IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1981-82

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1981-82 ήταν η δέκατη έκτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στις Βρυξέλλες (αίθουσα Σιμονέ, έδρα της ΡΣΚ Άντερλεχτ) για πρώτη φορά έπειτα από 6 χρόνια δε συμμετείχε ιταλική ομάδα, καθώς η Σινούντινε Μπολόνια κατάφερε να φθάσει μόνο μέχρι τα ημιτελικά. Στα ημιτελικά αναμετρήθηκαν από τη μία η Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ (Cibona Zagreb KK) της σημερινής Κροατίας με την τότε σοβιετική Στρόιτελ από το Κίεβο της σημερινής Ουκρανίας και από την άλλη η Ρεάλ Μαδρίτης με τη Μπολόνια. Στους δυο προημιτελικούς ομίλους, τη "μάχη" έχασαν η αγγλική Κρίσταλ Πάλας με την Ίντερ Μπρατισλάβας της σημερινής Σλοβακίας (1ος όμιλος, όπου πρώτευσε η Τσιμπόνα με δεύτερη τη Σινούντινε του έμπειρου Ρενάτο Βιλάλτα και του "προφέσορα" Άζα Νίκολιτς) και η Πάρκερ Λέιντεν της Ολλανδίας με τη Χαποέλ Ραμάτ Γκαν από το Ισραήλ (2ος όμιλος, όπου ήταν πρώτη και αήττητη η Ρεάλ, με δεύτερη τη Στρόιτελ του "αγαθού γίγα" Βλαντίμιρ Τκατσένκο και του νεαρού Αλεξάντερ Βολκόφ).

 Στη διοργάνωση πήραν μέρος 23 ομάδες, τρεις περισσότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 12 (6 ζεύγη), από όπου με την προσθήκη των Ρεάλ και Μπολόνια, προέκυψαν οι 8 ομάδες των προημιτελικών. Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών (όπου οι πρώτοι των ομίλων έπαιξαν τη ρεβάνς στις έδρες τους) αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα. Έγιναν εννέα διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους της Φινλανδίας (Τάμπερε Πίριντε), της Ουγγαρίας (MAFC), της Κύπρου (ΑΕ Λεμεσσού), της Ισλανδίας (Βάλουρ Ρέικιαβικ), της Τουρκίας (Μπεσίκτας Ιστάνμπουλ), της Σουηδίας (Νόρκεπινγκ Ντόλφινς), της Πορτογαλίας (Μπενφίκα Λισσαβόνας), της Νορβηγίας (Άμερουντ IF Όσλο) και του Λουξεμβούργου (AS Σολέβρ). Εδώ, το παιχνίδι έχασαν έξι ακόμη σύλλογοι: Η ΑΕΚ της Ελλάδας, η ελβετική Νιόν BBC, η βελγική Γκεντ KBBK, η Σκόβλουντε από τη Δανία, η γαλλική Λε Μαν CSM και η Ντιναμό Βουκουρεστίου. Στρόιτελ Κιέβου-Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ 82-66, 66-92. Μπολόνια-Ρεάλ Μαδρίτης 78-79, 94-107. Στο μεγάλο Τελικό η Τσιμπόνα του Μίρκο Νόβοσελ ανέτρεψε τα προγνωστικά που την ήθελαν αουτσάιντερ και προηγήθηκε στο ημίχρονο με διαφορά 10 πόντων (40-50). Η Ρεάλ του Λόλο Σάινθ "ξύπνησε" στην επανάληψη και η λήξη του αγώνα βρήκε τις δυο ομάδες ισόπαλες (88-88). Στην πεντάλεπτη παράταση που δόθηκε, οι κροάτες υπερίσχυσαν με "βραχεία κεφαλή" (τελικό σκορ 95-96).Οι συνθέσεις. Ρεάλ: Γουέιν Μπάμπεντερ 17 και Γιόζεφ Τσμέλιτς (ΗΠΑ) 6, Φερνάντο Ρομάι 10, Γιορέντε 8, Χουάν Αντόνιο Κορμπαλάν, Φερνάντο Μαρτίν 30, Ιτουριάγα 10, Μίρτσα Ντελίμπασιτς 14, Ρουγιάν, Βάθκεθ και Ιγνάθιο. Τσιμπόνα: Μ. Νάκιτς 8, Αλεξάνταρ Πέτροβιτς 20, Ντάμιρ Παβλίτσεβιτς 12, Κρέζιμιρ Τσόσιτς 22, Άντρο Κνέγκο 34, Ζόραν Τσούτουρα, Γκοσπόντνετιτς, Μπέτσιτς, Μπεβάντα, Τσέτινια, Γιούσιτς, Σάβοβιτς. Ρώσικη Βικιπαίδεια BASKETPEDYA-Historical Basketball Database "100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991". Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό). Αθλητικές εφημερίδες της εποχής.
Η Γέννηση της Παναγίας (Άλτντορφερ)

Η Γέννηση της Παναγίας είναι ελαιογραφία του Γερμανού καλλιτέχνη της Αναγέννησης Άλμπρεχτ Άλτντορφερ (1480-1538). Χρονολογείται στη δεκαετία του 1520 και σήμερα εκτίθεται στην Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου.

 Το ενδιαφέρον του Άλτντορφερ για τις απεικονίσεις πραγματικών και φανταστικών κτηρίων μπορεί να χρονολογηθεί στα τέλη της δεκαετίας του 1510. Ο συγκεκριμένος πίνακας χρονολογείται στο 1520 και συμπίπτει χρονικά με τα εγκαίνια ναού αφιερωμένου στην Παναγία στην πόλη του Ρέγκενσμπουργκ. Το κτήριο επρόκειτο να αντικαταστήσει μια συναγωγή που είχε κατεδαφιστεί, την οποία ο Άλτντορφερ είχε απεικονίσει σε δύο γκραβούρες του. Ο καλλιτέχνης, ο οποίος τότε ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου της πόλης, ανέλαβε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη να ανακοινώσει στους Εβραίους την αποπομπή τους.Η σκηνή της Γέννησης της Παναγίας τοποθετείται -αρκετά ασυνήθιστα- στο εσωτερικό μιας εκκλησίας, της οποίας τη διαδοχή των αψίδων ο Άλτντορφερ αποδίδει χρησιμοποιώντας πλάγια προοπτική. Η εκκλησία προσφέρεται ως σκηνικό για τον χαρούμενο κυκλικό χορό των μικρών αγγέλων, που πετούν γύρω από τρεις κίονες του μεσαίου κλίτους. Στο κέντρο ένας άλλος άγγελος που πετά, αρωματίζει με λιβάνι την αίθουσα (ο καπνός που βγαίνει από το θυμιατό του ενισχύει την αίσθηση της κίνησης και της ζωντάνιας της σκηνής). Το κυρίως θέμα της Γέννησης έχει τοποθετηθεί σε δευτερεύουσα θέση στο κάτω μέρος του πίνακα, περιλαμβάνοντας την κλίνη της Αγίας Άννης, τις μαίες και το βρέφος πλάι στο κρεβατάκι του. Δεξιά ο Ιωακείμ, που εδώ απεικονίζεται ως οδοιπόρος, βαδίζει προς το κεντρικό αφηγηματικό σημείο της εικόνας.Το κτήριο, που συμβολίζει την αναλογία ανάμεσα στη Μαρία και την Καθολική Εκκλησία, έχει οργανωθεί με περίπλοκο και πρωτότυπο τρόπο: το ambulatorium και οι κίονες είναι ρoμανικού ρυθμού, τα παράθυρα γοτθικού ρυθμού, οι θόλοι και οι κόγχες σε σχήμα κελύφους είναι αναγεννησιακού ρυθμού. Αυτή η προσοχή στις αρχιτεκτονικές λεπτομέρεις είναι χαρακτηριστική του έργου του καλλιτέχνη κατά την περίοδο που υπηρετούσε στην αυλή του Μαξιμιλιανού Α΄.Αντίγραφο του πίνακα βρίσκεται στο Δημοτικό Μουσείο του Ρέγκενσμπουργκ, ενώ η αγορά του πρωτοτύπου από την Παλαιά Πινακοθήκη του Μονάχου έγινε το 1816 στο Σάλτσμπουργκ. Άλμπρεχτ Άλτντορφερ Αναγεννησιακή τέχνη στη Γερμανία (Ελληνικά) Spagnolo, Maddalena (2007). «Παλαιά Πινακοθήκη, Μόναχο», μετάφραση: Φραντζέσκα Ξαγοράρη, σειρά: Μουσεία του Κόσμου· 21, 1η έκδοση, Αθήνα: Η Καθημερινή, ISBN 9789606709647. (Ιταλικά) Zuffi, Stefano (2005). «Il Cinquecento», σειρά: Secoli dell'Arte, Μιλάνο: Mondadori Electa, ISBN 9788837034689. (Αγγλικά) «The Birth of the Virgin», πληροφορίες στην Web Gallery of Art. (Αγγλικά) Alte Pinakothek, επίσημος ιστότοπος του Μουσείου που φιλοξενεί το έργο.
Μεταξάς Κοζάνης

Ο Μεταξάς είναι ορεινό χωριό με 226 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) στην περιφερειακή ενότητα Κοζάνης. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις νότιες πλαγιές των Καμβουνίων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της περιφερειακής ενότητας. Ανήκει διοικητικά στον δήμο Σερβίων-Βελβεντού.Η έκταση που καταλαμβάνει είναι 58,672 τ.χλμ, όντας ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της Δυτικής Μακεδονίας.

 Κατά την Επανάσταση του 1821, οι κάτοικοι του Μεταξά αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης ήταν οι οπλαρχηγοί Αναγνώστης και Γεώργιος Μπιζιώτας και οι Αναστάσιος (Τάσιος) Νήτσιος, Ιωάννης Γεωργίου και Στέργιος Νήτσιος. Θεωρείται ως θεμέλιος λίθος για την απελευθέρωση της Μακεδονίας (Μάχη Σαρανταπόρου, Μεταξά) τον Οκτώβριο του 1912 συντελώντας ουσιαστικά και πληρώνοντας τον βαρύ φόρο αίματος με τη σύλληψη και εκτέλεση 44 κατοίκων(3 κληρικοί και 41 λαϊκοί) του στις φυλακές των Σερβίων Κοζάνης. Κατά τη Γερμανική Κατοχή Γερμανοί στρατιώτες προσπάθησαν να βάλουν φωτιά στον Άγιο Δημήτριο, όπου βρήκαν καταφύγιο πολλοί Μεταξιώτες, χωρίς όμως να καταφέρουν μιας και ο Άγιος Δημήτριος έκανε το θαύμα του και προστάτεψε τους κατοίκους του χωριού. Δίκαια λοιπόν ήταν προστάτης και πολιούχος τους. Η βασιλόπιτα είχε μέσα εκτός από φλουρί κι ένα πουρνάρι κι ένα στάχυ. Όποιος έβρισκε το στάχυ θα είχε και την επιμέλεια των χωραφιών. Οι νύφες συνοδεύονταν από το πατρικό σπίτι ως την εκκλησία με τραγούδια από τις γυναίκες τους χωριού. Το μπγιαδάκι ήταν το πηγάδι από το οποίο κουβαλούσαν νερό ή πότιζαν τα ζώα τους. Αναγνώστης Μπιζιώτας, οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821 Γεώργιος Μπιζιώτας, οπλαρχηγός της Επανάστασης του 1821 Φώτης Γιαγκούλας, λήσταρχος
Σουκούμα γουίκι

Το Σουκούμα γουίκι είναι ένα πιάτο της Ανατολικής Αφρικής που παρασκευάζεται με λαχανικά, γνωστό ως σουκούμα, μαγειρεμένο με κρεμμύδια και μπαχαρικά. Σερβίρεται συχνά και τρώγεται με ουγκαλί (φτιαγμένο από καλαμποκάλευρο).Στην Τανζανία, την Κένυα, την Ουγκάντα και άλλα μέρη της Ανατολικής Αφρικής, το κόλγουορτ είναι πιο γνωστό με το όνομά του στα Σουαχίλι, σουκούμα, και συχνά αναφέρεται ως λαχανίδες. Συχνά συγχέεται με το κέιλ. Η κυριολεκτική μετάφραση της φράσης 'sukuma wiki' είναι να "περάσω την εβδομάδα" ή να "επιμηκύνω την εβδομάδα". Είναι ένα λαχανικό που είναι γενικά προσιτό και διαθέσιμο όλο το χρόνο σε αυτή την περιοχή. Αποτελεί μέρος του βασικού πιάτου σε αυτήν την περιοχή μαζί με το ουγκαλί ή σίμα.

 Το όνομα της ομάδας καλλιεργητικών ποικιλιών Acephala («χωρίς κεφάλι» στα ελληνικά) αναφέρεται στο γεγονός ότι αυτή η ποικιλία B. oleracea δεν έχει τον συνηθισμένο στενό πυρήνα φύλλων (ένα «κεφάλι») όπως το λάχανο. Το φυτό είναι διετές όπου εμφανίζεται χειμερινός παγετός και πολυετές σε ακόμη πιο ψυχρές περιοχές. Είναι επίσης μέτρια ευαίσθητο στην αλατότητα. Έχει όρθιο μίσχο, που συχνά φτάνει τα δύο πόδια σε ύψος. Το φυτό είναι παρόμοιο και στενά συγγενικό με το κέιλ. Η προετοιμασία διαφέρει από την παραδοσιακή παρασκευή λαχανίδων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το φυτό καλλιεργείται εμπορικά για τα παχιά, ελαφρώς πικρά, βρώσιμα φύλλα του. Για καλύτερη υφή, τα φύλλα θα πρέπει να μαζεύονται πριν φτάσουν στο μέγιστο μέγεθος, οπότε τα φύλλα θα είναι παχύτερα και θα πρέπει να μαγειρεύονται διαφορετικά από τα νέα φύλλα. Η ηλικία δεν επηρεάζει τη γεύση. Η γεύση και η υφή εξαρτώνται επίσης από την ποικιλία. Το couve-manteiga και το couve tronchuda εκτιμώνται ιδιαίτερα στη Βραζιλία και την Πορτογαλία. Το σουκούμα γουίκι καταναλώνεται για τουλάχιστον 2.000 χρόνια, με στοιχεία που δείχνουν ότι οι Αρχαίοι Έλληνες καλλιέργησαν διάφορες μορφές τόσο του κόλγουορτ όσο και του κέιλ.Στο Κονγκό, την Ουγκάντα, την Τανζανία και την Κένυα (Ανατολική Αφρική), το κόλγουορτ σε λεπτές φέτες είναι το κύριο συνοδευτικό ενός δημοφιλούς πιάτου που είναι γνωστό ως ουγκαλί (που μερικές φορές ονομάζεται επίσης σίμα, σέμπε ή πόσο), ένα κέικ από καλαμποκάλευρο.Το σουκούμα γουίκι σοτάρεται κυρίως ελαφρά σε λάδι μέχρι να μαλακώσει, αρωματίζεται με κρεμμύδια και αλατίζεται, το οποίο μπορεί να σερβιριστεί είτε ως κύριο πιάτο είτε ως συνοδευτικό σε πιάτα με κρέας (ψάρι, κοτόπουλο, μοσχάρι, χοιρινό). Τα φρέσκα φύλλα σουκούμα γουίκι μπορούν να διατηρηθούν για έως και 10 ημέρες εάν διατηρηθούν στο ψυγείο σε θερμοκρασία πάνω από το μηδέν (1 °C), σε υψηλή υγρασία (>95%). Σε οικιακά ψυγεία, το φρέσκο κόλγουορτ μπορεί να αποθηκευτεί για περίπου τρεις ημέρες. Αφού μαγειρευτούν, μπορούν να καταψυχθούν και να διατηρηθούν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Τζος Φόρτσουν

Ο Τζόσουα Ντεμίτρι ''Τζος'' Φόρτσουν (γεννήθηκε στο Χάμπτον, Βιρτζίνια, ΗΠΑ, 1 Σεπτεμβρίου 1994) είναι ένας Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που ανήκει στο δυναμικό της Λάρισας της Α1 Εθνικής . Με ύψος 1,96 μέτρων παίζει στη θέση σούτινγκ γκαρντ.

 Έπαιξε δύο χρονιές με τους Πρόβιντενς Φράιαρς, με τους οποίους είχε κατά μέσο όρο 7,0 πόντους, 2,7 ριμπάουντ και 1,8 ασίστ ανά παιχνίδι. Τον Ιούλιο του 2014 μεταγράφηκε στους Μπάφαλοους του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, όπου, αφού υπηρέτησε το έτος αδράνειας που επιβλήθηκε από το NCAA, έπαιξε άλλες δύο χρονιές, στις οποίες είχε κατά μέσο όρο 8,2 πόντους και 3,5 ριμπάουντ ανά αγώνα. Αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του NBA 2017, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Νάτουρτεξ-ΣΤΕ-Σεντεάκ της 1ης κατηγορίας της Ουγγαρίας, όπου έπαιξε μία χρονιά ως βασικός, στην οποία είχε 15,8 πόντους και 4,1 ριμπάουντ μέσο όρο ανά παιχνίδι.Τον Νοέμβριο του 2018 υπέγραψε με την ΜΒ Κέμνιτς 99, της 2ης κατηγορίας της Γερμανίας (ProA). Το καλοκαίρι του 2021 υπέγραψε στη Λάρισα της Α1 Εθνικής για να αγωνιστεί την περίοδο 2021-22. Βιογραφικό στο cubuffs.com Αρχείο στο Realgm.com Αρχείο στο 2basketballbundesliga.de Στατιστικά στοιχεία στο NCAA
Στάδιο Ζαφέρ

Το Στάδιο Ζαφέρ (τουρκικά: Zafer Stadı), επίσημα Δημοτικό Στάδιο Μόρφου είναι γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στη Μόρφου στην ΤΔΒΚ. Το γήπεδο έχει χωρητικότητα 7.000 θεατών. Αποτελεί έδρα των ποδοσφαιρικών συλλόγων Μπαφ Ουλκού Γιουρντού και Μπινατλί και φυσική έδρα του Διγενή Ακρίτα Μόρφου.

 Το γήπεδο είναι η φυσική έδρα του Διγενή Ακρίτα Μόρφου και του ΑΕΜ Μόρφου, οι οποίες εκδιώχθηκαν από την πόλη μαζί με τους κατοίκους της το 1974 από του Τούρκους, λόγω της Τουρκικής εισβολής. Το γήπεδο φιλοξένησε μερικούς αγώνες για το ELF Cup του 2006. Το γήπεδο σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες. Zafer Stadı europlan-online.de
Τραχήλα Μεσσηνίας

Η Τραχήλα είναι χωριό του δήμου Δυτικής Μάνης του νομού Μεσσηνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 95 μόνιμους κατοίκους. Η Τραχήλα είναι παραθαλάσσιο χωριό κτισμένο στον ομώνυμο μικρό όρμο, 55 χλμ νοτιοανατολικά της Καλαμάτας και περίπου 15 λεπτά (οδικώς) νοτίως του χωριού Άγιος Νικόλαος της Μεσσηνιακής Μάνης. Ιστορικά είναι συνδεδεμένη με τα γειτονικά χωριά Λαγκάδα και Άγιος Νίκων, των οποίων αποτελεί ιστορικά επίνειο.Κοντά στο χωριό υπάρχει Σπήλαιο, γνωστό με την ονομασία Καταφύγιο ή Τριώροφο της Τραχήλας, το οποίο διαθέτει σημαντική σπηλαιολογική πανίδα και ίχνη παλαιότερης κατοίκησης, καθώς στους προηγούμενους αιώνες λειτουργούσε ως καταφύγιο σε περιόδους επιδρομών.Η Τραχήλα φημίζεται για το χοντρό θαλασσινό αλάτι της, το οποίο με παραδοσιακό τρόπο μαζεύεται από τους βράχους δίπλα στη θάλασσα. Είναι προϊόν εξάτμισης του θαλασσινού νερού διά της φυσικής οδού με την ηλιακή θερμότητα.

 Την 21η Ιουνίου του 1826 η Τραχήλα βομβαρδίστηκε από τον Τουρκοαιγυπτιακό στόλο, στα πλαίσια της εκστρατείας του Ιμπραήμ πασά εναντίον της Μάνης, ενώ τα επόμενα χρόνια γνώρισε ανάπτυξη καθώς υπήρξε κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου με τα γειτονικά ορεινά χωριά και θαλάσσιος συγκοινωνιακός κόμβος.Διοικητικά, η Τραχήλα υπήχθη αρχικά το 1835 στον δήμο Θαλαμών του νομού Λακωνίας, ενώ από το 1841 μέχρι το 1912 υπαγόταν στον δήμο Λεύκτρου (του νομού Λακωνίας κατά τα διαστήματα 1841 - 1899 και 1909 - 1912 και του νομού Λακωνικής την περίοδο 1899 - 1909). Στη συνέχεια αποτέλεσε κοινότητα της επαρχίας Οιτύλου, ενώ το 1938 περιήλθε - μαζί με την υπόλοιπη Έξω ή Δυτική Μάνη - στην επαρχία Καλαμών του νομού Μεσσηνίας. Το 1997 προσαρτήθηκε στον καποδιστριακό δήμο Λεύκτρου και από το 2011 ανήκει στον καλλικρατικό δήμο Δυτικής Μάνης. Τα τελευταία χρόνια, η Τραχήλα της Μεσσηνιακής Μάνης αντιμετωπίζει στην παραλιακή της ζώνη, εντονότατα προβλήματα διάβρωσης από τη θάλασσα, ιδιαίτερα στις θέσεις «Πετροπουλέικα», «Αργυρέικα», «Μιχαλέικα» και «Δημουλέικα» (λιμάνι).Στην Τραχήλα γεννήθηκε ο ποιητής Γιώργος Δανιήλ (Γεώργιος Γεωργακαράκος, 1938 - 1991).
Άννα Γκοντζάγκα

Η Άννα, ιταλ. Anna Gonzaga (1616 - 6 Ιουλίου 1684) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα ήταν κόρη του δούκα της Μάντουα και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Πλατινάτου-Ζίμμερν.

 Η Άννα Μαρία ήταν η τρίτη κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα της Μάντουα & του Μομφερράτου (εγγονού της Μαργαρίτας Παλαιολογίνας) και της Αικατερίνης της Λωρραίνης-Γκιζ, κόρης του Καρόλου δούκα του Μαγιέν. Ήταν ερωτευμένη με τον 2ο εξάδελφό της Ερρίκο Β΄ δούκα του Γκιζ. H ίδια ισχυρίστηκε ότι τον είχε παντρευτεί μυστικά το 1639, πράγμα που αυτός αρνήθηκε. Παντρεύτηκε το 1645 τον Εδουάρδο των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Ζίμμερν και είχε τέκνα: Λουίζα-Μαρία 1647-1679, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Θεόδωρο πρίγκιπα του Ζαλμ. Άννα-Ερριέττα 1648-1723, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ Ιούλιο των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κονντέ. Βενεδίκτη-Ερριέττα 1652-1730, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φρειδερίκο των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Williams, George L. Papal Genealogy: The Families and Descendants of the Popes. Jefferson, North Carolina and London: McFarland, 2004. ISBN 0-7864-2071-5.
Ερνέστος Αύγουστος Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

O Ερνέστος Αύγουστος Α΄, γερμ. Ernst August I (19 Απριλίου 1688 - 19 Ιανουαρίου 1748) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Ερνέστου Γ΄, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Σοφίας-Αυγούστα, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Νυμφεύτηκε το 1716 την Ελεονώρα-Βιλελμίνη, κόρη του Εμμανουήλ-Λέμπρεχτ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και είχε τέκνα: Βιλελμίνη-Αυγούστα 1717-1752. Ιωάννης-Γουλιέλμος 1719-1732 Ερνεστίνα-Αλμπερτίνα 1722-1769, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄, κόμη του Σάουμμπουργκ-Λίππε. Βερναρδίνα-Χριστίνα-Σοφία 1724-1757, παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Φρειδερίκο, πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. Εμμανουήλ-Φρειδερίκος-Γουλιέλμος-Βερνάρδος 1725-1729 απεβ. 4 ετών, Καρλότα-Αγνή-Λεοπολδίνα 1720-1724 απεβ. 4 ετών, Γουλιέλμος-Ερνέστος 1717-1719 απεβ. 2 ετών, Ιωάννα-Ελεονώρα-Ερριέττα 1721-1722 απεβ. 1 έτους.Το 1726 απεβίωσε η Ελεονώρα-Βιλελμίνη και ο Ερνέστος-Αύγουστος Α΄ αποφάσισε να ζήσει ήσυχα, αλλά το 1732 απεβίωσε ο μόνος γιος του. Έτσι αποφάσισε το 1734 να κάνει δεύτερο γάμο με τη Σοφία-Καρλόττα των Χοεντσόλερν, κόρη του Γεωργίου-Φρειδερίκου-Καρόλου, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ και είχε τέκνα: Ερνέστος-Αύγουστος Β΄ 1737-1758, δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης & Άιζεναχ Ερνεστίνη 1740-1786, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Φρειδερίκο Γ΄ των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν και μετά της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Ερνέστος-Αδόλφος-Φήλιξ 1741-1743 απεβ. 2 ετών, Κάρολος-Αύγουστος-Ευγένιος 1735-1736 απεβ. 1 έτους.Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Φρειδερίκη του Μάρσαλ είχε ένα φυσικό τέκνο: (νόθος) Ερνέστος-Φρειδερίκος 1731-1810, κύριος του Μπρεν Karl von Beaulieu-Marconnay: Ernst August, Herzog von Sachsen-Weimar-Eisenach. In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 6, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, S. 317 f.
Φλωριανός

Ο Μάρκος Άννιος Φλωριανός Αύγουστος (πεθ. 276, λατ.. MARCVS ANNIVS FLORIANVS AVGVSTVS), γνωστός ως Φλωριανός ή Φλώριαν ήταν, για λίγους μήνες το 276, αυτοκράτορας της Ρώμης .

 Ο Φλωριανός ήταν πιθανώς θετός αδελφός του αυτοκράτορα Μάρκου Κλαύδιου Τάκιτου . Διορίστηκε Ύπαρχος των Πραιτωρίων (Praetorian Prefect) στο στρατό του Τάκιτου εναντίον των Γότθων και, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πηγές, επελέγη από το στρατό στη Δύση να διαδεχθεί τον Τάκιτο το 276, χωρίς την έγκριση της Γερουσίας . Παρ΄όλα αυτά, έκοψε νομίσματα με την ένδειξη “SC” (Senatus Consultum) κάτι που δείχνει ότι είχε δεσμούς με τη Γερουσία. Πολεμούσε κατά των Έρουλων όταν ο στρατός στην Ανατολή εξέλεξε ηγέτη τον Πρόμπο . Είχε τη στήριξη της Ιταλίας, της Γαλατίας, της Ισπανίας, της Βρετανίας, της Αφρικής και της Μαυριτανίας. Οι δύο αντίπαλοι του θρόνου συναντήθηκαν στη μάχη της Κιλικίας. Ο Φλωριανός είχε μεγαλύτερο στρατό αλλά ο Πρόμπος ήταν πιο έμπειρος στρατηγός και επέλεξε να αποφύγει την κατά μέτωπο αντιπαράθεση. Επιπλέον, ο «δυτικός» στρατός του Φλωριανού δεν είχε συνηθίσει στο ξηρό και ζεστό κλίμα της ανατολής. Ο Πρόμπος μάλλον σημείωσε μικρή νίκη εναντίον του, αλλά ο Φλωριανός δολοφονήθηκε από το στρατό του κοντά στην Ταρσό όταν είδαν τον κίνδυνο να πλησιάζει. Πέθανε το Σεπτέμβριο του 276, όντας αυτοκράτορας για μόλις 88 ημέρες. Aurelius Victor, "Epitome de Caesaribus", English version of Epitome de Caesaribus Αρχειοθετήθηκε 2020-11-08 στο Wayback Machine. Historia Augusta, Vita Taciti, English version of Historia Augusta Ευτρόπιος (ιστορικός), Breviarium ab urbe condita, ix. 16, English version of Breviarium ab Urbe Condita Ιωάννης Ζωναράς, Compendium of History extract: Zonaras: Alexander Severus to Diocletian: 222–284 Ζώσιμος, "Historia Nova", Historia Nova Mc Mahon, Robin, "Florian (276.D.)", De Imperatoribus Romanis, (2000) Jones, A.H.M., Martindale, J.R. The Prosopography of the Later Roman Empire, Vol. I: AD260-395, Cambridge University Press, 1971 Southern, Pat. The Roman Empire from Severus to Constantine, Routledge, 2001 Canduci, Alexander (2010), Triumph & Tragedy: The Rise and Fall of Rome's Immortal Emperors, Pier 9, ISBN 978-1741965988 Gibbon. Edward Decline & Fall of the Roman Empire (1888)
Γυμναστική στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η γυμναστική περιλαμβάνεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 στην Αθήνα και αποτελεί ένα από τα βασικά ολυμπιακά αθλήματα. Το 1928 στην Ολυμπιάδα του Άμστερνταμ προστέθηκαν και τα γυναικεία αγωνίσματα γυμναστικής. Ως το 1980 στις Ολυμπιάδες γινόταν μόνο η ενόργανη γυμναστική. Από το 1984 στο Λος Άντζελες προστέθηκε και η ρυθμική γυμναστική που είναι καθαρά γυναικείο άθλημα. Το 2000 στο Σίδνεϊ μπήκε το τραμπολίνο. Αγώνες ενόργανης γυμναστικής υπήρχαν και στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα.

 Άνδρες Το ολυμπιακό πρόγραμμα περιλαμβάνει οκτώ ανδρικά αγωνίσματα ενόργανης: έξι ατομικά αγωνίσματα οργάνων, το ατομικό σύνθετο και το ομαδικό σύνθετο. Σε παλιότερες ολυμπιάδες διεξήχθησαν και άλλα αγωνίσματα γυμναστικής. Γυναίκες Το ολυμπιακό πρόγραμμα περιλαμβάνει έξι γυναικεία αγωνίσματα ενόργανης: τέσσερα ατομικά αγωνίσματα οργάνων, το ατομικό σύνθετο και το ομαδικό σύνθετο. Σε παλιότερες ολυμπιάδες διεξήχθη και μια παραλλαγή της σημερινής ρυθμικής. Σημείωση: Το ομαδικό με όργανα ήταν ένα είδος ρυθμικής γυμναστικής. Περιλάμβανε ασκήσεις ομάδων στο έδαφος με μπάλες, κορύνες, κορδέλες και κρίκους. Το 1952 και το 1956 είχαν διεξαχθεί ασκήσεις με όργανα της ρυθμικής (μπάλες, κορύνες, κορδέλες και κρίκους) ως αγώνισμα της ενόργανης. Η Ελλάδα έχει συνολικά 12 μετάλλια (5 χρυσά, 3 ασημένια, 4 χάλκινα) στη γυμναστική. Από αυτά ένδεκα είναι από την ενόργανη (τα περισσότερα το 1896) κι ένα στη ρυθμική. Χρυσά: 5 Ασημένια: 3 Χάλκινα: 4 Σύνολο: 12 Ιωάννης Μητρόπουλος: κρίκοι (1896) Νικόλαος Ανδριακόπουλος: αναρρίχηση επί κάλω (1896) Ιωάννης Μελισσανίδης: ασκήσεις εδάφους (1996) Δημοσθένης Ταμπάκος: κρίκοι (2004) Λευτέρης Πετρούνιας: κρίκοι (2016) Θωμάς Ξενάκης: αναρρίχηση επί κάλω (1896) Πανελλήνιος Γ.Σ.: δίζυγο ομαδικό (1896) Δημοσθένης Ταμπάκος: κρίκοι (2000) Πέτρος Περσάκης: κρίκοι (1896) Εθνικός Γ.Σ.: δίζυγο ομαδικό (1896) Ομάδα ρυθμικής: (2000 Πολλάτου, Πανταζή, Αϊνδιλή, Χριστοδούλου, Γεωργάτου, Καρυάμη)Λευτέρης Πετρούνιας (κρίκοι) (Ολυμπιακοι Αγώνες Τόκιο 2020)
128 Νέμεσις

Η Νέμεσις (Nemesis) είναι ένας πολύ μεγάλος και σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,49. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τον Αμερικανοκαναδό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίσιγκαν (ΗΠΑ), και έλαβε το όνομα της θεάς της εκδίκησης στην ελληνική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος της Νεμέσεως είναι 188,2 χλμ. και πιθανότατα είναι ο τριακοστός τρίτος μεγαλύτερος από τις εκατοντάδες χιλιάδες αστεροειδείς της Κύριας ζώνης. Η μάζα της εκτιμάται σε 7,0 τετράκις εκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Νεμέσεως εκτιμάται σε 5,26 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 186 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 99,5 m/sec (358 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Νεμέσεως είναι C (ανθρακούχος). Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε –105 °C περίπου. Η Νέμεσις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 39 ώρες, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Gagnamagnið

Οι Gagnamagnið είναι ένα ισλανδικό συγκρότημα με επικεφαλής τον Ντάδι Φρέιρ Πέτιρσον. Το συγκρότημα θα εκπροσωπήσει την Ισλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 που θα πραγματοποιηθεί στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας με το τραγούδι "Think About Things".

 Τα έξι μέλη της μπάντας είναι ο τραγουδιστής Daði Freyr Pétursson, η σύζυγος του Daði, Árný Fjóla Ásmundsdóttir, η αδελφή του Daği Sigrún Birna Pétursdóttir, ο Hulda Kristín Kolbrúnardóttir, ο Stefán Hannesson και ο Jóhann Sigurður Jóhannsson.Το όνομα της μπάντας, ενώ μεταφράζεται σε "Τα δεδομένα", είναι η ισλανδική λέξη για το "Σχέδιο δεδομένων", ενώ κυριολεκτικά σημαίνει "ο όγκος των δεδομένων". Η εικόνα της ομάδας χαρακτηρίζεται από τα πράσινα πουλόβερ που φέρουν την υπογραφή τους, με το πουλόβερ του κάθε μέλους να τα αντιπροσωπεύει και να φέρει την εικόνα ενός πορτρέτου τέχνης pixel του κεφαλιού τους.Οι στίχοι της ισλανδικής εκδοχής του "Think About Things" (επίσης με τίτλο "Gagnamagnið") δημιουργούν μια φανταστική έκδοση εμπνευσμένη από την επιστημονική φαντασία της ίδιας της μπάντας. Ο Daði Freyr ανέφερε ότι οι ισλανδικοί στίχοι μιλούν για το Gagnamagnið (το φανταστικό συγκρότημα που εκτελούμε όπως στο Söngvakeppnin) που προέρχεται από το μέλλον και το διάστημα για να σώσει τον κόσμο με το ολοκαίνουργιο χορό τους. Το 2017, οι Daði Freyr Pétursson και Gagnamagnið συμμετείχαν στο Söngvakeppnin, για να εκπροσωπήσουν την Ισλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2017 με το τραγούδι "Hvað með það?" ("Είναι αυτή η αγάπη;"). Ήρθαν στη δεύτερη θέση μετά από την Svala Björgvinsdóttir με το τραγούδι "Paper". Οι Daði & Gagnamagnið συμμετείχαν στο Söngvakeppnin το 2020 με το τραγούδι "Gagnamagnið" (γνωστό στα αγγλικά ως "Think About Things"). Κέρδισαν το Söngvakeppnin το 2020 και θα εκπροσωπήσουν την Ισλανδία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020.
ΦΚ Σάντα Κολόμα

Η ΦΚ Σάντα Κολόμα (καταλανικά:FC Santa Coloma) είναι ποδοσφαιρικό σωματείο τής Ανδόρρας που εδρεύει στον οικισμό Σάντα Κολόμα τής πρωτεύουσας Ανδόρρα λα Βέγια. Επίσημα, επί του παρόντος, ονομάζεται «Πιντάζα ΦΚ Σάντα Κολόμα» (Pidasa FC Santa Coloma), λόγω χορηγίας της κατασκευαστικής εταιρείας «Pidasa Serveis». Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1986 και παίζει στην πρώτη κατηγορία τού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, την Πριμέρα Ντιβιζιό. Συχνά συγχέεται λόγω ονομασίας με την συντοπίτισσα ΟΕ Σάντα Κολόμα, αλλά οι δύο ομάδες δεν έχουν καμία σχέση. Η δεύτερη ομάδα «ΦΚ Σάντα Κολόμα Β» λαμβάνει μέρος στη δεύτερη κατηγορία (Σεγκόνα Ντιβιζιό).

 Η ΦΚ Σάντα Κολόμα ήταν ένα από τα ιδρυτικά σωματεία τής πρώτης κατηγορίας ποδοσφαίρου Πριμέρα Ντιβιζιό. Δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ ως τώρα. Από το 2000 και μετά έχει εξελιχτεί σε δύναμη του ποδοσφαίρου της Ανδόρρας, έχοντας μάλιστα κατακτήσει το νταμπλ τρεις φορές μεταξύ 2001 και 2004. Η ΦΚ Σάντα Κολόμα κατέχει το ρεκόρ των 6 τίτλων πρωταθλήματος στη Πριμέρα Ντιβιζιό, ενώ έχει κατακτήσει και 8 φορές το Κόπα Κονστιτουθιό (Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας), τελευταία φορά το 2009 . Τέλος έχει κατακτήσει 4 φορές το Σούπερ κύπελλο Ανδόρρας. Στις 19 Ιουλίου 2007, η ομάδα θα γράψει ιστορία, καθώς έγινε το πρώτο σωματείο της χώρας που μπόρεσε να κερδίσει παρτίδα στους ευρωπαϊκούς διαγωνισμούς τής UEFA. Συγκεκριμένα κέρδισε με το σκορ 1:0 την Μακάμπι Τελ Αβίβ από το Ισραήλ στον πρώτο προκριματικό γύρο τού Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Στον επαναληπτικό αγώνα έχασε όμως με 4:0 και αποκλείστηκε. Την περίοδο 2008/2009 πρωτοέλαβε μέρος στο Τσάμπιονς Λιγκ όπου αποκλείστηκε με διπλή ήττα από την λιθουανική FBK Κάουνας. Η δεύτερη ομάδα ΦΚ Σάντα Κολόμα Β έπαιζε από το 1999 μέχρι την περίοδο 2007/08 στη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου τής Ανδόρρας, τη Σεγκόνα Ντιβιζιό. Το 2005 είχε καταλάβει την πρώτη θέση, αλλά δεν επιτρεπόταν να ανέβει στη Πριμέρα Ντιβιζιό ως δεύτερη ομάδα συλλόγου της πρώτης κατηγορίας. Για αυτό το λόγο η ΦΚ Σάντα Κολόμα Β μετονομάστηκε το 2007 σε Ουνιό Εσπορτίβα Σάντα Κολόμα, αποσχίστηκε πλήρως από τη πρώτη ομάδα και έγινε αντίπαλος σύλλογος. Από τη περίοδο 2010/11 υπάρχει πάλι δεύτερη ομάδα με την ονομασία ΦΚ Σάντα Κολόμα Β ως σύλλογος της Σεγκόνα Ντιβιζιό. 1995: Δημιουργία τής ομάδας με την ονομασία ΦΚ Σάντα Κολόμα (FC Santa Coloma) 1997: Μετονομασία σε Ντον Περνίλ ΦΚ Σάντα Κολόμα (Don Pernil FC Santa Coloma) λόγω χορηγού 1998: Μετονομασία σε ΦΚ Σάντα Κολόμα (FC Santa Coloma) 2001: Μετονομασία ξανά σε Ντον Περνίλ ΦΚ Σάντα Κολόμα (Don Pernil FC Santa Coloma) λόγω χορηγού 2010: Μετονομασία σε Πιντάζα ΦΚ Σάντα Κολόμα (Pidasa FC Santa Coloma) λόγω αλλαγής χορηγού Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ανδόρρας (13): 2001, 2003, 2004, 2008, 2010, 2011, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 Κύπελλο ποδοσφαίρου Ανδόρρας (8): 1991, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009 Σουπερκόπα Ανδορράνα (4):2003, 2005, 2007, 2008 Επίσημος ιστότοπος
Ισίδωρος Κούβελος

Ο Ισίδωρος Κούβελος (γεννημένος στην Αθήνα το 1953) είναι Έλληνας αθλητικός παράγοντας και επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στο χώρο της ναυτιλίας. Από πολύ νωρίς στράφηκε στις αθλοπαιδιές ως μέλος του Εθνικού Γ.Σ., όπου ασχολήθηκε με τον στίβο και το μπάσκετ. Το 1972 ξεκίνησε και εν συνεχεία ολοκλήρωσε τις σπουδές του πάνω στο ναυτιλιακό αντικείμενο στο Λονδίνο στην τοπική Σχολή Εξωτερικού Εμπορίου (από όπου απέκτησε δίπλωμα «Shipping») και στο εκεί Πολυτεχνείο, λαμβάνοντας εξειδίκευση στους τομείς της ναυλομεσιτείας και της διαχείρισης. Την ίδια χρονική περίοδο (1974 – 1976) εργάστηκε σε ελληνική εφοπλιστική εταιρεία του Λονδίνου μέσω της οποίας εντάχθηκε στο Διεθνές Κέντρο Ναυλώσεων του Λονδίνου (“Baltic Exchange”). Ακολούθως γύρισε στην Ελλάδα προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία και αργότερα ίδρυσε συνεταιρική ναυτιλιακή εταιρεία στην οποία παρέμεινε έως το 1998, για να αποχωρήσει δημιουργώντας τη δική του εταιρεία, που διατηρεί έως σήμερα.

 Έχει διατελέσει αρχηγός της ελληνικής αποστολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2008 και του Λονδίνου το 2012, πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας και της Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας, πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ιππασίας και Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Ένωσης Μεσογειακών Αγώνων. Ήταν αρχικά αντιπρόεδρος και μετά πρόεδρος της ερασιτεχνικής ποδοσφαιρικής ομάδας Αργοναύτης του Πειραιά από το 1981 έως το 1984. Το 1985 με τη σύμπραξη φίλων του ίδρυσε την ομάδα μπάσκετ Γ.Σ. Θησέας Θησείου, η οποία έως το έτος 1989 πέτυχε να ανέλθει πέντε αγωνιστικές κατηγορίες. Τα έτη 1989 – 1995 υπηρέτησε ως γενικός αρχηγός και αντιπρόεδρος Τ.Α.Κ. στο Τμήμα Καλαθοσφαίρισης του Πανιωνίου, με την ομάδα να κατακτά πολλές διεθνείς διακρίσεις (Κυπελλούχος Ελλάδας 1991, συμμετοχή στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς και στην Ευρωλίγκα). Ο Ισίδωρος Κούβελος έχει πραγματοποιήσει δυο γάμους, από τον πρώτο εκ των οποίων έχει αποκτήσει τρία παιδιά. Δεύτερη σύζυγός του από το 1998 είναι η πρώην Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη. Αρχείο Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής. Σοφία Κατσαρέλη στο News247.gr (28 Φεβρουαρίου 2012): "Ποιος είναι ο Ισίδωρος Κούβελος"
Euroleague Basketball

Η Euroleague Basketball S.L. είναι ιδιωτική εταιρεία υπεύθυνη για την οργάνωση και διεξαγωγή τις κορυφαίας διασυλλογικής διοργανώσης επαγγελματικών ομάδων καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη, την Ευρωλίγκα (Euroleague). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της Ευρωλίγκας από το 2000, ξεκινώντας την περίοδο 2000-01, σε συνεργασία τότε με την ULEB. Επίσης, επιβλέπει τις ευρωπαϊκές ταξινομήσεις των εθνικών πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης και το Euroleague Basketball Next Generation Tournament. Έχει την έδρα της στη Βαρκελώνη της Ισπανίας.

 Η Euroleague Basketball συνεργάζεται με την εταιρεία περιορισμένης ευθύνης «ECA» (Euroleague Commercial Assets S.A.), η οποία ιδρύθηκε το 2006 και εδρεύει στο Λουξεμβούργο, ενώ αποτελεί ιδιοκτησία των ενώσεων και των συλλόγων που την απαρτίζουν. Η εταιρεία περιορισμένης ευθύνης «EP» (Euroleague Properties S.A.) ιδρύθηκε το 2009, εδρεύει επίσης στο Λουξεμβούργο, τελεί υπό τον έλεγχο της ECA και είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και τη διαχείριση της Ευρωλίγκα (Euroleague) και του Γιούροκαπ (Eurocup). Η εταιρεία Euroleague Basketball έχει μερίδιο 50% στην ECA, ενώ οι σύλλογοι έχουν επίσης μερίδιο 50% στην ECA. Η ECA διαθέτει εκτελεστική επιτροπή, η οποία περιλαμβάνει τη Euroleague Basketball, τα σωματεία από την Ευρωλίγκα και το Γιούροκαπ, την ULEB, καθώς επίσης και τα διοικητικά συμβούλια ορισμένων από τις ενώσεις των εγχώριων πρωταθλημάτων που είναι μέλη της ULEB. Ακόμη, το 2000 δημιουργήθηκε η εταιρεία Euroleague Marketing S.L. με σκοπό την εμπορική διαχείριση της Ευρωλίγκα. Υπάρχει επίσης η Euroleague TV, η οποία λειτουργεί μέσω της Euroleague Entertainment & Services S.L.U. και της EP. Σύλλογοι από τις δύο διοργανώσεις, λαμβάνουν μέρος στο πρόγραμμα κοινωνικής υπευθυνότητας «One Team». To Euroleague Basketball Institute (EBI) ειδικεύεται στην αθλητική οργάνωση και διοίκηση. Το εταιρικό λογότυπο όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Ευρωλίγκα Γιούροκαπ Κατάταξη ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης Επίσημη ιστοσελίδα
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1973-74

Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1973-74 αποτέλεσε το 19ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο ΑΣΙΛ για 2η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1973-74 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1974-75. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1973-74 ΑΠΟΠ ΠάφουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1973-74 ΑΕΚ ΑμμοχώστουΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1972-73: ΑΣΙΛ ΛύσηςΟμάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1972-73: Νέος Αιώνας Τρικώμου Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί 1Το καλοκαίρι του 1974 πραγματοποιήθηκε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Μετά το τέλος του πολέμου, λόγω της άθλιας κατάστασης που βρέθηκαν πολλές ομάδες δεν πραγματοποιήθηκε πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1974-75 αλλά προαιρετικό Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 στο οποίο συμμετείχαν όσες ομάδες της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας είχαν τη δυνατότητα. Πηγή: «Βαθμολογία Β΄ κατηγορίας». Αθλητική: σελ. 8. 29 Απριλίου 1974. Κοσιάρης, Σάββας (23 Ιουλίου 2011). ««Χάθηκαν» 17 ομάδες…». www.sigmalive.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 2016. «Β΄ κατηγορία». Αθλητική: σελ. 8. 29 Απριλίου 1974. Κυριάκου, Άκης (15 Νοεμβρίου 2015). «Νέα Σαλαμίνα και ΑΣΙΛ τίμησαν την ιστορία τους». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2017. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1973-74 Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1973-74 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1973-74
Δομή Ελαιώνα

Η Δομή Ελαιώνα είναι ένας προσφυγικός οικισμός στον Ελαιώνα Αττικής.Πρόκειται για περιφραγμένο οικόπεδο στο οποίο έχουν εγκατασταθεί λυόμενα και κοντέινερ με κρεβάτια, παροχή νερού, αποχέτευσης και ηλεκτρικού ρεύματος, μπάνιο, κουζίνα, κλιματισμό και θερμοσίφωνα. Το 2016 η Δομή Ελαιώνα είχε χωρητικότητα 2.500 άτομα, η οποία τον Αύγουστο του 2020 επεκτάθηκε κατά 500 άτομα. Φιλοξενεί πρόσφυγες, μετανάστες, αιτούντες άσυλο, ευάλωτες ομάδες, οικογένειες, παιδιά και άτομα με αναπηρίες. Στους φιλοξενούμενους διατίθενται τρία γεύματα ημερήσια καθώς και ιατρικές υπηρεσίες. Στο χώρο λειτουργεί σχολείο.

 Η Δομή Ελαιώνα άρχισε να λειτουργεί ως καταυλισμός προσφύγων στις 16 Αυγούστου 2015 σε ένα μέχρι πρότινος άδειο οικόπεδο του Δήμου Αθηναίων στην οδό Πολυκάρπου, στην περιοχή του Ελαιώνα. Αρχικά στον καταυλισμό υπήρχαν 94 κτίσματα και είχε χωρητικότητα 720 άτομα. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2016 στη Δομή διέμεναν 2.183 πρόσφυγες οι οποίοι προέρχονταν από 22 διαφορετικές χώρες, η πλειοψηφία τους από το Αφγανιστάν, τη Συρία, το Πακιστάν και το Κονγκό. Τον Αύγουστο του 2020 η Δομή Ελαιώνα επεκτάθηκε κατά μία έκταση χωρητικότητας 500 ατόμων που παραχωρήθηκε από τον Δήμο Αθηναίων. Δομή Φιλοξενίας και Προσωρινής Υποδοχής Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης
Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος

Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος (κατά κόσμον Θεοχάρης Θεοχάρης, Χαλκίδα, 9 Ιουλίου 1977), είναι Έλληνας επίσκοπος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εψηφισμένος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης από τις 9 Οκτωβρίου 2023.

 Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Φιλόθεος (κατά κόσμον Θεοχάρης Θεοχάρης) γεννήθηκε στις 9 Ιουλίου 1977 στη Χαλκίδα. Αρχικά σπούδασε στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών (1995-1998) και ακολούθως στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (1998-2002). Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στις 16 Φεβρουαρίου 2002 εκάρη μοναχός στην Μονή Αγίου Γεωργίου Άρμα (κοντά στο χωριό Φύλλα Ευβοίας). Στις 17 Φεβρουαρίου 2002 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Χαλκίδος Χρυσόστομο. Στις 19 Ιουνίου 2002 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον ίδιο Μητροπολίτη, λαβών και το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη.Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας (2002-2009) και Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος (2009-2016) της Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων. Παράλληλα, εργάστηκε στην Κατήχηση της Νέων, ως Κατηχητής και ως αρχηγός σε μία εκ των Κατασκηνωτικών περιόδων στις εγκαταστάσεις των Κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, στις Ροβιές και από του έτους 2014 ήταν μέλος της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων Χαλκίδος, ως εκπρόσωπος της Μητροπόλεως. Τυγχάνει Διπλωματούχος της Βυζαντινής Μουσικής από του έτους 2000, διετέλεσε Διευθυντής και Καθηγητής της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεώς Χαλκίδος, δίδαξε ως Καθηγητής στις Ειδικές Σχολές της Μητροπόλεως, των Υποψηφίων Κατηχητών και Κατασκηνωτικών Στελεχών. Συντόνισε για αρκετά χρόνια τις Σχολές Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος. Υπηρέτησε ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Αρρένων, καθώς και του Πολιτιστικού Ιδρύματος «ΑΓΙΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ ΕΥΡΙΠΟΥ». Το 2016 διορίστηκε Γραμματέας της Συνοδικής Επιτροπής Εκκλησιαστικής Εκπαιδεύσεως και Επιμορφώσεως του Εφημεριακού Κλήρου. Το 2018 διορίστηκε Α΄ Γραμματέας-Πρακτικογράφος της Ιεράς Συνόδου. Στις 21 Μαρτίου 2019 διορίστηκε Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, μετά από απόφαση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου. Στις 11 Οκτωβρίου 2019, με πρόταση του Αρχιεπισκόπου, εξελέγη Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ωρεών. Χειροτονήθηκε, στις 15 Οκτωβρίου 2019, στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών συμπαραστούμενο από πλειάδα Μητροπολιτών. Στις 9 Οκτωβρίου 2023, εξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Θα ενθρονιστεί στον Ιερό Ναό της Του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης στις 25 Νοεμβρίου.
Κόσμος 136

Ο Κόσμος 136 (ρωσικά: Космос 136) ή Ζενίτ-2 Νο.47 ήταν σοβιετικός κατασκοπευτικός δορυφόρος που εκτοξεύτηκε το 1966. Ήταν ο τεσσαρακοστός τέταρτος από τους 61 συνολικά δορυφόρους Ζενίτ-2 που εκτοξεύτηκαν. Είχε μάζα 4730 kg και πέρα από την βασική του αποστολή αξιοποιήθηκε και για επιστημονικούς σκοπούς.

 Εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ με πύραυλο Βοστόκ-2 και είχε αριθμό σειράς N15001-09. Η εκτόξευσή του έλαβε χώρα την 19η Δεκεμβρίου 1966. Αφού τέθηκε με επιτυχία σε χαμηλή περιγήινη τροχιά, πήρε την ονομασία "Κόσμος", την διεθνή ονομασία 1966-115Α και τον αριθμό 2624 στον Κατάλογο Δορυφόρων.Ο δορυφόρος παρέμεινε για οκτώ ημέρες σε τροχιά και στην συνέχεια κάηκε στην ατμόσφαιρα, ενώ η κάψουλα επανεισόδου του -στην οποία βρίσκονταν το φιλμ- προσεδαφίστηκε με αλεξίπτωτο στις 27 Δεκεμβρίου. Διαστημικές αποστολές το 1966
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1969

Οι 11οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 01-05 Σεπτεμβρίου 1969 στη Θεσσαλονίκη, Ελλάδας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για ένατη φορά. Το αργυρό και χάλκινο μετάλλιο κρίθηκαν στην διαφορά πόντων καθώς υπήρξε τριπλή ισοβαθμία μεταξύ Ελλάδας, Ρουμανίας και Βουλγαρίας.

 01/09 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 76-83(43-40) 01/09 Ελλάδα-Τουρκία 75-65(45-30) 02/09 Ελλάδα-Βουλγαρία 74-80(35-45) 02/09 Ρουμανία-Τουρκία 63-51(38-22) 03/09 Ελλάδα-Ρουμανία 80-65(40-34) 03/09 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 89-65(36-28) 04/09 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 83-78(43-32) 04/09 Βουλγαρία-Τουρκία 92-68(44-37) 05/09 Βουλγαρία-Ρουμανία 63-75(28-33) 05/09 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 70-72(33-34) Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5 Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα [1] [2] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [3] [4] [5] [6] Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5) 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
826 Ερρίκα

Η Ερρίκα (Henrika) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,405. Ανακαλύφθηκε το 1916 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Ερρίκας εκτιμάται σε 19,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,144. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ερρίκα γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Βικτωρία της Βάδης

Η Βικτωρία της Βάδης (Victoria of Baden, 7 Αυγούστου 1862 - 4 Απριλίου 1930) ήταν Βασίλισσα της Σουηδίας μέσω του γάμου της με το Γουσταύο Ε΄ της Σουηδίας.

 Η Σοφία Μαρία Βικτωρία γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1862 στο Κάστρο της Καρλσρούης, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Μπάντεν και της Λουίζας, κόρης του Γουλιέλμου της Πρωσίας, μετέπειτα αυτοκράτορα της Γερμανίας. Ονομάσθηκε Βικτωρία από τη θεία της Βικτωρία, Διάδοχο Πριγκίπισσα της Πρωσίας. Παντρεύτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1881 στην Καρλσρούη τον Γουσταύο, Διάδοχο της Σουηδίας και της Νορβηγίας, γιο του Όσκαρ Β΄. Παρόντες στο γάμο, που θεωρήθηκε ότι επικύρωνε τη Σουηδία στη γερμανική σφαίρα επιρροής, ήταν ο Γερμανός Αυτοκράτορας και η Αυτοκράτειρα. Το ζευγάρι έφθασε με επίσημη πομπή στη Στοκχόλμη την 1η Οκτωβρίου 1881, ενώ την 1η Φεβρουαρίου 1882, επισκέφθηκαν το Όσλο. Ο γάμος αυτός ήταν προϊόν οικογενειακής συμφωνίας και θεωρείται ότι δεν ήταν ευτυχής. Το 1888, η Βικτωρία κατέκρινε σε μεγάλο βαθμό το γάμο μεταξύ του κουνιάδου της, Πρίγκιπα Όσκαρ, με την κυρία επί των τιμών της, Έμπα Μουνκ αφ Φουλκίλα.Θεωρείται ότι ήταν ισχυρογνώμων και καλλιτεχνικά ταλαντούχα. Ασχολήθηκε με την ερασιτεχνική φωτογραφία, τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Σε ταξίδια που πραγματοποίησε στην Αίγυπτο και την Ιταλία φωτογράφησε και ζωγράφισε εκτενώς, ενώ πειραματίστηκε με διάφορες τεχνικές φωτοανάπτυξης, παράγοντας υψηλής ποιότητας φωτογραφικό έργο. Υπήρξε, επίσης, μια εξαιρετική πιανίστρια, καθώς είχε καλή μουσική εκπαίδευση από τα παιδικά της χρόνια. Αγαπημένοι της συνθέτες ήταν ο Φραντς Σούμπερτ και ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.Η Βικτωρία έγινε βασίλισσα της Σουηδίας με το θάνατο του πεθερού της στις 8 Δεκεμβρίου 1907. Ως βασίλισσα, ήταν παρούσα στη Σουηδία μόνο κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών, αλλά ασκούσε σημαντική επιρροή στην αυλή. Φρόντισε το γάμο του γιου της Γουλιέλμου με τη Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Πάβλοβνα της Ρωσίας, το 1908. Ασχολήθηκε, επίσης, με διάφορα είδη φιλανθρωπίας, τόσο στη Σουηδία, όσο και στη Γερμανία και την Ιταλία.Η Βασίλισσα Βικτωρία πέθανε στις 4 Απριλίου 1930 στο σπίτι της, στη Βίλα Σβέτσια στη Ρώμη, σε ηλικία 67 ετών. Είναι θαμένη στην Εκκλησία του Ρίνταρχολμ στη Στοκχόλμη. Παντρεύτηκε το 1881 τον Γουσταύο Ε΄ της Σουηδίας και απέκτησε τέκνα: Γουσταύος ΣΤ΄ Αδόλφος (1882 - 1973), Βασιλιάς της Σουηδίας. Γουλιέλμο (1884 - 1965), Δούκας τον Σέντερμανλανντ. Ερρίκος (1889 - 1918), Δούκας του Βέστμανλανντ. 7 Αυγούστου 1862 - 20 Σεπτεμβρίου 1881: Η Μεγάλη Δουκική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βικτώρια της Βάδης 20 Σεπτεμβρίου 1881 - 7 Ιουνίου 1905: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Διάδοχος Πριγκίπισσα της Σουηδίας και της Νορβηγίας, Δούκισσα του Βάρμλαντ 7 Ιουνίου 1905 - 8 Δεκεμβρίου 1907: Η Βασιλική Υψηλότητα Η Διάδοχος Πριγκίπισσα της Σουηδίας, Δούκισσα του Βάρμλαντ 8 Δεκεμβρίου 1907 - 4 Απριλίου 1930: Η Μεγαλειότητα της Η Βασίλισσα της Σουηδίας
Κυβερνήτης της Νεβάδας

Ο Κυβερνήτης της Νεβάδας (αγγλικά: Governor of Nevada) είναι ο αρχηγός της πολιτείας, ο επικεφαλής της πολιτειακής κυβέρνησης και ο ανώτατος εκτελεστικός αξιωματούχος της Αμερικανικής πολιτείας της Νεβάδας. Ο Κυβερνήτης της Νεβάδας, είναι επίσης ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων και αστυνομικών δυνάμεων της πολιτείας.Σημερινός και 31ος Κυβερνήτης της Νεβάδας, είναι ο Ρεπουμπλικανός Τζο Λομπάρντο, από τις 2 Ιανουαρίου 2023.

 Ο Κυβερνήτης της Νεβάδας, έχει καθήκον να επιβάλλει τους νόμους της πολιτείας της Νεβάδας (και τους ομοσπονδιακούς νόμους επίσης) μέσω των οργάνων της επιβολής νόμου, να εγκρίνει ή να ασκεί το δικαίωμα της αρνησικυρίας (βέτο) σε νομοσχέδια που εγκρίνονται από το πολιτειακό Νομοθετικό Σώμα της Νεβάδας. Επίσης, έχει αρμοδιότητα να συγκαλεί το νομοθετικό σώμα της πολιτείας ανά πάσα όταν κρίνεται απαραίτητο. Επίσης, ο Κυβερνήτης, έχει το προνόμιο στο να χορηγεί αναστολές φυλάκισης ή χάρη. Για να θέσει υποψηφιότητα κάποιο ενδιαφερόμενο άτομο για την θέση του Κυβερνήτη της Νεβάδας, πρέπει να πληροί τις εξής προυποθέσεις: Να είναι κάτοικος της πολιτείας της Νεβάδας για τουλάχιστον 2 χρόνια. Να είναι εγγεγραμμένος ψηφοφόρος Να έχει συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του
Λεζγκική γλώσσα

Η Λεζγκική γλώσσα επίσης Λεζγκί ή Λεζγκίν, είναι γλώσσα που ανήκει στις Λεζγκικές γλώσσες. Ομιλείται από τους Λεζγκίν, που ζουν στο νότιο Νταγκεστάν και το βόρειο Αζερμπαϊτζάν. Τα Λεζγκικά είναι λογοτεχνική γλώσσα και μια από τις επίσημες γλώσσες του Νταγκεστάν. Κατατάσσεται ως «ευάλωτη» στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών της UNESCO.

 Το 2002, η Λεζγκική ομιλείτο από 397.000 άτομα στη Ρωσία, κυρίως στο νότιο Νταγκεστάν και το 1999 από 178.400 κυρίως στις επαρχίες του Αζερμπαϊτζάν Κουσάρ, Κουμπά, Καμπαλά, Ογκούζ, Ισμαΐλι και Χακμάζ του ΒΑ Αζερμπαϊτζάν. Η Λεζγκική ομιλείται επίσης στο Καζακστάν, το Κιργιστάν, την Τουρκία, το Τουρκμενιστάν, την Ουκρανία και το Ουζμπεκιστάν από μετανάστες του Αζερμπαϊτζάν και του Νταγκεστάν. Υπάρχουν επίσης μικροί πληθυσμοί στο Μπαλικεσίρ και τη Γιάλοβα, περιοχές της Τουρκίας. Οι Λεζγκί εκεί είναι συγκεντρωμένοι κυρίως στο χωριό Κίρνε του Μπαλισεκίρ. Ο συνολικός αριθμός ομιλητών είναι 800.000. Υπάρχουν εννέα λεζγκικές γλώσσες, δηλαδή: η Λεζγκική, η Ταμπαζαράν, η Ρουτούλ, η Αγκούλ, η Τσαχούρ, η Μπουντούκ, η Κριτς, η Ούντι και η Αρτσί. Και οι εννέα γλώσσες φέρουν τα ίδια ονόματα με τις εθνοτικές ομάδες που τις μιλούν. Ορισμένες από τις διαλέκτους της έχουν απομακρυνθεί αρκετά από τη στερεότυπη μορφή της γλώσσας, ανάμεσά τους η Κουμπά διάλεκτος που ομιλείται στο Αζερμπαϊτζάν. Η Λεζγκική έχει γραφεί σε διαφορετικά αλφάβητα στον ρου της ιστορίας της. Αυτά τα αλφάβητα στηρίχτηκαν σε τρεις γραφές: Αραβική (πριν το 1928), Λατινική (1928–38) και Κυριλλική (1938–present). Το Λεζγκίν κυριλλικό αλφάβητο έχει ως ακολούθως: Το λατινικό αλφάβητο είχε ως ακολούθως: Chitoran, Ioana· Babaliyeva, Ayten (2007). «An acoustic description of high vowel syncope in Lezgian». Proceedings of the 16th International Congress of Phonetic Sciences. σελίδες 2153–2156. CiteSeerX: 10.1.1.127.5598. Haspelmath, M. (1993). A grammar of Lezgian. Mouton grammar library. 9. Berlin & New York: Mouton de Gruyter. ISBN 3-11-013735-6. Talibov, Bukar B.· Gadžiev, Magomed M. (1966). Lezginsko-russkij slovar’. Moskva: Izd. Sovetskaja Ėnciklopedija. Appendix:Cyrillic script Notes on the Lezgi language Languages of the World report Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. Lezgi Sites Lezgian basic lexicon at the Global Lexicostatistical Database Lezgian Dictionary + Mobile apps
Αγία Μονή Ηρακλείου

Η Αγία Μονή είναι οικισμός της κοινότητας Άνω Βιάννου, του δήμου Βιάννου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βιάννου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Η Αγία Μονή βρίσκεται στο ΝΑ. τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες της κορυφής «Αφέντης Χριστός» της Δίκτης, νότια του Άνω Βιάννος και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 500. Απέχει 57χλμ. περίπου ΝΑ. του Ηρακλείου (μέσω Πεζών). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στον νομό Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 159Α - 16/05/1932 αποσπάστηκε από τον νομό Λασιθίου και προσαρτήθηκε στον νομό Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Βιάννου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιάννου. Το μικρό μοναστήρι Κοίμησης της Θεοτόκου, νότια του οικισμού, στην έξοδο του φαραγγιού «Αφράτι». Είναι ανδρικό, με άγνωστη ημερομηνία κτίσης. Από το 1842 μέχρι το 1845 είχε εγκαταλειφθεί. Η εκκλησία της Αγίας Κυριακής, νοτιοδυτικά του οικισμού Το πανηγύρι Κοίμησης της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.incrediblecrete.gr/place/agia-moni-in-viannos/ http://kritotopos.blogspot.com/p/blog-page_07.html