Μελία Λάρισας

Η Μελία είναι πεδινό χωριό στο Νομό Λαρίσης. Βρίσκεται στο δήμο Κιλελέρ και στη δημοτική ενότητα Πλατυκάμπου. Είναι 19,5 χιλιόμετρα μακριά από τη Λάρισα και έχει υψόμετρο 62 μέτρα. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Μελία ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μελίας, του πρώην Δήμου Πλατυκάμπου του νομού Λαρίσης.

 Το χωριό ονομαζόταν παλιά Τσουλάρ (ως το 1920ν και το 1883 προσαρτήθηκε στο δήμο Ογχήστου. Το 1912, ορίστηκε ως έδρα της κοινότητας Τσουλάρ. Στις αρχές του 1910, κύριο αίτημα των κολίγων ήταν η απαλλοτρίωση της γης και η διανομή των τσιφλικιών στους καλλιεργητές της, πάνω στη βάση της μικρής οικογενειακής ιδιοκτησίας. Οι κολίγοι είχαν προγραμματίσει το Σάββατο 6 Μαρτίου πανθεσσαλικό συλλαλητήριο στη Λάρισα, με αφορμή τη συζήτηση του αγροτικού νομοσχεδίου στη Βουλή. Από νωρίς το πρωί άρχισαν να συρρέουν στην πόλη διαδηλωτές από τα γύρω χωριά. Στο σιδηροδρομικό σταθμό του Κιλελέρ, κάπου 200 χωρικοί θέλησαν να επιβιβασθούν σε τρένο χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο. Ο διευθυντής των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, Πολίτης, που επέβαινε στο τρένο, τους το αρνήθηκε. Οι χωρικοί οργίστηκαν κι άρχισαν να λιθοβολούν το συρμό, σπάζοντας τα τζάμια των βαγονιών. Το τρένο απομακρύνθηκε, αλλά σε απόσταση ενός χιλιομέτρου επαναλαμβάνονται οι ίδιες σκηνές από ομάδα 800 χωρικών. Οι άνδρες της στρατιωτικής δύναμης που ευρίσκοντο εντός του τρένου και μετέβαιναν στη Λάρισα για το συλλαλητήριο, διατάχθηκαν από τον επικεφαλής τους να πυροβολήσουν στον αέρα για εκφοβισμό. Οι χωρικοί εξαγριώνονται και τους επιτίθενται με πέτρες και ξύλα. Οι στρατιώτες ξαναπυροβολούν, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο ή κατ' άλλους τέσσερις χωρικοί και να τραυματισθούν πολλοί. Ανάλογα επεισόδια έγιναν και στο χωριό Τσουλάρ (παλιά ονομασία του χωριού), με δύο νεκρούς χωρικούς και 15 τραυματίες. Οι συμπλοκές μεταξύ άοπλων διαδηλωτών και δυνάμεων καταστολής επεκτάθηκαν και στη Λάρισα, όταν οι αγρότες πληροφορήθηκαν τα αιματηρά επεισόδια στο Κιλελέρ και το Τσουλάρ. Δύο κολίγοι έπεσαν νεκροί, όταν το ιππικό ανέλαβε δράση. Το συλλαλητήριο έγινε, τελικά, με ειρηνικό τρόπο στις 3 το μεσημέρι στην Πλατεία της Θέμιδος. Για τις ταραχές στο Κιλελέρ, στο Τσουλάρ και τη Λάρισα, πολλά άτομα συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν. Αρκετοί αγρότες αθωώθηκαν στη συνέχεια με βουλεύματα, ενώ συνολικά 62 διαδηλωτές παραπέμφθηκαν σε δίκη. Αθωώθηκαν όλοι στις 23 Ιουνίου 1910, σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης. Το χωριό αυτό καταστράφηκε κατά τα 2/3 τη νύκτα της 21ης προς 22α Αυγούστου 1944 από το γερμανικό τάγμα εφόδου, που είχε έδρα στο διπλανό χωριό Πλατύκαμπος, σε αντίποινα δολιοφθοράς που προξένησαν οι αντάρτες. Ο Αθανάσιος Ντόβας προστάτεψε το υπόλοιπο 1/3 του χωριού. Βραβεύεται κάθε χρόνο από το σύλλογο ανταρτών του Ν. Λαρίσης. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του αγίου Αθανασίου, που είναι και πολιούχος του χωριού, και εορτάζει στις 2 Μαΐου, καθώς και ένα δημοτικό σχολείο, το οποίο όμως δε χρησιμοποιείται πλέον για παρακολούθηση μαθημάτων. Το 2019, πραγματοποιήθηκαν τα θυρανοίξια του ναού του Αγίου Τρύφωνα στη συνοικία Χατζηλαζάρο. Παλαιότερα ήταν Κοινότητα, στην οποία υπάγονταν τα χωριά Μόδεστος (Σαρχανλάρ), Αναγέννησις (Σάρκολον) και ο οικισμός στο σιδηροδρομικό σταθμό. Σήμερα αποτελεί ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα. Η πιο συνηθισμένη ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία, ενώ οι γυναίκες συνήθως ασχολούνται με τα οικιακά. Το 1950 αριθμούσε 864 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 841 και 309 κατοίκους το 2011. Σήμερα .gr, Σαν. «Η Εξέγερση του Κιλελέρ». Σαν Σήμερα .gr. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2020.