Δημογραφία της Εσθονίας

Τα δημογραφικά στοιχεία της Εσθονίας στον εικοστό πρώτο αιώνα προέρχονται από ιστορικές τάσεις πάνω από χίλια χρόνια, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, αλλά επηρεάστηκαν δυσανάλογα από γεγονότα του τελευταίου μισού του εικοστού αιώνα. Η άνοδος και η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης της προσάρτησης και της ανεξαρτησίας της Εσθονίας, επηρέασαν σημαντικά την εθνοτική σύνθεση και τα εκπαιδευτικά επιτεύγματα της Εσθονίας. Οι γλώσσες που ομιλούνται στην Εσθονία αντικατοπτρίζουν σε μεγάλο βαθμό τις εθνοτικές ομάδες που συνθέτουν τη χώρα και έτσι άλλαξαν με τις ιστορικές τάσεις που επηρεάζουν την εθνοτική σύνθεση της χώρας. Η θρησκεία παίζει μικρό ρόλο στις ζωές των περισσότερων Εσθονών, κυρίως ως αποτέλεσμα της σοβιετικής κατοχής από το 1944-1991. Συνολικά, οι δείκτες ποιότητας ζωής για την Εσθονία δείχνουν ένα σύγχρονο βιομηχανικό κράτος. Ο πληθυσμός μειώθηκε ετησίως από το 1991 έως το 2016, εκτός από μια σύντομη παύση το 2010. Το 2016, η μετανάστευση από άλλες χώρες ξεπέρασε την μετανάστευση προς άλλες χώρες για πρώτη φορά σε 25 χρόνια, με αποτέλεσμα ο συνολικός πληθυσμός να αναπτυχθεί.

 Οι Εσθονοί έχουν ισχυρούς δεσμούς με τις σκανδιναβικές χώρες και τη Γερμανία λόγω των ισχυρών πολιτιστικών και θρησκευτικών επιρροών που έχουν αποκτηθεί εδώ και αιώνες κατά τη διάρκεια της δανικής, γερμανικής και σουηδικής κυριαρχίας και διακανονισμού. Η σκανδιναβική ταυτότητα στην Εσθονία είναι εμφανής από το τέλος της σοβιετικής κυριαρχίας. Αυτή η άκρως εγγράματη κοινωνία δίνει μεγάλη έμφαση στην εκπαίδευση, η οποία είναι δωρεάν και υποχρεωτική μέχρι την ηλικία των 16 ετών. Τον εικοστό αιώνα, η εθνοτική σύνθεση της Εσθονίας μεταβλήθηκε ριζικά από πολιτικές που εφάρμοσε η σοβιετική κυβέρνηση. Σε πολλούς Ρώσους δόθηκε κίνητρο να μετακινηθούν στις μη ρωσικές δημοκρατίες, συμπεριλαμβανομένης της Εσθονίας. Ο πληθυσμός μεταβλήθηκε περαιτέρω από τις μαζικές απελάσεις και εκτελέσεις του Ιωσήφ Στάλιν, ενώ πολλοί άνθρωποι έφυγαν απλώς ως αποτέλεσμα των πολιτικών αλλαγών μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο πληθυσμός αυξήθηκε από 1.351.640 τον Ιανουάριο του 1970 σε 1.570.599 τον Ιανουάριο του 1990. Μετά το 1990, η Εσθονία έχασε περίπου το 15% του πληθυσμού της (230.000 άτομα). Ο πληθυσμός μειώθηκε σε 1.294.455 τον Δεκέμβριο του 2011, αριθμός μικρότερος από αυτόν που καταγράφηκε το 1970. 1.294.455 (Καταμέτρηση Πληθυσμού και Απογραφή Κατοικιών 2011) 1.370.052 (Καταμέτρηση Πληθυσμού και Απογραφή Κατοικιών 2000) Η μείωση των πιέσεων του πληθυσμού εξηγείται από την υψηλότερη θνησιμότητα σε σύγκριση με τη γεννητικότητα και τις περιόδους υπερβολικής μετανάστευσης σε άλλες χώρες των μεταναστών από άλλες χώρες. Το 2015 η χώρα παρουσίασε πληθυσμιακή ανάπτυξη. Ο πληθυσμός αυξήθηκε κυρίως ως αποτέλεσμα της καθαρής μετανάστευσης των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πολίτες της Ρωσίας και της Ουκρανίας αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος της μετανάστευσης εκτός ΕΕ. Η αύξηση εντοπίστηκε μέσω μεθοδολογικών αλλαγών στη συλλογή δεδομένων. Αρχικά είχε αναφερθεί μείωση του πληθυσμού. Μεταξύ του 1970 και του 1990, η ηλικιακή δομή της Εσθονίας ήταν μάλλον σταθερή, με το 22% περίπου του πληθυσμού ηλικίας 0-14 ετών, το 66% μεταξύ 15 και 65 ετών, ενώ το 12% ήταν 65 ετών και άνω. Λόγω των χαμηλών ποσοστών γεννήσεων μετά το 1990, το ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 0-14 ετών μειώθηκε στο 15% το 2009, ενώ το ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 65 ετών και άνω αυξήθηκε σταδιακά σε 17% το 2009. Το ποσοστό της ηλικιακής ομάδας 15-64 επίσης αυξήθηκε ελαφρά στο 68% το 2009. Από το 1947-1989 ο αριθμός των γεννήσεων ήταν υψηλότερος από τον αριθμό των θανάτων, αλλά από το 1990 ο αριθμός των θανάτων ξεπέρασε τον αριθμό των γεννήσεων. Το ακαθάριστο ποσοστό γεννήσεων για το 2011 ήταν 10,96 (14.679 γεννήσεις) και το ακαθάριστο ποσοστό θανάτων του 2011 ήταν 11,38 (15.244 θάνατοι), με αποτέλεσμα το ποσοστό φυσικής αύξησης να είναι -0,42 (-565). Για πιο λεπτομερή ιστορικά δεδομένα, βλέπε τον πίνακα στατιστικών στοιχείων ζωτικής σημασίας παρακάτω. Από το 1970 έως το 1990, το συνολικό ποσοστό γονιμότητας (ΣΠΓ) ήταν λίγο πάνω από 2 παιδιά ανά γυναίκα. Μια γρήγορη μείωση του συνολικού ποσοστού γονιμότητας συνέβη μετά την ανεξαρτησία. Το 1998 καταγράφηκε το χαμηλότερο ποσοστό: 1,28 παιδιά που γεννήθηκαν ανά γυναίκα. Το ΣΠΓ αυξήθηκε ελαφρώς κατά τα επόμενα έτη, τάση που καταγράφηκε στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Το ΣΠΓ ήταν 1.66 το 2008 και 1.52 το 2011. Το ποσοστό βρεφικής θνησιμότητας στην Εσθονία μειώθηκε σημαντικά κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Το 1970 το ποσοστό ήταν 17,7 ανά 1.000 γεννήσεις. Το ποσοστό μειώθηκε σε 17,1 το 1980, 12,3 το 1990 και 8,4 το 2000. Το χαμηλότερο ποσοστό παιδικής θνησιμότητας σημειώθηκε το 2011: 2.6. Το προσδόκιμο ζωής στην Εσθονία είναι χαμηλότερο απ'ότι στις περισσότερες χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, το προσδόκιμο ζωής στους άνδρες ήταν μεταξύ 64 και 66 ετών και στις γυναίκες μεταξύ 73 και 75 ετών. Μετά την ανεξαρτησία, το προσδόκιμο ζωής μειώθηκε για αρκετά χρόνια. Το 1994, καταγράφηκε το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής: 60.5 έτη στους άνδρες και 72.8 έτη στις γυναίκες. Μετά το 1994, το προσδόκιμο ζωής αυξήθηκε σταδιακά φτάνοντας στα 68.3 έτη στους άνδρες και στα 79.2 έτη σε γυναίκες το 2012. Δεδομένου ότι η σωρευτική αρνητική φυσική αύξηση ήταν περίπου 82.000 κατά την περίοδο 1991-2010, το υπόλοιπο της πληθυσμιακής μείωσης της Εσθονίας από το 1990 (230.000 άτομα συνολικά) προκλήθηκε από μετανάστευση (150.000 άτομα ή περίπου 10% του πληθυσμού της Εσθονίας το 1990). Μετανάστευσαν κυρίως οι εθνοτικοί Ρώσοι, Ουκρανοί και Λευκορώσοι. Κατά συνέπεια, το ποσοστό αυτών των εθνοτικών ομάδων μειώθηκε όπως φαίνεται στα αποτελέσματα της απογραφής του 2000 (βλ. παρακάτω). Τα στοιχεία από το 2000 έως το 2009 δείχνουν επίσης ότι ο αριθμός των μεταναστών προς άλλες χώρες είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των μεταναστών από άλλες χώρες, αλλά με πολύ χαμηλότερο επίπεδο από ό, τι στη δεκαετία του 1990. Σήμερα, η Εσθονία είναι μια πολυπολιτισμική χώρα, κατατασσόμενη 97η από τις 239 χώρες και εδάφη το 2001 σε μελέτη του Κοκ Χενγκ Γιο. Το 2008, οι εθνοτικοί Εσθονοί αποτελούσαν πάνω από το 80% του πληθυσμού δεκατριών κομητειών της χώρας. Οι κομητείες με το μεγαλύτερο ποσοστό Εσθονών είναι η επαρχία Χιίου (98.4%) και η επαρχία Σάαρε (98.3%). Ωστόσο, στην επαρχία Χάργιου (η οποία περιλαμβάνει την πρωτεύουσα της χώρας Τάλιν) και την επαρχία Ίντα-Βίρου, οι Εσθονοί αποτελούν το 59.6% (55.0% στο Τάλιν) και το 19.7% του πληθυσμού αντίστοιχα. Στις δύο αυτές χώρες, οι Ρώσοι αντιπροσωπεύουν το 32.4% (36.4% στο Τάλιν) και το 71.2% του πληθυσμού, αντίστοιχα. Στο έθνος ως σύνολο, οι Ρώσοι αποτελούν το 24.8% του συνολικού πληθυσμού.Αφού ανεξαρτητοποιήθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διεξήχθη απογραφή πληθυσμού το 1922 και το 1934. Εκείνη την εποχή οι Εσθονοί εξακολουθούσαν να είναι η κυρίαρχη εθνότητα, ενώ οι υπόλοιπες άλλες εθνότητες αποτελούσαν το 12% του πληθυσμού της Εσθονίας. Σημαντικές εβραϊκές κοινότητες ήταν παρόντες στην Εσθονία μεταξύ 1918 και 1940 στο Τάλιν, το Πάρνου, το Κιλίνγκι-Νόμμε, την Νάρβα, το Τάρτου, στη Βάλγκα και το Βόρου. Ως αποτέλεσμα των προαναφερθέντων σοβιετικών πολιτικών, το μερίδιο των εθνοτικών Εσθονών στον πληθυσμό που κατοικεί εντός των σημερινών ορίων της Εσθονίας μειώθηκε στο 61,5% το 1989, έναντι 88% το 1934. Ωστόσο, κατά τη δεκαετία που ακολούθησε την ανασυγκρότηση της ανεξαρτησίας, η μετανάστευση μεγάλης κλίμακας από Ρώσους, καθώς και εθνότητες άλλων πρώην σοβιετικών χωρών και η απομάκρυνση των ρωσικών στρατιωτικών βάσεων το 1994, προκάλεσε την αύξηση του ποσοστού των Εσθονών στην Εσθονία από 61.5% το 1989 σε 68.7% το 2008. Την ίδια περίοδο το ποσοστό των Ρώσων μειώθηκε από 30.0% σε 25.6%, το ποσοστό των Ουκρανών μειώθηκε από 3.1% σε 2.1% και το ποσοστό των Λευκορώσων μειώθηκε από 1.8% σε 1.2%. Το 2008, οι μεγαλύτερες εθνότητες στην Εσθονία είναι οι Εσθονοί (68.7%), οι Ρώσοι (25.6%), οι Ουκρανοί (2.1%), οι Λευκορώσοι (1.2%) και οι Φινλανδοί (0.8%). Αυτές οι πέντε ομάδες αποτελούσαν το 98.4% του πληθυσμού της Εσθονίας. Στην Εσθονία ομιλούνται πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων είναι η εσθονική (επίσημη), η βόρο, η ρωσική, η ουκρανική, η αγγλική, η φινλανδική, η γερμανική και άλλες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, 109 γλώσσες μιλούσαν μητρικώς στην Εσθονία. Μέχρι το 2011, ο αριθμός των γλωσσών που ομιλούνταν στη χώρα είχε αυξηθεί σε 157, κυρίως λόγω των νέων μεταναστών. Ωστόσο, οι περισσότερες από αυτές τις γλώσσες χρησιμοποιούνται μόνο μεταξύ συγγενών ή συμπατριωτών, ενώ μόνο 30 γλώσσες ομιλούνταν καθημερινά σε οικογένειες.Η εσθονική και η φινλανδική είναι στενά συνδεδεμένες, και ανήκουν στον Φιννικό κλάδο των Ουραλικών γλωσσών. Παρόλα αυτά, οι δύο γλώσσες δεν είναι αμοιβαία κατανοητές, παρόλο που οι μορφωμένοι φυσικοί ομιλητές μπορούν να διαβάσουν την άλλη γλώσσα με μεγαλύτερο ή μικρότερο επίπεδο κατανόησης. Η εσθονική και η φινλανδική έχουν μόνο μια μακρινή συγγένεια με την ουγγρική γλώσσα. Η εσθονική γλώσσα γράφεται στο λατινικό αλφάβητο. Τα εσθονικά είναι η γλώσσα των Εσθονών και η επίσημη γλώσσα της χώρας. Το ένα τρίτο του τυποποιημένου λεξιλογίου προέρχεται από την προσθήκη καταλήξεων στις λέξεις-ρίζες. Τα παλαιότερα γραπτά κείμενα την εσθονική γλώσσα προέρχονται από χρονικά του 13ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, επιβλήθηκε παράλληλα η ρωσική γλώσσα και συχνά χρησιμοποιούταν αντί της εσθονικής σε επίσημη χρήση. Σήμερα η ρωσική γλώσσα ομιλείται από ένα σημαντικό μερίδιο του πληθυσμού της χώρας, τόσο από Ρώσους όσο και από εκρωσισμένους κατοίκους άλλων εθνοτήτων. Πληθυσμός της Εσθονίας ανά δεύτερη γλώσσα Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη δημοσκόπηση του Ευρωβαρομέτρου του 2010, Το 18% των Εσθονών πολιτών απάντησε ότι «πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός», ενώ το 50% απάντησε ότι «πιστεύουν ότι υπάρχει κάποιο πνεύμα ή δύναμη ζωής» και το 29% ότι «δεν πιστεύουν ότι υπάρχει κάποιο πνεύμα, θεός ή δύναμη ζωής ". Αυτό, σύμφωνα με την έρευνα, θα είχε κάνει τους Εσθονούς τους πιο μη θρησκευτικούς ανθρώπους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια έρευνα που διενεργήθηκε το 2006-2008 από το Ινστιτούτο Γκάλοπ έδειξε ότι το 14% των Εσθονών απάντησε θετικά στην ερώτηση: "Είναι η θρησκεία σημαντικό μέρος της καθημερινής σας ζωής;", το οποίο ήταν το χαμηλότερο ποσοστό μεταξύ των 143 χωρών στις οποίες έγινε η έρευνα.Λιγότερο από το ένα τρίτο του πληθυσμού ορίζουν τους εαυτούς τους ως πιστοί. Από αυτούς, η πλειοψηφία είναι Λουθηρανοί, ενώ η ρωσική μειονότητα είναι Ανατολικοί Ορθόδοξοι. Επίσης διεξάγονται αρχαίες ισονύκτιες παραδόσεις, όπως η ημέρα του Αγίου Ιωάννη. Η απογραφή του 2000 δείχνει ότι μόνο το 29.2% του πληθυσμού θεωρούσε ότι σχετίζεται με κάποια θρησκεία: 13.6% Λουθηρανοί 12.8% Ορθόδοξοι Χριστιανοί 6.009 Βαπτιστές 5.745 Ρωμαιοκαθολικοί 4.254 Μάρτυρες του Ιεχωβά 2.648 Πεντηκοστιανοί 2.515 Παλαιοί Πιστοί 1.561 Αντβεντιστές 1.455 Μεθοδιστές 1.387 Μουσουλμάνοι 5.008 οπαδοί άλλων θρησκειώνΥπάρχουν επίσης και μικρότερες ομάδες Προτεστάντων, Εβραίων και Βουδιστών. Η οργάνωση Μααβάλα Κόντα (Τααραϊσμός) ενώνει τους υποστηρικτές των παραδοσιακών ανιμιστικών θρησκειών. Η ρωσική οργάνωση νεοπαγανιστών "Vene Rahvausu Kogudus Eestis" είναι εγγεγραμμένη στο Ταρτού. Το Κυβερνείο της Εσθονίας αποτελούσε το βόρειο τμήμα της σημερινής Εσθονίας. Το νότιο μέρος ήταν μέρος του Κυβερνείου της Λιβωνίας. Πηγή: Στατιστική Υπηρεσία Εσθονίας|} 1 Τα αριθμητικά στοιχεία του πληθυσμού από το 2000 και μετά αναθεωρήθηκαν με βάση την εσθονική απογραφή του 2011 και διάφορα μητρώα. Αριθμός γεννήσεων τον Ιανουάριο-Αύγουστο του 2019 = 9.389 Αριθμός γεννήσεων των Ιανουάριο-Αύγουστο του 2020 = 8.893Αριθμός θανάτων τον Ιανουάριο-Αύγουστο του 2019 = 10.255 Αριθμός θανάτων των Ιανουάριο-Αύγουστο του 2020 = 10.342Αριθμός γεννήσεων τον Ιανουάριο-Αύγουστο του 2019 = -866 Αριθμός γεννήσεων των Ιανουάριο-Αύγουστο του 2020 = -1.449 Εσθονοποίηση Γερμανοί της Βαλτικής Εσθονοί Σουηδοί Ρώσοι στην Εσθονία Βόρο Γήρανση πληθυσμού στην Ευρώπη