Απομόνωση (υγειονομική περίθαλψη)

Στις εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, η απομόνωση αποτελεί ένα από τα διάφορα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για την εφαρμογή του ελέγχου των λοιμώξεων: η πρόληψη των μεταδοτικών νόσων από τη διάδοση από έναν ασθενή σε άλλους ασθενείς, υγειονομικούς λειτουργούς και επισκέπτες ή από εξωτερικούς επισκέπτες σε συγκεκριμένο ασθενή (αντίστροφη απομόνωση). Η απομόνωση χρησιμοποιείται συνήθως όταν ένας ασθενής είναι γνωστό ότι έχει μολυσματική (μεταδοτική από άτομο σε άτομο) ιογενή ή βακτηριακή ασθένεια. Για τη διαχείριση ασθενών στις διάφορες μορφές απομόνωσης χρησιμοποιείται ειδικός εξοπλισμός στον οποίο περιλαμβάνονται συνήθως είδη εξοπλισμού ατομικής προστασίας (προστατευτικές φόρμες, μάσκες και γάντια) και μηχανισμοί ελέγχων (θάλαμοι θετικής πίεσης, θάλαμοι αρνητικής πίεσης, εξοπλισμός ροής αέρα και διάφορα μηχανικά και δομικά φράγματα). Αποκλειστικοί χώροι απομόνωσης μπορεί να είναι προκατασκευασμένοι στα νοσοκομεία ή να διαμορφώνονται προσωρινά σε εγκαταστάσεις εν μέσω επιδημικής κρίσης.

 Οι μολυσματικές μπορούν να εξαπλωθούν με διάφορες μορφές. Συμβαίνουν, συνήθως, τέσσερεις τύποι μετάδοσης μολυσματικών νόσων: (1) μετάδοση μέσω επαφής, άμεσης ή έμμεσης επαφής, (2) μέσω φορέων όπως είναι το νερό και η τροφή (3) μέσω αερογενούς επαφής, η οποία περιλαμβάνει την εξάπλωση μολυσματικών σωματιδίων μέσω του αέρα και (4) μετάδοση του φορέα μέσω εντόμων ή ζώων. Ανάλογα με την ασθένεια, η μετάδοση μπορεί να συμβεί στο σπίτι, στο σχολείο, στο εργοτάξιο, στο κέντρο υγείας και σε άλλους κοινόχρηστους χώρους εντός της κοινότητας. Ακόμα και αν παίρνει κανείς τις απαραίτητες προφυλάξεις για να προστατεύσει τον εαυτό του από τις ασθένειες, είναι για παράδειγμα εμβολιασμένος/η και ασκεί καλή υγιεινή, είναι δυνατόν να ασθενήσει. Ορισμένοι/ες μπορεί να μην είναι σε θέση να προστατευθούν από τις ασθένειες και να αναπτύξουν σοβαρές επιπλοκές εάν νοσήσουν. Επομένως, η απομόνωση είναι σημαντική πρακτική πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων που χρησιμοποιείται για την προστασία άλλων από ασθένειες. Η απομόνωση μπορεί να αποτρέψει τις μολύνσεις που έχουν αποκτηθεί από την υγειονομική περίθαλψη από νοσοκομειακές λοιμώξεις (HCAI), να μειώσει τις απειλές για μολύνσεις από αντιβιοτικά και να λειτουργήσει ως φράγμα σε νέες και αναδυόμενες απειλές μολυσματικών ασθενειών παγκοσμίως. Με τον όρο αυτοαπομόνωση ή κατ΄οίκον απομόνωση εννοείται στα πλαίσια της πανδημίας η εκούσια απομόνωση και αυτοπεριορισμός, αν υπάρχουν ενδείξεις ή συμπτώματα μόλυνσης από τον ιό. Ο πιθανώς φορέας του ιού χρειάζεται αυτοαπομόνωση και όχι επίσκεψη σε ιατρό, νοσοκομειακή μονάδα περίθαλψης ή φαρμακείο. Ο αυτοπεριορισμός συμβαίνει πριν ελεγχθεί κάποιος ως μολυσματικός φορέας ή όταν βρεθεί επιβεβαιωμένα θετικός στον ιό. Η πρακτική της αυτοαπομόνωσης τονίστηκε ιδιαίτερα με την πανδημία του κορονοϊού στην περίοδο 2019-2020. Βασικά χαρακτηριστικά της είναι: Η κατ' οίκον παραμονή Ο διαχωρισμός από άλλους ανθρώπους - για παράδειγμα η προσπάθεια να μη βρίσκεται κανείς με τους άλλους ανθρώπους ταυτόχρονα στο ίδιο δωμάτιο. Το αίτημα για βοήθεια σε φίλους ή στα μέλη της οικογένειας για την πραγματοποίηση αγορών τροφίμων και φαρμάκων. Το αίτημα σε όσους παραδίδουν κατ οίκον παραγγελίες να αφήνουν τα ψώνια έξω από το σπίτι για περισυλλογή χωρίς επαφή. Η πληρωμή από εργοδότες των ημερών ασθενείας ως παράγοντας περαιτέρω αποτροπής της εξάπλωσης Η τακτική παρακολούθηση για συμπτώματα. Η αποφυγή διάθεσης απορριμμάτων μέχρι να λήξει η απομόνωση. Κοροναϊός: Τι ακριβώς είναι η απομόνωση στο σπίτι και πώς θα την πετύχετε, in.gr. Πρίφτη, Κ. (2020) Κορονοϊός: Τι είναι οι θάλαμοι αρνητικής πίεσης στους οποίους απομονώνουν ασθενείς και ύποπτα κρούσματα, Huffington Post.