Στρατόπεδο συγκέντρωσης Τραβνίκι

Το Στρατόπεδο συγκέντρωσης Τραβνίκι στήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία στο χωριό Τραβνίκι, περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Λούμπλιν κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του, το στρατόπεδο είχε διπλή λειτουργία. Οργανώθηκε στο σημείο που βρισκόταν το πρώην Πολωνικό εργοστάσιο ζάχαρης της Κεντρικής Βιομηχανικής Περιοχής και υποδιαιρείτο σε τουλάχιστον τρεις διακριτές ζώνες.Το στρατόπεδο Τραβνίκι πρωτοάνοιξε μετά το ξέσπασμα του πολέμου με την ΕΣΣΔ, με σκοπό να κρατήσει εκεί Σοβιετικούς αιχμάλωτους πολέμου, καθώς συνδεόταν μέσω σιδηροδρόμου με όλα τα κύρια σημεία της περιοχής του Γενικού Κυβερνείου. Ανάμεσα στο 1941 και 1944, το στρατόπεδο εξελίχθηκε σε SS στρατόπεδο εκπαίδευσης της Schutzmannschaft (Βοηθητική Αστυνομία, κυριολεκτικά Ομάδα Προστασίας) που αποτελείτο από συνεργάτες των Ναζί, κατά κύριο λόγο Ουκρανών. Το 1942, έγινε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για χιλιάδες Εβραίους στα πλαίσια επίσης του συστήματος του στρατοπέδου εξόντωσης Μαϊντάνεκ. Οι Εβραίοι κρατούμενοι του Τραβνίκι παρείχαν καταναγκασική εργασία για τις αυτοσχέδιες βιομηχανικές εγκαταστάσεις του πρότζεκτ της Ανατολικής Βιομηχανίας (Ostindustrie), όπου εργάζονταν σε φρικτές συνθήκες και με ελάχιστο φαγητό.Στο Τραβνίκι υπήρχαν 12.000 Εβραίοι κρατούμενοι κατά τη διανομή ιματισμού του 1943 που παραδόθηκε μέσω τρένων στις τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος. Όλοι σφαγιάστηκαν στις 3 Νοεμβρίου 1943 κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Γιορτή Συγκομιδής από τις βοηθητικές μονάδες των αντρών του Τραβνίκι που τοποθετήθηκαν στην ίδια τοποθεσία, με τη βοήθεια του Αποθεματικού Τάγματος Αστυνομίας 101 από τον Οργανισμό Ordnungspolizei (συντομογραφείται ως Orpo και σημαίνει «Αστυνομία Τάξης»). Ο πρώτος διοικητής του στρατοπέδου ήταν ο Χέρμαν Χούφλε, ο οποίος αντικαταστάθηκε από τον Καρλ Στράιμπελ.

 Το Ναζιστικό στρατόπεδο Τραβνίκι ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1941 με σκοπό την κράτηση αιχμαλώτων από την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, τη Γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Οι νέοι στρατώνες πίσω από τον φράχτη συρματοπλέγματος κτίστηκαν από τους ίδιους τους κρατούμενους. Το 1942, το στρατόπεδο επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας, το οποίο προοριζόταν για τους Πολωνούς Εβραίους από όλο το Γενικό Κυβερνείο. Μέσα σε ένα χρόνο, υπό τη διοίκηση του Gauleiter Οντίλο Γκλομπότσνικ, το στρατόπεδο συμπεριλάμβανε μία σειρά εργοστασίων καταναγκαστικής εργασίας όπως το εργοστάσιο επεξεργασίας γούνας (Pelzverarbeitungswerk), το εργοστάσιο μάκτρων (Bürstenfabrik), το φινίρισμα τριχών (Borstenzurichterei) και το νέο υποκατάστημα του Das Torfwerk στο χωριό Ντοροχούτσα.Οι Εβραίοι που δούλευαν στο στρατόπεδο από τον Ιούνιο του 1942 μέχρι τον Μάιο του 1944 ως τμήμα της προσπάθειας των Γερμανών για καταναγκαστική εργασία κατά τον πόλεμο, μεταφέρθηκαν εκεί από το Γκέτο της Βαρσοβίας, καθώς και από επιλεγμένα γκέτο από όλη την Ευρώπη (Γερμανία, Αυστρία, Σλοβακία), αρχικά υπό την Επιχείρηση Ράινχαρντ και στη συνέχεια, από τον Σεπτέμβριο του 1943, κι ως μέρος του συστήματος υποστρατοπέδων του στρατοπέδου εξόντωσης Μαϊντάνεκ, όπως το στρατόπεδο συγκέντρωσης της Πονιάτοβα και πολλών άλλων. Από τον Σεπτέμβριο του 1941 μέχρι τον Ιούλιο του 1944, οι εγκαταστάσεις υπηρετούσαν ως πλήρη βάση εκπαίδευσης με τραπεζαρία και στρατώνες για τους νέους Schutzmannschaften (βοηθητικούς φρουρούς) που σρατολογήθηκαν από τα στρατόπεδα κράτησης αιχμαλώτων πολέμου, οι οποίοι θα υπηρετούσαν τη Ναζιστική Γερμανία στο έδαφος του Γενικού Κυβερνείου. Ο Καρλ Στράιμπελ ο διοικητής του στρατοπέδου, και οι αξιωματικοί του συνήθιζαν να παρακινούν τους Ουκρανούς, Λετονούς και Λιθουανούς άντρες που ήταν ήδη εξοικειωμένοι με τα πυροβόλα όπλα να παίρνουν πρωτοβουλία με τη θέλησή τους. Συνολικά 5.082 άντρες προετοιμάστηκαν στο Τραβνίκι για να υπηρετήσουν τα Γερμανικά τάγματα παραστρατιωτικών σχηματισμών (Sonderdienst) πριν το τέλος του 1944 – απέναντι από το εγκαταλελειμμένο εβραϊκό στρατόπεδο που χωρίζεται από έναν εσωτερικό φράχτη.Αν και η πλειοψηφία των αντρών Τραβνίκι (ή Χίβις) προέρχονταν από πρόθυμους αιχμαλώτους πολέμου Ουκρανικής εθνικότητας, υπήρχαν ανάμεσά τους και Volksdeutsche από την Ανατολική Ευρώπη, οι οποίοι ήταν πολύτιμοι για την ικανότητά τους να μιλούν Ουκρανικά, Ρωσικά, Πολωνικά και άλλες γλώσσες των κατεχόμενων περιοχών. Ήταν οι μόνοι που έγιναν διοικητές της ομάδας. Οι άντρες Τραβνίκι είχαν μεγάλο ρόλο στην Επιχείρηση Ράινχαρντ, το Ναζιστικό σχέδιο αφανισμού των Πολωνών Εβραίων και Εβραίων άλλων υπηκοοτήτων. Υπηρέτησαν στα στρατόπεδα εξόντωσης και έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εκμηδένιση της εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας (βλέπε Αναφορά Στρόοπ) και της εξέγερσης του Γκέτο του Μπιαουίστοκ, ανάμεσα σε άλλες εξεγέρσης γκέτο. Προς το τέλος Οκτωβρίου, ολόκληρο το εργατικό δυναμικό των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας σε Λούμπλιν/Μαϊντάνεκ, συμπεριλαμβανομένων Εβραίων κρατούμενων από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Τραβνίκι, διατάχθηκαν να ξεκινήσουν την κατασκευή αντιαρματικών τάφρων χωρίς να γνωρίζουν τον πραγματικό σκοπό δημιουργίας τους. Οι σφαγές, οι οποίες αργότερα θεωρήθηκαν πως ήταν εκδίκηση για τη Γερμανική ήττα στο Στάλινγκραντ, ορίστηκαν από τον Κρίστιαν Βιρτ για τις 3 Νοεμβρίου 1943 υπό το κωδικό όνομα Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής κι έλαβαν χώρα ταυτόχρονα στα υποστρατόπεδα Μαϊντάνεκ, Τραβνίκι, Πονιάτοβα, Μπούντζιν, Κράζνικ, Πούαβε και Λιπόβα. Τα πτώματα των Εβραίων που πυροβολήθηκαν στους λάκκους από άντρες Τραβνίκι με τη βοήθεια του Τάγματος 101, αργότερα αποτεφρώθηκαν από μία μονάδα αντρών Sonderkommando από το Μιλέιουφ, οι οποίοι με τη σειρά τους εκτελέστηκαν επί τόπου μόλις ολοκλήρωσαν το έργο τους. Η Επιχείρηση Φεστιβάλ Συγκομιδής, η οποία υπολογίζεται πως είχε 43.000 θύματα, ήταν η μεγαλύτερη ενιαία σφαγή Εβραίων από Γερμανούς καθόλη τη διάρκεια του πολέμου. Ξεπέρασε τη περιβόητη σφαγή των περισσότερων από 33.000 Εβραίων στο Μπάμπι Γιαρ έξω απο το Κίεβο κατά 10.000 θύματα.Το στρατόπεδο εκπαίδευσης Τραβνίκι διαλύθηκε τον Ιούλιο του 1944 λόγω του ότι το μέτωπο του πολέμου πλησίαζε προς τα εκεί. Οι τελευταίοι 1000 Χίβις που σχημάτιζαν το SS Τάγμα Στράιμπελ υπό την ηγεσία του ίδιου του Καρλ Στράιμπελ, μεταφέρθηκαν δυτικά για να συνεχίσουν τις βρώμικες πράξεις τους στα στρατόπεδα εξόντωσης που λειτουργούσαν ακόμη. Οι Σοβιετικοί εισήλθαν στις τελείως άδειες εγκαταστάσεις του στρατοπέδου στις 23 Ιουλίου 1944. Μετά τον πόλεμο, συνέλαβαν και άσκησαν διώξεις σε εκατοντάδες, ίσως μέχρι και χίλιους Χίβις, οι οποίοι επέστρεψαν στην ΕΣΣΔ. Οι περισσότεροι καταδικαστηκαν σε Γκουλάγκ και αφέθηκαν ελεύθεροι το 1955 υπό την αμνηστία Χρουστσόφ.Σε σχέση με τους Χίβις που διώχθηκαν στην ΕΣΣΔ, ο αριθμός που δικάστηκε στη Δύση ήταν πολύ μικρότερος. Το 1976, έξι κατηγορούμενοι, ανάμεσά τους και ο διοικητής Στράιμπελ, αθωώθηκαν από όλες τις κατηγορίες σε δικαστήριο της Δυτικής Γερμανίας στο Αμβούργο και αφέθηκαν ελεύθεροι. Οι άντρες Τραβνίκι που διώχθηκαν στη Σοβιετική Ένωση είχαν κατηγορηθεί για προδοσία κι ως εκ τούτου ήταν ένοχοι κατάταξης από την αρχή των δικαστικών διαδικασιών. Στις Ηνωμένες Πολιτείες αφαιρέθηκαν τα πολιτικά δικαιώματα από περίπου 16 πρώην φρουρούς Χίβι, μερικοί από τους οποίους ήταν αρκετά μεγάλοι σε ηλικία. Τον Ιανουάριο του 1943, το SS Γερμανικό Κέντρο Ελέγχου (Germanische Leitstelle) στην κατεχόμενη Ζακοπάνε στην καρδιά των όρεων Τάτρα, ξεκίνησε μία προσπάθεια πρόσληψης με την ιδέα σχηματισμού μιας ολοκαίνουριας μεραρχίας Waffen-SS. Περίπου 200 νεαροί Goralenvolk υπέγραψαν για να συμμετάσχουν, ενώ τους είχε προσφερθεί απεριόριστη προμήθεια αλκοόλ. Επιβιβάστηκαν σε ένα επιβατικό τρένο για το Τραβνίκι αλλά οι περισσότεροι, όταν κατέστησαν νηφάλιοι, εγκατέλειψαν το τρένο στην πόλη Μάκοφ Ποντχαλάνσκι. Έτσι έφτασαν στο Τραβνίκι μόνο δώδεκα άντρες. Με την πρώτη ευκαιρία πιάστηκαν στα χέρια με τους Ουκρανούς, προκαλώντας χάος, με αποτέλεσμα να συλληφθούν και να σταλούν μακριά. Η όλη ιδέα εγκαταλείφθηκε ως αδύνατη με επίσημη επιστολή από τον SS-Obergruppenführer Κρούγκερ στην κατεχόμενη Κρακοβία στις 5 Απριλίου 1943. Η αποτυχία συνέβαλε αναπόφευκα στην απόλυσή του στις 9 Νοεμβρίου 1943 από τον Γενικό Κυβερνήτη, Χανς Φρανκ. Ο Κρούγκερ αυτοκτόνησε στην άνω Αυστρία δύο χρόνια αργότερα. Στην πρώτη εικόνα απεικονίζεται μία ομάδα Χίβι στην πλατεία εκπαίδευσης του στρατοπέδου (κάποιοι φοράνε ακόμη τα Σοβιετικά τους Μπουτένφκα (διακριτικός τύπος καπέλου), οι οποίοι επιθεωρούνται από τον Καρλ Στράιμπελ (κέντρο). Στη δεύτερη φωτογραφία απεικονίζονται τα υποστρατόπεδα του Μαϊντάνεκ σε χάρτη του Γενικού Κυβερνείου της κατεχόμενης Πολωνίας με την πόλη Ζακοπάνε στην Περιοχή Νόεμαρκτ αμ Ντόνστ (ακραία νοτιοδυτικά) και το Τραβνίκι στο κέντρο. Browning, Christopher R. (1998) [1992]. «Arrival in Poland». Ordinary Men: Reserve Police Battalion 101 and the Final Solution in Poland (PDF). Penguin Books. Αρχειοθετήθηκε (PDF) από το πρωτότυπο στις 1 Μαΐου 2013. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2020. Kudryashov, Sergei (2004). «Ordinary Collaborators: The Case of the Travniki Guards». Στο: Mark Erickson· Ljubica Erickson. Russia War, Peace and Diplomacy Essays in Honour of John Erickson. London: Weidenfeld & Nicolson. σελίδες 226–239. Steinhart, Eric C. (2009). «The Chameleon of Trawniki: Jack Reimer, Soviet Volksdeutsche, and the Holocaust». Holocaust & Genocide Studies 23 (2): 239-262. . Witold Mędykowski (2009). «Obóz pracy dla Żydów w Trawnikach». Στο: Wojciech Lenarczyk· Dariusz Libionka. Erntefest 3–4 listopada 1943. Zapomniany epizod Zagłady. Lublin: Państwowe Muzeum na Majdanku. σελίδες 183–210. ISBN 9788392518754. Edward Kopówka· Paweł Rytel-Andrianik (2011). Treblinka. Załoga obozu [Treblinka concentration camp staff] (PDF). Dam im imię na wieki 'Iz 56,5' (Will give them names for ever). Drohiczyńskie Towarzystwo Naukowe. Kuria Diecezjalna w Drohiczynie. σελ. 87. ISBN 978-83-7257-496-1. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2014. Archiwum Państwowe w Siedlcach (APS), Akta Gminy Prostyń (AGP), t. 104, "Budowa i odbudowa, 1946–1947". «Aktion Reinhard: Trawniki Staff Page (Alphabetical Listing)». Holocaust Education & Archive Research Team. 2007. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2020. United States Holocaust Memorial Museum - Trawniki In depth overview of the Trawniki Camp, Trawniki Staff, Photos. - All about Trawniki Belzec: Stepping Stone to Genocide, Sources of Manpower Circuit Judge (13 Ιουλίου 2010). «Vladas Zajanckauskas». Petitioner. United States Court of Appeals, First Circuit. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2014. «Nazi camp guard Demjanjuk dies». BBC News. 17 Μαρτίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Ιουλίου 2014. Aderet, Ofer. (Haaretz, Mar 23, 2012), "Convicted Nazi criminal Demjanjuk deemed innocent in Germany over technicality." Semotiuk, Andrij A. (Kyiv Post, Mar 21, 2012). "In Memory of John Demjanjuk." Retrieved Apr 24, 2012. BBC July 29, 2010 BBC November 22, 2010 Kilgannon, Corey (November 1, 2003). «Accused Nazi Guard Speaks Out, Denying He Had Role in Atrocities». New York Times. https://www.nytimes.com/2003/11/21/nyregion/accused-nazi-guard-speaks-out-denying-he-had-role-in-atrocities.html?scp=1&sq=Jakiw%20Palij&st=cse. Ανακτήθηκε στις July 12, 2014. Report on Palij (in Ukrainian) "Яків Палій." Україна Молода, June 17, 2004. Retrieved May 1, 2013.