Μαρία Γκέρζανι

Η Μαρία Γκέρζανι (1851 – άγνωστο έτος θανάτου) ήταν μια Ουγγαρέζα κατά συρροή δολοφόνος υπεύθυνη για τη δηλητηρίαση τουλάχιστον τριών ανθρώπων με αρσενικό στο Κίστελεκ κατά το διάστημα μεταξύ 1905 και 1911. Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για αυτές τις δολοφονίες, αλλά εικάζεται ότι μπορεί να ήταν υπεύθυνη για περισσότερες, πουλώντας τα δηλητήριά της σε άτομα που ήθελαν να απαλλαγούν από ανεπιθύμητους συγγενείς.

 Η Μαρία Γκέρζανι γεννήθηκε το 1851. Ήταν μέλος μιας αγροτικής καθολικής οικογένεια στην Κισκουνμάισα. Σε μια εποχή χωρίς κοινωνική ασφάλιση, η Γκέρζανι εργαζόταν ως μαία, βοηθώντας τις ντόπιες γυναίκες να γεννήσουν. Μια μεταγενέστερη έρευνα από τους χωροφύλακες στο Κίστελεκ αποκάλυψε ότι είχε βοηθητικό ρόλο σε 95 γεννήσεις, εκ των οποίων οι 78 κατέληξαν με νεκρά βρέφη, αλλά δεν έγινε σαφές εάν τα βρέφη είχαν δολοφονηθεί. Εκτός από την εκτέλεση αμβλώσεων, η Γκέρζανι ήταν επίσης ύποπτη για διακίνησης κοριτσιών με σκοπό την πορνεία, αλλά παρά το γεγονός ότι διώχθηκε σε περισσότερες από δώδεκα υποθέσεις, δεν καταδικάστηκε ποτέ. Την εποχή των δολοφονιών, η Γκέρζανι ζούσε με τον υποδηματοποιό Άνταλ Τέρεκ στην οδό Szegedi στο Κίστελεκ, όπου παρουσιαζόταν ως μαία. Η Γκέρζανι έκανε πέντε καταγεγραμμένους γάμους, και όλοι τους χαρακτηρίστηκαν «άγριοι». Οι πρώην σύζυγοί της (από τους οποίους μόνο δύο επέζησαν) πέθαναν κάτω από παρόμοιες συνθήκες, αφού είχαν κάνει ασφαλιστικά συμβόλαια ζωής με την Γκέρζανι να είναι η μοναδική δικαιούχος. Το 1905, η Γκέρζανι ζούσε όντας παντρεμένη με έναν αγρότη που ονομαζόταν Φέρενς Λάτσκο, για τον οποίο κανόνισε ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής αξίας 340 κορονών. Λίγο αργότερα, ο υγιής χωρικός αρρώστησε, πεθάνοντας στις 11 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Μετά τη διενέργεια νεκροψίας - νεκροτομής, ως αιτία θανάτου του προσδιορίστηκε η δηλητηρίαση από αρσενικό. Μετά από μαρτυρία σε μια μεταγενέστερη δίκη, η Γκέρζανι παραδέχτηκε ότι παρήγε, πουλούσε και χορηγούσε σκευάσματα αρσενικού σε όποιον ήθελε να τα αγοράσει, προκειμένου να απαλλαγεί από ανεπιθύμητους συγγενείς του. Η απόδειξη τέτοιων περιπτώσεων αποδείχθηκε δύσκολη υπόθεση, καθώς ούτε τα επιζώντα θύματα ούτε τα μέλη των οικογενειών τους επιθυμούσαν να συνεργαστούν για τους ύποπτους θανάτους και οι μαρτυρίες τους συχνά ήταν ανακριβείς ή αντιφατικές. Σε μια προσπάθεια να αποτρέψουν τη δράση της, οι χωροφύλακες επέβαλαν υψηλότερα πρόστιμα στην Γκέρζανι μεταξύ 1909 και 1910 Τον Ιούνιο του 1911, η μαρία Γκέρζανι πρόσφερε τις υπηρεσίες της στην κυρία Πάλινκας, η οποία παραπονιόταν πολύ για τον σύζυγό της, προσφέροντάς τη αρσενικό με αντάλλαγμα 60 κορόνες. Η Πάλινκας αρνήθηκε και αντ' αυτού ενημέρωσε τους χωροφύλακες στο Κίστελεκ, οι οποίοι ήδη παρακολουθούσαν την ύποπτη ηλικιωμένη. Ζήτησαν από την Πάλινκας να τους βοηθήσει, παρέχοντάς της σημαδεμένα χρήματα, τα οποία έδωσε στην Γκέρζανι ως αντάλλαγμα για το αρσενικό που της είχε υποσχεθεί. Λίγες μέρες αργότερα, η Γκέρζανι συνάντησε ξανά την Πάλινκας, προσφέροντάς της ένα ισχυρότερο δηλητήριο με αντάλλαγμα έξι επιπλέον κορόνες, κάτι με το οποίο η τελευταία συμφώνησε. Αυτές οι πληροφορίες μεταφέρθηκαν στους χωροφύλακες και στις 24 Ιουλίου 1911, η Γκέρζανι συνελήφθη. Κατά την έρευνα στο σπίτι της, οι χωροφύλακες βρήκαν τις σημαδεμένες κορόνες για το δηλητήριο που παρείχε στην Πάλινκας. Μετά από περαιτέρω έρευνα, ανακάλυψαν πολυάριθμες αλοιφές, σκόνες, δηλητήρια, τσιμπιδάκια, πένσες και κάθε είδους όργανα. Μετά τη σύλληψη της Γκέρζανι, οι χωροφύλακες άρχισαν να εκταφιάζουν πτώματα από το νεκροταφείο του Κίστελεκ. Παρά τους ισχυρισμούς των αγανακτισμένων χωρικών ότι ο πιθανός αριθμός των νεκρών να ξεπερνούσε τα 50 άτομα, οι αρχές δεν μπόρεσαν να τους ερευνήσουν όλους. Αντίθετα, εξέτασαν τα πτώματα έξι μόνο πιθανών θυμάτων. Όλα είχαν ίχνη αρσενικού μέσα τους. Στη δίκη κλήθηκαν αρκετοί μάρτυρες, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι τους είχε προσφερθεί αρσενικό από την Γκέρζανι, η οποία απέρριψε όλες τις κατηγορίες, λέγοντας ότι είχε τσακωθεί με τους μάρτυρες και ότι την εκδικούνταν. Τα αποδεικτικά στοιχεία εναντίον της κατέκλυσαν τους ισχυρισμούς της, ωστόσο, και με τη σειρά της, η Γκέρζανι καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για φόνο και συνέργεια σε φόνο και στάλθηκε για να εκτίσει την ποινή της στη φυλακή το 1912. Η Σίσακ καταδικάστηκε ως συνεργός στη δολοφονία του συζύγου της σε 15 χρόνια φυλάκιση. Δύο χρόνια αργότερα, αποκαλύφθηκε ότι είχε ωφεληθεί και από ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο ζωής ύψους 4.600 κορονών μετά τον θάνατο του αδελφού της Ίμρε , ο οποίος είχε δηλητηριαστεί από τη σύζυγό του, αλλά δεν διώχθηκε για αυτή την υπόθεση. Η Γκέρζανι πέρασε τα επόμενα επτά χρόνια στη φυλακή σε ένα κελί με μια άλλη διαβόητη εγκληματία, τη Βερόνα Φέκετε. Αποφυλακίστηκε μετά την πρώση της Ουγγαρίας στα χέρια της Σοβιετικής Ένωσης κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη συνέχεια επέστρεψε στο σπίτι της στο Κίστελεκ, όπου οι φήμες έλεγαν ότι συνέχιζε να πουλά αρσενικό. Αυτοί οι ισχυρισμοί έφτασαν τελικά στην αστυνομία, η οποία φοβόταν να αφήσει ελεύθερη μια τόσο επικίνδυνη εγκληματία, και στις 19 Μαρτίου 1920, η Γκέρζανι συνελήφθη ξανά και μεταφέρθηκε στη φυλακή στο Σέγκεντ για να τελειώσει την ισόβια κάθειρξή της, όπου πιθανώς πέθανε από άγνωστη ασθένεια.