Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Αυστρο-Ουγγαρίας και Φινλανδίας

Η Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Αυστρο-Ουγγαρίας και Φινλανδίας, που ονομάζεται επίσης Συνθήκη Ειρήνης της Βιέννης, υπογράφηκε στη Βιέννη στις 29 Μαΐου 1918, θέτοντας τέλος στην κατάσταση πολέμου που υπήρχε μεταξύ της Φινλανδίας και της Αυστροο-Ουγγρικής αυτοκρατορίας ως αποτέλεσμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

 Το μεγάλο δουκάτο της Φινλανδίας ήταν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά την περίοδο της Αυστρ-Οουγγρικής κήρυξης του πολέμου στη Ρωσία στις 6 Αυγούστου 1914. Το 1917 η Ρωσία γνώρισε δύο επαναστάσεις. Στην επανάσταση του Φεβρουαρίου, η Αυτοκρατορία ανατράπηκε και δημιουργήθηκε μια προσωρινή κυβέρνηση. Στην Οκτωβριανή Επανάσταση, η προσωρινή κυβέρνηση καθαιρέθηκε και ιδρύθηκε η Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Στις 6 Δεκεμβρίου 1917 η Φινλανδία κήρυξε την ανεξαρτησία της, την οποία η Ρωσία αναγνώρισε στις 31 Δεκεμβρίου. Η Φινλανδία παρέμεινε ωστόσο στην ίδια κατάσταση πολέμου με τις Κεντρικές Δυνάμεις (Αυστρο-Ουγγαρία, Βουλγαρία, Γερμανική αυτοκρατορία και Οθωμανική αυτοκρατορία), όπως ήταν, όταν ήταν μέρος της Ρωσίας. Στις 15 Δεκεμβρίου η Ρωσική κυβέρνηση υπέγραψε ανακωχή με τις Κεντρικές Δυνάμεις. Στις 26 Ιανουαρίου 1918, μια εργατική εξέγερση πυροδότησε τον Φινλανδικό Εμφύλιο Πόλεμο και την εγκαθίδρυση λίγες ημέρες αργότερα της Φινλανδικής Σοσιαλιστικής Εργατικής Δημοκρατίας. Η Σοβιετική Ρωσία και η Φινλανδική Εργατική Δημοκρατία υπέγραψαν συνθήκη φιλίας την 1η Μαρτίου 1918 Η ανακωχή με τις Κεντρικές Δυνάμεις είχε λήξει στις 18 Φεβρουαρίου, αλλά στις 3 Μαρτίου η Ρωσία υπέγραψε τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ και έκανε ειρήνη με τις Κεντρικές Δυνάμεις. Μια Φινλανδική-Γερμανική συνθήκη ειρήνης υπογράφηκε με την κυβέρνηση της συντηρητικής Γερουσίας της Φινλανδίας —σε αντίθεση με την Εργατική Δημοκρατία που ήταν σύμμαχος με τη Ρωσία— στις 7 Μαρτίου. Στη συνέχεια, η Γερμανία έστειλε στρατιωτική βοήθεια στη Φινλανδική κυβέρνηση, η οποία νίκησε την Εργατική Δημοκρατία μέχρι τα τέλη Απριλίου. Μια Φιννλανδική-Βουλγαρική συνθήκη ειρήνης υπογράφηκε επίσης στο Βερολίνο στις 21 Μαΐου 1918. Η γλώσσα της Αυστροουγγρικής-Φινλανδικής συνθήκης ειρήνης ήταν η γερμανική. Οι υπογράφοντες ήταν, από την αυστροουγγρική πλευρά, ο υπουργός Εξωτερικών Στέφαν Μπουριάν φον Ράγιετς και ο πρέσβης Kαγιέταν φον Μέρεϋ, ο οποίος ήταν ο Αυστροουγγρικός διαπραγματευτής για τη Συνθήκη του Μπρεστ-Λιτόφσκ και, από τη Φινλανδική πλευρά, ο Έντβαρντ-Ιμάνουελ Χγίελτ, ο οποίος είχε διαπραγματευτεί τη συνθήκη ειρήνης με τη Γερμανία και ήταν απεσταλμένος και πληρεξούσιος υπουργός στη Γερμανία, και ο κόμης Άλαν Σερλάχιους, προσωρινός επιτετραμμένος στη Νορβηγία. Η συνθήκη αποτελείτο από πέντε μόνο άρθρα. Και τα δύο μέρη της συνθήκης παραιτήθηκαν από οποιαδήποτε αξίωση για έξοδα ή αποζημιώσεις λόγω του πολέμου. Αρκετές χωριστές συμφωνίες υπογράφηκαν επίσης την ίδια ημέρα στη Βιέννη: μια "πολιτικο-νομική συμπληρωματική συνθήκη της συνθήκης ειρήνης", μια εμπορική σύμβαση για τη ρύθμιση των οικονομικών σχέσεων και μια σύμβαση "σχετικά με ορισμένα ζητήματα ιδιωτικού δικαίου". Σύμφωνα με το άρθρο 4 της συνθήκης ειρήνης, η συνθήκη που διέπει τις οικονομικές σχέσεις θα αποτελούσε "ουσιώδες μέρος αυτής της συνθήκης ειρήνης". Το γερμανικό κείμενο της συνθήκης δημοσιεύτηκε στο Nόιε Φραιε Πρέσε στις 31 Μαΐου.