IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Οίκος του Μεκλεμβούργου

Ο Οίκος του Μεκλεμβούργου , γερμ. Haus von Mecklenburg, είναι μία οικογένεια της Βόρειας Γερμανίας, από τις πιο παλαιές στην Ευρώπη. Τα μέλη του Οίκου έγιναν δούκες του Μεκλεμβούργου και ένα από αυτά, ο Αλβέρτος, βασιλιάς της Σουηδίας (1364-89). Το Μεκλεμβούργο περιβαλλόταν από το Χόλσταϊν, το Λύνεμπουργκ (Αννόβερο), το Βρανδεμβούργο και την Πομερανία. Μέλος του Οίκου είναι και η Γιουλιάνα της Ολλανδίας (1948-80).

 Ιδρυτής είναι ο Νίκλοτ (12ος αι.), παγανιστής αρχηγό που είχαν οι Οβότριτες Σλάβοι. Ο γιος του Πρίμπισλαβ βαπτίστηκε χριστιανός και δέχθηκε να είναι υποτελής του Ερρίκου Γ΄ του λέοντος δούκα της Σαξονίας με αντάλλαγμα την αναγνώρισή του ως πρίγκιπα του Μεγάλου Πύργου, Mikla Burg, που έγινε Mecklenburg. Oι Οβότριτες ακολούθως εκγερμανίστηκαν. Το 1347 ο Αλβέρτος Β΄ κύριος του Μεκλεμβούργου αναβαθμίστηκε σε δούκα του Μεκλεμβούργου. Νυμφεύτηκε την Ευφημία των Μπγιέλμπο, εγγονή του Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας και ο γιος τους Αλβέρτος έγινε βασιλιάς της Σουηδίας. Το μεγαλύτερο τμήμα διοικήθηκε ως Μεκλεμβούργο-Σβερίν, ενώ ένα τμήμα Ανατολικά διοικήθηκε ξεχωριστά ως Μεκλεμβούργο-Στρέλιτς. Το 1815 όλα τα δουκάτα, στο Συνέδριο της Βιέννης, αναβαθμίστηκαν σε μεγάλα δουκάτα. Με τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1918 οι Γερμανικές ηγεμονίες καταργήθηκαν. Το 1901 ο Ερρίκος πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν νυμφεύτηκε τη Βιλελμίνη των Νάσσαου βασίλισσα της Ολλανδίας και η κόρη του Γιουλιάνα έγινε βασίλισσα της Ολλανδίας (1948-1980). Ilka Minneker: Vom Kloster zur Residenz – Dynastische Memoria und Repräsentation im spätmittelalterlichen und frühneuzeitlichen Mecklenburg. Rhema-Verlag, Münster 2007, ISBN 978-3-930454-78-5 Erstling, Frank; Frank Saß; Eberhard Schulze (April 2001). "Das Fürstenhaus von Mecklenburg-Strelitz". Mecklenburg-Strelitz, Beiträge zur Geschichte einer Region (in German). Friedland: Steffen. ISBN 3-9807532-0-4. Huberty, Michel; Alain Giraud; F. et B. Magdelaine (1991). L'Allemagne Dynastique, Tome VI : Bade-Mecklembourg. Le Perreux-sur-Marne: Giraud. ISBN 978-2-901138-06-8. House of Mecklenburg-Strelitz website Marek, Miroslav. «Genealogy of House of Mecklenburg». Genealogy.EU. European Heraldry page Αρχειοθετήθηκε 2017-11-18 στο Wayback Machine.
Centrum LIM

Ο ουρανοξύστης Centrum LIM χτίστηκε το 1989 στο κέντρο της Βαρσοβίας της Πολωνίας από την LIM Joint Venture Sp. Ltd, μια κοινοπραξία τριών εταίρων: LOT (Polish Airlines), ILBAU GmbH (αυστριακή κατασκευαστική εταιρεία) και η αλυσίδα ξενοδοχείων Marriott International. Το 1998, η ILBAU πώλησε τις μετοχές της στην SGS GmbH γι' αυτό και ανεπίσημα λέγεται LIS. Ο ουρανοξύστης υπογείως συνδέεται με τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό της Βαρσοβίας.

 Ο ουρανοξύστης είναι έδρα των ξενοδοχείων Marriott και το πρώτο ξενοδοχείο της στην Κεντρική Ευρώπη. Τα δωμάτια βρίσκονται από την μέση έως πάνω όπου βρίσκεται η προεδρική σουίτα , κάτω της το SkyBar είναι από τα ψηλότερα μπαρ της χώρας. Συνολικά το ξενοδοχείο των 5 αστέρων έχει 523 δωμάτια τα οποία μπορούν να χρησιμοποιούν τις 16 αίθουσες συνεδριάσεων, τα μπαρ, τις σάουνες και τα εστιατόρια. Τα εγκαίνια έγιναν στις 2 Οκτώβρη 1989 και το επισκέφθηκαν 155.000 Πολωνοί. Από την εγκατάσταση κεραιών το 2013 τις εκμεταλεύεται η Radio Złote Przeboje ενώ από το 2017 και το Polska Radio 24 , Polska Radio I , II , III Το 1999, χωρίς άδεια, ο Γάλλος ορειβάτης Alain Robert ανέβηκε τον ουρανοξύστη. Επίσης την ίδια χρονιά ο Πολωνός Dawid Kaszlikowski το οποίο τράβηξε και βίντεο. Τρία χρόνια μετά, το 2002, ο κασκαντέρ Felix Baumgartner πήδηξε από την οροφή. Το 2019 ο Marcin BNT Banot σκαρφάλωσε στον ουρανοξύστη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Warsaw Marriott Hotel στο Wikimedia Commons
Ακτίνιο (μονάδα μέτρησης)

Το ακτίνιο (rad) είναι μονάδα μέτρησης της γωνίας. Ένα ακτίνιο (1 rad) είναι η επίπεδη γωνία η οποία όταν γίνει επίκεντρη ορίζει τόξο, σε οποιοδήποτε κύκλο, με μήκος ίσο με την ακτίνα του. Στο σύστημα SI το ακτίνιο θεωρούταν παλιότερα ως "συμπληρωματικό μέγεθος", αλλά αυτή η κατηγορία μεγεθών καταργήθηκε το 1995, και θεωρείται τώρα παράγωγο μέγεθος. Από τον ορισμό οι διαστάσεις του ακτίνιου στο SI είναι m∙m−1, είναι δηλαδή αδιάστατο μέγεθος.

 Ένα ακτίνιο ισούται με 180/π μοίρες, επομένως για να μετατρέψουμε ακτίνια σε μοίρες πολλαπλασιάζουμε με 180/π, για παράδειγμα: 1 rad = 1 ⋅ 180 ∘ π ≈ 57.2958 ∘ {\displaystyle 1{\mbox{ rad}}=1\cdot {\frac {180^{\circ }}{\pi }}\approx 57.2958^{\circ }} 2.5 rad = 2.5 ⋅ 180 ∘ π ≈ 143.2394 ∘ {\displaystyle 2.5{\mbox{ rad}}=2.5\cdot {\frac {180^{\circ }}{\pi }}\approx 143.2394^{\circ }} π 3 rad = π 3 ⋅ 180 ∘ π = 60 ∘ {\displaystyle {\frac {\pi }{3}}{\mbox{ rad}}={\frac {\pi }{3}}\cdot {\frac {180^{\circ }}{\pi }}=60^{\circ }} Αντίστροφα, για να μετατρέψουμε μοίρες σε ακτίνια πολλαπλασιάζουμε με π/180, για παράδειγμα: 1 ∘ = 1 ⋅ π 180 ∘ ≈ 0.0175 rad {\displaystyle 1^{\circ }=1\cdot {\frac {\pi }{180^{\circ }}}\approx 0.0175{\mbox{ rad}}} 23 ∘ = 23 ⋅ π 180 ∘ ≈ 0.4014 rad {\displaystyle 23^{\circ }=23\cdot {\frac {\pi }{180^{\circ }}}\approx 0.4014{\mbox{ rad}}} Στην φυσική η γωνιακή ταχύτητα είναι ένα διανυσματικό μέγεθος που εκφράζει την ταχύτητα ενός σώματος που εκτελεί κυκλική κίνηση και ισούται με τον ρυθμό μεταβολής του τόξου που διαγράφει το σώμα σε κυκλική κίνηση και δίνεται από την σχέση: ω = d θ d t {\displaystyle \omega ={\frac {d\theta }{dt}}} Όπου d θ {\displaystyle d\theta } η μεταβολή της γωνίας που αντιστοιχεί στο διαγραφόμενο τόξο και οι μονάδες μέτρησης είναι rad/sec. «Τόξο ακτινίου και γωνία ακτινίου». Ευκλείδης Β΄ (1): 35-38. 1978. http://www.hms.gr/apothema/?s=sa&i=3553. Cooper, Michael (Μαρτίου 1992). «Who named the radian ?». The Mathematical Gazette 76 (475): 100–101. doi:10.2307/3620383. Dickson, Jim; Lord, Nick (Ιουλίου 2014). «Approximate constructions of 1 radian». The Mathematical Gazette 98 (542): 350–353. doi:10.1017/S0025557200001509. Wolbert, Roger S.; Moss, Erin R. (Ιανουαρίου 2018). «Developing the Concept of a Radian». The Mathematics Teacher 111 (4): 272–278. doi:10.5951/mathteacher.111.4.0272. Phillip S. Jones (1953). The Mathematics Teacher 46 (6): 419-426. https://www.jstor.org/stable/27954356. Φυσική θετικής και τεχνολογικής κατεύθυνσης Γ΄ λυκείου, ΟΕΔΒ σελ. 8
Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί

Ο Ερβέ Δ΄ ντε Ντονζί, αποβιώσας το 1222, ήταν άρχοντας του Ντονζί και κόμης του Νεβέρ από το 1199 έως το 1222. Ήταν υιός του Ερβέ Γ΄ († 1187), άρχοντα του Ντονζί, και της Ματίλντ Γκουέ, κόρης του Γκιγιώμ Δ΄ Γκουέ, άρχοντα του Αλουΐ (1125, Γαλλία - 1171) και της Ελισάβετ της Καμπανίας (Ισαβέλλα του Μπλουά).

 Υποτελής του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί, κόμη του Νεβέρ, της Οσέρ και του του Τονέρ, εξεγέρθηκε εναντίον του με στόχο την κατάληψη του κάστρου του Ζιάν, τον νίκησε στο Κον-συρ-Λουάρ, ενώ, στην διάρκεια της ίδιας μάχης, τον συνέλαβε ως αιχμάλωτό του. Για την απελευθέρωσή του, ο Πέτρος Β΄ υποχρεώθηκε να του παραχωρήσει σε γάμο την κόρη του Ματθίλδη, καθώς και την Κομητεία του Νεβέρ. Ο Πέτρος του Κουρτεναί διατήρησε υπό την μορφή πηγής εισοδήματος τις κομητείες του Οσέρ και του Τονέρ. Ο Πάπας αρνήθηκε, αρχικά, να επιτρέψει τον γάμο (λόγω της συγγένειας των νεονύμφων), τον οποίο παραχώρησε μονάχα ύστερα από αρκετά χρόνια (το 1213), αφού υποχρέωσε τον Ερβέ Δ΄ να συμμετάσχει σε αριθμό Σταυροφοριών. Ως εκ τούτου, το 1208, συμμετείχε στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών στο πλευρό, μεταξύ άλλων, του γείτονα και αντιπάλου του, Εύδη Γ΄ της Βουργουνδίας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Μπεζιέ και του Καρκασσόν, ωστόσο αρνήθηκε να λάβει τις υποκομητείες του Μπεζιέ και του Καρκασσόν, που του προτάθηκαν. Καθώς οι σαράντα υποχρεωτικές ημέρες συμμετοχής στην Σταυροφορία είχαν παρέλθει, ο ίδιος αρνήθηκε να συνεχίσει τον αγώνα, και επέστρεψε στην κομητεία του. Το 1210 ο Εύδης Γ΄ της Βουργουνδίας του παραχώρησε το Λιερναί. Πολέμησε επίσης στο Μπουβίν (1214) στο πλευρό των Φλαμανδών, συμμετείχε στην εκστρατεία της Αγγλίας, η οποία είχε ως στόχο να τοποθετήσει τον Λουδοβίκο Η΄ της Γαλλίας στον θρόνο της χώρας, την Ε΄ Σταυροφορία (1217), καθώς και την πολιορκία του Μαρμάντ. Το 1217 ο πεθερός του, ο οποίος αποχώρησε, προκειμένου να λάβει το στέμμα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, του παραχώρησε την κομητεία του Τονέρ, το πιθανότερο έναντι ορισμένου χρηματικού ποσού. Στην συνέχεια ο Ερβέ Δ΄ έλαβε την κομητεία της Οσέρ με το τέλος του Πέτρου το 1219, ενώ ο ίδιος απεβίωσε στις 23 Ιανουαρίου 1222 στο κάστρο του Σαιντ-Ανιάν. Ετάφη στο Αββαείο του Ποντινί. Νυμφεύτηκε τον Οκτώβριο του 1199 τη Ματθίλδη Α΄ του Νεβέρ (1188 - 1257), κόρη του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Αγνής Α΄ του Νεβέρ, με την οποία και απέκτησε τους εξής απογόνους: Γουλιέλμος, απεβ. μεταξύ του 1207 και του 1214, μνηστεύθηκε τη Βεατρίκη του Βιενουά. Αγνή Β΄ απεβ. 1237, κόμισσα του Νεβέρ, παντρεύτηκε το 1223 με τον Γκυ Β΄ των Σατιγιόν, κόμη του Σαιν-Πολ. René de Lespinasse, Hervé de Donzy, comte de Nevers, Nevers, P. Fay, imprimeur, 1868 «books.google.ca».
Αλέξιος Χάρων

O Αλέξιος Χάρων (άκμασε αρχές του 11ου αι.) ήταν ένας αξιωματούχος της Ρωμανίας στη Νότιο Ιταλία και ο πάππος του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων (1081-1118).

 Λίγα μας είναι γνωστά για τη ζωή του. Οι μόνες αναφορές σε αυτόν προέρχονται από την Ιστορία του Νικηφόρου Βρυεννίου του νεοτέρου, συζύγου της δισεγγονής του Άννας Κομνηνής. Ο Βρυέννιος αναφέρει ότι το "Χάρων" ήταν παρωνύμιο, που του δόθηκε από τους στρατιώτες του για τη γενναιότητά του, καθώς πήγαινε πολλούς εχθρούς στον Άδη. Πάντως το όνομα αυτό απαντάται και ως πραγματικό επώνυμο.Για τη σταδιοδρομία του ο Βρυέννιος αναφέρει πως "διαχειριζόταν τις υποθέσεις του Αυτοκράτορα" στις επαρχίες της Νότιας Ιταλίας (Κατεπανάτο της Ιταλίας) σε κάποιο διάστημα του α΄ ημίσεως του 11ου αιώνα. Το ακριβές λειτούργημα που είχε ο Αλέξιος δεν είναι γνωστό και έχει προταθεί να ήταν ο Κατεπάνω της Ιταλίας· πάντως το όνομά του δεν εμφανίζεται σε άλλη πηγή. Ο ιστορικός της Ιταλίας για εκείνη την εποχή Βέρα φον Φάλκενχαουζεν προτείνει, ότι ίσως ήταν ταυτόσημος με τον Αλέξιο Ξιφία, που ήταν Κατεπάνω το 1006/07, αλλά ο Ξιφίας απεβίωσε το 1007 και η κόρη του Χάροντος, η Άννα, γεννήθηκε μεταξύ 1020 και 1030. Νυμφεύτηκε μία από την Οικογένεια Δαλασσηνού και είχε τέκνα: Άννα 1025-1105, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Κομνηνό κουροπαλάτη και δομέστικο των Σχολών (Αρχηγό του Στρατού).
Σακίρ Γκενιατούλλιν

Ο Σακίρ Νιγκματουλίνοβιτς Γκενιατούλλιν (ρωσικά: Шакир Нигматулинович Гениатуллин, 1895 - 1946) ήταν Σοβιετικός στρατιωτικός αξιωματούχος και υποστράτηγος του Κόκκινου Στρατού κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν εθνοτικός Τάταρος από μια αγροτική οικογένεια, και υπηρέτησε στις δυνάμεις ιππικού της Ρωσικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Σοβιετικής Δημοκρατίας και της υπέρ των Μπολσεβίκων Λαϊκή Σοβιετική Δημοκρατία της Μπουχάρα κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου στην Κεντρική Ασία. Το 1931 αποφοίτησε από την Στρατιωτική Ακαδημία του Φρούνζε και το 1939 αποφοίτησε από την Ακαδημία του Γενικού Επιτελείου, και ήταν αρχηγός του επιτελείου της 58ου εφεδρικού Στρατού στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και βραβεύτηκε με το παράσημο του Λένιν.

 Ο Σακίρ Γκενιατούλλιν γεννήθηκε στο Κριάζλι, ένα χωριό στο Κυβερνείο Σαμάρας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σημερινή Περιφέρεια Σαμάρα, Ρωσική Ομοσπονδία). Καταγόταν από μια ταταρική οικογένεια χωρικών και φοίτησε για λίγο στο τοπικό σχολείο.Υποστηρίζοντας την ηγούμενη από τους των Μπολσεβίκους Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, κατατάχθηκε εθελοντικά στον Κόκκινο Στρατό της Σοβιετικής Ρωσίας το 1918 και σπούδασε στη Κόκκινη Σχολή Διοικητών της Τασκένδης στην Κεντρική Ασία, όπου προσχώρησε στο Κόμμα των Μπολσεβίκων το 1919. Στη συνέχεια υπηρέτησε στο ιππικό του εθνικού Κόκκινου Στρατού της Μπουχάρα μετά την ανακήρυξη της Λαϊκής Σοβιετικής Δημοκρατίας της Μπουχάρα το 1919. Πήρε μέρος στις μάχες εναντίον του κινήματος Μπασμάτσι με τις δυνάμεις της Μπουχάρα σε διάφορες περιστάσεις κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου, και για αυτό έλαβε το Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου (το 1922 και 1923), το Τάγμα του Λάβαρου της Μπουχάρα 3ης τάξης της Λαϊκής Σοβιετικής Δημοκρατίας της Μπουχάρα το 1922, και το Τάγμα της Κόκκινης Ημισελήνου της Μπουχάρα 2ης τάξης το 1923. Ο Γκενιατούλλιν μετακόμισε στη Μόσχα για να φοιτήσει στην Στρατιωτική Ακαδημία Φρούνζε το 1928. Έγινε αξιωματικός στο ιππικό μετά την αποφοίτησή του από την ακαδημία το 1931 και παρακολούθησε την Ακαδημία του Γενικού Επιτελείου σε 1937-1939, όπου αποφοίτησε με διάκριση. Τιμήθηκε με το βαθμό του υποστρατήγου από το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων το 1940, όταν οι παραδοσιακές τάξεις των αξιωματικών εισήχθησαν για πρώτη φορά στο Σοβιετικό στρατό και υπηρέτησε στην Επιθεώρηση Ιππικού του κεντρικού επιτελείου του Κόκκινου Στρατού μέχρι την γερμανική εισβολή το 1941. Στον πόλεμο, ο Γκενιατούλλιν ήταν επικεφαλής του επιτελείου στον 58ο εφεδρικό Στρατό, και στη συνέχεια υπηρέτησε στο Γενικό επιτελείο. Ο Γκενιατούλλιν τιμήθηκε με το Τάγμα του Λένιν προς το τέλος της καριέρας του, το οποίο δέχτηκε προσωπικά από τον Μιχαήλ Καλίνιν, σε μια τελετή απονομής βραβείων στο Κρεμλίνο κατά τη διάρκεια του πολέμου. Πέθανε το 1946 και κηδεύτηκε στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι στη Μόσχα.
Μαργαρίτα Ελισάβετ του Λάινινγκεν-Βέστερμπουργκ

Η Μαργαρίτα-Ελισάβετ, γερμ.: Margaret Elisabeth von Leiningen-Westerburg (30 Ιουνίου 1604 στο Σάντεκ, σήμερα μέρος του Ρούνκελ - 13 Αυγούστου 1667 στο Κάστρο Βήζενμουργκ) από τον Οίκο του Λάινινγκεν, ήταν κόμισσα του Λάινινγκεν και επίτροπος του λαντγκραβάτου της Έσσης-Χόμπουργκ κατά την ανηλικιότητα των γιων της από το 1638.

 Ήταν το μοναδικό παιδί από τον πρώτο γάμο του Χριστοφόρου κόμη του Λάινινινγκεν-Βέστερμπουργκ (1575-1635) και της Άννας-Μαρίας Ούνγκαντ, βαρόνης του Βάισενφολφ (1573-1606). Παντρεύτηκε στις 10 Αυγούστου 1622 στο Μπούτσμπαχ με τον Φρειδερίκο Α΄ λαντγκράβο της Έσσης-Χόμπουργκ. Όταν η Μαργαρίτα-Ελισάβετ γέννησε τον δεύτερο γιο της, η διαδοχή στον πρωτότοκο εισήχθη στο λαντγκραβάτο. Μετά το τέλος του συζύγου της στις 9 Μαΐου 1638 ηγήθηκε της επιτροπείας των βρεφών της. Ο μικρότερος γιος της ήταν ο Φρειδερίκος Β΄, γνωστός ως ο πρίγκιπας του Χόμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1622 τον Φρειδερίκο Α΄ λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ και είχε τα ακόλουθα τέκνα: Λουδοβίκος-Φίλιππος 1623–1643, διάδοχος, απεβ. 20 ετών. Γεώργιος 1624. Γουλιέλμος-Χριστόφορος 1625–1681, λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουργκ. Γεώργιος-Χριστιανός 1626–1677, Άννα-Μαργαρίτα 1629–1686, παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Λουδοβίκο δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Βήζενμπουργκ (1620–1689). Φρειδερίκος Β΄ 1633–1708, λάντγκραβος της Έσσης-Χόμπουργκ, γνωστός πιο πριν ως ο πρίγκιπας του Χόμπουργκ. Barbara Dölemeyer: Fontane, Kleist und Hölderlin σελ. 12 Claudia Tietz: Johann Winckler (1642-1705) σ. 69
Βαγγέλης Καλογερόπουλος

Ο Βαγγέλης Καλογερόπουλος (γενν. 1965) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής επιθετικός ποδοσφαιριστής από τη Μεσσηνία, ο οποίος αγωνίστηκε από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 ως τα μέσα της δεκαετίας του ’90 σε Π.Σ. Καλαμάτα, Ολυμπιακό, Ιωνικό και ΠΑΟΚ. Έχει αγωνιστεί 3 φορές στην Εθνική Ελλάδος.

 Ο Βαγγέλης Καλογερόπουλος γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1965 στην Μελβούρνη και σε ηλικία ενός έτους, η οικογένεια του επέστρεψε στην Σπηλιά Μεσσηνίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στον Α.Ο. Κυπαρισσίας τη σεζόν 1984-85 στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα και συνέχισε στον Π.Σ. Καλαμάτα στη Γ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε ως το 1988. Το 1988-89 έπαιξε στον Πανσερραϊκό, με τον οποίο ανέβηκε στην Α΄ Εθνική. Αν και αγωνιζόταν σε ομάδα Β΄ εθνικής, τη χρονιά αυτή κλήθηκε εθνική ανδρών. Την επόμενη σεζόν 1989-90 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό, με τον οποίο έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 17 Αυγούστου 1989. Με τον Ολυμπιακό αναδείχθηκε Κυπελλούχος Ελλάδος 1990 αλλά δεν αγωνίστηκε στον τελικό. Τη σεζόν 1990-91 αγωνίστηκε στον Ιωνικό. Είχε ένα σύντομο πέρασμα από την Α.Ε. Λάρισα και τη διετία 1991-1993 έπαιξε στον ΠΑΟΚ. Με τον ΠΑΟΚ αγωνίστηκε στο β΄ ματς του διπλού τελικού του Κυπέλλου Ελλάδος 1992. Τερμάτισε την καριέρα του στο Λεβαδειακό το 1994. Ο Βαγγέλης Καλογερόπουλος αγωνίστηκε τρεις φορές στην εθνική ανδρών. Ντεμπούτο με την Εθνική έκανε στις 18 Ιανουαρίου 1989 σε φιλικό αγώνα με την Αλβανία στα Τίρανα (σκορ: 1-1), όταν μπήκε ως αλλαγή στο 69΄. Ακολούθησαν άλλες δυο συμμετοχές σε φιλικά στο ΟΑΚΑ: στις 25 Ιανουαρίου 1989 με την Πορτογαλία (σκορ: 1-2) που αγωνίστηκε ως το 73΄ και στις 8 Φεβρουαρίου με την Αγγλία (σκορ: 1-2) που μπήκε στο β΄ ημίχρονο. Κύπελλο Ελλάδος (1): 1990 . Κύπελλο Ελλάδος (φιναλίστ): 1992. Β΄ Εθνική: άνοδος στην Α΄ Εθνική: 1988-89 «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες. http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=23403 https://web.archive.org/web/20101008150329/http://hevshe.pblogs.gr/1986-95.html
Άντον Γκαβέλ

Ο Άντον Γκαβέλ, γεννημένος στις 24 Οκτωβρίου 1984 στο Κόσιτσε της Σλοβακίας, είναι σλοβακικής καταγωγής Γερμανός διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα της Μπάγερν Μονάχου.

 Ο Γκαβέλ ξεκίνησε να αγωνίζεται στα τμήματα υποδομής της Κέμοσβιτ και σε ηλικία δεκαεπτά ετών μεταγράφηκε στην ομάδα της Καρλσρούης, η οποία αγωνιζόταν στην δεύτερη κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος. Εκεί παρέμεινε μέχρι το 2003, όταν υπέγραψε στους Γκίσεν 46ερς. Το 2006, αναδείχθηκε καλύτερος νέος παίκτης του πρωταθλήματος και συνέχισε στην ισπανική Μούρθια για δύο χρόνια.Το καλοκαίρι του 2008 συμφώνησε με την ομάδα του Άρη, όπου αγωνίστηκε σε 22 αγώνες της κανονικής περιόδου με 4,3 πόντους ανά αγώνα, βοηθώντας τους "κίτρινους" να καταλάβουν την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.Στις αρχές της σεζόν 2009-10, φόρεσε την φανέλα της Κέμοσβιτ, για να συμφωνήσει λίγο αργότερα με την Μπάμπεργκ, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι το 2014, κερδίζοντας τέσσερα πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Γερμανίας. Το καλοκαίρι του 2014, μεταγράφηκε στην ομάδα της Μπάγερν Μονάχου, με την οποία κατέλαβε την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της χώρας. Ο Γκαβέλ φόρεσε την για πρώτη φορά την φανέλα της εθνικής Σλοβακίας στους παγκόσμιους πανεπιστημιακούς αγώνες του 2005. Συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι το 2013, όταν έπαιξε για τελευταία φορά στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2013. Αφού απέκτησε γερμανικό διαβατήριο, εξέφρασε την επιθυμία να αγωνιστεί με την εθνική ομάδα της Γερμανίας το καλοκαίρι του 2015, κάτι που του επετράπη από την FIBA, με αποτέλεσμα να κάνει το ντεμπούτο του στις 14 Αυγούστου 2015 εναντίον της Κροατίας. Anton Gavel - Eurobasket GAVEL, ANTON - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL Anton Gavel Europe Stats | Basketball-Reference.com
Μαρουλοσαλάτα

Η μαρουλοσαλάτα είναι σαλάτα της ελληνικής κουζίνας με ψιλοκομμένο μαρούλι (τύπου Ρωμάνα ή Κως), κρεμμυδάκια, λαδόξυδο ή λαδολέμονο, αλάτι και άνηθο. Μαζί με τη χωριάτικη είναι οι δύο πιο διαδεδομένες σαλάτες στην Ελλάδα.

 Η λέξη μαρουλοσαλάτα στην ελληνική γλώσσα σημαίνει σαλάτα από μαρούλι χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά σε μία, ωστόσο στην ελληνική παραδοσιακή κουζίνα δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε φαγητά και ειδικότερα σαλάτες από μαρούλι. Ιδιαίτερα σε ελληνικά εστιατόρια του εξωτερικού η προσθήκη του στη σαλάτα θεωρείται ένδειξη απόκλισης από την αυθεντική ελληνική κουζίνα, δικαιολογείται όμως για πιάτα που σερβίρονται παραδοσιακά με την κλασική μαρουλοσαλάτα. -Και ξέρεις, ρε σύ ρε, γιατί στη μαρουλοσαλάτα αφήνουν ολόκληρα τα φύλλα; -Από τεμπελιά, ρε συ, οι αφιλότιμοι, βαριέται, ρε, ό Γάλλος να κόψει το μαρουλάκι ψιλό ψιλό. Στο λαϊκό παραμύθι «Ο λύκος η αλεπού και ο γάιδαρος» η μαρουλοσαλάτα χωρίς λαδόξυδο παρουσιάζεται στο γάιδαρο-θύμα σαν θανάσιμη αμαρτία με τη χαρακτηριστική στιχομυθία - Έφαγες το μαρουλόφυλλο χωρίς λάδι, χωρίς ξύδι - και πως δεν επνιγήκαμε σε τούτο το ταξίδι! Αναφορές στη μαρουλοσαλάτα με ιδιαίτερη έμφαση στη λιτότητά της γίνονται και στα έργα των Κώστα Βάρναλη και Μ. Καραγάτση. Χαρακτηριστικές περιγραφές κάνουν η Μιμίκα Κρανάκη και ο Χρίστος Ζουράρις. Η νηστεία και τα μενού της – (athinorama.gr). Οδηγίες προετοιμασίας μαρουλοσαλάτας – (ab.gr). Οδηγίες προετοιμασίας μαρουλοσαλάτας (Αγγλικά) – (greekfood.about.com).
Τσάι

Το τσάι είναι παγκόσμια διαδεδομένο ρόφημα και το πιο δημοφιλές ποτό στον κόσμο μετά το νερό. Το τσάι προέρχεται από τα φύλλα του δένδρου τσάι (Καμέλια η σινική - Camellia sinensis ή Καμέλια η θεά - Camellia thea). Οι διαφορετικές ποικιλίες προκύπτουν από την επεξεργασία που επιδέχονται.

 Η ονομασία και η προέλευση του τσαγιού είναι κινέζικη. Το ανακάλυψε ο αυτοκράτορας Σεν Νουνγκ το 2737 π.Χ. κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στην αυτοκρατορία του. Ο θρύλος λέει πως, την ώρα που έβραζε νερό, ένα ρεύμα παρέσυρε φύλλα από κάποιο γειτονικό θάμνο και αυτά κατέληξαν στο ξεσκέπαστο τσουκάλι. Πριν προλάβει κανείς να αντιδράσει, τα φύλλα άρχισαν να βράζουν και να χρωματίζουν το νερό. Ο Σεν Νουνγκ μύρισε το γλυκό άρωμα και δοκίμασε το πρώτο τσάι. Οι Πορτογάλοι έφεραν το 1610 το τσάι στην Ευρώπη για λογαριασμό των Ολλανδών. Λίγο αργότερα, οι Ολλανδοί ξεκίνησαν μαζική εισαγωγή τσαγιού. Ως νέα μόδα με φανατικούς οπαδούς, το τσάι τα πρώτα χρόνια ήταν πανάκριβο. Μετά το 1675 η τιμή του έπεσε σε λογικά πλαίσια, και το τσάι από την Ολλανδία πέρασε στη Γαλλία και από εκεί στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το πράσινο τσάι είναι το πιο διαδεδομένο στην ανατολική Ασία. Το μαύρο τσάι είναι ο πιο διαδεδομένος τύπος τσαγιού που καταναλώνεται στις δυτικές χώρες. Στην Ελλάδα είναι ενδημικό το τσάι του βουνού (γένος Sideritis). Στην Κρήτη, το βότανο Δίκταμο (Origanum dictamnus) χρησιμοποιείται αντί για τσάι. Στη νοτιοανατολική Ασία είναι διάσημο το μαύρο τσάι με γάλα και μπαχαρικά το οποίο ονομάζεται Μασάλα Τσάι. Συγκεκριμένα το μαύρο τσάι ρίχνεται σε βραστό γάλα και στη συνέχεια προστίθεται ζάχαρη και σε σκόνη αλεσμένα τα παρακάτω υλικά: πιπερόριζα (τζίνζερ), μαύρο πιπέρι, γαρίφαλο και κάρδαμο. Μαύρο ή με Άρωμα Oolong Πράσινο ή με Άρωμα Λευκό Υγείας Βοτάνων ή με Άνθη Χρυσάνθεμου (Άγιος Δημήτρης) Rooibos Το τσάι περιέχει σε ποσοστό περίπου 3% το αλκαλοειδές καφεΐνη, όπως και ο καφές. Μερικές φορές χρησιμοποιείται ο παρωχημένος όρος «τεΐνη» όταν γίνεται αναφορά στην καφεΐνη του τσαγιού, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για την ίδια και την αυτή ένωση. Λόγω της ύπαρξης καφεΐνης, η κατανάλωση τσαγιού έχει παρόμοια επίδραση στον οργανισμό όπως και ο καφές, δηλαδή διεγείρει το νευρικό σύστημα και αυξάνει την αντοχή στην κούραση, σε μικρότερο όμως βαθμό. Άλλα κύρια συστατικά του τσαγιού είναι οι πουρίνες θεοφυλλίνη και θεοβρωμίνη, που είναι όπως και η καφεΐνη παράγωγα της ξανθίνης. Το τσάι περιέχει επίσης πολυφαινόλες, ταννίνες και κατεχίνες, στις οποίες αποδίδεται αντιοξειδωτική δράση. Μασάλα Τσάι Πράσινο τσάι Τσάι του βουνού Καφές Ματέ Έγχυση (τσάι) The United Kingdom Tea Council
Κυβερνείο Αλεξάνδρειας

Το Κυβερνείο της Αλεξάνδρειας (αραβικά : محافظة الإسكندرية Muḥāfaẓat al Iskandariyya) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου. Είναι ένα αστικό κυβερνείο που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χώρας όπου βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα , περιλαμβάνει την πόλη της Αλεξάνδρειας και τα περίχωρα της καθιστώντας το ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Αιγύπτου. Το κυβερνείο καταλαμβάνει έκταση 2.818 τ.χλμ. και έχει 4.799.740 κατοίκους. Συνορεύει με τη Μεσόγειο θάλασσα στα βόρεια, με το Κυβερνείο Μπεχέιρα και το Κυβερνείο Ματρούχ στα δυτικά.

 Το κυβερνείο υποδιαιρείται σε εννέα μικρότερες περιοχές όπου οι επτά αποτελούν τμήμα της Αλεξάνδρειας και τρεις πόλεις την Ελ Αγαμί την Μποργκ Ελ Αράμπ και τη Νέα Μποργκ Ελ Αράμπ. Οι υποδιαιρέσεις είναι οι εξής : Ελ Μονταζάχ Αουάλ Ελ Μονταζάχ Τάνι Ανατολική περιοχή Δυτική περιοχή Κεντρική περιοχή Ελ Γκομρόκ Ελ Αρμέγια Ελ Αγαμί Μποργκ Ελ Αράμπ (περιλαμβάνει και την πόλη Νέα Μποργκ Ελ Αράμπ) Το κυβερνείο έχει έμβλημα τον Φάρο της Αλεξάνδρειας, αριστερά του στέκεται μπροστά σε ένα πλοίο η θεά Ίσιδα κρατώντας έναν πάπυρο, σύμβολο της σοφίας και της γνώσης.
Λάπαθος

Η Λάπαθος είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Lapathos». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Βασίλειος Γκιώνης

Ο Βασίλειος Γκιώνης (Λάμποβο, τέλη 19ου αι. - Κορυτσά, 29 Μαρτίου 1914) ήταν Έλληνας ιερέας, Μακεδονομάχος και ηγετική προσωπικότητα της εξέγερσης της Κορυτσάς κατά τη διάρκεια του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα την άνοιξη του 1914.

 Ο Βασίλειος Γκιώνης γεννήθηκε στο χωριό Λάμποβο της επαρχίας Τεπελενίου (περιοχή Βορείου Ηπείρου), που βρίσκεται στη σημερινή Αλβανία. Αποφοίτησε από την ιερατική σχολή της νήσου των Ιωαννίνων το 1900.Έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων και την επιδίκαση της πατρίδας του στο νεοσύστατο αλβανικό κράτος προσέτρεξε και έλαβε μέρος στον αγώνα των Βορειοηπειρωρών για αυτοδιάθεση.Ο Γκιώνης ως διάκος στην πόλη της Κορυτσάς, υπήρξε από τους ηγέτες του επαναστατικού κινήματος που ξέσπασε εκεί λίγες ημέρες μετά την εγκαθίδρυση της αλβανικής χωροφυλακής. Με το ξέσπασμα της εξέγερσης της Κορυτσάς τέθηκε επικεφαλής της περιοχής του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου (δηλαδή στον καθεδρικό ναό της πόλης). Και κατάφερε επιτυχώς να απωθήσει τα όποια εχθρικά τμήματα.Δύο ώρες μετά τη συμφωνία προσωρινής κατάπαυσης του πυρός ομάδα Αλβανών ελεύθερων σκοπευτών, σε παράβαση των όρων της συμφωνίας τον εκτέλεσε στο προαύλιο του Αγίου Γεωργίου. Το γεγονός προκάλεσε και την επανέναρξη των συμπλοκών στην Κορυτσά. Ο λόγιος και μετέπειτα βουλευτής Κορυτσάς (1915-1917), Κωνσταντίνος Σκενδέρης, επαίνεσε τη συμβολή και τη θυσία του διάκου Γεώργιου Γκιώνη στους εθνικούς αγώνες και την συνέκρινε με αυτή του Αθανάσιου Διάκου στην Επανάσταση του 1821.
Λύττος Ηρακλείου

Η Λύττoς (μέχρι το 1987 Ξιδάς) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Η θέση της είναι στη νότια πλευρά του υψώματος όπου βρισκόταν η αρχαία Λύττος, στα δυτικά κράσπεδα των Λασιθιώτικων βουνών με πανοραμική θέα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία.Στον οικισμό υπάρχει Δημοτικό Σχολείο. Αξιόλογοι είναι οι ναοί του χωριού, όπως ο τρίκλιτος του Αγίου Χαραλάμπους και του Αγίου Τίτου και του οσίου Στυλιανού στην είσοδο του χωριού, στο προαύλιο του οποίου έχουν συγκεντρωθεί κιονόκρανα, επιγραφές και άλλα γλυπτά προερχόμενα από την αρχαία Λύττο. Στον ίδιο χώρο υπάρχει και Κέντρο Νεότητας. Υπάρχουν επίσης πολλά εξωκλήσια όπως ο Άγιος Γεώργιος στα ερείπια της Λύττου και ο Εσταυρωμένος, ο Άγιος Νικόλαος και οι Άγιοι Ανάργυροι (λειτουργεί σήμερα), πιθανότατα του 13ου αιώνα.

 Κατά τη Μινωική εποχή η πόλη Λύκτος, ή Λύττος , η αρχαιότερη ίσως πόλη της Κρήτης, είχε κυρίαρχη παρουσία στην ανατολική Κρήτη, μάλιστα η Λύκτος πήρε μέρος με στρατό στον Τρωικό Πόλεμο. Όπως φαίνεται από τα στοιχεία των ανασκαφών και πολλές επιγραφές η Λύκτος διακρίθηκε και κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο. Πιο σύγχρονες ανασκαφές στην Ακρόπολη Σμαρίου, με ευρήματα από τη Μεσομινωική εποχή και μετά, επιβεβαιώνουν τον σημαντικό ρόλο της περιοχής από αρχαιοτάτων χρόνων. Το όνομα Ξιδάς που έλαβε αργότερα οφείλεται στον πρώτο οικιστή του χωριού, ο οποίος πρέπει να είχε το επάγγελμα του κατασκευαστή ή του πωλητή ξιδιού, όπως μελάς, κρασάς, λαδάς κλπ. Κατά την Ενετοκρατία αναφέρεται στον Καστροφύλακα (K95) το 1583 με 221 κατοίκους και με το όνομα Xidá. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1841, στον οικισμό διεξήχθη σκληρή μάχη ανάμεσα στους Έλληνες επαναστάτες και τα οθωμανικά στρατεύματα. Κοινότητα Λύττου Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Αρχαία Λύττος ή Λύκτος Αρχειοθετήθηκε 2013-02-11 στο Wayback Machine., ιστορικά στοιχεία για την αρχαία πόλη από την ιστοσελίδα του Δήμου Μινώα Πεδιάδος. «Η Λύκτος και τα μνημεία της στα κείμενα των περιηγητών» https://www.archaiologia.gr/blog/publishig/η-λύκτος-και-τα-μνημεία-της-στα-κείμενα/
Σαν Ντιέγκο

Το Σαν Ντιέγκο είναι η 8η μεγαλύτερη πόλη των ΗΠΑ και η 2η της Καλιφόρνιας, μετά το Λος Άντζελες, με πληθυσμό 1.394.928 (Ιούλιος 2015) και έκταση 963,7 τ.χλμ.. Σχηματίζει μια ενιαία μητροπολιτική περιοχή με την Τιχουάνα, τη μεγαλύτερη στα σύνορα Μεξικού-ΗΠΑ. Στο Σαν Ντιέγκο ανθίζουν οικονομικά οι στρατιωτικές και συναφείς αμυντικές δραστηριότητες, ο τουρισμός, το εμπόριο και άλλα. Το Διεθνές αεροδρόμιο της πόλης είναι ένα από τα πιο δημοφιλή.

 Το 1850 η Καλιφόρνια ενσωματώθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το ίδιο έτος το Σαν Ντιέγκο ορίστηκε ως η πρωτεύουσα της ομώνυμης κομητείας. Ο τζόσουαν Μπιν εξελέγη ως ο πρώτος δήμαρχος. Δύο χρόνια ύστερα, η πόλη χρεοκώπησε. Ο πρώτος χάρτης ιδρύθηκε το 1889, ενώ ο σημερινός φτιάχτηκε το 1931. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, το Σαν Ντιέγκο έγινε κόμβος αμυντικής δραστηριότητας, καθώς υπήρχαν πολλές στρατιωτικές και αμυντικές εγκαταστάσεις. Το Σαν Ντιέγκο επισημάνθηκε από το οικονομικό περιοδικό Forbes ως η καλύτερη πόλη για να ξεκινήσει κάποια μικρή επειχήρηση. Η πόλη κατέγραψε ετήσιο μέσο εισόδημα 79.646$ το 2018. Έχει τον μεγαλύτερο ναυτικό στόλο στον κόσμο, με 53 πλοία και πάνω από 35.00 ναυτικούς. Το Σαν Ντιέγκο φιλοξενεί βάσεις του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ και σταθμούς του Λιμενικού Σώματος. Το Σαν Ντιέγκο έχει 14 αδελφοποιημένες πόλεις: Ανκάλα δε Χενάρες, Ισπανία Καμπίνας, Βραζιλία Καβίτε, Φιλιππίνες Εδιμβούργο, Ηνωμένο Βασίλειο Τζαλαλάμπαντ, Αφγανιστάν Ζενζού, Νότια Κορέα Λεόν, Μεξικό Περθ, Αυστραλία Τάιτσουνγκ Σίτι, Ταϊβάν Τέμα, Γκάνα Τιχουάνα, Μεξικό Βλαδιβοστόκ, Ρωσία Βαρσοβία, Πολωνία Γιαντάι, Κίνα Γιοκοχάμα, Ιαπωνία City of San Diego Official Website City of San Diego Redevelopment Agency Website Centre City Development Corporation Website Southeastern Economic Development Corporation Website San Diego's Regional Planning Agency Demographic Fact Sheet from Census Bureau History of San Diego from San Diego Historical Society San Diego Unified School District San Diego Regional Economic Development San Diego Public Library San Diego Convention and Visitors Bureau
Αναστάσης Κολοβός

Ο Αναστάσης Κολοβός (Χαλκίδα, 27 Μαΐου 1974) είναι Έλληνας ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Χαλκίδα το 1974 όπου και μεγάλωσε. Από το 1993 μέχρι το 1997 έκανε σπουδές θεάτρου στο "Θεατρικό Εργαστήρι Χ.Α.Ν.Θ. Νέες Μορφές" ενώ παράλληλα σπούδαζε στο Φυσική του ΑΠΘ, χωρίς να αποφοιτήσει. Το 1997 έκανε κι άλλες σπουδές πάνω στην υποκριτική στην Ανώτερη Δραματική Σχολή "Ίασμος" Βασίλης Διαμαντόπουλος από όπου αποφοίτησε το 2000.

 Στην τηλεόραση έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός το 2000 με μικρές συμμετοχές στις σειρές "Το κλειδί" και "Κόκκινος Κύκλος". Ακολούθησαν σύντομες εμφανίσεις στις σειρές "Σαββατογεννημένες" το 2003 και "Όλα στην Ταράτσα" το 2004. Τη σεζόν 2004-2005 έπαιξε στη σειρά "Όλα του γάμου δις κολα" ενώ συμμετείχε και στη σειρά "Τα παιδιά της Νιόβης". Μέσα στα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε διάφορα επεισόδια των σειρών "Στο Παρά Πέντε", "Επτά Θανάσιμες Πεθερές", "Εντιμότατοι κερατάδες",Εντιμότατοι κερατάδες Singles 2 " Safe Sex TV Stories Αληθινοί Έρωτες Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα"Βέτα Queen 7 Ζωές Οι Ατρόμητοι Ο πόλεμος των άστρων Ο 3ος Νόμος Η γενιά των 592 ευρώ Χωρίς Όρια και άλλες. Από το 2014 μέχρι το 2015 έκανε guest εμφανίσεις στις σειρές "Δια Ταύτα", "Το σόι σου", "Κάτω Παρτάλι" και "Μοντέρνα Οικογένεια" ενώ τη σεζόν 2015-2016 άνηκε στο βασικό καστ της κωμικής σειράς "Μάλιστα, Σεφ!" που μεταδόθηκε από το Mega Channel.Τη σεζόν 2016-2021 σειρά "Έλα στη θέση μου" στο Alpha ρόλο του Μάκης Ζούβας. Τη σεζόν 2021-2022 σειρά Άσε μας ρε μαμά στο Alpha ρόλο του Μπάμπης Παπαπέτρου. Τη σεζόν 2023 συμμετέχει στην σειρά "Χαιρέτα μου τον Πλάτανο" στον ρόλο του Τζων Λουλούδη. Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 2001 στην ταινία Μπραζιλέρο ενώ ακολούθησαν κι άλλες ταινίες όπως "Τσίου…" (2005), "180 Μοίρες" (2010), "The Bachelor 3" (2018) και άλλες.
Δασκαλειό Αττικής

Το Δασκαλειό είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της νοτιοανατολικής Αττικής που αναπτύχθηκε μπροστά από το ομώνυμο μικρό λιμανάκι που υπήρχε στην περιοχή. Βρίσκεται λίγο νοτιότερα της παραλίας Κακή Θάλασσα και είναι ένας από τους πολυάριθμους οικισμούς του δήμου Λαυρεωτικής που έχουν δημιουργηθεί στην παραλιακή ζώνη μεταξύ του Λαυρίου και του Πόρτο Ράφτη. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 123 κάτοικοι.

 Πρώτες μάρτυρίες για οικισμό έχουμε τον 19ο αιώνα όπου στο σημερινό χωριό ζούσαν εργάτες διάφορων εταιριών. Επίσης εκείνη την εποχή δημιουργήθηκαν οι σήραγγες οι οποίες συνέδεαν το Δασκαλειό με το Λαύριο. Οι σήραγγες υπάρχουν μέχρι σήμερα. Με τα Λαυρεωτικά η περιοχή εγκαταλείφθηκε. Ξανακατοικήθηκε μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Συγκεκριμένα το 1940 υπήρχαν 40 σπίτια. Στην Κατοχή η περιοχή πάλι εγκαταλείπεται. Από το 1950 και μετά δημιουργήθηκαν εκατοντάδες σπίτια. Συγκεκριμένα: 1950:3 σπίτια 1960:20 σπίτια 1970:40 σπίτια 1980:70 σπίτια 1990:120 σπίτια 2000:165 σπίτια 2010:200 σπίτια Γύρω από το Δασκαλειό έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια πολυάριθμοι οικισμοί, αποτέλεσμα της ανεξέλεγκτης αυθαίρετης δόμησης που υπήρξε στην περιοχή των Μεσογείων τα προηγούμενα χρόνια. Οι οικισμοί αυτοί έχουν σχεδόν ενωθεί με το Δασκαλειό. Οι Ελιές Δασκαλειού ή Παραλία Δασκαλειού είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός που βρίσκεται λίγο νοτιότερα του Δασκαλειού σε μία παραλιακή ζώνη με μικρούς ορμίσκους στους οποίους σχηματίζονται μικρές παραλίες. Ο πληθυσμός του είναι 53 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο οικισμός είναι σχεδόν ενωμένος με το Δασκαλειό. Το Άνω Δασκαλειό είναι μικρός οικισμός χτισμένος σε μικρή απόσταση από την παραλία. Το παλαιότερο όνομα του οικισμού ήταν Μπουζαλάδες. Βρίσκεται λίγο δυτικότερα από τις Ελιές Δασκαλειόυ πάνω σε χαμηλούς λόφους σε υψόμετρο 130 μέτρων. Ο πληθυσμός του είναι 139 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Τα Πεύκα είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός μπροστά από μία παραλία μεταξύ της Παραλίας Δασκαλειού και του οικισμού Πόρτο Εννιά. Είναι νεόδμητος οικισμός με αραιή δόμηση και ο πληθυσμός του είναι 243 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο Μύλος βρίσκεται βορειοδυτικά του Δασκαλειού σε πολύ μικρή απόσταση από αυτό. Είναι μικρός νεόδμητος οικισμός με πληθυσμό 102 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο Διόνυσος Είναι ο μεγαλύτερος σε πληθυσμό οικισμός του συγκροτήματος με πληθυσμό 195 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται τρία χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Δασκαλειού χτισμένο πάνω σε λόφους σε υψόμετρο 180 μέτρων.
Φλωρέντιος της Ολλανδίας

Ο Φλόρις/Φλωρέντιος, ολλανδ. Floris, λατ. Florentius (απεβ. 30 Νοεμβρίου 1210) από τον Οίκο της Ολλανδίας ήταν καγκελάριος της Σκωτίας (1202-10) και επίσκοπος της Γλασκόβης (1202-07).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Φλόρις Γ΄ κόμη της Ολλανδίας και της Άντα των Ντάνκελντ, κόρης του Ερρίκου διαδόχου της Σκτίας & κόμη του Χάντινγκτον. Η Άντα ήταν αδελφή των Μάλκολμ Δ΄ και Γουλιέλμου Α΄ βασιλέων της Σκωτίας. Επελέγη για εκκλησιαστική σταδιοδρομία και πριν το 1202 ήταν κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού της Ουτρέχτης. Ζήτησε να βρει προοπτικές στη χώρα, που οι δύο θείοι του ήταν βασιλείς. Το 1202 εξελέγη επίσκοπος της Γλασκόβης, μίας από τις ισχυρότερες και πλουσιότερες επισκοπές της Σκωτίας. Το 1203 εμφανίζεται ως καγκελάριος της χώρας.Φαίνεται ότι δεν χειροτονήθηκε ποτέ, διότι εμφανίζεται μέχρι το τέλος της θητείας του ως εκλεγμένος μόνο επίσκοπος. Δεν γνωρίζουμε τον λόγο που η επίσημη τελετή ανάληψης (χειροτονία) δεν έγινε. Το 1207 ζήτησε παραίτηση από τον πάπα Ιννοκέντιο Γ΄. Απεβίωσε το 1210 ως μοναχός στο Μίντελμπορκ της Ζηλανδίας. Dowden, John, The Bishops of Scotland, ed. J. Maitland Thomson, (Glasgow, 1912)
Χαμιλτονιανή

Η χαμιλτονιανή είναι ο τελεστής που αντιστοιχεί στη συνολική ενέργεια ενός κβαντομηχανικού συστήματος. Συνήθως συμβολίζεται με Η ή Ȟ ή Ĥ. Οι ιδιοτιμές της χαμιλτονιανής ενός συστήματος (ή πιο γενικά το «φάσμα» της όταν ο τελεστής δρα σε απειροδιάστατο χώρο Χίλμπερτ, δηλαδή όταν έχουμε πρόβλημα πολλών σωμάτων ή πρόβλημα κβαντικού πεδίου) αποτελούν το σύνολο των πιθανών αποτελεσμάτων μέτρησης της ενέργειας του συστήματος. Λόγω της στενής σχέσης της με τη χρονική εξέλιξη ενός συστήματος, η χαμιλτονιανή είναι θεμελιώδους σημασίας στους περισσότερους από τους υπάρχοντες μαθηματικούς φορμαλισμούς της κβαντικής θεωρίας.

 Σύμφωνα με την κβαντομηχανική, η αρχή αβεβαιότητας είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό των φυσικών σωμάτων και μεγεθών, και όχι π.χ. μια αδυναμία στην ακρίβεια μετρήσεων των μετρητικών συσκευών που σήμερα είναι διαθέσιμες τεχνολογικά. Τούτο είναι εμπεδωμένο στο μαθηματικό φορμαλισμό και αντιστοιχεί στο γεγονός ότι οι μεταβλητές ενός φυσικού συστήματος δεν είναι απλές πραγματικές και συνεχείς συναρτήσεις των «κλασσικών» ανεξάρτητων μεταβλητών θέση, χρόνος, κ.ο.κ.. Αντί αυτού, σε κάθε φυσικό μέγεθος αντιστοιχίζεται ένας τελεστής που δρα επί των κβαντικών καταστάσεων του συστήματος, και οι παρατηρήσιμες/μετρήσιμες ποσότητες είναι οι ιδιοτιμές αυτοσυζυγών γραμμικών τελεστών. Κατά αναλογία με την κλασική μηχανική ο τελεστής Χάμιλτον (χαμιλτονιανή) αντιστοιχεί στο άθροισμα των τελεστών της κινητικής και της δυναμικής ενέργειας του συστήματος: H ^ = T ^ + V ^ {\displaystyle {\hat {H}}={\hat {T}}+{\hat {V}}} όπου V ^ = V = V ( r , t ) {\displaystyle {\hat {V}}=V=V(\mathbf {r} ,t)} ο τελεστής της δυναμικής ενέργειας με r {\displaystyle \,\mathbf {r} } το διάνυσμα της θέσης και t {\displaystyle \,t} τον χρόνο, T ^ = p ^ 2 2 m = − ℏ 2 2 m ∇ 2 {\displaystyle {\hat {T}}={\frac {{\hat {p}}^{2}}{2m}}=-{\frac {\hbar ^{2}}{2m}}\nabla ^{2}} ο τελεστής της κινητικής ενέργειας, με m την μάζα του σωματιδίου και p ^ = − i ℏ ∇ {\displaystyle {\hat {p}}=-i\hbar \nabla } τον τελεστή της ορμής με ∇ τον τελεστή ανάδελτα. Το εσωτερικό γινόμενο του ∇ με τον εαυτό του είναι η λεγόμενη Λαπλασιανή ∇2 που στις τρεις διαστάσεις στο καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων είναι ∇ 2 = ∂ 2 ∂ x 2 + ∂ 2 ∂ y 2 + ∂ 2 ∂ z 2 {\displaystyle \nabla ^{2}={\frac {\partial ^{2}}{{\partial x}^{2}}}+{\frac {\partial ^{2}}{{\partial y}^{2}}}+{\frac {\partial ^{2}}{{\partial z}^{2}}}} Οπότε μια πολύ συνηθισμένη μορφή που λαμβάνει η χαμιλτονιανή συνδυάζοντας τα παραπάνω στην εξίσωση του Σρέντιγκερ (αν και δεν αποτελεί τον ακριβή ορισμό της χαμιλτόνιας μηχανικής) είναι η εξής: H ^ = − ℏ 2 2 m ∇ 2 + V ( r , t ) {\displaystyle {\begin{aligned}{\hat {H}}&=-{\frac {\hbar ^{2}}{2m}}\nabla ^{2}+V(\mathbf {r} ,t)\end{aligned}}} που μας επιτρέπει να χρησιμοποιήσουμε τη χαμιλτονιανή σε συστήματα που περιγράφονται από την κυματοσυνάρτηση Ψ(r, t). Berkeley Physics Course, Vol IV, 1971
Ιωάννης Μπούγας

Ο Ιωάννης Δ. Μπούγας (Άμφισσα, 21 Οκτωβρίου 1964) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρετεί από το 2019, ως Βουλευτής Φωκίδας με τη Νέα Δημοκρατία. Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.Έχει υπηρετήσει ως Υφυπουργός Ανάπτυξης επί Κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή (2009) και ξανά ως Βουλευτής Φωκίδας, από το 2004 έως το 2009.

 Ο Ιωάννης Μπούγας γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1964. Σπούδασε στη νομική σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με μεταπτυχιακό στο Αστικό Δικονομικό Δίκαιο. Είναι δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω και Συμβουλίω της Επικρατείας. Είναι παντρεμένος με την Αμαλία Παπαϊωάννου, με την οποία έχει τρία παιδιά. Ομιλεί εκτός από ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά. Ο Ιωάννης Μπούγας ασχολήθηκε αρχικά με την τοπική αυτοδιοίκηση. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Άμφισσας, ενώ στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1998 εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος Φωκίδας. Την περίοδο 1996-2000, υπήρξε αιρετό μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Νέας Δημοκρατίας Φωκίδας. Το διάστημα 1999-2000, διετέλεσε αντιπρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Φωκίδας. Βουλή των Ελλήνων Στις εθνικές εκλογές του 2004, εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φωκίδας με τη Νέα Δημοκρατία. Διετέλεσε μέλος της Διαρκούς Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης. Επανεξελέγη στις εθνικές εκλογές του 2007. Το 2009, σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή ορίστηκε υφυπουργός Ανάπτυξης.Βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Φωκίδας, εξελέγη εκ νέου στις εθνικές εκλογές του 2019. Τον Ιανουάριο του 2021, ανέλαβε ως Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Ο Ιωάννης Μπούγας αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ελλήνων Αστικολόγων. Βουλή των Ελλήνων, Βιογραφικά στοιχεία: Μπούγας Δημητρίου Ιωάννης Vouliwatch: Μπούγας Ιωάννης Προσωπικός ιστότοπος
Οίκος του Έχμοντ

Ο Οίκος του Έχμοντ, Ολλανδ.: Huis van Egmond ή Egmont πήρε το όνομά του από την ολλανδική πόλη Έχμοντ, στην επαρχία της βόρειας Ολλανδίας και έπαιξε σημαντικό ρόλο στις Κάτω Χώρες κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα.

 Ήταν μία από τις κύριες ευγενείς οικογένειες της κομητείας της Ολλανδίας κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Ο Οίκος, που λεγόταν ότι τα μέλη του είναι απόγονοι των βασιλέων του Φρίσλαντ και των πρώτων κομήτων της μελλοντικής Ολλανδίας, διατήρησε κάποια εξουσία λόγω της κληρονομικής του θέσης ως Voogd (επιτρόπου) του ισχυρού αβαείου του Έχμοντ στη βόρεια Ολλανδία. Έκτισαν την κατοικία τους στο Έχμοντ ααν ντεν Χόεφ και έγιναν κύριοι του Έχμοντ. Χάρη σε αρκετούς συνετούς γάμους, μπόρεσαν να προσθέσουν τη στρατηγικά σημαντική κυριότητα του Ίσελσατϊν και την ημι-κυρίαρχη περιοχή των κυρίων του Άρκελ . Η οικογένεια έγινε ακόμη πιο επιφανής κατά την περίοδο της κυριαρχίας της Βουργουνδίας και των Αψβούργων στην Ολλανδία. Στα τέλη του 15ου αι. τα μέλη του κύριου κλάδου έγιναν δούκες του Χέλρε, ενώ ο πλάγιος κλάδος χωρίστηκε στους κόμητες του Έχμοντ (αναβιβάστηκαν σε πρίγκιπες του Γκάβερε το 1553) και στους κόμητες του Μπούρεν και Λέερνταμ. Οι κύριοι κλάδοι της οικογένειας μετακόμισαν τον 16ο και 17ο αι., αλλά κλάδοι νόθων (όπως αυτά των Βαυαρών κομήτων του Χέλρε-Έχμοντ ) αναπτύχθηκαν τον 20ο αι. Η εκτέλεση του Λάμοραλ κόμη του Έχμοντ το 1568 πυροδότησε την Ολλανδική Επανάσταση, που τελικά οδήγησε στην ανεξαρτησία των Κάτω Χωρών, ενώ η Άννα φαν Έχμοντ-Μπούρεν, γνωστή ως Άννα φαν Μπούρεν στις Κάτω Χώρες, ήταν η πρώτη σύζυγος του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης, ηγέτη αυτής της εθνικής εξέγερσης. Ωστόσο το 1573 καταστράφηκαν το αβαείο Έχμοντ και το κάστρο Έχμοντ κατόπιν εντολής του Γουλιέλμου Α΄. Αν και το όνομα της οικογένειας δεν μπορεί να μεταφερθεί, υπάρχουν άμεσοι απόγονοι της οικογένειας, επομένως, δεν έχει εξαλειφθεί. Θυρεός: Επί χρυσού πεδίου, επτά ερυθρά γαλόνια (chevrons). Το οικόσημο του Έχμοντ απεικονίζεται στο μεσαιωνικό έργο Εραλδική του Χέλρε (folio 83v) Η ιρλανδική οικογένεια Πέρσεβαλ, η οποία ισχυρίζεται εσφαλμένα ότι κατάγεται από τον Οίκο του Έχμοντ, έγινε δεκτή στους ιρλανδούς ευγενείς ως κόμητες του Έχμοντ το 1722. Κατάλογος κυρίων και κομήτων του Έχμοντ βαρονία του Έισελστεϊν δουκάτο του Χέλρε κομητεία του Ζούτφεν κομητεία του Μπούρεν και Λέερνταμ ελεύθερη και υψηλή κυριότητα των Πούρμερεντ, Πούρμερλαντ και Ίλπενταμ πριγκιπάτο του Γκάβερε σύμφωνο των Έχμοντ ανάκτορο του Έχμοντ Aalbers, J (1987), De Bloem der Natie, Adel en Patriciaat in de Noordelijke Nederlanden, Amsterdam, σελ. 54 Coppens, Thera (1989), Buren, Egmond en Oranje; Over heren, graven en prinsen, Buren, σελ. 14–46, 79–106 Dek, W.A.E. (1958), Genealogie der Heren en Graven van Egmond, The Hague, σελ. 14, 18, 21–64, 67 Kidd, Charles; Williamson, David, επιμ.. (1990), Debrett's Peerage and Baronetage, New York
Άγιος Χαράλαμπος Ψιανών Ευρυτανίας

Για οικισμό με το ίδιο όνομα στο νομό Ευρυτανίας δείτε το λήμμα: Άγιος Χαράλαμπος Κτημενίων ΕυρυτανίαςΓια οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Χαράλαμπος (αποσαφήνιση) Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι χωριό του νομού Ευρυτανίας, το οποίο βρίσκεται στα νότια του Κρικελιώτη ποταμού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει μόνιμο πληθυσμό 12 κατοίκων.

 Ο Άγιος Χαράλαμπος απέχει 45,5 χλμ. Ν. από το Καρπενήσι και 11 χλμ. Δ. από τη Δομνίστα. Οι κάτοικοί του κατάγονται από τα διπλανά χωριά Ψιανά (στα βορειοδυτικά) και Καστανούλα (δυτικά) και το αποκαλούν Βοϊδοκοιμηθιά λόγω της περιορισμένης έκτασης για καλλιέργεια. Η περιοχή είναι κατάφυτη από έλατα και καστανιές. Η πεζοπορική διαδρομή Καστανούλα - Άγιος Χαράλαμπος - Ψιανά προσφέρει θέα στα γύρω βουνά και τον Κρικελιώτη. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1991 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Ψιανών της επαρχίας Ευρυτανίας, ενώ στην απογραφή του ίδιου έτους είχε 7 κατοίκους. Αργότερα υπήχθη στον δήμο Δομνίστας και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα χωριά Ψιανά, Βύθισμα, Καστανούλα και Παλαιοχώρι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ψιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δομνίστας του δήμου Καρπενησίου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4
Ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο

Στη στερεομετρία, το ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο (ή μικρό ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο) είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 62 έδρες: 20 ισόπλευρα τρίγωνα, 30 τετράγωνα και 12 κανονικά πεντάγωνα. Έχει 60 κορυφές και 120 ακμές. Οι 30 τετραγωνικές έδρες του πολυέδρου είναι συνεπίπεδες με τις 30 έδρες του ρομβικού τριακοντάεδρου, το οποίο είναι δυϊκό του εικοσιδωδεκάεδρου, εξού και το όνομα ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο.

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: Κατασκευαστικά, το ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο μπορεί να προέλθει από το δωδεκάεδρο, εάν αποκοπούν όλες οι ακμές του, έτσι ώστε στη θέση των ακμών του αρχικού δωδεκαέδρου να σχηματιστούν τετράγωνα, ενώ στις κορυφές του να σχηματιστούν τρίγωνα. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να προέλθει και από το δυϊκό πολύεδρο του δωδεκαέδρου, το εικοσάεδρο. Ένας άλλος τρόπος κατασκευής του ρομβοεικοσιδωδεκάεδρου είναι να λάβουμε ένα δωδεκάεδρο και να απομακρύνουμε προς τα έξω (σε σχέση με το κέντρο του) όλες τις έδρες του κατά ορισμένη απόσταση, να κάνουμε το ίδιο και με ένα εικοσάεδρο (που έχει το ίδιο κέντρο και την ίδια ακμή με το δωδεκάεδρο) και, τέλος, να καλύψουμε τα 30 κενά που θα δημιουργηθούν με τετράγωνα (όσες είναι και οι ακμές των αρχικών στερεών). Έτσι το καινούριο πολύεδρο (το ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο) θα έχει ως έδρες τα 12 πεντάγωνα του δωδεκαέδρου, τα 20 τρίγωνα του εικοσαέδρου και επιπλέον 30 τετράγωνα που θα δημιουργηθούν (σύνολο εδρών: 62). Weisstein, Eric W., Small Rhombicosidodecahedron (Αγγλικά)
GMA Network

Η GMA Network, Inc. ή GMA είναι μια εταιρεία μέσων ενημέρωσης των Φιλιππίνων με έδρα την πόλη του Κεζόν. Ιδρύθηκε το 1950 από τον Ροβέρτος Λα Ροή Στεβάρτ.Η εταιρεία λειτουργεί αρκετούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς στις Φιλιππίνες, συμπεριλαμβανομένων των GMA-7, GTV-27, Super Radyo DZBB 594 και Barangay LS 97.1. Είναι επίσης ο δεύτερος μεγαλύτερος όμιλος μέσων ενημέρωσης στις Φιλιππίνες μαζί με το ABS-CBN και το TV5.

 ΡεύμαGMA DZBB-TV (Manila) DZEA-TV (Dagupan) D-12-ZB-TV (Batangas) DWAI-TV (Naga) DYXX-TV (Iloilo) DYGM-TV (Bacolod) DYSS-TV (Cebu) DXMJ-TV (Davao) GTV DWDB-TV (Manila) Heart of Asia Hallypop I Heart Movies Pinoy HitsΠρώηνChannel V Philippines DepEd TV Fox Filipino GMA News TV (Φιλιππίνες) QTV/Q (συνιδιοκτησία με το Zoe Broadcasting Network) GMA Pinoy TV GMA Life TV GMA News TV Super Radyo DZBB 594 (Manila) DZSD 1548 (Dagupan) DYSP 909 (Puerto Princesa) DYSI 1323 (Iloilo) DYSB 1179 (Bacolod) DYSS 999 (Cebu) DXRC 1287 (Zamboanga) DXGM 1125 (Davao) Barangay FM DWLS 97.1 (Manila) DWRA 92.7 (Baguio) DWTL 93.5 (Dagupan) DWWQ 89.3 (Tuguegarao) DWQL 91.1 (Lucena) DYHY 97.5 (Puerto Princesa) DWCW 96.3 (Naga) DYMK 93.5 (Iloilo) DYEN 107.1 (Bacolod) DYRT 99.5 (Cebu) DXLX 100.7 (Cagayan de Oro) DXRV 103.5 (Davao) DXCJ 102.3 (General Santos) GMANetwork.com GMA News Online GMA On Demand Kapuso Stream Alta Productions Group, Inc. Citynet Network Marketing and Productions, Inc. GMA Entertainment Group GMA Integrated News GMA International GMA Kapuso Foundation GMA Network Films, Inc. (GMA Pictures) GMA New Media, Inc. Digify GMA Affordabox GMA Now GMA Public Affairs GMA Radio GMA Regional TV GMA Sports GMA Worldwide, Inc. MediaMerge Corporation RGMA Marketing and Productions, Inc. GMA Music GMA Playlist Scenarios, Inc. Script2010, Inc. Sparkle GMA Artist Center Synergy: A GMA Collaboration Επίσημος ιστότοπος
Τζωρτζ Τάουν (Νησιά Κέιμαν)

19.3034°N 81.3863°W﻿ / 19.3034; -81.3863 Η Τζωρτζ Τάουν είναι η πρωτεύουσα των Νήσων Κέιμαν. Βρίσκεται στο μεγαλύτερο νησί από τα 3 που αποτελούν τη χώρα, το Γκραντ Κέιμαν. Η πόλη έχει πληθυσμό 30.600 κατοίκους σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2006. Η Τζώρτζταουν είναι η καρδιά του οικονομικού κλάδου των Νήσων Κέιμαν, με πάνω από 600 τράπεζες να βρίσκονται εκεί.

 Η πόλη αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή λιμάνια στην Καραϊβική. Όλα τα πλοία που καταπλέουν στην Τζώρτζταουν, πρέπει να δέσουν στην ανοικτή θάλασσα και οι επιβάτες τους μεταφέρονται στην ξηρά με βάρκες. Οι επιβάτες αποβιβάζονται στην Τζώρτζταουν, στο κέντρο της συνοικίας Γκραντ Κέιμαν για ψώνια. Όπως και το υπόλοιπο Γκραντ Κέιμαν, η Τζωρτζ Τάουν εξυπηρετείται από το κοντινό Διεθνές Αεροδρόμιο Owen Roberts, που βρίσκεται ένα χιλιόμετρο έξω από την πόλη. Εικόνες από την Τζωρτζ Τάουν Φωτογραφίες από την Τζωρτζ Τάουν