Ρύντεσχαϊμ

Το Ρύντεσχαϊμ (επισήμως: Ρύντεσχαϊμ επί του Ρήνου γερμανικά: Rüdesheim am Rhein) είναι πόλη της Γερμανίας στο νοτιοδυτικό τμήμα του ομόσπονδου κρατιδίου της Έσσης, με πληθυσμό 9.959 κατοίκους. Βρίσκεται στην δεξιά όχθη του ποταμού Ρήνου, σε ιδιαίτερα σημαντική οινοπαραγωγική περιοχή και ανήκει στην Κοιλάδα του κεντρικού Ρήνου, η οποία συμπεριλαμβάνεται στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

 Η περιοχή είχε κατοικηθεί αρχικά από τους Κέλτες, στη συνέχεια από τους Ουβίους και άλλα γερμανικά φύλα. Τον 1ο μ.Χ. αιώνα οι Ρωμαίοι, φτάνοντας στην περιοχή, έχτισαν στην απέναντι όχθη του Ρήνου ένα φρούριο ενώ από την πλευρά του Ρύντεσχαϊμ έχτισαν ένα προγεφύρωμα που ανήκε στον γερμανικό Λίμες. Μετά τους Ρωμαίους, ήρθε η σειρά των Αλαμαννών και ύστερα των Φράγκων. Αρχαιολογικά ευρήματα αυτής της εποχής από ύαλο μαρτυρούν τη διάδοση της αμπελοκαλλιέργειας στην περιοχή. Το Ρύντεσχαϊμ αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο του 1074. Τα έσοδα της πόλης προέρχονταν κυρίως από την αμπελουργία και τις ποτάμιες μεταφορές. Η αρχοντική οικογένεια της περιοχής ονομαζόταν «φον Ρύντεσχαϊμ», ο πιο σημαντικός της εκπρόσωπος υπήρξε δε ο Ροδόλφος φον Ρύντεσχαϊμ (1402-1482), ο οποίος μετά από σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης είχε αναλάβει σημαντικές θέσεις στην εκκλησιαστική ιεραρχία και τέλος είχε χειροτονηθεί επίσκοπος του Βρότσλαβ. Την 1η Ιανουαρίου 1818 το Ρύντεσχαϊμ αναγνωρίστηκε επίσημα ως πόλη. Μετά την προσάρτηση του Δουκάτου του Νασσάου στο Βασίλειο της Πρωσίας, το 1866, το Ρύντεσχαϊμ έγινε πρωτεύουσα επαρχίας, θέση που διατήρησε μέχρι τη διοικητική μεταρρύθμιση του κρατιδίου της Έσσης το 1977. Κατά την ίδια μεταρρύθμιση οι κοινότητες Άσμανσχαουζεν, Αουλχάουζεν και Πρέσμπεργκ ενώθηκαν ως δημοτικά διαμερίσματα του Ρύντεσχαϊμ, ενώ νωρίτερα, το 1939 είχε ενωθεί στον Δήμο του Ρύντεσχαϊμ και η κοινότητα Άιμπινγκεν Νιντερβάλντενκμαλ: Το Νίντερβαλντ είναι ένας μεγάλος λόφος στη δεξιά όχθη του Ρήνου, μεταξύ αυτού και του ποταμού Βίσπερ, απέναντι από την πόλη Μπίνγκερ. Η κορυφή του καλύπτεται από πυκνό δάσος με βελανιδιές και οξιές. Οι νότιες και δυτικές πλαγιές του, που κατηφορίζουν απότομα προς τον Ρήνο, είναι γεμάτες με αμπελώνες. Το μνημείο Νιντερβάλντενκμαλ βρίσκεται στην άκρη του δάσους, στην κορυφογραμμή, με θέα την κοιλάδα του Ρήνου. Εγκαινιάστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1883 και οικοδομήθηκε για να τιμήσει την ίδρυση της Γερμανικής Αυτοκρατορίας το 1871, όπως αυτή δημιουργήθηκε μετά το τέλος του Γαλλοπρωσικού πολέμου. Η θεμελίωση του μνημείου έγινε στις 16 Σεπτεμβρίου 1871, από τον Κάιζερ Γουλιέλμο Α'. Γλύπτης ήταν ο Γιοχάνες Σίλινγκ και αρχιτέκτονας ο Καρλ Βάισμπαχ. Το συνολικό μνημείο έχει 38 μέτρα ύψος. Το κεντρικό άγαλμα, ύψους 10,5 μέτρων, αναπαριστά τη Γερμανία, που κρατά το αυτοκρατορικό στέμμα στο δεξί χέρι και το αυτοκρατορικό σπαθί στο αριστερό της. Η κύρια επιγραφή του μνημείου είναι χαραγμένη στο βάθρο του αγάλματος της Γερμανίας: «Στη μνήμη της ομόφωνης νικηφόρας εξέγερσης του γερμανικού λαού και της επανίδρυσης της Γερμανικής Αυτοκρατορίας 1870-1871». Κάτω από το άγαλμα της Γερμανίας υπάρχει μια μεγάλη ανάγλυφη παράσταση που παρουσιάζει τον αυτοκράτορα Γουλιέλμο Α', έφιππο και συνοδευόμενο από την αριστοκρατία, τους στρατιωτικούς διοικητές και τους στρατιώτες. Το ανάγλυφο έχει χαραγμένους τους στίχους του πατριωτικού γερμανικού ποιήματος "Die Wacht am Rhein". Στην αριστερή πλευρά του μνημείου βρίσκεται το άγαλμα της ειρήνης ενώ στη δεξιά το άγαλμα του πολέμου. Από το 1884 μέχρι το 1954 η μετάβαση στο μνημείο από το Ρύντεσχαϊμ γινόταν με οδοντωτό σιδηρόδρομο ο οποίος έχει αντικατασταθεί πλέον από εναέριο τελεφερίκ. Μπρέμζερμπουργκ: Είναι το παλαιότερο από τα κάστρα της Κοιλάδας του κεντρικού Ρήνου. Χτίστηκε τον 10ο αιώνα στην τοποθεσία μιας ρωμαϊκής οχύρωσης. Από τον 10ο έως τον 13ο αιώνα ανήκε στον Αρχιεπίσκοπο του Μάιντς. Το παλιό φρούριο μετατράπηκε σε κατοικία τον 12ο αιώνα. Στη συνέχεια πέρασε στον έλεγχο των Ιπποτών του Ρύντεσχαϊμ. Ένας κλάδος αυτής της οικογενείας ήταν οι Μπρέμζερ, που έδωσαν το όνομά τους στο κάστρο. Το κάστρο αντιστάθηκε σε αρκετές επιθέσεις. Το 1640, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, η κορυφή του πύργου καταστράφηκε από γαλλικά στρατεύματα υπό τη διοίκηση του Ερρίκου Β΄ του Λονγκεβίλ. Η πόλη του Ρύντεσχαϊμ αγόρασε το κάστρο το 1941 και δημιούργησε ένα σύγχρονο μουσείο κρασιού. Το Μπρέμζερμπουργκ αποκαλείται και Νίντερμπουργκ (Κάτω κάστρο) για να διαχωρίζεται από το Μπούσενμπουργκ, που ονομάζεται και Όμπερμπουργκ (Άνω Κάστρο). Μπούσενμπουργκ: Το κάστρο πιθανότατα χτίστηκε στα τέλη του 12ου αιώνα ως έδρα της οικογένειας του ιππότη Φουκς φον Ρύντεσχαϊμ, επρόκειτο για ένα τετράγωνο κτίριο, για την άμυνα του οποίου υπήρχαν ένας πολύ ψηλός, διώροφος πύργος, ένας προμαχώνας και μια τάφρος. Στα τέλη της μεσαιωνικής εποχής, προστέθηκαν κι άλλοι χώροι διαβίωσης. Το 1407 το κάστρο πέρασε στην οικογένεια Μπρέμζερ φον Ρύντεσχαϊμ. Από το 1474 έως το 1830 ανήκε στην οικογένεια Μπους φον Βάλντεκ. Οι επόμενοι ιδιοκτήτες οι Σένμπορν-Βίζντχαϊντ, το 1836, γκρέμισαν όλα τα ερειπωμένα πλέον κτίρια εκτός από τον πύργο, στον οποίο πρόσθεσαν νεο-γοτθικές επάλξεις. Ο επόμενος ιδιοκτήτης,ο έμπορος κρασιών Μπάπτιστ Στουρμ, μετέτρεψε την τάφρο σε ένα θολωτό κελάρι κρασιών. Η χήρα του προσάρτησε στον ψηλό πύργο μια νεο-γοτθική βίλα, η οποία ολοκληρώθηκε το 1872. Από το 1938 το κάστρο ανήκε στην οικογένεια μουσικών Γιουνγκ και η βίλα έκτοτε χρησιμοποιήθηκε συχνά για συναυλίες, ενώ εξακολουθεί να λειτουργεί και ως οινοποιείο. Κάστρο Έρενφελ: Κατασκευάστηκε περίπου το 1211-2 με εντολή του Αρχιεπισκόπου του Μάιντς ως αμυντικό έργο ενάντια στις συνεχείς επιθέσεις του παλατινού κόμη του Ρήνου Ερρίκου Ε΄, ο οποίος, προσπάθησε να μειώσει την εμβέλεια του Αρχιεπισκόπου. Ο Αρχιεπίσκοπος εγκατέστησε έναν Φρούραρχο (Μπουργκμάνεν) και προχώρησε στην ανέγερση ενός τελωνειακού σταθμού για τον έλεγχο της ναυτιλίας στο Ρήνο, συνεπικουρούμενου από τον επονομαζόμενο «Πύργο του Ποντικιού» χτισμένο μέσα τον ποταμό. Το κάστρο έπαθε μεγάλες ζημιές κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, καταστράφηκε δε ακόμη περισσότερο από τα γαλλικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια του Εννεαετούς Πόλεμου του 1689. Η λευκή ποικιλία σταφυλιών Ερενφέλζερ έχει πάρει το όνομά της από αυτό το κάστρο. Αβαείο Άιμπιγκεν (Eibingen): Είναι μια γυναικεία μονή Βενεδεκτίνων μοναχών, στο Άιμπιγκεν, κοντά στο Ρύντεσχαϊμ. Ιδρύθηκε από την Χίλντεγκαρντ του Μπίνγκεν το 1165, διαλύθηκε το 1804, αλλά αναστηλώθηκε το 1904. Οι καλόγριες παράγουν κρασί και χειροτεχνήματα. Η εκκλησία χρησιμοποιείται επίσης ως χώρος συναυλιών. Ντροσελγκάσε: Είναι ένα στενό ανηφορικό λιθόστρωτο σοκάκι μήκους 144 μέτρων στην καρδιά της παλιάς πόλης του Ρύντεσχαϊμ. Χτισμένο τον 15ο αιώνα, το χρησιμοποιούσαν οι ιδιοκτήτες σκαφών για την μεταφορά εμπορευμάτων από τον ποταμό σε σπίτια στην άνω πόλη. Στις 25 Νοεμβρίου 1944 τα περισσότερα από τα σπίτια του Ντροσελγκάσε καταστράφηκαν σε μια επιδρομή βομβαρδισμού των συμμάχων. Στη δεκαετία του 1950 πολλά από τα κατεστραμμένα κτίρια της Ντροσελγκάσε ανοικοδομήθηκαν. Στις μέρες μας είναι γεμάτο ταβέρνες και μπυραρίες, που κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών έχουν συχνά και ζωντανή μουσική. Μουσείο μηχανικών μουσικών οργάνων Ζίγκφριντ: Το μουσείο στεγάζεται στο αρχοντικό Μπρέμζερχοφ, κάποτε κατοικία της οικογένειας Μπρέμζερ. Σε πάνω από 400 τετραγωνικά μέτρα εκθεσιακού χώρου ξεδιπλώνεται η ιστορία των μηχανικών μουσικών οργάνων, με 350 εκθέματα που εκτείνονται σε τρεις αιώνες, από τα μουσικά κουτιά μέχρι τα καριγιόν. Η επίσκεψη είναι δυνατή από τον Μάρτιο έως τον Οκτώβριο καθημερινά. Το μουσείο δέχεται ετησίως περίπου 120.000 επισκέπτες. Το Ρύντεσχαϊμ είναι αδελφοποιημένο με τις πόλεις: Μερσώ, Γαλλία Ζυλιενά, Γαλλία (αδελφοποιημένη με την συνοικία Ασμανσχάουζεν) Οΐντ, Γαλλία (αδελφοποιημένη με την συνοικία Πρέσμπεργκ) Μέζουκεβεσντ, Ουγγαρία Σουάνεϊτζ, κομητεία του Ντόρσετ, Ηνωμένο Βασίλειο Επίσημος ιστότοπος της πόλης Ιστότοπος του τοπικού οργανισμού Τουρισμού Αρχειοθετήθηκε 2018-11-23 στο Wayback Machine. Ντροσελγκάσε