IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τζορτζ Κάμσελ

Ο Τζορτζ Χένρι Κάμσελ (George Henry Camsell, 27 Νοεμβρίου 1902 – 7 Μαρτίου 1966) ήταν Άγγλος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας από τους καλύτερους σκόρερ στην ιστορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, σημείωσε τουλάχιστον 503 γκολ σε 590 επίσημους αγώνες, ενώ εξακολουθεί να διατηρεί την υψηλότερη αναλογία γκολ ανά αγώνα για την εθνική ομάδα της Αγγλίας έχοντας 18 γκολ σε εννέα αγώνες.

 Γεννημένος στο χωριό Φρεϊμγουελγκέιτ Μουρ, πλησίον της πόλης του Ντάραμ, εργάστηκε ως ανθρακωρύχος και έπαιξε αρχικά την ομάδα της πόλης. Τράβηξε την προσοχή της Μίντλεσμπρο καθώς σημείωσε 21 γκολ σε 20 αγώνες στην πρώτη του χρονιά και υπέγραψε στο σύλλογο στις 6 Οκτωβρίου 1925. Το ντεμπούτο του ήταν εναντίον της Νότιγχαμ Φόρεστ στις 31 Οκτωβρίου 1925. Σκόραρε τρία γκολ για τη Μίντλεσμπρο τη σεζόν 1925–26.Τη σεζόν 1926–27, την πρώτη του πλήρη σεζόν με τη Μίντλεσμπρο, σημείωσε το ρεκόρ του συλλόγου της Μίντλεσμπρο με 59 γκολ στο πρωτάθλημα σε 37 αγώνες και 63 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις σε μία σεζόν βοηθώντας σημαντικά στην άνοδο στην πρώτη κατηγορία. Έχοντας αποτύχει να σκοράρει στην πρώτη αγωνιστική ημέρα, ο Κάμσελ απέτυχε να σκοράρει μόνο σε δύο ακόμη περιπτώσεις στους επόμενους 25 αγώνες, έχοντας σειρά 12 διαδοχικών αγώνων στους οποίους σκόραρε τουλάχιστον μία φορά. Σκόραρε πέντε την ημέρα των Χριστουγέννων του 1926 με αντίπαλο τη Μάντσεστερ Σίτι. Τον Φεβρουάριο του 1927, κατέρριψε το ρεκόρ για γκολ σε πρωτάθλημα σε μια σεζόν από έναν παίκτη που ήταν 44 γκολ. Τα 59 τέρματα παραμένουν ο δεύτερος υψηλότερος αριθμός γκολ που σημειώθηκαν στο πρωτάθλημα πίσω από τα 60 στο πρωτάθλημα του Ντίξι Ντιν και ο ισάριθμος υψηλότερος αριθμός σε όλες τις διοργανώσεις σε μία σεζόν αγγλικού πρωταθλήματος. Τα εννέα χατ τρικ που σημείωσε ο Κάμσελ εκείνη τη σεζόν παραμένουν αγγλικό ρεκόρ για τα περισσότερα σε μια σεζόν του πρωταθλήματος.Ο Κάμσελ ήταν ο πρώτος σκόρερ της Μίντλεσμπρο σε κάθε μία από τις δέκα πρώτες πλήρεις σεζόν του και πέτυχε τουλάχιστον 30 σε κάθε μία από τις πρώτες πέντε καθώς και στη δέκατη. Μεταξύ 1925 και 1939, σημείωσε 345 γκολ σε 453 εμφανίσεις για τη Μίντλεσμπρο, συμπεριλαμβανομένων 325 γκολ πρωταθλήματος (τα 233 σε 337 αγώνες πρώτης κατηγορίας), το πέμπτο υψηλότερο σύνολο πρωταθλήματος όλων των εποχών στην Αγγλία. Σημείωσε 24 χατ τρικ στην καριέρα του, 22 για τη Μίντλεσμπρο. Συνέχισε να αγωνίζεται για το σύλλογο μέχρι το 1942 κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, παίζοντας σε διοργανώσεις εν καιρώ πολέμου.Ο Κάμσελ είχε επίσης εννέα συμμετοχές για την εθνική ομάδα της Αγγλίας, σημειώνοντας 18 γκολ. Αυτή είναι η υψηλότερη αναλογία γκολ προς παιχνίδια από οποιονδήποτε έχει παίξει περισσότερους από ένα αγώνα. Σκόραρε σε όλους τους αγώνες που έπαιξε για την Αγγλία και τα περισσότερα ήταν τέσσερα γκολ σε έναν αγώνα με αντίπαλο το Βέλγιο στις 11 Μαΐου 1929. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση εργάστηκε σε διάφορες θέσεις στη Μίντλεσμπρο. Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
Συνθήκη του Λεόμπεν

Η Συνθήκη ειρήνης Λεόμπεν συνάφθηκε στις 18 Απριλίου του 1797 στον Πύργο των Βενεδικτίνων στην ομώνυμη πόλη Λεόμπεν της Στυρίας, της Αυστρίας, μεταξύ Γαλλίας και Αυστρίας. Η Συνθήκη αυτή απετέλεσε στη πραγματικότητα τις προκαταρκτικές διαπραγματεύσεις ειρήνης επί των οποίων ακολούθησε η Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο από τις ίδιες χώρες, έξι μήνες μετά, στις 17 Οκτωβρίου. Κύριο στοιχείο της συνθήκης αυτής ήταν η απόφαση που έλαβαν ο Ναπολέων και ο Αυτοκράτορας της Αυστρίας για την τύχη των Ενετικών χωρών, όπου η ίδια η Βενετία θα διατηρούσε κάποια ανεξαρτησία, πλην όμως θα περιοριζόταν εδαφικά στη Βενετική λιμνοθάλασσα και σε κάποια νησιά της Αδριατικής. Γενικά η ειρήνη αυτή προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στους διπλωματικούς κύκλους της τότε Ευρώπης, καθόσον δύο αντίπαλες Μεγάλες Δυνάμεις συνενοούνταν σε βάρος τρίτου, της Βενετίας.

 Αμέσως μετά τη συνομολόγηση της συνθήκης αυτής και προ των νικηφόρων προελάσεων των ναπολεοντείων στρατευμάτων ο Δόγης της Βενετίας Λουδοβίκος Μανίν στις 12 Μαΐου συγκάλεσε "Μέγα Συμβούλιο" κατά το οποίο και παραιτήθηκε και αποφασίστηκε η σύναψη συμμαχίας με τη Γαλλία. Έτσι φθάνοντας τα γαλλικά στρατεύματα και με το πρόσχημα των ταραχών που υπήρχαν στη Βενετική Ιστρία κατέλαβαν τη Βενετία στις 16 Μαΐου του 1797, όπως τούτο είχε συμφωνηθεί στη "συνθήκη Λεόμπεν". Ενάμιση μήνα μετά στις 29 Ιουνίου αποβιβάζεται στη Κέρκυρα ο Γάλλος στρατηγός Ζεντιγί, (Gentilli), με τα στρατεύματά του που τα αποτελούν 1500 Γάλλοι και 600 Ενετοί. Στην αποβάθρα του λιμένα όπου είχε συγκεντρωθεί ένα έξαλλο από ενθουσιασμό πλήθος, ο γέρος πρωτοπαπάς Χαλκιόπουλος Μάντζαρος, ως εκπρόσωπος των Επτανησίων, υποδέχθηκε τον στρατηγό προσφέροντάς του ένα αντίτυπο της "Οδύσσειας" του Ομήρου λέγοντας: "Στρατηγέ και Γάλλοι (αξιωματικοί) εις την νήσον ταύτην θέλετε συναντήση λαόν μάλλον αμαθή ως προς τας επιστήμας και τας τέχνας, αι οποίαι εις άλλα έθνη ανθούσιν, μή περιφρονήσετε όμως τούτον. Διδαχθήτε να τον εκτιμήσετε αναγιγνώσκοντες το βιβλίον τούτο".Βέβαια αμέσως μετά ο Ζεντιγί εξέδωσε διάταγμα με το οποίο προσδιόριζε ότι σκόπευε να εγκαθιδρύσει καθεστώς παρόμοιο με της Γαλλίας πλην όμως όλοι οι κάτοικοι θα πρέπει προηγουμένωςνα επιδείξουν υπακοή και τη διατήρηση της τάξης. Σημειώνεται ότι ο Ναπολέων ενάμιση μήνα μετά στις 16 Αυγούστου γράφει από το Μιλάνο προς το Διευθυντήριο:"Τα νησιά Κέρκυρα, Ζάκυνθος και Κεφαληνία είναι περισσότερο ενδιαφέροντα για μας παρά ολόκληρη η Ιταλία". Γαλλοκρατία των Επτανήσων
Πάροχος υπηρεσιών Διαδικτύου

Ο Πάροχος Υπηρεσιών Διαδικτύου (Internet Service Provider, ISP) είναι ένας οργανισμός, κερδοσκοπικός ή μη, που παρέχει στους συνδρομητές και χρήστες του, συχνά μέσω χρηματικού ή άλλου αντιτίμου, διάφορες υπηρεσίες, οι οποίες σχετίζονται με το Διαδίκτυο (ίντερνετ), όπως πρόσβαση σε ιστοσελίδες, ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων (e-mail) αλλά και ανταλλαγή αρχείων (file sharing), επικοινωνία χρηστών σε πραγματικό χρόνο (chat) κ.λ.π.

 Οι πάροχοι πρόσβασης ISP χρησημοποιούν μια σειρά τεχνολογιών προκειμένου να συνδέσουν τους χρήστες στο δίκτυό τους. Οι διαθέσιμες τεχνολογίες με τις οποίες οι πάροχοι ISP συνδέουν τους χρήστες στο διαδίκτυο είναι: οι τηλεφωνικές γραμμές, τα καλώδια τηλεόρασης (CATV), το ενσύρματο και ασύρματο Ethernet και οι οπτικές ίνες. Για τους οικιακούς χρήστες και για τις μικρές επιχειρήσεις οι πάροχοι ISP παρέχουν σύνδεση μέσω χάλκινων καλωδίων και οι πιο συνηθισμένες τεχνολογίες σύνδεσης σήμερα είναι οι ADSL και SDSL. Στην σύνδεση ADSL η ταχύτητα κατεβάσματος (download) είναι μεγαλύτερη από την ταχύτητα ανεβάσματος (upload), ενώ στην SDSL η ταχύτητα κατεβάσματος (download) είναι ίση με την ταχύτητα ανεβάσματος (upload).
Κολάξαϊς

Στην ελληνική μυθολογία ο Κολάξαϊς ήταν μυθικός βασιλιάς των Σκυθών και γενάρχης των Παραλατών. Κατά τον Ηρόδοτο, ήταν γιος του πρώτου βασιλιά Ταργίταου κι εγγονός του Δία. Όταν πέθανε ο πατέρας του, βασίλεψε αρχικά μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Λιπόξαϊ και Αρπόξαϊ. Ο μύθος λέει ότι κάποια μέρα έπεσαν από τον ουρανό τέσσερα χρυσά αντικείμενα ένα αλέτρι, ένας ζυγός, ένας πέλεκυς και μία φιάλη. Τα αδέλφια πλησίασαν με πρώτους τους Λιπόξαϊ και Αρπόξαϊ, αλλά μόλις αυτοί πήγαν να τα πιάσουν τα αντικείμενα έπαιρναν φωτιά. Όταν προσπάθησε ο Κολάξαϊς, η φωτιά έσβησε και τα πήρε στα χέρια του. Θεωρώντας το θεϊκό σημάδι, οι Λιπόξαϊς και Αρπόξαϊς παραιτήθηκαν από τον θρόνο και έμεινε μόνος βασιλιάς ο Κολάξαϊς.

 [...] Ὣς δὲ Σκύθαι λέγουσι, νεώτατον πάντων ἐθνέων εἶναι τὸ σφέτερον, τοῦτο δὲ γενέσθαι ὧδε. ἄνδρα γενέσθαι πρῶτον ἐν τῇ γῆ ταύτῃ ἐούσῃ ἐρήμῳ τῳ οὔνομα εἶναι Ταργιτάον· τοῦ δὲ Ταργιτάου τούτου τοὺς τοκέας λέγουσι εἶναι, ἐμοὶ μὲν οὐ πιστὰ λέγοντες, λέγουσι δ᾽ ὦν, Δία τε καὶ Βορυσθένεος τοῦ ποταμοῦ θυγατέρα. 2 γένεος μὲν τοιούτου δὴ τινος γενέσθαι τὸν Ταργιτάον, τούτου δὲ γενέσθαι παῖδας τρεῖς, Λιπόξαϊν καὶ Ἀρπόξαϊν καὶ νεώτατον Κολάξαιν. 3 ἐπὶ τούτων ἀρχόντων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ φερομένα χρύσεα ποιήματα, ἄροτρόν τε καὶ ζυγόν καὶ σάγαριν καὶ φιάλην, πεσεῖν ἐς τὴν Σκυθικήν· καὶ τῶν ἰδόντα πρῶτον τὸν πρεσβύτατον ἆσσον ἰέναι βουλόμενον αὐτὰ λαβεῖν, τὸν δὲ χρυσόν ἐπιόντος καίεσθαι. 4 ἀπαλλαχθέντος δὲ τούτου προσιέναι τὸν δεύτερον, καὶ τὸν αὖτις ταὐτὰ ποιέειν. τοὺς μὲν δὴ καιόμενον τὸν χρυσὸν ἀπώσασθαι, τρίτῳ δὲ τῷ νεωτάτῳ ἐπελθόντι κατασβῆναι, καὶ μιν ἐκεῖνον κομίσαι ἐς ἑωυτοῦ· καὶ τοὺς πρεσβυτέρους ἀδελφεοὺς πρὸς ταῦτα συγγνόντας τὴν βασιληίην πᾶσαν παραδοῦναι τῷ νεωτάτῳ. [...] Ηροδότου Ἱστοριῶν τετάρτη ἐπιγραφομένη Μελπομένη
Αχμάντ Τετζάν Κάμπαχ

Ο Αχμάντ Τετζάν Κάμπαχ (Ahmad Tejan Kabbah, 14 Φεβρουαρίου 1932 - 31 Μαρτίου 2014) ήταν πολιτικός από τη Σιέρα Λεόνε. Ήταν πρόεδρος της χώρας από το 1996 έως το 1997 και από το 1998 ως το 2007.

 Γεννήθηκε το 1932. Έγινε πρόεδρος της χώρας μετά τη νίκη του στις εκλογές του 1996 και κυβέρνησε μέχρι την ανατροπή του, σε στρατιωτικό πραξικόπημα τον Μάιο του 1997, από τον Τζόνι Πολ Κορόμα, ενώ η περίοδος της κυριαρχίας του αμαυρώθηκε από τον εμφύλιο πόλεμο με το Ηνωμένο Επαναστατικό Μέτωπο. Ο Κάμπαχ αυτοεξορίστηκε στη Γουινέα. Το 1998, έπειτα από επέμβαση της Νιγηρίας και με την υποστήριξη άλλων χωρών της Δυτικής Αφρικής, αποκαταστάθηκε στην εξουσία. Στις 7 Ιουλίου 1999 υπέγραψε, μαζί με τον ηγέτη των ανταρτών, Φοντάι Σάνκοχ, τη συνθήκη του Λομέ. Στις αρχές του 2002, ο εμφύλιος πόλεμος τερματίστηκε επίσημα στη χώρα, με την παράδοση των όπλων από τους αντάρτες, στις 18 Ιανουαρίου 2002. Την ίδια χρονιά επανεξελέγη στην Προεδρία της χώρας. Η πρώτη σύζυγός του, Πατρίσια, πέθανε το 1998. Απέκτησαν 4 παιδιά. Το 2008 ξαναπαντρεύτηκε. Λίγο πριν πεθάνει, εξέδωσε την αυτοβιογραφία του, με τίτλο: «Coming from the brink».Τον διαδέχθηκε στην προεδρία, τον Σεπτέμβριο του 2007 ο Έρνεστ Μπάι Κορόμα. Βιογραφία (αγγλ.)
Ρενώ, κόμης του Νταμμαρτέν

Ο Ρενώ του Νταμμαρτέν (περί το 1165 - 21 Απριλίου 1227), Κόμης της Βουλώνης (1190 - 1216), κόμης του Νταμμαρτέν και κόμης του Ωμάλ (1204 - 1214) ήταν γιος του Αλβερίκιου Γ΄ του Νταμμαρτέν και της Ματθίλδης του Κλερμόν.

 Ο Ρενώ μεγάλωσε στη Γαλλική βασιλική αυλή και έγινε στενός φίλος με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο, πολέμησε με εντολή του πατέρα του εναντίον των Πλανταγενετών. Με την εύνοια του Φιλίππου παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο μια βασιλική εξαδέλφη τη Μαρία του Σατιγιόν, κόρη του Γκυ Β΄ του Σατιγιόν και της Αδέλης του Ντρο. Με τη συμβουλή του Φίλιππου χώρισε τη Μαρία του Σατιγιόν και παντρεύτηκε βίαια την Ίδα, κόμισσα της Βουλώνης. Με τον γάμο αυτό η Κομητεία της Βουλώνης έγινε υποτελής του Γάλλου βασιλιά, μέχρι τότε ανήκε στους Κόμητες της Φλάνδρας. Ο γάμος προκάλεσε έντονο μίσος ανάμεσα στον Ρενώ, την οικογένεια Ντρο και τους κόμητες του Γκιν που είχαν αρραβωνιαστεί την Ίδα. Ο Ρενώ και η σύζυγος του με διάταγμα στη Βουλώνη έδωσαν οικονομικά προνόμια στους εμπόρους (1203). Ο Φίλιππος έκανε τον Ρενώ την επόμενη χρονιά κόμη του Ωμάλ (1204) αλλά ο ίδιος ο Ρενώ είχε αρχίσει να ανεξαρτητοποιείται. Τον Απρίλιο του 1204 που ο Φίλιππος Αύγουστος κατέκτησε τη Νορμανδία παρέδωσε στον Ρενώ την κομητεία του Μορτέν και την τιμή του Γουάρεν που κατείχε ο Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά τρίτος γιος του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας. Αργότερα αρνήθηκε να παρουσιαστεί μπροστά στον βασιλιά Φίλιππο σε ένα νομικό ζήτημα που είχε προκύψει με τον Φίλιππο του Ντρε, επίσκοπο του Μπωβαί (1211). Ο Φίλιππος Αύγουστος έκανε κατάσχεση των εδαφών του στο Λάμπεθ και το Νταμμαρτέν, ο Ρενώ σε απάντηση συμμάχησε με τον Άγγλο βασιλιά Ιωάννη τον Ακτήμονα, εχθρό του Φιλίππου, δέχτηκε πολλά δώρα στην Αγγλία και ετήσιο μισθό. Η μεταξύ τους συμφωνία ήταν ότι ο κάθε ηγεμόνας θα έκλεινε ξεχωριστά ειρήνη με τον Φίλιππο. Ο Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας επιτέθηκαν στη Γαλλία (1214), στο πλευρό τους ήταν και ο Ρενώ, η σύγκρουση κορυφώθηκε με τη μάχη του Μπουβίν. Ο Γάλλος βασιλιάς ήταν ο μεγάλος νικητής, ο Ρενώ που ανήκε στους ηττημένους ήταν από τους τελευταίους που αρνήθηκαν να παραδοθούν στον Φίλιππο. Τα εδάφη του κατασχέθηκαν όλα και δόθηκαν στον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης γιο του Φιλίππου Αυγούστου με την τρίτη σύζυγο του Αγνή της Μερανίας. Ο Ρενώ φυλακίστηκε ισόβια στην Περόν μέχρι που αυτοκτόνησε από απελπισία (1227), η κόρη του με την Ίδα Ματθίλδη Β΄ της Βουλώνης παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης. Baldwin, John W. (2002). Aristocratic Life in Medieval France: The Romances of Jean Renart and Gerbert de Montreuil, 1190-1230. The Johns Hopkins University Press. Lambeth, treaty of (4 May 1212). In Dictionary of British History. 1999
Σοφία Γουίνκλμαν

H Σοφία, αγγλ. Sophie Winkleman (γενν. 5 Αυγούστου 1980) από τον Οίκο Γουίλκμαν είναι Αγγλίδα ηθοποιός, σύζυγος του λόρδου Φρειδερίκου Γουίντσορ, που είναι μέλος της βασιλικής Οικογένειας της Βρετανίας.

 Είναι κόρη του Μπάρρυ Γουίνκλμαν, εκδότη του Παγκόσμιος Άτλας της Ιστορίας των Τάιμς και της 2ης συζύγου του Σίντυ Μπλακ, συγγραφέα παιδικών βιβλίων. Γεννήθηκε στο Πρίμροουζ Χιλ του Λονδίνου. Αδελφή της, από τον 1ο γάμο του πατέρα της είναι η Κλαούντια Γουίνκλμαν, παρουσιάστρια της τηλεόρασης. Σπούδασε Αγγλική Λογοτεχνία στο Τρίνιτυ Χολλ του Κέιμπριτζ. Παντρεύτηκε το 2009 τον λόρδο Φρειδερίκο Γουίντσορ και έχει τέκνα: Μωντ-Ελισάβετ-Δάφνη-Μαρίνα, γενν. 2013. Ισαβέλλα-Αλεξάνδρα-Μέι γενν. 2016. "Sophie Winkleman". United Agents. Retrieved 16 May 2018. "An Interview with Actress and Writer Sophie Winkleman at Soho House, LA". Arteviste. 21 September 2014. Retrieved 16 May 2018.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2016

Το 81ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2016 διεξήχθη στις 18–19 Ιουνίου 2016 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο, στην Πάτρα, εκτός από τα ειδικά πρωταθλήματα 20χλμ βάδην, 10.000μ, επτάθλου, ημιμαραθωνίου και του μαραθωνίου που διεξήχθησαν σε διαφορετικές ημερομηνίες. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ.Σ. «Ελευθέριος Βενιζέλος» Χανίων για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ήταν η πρώτη φορά που ο τίτλος πήγε σε επαρχιακή ομάδα [αν εξαιρεθούν οι κυπριακές νίκες στο παρελθόν] και η πρώτη φορά από το 1991 που κατέκτησε τον τίτλο ομάδα εκτός Λεκανοπεδίου.

 Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής: Έπταθλο. Διεξήχθη στις 4-5 Ιουνίου 2016, στις Σέρρες, στα πλαίσια του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος συνθέτων αγωνισμάτων. 10.000 μ.. Διεξήχθη στις 21 Μαΐου 2016, στο Δημοτικό Στάδιο Μεγάρων. Ημιμαραθώνιος. Διεξήχθη στις 20 Μαρτίου 2016 στο κέντρο της Αθήνας, παράλληλα με τους λαϊκούς αγώνες 5χλμ, 3χλμ και 1.000μ ΑΜΕΑ και τα Special Olympics. Μαραθώνιος. Διεξήχθη στις 8 Νοεμβρίου 2015 (δηλ. στα πλαίσια της σεζόν 2015-2016), ταυτόχρονα με τον 33ο Αυθεντικό Μαραθώνιο Αθήνας. 20χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 27 Μαρτίου 2016 στα Μέγαρα για άνδρες, γυναίκες και νέους. Παράλληλα, έγιναν ημερίδες 10χλμ για αθλητές των κατηγοριών Εφήβων – Νεανίδων – Παίδων και 5χλμ Κορασίδων. stivoz.gr: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου 2016 Αρχειοθετήθηκε 30-10-2022 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ:Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-10-17 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 10.000μ 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-10-18 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος 20χλμ 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-10-21 στο Wayback Machine. ΣΕΓΑΣ: Αποτελέσματα Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Συνθέτων 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-10-18 στο Wayback Machine. stivoz.gr: Αποτλέσματα Ημιμαραθώνιου 2016Αρχειοθετήθηκε 2022-11-01 στο Wayback Machine. Αποτελέσματα Μαραθωνίου 2015
Α.Σ. Άρης Θήβας

Ο Αθλητικός Σύλλογος Άρης Θήβας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο με έδρα του την πόλη της Θήβας, στη Βοιωτία. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1980 και κύριος χώρος δραστηριοτήτων του είναι η καλαθοσφαίριση. Στο παρελθόν διέθετε τμήματα ποδοσφαίρου, πετοσφαίρισης και στίβου.

 Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Άρη Θήβας θα λάβει συμμετοχή για πρώτη φορά στην ιστορία του στο πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής την περίοδο 2018–19. Έχει κατακτήσει τα πρωταθλήματα που διεξήχθησαν τις περιόδους 1982–83, 1985–86, 1986–87 και 2017–18. Την αγωνιστική περίοδο 1989–90, ο σύλλογος αποτέλεσε τη μία από τις 9 ομάδες της Α΄ Κατηγορίας Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.. Ο Άρης ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα, συγκεντρώνοντας 28 βαθμούς σε 16 αγώνες, με απολογισμό 14 νίκες και 2 ήττες, χάνοντας έτσι τον τίτλο και τη συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ανόδου για την Γ΄ Εθνική. Κατά την περίοδο 2008-09 ο σύλλογος υποβιβάστηκε από την Α' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. Εντούτοις, η παραμονή του στη Β' Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. ήταν σύντομη, καθώς κατά την περίοδο 2009-10 τερμάτισε αρκετά ψηλά στο βαθμολογικό πίνακα ώστε να επανέλθει στην κορυφαία κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος από το επόμενο φθινόπωρο.Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2012-13, ο Α.Σ. Άρης Θήβας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Κώστας Τζαβίδας (1982 – 1983) Σωτήρης Γερμανός ( – 21/12/2016) Χρήστος Χρήστου (21/12/2016 – 6/2018) Βαγγέλης Ματσαγγούρας (6/2018 – σήμερα) ΠρωτάθλημαΑ΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.: 41982–83, 1985–86, 1986–87, 2017–18Β΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.: 41992–93, 1998–99, 2005–06, 2009–10ΣυμμετοχέςΓ΄ Εθνική Κατηγορία: 12018–19 Η ανδρική ομάδα πετοσφαίρισης του Άρη Θήβας υπήρξε μέλος της Τοπικής Επιτροπής Πετοσφαίρισης Κεντρικής Ελλάδας (Τ.Ε.Π.Κ.Ε.) (σημερινή Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ.). Την αγωνιστική περίοδο 1989–90, ο Άρης έλαβε μέρος στον Β΄ όμιλο της πρώτης και μοναδικής Κατηγορίας της Τοπικής Επιτροπής που αποτελούνταν από 6 ομάδες. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα, συγκεντρώνοντας 15 βαθμούς σε 10 αγώνες, χάνοντας έτσι τη συμμετοχή στην τελική φάση που θα καθόριζε τον πρωταθλητή. Η γυναικεία ομάδα πετοσφαίρισης του Άρη Θήβας υπήρξε μέλος της Τοπικής Επιτροπής Πετοσφαίρισης Κεντρικής Ελλάδας (Τ.Ε.Π.Κ.Ε.) (σημερινή Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ.). Την αγωνιστική περίοδο 1989–90, ο Άρης έλαβε μέρος στον Β΄ όμιλο της πρώτης και μοναδικής Κατηγορίας της Τοπικής Επιτροπής που αποτελούνταν από 5 ομάδες. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 3η θέση του βαθμολογικού πίνακα, συγκεντρώνοντας 12 βαθμούς σε 8 αγώνες. Το σήμα της ομάδας έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος (archive) Επίσημο ιστολόγιο
Στάδιο Ραμάτ Γκαν

Το Στάδιο Ραμάτ Γκαν (εβραϊκά: אצטדיון רמת גן‎) είναι στάδιο ποδοσφαίρου στην πόλη Ραμάτ Γκαν του Διαμερίσματος του Τελ Αβίβ, στο Ισραήλ. Ήταν το εθνικό στάδιο της Εθνικής Ισραήλ μέχρι το 2014.

 Το στάδιο ολοκληρώθηκε το 1951 και έκτοτε λειτουργεί ως το μεγαλύτερο στάδιο του Ισραήλ. Η χωρητικότητά του είναι 41.583 θέσεων, 13.370 από τις οποίες βρίσκονται στη δυτική κερκίδα, που ολοκληρώθηκε κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης ανακαίνισης το 1982.Το Στάδιο Ραμάτ Γκαν είναι μικτής χρήσης, κατάλληλο για αθλητικούς αγώνες παράλληλα με την πιο τακτική χρήση του ως γήπεδο ποδοσφαίρου. Φιλοξενεί διεθνείς αγώνες ποδοσφαίρου του Ισραήλ και έχει φιλοξενήσει τους εντός έδρας αγώνες του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της Μακάμπι Τελ Αβίβ και της Μακάμπι Χάιφα τις σεζόν 2004–05 και 2009–10, αντίστοιχα. Οι διαστάσεις του αγωνιστικού χώρου είναι 105 μ. × 68 μ., με 10.500 μ2 γρασίδι. Η έκταση του οικοπέδου του γηπέδου είναι 36.000 μ2. Το στάδιο περιλαμβάνει έξι αποδυτήρια, αίθουσες συνεδριάσεων, ένα συνεδριακό κέντρο, αίθουσες τύπου, αίθουσα διαιτητών και ιατρικές κλινικές και κλινικές δοκιμών φαρμάκων. Πλαισιώνεται από δύο γήπεδα προπόνησης, μεγάλη κλινική αθλητών, ένα καφέ-εστιατόριο και έναν υπαίθριο χώρο στάθμευσης 3.900 θέσεων. Στεγάζει επίσης την έδρα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ισραήλ. Ο παγκοσμίου επιπέδου τεχνητός φωτισμός στο Στάδιο Ραμάτ Γκαν παρέχει έως και 1.550 λουξ σε ολόκληρο το στάδιο. Μέχρι το άνοιγμα του Σταδίου Σάμι Οφέρ στη Χάιφα, ήταν το μοναδικό στάδιο παγκόσμιας κλάσης στο Ισραήλ και το μοναδικό ισραηλινό στάδιο που φιλοξένησε επίσημους αγώνες προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου και του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, αν και η Χάποελ Τελ Αβίβ πήρε άδεια να παίξει τους αγώνες του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2010-11 στο Στάδιο Μπλούμφιλντ. Μέχρι το 2013, το στάδιο ήταν επίσης η τοποθεσία για τις τελετές έναρξης των Μακκαβαϊκών Αγώνων. Από το 2013, οι τελετές έναρξης πραγματοποιούνται στο Στάδιο Τέντι της Ιερουσαλήμ. Με το πιο μοντέρνο Στάδιο Σάμι Οφέρ και το Στάδιο Τέντι να αντικαθιστούν το Στάδιο Ραμάτ Γκαν ως εναλλακτικές έδρες για την Εθνική ποδοσφαίρου Ισραήλ, από το 2018 το στάδιο παραμένει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλελειμμένο ως χώρος διεξαγωγής ποδοσφαιρικών αγώνων. Σύμφωνα με τον πρώην πρόεδρο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ισραήλ, Άβι Λουζόν, υπάρχουν σχέδια να γκρεμιστεί το Στάδιο Ραμάτ Γκαν και να ανοικοδομηθεί ένα μεγαλύτερο με αναμενόμενη χωρητικότητα 55.000 ατόμων. Το στάδιο έχει φιλοξενήσει μουσικές συναυλίες από τραγουδιστές και συγκροτήματα, όπως οι Depeche Mode, Έλτον Τζον, REM, Yeah Yeah Yeahs, Λέοναρντ Κόεν, Στινγκ, High on Fire, Orphaned Land, Metallica, Simon & Garfunkel, Μπομπ Ντίλαν και Κάνιε Ουέστ. Το 2012, η Μαντόνα άνοιξε το The MDNA Tour της στο στάδιο, τραγουδώντας μπροστά σε ένα πλήθος περισσότερων από 33.000 ατόμων. Φωτογραφίες γηπέδου στο Stadiumguide.com
Ρόγιαλ Εντζινίρς

Η Ρόγιαλ Εντζινίρς (αγγλικά: Royal Engineers) είναι μία ποδοσφαιρική ομάδα που εκπροσωπεί το βασιλικό σώμα μηχανικών, τους σκαπανείς του βρετανικού στρατού. Τη δεκαετία του 1870 ήταν μια από τις πιο δυνατές ομάδες στο αγγλικό ποδόσφαιρο, κερδίζοντας το Κύπελλο Αγγλίας το 1875. Επίσης, ήταν άλλες 3 φορές φιναλίστ της διοργάνωσης. Οι Μηχανικοί ήταν οι πρώτοι που αγωνίζονταν σε «παιχνίδι συνδυασμού» (combination game), όπου οι ποδοσφαιριστές περνούσαν την μπάλα ο ένας στον άλλον, αντί να κλωτσάνε μπροστά και να κυνηγούν τη μπάλα.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1863, υπό την ηγεσία του ταγματάρχη Φράνσις Μάριντιν. Ο Σερ Φρέντερικ Γουόλ, ο οποίος ήταν ο γραμματέας της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αγγλίας την περίοδο 1895–1934, αναφέρει στα απομνημονεύματα του ότι το συνδιασμένο παιχνίδι χρησιμοποιήθηκε αρχικά από την Ρόγιαλ Εντζινίρς στις αρχές της δεκαετίας του 1870. Ο Wall αναφέρει ότι οι «Σκαπανείς κινούνταν σε αρμονία» και έδειξαν τα πλεονεκτήματα του συνδυασμού σε σχέση με το παλιό στυλ του ατομικού παιχνιδιού. Στις 7 Νοεμβρίου 2012, η Ρόγιαλ Εντζινίρς έπαιξε εναντίον της Γουόντερερς, σε ένα ριμέικ του τελικού του 1872 (πρώτος τελικός κυπέλλου Αγγλίας), στο στάδιο Δι Όβαλ. Σε αντίθεση με τον πραγματικό αγώνα, οι Σκαπανείς κέρδισαν με μεγάλη διαφορά (7-1). Κύπελλο ΑγγλίαςΚυπελλούχος (1): 1875 Φιναλίστ (3): 1872, 1874, 1878Κύπελλο Ερασιτεχνών ΑγγλίαςΚυπελλούχος (1): 1908 Οι ακόλουθοι οκτώ παίκτες έχουν αγωνιστεί με τα χρώματα της εθνικής Αγγλίας και της εθνικής Σκωτίας αντίστοιχα, ενώ υπάρχει αναφορά γι' αυτούς στα βιβλία της Ρόγιαλ Εντζινίρς Α.Φ.Κ. (με τον αριθμό των συμμετοχών που είναι εγγεγραμένες στην Ρόγιαλ Εντζινίρς Α.Φ.Κ.): Χόρας Μπάρνετ (1 συμμετοχή) Άλφρεντ Γκούντγουιν (1 συμμετοχή) Χέρμπερτ Ρόουσον (1 συμμετοχή) Μπρους Ράσελ (1 συμμετοχή) Πέλαμ βον Ντόνοπ (2 συμμετοχές) Σέσιλ Γουίνγκφιλντ-Στράτφορντ (1 συμμετοχή) Τζον Έντουαρντ Μπλάκμπερν (1 συμμετοχή) Χένρι Ρένι-Τέιλιουρ (1 συμμετοχή) Ιστοσελίδα Ρόγιαλ Εντζινίρς Μουσείο Ρόγιαλ Εντζινίρς
Αλοπεριδόλη

Η Αλοπεριδόλη (haloperidol) είναι ένα συμβατικό αντιψυχωσικό φάρμακο της κατηγορίας των βουτυροφαινονών. Αναπτύχθηκε το 1957 από την βελγική εταιρεία Janssen Pharmaceutica και υποβλήθηκε στις πρώτες κλινικές δοκιμές στο Βέλγιο, τον ίδιο χρόνο. Αφότου απορρίφθηκε από την αμερικανική εταιρεία Searle λόγω παρενεργειών, προωθήθηκε αργότερα στις ΗΠΑ από την McNeil Laboratories. Πωλείται με τα κατοχυρωμένα ονόματα Aloperidin, Bioperidolo, Brotopon, Dozic, Duraperidol (Γερμανία), Einalon S, Eukystol, Haldol, Halosten, Keselan, Linton, Peluces, Serenace, Serenase και Sigaperidol.

 Η αλοπεριδόλη είναι κίτρινο κρυσταλλικό στερεό. Η κατά IUPAC ονομασία της είναι 4-[4-(p-χλωροφαινυλ)-4-υδροξυπιπεριδινο]-4'-φθοροβουτυροφαινόνη και ο μοριακός της τύπος C21H23ClFNO2. Το μοριακό της βάρος είναι 375,864 g/mol και το σημείο τήξεώς της 151,5oC. Η διαλυτότητά της στο νερό είναι χαμηλή (14 mg/L). Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και περισσότερο για τη θεραπεία έντονων ψυχωτικών καταστάσεων και παραληρήματος. χρησιμοποιείται επίσης για τον έλεγχο συμπτωμάτων του συνδρόμου Tourette.
Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο

Το Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο (FNC) ( αραβικά: المجلس الوطني الإتحادي‎ , al-Majlis al-Watani al-Ittihadi ) είναι η ομοσπονδιακή αρχή των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων που σχηματίζεται για να αντιπροσωπεύει τον γενικό πληθυσμό των Εμιράτων. Η FNC αποτελείται από 40 μέλη με συμβουλευτικά καθήκοντα στο Σώμα του Νομοθετικού Συμβουλίου. Είκοσι μέλη εκλέγονται από τους πολίτες των ΗΑΕ μέσω ενός εκλεκτορικού κολεγίου, ενώ τα υπόλοιπα είκοσι διορίζονται από τους ηγεμόνες κάθε εμιράτου . Η αίθουσα συνεδριάσεων του FNC βρίσκεται στο Αμπού Ντάμπι, πρωτεύουσα των ΗΑΕ. Η Εθνική Εκλογική Επιτροπή (NEC) διεξάγει τις εκλογές και εξουσιοδοτείται να ορίσει τα μέλη του εκλογικού σώματος. Οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να επιλεγεί ως μέλος. Η NEC ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2011 με συναίνεση του Ανώτατου Συμβουλίου των ΗΑΕ και προήδρευσε ο υπουργός Προεδρίας για θέματα του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου. Η NEC έχει την εξουσία να φροντίζει για την εκλογή αντιπροσώπων από όλα τα εμιράτα των ΗΑΕ στο Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο (FNC).

 Τα τελευταία 43 χρόνια, το FNC συζήτησε εκατοντάδες θέματα και συνέταξε νόμους που αφορούν τον λαό και την οικονομία της χώρας. Σύμφωνα με το Σύνταγμα,τα ομοσπονδιακά νομοσχέδια πρώτα πρέπει να περάσουν από το FNC για αναθεώρηση και συστάσεις. Σχέδια νόμων και τροποποιήσεις που συντάσσονται με τη βοήθεια εξειδικευμένων επιτροπών της βουλής παρουσιάζονται στο Συμβούλιο για συζήτηση και στη συνέχεια αποστέλλονται πίσω στο Υπουργικό Συμβούλιο για εξέταση και έγκριση. Καθ 'όλη τη διάρκεια της ιστορίας του, το Συμβούλιο έχει επηρεάσει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για την κατάρτιση νόμων. Τα αρχικά σχέδια νόμων από το Υπουργικό Συμβούλιο τροποποιούνται από το Συμβούλιο για να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολιτών που εκπροσωπούν. Η σύνθεση του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου ήταν η εξής. Οι μισοί εξελέγησαν και οι μισοί διορίστηκαν: 6.689 από περίπου 800.000 πολίτες της χώρας ήταν επιλέξιμοι να λάβουν μέρος στις εκλογές του 2006. Οι επιλέξιμοι επιλέχθηκαν από τους κυβερνήτες των εμιράτων. Στα τέλη του 2006, η μισή οργάνωση εκλέχθηκε . Οι εκλογές αυτές θεωρήθηκαν ως τα πρώτα βήματα προς μια δημοκρατία των Εμιράτων. Οι κοινοβουλευτικές εκλογές του 2011 είχαν ένα εκλογικό σώμα 129.274 μελών, σχεδόν 20 φορές μεγαλύτερο από το 2006. 35.877 ψηφοφόροι προσήλθαν στην κάλπη με ποσοστό συμμετοχής 27,75%. Συνολικά κατήλθαν στις εκλογές 468 υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένων 85 γυναικών. Το εκλογικό σώμα αυξήθηκε από 129.274 το 2011 σε 224.279 το 2015. 79.157 ψηφοφόροι ψήφισαν. Η προσέλευση αυξήθηκε από 27,25% σε 35,29%. Οι εκλογές του 2015 χρησιμοποίησαν σύστημα ενιαίας ψήφου (που σημαίνει ότι κάθε ψηφοφόρος ψήφισε μόνο έναν υποψήφιο στο εμιράτο του). Προηγουμένως, δόθηκε στους ψηφοφόρους η δυνατότητα να ψηφίσουν μέχρι και το ήμισυ του αριθμού των εδρών από τα αντίστοιχα εμιράτα. Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι εκτός της χώρας είχαν το δικαίωμα να ψηφίσουν για πρώτη φορά το 2015. Επίσημος ιστότοπος
Λεοπολδίνη της Βραζιλίας

H Λεοπολδίνη (πορτογαλ. Leopoldina de Bragança, infanta do Brasil, 13 Ιουλίου 1847 - 7 Φεβρουαρίου 1871) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Βραζιλίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.

 Η Λεοπολδίνη Θηρεσία Φραγκίσκη Καρολίνα Μιχαέλα Γαβριέλα Ραφαέλα Γκοντζάγκα ήταν η δεύτερη κόρη του Πέτρου Β΄ της Βραζιλίας και της Θηρεσίας Χριστίνας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών. Παντρεύτηκε το 1864 τον Λουδοβίκο Αύγουστο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνα: Πέτρος Αύγουστος 1866-1934. Αύγουστος Λεοπόλδος 1867-1922. Ιωσήφ Φερδινάνδος 1869-1888. Λουδοβίκος Γκαστόν 1870-1942. Bragança, Dom Carlos Tasso de Saxe-Coburgo e. A Princesa Leopoldina, in Revista do Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro, vol. 243, 1959, p. 70-93 (ISSN 0101-4366) Bragança, Dom Carlos Tasso de Saxe-Coburgo e. Palácio Leopoldina, in Revista do Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro, vol. 438, 2008, p. 281-303 (ISSN 0101-4366) Wehrs, Carlos. A Princesa Leopoldina de Bragança e Bourbon e a Casa Ducal de Saxe-Coburg, in Revista do Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro, vol. 437, 2007, p. 275-288 (ISSN 0101-4366)
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1999

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1999 ήταν η 29η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία (Ε.Γ.Ο.). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών, γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε ο Α.Ο. Διαγόρας Αμπελοκήπων και στις γυναίκες η Γ.Ο. Ολυμπιάδα Σταυρούπολης.

 1997 | 1998 | 1999 | 2000 | 2001 Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης — Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού — Η Ιστορική Εξέλιξη της Ενόργανης Γυμναστικής στη Θεσσαλονίκη και τα Πανελλήνια Πρωταθλήματα στο Internet Archive Όλα έτοιμα για το πανελλήνιο πρωτάθλημα ενόργανης – Οι νικητές των προηγούμενων διοργανώσεων (1997—2008) στο Internet Archive Η «χρυσή βίβλος» των πανελληνίων πρωταθλημάτων ενόργανης: Οι «συλλέκτες τίτλων» στα 20 χρόνια ζωής της Ε.Γ.Ο. (1997—2016)
Πολιτειακή Γερουσία της Ουάσινγκτον

Η Πολιτειακή Γερουσία της Ουάσινγκτον (αγγλικά: Washington State Senate) είναι η άνω βουλή του Πολιτειακού Νομοθετικού Σώματος της πολιτείας Ουάσινγκτον. Το σώμα αποτελείται από 49 γερουσιαστές, έκαστος αντιπροσωπεύων μια περιφέρεια με πληθυσμό περίπου 120.000. Η Πολιτειακή Γερουσία συνέρχεται στο Νομοθετικό Μέγαρο στην Ολύμπια. Όπως στην κάτω Βουλή των Αντιπροσώπων, οι πολιτειακοί γερουσιαστές υπηρετούν χωρίς όρια θητείας, αν και οι γερουσιαστές υπηρετούν τετραετείς θητείες. Οι γερουσιαστές εκλέγονται από τις ίδιες νομοθετικές περιφέρειες με τα μέλη της Βουλής, με κάθε περιφέρεια να εκλέγει δύο αντιπροσώπους αλλά μόνο έναν γερουσιαστή.

 Ο Αναπληρωτής Κυβερνήτης της Ουάσινγκτον χρηματίζει Πρόεδρος της Γερουσίας, αλλά ψηφίζει μόνο αν απαιτείται η ψήφος του για να σπάσει μια ισοψηφία. Εν τη απουσία του/της, ο Προσωρινός Πρόεδρος προεδρεύει της Γερουσίας. Ο προσωρινός Πρόεδρος εκλέγεται από την πλειοψηφική παράταξη και ακολουθεί επιβεβαίωση από την ολομέλεια της Γερουσίας μέσω ενός Ψηφίσματος της Γερουσίας. Ο Προσωρινός Πρόεδρος είναι η κορυφαία θέση ηγεσίας στη Γερουσία. Οι άλλοι ηγέτες της Γερουσίας, όπως ο Αρχηγός της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας εκλέγονται από τις αντίστοιχες κομματικές τους παρατάξεις. Πολιτειακό Καπιτώλιο της Ουάσινγκτον Πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα της Ουάσινγκτον Βουλή των Αντιπροσώπων της Ουάσινγκτον Washington State Senate Map of State Senate Districts
Ρούντι Φέλερ

Ο Ρούντι Φέλερ (γερμανικά : Rudi Völler, γεννήθηκε 13 Απριλίου 1960) , με παρατσούκλι "Tante Käthe" (Θεία Κάτια), είναι Γερμανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, καθώς και πρώην προπονητής της εθνικής ομάδας της Γερμανίας. Αγωνιζόταν ως επιθετικός.

 Ο Φέλερ ξεκίνησε την καριέρα του από την Κίκερς Όφφενμπαχ και το 1980 αποκτήθηκε από την 1860 Μόναχο. Το 1982, μετά τον υποβιβασμό της Μόναχο, αποκτήθηκε από τη Βέντερ Βρέμης, όπου έμεινε για πέντε χρόνια, αγωνιζόμενος σε 137 αγώνες και σκοράροντας 97 γκολ. Το 1987 αποκτήθηκε από την Ρόμα, στην οποία παρέμεινε για πέντε χρόνια, κερδίζοντας ένα Κύπελλο Ιτάλιας το 1991 και απέκτησε το παρατσούκλι "il tedesco volante" ("ο ιπτάμενος Γερμανός"). Το 1992 αποκτήθηκε από την Μαρσέιγ, με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ την επόμενη χρονιά. Το 1994 επέστρεψε στη Γερμανία, κλείνοντας την καριέρα του στην Μπάγερν Λεβερκούζεν.Σε επίπεδο εθνικής ομάδας, ο Φέλερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών το 1982 και πραγματοποίησε συνολικά 90 συμμετοχές, σκοράροντας 47 γκολ με το εθνόσημο, και αποτελεί τον τέταρτο σκόρερ της εθνικής Γερμανίας. Κέρδισε ως παίκτης το Παγκόσμιο Κύπελλο το 1990, ενώ στο ίδιο Μουντιάλ αποβλήθηκε στο ματς του δεύτερου γύρου κόντρα στην Ολλανδία, αφότου ο Φρανκ Ράικαρτ τον έφτυσε δύο φορές. Επίσης σκόραρε ένα γκολ στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1986 κόντρα στην Αργεντινή προερχόμενος από αλλαγή, κάνοντας το 2-2, αλλά τελικά ο αγώνας έληξε με νίκη 3-2 της Αργεντινής. Συμμετείχε επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994 και στα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1984, 1988 και 1992. Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε 374 τέρματα σε 782 επίσημους αγώνες.Το 2000, μετά την κακή πορεία της Γερμανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2000, o Φέλερ ορίστηκε προπονητής της εθνικής Γερμανίας και τη βοήθησε να φτάσει μέχρι τον τελικό του Μουντιάλ 2002. Μαζί με τους Μάριο Ζαγκάλο, Φραντς Μπεκενμπάουερ και Ντιντιέ Ντεσάν, ο Φέλερ έχει τη διάκριση ότι έφτασε στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου τόσο ως παίκτης όσο και ως προπονητής. Μετά τον αποκλεισμό στη φάση των ομίλων στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004, παραιτήθηκε από τη θέση. Το 2004 ήταν για μικρό χρονικό διάστημα προπονητής της Ρόμα και το από το 2005 έως το 2022 ήταν σε διάφορες θέσεις στη Μπάγερ Λεβερκούζεν. Από τις αρχές του 2023 είναι ο τεχνικός διευθυντής της Εθνική Γερμανίας. Ρόμα Κύπελλο Ιταλίας : 1990–91Ολιμπίκ Μαρσέιγ Τσάμπιονς Λιγκ : 1992–93Ατομικές διακρίσεις Καλύτερος παίκτης του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος κάτω των 21 : 1982 Κορυφαίος σκόρερ της Μπουντεσλίγκα (2) : 1981–82, 1982-83 Γερμανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 1983 Καλύτερη ομάδα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος : 1984 Κορυφαίος σκόρερ Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ : 1990–91
Προπενυλοβενζόλιο

Το προπενυλοβενζόλιο ή 1-φαινυλοπροπένιο ή β-μεθυλοστυρένιο (BMS: B-MethylStyrene, σε δύο γεωμετρικά ισομερή) ανήκει στην οικογένεια των αρωματικών υδρογονανθράκων. Είναι ένα άχρωμο ελαιώδες υγρό.

 Αυτή είναι η κύρια βιομηχανική εφαρμογή του προπυλοβενζολίου, από την οποία παράγεται κυρίως προπενυλοβενζόλιο: Από φαινυλαλογονίδιο και 1-αλοπροπένιο - Μεθοδος Fittιng: Από φαινυλαλογονίδιο και 1-αλοπροπένιο – Μέθοδος Grignard: Με προπενυλίωση κατά Friedel-Crafts:: Με ενδομοριακή αφυδάτωση 1-φαινυλο-1-προπανόλης παράγεται προπενυλοβενζόλιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηλές θερμοκρασίες, >150 °C. Σε χαμηλότερες ευνοείται η διαμοριακή αφυδάτωση που δίνει 1-φαινυλο-1-(1'-φαινυλοπροποξυ)προπάνιο, ενώ χωρίς καθόλου θέρμανση παράγεται o όξινος θειικός (1-φαινυλοπροπυλ)εστέρας (CH3CH2CH(Ph)OSO3H), που αποτελεί την ενδιάμεση ένωση για τις αφυδατώσεις.: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Ζουάν Μιρό

Ο Ζουάν Μιρό (στα καταλανικά αποδίδεται Ζουάν ή Zοάν Μιρό) (Joan Miró i Ferrá, Βαρκελώνη, 20 Απριλίου 1893 – Πάλμα (Μαγιόρκα), 25 Δεκεμβρίου 1983) ήταν Καταλανός ζωγράφος και γλύπτης.

 Το 1975 δημιουργήθηκε το Ίδρυμα Ζουάν Μιρό στο Κέντρο Σπουδών Σύγχρονης Τέχνης στη Βαρκελώνη. Ο ίδιος ο Μιρό δώρισε στο ίδρυμα περίπου 5000 σχέδιά του. Πέθανε το 1983 στην πόλη της Μαγιόρκα, σε ηλικία 90 ετών. Ίδρυμα Χουάν Μιρό Βιογραφικά στοιχεία και πίνακες Πίνακες, βιογραφικά και ιστορικά στοιχεία Ζουάν Μιρό Αρχειοθετήθηκε 2007-03-02 στο Wayback Machine.
Αγκσαρτάν Α΄ του Καχέτι

Ο Αγκσαρτάν Α΄, Aghsartan I, γεωργιανά: აღსართან I, (απεβ. το 1084) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Αρμενίας (Μπαγκρατούνι) ήταν βασιλιάς τού Καχέτι και τού Χερέτι στην ανατολική Γεωργία από το 1058 μέχρι το τέλος του το 1084.

 Διαδέχθηκε τον πατέρα του Γκαγκίκ του Καχέτι, μετά το τέλος εκείνου. Η βασιλεία του συνέπεσε με τις επιδρομές των Σελτζούκων στα γεωργιανά εδάφη και τις επίμονες προσπάθειες των Γεωργιανών Βαγρατιδών βασιλέων να φέρουν όλες τις γεωργιανές πολιτικές στο ενιαίο βασίλειό τους. Το 1068 ο Αγκσαρτάν Α΄ υποτάχθηκε στον σουλτάνο Αλπ Αρσλάν των Σελτζούκων, και συμφώνησε να πληρώσει φόρο υποτέλειας και εξασφάλισε την τουρκική υποστήριξη κατά τού βασιλιά Βαγράτιος Δ΄ της Γεωργίας, που είχε καταλάβει μέρος της επικράτειας τού Καχέτι. Συνέχισε τον αγώνα του ενάντια στην συγκεντρωτική πολιτική τού Γεωργιανού στέμματος υπό τον διάδοχο τού Βαγράτ Γεώργιο Β΄ και συμμάχησε με την επαναστατική φυλή των Λιπαριτιδών, αλλά στη συνέχεια μετέφερε την υπακοή του στον Γεώργιο Β΄ και τον βοήθησε να αντιμετωπίσει τη φεουδαρχική αντιπολίτευση και στη συνέχεια να πολεμήσει την εισβολή των Σελτζούκων το 1074 υπό τον σουλτάνο Μαλίκ Σαχ Α΄. Ωστόσο, όταν ο Γεώργιος Β΄ έκανε ειρήνη με τον σουλτάνο στις αρχές της δεκαετίας του 1080, ο τελευταίος αναγνώρισε τον βασιλιά της Γεωργίας ως τον μόνο νόμιμο κύριο τού Καχέτι και τού έδωσε μία δύναμη Σελτζούκων για να κατακτήσει την περιοχή. Ο Γεώργιος Β΄, επικεφαλής ενός συνδυασμένου στρατού Γεωργίας-Σελτζούκων, πολιόρκησε το Καχετικό φρούριο Βεζίνι, αλλά δεν κατάφερε να το καταλάβει και αποχώρησε. Ο Αγκσαρτάν Α΄ άδραξε αμέσως την ευκαιρία για να υποσχεθεί την πίστη του στους Σελτζούκους: πήγε στον Μαλίκ Σαχ και ασπάστηκε το Ισλάμ, κερδίζοντας έτσι μία σελτζουκική προστασία ενάντια στις φιλοδοξίες τού βασιλιά της Γεωργίας. Απεβίωσε το 1084 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γεώργιος Δ΄. Toumanoff, Cyrille (1976, Ρώμη). Manuel de Généalogie et de Chronologie pour le Caucase chrétien (Arménie, Géorgie, Albanie). Βαχουστι Μπαγκατιονι . История царства грузинского. Возникновение и жизнь Кахети и Эрети. Ч.1.
Βοεβοδάτο Λούμπλιν (1919-1939)

Το Βοεβοδάτο Λούμπλιν (πολωνικά: Województwo Lubelskie‎) ήταν μονάδα διοικητικής διαίρεσης της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας μεταξύ των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, στα έτη 1919–1939. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της επαρχίας ήταν το Λούμπλιν.

 Το βοεβοδάτο δημιουργήθηκε με το διάταγμα του Πολωνικού Κοινοβουλίου (Σέιμ) της 14ης Αυγούστου 1919. Κατά τα έτη 1919–1939 (σε αντίθεση με σήμερα), το Βοεβοδάτο Λούμπλιν κάλυπτε το κεντρικό τμήμα της Πολωνίας του μεσοπολέμου – την καρδιά της χώρας – και συνόρευε με το Βοεβοδάτο Μπιαουίστοκ (1919-1939) στα βόρεια, το Βοεβοδάτο Βαρσοβίας (1919-1939) και το Βοεβοδάτο Κιέλτσε στα δυτικά, το Βοεβοδάτο Λβουφ στα νότια και το Βοεβοδάτο Πολεσίας, καθώς και το Βοεβοδάτο Βόουιν (1921-1939) στα ανατολικά. Η έκτασή του, μετά την 1η Απριλίου 1938 ήταν 26.555 χλμ2. Το τοπίο ήταν επίπεδο και λοφώδες στο νότο, τα δάση κάλυπταν μόνο το 16,6% της έκτασης (με μέσο όρο της χώρας 22,2%, την 1η Ιανουαρίου 1937). Σύμφωνα με την πολωνική απογραφή του 1931, ο πληθυσμός ήταν 2.116.200 κάτοικοι. Οι Πολωνοί αποτελούσαν το 85,1% του πληθυσμού, οι Εβραίοι το 10,5% και οι Ουκρανοί (στα ανατολικά και νότια) το 3%. Οι Εβραίοι προτιμούσαν να ζουν σε πόλεις και κωμοπόλεις, ειδικά στο ίδιο το Λούμπλιν. Λόγω των αδίστακτων πολιτικών εκρωσισμού κατά τη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα που οδήγησαν σε γενική απουσία σχολείων στο βοεβοδάτο, το 24,6% του πληθυσμού ήταν ακόμα αναλφάβητο το 1931, αν και μειώθηκε ραγδαία από 46,8% το 1921. Το μεγαλύτερο βιομηχανικό κέντρο του βοεβοδάτου ήταν η πόλη του Λούμπλιν. Εκτός από αυτό, δεν είχε σημαντικά βιομηχανικά κέντρα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, η πολωνική κυβέρνηση ξεκίνησε ένα τεράστιο πρόγραμμα δημοσίων έργων, που ονομαζόταν Centralny Okręg Przemysłowy (Κεντρική Βιομηχανική Περιοχή), το οποίο ήταν μια μεγάλη ώθηση για τις υπερπληθυσμένες και φτωχές κομητείες. Κάλυψε το νοτιοδυτικό τμήμα του βοεβοδάτου, με την πόλη Κράσνικ. Η πυκνότητα του σιδηροδρόμου ήταν 4,0 χλμ. ανά 100 χλμ2 (με συνολικό μήκος σιδηροδρόμων 1 236 χλμ.). Στανίσουαφ Μοσκαλέφσκι, 17 Νοεμβρίου 1919 – 25 Οκτωβρίου 1926 Αντόνι Ρεμισέφσκι, 3 Νοεμβρίου 1926 – 29 Σεπτεμβρίου 1930 Μπολέσουαφ Σφιντζίνσκι, 29 Σεπτεμβρίου 1930 – 30 Ιανουαρίου 1933 (προσωρινός έως 1 Απριλίου 1932) Γιούζεφ Ροζνιέτσκι, 31 Ιανουαρίου 1933 – 8 Σεπτεμβρίου 1937 Γέζι Άλμπιν ντε Τράμεκουρτ, 8 Σεπτεμβρίου 1937 - 17 Σεπτεμβρίου 1939 Το σύγχρονο Βοεβοδάτο Λούμπλιν της Πολωνίας Maly rocznik statystyczny 1939, Nakladem Glownego Urzedu Statystycznego, Βαρσοβία 1939 (Συνοπτικό Στατιστικό Έτος-Βιβλίο της Πολωνίας, Βαρσοβία 1939).
Νίπος Χανίων

Το Νίπος (ή Νίππος) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 33 χιλιόμετρα από τα Χανιά. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ σημαντικότερα προϊόντα παραγωγής του αποτελούν το ελαιόλαδο, το κρασί και η σταφίδα.

 Η πιο παλιά αναφορά του χωριού γίνεται το 1301 σε συμβόλαιο του Benv. De Brixano, συμβολαιογράφο από τον Χάνδακα. Στην απογραφή του 1583 (Καστροφύλακας Κ237) αναφέρεται ως Nipo με 224 κατοίκους. Από το Νίππος καταγόταν ο Κρητικός οπλαρχηγός Εμμανουήλ Κατσίγαρης, αγωνιστής στον Μακεδονικό Αγώνα εναντίον των Βουλγάρων και των Τούρκων. Χαρακτηρίζεται από τα 1500 (βλ. Sr Brixano) μέχρι και σήμερα ως ένα από τα καλύτερα χωριά του Αποκόρωνα εκ άποψης περιβάλλοντος. Κοινότητα Νίπους
Παιδικά παιχνίδια (Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος)

Τα Παιδικά παιχνίδια είναι πίνακας του Φλαμανδού ζωγράφου Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Το έργο φιλοτεχνήθηκε το 1560 και σήμερα φιλοξενείται στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης (Kunsthistorisches Museum) της Βιέννης.

 Η πρώτη αναφορά στον πίνακα γίνεται το 1604 στο έργο του Φλαμανδού ζωγράφου και ιστορικού τέχνης Κάρελ φαν Μάντερ. Είχε αγοραστεί το 1594 από τον αρχιδούκα Ερνστ της Αυστρίας, όταν ήταν κυβερνήτης των Αψβουργικών Κάτω Χωρών και ο οποίος αφού γνώρισε και εκτίμησε την αξία των έργων του Μπρίγκελ, τον σύστησε στον αδελφό του Ροδόλφο Β΄, προστάτη των τεχνών. Από τον Ροδόλφο Β΄ ξεκίνησε η συλλογή πινάκων του Μπρίγκελ που τώρα ανήκει στο Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης της Βιέννης. Το έργο είναι ελαιογραφία σε δρύινο ξύλο. Στο κάτω δεξιό άκρο του είναι ζωγραφισμένο ένα κάθετο τούβλο, το οποίο φέρει την υπογραφή του καλλιτέχνη "BRVEGEL 1560". Στο πλάτωμα ενός χωριού παρουσιάζονται ομάδες παιδιών που παίζουν περίπου γύρω στα ογδόντα παιδικά παιχνίδια. Το θέμα, που είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε μεσαιωνικές μινιατούρες, για πρώτη φορά εδώ ξεδιπλώνεται ολόκληρο σε μια και μοναδική σκηνή. Αυτή η πολυπρόσωπη αναπαράσταση γίνεται εφικτή χάρη σε μια γεωμετρική εφαρμογή προοπτικής του 15ου αιώνα, που μοιράζει ισορροπημένα στο χώρο τις μορφές σε ομάδες και μεμονωμένα πρόσωπα με μια οργάνωση ανά περιοχές που διευκολύνεται από την ποικιλία χρωματισμών του εδάφους, άλλοτε σκονισμένο, άλλοτε λασπωμένο, άλλοτε με γρασίδι, στο φως ή στη σκιά. Τα ενήλικα πρόσωπα των παιδιών, στερούμενων οποιασδήποτε χαράς την ώρα που παίζουν, ερμηνεύτηκαν σαν μια αναφορά στην ματαιότητα των ανθρωπίνων πράξεων, που εκτελούνται με μηχανικό τρόπο και χωρίς καμία χαρά. Τα παιχνίδια αυτά ήταν λοιπόν μια μίμηση της ζωής των μεγάλων. Γι’ αυτό, το παιδάκι που εμφανίζεται στο παράθυρο επάνω αριστερά φοράει μια μάσκα ενήλικα για να τρομάζει τους περαστικούς. Η αριστερή πλευρά του πίνακα, στην οποία εκτός από μια κατοικία με κοκκινωπούς τοίχους βλέπουμε έναν κήπο και πιο μακριά μια δροσερή όαση στις όχθες ενός ποταμού, προσφέρει ένα σημείο ξεκούρασης και ανάσας για τον νου του παρατηρητή, μαζί με την ευχάριστη θέα των πιο μακρινών σπιτιών του χωριού. Ο Μπρίγκελ θεωρείται από τους σημαντικότερους Φλαμανδούς ζωγράφους του 16ου αιώνα που ειδικεύτηκαν στις ρωπογραφίες για να ξεπεράσουν την κρίση της Μεταρρύθμισης, που τους στέρησε τη δυνατότητα να ζωγραφίζουν εκκλησιαστικά θέματα. Οι πίνακες του Μπρίγκελ μας παρουσιάζουν σκηνές από τη ζωή των αγροτών και των απλών ανθρώπων γενικότερα, που πέρα από την πιστή απεικόνιση της φύσης και των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που απεικονίζονται σε αυτούς, αποτελούν ένα σχόλιο για την κοινωνία, τα ήθη και τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι πλούσιες σκηνές με τις απειράριθμες λεπτομέρειες είναι χαρακτηριστικά της δουλειάς του αυτής της περιόδου. Στον πίνακα αυτό, πέρα από κάθε αλληγορική πρόθεση, μας δίνει ένα πλήθος πληροφοριών για τα παιδικά παιχνίδια και γενικότερα τον τρόπο ψυχαγωγίας των παιδιών του 16ου αιώνα. Ξεκινώντας από το κάτω αριστερό μέρος διακρίνουμε: www.Pieter-Bruegel-The-Elder.org
Αθανάσιος Βελίκης

Ο Αθανάσιος Βελίκης του Νικολάου (Δαφνούδι Σερρών, 1933 - 9 Ιουνίου 2009) ήταν Έλληνας γιατρός, κλινικάρχης και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Πιερίας από το 1989 ως το 1993 με τη ΝΔ.

 Έκανε σπουδές Ιατρικής στο Έρλαγκεν της Γερμανίας, όπου ως φοιτητής δίδασκε μαθήματα Ανατομικής σε νεότερους φοιτητές. Εκπαιδεύτηκε στην ειδικότητα της Χειρουργικής στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Ίδρυσε στην πιερική πρωτεύουσα την ιδιωτική κλινική Βελίκη, η οποία δεν λειτουργεί πλέον. Εντάχθηκε στο κόμμα της ΝΔ και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πιερίας στις εκλογές του Ιουνίου και Νοεμβρίου του 1989. Για τελευταία φορά εξελέγη βουλευτής στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν στις 8 Απριλίου 1990.Μετά τη δολοφονική απόπειρα της 17 Νοέμβρη εναντίον του υπουργού Γιάννη Παλαιοκρασσά (του οποίου υπήρξε φίλος), ο Αθανάσιος Βελίκης έσπευσε αμέσως να προσφέρει βοήθεια στο Θάνο Αξαρλιάν (θύμα εκείνης της τρομοκρατικής επίθεσης), αλλά διεπίστωσε το θάνατό του. Ο Αθανάσιος Βελίκης συνταξιοδοτήθηκε ως γιατρός το 2006. Πέθανε τον Ιούνιο του 2009, σε ηλικία 76 ετών και κηδεύτηκε στην Κατερίνη.
Death Penalty

Το Death Penalty είναι το πρώτο άλμπουμ του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Witchfinder General. Ηχογραφήθηκε στα "Metro Sound Studios" τον Απρίλιο του 1982 και κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους από τη δισκογραφική εταιρία "Heavy Metal Records". Ο δίσκος τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας και για το εξώφυλλο του, το οποίο παρουσίαζε ημίγυμνο το μοντέλο Τζόαν Λέιθαμ να εκτελείται τελετουργικά στο νεκροταφείο του Γουέντνεσμπέρι.

 1. Invisible Hate (Parkes, Cope) - 06:05 2. Free Country (Parkes, Cope) - 03:10 3. Death Penalty (Parkes, Cope) - 05:35 4. No Stayer (Parkes, Cope) - 04:25 5. Witchfinder General (Parkes, Cope) - 03:51 6. Burning a Sinner (Parkes, Cope) - 03:28 7. R.I.P. (Parkes, Cope) - 04:04 Ζιμπ Παρκς - φωνητικά Στιβ Κίνσελ - τύμπανα Φιλ Κόουπ - κιθάρα, μπάσο Death Penalty - Encyclopaedia Metallum Death Penalty – Witchfinder General Welcome to No Stayer - The Official Witchfinder General website
Σ.Κ. Νικόπολη Πρέβεζας

Ο Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης Νικόπολη Πρέβεζας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται με έδρα την Πρέβεζα. Επίσημο έτος ίδρυσης του είναι το 1981 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κίτρινο, το μαύρο και το άσπρο.

 Ο σύλλογος εκπροσωπεί το μπάσκετ από το 1975. Το 1976 έγινε ο πρώτος αγώνας καλαθοσφαίρισης στον οποίο έλαβε μέρος ομάδα από την Πρέβεζα. Οι αντίπαλοι ήταν το πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και επίλεκτοι Πρέβεζας. Το 1977 δημιουργείται ο Αθλητικός Όμιλος Πρέβεζας ενώ το 1981 με την δημιουργία της ΕΣΚΑΒΔΕ δημιουργείται η Γυμναστική Εταιρία Πρέβεζας Νικόπολη. Το 1988 η ΓΕΠ Νικόπολη και ο ΑΟ Πρέβεζας συγχωνεύονται και δημιουργούν τον Αθλητικό Όμιλο Νικόπολη. Λίγο αργότερα δημιουργούνται δυο θυγατρικοί σύλλογοι, ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Άτλας και ο Γυμναστικός Πολιτιστικός Ερασιτεχνικός Σύλλογος Άκτιος Απόλλων. Άμεσα, την περίοδο 1988-89 καταφέρνει να κερδίσει το πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΒΔΕ. Την δεκαετία του 1990 η ομάδα κατέκτησε 3 φορές το πρωτάθλημα ΕΣΚΑΒΔΕ, το 1994, το 1997 και το 1999. Δεν καταφέρνει όμως να σταθεί στην Γ' Εθνική και υποβιβάζεται. Το 2000 σύμφωνα με τον νόμο τροποποιεί το καταστατικό και μετονομάζεται σε Σύλλογος Καλαθοσφαίρισης Νικόπολη Πρέβεζας. Η ομάδα θα κατακτήσει άλλες δυο φορές το πρωτάθλημα της ΕΣΚΑΒΔΕ, το 2003 και το 2008.Ξανά όμως η ομάδα δεν θα καταφέρει να σταθεί για πολύ στην Γ' Εθνική. Το 2012 η Νικόπολη θα ενωθεί με τον Άτλα. Το 2016 κατέκτησε για άλλη μια φορά το πρωτάθλημα ΕΣΚΑΒΔΕ και ανέβηκε στην Γ' Εθνική.Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2016-17, η Νικόπολη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής στον 1ο όμιλο βορρά και τερμάτισε στην 5η θέση. Κατά την 2017-18, η Νικόπολη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, 1ο όμιλο βορρά. Τερμάτισε στην 5η θέση με 37 βαθμούς, 13 νίκες, 11 ήττες, 1620-1576 πόντους. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-19, η Νικόπολη λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Γ εθνικής,1ο όμιλο βορρά. Έδρα του συλλόγου είναι το ΔΑΚ Πρέβεζας χωρητικότητας 2000 ατόμων. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Παντελής Καρασαβόγλου. Σημαντική είναι η παρουσία των τμημάτων υποδομής της Νικόπολης τόσο σε επίπεδο ΕΣΚΑΒΔΕ όσο και σε πανελλήνιο επίπεδο. Σημαντικότερες επιτυχίες είναι η δεύτερη θέση στο πανελλήνιο παίδων του 1994,η πέμπτη θέση στο πανελλήνιο παίδων 2006 και η έκτη θέση στο πανελλήνιο εφήβων 1990. Εφήβων Την σεζόν 2018-19 βγήκε πρωταθλήτρια ΕΣΚΑΒΔΕ νικώντας την ΑΕ Δόξα Πύρρου στο ΔΑΚ Αερογέφυρας με 51-48. Τα τελευταία χρόνια η Νικόπολη έχει και τμήμα γυναικών που συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΕΣΚΑΒΔΕ. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2017-18, η Νικόπολη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα γυναικών που διοργάνωσε η ΕΣΚΑΒΔΕ.Κατέβηκε μόνο σε 2 αγώνες.Είχε 0 νίκες,2 ήττες και 8 μηδενισμούς,49-247 πόντους και 1 βαθμό. Τερμάτισε στην 6η και τελευταία θέση. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22,η Νικόπολη έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα γυναικών της ΕΣΚΑΒΔΕ.Τερμάτισε στην 4 θέση με 6 βαθμούς. Νικόπολη Αρχειοθετήθηκε 2017-06-24 στο Wayback Machine. επίσημος ιστότοπος του τμήματος καλαθοσφαίρισης. http://nikopolibasket.blogspot.gr/ παλιότερη σελίδα του τμήματος. http://atlasprevezas.blogspot.gr/ σελίδα του Άτλα Πρέβεζας