Φιλιππίνη Ελισάβετ της Ορλεάνης

Η Φιλιππίνη Ελισάβετ της Ορλεάνης γνωστή ως «Mademoiselle de Beaujolais» (Philippine Élisabeth Charlotte, 18 Δεκεμβρίου 1714 - 21 Μαΐου 1734) ήταν η κόρη του Φίλιππου Β΄ της Ορλεάνης(αντιβασιλιά από το 1715 έως 1723) και της συζύγου του Φραγκίσκης Μαρίας των Βουρβόνων, νόθης κόρης του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄. Πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των δεκαεννέα ετών.

 Η Φιλιππίνη Ελισάβετ Καρλόττα γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Ήταν η πέμπτη επιζήσασα κόρη των γονέων της και ήταν γνωστή ως Mademoiselle de Beaujolais στα νιάτα της. Μεγάλωσε σε ένα μοναστήρι μαζί με την μικρότερη αδελφή της, Λουίζα Νταϊάνα της Ορλεάνης. Έλαβε τα ονόματά της από τους γονείς του πατέρα της, τον Φίλιππο Α΄ δούκα της Ορλεάνης και την Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου. Είχε επτά αδέρφια: Μαρία Ισαβέλλα (17 Δεκεμβρίου 1693 - 17 Οκτωβρίου 1694), πέθανε 10 μηνών Μαρία Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης, δούκισσα του Μπερί (20 Αυγούστου 1695 - 21 Ιουλίου 1719) Λουίζα Αδελαΐδα της Ορλεάνης, ηγουμένη (13 Αυγούστου 1698 - 10 Φεβρουαρίου 1743) Καρλόττα Αγλαΐα της Ορλεάνης, δούκισσα της Μόντενα (20 Οκτωβρίου 1700 - 19 Ιανουαρίου 1761) Λουδοβίκος της Ορλεάνης, δούκας του Σαρτρ, αργότερα δούκας της Ορλεάνης (4 Αυγούστου 1703 - 4 Φεβρουαρίου 1752) Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης, βασίλισσα της Ισπανίας (11 Δεκεμβρίου 1709 - 16 Ιουνίου 1742) Λουίζα Νταϊάνα της Ορλεάνης, πριγκίπισσα του Κοντί (27 Ιουνίου 1716 - 26 Σεπτεμβρίου 1736)Η πατρική της γιαγιά, η Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου λάτρευε την εγγονή της και την επισκεπτόταν σχεδόν καθημερινά στο Βασιλικό Παλάτι στο Παρίσι. Από το 1715, ο πατέρας της Φιλιππίνης Ελισάβετ ήταν de facto ηγέτης της Γαλλίας ως αντιβασιλέας του ανήλικου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Το 1718 ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας. Το 1720, ο βασιλιάς Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας ήθελε να κάνει ειρήνη και πρότεινε τριπλό γάμο. Η τρίχρονη κόρη του ινφάντα Μαριάννα Βικτωρία θα παντρευόταν τον δεκαπεντάχρονο Λουδοβίκο ΙΕ΄· ο γιος και κληρονόμος του, Ινφάντης Λουδοβίκος, θα παντρευόταν τη Λουίζα Ελισάβετ, αδελφή της Φιλιππίνης και η Φιλιππίνη τον Ινφάντη Κάρολο. Το 1721, η Λουίζα Ελισάβετ έφυγε για τη Μαδρίτη. Ο μελλοντικός σύζυγος της Φιλιππίνης αναμενόταν να γίνει ηγέτης της Τοσκάνης, καθώς ο ετεροθαλής αδελφός του Λουδοβίκος ήταν ο κληρονόμος του θρόνου της Ισπανίας. Η προίκα, όπως αυτή της μεγαλύτερης αδελφής της, ανερχόταν σε 400.000 λίρες, που έδωσε ο βασιλιάς της Γαλλίας, 40.000 από τον πατέρα της και 50.000 σε κοσμήματα από τον βασιλιά της Ισπανίας. Υπήρχαν επίσης πολλά δώρα από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΕ΄. Ο αντιβασιλέας και ο αδερφός της, δούκας του Σαρτρ, ταξίδεψαν μαζί της μέχρι το Bourg-la-Reine, όπως είχαν κάνει με τη Λουίζα Ελισάβετ το προηγούμενο έτος. Τη συνόδευσε επίσης ο ετεροθαλής αδερφός της, Ιωάννης Φίλιππος της Ορλεάνης. Έφτασε στο Buitrago del Lozoya, όπου συνάντησε τη βασιλική οικογένεια συμπεριλαμβανομένου του βασιλιά Φίλιππου, της βασίλισσας Ελισάβετ Φαρνέζε, της αδελφής της, του πρίγκιπα των Αστουριών και του συζύγου της, του ινφάντη Καρόλου. Η Ελισάβετ Φαρνέζε έγραψε αργότερα στον αντιβασιλέα και τη σύζυγό του: «Πιστεύω ότι δεν θα σας πειράξει να μάθετε την πρώτη συνάντησή της με το μικρό της σύζυγό της. Αγκάλιασαν και φίλησαν με αγάπη ο ένας τον άλλον. Από τότε δεν θέλουν να αφήσουν ο ένας τον άλλον. Λέει ένα σωρό όμορφα πράγματαε, έχει το μυαλό ενός αγγέλου και ο γιος μου είναι πολύ χαρούμενος, που την έχει πλάι του. Μου είπε να σας πω, ότι σας αγαπάει με όλη της την καρδιά και ότι είναι ικανοποιημένη με τον σύζυγό της». Στη Φραγκίσκη Μαρία έγραψε: «Το βρίσκω το ωραιότερο και πιο αξιαγάπητο παιδί στον κόσμο. Είναι ό,τι πιο ευχάριστο μπορεί να φανταστεί κανείς, αν τη δει με το μικρό σύζυγό της: πώς χαϊδεύουν ο ένας τον άλλο και πώς αγαπούν ο ένας τον άλλον, τα μυστικά που ανταλλάζουν και ότι δεν θέλουν να χωριστούν μήτε στιγμή».Η σχέση με την αδελφή της, η οποία δεν ήταν ποτέ καλή, έγινε χειρότερη καθώς η μικρή Φιλιππίνη κέρδισε όλη την προσοχή του Ισπανικού βασιλείου για την ομορφιά και την ευφυΐα της, κάτι που δεν συνέβη ποτέ με τη Λουίζα Ελισάβετ. Ο αρραβώνας της με τον Κάρολο διαλύθηκε αργότερα, επομένως κλήθηκε πίσω στη Γαλλία το 1728. Η αναχώρηση της Φιλιππίνης θεωρήθηκε ως μια θλιβερή υπόθεση, σε αντίθεση με αυτή της μεγαλύτερης αδελφής της, Λουίζας Ελισάβετ, που ποτέ δεν ήταν δημοφιλής στην Αυλή. Όταν ο πρώην αρραβωνιαστικός της έγινε ο δούκας της Πάρμας το 1731, οι ελπίδες της Φιλιππίνης και της μητέρας της αναζωπυρώθηκαν, με τη σκέψη ότι ο γάμος ήταν ακόμα δυνατός. Με την ενθάρρυνση της Δούκισσας της Ορλεάνης, ο Μαρκήσιος ντε Μπισί πήγε στον ίδιο τον Κάρολο και τον ρώτησε τι γνώμη έχει για μια πιθανή επανένωση του νεαρού ζευγαριού. Ο νέος κυρίαρχος Δούκας δήλωσε, ότι ήθελε να νυμφευτεί τη νεαρή Φιλιππίνη και είπε στον υπουργό της Πάρμας να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέτρο, που μπορεί να εξασφαλίσει το χέρι της. Ο υπουργός ήταν απρόθυμος να βοηθήσει, μέχρι που είδε ότι δεν υπήρξε εχθρότητα από την πλευρά της Ισπανίας. Ωστόσο, η Φιλιππίνη δεν πρόλαβε να δει τον αγαπημένο της να ανέβει στον θρόνο. Πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των δεκαεννέα. Μετά το θάνατό της, ο γάλλος συγγραφέας Matthieu Marais έγραψε στον Πρόεδρο Bouhier: «Όλοι είναι σε δάκρυα και εγώ επίσης. Ήταν μια γοητευτική πριγκίπισσα». Η Φιλιππίνη τάφηκε στο μοναστήρι Val-de-Grâce στο Παρίσι την ημέρα που πέθανε.