IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μονή Παναγίας Κλεισούρας Καστοριάς

Η Μονή Παναγίας, αναλυτικά Ιερά Μονή Γενεθλίου Θεοτόκου Κλεισούρας, είναι μοναστήρι της Ιεράς Μητροπόλεως Καστοριάς στα όρια της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς με την Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας. Βρίσκεται ανατολικά της Καστοριάς σε απόσταση 34,5 χλμ. από το κέντρο της πόλης, 3 χλμ. ανατολικά της Κλεισούρας και 60 χλμ. νότια (οδηγικά μέσω Πεδινό - Βαλτόνερα) από τη Φλώρινα. Είναι χτισμένη σε μια εύφορη κοιλάδα και τις βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Μορίκι σε υψόμετρο 970 μέτρα.

 Η Μονή της Παναγίας είναι αφιερωμένη στην Γέννηση της Θεοτόκου. Ιδρύθηκε το 1813 ως ανδρώα μονή, σε προϋπάρχουσα θέση, από τον Κλεισουριώτη μοναχό Ησαΐα Πήστα. Η εκκλησιαστική παράδοση παραθέτει, ότι ο μοναχός Ησαΐας, είδε ένα όραμα όταν όταν εγκαταβιούσε στην Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους και τον οδήγησε στην ανασύσταση της μονής. Βρίσκεται χτισμένη σε μια εύφορη κοιλάδα, κάτω από την Κλεισούρα. Αποτελεί σημαντικό θρησκευτικό προσκύνημα για την περιοχή. Το συγκρότημα, με τον φρουριακό του χαρακτήρα, σώζεται στο σύνολο του. Τα υπάρχοντα κτίσματα είναι του 18ου και 19ου αιώνα. Αποτέλεσε χώρο κρησφύγετου την εποχή της Επανάστασης του 1821 και του Μακεδονικού Αγώνα, όπου φιλοξενήθηκε ο Παύλος Μελάς και οι συναγωνιστές του. Στο μέσον της εσωτερικής αυλής βρίσκεται το καθολικό, στο οποίο υπάρχει επιγραφή όπου ιστορείται η Μονή. Η εκκλησία είναι τρίκλιτη τρουλαία βασιλική με νάρθηκα και ανακαινίστηκε το 1813 με δαπάνες του μοναχού Ησαΐα και της τοπικής μητρόπολης, επί Μητροπολίτη Καστοριάς Νεοφύτου. Οι αγιογραφίες που ολοκληρώθηκαν το 1813, αποτελούν ένα ποιοτικό έργο του Γεωργίου από τους Χιονάδες της Ηπείρου, με μια πρωτότυπη θεματολογία από την δημιουργία του κόσμου.Αξιόλογο είναι ξυλόγλυπτο τέμπλο του καθολικού, που είναι επιχρυσωμένο από τον Λινοτοπίτη χρυσοχόο Κωνσταντίνου το 1772 επί ηγουμενίας του μοναχού Παϊσίου. Η επίχρωσή του πρέπει να έγινε δεκαπέντε χρόνια μετά την τοποθέτηση του τέμπλου, από την χρονολογία 1757 που αναγράφεται στον Τίμιο Σταυρό στην κορυφή του. Έχει ανάγλυφες παραστάσεις από την Παλαιά Διαθήκη και την Καινή Διαθήκη. Το τέμπλο έχει καταπληκτική ομοιότητα με την εκκλησία της Παναγίας στο Λάμποβο της Δρόπολης στην Αλβανία. Στα νεότερα χρόνια, το μοναστήρι εγκαταλήφθηκε, για να λειτουργήσει ως γυναικεία κοινοβιακή μονή το 1993. Το 1996, το καθολικό και το μοναστηριακό συγκρότημα εντάχθηκε στον κατάλογο του Υπουργείου Πολιτισμού ιστορικών και διατηρητέων μνημείων των μεταβυζαντινών εκκλησιών της Δυτικής Μακεδονίας. Σήμερα στην μονή εγκαταβιούν πέντε μοναχές.Την 1η Ιουλίου 2012 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος παρέστει στις εορταστικές εκδηλώσεις αγιοκατατάξεως της Οσίας Σοφίας, της «εν τη Ιερά Μονή Παναγίας Θεοτόκου Κλεισούρας ασκησάσης», η μνήμη της οποίας τιμάται από την Ορθόδοξη εκκλησία στις 6 Μαΐου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κλεισούρας που ανήκε στο νομό Φλωρίνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Καστοριά, την Κλεισούρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Κλεισούρας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κλεισούρας του δήμου Καστοριάς και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 8 μοναχές.
1413 Ρουκαρί

Η Ρουκαρί (Roucarie) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,04. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι και του έδωσε το όνομα της μητέρας του.

 Η μέση διάμετρος της Ρουκαρί εκτιμάται σε 21,45 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,1677. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ρουκαρί γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Lazy

Το Lazy είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το έκτο κομμάτι του δίσκου "Machine Head", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1972 από την Purple Records. Τον Ιούλιο του 1972 κυκλοφόρησε σε μορφή 7" βινυλίου το σινγκλ "Highway Star" με το "Lazy" στη δεύτερη πλευρά, στην Ιαπωνία, τη Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, γνωρίζοντας επιτυχία στις πρώτες δύο χώρες.

 Το κομμάτι ξεκινάει με σόλο πλήκτρων από τον Τζον Λορντ, ακολουθούμενο από το κιθαριστικό ριφ του Ρίτσι Μπλάκμορ. Ο τραγουδιστής Ίαν Γκίλαν, παίζει φυσαρμόνικα, ενώ γενικότερα, το τραγούδι έχει βάση στη μουσική μπλουζ. Η διάρκεια του κομματιού είναι στα 7 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα, ενώ στις ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος υπερέβαινε τα δέκα λεπτά. Το "Lazy" αποτέλεσε μέρος του set list των ζωντανών εμφανίσεων των Deep Purple. Η διάρκεια του κομματιού κατά τη δεκαετία του '70, ξεπερνούσε τα δέκα λεπτά, αλλά μετά την επανένωση του συγκροτήματος, το 1984, οι Deep Purple έπαιζαν το κομμάτι χωρίς το εισαγωγικό σόλο πλήκτρων και με μία στροφή λιγότερη, με αποτέλεσμα το τραγούδι να διαρκεί λιγότερο από πέντε λεπτά. Μετά την προσθήκη του Στηβ Μορς, το 1994, οι ζωντανές εκτελέσεις του "Lazy" επανήλθαν σε διάρκεια, στο επίπεδο αυτών της δεκαετίας του '70. Ζωντανά ηχογραφημένοι δίσκοι οι οποίοι περιέχουν εκτελέσεις του "Lazy", είναι οι εξής: Guitar World - The 100 Greatest Guitar Solos: # 74 Digital Dream Door, "100 Greatest Rock Guitar Solos": # 25 Digital Dream Door, 100 Greatest Keyboard and Piano Performances - # 4 Το "Lazy" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Machine Head 25th Anniversary CD Booklet 1997 EMI Records The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Στίχοι Lazy Guitar tabs 1 Guitar tabs 2 Guitar tabs 3 Bass tabs 1 Bass tabs 2 Organ tabs Drums tabs
Ρικάρντο Κουτσιόλα

Ο Ρικάρντο Κουτσιόλα (ιταλικά: Riccardo Cucciolla), (Μπάρι, 5 Σεπτεμβρίου 1924 - Ρώμη, 17 Σεπτεμβρίου 1999), ήταν Ιταλός ηθοποιός του κινηματογράφου. Από το 1953 μεχρι το 1999 ο Κουτσιόλα επαίξε σε 60 κινηματογραφικές ταινίες. Είχε κερδίσει το βραβείο καλυτέρου ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών το 1971 για τον ρόλο του στην ταινία Σάκκο και Βαντσέτι.

 Good Folk's Sunday (1953) - Cesco I Vitelloni (1953) Il seduttore (1954) Il piccolo vetraio (1955) Rascel-Fifì (1957) Silver Spoon Set (1960) Love in Rome (1960) Primitive Love (1964) Attack and Retreat (1964) La bugiarda (1965) Grand Slam (1967) The Seven Cervi Brothers (1968) Bandits in Rome (1968) La rivoluzione sessuale (1968) Una sull'altra (1969) Giacomo Casanova: Childhood and Adolescence (1969) Σάκκο και Βαντσέτι (1971) The Case Is Closed, Forget It (1971) We Are All in Temporary Liberty (1971) The Sicilian Checkmate (1972) Un apprezzato professionista di sicuro avvenire (1972) Ο Μπάτσος (1972) The Assassination of Matteotti (1973) No, The Case Is Happily Resolved (1973) Paolo il caldo (1973) 24 ore... non un minuto di più (1973) The Sensual Man (1974) The Visitor (1974) Μπορσαλίνο και Σία (1974) Rabid Dogs (1974) The Last Day of School Before Christmas (1975) C.I.A. Secret Story (1975) l pleut sur Santiago (1975) Il fratello (1975) La linea del fiume (1976) Take All of Me (1976) Meet Him and Die (1976) Antonio Gramsci: The Days of Prison (1977) Ο Ρικάρντο Κουτσιόλα στην IMDb
Παλλάς και Κένταυρος (Μποτιτσέλι)

Το Παλλάς και Κένταυρος είναι πίνακας του ζωγράφου της Αναγέννησης Σάντρο Μποτιτσέλι. Φιλοξενείται στη γκαλερί Ουφίτσι της Φλωρεντίας. Βρέθηκε το 1895 σε δωμάτιο του παλατιού Πίττι και εκτίθεται στην γκαλερί από το 1922. . Πρόκειται για τέμπερα σε καμβά 207 χ 148 εκατοστά.

 Θεωρείται ότι ο πίνακας είναι παραγγελία το 1482 μ.Χ στον καλλιτέχνη, του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπή των Μεδίκων (κυβερνήτη της Φλωρεντίας), για δώρο στο γάμο του ξαδέλφου του Lorenzo di Pierfrancesco. Το 1975 ανακαλύπτεται μια λίστα απογραφών έργων τέχνης του 1499 η οποία πιστοποιεί την έκθεση του πίνακα στο ίδιο δωμάτιο μαζί με την Άνοιξη του Μποτιτσέλι στο οικογενειακό παλάτι των Μεδίκων. Τα χρώματα είναι λιτά με αντιθέσεις οι οποίες τονίζουν την πλαστικότητα των μορφών. Μεγάλη προσοχή δίνεται στην βαθμονόμηση των χειρονομιών και τη συστροφή των μορφών.Γενικά η ματιά του θεατή εστιάζεται στις δύο μορφές του πίνακα. Ένας Κένταυρος έχει εισέλθει σε απαγορευμένο μέρος. Κρατά φαρέτρα και τόξο. Η γυναικεία μορφή δίπλα του έχει αναγνωριστεί ως η θεά Παλλάδα Αθηνά. Κρατά με το αριστερό της χέρι πολεμικό Δόρυ με πέλεκυ και στην πλάτη της έχει κρεμάσει την ασπίδα της. Φορά στεφάνι ελιάς και είναι ντυμένη με κομψό διαφανές φόρεμα στολισμένο με κλωνάρια ελιάς και κεντημένο με εμβληματικό σύμπλεγμα τριών η τεσσάρων δακτυλιδιών μπριγιάν. Έχει απλώσει το δεξί της χέρι πάνω από το κεφάλι του Κένταυρου και κρατά μια τούφα από τα μαλλιά του ενώ αυτός έχει το κεφάλι του σκυμμένο σαν ένδειξη κατευνασμού. Στο τοπίο που είναι βάθος αναγνωρίζει κανείς τον κόλπο της Νάπολης. Η γενικώς επικρατούσα άποψη είναι ότι πρόκειται για αλληγορία του θριάμβου του πνεύματος και της λογικής πάνω στο πρωτόγονο ένστικτο και την άγνοια. Μια πιο εξειδικευμένη ερμηνεία του θέματος αναφέρεται στο πολιτικό έργο του Λαυρέντιου του Μεγαλοπρεπή των Μεδίκων ως ειρηνοποιού της εποχής εκείνης και την δέσμευσή του να διαπραγματευτεί μια ξεχωριστή ειρήνη για το βασίλειο της Νάπολης.
LESS

Η LESS (Leaner CSS) είναι μία δυναμική προ-μεταγλωττιστική (precompiled) γλώσσα φύλλων στυλ η οποία σχεδιάστηκε από τον Alexis Sellier. Ανήκει στην κατηγορία του ανοιχτού λογισμικού. Η πρώτη έκδοση εμφανίστηκε το 2009 και ήταν γραμμένη στη γλώσσα προγραμματισμού Ruby και στη συνέχεια αντικαταστάθηκε από τη JavaScript. Η σύνταξή της βασίζεται σε εμφωλευμένη ιεραρχία (nested metalanguage). Περιλαμβάνει τους εξής μηχανισμούς: μεταβλητές, εμφωλευμένα μπλοκ με στοίχιση, mixins, τελεστές και συναρτήσεις. Τρέχει είτε από την μεριά του πελάτη, είτε από την μεριά του εξυπηρετητή, ή μεταγλωττίζεται σε απλή CSS. Η γλώσσα διαφοροποιείται παρέχοντας μεταγλώττιση πραγματικού χρόνου μέσω της βιβλιοθήκης LESS.js, εν αντιθέσει με τους άλλους CSS προ-μεταγλωττιστές (όπως η Sass από την οποία επηρεάστηκε).

 Η LESS επιτρέπει τον ορισμό μεταβλητών με το σύμβολο παπάκι (@) και ανάθεση αυτών με άνω κάτω τελεία (:). Κατά την μετάφραση, οι τιμές των μεταβλητών εκχωρούνται στο παραγόμενο CSS. Αποτέλεσμα του παραπάνω κώδικα σε CSS. Η LESS υποστηρίζει εμφωλευμένα μπλοκς επιλογέων, κάτι που δεν υποστηρίζει η CSS. Έτσι, η κληρονομικότητα έχει περισσότερη σαφήνεια και τα έγγραφα στυλ διατηρούνται μικρότερα. Αποτέλεσμα του παραπάνω κώδικα σε CSS. Τα mixins επιτρέπουν την ενσωμάτωση όλων των ιδιοτήτων μιας κλάσης σε μια άλλη περιέχοντας το όνομά της σαν μια ιδιότητά της, με συμπεριφορά σαν σταθερά ή μεταβλητή. Μπορούν, επίσης να λειτουργούν ως συναρτήσεις και να δέχονται παραμέτρους. Όπως και παραπάνω στα εμφωλευμένα μπλοκ, έτσι κι εδώ αυτή η δυνατότητα δεν υπάρχει στην απλή CSS, στην οποία πρέπει να επαναλαμβάνουμε κώδικα σε κάθε επιλογέα. Άρα, τα mixins καθιστούν τον επαναλαμβανόμενο κώδικα πιο αποδοτικό και επαναχρησιμοποιήσιμο. Αποτέλεσμα του παραπάνω κώδικα σε CSS. Η πρόσθεση, η αφαίρεση, η διαίρεση και ο πολλαπλασιασμός των τιμών και των χρωμάτων χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ των ιδιοτήτων. Οι συναρτήσεις αντιστοιχίζονται μια προς μια με τον κώδικα JavaScript, επιτρέποντας το χειρισμό των τιμών. Αποτέλεσμα του παραπάνω κώδικα σε CSS. Μέχρι την έκδοση 1.4, η κύρια διαφορά του LESS με τους άλλες προ-επεξεργαστές ήταν η έλλειψη κληρονομικότητας της μορφής @extends. Από την επόμενη έκδοση υποστηρίζεται με τη μορφή &:extends και @extends. Η Sass σχεδιάστηκε για να απλοποιήσει και να επεκτείνει τη CSS, ενώ η LESS ήθελε να κρατήσει συντακτική ομοιότητα με τη CSS. Σαν αποτέλεσμα, ο υπάρχων CSS κώδικας είναι έγκυρος LESS κώδικας. Σαν απάντηση, σε νεότερες εκδόσεις της, η Sass εισήγαγε κι αυτή αντίστοιχη συμβατότητα (SCSS). Ακολουθεί παράδειγμα σύνταξης, όπως παρουσιάζεται εδώ https://gist.github.com/674726. Sass (stylesheet language) Stylus (stylesheet language) Compass. CSS Authoring Framework Official LESS website LESS source code repository (Git)
Μάικλ Ράις

Ο Μάικλ Ράις (αγγλικά: Michael Rice‎, 25 Οκτωβρίου 1997-) είναι Άγγλος τραγουδιστής. Εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ του Ισραήλμε το τραγούδι "Bigger than Us", που ήρθε στην 26η και τελευταία θέση στον τελικό με 11 βαθμούς. Πριν από αυτό, προηγουμένως κέρδισε την πρώτη σεζόν του διαγωνισμού τραγουδιού του BBC One, All Together Now το 2018, και επίσης εμφανίστηκε στην ενδέκατη σεζόν του βρετανικού The X Factor το 2014.

 Το 2014, ο Ράις συμμετείχε στην ενδέκατη σεζόν του βρετανικού The X Factor. Πέρασε από οντισιόν με το τραγούδι "I Look to You" της Γουίτνει Χιούστον. Τελικά, αποχώρησε μετά το Bootcamp. Το 2018, συμμετείχε και τελικά κέρδισε την πρώτη σεζόν του διαγωνισμού τραγουδιού του BBC One, All Together Now. Τον Ιανουάριο του 2019 ο Ράις ανακοινώθηκε ως ένας από τους έξι συμμετέχοντες του Eurovision: You Decide, τον Βρετανικό τρόπο επιλογής για τη Eurovision 2019. Στις 8 Φεβρουαρίου 2019, νίκησε το σόου με το τραγούδι "Bigger than Us", γραμμένο από τους Λώρελ Μπάρκερ, Άννα-Κλάρα Φολίν, Τζον Λούντβικ και Τζόνας Θάντερ και εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ, όπου όμως κατέλαβε την 26η και τελευταία θέση στον τελικό, με 11 βαθμούς.
Σονάτα για πιάνο No. 31 (Μπετόβεν)

Η Σονάτα για Πιάνο No. 30 σε Λα ύφεση μείζονα, Op. 110 (αγγλικά: Piano Sonata No. 31, γερμανικά: Sonate Nr. 31 As-Dur op. 110) είναι μία σύνθεση του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, γραμμένη το 1821. Το έργο αποτελείται από τρία μέρη: I. Moderato cantabile molto espressivo, σε Λα ύφεση μείζονα, 3/4 - II. Allegro molto, σε Φα ελάσσονα, 2/3 - III. Adagio ma non troppo - Allegro ma non troppo, σε Σι ελάσσονα, 4/4 - Fuga, Allegro, ma non troppo, Λα ύφεση μείζονα, 6/8. Μία τυπική εκτέλεση της σονάτας διαρκεί περίπου 20 λεπτά.

 Beethoven, Ludwig van (2014). Beethoven's Letters (1790–1826). edited by Grace John Wallace. Cambridge and New York: Cambridge University Press. ISBN 1108078494. Brendel, Alfred (1990). Music Sounded Out. Robson (London). ISBN 0-86051-666-0. Cooper, Barry (2008). The Master Musicians: Beethoven. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-5313314. Cooper, Martin (1970). Beethoven, The Last Decade 1817–1827. London: Oxford University Press. ISBN 0-19-315310-6. Kinderman, William (2004). "Beethoven". In R. Larry Todd (ed.) (2004). Nineteenth-Century Piano Music. New York: Routledge. ISBN 0-415-96890-9. Matthews, Denis (1967). Beethoven Piano Sonatas. London: BBC. ISBN 0-563-07304-7. Rosen, Charles (2002). Beethoven's Piano Sonatas, A Short Companion. New Haven & London: Yale University Press. ISBN 0-300-09070-6. Tovey, Donald Francis (1931). A Companion to Beethoven's Pianoforte Sonatas. London: Associated Board of the Royal Schools of Music. ISBN 1-86096-086-3. – revised edition 1998. Tyson, Alan, επιμ. (1977). Beethoven Studies 2. Oxford: Oxford University Press. ISBN 0-19-315315-7. A lecture by András Schiff on Beethoven's piano sonata Op. 110 For a public domain recording of this sonata visit Musopen
Ισμαήλ Πασάς Πλιάσας

Ο Ισμαήλ Πασάς Πλιάσας ήταν Αλβανός οπλαρχηγός. Ηττήθηκε από τους Έλληνες σε πολλές μάχες. Ήταν σημαντικό πρόσωπο στην πρώτη εκστρατεία στην Δυτική Ελλάδα. Εκτελέστηκε το 1832, μετά από προσωπική εντολή του Μεχμέτ Ρεσίτ Πασά.

 Ο Ισμαήλ Πασάς Πλιάσας όρμησε στους Έλληνες Επαναστάτες με το στρατό του μέσω Άρτας και αγωνίστηκε για να εισβάλει στην Ακαρνανία, αλλά αποκρούσθηκε στο στενό της Λαγκάδας από τον Γώγο Βακόλα, ενώ στις 3 Ιουλίου οι Έλληνες νίκησαν τους εχθρούς και στο Κομπότι.
Πυραμίδα ηλικιών

Η πυραμίδα ηλικιών είναι ένα γράφημα που αποδίδει την κατανομή του πληθυσμού κατά ηλικίες και φύλο (αρσενικό, θηλυκό). Τα κύρια χαρακτηριστικά είναι ότι οι γυναίκες είναι περισσότερες σε όλες τις ηλικίες και ότι (σε πληθυσμούς με μεγάλο δείκτη γονιμότητας και θνησιμότητας) η πυραμίδα των ηλικιών έχει σχήμα πυραμίδας. Η πυραμίδα είναι δημιουργημένη ως εξής: άντρες αριστερά, γυναίκες δεξιά, όσο ανεβαίνουμε τόσο μεγαλώνουν και οι ηλικίες.

 Εδώ έχουμε πληθυσμό με υψηλό δείκτη γονιμότητας και θνησιμότητας. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι μικρός. Αυτό το μοντέλο πληθυσμού το συναντάμε στην Ανατολική, την Κεντρική, την Σαχάρια και την Ανατολική Αφρική. Εδώ έχουμε πληθυσμό με υψηλό δείκτη γονιμότητας και μέτριο θνησιμότητας. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι αρκετά μεγάλος. Αυτό το μοντέλο πληθυσμού το συναντάμε στην Νότια και την Βόρεια Αμερική, τη Λατινική Αμερική, την Δυτική Αφρική. Εδώ έχουμε πληθυσμό με μέτριο αλλά γρήγορα μειωμένο δείκτη γονιμότητας και χαμηλό θνησιμότητας. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι μεγάλος. Αυτό το μοντέλο πληθυσμού το συναντάμε στην Κεντρική και Δυτική Ασία, τη Βόρεια Αμερική, την Ωκεανία. Εδώ έχουμε πληθυσμό με χαμηλό αλλά γρήγορα μειωμένο δείκτη γονιμότητας και χαμηλό δείκτη θνησιμότητας. Ο μέσος όρος ηλικίας είναι μεγάλος. Αυτό το μοντέλο πληθυσμού το συναντάμε στην Ανατολική Ασία και στην Ευρώπη. Creating a population pyramid online. Navtej Dhillon, "Middle East Youth Bulge: Challenge or Opportunity?" (2008) The Brookings Institution "From Oil Boom to Youth Boon: Tapping the Middle East Demographic Gift" (2008) The Brookings Institution Graham Fuller, "The Youth Factor: The New Demographics of the Middle East and the Implications for U.S. Policy" (2003) The Brookings Institution Population Pyramids for 228 countries at the U.S. Census Bureau Canadian site with animations for different types of pyramids Australian animated population pyramids, Australian Bureau of Statistics Αρχειοθετήθηκε 2020-06-17 στο Wayback Machine. China, Europe, USA: Population by Age and Sex, 1950-2050. Moving Age Pyramids. U.S. Census Bureau, Population Pyramids for Countries of the World Gunnar Heinsohn: Demography and War (brief outline of Heinsohn's Youth Bulge Theory of social unrest) Gunnar Heinsohn: Population, Conquest and Terror in the 21st Century (Heinsohn applies his Youth Bulge Theory of social unrest to European imperialism as well as today's Islamist terror) The Security Demographic: Population and Civil Conflict after the Cold War The "Youth Bulge" (zmag.org) Creating a population pyramid with Excel. The Shape of Things to Come, Why Age Structure Matters To A Safer, More Equitable World Population age structure from the US Census Bureau in an interactive Excel dashboard Animation: a different approach to population pyramids using Excel A discussion on population pyramids as a data visualization tool Αρχειοθετήθηκε 2009-02-25 στο Wayback Machine. Πυραμίδα ηλικιών για κάθε χώρα
The Banner of Freedom

Ο ύμνος The Banner of Freedom είναι ο εθνικός ύμνος των Σαμόα. Τα λόγια υμνούν τη σημαία της χώρας και γράφτηκαν από το Σαούνι Ιίγκα Κουρέσα, ο οποίος είναι και ο συνθέτης. Η χώρα υιοθέτησε το τραγούδι αυτό για εθνικό ύμνο αμέσως μόλις έγινε ανεξάρτητη από τη Νέα Ζηλανδία το 1962.

 Samoa, tula'i ma sisi ia lau fu'a, lou pale lea! Samoa, tula'i ma sisi ia lau fu'a, lou pale lea! Vaai 'i na fetu o lo'ua agiagia ai: Le faailoga lea o Iesu, na maliu ai mo Samoa. Oi, Samoa e, uu mau lau pule ia faavavau. 'Aua e te fefe; o le Atua lo ta fa'avae, o lota sa'olotoga. Samoa, tula'i: 'ua agiagia lau fu'a, lou pale lea! Σαμόα, σήκω και ύψωσε τη σημαία σου, το στέμμα σου! Σαμόα, σήκω και ύψωσε τη σημαία σου, το στέμμα σου! Κοίταξε σε αυτά τα αστέρια που της αποτίουν χαιρετισμό: Αυτό είναι το σύμβολο του Ιησούμ ο οποίος πεθαίνει πάνω σε αυτήν για τη Σαμόα Ω, Σαμόα, κράτησε σταθέρή τη δύναμή σου για πάντα. Να μη φοβάσαι. Ο Θεός είναι το θεμέλιό μας, η ελευθερία μας. Σαμόα, σήκω: η σημαία σου κυματίζει, το στέμμα σου!
Αστικός κώδικας

Το παρόν λήμμα αναφέρεται στο ισχύον ελληνικό δίκαιο. Ο Αστικός Κώδικας είναι μια συστηματική κωδικοποίηση νομοθετημάτων με σκοπό την αντιμετώπιση βασικών ζητημάτων του ιδιωτικού δικαίου. Συνοδεύεται γενικά από έναν Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος προβλέπει την διαδικασία εργασιών μίας αστικής δίκης. Μερικές χώρες περιλαμβάνουν ορισμένα από τα βασικά ζητήματα ιδιωτικού δικαίου στον εμπορικό, αντί για τον αστικό κώδικα.

 Η ιδέα της κωδικοποίησης εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Αρχαία Βαβυλώνα και αποδίδεται στον βασιλιά Χαμουραμπί, ο οποίος συνέθεσε τον κώδικά του περίπου το 1760 π.Χ. Ο πιο φημισμένος κώδικας της πρώιμης νομικής ιστορίας είναι το Corpus Iuris Civilis, το οποίο συνέθεσε ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Ιουστινιανός ο Α'. Αποτελούσε μία συγκέντρωση και αναθεώρηση αυτοκρατορικών νόμων και συγγραμμάτων, ιδιαίτερα από την εποχή του Αδριανού και έπειτα. Η σύνθεση του πρώτου μέρους του, του Ιουστινιάνειου Κώδικα, ολοκληρώθηκε στις 7 Απριλίου 529 και το 534 ολοκληρώθηκαν οι Νεαραί, το τελευταίο κομμάτι του. Ο ελληνικός ΑΚ βασίζεται στο βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο με επιρροές από τον γερμανικό ΑΚ. Το 1345 ο Κωνσταντίνος Αρμενόπουλος συνέγραψε την Εξάβιβλο κωδικοποιώντας τα Βασιλικά, ένα από τα κομμάτια του Corpus Iuris Civilis. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία ως αρμόδια για την επίλυση των ζητημάτων ιδιωτικού δικαίου εφάρμοζε την Εξάβιβλο. Το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος αποφάσισε την κωδικοποίηση του αστικού δικαίου το 1940 και στις 23 Φεβρουαρίου 1946 τέθηκε σε εφαρμογή ο Αστικός Κώδικας. Οι κανόνες του αφορούν: δικαιοπραξίες και συμβάσεις, οικογενειακές και κληρονομικές σχέσεις, αρχές που διέπουν τις έννομες σχέσεις καθώς και ευθύνες των προσώπων από τις βλαπτικές ενέργειές τους στους άλλους. Ο Ελληνικός Αστικός Κώδικας εμπεριέχει όλες τις διατάξεις του λεγόμενου "Γενικού Ιδιωτικού Δικαίου", δηλαδή του Αστικού Δικαίου, διατάξεις οι οποίες αφορούν όλα τα πρόσωπα που έχουν την ιδιότητα του Έλληνα Πολίτη, σε αντίθεση με τις διατάξεις του λεγόμενου "Ειδικού Ιδιωτικού Δικαίου", που αφορούν σε συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων (π.χ. εμπορικό δίκαιο για τους εμπόρους, εργατικό δίκαιο για τους εργοδότες και τους εργαζόμενους κ.λπ.). Ο Αστικός Κώδικας καλύπτει όλες τις έννομες σχέσεις προσώπων μεταξύ τους (π.χ. γάμος, διαζύγιο κ.λπ.) ή προσώπων με πράγματα (π.χ. κυριότητα, νομή, κληρονομιά, συμβάσεις, αγοραπωλησίες κ.λπ.). ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΞ, Εκδοτικός οίκος Αφοι Π. Σάκκουλα, 1974 Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ [1] Ιστολ. Δικηγορικού Συνδέμου Αστικός κώδικας σε μορφή .doc Αρχειοθετήθηκε 2012-06-07 στο Wayback Machine.
Πύργοι της Μπολόνιας

Οι πύργοι της Μπολόνια είναι κατασκευές μεσαιωνικής προέλευσης και αποτελούν το ορόσημο της πόλης. Μεταξύ του δωδέκατου και του δέκατου τρίτου αιώνα, ο αριθμός των πύργων που ανεγέρθηκαν στην πόλη ήταν πολύ μεγάλος: υπήρχαν έως και 100, σήμερα 22 έχουν επιβιώσει, οι δύο πιο διάσημοι πύργοι είναι ο Πύργος του Ασινέλι και ο Πύργος του Garisenda .

 Οι πύργοι πρέπει να είχαν γεμίσει την Μπολόνια κατά την αρχαιότητα, πριν από τις κατεδαφίσεις των πρώτων για να αποφευχθεί η κατάρρευση μη ασφαλών κτιρίων. Ο πρώτος που μελέτησε τους πύργους της Μπολόνια ήταν ο Κόμης Τζοβάνι Γκοτζαντίνι, γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας, ο οποίος τον 19ο αιώνα ασχολήθηκε εκτενώς με την ιστορία της πόλης. Ο Γκοτζαντίνι διεξήγαγε την έρευνά του βασισμένος κυρίως στα αστικά αρχεία των κτηματομεσιτικών πράξεων, προσπαθώντας να φτάσει σε έναν αξιόπιστο αριθμό πύργων με βάση τεκμηριωμένες αλλαγές ιδιοκτησίας. Από την καταμέτρησή του προέκυψε ο εκπληκτικός αριθμός των 180 πύργων, δεν ήταν όλοι γιγαντιαίοι, οι περισσότεροι ήταν πιθανώς στα 24-25 μέτρα, οι οποίοι σε σύγκριση με τα χαμηλά σπίτια της εποχής είχαν ήδη εντυπωσιάσει. Πιο πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η μέθοδος του Γκοτζαντίνι μπορεί να είχε οδηγήσει σε πολλαπλούς αριθμούς κτιρίων, τα οποία θα μπορούσαν να αναφέρονται σε νομικά έγγραφα με διαφορετικά ονόματα, ανάλογα με το όνομα της οικογένειας που το είχε στην πραγματικότητα σε μια δεδομένη στιγμή, φτάνοντας συνολικά 180 πύργους όλους σε διαφορετικές θέσεις. Οι εκτιμήσεις που πραγματοποιήθηκαν με πιο σύγχρονες μεθόδους μείωσαν αυτόν τον αριθμό μεταξύ ενενήντα και εκατό όπου δεν υπήρχαν όλοι οι πύργοι ταυτόχρονα. Η κατασκευή των πύργων ήταν πολύ ακριβή, παρά τη χρήση των δουλοπάροικων . Το σχέδιο του πύργου ήταν τετράγωνο με θεμέλια βάθους μεταξύ πέντε και δέκα μέτρων, ενισχυμένη από στύλους σφυρηλατημένους στο έδαφος και καλυμμένους με βότσαλα και ασβέστη. Η βάση του πύργου ήταν φτιαγμένη από μεγάλα τεμάχια σεληνίτη και το υπόλοιπο κτίριο ανυψώθηκε σταδιακά με λεπτότερους και ελαφρύτερους τοίχους όσο προχωρούσε η δομή, η κοιλότητα στη συνέχεια γέμισε με πέτρες και κονίαμα. Οι οπές γενικά αφέθηκαν στον εξωτερικό τοίχο για να στηρίξουν τις σκαλωσιές και να επιτρέψουν μετέπειτα εναέριες κατασκευές, με βάση το ξύλο. Η κατασκευή ενός πύργου ύψους 60 μέτρων, για παράδειγμα, απαιτούσε τουλάχιστον 3 έως 10 χρόνια εργασίας. Οι δύο πύργοι (σύμβολο της πόλης), βρίσκονται στη διασταύρωση των δρόμων που οδηγούν στις πέντε πύλες του παλαιού τείχους (mura dei torresotti). Τα ονόματα των Asinelli (o μεγαλύτερος) και Garisenda (ο μικρότερος) προέρχονται από μεγάλες φεουδαρχικές οικογένειες στις οποίες η κατασκευή παραδοσιακά αποδίδεται, μεταξύ 1109 και 1119 και ήταν σύμβολα της δύναμης τους . Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Towers in Bologna στο Wikimedia Commons «Monitoraggio due torri». «Mappa delle torri di Bologna su Google Maps». «Le Torri di Bologna».
Εκλογές στο Βιετνάμ

Στο Βιετνάμ διεξάγονται εκλογές για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης. Το πολίτευμα είναι μονοκομματικό καθεστώς και το Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ είναι κυρίαρχο και μοναδικό κόμμα που παίρνει μέρος στις εκλογές. Τα μέλη της εθνοσυνέλευσης αναδεικνύονται από το λαό και η θητεία τους είναι πενταετής. Οι εκλογές διεξάγονται ημέρα Κυριακή.

 Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 22 Μαΐου 2011 το Κομμουνιστικό Κόμμα του Βιετνάμ εξασφάλισε την νίκη, καθώς η χώρα είναι μονοκομματική. Συνολικά υπήρξαν 827 υποψήφιοι, εκ των οποίων το 31,4% ήταν γυναίκες, 14,3% δεν ήταν μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, 16,1% ήταν μέλη των εθνικών μειονοτήτων και το 22,1% ήταν υποψήφιοι που διεκδικούσαν επανεκλογή. Βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 22 Μαΐου 2016. Οι εκλογές έγιναν σε 2 γύρους.
Αλεπού της Βεγγάλης

Η αλεπού της Βεγγάλης (Vulpes bengalensis), επίσης γνωστή ως ινδική αλεπού, είναι αλεπού ενδημική στην ινδική υποήπειρο και βρίσκεται από τους πρόποδες των Ιμαλαΐων και τα Τεράι του Νεπάλ διά μέσου της νότιας Ινδίας και από το νότιο και ανατολικό Πακιστάν έως την ανατολική Ινδία και το νοτιοανατολικό Μπανγκλαντές.

 Το είδος βρίσκεται σε ολόκληρη την Ινδική υποήπειρο, με εξαίρεση τα βροχερά δάση και την ακραία άνυδρη ζώνη. Η διασπορά οριοθετείται από την περιοχή των Ιμαλαΐων και την κοιλάδα του ποταμού Ινδού. Ο προτιμώμενος βιότοπος είναι μικροί ανοικτοί γρασιδότοποι, θαμνότοποι ή ακανθώδη δάση. Φαίνεται να αποφεύγουν τα επικλινή εδάφη, τους ψηλούς γρασιδότοπους. Οι ινδικές αλεπούδες θεωρούνταν γενικευτές ενδιαιτημάτων, αλλά πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει μεγάλη προτίμηση για τα ημιάνυδρα, με κοντούς γρασιδότοπους ενδιαιτήματα σε πολλαπλές κλίμακες.
Μονή Σέλλας Αρκαδίας

Η Ιερά Μονή Σέλλας Αρκαδίας, είναι ένα ιστορικό, εγκαταλελειμμένο σήμερα μοναστήρι, χτισμένο σε απόσταση 21 χλμ από το Άστρος και 2 χλμ νοτιοδυτικά του χωριού Πλάτανος. Η περιοχή, ονομάζεται επίσης από τους ντόπιους Πέρα Παναγιά.

 Η πρώτη μονή, ιδρύθηκε περί το 1364, σύμφωνα με την παράδοση. Η μονή, σύμφωνα με την παράδοση, πήρε την ονομασία Σέλλα, όταν ο Τούρκος αγάς Μόραλης, προκειμένου να σώσει το παιδί του, αφιέρωσε στην Παναγία μία χρυσή σέλα. Τον 17ο αιώνα, η μονή υπήρχε καθώς το 1608, ο ηγούμενος της μονής, Θεοφάνης, πήρε άδεια από τις Οθωμανικές αρχές να την ανοικοδομήσει. Το 1826, η μονή καταστράφηκε ολοσχερώς από τις ορδές του Ιμπραήμ πασά και το 1834 διαλύθηκε με βασιλικό διάταγμα, μη έχοντας ικανό αριθμό μοναχών. Το 1966, η εκκλησία κηρύχθηκε ιστορικό και διατηρητέο μνημείο. Η μονή, βρίσκεται κοντά στον Πλάτανο, μέσα σε ένα δάσος από καρυδιές. Από τον χώρο της μονής, σώζεται μόνο το καθολικό και λείψανα από τα γύρω κελιά. Το καθολικό, κτίσμα του 1608, καθώς επίσης οι εικόνες και τα εκκλησιαστικά του σκεύη, σώζονται σε καλή κατάσταση. Η μονή, σύμφωνα με επιγραφή, αγιογραφήθηκε το 1770, από τον γνωστό αγιογράφο Παναγιώτη Οικονομόπουλο - Κουλιδά από τον γειτονικό Άγιο Ιωάννη, δαπάναις του πλατανίτη ιερέως Δημητρίου Λαμπρινού. Το δάπεδο του ναού, είναι στρωμένο με πλάκες, ενώ υπάρχει και παράσταση δικέφαλου αετού, όπως στα περισσότερα μοναστήρια της Κυνουρίας. Πέτρος Σαραντάκης, Αρκαδία: Τα μοναστήρια και οι εκκλησίες της, οδοιπορικό 10 αιώνων, Εκδόσεις Οιάτης, Αθήνα 2000, ISBN 960-91420-0-1 Νικολάου Φλούδα - Θυρεατικά, τόμος Α΄: γεωλογικά, γεωγραφικά, τοπογραφικά, χορογραφικά, εκκλησιαστικά, ναοί μονών, διοικητικά Θυρέας, Αθήνα 1982 Ιωάννη Μ. Αρβανίτη - Από τις πηγές του λαού μας, τα μνημεία του λόγου μας - τόμος Α΄: Ποιητικά και Πεζά κείμενα, Αθήνα 1985
Κεράσοβο Ιωαννίνων

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Κεράσοβο (αποσαφήνιση) Το Κεράσοβο είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων σε υψόμετρο 740 μέτρα.

 Το Κεράσοβο βρίσκεται στα βορειοδυτικά σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, στις δυτικές πλαγιές του όρους Κασιδιάρης και ιστορικά ανήκει στα χωριά του Πωγωνίου. Είναι κτισμένο αμφιθεατρικά σε επικλινή τοποθεσία σε απόσταση 52 χλμ. ΒΔ. από τα Ιωάννινα και 18 χλμ. Δ. από το Καλπάκι. Την περίοδο της κατοχής, στις 15 Αυγούστου 1944 (ανήμερα της Παναγίας) οι Γερμανοί σκότωσαν 28 κατοίκους του χωριού και κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό, εκτελώντας 11 από αυτούς έξω από μια σπηλιά που κηρύχθηκε "μαρτυρικός τόπος. Μετά την απελευθέρωση αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μέγγουλης ενώ το 1932 με το ΦΕΚ 208Α - 30/06/1932 ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Κερασόβου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δελβινακίου του Δήμου Πωγωνίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 76 μόνιμους κατοίκους. Ιστορικός τόπος το Κεράσοβο Ιωαννίνων από τον ιστότοπο https://tvxs.gr/ Κεράσοβο 15 Αυγούστου 1944 από το Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος
Μαουρίσιο Φούνες

Ο Μαουρίσιο Φούνες (Carlos Mauricio Funes Cartagena) είναι πολιτικός από το Ελ Σαλβαδόρ, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος από το 2009 ως το 2014. Ανήκει στο αριστερό κόμμα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Φαραμπούντο Μαρτί (FMLN). Προτού λάβει το χρίσμα στις 28 Σεπτεμβρίου του 2007, ο Φούνες εργαζόταν ως δημοσιογράφος για τα τηλεοπτικά κανάλια Channel 12 και CNN en Español. Ο αντίπαλός του και υποψήφιος του ARENA ήταν ο Ροδρίγο Άβιλα, πρώην γενικός διευθυντής της αστυνομίας.

 Γεννήθηκε στο Σαν Σαλβαδόρ στις 18 Οκτωβρίου του 1959. Πήρε το απολυτήριο του Λυκείου (Bachillerato) από το Externado San José και αργότερα ακολούθησε σπουδές στη Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Αμερικής Χοσέ Σιμεόν Κάνιας (Universidad Centroamericana "José Simeón Cañas" ή UCA) στο Σαν Σαλβαδόρ.Παντρεύτηκε τη Δρα Βάντα Πινιάτο (Vanda Pignato), η οποία δραστηριοποιείτο στο Εργατικό Κόμμα της Βραζιλίας. Έχουν τρεις γιους. Ο μεγαλύτερός του γιος , Αλεχάντρο, που σπούδαζε φωτογραφία, σκοτώθηκε σε επίθεση νεαρού Μαροκινού ταραχοποιού στο Παρίσι, σε ηλικία 27 ετών. Το 2007 το κόμμα του Φούνες του έδωσε το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Μαρτίου του 2009. Οι δημοσκοπήσεις έφερναν τον Φούνες να προηγείται του αντιπάλου του. Ο Φούνες ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών, καθώς έλαβε 51,3% των ψήφων. Ο αντίπαλός του , Άβιλα, πήρε 48,7% των ψήφων. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιουνίου του 2009. (Ισπανικά) Επίσημος ιστότοπος της προεκλογικής του εκστρατείας
Μεϊλισάχ Χατούν

Η Μεϊλισάχ Χατούν (οθ. τούρκικα:ميليسا خاتون) (τούρκικα:Meylişah (Meyl-i Şah) Hatun, γνωστή και ως Μελεκσιμά ή Μελικαγιά, 1608-1631) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Σουλτάνου Οσμάν Β' της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και μητέρα του Ηγεμόνα Ομέρ.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Meyl-i Şah Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri

 Η Μεϊλισάχ γεννήθηκε στη Σερβία το 1608 και ήταν σερβικής καταγωγής. Το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρίτσα. Στις 20 Οκτωβρίου 1621 γέννησε τον γιο της Ηγεμόνα Ομέρ, Ο Οσμάν διέταξε μια γιορτή προς τιμήν του Ηγεμόνα Ομέρ, ο οποίος πέθανε κατά λάθος ένα από πυροβολισμό που δέχτηκε κατά τη διάρκεια της γιορτής, καθώς αναβίωναν σκηνές πολωνικού πολέμου, ο πρίγκιπας ήταν παρών και από τον ξαφνικό πυροβολισμό από το όπλο τραυματίστηκε και πέθανε. Μετά τον θάνατο του Οσμάν Β΄ στάλθηκε στο παλάτι της Αδριανούπολης όπου και πέθανε το 1631. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback). Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover).
Χανς Άντολφ Κρεμπς

Ο σερ Χανς Άντολφ Κρεμπς (Hans Adolf Krebs, 25 Αυγούστου 1900 – 22 Νοεμβρίου 1981) ήταν Γερμανοβρετανός γιατρός και βιοχημικός. Υπήρξε ο πρωτοπόρος επιστήμονας στη μελέτη της κυτταρικής αναπνοής, του μονοπατιού που ευθύνεται για την παραγωγή ενέργειας στα κύτταρα. Εϊναι γνωστός για την ανακάλυψη του κύκλου της ουρίας και του κύκλου του κιτρικού οξέος, ο οποίος και ονομάστηκε «κύκλος του Κρεμπς» προς τιμή του. Για την ανακάλυψη του τελευταίου τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής το 1953.

 O Κρεμπς γεννήθηκε το 1900 στο Χίλντεσχαϊμ της Γερμανίας και γονείς του ήταν η Άλμα Κρεμπς (το γένος Ντάβιντσον) και ο Γκέοργκ Κρεμπς, χειρουργός ωτορινολαρυγγολόγος. Αποφασίζοντας να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του, εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν τον Δεκέμβριο του 1918 για να σπουδάσει ιατρική. Το 1919 μετακινήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Το 1923 δημοσίευσε το πρώτο του άρθρο σχετικά με τις τεχνικές χρώσης των κυττάρων, μια μελέτη την οποία ξεκίνησε το 1920 υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Μόλεντορφ. Κατά την κλινική του άσκηση έτσι ώστε να αποκτήσει την άδεια γιατρού, αποφάσισε να ασχοληθεί οριστικά με την έρευνα. Το 1924 εκπαιδεύθηκε στο τμήμα χημείας του παθολογικού ινστιτούτου του νοσοκομείου Τσαριτέ στο Βερολίνο, στον τομέα της βιοχημείας. Απέκτησε τον τίτλο του γιατρού το 1925 από το Πανεπιστήμιο του Αμβούργου.
Ράσελ Άλαν Χαλς

Ο Ράσελ Άλαν Χαλς (Russell Alan Hulse, γεννημένος 28 Νοεμβρίου 1950) είναι Αμερικανός φυσικός και βραβευμένος το 1993 με το νόμπελ φυσικής, από κοινού με τον σύμβουλο της διατριβής του Τζόσεφ Χούτον Τέιλορ για την ανακάλυψη του δυαδικού πάλσαρ PSR B1913+16. Πιο συγκεκριμένα βραβεύτηκε για «την ανακάλυψη ενός νέου τύπου πάλσαρ, μια ανακάλυψη η οποία έχει ανοίξει το δρόμο για νέες δυνατότητες στη μελέτη της βαρύτητας». Είναι ειδικός στα πάλσαρ και στα βαρυτικά κύματα.

 Ο Χαλς γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και φοίτησε στο επιστημόνικο λύκειο του Μπρονξ και στο Κούπερ Γιούνιον πριν μετακομίσει στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ (διδακτορικό στη φυσική το 1975). Ενώ εργαζόταν στη διδακτορική διατριβή του, ήταν υπότροφος στο Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο, το οποίο διαχειριζόταν τότε το πανεπιστήμιο Κορνέλ. Εκεί εργάστηκε μαζί με τον Τέιλορ σε μια μεγάλης κλίμακας έρευνα για πάλσαρ. Κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας βρέθηκε το πρώτο δυαδικό πάλσαρ. Το 1974, ο Χαλς και ο Τέιλορ ανακάλυψαν το δυαδικό πάλσαρ PSR B1913+16, το οποίο αποτελείται από ένα πάλσαρ και ένα σκοτεινό συνοδό αστέρα. Οι Χαλς, Τέιλορ και άλλοι συνεργάτες χρησιμοποίησαν αυτό το πρώτο δυαδικό πάλσαρ για ελέγχους μεγάλης ακρίβειας στη γενική σχετικότητα, δείχνοντας την ύπαρξη της βαρυτικής ακτινοβολίας, όπως αποκαλείται η ενέργεια που μεταφέρουν τα βαρυτικά κύματα. Το 1979, οι ερευνητές ανακοίνωσαν την ύπαρξη μικρών μεταβολών την τροχιά του πάλσαρ όπως αυτές προβλέπονταν από τη γενική σχετικότητα, αποδεικνύοντας ότι το σύστημα εκπέμπει βαρυτικά κύματα. Αυτή ήταν η πρώτη πειραματική απόδειξη της ύπαρξης των κυμάτων.
Δημήτριος Χέλμης

Ο Δημήτριος Ε. Χέλμης (Άρτα, 1894 - Αθήνα, 22 Μαρτίου 1967) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε επανειλημμένα βουλευτής και υπουργός. Επίσης, ήταν διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος από το 1958 ως το 1964.

 Ακολούθησε νομικές σπουδές και σπουδές πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Επίσης, σπούδασε οικονομικές επιστήμες στη Γαλλία και στη Γερμανία. Στις εκλογές του 1933 πολιτεύτηκε με το Λαϊκό Κόμμα και εξελέγη βουλευτής Αθηνών για πρώτη φορά στην πολιτική του σταδιοδρομία. Μετά την ίδρυση της ΕΡΕ από τον Καραμανλή προσχώρησε σε αυτήν και εξελέγη ξανά βουλευτής, για 5η φορά, στις εκλογές του 1956. Για πρώτη φορά έγινε μέλος της κυβέρνησης ως υφυπουργός στην κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη, όπου ανέλαβε υφυπουργός Οικονομικών, από τις 6 Δεκεμβρίου 1933 ως τις 19 Ιουλίου 1935 οπότε παραιτήθηκε. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου διορίστηκε υπουργός Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων στις 30 Αυγούστου 1944. Στο αξίωμα αυτό υπηρέτησε ως τις 18 Οκτωβρίου 1944. Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Πουλίτσα (13-18 Απριλίου 1946), στην κυβέρνηση του Κ. Τσαλδάρη (18 Απριλίου – 2 Οκτωβρίου 1946), στην κυβέρνηση Τσαλδάρη του Οκτ. 1946 (2 Οκτωβρίου 1946 – 24 Ιανουαρίου 1947), στην Κυβέρνηση Δημητρίου Μαξίμου 1947 (27 Ιανουαρίου 1947-29 Αυγούστου 1947), στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη 1947 (29 Αυγούστου 1947 – 7 Σεπτεμβρίου 1947), στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1947 (7 Σεπτεμβρίου 1947 – 18 Νοεμβρίου 1948), στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1948 (18 Νοεμβρίου 1948 – 20 Ιανουαρίου 1949), στην κυβέρνηση Σοφούλη (20 Ιανουαρίου 1949 – 14 Απριλίου 1949) και στην Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη Απρίλιος 1949 (14 Απριλίου 1949 – 30 Ιουνίου 1949). Τον Ιούνιο του 1958 ανέλαβε διοικητής της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος και στη διάρκεια της θητείας του σημειώθηκε αύξηση των ρυθμών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Πέθανε το Μάρτιο του 1967, 3 χρόνια μετά τη λήξη της θητείας του στην Εθνική Τράπεζα, στο νοσοκομείο "Κυανούς Σταυρός" και κηδεύτηκε από το Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών .
Σοφία του Μπαρ

Η Σοφία, γερμ.: Sophie von Bar (π. 1004 ή 1018 - 21 Ιανουαρίου ή 21 Ιουνίου 1093) από τον Οίκο του Αρντέν-Μπαρ ήταν suo jure κόμισσα του Μπαρ και κυρία του Mουσόν μεταξύ 1033 και 1093. Είχε διαδεχθεί τον αδελφό της Φρειδερίκο Γ΄ δούκα της Άνω Λωρραΐνης και κόμη του Μπαρ. Κυβερνούσε μαζί με τον σύζυγό της Λουδοβίκο κόμη του Μονμπελιάρ και τη διαδέχθηκε ο γιος της Φρειδερίκος.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης (απεβ. 1026/1027) και της Mατθίλδης των Κορραδιδών, κόρης του Χέρμαν Β΄ δούκα της Σουαβίας. Όταν ο πατέρας της απεβίωσε το 1026, αυτή και η αδελφή της Bεατρίκη πήγαν να ζήσουν με την αδελφή τής μητέρας τους, την Γκίζελα, σύζυγο του Κορράδου Β΄ της Γερμανίας. Η αδελφή της Bεατρίκη (απεβ. 1076) παντρεύτηκε πρώτα τον Bονιφάτιο μάργραβο της Τοσκάνης και έπειτα, μετά το τέλος του, με τον Γοδεφρείδο Γ΄ δούκα της Κάτω Λωρραίνης. Η Σοφία έγινε κόμισσα του Μπαρ μεταξύ του 1033 και του 1092, διαδεχόμενη τον άτεκνο αδελφό της Φρειδερίκο Γ΄ δούκα της Άνω Λωρραίνης και κόμη του Μπαρ (απεβ. το 1033). Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο κόμη του Μονμπελιάρ (1019–1071 ή 1073), ιδρυτή του Οίκου του Μονμπελιάρ. Έτσι το Μπαρ πέρασε στον Οίκο του. Ο γιος τους: Θεοδώριχος Α΄ π.1045-1105, κόμης του Μονμπελιάρ και του Μπαρ. Μπρούνο. Λουδοβίκος, που αναφέρεται στο 1080. Φρειδερίκος απεβ. 1091, νυμφεύτηκε τη μαργαβίνα του Τουρίν. Σοφία, παντρεμένη με τον Φολμάρ κόμη του Φρομπούρ. Βεατρίκη απεβ. 1092, παντρεύτηκε με τον Μπέρτολντ Β΄ των Τσέρινγκεν (απεβ. το 1078), δούκα της Καρινθίας. Ματθίλδη, παντρεύτηκε τον Ούγο του Ντάγκσμπουργκ (απεβ. 1089). Sophie de Bar (από τη Γαλλική Βικιπαίδεια) Sophie von Ober-Lothringen Gräfin von Sundgau-Pfirt (στα γερμανικά) Kagay and Villalon (2003). Crusaders, Condottieri, and Cannon: Medieval Warfare in Societies around the Mediterranean. Koninklijke Brill NV.
Θεοδόσιος ο Διάκονος

Ο Θεοδόσιος ο Διάκονος ήταν Βυζαντινός ποιητής του 10ου αιώνα. Είναι γνωστός μόνο μέσα από το έργο του με τίτλο Ἅλωσις τῆς Κρήτης (γνωστό στα λατινικά ως De Creta capta ή Expugnatio Cretae), επικό ποιήμα σε 1039 δωδεκασύλλαβες γραμμές το οποίο γράφτηκε το 962 με 963 για τον εορτασμό της επανάκτησης της Κρήτης από τις δυνάμεις του Νικηφόρου Φωκά έναντι των Αράβων του εμιράτου της Κρήτης.

 Kazhdan, Alexander, επιμ.. (1991), Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, σελ. 2053, ISBN 978-0-19-504652-6 Νικόλαος Μ. Παναγιωτάκης: Θεοδόσιος ο Διάκονος και το ποίημα αυτού "Άλωσις της Κρήτης". Ηράκλειο 1960. Theodosii Diaconi De Creta capta. Edidit Hugo Criscuolo. Teubner, Leipzig 1979. Andreas Külzer: Theodosios Diakonos, Autor (Mitte/Ende 10. Jh.)., Lexikon des Mittelalters, Bd. 8, 1997, S. 643. Beate Zielke: Theodosius the Deacon, Christian-Muslim Relations. A Bibliographical History. General Editor David Thomas. Brill Online, 2014
Γαλικιανή γλώσσα

Η γαλικιανή γλώσσα (lingua galega /galego) είναι μια ρομανική γλώσσα που μιλιέται στην περιοχή της Γαλικίας. και εμφανίζει μεγάλες ομοιότητες με την πορτογαλική. Από πολλούς γλωσσολόγους θεωρείται ότι είναι δύο μορφές της ίδιας γλώσσας. Από το 1982 είναι επίσημη γλώσσα μαζί με τα ισπανικά στην Αυτόνομη Κοινότητα της Γαλικίας και έχει περίπου 3 εκατομμύρια ομιλητές!

 Η σύγχρονη γλώσσα προέρχεται από την Γαλικιανή-πορτογαλική, η οποία (μαζί με τα οξιτανικά) ήταν η γλώσσα της ποίησης των τροβαδούρων στην Ιβηρική χερσόνησο στη διάρκεια του Μεσαίωνα. Όμως, στη Γαλικία από το 14ο αιώνα άρχισε η παρακμή της γλώσσας, λόγω του ξεπεσμού της τοπικής αριστοκρατίας και της αύξησης της επιρροής της Καστίλης. Αντίθετα, η πορτογαλική έγινε επίσημη γλώσσα της Πορτογαλίας από τον 13ο αιώνα. Η περίοδος από τα τέλη του 14ου μέχρι τις αρχές του 18ου ονομάζεται από τους μελετητές της γλώσσας Séculos Escuros, δηλαδή σκοτεινοί αιώνες. Στη διάρκεια αυτών των αιώνων η γαλικιανή γλώσσα δε χρησιμοποιείται επίσημα ενώ η λογοτεχνία παρακμάζει. Αυτή η περίοδος ακολουθείται από την Αναγέννηση (Rexurdimento) που εγκαινιάζεται το 1863, χρονιά στην οποία δημοσιεύεται το έργο Cantares Gallegos της Ροσαλία ντε Κάστρο. Η χρήση της απαγορεύτηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Φράνκο. Μετά την πτώση της δικτατορίας στην Ισπανία, αναγνωρίστηκε ως επίσημη γλώσσα της Γαλικίας, και χρησιμοποιείται στην εκπαίδευση και τα ΜΜΕ. Στις 17 Μαΐου γιορτάζεται η Ημέρα των Γαλικιανών Γραμμάτων, που αφιερώνεται κάθε χρόνο σε έναν νεκρό συγγραφέα σε γαλικιανή γλώσσα. Real Academia Galega Αρχειοθετήθηκε 2020-09-15 στο Wayback Machine. http://www.elmundo.gr/galikiana.shtml
Παλόμα Κορδέρο

H Παλόμα Ντέλια Μαργαρίτα Κορδέρο Τάπια (Paloma Delia Margarita Cordero Tapia, 11 Φεβρουαρίου 1937 - 11 Μαΐου 2020) ήταν η σύζυγος του Προέδρου του Μεξικού Μιγκέλ ντε λα Μαντρίντ.

 Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1937 στη Πόλη του Μεξικού, και ήταν κόρη του Λουίς Κορδέρο Μπουσταμάντε και της Ντέλια Τάπια Λαμπαρντίνι. Το 1953 γνώρισε τον Μιγκέλ ντε λα Μαντρίντ μέσω του αδελφού της. Από το 1955 ήταν ζευγάρι όταν ο Μιγκέλ ήταν στο τέταρτο έτος νομικής σχολής. Το 1959 παντρεύτηκαν και μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά, την Μαργαρίτα, τον Μιγκέλ, τον Ενρίκε Οκτάβιο, τον Φεδερίκο Λουίς και τον Χεράρδο Αντόνιο. Ως Πρώτη Κυρία ηγήθηκε του Εθνικού Συστήματος για την Οικογενειακή Ανάπτυξη της Οικογένειας, μιας δημόσιας κοινωνικής υπηρεσίας και του οργανισμού της Εθνικής Υπηρεσίας Εθελοντών. Επεκτάθηκε σε προγράμματα που πρόσφεραν αποκατάσταση ναρκομανών, προστασία κακοποιημένων ανηλίκων, υπηρεσίες για τυφλούς και άτομα με ειδικές ανάγκες. Επέβλεψε επίσης την κατασκευή νέων καταφυγίων, κέντρων ανάπτυξης παιδιών και ψυχαγωγίας και εγκαταστάσεων επεξεργασίας τροφίμων. Πέθανε στις 11 Μαΐου 2020 στη Πόλη του Μεξικού σε ηλικία 83 ετών.
Μπολέσλαφ Δ΄ ο Σγουρός

Ο Μπολέσλαφ Δ΄ ο Σγουρός, πολων. Bolesław ΙV kędzierzawy (π. 1125 - 5 Ιανουαρίου 1173) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μαζοβίας (1138-73) και υψηλός δούκας της Πολωνίας (1146-73).

 Ήταν ο δευτερότοκος (επιζήσας) γιος του Μπολέσλαφ Γ΄ του στραβόστομου, δούκα της Πολωνίας και της (2ης συζύγου του) Σαλώμης από τη Σουαβία, κόρης του Ερρίκου, κόμη του Μπεργκ. Από τον 1ο γάμο του πατέρα του, αδελφός του ήταν ο Βλάντισλαφ Β΄, ενώ από τη Σαλώμη αδελφοί του ήταν ο Μιέσκο Γ΄ ο Γηραιός, ο Ερρίκος του Σαντόμιρς και ο Καζιμίρ Β΄ ο Δίκαιος. Το 1138 ήταν 13 ετών, όταν απεβίωσε ο πατέρας του και σύμφωνα με τη διαθήκη έλαβε το νεοπαγές δουκάτο της Μαζοβίας. Κατά τα πρώτα έτη της εξουσίας του ήταν υπό την επιρροή της μητέρας του και του βοεβόδα Βσέμπορ, που φοβόταν τη φιλοδοξία του Βλάντισλαφ Β΄. Πράγματι ο τελευταίος προσπάθησε να ανακτήσει την ενότητα της χώρας και εκτόπισε τους νεαρούς δούκες. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1137 τη Βιατσεσλάβα των Ρουρικιδών, κόρη του αγίου Βσέβολοντ πρίγκιπα τού Πσκοβ και Νόβγκοροντ. Είχε τέκνα: Μπόλεσλαβ 1156-1172, απεβ. 16 ετών. (μία κόρη) π. 1160-μετά το 1178, παντρεύτηκε τον Βασίλκο Γιαροσλάβιτς πρίγκιπα τού Σουμσκ & Ντοροχυτσύν. Λέσεκ π. 1162-1186, δούκας της Μαζοβίας. Magdalena Biniaś-Szkopek: Bolesław IV Kędzierzawy - książę Mazowsza i princeps. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2009. ISBN 978-83-7177-603-8.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09

Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2008-09 ήταν η 24η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Αχυρώνας Λιοπετρίου για 3η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας 2008-09 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2009-10. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 2008-09 Διγενής Βορόκλινης Οθέλλος Αθηαίνου Ορφέας ΛευκωσίαςΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα: Εθνικός Λατσιών ΣΕΚ Αγίου Αθανασίου FC ΕπισκοπήςΟμάδες που συμμετέχουν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 2007-08 Αναγέννηση Γερμασόγειας ΕΝ.Α.Δ. Πόλης Χρυσοχούς Ηρακλής ΓερολάκκουΟμάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα: Κωνστάντιος & Ευριπίδης Τραχωνίου Νίκος & Σωκράτης Ερήμης Δάφνη Τρούλλων Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Πηγή: Βαθμολογία Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: Αποτελέσματα Αρχειοθετήθηκε 2014-08-04 at Archive.is «2008/09 Cypriot Fourth Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. «Βαθμολογία». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Αποτελέσματα». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Αυγούστου 2014. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. «Σωματεία». ΚΟΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015. Επίσημος ιστότοπος Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου Γ΄ – Δ΄ κατηγορίας 2008-09 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Φραγκίσκος Ιωσίας της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ

Ο Φραγκίσκος Ιωσίας (γερμ. Francis Josias, 25 Σεπτεμβρίου 1697 - 16 Σεπτεμβρίου 1764) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Ζάαλφελντ (1745-1764).

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Ερνέστου Δ΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Ζάαλφελντ και της Καρλόττας Ιωάννας, κόρης του Ιωσία Β΄ του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν. Νυμφεύτηκε το 1723 την Άννα Σοφία, κόρη του Λουδοβίκου Φρειδερίκου Α΄ του Σβάρτσμπουρκ-Ρούντολστατ, και είχε τέκνα: Ερνέστος Φρειδερίκος 1724-1800, δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. Ιωάννης Γουλιέλμος 1726-1745, σκοτώθηκε στη μάχη στο Χόενφρηντμπεργκ. Άννα Σοφία 1727-1728. Χριστιανός Φραγκίσκος 1730-1797. Καρλόττα Σοφία 1731-1810, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Φρειδερίκη Μαγδαληνή 1733-1734. Φρειδερίκη Καρολίνα 1735-1791, παντρεύτηκε τον Κάρολο Αλέξανδρο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Φρειδερίκος Ιωσίας 1737-1815, πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. August Beck: Franz Josias, Herzog von Sachsen-Koburg-Saalfeld. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 7, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 296. Das herzogliche Haus Sachsen-Coburg-Gotha. Seine Geschichte und gegenwärtige Stellung in Europa. C. Macklot, 1842, S. 234 ff.