IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μάγκνους του Έστεργκετλαντ

Ο Μάγκνους, σουηδ.: Magnus Vasa (25 Ιουλίου 1542 – 26 Ιουνίου 1595) από τον Οίκο των Βάσα, ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας, δούκας του Έστεργκετλαντ από το 1555. Ήταν ο τρίτος γιος του βασιλιά Γουσταύου Α΄ και της Mαργαρίτας Λέιγιονχουβουντ.

 Ο Μάγκνους ήταν ο μόνος από τους γιους του Γουσταύου Α΄, εκτός από τον Κάρολο και τον Στεν, που απεβίωσαν σε βρεφική ηλικία, που δεν έγινε βασιλιάς της Σουηδίας. Το 1555 έγινε δούκας της Ανατολικογοτθίας (Östergötland), της Κίντα και τού Ύντρε, τού Ντάλσλαντ, του Σούντμπο χάραντ στο Νάρκε, του Κάκινντ, της Βάλλα και του μεγαλύτερου τμήματος του Βάντσμπο χάραντ στο Βέστεργκοτλαντ. Ως δούκας της Οστρογοτθίας, έζησε μόνιμα στο κάστρο Βάτστενα στη Βάντστενα. Ο Μάγκνους έπασχε από ψυχική ασθένεια. Η ασθένεια έδειξε τα πρώτα της σημάδια το 1563 και τελικά έγινε μόνιμη. Το 1574, την ευθύνη των φέουδών του ανέλαβε ο αδελφός του βασιλιάς Ιωάννης Γ΄, ο οποίος τα διαχειρίστηκε ως επίτροπός του λόγω της ψυχικής κατάστασης εκείνου. Ένα μικρότερο μέρος τους παραχωρήθηκε στον άλλο αδελφό του, τον Κάρολο. Ο Μάγκνους απεβίωσε στο αρχοντικό του Kούνγκσμπρo, έξω από το Λίνκεπινγκ, το 1595 και τάφηκε στην εκκλησία του αβαείου Μπρίντγκετινε στη Βάντστενα. Πολλές διηγήσεις και ιστορίες εμπνεύστηκαν από τον Μάγκνους και το υποτιθέμενο ενδιαφέρον του για μυθολογικά πλάσματα, όπως οι νεράιδες. Υπάρχουν πολλές ιστορίες για τον «τρελό δούκα», για παράδειγμα για το πώς όταν είδε μία γοργόνα στην τάφρο του κάστρου, εκείνος έπεσε από ένα παράθυρο και παραλίγο να πνιγεί. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι αυτό το γεγονός έλαβε χώρα ποτέ, αλλά η ιστορία μπορεί να εξελίχθηκε από ένα περιστατικό το 1563, όταν έπεσε στην τάφρο, κατά την κατασκευή της κινητής γέφυρας του κάστρου. Ο Γκέγερ και ο Aφζέλιος σημειώνουν, ότι το υποτιθέμενο περιστατικό με τη γοργόνα φαίνεται να βρήκε τον δρόμο του στη μπαλάντα "Hertig Magnus och Hafsfrun" (" Herr Mannelig"). Ο Μάγκνους δεν νυμφεύτηκε ποτέ. Είχε τρία επιβεβαιωμένα και αναγνωρισμένα παιδιά εκτός γάμου: Με τη Βάλμποργκ Έρικσντοτερ: (νόθη) Λουκρέτια Μάγκνουσντοτερ (Γκύλενχηλμ) (1562–1624) παντρεύτηκε τον ευγενή Κρίστοφερ φον Βάρνστετ.Με την Άννα φον Χάουμπιτς: (νόθη) Χέλενα Γκύλενχηλμ (1572-1630) παντρεύτηκε τον ευγενή Βόλμαρ Χίξκουλ.Από άγνωστη μητέρα: (νόθη) Βιργκίνια. «Μάγκνους Γκουστάβσον Βάσα». Historiesajten. «Βάδστενα κλόστερ και σταδ». Bengans historiasidor.
Περιβόλια του Τρικώμου

Τα Περιβόλια του Τρικώμου είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Pervolia tou Trikomou». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Havas

Η Havaş, είναι ιδιωτική Τουρκική εταιρεία, που παρέχει επίγεια εξυπηρέτηση αεροσκαφών και επιβατών με τις συμβεβλημένες με αυτή αεροπορικές εταιρείες. Οι αεροπορικές εταιρείες που συνεργάζονται με την Havaş είναι κυρίως μη Τουρκικές. Ουσιαστικά, η Havaş είναι σαν την Ελληνική Goldair S.A. ή σαν την Ελβετική Swissport. Η Havaş έχει σταθμούς στα κυριότερα Τουρκικά αεροδρόμια.

 Η Havaş ιδρύθηκε το 1933 από της Τουρκική Κυβέρνηση, προκειμένου να παρέχει υπηρεσίες επίγειας εξυπηρέτησης και catering στα αεροσκάφη. Η υπηρεσία catering ιδιωτικοποιήθηκε (οπότε και αποσχίστηκε από την Havaş) το 1987 και ονομάστηκε USAŞ. Τον Απρίλιο του 1995, η Τουρκική Κυβέρνηση προχώρησε σε μερική ιδιωτικοποίηση της Havaş, με τη Ciner Group να αγοράζει ορισμένες μετοχές. Το Μάρτιο του 1998, η Ελβετική Swissport απέκτησε το 40% της Havaş. Έκτοτε, η Havaş είναι πλήρως ιδιωτική. Μέχρι τον Ιούνιο του 2005, η Swissport κατείχε το 40% των μετοχών και η Ciner Group το υπόλοιπο 60%. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, η TAV (Tepe-Akfen Ventures) απέκτησε το 60% της Ciner Group. Έτσι, η Havaş λειτουργεί σε συνεργασία με την TAV. Η TAV είναι ιδιαίτερα δυναμική εταιρεία στην πολιτική αεροπορική σκηνή της Τουρκίας, κατασκευάζοντας και διαχειριζόμενη αεροδρόμια. Η Havaş λειτουργεί στα εξής 10 Τουρκικά αεροδρόμια: Άγκυρα, Αεροδρόμιο Esenboga ^ Άδανα, Αεροδρόμιο Şakir Paşa Αλικαρνασσός, Αεροδρόμιο Milas ^ Αττάλεια ^ Καισάρεια, Αεροδρόμιο Erkilet Κωνσταντινούπολη, Αεροδρόμιο Ataturk ^ Nevşehir Νταλαμάν ^ Σμύρνη, Αεροδρόμιο Adnan Menderes ^, και ΤραπεζούνταΜε «^» είναι τα αεροδρόμια όπου η Havaş προσφέρει στους επιβάτες δωρεάν μετακίνηση με λεωφορείο, από/προς το κέντρο της πόλης που βρίσκονται. Ως μέλος της ΙΑΤΑ, η Havaş λειτουργεί βάσει των κανονισμών ασφαλείας και λειτουργίας που έχει θεσπίσει η ΙΑΤΑ. Η Havaş δραστηριοποιείται στους εξής τομείς: Εξυπηρέτηση Επιβατών: Check-in Διαχείριση επιβατών Διαχείριση αποσκευών Διαχείριση απολεσθέντων αποσκευών Εξυπηρέτηση Αεροσκάφους: Φόρτωση/Ξεφόρτωση Μεταφορά φορτίων από/προς αεροσταθμό Σκάλες και εξοπλισμό φόρτωσης Γεννήτρια (GPU), Air-Starter, Air-Condition, Push-Back Καθαρισμός καμπίνας, παροχή πόσιμου νερού, αντικατάσταση χημικών τουαλέτας Αντιπαγωτικά υγρά Υπόστεγο για τα κοντέινερ Μεταφορά επιβατών/πληρωμάτων από/προς αεροσκάφος Εμπορευματικές πτήσεις (Ταχυδρομείο και όλα τα εμπορεύματα): Αποθήκευση Εξοπλισμό Ταυτοποίηση (π.χ. 'Επικίνδυνα Υλικά', Εκρηκτικές ύλες κ.τ.λ.) Τελωνειακούς ελέγχους Απολεσθέντα Μεταφορά και Transit εμπορευμάτων Κέντρο Επικοινωνιών, Κέντρο Επιχειρήσεων και Εμπορευμάτων: Προετοιμασία και διανομή εγγράφων πτήσης (Σχέδιο Πτήσης, Δελτίο Καιρού, Φόρτωση κτλ) Άδειες πτήσεων Ενημέρωση Υπηρεσίες διανυκτέρευσης πληρωμάτων Slot αεροδρομίων και εγκρίσεις αυτών Προετοιμασία και αποστολή σημάτων ανάμεσα στα αεροδρόμια Αντιπροσώπευση Η Havaş έχει λάβει το πιστοποιητικό ISO 9002 για τις υπηρεσίες της, βραβείο από την British Airways ως 'μία από τις 3 καλύτερες εταιρείες Ground Handling παγκοσμίως'. Το πελατολόγιο της Havaş ξεπερνάει τις 200 αεροπορικές εταιρείες. Ιστότοπος Havaş [1]
New, Live & Rare (DVD)

New, Live & Rare είναι ο τίτλος της βίντεο-συλλογής του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή DVD το 2001 από την εταιρεία "Thompson Music Management" (Thames / Thompson).Η συλλογή αποτελείται από βίντεο κλιπ των Deep Purple από το 1984 μέχρι το 1996, ζωντανές εκτελέσεις από την περιοδεία του "Perfect Strangers" και την περίοδο με τον Στηβ Μορς στην κιθάρα από το 1995 μέχρι το 2001. Δέκα από τα κομμάτια του DVD δεν είχαν κυκλοφορήσει ποτέ πριν τη συγκεκριμένη έκδοση.Η συνολική διάρκεια ξεπερνάει τις τρεις ώρες, φτάνοντας τα 183 λεπτά.

 1. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover)Βίντεο κλιπ, 1984 2. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Σίδνεϊ, 14 Δεκεμβρίου 1984 3. Knockin' at your Back Door (Blackmore, Gillan, Glover)Βίντεο κλιπ, 1984 4. Nobody's Home (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Πρόβιντενς, 4 Μαρτίου 1985 5. A Gypsy's Kiss (Blackmore, Gillan, Glover)Παρίσι, 9 Ιουλίου 1985 6. Space Truckin (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Alpine Valley, 17 Αυγούστου 1985 7. Bad Attitude (Blackmore, Gillan, Glover, Lord)Βίντεο κλιπ, 1987 8. Call of the Wild (Blackmore, Gillan, Glover, Lord)Βίντεο κλιπ, 1987 9. Hush (South)Βίντεο κλιπ, 1988 10. King of Dreams (Blackmore, Turner, Glover)Βίντεο κλιπ, 1990 11. Love Conquers All (Blackmore, Turner, Glover, Sherwood, Squire)Βίντεο κλιπ, 1990 12. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Σεούλ, 19 Μαρτίου 1995 13. The Purpendicular Waltz (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice)Βομβάη, 8 Απριλίου 1995 14. Sometimes I Feel Like Screaming (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice)Βίντεο κλιπ, 1996 15. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Μόσχα, 22 Ιουνίου 1996 16. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Σάο Πάολο, 19 Μαρτίου 1997 17. Bloodsucker (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Χόλιγουντ, 28 Ιανουαρίου 1998 18. No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Σαν Χοσέ, 8 Φεβρουαρίου 1998 19. When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Σαν Χοσέ, 8 Φεβρουαρίου 1998 20. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Σόφια, 28 Νοεμβρίου 1998 21. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Αυστραλία, 17 Απριλίου 1999 22. Vavoom: Ted the Mechanic (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice)Μελβούρνη, 20 Απριλίου 1999 23. 69 (Gillan, Glover, Morse, Lord, Paice)Μοντρέ, 22 Ιουλίου 2000 24. Fools (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)Μοντρέ, 22 Ιουλίου 2000 25. Under the Gun (Blackmore, Gillan, Glover)Βίντεο κλιπ, 1984 26. Γυρίσματα από τις ηχογραφήσεις του Slaves and Masters 1990 27. Hush (South)Γούλονγονγκ, 13 Μαρτίου 2001 Στα βίντεο του "New, Live & Rare" συμμετείχε η δεύτερη, η πέμπτη και η έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος. Οι μουσικοί τους ήταν οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Τζο Λιν Τέρνερ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Στηβ Μορς - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα DEEP PURPLE New, Live & Rare - The Video Collection 1984-2000
Τζούλιο Νάττα

Ο Τζούλιο Νάττα (Giulio Natta, 26 Φεβρουαρίου 1903 – 2 Μαΐου 1979) ήταν Ιταλός χημικός. Τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1963 από κοινού με τον Καρλ Τσίγκλερ «για τις ανακαλύψεις τους σχετικά με τα πολυμερή». Υπήρξε επίσης αποδέκτης του Χρυσού Μεταλλίου Λομονόσοφ το 1969.

 Ο Νάττα γεννήθηκε στην πόλη Ιμπέρια της Λιγουρίας, και συγκεκριμένα στο Πόρτο Μαουρίτσιο. Γονείς του ήταν ο δικαστικός υπάλληλος Φραντσέσκο Μαρία Νάττα και η Έλενα Κρέσπι. Ο Τζούλιο απεφοίτησε από το κλασικό λύκειο «Χριστόφορος Κολόμβος» της Γένοβας σε ηλικία 16 ετών και πήρε πτυχίο χημικού μηχανικού από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου το 1924. Το 1927 πέρασε την εξέταση για να γίνει καθηγητής εκεί. Το 1933 ο Νάττα έγινε καθηγητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Γενικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Παβίας, όπου παρέμεινε μέχρι το 1935. Εκείνο το έτος διορίσθηκε τακτικός καθηγητής της φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα της Ρώμης, αλλά έφυγε γρήγορα και από το 1936 μέχρι το 1938 ήταν καθηγητής και διευθυντής του Ινστιτούτου Βιομηχανικής Χημείας στο Πολυτεχνείο του Τορίνο. Το 1938 ανέλαβε επικεφαλής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου.Οι έρευνες του Νάττα στο Πολυτεχνείο του Μιλάνου βελτίωσαν τα αποτελέσματα των προηγηθέντων συνεισφορών του Γερμανού χημικού Καρλ Τσίγκλερ και στην ανάπτυξη των καταλυτών Τσίγκλερ-Νάττα για τη σύνθεση πολυμερών των α-αλκενίων. Πρωτοπορώντας στη χρήση τέτοιων καταλυτών για την παρασκευή στερεοκανονικών πολυμερών από προπένιο, ο Νάττα τιμήθηκε (από κοινού με τον Τσίγκλερ) με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1963. Το 1935 ο Νάττα παντρεύτηκε τη Ροζίτα Μπεάτι, πτυχιούχο φιλόλογο, που επενόησε τους ελληνικής ετυμολογίας όρους «ισοτακτικό», «ατακτικό» και «συνδιοτακτικό» για πολυμερή που ανεκάλυψε ο σύζυγός της. Το ζεύγος απέκτησε δύο τέκνα, τον Τζουζέππε και τη Φράνκα. Η Ροζίτα απεβίωσε το 1968.Ο Νάττα έπασχε από τη Νόσο του Πάρκινσον ήδη από το 1956. Το 1963 η κατάστασή του είχε χειροτερεύσει τόσο, ώστε χρειάσθηκε τη βοήθεια του γιου του και τεσσάρων συναδέλφων του για να εκφωνήσει τον λόγο του κατά την απονομή σε αυτόν του Βραβείου Νόμπελ στη Στοκχόλμη. Απεβίωσε στο Μπέργκαμο της Ιταλίας σε ηλικία 76 ετών. C.E.H. Bawn (1979). «Giulio Natta, 1903-1979». Nature 280 (5724): 707. doi:10.1038/280707a0. Bibcode: 1979Natur.280..707B. Βιογραφία στο Ίδρυμα Νόμπελ
Ιβάν Καβιέδες

Ο Χάιμε Ιβάν Καβιέδες (ισπανικά: Jaime Iván Kaviedes, 24 Οκτωβρίου 1977) είναι επιθετικός από τον Ισημερινό που παίζει στη θέση του Στράικερ για την Ελ Νασιονάλ στου Ισημερινού. Είναι ένας από τους λίγους ποδοσφαιριστές της χώρας του που έπαιξαν στην Ευρώπη. Παρ' όλ' αυτά δεν κατάφερε να καθιερωθεί στην εθνική της πατρίδας του καθώς υπάρχουν πολλοί καλοί ποδοσφαιρστές εκεί.

 Είναι γνωστός για το κατπληκτικό άγγιγμα της μπάλας που διαθέτει, την καταπληκτική του πάσα και την αίσθηση του γκολ στο αίμα του. Αν και δεν είναι καλός στο ψηλό παιχνίδι έχει βάλει πολλά γκολ με το κεφάλι. Μια μέρα που θα θυμάται για πάντα είναι όταν έβαλε γκολ ψαλιδάκι απέναντι στην Μπαρσελόνα με τη Ρεάλ Βαγιαδολίδ. Το γκολ αυτό ψηφίστηκε ως το καλύτερο της χρονιάς. Ο Καβιέδες έγινε γνωστός όταν σε μια χρονιά σκόραρε 43 γκολ στο πρωτάθλημα του Ισημερινού. Αυτός ήταν και ο λόγος για μετακίνησή του στην Ιταλία και την Περούτζα της ιταλικής Σέριε Α. Ο Καβιέδες δεν ταίριαξε με το κλίμα εκεί και έτσι και από τότε άλλαξε έναν αριθμό ομάδων στην Ευρώπη, το Μεξικό και τη Νότια Αμερική πριν επιστρέψει στην πατρίδα του. Μετά από ένα σύντομο πέρασμα από την Ντεπορτίβο Κίτο ο Καβιέδες έκανε συμβόλαιο με την Κρίσταλ Πάλας, ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ Αγγλίας και έγινε ο τρίτος παίκτης από τον Ισημερινό που έπαιξε στη συγκεκριμένη κατηγορία της Αγγλίας. Μεταγγράφηκε στο σύλλογο για ένα ποσό της τάξεως των £2.000.000 και για αυτό υπάρχει σύγχηση για το αν δώθηκε με δανεεισμό ή με μεταγγραφή. Δεν ταίριαξε με τη φιλοσοφία του προπονητή Ιάιν Ντόουι και το σύστημά του 4-5-1. Έφυγε το χειμώνα της περιόδου 2004/05. Μετά το Μουντιάλ της Γερμανίας (2006) μεταγράφηκε από τους Αρχεντίνος Τζούνιορς στην Ελ Νασιονάλ (Ισημερινός), πρωταθλητές σεζόν 2005-2006. Στο πρώτο του επίσημο παιχνίδι σκόραρε τέσσερα γκολ. Ντεμπούτο στην εθνική της πατρίδας του έκανε στην προκριματική φάση του Μουντιάλ της Ιαπωνίας και της Κορέας (2002) απέναντι στη Βραζιλία το 1998. Ο Καβιέδες είναι αλησμόνητος στους συμπατριώτες του γιατί σκόραρε στην ισοπαλία 1-1 με την Ουρουγουάη το 2001 στα προκριματικά του Μουντιάλ Κορέας-Ιαπωνίας, χρονιά κατά την οποία έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε Μουντιάλ ο Ισημερινός. Ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας της πατρίδας του η οποία συμμετείχε στα δύο τελευταία μουντιάλ (Ιαπωνία-Κορέα:2002, Γερμανία:2006). Συμμετείχε στα παιχνίδια του Μουντιάλ του 2006 στα οποία και νίκησε με 2-0 στην πρεμιέρα την Πολωνία και με 3-0 την Κόστα Ρίκα. Ήταν το παιχνίδι στο οποίο σκόραρε το πρώτο του γκολ ο El Nine σε Μουντιάλ μετά από μπαλιά του Έντισνσον Μέντεζ. Το πανηγύρισε βγάζοντας μια κίτρινη μάσκα του Σπάιντερ-Μαν και φορώντας την και σηκώνοντας τα χέρια του πάνω μιμούμενος τον Οτιλίνο Τενόριο (σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστήχημα το 2005) όταν πανηγύριζε. "Ο Οτιλίνο μας βλέπει από τον παράδεισο," είπε αργότερα. Αυτό το γκολ βοήθησε τον Ισημερινό να περάσει στην επόμενη φάση μαζί με τη Γερμανία. Επίσημη ιστοσελίδα Ιβάν Καβιέδες Προφίλ στην επίσημη ιστοσελίδα της ΦΙΦΑ
Παλακανέστρο Καντού

Η Παλακανέστρο Καντού (ιταλικά: Pallacanestro Cantù) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Καντού της Λομβαρδίας, η οποία αγωνίζεται στην ιταλική Serie A. Έχει κατακτήσει δέκα κύπελλα Ευρώπης, μεταξύ αυτών δύο κύπελλα Πρωταθλητριών στις αρχές της δεκαετίας του '80.

 Η Καντού ιδρύθηκε το 1936, μετά από πρωτοβουλία των Μάριο Μπρόγκι και Αντζιολίνο Πόλι. Με προπονητή τον Λουίτζι Τσιτσορία, η ομάδα κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο το 1942, το κύπελλο Μουσολίνι. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η ομάδα αγωνιζόταν στην τρίτη εθνική κατηγορία το 1949 και βρέθηκε στο ανώτερο αγωνιστικό επίπεδο πέντε χρόνια αργότερα. Κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα το 1968, ενώ από το 1973 ως το 1975 κατέκτησε για τρεις συνεχόμενες χρονιές το κύπελλο Κόρατς. Το 1975, κατέκτησε το δεύτερο της πρωτάθλημα Ιταλίας και κέρδισε την Ρεάλ Μαδρίτης στον δρόμο για την κατάκτηση του διηπειρωτικού κυπέλλου. Ακολούθησαν τρεις συνεχείς κατακτήσεις του κυπέλλου Κυπελλούχων από το 1977 ως το 1979. Το 1980, έχασε τον τίτλο από την Βαρέζε, αλλά με ηγέτες τον Πιερλουίτζι Μαρτζοράτι και τον Αντονέλο Ρίβα κατέκτησε και πάλι το κύπελλο Κυπελλούχων το 1981, όπως και το τρίτο της πρωτάθλημα.Την επόμενη χρονιά, κατέκτησε κύπελλο Πρωταθλητριών, κερδίζοντας την Μακάμπι Τελ Αβίβ με 86-80, κάτι που επανέλαβε το 1982-83, όταν υπέταξε την Μπίλι Μιλάνο με 69-68.Το 1991, κατέκτησε το τέταρτο κύπελλο Κόρατς της, με αντίπαλο την Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά μόλις τρία χρόνια αργότερα υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία της ιταλικής λίγκας. Επανήλθε στο προσκήνιο το 2002, όταν έφθασε ως τους ημιτελικούς του πρωταθλήματος, ενώ την επόμενη σεζόν κατέκτησε το σούπερ καπ Ιταλίας.Το 2011, ηττήθηκε από την Μοντεπάσκι Σιένα στους τελικούς του πρωταθλήματος και του κυπέλλου και την επόμενη χρονιά έφθασε στο Top-16 της Ευρωλίγκας, με ηγέτη τον Τζιανλούκα Μπαζίλε. Κατέλαβε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα και ηττήθηκε σε έναν ακόμη τελικό κυπέλλου, ενώ το 2013 αγωνίστηκε και πάλι στην διοργάνωση της Ευρωλίγκα. Πρωταθλήματα Ιταλίας (3):1967-68, 1974-75, 1980-81 Φιναλίστ Πρωταθλήματος Ιταλίας (2):1979-80, 2010-11 Φιναλίστ Κυπέλλου Ιταλίας (4):1996-97, 2002-03, 2010-11, 2011-12 Σούπερ Καπ Ιταλίας (2):2003, 2012 Φιναλίστ Σούπερ Καπ Ιταλίας (1):2011 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (Ευρωλίγκα) (2):1981-82, 1982-83 Κύπελλα Κυπελλούχων (4):1976-77, 1977-78, 1978-79, 1980-81 Φιναλίστ Κυπέλλου Κυπελλούχων (1):1979-80 Κύπελλα Κόρατς (4):1972-73, 1973-74, 1974-75, 1990-91 Φιναλίστ Κυπέλλου Κόρατς (1):1988-89 Διηπειρωτικά Κύπελλα (2):1975, 1982 Φιναλίστ Διηπειρωτικού Κυπέλλου (1):1983 Pallacanestro Cantu - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL BuzzerBeater | Pallacanestro Cantù | Team History
Γιορντάνκα Ντόνκοβα

Η Γιορντάνκα Ντόνκοβα (βουλγαρικά: Йорданка Донкова, γενν. 28 Σεπτεμβρίου 1961) είναι Βουλγάρα πρώην αθλήτρια του στίβου, και συγκεκριμένα εμποδίστρια, που κέρδισε ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς και 9 μετάλλια σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα κλειστού και ανοικτού στίβου. Επιπλέον, κατέρριψε τέσσερις φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στο κυρίως αγώνισμά της, τα 100 μέτρα με εμπόδια, τις τρεις μέσα σε ένα μόνο έτος (1986), ενώ το τέταρτο ρεκόρ της παρέμεινε ακατάρριπτο μέχρι το 2016.

 Κατά την παιδική της ηλικία η Ντόνκοβα υπέστη ένα ατύχημα, που είχε ως αποτέλεσμα να χάσει δύο δάχτυλα του δεξιού της χεριού. Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ το 1988, η Ντόνκοβα δέχθηκε μία πρόταση να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ και να αγωνίζεται με την αμερικανική ομάδα, αλλά αρνήθηκε να αλλάξει υπηκοότητα και συνέχισε να εκπροσωπεί τη Βουλγαρία.Σήμερα η Ντόνκοβα έχει τρία παιδιά: τον ποδοσφαιριστή Ζίβκο Ατανάσοφ (γενν. 1991) και τις δίδυμες Ντανιέλα και Ντεσισλάβα (γενν. 1996). C.R. = Ρεκόρ αγώνων Στα 100 μέτρα με εμπόδια η Ντόνκοβα αρχικά ισοφάρισε, στις 13 Αυγούστου 1986, το παγκόσμιο ρεκόρ της Πολωνίδας Γκραζίνα Ράπστιν, που ήταν 12,36 δευτερόλεπτα και είχε σημειωθεί στις 13 Ιουνίου 1980. Λίγες μόνο ημέρες αργότερα, σημείωσε δύο παγκόσμια ρεκόρ την ίδια ημέρα. Αναλυτικότερα οι 4 καταρρίψεις του παγκόσμιου ρεκόρ από τη Ντόνκοβα έχουν ως εξής: 12,35 δευτερόλεπτα : 17 Αυγούστου 1986, Κολωνία 12,29 δευτ. : 17 Αυγούστου 1986, Κολωνία 12,26 δευτ. : 7 Σεπτεμβρίου 1986, 45οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου, Λιουμπλιάνα 12,21 δευτ. : 20 Αυγούστου 1988, Στάρα ΖαγόραΗ τελευταία επίδοση καταρρίφθηκε 28 χρόνια αργότερα, στις 22 Ιουλίου 2016, από την Αμερικανίδα Κέντρα Χάρισον στο Γκραν Πρι του Λονδίνου. Παραμένει ωστόσο ακόμα ως ρεκόρ Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου (Πανευρωπαϊκών Αγώνων Στίβου) η επίδοση της Ντόνκοβα με 12,38 δευτερόλεπτα από τις 29 Αυγούστου 1986. Kyoseva, Tsvetana (2014). 50-те най-влиятелни жени в българската история (1η έκδοση). Σόφια: Репортер. ISBN 978-619-71690-1-0. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2017. Το «προφίλ» της αθλήτριας στον ιστότοπο της IAAF Αγώνες της στο YouTube (με σχολιασμό στην ισπανική γλώσσα)
Ντελαφοσίτης

Ο ντελαφοσίτης (αγγλ. delafossite) είναι ένα σχετικά σπάνιο ορυκτό οξείδιο του χαλκού και του σιδήρου με μαύρο χρώμα και μεταλλική λάμψη. Έχει το χημικό τύπο CuFeO2 or Cu1+Fe3+O2. Το όνομα τού αποδόθηκε, το 1873, προς τιμήν του Γκαμπριέλ Ντελαφός (Gabriel Delafosse, 1796–1878), Γάλλου ορυκτολόγου και κρυσταλλογράφου.

 Αν και ενίοτε αποτελεί πρωτογενές ορυκτό, συνηθέστερα εμφανίζεται ως δευτερογενές κοντά στη βάση της ζώνης οξείδωσης χαλκούχων μεταλλευμάτων. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κυπρίτης, ο αυτοφυής χαλκός, ο τενορίτης, ο μαλαχίτης, ο αιματίτης και ο καολινίτης. Δεν φθορίζει, είναι ελαφρά μαγνητικός ύστερα από θέρμανση. Σημαντικότερες εμφανίσεις του είναι στη Ρωσία, ιδιαίτερα στο χαλκούχο κοίτασμα Mednorudyanskoye του Nizhnii Tagil στα μέσα Ουράλια όρη, στην Αργεντινή, στην Αυστραλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και τις Πολιτείες Νέο Μεξικό, Νεβάδα, Αλάσκα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ, καθώς και στην Κύπρο (ορυχείο «Σκουριώτισσα» περιοχής Λευκωσίας). Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στην περιοχή της Καμάριζας. Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
Καστανιά Κορινθίας

Η Καστανιά είναι χωριό του νομού Κορινθίας και ανήκει διοικητικά στο δήμο Σικυωνίων. Η Καστανιά είναι κτισμένη στις πλαγιές του όρους Ζήρεια (Κυλλήνη) σε υψόμετρο 1.100 μέτρων με νοτιοανατολικό προσανατολισμό. Στην κοινότητα της Καστανιάς υπάγονται επίσης οι οικισμοί Καρτέρι και Μικρός Μαχαλάς με έδρα την Καστανιά. Όπως και η υπόλοιπη περιοχή της Στυμφαλίας η Καστανιά υπαγόταν στον ομώνυμο δήμο απο τον 1997 μέχρι και το 2010 ενώ προηγουμένως υπήρξε κοινότητα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 107 μόνιμους κατοίκους. Η Καστανιά πήρε το όνομα της από ένα μεγάλο δάσος από καστανιές που υπήρχε στην περιοχή. Το χωριό συγκατελεγόταν τον 19ο αιώνα ανάμεσα στα αρβανιτοχώρια της Κορινθίας.

 Η Καστανιά είναι χτισμένη στους νότιους πρόποδες του όρους Κυλλήνη (Ζήρια). Απέχει 80 χιλιόμετρα από την Kόρινθο. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία, και πρόσφατα ο ήπιος τουρισμός. Το δάσος με τις καστανιές παρείχε στους κατοίκους του χωριού μία σημαντική οικονομική άνεση κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Σαν αποτέλεσμα κατόρθωσαν να ενισχύσουν σημαντικά τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων μέσω της παροχής τροφίμων και πυρομαχικών. Ηγέτης των κατοίκων του χωριού υπήρξε ο ιερέας Γεώργιος Νίκας ή Παπανίκας. Το δάσος με τις καστανίες καταστράφηκε κατά την Επανάσταση του 1821. Για τον αφανισμό του υπάρχουν δύο εκδοχές. Η μία φέρει ως υπαίτιο το στρατό του Ιμπραήμ και η άλλη την εμφύλια διαμάχη μεταξύ της οικογένειας Νοταρά το καλοκαίρι του 1826. Την περίοδο του εμφυλίου καταστράφηκε και το σπίτι του Παπανίκα, ως αντίποινα για τη μη συμμετοχή του στη διαμάχη. Από την Καστανιά κατάγονταν ο βουλευτής Αργολιδοκορινθίας Ευστάθιος Παπακωνσταντίνου (1864-1953) και ο γιος του Κωνσταντίνος Παπακωνσταντίνου (1907-1989), ο οποίος διετέλεσε βουλευτής Κορινθίας, Υπουργός, Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και πρόεδρος της Βουλής. Ο πληθυσμός της Καστανιάς έχει μειωθεί δραματικά απο το 1879 μέχρι και σήμερα με μόνη εξαίρεση το 1928, 1961 και 2001 που σημειώθηκε αύξηση. Korinthia.net Δήμος Σικυωνίων
Βαγγέλης Καούνος

Ο Βαγγέλης Καουνος, γεννημένος στις 29 Οκτωβρίου 1977 στο Πέτα Άρτας, είναι Έλληνας επιθετικός ποδοσφαιριστής με μακροχρόνια καριέρα σε πολλές ομάδες όλων των εθνικών κατηγοριών.Αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός. Στο τέλος της σεζόν 2009-2010 είχε αγωνιστεί σε 330 αγώνες εθνικών πρωταθλημάτων, χωρίς να υπολογίζονται οι αγώνες στη Δ΄ Εθνική και στο Κύπελλο.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τους Φιλέλληνες Πέτα σε ηλικία 14 ετών και τη σεζόν 1995/96 αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του ομίλου στην Δ' Εθνική. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Αναγέννηση Άρτας και η Γ' Εθνική όπου σε δύο χρόνια παρουσίας πέτυχε 9 γκολ σε 47 αγώνες. Ακολούθησε η Φ.Σ Κοζάνη με την οποία πέτυχε σε 56 συμμετοχές 21 τέρματα. Οι καλές παρουσίες του εκείνη τη σεζόν στο θεσμό του Κυπέλλου εναντίον της ΑΕΚ και του ΠΑΟ είχαν ως αποτέλεσμα τη μεταγραφή του τον Δεκέμβριο του 2000 στην Σκόντα Ξάνθη έναντι 80 εκ δραχμών και δύο δανεικών. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στους Θρακιώτες βρήκε δίκτυα μόλις 4 φορές σε 32 συμμετοχές ενώ επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Καλλιθέα όπου τη σεζόν 2002/03 είχε 19 συμμετοχές δίχως να καταφέρει να βρει το δρόμο προς τα δίκτυα. Ακολούθησε μια χρονιά στην Β' Εθνική και τον Εθνικό Αστέρα όπου είχε 24 συμμετοχές και 5 γκολ και στην συνέχεια ένα διετές πέρασμα από τον ΠΑΣ Γιάννινα με τη φανέλα του οποίου σκόραρε 28 φορές σε 49 ματς της Γ' Εθνικής. Το καλοκαίρι του 2006 συμφώνησε με την Καλαμάτα όπου σε 2,5 χρόνια παρουσίας είχε 35 γκολ σε 73 αγώνες. Οι καλές του εμφανίσεις με την ομάδα της Μεσσηνίας στην Β' Εθνική προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του Αστέρα Τρίπολης,ο οποίος και τον ενέταξε στο δυναμικό του κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο της σεζόν 2008/09.Αν και ήρθε στα μισά της περιόδου στην ομάδα πρόλαβε να σκοράρει 6 φορές σε 14 παιχνίδια κάνοντας αισθητή την παρουσία του.Η επόμενη χρονιά του δεν ήταν το ίδιο παραγωγική αφού σε 14 συμμετοχές σκόραρε μόλις 1 φορά με αποτέλεσμα το καλοκαίρι να μείνει ελεύθερος. Τη σεζόν 2010/11 ο Καούνος αγωνίστηκε στον Παναιτωλικό που αναδείχτηκε πρωταθλητής Football League 2010/11. Τον Ιανουάριο του 2012 μετακόμισε στην ομάδα της ΑΕΛ όπου σημείωσε 16 συμμετοχές πετυχαίνοντας 5 γκολ. Στατιστικά καριέρας Βαγγέλης Καούνος: Τα όνειρα δεν σταματούν Εφημερίδα Αθλητική Ηχώ,21/12/2010.σελ 12
87 Σύλβια

Η Σύλβια ή Συλβία (διεθνώς: Sylvia) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Είναι ένας από τους λίγους αστεροειδείς που έχει βρεθεί ότι έχουν δορυφόρους, ενώ είναι και ο πρώτος από τους τέσσερις γνωστούς τριπλούς αστεροειδείς (οι άλλοι είναι ο 45 Ευγενία, ο 216 Κλεοπάτρα και ο 93 Μινέρβα). Τα ονόματα των φυσικών δορυφόρων της είναι Ρωμύλος και Ρέμος.

 Ανακαλύφθηκε το 1866 από τον Άγγλο αστρονόμο Νόρμαν Ρόμπερτ Πόγκσον, που παρατηρούσε από το Μαντράς της Ινδίας και της έδωσε το όνομα της μητέρας των ιδρυτών της Ρώμης κατά τη ρωμαϊκή μυθολογία. Ωστόσο, ο Paul Erget στο έργο του The Names of the Minor Planets (1955), γράφει ότι το όνομα δόθηκε προς τιμή της πρώτης συζύγου του αστρονόμου Καμίλ Φλαμαριόν, της Sylvie Petiaux-Hugo Flammarion. Η Συλβία έχει πολύ σκούρο χρώμα και πιθανότατα πολύ πρωτόγονη σύνθεση. Η ανακάλυψη των δορυφόρων της κατέστησε δυνατή την ακριβή μέτρηση της μάζας της και της πυκνότητάς της. Η πυκνότητα είναι πολύ μικρή (βλ. πίνακα), πράγμα που υποδεικνύει μία πορώδη υφή: από το 25% ως και το 60% του όγκου του μπορεί να είναι κενός χώρος. Πάντως η ορυκτολογική σύσταση των αστεροειδών του φασματικού τύπου της Συλβίας δεν είναι καλά γνωστή ώστε να προσδιορισθεί ακριβέστερα αυτό το ποσοστό. Οπωσδήποτε όμως η υφή του είναι πολύ χαλαρή και θα μπορούσε να διαλυθεί εύκολα σε μία σύγκρουση. Επίσης, η Συλβία περιστρέφεται σχετικώς γρήγορα γύρω από τον άξονά της, με περίοδο περιστροφής 5,18 ώρες (κάτι που αντιστοιχεί σε γραμμική ταχύτητα περιστροφής στον ισημερινό περίπου 230 χιλιόμετρα την ώρα). Το σχήμα της Συλβίας είναι πολύ επίμηκες. Οι δύο φυσικοί δορυφόροι της Συλβίας πήραν τα ονόματα των παιδιών της μυθικής Ρέας Συλβίας. Ο πρώτος, ο Ρωμύλος, ανακαλύφθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2001 με το τηλεσκόπιο Κεκ II από τους Μάικλ Μπράουν και Ζαν-Λυκ Μαργκό. Ο δεύτερος δορυφόρος, ο Ρέμος, ανακαλύφθηκε τρία χρόνια αργότερα.
Under the Ladder

To Under the Ladder είναι ένα τραγούδι από τον Ουκρανό τραγουδιστή Mélovin. Το τραγούδι κυκλοφόρησε ως ψηφιακή λήψη στις 18 Ιανουαρίου 2018 από την Umyh Music και γράφτηκε από τον and Mélovin μαζί με τους Μάικ Ράιαλς και Άντον Καρσκίγι. Εκπροσώπησε την Ουκρανία στη Eurovision 2018.

 Στις 16 Ιανουαρίου 2018, ο Mélovin επιβεβαιώθηκε ως ένας από τους 18 συμμετέχοντες του Vidbir 2018, την εθνική επιλογή της Ουκρανίας για τη Eurovision 2018, με το τραγούδι "Under the Ladder". Αγωνίστηκε στο δεύτερο ημιτελικό στις 17 Φεβρουαρίου 2018, όπου κατάφερε να τερματίσει ως ένας από τους τρεις κορυφαίους, τοποθετώντας πρώτα το υψηλότερο ποσό τηλεόρασης από το ουκρανικό κοινό και το δεύτερο υψηλότερο ποσό από τη κριτική επιτροπή που αποτελείται από τη Τζαμάλα, τον Δανύλκο και τον Ευγένιο Φιλάτοφ. Κέρδισε τον τελικό στις 24 Φεβρουαρίου και τώρα θα εκπροσωπήσει την Ουκρανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018.Το τραγούδι θα συμμετέχει στον δεύτερο ημιτελικό που θα γίνει στις 10 Μαΐου 2018 στη Λισαβόνα της Πορτογαλίας.
Άννα του Μονταφιέ

Η Άννα (γαλ. Anne de Montafié de Clermint-en-Beauvaisis, 21 Ιουλίου 1577 – 17 Ιουλίου 1644) από τον Οίκο του Μονταφιέ ήταν κόρη του κόμη του Μονταφιέ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Σουασόν.

 Ήταν κόρη και κληρονόμος του Λουδοβίκου κόμη του Μονταφιέ, κυρίου του Πιεμόν, πρίγκιπα του Καρινιάνο και της Ιωάννας-Φραγκίσκης ντε Κοέμ, κόρης του Λουδοβίκου κυρίου του Λυσέ. Παντρεύτηκε τον Κάρολο των Βουρβόνων-Κονντέ, κόμη του Σουασόν. Το 1577 ο πατέρας της δολοφονήθηκε και η μητέρα της έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φραγκίσκο των Βουρβόνων-Κονντέ πρίγκιπα του Κοντί, μεγαλύτερο αδελφό του Καρόλου, κόμη του Σουασόν. Παντρεύτηκε το 1601 τον Κάρολο των Βουρόνων κόμη του Σουασσόν και είχε τέκνα: Λουδοβίκος 1604-1641, κόμης του Σουασόν. Λουίζα 1603-1637, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Ερρίκο Β΄ των Βαλουά δούκα του Λονγκεβίλ. Μαρία 1606-1692, παντρεύτηκε τον Θωμά-Φραγκίσκο της Σαβοΐας πρίγκιπα του Καρινιάνο. Καρλόττα-Άννα 1608-1623, Ελισάβετ 1610-1611, απεβίωσαν ανήλικα. Pére Anselm, Histoire des Rois de France Leo van de Pas, www.Worldroots.com Europäische Stammtafeln Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Anne de Montafié, Countess of Clermont-en-Beauvaisis στο Wikimedia Commons
Αμαλία Ελισάβετ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ

Η Αμαλία Ελισάβετ (γερμ. Amalie Elisabeth von Hanau-Münzenberg, 1602–1651) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνα και επίτροπος της Έσσης-Κάσσελ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Λουδοβίκου Β΄ του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και της Αικατερίνης Βελγικής, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ της Οράγγης και κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης, Φρήσλαντ. Παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Ε΄ της Έσσης-Κάσσελ το 1619 και έγινε λανδγραβίνα, όταν ανέβηκε στην εξουσία το 1627. Το 1637 οι στρατιωτικές ήττες ανάγκασαν την ίδια και τον Γουλιέλμο Ε΄ να εξοριστούν στην Ανατολική Φρισία. Αργότερα εκείνο το έτος, αυτή έγινε επίτροπος για τον ανήλικο γιο τους Γουλιέλμο ΣΤ΄ μετά το τέλος του συζύγου της. Μέσα από επιδέξια διπλωματία και στρατιωτικές επιτυχίες στον Τριακονταετή Πόλεμο προώθησε τα συμφέροντα της Έσσης-Κάσσελ και επηρέασε την Ειρήνη της Βεστφαλίας, που έθεσε τέλος στη σύγκρουση. Έδωσε μία διευρυμένη επικράτεια στον γιο της, όταν παραιτήθηκε κατά την ενηλικίωσή του το 1650. Ωστόσο η υγεία της είχε επιδεινωθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου και απεβίωσε λίγο μετά την παραίτησή της το 1651. Παντρεύτηκε το 1619 τον Γουλιέλμο Ε΄της Έσσης-Κάσσελ και είχε τέκνα: Αγνή (1620–1621). Μαυρίκιος (1621). Ελισάβετ (1623–1624). Γουλιέλμος (1625–1626). Αιμιλία (1626–1693), παντρεύτηκε το 1648 με τον Ανρί Σαρλ ντε Λα Τεμουάιγ, στρατιωτικό (1620–1672). Καρλόττα (1627–1686), παντρεύτηκε το 1650 (διαζεύχθηκε το 1657) με τον Κάρολο Λουδοβίκο των Βίττελσμπαχ, εκλέκτορα του Παλατινάτου (1617–1680). Γουλιέλμος ΣΤ΄ (1629–1663), λανδγράβος της Έσσης-Κάσσελ. Φίλιππος (1630–1638). Aδόλφος (1631–1632). Κάρολος (1633–1635). Ελισάβετ (1634–1688), πριγκίπισσα-ηγουμένη του Αββαείου του Χέρφορντ. Λουίζα (1636–1638).
Περσέπολις Τεχεράνης (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η Περσέπολις (περσικά: پرسپولیس) είναι ποδοσφαιρική ομάδα του Ιράν με έδρα την πρωτεύουσα Τεχεράνη. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Περσέπολις. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αζαντί, χωρητικότητας 78.116 θεατών. Είναι μαζί με την Εστεγλάλ οι πολυνίκες του ιρανικού πρωταθλήματος

 Ιδρύθηκε το 1963 από τον Αλί Αμπντού Ιρανό πυγμάχο που ζούσε έως τότε στις ΗΠΑ. Η ονομασία του συλλόγου προέρχεται από την αρχαία πρωτεύουσα της Περσίας, Περσέπολη. Ο Σύλλογος στα πρώτα χρόνια λειτουργίας του αγωνιζόταν στις μικρές κατηγορίες του Ιρανικού πρωταθλήματος. Το 1968 η Ισλαμική Ιρανική κυβέρνηση διέλυσε πολλούς συλλόγους , ένα από αυτούς ήταν και η Σαχίν της Τεχεράνης που όλοι οι παίκτες της εντάχθηκαν στην Περσέπολις που αγωνιζόταν στην Β' κατηγορία. Εκείνη την χρονιά δεν έγινε πρωτάθλημα αλλά ένα τουρνουά με τη συμμετοχή 44 συλλόγων με την Περσέπολις να τερματίζει στις 4 πρώτες. Την επόμενη χρονιά, το 1969, η Περσέπολις εκπροσώπησε το Ιράν στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας χωρίς επιτυχία αφού αποκλείστηκε στην φάση των ομίλων, μάλιστα ήταν ο πρώτος σύλλογος του Ιράν που το εκπροσώπησε σε Διεθνή διοργάνωση. Το 1962 επανιδρύθηκε η Σαχίν από τον ιδιοκτήτη της ιρανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Universal με νέα ονομασία Paykan, μετά από διαπραγματεύσεις οι περισσότεροι παίκτες, εκτός τον Αζιζ Ασλί, επέστρεψαν πίσω . Η Paykan κατέκτησε το πρωτάθλημα της χρονιάς αλλά πολλοί παίκτες επέστρεψαν στο τέλος στην Περσέπολις. Το 1972 ο σύλλογος κατέκτησε το πρώτο εθνικό της πρωτάθλημα και ο πρόεδρος της ανακοίνωσε ότι ο σύλλογος γίνεται επαγγελματικός, ο πρώτος στο Ιράν. Ο Σύλλογος δεν πήρε μέρος στο πρωτάθλημα και έπαιζε μόνο φιλικά παιχνίδια με ξένους συλλόγους, μετά από λίγους μήνες έγινε ερασιτεχνικός και πάλι. Μετά την ισλαμική επανάσταση, ο σύλλογος αναγκάστηκε να αλλάξει πολλά ονόματα. Έπειτα ονομάστηκε επίσημα Πιρουζί (پیروزی‎, Νίκη), αλλά εξακολουθούσε να αποκαλείται με την παλαιά της ονομασία. Η ομάδα κατάφερε να πετυχαίνει πάντοτε καλά πλασαρίσματα στην πρώτη πεντάδα. Μεγαλύτερη επιτυχία ήταν το 1991, όταν κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ασίας και το 1993 που ήταν φιναλίστ της ίδιας διοργάνωσης. Το 2012 μετονομάστηκε πάλι σε Περσέπολις. Τελευταία ενημέρωση: 11 Οκτωβρίου 2020. Πρωταθλήματα ΙράνΠρωταθλήτρια (15): 1971–72, 1973–74, 1975–76, 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2001–02, 2007–08, 2016–17, 2017–18, 2018-19, 22019-20, 2020/21, 2022/23Κύπελλο ΙράνΚυπελλούχος (6): 1987–88, 1990–91, 1998–99, 2009–10, 2010–11,2018_19Σούπερ Καπ ΙράνΝικήτρια (3): 2017, 2018,2019 Κύπελλο Κυπελλούχων ΑσίαςΝικήτρια (1): 1991 Επίσημος ιστότοπος
Ολλανδικές γενικές εκλογές 2021

Κατά το τριήμερο 15, 16 και 17 Μαρτίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στην Ολλανδία, για να εκλεγούν τα 150 μέλη της Ολλανδικής Βουλής των Αντιπροσώπων.Μετά τις εκλογές 17 κόμματα πέρασαν το εκλογικό όριο και μπήκαν στη Βουλή. Το Λαϊκό Κόμμα για Ελευθερία και Δημοκρατία πλειοψήφησε κερδίζοντας τις 35 έδρες και ο Μαρκ Ρούτε θεώρησε το αποτέλεσμα ως ψήφο εμπιστοσύνης για το κόμμα του και διεκδίκησε μία τέταρτη θητεία ως Πρωθυπουργός. Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις το ΛΕΔ, οι Δημοκράτες 66, η Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση και η Χριστιανική Ένωση συμφώνησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας με Πρωθυπουργό τον Μαρκ Ρούτε.

 Τα 150 μέλη της Ολλανδικής Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από όλην την επικράτεια ως μία ενιαία περιφέρεια. Για λειτουργικούς λόγους η χώρα είναι χωρισμένη σε 19 διαμερίσματα για την διεξαγωγή των εκλογών. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική, και δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Ολλανδοί πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών. Οι εκλογείς έχουν ειδική ταυτότητα την οποία πρέπει να φέρουν μαζί τους την ημέρα των εκλογών. Κάθε εκλογέας μπορεί να βάλει έναν σταυρό προτίμησης δίπλα στον υποψήφιο της επιλογής του. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μία μέθοδο μεγαλύτερων μέσων, όπως η μέθοδος Ντ'Οντ. Το εκλογικό όριο για είσοδο στο κοινοβούλιο είναι 0,67%. Η διεξαγωγή των εκλογών έγινε παρά τους φόβους για την εξάπλωση του κορονοϊού και ενώ η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση λόκνταουν και οι επιχειρήσεις παραμένουν κλειστές σε όλην την επικράτεια. Οι αρχές παρέτειναν τη διάρκεια των εκλογών από μία ημέρα σε τρεις ώστε να υπάρχει μεγαλύτερο περιθώριο στην τήρηση των αποστάσεων ασφαλείας μεταξύ των εκλογέων. Ως εκλογικά κέντρα λειτούργησαν εκκλησίες και συνεδριακά κέντρα. Οι εκλογές άρχισαν την Δευτέρα 15 Μαρτίου 2021 και τις δύο πρώτες ημέρες ψήφισαν οι ομάδες υψηλού κινδύνου για τον κορονοϊό. Οι εκλογείς ηλικίας άνω των 70 ετών είχαν την δυνατότητα να ψηφίσουν μέσω ταχυδρομείου. Την Τετάρτη 17 Μαρτίου λειτούργησαν περισσότερα εκλογικά κέντρα για να καλυφθούν οι ανάγκες των εκλογέων. Στο Άμστερνταμ λειτούργησε ένα ντράιβ-ιν εκλογικό κέντρο, στο οποίο οι εκλογείς μπορούσαν να ψηφίσουν χωρίς να βγουν από τα αυτοκίνητά τους. Λειτούργησαν, επίσης, εκλογικά κέντρα για ποδηλάτες, στα οποία μπορούσαν να ψηφίσουν χωρίς να κατέβουν από τα ποδήλατά τους.Φωτογραφίες από τη διεξαγωγή των εκλογών
Ντομίνικ Ράινερ Ραντζίβιου

Ο Πρίγκιπας Ντομίνικ Ράινερ Ραντζίβιου (πολωνικά: Dominik Rainer Radziwiłł) (22 Ιανουαρίου 1911 - 19 Νοεμβρίου 1976) ήταν Πολωνός αριστοκράτης και αξιωματικός του Πολωνικού Στρατού.Ο πατέρας του, ο Πρίγκιπας Χιερόνιμ Μικοουάι Ραντζίβιου, απελάθηκε σε γκουλάγκ κατά τη διάρκεια της σοβιετικής κατοχής της Πολωνίας και πέθανε στις 6 Απριλίου 1945.

 Παντρεύτηκε την Πριγκίπισσα Ευγενία της Ελλάδας και της Δανίας στις 30 Μαΐου 1938 στο Παρίσι, από την οποία χώρισε το 1946. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: Πριγκίπισσα Τατιάνα Μαρία Ρενάτα Ευγενία Ελισάβετ Μαργαρίτα Ρατζίβιου (28 Αυγούστου 1939), παντρεύτηκε τον Δρ. Ζαν Ανρί Φρουσό. Η Τατιάνα ήταν παράνυμφος στο γάμο του 1962 του μελλοντικού Βασιλιά Χουάν Κάρλος Α' της Ισπανίας και της Πριγκίπισσας Σοφίας της Ελλάδας και της Δανίας και στο γάμο του 1964 του Βασιλιά Κωνσταντίνου Β 'της Ελλάδας και της Πριγκίπισσας Άννα-Μαρία της Δανίας. Πρίγκιπας Γέζι (Τζορτζ) Άντζεϊ Ντομίνικ Χιερόνιμ Πιότρ Λέον Ραντζίβιου (4 Νοεμβρίου 1942 - 27 Αυγούστου 2001)Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Λίντια Λέισι Μπλάντγκουντ (1 Φεβρουαρίου 1923, Νέα Υόρκη, με την οποία παντρεύτηκε στις 8 Ιανουαρίου 1947 στη Ρώμη. Είχαν τρία παιδιά: Πριγκίπισσα Λίντια Μάρια Ρενάτα Ραντζίβιου (11 Ιουλίου 1954, Κέιπ Τάουν - 5 Μαΐου 2014), παντρεύτηκε τον Άντρε Βαγκιέρε στη Γενεύη στις 30 Οκτωβρίου 1976 (διαζευγμένος) Πριγκίπισσα Μαρία Λουντβίκα Γιαντβίγκα Ραντζίβιου (γεν. 23 Ιανουαρίου 1956) Πριγκίπισσα Λίντια Ντομινίκα Ραντζίβιου (γεν. 29 Αυγούστου 1959)
Νίκος Σκυλακάκης

Ο Νίκος Σκυλακάκης (Αθήνα, 22 Ιουνίου 1923 - Αθήνα, 3 Ιανουαρίου 2023) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ. Ήταν ο τελευταίος εν ζωή διεθνής της Εθνικής Ελλάδως που κατέκτησε το πρώτο μετάλλιο της ιστορίας της στο Ευρωμπάσκετ του 1949 στην Αίγυπτο. Αποτέλεσε έναν από τους πρωτοπόρους της ελληνικής καλαθοσφαίρισης, ενώ έζησε μεγάλο κομμάτι της ιστορίας της.

 Ο Σκυλακάκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κυψέλη. Έπαιξε μπάσκετ στον Πανελλήνιο και τον Τρίτωνα, καθώς ήταν και μέλος της Εθνικής Ελλάδας που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1949. Νωρίτερα, το 1942 και εν μέσω της γερμανικής κατοχής, ήταν εκ των ιδρυτών του Τρίτωνα, τον οποίο υπηρέτησε ως αθλητής, προπονητής και πρόεδρος πολλά χρόνια αργότερα. Μπάσκετ έπαιξε για πρώτη φορά το 1939 στον Πανελλήνιο. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τον ανάγκασε να αφήσει προσωρινά τον αθλητισμό όσο και τις σπουδές του στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, όπου πέρασε πρωτοετής το 1940. Ο θάνατος του πατέρα του στα Δεκεμβριανά όταν ο ίδιος ήταν μόλις 21 ετών ήταν ένα ηχηρό «χαστούκι», όπως είχε αναφέρει σε συνέντευξή του τον Ιούλιο του 2020. Σε συνέντευξή του είχε αναφερθεί στο πως βοήθησε τους αδελφούς Αντετοκούνμπο να εγγραφούν στον αθλητικό σύλλογο Τρίτωνα όταν ήταν πρόεδρος, καθώς δεν είχαν να διαθέσουν τα χρήματα αυτά οι ίδιοι στο ξεκίνημά τους. Aπεβίωσε στις 3 Ιανουαρίου 2023, σε ηλικία 99 ετών. Είχε 3 παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.
Μαρία Ελεονώρα της Έσσης-Ρότενμπουργκ

Η Μαρία Ελεονώρα, (γερμ. Maria Eleonora von Hessen-Rotenburg, 25 Φεβρουαρίου 1675 - 27 Ιανουαρίου 1720) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ.

 Η Μαρία Ελεονώρα Αμαλία ήταν η πρώτη κόρη του Γουλιέλμου, Λανδγράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ, και της Μαρίας Άννας, κόρης του Φερδινάνδου Καρόλου, Κόμη του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόχεφορτ. Παντρεύτηκε το 1692 τον Θεόδωρο-Ευστάθιο των Βίττελσμπαχ δούκα του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ και είχε τέκνα: Αμαλία Αυγούστα 1693-1762. Ιωσήφ Κάρολος 1694-1729, κόμης του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ. Φραγκίσκη Χριστίνα 1696-1776, Ηγουμένη του Αββαείου του Έσσεν. Ερνεστίνη 1697-1775, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο, Λάνδγραβο της Έσσης-Βάνφρητ. Ιωάννης Γουλιέλμος Φίλιππος 1698-1699. Ιωάννης Χριστιανός 1700-1733, κόμης του Ζούλτσμπαχ. Στον εγγονό του θα περιέλθει το εκλεκτοράτο του Παλατινάτου και το δουκάτο της Βαυαρίας. Ελισάβετ Ελεονώρα Αυγούστα 1702-1704. Άννα Χριστίνα 1704-1723, παντρεύτηκε τον Κάρολο Εμμανουήλ Γ΄ της Σαβοΐας βασιλιά της Σαρδηνίας. Ιωάννης Γουλιέλμος Αύγουστος 1706-1708. Die Familienzweige der Pfälzischen Wittelsbacher, Herausgeber staatliches Liegenschaftsamt Heidelberg, Oskar Klausner, 1995 erschienen im K. F. Schimper Verlag Schwetzigen Hier Wittelsbach hier Pfalz – Die Geschichte der pfälzischen Wittelsbacher von 1214–1803, Pfälzische Verlagsanstalt, Landau 1986, ISBN 3-87629-094-5 Karl Lochner: Schloss und Garten Oggersheim, Verlag der Pfälzischen Gesellschaft zur Förderung der Wissenschaften, Speyer 1960
Βασιλική φρουρά του Μαρόκου

Η Βασιλική φρουρά του Μαρόκου (αραβικά: الحرس الملكي المغربي‎‎, γαλλικά: Garde royale marocaine‎, ισπανικά: Guardia Real Marroquí‎) είναι επίσημο τμήμα των Μαροκινών Ενόπλων Δυνάμεων. Ωστόσο, βρίσκεται υπό τον άμεσο επιχειρησιακό έλεγχο του ανώτατου άρχοντα της χώρας, του Βασιλιά του Μαρόκου. Το μόνο καθήκον του φρουρού της βασιλικής φρουράς, είναι να εξασφαλίσει την ασφάλεια και την ακεραιότητα του βασιλιά και της βασιλικής οικογένειας του Μαρόκου.

 Η ίδρυσης της βασιλικής φρουράς ανάγεται στο έτος 1088, την εποχή της Δυναστείας των Αλμοραβιδών, όταν ο Γιουσούφ ιμπν Τασφίν ίδρυσε τη φημισμένη Μαύρη Φρουρά ως προσωπική φρουρά του. Το στρατιωτικό σώμα, που αποτελούνταν κυρίως από μαύρους αφρικανούς της κοιλάδας της Σενεγάλης, διατηρήθηκε και μέσω του 15ου αιώνα επί Δυναστείας των Αλμοαδών. Ο Αλαουίτης σουλτάνος Ισμαήλ ιμπν Σαρίφ αναδιοργάνωσε τη Μαύρη Φρουρά σε μόνιμες μονάδες πεζικού και ιππικού στις αρχές του 18ου αιώνα. Για να επανδρώσει τη φρουρά, κάλεσε Μπαμπαρά άνδρες που είχαν μόλις εξισλαμιστεί, κάνοντάς τους να ορκιστούν πάνω σε χαντίθ που συνέταξε ο ιμάμης Μουχάμαντ αλ-Μπουχαρί. Για αυτό τον λόγο η φρουρά είχε αποκτήσει και τα προσωνύμια Φρουρά των Μπουχαρά ή Μπουχάροι.Στις αρχές του 19ου αιώνα, προστίθενται και η μουσική μπάντα, αρχικά με την ονομασία "Clique de la Garde Noire" και μεταγενέστερα ως "Musique Chérifienne de la Garde Noire". Κατά την εγκαθίδρυση του γαλλικού προτεκτοράτου του Μαρόκου, η φρουρά μετονομάστηκε ως "Garde Chérifien", δηλαδή "φρουρά του απογόνου του Μωάμεθ" (όπως θεωρείται ο εκάστοτε μαροκινός μονάρχης), ενώ μετά την ανεξαρτησία του Μαρόκου το 1956, μετονομάστηκε σε "βασιλική φρουρά". Όλα τα μέλη της βασιλικής φρουράς φορούν κόκκινο μπερέ. Στη στρατιωτική περιβολή των φρουρών κυριαρχεί παραδοσιακά το κόκκινο χρώμα (το καλοκαίρι όμως κυριαρχεί το λευκό χρώμα) και φοριούνται εκτός από τους εντεταλμένους φρουρούς της βασιλικής οικογένειας, και από το ιππικό και το πεζικό, όταν παρίστανται στρατιωτικοί των τμημάτων αυτών σε επίσημες τελετές και περιστάσεις.Η βασιλική φρουρά φυλάσσει το παλάτι, τις βασιλικές κατοικίες και το μαυσωλείο του Μοχάμεντ Ε΄, ενώ συνοδεύει τα μέλη της βασιλικής οικογένειας όταν μετακινούνται στο εσωτερικό της χώρας. Εκτός της ασφάλειας των μελών της, αποδίδει τιμές σε αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, παρελαύνει σε εθνικές παρελάσεις, επετείους και θρησκευτικές εορτές. Η βασιλική μπάντα συμμετέχει σε μουσικές εκδηλώσεις σε διάφορα μέρη του κόσμου. Πριν την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία, πεζοπόρο τμήμα της φρουράς, συμμετείχε στη παρέλαση της 14ης Ιουλίου στο Παρίσι. Εξαίρεση αποτέλεσε το 1999, όταν η βασιλική φρουρά παρέλασε στη λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων παρουσία του Μαροκινού μονάρχη Χασάν Β΄ και του Γάλλου προέδρου Ζακ Σιράκ.
Κέιτι Λοτζ

Η Κέιτι Λοτζ (αγγλικά: Caity Marie Lotz, 30 Δεκεμβρίου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, μοντέλο, χορεύτρια και τραγουδίστρια. Είναι γνωστή για τους ρόλους της ως Officer Kirsten Landry στη σειρά του MTV mockumentary Death Valley (2011), ως Annie στην ταινία The Pact (2012) και ως Sara Lance/The Canary/White Canary στις σειρές του καναλιού CW Arrow (2013-), The Flash, Supergirl και Legends of Tomorrow (2016-).

 Η Λοτζ ξεκίνησε την καριέρα της ως χορεύτρια σε συναυλίες της Avril Lavigne και της Lady Gaga, ενώ συμμετείχε και σε πολλά βίντεο κλιπ ανάμεσα τους και το "Paparazzi" της Lady Gaga, το "Lovegame" του David Guetta, το "Tell Me Something I Don't Know" της Selena Gomez, το "Baby It's You" της JoJo και σε πολλά άλλα. Η Λοτζ εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο στην όγδοη σεζόν του αμερικανικού Dancing With The Stars ως χορεύτρια της Lady Gaga στο τραγούδι "Lovegame". Έπιπλέον έχει εμφανιστεί σε αρκετές διαφημίσεις και έχει πάρει μέρος σε πολλές ταινίες ως κασκαντέρ συμπεριλαμβανομένης και της ταινίας Step Up 3D. Το 2005 μπήκε στο γυναικείο συγκρότημα Soccx. Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτα τους single "From Dusk Till Dawn (Get the Party Started)" και το "Scream Out Loud" το 2007 και τα δυο singles έφτασαν στο γερμανικό top 10. Το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο Hold On, κυκλοφόρησε το 2007 και το τρίτο τους single "Can't Take My Eyes Off You" κυκλοφόρησε το 2008. Υποκριτική Η Λοτζ ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα το 2006 με ένα μικρό ρόλο στην ταινία "Bring It On: All or Nothing". Ακολούθησε ένας ακόμη μικρός ρόλος το 2010 στο τρίτο επεισόδιο της σειράς "Law & Order: LA" κι έπαιξε σε κάποια επεισόδια της τέταρτης σεζόν του Mad Men του τηλεοπτικού δικτύου AMC, στο ρόλο της Stephanie. To 2011 είχε βασικό ρόλο στη σειρά του MTV mockumentary "Death Valley". Η Λοτζ ανέλαβε και ρόλο κασκαντέρ στη σειρά. Το 2012 πήρε διάφορους ρόλους στις ταινίες "Live at the Foxes Den", "Battle of the Year: The Dream Team" και στην ταινία τρόμου "The Pact" η οποία προβλήθηκε στο Sundance Film Festival. Η Λοτζ επίσης εμφανίστηκε στη δεύτερη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς Arrow ως Sara Lance/The Canary. Έφυγε στην τρίτη σεζόν, αφού ο χαρακτήρας σκοτώθηκε, αλλά επέστρεψε ξανά, στην τέταρτη σεζόν της σειράς ως γκεστ κι απο τότε έχει το βασικό ρόλο της εκδικήτριας White Canary στη σειρά spin-off του Arrow Legends of Tomorrow. Το 2014 πρωταγωνίστησε στην ταινία επιστημονικής φαντασίας The Machine και την ίδια χρονιά επέστρεψε για κάποια επεισόδια στην έβδομη σεζόν του Mad Men. Η Λοτζ ασχολείται επαγγελματικά και με πολεμικές τέχνες όπως taekwondo, wushu, Krav Manga, kali και muay tai. Εκπαιδεύεται επίσης στο παρκούρ και στο tricking. H Λοτζ είναι μέλος από το 2014 στο μη κερδοσκοπικό οργανισμό Kitechild που βοηθάει τα ορφανά παιδιά και στο Kitt Crusaders που βοηθά τα αδέσποτα ζώα. Το 2013 διατηρούσε σχέση με τον Πολωνό ηθοποιό Maciej Zakoscielny, αλλά χώρισαν το 2015. Από το 2016 έχει δεσμό με τον Dylan Lewis. IMDB Twitter Official Facebook Page Instagram
Στέφανος Μπορμπόκης

Ο Στέφανος Μπορμπόκης είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 26 Σεπτεμβρίου 1966 και είναι ο μεγαλύτερος αδελφός του επίσης παλαίμαχου διεθνή ποδοσφαιριστή Βασίλη Μπορμπόκη. Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στην επίθεση.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ και την τελευταία αγωνιστική της περιόδου 1985-86 πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στην Α' Εθνική στην αναμέτρηση με τον ΠΑΣ Γιάννινα, αγωνιζόμενος ως αλλαγή στη θέση του Κώστα Μαλιούφα. Αποτέλεσε επί σειρά ετών βασικό στέλεχος της ομάδας με καλύτερη χρονιά του, όσον αφορά τον τομέα του σκοραρίσματος, την περίοδο 1987-88 όπου και πέτυχε 9 τέρματα σε 26 συμμετοχές. Το καλοκαίρι του 1994 αποχώρησε από τον "Δικέφαλο του Βορρά" για να συνεχίσει στον Εδεσσαϊκό. Έπειτα από μια επιτυχημένη χρονιά με την ομάδα της Έδεσσας ακολούθησε ένα πέρασμα από τον Ηρακλή για να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του στη Β' Εθνική. Το 1997-98 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας και έπειτα φόρεσε για τρία χρόνια τη φανέλα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, στον οποίο και έκλεισε την καριέρα του. Ο Στέφανος Μπορμπόκης είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει φορέσει τη φανέλα και των τεσσάρων μεγάλων ομάδων της Θεσσαλονίκης. Ο Στέφανος Μπορμπόκης υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελλάδας, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 17 Φεβρουαρίου του 1988 στον φιλικό εντός έδρας αγώνα εναντίον της Βόρειας Ιρλανδίας, όταν υπό τις οδηγίες του Μίλτου Παπαποστόλου πέρασε ως αλλαγή στη θέση του Βασίλη Δημητριάδη. Είχε μέχρι το 1992 συνολικά 29 εμφανίσεις, πετυχαίνοντας 6 τέρματα. Ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1988 αγωνίστηκε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων, εναντίον της Γαλλίας. Ως προπονητής έχει περάσει από τους πάγκους του Κιλκισιακού, του Θερμαϊκού, της Ένωσης Θράκης και της Αναγέννησης Γιαννιτσών, όλες ομάδες Γ' Εθνικής. Η καριέρα του Στέφανου Μπορμπόκη στο national-football-teams Το προφίλ του Στέφανου Μπορμπόκη στο transfermarkt