Ερρίκος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, δούκας του Μπουγιόν

Να μη συγχέεται με τον ομώνυμο ανιψιό του Ερρίκο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν υποκόμη του Τυρέν. Ο Ερρίκος ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γαλλ.: Henri de La Tour d'Auvergne, ήταν (τιτουλάριος) δούκας τού Μπουγιόν συζυγικώ δικαιώματι (jure uxoris), υποκόμης τού Τυρέν, Καστιγιόν και Λανγκαί (28 Σεπτεμβρίου 1555 – 25 Μαρτίου 1623). Ανήκε στον ισχυρό (μετέπειτα Ουγενοτικό) Οίκο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν· έγινε πρίγκιπας τού Σεντάν και στρατάρχης της Γαλλίας.

 Ο υποκόμης τού Τυρέν γεννήθηκε στο κάστρο Ζοζέ-αν-Ωβέρν, κοντά στο Κλερμόν-Φεράν στο Ωβέρν. Γονείς του ήταν ο Φραγκίσκος Γ΄ ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, υποκόμης τού Tυρέν και η Eλεονόρα ντε Moνμορανσύ, μεγαλύτερη κόρη τού Αν 1ου δούκα τού Μονμορανσύ. Μετά τη Σφαγή τού Αγίου Βαρθολομαίου το 1572 συμμετείχε στην Πολιορκία της Λα Ροσέλ (1572-1573), αλλά στη συνέχεια μεταστράφηκε εκ νέου στον Προτεσταντισμό. Συμμετείχε στη συνωμοσία τού ντε Λα Μολ και τού ντε Κοκονά το 1574, εντάχθηκε στο κόμμα των Mαλκοντάν με επικεφαλής τον Φραγκίσκο, δούκα του Aλανσόν (νεότερο αδελφό των βασιλέων Καρόλου Θ΄ και Ερρίκου Γ΄) το 1575. Το 1576 εντάχθηκε στο προτεσταντικό κόμμα του Ερρίκου της Ναβάρρας (μελλοντικού Ερρίκου Δ΄), διαπραγματευόμενος την ειρήνη τού Νεράκ μεταξύ Προτεσταντών και Καθολικών το 1579. Διορίστηκε αντιστράτηγος τού Άνω Λανγκεντόκ το 1580, έλαβε μέρος στην πολιορκία τού Παρισιού το 1590 μετά την άνοδο του Ερρίκου Δ΄ στο θρόνο και κατέκτησε το Στεναί από την Καθολική Ένωση το 1591. Το 1591 ο Ερρίκος Δ΄ τον πάντρεψε με τη Σαρλότ ντε Λα Μαρκ, κληρονόμο τού δουκάτου τού Μπουγιόν και τού πριγκιπάτου τού Σεντάν. Το 1592 ο Ερρίκος Δ΄ τον έκανε στρατάρχη της Γαλλίας. Μετά το τέλος της πρώτης συζύγου του το 1594, νυμφεύτηκε την Ελισάβετ του Νάσσαου Το 1593 και το 1595, ο Ερρίκος Δ΄ και η Ολλανδική Δημοκρατία διεξήγαγαν δύο ανεπιτυχείς εκστρατείες εναντίον τού Λουξεμβούργου, που το κατείχε η Ισπανία. Ηττημένος στο Ντουλάν της Πικαρδίας το 1595 από τον δε Φουέντες, κυβερνήτη των Ισπανικών Κάτω Χωρών, στάλθηκε στην Αγγλία για να ανανεώσει τη συμμαχία της Γαλλίας με τη βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας το 1596. Συμμετείχε στη συνωμοσία τού δούκα τού Μπιρόν το 1602, κατέφυγε στη Γενεύη το επόμενο έτος και αναγκάστηκε να δεχτεί ένα γαλλικό προτεκτοράτο στο δουκάτο τού Μπουγιόν το 1606. Μετά το τέλος τού Ερρίκου Δ΄, μπήκε στο Συμβούλιο της Αντιβασιλείας κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας τού Λουδοβίκου ΙΓ΄ και μηχανορραφούσε εναντίον τού Μασιμιλιάν ντε Μπετύν, δούκα τού Συλί και τού Κ. Κονσίνι, τού τελευταίου αγαπημένου της χήρας βασίλισσας και αντιβασίλισσας Μαρίας των Μεδίκων. Τον Απρίλιο του 1612 ο δούκας ήρθε στο Λονδίνο ως πρέσβης της Μαρίας των Μεδίκων. Έγινε δεκτός στην Αυλή τού Ιακώβου Α΄ και της συζύγου του Άννας της Δανίας και συνοδευόταν από 100 ή 250 ακολούθους. Κατέλυσε στο Τσάρτερχαουζ, όπου ήταν κρεμασμένες ταπισερί, συμπεριλαμβανομένων των δωματίων για τον έφηβο ανιψιό του Ερρίκο ντε Λα Τρεμουάλ. Στην πρώτη του δεξίωση στο Μπάνκετινγκ Χάουζ στο ανάκτορο Γουάιτχολ τον έφερε ο δούκας τού Λένοξ με μία συνοδεία 30 αμαξών. Στην Αυλή φορούσαν μαύρα, λόγω πένθους για το τέλος της Άννας-Αικατερίνης, συζύγου τού Χριστιανού Δ΄ της Δανίας, αδελφού της Άννας της Δανίας. Σύμφωνα με τον Βενετό πρεσβευτή Αντόνιο Φοσκαρίνι, οι οδηγίες του περιελάμβαναν μία πρόταση γάμου μεταξύ της Χριστίνας πριγκίπισσας της Γαλλίας, δεύτερης κόρης τού Ερρίκου Δ΄, και τού Ερρίκου-Φρειδερίκου Στιούαρτ πρίγκιπα της Ουαλίας, γιου τού Ιακώβου Α΄. Η Άννα της Δανίας είπε σε έναν από τους ανώτερους συντρόφους του ότι θα προτιμούσε ο γιος της Ερρίκος-Φρειδερίκος να νυμφευτεί μία Γαλλίδα πριγκίπισσα χωρίς προίκα, παρά μία πριγκίπισσα από τη Φλωρεντία με οποιαδήποτε ποσότητα χρυσού. Απεβίωσε στο Σεντάν το 1623. Νυμφεύτηκε πρώτα τη Καρλόττα του Λα Μαρκ, ιδίω δικαιώματι (suo jure) δούκισσα τού Μπουγιόν (Bouillon) στις 19 Νοεμβρίου 1591 και απέκτησε έναν γιο, που γεννήθηκε και απεβίωσε στις 8 Μαΐου 1594. Έπειτα ο Ερρίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Eλισάβετ τού Νάσσαου-Οράγγης στις 15 Απριλίου 1595 και είχε τέκνα με τον τίτλο ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν: Λουίζα (Αύγουστος 1596 - Νοέμβριος 1607). Μαρία (1599 - 24 Μαΐου 1665), παντρεύτηκε τον Ερρίκο ντε Λα Τρεμουάλ, δούκα τού Τουάρ και πρίγκιπα τού Ταλμόν, αργότερα τιτουλάριο βασιλιά της Ιερουσαλήμ (1605–1674) και είχε απογόνους. Ιουλιανή-Αικατερίνη (8 Οκτωβρίου 1604 - 6 Οκτωβρίου 1637), παντρεύτηκε τον Φρανσουά ντε Λα Ροσφουκώ, κόμη τού Ρουσύ, και είχε απογόνους. Φρειδερίκος-Μαυρίκιος (22 Οκτωβρίου 1605 – 9 Αυγούστου 1652) δούκας (συζυγικώ δικαιώματι) τού Μπουγιόν , νυμφεύτηκε την Eλεονόρα-Αικατερίνη ντε Μπεργκ και είχε απογόνους. Ελισάβετ (1606 - 1 Δεκεμβρίου 1685), παντρεύτηκε τον Γκυ ντε Ντυρφόρ, και έγινε μητέρα τού Ζακ και τού Γκυ. Ενριέττα-Αικατερίνη (απεβ. το 1677), παντρεύτηκε τον Aμωρύ Γκουγιόν, μαρκήσιο τού Λα Μουσαγιέ και είχε απογόνους. Ερρίκος (11 Σεπτεμβρίου 1611 - 27 Ιουλίου 1675) υποκόμης του Τουραίν, νυμφεύτηκε τη Σαρλότ ντε Κωμόν, κόρη του Aρμάν-Νομπάρ ντε Κωμόν, δούκα τού Λα Φορς. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Henri de La Tour d'Auvergne, Duke of Bouillon στο Wikimedia Commons