Κοιλιακό ανεύρυσμα

Τα κοιλιακά ανευρύσματα είναι μία από τις πολλές επιπλοκές που μπορεί να εμφανιστούν μετά από καρδιακή προσβολή . Η λέξη ανεύρυσμα αναφέρεται σε διόγκωση ή «θύλακα» του τοιχώματος ή της επένδυσης ενός αγγείου, που εμφανίζεται συνήθως στα αιμοφόρα αγγεία στη βάση του διαφράγματος ή εντός της αορτής. Στην καρδιά, συνήθως προκύπτουν από ένα τμήμα εξασθενημένου ιστού σε ένα κοιλιακό τοίχωμα, το οποίο διογκώνεται σε μια φυσαλίδα γεμάτη με αίμα. Αυτό, με τη σειρά του, μπορεί να μπλοκάρει τις διόδους που οδηγούν έξω από την καρδιά, οδηγώντας σε σοβαρά περιορισμένη ροή αίματος στο σώμα. Τα κοιλιακά ανευρύσματα μπορεί να είναι θανατηφόρα. Συνήθως δεν θραύονται επειδή είναι επενδεδυμένα με ουλώδη ιστό.

 Τα κοιλιακά ανευρύσματα συνήθως αναπτύσσονται με πολύ αργό ρυθμό, αλλά μπορούν ακόμα να δημιουργήσουν προβλήματα. Συνήθως, αυτός ο τύπος ανευρύσματος αναπτύσσεται στην αριστερή κοιλία . Αυτή η φυσαλίδα έχει τη δυνατότητα να εμποδίσει τη ροή του αίματος στο υπόλοιπο σώμα, και έτσι να περιορίσει την αντοχή του ασθενούς. Σε άλλες περιπτώσεις, ένα παρόμοιο ανεπτυγμένο ψευδοανεύρυσμα («ψευδές ανεύρυσμα») μπορεί να εκραγεί, μερικές φορές με αποτέλεσμα τον θάνατο του ασθενούς. Επίσης, θρόμβοι αίματος μπορεί να σχηματιστούν στο εσωτερικό των κοιλιακών ανευρυσμάτων και να σχηματίσουν εμβολισμούς. Εάν ένας τέτοιος θρόμβος διαφύγει από το ανεύρυσμα, θα μετακινηθεί με την κυκλοφορία σε όλο το σώμα. Εάν κολλήσει μέσα σε κάποιο αιμοφόρο αγγείο, μπορεί να προκαλέσει ισχαιμία στα άκρα, μια οδυνηρή κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη κίνηση και θάνατο ιστών στο άκρο. Εναλλακτικά, εάν ένας θρόμβος εμποδίσει ένα αγγείο που πηγαίνει στον εγκέφαλο, μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλικό επεισόδιο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κοιλιακά ανευρύσματα προκαλούν κοιλιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμία. Σε αυτό το στάδιο, η θεραπεία είναι απαραίτητη. Τα κοιλιακά ανευρύσματα είναι συνήθως επιπλοκές που προκύπτουν μετά από καρδιακή προσβολή. Όταν ο καρδιακός μυς νεκρώνεται εν μέρει κατά τη διάρκεια καρδιακής προσβολής, ένα στρώμα μυός μπορεί να επιβιώσει και, όταν εξασθενήσει σοβαρά, αρχίζει να εξελίσσεται σε ανεύρυσμα. Το αίμα μπορεί να ρέει στον γύρω νεκρό μυ και να διογκώνει το εξασθενημένο πτερύγιο του μυός σε φυσαλίδα. Μπορεί επίσης να είναι συγγενής. Όταν ένα άτομο επισκέπτεται το νοσοκομείο ή το γιατρό με άλλα συμπτώματα, ειδικά με ιστορικό καρδιακών προβλημάτων, θα πρέπει κανονικά να υποβληθεί σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ), το οποίο παρακολουθεί την ηλεκτρική δραστηριότητα εντός της καρδιάς και εμφανίζει ανωμαλίες όταν υπάρχει καρδιακό ανεύρυσμα. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως διόγκωση σε ακτινογραφία θώρακος και, στη συνέχεια, θα γίνει ακριβέστερη διάγνωση χρησιμοποιώντας ηχοκαρδιογράφημα, το οποίο χρησιμοποιεί υπερήχους για να «φωτογραφίσει» την καρδιά και πώς λειτουργεί ενώ κτυπά. Επίσης, δεν πρέπει να συγχέεται με ένα ψευδοανεύρυσμα, ανεύρυσμα στεφανιαίας αρτηρίας ή ρήξη του μυοκαρδίου (που περιλαμβάνει οπή στο τοίχωμα, όχι μόνο μια διόγκωση. ) Το καρδιακό εκκόλπισμα ή το κοιλιακό εκκόλπισμα ορίζεται ως συγγενής δυσπλασία του ινώδους ή μυϊκού τμήματος της καρδιάς, η οποία είναι ορατή μόνο κατά την ακτινογραφία θώρακος ή κατά τη διάρκεια ανάγνωσης ηχοκαρδιογραφημάτων. Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με την κοιλιακή εκτροπή, καθώς το τελευταίο είναι υποτύπος που προέρχεται από το τελευταίο σε συγγενείς περιπτώσεις. είναι συνήθως ασυμπτωματικό και ανιχνεύεται μόνο με απεικόνιση. Ο ινώδης εκφυλισμός χαρακτηρίζεται από ασβεστοποίηση εάν υπάρχει στην άκρη (κορυφή) ή θρόμβους που μπορεί να αποκολληθούν για να σχηματίσουν έμβολο (θρόμβο η φυσαλίδα). Ο μυϊκός εκφυλισμός χαρακτηρίζεται από σχηματισμό προσαρτήματος στον αιθέρα των κοιλιών. Είναι σπάνια ανωμαλία και μπορεί να διαγνωστεί προγεννητικά. Η διάγνωση γίνεται συνήθως με ακτινογραφία θώρακος και η σιλουέτα προβάλλεται γύρω από την καρδιά. Η ανάγνωση του ηχοκαρδιογραφήματος παρουσιάζει παρόμοια εικόνα με τα κοιλιακά ανευρύσματα στο τμήμα ST. Η διαχείριση εξαρτάται από την κατάσταση που παρουσιάζεται και τη σοβαρότητα της υπόθεσης. Συνήθως, συνιστάται χειρουργική εκτομή αλλά σε προγεννητικές περιπτώσεις, λόγω συνδυασμού με άλλες καρδιακές ανωμαλίες, ειδικά στα τελευταία τρίμηνα, αλλά η περικαρδιοκέντηση είναι χρήσιμη τεχνική για τη μείωση της υπεζωκοτικής συλλογής ή / και των δευτερογενών διαταραχών. Μερικοί άνθρωποι ζουν με αυτόν τον τύπο ανευρύσματος για πολλά χρόνια χωρίς καμία συγκεκριμένη θεραπεία. Η θεραπεία περιορίζεται σε χειρουργική επέμβαση ( κοιλιακή μείωση ) για αυτό το ελάττωμα της καρδιάς. Ωστόσο, δεν απαιτείται χειρουργική επέμβαση στις περισσότερες περιπτώσεις, αλλά συνιστάται ο περιορισμός των επιπέδων σωματικής δραστηριότητας του ασθενούς για μείωση του κινδύνου αύξησης του ανευρύσματος. Επίσης, οι αναστολείς ACE φαίνεται να εμποδίζουν την αναδιαμόρφωση της αριστερής κοιλίας και το σχηματισμό ανευρύσματος. Μπορεί να χορηγηθούν παράγοντες αραίωσης του αίματος (αντιπηκτικά), για να βοηθήσουν στη μείωση της πιθανότητας πύκνωσης του αίματος και σχηματισμού θρόμβων, μαζί με τη χρήση φαρμάκων για τη διόρθωση του ακανόνιστου ρυθμού της καρδιάς (εμφαίνεται στο ηλεκτροκαρδιογράφημα), Ανεύρυσμα στεφανιαίας αρτηρίας