Φερδινάνδος Κάρολος της Αυστρίας-Έστε (1754-1806)

O Φερδινάνδος (γερμ. Ferdinand, 1 Ιουνίου 1754 - 24 Δεκεμβρίου 1806) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης (Αυστρίας-Έστε) ήταν κυβερνήτης του δουκάτου του Μιλάνου (1771-96) και μετά στη Λομβαρδία. Ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και δούκας του Μπράισγκαου. Επειδή η σύζυγός του ήταν κόρη και μόνη κληρονόμος του Δούκα της Μόντενα, η Συμφωνία του 1763 τον όριζε διάδοχο του Δούκα της Μόντενα, αλλά οι Ναπολεόντειοι Πόλεμοι δεν το επέτρεψαν, έτσι ήταν τιτουλάριος δούκας της Μόντενα & Ρέτζιο.

 Ο Φερδινάνδος Κάρολος Αντώνιος Ιωσήφ Ιωάννης Στανίσλαος γεννήθηκε στο Ανάκτορο Σενμπρούν της Βιέννης και ήταν ο τρίτος γιος του Φραγκίσκου Α΄ και της Μαρίας Θηρεσίας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κόρης του Καρόλου ΣΤ΄. Το 1753 η Μαρία Θηρεσία είχε συμφωνήσει να γίνει διάδοχος στο δουκάτο της Μόντενα ο δεύτερος γιος της Λεοπόλδος Β΄. Όταν όμως το 1761 αυτός έγινε μέγας δούκας της Τοσκάνης, έγινε άλλη συμφωνία το 1763, τώρα με τον Έρκολε Γ΄ της Μόντενα, όπου διάδοχός του γινόταν ο Φερδινάνδος, ο οποίος θα νυμφευόταν την Μαρία Βεατρίκη, κόρη του Έρκολε Γ΄. Το 1771 η Διαρκής Σύνοδος της αυτοκρατορίας επικύρωσε τη συμφωνία. Το ίδιο έτος έγινε και ο γάμος. Για την περίσταση η Μαρία Θηρεσία παρήγγειλε μία όπερα στον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, έτσι παίχθηκε το έργο Ο Ασκάνιο στην Άλμπα στο Βασιλικό Δουκικό Θέατρο του Μιλάνου. Επίσης η όπερα Ρουτζέρος του Γιόχαν Άντολφ Χάσσε. Ο Φερδινάνδος ορίστηκε κυβερνήτης του δουκάτου του Μιλάνου και ζούσε εκεί με την οικογένειά του, καθώς ο πεθερός του Έρκολε Γ΄ ήταν ακόμη δούκας της Μόντενα. Το 1780 ο πρωτότοκος Ιωσήφ Β΄ διαδέχθηκε τη μητέρα του Μαρία Θηρεσία και έκανε τον Φερδινάνδο κυβερνήτη της Λομβαρδίας. Με την εισβολή το 1796 του Ναπολέοντα στο Μιλάνο, ο Φερδινάνδος αναγκάστηκε να διαφύγει, καθώς και ο πεθερός του από τη Μόντενα. Ο Ναπολέων Α΄ δημιούργησε στη θέση του Μιλάνου την Πέραν (Βόρεια) του Πάδου Δημοκρατία και στη θέση της Μόντενα την Εντός (Νότια) του Πάδου Δημοκρατία. Τον Ιωσήφ Β΄ διαδέχθηκε ο Λεοπόλδος Β΄, που με τη συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο (1797) έκανε τον Έρκολε Γ΄ Δούκα του Μπραϊσγκάου στη νότια Γερμανία. Το 1803 απεβίωσε ο Έρκολε Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο Φερδινάνδος ως δούκας του Μπραϊσγκάου και τιτουλάριος δούκας της Μόντενα και του Ρέτζιο. Το 1805 με τη συνθήκη του Πρέσσμπουργκ ο Φερδινάνδος παραχώρησε το δουκάτο του Μπραϊσγκάου στο Μεγάλο Δουκάτο της Βάδης. Απεβίωσε το επόμενο έτος στη Βιέννη και τάφηκε στην Αυτοκρατορική Κρύπτη. Το 1814 ο γιος του Φραγκίσκος Δ΄ αναγνωρίστηκε ως δούκας της Μόντενα από το Συνέδριο της Βιέννης. Το 1771 νυμφεύτηκε τη Μαρία Βεατρίκη των Έστε, κόρη και μόνη κληρονόμο των γονέων της, του Έρκολε Γ΄ της Μόντενα & του Ρέτζο και της Μαρίας Θηρεσίας, Δούκισσας της Μάσα & Πριγκίπισσας της Καράρα. Είχαν τέκνα: Ιωσήφ Φραγκίσκος (1772). Μαρία Θηρεσία (1773 - 1832), παντρεύτηκε τον Βίκτωρα Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας. Ιωσηφίνα (1775 - 1777). Μαρία Λεοπολδίνα (1776 - 1848), παντρεύτηκε τον Κάρολο Δ΄ Θεόδωρο της Βαυαρίας. Φραγκίσκος Δ΄ (1779 - 1846), Δούκας της Μόντενα. Φερδινάνδος Κάρολος Ιωσήφ (1781 - 1850), αρχηγός του Αυστριακού στρατού κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους. Μαξιμιλιανός (1782 - 1863), Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Τευτόνων ιπποτών. Μαρία Αντωνία (1784 - 1786). Κάρολος (1785 - 1809), αρχιεπίσκοπος του Έστεργκομ, πρωθιερέας (primate) της Ουγγαρίας. Μαρία Λουδοβίκη (1787 - 1816), παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Φραγκίσκο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Φραγκίσκο Α΄ της Αυστρίας). Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος, από την Αυστρία. Μεγαλόσταυρος του Ιππότη του Τάγματος του Αγ. Στεφάνου της Ουγγαρίας, από την Αυστρία. Ιππότης του Τάγματος του Μέλανος Αετού, από την Πρωσία. Ανώτερος Ιππότης του Τάγματος του Αγιοτάτου Ευαγγελισμού, από τη Σαβοΐα. Ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ανδρέα, από τη Ρωσία. Ιππότης του Τάγματος του Αγ. Αλεξάνδρου Νιέβσκυ, από τη Ρωσία. Ιππότης του Τάγματος της Αγ. Άννης, από τη Ρωσία. Weissensteiner, Friedrich. Die Söhne Maria Theresias. Wien: Kremayer & Scheriau, 1991. Wurzbach, Constantin von. "Habsburg, Ferdinand Karl Anton von Este". In Biographisches Lexikon des Kaiserthums Oesterreich. 6. Theil. Kaiserlich-königliche Hof- und Staatsdruckerei, Wien 1860, S. 204 f.