IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Έλτσε

Το Έλτσε είναι πόλη στην Ισπανία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, το Έλτσε έχει 228.300 κατοίκους και ήταν η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Κοινότητα της Βαλένθια μετά τη Βαλένθια και το Αλικάντε. Στην αρχαιότητα ήταν γνωστό ως Ελίκη, αποικία των Αχαιών. Στην πόλη βρίσκεται το Φοινικόδασος του Έλτσε, το μεγαλύτερο φοινικόδασος στην Ευρώπη, το οποίο είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2000.

 Ιδρύθηκε από Ίωνες αποίκους του 600 π.Χ. πλησίον της Λευκής Άκρας (Αλικάντε). Οι μακρινοί Έλληνες άποικοι ονόμασαν την πόλη σε ανάμνηση της γενέτειράς τους της αχαϊκής Ελίκης δίπλα στο Αίγιο. Με την πάροδο του χρόνου στον ελληνικό πληθυσμό της πόλης εντάχθηκαν και οι εντόπιοι Ίβηρες. Φαίνεται ότι λόγω της εμπορικής της τοποθεσίας περιήλθε σε ακμή. Κατά την διάρκεια του Β΄ Καρχηδονιακού πολέμου ο στρατηγός Αννίβας κατέστρεψε την πόλη. Όταν οι Ρωμαίοι κυριάρχησαν στην Ισπανία την ξανάκτισαν με την ονομασία Iulia Ilice Augusta. Για περίπου τρεις αιώνες η Ελίκη γνώρισε μια μακροχρόνια περίοδο ακμής. Η ανώτερη ποιότητα ύδατος και η καλύτερη δια ξηράς πρόσβασή της (μέσω εμπορικής οδού) οδήγησε σε μαρασμό την γείτονα πόλη της Λευκής Άκρας (2ος -3ος αι. μ.Χ.). Με την έλευση του Χριστιανισμού στην περιοχή, η Ελίκη κατέστη έδρα επισκόπου. Κατά τον 5ο αιώνα μ.Χ. την κατέλαβαν οι αρειανιστές Βησιγότθοι που κατέστρεψαν τα αρχαία της μνημεία. Κατά την περίοδο 554 -620 μ.Χ. πέρασε στην βυζαντινή κυριαρχία χάρη στο γηραιό πατρίκιο του Ιουστινιανού Λιβέριο. Μετά την ανακατέλαβαν οι Βησιγότθοι και το 711 πέρασε στην κατοχή των Αράβων. Κατά τα τέλη του 13ου αιώνα στα πλαίσια της ισπανικής reconquista ο βασιλιάς της Αραγωνίας Ιάκωβος Β΄ ο Δίκαιος 1267–1327 ελευθέρωσε την Ελίκη από την μαυριτανική δεσποτεία. Το σημερινό Έλτσε αναπτύχθηκε από τον 18ο αιώνα και μετά. Από τον 19ο αιώνα η ίδρυση σιδηρόδρομου και βιομηχανίας υποδημάτων προσέδωσε μεγαλύτερο εμπορικό κύρος στην πόλη. Ακόμα και στην σύγχρονη εποχή οι κάτοικοι του Έλτσε (ενθυμούμενοι την μακρινή ελληνική τους καταγωγή) εορτάζουν την ελληνική εβδομάδα που περιλαμβάνει την τυπική ζωή μιας αρχαίας ελληνικής πόλης: Ραψωδίες, θέατρα, χορός, πυρσοί, παρελάσεις οπλιτών, αμφορείς, αρχαία νομίσματα, κτερίσματα, χιτώνες, περικνημίδες και λόγος ομηρικός. Παράλληλα τιμούν με θρησκευτικές παραστάσεις την Κοίμηση της Θεοτόκου κάθε 15η Αυγούστου. Οι ίδιοι μάλιστα αυτοαποκαλούνται pobladores Griegos, δηλαδή οι Έλληνες κάτοικοι. Από την αρχαία ελληνική της περίοδο σώζεται η περίφημη Κυρία της Ελίκης (Dama de Elche), μια σκαλιστή σε πολύχρωμη πέτρα προτομή γυναίκας με ελληνο-ιβηρική τεχνοτροπία. Ελλήνων Τόποι -Θέματα. Δημήτρης Αλεξάνδρου: ΠΟΜΠΛΑΔΟΡΕΣ ΓΡΙΕΓΟΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ, εκδόσεις Ερωδιός.
Βραβεία Σεζάρ του 2008

Η 34η απονομή των Βραβείων Σεζάρ για τις καλύτερες παρουσιάσεις στο χώρου του γαλλικού κινηματογράφου κατά το έτος 2008, έλαβε χώρα στις 27 Φεβρουαρίου 2009 στο Théâtre du Châtelet. Πρόεδρος της βραδιάς ήταν η Σαρλότ Γκενσμπούρ και ο Αντουάν ντε Κον παρουσίασε την τελετή. Η απονομή μεταδόθηκε ζωντανά από το τηλεοπτικό κανάλι Canal+. Τα περισσότερα βραβεία απέσπασε η ταινία «Séraphine» του Μαρτέν Προβόστ, επτά στο σύνολο, ανάμεσα στα οποία και αυτό της καλύτερης ταινίας της χρονιάς. Δέκα υποψηφιότητες είχε αποσπάσει η ταινία «Mesrine», κερδίζοντας τρία. Οι παρευρισκόμενοι απέτισαν φόρο τιμής στον παραγωγό, σκηνοθέτη και ηθοποιό Κλοντ Μπερί, ο οποίος απεβίωσε τον Ιανουάριο, ενώ για τη σημαντική καριέρα του στον κινηματογράφο τιμήθηκε ο διάσημος Αμερικανός ηθοποιός Ντάστιν Χόφμαν.

 Ακολουθούν αναλυτικά όλες οι υποψηφιότητες ανά κατηγορία, οι οποίες ανακοινώθηκαν το μεσημέρι της 23ης Ιανουαρίου 2009. Οι νικητές σημειώνονται με την έντονη συμβολοσειρά. Η ταινία «Mesrine» (προφέρεται Μεσρίν) προβλήθηκε στους κινηματογράφους σε δύο μέρη που τιτλοφορούνταν «L'Instinct de mort» και «L'Ennemi Public N° 1». Οι παραπάνω τίτλοι μεταφράζονται ως «Το ένστικτο του θανάτου» και «Δημόσιος Κίνδυνος N° 1». Οι ταινίες «Entre les murs», «Il y a longtemps que je t'aime», «Séraphine» και «Vals Im Bashir» προβλήθηκαν στις ελληνόφωνες κινηματογραφικές αίθουσες ως «Ανάμεσα στους τοίχους», «Απλά... σ'αγαπώ», «Το χάρισμα της Σεραφίν» και «Βαλς με τον Μπασίρ» αντίστοιχα. 10 υποψηφιότητες Mesrine (L'Instinct de mort και L'Ennemi public N° 1) (3 βραβεύσεις)9 υποψηφιότητες Le Premier Jour du reste de ta vie (3 βραβεύσεις) Séraphine (7 βραβεύσεις) Un Conte de Noël (1 βράβευση)6 υποψηφιότητες Il y a longtemps que je t'aime (2 βραβεύσεις)5 υποψηφιότητες Entre les murs (1 βράβευση) Faubourg 36 (καμία βράβευση)3 υποψηφιότητες Paris (καμία βράβευση) Deux jours à tuer (καμία βράβευση) Sagan (καμία βράβευση) La Belle Personne (καμία βράβευση) Home (καμία βράβευση)2 υποψηφιότητες Versailles (καμία βράβευση) Le Crime est notre affaire (καμία βράβευση) Aide-toi, le ciel t'aidera (καμία βράβευση) La Fille de Monaco (καμία βράβευση) 7 βραβεύσεις Séraphine (Ταινίας, Πρωτότυπου Σεναρίου, Καλύτερης Ηθοποιού, Μουσικής, Σκηνικών, Κοστουμιών, Φωτογραφίας)3 βραβεύσεις Mesrine (L'Instinct de mort και L'Ennemi public N° 1) (Σκηνοθεσίας, Ανδρικής Ερμηνείας, Ήχου) Le Premier Jour du reste de ta vie (Ελπιδοφόρου Άνδρα Ηθοποιού, Ελπιδοφόρου Γυναίκας Ηθοποιού, Μοντάζ)2 βραβεύσεις Il y a longtemps que je t'aime (Ντεμπούτου Σκηνοθεσίας, Β' Γυναικείας Ερμηνείας) Βραβεία Σεζάρ Επίσημη ιστοσελίδα
Πέτρος Φέτσης

Ο Πέτρος Φέτσης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1924 μέχρι το 1927, παίζοντας σε περισσότερους από 40 αγώνες με τους "κίτρινους". Συνέχισε την καριέρα του στη Ρουμανία.

 Ο Φέτσης πραγματοποίησε τα πρώτα του βήματα με τον Άρη στα τέλη του 1924 και τις αρχές του 1925. Στις 28 Μαΐου 1925, βρισκόταν κάτω από τα δοκάρια των "κίτρινων" στον φιλικό αγώνα εναντίον του Ολυμπιακού, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 1-3. Ακολούθησε ο φιλικός αγώνας κατά της Μπιτόλ Περιστέρ στις 21 Ιουνίου 1925, όπου ο Άρης κέρδισε με 2-0.Στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1926, υπήρξε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων", παίζοντας σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος, όπως και στο μπαράζ του τίτλου, όπου ο Άρης νίκησε τον Ηρακλή με 4-1.Στις 12 Σεπτεμβρίου 1926, στον φιλικό αγώνα του Άρη εναντίον της ομάδας του αγγλικού θωρηκτού Ριζολούσιον, μπροστά σε 10.000 θεατές, ο Φέτσης εκτέλεσε χτύπημα πέναλτι και έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας του συλλόγου ο οποίος σκόραρε. Την επόμενη χρονιά, έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας της νεοϊδρυθείσας μικτής Θεσσαλονίκης και συμμετείχε σε όλους τους αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση. Μετά από μία σειρά φιλικών αγώνων το καλοκαίρι του 1927, ανακοινώθηκε η αναχώρηση του Φέτση από τη Θεσσαλονίκη με επόμενο σταθμό του τη ρουμάνικη Ουνιρέα Τρικολόρε, με την οποία επισκέφθηκε τη Θεσσαλονίκη για φιλικούς αγώνες. Τα Χριστούγεννα του 1927, ο Άρης κατέβαλε τη νέα ομάδα του Φέτση με 2-1, με σκόρερ τους Λεονταρίδη και Βογδάνου. Κάτω από τα δοκάρια των φιλοξενούμενων καθόταν ο Φέτσης, ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα στη νίκη της νέας του ομάδας κατά του Ηρακλή με 2-0, στο δεύτερο φιλικό της ημέρας.Η τελευταία είδηση στην οποία αναφέρεται ο Φέτσης πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 1932, όπου αναφέρθηκε ότι οι εμφανίσεις του με την Ουνιρέα τον έχουν φέρει κοντά στην εθνική ομάδα της Ρουμανίας, χωρίς περαιτέρω αναφορές. Ο Φέτσης είχε αγωνιστεί και στο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Θεσσαλονίκης τη σεζόν 1926–27 με την ομάδα του Άρη, κατακτώντας τον τοπικό τίτλο. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6 Πέτρος Φέτσης: Ένας σπουδαίος τερματοφύλακας ... - aris.re
Βούτες Ηρακλείου

Οι Βούτες (επίσημο: αι Βούται) είναι προάστιο του Ηρακλείου και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ηρακλείου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Η θέση του είναι σε ύψωμα με θαυμάσια θέα προς το ανατολικό τμήμα της επαρχίας. Συνδέεται με το Ηράκλειο με ασφαλτόστρωτο δρόμο 12,9 χιλιομέτρων. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια αμπελιών και με την ελαιοκομία. Στις Βούτες υπάρχουν 3 νηπιαγωγεία , 2 Δημοτικά σχολεία. Στην Πανεπιστημιούπολη Βουτών, βρίσκονται τα κτήρια της Σχολής Θετικών Επιστημών και της Ιατρικής Σχολής, καθώς και μία Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κρήτης.

 Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Βουτών περιλαμβάνει και τον οικισμό Γιοφυράκια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Βούται, αι (682) Γιοφυράκια, τα (618)Συνολικά η κοινότητα έχει 1.300 κατοίκους. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Χαράλαμπο Αλογδιανάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Βουτών. Από τις Βούτες καταγόταν ο αντάρτης και αγωνιστής της μάχης της κρήτης Γεώργιος Ορφανός.Από τις Βούτες καταγόταν επίσης ο Μαλεβιζιώτης αγωνιστής Γεώργιος Λιναρδάκης, ο οποίος υπήρξε και σύμβουλος στην Εθνική Συνέλευση κατά την Κρητική Επανάσταση του 1866, βοηθός επάρχου Μαλεβιζίου και διοικητής Σφακίων το 1881. Υπήρξε θέατρο συγκρούσεων Χριστιανών και Τούρκων κατά τους απελευθερωτικούς αγώνες των Κρητών. Κατά το σεισμό του 1856 καταστράφηκε εκ θεμελίων και βρήκαν το θάνατο 42 άνθρωποι. Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές ως Vuttes με 230 κατοίκους. Το 1881 είχε μόνο 6 Τούρκους και 447 Χριστιανούς. Το τοπωνύμιο προέρχεται από το βούτης, που σημαίνει βουκόλος. Το Ηράκλειο και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχία Ηρακλείου.
Boeing F3B

Το Boeing F3B ήταν διπλάνο μονοκινητήριο μαχητικό και μαχητικό-βομβαρδιστικό που ανέπτυξε η Boeing στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Εντάχθηκε σε υπηρεσία με το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1930.

 Το F3B, το οποίο εσωτερικά ονομάζονταν Model 74, προέκυψε από την σταδιακή βελτίωση του προγενέστερου F2B. Το πρωτότυπο (XF3B-1) είχε αρχικά πανομοιότυπες πτέρυγες με το F2B και ολοκληρώθηκε ως υδροπλάνο (τα σχετικά μέρη προέρχονταν από το FB-5). Η διάδοση της χρήσης των αεροπλανοφόρων κατέστησε τα υδροπλάνα μαχητικά περιττά στις περισσότερες περιπτώσεις και όταν ο τύπος εντάχθηκε σε παραγωγή είχαν ενσωματωθεί διάφορες τροποποιήσεις στις πτέρυγες, το ουραίο και το σύστημα προσγείωσης. Το XF3B-1 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Φεβρουαρίου 1928. Οι επιδόσεις του ήταν αξιόλογες και έτσι αποφασίστηκε η παραγωγή 73 αεροσκαφών. Με F3B εξοπλίστηκαν σμήνη των αεροπλανοφόρων USS Langley, USS Saratoga και USS Lexington, Αξιοποιήθηκαν ως μαχητικά-βομβαρδιστικά σε μονάδες πρώτης γραμμής μέχρι το 1932. Παρέμειναν σε χρήση για πολλά ακόμα χρόνια ως μεταφορικά υψηλόβαθμων στελεχών. XF3B-1 (Model 74) Το μοναδικό πρωτότυπο δοκιμών.F3B-1 (Model 77) Μονοθέσιο μαχητικό αεροσκάφος. Κατασκευάστηκαν 73 μονάδες για το Ναυτικό. ΗΠΑΠολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ Boeing F2B Boeing Model 15 Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών Eden, Paul and Soph Moeng, eds. The Complete Encyclopedia of World Aircraft. London: Amber Books, 2002. ISBN 0-7607-3432-1. Jones, Lloyd S. U.S. Naval Fighters. Fallbrook, California: Aero Publishers, 1977. ISBN 0-8168-9254-7. Swanborough, Gordon and Peter M. Bowers. United States Navy Aircraft Since 1911. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1976. ISBN 0-87021-968-5. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Boeing F3B στο Wikimedia Commons
Βερίνα

Η Αιλία Βερίνα (απεβ. 484) ήταν η σύζυγος του Λέοντα Α΄ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και αδελφή του Βασιλίσκου. Η κόρη της Αριάδνη ήταν αυτοκράτειρα σύζυγος του Ζήνωνα και, στη συνέχεια, του Αναστάσιου Α΄. Η Βερίνα ήταν η γιαγιά του Λέοντα Β΄.

 Η καταγωγή της Βερίνας και του αδελφού της Βασιλίσκου είναι άγνωστες. Θεωρούνται πιθανό να έχουν καταγωγή στα Βαλκάνια, αλλά τίποτα πιο συγκεκριμένο δεν είναι γνωστό. Υποτίθεται ότι έχουν τουλάχιστον μια αδελφή, καθώς η αγιογραφία του Δανιήλ του Στυλίτη αναφέρει έναν γαμπρό της Βερίνας και του Βασιλίσκου ως Ζούζου. Τον Ιανουάριο του 457 ο Μαρκιανός υπέκυψε σε ασθένεια, πιθανόν γάγγραινα, αφήνοντας την κόρη του Ευφημία και τον γαμπρό του Αρτέμιο. Ο Λέων, ελλείψει άαλλων άρρενων απογόνων, έγινε αυτοκράτορας. Στις 7 Φεβρουαρίου 457 στέφθηκε από τον Πατριάρχη Ανατόλιο, την πρώτη τέτοια στέψη που γνωστό ότι σχετίζεται με τον Πατριάρχη. Σε αυτό το σημείο η Βερίνα έγινε σύζυγός του. Είναι πιθανόν να πρόσθεσε το «Αιλία» στο όνομά της κατά την ανακήρυξή της ως Αυγούστα. Ο Λέων Β΄, γιος της κόρης της Αριάδνης, ανακηρύχθηκε Καίσαρας, τον Οκτώβριο του 473 και στην πράξη έγινε ο οριστικός διάδοχος του θρόνου λόγω του ότι είναι το πιο κοντινό συγγενή του Λέοντα Α΄. Στις 18 Ιανουαρίου 474, ο Λέων Α΄ πέθανε από δυσεντερία και ο εγγονός του τον διαδέχθηκε αμέσως. Η Βερίνα παρέμεινε στο παλάτι. Επειδή ο Λέων ήταν πολύ μικρός για να κυβερνήσει μόνος του, η Βερίνα και η Αριάδνη αποφάσισαν να στέψουν τον Ζήνωνα ως συναυτοκράτορα, πράγμα που έγινε στις 9 Φεβρουαρίου του 474. Όταν ο Λέων αρρώστησε και πέθανε στις 17 Νοεμβρίου, ο Ζήνων έγινε μονοκράτορας με την Αριάδνη ως αυτοκράτειρα-σύζυγός του. Η Βερίνα δεν ήταν η καλύτερη στον ρόλο της χήρας. Σύμφωνα με τον Ιωάννη της Αντιοχείας, βρήκε έναν εραστή, τον Πατρίκιο, πρώην έπαρχο. Η Βερίνα είχε αρχικά υποστηρίξει τον Ζήνωνα, ενώ ο νεαρός αυτοκράτορας Λέων Β΄ ήταν ακόμα ζωντανός. Λίγο καιρό μετά το θάνατο του εγγονού της, η Βερίνα στράφηκε εναντίον του γαμπρού της. Μια σύγχρονη ερμηνεία υποδηλώνει ότι το αίτημα αφορά το δεύτερο γάμο της με τον Πατρίκιο. Ο Ζήνων είχε λόγους να αρνηθεί να αποτρέψει τον Πατρίκιο ως αντίπαλο κι υποψήφιο για το θρόνο. Η Βερίνα συνωμότησε εναντίον του Ζήνωνα με τον εραστή της Πατρίκιο, τον αδελφό της Βασιλίσκο, αναγκάζοντας τον Ζήνωνα να τραπούν σε φυγή από την Κωνσταντινούπολη το 475. Ο Ζήνωνας κατέφυγαν στη μητρική εδάφη του, φέρνοντας μαζί του μερικά από τα Ισαύρων που ζουν στην Κωνσταντινούπολη, και το αυτοκρατορικό θησαυροφυλάκιο. Ο Βασιλίσκος ήταν τότε αναγνωρισμένος ως Αύγουστος στις 9 Ιανουαρίου 475 στο παλάτι Έβδομον, από τους υπουργούς παλάτι και τη Γερουσία.
Ρεφούχιο Μπορνέκε

H Μαρία ντελ Ρεφούχιο Αδριάνα Μπλάνκα Μπορνέκε Σνάιντερ (María del Refugio Adriana Blanca Borneque Schneider, 22 Οκτωβρίου 1876 - 18 Ιανουαρίου 1953) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Φρανσίσκο Λεόν ντε λα Πάρρα.

 Γεννήθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1876 στη Πόλη του Μεξικού, και ήταν κόρη του του Ελβετού επιχειρηματία Χαβιέρ Ζουλς Μπορνέκε και της Μεξικανής Μαρία Αντρέα ντελ Ροσάριο Λουίσα Ρίτα Ιγνάσια Σνάιντερ Κάστρο. Ως κόρη μιας πλούσιας οικογένειας, η Ρεφούχιο έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Σε πολύ νεαρή ηλικία απέκτησε κοινωνική χάρη, καλές συμπεριφορές, διάκριση και πολλή κομψότητα. Οι αρετές αυτές ήταν που γοήτευσαν τον Λούκας Αλαμάν Βιδαουρραασάγα και παντρεύτηκαν στις 24 Αυγούστου 1898 στο Ναό του Ιησού του Ναζωραίου στην Πόλη του Μεξικού. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά; τον Λούκας, τον Αλφόνσο και την Κάρμεν. Το Φεβρουάριο του 1909 ο Λούκας πεθαίνει και την ίδια χρονιά πεθαίνει επίσης η αδελφή της Μαρία Ελένα. Δύο χρόνια ο χήρος σύζυγος της αδελφή της Φρανσίσκο Λεόν ντε λα Πάρρα, τη ζήτησε σε γάμο και τον Φεβρουάριο του 1911 παντρεύτηκαν. Ο γάμος της τράβηξε την προσοχή των κοινωνικών σελίδων των εφημερίδων της εποχής και έγινε δημοφιλής στην κοινωνία της Ουάσινγκτον. Η Ρεφούχιο και ο Φρανσίσκο ήταν πολύ χαρούμενοι. Μαζί απέκτησαν ένα γιο, τον Κάρλος. Ως Πρώτη Κυρία, ανέλαβε τα καθήκοντά που της αντιστοιχούσαν: να συνοδεύει τον σύζυγό της, να παρευρίσκεται σε τελετές και συμπόσια, να επισκέπτεται τους φυλακισμένους στα σωφρονιστικά καταστήματα, και μάλιστα να αποδέχεται τα πάρτι προς τιμήν της, που διοργάνωνε το Στρατιωτικό Κολλέγιο στον Ιππόδρομο Κοντέσα. Μετά τη λήξη της θητείας του συζύγου της, έζησαν μαζί στην Ευρώπη. Παρά τις προσωπικές τραγωδίες, το ζευγάρι έζησε ευτυχισμένο μέχρι το θάνατο του Φρανσίσκο το 1939. Μια ισχυρή αγάπη τους κράτησε πάντα μαζί. Επέστρεψε στο Μεξικό και εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα, όπου πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1953 σε ηλικία 76 ετών. Είναι θαμμένη στο Ισπανικό Πάνθεον της Πόλης του Μεξικού.
436 Πατρισία

Η Πατρικία (Patricia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,8. Ανακαλύφθηκε το 1898 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Φρήντριχ Καρλ Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Πατρικίας υπολογίσθηκε σε 59,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 221 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,060 (από δεδομένα του IRAS). Η Πατρικία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 8 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Iron Man 3 (soundtrack)

Το Iron Man 3 (Original Motion Picture Soundtrack) είναι η μουσική επένδυση της ταινίας των Marvel Studios Iron Man 3, την οποία συνέθεσε ο Μπράιαν Τάιλερ και κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 2013. Ένα ξεχωριστό soundtrack άλμπουμ με τον τίτλο Iron Man 3: Heroes Fall (Music Inspired by the Motion Picture) με τραγούδια από διάφορους καλλιτέχνες, εμπνευσμένο από την ταινία, κυκλοφόρησε την ίδια μέρα από την Hollywood Records και τη Marvel Music.

 Ο συνθέτης Μπράιαν Τάιλερ αναγνώρισε πως η μουσική επένδυση της ταινίας χρειαζόταν να είναι πιο σκοτεινή και πιο μελωδική από τις προηγούμενες μουσικές επενδύσεις των Ραμίν Τζαγουάντι (Iron Man) και Τζον Ντέμπνεϊ (Iron Man 2), αναφερόμενος στην αλλαγή της ζωής του Τόνι Σταρκ μετά τα καταλυτικά γεγονότα των Εκδικητών. Για την επίτευξη του «βαθιού θεματικού συστατικού με μια δυνατή μελωδία», η μουσική επένδυση εμπεριέχει κυρίως ορχηστρικούς ήχους. Το βασικό θέμα για τον Iron Man επικεντρώνεται σε κλάξον και τρομπέτες, έτσι ώστε να είναι «και εμβατήριο και ύμνος». Ο Τάιλερ ανέφερε πως η δουλειά του Τζον Γουίλιαμς στην ταινία Ο Ιντιάνα Τζόουνς και οι κυνηγοί της Χαμένης Κιβωτού ήταν το πρώτο πράγμα που σκέφτηκε ως επιρροή και η νύξη για το «Well of Souls» στην ταινία επηρέασε την κεντρική ιδέα για το Extremis. Όπως θεώρησε ο Τάιλερ, έπρεπε να ενισχυθεί η πνευματική πλευρά αφού είχαν «μια τεχνολογία τόσο προηγμένη που πλησίαζε τη μαγεία». Αντανακλώντας την ανάμικτη προσωπικότητα του Mandarin, το θέμα του χαρακτήρα ήταν θρησκευτική μουσική «η οποία δανείζεται στοιχεία από πολλές κουλτούρες», από «Μοναχικά, Γκόθικ και Χριστιανικά άσματα μέχρι μουσική από τη Μέση Ανατολή».Η μουσική ηχογραφήθηκε στα Abbey Road Studios από τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου. Τη μουσική σε όλα τα κομμάτια συνέθεσε ο Μπράιαν Τάιλερ. Μαζί με το Iron Man 3 (Original Motion Picture Soundtrack) άλμπουμ του Τάιλερ, η Hollywood Records κυκλοφόρησε επίσης κι ένα ξεχωριστό άλμπουμ εμπνευσμένο από την ταινία, με τον τίτλο Heroes Fall. Το άλμπουμ αυτό περιλαμβάνει δώδεκα πρωτότυπα τραγούδια εναλλακτικής και ίντι ροκ, με μόνο ένα από αυτά να ακούγεται στην ταινία, το «Some Kind of Joke» του συγκροτήματος Awolnation. Μουσική και τραγούδια τα οποία δεν περιλαμβάνονται στα soundtrack αλλά ακούγονται στην ταινία:
Πέτρος Αστράς

Ο Πέτρος Αστράς (γεν. Αθήνα 10 Νοεμβρίου 1959, ύψος 1,83 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και πρωταθλητής Γ΄Εθνικής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα και έκανε πολυετή καριέρα στα επαγγελματικά πρωταθλήματα (18 πλήρεις χρονιές σε Α' έως και Γ' Εθνική) με τα χρώματα 10 διαφορετικών συλλόγων, συμπληρώνοντας 385 επίσημες συμμετοχές στις εθνικές κατηγορίες. Υπήρξε επίσης, διεθνής με την Εθνική Νέων. Έπαιξε ποδόσφαιρο (σε τακτική βάση) επί 22 συνεχόμενα έτη.

 Ο Αστράς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σε ηλικία 16 ετών από το εφηβικό τμήμα του Παναθηναϊκού, όπου και παρέμεινε μέχρι την περίοδο 1977-78. Στο διάστημα αυτό κλήθηκε στην Εθνική Νέων, ενώ το καλοκαίρι του 1977 κατέκτησε με την ομάδα του (μαζί με τους Δημ. Κλη, Ερμή Κουρόπουλο, Κώστα Κρασσώνη, Καϋμασίδη, Τρέντο κ.α.) παίζοντας ως βασικός γκολκίπερ, το Κύπελλο "EUROPA", η διοργάνωση του οποίου έγινε στην Πολωνία Το καλοκαίρι του 1979 και ενώ έχει μεσολαβήσει μια σεζόν του στη Δόξα Βύρωνα (Α΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών) παραχωρήθηκε στο Φωστήρα, με τα χρώματα του οποίου αγωνίσθηκε στη Β΄Εθνική για τα επόμενα 2 χρόνια. Το 1981 μεταγράφεται στη Ρόδο και ντεμπουτάρει στο Επαγγελματικό Πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής, λαμβάνοντας μέρος σε 4 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος. Το Δεκέμβριο του 1982 υπογράφει στη Νίκη Βόλου, στη Β΄Εθνική. Επόμενη ομάδα στη σταδιοδρομία του ήταν ο Αθηναϊκός Βύρωνα με τον οποίο αγωνίστηκε από το Δεκέμβριο του 1983 έως και το 1987-88, την πρώτη χρονιά στη Γ΄ και ακολούθως στη Β΄Εθνική. Από κει και πέρα, κάθε 1-2 έτη άλλαζε ομάδα, περνώντας διαδοχικά από Πιερικό (Β΄Εθνική), Παναργειακό (σε Β΄και Γ΄Εθνική, κατακτώντας τον τίτλο της στο Νότιο Όμιλο το 1990), Αναγέννηση Άρτας, Παναρκαδικό, Ολυμπιακό Βόλου (2 χρονιές) και Παναιγιάλειο (2 χρονιές), όπου έκλεισε την επαγγελματική αθλητική του πορεία, σε ηλικία σχεδόν 37 ετών. Από το Δεκέμβριο του 1997 (ήδη τότε, 38 ετών) και για τους επόμενους 6 μήνες αγωνίσθηκε στο περιφερειακό πρωτάθλημα, με τον Ευρώτα Έλους. Ο γιος του, Λευτέρης Αστράς, είναι επίσης τερματοφύλακας (αγωνίστηκε σε Τριφυλλιακό, Πανιώνιο, Απόλλωνα και στην Ισπανική Σαν Φερνάντο) και έχει προσκληθεί στη Μικτή ΕΠΣΑ. Διεθνής αθλητική ιστοσελίδα Γεώργιος Παγιωτέλης-"Το Έπος της Α' Εθνικής" (ένθετο αθλητικού περιοδικού "Οι Παγκόσμιοι"-"Κλ. Γεωργαλάς Ε.Π.Ε.") "40 Χρόνια Ποδόσφαιρο και ΠΡΟ-ΠΟ" (έκδοση εφημερίδας "Προπόραμα"-2000)
Εθνική Περού (ποδόσφαιρο ανδρών)

Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου Περού αντιπροσωπεύει το Περού στις διεθνείς ποδοσφαιρικέςς διοργανώσεις και τελεί υπό την εποπτεία της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου του Περού (FPF). Η ομάδα συναγωνίζεται με τα άλλα εννέα μέλη της συνομοσπονδίας ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ. Οι επιδόσεις της ομάδας του Περού υπήρξαν άσχημες, αν και απέλαυσε επιτυχημένες περιόδους στην δεκαετία του 1930 και του 1970.

 Ιδρυμένη το 1927, η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Περού παίζει τους εντός έδρας αγώνες του κυρίως στο Εστάδιο Νασιονάλ στη Λίμα. Η ομάδα έχει κερδίσει το Κόπα Αμέρικα δύο φορές, έχει προκριθεί σε πέντε Παγκόσμια Κύπελλα της FIFA, και έχει συμμετάσχει σε ένα Ολυμπιακό τουρνουά. Παραδοσιακή αντίπαλος της είναι η Χιλή, αλλά υπάρχει επίσης μια σημαντική αντιπαλότητα με τον Ισημερινό. Τα κλασικά χρώματα της εμφανίσεώς της είναι λευκό και κόκκινο, τα χρώματα της εθνικής σημαίας, η οποία είναι ο λόγος που η ομάδα του Περού είναι κοινώς γνωστό ως λα Μπλανκιρόχα (στα ισπανικά σημαίνει «το λευκό και κόκκινο"). Νωρίς στην ιστορία του, το Περού συμμετείχε στο εναρκτήριο τουρνουά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου και απόλαυσε νίκες στους Αγώνες Μπολίβαρ 1938 και στο Κόπα Αμέρικα του 1939, με ηγέτες τους Τεοδόρο Φερνάντες, Χουάν Βαλντιβιέσο και Αλεχάντρο Βιγιανουέβα. Επίσημη ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Περού
Πανελλήνιοι κολυμβητικοί αγώνες 1932

Οι Πανελλήνιοι Κολυμβητικοί αγώνες του 1932, έγιναν στις 10-11 Σεπτεμβρίου στο Μικρολίμανο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. ενώ το πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης.

 Η μεγάλη ανάπτυξη των κολυμβητικών αγωνισμάτων οδήγησε την ΕΚΟΦ να καθιερώσει τοπικά πρωταθλήματα μικρών ηλικιών, Βόρειο στη Θεσσαλονίκη και νότιο στον Πειραιά, τα οποία έγιναν στις 16-17 Ιουλίου. Σε αυτά κάθε σύλλογος μετείχε με πέντε το πολύ αθλητές αρχάριους, παίδες, εφήβους και κορασίδες σε διάφορα αγωνίσματα από 25 ως 100μ. Στους πανελλήνιους αγώνες κάνει για πρώτη φορά την εμφάνιση του ο Παναθηναϊκός, ανήκωντας πλέον στην δύναμη της ΕΚΟΦ, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κερδίσει βαθμούς. Στα αξιοσημείωτα είναι τα σοβαρά επεισόδια που διαδραματίστηκαν με το τέλος του ημιτελικού αγώνα ουότερ πόλο ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον ΕΘνικό (3-1), κάτι που οδηγεί την ομοσπονδία να τιμωρήσει τις 2 ομάδες με αποκλεισμό και να ανακηρύξει στα χαρτιά, άνευ τελικού αγώνος, πρωταθλητή τον Άρη Θεσσαλονίκης και 2ο τον Ν.Ο Μυτιλήνης, βασιζόμενη στον τελευταίο μεταξύ τους ημιτελικό αγώνα (5-1 υπέρ του Άρη). Πολυνίκης Σύλλογος: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. Πρωταθλητής Γενικής Βαθμολογίας: Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. Πρωταθλητής Υδατοσφαίρισης: Άρης Θεσσαλονίκης Πολυνίκης Αθλητής: Αρχείο Ελληνικής Κολυμβητικής Ομοσπονδίας Εφημερίδα "Ακρόπολις"
Αρχιδούκισσα Μαρία Ιωσηφίνα της Αυστρίας

Η Μαρία Ιωσηφίνα της Αυστρίας (Maria Josepha von Österreich, 19 Μαρτίου 1751 – 15 Οκτωβρίου 1767) ήταν κόρη του Φραγκίσκου Α΄ και της Μαρίας Θηρεσίας της Αυστρίας. Πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των 16 ετών και θάφτηκε στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης της Αυστρίας.

 Η Μαρία Ιωσηφίνα Γαβριέλλα Ιωάννα Αντωνία Άννα γεννήθηκε στη Βιέννη στις 19 Μαρτίου του 1751. Η Μαρία Ιωσηφίνα ήταν το δωδέκατο παιδί και η ένατη (έκτη επιζήσασα) κόρη του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μαρίας Θηρεσίας. Μετά το θάνατο της νύφης της Ισαβέλλας της Πάρμας, η Ιωσηφίνα ήταν η πιο σημαντική γυναίκα της Αυλής μετά τη μητέρα της, Μαρία Θηρεσία, και την αδελφή της Μαρία Αμαλία Έχασε τη θέση αυτή τον Μάιο του 1767, όταν ο μεγάλος αδελφός της, Ιωσήφ παντρεύτηκε μια δεύτερη ξαδέρφη, τη Μαρία Ιωσηφίνα της Βαυαρίας. Η αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία ήθελε να παντρέψει την τέταρτη μεγαλύτερη κόρη της, την Μαρία Αμαλία, με τον Φερδινάνδο της Σικελίας και της Νάπολης για πολιτικούς λόγους. Αφού ο πατέρας του Φερδινάνδου, Κάρολος Γ΄ της Ισπανίας, διαμαρτυρήθηκε για την πενταετή διαφορά ηλικίας, η Μαρία Ιωσηφίνα, ως η επόμενη μεγαλύτερη κόρη, έμεινε η προφανής υποψήφια για νύφη του Φερδινάνδου. Η ίδια και ο Φερδινάνδος ήταν συνομήλικοι, ενώ η Μαρία Ιωσηφίνα θεωρήθηκε "απολαυστικά όμορφη και φιλική", και η αγαπημένη του αδελφού της Ιωσήφ.Η Μαρία Ιωσηφίνα φοβόταν ότι θα πεθάνει από ευλογιά από το θάνατο της μεγαλύτερης αδελφής της Ιωάννας Γαβριέλλας το 1762. Οι φόβοι της πραγματοποιήθηκαν όταν πέθανε από την ευλογιά την ίδια μέρα που έφευγε από τη Βιέννη για να παντρευτεί τον Φερδινάνδο. Η λαϊκή πεποίθηση υποστηρίζει ότι κόλλησε ευλογιά γιατί η μητέρα της, Μαρία Θηρεσία, επέμενε να προσευχηθεί στον ακατάλληλα σφραγισμένο τάφο της νύφης της, Μαρίας Ιωσηφίνας της Βαυαρίας (που είχε πεθάνει πρόσφατα από την ασθένεια) καθώς είχαν το ίδιο όνομα. Ωστόσο, το εξάνθημα εμφανίστηκε δύο ημέρες μετά την επίσκεψη της Ιωσηφίνας στον τάφο και υπάρχει μια περίοδος περίπου μιας εβδομάδας μετά την αρχική μόλυνση προτού εμφανιστούν συμπτώματα της ασθένειας. Ως εκ τούτου, η Αρχιδούκισσα πρέπει να είχε μολυνθεί πριν επισκεφθεί το θησαυροφυλάκιο.Είναι θαμμένη στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης. Μετά το θάνατό της, η αδερφή της Μαρία Καρολίνα δόθηκε ως νύφη στο Βασιλιά της Νάπολης στη θέση της.
Γυναίκες στο Μαυροβούνιο

Οι γυναίκες στο Μαυροβούνιο , αναφέρονται επίσης ως Μαυροβούνιες, ανήκουν στη πληθυσμιακή ομάδα των Νοτίων Σλάβων. Μια πρώτη περιγραφή των γυναικών από το Μαυροβούνιο προέρχεται από μια στήλη στους New York Times στις 5 Νοεμβρίου 1880, όπου σύμφωνα με την εφημερίδα "Η Μαυροβούνια γυναίκα έχει ίσο μερίδιο της εργασίας με τον άνδρα στο χώρο εργασίας και κάνει όλες τις μεταφορές" σε σχέση με το ταξίδι με άλογο, στις βόλτες και άλλες μορφές μεταφοράς με ζώα. Η εφημερίδα περιγράφει ότι ασχολούνται και με το πλέξιμο μεταξύ άλλων. Το ύψος των γυναικών στο Μαυροβούνιο είναι κατά μέσο όρο 1.71 μέτρα, γεγονός που τις κατατάσσει στις υψηλότερες γυναίκες στον κόσμο .

 Οι γυναίκες στο Μαυροβούνιο μπορεί να ζουν σε μια μαυροβουνιακή συντηρητική και πατριαρχική κοινωνία του ή σε μητριαρχική κοινωνία ανάλογα με την περιοχή της κατοικίας τους. Σε μια οικογενειακή μονάδα που προΐσταται ένας άνδρας, μια γυναίκα μπορεί να λειτουργήσει ως οδηγός για τον άνθρωπο όσον αφορά το θέμα της οικογένειας. Στη σύγχρονη εποχή, οι Μαυροβούνιοι έχουν μια "συμπεριφορά φροντίδας" για τις γυναίκες τους. Σε έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφέρεται ότι το ποσοστό γονιμότητας (σύνολο γεννήσεων ανά γυναίκα) στο Μαυροβούνιο μειώθηκε την περίοδο 2002 έως το 2010. Η τάση μείωσης ήταν από το 1.77 παιδιά ανά γυναίκα το 2002, στη συνέχεια έφτασε το 1.68, το 2008, και το 2010 έφτασε στο 1.66. Η Έλενα του Μαυροβουνίου (1873-1952), κόρη του πρώην βασιλιά του Μαυροβουνίου, η οποία έγινε Βασίλισσα της Ιταλίας. Ο Άγγλος ιστορικός Ντένις Μακ Σμιθ περιγράφει την Έλενα του Μαυροβουνίου ως βασίλισσα της Ιταλίας, καθώς και ως την πιο διάσημη μαυροβούνια γυναίκα στην ιστορία. Η Έλενα του Μαυροβουνίου ήταν σε θέση να πείσει το σύζυγό της Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, που ήταν κατά την εποχή εκείνη Βασιλιάς της Ιταλίας, να επιβάλει στον Μπενίτο Μουσολίνι τη δημιουργία του ανεξάρτητου κράτους του Μαυροβουνίου ενάντια στις επιθυμίες της φασιστικής Κροατίας και των Αλβανών (που ήθελαν να προσαρτήσουν εδάφη του Μαυροβουνίου). Ο ανιψιός της Πρίγκιπας Μιχαήλ δεν δέχτηκε το προσφερόμενο στέμμα και το έδωσε στον Πέτρο Β΄ της Γιουγκοσλαβίας. Μια άλλη αξιοσημείωτη γυναίκα από το Μαυροβούνιο ήταν η Ντίβνα Μπέκοβιτς (1886-1944), η πρώτη γυναίκα γιατρός στο Μαυροβούνιο. Εκτός από ιατρός κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν ανθρωπίστρια και μεταφράστρια. Μετέφρασε το έργο Το Στεφάνι του Βουνού στα γαλλικά (επίσης γνωστό ως Το Βουνό του Στεφανιού) από την Μαυροβουνιακή γλώσσα, το οποίο είναι πολύ γνωστό έργο στη σερβική λογοτεχνία. Γράφτηκε από τον Πρίγκιπα-Επίσκοπο και ποιητή Πέταρ Β΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος. Μετέφρασε διάφορα έργα όπως τα έργα του σέρβου ποιητή Γιόβαν Γιοβάνοβιτς Ζμάι.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1926

Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1926 διεξήχθη την Κυριακή 7 Μαρτίου 1926, στην Αθήνα με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ, έπειτα από διακοπή δύο ετών, αφού το προηγούμενο είχε γίνει το 1923. Η εκκίνηση και ο τερματισμός έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ., στον οποίο απονεμήθηκε το επαμειβόμενο έπαθλο του ΣΕΓΑΣ, το οποίο το 1923 είχε κερδίσει ο Πανιώνιος.

 Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή επτά σύλλογοι Αθηνών, Πειραιώς, Αμαρουσίου και Θεσσαλονίκης με 54 αθλητές, από τους οποίους "ελάχιστοι απέσχον, εκ των μετασχόντων δε οι πλείστοι επεράτωσαν κανονικώς την διαδρομήν, ήτις ήτο οκτώ περίπου χιλιομέτρων με εκκίνησιν και τέρμα το Στάδιον". Οι αθλητές διαιρέθηκαν σε δύο κατηγορίες. Στην α΄ κατηγορία εντάχθηκαν όσοι είχαν στο παρελθόν πετύχει πρώτη ή δεύτερη νίκη σε αγώνες δρόμων αντοχής και οι υπόλοιποι τοποθετήθηκαν στη β΄. Η διαδρομή είχε μήκος 7.500μ, από τα οποία 1.200μ εντός σταδίου, 1.200μ σε οδούς της πόλης και 5.100μ σε ανώμαλο έδαφος. Οι αθλητές εκκίνησαν από το Παναθηναϊκό Στάδιο, κινήθηκαν εντός αυτού για 1,5 στροφή και εξήλθαν από τα προπύλαια. Συνέχισαν δια των οδών: Ανέτης, Ερατοσθένους, Αρχιμήδους και έστριψαν αριστερά στο λόφο ως τον ΝΑ τοίχο του Α΄ Νεκροταφείου. Ακολουθώντας την ευθεία μετά το πέρας του τοίχου διέσχισαν δύο λόφους ως την έπαυλη Δούγκα και έπειτα κατηφόρισαν προς τα πεδινά, όπου μεμονωμένη οικία στα δεξιά του οικισμού "Κοπανά". Μετά έστριψαν δεξιά με πορεία προς το εργοστάσιο Μαλτσινιώτη, επανήλθαν στην έπαυλη Δούγκα και επέστρεψαν κάνοντας την αντίστροφη πορεία. Τη σηματοδότηση της διαδρομής για τη διευκόλυνση των δρομέων είχε προετοιμάσει το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων. Επίσης, είχε προβλεφθεί η παρουσία αυτοκινήτου στο μέσον περίπου της διαδρομής για την παραλαβή όσων εγκατέλειπαν. Νικητής στο ατομικό αναδείχθηκε ο Αλέξανδρος Κράνης του Εθνικού Αθηνών, όπως το 1923. Στον ατομικό αγώνα 2ας κατηγορίας νίκησε ο Αυγίνης του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Στο ομαδικό επικράτησε ο Εθνικός Γ.Σ. με τους αθλητές: Αλ. Κράνη, Καμφόλα και Ι. Κράνη. Για τον υπολογισμό της ομαδικής (αρνητικής) βαθμολογίας προστέθηκαν οι θέσεις που κατέλαβαν οι τρεις καλύτεροι αθλητές του κάθε συλλόγου με βάση τους χρόνους που έφεραν, ανεξάρτητα αν έτρεξαν στην 1η ή 2η κατηγορία. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η ομάδα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, που τερμάτισε στη δεύτερη θέση, η οποία αποτελείτο από στρατιώτες Γ΄ Σώματος Στρατού και είχαν προπονηθεί με τη φροντίδα του φίλαθλου διοικητή του Σώματος αντιστράτηγου Ζαφειρίου και του παλιού πρωταθλητή αρχίατρου Χριστόπουλου. Κατά τη διάρκεια της τέλεσης του αγώνα δρόμου, στο Στάδιο διεξήχθησαν τρία ματς από το πρωτάθλημα βόλεϊ που διοργάνωνε ο Πανιώνιος Γ.Σ. "Ο χθεσινός αγών ανωμάλου δρόμου", εφ. "Σκριπ", 8/3/1926. "Ο αγών ανωμάλου δρόμου", εφ. "Εμπρός", 7/3/1926. Ο χθεσινός αγών ανωμάλου δρόμου", εφ. "Εμπρός", 8/3/1926.
TvOS

Το tvOS (πρώην Apple TV Software) είναι ένα λειτουργικό σύστημα που αναπτύχθηκε από την Apple Inc. για το Apple TV. Βασίζεται στο λειτουργικό σύστημα iOS και διαθέτει πολλά παρόμοια στοιχεία. Το λογισμικό Apple TV για το Apple TV 2ης και 3ης γενιάς διαθέτει πολλές ενσωματωμένες εφαρμογές, αλλά δεν υποστηρίζει εφαρμογές τρίτων. Η Apple TV 4ης γενιάς, με υποστήριξη για λογισμικό τρίτων μέσω App Store, φημολογήθηκε πριν από την παρουσίαση της Apple τον Σεπτέμβριο του 2015 που πραγματοποιήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους.Στις 9 Σεπτεμβρίου 2015, σε εκείνη την εκδήλωση της Apple, η Apple ανακοίνωσε το Apple TV 4ης γενιάς, με υποστήριξη για εφαρμογές τρίτων. Η Apple άλλαξε το όνομα του λειτουργικού συστήματος σε "tvOS", υιοθετώντας την ονοματολογία που χρησιμοποιούσαν για τα άλλα λειτουργικά τους συστήματα, iOS και watchOS.

 Στις 30 Οκτωβρίου 2015, το Apple TV 4ης γενιάς έγινε διαθέσιμο και στάλθηκε με το tvOS 9.0. Στις 9 Νοεμβρίου 2015, κυκλοφόρησε το tvOS 9.0.1, κυρίως μια ενημέρωση για την αντιμετώπιση μικρών προβλημάτων. Το tvOS 9.1 κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 2015 μαζί με OS X 10.11.2, iOS 9.2 και watchOS 2.1. Μαζί με αυτές τις ενημερώσεις, η Apple ενημέρωσε επίσης τις απομακρυσμένες εφαρμογές σε iOS και watchOS, επιτρέποντας βασική απομακρυσμένη λειτουργικότητα για το Apple TV 4ης γενιάς (προηγουμένως, η εν λόγω εφαρμογή λειτούργησε μόνο με προηγούμενες εκδόσεις του Apple TV). Στις 25 Νοεμβρίου 2015, το Facebook έκανε το ντεμπούτο του SDK για το tvOS, επιτρέποντας στις εφαρμογές να συνδεθούν στο Facebook, να κάνουν κοινή χρήση στο Facebook και να χρησιμοποιήσουν το Facebook Analytics με τον ίδιο τρόπο που μπορούν να κάνουν οι εφαρμογές iOS. Στις 2 Δεκεμβρίου 2015, το Twitter έκανε το ντεμπούτο του στην υπηρεσία ελέγχου ταυτότητας σύνδεσης για το tvOS - "Digits" - επιτρέποντας στους χρήστες να συνδεθούν σε εφαρμογές και υπηρεσίες με έναν απλό, μοναδικό κωδικό διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Στις 11 Μαρτίου 2016, η ομάδα Pangu ανακοίνωσε στο Twitter ότι θα δημιουργούσε ένα νέο εργαλείο jailbreak για το Apple TV 4 που εκτελείται στο tvOS 9.0-9.0.1 και ότι θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα. Στις 13 Ιουνίου 2016, στο WWDC 2016, ο Apple SVP για τις υπηρεσίες διαδικτύου, Eddy Cue, ανακοίνωσε την επόμενη μεγάλη έκδοση του tvOS, tvOS 10. Το tvOS 10 έφερε νέα λειτουργικότητα, όπως βελτιώσεις αναζήτησης Siri, απλή είσοδος για συνδρομές καλωδίων, σκοτεινή λειτουργία και μια νέα εφαρμογή Remote για τον έλεγχο του Apple TV και κυκλοφόρησε επίσημα στις 13 Σεπτεμβρίου 2016, μαζί με το iOS 10. Στις 13 Απριλίου 2020, ανακαλύφθηκε ότι το Siri Smart Speaker HomePod της Apple άρχισε να εκτελεί παραλλαγές του λογισμικού tvOS. Στις 22 Ιουνίου 2020, στο WWDC 2020, ανακοινώθηκε το tvOS 14. Το tvOS 14 έφερε υποστήριξη για την εφαρμογή Home και βίντεο YouTube 4K και κυκλοφόρησε επίσημα στις 16 Σεπτεμβρίου 2020, μαζί με iOS 14 και iPadOS 14. Στις 2 Ιουνίου 2021, κατά τη διάρκεια του WWDC Keynote της Apple, ανακοινώθηκε το tvOS 15. Το tvOS 15 έφερε νέες δυνατότητες και βελτιώσεις, όπως το SharePlay, μια νέα ενότητα "Share With You" στην εφαρμογή TV και τη δυνατότητα αναπαραγωγής περιεχομένου μέσω φωνητικής εντολής.
Η Συμμορία των Δεκατριών

Η Συμμορία των Δεκατριών (αγγλικά: Ocean's Thirteen) είναι αμερικανική κωμική περιπέτεια παραγωγής 2007, σε σκηνοθεσία Στίβεν Σόντερμπεργκ και με ενα εντυπωσιακό σύνολο πρωταγωνιστών, μεταξύ των οποίων οι Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπραντ Πιτ, Ματ Ντέιμον, Μπέρνι Μακ, Ντον Τσιντλ, Έλιοτ Γκουλντ και Αλ Πατσίνο. Η ταινία αποτελεί την τρίτη στη σειρά με τις περιπέτειες του κεντρικού ήρωα, Ντάνι Όσιαν, μετά τις ταινίες Η Συμμορία των Έντεκα (Ocean's Eleven, 2001) και Η Συμμορία των Δώδεκα (Ocean's Twelve, 2004). Τα γυρίσματα της ταινίας είχαν ξεκινήσει από τις 6 Ιουλίου του 2006 στο Λας Βέγκας και το Λος Άντζελες. Η παγκόσμια πρεμιέρα έγινε στις 24 Μαΐου 2007 στο Φεστιβάλ των Καννών, ενώ στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 7 Ιουνίου.

 Ο Ρούμπεν Τίσκοφ (Έλιοτ Γκουλντ) κάνει το λάθος να συνεργαστεί για το χτίσιμο ενός ξενοδοχείου με τον αδίστακτο επιχειρηματία Γουίλι Μπανκ (Αλ Πατσίνο) και τελικά καταλήγει στο νοσοκομείο μετά από καρδιακή προσβολή. Ο Ντάνι Όσιαν προσπαθεί να μεσολαβήσει για να βοηθήσει το φίλο του να ανακτήσει το μερίδιο του στο ξενοδοχείο αλλά δεν τα καταφέρνει. Έξι μήνες αργότερα το ξενοδοχείο-καζίνο είναι έτοιμο να ανοίξει τις πόρτες του και ο Ντάνι Όσιαν με την παρέα του αποφασίζουν να εκδικηθούν. Τζορτζ Κλούνεϊ στο ρόλο του Ντάνι Όσιαν Μπραντ Πιτ στο ρόλο του Ράστι Ράιαν Ματ Ντέιμον στο ρόλο του Λάινους Κάλντγουελ Μπέρνι Μακ στο ρόλο του Φρανκ Κάτον Έλιοτ Γκουλντ στο ρόλο του Ρούμπεν Τίσκοφ Σκοτ Κάαν στο ρόλο του Τερκ Μαλόι Κέισι Άφλεκ στο ρόλο του Bίρτζιλ Μαλόι Ντον Τσιντλ στο ρόλο του Μπάσερ Ταρ Καρλ Ράινερ στο ρόλο του Σολ Μπλουμ Έντι Τζέμισον στο ρόλο του Λίβινγκστον Ντελ Σαόμπο Κιν στο ρόλο του Γιν Άντι Γκαρσία στο ρόλο του Τέρι Μπένεντικτ Έντι Ίζαρντ στο ρόλο του Ρόμαν Νάιτζελ Αλ Πατσίνο στο ρόλο του Γουίλι Μπανκ Έλεν Μπάρκιν στο ρόλο της Άμπιγκεϊλ Σπόντερ Βενσάν Κασέλ στο ρόλο του Φρανσουά Τουλούρ Μποπμ Αϊνστάιν στο ρόλο του Ρόμπερτ "Μπόμπι" Κάλντγουελ Τζούλιαν Σαντς στο ρόλο του Γκρέκο Μοντγκόμερι Με προϋπολογισμό 85.000.000 δολάρια, η ταινία έκανε άνοιγμα στην 1η θέση με 36,1 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Οι εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 117,1 εκατομμύρια δολάρια και τα 194,1 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Συνολικά απέφερε 311,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Επίσημη Ιστοσελίδα Η Συμμορία των Δεκατριών στο IMDb Μικρό trailer Αρχειοθετήθηκε 2007-03-03 στο Wayback Machine. Κριτική στο Mansized.co.uk παρουσίαση της ταινίας στο mixtape.gr
Μαργαρίνη

Η μαργαρίνη είναι τρόφιμο βιομηχανικής προελεύσεως που αποτελείται κυρίως από φυτικά λίπη και πολύ λιγότερο έως καθόλου πλέον από ζωικά λίπη, υπό μορφή γαλακτώματος. Η μαργαρίνη έχει ημιστερεά μορφή που συνήθως επιτυγχάνεται με γαλακτοματοποίηση και λιγότερο συχνά με υδρογόνωση, μοιάζει στο βούτυρο στην εμφάνιση και στην υφή της, και χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στη μαγειρική και ζαχαροπλαστική. Η μαργαρίνη περιέχει και νερό, σε ορισμένες παραλλαγές της και αλάτι ενώ συνήθως είναι εμπλουτισμένη και με βιταμίνες.

 Η μαργαρίνη είναι προϊόν που παρασκευάζεται με φυτικά έλαια, όπως αραβοσιτέλαιο, ηλιέλαιο, σογιέλαιο, κραμβέλαιο και άλλα σε συνδυασμούς τους, ή μόνα τους. Με την ανάδειξη των ευεργετικών ιδιοτήτων του ελαιολάδου στη διατροφή τα τελευταία χρόνια παράγεται μαργαρίνη με προσθήκη ελαιολάδου που δεν ξεπερνά το 30% επί του συνόλου των φυτικών λιπών. Η βασική διαδικασία παραγωγής επιτυγχάνεται συνήθως με την γαλακτοματοποίηση των φυτικών ελαίων με σκοπό να αποκτήσουν μικρότερη ρευστότητα. Η υδρογόνωση ως διαδικασία παραγωγής μαργαρινών είναι πλέον λιγότερο συχνή, λόγω των trans κορεσμένων λιπαρών που δημιουργεί, τα οποία θεωρούνται τα πλέον επικίνδυνα για την υγεία λιπαρά. Οι μαργαρίνες ταξινομούνται, ως προς τις περιεκτικότητες τους σε διάφορες ουσίες, ως εξής: Ως προς την υφή τους σε σκληρές, μαλακές (soft) και ρευστές τύπου Φυτίνης για ευκολότερη επάλειψη στο ψωμί Ως προς το αλάτι που περιέχουν σε ανάλατες, ελαφρώς αλατισμένες και αλατισμένες Ως προς τα έλαια που περιέχουν σε μαργαρίνες με ή χωρίς ελαιόλαδο Ως προς τις βιταμίνες με τις οποίες είναι εμπλουτισμένες. Ως προς τις ουσίες που τις καθιστούν λειτουργικά τρόφιμα, όπως μαργαρίνη εμπλουτισμένη με φυτικές στερόλες (ουσίες που μειώνουν την χοληστερίνη μέχρι και 10%) ή με κάλιο που ρυθμίζει την πίεση.Ως προς την ανάμειξη τους με άλλα τρόφιμα όπως η μαργαρίνη με γιαούρτι και η μαργαρίνη με βούτυρο. Χρησιμοποιείται ευρύτατα στη ζαχαροπλαστική και στην αρτοποιία για την παρασκευή γλυκών όπως κέικ, τουρτών και πολλών άλλων. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική για τον εμπλουτισμό των συνταγών με έναν παράγοντα λίπους και στο τσιγάρισμα και τηγάνισμα. Η πιο απλή του χρήση είναι η κατανάλωση του, ως νωπού στο ψωμί και στα σάντουιτς. Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γεωργίου Μπαμπινιώτη, Β έκδοση, σελίδα 1048. ISBN 960-86190-1-7 Τι είπε ο Αϊνστάιν στο Μάγειρα του; του ROBERT L. WOLKE. Εκδόσεις Παπασωτηρίου, σελίδα 74, ISBN 960-7530-35-7
Αντόνι Μαρία Αλκοβέ

Ο Αντόνι Μαρία Αλκοβέ (Antoni Maria Alcover i Sureda, Σαντασίργα, Μανακό, 1862 - Πάλμα ντε Μαγιόρκα, 1932) ήταν ιερέας, γλωσσολόγος και συγγραφέας από τη Μαγιόρκα. Είναι γνωστός για το πρωτοποριακό λεξικό της καταλανικής γλώσσας Diccionari català-valencià-balear που συνέγραψε σε συνεργασία με τον έτερο γλωσσολόγο Φρανσέσκ ντε Μπόρζα Μολ, ένα από τα σημαντικότερα λεξικογραφικά έργα των ρομανικών γλωσσών του 20ού αιώνα.

 Ενταγμένος από νεαρή ηλικία στις εκκλησιαστικές δομές της Μαγιόρκα, σπούδασε θεολογία στη Βαλένθια και εργάστηκε ως καθηγητής ιστορίας στην εκκλησιαστική σχολή της νήσου. Σε σύντομο χρονικό διάστημα ανέπτυξε ένα αξιόλογο έργο συλλογής λαϊκών παραμυθιών των Βαλεαρίδων και με αφορμή αυτό ήρθε σε επαφή με τους κυριότερους ρομανιστές φιλολόγους της εποχής του όπως ο Μενέντεθ Πιδάλ ή ο Μέγερ-Λύμπκε. Ταξίδεψε στις Καταλανικές Χώρες και στην Ευρώπη, έχοντας θέσει ως σκοπό τη συγγραφή ενός λεξικού της καταλανικής γλώσσας που θα ενσωμάτωνε το σύνολο των λέξεων τόσο στη διαχρονία όσο και στη συγχρονία.Το πρώτο βήμα προς το σκοπό αυτό αποτέλεσε η κυκλοφορία από το 1901 του Περιοδικού Καταλανικού Λεξικού, του πρώτου επιστημονικού φιλολογικού περιοδικού της Ισπανίας. Στο λεξικό συνεργάστηκαν πλήθος πληροφοριοδοτών και ο εκδότης Φρανσέσκ ντε Μπόρζα Μολ. Ο πρώτος τόμος του λεξικού εκδόθηκε σταδιακά μεταξύ 1926 και 1930. Παράλληλα, ο Αντόνι Αλκοβέ είχε οριστεί πρόεδρος του φιλολογικού τομέα του Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών. Κατά τα άλλα, ο Αλκοβέ θεωρείται ο πατέρας της καταλανικής διαλεκτολογίας και πρωτοπόρος στη μελέτη και την έκδοση των έργων του Ραμόν Λιουλ. Θεματική ιστοσελίδα αφιερωμένη στον Αντόνι Αλκοβέ Οργανισμός Αντόνι Αλκοβέ, θεσμός που προωθεί το έργο του γλωσσολόγου
Βεταίικα Αχαΐας

Τα Βεταίικα είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Λεοντίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Ερυμάνθου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στην πρώην Κοινότητα Λεοντίου ως τμήμα του πρώην Κοινοτικού διαμερίσματος Λεοντίου.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Βεταίικα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Βεταίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λεοντίου (1912-2010), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017.
Cubot

Η Cubot είναι μία εταιρεία που παρασκευάζει έξυπνα τηλέφωνα Android που κατασκευάζονται στην Κίνα από την Shenzhen Huafurui Technology Co., Ltd. Η εταιρεία εδρεύει στο Shenzhen και ιδρύθηκε το 2012.

 Τα τηλέφωνα Cubot χρησιμοποιούν το System-On-Chip (SoC) της MediaTek με αρχιτεκτονική ARM . Οι συσκευές της παρέχονται χωρίς πρόσθετο GUI σε Android και προεγκατεστημένες εφαρμογές . C, R, P: κινητά τηλέφωνα χαμηλής κατηγορίας τιμής . KingKong, Quest: ανθεκτικά τηλέφωνα . Note: μεγάλη οθόνη. Power (πρώην H): μεγάλη μπαταρία. J, R, Rainbow, GT: κινητά τηλέφωνα εξαιρετικά χαμηλών προδιαγραφών . P: λίγο οικονομικότερα από τη σειρά X. S: ; X: Τα πιο ακριβά smartphone της Cubot.
Βουβάς Χανίων

Ο Βουβάς είναι οικισμός της κοινότητας Ασφένδου του δήμου Σφακίων στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 142 κατοίκους.

 Ο Βουβάς βρίσκεται σε υψόμετρο 190 μέτρων, 2 χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Οι κάτοικοί του χρησιμοποιούν το χωριού Ασφένδου ως θερινή κατοικία. Αναφέρεται στην επαρχία Σφακίων από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577. Σύμφωνα με την αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο Βουβά κατοικούσε μια χριστιανική οικογένεια. Στις 16 Δεκεμβρίου του 1866, πραγματοποιήθηκε στον Βουβά γενική συνέλευση των οπλαρχηγών του Ηρακλείου και της Ρεθύμνης, στην οποία αποφασίστηκε η σύσταση επαναστατικής κυβέρνησης και η αποστολή πληρεξούσιων στην Αθήνα προκειμένου να ζητηθεί βοήθεια από την ελληνική κυβέρνηση. Το καλοκαίρι του επόμενου έτους, ο Βουβάς καταστράφηκε από τον Ομέρ πασά, ως αντίποινα για τις επιτυχίες των επαναστατών.Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Νίμπρου, όπου μαζί με το Ασφένδου, τα Κολοκάσια και τα Νομικιανά είχε 430 κατοίκους. Μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα, υπήχθη μέχρι το 1997 στην επαρχία Σφακίων του νομού Χανίων, ενώ έκτοτε υπάγεται στον δήμο Σφακίων. Στο χωριό βρίσκονται οι βυζαντινές εκκλησίες της Αγίας Παρασκευής και του Σωτήρος Χριστού, αμφότερες τοιχογραφημένες, αλλά σε κακή κατάσταση. Οι τοιχογραφίες της Αγίας Παρασκευής απεικονίζουν τιμωρίες κολασμένων, την Ανάληψη, τον Ευαγγελισμό κλπ. Η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Γερωνυμάκης Κανάκης: λαογράφος Βαγγέλης Μαρινάκης: πρόεδρος Ολυμπιακού (απώτερη οικογενειακή καταγωγή
9

Το έτος 9 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Τρίτη στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Σαβίνου και Καμερίνου (ή, λιγότερο συχνά, το 762 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 9 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 9 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Κίνα 10 Ιανουαρίου - Τερματίζεται η δυναστεία των δυτικών Χαν όταν ο Ουάνγκ Μανγκ ισχυρίζεται ότι η θεία Εντολή του Ουρανού ζήτησε το τέλος της δυναστείας και την αρχή της δικής του, της δυναστείας Σιν. Η αυτοκράτειρα Ουάνγκ λαμβάνει τον τίτλο της Δούκισσας Dowager του Ding'an, ενώ ο Ρούζι Γινγκ, ο πρώην αυτοκράτορας των Χαν, γίνεται δούκας του Ding'an. Ο Ρούζι Γινγκ τίθεται σε κατ' οίκον περιορισμό. Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (κατά προσέγγιση ημερομηνία) 9 Σεπτεμβρίου - Η συμμαχία των έξι γερμανικών φύλων υπό τον Αρμίνιο αφανίζει τρεις ρωμαϊκές λεγεώνες του Πόπλιου Κουιντίλιου Βάρου στη μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού. Καταστολή της Bellum Batonianum (Μεγάλη Ιλλυρική Επανάσταση) στη Δαλματία. Πρώτη καταγραφή της υποδιαίρεσης της επαρχίας Ιλλυρικού σε περιοχές κάτω (Παννονία) και άνω (Δαλματία). Προκειμένου να αυξηθεί ο αριθμός των γάμων και τελικά ο πληθυσμός, υιοθετείται το Lex Papia Poppaea στην Ιταλία. Ο νόμος αυτός απαγορεύει την αγαμία και τις άτεκνες σχέσεις. Τα ρωμαϊκά οικονομικά επιδεινώνονται μετά την εξέγερση του Δούναβη και τη Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού, με αποτέλεσμα την επιβολή δύο νέων φόρων: πέντε τοις εκατό στις κληρονομιές και ένα τοις εκατό στις πωλήσεις. Ο Κουνοβελίνος καταγράφηκε για πρώτη φορά ως βασιλιάς των Catuvellauni στο Καμουλόδουνον (σημερινό Κόλτσεστερ) στη Βρετανία. Λογοτεχνία Ο Οβίδιος ολοκληρώνει το ποίημα κατάρας Ibis. 17 Νοεμβρίου - Βεσπασιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας (θ. 79 μ.Χ.) Πόπλιος Κουινκτίλιος Βάρος, Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός, αυτοκτονεί στη Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού (γ. 46 π.Χ.) Σεπτέμβριος (κατά προσέγγιση ημερομηνία): Μάρκος Καίλιος, Ρωμαίος εκατόνταρχος, που σκοτώθηκε στη Μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού
Ουγκαριτικό αλφάβητο

Το Ουγκαριτικό αλφάβητο χρησιμοποιήθηκε στο κράτος της Ουγκαρίτ από το το 1500 π.Χ. μέχρι το 1200 π.Χ.. Τα κείμενα που ανήκουν στην Ουγκαριτικής γλώσσας είναι μία από τις βορειοδυτικές σημιτικές γλώσσες στις οποίες επίσης ανήκουν η Αραμαϊκή και η Εβραϊκή γλώσσα. Η Ουγκαριτική γραφή είναι μεν σφηνοειδής γραφή, φέρει όμως τα χαρακτηριστικά των βορειοσημιτικών συμφωνικών γραφών που είναι ένας τύπος συστήματος γραφής, στον οποίο κάθε σύμβολο αντιπροσωπεύει ένα σύμφωνο, ενώ ο αναγνώστης πρέπει να προσθέσει το κατάλληλο φωνήεν. Παρόμοιες γραφές είναι η Φοινικική, η Σαμαριτική, η Αραμαϊκή και η Εβραϊκή γραφή.

 Η πρώτη φωνητική γραφή, δηλαδή αυτή που χρησιμοποιείται για να καταγράφουμε τον ήχο της φωνής του προφορικού λόγου, χρησιμοποιήθηκε μάλλον το 1700 π.Χ. από τους Χυκσούς εργάτες ή από τους σκλάβους της εξόδου από την Αίγυπτο. Από τα κείμενα αυτά που έχουν βρεθεί, μόνο λίγα μπόρεσαν να αποκρυπτογραφηθούν, ενώ η έρευνα συνεχίζεται. Επίσης υπάρχουν και άλλα οκτώ γράμματα που δεν αντιστοιχούν σε κανένα Εβραϊκό γράμμα: Omniglot Fonts for Ugaritic script Αρχειοθετήθηκε 2005-04-05 στο Wayback Machine. Ugaritic script Αρχειοθετήθηκε 2020-07-13 στο Wayback Machine. The Unicode Standard 5.0, Section 14.8: Ugaritic The Unicode Standard 5.0, Code Chart Ugaritic Ugaritic script (Brian Colless - Version 1) Ugaritic script (Brian Colless - Version 2)