Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης

Η Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης (αραβικά: الجمهوريّة العربية اليمنية, συντμημένα: ΑΔΥ), γνωστή και ως Βόρεια Υεμένη ή Υεμένη (Σαναά) ήταν ανεξάρτητη χώρα από το 1962 μέχρι το 1990 και σήμερα αποτελεί το βορειοδυτικό τμήμα της σημερινής Υεμένης. Πρωτεύουσά της ήταν η Σαναά, που σήμερα είναι η πρωτεύουσα της ενωμένης Υεμένης.

 Η Βόρεια Υεμένη συνόρευε στα βόρεια με τις επαρχίες Τζιζάν, Ασίρ και Νατζράν της Σαουδικής Αραβίας, καθώς και με τα κυβερνεία Λαχίτζ, Αμπιάν, Σαμπουά και Χαδραμάουτ της Νότιας Υεμένης στα νότια. Συγκεκριμένα τα κυβερνεία Αλ Μπάιντα, Ταΐζ και Αντ Νταλί συνορεύουν με το κυβερνείο Λαχίτζ στα νοτιοανατολικά, στα νοτιοδυτικά και στα νότια-κεντρικά αντίστοιχα. Το κυβερνείο Αλ Μπάιντα συνορεύει με το Αμπιάν στα νοτιοδυτικά. Τα κυβερνεία Αλ Μπάιντα και Μαρίμπ συνορεύουν με το Σαμπουά στα νοτιοανατολικά και βορειοανατολικά αντίστοιχα. Η Βόρεια Υεμένη καλύπτει όλη τη βορειοδυτική πλευρά της Υεμένης. Βρέχεται στα ανατολικά από την Ερυθρά Θάλασσα. Συμπεριλαμβάνει τα νησιά Καμαράν, τα νησιά Χάνις και το νησί Περίμ. Η Βόρεια Υεμένη διαιρείται σε 15 από τις 21 κυβερνεία της Υεμένης: Αλ Μπάιντα Αλ Χαρφ Αλ Χασμ Αλ Χουντάιντα Αμράν Ζαμπίντ Κάρα Κατάμπα Λαμπάνα Μαΐντι Μανάκα Μαρίμπ Μόκα Ντζιχάνα Ουκντ Σαάντα Σαναά Τούρμπα Χάντσα Χαράμπ Χαρίμπ Από το 1962 έως ο 1967 πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης ήταν ο Αμπντουλά ας-Σαλλάλ. Από το 1967 έως ο 1974 πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης ήταν ο Αμπντούλ Ραμάν αλ Ιριανί. Από το 1974 έως ο 1977 πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης ήταν ο Ιμπραΐμ αλ-Χαμντί. Από το 1977 έως ο 1978 πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης ήταν ο Αμάντ αλ-Γκάσμι. Το 1962 πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης ήταν ο Αμπντούλ αλ-Αράσι, ο οποίος ήταν πρόεδρος μόνο για ένα χρόνο. Από το 1978 έως ο 1990 πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης ήταν ο Αλί Αμπντουλά Σαλέ. Ο τελευταίος πρόεδρος της Βόρειας Υεμένης ήταν ο Αλί Αμπντουλά Σαλέ. Πρώτος πρωθυπουργός τη Βόρεια Υεμένης ήταν ο Αλί Αμπντουλά Σαλέ, ενώ ο τελευταίος ήταν ο Αμπντούλ Αζίζ Γκάνι. Την πρωθυπουργία στα χέρια του από το 1962 έως το 1963 είχε ο Αλί Αμπντουλά Σαλέ, ενώ από το 1983 έως το 1990 στα χέρια του την είχε ο Αμπντούλ Αζίζ Γκάνι. Μετά την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τόσο η βόρεια Υεμένη όσο και η νότια Υεμένη αποτέλεσαν ανεξάρτητα κράτη. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1962 οι επαναστάτες ακολουθώντας το παράδειγμα του πρόεδρου της Ηνωμένης Αραβικής Δημοκρατίας (Αίγυπτος και Ιράκ) Γκαμάλ Αμπντέλ Νασσέρ, εκθρόνισαν τον Βασιλιά Μοχάμεντ αλ-Μπαντρ, έφεραν υπό τον έλεγχό τους την πρωτεύουσα Σαναά και ίδρυσαν την Αραβική Δημοκρατία της Υεμένης. Αυτό το πραξικόπημα προκάλεσε την αρχή του Εμφύλιου Πολέμου στην Βόρειας Υεμένης, στον οποίον αναμίχθηκαν η Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία, καθώς η Σαουδική Αραβία και η Ιορδανία υποστήριζοντας τις βασιλόφρονες δυνάμεις του Μοχάμεντ αλ-Μπαντρ. Η διαμάχη συνεχίστηκε περιοδικά μέχρι το 1967 όταν οι Αιγυπτιακοί αποσύρθηκαν. Από το 1968, που ακολούθησε η τελική βασιλόφρονα πολιορκία της Σαναά, οι περισσότεροι από τους αντιταγμένους αρχηγούς έφτασαν σε συμφιλίωση. Η Σαουδική Αραβία αναγνώρισε την δημοκρατία το 1970. Τον Μάιο του 1988 οι κυβερνήσεις της Αραβικής Δημοκρατίας της Υεμένης και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Υεμένης κατάλαβαν ότι μείωσαν αξιόλογα τις πιέσεις για να ιδρύσουν μια περιοχή εξερεύνησης λαδιού γύρω από τα σύνορά τους, για να αποστρατικοποιήσουν τα σύνορα, και για να επιτρέψουν στο πέρασμα των συνόρων της Υεμένης στη βάση μιας μόνο εθνική ταυτοτική κάρτα. Λαϊκή Δημοκρατία της Υεμένης Πολυμέσα σχετικά με το θέμα North Yemen στο Wikimedia Commons