IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Chaos in Motion: 2007–2008

Το Chaos in Motion: 2007–2008 είναι τριπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Σεπτεμβρίου 2008 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Roadrunner Records". Επίσης, κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού DVD, αλλά και σαν διπλό DVD μαζί με τα τρία CD. Το δεύτερο μέρος του DVD περιελάμβανε το ντοκιμαντέρ "Behind the Chaos on the Road", τα βίντεο κλιπ για τα κομμάτια "Constant Motion", "Forsaken", " Forsaken (Studio Footage)" και "The Dark Eternal Night (Studio Footage)", βίντεο από τα παρασκήνια, κ.α..Οι ηχογραφήσεις του πραγματοποιήθηκαν κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Systematic Chaos", από τον Αύγουστο του 2007 μέχρι τον Μάιο του 2008, στο Τορόντο, την Βοστώνη, το Ρότερνταμ, την Μπανγκόκ, το Μπουένος Άιρες και το Βανκούβερ.

 1. Intro / Also sprach Zarathustra - 3:04 2. Constant Motion (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 7:05 3. Panic Attack (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 7:21 4. Blind Faith (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 10:28 5. Surrounded (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 15:21 1. The Dark Eternal Night (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 9:43 2. Jordan Rudess Keyboard Solo (Rudess) - 4:52 3. Lines in the Sand (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 11:56 4. Scarred (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 13:30 5. Forsaken (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 5:40 6. The Ministry of Lost Souls (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 15:21 1. Take the Time (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 11:37 2. In the Presence of Enemies (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 26:00 3. Schmedley Wilcox (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 21:18 I. "Trial of Tears" II. "Finally Free" III. "Learning to Live" IV. "In the Name of God" V. "Octavarium: V - Razor's Edge" Chaos in Motion: 2007–2008 (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 30 Σεπτεμβρίου 2008 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Chaos in Motion: 2007–2008" ήταν οι εξής: Τζέιμς ΛαΜπρι - φωνητικά Τζον Πετρούτσι - κιθάρα, φωνητικά Τζόρνταν Ρούντες - πλήκτρα Τζον Μιανγκ - μπάσο Μάικ Πορτνόι - τύμπανα, φωνητικά Chaos in Motion: 2007–2008 - Dream Theater | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Dream Theater Discography list Dream Theater - Chaos in Motion: 2007–2008 - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Fondation Charles-de-Gaulle

Η Fondation Charles-de-Gaulle (ελληνικά: Ίδρυμα Σαρλ ντε Γκωλ), το οποίο διαδέχτηκε το Institut Charles-de-Gaulle (ελληνικά: Ινστιτούτο Σαρλ ντε Γκωλ) δραστηριοποιείται από το 1971 στο να καταστήσει γνωστό και να διαδώσει το έργο του Σαρλ ντε Γκωλ (1890-1970), στρατηγού, ηγέτη της Ελεύθερης Γαλλίας και προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας.

 Τον Απρίλιο 1971, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του Πιερ Λεφράν, ιδρύθηκε το Institut Charles-de-Gaulle. Διετέλεσαν πρόεδροί του διαδοχικά: Αντρέ Μαλρώ (1971-1976), Γκαστόν Παλεβσκί (1976-1984), Ζοφρουά Σοντρόν ντε Κουρσέλ (1984-1991), Πιερ Μεσμέρ (1992-1995), Ζαν Σιμόν (1995-1997), Ζαν Φουαγιέ (1997-1998), Μισέλ Ντεμπραί (1998-1999), Υβ Γκενά (2000-2006)Ο Πιερ Λεφράν εξακολούθησε να διαδραματίζει ρόλο εντός του Ινστιτούτου έως το 1991. Το 1991, δημιουργήθηκε ένα ίδρυμα, το οποίο χαίρει ετήσιας χορηγίας από το Κράτος, ενώ αναγνωρίστηκε κοινής ωφελείας τον Σεπτέμβριο του 1992. Το 2006, έπειτα από αρκετά χρόνια συνύπαρξης μεταξύ των δύο οργανισμών, το Ινστιτούτο έπαψε οριστικά να υφίσταται. Ο Ζακ Γκοντφραίν ανέλαβε χρέη προέδρου στις 18 Ιανουαρίου 2011.Διαδέχτηκε τους: Πιερ Μεσμέρ (1992-1997) Ζαν Φουαγιέ (1997-2001) Υβ Γκενά (2001-2006) Πιερ Λεφράν (υπηρεσιακός: 2006-2007) Πιερ Μαζώ (2007-2010)Το επιστημονικό συμβούλιο περιλαμβάνει πανεπιστημιακούς και μάρτυρες της εποχής, καθώς και ξένους ανταποκριτές. Πρόεδρός του ήταν από το 1999 έως τον Ιανουάριο του 2012 ο καθηγητής Αλαίν Λαρκάν, τον οποίο διαδέχτηκε ο Ζιλ Λε Μπεγκέκ. Το ίδρυμα οργάνωσε συνέδρια με την συμμετοχή πανεπιστημιακών και μαρτύρων της εποχής εκείνης, καθώς και διασκέψεις απευθυνόμενες σε ένα λιγότερο εξειδικευμένο κοινό. Εκδίδει το περιοδικό Espoir. Διαχειρίζεται την γενέθλιο οικία του Σαρλ ντε Γκωλ στην Λιλ και την Λα Μπουασερί, την πρώην κατοικία του στο Κολομπέ-λε-Ντεζ-Εγκλίζ. Το ίδρυμα συνεισέφερε στη δημιουργία: του Historial Charles de Gaulle στο Μουσείο Στρατού στο Παρίσι του Μνημείου Σαρλ ντε Γκωλ στο Κολομπέ.Μία εξειδικευμένη βιβλιοθήκη, καθώς και μία αρχειοθήκη βρίσκονται στη διάθεση των ερευνητών και των φοιτητών στο κέντρο ερευνών και ενημερώσεως. Το Ίδρυμα έλαβε από το Κράτος, στη διάρκεια της χρονικής περιόδου μεταξύ 2007 και 2011, μια ετήσια χορήγηση η οποία κυμαίνεται από 1 έως 1,4 εκατομμύρια ευρώ. Σαρλ ντε Γκωλ Πιερ Λεφράν Επίσημη ιστοσελίδα της Fondation Charles-de-Gaulle
Εθνικό Μουσείο του Κιέλτσε

Το Εθνικό Μουσείο του Κιέλτσε (πολωνικά: Muzeum Narodowe w Kielcach‎) είναι μουσείο που βρίσκεται στο Παλάτι των Επισκόπων της Κρακοβίας, στο Κιέλτσε της Πολωνίας. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν πολύτιμα εκθέματα στον τομέα της ζωγραφικής, της χειροτεχνίας, της λαϊκής τέχνης, της αρχαιολογίας και των φυσικών επιστημών.

 Η ακριβής ημερομηνία που άνοιξε το μουσείο είναι άγνωστη, καθώς τα ιδρυτικά έγγραφα έχουν χαθεί, ωστόσο το πρώτο αντικείμενο (ένα πετρωμένο δέντρο) γράφτηκε στο βιβλίο απογραφής στις 10 Οκτωβρίου 1908 από τον Σίμον Ταντέους Βουόσεκ (1843-1933), έναν βετεράνο της Ιανουαριανής Εξέγερσης. Αυτή η ημερομηνία θεωρείται η ημερομηνία ίδρυσης του ιδρύματος.Το 1922, το μουσείο έκανε μια προσπάθεια να αποκτήσει το Παλάτι των Επισκόπων της Κρακοβίας στο Κιέλτσε, ωστόσο, αυτό δεν ήταν επιτυχές. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το μουσείο δεν λειτούργησε και πολλά αντικείμενα λεηλατήθηκαν από τους εισβολείς, ωστόσο ο Έντμουντ Μασάλσκι κατάφερε να κρύψει μέρος της συλλογής και το μουσείο άρχισε να λειτουργεί ξανά αμέσως μετά το πέρας του πολέμου.Το 1971, με ψήφισμα του Επαρχιακού Παραρτήματος του Εθνικού Συμβουλίου, το συγκρότημα των ανακτόρων με τα παρακείμενα κτίρια μεταφέρθηκε στο Μουσείο Τιμίου Σταυρού και ακολούθησαν τα εγκαίνια στις 18 Σεπτεμβρίου 1971 των πρώτων δύο εκθέσεων: η μία στο ισόγειο, που ονομάζεται Εννιά Αιώνες του Κιέλτσε και, στον δεύτερο όροφο: η Πινακοθήκη Ιστορικών Εσωτερικών Χώρων. Το 1975, ως αναγνώριση της συμβολής της στην ανάπτυξη του πολιτισμού, η εγκατάσταση έλαβε τον βαθμό του Εθνικού Μουσείου από τον Υπουργό Πολιτισμού και Τέχνης. Τα μόνιμα εκθέματα στο μουσείο περιλαμβάνουν δυτικοευρωπαϊκή ζωγραφική από τον 17ο έως τον 18ο αιώνα, πολωνική ζωγραφική από τον 17ο έως τον 20ο αιώνα, εφαρμοσμένες τέχνες, αρχαιολογία, νομισματική, οπλοστάσιο και άλλα. Ιδιαίτερα ενδιαφέροντα είναι τα έργα των: ιταλικής καταγωγής Γιόχαν Μπάπτιστ φον Λάμπι ο πρεσβύτερος (Τζιαμπατίστα Λάμπι, γνωστός ως Γιαν Χσίτσιελ Λάμπι στα πολωνικά), Λεόπολντ Γκότλιεμπ, Όλγκα Μποζνάνσκα, Γιούζεφ Χεουμόνσκι, Αλεξάντερ Γκιερίμσκι, Staffińskiyskiac Στανίσουαφ Βισπιάνσκι και άλλων. Επίσημος ιστότοπος
Ρον Γκίλμπερτ

Ο Ρον Γκίλμπερτ (Ron Gilbert) είναι ένας Αμερικανός σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών. Στα γνωστότερα έργα του ανήκουν τα παιχνίδια Maniac Mansion, Zak McKracken όπως και τα Monkey Island 1 και 2.

 Η καριέρα του Γκίλμπερτ στην βιομηχανία των υπολογιστών άρχισε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν σαν φοιτητής της πληροφορικής δημιούργησε μια εφαρμογή (Graphic Basics) με την οποία άρχισε να φτιάχνει μικρά παιχνίδια για τον Commodore 64. Το εργαλείο αυτό πούλησε σε μια εταιρεία με όνομα Human Engineered Software, η οποία τον προσέλαβε όταν τελείωσε τις σπουδές του αλλά τερμάτισε την λειτουργία της μόλις έξι μήνες αργότερα. Το 1985 του δόθηκε η ευκαιρία να σχεδιάσει παιχνίδι για την Lucasfilm Games. Μαζί με τον Γκάρι Γουίνικ δημιούργησε το σχέδιο για το Maniac Mansion όπως και την μηχανή παιχνιδιού Script Creation Utility for Maniac Mansion, γνωστή ως SCUMM. Το 1987 το παιχνίδι κυκλοφόρησε με μεγάλη επιτυχία και η συνεργασία του Γκίλμπερτ με την LucasArts συνεχίστηκε. Ακολούθησαν και άλλα παιχνίδια με βάση την scripting engine SCUMM. Ουσιαστικά, όλα τα adventures της εταιρείας, με εξαίρεση τα Grim Fandango και Escape from Monkey Island, δημιουργήθηκαν με βάση την SCUMM. Αφού εγκατέλειψε την LucasArts συνεργάστηκε κυρίως με τις εταιρείες Cavedog Entertainment (Total Annihilation), Humongous Entertainment και Hulabee Entertainment, μεταξύ άλλων στον χώρο των παιδικών ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Τον Ιανουάριο του 2008 η εταιρία HotHead Games προσέλαβε τον Γκίλμπερτ ως creative director για την δημιουργία του "DeathSpank", ενός παιχνιδιού περιπέτειας/ρόλου.Στα μέσα του 2016 ο Γκίλμπερτ αναζήτησε τα δικαιώματα των παιχνιδιών της σειράς Monkey Island και Maniac Mansion, αφού η Disney, η οποία είχε εξαγοράσει τη Lucasfilm και το τμήμα παιχνιδιών της το 2012, ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την ανάπτυξη παιχνιδιών. Το 2022 ανακοίνωσε το Return to Monkey Island, μια συνέχεια των δύο πρώτων παιχνιδιών της σειράς. 1987 - Maniac Mansion 1988 - Zak McKracken and the Alien Mindbenders 1989 - Indiana Jones and the Last Crusade 1990 - The Secret of Monkey Island 1991 - Monkey Island 2: LeChuck’s Revenge 2022 - Return to Monkey Island Ρον Γκίλμπερτ στην MobyGames (αγγλικά) Ιστολόγιο του Ρον Γκίλμπερτ Project DeathSpank στην Hothead Games
Πρέμυσλ Α΄ της Οπάβα

Ο Πρέμυσλ ή Πρέμεκ Α΄, τσεχ. Přemysl I. (π. 1365 - 28 Σεπτεμβρίου 1433) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας της Οπάβα (1367-1433) και τού Γκλουμπτσύτσε (1394-1433).

 Ήταν ο τέταρτος γιος τού Νικολάου Β΄ δούκα της Οπάβα και της Γιούττα των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Μπολέσλαφ Β΄ δούκα τού Οπόλε-Φάλκενμπερκ. Ο πατέρας του απεβίωσε λίγο μετά τη γέννησή του και ο Πρέμυσλ Α΄ έμεινε υπό την επιτροπεία τού πρωτότοκου ετεροθαλούς αδελφού του Ιωάννη Α΄, μόνου κληρονόμου. Έπειτα από διαφωνίες για την κληρονομία, οι τέσσερις αδελφοί αποφάσισαν να διαιρέσουν την πατρική κτήση το 1367. Η τελική διαίρεση τού 1377 έδινε στον Ιωάννη Α΄ το Ράτσιμπορς, Κρνοβ & Φρόιντενταλ, στον Νικόλαο Γ΄ το Γκλουμπτσύτσε και στους Βεντσέσλαο Α΄ και Πρέμυσλ Α΄ την Οπάβα. Το 1381 απεβίωσε ο Βεντσέσλαος Α΄ και ο Πρέμυσλ Α΄ έμεινα μόνος κύριος της Οπάβα· το 1394 απεβίωσε ο Νικόλαος Γ΄ με το μερίδιό του να έχει υποθηκευτεί στο δουκάτο της Ολέσνιτσα (γερμαν. Eλς), αλλά ο Πρέμυσλ Α΄ μπόρεσε να αποπληρώσει και να το ανακτήσει. Νυμφεύτηκε π. το 1395 την Άννα τού Λουτς και είχε τέκνα: Βεντσέσλαος Β΄ π. 1397-1446, δούκας τού Γκλουμπτσύτσε και τού 1/3 της Οπάβα. Νικόλαος Δ΄ π. 1400-1437, κύριος τού Ζλάτε-Χόρυ. Αγνή απεβ. π. 1440, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη τού Κρανάρ και έπειτα τον Γεώργιο τού Στέρνμπερκ.Το 1405 απεβίωσε η Άννα και ο Πρέμυσλ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Μπόλκο Γ΄ δούκα τού Μύνστερμπερκ και είχε τέκνα: Γουλιέλμος π. 1410-1452, δούκας τού Μύνστερμπερκ και τού 1/3 της Οπάβα. Ερνέστος π. 1415-1464, δούκας τού 1/3 της Οπάβα. Γιούττα απεβ. 1445, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Β΄ κόμη τού Μπόζινκ.Το 1422 απεβίωσε η Αικατερίνη και το 1425 ο Πρέμυσλ Α΄ νυμφεύτηκε για τρίτη φορά, με την Έλενα της Βοσνίας και είχε τέκνα: Πρέμυσλ Β΄ π. 1424-1478, δούκας της Οπάβα. Αικατερίνη απεβ. 1475, παντρεύτηκε τον Ιωάννη τού Κίμμπουρκ. Χέντβιχ απεβ. π. 1500, ηγουμένη στο αββαείο της Αγ. Γιάντβιγκα στη Τρέμπνιτσα. Hermann Aubin and Ludwig Petry (eds.): Von der Urzeit bis zum Jahre 1526 (History of Silesia, vol. 1), Edition Brentano, Sigmaringen, 1988, ISBN 3-7995-6341-5, pp. 171, 176, 184, 191, 196–199, 205 and 212. Hugo Weczerka: Handbuch der historischen Stätten — Schlesien, Kröner Verlag, Stuttgart, 1997, ISBN 3-520-31601-3, genealogical tables on p. 600/601.
Νίκος Σερέτης

Ο Νίκος Σερέτης (18 Οκτωβρίου 1963 - 12 Ιουλίου 2007) ήταν Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην Α1΄ κατηγορία με τον Πανιώνιο, τον Α.Ο. Δάφνης και το Μίλωνα. Είχε ύψος 2,05 και εξαιρετική τεχνική κατάρτιση για το ύψος του. Έπαιζε σε θέσεις πάουερ-φόργουορντ και σέντερ.

 Ο Νίκος Σερέτης γεννήθηκε το 1963 και ξεκίνησε την καριέρα του στον Πρωτέα Ν. Κόσμου . Το 1985 πήρε μετεγγραφή στον Πανιώνιο, τη φανέλα του οποίου φόρεσε μέχρι και τη σεζόν 1988-89. Ακολούθησε μία σεζόν στον Α.Ο. Δάφνης, επέστρεψε στον Πανιώνιο τη σεζόν 1991-1992 και συνέχισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στον Μίλωνα τη διετία 1994-1996. Ως λάτρης του μπάσκετ ο Νίκος Σερέτης συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι και το 2006 σε ημιεπαγγελματικές ομάδες, με τελευταίο σταθμό της καριέρας του τους Τράχωνες. Ο 44χρονος παλαίμαχος μπασκετμπολίστας της ομάδας της Νέας Σμύρνης βρήκε τραγικό θάνατο από πνιγμό στο μέρος που παραθέριζε, στην Κάρυστο της Εύβοιας, στις 12 Ιουλίου 2007, όταν προσπάθησε να σώσει το παιδί του από τα κύματα. Ο Σερέτης ήταν διεθνής με τις εθνικές εφήβων και ελπίδων, ενώ χρημάτισε μέλος και της εθνικής ενόπλων για πολλά χρόνια. Με την εθνική εφήβων αγωνίστηκε σε 15 αγώνες (180 πόντοι) το 1981 και 1982 στα αντίστοιχα Βαλκανικά Πρωταθλήματα. Ήταν από τους βασικούς σέντερ της ομάδας. Την κορυφαία επίδοση με 19 πόντους πέτυχε σε δύο αγώνες επί της Γιουγκοσλαβίας στις 3-4-1982 και 8-8-1982. Με την εθνική ελπίδων αγωνίστηκε μόνο σε 6 φιλικούς αγώνες (36 πόντοι) το 1982 και 1983. Αγωνίστηκε επίσης σε πολλούς αγώνες της εθνικής ενόπλων αλλά δεν κλήθηκε ποτέ στην Εθνική Ανδρών. Τελικός πλέι-οφ Α1΄: 1987 Το Μάιο του 2009 διοργανώθηκε το "Τουρνουά Olympia Basketball Camp Παμπαίδων 2009 "Νίκος Σερέτης", στο οποίο δόθηκε το όνομά του από τη διοργανώτρια ομάδα "Δάφνη Αγ. Δημητρίου". Στο τουρνουά μετειχαν επίσης ο Πανιώνιος και ο Κρόνος Αγίου Δημητρίου, στις οποίες αγωνίστηκε και τιμήθηκε η μητέρα του. Νίκος Σερέτης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Έφυγε ένας σπάνιος άνθρωπος. Ένας ξεχωριστός αθλητής (νεκρολογία)
Νονγκ Ντουκ Μαν

Ο Νονγκ Ντουκ Μαν (Nông Đức Mạnh) είναι πολιτικός από το Βιετνάμ, ο οποίος χρημάτισε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος του Βιετνάμ (CPV) από τις 22 Απριλίου 2001 ως τις 19 Ιανουαρίου 2011.

 Γιος αγροτών, γεννήθηκε στο Κουόνγκ Λόι, στις 11 Σεπτεμβρίου του 1940. Το 1984 έγινε αντιπρόεδρος της επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος και το 1986 γραμματέας της. Από το 1991 εκλέγεται στο Πολιτμπιρό του κόμματος. Έγινε γραμματέας του CPV στις 22 Απριλίου 2001. Επαναδιορίστηκε στη θέση αυτή τον Απρίλιο του 2006. Έχουν υπάρξει στο παρελθόν φήμες ότι ο Μαν είναι γιος του ιστορικού ηγέτη Χο Τσι Μιν. Ερωτηθείς για το θέμα ο ίδιος δήλωσε ότι όλοι οι κάτοικοι του Βιετνάμ θεωρούν πνευματικό τους πατέρα τον Χο Τσι Μιν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nông Đức Mạnh στο Wikimedia Commons
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1965-66

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1965-66 ήταν η 27η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1965-66 συμμετείχαν 11 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν διαβαθμίστηκε καμία ομάδα.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1966-67. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία). Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός 1Από την ΑΕΛ αφαιρέθηκε ένας βαθμός. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. Κυριάκου, Άκης (15 Ιουνίου 2014). «Ανταγωνισμός, αγωνία και στο φινάλε… τίτλος!». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε στις 4 Ιουνίου 2016. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 78. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 39. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 135. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1965-66 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
PewDiePie

Ο Φίλιξ Σέλμπεργκ (σουηδικά: Felix Arvid Ulf Kjellberg, 24 Οκτωβρίου 1989), ευρύτερα γνωστός με το ψευδώνυμο PewDiePie (/ˈpjuːdipaɪ/), είναι Σουηδός YouTuber, κωμικός και παραγωγός, γνωστός ως ο χρήστης με τις περισσότερες συνδρομές σε όλο το YouTube, έναν τίτλο που κατείχε από τις 22 Δεκεμβρίου του 2013 μέχρι τον Απρίλιο του 2019, όπου η Ινδική δισκογραφική εταιρία T-Series τον ξεπέρασε σε συνδρομές στο κανάλι της, με περισσότερες από 200εκ. εγγραφές στην πλατφόρμα του YouTube. Ξεπέρασε τις 100 εκατομμύρια εγγραφές τον Αύγουστο του 2019 έτσι κατάφερε να γίνει το δεύτερο κανάλι με 100 εκατομμύρια εγγραφές. Ο Φίλιξ (PewDiePie) αυτή τη στιγμή έχει 111εκ. εγγραφές. Άρχισε το κανάλι του το 2010 και έγινε γνωστός για τα βίντεο του στα οποία έπαιζε βιντεοπαιχνίδια, αλλά έκτοτε έχει επεκταθεί σε άλλα είδη βίντεο, όπως κωμικό περιεχόμενο, αντιδράσεις, vlogs, κριτικές και μέχρι και τραγούδια. Αξιοσημείωτη είναι η σημαντικότητα του στον κόσμο των διαδικτυακών μιμιδίων. To 2016, το Time τον ονόμασε έναν απο τους 100 πιο σημαντικούς ανθρώπους στον κόσμο.

 Ο Σέλμπεργκ κατάγεται από τη Σουηδία, ωστόσο τα βίντεο του είναι στην αγγλική γλώσσα. Ζει στην Ιαπωνία με την Ιταλίδα σύζυγό του, Μάρτσια Μπισονίν, η οποία ήταν επίσης προσωπικότητα του YouTube. Οι δύο γνωρίστηκαν μέσω ενός κοινού φίλου της Μπισονίν το 2011, και μετά από μία διαδικτυακή σχέση φιλίας, ο Σέλμπεργκ πήγε στην Ιταλία για να τη γνωρίσει. Και οι δύο πετούσαν μεταξύ Σουηδίας και Ιταλίας, πριν καταλήξουν στο Μπράιτον της Αγγλίας. Αποφάσισαν να τα φτιάξουν στις 19 Αυγούστου 2011 και 8 χρόνια αργότερα, 19 Αυγούστου 2019 πραγματοποιήθηκε ο γάμος τους.Τον Ιούλιο του 2013, ο Σέλμπεργκ μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο για καλύτερη συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο. Παραδέχεται ότι του αρέσει η ζωή στο Μπράιτον, καθώς εκεί ζει πιο ανώνυμα, προσθέτοντας ότι ένας από τους λόγους που δεν μετακόμισε στο Λος Άντζελες είναι ότι "Κάθε φορά που είμαι εκεί, οι άνθρωποι συνεχώς σου χτυπούν φιλικά την πλάτη, λέγοντάς σου πόσο υπέροχος είσαι. Σου γ... το μυαλό. Ξεκίνησα το YouTube επειδή βαριόμουν, όχι για να γίνω διάσημος". Τον Ιούνιο του 2016, ο Σέλμπεργκ ανακοίνωσε ότι εκδιώχτηκε από το στούντιο ηχογράφησής του, διότι ένας γείτονας τον κατηγόρησε ότι κάνει πολύ φασαρία. Ο Σέλμπεργκ έχει αναφέρει στο κανάλι του στο YouTube ότι είναι αγνωστικός αθεϊστής. PewDiePie κανάλι στο YouTube
Οι 4 άσσοι

Το Οι 4 άσσοι είναι ελληνική κωμική ταινία του 1970, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Γιώργο Λαζαρίδη και η παραγωγή ανήκει στην Καραγιάννης - Καρατζόπουλος. Πρωταγωνιστούν οι Ντίνος Ηλιόπουλος, Νίκος Σταυρίδης, Μίμης Φωτόπουλος και Γιάννης Γκιωνάκης. Η ταινία έκοψε 303.238 εισιτήρια σε αίθουσες Α' προβολής σε Αθήνα και Πειραιά.

 Δύο ανταγωνιστές καταστηματάρχες ειδών ρουχισμού και νεωτερισμών, ο ένας εργατικός και συντηρητικός (Παντελής-Νίκος Σταυρίδης) και ο άλλος γελαστός και γλεντζές (Φώτης-Ντίνος Ηλιόπουλος) έχουν ένα κοινό στοιχείο. Είναι αντίθετοι στον έρωτα των παιδιών τους (Αλέκος Τζανετάκος-Βίκυ Βανίτα) απαγορεύοντας τους να συναντιούνται. Όλα ανατρέπονται όμως όταν τα παιδιά τους εμφανίζουν έναν δήθεν γραμματέα (Γιάννης Γκιωνάκης) ενός πλούσιου φίλου τους από την Αμερική (Μίμης Φωτόπουλος) και υποτίθεται πως πρέπει να επιλέξει για λογαριασμό του, με ποιο από τα δύο καταστήματα θα συνεργαστεί η εταιρεία του. Ντίνος Ηλιόπουλος, Φώτης Γέμελος Νίκος Σταυρίδης, Παντελής Ματσούκας Μίμης Φωτόπουλος, Αντώνης Λεμπέσης Γιάννης Γκιωνάκης, Λιλίκος Μπαρδαμάς Αλέκος Τζανετάκος, Μάνος Ματσούκας Γιώτα Σοϊμοίρη Κατερίνα Γιουλάκη Νικήτας Πλατής Βίκυ Βανίτα, Νέλλη Γέμελου Γιάννης Φύριος, Θόδωρος Ντάνος Λυγίζος Ζαννίνο Κώστας Καραγιάννης, δάσκαλος Οι 4 άσσοι στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Μαρία, ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ

H Μαρία, γερμ. Maria von Sachsen-Weimar von Wettin (7 Οκτωβρίου 1571 - 7 Μαρτίου 1610) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης. Έγινε πριγκίπισσα-ηγουμένη στο αββαείο του Κβέντλινμπουργκ.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη-Γουλιέλμου δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Δωροθέας-Σουζάνας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου. Γεννήθηκε στη Βαϊμάρη. Τον Μάιο του 1601 απεβίωσε η Άννα Γ΄ του Στόλμπεργκ πριγκίπισσα-ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ. Ο κοσμήτορας του Συλλόγου είχε αποβιώσει από λοιμό και δεν είχε αντικατασταθεί. Τότε ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος Α΄ δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης, επίτροπος του αββαείου, πρότεινε την Άννα Γ΄ να τη διαδεχθεί η αδελφή του Μαρία. Πράγματι ο Ροδόλφος Β΄ των Αψβούργων επικύρωσε την εκλογή της τον Ιούλιο του 1601. Η διοίκησή της ήταν ήσυχη. Αποδείχθηκε απρόθυμη να αντιμετωπίσει τους προστάτες του αββαείου, τους δούκες της Σαξονίας, οι οποίοι οδήγησαν στην παρακμή της δικής της προσωρινής εξουσίας. Στη διαδρομή της προς τη Δρέσδη απεβίωσε αιφνίδια στο Χάλλε της Σαξονίας-Άνχαλτ. Τάφηκε στο Κβέντλινμπουργκ και τη διαδέχθηκε η Δωροθέα των Βέττιν της Σαξονίας. Lorenz, H. (1922). Werdegang von Stift und Stadt Quedlinburg (in German). Quedlinburg.
Θέμης Κατριός

Ο Θέμης Κατριός (1945 - 1 Οκτωβρίου 2022) ήταν Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ και του σμολ φόργουορντ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1961 μέχρι το 1975.

 Ο Κατριός ξεκίνησε την καριέρα του στο ανδρικό τμήμα μπάσκετ του Άρη το καλοκαίρι του 1961 και αγωνίστηκε ως βασικός από την πρώτη του χρονιά. Το 1962-63, έπαιξε στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, βοηθώντας τον Άρη να καταλάβει την πέμπτη θέση και να κερδίσει την συμμετοχή του στο πρώτο πρωτάθλημα Α' Εθνικής. Στην συγκεκριμένη διοργάνωση αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας του, πετυχαίνοντας 37 πόντους στην νίκη του Άρη επί του Ηρακλή με 80-76 και 24 πόντους στην ήττα των "κίτρινων" από τον Πανελλήνιο με 93-75.Το 1963-64, ο Άρης κατέλαβε την πέμπτη θέση, με τον Κατριό να πετυχαίνει διψήφιο αριθμό πόντων σε 16 από τους 18 αγώνες. Τις δύο επόμενες χρονιές, οι "κίτρινοι" αναδείχθηκαν δευτεραθλητές Ελλάδας, χάνοντας τον τίτλο του 1966 στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, όπου ηττήθηκαν εκτός έδρας από την ΑΕΚ. Ακολούθησαν δύο σεζόν όπου η ομάδα του Ανέστη Πεταλίδη κατέκτησε την τρίτη θέση, όπως και δύο ακόμη που αναδείχθηκε τέταρτη. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας μέχρι το 1972, επανερχόμενος το 1973-74, όταν ο Άρης με προπονητή τον Φαίδωνα Ματθαίου αναδείχθηκε τριταθλητής Ελλάδας. Στην τελευταία χρονιά του Κατριού με τους "κίτρινους", ο Άρης παρέμεινε σε μέτρια πορεία, καταλαμβάνοντας την όγδοη θέση του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Ο Κατριός εργάστηκε ως ψυχίατρος και ψυχαναλυτής και ήταν πρόεδρος της Βορειοελλαδικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας. Άρης Δευτεραθλητής Ελλάδας: 1965, 1966 Τριταθλητής Ελλάδας: 1967, 1968, 1974 "Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)", Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση συνδέσμου οπαδών «SUPER-3» (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004 Ο πραγματικός «Πατριάρχης» του μπάσκετ! - Pamesports.gr Ο Σούλης, οι "Διόσκουροι" και ο "Σπόρος" - BasketNews.gr
Μαρία Αντωνία της Αυστρίας (1899-1977)

H Μαρία Αντωνία, (γερμ. Maria Antonia von Österreich-Toskana von Habsburg-Lothringen, 13 Ιουλίου 1899 - 22 Οκτωβρίου 1977) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας-Λωρραίνης και με τους γάμους της έγινε Δόνα Ορλάντις και μετά Δόνα Σούκρε.

 Η Μαρία Αντωνία Ροβέρτα Λευκή (Μπλάνκα) Λεοπολδίνα Καρόλα Ιωσηφίνα Ραφαέλα Μιχαέλα Ιγνατία Αυρηλία ήταν η τέταρτη κόρη του Λεοπόλδου Σαλβαδόρ της Αυστρίας-Λωρραίνης και της Μπλάνκας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Κάρλος, Δούκα της Μαδρίτης. Παντρεύτηκε πρώτα το 1924 τον δον Ραμόν ντε Ορλάντις υ Βιγιαλόνγκα (1896-1936) και είχε τέκνα: Μπλάνκα Μαρία 1926-1969, παντρεύτηκε τον Ραούλ Ερένιου (1908-1969) και απέκτησαν 5 παιδιά. Χουάν 1928-1977, βαρόνος του Πινοπάρ. Νυμφεύτηκε τη Χίλντεγκαρντε Μπραγκανιόλο (γενν. 1932) και απέκτησαν 8 παιδιά. Μαρία Αντωνία 1929-1991, άγαμη. Ισαβέλλα γενν. 1931, παντρεύτηκε τον Φάουστο Μπρέλλ, μαρκήσιο του Ζόλλεριχ (1926-2003), και απέκτησαν 6 παιδιά. Αλφονσίνα γενν. 1936, παντρεύτηκε τον Χοακίν Θαφορτέθα (γενν. 1930), άτεκνη.Ο δον Ραμόν απεβίωσε στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο και η Μαρία Αντωνία έκανε δεύτερο γάμο το 1942 με τον δον Λουίς Πέρεθ Σούκρε (1899-1950). Harding, Bertita. Lost Waltz: A Story of Exile. Bobbs-Merrill, 1944. ASIN: B0007DXCLY McIntosh, David. The Unknown Habsburgs. Rosvall Royal Books, 2000. ISBN 91-973978-0-6
Μιχαήλ του Τβερ

Ο Μιχαήλ Α΄ Γιαροσλάβιτς, ρωσ. Михаил Ярославич από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τβερ ήταν πρίγκιπας του Τβερ (1285-1318) και μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ (1304-14, 15-18). Καταριθμήθηκε μεταξύ των αγίων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γιαροσλάβ Γ΄ πρίγκιπα του Τβερ και της Ξένιας των Ρουρικιδών, κόρης του Γιούρι Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα της Ταρούσα. Αδελφός τού πατέρα του ήταν ο άγιος Αλέξανδρος Νιέφσκι. Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Γιαροσλάβ το 1285. H μητέρα του έγινε η αγία Ξένη της Ταρούσα. Το 1304 απεβίωσε ο εξάδελφός του Αντρέι μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ, γιος του Αλεξάνδρου Νιέφσκι και ο Μιχαήλ τον διαδέχθηκε, διότι ίσχυε το βαθμιδωτό σύστημα, δηλ. της διαδοχής σε μικρότερο αδελφό (ή απόγονό του) και όχι σε γιο. Μετέβη στον Τοκτά χαν της Χρυσής Ορδής για επιβεβαίωση, στην πόλη Σαράι. Νυμφεύτηκε το 1294 την Άννα των Ρουρικιδών, κόρη του Ντμίτρι Μπορίσοβιτς, μετέπειτα μοναχή και αγία. Είχε τέκνα: Ντμίτρι 1299-1326, πρίγκιπας του Τβερ. Αλεξάντρ 1301-1339, πρίγκιπας του Τβερ. Κωνσταντίν 1306-1346. Βασίλι απεβ. μετά το 1368. Φεοντόρα (Θεοδώρα). Michael C. Paul, "Was the Prince of Novgorod a 'Third-Rate Bureaucrat' after 1136?" Jahrbücher für Geschichte Osteuropas 56, No. 1 (Spring 2008): 72-113.
Έι Τζέι Σλότερ

Ο Άντονι Ντάρελ «Έι Τζέι» Σλότερ (αγγλικά: Anthony Darrell "AJ" Slaughter,) (Κεντάκι, 3 Αυγούστου 1987) είναι Αμερικανός-Πολωνός επαγγελματίας, διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για τη Γκραν Κανάρια.

 Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2010, ο Σλότερ έπαιξε με τους Ντιτρόιτ Πίστονς στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ.Στις 26 Ιουλίου 2010, υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με την Παλακανέστρο Μπιέλα τους Πρωταθλήματος Ιταλίας.Για τη σεζόν 2011-12, μετακόμισε στο Βέλγιο και υπέγραψε με τη Μπέλφιους Μονς-Ενό. Τον Ιούλιο του 2012, υπέγραψε με τη Σολέ Μπασκέτ της LNB Pro A.Τον Ιούνιο του 2013, υπέγραψε μονοετή συμβόλαιο με, την επίσης γαλλική, Ελάν Σαλόν.Στις 16 Ιουλίου 2014, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό. Στις 5 Απριλίου 2015 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας με τους πράσινους. Στις 30 Ιουνίου 2015, τερματίστηκε επισήμως το συμβόλαιο του με την ομάδα.Στις 16 Ιουλίου 2015, υπέγραψε με την τουρκική Μπάνβιτ.Στις 15 Αυγούστου 2016, υπέγραψε με τη γαλλική Στρασμπούρ για τη σεζόν 2016-17.Στις 8 Ιουλίου 2017, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη γαλλική ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν.Την 1η Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ισπανική Ρεάλ Μπέτις. Στο ισπανικό πρωτάθλημα είχε 13,3 πόντους, 2,1 ριμπάουντ και 2 ασίστ. Στις 12 Ιουλίου 2020, ανακοινώθηκε από την Γκραν Κανάρια, ωστόσο η μεταγραφή ακυρώθηκε εξαιτίας ενός προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε ο αθλητής και τον άφησε εκτός ως το τέλος Σεπτεμβρίου. Τελικά στις 10 Νοεμβρίου η ισπανική ομάδα ανακοίνωσε εκ νέου την απόκτηση του Σλότερ. Στις 27 Φεβρουαρίου 2021, ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ομάδα. Στις 4 Μαΐου 2023, η Γκραν Κανάρια νίκησε στον τελικό του Γιούροκαπ 71-67 και ο Σλότερ κατέκτησε το ευρωπαϊκό τρόπαιο. Ο ίδιος στον τελικό είχε 16 πόντους, 3 ασίστ, 4 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο. Τον Ιούνιο του 2015, ο Σλότερ έγινε Πολωνός πολίτης, προκειμένου να μπορέσει να παίξει στην Εθνική Πολωνίας στο Ευρωμπάσκετ 2015. Έπαιξε επίσης με την Πολωνία στο Ευρωμπάσκετ 2017 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2019 στην Κίνα στο οποίο η χώρα πήρε την όγδοη θέση, καθώς και στο Ευρωμπάσκετ 2022. Παναθηναϊκός Κύπελλο Ελλάδας: (2015) ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Πρωτάθλημα Γαλλίας: (2019) Κύπελλο Γαλλίας: (2019) Γκραν Κανάρια Γιούροκαπ: (2023) Γαλλικό All Star Game: (2014) Ο πατέρας του, Άντονι «Τόνι» Σλότερ, έπαιξε μπάσκετ για τους Μάρεϊ Στέιτ Ρέισερς από το 1980 έως το 1981. Οι δύο αδελφές του, Τόνι και Ανοτινίτα, έπαιξαν επίσης κολεγιακή καλαθοσφαίριση στους Λούισβιλ Κάρντιναλς. Προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2015-09-24 στο Wayback Machine. στο fiba.com Προφίλ στο euroleague.net
Ινδένιο

Το ινδένιο ή βενζοκυκλοπενταδιένιο είναι ένας άχρωμος αρωματικός υδρογονάνθρακας, το μόριο του οποίου αποτελείται από ένα συμπυκνωμένο δακτύλιο βενζολίου (δηλαδή με κοινή πλευρά και δυο κοινά άτομα άνθρακα) με ένα δακτύλιο κυκλοπεντενίου.

 Το ινδένιο βρίσκεται φυσικά στα κλάσματα απόσταξης λιθανθρακόπισσας που βράζουν στους 175-185 °C. Μπορεί επίσης να παραληφθεί από αυτήν (τη λιθανθρακόπισσα) και με προσθήκη νατρίου, με το οποίο σχηματίζει μια στερεή ένωση το «ινδενιούχο νάτριο». Αυτό εξηγείται από την ασθενή οξύτητα του ινδενίου, αρκετή όμως για αντιδράσει με το νάτριο. Το ινδενιούχο νάτριο, αφού παραληφθεί ξανάδιασπάται σε ινδένιο με παρατεταμένη απόσταξη με υδρατμούς. 1. Από βενζόλιο και μηλονικό οξύ: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Αλφόνσος της Μπραγκάνσα

Ο Αλφόνσος, πορτογαλικά Afonso, (10 Αυγούστου 1377 - 15 Δεκεμβρίου 1461) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν ο 1ος δούκας της Μπραγκάνσα (1442-1461) και ο 8ος κόμης του Μπάρσελος. Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Μπραγκάνσα, πλάγιου κλάδου των Αβίς· και οι δύο κλάδοι ανήκουν στον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας.

 Ήταν νόθος γιος του Ιωάννη Α΄ των Αβίς βασιλιά της Πορτογαλίας από την εκτός γάμου σχέση του με την Ινές Πέρες. Γεννήθηκε στο Εστρεμόζ της επαρχίας Αλεντέγιο. Ήταν άνθρωπος ταξιδεμένος και μορφωμένος· συμμετείχε στην κατάληψη της Θέουτα το 1415 από τους Πορτογάλους. Το 1438 απεβίωσε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄, ο Εδουάρδος βασιλιάς της Πορτογαλίας και τον διαδέχθηκε ο 5ετής γιος του Αλφόνσος Ε΄ με αντιβασίλισσα τη μητέρα του Ελεονώρα των Τρασταμάρα. Η Αραγωνική καταγωγή της αντιβασίλισσας την έκανε αντιπαθή, έτσι ο τέταρτος γιος του Ιωάννη Α΄, ο κοντόσταυλος Ιωάννης συγκάλεσε τη Συνέλευση (Cortes) και εξέλεξαν νέο αντιβασιλιά, τον δευτερότοκο γιο του Ιωάννη Α΄, τον Πέτρο δούκα της Κοΐμπρα. Η επιλογή ευχαρίστησε τον λαό και τους αστούς. Τα νομοθετήματα του Πέτρου δυσαρεστούσαν τους ευγενείς, που εναντιώθηκαν σε αυτόν μαζί με τον νόθο Αλφόνσο. Μάλιστα ο νόθος Αλφόνσος κατάφερε να γίνει ο αγαπητός θείος του Αλφόνσου Ε΄. Τότε ο Πέτρος για συμφιλίωση, τον έκανε το 1443 δούκα της Μπραγκάνσα. Αλλά όταν ο Πέτρος πάντρεψε την κόρη του Ισαβέλλα με τον νεαρό βασιλιά το 1445, ο νόθος Αλφόνσος δυσαρεστήθηκε. Ο Πέτρος, αδιαφορώντας για τις δολοπλοκίες, κυβερνούσε και η χώρα ευημερούσε: τότε χρηματοδότησε τις πρώτες εξερευνήσεις του Ατλαντικού υπό την επίβλεψη του τρίτου υιού του Ιωάννη Α΄, του Ερρίκου του θαλασσοπόρου. Το 1448 ο βασιλιάς ενηλικιώθηκε και ο Πέτρος του παρέδωσε την εξουσία. Ένας φιλόδοξος άνδρας έπεισε τον βασιλιά να στραφεί εναντίον του Πέτρου· ο νόθος Αλφόνσος το επικρότησε και ο βασιλιάς ακύρωσε όλες τις διατάξεις, που είχε θεσπίσει ο Πέτρος. Το επόμενο έτος, σύμφωνα με κατηγορίες που θα αποδειχθούν ψευδείς, κήρυξε τον Πέτρο στασιαστή, πράγμα που δημιούργησε μια έκρυθμη κατάσταση και οδήγησε σε εμφύλιο. Στη μάχη του 1449 στην Αλφαρομπέιρα της Αλβέρκα, ο Πέτρος σκοτώθηκε. Ο βασιλιάς έδωσε νέες εξουσίες στον νόθο Αλφόνσο και όταν το 1458 αναχώρησε για την Αφρική, του ανέθεσε την αντιβασιλεία. Το 1401 νυμφεύτηκε πρώτα τη Βεατρίκη Περέιρα ντε Αλβίμ, κληρονόμο του πατέρα της, ενός στρατηγού που ήταν ο πλουσιότερος άνδρας του βασιλείου. Είχε τέκνα: Αλφόνσος 1400-1460, κόμης της Βαλένσα. Ισαβέλλα 1402-1466, παντρεύτηκε τον Ιωάννη των Αβίς κοντόσταυλο της χώρας (τέταρτο γιο του Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας). Φερδινάνδος Α΄ 1403-1478, δούκας της Μπραγκάνσα.Μετά το τέλος της Βεατρίκης το 1415, ο Αλφόνσος νυμφεύτηκε την Κωνσταντία των Τρασταμάρα, κόρη του Αλφόνσου κόμη της Νορόνια· δεν απέκτησαν απογόνους. Gerli, E. Michael, and Armistead Samuel G., Medieval Iberia, p. 182, Taylor & Francis, 2003 ISBN 9780415939188 Nobreza de Portugal e Brasil, Vol. II pages 437 to 439. Published by Zairol Lda., Lisbon 1989. Genealogical information on Afonso, Duke of Braganza (in Portuguese) in: geneall.net/pt/nome/1200/d-afonso-1-duque-de-braganca
Οίκος του Ανγκιάν

Ο Οίκος του Ανγκιάν, γαλλ.: Μaison d' Enghien είναι μία εξαφανισμένη φεουδαρχική οικογένεια, που προέρχεται από το δουκάτο της Βραβάντης και η καταγωγή της χρονολογείται από τον 11ο αι. Αυτός ο Οίκος ήταν ένας από τους πιο διάσημους στο δουκάτο της Βραβαντης και στην κομητεία του Αινώ. Το λάβαρό του παρήλαυνε μεταξύ των πρώτων από αυτά του δουκάτου της Βραβάντης, κάτι που συνέβη ιδιαίτερα στην περίφημη μάχη του Βόρινγκεν , . Οι κύριοι του Ανγκιάν ανύψωσαν τα εδάφη τους και έδιναν φόρο υποτέλειας άλλοτε στους δούκες της Βραβάνδης, άλλοτε στους κόμητες του Αινώ, κάτι που προκάλεσε πολέμους μεταξύ των δύο διεκδικητών της επικυριαρχίας τους. Σύμφωνα με τους τίτλους που είναι κατατεθημένοι στο θησαυροφυλάκιο των καταστατικών του Αινώ (Hainaut), η γη του Ανγκιάν ήταν ωστόσο άμεσα υπό τους κόμητες του Αινώ . Αυτή η γη αναφέρεται για πρώτη φορά το 956, και ήταν μία από τις 44 βαρονίες της κομητείας Αινώ . Μετά το τέλος του Λουδοβίκου του Ανγκιάν το 1394, η βαρονία του Ανγκιάν πέρασε στον Οίκο του Λουξεμβούργου, και στη συνέχεια το 1485 στον οίκο των Βαλουά. Τελικά ο Ερρίκος Δ΄ μεταπώλησε αυτή την κυριότητα στους δούκες του Άρενμπεργκ το 1606 . Απόγονοι των κυρίων του Ανγκιάν είναι οι: Ο Ερρίκος Δ΄ των Βουρβόνων-Βαντόμ Ο κλάδος των Βουρβόνων-Κοντε έφερε τον τίτλο του δούκα του Ανγκιάν ως το τέλος του Παλαιού Καθεστώτος Ο Οίκος του Λουξεμβούργου

 René Goffin, La Maison d'Enghien, δημοσιευμένο στο Généalogies enghiennoises, τόμος 1, 1966, σ. 12 και επόμενα. Διαβάστε online . Το Genealogy δημοσιεύτηκε επίσης στο Tablets of Hainaut, συλλογή 3. Christophe Butkens, Και τα ιερά και τα βέβηλα τρόπαια του Δουκάτου της Βραβάντης, tome II, livre III, pp. 113-122 . Διαβάστε online . Butkens, Both Sacred and Profane Trophies of the Duchy of Brabant, δεύτερος τόμος, συμπλήρωμα, πρώτο βιβλίο, 1726, σ. IX . Διαβάστε online . Jean le Carpentier, History of Cambray and Cambresis, 3 μέρος, Leide, pp. 515-522 . Διαβάστε online . Félix-Victor Goethals, Genealogical and Heraldic Dictionary of the Noble Families of the Kingdom of the Belgium, δεύτερος τόμος, Βρυξέλλες, 1849, pp. 263-274 . J. Le Roux, Collection of the Nobility of Burgundy, Limburg, Luxembourg, Guelders, Flanders, Artois, Haynau, Holland, Zeeland, Namur, Mechelen και άλλες επαρχίες της Αυτού Καθολικής Μεγαλειότητας., Douay, Imprimerie Derbaix, 1784, pp. 151-171 . Διαβάστε online . Max Servais, Armorial des Provinces et communes de Belgique, 1955, pp. 602-611 . Ιερέας François Vinchant, Annals της επαρχίας και της κομητείας Haynau όπου βλέπουμε τη συνέχιση των μετρήσεων από την αρχή τους., Bibliothecae Hafflighemensis, 1780. Διαβάστε online . J.-J. V ANHOLLEBEKE, Περί μιας αδημοσίευτης πράξης του Engelbert d'Enghien υπέρ του αβαείου του Grimbergen (1224) . Διαβάστε online Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. . Folio 83r του Armorial of Gelre Σατώ της Χάβρης Κάστρο του Πρεσλ (Βέλγιο) Cercle Héraldus de Mons a.s.b.l. «La baronnie d'Enghien». Pairies et Baronnies du Pays de Hainaut Πρότυπο:Sp- (στα Γαλλικά). . Etienne Patou. «Enghien» (PDF). Racines et Histoire (στα Γαλλικά). . Emile Landercy. «Ronquières» (pdf). Ronquieres.org (στα Γαλλικά).
Νίκος Καραθανασόπουλος

Ο Νίκος Καραθανασόπουλος (Αθήνα, 25 Μαρτίου 1963) είναι Έλληνας πολιτικός και οικονομολόγος. Εκλέγεται βουλευτής από το 2007 με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, του οποίου είναι μέλος της κεντρικής επιτροπής.

 Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου του 1963 στην Αθήνα. Έχει σπουδάσει οικονομικά στην Ιταλία και πέραν της μητρικής ελληνικής γλώσσας, γνωρίζει και ιταλικά, ενώ είναι μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας. Όσον αφορά στην προσωπική του ζωή, είναι παντρεμένος. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2006 ήταν υποψήφιος νομαρχιακός σύμβουλος Αχαΐας υπό τον στηριζόμενο από το ΚΚΕ, Στάθη Κεραμιδά. Το επόμενο έτος ο Καραθανασόπουλος εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αχαΐας στις εθνικές εκλογές του 2007 και έκτοτε επανεκλέγεται συνεχώς (2009, Μάιος και Ιούνιος του 2012, Ιανουάριος και Σεπτέμβριος του 2015 και 2019). Είναι αναπληρωτής κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, μέλος της κεντρικής επιτροπής του κόμματος, καθώς και μέλος του τμήματος οικονομίας της ίδιας επιτροπής. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 και το 2019 ήταν υποψήφιος περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας με τη Λαϊκή Συσπείρωση, αποσπώντας ποσοστά της τάξης του 8,8% και του 8,05% και εκλέγοντας δύο και τέσσερις περιφερειακούς συμβούλους αντίστοιχα. Την 17η Νοεμβρίου του 2020, με αφορμή τα επεισόδια που συνέβησαν στο κέντρο της Αθήνας ανάμεσα στην Ελληνική Αστυνομία και μέλη του ΚΚΕ που διαδήλωναν για την επέτειο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου παρά την απαγόρευση που ίσχυε με κυβερνητική απόφαση λόγω της πανδημίας του COVID-19, ο Καραθανασόπουλος προχώρησε σε υβριστικό χαρακτηρισμό έναντι του βουλευτή της Ελληνικής Λύσης, Κώστα Χήτα. Παρά τις παραινέσεις που του έγιναν αρνήθηκε να πάρει πίσω τον χαρακτηρισμό, τον οποίο και επανέλαβε, ενώ η στάση του κατακρίθηκε από τον αντιπρόεδρο της Βουλής, Απόστολο Αβδελά και τον αναπληρωτή υπουργό Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Νίκο Παπαθανάση. Αργότερα, ο ίδιος απέδωσε τις εκφράσεις του στο κλίμα έντασης που επικρατούσε.
Αρένα Τάουρον Κρακοβίας

Η Αρένα Τάουρον Κρακοβίας είναι κλειστή αρένα που βρίσκεται στην Κρακοβία της Πολωνίας. Έχει χωρητικότητα 15.030 θεατών για αθλητικές εκδηλώσεις. Φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Ανδρών του 2014, τους Τελικούς πρωταθλημάτων του European League of Legends 2016 και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί πάγου Α΄ Κατηγορίας του 2015.

 Η Αρένα Τάουρον Κρακοβίας είναι ο μεγαλύτερος και ένας από τους πιο σύγχρονους χώρους διασκέδασης και αθλητισμού στην Πολωνία. Επιτρέπει τη διοργάνωση ποικίλων αθλητικών εκδηλώσεων, όπως αντιπτέριση, πυγμαχία, κέρλινγκ, ακροβατική και ενόργανη γυμναστική, ποδόσφαιρο κλειστού χώρου, χόκεϊ επί πάγου, καλαθοσφαίριση, στίβο, καλλιτεχνική παγοδρομία, πετοσφαίριση, χειροσφαίριση, πολεμικές τέχνες, extreme sports, αντισφαίριση, επιτραπέζια αντισφαίριση, ιππικοί αγώνες και αθλητικοί χοροί.Η περιοχή της εγκατάστασης είναι 61.434 μ2, με μέγιστο εμβαδόν του γηπέδου στα 4.546 μ2. Η μέση χωρητικότητα είναι 18.000 για συναυλίες και 15.000 για αθλητικές εκδηλώσεις, με τον μέγιστο αριθμό θεατών να είναι 22.000.Η αρένα διαθέτει τη μεγαλύτερη πρόσοψη πολυμέσων LED στην Πολωνία, με συνολική επιφάνεια 5.200 μ2 φωτισμού λωρίδων LED, που περιβάλλει το στάδιο και μία από τις μεγαλύτερες οθόνες LED της Ευρώπης, με μέγεθος πάνω από 540 μ2. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tauron Arena Kraków στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος
Στοά Νικολούδη

Η Στοά Νικολούδη βρίσκεται στην Αθήνα μεταξύ των οδών Ελευθερίου Βενιζέλου (Πανεπιστημίου) - στο νούμερο 41 και της Σταδίου. Είναι μια από τις στοές που απέκτησε η Αθήνα προς το τέλος του 19ου αιώνα, σε αντιγραφή στοών που υπήρχαν ήδη σε άλλες πόλεις της Ευρώπης και έχει χαρακτηριστεί μαζί με το κτίριο της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου 41 ιστορικά διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης.

 Ο σχεδιασμός της Στοάς έγινε το 1897 απ' τον Αλέξανδρο Νικολούδη, ο οποίος ήταν την εποχή εκείνη φοιτητής στη Σχολή Καλών Τεχνών των Παρισίων. Η κατασκευή της ολοκληρώθηκε το 1918. Το 1938 η Στοά ανακαινίστηκε και πήρε τη σημερινή της μορφή, καθώς από πάνω από αυτήν χτίστηκε το μέγαρο γραφείων που υπάρχει. Το 1944, αμέσως μόλις πέθανε ο Νικολούδης την ονόμασαν Στοά Νικολούδη, προς τιμήν του, όνομα το οποίο διατηρείται μέχρι σήμερα. Μέχρι το 1977, μέχρι που κατεδαφίστηκε το κτίριο της Alpha Bank, μέρος της στοάς ήταν κατειλημμένο από αυτό. Τελευταία ανακαίνισή της έγινε το 2001. Η απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού του 1995, 77 χρόνια μετά την κατασκευή της, χαρακτηρίζει ιστορικά διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης το κτίριο της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου 31 μαζί με τη Στοά Νικολούδη, γιατί αποτελούν μαζί χαρακτηριστικό δείγμα του έργου του αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Νικολούδη με αξιόλογη σύνθεση, λειτουργία και τυπολογία, από τα ελάχιστα που έχουν απομείνει από την εποχή του μεσοπολέμου. Τα χαρακτηρίζουν επίσης σημαντικά για τη μελέτη της ιστορίας της Αρχιτεκτονικής και την Αρχιτεκτονική και Πολεοδομική εξέλιξη της πόλης των Αθηνών. Δ. Φιλιππίδης, "Οικοδομικό τετράγωνο 19", Alpha Bank, 2009 ISBN 9789609836371 Στοές στην Αθήνα Αρχειοθετήθηκε 2015-06-28 στο Wayback Machine., επίσημη ιστοσελίδα προβολής του ελληνικού τουρισμού του ΕΟΤ Πανεπιστημίου: Η αριστοκράτισσα, Εφημερίδα Έθνος Αθηναϊκές στοές: Ο (σκεπαστός) δρόμος είχε τη δική του Ιστορία, περιοδικό In2life
Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ, Πορφύριος Γ΄

Ο Αρχιεπίσκοπος Πορφύριος Γ΄ (κατά κόσμον Αριστείδης Παυλίνος, Κύμη, Εύβοια, 1 Νοεμβρίου 1878 - Κάιρο, 24 Νοεμβρίου 1968) ήταν Έλληνας κληρικός και επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, προκαθήμενος της Αυτόνομης Εκκλησίας του Όρους Σινά με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά.

 Γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1878 στην κωμόπολη Κύμη της Εύβοιας, όπου έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Το 1903 αποφοίτησε από ορθόδοξο σεμινάριο στο νησί της Χάλκης, όπου κατά τη διάρκεια των σπουδών του εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος.Μετά την αποφοίτησή του, στάλθηκε ως δάσκαλος του Νόμου του Θεού στην Αμπέτειο Σχολή στο Κάιρο. Το 1906, ανήμερα του Αγίου Πάσχα, στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης του Όρους Σινά, ο Αρχιεπίσκοπος Σινά Πορφύριος Β΄ τον χειροτόνησε ιερέα και τον διορισε γραμματέα του μετοχίου της μονής Σινά στο Κάιρο. Αφού συνταξιοδοτήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Πορφύριος Β΄, εξελέγη ηγούμενος από τους αδελφούς της μονής. Ο Αρχιμανδρίτης Πορφύριος χειροτονήθηκε επίσκοπος και ανυψώθηκε στο βαθμό του αρχιεπισκόπου στις 23 Αυγούστου/5 Σεπτεμβρίου (Γρηγοριανό ημερολόγιο) 1926 από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Δαμιανό Α΄. Το 1939, στο μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά, έχτισε ένα ξενοδοχείο για τους προσκυνητές και μια έκθεση πολύτιμων θρησκευτικών κειμηλίων. Ανακατασκευάστηκαν, επίσης, τα Σιναϊτικά μετόχια της Αγίας Αικατερίνης στην Αθήνα και στην Κρήτη, που καταστράφηκαν από τους Γερμανούς κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ζώντας σε ένα μετόχι του Καΐρου, σε όλη του τη ζωή παρέμεινε πρόεδρος και μέλος της εκπαιδευτικής επιτροπής της Αμπετείου Σχολής, εκπαιδεύοντας δεκάδες κληρικούς για τα Πατριαρχεία Ιεροσολύμων και Αλεξανδρείας. Πέθανε στις 24 Νοεμβρίου 1968 στο Κάιρο. Την κηδεία τέλεσε ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Νικόλαος ΣΤ΄. Ετάφη κοντά στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του Νικηφόρου στο Κάιρο. Кончина Архиепископа Синайского и Раифского Порфирия III // Журнал Московской Патриархии. М., 1969. № 4. стр. 56-58. (Θάνατος του Αρχιεπισκόπου Πορφυρίου Γ' του Σινά και της Ράιφα // Εφημερίδα του Πατριαρχείου Μόσχας. Μ., 1969. Αρ. 4. σ. 56-58).
Εζέν Εμανυέλ Αμωρύ Ντυβάλ

Ο Εζέν Εμανυέλ Αμωρύ Πινέ Ντυβάλ (Eugène Emmanuel Amaury Pineux Duval, 16 Απριλίου 1808 – 25 Δεκεμβρίου 1885), γνωστότερος απλώς ως Αμωρύ Ντυβάλ (δεν πρέπει να συγχέεται με τον πατέρα του, Αμωρύ Ντυβάλ) ήταν Γάλλος ζωγράφος. Θείος του ήταν ο θεατρικός συγγραφέας Αλεξάντρ Πινέ Ντυβάλ.

 Γιος του συγγραφέα διπλωμάτη Αμωρύ Ντυβάλ, ο Εζέν Εμανυέλ γεννήθηκε στον Δήμο Μονρούζ των Παρισίων. Υπήρξε ένας από τους πρώτους μαθητές στο ατελιέ του Ζαν Ωγκύστ Ντομινίκ Ενγκρ (που άσκησε ισχυρή επίδραση σε όλα τα έργα του Αμωρύ Ντυβάλ) και έλαβε μέρος στην αποστολή καλλιτεχνών και λογίων το 1829 στην Ελλάδα, στα πλαίσια της Εκστρατείας του Μοριά, ώστε να ζωγραφίσει τα αρχαιολογικά μνημεία. Η πρώτη του έκθεση έγινε στο Paris Salon το 1833 και περιελάμβανε πολλές προσωπογραφίες, όπως την «Πράσινη Κυρία» (πίνακας που δεν υπάρχει πλέον) και την αυτοπροσωπογραφία του, που εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ρεν). Το 1834 εξέθεσε το έργο του «Έλλην βοσκός ανακαλύπτων ένα αρχαίο ανάγλυφο». Από το 1834 μέχρι το 1836 πραγματοποίησε ένα μακρύ Grand Tour, επισκεπτόμενος τη Φλωρεντία, τη Ρώμη και τη Νάπολη, όπου γνώρισε την τέχνη της αναγεννησιακής Ιταλίας. Επιστρέφοντας στη Γαλλία, έγινε ένας από τους καλλιτέχνες στους οποίους ανατέθηκε από την κυβέρνηση του Λουδοβίκου-Φιλίππου και κατόπιν του Ναπολέοντος Γ΄ να διακοσμήσουν ναούς: Το παρεκκλήσιο της Αγίας Φιλομένας του ναού Saint-Merry (1840-1844), το παρεκκλήσιο της Παρθένου στον Σαιν Ζερμαίν λ' Ωσερουά των Παρισίων (1844–1846) και στη συνέχεια τον ενοριακό ναό του Σαιν Ζερμαίν-εν-Λαι (1849-1856). Από αυτά, το έργο του με τίτλο «Η Στέψη της Παρθένου» στο παρεκκλήσιο της Παρθένου του Σαιν Ζερμαίν λ' Ωσερουά θεωρείται η καλύτερη νωπογραφία του. Ο Αμωρύ Ντυβάλ δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του υπό τον τίτλο Το ατελιέ του Ενγκρ το 1878. Απεβίωσε στο Παρίσι ανήμερα τα Χριστούγεννα του 1885, σε ηλικία 77 ετών.Ο Αμωρύ Ντυβάλ είχε μελετήσει τους Γάλλους «πριμιτίφ» ζωγράφους και θεωρείται πρόδρομος του Πιέρ Πυβί ντε Σαβάν. Ας σημειωθεί ότι ο Σαρλ Μπωντλαίρ επέκρινε παθιασμένα τη σχολή των Αμωρύ Ντυβάλ και Ενγκρ. Είναι γνωστά 76 σχέδια και ζωγραφικοί πίνακες του Αμωρύ Ντυβάλ, μεταξύ των οποίων και τα παρακάτω έργα: Dictionnaire de biographie française Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 267
Ανδρέας Παΐζης

Ο Ανδρέας Παΐζης, (Πάτρα 1967 - Πάτρα, 14 Απριλίου 2005), ήταν Έλληνας διεθνής πρωταθλητής της πυγμαχίας ο οποίος έμεινε γνωστός κυρίως για την εμπλοκή του με κυκλώματα της νύχτας και την δολοφονία του.

 Ο Παίζης ξεκίνησε την πυγμαχία στην Ε.Α. Πατρών σε μικρή ηλικία, πήγαινε 3η γυμνασίου, στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Λόγω του ότι ήταν πρωταθλητής Ελλάδος μέλος της εθνικής ομάδας και βαλκανιονίκης αργότερα πέρασε χωρίς εξετάσεις στην γυμναστική ακαδημία. Στην Αθήνα όπου πήγε για τις σπουδές του γνωρίστηκε με άλλους πυγμάχους και νονούς της νύχτας όπου εμπλέκει και ο ίδιος σε παράνομες δραστηριότητες. Μέχρι τότε αναφέρεται ότι ήταν ήσυχος χαρακτήρας χωρίς να έχει μπλέξει με παρανομίες. Ο προστάτης του στην νύχτα αργότερα τον στέλνει πίσω στην Πάτρα να οργανώσει το κύκλωμα προστασίας το οποίο στηρίχθηκε σε πυγμάχους από τα τοπικά σωματεία που γνώριζε ο Παίζης και προσλάμβανε για μπράβους του. Στην Πάτρα ο Παίζης οργάνωσε κύκλωμα και παράνομη ομάδα που πουλούσε προστασία στα καταστήματα της πόλης για πάρα πολλά χρόνια, από το 1992 περίπου . Μάλιστα αναφέρεται ότι η ομάδα δρούσε σε γνώση της τοπικής αστυνομίας για όλα αυτά τα χρόνια. Μάλιστα αναφέρεται ότι στην ομάδα του είχε μόνο έλληνες και πατρινούς κι εκτός από προστασία η ομάδα έλεγχε το δίκτυο προώθησης γυναικών. Υπολογίζεται ότι οι εισπράξεις για προστασία έφταναν τα 12000000 δρχ τον μήνα. Μετά μερικά χρόνια άρχισε η διάσπαση της ομάδας και αναφέρονται και ένοπλες συμπλοκές σε μαγαζιά και δρόμους της πόλης. Τον Απρίλιο του 2005 μετά από τηλεφώνημα στο σπίτι του ο Παίζης μετέβη στην χαρτοπαικτική λέσχη ιδιοκτησίας του στην οδό Τριών ναυάρχων όπου εκεί τον περίμενε μεταμφιεσμένος εκτελεστής. Ο δράστης τον πυροβόλησε 13 φορές σκοτώνοντας τον, παρ όλες τι έρευνες δεν βρέθηκε ποτέ ποιος ήταν ο εκτελεστής.