IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λεύκιος Κορνήλιος Κίννας

Ο Λεύκιος Κορνήλιος Κίννας (?? - 84 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατιωτικός και πολιτικός, ο οποίος είχε εκλεγεί τέσσερις φορές ύπατος κατά τη διάρκεια της δημοκρατικής περιόδου, από το 87 έως το 84 π.Χ.

 Ο Κίννας ήταν υποστηρικτής του Γάιου Μάριου κατά τη διαμάχη του με το Λεύκιο Κορνήλιο Σύλλα. Αφού υπηρέτησε στον πόλεμο κατά των Μάρσων ως λεγάτος, εκλέχτηκε ύπατος το 87 π.Χ. Μετά την αναχώρηση του Σύλλα στην Ελλάδα, ο Κίννας πρότεινε την απόδοση πολιτικών δικαιωμάτων στους Ιταλούς συμμάχους, ένα φλέγον ζήτημα της ρωμαϊκής πολιτικής σκηνής για πολλά χρόνια. Ωστόσο, η πρόταση συνάντησε βίαιη αντίσταση και, ως αποτέλεσμα, ο Κίννας διέφυγε από τη Ρώμη. Σπάζοντας τον όρκο, που είχε κάνει δημοσίως στο Σύλλα, πως δεν θα υποκινούσε επανάσταση εναντίον του, ο Κίννας συμμάχησε με το Μάριο, συγκέντρωσε στρατό και κατέλαβε την πόλη. Ως αποτέλεσμα ξέσπασε σφαγή των συμμάχων του Σύλλα, αν και στον Κίννα αποδίδεται η διακοπή των βιαοπραγιών, με τη δύναμη που κατείχε. Λίγο μετά τα γεγονότα αυτά και έχοντας βρει κάποια δικαίωση, ο Μάριος πέθανε. Το 85 π.Χ. επρόκειτο να εκλεγεί έτερος ύπατος ο Λεύκιος Βαλέριος Φλάκκος, αλλά δολοφονήθηκε από τον Γάιο Φλάβιο Φιμβρία. Ο Γναίος Παπίριος Κάρβων πήρε τη θέση του Φλάκκου. Το 84 π.Χ., ο Κίννας, κατά τη διάρκεια της τέταρτης θητείας του ως ύπατος, αναγκάστηκε να εκστρατεύσει κατά του Σύλλα. Ωστόσο, καθώς επιβίβαζε τα στρατεύματά του στη Λιβουρνία, στο Ιλλυρικό, έχασε τη ζωή του από στασιαστές λεγεωναρίους. Η μικρότερη από τις κόρες του, η Κορνηλία Κίννα, παντρεύτηκε τον Ιούλιο Καίσαρα και απεβίωσε πολύ νέα, λίγο μετά τη γέννηση του μοναδικού νόμιμου τέκνου του, της Ιουλίας. Η τελευταία παντρεύτηκε τον Πομπήιο το Μέγα. Ο γιος του Κίννα, που μοιραζόταν το ίδιο όνομα με εκείνον, εκλέχτηκε κάποια στιγμή στη ζωή του πραίτορας. Τάχθηκε με το πλευρό των δολοφόνων του Καίσαρα και εξύμνησε δημοσίως την πράξη τους. Γάιος Μάριος Λεύκιος Κορνήλιος Σύλλας Αρχαία Ρώμη Πολυμέσα σχετικά με το θέμα στο Wikimedia Commons
Οξύρρυγχος Άνω Αιγύπτου

Η Οξύρρυγχος (αρχαία Αιγυπτιακή Per-Medjed, σύγχρονη Αιγυπτοαραβική γλώσσα el-Bahnasa) είναι αρχαιολογική θέση στην Αίγυπτο, πιθανώς από τις σημαντικότερες αρχαιολογικές θέσεις που ανακαλύφθηκαν. Τον τελευταίο αιώνα, η περιοχή γύρω από τον Οξύρρυγχο ανασκάπτεται διαρκώς. Ανάμεσα στα ευρήματα περιλαμβάνεται μια μεγάλη συλλογή παπυρικών κειμένων που χρονολογούνται από την εποχή της πτολεμαϊκής Αιγύπτου, και της περιόδου της ρωμαϊκής κατάκτησης. Ανάμεσα στα κείμενα που ανακαλύφθηκαν στην Οξύρρυγχο περιλαμβάνονται έργα του Μένανδρου και το Ευαγγέλιο του Θωμά, ένα σημαντικό πρώιμο γνωστικό χειρόγραφο. Σε παπύρους του 2ου, του 3ου και του 4ου μ.Χ. αιώνα, που βρέθηκαν στην πόλη Οξύρυγχο της Αιγύπτου ή σχετίζονται με αυτήν, γίνεται συχνή αναφορά σε κάποιο "άμφοδον Κρητικόν", φράση που μπορεί να σημαίνει την ύπαρξη κάποιου διοικητικού διαμερίσματος όπου είχε εγκατασταθεί σημαντικός αριθμός εποίκων από την Κρήτη. Η παρουσία Κρητικών στην Οξύρυγχο εξυπηρετούσε κατά πάσα πιθανότητα εμπορικούς σκοπούς. Δεν αποκλείεται, ωστόσο, η συγκεκριμένη ονομασία να αποτελεί απλή ανάμνηση της πατρίδας των πρώτων οικιστών της περιοχής, που ίσως να είχαν εν τω μεταξύ αφομοιωθεί από το εγχώριο στοιχείο.

 Η πόλη έλαβε το όνομά της (Οξυρρύγχου ή Οξυρρύγχων πόλις) από ένα είδος ιχθύος που ζούσε πιθανώς στον ποταμό Νείλο. Αν και το συγκεκριμένο είδος δεν είναι γνωστό κατέχει σημαντική θέση στην αιγυπτιακή μυθολογία, καθώς θρυλείται ότι έφαγε το πέος του θεού Όσιρι. Ανήκει πιθανώς στο είδος των μορμυριδών και είναι ένα ψάρι μεσαίου μεγέθους που ζει σε γλυκά ύδατα και απεικονίζεται σε διάφορα αιγυπτιακά και άλλα έργα τέχνης. Ένα ειδώλιο αυτού του ιερού ιχθύος εμφανίζει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, τυπικά του είδους των μορμυριδών Η Οξύρρυγχος βρίσκεται περίπου 160 χλμ Ν-ΝΔ του Καΐρου (28°32′0″ N - 30°40′0″ E) και κείται δυτικά της κεντρικής πορείας του Νείλου, στο Μπαχρ Γιουσέφ (Canal of Joseph), ένα παρακλάδι του Νείλου που καταλήγει στη λίμνη Μέρις και την όαση Φαγιούμ. Στους αρχαίους χρόνους υπήρχε στην περιοχή μια πόλη η Per-Medjed, αλλά η περιοχή δεν έγινε σημαντική παρά μόνον μετά την κατάκτηση της Αιγύπτου από τον Αλέξανδρο το 332 π.Χ./Π.Κ.Ε.. Τότε ανοικοδομήθηκε ως ελληνική πόλις (Οξυρρύγχου πόλις). Λαούρδας Β., Άμφοδον κρητικόν, Κρητικά Χρονικά, τομ. 2 (1948),σελ. 318-319 Πάπυροι της Οξυρρύγχου Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Oxyrhynchus στο Wikimedia Commons
Ασίλ Ντεβεριά

Ο Ασίλ Ντεβεριά (γαλλικά: Achille Jacques-Jean-Marie Devéria),1800 - 1857, ήταν Γάλλος ζωγράφος και λιθογράφος, γνωστός για τα πορτρέτα διάσημων συγγραφέων και καλλιτεχνών. Ήταν αδελφός του ρομαντικού ζωγράφου Εζέν Ντεβεριά και πατέρας του αιγυπτιολόγου Τεοντύλ Ντεβεριά και του διπλωμάτη και σινολόγου Γκαμπριέλ Ντεβεριά.

 Ο Ασίλ Ντεβεριά γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1800 στο Παρίσι και ήταν γιος ανώτερου υπαλλήλου του Υπουργείου Ναυτικών. Παρακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής και σχεδίου στο εργαστήριο του Αν-Λουί Ζιροντέ-Τριοζόν και στη συνέχεια του Λουί Λαφίτ. Το 1822 άρχισε να εκθέτει στο Σαλόν του Παρισιού. Το 1822, μαζί με τον αδελφό του Εζέν Ντεβεριά, που ήταν επίσης ζωγράφος, άνοιξαν μια σχολή τέχνης.Το 1829 παντρεύτηκε τη Σελέστ Μοτ, κόρη λιθογράφου, με την οποία απέκτησαν έξι παιδιά. Μέχρι το 1830 ο Ντεβεριά είχε γίνει επιτυχημένος εικονογράφος και είχε δημοσιεύσει πολλές λιθογραφίες για πολλούς εκδότες. Εικονογράφησε, μεταξύ πολλών άλλων έργων, τον Δον Κιχώτη, τον Ροβινσώνα Κρούσο, τον Φάουστ του Γκαίτε και τα παραμύθια του Σαρλ Περώ. Δημιούργησε επίσης ρωπογραφίες με σκηνές καθημερινής ζωής της αστικής τάξης και πολλά χαρακτικά ελευθεριακού περιεχομένου.Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του αποτελούνταν από «ψευδοϊστορικές, ευσεβείς, συναισθηματικές ή ερωτικές σκηνές». Δεδομένου ότι σπάνια απεικόνιζε τραγικά ή σοβαρά θέματα, εμφανίζεται λιγότερο ρομαντικός από πολλούς άλλους καλλιτέχνες της εποχής. Οι πίνακές του έγιναν κυρίως με ακουαρέλες. Ο Γάλλος ποιητής και κριτικός Σαρλ Μπωντλαίρ αναφερόμενος στον Ντεβεριά έγραψε ότι παρουσιάζει «όλα τα ήθη και την αισθητική της εποχής». Ο Ντεβεριά ήταν επίσης γνωστός για τα πορτρέτα καλλιτεχνών και συγγραφέων, πολλοί από τους οποίους σύχναζαν στο εργαστήριό του στο Παρίσι. Ανάμεσα στις προσωπογραφίες του συγκαταλέγονται οι διασημότερες προσωπικότητες της γαλλικής τέχνης και λογοτεχνίας του 19ου αιώνα αλλά και αλλοδαποί επισκέπτες: Αλέξανδρος Δουμάς, Προσπέρ Μεριμέ, Γουότερ Σκοτ, Ζακ-Λουί Νταβίντ, Αλφρέ ντε Μυσσέ, Σαιντ-Μπεβ, Ονορέ ντε Μπαλζάκ, Τεοντόρ Ζερικώ, Βικτώρ Ουγκώ, η ηθοποιός Μαρί Ντορβάλ, Αλφόνς ντε Λαμαρτίν, Αλφρέ ντε Βινύ, η Τζέιν Στέρλινγκ και Φραντς Λιστ. Το 1849 ο Ντεβεριά διορίστηκε διευθυντής του τμήματος χαρακτικής της Εθνικής Βιβλιοθήκης και βοηθός επιμελητής του Αιγυπτιακού τμήματος του Λούβρου. Τα επόμενα χρόνια, δίδαξε σχέδιο και λιθογραφία στον γιο του Τεοντύλ Ντεβεριά, μαζί εργάστηκαν σε ένα οικογενειακό άλμπουμ με πορτρέτα από το 1853 μέχρι τον θάνατό του.Ο Ασίλ Ντεβεριά πέρασε τα τελευταία χρόνια του ταξιδεύοντας στην Αίγυπτο, κάνοντας σχέδια και μεταγράφοντας κείμενα. Πέθανε στις 23 Δεκεμβρίου 1857 στο Παρίσι.Έργα του βρίσκονται σε πολλά μουσεία, μεταξύ των οποίων στο μουσείο του Λούβρου, στο μουσείο Καλών Τεχνών του Σαν Φρανσίσκο, στο Μουσείο Γκέτι στο Λος Άντζελες, στο μουσείο Νόρτον Σάιμον στην Καλιφόρνια και στις συλλογές του πανεπιστημίου της Λιέγης. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Achille Devéria στο Wikimedia Commons
3-αιθυλοπυριδίνη

Η 3-αιθυλοπυριδίνη (αγγλικά 3-ethylpyridine) είναι βασική ετεροκυκλική αρωματική (δηλαδή ετεροαρωματική) οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C7H9N. Η χημικά καθαρή 3-αιθυλοπυριδίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό που έχει δυσάρεστη οσμή, παρόμοια με της «μητρικής» πυριδίνης. Είναι μία από τις τρεις (3) ισομερείς του αιθυλοπυριδίνες, των οποίων οι δομές διαφέρουν ανάλογα με τη θέση που η αιθυλομάδα (-CH2CH3) τους επισυνάπτεται γύρω από το πυριδινικό τους δακτύλιο.

 Η παραγωγή της 3-αιθυλοπυριδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών. Με μείγμα 1-βουτινίου (CH3CH2C≡CH), αιθινίου (HC≡CH) και υδροκυανίου (HCN), παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C5H5)2], παράγεται μείγμα τριών (3) αιθυλοπυριδινών. Συγκεκριμένα, συμπαράγoνται 2-αιθυλοπυριδίνη, 3-αιθυλοπυριδίνη και 4-αιθυλοπυριδίνη: Η 3-αιθυλοπυριδίνη μπορεί να παραχθεί με δύο (2) συνδυασμούς εναμίνης και β-δικαρβονυλικής ένωσης: α) Με επίδραση 2-βουτεν-1-αμίνης (CH3CH2CH=CHNH2) σε προπανοδιάλη (HCOCH2CHO), που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της 3-υδροξυπροπενάλης (HOCH=CHCHO):β) Με επίδραση αιθεναμίνης (CH2=CΗNH2) σε αιθυλοπροπανοδιάλη [HCOCΗ(CH2CH3)CHO], που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της αιθυλο-3-υδροξυπροπενάλης [HOCH=C(CH2CH3)CHO]: Με επίδραση 1,3-οξαζολίου σε 1-βουτένιο (CH3CH2CH=CH2) παράγεται αρχικά μείγμα από 3-αιθυλο-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη και 4-αιθυλο-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη, που με αφυδάτωση δίνει τελικά μείγμα από 3-αιθυλοπυριδίνη και 4-αιθυλοπυριδίνη: Η 3-αιθυλοπυριδίνη είναι μονοϋποκατεστημένη «θυγατρική» πυριδίνη και γι' αυτό είναι σημαντικά δραστικότερη από τη «μητρική» πυριδίνη. Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 3-αιθυλοπυριδίνης, σχηματίζοντας άλατα 3-αιθυλοπυριδινιωνίου. Ο σχηματισμός του 3-αιθυλοπυριδινιωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων. Πυριδίνη 2-μεθυλοπυριδίνη 3-μεθυλοπυριδίνη 4-μεθυλοπυριδίνη 2-αιθυλοπυριδίνη 4-αιθυλοπυριδίνη 2,3-λουτιδίνη 2,4-λουτιδίνη 2,5-λουτιδίνη 2,6-λουτιδίνη 3,4-λουτιδίνη 3,5-λουτιδίνη Αιθυλοβενζόλιο Ανιλίνη Βενζυλαμίνη
Νικόλαος της Ελλάδας

Ο Πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας (22 Ιανουαρίου 1872 - 8 Φεβρουαρίου 1938) από τον Οίκο της Ελλάδας ήταν το τέταρτο παιδί και ο τρίτος γιος του Γεωργίου Α΄ και της Βασίλισσας Όλγας της Ελλάδας. Ήταν γνωστός ως "Ο Έλληνας Νίκι" ανάμεσα στην οικογένεια του, σε διάκριση με τον εξάδελφό του Νικόλαο Β΄ της Ρωσίας.

 Ο Πρίγκιπας Νικόλαος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου το 1872. Τον διέκρινε η πνευματική καλλιέργεια. Φοίτησε στην Σχολή Ευελπίδων και έγκαιρα, το 1913, επέδειξε το διπλωματικό του ταλέντο. Υπήρξε φίλος των δυνάμεων της Αντάντ. Ο Πρίγκιπας Νικόλαος υπήρξε επίσης ζωγράφος -υπέγραφε ως "Νικολά Λεπρένς (Nicolas Leprince)"- και θεατρικός συγγραφέας. Ο πατέρας του κληροδότησε σε αυτόν το Βασιλικό Θέατρο. Εκείνος όμως, μετά την Παλινόρθωση της Μοναρχίας το 1935, αποποιήθηκε την κληρονομιά υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Ήταν φίλος του Γεωργίου Σημίτη και βάφτισε το γιο του, Κώστα Σημίτη. Είχε πάθος με την αντισφαίριση και ήταν μέλος του Ομίλου Αντισφαίρισης Αθηνών. Αναφέρεται ότι ήταν κακός παίκτης και ο τύπος της εποχής τον σατίριζε γι' αυτό. Νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Μεγάλη Δούκισσα Ελένη Βλαδιμήροβνα της Ρωσίας (1882-1957), κόρη του Βλαδίμηρου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας, αδελφού του Αλέξανδρου Γ΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας. Ο γάμος έγινε στις 29 Αυγούστου 1902 και απέκτησαν τρεις κόρες: την Όλγα 1903-1997, πριγκίπισσα της Ελλάδας. Παντρεύτηκε τον Παύλο των Καραγεώργεβιτς πρίγκιπα και αντιβασιλιά της Γιουγκοσλαβίας. Απέκτησαν:Αλέξανδρος 1924-2016 πρίγκιπας της Γιουγκοσλαβίας. Νικόλαο 1928-1954 πρίγκιπας της Γιουγκοσλαβίας. Ελισάβετ γενν. 1936, πριγκίπισσα της Γιουγκοσλαβίας. Κόρη της είναι η βρετανή ηθοποιός Κάθριν Όξενμπεργκ (γενν. 1961), γνωστή από το ρόλο της Αμάντα Κάρριγκτον στη γνωστή τηλεοπτική σειρά «Δυναστεία». Η Κάθριν Όξενμπεργκ είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό Κάσπερ Βαν Ντίεν (γεν. 1968).Ελισάβετ 1904-1955, πριγκίπισσα της Ελλάδας. Παντρεύτηκε τον Κάρολο Θεόδωρο, κόμη του Τέρινγκ-Γιέττενμπαχ και απέκτησε:Χανς Βέιτ γενν. 1935, κόμης του Τέρινγκ-Γιέττενμπαχ. Ελένη γενν. 1937. Παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο των Αψβούργων-Λωρραίνης, αρχιδούκα της Αυστρίας (γιο του Μαξιμιλιανού Ευγένιου, αρχιδούκα της Αυστρίας).Μαρίνα 1906-1968, πριγκίπισσα της Ελλάδας. Παντρεύτηκε τον Γεώργιο, Δούκα του Κεντ (γιο του Γεωργίου Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλίου), και απέκτησαν:Εδουάρδος γενν. 1935, δούκας του Κεντ. Αλεξάνδρα γενν. 1936, πριγκίπισσα του Κεντ. Παντρεύτηκε τον σερ Άγκνους Ότζιλβυ. Μιχαήλ του Κεντ γενν. 1942, πρίγκιπας του Κεντ. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 8 Φεβρουαρίου 1938, περίπου ένα μήνα μετά τους γάμους του τότε Διαδόχου Παύλου και ετάφη στο βασιλικό κοιμητήριο στο Τατόι. 22 Ιανουαρίου 1872 – 8 Φεβρουαρίου 1938: Η Αυτού Βασιλική Υψηλότητα Πρίγκιπας Νικόλαος της Ελλάδας και της Δανίας Ξένες διακρίσεις Ισπανία : Σταυρός της Ναυτικής Αξίας -με λευκό διάκοσμο (Ιανουάριος 1892). Ηνωμένο Βασίλειο : Επίτιμος Μεγαλόσταυρος του Βασιλικού Βικτοριανου Τάγματος (GCVO) (Αύγουστος 1901). Σπύρος Μαρκεζίνης, Σύγχρονη Πολιτική Ιστορία της Ελλάδος, Τόμος Πρώτος, Αθήνα 1994, Εκδόσεις Πάπυρος
Freccia-Argento ETR 470/485 (Ασημένιο Βέλος)

Το Ασημένιο Βέλος (της ΤΡΑΙΝΟΣΕ) είναι σειρά αυτοκινηταμαξών της ιδιωτικής ιταλικής εταιρίας ΤΡΑΙΝΟΣΕ, της οποίας τα εγκαίνια θα τελεστούν στις 25 Μαρτίου 2021. Το πρώτο ETR 470 ήρθε στις 12 Ιανουαρίου 2021 στην Ελλάδα από το Μιλάνο. Το ETR 485 παρουσιάστηκε επίσημα στις 5/9/2018 στα πλαίσια της 83ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, με δοκιμαστικά δρομολόγια μεταξύ Θεσσαλονίκης-Κατερίνης & αντίστροφα, εκτελούμενα από ηλεκτρικές αυτοκινητάμαξες ETR 485, με ανώτατη ταχύτητα τα 213 χιλιόμετρα την ώρα (ενώ γενικά αυτά τα τρένα μπορούν να τρέξουν μέχρι και 300 km/h). Στόχος της νέας υπηρεσίας είναι η διάνυση της απόστασης της γραμμής Αθήνας-Θεσσαλονίκης σε 2 ώρες και 20 λεπτά.

 Το πρώτο δρομολόγιο με επιβάτες θα γίνονταν τις 25 Μαρτίου 2021, με την εθνική επέτειο αλλά λόγο Υγειονομικής Κρίσης, μετατέθηκε για τον Απρίλιο 2021. Τα 2 πρώτα ETR 470 ήρθαν στην Ελλάδα, αναμένονται τα υπόλοιπα 3 έως το τέλος του 2021. Οι αυτοκινητάμαξες θα είναι τύπου ETR 470, αποτελούμενες από 9 οχήματα (7 βαγόνια-2 κινητήρια & επιβατικά & ένα βαγόνι εστιατόριο). Στις αμαξοστοιχίες θα υπάρχουν οθόνες πληροφόρησης, ασύρματη σύνδεση Wi-Fi, καθώς και ειδικά διαμορφωμένες θέσεις για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες (ΑΜΕΑ) ενώ τα δρομολόγια θα έχουν χαρακτήρα υπερταχείας, με ελάχιστες σταθμεύσεις (οι σημαντικότερες από αυτές σε αυτό το δρομολόγιο είναι η Λάρισα, ο Παλαιοφάρσαλος και το Λειανοκλάδι). Στις 15/5/2022 ξεκινάνε τα δρομολόγια της γραμμής Αθήνα-Θεσσαλονίκης ως ICE με ενδιάμεση στάση στην Λάρισα σε σχεδόν 4 ώρες.
Προεδρικές εκλογές στο Μπενίν 2021

Στις 11 Απριλίου 2021 διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στο Μπενίν. Ο Πρόεδρος του Μπενίν Πατρίς Ταλόν επανεξελέγη για μία δεύτερη θητεία με το 86,30% των ψήφων.

 Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Μπενίν ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία για μία πενταετή θητεία. Η θητεία του Προέδρου είναι ανανεώσιμη για μία μοναδική φορά, δηλαδή κανείς δεν μπορεί να διατελέσει πάνω από δύο θητείες ως Πρόεδρος. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες του Μπενίν ηλικίας 40-70 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν ηθικό χαρακτήρα και ειλικρινή προσωπικότητα και επιβεβαιωμένη καλή φυσική και πνευματική κατάσταση.Το εκλογικό σύστημα είναι απλό πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων. Οι υποψήφιοι πρόεδροι συμμετέχουν στην εκλογή με έναν συνυποψήφιο που διεκδικεί την θέση του Αντιπροέδρου. Το ζεύγος υποψηφίων που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσονται νικητές. Αν στον πρώτο γύρο της εκλογής δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν οι δύο υποψήφιοι που επικράτησαν στον πρώτο γύρο. Γύρω στους 20 υποψήφιους υπέβαλαν αίτηση υποψηφιότητας στις εκλογές αλλά μόνο τρεις κατάφεραν να προκριθούν. Πατρίς Ταλόν: ο Πρόεδρος Ταλόν διεκδικεί την επανεκλογή του για μία δεύτερη θητεία. Ο 62χρονος είναι μεγιστάνας του βαμβακεμπορίου και ανεξάρτητος πολιτικός. Έχει σπουδάσει επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Ντακάρ, στη Σενεγάλη. Η συνυποψήφια του στις εκλογές είναι η Μαριάμ Τσαμπί Ταλάτα, μία 57χρονη καθηγήτρια Φιλοσοφίας. Αλασάνε Σουμάνου: ο 67χρονος εκπροσωπεί το κόμμα ΑΔΚΜ. Είναι πρώην Υπουργός Παιδείας. Συνυποψήφιός του στις εκλογές είναι ο Πωλ Χουνκπέ, ο γενικός γραμματεάς του κόμματος ΑΔΚΜ. Κορεντίν Κοχού: o 67χρονος εκπροσωπεί το κόμμα Δημοκράτες. Έχει σπουδάσει οικονομικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Μπενίν. Το 2003-2007 εξελέγη βουλευτής με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Μπενίν. Συνυποψήφιός του στις εκλογές είναι ο Ιρενέ Αγκόσα.
Άγιος Δημήτριος Ηλείας

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε τα λήμματα: Άγιος Δημήτριος (αποσαφήνιση) Ο Άγιος Δημήτριος είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 43 μέτρα.

 Ο Άγιος Δημήτριος βρίσκεται δυτικά της τεχνητής λίμνης Πηνειού, νότια του Πηνειού και σε απόσταση 17 χλμ. ΒΑ. από την Αμαλιάδα. Γειτονεύει νοτιοδυτικά με την Αρχαία Ήλιδα και ανατολικά με το φράγμα Πηνειού. Η παλιά του ονομασία είναι Μαρινάκι και προέρχεται από το όνομα του ιδιοκτήτη χανιού που υπήρχε ανατολικότερα του χωριού. Το 1909 ο ισχυρός σεισμός που έγινε στην περιοχή κατέστρεψε ολοσχερώς τα σπίτια του τότε οικισμού εκτός από την εκκλησία της Παναγίας. Ως Μαρινάκι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πηνειΐων. Το 1929 με το ΦΕΚ 424Α - 02/12/1929 ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Κολοκυθά αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 261 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 9,970 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Σεμπαστιάν Λεμπ

Ο Σεμπαστιάν Λεμπ (Sébastien Loeb, 26 Φεβρουαρίου 1974) είναι Γάλλος επαγγελματίας οδηγός και παγκόσμιος πρωταθλητής στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ράλι (WRC) συνολικά 9 φορές (2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012).

 Ο Λέμπ γεννήθηκε στο Αζενώ (Ηaugenau) που βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ της Γαλλίας και της Γερμανίας, μεγάλωσε όμως στο Ομπερχόφεν-σyρ-Μόντερ και η καριέρα του σαν ραλίστας, άρχισε στα ράλι της πατρίδας του Αλσατίας, όπου αναδείχθηκε 4-φορές πρωταθλητής. Αρχικά, το όνειρο του Λέμπ, ήταν να ασχοληθεί επαγγελματικά με την γυμναστική, αλλά το Ράλι τον κέρδισε. Το 1992 τελειώνει το σχολείο, ακολουθώντας κατεύθυνση του ηλεκτρικού μηχανικού. Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1994, δούλευε σε μια εταιρία, την Σοκάλεκ, που βρισκόταν στο αεροδρόμιο του Αζενώ. Το 1995 σε ηλικία 21 ετών, εγκατέλειψε τα πάντα, ακόμα και την δουλειά και με σιγουριά στράφηκε προς τον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πρώτο του αυτοκίνητο ήταν το Citroën Saxo και κέρδισε τον πρώτο του τίτλο το 1999. Ανήκε στην ομάδα της Guy Frenquelin Citroen Sport, η οποία τού έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί στην κατηγορία Τζούνιορ, στο WRC. Και πάλι έγινε πρωταθλητής νικώντας από τους 6 τους 5 αγώνες. Έτσι την ίδια χρονιά κιόλας, αγωνίστηκε στην μεγάλη κατηγορία του WRC, και τερμάτισε 15ος με 6 βαθμούς. Χάρη όμως στις ικανότητες που έχει στην άσφαλτο, κατάφερε να ξεπεράσει ακόμα και τον Ζιλ Πανίζι. Ο αθλητής είναι ραλίστας με τις περισσότερες νίκες στην βαθμολογία των Πολυνίκων με 54 νίκες μέχρι και το 2010, ξεπερνώντας θρύλους όπως ο Κόλιν Μακ Ρέι ο Μάρκους Γκρόνχολμ και ο Κάρλος Σάινθ. Έχει βραβευτεί από τη Γαλλική πρεσβεία το 2006 και έχει κατακτήσει 7 συνεχόμενες φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι ξεπερνώντας το 2007 τον 4 φορές συνεχόμενο πρωταθλητή Τόμι Μάκινεν. 2001-15ος με 6 βαθμούς με Citroën Xsara 2002- 10ος με 18 βαθμούς με Citroën Xsara 2003- 2ος με 79 βαθμούς με Citroën Xsara 2004- 1οςμε 118 βαθμούς με Citroën Xsara 2005-1οςμε 127 βαθμούς με Citroën Xsara 2006- 1ος με 112 βαθμούς με Citroën Xsara 2007- 1ος με 116βαθμούς με Citroën C4 2008- 1ος με 122 βαθμούς με Citroën C4 2009- 1ος με 93 βαθμούς με Citroën C4 2010- 1ος με 276 βαθμούς με Citroën C4(Ο Λεμπ κατέκτησε τον τίτλο, δύο αγώνες πριν το τέλος του πρωταθλήματος) [1] H επίσημη ιστοσελίδα του Σεμπαστιάν Λεμπ
Κύπελλο Άλπεων

To Κύπελλο Άλπεων (ιταλ. Coppa delle Alpi) ήταν μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν από το 1960 ως το 1987. Αρχικά, διοργανώθηκε από την Ιταλική Λίγκα και από το 1962 σε συνεργασία με την Ελβετική. Κατά καιρούς συμμετείχαν ιταλικές, ελβετικές, γερμανικές και γαλλικές ομάδες, οι οποίες δεν είχαν προκριθεί να λάβουν μέρος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

 1960-61: μεταξύ επιλέκτων ομάδων. 1962-66: Ομάδες από Ιταλία και Ελβετία. 1967-68: Ομάδες από Ιταλία, Γερμανία και Ελβετία. 1969-71: Ομάδες από Ιταλία και Ελβετία. 1972-87: Ομάδες από Γαλλία και Ελβετία. 1987: ΑΖ Οσέρ – Γκρασχόπερς Ζυρίχης: 3-1 1986: Δεν διεξήχθη 1985: ΑΖ Οσέρ - ΑΣ Μονακό: 1-0 1984: ΑΣ Μονακό - Γκρασχόπερς Ζυρίχης: 2-0 1983: ΑΣ Μονακό - ΑΖ Οσέρ: 2-1 1982: Νάντ - Ξαμάξ Νοσατέλ: 1-0 1981: Βασιλεία - Σοσό Μονμπελιάρ: 2-2 (5-3 πέν.) 1980: Ζιροντέν Μπορντό - Νιμ Ολιμπίκ: 3-0 1979: ΑΣ Μονακό - ΦΚ Μετς: 3–1 1978: Σερβέτ Γενεύης - Λοζάνη: 4-0 1977: Σταντ Ντε Ρενς - ΣΚ Μπαστιά: 3-1 1976: Σερβέτ Γενεύης - Νιμ Ολιμπίκ: 2-1 1975: Σερβέτ Γενεύης - Βασιλεία: 3-0 1974: Γιανγκ Μπόις Βέρνης - Βασιλεία: 2-1 1973: Σερβέτ Γενεύης - Λοζάνη: 1-0 1972: Νιμ Ολιμπίκ - Ζιροντέν Μπορντό: 7-2 1971: Λάτσιο - Βασιλεία: 3-1 1970: Βασιλεία - Φιορεντίνα: 3-2 1969: Βασιλεία - Μπολόνια: 3-1 1968: ΦΚ Σάλκε 04 - Βασιλεία: 3-1 1967: Άιντραχτ Φραγκφούρτης: 9 β. (όμιλος) 1966: Νάπολι: 8 β. (όμιλος) 1965: Δεν διεξήχθη 1964: Τζένοα - Κατάνια: 2-0 1963: Γιουβέντους - Αταλάντα: 3-2 1962: Τζένοα - Γκρενόμπλ: 1-0 1961: Ιταλία Ομάδα Επιλέκτων 1960: Ιταλία Ομάδα Επιλέκτων Πολυνίκης του θεσμού θεωρείται η ελβετική Σερβέτ με τέσσερα κύπελλα ενώ από τρία έχουν κατακτήσει η Μονακό και η Βασιλεία. Στις 26 διοργανώσεις που έχουν διεξαχθεί το τρόπαιο κατέκτησαν συνολικά 16 ομάδες και από τις τέσσερις χώρες που μετείχαν. 4: Σερβέτ Γενεύης 3: Μονακό, Βασιλεία 2: Τζένοα, Οσέρ, Ιταλοί επίλεκτοι 1: Μπορντό, Ναντ, Νιμ, Ρεμς, Γιουγκ Μπόις, Γιουβέντους, Λάτσιο, Νάπολι, ΦΚ Σάλκε 04, Άιντραχτ Φρ. Στις πρώτες διοργανώσεις επικρατούσαν οι ομάδες της Ιταλίας, ως το 1971 που λάμβαναν μέρος. Τις δυο χρονιές (1967, 1968) που έλαβαν μέρος ομάδες από τη Γερμανία το κατέκτησαν κιόλας. Τη δεκαετία του '70 το κύπελλο κατακτούσαν κατά κανόνα οι ελβετικές ομάδες και από τα τέλη της δεκαετίας του '70 σταδιακά κυριάρχησαν οι γαλλικές ομάδες, οι οποίες έχουν κατακτήσει τα περισσότερα τρόπαια. Γαλλία: 9 κύπ. Ελβετία: 8 κύπ. Ιταλία: 7 κύπ. Γερμανία: 2 κύπ.
Ρούντολφ Ντάσλερ

Ο Ρούντολφ "Ρούντι" Ντάσλερ (26 Μαρτίου 1898 στο Χέρτσογκεναουραχ, Γερμανία - 27 Οκτωβρίου 1974 στο Χέρτσογκεναουραχ) ήταν ο Γερμανός ιδρυτής της εταιρείας Puma και ο μεγαλύτερος αδελφός του ιδρυτή της Adidas Άντολφ "Άντι" Ντάσλερ. Οι αδελφοί ήταν συνεργάτες σε μια εταιρεία υποδημάτων που ίδρυσε ο Άντι, τη Gebrüder Dassler Schuhfabrik (Εταιρεία Παπουτσιών Αδελφών Ντάσλερ). Ο Ρούντι εντάχθηκε το 1924, ωστόσο οι αδελφοί έγιναν αντίπαλοι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ξεκίνησαν τις δικές τους επιχειρήσεις το 1948 Αρχικά ονόμασε τη νέα εταιρεία "Ruda" (Rudolf Dassler), η οποία μετονομάστηκε σύντομα σε Puma. Η Puma είναι η λέξη για το πούμα στα Κέτσουα, και από εκεί εισήλθε στα γερμανικά καθώς και σε άλλες γλώσσες.

 Ο αδελφός του Άντολφ Ντάσλερ άρχισε να παράγει αθλητικά παπούτσια στην κουζίνα της μητέρας του μετά την επιστροφή του από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πατέρας του Κρίστοφ, ο οποίος εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο υποδημάτων, και οι αδελφοί Τσίχλαϊν, που παρήγαγαν τις χειροποίητες καρφίτσες στο μαγαζί του σιδηρουργού, υποστήριξε τον Άντολφ για να ξεκινήσει τη δική του επιχείρηση. Το 1924, ο Ρούντολφ προσχώρησε στην επιχείρηση, η οποία μετονομάστηκε σε Gebrüder Dassler Schuhfabrik (Εργοστάσιο Παπουτσιών Αδελφών Ντάσλερ). Ο Ρούντολφ ήταν γνωστός ως «Μπόμπι» επειδή αυτός ήταν ο μόνος ήχος που θα μπορούσε να πει για τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής του. Με την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στη δεκαετία του 1930, αμφότεροι οι αδελφοί Ντάσλερ εντάχθηκαν στο Ναζιστικό Κόμμα, με τον Ρούντολφ να θεωρείται ως ο πιο ένθερμος Εθνικοσοσιαλιστής. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, το αυξανόμενο ρήγμα ανάμεσα στους αδελφούς κορυφώθηκε μετά από μια βομβιστική επίθεση των συμμάχων το 1943 όταν ο Άντι και η σύζυγός του αναρριχήθηκαν σε ένα καταφύγιο βόμβας που ο Ρούντολφ και η οικογένειά του ήδη βρίσκονταν. Ο Άντι είπε «Οι βρώμικοι μπάσταρδοι επιστρέφουν ξανά», προφανώς αναφερόμενος στα συμμαχικά πολεμικά αεροπλάνα, αλλά ο Ρούντολφ ήταν πεπεισμένος ότι ο αδελφός του εννοούσε αυτόν και την οικογένειά του. Ο Ρούντολφ, κατά την σύλληψή του από αμερικανικά στρατεύματα, θεωρήθηκε ύποπτος για συμμετοχή στην SS, πληροφορία που υποτίθεται ότι παρείχε ο Άντολφ. Υπό την καθοδήγησή του, η Puma παρέμεινε μια μικρή επαρχιακή εταιρεία. Μόνο υπό την καθοδήγηση του γιου του Άρμιν έγινε η παγκοσμίως γνωστή εταιρεία, ενώ η φήμη της συνεχίζει μέχρι σήμερα. Ο Ρούντι Ντάσλερ πέθανε στις 27 Οκτωβρίου του 1974 από καρκίνο του πνεύμονα στην ηλικία των 76 ετών.
Βαχάπ Οζάλταϊ

Ο Βαχάπ Οζάλταϊ ή Βεχάμπ Οζάλταϊ (τουρκικά: Vahap Özaltay ή Vehâb Özaltay, γεννήθηκε ως Μπεσιρόγλου Βαχάπ [Beşiroğlu Vahap] το 1907, το 1908 ή το 1909 - 10 Ιουνίου 1965) ήταν Τούρκος διεθνής ποδοσφαιριστής και αθλητής του στίβου.Είναι κυρίως γνωστός για τη υπηρεσία του στην Αλτάι Σ.Κ., όπου ήταν ο πρώτος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής στην Τουρκία και ήταν ο πρώτος Τούρκος παίκτης που έπαιξε ποτέ σε ξένο σύλλογο. Επέλεξε το επώνυμό του με βάση την αγάπη του για την Αλτάι (σημαίνει: «Αγνός/Αληθινός Αλτάι»). Ο Οζάλταϊ γεννήθηκε στη Βηρυτό και ήταν γιος ενός δημοσίου υπαλλήλου. Όταν ήταν 10 ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στο Αίδίνιο. Λίγο μετά την ελληνική κατοχή της Σμύρνης στις 21 Μαΐου 1919, η οικογένειά του μετακόμισε στη Κασταμονή, εκεί όπου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία.

 Αφού η ελληνική παρουσία έληξε στις 8 Σεπτεμβρίου 1922, η οικογένειά του μετακόμισε στη Σμύρνη. Ήταν 14 ετών όταν ξεκίνησε να παίζει για την Αλτάι ΣΚ. Ξεκίνησε να παίζει στην πρώτη ομάδα της Αλτάι το 1922. Η Αλτάι ΣΚ ήταν ο κορυφαίος τουρκικός ποδοσφαιρικός σύλλογος στη Σμύρνη. Κέρδισε το Πρωτάθλημα Σμύρνης με την Αλτάι σε 5 περιπτώσεις (1923–24, 1924–25, 1927–28, 1928–29, 1930–31). Ο Οζάλταϊ μετακινήθηκε στη γαλλική Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Φουτμπόλ το 1932 και έγινε ο πρώτος Τούρκος παίκτης που το έκανε. Έπαιξε στη Γαλλία για 5 σεζόν για την ομάδα. Λόγω των γκολ του με κεφαλιές, το ψευδώνυμο που του έδωσαν στη Γαλλία ήταν το "Le Tête de Turc" («Το Κεφάλι του Τούρκου»).Το 1937 επέστρεψε στην Τουρκία και έπαιξε ξανά για την Αλτάι ΣΚ, όμως αυτή τη φορά έπαιξε για την ομάδα ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Είναι ο πρώτος Τούρκος παίκτης που έλαβε πιστοποιητικό επαγγελματικού ποδοσφαιριστή από το τουρκικό κράτος. Ο Οζάλταϊ εκπροσώπησε την Τουρκία σε επίπεδο ανδρών μία φορά, σε έναν φιλικό αγώνα εναντίον της Βουλγαρίας, που πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης, στις 4 Νοεμβρίου 1932, όπου έληξε με νίκη 3-2 για τη Βουλγαρία. Μετά το τέλος της σταδιοδρομίας του ως ποδοσφαιριστής, ο Οζάλταϊ προπονητής της Αλτάι και της Εθνικής Ενόπλων της Τουρκίας. Έγινε διάσημος ως ο πρώτος προπονητής που χρησιμοποίησε τον σχηματισμό WM. Με την εθνική ομάδα κέρδισε το Παγκόσμιο Τουρνουά ποδοσφαίρου Ενόπλων Δυνάμεων του 1954. Ο Οζάλταϊ ήταν παντρεμένος και είχε με 7 παιδιά. Ο μικρότερος αδερφός του, ο Σαΐμ, έπαιξε επίσης για την Αλτάι ΣΚ. Παρά την αντιπαλότητα μεταξύ των συλλόγων τους, ο Οζάλταϊ και ο Σαΐντ Αλτινόρντου, ο παίκτης σύμβολο της Αλτινόρντου Φ.Κ., ήταν οι καλύτεροι φίλοι. Ο Οζάλταϊ πέθανε λόγω καρδιακής ανακοπής μετά από την ομιλία του σε γενική συνέλευση της Αλτάι ΣΚ, στις 10 Ιουνίου 1965. Μπερέντ, Ορχάν (2014). Alsancak'ın Sakini Altay (στα Τουρκικά). Κωνσταντινούπολη: İletişim Yayınları. ISBN 9789750515378. Γιουτσέ, Μεχμέτ (2015). İdmancı Ruhlar: Futbol Tarihimizin Klasik Devreleri: 1923-1952 Türkiye Futbol Tarihi - 2. Cilt (στα Τουρκικά). Κωνσταντινούπολη: İletişim Yayınları. ISBN 9789750516955. Προφίλ στον ιστότοπο της Τουρκικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας
Κάτω Παναγιά (Μικρά Ασία)

Η Κάτω Παναγιά (τουρκικά: Ciftlik) ήταν ένα αμιγώς ελληνικό κεφαλοχώρι στη Δυτική Μικρά Ασία, στη χερσόνησο της Ερυθραίας, σε απόσταση μόλις 2 χιλιομέτρων περίπου από τον Τσεσμέ, ακριβώς απέναντι από τη Χίο. Η σημερινή της ονομασία στην τουρκική γλώσσα είναι Τσιφτλίκ και τις τελευταίες δυο δεκαετίες γνωρίζει έντονη τουριστική ανάπτυξη.

 Κατοικήθηκε το 1720 από γεωργούς, που είχαν έρθει από τα κοντινά νησιά και κυρίως από τη Χίο. Στις αρχές του 1800 μετοίκησαν κάτοικοι από τη Θεσσαλία και ο πληθυσμός αυξήθηκε σημαντικά. Ο οικισμός κτίστηκε στην παραλία. Βόρεια και νότια υπήρχαν καλλιεργήσιμες κοιλάδες και λόφοι με αμπελώνες μέχρι την παραλία. Η επωνυμία Κάτω Παναγιά δόθηκε στην κωμόπολη από το κατηφορικό έδαφος που είχε και από το ναό της Θεοτόκου που υπήρχε κτισμένος εκεί. Τουρκικός πληθυσμός δεν υπήρχε στο χωριό, πέραν από τους διοικητικούς υπαλλήλους. Οι ασχολίες των κατοίκων ήταν κυρίως γεωργικές. Το βασικότερο προϊόν του τόπου ήταν η σταφίδα. Μετά έρχονταν τα καπνά, τα σιτηρά και πολλά σύκα. Τα σχολεία ήταν μεγάλα για τα δεδομένα της εποχής. Υπήρχαν και πνευματικοί σύλλογοι, με κυριότερο τον Σύλλογο "ΑΡΓΕΝΟΝ", όπου δίνονταν θεατρικές παραστάσεις. Το 1914 οι κάτοικοι της Κάτω Παναγιάς, όπως και όλης της Ερυθραίας, εκδιώκονται από τις οικίες τους, για να επιστρέφουν οι περισσότεροι το 1919, με την κατάληψη της Δυτικής Μικράς Ασίας από τον Ελληνικό Στρατό. Κατά την προέλαση του τουρκικού στρατού το 1922 και ενώ, λόγω της άμεσης γειτνίασης με τη Χίο, θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν εύκολη διαφυγή, οι περισσότεροι κάτοικοι παρέμειναν στις εστίες τους, υποτιμώντας προφανώς την έκταση των αντιποίνων που τους περίμενε. Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, περί τους 800 κατοίκους βρήκαν τραγικό θάνατο. Οι υπόλοιποι κάτοικοι, κυρίως γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα σε διάφορες περιοχές (Χίο, Αττική κλπ), ενώ το 1924 ένας συμπαγής πυρήνας μεταφέρθηκε στην περιοχή της Κυλλήνης, δημιουργώντας την ομώνυμη κοινότητα της Κάτω Παναγιάς. Στην Κάτω Παναγιά γεννήθηκε ο Μιχαήλ Χατζηαθανασίου (1880/81 - 1948), εκκλησιαστικός συνθέτης και καθηγητής στη σχολή της Χάλκης. Στην Κάτω Παναγιά της επαρχίας Κρήνης, γεννήθηκε ο Μητροπολίτης Σερρών Αθανάσιος Πιπέρας (1876-1909).
Παλάτι του Άλφρεντ Μπίντερμαν (Λοτζ)

Το Παλάτι του Άλφρεντ Μπίντερμαν (πολωνικά: Pałac Alfreda Biedermanna) είναι παλάτι που βρίσκεται στην οδό Φραντσισκάνσκα (Franciszkańska) 1/3 στο Λοτζ της Πολωνίας, κοντά στη διασταύρωση με την οδό Πουουνότσνα (Północną).

 Χτίστηκε για τον Άλφρεντ Μπίντερμαν (1866–1936), γιο του Ρόμπερτ Μπίντερμαν. Ανεγέρθηκε μαζί με κτίρια αγροκτημάτων και στάβλους το 1912. Βρίσκεται σε έναν κήπο, πιθανώς στη θέση ενός παλαιότερου μονώροφου σπιτιού που χτίστηκε από τον Ρόμπερτ Μπίντερμαν. Τον Ιανουάριο του 2008, το Πανεπιστήμιο του Λοτζ έγινε ιδιοκτήτης του παλατιού. Από το ακαδημαϊκό έτος 2004/2005, το παλάτι στεγάζει το Τμήμα Ιστορίας της Τέχνης και το Ινστιτούτο Σύγχρονου Πολιτισμού του Πανεπιστημίου του Λοτζ. Μόνο επίσημες πανεπιστημιακές τελετές πραγματοποιούνται στο πιο αντιπροσωπευτικό σημείο του κτηρίου. Το κτίριο είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο μνημείων με τον αριθμό Α/271 της 16ης Σεπτεμβρίου 1980. Ανήκει στον τύπο των αυτοτελών ανακτόρων, που χτίζονταν μακριά από το εργοστάσιο, όχι σε άμεση γειτνίαση. Περιβάλλεται από φράχτη από χυτοσίδηρο σε θεμέλιο από τούβλα. Η παλιά συστάδα δέντρων (φλαμουριές και βελανιδιές) έχει διατηρηθεί στο πάρκο, καθώς και μια ιστορική πύλη στην είσοδο. Η οικιστική κατοικία αποτελούνταν από δύο κτίρια σε ορθογώνια κάτοψη που συνδέονταν μεταξύ τους. Το κεντρικό κτίριο είναι τρίπατο, με υπόγειο, όροφο και αξιοποιήσιμη σοφίτα. Ολόκληρο το κτίριο έχει ένα συμπαγές σχήμα με μοντερνιστικά χαρακτηριστικά και καλύπτεται με στέγη σοφίτας. Η κύρια είσοδος από τη βόρεια πλευρά καλύπτεται με προστώο από κίονες που οδηγεί σε μια αντιπροσωπευτική αίθουσα, από την οποία εκτείνεται ένας διάδρομος, με δωμάτια διατεταγμένα γύρω από αυτήν. Στο ισόγειο, εκτός από το χολ, υπήρχε τραπεζαρία και γραφείο. Μια ξύλινη σκάλα δύο επιπέδων με ενδιαφέρουσα, ασύμμετρη σύνθεση και μανιεριστική-μπαρόκ διακόσμηση με κιγκλίδωμα οδηγεί στον πρώτο όροφο, ο οποίος αποτελούσε κτίριο κατοικιών.Οι εσωτερικοί χώροι ήταν πλούσια επιπλωμένοι με πολυάριθμους πίνακες, γλυπτά και χαλιά, τα οποία ήταν μέρος της διάσημης συλλογής του Άλφρεντ Ρόμπετ Μπίντερμαν του νεότερου (1902–1964). Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ελάχιστοι από αυτούς παρέμειναν στη θέση τους. Αρχικά σχεδιαζόταν να κατασκευαστούν βιτρό στο παλάτι, αλλά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου ματαίωσε αυτά τα σχέδια. Μόνο κατά την τελευταία ανακαίνιση του παλατιού, που πραγματοποιήθηκε το 1999–2003 από το Πανεπιστήμιο του Λοτζ, εκτός από την ανακαίνιση της πρόσοψης και της οροφής, η εσωτερική διακόσμηση συμπληρώθηκε με στυλιζαρισμένα βιτρό. Χρησιμοποιήθηκε η ίδια τεχνολογία όπως εκατό χρόνια νωρίτερα - τα στολίδια εφαρμόστηκαν με ζωγραφική και κάψιμο. Το εσωτερικό ολοκληρώθηκε επίσης με επιχρυσωμένες λαβές με το γράμμα «Β». Παλάτι στην υπηρεσία του Πανεπιστημίου του Λοτζ Το Παλάτι στον ιστότοπο για τα μνημεία του Πανεπιστημίου του Λοτζ Αρχειοθετήθηκε 2021-09-18 στο Wayback Machine. «Wirtualna wycieczka po pałacu». bir.uni.lodz.pl. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Οκτωβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2023. Φωτογραφίες του παλατιού
249 Ίλζε

Η `Ιλζε (Ilse) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,33. Ανακαλύφθηκε το 1885 από τον Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομά του από μια μυθική Γερμανίδα πριγκήπισσα. Μία επιπρόσθηση αστέρα από την Ίλζε σημειώθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1997 στον Λέοντα και ήταν ορατή από τη Β. Αμερική.

 Η μέση διάμετρος της Ίλζε υπολογίσθηκε σε 35 ως 37 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,043. Η Ίλζε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 85 ώρες και 14 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Ως αιτία της αργής αυτής περιστροφής προτάθηκε το 1987 από τον Ρίτσαρντ Μπίνζελ η ύπαρξη ενός δορυφόρου της Ίλζε, ο οποίος «έκλεψε» στροφορμή από αυτή [1]. Ωστόσο δεν υπάρχει κάποια άλλη ένδειξη για την ύπαρξη αυτού του υποθετικού δορυφόρου. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κωνσταντίνος Κοντοπόδης

Ο Κωνσταντίνος (Κωστής) Κοντοπόδης (Μεσελέροι, 25 Απριλίου 1908 – 8 Μαΐου 2009) ήταν Έλληνας φιλόλογος και πολιτικός, με καταγωγή από τους Μεσελέρους. Υπήρξε βουλευτής Λασιθίου από το 1981 ως το 1989 με το ΠΑΣΟΚ.

 Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο της γενέτειράς του και μετά στο Γυμνάσιο Ιεράπετρας, για να εγγραφεί το 1927, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπηρέτησε ως φιλόλογος στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση σε Γυμνάσια της Ιεράπετρας, της Μάνης , της Βιάννου και άλλων περιοχών και έγινε Λυκειάρχης. Ήταν ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Μορφωτικής Στέγης Ιεράπετρας, το 1954 και ιδρυτής της Βιβλιοθήκης. Εξαιτίας των δημοκρατικών φρονημάτων του αλλά και της κοινωνικής και συνδικαλιστικής του δράσης απολύθηκε από τη χούντα. Ο Κωστής Κοντοπόδης παντρεύτηκε τη Μαρία Σταυρακάκη (1933) με την οποία απέκτησε 1 κόρη και 3 γιους. Αργότερα απέκτησε 8 εγγόνια και 5 δισέγγονα. Κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1974 ως υποψήφιος βουλευτής Λασιθίου με το ΠΑΣΟΚ (στο οποίο ήταν γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής Λασιθίου) και συγκέντρωσε 2.471 ψήφους, χωρίς να εκλεγεί. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λασιθίου με το ΠΑΣΟΚ το 1981 με 6.959 σταυρούς. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου του 1985Κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την αναθεώρηση του Συντάγματος, το 1986, τάχθηκε κατά της μυστικής ψηφοφορίας με τα λόγια: Το ελεύθερον είναι το εύψυχον. Η ελευθερία είναι στην ψυχή μας, δεν είναι σε κάποιους συμβιβασμούς, σε κάποιους συνδυασμούς, σε κάποιους κανόνες, σε κάποιες συναρτήσεις. Είναι μέσα στην ψυχή μας. Δεν μπορώ εγώ με κανένα τρόπο να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι είναι δυνατόν να αποφασίζουμε κάτω από μια μυστική ψηφοφορία μέσα σ' αυτή την Αίθουσα, όταν μάλιστα υπάρχουν και θεωρεία που με τη μυστικότητά μας θα έπρεπε ακόμη να τα κλείσουμε. Με τη μυστικότητα χάνουν το νόημά τους οι συνεδριάσεις μας. Δεν μπορώ να δεχθώ ότι μέσα σ' αυτή την Αίθουσα θα υπάρξει συνάδελφος βουλευτής που στερείται τη γενναιότητα και το θάρρος να πει ελεύθερα τη γνώμη του. Και λέω ελεύθερα τη γνώμη μου σημαίνει πως ψηφίζω φανερά.Ο Κωστής Κοντοπόδης απεβίωσε σε ηλικία 101 ετών το 2009 και ενταφιάστηκε στους Μεσελέρους. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη από τον ιερό ναό του Τιμίου Σταυρού της Ιεράπετρας.
Φιλοσοφική θεωρία

Μια φιλοσοφική θεωρία ή φιλοσοφική θέση είναι σύνολο πεποιθήσεων που εξηγεί ή λογαριασμούς για μια γενική φιλοσοφία ή συγκεκριμένο κλάδο της φιλοσοφίας. Ενώ κάθε είδους διατριβή ή γνώμη μπορεί να ονομαστεί θέση, στην αναλυτική φιλοσοφία είναι καλύτερο να διατηρούμε τη λέξη "θεωρία" για τη συστηματική, ολοκληρωμένη προσπάθεια λύσης προβλήματος.

 Τα στοιχεία που συνθέτουν μια φιλοσοφική θέση αποτελούνται από δηλώσεις που πιστεύεται ότι είναι αλήθεια από τους στοχαστές που τους δέχονται, και μπορεί να είναι ή να μην είναι εμπειρική. Οι επιστήμες έχουν μια πολύ σαφή ιδέα του τι είναι θεωρία, ωστόσο στις τέχνες, όπως είναι η φιλοσοφία, ο ορισμός είναι πιο θολός. Οι φιλοσοφικές θέσεις δεν είναι κατανάγκη επιστημονικές θεωρίες, αν και μπορεί να αποτελούνται τόσο από εμπειρικές όσο και μη-εμπειρικές καταστάσεις. Στην ουσία, οι συλλογικές δηλώσεις από όλα τα φιλοσοφικά κινήματα, σχολές σκέψης, και τα συστήματα πεποιθήσεων αποτελείται από φιλοσοφικές θέσεις. Επίσης, στις φιλοσοφικές περιλαμβάνονται πολλές αρχές, δόγματα, παραδοχές, κανόνες, παράδοξα, νόμους, καθώς και "ολογίες," ισμοί, " ις, και εφέ.Μερικά παραδείγματα φιλοσοφικών θέσεων περιλαμβάνουν: Μεταθεωρία: θέσεις για τον σχηματισμό και το περιεχόμενο των θεωρημάτων, όπως το θεώρημα μη πληρότητας του Κουρτ Γκέντελ. Πολιτική θεωρία: Θέσεις που αποτελούν τη βάση για μια πολιτική φιλοσοφία, όπως τη θεωρία της δικαιοσύνης του Τζον Ρωλς. Ηθική θεωρία και μεταηθική: Θέσεις για τη φύση και το σκοπό των ηθικών δηλώσεων, όπως η ηθική θεωρία του Ιμμάνουελ Καντ. Κριτική θεωρία: με τη στενή έννοια, μια Δυτική Ευρωπαϊκή έκδοση της φρανκφουρτιανής σχολής της Μαρξιστικής σκέψης που αποσκοπεί στην κριτική και τη μετατροπή, όχι μόνο στην εξήγηση των κοινωνικών δομών. Με την ευρύτερη έννοια, η "κριτική θεωρία" αναφέρεται σε μια ευρεία ποικιλία πολιτικών, λογοτεχνικών και φιλοσοφικών θέσεων που έχουν λάβει τουλάχιστον κάποια από την έμπνευση τους από τη Σχολή της Φρανκφούρτης και τις διαλεκτικές, και που συνήθως ανταγωνίζονται τη δυνατότητα αντικειμενικότητας και αποστασιοποίησης από πολιτικές θέσεις και προνόμια.Φιλοσοφικές θέσεις μπορούν επίσης να λάβουν τη μορφή της θρησκείας, της φιλοσοφίας της ζωής, της ιδεολογία, της κοσμοθεωρίας, ή της στάσης ζωής.
Γιάννης Πανούτσος

Ο Γιάννης Πανούτσος (30 Δεκεμβρίου 1933 - 1990) ήταν αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς και πολιτικός, εκ των πρωταγωνιστών της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ. Μεταπολιτευτικά υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μετά το 1981 ανέλαβε κρατικές θέσεις.

 Γεννήθηκε στην Άρτα (καταγωγή από τον Καταρράκτη Τζουμέρκων) και μεγάλωσε στο Μαρούσι. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), από την οποία αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Ήταν νυμφευμένος με τη Φωτεινή (Κλαίρη) Πανούτσου και πατέρας τριών παιδιών. Το Νοέμβριο του 1963, μετά την εκλογική νίκη της Ενώσεως Κέντρου, ως λοχαγός πλέον, τοποθετήθηκε στην τότε Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ), στον Β΄ Κλάδο Αντικατασκοπείας και Ασφάλειας, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 1964 στο κλιμάκιο της ΚΥΠ στην Κύπρο. Το 1965, ως ένας από τους αξιωματικούς που κατηγορήθηκαν για την οργάνωση της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ , καταδικάστηκε από το Στρατοδικείο σε 13 χρόνια κάθειρξη και πενταετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και αποτάχθηκε από το Σώμα. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 προσκλήθηκε προσωπικά από τον Ανδρέα Παπανδρέου να υπογράψει την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠαΣοΚ. Πρωταγωνίστησε στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ Άρτας μαζί με τον μετέπειτα υπουργό Δημήτρη Τσοβόλα.Μετά το 1981 και την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, διετέλεσε: 1981 - 1982: ειδικός σύμβουλος του υπουργού Εσωτερικών Γιώργου Γεννηματά 1982 - 1984: νομάρχης Τρικάλων 1984-1985: νομάρχης Μαγνησίας 1985 - 1987: νομάρχης Φθιώτιδας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του για πρώτη φορά έγινε ο ενωτικός εορτασμός της επετείου της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοποτάμου, μετά από πολλές προσπάθειες του υπουργού Ευάγγελου Γιαννόπουλου. Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, όλο το τότε Υπουργικό Συμβούλιο και σημαντικές μορφές της Εθνικής Αντίστασης, όπως ο Μανώλης Γλέζος. 1987 - 1988: περιφερειάρχης Θεσσαλίας 1988 - 1989: γενικός γραμματέας του υπουργείου Δημόσιας ΤάξηςΤο 1990 είχε επιλεγεί από το ΠΑΣΟΚ για υποψήφιος δήμαρχος Άρτας. Όμως, πέθανε ξαφνικά από έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Κέιτι Κάσιντι

Η Κέιτι Κάσιντι (Katherine Evelyn Anita Cassidy, 25 Νοεμβρίου 1986) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και fashion blogger. Έγινε γνωστή με το ρόλο της ως Ruby στην τηλεοπτική σειρά Supernatural απο το τηλεοπτικό δίκτυο CW κι αργότερα ως Laurel Lance/Black Canary στην τηλεοπτική σειρά Arrow του ίδιου καναλιού.

 Η Κάσιντι γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Είναι κόρη του γνωστού τραγουδιστή και ηθοποιού Ντέιβιντ Κάσιντι και του μοντέλου Σέρι Ουίλιαμς. Έχει έναν μικρότερο αδελφό τον Μπο, γεννημένο το 1991, απο τον τρίτο γάμο του πατέρα της και δυο αδελφές την Τζένα και την Τζέιμι απο την πλευρά της μητέρας της. Στην εφηβεία ήταν τσιρλίντερ στην ομάδα California Flyers. Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν το 2003 σε ένα επεισόδιο της σειράς the Division στο κανάλι Lifetime κι έπειτα συνέχισε να κάνει γκεστ εμφανίσεις σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Το 2005 έπαιξε σε 4 επεισόδια της σειράς 7th heaven του καναλιού The WB. Έκανε τo κινηματογραφικό της ντεπούτο το 2006, στην ταινία When A Stranger Calls κι ακολούθησαν κι άλλοι μικροί ρόλοι σε αρκετές ταινίες. Αργότερα την ίδια χρονιά πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία θρίλερ Black Christmas. To 2007 εμφανίστηκε σε 6 επεισόδια της τρίτης σεζόν της σειράς Supernatural στο ρόλο της δαίμονας Ruby. Το 2008 ο χαρακτήρας της επέστρεψε στην τέταρτη σεζόν της σειράς, αλλά την αντικατέστησε η ηθοποιός Genevieve Padalecki. Τα επόμενα χρόνια έπαιξε σε αρκετές σειρές του CW και το 2012 πρωταγωνίστησε στη σειρά Arrow ως Laurel Lance, μαζί με τον Στίβεν Αμελ. Η Κάσιντι έφυγε απο τη σειρά στο 18ο επεισόδιο της τέταρτης σεζόν, αφού ο χαρακτήρας της σκοτώθηκε, αλλά αργότερα επέστρεψε στην έκτη σεζόν της σειράς στο ρόλο της Black Siren η οποία αναφέρεται ως σωσίας της Laurel Lance. Το 2016 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Warner Bros για να συμμετέχει σε όλες τις τηλεοπτικές σειρές των κόμικ της DC συμπεριλαμβανομένου του Arrow, του flash και του Legends of Tomorrow. Το 2017 η Κάσιντι πρωταγωνίστησε στο βιντεοπαιχνίδι για το PS4, Hidden Agenda. Το 2013 μαζι με τη φίλη της Lynsey Eaton δημιούργησαν το online blog μοδας Tomboykc. Η Κάσιντι είναι μέλος των φιλανθρωπικών οργανώσεων H.E.L.P Malawi η οποία αφορά την εκπαίδευση των παιδιών σε όλο τον κόσμο και του ιδρύματος Cybersmile που στοχεύει στην καταπολέμηση του διαδικτυακού bullying. Είναι κολλητή φίλη με τους συμπρωταγωνιστές της στη σειρά Arrow, Έμιλι Μπετ Ρικάρντς, Κέιτι Λοτζ και Κόλτον Χέινς Το 2005 διατηρούσε σχέση με τον ηθοποιό Jesse McCartney. Το Δεκέμβριο του 2018 παντρεύτηκε τον Matthew Rodgers, αλλά χώρισαν τον Ιανουάριο του 2020 μετά από 13 μήνες γάμου. IMDB Facebook Twitter Instagram TomboyKC (Katie's fashion blog) Αρχειοθετήθηκε 2015-05-31 στο Wayback Machine.
Νικόλαος Στάπας

Ο Νικόλαος Στάπας (1937 - 14 Ιουνίου 2011) ήταν Έλληνας αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Υπηρέτησε ως αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας (ΓΕΑ) από τις 23 Δεκεμβρίου 1986 ως τις 25 Φεβρουαρίου 1987 και από τις 12 Απριλίου 1987 ως τις 15 Απριλίου 1989.

 Γεννήθηκε στη Συκέα Λακωνίας το 1937 και φοίτησε στη Σχολή Ικάρων ως το 1958 (αποφοίτησε με το βαθμό του Ανθυποσμηναγού) και επίσης στη Σχολή Πολέμου Αεροπορίας και αργότερα στη Σχολή Διοικητών Μοιρών και Εκπαιδευτών των ΗΠΑ.Λόγω της αντίθεσής του προς τη χούντα των συνταγματαρχών (είχε συμμετάσχει στο κίνημα του Ναυτικού κατά της χούντας), συνελήφθη, βασανίστηκε, φυλακίστηκε στα κρατητήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ και αποτάχθηκε το 1973 , για να επανέλθει δύο χρόνια μετά, αφού αποκαταστάθηκε η δημοκρατία.Τον Μάρτιο του 1984 έγινε υπαρχηγός του ΓΕΑ και το 1986 ανέλαβε αρχηγός. Εισήγαγε οργανωτικές αλλαγές και προώθησε πρακτικές για να αντιμετωπίσει τη γραφειοκρατία στην Πολεμική Αεροπορια.Ο Στάπας τιμήθηκε με πολλά μετάλλια και παράσημα, συμπεριλαμβανομένου του Ανώτερου Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα. Απεβίωσε εν αποστρατεία στο 251 Γενικό Νοσοκομείο Αεροπορίας στις 14 Ιουνίου 2011 και η σορός του διατέθηκε στο Ανατομείο του Πανεπιστημίου των Αθηνών, για επιστημονικούς σκοπούς. Συνέντευξη στον Αντώνη Κακαρά, 26-10-2013 (αναδημοσιεύτηκε μετά το θάνατό του), ανάκτηση 14-6-2016. Η κηδεία του έγινε στις 16 Ιουνίου στην Αθήνα από τον ιερό ναό Αγίου Νικολάου.
Marvel Comics

Η Marvel Comics (ελληνική προφορά: Μάρβελ Κόμικς) ή απλά Marvel, είναι μια αμερικανική εκδοτική εταιρεία κόμικς, η μεγαλύτερη των ΗΠΑ μαζί με τη DC Comics. Οι χαρακτήρες της είναι πασίγνωστοι υπερήρωες, με κυριότερους τον Spider-Man, τον Iron Man, τον Captain America, τον Hulk, τον Thor, τον Wolverine, τους Ant-Man, τη Wasp, τις Black Widow, τον Hawkeye, τους Captain Marvel, τον Black Panther, τον Doctor Strange, τη Scarlet Witch, τον Quicksilver, τη She-Hulk, τον Vision, τον Falcon, τον Winter Soldier, τους Ghost Rider, τον Blade, τον Daredevil, τον Luke Cage, τον Iron Fist, τις Ms. Marvel, τον Μάιλς Μοράλες, τον Punisher και τον Deadpool καθώς και διάφορες υπερηρωικές ομάδες όπως οι Εκδικητές, οι X-Men, οι Fantastic Four και οι Φύλακες του Γαλαξία. Επίσης υπάρχουν υπερκακοί όπως ο Dr. Doom, ο Magneto, ο Θάνος, ο Loki, οι Green Goblin, ο Kingpin, ο Red Skull, ο Ultron, ο Mandarin, ο MODOK, ο Doctor Octopus, ο Κανγκ ο Κατακτητής, ο Dormammu, ο Venom και ο Galactus. Αποτελεί θυγατρικό κομμάτι της εταιρείας Marvel Entertainment.

 Η Marvel ιδρύθηκε από τον εκδότη Μάρτιν Γκούντμαν το 1939 με το όνομα τότε Timely Comics. Η νέα εταιρεία κυκλοφόρησε το πρώτο της κόμικ τον Οκτώβριο αυτού του έτους, με τίτλο Marvel Comics. Στη δεκαετία του '50 άλλαξε το όνομά της σε Atlas Comics και τελικά στις αρχές της δεκαετίας του '60 πήρε το σημερινό της όνομα, προς τιμήν του πρώτου της περιοδικού που είχε βγάλει το 1939. Τότε ήταν που ήρθε και η τεράστια επιτυχία με την δημιουργία από τους Σταν Λι και Τζακ Κίρμπι των Fantastic Four και την κυκλοφορία το 1961 του Fantastic Four #1 ακολουθούμενη από τη σταδιακή δημιουργία των ηρώων που αποτελούν τον κόσμο της Marvel, το ονομαζόμενο Σύμπαν της Marvel. Το χαρακτηριστικό που έκανε τόσο δημοφιλείς από την πρώτη στιγμή τους ήρωές της ήταν το ότι για πρώτη φορά παρουσιάστηκαν στο κοινό ρεαλιστικοί υπερήρωες με ανθρώπινα χαρακτηριστικά και προβλήματα με τους οποίους μπορούσε να ταυτιστεί και να κατανοήσει ο αναγνώστης. Από τη δεκαετία του '60 έως σήμερα η Marvel παραμένει η μια από τις δύο μεγάλες αμερικανικές εταιρείες του χώρου. Στις 31 Αυγούστου 2009 η εταιρία Walt Disney ανακοίνωσε ότι θα εξαγοράσει την Marvel για 4.24 δισεκατομμύρια δολάρια. Η εξαγορά ολοκληρώθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 2009. Επίσημη ιστοσελίδα Marvel Directory The Appendix to the Handbook of the Marvel Universe Marvel Guide: An Unofficial Handbook of the Marvel Universe
Πελελίου

Το Πελελίου είναι πόλη και μία από τις δεκαέξι πολιτείες του Παλάου. Αποτελείται από άλλα δύο νησιά στα βορειανατολικά, που μαζί συμπληρώνουν την πολιτεία Πελελίου. Έχει έκταση 13 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μόλις 705 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2005. Το νησί έχει γίνει γνωστό λόγω της ομώνυμης μάχης στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο Πελελίου βρίσκονται τα παρακάτω τέσσερα χωριά: Kloulklubed Imelechol Lademisang Ongeuidel

 Στο νησί έγινε το 1944 η Μάχη του Πελελίου, μία από τις πιο σκληρές μάχες στο μέτωπο του Ειρηνικού. Το Σεπτέμβρη του 1944 οι Αμερικανοί έκαναν απόβαση στο νησί που τελούσε υπό Ιαπωνική κατοχή. Η μάχη διήρκεσε 2 μήνες και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο 11.000 Ιαπώνων και 1.800 Αμερικανών στρατιωτών. Πολλές από τις εγκαταστάσεις που κατασκευάστηκαν κατά την διάρκεια του πολέμου καθώς και πολλά άρματα έχουν απομείνει μέχρι και σήμερα στο νησί. Το νησί γίνεται αναφορά στην τηλεοπτική σειρά The Pacific με θέμα τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο . Χάρτης Του Πελελίου [1]