IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Παλιατζήδικα Πειραιά

Τα Παλιατζήδικα είναι μια μικρή συνοικία του Πειραιά σε μια στενή ζώνη περίπου 1 χιλιομέτρου γύρω από τις γραμμές της γραμμής 1 από την Καπνοβιομηχανία του Κεράνη έως την είσοδο του Αμαξοστασίου του Μετρό και την πλατεία Ιπποδάμειας γνωστή για το μεγάλο Κυριακάτικο παζάρι.

 Συνορεύουν βόρεια με την Λεύκα, νότια με την Δημοτική αγορά, ανατολικά με την Γούβα του Βάβουλα και δυτικά με τα Λεμονάδικα. Τα όρια της περιοχής είναι η Οδός Ομηρίδου Σκυλίτση στα βόρεια και η Οδός Αλιπέδου στα νότια στο μέσο διασχίζεται από τις γραμμές της γραμμής 1 του Μετρό. Η περιοχή είναι αρκετά υποβαθμισμένη στην Οδό Αλιπέδου κυριαρχούν οι παλιές εγκαταλελειμμένες κυρίως βιομηχανίες κατά μήκος των γραμμών του Ηλεκτρικου ενώ στην Οδό Ομηρίδου Σκυλίτση κυριαρχούν τα παλαιοπωλεία και τα μικρά καταστήματα. Το μεγάλο παζάρι του Πειραιά το οποίο γινόταν μέχρι το 1968 στην Δημοτική Αγορά μετά την κατεδάφιση της από τον δήμαρχο Σκυλίτση μεταφέρθηκε στα Παλιατζίδικα. Το παζάρι πραγματοποιείται κάθε Κυριακή με μεγάλη συγκέντρωση κόσμου για φθηνές αγορές μεταχειρισμένων ειδών, συμμετέχουν άνθρωποι ιδιαίτερα από τις κατώτερες λαϊκές τάξεις και αλλοδαποί. Κομβικό σημείο της συνοικίας είναι η πλατεία Ιπποδάμειας με την είσοδο του Αμαξοστασίου του Ηλεκτρικού στο οποίο βρίσκεται ο Τερματικός σταθμός. Φωτογραφικό Λεύκωμα "Νεοκλασσικά σπίτια της Αθήνας και του Πειραιά", Στέλιου Σκοπελίτη Το παζάρι του Περαιά Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΤΟΥ ΣΤΕΛΙΟΥ ΣΚΟΠΕΛΙΤΗ
Μουσική στο Καζακστάν

Η μουσική του Καζακστάν αναφέρεται σε ένα ευρύ φάσμα μουσικών στυλ και ειδών που προέρχονται από το Καζακστάν. Το Καζακστάν φιλοξενεί την Κρατική Ορχήστρα Λαϊκών Οργάνων Κουρμανγκαζί, την Κρατική Φιλαρμονική Ορχήστρα του Καζακστάν, την Εθνική Όπερα του Καζακστάν και την Ορχήστρα του Κρατικού Επιμελητηρίου του Καζακστάν. Η ορχήστρα των λαϊκών οργάνων πήρε το όνομά της από τον Κουρμανγκαζί Σαγκιρμπάγιεφ, έναν πολύ γνωστό συνθέτη του 19ου αιώνα.

 Η παραδοσιακή μουσική στο Καζακστάν αναφέρεται συχνά στη μουσική των ακόλουθων ειδών: Οργανική μουσική, με τα κομμάτια να εκτελούνται από σολίστες. Το κείμενο εμφανίζεται συχνά στο παρασκήνιο (ή "πρόγραμμα") για τη μουσική, καθώς πολλοί τίτλοι κομματιών αναφέρονται σε ιστορίες. Φωνητική μουσική, είτε ως μέρος μιας τελετής όπως ένας γάμος (που εκτελείται κυρίως από γυναίκες), είτε ως μέρος μιας γιορτής. Εδώ θα μπορούσαμε να τη χωρίσουμε σε υποκατηγορίες: επικό τραγούδι, που περιέχει όχι μόνο ιστορικά γεγονότα, αλλά και γενεαλογία της φυλής, τραγούδια αγάπης, διδακτικούς στίχους και ως ειδική μορφή η σύνθεση δύο ή περισσότερων τραγουδιστών στο κοινό, με χαρακτήρα διαλόγου. Η ρωσική επιρροή στη μουσική ζωή στο Καζακστάν μπορεί να χωριστεί σε δύο τομείς: Πρώτον, η εισαγωγή σε μουσικά ακαδημαϊκά ιδρύματα, όπως χώρους συναυλίας με σκηνές όπερας και ωδεία (όπου πραγματοποιήθηκε και διδάχθηκε ευρωπαϊκή μουσική). Δεύτερον, προσπαθώντας να ενσωματώσεις την παραδοσιακή μουσική του Καζακστάν σε αυτές τις ακαδημαϊκές δομές.Ελεγχόμενες από τη Ρωσική Αυτοκρατορία και έπειτα από τη Σοβιετική Ένωση, οι λαϊκές και κλασικές παραδόσεις του Καζακστάν συνδέθηκαν με την εθνική ρωσική μουσική και τη μουσική της Δυτικής Ευρώπης. Πριν από τον 20ό αιώνα, η λαϊκή μουσική του Καζακστάν συλλέχθηκε και μελετήθηκε από εθνογραφικές ερευνητικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων συνθετών, κριτικών της μουσικής και μουσικολόγων. Στις αρχές του 19ου αιώνα, η μουσική του Καζακστάν μεταγράφηκε με γραμμική σημειογραφία. Μερικοί συνθέτες αυτής της εποχής έθεσαν λαϊκά τραγούδια του Καζακστάν σε ευρωπαϊκή κλασική μουσική ρωσικού στυλ. Οι ίδιοι οι μουσικοί του Καζακστάν, ωστόσο, δεν έγραψαν τη δική τους μουσική με σημειογραφία μέχρι το 1931. Αργότερα, ως μέρος της Σοβιετικής Ένωσης, ορισμένες λαϊκές κουλτούρες του Καζακστάν ήθελαν να αποφύγουν πολιτικές και κοινωνικές αναταραχές. Το αποτέλεσμα ήταν ένα παράγωγο της λαϊκής μουσικής του Καζακστάν. Το 1920, ο Αλεξάντρ Ζατάγιεβιτς, Ρώσος αξιωματούχος, δημιούργησε μεγάλα έργα τέχνης μουσικής με μελωδίες και άλλα στοιχεία από τη λαϊκή μουσική του Καζακστάν. Ξεκινώντας το 1928 και επιταχύνθηκε τη δεκαετία του 1930, προσάρμοσε επίσης παραδοσιακά όργανα του Καζακστάν για χρήση σε σύνολα ρωσικού τύπου. Σύντομα, αυτά τα στυλ μοντέρνας ορχηστρικής μουσικής έγιναν ο μόνος τρόπος για να παίζουν επίσημα οι μουσικοί. Ο λαός του Καζακστάν μετατράπηκε σε πατριωτικές, επαγγελματικές και σοσιαλιστικές προσπάθειες.
Πρωτάθλημα ΣΕΓΑΣ ποδοσφαίρου ανδρών 1914

Στις 15 Σεπτεμβρίου του 1913, μετά το πέρας των Βαλκανικών Πολέμων ο ΣΕΑΓΣ κήρυξε την επάνοδο στην ομαλότητα ανακοινώνοντας παράλληλα και την τέλεση των Πανελληνιων Αγώνων της ερχόμενης χρονιάς. Τους Πανελλήνιους Αγώνες διοργάνωσε η Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων. Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 1914 διεξήχθη τον Απρίλιο του 1914 με νικητή τον Αθηναϊκό Σύλλογο Ποδοσφαιρίσεως

 Τον Απρίλιο του 1914 η Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων διοργάνωσε τους Πανελλήνιους Αγώνες ποδοσφαίρισης. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της συγκεκριμένης περιόδου οι δυο ισχυρότεροι σύλλογοι της εποχής υπήρξαν ο Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως και η Πειραϊκή Ένωση που αγωνιζόταν συνεχώς στο Ποδηλατοδρόμιο. Ο Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως ήταν η ομάδα που προέκυψε από τη συγχώνευση των συλλόγου ΠΟΑ (μετά την αποχώρηση του Καλαφάτη) με το συλλόγο Π.Σ. Γουδί το 1912, αργότερα όμως ο νέος σύλλογος εμφανίζεται με την ονομασία Γουδί. Στο πρωτάθλημα συμμετείχε και ο Κόροιβος. Ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος διεκδίκησε τη συμμετοχή του και κατήγγειλε στη συνέχεια την Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων που δεν την ενέκρινε. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως. Ο τελευταίος αγώνας ανακοινώθηκε από την εφημερίδα Εμπρός. «Επίσης αύριον 3 1)2 μ.μ. εν τω Ποδηλατοδρόμιο Ν. Φαλήρου θα διεξαχθή ο τελικός αγών μεταξύ των νικητριών πρώτων ομάδων του Αθηναϊκού Συλλόγου Ποδοσφαιρίσεως και της Πειραϊκής Ποδοσφαιρικής Ένωσης. Τιμή εισόδου δια τους ποδοσφαιρικούς αγώνας η αυτή λεπτών 50 και 25.» Δυο μέρες αργότερα διεξήχθη και το πρωτάθλημα των β' ομάδων των συλλόγων Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος, Α.Σ.Π., Εθνικός Αθηνών, Πειραϊκή Π.Ε., Κόροιβος. Η Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων παρά το ότι δεν είχε επιτρέψει τη συμμετοχή του Πανελλήνιου Ποδοσφαιρικού Όμιλου στο πρωτάθλημα των α' ομάδων δεν τον εμπόδισε να συμμετάσχει στο πρωτάθλημα των β' ομάδων. Ο Πανελλήνιος Ποδοσφαιρικός Όμιλος επικράτησε επί του Κόροιβου με 6-2. Στις 27 Απριλίου νίκησε με 1-0 τον Αθηναϊκό Σύλλογο Ποδοσφαιρίσεως. Την 1η Μαΐου επικράτησε με 2-0 επί του Εθνικού και κατέκτησε το αργυρό κύπελλο ως τρόπαιο του πρωταθλητή β' ομάδων. Από αγώνα του Πανελληνίου Ποδοσφαιρικού Ομίλου με τον Εθνικό έχουν καταγραφεί τα ονόματα εννιά αθλητών του ΠΠΑΟ Δεμερτζής, Μακρής, Μακριδήμος, Αράπογλου, Κροκίδης, Καλαφάτης, Κίσσας, Παπαθανασίου, Δουκάκης.
Χοσέ Μέγας

Ο Χοσέ Μέγας (José Megas, 1077 - 1141) ήταν ραββίνος στη Λουθένα (στην Ισπανία). Επίσης, ήταν φιλόσοφος και ποιητής. Έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο εξέχουσες μορφές της Ανδαλουσίας του 12ου αιώνα.

 Ο Χοσέ Μέγας γεννήθηκε το 1077 στη Σεβίλλη της Ανδαλουσίας και ήταν μέλος μίας από τις αριστοκρατικότερες οικογένειες της Ισπανίας. Ήταν γιος επιφανούς ραββίνου με σπουδαία γνώση και σημαντική κοινωνική επιρροή, του Μεΐρ Μέγας, ο οποίος έζησε στη Σεβίλλη, και εγγονός του Χοσέ Μέγας του πρεσβύτερου, επίσης ραββίνου, από τη Γρανάδα, ο οποίος είχε πολύ σημαντικό ρόλο στη βασιλική αυλή της Γρανάδας και ακόμη και όταν αναγκάστηκε για πολιτικούς λόγους να εγκαταλείψει τη Γρανάδα και εγκαταστάθηκε στη Σεβίλλη, αμέσως έγινε ένας από τους πιο ευνοούμενους του εκεί ηγεμόνα. Ως εκ τούτου, ο Χοσέ Μέγας ανατράφηκε με όλη την επιμέλεια και τη γνώση που υπήρχε εκείνη την εποχή. Σε ηλικία 12 ετών, στάλθηκε από τον πατέρα του στη Λουθένα της Κόρδοβας, όπου και σπούδασε για 14 χρόνια, υπό τη διεύθυνση του διάσημου διδασκάλου Ισαάκ Αλφασί. Η εκπληκτική μόρφωση και η λογιότητά του συνετέλεσαν στο να γίνει, μόλις στα 26 του χρόνια, πρύτανης της Ακαδημίας της Λουθένας, θέση στην οποία παρέμεινε για 38 συναπτά έτη, έως το θάνατό του, το 1141. Μεταξύ των πολυάριθμων μαθητών του, ήταν και ο Μαϊμών, πατέρας του μετέπειτα διάσημου φιλοσόφου, ραββίνου και ιατρού, Μαϊμωνίδη. Λίγα χρόνια μετά το θάνατο του Χοσέ Μέγας, το 1148, η εισβολή των Αλμοαδών Αράβων και η κατάληψη της πόλης της Λουθένας από εκείνους, σήμαναν το τέλος της Ακαδημίας της Λουθένας. Ο γιος του Χοσέ Μέγας, Μεΐρ Μέγας, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του στη θέση του προέδρου της Ακαδημίας, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη και να μεταβεί στο Τολέδο. Στην Πλατεία Σαντιάγο στη Λουθένα της Κόρδοβας, δεσπόζει η προτομή του. Το σπουδαίο έργο του Χοσέ Μέγας περιλαμβάνει περίπου 200 "ρεσπόνσα" (επεξηγήσεις του εβραϊκού νόμου), ταλμουδικά σχόλια και ποίηση, αλλά και κάποια ακόμη γραπτά που, δυστυχώς, έχουν χαθεί. [1] www.redjuderias.org [2] www.delandalusaefarad.blogspot.gr [3] βιβλίο "La España expulsada" [4] www.chabad.org
Ορόντης Γ΄ της Παρθίας

Ο Ορόντης Γ' της Παρθίας ήταν αυτοκράτορας της Παρθίας το 4 μ.Χ. έως το 6 μ.Χ., αφού θανάτωσε τον Φραάτη Ε' της Παρθίας. Σκοτώθηκε δύο χρόνια μετά λόγω της ακραίας σκληρότητάς του. Μετά το θάνατό του ο αδελφός του Φραάτη Ε', Βορώνης Α' (βασίλεψε περίπου 8-12 μ.Χ.) προσπάθησε να αναλάβει τον θρόνο, αλλά ένας εμφύλιος πόλεμος με τον Αρτάβανο Γ' (βασίλευσε περίπου 12-38) όπου και σκοτώθηκε.

 Dąbrowa, Edward (2012). «The Arsacid Empire». Στο: Daryaee, Touraj. The Oxford Handbook of Iranian History. Oxford University Press. σελίδες 1–432. ISBN 978-0-19-987575-7. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιανουαρίου 2019. Kia, Mehrdad (2016). The Persian Empire: A Historical Encyclopedia [2 volumes]. ABC-CLIO. ISBN 978-1610693912. Olbrycht, Marek Jan (2014). «The Genealogy of Artabanos II (AD 8/9–39/40), King of Parthia». Miscellanea Anthropologica et Sociologica 15 (3): 92–97. doi:10.5604/20842937.1134333. https://www.academia.edu/9955926. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Orodes III of Parthia στο Wikimedia Commons
Σέρτζιο Ματαρέλα

Ο Σέρτζιο Ματαρέλα, ορθότερα Σέρτζο Ματαρέλα (Sergio Mattarella, γεννημένος στο Παλέρμο, στις 23 Ιουλίου 1941) είναι Ιταλός πολιτικός και πρώην δικαστής. Ο Ματαρέλα ανακηρύχθηκε Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας στα τέλη Ιανουαρίου του 2015 και επανεξελέγη τον Ιανουάριο του 2022.

 Μέλος οικογένειας πολιτικών της Ιταλίας, ο Σέρτζιο Ματαρέλα ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα από το κόμμα της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Ο αδερφός του, Πιερσάντι Ματαρέλα που ήταν περιφερειάρχης της Σικελίας από το 1978 ως το θάνατό του, δολοφονήθηκε από τη Μαφία το 1980. Το 1987 ανέλαβε θέση υπουργού στην Κυβέρνηση του Τζοβάνι Γκορία, υπεύθυνος για τη διασύνδεση της Κυβέρνησης με το Κοινοβούλιο (per i Rapporti con il Parlamento). Από το 1989 έως το 1990 συμμετείχε στην Κυβέρνηση του Τζούλιο Αντρεότι, κατέχοντας τη θέση του υπουργού Παιδείας. Έπειτα από το δημοψήφισμα του 1993 συνέταξε τον νέο εκλογικό νόμο, που ονομάστηκε Mattarellum.Μετά τη διάσπαση της Χριστιανικής Δημοκρατίας, ο Ματαρέλα βρέθηκε στο Λαϊκό Ιταλικό Κόμμα. Συμμετείχε στην πολιτική συμμαχία της Ελιάς, ενώ στην κυβέρνηση του Μάσσιμο Ντ' Αλέμα ανέλαβε αρχικά καθήκοντα Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και στη συνέχεια υπηρέτησε στη θέση του υπουργού Άμυνας (1999-2001). Από το 2002 συμμετείχε στο κόμμα της Μαργαρίτας, ενώ το 2007 υπήρξε από τους συγγραφείς της ιδρυτικής διακήρυξης του Δημοκρατικού Κόμματος. Στις 5 Οκτωβρίου 2011 εξελέγη δικαστής του Συνταγματικού Δικαστηρίου από το κοινοβούλιο με 572 ψήφους και ορκίστηκε στις 11 Οκτωβρίου 2011. Μετά την παραίτηση του Τζόρτζιο Ναπολιτάνο από την Προεδρία της Ιταλικής Δημοκρατίας, ο πρωθυπουργός και ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος Ματέο Ρέντσι υποστήριξε την υποψηφιότητα Ματαρέλα για τη θέση του νέου Προέδρου της Ιταλίας. Ο Ματαρέλα ανεδείχθη νικητής κατά την τέταρτη ψηφοφορία της 31ης Ιανουαρίου 2015 λαμβάνοντας 665 ψήφους επί συνόλου 1.009. Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 3 Φεβρουαρίου 2015. Ο Ματαρέλα επανεξελέγη Πρόεδρος, για μία δεύτερη θητεία, με 759 ψήφους στις 29 Ιανουαρίου 2022. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίσα Κιατσέζε, η οποία απεβίωσε το 2012 και έχει 3 παιδιά.
Μπένεντικτ Χέβεντες

Ο Μπένεντικτ Χέβεντες (Benedikt Höwedes, γεννημένος στις 29 Φεβρουαρίου 1988) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής, ως οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για λογαριασμό της ΦΚ Σάλκε 04 στην Μπουντεσλίγκα. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Γερμανίας τον Μάιο του 2011.

 Ο Χέβεντες ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ομάδα της γενέτειράς του, ΤοΣ Χάλτερν το 1994. Το 2001, μεταγράφηκε στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Σάλκε 04. Το 2003, ανέλαβε χρέη αρχηγού της ηλικιακής κατηγορίας U19 της Σάλκε, ενώ αποτέλεσε και βασικό στέλεχος της ομάδας που κατέκτησε την Under 19 Bundesliga το 2006. Τον Σεπτέμβριο του 2007, η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία βράβευσε τον Χέβεντες με το Βραβείο Φριτς Βάλτερ ως τον καλύτερο παίκτη της ηλικιακής του κατηγορίας για την σεζόν 2006–07.Τον Ιανουάριο του 2007, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο, τον οποίο θα τον κρατούσε στην ΦΚ Σάλκε 04 έως τις 30 Ιουνίου 2010, ενώ εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της Σάλκε τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Έως τον Οκτώβριο του 2007, ωστόσο, αγωνιζόταν μονάχα με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου στην Όμπερλιγκα (Δ΄ Κατηγορία). Ο Χέβεντες πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με την πρώτη ομάδα του συλλόγου σε μία αναμέτρηση για το Τσάμπιονς Λιγκ στις 3 Οκτωβρίου 2007.Στις 10 Δεκεμβρίου 2008, ο Χέβεντες επέκτεινε το ήδη υπάρχον συμβόλαιό του με τον σύλλογο έως τις 30 Ιουνίου 2014.Στις 23 Ιουλίου 2011, ο Χέβεντες ανέλαβε χρέη αρχηγού της ΦΚ Σάλκε 04. Στις 9 Μαρτίου 2013, ο Χέβεντες επέκτεινε το συμβόλαιό του με την ΦΚ Σάλκε 04, έως τις 30 Ιουνίου 2017. Ο Χέβεντες έχει αγωνιστεί με τις ηλικιακές κατηγορίες U18 και U19 της Εθνικής Γερμανίας, με τις οποίες συμμετείχε σε όλες τις αναμετρήσεις που προέκυψαν, ενώ αγωνίστηκε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U19 του 2007. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2007, πραγματοποίησε την πρώτη και μοναδική του συμμετοχή με την Εθνική Γερμανίας U20, λόγω το ότι καλούνταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα για τις αναμετρήσεις της Εθνική Γερμανίας U21.Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U21 του 2009, ενώ ήταν βασικός στη νικητήρια αναμέτρηση με σκορ 4–0 επί της Αγγλίας. Στις 29 Μαΐου 2011, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ανδρική ομάδα σε μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στην Ουρουγουάη. Στις 7 Ιουνίου 2011, αγωνίστηκε στην πρώτη του επίσημη αναμέτρηση απέναντι στο Αζερμπαϊτζάν για τα Προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2012, αναμέτρηση στην οποία η Γερμανία επικράτησε με σκορ 3–1, με τον Χέβεντες να δίνει την ασίστ για το πρώτο τέρμα του συγκεκριμένου αγώνα, το οποίο επετεύχθη από τον Μεζούτ Εζίλ. Ο Χέβεντες κλήθηκε στην Εθνική Γερμανίας ενόψει του Euro 2012. Στις 15 Αυγούστου 2012, πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως διεθνής σε μία εντός έδρας φιλική ήττα με σκορ 1–3 απέναντι στην Αργεντινή. German national team profile (Γερμανικά) Benedikt Höwedes στο fussballdaten.de (Γερμανικά) (Αγγλικά) Benedikt Höwedes – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Benedikt Höwedes – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της UEFA Μπένεντικτ Χέβεντες στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com ESPN FC profile
Κυβικό πόδι

Το κυβικό πόδι (σύμβολο ft3) είναι μονάδα μέτρησης (μη μετρική) του όγκου σε χώρες της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, των ΗΠΑ, και μερικώς του Καναδά. Ορίζεται ως ο όγκος ενός κύβου με πλευρές μήκους ενός ποδιού (0,3048 μ). Ο όγκος του ισούται με 28,3168 λίτρα ή περίπου 1⁄35 ενός κυβικού μέτρου. Σε θερμοκρασία 16° C (60° F), ένα κυβικό πόδι νερού ζυγίζει 28,28888 κιλά (62,36630 λίβρες).

 Το σύμβολο του IEEE για το κυβικό πόδι είναι το ft3.Πολλαπλάσια που χρησιμοποιούνται συχνά στο εμπόριο και τη βιομηχανία είναι τα εξής: CCF HCF Centum, ή εκατό κυβικά πόδια, δηλ. 100 ft3. Προέρχεται από τη λατινική λέξη centum που σημαίνει εκατό. Χρησιμοποιείται κυρίως στις χρεώσεις των λογαριασμών φυσικού αερίου στις ΗΠΑ MCF Mille, ή χίλια κυβικά πόδια, δηλ. 1000 ft3. Προέρχεται από τη λατινική λέξη mille που σημαίνει χίλια. MMCF Mille mille ή ένα εκατομμύριο, δηλ. 1000000 ft3. MMCFD MMCF ανα ημέρα, δηλ. 1000000 ft3/ημέρα. Χρησιμοποιείται στη βιομηχανία πετρελαίου και αερίου. BCF TMC Δισεκατομμύρια κυβικά πόδια, δηλ. 1000000000 ft3. Χρησιμοποιείται κυρίως σε χωρητικότητες δεξαμενών και φραγμάτων. TCF Τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια, δηλ. 1000000000000 ft3. Χρησιμοποιείται στη βιομηχανία πετρελαίου και αερίου.Το σύμβολο του IEEE για το κυβικό πόδι ανά δευτερόλεπτο είναι το ft3/s.Το σύμβολο του IEEE για το κυβικό πόδι ανά λεπτό είναι το ft3/min. Ένα κανονικό κυβικό πόδι (συντ. scf) είναι μονάδα μέτρησης της ποσότητας του αερίου, σε συνθήκες κανονικής θερμοκρασίας και πίεσης ενός κυβικού ποδιού σε θερμοκρασία 60 βαθμών Φαρενάιτ (15,56 °C; 288,71 K) και όγκο 14,7 λιβρών ανά τετραγωνική ίντσα (PSI) (1,01 bar; 101,35 kPa).
Ιακώβ Γρουζίνσκι

Ο πρίγκιπας Ιακώβ Λεβάνις Ντζε Μπαγκρατιόν-Γρουζίνσκι, γεωργιανά: იაკობ ლევანის ძე ბაგრატიონი გრუზინსკი, Iakob Levanis Dze Bagration-Gruzinsky, (1757 - 1835) ήταν Γεωργιανός βασιλικός πρίγκιπας (μπατονισβίλι) της δυναστείας Μπαγκρατιόνι. Ήταν γιος τού Λέβαν Γρουζίνσκι.

 Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Βέρα Πετρόβνα Ουρούσοβα (1765-1835) και απέκτησε 8 παιδιά: Δημήτριος. Νικολόζ (1783-1861). Πέτρος (1785-1812), απεβ. 27 ετών. Αλεξάνδρα (1787-1853). Ιάκωβος (1793-1866). Σέργιος (1795-1880). Βέρα (1801-1860). Αλέξανδρος (1802-1828), απεβ. 26 ετών.
Αγία Φύλα

Η Αγία Φύλα (ή Αγία Φύλαξη, ή Αγία Φύλαξις) είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού. Έως το 1977 αποτελούσε ξεχωριστή κοινότητα. Το 1977 ενσωματώθηκε στον Δήμο Λεμεσού και από τότε αποτελεί μία από τις συνοικίες του.

 Στα νότια συνορεύει με τις συνοικίες Αγίου Γεωργίου, Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και Καψάλου, στα δυτικά με τη συνοικία Παναγίας Ευαγγελίστριας Λεμεσού, με τα Πάνω Πολεμίδια και με τα Κάτω Πολεμίδια (συνοικία Παναγίας Ευαγγελίστριας Πολεμιδιών), στα βόρεια με την Παλώδια, στα βορειοανατολικά με τη Φασούλα και στα ανατολικά με τη Μέσα Γειτονιά (συνοικία Πάνθεα). Το 1977 η Αγία Φύλα ενσωματώθηκε στον Δήμο Λεμεσού. Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Αγίας Φύλας παρουσίασε μεγάλη αύξηση τις τελευταίες δεκαετίες. Στην απογραφή του 1982 ο πληθυσμός παρουσιάζεται πολύ μειωμένος, πιθανότατα στην απογραφή θα θεωρήθηκε ως Αγία Φύλα μικρότερη διοικητική έκταση από ότι η απογραφή του 1976. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Αγίας Φύλας όπως καταγράφηκε στις απογραφές που έγιναν στην Κύπρο. «Αγία Φύλα». www.cyprusalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2018.
Χοσέ ντε λα Τόρρε

O Χοσέ ντε λα Τόρρε (στα Ισπανικά José de la Torre, γεννημένος στις 20 Απριλίου 1986) είναι Ισπανός ηθοποιός. Είναι κυρίως γνωστός για το ρόλο του στην ισπανική τηλεοπτική σειράτου Antena 3 και του Netflix, Toy Boy.

 Ο Χοσέ ντε λα Τόρρε μιλάει ισπανικά και αγγλικά και αποφοίτησε από το διάσημο ιδιωτικό πανεπιστήμιο δραματικής τέχνης στη Μάλαγα, στο Escuela Superior de Arte Dramático "Antonio Banderas", που εγκαινιάστηκε από τον μεγάλο διεθνή ηθοποιό. Αφού παρακολούθησε ένα τόσο σημαντικό σχολείο, ήταν ένα εξαιρετικό μαξιλάρι για τον νεαρό ηθοποιό, ο οποίος στη συνέχεια συνέχισε να σπουδάζει θέατρο στη Μαδρίτη. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του, αρχικά εργάστηκε αποκλειστικά στο θέατρο, σε διάφορες ισπανικές παραγωγές, όπως η Lunas Viejas της Elena Santos, αλλά και το Cuento de Navidad, σε σκηνοθεσία της Cristina Garcia Pinto και του Pablo Garcia. Μια άλλη σίγουρα σημαντική παράσταση του ηθοποιού ήταν το Σικάγο της Celia Dolci, με την οποία εργάστηκε επίσης στο Paisaje Con Argonautas. "Lunas Viejas" "Tranajos de Amor Perdidos" "Cuento de Navidad" "Chicago, el Musical" "Paisaje con Argonautas" "Casa con dos Puertas Mala es de Guardar" "Un Tranvia Llamado Deseo" "Arizona" "Tu Día de Suerte" "ROLES" - Dir. ÁLVARO CUEVAS "NIRVANA" - Dir. RUBÉN LLAMA "Εl estudio" - Dir. antonio josé ramirez "FREE KICK" Χοσέ ντε λα Τόρρε στην IMDb Instagram
Κεφαλοβρύσι Ηρακλείου

Το Κεφαλοβρύσι (επίσημο: Κεφαλοβρύσιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Βιάννου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου. Ανήκε στην Επαρχία Βιάννου του Νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι στους νότιους πρόποδες του όρους Δίκτη. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και τελευταία και με καλλιέργειες πρώιμων κηπευτικών στην παράλια περιοχή. Στον οικισμό βρίσκονται οι εκκλησίες του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, της Αγίας Μαρίνας και του Αγίου Γεωργίου.

 Η ονομασία του χωριού οφείλεται σε μεγάλη πηγή (νερομάνα). Η πηγή λέγεται και κεφαλάρι . Ενώ στις ενετικές απογραφές δεν αναφέρεται, αναγράφεται στην τουρκική απογραφή του 1671. Το 1577 στον κατάλογο Φραγκίσκος Μπαρόκιος ο οικισμός αναγράφεται ως Agios Vasilis Crevatas και στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 με 689 κατοίκους και με το όνομα S. Baseglio Crevata Το Σεπτέμβριο του 1943 το χωριό πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς και εκτελέστηκαν με τουφεκισμό 36 από τους άνδρες κατοίκους. Την ίδια περίοδο πυρπολήθηκε και ο Κρεβατάς, που θρήνησε 22 θανάτους (εκτελέσεις από τους Γερμανούς). Κοινότητα Κεφαλοβρυσίου Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Κεφαλοβρυσίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Κρεββατάς. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Κεφαλοβρύσι, το (128) Κρεββατάς, ο (23)Συνολικά η κοινότητα έχει 151 κατοίκους. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Ολοκαύτωμα της Βιάννου
Ράνκο Κριβοκάπιτς

Ο Ράνκο Κριβοκάπιτς (Σερβικά: Ранко Кривокапић, γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1961) είναι ένας Μαυροβούνιος πολιτικός. Για πολλά χρόνια, από το 2003 μέχρι το 2016, ήταν πρόεδρος του Μαυροβουνιακού κοινοβουλίου. Το 2002-2019 ήταν πρόεδρος του ΣΔΚΜ και τώρα είναι επίτιμος πρόεδρος του κόμματος.

 Ο Ράνκο Κριβοκάπιτς γεννήθηκε στο Κότορ Μαυροβουνίου, στην Ομοσπονδιακή Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, στις 17 Αυγούστου 1961. Έχει πτυχίο Νομικής από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και μιλά δύο γλώσσες, την μητρική του και Αγγλικά. Η ενασχόλησή του με την πολιτική άρχισε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Το 1989 εξελέγη βουλευτής και μπήκε στο Μαυροβουνιακό κοινοβούλιο για πρώτη φορά. Κατά τη δεκαετία του 1990 ο Ράνκο ήταν ακτιβιστής κατά του πολέμου, και όταν η Ένωση Μεταρρυθμιστικών Δυνάμεων του Άντε Μάρκοβιτς αντιτάχθηκε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ο Ράνκο ήταν ηγετικό μέλος στην ομάδα του Μαυροβουνίου. Συμμετείχε, επίσης, στην ίδρυση του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος Μαυροβουνίου. Το 1993-1997 εξελέγη βουλευτής στη Συνέλευση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Το 2001 έγινε Πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και κράτησε τη θέση του μέχρι το 2019. Το 2003 εξελέγη πρόεδρος της βουλής και κράτησε τη θέση του μέχρι το 2016. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ranko Krivokapić στο Wikimedia Commons
Μονή Αγίας Παρασκευής (Μονοδένδρι)

Το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής είναι εγκαταλελειμμένο μοναστήρι που βρίσκεται στην άκρη του φαραγγιού του Βίκου, στην περιοχή του Ζαγορίου, (περιφερειακή ενότητα Ιωαννίνων), βορειοδυτική Ελλάδα. Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1413–1414. Αποτελείται από ένα μικρό πετρόκτιστο παρεκκλήσι, το παλαιότερο διατηρημένο στο Ζαγόρι και προσφέρει πανοραμική θέα στο φαράγγι.

 Το μοναστήρι, αφιερωμένο στην Αγία Παρασκευή, ιδρύθηκε το 1413–1414. Σύμφωνα με επιγραφή πάνω από την πύλη του, η ίδρυση πραγματοποιήθηκε όταν ο τοπικός ηγέτης της Ηπείρου ήταν ο Δεσπότης Κάρολος Α΄ Τόκκος. Χτίστηκε από τους κατοίκους του γειτονικού χωριού Βίτσα και με τα προσωπικά έξοδα ενός ντόπιου άρχοντα, του βοεβόδα Μιχαήλ Θεριανού. Η παράδοση αναφέρει ότι ο Θεριανός έχτισε το μοναστήρι ως πράξη ευχαριστίας για την σωτηρία της κόρης του που υπέφερε από μια ανίατη ασθένεια. Η εκκλησία είναι μια μικρή βασιλική, με μόνο έναν σηκό και ξύλινη στέγη, που περιβάλλεται από τα κελιά των μοναχών. Οι τοιχογραφίες του ναού χρονολογούνται εν μέρει από τις αρχές του 15ου αιώνα. Στο βόρειο τοίχο υπάρχει τοιχογραφία (κτητορική παράσταση) του δωρητή Θεριανού, της συζύγου και των παιδιών του. Οι απεικονίσεις είναι ενδεικτικές του κώδικα ενδυμασίας εκείνης της εποχής. Τα ρούχα των ευεργετών είναι πολυτελή με πλούσια κεντημένα υφάσματα, φαρδιές πλεξούδες και κρόσσια. Η κόρη του, η Θεοδώρα, φοράει λευκό μαντήλι στο κεφάλι της, το οποίο είναι τυλιγμένο γύρω από το λαιμό της. Οι τοιχογραφίες στο νότιο τοίχο χρονολογούνται από τη σχετική επιγραφή γύρω στο 1689. Φαίνεται ότι ο ναός είχε καταστραφεί εν μέρει, με αποτέλεσμα να χρειαστεί να ξανακτιστεί ο νότιος τοίχος. Το μοναστήρι είναι χτισμένο στην άκρη ενός τραχιού βράχου που βρίσκεται πάνω από το φαράγγι του Βίκου. Το πλησιέστερο χωριό, το Μονοδένδρι, απέχει 15 λεπτά με τα πόδια. Από τη βεράντα του παρεκκλησίου, που έχει σχεδιαστεί κατάλληλα, οι επισκέπτες μπορούν να δουν με ασφάλεια από ψηλά το φαράγγι.Ορισμένες σπηλιές βρίσκονται στη μέση της τραχιάς πλευράς του Βίκου, βόρεια και ανατολικά του μοναστηριού, όπου οι ερημίτες και οι διωγμένοι Χριστιανοί αναζήτησαν καταφύγιο κατά τους Οθωμανικούς χρόνους. Επιπλέον, για τον ίδιο λόγο, χτίστηκαν ορισμένες μικρές κατοικίες περί το 1816.
Αλεξάντερ Κούρατζ

Ο Αλεξάντερ Μαιρ Κούρατζ Τζούνιορ (Alexander Mair Courage Jr. 10 Δεκεμβρίου 1919 – 15 Μαΐου 2008 ), γνωστός και ως "Σάντι" Κούρατζ, ήταν Αμερικανός ενορχηστρωτής, διανομέας και συνθέτης, γνωστός κυρίως για τη μουσική των τηλεοπτικών σειρών και των ταινιών. Είναι περισσότερο γνωστός ως συνθέτης της θεματικής μουσικής για την πρωτότυπη σειρά Star Trek.

 Γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1919 στη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβανίας. Σπούδασε μουσική στο Eastman School of Music το 1941. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στις Αεροπορικές Δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ ταυτόχρονα συνέθετε μουσική για ραδιοφωνικά προγράμματα. Ο Κούρατζ ξεκίνησε την καριέρα του ως ενορχηστρωτής και διανομέας στα στούντιο της MGM, εργαζόμενος σε γνωστές ταινίες όπως το "Show Boat", το "Gigi" και το "Seven Brides for Seven Brothers". Συνεργάστηκε με διάσημους συνθέτες όπως οι Αντρέ Πρεβέν (Ωραία μου Κυρία), Άντολφ Ντόιτς (Funny Face, Μερικοί το προτιμούν καυτό), Τζον Γουίλιαμς (Η περιπέτεια του Ποσειδώνα, Σούπερμαν, Jurassic Park και το υποψήφιο για Όσκαρ, Ο βιολιστής στη στέγη) και Τζέρι Γκολντσμιθ (Μουλάν. Η Μούμια κ.α), παρέχοντας ενορχηστρώσεις για τις μουσικές τους. Ο Κούρατζ συνέθεσε επίσης πρωτότυπες μουσικές για ταινίες, συμπεριλαμβανομένων δυτικών όπως το The Left Handed Gun (Άρθουρ Πεν) και το "Day of the Outlaw". Επίσης ενορχήστρωσε την μουσική του Λέσλι Μπρικέζ (μαζί με τον Λάιονελ Νιούμαν) για το Ντόκτορ Ντουλίτλ (1967).Πέρα από την εργασία του στον κινηματογράφο, ο Κούρατζ έκανε σημαντικές συνεισφορές στη μουσική τηλεόρασης. Συνέθεσε το θέμα για την πολυετή σειρά Star Trek και δημιούργησε επίσης μουσική για ορισμένα επεισόδια. Παρά τις αρχικές διαφωνίες με τον δημιουργό της σειράς, Τζιν Ρόντενμπερι, σχετικά με τα δικαιώματα των πνευματικών δικαιωμάτων, το θέμα του Star Trek του Κούρατζ έγινε εμβληματικό και χρησιμοποιήθηκε σε μετέπειτα σειρές και ταινίες Star Trek. Ο Κούρατζ συνεργάστηκε με τον Τζέρι Γκόλντσμιθ στην τηλεοπτική σειρά The Waltons, όπου ο Γκόλντσμιθ συνέθεσε το θέμα και ο Κούρατζ παρείχε μουσική συνοδεία. Κέρδισε ένα βραβείο Emmy για τη μουσική διεύθυνση στην ειδική εκπομπή Julie Andrews: The Sound of Christmas. Ο Κούρατζ επίσης εργάστηκε ως ενορχηστρωτής για τη μουσική του Γκόλντσμιθ στην ταινία "The Edge". Στη δεκαετία του '90 ο Κούρατζ διαδέχθηκε τον Άρθουρ Μόρτον ως κύριος ενορχηστρωτής του Γκόλντσμιθ. Ήταν παντρεμένος δύο φορές και είχε παιδιά από προηγούμενους γάμους. Ο Αλεξάντερ Κούρατζ απεβίωσε στις 15 Μαΐου 2008, μετά από περίοδο υποχώρησης της υγείας του. Η μουσική του κληρονομιά, και ιδιαίτερα το θέμα του Star Trek, συνεχίζει να αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ποπ κουλτούρας και να ευχαριστεί τους θαυμαστές του παγκοσμίως. Alexander Courage στην IMDb Short documentary on the career of Courage στο YouTube 27174790 Αλεξάντερ Κούρατζ στο Find a Grave (Αγγλικά) Alexander Courage Collection at Sibley Music Library, Eastman School of Music
100

Το 100 μ.Χ. ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκίνησε την Τετάρτη κατά το Ιουλιανό ημερολόγιο. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, μερικές φορές το έτος αναφερόταν υπό την ονομασία έτος 853 ab urbe condita, δηλαδή, 853 χρόνια από την ίδρυση της Ρώμης το 753 π.Χ. Η ονομασία 100 μ.Χ. για αυτό το έτος χρησιμοποιείται από τους πρώτους αιώνες του Μεσαίωνα, όταν ο διαχωρισμός των ετών σε πριν και μετά Χριστόν έγινε η κύρια μέθοδος ονοματοδοσίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο αυτοκράτορας Τραϊανός και ο Σέξτος Ιούλιος Φροντίνος έγιναν ύπατοι. Τα τούβλα έχουν γίνει το κύριο οικοδομικό υλικό στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Πλίνιος ο Νεότερος γίνεται πρόξενος, δίνοντας ένα πανηγυρικό λόγο για τον αυτοκράτορα Τραϊανό κατά την διαδικασία. Ο Ρωμαϊκός Στρατός φτάνει το μέγεθος των 300.000 στρατιωτών. Ο Τίτος Αβίδιος Κιέτος παύει να είναι κυβερνήτης της ρωμαϊκής Βρετανίας. Ο Τραϊανός ιδρύει την Τιμγκάντ, μια ρωμαϊκή αποικία στην Βόρεια Αφρική. Ο Τραϊανός δημιουργεί μια πολιτική με στόχο να αποκαταστήσει την παλιά οικονομική υπεροχή της Ιταλίας. Ο επόμενος ρωμαίος αυτοκράτορας, ο Αδριανός, παντρεύεται την Βιβία Σαβίνα. Ευρώπη Κάποια στιγμή στην δεκαετία του 100, τα λιοντάρια εξαφανίστηκαν από τα Βαλκάνια. Ασία Ο Πακόρης, ο τελευταίος βασιλιάς του ινδοπαρθικού βασιλείου, αναλαμβάνει τον θρόνο. Γύρω σε αυτή τη περίοδο, το χαρτί αρχίζει να χρησιμοποιείται από τον λαό στην Κίνα. Το βασίλειο των Χιμιαριτών κατακτάται από το Χαντραμαούτ. Αμερική Η παράδοση των Χόουπγουελ αρχίζει να ξεκινά στο σημερινό Οχάιο περίπου εκείνη την εποχή. Το Τεοτιουακάν, μια πόλη στο κέντρο στο Μεξικού, φτάνει τους 50.000 κατοίκους. Αρχίζει να αναδύεται ο πολιτισμός των Μότσε στο σημερινό Περού, ξεκινώντας την δημιουργία μιας κοινωνίας στην περιοχή του Περού. Τέχνες και επιστήμες Στην Κίνα, το καρότσι κάνει την πρώτη του εμφάνιση. Αρχίζει η κατασκευή της Αγοράς του Τραϊανού στη Ρώμη. Η κατασκευή της ολοκληρώνεται γύρω στο 110 μ.Χ. Θρησκεία Περίπου εκείνη την εποχή αρχίζει να εμφανίζεται το Χριστιανικό δόγμα και οι χριστιανικές απόψεις για την ηθική. Πιστεύεται ευρέως ότι το Ευαγγέλιο του Ιωάννη γράφτηκε περίπου κατά το 100 μ.Χ.. Στην Ινδία αρχίζει η συγγραφή του Κάμα σούτρα. Στο Ανγκουό της Κίνας ιδρύεται ο Ναός του Θεού της Ιατρικής. Το Τέταρτο Βουδιστικό Συμβούλιο συγκλήθηκε κάπου κοντά στο 100 μ.Χ. Φα Τσεν (ή Γκαοτσίνγκ), ο Κινέζος καθηγητής (πέθανε το 188) Φαυστίνα η Πρεσβύτερη, Ρωμαία αυτοκράτειρα Ιουστίνος ο Μάρτυρας, Χριστιανός απολογητής και άγιος (προσεγγιστική ημερομηνία) Μάρκος Κορνήλιος Φρόντος, ρωμαίος γραμματιστής, ρητορικός και δικηγόρος (πέθανε το 170) Πτολεμαίος, Έλληνας αστρολόγος, αστρονόμος, γεωγράφος και μαθηματικός (πέθανε το 170) Κίντος Ιούνιος Ρυστικός, Ρωμαίος δάσκαλος και πολιτικός (προσεγγιστική ημερομηνία) Κίντος Τινέιος Σακέρδος Κλεμέντιος, ρωμαίος πολιτικός (προσεγγιστική ημερομηνία) Αγρίππας Β΄, Εβραίος βασιλιάς της Ιουδαίας (γεν. το 27) Απολλώνιος ο Τυανέας, Έλληνας φιλόσοφος (γεν. το 15) Ιώσηπος, Εβραίος ιστορικός και συγγραφέας (γεν. το 37) Ιωάννης ο Απόστολος του Ιησού Χριστού (γεν. το 6) Ουάνγκ Τσονγκ, Κινέζος φιλόσοφος (γεν. το 27)
Πάρης Σκαρτσολιάς

Ο Πάρης Σκαρτσολιάς (18 Ιουλίου 1992) είναι Έλληνας ηθοποιός και μουσικός . Είναι γνωστός για τον ρόλο του ''Μανωλάκη'' από το Καφέ της Χαράς, αλλά και για εκείνον του ''Τεό'' στο ''Ταμάμ''.

 Ορόσημο για την καριέρα του αποτέλεσε η σειρά Το καφέ της Χαράς τις σεζόν 2003-2006, ως το παιδί του πρωταγωνιστή της σειράς. Όταν ενηλικιώθηκε, σπούδασε για δύο έτη δημοτική εκπαίδευση, ενώ με την παρότρυνση της Κερασίας Σαμαρά, η οποία ήταν η τηλεοπτική του μαμά στο ¨Καφέ της Χαράς¨ σπούδασε για δύο μόνο έτη υποκριτική στην Δραματική Σχολή Βεάκη, ενώ στην συνέχεια το 2014 ακολούθησε η συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά Ταμάμ, στον ρόλο του Τεό, ρόλος που κράτησε εώς το 2017.Εκτός από την ηθοποιία, ο Σκαρτσολιάς έχει ασκήσει και το επάγγελμα του μουσικού.Μάλιστα, έχει συνεργαστεί με τον συμπρωταγωνιστή και φίλο του από το ''Ταμάμ'', Γιάννη Χατζηγεωργίου, δημιουργώντας το συγκρότημά τους "RadioAct", στο οποίο έπαιζαν κυρίως alternative rock μουσική, αλλά είχαν βγάλει και κάποια δικά τους τραγούδια. Το συγκρότημα αυτό έγινε ευρέως γνωστό λόγω της σειράς στην οποία έπαιζαν ο Γιάννης και ο Πάρης.Ακόμη, είχε ανεβάσει με ένα φίλο του χιουμοριστικού τύπου βίντεο στο Youtube στο κανάλι ''Αδιόρθωτοι''.Τέλος, το 2020 ένώ είχε τελειώσει τις σπουδές του στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν» το 2019, αναλαμβάνει και πάλι τον ρόλο Του Μάνου ( Εμανουήλ) Πώπωτα στο Το Καφέ της Χαράς και ταυτόχρονα έλαβε μέρός την σεζόν 2019-2020 στην παράσταση ¨ Μικρές αλεπούδες¨ και πρωταγωνίστησε την ίδια σεζόν στο Η Σαμάνθα και ο Μαξ, στο βυθό της ασφάλτου.
29

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 29 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 29 ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των υπάτων Γεμίνου και Γεμίνου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 782 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 29 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Η Αγριππίνα η Πρεσβύτερη εξορίζονται και οι γιοι τους (με εξαίρεση τον Καλιγούλα) φυλακίζονται. Ο Άουλος Πλαύτιος γίνεται ανθύπατος μαζί με τον Λούκιο Νόνιο Ασπρένα (Lucius Nonius Asprenas). Θρησκεία Σύμφωνα με το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον (Λουκάς 3:1-2), ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και ο Ιησούς Χριστός πιθανότατα αρχίζουν το κήρυγμά τους τη χρονιά αυτή. Ο Ιησούς βαπτίζεται από τον Ιωάννη το Βαπτιστή. Σύμφωνα με την Ρωμαιοκαθολική παράδοση, εκτελείται ο Ιησούς. Γάιος Φούφιος Γεμίνος, Ρωμαίος ύπατος Ιησούς Χριστός, ο ιδρυτής του Χριστιανισμού (γ. περ. 4 π.Χ.) Ιουλία η Νεότερη, εγγονή του Αυγούστου (γ. 19 π.Χ.) Λιβία, Ρωμαία αυτοκράτειρα, σύζυγος του Αυγούστου και μητέρα του Τιβέριου (γ. 58 π.Χ.)
Οίκος των Οτοκαριδών

Οι Οτοκαρίδες, γερμ.: Otakare (ή von Traungaus) ήταν μία μεσαιωνική δυναστεία, που κυβερνούσε την Αυτοκρατορική μαρκιωνία της Στυρίας (αργότερα Δουκάτο της Στυρίας ) από το 1056 έως το 1192.

 Η δυναστεία ξεκίνησε με τον Ότακαρ, πιθανότατα γιο ή γαμπρό του Άριμπo (π. 850 - 909), μαργράβου στην Παννονία υπό τον βασιλιά Aρνούλφο. Ο Ότακαρ ήταν κόμης του Στάυρ στο Tράουνγκαου, στη σημερινή Άνω Αυστρία. Μαζί με τον Λεοπόλδο μάργραβο της Βαυαρίας, μπορεί να σκοτώθηκε στη μάχη του Πρέσμπουργκ το 907. Ο απόγονός του Ότοκαρ Α΄ (απεβ. 1064), κόμης στο Χήμγκαου, έγινε κυρίαρχος της μαρκιωνίας ης Καραντανίας το 1056. Η μαρκιωνία της Καραντανίας, που τότε υπαγόταν στο δουκάτο της Καρινθίας, ονομάστηκε στη συνέχεια μαρκιωνία της Στυρίας (γερμανικά: Steiermark‎) από την αρχική έδρα της δυναστείας στο Στάυρ (Steyr). Το 1180 ο Ότοκαρ Δ΄ μάργραβος της Στυρίας κέρδισε τον δουκικό τίτλο από τον βασιλιά Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, ιδρύοντας έτσι το δουκάτο της Στυρίας. Ωστόσο, η εξουσία των Oτοκαριδών έληξε με την εξάλειψη της γραμμής μετά το τέλος του δούκα Ότοκαρ Δ΄ το 1192. Στο Σύμφωνο του Γκεόργκενμπεργκ του 1186 είχε συμφωνήσει, ότι τα εδάφη του έπρεπε να περιέλθουν στον Λεοπόλδο Ε΄ των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας.
Ουαντί Χαντάντ

Ο Ουάντι Χαντάντ (αγγλικά: Wadie Haddad) 1927 - 28 Μαρτίου 1978, επίσης γνωστός ως Αμπού Χάνι, ήταν παλαιστίνιος ηγέτης της ένοπλης πτέρυγας της Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Ήταν υπεύθυνος για την οργάνωση πολλών αεροπειρατειών για την υποστήριξη του παλαιστινιακού αγώνα στη δεκαετία του 1960 και του 1970.

 Ο Χαντάντ γεννήθηκε στο Σαφέντ της Παλαιστίνης από Παλαιστίνιους Ελληνορθόδοξους Χριστιανούς γονείς. Κατά τη διάρκεια του Αραβο-Ισραηλινού πολέμου το σπίτι της οικογένειάς του καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε στον Λίβανο. Σπούδασε ιατρική στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, όπου συναντήθηκε με τον παλαιστίνιο πρόσφυγα, Ζωρζ Χαμπάς, ο οποίος ήταν επίσης φοιτητής ιατρικής. Μαζί συνέβαλαν στην ίδρυση του Αραβικού Εθνικιστικού Κινήματος (ANM), μιας πανραβιστικής και αραβικής σοσιαλιστικής ομάδας με στόχο τη δημιουργία του κράτους της Παλαιστίνης και την ένωση των αραβικών χωρών. Μετά την αποφοίτηση του από το Πανεπιστήμιο, μετεγκαταστάθηκε με τον Χάμπας στο Αμμάν της Ιορδανίας, όπου ίδρυσαν κλινική. Εργάστηκε με την Υπηρεσία Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες της Παλαιστίνης (UNRWA) το 1956, αλλά λόγω της εθνικιστικής δράσης του συνελήφθη από τις αρχές της Ιορδανίας το 1957. Το 1961 κατάφερε να δραπετεύσει και να πάει στη Συρία. Ο Χαντάντ υποστήριξε τον ένοπλο αγώνα ενάντια στο Ισραήλ από το 1963 και μετά, και κατάφερε να δημιουργήσει την ένοπλη πτέρυγα του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης. (Ιταλικά) Bassam Abu-Sharif, Uzi Mahnaimi, Il mio miglior nemico. Israele-Palestina: dal terrore alla pace, Palermo: Sellerio, 2002, ISBN 0-316-00401-4 (Αραβικά) Bassam Abu Sharif: Wadi Haddad. Al-Ruaa, Ramallah 2013 Aaron Mannes: Profiles in Terror. A Guide to Middle East Terrorist Organizations. Rowman & Littlefield, 2004, ISBN 978-0-7425-3525-1. Wolfgang Kraushaar: „Wann endlich beginnt bei Euch der Kampf gegen die heilige Kuh Israel?“ München 1970: über die antisemitischen Wurzeln des deutschen Terrorismus. Rowohlt, Reinbek bei Hamburg 2013, ISBN 978-3-498-034115. (Αγγλικά) Yezid Sayigh: Armed Struggle and the Search for State: The Palestinian National Movement, 1949-1993. Oxford University Press, Oxford und New York 1997, ISBN 0-19-829265-1 Ο Ουαντί Χαντάντ στην IMDb (Αγγλικά)
Eagles

Οι Eagles είναι ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της ροκ μουσικής. Δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του ´70 στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια. Τα μέλη του συγκροτήματος είναι ο Glenn Frey (στίχοι, τραγούδι, πιάνο, κιθάρα), ο Don Henley (τραγούδι, ντραμς) και o Bernie Leadon (μπάντζο, ηλεκτρική κιθάρα, φωνητικά) . Ένα ακόμα ιδρυτικό μέλος, ο Randy Meisner (μπάσο, κιθάρα, φωνητικά) απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 2023.

 Το 1971 ο Don Henley και ο Glenn Frey γνωρίζονται στην Καλιφόρνια ως μέλη του συγκροτήματος της Linda Ronstadt. Και οι δύο έχουν ένα κοινό στόχο: τη δημιουργία ενός δικού τους συγκροτήματος. Την επιθυμία τους αυτή πραγματοποιούν σχηματίζοντας ένα δικό τους γκρουπ με τους Bernie Leadon και Randy Meisner. Ετσι δημιουργήθηκε τελικά οι Eagles. Αρχικά, οι Eagles ταξιδεύουν στο Λονδίνο, όπου ηχογραφούν το πρώτο τους άλμπουμ με παραγωγό τον Glyn Johns. Το άλμπουμ αυτό ονομάζεται Eagles. Το πρώτο τους single,Take it easy τους καθιστά παγκοσμίως γνωστούς. Η ηχογράφηση του δεύτερου άλμπουμ τους ξεκινά και αυτή στο Λονδίνο. Παρ' όλα αυτά, επειδή τα μέλη του συγκροτήματος θέλουν τα κομμάτια τους να έχουν πιο έντονο το στοιχείο του ροκ ήχου, η ηχογράφηση συνεχίζεται στην Καλιφόρνια, με νέο παραγωγό, τον Bill Szymczyk. Το άλμπουμ αυτό ονομάζεται Desperado, κυκλοφορεί το 1973 και σ'αυτό εξελίσσεται για πρώτη φορά το σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος: η αφήγηση μέσα στα τραγούδια. Eagles Bibliography
Χαντίθα

Η Χαντίθα (αραβ. حديثة) είναι πόλη του Ιράκ, στο Κυβερνείο Αλ Ανμπάρ, περίπου 240 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Βαγδάτης και πρωτεύουσα ομώνυμου διαμερίσματος. Είναι αγροτική πόλη, κτισμένη πάνω στον ποταμό Ευφράτη, σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 34°08΄23΄΄ Βόρειο και μήκος 42°22΄41΄΄ Ανατολικό και σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 107 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας. Ο πληθυσμός της είναι περίπου 46.500 κάτοικοι, οι περισσότεροι Άραβες και Σουνίτες μουσουλμάνοι. Η πόλη βρίσκεται κοντά στην τεχνητή λίμνη Καντισίγια (Μπουχαϊράτ αλ Καντισίγια), η οποία δημιουργήθηκε με την ανέγερση του (ομώνυμου της πόλεως) Φράγματος Χαντίθα, του μεγαλύτερου στο Ιράκ.

 Οι όχθες του Ευφράτη στο Διαμέρισμα Χαντίθα καταλαμβάνονται από καλώς αρδευόμενα αγροκτήματα, με μεγάλη παραγωγή εδώδιμων αγροτικών προϊόντων. Επιπλέον υπάρχει σημαντική εκτροφή αιγοπροβάτων, ενώ τροφή αποκτάται και με ψάρεμα στον ποταμό ή στην τεχνητή λίμνη Καντισίγια. Κατά την είσοδο στο «υπο-διαμέρισμα» της Πόλεως της Χαντίθα, το πιθανότερο είναι ο επισκέπτης να δει σήματα του δήμου με την απεικόνιση ενός νεροτροχού, μια αναφορά στην ιστορία της περιοχής: Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι τα αρχαία ερείπια πάνω ή κοντά στον Ευφράτη αποτελούσαν τμήμα αντλητικού συστήματος με νεροτροχούς, που χρονολογείται από τη ρωμαϊκή εποχή. Οι κάτοικοι τότε υποτίθεται ότι είχαν κατασκευάσει νεροτροχούς ώστε να εγκαταστήσουν ένα περιορισμένο υδραγωγικό σύστημα, παρόμοιο με εκείνο που εξυπηρετούσε την ίδια την αρχαία Ρώμη. Το εάν στρατιώτες ή πολίτες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατοίκησαν ποτέ στη Χαντίθα παραμένει ανοικτό ζήτημα. Το κλίμα της Χαντίθα είναι κλίμα «θερμής ερήμου» (BWh στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με τις βροχές να πέφτουν τον χειμώνα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 21,1 °C και η μέση ετήσια βροχόπτωση περίπου 127 χιλιοστόμετρα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hadithah στο Wikimedia Commons
Jubileum Volume III

Jubileum Volume ΙΙI είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του σουηδικού metal συγκροτήματος Bathory, η οποία κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Black Mark Records". Αυτό ήταν το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας "Jubileum" που κυκλοφόρησε ο Quorthon από το 1992 μέχρι το 1998 και περιλαμβάνει κομμάτια από τους δίσκους "Octagon", "Requiem" και "Blood on Ice", όπως και ανέκδοτες ηχογραφήσεις από το 1984, το 1987 και το 1995. Επίσης, το κομμάτι "In Nomine Satanas" είναι μία πρώιμη εκδοχή του "Bond of Blood" από το άλμπουμ "Twilight of the Gods".

 1. 33 Something (Quorthon) - 3:14από το "Octagon"2. Satan My Master (Quorthon) - 2:06πρώην ακυκλοφόρητο3. The Lake (Quorthon) - 6:42από το "Blood on Ice"4. Crosstitution (Quorthon) - 3:17από το "Requiem"5. In Nomine Satanas (Quorthon) - 6:24πρώην ακυκλοφόρητο6. Immaculate Pinetreeroad #930 (Quorthon) - 2:47από το "Octagon"7. War Machine (Quorthon) - 3:19από το "Requiem"8. The Stallion (Quorthon) - 5:14από το "Blood on Ice"9. Resolution Greed (Quorthon) - 4:13πρώην ακυκλοφόρητο10. Witchcraft (Quorthon) - 2:49πρώην ακυκλοφόρητο11. Valhalla (Quorthon) - 1:38πρώην ακυκλοφόρητη εκτέλεση12. Sociopath (Quorthon) - 3:11από το "Octagon"13. Pax Vobiscum (Quorthon) - 4:12από το "Requiem"14. Genocide (Quorthon) - 4:34πρώην ακυκλοφόρητο15. Gods of Thunder of Wind and of Rain (Quorthon) - 5:41από το "Blood on Ice" Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Jubileum Volume IIΙ" είναι οι εξής: Quorthon - κιθάρα, φωνητικά, μπάσο, συνθεσάιζερ Rickard Bergman - μπάσο Andreas Johansson - μπάσο Christer Sandström - μπάσο Kothaar - μπάσο Vvornth - τύμπανα Paul Pålle Lundburg - τύμπανα Stefan Larsson - τύμπανα Jubileum Volume IIΙ - Bathory | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Bathory - History archive - Bathory Bathory - Jubileum Volume III - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Άρνισσα

Η Άρνισσα είναι κωμόπολη του Δήμου Έδεσσας και βρίσκεται στις βορειοανατολικές όχθες της λίμνης Βεγορίτιδας και στους πρόποδες του όρους Βόρα. Κατά την Απογραφή του 2011 η Άρνισσα είχε μόνιμο πληθυσμό 1.411 κατοίκων.

 Παλαιότερα ονομαζόταν Όστροβο, σλαβική λέξη που σημαίνει νησί, ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι το 1926 οπότε πήρε το όνομα Άρνισσα., το οποίο είναι προϊστορικό και ομόρριζο με το όνομα της πόλης Άρνη, στη λίμνη της Κωπαΐδας. Η Άρνισσα ήταν ένα από τα αρχαιότερα μακεδονικά πολίσματα (αναφέρεται από τον Θουκυδίδη), που ταυτίζεται με τον αρχαίο ερειπιώνα κοντά στο σημερινό ομώνυμο χωριό και συγκεκριμένα στη μικρή χερσόνησο της Βεγορίτιδας λίμνης, όπου βρέθηκαν διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα (αρχιτεκτονικά μέλη και επιγραφές). Στα τέλη του 14ου αιώνα, με την οθωμανική κατάκτηση, το Όστροβο μετατράπηκε σε έδρα μουδιρλικίου ενώ το 1798 πέρασε στη δικαιοδοσία του Αλή πασά των Ιωαννίνων. Στα τέλη του 19ου αιώνα στον οικισμό κατοικούσαν 300 περίπου οικογένειες από τις οποίες οι 200 ήταν χριστιανικές και οι υπόλοιπες μουσουλμανικές ενώ ο πληθυσμός ήταν σλαβόφωνος. Παράλληλα, είχαν ξεκινήσει οι εντάσεις μεταξύ των πατριαρχικών και των εξαρχικών χριστιανών με τους τελευταίους να καταλαμβάνουν με τη βία τους δύο σημαντικότερους ιερούς ναούς του χωριού. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, πολλοί Οστροβίτες συμμετείχαν στα Ελληνικά αντάρτικα σώματα, με κυριότερους Μακεδονομάχους τον οπλαρχηγό Χρήστο Στογιαννίδη και τον διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Οστρόβου Σταύρο Χατζηχαρίση. Άλλοι Μακεδονομάχοι ήταν οι Παντελής Θεοδώρου, Φώτιος Θεοδώρου και Ιωάννης Κουτσάλης (Μακρής). Στην περιοχή σημειώθηκαν συγκρούσεις μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού στρατού στις 3 και 4 Νοεμβρίου 1912 κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων. Κατά το 1913, υπηρετούσε ως σταθμάρχης του οικισμού ο μακεδονομάχος Γεώργιος Δικώνυμος - Μακρής, ο οποίος το ίδιο έτος συνέβαλε στην εξόντωση του σημαντικού κομιτατζή Βασίλ Τσεκαλάρωφ. Αρκετοί κάτοικοι της Άρνισσας σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1940 - 1941 υπηρετώντας στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις. Το 1953, όταν υποχώρησαν τα νερά της λίμνης, αποκαλύφθηκαν ερείπια προϊστορικής νεκρόπολης, τα οποία είναι και ένα από τα αξιοθέατα της περιοχής. Mέσα στην Άρνισσα ο επισκέπτης συναντά την παλαιά εκκλησία της Aγίας Tριάδας, χτισμένη το 1865 με αξιόλογες εικόνες, καθώς και το μεταβυζαντινό ναό της Kοιμήσεως της Θεοτόκου (18ος αιώνας) με τοιχογραφίες και αγιογραφημένο τέμπλο, καθώς επίσης και την καινούργια λιθόκτιστη εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας. Η Άρνισσα βρίσκεται σε υψόμετρο 560 μέτρα, απέχει 20 χλμ. από την Έδεσσα και βρίσκεται στα σύνορα με τον νομό Φλωρίνης, ενώ σε μικρή απόσταση, σε υψόμετρο 1.150 μέτρα, βρίσκεται ο παλαιός οικισμός του Αγίου Αθανασίου, ένα απ’ τα πιο γνωστά τουριστικά μέρη της περιοχής. Η Άρνισσα είναι γνωστή για τις καλλιέργειες των μήλων της, ενώ δραστηριοποιείται και γυναικείος συνεταιρισμός που παράγει με πατροπαράδοτα μέσα, ζυμαρικά, γλυκά του κουταλιού, τουρσιά, πάπρικα και κομπόστες. Χρήστος Στογιαννίδης, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Αικατερίνη Χατζηγεωργίου, Υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης
Βραχίονας

Στην ανατομία του ανθρώπου, ο βραχίονας ή μπράτσο είναι το τμήμα του ανώτερου άκρου ανάμεσα στον αρσενικό κόμβο (άρθρωση ώμου) και στον αρθρωτό σύνδεσμο. Ο βραχίονας εκτείνεται στο χέρι. Μπορεί να χωριστεί στον άνω βραχίονα, ο οποίος εκτείνεται από τον ώμο στον αγκώνα και το αντιβράχιο που εκτείνεται από τον αγκώνα μέχρι το χέρι.

 Το βραχιόνιο είναι ένα από τα τρία μακρά οστά του βραχίονα. Συνενώνεται με την ωμοπλάτη στην άρθρωση του ώμου και με τα άλλα μακρά οστά του βραχίονα, την ωλένη και την ακτίνα στην άρθρωση του αγκώνα. Ο αγκώνας είναι ο αρθρωτός σύνδεσμος μεταξύ του άκρου του βραχίονα και των άκρων της ακτίνας και της ωλένης. Το βραχιόνιο δεν μπορεί να σπάσει εύκολα. Η δύναμή του επιτρέπει να σηκώσει 140 κιλά. Ο βραχίονας χωρίζεται από ένα στρώμα περιτονίας (γνωστό ως πλευρικό και μεσαίο ενδομυϊκό διαχωρισμό) που διαχωρίζει τους μυς σε δύο οστεοφασικά διαμερίσματα: το πρόσθιο και το οπίσθιο διαμέρισμα του βραχίονα. Η περιτονία συγχωνεύεται με το περιόστεο (εξωτερικό στρώμα των οστών) του βραχιονίου.
Ντέιβιντ Ίνγκραμ

Ο Ντέιβιντ Ίνγκραμ ή Ντέιβιντ Άνκρουμ (αγγλ.: David Chalton Ancrum) (Νέα Υόρκη, 9 Ιουνίου 1958) είναι Αμερικάνος πρώην καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,93 μέτρα αγωνιζόταν τη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Η ορθή απόδοση του ονόματός του στην ελληνική γλώσσα είναι Ντέιβιντ Άνκρουμ, όμως από λανθασμένη μετάφραση είναι γνωστός στην Ελλάδα ως Ίνγκραμ. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους Αμερικάνους καλαθοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στην Ελλάδα, ενώ αποτελεί τον κορυφαίο ξένο καλαθοσφαιριστή στην ιστορία του Ηρακλή Θεσσαλονίκης.

 Αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα του Παναμά, του Ισημερινού και στο CBA με τη φανέλα των Άλμπανι Πατρούνς, σε συνεργασία με τον Φιλ Τζάκσον. Το 1987 αποκτήθηκε από την ομάδα του Ηρακλή με τον οποίο αγωνίστηκε για 5 έτη έως το 1992. Την πρώτη περίοδο (1987-88) αγωνίστηκε μόνο στο Κύπελλο Κόρατς καθώς δεν επιτρεπόταν η συμμετοχή ξένων στο ελληνικό πρωτάθλημα. Είχε εντυπωσιακή παρουσία και εναντίον της Εστουντιάντες σημείωσε 42 πόντους. Στις 15 Οκτωβρίου του 1988 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο ελληνικό πρωτάθλημα σημειώνοντας 35 πόντους εναντίον του Φίλιππου Θεσσαλονίκης. Στην καριέρα του στην Ελλάδα είχε μέσο όρο πάνω από 30 πόντους σε όλες τις σεζόν τις οποίες αγωνίστηκε. Την περίοδο 1990-91 σημείωσε 59 πόντους εναντίον του Περιστερίου οι οποίοι ήταν και το προσωπικό ρεκόρ του. Την περίοδο 1989-90 σημείωσε το ρεκόρ του στο κύπελλο με 58 πόντους με αντίπαλο τον Έσπερο. Η κορυφαία του επίδοση σε παιχνίδι του κυπέλλου Κόρατς ήταν οι 53 πόντοι απέναντι στη Ρίγα. Δεν ευτύχησε να στεφθεί πρώτος σκόρερ Ελλάδας καθώς βρέθηκε απέναντι στην κυριαρχία του Νίκου Γκάλη. Στα 104 παιχνίδια πρωταθλήματος που αγωνίστηκε, ο Ίνγκραμ είχε τον εντυπωσιακό μέσο όρο των 33.7 πόντων, με 4.5 ριμπάουντ, 1.1 ασίστ και 1.1 κλεψίματα κατά μέσο όρο. Σε 33 ευρωπαϊκούς αγώνες συνολικά με τη φανέλα του «Γηραιού», σημείωσε 1000 πόντους (30.3 μέσο όρο) και παραμένει ακόμα και σήμερα ο πρώτος σκόρερ της ομάδας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.Το καλοκαίρι του 1992 ο Ηρακλής προχώρησε σε ριζική ανανέωση και δεν συνέχισε την συνεργασία του με τον Ίνγκραμ. Ο Ηρακλής απέσυρε τη φανέλα του με το νούμερο 6 και την κρέμασε στην οροφή του Ιβανώφειου, όμως η φανέλα χρησιμοποιήθηκε και πάλι λίγα χρόνια αργότερα από τον Ουώλτερ Μπέρι. Βρέθηκε πολύ κοντά σε συμφωνία με το Σπόρτιγκ για να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα όμως προέκυψε πρόταση από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και μετακόμισε στο Ισραήλ. Τη σεζόν 1992-93, μέτρησε με την Μακάμπι στην Ευρωλίγκα 16.7 πόντους, με 3.4 ριμπάουντ, 1.5 ασίστ και 1.0 κλέψιμο κατά μέσο όρο σε 11 αγώνες.