Γουλιέλμος Σάντσεθ της Γασκώνης

Ο Γουλιέλμος Β΄ Σάντσεθ, αγγλ.: William II Sánchez, επίσης William Sancho, βασκικά: Gilen Antso, γαλλικά: Guillaume Sanche‎, γασκωνικά: Guilhem Sans, λατινικά: Willelmus Sancio‎, ισπανικά: Guillén‎ ή Guillermo Sancho, (έζησε τέλη 10ου αι.) ήταν δούκας της Γασκώνης από το π. 961 ως τουλάχιστον μέχρι το 996.

 Ήταν ο νεότερος νόθος γιος του Σάντσο Δ΄ δούκα της Γασκώνης και διάδοχος, γύρω στο 961, του άτεκνου μεγαλύτερου αδελφού του, Σάντσο Ε΄. Ένωσε την κομητεία του Μπορντώ με τη Γασκώνη. Έγγραφα της βασιλείας του αναφέρουν ότι ο παππούς του καταγόταν από την Ιβηρική, δίνοντας πίστη σε «φαντασμαγορικές» γενεαλογίες, που τοποθετούν την προέλευση του Γκαρθία Β' Σάντσεθ στα Πυρηναία. Απεβίωσε το 996 ή το 997 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Βερνάρδος-Γουλιέλμος. Γύρω στο 970, ο Γουλιέλμος χρησιμοποιούσε μόνο τον τίτλο του κόμη, όπως στο "κύριος Γουλιέλμος Σάντσεθ, κόμης των Γασκώνων" , όταν δώρισε γη στο χωριό "Luco Deo" στο μοναστήρι του Αγίου Βικεντίου-ντε-Λουκ. Κληρονόμησε την κομητεία του Μπορντώ από τον εξάδελφό του Γουλιέλμο τον Καλό, γιο της θείας του Εντρεγόδης, που παντρεύτηκε έναν Ραϋμόνδο, και την ένωσε μόνιμα με τη Γασκώνη. Αργότερα έλαβε τον δουκικό τίτλο. Ο Aϊμουάν ντε Φλερύ του δίνει τον τίτλο "κόμης του Μπορντώ και δούκας όλης της Γασκώνης" στη βιογραφία του Άμπο του Φλερύ. Πριν από το 977, ο Γουλιέλμος πρόσθεσε επίσης το Αζεναί και το Μπαζανταί. Αυτή η επέκταση του δουκάτου ήταν πιθανώς η αιτία της αύξησης των πληροφοριών μας για την περιοχή και τους δούκες της, μετά από μία περίοδο αφάνειας που κράτησε από τις επιδρομές των Βίκινγκς τη δεκαετία του 840. Το 977 ο Γουλιέλμος αποκατέστησε το προαύλιο του Λα Ρεόλ, χρησιμοποιώντας τον τίτλο του dux Wasconum (δούκας της Γασκώνης). Εκείνη την εποχή δεν χρησιμοποιούσε τον τίτλο κόμης του Μπορντώ. Είχε στην κατοχή του το Μπορντώ από το 988, όταν ζήτησε τη συμβουλή του συμβουλίου των πρεσβυτέρων (seniores, αρχόντων) του Μπορντώ για την αποκατάσταση του μοναστηριού του Σαιν-Σεβέρ. Ενώ η Γασκώνη ήταν από καιρό έξω από την τροχιά των Γάλλων βασιλέων, το Μπορντώ δεν ήταν. Με την απόκτησή του, ο Γουλιέλμος άρχισε να χρονολογεί τα καταστατικά του από τη βασιλεία τού Ούγου Καπέτου (987–96), με τη φράση «βασιλεύοντος του βασιλιά Ούγου» (regnante rege Hugone). Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του Γουλιέλμου Β', ο αδελφός του Γκόμπαλντ, ο «επίσκοπος των Γασκώνων», καθιέρωσε τον έλεγχο σε όλες τις επισκοπές στη Γασκώνη και τελικά έγινε σρχιεπίσκοπος του Μπορντώ. Ολόκληρη η ιεραρχία της εκκλησίας της Γασκώνης ελεγχόταν από την οικογένεια του Γουλιέλμου. Όταν ο Γουλιέλμος ταξίδεψε στη Ναβάρρα για να ενταχθεί στην Ανακατάκτηση και να πολεμήσει τους Μουσουλμάνους, άφησε τον Γκόμπαλντ επικεφαλής στη Γασκώνη. Στη Ναβάρρα απέκτησε σύζυγο, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Γασκώνη, καθώς οι επιδρομές των Βίκινγκς έγιναν ολοένα και πιο σοβαρές. Νίκησε τους Βίκινγκς στο Ταγιέρ (Taller) το 981 ή το 982, και μετά από αυτό εκείνοι έπαψαν να αποτελούν σοβαρή απειλή. Οι μόνιμοι οικισμοί τους κατά μήκος του Aντούρ μετακινήθηκαν και οδηγήθηκαν πίσω στο βορρά, στο pays de Born-Landes (δρυμό των Λαντ). Ο Γολιέλμος μπορεί να είναι ο «κόμης Γουλιέλμος Σάντσεθ», που -σύμφωνα με τον Σαμπίρο- νίκησε τους Βίκινγκς στη Γαλικία το 970. Κανένας Γαλικιανός με αυτό το όνομα δεν είναι γνωστός κατά τον 10ο αι., αλλά ούτε υπάρχει καταγραφή του Γουλιέλμου Σάντσεθ ότι ταξίδεψε στη Γαλικία. Έχει προταθεί, ωστόσο, ότι ο δούκας της Γασκώνης ήταν σε προσκύνημα στο ιερό του Αγίου Ιακώβου στην Κομποστέλα, όταν -σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης- ανέλαβε τη διοίκηση της άμυνας κατά τη διάρκεια μίας επίθεσης των Βίκινγκς. Νυμφεύτηκε την Ουρράκα Γκαρθές των Χιμένεθ (απεβ. πριν από το 1008), κόρη του βασιλιά Γκαρθία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνας (927–70) και χήρα του κόμη Φερνάν Γκονθάλεθ της Καστίλης. Είχαν τέκνα: Bερνάρδος, διαδέχτηκε τον πατέρα του. Σάντσο ΣΤ΄, αργότερα κυβέρνησε και τη Γασκώνη. Aλαύσλη παντρεύτηκε τον Aλδουίνο Β΄, κόμη του Aνγκουλέμ. Μπρίσκα (Πρίσκα), παντρεύτηκε τον δούκα Γουλιέλμο Ε΄ της Ακουιτανίας ως 2η σύζυγός του και έφερε την αξίωση για τη Γασκώνη στον Οίκο του Πουατιέ . Αδαλαΐς, παντρεύτηκε τον Γεράρδο Α΄, κόμη του Aρμανιάκ . Leroy, Béatrice· Barraqué, Jean Pierre (2002). De l'Aquitaine à l'Ebre les liens franco-espagnols à l'époque médiévale (στα French). Atlantica. Christys, Ann. Vikings in the South: Voyages to Iberia and the Mediterranean. Bloomsbury, 2015. Collins, Roger. The Basques. Blackwell Publishing, 1990. Fletcher, Richard. Saint James's Catapult: The Life and Times of Diego Gelmírez of Santiago de Compostela. Oxford University Press, 1984. González López, Emilio. Grandeza e decadencia do reino de Galicia. Galaxia, 1978. Higounet, Charles. Bordeaux pendant le haut moyen age. Bordeaux: 1963. Lewis, Archibald R. The Development of Southern French and Catalan Society, 718–1050. University of Texas Press, 1965.