Γκέρχαρτ Χάουπτμαν

Ο Γκέρχαρτ Γιόχαν Ρόμπερτ Χάουπτμαν (Gerhart Johann Robert Hauptmann, 15 Νοεμβρίου 1862 - 6 Ιουνίου 1946) ήταν Γερμανός δραματουργός στον οποίο απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1912.

 Ο Χάουπτμαν γεννήθηκε στο Ομπερσάλτσμπρουν, μικρή πόλη στη Σιλεσία, σήμερα μέρος της Πολωνίας γνωστό ως Στσάβνο-Ζντρούι. Ήταν γιος Πρώσου ιδιοκτήτη ξενοδοχείου. Από το επαρχιακό σχολείο της περιοχής του πέρασε στο Realschule στο Μπρέσλαου και έπειτα εστάλη να μάθει γεωργία στην φάρμα του θείου του στο Γιάουερ (πολωνικό Jawor). Επέστρεψε ωστόσο σύντομα στο Μπρέσλαου, καθώς δεν είχε καμία κλίση στην αγροτική ζωή και μπήκε σε μια σχολή τέχνης, με στόχο να γίνει γλύπτης. Εδώ γνωρίστηκε με τον δια βίου φίλο του Γιόζεφ Μπλοκ. Έπειτα σπούδασε στην Ιένα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος των ετών 1883 και 1884 στην Ιταλία. Τον Μάιο του 1885 ο Χάουπτμαν παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, αφιερώνοντας τον χρόνο του πλέον στη λογοτεχνική δουλειά. Σύντομα κέρδισε μεγάλη φήμη ως ένας από τους επιφανέστερους εκπροσώπους της σύγχρονης δραματουργίας. Το 1891 αποσύρθηκε στο Σράιμπερχαου στη Σιλεσία. Το πρώτο του θεατρικό έργο, Vor Sonnenaufgang (1889), εγκαινίασε το νατουραλιστικό κίνημα στη μοντέρνα Γερμανική λογοτεχνία. Ακολουθήθηκε από το Das Friedensfest (1890), το Einsame Menschen (1891) και το Die Weber (1892), δυναμικό έργο που απεικονίζει την εξέγερση των Σιλεσιανών υφαντουργών το 1844. Από τα επακόλουθα έργα του Χάουπτμαν οφείλει να γίνει αναφορά στις κωμωδίες Kollege Crampton (1892), Der Biberpelz (1893) και Der rote Hahn (1901), ένα "ονειρικό ποίημα", Hannele (1893), και το ιστορικό έργο Florian Geyer (1895). Έγραψε επίσης δύο τραγωδίες για τη Σιλεσιανή αγροτική ζωή, τις Fuhrmann Henschel (1898) και Rose Bernd (1903), καθώς και τα δραματικά παραμύθια Die versunkene Glocke (1897) και Und Pippa tanzt (1905). Το ζενίθ ήρθε το 1911 όταν έγραψε το Die Ratten, για το οποίο έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1912 "κυρίως σε αναγνώριση της καρποφόρας, ποικίλης και εξέχουσας παραγωγής του στο βασίλειο της δραματικής τέχνης." Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο ο Χάουπτμαν υπήρξε Ειρηνιστής. Σε αυτή την περίοδο της καριέρας του έγραψε διάφορα πεσιμιστικά και ιστορικά-αλληγορικά έργα, όπως τα Der Bogen des Odysseus (1914), Der weisse Heiland (1912–17), Winterballade (1917). Μετά τον πόλεμο η ικανότητά του άρχισε φανερά να εξασθενεί. Ο Χάουπτμαν πέθανε σε ηλικία 83 ετών στο σπίτι του στο Αγκνέτεντορφ στις 6 Ιουνίου του 1946. 1885 - Promethidenloos 1888 - Bahnwärter Thiel 1889 - Vor Sonnenaufgang (Πριν από την ανατολή) 1890 - Das Friedensfest 1891 - De Waber 1892 - Die Weber (Οι υφαντές) 1893 - Der Biberpelz 1893 - Hanneles Himmelfahrt (Η Χάνελλε πάει στον παράδεισο) 1897 - Die versunkene Glocke 1898 - Fuhrmann Henschel 1900 - Michael Kramer 1901 - Der rote Hahn 1902 - Der arme Heinrich 1903 - Rose Bernd (Ρόζα Μπερντ) 1909 - Griselda 1910 - Der Narr in Christo Emanuel Quint 1911 - Die Ratten 1912 - Atlantis 1912 - Gabriel Schillings Flucht 1917 - Winterballade 1918 - Der Ketzer von Soana (Ο αιρετικός από την Σοάνα) 1921 - Anna 1925 - Die Insel der großen Mutter oder Das Wunder von Île des Dames 1928 - Des großen Kampffliegers, Landfahrers, Gauklers und Magiers Till Eulenspiegel Abenteuer 1928 - Wanda 1939 - Ährenlese 1932 - Vor Sonnenuntergang (Πριν από το ηλιοβασίλεμα) 1937 - Die Abenteuer meiner Jugend (αυτοβιογραφία) 1941 - Die Atriden-Tetralogie 1941 - Das Märchen 1946 - Neue Gedichte Οι υφαντές, δράμα : Γ. Μουστρής ("Δωδώνη") Ατλαντίς, μυθιστόρημα : μετάφρασις Κ. Δαυλάκου (Ελευθερουδάκης, 1930) Η Χάνελα πάει στον παράδεισο, δράμα : Βασίλης Ρώτας ("Γ.Παπαδημητρίου") Ρόζα Μπερντ, δράμα : Βασίλης Ρώτας ("Γ.Παπαδημητρίου") Ο αιρετικός από την Σοάνα, νουβέλα : Δ.Θεοδωρίδης ("Παρατηρητής") Πριν από το ηλιοβασίλεμα, δράμα : Νίκος Καζαντζάκης (προβλήθηκε στις 11/6/1979 στο θέατρο της Δευτέρας) Βιογραφία του Χάουπτμαν στο The Nobel Prize Έργα του/της Gerhart Hauptmann στο Project Gutenberg Βιογραφία του Gerhart Hauptmann από το meinebibliothek.de