IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σόνια Χάμερσμιντ

Η Σόνια Χάμερσμιντ (Γερμανικά: Sonja Maria Theresia Mörwald) (γεννημένη στις 24 Ιουνίου 1968) είναι Αυστριακή μοριακή βιολόγος και πολιτικός. Υπήρξε πρύτανης του Πανεπιστημίου της Βιέννης από το 2010 έως το 2016 και υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Κερν από το 2016 έως το 2017. Από το 2017, η Χάμερσμιντ είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Αυστρίας και μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.

 Η Σόνια Χάμερσμιντ γεννήθηκε στο Στάγιερ και μεγάλωσε στο Μπαουμγκάτενμπεργκ, μια αγροτική πόλη περίπου 1200 ανθρώπων. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο από το 1974 έως το 1978 και το Γυμνάσιο από το 1978 έως το 1982. Τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο γυμνάσιο στο Περγκ, αποφοιτώντας το 1986. Ξεκινώντας το 1986, η Χάμερσμιντ σπούδασε γενετική και μοριακή βιολογία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, κάνοντας το μεταπτυχιακό της το 1992 και διδακτορικό το 1995. Από το 1990 έως το 1995, εργάστηκε επίσης ως ερευνήτρια συνεργάτιδα στο Boehringer Ingelheim.Το 1998, η Χάμερσμιντ εγκατέλειψε την επιστημονική της σταδιοδρομία, απογοητευμένη από τις συνθήκες εργασίας. Μετά από μερικούς μήνες έγινε υπεύθυνος προϊόντων στη Margaritella-Biotrade, και στη συνέχεια εκτελεστική διευθύντρια του Οργανισμού Καινοτομίας, μια κυβερνητική υπηρεσία για την προώθηση νέων επιχειρηματιών, όπου ανέλαβε την διοργάνωση διαγωνισμών και προγραμμάτων επιδοτήσεων και γενικά την σύνδεση καινοτόμων επιχειρήσεων με την παροχή συμβουλευτικών υπηρεσίων και χρημάτων από επενδυτές. Όταν ο Οργανισμός Καινοτομίας απορροφήθηκε από την Wirtschaftsservice Gesellschaft το 2003, η Χάμερσμιντ έγινε Επικεφαλής Τεχνολογίας και Καινοτομίας του νέου ιδρύματος. Επίσης υπηρέτησε σε πολλά εποπτικά συμβούλια και επιτροπές.Τον Σεπτέμβριο του 2010, η Χάμερσμιντ διορίστηκε πρύτανης της Κτηνιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βιέννης, αρχικά για μια θητεία τεσσάρων ετών. Παρέμεινε εύκολα στη θέση για δεύτερη θητεία. Τον Δεκέμβριο του 2015, η Χάμερσμιντ εξελέγη πρόεδρος των Πανεπιστημίων της Αυστρίας και παραιτήθηκε και από τις δύο θέσεις όταν εισήλθε στην πολιτική το 2016. Το 2014, το Λαϊκό Κόμμα σκέφτηκε να την προτείνει για την θέση του Υφυπουργού επιστημονικής έρευνας. Τον Μάιο του 2016, ο Κρίστιαν Κερν ανέλαβε επικεφαλής του συνασπισμού των Σοσιαλδημοκρατών και του Λαϊκού Κόμματος στη μέση ενός εκλογικού κύκλου. Ο Κερν αναμόρφωσε αμέσως το υπουργικό συμβούλιο του, προσπαθώντας να αναζωογονήσει τον συνασπισμό μέσω τεσσάρων νέων διορισμών. Η Χάμερσμιντ θεωρήθηκε ήταν μια καλή επιλογή ως μήνυμα του Κερν προς τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος και στις 18 Μαΐου 2016, διορίστηκε επικεφαλής του Υπουργείου Παιδείας.Η θητεία της Σόνιας Χάμερσμιντ ως Υπουργός Παιδείας έληξε όταν ο συνασπισμός των Σοσιαλδημοκρατών και του Λαϊκού Κόμματος διαλύθηκε μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου 2017. Αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά της στις 18 Δεκεμβρίου 2017, η πρώτη κυβέρνηση του κεντροδεξιάς αντικατέστησε την Χάμερσμιντ με τον Χάινζ Φάμπμαν. Ωστόσο, η Χάμερσμιντ κέρδισε μια βουλευτική έδρα στο Εθνικό Κοινοβούλιο. Mag. Dr. Sonja Hammerschmid – Parliamentary homepage Dr.in Sonja Hammerschmid – Hammerschmid CV on Meine Abgeordneten
Σιβαθήριο

Το Σιβαθήριο είναι γένος προϊστορικών θηλαστικών της οικογένειας των Καμηλοπαρδαλίδων που εξαπλωνόταν από την Αφρική ως την Ινδική υποήπειρο. Το αφρικανικό είδος, S. maurusium, κάποτε τοποθετήθηκε στο γένος "Libytherium". Πρέπει να εξαφανίστηκε πριν από 8.000 χρόνια, όπως δείχνουν κάποιες τοιχογραφίες στην Έρημο Σαχάρα.

 Το σιβαθήριο θυμίζει το σημερινό οκάπι, αλλά είναι μεγαλύτερο με πιο στιβαρό σώμα. Έχει ύψος 2,2 μέτρα στους ώμους και 3 μέτρα συνολικό ύψος, με μέγιστο βάρος 400-500 κιλά. Μια νέα εκτίμηση έχει καταλήξει στο κατ' εκτίμηση συμπέρασμα πως είχε μάζα σώματος εώς και 1.250 κιλά. Αυτό μάλλον κάνει το σιβαθήριο το μεγαλύτερο μηρυκαστικό στην ιστορία. Το σιβαθήριο είχε επίσης δύο ζευγάρια κέρατα στο κεφάλι: το ένα ζευγάρι κέρατα βρισκόταν στο πίσω μέρος του κεφαλιού του και ήταν μεγάλα και διακλαδομένα. Το άλλο ζευγάρι ήταν πάνω από τα μάτια και τα κέρατα αυτά ήταν πολύ μικρότερα, σαν εξογκώματα.
Μαρκί

Το Μαρκί (Marquis) είναι μια πόλη της Γρενάδας. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην ενορίας του Αγίου Ανδρέα και η του Άγιου Ανδρέα Νοτιοανατολικά (πρωτεύουσα είναι η Γκρενβίλ).

 Το Μαρκί βρίσκεται κεντρο-ανατολικά της ενορίας, ανατολικά της Γρενάδας. Η πόλη βρίσκεται κοντά στο Ντεμπλάντο και τη Γκρενβίλ. Το 1995-1996 ο λόφος Μπατλ Χιλ (Battle Hill) του Μαρκίζ ανήκε στους Γάλλους. Το Μαρκίζ από το 1995 έως το 1996 ήταν η πρωτρεύουσα του Αγίου Ανδρέα. Μετά μετακινήθηκε στη Γκρενβίλ. Η εκκλησία του Μαρκί είναι η αρχαιότερη στη Γρενάδα και μια από τις αρχαιότερες στις Δυτικές Ινδίες. Ιδρύθηκε τον Μάιο του 1927. Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας
Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί

Ο Φρεντερίκ Ζολιό-Κιουρί (Frédéric Joliot-Curie, 19 Μαρτίου 1900 – 14 Αυγούστου 1958) ήταν Γάλλος φυσικός και σύζυγος της Ιρέν Ζολιό-Κιουρί, μαζί με την οποία βραβεύτηκαν με το βραβείο Νόμπελ Χημείας το 1935 για την ανακάλυψη της τεχνητής ραδιενέργειας. Αυτό κατέστησε την οικογένεια Κιουρί την οικογένεια με τους περισσότερους βραβευμένους με νόμπελ μέχρι σήμερα.

 Γεννημένος στο Παρίσι, αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή Βιομηχανικής Φυσικής και Χημείας της πόλης του Παρισιού. Το 1925 έγινε βοηθός της Μαρί Κιουρί, στο Ινστιτούτο Ραδίου. Ερωτεύτηκε την κόρη της, Ιρέν Κιουρί, και λίγο αργότερα, το 1926, παντρεύτηκαν και άλλαξαν το όνομά τους σε Ζολιό-Κιουρί. Ύστερα από απαίτηση της Μαρίας, απέκτησε πτυχίο και διδακτορικό στην επιστήμη. Ενώ ήταν λέκτορας στο πανεπιστήμιο του Παρισιού, συνεργάστηκε με τη σύζυγό του στην έρευνα για τη δομή του ατόμου, και συγκεκριμένα στους πυρήνες οι οποίοι είχαν συγκρουστεί με άλλα σωματίδια, το οποίο αποτελούσε σημαντικό βήμα για την ανακάλυψη του νετρονίου από τον Τζέιμς Τσάντγουικ το 1932. Το 1935, τους απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Χημείας για την ανακάλυψη της «τεχνητής ραδιενέργειας», αποτέλεσμα της δημιουργίας βραχύβιων ραδιοϊσοτόπων από τον βομβαρδισμό σταθερών νουκλίδιων όπως το βόριο, το μαγνήσιο και το αργίλιο με σωματίδια άλφα. Το 1937 αποχώρησε από το Ινστιτούτο Ραδίου για να γίνει καθηγητής στο Κολέγιο της Γαλλίας, δουλεύοντας πάνω στις αλυσιδωτές αντιδράσεις και τις απαιτήσεις για την επιτυχή κατασκευή ενός πυρηνικού αντιδραστήρα ο οποίος θα χρησιμοποιούσε ελεγχόμενη πυρηνική σχάση για την παραγωγή ενέργειας με τη χρήση ουρανίου και βαρέος ύδατος. Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν ένας από τους επιστήμονες που αναφέρονταν στο γράμμα του Άλμπερτ Αϊνστάιν προς τον πρόεδρο Ρούσβελτ ως ένας από τους κορυφαίους επιστήμονες στις αλυσιδωτές αντιδράσεις. Ο Β΄ΠΠ όμως σταμάτησε την έρευνα του Ζολιό, όπως και τα διοικητικά του καθήκοντα μεταπολεμικά. Την εποχή της ναζιστικής εισβολής, ο Ζολιό Κιουρί είχε καταφέρει να μεταφέρει λαθραία τα έγγραφα και τα υλικά του στην Αγγλία. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, έλαβε ενεργό μέρος στην Γαλλική Αντίσταση ως μέλος του Εθνικού Μετώπου. Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας, υπηρέτησε ως διευθυντής του Εθνικού Γαλλικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα, και διορίστηκε από τον Σαρλ Ντε Γκωλ το 1945, πρώτος επίτροπος για την ατομική ενέργεια στη Γαλλία. Το 1948, επέβλεψε την κατασκευή του πρώτου πυρηνικού αντιδραστήρα στη Γαλλία. Ήταν αφοσιωμένος κομμουνιστής και έτσι το 1950 καθαιρέθηκε από τα καθήκοντά του, αλλά διατήρηση τη θέση καθηγητή στο Κολέγιο της Γαλλίας. Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν ένας από τους έντεκα υπογράψαντες του μανιφέστου Ράσελ-Αϊνστάιν το 1955. Μετά το θάνατο της γυναίκας το 1956, πήρε τη θέση της ως πρόεδρος της πυρηνικής φυσικής στη Σορβόννη. Ο Ζολιό-Κιουρί ήταν μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών και της Ακαδημίας Ιατρικής και είχε ονομαστεί διοικητής της Λεγεώνας της Τιμής. Έλαβε το βραβείο ειρήνης Στάλιν το 1951 για το έργο του ως πρόεδρος του παγκοσμίου συμβουλίου για την Ειρήνη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Frédéric Joliot-Curie στο Wikimedia Commons
Αρκάντι Ντβορκόβιτς

Ο Αρκάντι Βλαντίμιροβιτς Ντβορκόβιτς (Ρωσικά: Аркадий Владимирович Дворкович) - γεννημένος στις 26 Μαρτίου 1972 - είναι Ρώσος οικονομολόγος και πολιτικός, ο οποίος διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός εντός της κυβέρνησης Μεντβέντεφ στις 21 Μαΐου του 2012. Στο παρελθόν ήταν βοηθός του Προέδρου της Ρωσίας Μεντβεντεφ τις 13 Μαΐου 2008 μέχρι τον Μάιο του 2012. Είναι ο πρόεδρος της Διεθνούς Σκακιστικής Ομοσπονδίας (FIDE). Ο πατέρας του, Βλαντίμιρ Ντβορκόβιτς, ήταν διαιτητής σκακιού σε διεθνείς αγώνες.

 Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών (1994) Νέα Οικονομική Σχολή (1996) Πανεπιστήμιο του Ντουκ (1997) Το 1994 έγινε Ανώτερος εμπειρογνώμονας Διευθύνων Σύμβουλος και επιστημονικός διευθυντής της ομάδας εμπειρογνωμόνων της Οικονομικής του Υπουργείου Οικονομικών της Ρωσίας, ενώ το 2000 εμπειρογνώμονας «Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών" Τον Αύγουστο του 2000 ανέλαβε σύμβουλος του υπουργού Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσικής Ομοσπονδίας Τζέρμαν Γκρέφ. Στη συνέχεια, το 2001 διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και τον τον Απρίλιο του 2004 ήταν επικεφαλής της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Έπειτα, στις 13 Μαΐου 2008 ανέλαβε βοηθός του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Τέλος, στις 21 Μαΐου 2012 διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός της Ρωσίας εντός της κυβέρνησης Μεντβέντεφ. Στο περιοδικό Business το 2003 είχε συμπεριληφθεί στην λίστα των 50 πιο πιθανών επερχόμενων ηγετών του κόσμου. Στις 3 Οκτωβρίου 2018 εξελέγη πρόεδρος της FIDE. Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά και Ρωσικά. Βραβείο για τις υπηρεσίες στην πατρική γη Βραβείο της Τιμής Μετάλλιο 2ης θέσης του Τάγματος της Αξίας για την Πατρίδα Μετάλλιο "Σε Εορτασμός της 1000ης επετείου του Καζάν" Αξιωματούχος του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας Αρκάδι Ντβορκόβιτς, Αντιπρόεδρος της Ρωσικής Κυβέρνησης (στα Αγγλικά)
Λουκάνικος

Ο Λουκάνικος (από το παραδοσιακό ελληνικό λουκάνικο»), αρχικά με το όνομα “Θεόδωρος”, ήταν σκυλί στην Ελλάδα που συμμετείχε σχεδόν σε κάθε διαδήλωση κατά της λιτότητας στην Ελλάδα. Ήταν γνωστός για συμμετοχή σε διαδηλώσεις, καθώς και συμμετοχή σε αναρχικές συγκεντρώσεις. Ο Λουκάνικος είχε τη φήμη ότι είναι άφοβος, και ότι του ρίχνονταν δακρυγόνα πολλές φορές. Ήταν ενεργός σε όλες τις ελληνικές διαδηλώσεις και συχνά οδηγούσε τους διαδηλωτές προς την αστυνομία. Αρχικά ήταν ένας αδέσποτος, έμενε από κτίριο σε κτίριο, αλλά λέγεται ότι προτιμούσε να βρίσκεται στους δρόμους. Τον φρόντιζαν πολλές αριστερές οργανώσεις.

 Το Newsnight του BBC δημιούργησε ένα βίντεο του σκύλου σε δράση κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στην Ελλάδα, που τον έδειχνε να γαβγίζει εναντίον της αστυνομίας στις ταραχές και να τρέχει μαζί με άλλους διαδηλωτές μακριά από τα δακρυγόνα. Το περιοδικό Time για το Πρόσωπο της Χρονιάς 2011 που ήταν «Ο Διαδηλωτής», μεταξύ πολλών άλλων σχετικών άρθρων είχε και μια ακολουθία φωτογραφιών του Λουκάνικου, και ήταν επιλαχών για το Ζώο της Χρονιάς.Ο Λουκάνικος πέθανε το 2014 σε ηλικία δέκα ετών. Στήθηκε μνημείο και έλαβε χώρα ταφή με πλήθος κόσμου. Ταραχές του Δεκεμβρίου 2008 στην Ελλάδα Negro Matapacos "The Greek protest dog" picture gallery in The Guardian "Sausage, the riot dog of Greece", Reuters report "Greece's front-line riot dog", BBC News "Riot dog stands his ground as Greek firefighters protest in Central Athens-March 26, 2009", independent media
Αυστραλιανός ποιμενικός

Ο αυστραλιανός ποιμενικός είναι φυλή σκύλου. Έχει πυκνό τρίχωμα με κατεβασμένα, τριγωνικά αυτιά. Το χρώμα του ποικίλει από πορτοκαλί, γκρι, μαύρο ή καφέ. Το σκυλί αναπτύχθηκε από φυλή ή φυλές από τη Χώρα των Βάσκων στη Δυτική Ευρώπη. Οι Βάσκοι το έφεραν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν προηγουμένως ζήσει μόνο για λίγο στην Αυστραλία πριν μετακομίσουν στην Αμερική. Η φυλή δεν έχει καμία σχέση με την Αυστραλία. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με τη σχέση της φυλής με την Αυστραλία, αλλά δεν υπάρχει συναίνεση. Είναι παρόμοια σε εμφάνιση με τις δημοφιλείς φυλές του Αγγλικού Ποιμενικού και Μπόρντερ Κόλλι, με έρευνες να έχουν διαπιστώσει ότι οι Αυστραλοί Ποιμενικοί και οι Μπόρντερ Κόλλι είναι στενά συνδεδεμένοι μεταξύ τους.

 Οι Αυστραλοί Ποιμενικοί αυξήθηκαν σε δημοτικότητα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έγιναν γνωστοί στο ευρύ κοινό μέσω ροντέο, εκθέσεων αλόγων και ταινιών της Ντίσνεϋ για την τηλεόραση. Οι αυστραλιανοί ποιμενικοί είναι εξαιρετικά εκτιμημένοι για τις δεξιότητές τους στην υπακοή. Όπως όλες οι φυλές εργασίας, ο ποιμενικός έχει σημαντική ενέργεια και συνήθως χρειάζονται μια δουλειά για να τους κρατήσουν απασχολημένους. Συχνά υπερέχουν στα αθλήματα σκυλιών, όπως η ευκινησία των σκύλων και το φρίσμπι και είναι επίσης εξαιρετικά επιτυχημένα ως σκυλιά αναζήτησης και διάσωσης, σκυλιά καταστροφών, σκυλιά ανίχνευσης, σκυλιά-οδηγοί, σκυλιά σέρβις και σκυλιά θεραπείας. Θεωρούνται η 17η δημοφιλέστερη φυλή σκυλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο αρσενικός Αυστραλιανός ποιμενικός φτάνει μέχρι τα 58 εκατοστά ύψος και τα 30 κιλά, ενώ ο θηλυκός τα 53 εκατοστά ύψος και τα 25 κιλά σωματικού βάρους. Συχνά το ένα του μάτι έχει διαφορετικό χρώμα από το άλλο, το γεγονός αυτό μαζί με τα διάφορα χρώματα του τριχώματος του και των χρωματικών σχημάτων γύρω από τα μάτια του, έχουν οδηγήσει ορισμένους να τον αποκαλούν ώς «το μάτι του φαντάσματος». Ως ποιμενικός σκύλος εργασίας είναι ιδιαίτερα ευφυής σκύλος, η φιλική του και παιχνιδιάρικη διάθεση σε συνδυασμό με την αγάπη του για τα παιδιά, τον κάνουν ιδανικό σκύλο για μια οικογένεια.
Άνω Δαμάστα Φθιώτιδας

Για τον όμορο οικισμό Κάτω Δαμάστα, δείτε το λήμμα Κάτω Δαμάστα Η Άνω Δαμάστα είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 60 μέτρων.

 Η Άνω Δαμάστα βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Καλλίδρομο, δίπλα στον Ασωπό ποταμό και σε απόσταση 13 χλμ. νότια της Λαμίας. Το χωριό είναι κτισμένο δίπλα στην Κάτω Δαμάστα (Α.) και την Ηράκλεια (Δ.-ΒΔ.). Στην άκρη του χωριού, προς την εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας υπάρχει το μνημείο του ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Αθανασίου Διάκου. Ανατολικά υπάρχουν τα ιαματικά λουτρά Καλλιδρόμου (Ψωρονέρια), που είναι ευεργετικά για δερματικές παθήσεις, ρευματοπάθειες, αρθρίτιδες, ισχυαλγίες σε θερμοκρασία νερού 33°C. Προς τα νότια είναι κτισμένη η Ιερά Μονή Γενεσίου Θεοτόκου Δαμάστας που πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου και η τοπική παράδοση αναφέρει ότι η ονομασία της προήλθε από την πόλη Δαμασκό, απ' όπου, όπως πιστεύεται, μεταφέρθηκε η ιερά εικόνα της Παναγίας. Ως οικισμός αναφέρονται επίσημα για πρώτη φορά το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ηρακλείας Τραχινίας. Το 1947 με το ΦΕΚ 9Α - 16/01/1947 ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Δαμάστας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Κάτω Δαμάστα, τη Μονή Γενεσίου Θεοτόκου Δαμάστας και τα Χαλβαντζαίικα αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Δαμάστας, που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Γοργοποτάμου του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 145 κατοίκους, ενώ με αυτή του 2001 είχε 204. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 21,885 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Δημόσια Ραδιοφωνία

Η Δημόσια Ραδιοφωνία (ΔΡ) ήταν ο κρατικός φορέας που διαχειριζόταν την ελληνική ραδιοφωνία μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, ήταν ο προκάτοχος της ΝΕΡΙΤ και ήταν εν λειτουργία μέχρι που άνοιξε η τελευταία στις 18:00 το απόγευμα της 4ης Μαΐου του 2014. Ξεκίνησε την λειτουργία του στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 τη στιγμή που δεν υπήρχε κρατικός φορέας της ραδιοφωνίας στην Ελλάδα, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, στις 11 Ιουνίου του 2013, με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου από την Ελληνική Κυβέρνηση.

 Η πορεία της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στην Ελλάδα, η οποία καλύπτει και το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής ιστορίας, αρχίζει το 1938 με την ίδρυση του Ραδιοφωνικού Σταθμού των Αθηνών (ΡΣΑ), που μετεξελίχθηκε το 1945 σε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ) και το οποίο μετονομάστηκε σε Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως (ΕΙΡΤ) τον Δεκέμβριο του 1970, περιλαμβάνοντας πλέον και τηλεοπτικούς σταθμούς και με τον Νόμο 1730/1987 δημιουργήθηκε η ΕΡΤ Α.Ε., η οποία καταργήθηκε στις 11 Ιουνίου του 2013 και επαναλειτούργησε ως συνέχεια της ΝΕΡΙΤ Α.Ε. στις 11 Ιουνίου 2015. Αφού ιδρύθηκε μόνο η Δημόσια Τηλεόραση, το καλοκαίρι του 2013 δεν υπήρχε μεταβατικός φορέας ραδιοφωνίας στην Ελλάδα μέχρι στις 26 Σεπτεμβρίου 2013 που ιδρύθηκε η Δημόσια Ραδιοφωνία. Την ίδια μέρα ξεκίνησε να εκπέμπει και το Πρώτο Πρόγραμμα. Το Τρίτο Πρόγραμμα ξεκίνησε να εκπέμπει στις 10 Μαρτίου 2014. Η Δημόσια Ραδιοφωνία λειτουργούσε με δύο ραδιοφωνικούς σταθμούς της πρώην ΕΡΤ, Πρώτο Πρόγραμμα και Τρίτο Πρόγραμμα. Δημόσια Τηλεόραση
Toyota Camry

Το Toyota Camry (ιαπωνικά : トヨタ・カムリ Toyota Kamuri) είναι μια σειρά από μεσαίου μεγέθους αυτοκίνητα που κατασκευάζονται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota από τον Μάρτιο του 1982, σε 12 γενιές μέχρι σήμερα, και πωλείται στην πλειονότητα των αγορών αυτοκινήτων παγκοσμίως. Το όνομα «Camry» προέρχεται από την ιαπωνική λέξη kanmuri, που σημαίνει «στεφάνι». Αρχικά, ήταν compact μοντέλο, τόσο σε μήκος όσο και σε πλάτος, αλλά από τη δεκαετία του 1990 κέρδισε σημαντικά σε διαστάσεις και ιδίως σε πλάτος, και έγινε μεσαίων διαστάσεων, ενώ από τότε προωθήθηκε επίσημα από την Toyota ως το δεύτερο παγκόσμιο αυτοκίνητο της εταιρείας μετά το Toyota Corolla. Διαχρονικά, το Camry ανήκει σε ανώτερη κατηγορία μεγέθους από το Corolla και κάτω από τα Toyota Avalon και Toyota Crown στις περισσότερες χώρες. Ειδικότερα στην εγχώρια αγορά της Ιαπωνίας, το Camry ήταν παλαιότερα αποκλειστικά διαθέσιμο στις αντιπροσωπείες Toyota Corolla Store.

 Από τον Μάιο του 2012, το Camry είναι το καλύτερο σε πωλήσεις επιβατικό αυτοκίνητο στη Βόρεια Αμερική. Το Camry πουλάει επίσης πολύ καλά και στην Αυστραλία και σε μια σειρά από ασιατικές αγορές, ιδίως στα κράτη της Μέσης Ανατολής. Αντιθέτως, στην Ευρώπη δεν γνώρισε ιδιαίτερη απήχηση στο παρελθόν και τελικώς οι πωλήσεις διακόπηκαν το καλοκαίρι του 2004 (ειδικότερα στην Ελβετία το 2005), ενώ το λίγο μικρότερου μεγέθους Toyota Avensis είχε προσφερθεί αντ' αυτού. Τον Απρίλιο του 2019 όμως, το Camry παρουσιάστηκε εκ νέου στην Ευρώπη, όπου και αντικατέστησε το Avensis τρίτης γενιάς, που είχε αποσυρθεί από την παραγωγή τον Μάρτιο του 2018. Στα τέλη του 2021 όμως, το Camry διακόπηκε εκ νέου από την Ευρώπη, λόγω μηδαμινών πωλήσεων. Ενδεικτικώς, το 2019 πούλησε μόλις 7.640 αντίτυπα και το 2020 πούλησε μόλις 9.119 αντίτυπα σε ολόκληρη την ήπειρο. Οι χρονολογίες αναφέρονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Toyota Avensis McCarthy, Mike (May 1987). «Camry: quietly classy». Wheels (magazine) (Sydney central business district). Scott, Phil, επιμ. (August 1990). «New Camry, minus width». Wheels (magazine) (Sydney central business district). Toyota Camry, 1983–96. Chilton’s Total Car Care Repair Manuals, Haynes Manuals, August 1998, ISBN 978-0-8019-8955-1. Bebbington, Terry (1998). 50 Years of Holden. Hornsby, New South Wales: Clockwork Media. ISBN 0-947216-59-6. Επίσημος ιστότοπος (global) Η επίσημη Αμερικανική ιστοσελίδα του Toyota Camry
Εσθονικές βουλευτικές εκλογές (2019)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Εσθονία στις 3 Μαρτίου 2019. Το Εσθονικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο, με 4 έδρες παραπάνω φτάνοντας τις 34 συνολικά σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές και το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα είχε τα μεγαλύτερα κέρδη συνολικά, αυξάνοντας κατά 12 τις έδρες του και φθάνοντας συνολικά τις 19. Το αντιευρωπαϊκό Κόμμα του Κέντρου του απερχόμενου πρωθυπουργού Γιούρι Ράτας συμφώνησε με το αντιευρωπαϊκό ακροδεξιό Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα (EKRE) για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού. Απέφυγε έτσι την πρόταση του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος, το οποίο ήταν ο νικητής των εκλογών.Η κυβέρνηση που σχηματίστηκε περιλαμβάνει τα εξής κόμματα: Κόμμα Κέντρου, ΣΛΚΕ και Πατρίδα.

 Τα 101 μέλη του Κοινοβουλίου (Ρίιγκικογκου) εξελέγησαν με αναλογική εκπροσώπηση σε 12 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η κατανομή των εδρών έγινε με τη χρήση της τροποποιημένης μεθόδου Ντ' Οντ. Έτσι, για να μπει ένα κόμμα στη Βουλή, έπρεπε να περάσει το όριο του 5% σε πανεθνικό επίπεδο, όμως αν ο αριθμός των ψήφων που είχε λάβει ατομικά ένας υποψήφιος υπερέβαινε ή ισοφάριζε την απλή αναλογία (το πηλίκο του αριθμού των εγκύρων ψηφοδελτίων στην εκλογική περιφέρεια διά του αριθμού των εδρών στην περιφέρεια), τότε ο υποψήφιος θα εκλεγόταν. Οι υπόλοιπες έδρες κατανέμονται με βάση το ποσοστό ψήφων που συγκέντρωσε κάθε κόμμα και τον αριθμό των ψήφων που έλαβαν οι μεμονωμένοι υποψήφιοι. Όσες έδρες δεν έχουν κατανεμηθεί σε επίπεδο εκλογικής περιφέρειας, συμπληρώνονται με τη χρήση κλειστής λίστας από κάθε κόμμα σε εθνικό επίπεδο. Στις εκλογές συμμετείχαν 10 πολιτικά κόμματα και 15 ανεξάρτητοι υποψήφιοι. Ο συνολικός αριθμός των υποψήφιων ήταν 1099, από τους οποίους οι 746 ήταν άνδρες και οι 353 (32%) γυναίκες.Στις προεκλογικές τους εκστρατείες, τα δύο μεγάλα κόμματα, το Μεταρρυθμιστικό και το Κεντρώο Κόμμα, εστίασαν σε φορολογικές μεταρρυθμίσεις. Το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα υποσχέθηκε ότι θα δημιουργήσει περισσότερες θέσεις εργασίας, ενώ το Κεντρώο Κόμμα πρότεινε μέτρα για να αυξηθούν τα έσοδα του κράτους. Το Συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα, από μέρους του, ηγήθηκε σε μία εκστρατεία αντιμεταναστευτικού περιεχομένου, με προειδοποίηση για κίνδυνο ραγδαίας αύξησης της εγκληματικότητας. Κατά την περίοδο από τις εκλογές του 2015 μέχρι τις τρέχουσες εκλογές έγιναν πολλές δημοσκοπήσεις στις οποίες οι εκλογείς ρωτήθηκαν για τις πολιτικές τους προτιμήσεις. Στο γράφημα απεικονίζονται τα αποτελέσματα που προέκυψαν βάσει των απαντήσεών τους. Στις 15 Απριλίου το κοινοβούλιο της Εσθονίας καταψήφισε την απόπειρα του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος oνα σχηματίσει κυβέρνηση, με 45 βουλευτές να τάσσονται υπέρ, 53 κατά, 2 παρόντες και 1 απόντα.Στις 17 Απριλίου το κοινοβούλιο ενέκρινε την κυβέρνηση του εντολοδόχου πρωθυπουργού Γιούρι Ράτας με τη συμμετοχή των κομμάτων Κέντρο, EKRE και Pro Patria, με ψήφους 55–44.Η δεύτερη κυβέρνηση Ράτας ορκίστηκε στις 29 Απριλίου 2019. Estonian National Electoral Committee
Η άκρη του ουρανού

Η άκρη του ουρανού (πρωτότυπος τίτλος: Auf der anderen Seite, διεθνής τίτλος: The Edge of Heaven) είναι γερμανοτουρκική ταινία του 2007 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Φατίχ Ακίν. Κέρδισε το Βραβείο Lux του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Βραβείο της Οικουμενικής Επιτροπής στο 60ο φεστιβάλ των Καννών.

 Ο θάνατος της Γιέτερ Ο Αλί είναι από την Τραπεζούντα, χήρος και ζει στη Γερμανία μαζί με τον γιο του Νεγιάτ, καθηγητή πανεπιστημίου. Επισκέπτεται συχνά έναν οίκο ανοχής, όπου εργάζεται η Γιέτερ. Μετά από κάποιες επισκέψεις, της προτείνει να σταματήσει τη δουλειά της, να τον παντρευτεί και να την συντηρεί οικονομικά. Η Γιέτερ δέχεται την πρόταση του Αλί και πλέον μένουν στο σπίτι και οι τρεις. Σε έναν καβγά, ο Αλί δολοφονεί τη Γιέτερ και μπαίνει στη φυλακή. Ο Νεγιάτ φεύγει από τη Γερμανία και πάει στην Κωνσταντινούπολη για να βρει την κόρη της Γιέτερ, την Αϊτέν, και βάζει αγγελία με φωτογραφία στο βιβλιοπωλείο που δουλεύει. Ο θάνατος της Λότε Η Αϊτέν ζει στη Γερμανία, ψάχνει να βρει τη μητέρα της και είναι μέλος μιας παράνομης αντικυβερνητικής οργάνωσης και κατά σύμπτωση φοιτήτρια του Νεγιάτ, χωρίς όμως αυτός να το ξέρει. Γνωρίζει την Λότε, που μένει μαζί με τη μητέρα της, τη Σουζάνε. Η Λότε τη φιλοξενεί και αρχίζουν να έχουν ερωτικές σχέσεις. Μία νύχτα, η γερμανική αστυνομία συλλαμβάνει την Αϊτέν και την απελαύνει. Η Αϊτέν καταλήγει σε μια φυλακή στην Τουρκία. Η Λότε ταξιδεύει στην Τουρκία για να την απελευθερώσει. Όταν περπατάει στον δρόμο, κάποια μικρά αγόρια της κλέβουν την τσάντα και εκείνη τα κυνηγάει. Όταν τα βρίσκει, ένα από αυτά, την πυροβολεί θανάσιμα. Η άκρη του ουρανού Η Σουζάνε ταξιδεύει στην Τουρκία για να παραλάβει τη σορό της Λότε και γνωρίζει τον Νεγιάτ, ενώ επισκέπτεται την Αϊτέν στη φυλακή. Επιπλέον, ο Νεγιάτ βγάζει τη φωτογραφία της Αϊτέν από το βιβλιοπωλείο και έτσι η Σουζάνε δεν τη βλέπει. Η Σουζάνε αποφασίζει να μείνει για λίγο στην Κωνσταντινούπολη και να βοηθήσει αυτή την Αϊτέν να αποφυλακιστεί, ενώ θα αναλάβει το βιβλιοπωλείο του Νεγιάτ, όσο αυτός θα λείπει. Ο Αλί αποφυλακίζεται και επιστρέφει στην Τραπεζούντα. Ο Νεγιάτ ταξιδεύει στην Τραπεζούντα για να τον συναντήσει και τον βλέπει να ψαρεύει.
The Sebadoh

Το "The Sebadoh" είναι το έβδομο άλμπουμ των Sebadoh. Κυκλοφόρησε στις 23 Φεβρουαρίου του 1999 από την Sire και την Sub Pop. Είναι το μόνο άλμπουμ που έχει βγάλει η μπάντα με μεγάλη δισκογραφική. Είναι το μόνο άλμπουμ της μπάντας με τον ντράμερ Russ Pollard.

 "It's All You" (Loewenstein) - 2:41 "Weird" (Barlow) - 3:26 "Bird in the Hand" (Loewenstein) - 1:36 "Break Free" (Pollard) - 2:39 "Tree" (Barlow) - 4:17 "Nick of Time" (Loewenstein) - 2:52 "Flame" (Barlow) - 4:56 "So Long" (Loewenstein) - 1:57 "Love Is Stronger" (Barlow) - 4:45 "Decide" (Loewenstein) - 3:42 "Colorblind" (Barlow) - 2:51 "Thrive" (Barlow) - 4:12 "Cuban" (Loewenstein) - 2:40 "Sorry" (Barlow) - 3:03 "Drag Down" (Loewenstein) - 2:50 Lou Barlow - φωνή, κιθάρα, μπάσο Jason Loewenstein - κιθάρα, μπάσο, φωνητικά Russell Pollard - ντραμς Rich Costey - μίξινγκ, προγραμματισμός Jeffrey P. Lipton - mastering Eric Masunaga - μηχανικός, μίξινγκ, παραγωγός Sebadoh - μίξινγκ
Διομολόγηση

Η Διομολόγηση είναι όρος που απαντάται στο Διεθνές Δίκαιο και που αφορά συμβάσεις, συνήθως, προνομίων. Ο όρος χρησιμοποιείται ευρύτερα στον πληθυντικό εκ της μετάφρασης του γαλλικού όρου "Capitulations".

 Με τον όρο αυτό χαρακτηρίζονται οι συμβάσεις δυνάμει των οποίων παρέχονται εξαιρετικά προνόμια στους υπηκόους ενός κράτους, που διαμένουν στο έδαφος ενός άλλου κράτους.Οι διομολογήσεις διαφέρουν σημαντικά από τις Συνθήκες κυρίως στο στοιχείο ότι δεν βασίζονται στην αμοιβαιότητα, δεν αποτελούν δηλαδή αντικείμενα αμοιβαίων διαπραγματεύσεων από τα ενδιαφερόμενα μέρη και δεν επικυρώνονται από αυτά επί τη βάσει αμοιβαίων συμφερόντων και υποχωρήσεων. Αντίθετα από εκείνες, οι διομολογήσεις αποτελούν μονόπλευρα παραχωρούμενα προνόμια με την ευχερή δυνατότητα της απόσυρσής των, όποτε η ενδιαφερόμενη Κυβέρνηση, που τις επέβαλε, το επιθυμήσει. Κατά τον 19ο αιώνα το σύστημα των διομολογήσεων είχε τύχει ευρείας εφαρμογής μεταξύ χωρών της Ευρώπης και θεωρουμένων ως ημιβαρβάρων χωρών της Ασίας και της Αφρικής. Μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι εν λόγω διομολογήσεις έχουν εκλείψει. Το ελληνικό σύνταγμα απαγορεύει τις διομολογήσεις στο άρθρο 28 παράγραφος 1 εδάφιο β΄. Το καθεστώς των διομολογήσεων άρχισε να εμφανίζεται απo όταν υπήκοοι ευρωπαϊκών χωρών άρχισαν να εγκαθίστανται σε ορισμένες χώρες, συνηθέστερα της Ανατολής, όπου και επεδίωκαν να απολαμβάνουν τις ίδιες εγγυήσεις που τους παρείχαν οι χώρες τους. Ένα τέτοιο καθεστώς είχαν επιβάλλει και οι Γάλλοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σε περιορισμένες βάσεις. Σύμφωνα με την παράδοση το καθεστώς των διομολογήσεων χρονολογείται από το 1536 επί Σουλτάνου Σουλεϊμαν Α΄ του Μεγαλοπρεπούς, οι οποίες και φέρεται ότι αναθεωρήθηκαν δύο αιώνες αργότερα το 1740, επί Σουλτάνου Μαχμούτ Α΄ και Βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΕ΄, χωρίς μάλιστα χρονικό προσδιορισμό ισχύος τους. Σημειώνεται ότι οι πρώτες εκείνες διομολογήσεις του 1536 δεν ήταν κάποια μονομερής πράξη "καλής θέλησης" εκ μέρους του Σουλτάνου, αλλά απαίτηση του πρέσβη του Βασιλέως Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας η οποία στη συνέχεια συνομολογήθηκε και υπεγράφη από τον ίδιο τον Σουλτάνο. Αργότερα, το καθεστώς των διομολογήσεων επεκτάθηκε και σε άλλες χώρες όπως στη Κίνα, την Ιαπωνία, το Σιάμ, ακόμα και την Αίγυπτο και την Περσία. Με τις διομολογήσεις αυτές παρέχονταν στους ξένους ειδικά προνόμια σε σχέση με τον γηγενή πληθυσμό της χώρας, ενώ στους πρέσβεις και προξένους παρέχονταν δικαιώματα με ευρείες δικαιοδοσίες προστασίας των ομοεθνών τους ακόμα και σε θέματα Αστικού, Εμπορικού και Ποινικού Δικαίου, με βάση τα οποία απονεμόταν δικαιοσύνη σύμφωνα με την Αρχή της προσωπικότητας του νόμου. Ετεροδικία Διπλωματικές σχέσεις Ναυτικό άσυλο
Ρόντερικ Μιράντα

Ο Ρόντερικ Τζέφερσον Γκονσάλβες Μιράντα (πορτογαλικά: Roderick Jefferson Gonçalves Miranda, 30 Μαρτίου 1991), γνωστός και ως απλά Ρόντερικ, είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός στην αγγλική Γούλβς.

 Γεννημένος στο Οντιβέλας, της Πορτογαλίας, και αγωνιζόμενος για ένα χρόνο στις ακαδημίες της τοπικής ομάδας, το 2000, σε ηλικία 9 ετών, εντάσσεται στις ακαδημίες της Μπενφίκα. Το 2010, έγινε επαγγελματίας και ανέβηκε στην πρώτη ομάδα, πραγματοποιώντας 7 συμμετοχές στην Πριμέιρα Λίγα. Στην Μπενφίκα παρέμεινε έως και το 2013. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί, αγωνίστηκε ως δανεικός τη σεζόν 2011-12, στην ελβετική Σερβέτ, ενώ στις αρχές της επόμενης σεζόν, αγωνίστηκε και στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, σε έναν βραχύβιο δανεισμό. Επιστρέφοντας στην Μπενφίκα, εκείνη τη σεζόν, αγωνίστηκε και στην Μπενφίκα Β. Το 2013, πήρε μεταγραφή στη Ρίο Άβε, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. He scored three goals in 33 games in his fourth season, Παρόλα αυτά, εκεί παρέμεινε για τέσσερις σεζόν, πραγματοποιώντας συνολικά 72 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, ενώ σκόραρε και 4 τέρματα. Στις 13 Ιουνίου του 2017, πήρε μεταγραφή στην αγγλική Γουλβς, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Στις 5 Αυγούστου του ίδιου έτους έκανε και το ντεμπούτο του, κόντρα στην Μίντλεσμπρο. Ολυμπιακός (δανεισμός) Στις 11 Ιουλίου του 2018, εντάχθηκε με τη μορφή δανεισμού στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Ο Μιράντα, αν κι έχει βραζιλιανική καταγωγή, επέλεξε να εκπροσωπήσει την Εθνική Πορτογαλίας. Το ντεμπούτο του το έκανε το 2007, με την ομάδα U17, κατόπιν αγωνίστηκε και σε μικρότερα τμήματα της εθνικής, πραγματοποιώντας σε όλα αυτά 45 συμμετοχές. Το 2011, συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20. Τελευταία ενημέρωση: 12 Ιουλίου 2018 ΜπενφίκαΛιγκ Καπ: 2009–10, 2010–11 UEFA Europa League: Φιναλίστ 2012-13Ρίο ΆβεΛιγκ Καπ: Φιναλίστ 2013-14 Κύπελλο Πορτογαλίας: Φιναλίστ 2013-14 Supertaça Cândido de Oliveira: Φιναλίστ 2013-14ΓουλβςΦούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ: 2017-18 Πορτογαλία U20Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20: Φιναλίστ 2011 Ρόντερικ Μιράντα στο footballzz.co.uk (Πορτογαλικά) Ρόντερικ Μιράντα στο ForaDeJogo Ρόντερικ Μιράντα Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase National team data (Πορτογαλικά) (Αγγλικά) Ρόντερικ Μιράντα – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA
Βουλευτικές εκλογές Πράσινου Ακρωτηρίου 2021

Στις 18 Απριλίου διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Πράσινο Ακρωτήριο, για να εκλεγούν τα 72 μέλη της Εθνοσυνέλευσης. Οι βουλευτικές εκλογές διεξάγονται 6 μήνες πριν την προεδρική εκλογή, η οποία έχει προγραμματιστεί για τον Οκτώβριο.

 Η απερχόμενη Εθνοσυνέλευση, η 9η, διαλύθηκε στις 26 Μαρτίου 2021. Σε αυτές τις εκλογές θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά ο Νομος για την Ισότητα των Φύλων που ψηφίστηκε το 2019, σύμφωνα με τον οποίον το 40% των υποψηφίων πρέπει να είναι γυναίκες. Τα 72 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με εκλογικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης από 16 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Κάθε εκλογική περιφέρεια έχει 2 ως 15 έδρες, ανάλογα με τον πληθυσμό της. Οι εκλογείς ψηφίζουν από κλειστές λίστες κομμάτων, δηλαδή επιλέγουν κόμμα και όχι μεμονωμένο υποψήφιο του κόμματος. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο Ντ'Οντ. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Πράσινου Ακρωτηρίου ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης.
Πράσινο Αρκαδίας

Σχετικά με τις ονομασίες Κασνέσι, Καζνέσι, Καρνέσι, δείτε: Κασνέσι Το Πράσινο είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Πρασίνου, της Δημοτικής Ενότητας Κλείτορος και υπάγεται στο Δήμο Γορτυνίας.

 Απέχει 51 χλμ. από την Τρίπολη, βρίσκεται σε υψόμετρο 830 μέτρων και έχει 255 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία. Το χωριό διαθέτει επίσης κάμπο με πολλά ποτάμια. Εδώ παράγονται κα τα ονομαστά μήλα Τριπόλεως (της ποικιλίας ντελίσιους). Στο κέντρο βρίσκεται ο πολιούχος Άγιος Κωνσταντίνος και δίπλα ένας μεγάλος πλάτανος μεταξύ 150-170 χρόνων. Μέχρι τις 30-08-1927, ονομαζόταν Καρνέσι και μέχρι τις 22-12-1927, Ξηροκαμπιά.Από το χωριό κατάγεται η ηθοποιός Παναγιώτα Βιτετζάκη. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών Αρκαδίας - Πράσινο (Ξηροκαμπιά, Καρνέσι) (εξωτερικός σύνδεσμος). Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων και Κοινοτήτων Αρκαδίας - Κοινότητα Πρασίνου (Κοινότητα Ξηροκαμπιάς, Κοινότητα Καρνεσίου, Δήμος Καρνεσίου) (εξωτερικός σύνδεσμος). Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων Αρκαδίας - Δήμος Κλείτορος (εξωτερικός σύνδεσμος). Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων Αρκαδίας - Δήμος Γορτυνίας (εξωτερικός σύνδεσμος). ΠΡΑΣΙΝΟ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ Π.Ε. ΑΡΚΑΔΙΑΣ (σελίδα στο facebook). Πράσινο Αρκαδίας (βίντεο στο youtube). Συλλογος Απανταχου Πρασινιωτων Γορτυνιας "Ο Αγιος Κωνσταντινος Aναγεννηση" (σελίδα στο facebook)
Ψυχίατρος

Οι ψυχίατροι είναι γιατροί ειδικευμένοι στην ψυχιατρική. Ένας ψυχίατρος ειδικεύεται στη διάγνωση, στη θεραπεία και στην πρόληψη των ψυχικών διαταραχών.Αντικείμενο τους είναι η αντιμετώπιση νοητικών ή συναισθηματικών διαταραχών όπως για παράδειγμα η σχιζοφρένεια, η διπολική διαταραχή, η κατάθλιψη, οι αγχώδεις διαταραχές ή οι διαταραχές πρόσληψης τροφής. Μπορεί να χρησιμοποιούν ψυχοθεραπεία, όπως και οι (εκπαιδευμένοι) κλινικοί ψυχολόγοι ή άλλοι, επίσης εκπαιδευμένοι, επαγγελματίες ψυχικής υγείας, έχουν όμως επιπλέον ιατρική ιδιότητα και μόνο αυτοί, από τους τρεις κλάδους, δύνανται να χορηγούν φάρμακα.

 Οι καταστάσεις ψυχικής υγείας που μπορούν να διαγνωστούν και να αντιμετωπιστούν από ψυχίατρο περιλαμβάνουν: άγχος και κρίσεις πανικού φοβία ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή διαταραχή μετατραυματικού στρες διαταραχή προσωπικότητας σχιζοφρένεια κατάθλιψη και διπολική διαταραχή άνοια και νόσο Αλτσχάιμερ διατροφικές διαταραχές, όπως η ανορεξία και η βουλιμία διαταραχές ύπνου, όπως η αϋπνία εθισμούς, όπως κατάχρηση ναρκωτικών ή αλκοόλΟι ψυχίατροι μπορούν επίσης να παρέχουν ψυχολογική υποστήριξη σε άτομα με μακροχρόνιες, επώδυνες ή τελικές παθήσεις σωματικής υγείας. Οι ψυχίατροι μπορούν να παραγγείλουν ή να εκτελέσουν μια πλήρη σειρά ιατρικών εργαστηριακών και ψυχολογικών εξετάσεων που, σε συνδυασμό με συζητήσεις με ασθενείς, βοηθούν στην παροχή μιας εικόνας της σωματικής και ψυχικής κατάστασης του ασθενούς. Στις ΗΠΑ, συγκεκριμένες διαγνώσεις βασίζονται σε κριτήρια που καθορίζονται στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM-5) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης, το οποίο περιέχει περιγραφές, συμπτώματα και άλλα κριτήρια για τη διάγνωση των ψυχικών διαταραχών. Οι ψυχίατροι χρησιμοποιούν ποικίλες θεραπείες – συμπεριλαμβανομένων διαφόρων μορφών ψυχοθεραπείας, χρήσης φαρμάκων (π.χ. αντικαταθλιπτικά, αντιψυχωτικά, ηρεμιστικά και αγχολυτικά, υπνωτικά, σταθεροποιητές διάθεσης, διεγερτικά), ψυχοκοινωνικών παρεμβάσεων και άλλων θεραπειών (όπως ηλεκτροσπασμοθεραπεία ή ECT), ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενή.
Μπο Ντάλας

Ο Τέιλορ Μάικλ Ροτόντα (γεν. 25 Μαΐου 1995) είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής, που έχει συμβόλαιο με το WWE. Στα ρινγκ που εμφανίζεται είναι γνωστός ως "Μπο Ντάλας". Μεσα στη καριερα του εδωσε πολλους εκπληκτικους αγωνες που θα μεινουν στη ιστορια οπως και το σερι του 17-0 το οποιο μερικοι ισχυριζονται ως καλυτερο και απ το 21-0 του Αντερτεικερ. Κανεις δε μπορει να ξεχασει τη μαγικη στιγμη που εκανε Victory Lap γυρω απ το ρινγκ ή οταν κοντραρισε προσωπο με προσωπο τους Μπροκ Λεσναρ, Στινγκ, Δε Ροκ, Κρις Μπενουα και Ελ Τοριτο. Τωρα δουλευει ως ταξιτζης καθως απολυθηκε απ την εταιρεια οταν μαθευτηκε οτι το παιδι του Τριπλ Ειτς ηταν δικο του.

 Από μικρή ηλικία είχε είδωλο τους Sting, Andre the Giant και Taylor Swift. Στα εφηβικά του χρόνια ασχολήθηκε με την πάλη και το καλλιτεχνικό πατινάζ. Έχοντας τεράστιο ταλέντο, σύντομα κέντρισε τα βλέματα πολλών θαυμαστών αλλά κυρίως θαυμαστριών, μεταξύ αυτών και η κόρη του ιδιοκτήτη του WWE. Το 2008 ο Ροτόντα έκανε το ντεμπούτο του στην επαγγελματική πάλη. Η πρώτη του εταιρεία ήταν η WWE, η οποία είναι και η πιο επιτυχημένη στο χώρο. Σύντομα, ο Ροτόντα στάλθηκε στο θυγατρικό εκπαιδευτήριο της WWE, το Florida Championship Wrestling. Εκεί έμεινε τέσσερα χρόνια και η πορεία του ήταν εντυπωσιακή, αφού κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο βαρέων βαρών και δύο φορές τον ομαδικό τίτλο. Τον Ιανουάριο του 2013, ως "Μπο Ντάλας" έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση του WWE, στο Royal Rumble. Εκεί συμμετείχε στον ομώνυμο αγώνα και απέκλεισε τον Γουέιντ Μπάρετ, ο οποίος τον χτύπησε και έτσι άρχισε μια κόντρα μεταξύ τους. Την επόμενη μέρα, ο Μπο Ντάλας εμφανίστηκε στο WWE Raw, όπου και κατάφερε να πάρει μια σημαντική νίκη κόντρα στον Γουέιντ Μπάρετ. Ο Τέιλορ Ροτόντα προέρχεται απο οικογένεια που έχει ιστορία στο παλαιστικό χώρο, αφού ο πατέρας του (Μάικ Ροτόντα), ο παππούς του (Μπλάκτζακ Μούλιγκαν) οι θείοι του (Κένταλ και Μπάρυ Γουίντχαμ) και ο αδερφός του (Μπράι Γουάτ), είναι όλοι επαγγελματίες παλαιστές. Στις 19 Αυγούστου του 2018 κέρδισε μαζί με τον τραγουδιστή των Guns and Roses τους Tag Team τίτλους του Raw. Στη συνέχεια στράφηκε κατά του φίλου του, δηλώνοντας μεγάλος θαυμαστής του Slash. Bo-Dazzler (Belly-to-belly suplex) — 2013 μετά το χρησιμοποιούσε ως απλή κίνηση Bo-Dog (springboard bulldog) — 2014–σήμερα Snap double underhook DDT — 2013 Spear (FCW) Flying BOwjob Multiple knee drops Neckbreaker Running back elbow Running big boot Nerdkiller GG no ri Ιnverted Neckbreaker Absolute Diva Splash Προφίλ στο NXT Wrestling
Ερωτισμός

Ο ερωτισμός είναι στοιχείο που προκαλεί σεξουαλικά συναισθήματα, καθώς και μια φιλοσοφική σκέψη σχετικά με την αισθητική της σεξουαλικής επιθυμίας, του αισθησιασμού και της ρομαντικής αγάπης . Αυτό το στοιχείο μπορεί να βρεθεί σε οποιαδήποτε μορφή έργου τέχνης, όπως ζωγραφική, γλυπτική, φωτογραφία, θέατρο, μουσική ή λογοτεχνία . Ο όρος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε μια κατάσταση σεξουαλικής διέγερσης . Όπως ανέφερε ο Γάλλος μυθιστοριογράφος Ονορέ ντε Μπαλζάκ, ο ερωτισμός εξαρτάται όχι μόνο από τη σεξουαλική ηθική ενός ατόμου, αλλά και από τον πολιτισμό και τον χρόνο στον οποίο βρίσκεται ένα άτομο.

 Επηρεασμένοι από τον Σίγκμουντ Φρόυντ , οι ψυχοθεραπευτές στράφηκαν στην ελληνική φιλοσοφία για κατανόηση της αυξημένης αισθητικής του έρωτα. Για τον Πλάτωνα, ο Έρωτας είναι μια σχεδόν υπερβατική εκδήλωση όπου το υποκείμενο επιδιώκει να προχωρήσει πέρα από τον εαυτό του και να σχηματίσει μια σχέση με το αντικείμενο : "η αληθινή σειρά της μετάβασης ... στα θέματα της αγάπης, χρησιμοποιείς τις ομορφιές της γης ως βήματα ... έως ότου φτάνεις στην έννοια της απόλυτης ομορφιάς ". Ο ομοερωτισμός είναι η σεξουαλική έλξη μεταξύ των μελών του ίδιου φύλου. Η έννοια διαφέρει από την έννοια της ομοφυλοφιλίας αφού αναφέρεται συγκεκριμένα στην ίδια την ερωτική επιθυμία και όχι απαραίτητα στον σεξουαλικό προσανατολισμό. Είναι μια πολύ παλαιότερη ιδέα από την ιδέα της ομοφυλοφιλίας του 19ου αιώνα και απεικονίζεται ή εκδηλώνεται σε όλη την ιστορία των εικαστικών τεχνών και της λογοτεχνίας. Μελετητές έχουν αναλύσει το ιστορικό πλαίσιο του ομοερωτισμού σε πολλές μορφές, όπως στην μυθολογία, αναγεννησιακή λογοτεχνία, πίνακες ζωγραφικής και αγγεία της αρχαίας Ελλάδας.
Εξίσωση του Ντρέηκ

Η εξίσωση του Ντρέηκ είναι φυσική εξίσωση που χρησιμοποιείται ως μέσο εκτίμησης για τον αριθμό των πιθανών εξωγήινων πολιτισμών στον Γαλαξία. Δημιουργήθηκε το 1961 από τον Αμερικανό αστρονόμο Φρανκ Ντρέηκ με τον σκοπό της προώθησης του διαλόγου για την ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών στα πλαίσια του οργανισμού SETI, και αποτελείται από 7 μεταβλητές, όπου ανάλογα με τις τιμές που θα λάβουν το τελικό σύνολο των πιθανών πολιτισμών μπορεί να είναι πολύ υψηλό ή πολύ χαμηλό. Εξακολουθεί να χρησιμοποιείται συστηματικά ως εργαλείο της έρευνας για την ανακάλυψη εξωγήινης ζωής, ενώ η ανάπτυξη της εξίσωσης αποτελεί χρονικό ορόσημο της αστροβιολογίας.

 Η συνολική εξίσωση εκφράζεται ως: N = R ∗ f p n e f l f i f c L {\displaystyle N=R_{*}f_{\mathrm {p} }n_{\mathrm {e} }f_{\mathrm {l} }f_{\mathrm {i} }f_{\mathrm {c} }L} όπου το N είναι ο αριθμός των εξωγήινων πολιτισμών που προκύπτει. Οι μεταβλητές της εξίσωσης είναι: Οι πρώτες 3 παράμετροι λαμβάνουν τιμές οι οποίες προκύπτουν από αστρονομικές παρατηρήσεις, ενώ οι ενδεχόμενες τιμές των τελευταίων 4 παραμέτρων είναι εντελώς θεωρητικές από την στιγμή που δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί εξωγήινη ζωή εκτός του πλανήτη Γη. Οι αρχικές εκτιμήσεις του Ντρέηκ για τις μεταβλητές ήταν R∗ = 1 έτος−1 , fp = 0,2 με 0,5, ne = 1 με 5, fl = 1, fi = 1, fc = 0,1 με 0,2, L = 1.000 με 100.000.000 έτη. Βάσει των χαμηλών τιμών, ο αριθμός των εξωγήινων πολιτισμών που προκύπτει είναι 20, ενώ βάσει των υψηλών τιμών 50.000.000. Οι σύγχρονες τιμές για τις μεταβλητές που μπορούν να μετρηθούν εκτιμώνται ως: R∗= 1,5 με 3 νέοι αστέρες ανά έτος (βάση της ηλιακής μάζας ανά έτος) fp = 1 πλανήτης ανά αστέρα ne = 3 με 5 πλανήτες ανά άστρο που διαθέτει πλανήτες και οι οποίοι μπορούν να υποστηρίξουν ζωή (αν και ο αριθμός αυτός έχει αμφισβητηθεί ως πολύ αισιόδοξος) Αστροβιολογία Παράδοξο του Φέρμι Κλίμακα Καρντάσεφ Πλανητική κατοικησιμότητα Morton, Oliver (2002). «A Mirror in the Sky». Στο: Graham Formelo. It Must Be Beautiful. Granta Books. ISBN 1-86207-555-7. Rood, Robert T.· James S. Trefil (1981). Are We Alone? The Possibility of Extraterrestrial Civilizations. New York: Scribner. ISBN 0684178427. Douglas A. Vakoch, et al.: The Drake equation - estimating the prevalence of extraterrestrial life through the ages. Cambridge University Press, Cambridge 2015, (ISBN 978-1-10-707365-4). Υπολογισμοί πιθανών πολιτισμών βάσει της εξίσωσης Ντρέικ (κομπιουτεράκι) Frank Drake (December 2004). «The E.T. Equation, Recalculated». Wired. https://www.wired.com/wired/archive/12.12/life.html.
Εκλογές στο Αρτσάχ

Το Αρτσάχ (πρώην Ναγκόρνο-Καραμπάχ) εκλέγει σε εθνικό επίπεδο τον πρόεδρο και το κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται για πενταετή θητεία από το λαό. Η Εθνοσυνέλευση του Αρτσάχ (Azgayin Zhoghov) έχει 33 μέλη, 16 εκλεγμένα για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες και 17 με αναλογική εκπροσώπηση. Στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ διαθέτει πολυκομματικό σύστημα, με πολυάριθμα πολιτικά κόμματα, από τα οποία μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας.

 Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Ιουλίου 2012 ο Μπακό Σαχακιάν επανεξελέγη Πρόεδρος, με ποσοστό 64,65% έναντι 31,53% για τον κυριότερο αντίπαλό του, Βιτάλι Μπαλασανιάν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΑΣΕ δεν αναγνώρισαν τις εκλογές και το αποτέλεσμά τους. , ενώ ως αντιπαραγωγικές για την ειρηνευτική διαδικασία τις χαρακτήρισε το ΝΑΤΟ. Από την πλευρά του, το υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν έκανε λόγο για "απόπειρα προβοκάτσιας," σε βάρος των προσπαθειών για την επίλυση της πολεμικής σύρραξης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Στις 23 Μαΐου 2010 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Σχεδόν 120 διεθνείς παρατηρητές επέβλεψαν τις εκλογές. Η ΕΕ δεν αναγνώρισε το αποτέλεσμα των εκλογών, χαρακτηρίζοντάς τες "παράνομες".
Ζαν Ζιρωντού

Ο Ζαν Ζιρωντού (Hippolyte Jean Giraudoux, 29 Οκτωβρίου 1882 – 31 Ιανουαρίου 1944) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος, θεατρικός συγγραφέας και διπλωμάτης. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους Γάλλους δραματουργούς του Μεσοπολέμου. Το έργο του διακρίνεται για την κομψότητα του ύφους και την ποιητική φαντασία. Κυρίαρχο θέμα στα έργα του είναι οι σχέσεις ανδρών-γυναικών ή σε ορισμένες περιπτώσεις ένα απραγματοποίητο ιδανικό.Με λαμπρές σπουδές, δυο φορές πληγωμένος στον Α΄Παγκόσμιο πόλεμο και Ιππότης της Λεγεώνος της Τιμής, υπηρέτησε σε διπλωματικές και διοικητικές θέσεις, συγγράφοντας συγχρόνως μυθιστορήματα. Στράφηκε τελικά προς το θέατρο, μετά την γνωριμία του με τον κωμικό Λουί Ζουβέ, που σκηνοθέτησε και ερμήνευσε τα σπουδαιότερα έργα του.Όπως και άλλοι δραματουργοί της δεκαετίας 1930-1940, «ξαναέγραψε» τους αρχαίους ελληνικούς μύθους ιδωμένους από μια σύγχρονη οπτική. Αναμείγνυε το τραγικό και το ελαφρύ με ασυνήθιστες εικόνες απαράμιλλης κομψότητας και ποίησης.

 Μυθιστορήματα «Σίμων ο Περιπαθής» - (Simon le Pathétique), 1918 «Η Σουζάνα και ο Ειρηνικός» - (Suzanne et le Pacifique), 1921 «Ο Ζήγκφρηντ και ο Λιμουζέν» - (Siegfried et le Limousin), 1922 «Οι περιπέτειες του Ζερόμ Μπαρντινί» - (Aventures de Jérôme Bardini), 1930 - (ελλην. μτφ.:Αλίκη Βρανά εκδ.«Άγκυρα») «Πάλη με τον άγγελο» - (Combat avec l'ange), 1934Θεατρικά «Ζήγκφρηντ» - (Siegfried) 1928, - ISBN 978-960-8292-21-5 «Αμφιτρύων 38» - (Amphitryon 38), 1929 «Ιουδήθ» - (Judith), 1931 «Ιντερμέτζο» - (Intermezzo), 1933 «Τέσσα, η νύμφη με την πιστή καρδιά» - (Tessa, la nymphe au cœur fidèle) , 1934 - (ελλην. μτφ.:Οδυσσέας Ελύτης με τον τίτλο «Νεράιδα»), ISBN 978-960-17-0345-9 «Ο πόλεμος της Τροίας δεν θα γίνει» - (La guerre de Troie n'aura pas lieu), 1935 - ISBN 960-248-157-9 «Συμπλήρωμα στο ταξίδι του Κουκ» - (Supplément au voyage de Cook), 1935 «Το αυτοσχέδιο του Παρισιού» - (L'Impromptu de Paris), 1937 «Ηλέκτρα» - (Électre), 1937 - ISBN 978-618-82784-2-4 «Άσμα Ασμάτων» - (Cantique des cantiques) ,1938 «Οντίν» -(Ondine), 1939 «Ο Απόλλων του Μπελλάκ» - (L'Apollon de Bellac), 1942 - (ελλην. μτφ.: Τάκης Σωτήρχος με τον τίτλο «Η μεγάλη εφεύρεση», εκδ. «Γκόνη», 1966) «Σόδομα και Γόμορρα» - (Sodome et Gomorrhe), 1943 -(ελλην. μτφ: Νεκτάριος-Γεώργιος Κωνσταντινίδης, εκδ. Βακχικόν, 2018), ISBN 978-618-5286-56-9 «Η τρελή του Σαγιό» - (La Folle de Chaillot) , 1945 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jean Giraudoux στο Wikimedia Commons Η τρελή του Σαγιό Εθνικό Θέατρο 2013 Η τρελή του Σαγιό Εθνικό Θέατρο 2014
Σύμφωνο του Όζιμο

Το Σύμφωνο του Όζιμο υπεγράφη στις 10 Νοεμβρίου 1975 από τη Γιουγκοσλαβία και την Ιταλία στο Όζιμο, χωρίζοντας οριστικά την Ελεύθερη περιοχή της Τεργέστης. Το Σύμφωνο υπεγράφη στα γαλλικά και τέθηκε σε εφαρμογή στις 11 Οκτωβρίου 1977. Στηρίχθηκε στο Μνημόνιο Φιλίας που είχε υπογραφεί στο Λονδίνο το 1954, το οποίο έδινε προσωρινή πολιτική διοίκηση της Ζώνης Α στην Ιταλία και της Ζώνης Β στη Γιουγκοσλαβία. Το Σύμφωνο του Όζιμο καθόρισε μερικώς μόνο το ζήτημα. Η Ζώνη Α, συμπεριλαμβανομένης και της πόλης της Τεργέστης έγινε η ιταλική επαρχία της Τεργέστης αλλά στη Γιουγκοσλαβία παραχωρήθηκε ελεύθερη πρόσβαση στο λιμάνι της πόλης. Το ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών δεν ενεπλάκη πότε στις διαπραγματεύσεις, τις οποίες διεύθυνε σχεδόν αποκλειστικά ο τότε γενικός διευθυντής του Υπουργείου Βιομηχανίας και Εμπορίου Εουτζένιο Καρμπόνε (Eugenio Carbone), ο οποίος και υπέγραψε το Σύμφωνο για λογαριασμό της Ιταλίας. Για τη Γιουγκοσλαβία υπέγραψε ο τότε Υπουργός των Εξωτερικών Μίλος Μίνιτς (Miloš Minić).

 Η ιταλική κυβέρνηση επικρίθηκε σκληρά για την υπογραφή του Συμφώνου και ιδιαίτερα για τον μυστικό τρόπο που οι διεξήχθησαν οι διαπραγματεύσεις, παρακάμπτοντας τη διπλωματική οδό. Οι Ιταλοί εθνικιστές απέρριψαν την ιδέα της παραχώρησης της Ίστρια, στην οποία ζούσε κατά μεγάλο ποσοστό ιταλικός πληθυσμός και ανήκε στην Ιταλία για 25 χρόνια στη διάρκεια του Μεσοπολέμου και κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολλοί μάλιστα ζήτησαν την εκτέλεση του τότε Πρωθυπουργού και του Υπουργού των Εξωτερικών για εσχάτη προδοσία, λόγω και του Άρθρου 241 του ιταλικού Ποινικού Κώδικα που όριζε τη θανατική ποινή για όποιον αποδεικνυόταν ένοχος για βοήθεια και υποκίνηση εξωτερικής δύναμης για άσκηση κυριαρχίας στο εθνικό έδαφος. Επιπλέον, το Σύμφωνο δεν εγγυόταν την προστασία της ιταλικής μειονότητας στη γιουγκοσλαβική ζώνη, καθώς επίσης και της σλοβενικής μειονότητας στο ιταλικό έδαφος. Το ζήτημα της προστασίας των μειονοτήτων διευθετήθηκε αργότερα με τη σύναψη χωριστών πρωτοκόλλων. Η Σλοβενία διακήρυξε την ανεξαρτησία της το 1991 και αναγνωρίστηκε διεθνώς το 1992. Αν και η εφαρμοσιμότητα του Σύμφωνου ήταν υπό συζήτηση, η Σλοβενία δήλωσε ότι θα αναγνώριζε τη συμφωνία. Η λύση αυτού του ζητήματος ήταν, εξάλλου, και προϋπόθεση για την είσοδο της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντίστοιχη δήλωση δεν έχει γίνει από την Κροατία. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν κρίνεται σημαντικό από την Ιταλία, εφόσον δεν αμφισβητήθηκε από την Κροατία και άρα θεωρείται ότι αποδέχεται το Σύμφωνο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Treaty of Osimo στο Wikimedia Commons