IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βλαχερνίτισσα

Η Βλαχερνίτισσα είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας, στην οποία η Θεοτόκος εικονίζεται μετωπικά, στηθαία ή ολόσωμη, με τα χέρια εκατέρωθεν υψωμένα σε στάση δέησης. Το βρέφος Ιησούς παριστάνεται μέσα σε μετάλλιο μπροστά στο στήθος της. Είναι τύπος Πλατυτέρας και όχι Βρεφοκρατούσας.

 Η αναπαράσταση πρωτοεντοπίζεται στα τέλη του 9ου αι. Ο Φώτιος περιέγραφε μια τέτοια στη Νέα Εκκλησία του Παλατίου στην Κωνσταντινούπολη. Εντοπίζεται και στην κόγχη του Βήματος του ναού της Αγίας Σοφίας (11ος αιώνας), όπως και στα νομίσματα των αυτοκτατόρων Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου, Μιχαήλ ΣΤ΄, Κωνσταντίνου Δούκα και σε μολυβδόβουλα.Αρχικά αναπαρίστατο δεομένη χωρίς το παιδί Ιησού και στη συνέχεια προστέθηκε το Θείο Βρέφος, οπότε έχουμε τον επικρατούντα τύπο της Βλαχερνίτισσας. Με την τελευταία παραλλαγή την βρίσκουμε σε Κομνηνάτα (11ος αι), σφραγίδες, γλυπτά (Μονή Ξηροποτάμου του Αγίου Όρους, εκκλησία Santa Maria Mater Domini της Βενετίας) και στη Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη. Δεν πρόκειται για βρεφοκρατούσα Παναγία, αφού το παιδί Ιησούς βρίσκεται σε μετάλλιο και πάνω από το στήθος της Παναγίας, η οποία δεν το κρατά και δείχνει τον ευρισκόμενο ακόμα στην κοιλιά της Θείο Λόγο. Πρόκειται για την Παρθένο της συλλήψεως ή Κυοφορούσα Παναγία.
Αρκτική ζώνη

Ο όρος αρκτική ζώνη απαντάται ως γεωγραφικός όρος και ως αστρονομικός. Ως γεωγραφικός όρος: η αρκτική ζώνη ή βόρεια πολική ζώνη είναι η ζώνη της Γης που εκτείνεται από τον Βόρειο Πόλο της Γης μέχρι του γήινου αρκτικού κύκλου ή βόρειου πολικού κύκλου, με γενικό εύρος τις 23° και 27΄. Αντίστοιχα ως αστρονομικός όρος: (ουράνια) αρκτική ζώνη ονομάζεται η ζώνη της ουράνιας σφαίρας που εκτείνεται από τον Ουράνιο Βόρειο Πόλο μέχρι τον ουράνιο αρκτικό κύκλο, με ίδιο του επίγειου εύρους, δηλαδή 23° και 27΄.

 Η αρκτική ζώνη είναι η 1η από τον Βόρειο Πόλο ή η 3η από Ισημερινό ζώνη της Γης. Χώρες με σημαντικές περιοχές εντός της αρκτικής ζώνης, εκτός της Ισλανδίας που περιέχεται ολόκληρη κατά ισόθερμη γραμμή είναι: Ρωσία (Βόρειες ακτές) Καναδάς (Βόρειες ακτές) Δανία (Γροιλανδία μεγαλύτερο μέρος) ΗΠΑ (Αλάσκα Βόρειες ακτές) Νορβηγία (μικρό τμήμα Β. ακτών) και Φινλανδία (μικρό τμήμα Β. ακτών)Οι γήινες ζώνες αρκτική και ανταρκτική ονομάζονται και πολικές ζώνες ή κατεψυγμένες. Αρκτική Πολική Ναυτιλία Τοπογραφικός χάρτης του Αρκτικού Κύκλου Χάρτης της Αρκτικής ζώνης, με ενδείξεις μεγάλων πληθυσμιακών περιοχών Terra Incognita: Εξερεύνηση της Καναδικής Αρκτικής Αρχειοθετήθηκε 2016-04-27 στο Wayback Machine.— Ιστορική πραγματεία για τις πρώιμες αποστολές στην Καναδική αρκτική ζώνη , εικονογραφημένη με χάρτες φωτογραφίες και σχέδια . Εξάντας: Αναμέτρηση στη στέγη του κόσμου (μέρος 1ο) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Εξάντας: Αναμέτρηση στη στέγη του κόσμου (μέρος 2ο) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Εξάντας: Αναμέτρηση στη στέγη του κόσμου (μέρος 3ο) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Heaven Music

Η Heaven Music είναι δισκογραφική εταιρεία, η οποία εδρεύει στο Μαρούσι και ιδρύθηκε στις 16 Μαΐου 2001 από τον Όμιλο Antenna. Είναι γνωστή για τα τραγούδια των νέων καλλιτεχνών που είναι μέλη στη δισκογραφική εταιρεία του Ομίλου.

 Κατά τα πρώτα πέντε χρόνια της λειτουργίας του, ελεγχόταν από τον Γιώργο Λεβέντη. Η Heaven Music πιστώθηκε με πιστοποιήσεις από ένα άλμπουμ τέσσερις φορές πλατινένιο, τρεις διπλά πλατινένιους δίσκους, πέντε πλατινένιους δίσκους, είκοσι τέσσερα χρυσά άλμπουμ, καθώς και ένα διπλά πλατινένιο, ένα πλατίνα και οκτώ χρυσά CD-singles. Η Heaven Music είχε υπογράψει αποκλειστικό συμβόλαιο με τον τραγουδοποιό Φοίβο από την ίδρυση της εταιρείας, μέχρι που έφυγε στα τέλη του 2009. Ο Φοίβος, είναι γνωστός, αλλά και δημοφιλής στην Ελλάδα, καθώς και στην Κύπρο, για το έργο του με πολλούς δημοφιλείς τραγουδιστές και πολλές δημοφιλείς τραγουδίστριες, ενώ έχει κυκλοφορήσει και πάρα πολλά πλατινένια άλμπουμ. Η Heaven έχει δείξει ένα ενδιαφέρον για τις νέες και τους νέους τραγουδιστές. Συνεργάστηκε με το talent show μητρικής εταιρείας Fame Story που ήταν η ελληνική έκδοση του Star Academy, και υπέγραψε πολλά από τους διαγωνιζόμενους του. Ο Φοίβος έχει εργαστεί για την προώθηση των καλλιτεχνών και στο εξωτερικό, δηλαδή έξω από την Ελλάδα. Το 2002, η Heaven ξεκίνησε μια συνεργασία με το Ministry of Sound, μια κορυφαία χορευτική εταιρεία στην Ευρώπη, πρώτη συνεργασία ήταν με τη Δέσποινα Βανδή και το τραγούδι Gia, το οποίο έγινε επιτυχία στην Ελλάδα, ενώ κυκλοφόρησε και στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Η Heaven Music έχει κάνει συμφωνητικό με το ηλεκτρονικό κατάστημα iTunes Store, καθώς και με άλλους Έλληνες καταστηματάρχες για ψηφιακή λήψη. Από τον Μάρτιο του 2014, η Heaven Music είναι ο διανομέας των μουσικών ηχογραφήσεων από την Warner Music Group για την Ελληνική και την Κυπριακή αγορά. Οι ακόλουθοι καλλιτέχνες είναι μέλη στην Heaven Music. Δείτε τους αναλυτικά, με αλφαβητική σειρά: Επίσημη ιστοσελίδα
Δάφνη (φυτό)

Η δάφνη (επιστ.: δάφνη η ευγενής, laurus nobilis) είναι αρωματικό φυτό της οικογένειας των δαφνοειδών. Ανήκει στο γένος Δάφνη. Στην Ελλάδα απαντάται και αυτοφυής. Επίσης, στον ελληνικό χώρο καλλιεργείται και η δάφνη του Απόλλωνα, γνωστή με τα λαϊκά ονόματα βαγιά, δάφνη, δαφνολιά και φυλλάδα. Δεν είναι γνωστή η ετήσια παγκόσμια κατανάλωση φύλλων δάφνης. Μόνο από την Ελλάδα εξάγονται περί τους 200 τόνους ετησίως.

 Είναι θάμνος ή μικρό δέντρο. Τα φύλλα του είναι εναλλασσόμενα, ακέραια, λογχοειδή, βαθυπράσινα με μικρό μίσχο και με ελαφρά κυματοειδή μορφή. Η οσμή τους είναι αρωματική και η γεύση τους είναι λίγο πικρή. Τα άνθη βγαίνουν τον Μάρτιο με Απρίλιο. Ο καρπός είναι δρύπη με σαρκώδες περικάρπιο και μεγάλο σπέρμα. Το χρώμα του είναι κυανόμαυρο ή μαύρο όταν ωριμάσει, έχει σχήμα ωοειδές και μέγεθος μικρής ελιάς. Από τους καρπούς παράγεται το δαφνέλαιο, που έχει μορφή αλοιφής και στη συνηθισμένη θερμοκρασία είναι πράσινο. Το φυτό ευδοκιμεί σε ασβεστολιθικά και καλά αρδευόμενα εδάφη. Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται με σπέρματα, τα οποία σπέρνονται σε σπορεία. Έπειτα από 3-4 μήνες τα φυτεύουν στο έδαφος και όταν αναπτυχθούν αρκετά τότε μεταφυτεύονται στην οριστική τους θέση. Εκτός αυτού, η δάφνη πολλαπλασιάζεται και με μοσχεύματα όπως και με παραφυάδες. Τα φύλλα του φυτού χρησιμοποιούνται ως άρτυμα στη μαγειρική (νοστιμίζει φαγητά όπως τα όσπρια) και στη συσκευασία ξηρών καρπών, όπως σύκα ή σταφίδες. Το αιθέριο έλαιο που έχουν τα φύλλα και οι καρποί (δαφνέλαιο) χρησιμοποιείται για την παρασκευή εντομοκτόνων και παρασιτοκτόνων. Ένα αραιό αφέψημα από αυτά χρησιμοποιείται ως παρασιτοκτόνο οργανισμών που παρασιτούν σε άλογα. Στην Ελλάδα η δάφνη ήταν γνωστή από τα αρχαιότατα χρόνια και γίνεται μνεία γι' αυτήν στον Όμηρο. Ήταν ιερό δέντρο, αφιερωμένο στο θεό Απόλλωνα. Πρώτα οι Έλληνες και έπειτα οι Ρωμαίοι συνήθιζαν να στεφανώνουν με κλαδιά δάφνης τους νικητές των αγώνων. Έτσι, ακόμα και σήμερα η δάφνη ταυτίζεται με τη δόξα, τη νίκη και την υπεροχή. Στην αρχαιότητα ήταν επίσης γνωστές οι θεραπευτικές της ιδιότητες. Αναφέρεται ότι η Πυθία του Μαντείου των Δελφών πριν δώσει τον χρησμό της μασούσε φύλλα δάφνης. Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τ. 10, Φυτολογία, Εκδοτική Αθηνών, σελ. 95-96. «Δάφνη». Λουλούδια της Ελλάδας. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2009.
Ισότοπα του τιτανίου

Το τιτάνιο που βρίσκεται στη φύση αποτελείται από 5 σταθερά ισότοπα: 46Ti, 47Ti, 48Ti, 49Ti and 50Ti με το 48Ti να είναι το πλέον άφθονο, με περιεκτικότητα στο φυσικό τιτάνιο 73,8%. Στα πέντε σταθερά ισότοπα καταλήγουν ισότοπα των στοιχείων σκανδίου, ασβεστίου, βαναδίου μετά από β- και β+-διασπάσεις. Έχουν ακόμα χαρακτηριστεί έντεκα ραδιοϊσότοπα με σταθερότερα τα: 44Ti με ημιζωή 63 χρόνια, 45Ti με ημιζωή 184,8 λεπτά, 51Ti με ημιζωή 5,76 λεπτά και 52Ti με ημιζωή 1,7 λεπτά. Τα υπόλοιπα ραδιοσότοπα έχουν χρόνους ημιζωής μικρότερους από 33 δευτερόλεπτα ενώ η πλειονότητα από αυτά έχουν ημιζωές μικρότερες από μισό δευτερόλεπτο. Οι σχετικές ατομικές μάζες των ισοτόπων του τιτανίου κυμαίνονται από 39,99 amu (το 40Ti) έως 57,966 amu (το 58Ti).

 Φυσικοχημικά χαρακτηριστικά του τιτανίου και αλυσίδες διασπάσεων των ραδιοϊσοτόπων του Οι τιμές που σημειώνονται με # δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένες από πειραματικά δεδομένα, αλλά προέρχονται, τουλάχιστον εν μέρει, από θεωρητικά μοντέλα. Αμφίβολες τιμές spin είναι κλεισμένες σε παρενθέσεις. Οι αβεβαιότητες δίνονται επίσης σε παρενθέσεις, αφορώντας στα τελευταία ψηφία. Οι τιμές της αβεβαιότητας αναφέρονται στην φυσική διαφοροποίηση, εκτός από την ισοτοπική σύνθεση και την χαρακτηρισμένη ως πρότυπη ατομική μάζα από την IUPAC, που αυξάνουν τις αβεβαιότητες. Οι συντομογραφίες χρόνων ημιζωής (t1/2) σημαίνουν: a = χρόνια, d = μέρες, min = λεπτά, s = δευτερόλεπτα, 1 ms = 10-3 s, 1 μs = 10-6 s, 1 ns = 10-9 s. Ο εκθέτης m (ή m2, κλπ.), αναφέρεται σε πυρηνικό ισομερές του συγκεκριμένου ισοτόπου.
Εκλογές στη Νικαράγουα

Στη Νικαράγουα διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο, για Εθνοσυνέλευση και για τους αντιπροσώπους στο Κοινοβούλιο της Κεντρικής Αμερικής. Επίσης, διεξάγονται και τοπικές εκλογές. Στη χώρα λειτουργούν περισσότερα από δύο πολιτικά κόμματα. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 16 ετών και άνω. Οι τελευταίες εκλογές διεξήχθησαν τον Νοέμβριο του 2016.

 Ο Πρόεδρος της Νικαράγουας και ο Νικαράγουας εκλέγονται την ίδια ημέρα από το λαό με καθολική ψηφοφορία για πενταετή θητεία. Η Εθνοσυνέλευση της Νικαράγουας (Asamblea Nacional) απαρτίζεται από 92 μέλη: 90 βουλευτές εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από τον λαό, όπως και ο απερχόμενος πρόεδρος και ο 2ος των προεδρικών εκλογών. Σε περίπτωση που ο πρόεδρος επανεκλέγεται, την έδρα του καταλαμβάνει ο απερχόμενος αντιπρόεδρος. Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη: 1856, 1871, 1902, 1906, 1912, 1914, 1916, 1920, 1924, 1926, 1928, 1932, 1936 (Ιούνιο), 1936 (Δεκέμβριο), 1939, 1947 (Φεβρουάριο), 1947 (Αύγουστο), 1950, 1957, 1963, 1967, 1974, 1984, 1990, 1996, 2001, 2006, 2011 και 2016. Στις εκλογές του 2011, στις 6 Νοεμβρίου, πρόεδρος εκλέχθηκε ξανά ο Ντανιέλ Ορτέγα με ποσοστό 62,46% των ψήφων έναντι 31% για τον αντίπαλό του, Φάμπιο Γκαντέα Μαντίγια από το Ανεξάρτητο Φιλελεύθερο Κόμμα, και η νίκη του επισημοποιήθηκε στις 8 Νοεμβρίου. Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1912, 1914, 1916, 1918, 1920, 1922, 1924, 1926, 1927, 1928, 1930, 1932, 1934, 1936, 1938, 1947 (Φεβρουάριος), 1947 (Αύγουστος), 1950, 1957, 1963, 1967, 1972, 1974, 1984, 1990, 1996, 2001, 2006, 2011 και 2016. Εκλογικό Αρχείο του Adam Carr
Άλωνες Αίγινας

Οι Άλωνες είναι χωριό της Αίγινας. Διοικητικά υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Μεσαγρού, του δήμου Αίγινας, της περιφερειακής ενότητας Νήσων, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν από το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αίγινας του νομού Πειραιώς και κατόπιν του νομού Αττικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Οι Άλωνες είναι ηπειρωτικός οικισμός στο ανατολικοκεντρικό τμήμα της Αίγινας. Βρίσκεται στις νότιες απολήξεις του υψώματος Παρλιάγκος (226 μ.), μεταξύ των χωριών Αγία Μαρίνα και Μεσαγρός, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 11 χλμ. περίπου Α. ΝΑ. της πόλης Αίγινας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μεσαγρού Αιγίνης του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 185Α - 30/10/1964 αποσπάστηκε στον νομό Πειραιώς και με το ΦΕΚ 66Α - 8/05/1972 αποσπάστηκε από τον νομό Πειραιώς και υπήχθη οριστικά στον νομό Αττικής. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Μεσαγρού και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιγίνης. Το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη στη βορειοανατολική είσοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» eetaa.gr
Τόσα (σκύλος)

Το Τόσα (ιαπωνικά: 土佐), επίσης γνωστό με τις ονομασίες Τόσα Ίνου, Τόσα-Κεν ή Ιαπωνικό Μαστίφ, είναι μια φυλή σκύλου ιαπωνικής προέλευσης που θεωρείται σπάνια. Αρχικά εκτράφηκε στην Επαρχία Τόσα, της Σικόκου (σήμερα Κότσι) ως σκύλος μάχης και είναι η μόνη φυλή που εξακολουθεί να χρησιμοποιείται (νόμιμα) στην ιαπωνική σκυλομαχία. Η ιδιοκτησία περιορίζεται σε ορισμένες χώρες, καθώς θεωρείται επικίνδυνη φυλή.

 Το Τόσα ποικίλλει σημαντικά σε μέγεθος, με τα ιαπωνικά σκυλιά να έχουν την τάση να είναι συνήθως το ήμισυ του μεγέθους αυτών που εκτρέφονται εκτός της χώρας. Η ιαπωνική φυλή ζυγίζει γενικά μεταξύ 36 και 60 κιλών, ενώ οι μη Ιάπωνες εκτροφείς έχουν επικεντρωθεί σε σκύλους που ζυγίζουν από 60 έως 90 κιλά και έχουν ύψος μέχρι το ακρώμιο από 62 έως 82 εκατοστά. Το τρίχωμα χαρακτηρίζεται από την κοντή και ομαλή εμφάνισή του και συχνά είναι κόκκινο, στικτό ή κιτρινόφαιο, αλλά περιστασιακά μπορεί να είναι ένα θαμπό μαύρο. Η συντήρηση του τριχώματος είναι συνήθως ελάχιστη. Τα σκυλιά μπορούν περιστασιακά να φτάσουν τα 90 κιλά. Στην Ιαπωνία θεωρούνται το ισοδύναμο των παλαιστών του Σούμο και απεικονίζονται ακόμη και στον εξοπλισμό πάλης τους. Αυτή η φυλή προέρχεται από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Η φυλή ξεκίνησε από το γηγενές Σικόκου-Ίνου (ένας γηγενής σκύλος βάρους περίπου 25 κιλών και ύψους περίπου 55 εκατοστών). Αυτά τα σκυλιά διασταυρώθηκαν με ευρωπαϊκές φυλές σκύλων, όπως το Παλαιό Αγγλικό Μπουλντόγκ το 1872, το Αγγλικό Μαστίφ το 1874, ο σκύλος Αγίου Βερνάρδου το 1876, ο Γερμανικός Μολοσσός το 1924 και το Μπουλ Τερριέ. Ο στόχος ήταν η αναπαραγωγή ενός μεγαλύτερου, πιο ισχυρού σκύλου. Η ακμή της αναπαραγωγής των Τόσα ήταν μεταξύ 1924 και 1933, όταν λέγεται ότι υπήρχαν περισσότεροι από 5.000 εκτροφείς Τόσα στην Ιαπωνία. Η ιδιοκτησία των Τόσα περιορίζεται νομικά σε ορισμένες δικαιοδοσίες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η ιδιοκτησία ρυθμίζεται βάσει του νόμου περί επικίνδυνων σκύλων του 1991 και στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο βάσει του νόμου περί ελέγχου σκύλων του 2014. Απαιτείται ειδική εξαίρεση βρετανικού δικαστηρίου για την κατοχή και την εισαγωγή Τόσα νόμιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο.Η φυλή απαγορεύεται ή περιορίζεται νομικά σε εθνικό επίπεδο στις παρακάτω χώρες: Αυστραλία Δανία Φίτζι Ισλανδία Δημοκρατία της Ιρλανδίας Ρουμανία Μαλαισία Μάλτα Νέα Ζηλανδία Νορβηγία Σιγκαπούρη Τυνησία Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα Ηνωμένο Βασίλειο Ισραήλ Φογκλ, Μπρους (2000). The New Encyclopedia of the Dog. Doring Kindersley (DK). ISBN 0-7894-6130-7. Κάνλιφ, Τζούλιετ (2004). The Encyclopedia of Dog Breeds. Parragon Publishing. ISBN 0-7525-8276-3. Οστούνι, Στιβ (2003). Japanese Tosa. Άλενχερστ: Βιβλία Kennel Club.(ISBN 1-59378-336-1) ISBN 1-59378-336-1 . Τόσα (σκύλος) στο Curlie
Βουκ Γκργκούρεβιτς

Ο Βουκ Γκργκούρεβιτς, σερβ.: Вук Гргуревић Бранковић (π. 1440 - 16 Απριλίου 1485) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς ήταν τιτουλάριος δεσπότης της Σερβίας (1471-85). Κληρονόμησε τον τίτλο του δεσπότη (η Σερβία ήταν υπό Οθωμανική κατοχή) από τον Ματθία Κορβίνο της Ουγγαρίας και κυβέρνησε το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Βοϊβοντίνα, υπό την επικυριαρχία της Ουγγαρίας. Είναι γνωστός στη Σερβική επική ποίηση για την ανδρεία και τον ηρωισμό του, όπου καλείται Βουκ ο (πύρινος) δράκος. Διοίκησε τον Ουγγρικό στρατό (Μέλανα Στρατό) σε αρκετές από τις μάχες του εναντίον των Οθωμανών. Θεωρείται ιδρυτής του μοναστηριού Γκργκέτεγκ.

 Ο πατέρας του Γκρίγκορ Μπράνκοβιτς, κυβερνήτης μέρους της Σερβίας, ήταν γιος του Γεωργίου δεσπότη της Σερβίας και της Ειρήνης Καντακουζηνής. Ο Γκρίγκορ είχε τυφλωθεί από τους Οθωμανούς το 1441. Με την πτώση του Σερβικού δεσποτάτου το 1459, ο Βουκ ήταν αρχικά υποτελής των Οθωμανών, αλλά το 1465 προσχώρησε στην υπηρεσία του Ματθία Κορβίνου και έγινε ο διοικητής της Σερβικής στρατιωτικής μοίρας στη Σύρμια. Νυμφεύτηκε τη Βαρβάρα Φρανκοπάν. Dr. Aleksa Ivić, Istorija Srba u Vojvodini, Novi Sad, 1929. Dr. Dušan J. Popović, Srbi u Vojvodini, knjiga 1, Novi Sad, 1990. Ćirković, Sima (2004). The Serbs. Malden: Blackwell Publishing. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vuk Grgurević στο Wikimedia Commons
Still Not Black Enough

Still Not Black Enough είναι ο τίτλος του έκτου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος W.A.S.P., το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1995 μέσω της "Raw Power" στην Ιαπωνία και ένα χρόνο αργότερα στις Ηνωμένες Πολιτείες μέσω της "Castle Records". Αρχικός σκοπός της συγκεκριμένης κυκλοφορίας ήταν να αποτελέσει προσωπικό δίσκο του τραγουδιστή Μπλάκι Λόουλες, ο οποίος τελικά άλλαξε την απόφαση του και τον κυκλοφόρησε ως άλμπουμ των W.A.S.P., όπως είχε συμβεί και με τον προηγούμενο δίσκο τους, "The Crimson Idol". Οι στίχοι των τραγουδιών έχουν να κάνουν με αυτοβιογραφικά θέματα του ίδιου του τραγουδιστή. Το άλμπουμ γνώρισε μικρή επιτυχία, όντας ο πρώτος δίσκος τους μετά το 1986 που δεν κατάφερε να μπει στο Top-50 των βρετανικών τσαρτ.

 1. Still Not Black Enough (Lawless) - 4:022. Somebody to Love (Slick) - 2:503. Black Forever (Lawless) - 3:174. Scared to Death (Lawless) - 5:025. Goodbye America (Lawless) - 4:466. Keep Holding On (Lawless) - 4:047. Rock and Roll to Death (Lawless) - 3:448. Breathe (Lawless) - 3:449. I Can't (Lawless) - 3:0710. No Way Out of Here (Lawless) - 3:39 Το "Still Not Black Enough" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μπλάκι Λόουλες - φωνητικά, κιθάρα, μπάσο, πλήκτρα, σιτάρ Στετ Χάουλαντ - τύμπανα, κρουστά Φράνκι Μπανάλι - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΜπομπ Κούλικ - κιθάρα Μαρκ Τζόσεφσον - βιολί Τρέισι Γουίτνι - φωνητικά Κέι Σι Κάλογουεϊ - φωνητικά Still Not Black Enough - WASP | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic W.A.S.P. - Still Not Black Enough (album review ) | Sputnikmusic W.A.S.P. - Still Not Black Enough - Encyclopaedia Metallum
Δημήτριος Χονδροκούκης

Για τον πρωταθλητή, δείτε Δημήτρης Χονδροκούκης.Ο Δημήτριος Χονδροκούκης (1917 - 2008) ήταν Έλληνας στρατιωτικός (αντιστράτηγος Τεθωρακισμένων) και πολιτικός. Προδικτατορικά ενεπλάκη στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, ενώ μεταπολιτευτικά διατέλεσε βουλευτής Α΄ Πειραιώς, αρχικά με το ΠΑΣΟΚ και έπειτα με την Νέα Δημοκρατία.

 Μανιάτης στην καταγωγή, γεννήθηκε στους Καλλονιούς Λακωνίας στην Μέσα Μάνη. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1937 ως ανθυπίλαρχος (ανθυπολοχαγός του Ιππικού), και αργότερα συμπλήρωσε τις σπουδές του σε διάφορες στρατιωτικές σχολές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων και η Σχολή Τεθωρακισμένων του ΝΑΤΟ στην τότε Δυτική Γερμανία. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο πολέμησε στην Αλβανία και στην Μέση Ανατολή ενώ από το 1944 έως το 1949 πολέμησε στα Δεκεμβριανά και στον εμφύλιο πόλεμο. Αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του αντιστράτηγου των Τεθωρακισμένων. Το 1965 ενεπλάκη στην υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ και προφυλακίστηκε για έξι μήνες. Μεταπολιτευτικά εκλέχθηκε βουλευτής Α΄ Πειραιώς με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1977. Από το 1977 έως το 1981 ήταν ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ στην Βουλή για τα θέματα του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.Επανεκλέχθηκε βουλευτής το 1981, αλλά διαγράφηκε τον Οκτώβριο του 1982 από τον Ανδρέα Παπανδρέου (μαζί με τον επίσης απόστρατο αξιωματικό Άρι Μπουλούκο) επειδή διαφώνησαν στο ζήτημα της κατάργησης του σταυρού προτίμησης, αλλά ο πραγματικός λόγος ήταν μάλλον ο παραγκωνισμός και των δύο από τις αποφάσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, τον έλεγχο του οποίου ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε αναθέσει στον Αντώνη Δροσογιάννη. Μετά την διαγραφή του από το ΠΑΣΟΚ ο Χονδροκούκης προσχώρησε στην Νέα Δημοκρατία, με την οποία και εκλέχθηκε βουλευτής το 1985. Το 1989 ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική. Συνέγραψε διάφορα βιβλία, μεταξύ άλλων το «Γκρεμίζω τον θρύλο του Άρη Βελουχιώτη» (Ισοκράτης 1980). Άλλα βιβλία του: «Ο Γολγοθάς της ελληνικής δημοκρατίας» (Μπουκουμάνης 1974) και «Πραξικοπήματα και Επαναστάσεις από τον Όθωνα μέχρι σήμερα» (Πλειάς 1976).Πέθανε το 2008, σε ηλικία 91 ετών.
Θρασιμούνδος Β΄ του Σπολέτο

Ο Θρασιμούνδος Β΄ ήταν ο Λομβαρδός δούκας του Σπολέτο από το 724 έως το 745, αν και εκδιώχθηκε δύο φορές από την εξουσία από τον βασιλιά Λιουτπράνδο των Λομβαρδών. Ο Θρασιμούνδος Β΄ ανέβηκε στην εξουσία καθαιρώντας τον πατέρα του Φαροάλδος Β΄ και κείροντάς τον μοναχό τον έκλεισε σε ένα μοναστήρι.

 Το 737/738 ο Θρασιμούνδος Β΄ κατέλαβε τη Γκαλέζε και έτσι διέκοψε την επικοινωνία μεταξύ Ρώμης και Ραβέννας. Ο πάπας Γρηγόριος Γ΄ προσφέρθηκε να πληρώσει για την επιστροφή της Γκαλέζε σε αντάλλαγμα μία συνθήκη ειρήνης με τον Θρασιμούνδο Β΄. Η συνθήκη περιελάμβανε τον Γρηγόριο δούκα του Μπενεβέντο. Ο Λιουτπράνδος απέρριψε τη συνθήκη, ως αντίθετη με τα συμφέροντά του και επιτέθηκε στον Θρασιμούνδο Β΄ ως προδότη. Είχε πάρει το Σπολέτo μέχρι τις 16 Ιουνίου 739 και διόρισε τον Χίλντερικ ως αντικαταστάτη του. Ο Θρασιμούνδος Β΄ κατέφυγε στη Ρώμη, όπου ο Λιουτπράνδος τον πολιόρκησε. Ο βασιλιάς πήρε τις πόλεις Aμελία, Όρτε, Μπομάρτσο και Μπιέντα, αλλά και πάλι ο πάπας αρνήθηκε να απελευθερώσει τον πρόσφυγά του. Μάλιστα ο Γρηγόριος έγραψε για να ζητήσει βοήθεια από τον Κάρολο Μαρτέλο δούκα των Φράγκων. Ωστόσο ο Κάρολος αρνήθηκε. Τον Δεκέμβριο του 740 ο Θρασιμούνδος Β΄ ανέκτησε το δουκάτο του και σκότωσε τον Χίλντερικ με την παπική-Μπενεβεντιανή βοήθεια, αλλά δεν επέστρεψε τις κατασχεμένες παπικές πόλεις και η συμμαχία του με τον πάπα έσπασε. Ο Λιουτπράνδος δεν αναγνώρισε την εκ νέου κατάκτηση του Θρασιμούνδου Β΄ και ξεκίνησε να τον απομακρύνει για δεύτερη φορά. Αυτή τη φορά ο Λιουτπράνδος συναντήθηκε με τον διάδοχο του Γρηγορίου, τον Ζαχαρία, το 742 και υποσχόμενος να αποκαταστήσει τις τέσσερις πόλεις, συμμάχησε με τους Ρωμαίους και ανάγκασε τον Θρασιμούνδο Β΄ να φύγει ξανά. Ο Θρασιμούνδος Β΄ πιάστηκε και τέθηκε σε ένα μοναστήρι. Στη θέση του τοποθετήθηκε ο Άγκιπραντ, ο ανιψιός τού Λιουτπράνδου. Ο νέος δούκας του Μπενεβέντο, ο Γκόντεσκαλκ, ο οποίος είχε διαδεχτεί τον Γρηγόριο χωρίς βασιλική συναίνεση και συνέχισε να υποστηρίζει τον Θρασιμούνδο Β΄, ήταν το επόμενο αντικείμενο της βασιλικής οργής. Με το τέλος του Λιουτπράνδου το 744, ο Θρασιμούνδος Β΄ κατάφερε να ανακτήσει την εξουσία στο Σπολέτο. Έμεινε άλλον ένα χρόνο υπό τον αδύναμο βασιλιά Χιλντεπράνδο τον Ανωφελή μέχρι που απεβίωσε.
Κονιχαλκίτης

Ο κονιχαλκίτης (αγγλ. conichalcite) είναι αρσενικικό ορυκτό του ασβεστίου και του χαλκού. Έλαβε το όνομά του από τις ελληνικές λέξεις κόνις και χαλκός λόγω υφής και χημικής σύστασης. Σε ορισμένα σημεία της αμερικανικής βιβλιογραφίας αναφέρεται και ως "Χιγγινσίτης" (Higginsite), ονομασία οφειλόμενη στο ορυχείο Higgins του Bisbee (Αριζόνα).

 Απαντά ως - όχι σύνηθες - δευτερογενές ορυκτό στις ζώνες οξείδωσης χαλκούχων μεταλλευμάτων, τυπικά ως προϊόν εξαλλοίωσης του εναργίτη. Λόγω της συχνής συνύπαρξής του με τον ερυθροκίτρινο λειμωνίτη δίνει δείγματα με πολύ όμορφα χρώματα, τα οποία είναι περιζήτητα από τους συλλέκτες ορυκτών. Σχηματίζει παραμικτικές σειρές με τον τανγκελίτη (CaCu(OH|VO4), τον ωστενίτη, τον κοβαλτωστενίτη (CaCo(OH|AsO4) και τον Νταφτίτη (PbCu(OH|AsO4). Σχηματίζει, επίσης, στερεά διαλύματα με τον ασβεστιοβολμπορθίτη' (CaCuVO4(OH)), όπου το ιόν AsO4 αντικαθίσταται από το ιόν VO4. Σχετίζεται με λειμωνίτη, μαλαχίτη, αδαμίτη, ολιβινίτη, σμιθσονίτη, ωστενίτη, βροσαντίτη, αζουρίτη, ασβεστίτη και ιαροσίτη. Απαντά σε αρκετά σημεία του πλανήτη. Όμορφα δείγματά του ανευρίσκονται στην Ανδαλουσία της Ισπανίας, την Κορνουάλλη και την Κάμπρια (Αγγλία), τις ΗΠΑ (Πολιτείες Αριζόνα, Γιούτα, Νεβάδα, την περιοχή Mapimi στο Μεξικό, το Tarapaca στη Χιλή, την περιοχή Otavi κοντά στο Τσουμέμπ της Ναμίμπια, τη Γερμανία (πολλές περιοχές), τη Γαλλία, την Πολωνία και το Ζαΐρ. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου, την περιοχή "Κουταλάς" στη νήσο Σέριφο και την περιοχή "Λιβάδιστα" της Αλιστράτης Σερρών. Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1-4437-4224-4 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 0-395-91096-X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0-395-51137-2
Ντέιβιντ Μπουθ

Ο Ντέιβιντ Μπουθ (David Booth, 1970), γεννημένος στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,01 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ.

 Ο Μπουθ ξεκίνησε την αγωνιστική του καριέρα από το πανεπιστήμιο του Ντε Πολ το 1988, όπου με τους Blue Demons αγωνίστηκε για τέσσερα χρόνια, όντας πλέον ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ του κολεγίου με 1.933 πόντους, πίσω από τον Μαρκ Αγκουάιρ. Αφού αποφοίτησε με πτυχίο στα Μέσα Επικοινωνίας, έγινε ντραφτ για το CBA και τους Ράπιντ Σίτι Θρίλερς, ενώ το 1993-94 φόρεσε τη φανέλα των Τρι-Σίτι Σινούκ. Το 1995, υπέγραψε στη γαλλική Τουλούζ, όπου παίζοντας στη δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 31,9 πόντους ανά αγώνα. Το καλοκαίρι του 1996, συμμετείχε σε Summer League του ΝΒΑ με την ομάδα των Λος Άντζελες Λέικερς, αλλά συνέχισε στη Γαλλία με την Ντιζόν, η οποία τερμάτισε στην ένατη θέση του πρωταθλήματος, με τον Μπουθ να κατακτά τον τίτλο του πρώτου σκόρερ με μέσους όρους 22,2 πόντων και 6,2 ριμπάουντ. Τη σεζόν 1997-98, επέστρεψε στην Τουλούζ, η οποία είχε ανέβει στην πρώτη κατηγορία και το καλοκαίρι του 1998 έκανε ένα σύντομο πέρασμα από τη Βενεζουέλα και τους Κοκόντριλος ντε Καράκας, με 23,0 πόντους και 5,7 ριμπάουντ σε τρεις αγώνες. Το 1998, μεταγράφηκε στις Φιλιππίνες και το Νοέμβριο του ίδιου έτους συνέχισε στην Ιταλία και την ομάδα της Βερόνα. Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στο CBA και τη Βενεζουέλα, ενώ είχε αγωνιστεί σε ένα παιχνίδι με τον Άρη Θεσσαλονίκης, όταν στην πρώτη αγωνιστική του ελληνικού πρωταθλήματος οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 81-69 από την Ηρακλή, με τον Μπουθ να πετυχαίνει 23 πόντους και να μαζεύει 6 ριμπάουντ. Ο αγώνας αυτός, υπήρξε το ντεμπούτο του Δημήτρη Διαμαντίδη στην Α1 εθνική κατηγορία.Το καλοκαίρι του 2000, υπέγραψε στην ΑΕΚ Λάρνακας και στη συνέχεια έγινε ντραφτ για το ΑΒΑ με τους Σικάγο Σκαϊλάινερς, όπου είχε μέσους όρους 21,4 πόντων και 6,9 ριμπάουντ. Μετά από ένα ακόμη πέρασμα από τη Βενεζουέλα, μεταγράφηκε στην Ιαπωνία και τους Ματσουσίτα Κανγκαρούς, στους οποίους παρέμεινε μέχρι το 2005 με μέσους όρους άνω των τριάντα πόντων και δέκα ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Αφού αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, επέστρεψε στο Ιλινόι και έγινε βοηθός προπονητή στο Σέντραλ Κόλετζ, αλλά μόλις μερικούς μήνες αργότερα έγινε σκάουτερ για τους Μέμφις Γκρίζλις στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2009, έγινε βοηθός προπονητή στο πανεπιστήμιο του Ντε Πολ απ' όπου είχε ξεκινήσει, παραμένοντας για μία σεζόν. Από το 2010, είναι σκάουτερ για τους Σάρλοτ Χόρνετς στις μεσοδυτικές πολιτείες. Que sont-ils devenus ? Episode 2 : David Booth | jdaoff.com DAVID BOOTH basketball profile - Eurobasket David Booth Basketball Player Profile
Δήμος Σφακίων

Ο Δήμος Σφακίων βρίσκεται στα νότια και ανατολικά του Νομού Χανίων και έχει σαν έδρα τη Χώρα Σφακίων. Πρόκειται για παραθαλάσσιο και ορεινό δήμο, το βόρειο τμήμα του οποίου βρίσκεται στους πρόποδες των Λευκών Ορέων. Αντιστοιχεί στην ιστορική περιοχή των Σφακίων καθώς και στην Επαρχία Σφακίων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ., ο μόνιμος πληθυσμός του ανέρχεται σε 2.002 κατοίκους και η έκταση του είναι 467.589 στρέμματα. Ο Δήμος παρέμεινε αμετάβλητος με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης».

 Ο Δήμος Σφακίων περιλαμβάνει 9 Δημοτικές Κοινότητες: Δημοτική Κοινότητα Χώρας Σφακίων η Χώρα Σφακίων η Βριτομάρτις οι Κομιτάδες Δημοτική Κοινότητα Αγίας Ρουμέλης η Αγία Ρουμέλη η Παλαιά Αγία Ρουμέλη Δημοτική Κοινότητα Αγίου Ιωάννου ο Άγιος Ιωάννης η Αράδαινα Δημοτική Κοινότητα Ανωπόλεως η Ανώπολη τα Λιβανιανά το Λουτρό το Λύκος το Φοίνικας Δημοτική Κοινότητα Ασκύφου το Αμμουδάρι το Γωνί οι Καρές ο Πετρές Δημοτική Κοινότητα Ασφένδου ο Άσφενδος ο Άγιος Νεκτάριος ο Βουβάς τα Νομικιανά Δημοτική Κοινότητα Ίμπρου η Ίμπρος ο Βρασκάς Δημοτική Κοινότητα Πατσιανού ο Πατσιανός ο Καλλικράτης το Καψοδάσος το Φραγκοκάστελλο (τ. ο Παράδεισος) Δημοτική Κοινότητα Σκαλωτής η Σκαλωτή ο Αργουλές οι Λάκκοι 1999-2002: Ιωάννης Μπραουδάκης 2003-2010: Ιωσήφ Λύκος 2011-2015: Παύλος Πολάκης (εξελέγη για πρώτη φορά το 2010 με 60,9% έναντι 39% για τον Ιωάννη Χιωτάκη και επανεξελέγη με 100% με 831 ψήφους το 2014 από τον πρώτο γύρο ως μοναδικός υποψήφιος) 2015-31 Αυγούστου 2019: Ιωάννης Ζερβός 1 Σεπτεμβρίου 2019-31 Δεκεμβρίου 2023: Μανούσος Χιωτάκης (εκλεγείς το 2019) 1 Ιανουαρίου 2024 - Ιωάννης Ζερβός (εξελέγη από τον πρώτο γύρο το 2023 με ποσοστό 53,39%). (δεύτερη φορά) Ρούσος Κούνδουρος, έμπορος και οπλαρχηγός Κρητικών Επαναστάσεων. Μανούσος Κούνδουρος, νομικός, πρώην υπουργός και οπλαρχηγός Κρητικών Επαναστάσεων. Γεώργιος Τσόντος Βάρδας, οπλαρχηγός και μακεδονομάχος. Εμμανουήλ Μανουσογιαννάκης, στρατιωτικός και πολιτικός Παύλος Πολάκης, πολιτικός Σφακιά Επαρχία Σφακίων Δήμος Σφακίων – Επίσημος ιστότοπος Στοιχεία για τον δήμο Σφακίων από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης
Τεοφίλ Ομόλ

Ο Τεοφίλ Ομόλ (Τhéophile Homolle· Παρίσι, 19 Δεκεμβρίου 1848 - Παρίσι, 13 Ιουνίου 1925), αναφερόμενος στα ελληνικά και ως Θεόφιλος Ωμόλ ή Ομόλ, ήταν Γάλλος κλασικός αρχαιολόγος και επιγραφικός.

 Γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1848 στο Παρίσι. Σπούδασε στο Παρίσι από το 1869 και συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλική Σχολή Αθηνών το 1874. Διηύθυνε τις ανασκαφές στη Δήλο από το 1877 ως το 1887. Αποφοίτησε με διδακτορικό το 1887 επάνω σε μια εργασία για τις επιγραφές της Δήλου και ένα αρχαϊκό άγαλμα της Αρτέμιδος. Επέστρεψε στη Γαλλία και δίδαξε αρχικά στο φιλοσοφικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Νανσί, και στη συνέχεια ανέλαβε την έδρα της επιγραφικής και ελληνικής αρχαιολογία στο Collège de France. Διηύθυνε και πάλι τις ανασκαφές, αυτή τη φορά στους Δελφούς από το 1892 ως το 1903. Επέστρεψε στη Γαλλία το 1904 και ανέλαβε διευθυντής του Λούβρου μέχρι το 1911, οπότε και αναγκάστηκε να παραιτηθεί λόγω κλοπής του πίνακα της Μόνα Λίζα, ο οποίος βρέθηκε τελικά δύο χρόνια αργότερα στη Φλωρεντία. Διετέλεσε για άλλο ένα χρόνο διευθυντής της Γαλλικής Σχολής στην Αθήνα το 1912-13, οπότε και επέστρεψε οριστικά στην πατρίδα του και ανέλαβε διευθυντής της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας μέχρι το 1923. Απεβίωσε στις 13 Ιουνίου 1925 στην γενέτειρά του. Ο Ομόλ ήταν μέλος της Ακαδημίας των επιγραφών και καλών γραμμάτων, της Ακαδημίας των καλών τεχνών, αντεπιστέλων μέλος της Πρωσικής ακαδημίας των επιστημών, ενώ ήταν συνιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ενώσεως Ακαδημαϊκών. Τιμήθηκε επίσης από τον Οργανισμό για την προώθηση ελληνικών μελετών. René Cagnat: Notice sur la vie et les travaux de M. Théophile Homolle. In: Comptes rendus des séances de l'Académie des Inscriptions et Belles-Lettres 1927, S. 296-313 (Volltext). Werner Hartkopf: Die Akademie der Wissenschaften der DDR. Ein Beitrag zu ihrer Geschichte. Biografischer Index, Akademie, Berlin 1983, S. 201. "Πάπυρος-Λαρούς-Βριτάνικα", τόμος 47, σελ. 34 Dictionnaire critique des historiens de l’art
Καρβουνάρι Θεσπρωτίας

Το Καρβουνάρι είναι οικισμός του νομού Θεσπρωτίας. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 140 μέτρων, 49 χλμ. ΝΑ της Ηγουμενίτσας. Διοικητικά ανοίκει στον Δήμο Σουλίου και έχει 427 κατοίκους (2001).Το Τ.δ. Καρβουναρίου έχει 527 κατοίκους οι οποίοι μοιράζονται σε δύο χωριά, το Καρβουνάρι (427 κάτοικοι) και την Κυρά Παναγιά (100 κάτοικοι).

 Η περιοχή που βρίσκεται το χωριό κατοικείται από την προϊστορία. Επί Τουρκοκρατίας το χωριό βρισκόταν στις πλαγιές του όρους Κουτσούμπερη. Μετά την επανάσταση του 1821 οι Καρβουναρίτες συνέχισαν να αγωνίζονται για την απελευθέρωση το 1854, 1878 και 1897. Τελικά το χωριό απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό Στρατό στις 23 Φεβρουαρίου 1913. Μετά την απελευθέρωση οι κάτοικοι του χωριού μετακινήθηκαν από την πλαγιά στον κάμπο όπου υπήρχαν οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις και εκεί βρίσκεται το χωριό σήμερα. Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα «Α.Π.Σ Κεραυνός Καρβουναρίου», αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία, μία από τις πιο υπολογίσιμες ομάδες του νομού Θεσπρωτίας. Η ομάδα διαθέτει το δικό της γήπεδο το οποίο ανακαινίστηκε το 2009 με πλαστικό χλοοτάπητα τελευταίας γενιάς. Το γήπεδο δεν διαθέτει ούτε προβολείς ούτε κερκίδες για τους θεατές. Η ομάδα ποδοσφαίρου του Καρβουναρίου τερμάτισε 2η στο τοπικό πρωτάθλημα Θεσπρωτίας (Α1) την περίοδο 2011-12. Φέτος μετά την φάση των προκριματικών ομίλων θα αγωνίζεται στην Α2 Κατηγορία Θεσπρωτίας.
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1993)

Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 1993 ήταν το 44ο το οποίο διοργάνωσε η FIA. Ξεκίνησε στις 14 Μαρτίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκε στις 7 Νοεμβρίου στην Αυστραλία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γάλλος Αλέν Προστ ο οποίος μετά το τέλος του συγκεκριμένου πρωταθλήματος αποσύρθηκε οριστικά απ' την αγωνιστική οδήγηση επειδή ήθελε να ιδρύσει μια δική του ομάδα, πράγμα το οποίο κι έκανε.

 Το Γκραν Πρι Ιαπωνίας το οποίο διεξήχθη στις 24 Οκτωβρίου εκείνου του έτους επισκιάστηκε απ' τον καβγά του Άιρτον Σένα με τον Έντι Ιρβάιν. Γύρω στη μέση του αγώνα, ο Σένα προσπέρασε τον Ιρβάιν όμως ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα, ο 2ος προσπέρασε και πάλι τον Σένα, πράγμα το οποίο τον έκανε έξω φρενών. Μόλις τέλειωσε λοιπόν ο αγώνας, ο Σένα πήγε στο μότορ χομ της ομάδας του Ιρβάιν, όρμησε επάνω του και χειροδίκησε εναντίον του. Στο τέλος ένας απ' τους μηχανικούς μπήκε ανάμεσά τους και τους χώρισε.
Αγία Τριάδα Γούναρη Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Τριάδα (αποσαφήνιση) Η Αγία Τριάδα Γούναρη, επίσημα Αγία Τριάς Γούναρη, είναι ορεινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 24 κατοίκους.

 Η Αγία Τριάδα Γούναρη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 800 μέτρων και βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της Αιτωλοακαρνανίας στα όρια με την Ευρυτανία, στις πλαγιές του όρους Τσούκα. Βόρεια του χωριού είναι ο Ψηλόβραχος και η γέφυρα της Επισκοπής που συνδέει τους δύο νομούς. Απέχει 55 χλμ. βορειοδυτικά από το Αγρίνιο.Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 1928 ως μέρος της τότε κοινότητας Ψηλοβράχου της επαρχίας Τριχωνίδας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Ψηλόβραχο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ψηλοβράχου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου. Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Αγία Τριάδα Ανοιξιάτικου, Αγία Τριάδα Μακρινούς, Αγία Τριάδα Δρυμώνος, Αγία Τριάδα Στύλιας, Αγία Τριάδα Χόμορης.
Λουκάς Χαρ. Μαργαρίτης

Ο Λουκάς Μαργαρίτης του Χαράλαμπου (9 Μαΐου 1943- 22 Οκτωβρίου 2021) ήταν Ομότιμος Καθηγητής Κυτταρικής Βιολογίας, Ηλεκτρονικής Μικροσκοπίας και Ραδιοβιολογίας στο Τμήμα Βιολογίας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 Γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1943 στην Νέα Ερυθραία Αττικής από Ρουμελιώτη πατέρα (Στείρι Βοιωτίας) και Μικρασιάτισσα μητέρα ( Αλάτσατα Μ. Ασίας). Πήγε στο Γυμνάσιο Κηφισιάς και σπούδασε Φυσική και Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μαθήτευσε στους αειμνήστους καθηγητές Γεώργιο Πανταζή και Φώτη Καφάτο. Έκανε μεταδιδακτορικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Harvard με τον καθηγητή Κυτταρικής Βιολογίας Daniel Branton, Μετεκπαιδευτηκε στα Πανεπιστήμια Brandeis, Colorado, Johns Hopkins, και στα Ερευνητικά κέντρα EMBL, CNRS, MRC, CAMBRIDGE. Μετά την επάνοδο του στην Ελλάδα διορίστηκε σε θέση Επιμελητή στο Εργαστήριο Βιολογίας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έγινε Υφηγητής Βιολογίας και σταδιακά εξελέγη στις βαθμίδες Επίκουρου Καθηγητή, Αναπληρωτή Καθηγητή και Τακτικού Καθηγητή στο Τμήμα Βιολογίας του ΕΚΠΑ. Έχει λάβει μέρος σε πολυάριθμα διεθνή και ελληνικά Συνέδρια, ενώ έχει δημοσιεύσει 170 επιστημονικές εργασίες. Το εγωιστικό γονίδιο / Richard Dawkins · μετάφραση Λ. Μαργαρίτης, Α. Τσουκαλαδάκης. ISBN 960-7578-08-2, ISBN-13 978-960-7578-08-2 Ραδιοβιολογία ακτινοβολίες και ζωή Βλέπε προσωπική ιστοσελίδα [1] Αρχειοθετήθηκε 2019-05-17 στο Wayback Machine., Βιογραφικό Ελληνικό [2] Αρχειοθετήθηκε 2019-05-31 στο Wayback Machine. Βιογραφικό Αγγλικό [3] Αρχειοθετήθηκε 2019-05-17 στο Wayback Machine.
NGC 7317

Ο NGC 7317 είναι ελλειπτικός γαλαξίας στον αστερισμό Πήγασος, ο οποίος απέχει περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός. Ανήκει στο Κουιντέτο του Στεφάν, μια συνεκτική ομάδα γαλαξιών που ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Εντουάρ Ζαν-Μαρί Στεφάν (Édouard Jean-Marie Stephan).

 Δεδομένα για το NGC 7317 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 7317 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 7317 στο Wikimedia Commons
Ellinair

Η Ellinair είναι Ελληνική αεροπορική εταιρεία με έδρα τη Θεσσαλονίκη, που αποτελεί θυγατρική του Mouzenidis Group. Ιδρύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 και εκτελούσε τακτικές και ναυλωμένες πτήσεις από το Διεθνές Αεροδρόμιο "Μακεδονία" και το Διεθνή Αερολημένα Αθηνών "Ελευθέριος Βενιζέλος" σε διάφορους προορισμούς.

 Η εταιρεία συστάθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2013 και συνέδεσε, με απευθείας πτήσεις, πόλεις του εξωτερικού (κυρίως κράτη της πρώην ΕΣΣΔ) με γνωστούς ελληνικούς προορισμούς, με αεροσκάφη Avro RJ100.Στις 7 Οκτωβρίου ξεκίνησαν οι πτήσεις προς τη Σμύρνη., ενώ το 2017 ξεκίνησε πτήσεις προς Γερμανία (Κολωνία, Στουτγκάρδη, Μόναχο, Βερολίνο και Φραγκφούρτη), Ρουμανία (Βουκουρέστι και Κλουζ-Ναπόκα) και Ουκρανία (Οδησσός), ενώ ενισχύθηκαν οι πτήσεις προς Ρωσία, Λιθουανία, Λευκορωσία και Εσθονία.Το 2018 ξεκίνησαν συνεργασίες με τον Ρωσικό κλάδο της TUI και αποκτήθηκαν 2 αεροσκάφη Airbus. Η εταιρεία ξεκίνησε πτήσεις από και προς τη Ρόδο ενώ ανακοινώθηκαν και σχέδια σύνδεσης Ρωσίας-Αλεξανδρούπολης, ενώ απέκτησε βάση και στην Αθήνα.Το ίδιο έτος, η εταιρεία είχε 4 συνολικά βάσεις (στη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, την Κέρκυρα και τη Μόσχα) και εκτελούσε πτήσεις προς Χανιά, Αθήνα, Μόσχα, Βερολίνο, Μόναχο, Αγία Πετρούπολη, Βελιγράδι, Βουκουρέστι, Κλούζ-Ναπόκα, Κατοβίτσε Πολωνίας, Κίεβο, Λβιβ Ουκρανίας και Τιφλίδα Γεωργίας.Το 2019 ξεκίνησε η συνεργασία της Ellinair με τη ρωσική αεροπορική εταιρεία Aeroflot. Το 2020 ξεκίνησαν οι πτήσεις προς Αζερμπαϊτζάν.Η πανδημία του Covid-19 ανάγκασε την εταιρεία να αναστείλει τις πτήσεις της τον Μάρτιο, Η εταιρεία δεν ξαναπέταξε απο τοτε και ειναι αγνωστο το μελλον της. Η εταιρεία εκτελούσε πτήσεις από και προς τους ακόλουθους προορισμούς: Επίσης εκτελούσε πτήσεις κοινού κωδικού με την Aeroflot. Παλαιότερα, εκτελούσε και διεθνείς πτήσεις (όπως πτήσεις προς και από το Βελιγράδι και πόλεις κρατών της πρώην ΕΣΣΔ), οι οποίες όμως έχουν ανασταλεί λόγω της πανδημίας του Covid-19. Το λογότυπο της εταιρείας παρουσιάζει γαλανόλευκα κύματα και βασίζεται στην ελληνική σημαία. Έχει σχεδιαστεί από τον Ιωάννη Κωστίδη. Ο στόλος της Ellinair αποτελούνταν από δικινητήρια αεροσκάφη turbofan στενής ατράκτου, δηλαδή τζετ με δύο κινητήρες και στενό σκαρί. Ο στόλος της Ellinair αποτελούνταν από τα εξής αεροσκάφη: Το θέμα των ονομασιών της Ellinair είναι τα Ελληνικά τοπωνύμια. Δεν έχουν ονομαστεί όλα τα αεροσκάφη. Ο χρωματισμός των αεροσκαφών αποτελείται από μία μπλε κυματιστή λωρίδα και μπλε στοιχεία γύρω από την ουρά και τους κινητήρες επάνω σε λευκό χρώμα, το οποίο καλύπτει τη μεγαλύτερή τους επιφάνεια. Τα μπλε στοιχεία και η λωρίδα απουσίαζαν από τα αεροσκάφη Boeing 737. Επίσης τοποθετείται το λογότυπο της Ellinair (τρεις διαγώνιες κυματιστές λωρίδες που μοιάζουν με την Ελληνική σημαία) στις ουρές, σε λευκό χρώμα (μπλε στα Boeing 737), ενώ τοποθετούνται και τα κείμενα "Ellinair' και "Mouzenidis Group". «Ellinair | Εταιρικό προφίλ» Ellinair | O Στόλος Αεροσκαφών της Ellinair Αρχειοθετήθηκε 2019-03-29 στο Wayback Machine.
Ορμένιο Έβρου

Το Ορμένιο είναι η βορειότερη κατοικημένη περιοχή της Ελλάδας. Το χωριό ανήκει στο νομό Έβρου, στο Δήμο Ορεστιάδας, όπως συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας ανήκε διοικητικά στο Δ.δ. Ορμενίου, στο Δήμο Τριγώνου. Βρίσκεται 11 χιλιόμετρα δυτικά-βορειοδυτικά του χωριού Δίκαια και 183 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοανατολικά της Αλεξανδρούπολης. Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 60 μέτρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε 807 κατοίκους, ενώ στην απογραφή του 2011 είχε 557 κατοίκους.

 Το Ορμένιο παλαιότερα ήταν γνωστό ως Τσιορμέν. Στα τουρκικά είχε το όνομα Çirmen, που προφέρεται Τσιρμέν, ενώ στα βουλγαρικά είχε το όνομα Черномен, που προφέρεται Τσερνομέν. Το χωριό υπήρξε σημαντική πόλη κατά τη βυζαντινή περίοδο με την ονομασία Τζερμιάνο η οποία μετά τη κατάκτησή της από τους Βούλγαρους ονομάστηκε Τσερνομένιο. Πρόκειται για την πόλη Τσιορμέν όπου έγινε η Μάχη του Έβρου το 1371 ανάμεσα στα ενωμένα χριστιανικά έθνη (Σέρβοι, Βούλγαροι και Έλληνες) και τον Οθωμανικό στρατό, με την οποία καθορίστηκε η τύχη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.. Στο Ορμένιο γεννήθηκε το 500 μ.Χ. ο στρατηγός του Βυζαντίου, Βελισάριος, ο οποίος διετέλεσε στρατηγός του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού και το 532 μ. Χ. κατέστειλε τη Στάση του Νίκα.Σε ύψωμα του Ορμενίου κοντά στον Έβρο, υπάρχουν υπολείμματα βυζαντινού φρουρίου, που υψωνόταν στην άκρη ενός λόφου πάνω στην πεδιάδα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920 στο Ορμένιο εγκαταστάθηκαν ελληνικές οικογένειες από το Ουρούμκιοϊ, την Κοζλουτζιάι, από τη Βόρεια και Ανατολική Θράκη και από το χωριό Πεντάλοφος. Η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού είναι η εξής: Το Ορμένιο παρακάμπτεται από την Ελληνική Εθνική Οδό 51/Ευρωπαϊκή Οδό Ε85 (Φέρες - Σουφλί - Ορεστιάδα - Ορμένιο), η οποία συνεχίζει πέρα ​​από τα σύνορα ως τη Βουλγαρική Οδό 80 προς Σβίλενγκραντ. Η κοινότητα εξυπηρετείται από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Ορμενίου, τον βορειότερο σιδηροδρομικό σταθμό στην Ελλάδα και τον τερματικό σταθμό (το ελληνικό τμήμα) της γραμμής Αλεξανδρούπολη-Σβίλενγκραντ. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σιδηροδρομική σύνδεση με το Σβίλενγκραντ μέσω Ορμενίου. Το Ορμένιο είχε σιδηροδρομικό σταθμό στη γραμμή από το Διδυμότειχο προς το Χαρμανλί της Βουλγαρίας. Φλάβιος Βελισάριος, ο διάσημος Ρωμαίος στρατηγός, που γεννήθηκε στο Γερμέν, τον ρωμαϊκό προκάτοχο του Ορμενίου. Μάχη του Έβρου Ορμένιο Έβρου
Παντελής Καπετάνος

Ο Παντελής Καπετάνος (Πτολεμαΐδα, 8 Ιουνίου 1983) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ο νεότερος αδελφός του Κώστας ήταν και αυτός ποδοσφαιριστής.

 Ξεκίνησε την καριέρα του το 2000 από την Κοζάνη και το 2002 μεταγράφηκε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης όπου και έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό. Τον Ιανουάριο του 2006 έπειτα από 3,5 χρόνια στον Γηραιό μετακινήθηκε στην ΑΕΚ, όπου όμως δεν κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του και να κερδίσει θέση στη βασική ενδεκάδα, με αποτέλεσμα να αποδεσμευτεί τον Ιούλιο του 2008. Συνέχισε για τα επόμενα τρία χρόνια στη ρουμανική Στεάουα Βουκουρεστίου, ενώ το 2011 μεταπήδησε στην Κλουζ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα 2011-12 όντας ο πρώτος σκόρερ της ομάδας. Την περίοδο 2013-14 επέστρεψε έπειτα από δύο χρόνια απουσίας στη Στεάουα.Το καλοκαίρι του 2014 ανακοινώθηκε η συνεργασία του με την Ξάνθη, επιστρέφοντας στο ελληνικό πρωτάθλημα έπειτα από έξι χρόνια συνεχούς παρουσίας σε αυτό της Ρουμανίας. Δύο χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με τη Βέροια, όπου στον έναν χρόνο παραμονής του είχε 24 συμμετοχές και 6 τέρματα. Ο Παντελής Καπετάνος υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων (13 συμμετοχές και 2 γκολ) ενώ το 2010 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην εθνική Ανδρών, στον εντός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σενεγάλης που διεξήχθη στον Βόλο, έχοντας τέσσερις συνολικά συμμετοχές με τη φανέλα της. Έλαβε μέρος στα τελικά του Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική, όπου συμμετείχε στον πρώτο αγώνα εναντίον της Νότιας Κορέας. Ο Παντελής Καπετάνος στο soccerway Η καριέρα του Παντελή Καπετάνου στο www.national-football-teams.com Το προφίλ του Παντελή Καπετάνου στο www.transfermarkt.de
Μικρόβαλτο Κοζάνης

Το Μικρόβαλτο είναι ένα μικρό χωριό του Νομού Κοζάνης με 602 κατοίκους, υπαγόμενο σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης στο Δήμο Σερβίων-Βελβεντού. Μέχρι τα μέσα του 2011, το Μικρόβαλτο μαζί με τις κοινότητες Τρανοβάλτου και Ελάτης, αλλά και τους οικισμούς των Λαζαράδων και Φρουρίου, αποτελούσε, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστρια, το Δήμο Καμβουνίων.

 Το όνομα του χωριού προήλθε από τη σύνθεση των λέξεων μικρός και βάλτος, από το βάλτο που υπήρχε στη θέση του σημερινού κάμπου. Αν και οι πληροφορίες για την ίδρυση του είναι ελάχιστες, αυτή χρονολογείται γύρω στο 14ο αιώνα. Εν συνεχεία κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, μέχρι την απελευθέρωσή του στις 9 Οκτωβρίου του 1912 ύστερα από μια μάχη του ελληνικού στρατού στους Λαζαράδες. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και πιο συγκεκριμένα στις 23 Αυγούστου του 1943, το χωριό υπέστη ολική καταστροφή από τους Γερμανούς. Με το τέλος του πολέμου, ιδιαίτερα μετά το τέλος του Εμφυλίου, το Μικρόβαλτο ανοικοδομήθηκε πλήρως. Το Μικρόβαλτο Κοζάνης όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας είχε αξιόλογες διοικητικές μεταβολές κατά τον 20ό και 21ο αιώνα, που συνοπτικά έχουν ως εξής: ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918: Ο οικισμός ορίζεται έδρα της κοινότητας Μικροβάλτου. ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Μικροβάλτου και προσαρτάται στο δήμο Καμβουνίων. ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Καμβουνίων και προσαρτάται στο δήμο Σερβίων-Βελβεντού. ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Σερβίων-Βελβεντού και προσαρτάται στο δήμο Σερβίων. Κωνστάντιος Ματουλόπουλος, Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως. Ιστοσελίδα Μικρόβαλτο, Μικρόβαλτο Κοζάνης
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1989-90

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1989-90 ήταν η εικοστή τέταρτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Ο τελικός του 1990 ορίστηκε να διεξαχθεί στη Φλωρεντία και φιναλίστ ήταν από τη μία η "ΚΝΟΡ" Μπολόνια του Έτορε Μεσίνα και από την άλλη η κάτοχος του τίτλου Ρεάλ Μαδρίτης του Τζορτζ Καρλ, χτυπημένη όμως από μεγάλες ατυχίες που αποκορύφωμά τους είχαν την τραγική απώλεια του διεθνή ισπανού σέντερ Φερνάντο Μαρτίν σε τροχαίο ατύχημα, λίγους μήνες νωρίτερα.

 Το σύστημα διεξαγωγής περιελάμβανε έναν προκριματικό γύρο με πέντε ζευγάρια σε διπλές αναμετρήσεις και στη συνέχεια τρεις ακόμη γύρους (φάση των "16", προημιτελική φάση ομίλων και ημιτελικούς) πάντα με διπλές συναντήσεις, έως τον μονό Τελικό αγώνα. Οι συμμετέχουσες ομάδες ήσαν εικοσιμία. Έξω έμειναν οι "Μάντσεστερ Τζάιαντς" (Ηνωμένο Βασίλειο), "Μπούνταπεστ Χόνβεντ" (Ουγγαρία), "Βελς EVE" (Αυστρία), "Ντεν Μπος EBBC" (Ολλανδία) και "Νιάρδβικ UMFN" (Ισλανδία). Εδώ αποκλείστηκαν ακόμη οκτώ σύλλογοι: Οι Μπάγερ Λεβερκούζεν, Απόλλων Λεμεσσού, "Τσουκούροβα Σανάγι" (Τουρκία), "Ουσικαουπούνκι (Φινλανδία), "Οβαρένσε" (Πορτογαλία), "Σεντερτέλιε" (Σουηδία), "ΤΣΣΚΑ Σόφιας" (Βουλγαρία) και "Ντυντελάνζ" (Λουξεμβούργο). 1ος όμιλος: 1) Ρεάλ, 2) ΠΑΟΚ, 3) Παρτιζάν Βελιγραδίου, 4) Μιλούζ. 2ος όμιλος: 1) ΚΝΟΡ, 2) Ζάλγκιρις Κάουνας, 3) Μακάμπι Ραμάτ Γκαν, 4) Σουνέρ Οστάνδης. Η Ρεάλ τέθηκε αντιμέτωπη με τη λιθουανική Ζάλγκιρις, που έφτανε για δεύτερη συνεχή χρονιά στα ημιτελικά. Στον πρώτο αγώνα, στη Μαδρίτη, οι γηπεδούχοι πήραν μια αξιοσημείωτη διαφορά (93-80), την οποία μόλις διάσωσαν στο Κάουνας (89-77 η Ζάλγκιρις). Μεγάλες συγκινήσεις προσέφεραν και οι αναμετρήσεις του ΠΑΟΚ με τη Μπολόνια. Στο πρώτο παιχνίδι, επί ιταλικού εδάφους, οι παίκτες του Κώστα Πολίτη έλεγχαν τον ρυθμό των γηπεδούχων, έως και πέντε λεπτά πριν το τέλος. Όμως, ένα ξέσπασμα του πολύπειρου αρχηγού Ρομπέρτο Μπρουναμόντι της ΚΝΟΡ έφερε πραγματικό θρίαμβο για την ομάδα του (77-57). Στον επαναληπτικό της Θεσσαλονίκης ο ΠΑΟΚ προσπάθησε, αλλά στάθηκε αδύνατο να ανακόψει τον περίφημο αμερικανό "Σούγκαρ" (Μάικλ Ρέι Ρίτσαρντσον) που τότε λόγω της ευστοχίας του από τα 6,25 μ. αποκλήθηκε "τρίπονσον", ο οποίος με 35 πόντους (5 τρίποντα) περιόρισε τους έλληνες σε μια απλή νίκη γοήτρου (100-94). ΚΝΟΡ Μπολόνια-Ρεάλ Μαδρίτης 79-74.Έτσι, επτά χρόνια μετά την επιτυχία της "Σκαβολίνι" στη Μαγιόρκα, η ΚΝΟΡ φέρνει ξανά το τρόπαιο στην Ιταλία. Οι συνθέσεις. ΚΝΟΡ: Μπρουναμόντι 4, Λάουρο Μπον 9, Ρίτσαρντσον 29, Αουγκούστο Μπινέλι 9, Κλέμον Τζόνσον (ΗΠΑ) 8, Κλάουντιο Κολντεμπέλα 16, Γκαλινάρι 4, Ρίγκι, Ρόμπολι, Μπονόρα, Τάσο, Σεμπίνι, Νέρο. Ρεάλ: Χοσέ Λουίς Γιορέντε 9, Μάικλ Λέβιν Άντερσον (ΗΠΑ) 20, Άντονι Ντουέιν Φρέντρικ (ΗΠΑ) 21, Αντόνιο Μαρτίν 12, Φερνάντο Ρομάι 1, Χοσέ Μπιριουκόφ, Ζοζέπ Καργόλ 11, Ενρίκε Βιγιαλόμπος, Καμπράλ, Γκονθάλεθ, Σάντος, Πιρές. Ρώσικη Βικιπαίδεια BASKETPEDYA-Historical Basketball Database "100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991". Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό). Αθλητικές εφημερίδες της εποχής.