IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άδα Κολάου

Η Άδα Κολάου (Ada Colau, Βαρκελώνη, 3 Μαρτίου 1974) είναι Καταλανή πολιτικός και ακτιβίστρια, δήμαρχος της Βαρκελώνης από τον Ιούνιο του 2015, μέλος και μία από τις πιο αναγνωρίσιμες προσωπικότητες της πολιτικής πλαταφόρμας Βαρκελώνη από Κοινού. Έχει υπάρξει ιδρύτρια και μέλος της κοινωνικής πλαταφόρμας των Θυμάτων της Υποθήκης (2008-2013) υπέρ του δικαιώματος των πολιτών στην κύρια κατοικία και κατά των εξώσεων και του παρατηρητηρίου DESC. Αναφορικά με το μέλλον της Καταλονίας υποστηρίζει την διεξαγωγή δημοψηφίσματος ενώ έχει συμμετάσχει στη συγγραφή τριών βιβλίων.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη γειτονιά Γκιναρδό της Βαρκελώνης. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης δίχως να αποφοιτήσει και εργάστηκε σε εταιρείες διαφημίσεων και ως ηθοποιός. Πραγματοποίησε τα πρώτα βήματά της στον πολιτικό ακτιβισμό στις αρχές της δεκαετίας του 1990 με αφορμή τις διαδηλώσεις εναντίον του πολέμου του Κόλπου και συμμετείχε στο κίνημα καταλήψεων αχρησιμοποίητων κτιρίων της Βαρκελώνης. Συμμετείχε επίσης σε διαδηλώσεις εναντίον των G8, της παγκοσμιοποίησης και του πολέμου στο Ιράκ το 2003. Από το 2006 επικεντρώθηκε στο πρόβλημα της πρώτης κατοικίας μέσω της πλαταφόρμας V de Vivienda. Πολλάκις διέκοψε δημοτικά συμβούλια ντυμένη ως «Supervivienda», έναν φανταστικό ήρωα που χρησιμοποιούσε μαζί με τον σύντροφό της, Αδριά Αλεμάν, για να καταγγείλει την κατάσταση. Το 2009 συμμετείχε στην ίδρυση της κοινωνικής πλαταφόρμας των Θυμάτων της Υποθήκης και στην εκστρατεία κατά των εξώσεων. Από το 2012 η Κολάου υπήρξε σταθερά το εμφανές πρόσωπο της οργάνωσης στα ΜΜΕ. Παράλληλα συμμετείχε στο Κίνημα της 15 Μαρτίου. Τον Φεβρουάριο του 2013 παρουσίασε στο Ισπανικό Κοινοβούλιο μια πρόταση υπέρ της αξιοπρεπούς κατοικίας που έφερε την υπογραφή 1.402.845 πολιτών. Τον Μάιο του 2014 αποσύρθηκε από την οργάνωση και ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για δήμαρχος της Βαρκελώνης στα πλαίσια της πλαταφόρμας Ας Κερδίσουμε τη Βαρκελώνη (μετέπειτα γνωστή ως Βαρκελώνη από Κοινού). Στις δημοτικές εκλογές του Μαΐου του 2015 αναδείχθηκε νικήτρια με το κόμμα της να λαμβάνει 11 από τους 41 δημοτικούς συμβούλους. Μετά την άρνηση του τέως δημάρχου της πόλης, Σαβιέ Τρίας, που είχε καταλάβει τη δεύτερη θέση με 10 συμβούλους να αναζητήσει συμμαχίες, η Άδα Κολάου ορίστηκε η πρώτη γυναίκα δήμαρχος της πόλης. Έναν χρόνο αργότερα ενέταξε στις τάξεις της κυβερνούσας μερίδας του δημαρχείου τους τέσσερις δημοτικούς συμβούλους του Κόμματος των Σοσιαλιστών της Καταλονίας. Αντίστοιχα, μετά τις δημοτικές εκλογές του Μαΐου του 2019, κι αφού έλαβε 11 έδρες, ίδιο αριθμό με αυτό του αντίπαλου δέους της για την δημαρχία της Βαρκελώνης, Ερνέστ Μαραγάλ της Ρεπουμπλικανικής Αριστεράς της Καταλονίας, αναδείχθηκε δήμαρχος με την υποστήριξη των Σοσιαλιστών και της ομάδας του Μανουέλ Βαλς που συμμετείχε στις εκλογές με τους Πολίτες.Η δήμαρχος συμμετείχε ενεργά στην προεκλογική εκστρατεία του Από Κοινού Μπορούμε στις εθνικές εκλογές της Ισπανίας του 2015, 2016 και 2019. Επίσημη ιστοσελίδα Συνέντευξη στην Άνα Παστόρ και την εκπομπή El Objetivo
Μάκης Θέος

Ο Σεραφείμ (Μάκης) Θέος (γεννημένος στις 13 Απριλίου του 1984) είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής και υπήρξε διεθνής με τις εθνικές Παίδων και Εφήβων, ενώ έχει αγωνιστεί με την φανέλα του Παναθηναϊκού, του Πανελευσινιακού, Ολυμπιακού Βόλου, Ολύμπια Λάρισας, Ανω Λιόσια, Περιστερίου, του ΓΑΣ Αετού και το 2013 μεταγράφηκε στον ΑΣΕ Δούκα. Το καλοκαίρι του 2020 μεταγράφηκε στον Α.Ο ΑΙΟΛΟΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ. Παίζει στις θέσεις 4-5 και έχει ύψος 2.05.

 Κατά την σεζόν 2001-02 αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό, με τον οποίο κατέκτησε την Ευρωλίγκα. Αγωνιστήκε συνολικά 12 λεπτά σε τρεις αγώνες σκοράροντας 5 πόντους. Στην Εθνική Παίδων έπαιξε σε 23 αγώνες και σκόραρε 89 πόντους.(3,8 Μ.Ο.). Στηην Εθνική Εφήβων αγωνίστηκε σε 38 αγώνες και πέτυχε 241 πόντους. Με την ομάδα των Εφήβων κατέκτησε δύο χάλκινα μετάλλια,στο Ευρωμπάσκετ του 2002 και στο Μουντομπάσκετ του 2003. https://web.archive.org/web/20110923102518/http://www.basket.gr/archive/players/BestPlayer.asp?PlayerCode=816 http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=429929 https://web.archive.org/web/20140624064453/http://www.superbasket.gr/permalink/142820.html http://www.onsports.gr/basket/B-Ethnikh-Andrwn/item/328945-Theos-Diaforetikos-syllogos-o-Doykas Μάκης Θέος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Serafim Theos, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
Αριέλ Σεμενόφ

Η Αριέλ Σεμένοφ (γαλλικά: Arièle Semenoff, 3 Μαρτίου 1947) είναι γαλλίδα ηθοποιός. Η Σεμενόφ είναι παντρεμένη με τον γάλλο ηθοποιό Αλέν Ντουτί και μητέρα της ηθοποιού Μελανί Ντουτί και του Νικολά Ντουτί. Μετά την προβολή της εκπομπής "Rendez-vous en terre inconnue (Ραντεβού σε μια άγνωστη χώρα)" της 29ης Νοεμβρίου 2016, η Μελανί Ντουτί αποκάλυψε ότι ο παππούς της από την πλευρά της μητέρας της Αριέλ Σεμενόφ ήταν μογγολικής καταγωγής, και ήταν απολύτως τυχαίο το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης της εκπομπής Φρεντερίκ Λοπέζ επέλεξε να την πάει στη Μογγολία.

 1977: Ben et Bénédict, της Paula Delsol: η λεχώνα 1979: Il ya longtemps que je t'aime, του Jean-Charles Tacchella: Ρολαντ, φίλη του Ζεράρ 1980: Το πάρτι (La Boum), του Κλωντ Πινοτό: η πεθερά του Ραούλ 1981: Croque la vie, του Jean-Charles Tacchella: Κυρία Μανουέλ 1981: Pour la peau d'un flic : Μαρτ Πιγκό' 1982: Le Braconnier de Dieu, de Jean-Pierre Darras: Μαγκαλί / η κόρη της 1984: Pinot simple flic, του Gérard Jugnot 1986: Le Passage, του René Manzor: η δασκάλα του σχολείου 1986: Kamikaze, του Didier Grousset: η παρουσιάστρια 1988: Deux, του Claude Zidi 1990: Dames galantes, του Jean-Charles Tacchella: Μαντάμ ντε Ρετς 1992: Les Visiteurs , του Jean-Marie Poiré: Ζακλίν 1993: Les Ténors, του Francis de Gueltzl 1993: Fanfan, του Alexandre Jardin 1995: Les Anges gardiens, του Jean-Marie Poiré: Σαντρίν, η αεροσυνοδός 1997: Les Sœurs Soleil, του Jeannot Szwarc 1998: Les Couloirs du temps, του Jean-Marie Poiré: Ζακλίν 2001: Le Cœur sur la main, (ταινία μικρού μήκους) της Marie-Anne Chazel: η γυναίκα με τον μεγάλο σκύλο 2001: J'm'en souviens plus..., ταινία μικρού μήκους του Alain Doutey: η ξενοδόχος 2001: Sexy Boys του Stéphane Kazandjian: Μαμά 2004: Au secours, j'ai 30 ans ! της Marie-Anne Chazel 2007: Ce soir je dors chez toi του Olivier Baroux 2009: Safari του Olivier Baroux 2010: L'Italien του Olivier Baroux 2011: Les Tuche του Olivier Baroux 2011: Bien au delà, ταινία μικρού μήκους του Julien Allary 2012: Nos plus belles vacances του Philippe Lellouche 2012: Mais qui a retué Pamela Rose ? του Olivier Baroux και του Kad Merad 2017: Mission Pays basque του Ludovic Bernard Φιλμογραφία της Αριέλ Σεμενόφ στην IMDb
Άγιος Ευβοίας

Ο Άγιος είναι χωριό του δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας (να μην συγχέεται με τον Άγιος Μεσσαπίων Εύβοιας του δήμου Διρφύων–Μεσσαπίων της κοινότητας Καμαρίτσης). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 801 κατοίκους και είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της βόρειας Εύβοιας. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 100 μ. σε λόφους βρίσκονται ανάμεσα στην Ιστιαία και την Αιδηψό. Απέχει 114 χιλιόμετρα από τη Χαλκίδα και βρίσκεται 9 χιλιόμετρα βόρεια από τα Λουτρά Αιδηψού.

 Το 1835 ο Άγιος προσαρτήθηκε στον δήμο Αιδηψίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Από το 1934 μέχρι το 1947 ανήκε στον δήμο Λουτρών Αιδηψού, όμως έπειτα ορίστηκε ξανά έδρα της κοινότητας Αγίου. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας η κοινότητα προσαρτήθηκε στον δήμο Αιδηψού και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Ιστιαίας Αιδηψού. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό σώζονται ακόμα μερικά παλιά πετρόκτιστα σπίτια ανάμεσα στις νεότερες κατασκευές. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Παναγία Ευαγγελιστρία. Ακόμη στο χωριό συναντά κανείς τις εκκλησίες του Αγίου Σάββα και του Αγίου Γεωργίου. Επίσης στο χωριό υπάρχει πέτρινο γεφύρι. Νότια του οικισμού βρίσκεται ο ερειπωμένος βυζαντινός ναός του Αγίου Δημητρίου που έχει κηρυχθεί ως ιστορικό διατηρηταίο μνημείο. Στη θέση Παλαιομονάστηρο βρίσκεται ο ναός της Παναγίας, πιθανόν καθολικό βυζαντινής μονής, ενώ κοντά βρίσκεται το εξωκλήσι της Αγίας Αικατερίνης, και αυτό πιθανόν καθολικό διαλυμένης μονής.Το 2006 ιδρύθηκε στον Άγιο Λαογραφικό Μουσείο, το οποίο εγκαινιάσθηκε την 1η Ιουνίου 2013. Στεγάζεται σε νεόχτιστο, νέο-κλασικό κτίριο. Η συλλογή του αριθμεί 1000 περίπου εκθέματα, ενώ δίνεται η σπάνια ευκαιρία για Μουσείο στους επισκέπτες να περιεργαστούν σημαντικό μέρος των εκθεμάτων. Όλα τα εκθέματα προέρχονται από δωρεές των κατοίκων του χωριού και της ευρύτερης περιοχής.
Εκτελέσεις της Λάκκας Σουλίου

Ο όρος εκτελέσεις της Λάκκας Σουλίου αναφέρεται στις εκτελέσεις 83 μελών του ΕΔΕΣ και συγγενών τους από τον ΕΛΑΣ που έλαβαν χώρα στο Νταλαμάνι της Ηπείρου τη νύχτα της 24ης προς 25 Ιανουαρίου του 1945.

 Στα τέλη Ιανουαρίου του 1945, δυνάμεις του ΕΛΑΣ στη Λάκκα Σουλίου της Ηπείρου, προχώρησαν στη μαζική εκτέλεση αφοπλισμένων πρώην ανταρτών του ΕΔΕΣ, κυρίως στη θέση Νταλαμάνι. Οι πρώην εδεσίτες είχαν τηρήσει ουδέτερη στάση κατά τις δεκεμβριανές συγκρούσεις της Ηπείρου και βρίσκονταν σε διαπραγματεύσεις για προσχώρηση στον ΕΛΑΣ. Εκτός από τους ίδιους εκτελέστηκαν ακόμη συγγενείς τους (ανάμεσά τους και γυναικόπαιδα), καθώς και άλλες κατηγορίες αμάχων όπως μέλη τοπικών επιτροπών του ΕΔΕΣ, συγγενείς εδεσιτών που είχαν καταφύγει στα Επτάνησα, άτομα που είχαν προσωπικές διαφορές με μέλη του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ κλπ. Συνολικά σκοτώθηκαν περίπου 85 άτομα, προερχόμενα από 22 οικισμούς της ευρύτερης περιοχής. Δράστες των μαζικών εκτελέσεων ήταν άνδρες του Τάγματος Καραϊσκάκη, οι οποίοι προέρχονταν κυρίως από τον νομό Άρτας και ήταν επιφορτισμένοι με την τήρηση της τάξης στην περιοχή.
STS-96

STS-96 (αγγλ. Space Transportation System, διαστημικό σύστημα μεταφορών) είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια αποστολή του Διαστημικού Λεωφορείου Ντισκάβερι της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS) το 1999.

 Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση: Jernigan και Barry - EVA 1 EVA 1 Αρχή: 30 Μαΐου, 1999 - 02:56 UTC EVA 1 Τέλος: 30 Μαΐου, - 10:51 UTC Διάρκεια: 7 ώρες, 55' NASA mission summary
ΝΚ Κόβιναρ Μάριμπορ

Η ΝΚ Κόβιναρ Μάριμπορ ήταν μια σλοβένικη ποδοσφαιρική ομάδα από το Μάριμπορ. Η ομάδα διαλύθηκε το 2007. Έδρα της ομάδας ήταν το Kovinar Stadium, στο Tezno, προάστιο του Μάριμπορ.

 Η ομάδα ιδρύθηκε στις 25 Μαΐου 1947. Ήταν η τρίτη πιο πετυχημένη ομάδα της πόλης. Σε αντίθεση με τις ΝΚ Μάριμπορ και NK Železničar Maribor, δεν συμμετείχε ποτέ στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβενίας μετά την ανεξαρτησία της Σλοβενίας. Επίσης, δεν κατάφερε να κερδίσει ποτέ ένα σημαντικό τίτλο στις διοργανώσεις της Γιουγκοσλαβίας. Το 1961, βοήθησε την νεοιδρυθείσα ΝΚ Μάριμπορ, δίνοντας τις μερικούς ποδοσφαιριστές και αθλητικό εξοπλίσμό.. Βοήθησε ξανά τη ΝΚ Μάριμπορ όταν υποβαθμίστηκε στην τρίτη κατηγορία Γιουγκοσλαβίας και πολλού ξένοι ποδοσφαιριστές έχασαν την ομάδα, δίνοντας τους παίχτες. Η ομάδα διαλύθηκε στα τέλη του 2006 και μια νέα ομάδα με το όνομα ΝΚ Τένζο Μάριμπορ ιδρύθηκε. Ωστόσο, της επετράπηκε να ολοκληρώσει την περίοδο 2006-07. Ένας από τους πιο σημαντικού Σλοβένουνς ποδοσφαιριστές, ο Ζλάτκο Ζάχοβιτς, ήταν μέλος των ακαδημιών της ομάδας στα τέλη της δεκαετίας του 1980, πριν να ενταχθεί στην ΦΚ Παρτιζάν Βελιγραδίου. Τα παραδοσιακά χρώματα της ομάδας ήταν το κόκκινο και το άσπρο.
294 Φελίτσια

Η Φελίτσια (Felicia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,6. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η μέση διάμετρος της Φελίτσιας υπολογίσθηκε σε 53 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 156 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Τότε η επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Φελίτσιας θα είναι περίπου 1,48 cm/sec² (663 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η ταχύτητα διαφυγής 28 m/sec (101 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Φελίτσιας είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,091 από τον IRAS. Είναι άγνωστο αν η Φελίτσια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της και με ποια περίοδο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε περίπου 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Λιβανέζικο Κίνημα Νεολαίας

Το Λιβανέζικο Κίνημα Νεολαίας (LYM)(αγγλικά: Lebanese Youth Movement (MKG)), επίσης γνωστό ως Maroun Khoury Group (MKG) ήταν μια ακροδεξιά χριστιανική πολιτοφυλακή που πολέμησε κατά τη φάση των ετών 1975-77 του Εμφυλίου Πολέμου στο Λίβανο.

 Το κίνημα ιδρύθηκε στις αρχές του 1970 ως ένωση των ακροδεξιών Μαρωνιτών φοιτητών που αντιτίθενταν σφοδρά στη Συμφωνία του Καΐρου του 1969 και την παρουσία της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης στο Λίβανο, από τον Μπασίρ Μαρούν ελ-Χούρυ, υιό του πρώην περιφερειάρχη της περιοχής Ντεκβανέ της Ανατολικής Βηρυττού, Ναΐμ ελ-Χούρυ. Το κίνημα ήταν σφοδρά αντικομμουνιστικό και αντιπαλαιστινιακό, με ιδεολογία που πήγαζε από τις εξτρεμιστικές θεωρίες που είχαν υιοθετήσει οι Φρουροί των Κέδρων. To Λιβανέζικο Κίνημα Νεολαίας εντάχθηκε στο Λιβανέζικο Μέτωπο τον Ιανουάριο του 1976 και αύξησε την πολιτοφυλακή του με εκπαίδευση, χρήματα και όπλα που του προμήθευαν το Κόμμα Καταέμπ και το Ισραήλ. Αποτελείτο από περίπου 500-1.000 μαχητές, υποστηριζόμενο από μια μικρή μηχανοκίνητη δύναμη τεθωρακισμένων οχημάτων Panhard AML-90, κατασχεμένα προσαρμοσμένα φορτηγάκια Land-Rover σειρών II-III, Toyota Land Cruiser (J40), Dodge Power Wagon W200, GMC Sierra Custom K25/K30, και ελαφρά φορτηγάκια Chevrolet C-10 Cheyenne, εξοπλισμένα με βαρέα πολυβόλα, πυροβόλα άνευ οπισθοδρομήσεως (ΠΑΟ) και αντιαεροπορικά (Α/Α) πυροβόλα. Υπό την προσωπική ηγεσία του Μπας Μαρούν (Bash Maroun), το κίνημα επιχειρούσε συνήθως στις περιοχές Ρας-ελ-Ντεκβάνε, Αΐν ελ-Ραμανέχ και Μανσουρίγιε, επάνδρωνε κατά τόπους τομείς στην Πράσινη Γραμμή της Βηρυττού, ενώ πολεμούσε και σε άλλες περιοχές (όπως έκανε στη Μάχη των Ξενοδοχείων), κερδίζοντας τη φήμη σκληροτράχηλης μαχητικής οργάνωσης.
Ευχρηστία

Ο όρος ευχρηστία αφορά την ιδιότητα ενός χρησιμοποιήσιμου συστήματος, τεχνουργήματος ή συσκευής να είναι εύκολο στη χρήση του. Στο γνωστικό πεδίο της επικοινωνίας ανθρώπου-υπολογιστή ο όρος ευχρηστία (αγγλ: usability, στα ελληνικά αποδίδεται εναλλακτικά και ως χρηστικότητα ή ευχρηστότητα) αναφέρεται σε μία βασική ποιοτική παράμετρο ενός αλληλεπιδραστικού υπολογιστικού συστήματος. Ορισμούς ευχρηστίας περιέχουν διεθνή πρότυπα που αφορούν ποιότητα λογισμικού (ISO/IEC 9126) και επικοινωνία ανθρώπου-υπολογιστή (ISO/DIS 9241-11). Η ευχρηστία είναι εν γένει επιδιωκτέα ιδιότητα ενός συστήματος, συσκευής, προϊόντος ή υπηρεσίας και σχετίζεται με την εμπειρία χρήσης του από τους τυπικούς χρήστες. Ο όρος τείνει να καθιερωθεί αντί για την πολυχρησιμοποιημένη και όχι αυστηρά προσδιορισμένη φράση «φιλικότητα προς τον χρήστη».

 Σύμφωνα με το πρότυπο ISO 9241-11, ευχρηστία είναι η δυνατότητα ενός προϊόντος / συστήματος ή υπηρεσίας που χρησιμοποιείται από καθορισμένους χρήστες με καθορισμένους στόχους, υπό καθορισμένες συνθήκες χρήσης, να παρέχει αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα και υποκειμενική ικανοποίηση στους χρήστες του. Σύμφωνα με τον Nielsen η ευχρηστία του συστήματος αναλύεται στις εξής παραμέτρους: (α) ευκολία εκμάθησης, (β) υψηλή απόδοση εκτέλεσης έργου, (γ) χαμηλή συχνότητα σφαλμάτων χρήστη, (δ) ευκολία συγκράτησης της γνώσης χρήσης του και (ε) υποκειμενική ικανοποίηση χρήστη. Όπως είναι επομένως προφανές, η ο βαθμός ευχρηστίας εξαρτάται από τη διασύνδεση χρήστη τόσο ως προς λογισμικό (π.χ. το GUI ενός λειτουργικού συστήματος), όσο και ως προς το απαιτούμενο υλικό (π.χ. περιφερειακές συσκευές εισόδου / εξόδου, όπως ποντίκι, πληκτρολόγιο, οθόνη κλπ). Διεθνή πρότυπα, τα οποία συνδέονται με τον όρο είναι: ISO/DIS 9241-11 (Usability Guidance - Οδηγίες ευχρηστίας) ISO/IEC 9126 (Software quality model - Μοντέλο ποιότητας λογισμικού) ISO 13407 (Human Centred Design process - Διαδικασία ανθρωποκεντρικού σχεδιασμού) ISO TR 18529 (Περιγραφή της διαδικασίας ανθρωποκεντρικής σχεδίασης) ISO 25062 (Common Industry Reporting Format - Κοινό Πρότυπο Σύνταξης Εκθέσεων Ευχρηστίας) Σύμφωνα με τους Gould και Lewis οι αρχές σχεδίασης ενός αλληλεπιδραστικού υπολογιστικού συστήματος σύμφωνα με το ανθρωποκεντρικό μοντέλο είναι οι εξής: Εστιάζουμε στους χρήστες του συστήματος και τις εργασίες που επιτελούν με αυτό, από τις αρχικές φάσεις σχεδιασμού. Σε όλες τις φάσεις σχεδιασμού μετράμε την αντίδραση των χρηστών με χρήση πρότυπων διεπιφανειών, εγχειριδίων, προσομοιωτών κλπ. Ακολουθούμε επαναληπτική διαδικασία σχεδίασηςΣύμφωνα με τα παραπάνω, έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη σχεδίαση εύχρηστων συστημάτων οι εφαρμοζόμενες μέθοδοι αξιολόγησης της ευχρηστίας, οι οποίες μπορεί να εφαρμοστούν κατά τις διάφορες φάσεις σχεδίασης και ανάπτυξης του συστήματος. Ευρετική αξιολόγηση Αναλυτικές μέθοδοι Γνωστικό περιδιάβασμα Παρατήρηση πεδίου Ερωτηματολόγια Συνεντεύξεις Εστιασμένες ομάδες
Κοκκάρι Σάμου

Το Κοκκάρι είναι παραθαλάσσιο χωριό της Σάμου με υψόμετρο 10 μέτρα. Βρίσκεται 11 χλμ. μακριά από την Πόλη Της Σάμου (Βαθύ) όπως το ονομάζουν οι ντόπιοι), όπου είναι η πρωτεύουσα του νησιού και πρωτεύουσα του Νόμου Σάμου.

 Το Κοκκάρι βρίσκεται στις βόρειες ακτές της Σάμου, επάνω στη επαρχιακή οδό Σάμου - Καρλοβασίου και απέχει 10 χλμ. ΒΔ. της πόλης της Σάμου. Η κύρια απασχόληση των κατοίκων του Κοκκαριού είναι ο τουρισμός, καθώς πρόκειται για ένα από τα πιο αναπτυγμένα τουριστικά θέρετρα του νησιού. Πόλο έλξης στο Κοκκάρι αποτελούν τα καλοδιατηρημένα παλιά σπίτια, το μικρό λιμάνι και οι παραλίες (Τσαμαδού, Λεμονάκια και Τσάμπου) που το περιβάλλουν. Ένα από τα σημαντικά αξιοθέατα του Κοκκαριού είναι η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, ενώ μεγάλο πανηγύρι διεξάγεται στις 27 Ιουλίου, εορτή του Αγίου Παντελεήμονα.Το υψόμετρο του χωριού είναι 5 μέτρα από τη θάλασσα. Η έκτασή του είναι 0,19 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011 είναι 1628 κάτοικοι. Αυτό συνεπάγεται ότι η έκτασή του ανά άτομο είναι 114 τετραγωνικά μέτρα. Το Κοκκάρι χτίστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα ως επίνειο του χωριού Μυτιληνιοί. Σύμφωνα με την εκδοχή του Σάμιου λόγιου Επαμεινώνδα Σταματιάδη το όνομά του αποδίδεται στην εκτεταμένη καλλιέργεια του κοκκαριού, ενός είδους μικρού κρεμμυδιού. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ως αιτία προέλευσης το όνομα του πρώτου οικιστή της περιοχής. Ως κοινότητα συστάθηκε για πρώτη φορά το 1918 με το ΦΕΚ 204Α - 21/09/1918. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τοπική κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαθέος του Δήμου Σάμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.060 κατοίκους. Το Κοκκάρι της Σάμου στο https://www.youtube.com Κοκκάρι η rock star της Σάμου
Σεισμός της Ιερισσού το 1932

Ο σεισμός της Ιερισσού του 1932 σημειώθηκε στις 19:20 (UTC) στις 26 Σεπτεμβρίου. Προκάλεσε σοβαρές ζημιές στην Ιερισσό και το εγγύς τμήμα της χερσονήσου της Χαλκιδικής, με 161 έως 491 θύματα, ανάλογα με την πηγή.

 Το Αιγαίο Πέλαγος είναι μια περιοχή κυρίως τεκτονικής επέκτασης που προκαλείται από την υποβύθιση της Αφρικανικής Πλάκας κάτω από την Πλάκα του Αιγαίου. Στο βορειοδυτικό Αιγαίο, η επέκταση ρηγμάτων με διεύθυνση ανατολής προς δύση συνοδεύεται από δεξιά πλάγια ολίσθηση σε κατεύθυνση ΝΔ-ΒΑ και μικρές αριστερές πλευρικές κινήσεις σε ρήγματα με κατεύθυνση ΒΔ-ΝΑ, που αποτελούν το ασαφές όριο μεταξύ της πλάκας της Ευρασίας και της πλάκας του Αιγαίου. Ο σεισμός αποδόθηκε στην κίνηση στο ρήγμα Στρατωνιού, ένα από τα ρήγματα Δ-Α που παρουσιάζει κυρίως επέκταση με ολίσθηση. Το ρήγμα Στρατωνίου αναγνωρίστηκε ως το ρήγμα που ευθύνεται για το γεγονός του 1932 λόγω της επιφανειακής διάρρηξης που καταγράφηκε αμέσως μετά τον σεισμό και από το πρότυπο των ισοσεισμών, το οποίο είχε προσανατολισμό ΒΔ-ΒΔ-ΝΑ και παρόμοιο προσανατολισμό με πρόσφατα παρατηρημένη σεισμικότητα. Από την παρατήρηση των καθρεπτών κατά μήκος των εκτεθειμένων επιπέδων του ρήγματος, η κίνηση κατά μήκος του ρήγματος είναι επεκτατική με τοπικές περιοχές λοξής ολίσθησης με λίγο αριστερή-πλευρική ολίσθηση. Η κατεύθυνση επέκτασης είναι προς το παρόν προσανατολισμένη σε άξονα βορρά-νότου, αλλά, όταν σχηματίστηκε το ρήγμα, ήταν προσανατολισμένη σε άξονα ΒΒΑ-ΝΝΔ, κάθετα στο ίχνος του ρήγματος, πιθανώς λόγω επακόλουθης περιστροφής δεξιόστροφα της περιοχής.Τον σεισμό ακολούθησαν τρεις ισχυροί μετασεισμοί (Μ = 6,0, 5,7 και 6,2) την περίοδο 26 – 29 Σεπτεμβρίου και ο μεγαλύτερος (Μ6,3) στις 11 Μαΐου του επόμενου έτους.Αναφέρθηκε μικρό τσουνάμι, το οποίο καταγράφηκε από έναν προσωρινό παλιρροιογράφο, καταγράφοντας μέγιστο ύψος 1 μ. Η κίνηση ξύπνησε τον χειριστή μιας βυθοκόρου, ο οποίος είδε ένα ρεύμα να εξαπλώνεται στον ποταμό Στρυμόνα περίπου μία ώρα μετά τον σεισμό. Ο σεισμός κατέστρεψε την πόλη της Ιερισσού και αρκετά χωριά στη γύρω περιοχή, συγκεκριμένα τα Στρατώνι, Γομάτι, Μεγάλη Παναγιά, Αρναία, Νέα Ρόδα, Στάγειρα, Παλαιοχώρι και Σιδηροπόταμος. Καταστράφηκαν 4.106 σπίτια και 10.000 άνθρωποι έμειναν άστεγοι. Καταστροφές υπέστησαν και οι μονές του Αγίου Όρους, ιδίως οι μονές Σταυρονικήτα και Κουτλουμουσίου. Το κόστος των καταστροφών υπολογίστηκε σε 5 εκατομμύρια δραχμές.Το μικρό τσουνάμι δεν προκάλεσε ζημιές.
TNA Victory Road

Το Victory Road είναι μια ετήσια διοργάνωση Πληρωμής ανά προβολή, της εταιρία πάλης, Total Nonstop Action Wrestling. Το πρώτο Victory Road έγινε τον Νοέμβριο του 2004 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα κάθε Μάρτιο.

 Το Victory Road είναι το πρώτο τρίωρο σόου Πληρωμής ανά προβολή, αφού πραγματοποιήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 2004. Σε κάθε τέτοια διοργάνωση περιέχονται διάφοροι παλαιστικοί αγώνες, τις περισσότερες φορές με έπαθλο κάποιο πρωτάθλημα. Victory Road 2012 Victory Road 2011 Victory Road 2010 Victory Road 2009 Victory Road 2008 Victory Road 2007 Η επίσημη ιστοσελίδα του TNA Wrestling
Αγία Κυριακή Ευδήλου Ικαρίας

Η Αγία Κυριακή είναι οικισμός της Ικαρίας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα και δημοτική ενότητα (τέως δήμου) Ευδήλου, του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Μέχρι το 1950 ο οικισμός ονομαζόταν Φλες.

 Η Αγία Κυριακή είναι παράκτιος οικισμός της βόρειας Ικαρίας. Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο λιμάνι του Ευδήλου, σε απότομη βραχώδη έξαρση και μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει περίπου 34 χλμ. ΒΔ. του Αγίου Κηρύκου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 με την ονομασία Φλες, μέχρι το 1950, οπότε μετονομάστηκε στην Αγία Κυριακή. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ευδήλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ευδήλου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ευδήλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ικαρίας. Το Φλες, μικρή παραλία πριν τον Εύδηλο, με το παλαιό όνομα του οικισμού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Θερμά Σερρών

Τα Θερμά είναι πεδινός οικισμός με 574 κατοίκους το 2001, γνωστός παλιότερα για τα ιαματικά του λουτρά. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών και νοτιοανατολικά της Νιγρίτας. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Βισαλτίας.

 Στο σημερινό χωριό αποκαλύφτηκαν ίχνη αρχαίου οικισμού, ο οποίος βρισκόταν πάνω στο ρωμαϊκό δρόμο Αμφίπολης-Ηράκλειας Σιντικής. Συγκεκριμένα, έξω από τα Θερμά, στις τοποθεσίες «Παλιάμπελα» και «Μιζάρια», θα εκτεινόταν η νεκρόπολη, όπως μαρτυρεί η ανεύρεση αρχαίων τάφων. Μέσα πάλι στο χωριό, κατά την οικοδόμηση σπιτιών, αποκαλύφτηκαν θεμέλια αρχαίων κτισμάτων. Τέλος, παλιότερα στη διάρκεια εργασιών για την κατασκευή του υδρευτικού δικτύου, είχαν έρθει στο φως διάφορες επιγραφές. Η ίδρυση του αρχαίου αυτού οικισμού θα πρέπει να είχε σχέση με την αξιοποίηση των εδώ ιαματικών πηγών και την κατασκευή κατάλληλων ιαματικών λουτρών.
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1998-1999

Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ γυναικών της περιόδου 1998–99 ήταν το 6ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 18ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του γυναικείου χάντμπολ. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δεκατεσσάρων ομάδων, χωρισμένες αρχικά σε δύο ομίλους. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά η Αναγέννηση Άρτας, η οποία αναδείχθηκε και πάλι απόλυτη κυρίαρχος, αφού κατέκτησε και το Κύπελλο Ελλάδος και έκανε το νταμπλ για δεύτερη συνεχή χρονιά.

 Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας 12 βαθμοί. Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας 6 βαθμοί. Ελπίδες Δράμας 5 βαθμοί. Α.Ο. Φοίνικας Πάτρας 1 βαθμός.Άρτα: Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας - Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας 35-20 Πάτρα: Α.Ο. Φοίνικας Πάτρας - Ελπίδες Δράμας 25-25 Πάτρα: Α.Ο. Φοίνικας Πάτρας - Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας 24-37 Δράμα: Ελπίδες Δράμας - Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας 22-24 Δράμα: Ελπίδες Δράμας - Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας 18-37 Βέροια: Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας - Α.Ο. Φοίνικας Πάτρας 24-20 Βέροια: Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας - Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας 29-36 Δράμα: Ελπίδες Δράμας - Α.Ο. Φοίνικας Πάτρας 22-20 Άρτα: Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας - Α.Ο. Φοίνικας Πάτρας 37-23 Βέροια: Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας - Ελπίδες Δράμας 27-35 Άρτα: Γ.Α.Σ. Αναγέννηση Άρτας - Ελπίδες Δράμας 37-20 Πάτρα: Α.Ο. Φοίνικας Πάτρας - Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας 21-23 Ματιές στα σπορ, Ιανουάριος 2000 σελ. 80-81.
Πανηγυρική ομιλία καρναβαλιού

Η πανηγυρική ομιλία καρναβαλιού (γερμ. Büttenrede) είναι αναπόσπαστο μέρος της γερμανικής διασκέδασης κατά την διάρκεια του παραδοσιακού καρναβαλιού. Πρόκειται για ομιλία εύθυμου χαρακτήρα με σατυρικό περιεχόμενο που γίνεται από τον γιορταστικό άμβωνα στα πλαίσια δημόσιας γιορταστικής εκδήλωσης συνήθως σε τοπική διάλεκτο και με πολύ αφέλεια που κυριολεκτικά αφοπλίζει και συναρπάζει το ακροατήριο.

 Οι ρίζες του εθίμου φτάνουν μέχρι τον μεσαίωνα. Την περίοδο του καρναβαλιού, ο απλός λαός είχε το δικαίωμα να καταγγέλνει την εξουσία για τα όσα κακώς έπραξαν. Το καρναβάλι ήταν η εποχή των τρελών, οι οποίοι είχαν το ελεύθερο. Η ομιλία είναι συνήθως κανονική έμμετρη ένστοιχη ζευγαροπλεκτή ιαμβική πεντασύλλαβη, σαν ποίημα με πολλές στροφές που απαγγέλλεται από μεθυσμένο ή καθυστερημένο. Το χιουμοριστικό περιεχόμενο της ομιλίας όμως είναι τόσο αφοπλιστικό, που ο ακροατής αυθόρμητα σκέφτεται: «από μικρό και από χαζό μαθαίνεις την αλήθεια». Ο ομιλητής συνήθως παίρνει θέση σε άμβωνα, ο οποίος ονομάζεται «κουβάς» (γερμ. Bütt) ή «βαρέλι», επειδή ίσως ένα άδειο βαρέλι κρασιού ήταν η κατοικία του κυνικού φιλοσόφου Διογένη, ο οποίος επίσης κατέκρινε την κοινωνία. Tilo Werner: Büttenrede. In: Gert Ueding (Hg.): Historisches Wörterbuch der Rhetorik. Darmstadt: WBG 1992ff., Bd. 10: Nachträge A - Z (2011), Sp. 161-169. Weitere Informationen zur Büttenrede Αρχειοθετήθηκε 2012-02-12 στο Wayback Machine. Fastnachtslexikon: Der Vortrag - Die Büttenrede auf swr.de
Citroën Type B14

Το Citroën Type Β14 ήταν μεσαίο αυτοκίνητο που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Οκτώβριο του 1926 έως τον Οκτώβριο του 1928. Συνολικά κατασκευάστηκαν 127.600 αντίτυπα σειράς Type Β14 στα 2 έτη παραγωγής του, αριθμός - ρεκόρ για την εποχή του.

 Το Type Β14 παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 1926, ως ο αντικαταστάτης του Citroën Type B12. Σε αντίθεση με το Β12, που ήταν ίδιο μηχανικά με τον προκάτοχο Citroën Type B10, αλλά με περαιτέρω ενισχύσεις στο αμάξωμα, το B14 ήταν ένα εξ ολοκλήρου νέο αυτοκίνητο, που δεν είχε καμία μηχανολογική συγγένεια με τους προκατόχους του, ενώ είχε και σημαντικά πιο ενισχυμένο αμάξωμα από αυτούς. Έφερε έναν εντελώς νέο 4-κύλινδρο σε σειρά (I4) κινητήρα βενζίνης, κυβισμού 1.583 cm³ και ισχύος 22 hp στις 2.300 στροφές το λεπτό, ο οποίος συνδυαζόταν με 3-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο, με την πρώτη ασυγχρόνιστη, αν και με τα δεδομένα της εποχής ήταν σχετικά προηγμένο, καθώς τότε πολλά αυτοκίνητα είχαν ακόμα κιβώτια με μόλις 2 ταχύτητες. Η τελική ταχύτητα στις περισσότερες εκδοχές αμαξώματος ήταν 80 χιλιόμετρα την ώρα ή 50 μίλια την ώρα, αν και σε κάποιες άλλες εκδοχές αμαξώματος υπήρχαν μικρές διαφορές σε αυτά τα νούμερα. Το μοντέλο ήταν διαθέσιμο σε αρκετές εκδοχές αμαξώματος: Torpédo (σεντάν - το πιο συνηθισμένο) Conduite Intérieure Coupé (κουπέ) Coupé de Ville Landaulet (ημι-ανοιχτό) Normande (επαγγελματικό) Cabriolet (καμπριολέ) Taxi. Ειδικότερα η έκδοση Taxi, σχεδιάστηκε από τον Αντρέ Σιτροέν (André Citroën) εξ αρχής για τον σκοπό αυτό και κυκλοφόρησε επίσημα ως ταξί στο Παρίσι, όπως είχε συμβεί και με την έκδοση ταξί του προκατόχου Β12.Τον Μάρτιο του 1927, το B14 απέκτησε σερβόφρενα της Westinghouse και μετονομάστηκε σε B14F. Μέσα στο ίδιο έτος, ακολούθησε το B14G, με λίγο πιο σύγχρονη αισθητική. Υπήρξε και μια σπάνια δεξιοτίμονη έκδοση του B14G, το Citroën Type Β18 που κατασκευάστηκε σε μόλις 1.200 αντίτυπα, όλα για εξαγωγή στην Άπω Ανατολή. Είναι εντυπωσιακό ότι κατά το τελευταίο έτος παραγωγής, το 1928, το Type B14 έφτασε ρυθμό παραγωγής 400 οχήματα την ημέρα, το ένα τρίτο της συνολικής γαλλικής παραγωγής αυτοκινήτων κατά την τότε εποχή. Τελικώς, η παραγωγή του έληξε τον Οκτώβριο του 1928, με τη συνολική παραγωγή να φτάνει τα 127.600 αντίτυπα, και αντικαταστάθηκε από το Citroën Type C4, που εισήχθη στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού ταυτόχρονα, μέσα στον ίδιο μήνα. John Reynoolds, «André Citroën: The man and the motor car». Sutton Publishing, Gloucestershire, UK. 1996. ISBN 0-905778-32-4. Jacques Wolgensinger, «André Citroën», Lupetti, ISBN 88-85838-69-3. J.P. Foucault, «Le 90 ans de Citroën», Éditions Michel Lafon, ISBN 978-2-7499-1088-8. AA.VV. «Citroën 1919-2006 - La storia e i modelli», Editoriale Domus. Daniel Puiboube, «Un siècle d’automobile en France», Sélection du reader’s digest, 2000. Αφιέρωμα στο Citroën Type Β14 από το Citroënët (στα αγγλικά) Αφιέρωμα στο Citroën Type Β18 από το Citroënët (στα αγγλικά)
Αρνικό Λασιθίου

Το Αρνικό (επίσημη ονομασία Αρνικόν) είναι οικισμός της κοινότητας Σταυρωμένου, της δημοτικής ενότητας και δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Το Αρνικό είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές παρυφές της κορυφής «Πρινιάς» (803 μ.) και κοντά στην επαρχιακή οδό Σητείας-Καρυδίου, νότια της Σητείας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 75 χλμ. περίπου Α. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σητείας του νομού Λασιθίου. Το 1933 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σταυρωμένου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σταυρωμένου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Βιρ (πόλη)

Το Βιρ (γαλλ. Vire) είναι πόλη της Γαλλίας στο Νομό του Καλβαντός της Κάτω Νορμανδίας. Οι 12.385 κάτοικοί του αποκαλούνται Βιρουά (Virois). Η πόλη βρίσκεται χτισμένη στις όχθες του ομώνυμου ποταμού (από τον οποίο πήρε το όνομά της). Την 1η Ιανουαρίου 2016 η κοινότητα Βιρ συνενώθηκε με νομαρχιακό διάταγμα της 31ης Δεκεμβρίου 2015 με επτά κοινότητες, τις Κουλόνς, Μαιζονσέλ-λα-Ζουρντάν, Ρουλούρ, Σαιν-Ζερμαιν-ντε-Ταλβάντ-λα-Λαντ-Βωμόν, Τρυτμέρ-λε-Γκραν, Τρυτμέρ-λε-Πετί και Βωντρί και πλέον αποτελούν την κοινότητα Βιρ-Νορμαντί με έδρα την κοινότητα Βιρ, η οποία είναι και πρωτεύουσα του διοικητικού διαμερίσματος Βιρ, με πληθυσμό 17.425 κατοίκους (2016).

 Το 1123 ο Βασιλιάς της Αγγλίας και δούκας της Νορμανδίας Ερρίκος 1ος Μποκλέρκ κατασκεύασε σε μια βραχώδη προεξοχή, περιτριγυρισμένη από ένα μαίανδρο του ποταμού Βιρ, ένα μικρό οχυρό πύργο (donjon), περικλειόμενο από μικρό περίβολο. Στόχος του ήταν η προστασία του δουκάτου του απέναντι σε επιδρομές από τη Βρετάνη και τη Μαιν. Στα μέσα του 13ου αιώνα, ο βασιλέας Λουδοβίκος ο Θ' (ο επιλεγόμενος "Άγιος") ο πύργος περιβάλλεται από τείχος, το οποίο ολοκληρώνεται το 13ο αιώνα. Η πόλη που δημιουργείται είναι ακόμη μικρή αλλά ευημερεί χάρη στο εμπόριο και στα εργαστήρια βυρσοδεψίας, τα οποία το 15ο αιώνα συμπληρώνονται από εργαστήρια παραγωγής μαλλιού και υφασμάτων Το 1368 η πόλη καταλαμβάνεται από τους μισθοφόρους των "grandes companies" Το 1418 οι Άγγλοι καταλαμβάνουν την πόλη και εγκαθιδρύουν ένα βίαιο καθεστώς: Ο μεγαλύτερος κτηματίας της πόλης Υγκ Βω (Hugues Vaux) εκτελείται καθώς αρνείται να παραδώσει τη σύζυγό του στον επικεφαλής των Άγγλων κατακτητών και την περιουσία του παίρνει ο πληροφοριοδότης των Άγγλων Εζέν Βερνύ (Eugène Vergny)Υπό το βασιλέα Λουδοβίκο ΙΓ' πολλές από τις οχυρώσεις της πόλης κατεδαφίζονται, κατ' εντολή του Ρισελιέ, καθώς οι κρατούντες φοβούνται πως θα μπορούσαν να γίνουν προπύργιο των επαναστατών Ουγενότων Το 19ο αιώνα η πόλη αντιτίθεται στην εκβιομηχάνιση και αντιμετωπίζει έντονη οικονομική ύφεση. Στις 6 Ιουνίου 1944, ημέρα της Απόβασης στη Νορμανδία και κατά τις 8 το βράδυ η πόλη δέχεται έντονο στρατηγικής φύσεως βομβαρδισμό από τους Συμμάχους, ο οποίος καταλήγει στην ερείπωσή της σε ποσοστό 95%. Οι διαδικασίες ανοικοδόμησης διήρκεσαν μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '60. Το 1953 η πόλη απορρόφησε τον οικισμό Νεβίλ (Neuville) που βρίσκεται στο βόρειο άκρο της και το 1972 τον οικισμό Σεν-Μαρτέν-ντε-Ταλεβάντ (Saint-Martin-de-Tallevende) που βρίσκεται στις δυτικές παρυφές της. Στην πόλη έχουν παραγωγικές μονάδες οι εταιρείες Γκι Ντεγκρέν (Guy Degrenne, μαγειρικά σκεύη), που μεταφέρθηκε εκεί το 1967, Thibaut S.A.S. (εταιρεία κατασκευής μηχανών επεξεργασίας λίθων), TFE (Transports frigorifiques européens, εταιρεία μεταφοράς/αποθήκευσης κατεψυγμένων προϊόντων), Les Messageries Laitières (πρόσφατη επένδυση της εταιρείας "logistics" στο Βιρ, 2009) και εργοστάσιο της "Mecaplast Group". Συγκοινωνιακά εξυπηρετείται από τον αυτοκινητόδρομο Α84, που διέρχεται κοντά της, ενώ αποτελεί σταυροδρόμι επαρχιακών οδών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vire στο Wikimedia Commons
Ινδουστανικά του Φίτζι

Η Φίτζι Χίντι γνωστή επίσης ως Ινδουστανική Φίτζι είναι Ινδο-Άρια γλώσσα, μητρική 313.000 περίπου ατόμων ινδικής καταγωγής, κατοίκων των νήσων Φίτζι. Ως γλώσσα είναι πολύ διαφορετική από την τυποποιημένη Χίντι που ομιλείται στην Ινδία, καθώς στηρίζεται σε παλαιότερη μορφή της ινδουστανικής γλώσσας. Η γλώσσα αποτελείται από τις Ανατολικές διαλέκτους Χίντι (Μποζπούρι και Αγουάντχι) με πολλές Αγγλικές και Φίτζι λέξεις. Πρόσφατες γλωσσολογικές μελέτες επιβεβαιώνουν ότι η Φίτζι Χίντι "είναι διακριτή διάλεκτος βασισμένη στα Χίντι που ομιλούνται στην Ινδία, αλλά με δική της ιδιαίτερη γραμματική και λεξιλόγιο κατάλληλο για τα Φίτζι ".

 Η Φίτζι Χίντι ήταν στο παρελθόν η λίνγκουα φράνκα των Ινδών των Φίτζι και οι εργάτες της Νότιας Ινδίας χρειάστηκε να τη μάθουν για να μπορούν να επικοινωνούν με τους πολυάριθμους Βόρειους Ινδούς και τους Ευρωπαίους επιστάτες. Μετά τη λήξη των συμβάσεων οι Ινδοί που μιλούσαν Γκουτζαράτι και Πουντζάμπι κατέφθασαν στα Φίτζι ως ελεύθεροι μετανάστες. Σήμερα λίγοι Ινδοί στα Φίτζι μιλούν Ταμίλ, Τελούγκου και Γκουτζαράτι στο σπίτι αλλά μιλούν και επικοινωνούν στο ευρύτερο αστικό και οικονομικό περιβάλλον χρησιμοποιώντας τα Φίτζι Χίντι. Οι απογραφές του 1956 και του 1966 υποδεικνύουν σε ποιο βαθμό τα Φίτζι Χίντι (Ινδουστανικά Φίτζι στην απογραφή) ομιλούνταν σε νοικοκυρία Ινδών στα Φίτζι. Τον τελευταίο καιρό, λόγω της πολιτικής αναταραχής στα Φίτζι, πολλοί Φίτζι Ινδοί μετανάστευσαν στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, φέροντας μαζί τους τη Φίτζι Χίντι γλώσσα. Αντίθετα προς τα Ινδουστανικά (όρος που καλύπτει τόσο τα Χίντι όσο και τα Ουρντού), τα οποία ορίζονται στο σύνταγμα των Φίτζι ως μία από τις επίσημες γλώσσες, η Φίτζι Χίντι δεν έχει κάποια επίσημη αναγνώριση ούτε χρησιμοποιείται στο εκπαιδευτικό σύστημα των Φίτζι ή σε θρησκευτικές τελετουργίες ως λειτουργική γλώσσα Κάποιοι συγγραφείς άρχισαν να χρησιμοποιούν τα Φίτζι Χίντι, ως λογοτεχνική γλώσσα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η μετάφραση της Βίβλου και το Πανεπιστήμιο Νότιου Ειρηνικού άρχισε πρόσφατα να προσφέρει τμήματα εκμάθησης της γλώσσας. Τα Φίτζι Χίντι γράφονται τόσο με λατινικό αλφάβητο, όσο και με γραφή Ντεβαναγκάρι. Επιπλέον, η παραγωγή ενός φιλμ που αφηγείται τον τρόπο ζωής των Ινδών των Φίτζι, χρησιμοποιεί τα Φίτζι Χίντι, βασισμένα σε έργο του Ινδού συγγραφέα Ρέιμοντ Πιλάι (Raymond Pillai). Εξαιτίας των πολιτικών αναταραχών στα Φίτζι που εκκίνησαν με το πραξικόπημα του 1987, αρκετοί Ινδοί των Φίτζι μετανάστευσαν και δημιούργησαν σημαντικές πληθυσμιακά κοινότητες στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, τις Η.Π.Α. και τον Καναδά. Μικρότερες κοινότητες εντοπίζονται στα νησιά του Ειρηνικού και της Βρετανίας. Οι πρόσφατες απογραφές αυτών των χωρών, στις οποίες ομιλούνται τα Φίτζι Χίντι αποδίδουν τους παρακάτω αριθμούς: Ethnologue - Fiji Hindi Fiji Hindi Dictionary Μυθιστόρημα σε Φίτζι Χίντι (archive link) Fiji Hindi version of the Gospels and Romans Hindustani, Fijian Adhura Sapna - Ταινία σε Φίτζι Χίντι Ghar Pardes - Ταινία σε Φίτζι Χίντι, 2009 Fiji Hindi to Hindi Dictionary MyFijiGuide.com Fiji Hindi words on Wiktionary Αρχειοθετήθηκε 2020-12-23 στο Wayback Machine. Urban dictionary
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2008)

Το πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 για το 2008, ήταν το 59ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1, που διοργανώνει η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Ο πρώτος αγώνας ήταν αυτός της Αυστραλίας, στη Μελβούρνη, στις 16 Μαρτίου 2008 και το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε στις 2 Νοεμβρίου 2008 στη Βραζιλία. Συνολικά διεξήχθησαν 18 αγώνες και έλαβαν μέρος 11 ομάδες. Παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Βρετανός Λιούις Χάμιλτον, για πρώτη φορά στην καριέρα του, με διαφορά ενός μόλις βαθμού από τον δεύτερο Φελίπε Μάσα. Το πρωτάθλημα κατασκευαστών κατάκτησε η ομάδα της Ferrari.

 † Η Super Aguri αποχώρησε μετά τον τέταρτο αγώνα του πρωταθλήματος λόγω οικονομικών προβλημάτων. Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής: Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής: Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Νέλσον Πικέ Τζούνιορ, μετά την απόλυσή του από τη Renault το 2009, το ατύχημά του στο Γκραν Πρι της Σιγκαπούρης ήταν εσκεμμένο, ώστε να μπει το αυτοκίνητο ασφαλείας και να βοηθηθεί ο Φερνάντο Αλόνσο να κερδίσει τον συγκεκριμένο αγώνα. Η FIA έδωσε ασυλία στον Πικέ για να δώσει κατάθεση, αθώωσε τον Αλόνσο καθώς δεν βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι συμμετείχε η γνώριζε το σχέδιο και επέβαλε ποινές αποκλεισμού στον γενικό διευθυντή της ομάδας Φλάβιο Μπριατόρε, στον αρχιμηχανικό Πατ Σάιμοντς και στην ίδια την Renault.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2008-2009

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2008-2009 ήταν το 41ο στην ιστορία των εθνικών πρωταθλημάτων. Διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 23η φορά στην ιστορία του και πρώτη φορά ύστερα από έξι χρόνια. Στην Α2 υποβιβάστηκαν ο Μίλωνας και ο Εθνικός Αλεξανδρούπολης.

 Βαθμολογικό σύστημα: 3 βαθμοι για νίκη με 3-0 και 3-1, 2 βαθμοί για νίκη με 3-2, 1 βαθμός για ήττα με 3-2 και κανένας βαθμός για ήττα με 3-0 και 3-1. Τα πλέι άουτ διεξήχθησαν σε έναν όμιλο με εντός-εκτός έδρας αγώνες, με τις τρεις ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 9-11 στην κανονική περίοδο. Οι ομάδες μετέφεραν τους βαθμούς τους από την κανονική περίοδο. Η Κηφισιά μετέφερε 23 βαθμούς, ο Απόλλων Καλαμαριάς 18 και ο Μίλωνας επίσης 18. Τον υποβιβασμό γνώρισε ο Μίλωνας. Στους ημιτελικούς προκρίθηκαν ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός, η ΕΑ Πατρών και ο Ηρακλής. (1) Παναθηναϊκός − (8) ΠΑΟΚ (2–0) (2) Ολυμπιακός − (7) Λαμία (2–0) (3) Ε.Α. Πατρών − (6) Φοίνικας Σύρου (2–1) (4) Ηρακλής − (5) Άρης (2–0) Ο Άρης και ο Φοίνικας επικράτησαν και προκρίθηκαν στον τελικό για τις θέσεις 5-6. (5) Άρης − (8) ΠΑΟΚ (2–1) (6) Φοίνικας Σύρου − (7) Λαμία (2–0) Ο Φοίνικας Σύρου στην πρώτη παρουσία του στην Α1 στην ιστορία του κέρδισε τη συμμετοχή του στο Τσάλεντζ Καπ, ενώ ο ηττημένος Άρης συμμετείχε την επόμενη σαιζόν στο Βαλκανικό κύπελλο. (5) Άρης − (6) Φοίνικας Σύρου (1–2) Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός επικράτησαν με 3−0 νίκες των αντιπάλων τους, και προκρίθηκαν στον τελικό. (1) Παναθηναϊκός − (4) Ηρακλής (3–0) (2) Ολυμπιακός − (3) Ε.Α. Πατρών (3–0) Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για πρώτη φορά μετά από 6 χρόνια επικρατώντας με 3−1 νίκες (έχοντας μειονέκτημα έδρας) του Παναθηναϊκού. (1) Παναθηναϊκός − (2) Ολυμπιακός (1–3) Πρωτάθλημα Α1 Ανδρών 2008-09 - Ανασκόπηση www.volleynews.gr Αποτελέσματα κανονικής περιόδου, πλέι οφ και πλέι άουτ Galanis Sports Data
Αλέξι Πέτροβιτς

Ο Αλέξι (ή Αλεξέι) Πέτροβιτς ήταν προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στο Νις της ενιαίας Γιουγκοσλαβία στις 23 Φεβρουαρίου του 1923, με γονείς το Ζιβόιν Πέτροβιτς και τη Ντανίτσα. Το 1962 ήρθε στην Ελλάδα, όπου και εγκαταστάθηκε μόνιμα. Εργάσθηκε με ιδιαίτερη επιτυχία σε πάρα πολλές ομάδες μέχρι τα 63 του χρόνια. Ήταν παντρεμένος με τη Ραντμίλα Ιγκνιάντοβιτς, χωρίς απογόνους (είχε μόνο έναν ανιψιό). Μετά το θάνατο της γυναίκας του ζούσε μόνος στο σπίτι τους στην Κυψέλη. Στις 22 Φεβρουαρίου του 2001, ακριβώς μια ημέρα πριν συμπληρώσει τα 78 του χρόνια πέθανε στο Νοσοκομείο "Ελπίς" νικημένος από τον καρκίνο.

 Πρώτη ομάδα που ανέλαβε ήταν ο Πιερικός, στον οποίο παρουσίασε αξιόλογο έργο. Η μεγαλύτερες προπονητικές του επιτυχίες ήταν η πορεία και παρουσία του Πιερικού στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας 1963 και η τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής στην οποία οδήγησε το Αιγάλεω, την περίοδο 1970/71.Ο Πέτροβιτς έχει θητεύσει στις παρακάτω επαγγελματικές ομάδες: 1962/63 & 1963/64: Πιερικός 1964/65: Α.Ε. Λάρισα 1965/66 & 1966/67: Α.Ο. Τρίκαλα 1967/68: Αιγάλεω Α.Ο. 1968/69: Απόλλων Αθηνών 1969/70: Π.Α.Σ. Γιάννινα 1970/71: Αιγάλεω Α.Ο. 1971/72: Αιγάλεω Α.Ο. 1972/73: Α.Ο. Χαλκίδα-Φωστήρας Ταύρου 1973/74: Φωστήρας Ταύρου 1974/75 έως και 1976/77: Ερασιτέχνες ΠΑΟ 1977/78 & 1982/83: ΑΕΚ-συνεργάτης του Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι 1978/79: Α.Ο. Καβάλα 1980/81: Ατρόμητος Αθηνών 1981/82 & 1983/84: Αναγέννηση Γιαννιτσών 1984/85: Απόλλων Αθηνών-συνεργάτης του Τόζα Βεσελίνοβιτς 1985/86: Εργοτέλης Ηρακλείου Ληξιαρχεία Δήμου Αθηναίων και Δήμου Ζωγράφου.Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ" Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, "50 Χρόνια Αιγάλεω", έκδοση Δήμος Αιγάλεω 1998
Κωνσταντίνος Ευφορβηνός Κατακαλών

Ο Κωνσταντίνος Ευφορβηνός Κατακαλών ήταν Βυζαντινός ευγενής, από τους πιο εξέχοντες στρατηγούς της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Πολέμησε εναντίον των Κουμάνων και έλαβε τους τίτλους του πρωτοκουροπαλάτου και του νωβελίσσιμου.

 Καταγόταν από τις ευγενείς Οικογένειες του Κατακαλώνος, ο πατέρας του και του Ευφορβηνού η μητέρα του. Αναφέρεται για πρώτη φορά στις πηγές, όταν διοικούσε το σώμα των Χωματινών (από το Χώμα του Μαιάνδρου) και τη μοίρα των Τούρκων στον στρατό του Αλεξίου Α΄ κατά τη μάχη των Καλαβρυών το 1078. Εμφανίζεται ξανά ως συμμετέχων στη Σύνοδο των Βλαχερνών το 1094 με τον τίτλο του πρωτοκουροπαλάτη.Το επόμενο έτος έλαβε μέρος στην εκστρατεία του Κομνηνού εναντίον των Κουμάνων, την οποία ήγειρε ο διεκδικητής ψευδο-Νικηφόρος Διογένης. Ο Αλέξιος Α΄ έστειλε τον Κωνσταντίνο να τους επιτεθεί, ενώ οι Κουμάνοι θα διέσχιζαν το πέρασμα του Ζυγού, αλλά οι εντόπιοι Βλάχοι τους οδήγησαν να το περάσουν νωρίτερα και οι αλλόφυλοι κατέλαβαν την πόλη Γολόη. Ωστόσο ο Κατακαλών επιτέθηκε σε τμήματά τους και κατάφερε να συλλάβει περίπου εκατό αιχμαλώτους, ανδραγάθημα για το οποίο προήχθη σε νωβελίσσιμο (ευγενέστατο). Η επόμενη αποστολή ήταν να βοηθήσει την Αδριανούπολη, που επολιορκείτο από τους Κουμάνους. Προσπάθησε να εισέλθει στην πόλη από τα νότια, αλλά τον αιφνιδίασαν στους βάλτους οι Κουμάνοι και μόλις που κατάφερε να σώσει τη ζωή του. Το 1096 ο Αυτοκράτορας τον έστειλε να περισώσει τα υπολείμματα της Σταυροφορίας του Λαού (προοίμιου της Α΄ Σταυροφορίας), που είχε ηττηθεί από τους Σελτζούκους και σχεδόν καταστραφεί. Οι Τούρκοι αποσύρθηκαν πριν την προώθησή του και ο Κωνσταντίνος μπόρεσε να σώσει τους επιζήσαντες Σταυροφόρους. Περί το 1100 ονομάστηκε δούκας (στρατιωτικός διοικητής) της Κύπρου και κατείχε τη θέση αυτή ως το 1102/04 τουλάχιστον. Το 1108 ο Κατακαλών ήταν μέρος μίας πρεσβείας, που εστάλει από τον Αλέξιο στον Βοημούνδο πρίγκιπα του Τάραντα, που πολιορκούσε το φρούριο του Δυρραχίου. Η βυζαντινή αντιπροσωπεία έπεισε τον Νορμανδό να ζητήσει διευθέτηση με τη Ρωμανία και τον συνόδευσαν στο Αυτοκρατορικό στρατόπεδο της Δεαβόλεως, όπου υπογράφτηκε η σχετική Συνθήκη.Έχει σωθεί σφραγίδα του, όπου στη μία όψη παρίσταται ο Χριστός όρθιος με γύρω την επιγραφή ΚΕ ΒΟΗΘΕΙ ΤΩ ΣΩ ΔΟΥΛΩ και στην άλλη όψη αναγράφεται + ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΩ ΤΩ ΚΑΤΑΚΑΛΩΝΩ. Ήταν ένας από τους πιο έμπιστους και αξιόλογους αξιωματούχους και ως δείγμα αυτού ο γιος του Νικηφόρος νυμφεύτηκε τη δεύτερη κόρη του Αυτοκράτορα, τη Μαρία. Από τη σύζυγό του είχε τέκνο: Νικηφόρος απεβ. πριν το 1130, στρατηγός, πανυπερσεβαστός. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Κομνηνή, κόρη του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού. Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8. Skoulatos, Basile (1980). Les personnages byzantins de l'Alexiade: Analyse prosopographique et synthèse [The Byzantine Personalities of the Alexiad: Prosopographical Analysis and Synthesis] (in French). Louvain-la-Neuve: Nauwelaerts.
Κλεοπάτρα Ρώτα

Η Κλεοπάτρα Ρώτα (1950) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έγινε γνωστή από την πολυβραβευμένη δραματική ταινία "Μικρές Αφροδίτες" του σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου, στην οποία υποδύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Χλόης.

 Η Κλεοπάτρα Ρώτα γεννήθηκε το 1950. Τελείωσε το (τότε εξατάξιο) Γυμνάσιο στην Αθήνα και στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Θεάτρου του σκηνοθέτη Κωστή Μιχαηλίδη (που είχε ιδρυθεί το 1952). Ο πατέρας της ήταν ράφτης και διατηρούσε μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας. Η καριέρα της ως ηθοποιού υπήρξε σύντομη — συμμετείχε μόνο σε τρεις ταινίες — μιας και εγκατέλειψε πολύ νωρίς τα καλλιτεχνικά για να αφοσιωθεί στη δική της οικογένεια. Οι γονείς της Κλεοπάτρας γνωρίστηκαν με τον σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο τυχαία, το 1962, στον ετήσιο χορό των Κεφαλληνίων στο Άλσος Παγκρατίου. Ήταν η εποχή που ο Κούνδουρος σκόπευε να γυρίσει τις "Μικρές Αφροδίτες" και σ' εκείνον τον χορό είχε βρει, στη φυσιογνωμία της μικρής Κλεοπάτρας, που μόλις είχε τελειώσει το δημοτικό σχολείο, την πρωταγωνίστρια του.Τα λόγια και η επιμονή του Κούνδουρου έπεισαν τον αυστηρό και συντηρητικό πατέρα της Κλεοπάτρας να συναινέσει στη συμμετοχή της κόρης του, όχι όμως για τα χρήματα μιας και η ταινία γυρίστηκε σχεδόν με το τίποτε. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Καλλιθέα της Ρόδου, το Νοέμβριο του 1962, και διήρκεσαν περίπου ένα μήνα. Τον Ιούλιο του 1963 η ταινία προβλήθηκε στο 13ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βερολίνου και απέσπασε δύο βραβεία (Αργυρή Άρκτος Καλύτερης Σκηνοθεσίας και Βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών), ενώ το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους προβλήθηκε στο 4ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και πήρε έξι βραβεία.
Αραβινοξυλάνη

Η αραβινοξυλάνη είναι τύπος ξυλάνης που ανήκει στιςημικυτταρίνες και απαντάται τόσο στο πρωτογενές τοίχωμα, όσο και στο δευτερογενές κυτταρικό τοίχωμα των φυτών, συμπεριλαμβανομένου του ξυλώματος των δέντρων και των βλαστών των δημητριακών. Χημικώς αποτελείται από συμπολυμερή δύο σακχάρων που είναι πεντόζες: την αραβινόζη και την ξυλόζη.

 Οι αλυσίδες αραβινοξυλάνης περιέχουν μεγάλο αριθμό μονάδων ξυλόζης, που είναι χημικά συνδεδεμένες -γραμμικά- με 1,4- γλυκοζιτικούς δεσμούς. Οι βασικές γραμμικές αλυσίδες τους αποτελούνται από μονάδες β-D-ξυλοπυρανόζης, υποκατεστημένες με μονές α-L-αραβινοφουρανοσυλικές μονάδες.Πολλές μονάδες ξυλόζης είναι υποκατεστημένες με 2, 3 ή 2,3-συνδεδεμένα υπολείμματα αραβινόζης, η οποία είναι ετεροκυκλικός μονοσακχαρίτης. Οι αραβινοξυλάνες διαδραματίζουν κυρίως δομικό ρόλο στα φυτικά κύτταρα.Είναι επίσης δεξαμενές μεγάλων ποσοτήτων φερουλικού οξέος και άλλων φαινολικών οξέων που συνδέονται ομοιοπολικά με αυτά. Τα φαινολικά οξέα μπορεί επίσης να εμπλέκονται στην άμυνα του κάθε φυτού ή δέντρου, συμπεριλαμβανομένης επίσης και της προστασίας από παθογόνους μικροοργανισμούς (π.χ. μύκητες, βακτήρια, μύκητες). Οι αραβινοξυλάνες είναι ένα από τα κύρια συστατικά των διαλυτών και αδιάλυτων διαιτητικών ινών που έχουν αποδειχθεί ότι επιφέρουν πολλαπλά οφέλη για την υγεία του ανθρώπου.Επιπλέον, οι αραβινοξυλάνες, λόγω των δεσμευμένων φαινολικών οξέων τους, φαίνεται να έχουν αξιόλογη αντιοξειδωτική δράση.Η ικανότητα ανταλλαγής ιόντων -που έχουν- και το ιξώδες τους είναι επίσης εν μέρει υπεύθυνα για τα ευεργετικά μεταβολικά τους αποτελέσματα.