Εκλογική περιφέρεια Α΄ Θεσσαλονίκης

Η εκλογική περιφέρεια Α' Θεσσαλονίκης αντιπροσωπεύει 533.800 πολίτες και περιλαμβάνει τον Δήμο Θεσσαλονίκης και τους υπόλοιπους δήμους του πολεοδομικού συγκροτήματος: Αμπελοκήπων-Μενεμένης, Κορδελιού - Ευόσμου, Καλαμαριάς, Νεάπολης - Συκεών, Παύλου Μελά. Αντιστοιχεί σε 17 έδρες στη Βουλή των Ελλήνων και με βάση τους εγγεγραμμένους ψηφοφόρους όπως προέκυψε από την απογραφή του 2021, αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Σύμφωνα με το ελληνικό εκλογικό σύστημα, ο νομός Θεσσαλονίκης διαιρείται σε δύο εκλογικές περιφέρειες: Την Α' Θεσσαλονίκης και την Β' Θεσσαλονίκης. Η εκλογική περιφέρεια δημιουργήθηκε το 1958 μετά την διάσπαση της Εκλογικής περιφέρειας νομού Θεσσαλονίκης η οποία καταργήθηκε.

 Στην Α' Θεσσαλονίκης υπάγονται έξι καλλικρατικοί δήμοι: Θεσσαλονίκης (242.461 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Νεάπολης - Συκεών (69.238 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Κορδελιού - Ευόσμου (62.990 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Παύλου Μελά (62.004 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Καλαμαριάς (56.766 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Αμπελοκήπων - Μενεμένης (38.343 εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Στους δύο πίνακες περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, αρχικά των δύο τελευταίων προδικτατορικών εκλογικών αναμετρήσεων όπου παρουσιάζονται ο αριθμός των ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα κόμματα που κατήλθαν στις εκλογές, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στη συνέχεια τα αποτελέσματα από τη μεταπολίτευση και μετά στην Α' Θεσσαλονίκης, όπου παρουσιάζονται τα αντίστοιχα αποτελέσματα για τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην Α' Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Στους πίνακες παρακάτω αναφέρονται οι πέντε πρώτοι σε κατάταξη βουλευτές των δύο πρώτων σε δύναμη κομμάτων στην Α' Θεσσαλονίκης, στις εκλογές από την μεταπολίτευση και μετά. 1 Δεν εξελέγησαν, καθώς το κόμμα τους κατέκτησε λιγότερες από πέντε έδρες στην συγκεκριμένη εκλογική αναμέτρηση. 2 Οι αρχηγοί των κομμάτων καθώς και οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί, λαμβάνουν ως σταυρούς προτίμησης το σύνολο των ψηφοδελτίων που βρέθηκαν υπέρ του κόμματός τους στην περιφέρεια όπου υπέβαλαν υποψηφιότητα. Το 1985, τον Ιούνιο του 2012 και τον Σεπτέμβριο του 2015 δεν υπήρξε διαδικασία σταυροδοσίας, αλλά επιλογή των προσώπων από τα κόμματα σε λίστα. Βουλ. 1963: Εφημερίδα Μακεδονία, φύλλο 16ης Φεβρουαρίου 1964, σελ. 8, Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος Βουλ. 1964: Εφημερίδα Μακεδονία, φύλλο 18ης Φεβρουαρίου 1964, σελ. 7, Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος Βουλ. 1974: Κώστα Διγκαβέ, «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. 1977: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979. Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985. Βουλ. 1985: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990. Βουλ. 1993: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994. Ευρ. 1994: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994. Από το 1996 και μετά: Ιστοσελίδα Υπουργείου Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine.. https://web.archive.org/web/20090221030720/http://www.in.gr/news/ekloges/ekloges2.htm https://web.archive.org/web/20120308033606/http://www.kalpes.gr/info/egk.asp http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/VouleutSyndiasmoi.htm