IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κώστας Μεσολογγίτης

Ο Κώστας Μεσολογγίτης (γενν. Παλαιά Κοκκινιά 1938 - 2013) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός. Διακρινόταν για την πολύ καλή τεχνική κατάρτιση του και επίσης ήταν δυνατός στο ψηλό παιχνίδι. Με το τέλος της ποδοσφαιρικής καριέρας του ασχολήθηκε ως προπονητής.

 Η αγάπη του για το ποδόσφαιρο φαινόταν από μικρή ηλικία. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στις αλάνες του Πειραιά και το 1952 πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, όπου και έκανε το ντεμπούτο του σε ηλικία μόλις 14 ετών. Αγωνιζόμενος με τη φανέλα της Προοδευτικής διακρίθηκε και το καλοκαίρι του 1956 έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό. Το καλοκαίρι του 1957 οι «ερυθρόλευκοι» αντιμετώπιζαν σε αγώνα κατάταξης του πρωταθλήματος τον Παναθηναϊκό και έπειτα από ισοπαλία στις δύο πρώτες αναμετρήσεις, οδηγήθηκαν σε τρίτη αναμέτρηση στην οποία με μοναδικό γκολ του Κώστα Μεσολογγίτη ο Ολυμπιακός πήρε τη νίκη, κατακτώντας και το πρωτάθλημα. Στον Ολυμπιακό έμεινε μέχρι το 1959, όταν επέστρεψε ξανά στην Προοδευτική. Με τη φανέλα των «βυσσινί» αγωνίστηκε μέχρι και το 1964, όπου σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα. Με το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε ως προπονητής και πέρασε από τους πάγκους αρκετών ομάδων, διατελώντας επίσης προπονητής της Μικτής Ε.Π.Σ. Πειραιά. Μεταξύ άλλων εργάστηκε στους Ηρακλή Νικαίας, Ιωνικό Νικαίας, Σαρωνικού Αίγινας, Α.Ο. Κέρκυρας, της Α.Ε. Ορχομενού, του Α.Ο. Θήβα, της Καλαμάτας, του Ηρακλή Ψάχνων, της Κορίνθου, του Αργοναύτη, της Ζακύνθου, της Δόξας Πειραιά, του Π.Α.Σ. Πρέβεζα, του Πανασπροπυργιακού και πολλών άλλων ομάδων. Επίσης υπήρξε και γενικός αρχηγός της Προοδευτικής κατά τη δεκαετία του '80.
Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς λειτουργεί από το 1972 και συγκεντρώνει στις αίθουσές του τα διάφορα ευρήματα του νομού, που προέρχονται από παραδόσεις ιδιωτών, καθώς και από τις συστηματικές ανασκαφές των τελευταίων ετών.

 Το υφιστάμενο κτήριο του μουσείου περιλαμβάνει τρεις αίθουσες με διάφορα ευρήματα της προϊστορικής περιόδου και της πρώιμης εποχής του Σιδήρου, ανασκαφικά ευρήματα από τον αρχαιολογικό χώρο του νεκροταφείου της εποχής του Σιδήρου του Παλιού Γυναικόκαστρου, καθώς και ευρήματα ιστορικών χρόνων από την καθημερινή ζωή των πόλεων Ευρωπού και Παλατιανού. Το σημαντικότερο έκθεμα είναι ο μοναδικός στη Βόρεια Ελλάδα Κούρος της αρχαίας Ευρωπού του 6ου π.Χ. αιώνα. Επίσης, έχει και εξωτερικό χωρο όπου φιλοξενούνται επιγραφές και πολλά άλλα εκθέματα. Το Μουσείο λειτουργεί Τρίτη-Κυριακή από 8:30 ως 15:00 και διαθέτει υποδομές πρόσβασης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. ΠΡΟΘΑΛΑΜΟΣ Σε δύο προθήκες εκτίθενται ευρήματα της προϊστορικής περιόδου από τις ανασκαφές των άγγλων αρχαιολόγων Casson και Heurtley στην Τσαουσίτσα και το Αξιοχώρι, καθώς και τυχαία ευρήματα - ειδώλια, λίθινα εργαλεία και περίαπτα - από τους οικισμούς Πεδινού, Γαλλικού και Αξιούπολης. ΑΙΘΟΥΣΑ 1 Εκτίθεται κυρίως κεραμική της πρώιμης εποχής του Σιδήρου. Πρόκειται για τεφροδόχα αγγεία που αποκαλύφθηκαν στα νεκροταφείο των περιβόλων του Παλιού Γυναικόκαστρου (1000-700 π.Χ.), Στις προθήκες της αίθουσας εκτίθενται κτερίσματα που περιείχαν τα τεφροδόχα αγγεία - χάλκινα κοσμήματα και σιδερένια όπλα, ανάλογα με το φύλο του νεκρού. Στην αίθουσα υπάρχουν επίσης αναπαραστάσεις ταφικού περιβόλου και εξέδρας. ΑΙΘΟΥΣΑ 2 Εκτίθενται γλυπτά, επιγραφές και επιτύμβιες στήλες ελληνιστικών και ρωμαϊκών κυρίως χρόνων. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ο κούρος της αρχαίας Ευρωπού, του τέλους του 6ου αι. π.Χ., και τα τέσσερα μνημειακά αγάλματα από το ηρώο στα Παλατιανό (τέλη 1ου-αρχές 2ου αι. μ.Χ.). Στις προθήκες της αίθουσας είναι εκτεθειμένα πήλινα ειδώλια, αγγεία και κοσμήματα, κυρίως από ανασκαφές. Αξιόλογο είναι το χάλκινο κράνος από το Χωρύγι καθώς και τα πήλινα πλακίδια που εικονίζουν γυναικείες μορφές και προέρχονται από κιβωτιόσχημο τάφο της περιοχής Φιλυρίας, ελληνιστικών χρόνων. Αρχαιολογικό Μουσείο Κιλκίς Αρχειοθετήθηκε 2021-09-27 στο Wayback Machine.
Γιαν Μαντάιν

Ο Γιαν Μαντάιν (φλαμανδικά: Jan Mandijn αναφερόμενος και ως Jan Mandyn (περ. 1500, Χάαρλεμ –περ. 1560, Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Αναγέννησης, ο οποίος αν και γεννήθηκε στην Ολλανδία δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα μετά το 1530.

 Ο Μαντάιν εκπαιδεύτηκε στο Χάαρλεμ αλλά μετοίκησε στην Αμβέρσα το 1530. Διετέλεσε Δάσκαλος των Γιαν φαν ντερ Έλμπουρχτ Χίλλις Μόστερτ και Μπαρτολομέους Σπράνγκερ. Απεβίωσε στην Αμβέρσα. Έχει διασωθεί μόνον ένα υπογεγραμμένο έργο του, Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου (σήμερα στο Μουσείο Φρανς Χαλς του Χάαρλεμ). Είναι παρόμοιο σε ύφος με αυτό του Ιερώνυμου Μπος, γι' αυτό και αποκαλείται οπαδός του Μπος. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον πρώιμο βιογράφο Κάρελ φαν Μάντερ, ο οποίος ανέγραψε ότι ο Μαντάιν ήταν πολύ καλός στο να ζωγραφίζει φοβικές και αστείες σκηνές, όπως ο Μπος. Ο Πειρασμός αντλεί την έμπνευσή του από τον Μπος, αλλά το ύφος του Μαντάιν είναι πιο ελεύθερο και χαλαρό, ενώ τα χρώματα και τα φανταστικά πλάσματα είναι λιγότερο αρμονικά. Ως αποτέλεσμα, το σύνολο είναι λιγότερο δυναμικό σε σχέση με τον Μπος. Οι πίνακες του Μαντάιν ενσωματώνουν στοιχεία τυπικά του Μπος, όπως υβριδικούς δαίμονες, που συνίστανται από διάφορα τμήματα εντόμων, αμφιβίων, ερπετών και πτηνών.Τα υφολογικά χαρακτηριστικά του Μαντάιν έχουν εντοπιστεί σε μια σειρά "διαβολικών απεικονίσεων" στην Αμβέρσα, που έχουν αποδοθεί σε αυτόν, όπως Ο πειρασμός του Αγίου Χριστοφόρου (σημερα στην Alte Pinakothek του Βερολίνου). Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων
Σιγισμούνδος του Βρανδεμβούργου

Ο Σιγισμούνδος, γερμ. Sigismund (1538 - 1566) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου (1552-1566) και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Χάλμπερστατ (1552-1566).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Χέντβιχ των Γιαγκιελλόνων, κόρης του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας. Γεννήθηκε στο Κελλν και πήρε το όνομα του εκ μητρός πάππου του, στον οποίο έμοιαζε και φυσιογνωμικά. Το 1552 διαδέχθηκε τον δευτερότοκο αδελφό του Φρειδερίκο ως πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Χάλμπερστατ. Οι δύο θέσεις είχαν συνδυαστεί από το 1480. Επειδή ήταν μόλις 14 ετών, ο Σύλλογος του καθεδρικού του Μαγδεβούργου δεν μπορούσε να τον εκλέξει, έτσι ο Σιγισμούνδος κατείχε τις θέσεις θεωρητικά μόνο. Ο Σύλλογος τοποθέτησε ως διαχειριστή τον Ιωάννη-Γεώργιο κόμη του Μάνσφελτ ως το 1557, οπότε ο Σιγισμούνδος ενηλικιώθηκε. Ο πάπας Ιούλιος Γ΄ επικύρωσε την εκλογή και το 1553 οι ευγενείς τού απέδωσαν φόρο τιμής στη Χάλλε επί του Ζάαλε. Ήταν Λουθηρανός, αλλά στα πρώτα έτη τού νέου αυτού σχίσματος η Αγία Έδρα δεν ήταν πάντα ενήμερη για το ποιος ήταν σοβαρά Λουθηρανός και πάντα ήλπιζε ότι ο σχίσμα θα μειωνόταν. Αν και ως Λουθηρανός επίσκοπος μπορούσε να νυμφευτεί, έμεινε άγαμος. Το 1567 και τα υπόλοιπα μέλη τού Συλλόγου τού καθεδρικού μετεστράφησαν στον Λουθηρανισμό. Το 1566 απεβίωσε σε ηλικία 28 ετών. Hoffmann, Friedrich W. (1847). Geschichte der Stadt Magdeburg, Baensch, p. 316 ff. Karl Janicke (1892), "Sigmund", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 34, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 294–297 Pauli, Karl Friedrich (1762). Allgemeine preussische Staatsgeschichte, C. P. Francken, p. 194
Μπιάρνε Στρούστρουπ

Ο Μπιάρνε Στρούστρου (δαν. Bjarne Stroustrup) είναι Δανός επιστήμονας της πληροφορικής, περισσότερο γνωστός ως ο δημιουργός της γλώσσας προγραμματισμού C++. Είναι αυτή τη στιγμή καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τέξας Α&Μ και κατέχει την έδρα της πληροφορικής στο Κολλέγιο Μηχανικής του πανεπιστημίου αυτού.

 Ο Μπιάρνε Στρούστρουπ γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1950 στο Ώρχους της Δανίας. Απέκτησε πτυχίο μάστερ στα μαθηματικά και στην πληροφορική από το Πανεπιστήμιο του Ώρχους το 1975 και, εν συνεχεία, το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ το 1979, όπου ήταν μαθητής του Κολλεγίου Τσόρτσιλ. Ο καθηγητής-σύμβουλος της διδακτορικής του διατριβής ήταν ο Ντέιβιντ Ουίλερ. Ο Στρούστρουπ ξεκίνησε την ανάπτυξη της γλώσσας προγραμματισμού C++ το 1978 (τότε ονομαζόταν «C με κλάσεις»). Ο Στρούστρουπ επίσης έγραψε αυτό που θεωρείται ως το πρότυπο βιβλίο για τη γλώσσα αυτή, The C++ Programming Language. Ήταν επικεφαλής του τμήματος ερευνών στην πληροφορική στο Εργαστήριο ΑΤ&Τ από τη δημιουργία του μέχρι το 2002. Ο Στρούστρουπ εξελέγη μέλος της Εθνική Ακαδημία Μηχανικής το 2004. Σήμερα, εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Τέξας Α&Μ και κατέχει την έδρα της πληροφορικής στο Κολλέγιο Μηχανικής του πανεπιστημίου αυτού.
Βιθέντε Εσπινέλ

Ο Βιθέντε Εσπινέλ (Vicente Gómez Martínez-Espinel, βαπτίστηκε 28 Δεκεμβρίου 1550 – 4 Φεβρουαρίου 1624) ήταν Ισπανός ποιητής, που έζησε τον 14ο και 15ο αιώνα. Εκτός από μυθιστοριογράφος διακρίθηκε και ως μουσικός. Σε αυτόν αποδιδόταν εσφαλμένα η προσθήκη της 5ης χορδής στην ισπανική κιθάρα. Δημιούργησε τη σύγχρονη ποιητική φόρμα décima, μία οκτασύλλαβη δεκάστιχη στροφή, που ονομάστηκε espinella στα ισπανικά προς τιμήν του. Το κυριότερο έργο του είναι το "Μάρκος του Ομπρεγόν".

 Ο Εσπινέλ γεννήθηκε στη Ρόντα και βαπτίστηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1550. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα, όπου υιοθέτησε ως δικό του το δεύτερο επώνυμο του πατέρα του και αργότερα φοίτησε στα πανεπιστήμια της Γρανάδα και της Αλκαλά. Ως λατινιστής, μετέφρασε στα ισπανικά το έργο του Οράτιου Epistola ad Pisones. Έζησε μια περιπετειώδη ζωή και αιχμαλωτίστηκε από πειρατές στο Αλγέρι. Επίσης, ήταν στρατιώτης στην Ιταλία μετά την απελευθέρωσή του. Εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη το 1584. Το 1587 χειροτονήθηκε ιερέας.Το 1618 εκδόθηκε από τον τυπογράφο Χουάν δε λα Κουέστα το έργο του Εσπινέλ Relaciones de la vida del escudero Marcos de Obregón. Στο εν λόγω βιβλίο περιέχονται πολλές αυτοβιογραφικές λεπτομέρειες και εκδόθηκε στη Γαλλία την ίδια χρονιά. Αργότερα, από το βιβλίο εμπνεύστηκε ο Αλέν Ρενέ Λεσάζ, ο οποίος εξέδωσε το έργο Gil Blas de Santillana ("Ζιλ Μπλας", 1715-1735). Το 1591 δημοσίευσε επίσης το έργο Επιλεγμένοι στίχοι. Ο Λόπε δε Βέγα, που αναφερόταν στον Εσπινέλ σαν το δάσκαλό του, του αφιέρωσε το έργο El caballero de Illescas (1602). Ο Εσπινέλ ήταν επίσης φίλος με τους Θερβάντες , Γκόνγκορα και Κεβέδο. Όπως και οι φίλοι του ήταν μέλος της συναγωγής Esclavos del Santísimo Sacramento. Όταν απεβίωσε ήταν ιερέας στη Μαδρίτη και δάσκαλος μουσικής του επισκόπου της Πλασένθια. Στην πόλη Ρόντα βρίσκεται σήμερα η προτομή του, στην μικρή Πλατεία των Γιγάντων (Plaza de los Gigantes). Η κεφαλή του κοσμείται από ένα δάφνινο στεφάνι. Enciclopedia Libre Universal – Vicente Espinel (in Spanish)
Ταξιάρχης Αιτωλοακαρνανίας

Ο Ταξιάρχης είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Θέρμου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Θέρμου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», αποτελούσε τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Θέρμου του «καποδιστριακού» Δήμου Θέρμου.

 Το χωριό βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τη λίμνη Τριχωνίδα, σε περιοχή ανατολικά-βορειοανατολικά της όντας χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 480 μέτρων, και εγγύς του βρίσκονται, πέρα από το Θέρμο που αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής, τα χωριά Καλλιθέα, Λευκό, Λούστρα, Μέγας Δένδρος, Νερομάννα και Αγία Σοφία. Απέχει από το Αγρίνιο 26 χλμ. ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς 34 χλμ. Σε κοντινή απόσταση, σε λίγο πιο ψηλά, βρίσκεται το «Μοναστήρι του Καταφυγίου», γνωστό ως «Καταφύγι» ή και Καταφίδι». Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη αρχαίας κατοίκησης και έχουν βρεθεί ερείπια δύο ναών που χρονολογούνται τέλη του 6ου αι. π.Χ. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θέρμου εκτίθενται ακροκέραμο με τη μορφή Σιληνού, μικρό πήλινο ειδώλιο αμνού και πήλινες κεφαλές κορών. Ενδιαφέρουν παρουσιάζουν μια κεφαλή της θεάς Αθηνάς με αττικό τρίλοφο κράνος και μικρό χάλκινο έλασμα με ανάγλυφη παράσταση μικρού σκύλου. Ο Ταξιάρχης αποτελεί ένα από τα χωριά της ιστορικής περιοχής του Απόκουρου. Σύμφωνα με κάποιες απόψεις το χωριό θεωρείται ως τόπος γέννησης του αγίου Κοσμά του Αιτωλού. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Μονή Καταφυγίου Δρυμώνα Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Ο Ταξιάρχης στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 26/08/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ταξιάρχη Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 26/08/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Θέρμου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 26/08/2018.
Χέντβιχ της Δανίας

H Χεδβίγη (γερμ. Hedwig af Danmark af Oldenburg, 5 Αυγούστου 1581 - 26 Νοεμβρίου 1641) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα της Δανίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας της Σαξονίας.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας και της Σοφίας, κόρης του Ούλριχ του Μεκλεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1602 τον Χριστιανό Β΄ της Σαξονίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Carl Frederik Bricka. "Christian, 1603-47, udvalgt Prins". Dansk biografisk Lexikon. Retrieved June 1, 2018.
Το βιβλίο του τσαγιού

Το βιβλίο του τσαγιού (ιαπωνικά: 茶の本, προφέρεται: Τσα νο χον) από τον Ιάπωνα συγγραφέα Οκακούρα Κακούζο (1906) είναι δοκίμιο το οποίο συνδέει τον ρόλο του τσάντο (παραδοσιακό τελετουργικό προετοιμασίας του τσαγιού) με αισθητικές και πολιτισμικές πτυχές της ιαπωνικής ζωής. Το βιβλίο του τσαγιού έχει μεταφραστεί αρκετές φορές στην ελληνική γλώσσα: Σε μετάφραση Αλίνας Πασχαλίδης κυκλοφόρησε το 1992 από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης και το 2007 από τις εκδόσεις Ερατώ. Σε μετάφραση Πέτρου Τσαπίλη κυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Ανατολικός. Σε μετάφραση Χριστίνας Θεοχάρη κυκλοφόρησε το 2020 από τις εκδόσεις Οξύ.

 Απευθυνόμενο σε ένα δυτικό κοινό, Το βιβλίο του τσαγιού γράφτηκε αρχικά στα αγγλικά και είναι ένα από τα σπουδαία κλασικά βιβλία. Ο Κακούζο είχε μάθει σε νεαρή ηλικία να μιλά αγγλικά και ήταν σε θέση στο να μεταδίδει τις σκέψεις του στο μυαλό ενός ανθρώπου της Δύσης. Στο βιβλίο του, συζητά θέματα όπως το Ζεν και ο Ταοϊσμός, αλλά και οι κοσμικές πτυχές του τσαγιού και της ιαπωνικής ζωής. Το βιβλίο τονίζει πώς το τσάντο δίδαξε στους Ιάπωνες πολλά πράγματα, το πιο σημαντικό από τα οποία είναι η απλότητα. Ο Κακούζο ήταν μακροχρόνιος σπουδαστής των εικαστικών τεχνών και υποστηρίζει ότι η απλότητα που προκαλείται από το τσάι έχει επηρεάσει την τέχνη και την αρχιτεκτονική της Ιαπωνίας. Στο βιβλίο, ο Κακούζο δηλώνει ότι το τσάντο, από μόνο του, είναι μια από τις καλύτερες θεραπείες σε όλον τον κόσμο. Ο Κακούζο έγραψε ότι το τσάι έχει αποτελέσει σημαντικό στοιχείο σε πολλά ιστορικά γεγονότα, όπως η υπογραφή συνθηκών ειρήνης και άλλα παρόμοια. Ο Κακούζο τελειώνει το βιβλίο με ένα κεφάλαιο αφιερωμένο στους δασκάλους του τσαγιού αναφερόμενος, μεταξύ άλλων, και στον Σεν νο Ρικιού και τη συνεισφορά του στην παραδοσιακή ιαπωνική τελετή του τσαγιού.Σύμφωνα με τον Ιάπωνα φιλόσοφο Τομονόμπου Ιμαμίτσι, η έννοια του Μάρτιν Χάιντεγκερ για το Dasein στο έργο του Είναι και χρόνος αντλούσε την έμπνευσή της – αν και ο Heidegger δεν αναφέρει κάτι τέτοιο – από την έννοια του Οκακούρα Κακούζο για το das-in-der-Welt-sein (το είναι στον κόσμο) που εκφράζεται στο Βιβλίο του τσαγιού για να περιγράψει τη φιλοσοφία του Ζουάνγκ Ζου, την οποία είχε προσφέρει ο καθηγητής του Ιμαμίτσι, ο Ίτο Κιτσινοσούκε, στον Χάιντεγκερ το 1919, αφού είχε παρακολουθήσει ιδιαίτερα μαθήματα μαζί του τον προηγούμενο χρόνο. Το βιβλίο του τσαγιού έχει αναφερθεί ως σημαντική επιρροή στο έργο των Φρανκ Λόιντ Ράιτ, Άρθουρ Γουέσλεϊ Ντάου και Τζόρτζια Οκίφ.
Άμερ Σάφι

Ο Άμερ Σάφι Μαχμούντ Σαμπά (αραβικά: عامر شفيع محمود صباح, γεννήθηκε 14 Φεβρουαρίου 1982) είναι Ιορδανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής ομάδας της χώρας του με 173.

 Ο Σάφι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του αγωνιζόμενος ως μέσος και αργότερα έγινε τερματοφύλακας. Αφού έπαιξε πολλά χρόνια για την Αλ Γιαρμούκ, ακολούθως έγινε μέλος της Αλ Ουεχντάτ. Μετά τις παραστάσεις του στο Ασιατικό Κύπελλο του 2004, είχε προσφορές να παίξει σε ευρωπαϊκές ομάδες, αλλά δεν μπόρεσε να φύγει από την Ιορδανία λόγω των οικογενειακών συνθηκών και της διεθνούς καριέρας του. Η τελευταία ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ήταν η Αλ-Φαϊχά από τη Σαουδική Αραβία. Ο Σάφι έπαιξε τον πρώτο του διεθνή αγώνα με την Εθνική Ιορδανίας σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Κένυας στις 17 Αυγούστου 2002, ο οποίος έληξε με ισόπαλος με 1-1. Ο Σάφι απέκτησε το ψευδώνυμο «Φάλαινα της Ασίας», λόγω των εξαιρετικών και ακροβατικών επεμβάσεων και επιδόσεών του. Σημείωσε το πρώτο του διεθνές γκολ για την Ιορδανία σε ένα φιλικό με αντίπαλο την Ινδία στις 17 Νοεμβρίου 2018, κάνοντας ένα βολέ από την περιοχή του, όπου η μπάλα αναπήδησε λίγο έξω από την περιοχή της Ινδίας, ξαφνιάζοντας τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Το παιχνίδι τελείωσε με 2-1 υπέρ της Ιορδανίας.Αργότερα έπαιξε στα Ασιατικά Κύπελλα του 2004, 2011, 2015 και 2019. Την 1η Φεβρουαρίου 2021, έπαιξε τον τελευταίο του διεθνή αγώνα, στη νίκη με 2-0 επί του Τατζικιστάν σε φιλικό αγώνα. Στις 8 Φεβρουαρίου 2021, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο. Τον Μάρτιο του 2021, εντάχθηκε στο προπονητικό επιτελείο της Εθνικής Ιορδανίας. Πηγή: Διεθνή γκολ Αλ Φαϊσαλί Κύπελλο Ιορδανίας: 2004-05Αλ Ουεχντάτ Πρωτάθλημα Ιορδανίας (7) : 2007-08, 2008-09, 2010-11, 2013-14, 2014-15, 2015-16, 2017-18 Κύπελλο Ιορδανίας (4) : 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2013-14 Λιγκ Καπ Ιορδανίας (3) : 2008, 2010, 2017 Σούπερ Καπ Ιορδανίας (5) : 2008, 2009, 2010, 2011, 2014 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 150 ή περισσότερες διεθνείς συμμετοχές Άμερ Σαφί στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ιορδανίας (αραβικά) Amer Shafi Amer Shafi (Αγγλικά) Προφίλ Άμερ Σάφι στο Soccerway
Ίαν Στιούαρτ

Ο Ίαν Στιούαρτ είναι ομότιμος καθηγητής μαθηματικών του Warwick University στο Ηνωμένο Βασίλειο. Γράφει για πολλά περιοδικά, μεταξύ άλλων για τα Scientific American και New Scientist και έχει κερδίσει το μετάλλιο Michael Faraday Medal.

 Another Fine Math You've Got Me Into Concepts of Modern Mathematics Does God Play Dice? Game, Set and Math Fearful Symmetry Figments of Reality, με τον Τζακ Κοέν (Jack Cohen) Flatterland From Here to Infinity, πρωτοδημοσιεύτηκε ως The Problems of Mathematics Life's Other Secret Nature's Numbers The Collapse of Chaos, με τον Τζακ Κοέν The Magical Maze The Problems of Mathematics The Science of Discworld, με τον Τζακ Κοέν και τον Τέρι Πράτσετ (Terry Pratchett) The Science of Discworld II: The Globe, με τον Τζακ Κοέν (Jack Cohen) και τον Τέρι Πράτσετ (Terry Pratchett) Wheelers, με τον Τζακ Κοέν Why Beauty Is TruthEvolving the Alien - the science of extraterrestrial life, με τον Τζακ Κοέν Ian Stewart's personal homepage
Ντιναμό Σουχούμ

Η Ντιναμό Σουχούμ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σουχούμ στην Αμπχαζία. Είναι ένας από τους πιο πετυχημένους συλλόγους της χώρας. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αμπχαζίας. Τα παραδοσιακά χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1927 και συμμετείχε στο Σοβιετικό σύστημα πρωταθλήματος μέχρι το 1936. Είχε αγωνιστεί για πολλά χρόνια στη δεύτερη κατηγορία της ΕΣΣΔ. Το 1990, ιδρύθηκε το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γεωργίας και οι περισσότερες γεωργιανές ποδοσφαιρικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων και των Ντιναμό Τιφλίδας και Τορπέντο Κουτάισι εντάχθηκαν σε αυτό. Η Ντιναμό Σουχούμ επέλεξε να παραμείνει στο Σοβιετικό σύστημα. Η ομάδα διαβαθμίστηκε στη Σοβιετική Πρώτη Κατηγορία, όπου παρέμεινε μέχρι το 1991. Ενδιάμεσα είχαν δημιουργεί οι FC Tskhumi Sokhumi και FC ASMC Sokhumi από παλαιότερα μέλη τη ομάδας. Μετά το 1991, λόγω του πολέμου στην Αμπχαζία, όλες οι ποδοσφαιρικές ομάδες της χώρας σταμάτησαν προσωρινά να αγωνίζονται. Το 1994, η Ντιναμό Σουχούμ αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αμπχαζίας. Κέρδισε το πρώτο εθνικό πρωτάθλημα της Αμπχαζίας το 1994, αλλά αποσύρθηκε από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο αρκετά χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Το 2009, In 2009, ανεβίωσε και τώρα παίζει στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου της Αμπχαζίας. Επίσημη Ιστοσελίδα
Chrysobothris

Η Chrysobothris είναι γένος εντόμων της τάξης των κολεοπτέρων και της οικογένειας των Buprestidae. Το γένος Chrysobothris Eschscholtz 1829 περιλαμβάνει στην Ευρώπη εννέα είδη. Πέντε από αυτά συναντούμε και στην Ελλάδα, δηλαδή τα είδη Ch. affinis (Fabricius, 1794), Ch. chrysostigma (Linné, 1758), Ch. leonhardi Obenberger, 1916, Ch. solieri Gory & Laporte, 1838 και Ch. chalcophana mediterranea Novak, 1986. Παγκοσμίως αναφέρονται σχεδόν διακόσια είδη του γένους από την Παλαιαρκτική και την τροπική Αφρική.

 Όπως εκφράζει και το όνομα «Χρυσοβόθρις», το ακμαίο έχει σε κάθε έλυτρο δυο ή τρία στρογγυλά ρηχά βαθουλώματα. Ενώ το έντομο από πάνω είναι ανοιχτό καφέ, οι «βόθροι» έχουν χρώμα χρυσού. Αυτό όμως δεν ισχύει για όλα τα είδη. Στη μέση του παχύ μπροστινού μηρού προεξέχει ένα δόντι προς τα εμπρός. Οι κοντές κεραίες σχηματίζουν γωνιά μεταξύ πρώτου και δευτέρου άρθρου. Οι προνύμφες (Εικ. 3) ορύσσουν στοές κάτω από το φλοιό και στο ξύλο των ξενιστών. Η Ch. affinis (εικ. 1,2,3,4) απαντάται σε όλη την Ελλάδα σε φυλλοβόλα δάση. Ξενιστές είναι ποικιλία φυλλοφόρων δέντρων, ιδιαίτερα η βελανιδιά. Το ολομεσογειακό είδος ζει σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης και σε μέρος της Ασίας. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την περίοδο Απριλίου μέχρι Ιουλίου. Το είδος Ch. chrysostigma (εικ. 5,6) είναι στοιχείο της σιβηρικής πανίδας και απαντάται στην Ασία και σχεδόν όλη την Ευρώπη. Οι ξενιστές, της C. chrysostigma δεν είναι φυλλοβόλα, αλλά κωνοφόρα δέντρα (Abies, Picea, Pinus). Στην Ελλάδα ζει στο ελατοδάσος με κύριο δέντρο την Abies cephalonica στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα και στην Πελοπόννησο. Το ακμαίο γίνεται ορατό τον Ιούλιο. Η Ch. leonhardi έχει περιορισμένο χώρο διαμονής. Αναφέρεται μόνο από τη Βουλγαρία, την Κροατία, την Ουγγαρία και τη Βόρεια Ελλάδα. Έχει ως ξενιστή την καρυδιά (Juglans regia). Το είδος Ch. solieri έχει ως ξενιστές τα κωνοφόρα δέντρα (πεύκο, κέδρος και Picea abies). Το ολομεσογειακό είδος απαντάται σε όλη την Ελλάδα, σε πολλές χώρες της Ευρώπης, στη Βόρεια Αφρική, και στην Ασία. Το ακμαίο έντομο κάνει την εμφάνησή του κατά την μακρά περίοδο από Απρίλιο μέχρι Οκτώβριο. Η Ch. chalcophana είναι στοιχείο της πανίδας της Αφρικής. Από την Ελλάδα υπάρχει μόνο μια αναφορά. H. Freude, K. W. Harde, G. A. Lohse: Die Käfer Mitteleuropas, Bd. 6. Spektrum Akademischer Verlag in Elsevier 1966, ISBN 3-8274-0683-8 H.Mühle, P.Brandl, M. Niehuis: Catalogus Faunae Graeciae; Coleoptera:Buprestidae Printed in Germany by Georg Rößle Augsburg 2000
Αγάστροφος

Ο Αγάστροφος ήταν μυθικός πολεμιστής στο πλευρό των Τρώων, γιος του Παιώνα και αδελφός του Λαόφωντα. Η ετυμολογία του ονόματός του ανάγεται στις λέξεις <ἄγαν + στρέφω> και παραπέμπει είτε στον τρόπο κίνησης είτε στην προσωπικότητα του ήρωα.

 Σε μια μάχη κατά τη διάρκεια του Τρωικού Πολέμου ήρθε αντιμέτωπος με τον ήρωα Διομήδη, ο οποίος του επέφερε θανάσιμο πλήγμα στο ισχίο με το δόρυ του. Ο Όμηρος σχολιάζει ότι ο Αγάστροφος βρισκόταν υπό κατάσταση άτης, καθώς απομακρύνθηκε υπερβολικά από το άρμα του και έτσι δεν κατάφερε να διαφύγει. Η πανοπλία του έγινε αντικείμενο λαφυραγώγησης από τον Αργείο ήρωα. Στην ίδια εκείνη μάχη ο Διομήδης είχε σκοτώσει και τον Θυμβραίο, καθώς και δύο γιους του μάντη Μέροπα. Η μοναδική λογοτεχνική αναφορά στον Αγάστροφο απαντάται στην Ιλιάδα.
Τομπίας Στίλερ

Ο Τομπίας Στίλερ (Tobias Stieler, γενν. στις 2 Ιουλίου 1981) είναι Γερμανός διαιτητής ποδοσφαίρου, με έδρα το Αμβούργο. Είναι διαιτητής της ΣΓ Σόζενχουε της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Έσσης. Είναι διαιτητής της FIFA και κατατάσσεται ως διαιτητής της πρώτης κατηγορίας της UEFA.

 Ο Στίλερ είναι διαιτητής της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από το 2004, διαιτητής της Μπούντεσλιγκα από το 2012 και διαιτητής της FIFA από το 2014. Ο Στίλερ ζει στο Αμβούργο και εργάζεται ως δικηγόρος. Προφίλ στο DFB.de (στα γερμανικά) Προφίλ στο WorldFootball.net Προφίλ στο Transfermarkt.com
Αυγούστα Μαρία του Χόλσταϊν-Γκόττορπ

Η Αυγούστα-Μαρία, γερμ.: Augusta Marie von Holstein-Gottorp (1649-1728) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν γερμανίδα ευγενής γυναίκα, κόρη του δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ, που με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Μπάντεν-Ντούρλαχ.

 Ήταν η έκτη κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Σ.Χ.Γκόττορπ και της Mαρίας-Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Η κόρης της Aλμπερτίνα-Φρειδερίκη, είχε εγγονή την Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, μητέρα του Παύλου της Ρωσίας. Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Ζ΄ των Τσέρινγκεν μάργραβο του Μπάντεν-Ντούρλαχ στις 15 Μαΐου 1670 στο Χούζουμ. Είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Φρειδερίκος-Μάγκνος (13 Ιανουαρίου 1672 - 24 Φεβρουαρίου 1672), απεβ. νήπιο. Φρειδερίκη-Αυγούστα (21 Ιουνίου 1673 - 24 Ιουλίου 1674), απεβ. 1 έτους. Χριστίνα-Σοφία (17 Δεκεμβρίου 1674 - 22 Ιανουαρίου 1676), απεβ. 2 ετών. Kλαυδία-Μαγδαληνή-Ελισάβετ (15 Νοεμβρίου 1675 - 18 Απριλίου 1676), απεβ. 1 έτους. Αικατερίνη (10 Οκτωβρίου 1677 - 11 Αυγούστου 1746), το 1701 παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φρειδερίκο κόμη του Λάινινγκεν-Χάρτενμπουργκ. Κάρολος Γ΄ Γουλιέλμος (17 Ιανουαρίου 1679 - 12 Μαΐου 1738), μάργραβος του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Ιωάννα-Ελισάβετ (3 Οκτωβρίου 1680 - 2 Ιουλίου 1757), το 1697 παντρεύτηκε τον Έμπερχαρντ-Λουδοβίκο δούκα της Βυρτεμβέργης. Aλμπερτίνα-Φρειδερίκη (3 Ιουλίου 1682 - 22 Δεκεμβρίου 1755), το 1704 παντρεύτηκε τον Χριστιανό-Αύγουστο των Σ.Χ.Γκόττορπ πρίγκιπα του Οιτίν. Χριστόφορος (9 Οκτωβρίου 1684 - 2 Μαΐου 1723), παντρεύτηκε τη Mαρία-Χριστίνα-Φελίτσιτας τσου Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ-Φάλκενμπουργκ-Χάιντεσχαϊμ. Καρλόττα-Σοφία (1 Μαρτίου 1686 - 5 Οκτωβρίου 1689), απεβ. 3 ετών. Μαρία-Άννα (9 Ιουλίου 1688 - 8 Μαρτίου 1689), απεβ. 1 έτους.
Χαβανέζικο κοράκι

Το Χαβανέζικο κοράκι ή Αλάλα (Corvus hawaiiensis) είναι ένα είδος πτηνού της οικογένειας Κορακίδες ενδημικό στην Χαβάη. Με μήκος 56-69 εκατοστά είναι μικρότερο από το κοινό κοράκι επίσης έχει πιο στρογγυλεμένα φτερά και πιο χοντρό ράμφος. Έχει μαλακό μαύρο φτέρωμα, εκτός από τον λαιμό όπου τα φτερά είναι μακριά και σκληρά. Μερικοί ιθαγενείς Χαβανέζοι πιστεύουν ότι τα κοράκια είναι οι ψυχές των προγόνων τους και τους προστατεύουν.

 Δυστυχώς το χαβανέζικο τώρα έχει εξαφανιστεί από την άγρια φύση. Παλαιότερα ζούσε μόνο στο μεγάλο νησί της Χαβάης. Κατοικούσε σε τροπικά δάση στις πλαγιές του Μάουνα Λόα σε ύψη από 500 μέχρι 2500 μέτρα. Μερικά από τα πιο σημαντικά δέντρα για την επιβίωση του ήταν μερικά είδη μετροσίδερου και ακακίας ενδημικά στη Χαβάη. Η πυκνή βλάστηση του δάσους το προστάτευε από τον κύριο θηρευτή του, το χαβανέζικο γεράκι (Buteo solitarius). Ζούσε σε περιοχές με έντονη βροχόπτωση όπου ξεπερνούσε και τα 2.500 χιλιοστά τον χρόνο. Απολιθωμένα απομεινάρια του αποδεικνύουν ότι κάποτε ζούσε σε όλα τα νησιά της Χαβάης μαζί με άλλα εξαφανισμένα είδη κορακιού. Το είδος είναι γνωστό για την ισχυρή ικανότητα πτήσης και την επινοητικότητα του, καθώς και οι λόγοι για την εξαφάνιση του δεν είναι πλήρως κατανοητοί. Πιστεύεται ότι παράσιτα όπως το τοξόπλασμα και ασθένειες όπως η ελονοσία και η ευλογιά ήταν πιθανώς ένας σημαντικός παράγοντας για την παρακμή του είδους. Το χαβανέζικο κοράκι ήταν παμφάγο και συνήθως τρέφονταν με αυγά και νεοσσούς, έντομα, φρούτα, νέκταρ, άνθη και μερικές φορές νεκρά ζώα. Συνήθως άνοιγε τρύπες με το ράμφος του στον φλοιό των δέντρων για να βρει έντομα που κρύβονται από κάτω. Έχει ίδιο φωνητικό ρεπερτόριο με τα άλλα είδη κορακιού. Τα τελευταία δύο άγρια άτομα πέθαναν το 2002, το είδος ταξινομείται ως εξαφανισμένο από τη φύση από την IUCN. Ενώ 109 άτομα παραμένουν σε 2 κέντρα αναπαραγωγής που διευθύνονται από τον ζωολογικό κήπο του Σαν Ντιέγκο. Οι προσπάθειες να επαναφέρουν τα κοράκια στο φυσικό τους περιβάλλον παρεμποδίζονται από τη θήρευση του γερακιού της Χαβάης. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει δαπανήσει 14 εκατομμύρια δολάρια για την επιβίωση του είδους.
Κόρνα

Ένα ηχείο κόρνας (horn speaker) χρησιμοποιεί μονάδες κόρνας για την αύξηση του βαθμού απόδοσης ως προς τις συμβατικές μονάδες μεγαφώνων. Ένα μεγάφωνο τύπου κόρνας λειτουργεί ως ακουστικός μετασχηματιστής προσαρμογής, ο οποίος προσαρμόζει τη σύνθετη αντίσταση ακτινοβολίας (radiation impedance) του παλλόμενου διαφράγματος του μεγαφώνου (κώνου ή θόλου) στη χαρακτηριστική ακουστική αντίσταση του αέρα (ρc = 415 Pa•sec/m), με σκοπό τη μεγιστοποίηση της μεταφοράς ηχητικής ισχύος στον περιβάλλοντα χώρο.

 The Horn Shoppe Full range driver, folded corner horns. AudioRoundTable.com Informative audio discussion forum PiSpeakers.com DIY Horn loudspeakers and support forum Full Range Driver Website, Horn section Web Page for Horn Design DIY FullRangeDriver.com Web Page for Horn Design DIY The Frugal-Horns Website -- open-source horn projects including Frugel-Horn The Spawns, Ron Clarke's Horns, The Dalek & Metronomes Bill Fitzmaurice Horn Plans DIY horns from plans, ask questions via support forum Lovaz Horn Design LHD project for calculating horn loudspeaker expansion and shape Σάγος Γεώργιος Α., Τεχνολογία Ηχείων, Β' Έκδοση [1] Εκδόσεις Bookstars-Free Publishing, Αθήνα 2022 ISBN 9789605714734
Μπούρχαρτ Α΄ της Σουαβίας

Ο Μπούρχαρτ Α΄ (γερμ.: Burchard I, 855 - 5/23 Νοεμβρίου 911) από τον Οίκο του Χούνφριτ ήταν δούκας της Αλαμαννίας (909-911). Έγινε μάργραβος της Raetia Curiensis (καντόνι Γκριζόν/Γκράουμπυντεν, Ανατολικά της Ελβετίας), κόμης του Τούργκαου & Μπαρ.

 Ήταν γιος του Αδαλβέρτου Β΄ του επιφανούς (απεβ. π. 900/906) κόμη του Τούργκαου και της Γιούντιτ/Ιουδήθ του Φρίουλι (απεβ. 902). Το 900 ο Μπούρχαρτ ήταν ήδη ένας από τους πιο ισχυρούς ευγενείς της Αλαμαννίας. Σε πράξη του 904 εμφανίζεται ως επίτροπος (vogt) των ιδιοκτησιών του αββαείου Λορς στη Σουαβία. Διαδέχθηκε τον Ρουαδούλφο των Παλαιών Γουέλφων στις συνοριακές εκτάσεις της Ραιτίας, όπου αναφέρεται ως μαρκίων (μάργραβος) το 903 και δούκας το 909. Προσπάθησε να αυξήσει την επιρροή του, αλλά ήρθε σε αντιπαράθεση με τον Ερχάνγκερ παλατινό κόμη της Σουαβίας και τον Σολομών Γ΄ επίσκοπο της Κωνσταντίας, υποστηρικτών του Κορράδου Α΄ της Ανατολικής Φραγκίας. Το αποτέλεσμα ήταν να αιχμαλωτιστεί με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Ένα φυλετικό συμβούλιο τον βρήκε ένοχο και εκτελέστηκε μαζί με τον αδελφό του Αδαλβέρτο Γ΄ κόμη του Τούργκαου. Ο γιος του Μπούρχαρτ Β΄ και η σύζυγος αυτού Ρεγκελίντα έφυγαν για την Ιταλία ως εξόριστοι ή πρόσφυγες. Οι κτήσεις στη Ραιτία χάθηκαν, αλλά μετά αποκτήθηκαν πάλι. Ο Ερχάνγκερ αυτοανακηρύχθηκε δούκας της Σαουβίας το 915. Νυμφεύτηκε π. το 882 τη Λιουτγάρδη των Οθωνιδών, μάλλον κόρη του Λιούντολφ δούκα της Σαξονίας, χήρα του Λουδοβίκου Γ΄ των Καρολιδών της Σαξονίας, και είχε τέκνα: Μπούρχαρτ Β΄ 883/4-926, δούκας της Σουαβίας. Ντήτπιρχ/Τεομπέργκα, παντρεύτηκε τον Χούπαλτ του Ντίλινγκεν. Οντάλρικ κόμης του Τουργκάου & Τσύριχγκαου. Muller-Mertens, Eckhard (1999). Reuter, Timothy; McKitterick, Rosamond, eds. The New Cambridge Medieval History: Volume 3, C.900-c.1024. Cambridge University Press. Reuter, Timothy (1991). Germany in the Early Middle Ages C. 800-1056. Routledge. Riche, Pierre (1993). The Carolingians: A Family Who Forged Europe. Translated by Allen, Michael Idomir. University of Pennsylvania Press. Leyser, Karl. Communications and Power in Medieval Europe: The Carolingian and Ottonian Centuries. London, 1994.
Εθνική Αμερικανικής Σαμόα (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αμερικανικής Σαμόα εκπροσωπεί την Αμερικανική Σαμόα σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και σε φιλικά παιχνίδια. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Αμερικάνικης Σαμόα (FFAS).

 Η ομάδα έγινε γνωστή κυρίως για την ήττα με 31–0 στον αγώνα με την Αυστραλία για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2002. Πρόκειται για τα περισσότερα γκολ που επιτεύχθηκαν σε επίσημο αγώνα ποδοσφαίρου εθνικών ομάδων. Στις 8 Νοεμβρίου 2011, η επονομαζόμενη "χειρότερη εθνική ομάδα του κόσμου" σημείωσε την πρώτη της νίκη έπειτα από αναμονή 16 ετών, καθώς επικράτησε με 2–1 της Τόνγκα, γεγονός που πανηγυρίστηκε σαν την κατάκτηση του Μουντιάλ από τους κατοίκους του μικρού αυτού νησιού. Έδρα της εθνικής ομάδας είναι το Βέτερανς Μεμόριαλ Στέιντιουμ, χωρητικότητας 10.000 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Πάγκο Πάγκο. Επίσημος ιστότοπος
Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ

Ο Σερ Φλόραϊζελ Γκλάσποουλ (Sir Florizel Augustus Glasspole, 25 Σεπτεμβρίου 1909 – 25 Νοεμβρίου 2000) ήταν Τζαμαϊκανός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως υπουργός και στη συνέχεια ως ο 3ος Γενικός Κυβερνήτης της Τζαμάικα από το 1973 ως το 1991. Ήταν ο πρώτος μαύρος στο αξίωμα του Γενικού Κυβερνήτη της Τζαμάικα.

 Γεννήθηκε και πέθανε στο Κίνγκστον. Δραστηριοποιήθηκε στο σύλλογο των υπαλλήλων τη δεκαετία του '30 αναπτύσσοντας συνδικαλιστική δράση και υπήρξε ένα από τα πρώτα μέλη του Εθνικού Κόμματος του Λαού. Εξελέγη βουλευτής στις πρώτες εκλογές στις οποίες είχαν όλοι δικαίωμα ψήφου το 1944 στην έδρα του Ανατολικού Κίνγκστον και Πορτ Ρόιαλ. Στην εν λόγω έδρα εκλεγόταν συνεχώς ως το 1973. Στις 27 Ιουνίου 1973 διαδέχθηκε τον προσωρινό γενικό κυβερνήτη Χέρμπερτ Ντάφας στο αξίωμα. Η θητεία του τερματίστηκε το 1991, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Σερ Χάουαρντ Κουκ. Από το 1955 ως το 1962 και ξανά από το 1972 ως το 1973 υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση του Νόρμαν Μάνλεϊ πριν την ανεξαρτησία και επί πρωθυπουργίας του Μάικλ Μάνλεϊ το 1972. Εκτός από τον τίτλο του Ιππότη, ο Γκλάσποουλ τιμήθηκε με το Τάγμα του Έθνους (ON), το Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ και Αγίου Γεωργίου (GCMG), το Βασιλικό Βικτωριανό Τάγμα (GCVO) και το Τάγμα του Αγίου Ιωάννη (Venerable Order of Saint John ή K.St.J). Ήταν παντρεμένος από το 1934 με την Ίνγκα, η οποία απεβίωσε το 1999.
Ιρένα Κφιατκόφσκα

Η Ιρένα Κφιατκόφσκα (πολωνικά: Irena Kwiatkowska) (17 Σεπτεμβρίου 1912 - 3 Μαρτίου 2011) ήταν δημοφιλής Πολωνή ηθοποιός, γνωστή στην Πολωνία για τους πολλούς ρόλους και τους μονολόγους της σε καμπαρέ, καθώς και για τις εμφανίσεις της σε ταινίες (κυρίως κωμωδίες) και τηλεοπτικές εκπομπές.

 Η Κφιατκόφσκα αποφοίτησε από το Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej (Εθνικό Ινστιτούτο Θεατρικών Τεχνών) το 1935. Μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εμφανιζόταν στο Λαϊκό Θέατρο της Βαρσοβίας, στο Νέο Θέατρο του Πόζναν και στο Πολωνικό Θέατρο του Κατοβίτσε και του Βίλνο. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, πολέμησε με στον Πολωνικό Εσωτερικό Στρατό και συμμετείχε στην Εξέγερση της Βαρσοβίας.Η πρώτη εμφάνιση της Κφιατκόφσκα μετά τον πόλεμο ήταν στο καμπαρέ Siedem Kotów (Επτά Γάτες) στην Κρακοβία, όπου ο διάσημος Πολωνός ποιητής, Κονστάντι Ιλντέφονς Γκαουτσίνσκι, έγραψε πολλούς ρόλους για εκείνη. Ο Γκαουτσίνσκι φέρεται να δημιούργησε τον εξέχοντα χαρακτήρα της Χερμενεγκίλντα Κοτσιουμπίνσκα (Hermenegilda Kociubińska) έχοντας κατά νου την Κφιατκόφσκα. Το 1948 επέστρεψε στη Βαρσοβία, εμφανιζόμενη στο Θέατρο Σειρήνα και στα θρυλικά πλέον καμπαρέ Dudek και Szpak. Ήταν επίσης εξέχον μέλος του καστ στο διάσημο τηλεοπτικό Kabaret Starszych Panów. Άλλοι διάσημοι τηλεοπτικοί ρόλοι της Κφιατκόφσκα περιλάμβαναν την καλτ σειρά, Wojna Domowa (Εμφύλιος Πόλεμος, 1965–66) και Czterdziestolatek (Σαράντα χρονών, 1974–77). Στη σειρά Czterdziestolatek, υποδύθηκε την αξέχαστη «Kobieta Pracująca» («Εργαζόμενη γυναίκα»), έναν επαναλαμβανόμενο χαρακτήρα που κάνει διάφορες ασυνήθιστες ή παράλογες δουλειές. Τη θυμούνται περισσότερο για αυτόν τον ρόλο και το όνομα του χαρακτήρα έχει γίνει συνώνυμο με την Κφιατκόφσκα. Επανέλαβε τον ρόλο στη συνέχεια της σειράς, Czterdziestolatek 20 lat później (1993). Εμφανίστηκε επίσης σε πολλές θεατρικές ταινίες, κυρίως σε κωμωδίες και μιούζικαλ, συμπεριλαμβανομένων αξιομνημόνευτων κάμεο εμφανίσεων τα επόμενα χρόνια. Το βιογραφικό της περιελάμβανε συχνή φωνητική δράση στο ραδιόφωνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής της, η Κφιατκόφσκα έλαβε πολλά βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Βραβείου Λαμπρότητας Πολωνικού Ραδιοφωνικού Θεάτρου (1993) και του Superwiktor (2002), ένα ειδικό βραβείο ζωής για εξαιρετικές τηλεοπτικές προσωπικότητες. Ο εορτασμός των 90ων γενεθλίων της το 2002 ήταν ένα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός που προσέλκυσε μια ποικιλία καλλιτεχνών στη σκηνή κατά τη διάρκεια ενός ειδικού τηλεοπτικού σόου. Έπαιξε με το Πολωνικό Θέατρο (Teatr Polski) στη Βαρσοβία, όπου συνέχισε να εμφανίζεται σε μια ερμηνεία της Zielona Gęś («Πράσινη Χήνα») του Γκαουτσίνσκι. Εμφανίστηκε στη Νιάρνια το 2009. Πέθανε στο Σκολίμουφ (Skolimów ) στις 3 Μαρτίου 2011.Έλαβε το Τάγμα του Χαμόγελου το 1998. «Irena Kwiatkowska». WIEM, darmowa encyklopedia (στα Πολωνικά). Onet.pl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Οκτωβρίου 2006. Ανακτήθηκε στις 29 Αυγούστου 2006. Ιρένα Κφιατκόφσκα στην IMDb
Κατακόμβες της Δομιτίλλας

Οι Κατακόμβες της Δομιτίλλας είναι υπόγειο χριστιανικό κοιμητήριο. Πήρε το όνομά του από την οικογένεια της Δομιτίλλας της Πρεσβύτερης (συζύγου του Βεσπασιανού, μητέρας του Τίτου και του Δομιτιανού), η οποία είχε αρχικά διατάξει να το σκάψουν. Οι κατακόμβες βρίσκονται στη Ρώμη της Ιταλίας, περισσότερα από 16 μέτρα υπόγεια, περίπου 2 χιλιόμετρα νότια της Αππία Αντίκα (Αππίας Οδού) και εκτείνονται σε μήκος 15 χιλιομέτρων. Χρησιμοποιήθηκαν ενεργά ως κοιμητήριο από τον 1ο έως τον 5ο αι. μ.Χ. και ανακαλύφθηκαν ξανά το 1593 από τον αρχαιολόγο Aντόνιο Μπόζιο. Περιλαμβάνουν περισσότερους από 26.000 τάφους. Πιο πρόσφατα, οι ζωγραφιές έχουν αποκατασταθεί χρησιμοποιώντας λέιζερ, δίνοντας μια πολύ σαφέστερη εικόνα των εικόνων στους τοίχους. Σε αντίθεση με άλλες ρωμαϊκές κατακόμβες, αυτές οι κατακόμβες διατηρούν ακόμη τα λείψανα των νεκρών.

 Οι κατακόμβες αποτελούνται από τόφο, μια μορφή ασβεστόλιθου που είναι πορώδης. Τελειώνοντας το 2017, οι συντηρητές χρησιμοποίησαν λέιζερ για να βοηθήσουν στην αποκατάσταση δύο δωματίων. Εργάστηκαν για να αφαιρέσουν στρώματα από φύκια, αποθέσεις καπνού και μία ουσία σαν κιμωλία. Αυτό που αποκαλύφθηκε ήταν τόσο παγανιστικές, όσο και χριστιανικές τοιχογραφίες. Μέχρι στιγμής, μόνο 12 από τα 70 περίπου δωμάτια έχουν αποκατασταθεί. Μέσα στις κατακόμβες της Δομιτίλλας υπάρχουν τοιχογραφίες, μερικές από τις οποίες αποκαλύφθηκαν με την αποκατάσταση, που αντικατοπτρίζουν τη ζωή των αρτοποιών, αμπέλια, τον Ιησού με τους Αποστόλους, την κιβωτό του Νώε και τον Δανιήλ εν μέσω λεόντων. Άλλες βιβλικές μορφές στα διάφορα δωμάτια (cubiculi) περιλαμβάνουν την Παναγία με το Pαιδί, τον Αδάμ, την Εύα, τον Ιωνά, τον Καλό Ποιμένα, έναν νεαρό άνδρα ντυμένο ως καρδινάλιο με τους αποστόλους Πέτρο και Παύλο. Οι μη-βιβλικές ή παγανιστικές φιγούρες περιλαμβάνουν αναπαραστάσεις του Έαρος και του Θέρους με τη μορφή θηλυκών μορφών με φτερά, που εικονίζονται με συνοδούς και σκηνές που απεικονίζουν τον Ορφέα περιτριγυρισμένο από πτηνά, θηρία και πρόβατα, που συνήθως τον συνοδεύουν. Υπάρχουν επίσης άλλες εικόνες μυθολογικών και άγριων ή ήμερων θηρίων, πέρα από τις απεικονίσεις του Ορφέα. Δομιτίλλα η Νεότερη (κόρη της Δομιτίλλας της Πρεσβύτερης) Φλαβία Δομιτίλλα (κόρη της προηγούμενης, σύζυγος του Τ. Φλ. Κλήμη. Aγία.
Άννα Τέρτερ

Η Άννα Τέρτερ (Βουλγαρικά : Анна Тертер) ήταν βουλγάρα πριγκίπισσα και βασίλισσα της Σερβίας (1284-1299). Ήταν η τρίτη σύζυγος του Στεφάνου Ούρου Γ΄ Μιλούτιν, βασιλιά της Σερβίας.

 Σύμφωνα με τον Γεώργιο Παχυμέρη, η Άννα ήταν κόρη της αδελφής τού Γεωργίου Α΄ Τέρτερ. Σύμφωνα με μία άλλη θεωρία, ήταν η κόρη του Γεωργίου Α΄ από την πρώτη σύζυγό του Μαρία, αδελφή του Θεόδωρου Σβέτοσλαβ "τσάρου" της Βουλγαρίας. Το 1299 χώρισε με τον Μιλούτιν, προκειμένου αυτός να νυμφευτεί τη Βυζαντινή πριγκίπισσα Σιμωνίδα Παλαιολογίνα, η οποία ήταν μόλις 5 ετών. Όταν ο γάμος του Μιλούτιν με την Άννα ακυρώθηκε, εκείνη εστάλη ως όμηρος στη Ρωμανία στα πλαίσια συνθήκης ειρήνης. Το 1284 παντρεύτηκε τον Στέφανο Ούρος Β΄ Μιλούτιν βασιλιά της Σερβίας ως τρίτη σύζυγός του. Είχαν δύο παιδιά: Στέφανος Ούρος Γ΄ Ντεκάνσκι 1276-1331, βασιλιάς της Σερβίας. Άννα Νέδα, παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Σισμάν της Βουλγαρίας. Krastev, Krasimir. «Съдбата на българската царкиня Анна Тертер» - Тангра. Сборник в чест на 70-годишнината на акад. Васил Гюзелев. С.: СУ, 2006, 649-657 Pavlov, Plamen. «Търновските царици». В.Т.:ДАР-РХ, 2006
Ριζοσπαστικός Εθνικός Συναγερμός

Ο Ριζοσπαστικός Εθνικός Συναγερμός (ΡΙΖ.Ε.Σ.) ήταν ένα δεξιό ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 2015. Ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος ήταν ο πρώην βουλευτής Βασίλης Καπερνάρος. Το κόμμα συμμετείχε στη Πατριωτική Ριζοσπαστική Ένωση του ευρωβουλευτή Ελευθέριου Συναδινού.

 Ο Ριζοσπαστικός Εθνικός Συναγερμός ιδρύθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2015 από τον ανεξάρτητο, προερχόμενο από τους Ανεξάρτητους Έλληνες, βουλευτή Β΄ Αθηνών, Βασίλη Καπερνάρο. Την Ιδρυτική Διακήρυξη υπογράφουν απόστρατοι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και απόστρατοι αξιωματικοί των Σωμάτων Ασφαλείας.Στο κόμμα προσχώρησαν και αρκετά στελέχη του Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας, μεταξύ αυτών και του προέδρου του Συνδέσμου, Χρήστου Χρηστίδη, ο οποίος ανέλαβε εκπρόσωπος του κόμματος.Αρχικά είχε προαναγγελθεί και η συμμετοχή στο νέο φορέα, του πρώην Γενικού Γραμματέα της κυβέρνησης Σαμαρά, Τάκη Μπαλτάκου. Εντούτοις, λόγω εσωτερικών διαφωνιών μεταξύ των στελεχών, ο Τάκης Μπαλτάκος, δε συμμετέχει στο νέο κόμμα.Το 2018 συμμετείχε από κοινού με άλλα κόμματα και προσωπικότητες στην ίδρυση της Πατριωτικής Ριζοσπαστικής Ένωσης, υπό τον ευρωβουλευτή, Ελευθέριο Συναδινό. Σύμφωνα με την Ιδρυτική Διακήρυξη, ο ΡΙΖ.Ε.Σ. επιδιώκει: Να αντιμετωπιστούν αποφασιστικά τα εθνικά θέματα, χωρίς υποχωρήσεις και με μοναδικό γνώμονα το εθνικό συμφέρον. Να διακοπεί κάθε σχέση κυριαρχικής εξάρτησης με τους ξένους δανειστές και να τερματισθεί η προσβλητική για την Ελλάδα παρουσία τοποτηρητών. Να καταστεί το χρέος διαχειρίσιμο και να ανασταλεί η αποπληρωμή του, μέχρις ότου επιτευχθούν αναπτυξιακοί ρυθμοί της οικονομίας. Να διακοπεί η απάνθρωπη και εκδικητική φορολόγηση του λαού μας και να σταματήσει αμέσως η ταπεινωτική εκχώρηση δημόσιας περιουσίας για την αποπληρωμή του χρέους. Να αποδοθούν ευθύνες σε όσους συνετέλεσαν στην οικονομική καταστροφή και στηv συνακόλουθη κατοχή της πατρίδας μας, να καταδειχθεί δε ο συναφής ρόλος των διεθνών φορέων και οργανισμών για τον υπερδανεισμό της χώρας. Να αντιμετωπισθεί δραστικά η λαθρομετανάστευση και να αναθεωρηθούν οι σχετικές διεθνείς δεσμεύσεις. Να δοθεί προτεραιότητα στο δημογραφικό πρόβλημα και να οργανωθεί η Εθνική Παιδεία με βάση την ελληνική παράδοση και την Ορθοδοξία. Να καταστεί ανεξάρτητη η Δικαιοσύνη, χωρίς πολιτικό προϊστάμενο. Να αποκατασταθεί το ηθικό, το κύρος και η επάρκεια σε σύγχρονο εξοπλισμό και μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, παρά τις αντίθετες επιταγές της Τρόικας. Να καταργηθούν οι ασύμβατες προς τις παραδόσεις μας διατάξεις του «αντιρατσιστικού» νόμου, να ενθαρρυνθούν δε και να επιβοηθηθούν εν γένει η Εκκλησία της Ελλάδος, τα πρεσβυγενή Πατριαρχεία, το Άγιο Όρος και η Ιερά Μονή Αγ. Αικατερίνης Σινά. Έμβλημα του νέου κόμματος είναι ένας αρχαιοελληνικός κίονας σε μπλε χρώμα και δίπλα τα αρχικά του κόμματος. Επίσημη ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα Βασίλη Καπερνάρου Αρχειοθετήθηκε 2014-12-18 στο Wayback Machine.
Σλοβενικό δημοψήφισμα 2022

Ένα δημοψήφισμα τριών μερών διεξήχθη στη Σλοβενία στις 27 Νοεμβρίου 2022. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν εάν εγκρίνουν προτάσεις για την κατάργηση τριών νόμων. έναν για το υπουργικό συμβούλιο των υπουργών, έναν που καθυστερεί ένα νομοσχέδιο σχετικά με τη μακροχρόνια περίθαλψη των συνταξιούχων και έναν για την αναδιοργάνωση των διοικητικών οργάνων του κρατικού τηλεοπτικού σταθμού RTV Slovenija . Οι ψηφοφόροι ψήφισαν υπέρ της διατήρησης και των τριών νόμων.

 Η κατάργηση των τριών νόμων προτάθηκε από το Σλοβενικό Δημοκρατικό Κόμμα (SDS), το οποίο συγκέντρωσε τις απαιτούμενες 40.000 υπογραφές για κάθε πρόταση. 52.669 για την πρόταση RTV, 52.280 για την πρόταση του υπουργικού συμβουλίου και 52.182 για την πρόταση νόμου για τη μακροχρόνια περίθαλψη (τροποποίηση του νόμου που είχε ψηφιστεί από την κυβέρνηση SDS που έχασε την εξουσία στις εκλογές του Απριλίου 2022, αυξάνοντας περαιτέρω τα κεφάλαια και τους μισθούς, αλλά καθυστερώντας την αύξηση κατά έναν χρόνο). Η τρέχουσα κυβέρνηση είχε εγκρίνει τη νομοθεσία για τη διακυβέρνηση του RTV μετά την φερόμενη παρέμβαση στον τηλεοπτικό σταθμό από την προηγούμενη κυβέρνηση SDS. Η νομοθεσία αντικατέστησε τον γενικό διευθυντή με ένα διοικητικό συμβούλιο και συγχώνευσε το συμβούλιο προγραμματισμού και το εποπτικό συμβούλιο σε ένα ενιαίο συμβούλιο, κανένα από τα μέλη του οποίου δεν θα διοριζόταν πολιτικά. Το SDS ήθελε το δημοψήφισμα να διεξαχθεί παράλληλα με τον δεύτερο γύρο των τοπικών εκλογών στις 4 Δεκεμβρίου, αλλά ως ημερομηνία ορίστηκε η 27η Νοεμβρίου. Για να επιτύχουν οι προτεινόμενες καταργήσεις, πρέπει να ψηφίσει η πλειοψηφία υπέρ της κατάργησης και ο αριθμός που ψηφίζει για την κατάργηση πρέπει να είναι τουλάχιστον το 20% του αριθμού των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Στις 22 Νοεμβρίου 2022 το RTV Slovenija μετέδωσε μια συζήτηση σχετικά με το δημοψήφισμα για την αναδιοργάνωσή του με εκπρόσωπους και των 27 επίσημων εκστρατειών να είναι παρόντες.
Αρένα Ελμπασάν

Η Αρένα Ελμπασάν (αλβανικά: Elbasan Arena), παλαιότερα γνωστή ως Στάδιο Ρούζντι Μπιζούτα (αλβανικά: Ruzhdi Bizhuta) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Ελμπασάν της Αλβανίας. Η κατασκευή του γηπέδου ολοκληρώθηκε το 1967 και έκτοτε είναι η έδρα της ΚΦ Ελμπασάνι. Το γήπεδο ήταν υπό ανακατασκευή και εγκαινιάστηκε επίσημα στις 8 Οκτωβρίου 2014, εγκαίρως για τον αγώνα εναντίον της Δανίας για τους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016, με συνολική χωρητικότητα 12.800 θεατές, καθιστώντας το το 2ο μεγαλύτερο στην Αλβανία, μετά το Στάδιο Λόρο Μπορίτσι στη Σκόδρα.

 Η Αρένα Ελμπασάν άνοιξε για πρώτη φορά το 1967 με το όνομα Στάδιο Ρούζντι Μπιζούτα, ο οποίος ήταν ένας από τους πιο διάσημους παίκτες της ΚΦ Ελμπασάνι. Κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1960 και χτίστηκε για να αντικαταστήσει το πρώην γήπεδο του συλλόγου, το οποίο σιγά σιγά γινόταν ένα σύνολο ξεπερασμένων εγκαταστάσεων. Για την πλειοψηφία της ιστορίας του Ρούζντι Μπιζούτα, το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά από την ΚΦ Ελμπασάνι, αλλά τον Ιανουάριο του 2014 ανακοινώθηκε ότι το γήπεδο θα φιλοξενήσει τους αγώνες προκριματικών της Αλβανίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016. Αυτή η απόφαση ελήφθη από την Αλβανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου για να επιτρέψει στο συνηθισμένο εθνικό στάδιο Κεμάλ Σταφά να υποβληθεί σε εκτεταμένες εργασίες ανακαίνισης. Προτού η Αρένα Ελμπασάν να μπορούσε να φιλοξενήσει τους αγώνες, ωστόσο, θα έπρεπε να υποβληθεί σε ανακαίνιση, όπου συνολικά πάνω από 5,5 εκατομμύρια ευρώ επενδύθηκαν στο γήπεδο. Οι εργασίες για την αναβάθμιση του σταδίου στα απαιτούμενα πρότυπα της UEFA ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2014 και ολοκληρώθηκαν 7 μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο. Πραγματοποιήθηκαν πολλές βελτιώσεις στο γήπεδο, συμπεριλαμβανομένης της εγκατάστασης νέων προβολέων, 12.500 νέων πλαστικών καθισμάτων, νέων αποδυτηρίων, χώρων καθισμάτων παραγόντων, νέων πινάκων βαθμολογίας και το κορυφαίο όλων, δημιουργήθηκε μια ολοκαίνουργια επιφάνεια αγώνα. Το γήπεδο άνοιξε ξανά στις 8 Οκτωβρίου όταν η Αλβανία φιλοξένησε τη Δανία για το δεύτερο προκριματικό αγώνα της εκστρατείας. Έπαιξε μπροστά σε ένα κατάμεστο γήπεδο με 12.800 θεατές (ρεκόρ μέχρι σήμερα), όπου η Αλβανία έφερε ισοπαλία με 1-1 έναντι της καλύτερης αντιπάλου της. Η τελετή έναρξης του σταδίου πραγματοποιήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2014, με έναν ιστορικό αγώνα εναντίον της Δανίας. Παίζοντας για πρώτη φορά στην πρόσφατα ανακαινισμένη Αρένα Ελμπασάν, οι οικοδεσπότες πήραν το προβάδισμα στο 38ο λεπτό με τον Ερμίρ Λενιάνι, αλλά η Δανία ισοφάρισε στο 81ο λεπτό με τον Λάσε Βίμπε.