IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σατόσι Τατζίρι

Ο Σατόσι Τατζίρι (田尻 智, 28 Αυγούστου 1965) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών, γνωστότερος για τη δημιουργία του franchise Pokémon, ιδρυτής της εταιρείας ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών, Game Freak. Ο Τατζίρι εργάστηκε, επίσης, και σε spin-offs του Mario και του The Legend of Zelda.

 Ο Τατζίρι μεγάλωσε στα προάστια του Τόκιο και διασκέδαζε συλλέγοντας έντομα. Λίγο καιρό αργότερα, η περιοχή που έμενε, δασώδης και πράσινη, γέμισε από πολυκατοικίες και μαγαζιά, κάτι που τον εμπόδισε από τη συνέχιση της ενασχόλησής του αυτής. Η ιδέα της "γέννησης" των δημοφιλών πλασμάτων Pokémon του ήρθε, όσο έπαιζε ηλεκτρονικά παιχνίδια. Στα παιχνίδια Pokémon, ο στόχος είναι να πιάσει ο παίκτης κάποια πλάσματα και να νικήσει άλλους εκπαιδευτές. Αυτή η ιδέα πήγαζε από την προτίμηση του Τατζίρι στη συλλογή εντόμων. Το 1982, ο Τατζίρι μαζί με δύο φίλους του εξέδιδαν ένα περιοδικό με τίτλο Game Freak. Ο λόγος για τον οποίο ασχολήθηκε με τα ηλεκτρονικά ήταν γιατί ένας φίλος του πήρε μέρος σε διαγωνισμό και κέρδισε. Το έπαθλο του ήταν να φτιάξει ένα δικό του βιντεοπαιχνίδι. Έτσι ο Τατζίρι και οι φίλοι του έφτιαξαν την Game Freak, η οποία πήρε το όνομά της από το περιοδικό που εξέδιδαν. Τα επόμενα έξι χρόνια ο Τατζίρι ασχολήθηκε με την δημιουργία των παιχνιδιών Pokémon και συγκεκριμένα του πήρε χρόνο να ολοκληρώσει τον Mew, ένα μυθικό Pokémon που εμφανίζεται μόνο στις Κόκκινη/Μπλε/Κίτρινη εκδόσεις των παιχνιδιών Pokémon για το Game Boy της Nintendo.
Αθλητική Ένωση Αστυνομικών Ελλάδος

Η Αθλητική Ένωση Αστυνομικών Ελλάδος ιδρύθηκε το έτος 1990 και αναγνωρίσθηκε με την υπ' αριθ. 2603/1990 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείο Αθηνών, με σκοπό και στόχο την καλλιέργεια αθλητικού πνεύματος και τη ανάπτυξη του αθλητισμού μεταξύ των εν ενεργεία Ελλήνων Αστυνομικών και των άλλων Ευρωπαϊκών Κρατών. Το 2003 το καταστατικό της Ένωσης τροποποιήθηκε, με την υπ' αρ. 3113/2003 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, για να ανταποκρίνεται πληρέστερα στην σημερινή πραγματικότητα. Η Αθλητική Ένωση Αστυνομικών Ελλάδος αποτελεί μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αστυνομιών (USPE), στην οποία συμμετέχουν 40 χώρες και ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Αθλητικής Ένωσης Αστυνομιών ( US1P), στην οποία μετέχουν 63 χώρες. Η ίδρυση της Αθλητικής Ένωσης αποφασίσθηκε, γιατί σύμφωνα με το άρθρο 4 του καταστατικού της USPE δικαίωμα συμμετοχής στα Πανευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Αστυνομικών, έχουν οι Αστυνομικές Ενώσεις των Επισήμων Αστυνομικών Σωμάτων κάθε χώρας μέλους. Έχει εγγεγραμμένα 6.000 μέλη αστυνομικούς, Ειδικούς Φρουρούς και Συνοριακούς Φύλακες, δεν έχει κερδοσκοπικό ή συνδικαλιστικό χαρακτήρα, στηρίζει όλα περίπου τα Ολυμπιακά και μη αθλήματα ανάλογα με την δυναμική του ενδιαφέροντος των μελών της.

 Έχει διοργανώσει: Το 1ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μπάσκετ Αστυνομικών όπου η Ελληνική ομάδα στέφθηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης. (29/05-03/06-1993) Το 5ο Παγκόσμιο Αθλητικό Συνέδριο για την δραστηριότητα και τους στόχους των Ευρωπαϊκών Αστυνομικών Ενώσεων και το 4ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μαραθωνίου. (31/10-04/11-1996) Το 4ο Πανευρωπαϊκό Αστυνομικό Πρωτάθλημα Ποδηλασίας και το 28ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Αστυνομιών με την συμμετοχή 37 χωρών.(24/05-26/05-2007) Το 3ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μαραθωνίου Δρόμου Αστυνομικών. (02/03-11-2002) Το 14ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Πάλης Αστυνομικών.(15/16-05-2004) Το 15ο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Αστυνομικών.(22/05-31/05-2010)Διοργανώσεις την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 20ο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ν.Αττικής 12ο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ν. Αττικής 5ο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 8 Χ 8 Ν. Αττικής 7ο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αντισφαίρισης 22o Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Χιονοδρομίας 2o Κύπελλο Φιλίας 1ο Πανελλήνιο Τουρνουά Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Μαθήματα αντισφαίρισης Αντιπροσωπευτικές ομάδες της A.E.A.E. έχουν συμμετάσχει σε Διεθνείς Επίσημες και Φιλικές συναντήσεις των παρακάτω αθλημάτων : ιστιοπλοίας πυγμαχίας χειροσφαίρισης τζουντο σκοποβολής τεννις καρατε παλης υδατοσφαίρισης ποδοσφαιρου ποδοσφαιρου σαλας 5χ5 καλαθοσφαίρισης πετοσφαιρισης ποδηλασιας χιονοδρομιας μαραθωνιου Η Α.Ε.Α.Ε. συμμετέχει με εκπροσώπους της σ' όλα τα συνέδρια της U.S.P.E., στηρίζοντας τον Ευρωπαϊκό Αστυνομικό Αθλητισμό. Στην Ένωση μας έχει ανατεθεί η διοργάνωση των τελικών του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης Αστυνομικών, που θα πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το 2017. Στόχος της Α.Ε.Α.Ε. είναι να δώσει την δυνατότητα στα μέλη της και σ' όλους τους συναδέλφους να αθληθούν και να στηρίξει αυτούς που διακρίνονται για την συμμετοχή τους στις Διεθνείς Διοργανώσεις.
Ελισάβετ Φραγκίσκη της Αυστρίας (1892-1930)

Η Ελισάβετ Φραγκίσκη (γερμ. Elisabet-Franziska von Habsburg-Lothringen, prinzessin von Österreich-Toskana,27 Ιανουαρίου 1892 - 29 Ιανουαρίου 1930) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βάλντμπουργκ φον Τσάιλ ουντ Χόενεμς.

 Η Ελισάβετ Φραγκίσκη Μαρία Καρολίνα Ιγνατία ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου Σαλβάτορ, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης, και της Μαρίας Βαλερίας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας. Γεννήθηκε στη Βιέννη. Ερωτεύτηκε τον παιδαγωγό των αδελφών της και ο γάμος τους έγινε στο Νίντερβαλσεε. Παντρεύτηκε το 1911 τον Γεώργιο, Κόμη του Βάλντμπουργκ φον Τσάιλ ουντ Χόενεμς (1878 - 1955), και είχε τέκνα: Μαρία Βαλερία (1913 - 2011), παντρεύτηκε τον Γεώργιο, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης (1905 - 1952), γιο του Πέτρου Φερδινάνδου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Πρίγκιπα της Τοσκάνης. "Archduchess Weds Tutor. Emperor Francis Joseph Said to Have Helped the Love Affair". The New York Times. September 19, 1912. Retrieved 2010-08-22. The marriage of the Archduchess Elizabeth Franziska, daughter of the Archduke Francis Salvator, to Count George von Waldburg at Vienna to-day added another romance to the many in the records of the house of Hapsburg.
ΣΙΓΜΑ (τηλεοπτικός σταθμός)

Το ΣΙΓΜΑ είναι κυπριακός ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός εθνικής (παγκύπριας) εμβέλειας. Ιδρύθηκε στις 31 Μαΐου 1990 από τον Κύπριο δικηγόρο, δημοσιογράφο, συγγραφέα και εκδότη, Κώστα Ν. Χατζηκωστή. Ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 3 Απριλίου 1995.

 Η πρώτη του μετάδοση πραγματοποιήθηκε την 3η Απριλίου του 1995. Προβάλλει Κυπριακές, Ελληνικές και ξένες σειρές, δελτία ειδήσεων, ενημερωτικές και αθλητικές εκπομπές, καθώς και εκπομπές ψυχαγωγίας. Από το 2010 μέχρι το 2016 είχε αποκλειστική συνεργασία με τον Alpha Ελλάδος ενώ είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα του Champions League μέχρι και το 2015. Παλαιότερα αντάλλασσε πρόγραμμα με το Star Channel και το MAD TV ενώ από το 2016 συνεργάζεται αποκλειστικά με την ελληνική τηλεόραση του ΣΚΑΪ, με την οποία μεταδίδουν ταυτόχρονα την ελληνική έκδοση του Survivor, ενώ ο ΣΚΑΪ την ίδια χρονιά είχε προβάλλει στην Ελλάδα και την σειρά Προδοσίες, κάτι που έκανε και το κανάλι epsilontv (νυν Open TV) το 2018, το οποίο πρόβαλλε στην Ελλάδα δύο σειρές παραγωγής του Sigma, Καταιγίδα και Βρέχει Έρωτα. Ο σταθμός εντάσσεται στο μεγαλύτερο συγκρότημα των εταιριών μέσων μαζικής ενημέρωσης της Κύπρου με το όνομα “ΔΙΑΣ” ως συνεργαζόμενος με άλλα μέσα τίτλος για την παραγωγή και παρουσίαση ειδήσεων, όπως το SigmaLive.com, το επίσης παγκύπριο Ράδιο Πρώτο και η εφημερίδα Σημερινή. Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του τηλεοπτικού Σταθμού ΣΙΓΜΑ είναι ο Κώστας Ν. Χατζηκωστής. Διευθυντής ειδήσεων και παρουσιαστής του κεντρικού δελτίου με τίτλο “Τομές στα γεγονότα” είναι ο Χρύσανθος Τσουρούλλης. Σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη και τη λειτουργία του τηλεοπτικού σταθμού ΣΙΓΜΑ έπαιξε ο αδικοχαμένος διατελέσεις Διευθύνων Σύμβουλος του σταθμού, Άντης Χατζηκωστής. Sigma TV Κύπρου - Επίσημη ιστοσελίδα Εκδοτικός Οίκος ΔΙΑΣ - Επίσημη ιστοσελίδα
Λιμνιά Αμμοχώστου

Η Λιμνιά είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Limnia». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Άννα Μαρία του Μπράουνσβαϊγκ-Κάλενμπεργκ-Γκέτινγκεν

Η Άννα Μαρία του Μπράουνσβαϊγκ-Κάλενμπεργκ-Γκέτινγκεν (γερμανικά: Anna Maria von Braunschweig-Calenberg-Göttingen), 23 Απριλίου 1532, Mύντεν - 20 Μαρτίου 1568 στο Nόιχαουζεν κοντά στο Kένιγκσμπεργκ της Πρωσίας) ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Κάλενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πρωσίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Έρικ Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Κάλενμπεργκ (1470–1540) και της Ελισάβετ των Χοεντσόλερν (1510–1558), κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1550 τον Aλβέρτο Α΄ μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ (1490-1568), ο οποίος είχε γίνει ο πρώτος δούκας της Πρωσίας το 1525. Ήταν η δεύτερη σύζυγός του. Ο Αλβέρτος Α΄ απεβίωσε από την πανώλη στις 20 Μαρτίου 1568 στο κάστρο Tάπιαου. Η ίδια η Άννα-Μαρία απεβιωσε 16 ώρες αργότερα από την πανώλη. Παντρεύτηκε το 1550 τον Αλβέρτο των Χοεντσόλερν δούκα της Πρωσίας και είχε τεκνα: Eλισάβετ 1551-1596. Αλβέρτος-Φρειδερίκος 1553-1618, δούκας της Πρωσίας.
Τζόσουα Τσέπτεγκεϊ

Ο Τζόσουα Κιπρούι Τσέπτεγκεϊ (Joshua Kiprui Cheptegei, γεννήθηκε 12 Σεπτεμβρίου 1996) είναι Ουγκαντέζος αθλητής του στίβου που ειδικεύεται στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Είναι ο κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στα 5.000 μέτρα και 10.000 μέτρα, ενώ είναι χρυσός Ολυμπιονίκης στο πρώτο αγώνισμα. Έχει τέσσερα μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

 Στο δημοτικό σχολείο έπαιξε για πρώτη φορά ποδόσφαιρο και δοκίμασε το άλμα εις μήκος και το τριπλούν, αλλά άλλαξε στο τρέξιμο όταν ανακάλυψε το ταλέντο του στις μεγάλες αποστάσεις. Σπούδασε ξένες γλώσσες και λογοτεχνία στην Καμπάλα για δύο χρόνια και απασχολείται στην Εθνική Αστυνομία της Ουγκάντα. Ως έφηβος, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2014 στα 10.000 μέτρα ανδρών. Την ίδια χρονιά πήρε το χρυσό πάνω από 10.000 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα U20 στο Γιουτζίν και οκτώ μήνες αργότερα κέρδισε τον τίτλο της Αφρικής U20 στην ίδια απόσταση. Το 2015 μετακόμισε στο Kaptagat της Κένυας για να προπονηθεί με τους καλύτερους των μεγάλων αποστάσεων, όπως ο Ελιούντ Κιπτσόγκε.Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στα 5.000 μέτρα και στα 10.000 μέτρα, τερματίζοντας όγδοος και έκτος αντίστοιχα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2017 στο Λονδίνο, κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στα 10.000 μέτρα, πίσω από τον Μο Φάρα. Πήρε δύο χρυσά μετάλλια στους Αγώνες της Βρετανικής Κοινοπολιτειας του 2018, στα 5.000 και 10.000 μέτρα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 της Ντόχα κέρδισε τα 10.000 μέτρα των ανδρών, ανανεώνοντας το αργυρό που είχε κερδίσει δύο χρόνια πριν.Την 1η Δεκεμβρίου 2019, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ των 10 χιλιομέτρων σε δημόσιο δρόμο σε συνάντηση στίβου στη Βαλένθια της Ισπανίας. Στις 16 Φεβρουαρίου 2020 στο Μονακό κατέρριψε και άλλο παγκόσμιο ρεκόρ στα 5 χιλιόμετρα δημόσιου δρόμου με χρόνο 12.51. Στις 13 Αυγούστου 2020, σε συνέντευξη τύπου για τη συνάντηση στίβου Herculis της σειράς Diamond League, ανακοίνωσε ότι επιδιώκει να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ και στα 5.000 μέτρα. Την επόμενη μέρα, με 13:35.36 όντως καταρρίπτει το παγκόσμιο ρεκόρ κατά δύο δευτερόλεπτα που κρατούσε ο Κενενίσα Μπεκέλε για 16 χρόνια. Τρεις μήνες μετά πετυχαίνει και νέο ρεκόρ κόσμου στα 10.000 μέτρα στο Μονακό με 26.11,00 καταρριπτοντας και το δεύτερο μακροχρόνιο ρεκόρ του Μπεκέλε. Έγινε έτσι ο 10ος αθλητής που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στα δύο αυτά αγωνίσματα του στίβου.Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο ήταν νικητής στα 5.000 μέτρα με χρόνο 12.58,15 και δεύτερος στα 10.000 μέτρα. Το χρυσό μετάλλιο ήταν δικό στα 10.000 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2022 στις Ηνωμένες Πολιτείες με χρόνο 27.27,43. Ο Τζόσουα Τσέπτεγκεϊ στην World Athletics
Κιθ Ρόουλι

Ο Κιθ Ρόουλι (Dr. Keith Christopher Rowley, γενν. 24 Οκτωβρίου 1949) είναι ηφαιστειολόγος και Πρωθυπουργός του Τρινιντάντ και Τομπάγκο από το 2015. Είναι αρχηγός του Εθνικού Κινήματος του Λαού (PNM) από τον Μάιο του 2010. Την περίοδο 2010-15 ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εκλέγεται βουλευτής στο Ντιέγκο Μάρτιν Γουέστ από το 1991.

 Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών και κατέχει διδακτορικό στη γεωλογία, με ειδικότητα στη γεωχημεία. Μετά το 1990 υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας, Υπαίθρου και Θαλάσσιων Πόρων, υπουργός Σχεδιασμού και Ανάπτυξης και υπουργός Οικισμού και υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας μέχρι την απόλυσή του από τον πρωθυπουργό Πάτρικ Μάνινγκ. Ο Ρόουλι διορίστηκε αρχηγός της αντιπολίτευσης το 2010. Υπηρέτησε σε αρκετές κοινοβουλευτικές επιτροπές. Ο Ρόουλι στήριξε την υποψηφιότητα του Άντονι Καρμόνα για το αξίωμα του Προέδρου της χώρας. Στις εκλογές του 2015 έπειτα από τη νίκη του κόμματός του o Ρόουλι έγινε πρωθυπουργός. Το κόμμα του εξασφάλισε τις 23 από τις συνολικά 41 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2015 ορκίστηκε πρωθυπουργός ενώπιον του προέδρου Άντονι Καρμόνα.Στις εκλογές του 2020 ο Ρόουλι επανεξελέγη για μια νέα θητεία και ορκίστηκε ξανά πρωθυπουργός στις 19 Αυγούστου 2020, ενώπιον της προέδρου, Πόλα-Μέι Γουίκς.
Μονομερές

Ένα μονομερές (ένα μέρος) είναι ένα μόριο που μπορεί να συνδεθεί χημικά με άλλα μόρια ώστε να σχηματίσει ένα πολυμερές. Επιπλέον, ο όρος «μονομερής πρωτεΐνη» μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια από τις πρωτεΐνες που συνθέτουν ένα πολυπρωτεϊνικό σύμπλοκο, όπως στην περίπτωση της ακτίνης. Το πιο κοινό φυσικό μονομερές είναι η γλυκόζη, που συνδέεται με γλυκοζιδικούς δεσμούς στα πολυμερή όπως κυτταρίνη και άμυλο και είναι πάνω από το 77% της μάζας όλων των υλικών των φυτών. Συνήθως ο όρος μονομερές αναφέρεται σε οργανικά μόρια που σχηματίζουν συνθετικά πολυμερή, όπως, παραδείγματος χάρη, βινυλοχλωρίδιο, που χρησιμοποιείται στην παραγωγή του πολυμερούς πολυβίνυλο χλωρίδιο (PVC). Η διεργασία με την οποία τα μονομερή συνδυάζουν άκρο με άκρο για να σχηματίσουν ένα πολυμερές λέγεται πολυμερισμός. Μόρια που αποτελούνται από μικρό αριθμό μονομερών μονάδων, μέχρι λίγες δεκάδες, λέγονται ολιγομερή.

 Τα αμινοξέα είναι φυσικά μονομερή που πολυμερίζονται στα ριβοσώματα για να σχηματίσουν πρωτεΐνες. Τα νουκλεοτίδια, μόρια που βρίσκονται στον πυρήνα του κυττάρου, πολυμερίζονται για να σχηματίσουν νουκλεϊκά οξέα – DNA και RNA. Τα μονομερή της γλυκόζης μπορούν να πολυμεριστούν για να σχηματίσουν άμυλο, γλυκογόνο ή κυτταρίνη· τα μονομερή της ξυλόζης μπορούν να πολυμεριστούν για να σχηματίσουν ξυλάνη. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, ένα άτομο υδρογόνου και μια ομάδα υδροξυλίου (-OH) χάνονται, για να σχηματίσουν H2Ο και ένα άτομο οξυγόνου συνδέει κάθε μονάδα μονομερούς. Λόγω του σχηματισμού νερού ως ενός από τα προϊόντα, αυτές οι αντιδράσεις είναι γνωστές ως αφυδατώσεις. Το ισοπρένιο είναι ένα φυσικό μονομερές και πολυμερίζεται για να σχηματίσει καουτσούκ, συνήθως cis-1,4-πολυισοπρένιο, αλλά επίσης και trans-1,4-πολυμερές. Οι ενώσεις μικρής μοριακής μάζας που δομήθηκαν από μονομερή αναφέρονται επίσης ως διμερή, τριμερή, κοκ., αν έχουν 2, 3, κ.ο.κ μονάδες μονομερών, αντίστοιχα. Οποιοσδήποτε αριθμός από αυτές τις μονομερείς μονάδες μπορεί να υποδεικνύεται με το αντίστοιχο ελληνικό πρόθεμα. Μεγαλύτεροι αριθμοί δηλώνονται συχνά στα αγγλικά (για την αγγλική γλώσσα) ή με αριθμούς αντί για τα ελληνικά.π.χ., ένα 20-μερές σχηματίζεται από 20 μονομερή. Μόρια που δημιουργούνται από μικρό αριθμό μονομερών μονάδων, μέχρι μερικές δεκάδες, ονομάζονται ολιγομερή. Εξετάζοντας την τρέχουσα σφικτή αγορά μονομερών, ιδιαίτερα στο προπυλένιο και τα οφέλη από τις διεργασίες ανάκτησης με βάση τις μεμβράνες, μεγάλοι παραγωγοί πολυολεφινών παγκοσμίως χρησιμοποιούν ήδη τέτοιες διεργασίες ανάκτησης σε νέες εγκαταστάσεις τελευταίας τεχνολογίας. Για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα των πιο παλιών εγκαταστάσεων, η χρήση της ανάκτησης έχει γίνει απαραίτητη. Polymer Structure
Δημοτικό Στάδιο Κορωπίου

Το Δημοτικό Στάδιο Κορωπίου είναι ένα ποδοσφαιρικό στάδιο στο Κορωπί και είναι έδρα του Α. Ο. Κορωπίου. Φέρει το όνομα του Αντώνη Πρίφτη, ενός αθλητή του στίβου με καταγωγή από το Κορωπί, ο οποίος αγωνίστηκε στη Μεσο-Ολυμπιάδα του 1906 και πέθανε κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο το 1913.

 Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1957 και το 1967 φτιάχτηκε η βόρεια εξέδρα του γηπέδου. Το 2003 τοποθετήθηκαν σε όλες τις εξέδρες πλαστικά καθίσματα, ενώ αντικαταστάθηκε ο χλοοτάπητας. Το 2006, ο Α.Ο. Κορωπί προβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική και από το χρηματικό έπαθλο της διοργάνωσης, κατασκευάστηκε και μία άλλη εξέδρα, αυξάνοντας την χωρητικότητα στις 3.500 θέσεις. Η χωρητικότητα-ρεκόρ για το γήπεδο έγινε τη σεζόν 1970-1971 στον αγώνα: Κορωπί - Παναιτωλικός για τη Β' Εθνική κατηγορία, με 3.200 θεατές να παρακολουθούν τον αγώνα. Το στάδιο στην ιστοσελίδα Stadia.gr Α.Ο. Κορωπί - Εγκαταστάσεις
Ειρήνη Συρίκαινα

Η Ειρήνη Συρίκαινα ήταν η τρίτη σύζυγος του Μανουήλ Α΄ της Τραπεζούντας. Πιθανώς να πρόκειται για την ίδια Ειρήνη Συρίκαινα για την οποία ο Μιχαήλ Πανάρετος αναφέρει πως λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου τον Σεπτέμβριο του 1332, στην διάρκεια των εκκαθαρίσεων που ακολούθησαν την άνοδο στον θρόνο του Βασιλείου Μέγα Κομνηνού.

 Η αρσενική μορφή του ονόματος της οικογένειάς της θεωρείται πως ήταν «Συρίκαινος» ή «Συρικός». Πιθανώς το όνομα αυτό να σχετίζεται με το νησί της Σύρου ή τους όρους Σύριος-Συρικός-Συριακός, οι οποίοι στο σύνολό τους αναφέρονται, στην ελληνική γλώσσα, στους Σύριους. Ο γεωγραφικός όρος Συρία αναφερόταν, επίσης, στις περιοχές της Κοίλης Συρίας και της Υπεριορδανίας. Στο πρόσωπο της Ειρήνης γίνεται μία σύντομη αναφορά στο χρονικό του Μιχαήλ Πανάρετου: «Και ο υιός του άρχοντα Μανουήλ και της κυράς Ειρήνης Συρίκαινας, ο άρχοντας Γεώργιος Κομνηνός, ανήλθε στον θρόνο και βασίλεψε για δεκατέσσερα έτη» Αυτό καταδεικνύει πως ήταν μητέρα του Γεώργιου, Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας και του Ιωάννη Β΄ της Τραπεζούντας, οι οποίοι θεωρούνται ως οι νεαρότεροι υιοί του Μανουήλ. Ο Μισέλ Κουρσανσκίς θεωρεί από την πλευρά του, πως η Ειρήνη νυμφεύθηκε τον Μανουήλ κάποια στιγμή μετά το 1253, έτος στο οποίο ο Μανουήλ απέστειλε πρεσβεία προς τον Βασιλέα Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας, ο οποίος ευρισκόταν τότε στη Σιδώνα μετά την ήττα του στην Μάχη του Φαρισκούρ, επιθυμώντας να νυμφευθεί κάποια από τις κόρες του. Η διπλωματική αυτή αποστολή εξηγείται από την ανάγκη του Μανουήλ να βρει σύζυγο, ενώ όταν ο Βασιλέας Λουδοβίκος αρνήθηκε να του δώσει το χέρι κάποιας κόρης του, ο Μανουήλ, ως συνέπεια, νυμφεύθηκε την Ειρήνη.Ο Μανουήλ απέκτησε τουλάχιστον δύο κόρες, των οποίων η μητέρα δεν αναφέρεται σε κάποια πηγή. Πιθανώς να επρόκειτο για κόρες της Ειρήνης ή κάποιας άλλης συζύγου του. Μία από τις κόρες νυμφεύθηκε τον Δημήτριο Β΄ της Γεωργίας, ενώ η άλλη νυμφεύθηκε κάποιον από τους Διδεβούλους του. Παρά το ότι αναφέρεται στις σύγχρονες γενεαλογίες ως όνομα, ο όρος «Διδεβούλος» ήταν τίτλος. Σύμφωνα με το έργο The Bagrationi (Bagration) Dynasty του Κρίστοφερ Μπάιερς, οι Διδεβούλοι ήσαν «μη-κληρονομικοί ευγενείς υψηλού αξιώματος, ανώτεροι των αζναούρων, οι οποίοι συχνά ευρίσκονταν στην υπηρεσία του κράτους».Ο Πανάρετος αναφέρει πως ο Μανουήλ απεβίωσε τον Μάρτιο του 1263, ενώ τον διαδέχθηκε ο Ανδρόνικος Β΄ Μέγας Κομνηνός, ο μοναδικός γνωστός υιός του από τον γάμο του με την Άννα Ξυλαλόη, η οποία και ήταν η πρώτη του σύζυγος. Βασιζόμενος σε ένα απόσπασμα των γεωργιανών Χρονικών του Σεβαστιανού, ο Άντονι Μπράιερ θεωρεί πως η Ειρήνη Συρίκαινα έπαιξε κάποιον ρόλο στην καθαίρεση του υιού της, Γεωργίου (ο οποίος έγινε Αυτοκράτορας το 1266 μετά τον θάνατο του ετεροθαλή αδερφού του, Ανδρόνικου), και ως εκ τούτου ήταν ακόμη ζωντανή τον Ιούνιο του 1280.
NGC 42

Ο NGC 42 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Πήγασο. Τον ανακάλυψε στις 30 Οκτωβρίου 1864 ο αστρονόμος Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) και ενδέχεται να αλληλεπιδρά βαρυτικά με τον παρακείμενο NGC 41.

 Δεδομένα για το NGC 42 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 42 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 42 στο Wikimedia Commons
387

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 387 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 387 (CCCLXXXVII ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αυγούστου και Ευτροπίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1140 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 387 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Άνοιξη - Ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ αυξάνει τους φόρους στην Αντιόχεια. Μία χωρική εξέγερση οδηγεί σε μία ταραχή και δημόσια κτήρια καίγονται. Ο Θεοδόσιος αποστέλλει αυτοκρατορικά στρατεύματα για την καταστολή της αναταραχής και κλείνει τα Δημόσια λουτρά και τα θέατρα. Ο Μάγνος Μάξιμος, σφετεριστής αυτοκράτορας της Δύσης, εισβάλλει στην Ιταλία. Ο Αυτοκράτορας Ουαλεντινιανός Β΄ διώκεται από τη Ρώμη. Δραπετεύει μαζί με τη μητέρα του Ιουστίνα και τις αδελφές του στη Θεσσαλονίκη (Θράκη). Χειμώνας - Ο χήρος αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ παίρνει τον Ουαλεντινιανό Β΄ υπό την προστασία του και παντρεύει την αδελφή του Φλαβία Γάλλα. Περσία Ειρήνη της Ακιλισηνής: ο Βασιλιάς Σαπώρης Γ΄ συνάπτει μία συνθήκη με το Θεοδόσιο Α΄. Η Αρμενία διαιρείται σε δύο βασίλεια και γίνεται ένα υποτελές κράτος για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και ένα για την Περσία. Τέχνες και επιστήμες Ο Ορειβάσιος, Έλληνας ιατρός, εκδίδει μία πραγματεία επί της παράλυσης και των αιμορραγιών. Θρησκεία Ο Αυγουστίνος βαφτίζεται την Ανάσταση από τον Άγιο Αμβρόσιο, Επίσκοπο Μιλάνου. Άγιος Πατρίκιος, προστάτης άγιος της Ιρλανδίας (προσεγγιστικό έτος γέννησης) (πεθαίνει το 461 ή το 493) Αλάθεος, φύλαρχος των Οστρογότθων (γεννιέται σε άγνωστο έτος) Αγία Μόνικα, μητέρα του Αυγουστίνου Ιππώνος (γεννιέται το 331-332)
1087 Αραβίς

Η Αραβίς (Arabis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,711. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο φυτό.

 Η μέση διάμετρος της Αραβίδος εκτιμάται σε 31,75 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,2248. Η Αραβίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 48 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Άνοιγμα Σαραγόσας

Το Άνοιγμα Σαραγόσας (Saragossa Opening) ή Άνοιγμα Χέμπελ (Hempel's Opening) είναι ένα άνοιγμα στο σκάκι που χαρακτηρίζεται από την αρχική κίνηση (σε αλγεβρική σημειογραφία): 1. γ3Επειδή τα λευκά παίζουν συνήθως πιο επιθετικά στο άνοιγμα, το άνοιγμα Σαραγόσας θεωρείται ένα ανορθόδοξο άνοιγμα και έχει καταταχθεί στον αντίστοιχο κωδικό A00 στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων (Encyclopaedia of Chess Openings).

 Το άνοιγμα αυτό έγινε δημοφιλές στον Σκακιστικό Όμιλο Σαραγόσας (Saragossa chess club, Σαραγόσα, Ισπανία) το 1919. Το επόμενο έτος ένα μέλος του ομίλου ο Χοσέ Χουνκόσα (José Juncosa) ανέλυσε το άνοιγμα στο Ρεβίστα ντελ Κλαμπ Αρτζεντίνο (Revista del Club Argentino). Το 1922, ξεκίνησε στο Μάνχαϊμ ένα θεματικό τουρνουά που απαιτούσε από τους παίκτες να ανοίγουν με 1.γ3, υπήρξαν τρεις συμμετέχοντες, ο Ζίγκμπερτ Τάρρας (Siegbert Tarrasch), ο Πωλ Λέονχαρντ (Paul Leonhardt) και ο Ζακ Μίζες (Jacques Mieses), το τουρνουά κέρδισε ο Τάρρας. Η κίνηση 1.γ3 στο άνοιγμα Σαραγόσας δεν φαίνεται με την πρώτη ματιά μια φιλόδοξη κίνηση. Ανοίγει μια διαγώνια για την βασίλισσα, αλλά δεν έχει μεγάλες αξιώσεις για το κέντρο. Ετοιμάζεται να προωθήσει το πιόνι στο τετράγωνο δ4, αλλά τα λευκά θα μπορούσαν απλά να παίξουν αυτή την κίνηση αμέσως. Επίσης, το πιόνι στο γ3 έχει το προφανή μειονέκτημα του ότι στερεί το τετράγωνο γ3 από τον ίππο των λευκών. Η διαφορά μεταξύ της κίνησης 1.γ3 και της 1.δ4 είναι ότι η τελευταία εξασφαλίζει ότι τα μαύρα δεν θα παίξουν 1...ε5, ενώ πιο προσεκτικά η 1.γ3 εξακολουθεί να επιτρέπει στα μαύρα να απαντήσουν με 1...ε5, έτσι το άνοιγμα αυτό δίνει στα λευκά τη δυνατότητα να διατηρήσουν επιπλέον τέμπο αναγκάζοντας τα μαύρα να απαντούν μετά από κάθε κίνηση των λευκών. Δεν είναι μια φοβερή κίνηση, ωστόσο, γιατί είναι πιθανό να μετατραπεί σε πολλά στερεά συστήματα, που συμπεριλαμβάνουν, ονομάζοντας λίγες επιλογές ανοιγμάτων, την αντεστραμένη Άμυνα Κάρο-Κανν (Caro-Kann Defence) ή τη Σλαβική Άμυνα (Slav Defense), αλλά με ένα έξτρα τέμπο για τα λευκά), την Βαριάντα Ανταλλαγής (Exchange Variation) της Άρνησης (Declined) του Γκαμπί της Βασίλισσας (Queen's Gambit), μετά από 1. γ3 ε5, 2. δ4, ε×δ4, 3. γ×δ4, δ5..., στο στερεό αλλά παθητικού τύπου Παρτίδα πιονιού της βασίλισσας (Queen's Pawn Game), όπου μετά από 1. γ3 Ιζ6, 2. δ4... ή 1. γ3 δ5, 2. δ4..., ή στην αντεστραμένη (Scandinavian Defense), όπου μετά από 1. γ3 ε5, 2. δ4 ε×δ4, 3. Β×δ4!; Ιγ6, 4. Βα4..., όπως επίσης στο Άνοιγμα Πονζιάνι (Domenico Lorenzo Ponziani) και στην Κεντρική Παρτίδα (Center Game). Dunnington, Angus (2000). Winning Unorthodox Openings. Everyman Chess. ISBN 978-1-85744-285-4. Hooper, David Vincent· Whyld, Kenneth (1992). The Oxford Companion to Chess (2η έκδοση). Oxford University Press. σελ. 354. ISBN 0-19-280049-3. Schiller, Eric (2002). Unorthodox Chess Openings (2η έκδοση). Cardoza. σελ. 329. ISBN 1-58042-072-9. Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Saragossa Opening
Χρυσοπηγή Λασιθίου

Η Χρυσοπηγή (μέχρι το 1955 Ρουκάκα) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Σητείας, στην ανατολική Κρήτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 179 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 430 μέτρων, στους πρόποδες του όρους Κοπροκεφάλα, σε απόσταση 30 χιλιομέτρων από τη Σητεία.

 Στη θέση Κοράκια έχει εντοπιστεί κεραμική των υστερομινωικών-πρωτογεωμετρικών χρόνων.Το χωριό αναφέρεται σε έγγραφο του 1390 με την ονομασία Ρουκάκα, όπου αναφέρεται ότι ήταν φέουδο του Φράγκουλου Μουντάτσιο. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Ο Στέφανος Ξανθουδίδης πρότεινε ότι έχει αραβική προέλευση, ενώ ο Κωνσταντίνος Καλοκύρης πίστευε ότι ήταν παραφθορά της ιταλικής λέξης rocca. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Rucaca στην επαρχία Σητείας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Rucaca με 262 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Ruccaca. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Rukaka με 30 χαράτσια.Κατά τους οθωμανικούς χρόνους ήταν ένα από τα μεγαλύτερα μουσουλμανικά χωριά της περιοχής και διέθετε μεγάλο τζαμί. Το 1828, κατά τη διάρκεια της επανάστασης, στο χωριό επιτέθηκαν 2500 άντρες με αρχηγούς τον Γεώργιο Τσουδερό, τον Πρωτοπαπαδάκη και τον Παναγιώτη Ζερβουδάκη, με αποτέλεσμα οι μουσουλμάνοι να το εγκαταλείψουν και να πάνε στις Λιθίνες, όπου κλείστικαν μαζί στον εκεί πύργο. Οι επαναστάτες έβαλαν φωτιά στον πύργο, με αποτέλεσμα σχεδόν όλοι οι πολιορκημένοι να πεθάνουν. Το χωριό αναφέρεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Rhukaka με 18 χριστιανικές και 14 μουσουλμανικές οικογένειες. Κατά την επανάσταση του 1866 ήταν η έδρα της διοικητικής επαναστατικής επιτροπής των προκρίτων της περιοχής.Στην απογραφή 1881 αναφέρεται ως Ρουκάκα με 226 χριστιανούς και 328 μουσουλμάνους κατοίκους, και αποτελούσε έδρα ομώνυμου δήμου. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1897, η Ρουκάκα πολιορκήθηκε και τελικά οι μουσουλμάνοι επέζησαν εξαιτίας της επέμβασης του μητροπολίτη Ιεροσητείας Αμβρόσιου, καθώς και Γάλλων ναυτών. Στην απογραφή του 1900, η Ρουκάκα είχε 221 κατοίκους και εξακολουθούσε να είναι έδρα δήμου. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 η Ρουκάκα (από το 1955 και έπειτα Χρυσοπηγή) ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία διατηρήθηκε μέχρι το πρόγραμμα Καποδίστριας, οπότε και προσαρτήθηκε στον δήμο Μακρύ Γυαλού. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2010 αποκαστάθηκε η κοινότητα και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιεράπετρας, αλλά την επόμενη χρονιά αποσπάστηκε από τον δήμο και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Η πορεία του πληθυσμού του οικισμού σύμφωνα με τις απογραφές είναι η εξής: Κοινότητα Χρυσοπηγής
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Αζερμπαϊτζάν

Η Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Αζερμπαϊτζαν (αζερικά: Azərbaycan Birinci Divizionu) είναι το δεύτερο υψηλότερο επαγγελματικό ποδοσφαιρικό τμήμα στο Αζερμπαϊτζάν. Ιδρύθηκε το 1992 και διοργανώνεται κάθε χρόνο απο την Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν (LFP), υπό την αιγίδα της Ομοσπονδίας Ποδοσφαιρικών Ενώσεων Αζερμπαϊτζάν (ΑFFA).

 Μετά την δυάλιση της ΕΣΣΔ και την κατάργηση του Σοβιετικού πρωταθλήματος αποφασίστηκε από τις τοπικές ομάδες η ίδρυση ενώς τοπικού πρωταθλήματος στο ανεξάρτητο πλέον Αζερμπαϊτζάν. Έτσι αποτελεί σήμερα την δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου στο Αζερμπαϊτζάν με πρώτη να είναι η Πρέμιερ Λίγκ. Νεφτσάλα Καραμπάκ Ράβαν Μπακού Αγκσού Μπακίλι Τουράν-Τ- Μίλ-Μουγκαν Ζίρα Κέπεζ Σαχντάγκ Λοκομοτίβ-Μπιλαχάρι MOIK Μπακού Σούσα Σεμκίρ Γκόγιεζεν Ενερτζέτικ Επίσημος ιστότοπος
Μπέγιο

Το Μπέγιο (Ισπ. Bello) είναι πόλη και δήμος στο νομό Αντιόχειας της Κολομβίας. Βρίσκεται στη κοιλάδα ντε Αμπουρρά, μια κοιλάδα στην ορορσειρά των Άνδεων και ανήκει στο μητροπολιτικό συγκρότημα της πρωτεύουσας Μεδεγίν. Συνορεύει στα βόρεια με το δήμο του Σαν Πέδρο δε λος Μιλάγρος, στα ανατολικά με το δήμο Κοπακαμπάνα, στα νότια με το δήμο του Μεδεγίν και στα δυτικά με τους δήμους Μεδεγίν και Χερόνιμο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2005 έχει 532.973 κατοίκους και ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στο νομό της Αντιόχειας.

 Το Ιούλιο του 1541 στρατεύματα υπό τις διαταγές του Χερόνιμο Λούις Τεχέλο (αναπληρωτής στρατάρχης του Χόρχε Ρομπλέδο) βρήκε την ευρεία κοιλάδα του Λος Αμπουρρά όπου κατοικούσαν ιθαγενείς αγρότες που είχαν "ένα περιβάλλον οργανωνομένο σε ομάδες με διάσπαρτα σπίτια, που σχηματίζουν συστάδες των σπιτιών". Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην πόλη της Νικίας (Niquías), που κατέλαβανε το έδαφος που σήμερα ονομάζεται Μπέγιο. Το 1574 ο Γκασπάρ δε Ρόδας ζήτησε επιχορήγηση γης στην κοιλάδα Αμπουρρά από το δημαρχείο της Σάντα Φε ντε Αντιόχεια, προκειμένου να εγκαταστήσει σ 'αυτό «κοπάδια ζώων και καλλιέργειες», με σκοπό την παροχή τροφίμων για την κατάκτηση. Του δώθηκαν τα εδάφη από το λόφο Ασίεντος βιέχος δε Αμπουρρά (Asientos viejos de Aburrá) - μια περιοχή που καταλαμβάνεται τώρα από το κέντρο της πόλης Μεδεγίν - και προς τα κάτω, περιλαμβανομένης της Νικίας. Το 1576 ο αρχηγός του Ρόδας ήρθε να ασκήσει τον έλεγχο της περιοχής για το ισπανικό Στέμμα, επιτρέποντας τη χρήση του εδάφους για αγροκτήματα, μαντριά και τα κοπάδια. Από το 1613 η περιοχή άρχισε να ονομάζεται Ατοβιέχο αντί Άτο ντε Ρόδας ή Άτο ντε Αμπουρρά ώστε να διακρίνεται από αυτά τα κοπάδια. Για να τονιστεί η ευγενής καταγωγή και το κύρος των αποίκων άρχισαν να χτίζουν στα αγροκτήματά τους εξωκκλήσια. Έτσι μπορεί να συναχθεί ότι το Μπέγιο δεν ιδρυθήκε επίσημα, ώστε να «περιλαμβάνει ένα κανονικό μοτίβο πλατείες και δρόμους. Hatoviejo δεν ήταν ένα χωριό όπως ήταν στην αρχή η πόλη Κανδελάρια.» Το πρώτο από αυτά κατασκευάστηκε το 1653 και ακολούθησαν και άλλα τα οποία στη συνέχεια καταστράφηκαν. Η πόλη ονομάστηκε Άτο Βιέχο, αλλά το 1883 μετονομάστηκε σε Μπέγιο για να τιμηθεί ο Αντρές Μπέγιο. Μεξικό Σαν Νικολάς δε λος Γαρσα Η επίσημη ιστοσελίδα του Βευο (Ισπανικά)
Ρωμαίικο Βοιωτίας

Το Ρωμαίικο είναι μικρός πεδινός οικισμός του Δήμου Λεβαδέων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκεται κοντά στον Ορχομενό, στη δυτική πλευρά του όρους Ακόντιο, δίπλα στις όχθες του Κηφισού. Ο πληθυσμός του οικισμού σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 232 κάτοικοι, κάποιοι από τους οποίους ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.

 Το Ρωμαίικο αποτέλεσε έδρα της ομώνυμης κοινότητας που συστάθηκε το 1912 και καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, το 1998, οπότε εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Λεβαδέων. Η κοινότητα Ρωμαίικου περιλάμβανε αρχικά και τους οικισμούς Θούριο και Προσήλιο που αποτέλεσαν στη συνέχεια ξεχωριστές κοινότητες και τον οικισμό Άγιος Ανδρέας που εντάχθηκε αργότερα στην κοινότητα Αγίου Σπυρίδωνα. Ο πληθυσμός του παρουσίαζε αύξηση μέχρι τη δεκαετία το 1940, ενώ στη συνέχεια παρουσιάζει ελαφριά μείωση: Πορεία του πληθυσμού Μέχρι τη δεκαετία του 1990 στο χωριό λειτουργούσε μύλος από ηπειρώτικη οικογένεια που είχε εγκατασταθεί στον οικισμό. Αυτός ήταν και ο μοναδικός μύλος που έχει λειτουργήσει ποτέ στον οικισμό αυτό και αποτελούσε το κύριο αξιοθέατο της περιοχής. Επίσης σημαντικό τμήμα του πληθυσμού είναι Παλαιοημερολογίτες, γεγονός που από άποψη κουλτούρας το διαφοροποιεί από την υπόλοιπη δυτική Βοιωτία. Δήμος Λεβαδέων, τα δημοτικά διαμερίσματα.
Ιλίσια

Τα Ιλίσια είναι συνοικία της Αθήνας που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Δήμου Αθηναίων, ανάμεσα στους Αμπελοκήπους, το Γουδή, του Ζωγράφου, την Καισαριανή, το Χίλτον, τα Κουντουριώτικα και το Παγκράτι.

 Την περιοχή οριοθετούν οι οδοί Παπαδιαμαντοπούλου, Λαοδικείας, Νυμφαίου και Βακχυλίδου. Στο τμήμα αυτό της Αθήνας υπήρχε παλιότερα και η φτωχογειτονιά Αβησσυνία, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την ομώνυμη πλατεία στο Μοναστηράκι. Τα Ιλίσια διέρρεε ο Ιλισός ποταμός, απ' τον οποίο και πήραν το όνομά τους. Σήμερα, ο Ιλισός ρέει κάτω από τις οδούς Μιχαλακοπούλου, Βασιλέως Κωνσταντίνου και Καλλιρρόης, διότι από τη δεκαετία του 1960 έχει υπογειοποιηθεί. Τα Ιλίσια είναι απ' τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Αθήνας, γεμάτη με πολυώροφα κτίρια και στενούς κατά κύριο λόγο δρόμους. Διαθέτει όμως το πευκόφυτο Άλσος Ιλισίων και τις πλατείες Μαδρίτης και Βραζιλίας με αρκετό πράσινο. Η περιοχή εξυπηρετείται από το Σταθμό «Μέγαρο Μουσικής» του Μετρό Αθηνών, του οποίου η ανατολική είσοδος βρίσκεται μπροστά στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, καθώς και από πολλές γραμμές λεωφορείων και τρόλεϊ. Τα Άνω Ιλίσια είναι μία περιοχή βόρεια των Ιλισίων, από την οποία ξεκινά η Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου. Παλαιότερα, ονομαζόταν Κουπόνια ή Καμπούνια. Σήμερα ανήκουν διοικητικά στον Δήμο Ζωγράφου. Μυρτώ Αλικάκη, ηθοποιός Γιώργος Αμυράς, δημοσιογράφος και πολιτικός Ξένια Καλογεροπούλου, ηθοποιός Κωνσταντίνος Καζάκος, ηθοποιός Τζένη Καρέζη, ηθοποιός Νατάσσα Μποφίλιου, τραγουδίστρια Κυριάκος Ποντικέας, υδατοσφαιριστής Λήδα Πρωτοψάλτη, ηθοποιός Σώτη Τριανταφύλλου, συγγραφέας Έλλη Φωτίου, ηθοποιός Ελένη Ψυχούλη, γευσιγνώστρια Αθήνα Ζωγράφου Καισαριανή
Άτλας Τελλ

Ο Άτλας Τελλ (αραβικά: الاطلس التلي‎) είναι οροσειρά μήκους πάνω από 1.500 χιλιόμετρα και αποτελεί τμήμα της οροσειράς του Άτλαντα στη Βόρεια Αφρική, που εκτείνεται από το Μαρόκο μέχρι την Τυνησία. Οι οροσειρές αυτού του συστήματος έχουν μέσο υψόμετρο περίπου 1.500 μέτρων και σχηματίζουν ένα φυσικό φράγμα μεταξύ της Μεσογείου και της Σαχάρας. Η υψηλότερη κορυφή του είναι η κορυφή Λαλλά Χεντιτζά, με υψόμετρο 2.308 μ. στην οροσειρά Τζουρτζουρά.Αρκετές μεγάλες πόλεις όπως η πρωτεύουσα της Αλγερίας, το Αλγέρι, και το Οράν βρίσκονται στη βάση του Άτλαντα Τελλ. Η Κωνσταντίνη βρίσκεται 80 χιλιόμετρα στην ενδοχώρα σε υψόμετρο 650 μέτρων.

 Ο Άτλας Τελλ εκτείνεται παράλληλα με τις ακτές της Μεσογείου. Μαζί με τον Σαχαριανό Άτλαντα στα νότια, σχηματίζει το βορειότερο από δύο περισσότερο ή λιγότερο παράλληλες οροσειρές που συγκλίνουν η μία προς την άλλη προς τα ανατολικά, παραμένοντας αρκετά διακριτές στη Δυτική Αλγερία και συγχωνεύονται στην Ανατολική Αλγερία. Στο δυτικό άκρο, καταλήγει στις οροσειρές Ριφ και Μέσου Άτλαντα στο Μαρόκο. Ο Άτλας Τελλ είναι επίσης ένα ξεχωριστό φυσιογραφικό τμήμα της μεγαλύτερης περιοχής του Άτλαντα, το οποίο με τη σειρά του είναι μέρος του ευρύτερου φυσιογραφικού αφρικανικού αλπικού συστήματος.Ο Άτλας Τελλ και ο Σαχαριανός Άτλαντας σχηματίζουν δύο φυσικά εμπόδια, ο πρώτος προς τη Μεσόγειο και ο δεύτερος προς τη Σαχάρα. Ανάμεσά τους βρίσκεται η κοιλάδα του Σελίφ και διάφορων μικρότερων ποταμών.Νότια του Άτλαντα Τελλ βρίσκεται το υψηλό οροπέδιο των Ωτ Πλαιν (~ 1000 μ. σε υψόμετρο) με επίπεδο έδαφος όπου συλλέγεται νερό κατά τη διάρκεια της υγρής περιόδου, σχηματίζοντας μεγάλες ρηχές αλμυρές λίμνες που λαμβάνουν μορφή αλυκής καθώς στεγνώνουν. Στη γεωργία της περιοχής περιλαμβάνεται η βοσκή προβάτων και αιγών στις καλύτερα αρδευόμενες καθώς και διάφορες εκτροφές. Στην περιοχή καλλιεργείται ξηρό κριθάρι.Ο Σελίφ είναι ένα ποτάμι μήκους 725 χιλιομέτρων με τις πηγές του στον Άτλαντα Τελλ και εκβάλλει στη Μεσόγειο. Ο Σελίφ χαρακτηρίζεται από μια εξαιρετικά εύφορη κοιλάδα. Άλλα σημαντικά ποτάμια που έχουν τις πηγές τους στην οροσειρά είναι οι ποταμοί Μετζερντά και Σεϊμπούς. Μόνο εποχιακά ρεύματα ρέουν νότια από τον Άτλαντα Τελλ. Ο Άτλας Τελλ χαρακτηρίζεται από τυπικό μεσογειακό κλίμα, ζεστό με ξηρά καλοκαίρια και ήπιους, βροχερούς χειμώνες με χιόνι στα ανώτερα υψόμετρα. Κατά συνέπεια, οι βόρειες πλαγιές του Άτλαντα Τελλ καλύπτονται από το ενδημικό Abies numidica και επίσης κέδρο του Άτλαντα, πεύκα και φελλόδενδρα. Το καλοκαίρι ζεστός, ξηρός άνεμος, ο Σιρόκος, φυσά βόρεια από τη Σαχάρα απέναντι από τον Άτλαντα Τελλ, προκαλώντας θαμπές, ξηρές συνθήκες κατά μήκος της βόρειας ακτής της Αφρικής. Παρά το ξηρό κλίμα, εξασκείται καλλιέργεια κριθαρίου και σιταριού στην περιοχή του Άτλαντα Τελλ. Το φαράγγι Σιφά βρίσκεται εντός του Άτλαντα Τελλ. Αυτή η τοποθεσία είναι ένας από τους λίγους εναπομείναντες βιότοπους του απειλούμενο πρωτεύοντος, Μακάκου της Μπαρμπαριάς (Macaca sylvanus). Κατάλογος βουνών στην Αλγερία Σαχαριανός Άτλαντας
Διαιρέσεις του Άσαμ

Η πολιτεία του Άσαμ στην Ινδία έχει πέντε περιφερειακές διαιρέσεις, που η καθεμία περιλαμβάνει μια σειρά από επαρχίες. Το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για τη διοίκηση της διαίρεσης έχει οριστεί ως Επίτροπος Διαίρεσης.

 Το 1874, το Άσαμ συγκροτήθηκε ως επαρχία Επικεφαλής Επιτρόπου με έδρα το Σιλόνγκ, πάλαι ποτέ πρωτεύουσα του Άσαμ, που ανήκει τώρα στη Μεγκαλάγια. Για την καλύτερη διαχείριση των έξι επαρχιών, τις Γκοαλπάρα, Καμρούπ, Σονιτπούρ, Ναγκαόν (πρώην Νοουγκόνγκ), Σιβασαγκάρ (πρώην Σιμπσαγκάρ) και Λαχιμπούρ, (οι επαρχίες της κοιλάδας του Βραχμαπούτρα, ονομάζονταν επίσης Κοιλάδα Άσαμ), ο Δικαστής της Κοιλάδας Άσαμ έλαβε τη πρόσθετη αρμοδιότητα του επιτρόπου στο 1880. Το 1905, τα αξιώματα του Δικαστή και Επιτρόπου διαχωρίστηκαν στη Κοιλάδα Άσαμ, εκτός από την προσθήκη ένα ξεχωριστό γραφείο Επιτρόπου για τη διοίκηση των Επαρχιών Λόφου και Κοιλάδας Σούρμα. Γκουουαχάτι Ντιμπρουγκάρ Αυτός είναι ο κατάλογος των παλαιότερων αστικών περιοχών με βάση τα πρώτα χρόνια σχηματισμού των αστικών φορέων, πριν την ανεξαρτησία της Ινδίας το 1947.
Χέρμαν φον Ζάλτσα

Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα (γερμ. Hermann von Salza, περ. 1170-1239) ήταν ο τέταρτος Μεγάλος Μάγιστρος του ιπποτικού τάγματος των Τευτόνων Ιπποτών, από το 1209 έως το 1239. Χάρη στη δράση του, το τάγμα αύξησε τον πλούτο, τη δύναμη και το κύρος του, αναδεικνυόμενο σε ισχυρή δύναμη της εποχής.

 Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα ήταν γόνος του Οίκου των Ζάλτσα, μιας οικογένειας ευγενών από το Bad Langensalza της Θουριγγίας. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή του, μέχρι το 1209, όταν και διαδέχεται τον Χάινριχ φον Τούνα, στην ηγεσία του Τάγματος των Τευτόνων Ιπποτών. Μετά την έκκληση του βασιλιά Ανδρέα Β' της Ουγγαρίας, οδήγησε το τάγμα στη νοτιοανατολική Τρανσυλβανία, ώστε να προστατεύσει την περιοχή από τους Κουμάνους της κεντρικής Ασίας. Αφού νίκησε τους πολεμοχαρείς νομάδες, ίδρυσε ένα νέο κράτος, στο οποίο μετέφερε Γερμανούς αγρότες για να το αποικήσουν. Οι ευγενείς του ουγγρικού κράτους διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την παρουσία του τάγματος, πείθοντας τον βασιλιά τους, να τους διώξει. Το 1224 ο Ανδρέας Β' αποκαλώντας τους «φωτιά κάτω από το πουκάμισο, ποντικό στο σακί, οχιά στον κόρφο» τους επιτέθηκε και εν τέλει τους απομάκρυνε. Εν τω μεταξύ, ο ίδιος ο φον Ζάλτσα, συνόδευσε τον αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν στην ΣΤ' Σταυροφορία. Γυρίζοντας στην Ευρώπη, ο φον Ζάλτσα βοήθησε στην άρση του αφορισμού του Φρειδερίκου Β' από τον πάπα Γρηγόριο Θ'. Το 1230, δέχτηκε την έκκληση του Κορράδου της Μαζοβίας για υποταγή των παγανιστών Πρώσσων, με αντάλλαγμα την επαρχία της Κουλμερλάνδης, καθώς και όσα εδάφη μπορούσε να κατακτήσει. Διέταξε επέλαση των ιπποτών του, μονάχα αφού διαβεβαιώθηκε και από τον Φρειδερίκο Β' και από τον πάπα Γρηγόριο Θ', ότι θα διατηρούσε τις περιοχές που θα κυρίευε. Μέχρι το 1236, όταν και πέτυχε την αφομοίωση των Αδελφών του Ξίφους στους Τεύτονες Ιππότες, τα εδάφη του τάγματος εκτείνονταν πέρα από τα όρια της Πρωσίας. Ωστόσο, η δυσαρέσκεια των μελών του τάγματος, για τη διαρκή απουσία του Μάγιστρού τους μεγάλωνε και τελικά τον αποτράβηξαν από την πολιτική ζωή. Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα δεν ανταποκρίθηκε εξίσου ως θρησκευτικός ηγέτης και το 1238 αποσύρθηκε στο Σαλέρνο, όπου και απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 1239. Ο Χέρμαν φον Ζάλτσα υπήρξε ικανότατος διπλωμάτης και πολιτικός της εποχής του. Περιγράφεται από ένα συγχρονό του ως: "εύγλωττος, ευπροσήγορος, συνετός, προσεχτικός, διορατικός και ένδοξος σε όλες του τις πράξεις"Αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στον πάπα Γρηγόριο Θ' και τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β' Χοενστάουφεν, εξασφαλίζοντας την εύνοια και των δύο. Έτσι, οι Τεύτονες Ιππότες απέκτησαν προνόμια και κύρος, αλλά και εδάφη στην Ιταλία, την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Παλαιστίνη. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός, πως μετά τον θάνατό του το 1239, η ήδη τεταμένη σχέση μεταξύ των ισχυρών αυτών ανδρών χειροτέρευσε κατά πολύ.
Θεοδοτίων

Ο Θεοδοτίων υπήρξε Ιουδαίος προσήλυτος φιλόσοφος που άκμασε περί το 176 μ.Χ.. Γεννήθηκε στην Έφεσο και ήταν οπαδός του Μαρκίωνα του Ποντικού (Πόντιου). Διδάχτηκε από τον Εβίωνο, και γι' αυτό ονομάστηκε Εβιωνίτης. Ήταν αρχικά χριστιανός, αργότερα όμως ασπάστηκε τον Ιουδαϊσμό.

 Έγραψε μια νεώτερη μετάφραση της Θείας Γραφής, η οποία έγινε γνωστή στον Ειρηναίο το 176 ή 177. Άνθιμος Γαζής (1807). Βιβλιοθήκης Ελληνικής βιβλία δύο : Περιέχοντα κατά χρονικήν πρόοδον τας περί των εξόχων Ελλήνων Συγγραφέων βεβαιωτέρας ειδήσεις / Συνερανισθέντα εκ παλαιών και νεωτέρων Κριτικών, και εκδοθέντα υπό Ανθίμου Γαζή του Μηλιώτου. Εν Βενετία: Εκ της Τυπογραφίας Πάνου Θεοδοσίου του εξ Ιωαννίνων. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2011.
Στάδιο Μπενίτο Βιγιαμαρίν

Το Στάδιο Μπενίτο Βιγιαμαρίν (ισπανικά: Estadio Benito Villamarín) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στη Σεβίλλη της Ισπανίας, το οποίο είναι η έδρα της Ρεάλ Μπέτις από την κατασκευή του το 1929. Έχει χωρητικότητα 60.720 θεατών.

 Ήδη από το 1912, ο Ισπανός αρχιτέκτονας Ανίμπαλ Γκονθάλεθ είχε έναν αρχικό σχεδιασμό ενός σταδίου για την Ιβηροαμερικανική Έκθεση του 1929. Η εκτελεστική επιτροπή ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Αντόνιο Ιγιάνες ντελ Ρίο να ολοκληρώσει το σχέδιο το 1923 Πολλές τοποθεσίες εξετάστηκαν για το νέο στάδιο όταν τελικά η τρέχουσα τοποθεσία επιλέχθηκε από τον επίτροπο Κρουζ Κόντε. Η τεχνική μελέτη για την κατασκευή του έγινε από τον Μανουέλ Μαρία Σμιθ που σχεδίασε το Στάδιο Σαν Μαμές της Αθλέτικ Μπιλμπάο το 1913. Οι κατασκευαστικές εργασίες ξεκίνησαν το 1923 και τελικά ολοκληρώθηκαν στα τέλη του 1928. Το νεόκτιστο Εκθεσιακό Στάδιο (Estadio de la Exposición) εγκαινιάστηκε επίσημα στις 17 Μαρτίου 1929, φιλοξενώντας έναν διεθνή αγώνα όπου η Ισπανία νίκησε την Πορτογαλία με 5-0. Το 1936, η Ρεάλ Μπέτις απέκτησε τη μίσθωση του γηπέδου και έγινε ο μοναδικός μισθωτής του. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, το Δημοτικό Συμβούλιο της Σεβίλλης επίταξε το στάδιο και το παρέδωσε στον στρατό. Το στάδιο υπέστη μεγάλες ζημιές ως αποτέλεσμα του πολέμου και χρειάστηκε ανακαίνιση. Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν με τη βοήθεια του Στρατηγού Γκονθάλο Κέιπο ντε Γιάνο και το στάδιο άνοιξε ξανά στις 12 Μαρτίου 1939. Το 1958, πραγματοποιήθηκε η επέκταση της βόρειας και της νότιας κερκίδας από τον αρχιτέκτονα Αντόνιο Ντελγάδο ι Ρόιγκ. Το 1959 εγκαταστάθηκε ηλεκτροφωτισμός με 4 πύργους των 48 προβολέων έκαστος. Στις 12 Αυγούστου 1961, το γήπεδο έγινε ιδιοκτησία της Ρεάλ Μπέτις. Λίγες μέρες αργότερα, το στάδιο μετονομάστηκε από τον Μπενίτο Βιγιαμαρίν, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου μεταξύ 1955 και 1965. Μεταξύ 1971 και 1973, η βόρεια και η νότια κερκίδα κατεδαφίστηκαν ολοσχερώς για να ξαναχτιστούν. Με συνεχείς εργασίες επέκτασης κατά τη δεκαετία του 1970, η χωρητικότητα του σταδίου αυξήθηκε στις 48.500 θέσεις. Ωστόσο, μεγάλες εργασίες ανακαίνισης πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 1979 και 1982 για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 και η χωρητικότητα του σταδίου αυξήθηκε σε 50.253 θέσεις. Το στάδιο φιλοξένησε 2 αγώνες ομίλων κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης. Το 1997, το στάδιο μετονομάστηκε από τον τότε πρόεδρο του συλλόγου, Μανουέλ Ρούιθ ντε Λοπέρα. Ωστόσο, το 2010, οι οπαδοί της Ρεάλ Μπέτις ψήφισαν να αλλάξουν το όνομα του γηπέδου για να τιμήσουν τον πρώην πρόεδρο του συλλόγου Μπενίτο Βιγιαμαρίν.Το 2016, κατεδαφίστηκε η νότια κερκίδα του γηπέδου για επέκταση. Μετά τις πιο πρόσφατες ανακατασκευές, η συνολική χωρητικότητα του γηπέδου αυξήθηκε από 52.000 σε 60.720 θέσεις. Οι εργασίες επέκτασης ολοκληρώθηκαν τον Αύγουστο του 2017 εγκαίρως για τη σεζόν 2017-18 της Πριμέρα Ντιβισιόν. Το στάδιο φιλοξένησε δύο αγώνες ομίλων του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982. Σελίδα γηπέδου στον ιστότοπο της Ρεάλ Μπέτις (ισπανικά) Στάδια στην Ισπανία (αγγλικά)
Τζέιμς Κάρλαϊλ

Ο Σερ Τζέιμς Κάρλαϊσλ (Sir James Carlisle, 5 Αυγούστου 1937-) ήταν ο Γενικός Κυβερνήτης στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα από το 1993 μέχρι το 2007. Ήταν ο πρώτος γενικός κυβερνήτης με καταγωγή από την Αντίγκουα.

 Γεννήθηκε στο χωριό Μπόλανς, στην Αντίγκουα και σπούδασε στο τεχνολογικό κολέγιο του Νορθάμπτον και Οδοντιατρική (απέκτησε μπάτσελορ) στο Ντάντυ, στην Αγγλία. Παντρεμένος με τη Nalda Amelia, ανήκει στο θρησκευτικό δόγμα των Αντβεντιστών της Έβδομης Ημέρας. Εργάστηκε ως οδοντίατρος τόσο ιδιωτικά όσο και στο δημόσιο τομέα, στη χώρα του και στη Βρετανία. Την περίοδο 1961-66 υπηρέτησε στη βασιλική πολεμική αεροπορία της Αγγλίας. Όταν έγινε Γενικός Κυβερνήτης ανέλαβε και διοικητής του Στρατού. Διορίστηκε στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη και αντιπροσώπου της Βασίλισσας στις 10 Ιουνίου 1993. Παρέμεινε στο αξίωμα ως τις 30 Ιουνίου του 2007, οπότε τον διαδέχθηκε η Λουίζ Λέικ-Τακ. https://web.archive.org/web/20120919201439/http://www.adventistreview.org/2004-1550/story1.html - Συνέντευξη. Επίσημη βιογραφία - υπό κατασκευή
Σαρλ Γκλαιρ

Ο Σαρλ Γκλαιρ (γαλλικά: Charles Gleyre, πλήρες όνομα Μαρκ Σαρλ Γκαμπριέλ Γκλαιρ, Marc Charles Gabriel Gleyre, 2 Μαΐου 1806 - 5 Μαΐου 1874) ήταν Γάλλος, ελβετικής καταγωγής ζωγράφος που ανήκε στο κίνημα του ρεαλισμού.

 Γεννήθηκε στο Σεβιγύ, στο Καντόνι της Βωντ στις 2 Μαΐου 1806. Έχασε τους γονείς του σε παιδική ακόμα ηλικία, 8-9 ετών κι έτσι μεγάλωσε με τον θείο του στη Λυών. Εκείνος τον έστειλε στη Βιομηχανική Σχολή της πόλης. Στα 18 του πηγαίνει στο Παρίσι και φοιτά 4 χρόνια στο Στούντιο Τέχνης του Λουί Χέρσεντ της Ελβετικής Σχολής στις Γκαλερί του Λούβρου. Σε αυτή τη πολύ παραγωγική περίοδο στρέφεται στην Ιταλική επίδραση τέχνης και πηγαίνει με τον Χόρας Βερνέ και τον Λεοπόλντ Ρομπέρ εξαετές ταξίδι σε Ελλάδα, Αίγυπτο, Νουβία και Συρία. Στο Κάιρο τον έπιασε οφθαλμία και στον Λίβανο πυρετός, κι έτσι επιστρέφει στη Λυών με κλονισμένη υγεία. Όσο αναρρώνει μετακομίζει στο Παρίσι και φτιάχνει ατελιέ στην οδό ντε λ' Ουνιβερσιτέ. Ξεκινά να δουλεύει προσεκτικά τις συνθέσεις του, δίνοντας μορφή στις μνήμες των ταξιδιών του. Εκθέτει στο Σαλόν το 1840 "Το Όραμα Του Ευαγγελιστή Ιωάννη" πράγμα που εκτινάσσει τη καριέρα του. Το 1843 εκθέτει το "Σούρουπο", κερδίζοντας το Β΄ Μετάλλιο, μα εκείνο που τον κάνει ευρύτερα γνωστό είναι "Η Φυγή Των Ψευδαισθήσεων". Δείχνει έναν ποιητή που κάθεται στην όχθη του ποταμού, κρατώντας το κεφάλι, ενώ έχει παρατήσει τη λύρα κοιτάζοντας λυπημένα κι ανήμπορα τις ψευδαισθήσεις να φεύγουν. Είναι παρομοιασμένες με παρθένες και το τραγούδι τους πεθαίνει σιγά-σιγά στα αφτιά του, καθώς το πλοίο τους απομακρύνεται από αυτόν! Το 1845 δημιουργεί τους "Αποστόλους" και το 1849 τον "Χορό Των Βακχιδών". Ακολούθησαν και άλλα αριστουργήματα και από το στούντιό του αργότερα πέρασαν μαθητές άξιοι όπως οι Χουΐστλερ, Σισλέ, Μπαζίλ, Μονέ και Ρενουάρ. Πεθαίνει ξαφνικά στις 5 Μαΐου 1874 από ανεύρυσμα και αφήνει ημιτελή τον "Επίγειο Παράδεισο". Ο πλήρης κατάλογος των μαθητών του, εκτός των προαναφερθέντων: Jean-Leon Jerome (1824-1904), Jean-Louis Hamon (1821-1874), Daniel Ridgway Knight (1839-1924), Jean-Jules-Antoigne Lecomte Du Nouy (1842-1923), Sir Edward Poynter (1836-1919). Βιογραφικό και πίνακες του Γκλαιρ Αρχειοθετήθηκε 2005-10-17 στο Wayback Machine.