Κάριν Κνάισλ

Η Κάριν Κνάισλ (γερμανικά: Karin Kneissl) (γεννημένη 18 Ιανουαρίου 1965) είναι Αυστριακή διπλωμάτης, δημοσιογράφος και ανεξάρτητη πολιτικός, έχοντας διατελέσει Υπουργός Εξωτερικών μεταξύ 2017 και 2019. Είναι ειδική στη Μέση Ανατολή και ήταν λέκτορας πριν αναλάβει την κυβερνητική θέση, που της προσφέρθηκε από τον καγκελάριο Σεμπάστιαν Κουρτς. Από το 2020 εργάζεται ως προπαγανδίστρια για το Russia Today (τηλεοπτικό δίκτυο RT). Μεταξύ Ιουνίου 2021 και Μαΐου 2022 ήταν μέλος του εποπτικού συμβουλίου της Rosneft.

 Η Κνάισλ γεννήθηκε στη Βιέννη και πέρασε μέρος της παιδικής της ηλικίας στο Αμμάν, όπου ο πατέρας της εργάστηκε ως πιλότος για τον βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας και επίσης συμμετείχε στην ανάπτυξη της Royal Jordanian Airlines. Στα νεανικά και φοιτητικά της χρόνια η Κνάισλ ήταν επίσης ενεργή στη Διεθνή Αμνηστία και υποστήριξε περιβαλλοντικές οργανώσεις και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως. Η Κνάισλ σπούδασε νομικά και γλώσσες χωρών της Ανατολής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης μεταξύ 1983 και 1987. Μετά την αποφοίτησή της, σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και στο Πανεπιστήμιο της Ιορδανίας στο Αμμάν. Στη συνέχεια, πέρασε ένα χρόνο ως υπότροφος Φουλμπράιτ στο Κέντρο Σύγχρονων Αραβικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν. Το 1992 αποφοίτησε από την École nationale d'administration . Απέκτησε διδακτορικό στο διεθνές δίκαιο με διατριβή με θέμα την Έννοια των συνόρων των εμπόλεμων κομμάτων της Μέσης Ανατολής. Το 1990 εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αυστρίας. Από το 1990 έως το 1998 εργάστηκε στο υπουργικό συμβούλιο του υπουργού Εξωτερικών της ÖVP, Άλοϊς Μοκ, στο Διεθνές Νομικό Γραφείο, και τοποθετήθηκε στο εξωτερικό στο Παρίσι και τη Μαδρίτη. Ο ισχυρισμός της, ότι ήταν μεταξύ των συνιδρυτών του αυστριακού τμήματος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα το 1992/93, διαψεύστηκε κατηγορηματικά από την ίδια την οργάνωση. Έφυγε από τη διπλωματική υπηρεσία το φθινόπωρο του 1998 και έκτοτε ζει στο Σάιμπερσντορφ κοντά στη Βιέννη, όπου δραστηριοποιήθηκε μεταξύ 2005 και 2010 ως ανεξάρτητη τοπική σύμβουλος στον κατάλογο του ÖVP. Η Κνάισλ εργάστηκε έκτοτε ως ανεξάρτητη δημοσιογράφος για γερμανικά και αγγλόφωνα έντυπα μέσα. Έγινε γνωστή στο κοινό μέσω των πολιτικών της αναλύσεων στην Αυστριακή Ραδιοφωνική Εταιρεία και έχει συγγράψει αρκετά εξειδικευμένα και μη μυθιστορηματικά βιβλία.Ως ειδική στο διεθνές δίκαιο, την ιστορία της Μέσης Ανατολής και την αγορά ενέργειας, η Κνάισλ δίδαξε στη Διπλωματική Ακαδημία της Βιέννης, στην Ευρωπαϊκή Σχολή Επιχειρήσεων (EBS) στο Ράινγκαου και ήταν λέκτορας στην Εθνική Ακαδημία Άμυνας, στη Στρατιωτική Ακαδημία στο Βίνερ Νόιστατ και σε πανεπιστήμια του Λιβάνου, μεταξύ των οποίων το γαλλόφωνο Πανεπιστήμιο Σαιντ-Τζόζεφ στη Βηρυτό. Για δέκα χρόνια εργάστηκε στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Βιέννης. Μεταξύ άλλων, αρθρογραφεί επίσης ως ανεξάρτητη ανταποκρίτρια στις ημερήσιες εφημερίδες Die Presse και Neue Zürcher Zeitung. Η Κνάισλ ήταν Αντιπρόεδρος της Αυστριακής Εταιρείας Πολιτικών-Στρατιωτικών Σπουδών STRATEG. Από το 2011 έως το 2015, ήταν στο διοικητικό συμβούλιο της Whistleblowing Austria. Στις 30 Ιουνίου 2012, ήταν επίτιμη προσκεκλημένη στην ετήσια «πολυπολιτισμική χοροεσπερίδα» που διοργάνωσε το Αφρο-Ασιατικό Ινστιτούτο Γκρατς (AAI Graz). Στα δημόσια κείμενα και τις εμφανίσεις της η Κνάισλ έχει συχνά ασκήσει δριμεία κριτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση και προκαλεί διαμάχες με τις παρατηρήσεις της για τη μετανάστευση. Τον Ιούλιο του 2016, μετά το δημοψήφισμα για το Brexit, επέκρινε τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ως «κυνικό της εξουσίας», «ταραχώδη» και «αλαζονικό», που «συμπεριφέρεται ως Καίσαρας των Βρυξελλών, που έχει θέσει ως στόχο του να αθετήσει τις συμφωνίες, αν φανεί χρήσιμο». Ένα απόσπασμα από το βιβλίο της "My Middle East" προκάλεσε επίσης διαμάχη, καθώς επέκρινε τον Σιωνισμό, που ίδρυσε ο Αυστροουγγρικός δημοσιογράφος Τέοντορ Χερτσλ, ως μια "ιδεολογία αίματος και εδάφους" βασισμένη στον γερμανικό εθνικισμό τον 19ο αιώνα. Στο θέμα των προσφύγων, της μετανάστευσης και της ένταξης κατηγορήθηκε επίσης ότι υπηρετούσε στερεότυπα. Στο αποκορύφωμα της προσφυγικής κρίσης το 2015, η Κνάισλ επεσήμανε ότι οι περισσότεροι από αυτούς είναι οικονομικοί μετανάστες και ότι οι αιτούντες άσυλο είναι «80 τοις εκατό» νέοι άνδρες ηλικίας μεταξύ 20 και 30 ετών. Τον Σεπτέμβριο του 2015, είπε στη δημόσια τηλεόραση ότι ένας από τους λόγους για τις εξεγέρσεις στον αραβικό κόσμο ήταν «αυτοί οι πολλοί νέοι άνδρες»,«που εξαρτώνται από την τεστοστερόνη», «που δεν κατάφεραν πλέον να αποκτήσουν γυναίκα σήμερα» επειδή δεν έχουν κανένα από τα δύο, ούτε εργασία ούτε το δικό τους σπίτι, και έτσι δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν «το κοινωνικό κύρος ενός άνδρα σε μια παραδοσιακή κοινωνία». Επίσης, επέκρινε δριμύτατα τη γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για «βαριά αμέλεια» για τις selfies της με πρόσφυγες και αργότερα χαρακτήρισε «ανοησία» τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το προσφυγικό. Τέτοιες παρατηρήσεις οδήγησαν σε κριτική και προκάλεσαν αμφιβολίες σχετικά με τον αυτοπροσδιορισμό της ως «συντηρητική ελεύθερη στοχάστρια», αλλά κέρδισαν επίσης έπαινο και συμπάθεια από το λαϊκιστικό κόμμα κατά της μαζικής μετανάστευσης FPÖ, στις εκδηλώσεις του οποίου προσκαλούνταν όλο και περισσότερο. Το 2016, ο ηγέτης του FPÖ , Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε σκέφτηκε να προτείνει την Κνάισλ ως προεδρικό υποψήφιο, αλλά τελικά αποφάσισε υπέρ του Νόμπερτ Χόφερ.Μετά την ήττα του Χόφερ από τον Αλεξάντερ Βαν ντερ Μπέλεν, η Κνάισλ επέκρινε τον Βαν ντερ Μπέλεν με αφορμή τη συζήτηση για την απαγόρευση της μαντίλας, αμφισβητώντας την ευφυΐα, τον χαρακτήρα και τη μορφή του. «Όχι μόνο ο Τραμπ, αλλά και άλλοι προκαλούν», είπε, επικρίνοντας τον Βαν ντερ Μπέλεν και τον Πάπα Φραγκίσκο, οι οποίοι είχαν συγκρίνει τα στρατόπεδα προσφύγων με στρατόπεδα συγκέντρωσης.Η Κνάισλ προτάθηκε από το FPÖ ως μη κομματικό μέλος για τη θέση του Υπουργού Εξωτερικών της Αυστρίας στην κυβέρνηση του Σεμπάστιαν Κουρτς. Η Κνάισλ είναι η τρίτη γυναίκα, που κατέχει αυτό το αξίωμα. Η υποψηφιότητά της μπορεί επίσης να συνδέεται με τις επιφυλάξεις, που εξέφρασε ο αρχηγός του κράτους Βαν ντερ Μπέλεν σχετικά με άλλους υποψηφίους, που έχουν εγκριθεί από το FPÖ για τη θέση. Η Κνάισλ επαινέθηκε από τον επικεφαλής του FPÖ, Χάιντς-Κρίστιαν Στράχε, ως «μια σπουδαία προσωπικότητα, μια θηλυκή Μπρούνο Κράισκι ίσως στο μέλλον, όταν πρόκειται για διαμεσολάβηση, αποδοχή και διαφήμιση για την Αυστρία στο εξωτερικό». Εκτός από τη μητρική της γερμανική, η Κνάισλ γνωρίζει αρκετά καλά αραβικά, αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Επιπλέον, έχει βασικές γνώσεις εβραϊκών, ουγγρικών και ιταλικών. Τον Αύγουστο του 2018, παντρεύτηκε τον επιχειρηματία Βόλφγκανγκ Μαϊλίνγκερ, 54 ετών, σε μια τελετή στη μικρή πόλη Γκάμλιτζ, κοντά στα σύνορα με τη Σλοβενία. Κατά τη διάρκεια του γάμου, χόρεψε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος ήταν παρών, και στη συνέχεια έκανε μία βαθιά υπόκλιση. Οι εικόνες της υποχωρητικής χειρονομίας της, ενός Ευρωπαίου υπουργού Εξωτερικών, που υποκλίνεται μπροστά στον Πούτιν, δημοσιεύθηκαν ευρέως στα ρωσικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης και προκάλεσαν μεγάλη οργή και κριτική λόγω της αφέλειάς της. Το 2019, μετά από ψηφοφορία δυσπιστίας, με την οποία τερματίστηκε η πρώτη κυβέρνηση Κουρτς, εγκατέλειψε το πολιτικό αξίωμα. Το 2020, η Κνάισλ άρχισε να γράφει άρθρα εκφράζοντας τις απόψεις της στο RT. Έχει χαρακτηριστεί ως συνήγορος της πολιτικής ατζέντας του Κρεμλίνου. Λίγο πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, απέρριψε αναφορές πληροφοριών, που υποδηλώνουν ότι η εισβολή ήταν δυτική «υστερία πολέμου», που διογκώθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Τον Μάρτιο του 2021, η Κνάισλ, η οποία είχε αποκαλύψει οικονομικά προβλήματα στην αρχή της πανδημίας COVID-19, αναφέρθηκε ότι διορίστηκε από τη ρωσική κυβέρνηση στο Διοικητικό Συμβούλιο της κρατικής εταιρείας φυσικού αερίου Rosneft. Έγινε επίσης τακτική αρθρογράφος στο ρωσικό κυβερνητικό μέσο μαζικής ενημέρωσης RT. Η Κνάισλ παραιτήθηκε από το διοικητικό συμβούλιο της Rosneft τον Μάιο του 2022, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Σύμφωνα με γραπτά μηνύματα, που έστειλε σε δημοσιογράφο της Washington Post, είχε μεταναστεύσει από την Αυστρία, γιατί υπήρχαν απειλές για τη ζωή της. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2022, εμφανίστηκε στο Eastern Economic Forum στο Βλαδιβοστόκ της Ρωσίας, όπου πήρε συνέντευξη από το RIA και δήλωσε ότι μετανάστευσε στον Λίβανο. Der Grenzbegriff der Konfliktparteien im Nahen Osten. Διατριβή, Universität Wien, 1991. Χεζμπολάχ: Libanesische Widerstandsbewegung, islamische Terrorgruppe oder bloss eine politische Partei; Eine Untersuchung der schiitischen Massenbewegung Hizbollah im libanesischen und regionalen Kontext. Landesverteidigungsakademie, Βιέννη 2002,(ISBN 3-901328-69-6) . Der Energiepoker: Wie Erdöl und Erdgas die Weltwirtschaft beeinflussen. FinanzBuch, Μόναχο 2006,(ISBN 3-89879-187-4) ; 2., überarbeitete Auflage 2008,(ISBN 978-3-89879-448-0) . Die Gewaltspirale: Warum Orient und Okzident nicht miteinander können. Ecowin, Σάλτσμπουργκ 2007,(ISBN 978-3-902404-39-8) . Testosteron Macht Politik. Braumüller, Βιέννη 2012,(ISBN 978-3-99100-068-6) . Die zersplitterte Welt: Was von der Globalisierung bleibt. Braumüller, Βιέννη 2013,(ISBN 978-3-99100-086-0) . Mein Naher Osten. Braumüller, Βιέννη 2014,(ISBN 978-3-99100-112-6) . Prinz Eugen: Vom Außenseiter zum Genie Europas. Belvedere, Βιέννη 2014,(ISBN 978-3-902805-58-4) . Wachablöse: Auf dem Weg in eine chinesische Weltordnung . Frank & Frei, 1 Σεπτεμβρίου 2017,(ISBN 978-3950434842) Diplomatie Macht Geschichte: Die Kunst des Dialogs in unsicheren Zeiten . Georg Olms Verlag, Hildesheim 2020,(ISBN 978-3487086330) Die Mobilitätswende: und ihre Brisanz für Gesellschaft und Weltwirtschaft . Braumüller Verlag, Βιέννη 2020,(ISBN 978-3991003076) Literature by and about Karin Kneissl in the German National Library catalogue Personal website