IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σιντ Μάιερ

Ο Σιντ Μάιερ (Sidney K. "Sid" Meier, 24 Φεβρουαρίου 1954) είναι Καναδός προγραμματιστής και σχεδιαστής παιχνιδιών. Έχει δημιουργήσει μερικά από τα πιο καλοφτιαγμένα και εμπορικά επιτυχημένα παιχνίδια για υπολογιστές, όλων των εποχών κερδίζοντας δεκάδες διακρίσεις τόσο για την ποιότητα των τίτλων του όσο και για την τεράστια εμπορική τους επιτυχία. Θεωρείται ένας από τους ζωντανούς θρύλους της βιομηχανίας των παιχνιδιών.

 Ο Σιντ Μάιερ γεννήθηκε το 1954. Το 1982, μαζί με τον Bill Stealey ίδρυσε την εταιρεία MicroProse. Στη Microprose ο Μάιερ σχεδίασε την πασίγνωστη σειρά παιχνιδιών Civilization. Το 1996 εγκατελειψε την Microprose και μαζί με τον βετεράνο του χώρου Jeff Briggs ίδρυσε την εταιρεία Firaxis Games. Σήμερα η Firaxis Games δημιουργεί παιχνίδια στρατηγικής, πολλά από τα οποία είναι νέες εκδόσεις κλασσικών τίτλων του Μάιερ, όπως τα Civilization IV και Sid Meier's Pirates!. Το 1999, ο Σιντ Μάιερ ήταν ο δεύτερος που συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τους πιο διακεριμένους (hall of fame) της Αμερικανικής Ακαδημίας Διαδραστικής Τέχνης και Επιστήμης (Academy of Interactive Arts and Sciences). Ο πρώτος που τιμήθηκε ήταν ο Shigeru Miyamoto της Nintendo. Είναι παντρεμένος με τη Σούζαν και έχουν ένα γιο. Σήμερα μένει στο Hunt Valley του Μαίρυλαντ. Ο Μάιερ σχεδιάζει παιχνίδια για 30 και πλέον χρόνια. Ακολουθούν μερικά από τα πιο σημαντικά, σε χρονολογική σειρά. Spitfire Ace (1984) — το πρώτο του παιχνίδι. NATO Commander (1984) Solo Flight (1984) Kennedy Approach (1985) — ένα από τα πρώτα παιχνίδια που χρησιμοποίησαν λογισμικό σύνθεσης ομιλίας. F-15 Strike Eagle (1985) — ένας από τους πρώτους εξομοιωτές μαχητικών αεροπλάνων. Silent Service (1985) - εξομοιωτής υποβρυχίου, η πρώτη απόπειρα του Μάιερ εκτός εξομοιωτών αεροσκάφους. Sid Meier's Pirates! (1987) F-19 Stealth Fighter (1988) F-15 Strike Eagle II (1989) Covert Action (1990) Railroad Tycoon (1990) Civilization (1991) - το πιο επιτυχημένο του παιχνίδι μέχρι και σήμερα, γνώρισε πολλές συνέχειες και πούλησε πάνω από 6 εκατομμύρια κομμάτια. Pirates! Gold (1993) Colonization (1994) Civilization II (1996) Sid Meier's Gettysburg! (1997) Sid Meier's Antietam! (1998) Sid Meier's Alpha Centauri (1999) Civilization III (2001) - μετά την έξοδο της τρίτης αυτής συνέχειας του Civilization, η σειρά γίνεται η πιο επιτυχημένη στην ιστορία των παιχνιδιών για υπολογιστές. Sid Meier's SimGolf (2002) Sid Meier's Pirates! (2004) - επανέκδοση του κλασσικού Pirates! από το 1987, με σύγχρονα γραφικά και νέα στοιχεία. Civilization IV Sid Meier's Railroads! (2006) Civilization V (2010 για τα Windows και 2014 για Linux και SteamOS ) Η βιογραφία και τα παιχνίδια του στο Firaxis.com Επίσημη ιστοσελίδα της Firaxis Video Profile από το Gamer TV O Σιντ Μάιερ στο MobyGames The Sid Meier Legacy Αρχειοθετήθηκε 2008-05-16 στο Wayback Machine. Apolyton Civilization Site Civilizations Fanatics' Center Civilized Online Gaming Community Αρχειοθετήθηκε 2006-08-18 στο Wayback Machine.
Πανεπιστήμιο Μπαμπασαχέμπ Μπιμράο Αμπεντκάρ

Το Πανεπιστήμιο Μπαμπασαχέμπ Μπιμράο Αμπεντκάρ (ΠΜΜΑ, BBAU) είναι ένα Κεντρικό Πανεπιστήμιο στο Λάκναου του Ούταρ Πραντές. Το πανεπιστήμιο πήρε το όνομά του από τον Μπαμπασαχέμπ Μπιμράο Αμπεντκάρ, αρχιτέκτονα του Ινδικού Συντάγματος.

 Οι σχολές του πανεπιστημίου είναι οι παρακάτω: Σχολή Τεχνολογίας της Πληροφορικής Σχολείο Μελετών για τις Κοινωνικές Επιστήμες Αμπεντκάρ Σχολή Επιστημών της Ζωής Σχολή Περιβαλλοντικών Επιστημών Σχολή Εκπαίδευσης Σχολή Οικιακών Επιστημών Σχολή Νομικών Σπουδών Σχολή Μελετών Διαχείρισης Σχολή Φυσικής και Επιστημών Αποφάσεων Σχολή Γλώσσας και Λογοτεχνίας Σχολή Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας Σχολή Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών Γεωπονική Σχολή Επιστημών και Τεχνολογίας Σχολή Βιοϊατρικής και Φαρμακευτικών Επιστημών Πανεπιστήμιο Μπαμπασαχέμπ Μπιμράο Αμπεντκάρ
Γιόρις φαν ντερ Χάαγκεν

Ο Γιόρις Άμπραχαμς φαν ντερ Χάαγκεν (ολλανδικά: Joris van der Haagen, ορθή προφορά Κορνέλις φαν ντερ Χάαχεν, περ. 1615 – Χάγη, 23 Μαΐου 1669 (ταφή)) ήταν ζωγράφος της Ολλανδικής Χρυσής Εποχής στη ζωγραφική με ειδίκευση στα τοπία.

 Δεν είναι ξεκάθαρο πού γεννήθηκε ο φαν ντερ Χάαγκεν, στο Άρνεμ ή στο Ντόρντρεχτ, αλλά τα αρχειακά στοιχεία δείχνουν ότι άρχισε να ζωγραφίζει στο Άρνεμ. Πιθανόν έμαθε ζωγραφική από τον πατέρα του, τον ζωγράφο Άμπραχαμ φαν ντερ Χάαγκεν. Όταν πέθανε ο πατέρας του το 1639, μετακόμισε στη Χάγη το 1639, όπου και έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά το 1643. Έναν χρόνο αργότερα έγινε επίτιμος δημότης της Χάγης. Το 1656 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Confrerie Pictura, (Αδελφότητας των Ζωγράφων) που βρισκόταν στο Princessegracht, στη Χάγη. Ο πίνακας του Princessegracht που έκανε αυτήν την περίοδο μάλλον δείχνει το κτήριο στην αρχική του μορφή, πριν την ανακαίνιση που του άλλαζε εντελώς όψη. Είναι γνωστός για τα τοπία του, και ειδικά για τις απόψεις διαφόρων πόλεων του ανατολικού μέρους της Ολλανδίας. Κάποιες φορές συνεργαζόταν με άλλους ζωγράφους, οι οποίοι ζωγραφίζανε στα τοπία φιγούρες. Τα στοιχεία δείχνουν ότι έχει συνεργαστεί με τους Dirck Wyntrack, Πάουλους Πόττερ, Ludolf Leendertsz de Jongh, Jan Wijnants και Nicolaes Berchem. Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν χρησιμοποιούσε μπλε στάχτη για να φτιάξει το πράσινο χρώμα, το οποίο είχε ξεθωριάσει το 1715, όταν είδε του πίνακές του στο Άμστερνταμ. Παρά αυτό το πρόβλημα, οι πίνακες πουλήθηκαν σε υψηλές τιμές. Κάποιοι λίγοι πίνακές του υπάρχουν σε κάποια Βρετανικά ιδρύματα, με εξαίρεση το Μουσείο του Ντέρμπι το οποίο έχει ένα τοπίο που "ακολουθεί" την τεχνοτροπία του. Στις αρχές του 2015 η Ολλανδική βασιλική οικογένεια ανακοίνωσε την επιστροφή στους απογόνους του νόμιμου ιδιοκτήτη του πίνακα του φαν ντερ Χάαγκεν, Το δάσος της Χάγης με θέα στο ανάκτορο Χάους τεν Μπος, ο οποίος είχε αποσπαστεί από τους Ναζί από τον ιδιοκτήτη του, και τον οποίο είχε αγοράσει η Βασίλισσα της Ολλανδίας Τζουλιάνα αγνοώντας την ιστορία του. Joris van der Haagen in the Rijksmuseum. Collaboration of Dirck Wyntrack and Joris van der Haagen
Μαρία Σοφία της Έσσης-Κάσσελ

Να μη συγχέεται με τη Μαρία της Έσσης-Κάσσελ.Η Μαρία Σοφία (γερμ. Marie Sophie, 28 Οκτωβρίου 1767 - 21 / 22 Μαρτίου 1852) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Δανίας. Έγινε αντιβασίλισσα κατά την απουσία του συζύγου της (1814-15).

 Η Μαρία Σοφία Φρειδερίκη ήταν το πρώτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Καρόλου της Έσσης-Κάσσελ και της Λουίζας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας. Ο πατέρας της ήταν δευτερότοκος και έτσι δεν έγινε λανδγράβος. Έλαβε όμως θέσεις, όπως συνήθιζαν να δίνουν οι ηγεμόνες σε συγγενείς τους. Η Δανία του πρόσφερε καλύτερες και περισσότερες θέσεις από ότι το μικρό Κάσσελ. Γεννήθηκε στο Χάναου, αλλά μεγάλωσε στο Σλέσβιχ της Δανίας από το 1769, όταν ο πατέρας της διορίστηκε κυβερνήτης του δουκάτου. Η Μαρία πέρασε τα νεανικά της χρόνια στο κάστρο Γκόττορπ και στην ιδιοκτησία της μητέρας της Λουίζενλουνντ στη Δανία. Λίγα γνωρίζουμε για τα παιδικά της χρόνια: η ζωή της μικρής γερμανικής Αυλής του Λουίζενλουνντ, που είχε επικεφαλής τη Φράουλαϊν φον Μπέρλιχινγκεν περιγράφεται από την κυρία των τιμών της μητέρας της Γιούλια Στόλμπεργκ ως πολύ απλή, χωρίς μεγάλες τελετές. Το ζεύγος άφησε τα παιδιά του να μεγαλώσουν φυσικά. Της δόθηκε γερμανική εκπαίδευση και τα γερμανικά ήταν η πρώτη της γλώσσα. Ελκύστηκε από το ενδιαφέρον του πατέρα της για τον μυστικισμό και γοητευόταν από τα όνειρα. Μετέπειτα η Μαρία περιέγραφε τα πρώτα της χρόνια ως ευχάριστα και συχνά εξέφραζε τη νοσταλγία της για τα ειδυλλιακά χρόνια που έζησε στο κάστρο και λαχταρούσε να το επισκεφθεί. Παντρεύτηκε το 1790 τον Φρειδερίκο ΣΤ΄ της Δανίας και είχε τέκνα: Χριστιανός (22 - 23 Σεπτεμβρίου 1791). Μαρία Λουίζα (1792 - 1793). Καρολίνα (1793 - 1881), παντρεύτηκε τον εξάδελφο του πατέρα της Φερδινάνδο, Διάδοχο της Δανίας. Λουίζα (21 Αυγούστου - 7 Δεκεμβρίου 1795). Χριστιανός (1 - 5 Σεπτεμβρίου 1797). Ιουλιανή Λουίζα (12 - 23 Φεβρουαρίου 1802). Φρειδερίκη Μαρία (3 Ιουνίου - 23 Ιουλίου 1805). Βιλελμίνη Μαρία (1808 - 1891), παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο Ζ΄ της Δανίας και μετά τον Κάρολο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ. Dansk Kvindebiografisk Leksikon kvinfo.dk Dansk biografisk Lexikon / XI. Bind. Maar - Müllner
Ιστορική βιβλιοθήκη Πειραματικού Λυκείου Μυτιλήνης

Η Ιστορική βιβλιοθήκη Πειραματικού Λυκείου Μυτιλήνης στεγάζεται στον Α΄ όροφο του κτηρίου, μέσα σε μια αίθουσα ειδικά διαμορφωμένη, που καλύπτεται από τα βιβλία μέχρι την οροφή.

 Από το 1840, επί Τουρκοκρατίας, που άρχισε να λειτουργεί το "Γυμνάσιο" Μυτιλήνης δημιουργήθηκε η βιβλιοθήκη του Σχολείου, η οποία αργότερα εμπλουτίσθηκε από μεγάλες δωρεές. Η πρώτη αξιόλογη δωρεά ήταν η προσωπική βιβλιοθήκη του πρώτου διευθυντή του "Γυμνασίου" Ιερομ. Ιγνατίου Σαρδέλλη, ο οποίος πέθανε το 1848 και παραχώρησε με διαθήκη τα βιβλία του. Ακολούθησε η μεγάλη δωρεά της προσωπικής βιβλιοθήκης του Μητροπολίτου Μυτιλήνης Μελετίου(1866) που αριθμούσε περίπου 3000 τόμους. Η σε χρήμα δωρεά του Ασημάκη Μουζάλα 1890 έγινε αφορμή να αγοραστούν κυρίως σειρές κλασικών συγγραφέων κυρίως της Λειψίας. Το 1922 η βιβλιοθήκη εμπλουτίζεται με βιβλία πού έφεραν οι πρόσφυγες από την Ελληνική Σχολή της Σηλυβρίας. Πολλά από τα βιβλία αυτά ήταν δωρεές του Μητροπολίτη Σηλυβρίας Διονυσίου (1900-1913). Στις δωρεές αναφέρεται και η βιβλιοθήκη του Χριστοφόρου Λαίλιου, καθώς και δωρεές πολλών επιφανών καθηγητών και άλλων Λεσβίων. Σήμερα είναι σε λειτουργία νέος ηλεκτρονικός κατάλογος, σύμφωνα με τις νεότερες επιταγές της επιστήμης. Η καταγραφή και η ανακαίνιση της αίθουσας της παλιάς βιβλιοθήκης έγινε με τη συμπαράσταση της Ηγουμένης Ευγενίας, του Δήμου Μυτιλήνης και τις προσπάθειες του τέως Λυκειάρχη κ. Νικ. Θεοφανέλλη και του υπεύθυνου της βιβλιοθήκης φιλολόγου Dr Βασιλ. Βλάχου. 74 σπάνια χειρόγραφα, πού χρονολογούνται από τον 9ο έως και τον 17 μ.Χ. αιώνα, και έχουν περιγραφεί και καταγραφεί από τον Αθανάσιο Παπαδόπουλο - Κεραμέα (τα πρώτα 45) και το φιλόλογο Αθ. Τσερνόγλου (τα υπόλοιπα).15.000 περίπου σπάνια έντυπα βιβλία, εκδόσεις Βενετίας, Βιέννης, Παρισίων, Λουγδούνου, που χρονολογούνται από τους πρώτους χρόνους της εφεύρεσης της τυπογραφίας, και νεότερα (από το 1826 και μετά ) όπως εκδόσεις Λειψίας, Παρισίων, Γοττίγγης, Οξφόρδης κ.α., τα οποία είναι κυρίως φιλολογικά και θεολογικά αλλά καλύπτουν και πολλούς άλλους τομείς επιστημών. Υπάρχουν επίσης πλήρεις σειρές φιλολογικών επιστημονικών περιοδικών εκδόσεων, όπως τα Hermes, Philologus, Philolog. Anzeiger, Wochenschrift fur Klassische Phillologie, Byzantinische Zeitschrift κ.α. και έχουν καταγραφεί σε μεγάλο κατάλογο. Η καταγραφή των βιβλίων κράτησε τρία χρόνια, με διαλείμματα, την έκανε μόνος του ο Αθ. Τσερνόλγου (καθηγητής τότε του Σχολείου) και τελείωσε στις 3 Μαΐου του 1963. Κατάλογος χειρογράφων
Άννα Χαλντ

Η Άννα Χαλντ (Anne Hald Jensen ; 2 Μαρτίου 1990) είναι Δανή παίκτρια του μπάντμιντον. Εκπροσώπησε την Ελλάδα το 2010-11. Το 2009, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μπάντμιντον Νέων στους ατομικούς αγώνες των κοριτσιών.

 Girls' Singles Women's singles Women's doubles Mixed doubles BWF International Challenge tournament BWF International Series tournament BWF Future Series tournament Players : Anne Hald Jensen bwfbadminton.com. Badminton World Federation. Anne Hald Jensen Full Profile bwfbadminton.com. Badminton World Federation. European Junior Championships, Individuals badmintoneurope.com. Badminton Europe. Άννα Χαλντ στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Αντιπετέρισης tournamentsoftware.com
Τολτέκοι

Οι Τολτέκοι ήταν ένας προκολομβιανός πολιτισμός της Κεντρικής Αμερικής. Προερχόμενοι από τον βορρά οι Τολτέκοι ίδρυσαν την πόλη Τούλα , στην θέση του χωριού Μαμέχνι των Οτομί, το 856 μ.Χ (σύμφωνα με την δική τους χρονολογική μέτρηση).

 Από το 900 έως το 1160 άνθισε στο Μεξικό ο πολιτισμός των Τολτέκων, ως συνεχιστών της κληρονομιάς που είχαν αφήσει οι Ολμέκοι, οι Μάγια και άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί της κεντρικής Αμερικής. Οι Τολτέκοι έχτισαν μια εντυπωσιακή πρωτεύουσα με το όνομα Τουλά και μετέδωσαν την κληρονομιά τους σε μεταγενέστερους πολιτισμούς, κυρίως στους Αζτέκους, οι οποίοι αναφέρονταν στους Τολτέκους ως τους πνευματικούς και πολιτισμικούς προκατόχους τους και περιέγραψαν την κουλτούρα τους ως την επιτομή του πολιτισμού. Τον 11ο αιώνα ακμάζει λοιπόν ο καθαυτό πολιτισμός των Τολτέκων. Οι ανθρωποθυσίες γενικεύονται. Στα μνημεία, μακρές ζωοφόροι αναπαριστούν αετούς (ηλιακά - θεϊκά σύμβολα) και ιαγουάρους (σύμβολα του θεού Τεζκατλιπόκα) να θανατώνουν ανθρώπους και ζώα ως θυσία προς τους θεούς που συμβολίζουν.Τα ιερά τους είναι πλέον κτίσματα με ευρύχωρες αίθουσες και στοές όπου μπορούσαν να συγκεντρωθούν οι πολεμιστές εκτός από τους ιερείς. -Μία από τις πρώτες ιστορικές αναφορές των Τολτέκων ήταν ο Δομινικανός φρουρός Diego Durán, ο οποίος ήταν πιο γνωστός ως ένας από τους πρώτους δυτικούς που μελέτησαν την ιστορία της Κεντρική Αμερική. Σήμερα το έργο του Durán εξακολουθεί να έχει σημασία για όσους μελετούν τις μεσοαμερικανικές κοινωνίες και με βάση τα ευρήματά του, ο Durán ισχυρίζεται ότι οι Τολτέκοι ήταν μαθητές του «Αρχιερέα Topiltzin». Ο Topiltzin και οι μαθητές του λέγεται ότι κήρυξαν και έκαναν θαύματα. Αυτό το οποίο επίσης λέει ο Ντουράν, «σημαίνει Δάσκαλοι ή Άνδρες Σοφοί σε Κάποια Τέχνη». Ο Ντουράν εικάζει ότι αυτή η Τοπιλζίνη ίσως ήταν ο Θωμάς ο Απόστολος που στάλθηκε για να κηρύξει το Χριστιανικό Ευαγγέλιο μεταξύ των «Ινδών», αν και δεν παρέχει τίποτα περισσότερο από περιστασιακές ενδείξεις οποιασδήποτε επαφής μεταξύ των ημισφαιρίων.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1966-67

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1966-67 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά μετείχαν 47 ομάδες στα πειραϊκά πρωταθλήματα. Στην δεύτερη και την τρίτη κατηγορίες υπήρχαν προκριματική και τελική φάσεις, όπου περνούσαν οι πρώτοι κάθε ομίλου.

 Α΄ με 10 ομάδες σε ενιαίο όμιλο. Β΄ με 16 ομάδες σε δυο ομίλους των 8 ομάδων. Γ΄ με 21 ομάδες σε τρεις ομίλους των 7 ομάδων. Πρωταθλητής: άνοδος στη Γ΄ Εθνική (δεν διεξήχθη). Α.Ε. ΜοσχάτουΤον τίτλο και την άνοδο κατέκτησε η Α.Ε. Μοσχάτου. Όμως, το δικτατορικό καθεστώς κατάργησε τη Γ΄ Εθνική. Επιπλέον, δεν επιτράπηκε η άνοδος της ομάδας του Μοσχάτου στη Β΄ Εθνική. Η τελική κατάταξη είχε ως εξής: Από τους δύο ομίλους στην τελική φάση πέρασαν: Απόλλων Ρέντη, Σαρωνικός Αίγινας, Α.Ο. Ποντίων και Α.Γ.Ο. Παλαιάς Κοκκινιάς. Τον τίτλο και την άνοδο στην Α΄ ΕΠΣΠ κέρδισε η ομάδα του Σαρωνικού. Πρωταθλητής που ανέβηκε στην Α΄ κατηγορία: Σαρωνικός Αίγινας Συμμετοχή στην τελική φάση: Απόλλων Ρέντη Α.Ο. Ποντίων Α.Γ.Ο. Παλαιάς ΚοκκινιάςΗ τελική κατάταξη των ομίλων της προκριματικής φάσης μετά από 14 αγωνιστικές. Στα τελικά μετείχαν έξι ομάδες. Την πρώτη θέση κέρδισε ο Αμπελακιακός, ο οποίος έτσι ανήλθε στη Β΄ ΕΠΣΠ, μαζί με τη δευτεραθλήτρια Αρμενική Πειραιά και τον τριταθλητή Φ.Ο. Αγίου Δημητρίου. Πρωταθλητής που ανέβηκε στη Β΄ κατηγορία: Αμπελακιακός Δευτεραθλητής που ανέβηκε στη Β΄ κατηγορία: Αρμενική Πειραιά Τριταθλητής που ανέβηκε στη Β΄ κατηγορία: Φ.Ο. Αγίου Δημητρίου Θέσεις 4η-6η Πίνδος Μαύρος Αετός Κερατσινίου ΚρίτωνΣτα προκριματικά συμμετείχαν 21 συνολικά ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους των 7. Στο Β όμιλο η 2η θεση κρίθηκε σε επιπλέον αγώνες κατάταξης μεταξύ Πίνδου, Αστέρα Κερατσινίου και Αμφιάλης που είχαν ισοβαθμήσει. Με 2 νίκες η Πίνδος προκρίθηκε στην τελική φάση. Η κατάταξη στους ομίλους είχε ως εξής: 1 Μετονομασία της «ΑΕ Κορυδαλλού» σε «Ολυμπιακός Κορυδαλλού» από την επόμενη αγωνιστική περίοδο. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Πλάτος κύματος

Ως Πλάτος κύματος χαρακτηρίζεται η καθ΄ ύψος μέγιστη μετατόπιση ενός σημείου, από το σημείο ισορροπίας του κατά τη διέλευση ενός κύματος. Για παράδειγμα οι ισχυροί άνεμοι δημιουργούν υψηλό κυματισμό είτε στις θάλασσες είτε στις λίμνες. Πλάτος του θαλάσσιου κύματος ονομάζεται το ύψος του όρους ή της κορυφής ή και το βάθος της κοιλίας του (κύματος), μετρούμενα πάντα από την κανονική στάθμη ή μέση κανονική στάθμη. Συνεπώς όσο μεγαλύτερο πλάτος παρουσιάζει ένα κύμα τόσο μεγαλύτερη ενέργεια μεταφέρει. Τα ηχητικά κύματα μεγάλου πλάτους ακούγονται πιo δυνατά από εκείνα με μικρό πλάτος. Αν θεωρηθεί πως ο όρος μετατόπιση σημαίνει απομάκρυνση ενός σημείου του χώρου από την θέση του, ή από την θέση ισορροπίας του, τότε το πλάτος κύματος αποτελεί τη μέγιστη τιμή της μετατόπισης.

 Παρόμοιες έννοιες με το πλάτος κύματος είναι και το πλάτος ταλάντωσης ή το πλάτος ηλεκτρικού σήματος. Τα μεγέθη αυτά έχουν παρόμοιες γραφικές παραστάσεις με τα κύματα στις οποίες το πλάτος σημειώνεται με τον ίδιο τρόπο. Πλάτος ταλάντωσης ονομάζεται η μέγιστη απομάκρυνση του σώματος που ταλαντώνεται από το σημείο ισορροπίας του. Εξ αυτού καθίσταται αντιληπτό ότι το πλάτος ταλάντωσης αποτελεί το ήμισυ του μήκους μιας πλήρους διαδρομής μιας ταλάντωσης. Στην περίπτωση ενός ελατηρίου σταθεράς D το οποίο εκτρέπεται από την θέση ισορροπίας του με την επίδραση δύναμης F η μέγιστη απομάκρυνση του θα ισούται με A= F/D. Η απομάκρυνση αυτή αντιστοιχεί στο πλάτος ταλάντωσης του ελατηρίου. Στις περιπτώσεις φθίνουσας ταλάντωσης το πλάτος της ταλάντωσης συνεχώς ελαττώνεται με την πάροδο του χρόνου. Στη περίπτωση αυτή λόγω απώλειας ενέργειας το πλάτος κύματος χαρακτηρίζεται αποσβεννύμενο πλάτος. Το πλάτος ηλεκτρικού σήματος μπορεί να αναφέρεται σε πλάτος τάσης ή πλάτος έντασης. Συνήθως χρησιμοποιείται η έννοια του πλάτους τάσης που και εκφράζει την μέγιστη τιμή που λαμβάνει αυτό το μέγεθος. Στην περίπτωση περιοδικών σημάτων υπάρχουν δύο τρόποι για να εκφραστεί το πλάτος τάσης. Ο πρώτος είναι η τάση κορυφής και αντιστοιχεί στην μέγιστη θετική τιμή του σήματος. Συμβολίζεται με Vo. Ο δεύτερος τρόπος είναι η τάση από κορυφή σε κορυφή (V peak to peak, Vp-p). Αντιστοιχεί στην διαφορά της μέγιστης θετικής τιμής από την ελάχιστη αρνητική και συμβολίζεται με Vp-p. Με το πλάτος της τάσης ενός σήματος είναι συνδεδεμένη η ενεργός τιμή του (Vrms). Η ενεργός τιμή σχετίζεται με την ηλεκτρική ενέργεια που μπορεί να αποδώσει το σήμα. Στην περίπτωση των ημιτονικών σημάτων ισούται με: V r m s = V o / 2 {\displaystyle V_{rms}=V_{o}/{\sqrt {2}}} Πλάτος ακουστικών κυμάτων, εγκυκλοπαίδεια Britannica (Αγγλικά)
Εθνόσημο του Νίγηρα

Το εθνόσημο του Νίγηρα δείχνει μια σημαία με τέσσερα μέρη τυλιγμένη στα εθνικά χρώματα (πορτοκαλί, λευκό και πράσινο). Στο μέσο υπάρχει η επίσημη κρατική σφραγίδα. Πάνω σε πράσινο θυρεό φαίνονται τα τέσσερα χρυσά σύμβολα. Στο μέσο, υπάρχει ένας ήλιος, στα αριστερά ένα κάθετο δόρυ με δύο σταυρωτά ξίφη των Τουαρέγκ, στα δεξιά τρία στάχυα από κεχρί από σμαράγδια και από κάτω είναι η εμπρόσθια όψη του κεφαλιού ενός ζώου ζεμπού. Κάτω από το εθνόσημο υπάρχει μία κορδέλα που φέρει την επίσημη ονομασία της χώρας στα γαλλικά: Republique du Niger.

 Πορτοκαλί: συμβολίζει τη Σαχάρα στα βόρεια σύνορα του κράτους. Πράσινο: για τις νότιες και δυτικές καταπράσινες κοιλάδες, τις οποίες διαρρέει ο Ποταμός Νίγηρας. Λευκό: συμβολίζει την ελπίδα και επιπλέον για το Νίγηρα την περιοχή της σαβάνας. Με βάση το Σύνταγμα του 1999 που αναπαράγει το κείμενο προηγούμενων Συνταγμάτων, διακρίνονται η Σφραγίδα του Κράτους (Le Sceau de l'État) για την οποία δεν καθορίζεται χρώμα για το θυρεό από το εθνόσημο της δημοκρατίας (Les Armoiries de la République) για το οποίο το σινόπλε ορίζεται ως χρώμα του θυρεού. Το χρώμα σινόπλε είναι ανάλογο με το πράσινο. Ωστόσο, στα κτήρια και στις πρεσβείες το πράσινο δεν χρησιμοποιείται αλλά τα εμβλήματα είναι χρυσά ή μαύρα. Επί παραδείγματι, η Εθνοσυνέλευση του Νίγηρα έχει στο κτήριο ένα μεγάλο εθνόσημο με το θυρεό σε χρώμα χρυσό και τα εμβλήματα σε σκούρο χρυσό.
Γλιβενκλαμίδη

Η γλιβενκλαμίδη (AAN, BAN, INN), επίσης γνωστή ως γλυβουρίδη (USAN) είναι αντιδιαβητικό φάρμακο το οποίο ανήκει στην κατηγορία φαρμάκων γνωστή ως σουλφονυλουρίες, στενά συνδεδεμένη με το αντιβιοτικό σουλφοναμίδη Αναπτύχθηκε το 1966 σε συνεργατική μελέτη μεταξύ Boehringer Mannheim (τώρα μέρος της Roche) και Hoechst (σήμερα μέρος της Sanofi-Aventis).

 Χρησιμοποιείται στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Το 2003, ήταν η πιο δημοφιλής σουλφονυλουρία στις Ηνωμένες Πολιτείες. .Δεν θεωρείται τόσο καλή λύση όσο η θεραπεία με μετφορμίνη ή ινσουλίνη στις περιπτώσεις διαβήτη κύησης. Η γλιβενκλαμίδη είναι σημαντική αιτία υπογλυκαιμίας Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από ό, τι με άλλες σουλφονυλουρίες. Επίσης σημειώνεται χολοστατικός ίκτερος. Η γλιβενκλαμίδη δεν συνιστάται σε άτομα με ανεπάρκεια του ενζύμου G6PD, καθώς μπορεί να προκαλέσει οξεία αιμόλυση.Πρόσφατα δημοσιευμένα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η γλιβενκλαμίδη συνδέεται με σημαντικά υψηλότερη ετήσια θνησιμότητα, όταν συνδυάζεται με μετφορμίνη σε σύγκριση με άλλες φαρμακευτικές θεραπείες που βοηθούν στην έκκριση ινσουλίνης. Η ασφάλεια αυτού του συνδυασμού έχει αμφισβητηθεί. Το φάρμακο λειτουργεί με τη δέσμευση και την αναστολή των ATP-ευαίσθητων διαύλων καλίου (KATP) αναστέλλοντας τη ρυθμιστική υπομονάδα του υποδοχέα σουλφονυλουρίας (SUR1) σε παγκρεατικά β-κύτταρα. Αυτή η αναστολή προκαλεί εκπόλωση της κυτταρικής μεμβράνης, και τη διάνοιξη των διαύλων ασβεστίου. Αυτό οδηγεί σε μια αύξηση στο ενδοκυττάριο ασβέστιο στα βήτα κύτταρα και επακόλουθα τη διέγερση της απελευθέρωσης ινσουλίνης. Επιπλέον δομικά ανάλογά της γλιβενκαλμίδης έχουν συνταχθεί από Ahmadi et al. Η γλιβενκλαμίδη βελτιώνει την έκβαση σε εγκεφαλικά επεισόδια προλαμβάνοντας το οίδημα εγκεφάλου και ενισχύοντας τη νευροπροστασία. Η γλιβενκλαμίδη είναι διαθέσιμη ως γενόσημο φάρμακο και κατασκευάζεται από πολλές φαρμακευτικές εταιρείες και πωλείται σε δόσεις 1,25, 2,5 και 5 mg υπό πολλές εμπορικές ονομασίες, συμπεριλαμβανομένων Gliben-J, Daonil, Diabeta, Euglucon, Gilemal, Glidanil, Glybovin, Glynase, Maninil, Micronase και Semi-Daonil. Είναι επίσης διαθέσιμη σε σταθερούς συνδυασμούς με μετφορμίνη που πωλούνται με διάφορες εμπορικές ονομασίες, π. χ. Bagomet Plus, Benimet, Glibomet, Gluconorm, Glucored, Glucovance, Metglib και πολλοί άλλοι. Γλικλαζίδη Τολβουταμίδη Γλιπιζίδη
Φουλγκάζι

Το Φουλγκάζι είναι μια δημοτική υποεπαρχία της επαρχίας Φένι στην διαίρεση Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές. Αυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Φένι. Τα ποτάμια Μουχούρι, Σελόνια, και Καχούγια ρέουν στην περιοχή της υποεπαρχίας. Το Φουλγκάζι απέχει περίπου 130 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Ντάκα. Η περιοχή έγινε μια "Ουπαζίλα," ή όπως μεταφράζεται στα ελληνικά μια δημοτική υποεπαρχία το 2002. Τα διοικητικά γραφεία της υποεπαρχίας Φουλγκάζι διευθύνονται από τον πρόεδρο της υποεπαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 η υποεπαρχία είχε πληθυσμό 103.426 κατοίκων.

 Το Φουλγκάζι είναι μια υποεπαρχία της επαρχίας Φένι του Μπαγκλαντές. Έχει έκταση 99.03 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η υποεπαρχία Πραρασουράμ βρίσκεται βόρεια της υποεπαρχίας ενώ η Τσαγκαλναΐγια βρίσκεται στο νότο. Το Φουλγκάζι βρίσκεται σε μια κοίτη πλημμυρών και σε εύφορη γη. Καθώς το Φουλγκάζι βρίσκεται σε μια κοίτη, έχει νερό άμεσα διαθέσιμο για την άρδευση των φυτειών ρυζιού και την ιχθυοκαλλιέργεια. Το κανάλι Σελόνια και ο Ποταμός Μουχούρι ρέει μέσα από το Φουλγκάζι και πηγάζει από την Ινδία στο βορρά. Το κλίμα του Φουλγκάζι είναι τροπικό, με ήπιο και ξηρό χειμώνα (Οκτώβριος-Μάρτιος), με ζεστό και υγρό καλοκαίρι (Μάρτιο έως Ιούνιο) και υγρούς θερμούς βροχερούς μουσώνες (Ιούνιος-Οκτώβριος). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και των μουσώνων στο Μπαγκλαντές, τα ποτάμια στο Φουλγκάζι υπερχειλίζουν προκαλώντας ζημιές στα αντιπλημμυρικά αναχώματα και στις καλλιέργειες ρυζιού και κάνουν την οδική πρόσβαση στο Φουλγκάζι δύσκολη, με αποτέλεσμα την πείνα. Μια μη λειτουργική σιδηροδρομική γραμμή περνά μέσα από την υποεπαρχία. Ουπαζίλα του Μπανγκλαντές Επαρχίες του Μπαγκλαντές Διαιρέσεις του Μπαγκλαντές Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Fulgazi Upazila στο Wikimedia Commons
Αμπελακιακός Σ.Φ.Α.Σ.

Ο Αμπελακιακός Σαλαμίνας (επίσημη ονομασία: Αμπελακιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Αμπελακίων Σαλαμίνας, συντμημένα: Αμπελακιακός Σ.Φ.Α.Σ.) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στα Αμπελάκια της Σαλαμίνας. Διατηρεί ενεργά τμήματα ποδοσφαίρου και ρυθμικής γυμναστικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1937 και έμβλημα του συλλόγου είναι το αμπελόφυλλο. Αποτελεί μέλος της Ε.Π.Σ. Πειραιά και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Αμπελακίων. Στο παρελθόν ο σύλλογος διατηρούσε εκτός του ποδοσφαίρου και τμήματα τεχνικής κολύμβησης και πετοσφαίρισης.

 Ο Αμπελακιακός από την ίδρυσή του έδινε πλήθος φιλικών αγώνων σαν ανεξάρτητο ποδοσφαιρικό σωματείο. Το 1946 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 174, εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά και από τη σεζόν 1946-47 ξεκινά η επίσημη αγωνιστική του δράση, αγωνιζόμενος έκτοτε ανελλιπώς στα πρωταθλήματα του Πειραιά. Έπειτα από πολλά χρόνια στις μικρότερες κατηγορίες τις Ε.Π.Σ. Πειραιά, τη σεζόν 1972-73 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην κορυφαία κατηγορία, έχοντας κατακτήσει την προηγούμενη το πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να αγωνίζεται στις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Τη σεζόν 2008-09 κατέκτησε το πρωτάθλημα στη Β΄ Κατηγορία και από τη σεζόν 2009-10 αγωνίζεται ανελλειπώς στην Α΄ Κατηγορία. Τη σεζόν 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας, για πρώτη φορά στην ιστορία του και κέρδισε την ιστορική άνοδο στη Γ΄ Εθνική κατηγορία. Πρώτος αγώνας στην ιστορία του Αμπελακιακού στην Γ' Εθνική ήταν εντός έδρας στις 7 Οκτωβρίου 2018 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Πειραιώς, όπου πήρε την ιστορική νίκη με 2-1. Κατά την πρώτη του παρουσία στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής την περίοδο 2018-19, τερμάτισε στη 10η θέση σε σύνολο 13 ομάδων του 5ου ομίλου και υποβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, όπου αγωνίζεται από την περίοδο 2019-20. Το 2020 ο Αμπελακιακός προκρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πειραιά, καθώς απέκλεισε τον Ερμή Κορυδαλλού επικρατώντας με 1-4 εκτός έδρας στον 1ο αγώνα και με 2-1 εντός έδρας στον 2ο αγώνα της ημιτελικής φάσης.Από τον Αμπελακιακό έχει αναδειχθεί πλήθος ποδοσφαιριστών που αγωνίστηκαν σε μεγαλύτερες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων οι Γιάννης Πιλάβης, Τάκης Λαλούσης κ.α. Το τοπικό ντέρμπι του Αμπελακιακού στη Σαλαμίνα είναι ο Αίαντας Σαλαμίνας.
Άγιος Ρωμανός Τήνου

Ο Άγιος Ρωμανός είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Τήνου στο νομό Κυκλάδων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται στους 29 κατοίκους.

 Ο Άγιος Ρωμανός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 10 μέτρων στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, σε απόσταση περίπου 7 χλμ από τη Χώρα. Καταγράφεται για πρώτη φορά ως αυτόνομος οικισμός στην απογραφή του 1981 χωρίς όμως μόνιμους κατοίκους. Διοικητικά, μέχρι και το 1997 υπαγόταν στην κοινότητα Κάμπου της επαρχίας Τήνου. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Εξώμβουργου ενώ από το 2011, μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτη, υπάγεται στη δημοτική ενότητα Εξωμβούργου του δήμου Τήνου. Ο οικισμός περιλαμβάνει ως επί το πλείστον εξοχικές κατοικίες.
Φωτεινή Αρμενία

Η Φωτεινή Αρμενία (αρμενικά: Լուսավոր Հայաստան‎) είναι ένα κλασικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στην Αρμενία. Ιδρύθηκε την 12η Δεκεμβρίου 2015 από τον Έντμον Μαρουκιάν, που είναι και πρόεδρος του κόμματος.

 Την 12η Δεκεμβρίου 2016 η Φωτεινή Αρμενία προσχώρησε στην Πολιτική Συμμαχία Διέξοδος, μαζί με το κόμμα Πολιτική Σύμβαση του Νικόλ Πασινιάν και το Δημοκρατικό Κόμμα του Άραμ Σαρκισιάν. Η Συμμαχία Διέξοδος συμμετείχε στις Δημοτικές εκλογές της Γερεβάν του 2017 με υποψήφιο δήμαρχο τον Νικόλ Πασινιάν, συγκέντρωσε το 21% των ψήφων και πήρε τις 14 από τις 65 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου. Δήμαρχος παρέμεινε ο Ταρόν Μαργκαριάν του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Στις Αρμενικές βουλευτικές εκλογές του 2017 η Συμμαχία Διέξοδος συγκέντρωσε το 7,78% των ψήφων και πήρε τις 9 από τις 105 έδρες του Κοινοβουλίου. Κυβέρνηση έγινε το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, που συγκέντρωσε το 49,15% των ψήφων και πήρε τις 58 έδρες του Κοινοβουλίου, ενώ κύριο κόμμα της Αντιπολίτευσης ήταν η Συμμαχία του Τσαρουκιάν που κέρδισε 31 έδρες.Την 28η Αυγούστου 2018 η Φωτεινή Αρμενία και το Δημοκρατικό Κόμμα του Άραμ Σαρκισιάν σχημάτισαν την Φωτεινή Συμμαχία. Την 23η Σεπτεμβρίου 2018 η Φωτεινή Συμμαχία συμμετείχε στις Δημοτικές εκλογές της Γερεβάν με υποψήφιο δήμαρχο τον ιατρό, δικηγόρο και πολιτικό Άρτακ Ζεϊναλιάν. Συγκέντρωσε το 4,99% των ψήφων και κέρδισε τις 3 από τις 65 έδρες του Δημοτικού Συμβουλίου. Δήμαρχος έγινε ο ηθοποιός Χάικ Μαρουτιάν, της Πολιτικής Συμμαχίας Το Βήμα Μου, που συγκέντρωσε το 81,06% των ψήφων και τις 57 έδρες. Η Φωτεινή Συμμαχία ήταν κεντρικό κόμμα με πολιτική ιδεολογία τον φιλελευθερισμό και τον Ευρωπαϊσμό. Διαλύθηκε την 5η Νοεμβρίου 2018.Την 9η Δεκεμβρίου 2018 η Φωτεινή Αρμενία συμμετείχε στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του 2018, συγκέντωσε το 6,37% των ψήφων και πήρε τις 18 από τις 132 έδρες του Κοινοβουλίου. Κυβέρνηση έγινε η Συμμαχία Το Βήμα Μου που κατάφερε συντριπτική νίκη κερδίζοντας τις 88 έδρες, ενώ κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης έγινε η Ευημερούσα Αρμενία που πήρε τις 26 έδρες.
Θεόδωρος Συναδηνός

Ο Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας Παλαιολόγος Συναδηνός (π. 1277 - π. 1346) ήταν Ρωμαίος μεγιστάνας, ανώτερος αξιωματούχος και στρατιωτικός διοικητής των αρχών του 14ου αι., που έπαιξε σημαντικό ρόλο στους εμφυλίους πολέμους της περιόδου. Είχε τους τίλους του "πρωτοστράτωρ" του "δομέστικου" και του "επί της βασιλικής τραπέζης"',ήταν ιδιοκτήτης κτημάτων στην Βιζύη. Απόγονος ευγενούς Οίκου, έγινε ένας από τους πρώτους και πιο εξέχοντες υποστηρικτές του Ανδρονίκου Γ΄ Παλαιολόγου στον αγώνα του εναντίον τού πάππου του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου. Ο Συναδηνός έγινε κυβερνήτης διαφόρων επαρχιών κατά τη βασιλεία του Ανδρονίκου Γ΄, όπως της Ηπείρου και της Θεσσαλονίκης. Με το ξεκίνημα του πρώτου εμφυλίου (1341-47) προσπάθησε να παραδώσει τη Θεσσαλονίκη στον παλαιό του φίλο Ιωάννη ΣΤ¨ Καντακουζηνό, αλλά τον εξώθησαν από την πόλη οι Ζηλωτές. Αναγκάστηκε να ακολουθήσει τους εχθρούς του Καντακουζηνού, που στην αρχή τον τίμησαν με το αξίωμα του πρωτοβεστιαρίου, αλλά σύντομα τον έθεσαν σε κατ' οίκον περιορισμό, όπου απεβίωσε ξεπεσμένος το 1345/46.

 Νυμφεύτηκε πριν το 1320 την Ευδοκία Δούκαινα Κομηνή Παλαιολογίνα Συναδηνή, κόρη του επί του στρατού Θεοδώρου Δούκα Μουζάκιου και είχε τέκνα: Θεοδώρα Κομνηνή Παλαιολογίνα Ραούλαινα, παντρεύτηκε μάλλον κάποιον από την Οικογένεια του Ραούλ. Άννα Κομνηνή Δούκαινα Παλαιολογίνα Ασανίνα, παντρεύτηκε τον Μανουήλ Ασάν, γαμπρό επ' αδελφή του Ιωάννη ΣΤ΄ Καντακουζηνού. Bartusis, Mark C. (1997). The Late Byzantine Army: Arms and Society 1204–1453. Philadelphia, Pennsylvania: University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1620-2. Guilland, Rodolphe (1967). "Le Protostrator". Recherches sur les institutions byzantines, Tome I (in French). Berlin: Akademie-Verlag. pp. 478–497. Kazhdan, Alexander (1991). "Synadenos". In Kazhdan, Alexander. The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. p. 1990. ISBN 0-19-504652-8. Nicol, Donald MacGillivray (1993). The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-43991-6. Polemis, Demetrios I. (1968). The Doukai: A Contribution to Byzantine Prosopography. London: The Athlone Press. Trapp, Erich; Beyer, Hans-Veit; Kaplaneres, Sokrates; Leontiadis, Ioannis (1991). Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit (in German). 11. Vienna: Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften.
Γλυκέριος

Ο Γλυκέριος (λατ: Glycerius, 430 - μετά το 480) ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 473 έως το 474. Μετά τον θάνατο του Ολύβριου το 472 και μετά από ένα τετράμηνο μεσοβασιλείας, ο Γλυκέριος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στις 3 ή 5 Μαρτίου του 473. Πολύ λίγα από τα γεγονότα της βασιλείας του είναι γνωστά, εκτός από το ότι απώθησε την εισβολή των Οστρογότθων, οι οποίοι προσπάθησαν να εισβάλουν στην Ιταλία, και τους εξέτρεψε στη Γαλατία. Ο Γλυκέριος δεν αναγνωρίστηκε από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Λέοντα Α΄ και αντ' αυτού ορίστηκε ως αυτοκράτορας ο Ιούλιος Νέπως, τον οποίο ο Λέων Α΄ έστειλε με στρατό για να εισβάλει στη Δυτική Αυτοκρατορία.

 Με την ανάρρησή του στο θρόνο απαγόρευσε την εμπορία των εκκλησιαστικών αξιωμάτων, πρακτική που είχε κλονίσει την αξιοπιστία της εκκλησίας εκείνη την εποχή. Δέχθηκε επίθεση από τους Οστρογότθους τους οποίους απώθησε προσφέροντας τους δώρα και στρέφοντας τους σε φραγκικές περιοχές. Κατόπιν συνελήφθη από τον Ιούλιο Νέπωτα τον οποίο είχε αποστείλει ο Λέων Α΄. Παραιτήθηκε του θρόνου και αντάλλαξε τη βασιλεία του με μία επισκοπή στη Δαλματία. Τον διαδέχτηκε ο Ιούλιος Νέπως. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 18, σελίδα 318. J. B. Bury, A History of the Later Roman Empire from Arcadius to Irene, Vol. I (1889) Dumbarton Oaks, Catalogue of late Roman coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection: from Arcadius and Honorius to the accession of Anastasius, 1992 Glycerius, Roman Empire net, http://www.roman-empire.net/collapse/glycerius.html, ανακτήθηκε στις 2014-05-01
ΜΚ Χίμικ

Η ΜΚ Χίμικ (ουκρανικά: Баскетбольний клуб Хімік) είναι ουκρανικός επαγγελματική σύλλογος καλαθοσφαίρισης, που εδρεύει στο Γιούζνε. Ο σύλλογος αγωνίζεται στη ΣούπερΛιγκ Ουκρανίας. Το 2006, ο σύλλογος έφτασε στον τελικό του EuroCup Challenge, όπου ηττήθηκε από την Ουράλ Γκρέιτ Περμ.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2001 ως ΜΚ Χίμικ. Στην πρώτη σεζόν του συλλόγου στην κορυφαία κατηγορία, η ομάδα τερμάτισε στην τέταρτη θέση. Τη σεζόν 2014–15, η Χίμικ κέρδισε το πρώτο της εθνικό πρωτάθλημα, αφού ολοκλήρωσε αήττητη τη σεζόν. Στην κανονική περίοδο, έκανε το 30-0 και στα πλέι οφ κέρδισε και τους έξι αγώνες της. Τη σεζόν 2015-16, η Χίμικ κέρδισε ξανά το εθνικό πρωτάθλημα - κερδίζοντας την SL Favorit Sport (ένα από τα δύο πρωταθλήματα κορυφαίας βαθμίδας της Ουκρανίας). Τη σεζόν 2018-19, η Χίμικ κέρδισε το τρίτο εγχώριο πρωτάθλημά της. Πρωτάθλημα ΟυκρανίαςΝικητές (3): 2014–15, 2015–16, 2018–19Κύπελλο ΟυκρανίαςΝικητές (1): 2015–16 Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2020-01-21 στο Wayback Machine. (στα ουκρανικά) Η σελίδα της Χίμικ στο Eurobasket.com
Εδουάρδος του Χέλρε

Ο Εδουάρδος, ολλανδ.: Eduard, hertog van Guelders (12 Μαρτίου 1336 - 24 Aυγούστου 1371) από τον Οίκο του Βάσενμπεργκ, ήταν δούκας του Χέλρε και κόμης του Ζούτφεν (1361–1371).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Χέλρε και της δεύτερης συζύγου του Eλεονώρας του Γούντστοκ, κόρης του Eδουάρδου Β΄ της Αγγλίας. Το 1350 με ενθάρρυνση από τη μητέρα του, ο Εδουάρδος ξεκίνησε έναν καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο εναντίον του αδελφού του Ρέγκιναλντ Γ΄ για τον έλεγχο του δουκάτου του Χέλρε. Ο Εδουάρδος ηγήθηκε της μερίδας των Μπρόνκχορστερ (αστών, εμπόρων), η οποία το 1361 σε μία μάχη στο Tηλ νίκησε τη μερίδα Χέεκερεν (ευγενών), με επικεφαλής τον ανίκανο αδελφό τού Eδουάρδου, όπου ο Ρέγκιναλντ Γ΄ συνελήφθη και φυλακίστηκε. Ο Εδουάρδος κυβέρνησε καλά και σθεναρά, παρά τις εναντίον του συνθήκες. Συνδέθηκε με τους επισκόπους του Λύτιχ, επίσης με το Γύλιχ και την Κλέβη. Το 1371 ο κουνιάδος και υποστηρικτής του Γουλιέλμος Β΄ δούκας του Γύλιχ, ήρθε σε ρήξη με τον Βεγκέσλαο Α΄ δούκα του Λουξεμβούργου. Η διαμάχη κορυφώθηκε στη μάχη του Μπέσβαϊλερ, κατά την οποία ο Γουλιέλμος Β΄ νίκησε τον Βεγκέσλαο Α΄, αλλά ο Eδουάρδος τραυματίστηκε θανάσιμα στη μάχη και απεβίωσε στις 24 Αυγούστου 1371. Τάφηκε στο Κλόστερ Γκρέφενταλ. Μετά τον τέλος του Έδουάρδου, ο αδελφός του Ρέγκιναλντ Γ΄ ανέκτησε το δουκάτο του, αλλά απεβίωσε λίγο αργότερα, στις 4 Δεκεμβρίου 1371. Δεδομένου ότι ούτε ο Εδουάρδος, ούτε ο Ρέγκιναλντ Γ΄ είχαν παιδιά, ξεκίνησε ένας άλλος πόλεμος διαδοχής για το Χέλρε, με τη μερίδα του Μπρόνκχορστερ να υποστηρίζει την ετεροθαλή αδελφή των Εδουάρδου και Ρέγκιναλντ Γ΄, τη Μαρία, σύζυγο του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ· και τη μερίδα Χέερκερεν να υποστηρίζει την αδελφή της, Ματθίλδη, σύζυγο του Ιωάννη Β΄ κόμη Μπλουά. Το 1377 ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας απένειμε το δουκάτο του Χέλρε και την κομητεία του Ζούτφεν στον γιο της Μαρίας, τον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Γύλιχ. Μετά την απόλυτη ήττα της στη Μάχη του Χένεπελ στις 24 Μαρτίου 1379, η Mατθίλδη παραιτήθηκε από τη διεκδίκησή της έναντι των Χέλρε και Zούτφεν. Ο Εδουάρδος μνηστεύθηκε το 1368 με την Αικατερίνη των Βίττελσμπαχ (30 Μαΐου 1361 - 10 Νοεμβρίου 1400, τάφηκε στο Κλόστερ Μόνκουτσεν), κόρη του Αλβέρτου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο Εδουάρδος απεβίωσε, όταν αυτή ήταν μόλις 10 ετών· στη συνέχεια η Αικατερίνη παντρεύτηκε το 1379 με τον ανιψιό του Εδουάρδου, τον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Γύλιχ. Genealogie-Mittelalter.de
Αδάμαντας Μήλου

Ο Αδάμαντας ή Αδάμας είναι το επίνειο και ο κύριος λιμένας της Μήλου, του Νομού Κυκλάδων, με πληθυσμό 1.347 κατοίκων κατά την απογραφή του 2011. Είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας.

 Η δημοτική κοινότητα Αδάμαντα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινόςοικισμός, με έκταση 3,970 χμ² (2011). Βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή του κόλπου της Μήλου. Ο οικισμός δημιουργήθηκε το 1831 από Κρητικούς πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή μετά από ψήφισμα της κυβέρνησης Καποδίστρια. Οι δε σημερινοί απόγονοι εκείνων ονομάζονται "Μηλοκρητικοί". Στους πρόποδες του λόφου, στην παραλία του Αδάμαντα, υπάρχει θερμή πηγή. Ο χώρος είναι κλειστός (δε λειτουργεί), αλλά υπάρχει πινακίδα που δηλώνει ότι εκεί υπάρχουν θερμά λουτρά. Στη παραλία του Αδάμαντα και σε βάθος περίπου 30 μ. διακρίνονται ίχνη αρχαίων κτισμάτων από τα οποία και συμπεραίνεται ότι εκεί υπήρχε αρχαιότατος οικισμός που καταβυθίσθηκε λόγω καθίζησης του εδάφους. Σημειώνεται ότι κοντά τον Αδάμαντα υπάρχει στρατιωτικό κοιμητήριο Αγγλογάλλων του Κριμαϊκού πολέμου υπενθυμίζοντας ότι ο Αδάμαντας ήταν τότε το ορμητήριο του γαλλικού στόλου. Ακόμη και σήμερα, μια φορά το χρόνο καταπλέει πολεμικό πλοίο του Γαλλικού στόλου για να αποτίσει φόρο τιμής προς τους νεκρούς. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1941-1945) καταγράφηκαν 50 θάνατοι κατοίκων από την πείνα και τους βομβαρδισμούς. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Προκριματική Φάση Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017

Στην Προκριματική Φάση Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 θα αποφασιστεί ποιες ομάδες θα συμμετάσχουν στην τελική φάση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 το οποίο θα διοργανώσει η Γκαμπόν. Συνολικά 16 ομάδες θα συμμετάσχουν στην τελική φάση της διοργάνωσης ενώ στα προκριματικά θα συμμετάσχουν 52 ομάδες (συμπεραλαμβανομένης της Γκαμπόν η οποία θα δώσει φιλικά παιχνίδια καθώς έχει ήδη προκριθεί στην τελική φάση ως διοργανώτρια).

 Για την παρακάτω βαθμολογία, οι ομάδες έχουν βαθμολογηθεί σύμφωνα με την εμφάνιση τους, στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο και την εμφάνισή τους στα 3 τελευταία Κύπελλα Εθνών Αφρικής και τους προκριματικούς τους γύρους. Η Γκαμπόν κληρώθηκε σε αυτόν τον όμιλο για να δώσει μόνο φιλικά παιχνίδια με τις υπόλοιπες 3 ομάδες καθώς ως διοργανώτρια της τελικής φάσης έχει ήδη προκριθεί στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2017. Οι 2 καλύτερες δεύτερες πρόκρινονται απευθείας στην τελική φαση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017.
Κρατικός Αερολιμένας Μήλου

Ο Κρατικός Αερολιμένας Μήλου (συντομογραφίες: IATA: MLO, ICAO: LGML, ΥΠΑ: ΚΑΜΛ) βρίσκεται σε απόσταση περίπου 9 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης του Αδάμαντα. Εγκαινιάστηκε στις 17 Ιανουαρίου 1973. Το 1995 ολοκληρώθηκε το νέο κτίριο του αεροσταθμού και πραγματοποιήθηκε νέα ασφαλτόστρωση διαδρόμου και κατασκευή του δαπέδου αεροσκαφών. Την επίγεια εξυπηρέτηση των επιβατών του Κρατικού Αερολιμένα Μήλου έχει αναλάβει η Olympic Air.

 Ο αερολιμένας διαθέτει έναν πολύ μικρό ασφαλτοτάπητα 7.800 τετραγωνικών μέτρων. Επίσης, ο διάδρομος προσγείωσης-απογείωσης είναι αρκετά μικρός, μόλις 1.030 μέτρα, Ο διάδρομος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνον από αεροσκάφη τύπου Bombardier Dash 8 ή μικρότερα. Υπάρχουν σχέδια για επέκταση του διαδρόμου στα 2.000x45 μέτρα σε νέα τοποθεσία, καθώς και επέκταση του ασφαλτοτάπητα στα 26.000 τετραγωνικά μέτρα. Όμως, λόγω οικονομικών δυσκολιών, αυτά τα σχέδια έχουν εγκαταλειφθεί. Ο αερολιμένας μπορεί να εξυπηρετήσει μόνο ένα αεροσκάφος τύπου Dash 8 ή δύο μικρότερα την ίδια στιγμή. Προφίλ στην ιστοσελίδα της ΥΠΑ
Ραφαέλ Λαπέσα

Ο Ραφαέλ Λαπέσα (Rafael Lapesa, Βαλένθια, 8 Φεβρουαρίου 1908 - Μαδρίτη1 Φεβρουαρίου 2001) ήταν Ισπανός γλωσσολόγος και φιλόλογος, μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας και της Βασιλικής Ακαδημίας της Ιστορίας της Ισπανίας. Αποτέλεσε μαζί με άλλους Ισπανούς φιλολόγους και γλωσσολόγους, μέλος της δεύτερης γενιάς της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας.

 Σπούδασε Φιλολογία στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης και στο Κέντρο Ιστορικών Μελετών υπό τους Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ, Αμέρικο Κάστρο και Τομάς Ναβάρο Τομάς. Έλαβε το διδακτορικό του πτυχίο με μια διατριβή σχετική με την αστουριανική γλώσσα και εργάστηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και σε διάφορα πανεπιστήμια. Μετά τον Εμφύλιο (όπου είχε εργαστεί ως δάσκαλος αναλφάβητων στρατιωτών της Δημοκρατίας) και μέχρι το 1958 κατείχε την έδρα Ιστορία της Ισπανικής Γλώσσας στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε. Υπήρξε προσκεκλημένος καθηγητής σε πολυάριθμα πανεπιστήμια των ΗΠΑ όπως το Χάρβαρντ, το Μπέρκλεϊ και το Πρίνστον και της Λατινικής Αμερικής όπως το Κολέγιο του Μεξικού και τα πανεπιστήμια του Πουέρτο Ρίκο και του Μπουένος Άιρες. Εντάχθηκε στη Βασιλική Ακαδημία της Ισπανίας το 1954 και διηύθυνε το Ιστορικό Λεξικό της Ισπανικής Γλώσσας.Εξέδωσε σημαντικά βιβλία αναφοράς της ισπανικής γλωσσολογίας όπως το Historia de la lengua española (1942) και τη συλλογή άρθρων του Estudios de morfosintaxis histórica del español και της ισπανικής φιλολογίας ενώ προώθησε την ιστορική σύνταξη και την λογοτεχνική υφολογία όπου συνδύασε τις ιδέες του Σαρλ Μπαλί με τον δομισμό. Ασχολήθηκε και με την καταλανική λογοτεχνία με μελέτες γύρω από τον Ζόρδι ντε Σαν Ζόρδι και τον Ρόις ντε Κορέλια. Μεταξύ των μαθητών του ξεχωρίζουν ο πρωταγωνιστής των διαλεκτολογικών μελετών στο Μεξικό, Χουάν Μιγέλ Λόπε Μπλανκ. Η κληρονομιά του Ραφαέλ Λαπέσα, θεματική ιστοσελίδα από το Ψηφιακό Κέντρο Θερβάντες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1950

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1950 διεξήχθη στις 26 Μαρτίου στη Φιλοθέη υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ. Τις προηγούμενες εβδομάδες είχαν διεξαχθεί τα περιφερειακά πρωταθλήματα.

 Το περιφερειακό πρωτάθλημα Αττικής διεξήχθη την Κυριακή 12 Μαρτίου 1950 στο Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας, σε διαδρομή μήκους 7 χλμ, με αφετηρία και τερματισμό το Στάδιο της ΑΕΚ. Μετείχαν 22 αθλητές. Νικητής ήταν ο Μαυραπόστολος του Παλαιού Φαλήρου. Παράλληλα έγινε και το εφηβικό πρωτάθλημα. Διεξήχθη σε απόσταση 4.000μ την ίδια ημέρα με το περιφερειακό. Νικητές ήταν: Ατομικός αγώνας: 1) Κόκορης (Πανιώνιος): 13.55.7, 2) Μπουλούκος (Εθνικός Γ.Σ.): 13.56.2, 3) Σιδερής (Πανελλήνιος Γ.Σ.): 14.20.8. Ομαδικός αγώνας: 1) ΑΕΚ: 24β, 2) Πανιώνιος: 25β, 3) Εθνικός Γ.Σ.: 29β. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα ανωμάλου δρόμου ανδρών 1950 διεξήχθη την Κυριακή 26 Μαρτίου σε διαδρομή μήκους 10 χλμ, η οποία είχε ως αφετηρία και τερματισμό το Σχολείο της Φιλοθέης. Μετείχαν συνολικά 22 αθλητές και τερμάτισαν 20. Ως προς το αγωνιστικό αποτέλεσμα ουσιαστικά υπήρξε μια επανάληψη της προηγούμενης χρονιάς. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ξανά ο Βασίλης Μαυραπόστολος του Παλαιού Φαλήρου, ενώ στο ομαδικό οι τρεις αδερφοί Ραγάζου έδωσαν πάλι την πρώτη θέση στο σύλλογό τους, τον Γ.Σ. Αλμυρού Βόλου τερματίζοντας στην πρώτη οκτάδα. "Αθλητική Ηχώ", 27/3/1950.
Limassol Arena

Το Alphamega Stadium είναι στάδιο ποδοσφαίρου πρώτης κατηγορίας στο Κολόσσι. Το στάδιο ανήκει στον Κυπριακό Οργανισμό Αθλητισμού (ΚΟΑ), ενώ διαχειριστές του σταδίου είναι οι τρεις ποδοσφαιρικές ομάδες της Λεμεσού, ΑΕΛ, Απόλλων και Άρης.

 Το στάδιο ονομάζεται Alphamega Stadium. Η ονομασία αυτή προέκυψε από χορηγική συνεργασία μεταξύ της εταιρείας διαχείρισης του σταδίου και των υπεραγορών Αλφαμέγα για την χρήση του ονόματος των υπεραγορών ως την εμπορική επωνυμία του σταδίου. Αρχικά, το στάδιο θα κατασκευαζόταν από την ΑΕΛ και τον Άρη, στον ίδιο χώρο, στο μέρος της έκτασης που είχε παραχωρηθεί στις δύο ομάδες σε προηγούμενα χρόνια. Οι δύο ομάδες επέλεξαν τον αρχιτέκτονα Πέτρος Κονταρίδης, ο οποίος ετοίμασε τα σχέδια του σταδίου. Ο Απόλλωνας σκόπευε να δημιουργήσει δικό του στάδιο. Μετά την οικονομική κρίση του 2013, ο Απόλλωνας συμφώνησε να κατασκευάσει ένα στάδιο μαζί με τις άλλες δύο ομάδες. Μετά την εξέλιξη αυτή τα σχέδια τροποποιήθηκαν.Λόγω του αυξημένου κόστους που δεν μπορούσαν να αναλάβουν οι ομάδες αλλά και λόγω του γεγονότος ότι το υφιστάμενο στάδιο της Λεμεσού, το Τσίρειο, είχε αρκετά προβλήματα και η πόλη χρειαζόταν καινούργιο στάδιο, ο ΚΟΑ αποφάσισε να χρηματοδοτήσει το έργο.Ωστόσο, επειδή το έργο δεν θα ήταν κρατικό αλλά θα άνηκε σε άλλους χρήστες και θα ξεπερνούσε τα 15 εκατομμύρια ευρώ χρηματοδότησης, η χρηματοδότηση αυτή έπρεπε να εγκριθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ανταγωνισμού θεώρησε παράνομη την χρηματοδότηση αυτή γιατί το στάδιο θα άνηκε στις ομάδες, οπόταν προέκυπτε προνομιακή μεταχείριση από το κράτος για τις ομάδες αυτές εις βάρος άλλων ομάδων. Για τον λόγο αυτό η γη μεταβιβάστηκε στον ΚΟΑ, ο οποίος ανέλαβε την χρηματοδότηση του έργο και αποτελεί τον ιδιοκτήτη του σταδίου. Ο ΚΟΑ θα παραχωρήσει στις τρεις ομάδες τη διαχείριση του σταδίου.Οι υπογραφές των συμβολαίων κατασκευής μεταξύ ΚΟΑ και της κοινοπραξίας CYFIELD – NEOPHYTOU J.V. που ανέλαβε να χτίσει το γήπεδο πραγματοποιήθηκαν στις 4 Ιανουαρίου 2019. Η κατασκευή του σταδίου ξεκίνησε στις 28 Ιανουαρίου 2019.Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 25 Νοεμβρίου 2022. Το κόστος της κατασκευής του γηπέδου εκτιμάται σε περίπου €31,333 εκατομμύρια. 3 εκατ. euro είναι χορηγία των Υπεραγορών ΑλφαΜέγα για να δοθεί το όνομα που έχει τώρα Το στάδιο ανήκει στην κατηγορία 4 της UEFA, την ανώτατη κατηγορία.Το στάδιο έχει τις ακόλουθες εγκαταστάσεις: στέγαστρο σε όλες τις κερκίδες 4 μονάδες αποδυτηρίων χώρους ΜΜΕ θέσεις επισήμων και κλειστούς χώρους επισήμων εγκαταστάσεις πρόσβασης και θέσεις για ΑΜΕΑ σύστημα κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης καφετέριες-κυλικεία καταστήματα και μπουτίκ βοηθητικά γήπεδα Το στάδιο κατασκευάζεται σε γη δίπλα από τον συτοκινητόδρομο Λεμεσού-Πάφου.
Ίγκορ Σμιρνόφ

Ο Ίγκορ Σμιρνόφ (Igor Smirnov, γενν. στις 23 Οκτωβρίου του 1941) ήταν ο πρόεδρος της μη διεθνώς αναγνωρισμένης Δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας (Τρανσνίστρια) από την 1 Οκτωβρίου 1991 ως τις 30 Δεκεμβρίου 2011 . Με καταγωγή από την Καμτσάτκα, εργάστηκε σε μεταλλωρυχεία και το 1987 έφτασε για πρώτη φορά στη σοσιαλιστική δημοκρατία της Μολδαβίας.

 Εξελέγη Πρόεδρος στο Ανώτατο Σοβιέτ στην Τρανσνίστρια και κήρυξε την ανεξαρτησία της χώρας στις 2 Σεπτεμβρίου 1990. Ανέλαβε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, την 1η Δεκεμβρίου 1991. Νωρίτερα, τον Αύγουστο του 1991 είχε φυλακιστεί και από τις 29 Αυγούστου ως την 1η Οκτωβρίου του 1991 αρχηγός κυβερνήσεως ανέλαβε προσωρινά ο Αντρέι Μανόιλοβ, με τον τίτλο πρόεδρος της Δημοκρατίας. Στη δημοκρατία διεξήχθησαν εκλογές το 1991, 1996, το 2001 και στις 10 Δεκεμβρίου του 2006. Καμία άλλη χώρα εκτός από την ίδια δεν αναγνώρισε τις εκλογές. Ο Σμιρνόφ εξελέγη με μεγάλα ποσοστά και στις 4 εκλογές: στις 23 Δεκεμβρίου 1996 έλαβε 72% έναντι 20% για το Βλαντιμίρ Μαλάχοφ, στις 9 Δεκεμβρίου του 2001 κέρδισε 81,9% έναντι 6,.7% για τον Τομ Ζένοβιτς και 4.6% για τον Αλεξάντερ Ραντσένκο και επανεξελέγη στις εκλογές του 2006. Έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του 2011, ο Σμιρνόφ ήρθε 3ος με 24,82% των ψήφων στον πρώτο γύρο και έμεινε εκτός του δεύτερου γύρου, στον οποίο επικράτησε τελικά ο Εβγκένι Σεφτσούκ με 2ο τον Ανατόλι Καμίνσκι.Ο Σμιρνόφ δήλωσε ότι θα αποχωρήσει από την πολιτική όταν η χώρα του αναγνωριστεί ως κυρίαρχο κράτος. Ίγκορ Σμιρνόφ Αρχειοθετήθηκε 2010-09-13 στο Wayback Machine. "Igor Smirnov: The man who wouldn't be king" Αρχειοθετήθηκε 2007-03-22 στο Wayback Machine.
Σημαία του Καναδά

Η εθνική σημαία του Καναδά, γενικά γνωστή ως Φύλλο Σφενδάμνου (αγγλικά: Maple Leaf) ή Μονόφυλλη (γαλλικά: l'Unifolié), είναι μια σημαία βασισμένη στο κόκκινο χρώμα με ένα λευκό τετράγωνο στο κέντρο της, στο οποίο δεσπόζει ένα τυποποιημένο, κόκκινο φύλλο σφενδάμνου με 11 άκρες. Η σημαία αυτή υιοθετήθηκε το 1964 και έκανε την πρώτη εμφάνισή της στις 15 Φεβρουαρίου 1965, η οποία εορτάζεται κάθε χρόνο ως Ημέρα της Σημαίας.

 Το 1921, ο Βασιλιάς Γεώργιος Ε΄ ανακήρυξε το κόκκινο (από το Σταυρό του Αγίου Γεωργίου) και το άσπρο (από το βασιλικό έμβλημα της Γαλλίας του Καρόλου Ζ΄) ως επίσημα εθνικά χρώματα του Καναδά. Ήδη από το 1700, το φύλλο της σφενδάμνου χρησιμοποιείτο ως σύμβολο για να υμνήσει τη φύση και το περιβάλλον του σημερινού Καναδά. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 17 Απριλίου 1982. Archbold, Rick (2002), I Stand For Canada, Macfarlane Walter & Ross, ISBN 1-55199-108-X . Matheson, Col. John R. (1986), Canada's Flag, Mika Publishing Company, ISBN 0-919303-01-3 . Thompson, Hugh (2002), Canada, Dorling Kindersley, ISBN 0-7894-9561-9. Thorner, Thomas (2003), A Country Nourished on Self-Doubt: Documents in Post-Confederation Canadian History, Broadview Press, ISBN 1-55111-548-4. Σημαίες του κόσμου:Καναδάς (Αγγλικά)