IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Διογένης Βυζαντίου

Ο Διογένης (ή Διομένης) ήταν επίσκοπος Βυζαντίου για δεκαπέντε χρόνια (114 - 129). Επί αρχιερατείας του ξέσπασε ο διωγμός του αυτοκράτορα Αδριανού. Μετά την κοίμησή του τάφηκε στον επισκοπικό ναό της Αργυρούπολης, όπως και οι προκάτοχοί του.

 Γεδεών, Μανουήλ (1884). Χρονικά του Πατριαρχικού Οίκου και του Ναού. Κωνσταντινούπολη: Πατριαρχικό Τυπογραφείο. Γεδεών, Μανουήλ (1885). Πατριαρχικοί Πίνακες: Ειδήσεις ιστορικαί βιογραφικαί περί των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως: από Ανδρέου του Πρωτοκλήτου μέχρις Ιωακείμ Γ' του από Θεσσαλονίκης, 36-1884. Κωνσταντινούπολη: Lorenz & Keil.
Κάρολος Γιέλσκι

Ο Κάρολος Γιέλσκι (πολωνικά Karol Jelski, λιθουανικά Karolis Jelskis) υπήρξε Πολωνός ζωγράφος και γλύπτης, που εργάστηκε στα τέλη του 18ου με αρχές του 19ου αιώνα στη Λιθουανία. Υπήρξε εκπρόσωπος του κλασικισσμού και πατέρας του ζωγράφου, γλύπτη και αρχιτέκτονα Καζιμίρ Γιέλσκι.

 Δημιουργός των φημισμένων αγαλμάτων του Αγίου Καζιμίρ (στη νότια πλευρά), της Αγίας Ελένης (στο κέντρο) και του Αγίου Στανισλάβ (στη βόρεια πλευρά), που τοποθετήθηκαν στην οροφή μπροστά στο αέτωμα του Καθεδρικός ναός του αγίου Στανισλάβ στο Βίλνιους μεταξύ των ετών 1786—1792 . Το έτος 1950 τα γλυπτά αφαιρέθηκαν, ενώ το 1997 επανατοποθετήθηκαν (γλύπτης Στανίσλοβας Κούζμα).
Μεταϊμπρεσιονισμός

Ο μεταϊμπρεσιονισμός αποτελεί καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε περί τα τέλη του 19ου αιώνα, αμέσως μετά το κίνημα του ιμπρεσιονισμού, του οποίου αποτέλεσε κατά κάποιο τρόπο προέκταση.

 Οι μεταϊμπρεσιονιστές ζωγράφοι εξακολουθούν να διατηρούν τις τεχνικές του ιμπρεσιονισμού, ωστόσο επιδιώκουν να πρoσδώσουν μεγαλύτερο συναισθηματισμό στα έργα τους. Αν και πραγματοποιούσαν συλλογικές εκθέσεις, ουδέποτε αποτέλεσαν μια συμπαγή ομάδα με κοινό τόπο. Οι εξεζητημένες φόρμες που υϊοθέτησαν επηρέασαν σημαντικά τα μεταγενέστερα ρεύματα της τέχνης του 20ού αιώνα, όπως το φωβισμό και τον κυβισμό. Ο όρος μεταϊμπρεσιονισμός χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον κριτικό τέχνης Roger Fry. Μοντέρνα τέχνη Ιμπρεσιονισμός Πωλ Σεζάν Πωλ Γκωγκέν Harry Lachman Ανρί Ρουσσώ Ζωρζ Σερά Ανρί ντε Τουλούζ Λωτρέκ Βίνσεντ βαν Γκογκ
Καρλόττα Αμαλία της Έσσης-Φίλιπσταλ

Η Καρλόττα Αμαλία (γερμ. Charlotte Amalie von Hessen-Philippsthal, 11 Αυγούστου 1730 - 7 Σεπτεμβρίου 1801) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λανδγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Μάινινγκεν.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Α΄ της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Γουλιέλμου Γ΄ της Σαξονίας-Άιζεναχ. Όταν ήταν 20 ετών παντρεύτηκε τον 63χρονο Αντώνιο Ούλριχ της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Παντρεύτηκε το 1750 τον Αντώνιο Ούλριχ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και είχε τέκνα: Καρλόττα 1751-1827, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Β΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Λουίζα 1752-1805, παντρεύτηκε τον Αδόλφο της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ. Ελισάβετ 1753-1754. Κάρολος Γουλιέλμος 1754-1782, δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Φρειδερίκος Φραγκίσκος 1756-1761. Φρειδερίκος Γουλιέλμος 1757-1758. Γεώργιος Α΄ 1761-1803, δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Αμαλία Αυγούστα 1762-1798, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Κάρολο Έρντμαν του Κάρολατ-Μπόιτεν. L. Hertel: Meiningische Geschichte von 1680 bis zur Gegenwart = Schriften des Vereins für Sachsen-Meiningische Geschichte und Landeskunde, issue 47, Hildburghausen, 1904
Μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας

Ο μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας ή μεθυλοπροπυλοσουλφίδιο (methylpropylsulphide, MPS) ή 1-μεθυλοθειοπροπάνιο ή 2-θειαπεντάνιο είναι ένας διαλκυλ-θειαιθέρας, μια οργανική ένωση του θείου με συνοπτικό συντακτικό τύπο CH3CH2CH2SCH3 (ή ακόμη πιο συνοπτικά PrSMe). Στις συνηθισμένες συνθήκες (1 atm, 25 °C) είναι άχρωμο ελάχιστα διάλυτο στο νερό και εύφλεκτο πτητικό υγρό με χαρακτηριστική δυσάρεστη οσμή. Είναι ισομερές θέσης των παρακάτω έξι (6) ενώσεων: Διαιθυλοθειαιθέρας Ισοπροπυλομεθυλοθειαιθέρας βουτανοθειόλη-1 βουτανοθειόλη-2 μεθύλοπροπανοθειόλη-1 μεθύλοπροπανοθειόλη-2

 Εκτός από την απομόνωσή του από διάφορες φυσικές πηγές, είναι διαθέσιμες και οι παρακάτω χημικές μέθοδοι. Με μεθυλίωση από μεθυλαλογονίδια αλάτων προπανοθειόλης (π.χ. CH3CH2CH2SK) ή προπυλίωση από προπυλαλογονίδια αλάτων μεθανοθειόλης (π.χ. CH3SK) παράγεται μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας. (Αντίδραση Williamson για θειαιθέρες): Με αναγωγή μεθυλοπροπυλοσουλφοξείδιου από υδροϊώδιο παράγεται μεθυλοπροπυλοθειαιθέρας: Με επίδραση διαλογονούχου υδραργύρου(HgX2) παράγονται προπυλομεθυλοθειοϋδραργιρικά άλατα: Με επίδραση αλκυλαογονιδίων (RX) παράγονται άλατα του σουλφωνίου: Με επίδραση υπεροξείδιου του υδρογόνου οξειδώνονται προς μεθυλοπροπυλοσουλοφοξείδιο: Προσθετικό οσμής σε αλμυρά, τροπικά φρούτα και λαχανικά. Ν. Αλεξάνδρου, Γενική Οργανική Χημεία, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 1985 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Πολυχρόνη Σ. Καραγκιοζίδη: Ονοματολογία οργανικών ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1991, Έκδοση Β΄. Ν. Αλεξάνδρου, Α. Βάρβογλη, Δ. Νικολαΐδη: Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων, Θεσσαλονίκη 1985, Έκδοση Β΄. Δ. Νικολαΐδη: Ειδικά κεφάλαια Οργανικής Χημεία, Θεσσαλονίκη 1983.
F.B.I. Φάκελος 17, άκρως εμπιστευτικόν

Το F.B.I. Φάκελος 17, άκρως εμπιστευτικόν (πρωτότυπος τίτλος: Harper) είναι αμερικανική ταινία θρίλερ του 1966 σε σκηνοθεσία του Τζακ Σμάιτ και σενάριο Γουίλιαμ Γκόλντμαν, το οποίο βασίζεται στο μυθιστόρημα "Ο Κινούμενος Στόχος" (The Moving Target) του Ρος ΜακΝτόναλντ. Η ταινία απέσπασε το βραβείο Έντγκαρ Άλαν Πόε Καλύτερου Σεναρίου το 1967 (Γκόλντμαν).

 Ο ιδιωτικός ερευνητής Λου Χάρπερ προσλαμβάνεται από την πλούσια κυρία Σάμπσον για να λύσει τη μυστηριώδη εξαφάνιση του συζύγου της Ραλφ. Κανείς δεν τον έχει δει από τότε που επέστρεψε από το Λας Βέγκας για επαγγελματικό ταξίδι. Ο Χάρπερ ξεκινά την έρευνα με τον Άλαν Τάγκερτ, τον ιδιωτικό πιλότο του Σάμπσον. Σύντομα συνειδητοποιεί ότι ο εξαφανισμένος εκατομμυριούχος δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους γνωστούς του και τη γυναίκα του. Η πρώτη ένδειξη οδηγεί τον Χάρπερ στην πρώην ηθοποιό Φέι Ιστεμπρουκ . Η Φέι εργάστηκε για τη κυρία Σάμπσον ως σύμβουλος αστρολογίας. Ενώ συναντά τη Φέι, ο Χάρπερ συναντά επίσης τον σύζυγό της, Ντουάιτ Τρόι. Όταν φτάνει ένα σημείωμα λύτρων που απαιτεί λύτρα μισού εκατομμυρίου δολαρίων, είναι ξεκάθαρο ότι η εξαφάνιση του Ραλφ Σάμπσον έχει πολλά περισσότερα: στην πραγματικότητα πρόκειται για απαγωγή. Ο Χάρπερ μαθαίνει ότι ο Τρόι, μαζί με τον ηγέτη της θρησκευτικής σέκτας, Κλοντ, ηγούνται μιας συμμορίας λαθρεμπόρων που διακινούν Μεξικανούς ξένους εργάτες προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εθισμένη στα ναρκωτικά τραγουδίστρια του μπαρ Μπέτυ Φράλει αποδεικνύεται ότι είναι η κρυφή ερωμένη του Τάργκετ, αλλά ασχολείται επίσης με την παράνομη επιχείρηση του Τρόι. Κατά την διάρκεια της παράδοσης των λύτρων ακολουθεί ανταλλαγή πυροβολισμών. Τα χρήματα εξαφανίζονται μαζί με τον Σάμπσον Σαμψών. Ο Χάρπερ μαθαίνει ότι η Φέι, η Μπέτι, ο Τάγκερτ και ο οδηγός Έντι ήταν πίσω από την απαγωγή. Ο Τρόι το ανακαλύπτει και βασανίζει την Μπέτυ μέχρι να αποκαλύψει το κρησφύγετο. Ο Χάρπερ φτάνει και πυροβολεί τον Τρόι. Τότε η Μπέτυ αποκαλύπτει πού κρύβεται ο Ραλφ Σάμπσον και ο Χάρπερ ενημερώνει τον φίλο του, τον δικηγόρο που τον βοήθησε να πάρει αυτή τη δουλειά. Όταν φτάνει στο κρησφύγετο, εντοπίζει τον Σάμπσον δολοφονημένο. Αργότερα συναντά τον φίλο του, ο οποίος παραδέχεται ότι σκότωσε τον Ραλφ. Ωστόσο ο Χάρπερ δεν μπορεί να το καλύψει. Ο φίλος του του δείχνει το όπλο, αλλά εκείνος το πετά. Πολ Νιούμαν ως Λου Χάρπερ Λορίν Μπακόλ ως Ελειν Σάμπσον Τζούλι Χάρις ως Μπέτυ Φράλει Άρθουρ Χιλ Τζάνετ Λι ως Σούζαν Χάρπερ Πάμελα Τίφιν ως Μιράντα Σάμπσον Ρόμπερτ Βάγκνερ ως Άλαν Τάργκετ Ρόμπερτ Γουέμπερ ως Ντουάιτ Τρόι Σέλεϊ Γουίντερς ως Φέι Ιστεμπρουκ Χάρολντ Γκουλντ ως Σερίφης Στρόδερ Μάρτιν ως Κλοντ
513 Κεντέσιμα

Η Κεντέσιμα (Centesima) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,75. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Το όνομά της σημαίνει «εκατοστή» στα λατινικά.

 Η μέση διάμετρος της Κεντέσιμα εκτιμάται σε 50,15 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0885 (μάλλον σκουρόχρωμη για τον φασματικό της τύπο). Η Κεντέσιμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 14 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Δήμος Μυλοποτάμου

Ο Δήμος Μυλοποτάμου είναι δήμος της περιφέρειας Κρήτης που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Γεροποτάμου και Κουλούκωνα και της κοινότητας Ζωνιανών. Ο δήμος έχει ιστορική αναφορά στην τέως Επαρχία Μυλοποτάμου, της οποίας η συνολική έκταση βρίσκεται σήμερα τμηματικά στα όρια των δήμων Ρεθύμνης, Μυλοποτάμου, Ανωγείων και Μαλεβυζίου. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 337,93 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 12.890 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021, ενώ το 2011 ήταν 14.363 άνθρωποι. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Πέραμα.

 Δήμαρχος από συστάσεως του δήμου είναι ο Δημήτρης Κόκκινος (από τα Λιβάδια) που έθεσε για πρώτη φορά υποψηφιότητα για το Δήμο Κουλούκωνα επαρχίας Μυλοποτάμου Ρεθύμνης το 1998 και εξελέγη δήμαρχος του νεοσύστατου τότε καποδιστριακού δήμου. στον οποίο εκλέγεται διαρκώς ως σήμερα και μετά την υπαγωγή του στον διευρυμένο δήμο Μυλοποτάμου. Ο Κόκκινος επανεξελέγη δήμαρχος το 2014 και το 2019. Στις εκλογές του 2023 δήμαρχος εξελέγη ο Γεώργιος Κλάδος από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 56,40%. Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
Αλεξάντρ Ιβάνοφ

Ο Αλεξάντρ Αντρέγεβιτς Ιβάνοφ (ρωσικά: Алекса́ндр Андре́евич Ива́нов; 28 Ιουλίου 1806 – 15 Ιουλίου 1858) ήταν Ρώσος ζωγράφος, σημαντικός εκπρόσωπος του νεοκλασικού κινήματος στην τέχνη της εποχής του. Γεννήθηκε και πέθανε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Σπούδασε στην Αυτοκρατορική Ακαδημία Τεχνών, με καθηγητή τον πατέρα του Αντρέι Α. Ιβάνοφ. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Ρώμη, όπου συνδέθηκε με στενή φιλία με το Ρώσο συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ και επηρεάστηκε σημαντικά από καλλιτεχνικό κίνημα των Ναζαρηνών (Nazarenes).

 Ο Ιβάνοφ έχει ονομαστεί «Δάσκαλος του ενός έργου», καθόσον χρειάστηκαν είκοσι χρόνια για να ολοκληρώσει το μεγαλειώδες και τεραστίων διαστάσεων πίνακά του «Η Εμφάνιση του Χριστού στον Λαό» (1837 – 1857), που βρίσκεται σήμερα στην Πινακοθήκη Τρετιάκοφ (Tretyakov Gallery) της Μόσχας. Το μεγαλύτερο μέρος των έργων του επικεντρώνεται κυρίως στην απεικόνιση θρησκευτικών σκηνών και ιστορικών συνθέσεων. Η πιο ολοκληρωμένη συλλογή έργων του υπάρχει στο Ρωσικό Μουσείο της Αγίας Πετρούπολης. Η σειρά έργων του με τις «Σκηνές της θείας ιστορίας» (Πινακοθήκη Τρετιάκοφ) σε ακουαρέλα προαναγγέλλει τους οραματισμούς και τις συμβολικές αναφορές μεταγενέστερων Ρώσων καλλιτεχνών και κυρίως του Μιχαήλ Βρούμπελ (Mikhaïl Vroubel, 1856 – 1910). Ανάμεσα στα βιβλικής έμπνευσης έργα του Ιβάνοφ περιλαμβάνονται «Ο Ιωσήφ ερμηνεύοντας τα όνειρα των συγκρατουμένων του στη φυλακή, υπηρέτη και φούρναρη» (1827), «Τα αδέλφια του Ιωσήφ ανακαλύπτουν το ασημένιο κύπελλο στο σάκο του Βενιαμίν» (1831 – 1833) και «Η εμφάνιση του Χριστού στη Μαρία Μαγδαληνή» (1835). Έργα του με ιστορικές ή μυθολογικές συνθέσεις είναι «Ο Πρίαμος και ο Αχιλλέας με το πτώμα του Έκτορα» (1824), «Ο Βελλεροφόντης ξεκινά να πολεμήσει τη Χίμαιρα» (1829) και «Ο Απόλλων, ο Υάκινθος και ο Κυπάρισσος τραγουδούν και παίζουν μουσική» (1934). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα, λήμμα «Ιβανόφ, Αλεξάντρ Αντρέγεβιτς»», τόμος 29, σελ. 34, Εκδόσεις Πάπυρος, 1996. Χέρμπερτ Ρηντ: «Λεξικό Εικαστικών Τεχνών», λήμμα «Ιβάνοφ, Αλεξάντερ Αντρέγεβιτς», σελ. 92, Εκδόσεις ΥΠΟΔΟΜΗ Ε.Π.Ε., Αθήνα, 1986. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Alexandr Andreevich Ivanov στο Wikimedia Commons
Δήμος Βόχας

Ο Δήμος Βόχας ήταν δήμος του νομού Κορινθίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Ο δήμος λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βέλου-Βόχας. Έδρα του ήταν το Ζευγολατειό. Είχε 10.112 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.

 Ο δήμος περιλάμβανε 7 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Ζευγολατιού [ 4.633 ] το Ζευγολατειό [ 4.206 ] το Καλέντζι [ 427 ] Δ.δ. Βοχαϊκού -- το Βοχαϊκό [ 966 ] Δ.δ. Βραχατίου -- το Βραχάτι [ 2.951 ] Δ.δ. Ευαγγελιστρίας -- η Ευαγγελίστρια [ 261 ] Δ.δ. Μπολατίου -- το Μπολάτι [ 667 ] Δ.δ. Σουληναρίου -- το Σουληνάρι [ 280 ] Δ.δ. Χαλκείου -- το Χαλκείο [ 354 ] Δήμαρχοι Βόχας διετέλεσαν οι εξής: 1999-2002 Δημήτριος Γαλάνης 2003-2006 Σπυρίδων Χριστοδούλου 2007-2010 Γιώργος Λιούντρης (1950-2012) Δήμος Βόχας Προσωπικό ιστολόγιο Σχοινοχωρίτη Κωνσταντίνου (ιστορικού, ερευνητή, συγγραφέα) https://web.archive.org/web/20161207065221/https://adesmeutiskepsi.blogspot.gr/
ISO 9001

Το πρότυπο ISO 9001 είναι το διεθνές πρότυπο Συστημάτων Διαχείρισης Ποιότητας όπως αυτό έχει δημοσιευτεί και ισχύει από τον Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO). Η πιο πρόσφατη ενημέρωση του προτύπου έγινε το 2015 και η πλήρης ονομασία του είναι ISO 9001:2015. Παρέχει μια σειρά κατευθυντήριων οδηγιών για να διασφαλιστεί ότι δεν θα παραλειφθεί κανένα σημαντικό στοιχείο που χρειάζεται ένα Σύστημα Διαχείρισης Ποιότητας για να είναι επιτυχές. Είναι, ουσιαστικά, η συλλογή εγγράφων που καθορίζει το σύνολο των εσωτερικών κανόνων που διέπουν τον τρόπο με τον οποίο η εταιρεία ή ο οργανισμός δημιουργεί και παραδίδει ένα προϊόν ή μια υπηρεσία στους πελάτες. Ένα Σύστημα Διαχείρισης Ποιότητας πρέπει να είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες της εκάστοτε επιχείρησης και του προϊόντος ή της υπηρεσίας που παρέχει. Η πιστοποίηση ενός Συστήματος Διαχείρισης Ποιότητας ISO 9001:2015 μπορεί να τον βοηθήσει να βελτιώσει τις συνολικές του επιδόσεις και να δημιουργήσει μια στέρεα βάση για πρωτοβουλίες βιώσιμης ανάπτυξης.

 Τα πιθανά οφέλη για τον οργανισμό από την εφαρμογή ενός συστήματος διαχείρισης της ποιότητας με βάση το ISO 9001:2015 είναι: η ενίσχυση της ικανότητάς του να παρέχει με συνέπεια προϊόντα και υπηρεσίες που ικανοποιούν τις απαιτήσεις των πελατών, καθώς επίσης και τις εφαρμοστέες νομοθετικές και κανονιστικές απαιτήσεις. ο εντοπισμός περισσότερων ευκαιριών για ενίσχυση της ικανοποίησης των πελατών, η αντιμετώπιση απειλών και η αξιοποίηση ευκαιριών που συνδέονται με το πλαίσιο λειτουργίας (επιχειρησιακό περιβάλλον) και τους στόχους του οργανισμού η βελτίωση της οργάνωσης και της αποτελεσματικότητας του οργανισμού η δημιουργία σχέσεων εμπιστοσύνης με τους πελάτες και τα ενδιαφερόμενα μέρη του οργανισμούΤο ISO 9001 χρησιμοποιεί τη διεργασιακή προσέγγιση, η οποία ενσωματώνει τη μεθοδολογία του κύκλου βελτίωσης, γνωστή ως «Σχεδιάζω Εκτελώ Ελέγχω-Βελτιώνω» (Plan-Do-Check-Act) και την προσέγγιση ρίσκου. Η διεργασιακή προσέγγιση δίδει τη δυνατότητα στον οργανισμό να σχεδιάζει τις διεργασίες του και τις αλληλεπιδράσεις τους. Ο κύκλος βελτίωσης δίδει τη δυνατότητα στον οργανισμό να προσδιορίζει τις παραμέτρους που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αποκλίσεις από τα προβλεπόμενα αποτελέσματα των διεργασιών του και του συστήματος διαχείρισης της ποιότητας, να εφαρμόζει προληπτικούς ελέγχους για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιδράσεων και να αξιοποιεί πλήρως τις ευκαιρίες που προκύπτουν.
Ιμπέρ Μαγκά

Ο Κουτουκού Ιμπέρ Μαγκά (Coutoucou Hubert Maga, 1916-2000) ήταν ο πρώτος πρόεδρος της Δαχομέης (σημερινού Μπενίν), όταν η χώρα έγινε ανεξάρτητη από τη Γαλλία, τον Αύγουστο του 1960. Επί γαλλικής διοίκησης υπηρέτησε στο αξίωμα του πρωθυπουργού της Δαχομέης, λίγο πριν την ανεξαρτησία.

 Γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1916. Έγινε μέλος του κόμματος Δημοκρατικός Συναγερμός Δαχομέης (Rassemblement Démocratique du Dahomé). Θήτευσε ως αντιπρόσωπος στη Γαλλική Εθνοσυνέλευση κατά την τελευταία περίοδο της αποικιοκρατίας στη Δαχομέη. Την τελευταία χρονιά πριν την ανεξαρτησία, υπηρέτησε στην πρωθυπουργία, από τις 22 Μαΐου του 1959 ως τις 31 Δεκεμβρίου του 1960. Την 1η Αυγούστου του 1960 η Δαχομέη έγινε ανεξάρτητη και ο Μαγκά ανέλαβε πρώτος Πρόεδρος. Τρία χρόνια μετά, ξέσπασαν ταραχές που κορυφώθηκαν με στρατιωτικό πραξικόπημα τον Οκτώβριο του 1963. Οι Μαγκά, Σουρού-Μιγκάν Απιτί και Ζιστέν Αχομαντεγκμπέ-Τομετέν ήταν στην προσωρινή κυβέρνηση για μία ημέρα, από τις 27 Οκτωβρίου ως τις 28 Οκτωβρίου του 1963. Ο Μαγκά ανατράπηκε και έπειτα από εξορία, επέστρεψε στη χώρα και υπηρέτησε ως επικεφαλής εναλλασσόμενου Προεδρείου μαζί με τους άλλους δύο («Τριανδρία»), από τις 7 Μαΐου του 1970 ως τις 7 Μαΐου του 1972. Στις 26 Οκτωβρίου του ιδίου χρόνου, εκδηλώθηκε νέο στρατιωτικό πραξικόπημα, που εγκατέστησε στην ηγεσία της χώρας το στρατιωτικό Ματιέ Κερεκού. Ο Μαγκά φυλακίστηκε και παρέμεινε έγκλειστος ως το 1981 ., οπότε απελευθερώθηκε μαζί με τους άλλους δύο της «Τριανδρίας». Απεβίωσε στις 8 Μαΐου του 2000. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Hubert Maga στο Wikimedia Commons
Τζωρτζ Μοντέλσκι

Ο Τζωρτζ Μοντέλσκι (George Modelski, 9 Ιανουαρίου 1926 – 21 Φεβρουαρίου 2014) γεννήθηκε το 1926 στο Πόζναν της Πολωνίας, με το όνομα Jerzy Modelski. Ήταν ομότιμος καθηγητής της Πολιτικής επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον. Ο Μοντέλσκι εργάστηκε πάνω στις μακροπρόθεσμες διαδικασίες στην παγκόσμια πολιτική και οικονομία, καθώς και της παγκοσμίας αστικής μακροοικονομικής δυναμικής. Εργάστηκε επίσης πάνω στην εξέλιξη του παγκοσμίου συστήματος. Το 2012, το "Διεθνές Ίδρυμα N. D. Kondratieff" και η "Ρωσική Ακαδημία Επιστημών" τον τίμησαν με το Χάλκινο Μετάλλιο Κοντράτιεφ για την συνεισφορά του στις κοινωνικές επιστήμες. Πέθανε στο σπίτι του στην Ουάσιγκτον στις 21 Φεβρουαρίου 2014.

 Globalization as Evolutionary Process: Modeling Global Change, 2008, co-editor, ISBN 978-0-415-77361-4. World Cities -3000 to 2000, 2003, ISBN 0-9676230-1-4. World System History: The social science of long-term change, 2000, co-editor, ISBN 0-415-23276-7. Leading Sectors and World Powers: The Coevolution of Global Economics and Politics with William R. Thompson, 1996, ISBN 1-57003-054-5. Documenting Global Leadership1988, co-editor, ISBN 0-333-46495-8. Seapower in global politics, 1494-1993, 1988, with William R. Thompson, ISBN 0-333-42925-7. Long Cycles in World Politics 1987 ISBN 0-295-96430-8; Japanese edition "Sekai shisutemu no dotai", 1991, ISBN 4-7710-0510-9. Exploring Long Cycles, 1987, ISBN 0-931477-98-0. North-South Relations, 1983, co-editor, ISBN 0-03-062822-9. Transnational Corporations and World Order,1979, editor, ISBN 0-7167-1025-0. Multinational Corporations and World Order, 1972, editor, ISBN 0-8039-0317-0. Principles of world politics 1972, LOC card No. 70-163237. A theory of foreign policy 1962, LOC card no.62-12472. SEATO: Six Studies, editor, 1962.
329 Σβέα

Η Σβέα (Svea) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,66. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη Σουηδία.

 Η μέση διάμετρος της Σβέα υπολογίσθηκε σε 77,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 493 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος) και το άλβεδό της είναι 0,040 (από δεδομένα του IRAS). Η Σβέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ρέϊμοντ Καζάλις Ντέιβις

Ρέϊμοντ Καζάλις Ντέιβις υπήρξε ο επικεφαλής βιβλιοθηκονόμος στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν για 28 χρόνια. Ήταν ο πρώτος που έκανε ένα μάθημα στο κολλέγιο για την βιβλιογραφία.

 Ο Ντέιβις γεννήθηκε στο Κούσινγκ (Μέιν), στις 23 Ιουνίου, 1836. Οι γονείς του ήταν ο Τζόρτζ Ντέιβις και η Κάθριν (Γιάνγκ) Ντέιβις. Ο πατέρας του ήταν αγγλικής και ουαλικής καταγωγής και η μητέρα του σκωτικής και ιρλανδικής. Ο πατέρας του Ντέιβις ήταν καπετάνιος. Το 1849 όταν ο Ντέιβις ήταν 13 ετών η μητέρα του πέθανε. Τότε ο πατέρας του τον πήρε σε ένα διετές παγκόσμιο ταξίδι.ather then took him on a two-year world tou Αφού επέστρεψε από τις περιπέτειές του ανά τον κόσμο , ο Ντέιβις προετοιμάστηκε για το κολέγιο το 1852 στο Νιου Χάμπτον του Νιού Χάμσαϊρ. Το 1855 έγινε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν στο Αν Άρμπορ του Μίσιγκαν. Μετά από δύο χρόνια στο πανεπιστήμιο, αρρώστησε βαριά. Λόγω της ασθένειάς του, δεν μπόρεσε να συνεχίσει τις σπουδές του ούτε να εργαστεί. Όταν αποκαταστάθηκε η υγεία του, έπιασε δουλειά στη ναυτιλία γύρω στο 1860 για ταξίδια μικρών αποστάσεων στο Μέιν. Παρέμεινε εκεί για μερικά χρόνια.Το 1868 ο Ντέιβις επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και δούλευε με μερική απασχόληση ως βοηθός βιβλιοθηκάριος μέχρι το 1872. Μετά επέστρεψε στο Μέιν και εργάστηκε στην τοπική ναυτιλία. Το 1877 του προσφέρθηκε η θέση του επικεφαλής βιβλιοθηκονόμου στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, την οποία αποδέχτηκε. Ο Ντέιβις έδωσε το πρώτο κολεγιακό μάθημα στη βιβλιογραφία το 1878, το οποίο δίδασκε μία φορά την εβδομάδα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο.Ο Ντέιβις παντρεύτηκε την Έλεν Ρέγκαλ, κόρη του πάστορα Έλι Ρέγκαλ, στις 6 Ιουλίου 1880. Έλαβε επίτιμο πτυχίο Master of Arts το 1881 από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Ήταν η βασική κινητήρια δύναμη στην κατασκευή του πρώτου κτιρίου της βιβλιοθήκης του πανεπιστημίου, το οποίο άνοιξε το 1883. Με τις προσπάθειές του, η βιβλιοθήκη μεγάλωσε και έγινε βασικό μέρος του πανεπιστημίου. Reminiscences of a Voyage around the World (1869), βασισμένο στις εμπειρίες του από την παιδική του ηλικία. Alumni (1920). Michigan Alumnus. Alumni Association of the University of Michigan. Hinsdale, Burke Aaron (1906). History of the University of Michigan. University. University. Kane, Joseph Nathan (1997). Famous First Facts, Fifth Edition. item 2198: The H. W. Wilson Company. ISBN 0-8242-0930-3. The first bibliography course at a college was offered in 1878 by the University of Michigan at Ann Arbor, MI. Raymond Cazallis Davis, the librarian, gave a lecture once a week during November and December.
Ιουλία Ιοτάπα (κόρη του Αντίοχου Δ΄)

Να μην συγχέεται με την ομώνυμη μητέρα της Ιουλία Ιοτάπα (κόρη του Αντίοχου Γ΄) ή την ομώνυμη κόρη της Ιουλία Ιοτάπα (πριγκίπισσα της Κιλικίας).Η Ιουλία Ιοτάπα εξελληνισμένα Ιωτάπη (γενν. π. το 45 μ.Χ.) από τη Δυναστεία των Οροντιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κομμαγηνής και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ιουδαίας.

 Ήταν κόρη τού Αντιόχου Δ΄ της Κομμαγηνής και της αδελφής του Ιουλίας Ιοτάπας Φιλαδέλφου, κόρης τού Αντιόχου Γ΄ της Κομμαγηνής. Αδέλφια της ήταν ο Αρχέλαος Αντίοχος (πατέρας του Φιλοπάππου) και ο Καλλίνικος. Οι Οροντίδες ήταν η πρώτη δυναστεία της Αρμενίας. Ο Αντίοχος Γ΄ ήταν γιος της Ιοτάπας της Μηδίας Ατροπατηνής, δισεγγονής της Λαοδίκης Ζ΄ Θεάς των Σελευκιδών. Έτσι η Ι. Ιοτάπα είχε καταγωγή Αρμενική, Ελληνική και Μηδική. Θα γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Σαμόσατα, πρωτεύουσα της Κομμαγηνής. Οι γονείς της είχαν μεγαλώσει και μορφωθεί στη Ρώμη. Περί το 52 απεβίωσε η μητέρα της. Ο Αντίοχος Δ΄ ήταν λόγιος και σύμβουλος τού Αυτοκράτορα. Ήταν σύμμαχος τού Νέρωνα και μελών της Ηρωδιανής δυναστείας. Το 58-59 στην Αρμενία έγινε πολιτική αναταραχή. Τελικά οι πολίτες της εγκατέλειψαν την αντίσταση και ζήτησαν βασιλιά υποτελή τού Νέρωνα. Ο Αντίοχος Δ΄ συμμετείχε στο να προστατευθεί η Αρμενία -με τη βοήθεια των Ρωμαίων- από τον Τιριδάτη Α΄ των Αρσακιδών της Αρμενίας. Ο Νέρωνας έστεψε στη Ρώμη τον Γ. Ι. Τιγράνη ΣΤ΄ των Ηρωδιανών ως βασιλιά της Αρμενίας. Αυτός ήταν γιος τού Αλεξάνδρου, γιού της Γλαφύρας της δυναστείας του Αρχελάου, κόρης μίας των Αρταξιαδών, κόρης τού Αρταβάσδη Β΄ της Αρμενίας. Ο Τιγράνης ΣΤ΄ είχε γιο τον Γ. Ι. Αλέξανδρο, που νυμφεύτηκε την Ι. Ιοτάπα στη Ρώμη. Ο γάμος ήταν για να ενδυναμώσει την πολιτική συμμαχία των πατέρων τους. Μετά από την τελετή, ο Νέρωνας τους έστεψε βασιλείς της Κέτις στις ακτές της Κιλικίας και επιπλέον τους έδωσε την Ελαιούσα Σεβαστή. Οι περιοχές ανήκαν πιο πριν στον πατέρα της. Κυβέρνησαν την Κέτις το διάστημα 58-72. Γνωρίζουμε ότι κατά τη Δυναστεία των Φλαβίων (69-76) η Ι. Ιοτάπα ζούσε ακόμη· έπειτα από αυτό, τίποτε δεν είναι γνωστό γι' αυτήν. Παντρεύτηκε τον Γ. Ι. Αλέξανδρο ηγεμόνα της Κέτις στην Κιλικία και είχε τέκνα: Γ. Ι. Αγρίππας π. 72-πριν το 150, πρίγκιπας της Κέτις στην Κιλικία, συγκλητικός, ταμίας της Ασίας, (αντικαταστάτης) ύπατος. Γ. Ι. Αλέξανδρος Βερενικιανός π. 75-π. 150, συγκλητικός, αντικαταστάτης ύπατος, ανθύπατος της Ασίας. Ιουλία Ιοτάπα γενν. π. 80 μ.Χ., παντρεύτηκε τον Γ. Ι.Κουαδράτο Βάσσο συγκλητικό, στρατηγό, διοικητή της Ιουδαίας, Καππαδοκίας, Γαλατίας, Συρίας & Δακίας και αντικαταστάτη ύπατο το 105. Anthony Wagner, Pedigree and Progress, Essays in the Genealogical Interpretation of History, London, Philmore, 1975. Rutgers Alex CS4.W33. Schwartz, Seth (1990). Josephus and Judaean politics. Columbia studies in the classical tradition. Leiden, New York: Brill. σελ. 137. ISBN 90-04-09230-7. OCLC 21595783. Chahin, Mark (2001). The Kingdom of Armenia. Routlege. σελίδες 190–191. ISBN 0-7007-1452-9. Grainger, John D. (2003). Nerva and the Roman succession Crisis AD 96-99. London, New York: Routledge. σελ. xvi. ISBN 0-415-28917-3. OCLC 52012210. Chris Bennett Egyptian Royal Genealogy - Ptolemaic Dynasty. 2005.
Ηρώ Κυριακάκη

Η Ηρώ Κυριακάκη (Πόρος, 1932) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, που έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό από την ερμηνεία της στο ρόλο της Κατερίνας στην ταινία Τα κόκκινα φανάρια του Βασίλη Γεωργιάδη σε σενάριο Αλέκου Γαλανού, στο πλάι του ηθοποιού Νότη Περγιάλη.

 Γεννήθηκε στον Πόρο και σπούδασε σκηνοθεσία και θέατρο στη σχολή του Καρόλου Κούν. Έπαιξε κοντά στον Κουν στο έργο Θείος Βάνιας του Αντόν Τσέχωφ και στο Τελευταίο φθινόπωρο του Αλέξη Δαμιανού. Στον κινηματογράφο είχε σημαντικές συμμετοχές, όπως στα Κόκκινα φανάρια μαζί με γνωστούς ηθοποιούς (όπως οι Τζένη Καρέζη, Γιώργος Φούντας, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Δέσπω Διαμαντίδου, Μάνος Κατράκης, Μαίρη Χρονοπούλου, Φαίδων Γεωργίτσης, Αλεξάνδρα Λαδικού, Ελένη Ανουσάκη, Νότης Περγιάλης, Κώστας Κούρτης, Κατερίνα Χέλμη), αλλά και στα Παιδιά της χελιδόνας με τους Αλέκο Αλεξανδράκη, Μαίρη Χρονοπούλου, Βασίλη Διαμαντόπουλο, Ηλία Λογοθέτη, Πέρη Μιχαηλίδη, Στέφανο Ληναίο, Σοφία Αλιμπέρτη, Στέλιο Λιωνάκη, Θάνο Γραμμένο, Δημήτρη Πουλικάκο, Βλαδίμηρο Κυριακίδη και Φαίδρα Νούτσου. Παντρεύτηκε τον κινηματογραφιστή Σταύρο Τορνέ, ο οποίος πέθανε το 1988. Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί Θόδωρος Έξαρχος: "Έλληνες ηθοποιοί - Αναζητώντας τις ρίζες", Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών www.90lepta.com www.retrpdb.gr Who's who Ηρώ Κυριακάκη στην IMDb
Τεστ νιτρικών ιόντων

Το τεστ νιτρικών ιόντων είναι μια χημική δοκιμή που χρησιμοποιείται για να καθορίσει την παρουσία των νιτρικών ιόντων σε ένα διάλυμα. Οι έλεγχοι για την παρουσία νιτρικών σε υδατικά διαλύματα είναι γενικά δύσκολοι σε σύγκριση με αυτούς για άλλα ανιόντα, καθώς σχεδόν όλα τα νιτρικά άλατα είναι διαλυτά στο νερό. Σε αντίθεση, πολλά κοινά ιόντα δίνουν αδιάλυτα άλατα, π. χ. τα αλογονίδια καθιζάνουν με τον άργυρο, και τα θειικά δίνουν ίζημα με το βάριο. Το νιτρικό ανιόν είναι ένα οξειδωτικό, και πολλά τεστ των νιτρικών βασίζονται σε αυτήν την ιδιότητα. Δυστυχώς, εάν υπάρχει παρουσία και άλλων οξειδωτικών στο προς ανάλυση δείγμα, τότε μπορεί αυτά να παρεμποδίζουν την ανάλυση και να δώσουν εσφαλμένα αποτελέσματα.

 Ενα απλό τεστ ανίχνευσης νιτρικών ιόντων, είναι γνωστό ως τεστ τεστ καφέ δακτυλίου και μπορεί να πραγματοποιηθεί με την προσθήκη θειικού σιδήρου(ΙΙ) σε ένα διάλυμα που περιέχει νιτρικά και, στη συνέχεια, προσθέτοντας σιγά-σιγά πυκνό θειικό οξύ, έτσι ώστε το οξύ να σχηματίσει ένα στρώμα κάτω από το υδατικό διάλυμα. Τότε θα σχηματιστεί ένας καφέ δακτύλιος στη διεπιφάνεια των δύο στρωμάτων, υποδεικνύοντας την παρουσία των νιτρικών ιόντων. Σημειώνεται ότι η παρουσία νιτρωδών ιόντων θα προκαλέσει παρεμβολές σε αυτό το τεστ.Η συνολική αντίδραση είναι η αναγωγή των νιτρικών ιόντων από το σίδηρο(ΙΙ), ο οποίος οξειδώνεται σε σίδηρο(ΙΙΙ) και το σχηματισμό του συμπλόκου του νιτροζονίου, όπου το μονοξείδιο οξειδώνεται σε NO+. 2HNO3+ 3H2SO4 + 6FeSO4 = 3Fe2(SO4)3 + 2NO + 4H2O FeSO4 + 6H2Ο = [Fe(H2O)6]4 [Fe(H2O)6]4 + = [Fe(H2O)5(NO)]SO4+ H2O Το κράμα Devarda (χαλκού/Ψευδάργυρου/Αλουμινίου) είναι ένα αναγωγικό μέσο. Οταν αντιδρά με νιτρικά σε διάλυμα καυστικού νατρίου και, στη συνέχεια, προστίθεται φύλλο αλουμινίου, απελευθερώνεται αμμωνία. Η αμμωνία που σχηματίζεται μπορεί να ανιχνευθεί από τη χαρακτηριστική οσμή, και από την αλλαγή του χάρτινου δείκτη ερυθρού ηλιοτροπίου σε μπλε, σηματοδοτώντας ότι είναι αλκαλικό — πολύ λίγα άλλα αέρια που προκύπτουν στην υδατική χημεία εκτός από αυτά της αμμωνίας είναι αλκαλικά. 3 NO−3ΝΟ−3NO−3 + 8 Al + 5 ΟΗ−OH− + 18 H2O → 3 NH3NH3 + 8 NO−3[Al(OH)4]−Το αργίλιο είναι το αναγωγικό μέσο σε αυτήν την αντίδραση. Η Διφαινυλαμίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως υγρό χημικό τεστ για τον έλεγχο της παρουσίας νιτρικών ιόντων. Σε αυτό το τεστ, χρησιμοποιείται ένα διάλυμα διφαινυλαμίνης και χλωριούχου αμμωνίου σε θειικό οξύ. Παρουσία νιτρικών, η διφαινυλαμίνη οξειδώνεται, δίνοντας ένα μπλε χρωματισμό. Αυτή η αντίδραση έχει χρησιμοποιηθεί επίσης για τον έλεγχο των οργανικών νιτρικών αλάτων, και έχει βρει χρήση σε κιτ ανίχνευσης υπολειμμάτων πυρίτιδας ανιχνεύοντας νιτρογλυκερίνη και νιτροκυτταρίνη. Τα νιτρικά μπορούν εύκολα να ταυτοποιηθούν με τη θέρμανση ρινισμάτων χαλκού μαζί με πυκνό θειικό οξύ. Παρατηρείται έντονος καφέ αναβρασμός, ο οποίος αλλάζει το μπλε του ηλιοτροπίου σε κόκκινο. Εδώ το θειικό οξύ αντιδρά με το νιτρικό ιόν και σχηματίζει νιτρικό οξύ. Το νιτρικό οξύ, το οποίο στη συνέχεια αντιδρά με τα ρινίσματα χαλκού σχηματίζει μονοξείδιο αζώτου. Το μονοξείδιο του αζώτου έτσι οξειδώνεται σε διοξείδιο του αζώτου (εάν απαιτείται) 3 Cu + 8 HNO 3HNO3 → 3 Cu2+Cu2+ + 2 NO + 4 H2Ο + 6 NO-3 Τεστ νιτρωδών ιόντων
Τζέι Έντγκαρ Χούβερ

Ο Τζέι Έντγκαρ Χούβερ (αγγλικά: John Edgar Hoover, 1 Ιανουαρίου 1895 – 2 Μαΐου 1972) ήταν Αμερικανός αξιωματούχος των υπηρεσιών επιβολής του νόμου και ο πρώτος διευθυντής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών (FBI) των Ηνωμένων Πολιτειών. Είχε διοριστεί διευθυντής του Γραφείου Ερευνών, δηλαδή του προκατόχου τού FBI, το 1924, και συνέβαλε στην ίδρυση του FBI το 1935, όπου παρέμεινε διευθυντής μέχρι και τον θάνατό του, το 1972, σε ηλικία 77 ετών. Στον Χούβερ έχει πιστωθεί η εξέλιξη του FBI ως ένας από τους μεγαλύτερους οργανισμούς καταπολέμησης του εγκλήματος και η θέσπιση αυστηρών κριτηρίων επιλογής και εκπαίδευσης προσωπικού. Ο Χούβερ καθιέρωσε το αρχείο δακτυλικών αποτυπωμάτων με τη δημιουργία βάσης δεδομένων, ίδρυσε επιστημονικό εργαστήριο εξακρίβωσης εγκλημάτων, καθώς επίσης προχώρησε στην ίδρυση της Εθνικής Ακαδημίας του FBI.

 Ο Χούβερ γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1895 στην Ουάσιγκτον από ευκατάστατη οικογένεια βρετανο-γερμανικής καταγωγής. Ο πατέρας του, Ντίκερσον Χούβερ, ήταν πετυχημένος λιθογράφος, ώσπου ένας νευρικός κλονισμός τον έστειλε σε άσυλο. Ο πρόωρος θάνατος του πατέρα του ανάγκασε τον Έντγκαρ να εργαστεί από μικρός, προκειμένου να υποστηρίξει τα τρία αδέλφια του. Σπούδασε στη Νομική και το 1917 ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του. Το 1917 έγινε υπάλληλος του υπουργείου Δικαιοσύνης και δυο χρόνια μετά έγινε βοηθός του Γενικού Εισαγγελέα Μίτσελ Πάλμερ, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για το κύμα διώξεων κατά κομμουνιστών, αναρχικών και άλλων ριζοσπαστών την περίοδο του λεγόμενου “Κόκκινου Τρόμου” μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έγινε διευθυντής του Γραφείου Ερευνών όπως λεγόταν ακόμα τότε, το οποίο βρισκόταν σε αποσύνθεση μετά από σειρά σκανδάλων. Στις αρχές της δεκαετίας του ’30, όταν στις ΗΠΑ είχαν έντονη δράση οι γκάνγκστερ που είχαν αναδειχθεί την εποχή της ποτοαπαγόρευσης, ο Χούβερ αξιοποίησε τη δυνατότητα να προβάλει τη σύλληψη εγκληματιών, όπως του Τζον Ντίλιντζερ ως προσωπικό και υπηρεσιακό επίτευγμα, αποσπώντας ολοένα και μεγαλύτερες αρμοδιότητες και ελευθερίες από κυβερνητικής πλευράς. Στα τέλη της δεκαετίας ο πρόεδρος Ρούζβελτ του ανέθεσε να παρακολουθεί τόσο φασίστες, όσο και κομμουνιστές για κατασκοπευτική δραστηριότητα στις ΗΠΑ. Η έναρξη του Ψυχρού Πολέμου και του μακαρθισμού λίγο μετά, αποτέλεσε το αποκορύφωμα της δραστηριότητας του Χούβερ, που παρακολουθούσε χιλιάδες κομμουνιστές, συμπαθούντες ή απλά μη αρεστούς στην κυβέρνηση πολίτες και διανοούμενους. Αργότερα η προσοχή του στράφηκε στην παρακολούθηση των ηγετών του κινήματος χειραφέτησης των Αφροαμερικανών, με προεξάρχοντα τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ενώ η λίστα παρακολουθήσεων περιλάμβανε και διάσημα ονόματα του θεάματος όπως η Μέριλιν Μονρόε και ο Ντιν Μάρτιν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα J. Edgar Hoover στο Wikimedia Commons
Χρήστος Ζώης

Ο Χρήστος Ζώης (γεν. Ντίσελντορφ, 10 Μαΐου 1968) είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Έχει διατελέσει βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία και τους Ανεξάρτητους Έλληνες, ενώ έχει θητεύσει και σε υπουργικές θέσεις. Σήμερα είναι πρόεδρος της Νέας Μεταρρυθμιστικής Ριζοσπαστικής Ανασυγκρότησης.

 Ο Χρήστος Ζώης γεννήθηκε στο Ντύσελντορφ της Δυτικής Γερμανίας στις 10 Μαΐου 1968. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές (DEA) στο Δημόσιο Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο Toulouse I της Γαλλίας. Είναι έγγαμος με την Ιωάννα Τσαγκάλη κι έχει ένα παιδί. Ο Χρήστος Ζώης ασχολήθηκε από τη νεαρή του ηλικία με την πολιτική. Το 1983 εντάχθηκε στην Ο.Ν.ΝΕ.Δ., ενώ διετέλεσε εκτελεστικό μέλος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Ο.Ν.ΝΕ.Δ., υπεύθυνος για θέματα σχετικά με εργατικά σωματεία, συνεταιριστές και νέους επιστήμονες. Το 1997 εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας. Στις εκλογές του 2000 εκλέχτηκε βουλευτής Λάρισας με την Νέα Δημοκρατία, ενώ επανεκλέχτηκε στις εκλογές του 2004, του 2007 και του 2009. Ως κοινοβουλευτικός, εκλέχτηκε Γραμματέας του Προεδρείου της Βουλής και διετέλεσε μέλος σε Διαρκείς και Ειδικές Επιτροπές. Τον Μάιο του 2007 ορίστηκε Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και ex officio μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος. Στη δεύτερη κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή το 2007 διορίστηκε υφυπουργός Εσωτερικών. Το Δεκέμβριο του 2009 ανέλαβε υπεύθυνος τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εσωτερικών και Δημόσιας Διοίκησης της Νέας Δημοκρατίας. Στις 13 Φεβρουαρίου 2012 καταψήφισε την Β' Δανειακή Σύμβαση και διεγράφη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Στις 19 Μαρτίου 2012 προσχώρησε στο κόμμα των Ανεξάρτητων Ελλήνων, και μετά τη συγκρότηση Κοινοβουλευτικής Ομάδας, εξελέγη Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2012, εξελέγη για πέμπτη φορά βουλευτής Λάρισας, ενώ στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου, δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής, μιας και τα ποσοστά του κόμματος ήταν πιο χαμηλά. Ωστόσο, λίγες μέρες μετά ανέλαβε Εκπρόσωπος Τύπου των Ανεξάρτητων Ελλήνων, διαδεχόμενος τον Τέρενς Κουίκ. Στις 11 Δεκεμβρίου 2012, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το κόμμα των Ανεξαρτήτων Ελλήνων. Στις 21 Μαρτίου 2013, ανακοίνωσε την ίδρυση του νέου πολιτικού κόμματος Νέα Με.Ρ.Α, μαζί με πολλά στελέχη τα οποία αποχώρησαν από τους Ανεξάρτητους Έλληνες τον περασμένο Δεκέμβριο του 2012. Ορίσθηκε προσωρινός πρόεδρος του κόμματος, μέχρι το πρώτο συνέδριο του κόμματος . Στις 28 Αυγούστου 2015 κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Βασιλικής Θάνου Χριστοφίλου από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, ανέλαβε Αναπληρωτής υπουργός Ναυτιλίας μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 20 Σεπτεμβρίου 2015. Επίσημη ιστοσελίδα
Ελβετικές ομοσπονδιακές εκλογές 2015

Ομοσπονδιακές εκλογές διεξήχθησαν στην Ελβετία στις 18 Οκτωβρίου 2015 για το Εθνικό Συμβούλιο και ο πρώτος γύρος των εκλογών για το Συμβούλιο των Κρατιδίων. Τα αποτελέσματα έδειξαν τη μετακίνηση των ψηφοφόρων προς τα δεξιά εξαιτίας της ανησυχίας για το κύμα προσφύγων που μεταναστεύουν στη χώρα. Παράλληλα ενισχύθηκαν τα τρία μεγαλύτερα κόμματα, δηλαδή το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το FDP.Οι Φιλελεύθεροι. Το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα κέρδισε αριθμό ρεκόρ στις έδρες, εξασφαλίζοντας το ένα τρίτο από την 200 μελή κάτω βουλή.

 Τα 200 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου εξελέγησαν με πλειοψηφία σε 5 μονοεδρικές περιφέρειες και αναλογικά σε 21 πολυεδρικές περιφέρειες, με τις 26 εκλογικές περιφέρειες να βασίζονται στα 26 καντόνια της χώρας. Οι εκλογές έγιναν με τη χρήση ανοικτής λίστας όπου οι ψηφοφόροι μπορούν να βάλουν σταυρό σε κομματικές λίστες και να μοιράσουν την ψήφο τους μεταξύ των κομμάτων ή να φτιάξουν τη δική τους λίστα σε ένα λευκό ψηφοδέλτιο. Η κατανομή των εδρών γίνεται με το σύστημα Χάγκενμπαχ-Μπίσοφ.Τα 46 μέλη του Συμβουλίου των Κρατών εξελέγησαν σε 20 διεδρικές περιφέρειες (που συμβολίζουν τα 20 πλήρη καντόνια) και 6 μονοεδρικές περιφέρειες (που συμβολίζουν τα 6 ημίσεα καντόνια). Στα καντόνια Γιούρα και Νοσατέλ οι εκλογές διεξήχθησαν με αναλογική, ενώ στα υπόλοιπα 24 χρησιμοποιήθηκε το πλειοψηφικό σύστημα.Η ψηφοφορία ήταν υποχρεωτική στο καντόνι Σαφχάουζεν σε αμφότερες τις εκλογές. Τα διεθνή ΜΜΕ σχολίασαν τα κέρδη για το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα, συνδέοντάς το με τις ανησυχίες του εκλογικού σώματος για την προσφυγική κρίση στην Ευρώπη.Στην ελβετική πρωτεύουσα Βέρνη, ομάδα ακτιβιστών υπέρ της εγκατάστασης προσφύγων έκαναν διαδήλωση ανήμερα των εκλογών, κάτι που απαγορεύεται από το νόμο. Συνολικά 110 άτομα συνελήφθησαν.
Σουδανικές γενικές εκλογές 2015

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Σουδάν στις 13-15 Απριλίου 2015 για την εκλογή του Προέδρου και της Εθνοσυνέλευσης. Η αρχική ημερομηνία για τη διεξαγωγή τους ήταν η 2α Απριλίου, όμως καθυστέρησαν για 11 ημέρες. Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά την απόσχιση του Νοτίου Σουδάν το 2011.

 Ο Πρόεδρος εκλέγεται με το σύστημα των γύρων: εάν κανείς από τους υποψηφίους δεν συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία στον πρώτο γύρο, τότε διεξάγεται και δεύτερος γύρος.Τα μέλη της εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με 3 τρόπους: ορισμένα εκλέγονται με το πλειοψηφικό σύστημα σε πολυεδρικές περιφέρειες που βασίζονται στις 18 πολιτείες του Σουδάν και περιέχουν από 2 με 36 έδρες. Ορισμένες έδρες αναδεικνύονται με αναλογική εκπροσώπηση σε μονοεδρικές περιφέρειες και σε πολυεδρικές περιφέρειες και το 5% είναι το όριο για την είσοδο στη βουλή. Τουλάχιστον το 50% των υποψηφίων από τον κατάλογο κάθε κόμματος πρέπει να είναι γυναίκες, με τους άντρες και τις γυναίκες υποψηφίους να εναλλάσσονται στη λίστα. Οι υπόλοιπες έδρες προορίζονται για γυναίκες.Οι ψηφοφόροι ρίχνουν δύο ψηφοδέλτια: ένα για τον υποψήφιο με το πλειοψηφικό σύστημα και ένα για το κόμμα που αφορά τις έδρες που αναδεικνύονται με αναλογική εκπροσώπηση. Ο πρόεδρος Ομάρ ελ-Μπεσίρ επιλέχθηκε ξανά ως υποψήφιος για την προεδρία από το Εθνικό Κογκρέσο (NCP) τον Οκτώβριο του 2014. Άλλοι 15 υποψήφιοι διεκδίκησαν το προεδρικό αξίωμα, παρότι είναι σχετικά άγνωστοι στη χώρα.Τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης επέλεξαν να μην πάρουν μέρος στις εκλογές, παρότι κατήλθαν υποψήφιοι από συνολικά 44 κόμματα. Ωστόσο, το κυβερνών κόμμα NCP επέλεξε να μην κατεβάσει υποψηφίους στο 30% των περιφερειών προκειμένου να επιτρέψει σε άλλα κόμματα να εκλέξουν βουλευτές.Η EE και άλλες χώρες της Δύσης κατέκριναν το αποτέλεσμα, το οποίο χαρακτηρίστηκε "διαβλητό". Τα πρώτα αποτελέσματα από το 25% των εκλογικών τμημάτων, τα οποία ανακοινώθηκαν στις 19 Απριλίου, έδειξαν καθαρή νίκη του Μπεσίρ με ποσοστό γύρω στο 90% των ψήφων σε πολλά εκλογικά τμήματα.
Χλωριούχο βάριο

Το Χλωριούχο Βάριο είναι ιοντική χημική ένωση με χημικό τύπο BaCl2. Όπως και άλλα άλατα του βαρίου, είναι τοξικό και προσδίδει κιτρινοπράσινο χρώμα σε φλόγα υγραερίου. Είναι, επίσης, υγροσκοπικό. Έχει σημείο τήξης 962°C και σημείο βρασμού 1560°C.

 Ως ένα φθηνό, ευδιάλυτο άλας του βαρίου, το χλωριούχο βάριο βρίσκει ευρεία εφαρμογή στο εργαστήριο. Στη βιομηχανία, το χλωριούχο βάριο χρησιμοποιείται στην παρασκευή αλάτων θερμικής επεξεργασίας, στη σκλήρυνση του χάλυβα, στην παραγωγή χρωστικών ουσιών και στην παρασκευή άλλων αλάτων του βαρίου. Το BaCl2 χρησιμοποιείται επίσης σε πυροτεχνήματα για να δώσει λαμπερό πράσινο χρώμα. Ωστόσο, η τοξικότητά του περιορίζει την εφαρμογή του.
417 Σουηβία

Η Σουηβία (Suevia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,34. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ιστορική περιοχή (δουκάτο και μετά κομητεία) της Γερμανίας.

 Η διάμετρος της Σουηβίας υπολογίσθηκε σε 40,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 70,5 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι K ή S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,196 (από δεδομένα του IRAS). Η Σουηβία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 2 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
The Politics of Ecstasy

Το The Politics of Ecstasy είναι το δεύτερο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Nevermore, το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1996 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Century Media Records". Το άλμπουμ επανεκδόθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 2006 από την ίδια εταιρεία με επιπλέον κομμάτι την δωδεκάλεπτη διασκευή στο "Love Bites" των Judas Priest. Ο τίτλος του δίσκου προέρχεται από το ομώνυμο βιβλίο του Τίμοθι Λίρι, με το τραγούδι "The Seven Tongues of God" να φέρει το όνομα του πρώτου κεφαλαίου του βιβλίου. Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 αστέρια με άριστα τα 5, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,9, το "Metal Archives" 72% και το "Metal Storm" 8,3 / 10.

 1. The Seven Tongues of God (Dane, Loomis) - 5:59 2. This Sacrament (Dane, Loomis) - 5:10 3. Next in Line (Dane, Loomis) - 5:34 4. Passenger (Dane, Loomis) - 5:26 5. The Politics of Ecstasy (Dane, Loomis) - 7:57 6. Lost (Dane, Loomis) - 4:15 7. The Tiananmen Man (Dane, Loomis) - 5:25 8. Precognition (Dane, Loomis) - 1:37 9. 42147 (Dane, Loomis) - 4:59 10. The Learning (Dane, Loomis) - 16:01 11. Love Bites (Dane, Loomis) - 11:40 Το "The Politics of Ecstasy" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Γουόρελ Ντέιν - φωνητικά Τζεφ Λούμις - κιθάρα Πατ Ο'Μπράιεν - κιθάρα Τζιμ Σέπαρντ - μπάσο Βαν Γουίλιαμς - τύμπανα The Politics of Ecstasy - Nevermore | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Nevermore - The Politics of Ecstasy (album review ) | Sputnikmusic Nevermore - The Politics of Ecstasy - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Nevermore - The Politics of Ecstasy - Metal Storm
Στη Καρδιά της Πόλης (σειρά)

Το “Στη Καρδιά της Πόλης” είναι μία τουρκική σαπουνόπερα. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στη Τουρκία στις 18 Σεπτεμβρίου 2003 και ολοκληρώθηκε στις 23 Ιουνίου 2005. Η σειρά προβλήθηκε και στην Ελλάδα από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

 Η Εσμά (Αχού Τουρκπεντσέ) είναι η κόρη μιας οικογένειας που ζει σε μία έπαυλη. Ο πατέρας της, Τζεμάλ (Αλτάν Ερκεκλί) είναι ο σοφέρ και η μητέρα της, Σουζάν (Βαχιντέ Γκιορντούμ) είναι η μαγείρισα της οικογένειας Αρχάν για πάνω από 30 χρόνια. Ζουν σε ένα μικρό σπίτι χτισμένο για το προσωπικό, σε μία γωνία του τεράστιου κτήματος των Αρχάν. Η Εσμά είναι ερωτευμένη με τον Ντεμίρ (Οζάν Γκιουβέν) για όλη της τη ζωή. Ο Ντεμίρ που ασχολείται συνεχώς με τα γρήγορα αυτοκίνητα και τις σχέσεις δεν έχει προσέξει ποτέ την Εσμά, προς μεγάλη της απογοήτευση. Ο εργατικός αδερφός του Σελίμ (Μεχμέτ Ασλαντούγ), από την άλλη, διευθύνει την οικογενειακή επιχείρηση (Εταιρεία ARC). Πήρε την διοίκηση της εταιρείας, όταν ο πατέρα του, Ομέρ (Τσετίν Τεκιντόρ) συνταξιοδοτήθηκε, και προσπαθεί να συνηθίσει την καινούρια του θέση αλλά, παράλληλα, να διοικήσει την εταιρεία όσο πιο ομαλά γίνεται. Όταν η Εσμά μεταμορφώνεται σε μία ελκυστική και εξελιγμένη γυναίκα, αυτή η μεταμόρφωση δεν επηρεάζει μόνο τον Ντεμίρ, αλλά και τον Σελίμ. Σε αυτή την ιστορία, θα εξερευνήσετε ένα τρίγωνο που συνδέεται με ταξικές διαφορές ανάμεσα σε φτωχές και πλούσιες οικογένειες. Πώς θα επηρεάσει η αλλαγή του ασχημόπαπου σε κύκνο όλη την οικογένεια; Θα γίνει η Εσμά μέλος της οικογένειας Αρχάν; Θα ξεπεράσει η αληθινή αγάπη όλα τα εμπόδια; Μεχμέτ Ασλαντούγ - Σελίμ Αρχάν Οζάν Γκιουβέν - Ντεμίρ Αρχάν Αχού Τουρκπεντσέ - Εσμά Κοζάν Τσετίν Τεκιντόρ - Ομέρ Αρχάν Αρσέν Γκιουρζάπ - Μπεχιγιέ Αρχάν Αλτάν Ερκεκλί - Τζεμάλ Κοζάν Βαχιντέ Γκιορντούμ - Σουζάν Κοζάν Γιασεμίν Τσονκά - Τσιτσέκ Κοζάν Ισμαήλ Χατζίογλου - Οζάν Κοζάν Τομρίς Ιντζέρ - Νεμπιλέ Αρχάν Εργκιούν Ουγκλού - Τεομάν Αρχάν Εσρά Ροναμπάρ - Μπινούρ Αρχάν Φούντα Σιρινκάλ - Ναζλί Γενιτζέ Σουχεϊλά Ελμπάς - Τατιάνα Οζάν Σαχίν - Μουράτ Χικμέτ Κορμουξού - Αντβιγιέ Γιούλια Νίτου - Μαρία Κάαν Τσακίρ - Νετζατί Ονουργιάι Εβρεντάν - Γιασεμίν Σεμπνέμ Ζορλού - Χαντάν Ιμπραήμ Ιρίς - Ερκάν (σοφέρ) Σεντά Ακμάν - Πελίν Μετίν Μπαλάι - Μπαχατίν Γκογιαλί Τζανάν Χοσγκιόρ - Αϊσεγκιούλ Κεμάλ Τοπάλ - Μουσά Μουράτ Μουσλού - Μουράτ Ιντίλ Φιράτ - Αϊλίν Ντιλάν Ερτσετίν - Αϊσέ Σελντά Οζέρ - Σαχικά Ερντέμ Ακαξέ - Θείος Μπουράκ Σεντούρκ - Κύριος Ογούζ Αχμέτ Οζασλάν - Τεομάν Αρχάν (πρώτα επεισόδια) Ντολουνάι Σοϊσέρτ - Ντεριά Νιχάτ Ιλερί - Χότζας Τουγρούλ Αϊσέ Σουλέ Μπιλγκίτς - Ζεϊνέπ Μπαχάρ Γιανιλμάζ - Ιπέκ Ζερίν Τεκιντόρ - ψυχολόγος Ντενίζ Yildiz kesen - sayakalac Η σειρά "Στη Καρδιά της Πόλης" ξεκίνησε τη προβολή της στην Ελλάδα στις 21 Νοεμβρίου 2005. Από την αρχή, η σειρά δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του τηλεοπτικού κοινού. Η σειρά διέκοψε τη μετάδοσή της, μετά από 35 επεισόδια προβολής (6 Ιανουαρίου 2006). Μετά από απαιτήσεις των τηλεθεατών, η σειρά συνέχισε την προβολή της, αλλά ο σταθμός πρόβαλε τα τελευταία 5 επεισόδια. Ελάχιστοι έμαθαν πως η σειρά συνέχισε γιατί προβαλλόταν μετά τα μεσάνυχτα. Τελικά η σειρά ολοκληρώθηκε, με περιπετειώδη τρόπο, στα τέλη Σεπτεμβρίου 2006.
Κάτω Μαυρίκιο Αχαΐας

Το Κάτω Μαυρίκιο είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της Τοπικής Κοινότητας Μαυρικίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στον Δήμο Αιγιαλείας.

 Αναφέρεται οικισμός τον 19ο αιώνα με την ονομασία «Μουρίκιο», που πρόκειται για το ορεινό νυν Άνω Μαυρίκιο, ονομασία που διορθώθηκε σε Μαυρίκιο στις 31/05/1914. Το Κάτω Μαυρίκο ονομαζόταν παλιότερα ως Βόβοδα, χωρίς να υπάρχει ωστόσο επίσημη πράξη μετονομασίας στη σημερινή ονομασία. Το Κάτω Μαυρίκιο αναγνωρίστηκε στις 16/10/1940 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Μαυρικίου, ενώ ορίστηκε και έδρα της Κοινότητας, η οποία μεταφέρθηκε εκεί από τον οικισμό Μαυρίκιο. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως έδρα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Μαυρικίου. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κάτω Μαυρικίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Μαυρικίου Αχαΐας (1835-1940). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μαυρικίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 05/07/2018.