Εκλογές στη Νιγηρία

Στη Νιγηρία γίνονται εκλογές σε ομοσπονδιακό επίπεδο για αρχηγό κράτους (Πρόεδρο) και για νομοθετικό σώμα (Εθνοσυνέλευση της Νιγηρίας). Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό. Η Εθνοσυνέλευση αποτελείται από δύο σώματα: τη Βουλή των Αντιπροσώπων με 360 μέλη και τη Γερουσία, με 109 μέλη. Τα μέλη αμφότερων των σωμάτων υπηρετούν τετραετή θητεία. Στη χώρα λειτουργεί ο πολυκομματισμός, με εκλογικές νίκες για δύο ή τρία μεγάλα κόμματα. Ωστόσο, τα μέλη του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού (PDP) έχουν τον έλεγχο της προεδρίας από τότε που επαναφέρθηκαν οι εκλογές, το 1999.

 Οι τελευταίες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Φεβρουάριο του 2019. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 30 Δεκεμβρίου 1964 (και στις 18 Μαρτίου 1965 σε ορισμένες περιφέρειες εξαιτίας μη συμμετοχής στις εκλογές του Δεκεμβρίου) τα περισσότερα κόμματα έλαβαν μέρος με συμμαχίες. Κέρδισε ο συνασπισμός του Βόρειου Κογκρέσου του Λαού, με 162 επί συνόλου 312 εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, ενώ η συμμαχία NNA πήραν 198 έδρες. Ωστόσο, οι εκλογές εκείνες επισκιάστηκαν από βία και χειραγώγηση. Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στην ιστορία της χώρας διεξήχθησαν στις 11 Αυγούστου 1979. Κέρδισε ο Σέχου Σαγκαρί, το κόμμα του οποίου, Εθνικό Κόμμα της Νιγηρίας , αναδείχθηκε νικητής και στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου της ίδιας χρονιάς. Προεδρικές εκλογές 1979 Το 1979 για πρώτη φορά από το 1964 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη χώρα και εξελέγησαν τα μέλη της Γερουσίας (7 Ιουλίου) και της Βουλής των Αντιπροσώπων (14 Ιουλίου). Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη του Εθνικού Κόμματος της Νιγηρίας, το οποίο κέρδισε τις 36 από τις συνολικά 95 έδρες στη Γερουσία και τις 168 από τις 449 έδρες στη Βουλή. Το Εθνικό Κόμμα σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το Νιγηριανό Κόμμα του Λαού προκειμένου να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία. Η συμμετοχή ήταν κάτω από 30,7% στις εκλογές για τα μέλη της Βουλής. Το 1983 στις προεδρικές εκλογές (6 Αυγούστου) επανεξελέγη ο Σαγκαρί με ποσοστό 47,5% των ψήφων. Το κόμμα του (Εθνικό Κόμμα της Νιγηρίας) κέρδισε και τις βουλευτικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 20 Αυγούστου (Γερουσία) και στις 27 Αυγούστου (Βουλή). Το Εθνικό Κόμμα κέρδισε 60 από τις συνολικά 96 έδρες στη Γερουσία και 306 επί συνόλου 450 στη Βουλή. Το 1992 έγιναν βουλευτικές εκλογές για πρώτη φορά από το πραξικόπημα του 1983. Επιτράπηκε μόνο σε 2 κόμματα η συμμετοχή στις εκλογές. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, κέρδισε 52 από τις 91 έδρες της Γερουσίας και 314 επί συνόλου 593 της Βουλής, παρότι η Εθνική Ρεπουμπλικανική Συνέλευση πήρε περισσότερες ψήφους. Η συμμετοχή ήταν μόλις 25%. Οι πρώτες προεδρικές εκλογές μετά το πραξικόπημα του 1983 διεξήχθησαν στις 12 Ιουνίου 1993. Νικητής αναδείχθηκε ο Μοσούντ Αμπιόλα από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα με ποσοστό 58,36% έναντι 41,64% για τον αντίπαλό του, Μπασίρ Τόφα από την Εθνική Ρεπουμπλικανική Συνέλευση Αργότερα οι εκλογές ακυρώθηκαν από τον στρατιωτικό ηγέτη Ιμπραχίμ Μπαμπανγκίντα. Η πολιτική κρίση τερματίστηκε με το πραξικόπημα και την κατάληψη της εξουσίας από το στρατιωτικό Σάνι Αμπάτσα, το Νοέμβριο του 1993. Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές μετά το πραξικόπημα του 1993 διεξήχθησαν στις 25 Απριλίου 1998. Δεν έλαβαν μέρος τα απαγορευμένα κόμματα της αντιπολίτευσης, παρά μόνο όσα κόμματα ήταν προσκείμενα στο στρατό. Η συμμετοχή ήταν πολύ χαμηλή και τα αποτελέσματα ακυρώθηκαν. Ακολούθησε η διεξαγωγή νέων εκλογών, την επόμενη χρονιά. Οι βουλευτικές εκλογές έγιναν στις 20 Φεβρουαρίου 1999 και κέρδισε το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού, με 59 από συνολικά 109 έδρες στη Γερουσία και 206 επί συνόλου 360 στη Βουλή. Το 42,1% των ψηφοφόρων προσήλθαν στις κάλπες. Στις 27 Φεβρουαρίου 1999 έγιναν οι πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα του 1993. Πρόεδρος εξελέγη ο Ολουσέγκουν Ομπασάντζο από το Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού με ποσοστό 62,78% έναντι 37,22% για τον Ολού Φαλάε από το Συνασπισμό για τη Δημοκρατία-Κόμμα Όλου του Λαού. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 52,3%. Το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 12 Απριλίου 2003. Ειδικότερα, πήρε 76 έδρες επί συνόλου 109 στη Γερουσία και 223 από τις συνολικά 360 στη Βουλή, με συμμετοχή 50%. Στις προεδρικές εκλογές, που έγιναν στις 19 Απριλίου 2003 επανεξελέγη πρόεδρος ο Ομπασάντζο με ποσοστό 61,94% έναντι 32,19% για τον κυριότερο αντίπαλό του, Μουχαμάντου Μπουχαρί. Η συμμετοχή ήταν 69,1%. Εκατομμύρια ατόμων ψήφισαν περισσότερες από μία φορές. Σε 11 από τις 36 πολιτείες έγινε εκλογική νοθεία, σύμφωνα με παρατηρητές της ΕΕ, ενώ σχεδόν σύσσωμη η αντιπολίτευση αρνήθηκε να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα. Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 14 Απριλίου και στις 21 Απριλίου 2007. Νικητής αναδείχθηκε ο Ουμάρου Γιαρ Αντούα με 69,82% των ψήφων από το κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα του Λαού (PDP) έναντι 18,72% για τον Μουχαμαντού Μπουχαρί και ορκίστηκε πρόεδρος στις 29 Μαΐου. Το κυβερνών PDP κέρδισε σε 26 από τις 32 πολιτείες, μεταξύ των οποίων και η Καντούνα και Κατσίνα.Οι διεθνείς παρατηρητές ανέφεραν ότι η εκλογική διαδικασία δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αξιόπιστη και ότι οι εκλογές δεν διεξήχθησαν με βάση τα διεθνή πρότυπα. Οι ΗΠΑ επίσης έκαναν λόγο για "βαθιά προβλήματα" με τις εκλογές στη Νιγηρία. Στις 16 Απριλίου 2011 οι Νιγηριανοί προσήλθαν ξανά στις κάλπες, για τις προεδρικές εκλογές. Έπειτα από τις εκλογές, ξέσπασαν βίαια επεισόδια στα βόρεια της χώρας. Στις 19 Απριλίου 2011 νικητής των προεδρικών εκλογών ανακηρύχθηκε ο Γκούντλακ Τζόναθαν. Σύμφωνα με τα διεθνή ΜΜΕ, οι εκλογές κύλησαν σχετικά ομαλά χωρίς πολλά επεισόδια βίας ή νοθεία. Οι βουλευτικές εκλογές του 2011 διεξήχθησαν στις 9 Απριλίου (είχαν αρχικά προγραμματιστεί για τις 2 Απριλίου, αλλά αναβλήθηκαν). Μία ημέρα πριν την ψηφοφορία, εκδηλώθηκαν επιθέσεις με βόμβες, που είχαν ως αποτέλεσμα να σκοτωθούν τουλάχιστον 8 άτομα.Σε 15 επαρχίες γερουσιαστών και σε 48 ομοσπονδιακές περιφέρειες, οι εκλογές αναβλήθηκαν ξανά για τις 26 Απριλίου εξαιτίας λογιστικών προβλημάτων. Στη Νιγηρία έχουν διεξαχθεί 2 δημοψηφίσματα. Στα Βόρεια Καμερούν το Νοέμβριο του 1959 διεξήχθη δημοψήφισμα για να αποτελέσουν τμήμα της Νιγηρίας. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να επιλέξουν ανάμεσα στην ένωση με τη Νιγηρία ή στην αναβολή της απόφασης. Οι πολίτες επέλεξαν την αναβολή με ποσοστό 62,25%. Ένα δεύτερο δημοψήφισμα διεξήχθη στα Βρετανικά Καμερούν στις 11 Φεβρουαρίου 1961 προκειμένου να αποφασιστεί αν το έδαφος θα ενωνόταν με το γειτονικό Καμερούν ή με τη Νιγηρία. Οι κάτοικοι των Βορείων Καμερούν (υπό μουσουλμανική πλειοψηφία) υπερψήφισαν σε ποσοστό 60% την ένωση με τη Νιγηρία, ενώ οι κάτοικοι των Νότιων Καμερούν (υπό χριστιανική πλειοψηφία) ψήφισαν υπέρ της ένταξης στο Καμερούν. Τα Βόρεια Καμερούν ενώθηκαν επίσημα με τη Νιγηρία την 1η Ιουνίου, ενώ τα Νότια Καμερούν αποτέλεσαν τμήμα του Καμερούν την 1η Οκτωβρίου.