IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ασημοχώρι Ιωαννίνων

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ασημοχώρι Καρδίτσας Το Ασημοχώρι (πρώην Λεσκάτσι ή Λισκάτσι) είναι ορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 42 μόνιμους κατοίκους.

 Το Ασημοχώρι είναι κτισμένο στους πρόποδες της κορυφής Γκόλιο του Γράμμου, σε υψόμετρο 970 μέτρων, στο βόρειο κομμάτι του νομού Ιωαννίνων κοντά στα σύνορα με την Αλβανία. Απέχει 101 χλμ. βόρεια από τα Ιωάννινα και 40 χλμ. βόρεια από την Κόνιτσα. Βρίσκεται σε πλαγιά, ανάμεσα σε βελανιδιές με πολλά νερά και την διατρέχουν οι χείμαρροι Μέγας και ο Μικρός Λάκκος που καταλήγουν στον ποταμό Σαραντάπορο. Ιστορικά συμπεριλαμβάνεται στα Μαστοροχώρια και σύμφωνα με την τοπική παράδοση δημιουργήθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα. Κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας στην Ήπειρο υπαγόταν στον καζά Κόνιτσας και σύμφωνα με εκτίμηση του 1854 σε αυτό ζούσαν 24 χριστιανικές οικογένειες, ενώ στην οθωμανική στατιστική του 1895 καταγράφηκαν 386 κάτοικοι (192 άνδρες και 194 γυναίκες) κατανεμημένοι σε 65 φορολογούμενους χανέδες. Τα παλαιότερα χρόνια οι κάτοικοι ασχολούνταν κυρίως με την ξυλογλυπτική, τις οικοδομικές εργασίες, την αργυροχρυσοχοΐα, τη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ αρκετοί από αυτούς εργάζονταν εποχικά σε διάφορες περιοχές της Ηπείρου και της Μακεδονίας. Σημαντική ήταν και η μετανάστευση προς τις ΗΠΑ, όπου το 1915 ιδρύθηκε πολιτιστικός σύλλογος. Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια η οικονομία του Ασημοχωρίου στηριζόταν από τα εμβάσματα των μεταναστών και την υλοτομία, ενώ τη δεκαετία του 1960 ο πληθυσμός του χωριού υπέστη νέα μείωση. Τη δεκαετία του 1990 εγκαταστάθηκε στο Ασημοχώρι ένας μικρός αριθμός Βορειοηπειρωτών και Αλβανών εργατών, ενώ γύρω στο 2000 τα έσοδα της τοπικής οικονομίας προέρχονταν από την υλοτομία και την ενοικίαση βοσκοτόπων. Το Ασημοχώρι αποτελεί τόπο καταγωγής του πολιτικού Άκη Τσοχατζόπουλου και του πρώην αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας Λευτέρη Οικονόμου. Ο οικισμός διαθέτει αρκετά πετρόκτιστα κτίρια, όπως το διώροφο παλιό σχολείο των αρχών του 20ού αιώνα (πλέον λειτουργεί ως χώρος εκδηλώσεων) στη μικρή πλατεία με τη κεντρική βρύση του χωριού. Άλλο αξιοθέατο είναι η κεντρική εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, η οποία κτίστηκε το 1877 στη θέση παλαιότερου ναού και διαθέτει ξυλόγλυπτο τέμπλο φτιαγμένο από μάστορες του Γοργοπόταμου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Ασημοχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαστροχωρίων του Δήμου Κόνιτσας.
Αριαράμνης Β΄ της Καππαδοκίας

Ο Αριαράμνης Β', γνωστός επίσης ως Αριάμνης, Αριαμένης, Αρταμένης και Αριάμναιος, ήταν ηγεμόνας του βασιλείου της Καππαδοκίας κατά την ελληνιστική περίοδο, μέλος της Δυναστείας των Αριαραθιδών. Πατέρας του ήταν ο προκάτοχός του, Αριαράθης Β'. Τα νομίσματα του Αριαράμνη είναι οι πρώτες ασφαλώς ταυτισμένες νομισματικές εκδόσεις των Αριαραθιδών όπου χρησιμοποιείται η ελληνική γλώσσα. Επίσης, στον ίδιο ηγεμόνα αποδίδεται η ίδρυση της ομώνυμης πόλης Αριαράμνειας.

 Οι νεότεροι ερευνητές δεν συμφωνούν αναφορικά με τη χρονολόγηση της ηγεμονίας του Αριαράμνη. Όσοι υιοθετούν τη μαρτυρία του Διοδώρου του Σικελιώτη υποστηρίζουν ότι ο Αριαράμνης ηγήθηκε της Μεγάλης Καππαδοκίας την περίοδο 280-230 π.Χ. περίπου. Επικρατέστερη όμως είναι η άποψη που, απορρίπτοντας τη γενεαλογία αυτή, χρονολογεί την ηγεμονία του την περίοδο 250-225 π.Χ. Επίσης είναι άγνωστο κατά πόσο έφερε επίσημα τον τίτλο του «βασιλέως», καθώς στα νομίσματά του δε φέρει βασιλικά διακριτικά.Από τους τρεις γιους του Αριαράθη Β', διάδοχός του ορίστηκε ο Αριαράμνης ως πρωτότοκος. Ο τελευταίος επεδίωξε τη δημιουργία συγγενικών δεσμών με τον Οίκο των Σελευκιδών, ηγεμόνων της Συρίας. Συγκεκριμένα πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με τον ιστορικό Διόδωρο, γάμος ανάμεσα στην πριγκίπισσα της Συρίας, τη Στρατονίκη, και το διάδοχο της Καππαδοκίας, τον Αριαράθη Γ'. Κατά μια εκδοχή η προσάρτηση της Καταονίας στην Καππαδοκία πραγματοποιήθηκε τη συγκεκριμένη περίοδο, με την περιοχή αυτή να μεταβιβάζεται ως προίκα. Επίσης κάποια κόρη του Αριαράμνη παντρεύτηκε τον Αντίοχο Ιέρακα (242-228/7 π.Χ.), πρίγκιπα τον Σελευκιδών που μαχόταν τον αδερφό του, Σέλευκο Β'. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ιουστίνου ο Αντίοχος φιλοξενήθηκε για ένα διάστημα από τον πεθερό του, ωστόσο αναγκάστηκε να διαφύγει διακρίνοντας πως κινδύνευε.Τον Αριαράμνη, σύμφωνα με τις πηγές, χαρακτήριζε μεγάλη αφοσίωση στα παιδιά του. Έτσι, όρισε συμβασιλιά το γιο του μοιραζόμενος μαζί του την εξουσία επί ίσοις όροις. Μετά το θάνατό του, ο Αριαράθης Γ' συνέχισε να κυβερνά μοναχός του. Δυναστεία των Αριαραθιδών Καππαδοκία Ελληνιστική περίοδος Beloch K.J., «Griechische Geschichte», 4. Bd. 2. Die Griechische Weltherrschaft, Berlin – Leipzig 1927 Ritter H.W., «Diadem und Königsherrschaft. Untersuchungen zu Zeremonien und Rechtsgrundlagen des Herrschaftsantritts bei den Persern, bei Alexander dem Grossen und im Hellenismus», München – Berlin 1965, Vestigia 7 Seibert J., «Historische Beiträge zu den dynastischen Verbindungen in hellenistischer Zeit», Wiesbaden 1967, Historia Einzelschriften 10 Simonetta Β., «The Coinage of the Cappadocian Kings», Fribourg 1977, Typos Monographien zur antiken Numismatik 2 Will E., «Histoire Politique du Monde Hellénistique». 320-30 av. J.-C., 2, Nancy 1983 Σοφού Αθανασία (2002). ««Αριαράμνης»». Encyclopedia of the Hellenic World, Asia Minor. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2009. William Smith (1870). ««Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology: Ariamnes II»». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Οκτωβρίου 2005. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2009. Jona Lendering. ««Ariaramnes»». Ιστότοπος livius.org. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Οκτωβρίου 2008. Ανακτήθηκε στις 6 Μαΐου 2009.
Η Κυρία Ντάουτφαϊερ

Η Κυρία Ντάουτφαϊερ ή Η Κυρία Ντάπφαϊρ (αγγλικά: Mrs. Doubtfire) είναι τίτλος αμερικανικής κινηματογραφικής ταινίας. Προβλήθηκε στις αμερικανικές αίθουσες το 1993 και είναι κωμωδία με ελαφρά δραματικά στοιχεία. Η ταινία περιγράφει τη ζωή ενός διαζευγμένου πατέρα τριών παιδιών και την προσπάθεια του να βρίσκεται σε επαφή με εκείνα, μεταμφιεσμένος σε νταντά / οικιακή βοηθό. Η σκηνοθεσία ανήκει στον Κρις Κολόμπους και στους πρωταγωνιστικούς ρόλους βρίσκονται οι Ρόμπιν Γουίλιαμς, Σάλι Φιλντ και Πιρς Μπρόσναν. Το σενάριο είναι βασισμένο στο μυθιστόρημα της Ανν Φάιν "Alias Madame Doubtfire".

 Ο Ντάνιελ Χίλαρντ (Ρόμπιν Γουίλιαμς), ένας κωμικός ηθοποιός με αυθόρμητο χαρακτήρα αναγκάζεται να μετακομίσει σε νέα οικία και να βρει σταθερή εργασία, αφού η σύζυγος του Μιράντα (Σάλι Φιλντ) κάνει αίτηση διαζυγίου. Αποκαρδιωμένος από το γεγονός πως θα πρέπει να βλέπει τα τρία του παιδιά μόνο κάθε Σαββατοκύριακο, ο Ντάνιελ αποφασίζει να μεταμφιεστεί σε οικιακή βοηθό και να εργαστεί για τη Μιράντα. Με τη βοήθεια του αδελφού του, αλλάζει την όψη του προσώπου, τοποθετώντας προσθετικά από καουτσούκ, ενώ το ταλέντο του στην υποκριτική τον βοηθά να υιοθετήσει προσωπικότητα ηλικιωμένης Αγγλίδας γκουβερνάντας. Αφού καταφέρνει να προσληφθεί, κρατά μυστική την ταυτότητα του από τα παιδιά του και προσπαθεί με διάφορα τεχνάσματα να παραγκωνίσει τον νέο σύντροφο της Μιράντας. Στις προσπάθειές του αυτές, καταλήγει να εμπλέκεται σε κωμικοτραγικές καταστάσεις που, τελικά, αποκαλύπτουν την ταυτότητα του στα δύο από τα τρία του παιδιά. Η σύζυγος του εξακολουθεί να μη γνωρίζει την αλήθεια μέχρι την κορύφωση της ταινίας, όπου ο Ντάνιελ αναγκάζεται να παραδεχθεί την αλήθεια μπροστά της έπειτα από ένα ατυχές περιστατικό σε ένα εστιατόριο. Στο τέλος της ταινίας, βλέπουμε τη Μιράντα να υιοθετεί μια πιο ελαστική στάση απέναντι στον Ντάνιελ, δίνοντάς του το δικαίωμα να βλέπει συχνότερα τα παιδιά τους. Ρόμπιν Ουίλιαμς ως Ντάνιελ Χίλαρντ / Ευγενία Ντάουτφαϊερ Σάλι Φιλντ βς Μιράντα Χίλαρντ Πιρς Μπρόσναν ως Στούαρτ Ντανμάγιερ (Στου) Χάρβεϊ Φίρσταϊν ως Φρανκ Χίλαρντ Πόλι Χόλιντεϊ ως Γκλόρια Τσάνεϊ Μάθιου Λόρενς ως Κρίστοφερ Χίλαρντ (Κρις) Μάρα Γουίλσον ως Νάταλι Χίλαρντ (Νάτι) Ρόμπερτ Πρόσκι ως Τζόναθαν Λάντι Με προϋπολογισμό 25 εκατομμυρίων δολαρίων και με εισπράξεις 441.286.195 δολαρίων σε παγκόσμιο επίπεδο, η ταινία θεωρείται τεράστια εισπρακτική επιτυχία. Στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes το 71% των κριτικών της έχουν δώσει θετική κριτική, ενώ στην επίσημη κριτική από το cine.gr έχει λάβει οκτώ αστέρια από συνολικά δέκα. Η ταινία έχει αποσπάσει εννέα κινηματογραφικά βραβεία, μεταξύ αυτών και βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Μακιγιάζ. Η Κυρία Ντάουτφαϊερ στο IMDB Η Κυρία Ντάουτφαϊερ στο cine.gr
Ιωάννης Ορλάνδος

Ο Ιωάννης Ορλάνδος, πλοιοκτήτης, γεννημένος στις Σπέτσες το 1770, ζούσε από το 1811 στην Ύδρα και είχε αποκτήσει εξ αγχιστείας συγγενικές σχέσεις με τους αδερφούς Κουντουριώτη. Ήταν Έλληνας πολιτικός και αγωνιστής του 1821.Νυμφεύτηκε τη Φλωρού Κουντουριώτη, κόρη του Ανδρέα Κουντουριώτη, και είχαν αποκτήσει έναν γιο, τον Κωνσταντίνο Ορλάνδο. Απόγονός του ήταν ο Αναστάσιος Ορλάνδος.

 Συμμετείχε στην επανάσταση ως πληρεξούσιος Ύδρας στην Α΄ Εθνοσυνέλευση (1821), από την οποία διορίστηκε μέλος της επιτροπής για την κατάρτιση του συντάγματος. Ακόμη, τα μέλη της ίδιας Εθνοσυνέλευσης τον εξέλεξαν μέλος του Εκτελεστικού σώματος (15.1.1822) και ένα χρόνο αργότερα, στις 14 Ιανουαρίου 1823, διορίστηκε αντιπρόεδρος του Εκτελεστικού στη θέση του αποθανόντος Αθανάσιου Κανακάρη. Τον Μάρτιο του 1823 συμμετείχε ως πληρεξούσιος Ύδρας στη Β΄ Εθνοσυνέλευση και μετά τη λήξη των εργασιών της εθνοσυνέλευσης εξελέγη από τους παραστάτες του Β΄ Βουλευτικού πρόεδρος του Σώματος, θέση από την οποία παραιτήθηκε ένα μήνα αργότερα, στις 22.5.1823. Τον Ιούνιο του ίδιου έτους διορίστηκε μέλος της τριμελούς επιτροπής που απεστάλη στο Λονδίνο για τη διαπραγμάτευση δανείου. Ο Ορλάνδος ανακλήθηκε από το Λονδίνο το 1825 και στη συνέχεια δεν συμμετείχε ενεργά στην πολιτική ζωή της επαναστατημένης χώρας. Κατά τη διάρκεια της Γ΄ Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας (1827) κατηγορήθηκε, μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής του δανείου, για κατασπατάληση των χρημάτων. Δύο χρόνια αργότερα εξελέγη πληρεξούσιος Ύδρας στη Δ΄ Εθνοσυνέλευση (1829), αλλά δεν μετείχε στις εργασίες της. Το 1831 ανέπτυξε έντονη αντικυβερνητική δράση και κατηγορήθηκε από την Ε΄ Εθνοσυνέλευση ως υποκινητής ανταρσίας στην Ύδρα, αλλά αθωώθηκε. Στην επόμενη δεκαετία επανήλθαν οι κατηγορίες για κακή διαχείριση των χρημάτων των εθνικών δανείων και το Ελεγκτικό Συνέδριο τον αναγνώρισε ως οφειλέτη προς το Δημόσιο. Απεβίωσε στην Ύδρα το 1852. https://representatives1821.gr/%CE%BF%CF%81%CE%BB%CE%AC%CE%BD%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CE%B9%CF%89%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82/
Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου (1597-1660)

H Ελισάβετ-Καρλόττα, γερμ. Elisabeth-Charlotte von Pfalz von Wittelsbach (19 Νοεμβρίου 1597 - 26 Απριλίου 1660) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Δ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Λουίζας-Γιουλιάνας των Νάσσαου, κόρης του Γουλιέλμου Α΄ πρίγκιπα της Οράγγης & κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας, Ουτρέχτης & Φρήσλαντ. Παντρεύτηκε το 1616 τον Γεώργιο-Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα: Λουίζα-Καρλόττα 1617-1676, παντρεύτηκε τον Ιάκωβο των Κέττλερ δούκα της Κουρλάνδης & Σαμιγκάλια. Φρειδερίκος-Γουλιέλμος 1620-1688, εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Χέντβιχ-Σοφία 1623-1683, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο ΣΤ΄ λάντγκραβο της Έσσης-Κάσσελ. Ernst Daniel Martin Kirchner: Die Kurfürstinnen und Königinnen auf dem Throne der Hohenzollern, 2. Teil: Die letzten acht Kurfürstinnen, Berlin 1867, S. 182-220 (mit Portrait Elisabeth Charlottes von der Pfalz). Erdmannsdörfer: Elisabeth Charlotte von der Pfalz. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 15 f.
Ρόμπερτ Χόλοντ

Ο Ρόμπερτ Χόλοντ (αγγλικά: Robert Hollond‎, 1808–1877) ήταν Άγγλος αεροστατιστής και πολιτικός. Χρηματοδότησε και συμμετείχε σε πτήση αεροστάτου πραγματοποιώντας ρεκόρ απόστασης με τους Τόμας Μονκ Μέισον και Τσαρλς Γκριν. Στη συνέχεια υπήρξε πολιτικός του κόμματος των Whigs στην εκλογική περιφέρεια του Χάστινγκς.

 Ο Χόλοντ γεννήθηκε το 1808, και πατέρας του ήταν ο Ουίλλιαμ Χόλοντ, εύπορος δημόσιος υπάλληλος στη Βεγγάλη. Ο Χόλοντ σπούδασε στο Κολλέγιο Corpus Christ του Κέιμπριτζ, και παρά τον ενθουσιασμό του για την αεροστατική έγινε νομικός το 1834. Ο Χόλοντ μετέφερε το ενδιαφέρον του στην αεροστατική χρηματοδοτώντας την προσπάθεια του έμπειρου αεροναυτικού Τσαρλς Γκριν το 1836. Ο Τσαρλς Γκριν, επαγγελματίας αεροναυτικός σχεδίασε την απόπειρα για την πραγματοποίηση ρεκόρ απόστασης με αερόστατο. Η πτήση του ξεκίνησε από τους Κήπους Βόξχολ του Λονδίνου στις 13:30 της 7ης Νοεμβρίου 1836. Οι Χόλοντ, Γκριν και Τόμας Μονκ Μέισον πέταξαν σε απόσταση 770 χιλιομέτρων (περίπου 500 μίλια) σε 18 ώρες, μέχρι το Βάιλμπουργκ του Δουκάτου του Νασσάου. Το 1836, ο Τόμας Μονκ Μέισον έγραψε το Account of the Late æronautical Expedition from London to Weilburg (Έκθεση σχετικά με την πρόσφατη αεροναυτική εκστρατεία από το Λονδίνο στο Βάιλμπουργκ), στο οποίο περιέγραφε το ταξίδι. Το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον Χόλοντ.Ο αναμνηστικός πίνακας που παρουσιάζει την διαβούλευση πριν το ταξίδι, είναι έργο του Τζον Χόλινς ο οποίος αργότερα έγινε Μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας. Στον πίνακα αναπαρίστανται από αριστερά προς τα δεξιά, ο Γουόλτερ Πριντώ νομικός, Τζον Χόλινς ζωγράφος, Ουίλλιαμ Μίλμπορν Τζέιμς δικαστικός, Τσαρλς Γκριν αεροναυτικός, Τόμας Μονκ Μέισον, οι υπόλοιποι επιβαίνοντες, και ο Χόλοντ στο κέντρο.Εκτός από τον πίνακα και το βιβλίο, ο ευθυμογράφος Τόμας Χουντ έγραψε κωμικό ποίημα για να τιμήσει το επικό κατόρθωμα της πτήσης μέχρι το Νασσάου. Στο Ode to Messrs Green, Hollond and Monck on their late Balloon Adventure (Ωδή στους Κυρίους Γκριν, Χόλοντ και Μονκ για την πρόσφατη εμπειρία με αερόστατο), περιλαμβάνονται οι εξής στίχοι: Το 1837, ο Χόλοντ εξελέγη βουλευτής των Whigs στην εκλογική περιφέρεια του Χάστινγκς. Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα του κοινοβουλίου, ο Χόλοντ υπηρέτησε στο αξίωμα αυτό από το 1837 έως το 1852, αλλά δεν πραγματοποίησε σχεδόν καμία ομιλία στα πρώτα δέκα χρόνια του στη Βουλή των Κοινοτήτων. Ο Χόλοντ αγόρασε το Στάνμορ Χολ στο Μίντλσεξ το 1847. Η οικία αυτή ανήκε προηγουμένως στον πεθερό του, Τόμας Τιντ.Το 1840 ο Χόλοντ νυμφεύτηκε την Έλεν Τζούλια Τιντ, συγγραφέα και φιλάνθρωπο. Η Έλεν Χόλοντ δώρισε πίνακα του Φρανσουά Μπουσέ με τίτλο «Πάνας και Σύριγγα» στην Εθνική Πινακοθήκη. Οι φιλελεύθεροι της εποχής επισκεπτόταν το ινστιτούτο της στο Παρίσι. Η προσωπογραφία της στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, με τίτλο "Mrs Robert Hollond" («Κυρία Ρόμπερτ Χόλοντ»), είναι έργο του Γάλλου ακαδημαϊκού ζωγράφου, Αρύ Σεφέρ. Η Έλεν Τζούλια Χόλοντ λέγεται πως είναι η ιδρύτρια του πρώτου βρεφονηπιακού σταθμού του Λονδίνου.
Βίκτωρ Αμεδαίος Α΄ της Σαβοΐας

Ο Βίκτωρ Αμεδαίος Α΄ (Vittorio Amedeo I di Savoia, 8 Μαΐου 1587 - 7 Οκτωβρίου 1637) ήταν δούκας της Σαβοΐας (1630-1637). Ήταν δευτερότοκος υιός του Καρόλου Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας και της Αικατερίνης Μιχαέλας των Αψβούργων, κόρης του Φιλίππου Β΄ βασιλιά της Ισπανίας.

 Γεννήθηκε στο Τορίνο του Πεδεμοντίου και έζησε κατά την παιδική του ηλικία στην Αυλή της Μαδρίτης, κοντά στον πάππο του. Όταν εκείνος απεβίωσε το 1598, επέστρεψε στο Τορίνο και έγινε διάδοχος του δουκάτου το 1604 όταν απεβίωσε ο μεγαλύτερος, 18ετής αδελφός του Φίλιππος Εμμανουήλ. Έγινε δούκας της Σαβοΐας το 1630 αλλά με την πολιτική του προκάλεσε αστάθεια στις σχέσεις με τη Γαλλία και την Ισπανία και χρειαζόταν στράτευμα για να υπερασπιστεί το δουκάτο. Επειδή υπήρχε έλλειψη χρημάτων για να προσλάβει μισθοφόρους ή να εκπαιδεύσει εντόπιους, υπέγραψε συνθήκη ειρήνης με την Ισπανία και τη συνθήκη του Σεράσκο με τη Γαλλία, στην οποία παραχωρούσε το Πινερόλο. Η στρατηγική αυτή περιοχή έδωσε στη Γαλλία μία δίοδο στην καρδιά της Σαβοΐας και μία αφετηρία προς την υπόλοιπη Ιταλία. Από τότε και στο εξής οι δούκες της Σαβοΐας υπέφεραν από την απώλεια του Πινερόλο και εργαζόταν για την ανάκτησή του. Ο Βίκτωρ Αμεδαίος Α΄ προσχώρησε στην αντι-ισπανική Ομάδα (League) του καρδινάλιου Ρισελιέ και επέτυχε δύο νίκες εναντίον της Ισπανίας: το 1636 στη μάχη του Τορναβέντο και το επόμενο έτος στη μάχη του Μομπαλντόνε. Ασθένησε και απεβίωσε στο Βερτσέλλι το 1637. Τον διαδέχθηκε ο 5ετής υιός του Φραγκίσκος Υάκινθος με αντιβασίλισσα τη μητέρα του. Το 1619 νυμφεύτηκε τη Χριστίνα των Βουρβόνων, κόρη του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας. Είχε τέκνα: γιος (1621), θνησιγενής. Λουδοβίκος Αμεδαίος (1622 - 1628). Λουίζα Χριστίνα (1629 - 1692), παντρεύτηκε τον Μαυρίκιο της Σαβοΐας, καρδινάλιο. Φραγκίσκος Υάκινθος (1632 - 1638), Δούκας της Σαβοΐας. Κάρολος Εμμανουήλ Β΄ (1634 - 1675), Δούκας της Σαβοΐας. Μαργαρίτα Γιολάντα (1635 - 1663), παντρεύτηκε τον Ρανούτσο Β΄ Φαρνέζε της Πάρμας. Ερριέττα Αδελαΐδα (1636 - 1676), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Μαρία της Βαυαρίας. Αικατερίνη Βεατρίκη (1636 - 1637), δίδυμη της Ερριέττας Αδελαΐδας. Storrs, Christopher (1999). War, Diplomacy and the Rise of Savoy 1690-1720. Cambridge University Press. ISBN 0521551463.
Πιπεριδίνη

Η πιπεριδίνη είναι μια ετεροκυκλική αμίνη, το μόριο της οποίας αποτελείται από έναν κορεσμένο εξαμελή δακτύλιο με ένα άτομο αζώτου. Είναι άχρωμο υγρό με χαρακτηριστική οσμή μεταξύ αμμωνίας και πιπεριού, από την οποία προέρχεται και η εμπειρική ονομασία της. Η πιπεριδίνη είναι συστατικό πολλών αλκαλοειδών και χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη σε διάφορες οργανικές συνθέσεις, κυρίως φαρμακευτικών προϊόντων.

 Σε βιομηχανική κλίμακα η πιπεριδίνη παρασκευάζεται με υδρογόνωση της πυριδίνης χρησιμοποιώντας ως καταλύτη είτε δισουλφίδιο του μολυβδαινίου (MoS2), είτε νικέλιο Ράνεϊ (RaNi): Αναγωγή της πυριδίνης σε πιπεριδίνη μπορεί να γίνει και με επίδραση νατρίου σε διάλυμα αιθανόλης. Σε αναλογία με το κυκλοεξάνιο, ο εξαμελής δακτύλιος της πιπεριδίνης έχει τη διαμόρφωση ανακλίνδρου. Σε αντίθεση όμως με το κυκλοεξάνιο, η πιπεριδίνη έχει δύο διαφορετικές διαμορφώσεις τύπου ανακλίνδρου, την αξονική και την ισημερινή διαμόρφωση, οι οποίες διακρίνονται από τον προσανατολισμό του αμινικού υδρογόνου: Σύμφωνα με κβαντοχημικούς υπολογισμούς η ισημερινή διαμόρφωση είναι ελαφρώς πιο σταθερή από την αξονική στην αέρια φάση, ωστόσο σε πολικούς διαλύτες η σταθερότητα ενδεχομένως αντιστρέφεται. Σε κάθε περίπτωση, οι δύο διαμορφώσεις αλληλομετατρέπονται έυκολα και ταχύτατα η μία στην άλλη. Πυριδίνη
Ρουκάνι Ηρακλείου

Το Ρουκάνι είναι χωριό της Κοινότητος Κυπαρίσσου του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 136 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 410, στους πρόποδες του υψώματος Παραθύρι (472 μ.). Στον οικισμό βρίσκεται η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, του 11ου αιώνα, πιθανότατα καθολικό μονής αφιερωμένης στον άγιο Ιωάννη το Θεολόγο. Κύρια προϊόντα είναι το λάδι, οι σταφίδες και τα κτηνοτροφικά προϊόντα.

 Σε ανασκαφές δίπλα στο ναό του Αγίου Ιωάννη βρέθηκε τμήμα ρωμαϊκής δεξαμενής. Η παλαιότερη μνεία στον οικισμό γίνεται το 1212, σε έγγραφο με το οποίο ο Δόγης της Βενετίας Πιέτρο Τσιάνι επιβεβαιώνει την παραχώρηση μερικών χωριών στη μονή της Παναγίας του Σινά, από την εποχή των Βυζαντινών και σε αυτά συμπεριλαμβάνεται η μονή του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο Ρουκάνι (monasterio di S. Giovani Crissostomo a Rucano). Τον έγγραφο αναφέρει ότι όλο το χωριό, μαζί με τους παροίκους, τους μύλους και το βουνό ανήκει στη μονή του Σινά. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή και ίσως προέρχεται από το όνομα του πρώτου οικιστή, Ρουκάνη. Ένας Ανδρέας Ρουκάνης αναφέρεται ως αρχιμανδρίτης σε σφραγίδα της μονής από τους ύστερους μεσαιωνικούς χρόνους. Μια άλλη πιθανότητα είναι ότι πρόκειται για όνομα αραβικής προέλευσης, τοποθετώντας την ίδρυση του χωριού εκείνη την περίοδο.Το Ρουκάνι σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα που χρονολογείται από το 1375 ως Rucani. Το Ρουκάνι ήταν ένα από τα χωριά της Κρήτης που είχε αγοράσει ο Καρδινάλιος Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος το 1463. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 αναφέρεται ως Rucani με 76 κατοίκους. Αναφέρεται επίσης από τον Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα και στην τουρκική απογραφή του 1671. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 δεν αναφέρεται. Στην απογραφή του 1881 είχε 83 Τούρκους κατοίκους.Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο βυζαντινός ναός του Αγίου Ιωάννη, ο οποίος χρονολογείται από τον 11ο-12ο αιώνα μ.Χ. Είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος, ελλαδικού τύπου, σαν και αυτούς που κατασκευάστηκαν στην ελληνική επικράτεια τον 11ο αιώνα. Πιθανότατα ήταν καθολικό μονής αφιερωμένης στον άγιο Ιωάννη το Θεολόγο. Σήμερα ο ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον πρόδρομο και εορτάζεται στις 29 Αυγούστου. Στην έξοδο του χωριού βρίσκονται οι «Κρύα Βρύση» και «Βρύση Γουρουνάκια». Παρουσίαση του χωριό στο δήμο Ηρακλείου Αρχειοθετήθηκε 2016-02-07 στο Wayback Machine.
Βεντσέσλαος του Νιεμόντλιν

Ο Βεντσέσλαος, πολων. Wacław Niemodliński (1336/46 - Ιούνιος 1369) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Νιεμόντλιν (από το 1365, με τους αδελφούς του) και δούκας του Γκλιβίτσε (από το 1364).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπολέσλαφ του Πρεσβύτερου, δούκα του Νιεμόντλιν, Βιέλουν και της Ευφημίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ερρίκου ΣΤ΄ του Καλού δούκα του Βρότσλαφ. Νυμφεύτηκε το 1364 την Ευφημία των Πιαστ-Σιλεσίας-Μπύτομ (1350/52-1411), κόρη του Μπολέσλαφ δούκα του Μπύτομ, Κόζλε. Δεν απέκτησαν απογόνους. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
You Can't Do It Right

Το You Can't Do It Right είναι το έκτο κομμάτι του δίσκου "Stormbringer" του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε και σε μορφή 7" σινγκλ βινυλίου τον Οκτώβριο του 1974 από τη δισκογραφική εταιρεία Warner Bros..

 Το κομμάτι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της στροφής των Deep Purple προς τη φανκ σκηνή που επικρατούσε την εποχή, αποτέλεσμα της επιρροής του μπασίστα Γκλεν Χιουζ στο συγκρότημα. Η αλλαγή αυτή στον ήχο τους, αποτέλεσε τον κύριο λόγο της αποχώρησης του κιθαρίστα Ρίτσι Μπλάκμορ, λίγους μήνες αργότερα. Η αποστροφή του κιθαρίστα προς την κατεύθυνση που είχε πάρει το συγκρότημα φαίνεται από το γεγονός ότι στο "You Can't Do It Right" δεν υπάρχει σόλο κιθάρας, πράγμα ασυνήθιστο για τραγούδι των Deep Purple.Το σινγκλ δεν κατάφερε να μπει στα τσαρτ οποιασδήποτε χώρας. 1. You Can't Do It Right (Coverdale, Blackmore, Hughes) - 3:24 2. Highball Shooter (Coverdale, Blackmore, Hughes, Lord, Paice) - 4:26 Το "You Can't Do It Right" ηχογραφήθηκε από τη τρίτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Stormbringer 35th Anniversary CD Booklet 2009 EMI Records Στίχοι You Can't Do It Right Guitar Tabs
Τζόρνταν Χόλσγκροουβ

Ο Τζόρνταν Γουίλιαμ Χόλσγκροουβ (αγγλικά: Jordan William Holsgrove) (γενν. 10 Σεπτεμβρίου 1999) είναι Σκωτσέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την Εστορίλ, με δανεισμό από τον Ολυμπιακό.

 Γεννημένος στο Εδιμβούργο ενώ ο πατέρας του αγωνιζόταν στην Χιμπέρνιαν ΦΚ, ο Χόλσγκροουβ επέστρεψε στην Αγγλία λίγους μήνες αργότερα και εντάχθηκε στις ακαδημίες νέων της Ρέντινγκ ΦΚ. Στις 13 Φεβρουαρίου 2017, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον σύλλογο. Στις 26 Φεβρουαρίου 2019, αφού έγινε ήδη βασικός με την ομάδα Κ23 του συλλόγου, συμφώνησε σε νέο συμβόλαιο μέχρι το 2021.Στις 27 Αυγούστου 2019, αφού πέρασε την προετοιμασία με την πρώτη ομάδα, ο Χόλσγκροουβ δόθηκε δανεικός στην ισπανική ΚΝ Ατλέτικο Μπαλεάρες της Σεγούντα Ντιβισιόν Β, μέχρι το τέλος της σεζόν. Έκανε το ντεμπούτο του την 1η Σεπτεμβρίου, μπαίνοντας ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο σε μια εντός έδρας νίκη με 1–0 εναντίον της ΟΝ Λας Πάλμας Ατλέτικο.Ο Χόλσγκροουβ σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 3 Νοεμβρίου 2019, σημειώνοντας το τρίτο γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 3–1 επί της Ρεάλ Οβιέδο Βετούστα. Επέστρεψε στη Ρέντινγκ τον Ιούλιο του 2020, παρά το γεγονός ότι η Ατλέτικο Μπαλεάρες προσπάθησε να επεκτείνει τη συμφωνία δανεισμού του για να καλύψει τα πλέι οφ, καθώς η σεζόν καθυστέρησε λόγω της πανδημίας COVID-19. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2020, ο Χόλσγκροουβ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Θέλτα Βίγο της Πριμέρα Ντιβισιόν, όπου αρχικά αγωνίστηκε στην Β ομάδα, επίσης στην τρίτη κατηγορία. Αφού εντυπωσίασε με την Β ομάδα, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα στις 5 Ιανουαρίου 2021, όπου αφού πέρασε ως αλλαγή στο 81ο λεπτό, σημείωσε το δεύτερο γκολ της ομάδας του σε μια εκτός έδρας ήττα με 2-5 εναντίον της ΟΝ Ιμπίθα για το Κύπελλο Ισπανίας.Ο Χόλσγκροουβ έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν στις 8 Ιανουαρίου 2021, αντικαθιστώντας τον Μιγκέλ Μπαέθα στο ημίχρονο, σε μια εντός έδρας ήττα με 0–4 εναντίον της Βιγιαρεάλ. Στις 27 Ιουνίου 2022, η Πάσος ντε Φερέιρα ανακοίνωσε την απόκτηση του Χόλσγκροουβ. Στις 27 Ιουλίου 2023, ο Χόλσγκροουβ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την Πάσος ντε Φερέιρα. Στις 27 Ιουλίου 2023, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Χόλσγκροουβ, ο οποίος εντάχθηκε άμεσα με μονοετή δανεισμό στην Εστορίλ. Ήταν μέλος της Εθνικής Σκωτίας Κ20 που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Τουρνουά της Τουλόν το 2017, το πρώτο μετάλλιο τους έθνους στη διοργάνωση. Ο Χόλσγκροουβ προέρχεται από οικογένεια ποδοσφαιριστών. Ο πατέρας του, Πολ, ήταν επίσης μέσος, ενώ ο θείος του, Λι και ο παππούς του, Τζον, ήταν αμφότεροι αμυντικοί. Προφίλ Τζόρνταν Χόλσγκροουβ στο BDFutbol (Αγγλικά) Προφίλ Τζόρνταν Χόλσγκροουβ στο Soccerway Προφίλ στο transfermarkt.com
Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Αλεξανδρείας

Ο Ελληνικός Ναυτικός Όμιλος Αλεξανδρείας (ΕΝΟΑ) ιδρύθηκε το 1909 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος στην Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος.

 Ο ΕΝΟΑ ιδρύθηκε το 1909 και το πρώτο Δ.Σ. αποτέλεσσαν οι: πρόεδρος Γ. Ζερβουδάκης, αντιπρόεδρος Γ. Ρούσος, ταμίας Ιω. Ζαρακούδης, γραμματέας Ρ. Καρυδιάς, έφορος υλικού Π. Βασιλειάδης, έφορος ασκήσεων Θ. Βασιλειάδης, έφορος νεωσοίκων Π. Αρκουδάρης, και μέλη: Γ. Αρχοντούλης, Κ. Πηλαβάκης, Γ. Λεχωνίτης και Κ. Ζερβουδάκης. Το πρώτο εντευκτήριο στεγάστηκε στο Ρας ελ Τιν. Από το 1912 λειτουργούσε στην Αλεξάνδρεια ο Κολυμβητικός Όμιλος "Δελφίνι", ο οποίος στην ουσία αποτελούσε το φυτώριο κολυμβητών του ΕΝΟΑ, αν και ήταν ανεξάρτητος όμιλος. Από το 1919 στεγαζόταν στην παραλία του Σάτμπι και από το 1923 στο Καμπ Σεζάρ του συλλόγου "Σπόρτιγκ", με τον οποίο συνεργαζόταν. Είναι άγνωστο μέχρι πότε λειτούργησε. Ως το 1945 πρόεδροι του ομίλου διετέλεσαν οι: Γ. Ρούσος, Αντ. Μπενάκης, Α. Λεοντόπουλος, Κ. Κάσδαγλης, Γ. Πηλαβάκης, Γ. Οικονόμου. Στα χρόνια του β΄ παγκοσμίου πολέμου τα γραφεία του ΕΝΟΑ στέγασαν το Αρχηγείο του Ελληνικού Στόλου. Το 1958 οι εγκαταστάσεις του Ομίλου μεταφέρθηκαν στη θέση Αμφούσι, όπου υπάρχουν ως σήμερα. Παρά τη συρρίκνωση της ελληνικής παροικίας, ο Όμιλος συνεχίζει τη λειτουργία του, έστω και με μικρό αριθμό αθλητών. Ο ΕΝΟΑ διατηρεί τρία τμήματα: Κολύμβησης Υδατοσφαίρισης Ιστιοπλοΐας Ι.Μ. Χατζηφώτη, "Αλεξάνδρεια, Οι δυο αιώνες του νεότερου Ελληνισμού (19ος-20ός)", 1999, σελ. 481-482. Η επίσημη ιστοσελίδα του ΕΝΟΑ
Στέφανος Τσαγκαρόλος

Ο Στέφανος Τζαγκαρόλας (Κρήτη, 1660 - Κέρκυρα, 1710) ήταν διάσημος Έλληνας ζωγράφος, από τους τελευταίους στην Κρητική Σχολή, μέλος της Επτανησιακής Σχολής. Την εποχή που έπεσε η Κρήτη στην Οθωμανική αυτοκρατορία μετανάστευσε στην Κέρκυρα όπως όλοι οι Κρητικοί καλλιτέχνες που βρέθηκαν στα Επτάνησα και την Δημοκρατία της Βενετίας. Οι σύγχρονοι του μεγάλοι καλλιτέχνες της Επτανησιακής Σχολής ήταν ο Παναγιώτης Δοξαράς, ο Θεόδωρος Πουλάκης και ο Ηλίας Μόσκος. Η παλιότερη Ιταλο-Ελληνική τέχνη που επικρατούσε στην Κρήτη άρχισε να μετασχηματίζεται στα Επτάνησα σε μια νέα μορφή με περισσότερα στοιχεία από την Βενετική Σχολή. Τα πρότυπα της Επτανησιακής Σχολής ήταν παλιότεροι μεγάλοι Ιταλοί ζωγράφοι Τζεντίλε ντα Φαμπριάνο και ο Φρα Αντζέλικο. Ο Στέφανος Τζαγκαρόλας επίδρασε σε πολλούς μετέπειτα Έλληνες καλλιτέχνες, ανάμεσα τους ο Σπυρίδων Σπεράντζας και Γεώργιος Καστροφύλακας. Τα έργα του βρίσκονται διασκορπισμένα στην Αθήνα και τα Επτάνησα, μερικά από αυτά στο Κάιρο και το Λονδίνο. Ο πιο διάσημος από τους μαθητές του ήταν ο Ανδρέας Καρανδινός.

 Ο Τσαγκαρόλας γεννήθηκε στην Κρήτη από επιφανή και πλούσια οικογένεια. Μετά την πτώση του νησιού στους Οθωμανούς μετανάστευσε στην Κέρκυρα και έγινε ιερέας εργάστηκε πρώτα στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας ως Αγιογράφος υπογράφοντας όλα τα έργα του (1680), χρίστηκε Διάκονος (1688) και κατόπιν ιερέας (1700). Οι καταγραφές για τον ίδιο υπάρχουν μέχρι το 1710 χρονιά πιθανού θανάτου του, είχε συνεχείς επαφές με τον διάσημο Αγιογράφο Ανδρέα Καραντινό. Το καλλιτεχνικό του στυλ τον έκανε μέλος της Επτανησιακής Σχολής την εποχή που η Ελλάδα μετέβεναι στην εποχή του Ελληνικού Ροκοκό και του Νεοελληνικού Διαφωτισμού. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο Νεοελληνικής αναζήτησης βρέθηκαν 22 από τα έργα του, τα περισσότερα από αυτά έφεραν την υπογραφή του με τις φράσεις "χειρί Σπυρίδωνος Τζακαρόλου" και "ποίημα ιεροδιακόνου Στεφάνου Τζανκαρόλα". Το σημαντικότερο από τα έργα του ήταν η «Θεοτόκος και το Θείο Βρέφος» με 24 ποιήματα του Ακάθιστου ύμνου γύρω από την κεντρική εικόνα της Παναγίας. Το έργο βρίσκεται στο Μοναστήρι του Αγίου Ανδρέα και στο Εκκλησιαστικό Μουσείο στην Θεσσαλονίκη. Θεωρείται ιδρυτής του πρώτου μεταρρυθμιστικού βυζαντινού ρυθμού. Έργο του άριστο είναι η «Παναγία των Σισσίων» που φυλάσσεται στην Μονή Σισσίων στην Κεφαλλονιά από το 1700. Άλλο αριστούργημά του (Η προσκύνηση των ποιμένων, περίπου 1688 με 1700) βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη με επιγραφή σε βυζαντινά γράμματα «Του ταπεινού ιεροδιακόνου Στεφάνου Τσαγκαρόγλου κόπος». Ιωάννης Χατζηιωάννου, επιμ. (1927). Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821-1921 : Η χρυσή βίβλος του ελληνισμού. Τόμος Δ' Καλλιτεχνία. Εν Αθήναις: Τυποις Ανώνυμου Εταιρείας Εκδόσεων. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2010.
Μουσείο Παλαιοντολογίας και Παλαιοβοτανικής Νόστιμου

Το Μουσείο Παλαιοντολογίας και Παλαιοβοτανικής Νόστιμου είναι μουσείο στο Νόστιμο του Νομού Καστοριάς, στη Δυτική Μακεδονία της Ελλάδας, που αποτελείται από έκθεση απολιθωμάτων. Το χωριό Νόστιμο βρίσκεται 25 χλμ. από την Καστοριά και 14 χλμ. από το Άργος Ορεστικό. Από το 2010, απολιθώματα και τέχνεργα από το κοντινό απολιθωμένο δάσος εκτίθενται στο δημοτικό σχολείο του χωριού. Η παιδική χαρά έχει μετατραπεί σε πάρκο απολιθωμένων κορμών δέντρων. Σε ένα σχετικά ευρύχωρο δωμάτιο μέσα στο σχολείο εκτίθενται απολιθώματα θαλάσσιων ασπόνδυλων, ψαριών και θηλαστικών, καθώς και μερικά αρχαία τέχνεργα.

 Οι κορμοί των δέντρων, μήκους 5–10 μ. και διαμέτρου 40–80 εκ., προέρχονται από το Απολιθωμένο Δάσος στο Νόστιμο, το οποίο αποτελείται κυρίως από τροπικά και υποτροπικά φυτά. Το δάσος αναπτύχθηκε σε δελταϊκές προσχωσιγενείς αποθέσεις του προϊστορικού ωκεανού της Τηθύος, που έβρεχε την ευρύτερη περιοχή της Καστοριάς. Τα απολιθωμένα δέντρα είναι της πρώιμης Μειόκαινης ηλικίας (ηλικίας 15 έως 20 εκατομμυρίων ετών) και είναι σε άριστη κατάσταση. Τα περισσότερα από αυτά είναι φοίνικες. Τα θαλάσσια απολιθώματα αποτελούνται από αστερίες, αχινούς, κοχύλια, βούκινα, χτένια, μύδια, άλλα κοχύλια και άλλα θαλάσσια απολιθώματα ασπόνδυλων που βρίσκονται σε σχεδόν τέλεια κατάσταση. Τα απολιθώματα σπονδυλωτών περιλαμβάνουν ένα σαγόνι και δόντια ενός καρχαρία μήκους 20-25 μ. και ένα δόντι του Ύστερου Πλειόκαινου (3,5 εκατομμυρίων ετών) ενός Anancus arvenensis, ενός μαστόδοντα, αρχαίου συγγενή του ελέφαντα, που έχει αναγνωριστεί εδώ για πρώτη φορά στην ευρύτερη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Ο μαστόδοντας που ζούσε σε αυτή την περιοχή είχε περίπου το ίδιο μέγεθος με έναν σύγχρονο ελέφαντα, αλλά με μακρύτερους χαυλιόδοντες. Εκτίθενται επίσης ορισμένα νεολιθικά εργαλεία (από την 4η χιλιετία π.Χ.): ένα βαρίδιο ψαρέματος και μια λεπίδα για τη συγκομιδή των καλλιεργειών. Το μουσείο στο museumfinder.gr
Αλνιλάμ

Ο Αλνιλάμ (Alnilam), γνωστός και ως ε Ωρίωνος (ε Ori), είναι ένας μπλε υπεργίγαντας αστέρας στον αστερισμό Ωρίωνα που πάλλεται ελαφρά κατά 0,1 βαθμό. Ο αστέρας φέρει και το όνομα 46 Ωρίωνος (ονομασία κατά Τζον Φλάμστηντ). Είναι το κεντρικό άστρο της Ζώνης του Ωρίωνα (τα άλλα δύο άστρα είναι ο Μιντάκα και ο Αλνιτάκ) και περιβάλλεται από το μοριακό νέφος NGC 1990 το οποίο φωτίζεται αντανακλώντας το φως του Αλνιλάμ. Ο Αλνιλάμ είναι το τέταρτο λαμπρότερο άστρο του Ωρίωνα και το τριακοστό λαμπρότερο σε όλο τον ουρανό. Επιπλέον, ο Αλνιλάμ έχει τη μεγαλύτερη βολομετρική λαμπρότητα από όλα τα λαμπρά άστρα του ουρανού.

 Ο Αλνιλάμ είναι ένας λαμπρός υπεργίγαντας με φασματικό τύπο Β0. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 25.000 Κ, ενώ η μάζα του είναι 40 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και η διάμετρός του εκτιμάται ότι είναι 26 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου. Το απόλυτο μέγεθος του Αλνιλάμ είναι το εντυπωσιακό -6,4 (ο Ήλιος έχει απόλυτο μέγεθος +4,86), που αντιστοιχεί σε πραγματική λαμπρότητα 375 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και εξηγεί το γεγονός ότι είναι εύκολα ορατός παρά τη μεγάλη απόστασή του. Έχει ισχυρό αστρικό άνεμο, ο οποίος φτάνει σε ταχύτητα τα 2.000 km/s, που απομακρύνει 20 εκατομμύρια φορές ταχύτερα μάζα απ´ότι ο Ήλιος. Η λαμπρότητά του μεταβάλλεται ελαφρά από + 1,64 μέχρι + 1,74 και θεωρείται μεταβλητός τύπου Α Κύκνου. Έχει ηλικία σχεδόν 4 εκατομμυρίων ετών και αναμένεται να εκραγεί ως υπερκαινοφανής αστέρας. Κατάλογος αστέρων του Ωρίωνα
Αραβοσιτέλαιο

Το αραβοσιτέλαιο ή καλαμποκέλαιο είναι φυτικό έλαιο που εξάγεται από τους κόκκους του καλαμποκιού (αραβοσίτου). Η κυριότερη χρήση του είναι στη μαγειρική, όπου η υψηλή σχετικώς θερμοκρασία στην οποία εκλύει ατμούς το καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμο για τηγάνισμα. Είναι επίσης συστατικό σε ορισμένες μαργαρίνες. Γενικώς το αραβοσιτέλαιο είναι φθηνότερο από το ελαιόλαδο και τα περισσότερα άλλα φυτικά έλαια. Το καλαμπόκι έχει περιεκτικότητα 2,8% κατά βάρος σε αραβοσιτέλαιο. Η γεωπονία έχει αναπτύξει ειδικές ποικιλίες καλαμποκιού με υψηλές περιεκτικότητες σε έλαιο, οι οποίες ωστόσο τείνουν να έχουν μικρότερες στρεμματικές αποδόσεις με αποτέλεσμα να μη γίνονται αποδεκτές από όλους τους καλλιεργητές. Το αραβοσιτέλαιο χρησιμοποιείται επίσης για την παραγωγή βιοντίζελ, σαπουνιού, δερματικών αλοιφών, ελαιοχρωμάτων, αντισκωριακού για μεταλλικές επιφάνειες, μελανιών, υφασμάτων, νιτρογλυκερίνης και εντομοκτόνων. Σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμεύει ως φορέας μορίων φαρμακευτικών ουσιών σε φαρμακευτικά σκευάσματα.

 Σχεδόν όλο το αραβοσιτέλαιο παράγεται με σύνθλιψη κόκκων καλαμποκιού και στη συνέχεια με διάλυση σε εξάνιο ή 2-μεθυλοπεντάνιο (ισοεξάνιο). Κατόπιν ο διαλύτης διαχωρίζεται από το αραβοσιτέλαιο με εξάτμιση, ανακτάται και επαναχρησιμοποιείται. Μετά τις παραπάνω διαδικασίες, το αραβοσιτέλαιο καθαρίζεται με διήθηση και κατεργασία με αλκάλια, τα οποία κατακρατούν τα φωσφολιπίδια. Η κατεργασία με αλκάλια εξουδετερώνει επίσης τα ελεύθερα λιπαρά οξέα και αποχρωματίζει το προϊόν. Τα τελευταία βήματα πριν τη συσκευασία του αραβοσιτέλαιου είναι η αφαίρεση των κηρών (winterization) και η εξουδετέρωση των οσμών με απόσταξη ατμού σε θερμοκρασίες 232 ως 260 °C σε κενό αέρα. Από τα κορεσμένα λιπαρά οξέα του αραβοσιτέλαιου το 80% είναι παλμιτικό οξύ (αριθμός λιπιδίων C16:0), το 14% στεαρικό οξύ (C18:0) και το 3% αραχιδικό οξύ (C20:0). Πάνω από το 99% των μονοακόρεστων λιπαρών οξέων είναι ολεϊκό οξύ (C18:1 c). Το 98% των πολυακόρεστων λιπαρών οξέων είναι λινολεϊκό οξύ ω-6 (C18:2 n-6 c,c) και το υπόλοιπο 2% είναι α-λινολενικό οξύ ω-3 (C18:3 n-3 c,c,c). Υπάρχουν ιατρικές έρευνες που υποδεικνύουν ότι υπερβολικά επίπεδα λιπαρών οξέων ω-6 σε σχέση με λιπαρά οξέα ω-3 ίσως αυξάνουν την πιθανότητα για εκδήλωση ορισμένων ασθενειών, καθώς και καταθλίψεως. Η σύγχρονη δυτική διατροφή έχει συνήθως λόγους ω-6 προς ω-3 μεγαλύτερους του 10 προς 1, και σε κάποιες περιπτώσεις μέχρι και 30:1, εν μέρει εξαιτίας ακριβώς του αραβοσιτέλαιου, το οποίο έχει λόγο ω-6 προς ω-3 ίσο με 49:1. Ο βέλτιστος λόγος θεωρείται ότι είναι 4 προς 1 ή και λιγότεροΠολύ υψηλές προσλήψεις λιπαρών οξέων ω-6 πιθανώς αυξάνουν την πιθανότητα αναπτύξεως καρκίνου του μαστού για γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση. Παρόμοιες ενδείξεις υπάρχουν και για τον καρκίνο του προστάτη. Μία άλλη ανάλυση πρότεινε μία αντίστροφη συσχέτιση ανάμεσα στη συνολική πρόσληψη πολυακόρεστων λιπαρών και την πιθανότητα καρκίνου του μαστού. Dupont J., P.J. White, M.P. Carpenter, E.J. Schaefer, S.N. Meydani, C.E. Elson, M. Woods, S.L. Gorbach (Οκτώβριος 1990). «Food uses and health effects of corn oil». J Am Coll Nutr 9 (5): 438–470. PMID 2258533. Ινστιτούτο Εδώδιμων Ελαίων Η Σελίδα του Αραβοσίτου
Ντιχ-Τάου

Το Ντιχ Τάου ή Ντιχτάου (Дыхтау, Дых тау) είναι βουνό που βρίσκεται στο Καμπαρτίνο-Μπαλκάρια, στη Ρωσία. Η κορυφή του βρίσκεται 5 χλμ βόρεια των συνόρων με τη Γεωργία. Είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της οροσειράς του Καυκάσου μετά το Ελμπρούς.

 Το βουνό είναι ευκολότερα προσβάσιμο από τη βόρεια Ρωσία. Το κοντινότερο χωριό Μπεζίνγκι διαθέτει επικοινωνία με το Νάλτσικ της Καμπαρντίνο Μπαλκάρια με δημόσιες συγκοινωνίες, αν και όχι συχνή. Η "Αλπική Κατασκήνωση Μπεζίνγκι" βρίσκεται στα 2.180 μ. Από εδώ χρειάζονται περίπου 2 ημέρες για την προσέγγιση της Κατασκήνωσης Βάσης. Το Ντιχ-Τάου είναι μία από τις μείζονες κορυφές του Καυκάσου, που αντικρίζει τον Τοίχο Μπεζίνγκι κατά μήκος του παγετώνα Μπεζίνγκι. Η πρώτη ανάβαση έγινε από τους Μάμερι και Ζάρφλουχ το 1888 και ήταν μεγάλο επίτευγμα κατά την εποχή του. Η διαδρομή τους στη ΝΔ Κόψη δεν χρησιμοποιείται πλέον ως κανονική διαδρομή που είναι πλέον η Βόρεια Κόψη με βαθμολογία 4b (ρωσική αξιολόγηση). Εκκινώντας από το Μίσες Κος, φθάνει κανείς στην κόψη, διασχίζοντας πρώτα τη Δυτική Κόψη του Μίσες Τάου και συνεχίζοντας προς το Ρωσικό Μπιβουάκ που βρίσκεται δίπλα στον παγετώνα που κατεβαίνει από τη Βόρεια Κόψη του Ντιχ Τάου, 4 ώρες περίπου από το Μίσες Κος. Κατόπιν οι ορειβάτες ακολουθούν τη Βόρεια Κόψη έως την κορυφή Διάφοροι χάρτες του σοβιετικού στρατού βρίσκονται πλέον στο διαδίκτυο σε κυριλλικό αλφάβητο. Δύο από αυτούς καλύπτουν όλη την περιοχή. «Gora Dykh-Tau, Russia». Peakbagger.com. summitpost.org: Dykhtau
Απολακκιά Ρόδου

Η Απολακκιά είναι χωριό της Ρόδου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νότιας Ρόδου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

 Η Απολακκιά είναι χωριό στη νότια Ρόδο. Βρίσκεται στις όχθες του μικρού ποταμού Απολακκιάτη (Σιαννίτη), πάνω από τον ομώνυμο όρμο και κοντά στο φερώνυμο φράγμα, ανάμεσα στις κορυφές «Σκιάδι» και «Στρογγυλή», σε περιοχή όπου υπάρχουν εμφανίσεις γύψου και λιγνίτη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 77 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 29,320 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1948 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας της Ρόδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Απολακκιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Ρόδου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νότιας Ρόδου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου. Το κτήριο που στεγάζει το πολιτιστικό κέντρο, τυπικό δείγμα ιταλικής αρχιτεκτονικής. Παλαιότερα, στέγαζε το δημοτικό σχολείο και βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού («Βρύση») Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας Τα ερείπια αρχαίου κάστρου κοντά στην Αγία Μαρίνα, κτίσμα του 14ου (;) αιώνα. Από τα λίγα ίχνη μπορούμε να συμπεράνουμε ότι είχε ορθογώνια επιμήκη κάτοψη, με έναν τουλάχιστον γωνιακό πύργο και με κάτι που φαίνεται σαν εξωτερικός περίβολος στη νοτιοδυτική και βορειοδυτική πλευρά. Στις εξωτερικές πλευρές διακρίνονται κατάλοιπα από δύο μικρούς τετράγωνους πυργίσκους διαστάσεων 3Χ3μ. Το φράγμα Απολακκιάς (1989), βόρεια του χωριού, που παρέχει σημαντικές ποσότητες νερού σε ολόκληρη περιοχή της νότιας Ρόδου. Είναι, επίσης, τόπος συγκέντρωσης αποδημητικών πτηνών και χώρος αναψυχής με ανάπτυξη αθλητικών δραστηριοτήτων (ιππασία, τοξοβολία, κ.α.) Το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου Βάρδα (13ος αιώνας), στο δρόμο προς το φράγμα. Σε περιόδους ισχυρής βροχόπτωσης περιβάλλεται από τα νερά της λίμνης καθιστώντας την πρόσβαση δύσκολη Η παραλία «Λίμνη», δυτικά του χωριού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Ρόδος, 1:100.000) eetaa.gr Google Earth https://www.rodiaki.gr/article/452992/h-apolakkia-ths-rodoy https://rhodesalternative.gr/listing/%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%B1/ Αρχειοθετήθηκε 2022-08-12 στο Wayback Machine.
Πολυβόλο

Το πολυβόλο είναι ένα πλήρως αυτόματο προσαρμόσιμο ή φορητό πυροβόλο όπλο. Συνήθως σχεδιάζεται για να βάλλει βολίδες που τροφοδοτούνται στη θαλάμη από ζώνη (ταινία) φυσιγγίων ή από γεμιστήρα μεγάλης χωρητικότητας. Ο ρυθμός βολής είναι αρκετές εκατοντάδες βολίδες το λεπτό.

 Η εξέλιξη του πολυβόλου χωρίζεται σε δύο μεγάλες περιόδους. Στην περίοδο του χειροκίνητου πολυβόλου και στην περίοδο του αυτόματου πολυβόλου. Η περίοδος των χειροκίνητων όπλων που ήταν σε θέση να βάλλουν πολλαπλά βλήματα εκτείνεται δεκάδες χρόνια στο παρελθόν. Η εξέλιξη όμως χειροκίνητων και αυτόματων πολυβόλων πραγματοποιήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Τα χειροκίνητα πολυβόλα χρειάζονταν την περιστροφή κάποιου στροφάλου για το γέμισμα και την εκπυρσοκρότηση του φυσιγγίου (σε αντίθεση με τα αυτόματα πολυβόλα που χρειάζεται μόνο η πίεση στη σκανδάλη). Η πρώτη χρήση χειροκίνητων πολυβόλων έγινε στον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο. Το πιο διαδεδομένο πολυβόλο εκείνη την περίοδο και μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα ήταν το πολυβόλο Γκάτλινγκ. Το πρώτο αυτόματο πολυβόλο ήταν το Μαξίμ που χρησιμοποιούσε συνδεδεμένες σε ζώνη σφαίρες και εκμεταλλευόταν την ανάκρουση του όπλου για την τροφοδοσία του. Η ιδέα να χρησιμοποιηθεί η ενέργεια της ανάκρουσης του όπλου οδήγησε στην εξέλιξη σχεδόν όλων των αυτόματων και ημιαυτόματων πυροβόλων όπλων τον 20ο αιώνα. Οι δύο κύριοι τρόποι λειτουργίας του αυτόματου πολυβόλου εκμεταλλεύονται την πίεση των αερίων από τη εκπυρσοκρότηση του φυσιγγίου ή την ανάκρουση του όπλου. Χρησιμοποιώντας μία από τις δύο μεθόδους λειτουργίας επιτυγχάνεται η κυκλική διαδικασία γεμίσματος και εκπυρσοκρότησης του φυσιγγίου. Το πρώτο αυτόματο πολυβόλο αερίων ήταν το Colt-Browning M1895. Υπάρχει και μία μικρότερη κατηγορία αυτόματων πολυβόλων στα οποία προσφέρεται ενέργεια για την κυκλική διεργασία από έναν εξωτερικό κινητήρα. Τέτοια πολυβόλα χρησιμοποιούνται συνήθως σε ελικόπτερα ή αεροπλάνα και προσφέρουν μεγαλύτερη αξιοπιστία και ρυθμό βολής. Οι βολές των πολυβόλων μπορεί να είναι είτε «βολή κατά βολή» (μία μία βολίδα), είτε «βολή ριπαία» ή «βολή κατά ριπάς» (πολλές συνεχόμενες βολίδες με διακοπές).
ΑΣΟ Ορμήδειας

Τα Εθνικόφρονα Σωματεία Αθλητικός Σύλλογος Ορμήδειας ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Ορμήδεια της επαρχίας Λάρνακας. Η ομάδα είχε 9 συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία Κύπρου και 2 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία. Χρώματα της ομάδας ήταν το άσπρο, το μπλε και το μαύρο. Έμβλημα της ήταν ο δικέφαλος αετός.

 Ο ΑΣΟ Ορμήδειας ιδρύθηκε την 1η Μαίου 1956 απο μια ομάδα αγωνιστών της ΕΟΚΑ. Η ομάδα αρχικά αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Το 1982 κατέκτησε το πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ, κερδίζοντας παράλληλα την ένταξη του στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Γ΄ κατηγορίας. Αγωνίστηκε για 9 περιόδους στη Γ΄ κατηγορία χωρίς κάποια διάκριση. Την περίοδο 1990-91 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Δ΄ κατηγορία. Στη Δ΄ κατηγορία παρέμεινε για περιόδους. Η περίοδος 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου αυτής υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Ο ΑΣΟ Ορμήδειας τερμάτισε στην έβδομη θέση του ομίλου του και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Στη συνέχεια η ομάδα διαλύθηκε. Σήμερα ο ΑΣΟ Ορμήδειας εξακολουθεί να υφίσταται ως πολιτιστικός όμιλος. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο ΑΣΟ Ορμήδειας συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ (1): 1982 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο
Γεώργιος Δικώνυμος

Ο Γεώργιος Δικώνυμος (1877 – 1939), γνωστός με το προσωνύμιο Μακρής (σωστή ορθογραφία Μακρύς, λόγω αναστήματος), ήταν Κρητικός Μακεδονομάχος. Υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους του Μακεδονικού αγώνα.

 Ο Γεώργιος Δικώνυμος γεννήθηκε το 1877 στον Καλλικράτη Σφακίων του Νομού Χανίων. Ήταν ανηψιός του επίσης Μακεδονομάχου μπάρμπα-Ανδρέα Δικώνυμου. Το 1903 στρατολογήθηκε από τους Παύλο Μελά και Γεώργιο Τσόντο στο πρώτο αντάρτικο σώμα προερχόμενο από την ελεύθερη Ελλάδα που συγκροτήθηκε με σκοπό την ενθάρρυνση και τόνωση των Μακεδόνων για ένοπλη αντίσταση εναντίον της βουλγαρικής προπαγάνδας και της δράσης των Βούλγαρων κομιτατζήδων. Το σώμα αυτό, αποτελούμενο από συνολικά 10 άνδρες, πέρασε την ελληνοτουρκική μεθόριο και εισήλθε στη Δυτική Μακεδονία στις 13 Ιουνίου. Εκτός από το Δικώνυμο, μέλη του ήταν οι Κρήτες Ευθύμιος Καούδης, Γεώργιος Πέρος, Λαμπρινός Βρανάς, Γεώργιος Σεϊμένης, Γεώργιος Ζουρίδης, Γεώργιος Στρατινάκης, Ευστράτιος Μπονάτος, Μανούσος Καντουνάτος και Νικόλαος Δουκάκης. Στη Μακεδονία τους υποδέχθηκε ο Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης, ο οποίος για μεγάλο χρονικό διάστημα ζητούσε από την Ελλάδα να στείλει στην περιοχή ένοπλα σώματα ώστε να μην πέσει η Μακεδονία στα χέρια των Βούλγαρων. Μετά από ένα μήνα παραμονής, το σώμα αυτό επέστρεψε στην Αθήνα, αφήνοντας πίσω του τον Γεώργιο Σεϊμένη, ο οποίος έχασε τη ζωή του σε συμπλοκή με τους Βούλγαρους. Ο Δικώνυμος επέστρεψε στη Μακεδονία αρχικά ως υπαρχηγός του Γ. Τσόντου και στη συνέχεια ως αρχηγός σώματος περίπου 120 ανδρών. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες, συνεχίζοντας τη δράση του μέχρι το 1908. Αργότερα πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Πέθανε το 1939 στην Αθήνα.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2020-21

Το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών 2020-21 (γνωστό και ως Football League) είναι η τρίτη σε σπουδαιότητα ελληνική ποδοσφαιρική κατηγορία και θα διεξαχθεί σε δύο ομίλους των 10 με τη συμμετοχή 20 ομάδων. Είναι η δεύτερη περίοδος που αποτελεί την τρίτη κατηγορία μετά την αναδιάρθρωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων του 2019. Την ευθύνη για τη διοργάνωση του πρωταθλήματος έχει η Ένωση Football League. Είναι η τελευταία σεζόν της κατηγορίας λόγω αναδιάρθρωσης, στην οποία η Φούτμπολ Λιγκ καταργείται και συγχωνεύεται με τη Σούπερ Λιγκ 2.

 Υπάρχουν 20 ομάδες που θα αγωνιστούν κατά τη διάρκεια της περιόδου 2020–21. Το πρωτάθλημα θα διεξαχθεί σε δυο φάσεις. Πρώτη φάση η κανονική περίοδος με 18 αγωνιστικές και δεύτερη φάση τα πλέι οφ και πλέι άουτ. Στα πλέι οφ θα αγωνιστούν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1-4 σε κάθε όμιλο με αγώνες εντός και εκτός έδρας των έξι αγωνιστικών –διατηρώντας τη βαθμολογία της κανονικής διάρκειας. Οι δυο πρώτοι από κάθε όμιλο (σύνολο τέσσερις) προβιβάζονται στη Super League 2. Αντίστοιχα οι ομάδες που θα καταλάβουν τις θέσεις 5-10 θα αγωνιστούν σε πλέι άουτ με εντός και εκτός έδρας αγώνες σε δέκα αγωνιστικές –επίσης διατηρώντας τη βαθμολογία της κανονικής διάρκειας. Οι ομάδες που θα τερματίσουν στις 9η και 10η θέση κάθε ομίλου (σύνολο τέσσερις) θα υποβιβαστούν στη Γ' Εθνική κατηγορία. Λόγω της καθυστερημένης έναρξης του πρωταθλήματος αποφασίστηκε η μη διεξαγωγή πλέι οφ και πλέι άουτ.Λόγω της αναδιάρθρωσης δικαίωμα συμμετοχής στη νέα Σούπερ Λιγκ 2 έχουν οι 8 πρώτοι των δύο ομίλων. Αρκεί να πληρούν τα νέα κριτήρια συμμετοχής (350.000€ Μ.Κ. και 150.000 εγγυητική). Πηγή: Football League1 Η γηπεδούχος ομάδα παρατίθεται στην αριστερή πλευράΧρώματα: Μπλε = νίκη γηπεδούχου ομάδας, Κίτρινο = ισοπαλία, Κόκκινο = νίκη φιλοξενούμενης ομάδας Πηγή: Football League1 Η γηπεδούχος ομάδα παρατίθεται στην αριστερή πλευράΧρώματα: Μπλε = νίκη γηπεδούχου ομάδας, Κίτρινο = ισοπαλία, Κόκκινο = νίκη φιλοξενούμενης ομάδας
Μπαντάρ Σερί Μπεγκαβάν

Η Μπαντάρ Σερί Μπεγκαβάν (μαλαϊκά: Bandar Seri Begawan/ γραφή Τζάβι: بندر سري بڬاوان) είναι η πρωτεύουσα του Μπρουνέι. Είναι επίσης η μεγαλύτερη πόλη του Σουλτανάτου του Μπρουνέι.

 Τον 7ο αιώνα μ.Χ., φαίνεται πως η περιοχή όπου βρίσκεται η πόλη κατοικήθηκε για πρώτη φορά. Το 1970, ωστόσο, δόθηκε στην πόλη το σημερινό της όνομα. Το 2007, ο Σουλτάνος του Μπρουνέι έδωσε εντολή για επέκταση της πόλης από 12,67 τ.χλμ. σε 100,36 τ.χλμ. Ναντσίνγκ, Κίνα Σερί Μπεγκαβάν Μπαντάρ Σερί Μπεγκαβάν στο Curlie
Μαρτούκ

Το Μαρτούκ (καζακικά: Мәртөк) είναι σέλο και το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Μαρτούκ της Περιφέρεια Ακτόμπε του Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 181 μέτρων.Ο σιδηροδρομικός σταθμός βρίσκεται στην γραμμή Ιλέτσκ-Ακτόμπε. Στο χωριό γεννήθηκε ο Ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης Γιεβντοκίμ Μάζκοφ. Ο κώδικας ΚΑΤΟ είναι ο 154630100.

 Το 1999, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 8.117 άτομα (3.924 άνδρες και 4.193 γυναίκες). Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 9.795 άτομα (4.670 άνδρες και 5.125 γυναίκες). Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, το Μαρτούκ είχε πληθυσμό 9.513 κατοίκων. Σύμφωνα με στοιχεία της 1ης Ιανουαρίου του 2016 ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν στα 10.213 άτομα (4.912 άνδρες και 5.301 γυναίκες).