Πρόβιντενς (Ρόουντ Άιλαντ)

Η Πρόβιντενς (αγγλικά: Providence) είναι η πρωτεύουσα και πολυπληθέστερη πόλη της πολιτείας του Ρόουντ Άιλαντ και ήταν μία από τις πρώτες πόλεις που ιδρύθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται στην Κομητεία Πρόβιντενς και είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην περιοχή της Νέας Αγγλίας. Ο πληθυσμός εντός των αστικών διοικητικών ορίων είναι 178.042 και την κατατάσσει 37η μεγαλύτερη σε μητροπολιτικό πληθυσμό στη χώρα, με εκτιμώμενο πληθυσμό ΜΣΠ 1.600.856, που υπερβαίνει αυτόν του Ροντ Άιλαντ κατά περίπου 60% λόγω του ότι φθάνει μέχρι τη νότια Μασαχουσέτη. Αυτή η ΜΣΠ είναι με τη σειρά της μέρος της περιοχής εργασίας εκτός περιοχής κατοικίας της Μείζονος Βοστόνης, η οποία περλαμβάνει 7,6 εκατομμύρια κατοίκους. Ευρισκόμενη στο στόμιο του ποταμού Πρόβιντενς, στην κορφή του Κόλπου Ναραγκάνσετ, το μικρό αποτύπωμα της πόλης διαπερνάται από φαινομενικά ασταθείς οδούς και περιέχει μια ραγδαία μεταβαλλόμενη δημογραφία.

 Η Πρόβιντενς ιδρύθηκε το 1636 από τον Ρότζερ Ουίλιαμς, έναν θρησκευτικό εξόριστο από την Αποικία του Κόλπου της Μασαχουσέτης. Ονόμασε την περιοχή προς τιμήν της «ελεήμονος Πρόνοιας του Θεού» η οποία πίστευε ότι ευθυνόταν για την αποκάλυψη ενός τέτοιου επινείου προς τον ίδιο και τους υποστηρικτές του για να εγκατασταθούν. Αφότου έγινε μια από τις πρώτες πόλεις στη χώρα που εκβιομηχανίστηκε, η Πρόβιντενς έγινε γνωστή για τα κοσμήματά της και την βιομηχανία ασημικών της. Σήμερα, η Πόλη της Πρόβιντενς είναι έδρα οκτώ νοσοκομείων και επτά ιδρυμάτων ανώτερης εκπαίδευσης, τα οποία έχουν μετατρέψει την οικονομία της πόλης σε βιομηχανία υπηρεσιών, αν και ακόμη διατηρεί σημαντική βιομηχανική δραστηριότητα. Η Πρόβιντενς, που κάποτε αποκαλούνταν «κυψέλη της βιομηχανίας», ονομάστηκε «δημιουργική πρωτεύουσα» το 2009 για να δοθεί έμφαση στους εκπαιδευτικούς πόρους και την κοινότητα των τεχνών. Τπ προηγούμενο προσωνύμιο της πόλης ήταν «η Πόλη της Αναγέννησης», αν και το επίπεδο φτώχειας της το 2009 ήταν ακόμη πάνω από 22%. Η περιοχή της σημερινής Πρόβιντενς εποικήθηκε πρώτα τον Ιούνιο 1636 από τον Ρότζερ Ουίλιαμς, και ήταν μία από τις αρχικές δεκατρείς αποικίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και η δυτική όχθη του ποταμού Πρόβιντενς αργότερα διεκδικήθηκε από τους Άγγλους και τους Ολλανδούς, οι πραγματικοί κάτοικοι και αληθινοί αφέντες της περιοχής ήταν τα μέλη της φυλής Ποκανόκετ του Έθνους Ουαμπανόαγκ με ηγέτη τον Massasoit Ousamequin. Ο Ουίλιαμς διασφάλισε την άδεια εγκατάστασης από τους Ποκανόκετ και έδωσε στην πόλη το παρόν της όνομα. Η Πρόβιντενς του Ουίλιαμς σύντομα έγινε καταφύγιο διωκόμενων θρησκευτικών αντιφρονούντων, όπως ο ίδιος είχε εξορισθεί από τη Μασαχουσέτη. Η ανάπτυξη της Πρόβιντενς θα ήταν αργή κατά τη διάρκεια του επόμενου τετάρτου του αιώνα-η υπαγωγή του εδάφους της σε περιβάλλουσες πόλεις, η δύσκολη καλλιέργεια της γης, και η διαφοροποίηση των τοπικών παραδόσεων και οι συγκρούσεις για την ιδιοκτησία της γης ήταν παράγοντες επιβραδυνσης της ανάπτυξης.Στα μέσα της δεκαετίας του 1770, η βρετανική κυβέρνηση εισέπραξε φόρους που παρεμπόδιζαν τη ναυτκή, αλιευτική και γεωργική βιομηχανία της Πρόβιντενς, τους στυλοβάτες της οικονομίας της πόλης. Ένα παράδειγμα ήταν η Sugar Act, η οποία ήταν ένας φόρος εναντίον των ποτοποιείων ο οποίος επηρέασε δυσμενώς το εμπόριο σκλάβων και ρουμιού. Αυτοί οι φόροι προκάλεσαν τη συπόρευση της Πρόβιντενς με άλλες αποικίες στην αποκήρυξη της πίστης προς το Βρετανικό Στέμμα. Σε ανταπόκριση προς την εφαρμογή αντιδημοφιλών εμπορικών νόμων, οι κάτοικοι της Πρόβιντενς πότισαν με αίμα τον δρόμο προς την Αμερκανική Επανάσταση κατά την περιβόητη Υπόθεση Γκασπέ του 1772.Αν και κατά την Αμερικανική Επανάσταση η πόλη διέφυγε τη βρετανική κατοχή, η κατάληψη του παρακείμενου Νιούπορτ διατάραξε τη βιομηχανία και κράτησε τον πληθυσμό σε συναγερμό. Οι στρατιωτικές δυνάμεις διασπάστηκαν σε τέσσερα τμήματα για διάφορες εκστρατείες και το Πανεπιστήμιο Μπράουν χρησιμοποιήθηκε ως στρατώνας και στρατιωτικό νοσοκομείο. Αφότου αναχώρησαν από το Νιούπορτ, τα γαλλικά στρατεύματα σταλμένα από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ και με διοικητή τον Comte de Rochambeau πέρασαν μέσα από την Πρόβιντενς στον δρόμο προς την ένωσή τους με τις δυνάμεις επίθεσης εναντίον των βρετανικών δυνάμεων. Η πορεία από το Νιούπορτ στην Πρόβιντενς ήταν η έναρξη μιας εκστρατείας με ηγέτες από κοινού τον Ροσαμπό και τον στρατηγό Τζορτζ Ουάσινγκτον σε μια αποφασιστική πορεία η οποία τελείωσε με ήττα του στρατηγού Κορνουάλις στην Πολιορκία του Γιόρκταουν στο Γιόρκταουν της Βιρτζίνια και τη Μάχη του Τσέζαπικ. Μετά τον πόλεμο, η Πρόβιντενς ήταν η ένατη μεγαλύτερη πόλη της χώραςb[›] με 7.614 κατοίκους. Η οικονομία μετατράπηκε από κέντρο ναυτιλίας σε κέντρο κατασκευής μηχανών, εργαλείων, προϊόντων αργύρου, κοσμημάτων και υφασμάτων. Με την έλευση του 20ού αώνα, η Πρόβιντενς είχε τα μεγαλύτερα εργοστάσια παραγωγής στη χώρα, περιλαμβανομένου αυτού της Brown & Sharpe, της Nicholson File και της Gorham Silverware. Οι βιομηχανίες της πόλης προσέλκυσαν πολλούς μετανάστες από την Ιρλανδία, τη Γερμανία, τη Σουηδία, την Αγγλία, την Ιταλία, την Πορτογαλία, το Πράσινο Ακρωτήριο και τον Γαλλικό Καναδά. Οι οικονομικές και δημογραφικές μεταβολές προκάλεσαν κοινωνικές τριβές, κυρίως με μια σειρά φυλετικών συγκρούσεων μεταξύ λευκών και μαύρων τη δεκαετία του 1820. Σε ανταπόκριση αυτών των προβλμηάτων και της οικονομικής ανάπτυξης, οι κάτοικοι της Πρόβιντενς επικύρωσαν έναν καταστατικό χάρτη της πόλης το 1831 καθώς ο πληθυσμός πέρασε τις 17.000.Κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, η τοπική πολιτική διχάστηκε για το ζήτημα της δουλείας, καθώς πολλοί είχαν σχέση με το βαμβάκι του Νότου. Παρά την αμφίρροπη κατάσταση σχετικά με τον πόλεμο, ο αριθμός των εθελοντών στρατιωτών υπερέβαινε τα ορισμένα ποσοστά, και ο κατασκευαστικός τομέας της πόλης αποδείχθηκε ανεκτίμητος για την Ένωση. Μεταπολεμικά, οι γραμμές ιππήλατων μέσων μεταφοράς που κάλυπταν την πόλη επέτρεψαν την ανάπτυξή της και η Πρόβιντενς ευδοκίμησε με κύματα μεταναστών και προσαρτήσεις γης που έφεραν τον πληθυσμό από 54.595 το 1865 σε 175.597 μέχρι το 1900. Η πόλη άρχισε να παρακμάζει στα μέσα της δεκαετίας του 1920 καθώς οι βιομηχανίες, κυρίως υφαντουργίες, έκλεισαν. Η κατασκευή κοσμημάτων συνέχισε να αναπτύσσεται, ισοσταθμίζοντας την αδράνεια και δίνοντας εργασία στους νέους μετανάστες της πόλης, με πορτογαλική, ιταλική, πολωνική, λιθουανική και εβραϊκή καταγωγή. Ένας αριθμός νοσοκομείων άνοιξε επίσης. Η Μεγάλη Ύφεση έπληξε σκληρά την πόλη, και το κέντρο της Πρόβιντενς ακολούθως πλημμύρισε από τον Τυφώνα της Νέας Αγγλίας του 1938. Αν και η πόλη βίωσε μια έκρηξη λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αυτή έληξε μαζί με τον πόλεμο. Η πόλη έζησε περαιτέρω κάμψη ως συνέπεια των εθνικών τάσεων, με την κατασκευή αυτοκινητοδρόμων και την αυξημένη προαστιοποίηση. Ο πληθυσμός θα μειωνόταν κατά 38% στις επόμενες τρεις δεκαετίες. Από τη δεκαετία του 1950 μέχρι αυτήν του 1980, η Πρόβιντενς ήταν ένα περιβόητο προπύργιο του οργανωμένου εγκλήματος. Ο νονός της μαφίας Ρέιμοντ Λ.Σ. Πατριάρκα διοικούσε μια αχανή εγκληματική επιχείρηση. Η "αναγέννηση" της πόλης άρχισε τη δεκαετία του 1970. Από το 1975 μέχρι το 1982, $606 εκατομμύρια τοπικών και εθνικών πόρων επενδύθηκαν σε όλη την πόλη, και ο μέχρι τότε φθίνων πληθυσμός άρχισε να σταθεροποιείται. Τη δεκαετία του 1990, ο δήμαρχος Βίνσεντ Κιάνσι Τζούνιορ ανέδειξε τη δύναμη της πόλη στις τέχνες και πίεσε για περαιτέρω αναζωογόνηση, καταλήγοντας τελικά στην αποκάλυψη των φυσικών ποταμών της πόλης (οι οποίοι είχαν καλυφθεί από πεζοδρομημένες γέφυρες), την επανατοποθέτηση μεγάλου μέρους του υπόγειου σιδηροδρόμου, τη δημιουργία του Waterplace Park και δρόμων περιπάτου στις όχθες του ποταμού, και η κατασκευή του Fleet Skating Rink (τώρα Bank of America Skating Rink) στο κέντρο και του Providence Place Mall, έκτασης 1,4 εκατομμυρίων ft². Τα όρια της πόλης της Πρόβιντενς περικλείουν μια μικρή γεωγραφική περιοχή, με συνολική έκταση 53 τ.χλμ.. Από αυτά, 48 τ.χλμ. είναι ξηρά και τα υπόλοιπα 5,4 τ.χλμ. (περίπου 10%) είναι νερό. Η Πρόβιντενς βρίσκεται στον μυχό του Κόλπου Ναράγκανσετ, με τον ποταμό Πρόβιντενς να ρέει μέσα στον κόλπο στο κέντρο της πόλης, δημιουργημένος από τη συμβολή των ποταμών Μόσασουκ και Γουνασκουάτακετ. Το αμφιθέατρο του Waterplace Park και παραποτάμια μονοπάτια διαγράφουν τις όχθες του ποταμού μέσα από το κέντρο της πόλης. Η Πρόβιντενς είναι μία από πολλές πόλεις που λέγεται ότι, όπως η Ρώμη, έχει χτιστεί σε επτά λόφους. Οι κυριότεροι λόφοι είναι: λόφος Κονστιτιούσιον (κοντά στο κέντρο), ο λόφος Κόλετζ (ανατολικά του ποταμού Πρόβιντενς), και λόφος Φέντεραλ (δυτικά του κέντρου και είναι η μεγαλύτερη ιταλική περιφέρεια της Νέας Αγγλίας εκτός της Μασαχουσέτης). Οι άλλοι τέσσερις είναι: ο λόφος Τοκουότεν στο Φοξ Πόιντ, ο λόφος Σμιθ (όπου βρίσκεται το Πολιτειακό Kαπιτώλιο), o λόφος Κρίστιαν στη Χόιλ Σκουέαρ, και ο λόφος Γουεϊμπόσετ. Η Πρόβιντενς έχει 25 επίσημες γειτονιές, αν και αυτές οι γειτονιές συχνά ομαδοποιούνται και αναφέρονται συλλογικά: Η Ιστ Σάιντ είναι μια περιοχή που περιλαμβάνει τις γειτονιές Μπλάκστοουν, Χόουπ (ή Σούμιτ), η Μάουντ Χόουπ, η Κόλλετζ Χιλ, η Γουέιλαντ, και η Φοξ Πόιντ. ^ b: Η Πρόβιντενς είχε καταγραφεί ως κωμόπολη (town) (όχι πόλη (city)) από το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ μέχρι την Απογραφή του 1840. Αυτό συνέβη επειδή σε όλες τις πολιτείες της Νέας Αγγλίας, city status is conferred by the form of government, not population. Providence retained the title of ninth-largest settlement until the Census of 1810. ^ c: "Other" is the largest nationality group. Italian is the largest nationality by descendancy for a specified country. ^ d: Figure includes Hasbro Children's Hospital as part of Rhode Island Hospital. Βιβλιοθήκη Τζον Κάρτερ Μπράουν «EDC Profile City of Providence». Rhode Island Economic Development Corporation. 2006. Samantha Cook· Greg Ward· Tim Perry (2004). «Providence». The Rough Guide USA. Rough Guides. σελίδες 243–247. ISBN 1-84353-262-X. Rich, Wilbur C. (2000). «Vincent Cianci and Boosterism in Providence, Rhode Island». Governing Middle-Sized Cities. Lynne Rienner Publishers. σελίδες 197–216. ISBN 1-55587-870-9. The City of Providence website Providence Warwick Convention & Visitors Bureau Portrait of Providence from Altitude, 2010, aerial photos by Doc Searles (Ρόουντ Άιλαντ) Πρόβιντενς (Ρόουντ Άιλαντ) στο Curlie