IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πριγκίπισσα Λαλά Σαλμά του Μαρόκου

Η Λάλλα Σάλμα (γεννήθηκε Σάλμα Μπενάνι, αραβικά: سلمى بناني‎ , Berber : ⵍⴰⵍⵍⴰ ⵙⵍⵎⴰ; 10 Μαΐου 1978) είναι η πριγκίπισσα σύζυγος του Μαρόκου . Είναι παντρεμένη με τον Βασιλιά Μωάμεθ VI, και είναι η πρώτη σύζυγος ενός Μαροκινού κυβερνήτη που έχει αναγνωριστεί δημόσια και έχει δοθεί βασιλικός τίτλος.

 Γεννήθηκε ως Σάλμα Μπενάνι (Salma Bennani) στη Φες . Οι γονείς της ήταν ο Χάτζ Αμπντελχαμίντ Μπενάνι (Hadj Abdelhamid Bennani), δάσκαλος σχολείου, και η Ναμά Μπενσούντα (Naïma Bensouda), που πέθανε το 1981, όταν η Σάλμα ήταν τριών ετών. Από τότε, εκείνη και η αδερφή της, η Μερέμ (Meryem), μεγάλωσαν με τη γιαγιά της από την πλευρά της μητέρας της, Χατζά Φατμά Αμπντελάουι Μανέ (Hajja Fatma Abdellaoui Maâne). Ζούσε στο Ραμπάτ, με την μισή ξαδέρφη της, τη Σαΐρα (Saira), και οι δύο συχνά έχουν θεαθεί μαζί δημοσίως. Σπούδασε στο Ραμπάτ, όπου φοίτησε σε ιδιωτικές σχολές, τη Lycée Hassan II, τη Lycée Moulay Youssef και την L'École Nationale Supérieure d'Informatique et d'Analyse de Systèmes. Γνώρισε τον άντρα της κατά τη διάρκεια ενός ιδιωτικού πάρτι το 1999. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της μηχανικής, εργάστηκε για λίγους μήνες ως μηχανικός υπηρεσιών πληροφοριών στο ONA Group, τη μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία χαρτοφυλακίου της χώρας (η οποία ελέγχεται επίσης από τη μαροκινή βασιλική οικογένεια). Η Σάλμα παντρεύτηκε τον Βασιλιά Μοχάμεντ VI στις 12 Οκτωβρίου 2001 (το sadaq ή η ανακήρυξη του γάμου) και στις 21 Μαρτίου 2002 (το zafaf ή ο εορτασμός του γάμου), στο Βασιλικό Παλάτι του Ραμπάτ, στο Ραμπάτ. Η Λάλλα Σάλμα έχει διατηρήσει αρκετά χαμηλό προφίλ ως πριγκίπισσα του Μαρόκου, αν και είναι πιο κοσμική από τους προκατόχους της. Υποστηρίζει τις ενώσεις καρκίνου και το Φεστιβάλ Μουσικής Φεζ. Η Σάλμα εκπροσώπησε τον Βασιλιά και το Μαρόκο σε συναντήσεις και συγκεντρώσεις στη Σαουδική Αραβία, την Ιαπωνία, την Ταϊλάνδη, το Ισραήλ, την Τυνησία και τη Γαλλία . Στις 29 Απριλίου 2011, παραβρέθηκε στο γάμο του Πρίγκιπα Γουίλιαμ, του Δούκα του Κέιμπριτζ και της Κάθριν Μίντλετον . Παραβρέθηκε επίσης στο γάμο του Γουλιέλμου, του κληρονομικού μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου και της κόμισσας Στεφανίας του Λανουά το 2012 και το 2013 στη στέψη του βασιλιά Willem-Alexander . Η πριγκίπισσα Λάλλα Σάλμα ίδρυσε μια ένωση πρόληψης καρκίνου στο Μαρόκο. Δημιούργησε το Ίδρυμα Lalla Salma - Πρόληψη και Θεραπεία του Καρκίνου και συμμετείχε επίσης στην πρόληψη του HIV / AIDS στην Αφρική. Το 2006, η πριγκίπισσα Λάλλα Σάλμα διορίστηκε πρέσβης καλής θέλησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τη Φροντίδα, την Προαγωγή και την Πρόληψη του Καρκίνου. Εκτός από την πρόληψη του καρκίνου και της πρόληψης του HIV / AIDS, υποστηρίζει και ενθαρρύνει τη χειραφέτηση των γυναικών. Μεγάλος Σταυρός του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής της Ισπανίας (14 Ιανουαρίου 2005) Χρυσό μετάλλιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (25 Μαΐου 2017).
Τρόπαια Αρκαδίας

Τα Τρόπαια είναι ορεινό χωριό της Γορτυνίας (παλαιότερο όνομα Βερβίτσα) χτισμένα στις βορειοδυτικές πλαγιές του Μαινάλου σε υψόμετρο 747 μέτρων.Η παλιά ονομασία (Βερβίτσα) πιθανόν προέρχεται από τη σλαβική λέξη верба (βέρμπα) = ιτιά (βερμπίτσα > βερβίτσα), που σημαίνει περιοχή, όπου ευδοκιμούν οι ιτιές. Ο σύγχρονος οικισμός κτίστηκε μετά το 1449. Σήμερα αποτελούν κεφαλοχώρι της περιοχής. Υπήρξαν έδρα του ομώνυμου δήμου, που λειτούργησε στο διάστημα 1998-2010, ενώ από το 2011 ανήκουν στον νεοσυσταθέντα Δήμο Γορτυνίας. Έχουν 506 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και 636 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

 Από τα αξιοσημείωτα κτίρια του χωριού είναι το πετρόκτιστο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, χτισμένη το 1887, και η μητρόπολη της Κοίμησης της Θεοτόκου. Από το υπαίθριο πέτρινο θέατρο της Κουκούλας, που αποτελεί ένα πραγματικό στολίδι με τον μοναδικό του σχεδιασμό, μπορεί κάποιος να απολαύσει τη θέα του χωριού από ψηλά. Σε μικρή απόσταση από τα Τρόπαια βρίσκεται η τεχνητή λίμνη και το φράγμα του Λάδωνα. Βερβίτσα (Αρκαδίας) ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835: Ο οικισμός ορίζεται έδρα του δήμου Θελπούσης. ΦΕΚ 6Α - 28/02/1859: Ο οικισμός παύει να είναι έδρα του δήμου Τροπαίων. ΦΕΚ 22Α - 13/06/1863: Ο οικισμός ορίζεται έδρα του δήμου Τροπαίων. ΦΕΚ 70Α - 29/03/1911: Ο οικισμός μετονομάζεται σε Τρόπαια.Τρόπαια (Αρκαδίας) ΦΕΚ 70Α - 29/03/1911: Ο οικισμός προήλθε από τη μετονομασία του οικισμού Βερβίτσα. ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τροπαίων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Τροπαίων. ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Τροπαίων και ορίζεται έδρα του δήμου Τροπαίων. ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τροπαίων και προσαρτάται στο δήμο Γορτυνίας. Σπύρος Γιαννόπουλος, γιατρός και πολιτικός. Νίκος Ευαγγελάτος, δημοσιογράφος και παρουσιαστής ειδήσεων, από την πλευρά της μητέρας του. Αναγνώστης Παπαδόπουλος, πολιτικός και αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Νάντια Καραγιάννη, τραγουδίστρια. Μπάμπης Τσέρτος, μουσικός και τραγουδιστής. Πληροφορίες για τα Τρόπαια Γορτυνίας
Νέρολι

Το έλαιο νέρολι ή άλλως έλαιο νερολί (Neroli oil) ή συνηθέστερα χωρίς το «έλαιο», το νέρολι ή νερολί, είναι αιθέριο έλαιο το οποίο παράγεται από τον ανθό της Νεραντζιάς (Citrus aurantium υποείδος amara ή Bigaradia). Η ευωδία του είναι γλυκιά, μελωμένη και κάπως μεταλλική, με πράσινες και πικάντικες όψεις. Το άνθος πορτοκαλιάς, εξάγεται επίσης από το ίδιο άνθος και τα δύο εκχυλίσματα χρησιμοποιούνται ευρέως στην αρωματοποιΐα. Το άνθος πορτοκαλιάς, μπορεί να περιγραφεί πως μυρίζει πιο γλυκά, πιο ζεστά και πιο λουλουδάτα απ' ό,τι το νέρολι. Η διαφορά μεταξύ του πώς μυρίζουν το νέρολι και τα άνθη πορτοκαλιάς και γιατί αναφέρονται με διαφορετικά ονόματα, είναι το αποτέλεσμα της διαδικασίας εκχύλισης που χρησιμοποιείται ώστε να ληφθεί το έλαιο από τα άνθη. Το νέρολι εκχυλίζεται δι' αποστάξεως μεθ' υδρατμών και τα άνθη πορτοκαλιάς εκχυλίζονται μέσω μιας διαδικασίας enfleurage.

 Τα άνθη συλλέγονται, συνήθως με το χέρι, στα τέλη Απριλίου με αρχές Μαΐου. Το έλαιο εκχυλίζεται μέσω της προσεκτικής απόσταξης του ατμού. Μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα, η Anne Marie Orsini, δούκισσα του Bracciano και πριγκίπισσα της Nerola, Ιταλία, εισήγαγε το αιθέριο έλαιο της νεραντζιάς ως ένα μοντέρνο άρωμα, χρησιμοποιώντας το για τον αρωματισμό των γαντιών καθώς και του μπάνιου της. Έκτοτε, προκειμένου να περιγραφεί αυτό το μύρο, χρησιμοποιείται ο όρος «νέρολι». Το νέρολι έχει ένα αναζωογονητικό και διακριτικό, πικάντικο άρωμα με γλυκές λουλουδένιες νότες. Στην αρωματοποιία, είναι από τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα έλαια ανθέων. Πρόκειται για μη τοξική, μη ερεθιστική, μη ευαισθητοποιητική, μη φωτοτοξική ουσία. Δένει καλά με οποιοδήποτε έλαιο εσπεριδοειδούς, διάφορα λουλουδάτα απόλυτα (absolutes) και τα περισσότερα από τα διαθέσιμα στην αγορά, συνθετικά συστατικά. Το έλαιο νέρολι είναι κλασικό στοιχείο στο σχεδιασμό αρωμάτων και ένα από τα πιο συχνά χρησιμοποιούμενα στη βιομηχανία. Έχει επίσης μια περιορισμένη χρήση σε αρωματικές ύλες. Το έλαιο νέρολι, φέρεται να είναι ένα από τα συστατικά της καλά φυλαγμένης μυστικής συνταγής του αναψυκτικού Coca-Cola. Είναι μια αρωματική ουσία συνταγών κόλα ανοικτής πηγής, αν και μερικές παραλλαγές θεωρούνται ως προαιρετικές, λόγω του υψηλού τους κόστους. Entry in the British Pharmaceutical Codex from 1911
Φωτορύπανση

Φωτορύπανση ή ρύπανση τεχνητού φωτισμού ονομάζεται το φαινόμενο το οποίο σημειώνεται στον ουρανό πάνω από αστικά κέντρα και γενικά τοποθεσίες με πολλά φώτα, κατά το οποίο ο ουρανός είναι πιο φωτεινός από το κανονικό με αποτέλεσμα να υπάρχει μειωμένη αντίθεση μεταξύ των αστέρων και του φόντου του ουρανού. Το φαινόμενο αυτό συνεπάγεται περιορισμένη απόδοση των τηλεσκοπίων και γενικότερα υποβάθμιση των αστρονομικών παρατηρήσεων, καθώς ο τεχνητός φωτισμός αποκρύπτει τα ουράνια σώματα, με εξαίρεση τα φωτεινότερα. Σύμφωνα με ένα γενικότερο ορισμό, φωτορύπανση είναι κάθε υπερβολικός, άστοχα κατευθυνόμενος ή ενοχλητικός τεχνητός φωτισμός. Η φωτορύπανση αποτελεί πάντως ιδιαίτερο πρόβλημα για τους αστρονόμους και είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους σήμερα τα μεγάλα αστεροσκοπεία χτίζονται σε απομονωμένες τοποθεσίες, μακριά από πόλεις και μεγάλους οικισμούς.

 Υπέρμαχοι της εξοικονομήσεως ενέργειας πιστεύουν ότι η φωτορύπανση πρέπει να καταπολεμηθεί με τη μεταβολή των συνηθειών της κοινωνίας έτσι ώστε ο τεχνητός φωτισμός να χρησιμοποιείται πιο αποτελεσματικά, με λιγότερη σπατάλη και περιορισμό της δημιουργίας ανεπιθύμητου ή άσκοπου φωτισμού. Αρκετές οργανώσεις στη βιομηχανία αναγνωρίζουν πλέον τη φωτορύπανση ως σημαντικό ζήτημα. Π.χ. το Ίδρυμα Μηχανικών Φωτισμού στη Μεγάλη Βρετανία παρέχει στα μέλη του πληροφόρηση για τη φωτορύπανση, τα προβλήματα που αυτή δημιουργεί και τρόπους για τη μείωσή της. Επειδή δεν ενοχλούνται όλοι από τις ίδιες πηγές φωτισμού, είναι σύνηθες η «ρύπανση» φωτισμού για κάποιον να είναι επιθυμητή, ενώ για κάποιον άλλο όχι. Τυπικό παράδειγμα είναι η διαφήμιση, όπου ο διαφημιστής επιθυμεί κάποια συγκεκριμένα φώτα να είναι ισχυρά και ορατά από περισσότερες πλευρές, παρότι άλλοι τα βρίσκουν ενοχλητικά. Κάποιες άλλες μορφές φωτορύπανσης είναι πιο αποδεκτές από άλλες. Γενική Αστρονομία, ΕΚΠΑ 1986 Μανιμάνης, Βασίλειος Ν.: «Η ρύπανση τεχνητού φωτισμού στην Αστρονομία», Περισκόπιο της Επιστήμης, τεύχος 166 (Οκτώβριος 1993), σελ. 62 darksky.gr - Ελληνική εκστρατεία για τη φωτορύπανση International Dark-Sky Association (Αγγλικά) Φωτορύπανση από τον Phil harrington (Αγγλικά) www.zdf.de (Γερμανικά) www.vistaverde.de (Γερμανικά)
Nationalencyklopedin

Η Nationalencyklopedin (Πρότυπο:IPA-sv), συντομογραφημένη ως NE, είναι μια ολοκληρωμένη σύγχρονη εγκυκλοπαίδεια στη σουηδική γλώσσα, η οποία ξεκίνησε με ευνοϊκό δάνειο από την κυβέρνηση της Σουηδίας ύψους 17 εκατομμυρίων σουηδικών κορόνων το 1980, το οποίο αποπληρώθηκε μέχρι το Δεκέμβριο του 1990. Η έντυπη εκδοχή αποτελείται από 20 τόμους με 172.000 άρθρα. Η διαδικτυακή έκδοση περιλαμβάνει 260.000 άρθρα (τον Ιούνιο του 2005).

 Το έργο γεννήθηκε το 1980, όταν μια κυβερνητική επιτροπή πρότεινε την έναρξη διαπραγματεύσεων με διάφορους εκδότες. Το στάδιο αυτό ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1985, όταν ο Μπρα Μπέκερ στο Χέγκανες έγινε ο εκδότης υπεύθυνος για το έργο. Οι προδιαγραφές του έργου αφορούσαν ένα σύγχρονο έργο αναφοράς βασισμένο σε ένα επιστημονικό πρότυπο που ενσωματώνει θέματα φύλου και περιβάλλοντος. Οι προπαραγγελίες για το έργο ήταν πρωτοφανείς. Πριν τη δημοσίευση του πρώτου τόμου το Δεκέμβριο του 1989, 54.000 πελάτες είχαν παραγγείλει την εγκυκλοπαίδεια. Ο τελευταίος τόμος κυκλοφόρησε το 1996, με τρεις συμπληρωματικούς τόμους το 2000. Τα παρακάτω είναι επίσης συνδεδεμένα με το εγχείρημα της Nationalencyklopedin: NE:s Ordbok, λεξικό σε τρεις τόμους (1995–1996) NE:s Årsband, συμπληρωματικοί τόμοι που καλύπτουν τρέχοντα γεγονότα και πληροφορίες που αλλάζουν γρήγορα. Διανέμεται ετησίως από το 1997. NE:s Sverigeatlas, άτλαντας της Σουηδίας (1998) NE:s Världsatlas, παγκόσμιος άτλαντας (1998) NE-spelet, παιχνίδι ερωτήσεων με 8.000 ερωτήσεις (1999)Το 1997, η πρώτη ψηφιακή μορφή της εγκυκλοπαίδειας κυκλοφόρησε σε 6 δίσκους CD-ROM (αργότερα και σε DVD) και το 2000 με συνδρομητική υπηρεσία στο διαδίκτυο. Η ηλεκτρονική έκδοση περιέχει το λεξικό καθώς και μια ενημερωμένη έκδοση της αρχικής εγκυκλοπαίδειας. Έχει 356.000 καταχωρήσεις, εκ των οποίων 183.000 είναι εγκυκλοπαιδικά άρθρα. Η υπηρεσία ολοκληρώθηκε με διάφορα χαρακτηριστικά που δεν είναι διαθέσιμα στην έντυπη έκδοση, όπως ένα σουηδοαγγλικό λεξικό. Nordisk familjebok (1876–1957) Σουηδική Βικιπαίδεια Κατάλογος διαδικτυακών εγκυκλοπαιδειών Nationalencyklopedin - Επίσημη ιστοσελίδα (στα σουηδικά) Svenska uppslagsverk - Ολοκληρωμένη βιβλιογραφία του Κρίστοφερ Πσιλάντερ για τις Σουηδικές εγκυκλοπαίδειες
Αντισμήναρχος

Ο Αντισμήναρχος (Ασμχος) είναι Αξιωματικός (OF-4) της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, ανώτερος του επισμηναγού και κατώτερος του σμηνάρχου. Οι αντίστοιχοι βαθμοί στον Ελληνικό Στρατό Ξηράς είναι ο Αντισυνταγματάρχης και στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Λιμενικό Σώμα ο Αντιπλοίαρχος.

 Η λέξη Αντισμήναρχος προέρχεται από το αντι + σμήνος + άρχω (διοικώ). Κατά κανόνα, Αντισμήναρχος είναι ο Υποδιοικητής της Σμηναρχίας, γεγονός που υποδηλώνεται και από τη σύνθεση της λέξης. Στην Πολεμική Αεροπορία αγγλόφωνων χωρών, ο αντίστοιχος βαθμός στις μεν Μεγάλη Βρεταννία, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία, αποδίδεται Wing Commander στις δε ΗΠΑ και Καναδά Lieutenant colonel, δηλ. όπως και ο Αντισυνταγματάρχης του Στρατού Ξηράς. Το διακριτικό του Αντισμηνάρχου στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία είναι τέσσερις γαλάζιες λωρίδες (τρεις φαρδιές και μία λεπτή) που πλαισιώνονται από μαύρες γραμμές και ένας ρόμβος που αποφύεται από την ανώτερη λωρίδα. Αντισυνταγματάρχης Λεξιλογική προέλευση των βαθμών των Ενόπλων Δυνάμεων
Κάριν Μόνσντοτερ

Η Αικατερίνη Μόνσντοτερ, σουηδ.: Κarin Månsdotter, (6 Νοεμβρίου 1550 – 13 Σεπτεμβρίου 1612) ήταν αρχικά ερωμένη του βασιλιά Έρικ ΙΔ΄ της Σουηδίας και στη συνέχεια βασίλισσα για λίγο, ως σύζυγός του.

 Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη από έναν στρατιώτη και αργότερα δεσμοφύλακα ονόματι Μονς (Måns, το επίθετό της είναι πατρωνυμικό, σημαίνει «κόρη του Mονς») και τη σύζυγό του Ίνγκριντ. Η μητέρα της καταγόταν από μία οικογένεια αγροτών στο Ούπλαντ και λέγεται ότι πωλούσε λαχανικά στην πλατεία. Και οι δύο γονείς της πιστεύεται ότι απεβίωσαν περί το 1560. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Έρικ ΙΔ΄ την παρατήρησε για πρώτη φορά να πωλεί ξηρούς καρπούς σε μία πλατεία στη Στοκχόλμη και έμεινε τόσο έκπληκτος από την ομορφιά της, που την πήγε στην Αυλή ως ερωμένη του. Ωστόσο στην πραγματικότητα η Kάριν Μόνσντοτερ το 1564 είχε απασχοληθεί ως υπηρέτρια της Κάθριν, συζύγου του έμπιστου μουσικού της αυλής του βασιλιά Γκερτ Κάντορ, που είχε μία ταβέρνα και έναν ξενώνα στο σπίτι του και πιθανότατα εξυπηρετούσε τους καλεσμένους τους ως σερβιτόρα. Έγινε υπηρέτρια της αδελφής του βασιλιά, της πριγκίπισσας Ελισάβετ, όταν έγινε ερωμένη του βασιλιά το 1565. Η Kάριν Μόνσντοτερ παντρεύτηκε τον Έρικ ΙΔ΄ των Βάσα, βασιλιά της Σουηδίας και είχε τα ακόλουθα παιδιά: Σίγκριντ (1566–1633) (γεννημένη πριν από το γάμο), κυρία των τιμών, παντρεύτηκε δύο φορές με ευγενείς. Γουσταύος της Σουηδίας (1568–1607) (γεννημένος πριν από το γάμο), μισθοφόρος. Χένρικ (1570-1574), απεβ. 4 ετών. Άρνολντ (1572-1573), απεβ. 1 έτους. Η Kάριν Μόνσντοτερ έχει παρασταθεί σε ταινίες και βιβλία. Η ταινία Karin Månsdotter του Alf Sjöberg γυρίστηκε το 1954. Ο Φινλανδός συγγραφέας Mίκα Βαλτάρι έγραψε ένα ιστορικό μυθιστόρημα Catherine (Waltari novel) το 1942 (αρχικά γραμμένο στα φινλανδικά, μεταφράστηκε στα σουηδικά το 1943). Ο αστεροειδής 832 Karin ονομάστηκε προς τιμήν της. Lars-Olof Larsson (στα σουηδικά): Arvet efter Gustav Vasa (The legacy of Gustav Vasa) (2005) Karin Månsdotter at Svenskt kvinnobiografiskt lexikon Kaarina Maununtytär (1550 - 1612)
Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου

Τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου (αγγλ. European Film Awards) είναι τα σημαντικότερα κινηματογραφικά βραβεία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Παρομοίως με τα Όσκαρ για τα βραβεία αποφασίζει μια ακαδημία, η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου, γι' αυτό και πολύ συχνά αποκαλούνται "Ευρωπαϊκά Όσκαρ". Οι βραβεύσεις περιορίζονται στο ευρωπαϊκό σινεμά, με ταινίες, σκηνοθέτες και ηθοποιούς από τη γηραιά ήπειρο. Αν και εξαιρετικά δημοφιλή τα πρώτα χρόνια μετά τη θέσπιση τους το 1988 στα μέσα της δεκαετίας του '90 γνώρισαν μια κάμψη στο ενδιαφέρον του κόσμου για να επανέλθουν και πάλι στο προσκήνιο στις αρχές τις νέας χιλιετίας. Η αρχική τους ονομασία ήταν Βραβεία Felix αλλά σύντομα αλλάχτηκε σε European Film Awards.Οι πόλεις που φιλοξενούν τη διοργάνωση εναλλάσσονται. Φιλοξενούνται κάθε δύο χρόνια στο Βερολίνο, ενώ ενδιάμεσα φιλοξενούνται από κάποια άλλη ευρωπαϊκή πόλη. Βραβεία απονέμονται σε περισσότερες από δέκα κατηγορίες με πιο σημαντικό αυτό της Ταινίας της Χρονιάς.

 1988 - Μικρή ιστορία για ένα φόνο (Δεκάλογος 5) του Κριστόφ Κισλόφσκι 1989 - Τοπίο στην ομίχλη του Θεόδωρου Αγγελόπουλου 1990 - Ανοιχτές πόρτες του Τζιάνι Αμέλιο 1991 - Ριφ-Ραφ του Κεν Λόουτς 1992 - Ο κλέφτης των παιδιών του Τζιάνι Αμέλιο 1993 - Ούργκα - Η γη του έρωτα του Νικήτα Μιχαλκόφ 1994 - Lamerica του Τζιάνι Αμέλιο 1995 - Γη και ελευθερία του Κεν Λόουτς 1996 - Δαμάζοντας τα κύματα του Λαρς Φον Τρίερ 1997 - Άντρες με τα όλα τους του Πίτερ Κατανέο 1998 - Η ωή είναι ωραία του Ρομπέρτο Μπενίνι 1999 - Όλα για τη μητέρα μου του Πέδρο Αλμοδόβαρ 2000 - Χορεύοντας στο σκοτάδι του Λαρς Φον Τρίερ 2001 - Αμελί του Ζαν-Πιέρ Ζενέ 2002 - Μίλα της του Πέδρο Αλμοδόβαρ 2003 - Good Bye Lenin! του Βόλφγκανγκ Μπέκερ 2004 - Μαζί ποτέ του Φατίχ Ακίν 2005 - Κρυμμένος του Μίχαελ Χάνεκε 2006 - Οι ζωές των άλλων του Φλόριαν Χένκελ φον Ντόνερσμαρκ 2007 - 4 μήνες, 3 εβδομάδες και 2 μέρες του Κριστιάν Μουντζίου 2008 - Γόμορρα του Ματέο Γκαρρόνε 2009 - Η λευκή κορδέλα του Μίχαελ Χάνεκε 2010 - Αόρατος συγγραφέας του Ρόμαν Πολάνσκι 2011 - Melancholia του Λαρς Φον Τρίερ 2012 - Αγάπη του Μίχαελ Χάνεκε 2013 - Η τέλεια ομορφιά του Πάολο Σορεντίνο 2014 - Ida του Πάβελ Παβλικόφσκι 2015 - Νιότη του Πάολο Σορεντίνο 2016 - Τόνι Έρντμαν της Μάρεν Άντε 2017 - Το tετράγωνο του Ρούμπεν Έστλουντ 2018 - Ψυχρός πόλεμος του Πάβελ Παβλικόφσκι 2019 - Η ευνοούμενη του Γιώργου Λάνθιμου 2020 - Άσπρο πάτο του Τόμας Βίντερμπεργκ 2021 - Κβο Βάντις, Άιντα; της Γιασμίλα Ζμπάνιτς 2022 - Το τρίγωνο της θλίψης του Ρούμπεν Έστλουντ Επίσημη ιστοσελίδα
Σησαμία Σερρών

Η Σησαμία ή Σησαμιά είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 35 μέτρα. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2021 είναι 330 κάτοικοι, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ήταν 329 κάτοικοι.

 Η Σησαμία βρίσκεται προς τα δυτικά όρια με τις Περιφερειακές Ενότητες Κιλκίς και Θεσσαλονίκης, δίπλα και νότια του ποταμού Στρυμόνα. Είναι κτισμένη στον κάμπο των Σερρών, ανάμεσα στα χωριά Δημητρίτσι (Β.), Αγία Παρασκευή (Ν.-ΝΑ.), Νικόκλεια (Ν.) και Βέργη (Δ.). Απέχει 9,5 χλμ. ΒΔ. της Νιγρίτας και 20,5 χλμ. ΝΔ. των Σερρών. Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920, μετά την απελευθέρωση, στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 ως Αβδαμάλ να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το όνομα Αβδαμάλ το πήρε από τις λέξεις Αβντί και Μάλ που σημαίνει στα Τούρκικα "περιουσία του Αβντί". Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Σησαμία επειδή καλλιεργούσαν στην περιοχή σουσάμι ή αλλιώς σησάμι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Σησαμίας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βισαλτίας του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 330 κατοίκους.Η εκκλησία των Δώδεκα Αποστόλων που βρίσκεται νοτιοδυτικά γιορτάζει κάθε χρόνο στις 30 Ιουνίου.
Δημήτριος Αναγνωστόπουλος

Ο Δημήτριος Αναγνωστόπουλος, μέχρι το 1996 Δημήτριος Αγνός (γενν. 11 Ιουνίου 1970) είναι Έλληνας σκακιστής. Μέχρι το 1996 εκπροσωπούσε την Αγγλίαν, και κατά το ίδιο έτος απέσπασε και τον ανώτατο τίτλο του Γκρανμαίτρ.

 Το 1987 (στο Σαν Χουάν) και το 1988 (στην Αγκουαδίγια), κέρδισε δύο φορές ασημένια μετάλλια στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων, στην κατηγορία κάτω των 18 ετών, ενώ το 1990 μοιράστηκε την 4η θέση (μαζί με τον μετέπειτα παγκόσμιο πρωταθλητή Βεσελίν Τοπάλοφ) στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων, στην κατηγορία κάτω των 20 ετών στο Άρνεμ. Το 1994 κέρδισε το ανοικτό τουρνουά στη Μπέργα και το 1997 στα Άνω Λιόσια. Μετά την αλλαγή της υπηκοότητας εξαρτιόταν από τους κορυφαίους Έλληνες σκακιστές. Το 1996 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ελληνικό ατομικό πρωτάθλημα σκακιού ανδρών, ενώ την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα στη σκακιστική Ολυμπιάδα στο Ερεβάν και την επόμενη χρονιά έπαιξε στο ευρωπαϊκό ομαδικό πρωτάθλημα στην Πούλα. Το 2001, μοιράστηκε την 4η θέση στο Λονδίνο. Την υψηλότερη κατάταξη στην καριέρα του πέτυχε την 1η Ιουλίου 1996, με 2515 βαθμούς, ήταν τότε 4ος (πίσω από τον Βασίλειο Κοτρωνιά, τον Ιωάνη Νικολαΐδη και τον Ιγκόρ Μιλαντίνοβιτς) μεταξύ των Ελλήνων σκακιστών. Από το 2003, παίζει πολύ σπάνια σε τουρνουά που διοργανώνονται από τη Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία.
Περιφέρεια Κιντάλ

Η Περιφέρεια Κιντάλ (γαλλικά: Région de Kidal , αραβικά: منطقة كيدال) είναι μια Περιφέρεια του Μαλί. Έχει έκταση 151.430 τ.χλμ. και πληθυσμό 67.638 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι το Κιντάλ.

 Η Περιφέρεια Κιντάλ βρίσκεται ανατολικά του Μαλί. Συνορεύει στα νότια με την Περιφέρεια Γκαό, στα δυτικά με την Περιφέρεια Τομπουκτού και στα βόρεια με την Αλγερία. Έχει έκταση 151.430 τ.χλμ.. Η Περιφέρεια Κιντάλ έχει 67.638 κατοίκους (2009) (δηλαδή περίπου το 0,5 % του συνολικού πληθυσμού του Μαλί). Έχει πυκνότητα 2,2 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι η Κιντάλ με πληθυσμό 25.617 κατοίκων. Αμπεϊμπαρά Ανεφίφ Αντζελόκ (Αγκελόκ) Εσσούκ Ινταντζεντίτ Κιντάλ Μπογκασσά Τεσσαλίτ Τιμταγκέν Τιν Εσσακό Τινζαουατέν Η Περιφέρεια Γκαό διαιρείται σε 4 επαρχίες: Το 1991 το βόρειο κομμάτι της Περιφέρειας Γκαό χωρίστηκε και έγινε η σημερινή Περιφέρεια Κιντάλ. Από τον Απρίλιο του 2012 είναι τμήμα του μη αναγνωρισμένου κράτους του Αζαγουάντ. Περιφέρειες του Μαλί
Μπορσαλίνο και Σία

Το Μπορσαλίνο και Σία (γαλλικά: Borsalino & Co‎) είναι αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής 1974, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζακ Ντερέ. Πρωταγωνιστούν ο Αλέν Ντελόν και ο Ρικάρντο Κουτσιόλα. Η ταινία είναι το σικουέλ του Μπορσαλίνο του 1970, χωρίς όμως την συμμετοχή του Ζαν Πολ Μπελμοντό για ευνόητους λόγους.

 Ο Ροκ Σιφρεντί ένας εξέχων γκάνγκστερ του 1930 στη Μασσαλία, μαθαίνει ότι η δολοφονία του συνεργάτη του και στενού του φίλου Φρανσουά Καπελά, διατάχθηκε από έναν νέο γκάνγκστερ στην πόλη, ονόματι Βολπόνε. Για εκδίκηση, ο Σιφρεντί σκοτώνει τον δίδυμο αδελφό του Βολπόνε ριχνόντας τον από ένα κινούμενο τρένο. Ένας πόλεμος συμμοριών θα ξεκίνησει, όπου άνδρες του Βολπόνε για να κερδίσουν θα συλλάβουν τον Σιφρεντί και αφού τον ταπεινώσουν μπροστά στην συμμορία του θα τον μετατρέψουν στη συνέχεια σε ένα αλκοολικό θύμα, όπου θα τον κλείσουν σε ψυχιατρικό νοσοκομείο. Επίσης την ερωμένη του Σιφρεντί, την Λόλα θα την ρίξουν σε έναν οίκο ανοχής. Ένα μέλος όμως της συμμορίας του Σιφρεντί, ο Φερνάντ θα αποδειχθεί ο σωτήρας για τον Σιφρεντί, αφού θα καταφέρει να τον εντοπίσει και στη συνέχεια θα τον βοηθήσει να δραπετεύσει από το ψυχιατρείο, φυγαδευόντας τον με μια βάρκα στη Ιταλία. Τρία χρόνια μετά ο Σιφρεντί αφού καταφέρει να σταθεί πάλι στα πόδια του και μαζέψει κάποια χρήματα θα επιστρέψει πίσω στη Μασσαλία με τον Φερνάντ, και αφού ελευθερώσει την Λόλα από τον οίκο ανοχής θα ετοιμαστεί για την τελική μάχη εναντίον του Βολπόνε, ο οποίος εν τω μεταξύ έχει γίνει ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης του υπόκοσμου. Αλέν Ντελόν — Ροκ Σιφρεντί Ρικάρντο Κουτσιόλα — Βολπόνε Καθρίν Ροβέλ — Λόλα Λιονέλ Βιτράν — Φερνάντ Μιρέιγ Νταρκ — Πόρνη Μπορσαλίνο και Σία στην IMDb
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης ανδρών Handball Premier 2015-2016

Το πρωτάθλημα Handball Premier 2015-2016 για την περίοδο 2015–16 ήταν το 37ο στην ιστορία του θεσμού, και το 1ο με την ονομασία Handball Premier. Διεξήχθη από την Ο.Χ.Ε. με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Φίλιππος Βέροιας για 9η φορά στην ιστορία του. Στην Α2 Εθνική υποβιβάστηκαν Αρχέλαος Κατερίνης και η ΧΑΝΘ.

 Στη δεύτερη φάση του πρωταθλήματος μετείχαν οι έξι πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου, μεταφέροντας τους μισούς βαθμούς που είχαν κερδίσει. Μετά από πέντε αγωνιστικές η βαθμολογία ήταν η εξής: Στον τελικό του πρωταθλήματος μετείχαν ο Διομήδης Άργους και ο Φίλιππος Βέροιας. Στη φάση των play out μετείχαν οι πέντε τελευταίες ομάδες της κανονικής περιόδου (δεν συμμετείχε ο Αρχέλαος Κατερίνης ο οποίος αποσύρθηκε και υποβιβάστηκε απευθείας), μεταφέροντας τους μισούς βαθμούς που είχαν κερδίσει. Μετά από πέντε αγωνιστικές η βαθμολογία ήταν η εξής: Μετά την ολοκλήρωση της φάσης των play out, τον Αρχέλαο Κατερίνης ακολούθησε στην Α2 Εθνική, η ΧΑΝΘ. Νικητής του τελικού και πρωταθλητής, αναδείχθηκε ο Φίλιππος Βέροιας κερδίζοντας τον Διομήδη Άργους με 1–2 στις νικές, έχοντας μάλιστα μειονέκτημα έδρας.
Δυτικοί Πολάνοι

Οι Δυτικοί Πολάνοι (επίσης γνωστοί ως Πολάνοι, πολωνικά: Polanie, προερχόμενοι από τον παλαιό σλαβικό polje, δηλ. «χωράφι» ή «πεδιάδα») ήταν μια δυτική σλαβική και λεχιτική φυλή, οι οποίοι κατοικούσαν στη λεκάνη του ποταμού Βάρτα στη σύγχρονης περιοχής της Μείζονος Πολωνίας, ξεκινώντας από τον 6ο αιώνα. Ήταν μια από τις κύριες φυλές της Κεντρικής Ευρώπης και είχαν στενή σχέση με τους Βιστούλους, τους Μασοβιανούς, τους Τσέχους και τους Σλοβάκους.

 Τον 9ο αιώνα, οι Πολάνοι ένωσαν πολλές ομάδες των Δυτικών Σλάβων (Λεχιτών) στα βόρεια της Μεγάλης Μοραβίας. Η ένωση με επικεφαλής τη δυναστεία των Πιάστ εξελίχθηκε στο Βασίλειο της Πολωνίας, του οποίου το όνομα προέρχεται από αυτό των Πολάνων.Οι πρώιμοι Πολάνοι ηγέτες που αναφέρονται κατά όνομα είναι οι θρυλικές φιγούρες του Πιάστ του Τροχοποιού και του Πόπιελ (8ος-9ος αιώνας). Ο πρώτος ιστορικός ηγέτης ήταν ο Μιέσκο Α΄ (960–992), ο οποίος διεύρυνε την περιοχή που αργότερα ονόμασε Πολωνία, ενσωματώνοντας τη Μασοβία και κατακτώντας τη Σιλεσία και τα εδάφη των Βιστούλων της Ελάσσονος Πολωνίας.Το έγγραφο Dagome iudex αναφέρεται στην Πολωνία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μιέσκο Α΄ ως Τσίβιτας Σκινέσγκε (Civitas Schinesghe, το κράτος Γκνιέζνο). Το έγγραφο περιγράφει τη χώρα ότι εκτείνεται μεταξύ του Όντερ και του Ρως και μεταξύ της Ελάσσονος Πολωνίας («Craccoa»/«Alemure») και της Βαλτικής Θάλασσας. Για περισσότερες πληροφορίες, δείτε Πολωνία στον Πρώιμο Μεσαίωνα και Ιστορία της Πολωνίας κατά τη διάρκεια του Οίκου των Πιάστ. Αρχαιολογικά ευρήματα αποκάλυψαν τέσσερα μεγάλα οχυρά ή γκορντ (πολωνικά: gród) στο κράτος των πρώιμων Πολάνων: Γκιέτς - ο τόπος από τον οποίο οι Πιάστ κέρδισαν τον έλεγχο σε άλλες ομάδες Πολάνων. Πόζναν - το μεγαλύτερο και πιθανώς το κύριο προπύργιο τους κράτους. Γκνιέζνο - πιθανώς το θρησκευτικό κέντρο του κράτους, αν και τα αρχαιολογικά ευρήματα που αποδεικνύουν αυτό δεν έχουν ανασκαφεί μέχρι στιγμής. Όστρουφ Λεντνίτσκι - μικρότερο προπύργιο στα μισά του δρόμου μεταξύ Πόζναν και Γκνιέζνο.Οι Δυτικοί Πολάνοι αναφέρθηκαν για πρώτη φορά γύρω στο 1000 μ.Χ. μετά τους Ανατολικούς Πολάνους, μια παρόμοια ομώνυμη αλλά άσχετη ανατολική σλαβική φυλή που έζησε κοντά στο σύγχρονο Κίεβο, όπου τεκμηριώθηκε τελευταία το 944 μ.Χ.. Πολωνικές φυλές Δυτικοί Σλάβοι
Ψυχοπαιδαγωγική

Η Ψυχοπαιδαγωγική είναι συνδυασμός των δύο κύριων κλάδων σπουδών, της παιδαγωγικής και της ψυχολογίας. Μερικοί από τους πιο σημαντικούς συγγραφείς σε αυτό το πεδίο είναι οι Ζαν Πιαζέ, Ντέιβιντ Όσουμπελ, Τζερόμ Μπρούνερ και Λεβ Βιγκότσκι. Σημαντικές παρεμβάσεις έγιναν επίσης από την Μέρι Ουόρνοκ.

 Αναπτυξιακή ψυχολογία Εκπαιδευτική ψυχολογία Θεωρία μάθησης (εκπαίδευση) Associação Brasileira de Psicopedagogia Espacio Psicopedagógico de Buenos Aires (Ισπανικά) Centro Latinoamericano de Psicopedagogía (Ισπανικά) https://web.archive.org/web/20110203052216/http://us.macmillan.com/psychopedagogy Psychopedagogy Degree (Αγγλικά) Polskie Towarzystwo Psychopedagogiczne (Polish Society Psychopedagogical) Αρχειοθετήθηκε 2020-11-01 στο Wayback Machine. (Πολωνικά)
Ρύπανση

Ρύπανση (pollution) είναι η επιβάρυνση του περιβάλλοντος με κάθε παράγοντα ('ρύπο) που έχει βλαπτικές επιδράσεις στους οργανισμούς και στην φύση. Στους ρύπους ανήκουν συγκεκριμένες χημικές ουσίες και διάφορες μορφές ενέργειας όπως η θερμότητα, ο ήχος και οι ακτινοβολίες. Σύμφωνα με την Οδηγία 96/61/ΕΚ: "Ρύπανση" είναι η άμεση ή έμμεση εισαγωγή, στην ατμόσφαιρα, το νερό ή το έδαφος, ως αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας, ουσιών, κραδασμών, θερμότητας ή θορύβου που ενδέχεται να θίξουν την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, να υποβαθμίσουν υλικά αγαθά, να παραβλάψουν ή να εμποδίσουν τη ψυχαγωγική λειτουργία, καθώς και τις άλλες νόμιμες χρήσεις του περιβάλλοντος.

 Οι μορφές ρύπανσης εξαρτώνται από το τμήμα του περιβάλλοντος που επηρεάζεται όσο και από τη μορφή των ρύπων. Μορφές ρύπανσης είναι οι εξής: Θαλάσσια ρύπανση Ατμοσφαιρική ρύπανση Ρύπανση εδαφών Ρύπανση των υδάτων Ηχητική ρύπανση G. Tyler Miller, (Μεταφρασμένο) (2004). Περιβαλλοντικές επιστήμες. Εκδόσεις ΙΩΝ. ISBN 960-411-517-0 Γιώργος Βαβίζος, Αριστείδης Μερτζάνης, (2003). Μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Εκδόσεις ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ. ISBN 978-960-753-003-5 Θ. Κουϊμτζής, Κ. Φυτιάνος, Κ. Σαμαρά - Κωνσταντίνου, Δ. Βουτσά, (2004). Έλεγχος ρύπανσης περιβάλλοντος. Εκδόσεις University Studio Press. ISBN 978-960-121-350-7 Φυτιάνος Κωνσταντίνος, (Β' Έκδοση, 1996). Η Ρύπανση των Θαλασσών. Εκδόσεις University Studio Press. ISBN 978-960-122-321-6Φυτιάνος Κωνσταντίνος Κ., Σαμαρά - Κωνσταντίνου Κωνσταντινή, (2009). Χημεία Περιβάλλοντος. Εκδόσεις University Studio Press. ISBN 978-960-121-808-3 Εγκυκλοπαίδεια του Περιβάλλοντος για νέους: Ρύπανση. National Geographic (Τόμος 5). ΣΕΛΕΝΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. (© 2013 για την ελληνική γλώσσα).
Κινητός τοίχος

Οι κινητοί ηχομονωτικοί τοίχοι χρησιμοποιούνται για την εύκολη και γρήγορη διαμόρφωση εσωτερικών χώρων, για να εξυπηρετήσουν διάφορες λειτουργικές ανάγκες όπως αυτές ξενοδοχείων, συνεδριακών κέντρων, γραφείων meeting, κ.λπ.

 Η κατασκευή τους αποτελείται από μεταλλικό σκελετό, στο οποίο στερεώνονται ή αναρτώνται μοριοσανίδες πάχους 16-19 χλστ. εκατέρωθεν, ενώ στο σόκορό τους υπάρχουν προφίλ αλουμινίου ή PVC, ανάλογα με την απαίτηση. Το συνολικό πάχος κυμαινεται από ~8-15 εκατοστά, ενώ το πλάτος των στοιχείων (πάνελ) είναι από 60-120 εκ. Τα πανέλλα τοποθετούνται στη σειρά, ενώ τα ειδικά διαμορφωμένα προφίλ εξασφαλίζουν την σε βάθος διείσδυση του ενός στοιχείου μέσα στο άλλο και ελαστικά πτερύγια εξασφαλίζουν την στεγανότητα της σύνδεσης. Η τελική τους επιφάνεια μπορεί να είναι από διάφορα υλικά, όπως ενδεικτικά μελαμίνη, επικολλητά τύπου φορμάικας, καπλαμά, έχουν επίπεδη μορφή και όταν κλείνουν δημιουργούν μια ενιαία επιφάνεια, όμοια με μιας τοιχοποιίας. Οι Κινητοί Τοίχοι αναρτώνται από μεταλλικούς ή αλουμινένιους οδηγούς εγκατεστημένους στην οροφή του χώρου και κινούνται κατά τους άξονες των οδηγών, μέσω ειδικών ένσφαιρων ράουλων. Η κίνησή τους γίνεται χειροκίνητα, με απλή ώθηση ή/και στροφή στα προκαθορισμένα σημεία ώστε είναι δυνατή η κίνησή τους πρός και από το σημείο αποθήκευσης. Στους ηλεκτροκίνητους κινητούς τοίχους η κίνηση προς και από τη θέση αποθήκευσης μπορεί να γίνει αυτόματα με τον χειρισμό ενός διακόπτη. Έχουν συνήθως ηχομονωτικές ιδιότητες. Η ηχομονωτική ικανότητα των κινητών τοίχων κυμαίνεται από περίπου 40 dB έως 60 dB αναλόγως των απαιτήσεων του χρήστη. Η ηχομόνωση επιτυγχάνεται με την χρήση διαφόρων ηχομονωτικών υλικών που τοποθετούνται στο εσωτερικό της κατασκευής και με τη χρήση κινητών σφραγιστικών πελμάτων στα άνω και κάτω άκρα των πανέλλων, τα οποία σφραγίζουν τα διάκενα και προσδίδουν ακουστική στεγανότητα και μηχανική σταθερότητα στην κατασκευή. Τα πέλματα αυτά ενεργοποιούνται μέσω μηχανικών διατάξεων (χειροκίνητων ή ηλεκτροκίνητων) που βρίσκονται στο εσωτερικό των πανέλλων. Οι κινητοί τοίχοι μπορούν να έχουν πόρτες, διευκολύνοντας την διέλευση από τον ένα χώρο στον άλλο, με ειδικές πετούγιες σε εσοχή για να μην ενοχλούν στην αποθήκευσή τους, ενώ το μανδάλωμα γίνεται στο αμέσως επόμενο στοιχείο (panel). Οι κινητοί τοίχοι μπορούν να δημιουργούν γωνίες, συνήθως των 90 ή 135 μοιρών ή ακόμη και να συνδέονται μεταξύ τους σε σχήμα "Τ", "Υ" ή "+", ενώ ανάλογα την ακτίνα καμπυλότητας μπορούν να ακολουθήσουν και κυκλική τροχιά. Το τελικό κλείσιμο του χωρίσματος γίνεται με τη βοήθεια του τελευταίου (συνήθως) πανέλου που είναι τηλεσκοπικό κατά την οριζόντια έννοια. Η αποθήκευση των στοιχείων (πάνελ) μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, ανάλογα την διαμόρφωση του χώρου και κατά περίπτωση. Εφαρμογές: Αίθουσες εκδηλώσεων ξενοδοχείων, συνεδριακά κέντρα, κτίρια εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, κτίρια γραφείων, εργοστάσια, παιδικοί σταθμοί, υπηρεσίες δημοσίου, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, θέατρα κ.α. Ακουστική χώρων
Περί της Αικατερίνης των Μεδίκων

Περί της Αικατερίνης των Μεδίκων (γαλλικός τίτλος:Sur Catherine de Médicis) είναι ιστορικό μυθιστόρημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ. Αποτελείται από τρία διηγήματα που εκδόθηκαν αυτόνομα μεταξύ 1830 και 1841 και μια μακρά εισαγωγή που γράφτηκε το 1842 όταν ο συγγραφέας ένωσε αυτά τα έργα υπό τον ενιαίο τίτλο Επεξηγήσεις για την Αικατερίνη των Μεδίκων που το 1846 αντικαταστάθηκε από τον σημερινό τίτλο. Εντάσσεται στις Φιλοσοφικές μελέτες της Ανθρώπινης κωμωδίας.Το έργο, που συγκεντρώνει στοιχεία ιστορίας, πολιτικής και θρησκευτικής φιλοσοφίας, είναι μια απολογία της δράσης της Αικατερίνης των Μεδίκων και αναλαμβάνει την υπεράσπιση της μοναρχίας και του καθολικισμού.

 Στην εισαγωγή, ο Μπαλζάκ προσπαθεί αποκαταστήσει τη μνήμη της Αικατερίνης των Μεδίκων, προτρέποντας τον αναγνώστη να αναθεωρήσει την άποψή του για μια βασίλισσα που θεωρείται αιμοδιψής, η οποία ωστόσο αντιμετώπισε σκληρά διλήμματα. Παραθέτει μια ανασκόπηση των ιστορικών γεγονότων, δίνοντας τα απαραίτητα στοιχεία για να γίνουν κατανοητές οι σχέσεις ανάμεσα στα πρόσωπα της γαλλικής βασιλικής αυλής από τον Φραγκίσκο Α΄ έως τον Ερρίκο Δ' .Το πρώτο διήγημα, Ο Καλβινιστής μάρτυρας, που δημοσιεύτηκε το 1841, διαδραματίζεται στο τέλος της βραχύβιας βασιλείας του Φραγκίσκου Β' και αναφέρεται στη δύσκολη θέση της βασίλισσας, καθώς η εξουσία της Αντιβασιλείας βρίσκεται στα χέρια του καρδινάλιου της Λωρραίνης και του δούκα Ερρίκου του Γκιζ, θείων της Μαρίας Στιούαρτ. Στην πλοκή περιλαμβάνεται ένας φανταστικός χαρακτήρας: ο Κριστόφ Λεκαμύς, γιος του βυρσοδέψη της Αικατερίνης, ένας Καλβινιστής αφοσιωμένος στις συνωμοσίες της βασίλισσας, που αντιμετωπίζει τρομερά βασανιστήρια και δεν ομολογεί για να μην την εκθέσει. Το δεύτερο διήγημα, Η εμπιστοσύνη των Ρουτζιέρι, που δημοσιεύτηκε το 1836, διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου Θ΄. Το κείμενο έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας φιλοσοφικής ιστορίας: στο επίκεντρο βρίσκεται η αλχημεία και η Αικατερίνη είναι δευτερεύων χαρακτήρας. Αναφέρεται επίσης στο ειδύλλιο του Καρόλου Θ΄ με τη Μαρί Τουσέ, λίγο καιρό μετά τη σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου. Το τρίτο διήγημα με τίτλο Τα δυο όνειρα, που δημοσιεύτηκε το 1830, διαδραματίζεται το 1786, την παραμονή της Γαλλικής Επανάστασης και είναι μια μορφή φανταστικής αφήγησης. Κατά τη διάρκεια ενός δείπνου, δύο καλεσμένοι, ο ένας δικηγόρος κι ο άλλος γιατρός (Ροβεσπιέρος και Μαρά) διηγούνται τα όνειρά τους και ο Ροβεσπιέρος διηγείται ότι είδε την Αικατερίνη των Μεδίκων σε ένα όνειρο να υμνεί τις εξαγνιστικές σφαγές. Τα τέσσερα μέρη συγκεντρώθηκαν σε ένα βιβλίο στη δεύτερη έκδοση της Ανθρώπινης κωμωδίας το 1846.
Κλύσμα (λιμάνι)

Το Κλύσμα ήταν ελληνιστικό και ρωμαϊκό λιμάνι της Αιγύπτου στην βόρεια πλευρά του τότε αναφερόμενου ως Ηρωωπολίτη κόλπου (του σημερινού κόλπου του Σουέζ), πολύ κοντά στο σημερινό Σουέζ, Το Κλύσμα ήταν λιμάνι το οποίο είχε συναλλαγές με την Ινδία.

 Οι πρώτες γραπτές αναφορές στο Κλύσμα έγιναν από τον Λουκιανό, στις αρχές του 2ου αιώνα και από τον Πτολεμαίο στα μέσα του 2ου αιώνα, ενώ οι ανασκαφές δείχνουν την ύπαρξη της πόλης ήδη από την πρώιμη Ελληνιστική περίοδο. Με βάση τα στοιχεία των ανασκαφών, ο Μπρουγιέρ (Bernard Bruyère) έχει προτείνει την ιδέα ότι το Κλύσμα ιδρύθηκε από τον Πτολεμαίο Β΄ τον Φιλάδελφο. Προς το τέλος του 4ου αιώνα το Κλύσμα αναφέρεται από τον Πέτρο τον Διάκονο, ως το μοναδικό λιμάνι σε Ρωμαϊκό έδαφος για εμπόριο με την Ινδία. Θεωρείται ότι από τον 6ο αιώνα το Κλύσμα είχε πιθανώς παρακμάσει, παρόλο που ακόμη αναφερόταν ως σταθμός εμπορίας με την Ινδία. Το Κλύσμα βρισκόταν στην βόρεια πλευρά του Ηρωωπολίτη κόλπου και ήταν μια από τις τουλάχιστον τρεις πόλεις της περιοχής, οι οποίες αναφέρονται από πηγές της εποχής ως: «Αρσινόη, Κλεοπατρίς και Κλύσμα», ενώ σε κάποιες νεώτερες πηγές, θεωρείται ότι η Αρσινόη ταυτιζόταν με το Κλύσμα. Μετά τη Ρωμαϊκή περίοδο, το όνομα του Κλύσματος επέζησε της μετονομασίας της πόλης στα Αραβικά: Αλ-Κουλζούμ (Al -Kulzum), για την οποία υπάρχουν πολλές αναφορές από τον 9o-10ο αιώνα και η οποία έδωσε και το όνομά της στην παλαιότερη Αραβική ονομασία του Κόλπου του Σουέζ: Μπαχρ αλ-Κουλζούμ (Bahr Al-Qulzum). Το Κουλζούμ συνέχισε να υπάρχει μέχρι τα νεώτερα χρόνια, ως χωριό, βορείως και πολύ κοντά στην πόλη του Σουέζ. Το Κλύσμα είναι επίσης γνωστό από τον Άγιο Αθανάσιο τον εν Κλύσματι, Αιγύπτιο Άγιο του 3ου αιώνα, αναφερόμενο και στο Κοπτικό συναξάριο, αναφερόμενο στην Ελλάδα ως «Άγιος Αθανάσιος ο Ρωμαίος Συγκλητικός, ο εν Κλύσματι», καθώς και από τον Άγιο Ευγένιο του Κλύσματος, μοναχό που ίδρυσε μοναστήρι στην Μεσοποταμία. Ο Bochart θεωρεί ότι το Κλύσμα συμμετείχε με επίσκοπό του στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας. Στην Καθολική εκκλησία έχει διατηρηθεί μέχρι σήμερα, ο τίτλος του Επισκόπου Κλύσματος (ως τιτουλάριου - τιμητικής επισκοπής).
Σπήλαιο

Ως σπήλαιο ορίζεται οποιαδήποτε φυσική κοιλότητα στο εσωτερικό της γης, στην οποία μπορεί να έχει πρόσβαση ο άνθρωπος. Σε αντίθετη περίπτωση, κατά την οποία δεν υπάρχει πρόσβαση για τον άνθρωπο, γίνεται λόγος για έγκοιλο.

 Η διαδικασία δημιουργίας των σπηλαίων είναι καθαρά γεωλογική - χημική. Η συνηθέστερη διαδικασία δημιουργίας σπηλαίου είναι η εξής: Η διείσδυση του νερού της βροχής στις σχισμές των ασβεστολιθικών πετρωμάτων τα διαλύει πολύ αργά, δημιουργώντας σταδιακά ολοένα και μεγαλύτερες κοιλότητες στο εσωτερικό τους. Μέσα στα σπήλαια συναντούμε διάκοσμο από ασβεστολιθικές αποθέσεις. Το νερό που διαλύει τα ασβεστολιθικά πετρώματα και δημιουργεί το σπήλαιο γίνεται πλούσιο σε ανθρακικό ασβέστιο, το οποίο και εναποθέτει βαθμηδόν στα σημεία όπου υπάρχει σταγονορροή. Έτσι, στην οροφή του σπηλαίου δημιουργούνται οι σταλακτίτες και στο έδαφος οι σταλαγμίτες. Πλήθος άλλων εξειδικευμένων μορφών δημιουργούνται από την ίδια διαδικασία, δίνοντας πολύπλοκα και πολύ όμορφα συμπλέγματα. Στα σπήλαια υπάρχει και ζωή. Πέρα από τη ζώνη της εισόδου όπου βρίσκουν καταφύγιο διάφορα ζώα (απλοί επισκέπτες - τρωγλόξενα είδη), πιο μέσα στο σπήλαιο συναντούμε τα τρωγλόφιλα είδη, που κατοικούν στο σπήλαιο αλλά τρέφονται έξω από αυτό (π.χ. νυχτερίδες) και τα τρωγλόβια, που ζουν και ολοκληρώνουν ολόκληρο τον κύκλο της ζωής τους μέσα στο σπήλαιο, χωρίς να βγαίνουν ποτέ έξω. Τα σπήλαια προστατεύονται ως γεωλογικοί σχηματισμοί αλλά και ως αρχαιολογικοί χώροι (εφόσον έχουν αρχαιότητες) από το Υπουργείο Πολιτισμού και τις αρμόδιες Εφορείες Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Βορείου και Νοτίου Ελλάδος κατά περίπτωση. Τα σπήλαια εντάσσονται στους γεώτοπους, σύμφωνα με την τυποποίηση που έχει υιοθετηθεί από την IUGS (International Union of Geological Sciences). Στην Ελλάδα υπάρχουν πάρα πολλά σπήλαια, με αρκετά από αυτά να είναι τουριστικά αξιοποιημένα και επισκέψιμα από το ευρύ κοινό. Όλα τα υπόλοιπα είναι προσβάσιμα από ειδικούς σπηλαιολόγους, μετά από σχετική προετοιμασία και εξάσκηση και πάντα λαμβάνοντας συγκεκριμένα μέτρα ασφαλείας και τηρώντας ειδικούς κανόνες. Τα σπήλαια θεωρούνται σημαντικό κομμάτι του περιβάλλοντος και έχουν άμεση σχέση με την ποιότητα ζωής, καθώς τις περισσότερες φορές σχετίζονται με το υπόγειο νερό που αντλείται με τις γεωτρήσεις για ύδρευση και για άρδευση. Υπάρχει άμεση ανάγκη εξειδικευμένου πλαισίου προστασίας των γεωτόπων, συμπεριλαμβανομένων των σπηλαίων, το οποίο θα περιγράφει διεξοδικά τους κινδύνους καταστροφής, θα ορίζει τις επιτρεπόμενες επεμβάσεις και θα θεσπίζει συγκεκριμένα μέτρα προστασίας. Ελληνική σπηλαιολογική Εταιρία Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος Σπηλαιολογικός Ελληνικός Εξερευνητικός Όμιλος Σπηλαιολογία Θεσσαλονίκης ΠΡΩΤΕΑΣ
Μισέλ Σερ

Ο Μισέλ Σερ (Michel Serres, 1 Σεπτεμβρίου 1930 – 1 Ιουνίου 2019) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, θεωρητικός και συγγραφέας. Τα βιβλία του είναι χαρακτηριστικά για το γεγονός ότι παρόλο που ασχολούνται με θέματα όπως ο θάνατος, οι άγγελοι και ο χρόνος, τα παρουσιάζουν με την μορφή πεζογραφίας. Είναι επίσης χαρακτηριστικά για το γεγονός ότι ο ίδιος ο Σερ μετέφραζε τα έργα του με τον μοναδικό του λογοτεχνικό τρόπο.

 Γεννήθηκε το 1930 στην Αζέν και ο πατέρας του ήταν οδηγός φορτηγού. Το 1949 εισήχθη στην Ναυτική Ακαδημία της Γαλλίας, στην École Navale, και το 1952 εισήχθη στην École Normale Supérieure στο Παρίσι, από όπου αποφοίτησε με πτυχίο φιλοσοφίας το 1955. Στην αρχή εργάστηκε ως αξιωματικός του ναυτικού προτού λάβει το διδακτορικό του το 1968 και ξεκινήσει την ακαδημαϊκή του καριέρα στο Παρίσι. Ως παιδι, ο Σερ έζησε από κοντά την βία και την καταστροφή του πολέμου. "Ήμουν έξι ετών όταν αντίκρυσα τα πρώτα πτώματα", δήλωσε στον Bruno Latour. Εκείνες οι πρώτες εμπειρίες ζωής τον οδήγησαν να απέχει συνειδητά από τις υποτροφίες που δίνονταν για μελέτη και κριτική του πολέμου. Ασχολήθηκε κυρίως με την επιστημολογία και τη φιλοσοφία της επιστήμης. Το 1990 έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και το 2010 τιμήθηκε με το Τάγμα της Λεγεώνας της Τιμής. Ήταν υποστηρικτής των δικτύων της ελεύθερης μετάδοσης της γνώσης, όπως η Wikipedia.Απεβίωσε την 1η Ιουνίου 2019 σε ηλικία 88 ετών. 2002 Το φυσικό συμβόλαιο, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης 2009 Το παράσιτο, Σμίλη 2011 Καιρός των κρίσεων, Καλέντης 2013 Η κοντορεβιθούλα, Ποταμός Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Michel Serres στο Wikimedia Commons Online Collaboration regarding Serres work Αρχειοθετήθηκε 2009-04-10 στο Wayback Machine. art, writing: michel serres (1995) Interview with Serres by Hari Kunzru including a brief exchange on the relationship of Serres work to Deleuze. Steven Connor's website, with links to his writing on Serres (Γαλλικά) Radio Interview by Robert P. Harrison (Γαλλικά) L'Académie française Michel Serres talks to François-Bernard Huyghe in the Unesco Courier (Γαλλικά) Serres speaking about wikipedia very enthusiastically Michel Serres, one of France's 'immortels,' tells the 'grand récit' at Stanford by Cynthia Haven, Stanford Report, May 27, 2009. Alan D. Schrift (2006), Twentieth-Century French Philosophy: Key Themes and Thinkers, Blackwell Publishing. issuu.com
Στύλλοι

Οι Στύλλοι είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Stylloi». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Ερνέστος, αρχιδούκας της Αυστρίας

O Ερνέστος (γερμ. Ernst, 8 Αυγούστου 1824 – 4 Απριλίου 1899) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Ουγγαρίας και της Βοημίας.

 Ο Ερνέστος Κάρολος Φήλιξ Μαρία Ράινερ Γοτφρείδος Κυριακός γεννήθηκε στο Μιλάνο και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ράινερ Ιωσήφ της Αυστρίας και της Ελισάβετ της Σαβοΐας, κόρης του Καρόλου Εμμανουήλ του Καρινιάνο. Το 1844 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος από τον εξάδελφό του Φερδινάνδο Α΄ της Αυστρίας. Άρχισε τη στρατιωτική του σταδιοδρομία από τη φρουρά του Μιλάνου. Το 1845 προήχθη σε συνταγματάρχη και ορίστηκε διοικητής του 48ου πεζικού Συντάγματος και δύο έτη μετά προήχθη σε υποστράτηγο. Το 1848 έγινε εξέγερση στο Μιλάνο και τα Αυστριακά στρατεύματα έπρεπε να αποσυρθούν από το Μιλάνο. Το επόμενο έτος εστάλη με το Σύνταγμά του στην Τοσκάνη, όπου κατέκτησε το Λιβόρνο και για ένα σύντομο διάστημα σκόρπισε το στρατό του Τζουζέππε Γκαριμπάλντι. Το 1850 του απονεμήθηκε γι' αυτό ο στρατιωτικός Σταυρός της Αξίας και προήχθη σε αντιστράτηγο. Τη δεκαετία του 1850 στάθμευε με το σύνταγμά του στο Πρέσσμπουρκ και από το 1858 στη Βουδαπέστη, όπου διορίστηκε διοικητής του Ιππικού. Το 1866 συμμετείχε σε πολεμική πράξη στη Βοημία. Το 1867 διορίστηκε στρατηγός του Ιππικού και το επόμενο έτος αποσύρθηκε. Το 1944 έγινε ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, νυμφεύτηκε το 1858 τη Λάουρα, ευγενή από την Ουγγαρία, κόρη του Αλοΰσιους Σκούμπλιτς ντε Βελίκε ε Μπεσενγιό, πρωτονοτάριου της κομητείας του Ζάλα. Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ αυτοκράτορας της Αυστρο-Ουγγαρίας αρνήθηκε να δώσει την άδειά του για να γίνει ο μοργανατικός αυτός γάμος. Παρόλα αυτά το ζεύγος θεωρούσε την ένωσή τους γάμο και τα παιδιά τους είχαν το επίθετο φον Βάλμπουρκ, αν και ποτέ δεν τους απονεμήθηκε τίτλος. Είχαν τέκνα: Λάουρα 1859-1911. Ερνέστος Ερρίκος Κάρολος 1859-1920. Ερρίκος 1861-1888. Κλοτίλδη 1863-1953.Όταν απεβίωσε, τα τέκνα του προσπάθησαν να διεκδικήσουν μέρος της πατρικής ιδιοκτησίας με δίκη, αλλά το έγγραφο γάμου των γονιών τους που παρουσίασαν, αποδείχθηκε πλαστό. Το 1908 ο Φραγκίσκος Ιωσήφ διέταξε την αλλαγή των εγγραφών βάπτισής τους, στο επώνυμο Σκούμπλιτς της μητέρας τους, για το λόγο ότι δεν έγινε, ποτέ, γάμος. Willis, Daniel A. The Archduke's Secret Family. Bygone Era Books, 2011. ISBN 978-1-941072-01-1.
Εζέν Ρούγνατ

Ο Εζέν Ρούγνατ (Eugene Rhuggenaath) είναι πολιτικός από το Κουρασάο, πρωθυπουργός από το 2017 ως το 2021, και αρχηγός του Εναλλακτικού Αληθινού Κόμματος (PAR). Υπήρξε υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Κουιμάν το 2016. Ήταν μέλος του νησιωτικού Συμβουλίου του Κουρασάο μεταξύ του 2003 και του Δεκεμβρίου 2009 και των Πολιτειών (Βουλής) του Κουρασάο από τον Μάιο του 2017.

 Κατά τη διάρκεια των γενικών εκλογών του Κουρασάο του 2017 το κόμμα του έλαβε τις περισσότερες ψήφους. Του δόθηκε η εντολή να σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση συνασπισμού από την κυβερνήτρια, Λουσίλ Τζορτζ-Γάουτ με το κόμμα του, το Partido MAN και το Partido Inovashon Nashonal.Ο Ρούγνατ ορκίστηκε ως πρωθυπουργός στις 29 Μαΐου 2017. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2017 ο Ρούγνατ πραγματοποίησε μια ομιλία με την οποία ζητούσε περισσότερη αποδοχή στους ομοφυλόφιλους του νησιού (Curaçao Gay Pride), με τους ακτιβιστές να χαρακτηρίζουν την ομιλία "ιστορική". Επανεξελέγη στις εκλογές του 2021, όμως αποφάσισε να μην καταλάβει την έδρα του στα Estates του Κουρασάο. Ο Στίβεν Κρόες έγινε υποψήφιος για να την κερδίσει.
Τσιγκατσίτσε

Το Τσιγκατσίτσε (πολωνικά: Cigacice, ακριβώς μετά τον Β΄ ΠΠ: Cygaczyce, γερμανικά: Tschicherzig‎) είναι χωριό του Πόβιατ Ζιελόνα Γκούρα, στο Βοεβοδάτο Λούμπους της Πολωνίας, στον ποταμό Όντερ. Η οδός ταχείας κυκλοφορίας S3 (γέφυρα μήκους 571,84 μ. πάνω από το Όντερ) περνά κατά μήκος της ανατολικής άκρης του Τσιγκατσίτσε. Υπάρχει ένα ποτάμιο λιμάνι και μια γέφυρα πάνω από τον Όντερ στο χωριό. Σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής της 30ης Ιουνίου 2021, το χωριό έχει 769 κατοίκους.

 Πριν από το 1945 το χωριό είχε ψυχαγωγικό και λουτρικό χαρακτήρα (το λεγόμενο «Luftkurort»). Υπήρχαν επίσης πολλοί αμπελώνες για την παραγωγή κρασιού. Το 1937, στο πλαίσιο της πολιτικής γερμανοποίησης ονομάτων σλαβικής προέλευσης, οι ναζιστικές αρχές άλλαξαν το όνομα του χωριού σε Όντερεκ (Odereck).Τα έτη 1945-54, το χωριό ανήκε και ήταν έδρα της Γκμίνα Τσιγκατσίτσε και στη συνέχεια, μέχρι το 1973, της κοινότητας Τσιγκατσίτσε. Κατά τα έτη 1975–1998, η πόλη ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Ζιελόνα Γκούρα.
Praey for the Gods

Το Praey for the Gods είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και επιβίωσης που αναπτύχθηκε από τα No Matter Studios. Το παιχνίδι είχε αρχικά τον τίτλο Prey for the Gods, ωστόσο άλλαξε λόγω διαμάχης με την ZeniMax Media σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα για το όνομα Prey.Η πρώιμη εκδοχή του παιχνιδιού κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2019, ενώ η πλήρης εκδοχή κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 5 και Xbox One τον Δεκέμβριο του 2021.

 Στο Praey for the Gods, ο χαρακτήρας ξεκινά ένα ταξίδι σε ένα παγωμένο νησί χωρίς εξοπλισμό, όπου πρέπει να βρει αντικείμενα για να επιζήσει σε ακραίες καιρικές συνθήκες, και έχει την ικανότητα να σκαρφαλώνει γιγαντιαία πλάσματα για να τα σκοτώσει.Το παιχνίδι διαθέτει ένα σύστημα εξάντλησης και έτσι, οποιαδήποτε πράξη του χαρακτήρα θα επηρεάσει αυτό το ποσοστό. Κινήσεις όπως το γρήγορο τρέξιμο και οι κινήσεις αποφυγής βοηθούν το χαρακτήρα να αποφεύγει επιθέσεις, αλλά επίσης επιβαρύνουν το ποσοστό εξάντλησης, η οποία περνά με την ξεκούραση του χαρακτήρα.Όταν ο χαρακτήρας έχει εξαντληθεί, τότε οι τομείς της πείνας, του κρύου και της αντοχής, πέφτουν. Η υγεία αναπληρώνεται και η εξάντληση φεύγει με την ανακάλυψη της φωτιάς.Ο παίκτης μπορεί να εντοπίσει γίγαντες στο νησί, να σκαρφαλώσει επάνω τους και να τους σκοτώσει, με διάφορα αντικείμενα που βρίσκει στο νησί. Η ανάπτυξη του Praey for the Gods ξεκίνησε το 2014 στο Σαν Φρανσίσκο από την No Matter Studios, μια ομάδα τριών προγραμματιστών που αρχικά εργάζονταν στο παιχνίδι στον ελεύθερο χρόνο τους. Στις 19 Οκτωβρίου του 2016, η ομάδα αποκάλυψε ένα μικρής διάρκειας trailer του παιχνιδιού στο YouTube. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, το στούντιο μετακίνησε στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον, για να εργαστεί στο παιχνίδι με πλήρες ωράριο. Επίσημος ιστότοπος