IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βιέπσα

Ο Βιέπσα (πολωνικά: Wieprza, γερμανικά: Wipper) είναι ποταμός των ακτών της Νότιας Βαλτικής στην Πολωνία, με μήκος 140,3 χλμ. και έκταση λεκάνης απορροής 2.172,7 χλμ2.

 Ο Βιέπσα ρέει σε υψόμετρο 170 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, από τη λίμνη Κοουόλες κοντά στο Γουοντόβο, στο Πόβιατ Μπίτουφ. Το μήκος του είναι 140,3 χλμ. και η περιοχή λεκάνης απορροής είναι 2.172,7 χλμ2. Άλλες δημοσιεύσεις αναφέρουν ότι ο Βιέπσα ρέει από τη Λευκή Λίμνη στην Περιοχή Λιμνών του Μπίτουφ, η οποία προκαλείται από την εμφάνιση ενός εποχικού υδάτινου ρεύματος κατά τις εποχές των βροχών μεταξύ των γειτονικών λιμνών Λευκής και Κοουόλες. Μια συνεχής ροή νερού προέρχεται από τη λίμνη Κοουόλες.Εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα στην παραθαλάσσια περιοχή Νταρουόβο- Νταρουούφκο. Ο ποταμός Βιέπσα, εκτός από το παρόμοιο όνομά του, δεν έχει καμία σχέση με τον ποταμό Βιεπς, παραπόταμο του Βιστούλα. Μέχρι το 1945, το όνομα Wipper χρησιμοποιήθηκε στη Γερμανία. Στον πολωνικό στρατιωτικό χάρτη του 1933, δόθηκε το πολωνικό εξώνυμο Wieprz δίπλα στη σήμανση του ποταμού. Το όνομα του Wieprz καθιερώθηκε επίσημα με διάταξη το 1948. Κατάλογος ποταμών της Πολωνίας
Ο Όρκος του Λέοντα Γ΄

O Όρκος του Λέοντα Γ΄ είναι μία νωπογραφία από το εργαστήριο του Ιταλού ζωγράφου της αναγέννησης Ραφαήλ. Έγινε ως μέρος της διακόσμησης των τεσσάρων αιθουσών, γνωστών στις ημέρες μας ως Αίθουσες του Ραφαήλ, στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού.

 Το έργο βρίσκεται στην Αίθουσα της Πυρκαγιάς του Μπόργκο, δωμάτιο που ονομάστηκε έτσι από το θέμα μίας άλλης τοιχογραφίας. Το θέμα του όρκου είναι ένα περιστατικό, που συνέβη τον Δεκέμβριο του 800. Ο Λέων Γ΄ (πάπας το διάστημα 795-816) κατηγορήθηκε από τους ανιψιούς τού προκατόχου του Αδριανού Α΄ (πάπα το διάστημα 772-795) για κακοδιοίκηση και δικάστηκε. Στη δίκη οι συγκεντρωμένοι επίσκοποι είπαν ότι δεν μπορούν να κρίνουν τον πάπα, έτσι ο Λέων Γ΄ πήρε όρκο εξαγνισμού της δικής του ελεύθερης θέλησης. The Vatican: spirit and art of Christian Rome, a book from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on this work
Όντα της Σαξονίας

Η Όντα, γερμ.: Oda von Sax (877 - μετά το 952) από τον Οίκο των Οθωνιδών, ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Λοθαριγγίας.

 Ήταν η μόνη κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Σαξονίας (830/840 - 912) και της Χέντβιχ του Μπάμπενμπεργκ (Χάτουι των Ποπονιδών), κόρης του Ερρίκου μαργράβου της Φραγκονίας. Παντρεύτηκε τον Zβέντιμπολντ της Λοθαριγγίας και μετά το τέλος του τον Αύγουστο του 900 (όταν η Όντα πρέπει να ήταν 23 ετών), έκανε έναν δεύτερο γάμο με τον Γκέρχαρντ Α΄ κόμη του Μετς. Από αυτήν την ένωση γεννήθηκαν: Βίγκφρηντ, ηγούμενος του Αγίου Ουρσούλα στην Κολωνία και στη συνέχεια αρχιεπίσκοπος της Κολωνίας από το 924 έως το 953. Όντα π.910-963, παντρεύτηκε τον Γκότζλιν των Αρντέν κόμη του Μπίντγκαου και του Μέτινγκαου (απεβ. 942). άγνωστη κόρη. Γκόντφρεϋ π.905-μετά το 949, παλατινός κόμης της Λοθαριγγίας, κόμης του Γιούλιχγκαου. Brown, επιμ. (2013). Companion to Hrotsvit of Gandersheim (fl. 960): Contextual and Interpretive Approaches. Brill. Nash, Penelope (2017). Empress Adelheid and Countess Matilda: Medieval Female Rulership and the Foundations of European Society. Palgrave Macmillan.
Επεξεργαστής εγγράφου

Επεξεργαστής εγγράφων (word processor) ή, πιο τυπικά, σύστημα προετοιμασίας εγγράφων, είναι μια συσκευή (παλαιότερα) ή μια εφαρμογή υπολογιστή που χρησιμοποιείται για την δημιουργία και την επεξεργασία (σύνθεση, διόρθωση, μορφοποίηση και, πιθανώς, εκτύπωση) διαφόρων εγγράφων. Σύγχρονοι επεξεργαστές εγγράφων, σε αντίθεση με τους επεξεργαστές κειμένου, προσφέρουν δυνατότητες μορφοποίησης του κειμένου (όπως αλλαγή γραμματοσειράς, χρώματος, κλπ.), προσθήκη πολυμέσων και εξωκειμενικών μετα-στοιχείων (όπως μέγεθος χαρτιού, περιθώρια, κλπ.).

 Οι πρώτες εφαρμογές που μπορούσαν να χειριστούν ένα κείμενο ως έγγραφο εμφανίστηκαν στα μέσα της δεκαετίας του '70, με πρωτοπόρες το Electric Pencil του Michael Shrayer (για γραφικούς σταθμούς εργασίας) και το WordStar (για σειριακούς σταθμούς εργασίας). Σημαντικά παραδείγματα σύγχρονων επεξεργαστών κειμένου αποτελούν το Microsoft Word (από το πακέτο Microsoft Office), η εφαρμογή LibreOffice Writer και το OnlyOffice (τα οποία διατίθενται ως ελεύθερο λογισμικό) και οι αντίστοιχες εφαρμογές των πακέτων WPS Office και SoftMaker Office (κλειστού κώδικα). Επεξεργαστής κειμένου (text editor) OpenOffice.org Writer από το πακέτο Apache OpenOffice LibreOffice Writer από το πακέτο LibreOffice Microsoft Word από το Microsoft Office Scrivener — κειμενογράφος για συγγραφείς Ελληνικός ιστοχώρος του LibreOffice
Μαγδαληνή Αυγούστα του Άνχαλτ-Τσερμπστ

H Μαγδαληνή Αυγούστα (γερμ. Magdalena Augusta von Anhalt-Zerbst, 13 Οκτωβρίου 1679 - 11 Οκτωβρίου 1740) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ.

 Ήταν η μόνη κόρη του Καρόλου του Άνχαλτ-Τσερμπστ και της Σοφίας των Βέττιν, κόρης του Αυγούστου της Σαξονίας-Βάισσενφελς. Παντρεύτηκε το 1696 τον Φρειδερίκο Β΄ της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα: Σοφία (1697 - 1703). Μαγδαληνή (1698 - 1712). Φρειδερίκος Γ΄ (1699 - 1772), Δούκας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. θνησιγενής γιος (22 Απριλίου 1700). Γουλιέλμος (1701 - 1771), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Κάρολος Φρειδερίκος (1702 - 1703). θνησιγενής κόρη (8 Μαΐου 1703). Ιωάννης Αύγουστος (1704 - 1767), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Χριστιανός (27 Φεβρουαρίου - 5 Μαρτίου 1705), πέθανε από ευλογιά. Χριστιανός Γουλιέλμος (1706 - 1748), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Λουδοβίκος Ερνέστος (1707 - 1763), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Εμμανουήλ (1709 - 1710). Μαυρίκιος (1711 - 1777), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. Σοφία (23 Αυγούστου - 12 Νοεμβρίου 1712). Κάρολος (1714 - 1715). Φρειδερίκη (1715 - 1775), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Αδόλφο της Σαξονίας-Βάισενφελς. θνησιγενής γιος (30 Νοεμβρίου 1716). Μαγδαληνή (15 Αυγούστου - 9 Νοεμβρίου 1718). Αυγούστα (1719 - 1772), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Πρίγκιπα της Ουαλίας. Γιος της ήταν ο: Γεώργιος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ιωάννης Αδόλφος (1721 - 1799), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ. August Beck: Friedrich II., Herzog von Sachsen-Gotha und Altenburg. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 8, Duncker & Humblot, Leipzig 1878, S. 3–5. Christian Ferdinand Schulze, Leben des Herzogs von Sachsen-Gotha und Altenburg Friedrich II., Digitalisat
Άθυρα Πέλλας

Τα Άθυρα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Πέλλας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γιαννιτσών του νομού Πέλλας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Μέχρι το 1926 ο οικισμός ονομαζόταν Μπόζετς. Ονομάστηκε Άθυρα από τους Θρακιώτες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή, σε ανάμνηση της ομώνυμης κωμόπολης της Ανατολικής Θράκης, από όπου προέρχονταν. Η Μητρόπολη της περιοχής εκείνης ονομαζόταν Μετρών και Αθύρων.

 Τα Άθυρα είναι μεγάλο χωριό στο απώτατο ανατολικό άκρο του νομού Πέλλας, στο τμήμα που εισέρχεται ανάμεσα στον νομό Θεσσαλονίκης (νότια) και στον νομό Κιλκίς (βόρεια). Βρίσκεται στον εύφορο κάμπο του Αξιού, ανατολικά του παραπόταμού του Πλατανόρεμα, και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 22. Απέχει 68 χλμ. περίπου Α. της Έδεσσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 25,789 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Μπόζετς και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 μετονομάστηκε σε Άθυρα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αθύρων και προσαρτήθηκε στον δήμο Πέλλης. Το οθωμανικό όνομά του ήταν «Μπουγιούκ Τσεκμετζέ» («Τσεκμετζέ"»). Στη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα οι κάτοικοι αντέδρασαν ενάντια στους Εξαρχικούς κομιτατζήδες, οι οποίοι δολοφόνησαν αρκετούς από τους οπλαρχηγούς του χωριού (Οικονόμου, Γιάντση, Δήμτσα, Σαμαρά κ.α.). Ο ελληνικός στρατός μπήκε στο χωριό στις 22 Οκτωβρίου 1912, δύο ημέρες μετά τη Μάχη των Γιαννιτσών. Το χωριό ονομάστηκε από την ομώνυμη θέση της Ανατολικής Θράκης. Οι οικογένειες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή προέρχονταν από τις εξής περιοχές: Από τα Άθυρα, το Γαρδά και το Κάλλιο (ή Καλλιώ) της περιοχής Κωνσταντινούπολης - Μέτρων (Τσατάλτζας) της Ανατολικής Θράκης και από το Νεοχώρι της χερσονήσου Καλλιπόλεως της Ανατολικής Θράκης. Στον ναό του χωριού οι Θρακιώτες πρόσφυγες εναπόθεσαν τις ιερές εικόνες, τα ιερά σκεύη και τα ιερά βιβλία, που έφεραν από τις πατρίδες τους. Η περιοχή που βρίσκεται σήμερα το χωριό ήταν κάποτε πλημμυρισμένη από το Πλατανόρεμα, δεξιό παραπόταμο του Αξιού. Μετά την κατασκευή αναχωμάτων και τον εγκλωβισμό του ποταμού παραδόθηκαν μεγάλες εκτάσεις προς εκμετάλλευση. Καλλιεργούνται, κυρίως, κηπευτικά, τεύτλα, βαμβάκι και δημητριακά. Ο ναός της Αναλήψεως στη νότια είσοδο του οικισμού Οι εκκλησίες της Αγίας Ειρήνης και της Αγίας Παρασκευής Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς , 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς)
Γενικές εκλογές στις Νήσους Κουκ (2018)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις Νήσους Κουκ στις 14 Ιουνίου 2018 για την εκλογή των 24 μελών του 15ου Κοινοβουλίου.Το εθνικιστικό Κόμμα των Νήσων Κουκ, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό, Χένρι Πούνα, επεχείρησε να κερδίσει μια τρίτη συνεχή εκλογική νίκη και κυβερνητική θητεία. Όμως, οι εκλογές είχαν ως αποτέλεσμα ένα κοινοβούλιο χωρίς αυτοδυναμία, με το αντιπολιτευόμενο Δημοκρατικό Κόμμα με επικεφαλής την Τίνα Μπράουνι να γίνεται το μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο, αν και η Μπράουνι δεν κέρδισε έδρα, καθώς ηττήθηκε στην εκλογική περιφέρεια Ρακαχάνγκα. Το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 11 έδρες, το Κόμμα των Νήσων Κουκ κατέλαβε 10, το Κίνημα Μοναδικές Νήσοι Κουκ μία έδρα και άλλες δύο έδρες κερδήθηκαν από ανεξάρτητους υποψηφίους. Έπειτα από τις εκλογές, το Κόμμα των Νήσων Κουκ ένωσε τις δυνάμεις του με τους ανεξάρτητους και τις Μοναδικές Νήσους Κουκ, προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία.

 Τα 24 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα. Για τις εκλογές είχαν εγγραφεί στους εκλογικούς καταλόγους 10.917 άτομα, με τελευταία ενημέρωση στις 12 Ιουνίου 2018. Τα τελικά αποτελέσματα δημοσιοποιήθηκαν στις 28 Ιουνίου. Αν και το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε τις πιο πολλές έδρες, η πρόεδρος και ο αντιπρόεδρός του, Τίνα Μπράουνι και Τζέιμς Μπιρ αντίστοιχα, δεν εξελέγησαν στο Κοινοβούλιο. Το σύνταγμα των Νήσων Κουκ απαιτεί ο πρωθυπουργός να είναι μέλος του κοινοβουλίου.Στις 7 Ιουλίου το Κόμμα των Νήσων Κουκ σχημάτισε συνασπισμό με την ανεξάρτητη βουλευτή Ρόουζ Τόκι-Μπράουν και τον Ρόμπερτ Ταπαϊτάου, καθώς και με τον Τζορτζ Μάγκι από το κίνημα Μοναδικές Νήσοι Κουκ, προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Οι Τόκι-Μπράουν, Ταπαϊτάου και Μάγκι διορίστηκαν στην κυβέρνηση για να αντικαταστήσουν τους υπουργούς που είχαν χάσει την έδρα τους. Συνολικά έξι προσφυγές έγιναν κατά του αποτελέσματος των εκλογών στις περιφέρειες Ρακαχάνγκα, Μουριενούα, Πουκαπούκα-Νασάου, Αβατίου-Ρουτατόνγκα-Πάλμερστον, Νγκατανγκία και Μάουκε. Ωστόσο, όλες οι προσφυγές απορρίφθηκαν και το αποτέλεσμα των εκλογών επικυρώθηκε. Έπειτα από καταγγελίες για δωροδοκία των ψηφοφόρων (με τρόφιμα και οινοπνευματώδη ποτά), ο βουλευτής της Ρακαχάνγκα, Τόκα Χαγκάι, παραιτήθηκε την 1η Νοεμβρίου 2018. Τον Δεκέμβριο του 2018 το Εφετείο αποφάνθηκε ότι η Τίνα Μπράουνι είχε κερδίσει την έδρα της στη Ρακαχάνγκα, όπου βουλευτής μέχρι την παραίτησή του ήταν ο Χαγκάι.
Μαργαρίτα φον ντερ Ζάαλε

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margarethe von der Saale (1522 - 6 Ιουλίου 1566), ήταν μια Γερμανίδα κυρία επί των τιμών και ευγενής, μοργανατική σύζυγος σε διγαμία του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης.

 Ήταν κόρη του Χανς φον ντερ Ζάαλε και της Άννας φον Μίλτιτς. Συνάντησε τον παντρεμένο λάντγκραβο Φίλιππο σε ηλικία 17 ετών. Ο Φίλιππος επιθυμούσε να νυμφευτεί τη Ζάαλε μοργανατικά, αντί να την κρατήσει ως ερωμένη, καθώς η μοιχεία θα αμαύρωνε τη θρησκευτική του φήμη, αλλά δεν ήθελε να χωρίσει τη σύζυγό του, Χριστίνα της Σαξονίας, καθώς πίστευε ότι το διαζύγιο ήταν εξίσου αμαρτωλό. Στις 10 Δεκεμβρίου 1539 έλαβε υποστήριξη από τον Mαρτίνο Λούθηρο, με το επιχείρημα ότι από δύο κακά πράγματα, η διγαμία ήταν καλύτερη από το διαζύγιο. Η δίγαμος γαμήλια τελετή πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου 1540 στο κάστρο του Ρότενμποργκ, παρουσία του Μάρτιν Μπούτσερ και Φιλίππου Μελάγχθονος. Η Ζάαλε δεν παρευρέθηκε ποτέ στην Αυλή, αλλά διέμενε σε ένα σπίτι δίπλα στην πλατεία στο Σπάνγκενμπεργκ. Η διγαμία μεταξύ της Μαργαρίτας και του Φιλίππου είχε αρνητική επίδραση στη Μεταρρύθμιση. Παντρεύτηκε -σε μοργανατικό γάμο- το 1540 τον Φίλιππο Α΄ λάντγκραβο της Έσσης και είχε τέκνα: Φίλιππος (12 Μαρτίου 1541 - 10 Ιουνίου 1569), κόμης του Ντητς. Χέρμαν (12 Φεβρουαρίου 1542 - περ. 1568), κόμης του Ντητς. Χριστόφορος-Ερνέστος (16 Ιουλίου 1543 - 20 Απριλίου 1603), κόμης του Ντητς. Mαργαρίτα (14 Οκτωβρίου 1544 - 1608), παντρεύτηκε πρώτα στο Κάσσελ στις 3 Οκτωβρίου 1567 στον Χανς-Μπέρναρντ κόμη του Έμπερσταϊν και μετά στο Φράουενμπεργκ στις 10 Αυγούστου 1577 στον Στέφαν-Χάινριχ κόμη του Έβερσταϊν. Aλβέρτος (10 Μαρτίου 1546 - 3 Οκτωβρίου 1569), κόμης του Ντητς, απεβ. 23 ετών. Φίλιππος-Κορράδος (29 Σεπτεμβρίου 1547 - 25 Μαΐου 1569), κόμης του Ντητς, απεβ. 22 ετών. Mαυρίκιος (8 Ιουνίου 1553 - 23 Ιανουαρίου 1575), κόμης του Ντητς, απεβ. 22 ετών. Eρνέστος (12 Αυγούστου 1554 - 1570), απεβ. 16 ετών. Άννα (1557 - 2/5 Ιανουαρίου 1558), απεβ. 1 έτους. Eλισάβετ-Ελένη φον Φίερεγκ Σοφία φον Ντένχοφ
Γουλιέλμος του Μπράουνσβαϊγκ

Ο Γουλιέλμος (Wilhelm, 25 Απριλίου 1806 - 18 Οκτωβρίου 1884) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν δούκας του Μπράουνσβαϊγκ (1830-1884). Ήταν ο τελευταίος του κλάδου των Γουέλφων-Λύνεμπουργκ-Βολφενμπύτελ.

 Ο Γουλιέλμος Αύγουστος Λουδοβίκος Μαξιμιλιανός Φρειδερίκος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Μπράουνσβαϊγκ και της Μαρίας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου της Βάδης. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1815 ήταν 9 ετών και ο αδελφός του Κάρολος ήταν 11. Την κηδεμονία τους ανέλαβε ο συγγενής τους Γεώργιος Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Το 1823 έγινε ταγματάρχης στον πρωσικό στρατό. Το 1823 ο αδελφός του θεωρήθηκε ενήλικος και ανέλαβε την εξουσία, αλλά η διακυβέρνηση ήταν άστοχη και διεφθαρμένη. Με αφορμή ένα διάταγμά του το 1830 ο λαός ξεσηκώθηκε και εισέβαλε στο ανάκτορο, που το έκαψε. Ο Κάρολος Β΄ διέφυγε και ο Γουλιέλμος ανέλαβε προσωρινά. Ένας νόμος των Γουέλφων του επέτρεψε, ένα έτος μετά, να γίνει το 1831 δούκας του Μπράουσβαϊγκ μόνιμα. Άφησε το μεγαλύτερο μέρος της διακυβέρνησης στους υπουργούς του και περνούσε τον καιρό του έξω από το δουκάτο, στην κτήση του στο Οέλς (Ολέσνικ) στη Σιλεσία. Είχε προσχωρήσει στη Βορειο-Γερμανική Συνομοσπονδία το 1866, που την καθοδηγούσε η Πρωσία και ζήτησε να τον κληρονομήσει ο πλησιέστερος άρρην συγγενής του Ερνέστος Αύγουστος Β΄. Η Πρωσία, επειδή ο Ερνέστος Αύγουστος Β΄ διεκδικούσε το Αννόβερο, αρνήθηκε και οι σχέσεις τους περιήλθαν σε ένταση. Το 1884 απεβίωσε ο Γουλιέλμος και δημιουργήθηκε κρίση στη διαδοχή. Ο Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας δεν επέτρεπε στον κληρονόμο να έρθει, φοβούμενος ότι η διεκδίκηση του Αννοβέρου θα κατέστρεφε την ειρήνη. Ορίστηκε επιτροπή που έθεσε αντιβασιλέα στο δουκάτο, αλλά ο Ερνέστος Αύγουστος Β΄ αποκαλούσε τον εαυτό του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ και ήρθε και έμενε στην Αυστρία, στα σύνορα με τη Γερμανία. Η διένεξη κράτησε 29 έτη. Το 1913 ο Ερνέστος Αύγουστος Γ΄, γιος του προηγουμένου, στον οποίο ο Γουλιέλμος είχε αφήσει την ιδιωτική του περιουσία, νυμφεύτηκε την κόρη του Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας, Βικτωρία Λουίζα, με τον όρο να παραιτηθεί των αξιώσεών του στο Αννόβερο, οπότε του παραχωρήθηκε το δουκάτο. Δεν νυμφεύτηκε, αλλά είχε μια σειρά από νόθα τέκνα. Meyers Konversationslexikon, 1889 Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 43, p. 4-13
Μιχάλης Βαλκάνης

Ο Μιχάλης Βαλκάνης (Μελβούρνη, 23 Αυγούστου 1974) είναι Αυστραλός ποδοσφαιριστής ελληνικής καταγωγής και αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Αυστραλίας με την Αντελάιντ Γιουνάιτεντ της οποίας και είναι αρχηγός. Η θέση του είναι κεντρικός αμυντικός.

 Γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου του 1974 στη Μελβούρνη και έχει ύψος 181 εκατοστά. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Σάουθ Μέλμπουρν το 1994 και από το 1996 μέχρι το 2002 αγωνίστηκε στην Ελλάδα με τον Ηρακλή, τη Λάρισα και τον Άγιο Νικόλαο. Έπειτα επέστρεψε στην Αυστραλία παίζοντας για μια σαιζόν στην Αντελάιντ Σίτυ και από το 2003 αγωνίζεται στην Αντελάιντ Γιουνάιτεντ.Ένας σημαντικός τραυματισμός το 2007 τον κράτησε για αρκετό διάστημα εκτός γηπέδων.Αν και υπήρξε έντονη φημολογία για πιθανή μετακίνηση του μετά το τέλος της σεζόν 2008/09 στην νεοφώτιστη στο Εθνικό Πρωτάθλημα Αυστραλίας (A League),Γκολντ Κόουστ,τελικά τον Δεκέμβριο του 2008 ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσυρθεί από την ενεργό δράση στο τέλος της σεζόν. Έχει 1 συμμετοχή με την Εθνική Ανδρών της Αυστραλίας σε αγώνα με το Κουβέιτ το 2006. Adelaide United profile Oz Football profile ABC Adelaide profile Pint Culture profile Pathfinder news Νέος Κόσμος Αυστραλίας
Φρειδερίκη Καρλότα της Πρωσίας

Η Φρειδερίκη Καρλόττα της Πρωσίας (Friederike Charlotte von Preußen, 7 Μαΐου 1767 - 6 Αυγούστου 1820) ήταν η σύζυγος του Φρειδερίκου, Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ.

 Η Φρειδερίκη Καρλόττα Ουλρίκα Αικατερίνη γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1767 στο Σαρλόττενμπουργκ της Γερμανίας, και ήταν το μοναδικό παιδί του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ Χριστίνας, κόρης του Καρολου Α΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ. Οι γονείς της Φρειδερίκης Καρλόττας δεν είχαν ευτυχισμένο γάμο. Αμφότεροι ήταν άπιστοι μέσα στο γάμο τους. Το 1769 η μητέρα της ήταν έγκυος από έναν εραστή της, και σχεδίαζε να φύγει για την Πρωσία μαζί του, αλλά προδόθηκε και συνελήφθη, προκαλώντας δημόσιο σκάνδαλο. Ο πατέρας της πήρε γρήγορα το διαζύγιο και η Ελισάβετ Χριστίνα τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό στο Kάστρο του Στέττιν, όπου παρέμεινε για τα επόμενα εβδομήντα ένα χρόνια μέχρι το θάνατό της το 1840. Η Φρειδερίκη Καρλόττα ήταν δύο ετών τη στιγμή του σκανδάλου, και δεν ξαναείδε ποτέ την μητέρα της. O Φρειδερίκος Β΄ φέρεται να αισθάνθηκε συμπόνια για τη μητέρα της και ανέθεσε τη Φρειδερίκη Καρλόττα στη φροντίδα της συζύγου του, Ελισάβετ Χριστίνας του Μπράουνσβικ-Βόλφενμπυττελ-Μπέβερν. Η Φρειδερίκη Καρλόττα είχε αναμφισβήτητα μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία με τη βασίλισσα Ελισάβετ Χριστίνα, η οποία δεν είχε δικά της παιδιά. Η Βασίλισσα ήταν επίμονη με την μικρανηψιά και θετή της κόρη, και συνέχισε την αλληλογραφία με ανάδοχη μητέρα της όλη της τη ζωή. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1791 η Φρειδερίκη Καρλόττα παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο, Δούκα της Υόρκης και του Ώλμπανυ στο Παλάτι Σαρλόττενμπουργκ. Η νέα Δούκισσα της Υόρκης έγινε δεκτή με ένα ενθουσιώδες καλωσόρισμα στο Λονδίνο. Ο γάμος μεταξύ Φρειδερίκης Καρλόττας και Φρειδερίκου, οργανώθηκε προκειμένου να παρασχεθεί ο βρετανικός θρόνος με κληρονόμους, καθώς ο Πρίγκιπας της Ουαλίας ήταν εκείνη τη στιγμή κρυφά παντρεμένος και η κατάσταση του γάμου του ήταν περίπλοκη.Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος, και μετά από τρία χρόνια, κατέστη προφανές ότι ο Δούκας και η Δούκισσα της Υόρκης δεν θα είχαν απογόνους. Η Φρειδερίκη Καρλόττα και Φρειδερίκος χώρισαν και η Δούκισσα αποσύρθηκε στο Όουτλανντς Παρκ στο Σάρρεϋ, όπου έζησε εκκεντρικά μέχρι το θάνατό της. Η σχέση τους μετά τον χωρισμό φαίνεται να ήταν φιλική, αλλά ποτέ δεν υπήρχε ζήτημα συμφιλίωσης. Πέθανε στις 6 Αυγούστου 1820 στο Όουτλανντς Παρκ σε ηλικία 53 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στο Ουέυμπριτζ. Οι πολίτες του Ουέυμπριτζ ανήγειραν μνημείο προς τιμήν της στο Μόνιουμεντ Γκρην. 7 Μαΐου 1767 - 29 Σεπτεμβρίου 1791: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Φρειδερίκη Καρλόττα της Πρωσίας 29 Σεπτεμβρίου 1791 - 6 Αυγούστου 1820: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Δούκισσα της Υόρκης και του Ώλμπανυ
Τα τσακάλια (ταινία, 1981)

Τα τσακάλια είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κοινωνικής κινηματογραφικής ταινίας του 1981, σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη. Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1981-1982, έκοψε 227.581 εισιτήρια και ήρθε 3η ανάμεσα στις 45 ταινίες της σεζόν.

 Ο Γιώργος (Πάνος Μιχαλόπουλος) είναι ένας νέος της σύγχρονης εποχής που η μόνη του ασχολία είναι οι μοτοσικλέτες, οι ντίσκο, οι καφετέριες και τα ναρκωτικά. Μαζί με τον καλύτερο του φίλο Φάνη (Σταμάτης Γαρδέλης) οργανώνουν τον ξυλοδαρμό συμμορίας που βίασε τη φίλη του Φάνη, Αθηνά (Σοφία Αλιμπέρτη). Τίποτα δεν σταματά τον Γιώργο στον κατήφορο που έχει πάρει. Κλέβει το σπίτι του και ληστεύει από τον πατέρα του τα λεφτά της εταιρίας που εκείνος δουλεύει. Μόνο ο θάνατος από τα ναρκωτικά του φίλου του Φάνη τον συγκλονίζει. Σταμάτης Γαρδέλης Πάνος Μιχαλόπουλος Γιώργος Ρήγας Τζώνυ Θεοδωρίδης Δημήτρης Σπυράτος Σπύρος Καλογήρου Νίκος Κούρος Παύλος Κοντογιαννίδης Αθηνά Τσιλύρα Σοφία Αλιμπέρτη Τέτα Κωνσταντά Jacqueline Μπέθια Δήμητρα Σερεμέτη Μέλπω Ζαρόκωστα Μαρία Ζαφειράκη Κέλλυ Σακάκου Τα τσακάλια στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Τα τσακάλια στο Cine.gr
Πετρόνιος Μάξιμος

Ο Πετρόνιος Μάξιμος (Flavius Anicius Petronius Maximus Augustus, 396 – 22 Απριλίου 455) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για δυόμισι μήνες το 455. Πλούσιος γερουσιαστής και εξέχων αριστοκράτης, συνέβαλε στις δολοφονίες του στρατιωτικού διοικητή Φλάβιου Αέτιου και του αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού Γ΄. Θεωρείται ως ο αυτοκράτορας που σηματοδοτεί την έναρξη του οριστικού τέλους της δυτικής αυτοκρατορίας. Δολοφονήθηκε πιθανότατα από τον ρωμαϊκό όχλο δύο μήνες μετά την ενθρόνιση του. Διάδοχός του ήταν ο Άβιτος

 Ο Πετρόνιος Μάξιμος ήταν αξιωματικός στην υπηρεσία του αυτοκράτορα Ονώριου από το 411 μέχρι το 423 οπότε ανέβηκε γρήγορα την ιεραρχία. Το 455 δολοφόνησε τον αυτοκράτορα Ουαλεντινιανό κατά τη διάρκεια τοξοβολίας στο Άρεως Πεδίον στη Ρώμη, χρησιμοποιώντας δύο Ούννους υπηρέτες με αφορμή την προσβολή της συζύγου του. Ως εκ τούτου ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας με τη βοήθεια του στρατού. Δεν επέδειξε ηγετικά προσόντα, γεγονός συμβατό με τη γενικότερη παρακμή του βασιλείου του. Όταν πέθανε η σύζυγος του (Λουκίνα), παντρεύτηκε τη χήρα του Ουαλεντινιανού Λικινία Ευδοξία.Η Λικινία, η οποία πιθανώς τον παντρεύτηκε για να εκδικηθεί το θάνατο του πρώτου της συζύγου, δεν άργησε να προσεταιριστεί τον πανίσχυρο τότε βασιλιά των Βανδάλων Γιζέριχο και να του ζητήσει βοήθεια ώστε να απαλλαγεί από τον σύζυγο της. Ο Γιζέριχος αποβιβάστηκε στην Ιταλία κι αφού κατέλαβε τη Ρώμη εκθρόνισε τον Πετρόνιο ο οποίος δολοφονήθηκε λιθοβολούμενος από τον όχλο της Ρώμης. Κατά άλλη εκδοχή αναφέρεται ότι σκοτώθηκε από «ένα Ρωμαίο στρατιώτη που ονομαζόταν Ursus. Το σώμα του πετάχτηκε ακρωτηριασμένο στον Τίβερη ποταμό. Ο γιος του από τον πρώτο του γάμο Παλλάδιος ο οποίος υπήρξε καίσαρας στο ίδιο διάστημα και είχε παντρευτεί τη μεγαλύτερη κόρη του Ουαλεντινιανού, πιθανότατα δολοφονήθηκε επίσης από τον όχλο. Εντωμεταξύ ο αρχηγός των Βανδάλων Γιζέριχος απέσπασε λάφυρα, συνέλαβε αιχμαλώτους και πήρε την Λικινία Ευδοξία και τις δύο κόρες της μαζί του. Ιωάννης Αντιοχεύς (χρονογράφος) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 40, σελίδα 270. Canduci, Alexander (2010). Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors. Pier 9. ISBN 978-1-74196-598-8. Drinkwater, John· Elton, Hugh (2002). Fifth-Century Gaul: A Crisis of Identity?'. Cambridge, England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-52933-6. Jones, Arnold Hugh Martin· Martindale, John Robert (1992). The Prosopography of the Later Roman Empire volume 2. Cambridge, England: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20159-4.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2013

Τα 39α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2013.

 Καλύτερη Ταινία (TIE): Gravity Her Καλύτερη Σκηνοθεσία: Αλφόνσο Κουαρόν – Gravity Επιλαχών: Spike Jonze – Her Α' Ανδρικός Ρόλος: Μπρους Ντερν – Nebraska Επιλαχών: Chiwetel Ejiofor – 12 Years a Slave Α' Γυναικείος Ρόλος (TIE): Κέιτ Μπλάνσετ – Blue Jasmine Αντέλ Εξαρχόπουλος – Blue Is the Warmest Colour Επιλαχών: Brie Larson – Short Term 12 Β' Ανδρικός Ρόλος: Τζέιμς Φράνκο – Spring Breakers Τζάρεντ Λέτο – Dallas Buyers Club Β' Γυναικείος Ρόλος: Lupita Nyong'o – 12 Years a Slave Επιλαχών: June Squibb – Nebraska Καλύτερο Σενάριο: Richard Linklater, Ήθαν Χοκ, και Julie Delpy – Before Midnight Επιλαχών: Spike Jonze – Her Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Emmanuel Lubezki – Gravity Επιλαχών: Bruno Delbonnel – Inside Llewyn Davis Καλύτερο Μοντάζ: Αλφόνσο Κουαρόν και Mark Sanger – Gravity Επιλαχών: Shane Carruth και David Lowery – Upstream Color Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: K. K. Barrett – Her Επιλαχών: Jess Gonchor – Inside Llewyn Davis Καλύτερη Μουσική: T Bone Burnett – Inside Llewyn Davis Επιλαχών: Arcade Fire και Owen Pallett – Her Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Blue Is the Warmest Colour • Γαλλία Επιλαχών: The Great Beauty • Ιταλία Καλύτερο Ντοκιμαντέρ/Μη Κινιματογραφική Ταινία: Stories We Tell Επιλαχών: The Act of Killing Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Ernest & Celestine Επιλαχών: The Wind Rises Βραβείο Νέας Γενιάς: Megan Ellison Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Richard Lester The Douglas Edwards Experimental/Independent Film/Video Award: Charlotte Pryce – Cabinets of Wonder: Films and a Performance by Charlotte Pryce Ο Επίσημος ιστότοπος
Αδάμ

Με το όνομα Αδάμ φέρεται ο πρώτος άνθρωπος, τόσο στην Παλαιά Διαθήκη, κυρίως στο βιβλίο της Γένεσης όσο και στη Καινή Διαθήκη. Η περιγραφή της δημιουργίας του, μαζί με εκείνη του Βασίλη, από τον Γιαχβέ περιλαμβάνεται σε δύο διαφορετικές διηγήσεις της Γενέσεως, όπου η δεύτερη αναφορά κρίνεται σήμερα προγενέστερη της πρώτης. Συγκεκριμένα οι αναφορές αυτές βρίσκονται η μεν πρώτη στα κεφάλαια: 1,1 - 2,4 και η δεύτερη στα κεφάλαια 2,4 - 3,24 όπου συμπεριλαμβάνονται το προπατορικό αμάρτημα και η έξωσή τους από τον «Κήπο της Εδέμ».

 Η ονομασία Αδάμ είναι μία από τις διάφορες εβραϊκές λέξεις που δηλώνουν την έννοια του "ανθρώπου" και με την έννοια αυτή αναφέρεται στα παραπάνω κεφάλαια της Γενέσεως, και όχι ως κύριο όνομα. Η δε αναφορά ως κύριο όνομα που παρατηρείται στο σύγχρονο εβραϊκό κείμενο της Γενέσεως 2, 20 και 3, 13 οφείλεται σε μεταγενέστερο φωνηεντισμό του εβραϊκού κειμένου και όχι στο ίδιο το κείμενο. Το αρχαίο κείμενο έφερε μόνο σύμφωνα. Καθιερώθηκε όμως ως κύριο όνομα από τις μεταγενέστερες ιουδαϊκές ερμηνείες των τελευταίων π.Χ αιώνων. Σημειώνεται ότι στην εβραϊκή η λέξη Αδάμ παρουσιάζει παρήχηση που σημαίνει "έδαφος", θυμίζοντας την ελληνική λέξη "χώμα" (adhama). Ο Αδάμ και η Εύα ήταν απόλυτα ελεύθεροι ηθικοί παράγοντες, με τον όρο να υπακούν στην εντολή του Θεού και να μην δοκιμάσουν από τους καρπούς του δένδρου της γνώσης του καλού και του κακού. Εντούτοις, παρακινούμενοι από τον «όφι τον αρχαίο», τον Σατανά, δεν υπάκουσαν και συνεπώς εκδιώχθηκαν από τον παράδεισο λόγω της αμαρτωλής τους κατάστασης. Ο ίδιος ο Θεός εξήγγειλε βαριές κατάρες οι οποίες θα επέρχονταν στον Αδάμ, την Εύα αλλά και κατ' επέκταση στους απογόνους τους. Έτσι, σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη, με αυτή την πορεία ενέργειας —γνωστότερη ως «προπατορικό αμάρτημα»— ο Αδάμ διέσπειρε την αμαρτία και τον θάνατο σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Ο Δημιουργός, είχε δώσει στον Αδάμ ότι αυτός χρειαζόταν ώστε να διάγει μια άνετη και ικανοποιητική ζωή. Μάλιστα η προοπτική του Αδάμ ήταν να ζει για πάντα στον παράδεισο και στη γη, εφόσον αποδεικνυόταν υπάκουος στον Πλάστη του. Εκείνος μαζί με την σύζυγό του, την Εύα, εσκεμμένα επέλεξαν να απορρίψουν την καθοδηγία του Δημιουργού τους. 17 Απο τις επιστολές του Αποστόλου Παύλου στην Επιστολή προς Ρωμαίους βλέπουμε την φράση "ὃν προέθετο ὁ Θεὸς ἱλαστήριον διὰ τῆς πίστεως ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι, εἰς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ διὰ τὴν πάρεσιν τῶν προγεγονότων ἁμαρτημάτων ἐν τῇ ἀνοχῇ τοῦ Θεοῦ, πρὸς ἔνδειξιν τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ἐν τῷ νῦν καιρῷ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν δίκαιον καὶ δικαιοῦντα τὸν ἐκ πίστεως Ἰησού". Εν ολίγοις ότι ο Θεός λόγω της σταύρωσης του Ιησού Χριστού έδειξε ανοχή στα αμαρτήματα πριν την έλευση του υιού του στον κόσμο εφόσον υπήρχε μετάνοια. Όλη η ζωή του Αδάμ και της Εύας, πού (κατά την Παλαιά Διαθήκη) συμπλήρωσαν εκατοντάδες χρόνια πάνω στην γη, ήταν ζωή μετανοίας. Με τα λεγόμενα του Αποστόλου Παύλου, με την μετάνοιά τους οι πρωτόπλαστοι, πέτυχαν να αποσπάσουν το έλεος του Θεού. Απο τον Χριστιανισμό η μνήμη του εορτάζεται, μαζί με αυτήν της Εύας, κάθε χρόνο την Κυριακή των Προπατόρων (Κινητή εορτή)
Άνθιμος Γιοβανόπουλος

Ο αρχιμανδρίτης Άνθιμος Γιοβανόπουλος (1830 - 8 Μαρτίου 1905), γνωστός στη βιβλιογραφία ως Αρχιμανδρίτης Άνθιμος, ήταν Έλληνας ιερέας, αρχιμανδρίτης και ηγούμενος της Μονής Αγίου Νικολάου Σλίβενης από το χωριό Κωσταράζι της περιφερειακής ενότητας Καστοριάς.

 Γεννήθηκε ως Άνθιμος Γιοβαννόπουλος με πατέρα τον Ιωάννη Γιοβανόπουλο από το Κωσταράζι, ενώ η μητέρα ήταν από την Κορησό (τότε Γκορέντση) του καζά της Καστοριάς κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αρχικά σπούδασε στο χωριό του και έπειτα πήγε στη μονή του Αγίου Νικολάου στη Λεύκη (τότε Ζουπάνιτσα) Καστοριάς. Εκεί εκάρη μοναχός, έγινε ηγούμενος και στην συνέχεια αρχιμανδρίτης. Την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα που ήταν ηγούμενος στη μονή, βοήθησε τα ελληνικά σώματα των Μακεδονομάχων καθιστώντας το μοναστήρι καταφύγιο στο πόλεμο ενάντια στους Βούλγαρους κομιτατζίδες, ενώ ο ίδιος διετέλεσε πράκτορας Α΄τάξης. Στις 8 Μαρτίου 1905, το μοναστήρι πολιορκείται από το βουλγάρικο σώμα, το οποίο είχε πυρπολήσει πρόσφατα και τη Μονή Αγίου Νικολάου Τσιριλόβου, και θανατώνονται ο ηγούμενος Άνθιμος και ο μοναχός Δαμιανός Τόσκος. Η προτομή του αρχιμανδρίτη Άνθιμου τοποθετήθηκε σε βάθρο στο νεότερο οικισμό Νέο Κωσταράζι, επ' ευκαιρία της επίσκεψης στις 15 Οκτωβρίου 2004 του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστόδουλου στον νομό Καστοριάς. Επίσης, στον προαύλιο χώρο της μονής Αγίου Νικολάου Κορομηλιάς, υπάρχει μνημείο εις μνήμην του αρχιμανδρίτη Άνθιμου και του μοναχού Δαμιανού Χ. Τόσκου που επίσης δολοφονήθηκε από τους κομιτατζήδες.
175 Ανδρομάχη

Η Ανδρομάχη (Andromache) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,31. Ανακαλύφθηκε το 1877 από τον Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν, και πήρε το όνομα της συζύγου του Έκτορα στην ελληνική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος της Ανδρομάχης εκτιμάται σε 101,17 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,082. Η Ανδρομάχη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες, 40 λεπτά και 5 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Βαράγγειος Φρουρά

Η Βαράγγειος Φρουρά, σύγχρονη ονομασία του Τάγματος των Βαράγγων ή Βαραγγίων ήταν μια επίλεκτη μονάδα του Βυζαντινού στρατού, από τον 9ο μέχρι τον 14ο αιώνα, τα μέλη των οποίων υπηρετούσαν ως προσωπική φρουρά των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Η σύνθεσή τους αποτελούνταν κυρίως από Γερμανικά φύλα, κυρίως Σκανδιναβούς (το Τάγμα συστάθηκε περίπου 200 χρόνια μέσα στην περίοδο των Βίκινγς) και Αγγλοσάξονες από την Αγγλία. Η Φρουρά συστάθηκε αρχικά από τον Βασίλειο Β΄ τον Βουλγαροκτόνο το 988, μετά τον εκχριστιανισμό των Ρως από τον Βλαδίμηρο Α΄ του Κιέβου. Ο Βλαδίμηρος αφού είχε καταφέρει να σφετεριστεί την εξουσία στο Κίεβο με τη βοήθεια Βαράγγων πολεμιστών, έστειλε 6.000 άνδρες στον Βασίλειο, λόγω συμφωνίας στρατιωτικής βοήθειας.Ο Βασίλειος Β΄ όντας δύσπιστος προς τους Βυζαντινούς φρουρούς, των οποίων η υπακοή άλλαζε συχνά με μοιραίες συνέπειες και σε συνδυασμό με την αποδεδειγμένη υπακοή των Βαράγγων, που είχαν στο παρελθόν υπηρετήσει το Βυζάντιο, οδήγησε τον αυτοκράτορα να τους προσλάβει ως την προσωπική του φρουρά. Κατά τη διάρκεια των χρόνων, νέες προσλήψεις από Σουηδία, Δανία, Νορβηγία και Ισλανδία διατήρησαν μια σκανδιναβική απόχρωση στο Τάγμα μέχρι και το τέλος του 11ου αιώνα.

 Από το 911, οι Βάραγγοι αναφέρονται ως μισθοφόροι πολεμιστές των Βυζαντινών. Περίπου 700 Βάραγγοι υπηρετούσαν μαζί με Δαλματούς ως πεζοναύτες στο Βυζαντινό ναυτικό και στις εκστρατείες εναντίον του μουσουλμανικού εμιράτου της Κρήτης το 902 και ως δύναμη 629 ανδρών που γύρισαν στην Κρήτη το 949 με τον Κωνσταντίνο τον Πορφυρογέννητο. Μια μονάδα από 415 Βαράγγους πήρε μέρος στην Ιταλική εκστρατεία του 936. Είναι καταγεγραμμένο επίσης ότι ανάμεσα στους άνδρες που πολέμησαν κατά των Αράβων στη Συρία το 955, βρίσκονταν και Βάραγγοι. Εκείνη την περίοδο οι Βάραγγοι μισθοφόροι υπήρχαν στη Μεγάλη Εταιρεία. Το 988 ο Βασίλειος Β΄, ζήτησε στρατιωτική βοήθεια από τον Βλαδίμηρο Α΄ του Κιέβου για να υπερασπιστεί τον θρόνο του. Σύμφωνα με τη συνθήκη που είχε υπογράψει ο πατέρας του μετά την πολιορκία του Δορόστολο το 971, ο Βλαδίμηρος έστειλε 6000 άνδρες στον Βασίλειο. Σε αντάλλαγμα ο Βλαδίμηρος πήρε την αδερφή του Βασιλείου, Άννα την Πορφυρογέννητη, για σύζυγο. Το χέρι της Άννας θεωρήθηκε τόσο μεγάλο έπαθλο, που ο Βλαδίμηρος έγινε χριστιανός για να την παντρευτεί και οδήγησε στον εκχριστιανισμό των Ρως. Υπάρχει μεγάλος αριθμός από ρουνικές λίθους σε όλη τη Σκανδιναβική χερσόνησο. Πολλές χρονολογούνται στην περίοδο των Βίκινγς, αλλά υπάρχουν και αρκετές που σχετίζονται με το Τάγμα των Βαράγγων. Αυτές οι ρουνικές λίθοι των Βαράγγων κατασκευάστηκαν ως μνημείο για πολλούς πολεμιστές που σκοτώθηκαν ενώ βρίσκονταν σε αποστολές και ταξίδια τους στην Ελλάδα και στην Ανατολή (σημερινή Ουκρανία και Ρωσία) καθώς και στη Μέση Ανατολή. English Refugees in the Byzantine Armed Forces: The Varangian Guard and Anglo-Saxon Ethnic Consciousness by Nicholas C.J. Pappas for De Re Militari.org
Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου

Για προσωπικότητες με ίδιο επίθετο, δείτε: ΤριανταφύλλουΟ Κωνσταντίνος Τριανταφύλλου του Ηλία (1921 – 31 Ιανουαρίου 1984) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Φθιώτιδας και ως υφυπουργός.

 Γεννήθηκε στην Αγία Μαρίνα Λοκρίδας. Σπούδασε Νομικά. Εξελέγη βουλευτής με την Ένωση Κέντρου στις εκλογές του 1963. Μετά τη Μεταπολίτευση πολιτεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία και εξελέγη στη Φθιώτιδα με 7.982 ψήφους στις εκλογές του 1974 και του 1977. Στην κυβέρνηση Καραμανλή υπηρέτησε ως υφυπουργός Γεωργίας από τις 28 Νοεμβρίου 1977 ως τις 10 Μαΐου 1980. Ήταν παντρεμένος με την Πιπίτσα Τριανταφύλλου. Κηδεύτηκε την 1η Φεβρουαρίου 1984 στο Πρώτο Νεκροταφείο το 1984.
Μισάκ Μετσαρέντς

Ο Μισάκ Μετσαρέντς (αρμενικά: Միսաք Մեծարենց, λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Μισάκ Μετσαντουριάν, αρμ: Միսաք Մեծատուրյան, Μπινκιάν, 1886 – Κωνσταντινούπολη, 1908) ήταν σημαντικός Αρμένιος ποιητής του νεορομαντικού κινήματος και κριτικός που έγραψε στη δυτική αρμενική διάλεκτο.

 Ο Μετσαρέντς γεννήθηκε το 1886 στον οικισμό Μπινκιάν του βιλαετίου Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και προερχόταν από εύπορη οικογένεια. Πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στη γενέτειρά του, ωστόσο το επόμενο διάστημα έζησε με την οικογένειά του πρώτα στη Σεβάστεια και τη Μερζιφούντα, προτού εγκατασταθεί τελικά στην ηλικία των 16 ετών στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν ο πατέρας του. Φτάνοντας στην οθωμανική πρωτεύουσα ξεκίνησε τη φοίτησή του στο Κεντρικό Κολέγιο της πόλης (νωρίτερα είχε φοιτήσει στο σχολείο της γενέτειράς του, στο Κολέγιο Αραμιάν της Σεβάστειας και σε οικοτροφείο της Μερζιφούντας), όπου είχε δάσκαλο τον επιφανή Αρμένιο λόγιο και παιδαγωγό Χραντ Ασατούρ, ο οποίος τον επηρέασε σημαντικά και τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με την ποίηση. Κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στο Κεντρικό Κολέγιο διδάχτηκε μεταξύ άλλων αρμενική ιστορία και φιλολογία, καθώς και ξένες γλώσσες (αγγλικά και γαλλικά), ωστόσο το 1905 αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του διότι προσβλήθηκε από φυματίωση. Η ασθένειά του προήλθε από μόλυνση που είχε υποστεί πριν χρόνια στη Σεβάστεια εξαιτίας μαχαιρώματος στην πλάτη ένεκα εθνοτικών διαφορών, από ομάδα νεαρών ατόμων που τον εξέλαβε για εχθρό. Η επιδείνωση της υγείας του οδήγησε τον Ιούλιο του 1908 στον θάνατό του. Ο Μετσαρέντς αναφέρεται ως ένας από τους πρωτοπόρους του κινήματος του νεορομαντισμού στην αρμενική ποίηση. Ξεκίνησε τη συγγραφή ποιημάτων το 1901 και τα πρώτα του έργα δημοσιεύτηκαν το 1903. Συνεργάστηκε με διάφορα λογοτεχνικά έντυπα και έγραψε περισσότερα από 130 ποιήματα με αντικείμενο τη φύση και τον έρωτα, εμπνευσμένος από τη μεσαιωνική αρμενική λυρική ποίηση, ενώ ασχολήθηκε και με την πεζογραφία. Παράλληλα, αρθρογραφούσε σε λογοτεχνικά περιοδικά, όπου αρκετά συχνά απαντούσε στις αρνητικές κριτικές που δεχόταν. Το 1907 εκδόθηκαν στην Κωνσταντινούπολη δύο ποιητικές συλλογές του με τίτλο Ουράνιο τόξο και Νέα τραγούδια. Becka, Jiri (2006). Dictionary of Oriental Literatures. vol. III. West Asia and North Africa. Routledge. Rogal, Samuel J. (1991). Calendar of Literary Facts. A Daily and Yearly Guide to Noteworthy Events in World Literature from 1450 to the Present. Gale Research. v. Voss, Huberta (2007) [2005]. Portraits of Hope. Armenians in the Contemporary World. New York/Oxford: Berghahn Books.
Νικόλαος Απέργης

Ο Νικόλαος Απέργης είναι καθηγητής στο τμήμα Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοίκησης στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 25 Νοεμβρίου του 1962 και είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.

 Το 1980 αποφοιτά από το Λύκειο Ελευσίνας και το 1984 αποκτά πτυχίο οικονομικών από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνεχίζει για μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1986 αποκτά τον τίτλο του και αναχωρεί για Αμερική. Το 1992 αποκτά το διδακτορικό του τίτλο στα οικονομικά από το Fordham University της Νέας Υόρκης. Δίδαξε εκεί για την περίοδο 1988-92 ενώ παράλληλα για την περίοδο 1990-91 δίδαξε στο Manhattan College. Το 1991-94 υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία όπου επέστρεψε στην Ελλάδα. Για την περίοδο 1994-99 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας. Ακολούθως, εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων για την περίοδο 1999-2001. Επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για να διδάξει στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας για την περίοδο 2002-2006. Από το 2006 είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, ενώ έχει συνεργαστεί με πανεπιστήμια όπως το Curtin University στην Κοινοπολιτεία της Αυστραλίας, το Νorthumbria University, αλλά και το University of Derby στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έχει εκδώσει βιβλία μακροοικονομίας και διατελεί μέλος συντακτικών ομάδων πολλών οικονομικών περιοδικών, ενώ ήταν ο βασικός συντάκτης του Energy Research Letters ως το 2020. Έχει πλούσιο ερευνητικό έργο με 375 ερευνητικές εργασίες εν έτη 2021. Επίσης, για συναπτά οχτώ έτη από το 2015 ως σήμερα (2022) έχει τη μεγαλύτερη κατάταξη h-index (δείκτη επιστημονικής ποιότητας) στην Ελλάδα, ενώ κατέχει για το 2021 την 69 κατάταξη στον κόσμο για ενεργούς ακαδημαϊκούς, καθιστώντας τον μοναδικό Έλληνα οικονομολόγο στην παγκόσμια εκατοντάδα . Βρίσκεται στην 82η θέση ποιότητας σε όλην την Ευρώπη για το ίδιο έτος πάνω στο τομέα των οικονομικών καθιστώντας τον τον δεύτερο Έλληνα που εισέρχεται στο πάνθεον των 100 πρώτων. Η κατάταξη h-index είναι σύμφωνη με την κατάταξη του RePEc η οποία χορηγείται από την Ομοσπονδιακή Κεντρική Τράπεζα του St. Louis και συνεργάζεται με τους εκδοτικούς οίκους Elsevier, Springer και τη βάση δεδομένων της American Economic Association. http://web.xrh.unipi.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=27&Itemid=66&lang=el https://ideas.repec.org/e/pap5.html
Αμπρόσιους Μπρίγκελ

Ο Αμπρόσιους Μπρίγκελ (φλαμανδικά: Ambrosius Brueghel ή Ambrose Brueghel. Αμβέρσα, βαπτ. 10 Αυγούστου 1617 - 9 Φεβρουαρίου 1675) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της τεχνοτροπίας μπαρόκ, ο οποίος ειδικευόταν στην απεικόνιση τοπίων.

 Ο αδελφός του και οι ανεψιοί του ειδικεύονταν στην απεικόνιση ανθέων, ενώ κάποιοι πίνακες αυτού του τύπου έχουν αποδοθεί σε αυτόν. Ήταν γιος του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου και της Καταρίνα φαν Μαρίενμπουρχ, ενώ το έργο του είναι παρόμοιο με αυτό του μεγαλύτερου ετεροθαλούς αδελφού του Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου και του γιου του Γιαν Μπρίγκελ Άμπραχαμ Μπρίγκελ. Έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1645. Το 1649 νυμφεύτηκε την Άννα Κλάρα φαν Τριστ. Έγινε "διάκονος" της Συντεχνίας κατά τα έτη 1653, 1665, 1671 και 1673.Έγινε γνωστός για τα τοπία του, αν και πίνακες με νεκρές φύσεις, που του είχαν αποδοθεί παλαιότερα, αργότερα αποδόθηκαν σε άλλους ειδικευμένους ζωγράφους της οικογένειας Μπρίγκελ ή σε πρωιμότερους ζωγράφους του είδους, που υπέγραφαν με μονογράμματα, τα οποία μπορούν να διαβαστούν ως "ΑΒ", όπως οι Αμπρόσιους Μπόσχερτ και Οσίας Μπέερτ.Δραστηριοποιήθηκε κατά κύριο λόγο στην Αμβέρσα και πραγματοποίησε ταξίδι στο Παρίσι το 1650. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Hans J. Van Miegroet, "Ambrose Breughel," Grove Art Online. Oxford University Press, [accessed 15 November 2007]. Hans Vlieghe (1998). Flemish Art and Architecture, 1585-1700. Pelican History of Art. New Haven: Yale University Press. ISBN 0-300-07038-1 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ambrosius Brueghel στο Wikimedia Commons
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ 2010

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ του 2010 είναι 38ο ράλλυ της ιστορίας του. Το πρόγραμμα αποτελούταν απο 13 αγώνες μεταξύ και των οπόιων έκαναν εμφανίσεις η Βουλγαρία, που αντικατέστησε την Ελλάδα και μετά απο δύο χρόνια η Τουρκία που έχει να φιλοξενήσει ράλλυ απο το 2008. Το πρωτάθλημα άρχισε στις 11 Φεβρουαρίου 2010 στο Ράλλυ Σουηδίας.

 Η Πρώτη αλλαγή που παρατηρήθηκε είναι οι πόντοι που κατακτάνε οι οδηγοί. Το 2009 απο την 1η μέχρι και την 8η θέση υπήρχε η δυνατότητα οι οδηγοί που θα βρίσκονται σε αυτες τις θέσεις, να πάρουν βαθμό. Τον Φεβρουάριο του 2010, όμως ανακοινώθηκε πρόσφατα πως οι θέσεις 1 έως και 10 θα υπήρχε δυνατότητα να κατακτησουν βαθμούς. Παρακάτω, υπάρχει ένας πίνακας που συγκρίνει τις θέσεις 1-8 το 2009 και 1-10 το 2010.Αξίζει να συμπληρώσουμε πως η τελευταία φορά που οι οδηγοί παίρνανε βαθμούς απο τις θέσεις 1-10, ήταν το 1997.
Αγία Παρασκευή Δήμου Ρεθύμνου

Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της Κοινότητας Άδελε του Δήμου Ρεθύμνης, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινός οικισμός που βρίσκεται πολύ κοντά στο Άδελε και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 120 μέτρα. Απέχει 9,5 χλμ. περίπου ανατολικά του Ρεθύμνου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 (με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925) και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άδελε του νομού Ρεθύμνης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άδελε και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαδίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αρκαδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρεθύμνης. Η εκκλησία των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, στο βόρειο τμήμα του οικισμού Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, σε δασωμένη ρεματιά, σε θέση παλαιότερου βυζαντινού ναού που προϋπήρχε εκεί και ήταν κατεστραμμένος. Τα απομεινάρια του παλαιότερου κτίσματος υπάρχουν ακόμα και έχουν ενσωματωθεί στο καινούργιο, όπως μικρά τμήματα από τις βυζαντινές αγιογραφίες με τις οποίες ήταν στολισμένος ο αρχικός ναός. Η ύπαρξη αυτών των αγιογραφιών βοηθούν στην χρονολόγηση του πρώτου ναού, πιθανότατα πριν τον 17ο αιώνα. Το μικρό φαράγγι του οικισμού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό Διακοπές, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Γοογλε Εαρτη eetaa.gr
Μαγδαληνή του Βρανδεμβούργου, δούκισσα του Λύνεμπουργκ

Η Μαγδαληνή, γερμ.: Magdalene von Brandenburg von Hohenzollern (π. 1412 - 27 Οκτωβρίου 1454 στο Σάρνεμπεκ) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου του Σοφού, δούκα της Βαυαρίας-Λάνντσχουτ. Αδέλφια της ήταν ο Φρειδερίκος Β΄ και ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλέας, που έγιναν διαδοχικά εκλέκτορες του Βρανδεμβούργου. Παντρεύτηκε στις 3 Ιουλίου 1429 στο Τάνγκενμυντε τον Φρειδερίκο Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Ο γάμος διοργανώθηκε από τον αυτοκράτορα Σιγισμόνδο, όπως και ο γάμος της αδελφής της Καικιλίας με τον Γουλιέλμο Γ΄ δούκα του Μπ.Λ.Βόλφενμπυτελ. (εξάδελφο του Φρειδερίκου Β΄). Και τα δύο ζευγάρια παντρεύτηκαν στις 3 Μαρτίου 1420. Η Μαγδαληνή έφερε προίκα 10.000 γκίλντερς του Ρήνου, για τα οποία εγγυόταν ο Βίχαρντ φον Ρόχοβ· από την άλλη ο γαμπρός υποσχέθηκε το κάστρο Μπόντενταϊχ ως ιδιοκτησία χηρείας (wittum), ωστόσο αυτή έλαβε τελικά την πόλη και το κάστρο Λύχοβ. Παντρεύτηκε το 1429 τον Φρειδερίκο Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και είχε τα ακόλουθα παιδιά: Βερνάρδος Β΄ 1432-1464), δούκας του Μπράουνσβαιγκ-Λύνεμπουργκ. Όθων Ε΄ 1438/39-1471, δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Μαργαρίτα 1442-1512, παντρεύτηκε τον Ερρίκο δούκα του Μεκλεμβούργου-Στάργκαρντ.
Υδρόγειος του Μπέχαϊμ

Η υδρόγειος του Μάρτιν Μπέχαϊμ είναι η αρχαιότερη υδρογειος που σώζεται σήμερα. Κατασκευάστηκε από τον Μπέχαϊμ το 1492 και φυλάσσεται σήμερα στο Εθνικό Γερμανικό Μουσείο στη Νυρεμβέργη.

 Το 1477 ο Ντόμους Νικόλαους Γκερμάνους κατασκεύασε για τον Πάπα Σίξτο Δ΄ μια υδρόγειο σφαίρα, για την οποία σήμερα δεν είναι γνωστή καμμία άλλη πληροφορία. Η υδρόγειος του Μπέχαϊμ ήταν σημαντική πρόοδος της χαρτογραφίας, αφού έδινε μια γεωμετρικά ορθότερη και πιο ολοκληρωμένη γεωγραφική εικόνα των χωρών της Γης. Ήταν δε πλήρως ενημερωμένη χάρη στις ανακαλύψεις που είχαν γίνει στην Αφρική, Ασία και Ευρώπη. Η ανακάλυψη της Αμερικής ακόμα δεν είχε γίνει γνωστή, και έτσι ανάμεσα στην Ασία και στην Ευρώπη υπήρχε ωκεανός. Ernst Georg Ravenstein, Martin Behaim. His Life and his Globe. London 1908. Volldigitalisat des Exemplars der UB Freiburg Focus Behaim Globus: Germanisches Nationalmuseum, Nürnberg, 2. Dezember 1992 bis 28. Februar 1993. [Hrsg. von Gerhard Bott; Red.: Wolfgang Pülhorn; Konzeption und Katalogbearb.: Johannes K.W. Willers ... et al.]. Nürnberg: Verlag des Germanischen Nationalmuseums, 1992. (Ausstellungskataloge des Germanischen Nationalmuseums). ISBN 3-926982-29-2 Dorffner, Lionel: Der digitale Behaim-Globus – Visualisierung und Vermessung des historisch wertvollen Originals. In: Cartographica Helvetica Heft 14 (1996) S. 20–24 Volltext Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Der digitale Behaim-Globus Αρχειοθετήθηκε 2009-12-27 στο Wayback Machine. Französische Seite über Behaim mit Bildern Αρχειοθετήθηκε 2018-09-25 στο Wayback Machine. Martin Behaim Biographie und ausführliche Behandlung des Erdapfels Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.
North American O-47

Το North American O-47 ήταν μονοκινητήριο αεροσκάφος παρατήρησης που αναπτύχθηκε στις ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του 1930 και χρησιμοποιήθηκε από το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επρόκειτο για ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης και τρίφυλλη έλικα.

 Το O-47 αναπτύχθηκε προκειμένου να αντικατασταθούν τα διπλάνα Thomas-Morse O-19 και Douglas O-38. Ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων και βαρύτερο από τα περισσότερα αεροσκάφη παρατήρησης της περιόδου και είχε τριμελές πλήρωμα. Το πρωτότυπο του αεροσκάφους αναπτύχθηκε ως GA-15 από την General Aviation Manufacturing, θυγατρική της North American Aviation. Στα 1937-38 παραγγέλθηκαν 174 αεροσκάφη, τα 93 εκ των οποίων δόθηκαν σε μονάδες της Εθνοφρουράς. Κατά τη διάρκεια ασκήσεων το 1941 κατέστη σαφές πως τα O-47 υστερούσαν σε σύγκριση με άλλους τύπους. Ελαφρότερα αεροσκάφη όπως τα Piper L-4 και Stinson L-5 αποδείχθηκαν καταλληλότερα στο ρόλο της στρατιωτικής συνεργασίας, ενώ τα μαχητικά και τα δικινητήρια βομβαρδιστικά ήταν ανώτερα ως αναγνωριστικά. Συνέπεια αυτών ήταν ότι τα περισσότερα O-47 παρέμειναν στις μητροπολιτικές ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου και κάλυψαν ρόλους όπως παράκτιες περιπολίες, ρυμούλκυση ιπτάμενων στόχων και ανθυποβρυχιακές περιπολίες. XO-47 Το μοναδικό πρωτότυπο με κινητήρα Wright R-1820-41 των 850 hp.O-47A Έκδοση παραγωγής με κινητήρα Wright R-1820-49. Παρήχθησαν 164 μονάδες.O-47B Έκδοση με κινητήρα Wright R-1820-57 μέγιστης ισχύος 1060 hp και ορισμένες βελτιώσεις. Κατασκευάστηκαν 74 μονάδες. ΗΠΑΑεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC) Συγκρίσιμα αεροσκάφηCurtiss O-52 Owl Douglas O-38 Fieseler Fi 156 Storch Henschel Hs 126 Kokusai Ki-76 Repülőgépgyár_Levente_II Meridionali Ro.63 Thomas-Morse O-19 Westland Lysander Eden, Paul and Soph Moeng. The Complete Encyclopedia of World Aircraft. London: Amber Books Ltd., 2002. (ISBN 0-7607-3432-1). Fahey, James C. U.S. Army Aircraft 1908-1946. New York: Ships and Aircraft, 1946. Swanborough, F.G. and Peter M. Bowers. United States Military Aircraft Since 1909. New York: Putnam New York, 1964. (ISBN 0-85177-816-X). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα North American O-47 στο Wikimedia Commons