IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λα Κλοζερί ντε Λιλά

Το Καφέ Κλοζερί ντε Λιλά (La Closerie des Lilas) είναι ένα από τα πιο ιστορικά και παραδοσιακά καφενεία και μπρασερί στο Παρίσι και από τα πιο γνωστά σημεία συνάντησης συγγραφέων και καλλιτεχνών. Βρίσκεται στη Λεωφόρο Μονπαρνάς (171, Blvd du Montparnasse) στην Αριστερή Όχθη (Rive Gauche) του Σηκουάνα, πολύ κοντά και σε άλλα διάσημα «φιλολογικά» καφέ της γαλλικής πρωτεύουσας: Λα Κουπόλ, Λε Σελέκτ, Λε Ντομ και Λα Ροτόντ. Πήρε το όνομά του από τις πασχαλιές που φύτρωναν κάποτε γύρω από το καφέ – Λα Κλοζερί ντε Λιλά σημαίνει στα γαλλικά «Ο Κήπος με τις Πασχαλιές». (Μετρό: Vavin).

 Το Καφέ Κλοζερί ντε Λιλά ιδρύθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα, το 1808, και ήταν από την ίδρυσή του σημείο συνάντησης της πνευματικής ελίτ του Παρισιού. Αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα λογοτεχνικά καφέ, όχι μόνο του Παρισιού, αλλά και σ’ όλη την Ευρώπη. Το καφέ ανέστειλε τη λειτουργία του κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου και επαναλειτούργησε το 1953. Το Καφέ Κλοζερί ντε Λιλά υπήρξε προσφιλής τόπος συγκέντρωσης των Γάλλων Συμβολιστών, Ντανταϊστών και Σουρεαλιστών, αλλά και Ρώσων εμιγκρέδων, όπως ο Λένιν και ο Τρότσκι, ή εκπατρισμένων Αμερικανών συγγραφέων και καλλιτεχνών. Ανάμεσα στους διάσημους θαμώνες του κατά το 19ο αιώνα περιλαμβάνονταν οι ζωγράφοι Ένγκρ, Μονέ, Ρενουάρ, Σισλέ και Γουίστλερ, καθώς και συγγραφείς, όπως ο Σατωμπριάν, ο Μπαλζάκ, ο Μπωντλαίρ και αργότερα ο Σουηδός θεατρικός συγγραφέας Αύγουστος Στρίντμπεργκ, ο Όσκαρ Ουάιλντ, ο Πωλ Βαλερύ, ο Αμεντέο Μοντιλιάνι, ο Αντρέ Ζιντ, ο Ζαν Κοκτώ. Επίσης, ο Γάλλος ποιητής Πωλ Φορ, ο Γκυγιώμ Απολιναίρ, ο Αλφρέντ Ζαρύ, ο Αντρέ Σαλμόν και πολλοί άλλοι. Ανάμεσα στους μουσικούς επισκέπτες ήταν ο Ερίκ Τατί, ο Αρτούρο Τοσκανίνι και ο Αμερικανός συνθέτης Τζωρτζ Γκέρσουιν. Στα νεότερα χρόνια, το Καφέ Κλοζερί ντε Λιλά καθιερώθηκε ως διεθνές κέντρο διανοούμενων, ποιητών και καλλιτεχνών. Ο πιο φανατικός θαμώνας του από το 1920 ως το 1956 ήταν ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, ο οποίος περνούσε ατέλειωτες ώρες στο διάσημο μπαρ του καφενείου. Στο αίθριό του έγραψε μέσα σε έξι εβδομάδες το μυθιστόρημά του «Ο ήλιος ανατέλλει ξανά». Εδώ συναντιόταν σχεδόν καθημερινά με τους Φ. Σκοτ Φίτζεραλντ, Φορντ Μάντοξ Φορντ, Έζρα Πάουντ και Έντνα Σαιντ Βίνσεντ, που διέμεναν όλοι τους στην οδό Νοτρ – Νταμ ντε Σαν (Notre-Dame-des-Champs) στο πίσω μέρος του καφενείου. Και ο Ιρλανδός συγγραφέας Τζέιμς Τζόις περνούσε τα βράδια του με τους Ιρλανδούς φίλους του στο Κλοζερί ντε Λιλά. Εδώ συχνά δειπνούσε ο Γάλλος υπαρξιστής φιλόσοφος Ζαν–Πωλ Σαρτρ. Μετά την επαναλειτουργία του το 1953, το Κλοζερί ντε Λιλά συνέχισε να αποτελεί ένα από τα πιο διάσημα και προσφιλή «λογοτεχνικά» καφέ του Παρισιού. Σε μπρούντζινες πλάκες πάνω στα παλιά ξύλινα τραπέζια του καφέ μνημονεύονται τα ονόματα των διάσημων θαμώνων του: Χέμινγουεϊ, Βαλερύ, Απολιναίρ, Σαγκάλ, Σουτίν, Εντγκάρ Ντεγκά, Έντβαρτ Μουνκ, Σάμουελ Μπέκετ, Αντρέ Μπρετόν κ. ά. Noel Riley Fitch: "The Grand Literary Cafes of Europe", pp. 33 – 35 La Closerie des Lilas, New Holland Publishers (UK) Ltd, London, 2006. "ΠΑΡΙΣΙ" (Οδηγοί του Κόσμου), σελ. 179 “Λα Κλοζερί ντε Λιλά” & 142 "Τα πιο διάσημα καφενεία του Παρισιού", Εκδόσεις Καθημερινή/Dorling Kindersley Ltd (ελληνική έκδοση), Αθήνα, 1998.
Μουσική σχολή του Εθνικού Ωδείου του Αζερμπαϊτζάν

Η Μουσική σχολή του Εθνικού Ωδείου του Αζερμπαϊτζάν (γνωστό και ως Μουσικό σχολείο του Μπακού) είναι μία δευτεροβάθμια κρατική μουσική σχολή στο Μπακού. Αποτελεί ένα από τις κορυφαίες σχολές επαγγελματικής μουσικής εκπαίδευσης του Αζερμπαϊτζάν.

 Το Μουσικό σχολείο του Μπακού είναι ένα τετραετές δευτεροβάθμιο ειδικό σχολείο. Φοιτούν περίπου 1.400 μαθητές, ενώ διδάσκουν περίπου 400 καθηγητές. Περισσότεροι από 8.000 Αζέροι μουσικοί σπούδασαν σε αυτό το κολέγιο από την ίδρυσή του. Ο Ναζίμ Καζίμοφ, «Τιμημένος καλλιτέχνης του Αζερμπαϊτζάν» είναι πρόεδρος του κολεγίου. Το 1885, η Αντονίνα Γερμολάγεβα, απόφοιτος του Ωδείου της Μόσχας, άνοιξε μια ιδιωτική σχολή μουσικής με την υποστήριξη των αδελφών της Γιελιζαβέτα και Γεβγκενίγια. Η Αντονίνα έγινε διευθυντής του σχολείου. Το 1901, το τμήμα του Μπακού της «Μουσικής Ένωσης της Ρωσίας» ξεκίνησε μουσικά μαθήματα, τα οποία φιλοξενούνταν σε αυτό το σχολείο. Η Αντονίνα Γερμολάγεβα ήταν επίσης υπεύθυνη για αυτά τα μαθήματα. Η εκπαίδευση σε αυτές τις τάξεις ήταν επαγγελματική. Το 1916, τα μουσικά μαθήματα μετατράπηκαν σε μουσική σχολή. Το παιδαγωγικό προσωπικό της σχολής αποτελούνταν κυρίως από απόφοιτους ρωσικών ωδείων. Η εκπαίδευση βασίστηκε στο πρόγραμμα σπουδών που έγινε αποδεκτό στην Αγία Πετρούπολη και τη Μόσχα, στις αρχές του 19ου αιώνα. Το 1922, ο Ουζεγίρ Ζατζιμπέγιοφ, διακεκριμένος συνθέτης του Αζερμπαϊτζάν, κατέλαβε την θέση του διευθυντή του σχοελείου. Νέες σχολές,ανατολικά όργανα μαζί με τα ευρωπαϊκά όργανα, άνοιξαν την εποχή της που ήταν καθηγητής ο Ουζεγίρ Ζατζιμπέγιοφ (1922-1926 και 1939-1941) Το 1953, το σχολείο πήρε το όνομά του από τον Ασάφ Ζεϋνάλι, συνθέτη και παιδαγωγό του Αζερμπαϊτζάν. Χαν Σούσινσκι Ασάφ Ζαϋνάλι Σαμπίνα Μπαμπαγιέβα Αχμάντ Μπακιχάνοφ Μούσλιμ Μαγκομάεφ Ζεϊνάμπ Ζανλάροβα Άλιμ Κασάμοφ Λουτιγιάρ Ιμάνοφ Βαλεντίν Τζενέβσκι
Στάμεν Γκριγκόροβ

Ο Στάμεν Γκριγκόροβ (Stamen Gigov Grigorov, βουλγαρικά: Стамен Гигов Григоров, 27 Οκτωβρίου 1878 – 27 Οκτωβρίου 1945) ήταν Βούλγαρος γιατρός και μικροβιολόγος. Ανακάλυψε τον βάκυλο Lactobacillus bulgaricus, που χρησιμοποιείται στην παρασκευή του γιαουρτιού.

 Γεννήθηκε στο χωριό Studen Izvor (σημασία "Κρύα Άνοιξη"), του δήμου Τραν, της επαρχίας Πέρνικ της Βουλγαρίας. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στις φυσικές επιστήμες στο Μονπελιέ της Γαλλίας και στην ιατρική στη Γενεύη της Ελβετίας. Το 1905, σε ηλικία 27 ετών, ο Γκριγκόροβ προχώρησε στην ανακάλυψη για την οποία έγινε ευρέως γνωστός. Στο μικροβιολογικό εργαστήριο του καθηγητή Léon Massol στη Γενεύη, ανακάλυψε ότι ένα συγκεκριμένο συστατικό του βάκιλου είναι η βάση για το γιαούρτι. Ως αναγνώριση, το συστατικό αυτό ονομάστηκε από την επιστημονική κοινότητα Lactobacillus bulgaricus. Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, η κρατική εταιρεία παρασκευής γιαουρτιού συνδύασε και προώθησε μια συγκεκριμένη μίξη βακτηριακών συστατικών για να δημιουργήσει ένα "επίσημο βουλγαρικό γιαούρτι". Αυτή η μίξη συνεχίζει να εξάγεται στους παραγωγούς γιαουρτιού σε πολλές χώρες. Πέρα από την ανακάλυψη του Lactobacillus bulgaricus, ο Γκριγκόροβ συνείσφερε στη δημιουργία μιας θεραπείας για τη φυματίωση το 1906, μαζί με τον Αλμπέρ Καλμέτ. Αυτή η θεραπεία χρησιμοποιούσε ως βάση τους μύκητες της πενικιλίνης. Μέσω των επιστημονικών πειραμάτων σε εργαστηριακά ζώα κι αργότερα σε ανθρώπους ασθενείς, ο Γκριγκόροβ απέδειξε τα θεραπευτικά αποτελέσματα των μυκήτων της πενικιλίνης στη θεραπεία της φυματίωσης. Ο Γκριγκόροβ πέθανε στις 27 Οκτωβρίου 1945, στα 67α γενέθλιά του. Ο Παγετώνας Γκριγκόροβ στη Νήσο Μπράμπαντ στο Αρχιπέλαγος Πάλμερ της Ανταρκτικής πήρε το όνομά του από τον Πάλμερ Γκριγκόροβ. Στις 27 Οκτωβρίου 2020, ο Γκριγκόροβ τιμήθηκε από την Google με το Google Doodle της ημέρας. В началото бе родовата памет... Десет години утвърждаване. Фондация "Д-р Стамен Григоров", София, 2005. Университетско издателство "Св. Климент Охридски". (ISBN 954-90367-3-1) [In the Beginning Was the Family Memory... Ten Years of Confirmation. "Dr. Stamen Grigorof" Foundation, Sofia, 2005. Universitetsko izdatelstvo "Sv. Kliment Ohridski"]
White Blood Cells

Το "White Blood Cells" είναι το τρίτο άλμπουμ των The White Stripes. Κυκλοφόρησε στις 3 Ιουλίου του 2001. Ηχογραφήθηκε μέσα σε λιγότερο από μία εβδομάδα στα Easley-McCain Recording. Παραγωγός ήταν για ακόμα μια φορά ο τραγουδιστής Jack White. Ήταν το τελευταίο άλμπουμ της μπάντας για την Sympathy for the Record Industry. Έχοντας ενισχυθεί από το επιτυχημένο single "Fell in Love with a Girl", το άλμπουμ έδωσε εξαιρετικές κριτικές στους The White Stripes και τους έκανε ευρέως γνωστούς. Το 2012, το Rolling Stone έβαλε το άλμπουμ στο #497 στη λίστα με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.

 Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν από τον Jack White Η ιαπωνική έκδοση περιέχει και τα "Jolene" και "Hand Springs" Μερικές εκδόσεις περιείχαν ένα DVD. 1001 Albums You Must Hear Before You Die Breakthrough Video - Fell in Love with a Girl Best Special Effects in a Video - Fell in Love with a Girl Best Editing in a Video - Fell in Love with a Girl Video of the Year - Fell in Love with a Girl - υποψηφιότητα Best Band - The White Stripes - υποψηφιότητα Best New Act - The White Stripes - υποψηφιότητα Best Video - Fell in Love with a Girl - υποψηφιότητα Jack White - κιθάρα, μίξινγκ, πιάνο, παραγωγός, φωνή Meg White - ντραμς, φωνητικά Stuart Sikes - μηχανικός, μίξινγκ Fred Kevorkian - mastering 3rd Man - σχέδιο, layout Twirly Red - σχέδιο Patrick Pantano - φωτογραφία
Boeing F/A-18E/F Super Hornet

Το Boeing F/A-18E/F Super Hornet είναι μαχητικό αεροσκάφος σχεδιασμένο για αεροπλανοφόρα. Το F/A-18E είναι μονοθέσια έκδοση και το F/A-18F διθέσια έκδοση. Το αεροσκάφος είναι εξελιγμένη τεχνολογικά παραλλαγή του λίγο μικρότερου και πολύ επιτυχημένου F/A-18 Hornet. Το Super Hornet διαθέτει εσωτερικό πυροβόλο των 20mm και μπορεί να μεταφέρει μεγάλο εύρος πυραύλων αέρος αέρος, αέρος εδάφους και αέρος επιφανείας. Πρόσθετες ποσότητες καυσίμου μπορούν να αποθηκευτούν σε 5 επιπρόσθετες εξωτερικές δεξαμενές. Το Super Hornet έκανε την πρώτη το πτήση 1995. Μαζική παραγωγή ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 1997 και μπήκε σε υπηρεσία στο Αμερικανικό Ναυτικό το 1999 αντικαθιστώντας το F-14 Tomcat. Το 2007 η Αυστραλιανή Αεροπορία επέλεξε το Super Hornet για να αντικαταστήσει τα γερασμένα F-111

 Η Αμερικανική ναυτική αεροπορία αντιμετώπισε πολλά προβλήματα στις αρχές του 1990. Το πρόγραμμα A-12 Avenger II είχε σκοπό να αντικαταστήσει τα A-6 Intruders και Vought A-7 Corsair II μετά από σοβαρά προβλήματα ακυρώθηκε .Σε αυτή την περίοδο ήρθε και το τέλος του ψυχρού πολέμου κάτι που σήμαινε μείωση των στρατιωτικών κονδυλίων. Ετσι το ναυτικό των ΗΠΑ αποφάσισε να αναβαθμίσει ένα ήδη υπάρχον σχέδιο σαν εναλλακτική λύση. Αυτό δεν ήταν άλλο από μια παραλλαγή του F/A-18 Hornet C/D. Το νέο αεροσκάφος είχε μεγαλύτερα φτερά, μεγαλύτερο φορτίο καύσιμου και νέους ισχυρότερους κινητήρες. F/A-18E Super Hornet:Μονοθέσια έκδοση F/A-18F Super Hornet:Διθέσια έκδοση EA-18G Growler: Έκδοση ηλεκτρονικού πολέμου,μπήκε σε παραγωγή το 2008 και από το 2009 θα αντικαταστήσει τα EA-6B Prowler Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών
Ίαν Στρατής

Ο Ίαν Στρατής (γενν. Κωνσταντίνος Στρατής, 23 Ιουλίου 1992) είναι Έλληνας τραγουδιστής, μουσικός και ηθοποιός. Έγινε γνωστός από την συμμετοχή του στο X-Factor (2016) όπου κατέκτησε την 2η θέση.

 Γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου 1992 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Πειραματικό Μουσικό Γυμνάσιο και Λύκειο Παλλήνης. Το πραγματικό του όνομα είναι Κωνσταντίνος ενώ το ψευδώνυμο Ίαν το πήρε από τον μουσικό Ian Gillan. Σε ηλικία 11 ετών έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση στην εκπομπή «Καλώς τους» της Ρούλας Κορομηλά στον ALPHA. Εκεί τραγούδησε το «Παλιό μου παλτό». Το 2016, δήλωσε συμμετοχή στο ελληνικό «The X-Factor» όπου και ξεχώρισε, κερδίζοντας τελικά την δεύτερη θέση. Ακολούθησαν πολλές live εμφανίσεις, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει πρωταγωνιστήσει στα μεγάλα μιούζικαλ «Εβίτα», «Hair», «Grease», «Ο Μολυβένιος Στρατιώτης» και «Cats». Το καλοκαίρι του 2018, κυκλοφορεί την πρώτη solo δουλειά του, με τίτλο “Amazing”. Συνυπογράφει, μάλιστα, τους στίχους και τη μουσική του νέου τραγουδιού, με τους Eddie Δερβάκο και Ηλία Σαμαρτζή, αντίστοιχα. Το 2019, πρωταγωνίστησε στην παιδική παράσταση «Η Πεντάμορφη και το Τέρας» ενώ συμμετείχε και στο «Your Face Sounds Familiar» ως διαγωνιζόμενος. Το 2021 συμμετέχει ξανά στο «Your Face Sounds Familiar All Star» ως διαγωνιζόμενος. Το 2022, πρωταγωνιστεί στο μιούζικαλ «Φτηνά Τσιγάρα» (σκην. Κων/νου Ρήγου) στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Από το 2020, είναι σε σχέση με τη Μαίρη Συνατσάκη. Στις 5 Δεκεμβρίου 2022, γεννήθηκε η κόρη τους. 2018 "Amazing" 2020 "A Drop Of You"
Ναπολεόνκα

Η Ναπολεόνκα (πολωνικά: Napoleonka, σλοβακικά: Krémeš), μερικές φορές γνωστή ως κρεμούφκα (kremówka), είναι πολωνικό είδος τάρτας κρέμας. Αποτελείται από δύο στρώσεις σφολιάτας, γεμισμένη με σαντιγί, κρεμώδη βουτυρόκρεμα, κρέμα κάσταρντ βανίλιας ή μερικές φορές κρέμα ασπραδιού αυγών και συνήθως πασπαλίζεται με ζάχαρη άχνη. Μπορεί επίσης να διακοσμηθεί με κρέμα ή να καλυφθεί με στρώμα γλάσου. Σε ορισμένα μέρη στην Πολωνία είναι γνωστή ως kremówka (περίπου μεταφρασμένο ως «κέικ κρέμας») και σε άλλα, ονομάζεται napoleonka. Αυτός ο πολωνικός «πόλεμος» μεταξύ των ονομάτων kremówka και napoleonka έχει υποστεί σατιρικό σχέδιο από τον Πολωνό εικονογράφο Αντζέι Μλέτσκο.Το ίδιο το κέικ είναι μια παραλλαγή του μιλφέιγ - ένα γαλλικό επιδόρπιο φτιαγμένο από τρία στρώματα σφολιάτας γεμισμένα με κρέμα ή μαρμελάδα - επίσης γνωστό ως Ναπολεόν. Μερικές φορές πωλούνται κρεμούφκες που περιέχουν αλκοόλ, όπου έγιναν δημοφιλείς μετά από μια ψευδή ιστορία ότι ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' αγαπούσε αυτήν την παραλλαγή. Στην πραγματικότητα, ο Πάπας λάτρευε την παραδοσιακή κρεμούφκα.

 Στις 16 Ιουνίου 1999, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ αναφέρθηκε ότι μετά την ολοκλήρωση των εξετάσεων ματούρα, έφαγε κρεμούφκες με τους συμμαθητές του στην γενέτειρά του Βαντοβίτσε. Πόνταραν ποιος θα μπορούσε να φάει περισσότερες. Ο μελλοντικός Πάπας έφαγε δεκαοκτώ κρεμούφκες, αλλά δεν κέρδισε το στοίχημα. Αυτό δημοσιοποιήθηκε από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και οι «παπικές» κρεμούφκες από το Βαντοβίτσε έγιναν δημοφιλής στην Πολωνία.Το ζαχαροπλαστείο όπου ο Πάπας έτρωγε κρεμούφκες ανήκε στον Εβραίο ζαχαροπλάστη Κάρολ Χάγκενχουμπερ, ο οποίος ήρθε στην Πολωνία από τη Βιέννη. Βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του Βαντοβίτσε. Κάποιοι είκασαν ότι οι αρχικές «παπικές» κρεμούφκες περιείχαν αλκοόλ, αλλά αυτό διαψεύστηκε από τον γιο του Χάγκενχουμπερ. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα κέικ του πατέρα του ήταν κανονικά, μη αλκοολούχα κρεμούφκα, αν και φτιάχτηκαν με όλα τα φυσικά συστατικά, χρησιμοποιώντας μια παραδοσιακή συνταγή. Ούτως ή άλλως, αυτό οδήγησε σε ανανεωμένη, ακόμη και διεθνή φήμη για το κέικ, που μετονομάστηκε σε «παπικό» κρεμούφκα. Το 2007, για να εορτάσουν τα 87α γενέθλια του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β΄, μία γιγαντιαία κρεμούφκα ψήθηκε στο Ζέσουφ. Οι κρεμούφκες που θυμόταν ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ ήταν γεμισμένες με κάσταρντ κρέμα πουτίγκα βανίλιας.
Αδελαΐδα του Λουβαίν

H Αδελαΐδα, Adelaide (απεβ. π. 1158) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόρη του κόμη του Λουβαίν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Λωρραίνης.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Γ΄ κόμη του Λουβαίν και της Γερτρούδης, κόρης του Ροβέρτου Α΄ κόμη της Φλάνδρας. Όταν απεβίωσε ο σύζυγός της Σιμόν Α΄, αποσύρθηκε στο αββαείο Ταρτ. Παντρεύτηκε τον Σιμόν Α΄ δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνα: Ματθαίος Α΄ 1119-1176, δούκας της Λωρραίνης. Ροβέρτος, κύριος τού Φλοράνζ. Αγάθη, παντρεύτηκε τον Ρενώ Γ΄ των Ιβρέα κόμη της Βουργουνδίας. Χέντβιχ/Εντβίζ, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ κόμη τού Τουλ. Μπέρτα, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Γ΄ μάργραβο τού Μπάντεν. Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Α΄ κόμη τού Σπόνχαϊμ. Βαλδουίνος Ιωάννης. Adelaide de Louvain
Άρθουρ Ρόλι

Ο Τζορτζ Άρθουρ Ρόλι (George Arthur Rowley Jr., 21 Απριλίου 1926 – 19 Δεκεμβρίου 2002), ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής. Κατέχει το ρεκόρ με τα περισσότερα συνολικά γκολ στην ιστορία του αγγλικού ομοσπονδιακού πρωταθλήματος, σημειώνοντας 434 σε 619 αγώνες.

 Ο Ρόλι άρχισε να παίζει ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο για την Γουλβς. Από το 1941 έως το 1944 έπαιξε για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με τον αδελφό του Τζακ. Το 1944 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον χωρίς να γνωρίσει επιτυχία.Το 1948 μεταπήδησε στη Φούλαμ, όπου με όπλο το ισχυρό αριστερό του σουτ σκόραρε 19 γκολ σε 22 αγώνες βοηθώντας τον σύλλογο να κερδίσει τον τίτλο της δεύτερης κατηγορίας. Μετά την άνοδο στην πρώτη κατηγορία, ο Ρόλι δεν μπόρεσε να έχει ανάλογη απόδοση. Έτσι το 1950 μετακόμισε στη Λέστερ Σίτι, όπου έμεινε εννέα χρόνια και σημείωσε 251 γκολ στο πρωτάθλημα και συνολικά 265, συμπεριλαμβανομένων 44 γκολ σε 42 εμφανίσεις το 1957 συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων χατ-τρικ, όταν ο σύλλογος κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλήματος της δεύτερης κατηγορίας. Τον Μάρτιο του 1956 υπήρχε μία εμφάνιση για τη δεύτερη εθνική ομάδα της Αγγλίας με αντίπαλο την Ελβετία (4–1), όπου σημείωσε και ένα γκολ.Το καλοκαίρι του 1958, ο Ρόλι έγινε παίκτης-προπονητής της Σριούσμπερι Τάουν στην νεοσύστατη τέταρτη κατηγορία. Στην πρώτη του σεζόν πέτυχε την άνοδο στην τρίτη κατηγορία, σημειώνοντας 38 γκολ σε 43 εμφανίσεις και ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Στα επόμενα έξι χρόνια, σημείωσε 152 τέρματα στο πρωτάθλημα και παραμένει ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου.Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, συνέχισε την προπονητική καριέρα στη Σριούσμπερι μέχρι το 1968 και ακολούθως στη Σέφιλντ Γιουνάιτεντ (1968–69), στη Σάουθεντ Γιουνάιτεντ (1970–76) και τέλος στη Νάιτον Τάουν το 1976. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του σημείωσε συνολικά τουλάχιστον 502 τέρματα σε 729 επίσημους αγώνες Φούλαμ Πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας : 1948–49Λέστερ Σίτι Πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας (2) : 1953–54 , 1956–57Ατομικές διακρίσεις Κορυφαίος σκόρερ δεύτερης κατηγορίας (2) : 1952–53 , 1956–57 Κορυφαίος σκόρερ τέταρτης κατηγορίας : 1958–59 Κορυφαίος σκόρερ των πρωταθλημάτων της Αγγλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 500 ή περισσότερα γκολ
Κλαύδιος της Λωρραίνης

Ο Κλαύδιος της Λωρραίνης ή Κλωντ της Λωρραίνης (Claude de Lorraine, 20 Οκτωβρίου 1496 - 12 Απριλίου 1550) μέλος του Οίκου της Λωρραίνης ήταν ο πρώτος δούκας του Γκιζ (1528-1550). Ο Κλαύδιος ήταν δεύτερος γιος του Ρενέ Β΄ της Λωρραίνης με την δεύτερη σύζυγο του Φιλίππη του Χέλρε, μεγάλωσε στην αυλή του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας. Σε ηλικία 17 ετών έγινε σύμμαχος με την βασιλική οικογένεια με τον γάμο του με την Αντουανέτα των Βουρβόνων, κόρη του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ.

 Ο Κλαύδιος διακρίθηκε στη μάχη του Μαρινιάνο (1515), σώθηκε παρά τα 32 χτυπήματα που δέχτηκε στην μάχη. Πολέμησε στην Φονταραβία (1521) και η Λουίζα της Σαβοΐας περιγράφει την κατάκτηση της περιοχής χάρη στις σκληρές του προσπάθειες. Έγινε κυβερνήτης στην Βουργουνδία και της Καμπανία (1523) μετά την επιτυχία του στην απόκρουση των αυτοκρατορικών στρατευμάτων που επιτέθηκαν στην περιοχή του. Στην "μάχη του Ζαβέρν" (1525) συνέτριψε τα στρατεύματα των αγροτών του Πόλεμου των Χωρικών που αγωνίστηκαν επίσης για την ελευθερία τους στη Λωρραίνη. Στην επιστροφή από την αιχμαλωσία του βασιλιά της Γαλλίας Φραγκίσκου Α΄ (1528) ο Κλαύδιος κηρύχθηκε από τον ίδιο τον βασιλιά δούκας του Γκιζ. Ο τίτλος του δούκα που του απενεμήθη ήταν μεγάλη τιμή υπέρ του, διότι ο συγκεκριμένος τίτλος είχε απονεμηθεί ως τότε μόνο σε μέλη της βασιλικής οικογένειας ή σε αρσενικούς απογόνους του Ούγου Καπέτου. Ο ίδιος αντίθετα καταγόταν από την οικογένεια του δουκάτου της Λωρραίνης. Ο βασιλιάς Φραγκίσκος A' αν και άρχισε να δυσπιστεί λόγω των μεγάλων φιλοδοξιών του Κλαύδιου, συνέχισε να τον ανταμείβει με δώρα και γη για τις συνεχείς προσφορές του. Διακρίθηκε και στην εκστρατεία του Λουξεμβούργου (1542) Με την σύζυγό του Αντουανέτα των Βουρβόνων, κόρη του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ, παιδιά του ήταν: Μαρία 1515-1560, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Β΄ Βαλουά δούκα του Λονγκεβίλ και έπειτα τον Ιάκωβο Ε΄ Στιούαρτ της Σκωτίας. Φραγκίσκος 1519-1563, δούκας του Γκιζ. Λουίζα 1520-1542, παντρεύτηκε τον Κάρολο Β' δούκα του Αρσότ. Ρενέα 1522-1602, ηγουμένη του αββαείου του Σαιν Πιέρ στο Ρενς. Κάρολος 1524-1574, καρδινάλιος της Λωρραίνης, αρχιεπίσκοπος του Ρεν και δούκας του Σεβρέζ. Κλαύδιος 1526-1573, δούκας του Ωμάλ. Λουδοβικος Α΄ 1527 - 1578, καρδινάλιος του Γκιζ. Αντουανέττα 1531-1561, ηγουμένη του αββαείου του Φαρμουτιέ. Φραγκίσκος 1534-1563, μέγας ιερέας του Τάγματος του Αγ. Ιωάννου της Μάλτας. Ρενέ 1536-1566, μαρκήσιος του Ελμπέφ. Φίλιππος 1529, Πέτρος 1530, απεβίωσαν μικρά. Bell, Susan G. (2004). The Lost Tapestries of the City of Ladies. University of California Press. Carroll, Stuart (2009). Martyrs and Murderers: The Guise Family and the Making of Europe. Oxford University Press. Spangler, Jonathan (2009). The Society of Princes: The Lorraine-Guise and the Conservation of Power and Wealth in Seventeenth-Century France. Ashgate Publishing Limited. Wellman, Kathleen (2013). Queens and Mistresses of Renaissance France. Yale University Press.
Πληροφοριακή πηγή

Όπως είναι γνωστό η επιστήμη της βιβλιοθηκονομίας συνδέεται άμεσα με την επαφή, ανάκτηση και επεξεργασία πληροφοριών αλλά και υλικού. Σε μια βιβλιοθήκη, σαφώς πέρα από το διαδίκτυο το οποίο παρουσιάζει πολυποίκιλες πληροφορίες και έχει γίνει πλέον ένα απαραίτητο εργαλείο αναζήτησης, οι βασικές πηγές που χρησιμοποιούνται μπορούν να είναι διαφόρων ειδών όπως (βιβλία, έντυπα κλπ). Πιο συγκεκριμένα, μια πληροφοριακή πηγή: Είναι οποιοδήποτε υλικό - τεκμήριο το οποίο βρίσκεται στο φυσικό περιβάλλον της βιβλιοθήκης (ράφια) και χρησιμοποιείται για να απαντηθούν ερωτήματα των χρηστών και ταυτόχρονα να εξυπηρετηθούν με οποιοδήποτε τρόπο.

 Οι πληροφοριακές πηγές χωρίζονται με βάση τις πληροφορίες των τεκμηρίων σε πρωτογενείς, δευτερογενείς και τριτογενείς. Είναι οι πληροφορίες οι οποίες δεν έχουν υποστεί κάποια ενέργεια (αλλαγή επεξεργασία κλπ) από κάποιο άτομο ή ομάδα. Οι πρωτογενείς πληροφορίες είναι συνήθως οι πιο επίκαιρες σε μια βιβλιοθήκη και μπορούν να είναι: (ένα βιβλίο, περιοδικό, άρθρο μια μονογραφία, αναφορά, διατριβή, απομνημονεύματα, αυτοβιογραφία, φωτογραφίες, ημερολόγια, στατιστικές κλπ). Χαρακτηριστικό αυτών των πηγών είναι ότι αποτελούν κάτι πρωτότυπο όπως π.χ. βιώματα-προσωπικές εμπειρίες, και τα περιεχόμενα είναι ακριβή. Οι δευτερογενείς πηγές παρέχουν πληροφορίες για πρωτογενείς πηγές ή για πρωτότυπες πληροφορίες που έχουν τροποποιηθεί με στόχο να διευκολύνουν κάποιο συγκεκριμένο κοινό ή σκοπό. Οι δευτερογενείς πηγές αναλύουν, κάνουν κριτική ή επαναδιατυπώνουν πληροφορίες από τις πρωτογενείς πηγές ή άλλες δευτερογενείς πηγές. Τέτοιου είδους πηγές είναι: οι βιβλιογραφίες, οι επιτομές το ευρετήριο, διάφορα εκπαιδευτικά εγχειρίδια, επιστημονικά περιοδικά κλπ. Τέλος, οι τριτογενείς πηγές πληροφόρησης περιέχουν πληροφορίες που προκύπτουν από τον συνδυασμό πρωτογενών και δευτερογενών πηγών και έχουν δημιουργηθεί με στόχο να καλύψουν ειδικές ανάγκες αλλά ταυτόχρονα μπορεί να απευθύνονται σε εξειδικευμένο κοινό. Σε αυτή την κατηγορία πηγών ανήκουν: οι εγκυκλοπαίδειες, τα θεματικά λεξικά αφού παρέχουν ερμηνεία συγκεκριμένων όρων που αφορούν μια πιο συγκεκριμένη κατηγορία, τα αλμανάκ' κλπ.
Ρολφ Νεβάνλινα

Ο Ρολφ Νεβάνλινα (Rolf Herman Nevanlinna, 22 Οκτωβρίου 1895 – 28 Μαΐου 1980) ήταν ένας από τους διασημότερους Φινλανδούς μαθηματικούς. Περισσότερο έγινε γνωστός και τιμήθηκε για το έργο του στο χώρο της μιγαδικής ανάλυσης.

 Καταγόταν από οικογένεια μαθηματικών από τουλάχιστον 5 γενιές. Ο παππούς του Ένταβαρτ Ένγκελμπερτ Νεόβιους (1823–88) ήταν αξιωματικός στον τσαρικό στρατό και δίδαξε μαθηματικά στη Σχολή Δοκίμων της Αμίνα, ενώ ο πατέρας του, Ότο Νεόβιους-Νεβάνλινα (1867–1927) υπήρξε σημαίνων καθηγητής μαθηματικών και ένας από τους θείους του ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και ο άλλος καθηγητής μαθηματικών. Ο αδερφός του Ρολφ, Φρίτχιοφ Νεβάνλινα (1894–1977) ήταν καθηγητής πανεπιστημίου (μαθηματικός), με γιο και εγγονό επίσης καθηγητές μαθηματικούς.Ένα μέρος της οικογένειας άλλαξαν το επώνυμό τους από Νεόβιους σε Νεβάνλινα το 1906, λαμβάνοντας μέρος σε πατριωτική εκστρατεία για την αλλαγή των επιθέτων της σουηδικής γλώσσας σε εκείνα της φιλανδικής. Η μητέρα του, Μαργαρίτα, ήταν κόρη αστρονόμου και γερμανίδα. Ο Ρολφ παντρεύτηκε δύο φορές και απέκτησε 4 παιδιά από την πρώτη του γυναίκα, τη Μαίρη Σελίν που παντρεύτηκε το 1919. Από τη Σίνικα Κάλιο είχε και 1 κόρη, γεννηθείσα το 1946. Μετά τη διάλυση του πρώτου του γάμου, παντρεύτηκε τη Σίνικα το 1958. Από εκείνον τον γάμο απέκτησε τον αιματολόγο Χάρι Νεβάνλινα (1922 – 94) και τον Άρνε, (γ. 1925) , αρχιτέκτονα που έκανε καριέρα και ως μυθιστοριογράφος. Πρώτο του βιβλίο ήταν η Isän maa (Γη του Πατέρα), που δίνει μια μάλλον όχι και τόσο ωραία εικόνα για τον πατέρα του. Ο Ρολφ Νεβάνλινα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Αποφοίτησε από εκεί το 1917. Απέκτησε το διδακτορικό του το 1919 και το 1922 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι, όπου ανέλαβε καθηγητής το 1926 στη νεοσύστατη θέση. Από το 1947 είχε έδρα στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το άρθρο του Zur Theorie der meromorphen Funktionen που περιέχει τις κυριότερες θεωρίες του δημοσιεύτηκε το 1925 στην επιστημονική επιθεώρηση Acta Mathematica. Ο Χέρμαν Βάιλ το αποκάλεσε "ένα από τα λιγοστά σπουδαία μαθηματικά γεγονότα στον 20ό αιώνα." Ο Νεβάνλινα έδωσε μια καλύτερη εικόνα της θεωρίας του στο Le théoreme de Picard – Borel et la théorie des fonctions méromorphes (1929) και στο Eindeutige analytische Funktionen (1936).Το όνομα του Νεβάνλινα δόθηκε στον αστεροειδή 1679 Νεβάνλινα. Τη δεκαετία του '30 ανέλαβε και διάφορες πολιτικές θέσεις και διετέλσε πρόεδρος της Διεθνούς Μαθηματικής Ένωσης(IMU) από το 1959 ως το 1963 και ως πρόεδρος του Διεθνούς Μαθηματικού Κογκρέσου (ICM) το 1962.Το 1964, χάρη στις διασυνδέσεις του με τον πρόεδρο Ούρχο Κέκονεν επέφερε συνολική αναδιοργάνωση στην Ακαδημία της Φινλανδίας.Το 1981 η Διεθνής Μαθηματική Εταιρεία θεσμοθέτησε βραβείο που φέρει το όνομά του και απονέμεται κάθε 4 χρόνια. Lehto, Olli (2008). Erhabene Welten: Das Leben Rolf Nevanlinnas [High Worlds. The life of Rolf Nevanlinna] (στα Γερμανικά). Translated by Manfred Stern. Birkhäuser. 299 pages. ISBN 978-3-7643-7701-4.
Helvetic Airways

Η Helvetic Airways είναι ελβετική αεροπορική εταιρεία με έδρα το Kloten και τα αεροσκάφη της στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης . Εκτελεί πτήσεις προς προορισμούς στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική καθώς και προγραμματισμένες πτήσεις εξ ονόματος της Swiss International Air Lines και της Lufthansa χρησιμοποιώντας αεροσκάφη Embraer 190s και Fokker 100s .

 Η Helvetic Airways ιδρύθηκε το φθινόπωρο του 2003 ως ανακατασκευή και επέκταση της υπάρχουσας αεροπορικής εταιρείας Odette Airways για εξυπηρέτηση προορισμών στη Νοτιοανατολική Ευρώπη. ε εταιρεία άρχισε να λειτουργεί τον Νοέμβριο με ένα Fokker 100 πρός 3 προορισμούς. Μέχρι το 2004, ο στόλος είχε αυξηθεί σε 7 αεροσκάφη. Τον Δεκέμβριο του 2006, ο αερομεταφορέας άλλαξε το χρώμα των αεροσκαφών του. Από τότε, όλα τα Fokker 100s έχουν έγχρωμη εμφάνιση σε κόκκινο-άσπρο-ασημί χρώμα με το ελβετικό σταυρό στο άκρο. Τον Οκτώβριο του 2010, τα ελβετικά μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν μια νέα βάση στο αεροδρόμιο της Βέρνης . Στις 18 Φεβρουαρίου 2013 οκτώ άνδρες οπλισμένοι με αυτόματα όπλα και ντυμένοι με στολές αστυνομικών κατάσχεσαν 120 μικρά δέματα που περιείχαν κατ 'εκτίμηση $50 εκατομμύρια ευρώ ( £ 32.000.000) από το επιβατικό αεροσκάφος Fokker 100 που προετοιμαζόταν για αναχώρηση προς την Ζυρίχη. Οι άνδρες οδήγησαν δύο οχήματα μέσα από μια τρύπα που είχαν κόψει από την περίφραξη του αεροδρομίου για να εισχωρήσουν στην πτήση LX789, η οποία μόλις είχε φορτωθεί με διαμάντια από ένα θωρακισμένο φορτηγό. Οι άνδρες εκτέλεσαν την επιχείρηση μέσα σε πέντε λεπτά χωρίς τραυματισμούς και χωρίς να πυροβολήσουν. Τον Δεκέμβριο του 2014 Η Helvetic Airways άρχισε να παίρνει επτά Embraer 190s από την Niki. Από τον Μάρτιο του 2016 υπάρχει σύμβαση μίσθωσης με τη Lufthansa για τη γραμμή Ζυρίχη- Μόναχο . Οι Προγραμματισμένοι προορισμοί της αεροπορικής εταιρείας από τον Ιούλιο του 2018: Ο στόλος της Helvetic Airways περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη από τον Ιούνιο του 2017: Η αεροπορική εταιρεία εκμεταλλεύτηκε ένα Airbus A319-100, το οποίο στη συνέχεια επέστρεψε στον εκμισθωτή της την άνοιξη του 2017. Η Helvetic Airways διέθετε προηγουμένως και αεροσκάφος McDonnell Douglas MD-83 . Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Helvetic Airways στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά) Επίσημος ιστότοπος (Γερμανικά)
Φαρακλό Νάξου

Το Φαρακλό (ή παλαιότερα Φαρακλός) είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στη βορειοανατολική άκρη της Νάξου, σε υψόμετρο 80 μέτρων, με 5 κατοίκους (απογραφή 2011). Είναι ο βορειότερος οικισμός της Νάξου, βορειότερα και από τον όρμο του Απόλλωνα.Το 1955 οι κάτοικοι του συνοικισμού αυτού ήταν περί τους 35.

 Το 1928, στην απογραφή αναγνωρίζεται ο οικισμός (γράφεται με την ονομασία «Φαρακλός») και προσαρτάται στην κοινότητα Κορωνίδος με έδρα τον οικισμό της Κορωνίδας. Το 1940, στην απογραφή δεν απογράφεται και καταργείται. Το 1981, στην απογραφή αναγνωρίζεται ο οικισμός (γράφεται με την ονομασία «Φαρακλό») και προσαρτάται στην κοινότητα Κορωνίδος με έδρα τον οικισμό της Κορωνίδας. Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), η κοινότητα της Κορωνίδας καταργείται και ο οικισμός Φαρακλό προσαρτάται στο Δήμο Δρυμαλίας με έδρα τον οικισμό του Χαλκείου. Συγκεκριμένα, με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στο Δημοτικό Διαμέρισμα Κορωνίδας, του Δήμου Δρυμαλίας, του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), καταργείται ο Δήμος Δρυμαλίας και ο οικισμός Φαρακλό προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Αγιά ( 31 κ.), Απόλλωνα ( 129 κ.), Κάμπο ( 31 κ.), Κορωνίδα (Κωμιακή 279 κ.), Μυρίση (55 κ.), Ταξιάρχη ( 22 κ.) και Χίλια Βρύση ( 42 κ.) την τοπική κοινότητα Κορωνίδος ( 594 κ.). Η τ.κ. Κορωνίδος υπάγεται στη δημοτική ενότητα Δρυμαλίας, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Αρτινίτης

Ο αρτινίτης είναι ένυδρο ανθρακικό ορυκτό του μαγνησίου με χημικό τύπο Mg2(CO3)(OH)2 · 3 H2O. Το πρώτο δείγμα αυτού του ορυκτού εντοπίστηκε το 1902 στην Λομβαρδία της Ιταλίας από τον Ιταλό καθηγητή Ορυκτολογίας στο Πανεπιστήμιο Έτορε Αρτίνι (Ettore Artini, 1866-1928), ο οποίος και τον εντόπισε.

 Εμφανίζεται σε υδροθερμικές φλέβες χαμηλής θερμοκρασίας και στα σερπεντινιωμένα υπερβασικά πετρώματα. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μπρουσίτης, ο υδρομαγνησίτης, ο χρυσοτίλης, ο αραγονίτης, ο δολομίτης και ο μαγνησίτης. Αποτελείται από λευκούς, μεταξωτούς και πρισματικούς κρυστάλλους που κρυσταλλώνoνται στο μονοκλινές σύστημα και βρίσκονται συχνά σε ακτινωτές συστοιχίες ή επικαθίσεις. Ως ορυκτό εμφανίζει παγκόσμια εξάπλωση. Κυριότερες εμφανίσεις του είναι στην Ιταλία (Λομβαρδία, Πιεμόντε, Λιγουρία), στην Αυστρία (Στυρία), τα όρη Σαγιάν της Σιβηρίας, την Ιαπωνία, τις Πολιτείες Νεβάδα, Νιού Τζέρσεϊ και Νέα Υόρκη και Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου. Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου
Μονή Δούβιανης (Αργυρόκαστρο)

Η Μονή Δούβιανης (αλβανικά: Manastiri i Dhuvjanit‎), επίσης γνωστή και ως Μονή Αγίου Κηρύκου και Ιουλίττας (αλβανικά: Manastiri i Shën Qirjakut dhe Julitës‎), είναι ένα βυζαντινό μοναστήρι που βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του χωριού Δούβιανη, στον Δήμο Δρόπολης της περιφέρειας Αργυροκάστρου στην Αλβανία, εντός των ορίων της ιστορικής περιοχής της Βορείου Ηπείρου.

 Το μοναστήρι βρίσκεται στην κοιλάδα του Δρίνου, στο χωριό Δούβιανη, στην περιοχή της Δρόπολης, και βρίσκεται ανάμεσα στις πόλεις του Αργυροκάστρου και Δελβίνου στη νότια Αλβανία. Είναι ένα από τα πολλά μοναστήρια που βρίσκονται στην κοιλάδα του Δρίνου. Το μοναστήρι παραδοσιακά χρονολογείται στον 6ο αιώνα, ωστόσο σε κάποιες σημειώσεις ενός πρώην μοναχού του μοναστηριού φαίνεται ότι το μοναστήρι χτίστηκε το 1089. Αποκαταστάθηκε τη δεκαετία του 1960 και αναβαθμίστηκε σε πολιτιστικό μνημείο από την Αλβανική κυβέρνηση το 1963. Σήμερα είναι σχεδόν ερειπωμένο και από τα 3000 τετραγωνικά μέτρα του σώζετε μόνο το κεντρικό κτήριο με το εκκλησάκι. Το καλοκαίρι του 2006 οι κάτοικοι του χωριού ανακοίνωσαν ότι οι απόγονοι του πρώην ιερέα του χωριού, Παπά Βλάση, βρήκαν θαμμένη στον κήπο τους μια εικόνα. Το αντικείμενο, που περιγράφεται ως έμβλημα του μοναστηριού και χρονολογείται το 1819, φέρει τα ονόματα των 6 αγίων (Αγία Ιουλίττα, Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης, Ιωάννης ο Χρυσόστομος, Άγιος Χαράλαμπος, Άγιος Ελευθέριος και Άγιος Πολύκαρπος). Οι κάτοικοι του χωριού προκειμένου να απουθεχθεί η κλοπή αυτού του πολύτιμου αντικειμένου κατά καιρούς αλλάζουν την θέση φύλαξής της. Στις 5 Ιουνίου 2010, το μοναστήρι λεηλατήθηκε από αγνώστους. Εκλάπησαν ένας ξύλινος σταυρός, μερικές εικόνες, ένα ύφασμα με καλλιτεχνική και ιστορική αξία ενώ οι ληστές κατέστρεψαν και ορισμένα τμήματα από το ξυλόγλυπτο τέμπλο. Το ίδιο έχει συμβεί και στο παρελθόν, το 1997 όταν είχαν κλαπεί μερικές πολύ παλιές εικόνες και άλλα αντικείμενα αξίας. Σήμερα ο τρούλος, το καμπαναριό, η Αγία Τράπεζα και άλλα μέρη του μοναστηριού κινδυνεύουν με κατάρρευση. Μέχρι στηγμής το μοναστήρι το φροντίζει οικειοθελώς ο δουβιανήτης Σπύρος Παναγίωτης, συνταξιούχος δάσκαλος. Το 1777 στο μοναστήρι ιδρύθηκε ελληνικό σχολείο από τον Ορθόδοξο ιεραπόστολο Κοσμά τον Αιτωλό (1714 - 24 Αυγούστου 1779) όπου περιόδευσε στην περιοχή κηρύττοντας και προτρέποντας τον λαό να μάθει γράμματα. Αργότερα, το 1858 κάποιος ιερομόναχος του μοναστηριού ονόματι Γεράσιμος, ίδρυσε ένα παρθεναγωγείο από τα πρώτα του είδους του στην περιοχή και όχι μόνο, και μια σχολή κεντήματος δευτεροβάθμιας επιπέδου. Αυτά τα εκπαιδευτικά ιδρύματα λειτούργησαν συνεχώς μέχρι και το 1913, ενώ τα έξοδά τους καλύπτονταν από το ίδιο το μοναστήρι. Ο τελευταίος διευθυντής του σχολείου ήταν ο Κωνσταντίνος Ζέρρης. Δρόπολη Δούβιανη Κοιλάδα του Δρίνου Έλληνες της Αλβανίας
Τάγμα των Κιστερκιανών

Οι Κιστερκιανοί (αγγ: Cistercian) είναι μικτό θρησκευτικό, μοναστικό τάγμα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας γνωστό αλλιώς και ως «Οι Λευκοί Μοναχοί» ή «Οι Βερναρδίνοι». Ιδρύθηκε το 1098 μ.Χ.

 Το 1098 μ.Χ. ο αββάς της Μολέμ της Βουργουνδίας Ροβέρτος του τάγματος των Βενεδικτίνων μαζί με ομάδα μοναχών, διαφώνησαν με τη χαλαρότητα των μοναστικών κανόνων του Τάγματος και αποσχίστηκαν από το σχήμα τους. Μετά από περιηγήσεις καταλήγουν σε μία απομονωμένη και ελώδη περιοχή της Ντιζόν, στην Cistercium, (σημερινή Citeaux) της Γαλλίας, όπου ιδρύουν Μονή από την οποία το Τάγμα πήρε το όνομά του. Με οδηγό τους την αυστηρή ερμηνεία των αρχικών κανόνων τού Αγίου Βενέδικτου, ορίζουν αυστηρή νηστεία και χειρωνακτική εργασία, επιβάλλοντας ταυτόχρονα μεγάλες περιόδους σιωπής στα μέλη τους. Την πιστή εφαρμογή στον κανόνα την συνεχίζουν και οι διάδοχοι του Ροβέρτου, προεξέχοντος του Αγίου Βερνάρδου του Κλαιρβώ, με αποτέλεσμα την εξάπλωση του Τάγματος σε όλη την Ευρώπη. Με την αδιάκοπη εργασία τους στην ανάπτυξη μεθόδων καλλιέργειας, οι μοναχοί επιδρούν θετικά στην οικονομική πρόοδο και με τον χαρακτηριστικά όμορφο, αλλά και λιτό αρχιτεκτονικό τους ρυθμό στην κατασκευή των ναών, γίνονται παράδειγμα για την κατασκευή πολλών καθεδρικών στις πόλεις της Ευρώπης. Φτάνουν στο απόγειο της δόξας τους περίπου τον 12ο αιώνα με καταγεγραμμένα 350 μοναστήρια Αποτέλεσμα της πειθαρχημένης και αδιάκοπης εργασίας των μοναχών ήταν η συσσώρευση πλούτου στα μοναστήρια. Ταυτόχρονα όμως επήλθε και χαλαρότητα των κανόνων, διότι λόγω της μεγάλης εξάπλωσης του Τάγματος στην Ευρώπη, με τα μέσα της εποχής δεν ήταν δυνατόν να πραγματοποιούνται οι ετήσιες σύνοδοι–επιθεωρήσεις (γεγονός που προβλεπόταν στον Κανόνα του Τάγματος). Η χαλαρότητα αυτή, αλλά και η Μεταρρύθμιση, έφεραν αλλαγές στον θρησκευτικό κόσμο με αποτέλεσμα αποσχίσεις μοναχών και δημιουργία νέων αδελφοτήτων. Η κυριότερη απόσχιση είναι αυτή των Τραπιστών. Σήμερα μονές του Τάγματος υπάρχουν σε όλο τον κόσμο και παρατηρείται μεγάλη εξάπλωση των κοινοτήτων στην Αφρική και την Ασία.
Γκουνταούρι

Το Γκουνταούρι (γεωργιανά: გუდაური) είναι ένα χιονοδρομικό κέντρο που βρίσκεται στο νότιο οροπέδιο της οροσειράς του Μεγάλου Καυκάσου στη Γεωργία. Το θέρετρο βρίσκεται στην περιοχή Στεπαντσμίντα, κατά μήκος της Γεωργιανής Στρατιωτικής Οδού κοντά στο πέρασμα Τζβάρι, σε υψόμετρο 2.200 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας με μια χιονοδρομική έκταση που απολαμβάνει τη μέγιστη έκθεση στον ήλιο. Το Γκουνταούρι βρίσκεται 120 χιλιόμετρα στα βόρεια Τιφλίδας, πρωτεύουσας της χώρας, και δύο ώρες οδικώς από το Διεθνές Αεροδρόμιο της Τιφλίδας. Το θέρετρο προσφέρει ευκαιρίες για σκι υψηλής ποιότητας. Οι πλαγιές του πρωτεύουσας είναι οι καλύτερες για ελεύθερους αναβάτες και γενικά θεωρούνται ασφαλείς από χιονοστιβάδες. Η χιονοδρομική περίοδος διαρκεί από τον μήνα Δεκέμβριο έως τον μήνα Απρίλιο. Το σκι από ελικότερο είναι επίσης διαθέσιμο καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν.

 Το σκι από ελικότερο παρέχει στους σκιέρ πρόσβαση σε μερικά από τα καλύτερα χιονισμένα τοπία στον Καύκασο. Καθώς τα ελικόπτερα έχουν σχεδόν απεριόριστες δυνατότητες πρόσβασης στα τοπικά βουνά, οι σκιέρ μπορούν να ζήσουν μερικές από τις πιο υπέροχες διαδρομές στην Ευρώπη - σε υψόμετρα που κυμαίνονται μεταξύ 1.500 και 4.200 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα ελικόπτερα, τα οποία χειρίζονται έμπειροι οδηγοί, αποβιβάζουν τον κόσμο σε κορυφές βουνών, παγετώνες, υπέροχες κορυφογραμμές. Η περιοχή του θερέτρου Γκουνταούρι και ο ορεινός όγκος του Καζμπέκ είναι εξαιρετικά τοπία για περιηγήσεις με σκι. Επίσης είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να αποκτήσει κανείς πρόσβαση στη φύση, όπως πρέπει να τη βλέπει. Τα λιφτ παρέχουν εύκολη πρόσβαση στην ορεινή ερημιά, που κάνει αυτή την περιοχή τόσο ξεχωριστή. Με τον απαραίτητο εξοπλισμό και με λίγη σκληρή δουλειά, οι αναβάτες θα μπορέσουν να ξεφύγουν από τα πλήθη που συχνάζουν στις πίστες και να κάνουν υπέροχο σκι. Το Γκουνταούρι είναι το πιο φημισμένο θέρετρο της Γεωργίας για αλεξίπτωτο πλαγιάς. Για τον σκοπό αυτό, απασχολούνται έμπειροι εκπαιδευτές, οι οποιοι συνοδεύουν το κοινό στις εν λόγω δραστηριότητες. Το Γκουνταούρι έχει πίστες σκι που εκτείνονται σε περισσότερα από 64 χλμ καθώς και 15 λιφτ. Ο κάτω σταθμός του πρώτου λιφτ βρίσκεται στα 1.990 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και ο επάνω σταθμός του τελευταίου λιφτ είναι στα 3.279 μέτρα. Τα λιφτ κατασκευάστηκαν από τον αυστρο-ελβετικό κατασκευαστή Doppelmayr. Το πρώτο λιφτ έχει μήκος 1.010 μ. (τρεις καρέκλες), το δεύτερος έχει μήκος 2.310 μ. (τέσσερις καρέκλες) και το τρίτο έχει μήκος 1.060 μ. (τρεις καρέκλες). Υπάρχουν συνολικά ήδη 15 σκι λιφτ συμπεριλαμβανομένων των τύπων γόνδολα. Τα λιφτ λειτουργούν από τις 10:00 έως τις 16:00 και από τις 9:00 έως τις 17:00 στο τέλος της χιονοδρομικής σεζόν, όταν το φως της ημέρας διαρκεί περισσότερο. Στις 16 Μαρτίου 2018, λόγω λάθους του χειριστή, ένα από τα λιφτ άρχισε να κινείται προς τα πίσω με διπλάσια ταχύτητα από την κανονική, προκαλώντας ανατροπή και καταλήγοντας στον τραυματισμό 11 ατόμων. Μπακουριάνι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gudauri στο Wikimedia Commons GUDAURI.SKI - Official information from Gudauri Ski Resort
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92 ήταν η 37η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Εθνικός Άχνας για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1991-92 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1992-93. Η τρίτη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1991-92, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1992-93 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1992-93. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1992-93. Η 12η στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1991-92, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Β΄ κατηγορία 1992-93 και την ηττημένη στη Γ΄ κατηγορία 1992-93. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1991-92 Ευαγόρας Πάφου Ομόνοια ΑραδίππουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1991-92: Ερμής Αραδίππου Εθνικός Δευτεράς Ελπίδα ΞυλοφάγουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1990-91 ΑΠΟΠ Πάφου ΑΠΕΠ ΠιτσιλιάςΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1990-91: Οθέλλος Αθηαίνου Εθνικός Άσσιας Απόλλων Λυμπιών Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. Μπαράζ για άνοδοΗ ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας, Ολυμπιακού Λευκωσίας. Στο πρώτο παιχνίδι, ο γηπεδούχος Ολυμπιακός κέρδισε με 2-0. Ο Ολυμπιακός κέρδισε και στην έδρα της ΑΠΕΠ με 3-0 και έτσι η ΑΠΕΠ παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία. Μπαράζ για παραμονήΟ Εθνικός Άσσιας έδωσε αγώνες μπαράζ με την 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ Κατηγορίας, Άδωνι Ιδαλίου. Νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Άσσιας και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία. «1991/92 Cypriot Second Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Ο ΑΠΟΠ συνέτριψε την Άχνα (4-0)». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 14. 4 Mαΐου 1992. «Βαθμολογία Β΄ κατηγορίας». Αθλητικό Βήμα: σελ. 8. 4 Mαΐου 1992. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Οσμάν Πασβάνογλου

Ο Οσμάν Πασβάνογλου (1758 - 27 Ιανουαρίου, 1807) ήταν Οθωμανός στρατιώτης και στασιαστής. Ήταν φίλος του ποιητή Ρήγα Φεραίου, τον οποίο προσπάθησε να σώσει από τις οθωμανικές αρχές στο Βελιγράδι.

 Ο παππούς του κατάγονταν από το Βιλαέτι της Βοσνίας και ανήκε στη φρουρά της Σόφιας, εξ ου και το επίθετο του: pasban-oğlu "γιος του φρουρού". Ξεκίνησε τη στρατιωτική του καριέρα ως μισθοφόρος υπό τον πρίγκηπα της Βλαχίας Νικόλαο Μαυρογένη. Κάποτε ο Οσμάν παράκουσε τον πρίγκηπα αλλά σώθηκε από τα αντίποινα με παρέμβαση του Ρήγα. Έχοντας μαζέψει μεγάλο στρατό από μισθοφόρους επαναστάτησε εναντίον του Σουλτάνου Σελίμ Γ'. Κατάφερε να ιδρύσει το δικό του κράτος, το οποίο έκοβε δικά του νομίσματα και είχε διπλωματικές σχέσεις με άλλα κράτη (συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας). Το 1793 είχε υπό τον έλεγχο του όλη την περιοχή από τον Δούναβη μέχρι τον Αίμο και από το Βελιγράδι μέχρι τη Βάρνα. Το 1793 ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του πασά του Βελιγραδίου, αλλά ηττήθηκε από τους Οθωμανούς στη μάχη του Κολάρι.Το 1798 ο υποτελής στον σουλτάνο πρίγκηπας της Βλαχίας Κωνσταντίνος Χαγκερλής, έστειλε τον στρατιωτικό Χουσεΐν Κουτσιούκ με στρατό 100.000 ανδρών να καταλάβει το Βιδίνιο και να αιχμαλωτίσει τον Οσμάν αλλά απέτυχε. Μετά τη λήξη του πολέμου ο Χαγκερλής κατηγορήθηκε ότι δεν παρείχε στον στρατό αρκετά κεφάλαια και εκτελέστηκε από τους Οθωμανούς. Το 1799 ο Σουλτάνος αποφάσισε να συγχωρέσει την προδοσία του Οσμάν και να του δώσει τη θέση του Πασά του Βιδινίου. Ο Πασβάνογλου συχνά έκανε βίαιες επιδρομές στη Βλαχία και έκαιγε τις πόλεις που λεηλατούσε. Το 1800 τα στρατεύματα του, γνωστά ως Pasvangii έκαψαν την πόλη της Κραϊόβας. Μετά τη λεηλασία, από τα 7.000 σπίτια της πόλης μόνο τα 300 είχαν μείνει όρθια. Αυτό προκάλεσε τον πρίγκηπα Αλέξανδρο Μουρούζη να παραιτηθεί ως ένδειξη ήττας, γεγονός ασυνήθιστο για τους Φαναριώτες ηγεμόνες της Μολδοβλαχίας. Το 1807 η Υψηλή Πύλη τον διέταξε να εκστρατεύσει εναντίον των επαναστατών Σέρβων. Ο Πασβάνογλου όμως πέθανε τον ίδιο χρόνο, προτού ολοκληρώσει την εκστρατεία. Στο Βιδίνιο της Βουλγαρίας, την πρωτεύουσα του κράτους-πασαλικιού του Πασβάνογλου, υπάρχουν ακόμα πολλά μνημεία που χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του. Αυτά περιλαμβάνουν ένα τζαμί (χτισμένο ανάμεσα στα 1801 και 1802) και μία βιβλιοθήκη (χτισμένη το 1803) αφιερωμένη στον πατέρα του πασά. Και τα δύο χαρακτηρίζονται ως πολιτιστικά μνημεία. Στο συγκρότημα υπήρχε μεντρεσές (ισλαμική θρησκευτική σχολή) που δυστυχώς δεν έχει επιβιώσει μέχρι σήμερα.
Στοχαστική μουσική

Η Στοχαστική μουσική είναι μουσική που έχει συντεθεί με μεθόδους στοχαστικών διαδικασιών και τυχαίων μεταβλητών. Είναι μία συνθετική μέθοδος που συσχετίζει τη μουσική με τα μαθηματικά και τη φυσική. Ο κύριος εκπρόσωπος του είδους είναι ο Ιάννης Ξενάκης, που εισήγαγε τον όρο κατά τη δεκαετία του 1950 και πρωτοπόρησε σε αυτό.

 Ο όρος στοχαστικός χρησιμοποιείται σε πολλά επιστημονικά πεδία, ιδιαίτερα όπου χρησιμοποιούνται τυχαίες ή στοχαστικές διαδικασίες για να αναπαραστήσουν συστήματα ή φαινόμενα που φαίνεται πως μεταβάλλονται με τυχαίο τρόπο. Χρησιμοποιείται στη βιολογία, τη χημεία, την οικολογία, τις νευροεπιστήμες, τη φυσική, σε τεχνολογικά και μηχανικά πεδία όπως η επεξεργασία εικόνας, η επεξεργασία σήματος, η θεωρία πληροφορίας, η επιστήμη υπολογιστών, η κρυπτογραφία, οι τηλεπικοινωνίες και στις οικονομικές αγορές. Επίσης στις τέχνες, τη λογοτεχνία, τη μουσική, τις κατασκευές, κ.α. Ετυμολογικά, το όνομα προέρχεται από την ελληνική λέξη «στόχος».Ο Ξενάκης καινοτόμησε χρησιμοποιώντας μαθηματικούς αλγορίθμους και εφαρμογές λογισμικού στις μουσικές παραγωγές του. Το 1955-56 σύνθεσε το Πιθοπρακτά όπου χρησιμοποίησε νόμους στατιστικής μηχανικής των αερίων. Το 1957-58 σύνθεσε το Διαμορφώσεις χρησιμοποιώντας αρχές στατιστικής κατανομής σημείων σε ένα επίπεδο. Στο Αχορρίψεις (1956-57) χρησιμοποίησε ελάχιστα όρια, κανονική κατανομή στα ST/10 και Ατρέας (1962), Μαρκοβιανές αλυσίδες στα Αναλογικά του, θεωρία παιγνίων στα Duel (1959) και Στρατηγική (1962), θεωρία ομάδων στο Νόμος Άλφα (1966), θεωρία συνόλων στα Έρμα (1960-61) και Εόντα (1963), κίνηση Μπράουν στο Ν'σίμα (1975). Νωρίτερα, καλλιτέχνες όπως ο Τζων Κέιτζ είχαν συνθέσει έργα αλεατορικής μουσικής και indeterminate (απροσδιόριστης) μουσικής, που βασίζονταν σε τυχαίες παραμέτρους που δεν διέπονται από αυστηρά μαθηματικούς κανόνες όπως η στοχαστική μουσική. π,χ, η Μουσική των Αλλαγών (1951) του Τ. Κέιτζ βασίστηκε στα εξάγραμμα του Ι Τσινγκ. Οι Λετζάρεν Χίλερ και Λέοναρντ Ισαάκσον χρησιμοποιήσαν Μαρκοβιανές αλυσίδες και γεννήτριες γραμματικής στο έργο τους Illiac Suite (1957).Πλέον, υπάρχουν τεχνικές παραγωγής ηλεκτρονικής μουσικής και γεννήτριες μουσικής που ενσωματώνουν λειτουργίες τυχαιοποίησης. Αλεατορική μουσικήΜουσική υπολογιστών
Επαγωγική εστία

Οι Επαγωγικές εστίες θερμαίνουν ένα μαγειρικό σκεύος με ηλεκτρική επαγωγή, αντί της θερμικής αγωγιμότητας που χρησιμοποιείται στις ηλεκτρικές εστίες και για το μαγείρεμα σε φωτιά. Σχεδόν για όλα τα μοντέλα των επαγωγικών εστιών, το μαγειρικό σκεύος πρέπει να είναι κατασκευασμένο ή να περιέχει σημαντικές ποσότητες από ένα σιδηρομαγνητικό μέταλλο, όπως χυτοσίδηρο ή ανοξείδωτο χάλυβα. Τα σκεύη και δοχεία από χαλκό, γυαλί και αλουμίνιο μπορούν να τοποθετηθούν σε ένα δίσκο διασύνδεσης από σιδηρομαγνητικό υλικό, ο οποίος λειτουργεί σαν μια συμβατική εστία. Σε μία κουζίνα επαγωγής, κάτω από το δοχείο μαγειρέματος βρίσκεται ένα πηνίο από σύρμα χαλκού, μέσα από το πηνίο διέρχεται εναλλασσόμενο ηλεκτρικό ρεύμα. Το προκύπτον ταλαντούμενο μαγνητικό πεδίο επάγει μια μαγνητική ροή, το σιδηρούχο σκεύος δρα όπως η δευτερεύουσα περιέλιξη ενός μετασχηματιστή. Ο στροβιλισμός του ρεύματος που διαρρέει την αντίσταση του μαγειρικού σκεύους, το θερμαίνει.

 Το μαγείρεμα σε επαγωγική εστία παρέχει ταχύτερη θέρμανση, βελτιωμένη θερμική απόδοση και πιο ελεγχόμενη θέρμανση σε σχέση με το μαγείρεμα με θερμική αγωγιμότητα. Παρέχει επίσης ακριβή έλεγχο της θερμότητας, παρόμοιο με αυτόν μιας εστίας φυσικού αερίου. Ένα στοιχείο επαγωγής έχει απόδοση θέρμανσης συγκρίσιμη με έναν καυστήρα αερίου, αλλά είναι πολύ πιο αποδοτικό από ενεργειακή άποψη. Η επιφάνεια μαγειρέματος θερμαίνεται μόνο κάτω από το σκεύος και έτσι δεν φτάνει σε επικίνδυνα υψηλή θερμοκρασία. Το σύστημα ελέγχου διακόπτει τη λειτουργία του στοιχείου αν δεν υπάρχει δοχείο επάνω από τη θέση μαγειρέματος ή αν το δοχείο δεν είναι αρκετά μεγάλο. Οι επαγωγικές εστίες καθαρίζονται εύκολα, επειδή η επιφάνεια μαγειρέματος είναι επίπεδη και λεία και δεν ζεσταίνεται αρκετά για να καούν τρόφιμα πάνω σε αυτή. Η μονάδα μπορεί να ανιχνεύσει αν υπάρχουν μαγειρικά σκεύη επάνω στην εστία, μέσω της παρακολούθησης της ισχύος που παρέχεται. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να κρατήσει ένα δοχείο μόλις σιγοβράζει, ή να σβήσει αυτόματα ένα μάτι όταν αποσυρθεί το μαγειρικό σκεύος. Επειδή η επαγωγική εστία είναι λεπτή σε σχέση με μια επιφάνεια μαγειρέματος που λειτουργεί με αέριο ή ηλεκτρική αντίσταση, η πρόσβαση αναπηρικού αμαξιδίου είναι καλύτερη, τα πόδια του χρήστη μπορούν να είναι κάτω από την εστία και τα χέρια του χρήστη μπορούν να είναι πάνω από το μαγειρικό σκεύος.