Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003

O Παιδικός Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2003 ήταν ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision για νέους τραγουδιστές ηλικίας οκτώ έως δεκαπέντε. Διεξήχθη στις 15 Νοεμβρίου 2003, στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Με την Camilla Ottesen και την Remee ως παρουσιαστές, το διαγωνισμό κέρδισε ο Dino Jelušić, ο οποίος ήταν τότε έντεκα ετών, ο οποίος εκπροσώπησε την Κροατία με το τραγούδι του "Ti si moja prva ljubav", ενώ η δεύτερη και η τρίτη θέση στην Ισπανία και στο Ηνωμένο Βασίλειο αντίστοιχα. Την επόμενη φορά που μια χώρα θα κερδίσει στην πρώτη της προσπάθεια ήταν η Ιταλία το 2014. Ο Dino Jelusic είχε κληρωθεί στην δεύτερη θέση της σειράς εμφάνισης, από την οποία στην ενήλικη Eurovision δεν έχει κερδίσει καμία χώρα, όμως η Κροατία κατάφερε να κερδίσει από αυτή την θέση για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Ήταν ο πρώτος διαγωνισμός της Eurovision που μεταδόθηκε σε μορφή ευρείας οθόνης 16: 9. Ήταν επίσης ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision όπου θα κυκλοφορούσε ένα DVD του διαγωνισμού. Αποφασίστηκε ότι η χώρα που θα κέρδιζε το διαγωνισμό δεν θα φιλοξενήσει απαραίτητα τον επόμενο διαγωνισμό, προκειμένου να μειωθεί η πίεση στους διαγωνιζόμενους.

 Η καταγωγή του διαγωνισμού χρονολογείται από το 2000, όταν το Danmarks Radio πραγματοποίησε διαγωνισμό τραγουδιού για τα παιδιά της Δανίας το έτος αυτό και το επόμενο έτος. Η ιδέα επεκτάθηκε σε ένα σκανδιναβικό φεστιβάλ τραγουδιού το 2002, MGP Nordic, με τη Δανία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία ως συμμετέχοντες. Η EBU πήρε την ιδέα για έναν διαγωνισμό τραγουδιού με παιδιά και άνοιξε τον διαγωνισμό σε όλους τους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς της EBU, καθιστώντας την πανευρωπαϊκή εκδήλωση. Ο τίτλος εργασίας του προγράμματος ήταν ο "Διαγωνισμός Τραγουδιού για τα Παιδιά της Eurovision", με το όνομα του ήδη δημοφιλούς ανταγωνισμού τραγουδιού της EBU, του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision. Ζητήθηκε από τη Δανία να φιλοξενήσει το πρώτο πρόγραμμα μετά από την εμπειρία τους με τους δικούς τους διαγωνισμούς και το MGP Nordic. Για περισσότερες πληροφορίες για την οικοδέσποινα πόλη, δείτε Κοπεγχάγη Το Forum Copenhagen (Δανέζικα: Forum København) είναι μια μεγάλη πολυλειτουργική, ενοικιάσιμη εσωτερική αίθουσα που βρίσκεται στο Frederiksberg, Κοπεγχάγη, Δανία. Διοργανώνει μεγάλη ποικιλία συναυλιών, αγορών, εκθέσεων και άλλων εκδηλώσεων. Ο χώρος μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι 10.000 άτομα ανάλογα με την εκδήλωση. Το Φόρουμ λειτουργεί ως συνεδριακό κέντρο, αίθουσα συναυλιών και εσωτερική αίθουσα. Άνοιξε τον Φεβρουάριο του 1926 για να φιλοξενήσει έκθεση αυτοκινήτων και ανακαινίστηκε τελευταία το 1996-97. Πάνω από δύο ορόφους υπάρχει ένα συνολικό εκθεσιακό εμβαδόν 5.000μ² και ένα ξεχωριστό εστιατόριο για μέχρι 250 έδρες. Ο σταθμός του μετρό Forum βρίσκεται δίπλα στο κτίριο. Το Forum Copenhagen σχεδιάστηκε από τον Oscar Gundlach-Pedersen και ο φωτισμός ήταν από την ολοκαίνουργια λάμπα PH της Poul Henningsen. Το 1929 διοργάνωσε μια έκθεση αρχιτεκτονικής, η οποία ήταν μια από τις πρώτες παρουσιάσεις της λειτουργικότητας στη Δανία, δηλαδή την Έκθεση Στέγασης και Οικοδόμησης στο Forum. Ήταν σε αυτή την έκθεση που οι Arne Jacobsen και Flemming Lassen επέδειξαν την εγγραφή τους στο κυλινδρικό "Σπίτι του Μέλλοντος". 16 χώρες συναγωνίστηκαν στην πρώτη έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού Νέων Eurovision. Σε ένα πρωτότυπο δελτίο τύπου για τον διαγωνισμό, με τίτλο "Διαγωνισμός Τραγουδιού για τα Παιδιά της Eurovision", πραγματοποιήθηκε κλήρωση για την επιλογή 15 χωρών που θα συμμετάσχουν στον εναρκτήριο διαγωνισμό, με τον σλοβακικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα Slovenská televízia (STV) και τον γερμανό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό ARD να ανταγωνιστεί μαζί με άλλες 13 χώρες. Αυτές οι χώρες θα αντικατασταθούν τελικά από συμμετοχές από την Πολωνία, την Κύπρο και τη Λευκορωσία, στην πρώτη τους εκδήλωση της Eurovision. Ο φινλανδικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός Yleisradio (YLE) εξέφρασε επίσης ένα ντεμπούτο στον πρώτο διαγωνισμό, αλλά συνέχισε να το μεταδίδει απλώς.Η κλήρωση για τη διαταγή εκτέλεσης του διαγωνισμού πραγματοποιήθηκε στις 6 Οκτωβρίου, με την Ελλάδα να προκηρύσσεται ο διαγωνισμός και οι Κάτω Χώρες να κλείσουν.Τα δικαιώματα μετάδοσης του διαγωνισμού αποκτήθηκαν επίσης από τους ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς στη Φινλανδία (YLE), τη Σερβία και το Μαυροβούνιο (RTS / RTCG), την Εσθονία (ETV), τη Γερμανία (KI.KA) και την Αυστραλία (SBS). Βέλγιο – Ilse Van Hoecke και Bart Peeters (VRT TV1), Corinne Boulangier (RTBF La Deux) Δανία – Nicolai Molbech (DR1) Ελλάδα – Μάσα Φασούλα και Νίκος Φραντζεσκάκης (ΕΡΤ) Βόρεια Μακεδονία – Milanka Rašik (MTV 1) Ολλανδία – Angela Groothuizen (Nederland 1) Νορβηγία – Stian Barsnes Simonsen (NRK1) Πολωνία – Jarosław Kulczycki (TVP2) Ισπανία – Fernando Argenta (TVE1) Σουηδία – Victoria Dyring (SVT1) Ηνωμένο Βασίλειο – Mark Durden-Smith and Tara Palmer-Tomkinson (ITV) Αυστραλία – No commentator (SBS) Εσθονία – Unknown (ETV) Φινλανδία – Henna Vänninen and Olavi Uusivirta (YLE TV2) Γερμανία – Unknown (KI.KA) Σερβία και Μαυροβούνιο – Unknown (RTS/RTCG) Junior Eurovision Official Site