Μαίρη Φιλντς

Η Μαίρη Φιλντς, επίσης γνωστή ως Στέιτζ-κόουτς Μαίρη και Μαύρη Μαίρη (περίπου 1832–1914), ήταν η πρώτη Αφρο-αμερικανή υπάλληλος ταχυδρόμος στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και η δεύτερη γυναίκα που εργάστηκε στην Ταχυδρομική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών.Η Φιλντς είχε ύψος 183 εκατ. και ζύγιζε 90 κιλά, της άρεσε να καπνίζει τσιγάρα και είχε λεχθεί πως «ήταν τόσο μαύρη όσο τα καμμένα στο λιβάδι». Συνήθως είχε ένα πιστόλι κρυμμένο κάτω από την ποδιά της και μια μποτίλια ουίσκι στο πλάι της.

 Η Φιλντς γεννήθηκε σκλάβα στην Κομητεία Χίκμαν του Τενεσί, περίπου το 1832 και απελευθερώθηκε όταν απαγορεύθηκε η σκλαβιά το 1865. Στη συνέχεια εργάστηκε στο σπίτι του δικαστή Έντμοντ Ντούν. Όταν η γυναίκα του Ντούν Ζοζεφίν πέθανε το 1883 στο Σαν Αντόνιο, της Φλόριντα, η Φιλντς πήρε τα πέντε παιδιά της οικογένειας στη θεία τους, Μητέρα Μαρία Αμαντέους, την ηγουμένη ενός μοναστηριού Ουρσουλινών στο Τολέδο, του Οχάιο. Το 1884, η Μητέρα Αμαντέους στάλθηκε στην επικράτεια της Μοντάνα για να δημιουργήσει ένα σχολείο για ιθαγενή κορίτσια στην αποστολή του Αγίου Πέτρου, δυτικά της Κασκέιντ. Μαθαίνοντας ότι η Αμαντέους έπαθε πνευμονία, η Φιλντς έσπευσε στη Μοντάνα για να την περιθάλψει. Η Αμαντέους ανάρρωσε και η Φιλντς έμεινε να μεταφέρει εμπορεύματα στη μονή του Αγίου Πέτρου, να κάνει τη μπουγάδα, να καλλιεργεί λαχανικά, να φροντίζει τα κοτόπουλα, να επισκευάζει κτίρια και τελικά έγινε επιστάτρια.Οι ιθαγενείς της Αμερικής ονόμαζαν την Φίλντς "Λευκό Κοράκι" γιατί «δρούσε σαν μια λευκή γυναίκα, αλλά έχει μαύρο δέρμα.» Οι ντόπιοι λευκοί δεν ήξεραν τι να κάνουν με αυτήν. Μια μαθήτρια έγραψε μια έκθεση λέγοντας: «πίνει ουίσκι, και ορκίζεται και είναι Ρεπουμπλικάνα, το οποίο την καθιστά ένα χαμηλό, αχρείο πλάσμα.» Το 1894, μετά από πολλές καταγγελίες και ένα περιστατικό με έναν θυμωμένο υφιστάμενο άντρα με πιστολίδι, ο επίσκοπος την διέταξε να φύγει από το μοναστήρι.Η Μητέρα Αμαντεύους την βοήθησε να ανοίξει ένα εστιατόριο σε κοντινή απόσταση στην Κασκέιντ. Η Φιλντς σέρβιρε φαγητό σε όλους, άσχετα με το αν θα μπορούσαν να πληρώσουν ή όχι και το εστιατόριο χρεοκόπησε σε περίπου δέκα μήνες.Το 1895, αν και ήταν περίπου 60 ετών, η Φιλντς έπιασε δουλειά ως ταχυδρόμος επειδή ήταν η ταχύτερη υποψήφια που έδεσε μια ομάδα έξι αλόγων. Αυτό την έκανε τη δεύτερη γυναίκα και την πρώτη Αφρο-αμερικανίδα που εργάστηκε για την Ταχυδρομική Υπηρεσία των ΗΠΑ. Έκανε τη διαδρομή με άλογα και ένα μουλάρι που ονομαζόταν Μωυσής. Ποτέ δεν έχασε μια ημέρα δουλειάς και λόγω της αξιοπιστίας της, της έδωσαν το παρατσούκλι «Stagecoach». Όταν το χιόνι ήταν πάρα πολύ βαθύ για τα άλογά της, η Φιλντς παρέδιδε την αλληλογραφία με χιονοπέδιλα και μετέφερε τους σάκους στους ώμους της.Η Φιλντς ήταν ένα σεβαστό δημόσιο πρόσωπο στο Κασκέιντ και την ημέρα των γενεθλίων της, κάθε χρόνο, η πόλη έκλεινε τα σχολεία για να γιορτάσει. Όταν η Μοντάνα ψήφισε το νόμο που απαγόρευε στις γυναίκες να εισέλθουν στα σαλούνς, ο δήμαρχος της Κασκέιντ έκανε μια εξαίρεση για το πρόσωπό της.Μετά το κλείσιμο της διαδρομής του ταχυδρομείου το 1901, η 69χρονη Φιλντς είχε δικό της μαγαζί πλυντήριο και της ανήκε και λειτουργούσε το δικό της εστιατόριο με τη βοήθεια της Μητέρας Αμαντέους. Η Φιλντς πέθανε το 1914 στο Νοσοκομείο Κολόμπους στο Γκρέιτ Φολς, αλλά θάφτηκε έξω από την Κασκέιντ. Το 1959, ο ηθοποιός και ντόπιος της Μοντάνα Γκάρι Κούπερ έγραψε ένα άρθρο για το περιοδικό Ebony στο οποίο έλεγε: «Γεννημένη σκλάβα κάπου στο Τενεσί, η Μαίρη έζησε για να γίνει μία από τις πιο ελεύθερες ψυχές που ανέπνευσαν ποτέ.».Στο 1976 στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ «Νότια από Βορειοδυτικά, "καταπατητές"», την Φιλντς ενσάρκωνε η Έσθερ Ρολ, στην τηλεοπτική ταινία του 1996 «Το Cherokee Kid», η Ντον Λιούις έπαιζε το ρόλο της Φιλντς και στην τηλεοπτική ταινία του 2012 «Ο νόμος της Χάνα» παίχθηκε από την Κίμπερλι Ελίς. Στο σύντομο ουέστερν, «Πεθαίνουν την Αυγή» (2013), το ρόλο της Φιλντς ερμήνευε η Erykah Badu.Η Φιλντς που εμφανίζεται ως χαρακτήρας στα πέντε επεισόδια του τηλεοπτικού σόου «Κόλαση σε Ρόδες», ενσαρκωνόταν από την Amber Chardae Robinson.Η Φιλντς υπήρξε το θέμα του τραγουδιού του Μάικλ Χέρστ «Stagecoach Μαίρη», ως μέρος του έργου του «Εκπληκτικοί άνθρωποι».