Όρκα: Η φάλαινα δολοφόνος

Όρκα: Η φάλαινα δολοφόνος (αγγλικά: Orca: The Killer Whale) είναι περιπετειώδες θρίλερ του 1977 σε σκηνοθεσία Μάικλ Άντερσον και παραγωγή Ντίνο ντε Λαουρέντις βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Άρθουρ Χέρζογκ. Πρωταγωνιστούν οι Ρίτσαρντ Χάρις, Σαρλότ Ράμπλινγκ και Γουίλ Σαμψών. Η ταινία έγινε ευνοϊκά δεκτή από τους κριτικούς και το κοινό λόγω των ομοιοτήτων με την ταινία Τα σαγόνια του καρχαρία η οποία κυκλοφόρησε δύο χρόνια νωρίτερα. Μετά την κυκλοφορία της η ταινία έλαβε μόνο μια μικρή κινηματογραφική επιτυχία στο box office, αλλά τα τελευταία χρόνια, η ταινία έχει επιτύχει μια λατρεία μεταξύ των οπαδών των ταινιών τρόμου.

 Ένας άπληστος ψαράς αποφασίζει να αιχμαλωτίσει μια αρσενική όρκα και να την πουλήσει αλλά κατά λάθος τραυματίζει θανάσιμα την θηλυκή, εξοργίζοντας αφάνταστα τον αρσενικό. Καθώς ο ψαράς επιστρέφει στο ψαροχώρι η όρκα αρχίζει να κάνει καταστροφές με σκοπό να τον αναγκάσει να εισέλθει σε μια θανάσιμη μονομαχία. Ρίτσαρντ Χάρις στο ρόλο του Καπετάνιου Νόλαν Σάρλοτ Ράμπλινγκ στο ρόλο της Ρέιτσελ Μπέντφορντ Γουίλ Σαμψών στο ρόλο του Ούμιλακ Μπο Ντέρεκ στο ρόλο της Άννι Κίναν Γουίν στο ρόλο του Νόβακ Ρόμπερτ Καραντάιν στο ρόλο του Κεν Προϋπολογισμός: 6.000.000 δολάρια Παγκόσμιες εισπράξεις: 14.717.854 δολάρια Ο παραγωγός Λουτσιάνο Βινσενζόνι ορίστηκε για πρώτη φορά να δώσει στην ταινία ένα προβάδισμα, αφού ζήτησε από τον Ντίνο ντε Λαουρέντις στη μέση της νύχτας το 1975. Άφου παραδέχτηκε ότι είχε παρακολουθήσει Τα σαγόνια του καρχαρία, ο Βινσενζόνι έλαβε εντολή από τον ντε Λαουρέντις να "βρει ένα ψάρι πιο σκληρό και πιο τρομερό από τον μεγάλο λευκό καρχαρία". Έχοντας λίγο ενδιαφέρον για τη θαλάσσια ζωή, ο Βινσενζόνι κατευθύνθηκε σε όρκες από τον αδελφό του Αντριάνο, ο οποίος είχε ένα προσωπικό ενδιαφέρον για τη ζωολογία. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό στο Νιουφάουντλαντ κατά τη διάρκεια της αλιευτικής περιόδου. Τα περισσότερα γυρισμάτα πραγματοποιήθηκαν στην πόλη του Petty Harbour, περίπου 15 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας του Αγίου Ιωάννη. Οι κύριες όρκες που χρησιμοποιήθηκαν για τη μαγνητοσκόπηση ήταν εκπαιδευμένα ζώα από το Marineland of the Pacific και της Marine World Africa, αν και τεχνητές φάλαινες από καουτσούκ χρησιμοποιήθηκαν επίσης. Αυτά τα μοντέλα ήταν τόσο αληθοφανή που ακτιβιστές, όπως η PETA, μπλοκάραν τα φορτηγά που μετέφεραν τα μοντέλα, συγχέοντας τα για πραγματικές όρκες. Ο Καρχαρίας που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή της ταινίας πιάστηκε από τον κυνηγό καρχαριών Ρον Τέιλορ. Το τοπίο που αντιπροσώπευε μια απομακρυσμένη πολική περιοχή του Λαμπραντόρ κατασκευάστηκε στη Μάλτα από τον σχεδιαστή Μάριο Γκαρμπούγκλια. Ο 46 τότε ετών Ρίτσαρντ Χάρις επέμενε σχετικά με την εκτέλεση των ακροβατικών επιδείξεων του στις πολικές σκηνές, και κόντεψε να πεθάνει πολλές φορές. Σήμερα, το Όρκα κατέχει κυρίως μεσαία σχόλια. Πολλοί αγαπούν την όμορφη μουσική του συνθέτη Ένιο Μορικόνε, ενώ άλλοι την απορρίπτουν ως μια αντιγραφή της ταινίας Τα σαγόνια του καρχαρία. Ένα τρύπημα λαμβάνεται σε αυτήν την ταινία στην ταινία Τα Σαγόνια του Καρχαρία Νο 2, όταν ένα πτώμα όρκας ανακαλύφθηκε σε ένα μικρό νησί στα ανοικτά των ακτών του Άμιτι. Ένας θαλάσσιος βιολόγος ερευνά το πτώμα και λέει στον Μάρτιν Μπρόντι (Ρόι Σάιντερ) ότι υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα αρπακτικά στα βαθιά, η οποία είναι φυσικά μια αναφορά στόν καρχαρία. Όρκα: Η Φάλαινα Δολοφόνος στο Rotten Tomatoes Όρκα: Η Φάλαινα Δολοφόνος στο Allmovie Όρκα: Η Φάλαινα Δολοφόνος στο Cine.gr