Μπάμπης Γιωτόπουλος

Ο Μπάμπης (Χαράλαμπος) Γιωτόπουλος (Αθήνα, 19 Μαρτίου 1931 - 20 Απριλίου 2020) ήταν Έλληνας ηθοποιός με μακρόχρονη παρουσία στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Στο θέατρο εργάστηκε τόσο στο ελεύθερο θέατρο όσο και στις κρατικές σκηνές. Διακρίθηκε ως ερμηνευτής μικρών ρόλων αλλά και ως καρατερίστας σε κωμωδίες και δράματα.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1931. Τα παιδικά του χρόνια ο Μπάμπης Γιωτόπουλος, ο οποίος ήταν παιδί πολύτεκνης οικογένειας, τα πέρασε με στερήσεις στη Λάρισα, ενώ ο πατέρας του απεβίωσε σε ηλικία μόλις 38 ετών. Υπήρξε απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και έγινε μέλος στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.) το 1955. Πραγματοποίησε τα πρώτα του θεατρικά βήματα στο πλάι του Τζαβαλά Καρούσου το 1955. Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με μικρές θεατρικές ομάδες όπως η Αττική Σκηνή, το Ελεύθερο Θέατρο και το Θέατρο του 59. Κατά τη δεκαετία του 1960 εργάστηκε κυρίως στο Εθνικό Θέατρο αλλά στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (Κ.Θ.Β.Ε.). Η παρουσία του στο Εθνικό Θέατρο υπήρξε ιδιαίτερα μακρόχρονη, καθώς διήρκησε με μικρές παύσεις, από το 1960 έως και το 1991. Στα μετέπειτα χρόνια συμμετείχε σε παραστάσεις του ελεύθερου θεάτρου τόσο σε θιάσους ρεπερτορίου όσο και σε εμπορικούς θιάσους. Κατά τη διάρκεια της θεατρικής του καριέρας συνεργάστηκε με πολλούς από τους πιο σημαντικούς σκηνοθέτες του ελληνικού μεταπολεμικού θεάτρου όπως ο Σωκράτης Καραντινός, ο Αλέξης Σολομός, ο Πέλος Κατσέλης, ο Τάκης Μουζενίδης, ο Λεωνίδας Τριβιζάς, ο Αλέξης Μινωτής, ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ο Ανδρέας Βουτσινάς κ.ά. Στην τηλεόραση συμμετείχε σποραδικά, κατά τις δεκαετίες 1970-1980, τόσο σε "παραστάσεις" του Θεάτρου της Δευτέρας όσο και σε σειρές μυθοπλασίας (Το μινόρε της αυγής, Σαν τα τρελά πουλιά). Στον κινηματογράφο αλλά και στην τηλεόραση άρχισε να εργάζεται συστηματικά από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 και έπειτα. Την περίοδο αυτή, οι συμμετοχές του σε τηλεοπτικές σειρές όπως Το δις εξαμαρτείν, Κωνσταντίνου και Ελένης τον κατέστησαν γνωστό στο ευρύ κοινό. Παράλληλα με την ηθοποιία ασχολήθηκε και με τη ζωγραφική, εκθέτοντας περιστασιακά, έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών. Η καριέρα του Μπ. Γιωτόπουλου στο θέατρο άρχισε με τη συμμετοχή του σε περιοδεία του θιάσου του Τζαβαλά Καρούσου στην ελληνική επαρχία, το 1955. Την επόμενη σεζόν συμμετείχε στη συγκρότηση της θεατρικής ομάδας Αττική Σκηνή του σκηνοθέτη Σωκράτη Καραντινού, όπου και παρέμεινε έως τη διάλυσή της το 1958. Ακολούθησε η συνεργασία του με τη θεατρική ομάδα Ελεύθερο Θέατρο, την οποία είχαν συγκροτήσει νέοι ηθοποιοί, απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Θεάτρου Τέχνης όπως ο Κώστας Καζάκος, ο Λεωνίδας Τριβιζάς, η Μάρθα Βούρτση, ο Χρ. Μπίστης κ.ά. Την ίδια σεζόν εντάχθηκε στον πειραματικό για την εποχή, θίασο Θέατρο του 59, όπου μεταξύ άλλων συμμετείχε στην πρώτη σύγχρονη αναβίωση της κωμωδίας Οι επιτρέποντες του Μενάνδρου. Κοινό σημείο των πρώτων θεατρικών συνεργασιών του Μπ. Γιωτόπουλου αποτέλεσε η συμμετοχή του τόσο σε θιάσους που πραγματοποίησαν σειρά περιοδειών ανά την ελληνική επικράτεια όσο και σε μικρά εταιρικά θεατρικά σχήματα όπου -με εξαίρεση τον θίασο του Τζ. Καρούσου- πρωτοστατούσαν νέοι καλλιτέχνες. Ο Σ. Καραντινός στάθηκε σημαντικός αρωγός στα πρώτα χρόνια της πορείας του Μπ. Γιωτόπουλου στο θέατρο, καθώς εκτός από την Αττική Σκηνή, συνεργάστηκαν τόσο στο Εθνικό Θέατρο (Φοιτηταί, 1960) όσο και στο Κ.Θ.Β.Ε. (1960-1962). Στο Κ.Θ.Β.Ε. υπό την αιγίδα του Καραντινού, εργάστηκε αρχικά, ως διευθυντής σκηνής σε σειρά παραστάσεων (1960/1961) και έπειτα, ως ηθοποιός σε τρεις θεατρικές παραγωγές (1961/1962). Στη συνέχεια, άρχισε η περίοδος της μακράς και σχεδόν αδιάκοπης, συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο (1963-1991), η οποία απέφερε περισσότερες από 70 παραστάσεις. Κατά τη θητεία του στο Εθνικό Θέατρο συμμετείχε ως μέλος του χορού σε παραστάσεις αρχαίου δράματος (Ειρήνη, Άλκηστις, Πέρσες κ.ά.), ενώ ερμήνευσε μικρούς ρόλους σε παραστάσεις κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου (Ο κατά φαντασίαν ασθενής, Ο αλχημιστής, Βασιλιάς Ληρ κ.ά.).Μετά την ολοκλήρωση της θητείας του στο Εθνικό Θέατρο ο Μπ. Γιωτόπουλος εργάστηκε στο ελεύθερο θέατρο, όπου σταδιακά καθιερώθηκε ως ερμηνευτής δεύτερων ρόλων αλλά και ως καρατερίστας. Αρχικά, συνεργάστηκε με θιάσους ρεπερτορίου που προσανατολίζονταν σε σύγχρονα και κλασικά έργα του ξένου δραματολογίου (Θέατρο Εξαρχείων, Θεατρική Εταιρεία Πράξη κ.ά.). Στη συνέχεια και ως την ολοκλήρωση της θεατρικής του καριέρας, αποτέλεσε βασικό στέλεχος διαφόρων εμπορικών θιάσων της θεατρικής Αθήνας, συμμετέχοντας κυρίως, σε παραστάσεις σύγχρονων ελληνικών και ξένων κωμωδιών. Η τελευταία θεατρική εμφάνιση του έγινε στην παράσταση Κατάδικός μου, κατά τη σεζόν 2013/2014. Μέσα από κριτικές των παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε, διαφαίνονται κάποιες από τις ερμηνευτικές δεξιότητες του στην ερμηνεία ρόλων με κλοουνερί ή μπουρλέσκ χαρακτηριστικά και ρόλων που χρειάζονταν συγκερασμό μεταξύ παραδοξότητας και φλεγματικότητας.Οι πρώτες εμφανίσεις του Μπ. Γιωτόπουλου στην τηλεόραση έγιναν στα πλαίσια της εκπομπής Το θέατρο της Δευτέρας στα μέσα της δεκαετίας του '70. Κατά τη δεκαετία του 1980 εξακολούθησε να συμμετέχει στο Θέατρο της Δευτέρας, ενώ πολύ λίγες ήταν οι συμμετοχές του σε σειρές μυθοπλασίας (Το μινόρε της αυγής, Σαν τα τρελά πουλιά). Ανέπτυξε πιο συστηματική τηλεοπτική παρουσία μετά την αποχώρηση του από το Εθνικό Θέατρο, περίοδο που συνέπεσε με τη δημιουργία της ιδιωτικής τηλεόρασης. Μέσω των τηλεοπτικών σειρών στις οποίες συμμετείχε κατά τις δεκαετίες του '90 και του '00 έγινε ευρύτερα γνωστός. Τα τελευταία χρόνια της καριέρας του συμμετείχε σε κάποιες τηλεοπτικές σειρές, ως guest star ηθοποιός (Ταμάμ 2014, Όσο έχω εσένα 2018). Στον κινηματογράφο εργάστηκε περίπου σε δέκα κινηματογραφικές παραγωγές και η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση έγινε μόλις το 1993, στην ταινία Ζωή χαρισάμενη του Πατρίς Βιβάνκος. Το 2016 πραγματοποίησε την τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση στην ταινία Έτερος εγώ του Σωτήρη Τσαφούλια. Τέλος, για μεγάλο χρονικό διάστημα της καριέρας του ο Μπ. Γιωτόπουλος εργάστηκε και στο ραδιόφωνο, συμμετέχοντας σε θεατρικές ραδιοφωνικές παραγωγές (Ο Χαμένος Δελφίνος, Ρούι Μπλάς, Ποίος ήτον ο φονεύς του αδελφού μου). Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου. Βαρβέρης, Γιάννης. Η κρίση του θεάτρου Β': κείμενα θεατρικής κριτικής (1984-1989). Αθήνα: Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1994. Βαρβέρης, Γιάννης. «Στο αόρατο δόκανο: Άρθουρ Μίλλερ, Το Τίμημα στο Θέατρο Εξαρχείων». Η κρίση του θεάτρου, Γ': κείμενα θεατρικής κριτικής 1989-1994. Αθήνα: Σοκόλης, 1995. Βαλούκος, Στάθης. Ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης. Αθήνα: Αιγόκερως, 2008. Βαλούκος, Στάθης. Φιλμογραφία του ελληνικού κινηματογράφου: 1914–2007. 3η έκδ. Αθήνα: Αιγόκερως, 2001. Γεωργουσόπουλος, Κώστας. «Ο Βασ. Ζιώγας και το νέο ρίγος στο θέατρό μας», στο Το Βήμα [Αθήνα] 02/03/1977. Έξαρχος, Θόδωρος. Έλληνες ηθοποιοί. "Η γενιά μας": έτος γέννησης από 1926 μέχρι 1940, τόμος Γ1 (Α–Λ). Αθήνα – Γιάννινα: Δωδώνη, 2000 Η κυρία με τ' άσπρα γάντια (θεατρικό πρόγραμμα). Θεσσαλονίκη: Κ.Θ.Β.Ε., 1962. Καραντινός, Σωκράτης. Σαράντα χρόνια θέατρο II: σκαμπανεβάσματα Β'. 1946-1961. Αθήνα: [αυτοέκδοση], 1976. «Μπάμπης Γιωτόπουλος», Wiki RetroDB. Οιδίπους τύραννος (θεατρικό πρόγραμμα). Θεσσαλονίκη: Κ.Θ.Β.Ε., 1961. «Πέθανε ο ηθοποιός Μπάμπης Γιωτόπουλος» στο The Huffington Post, 20/04/2020. Το θέατρο της Εβδομάδας - Το Ραδιόφωνο Που Αγαπήσαμε, εκδ. Αρχείο Ελληνικής Ραδιoφωνίας (Σειρά CDs). Εθνικό Θέατρο Ελλάδας – Ψηφιοποιημένο Αρχείο. Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α). Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος – Ψηφιακή Βιβλιοθήκη. Wiki RetroDB.