Γερμανική Νέα Γουινέα

Η Γερμανική Νέα Γουινέα (γερμανικά : Deutsch-Neuguinea) ήταν ένα γερμανικό προτεκτοράτο από το 1884 μέχρι το 1914, όταν καταλήφθηκε από την Αυστραλία μετά το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αποτελούνταν από το βορειοανατολικό τμήμα της Νέας Γουινέας και τις αρκετά κοντά νησιωτικές ομάδες. Το ηπειρωτικό τμήμα της γερμανικής Νέας Γουινέας και τα κοντινά νησιά του Αρχιπελάγους του Βίσμαρκ είναι πλέον μέρος της Παπούα Νέας Γουινέας . Το κύριο μέρος της γερμανικής Νέας Γουινέας σχηματίστηκε από την περιοχή Kaiser-Wilhelmsland , το βορειοανατολικό τμήμα της Νέας Γουινέας. Τα νησιά στα ανατολικά του Kaiser-Wilhelmsland, μετονομάστηκαν σε Αρχιπέλαγος του Βίσμαρκ (πρώην Νέο Βρετανικό Αρχιπέλαγος), καθώς και τα δύο μεγαλύτερα νησιά μετονομάστηκε σε Neu-Pommern (ή Νέα Πομερανία, η σημερινή Νέα Βρετανία ) και Neu-Mecklenburg (ή Νέο Μεκλεμβούργο, η σημερινή Νέα Ιρλανδία). Με εξαίρεση των Γερμανικών Νήσων Σαμόα, τα γερμανικά νησιά του Δυτικού Ειρηνικού αποτέλεσαν το «Ιμπεριαλιστικά Γερμανικά Προτεκτοράτα του Ειρηνικού Ωκεανού». Αυτά προσαρτήθηκαν στην Γερμανική Νέα Γουινέα και περιελάμβανε τους Γερμανικούς Νήσους Σολομώντος (Μπούκα, Νήσοι Βουκαμβίλιων και αρκετά μικρότερα νησιά), οι Καρολίνες, Παλάου, οι Μαριάνες (εκτός Γκουάμ ), οι Νήσοι Μάρσαλ και Ναούρου. Η συνολικής χερσαία έκταση της Γερμανικής Νέας Γουινέας ήταν 249.500 χιλιόμετρα.

 Η πρώτοι Γερμανοί στο Νότιο Ειρηνικό ήταν πιθανώς ναύτες του πληρώματος των πλοίων της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του Άμπελ Τάσμαν, ο αρχηγός της κορβέτας του Heemskerck ήταν ένας Χόλεμαν ή Χόλμαν, ο οποίος γεννήθηκε στο Γιέβερ στη Βορειοδυτική Γερμανία. Η Χανσεατική Ένωση, μια γερμανική Εταιρεία, η οποία εδρεύει στο Σαμόα από το 1857, εφάρμοζε το Δίκτυο Νοτίων Θαλασσών με εμπορικούς σταθμούς να κυριαρχούν στο εμπόριο και στην μεταφορά των Γερμανών μεταναστών σε διάφορα νησιά του Νότιου Ειρηνικού. Το 1877 μια άλλη επιχείρηση στο Αμβούργο, Hernsheim-Robertson, με έδρα τη γερμανική κοινότητα στο Ματουπί, στο νησί Μπλάντσε Μπέι (Βόρειο-ανατολική ακτή της Νέας Αγγλίας). Μέχρι το τέλος του 1875, ένας Γερμανός επιχειρηματίας ανέφερε: "Το Γερμανικό εμπόριο και τα γερμανικά πλοία συναντώνται παντού. Στις 24 Απριλίου 1884, ο Βίσμαρκ σηματοδότησε μια αλλαγή στην πολιτική, θέτοντας τα γερμανικά συμφέροντα των συναλλαγών στη Νοτιοδυτική Αφρική υπό την προστασία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Βίσμαρκ είπε στο Ράιχσταγκ στις 23, Ιουνίου 1884 από την αλλαγή της Γερμανικής Αποικιακής Πολιτικής, ότι η Καγκελαρία θα προχωρήσει στη δωρεά και την επιχορήγηση αυτοκρατορικών χαρτών από ιδιωτικές εταιρείες. Στις 27 Νοεμβρίου 1882, ο Αποικιακός Γραμματέας της Νέας Νότιας Ουαλίας, στην Αυστραλία, έστρεψε την προσοχή του σε ένα άρθρο μιας πρωινής εφημερίδας του Σίδνεϋ. Η εφημερίδα είχε ως τίτλο την βάρβαρη προσάρτηση της Νέας Γουινέας από τις Γερμανικές Δυνάμεις. Η γερμανική απάντηση υπήρξε μοιραία, όταν μία γερμανική εφημερίδα έκανε λόγο ότι κατά τη διάρκεια της κατάληψης της Νέας Γουινέας ένας Γερμανός στρατιώτης έπεσε νεκρός από αυστραλιανή σφαίρα. Το 1899 η Γερμανική Κυβέρνηση συμφώνησε να καταβάλει στην Ισπανία 25.000.000 πεσέτες (που ισοδυναμεί με 16.600.000 χρυσά μάρκα ) για τις Νήσους Καρολίνων και των Μαριάνων Νήσων (με εξαίρεση το Γκουάμ το οποίο παραχωρήθηκε στις Η.Π.Α. ). Τα νησιά αυτά έγιναν προτεκτοράτα και χορηγήθηκαν στη Γερμανική Νέα Γουινέα. Οι Νήσοι Μάρσαλ προστέθηκαν το 1906. Ύστερα από το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου , Αυστραλοί στρατιώτες κατέλαβαν την Kaiser-Wilhelmsland και τα γειτονικά νησιά το 1914, μετά από μια σύντομη αντίσταση υπό την ηγεσία του Καπετάνιου Καρόλου Φον Κλάιτζ και του υπολοχαγού Ροβέρτου "Μπομπ ο Λόρδος" Φον Μπλούμενταλ, ενώ η Ιαπωνία καταλαμβάνει τα υπόλοιπα γερμανικά εδάφη στον Ειρηνικό. Η μόνη σημαντική μάχη έγινε στις 11 Σεπτεμβρίου 1914 όταν ένα Αυστραλιανό Εκστρατευτικό Σώμα επιτέθηκε στους χαμηλής ισχύος ασύρματο σταθμό στην Μπιταπάκα(κοντά στο Ραμπούλ) στο νησί της Νέας Βρετανίας, στη συνέχεια, στην Νέα Πομερανία. Οι Αυστραλοί υπέστησαν έξι νεκρούς και τέσσερις τραυματίες-η πρώτη αυστραλιανή στρατιωτική απώλεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι απώλειες στις γερμανικές δυνάμεις ήταν ένας Γερμανός αξιωματικός, 30 αυτόχθονες της αστυνομίας και δέκα τραυματίες της τοπικής αστυνομίας. Στις 21 Σεπτεμβρίου όλες τις γερμανικές δυνάμεις στην αποικία παραδόθηκαν.