IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εθνικό Πάρκο Νίζνιαγια Κάμα

Το Εθνικό Πάρκο Νίζνιαγια Κάμα (Ρωσικά:Национальный парк Нижняя Кама, Ταταρική Γλώσσα:Түбән Кама милли паркы) είναι ένα Εθνικό Πάρκο στο κέντρο της Ρωσίας, το οποίο βρίσκεται στις περιοχές Tukayevsky και Yelabuzhsky του Ταταρστάν.Ιδρύθηκε στις 20 Απριλίου 1991 για να προστατεύτουν τα κωνοφόρα δάση (κυρίως πεύκα) στις όχθες του ποταμού Κάμα.

 Η έκταση του εθνικού πάρκου Νίζνιαγια Κάμα είναι 26.601 εκτάρια.Το εθνικό πάρκο αποτελείται από τρεις απομονωμένες ομάδες. Δύο από αυτούς - Μάλι Μπορ και Ταναγιάφσκαγια Ντάχα - βρίσκονται κοντά στην πόλη Γιελαμπούγκα, στη δεξιά όχθη του ποταμού Κάμα, ενώ η τρίτη, η Μπολσόι Μπορ, βρίσκεται στη χερσόνησο στην αριστερή όχθη του ποταμού Κάμα, έξω από πόλη Ναμπερέζνι Τσέλνι.Στα όρια του πάρκου στο ποτάμι Κάμα έχει χτιστεί δεξαμενή.Η δεξιά όχθη του ποταμού είναι ψηλή, με χαράδρες.Ο ποταμός Τοϊμά είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του ποταμού Κάμα μέσα στο πάρκο. Σε αντίθεση με την δεξιά όχθη η αριστερή όχθη του Κάμα είναι επίπεδη.Κάτω από το φράγμα υπάρχουν τα λιβάδια Κάμα.Τα λιβάδια Κάμα και άλλα λιβάδια τα οποία βρίσκονται στη δεξιά όχθη αυτής της περιοχής ανήκουν επίσης στο πάρκο. Στο πάρκο Νίζνιαγια Κάμα υπάρχουν 41 είδη θηλαστικών.Τα μεγάλα θηλαστικά που είναι ευρέως διαδεδομένα στο πάρκο περιλαμβάνουν άλκες, ζαρκάδια, αγριόχοιρους, λύγκες, ασβούς, κάστορες ευρασίας και ρακούν.Υπάρχουν πολλά είδη νυχτερίδων, μερικά από τα οποία είναι σπάνια.Το πάρκο έχει πάνω από 190 είδη πτηνών (μερικά από αυτά είναι το γεράκι, ο σταχτοτσικνιάς και η γκρίζα κουκουβάγια), 6 είδη ερπετών(κοινή οχιά,κορονέλλα,κονάκι), 10 είδη αμφιβίων(χωματόφρυνος,χτενοτρίτωνας) και 16 είδη ψαριών(πέρκα,τσιπούρα,γατόψαρο). Η περιοχή καλύπτεται από δάση.Δάση υπάρχουν επίσης μακριά από την ακτή, ως απομονωμένες συστάδες.Η θέση του πάρκου είναι στα σύνορα τριών κλιματικών υποζώνων.Γ' αυτό το λόγο υπάρχουν διαφορετικά είδη δέντρων με το πιο συνηθισμένο είδος να είναι το πεύκο (65,4% της δασικής έκτασης).Υπάρχουν επίσης σε ένα βαθμό 19% το δέντρο σημύδα και σε ένα 6% ένα είδος λεύκης το aspen. Το εθνικό πάρκο Νίζνιαγια Κάμα δέχεται έναν αρκετά μεγάλο όγκο επισκεπτών.Κατά τη διάρκεια του χρόνου διοργανώνονται αρκετές τουριστικές εκδρομές.Υπάρχουν αξιοσημείωτες διαδρομές κατά μήκος των δασών, καθώς και θαλάσσιες διαδρομές κατά μήκος των ποταμών. "Нижняя Кама Национальный парк" Αρχειοθετήθηκε 2020-01-30 στο Wayback Machine. "Национальный Парк Нижняя Кама" "Особо охраняемые природные территории России" А. Кусый, ed. (2007). Национальный парки России: Северо-Запад и центр. Вокруг света (in Russian). Вокруг света. pp. 35–55.
Λιβαδιά Κριμαίας

Η Λιβαδιά (στην ουκρανικά: Лівадія, στα ρωσικά: Ливадия‎, σε αμφότερες προφέρεται Λιβαντίγια) είναι χωριό στην Κριμαία, που θεωρείται προάστιο της Γιάλτας, από την οποία απέχει περί τα 3 χλμ. προς τα δυτικά-νοτιοδυτικά.

 Προϋπήρχε κατά τον Μεσαίωνα ως μικρός οικισμός των Τατάρων της Κριμαίας και μετονομάσθηκε σε Λιβαδιά από τον συνταγματάρχη του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Στρατού (ή Ναυτικού) Λάμπρο Κατσώνη σε ανάμνηση της γενέτειράς του, της πόλης Λιβαδειάς στη Ρούμελη. Πιο συγκεκριμένα, στον Κατσώνη είχε δωρηθεί από την Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας μία πολύ μεγάλη έκταση-κτήμα εκεί (20 χιλιάδες ντιαστίνες, δηλαδή 220 χιλιάδες στρέμματα), την οποία ο Κατσώνης ονόμασε «Λιβαδιά» και από αυτή πήρε νέο όνομα η περιοχή και ο οικισμός. Φαίνεται ότι ο Κατσώνης εγκαταστάθηκε εκεί τον χειμώνα 1798-1799, το πιθανότερο τον Ιανουάριο του 1799, και εκεί γεννήθηκε το 1804 ο τρίτος γιος του, ο Αλέξανδρος. Στη Λιβαδιά της Κριμαίας ο Λ. Κατσώνης ασχολήθηκε με τη γεωργία, ειδικότερα με την αμπελοκαλλιέργεια και την παραγωγή ενός είδους κονιάκ το οποίο διαφήμιζε ως «βότκα από σταφύλι», και το θαλάσσιο εμπόριο. Το κτήμα του Κατσώνη πέρασε αργότερα στην κατοχή της πολωνικής οικογένειας Ποτότσκι και στη συνέχεια, το 1861, έγινε θερινή κατοικία των Ρώσων Τσάρων. Ο Αυτοκράτορας Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας πέθανε στη Λιβαδιά το 1894. Το Ανάκτορο της Λιβαδιάς, κτισμένο το 1910-1911, είναι σήμερα μουσείο. Υπήρξε ένα από τα θερινά ανάκτορα της τελευταίας ρωσικής αυτοκρατορικής οικογενείας. Το 1945 χρησίμευσε ως τόπος συναντήσεων για τη Διάσκεψη της Γιάλτας και ως η κατοικία του Αμερικανού Προέδρου Φραγκλίνου Ρούζβελτ κατά τη διάρκειά της. Σήμερα, η Λιβαδιά της Κριμαίας είναι γνωστή κυρίως για την παραγωγή κρασιού και ως λουτρόπολη, όπως και η ίδια η Γιάλτα. Ο αστεροειδής 3006 Λιβαδιά, που ανακαλύφθηκε από την Κριμαία το 1979, πήρε το όνομά του από αυτό το προάστιο.
Ριχάρδος Λιβαθινόπουλος

Ο Ριχάρδος Λιβαθινόπουλος (1868 - 1954) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην Κεφαλονιά και ως υπουργός στην δικτατορική κυβέρνηση Πάγκαλου. Συνίδρυσε το 1902 την πρώτη ιδιωτική χειρουργική κλινική στην Ελλάδα.

 Γεννήθηκε στο Αργοστόλι και έκανε σπουδές Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Νεάπολης στην Ιταλία. Εξελέγη βουλευτής στην επαρχία Κραναίας της Κεφαλονιάς με το κόμμα του Παπαναστασίου στις εκλογές του 1923 και ξανά στις εκλογές του 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Μαζί με τον καθηγητή Γεράσιμο Φωκά ήταν συνιδρυτής της πρώτης ιδιωτικής χειρουργικής κλινικής στην Ελλάδα. Ο Λιβαθινόπουλος υπηρέτησε ως υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην κυβέρνηση του Θεόδωρου Πάγκαλου από τις 6 Νοεμβρίου 1925 ως τις 6 Μαρτίου 1926.Υπήρξε συνεκδότης της "Χειρουργικής Επιθεώρησης" και δημοσίευσε διάφορες επιστημονικές μελέτες.
Έζινο Λάριο

Το Έζινο Λάριο (ιταλικά: Esino Lario, προφέρεται: [ˈɛzino ˈlarjo]) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα βόρεια από το Μιλάνο, 15 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Λέκκο, και περίπου 4.3 χιλιόμετρα από την ανατολική ακτή της Λίμνης Κόμο. Η προέλευση του οικισμού τακμηριώνεται από αρχαιολογικά ευρήματα. Η έκταση γύρω από το Έζινο Λάριο περικλείεται από τα όρη των Άλπαιων όπου το καρστικό τοπίο έχει παραγάγει απολιθώματα, βράχους, και σπηλιές, από τα οποία το γνωστότερο είναι ο Παγετώνας του Μοντοκένο. Ο δήμος είναι μέρος της Ορεινής Κοινότητας της Βαλβασσίνα, Βαλβαρρόνε, Βαλ ντ'Εσίνο και Ριβιέρα και είναι εξοκλήρου εντός του Πάρκου της Βόρειας Γκρίγκνα. Το Έζινο Λάριο συνορεύει με τους ακόλουθους δήμους: Κορτενόβα, Λιέρνα, Μαντέλλο ντελ Λάριο, Παρλάσκο, Παστούρο, Περλέντο, Πριμαλούνα, Τακένο, Βαρέννα.

 Το χωριό βρίσκεται στις πρόποδες των Άλπεων κατά μήκος των βόρειο-ανατολικές πλαγιές της οροσειράς Γκρίγκνα, 4,3 χιλιόμετρα από την ανατολική όχθη της λίμνης Κόμο. Βρίσκαται στην κεφαλή της μικρής κοιλάδας της Βαλβασσίνα. Το χωριό αποτελείται από δύο χωριστά κέντρα: το Άνω Εσίνο και το Κάτω Εσίνο, που βρίσκονται σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρα. Άλλοι δευτερεύοντες οικισμοί εντός του δήμου είναι το Καϊνάλλο, σε σχεδόν 1.300 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και η Ορτανέλλα, σε λίγο λιγότερο από 1.000 μέτρα. Η τοποθεσία χαρακτηρίζεται επίσης από την άφθονη παρουσία των θαλάσσιων ορυκτών αποθέσεων, λόγω της γεωλογικής ιστορίας των προποδών των Άλπεων, οι οποίες αναδύθηκαν από τη θάλασσα κατά τη διάρκεια τεκτονικών κινήσεων της Αλπικής ορογέννεσης στην Καινοζωική εποχή. Οι αποθέσεις αυτές έχουν από καιρό μελετηθεί από παλαιοντολόγους. Από τους πρώτους ενδιαφερόμενους μελετητές ήταν ο γεωλόγος και παλαιοντολόγος Αντόνιο Στοππάνι κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ιστορικά δεδομένα πληθυσμού: David Robertson, Sarah Stewart, Italian Lakes, Hunter Publishing, 2004, p. 19. Richard Sale, Italian Lakes, Hunter Publishing, 2006, p. 112. Paulist Press, Beds and Blessings in Italy: A Guide to Religious Hospitality, Hidden Spring, 2010, p. 165. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Esino Lario στο Wikimedia Commons (Ιταλικά) Επίσημος ιστότοπος
Κάρολος Αλέξανδρος δούκας της Βυρτεμβέργης

Ο Κάρολος Αλέξανδρος (γερμ. Karl Alexander, 24 Μαΐου 1684 - 12 Μαρτίου 1737) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης-Στουτγάρδης (1733-1737). Έγινε αντιβασιλέας της Σερβίας (1720-33).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Καρόλου της Βυρτεμβέργης-Βίννενταλ και της Ελεονώρας Ιουλιανής, κόρης του Αλβέρτου Β΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Γεννήθηκε στη Στουτγάρδη και το 1698 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ήταν επιτυχής διοικητής στο στρατό της Αυστρίας· μεταστράφηκε στον Καθολικισμό το 1712. Συμμετείχε υπό τον Ευγένιο της Σαβοΐας στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής και εναντίον των Οθωμανών. Το 1719 ορίστηκε κυβερνήτης του Βελιγραδίου. Το 1720 ο Κάρολος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον έθεσε κυβερνήτη του βασιλείου της Σερβίας στο Βελιγράδι. Τότε νυμφεύτηκε. Έπειτα από 13 έτη ηγεμονίας στη Σερβία, διαδέχθηκε τον άτεκνο εξάδελφό του Εβεράρδο Λουδοβίκο της Βυρτεμβέργης. Ως δούκας επανέφερε την Αυλή από το Λούντβιχσμπουργκ στην κοντινή Στουτγάρδη. Κυβέρνησε ως το 1737, όταν απεβίωσε στο Λούντβιχσμπουρκ σε ηλικία 53 ετών· τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοί του, πρώτα ο Κάρολος Ευγένιος, μετά ο Λουδοβίκος Ευγένιος και τέλος ο Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος. Νυμφεύτηκε το 1727 τη Μαρία Αυγούστα, κόρη του Άνσελμου Φραγκίσκου, 2ου Πρίγκιπα του Τουρν και Τάξις, και είχε τέκνα: Κάρολος Ευγένιος 1728-1793, Δούκας της Βυρτεμβέργης. Ευγένιος Λουδοβίκος 1729. Λουδοβίκος Ευγένιος 1731-1795, Δούκας της Βυρτεμβέργης. Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος 1732-1797, Δούκας της Βυρτεμβέργης. Αλέξανδρος Ευγένιος 1733-1734. Αυγούστα 1734-1787, παντρεύτηκε τον Κάρολο Άνσελμο, 4ο Πρίγκιπα του Τουρν και Τάξις. Αν και η ιστορία του με τον Εβραίο τραπεζίτη Γιόζεφ Συς Οπενχάιμερ έχει μικρό ιστορικό έρεισμα, έγινε θέμα πολλών μυθιστορημάτων και ταινιών, όπως το βιβλίο του Βίλχελμ Χάουφ Γιούτ Συς (1827): ο ήρωας μεγαλώνει μεταξύ Εβραίων· προδίδει μία κοπέλα και καταδικάζεται σε απαγχονισμό. Λίγο πριν ανακαλύπτει ότι δεν είναι Εβραίος και θα μπορούσε να αποφύγει την καταδίκη τους, αλλά προτιμά την εκτέλεση από τη μικρή κοινωνία που μεγάλωσε. Την υπόθεση επανέλαβε ο Λίον Φόιχτβανγκερ το 1925 σε βιβλίο με τον ίδιο τίτλο. Το 1934 γυρίστηκε σε ταινία με σκηνοθέτη τον Λόταρ Μέντες. Επίσης το 1940 με σκηνοθέτη τον Βάιτ Χάρλαν, όπου η ταινία ήταν μέρος της προπαγάνδας των Ναζί. Τα μυθιστορήματα και οι ταινίες έχουν ελάχιστη αντιστοιχία με τα ιστορικά έγγραφα, που υπάρχουν στα Αρχεία της Επαρχίας Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Σόποτ (Σερβία)

Η Σόποτ (σερβικά: Сопот) είναι πόλη και δήμος στη Σερβία. Είναι μέρος της ευρύτερης περιοχής του Βελιγραδίου κι ένας από τους 17 δήμους της πρωτεύουσας. Βρίσκεται νότια του Βελιγραδίου 177.38 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καταλαμβάνει έκταση 271 τετραγωνικά χλμ.. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 η πόλη έχει 1.887 κατοίκους και ο Δήμος 20.199.

 Η Σόποτ πήρε το όνομα της από την ομώνυμη πηγή που βρίσκεται στην περιοχή, εκεί χτίστηκε επί Τουρκοκρατίας μία ταβέρνα κι έπειτα ένα πανδοχείο. Η ταβέρνα χτίστηκε στο δρόμο από το Βελιγράδι που οδηγούσε στην Τόπολα, στην τοποθεσία αυτή έγινε το 1804 η Μάχη της Σόποτ. Όλη η περιοχή ανήκε τότε στο χωριό Ροποτσέβα. Περίπου το 1838 άρχισαν να εγκαθίστανται στην περιοχή κάτοικοι από τα γύρω χωριά και ιδρύθηκε ο οικισμός που το 1893 έγινε επίσημα πόλη. Το 1905 η Σόποτ με τη γειτονική Ροποβτσεμ ήταν ένας δήμος, και ένα χρόνο αργότερα διαχωρίζονται και αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921 είχε 100 σπίτια με 414 κατοίκους. 1948 = 576 1953 = 552 1961 = 970 1971 = 1.272 1981 = 1.581 1991 = 1.720 2002 = 1.825
Χιμπακούσα

Η λέξη χιμπακούσα (ιαπωνικά: 被爆者, γράφεται και ως 被曝者 - η λέξη σημαίνει άτομο που έχει επηρεαστεί από μια βόμβα ή άτομο που έχει επηρεαστεί από την έκθεση [σε μια βόμβα]) είναι ιαπωνική λέξη που γενικά περιγράφει τα άτομα που επηρεάστηκαν από τη ρίψη ατομικών βομβών στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι το 1945.

 Η λέξη χιμπακούσα είναι ιαπωνική, γραμμένη αρχικά σε κάντζι. Ο όρος χιμπακούσα - ιαπ. 被爆者 (χι- 被 «επηρεασμένος» + μπακού- 爆 «βόμβα» + σα- 者 «άτομο») χρησιμοποιήθηκε και παλαιότερα στα ιαπωνικά για να περιγράψει κάθε θύμα βόμβας. Η χρήση της αυξήθηκε καθώς χρησιμοποιείται ως ορισμός για τα θύματα της ρίψης ατομικών βομβών στην Ιαπωνία από τον αμερικανικό στρατό στις 6 και 9 Αυγούστου 1945. Τα αντιπυρηνικά κινήματα και σύνδεσμοι, μεταξύ άλλων αυτά των χιμπακούσα, εξάπλωσαν τον όρο για να συμπεριλάβουν κάθε άμεσο θύμα πυρηνικής καταστροφής, συμπεριλαμβανομένων αυτών της πυρηνικής καταστροφής στη Φουκουσίμα. Έτσι προτιμούν τον όρο 被曝者 (αλλάζουν τον χαρακτήρα 爆 μπακού με τον χαρακτήρα 曝 που μεταγράφεται επίσης ως μπακού και σημαίνει «έκθεση») ή «άτομο που επηρεάστηκε από την έκθεση», εννοώντας τα «άτομα που επηρεάστηκαν από πυρηνική έκθεση». Ο ορισμός τείνει να υιοθετηθεί από το 2011.Ο δικαστικός όρος του χιμπακούσα αποδίδεται σε συγκεκριμένα άτομα, κυρίως από την ιαπωνική κυβέρνηση.
Μαγδαληνή-Σίβυλλα του Νάιντσουλτς

H Μαγδαληνή-Σίβυλλα, γερμ. Magdalena-Sibylla von Neidschutz (8 Φεβρουαρίου 1675 - 14 Απριλίου 1694) από τον Οίκο του Νάιντσουλτς ήταν κόρη συνταγματάρχη· έγινε ερωμένη του εκλέκτορα της Σαξονίας και έλαβε τον τίτλο της κόμισσας του Ρόχλιτς.

 Ήταν κόρη της Ούρσουλας-Μαργαρίτας του Χάουγκβιτς, η οποία ήταν ερωμένη του Ιωάννη Γεωργίου Γ΄ των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας. Με διαταγή του εκλέκτορα, η Ούρσουλα-Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον συνταγματάρχη Ρούντολφ του Νάιντσουλτς, που επίσημα αναφέρεται ως πατέρας της Μαγδαληνής-Σιβύλλας. Όμως υπήρχαν φήμες ότι η Μαγδαληνή-Σίβυλλα ήταν κόρη του εκλέκτορα· αν είναι έτσι, έγινε ερωμένη του ετεροθαλούς αδελφού της Ιωάννη-Γεωργίου Δ΄. Αυτό έγινε το 1691. Τότε η μητέρα του Άννα Σοφία της Δανίας τον πίεσε να νυμφευτεί το 1692, για να αναγκαστεί να αφήσει τη σχέση αυτή. Ωστόσο μόλις ο Ιωάννης-Γεώργιος Δ΄ ανέλαβε εκλέκτορας, ζούσε ανοιχτά με τη Μαγδαληνή-Σίβυλλα, η οποία έτσι έγινε η (πρώτη) επίσημη ερωμένη (Favoritin) ενός εκλέκτορα της Σαξονίας. Αυτός εγκατέλειψε τη σύζυγό του στο ανάκτορο και μετακόμισε σε άλλο μέγαρο με τη Μαγδαληνή-Σίβυλλα. Η ερωμένη του έλαβε τον τίτλο της κόμισσας του Ρόχλιτς γι'αυτήν και τους απογόνους της. Σύντομα μετά την γέννηση της νόθης κόρης της, απεβίωσε από ευλογιά και 23 ημέρες μετά απεβίωσε και ο εκλέκτορας από την ίδια ασθένεια. 'Εγινε ερωμένη του Ιωάννη-Γεωργίου Δ΄ των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε φυσικό τέκνο: (νόθη) Φρειδερίκη 1693-μετά το 1729, κόμισσα του Ρόχλιτς. Παντρεύτηκε τον Σβιετοσλάβ Πιοτρ κόμη Ντούνιν. Böttcher, Hans-Joachim: Johann Georg IV. von Sachsen & Magdalena Sibylla von Neitschütz - Eine tödliche Liaison, Dresdner Buchverlag 2014, ISBN 978-3-941757-43-1.
Πρωτεύουσα της Ιαπωνίας

Η σημερινή πρωτεύουσα της Ιαπωνίας είναι το Τόκιο. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της, η Ιαπωνία έχει αλλάξει αρκετές πρωτεύουσες. Το Κιότο ήταν μια άλλη πόλη της Ιαπωνίας που είχε καθεστώς πρωτεύουσας για αιώνες, ενώ κατά καιρούς έχουν υπάρξει και άλλες πρωτεύουσες.

 Παραδοσιακά, στην Ιαπωνία θεωρούν πρωτεύουσα τη πόλη που ζει ο Αυτοκράτορας. Από το 794 έως το 1868, ο Αυτοκράτορας έζησε στο Χέιαν-κιόου, στο Κιότο. Μετά το 1868, η έδρα της κυβέρνησης της Ιαπωνίας και η έδρα του βασιλιά μετακινήθηκαν στην πόλη του Έντο, το σημερινό Τόκιο.Το 1941, το Υπουργείο Παιδείας της Ιαπωνίας δημοσίευσε ένα βιβλίο ορίζοντας σαν πρωτεύουσα της χώρας το Τόκιο. Αν και κανένας νόμος δεν έχει ορίσει το Τόκιο ως πρωτεύουσα της Ιαπωνίας, πολλοί νόμοι έχουν ορίσει μια "περιοχή πρωτεύουσας" που ενσωματώνει το Τόκιο. Το άρθρο 2 του νόμου ολοκλήρωσης της περιοχής της πρωτεύουσας (ο νόμος ψηφίστηκε το 1956) σαν «περιοχή πρωτεύουσας» μια ευρεία περιοχή που περιλαμβάνει την επικράτεια της Μητρόπολης του Τόκιο και ορισμένες απομακρυσμένες περιοχές που έχουν οριστεί σαν μέρος της περιοχής της πρωτεύουσας με απόφαση της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση της Ιαπωνίας έτσι αποφάσισε να θεσπίσει καθεστώς πρωτεύουσας για το Τόκιο, αν και κάτι τέτοιο δεν δηλώνεται ρητά. Το Υπουργείο Παιδείας της Ιαπωνίας εξέδωσε το 1941 ένα βιβλίο με τίτλο «Ιστορία της Αποκατάστασης», αναφερόμενο στην αποκατάσταση Μεϊτζί που έκανε την Ιαπωνία μεγάλη παγκόσμια δύναμη. Αυτό το βιβλίο ανέφερε ότι η κυβέρνηση της Ιαπωνίας όρισε το Τόκιο πρωτεύουσα χωρίς να αναλύει τη μεταφορά της πρωτεύουσας στο Τόκιο. Ένα εγχειρίδιο σύγχρονης ιστορίας αναφέρει ότι η κυβέρνηση Μεϊτζί μετέφερε τη πρωτεύουσα από το Κιότο στο Τόκιο.Από το 2007, υπάρχει ένα κινητικότητα στο θέμα της μεταφοράς των κυβερνητικών λειτουργιών της πρωτεύουσας από το Τόκιο, διατηρώντας το Τόκιο ως ντε φάκτο πρωτεύουσα, με τις περιοχές Γκίφου-Αϊτσί και Μίε-Κίο, αλλά και άλλες, να υποβάλλουν την υποψηφιότητα τους για να διεκδικήσουν την έδρα της κυβέρνησης. Επίσημα, η ιαπωνική κυβέρνηση χρησιμοποιεί τον όρο «μετατόπιση των λειτουργιών της πρωτεύουσας» αντί των όρων «μετακόμιση της πρωτεύουσας» ή «μετατόπιση της Ιαπωνικής Δίαιτας και άλλων οργανισμών».Το 2017, η κυβέρνηση της Ιαπωνίας αποφάσισε να μεταφέρει την έδρα του Οργανισμού Πολιτιστικών Υποθέσεων στο Κιότο.
1283 Κομσομολία

Η Κομσομολία (Komsomolia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,236. Ανακαλύφθηκε το 1925 από τον Ρώσο αστρονόμο Βλαντιμίρ Αλμπίτσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την Κομσομόλ.

 Η μέση διάμετρος της Κομσομολίας εκτιμάται σε 26,88 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1856. Η Κομσομολία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά πιθανώς κάθε 96 ώρες (αν αληθεύει είναι μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή). Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Νίκη Λινάρδου

Η Νίκη Λινάρδου (πραγματικό όνομα Ανδρονίκη Κούλα, με το οποίο εμφανιζόταν μέχρι το 1962, Ιούνιος 1939 - Αθήνα, 25 Σεπτεμβρίου 2012), ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου καθώς και τηλεοπτική παραγωγός.

 Γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1939 και υπήρξε δεύτερη σύζυγος του συγγραφέα, σεναριογράφου και σκηνοθέτη Αλέκου Σακελλάριου. Μετά τον γάμο της ασχολήθηκε με την παραγωγή τηλεοπτικών σόου στην κρατική τηλεόραση ως Νίκη Σακελλαρίου. Ως τηλεοπτική παραγωγός υπέγραψε τη δεκαετία του '70 τις μουσικοχορευτικές εκπομπές "Τραγουδώντας, γελώντας, χορεύοντας", "Απ' τον παππού στον εγγονό", το 1989 το τηλεπαιχνίδι "Τόμπολα γνώσεων" με παρουσιαστές τον Δημήτρη Πιατά και την Κατιάνα Μπαλανίκα, το διάστημα μεταξύ 1990-1992 την εβδομαδιαία εκπομπή της ΕΤ2 "Η επιθεώρηση του χθες και του σήμερα'", ενώ το 1999 την παιδική τηλεοπτική σειρά της ΕΤ1 "Ο Επ και η παρέα του". Σε δεύτερο γάμο παντρεύτηκε τον τηλεσκηνοθέτη Θάνο Χρυσοβέργη. Πέθανε το 2012 σε ηλικία 73 ετών, από καρκίνο εντός 20 ημερών από την εμφάνισή του. Αξέχαστες κωμωδίες (1966) ΕΤ1 Μπάμπης και Μπαμπίνος (1966) ΕΤ1 Τον άρτον ημών τον επιούσιον (1966) Υπάρχει και φιλότιμο (1965) Σαμπάνια και ρετσίνα (1959) Καζανόβας με το ζόρι (1958) Ο ρωμιός ξαναψηφίζει (1958) Νίκη Λινάρδου, www.retrodb.gr Νίκη Λινάρδου, 90lepta.com Αρχειοθετήθηκε 2013-11-03 στο Wayback Machine.
Μαχάλια Τζάκσον

Η Μαχάλια Τζάκσον (Mahalia Jackson, 26 Οκτωβρίου 1911 – 27 Ιανουαρίου 1972) ήταν Αμερικανίδα gospel τραγουδίστρια. Με την πανίσχυρη κοντράλτο φωνή της αναφερόταν ως "Η Βασίλισσα των Gospel".. Έγινε μία από τις σημαντικότερες τραγουδίστριες Gospel στον κόσμο και αναγνωρίστηκε διεθνώς ως τραγουδίστρια και ακτιβίστρια για τα πολιτικά δικαιώματα. Ηχογράφησε περίπου 30 άλμπουμ (κυρίως για την Columbia Records) κατά τη διάρκεια της καριέρας της, και στα 45άρια της Gramophone record περιλαμβάνονται αρκετά χρυσά. "Τραγουδώ τη μουσική του Θεού γιατί με κάνει να αισθάνομαι ελεύθερη", είπε κάποτε η Τζάκσον για την επιλογή της σχετικά με τα Gospel, προσθέτοντας ότι, "Μού δίνει ελπίδα. Με τα blues, όταν τελειώσεις έχεις ακόμη τα blues".

 World's Greatest Gospel Singer Sweet Little Jesus Boy Bless This House You'll Never Walk Alone Gospels, Spirituals, & Hymns (1956) Live at Newport 1958 Great Gettin' Up Morning Come On Children, Let's Sing The Power and the Glory I Believe Everytime I Feel the Spirit Recorded Live in Europe During Her Latest Concert Tour Great Songs of Love and Faith Make a Joyful Noise Unto the Lord Silent Night Mahalia Jackson's Greatest Hits Let's Pray Together Mahalia Garden of Prayer My Faith Mahalia Jackson in Concert Easter Sunday, 1967 A Mighty Fortress Christmas With Mahalia Mahalia Sings the Gospel Right Out of the Church What the World Needs Now Nobody knows the trouble I've seen (1975) Vogue The Best of Mahalia Jackson Hymns, Spirituals & Songs of Inspiration (1976) Mahalia Jackson's Greatest Hits (1988) Columbia Records Mahalia Jackson The Apollo Sessions 1946–1951 (re-issued 1994) Pair Records The Forgotten Recordings (2005) Acrobat Mahalia Jackson στο Find A Grave (αγγλ.) I Sing Because I'm Happy Album Details στο Smithsonian Folkways (αγγλ.) Mahalia Jackson στο Internet Movie Database (αγγλ.) Mahalia Jackson στο Notable Names Database (αγγλ.) βιογραφικό στο Rock and Roll Hall of Fame (αγγλ.) Δισκογραφία της Mahalia Jackson (αγγλ.) Mahalia Jackson: Voice Of The Civil Rights Movement από NPR (αγγλ.)
Αγγελίνα Αριανίτι Κομνηνή

Η Ανγκελίνα Αριανίτι-Κομνίνα (σερβικά: Ангелина Бранковић) είναι Αγία της Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας. Ήταν σύζυγος του δεσπότη της Σερβίας Στέφαν Μπράνκοβιτς. Γεννήθηκε στη Σκόδρα το 1434 και έγινε μοναχή στη μονή Κρουσεντόλ, όπου πέθανε το 1516. Ανήκε στην Οικογένεια Αριανίτη.

 Ήταν κόρη του Γκιέργκι Αριανίτι-Κομνένι (1379-1490) και της Μαρίας Μουζάκα (απεβ. 1444). Μετά την Οθωμανική κατάκτηση της Σερβίας το 1457 η οικογένεια της περιπλανήθηκε στη σημερινή Αλβανία και έπειτα στην Ιταλία φοβούμενη τους Οθωμανούς, που απειλούσαν να σκοτώσουν τη βασιλική οικογένεια. Μετά τον θάνατο του δεσπότη Στεφάν στην εξορία, η οικογένεια έπεσε σε ένδεια· με την βοήθεια του βασιλιά της Ουγγαρίας μετακόμισαν στην πόλη Κουπίνοβο. Η Ανγκελίνα μετέφερε στο Κουπίνοβο και το λείψανο του συζύγου της, που λέγεται ότι ήταν άφθαρτο. Εκεί η Ανγκελίνα έγινε μοναχή έως το τέλος της ζωής, το 1516. Παντρεύτηκε τον Στέφαν Μπράνκοβιτς δεσπότη της Σερβίας και είχε τέκνα: Μάξιμος άγιος της σερβικής εκκλησίας. Ειρήνη. Μιλίτσα. Γιοβάν. Μαρίτσα. Γεώργιος. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα St. Angelina of Serbia στο Wikimedia Commons
Φορτηγίδα

Μία φορτηγίδα ή μαούνα είναι ένα επίπεδο πλοίο, που χρησιμοποιείται κυρίως για μεταφορές βαρέων αγαθών σε ποτάμια και διώρυγες. Ορισμένες φορτηγίδες δεν είναι αυτοκινούμενες και για τη μετακίνησή τους απαιτείται ρυμούλκηση ή ώθηση από ρυμουλκά. Οι φορτηγίδες καναλιών, που έλκονταν από ζώα σε μονοπάτι δίπλα από τα κανάλια ανταγωνιζόταν τον σιδηρόδρομο στις αρχές της Βιομηχανικής Επανάστασης. Ωστόσο στη συνέχεια οι μεγαλύτερες ταχύτητες, το μειωμένο κόστος και η ευελιξία του σιδηροδρόμου οδήγησε αυτό το είδος μεταφοράς αγαθών σε παρακμή.

 Η λέξη φορτηγίδα προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη φορτηγός (αυτός που μεταφέρει φορτίο), ενώ η λέξη μαούνα είναι τουρκικής προέλευσης (mavun). Στα αγγλικά η φορτηγίδα ονομάζεται barge. Η λέξη αυτή έχει τις ρίζες της στο 1300, από την αρχαία γαλλική λέξη barge, και τη λαϊκή λατινική barga. Η λέξη αποδιδόταν σε οποιοδήποτε μικρό πλοίο, ενώ η σύγχρονη έννοια της άρχισε να χρησιμοποιείται από το 1480 περίπου. Η λέξη bark (μικρό πλοίο) χρονολογείται από το 1420, και προέρχεται από την αρχαία γαλλική λέξη barque, και τη λαϊκή λατινική barca (400 μ.Χ.). Η πιο ακριβής έννοια «πλοίο με τρία κατάρτια» άρχισε να χρησιμοποιείται από τον 17ο αιώνα. Αμφότερες οι λέξεις προέρχονται είτε από τη λατινική barica, την ελληνική βάρις, από τη λέξη στα κοπτικά: ⲃⲁⲁⲣⲉ (μικρό πλοίο), τα ιερογλυφικά αιγυπτιακά και παρομοίως τη λέξη ba-y-r που σημαίνει «πλοίο σε σχήμα καλαθιού. Οι φορτηγίδες χρησιμοποιούνται κυρίως για χαμηλής αξίας εμπορεύματα, μιας και το κόστος μεταφοράς αγαθών με φορτηγίδες είναι σχετικά χαμηλό. Ενίοτε χρησιμοποιούνται για βαρύτερα και ογκώδη αγαθά. Οι συνηθισμένες διαστάσεις μιας φορτηγίδας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής είναι 59,4 x 10,7 μέτρα (195 x 35 πόδια), και έχουν τη δυνατότητα μεταφοράς έως 1.500 τόνους εμπορεύματος. Στην Ευρώπη οι μέσες διαστάσεις φορτηγίδων είναι 76,5 x 11,4 μέτρα (251 x 37 πόδια) με δυνατότητα μεταφοράς έως και 2,45 τόνων εμπορεύματος.Οι αυτοκινούμενες φορτηγίδες χρησιμοποιούνται για πλεύση ανάντη ή κατάντη σε ήρεμα νερά. Κινούνται με τη βοήθεια ρυμουλκού όταν πλέον ανάντη σε γρηγορότερα νερά. Οι φορτηγίδες καναλιών κατασκευάζονται με προδιαγραφές για το συγκεκριμένο κανάλι στο οποίο θα επιχειρήσουν. Πολλές φορτηγίδες, κυρίως οι Ολλανδικού τύπου, κατασκευάστηκαν αρχικά για να μεταφέρουν εμπορεύματα στα κανάλια της Ευρώπης, αλλά πλέον δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τα νεότερα πλοία. Έτσι πολλές από αυτές ανακαινίστηκαν και χρησιμοποιούνται ως ξενοδοχεία που μεταφέρουν τους παραθεριστές στα κανάλια, ως είδος κρουαζιέρας. Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Barge» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press
Ντεβότα

H Ντεβότα (Devota) είναι παρθενομάρτυρας (λατ. virgo et martyr), θανούσα το 303 μ.Χ. Η Ντεβότα επίσης είναι ο προστάτης άγιος δύο περιοχών, της Κορσικής και του Μονακό. Η Ντεβότα έπεσε θύμα των διωγμών εναντίον των Χριστιανών που διεξήγαγαν οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες Διοκλητιανός και Μαξιμιανός. Μερικές φορές η Ντεβότα θεωρείται ως ίδιο άτομο με την κορσικανή αγία Ιουλία, η οποία στα λατινικά λέγεται ως Deo devota ("αφιερωμένη στον Θεό"). Η περιγραφή παρερμηνεύτηκε ως κύριο όνομα της αγίας. Ο θρύλος που συνδέεται με την αγία Ντεβότα είναι παρόμοιος με εκείνους που είναι γνωστοί σήμερα για άλλους αγίους της περιοχής, όπως ο Άγιος Ρεπαράτα και ο Άγιος Τόρπες.

 Η παράδοση υποστηρίζει ότι η Ντεβότα ήταν μια Κορσικανή η οποία γεννήθηκε γύρω στο 283 μ.Χ. στη Μαριάνα της Κορσικής. Η Ντεβότα ήταν μια νεαρή παρθένα, η οποία είχε αποφασίσει να αφοσιωθεί πλήρως στην υπηρεσία του Θεού. Η Ντεβότα ήταν μέλος του νοικοκυριού του γερουσιαστή Ευτυχίου. Κατά τη διάρκεια των διωγμών του Διοκλητιανού, ο έπαρχος Βάρβαρος έφτασε στην Κορσική με την συνοδεία ενός στόλου και όταν έμαθε ότι ο γερουσιαστής φιλοξενούσε μια Χριστιανή στο σπίτι του, ζήτησε από τον Ευτύχιο να παραδοθεί και να υποχρεωθεί να κάνει την απαιτούμενη θυσία στην λατρεία του αυτοκράτορα. Ο Ευτύχιος αρνήθηκε και ο Βάρβαρος, μη θέλοντας να μπει άμεσα σε σύγκρουση μαζί του, κανόνισε να τον δηλητηριάσουν τον Ευτύχιο. Η Ντεβότα φυλακίστηκε και βασανίστηκε για την πίστη της. Το στόμα της τσακίστηκε και το σώμα της σύρθηκε ανάμεσα στους βράχους. Για την πίστη της τιμωρήθηκε, μάλλον, με λιθοβολισμό μέχρι θανάτου.Μετά το θάνατό της, ο κυβερνήτης της Κορσικής αποφάσισε να καεί η σωρός της, για να μην αποτελέσει αντικείμενο λατρείας. Ωστόσο η σωρός της σώθηκε από τους τοπικούς χριστιανούς. Το σώμα της τοποθετήθηκε σε μια βάρκα με προορισμό την Αφρική, καθώς ο Γρατιανός, ο πλοηγός του σκάφους, ο ιερέας Βενέδικτος, και ο Απολλινάρης, ο διάκονος, όλοι πίστευαν ότι στην Αφρική θα λάμβανε μια ταφή με βάση τα χριστιανικά έθιμα.. Ωστόσο, το σκάφος έπεσε θύμα μιας καταιγίδας. Ένα περιστέρι εμφανίστηκε και οδήγησε το σκάφος στο σημερινό Λε Γκωμάτ, το οποίο βρίσκεται στο σημερινό κράτος του Μονακό. Το σκάφος οδηγήθηκε σε μια περιοχή του σημερινού Μονακό όπου τότε βρισκόταν ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο.Σε ανάμνηση της μνήμης της στήθηκε ένα παρεκκλήσι, το οποίο βρίσκεται στο Μονακό και επιζεί ακόμη και σήμερα. Παραδοσιακά, τα λουλούδια λέγεται ότι ανθίζουν πριν από την εποχή τους στις 27 Ιανουαρίου, την ημέρα που γιορτάζει η Ντεβότα.
Μπόλκο Α΄ του Οπόλε

Ο Μπόλκο Α΄, πολων. Bolko I opolski (πριν τις 21 Οκτωβρίου 1258 - 14 Μαΐου 1313) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Οπόλε (με τους αδελφούς του ως το 1284), Νιεμόντλιν και Στσέλτσε Οπόλσκιε.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Βλάντισλαφ δούκα του Οπόλε-Ρατσίμπους, Κάλις, Βιέλουν και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγάλης Πολωνίας. Νυμφεύτηκε το 1280 την Αγνή (απεβ. ως το 1301), αγνώστου καταγωγής. Σύμφωνα με μερικές πηγές, ίσως ήταν κόρη του Όθωνα Β΄ των Ασκάνια μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Είχε τέκνα: Μπολέσλαφ ο Πρεσβύτερος π. 1293-1365, δούκας του Βιέλουν, Νιεμόντλιν. Μπόλκο Β΄ πριν το 1300-21 Ιουνίου 1356, δούκας του Οπόλε. Αλβέρτος μετά το 1300-1375, δούκας του Οπόλε, Στσέλτσε.Από την άλλη, ο Κατάλογος τεθνεώντων της εκκλησίας του Αγ. Βίντσεντ στο Βρόκλαφ δείχνει την ύπαρξη κάποιας "Γκσυμισλάβας, δούκισσα του Οπόλε", που τάφηκε εκεί στις 13 Σεπτεμβρίου 1286. Η καταγωγή της είναι επίσης άγνωστη, αλλά το όνομα δηλώνει Ρωσική καταγωγή, μάλλον μέλους των Ρουρικιδών. Ο τίτλος της φανερώνει ότι ίσως ήταν η πρώτη σύζυγος του Μπόλκο Α΄, ή ίσως η σύζυγος του Μιέσκο Α΄ του Τσέσυν (μεγαλύτερου αδελφού του Μπόλκο Α΄) ή ακόμη ένα διαφορετικό πρόσωπο. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy, Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Rurik". Genealogy.EU.
Περιοχή Ουλάνγκα

Η Περιοχή Ουλάνγκα (Ulanga District) (Περιοχή Μαχένγκε ή Επαρχία Μαχένγκε [Mahenge District]) είναι μία από τις έξι επαρχίες στην Περιφέρεια Μορογκόρο της Τανζανίας. Η διοικητική έδρα της περιοχής ευρίσκεται στο Μαχένγκε (Mahenge). Καλύπτει επιφάνεια 23.681 τ.χλμ., από τα οποία 4.927 τ.χλμ. είναι προστατευόμενα δάση. Η Επαρχία Ουλάνγκα (Ulanga District), συνορεύει βόρεια και δυτικά με την Περιοχή Κιλομπέρο (Kilombero District), ανατολικά με την Περιφέρεια Λίντι (Lindi Region) και στα νότια από την Περιφέρεια Ρουβούμα (Ruvuma Region).

 Από το 2002 ο πληθυσμός στην Περιοχή Ουλάνγκα (Ulanga District) ήταν 193.280. Οι Πογκόλο (Pogolo), είναι η εθνοτική ομάδα η οποία πλειοψηφεί στην Περιοχή Ουλάνγκα (Ulanga District). Οι περισσότεροι άνθρωποι απασχολούνται με τη βοσκή ζώων και επιβιώνουν καλλιεργώντας αραβόσιτο και ρύζι, αν και υπάρχει κάποια παραδοσιακή αλιεία. Κάποιες εξορύξεις γίνονται στο Τμήμα Λουκάντε (Lukande Ward).Οι δρόμοι είναι σε φτωχή κατάσταση. Υπάρχει ένας αεροδιάδρομος από χαλίκι, ο οποίος βρίσκεται εντός του Καταφυγίου Θηραμάτων Σέλους (Selous Game Reserve). Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Από τις εκλογές του 2010, η Περιοχή Ουλάνγκα είχε δύο εκλογικές περιφέρειες: Εκλογική Περιφέρεια Ουλάνγκα Magharibi (Δυτική Περιφέρεια Ουλάνγκα) Εκλογική Περιφέρεια Ουλάνγκα Mashariki (Ανατολική Περιφέρεια Ουλάνγκα) Η Περιοχή Ουλάνγκα διαιρείται διοικητικά σε πέντε Τομείς. Η Περιοχή Ουλάνγκα διαιρείται διοικητικά σε εικοσιτέσσερα Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Μορογκόρο Μορογκόρο Παραπομπές σημειώσεων
Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (2019)

Ο κατάλογος των μελών της ΙΗ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου της Βουλής των Ελλήνων του 2019 αφορά τα 300 μέλη της Βουλής των Ελλήνων (βουλευτές) που εξελέγησαν μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου 2019.

 Μεταβολές Στην 1 Ιουλίου 2021, η βουλευτής Κορινθίας Μαριλένα Σούκουλη - Βιλιάλη αντικαταστάθηκε από τον Κώστα Κόλλια, σύμφωνα με σχετική απόφαση του εκλογοδικείου. Στις 5 Οκτωβρίου 2021, ο βουλευτής Α΄ Αθηνών Κωσταντίνος Μπογδάνος, διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 27 Φεβρουαρίου 2022, η βουλευτής Επικρατείας Μαριέττα Γιαννάκου απεβίωσε. Την αντικατέστησε ο Θόδωρος Σκυλακάκης. Στις 25 Οκτωβρίου 2022, ο βουλευτής Γραβενών Ανδρέας Πάτσης, διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 4 Ιανουαρίου 2023, ο βουλευτής Φθιώτιδας Θέμης Χειμάρας παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα. Τον αντικατέστησε η Ελένη Μακρή - Θεοδώρου. Στις 8 Φεβρουαρίου 2023, ο βουλευτής Χανίων Μανούσος Βολουδάκης απεβίωσε. Τον αντικατέστησε ο Γιάννης Κασσελάκης. Μεταβολές Στις 13 Ιανουαρίου 2021, ο βουλευτής Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών Θανάσης Παπαχριστόπουλος αντικαταστάθηκε από τον Παναγιώτη Κουρουμπλή, σύμφωνα με σχετική απόφαση του εκλογοδικείου. Στην 1 Ιουλίου 2021, η βουλευτής Ημαθίας Φρόσω Καρασαρλίδου αντικαταστάθηκε από τον Άγγελο Τόλκα, σύμφωνα με σχετική απόφαση του εκλογοδικείου. Στις 16 Δεκεμβρίου 2021, ο βουλευτής Β2' Αθηνών Παναγιώτης Κουρουμπλής διαγράφτηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 3 Οκτωβρίου 2022, επανεντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 20 Δεκεμβρίου 2022, η βουλευτής Α΄ Αθηνών Αγγελική Αδαμοπούλου προσχώρησε στην κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 21 Δεκεμβρίου 2022, η βουλευτής Β΄ Πειραιώς Φωτεινή Μπακαδήμα προσχώρησε στην κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 17 Φεβρουαρίου 2023, η βουλευτής Α΄ Αθηνών Αγγελική Αδαμοπούλου ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα. Μεταβολές Στις 25 Οκτωβρίου 2021, η βουλευτής Β3' Αθηνών Φώφη Γεννηματά απεβίωσε. Την αντικατέστησε η Τόνια Αντωνίου. Μεταβολές Στις 9 Ιουλίου 2019, η βουλευτής Α' Αττικής Ελένη Γερασιμίδου παραιτήθηκε από το αξίωμα του βουλευτή. Την αντικατέστησε ο Γιάννης Γκιόκας. Μεταβολές Στις 31 Αυγούστου 2020, η βουλευτής Β1' Αθηνών Αναστασία Αλεξοπούλου ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα ωστόσο την ίδια ημέρα επανεντάχθηκε στο κόμμα. Μεταβολές Στις 23 Ιουλίου 2021, η βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνα Αδάμου ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 8 Μαρτίου 2022, η βουλευτής Α΄ Αθηνών Αγγελική Αδαμοπούλου ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα. Στις 24 Οκτωβρίου 2022, η βουλευτής Β' Πειραιώς Φωτεινή Μπακαδήμα ανεξαρτητοποιήθηκε από την κοινοβουλευτική ομάδα. Βουλή των Ελλήνων - Βουλευτές ανά Κοινοβουλευτική Ομάδα: Νέα Δημοκρατία Βουλή των Ελλήνων - Βουλευτές ανά Κοινοβουλευτική Ομάδα: Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς Βουλή των Ελλήνων - Βουλευτές ανά Κοινοβουλευτική Ομάδα: Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα - Κίνημα Αλλαγής Βουλή των Ελλήνων - Βουλευτές ανά Κοινοβουλευτική Ομάδα: Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Βουλή των Ελλήνων - Βουλευτές ανά Κοινοβουλευτική Ομάδα: Ελληνική Λύση Βουλή των Ελλήνων - Βουλευτές ανά Κοινοβουλευτική Ομάδα: Μέρα 25
Γεώργιος Ιωάννης του Φέλντεντς

Ο Γεώργιος Ιωάννης Α΄, γερμ. Georg Johann (11 Απριλίου 1543 - 18 Απριλίου 1592) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν παλατινός κόμης του Φέλντεντς (Veldenz) το διάστημα 1544-92 και του Λύτσελσταϊν (1553-92).

 Ήταν ο μόνος γιος του Ρούπρεχτ, παλατινού κόμη του Φέλντεντς και της Ούρσουλα του Ζαλμ, κόρης του Ιωάννη Ζ΄, κόμη του δρυμού και του Ρήνου του Κύρμπουργκ. Το 1544 ο πατέρας του απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο 1 έτους Γεώργιος Ιωάννης. Ο γάμος του με την κόρη του Γουσταύου Α΄ των Βάσα της Σουηδίας ξεκίνησε μια μακρά σχέση του Παλατινάτου με τη Σουηδία. Το 1553 τελείωσε ο Πόλεμος για τη Διαδοχή της Χαϊδελβέργης, που καθόρισε την κληρονομία των κλάδων των Βίττελσμπαχ και ο Γεώργιος Ιωάννης απέκτησε το Λύτσελσταϊν. Θέλησε να αναπτύξει τις Αλσατικές περιοχές του και να τις κάνει το κέντρο του κράτους του. Έτσι ίδρυσε την πόλη Πφάλτσμπουργκ (σήμερα Φαλσμπούρ) το 1570, όπου εγκαταστάθηκαν Προτεστάντες πρόσφυγες από τη Λωρραίνη. Όμως το σχέδιο ήταν τόσο μεγάλο και δυσβάσταχτο, που το 1583 αναγκάστηκε να πωλήσει την πόλη και το ήμισυ του Λύτσελσταϊν στη Λωρραίνη. Απεβίωσε το 1592 στο Λύτσελσταϊν και τάφηκε στο ναό της πόλης. Νυμφεύθηκε το 1563 την Άννα Μαρία των Βάσα, κόρη του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας. Είχε τέκνα: Γεώργιος Γουσταύος 1564-1610, παλατινός κόμης του Φέλντεντς Άννα Μαργαρίτα 1571-1621 Ούρσουλα 1572-1635, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Γ΄, δούκα της Βυρτεμβέργης Ιωάννα Ελισάβετ 1573-1601, απεβίωσε 28 ετών Ιωάννης Αύγουστος 1575-1611, παλατινός κόμης του Λύτσελσταϊν Λουδοβίκος Φίλιππος 1577-1601, παλατινός κόμης του ημίσεος του Γκούττενμπεργκ Γεώργιος Ιωάννης 1586-1654, παλατινός κόμης του ημίσεος του Γκούττενμπεργκ Αικατερίνη Ούρσουλα 1582-1595 απεβ. 13 ετών, Άννα Μαργαρίτα 1565-1566, Ιωάννης Ρούπερτ 1566-1567, Μαρία Άννα 1579, απεβίωσαν νήπια
Πράσινοι Οικολόγοι

Οι Πράσινοι Οικολόγοι είναι ισπανικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στις 4 Ιουνίου 2011, όταν 35 ισπανικά πράσινα κόμματα συμφώνησαν να συγχωνευθούν στο «Equo». Ξεκίνησε ως ίδρυμα στις 24 Σεπτεμβρίου 2010 με στόχο να γίνει «ο σπόρος και η πηγή της συζήτησης για την πολιτική οικολογία και την κοινωνική ισότητα, δημιουργώντας ένα κοινωνικοπολιτικό κίνημα».

 Οι πρώτες εκλογές που συμμετείχαν ήταν οι ισπανικές γενικές εκλογές του 2011, με 216.748 ψήφους (0,9%), καθιστώντας το το 9ο κόμμα με τη μεγαλύτερη υποστήριξη. Το κόμμα ήταν πέμπτο στη Μαδρίτη, ενώ πέτυχε εκπροσώπηση χάρη στον συνασπισμό «Δέσμευση» στη Βαλένθια, στον οποίο συμμετείχε.Στις εθνικές εκλογές του 2015, το «Equo» μπήκε στη λίστα των Podemos εκλέγοντας τρεις βουλευτές.Ενόψει των γενικών εκλογών του Νοεμβρίου του 2019, το «Equo» αποχώρησε από το Unidas Podemos και συμφώνησε για εκλογική συγχώνευση με το Más País. Διαφωνώντας με αυτή την απόφαση και πρόθυμος να μείνει με τους Unidas Podemos, ο ιδρυτής του κόμματος Juanxto López de Uralde αποχώρησε και ίδρυσε την Πράσινη Συμμαχία.Το 2021, το κόμμα αποφάσισε να αλλάξει το όνομά του σε Πράσινοι Οικολόγοι. * Μέσα στο Podemos — En Comú Podem – És el moment – En Marea. ** Εντός Unidos Podemos. *** Σε συνασπισμό με το Más País.
Γιάννης Καραλής (ποδοσφαιριστής)

Ο Γιάννης Καραλής (6 Νοεμβρίου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος έχει συμβόλαιο με την Καλλιθέα. Αγωνίζεται σε όλες τις θέσεις της επίθεσης. Υπήρξε μέλος των εθνικών ομάδων της Ελλάδας, Νέων και Ελπίδων.

 Γεννημένος στο Περιστέρι Αττικής, ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία οκτώ ετών, στα τμήματα υποδομής του μεγαλύτερου συλλόγου της πόλης, τον Ατρόμητο Αθηνών. Ο πατέρας του, Αντώνης Καραλής, είναι ένας θρύλος για τον σύλλογο, αφού κρατά το ρεκόρ συμμετοχών με την φανέλα της ομάδας (330).Το καλοκαίρι του 2006, προωθήθηκε στην ομάδα των ανδρών, κάνοντας το ντεμπούτο του, σε αγώνα πρωταθλήματος Σούπερ Λίγκα, στις 13 Μαΐου 2007, στο 88ο λεπτό του νικηφόρου με 2-1, εκτός έδρας αγώνα, κόντρα στον Άρη Θεσσαλονίκης Στον Ατρόμητο, έμεινε άλλες τέσσερις σεζόν, στις οποίες πανηγύρισε την επιστροφή στην μεγάλη κατηγορία, με τον τίτλο της Φούτμπολ Λιγκ το 2009, ενώ έφτασε στον παρθενικό τελικό Κυπέλλου Ελλάδας για τον σύλλογο το 2011, όταν ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 3-0. Σε πέντε σεζόν στο Περιστέρι, συμμετείχε σε 37 αγώνες και σημείωσε 4 γκολ. Αν και υπέγραψε το καλοκαίρι του 2011, συμβόλαιο με την Καβάλα, λόγω του υποβιβασμού της στην Δ' Εθνική, ακυρώθηκε η συμφωνία και παρέμεινε ελεύθερος ως τον Δεκέμβριο, όταν και υπέγραψε με την Κέρκυρα, συμβόλαιο 18 μηνών. Στην ομάδα των Φαιάκων, αγωνίστηκε 20 φορές στο πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας 2 γκολ και μια φορά στο Κύπελλο Ελλάδος. Λόγω οικονομικών προβλημάτων του συλλόγου, ο Καραλής κέρδισε την ελευθερία του τον Ιανουάριο του 2013. Αμέσως μετά την φυγή του από την Κέρκυρα, υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΕΚ, η οποία βρισκόταν στην τελευταία θέση της βαθμολογίας και κινδύνευε με υποβιβασμό από την Α' Εθνική, για πρώτη φορά στην ιστορία της. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους "κιτρινόμαυρους", στον εκτός έδρας αγώνα (1-1) κόντρα στον Άρη. Στο τέλος της σεζόν, η "Ένωση" υποβιβάζεται για πρώτη φορά στην ιστορία της και ο ίδιος μένει αυτόματα ελεύθερος. Στις 31 Αυγούστου του 2013, ανακοινώθηκε η απόκτησή του από την Γ.Σ. Καλλιθέα, που για την περίοδο 2013/14, αγωνίζεται στην Φούτμπολ Λιγκ. Ατρόμητος 1 Πρωτάθλημα Β' Εθνικής (2009) Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας (2011) Προφίλ στο transfermarkt.co.uk Προφίλ στο soccerway.com Προφίλ στο aekfc.gr
Φιλίπ Τζόρτζεβιτς

Ο Φιλίπ Τζόρτζεβιτς (Σερβ.: Филип Ђорђевић, γεννημένος στις 28 Σεπτεμβρίου 1987 στο Βελιγράδι της Γιουγκοσλαβία, σημερινή Σερβία) είναι Σέρβος διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της γαλλικής ΦΚ Ναντ.

 Ο Φιλίπ ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της γενέτειράς του, Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, όπου και πέρασε συνολικά διάστημα οκτώ ετών. Πέρασε, επίσης, μία σεζόν αγωνιζόμενος στην Ραντ Βελιγραδίου. Με την ομάδα του Ερυθρού Αστέρα αγωνίστηκε μόλις σε 12 αναμετρήσεις πρωταθλήματος προτού μετακομίσει στη Γαλλία. Αφού πέρασε μία σεζόν αγωνιζόμενος ως δανεικός στην ΦΚ Ναντ, ενόσω αυτή βρισκόταν στη Λιγκ 2, στη διάρκεια της οποίας κατάφερε να τη βοηθήσει να πάρει την άνοδο για την ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου, για πρώτη φορά μετά τη σεζόν 2007-08, η Ναντ αποφάσισε να τον αποκτήσει με κανονική μεταγραφή, κάνοντας χρήση της σχετικής ρήτρας που υπήρχε στο συμβόλαιό του, με τον παίκτη να βάζει την υπογραφή του σε συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας. Κατά την επιστροφή της ομάδας στη Λιγκ 1, ο Τζόρτζεβιτς αγωνίστηκε σε 19 αναμετρήσεις πρωταθλήματος και πέτυχε δύο τέρματα στη διάρκεια της σεζόν 2008-09, καθώς η Ναντ υποβιβάστηκε εκ νέου στη Λιγκ 2. Την επόμενη σεζόν 2009-10, είχε απόδοση παρόμοια με αυτή της προηγούμενης σεζόν με τη Ναντ να παραμένει στη Λιγκ 2, χωρίς να έχει πάρει την άνοδο ούτε να έχει υποβιβαστεί το καλοκαίρι του 2010. Τελικά, ο Τζόρτζεβιτς κατάφερε να γίνει κατά πολύ αποτελεσματικότερος στη διάρκεια της σεζόν 2010-11, αγωνιζόμενος σε 36 αναμετρήσεις πρωταθλήματος και πετυχαίνοντας συνολικά 12 τέρματα και μοιράζοντας πέντε ασίστ. Στη διάρκεια της σεζόν 2011-12, με τη Ναντ να εξακολουθεί να βρίσκεται στη Λιγκ 2, ο Τζόρτζεβιτς αγωνίστηκε σε 28 αναμετρήσεις πρωταθλήματος και πέτυχε έξι τέρματα, ενώ μοίρασε και πέντε ασίστ. Από τη σεζόν 2012-13 κι έπειτα, η απόδοση του Τζόρτζεβιτς απογειώθηκε, καθώς συνεισέφερε σε πολύ μεγάλο βαθμό στην άνοδο της Ναντ στη Λιγκ 1. Μετά από 34 αγώνες πρωταθλήματος, είχε πετύχει συνολικά 20 τέρματα και ήταν ο πρώτος σκόρερ τη Λιγκ 2 με το πέρας της σεζόν. Στις 16 Αυγούστου του 2013, η Ολιμπίκ Λυών κατέθεσε πρόταση ύψους μεταξύ €3-5 εκατομμυρίων για την απόκτηση του Τζόρτζεβιτς, ωστόσο τόσο ο ίδιος ο Τζόρτζεβιτς όσο και η ομάδα της Ναντ απέρριψαν την πρόταση. Κατά την επιστροφή της ομάδας στη Λιγκ 1, ο Τζόρτζεβιτς είχε πετύχει συνολικά επτά τέρματα στις πρώτες 12 αναμετρήσεις των Καναρινιών, ευρισκόμενος σε ανταγωνισμό με τους Ραδαμέλ Φαλκάο και Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς για την κατάκτηση του τίτλου του πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος για τη σεζόν. Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Σερβίας για την εντός έδρας αναμέτρηση στις 24 Νοεμβρίου 2007 στα πλαίσια των προκριματικών του Α΄ Ομίλου του Euro 2008 απέναντι στο Καζακστάν, ωστόσο δεν χρησιμοποιήθηκε στη συγκεκριμένη αναμέτρηση. Πέντε χρόνια μετά την πρώτη του κλήση, ο Σίνισα Μιχαΐλοβιτς τον κάλεσε εκ νέου για μια φιλική αναμέτρηση απέναντι στη Χιλή στις 14 Νοεμβρίου 2012. Σκόραρε μόλις δύο λεπτά μετά την είσοδό του στο παιχνίδι ως αλλαγή στο ντεμπούτο του. Τελευταία ενημέρωση: 2 Νοεμβρίου 2013 (Γαλλικά) Φιλίπ Τζόρτζεβιτς : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr
Μαρκ Μπράουν

Ο Μαρκ Μπράουν (Mark Brown) είναι πολιτικός των Νήσων Κουκ και πρωθυπουργός των Νήσων Κουκ από την 1η Οκτωβρίου 2020. Προηγουμένως είχε διατελέσει αναπληρωτής πρωθυπουργός υπό τον Χένρι Πούνα. Είναι μέλος του Κόμματος των Νήσων Κουκ (CIP).

 Ο Μπράουν γεννήθηκε στην Αβαρούα στη Ραροτόνγκα και σπούδασε στο Σχολείο Μαορί Νικάο, στο Σχολείο Νικάο Σάιντ, στο Κολλέγιο Τερεόρα και στο Γυμνάσιο Αρρένων Γκίσμπορν στην Νέα Ζηλανδία. Είναι κάτοχος διπλώματος στη Διοίκηση Δημοσίου Τομέα από το Πανεπιστήμιο Μάσεϊ στην Νέα Ζηλανδία και μεταπτυχιακού στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο του Νότιου Ειρηνικού. Έχει εργαστεί ως δημόσιος υπάλληλος, μεταξύ άλλων ως σύμβουλος πολιτικής στο Γραφείο του Πρωθυπουργού και ως επικεφαλής του υπουργείου Γεωργίας και ως κατασκευαστής ακινήτων. Έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου των Νήσων Κουκ και πρόεδρος του Συνδέσμου Νήσων Κουκ. Ο Μπράουν είναι αντιπρόεδρος του CIP. Αγωνίστηκε ανεπιτυχώς στο εκλογικό σώμα του Takuvaine-Tutakimoa στις εκλογές του 2006, αλλά εξελέγη στις εκλογές του 2010 . Ο Μπράουν διορίστηκε στο υπουργικό συμβούλιο τον Δεκέμβριο του 2010 ως υπουργός Οικονομικών. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2014 και ξανά το 2018. Μετά τις εκλογές του 2018 διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, αντικαθιστώντας τον Τεαρίκι Χέδερ. Τον Δεκέμβριο του 2019 ασκήθηκε ιδιωτική δίωξη για απάτη κατά του Μπράουν και του πρωθυπουργού Χένρι Πούνα, με τον ισχυρισμό ότι είχε γίνει παράνομη χρήση ενός αεροσκάφους ναυλωμένου από την κυβέρνηση. Τον Μάρτιο του 2021 οι κατηγορίες απορρίφθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο. Τον Ιούνιο του 2020 ο πρωθυπουργός Χένρι Πούνα ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί τον Σεπτέμβριο, προκειμένου να διεκδικήσει τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Φόρουμ των Νήσων του Ειρηνικού. Πρότεινε τον Μπράουν ως αντικαταστάτη του. Την 1η Οκτωβρίου, μετά την αποχώρηση του Πούνα, ο Μπράουν εξελέγη πρωθυπουργός. Διατήρησε σχεδόν όλα τα χαρτοφυλάκια του Πούνα στο αρχικό του υπουργικό συμβούλιο, παραδίδοντας μόνο την Παιδεία και τον Τουρισμό σε άλλους υπουργούς. Αποφάσισε να ανακατανείμει σημαντικά χαρτοφυλάκια όπως τα Οικονομικά και τα Εξωτερικά σε άλλους υπουργούς το 2021.Στα μέσα Δεκεμβρίου του 2020 ο πρωθυπουργός Μπράουν και η Νεοζηλανδή ομόλογός του Τζασίντα Άρντερν ανακοίνωσαν ότι θα δημιουργηθεί μια ταξιδιωτική φούσκα μεταξύ της Νέας Ζηλανδίας και των Νήσων Κουκ τον επόμενο χρόνο, διευκολύνοντας αμφίδρομα ταξίδια χωρίς καραντίνα μεταξύ των δύο χωρών.Σε ανασχηματισμό της κυβέρνησής του στις 2 Ιουνίου 2021 έγινε διανοή των μισών χαρτοφυλακίων του σε άλλους υπουργούς.
Acoustically Driven

Acoustically Driven είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2001 μέσω τη δισκογραφικής εταιρείας "Phantom Records". Το άλμπουμ αυτό περιέχει ακουστικές εκτελέσεις παλιότερων τραγουδιών του συγκροτήματος, ηχογραφημένες με μία εξαμελή ορχήστρα, στη ζωντανή τους εμφάνιση στο "Mermaid Theater" του Λονδίνου, στις 9 Δεκεμβρίου 2000, ενώ κυκλοφόρησε και σε μορφή διπλού CD με το DVD της βιντεοσκόπησης της συναυλίας.

 1. Introduction - 0:47 2. Why Did You Go (Box, Byron, Hensley, Kerslake) - 3:59 3. The Easy Road (Hensley) - 2:41 4. Echoes in the Dark (Hensley) - 4:44 5. Come Back to Me (Hensley, Kerslake) - 4:40 6. Cross That Line (Box, Lanzon) - 5:56 7. The Golden Palace (Box, Lanzon) - 8:17 8. The Shadows and the Wind (Hensley) - 4:30 9. Wonderworld (Hensley) - 4:33 10. Different World (Box, Lanzon) - 5:03 11. Circus (Box, Thain, Kerslake) - 4:21 12. Blind Eye (Hensley) - 3:37 13. Traveller in Time (Box, Byron, Kerslake) - 2:50 14. More Fool You (Box, Lanzon) - 3:30 15. Lady in Black (Hensley) - 6:15 16. Medley: The Wizard / Paradise / Circle of Hands (Clarke, Hensley) - 9:24 Το "Acoustically Driven" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Μπέρνι Σο - φωνητικάΜικ Μποξ - κιθάραΦιλ Λανζόν - πλήκτραΤρέβορ Μπόλντερ - μπάσοΛι Κέρσλεηκ - τύμπανα Uriah Heep 1970-2012, Tapio Minkkinen, [1] Allmusic [2] www.discogs.com [3] CD Universe review [4]
ΣΚΑΪ

Ο ΣΚΑΪ είναι ραδιοτηλεοπτικός όμιλος της Αττικής, με έδρα το Νέο Φάληρο. Αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους ομίλους των μέσων μαζικής ενημέρωσης στην Ελλάδα. Ο όμιλος συνδέεται άμεσα με την εκδότρια εταιρεία της εφημερίδας Η Καθημερινή. Ο όμιλος περιλαμβάνει την ομώνυμη τηλεόραση του ΣΚΑΪ, τους ραδιοφωνικούς σταθμούς ΣΚΑΪ 100.3, BwinΣΠΟΡ FM 94.6 (όπου το Bwin προστέθηκε για εμπορικούς λόγους) καθώς και την διαδικτυακή πύλη www.skai.gr που άνοιξε στις 2 Μαρτίου 2006, έναν μήνα πριν την έλευση της νέας τηλεόρασης του ΣΚΑΪ. Τον Ιούλιο και το Νοέμβριο του 2022 αντίστοιχα εξαγόρασε τους ραδιοφωνικούς σταθμούς 104 FM (που ανήκε στο Μένιο Φουρθιώτη), Pepper 96.6 και Μέντα 88 (που ανήκαν στην Διαπασών). Στις 31 Δεκεμβρίου 2022 αποκαλύφθηκε για τον 104 FM ότι θα λειτουργεί με το όνομα Happy Radio.

 Πρώην σταθμοί που ανήκαν στον όμιλο ΣΚΑΪ ήταν ο Λάμψη 92.3 (από το 1990 που λειτουργούσε ως Pop FM 92.4), ο Μελωδία 99.2 (από το 1991 που ξεκίνησε να εκπέμπει στους FM 100), ο Red 96.3 (συνέχεια των Capital και Ράδιο Άλφα 96.5) και ο Freedom 88.9 (συνέχεια του Jeronimo Groovy 88.9 FM). Οι τρεις τελευταίοι σταθμοί πωλήθηκαν στην Frontstage Entertainment συμφερόντων της οικογένειας Δασκαλόπουλου ενώ ο πρώτος άλλαξε αρκετές φορές ιδιοκτησία για να καταλήξει στον όμιλο Αττικών Εκδόσεων. Στις 2 Μαρτίου 2006 δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα του σταθμού, skai.gr που παρέχει υπηρεσίες ζωντανής αναμετάδοσης και βίντεο κατ' απαίτηση. Εκεί διατίθεται ειδησεογραφικό υλικό, καθώς και περιεχόμενο του ραδιοτηλεοπτικού ΣΚΑΪ το οποίο στην περίοδο 2018-2019 διασπάστηκε με τη δημιουργία ξεχωριστών διαδικτυακών ιστοσελίδων.Το ΣΚΑΪ ΒΙΒΛΙΟ δημιουργήθηκε τον Ιούλιο του 2008 ως ο εκδοτικός οίκος του ομίλου. Τα προϊόντα του αποτελούνται από εκδόσεις που σχετίζονται με διάφορα θέματα (όπως ιστορικά και πολιτικά), το τηλεοπτικό πρόγραμμα καθώς και με παράλληλες ενέργειες και δράσεις του σταθμού. Πριν το κλείσιμο του, είχε περιορίσει τις δραστηριότητες του. skai.gr - Επίσημη Ιστοσελίδα Ειδήσεις.com - Επίσημη Ιστοσελίδα