Πρώτη κυρία της τιμής

Η Πρώτη κυρία της τιμής (Γαλλικά: Première dame d'honneur) ή απλά Κυρία της τιμής (Γαλλικά: Dame d'honneur), ήταν ένας διορισμός στο βασιλικό παλάτι της Γαλλίας. Υπήρχε σε σχεδόν όλα τα γαλλικά παλάτια από τον 16ο αιώνα και μετά. Αν και τα καθήκοντα της θέσης της άλλαξαν, η κυρία της τιμής ήταν κανονικά η πρώτη ή η δεύτερη στην εξουσία όλων των κυριών επί των τιμών.

 Αρχικά, οι παντρεμένες κυρίες επί των τιμών που συνόδευαν τη βασίλισσα της Γαλλίας είχαν τον τίτλο «Κυρία της τιμής», χωρίς καμία από αυτές όμως να είναι η επικεφαλής. Ωστόσο από το 1523, η ομάδα των κυριών επί των τιμών απέκτησε μια «Πρώτη κυρία της τιμής», ως ανώτερη τους. Επιπλέον, το 1674, η θέση των ανύπαντρων «filles d'honneur» (κατά λέξη σημαίνει «υπηρέτριες της τιμής») καταργήθηκε και οι «Κυρίες της τιμής» μετονομάστηκαν σε «Κυρίες του Παλατιού». Έτσι, ο τίτλος της «Κυρίας της τιμής», αναφεροταν από εκεί και πέρα στην επικεφαλή κάτοχο του αξιώματος. Οι βασικές υποχρεώσεις της «Κυρίας της τιμής» ήταν να επιβλέπει τις γυναίκες της αυλής, να ελέγχει τον προϋπολογισμό, να κάνει τις απαραίτητες αγορές και να οργανώνει τον ετήσιο λογαριασμό και τη λίστα προσωπικού. Επιπλέον, επόπτευε τα καθημερινά ζητήματα και τις ακροάσεις της βασίλισσας, καθώς και τις συνηθισμένες ή τις ιδιαιτέρες τελετουργίες του παλατιού.Τέλος, είχε τα κλειδιά για τα προσωπικά των διαμερισμάτων της βασίλισσας. Όταν η «Κυρίας της τιμής» απουσίαζε, την αντικαθιστούσε η «Κυρία επί των ενδυμάτων», η οποία κανονικά είχε την ευθύνη να επιβλέπει την ντουλάπα, το ντύσιμο και τα κοσμήματα της βασίλισσας.Εντούτοις, το 1619, δημιουργήθηκε το αξίωμα της «Επιθεωρήτρια του Νοικοκυριού της Βασίλισσας». Εκείνη είχε περίπου τα ίδια καθήκοντα με την «Κυρία της τιμής». Δεχόταν τον όρκο του γυναικείου προσωπικού πριν αναλάβει τα καθήκοντα του και επόπτευε την καθημερινή ρουτίνα της βασίλισσας, καθώς και την οργάνωση των λογαριασμών και του καταλόγου προσωπικού. Τελικά τοποθετήθηκε στην ιεραρχία πιο πάνω από την «Κυρία της τιμής». Εντούτοις, όποτε απουσίαζε η επιθεωρήτρια, την αντικαταστούσε η «Κυρία της τιμής». Η θέση της «Surintendante» (Επιστάτριας), παρέμεινε κενή για μεγάλα χρονικά διαστήματα και καταργήθηκε μεταξύ του θανάτου της Μαρία Άννα των Βουρβόνων το 1741 και του διορισμού της Μαρίας Θηρεσίας Λουΐζας της Σαβοΐας, Πριγκίπισσας της Λαμπάλ το 1775. Η θέση της «Κυρία της τιμής» αναζωογονήθηκε κατά τη διάρκεια της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, έγινε ξανά η Πρώτη ή αλλιώς Επικεφαλής κυρία της τιμής της αυτοκράτειρας. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, η «Κυρία της τιμής» είχε τις ίδιες ευθύνες, αλλά κατατάχθηκε επίσημα δεύτερη στην ιεραρχία κάτω από την «Grande-Maîtresse» (Μεγάλη Κυρία). Αν και το αξίωμα συνήθως αναφέρεται μόνο ως «Κυρία της τιμής», αυτή η λίστα χρησιμοποιεί τον πλήρη τίτλο «Πρώτη Κυρία της τιμής». (1530–1535): Λουΐζα του Μονμορενσί. (1535–1538): Ζαν ντ’ Ανγκουλέμ. (1547–1560): Φρανσουάζ ντε Μπρεζέ. (1560–1561): Ζακλίν του Λονγκουί. (1561–1578): Φιλιππίνη του Μοντεσμεντόν. (1578–1589): Αλφονσίν Στροζί, Κόμισσα του Φιεσκ. (1559–1560): Γκυγιεμέτ του Σαρμπρικκέν. (1570–1574): Μαντλίν της Σαβοΐας. (1575–1583): Ζαν ντε Νταμπιέρ. (1583–1585): Λουΐζα ντε Χαλγουίν ντε Σιπιέρ (από κοινού με την Ραντάν). (1583–1601): Φουλβί ντε Ραντάν (από κοινού με την Σιπιέρ). (1600–1632): Αντουανέτα του Πονς Για τα πρώτα χρόνια στη Γαλλία, πριν αποσταλεί η Ισπανίδα αυλική της στην Ισπανία, η Άννα είχε και μια Γαλλίδα και έναν Ισπανίδα αξιωματούχο σε πολλές θέσεις του παλατιού της. (1615–1618): Ινές ντε λα Τορρέ (από κοινού με την Μονμορενσί). (1615–1624): Λορρένς ντε Μονμορενσί (από κοινού με την Τορρέ). (1624–1626): Καρλόττα ντε Λαννό. (1626–1638): Μαρία–Αικατερίνη ντε Σενεσί. (1638–1643): Αικατερίνη ντε Μπρασσάκ. (1643–1666): Μαρί–Κλαίρ ντε Φλεΐξ. (1660–1664): Σουζάνα της Ναβέιγ. (1664–1671): Ζουλί ντε Μοντασιέ. (1671–1679): Άννα ντε Ριτσελιού. (1679–1683): Άννα-Aρμάντα ντε Κρικί. (1725–1735): Αικατερίνη–Καρλόττα ντε Μπουφλέ. (1735–1763): Μαρί ντε Λουίν. (1751–1761): Ερριέτα–Νικόλ Πινγκατελί ντ’ Εγκμόντ (Αντικαταστάτρια). (1763–1768): Άννα ντε Νοέιγ (Πρώτη θητεία). (1774–1775): Άννα ντε Νοέιγ (Δεύτερη θητεία). (1775–1791): Λάουρα–Αυγούστα ντε Φιτς–Τζέιμ. (1791–1792): Ζενεβιέ ντε Γκραμόν. (1804–1809): Αδελαΐδα ντε Λα Ροκεφουάλντ. (1810–1814): Λουΐζα Αντουανέτα Λαν. (1830–1848): Χριστίνα–Ζωή ντε Μοντζουά. (1853–1867): Παυλίνα ντε Μπασανό. (1867–1870): Μαρία–Άννα Βαλουσκά. Η ακολουθία της συζύγου του κληρονόμου του θρόνου διοριζόταν κανονικά ένα χρόνο πριν η βασιλική νύφη φτάσει στη Γαλλία, έτσι ώστε να μπορούν να είναι μέρος του βασιλικού καλωσορίσματος. (1679–1684): Άννα ντε Ρισελιέ. (1711–1712): Μαργαρίτα Λουΐζα Σουζάνα ντε Μπετούν. (1744–1746): Μαρία–Αγγελική Φερμίν ντε Μοράς. (1746–1762): Μαρία–Αγγελική Φερμίν ντε Μοράς. (1762–1767): Λουΐζα–Νταΐανα–Φρανσουά ντε Κλερμόντ–Γκελράντ. (1770–1774): Άννα ντε Νοέιγ. (1814–1823): Μπον Μαρί Φελισιτέ ντε Σεράν. (1823–1830): Άννα–Φελισιτέ Simone ντε Σεράν. Κυρία επί των τιμών Κυρία επί των ενδυμάτων Αρχικαμαριέρα του Παλατιού Επικεφαλής Κυρία του Παλατιού Γκουβερνάντα των Βασιλικών Παιδιών της Γαλλίας