IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Twoface (συγκρότημα)

Οι Twoface ήταν ένα δανικό συγκρότημα της ποπ και ροκ σκηνής. Αποτελείτo από πέντε άνδρες: τους Χένρικ, Γιέσπερ, Μπένγιαμιν, Φρέντερικ και Αντρές. Παίζοντας μουσική επί αρκετά χρόνια, οι Twoface κέρδισαν 2 φορές το "δανικό πρωτάθλημα της ροκ". Το συγκρότημα γνώρισε επιτυχία σε αρκετές χώρες εκτός από τη Δανία, δεν πραγματοποίησε όμως ποτέ περιοδείες για συναυλία και εν τέλει διαλύθηκε. Ο κυριότερος τραγουδιστής, Χένρικ, πραγματοποιεί σήμερα σόλο καριέρα. Το τραγούδι τους "You", διασκευάστηκε στα ελληνικά από την Σοφία Στρατή, με τον τίτλο 'Μια πεταλούδα".

 Το κύριο μέλος που έκανε στη συνέχεια σόλο καριέρα είναι ο Henrik Søgaard. Το πρώτο τους single " Fire In Your Eyes " ήταν επιτυχημένο στην πατρίδα τους, καθώς παρέμεινε στο μουσικό κατάλογο με τα 100 καλύτερα τραγούδια για τρεις ολόκληρους μήνες. Επακόλουθο ήταν να κυκλοφορήσει το πρώτο τους άλμπουμ, με τίτλο " Sound Of a Rude World ", το 2003. Το δεύτερο σινγκλ "Revelations Day" έγινε επιτυχία στο ραδιόφωνο. To άλμπουμ αυτό ήταν δημοφιλές. Το 2006 άρχισαν να ηχογραφούν το δεύτερό τους άλμπουμ αλλά τελικά η ιδέα για το συγκρότημα δεν απέδωσε, παρά τη μεγάλη επιτυχία των τραγουδιών του πρώτου τους άλμπουμ σε πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων η Πολωνία, η Ελλάδα, η Τουρκία, η Βραζιλία και η Ρωσία. Το συγκρότημα διαλύθηκε και οι επιτυχίες του συμπεριλήφθηκαν στη δισκογραφική δουλειά του Søgaard, από τη Stamp Music. Το νέο άλμπουμ, με τίτλο "Road to Sanity", συμπεριλαμβάνει τα σινγκλς "Fire in Your Eyes" και "Revelations Day". Sound Of a Rude World (2003) "Fire in your eyes" (2005) "Revelation Day" (2005) Σελίδα του συγκροτήματος στο MySpace, από όπου και οι πληροφορίες για την τύχη του συγκροτήματος και τη μετέπειτα εξέλιξη.
Τα παιδιά της Νιόβης

Τα παιδιά της Νιόβης είναι τετράτομο μυθιστόρημα του Τάσου Αθανασιάδη. Στο έργο περιγράφει τον τρόπο ζωής των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, μέσω της κλειστής κοινωνίας του Σαλιχλίου. Το έργο έχει πάρει τον τίτλο του από τον μύθο της Νιόβης. Το 2004 έγινε τηλεοπτική μεταφορά του έργου.

 Στα δώδεκα κεφάλαια του πρώτου μέρους του έργου περιγράφεται η ζωή πριν από την έλευση του ελληνικού στρατού στο Σαλιχλί. Ο συγγραφέας δίνει κεντρικό ρόλο στην οικογένεια του Μιχαλάκη Αναστασιάδη ή Σαρρή, δημογέροντα και τραπεζίτη του Σαλιχλίου, που παρασύρεται από τον έρωτά του για την έφηβη χριστιανοπούλα Ταρσή, την οποία σώζει από τα χέρια ενός Τούρκου και από τον αναγκαστικό εξισλαμισμό. Στα δώδεκα κεφάλαια του δεύτερου μέρους του έργου περιγράφεται η ζωή κατά την ελληνική κατοχή έως και την Καταστροφή της Σμύρνης. Μετά τον θάνατο του Σαρρή η οικογένεια Αναστασιάδη χάνει ελαφρά την πρωταγωνιστική της θέση στην ιστορία. Η Ταρσή ανεβαίνει κοινωνικά. Στα οκτώ κεφάλαια του τρίτου μέρους και στα επτά κεφάλαια του τέταρτου μέρους, περιγράφεται η προσφυγική ζωή στην Ελλάδα μετά την καταστροφή της Σμύρνης. Στον τρίτο τόμο υπάρχει αφιέρωση του συγγραφέα «Στις αείμνηστες αδελφές μου, Στάσα, Αλέκα, Καλλιρρόη». Η εξιστόρηση γίνεται σε τρίτο πρόσωπο από τον συγγραφέα, αλλά και σε πρώτο πρόσωπο από τον Στέργιο Αναστασιάδη. Σε αρκετά κεφάλαια του έργου υπάρχει περιγραφή γεγονότων μέσα από τις καταχωρίσεις του Τρύφωνα Ιωαννίδη στο προσωπικό του ημερολόγιο. Η ιστορία του έργου αρχίζει την 26η Ιουνίου 1917, ενώ ο Τρύφωνας Ιωαννίδης αρχίζει τις ημερολογιακές εγγραφές του από την 27η Ιουνίου 1917. Το βιβλίο έγινε τηλεοπτική σειρά δύο κύκλων η οποία προβλήθηκε από την ΕΡΤ την περίοδο 2004-2005. Τη σειρά σκηνοθέτησε ο Κώστας Κουτσομύτης και πρωταγωνιστούσαν οι Γρηγόρης Βαλτινός (Σαρρής Αναστασιάδης), Μαργαρίτα Αμαραντίδη (Ταρσή) και Μαρία Τζομπανάκη (Χρυσάνθη Αναστασιάδη).
Τζελίνα Χαρλαύτη

Η Τζελίνα Χαρλαύτη (1958) είναι Ελληνίδα ιστορικός, καθηγήτρια ναυτιλιακής ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και από το 2017 Διευθύντρια στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα και η οικογένεια της κατάγεται από την Κορινθία. Σπούδασε οικονομικά στο τμήμα Νομικών και Οικονομικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στις αναπτυξιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Εν συνεχεία εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, από το οποίο και αναγορεύθηκε διδάκτωρ ιστορίας το 1988.Το 1990 εξελέγη Λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς με γνωστικό αντικείμενο την ναυτιλιακή ιστορία και το 1996 επίκουρη καθηγήτρια. Το 2003 μετατάχθηκε στο τμήμα ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου με τον βαθμό της αναπληρώτριας καθηγήτριας και το 2010 εξελέγη τακτική καθηγήτρια. Έχει διατελέσει μέλος της συντακτικής επιτροπής της διεθενούς επιθεώρησης ναυτιλιακής ιστορίας, αντιπρόεδρος & πρόεδρος της Διεθνούς Εταιρείας Ναυτιλιακής Οικονομικής Ιστορίας (2004 - 2008), πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου (2004 - 2008) ενώ σήμερα είναι διευθύντρια του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας στην Κρήτη. Παράλληλα έχει υπάρξει visiting fellow στο Harvard Business School και στο All Souls του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης καθώς και επισκέπτρια καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο του Newfoundland του Καναδά. Έχει συγγράψει πλήθος έργων και δημοσιεύσεων σχετικά με την ναυτιλιακή ιστορία. Το 1997 τιμήθηκε με το Runciman Award από την ελληνοβρετανική ένωση για το βιβλίο της "Α Ηistory of Greek-Owned Shipping. The Making of an International Tramp Fleet, 1830 to the present day". Greek Shipowners and Greece 1945 - 1975 (1993) Α Ηistory of Greek-Owned Shipping. The Making of an International Tramp Fleet, 1830 to the present day (Routledge, 1996) Ιστορία και Ναυτιλία 16ος - 20ος αιώνα (εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2001) Έλληνες εφοπλιστές και ναυτιλιακές επιχειρήσεις, Οργάνωση, διοίκηση και στρατηγική (εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2007 μαζί με τον Γιάννη Θεοτοκά) Διαδικτυακά μαθήματα ναυτιλιακής ιστορίας Στην κορυφή του παγκόσμιου στόλου: 1&2 στην πλατφόρμα mathesis.cup.gr
Wizz Air

Η Wizz Air είναι Ουγγρική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους με έδρα τη Βουδαπέστη. Ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003. Ο στόλος της εταιρείας αποτελείται από 175 αεροσκάφη. Εκτελεί πτήσεις σε Ευρώπη, Ισραήλ και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στόχος της είναι να φτάσει τα 500 αεροσκάφη έως το 2030. Ο στόλος της αποτελείται από αεροσκάφη τύπου Airbus A320 Family.

 Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003. Ο κύριος επενδυτής είναι η αμερικανική εταιρεία Indigo Partners. Η πρώτη πτήση έγινε από το διεθνές αεροδρόμιο Κατόβιτσε στις 19 Μαΐου 2004. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας είναι ο Γιόζεφ Βάραντι, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Malév Hungarian Airlines. Τον Νοέμβριο του 2017, η Wizz ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να ξεκινήσει ένα βρετανικό τμήμα με την επωνυμία Wizz Air UK. Η αεροπορική εταιρεία υπέβαλε αίτηση στην CAA για άδεια εκμετάλλευσης αεροσκάφους. Η Wizz Air UK θα αρχίσει να αναλαμβάνει τις πτήσεις προς το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Wizz Air δήλωσε ότι μέχρι το τέλος του 2018 η αεροπορική εταιρεία θα απασχολήσει έως και 100 υπαλλήλους. Από το Δεκέμβριο του 2022, ο στόλος της Wizz Air αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη: - Στις 8 Ιουνίου 2013, η πτήση Wizz Air 3141 με αεροσκάφος Airbus A320-232 (νηολόγιο HA-LWM) από το αεροδρόμιο Βουκουρέστι - Χένρι Κοαντά, προς το αεροδρόμιο Τσιαμπίνο της Ρώμης, πραγματοποίησε επείγουσα προσγείωση στο αεροδρόμιο Λεονάρντο ντα Βίντσι-Φιουμιτσίνο όταν το πλήρωμα αντιμετώπισε προβλήματα. Το αεροσκάφος εκτρέπεται προς το Φιουμιτσίνο λόγω του μεγαλύτερου διαδρόμου και οι πυροσβέστες εφαρμόζουν αφρό μετά την προσγείωση ως προληπτικό μέτρο. Το αεροσκάφος εκκενώθηκε χρησιμοποιώντας διαφάνειες. Οι αρχικές αναφορές για τραυματισμένους επιβάτες αμφισβητήθηκαν τόσο από την Wizz Air όσο και από το αεροδρόμιο της Ρώμης Φιουμιτσίνο.
Χρησιδάνειο

Χρησιδάνειο είναι μία σύμβαση ενοχικού δικαίου που ρυθμίζεται στον Αστικό Κώδικα. Η σύμβαση αυτή συνάπτεται μεταξύ δύο προσώπων, από τα οποία το ένα ονομάζεται "χρήστης" και το άλλο "χρησάμενος". Με τη σύμβαση χρησιδανείου ο ένας συμβαλλόμενος, ο οποίος καλείται "χρήστης" παραχωρεί, χωρίς αντάλλαγμα, τη χρήση ορισμένου πράγματος στον άλλο συμβαλλόμενο, ο οποίος καλείται "χρησάμενος", για ορισμένο ή αόριστο χρόνο . Παραδείγματα: 1) Ο Α δίνει στον φίλο του Β το αυτοκίνητό του, για να πάει μία μονοήμερη εκδρομή και έπειτα να τού το επιστρέψει. 2) Μία νύκτα που βρέχει, ο καταστηματάρχης Γ δίνει στον θαμώνα του καταστήματός του, Δ, μία ομπρέλα, για να μη βραχεί ο τελευταίος κατά την επιστροφή του στο σπίτι του και ενώ ο Δ υπόσχεται ότι την επόμενη ημέρα θα επιστρέψει στον Γ την ομπρέλα. 3) Ο πλοιοκτήτης Χ παραχωρεί, χωρίς αντάλλαγμα, στον πολιτικό Ω τη χρήση του σκάφους του για τη διοργάνωση δεξιώσεως πολιτικού χαρακτήρα.

 Αντικείμενο του χρησιδανείου είναι η παραχώρηση της χρήσεως ορισμένου πράγματος, ενώ αντικείμενο του δανείου είναι η μεταβίβαση της κυριότητας χρημάτων ή άλλων αντικαταστατών πραγμάτων . Συνεπώς : ο λήπτης του δανείου γίνεται κύριος του πράγματος που δανείζεται και έχει την υποχρέωση να επιστρέψει ύστερα από ορισμένο ή αόριστο χρόνο άλλα πράγματα της ίδιας ποσότητας και ποιότητας, ενώ ο χρησάμενος δεν γίνεται κύριος του πράγματος που χρησιδανείζεται. Τόσο το χρησιδάνειο όσο και η μίσθωση πράγματος είναι συμβάσεις του ενοχικού δικαίου που έχουν ως αντικείμενο τη παραχώρηση της χρήσεως κάποιου πράγματος για ορισμένο ή αόριστο χρόνο. Όμως, στο χρησιδάνειο εκείνος που παραχωρεί τη χρήση πράγματος ("χρήστης") δεν λαμβάνει κανένα αντάλλαγμα, ενώ στη μίσθωση εκείνος που αναλαμβάνει την υποχρέωση να παραχωρήσει τη χρήση πράγματος ("εκμισθωτής") λαμβάνει ως αντάλλαγμα το μίσθωμα . Ο όρος "χρησιδάνειο" δεν χρησιμοποιείται στην προφορική καθομιλουμένη, παρά μόνον μεταξύ νομικών που θέλουν να ακριβολογήσουν. Πάντως, κατά νομική ακριβολογία, το σωστό θα ήταν να λέγαμε "Μου χρησιδανείζεις για λίγο το στυλό σου, να γράψω κάτι;" και όχι "Μου δανείζεις για λίγο το στυλό σου, να γράψω κάτι;", αφού με την ανωτέρω φράση ζητείται χρησιδάνειο (παραχώρηση χρήσεως συγκεκριμένου πράγματος για μικρό χρονικό διάστημα) και όχι δάνειο (μεταβίβαση κυριότητας πράγματος με υποχρέωση αποδόσεως άλλου πράγματος της ίδιας ποσότητας και ποιότητας ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα).
Early Days: Best of Led Zeppelin Volume One

Early Days: Best of Led Zeppelin Volume One είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, η οποία κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records". Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια από τα πρώτα τέσσερα στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος τα οποία κυκλοφόρησαν από το 1969 μέχρι το 1971. Η έκδοση του CD περιείχε και μία εκτέλεση του τραγουδιού "Communication Breakdown" για σουηδικό τηλεοπτικό δίκτυο, το 1969. Η εμπορική επιτυχία της συλλογής ήταν αρκετά μεγάλη αφού βραβεύθηκε ως πλατινένιος δίσκος στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρυσός στον Καναδά και ασημένιος στη Μεγάλη Βρετανία.

 1. Good Times Bad Times (Bonham, Jones, Page) – 2:482. Babe I'm Gonna Leave You (Bredon, Page, Plant) – 6:413. Dazed and Confused (Page) – 6:274. Communication Breakdown (Bonham, Jones, Page) – 2:295. Whole Lotta Love (Bonham, Dixon, Jones, Page, Plant) – 5:346. What Is and What Should Never Be (Page, Plant) – 4:447. Immigrant Song (Page, Plant) – 2:258. Since I've Been Loving You (Jones, Page, Plant) – 7:249. Black Dog (Jones, Page, Plant) – 4:5410. Rock and Roll (Bonham, Jones, Page, Plant) – 3:4111. The Battle of Evermore (Page, Plant) – 5:5212. When the Levee Breaks (Bonham, Jones, Memphis Minnie, Page, Plant) – 7:0813. Stairway to Heaven (Page, Plant) – 8:02 Επίσημη κυκλοφορία: 23 Νοεμβρίου 1999 Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιο Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιο Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσό Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στα τραγούδια του Early Days: Best of Led Zeppelin Volume One ήταν οι εξής: Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα Τζον Πολ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα Τζον Μπόναμ - τύμπανα Allmusic review Sputnik Music review Βρετανικά τσαρτ Αμερικανικά τσαρτ Ελβετικά τσαρτ Αυστριακά τσαρτ Σουηδικά τσαρτ Φινλανδικά τσαρτ Ιαπωνικά τσαρτ
Σημειοχημική ένωση

Ο όρος σημειοχημική ένωση, που εμπεριέχει τη λέξη σημεῖον (που σημαίνει «σήμα ή σινιάλο»), αφορά στις φυσικές ενώσεις που υπάρχουν και είναι προϊόντα δευτερογενούς μεταβολισμού, και οι οποίες παράγονται για συγκεκριμένο λόγο από ζωντανούς είτε φυτικούς είτε ζωικούς οργανισμούς, χωρίς να συμμετέχουν στην κύρια οργανική τους λειτουργία.

 Τα σημειοχημικά καλύπτουν ανάγκες ζωτικής και πρωταρχικής σημασίας για τους οργανισμούς, όπως χημική επικοινωνία και χημική προστασία. Οι οργανισμοί στην αδιάκοπη και συνεχή αναζήτησή τους για τροφή, για ερωτικό σύντροφο (αναπαραγωγή), ή για συντήρηση, απωθούν τους εχθρούς τους και παλεύουν να επιβιώσουν και με την επιβοήθηση χημικών ουσιών που συνθέτουν οι ίδιοι. Η σημειοχημική επικοινωνία μπορεί να χωριστεί σε δύο μεγάλες κατηγορίες: επικοινωνία μεταξύ ατόμων του ίδιου είδους επικοινωνία μεταξύ διαφορετικών ειδώνΟι σημειοχημικές ουσίες διακρίνονται σε φερορμόνες αλλομόνες και καιρομόνες ανάλογα με τη λειτουργία τους στον οργανισμό. Rutledge, Claire E. (1996). «A Survey of Identified Kairomones and Synomones Used by Insect Parasitoids to Locate and Accept Their Hosts». Chemoecology 7 (3): 121–131. doi:10.1007/BF01245964. Article on Semiochemicals, helsinki.fi
Ρίκα Βαγιάνη

Η Ρίκα Βαγιάνη (πραγματικό όνομα Μαρίκα Ζούλα) (Αθήνα, 4 Μαρτίου 1962 - Αθήνα, 7 Αυγούστου 2018) ήταν ηθοποιός, τηλεπαρουσιάστρια, δημοσιογράφος, συντάκτρια και διευθύντρια σύνταξης περιοδικών, ιδρυτικό στέλεχος του Protagon και συγγραφέας παιδικών βιβλίων.

 Αποφοίτησε από το λύκειο στην Ελληνογαλλική Σχολή Αγίου Ιωσήφ. Σπούδασε στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης του Εθνικού Θεάτρου από την οποία αποφοίτησε το 1982 και παράλληλα έκανε αγγλικά στο Βρετανικό Συμβούλιο και το Γαλλικό Ινστιτούτο.Εργάστηκε ως ηθοποιός στο θέατρο από το 1979, παίζοντας στο Εθνικό θέατρο και στο Θεσσαλικό, καθώς επίσης και στην τηλεόραση, όπου είχε παίξει και στη σειρά Το Μινόρε της Αυγής.Ασχολήθηκε περισσότερο με την δημοσιογραφία. Έγινε συντάκτης στο περιοδικό «Cosmopolitan» και στο «Colt» και στη συνέχεια διευθύντρια σύνταξης. Αρθρογραφούσε επίσης στα περιοδικά «Ένα» «Και», «Τέταρτο» καθώς και στις εφημερίδες Απογευματινή από το 1994 και το Έθνος από το 2005.Μετά το 1986 εργάστηκε στην τηλεόραση με την ιδιότητα της παρουσιάστριας και της δημοσιογράφου, σε πολλά κανάλια, στο Mega Channel, το Star, το Seven X, το Κανάλι 5 και την ΕΡΤ μετά το 1997.Στο Mega Channel, παρουσίασε την εκπομπή "Studio 5" με την Ειρήνη Νικολοπούλου. Στην ΕΡΤ, παρουσίασε αρκετές εκπομπές, όπως "Γλυκιά Ζωή", "Loft", "Έχουμε και Λέμε". Η τελευταία εκπομπή που παρουσίασε ήταν στην ΝΕΡΙΤ με τον ηθοποιό Θανάση Αλευρά, με τίτλο "Πάντα ν'ανταμώνουμε" το 2014. Πατέρας της ήταν ο δημοσιογράφος Οδυσσέας Ζούλας και μητέρα της η Βαρβάρα Δράκου. Το καλλιτεχνικό της όνομα «Ρίκα Βαγιάνη» προέκυψε από τα δύο πρώτα γράμματα του ονόματος της μητέρας της Βαρβάρας «Βα-» και το όνομα του πατριού της Γιάννη Διακογιάννη «-γιάνη». Σύζυγός της ήταν ο Νίκος Στεφανής, με τον οποίο είχε έναν γιο, τον Οδυσσέα.
Οίκος του Λα Μαρκ

Ο Οίκος του Λα Μαρκ, γαλλ. Maison de La Mark, γερμ. Haus von Der Mar(c)k είναι μία σημαντική οικογένεια στην Κάτω Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας, που από τον 13ο αι. μέλη της εμφανίζονται ως κόμητες του Λα Μαρκ. Ο Οίκος είναι κλάδος του Οίκου του Μπεργκ (Berg).

 Ο κλάδος ξεκίνησε με τον Αδόλφο Α΄, κύριο του κάστρου Άλτενα της Βεστφαλίας, που το 1198 κληρονόμησε από τον πατέρα του Φρειδερίκο Α΄ την κομητεία τού Μπεργκ. Ένωσε τα κάστρα Άλτενα και Μπεργκ και τις γύρω περιοχές τους και έκανε μία κομητεία, που την ονόμασε Λα Μαρκ και υπαγόταν φεουδαλικά απ' ευθείας στον βασιλιά της Γερμανίας. Στο ύπατο σημείο της επέκτασής της, η περιοχή περιείχε τα δουκάτα Γύλιχ (δυτικά του Ρήνου), Κλέβης (επί του Ρήνου), Μπεργκ (ανατολικά ου Ρήνου), Γκέλντερς (επαρχία της Ολλανδίας) και την κομητεία Ράβενσμπεργκ (δυτική Βεστφαλία). Μέλη του Οίκου έγιναν πρίγκιπες-επίσκοποι στη Λιέγη, το Μύνστερ και το Οσναμπρύκ και αρχιεπίσκοποι στην Κολωνία. Μέλη πλάγιων κλάδων έγιναν δούκες του Μπουγιόν, πρίγκιπες του Σεντάν, δούκες του Νεβέρ, κόμητες του Ρετέλ, κ.ά. Η Άννα κόρη του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Κλέβης έγινε η 4η σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας. Neil Jeffares Dictionary of Pastellists before 1800, LA MARCK Honoré-Gabriel de Riquetti Mirabeau (comte de), Auguste Marie Raymond Arenberg (prince d', comte de La Marck), Adolphe Fourier de Bacourt. Correspondance entre le comte de Mirabeau et le comte de La Marck: pendant les années 1789, 1790 et 1791 volume 1, V. Le Normant, 1851 p. 280 (French) Marek, Miroslav. "dukes of Cleves". Genealogy EU. Marek, Miroslav. "Arenberg, dukes of Bouillon, William the Wild Boar, Erard de la Mark". Genealogy EU.
Μετάλλιο για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Το Μετάλλιο για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ρωσ. Медаль «За отличие в охране государственной границы») είναι βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Δημιουργήθηκε στις 2 Μαρτίου του 1994, με το διάταγμα Νο.442. Ωστόσο το βραβείο είχε υποστεί 2 αλλαγές, χάρη στα διατάγματα Νο.19 που εκδόθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1999, και διάταγμα Νο.1365 που εκδόθηκε στις 19 Νοεμβρίου του 2003.

 Το μετάλλιο απονέμεται σε στρατιώτες και απλούς πολίτες για την διάκριση τους στην άμυνα των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επίσης το βραβείο απονεμόταν για: Για την προστασία των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας Για την ανδρεία και την αφοσίωση που εμφανίζουν στις μάχες κατά την διάρκεια των συλλήψεων των παραβατών των κρατικών συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Στην ικανή ηγεσία των πολεμικών επιχειρήσεων για την άμυνα των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Για την υψηλή επαγρύπνηση που οδήγησε στην σύλληψη παραβατών των κρατικών συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Για την επιδέξια οργάνωση των συνοριακών φύλακων και για το υποδειγματικό έργο για την ενίσχυση των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Για τις εξαιρετικές επιδόσεις στην υπηρεσία για την προστασία των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Για την δραστική βοήθεια στα συνοριακά όργανα στην προσπάθεια διατήρησης των συνόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Μεγκαβάτι Σουκαρνοπούτρι

Η Μεγκαβάτι Σουκαρνοπούτρι (Diah Permata Megawati Setiawati Sukarnoputri, 23 Ιανουαρίου 1947) είναι Ινδονήσια πολιτικός που υπηρέτησε ως η πέμπτη πρόεδρος της Ινδονησίας από το 2001 έως το 2004. Προηγουμένως υπηρέτησε ως η όγδοη αντιπρόεδρος της Ινδονησίας από το 1999 έως το 2001. Η Σουκαρνοπούτρι είναι η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ινδονησίας και η έκτη γυναίκα που ηγήθηκε μιας μουσουλμανικής χώρας. Είναι επίσης η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας και το 2020 έγινε η μοναδική αντιπρόεδρος που γεννήθηκε μετά την ανεξαρτησία της Ινδονησίας. Αφού υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση του Αμπντουρραχμάν Ουαχίντ, έγινε πρόεδρος όταν ο Ουαχίντ παραιτήθηκε από το γραφείο το 2001. Κατέβηκε ως υποψήφια στις προεδρικές εκλογές 2004 αλλά ηττήθηκε από τον Σουσίλο Μπαμπάνγκ Γιουντχογιόνο. Κατέβηκε και στις προεδρικές εκλογές 2009 αλλά ηττήθηκε για δεύτερη φορά από τον Γιουντχογιόνο. Είναι η ηγέτης του Ινδονησιακού Δημοκρατικού Κόμματος, ενός από τα μεγαλύτερα πολιτικά κόμματα της χώρας. Είναι η μεγαλύτερη κόρη του πρώτου προέδρου της Ινδονησίας, Σουκάρνο.

 East, Roger· Thomas, Richard (5 Αυγούστου 2003). Profiles of People in Power: the World's Government Leaders. Routledge. σελίδες 232–234. ISBN 1-85743-126-X. Wichelen, Sonja van (University of Amsterdam). "Contesting Megawati: The Mediation of Islam and Nation in Times of Political Transition." () Westminster Papers in Communication and Culture. 2006 (University of Westminster, London), Vol. 3(2): 41-59. ISSN 1744-6708 (Print); 1744-6716 (Online). p. 41-59. Gerlach, Ricarda (2013): 'Mega' Expectations: Indonesia's Democratic Transition and First Female President. In: Derichs, Claudia/Mark R. Thompson (eds.): Dynasties and Female Political Leaders in Asia. Berlin et al.: LIT, p. 247-290. Skard, Torild (2014) "Megawati" in Women of power - half a century of female presidents and prime ministers worldwide. Bristol: Policy Press, (ISBN 978-1-44731-578-0). ." (Archive) Westminster Papers in Communication and Culture. 2006 (University of Westminster, London), Vol. 3(2): 41-59. ISSN 1744-6708 (Print); 1744-6716 (Online). p. 41-59. Gerlach, Ricarda (2013): 'Mega' Expectations: Indonesia's Democratic Transition and First Female President. In: Derichs, Claudia/Mark R. Thompson (eds.): Dynasties and Female Political Leaders in Asia. Berlin et al.: LIT, p. 247-290. Skard, Torild (2014) "Megawati" in Women of power - half a century of female presidents and prime ministers worldwide. Bristol: Policy Press, (ISBN 978-1-44731-578-0). «"Most Powerful Women 2004 No. 8 Megawati Sukarnoputri"». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2004. . Forbes. Karon, Tony. "The Princess Who Settled for the Presidency Αρχειοθετήθηκε 2013-08-23 στο Wayback Machine.." TIME Magazine. Friday 27 July 2001. Biography of Megawati Soekarnoputri at SekolahVirtual
Έμιλι Κάρεϊ

Η Έμιλι Τζοάννα Κάρεϊ (γεννημένη στις 30 Απριλίου 2003) είναι Αγγλίδα ηθοποιός και μοντέλο. Αυτήν τη στιγμή, υποδύεται τη νεαρή Alicent Hightower στη σειρά φαντασίας του HBO House of the Dragon (2022). Έπαιξε επίσης έναν ρόλο στην εφηβική σειρά του BBC iPlayer Get Even (2020) και πολλά άλλα. Η Κάρεϊ ξεκίνησε την καριέρα της ως παιδί ηθοποιός στη σκηνή του Λονδίνου και στη σαπουνόπερα του BBC One Casualty (2014–2017, 2021).

 Η Κάρεϊ γεννήθηκε στο Borough of Barnet του Λονδίνου . Η οικογένειά της ασχολείται με το θέατρο. Η Κάρεϊ ήταν μόλις τριών ετών όταν βοηθούσε τη γιαγιά της, που εργαζόταν στην γκαρνταρόμπα του Γουέστ Εντ. Την ανακάλυψε ένας κινηγός ταλέντων όταν ήταν οκτώ ετών. Προσκλήθηκε από τον Michael Xavier, τον οποίο γνώρισε μέσω του The Sound of Music, για να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής το Σαββατοκύριακο στο MX Masterclass του, του οποίου είναι πλέον θαμώνας. Η Κάρεϊ ξεκίνησε την καριέρα της το 2013 στην παραγωγή του West End του Shrek The Musical στο Theatre Royal, Drury Lane και ως Marta von Trapp στο βραβείο Olivier - υποψήφια για το The Sound of Music στο Regents Park Open Air Theatre . Το επόμενο έτος, η Κάρεϊ εντάχθηκε στο καστ του Casualty ως Grace Beauchamp, έναν ρόλο που θα έπαιζε μέχρι το 2017 και θα επαναλάβει το 2021. Εμφανίστηκε επίσης στο βίντεο για τη διασκευή της Idina Menzel και του Michael Bublé στο " Baby, It's Cold Outside ". Έπαιξε τη Mary Conan Doyle στο δράμα ITV Houdini &amp; Doyle . Η Κάρεϊ συμπεριλήφθηκε σε άρθρο της Huffington Post ως ένα από τα πέντε κορυφαία παιδιά αστέρια του 2016. Η Carey έκανε το ντεμπούτο της στην ταινία μεγάλου μήκους ως νεαρή Diana Prince (Wonder Woman) στην ταινία Wonder Woman του 2017 της DC Universe . Ακολούθησε ένας ρόλος ως νεαρή εκδοχή της Λάρα Κροφτ της Αλίσια Βικάντερ στην ταινία Reboot του Tomb Raider του 2018. Υπέγραψε με την IMG Models το 2019. Το 2020, η Κάρεϊ έπαιξε τη Mika Cavanaugh στην εφηβική σειρά του BBC iPlayer Get Even, η οποία διανεμήθηκε διεθνώς στο Netflix, καθώς και την ομότιτλη Αναστασία στην ταινία Anastasia: Once Upon a Time, επίσης στο Netflix. Έκανε τη φωνή της Άννας Φρανκ και της Μίλα στις ταινίες κινουμένων σχεδίων Where is Anne Frank και Monster Family 2 αντίστοιχα. Τον Ιούλιο του 2021, ανακοινώθηκε ότι η Κάρεϊ είχε επιλεγεί ως η νεαρή Alicent Hightower (αργότερα υποδύθηκε η Olivia Cooke ) στη σειρά φαντασίας του HBO 2022 House of the Dragon, ένα πρίκουελ του Game Of Thrones και προσαρμογή του συνοδευτικού βιβλίου του George RR Martin Fire and Αίμα . Υποδύθηκε επίσης την Teen Wendy στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος The Lost Girls της Laurie Fox. Η Carey προσδιορίζει ως queer και χρησιμοποιεί το "she/they" ως τις αντωνυμίες της. Η Κάρεϊ βοήθησε το Children's Trust να ξεκινήσει την καμπάνια #MyBrave. Έμιλι Κάρεϊ στην IMDb
Metal Black

Το Metal Black είναι το ενδέκατο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 27 Μαρτίου του 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Castle/Sanctuary". Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των Venom χωρίς τον Τζέφρι Νταν (Mantas) στην σύνθεση τους, ο οποίος αντικαταστάθηκε το 2002 από τον Mykvs. Το άλμπουμ έλαβε μέτριες κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 2,6 / 5 και το "Metal Archives" 68%.

 1. Antechrist (Lant, Mykvs, Antton) - 3:28 2. Burn in Hell (Lant, Mykvs, Antton) - 2:57 3. House of Pain (Lant, Mykvs, Antton) - 5:05 4. Death & Dying (Lant, Mykvs, Antton) - 3:52 5. Regé Satanas (Lant, Mykvs, Antton) - 3:45 6. Darkest Realm (Lant, Mykvs, Antton) - 3:12 7. A Good Day to Die (Lant, Mykvs, Antton) - 3:42 8. Assassin (Lant, Mykvs, Antton) - 4:45 9. Lucifer Rising (Lant, Mykvs, Antton) - 4:23 10. Blessed Dead (Lant, Mykvs, Antton) - 4:43 11. Hours of Darkness (Lant, Mykvs, Antton) - 4:15 12. Sleep When I'm Dead (Lant, Mykvs, Antton) - 3:53 13. Maleficarvm (Lant, Mykvs, Antton) - 6:04 14. Metal Black (Lant, Mykvs, Antton) - 3:11 Το "Metal Black" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Cronos - φωνητικά, μπάσο Mykvs - κιθάρα Antton - τύμπανα Metal Black - Venom | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Venom - Metal Black - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Venom - Metal Black (album review) | Sputnikmusic
Λουδοβίκος του Ανγκιάν

Ο Λουδοβίκος του Ανγκιάν (Louis d'Enghien, ... - 17 Μαρτίου 1394) ήταν κόμης του Μπριέν, κόμης του Ανγκιάν, κόμης του Ramerupt και του Lembeek, κόμης του Κονβερσάνο, τιτουλάριος δούκας των Αθηνών και μέγας κοντόσταυλος της Γαλλίας. Ήταν γιος του Γκωτιέ Γ΄ κόμη του Ανγκιάν και της Ισαβέλλας του Μπριέν, κόρης του Γκωτιέ Ε΄ κόμη του Μπριέν & Λέτσε.

 Διαδέχτηκε τον αδελφό του Σιγκέρ Β΄ του Ανγκιάν όταν αυτός εκτελέστηκε στις κτήσεις και τα φέουδα του και τον ανιψιό του Γκωτιέ Δ΄ του Ανγκιάν στον τίτλο του δουκάτου των Αθηνών το 1381. Ήταν επίσης αυθέντης του Άργους και Ναυπλίας σαν επίτροπος της ανήλικης ανιψιάς του Μαρίας του Ανγκιάν, μέχρι το 1381 που αυτή παντρεύτηκε. Επίσης βάιλος στο πριγκιπάτο της Αχαΐας του Φιλίππου Β΄ πρίγκιπα του Τάραντα. Το 1371 με την βοήθεια των αδελφών του Ιωάννη και Γκυ μάζεψε στρατό και επιτέθηκε στην Καταλανική εταιρεία, η οποία κατείχε το Δουκάτο των Αθηνών. Μετά την αποτυχημένη αυτή εκστρατεία σύναψε ανακωχή με τους Καταλανούς. Το 1378 έκανε νέα εκστρατεία για να ανακτήσει το δουκάτο από τους Καταλανούς, πάλι χωρίς επιτυχία. Απεβίωσε στο Κονβερσάνο της Ιταλίας περίπου το 1394. Νυμφεύτηκε την Γιοβάνα του Σαν Σεβερίνο και απέκτησαν πέντε παιδιά: τον Αντώνιο που απεβ. 16 ετών, την Μαργαρίτα, κληρονόμο της οικογένειας. Παντρεύτηκε πρώτα τον Πέτρο ντε Μπω, μετά τον Ιάκωβο του Σανσεβερίνo και έπειτα τον τρίτο σύζυγό της Ιωάννη του Οίκου του Λουξεμβούργου κύριο του Μπωβουάρ. τη Γιολάντα, την Ελένη και την Ισαβέλλα. Etienne Pattou γενεαλογία των Ανγκιάν, ανακτήθηκε 3 Ιουνίου 2013. Αργολική αρχειακή βιβλιοθήκη ιστορίας και πολιτισμού, Η Αργολίδα την περίοδο 1350-1400 – Το τέλος της Φραγκοκρατίας και η αρχή της Βενετοκρατίας, ανακτήθηκε 3 Ιουνίου 2013
Bonded by Blood

Το Bonded by Blood είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Exodus, το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Combat Records" τον Απρίλιο του 1985.

 Το καλοκαίρι του 1984, οι Exodus ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ στα "Prairie Sun Studios" του Σαν Φρανσίσκο, αλλά το "Bonded by Blood" κυκλοφόρησε τον Απρίλιο της επόμενης χρονιάς λόγω προβλημάτων με την δισκογραφική εταιρεία "Torrid" η οποία, αρχικά, τους αντιπροσώπευε. Ο αρχικός τίτλος του δίσκου ήταν "A Lesson in Violence" αλλά μετονομάστηκε λόγω της αδυναμίας του συγκροτήματος να βρει ένα σχετικό εξώφυλλο. Η παραγωγή του άλμπουμ έγινε από τον Μαρκ Γουιτάκερ, ο οποίος συμμετείχε και στη συγγραφή των τραγουδιών "Metal Command" και "Deliver Us to Evil". Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι μια απεικόνιση δύο σιαμαίων μωρών, τα οποία αποτελούν παραστάσεις του καλού και του κακού. Λόγω προβλημάτων λογοκρισίας, η επανέκδοση του δίσκου είχε στο εξώφυλλο το λογότυπο του συγκροτήματος με κόκκινο και μαύρο φόντο. Το "Bonded by Blood" έχει λάβει θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει τέσσερα αστέρια και το "Metal Storm" να το βαθμολογεί με 8,8. Το άλμπουμ θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα του είδους, με το "Digital Dream Door" να τα κατατάσσει δέκατο στη λίστα με τους εκατό καλύτερους δίσκους του Speed / Thrash Metal , το "What Culture!" όγδοο στο top-10 των καλύτερων δίσκων του είδους , θέση στην οποία το κατέταξε και το "Guitar World" , ενώ συμπεριλήφθηκε και στη λίστα με τα "εκατό καλύτερα άλμπουμ του Heavy Metal" του "Metal Rules", τοποθετούμενο στην 80η θέση.Αυτός ήταν ο μοναδικός στούντιο δίσκος τον οποίο ηχογράφησαν οι Exodus με τον τραγουδιστή Πωλ Μπέιλοφ στη σύνθεση τους, αφού για το "Pleasures of the Flesh" του 1987, εντάχθηκε στο συγκρότημα ο Στηβ Σόουζα. 1. Bonded by Blood (Holt, Baloff) - 3:43 2. Exodus (Holt, Baloff) - 4:05 3. And Then There Where None (Holt, Hunting) - 4:40 4. A Lesson in Violence (Holt, Hunolt) - 3:49 5. Metal Command (Holt, Baloff, Whitaker) - 4:13 6. Piranha (Holt, Baloff) - 3:45 7. No Love (Holt, Baloff) - 5:08 8. Deliver Us to Evil (Holt, Hunolt, Whitaker) - 7:07 9. Strike of the Beast (Holt, Baloff) - 3:57 Το "Bonded by Blood" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Πωλ Μπέιλοφ - φωνητικά Γκάρι Χολτ - κιθάρα Ρικ Χάνολτ - κιθάρα Ρομ ΜακΚίλοπ - μπάσο Τομ Χάντινγκ - τύμπανα Bonded by Blood - Exodus | Songs, Reviews, Credits | AllMusic EXODUS - Discography - Nuclear Blast Exodus - Bonded by Blood - Encyclopaedia Metallum Exodus - Bonded By Blood - Metal Storm
Discoverer 37

Ο Discoverer 37 ή Corona 9030 ήταν Αμερικανικός κατασκοπευτικός δορυφόρος ο οποίος καταστράφηκε κατά τη εκτόξευση του το 1962. Ήταν ο τελευταίος από τους δορυφόρους KH-3 Corona, που βασίζονταν στο στάδιο πυραύλου Agena-B.

 Η εκτόξευσή του έλαβε χώρα στην Αεροπορική Βάση Βάντενμπεργκ στις 13 Ιανουαρίου 1962 (21:41 UTC) με πύραυλο-φορέα Thor DM-21 Agena-B, όμως δεν τέθηκε σε τροχιά.Στόχος της αποστολής του ήταν να μπει σε χαμηλή περιγήινη τροχιά, ώστε να καταγράψει οπτικό υλικό το οποίο θα επέστρεφε πίσω στην Γη με κάψουλα επανεισόδου. Η ολική μάζα του δορυφόρου ήταν 1.1150 kg, ήταν δε εφοδιασμένος με πανοραμική κάμερα εστιακού μήκους 61 cm και μέγιστης ανάλυσης 7,6 m.
Air Madagascar

Η Société Nationale Malgache de Transports Aériens, που λειτουργεί με το όνομα Air Madagascar, είναι αερογραμμές στο Ανταναναρίβο της Μαδαγασκάρης και αποτελεί τον εθνικό αερομεταφορέα του νησιού. Τα αεροσκάφη της εταιρείας πετούν σε χώρες της Ευρώπης, της Ασίας και του Ινδικού Ωκεανού. Εξυπηρετεί επίσης ένα εκτεταμένο δίκτυο εσωτερικών πτήσεων. Η κύρια έδρα της είναι το διεθνές αεροδρόμιο Ιβατό στο Ανταναναρίβο.Τον Οκτώβριο του 2021, η Air Madagascar, που τέθηκε υπό παραλαβή, θα συγχωνευθεί με τη θυγατρική της Tsaradia για να επανεκκινήσει και να γίνει Madagascar Airlines.

 Οι αερογραμμές ιδρύθηκαν την 1η Ιανουαρίου του 1962 και ξεκίνησαν τη λειτουργία τους στις 14 Οκτωβρίου του 1962. Αρχικά είχαν συσταθεί με την επωνυμία Madair από την κυβέρνηση της νεοσύστατης τότε Μαλαγασικής Δημοκρατίας και την Air France. Το 1963 η εταιρεία έλαβε τη σημερινή της ονομασία. Στη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990 απέκτησε, μεταξύ άλλων, ένα Boeing 747. Την περίοδο από το 2000 ως το 2002 αντιμετώπισε προβλήματα και ανασυγκροτήθηκε με τη βοήθεια της Lufthansa Consulting. Στα τέλη του 2004 παρουσίασε ένα νέο χρωματικό μοτίβο. Οι αερογραμμές είναι ιδιοκτησία της κυβέρνησης της Μαδαγασκάρης κατά 90,6%, της Société Nationale de Participation SONAPAR (4,85%), της Air France (3,17%), της Assurances Ny Havana (0,62%) και εργαζομένων (0,77%). Απασχολεί 1.380 άτομα, σύμφωνα με στοιχεία για το Μάρτιο του 2007.Τον Οκτώβριο του 2021, η Air Madagascar, που τέθηκε υπό παραλαβή, θα συγχωνευθεί με τη θυγατρική της Tsaradia για να επανεκκινήσει και να γίνει Madagascar Airlines. Από τον Αύγουστο του 2017 ο στόλος της Air Madagascar αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη: AeroTransport-Τράπεζα Δεδομένων Air Madagascar Air Madagascar στον ιστότοπο ATDB: προφίλ, ιστορία και γεγονότα
Τιλάπια της Μοζαμβίκης

Η Τιλάπια της Μοζαμβίκης (Oreochromis mossambicus) είναι θαλάσσιο ψάρι της οικογένειας των Κιχλίδων που προέρχεται από τη νότια Αφρική. Είναι ένα διάσημο ψάρι για Ιχθυοτροφεία. Λόγω των ανθρώπινων παρεμβάσεων, βρίσκεται τώρα σε πολλά τροπικά και υποτροπικά κλίματα σε ολόκληρο τον κόσμο, όπου μπορεί να γίνει ένα διεισδυτικό είδος λόγω της ισχυρής φύσης του. Είναι γνωστό ως Μαύρη Τιλάπια στην Κολομβία και ως Μπλε Κούπερ στη Νότια Αφρική.

 Η Τιλάπια της Μοζαμβίκης είναι συμπιεσμένη πλευρικά και έχει βαθύ σώμα με μακριά ραχιαία πτερύγια, το εμπρόσθιο τμήμα των οποίων έχουν άκανθες. Τα ενήλικα φτάνουν σε μήκος περίπου 35 cm και έως 1,13 kg. Το μέγεθος και ο χρωματισμός μπορεί να ποικίλλουν σε πληθυσμούς αιχμαλωτισμένους ή στη φύση λόγω των περιβαλλοντικών και αναπαραγωγικών πιέσεων. Μπορεί να ζήσει 11 χρόνια. Οι Τιλάπιες της Μοζαμβίκης είναι ανθεκτικά ψάρια που αναπτύσσονται εύκολα και γρήγορα, κάνοντάς τα ένα καλό είδος υδατοκαλλιέργειας. Έχουν μια ήπια, λευκή σάρκα που προσελκύει τους καταναλωτές. Το είδος αυτό αποτελεί περίπου το 4% της συνολικής παραγωγής υδατοκαλλιέργειας παγκοσμίως. Οι τιλάπιες είναι πολύ ευαίσθητες σε ασθένειες όπως η περιστροφική ασθένεια και η ιχθυοπάθεια. Λόγω αυτών των δυνατοτήτων χρησιμοποιήθηκαν ως οργανισμοί βιοανάλυσης για τη δημιουργία δεδομένων τοξικότητας μετάλλων για την εκτίμηση επικινδυνότητας των τοπικών ειδών γλυκού νερού στα ποτάμια της Νότιας Αφρικής.
Ντέιβιντ Κρος

Ο Ντέιβιντ Κρος (David Kross, 4 Ιουλίου 1990) είναι Γερμανός ηθοποιός. Έγινε γνωστός για την ερμηνεία του στην ταινία Σφραγισμένα Χείλη του Στίβεν Ντάλντρι, για την οποία κέρδισε το βραβείο Chopard στο 62o φεστιβάλ των Καννών και προτάθηκε για τον βραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερου ηθοποιού.

 2002 Hilfe, ich bin ein Junge 2006 Knallhart 2007 Hände weg von Mississippi 2008 Krabat 2008 Σφραγισμένα Χείλη 2009 Same Same But Different 2011 Ρίο (φωνή) 2011 Το άλογο του πολέμου 2012 Μεταξύ εχθρών 2013 Ο θρύλος του Μάικλ Κόλχαας 2013 Angélique 2015 Boy 7 2016 Ο άνθρωπος που ταπείνωσε τον Χίτλερ 2017 Halal Daddy
Θινόρνις

Η θινόρνις (λατινική και επιστημονική ονομασία Thinornis) είναι γένος χαραδριόμορφων πτηνών, που περιλαμβάνει δύο απειλούμενα με εξαφάνιση είδη. Μοιάζουν πολύ με τον χαραδριό. Η ονομασία του γένους προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις θις = ακτή, άμμος (από όπου το θίνα) και όρνις = πουλί.

 Το γένος Thinornis εισάχθηκε το 1844 από τον Άγγλο ζωολόγο Τζωρτζ Ρόμπερτ Γκρέυ για να περιλάβει ένα συγκεκριμένο είδος, το Thinornis rossii, που σήμερα θεωρείται μη επικρατούν συνώνυμο του είδους Thinornis novaeseelandiae.Το γένος θινόρνις περιλαμβάνει σήμερα τα εξής δύο είδη: Θινόρνις η καλυπτροφόρος (Thinornis cucullatus) Θινόρνις η νεοζηλανδική (Thinornis novaeseelandiae)Παλαιότερα οι ορνιθολόγοι προσέθεταν και ένα τρίτο είδος, το προαναφερθέν Thinornis rossii, γνωστό από μόνο ένα δείγμα του 1840. Αυτό θεωρείται πλέον γενικώς ότι ήταν μια νεαρή Thinornis novaeseelandiae, της οποίας ο τόπος ευρέσεως καταγράφηκε λανθασμένα. Les Christidis και Walter Boles: Systematics and Taxonomy of Australian Birds, CSIRO Publishing, 2008, ISBN 978-0-643-06511-6
Α.Ε. Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης

Η Αθλητική Ένωση Αμπελοκήπων είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης. Έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1947 και χρώματα το μπλε και το λευκό. Διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου από την ίδρυσή του, ενώ στο παρελθόν διατηρούσε επίσης και τμήμα καλαθοσφαίρισης.

 Η «Αθλητική Ένωση Αμπελοκήπων» ιδρύθηκε το 1947. Ακολούθησε η αναγνώριση της από την Ε.Π.Ο. με αριθμό μητρώου 206 και η ένταξή της στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας την επίσημη αγωνιστική της δράση από την αγωνιστική περίοδο 1947-48. Αγωνίστηκε ανελλιπώς στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και την αγωνιστική περίοδο 1992-93 αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε εθνικό πρωτάθλημα, αυτό της Δ΄ Εθνικής. Τη σεζόν 1994-95 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια 7ου ομίλου Δ΄ Εθνικής και κέρδισε την άνοδο στην επαγγελματική Γ΄ Εθνική κατηγορία. Στην Γ΄ Εθνική αγωνίστηκε συνολικά 4 χρονιές, από τη σεζόν 1995-96 μέχρι και τη σεζόν 1998-99 που υποβιβάστηκε, με υψηλότερη διάκριση την κατάληψη της 4ης θέσης στη βαθμολογία τη σεζόν 1997-98.Το 1999 συγχωνεύτηκε με τους συντοπίτες Αστέρα και Αετούς Αμπελοκήπων και μετονομάστηκε σε «Α.Σ. Αμπελόκηποι». Με αυτή την επωνυμία αγωνίστηκε συνολικά 4 χρονιές στην Δ΄ Εθνική και συγκεκριμένα την περίοδο 1999-00 όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα 4ου Ομίλου και την άνοδο και τις χρονιές 2001-02, 2002-03 και 2003-04, ενώ την περίοδο 2000-01 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική. Έπειτα από τον υποβιβασμό του στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας το 2004 επανέκτησε την ονομασία του, μετονομαζόμενος εκ νέου σε Α.Ε. Αμπελοκήπων και διατηρώντας τον ιδρυτικό της αριθμό μητρώου στην Ε.Π.Ο., το 206.Από την περίοδο 2004-05 αγωνίζεται στα πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2020-21 αγωνίζεται στην Α κατηγορία έπειτα από την άνοδό της την προηγούμενη σεζόν. 2 πρωταθλήματα Δ΄ Εθνικής: 1994-95 (7ος όμιλος), 1999-00 (4ος όμιλος) Επίσημη σελίδα Facebook Α.Ε. Αμπελοκήπων
Γεώργιος Τόλης

Ο Γεώργιος Α. Τόλης (Μαλακάσι Τρικάλων, 5 Μαρτίου 1935 – ) είναι διακεκριμένος Έλληνας καρδιοχειρουργός, ο οποίος πραγματοποίησε την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στην Ελλάδα το 1990.

 Οι γονείς του Τόλη, Αθανάσιος και Σταματία, ήταν φτωχοί εστιάτορες από τα ορεινά χωριά της Καλαμπάκας. Ο Τόλης τελείωσε το Γυμνάσιο στα Τρίκαλα και σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών κατά την περίοδο 1954–1961. Μετά το πέρας της θητείας του (1963), ειδικεύθηκε στην Χειρουργική Θώρακα και Καρδιάς συνεχίζοντας τις σπουδές του στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1971 επέστρεψε στην Ελλάδα για να εργαστεί αρχικά στο Θεραπευτήριο «Ο Ευαγγελισμός» (μέχρι το 1984), στο ιδιωτικό Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο «Υγεία» (μέχρι το 1995), και, τέλος, στο επίσης ιδιωτικό Ιατρικό Αθηνών. Είναι νυμφευμένος με τη φαρμακοποιό Έφη Παπαποστόλου, με την οποία έχει αποκτήσει τρία παιδιά: τον Αθανάσιο ή Άθαν (γεν. 1968), τον Γεώργιο (γεν. 1969) και την Τίνα (γεν. 1975) Ως καρδιοχειρουργός, ο Τόλης πραγματοποίησε χιλιάδες επεμβάσεις. Μεταξύ άλλων, ο Τόλης πραγματοποίησε στην Ελλάδα την πρώτη επαναγγείωση μυοκαρδίου με παρακαμπτήριο φλεβικό μόσχευμα, το γνωστό «bypass» (Θεραπευτήριο «Ο Ευαγγελισμός», 8 Δεκεμβρίου 1971), και την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς (Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο «Υγεία», 3 Απριλίου 1990). Το 1997, ο Τόλης έπαυσε να χειρουργεί και να ασκεί την Ιατρική. Έχει εκφραστεί εναντίον του δημοσίου Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), κρίνοντάς το δυσκίνητο και γραφειοκρατικό. Έχει επίσης εκφραστεί εναντίον της παροχής υπηρεσιών Υγείας με στόχο το οικονομικό κέρδος. Γιώργος Τόλης: Ο καρδιοχειρουργός που έκανε την πρώτη μεταμόσχευση καρδιάς στην Ελλάδα από τον ιστότοπο https://www.news247.gr/. Γεώργιος Α. Τόλης, Με το χέρι στην καρδιά, εκδ. Αρμός, Αθήνα 2000, σελ. 699. ISBN 960-527-150-8.
Καρράρα

Η Καρράρα (ιταλικά: Carrara) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας Μάσσα-Καρράρα (Τοσκάνη, Ιταλία), αξιοσημείωτη για το λευκό ή και μπλε-γκρίζο μάρμαρο που εξορύσσει. Βρίσκεται στον ποταμό Καρριόνε (Carrione), περίπου 100 χιλιόμετρα (62 μίλια) δυτικά προς βορειοδυτικά της Φλωρεντίας. Το σύνθημα της είναι Φορτιτούντο μέα (Fortitudo mea), που στα λατινικά σημαίνει «η δύναμή μου».

 Υπάρχουν γνωστοί οικισμοί στην περιοχή ήδη από τον 9ο αιώνα π.Χ., όταν οι Λίγουρες Απουάν (Ligures Apuan) ζούσαν στην περιοχή. Η σημερινή πόλη δημιουργήθηκε από το δήμο και χτίστηκε για να στεγάσει τους εργαζομένους στα λατομεία μαρμάρου που δημιουργήθηκαν από τους Ρωμαίους μετά την κατάκτηση της Λιγουρίας στις αρχές του 2ου π.Χ. αιώνα. Κατά τον Μεσαίωνα ήταν υπό τη κατοχή των Βυζαντινών και των Λομβαρδών, και στη συνέχεια, υπό την κατοχή των επισκόπων της Λούνι (Luni), μετατρέποντας την ίδια σε μια αυτόνομη κοινότητα στις αρχές του 13ου αιώνα. Κατά την διάρκεια του αγώνα μεταξύ Γουέλφων και Γιβελίνων, η Καρράρα συνήθως αποτελούσε το τελευταίο κομμάτι. Οι Επίσκοποι απέκτησαν πάλι την κυριαρχία το 1230, η οποία έληξε το 1313, όταν η πόλη παραδόθηκε διαδοχικά στις Δημοκρατίες της Πίζα, της Λούκκα και της Φλωρεντία. Αργότερα την απέκτησε ο Τζιαν Γκαλεάτσο Βισκόντι (Gian Galeazzo Visconti του Μιλάνου. Μετά το θάνατο του Φιλίππο Μαρία Βισκόντι (Filippo Maria Visconti) του Μιλάνου το 1477, οι πολίτες της Καρράρα αγωνίστηκαν ενάντια στον Τομμάσο Καμποφρεγκόσο (Tommaso Campofregoso), άρχοντα της Σαρζάνα, και έπειτα, της οικογένεια Μαλασπίνα (Malaspina), η οποία μετακόμισε εκεί την έδρα της Σιγνόρια, κατά το δεύτερο μισό του 16ου αιώνα. Η Μάσσα-Καρράρα διαμόρφωσε το Δουκάτο της Μάσσα-Καρράρα από τον 15ο έως τον 19ο αιώνα. Σύμφωνα με την τελευταία της οικογένειας Μαλασπίνα, Μαρία Τερέζα , η οποία είχε παντρευτεί τον Ercole ΙΙΙ d'Este, έγινε μέρος του Δουκάτου της Μόντενα. A Stronghold of Anarchists The New York Times, January 19, 1894 "Yerevan Municipality - Sister Cities" © 2005-2009 www.yerevan.am. Retrieved 2009-06-22. "Opole Official Website - Twin Towns" Αρχειοθετήθηκε 2014-02-01 στο Wayback Machine. (in English and Polish) © 2007-2009 Urząd Miasta Opola. Retrieved 2009-06-18.
Σημαία των Ροχίνγκια

Η σημαία των Ροχίνγκια είναι η πολιτιστική και εθνική σημαία που χρησιμοποιείται αποκλειστικά από τον λαό των Ροχίνγκια. Η χρήση του αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον μελετητή και συγγραφέα Α.Φ.Κ. Τζιλάνι (A.F.K Jilani), ο οποίος τεκμηρίωσε τη δημιουργία του στα μέσα του 20ου αιώνα. Στις 20 Μαΐου 2018, μια ενημερωμένη έκδοση της σημαίας δημιουργήθηκε από την Ακαδημία της Γλώσσας Ροχίνγκια και κυκλοφόρησε στο κοινό. Επί του παρόντος χρησιμοποιείται από τις κοινότητες της διασποράς Ροχίνγκια σε όλο τον κόσμο.

 Το σχέδιο της σημαίας είναι ένα πράσινο πεδίο που διαθέτει και ένα κίτρινο νόμισμα που περιέχει κείμενο σε λευκό χρώμα. Το αραβικό κείμενο στο νόμισμα είναι η σαχαντά που περιβάλλεται από τα ονόματα των Τεσσάρων Δικαίων Χαλίφηδων του Ισλάμ: Αμπού Μπακάρ (πάνω), Ομάρ (κάτω), Οθμάν (αριστερά) και Αλί (δεξιά). Η αναλογία της σημαίας είναι 2:3. Παρατηρούμε πως οι μεγαλύτερες πλευρές του παραλληλογράμμου που σχηματίζεται από το πράσινο πεδίο έχουν μήκος 6 μονάδων. Στο σημείο τομής των αξόνων συμμετρίας είναι το κέντρο της σημαίας. Οι άλλες δύο πλευρές είναι τεσσάρων μονάδων. Είναι σημαντικό να σημειωθεί εδώ πως 4:6 ισούται με 2:3. Για να προσδιορίσουμε, όμως, την αναλογία του νομίσματος σε σχέση με το πράσινο πεδίο, θα πρέπει να χωρίσουμε τη δεξιά πλευρά σε δύο χωρία της μίας μονάδας (πάνω και κάτω αντίστοιχα) και ένα χωρίο των δύο μονάδων (στη μέση). Αν σχηματίσουμε δύο ευθύγραμμα τμήματα, ξεκινώντας από τα σημαία αρχής και τέλους του χωρίου των δύο μονάδων, θα παρατηρήσουμε πως εκεί είναι τα όρια του νομίσματος. Συμβολισμός Κάθε χρώμα της σημαίας αντιπροσωπεύει μία ιδιότητα, ή μία ηθική αξία ή αρετή. Πιο συγκεκριμένα: Το πράσινο ( ) συμβολίζει την ειρήνη. Το χρυσό ( ) συμβολίζει την ευημερία. Το λευκό ( ) συμβολίζει την αγνότητα. Περιγραφή Χρωμάτων Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικότερα τα δύο χρώματα που εμφανίζονται στη σημαία: το λευκό και το μπλε, στις κατάλληλες αποχρώσεις. Παρουσιάζονται τρεις διαφορετικοί τρόποι περιγραφής: το δεκαεξαδικό (HEX), το RGB και το CMYK. Έτσι:
Εργαστήριο του Φειδία

Το Εργαστήριο του Φειδία βρίσκεται στην Αρχαία Ολυμπία, δυτικά του ιερού χώρου της Άλτεως, έξω από τον ιερό περίβολο και ακριβώς απέναντι από το Ναό του Δία.

 Το Εργαστήριο του Φειδία οικοδομήθηκε το δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ., όταν ο Φειδίας μετά τα έργα του στον Παρθενώνα πήγε στην Ολυμπία για να φιλοτεχνήσει το χρυσελεφάντινο άγαλμα στον Ναό του Δία. Ο Παυσανίας επισκέφθηκε το εργαστήριο τον 2ο αι. μ.Χ. και αναφέρει ότι στο εσωτερικό του υπήρχε βωμός όπου γίνονταν θυσίες σε όλους τους θεούς. ἔστι δὲ οἴκημα ἐκτὸς τῆς Ἄλτεως, καλεῖται δὲ ἐργαστήριον Φειδίου, καὶ ὁ Φειδίας καθ' ἕκαστον τοῦ ἀγάλματος ἐνταῦθα εἰργάζετο: ἔστιν οὖν βωμὸς ἐν τῷ οἰκήματι θεοῖς πᾶσιν ἐν κοινῷ. ὀπίσω δὲ ἀναστρέψαντι αὖθις ἐς τὴν Ἄλτιν ἐστὶν ἀπαντικρὺ τοῦ Λεωνιδαίου - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 5. Ἠλιακῶν Α' Υπάρχει ένα κτήριο που βρίσκεται έξω της Άλτεως και ονομάζεται εργαστήριο του Φειδία και σε αυτό τον χώρο φιλοτέχνησε το άγαλμα του Διός , υπάρχει βωμός για όλους τους θεούς. αν γυρίζουμε πίσω για να πάμε στο χώρο της Άλτεως βρισκόμαστε δίπλα στο Λεωνιδαίο. Το εργαστήριο χωριζόταν σε τρία κλίτη και πιθανολογείται ότι ο Φειδίας επεξεργαζόταν το χρυσελεφάντινο άγαλμα στο κεντρικό. Βρέθηκε μεγάλος αριθμός ευρημάτων όπως πήλινες μήτρες για την κατασκευή των πτυχώσεων του ιματίου του αγάλματος, τεμάχια ελεφαντοστού και ημιπολύτιμων λίθων, οστέινα εργαλεία χρυσοχοϊκής καθώς και γυάλινα φύλλα ανθεμίων. Πολύ σημαντικό εύρημα θεωρείται μία μικρή μελαμβαφή οινοχόη, η οποία φέρει στη βάση της χαραγμένη την επιγραφή ΦΕΙΔΙΟ ΕΙΜΙ, δηλαδή ανήκω στον ΦειδίαΠάνω στους ορθοστάτες του αρχαίου κτηρίου, μεταξύ του 435 και 451 μ.Χ. κτίστηκε παλαιοχριστιανική βασιλική εκκλησία με τρία κλίτη και το ιερό της να βρίσκεται εκεί που ήταν η είσοδος του εργαστηρίου. Η εκκλησία αυτή θεωρείται η αρχαιότερη γνωστή παλιοχριστιανική βασιλική εκκλησία της Ηλείας, η οποία όμως καταστράφηκε από το σεισμό του 551 μ.Χ.Το μνημείο καθαρίσθηκε αρχικά το 1829 από τα μέλη της γαλλικής αποστολής, την επονομαζόμενη «επιστημονική αποστολή του Μωριά». Από τότε υπήρχε η πεποίθηση ότι εκεί βρισκόταν και το εργαστήριο του Φειδία, η αποκάλυψη και μελέτη του οποίου ολοκληρώθηκε μεταπολεμικά, με τις γερμανικές ανασκαφές της δεκαετίας του 50. Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού έχει δημιουργήσει εκπαιδευτικό διαδραστικό πρόγραμμα εικονικής πραγματικότητας με το όνομα «Το εργαστήρι του Φειδία», στα πλαίσια ενός ευρύτερου έργου για την Ολυμπία και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το εργαστήριο του Φειδία βρίσκεται στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας που από το 1989 εντάχθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού - Το εργαστήρι του Φειδία το εργαστήριο του Φειδία σε φωτογραφία από το archaiologia.gr το εργαστήριο του Φειδία στο tovima.gr, 1/2/2004
2715 Μίελικκι

Ο Μίελικκι (Mielikki) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από το όνομα της θεάς των δασών και του κυνηγιού στη φινλανδική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος του Μίελικκι εκτιμάται σε 13,09 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι A, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,179 ± 0,027. Ο Μίελικκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 33 ώρες και 37 λεπτά, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Λάμπρος Νάκος

Ο Λάμπρος Νάκος ή Νάκου ήταν Έλληνας από τη Λιβαδειά, Φιλικός και συντελεστής στην Επανάσταση του 1821 και ως αγωνιστής αλλά και ως πολιτικός, εκλεγμένος πληρεξούσιος σε πολλές εθνοσυνελεύσεις και μινίστρος (υπουργός).

 Ο Λάμπρος ήταν γιος του Νικόλαου Νάκου, προεστού και διοικητή της Λιβαδειάς πριν την επανάσταση. Την 1η Απριλίου 1821 κήρυξε την επανάσταση μαζί με τον Ιωάννη Λογοθέτη και Ιωάννη Φίλωνος στη Λιβαδειά. Πήρε μέρος στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου και το 1822 έγινε μινίστρος της Αστυνομίας όταν τον επέλεξε το Εκτελεστικό του 1822 . Ήταν επίσης πληρεξούσιος Λιβαδειάς το 1826-1827 στην Γ' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου , στην Γ' Εθνοσυνέλευση της Ερμιόνης και στην Γ' Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας , αλλά και στην Ε' Εθνοσυνέλευση του 1832 στο Ναύπλιο. Αδελφός του ήταν ο Ιωάννης Νάκος και αυτός αγωνιστής στην επανάσταση.