IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καμίλα Σόντι

Η Καμίλα Σόντι (Camila Sodi, γεννημένη ως Καμίλα Ία Γκονσάλες Σόντι Camila Ía González Sodi, 14 Μαΐου 1986 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, μοντέλο και τραγουδίστρια. Είναι κόρη της συγγραφέως Ερνεστίνα Σόντι και του δικηγόρου Φερνάντο Γκονσάλες Πάρρα. Έχει δύο μικρότερες αδελφές από τον δεύτερο γάμο του πατέρας της με την ηθοποιό Ναϊλέα Νόρβιντ, την Τέσσα Ία και την Νάια. Είναι ανιψιά της ηθοποιού Λάουρα Σαπάτα, της Φεντερίκα, της Γκαμπριέλα και της ηθοποιού και τραγουδίστριας Ταλία Σόντι. Ξεκίνησε την καριέρα της ως μοντέλο και παρουσιάσε μια μουσική τηλεοπτική εκπομπή στο μεξικανικό δίκτυο TeleHit. Το 2004 πρωταγωνίστησε στην τηλενουβέλα Inocente de Ti. Το 2007 η Sodi έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στην ταινία The Night Buffalo. Στις 5 Φεβρουαρίου 2008 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Ντιέγο Λούνα. Μαζί έχουν αποκτήσει δύο παιδιά: τον Χερόνιμο (γ. 12 Αυγούστου 2008) και την Φιόνα (γ. 1 Ιουλίου 2010). Το ζευγάρι χώρισε τον Αύγουστο του 2013. Από το 2018 είναι σε σχέση με τον ηθοποιό Ντιέγο Μπονέτα.

 Inocente de ti - 2004/05, ως Φλορ ντε Μαρία "Φλορεσίτα" Γκονσάλες ντε Καστίγιο/Φλορ ντε Μαρία Γκονσάλες Λινάρες-Ρόμπλες El búfalo de la noche - 2007, ως Ρεμπέκα (ταινία) Niñas mal - 2007, ως Πία (ταινία) Déficit - 2007, ως Ελίσα (ταινία) Arráncame la vida - 2008, ως Λίλια Ασένσιο (ταινία) El despertar - 2014, ως Γυναίκα (ταινία) Amor de mis amores - 2014, ως Αντρέα (ταινία) El placer es mio - 2015, ως Καμίλα (ταινία) Señorita Pólvora - 2015, ως Βαλεντίνα "Βάλε" Καρδένας/Εσκουίνκλα "Δεσποινίς Πολβόρα" A que no me dejas - 2015/16, ως Παουλίνα Μουράτ Ουρούτια ντε Φονσέκα/Βαλεντίνα Ολμέδο Μουράτ Made in Hollywood - 2016, ως Η Ίδια (Επεισόδιο:"Elvis & Nixon/The Meddler/Compadres") Un mal date - 2016, ως Πρώην (Επεισόδιο:"Ex") Compadres - 2016, ως Εμίλια (ταινία) How to Break Up with Your Douchebag - 2017, ως Νατάλια (ταινία) El ángel en el reloj - 2017, ως Μαρτίνα (ταινία) Camino a Marte - 2017, ως Βιολέτα (ταινία) Here Comes the Grump - 2018, ως Πριγκίπισσα Αυγή (φωνή, ταινία) Luis Miguel: The Series - 2018–σήμερα, ως Έρικα Καμίλ (6 επεισόδια) Wild District - 2018, ως Χισέλ Ντούκε (10 επεισόδια) Falsa identidad - 2018–σήμερα, ως Ισαμπέλ Φερνάντες ντε Κορόνα/Καμίλα ντε Γκεβάρα Rubí - 2020, ως Ρούμπι Πέρες Οτσόα Καμίλα Σόντι στην IMDb
Άννα Όρος

Η Άννα Όρος (ουγγρικά: Orosz Anna‎· γενν. Βουδαπέστη, 2 Ιουνίου 1989) είναι Ουγγαρέζα οικονομολόγος και πολιτικός. Από τον Μάρτιο του 2017 έως τον Μάιο του 2018 ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Κινήματος Momentum. Από τον Οκτώβριο του 2019, εκπρόσωπος τοπικής αυτοδιοίκησης Βουδαπέστης XI. περιφέρειας, έγινε αντιδήμαρχος της Ούιμπουντα. Στις 11 Οκτωβρίου 2021, κατά τη διάρκεια του 2ου γύρου των Προκριματικών της Ουγγρικής Αντιπολίτευσης, ανέλαβε τη διαχείριση του Κινήματος Momentum από τον Άντρας Φέκετε-Γκιόρ. Τον Απρίλιο του 2022 εξελέγη βουλευτής της Ουιμπούντα.

 Η Όρος είναι κόρη του Τσάμπα Όρος, αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας και Οικονομικών της Βουδαπέστης. Μεταξύ 2007 και 2011 παρακολούθησε το BSc in Διεθνής Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο Corvinus της Βουδαπέστης. Τότε ήταν φοιτήτρια MSc στα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου. Από το 2013 εργάστηκε ως αναλύτρια στο Ινστιτούτο της Βουδαπέστης. Από το 2015 είναι ακτιβίστρια στο Κίνημα Momentum. Στις αρχές του 2017, ως μέλος της ηγεσίας του κινήματος, ήταν ένα από τα πρόσωπα της καμπάνιας NOlimpia. Στις 4 Μαρτίου 2017 εξελέγη μέλος του προεδρείου του κόμματος στην ανανεωτική γενική συνέλευση του κινήματος. Το 2017, σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, ήταν η 8η Ουγγαρέζα γυναίκα με τη μεγαλύτερη επιρροή στη δημόσια ζωή. Καθώς δεν εξελέγησαν στο Κοινοβούλιο στις εκλογές του 2018, η προεδρία του κόμματος, συμπεριλαμβανομένης της Άννας Όρος, παραιτήθηκε στις 5 Μαΐου 2018 Τον Νοέμβριο του 2018, έγινε αναλύτρια και συνεργάτης επικοινωνίας στο Political Capital. Στις 15 Ιουλίου 2019, ανακοίνωσε ότι θα επιστρέψει στην πολιτική και ως αποτέλεσμα του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, έγινε υποψήφια για το Κίνημα Momentum στη Βουδαπέστη XI, περιοχή (Ούιμπουντα). Εξελέγη εκπρόσωπος στις δημοτικές εκλογές της Ουγγαρίας το 2019. Στις 31 Οκτωβρίου, έγινε μέλος της παράταξης Κίνημα Momentum στο περιφερειακό συμβούλιο και εξελέγη επίσης ως αντιδήμαρχος της Ούιμπουντα. Στις 8 Ιουνίου 2020 εξελέγη στο νέο επταμελές προεδρείο του κόμματος. Στις προκριματικές εκλογές της Ουγγρικής Αντιπολίτευσης το 2021, εξελέγη ως κοινή υποψήφια της αντιπολίτευσης στη Βουδαπέστη Νο. 2. για τις επερχόμενες γενικές εκλογές. Από τις 10 Οκτωβρίου 2021, μετά την παραίτηση του Άντρας Φέκετε-Γκιόρ, έγινε προσωρινή ηγέτης του Κινήματος Momentum. Έλαβε μέρος στις εκλογές για την ηγεσία του κόμματος στις 21 Νοεμβρίου 2021, όπου κέρδισε το 28,9 τοις εκατό των ψήφων και έφτασε στη δεύτερη θέση μετά την Άννα Ντονάτ. Στις ουγγρικές βουλευτικές εκλογές του 2022 εξελέγη βουλευτής της Ουιμπούντα με 27.881 ψήφους.
Αταλάντη Τασουλή

Η Αταλάντη Τασουλή, γεννημένη στις 28 Σεπτεμβρίου 1976 στο Κολοράντο, Η.Π.Α., είναι Ελληνίδα διεθνής καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 1,78 μέτρα αγωνίζεται ως Shooting Guard.

 Η Τασουλή ξεκίνησε την καριέρα της φορώντας τα χρώματα της ΑΕΚ Τρίπολης, μάλιστα από τη χρονιά ίδρυσης του συλλόγου. Αποτέλεσε μέλος της μεγάλης ομάδας του Σπόρτιγκ Αθηνών, η οποία κυριάρχησε στο γυναικείο μπάσκετ κατά τη δεκαετία του 1990. Έχει επίσης αγωνιστεί με την Αμαρυλλίδα Βριλησσίων και πιο πρόσφατα με τον Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου. Εκτός συνόρων αγωνίστηκε στο ισπανικό πρωτάθλημα ως παίκτρια της Χετάφε και της Μαδρίτης. Το καλοκαίρι του 2010 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο Σμύρνης.Κατατάσσεται τρίτη στη λίστα των καλαθοσφαιριστριών με συμμετοχές στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος με έξι στο σύνολο: πέντε με το Σπόρτιγκ και μία με το Παλαιό Φάληρο. Διαθέτει στην τροπαιοθήκη της τέσσερα Κύπελλα, όλα με την ομάδα του Σπόρτιγκ. Με την Εθνική Ελλάδος Γυναικών μετρά 97 συμμετοχές από το 1995 έως το 2004. Έλαβε μέρος στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (EuroBasket) των ετών 2001 και 2003. Η τελευταία φορά που φόρεσε το εθνόσημο ήταν στα πλαίσια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα. Η Τασουλή διατηρεί σήμερα θέση τεχνικού συμβούλου στην ομάδα του Απόλλωνα Τρίπολης, προπονήτρια του οποίου αποτελεί η αδερφή της, Πανδώρα Τασουλή. Αταλάντη Τασουλή, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Αταλάντη Τασουλή, στατιστικά συμμετοχών στις διοργανώσεις της FIBA Europe.
Χαϊντεραμπάντ (Ινδία)

Το Χαϊντεραμπάντ (αγγλικά:Hyderabad) είναι μία από τις μεγαλουπόλεις της Ινδίας, πρωτεύουσα της ομόσπονδης πολιτείας Τελαγκάνα. Καλύπτει έκταση 650 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του φθάνει τα 6.800.000 κατοίκους. Αποτελεί την μητροπολιτική περιφέρεια (νομό) της πολιτείας, ενώ η ανάπτυξή του συνεχίζεται με ιδιαιτέρως γοργό ρυθμό. Χαρακτηρίζεται ως «Πόλη των Διαμαντιών», λόγω των πλούσιων οικοδομημάτων που τη στολίζουν.

 Το Χαϊντεραμπάντ, που η προέλευση της ονομασίας του αποδίδεται μεταξύ άλλων στην παλαιότερη ισλαμική "Χαϊντέρ Μαχάλ", ενώ κατ΄ άλλους στο χαλίφη Χαϊντέρ, είναι κτισμένο στο οροπέδιο Ντέκαν, σε υψόμετρο 535 μ., παρά τις όχθες του ποταμού Μούσι. Φέρεται να ιδρύθηκε περί το 1600 μ.Χ., και έναν αιώνα μετά πέρασε στη Μογγολική Αυτοκρατορία της Ινδίας, οπότε και κατέστη έδρα πριγκιπάτου, του μεγαλύτερου και πλουσιότερου της Ινδίας, που διατηρήθηκε και μετά την εγκατάσταση των Άγγλων, μέχρι την εθνική ανεξαρτησία το 1948. Τελικά με το νόμο του 1956 «Περί αναδιοργάνωσης του κράτους» η πόλη κατέστη πρωτεύουσα της σημερινής ομοσπονδιακής πολιτείας Άντρα Πραντές. Το κλίμα είναι τροπικό υγρό και ξηρό, με περίοδο μουσώνων κατά τους θερινούς μήνες. Οδηγός του Χαϊντεραμπάντ Χάρτης του Χαϊντεραμπάντ, Ινδία
Άγιος Παύλος Ρεθύμνης

Ο Άγιος Παύλος είναι παραλιακός οικισμός της Κοινότητος Σακτουρίων του Δήμου Αγίου Βασιλείου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 27 κατοίκους.

 Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού, σε υψόμετρο 10 μέτρων, εντός του ομώνυμου ορμίσκου, περίπου 3 χιλιόμετρα ΝΔ. των Σακτουρίων των οποίων και αποτελεί επίνειο. Κατά την περίοδο της Κατοχής, στην περιοχή του Αγίου Παύλου υπήρχαν γερμανικά φυλάκια. Ως οικισμός καταγράφεται για πρώτη φορά το 1991. Διοικητικά υπαγόταν μέχρι το 1997 στην κοινότητα Σακτουρίων της επαρχίας Αγίου Βασιλείου, ενώ κατόπιν ανήκε στο καποδιστριακό δήμο Λάμπης. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Αγίου Βασιλείου. Εκκλησιαστικά εξυπηρετείται από την ενορία των Σακτουρίων που υπάγεται στην Α΄ Αρχιερατική περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων.
Κρέπσιτς

Το Κρέπσιτς (σερβικά κυριλλικά: Крепшић) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1.328 κατοίκους.

 Το χωριό ευρίσκεται επί του σημείου συνάντησης του καναλιού της Σμρντούλγια και του Σάβα (εκ δεξιών παραποτάμου του Δούναβη). Πόλεις της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Δήμοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Αγγλικά) Δορυφορική εικόνα του Κρέπσιτς στο fallingrain.com
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1982-1983

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1982-83 ήταν το 24ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 4ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά τερματίζοντας 5 βαθμούς μπροστά από τις ΑΕΛ και ΑΕΚ.

 Ολυμπιακός Προπονητές: Αλκέτας Παναγούλιας (1η-17η αγ.), Κάζιμιρ Γκόρσκι (18η-34η αγ.). Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Πουπάκης (1), Σαργκάνης (33). Αμυντικοί: Αργυρούλης (9), Βαμβακούλας (31/2), Γούναρης (27/1), Κριμιζάς (2), Μίχος (31), Ξανθόπουλος (29), Πάλλας (2), Στ.Παπαδόπουλος (31). Μέσοι: Άλμπερτσεν (20), Εσταβίγιο (16/2), Κοκολάκης (21), Κουσουλάκης (32/5), Μητρόπουλος (28/7), Περσίας (15). Επιθετικοί: Αναστόπουλος (31/29), Γκαβασιάδης (1), Λεμονής (33), Ορφανός (19/1), Τόγιας (21/1), Ψεύτης (1). *Αγώνας κατάταξης:3 Ιουλίου 1983, Εθνικό στάδιο Βόλου: Πανιώνιος – Μακεδονικός: 3-2 (Λαζάρου 65΄, Σαραβάκος 66΄, 86΄- Καραμίχαλος 47΄, Γιαννακούλας 81΄). Β = Βαθμοί , Αγ.= Αγώνες, Ν =Νίκες; Ι = Ισοπαλίες, Η = Ήττες, ΓΥ= Γκολ Υπέρ, ΓΚ =Γκολ Κατά, Δ =Διαφορά τερμάτων; Βαθμολογία (νίκη: 2 βαθμοί, ισοπαλία: 1 βαθμός, ήττα: 0 βαθμοί) Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία RSSSF 1982-83
Hellraiser: Best of the Epic Years

Hellraiser: Best of the Epic Years είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 2003 σε μορφή CD μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sony". Το συγκεκριμένο άλμπουμ επικεντρώνεται στις ηχογραφήσεις του συγκροτήματος την περίοδο 1990 - 1992 και κυρίως στους δίσκους "1916" του 1991 και "March or Die" του 1992, οι οποίοι ήταν οι μόνοι τους οποίους κυκλοφόρησαν μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records".

 1. The One to Sing the Blues (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:09 2. Shut You Down (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:41 3. I Ain't No Nice Guy (Kilmister) - 4:15 4. Hellraiser (Kilmister, Osbourne, Wylde) - 4:32 5. Asylum Choir (Kilmister, Burston, Campbell) - 3:41 6. Bad Religion (Kilmister, Burston, Campbell) - 5:02 7. Eagle Rock (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:09 8. You Better Run (Kilmister) - 4:51 9. Cat Scratch Fever (Nugent) - 3:53 10. March or Die (Kilmister) - 5:41 11. Angel City (Kilmister) - 3:58 12. 1916 (Kilmister) - 3:45 13. Make My Day (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:25 14. Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:30 15. Dead Man's Hand (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:31 16. R.A.M.O.N.E.S. (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 1:27 Hellraiser: Best of the Epic Years (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 17 Μαρτίου 2003 Τα τραγούδια τα οποία συμπεριλαμβάνονται στο "Hellraiser: Best of the Epic Years" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Φιλ Κάμπελ - κιθάρα Würzel - κιθάρα Μίκι Ντι - τύμπανα Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ - τύμπανα Slash - κιθάρα στο "I Ain't No Nice Guy" Όζι Όσμπορν - φωνητικά στο "I Ain't No Nice Guy" Allmusic review Encyclopaedia Metallum review Φινλανδικά τσαρτ
Σανάνα Γκουσμάο

Ο Σανάνα Γκουσμάο (Xanana Gusmão, 1946-) ήταν ο Πρόεδρος του Ανατολικού Τιμόρ από το 2002, οπότε η χώρα έγινε ανεξάρτητη, μέχρι το 2007 και πρωθυπουργός της χώρας από τις 8 Αυγούστου 2007 ως τις 16 Φεβρουαρίου 2015 και ξανά από την 1 Ιουλίου 2023.

 Το πλήρες όνομά του είναι Kay Rala Xanana Gusmão. Γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου 1946 στο Μαναουτούτο. Παντρεύτηκε την Εμίλια Μπατίστα, με την οποία απέκτησε 2 παιδιά. Σήμερα είναι παντρεμένος με την Κίρστι Σουόρντ και έχουν 3 παιδιά. Το 1999 τιμήθηκε με το βραβείο Ζαχάρωφ. Το 2000 τιμήθηκε με βραβείο ειρήνης Σίδνεϊ. Το 1993 ο αγωνιστής για την ανεξαρτησία της χώρας καταδικάστηκε σε ισόβια από τις ινδονησιακές αρχές. Το 2002 έγινε ανεξάρτητη χώρα το Ανατολικό Τιμόρ και στις εκλογές του 2001 ο Γκουσμάο εξελέγη πρώτος πρόεδρος. To 2006, έπειτα από πολιτική κρίση, απείλησε να παραιτηθεί, επειδή ο πρωθυπουργός Μάρι Αλκατίρι δε δέχτηκε να παραιτηθεί εκείνος. Τελικά, Πρωθυπουργός έγινε ο Νομπελίστας Ζοζέ Ράμος Όρτα, ο οποίος και τον διαδέχθηκε στην προεδρία, το 2007. Ο Πρόεδρος Ζοζέ Ράμος Όρτα επέλεξε επίσημα τον Γκουσμάο για τη θέση του Πρωθυπουργού στις 6 Αυγούστου 2007. Ο Γκουσμάο ορκίστηκε πρωθυπουργός δύο ημέρες μετά. Στην τελετή ορκωμοσίας του δεν παρέστησαν μέλη της αντιπολίτευσης. Στις 11 Φεβρουαρίου του 2008 εκδηλώθηκε αποτυχημένη απόπειρα δολοφονίας του Γκουσμάο, λίγο μετά την επίσης αποτυχημένη απόπειρα κατά του προέδρου Ζοζέ Ράμος Ορτά, ο οποίος τραυματίστηκε. Ο Γκουσμάο δεν έπαθε το παραμικρό. Η χώρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας για 48 ώρες και οι αρχές έκαναν λόγο για "αποτυχημένο πραξικόπημα". Παράλληλα, οι διεθνείς αντιδράσεις στις επιθέσεις ήταν η έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, όπως και η ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων της Αυστραλίας στο Τιμόρ. Στις 12 Οκτωβρίου 2009 η κυβέρνησή του έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης στο κοινοβούλιο, με 26 υπέρ της πρότασης μορφής και 39 κατά. Το 2015 αποχώρησε από την πρωθυπουργία και ανέλαβε υπουργός Σχεδιασμού και Επενδύσεων. Άρθρο της BBC News (αγγλικά)
Τενοτστιτλάν

Η Τενοτστιτλάν ή Τενοκτιτλάν (ισπανικά: Tenochtitlan - Τενοτστίτλαν ή Tenochtitlán - Τενοτστιτλάν, Νάουατλ: Tenōchtitlan - Τενοτστίτλαν) ήταν μια πόλη-νησί στην λίμνη Τεξκόκο του Μεξικού, πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας των Αζτέκων.

 Σύμφωνα με την ιστορία των Αζτέκων, οι μετανάστες Μέσικα ίδρυσαν την Τενοτστιτλάν σε ένα ελώδες νησί το 1325, ακολουθώντας έναν οιωνό από τον θεό τους Ουιτζιλοπότστλι, έναν αετό, καθισμένο σε έναν κάκτο να τρώει ένα φίδι. Η εικόνα είναι σήμερα το εθνικό σύμβολο του Μεξικού. Η γεωγραφική θέση της Τενοτστιτλάν στην πυκνοκατοικημένη λεκάνη του Μεξικού παρείχε σημαντικές ευκαιρίες για εμπόριο και η πόλη επεκτεινόμενη γρήγορα έφθασε σε καθεστώς ευημερίας. Έγινε αυτοκρατορική πρωτεύουσα με τον σχηματισμό της αυτοκρατορίας των Αζτέκων 1428. Οι Μέσικα εν ευθέτω χρόνω κατέκτησαν ένα μεγάλο τμήμα της μεσοαμερικανικής επικράτειας. Οι φόροι των εκατομμυρίων υποτελών απέφεραν πλούτη για την πόλη, η οποία στην εποχή της ισπανικής κατάκτησης το 1519 κάλυπτε έκταση πέντε τετραγωνικών μιλίων με πληθυσμό περίπου 200.000. Το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης καταστράφηκε από τους κατακτητές και πάνω στα ερείπιά της χτίστηκε η Πόλη του Μεξικού. Edward E. Calnek, (1976), "The Internal Structure of Tenochtitlan", στο Eric R. Wolf, (ed.) The Valley of Mexico. Jose Luis de Rojas, (1986) Mexico-Tenochtitlan: Economia y Sociedad en el Siglo XVI. Μichael E. Smith "Tenochtitlan (Or Tenochtitlán)" στο Brian M. Fagan, ed., (1996) The Oxford Companion to Archaeology, Oxford University Press: Oxford
Ταομάτι Γιούτα

Ο Ταομάτι Γιούτα (Taomati Iuta, 2 Μαΐου 1939 - 5 Ιουνίου 2016) ήταν πολιτικός του Κιριμπάτι. Ανέλαβε Πρόεδρος του Κοινοβουλίου για την περίοδο 2011–2015. Υπηρέτησε στο αξίωμα του Αντιπροέδρου από το 1991 ως το 1994.

 Γεννήθηκε στο νησί Μπέρου. Φοίτησε στο κολέγιο του Λέιστερ στην Αγγλία όταν ακόμα η χώρα του ήταν βρετανικό έδαφος και είχε την ονομασία Νήσοι Γκίλμπερτ. Δίδαξε σε σχολείο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στα νησιά και το 1970 έγινε μέλος της Κυβέρνησης.Το 1978 εξελέγη στο πρώτο Κοινοβούλιο της ιστορίας του νησιού και κατήλθε ως υποψήφιος για το αξίωμα του ανώτερου υπουργού. Επιλέχθηκε από το Κοινοβούλιο ως ένας από τους 4 υποψήφιους για να οδηγήσουν τη χώρα στην ανεξαρτησία. Ήρθε 4ος και τελευταίος με ποσοστό 8,1% των ψήφων, αν και στη γενέτειρά του απέσπασε το 66,8% των ψήφων. Νικητής και πρώτος Πρόεδρος των νησιών αναδείχθηκε ο Γερέμια Ταμπάι με 55,5%.Ο Γιούτα εκλεγόταν στη Βουλή συνεχώς ως το 1998. Συγκεκριμένα κέρδισε την έδρα του Μπερού στις εκλογές των ετών 1978, 1979, 1982, 1987, 1991 και 1994. Κατά την περίοδο αυτή, υπηρέτησε ως μέλος του υπουργικού συμβουλίου μέχρι το 1994, επί προεδρίας του Ταμπάι και του Τεατάο Τεανάκι. Ανάμεσα στα αξιώματα που ανέλαβε ήταν εκείνα του υπουργού Ανάπτυξης και Φυσικών Πόρων, Βιομηχανίας και Εργασίας, Εμπορίου, Μεταφορών και Επικοινωνιών, αλλά και εκείνο του Οικονομικών και Σχεδιασμού. Το 1991 ήταν Αντιπρόεδρος και παρέμεινε στο αξίωμα αυτό για 3 χρόνια.Η θητεία του από το 1991 ως το 1994 ήταν και η τελευταία του στο Κοινοβούλιο.Υπηρέτησε επίσης ως Πρόεδρος της Βουλής, αρχικά από τον Ιανουάριο ως τον Μάρτιο του 2003. Σημειώνεται ότι ο Πρόεδρος της Βουλής δεν εκλέγεται από το Κοινοβούλιο. Τον Μάρτιο του 2003 έπειτα από πρόταση μομφής, έπεσε η κυβέρνηση του Τίτο και ανέλαβε νέος Πρόεδρος της Βουλής ο Ίτερα Τεανγκάνα. Μετά τη διεξαγωγή των εκλογών του 2007, ο Γιούτα ήταν ξανά υποψήφιος για την προεδρία της Βουλής και νίκησε τον αντίπαλό του, Μάρτιν Τοφίνγκα, πρώην υπουργό, με 26 ψήφους έναντι 20.Τον Νοέμβριο του 2010 ο Γιούτα απηύθυνε ομιλία στη διάσκεψη για τις κλιματικές αλλαγές που έγινε στην Ταράουα.Τον Αύγουστο του 2011 έδωσε βαρυσήμαντη ομιλία σε ειδική συνεδρίαση του Κοινοβουλίου για τις γυναίκες, λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές. Ο ίδιος παρότρυνε τις γυναίκες να μετέχουν στις εκλογές.
Αλοΐσιος Λίλιο

Ο Αλοΐσιος Λίλιο ή Λουίτζι Λίλιο (Aloysius Lilius ή Luigi Lilio, 1510-1574) ήταν Ιταλός ιατρός, αστρονόμος και φιλόσοφος, που επινόησε το Γρηγοριανό ημερολόγιο, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα από όλο σχεδόν τον κόσμο, τουλάχιστον ως πλαίσιο κοινής ημερολογιακής αναφοράς.

 Πολύ λίγα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια του Λίλιο. Καταγόταν από το Σιρό της Καλαβρίας, σπούδασε Ιατρική στη Νάπολη και στη συνέχεια μπήκε στην υπηρεσία του κόμη Carafa. Δίδαξε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Περούτζια από το 1552. Ο Λίλιο ωστόσο είναι γνωστός ως ο δημιουργός του Γρηγοριανού Ημερολογίου, καθώς συνέγραψε μια εργασία με τίτλο Compendiuem novae rationis restituendi calendarium (= «Σύνοψις του νέου σχεδίου για την επανόρθωση του Ημερολογίου»). Η εφαρμογή του «σχεδίου» όμως, η ημερολογιακή μεταρρύθμιση, έγινε έξι χρόνια μετά τον θάνατο του Λίλιο, όταν ο αδελφός του Αντώνιος παρουσίασε το χειρόγραφο της εργασίας στον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄. Το χειρόγραφο δόθηκε στην επιτροπή της ημερολογιακής μεταρρυθμίσεως και υιοθετήθηκε το 1582, μετά από κάποιες τροποποιήσεις που επέφερε ο Κλάβιος. Το παπικό χρυσόβουλο (διάταγμα) Inter gravissimas που διέταζε τους Χριστιανούς να υιοθετήσουν το νέο ημερολόγιο υπογράφηκε το 1581 αλλά εκδόθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1582. Η εφαρμογή άρχιζε στις 4 Οκτωβρίου 1582 (ημερομηνία του παλαιού ημερολογίου). Ο κρατήρας Λίλιους (Lilius) στο νότιο ημισφαίριο της Σελήνης ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Α. Λίλιο. Στην Επιστήμη Υπολογιστών, ο αριθμός των ημερών από την ημερομηνία εφαρμογής του Γρηγοριανού Ημερολογίου μέχρι σήμερα ονομάζεται «Λιλιανή ημερομηνία» (Lilian date). Ο αστεροειδής 2346 Λίλιο (2346 Lilio) πήρε το όνομά του από τον αστρονόμο αυτόν. Γρηγοριανό ημερολόγιο Ιουλιανό ημερολόγιο Λήμμα στην «Καθολική Εγκυκλοπαίδεια»
576 Εμμανουέλα

Η Εμμανουέλα (Emanuela) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,203. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Πάουλ Γκετζ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομα μιας φίλης του.

 Η μέση διάμετρος της Εμμανουέλας εκτιμάται σε 84,68 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,043. Η Εμμανουέλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 11,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Λαμπινός Αχαΐας

Ο Λαμπινός είναι παραθαλάσσιος οικισμός του Νομού Αχαΐας. Αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Αιγών του Δήμου Αιγιαλείας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 245 κατοίκους.

 Πρόκειται για έναν από τους πιο καινούριους οικισμούς της Αχαΐας καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 18/03/2001, όταν και υπήχθη στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αιγών του «Καποδιστριακού» Δήμου Αιγείρας. Σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από την 1η Ιανουαρίου του 2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Ο οικισμός δημιουργήθηκε από εσωτερική μετακίνηση των κατοίκων των Αιγών (89 οικογένειες), η οποία προέκυψε μετά τις κατολισθήσεις στην περιοχή ως απότοκο του σεισμού του Ιουλίου του 1964. Η νέα θέση όπου δημιουργήθηκε ο οικισμός ανήκε κανονικά στη γεωγραφική περιφέρεια της τότε Κοινότητας Αιγείρας, ωστόσο, με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Κωστή Στεφανόπουλου, επεκτάθηκαν έως εκεί τα διοικητικά όρια της τότε Κοινότητας Αιγών και ο νέος οικισμός υπήχθη ως οικιστική θέση στην Κοινότητα Αιγών. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λαμπινού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αιγιαλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Αιγείρας (1997-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 14/07/2018.
Η Οικογένεια Μπελιέ

Η Οικογένεια Μπελιέ (γαλλικά: La Famille Bélier) είναι γαλλική δραματική κωμωδία του 2014 σε σκηνοθεσία Ερίκ Λαρτιγκώ.Η ταινία έλαβε έξι υποψηφιότητες στα Βραβεία Σεζάρ, κερδίζοντας το βραβείο για την πιο υποσχόμενη ηθοποιό για τη Λουάν Εμερά.Ένα ριμείκ της ταινίας στην Αγγλική γλώσσα, ονόματι CODA:Στον Ρυθμό της Καρδιάς, έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους το 2021 και κέρδισε τρια Βραβεία Όσκαρ, ανάμεσα σε αυτά και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

 Στην οικογένεια Μπελιέ, η δεκαεξάχρονη Πολά είναι ο ουσιαστικός διερμηνέας για τους κωφούς γονείς και τον αδελφό της σε καθημερινή βάση στη διαχείριση του οικογενειακού αγροκτήματος στη βορειοδυτική Γαλλία. Επιπλέον, τους βοηθά στην καθημερινή ζωή, σε όλες τις καθημερινές επικοινωνίες με τον έξω κόσμο, όπως στο να απαντά στο τηλέφωνο, να επικοινωνεί με την τράπεζα ή να τους εξηγεί στη νοηματική μια συμβουλή του γιατρού κ.λ.π. Μια μέρα, ο καθηγητής μουσικής στο σχολείο της ανακαλύπτει την όμορφη φωνή της και την ενθαρρύνει να συμμετάσχει σε διαγωνισμό τραγουδιού, το βραβείο του οποίου θα της εξασφαλίσει μια καλή καριέρα και πτυχίο κολεγίου στο διάσημο μουσικό κολέγιο Maîtrise de Radiο στο Παρίσι. Ωστόσο, αυτή η απόφαση θα σήμαινε την έξοδο από την οικογένειά της και τα πρώτα της βήματα προς την ενηλικίωση. Οι γονείς της Πολά, στους οποίους η μουσική είναι άγνωστη, ανησυχούν για αυτήν την πρωτοβουλία. Η κοπέλα έρχεται αντιμέτωπη συγχρόνως με την αδιαφορία των γονιών της, τις αμφιβολίες της για τη μουσική της κλίση, το καθήκον της απέναντι στην οικογένειά της και την αβεβαιότητα μιας σχέσης με ένα αγόρι της ηλικίας της. Ταυτόχρονα, ο πατέρας της, δυσαρεστημένος με την πολιτική του δημάρχου του χωριού, αποφασίζει να διεκδικήσει το αξίωμα του δημάρχου, παρά την αναπηρία του. Καρίν Βιάρ ως Ζιζί Μπελιέ, μητέρα Φρανσουά Νταμιέν ως Ροντόλφ Μπελιέ, πατέρας Ερίκ Ελμοσνινό ως κος Τομασόν, καθηγητής μουσικής Λουάν Εμερά ως Πολά Ροξάν Ντυράν ως Ματίλντ Ιλιάν Μπεργκαλά ως Γκαμπριέλ, ο όμορφος Παριζιάνος συμμαθητής. Η ταινία ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία του γαλλικού κινηματογράφου, πραγματοποιώντας 7.450.944 εισιτήρια.Η Λουάν Εμερά, που η εφημερίδα France-Soir την χαρακτήρισε «νέα αποκάλυψη του γαλλικού κινηματογράφου», κέρδισε το βραβείο Σεζάρ για την πιο υποσχόμενη νέα ηθοποιό, το 2015 και βραβείο Lumières 2015 επίσης ως πολλά υποσχόμενη νέα ηθοποιός. Τα τραγούδια της ταινίας είναι του Μισέλ Σαρντού.
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016

Τα τουρνουά τοξοβολίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο διεξήχθησαν μεταξύ 6 και 21 Αυγούστου. Συνολικά 128 αθλητές και αθλήτριες έλαβαν μέρος στα 4 αγωνίσματα: ατομικό ανδρών, ατομικό γυναικών, ομαδικό ανδρών και ομαδικό γυναικών.

 Ο Νοτιοκορεάτης Γιου Τζιν πριν από την έναρξη των αγώνων, στις 5 Αυγούστου 2016, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ του συμπατριώτη του Ιμ Ντονγκ Χιουν, καθώς συγκέντρωσε 700 βαθμούς στις 72 βολές που έριξε. Η ομάδα της Νότιας Κορέας πρώτευσε σε όλα τα αγωνίσματα στους άνδρες και στις γυναίκες. Τοξοβόλοι από 56 έθνη έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς.
Γιακαράντα

Η γιακαράντα είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό το οποίο κατά το σύστημα Κρόνκουιστ ανήκει στο γένος της Ιακαράνδης, στην οικογένεια των Βιγνονιοειδών που αυτή με τη σειρά της ανήκει στην τάξη των Χοιραδιωδών. Υπάρχουν 50 περίπου είδη δέντρων ή θάμνων και η καταγωγή τους είναι από την Αμερική και από τις Δυτικές Ινδίες. Τα φύλλα της είναι πτερωτά με πολλά μικρά οδοντωτά φυλλαράκια να τα περικλείουν. Τα άνθη της έχουν χρώμα μπλε, μοβ και σπανιότερα λευκά ανάλογα με το είδος σχηματίζοντας ωραίες μακριές ταξιανθίες.

 Σχεδόν όλα τα είδη της γιακαράντας είναι καλλωπιστικά φυτά και μερικά είναι αυτοφυή άλλα καλλιεργούνται και φυτεύονται σε διάφορα πάρκα δημιουργώντας δεντροστοιχίες. Λίγα είδη είναι θαμνώδη και δηλητηριώδη. Τα πιο γνωστά είδη είναι: Ιακαράνδη η μιμηλήφυλλος (Jacaranda mimosifolia) Δέντρο που το ύψος του φτάνει τα 20 μέτρα, με μπλε ωραία άνθη και φύλλα διπλά και πτερωτά. Είναι συνήθως αυτοφυή και βρίσκονται στη Νότιο Αμερική, παρέχουν δε αρκετά καλής ποιότητας ξυλεία που χρησιμοποιείται σε διάφορες ξυλουργικές εργασίες και στις οικοδομές. Ιακαράνδη η αιχμηρόφυλλος (Jacaranda cuspidifolia) Δέντρο που φτάνει τα 25 μέτρα ύψος και βρίσκεται στις περιοχές του Αμαζονίου και σε δασώδεις περιοχές της Αργεντινής. Έχει ωραία άνθη συνήθως μωβ χρώματος με λίγο δυσάρεστη οσμή. Ιακαράνδη η Βραζιλιανή (Jacaranda brasiliana) Δέντρο που παράγει εξαιρετικής ποιότητας ξυλεία, χρώματος σταχτιού και γκριζωπού γνωστή με την ονομασία παλίσανδρος.Χρησιμοποιείται στη κατασκευή επίπλων υψηλής ποιότητας και μουσικών οργάνων. Germplasm Resources Information Network: Jacaranda «Ιακαράνδη η μιμηλήφυλλος». Κήποι και φυτά. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιανουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2009.
Φαιλόνιο

Το φαιλόνιο είναι άμφιο του ιερέα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι χαρακτηριστικό άμφιο του δεύτερου βαθμού της ιεροσύνης. Στην αρχαία Εκκλησία ήταν άμφιο και του επισκόπου και λεγόταν πολυσταύριο, διότι παντού επάνω του εικονίζονταν σταυροί. Στις αγιογραφίες εικονίζονται πάντοτε οι Πατέρες της Εκκλησίας με πολυσταύριο (φαιλόνιο). Μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453), ο Οικουμενικός Πατριάρχης αντικατέστησε το φαιλόνιο με τον αρχιερατικό σάκκο και κατόπιν αυτός καθιερώθηκε για όλους τους επισκόπους.

 Το φαιλόνιο είναι ένδυμα αρχαϊκής μορφής, μοιάζει με αρχαίο μανδύα και δεν έχει μανίκια. Είναι ανοικτό στο μπροστινό μέρος και φοριέται από το κεφάλι. Υπάρχουν δύο είδη φαιλονίου. Το βυζαντινό ή ελληνικό είναι ραμμένο με τρόπο ώστε να ταιριάζει πάνω στους ώμους, ενώ το ρωσσικό καταλήγει σε ένα ψηλό, στενό κολάρο που καλύπτει το πίσω μέρος της κεφαλής. Το φαιλόνιο συμβολίζει τον άρραφο χιτώνα του Χριστού και την επίγεια Εκκλησία. Όπως ο χιτώνας είναι ένα τεμάχιο, έτσι πρέπει και η Εκκλησία να είναι μία. Όταν είναι λευκό, συμβολίζει τη φωτεινότητα της Θείας Χάριτος. Όταν είναι κόκκινο, συμβολίζει την κόκκινη χλαμύδα που οι Ρωμαίοι στρατιώτες φόρεσαν στον Χριστό πριν τη Σταύρωση για να τον εμπαίξουν. Είναι το άμφιο που φορά τελευταίο ο ιερέας. Φορώντας το λέει: «Οι Ιερείς σου, Κύριε, ενδύονται δικαιοσύνην, και οι όσιοί σου αγαλλιάσει αγαλλιάσονται. Πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν».
Σέρι Μάρτελ

Η Σέρι Σκρουλ (Sherri Schrull, πραγματικό όνομα: Sherri Russell, 8 Φεβρουαρίου 1958 – 15 Ιουνίου 2007) ήταν Αμερικανίδα παλαιστής και μάνατζερ άλλων παλαιστών, περισσότερο γνωστή με τα ψευδώνυμα που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, Σέρι Μάρτελ ή Σενσέισιοναλ Σέρι.

 Η Σέρι ξεκίνησε την επαγγελματικής καριέρα στον χώρο του κατς, το 1980, ως μάνατζερ ανδρών παλαιστών, σε μικρότερες εταιρείες πάλης, στην ανεξάρτητη σκηνή. Παράλληλα, δεχόταν μαθήματα πάλης από την Φάμπιουλους Μούλαχ. Όταν ξεκίνησε να παλεύει κιόλας, μοίρασε διαστήματα της καριέρας της, στην προσωπική της καριέρα και στους παλαιστές που ήταν μάνατζερ. Μερικοί από τους παλαιστές που κατεύθυνε Ράντυ Σάβατζ Ρικ Φλερ Σον Μάικλς Τεντ Ντιμπιάσι Τέρι Φανκ Τζέικ Ρόμπερτς Χόνκι Τονκ Μαν Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ξεκίνησε να παλεύει AWA. Από το 1987 έως το 1993 αγωνίστηκε για το WWF, ενώ παράλληλα συνέχισε ως μάνατζερ. Πέρασε για λίγο και από τα Extreme Championship Wrestling και World Championship Wrestling. Διακρίσεις Το 1985 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γυναικών στην εταιρεία AWA. Στο WWF/E κατέκτησε το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών. Το 2006 εισήχθη στο WWE Hall of Fame προς τιμήν της συνεισφοράς της στον χώρο του κατς. WWE Hall of Fame Προφίλ
Βαρύτης

Ο Βαρύτης, ή βαρίτης (αγγλ. barite και baryte) είναι θειικό ορυκτό του βαρίου. Το όνομά του προέρχεται από την ελληνική λέξη «βαρύς», λόγω του υψηλού ειδικού βάρους του. Σχηματίζει μια ιδιάζουσα υφή, κατά την οποία οι τραπεζοειδείς ή πρισματικοί κρύσταλλοι τοποθετούνται ομοκεντρικά, αυξανόμενοι σε μέγεθος όσο απομακρύνονται από το κέντρο. Η υφή αυτή είναι μοναδική για τον βαρύτη και ονομάζεται «ρόδο της ερήμου» (desert rose). Έχει χημικό τύπο BaSO4 (θειικό βάριο).

 Είναι το πιο κοινό ορυκτό του βαρίου και από τα πλέον κοινά ορυκτά γενικότερα που συχνά συγχέεται με τον σελεστίνη (SrSO4), ο οποίος έχει ίδια κρυσταλλική συμμετρία και παρόμοιο τύπο κρυστάλλων. Η μακροσκοπική διάκριση των δύο ορυκτών είναι πρακτικά αδύνατη και επιτυγχάνεται μόνο με τη βοήθεια φλόγας λύχνου Bunsen: Ρίπτοντας στη φλόγα κονιοποιημένο δείγμα, η φλόγα χρωματίζεται πράσινη, αν πρόκειται για βαρύτη, ή κόκκινη, αν πρόκειται για σελεστίνη. Ανευρίσκεται σε υδροθερμικές φλέβες χαμηλών θερμοκρασιών, σε υπολειμματικές αποθέσεις προερχόμενες από αποσαθρωμένους βαρυτικούς ασβεστολίθους, σε αποθέσεις θερμών πηγών και, ως συμπληρωματικό ορυκτό βασικών εκρηξιγενών πετρωμάτων μέσα σε κοιλότητες και ιδιαίτερα σε υδροθερμικές φλέβες που περιέχουν μεταλλεύματα μολύβδου και άργυρου. Επίσης εντοπίζεται ως πρωτεύον συστατικό μαζών γύρω από υποθαλάσσια ηφαίστεια, μαζί με άλλα θειικά ορυκτά. Σχετίζεται με απατίτη, ασβεστίτη, ροδοχρωσίτη, γύψο, αντιμονίτη, γαληνίτη και σφαλερίτη, ενώ συχνά περιέχει άργυρο, αντιμόνιο, κοβάλτιο, μαγγάνιο, μόλυβδο και χαλκό. Είναι ευρύτατα διαδεδομένο ορυκτό ιδιαίτερα άφθονο στην Καστίλλη και Λεόν και την Ανδαλουσία καθώς επίσης και στη Βεστφαλία. Σημαντικές αποθέσεις του απαντούν στην Ελλάδα (νήσοι Μύκονος, Μήλος, Κίμωλος, Τυρός) όπου είναι αργυρομιγής και ονομάζεται "βαρυτίνη". Μεγάλοι κρύσταλλοί του ευρίσκονται, επίσης, στη Γερμανία, στη Ρουμανία, την Αγγλία, την Τσεχία, τη Νότια Αφρική, τον Καναδά και σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ κυρίως στην Καλιφόρνια. Βιομηχανικά ο βαρύτης σε κονιορτοποιημένη μορφή χρησιμοποιείται σε πολτούς εκπλύσεως γεωτρήσεων πετρελαίου, ή αερίων, αυξάνοντας το ειδικό βάρος, στη παρασκευή ενώσεων στην υφασματοβιομηχανία, τη χαρτοβιομηχανία, την υαλουργία στη βιομηχανία ελαστικών καθώς και ως αδρανές υλικό στην παραγωγή χρωμάτων. «Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica» τ. 13ος, σ. 322. Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Mindat.org Galleries.com Webmineral.com Handbook of Mineralogy James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2
Άντζελο Σέκι

Ο Πιέτρο Άντζελο Σέκι (Pietro Angelo Secchi, 28 Ιουνίου 1818 – 26 Φεβρουαρίου 1878) ήταν Ιταλός αστρονόμος, πρωτοπόρος της παρατηρησιακής Αστροφυσικής. Ο Σέκι γεννήθηκε στην επαρχία Ρέτζιο-Εμίλια και απεβίωσε στη Ρώμη.

 Υπήρξε ο ένας από τους δύο πρωτοπόρους στην αστρονομική Φασματοσκοπία και την ταξινόμηση των αστρικών φασμάτων, μαζί με τον Γιόζεφ φον Φραουνχόφερ. Σε ηλικία 16 ετών εισήλθε στο Τάγμα των Ιησουιτών και αργότερα, σε ηλικία 32 ετών, έγινε διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Βατικανού, ενώ διετέλεσε και καθηγητής στο Κολέγιο της Ρώμης. Ο Σέκι ασχολήθηκε ιδιαιτέρως με την ηλιακή Φασματοσκοπία, της οποίας θεωρείται και ο ιδρυτής. Παρατηρώντας τον Ήλιο ανακάλυψε μορφολογικά στοιχεία της επιφάνειάς του.Ο Σέκι σχεδίασε το 1858 έναν από τους πρώτους χάρτες του πλανήτη Άρη, όπου ονομάζει τη σημερινή Μεγάλη Σύρτη «Ατλαντικό Κανάλι» Προηγήθηκε έτσι του Τζιοβάνι Σκιαπαρέλι στη χρήση του όρου canali για τον Άρη, παρότι οι «πορθμοί» του Σέκι δεν ήσαν οι μακριές και ευθύγραμμες διώρυγες των Σκιαπαρέλι και Πέρσιβαλ Λόουελ. Ως προς την ταξινόμηση των αστρικών φασμάτων, ο Σέκι μελέτησε τα φάσματα 400 αστέρων και τα κατέταξε σε 4 διαφορετικούς τύπους στην πρώτη τέτοια εργασία (δημοσιεύθηκε το 1863). Περαιτέρω, ήταν ένας από τους πρώτους που χρησιμοποίησε τη Φωτογραφία στην Αστρονομία. Το 1848-49 ο Σέκι και άλλοι Ιησουίτες κατέφυγαν στις ΗΠΑ, όπου ο Σέκι συνεργάσθηκε με τον επίσης πρωτοπόρο στη Μετεωρολογία, Υδρογραφία και Ωκεανογραφία αστρονόμο Matthew F. Maury, τον πρώτο διοικητή του μετέπειτα Ναυτικού Αστεροσκοπείου των ΗΠΑ στην Ουάσινγκτον. Αργότερα, ο Σέκι έγραψε το σχετικό έργο Sui recenti progressi della Meteorologia (Ρώμη 1861). Μερικά άλλα έργα του είναι: «Κατάλογος των αστέρων των οποίων έχει προσδιορισθεί το φωτεινό φάσμα» (1867) «Περί των πρισματικών φασμάτων των απλανών αστέρων» (1868) «Ο Ήλιος» (1870)Προς τιμή του Σέκι πήρε το όνομά του ο Κρατήρας Secchi κοντά στον ισημερινό της Σελήνης και ένας πολύ μεγαλύτερος κρατήρας στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη Άρη. Ο Σέκι επίσης κατασκεύασε ένα ωκεανογραφικό όργανο γνωστό ως δίσκος του Σέκι. Angelo Secchi, S.J. Αρχειοθετήθηκε 2011-07-21 στο Wayback Machine. Angelo Secchi - από την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια
Προεδρικές εκλογές Πράσινου Ακρωτηρίου 2021

Στις 17 Οκτωβρίου 2021 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στο Πράσινο Ακρωτήριο, έξι μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές της 18ης Απριλίου.Στην εκλογή συμμετείχαν 7 υποψήφιοι. Ο απερχόμενος Πρόεδρος Ζόρζε Κάρλος Φονσέκα έχει διατελέσει δύο θητείες ως τώρα και θα ήταν αντισυνταγματικό να διεκδικήσει τρίτη. Οι επικρατέστεροι υποψήφιοι ήταν δύο: ο 61χρονος Ζοζέ Μαρία Νέβες του ΑΚΑΠΑ, ο οποίος έχει διατελέσει τρεις θητείες ως Πρωθυπουργός και κράτησε τη θέση για 15 χρόνια, το 2001-2016, και ο 71χρονος Κάρλος Βέιγκα, ένας αρχηγός του Κινήματος για τη Δημοκρατία, ο οποίος ήταν Πρωθυπουργός το 1991-2000.Ο Ζοζέ Μαρία Νέβες κέρδισε στην προεδρική εκλογή συγκεντρώνοντας το 51,5% των ψήφων.

 Το πολίτευμα του Πράσινου Ακρωτηρίου είναι ημιπροεδρική δημοκρατία, δηλαδή ο Πρωθυπουργός έχει εκτελεστική εξουσία και ο Πρόεδρος είναι ο αρχηγός του κράτους. Ο Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Πράσινου Ακρωτηρίου, ο Πρόεδρος εκλέγεται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Η θητεία του Προέδρου είναι ανανεώσιμη για μία μοναδική φορά, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες. Το εκλογικό σύστημα είναι πλειοψηφικό δύο γύρων. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία συγκεντρώνοντας πάνω από 50% των ψήφων ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής, τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου.
Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου (Κρακοβία)

Η Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου (πολωνικά: Kościół ŚŚ Piotra i Pawła‎) είναι ρωμαιοκαθολική μπαρόκ εκκλησία, η οποία βρίσκεται στην οδό Γκρόντζκα 54 στην Παλιά Πόλη της Κρακοβίας στην Πολωνία. Χτίστηκε μεταξύ 1597–1619 από τον Τζοβάνι Μαρία Μπερναρντόνι, ο οποίος τελειοποίησε το αρχικό σχέδιο του Γιούζεφ Μπρίτιους. Είναι η μεγαλύτερη από τις ιστορικές εκκλησίες της Κρακοβίας από άποψη χωρητικότητας. Από το 1842 εξυπηρετεί την Καθολική ενορία των Αγίων Πάντων.

 Η Εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Παύλου είναι η πρώτη κατασκευή στην Κρακοβία που σχεδιάστηκε εξ ολοκλήρου σε μπαρόκ αρχιτεκτονική και ίσως το πρώτο μπαρόκ κτίριο στη σημερινή Πολωνία. Χρηματοδοτήθηκε από τον βασιλιά Σιγισμούνδο Γ΄ της Πολωνίας (Zygmunt III) για το τάγμα των Ιησουιτών. Το σχέδιο της εκκλησίας ως σταυροειδούς βασιλικής σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Τζοβάνι ντε Ρόσι. Το σχέδιό του πραγματοποιήθηκε από τον Γιούζεφ Μπρίτιους αρχικά (από το 1597) και στη συνέχεια τροποποιήθηκε από τον Τζοβάνι Μαρία Μπερναρντόνι. Το τελικό σχήμα της σημερινής πρόσοψης, ο τρούλος και το μπαρόκ εσωτερικό του ανήκουν στον Τζοβάνι Μπατίστα Τρέβανο, ο οποίος τα ολοκλήρωσε στα έτη 1605–1619 . Η εκκλησία καθαγιάστηκε τελετουργικά στις 8 Ιουλίου 1635.Από το 1842 μέχρι σήμερα, ανήκει στη Ρωμαιοκαθολική ενορία των Αγίων Πάντων. Το 1960 η εκκλησία ανέβηκε στον βαθμό της Ελάσσονος Βασιλικής. Η πρόσοψη της Βασιλικής των Αγίων Πέτρου και Παύλου κατασκευάστηκε με δολομίτη. Μοιάζει με εκείνη της Εκκλησίας της Αγίας Σουζάνας του Κάρλο Μαντέρνο στη Ρώμη, αλλά επίσης, έχει ομοιότητες με την πρόσοψη της κύριας εκκλησίας των Ιησουιτών της Εκκλησίας του Ιησού. Στις κόγχες υπάρχουν αγάλματα των Ιησουιτών αγίων: του Ιγνάτιου Λογιόλα, του Φράνσις Σαβιέρ, του Αλοΐσιους Γκονζάγκα και του Στανίσλαους Κόστκα, φτιαγμένα από τον Ντάβιντ Χέελ. Πάνω από την κύρια πύλη, υπάρχει το έμβλημα του τάγματος των Ιησουιτών με τους αγίους Σιγισμόνδου της Βουργουνδίας και Λαδίσλαο Α΄ της Ουγγαρίας. Το επάνω μέρος της πρόσοψης κοσμείται με το οικόσημο της δυναστείας των Βάσα, αφού ο βασιλιάς Σιγισμούνδος Γ΄ Βάσα ήταν ο ιδρυτής της εκκλησίας. Το εσωτερικό του ναού είναι πλατύ, μονόκλιτο με δύο κλίτη που αποτελείται από παρεκκλήσια, καθώς και το εγκάρσιο με τρούλο στη διασταύρωση, και ένα κοντό ορθογώνιο τέμπλο γύρω από το βωμό, με ημικυκλική αψίδα καλυμμένη με ημισφαιρικό θόλο. Μπροστά από τον χώρο της εκκλησίας υπάρχουν πολλές πλίνθοι με υπερυψωμένα γλυπτά αποστόλων που σχεδίασε ο Κάτσπερ Μπαζάνκα. Κατασκευάστηκαν με ασβεστόλιθο του Πίντσουφ και ολοκληρώθηκαν το 1722 από τον Ντάβιντ Χέελ. Σήμερα, στη θέση των αυθεντικών αγαλμάτων του 18ου αιώνα, τα οποία υπέστησαν μεγάλη ζημιά από την όξινη βροχή, υπάρχουν σύγχρονα αντίγραφα κατασκευασμένα από το ίδιο υλικό από τον Καζίμιες Γέτσμικ. Historia z wirtualną panoramą wnętrza (πολωνικά) Organy Kościoła Świętych Piotra i Pawła w Krakowie Αρχειοθετήθηκε 2011-09-27 στο Wayback Machine. (Όργανα της Εκκλησίας των Αγίων Πέτρου και Παύλου) (πολωνικά)
Αγριοδυόσμος

Ο Αγριοδυόσμος είναι το φυτό με την επιστημονική ονομασία λατ. Mentha x rotundifolia (Μίνθη η στρογγυλόφυλλος ) της οικογένειας των χειλανθών φυσικό υβρίδιο των ειδών M. longifolia × M. suaveolens (Μ. η μακρόφυλλος x Μ. η ηδύοσμος).

 Πρόκειται για πολυετή πόαη οποία μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 50 εκ. έχει αντίθετα, ωοειδή-λογχοειδή, πριονωτά φύλλα, χνουδωτά στην κάτω επιφάνεια και ροδόχροα ή λευκά άνθη με ευχάριστο άρωμα, τα οποία σχηματίζουν επάκριους στάχεις. Ανθίζει από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο. Φυτρώνει σε υγρούς τόπους, κατά μήκος της όχθης ποταμών και σε πηγές, στη Θεσσαλία, στη Στερεά Ελλάδα, στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη καθώς και στην κεντρική, μεσογειακή Ευρώπη και στη βόρεια Αφρική. Στην Ουγγαρία καλλιεργείται συστηματικά και χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία και στη φαρμακευτική. φωτογραφία ανθισμένης μέντας
Νινζούτσου

Το Νινζούτσου (ή και νιντζίτσου) ή Νινπό (ιαπωνικά: 忍術‎) αναφέρεται ως πολεμική τέχνη. Σε αυτήν την μορφή ιαπωνικής πολεμικής τέχνης το μυστικό είναι η στρατηγική, οι τακτικές που πρέπει να μάθει ασκούμενος και η ασυμβίβαστη μέθοδος στην οποία εξασκούνταν οι shinobi , γνωστοί και ως ninja. Αρχικά μάλιστα εξασκούνταν κρυφά αφού κανείς, εκτός απ’ τους νίντζα, δεν γνώριζε για την ανάπτυξη αυτής της τέχνης.

 Το ninjutsu ,ηλικίας 800 ετών, στηρίζει την ερμηνεία του στα ιδεογράμματα που έχουν χρησιμοποιήσει οι Ιάπωνες. Το nin (忍?) αποτελείται από δύο γράμματα. ha (刃?) που σημαίνει η άκρη του σπαθιού ενώ το kokoro (心?) σημαίνει καρδιά ή ψυχή. Μαζί και τα δύο ερμηνεύονται ως μυστικότητα, υπομονή, ενθάρρυνση. Jutsu (術?) σημαίνει τέχνη ή τεχνική. Ο θρύλος θέλει το ninjutsu ν΄ αναπτύσσεται από τους νίντζα σε μια προσπάθεια να επιβιώσουν τις δύσκολες εποχές των πολιτικών αναταραχών στην Ιαπωνία. Τότε που οι σαμουράι θεωρούνταν επίγειοι Θεοί. Έτσι οι μέθοδοι που τελειοποίησαν οι «πατέρες» της τέχνης, οι οποίοι μάλιστα φρόντιζαν να εξωθούν τους εαυτούς τους στα άκρα, είναι συγκέντρωση πληροφοριών και τεχνικές αποφυγής εντοπισμού, μεταμφίεση, απόδραση, κρυφτό, παρασκευή εκρηκτικών και δηλητήριου καθώς και τοξοβολία. Ο θρύλος θέλει το ninjutsu ν΄ αναπτύσσεται από τους νίντζα σε μια προσπάθεια να επιβιώσουν τις δύσκολες εποχές των πολιτικών αναταραχών στην Ιαπωνία. Τότε που οι σαμουράι θεωρούνταν επίγειοι Θεοί. Έτσι οι μέθοδοι που τελειοποίησαν οι «πατέρες» της τέχνης, οι οποίοι μάλιστα φρόντιζαν να εξωθούν τους εαυτούς τους στα άκρα, είναι συγκέντρωση πληροφοριών και τεχνικές αποφυγής εντοπισμού, μεταμφίεση, απόδραση, κρυφτό, παρασκευή εκρηκτικών και δηλητήριου καθώς και τοξοβολία. Στη συγκεκριμένη τέχνη 18 ικανότητες, 18 τομείς εκπαίδευσης αποτελούν τον οδηγό των αρχών πάνω στις οποίες βασίζεται η επιτυχία. Seishin-teki kyōkō (πνευματική λεπτότητα, ευγένεια) Taijutsu (άοπλη μορφή μάχης) Kenjutsu (μάχη μεσπαθί) Bōjutsu (μάχη με ραβδί) Shurikenjutsu (εκτόξευση αστεριών) Sōjutsu ( μάχη με λόγχη) Naginatajutsu ( μάχη με naginata, ειδικό ξίφος) Kusarigamajutsu (μάχη με kusarigama) Kayakujutsu ( εκρηκτικά) Hensōjutsu (μεταμφίεση) Shinobi-iri (μέθοδοι αθόρυβων εισβολών) Bajutsu ( ιππευτική δεινότητα) Sui-ren (εκπαίδευση στο νερό) Bōryaku (μέθοδοι τακτικής) Chōhō () Intonjutsu (τεχνικές απόδρασης) Tenmon (μετεωρολογία) Chi-mon (γεωγραφία) Για να καταφέρει όμως κάποιος να διακριθεί σε όλ’ αυτά ήταν σημαντικό η εκπαίδευση να ξεκινά σχεδόν ταυτόχρονα με τα πρώτα του βήματα. Από μωρό δηλαδή. Μέσα από παιχνίδια που σχεδιάστηκαν ειδικά γι αυτό το σκοπό, τα παιδιά απ’ τα πρώτα κιόλας χρόνια της ζωής τους, μάθαιναν άοπλη μάχη, ξιφασκία, καμουφλάζ, αποδράσεις και άλλα. Στις μέρες μας υπάρχουν αρκετές σχολές ninjutsu. Η Neoninja για παράδειγμα, είναι ένας όρος που αναφέρεται στις μοντέρνες σχολές που ισχυρίζονται ότι διδάσκουν στοιχεία ίδια με αυτά που δίδασκαν και οι νίντζα της Ιαπωνίας και σε όλο τον κόσμο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ninjutsu στο Wikimedia Commons
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91 ήταν η 36η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ευαγόρας Πάφου για 5η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1990-91 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1991-92. Η τρίτη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1990-91, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1991-92 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1991-92. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1991-92. Η 12η στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1990-91, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Β΄ κατηγορία 1991-92 και την ηττημένη στη Γ΄ κατηγορία 1991-92. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1990-91 ΕΠΑ Λάρνακας ΑΠΕΠ ΠιτσιλιάςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1990-91: ΑΕΖ Ζακακίου Κεραυνός Στροβόλου Διγενής Ακρίτας ΎψωναΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1989-90 Ευαγόρας Πάφου Εθνικός ΆχναςΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1989-90: ΑΠΕΠ Πελενδρίου Ερμής Αραδίππου Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Μπαράζ για άνοδοΟ Εθνικός Άχνας έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Στο πρώτο παιχνίδι, η γηπεδούχος Ένωση Νέων Παραλιμνίου κέρδισε με 4-0. Η ΕΝΠ κέρδισε και στην έδρα του Εθνικού Άχνας με 3-1 και παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία, ενώ ο Εθνικός Άχνας παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία. Μπαράζ για παραμονήΟ Ερμής Αραδίππου έδωσε αγώνες μπαράζ με την 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ Κατηγορίας, Απόλλων Λυμπιών. Στο πρώτο παιχνίδι, ο γηπεδούχος Ερμής ηττήθηκε με 0-1. Στην έδρα του Απόλλωνα το τελικό αποτέλεσμα του επαναληπτικού ήταν 1-1. Έτσι, ο Απόλλων Λυμπιών προβιβάστηκε στην Β΄ κατηγορία και ο Ερμής υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. «1990/91 Cypriot Second Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Η Άχνα στα μπαράζ για άνοδο». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 9. 29 Απριλίου 1991. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1990-91 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας

Ο Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Μάνδρας, Ερυθρών, Βιλίων (Ειδυλλίας) και της κοινότητας Οινόης. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 426,197 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 17.822 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Έδρα του νέου δήμου είναι η Μάνδρα.

 01/2011-09/2014: Γεώργιος Δρίκος, 1ος Δήμαρχος Δήμου Μάνδρας Ειδυλλίας09/2014-02/01/2015: Γεώργιος Δρίκος, επανεκλογή01/2015-08/2019: Ιωάννα Κριεκούκη (επαναληπτική εκλογή, κέρδισε στον 2ο γύρο στις 7 Δεκεμβρίου 2014 και ανέλαβε στις 02/01/2015). 09/2019-31/12/2023: Χρήστος Στάθης 01/01/2024-01/01/2029: Αρμόδιος Δρίκος Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης