IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δημοτικό γήπεδο Μοσχάτου

Το Γήπεδο του Μοσχάτου πρόκειται για ένα αθλητικό κέντρο που ανήκει στον δήμο Μοσχάτου - Ταύρου και βρίσκεται στο νότιο τομέα Αθηνών. Το αθλητικό κέντρο είναι στη συμβολή των οδών Καποδιστρίου με Μιαούλη και σε αυτό διεξάγονται αποκλειστηκά αγώνες ποδοσφαίρου.

 Εκεί στεγάζεται ένας μεγάλος αριθμός ερασιτεχνικών και ημιεπαγγελματικών σωματείων που αγωνίζονται στη 4η (ή και κατώτερη) τη τάξη κατηγορία ποδοσφαίρου στην Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς και στα πρωταθλήματα που διοργανώνει. Αποτελεί κυρίως έδρα των ποδοσφαιρικών σωματείων του Μοσχάτου, Α.Ε. Μοσχάτου, Α.Ο. Θύελλα Μοσχάτου και Α.Ο. Αναγέννηση Μοσχάτου. Το γήπεδο μπόρει να υποδεχθεί περίπου 900 θεατές και διαθέτει δύο ξύλινες κερκίδες υποστηριζόμενες απο ικριώματα, μία πίσω απο την εστία στη νότια-νοτιοδυτική πλευρά του γηπέδου και μία στη δυτική βορειοδυτική πλευρά του γήπεδου. Το αθλητικό κέντρο μπορεί να φιλοξενήσει και νυκτερινούς αγώνες όντας επαρκώς εξοπλησμένο με προβολείς. Το γήπεδο του Μοσχάτου ανακαινίστηκε το Δεκέμβριο του 2013 όταν και αντικαταστάθηκε ο συνθετικός χλοοτάπητας με νεώτερο τελευταίας τεχνολογίας κερδίζοντας ένα αστέρι απο τη Διεθνή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία . Σ'αυτή την ανακαίνιση αντικαταστάθηκαν και οι μπάρες περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου και το συνολικό κόστος τον εργασιών ανήλθε στις 467.000€. Το έργο χρηματοδοτήθηκε εξ'ολοκλήρου απο τη Περιφέρεια Αττικής λόγω έλλειψης δημοτικών πόρων. Το γήπεδο του μοσχάτου δε διαθέτει ειδικό χώρο στάθμευσης για τους θεατές. Μπορείτε να πάτε στο αθλητικό κέντρο με τα λεωφορεία του Ο.Α.Σ.Α. γραμμή 500, στάση γήπεδο και με τη γραμμή 218, στάση γήπεδο. Υπάρχη ακόμα η δυνατότητα χρήσης του τράμ γραμμή 1, στάση Ο.Α.Ε.Δ. αλλα και του μετρό γραμμή 1, σταθμός Μοσχάτου.
Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2018-19

Η Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2018-19 αποτέλεσε το 62ο πρωτάθλημα στην Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΠ Πολεμιδιών για τέταρτη φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2018-19 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2019-20.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2018-19. Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτιζαν στην δεύτερη και τρίτη θέση είχα δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2019, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περιόδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2019-20. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2017-18, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2018-19 συμμετείχε η πρωταθλήτρια ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2017-18 Λάβα Γύψου . Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε η ΑΕΜ Μουτταγιάκα και η Δυναμό Μέσα Γειτονιάς οι οποίες είχαν υποβιβαστεί. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Πηγή:«ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΌΣ ΠΊΝΑΚΑΣ Α' ΚΑΤΗΓΟΡΊΑΣ ΕΠΟΛ 18/19». ΕΠΟΛ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2019. Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: «Προγραμμα Α' Κατηγοριας ΕΠΟΛ 18/19». ΕΠΟΛ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 21 Απριλίου 2019. Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ Κύπελλο Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2018-19
Πίστη

Πίστη είναι η αποδοχή ενός ισχυρισμού, γεγονότος ή δυνατότητας, ανεξάρτητα αν μπορεί να δικαιολογηθεί ή όχι. Η ομαδική ή κοινή πίστη είναι οι κοινές πεποιθήσεις που μοιράζεται μια ομάδα πιστών ή ένα ευρύτερο σύνολο από πιστούς, που ακολουθούν για παράδειγμα μια θρησκεία.

 Ο όρος πίστη χρησιμοποιείται για να περιγράψει: το σύνολο των ισχυρισμών που αντιλαμβάνεται και εναγκαλίζει μια θρησκεία τις θεμέλιες παραδοχές μιας φιλοσοφίας την εμπιστοσύνη στις δυνατότητες του εαυτού, άλλου προσώπου, ομάδας, κινήματος κλπ την αναγνώριση της αξίας και της δυναμικής ενός σκοπού τον ενστερνισμό ατομικών ή συλλογικών απόψεων ή ιδεών την εμπιστοσύνη στην ηθική κάποιου προσώπου (ο όρος Καλή πίστη είναι μία από τις βασικές αρχές που διέπουν το σύστημα του Αστικού Δικαίου) την εμπιστοσύνη της απόδοσης οικονομικών πόρων (βλ. Πίστη (οικονομία)) Στα πλαίσια της θρησκείας , η έννοια της πίστης ταυτίζεται με τη βεβαιότητα της ύπαρξης ενός ανώτερου όντος, του Θεού. Αν και η πίστη αυτή προέρχεται από τον χώρο του υπερφυσικού, διάφοροι φιλόσοφοι επιχείρησαν κατά καιρούς να αποδείξουν την ύπαρξη του υπέρτατου όντος. Η απόδειξη αυτή για να θεωρηθεί γνωστικά έγκυρη θα πρέπει να προέρχεται είτε από τη λογική, είτε από την εμπειρία. Επειδή όμως η εμπειρία δεν μπορεί να εφοδιάσει τον φιλόσοφο με αποδεικτικά επιχειρήματα δεδομένου ότι κανείς ποτέ δεν συνάντησε τον Θεό στην καθημερινή ζωή, πολλοί ήταν οι φιλόσοφοι εκείνοι που προσπάθησαν να αποδείξουν την ύπαρξη του Θεού με λογικά επιχειρήματα. Έτσι προέκυψε η διατύπωση της οντολογικής, της κοσμολογικής και της τελεολογικής απόδειξης, καθώς και της προκαθορισμένης αρμονίας του Γερμανού φιλόσοφου Λάιμπνιτς. Όμως όπως ισχυρίστηκε αργότερα ο Καντ (στο έργο του «Κριτική του καθαρού λόγου»), κανένα από τα επιχειρήματα αυτά δεν είναι άτρωτο στην κριτική. Αυτό σημαίνει ότι η ύπαρξη του Θεού δεν μπορεί να αποδειχθεί ούτε με την εμπειρία, ούτε με τη λογική, συνεπώς η θρησκεία θα πρέπει από αλλού να αντλήσει τη βεβαιότητα για την ύπαρξη του Θεού. Η πηγή αυτή είναι η διαίσθηση ή η ενόραση, η οποία βεβαιώνει για την ύπαρξη του Θεού, χωρίς όμως να παρέχει έγκυρα γνωστικά στοιχεία που να μπορούν να ελεχθούν από την εμπειρία ή τη λογική. Άρα, η ύπαρξη του Θεού βεβαιώνεται αποκλειστικά και μόνο από την πίστη. Για την ενότητα «Θρησκεία και φιλοσοφία» τα στοιχεία προέρχονται από την εγκυκλοπαίδεια Επιστήμη και Ζωή, Τόμος 16, σελίδα 56. Farouki, Nayla, Πίστη καὶ λογική, Ἀθήνα, Τραυλός - Κωσταράκης, 1997 Θρησκεία Ελπίδα Αναθεώρηση πεποιθήσεων
Τάγμα των Μεχιταριστών Πατέρων

Το Τάγμα των Μεχιταριστών Πατέρων είναι Αρμένικο Καθολικό μοναστικό τάγμα το οποίο ιδρύθηκε από τον Μεχιτάρ της Σεβαστείας το 1700. Το τάγμα εδρεύει στο μοναστήρι του Αγίου Λαζάρου (Σαν Λατζάρο ντέγκλι Αρμένι) στη νήσο του ιδίου ονόματος της Βενετίας. Ένα άλλο μοναστήρι υφίσταται στην Βιέννη της Αυστρίας. Επίσης, αριθμός ιδιωτικών σχολείων τα οποία διευθύνονται από τους Μεχιταριστές Πατέρες υπάρχουν ανά τον κόσμο, μεταξύ αυτών και στη Γαλλία και πιο συγκεκριμένα το Κολέγιο Σαμουέλ Μουρά στην Σεβρ (Ω-ντε-Σεν). Το τάγμα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην διατήρηση και αναγέννηση της αρμένικης πολιτισμικής κληρονομιάς.

 Το τάγμα ιδρύθηκε το 1700 στην Κωνσταντινούπολη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τον Μεχιτάρ της Σεβαστείας. Σε αντίθεση με την πλειοψηφία των Χριστιανικών μοναστικών ταγμάτων που πραγματοποιούν σε καθημερινή βάση χειρωνακτικές και βιοτεχνικές εργασίες, οι Μεχιταριστές Πατέρες έχουν την υποχρέωση να πραγματοποιούν πνευματικού περιεχομένου εργασίες. Ως αποτέλεσμα, η συγγραφή, η ανάγνωση και η έρευνα αποτελούν τις κύριες ασχολίες των μοναχών αυτών. Το μοναστήρι του Αγίου Λαζάρου φιλοξενεί μία συλλογή λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων μοναδική στον κόσμο. Μεταξύ άλλων, είναι δυνατό να ειδωθούν εντός αυτής ορισμένες από τις πρώτες τυπωμένες Βίβλους, αυθεντικά χειρόγραφα τα οποία δεν υφίστανται πλέον παρά μόνο στην αρμένικη γλώσσα (καθώς τα υπόλοιπα στα λατινικά ή τα αρχαία ελληνικά έχουν χαθεί ή καταστραφεί), πίνακες σημαντικών Αρμενίων ζωγράφων (Σαρτ, Ζαν Καρζού, Σαριάν...), καθώς και άλλες λιθογραφίες και πίνακες ζωγραφικής. Ένα μουσείο δίνει την δυνατότητα στον επισκέπτη να ανακαλύψει παλιά αρμένικα και ουραρτιάνικα αντικείμενα, με ορισμένα εκ των οποίων να χρονολογούνται έως τα 2000 χρόνια. Μία αιγυπτιακή μούμια και η σαρκοφάγος της αποτελούν, επίσης, μέρος των εκθεμάτων. Όλα τα εκθέματα αυτά αποτελούν προϊόντα είτε δωρεών προς το τάγμα είτε ευρήματα των ίδιων των Πατέρων στη διάρκεια ταξιδιών τους. Ταυτόχρονα, αριθμός κολεγίων υφίσταντο ανά τον κόσμο (Παρίσι, Βιέννη, Βενετία, Βηρυτός...). Η πλειοψηφία αυτών είναι σήμερα κλειστά ή δεν παραδίδουν παρά μονάχα μαθήματα αρμένικης γλώσσας σε εβδομαδιαία βάση. Τα κολέγια, και ειδικότερα αυτό της Σεβρ, φιλοξένησαν αριθμό προσωπικοτήτων όπως ο σκηνοθέτης Ραφί Σαρτ, ο παραγωγός Κριστιάν Αρντάν, ο συνθέτης Αρμέν Μπεντροσιάν, καθώς και ο κωμικός Σαρλ Ζεράρ. Αρμένικη Καθολική Εκκλησία Επίσημη Ιστοσελίδα
Η Ωραία Καβγατζού

Η Ωραία Καβγατζού (γαλλικά: La Belle Noiseuse) είναι μια ρομαντική δραματική ταινία Γαλλο-Ελβετικής παραγωγής του 1991, βασισμένη στο διήγημα Το άγνωστο αριστούργημα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ. Η σκηνοθεσία είναι του Ζακ Ριβέτ και πρωταγωνιστούν οι Μισέλ Πικολί, Εμμανουέλ Μπεάρ και Τζέιν Μπίρκιν. Η ταινία κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της κριτικής επιτροπής και ήταν υποψήφια για το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1992.

 Μισέλ Πικολί ως Εντουάρ Τζέιν Μπίρκιν ως Λιζ Εμμανουέλ Μπεάρ ως Μαριάν Μαριάν Ντενικούρ ως Ζυλιέν Νταβίντ Μπουρτστέιν ως Νικολά Ζιλ Αρμπονά ως Πορμπούς Μαρί Μπελούς ως Μαγγαλί Μπερνάρ Νταφούρ ως το χέρι του ζωγράφου Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ταινίας 1992 · Ζακ Ριβέτ Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Σκηνοθέτη 1992 · Ζακ Ριβέτ Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Ηθοποιού 1992 · Μισέλ Πικολί Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ηθοποιού 1992 · Εμμανουέλ Μπεάρ Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β' γυναικείου ρόλου 1992 · Τζέιν Μπίρκιν Η Ωραία Καβγατζού στην IMDb (Αγγλικά)
Ερρίκος του Μαγιέν

Ο Ερρίκος, γαλλ. Henri, (20 Δεκεμβρίου 1578 - 20 Σεπτεμβρίου 1621) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Μαγιέν, δούκας του Αιγκουιγιόν και κόμης του Μαιν (1611-1621).

 Γεννήθηκε στη Ντιζόν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου δούκα του Μαγιέν και κόμη του Μαιν και της Ερριέττας της Σαβοΐας, κόρης του Ονοράτιου μαρκήσιου του Βιλλάρ. Η μητέρα του ήταν μαρκησία του Βιλλάρ (από τον πατέρα της) και κόμησα του Τέντε (από τη μητέρα της Άννα Λάσκαρη). Το 1599 έγινε δούκας του Αιγκουιγιόν και το 1611 που απεβίωσε ο πατέρας του, έγινε δούκας του Μαγιέν και κόμης του Μαιν. Από τη μητέρα του κληρονόμησε τους τίτλους του μαρκήσιου του Βιλλάρ και του κόμη του Τέντε. Επίσης έγινε ευγενής της Γαλλίας και κληρονόμησε το Οτέλ ντε Μαγιέν στο Παρίσι. Έγινε Μέγας Καγκελάριος (Chamberlain) της Γαλλίας. Ήταν παρών στη στέψη του Λουδοβίκου ΙΓ΄. Το 1621 συμμετείχε στην αποτυχημένη πολιορκία του Μοντωμπάν, όπου επλήγη στο μάτι θανάσιμα από ένα μουσκέτο. Τάφηκε στο ναό του Αιγκιγιόν. Τον διαδέχθηκε ο γιος της αδελφής του Αικατερίνης, ο Κάρολος Γκοντζάγκα-Νεβέρ. Το 1599 νυμφεύτηκε στο Σουασόν την Ερριέττα των Γκοντζάγκα, κόρη του Λουδοβίκου δούκα του Νεβέρ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Marek, Miroslav: "The house of Mayenne, index C1", Genealogy.euweb.cz
Καβαλλαριανά Χανίων

Τα Καβαλλαριανά είναι οικισμός της Κοινότητας Κανδάνου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καντάνου, του δήμος Καντάνου-Σελίνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Πριν το πρόγραμμα «Καλλικράτης» και το σχέδιο «Καποδίστριας», ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Τα Καβαλλαριανά είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του Νομού Χανίων. Έχουν μέσο σταθμικό υψόμετρο 513 μέτρων και απέχουν περίπου 58 χιλιόμετρα από την πόλη των Χανίων. Ο οικισμός έχει οικοδομηθεί σε μία περιοχή όπου κυριαρχεί η κτηνοτροφία και η γεωργία. Τα Καβαλλαριανά Χανίων έχουν μόλις 5 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Ο πληθυσμός των Καβαλλαριανών, από την Απογραφή 1991, μέχρι την Απογραφή 2011 ήταν ο εξής. Κοντά στα Καβαλλαριανά υπάρχει η βυζαντινή εκκλησία του Μιχαήλ Αρχαγγέλου η οποία οικοδομήθηκα κατά τον 14ο αιώνα. Οι τοιχογραφίες του αγιογράφου Ιωάννη Παγωμένου, χρονολογούνται στα 1327 και είναι αξιοσημείωτο έργο τέχνης της περιόδου και από τις σπουδαιότερες και παλαιότερες της Κρήτης. Οι δεκατέσσερις δωρητές του ναού φαίνονται στις αγιογραφίες χωρισμένοι σε δύο ομάδες.
Νησέλλι Ημαθίας

Το Νησέλλι (επισήμως Νησέλλιον, απαντάται ανεπίσημα και με ένα «λ», ως Νησέλι, οπότε δεν πρέπει να συγχέεται με τα Νησέλια Λέσβου) είναι πεδινό χωριό της Ελλάδας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην Νομού) Ημαθίας. Είναι κτισμένο σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 10 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και ο πληθυσμός του στην απογραφή του 2011 ήταν 653 κάτοικοι.

 Παλαιότερα το Νησέλλι ήταν χωριό της Επαρχίας Ημαθίας, του Νομού Ημαθίας, και υπαγόταν απευθείας στον Δήμο Αλεξανδρείας. Με την εφαρμογή του Σχεδίου «Καποδίστριας», το Νησέλλι προσαρτήθηκε στη Δημοτική κοινότητα Αλεξανδρείας του Δήμου Αλεξανδρείας. Με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» την 1η Ιανουαρίου 2011, το Νησέλλι έφθασε στη σημερινή διοικητική του υπαγωγή, σύμφωνα με την οποία αποτελεί έναν από τους τρεις οικισμούς (μαζί με την πόλη Αλεξάνδρεια και τον Σχοινά) της Δημοτικής κοινότητας Αλεξανδρείας, η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλεξανδρείας του νέου, διευρυμένου Δήμου Αλεξανδρείας της Περιφερειακής ενότητας Ημαθίας. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του Νησελλίου είναι 40°35΄37΄΄ Βόρειο πλάτος και 22°27΄40΄΄ Ανατολικό μήκος. Το χωριό βρίσκεται στην ιστορική περιοχή Ρουμλούκι. Είναι κτισμένο σε απόσταση 450 μέτρων από την αριστέρή (βόρεια) όχθη του ποταμού Αλιάκμονα και δίπλα στον ομώνυμο Κόμβο Νησελ(λ)ίου (αρ. 16) της νέας Εγνατίας Οδού (Α2). Σε αυτόν η Εγνατία διασταυρώνεται με την «Εθνική Οδό 1» (ΕΟ1), τη γνωστή Παλαιά Εθνική Οδό Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Κοντινότερος οικισμός είναι το Νησελλούδι, 2 χιλιόμετρα οδικώς προς τα ανατολικά. Το Νησέλλι απέχει επίσης 4 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αλεξάνδρειας, πρωτεύουσας του δήμου του, και 48 χιλιόμετρα από το κέντρο της Θεσσαλονίκης μέσω της νέας Εγνατίας Οδού. Το λήμμα «Νησέλλιον» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 18, σελ. 345 Ελλάς: οδικοί-τουριστικοί χάρτες, έκδ. Ν. & Ι. Φώτης, 33η έκδοση, Αθήνα 2005/6, σελ. 22
Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές (2019)

Οι Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν την 17η Νοεμβρίου 2019. Οι βουλευτικές εκλογές έπρεπε να πραγματοποιηθούν κατά τις 6 Σεπτεμβρίου 2020. Ωστόσο, στην ετήσια ομιλία του προς το έθνος την 19η Απριλίου 2019, ο πρόεδρος Αλεξάντερ Λουκασένκο ανακοίνωσε ότι θα διεξαχθούν το 2019, και τελικά προγραμματίστηκαν για την 17η Νοεμβρίου 2019.

 Τα 110 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέχθηκαν με πλειοψηφικό σύστημα σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Από τους 110 εκλεγμένους βουλευτές οι 89 ήταν ανεξάρτητοι και οι 21 μέλη φιλοκυβερνητικών πολιτικών κομμάτων. Κέρδισε το Κομμουνιστικό Κόμμα της Λευκορωσίας που πήρε τις 11 έδρες. Το Δημοκρατικό Κόμμα Εργασίας και Δικαιοσύνης ήρθε δεύτερο με 6 έδρες, το Λευκορωσικό Πατριωτικό Κόμμα κέρδισε δύο, ενώ το Αγροτικό Κόμμα και το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα πήραν από μία έκαστο. Στις εκλογές του 2016 η αντιπολίτευση κέρδισε δύο έδρες, αλλά αυτήν την φορά καμία. Το αντιπολιτευόμενο Ενωμένο Πολιτικό Κόμμα έχασε την έδρα του όπως και ο μοναδικός αντιπολιτευόμενος ανεξάρτητος βουλευτής.Από τους 110 εκλεγμένους βουλευτές οι 44 είναι γυναίκες, οι δύο ήταν ηλικίας κάτω των 30 ετών και οι 30 είναι επανεκλεγμένοι.
Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι

Η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι (विद्यादेवी भण्डारी, 19 Ιουνίου 1961-) είναι πολιτικός από το Νεπάλ η οποία εξελέγη ως η πρώτη γυναίκα Πρόεδρος του Νεπάλ, υπηρετώντας από τις 28 Οκτωβρίου 2015 έως τις 13 Μαρτίου 2023. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (Ενοποιημένο Μαρξιστικό-Λενινιστικό) και πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών του Νεπάλ πριν από την εκλογή της στην προεδρία της χώρας. Στην προεδρική ψηφοφορία του Κοινοβουλίου του Νεπάλ, η ίδια συγκέντρωσε 327 από τις συνολικά 549 ψήφους των βουλευτών, κερδίζοντας τον αντίπαλό της Κουλ Μπαχαντούρ Γκουρούνγκ. Στο παρελθόν, διετέλεσε υπουργός Άμυνας του Νεπάλ. Επανεξελέγη πρόεδρος τον Μάρτιο του 2018.

 Η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1961 στο Μάνε Μπαντζιάνγκ της Επαρχίας Μποζπούρ του Νεπάλ. Η ενασχόλησή της με την πολιτική άρχισε από νεαρή ηλικία. Εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1994 και του 1999, ωστόσο δεν εξελέγη στις εκλογές του 2008. Διετέλεσε υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση του Μαντχάβ Κουμάρ Νεπάλ, ενώ επανεξελέγη στις εκλογές του 2013. Η Μπαντάρι έγινε μέλος του Συνδέσμου Νεολαίας του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (Ενοποιημένο Μαρξιστικό-Λενινιστικό) το 1978, ενώ ήταν υπεύθυνη της Επιτροπής Ανατολικής Ζώνης της Παν-Νεπαλικής Εθνικής Ένωσης Ελεύθερων Σπουδαστών. Επίσης, διετέλεσε επικεφαλής της πτέρυγας γυναικών της Γενικής Συνομοσπονδίας Νεπαλικών Συνδικάτων από το 1993 μέχρι το 1997, οπότε και εξελέγη μέλος της κεντρικής επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (Ενοποιημένο Μαρξιστικό-Λενινιστικό). Αργότερα, εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος. Στις 13 Μαρτίου 2018 επανεξελέγη πρόεδρος του Νεπάλ από το Εθνικό Κοινοβούλιο λαμβάνοντας 39.275 ψήφους έναντι 11.730 για τον Κουμάρι Λαξμί Ράι. Η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι ήταν παντρεμένη με τον δημοφιλή κομμουνιστή ηγέτη Μαντάν Μπαντάρι, ο οποίος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα στην Περιφέρεια Τσιτουάνγκ του Νεπάλ το 1993. Το ατύχημα θεωρείται ως δολοφονική ενέργεια, ωστόσο δεν έχουν διευκρινιστεί ακόμα τα αίτιά του.
Υδροδυναμική

Η Υδροδυναμική είναι ιδιαίτερος κλάδος της Μηχανικής των ρευστών δηλαδή της Υδρομηχανικής και ειδικότερα της Δυναμικής. Ο επιστημονικός κλάδος αυτός έχει ως αντικείμενο έρευνας και μελέτης τους νόμους που διέπουν την κίνηση των ασυμπίεστων υγρών όπως τη ροή των ρευστών, την ταχύτητα αυτών, την διεύθυνση των αγωγών ή φλεβών, την παροχή τους, τις διάφορες πιέσεις αυτών κ.λπ. καθώς επίσης και την συμπεριφορά των διαφόρων σωμάτων (αντιστάσεις) που εμφανιζουν κατά την κίνησή τους μέσα στα υγρά.

 Ο Νόμος της συνέχειας της ροής είναι από τους σημαντικότερους νόμους στην Υδροδυναμική. Η σχέση που περιγράφει αυτόν τον νόμο ονομάζεται εξίσωση της συνέχειας της ροής και αναφέρει ότι η παροχή παραμένει σταθερή κατά μήκος μίας φλέβας (ενός σωλήνα), που διαρρέεται από υγρό. Η εξίσωση αυτή είναι άμεση συνέπεια της αρχής διατήρησης της ύλης. Η μαθηματική της έκφραση είναι: A 1 u 1 = A 2 u 2 {\displaystyle \mathbf {A_{1}u_{1}=A_{2}u_{2}} } Όπου Α η διατομή του σωλήνα και u η ταχύτητα του υγρού Παράδειγμα: Έστω ότι παρατηρείται ένας υδραγωγός που σε κάποιο σημείο του (1) παρουσιάζει μια ιδιαίτερη στένωση, είτε από εξωτερική παραμόρφωση, είτε εσωτερικά από εναπόθεση αλάτων, και τα σημεία 2 και 3 κοντά και εκατέρωθεν του 1, καθώς επίσης τα σημεία 4 και 5 εκατέρωθεν και μακρύτερα των προηγουμένων 2 και 3 αντίστοιχα. Θα διαπιστωθεί αμέσως ότι ο υδραγωγός αυτός είναι "μεταβλητής διατομής" αφού οι διατομές του στα σημεία 1, 2, 3, 4 και 5 είναι διάφορες. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη ότι το το μεν υγρό είναι ασυμπίεστο και η ροή μόνιμη θα πρέπει σε ορισμένο χρόνο, σύμφωνα με την "Αρχή της συνεχείας της ροής", να διέρχεται από κάθε διατομή ίσος όγκος ρευστού. Επειδή η παροχή Q = F υ θα έχουμε F1 υ1 = F2 υ2 = F3 υ3 = F4 υ4 = F5 υ5 = ............C σταθερό, ή γενικά, F υ = σταθερό. Η εξίσωση αυτή διατυπώθηκε από τον Ελβετό φυσικό Ντάνιελ Μπερνούλι και είναι αποτέλεσμα της αρχής διατήρησης της ενέργειας σε κινούμενο υγρό. Σύμφωνα με αυτή σε μία ρευματική γραμμή το άθροισμα της δυναμικής ενέργειας ανα μονάδα όγκου, της κινητικής ενέργειας ανά μονάδα όγκου και της πίεσης παραμένουν σταθερά, σε οποιοδήποτε σημείο μίας ρευματικής γραμμής. δηλαδή ισχύει: P + 1 2 ρ u 2 + ρ g h {\displaystyle P+{\frac {1}{2}}\rho u^{2}+\rho gh} = σταθ
Υδρόλυση

Γενικά με το όρο υδρόλυση χαρακτηρίζεται η διαδικασία κατά την οποία διασπώνται οι χημικοί δεσμοί με την προσθήκη νερού. Συνήθως με αυτή τη διαδικασία ελευθερώνονται ιόντα υδρογόνου. Ο νεολατινικός όρος hydrolysis δημιουργήθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα από τις ρίζες hydro- και lysis (από τις αρχαίες ελληνικές ρίζες υδρο- και λύσις).

 Στη Βιολογία και ειδικότερα στη Βιοχημεία υδρόλυση παρατηρείται κυρίως κατά τη πέψη όπου μια πολύπλοκη ένωση, που περιέχεται στη τροφή διασπάται στα συστατικά της μέρη, απελευθερώνοντας θερμότητα. Για παράδειγμα με την υδρόλυση οι πρωτεΐνες διασπώνται σε αμινοξέα, τα διπεπτίδια σε δύο αμινοξέα, τα λίπη και έλαια σε λιπαρά οξέα και γλυκερόλη, οι πολυσακχαρίτες γλυκογόνο, άμυλο καθώς και η μαλτόζη σε γλυκόζη και σε απλά σάκχαρα, κ.λπ. Οι βιοχημικές υδρολυτικές αντιδράσεις συνήθως είναι αντιστρεπτές και ενεργοποιούνται κατά τη πέψη συνήθως από ένζυμα που εκκρίνονται στη στοματική κοιλότητα, τον στόμαχο, το έντερο, το πάγκρεας και το ήπαρ. Τα ένζυμα αυτά λέγονται υδρολάσες και είναι οι λιπάσες, οι αμυλάσες και οι πρωτεϊνάσες οι οποίες καταλύουν την υδρόλυση στα λίπη, στους υδατάνθρακες και στις πρωτεΐνες αντίστοιχα. Η υδρόλυση θεωρείται από τις σημαντικότερες και συχνότερες βιο-χημικές αντιδράσεις στο φαινόμενο της ζωής του έμβιου κόσμου. Ειδικότερα στη Χημεία αν ληφθούν με τα γράμματα ΑΒ ένα αντιδρών σώμα που αναφέρεται και ως "υπόστρωμα" καθώς και τα προϊόντα αντίδρασης με τα γράμματα ΑΗ και ΒΟΗ, που μπορεί να είναι ιόντα, (περίπτωση υδρόλυσης οξέων, βάσεων ή αλάτων), ή ακέραια μόρια, (περίπτωση υδρόλυσης οργανικών ενώσεων), τότε η γενική μορφή μιας υδρολυτικής αντίδρασης θα μπορούσε να παραστεί με την ακόλουθη εξίσωση: 'ΑΒ + ΗΟΗ → HB + AΟΗΣε συνάρτηση των παραπάνω δύο περιπτώσεων προϊόντων διακρίνονται δύο τύποι υδρόλυσης: υδρόλυση δια μεταφοράς πρωτονίου και υδρόλυση δι΄ αλληλεπίδρασης οξυγόνου. Υδρόλυση δια μεταφοράς πρωτονίου: Πρόκειται για ταχύτατη αντίδραση που συμβαίνει σε υδατικά διαλύματα όπου και διακρίνεται επιμέρους σε "πλήρη" σε ισχυρά οξέα και βάσεις και σε "μερική" σε ασθενή τοιαύτα, προσδίδοντας στο διάλυμα όξινο ή βασικό χαρακτήρα με ανάλογο σχηματισμό ιόντων υδροξωνίου (H3O+) ή υδροξυλίου (OH-). Για παράδειγμα το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), που αποτελεί ισχυρή βάση υδρολύεται πλήρως σύμφωνα με την αντίδραση: Na+ + HO- + H-OH → Na+ + HO-Η + OH-
Λουντοβίκ Κλεμάν

Ο Λουντοβίκ Κλεμάν είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στον υπερπόντιο νομό της Μαρτινίκα στις 5 Δεκεμβρίου 1976. Αγωνίστηκε στην Σούπερ Λίγκα με τα χρώματα του Πανθρακικού από το Αυγουστο του 2008 έως και τον Ιανουάριο του 2010.

 Ο Κλεμάν αγωνίζόταν έως αριστερός αμυντικός και ήταν σπεσιαλίστας στις εκτελέσεις φάουλ. Έχει αγωνιστεί με τη Σατορού, την Τουλούζ και την Μονπελιέ στην κορυφαία αλλά και στην δεύτερη τη τάξει κατηγορία της Γαλλίας.To 2008 ήρθε στον Πανθρακικό, με την ομάδα της Κομοτηνής πέτυχε με φάουλ το γκόλ της πρώτης νίκης της ομάδας στην Σούπερ Λίγκα εναντίον του Πανιώνιου και πανηγύρισε μαζί της την παραμονή της ομάδας στην μεγάλη κατηγορία. Αποχώρησε από την ομάδα τον Ιανουάριο του 2010 και τερμάτισε την καριέρα του στο ποδόσφαιρό. Ο Κλεμάν αγωνίστηκε με την Εθνική ομάδα της Μαρτινίκα 8 φορές και πέτυχε 1 γκολ Στατιστικά του Κλεμάν στην Ελλάδα Το προφίλ του Κλεμάν στο transfermarkt Το προφίλ του Κλεμάν στο national-football-teams.com
Αεροπορική Επίδειξη Αρχάγγελος 2005

Η Αεροπορική Επίδειξη Αρχάγγελος 2005 ήταν στατική και πτητική επίδειξη αεροσκαφών, που πραγματοποιήθηκε στην αεροπορική βάση της Τανάγρας από τις 16 έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2005. Διοργανωτής ήταν η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, με αφορμή τον εορτασμό του κατά παράδοση Αγίου-προστάτη της (Μιχαήλ). Συμμετείχαν σε αυτήν 19 Πολεμικές Αεροπορίες και 12 εταιρείες αεροδιαστημικής και άμυνας, με περισσότερα από 200 αεροσκάφη και ελικόπτερα. Υπήρξε η πρώτη διεθνής αεροπορική επίδειξη (Airshow) που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα, στα πρότυπα αντίστοιχων διοργανώσεων του εξωτερικού.

 Το πρώτο σκέλος του εορτασμού άρχισε στις 6 Σεπτεμβρίου, με μια 20λεπτη επίδειξη του ακροβατικού σμήνους της RAF, Red Arrows, η οποία πραγματοποιήθηκε πάνω από τον Όρμο Φαλήρου. Ήταν η πρώτη επίσκεψη του σμήνους στην Ελλάδα, μετά από περίπου μια δεκαετία. Το κυρίως μέρος της επίδειξης πραγματοποιήθηκε στην αεροπορική βάση της Τανάγρας. Η εορτή ξεκίνησε από τις 16 Σεπτεμβρίου, με την άφιξη των συμμετεχόντων αεροσκαφών και εταιρειών, και ολοκληρώθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου με την πραγματοποίηση πτητικών επιδείξεων πλήθους ελληνικών και ξένων αεροσκαφών. Κατά τη διάρκεια της επίδειξης έγινε πτήση δύο επετειακών αεροσκαφών της ΠΑ: ενός A-7E Corsair της 335 Μοίρας Βομβαρδισμού «Τίγρης», και ενός F-4 Phantom II της 337 Μοίρας Δίωξης Βομβαρδισμού, η οποία στη συνέχεια απέσυρε τον συγκεκριμένο τύπο από την ενεργό υπηρεσία, μεταπηδώντας στα F-16 block 52+. Παράλληλα παρουσιάστηκε και ένα αεροσκάφος RF-4 της 348 Μοίρας Τακτικής Αναγνώρισης, βαμμένο επίσης σε επετειακά χρώματα. Από πλευράς Πολεμικής Αεροπορίας, εκτελέσθηκαν οι εξής δραστηριότητες (μαζί με τα συμμετέχοντα αεροσκάφη): Πτήσεις των προαναφερθέντων επετειακών αεροσκαφών (A-7 Corsair, F-4 Phantom II) Αναπαράσταση κλειστής αερομαχίας και προσβολής αεροδρομίου (A-7 Corsair, F-16 Fighting Falcon, Mirage 2000EGM) Κύκλος προσγείωσης και απογείωσης σε ελάχιστο δυνατό μήκος διαδρόμου (Lockheed C-130 Hercules) Αναπαράσταση CSAR: Διάσωση καταρριφθέντα χειριστή (AS 332C1 Super Puma) Αναπαράσταση αποστολής αεροπυρόσβεσης (Bombardier CL415GR)Ειδικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η πτήση μονού αεροσκάφους (solo display) T-6 Texan II το οποίο εκτέλεσε αεροβατικούς ελιγμούς, δραστηριότητα που δεν είχε πραγματοποιηθεί ξανά από την διάλυση του ακροβατικού σμήνους Ελληνικής Φλόγας, την δεκαετία του 1960. Οι αρχικές προβλέψεις της Αεροπορίας για την προσέλευση κόσμου αποδείχθηκαν εσφαλμένες, αφού συνολικά 500.000 άτομα παρακολούθησαν κάποιο τμήμα της επίδειξης, ενώ το ποσοστό τηλεθέασης των επιδείξεων έφτασε το 30%. Η Πολεμική Αεροπορία, μετά την επιτυχία της διοργάνωσης, εξέφρασε την πρόθεσή της να καθιερώσει την διεξαγωγή του «Αρχαγγέλου» ανά δύο χρόνια σε κάποια αεροπορική βάση της Ελλάδας. Παρόλα αυτά, η προγραμματισμένη επίδειξη για το 2007 ματαιώθηκε λόγω επιχειρησιακών και έκτακτων λόγων, αν και αρχικά είχε ανακοινώσει την πραγματοποίηση της επίδειξης από 8-11 Νοεμβρίου 2007. Η Πολεμική Αεροπορία αναγκάστηκε να προβεί σε ακύρωσή της μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού και την άφιξη στην βάση και ενσωμάτωση στις επιχειρήσεις των Mirage 2000-5Mk2. Ιστοσελίδα της ΠΑ για τον Αρχάγγελο 2005
Μοζαμβικανές γενικές εκλογές (2014)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Μοζαμβίκη στις 15 Οκτωβρίου 2014. Ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος Φιλίπε Νιούσι εξελέγη πρόεδρος και το FRELIMO διατήρησε την κοινοβουλευτική του πλειοψηφία.

 Ο Πρόεδρος εκλέγεται με το σύστημα των 2 γύρων. Ο πρόεδρος Αρμάντο Γκεμπούζα δεν μπορούσε από το σύνταγμα να διεκδικήσει και άλλη θητεία.Τα 250 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εξελέγησαν σε 11 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες και σε δύο μονοεδρικές περιφέρειες που εκπροσωπούν τους μοζαμβικανούς πολίτες στην Αφρική και στην Ευρώπη. Η κατανομή των εδρών στις πολυεδρικές περιφέρειες βασίστηκε στην αναλογική εκπροσώπηση με τη χρήση της μεθόδου Ντ΄Οντ και με εκλογικό όριο εισόδου στη Βουλή το 5%. Υποψήφιοι στις εκλογές ήταν ο Φιλίπε Νιούσι από την αντιπολίτευση (Απελευθερωτικό Μέτωπο Μοζαμβίκης ή FRELIMO), o Αφόνσο Ντλακάμα από τη Μοζαμβικανή Εθνική Αντίσταση ή RENAMO και ο Νταβίζ Σιμάνγκο υποστηριζόμενος από το Δημοκρατικό Κίνημα της Μοζαμβίκης (MDM).
Κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου

Η Κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου (ή φαράγγι του Ρήνου) είναι το όνομα που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό μιας έκτασης περίπου 65 χιλιομέτρων κατά μήκος του ποταμού Ρήνου, μεταξύ των πόλεων Κόμπλεντς και Μπίνγκεν της Γερμανίας. Το 2002, η περιοχή αυτή συμπεριλήφθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO λόγω της σπουδαιότητας των γεωλογικών, ιστορικών, πολιτιστικών και βιομηχανικών στοιχείων που συνδυάζει.

 Οι βράχοι της περιοχής έχουν δημιουργηθεί κατά την Δεβόνια περίοδο και είναι γνωστοί ως Φάση του Ρήνου. Πρόκειται για ιζηματογενή βράχια που αποτελούνται κυρίως από σχιστόλιθο και είναι πλούσια σε απολιθώματα. Οι βράχοι υπέστησαν σημαντική αναδίπλωση κατά τη διάρκεια της Λιθανθρακοφόρου περιόδου. Το φαράγγι δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια μιας πολύ πιο πρόσφατης ανύψωσης του εδάφους κατά την οποία δημιουργήθηκαν τα απότομα τοιχώματα του ποταμού, τα οποία σε κάποια σημεία φτάνουν σε ύψος 200 μ., με τον πιο διάσημο, τον βράχο της Λόρελάϊ. Η κοιλάδα έχει το ιδιαίτερο μικροκλίμα της και φιλοξενεί ορισμένα είδη του ζωικού και φυτικού βασιλείου που δεν απαντώνται σε άλλα μέρη της ευρύτερης περιοχής. Στις πλαγιές είχαν ήδη δημιουργηθεί αναβαθμίδες πριν από πολλούς αιώνες για γεωργικούς σκοπούς, ιδίως για την αμπελουργία και ιδιαίτερα σε εκείνες τις πλαγιές που είναι προσανατολισμένες προς τον Νότο. Ο Ρήνος υπήρξε βασική εμπορική οδός της κεντρικής Ευρώπης από τους προϊστορικούς χρόνους, επιτρέποντας τη γέννηση πολλών μικρών οικισμών κατά μήκος της πορείας του. Λόγω των γεωγραφικών περιορισμών, πολλοί από αυτούς τους οικισμούς δεν μπόρεσαν να αναπτυχθούν σημαντικά, διατηρώντας έτσι τη μεσαιωνική γοητεία τους ανέπαφη. Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα χτίστηκαν σημαντικά κάστρα και η περιοχή ήταν μια από τις σημαντικότερες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Πολλά από τα κάστρα καταστράφηκαν στον Τριακονταετή Πόλεμο, ενώ τώρα τα ερείπια τους αποτελούν τουριστικό πόλο έλξης. Βάσει της Συνθήκης Ειρήνης της Βασιλείας του 1785 η Γαλλία έλαβε ολόκληρη την δυτική όχθη του Ρήνου. Το 1806 οι πρίγκιπες της Ρηνανίας εντάχθηκαν στην Συνομοσπονδία του Ρήνου, ένα κρατίδιο-μαριονέτα της Γαλλίας. Με τη λήξη των Ναπολεόντειων Πολέμων, στο Συνέδριο της Βιέννης (1815), η κοιλάδα πέρασε στην Πρωσία και μετατράπηκε σε εμβληματική εικόνα της Γερμανίας. Η περιοχή ανήκει πλέον στο κρατίδιο της Ρηνανίας-Παλατινάτου και ένα μικρό μέρος της στο κρατίδιο της Έσσης. Αυτό το τμήμα της κοιλάδας του Ρήνου είναι πλούσιο σε φολκλόρ και πολύ σημαντικό για τη γερμανική λαογραφία, πέρα από το μύθο της Λόρελαϊ, που καθισμένη στον πιο ψηλό βράχο μάγευε τους περαστικούς, εδώ διαδραματίζεται η ιστορία της όπερας Το Λυκόφως των Θεών του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Τα τελευταία χρόνια διοργανώνεται το ετήσιο Φεστιβάλ του Φλεγόμενου Ρήνου (Rhein in Flammen) με θεαματικά πυροτεχνήματα από τον Μάιο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Κόμπλεντς Lahnstein Rhens Braubach Boppard St. Goarshausen Sankt Goar Oberwesel Kaub Bacharach Lorch Assmannshausen Bingen Ρούντεσχαϊμ Η κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου -UNESCO World Heritage Centre Αφιέρωμα της Deutsche Welle
Βουλή των Αντιπροσώπων (Μπελίζ)

Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Μπελίζ είναι ένα από τα δύο τμήματα της Εθνοσυνέλευσης, με το άλλο να αποτελεί τη Γερουσία. Δημιουργήθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1981 . Τα μέλη ονομάζονται συνήθως "Αντιπρόσωποι της περιοχής". Οι εκπρόσωποι της περιοχής εκλέγονται κερδίζοντας την πλειονότητα των ψήφων στις αντίστοιχες εκλογικές τους περιφέρειες στο πλαίσιο του συστήματος πλειοψηφικού . Το σώμα προέρχεται άμεσα από τη Νομοθετική Συνέλευση της Βρετανικής Ονδούρας που δημιουργήθηκε το 1954 με εννέα εκλεγμένα μέλη. Έκτοτε το σώμα έχει διευρυνθεί αρκετές φορές με αύξηση των μελών της σε 18 το 1961, 28 το 1984, 29 το 1993 και τελικά σε 31 το 2008. Ο αρχηγός του πλειοψηφήσαντος κόμματος συνήθως γίνεται πρωθυπουργός της Μπελίζ.

 Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος της Μπελίζ, η Εθνοσυνέλευση πρέπει να διαλυθεί "πέντε χρόνια από την ημερομηνία που συναντήθηκαν για πρώτη φορά τα δύο Σώματα της πρώην Εθνοσυνέλευσης", εκτός εάν διαλυθούν νωρίτερα από τον Γενικό Κυβερνήτη της Μπελίζ έπειτα από πρόταση του πρωθυπουργού. και οι εκλογές πραγματοποιηθούν εντός τριών μηνών από τη διάλυση. Το σημερινό κοινοβούλιο συνεδρίασε για πρώτη φορά την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2020, οπότε οι επόμενες εκλογές πρέπει να διεξαχθούν το αργότερο στις 13 Φεβρουαρίου 2026. Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές στη Βουλή των Αντιπροσώπων, που πραγματοποιήθηκαν στις 11 Νοεμβρίου 2020, ήταν οι 16ες από το 1954, όταν καθιερώθηκε η καθολική ψηφοφορία για τους εγγράμματους ενήλικες και οι 8ες από την ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο το 1981. Το Ενωμένο Κόμμα του Λαού με επικεφαλής τον Τζόνι Μπρικένιο εισήλθε στην κυβέρνηση για πρώτη φορά μετά την εκλογική νίκη του 2003 .Κέρδισε 26 έδρες, ενώ το Ενωμένο Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε μόνο 5 έδρες. Βουλή των Αντιπροσώπων του Μπελίζ
Ιωάννα

Η Ιωάννα (ή Ιωάνα) σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά θεραπεύτηκε από τον Ιησού και από τότε τον ακολουθούσε μαζί με τους αποστόλους του σε όλα του τα ταξίδια και τον υποστήριζε οικονομικά δίνοντας τα υπάρχοντά της. Ήταν μάρτυρας στην Ανάσταση μαζί με την Μαρία Μαγδαληνή, τη Μαρία του Κλωπά και άλλες γυναίκες και γι΄αυτό είναι γνωστή ως Αγία Ιωάννα η Μυροφόρος. Κάποιοι θεωρούν ότι ταυτίζεται με την Αγία Ιουνία. Θεωρείται αγία από την Ορθόδοξη, τη Ρωμαιοκαθολική και την Αγγλικανική εκκλησία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη της στις 27 Ιουνίου, η Ρωμαιοκαθολική στις 24 Μαΐου και η Αγγλικανική στις 3 Αυγούστου. Επίσης συνεορτάζεται μαζί με τις άλλες Άγιες Μυροφόρες Γυναίκες, την τρίτη Κυριακή μετά το Πάσχα (την Κυριακή των Μυροφόρων) μαζί με την Μαρία του Κλωπά και τη Σαλώμη.

 Σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Λουκά, η Ιωάννα ήταν σύζυγος του Χουζά, που ήταν επίτροπος του βασιλιά της Γαλιλαίας Ηρώδη. Κάποιοι υποθέτουν, πως αυτό της επέτρεπε να δίνει πληροφορίες στον Λουκά σχετικά με την αυλή του Ηρώδη. Ως σύζυγος αυλικού θα πρέπει να ήταν ευκατάστατη και άρα ικανή να συντηρήσει τον Ιησού και τους μαθητές του στα ταξίδια τους.Το όνομά της στα Εβραϊκά σημαίνει χάρη και εύνοια του Θεού. Αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά ως μία από τις γυναίκες, που πήγαν στον τάφο του Ιησού μετά την Σταύρωση, προκειμένου να αλείψουν το σώμα Του με μύρα και γι΄αυτό αποκαλείται «μυροφόρος». Ήταν επομένως μάρτυρας της Αναστάσεως, αλλά και παρούσα κατά την ημέρα της Πεντηκοστής. Ήταν μία από τους 120 που επέλεξε ο Ματθαίος για να αντικαταστήσουν τον Ιούδα. Ορισμένοι θεωρούν ότι ταυτίζεται με την Αγία Ιουνία, που αναφέρεται στην προς Ρωμαίους Επιστολή του απόστολου Παύλου. Όμως η Αγία Ιουνία αναφέρεται σε συνδυασμο με τον Άγιο Ανδρόνικο, κάτι που ίσως να σημαίνει ότι ήταν σύζυγοι. Αν ίσχυε αυτό, τότε δεν θα μπορούσε να είναι το ίδιο πρόσωπο με την Αγία Ιωάννα που ήταν σύζυγος του Χουζά, εκτός και αν η τελευταία είχε χηρέψει και ξαναπαντρευτεί. Μία άλλη εξήγηση που δεν αποκλείει την ταύτιση των προσώπων της Ιωάννας και της Ιουνίας, είναι η Ιουνία και ο Ανδρόνικος να μην ήταν σύζυγοι αλλά συνεργάτες, κάτι που συνηθίζονταν πολύ μεταξύ των αποστόλων.
Μπράντον Φλιν

Ο Μπράντον Πωλ Φλιν (αγγλικά: Brandon Paul Flynn, γεννημένος στις 11 Οκτωβρίου 1993) είναι Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για τον ρόλο του ως Τζάστιν Φόλεϊ στη σειρά του Netflix, 13 Reasons Why, καθώς και ως ο ίδιος στην ταινία μικρού μήκους Home Movies, και ως Μάικ ο Ειδικευόμενος στο BrainDead.

 Ο Φλιν γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μαϊάμι της Φλόριντα, όπου παρακολούθησε το γυμνάσιο New World School of the Arts. Αποφοίτησε από το Mason Gross School of Arts στο Πανεπιστήμιο Rutgers στο Νιου Τζέρσεϋ το 2016, με πτυχίο στις Καλές Τέχνες. Ο πρώτος ρόλος του Φλιν ήταν στην ηλικία των δέκα ετών, παίζοντας τον κ. Smee σε μια μουσική εκδοχή του Πίτερ Παν. Ο Φλιν είναι Εβραίος. Το 2016, ο Φλιν πρωταγωνίστησε ως Μάικ ο Ειδικευόμενος στο BrainDead, και το 2017, έπαιξε τον Λουκ στην παραγωγή Off-Broadway του John Kander και μιούζικαλ του Greg Pierce, Kid Victory στο Θέατρο Vineyard. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους χαρακτήρες της παράστασης, ο χαρακτήρας του δεν τραγουδά.Πριν από αυτούς τους ρόλους, ο Φλιν είχε παίξει σε διάφορες διαφημίσεις και ταινίες, παίζοντας έναν ρεπόρτερ για το "FL Kidcare Health" της CWW, το διευθυντή στο Sirens και τον Sid στο Lost and Gone Forever. Ο Φλιν έχει επίσης παίξει σε έντεκα έργα, όπως το Much Ado About Nothing και το The Crucible.Τον Φεβρουάριο του 2018, έγινε μέλος της τρίτης σεζόν του True Detective ως Ryan Peters ως δευτερεύων καστ. Από το 2017 έως το 2020, ο Φλιν υποδύθηκε τον Τζάστιν Φόλεϊ στη σειρά 13 Reasons Why του Netflix. Το 2020, ο Φλιν έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία μεγάλου μήκους, Looks That Kill. Ο Φλιν είναι ανοιχτά γκέι.Τον Σεπτέμβριο του 2017 σε μια ανάρτηση στο Instagram, διαμαρτυρήθηκε εναντίον εναέριου μηνύματος στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, το οποίο είχε μεταδώσει μια "ώθηση" για αρνητική ψήφο σχετικά με το μη δεσμευτικό δημοψήφισμα για τη νομιμοποίηση του γάμου ομοφυλοφίλων στην Αυστραλία. Μπράντον Φλιν στην IMDb Μπράντον Φλιν στο Instagram
Δημοτική Ενότητα Νέστορος Μεσσηνίας

Η Δημοτική Ενότητα Νέστορος είναι μία από τις 6 Δημοτικές Ενότητες του Δήμου Πύλου - Νέστορος, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Η Δημοτική Ενότητα Νέστορος περιλαμβάνει τα 8 Δημοτικά Διαμερίσματα του πρώην Δήμου Νέστορος που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» από παλαιότερες Κοινότητες της περιοχής. Ο Δήμος αυτός είχε ως έδρα του τη Χώρα, καταλάμβανε έκταση 91,902 τ.χλμ. και λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος.

 Το όνομα της Δημοτικής Ενότητας προέρχεται από τον Νέστορα, τον βασιλιά της Αρχαίας Πύλου. Σύμφωνα με τον Όμηρο ο Νέστορας περιγράφεται ως σοφός και συνετός γέροντας, του οποίου οι συμβουλές ακούγονταν με σεβασμό από όλους τους Αχαιούς. Ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα είναι το Ανάκτορο του Νέστορα, δείγμα της μυκηναϊκής αρχιτεκτονικής και το καλύτερα σωζόμενο βασιλικό οικοδόμημα της συγκεκριμένης περιόδου. Βρίσκεται στη θέση Άνω Εγκλιανός, σε απόσταση 4 χιλιόμετρα νότια της Χώρας. Επίσης, στη Χώρα βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Χώρας Μεσσηνίας, το οποίο στεγάζει τα ευρήματα από τον χώρο του Ανακτόρου και την ευρύτερη περιοχή. Το όρος Αιγάλεω διατρέχει τη Δημοτική Ενότητα Νέστορος. Δήμος Πύλου - Νέστορος
Αλίκη Ανκαρκρόνα

H Αλίκη, πολων. Alicja Elżbieta Ankarcrona (18 Δεκεμβρίου 1889 - 26 Νοεμβρίου 1985) από τον Οίκο Ανκαρκρόνα ήταν μία αριστοκράτισσα, που γεννήθηκε στη Σουηδία και κατά τον Β΄ Π. Π. ήταν μέλος του Πατριωτικού Στρατού.

 Γενήθηκε στο Χάλα (Hölö) της Σουηδίας ως κόρη του Όσκαρ-Καρλ-Γκούσταβ ταγματάρχη στον Σουηδικό στρατό και της Άννας Κάρλεσον. Μεγάλωσε στη Σουηδία· το 1911 παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο κόμη Μπαντένι, διπλωμάτη που εργαζόταν στην Αυστο-Ουγγρική πρεσβεία στη Στοκχόλμη. Για τον γάμο, μεταστράφηκε στον Καθολικισμό. Το ζεύγος απέκτησε έναν γιο, τον Καζιμίρ το 1912. Σύντομα μετά όμως ο Λουδοβίκος άρχισε να υποφέρει από ψυχική ασθένεια και τον έβαλαν στο Ψυχιατρείο, όπου απεβίωσε το 1916. Ο Καζιμίρ κληρονόμησε το μέγαρο του πατέρα του και ιδιοκτησίες στο Μπουσκ (σήμερα στην Ουκρανία). Η Αλίκη εντυπωσιάστηκε από την ένδεια στην Αυστριακή Γαλικία και πώλησε τα περισσότερα κοσμήματά της για αγαθοεργίες και βελτιώσεις στις ιδιοκτησίες της στο Μπουσκ. Στο τέλος του Α΄ Π. Π. ήταν στη Βιέννη. Στα μετέπειτα της διάλυσης της Αυστρο-Ουγγαρίας, έγινε μάρτυρας του Πολωνο-Ουκρανικού Πολέμου, είδε τη μάχη του Λβοφ. όπου εντυπωσιάστηκε από τους Αετιδείς του Λβοφ (νεαρούς υπερασπιστές)· έπειτα ξαναβρήκε τον γιο της στο Μπουσκ, το οποίο λεηλατήθηκε από τους Κοσσάκους και τους Ουκρανούς αγρότες. Παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Μπαντένι, διπλωμάτη και είχε τέκνο: Καζιμίρ γενν. 1912.Το 1916 απεβίωσε ο Λουδοβίκος και η Αλίκη έκανε το 1920 δεύτερο γάμο με τον Κάρολο-Αλβέρτο των Αψβούργων-Λωρραίνης αρχιδουκα της Αυστρίας-Τέσεν. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε σε αυτήν και τους απογόνους της ο τίτλος του πρίγκιπα/-ισσας του Άλτενμπουργκ. Είχε τέκνα: Κάρολος-Στέφανος γενν. 1921, πρίγκιπας του Άλτενμπουργκ. Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαρία-Λουίζα Πέτερσενς και είχε τέκνο: Μαρία-Χριστίν γενν. 1953, άγαμη. Μαρία-Χριστίνα 1923-2012, άγαμη. Ρενάτα γενν. 1931, παντρεύτηκε τον Εντουάρντο δε Ζουλουέτα υ Δάτο. Κάρολος-Αλβέρτος 1926-1928, απεβ. 2 ετών. Habsburg, Alice; Björkman-Goldschmidt, Elsa (1976). Prinsessa och partisan [Princess and partisan]. Bokklubben Vår bok, 99-0105689-6 (in Swedish) (New ed.). Stockholm: Norstedt. ISBN 91-1-769042-0. http://www.tmzz.org.pl/alicja-ancarcrona-habsburg-ksiezna-partyzant,2,23.html
Μαρία Λουίζα Γκοντζάγκα

Η Μαρία-Λουίζα, ιταλ. Maria Louisa Gonzaga (18 Αυγούστου 1611 - 10 Μαΐου 1667) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη του δούκα της Μάντουα & του Μομφερράτου και με τους δύο γάμους της έγινε βασίλισσα της Πολωνίας-Λιθουανίας και τις δύο φορές.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα της Μάντουα & του Μομφερράτου (εγγονού της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας) και της Αικατερίνης του Οίκου της Λωρραίνης-Γκιζ, κόρης του Καρόλου δούκα του Μαγιέν. Παντρεύτηκε το 1646 τον Βλαδίσλαο Δ΄ των Βάσα βασιλιά της Πολωνίας και μεγάλο δούκα της Λιθουανίας. Αυτός είχε διατελέσει και Αυτοκράτορας της Ρωσίας (1610-13). Δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1648 απεβίωσε ο Βλαδίσλαος Β΄ και η Μαρία-Λουίζα έκανε δεύτερο γάμο το 1649 με τον αδελφό του Ιωάννη Β΄ Καζιμίρ των Βάσα βασιλιά της Πολωνίας & μεγάλο δούκα της Λιθουανίας. Είχε τέκνα: Ιωάννης Σιγισμούνδος 1652, Μαρία-Άννα 1650-1651, απεβίωσαν νήπια. Frost, R. I. (2013). "The Ethiopian and the Elephant? Queen Louise Marie Gonzaga and Queenship in an Elective Semi-Monarchy, 1645–1667". The Slavonic and East European Review. 91 (4): 787–817. doi:10.5699/slaveasteurorev2.91.4.0787.
Σωκράτης Φάμελλος

Ο Σωκράτης Φάμελλος (Αθήνα, 27 Μαρτίου 1966) είναι Έλληνας χημικός μηχανικός και πολιτικός, Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης από τις 3 Ιουλίου 2023 ως επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Π.Σ. στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Κατά το παρελθόν, έχει διατελέσει αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας.

 Γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1966 στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Κατοικεί στο Δήμο Θέρμης. Σπούδασε χημικός μηχανικός στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκανε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο με ειδίκευση στον Περιβαλλοντικό Σχεδιασμό. Είναι αδερφός του τραγουδοποιού Μανώλη Φάμελλου. Είναι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ από την ίδρυσή του και μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Β' Θεσσαλονίκης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και της Γραμματείας της. Εξελέγη βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Στις 4 Οκτωβρίου του 2015 ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. μαζί με τη Φωτεινή Βάκη και τον Χρήστο Μαντά. Στις 5 Νοεμβρίου του 2016 ορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, θέση που διατήρησε έως τις 9 Ιουλίου 2019. Ως αναπληρωτής υπουργός είχε στο χαρτοφυλάκιο του θέματα που σχετίζονται με τα Διεθνή και Ελληνικά Περιβαλλοντικά ζητήματα, τα δάση και τα δασικά οικοσυστήματα, τα ύδατα, τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, τις Προστατευόμενες Περιοχές και το ΕΣΠΑ. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη βουλευτής Β' Θεσσαλονίκης. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 ανανέωσε τη βουλευτική του θητεία.Μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ ορίστηκε στις 3 Ιουλίου 2023 πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος και αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, θέση που διατήρησε μετά την εκλογή στην προεδρία του κόμματος Στέφανου Κασσελάκη, ο οποίος δεν είναι βουλευτής. Τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης και πολιτικοί, αλλά και το ίδιο το κόμμα στην επίσημη ιστοσελίδα του, αναφέρονται στον Κασσελάκη ως αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ σύμφωνα με κάποιες συνταγματολογικές ερμηνείες η θέση περιέρχεται στον Σωκράτη Φάμελλο ως πρόεδρο της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία.
Celebration (άλμπουμ των Uriah Heep)

Celebration είναι ο τίτλος του 22ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sanctuary Records". Στην Αμερική το άλμπουμ κυκλοφόρησε ένα μήνα αργότερα. Ο δίσκος αυτός περιέχει μόνο δύο νέα τραγούδια, το "Only Human" και το "Corridors of Madness", ενώ το "Between Two Worlds" προέρχεται από το δίσκο "Sonic Origami" του 1998 και είναι το μόνο κομμάτι το οποίο επανηχογραφήθηκε και προέρχεται από την περίοδο κατά την οποία ο Μπέρνι Σο είχε αναλάβει τα φωνητικά του συγκροτήματος. Τα υπόλοιπα έντεκα κομμάτια του άλμπουμ είναι επανεκτελέσεις παλαιότερων ηχογραφήσεων του συγκροτήματος, κυρίως από την εποχή της συνθετικής και εμπορικής ακμής του συγκροτήματος, από το 1970 μέχρι το 1975.

 1. Only Human (Box, Lanzon) - 3:19 2. Bird of Prey (Box, Byron, Hensley, Newton) - 3:58 3. Sunrise (Hensley) - 4:20 4. Stealin' (Hensley) - 4:38 5. Corridors of Madness (Box, Lanzon) - 5:19 6. Between Two Worlds (Box, Lanzon) - 6:07 7. The Wizard (Hensley, Clarke) - 3:12 8. Free Me (Hensley) - 3:25 9. Free 'n' Easy (Box, Lawton) - 2:32 10. Gypsy (Box, Byron) - 4:32 11. Look at Yourself (Hensley) - 3:43 12. July Morning (Byron, Hensley) - 8:45 13. Easy Livin' (Hensley) - 2:54 14. Lady in Black (Hensley) - 5:30 Celebration (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 26 Οκτωβρίου 2009 Το "Celebration" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Μπέρνι Σο - φωνητικάΜικ Μποξ - κιθάραΦιλ Λανζόν - πλήκτραΤρέβορ Μπόλντερ - μπάσοΡάσελ Γκίλμπρουκ - τύμπανα Uriah Heep 1970-2012, Tapio Minkkinen, [1] Allmusic [2] Γερμανικά τσαρτ [3]
Φραγκίσκη Κίνσκυ του Βχίνιτς & Τέτταου

Η Φραγκίσκη Κίνσκυ του Βχίνιτς & Τέτταου (Franziska Kinsky von Wchinitz und Tettau, 8 Αυγούστου 1813 - 5 Φεβρουαρίου 1881) ήταν η σύζυγος του Αλοΐσιου Β' του Λίχτενσταϊν.

 Η Φραγκίσκη ντε Πάουλα Βαρβάρα Ρωμανή Βερνάρδα γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1813 στη Βιέννη, και ήταν κόρη του Φραγκίσκου ντε Πάουλα Ιωσήφ Κίνσκυ του Βχίνιτς & Τέτταου και της Θηρεσίας του Βρμπνα και Φρόιντενταλ.Στις 8 Αυγούστου 1831 παντρεύτηκε τον Αλοΐσιο Β΄ του Λίχτενσταϊν στη Βιέννη. Μαζί απέκτησαν έντεκα παιδιά: την Μαρία Φραγκίσκη ντε Πάουλα (1834-1909), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο του Τράουττμανσντορφφ-Βάινσμπεργκ. την Καρολίνα Μαρία Ιωσηφίνα Βαλπουργία Νεστορία (1836-1885), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο του Σένμπουρκ-Χάρτενσταϊν. την Σοφία Μαρία Γαβριέλα Πία (1837-1899), παντρεύτηκε τον Κάρολο του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ. την Αλοϊσία Μαρία Γαβριέλα Ιππολύτη (1838-1920), παντρεύτηκε τον Ερρίκο του Φύνφκιρχεν. την ντα Μαρία Λαμβέρτα Θηρεσία Φραγκίσκη ντε Πάουλα (1839-1921), παντρεύτηκε τον Αδόλφο Ιωσήφ του Σβάρτζενμπεργκ. τον Ιωάννη Β' (1840-1929). την Φραγκίσκη Ξαβερία Μαρία Δαβίδ (1841-1858). την Ερριέτα Μαρία Νορβέρτα (1843-1931), παντρεύτηκε τον Αλφρέδο του Λίχτενσταϊν. την Άννα Μαρία Φραγκίσκη ντε Πάουλα Λεάνδρα (1846-1924), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Χριστιανό του Λόμπκοβιτς. την Θηρεσία Μαρία Ιωσηφίνα Μάρθα (1850-1938), παντρεύτηκε τον Αρνούλφο της Βαυαρίας. τον Φραγκίσκο Α' (1850-1938), παντρεύτηκε την Ελισάβετ του Γκούτμαν.Πέθανε στις 5 Φεβρουαρίου 1881 σε ηλικία 67 ετών. Είναι θαμμένη στην Εκκλησία της Γεννήσεως της Θεοτόκου του Μπρνο.
Πάρκο Μονσουρί

Το Πάρκο Μονσουρί (γαλλικά: Parc Montsouris) είναι δημόσιο πάρκο που βρίσκεται στο νότιο Παρίσι, στη Γαλλία, στο 14ο διαμέρισμα και έχει έκταση 15,5 εκτάρια. Εγκαινιάστηκε επίσημα το 1875 μετά από ένα πρώιμο άνοιγμα το 1869.Το πάρκο είναι σχεδιασμένο σε αγγλικό στιλ και φιλοξενεί πολλά είδη πουλιών, φυτών και δέντρων. Οι πινακίδες πληροφοριών στο πάρκο αναφέρουν ότι οφείλει το όνομά του στα πολλά τρωκτικά που υπήρχαν στους μύλους κατά μήκος του ποταμού Μπιέβρ.

 Το πάρκο Μονσουρί είναι ένα από τα τέσσερα μεγάλα αστικά δημόσια πάρκα, μαζί με το δάσος της Βουλώνης, το δάσος της Βενσέν και το πάρκο Μπυτ-Σωμόν, που δημιουργήθηκαν στα πλαίσια του μετασχηματισμού του Παρισιού από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ' και τον Νομάρχη του Σηκουάνα βαρόνο Οσμάν, σε καθένα από τα βασικά σημεία γύρω από το Παρίσι, προκειμένου να παρέχουν πράσινο χώρο και αναψυχή για τον ταχέως αναπτυσσόμενο πληθυσμό του Παρισιού. Το πάρκο έχει έκταση 15,5 εκτάρια και περίμετρο 1,5 χιλιόμετρο και είναι σχεδιασμένο ως αγγλικός κήπος τοπίου από τον Ζαν-Σαρλ Αλφάν. Το πάρκο Μονσουρί είναι ένας από τους μεγαλύτερους χώρους πρασίνου στο Παρίσι. Βρίσκεται ανάμεσα στην οδό Αλεζιά και την Πανεπιστημιούπολη του Παρισιού. Η γειτνίαση του πάρκου με την Πανεπιστημιούπολη το καθιστά αγαπημένο σημείο περιπάτου για τους φοιτητές.Το πάρκο περιλαμβάνει μια λίμνη, μικρό καταρράκτη, χώρους με γκαζόν, όμορφα αγάλματα, πολλές αξιόλογες ποικιλίες δέντρων, θάμνων και λουλουδιών, καφέ, κουκλοθέατρο καθώς και πολλά διαφορετικά είδη πουλιών. Το εστιατόριο «Παβιγιόν Μονσουρί» υπάρχει από το 1889 και πολλά διάσημα πρόσωπα το επισκέπτονταν συχνά, όπως ο Λένιν και ο Τρότσκι, η Σιμόν ντε Μπωβουάρ και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ο Πωλ Ζουβέ και ο Μαρσέλ Καρνέ, κ.ά. Οι επισκέπτες μπορούν επίσης να δουν το σταθμό μετεωρολογίας Μονσουρί και μια στήλη ύψους 4 μέτρων με επιγραφή που σηματοδοτεί την τοποθεσία του μεσημβρινού του Παρισιού. Η δεξαμενή Μονσουρί, η οποία περιέχει το ένα τρίτο του πόσιμου νερού που καταναλώνεται στο Παρίσι, είναι ανοιχτή στο κοινό μία φορά το χρόνο, τις Ημέρες της Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Πολλές δωρεάν συναυλίες παρέχονται από Μάιο έως Σεπτέμβριο στο περίπτερο. Ο σταθμός Σιτέ Υνιβερσιταίρ του δικτύου περιφερειακών τρένων RER B βρίσκεται στο νότιο τμήμα του πάρκου, όπου συνδέεται με τη γραμμή 3 του νέου τραμ Ιλ-ντε-Φρανς. Το πάρκο Μονσουρί Το πάρκο Μονσουρί