IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Παλέρμο ΦΚ

Η Παλέρμο Ποδοσφαιρική Λέσχη (ιταλικά: Palermo Football Club) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη του Παλέρμο της Σικελίας. Ιδρύθηκε το 1900 με το όνομα Anglo Panormitan Athletic and Football Club ενώ το 1987 πήρε το τελικό του όνομα το U.S.Palermo. Έδρα της Παλέρμο, είναι το Στάντιο Ρέντζο Μπαρμπέρα όπου άνοιξε τις πύλες του το 1932. Από το 2004 κατάφερε να κάνει την άνοδο της στην Πρώτη Κατηγορία. Η Καλύτερη της εμφάνιση ήταν την σεζόν 2009-10 τερματίζοντας 5η παίρνοντας μέρος στα προκριματικά του Γιουρόπα Λίγκ. Πρόεδρος της είναι ο Μαουρίτσιο Ζαμπαρίνι που είναι Ιταλός επιχειρηματίας και έχει στην κατοχή του την ομάδα της Παλέρμο και την αλυσίδα καταστημάτων Εμμεζέτα. Τα επίσημα χρώματα της ομάδας είναι το Ροζ, το Μαύρο αλλά και το Άσπρο.

 Η ομάδα της Παλέρμο ιδρύθηκε το 1900 και ο πρώτος ιδρυτής της ήταν ο Άγγλος Τζόσεφ Γουιτέικερ και ο Ιταλός συνεργάτης του, Ιγνάσιο Παγάνο. Η πρώτη ομάδα της αποτελούνταν από τρεις Άγγλους και 9 Ιταλούς που κατοικούσαν στην πόλη. Τον Δεκέμβριο του 1900 έδωσαν τον πρώτο τους αγώνα, ύστερα από συμφωνία με μια ερασιτεχνική ομάδα της Αγγλίας. Η ομάδα δεν έκανε καλό ξεκίνημα και γνώρισε την ήττα χάνοντας με 5-0. Πέντε μήνες μετά έδωσε τον πρώτο της επαγγελματικό της αγώνα με αντίπαλο την ΑΚΡ Μεσσίνα νικώντας με 3-2. Τότε βασικά χρώματα θεωρούνταν το κόκκινο και το λευκό. Τελικά, το 1907 έκαναν σημαντικές βελτιώσεις, καθώς μπήκαν στον επαγγελματικό τομέα. Καταρχάς, το όνομα του συλλόγου άλλαξε και λεγόταν Palermo Football Club και τα χρώματα της άλλαξαν σε ροζ και λευκό. Από το 1908 μέχρι και το 1914 αγωνιζόταν στο Κύπελλο Λίπτον με χορηγό την γνωστή εταιρία αναψυκτικών. Η Παλέρμο κέρδισε το κύπελλο αυτό τρεις φορές με καλύτερή της στιγμή, μια νίκη με 6-0. Αργότερα ξέσπασε ο Ά Παγκόσμιος Πόλεμος και η ενεργός δράση της ομάδας σταμάτησε για λίγα χρόνια. Μετά το τέλος του πολέμου, το 1919, επανασυστάθηκε εκ νέου ως Unione Sportiva Palermo. Την δεκαετία του 1920 αγωνίστηκε στην κύρια κατηγορία της Ιταλίας, αλλά το 1927 υπήρξαν οικονομικά προβλήματα και χρειάστηκε να ενωθεί με μια ομάδα που να μπορεί να την βοηθήσει στο να υπάρξει μέλλον στον σύλλογο. Ενώθηκε, λοιπόν, με την Βίγκορ Παλέρμο και απέκτησε το όνομα Palermo Football Club. Η πορεία της συνεχίστηκε και το 1930 έφτασαν ξανά στην πρώτη κατηγορία της Ιταλίας. Το 1936 άλλαξαν τα χρώματα της για άλλη μια φορά και αυτή είχε λόγο. Ο λόγος ήταν πως τα χρώματα αυτά θα εκπροσωπήσουν την αντιμετώπιση κατά του φασισμού. Τα χρώματα ήταν το Κίτρινο και το Κόκκινο. Το 1940 απορρόφησε μια τοπική ομάδα αποκαλούμενη ως Γιουβεντίνα. Έτσι ονομάστηκε Palermo-Juventina Sports Club. Μετά από ένα ακόμα ξέσπασμα του Παγκοσμίου Πολέμου, η Παλέρμο συνέχισε να αγωνίζεται κερδίζοντας το 1947 το πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας. Παίκτης-θαύμα ήταν ο Τσεχοσλαβάκος Τσεστμίρ Βιστπάλεκ που είχε αγωνιστεί και στην Γιουβέντους. Από το 1956 και μετά η ομάδα ανεβοκατέβαινε κατηγορίες στις κορυφαίες κατηγορίες. Το 1970 ο Ρένζο Μπαρμπέρα ανέλαβε ως πρόεδρος της ομάδας. Χάρη σε αυτόν έφτασε δύο φορές στα τελικά του Κυπέλλου Ιταλίας. Η επίσημη ιστοσελίδα της Παλέρμο Αρχειοθετήθηκε 2008-05-16 στο Wayback Machine. (Ιταλικά)
ΕΡΤ Καβάλας

Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Καβάλας (ΕΡΤ Καβάλας) είναι ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός του νομού Καβάλας, και λειτουργεί υπό την εποπτεία της Γενικής Διεύθυνσης Ραδιοφωνίας της ΕΡΤ. Το πρόγραμμά του είναι κυρίως ειδησεογραφικό.

 Ξεκίνησε να εκπέμπει το 1949 από έναν παρατημένο ασύρματο που ήταν λάφυρο του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Η ίδρυση του οφείλεται στον Ιούλιο Ρόκκο, ο οποίος ήταν στρατιώτης του Τάγματος Διαβιβάσεων της έβδομης Μεραρχίας Πεζικού όπου φιλοξενήθηκε ο σταθμός για έναν χρόνο στα υπόγειά της, στην οδό Κωνσταντινίδου Ποιητού. Πρώτη εκφωνήτρια ήταν η Τούλα Βαρβαρίδου (μετέπειτα Ρόκκου). Το 1950, ο Στρατιωτικός Ραδιοφωνικός Σταθμός Καβάλας έτσι όπως αρχικά ονομαζόταν, μεταφέρθηκε σ' ένα νεοκλασικό κτίριο στη συνοικία του Αγίου Ιωάννου της Καβάλας (οικία Ραούλ) το οποίο σώζεται μέχρι και σήμερα. Ωστόσο, απέκτησε και τη δεύτερη εκφωνήτρια του, τη Φρόσω Ευθυμιάδου. Το 1958 μετονομάστηκε σε Ραδιοφωνικό Σταθμό Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και μετακόμισε στο στρατόπεδο "Καρακώστα" στη συνοικία της Αγίας Παρασκευής, εκεί όπου στεγάζεται μέχρι σήμερα. Από τότε μέχρι το 2012 ο σταθμός εξέπεμπε στους 1.602 χιλιόκυκλους από έναν πομπό μεσαίων κυμάτων ισχύος 1KW. Το 1967 σταμάτησε να εκπέμπει από τα Βραχέα κύματα. Το 1987 εντάχθηκε στην ΕΡΤ και μετονομάστηκε σε ΕΡΑ Καβάλας. Η ΕΡΤ Καβάλας από τον Ιανουάριο του 1989 εκπέμπει και στα FM στους 96.3 MHz με κέντρο εκπομπής τη νήσο της Θάσου. Από την 1η Ιουλίου του 1998, η ΕΡΤ Καβάλας συνεργάζεται μαζί με την ΕΡΤ Κομοτηνής και την ΕΡΤ Ορεστιάδας και μαζί δημιούργησαν και αποτελούν το δίκτυο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης της ΕΡΑ. Στις 11 Ιουνίου του 2013 μετά την ανακοίνωση για το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ Καβάλας δεν συνέχισαν την λειτουργία του ραδιοφωνικού σταθμού, πράγμα το οποίο έκαναν όλοι οι υπόλοιποι ραδιοφωνικοί σταθμοί της Γενικής Διεύθυνσης Ραδιοφωνίας της υπό εκκαθάριση παλιάς ΕΡΤ Α.Ε. Η ΕΡΤ Καβάλας μαζί με την ΕΡΤ Τρίπολης και την ΕΡΤ Κοζάνης ήταν οι μόνοι ραδιοφωνικοί σταθμοί της ΕΡΤ που σταμάτησαν την λειτουργία τους μετά την ανακοίνωση του κλεισίματος της ΕΡΤ λόγω τεχνικών προβλημάτων και ζημιών.Ωστόσο, στις 28 Απριλίου του 2015, ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου του 2015, δύο χρόνια μετά το μαύρο, κι έτσι έγινε η επανέναρξή της, με όλες σχεδόν τις δομές της, συμπεριλαμβανομένη και η ΕΡΑ Καβάλας αλλάζοντας το όνομά της σε ΕΡΤ Καβάλας. Ακούστε την EΡΤ Καβάλας στο Radio-live.gr Ακούστε ζωντανά στο ERT Echo Επίσημη ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα στο Facebook
Μαργαρίτα του Μπάντεν

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margarete von Baden (1431 - 24 Οκτωβρίου 1457) από τον Οίκο του Μπάντεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ιακώβου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αικατερίνης, κόρης του Καρόλου Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Το 1446 παντρεύτηκε τον Αλβέρτο μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ, στο Χάιλσμπορν. Απεβίωσε στο Άνσμπαχ το 1457 λίγο μετά από την απόκτηση του μαργραβάτου του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ από τον άνδρα της. Το 1468 ο Αλβέρτος έκανε δεύτερο γάμο και το 1471 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του ως Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1446 τον Αλβέρτο Γ΄ μάργραβο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνα: Ούρσουλα 1450-1508, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Ποντέμπραντυ δούκα του Μύνστερμπεργκ-Ελς. Ελισάβετ 1451-1524, παντρεύτηκε τον Έμπερχαντ Β΄ δούκα της Βυρτεμβέργης. Μαργαρίτα 1453-1509, ηγουμένη των πτωχών της Αγ. Κλάρας στο Χοφ. Ιωάννης-Κικέρων 1455-1499, εκλέκτρορας του Βρανδεμβούργου. Mario Müller (Ed.): Kurfürst Albrecht Achilles (1414–1486). Kurfürst von Brandenburg, Burggraf von Nürnberg (Jahrbuch des Historischen Vereins für Mittelfranken, vol. 102), Ansbach 2014. ISSN 0341-9339. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Albert III.". Encyclopædia Britannica. 1 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 494–495. Marek, Miroslav. "House of Hohenzollern". Genealogy.EU.
Αδελαΐδα του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ

Η Αδελαΐδα (γερμ. Adelaid von Löwenstein-Wertheim-Rosenberg, 3 Απριλίου 1831 - 16 Δεκεμβρίου 1909) από τον Οίκο του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ ήταν κόρη του Διαδόχου στο πριγκιπάτο του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του πρώην Βασιλιά της Πορτογαλίας.

 Η Σοφία Αμαλία Αδελαΐδα Λουίζα Ιωάννα Λεοπολδίνα ήταν η μόνη κόρη του Κωνσταντίνου του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόζενμπεργκ και της Αγνής, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ. Γεννήθηκε στο Κλάινχοϊμπαχ, κοντά στο Μίλτενμπεργκ της Βαυαρίας την Κυριακή του Πάσχα. Στα 4,5 έτη της απεβίωσε η μητέρα της και στα 7 ο πατέρας της. Αυτή και ο αδελφός της Κάρολος ανατράφηκαν από τους γονείς του πατέρα τους, τον Κάρολο Θωμά και τη Σοφία του Βίντις-Γκράετς. Ο Οίκος της, που ήταν μοργανατικός κλάδος του Οίκου των Βίττελσμπαχ, είχε ανέλθει σε πριγκιπικό Οίκο. Παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας σε ηλικία 20 ετών, ενώ ο Βασιλιάς ήταν 49. Αυτός είχε πρώτα υπηρετήσει ως αντιβασιλέας της Πορτογαλίας κατά την ανηλικιότητα της ανιψιάς του Μαρίας Β΄, την οποία μνηστεύθηκε. Όμως το 1828 κατέλαβε τον θρόνο για τον εαυτό του. Ήταν ένθερμα συντηρητικός και θαυμαστής του Κλέμενς φον Μέττερνιχ. Ανέτρεψε το Συνταγματικό Καταστατικό που είχε γράψει ο αδελφός του Πέτρος Α΄ (πατέρας της Μαρίας Β΄) και προσπάθησε να κυβερνήσει ως απόλυτος μονάρχης. Το αποτέλεσμα ήταν οι αποκαλούμενοι Φιλελεύθεροι Πόλεμοι (1828-34), που στην πραγματικότητα ήταν ένας παρατεταμένος εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των προοδευτικών συνταγματικών και των απολυταρχικών μοναρχιστών. Ο πόλεμος έληξε με την εκθρόνιση του Μιχαήλ, που αποκήρυξε όλες τις διεκδικήσεις του στον θρόνο με αντάλλαγμα μία ετήσια σύνταξη· επειδή αποποιήθηκε τους όρους της παραίτησής του, δεν την έλαβε ποτέ. Αναγκάστηκε σε ισόβια εξορία. Ήταν το πρεσβύτερο μέλος του Οίκου του· δεν αποκαταστάθηκε ποτέ στον θρόνο του και είναι αμφισβητήσιμο αν τα δυναστικά δικαιώματα των απογόνων του μπορούν να αποκατασταθούν. Το 1837 υποστήριξε τον Κάρολο των Βουρβόνων, πρώτο Καρλιστή διεκδικητή για τον θρόνο της Ισπανίας· αυτό είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση των δικών του δικαιωμάτων στον θρόνο αυτόν. Παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας και είχε τέκνα: Μαρία ντας Νέβις (1852 - 1941), παντρεύτηκε τον Αλφόνσο Κάρολο, Δούκα του Σαν Ζάιμε. Μιχαήλ (Β΄) (1853 - 1927), Δούκας της Μπραγκάνσα, διεκδικητής τού θρόνου, που υποστηριζόταν από τους Μιγκουελιστές. Μαρία Θηρεσία (1855 - 1944), παντρεύτηκε τον Κάρολο Λουδοβίκο της Αυστρίας. Μαρία Ιωσηφίνα (1857 - 1943), παντρεύτηκε τον Κάρολο Θεόδωρο, Δούκα εν Βαυαρία. Αδελγόνδη (1858 - 1946), παντρεύτηκε τον Ερρίκο του Μπάρντι. Μαρία Άννα (1861 - 1942), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ του Λουξεμβούργου. Μαρία Αντωνία (1862 - 1959), παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Α΄ της Πάρμας. "The Book of Kings: A Royal Genealogy" by C. Arnold McNaughton. "Burke's Royal Families of the World", edited by Hugh Montgomery-Massingberd.
Όρη Σαραουάτ

Τα Όρη Σαραουάτ (αραβικά: جِبَالُ ٱلسَّرَوَاتِ‎), επίσης γνωστά ως Σαράτ, είναι μια οροσειρά στο δυτικό τμήμα της Αραβικής Χερσονήσου. Με μια ευρεία έννοια, εκτείνονται παράλληλα με την ανατολική ακτή της Ερυθράς Θάλασσας και επομένως περιλαμβάνει τα όρη Φαϊφά, Ασίρ και Χετζάζ, τα οποία μπορεί να θεωρηθούν ότι συμπεριλαμβάνουν το Μαδιάμ. Με μια στενή έννοια, τα όρη Σαραουάτ ξεκινούν στο Ασίρ στη νότια Σαουδική Αραβία και εκτείνονται στον Κόλπο του Άντεν στο νότο, διασχίζοντας ολόκληρη τη δυτική ακτή της Υεμένης, σε αυτό που ήταν η Βόρεια Υεμένη, και επεκτείνεται ανατολικά σε μέρος αυτού που παλαιότερα ήταν η Νότια Υεμένη, που το διασχίζει παράλληλα με τον Κόλπο του Άντεν.

 Αυτά τα βουνά είναι κυρίως βραχώδη αν και ορισμένα περιέχουν βλάστηση. Πολλές από τις κορυφές είναι αρκετά νέες και οδοντωτές, αλλά μερικές είναι ομαλότερες από τις καιρικές συνθήκες. Κοντά στα σύνορα της Υεμένης, τα Σαραουάτ αρχίζουν να εξαπλώνονται σε μεμονωμένες κορυφές και η Χετζάζ στρέφεται από ένα βράχο σε μια σταδιακή ανάβαση μέχρι το Υεμενικό Οροπέδιο. Στην Υεμένη, τα Σαραουάτ χωρίζονται στα δυτικά και κεντρικά υψίπεδα, όπου τα δυτικά υψίπεδα δέχονται πολλές βροχοπτώσεις, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού στη χερσόνησο και τα κεντρικά υψίπεδα έχουν τα υψηλότερα βουνά στη χερσόνησο. Ένα πολύ δραματικό μέρος των υεμενικών Σαραουάτ είναι τα Τζάμπαλ Χαράζ, όπου μερικές κορυφές φτάνουν τα 3.000 μέτρα, αλλά οι καταβάσεις και οι θεάσεις από τα βουνά είναι συγκλονιστικές. Ορισμένα πόδια των βουνών βρίσκονται μόλις 500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά οι κορυφές τους είναι στα 2.800-3.000 μέτρα. Όλα τα βουνά πάνω από 3.000 μέτρα βρίσκονται στην Υεμένη, το υψηλότερο από τα οποία είναι το Τζαμπάλ αν-Ναμπί Σουαΐμπ κοντά στην πρωτεύουσα Σαναά. Στα 3.666 μέτρα, το Τζαμπάλ αν-Ναμπί Σουαΐμπ είναι επίσης η υψηλότερη κορυφή στην Αραβία.Γεωλογικά, τα Σαραουάτ αποτελούν μέρος της Αραβικής Ασπίδας και αποτελούνται κυρίως από ηφαιστειακό πέτρωμα. Οι δυτικές πλαγιές καταλήγουν απότομα κοντά στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας, ενώ η ανατολική πλευρά της οροσειράς έχει πιο απαλή κλίση προς τα κάτω και διασταυρώνεται με ουάντι που υποστηρίζουν τη γεωργία ειδικά στις νότιες άκρες των Σαραουάτ, όπου τα βουνά αντιμετωπίζουν τους μουσώνες. Μεταξύ των πόλεων που βρίσκονται μέσα στα Σαραουάτ είναι η πρωτεύουσα της Υεμένης, Σαναά, που βρίσκεται κοντά σε μερικές από τις υψηλότερες κορυφές των Σαραουάτ. Η παρουσία της αραβικής λεοπάρδαλης αναφέρθηκε εδώ. Οι μπαμπουίνοι οι αμαδρυείς είναι παρόντες τόσο στην Υεμένη όσο και στη Σαουδική Αραβία. Όρη Χατζίρ Νότια Αραβία Τιχάμα
Γιούζου

Το γιούζου (επιστημονική ονομασία: Citrus junos) είναι εσπεριδοειδές φρούτο και φυτό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Ρουτίδων και προέρχεται από την Ανατολική Ασία. Θεωρείται ότι προέρχεται από την κεντρική Κίνα, ως υβρίδιο μανταρινιού και παπέδα. Χρησιμοποιείται στην ιαπωνική και κορεατική κουζίνα.

 Το φρούτο μοιάζει με μικρό γκρέιπφρουτ με κίτρινο ή πράσινο χρώμα, ανάλογα με το βαθμό ωριμότητας. Τα γιούζου μπορεί να είναι πολύ αρωματικά, με διάμετρο ανάμεσα σε 5,5 και 7,5 εκατοστά, αλλά μπορεί να φτάσουν σε μέγεθος γκρέιπφρουτ, ξεπερνώντας τα 10 εκατοστά σε διάμετρο. Το γιούζου είναι ψηλός θάμνος ή μικρό δέντρο, με μεγάλους φυλλόμορφους μίσχους με έντονο άρωμα. Στην ιαπωνική κουζίνα σπάνια τρώγεται σαν φρούτο, όμως αν και είναι συνηθισμένο υλικό. Τόσο το ξύσμα όσο και ο χυμός του χρησιμοποιούνται με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται το λεμόνι σε άλλες κουζίνες. Έχει γεύση ξινή και αρωματική, και μοιάζει πολύ με αυτή του γκρέιπφρουτ, με επίγευση μανταρινιού. Είναι κύριο συστατικό (μαζί με άλλα εσπεριδοειδή) της σάλτσας εσπεριδοειδών πόνζου, καθώς και του ξιδιού γιούζου. Η γιούζου κόσο είναι μία καυτερή ιαπωνική σάλτσα από ξύσμα γιούζου και πράσινο ή κόκκινο τσίλι. Το γιούζου συχνά αναμειγνύεται με μέλι ώστε να φτιαχτεί ένα είδος σιροπιού γνωστό ως γιούζου ματσιμίτσου, το οποίο χρησιμοποιείται στο τσάι. Επίσης χρησιμοποιείται σε αλκοολούχα ποτά.Το γιούζου χρησιμοποιείται επίσης σε διάφορα γλυκά, όπως μαρμελάδες και κέικ. Επίσης χρησιμοποιείται για γεύση σε διάφορα σνακ, όπως τα Doritos.
Βικιπαίδεια στα Κονκάνι

Η Βικιπαίδεια στα Κονκάνι είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γλώσσα Κονκάνι, η οποία διευθύνεται από το Ίδρυμα Wikimedia. Ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2015. Επί του παρόντος το εγχείρημα περιλαμβάνει 3.514 άρθρα. Ο συνολικός αριθμός των επεξεργασιών είναι 173.006.

 Η Βικιπαίδεια στα Κονκάνι δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2015. Νωρίτερα, τον Σεπτέμβριο του 2013, η τετράτομη Konkani vishwakosh (εγκυκλοπαίδεια) επαναδειοδοτήθηκε υπό την άδεια Creative Commons. Πληροφορίες από την εγκυκλοπαίδεια χρησιμοποιήθηκαν για να γράψουν άρθρα για την Βικιπαίδεια στα Κονκάνι. Το ίδιο έτος οργανώθηκε εργαστήριο για τη Βικιπαίδεια στα Κονκάνι Πανεπιστήμιο της Γκόα. Τον Απρίλιο του 2014, διεξήχθησαν δύο εισαγωγικές συνεδρίες σχετικά με την επεξεργασία στη Βικιπαίδεια στη Σχολή Κοινωνικής Εργασίας Ρόσνι Νιλάγια στην Γκόα. Τον Ιούνιο του 2015, η εν λόγω Βικιπαίδεια δημιουργήθηκε επίσημα μετά από επώαση για 9 χρόνια. Εκείνη τη περίοδο περιείχε 2.500 άρθρα. Το έργο υποστηρίχθηκε από το Πανεπιστήμιο της Γκόα και Ινστιτούτο Εκπαίδευσης Νιρμάλα. Ο Μαντάβι Σαρντεσάι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γκόα, έπαιξε σημαντικό ρόλο για την έναρξη του εγχειρήματος. Ο Πρακάς Παριενκάρ, επικεφαλής του τμήματος Κονκάνι στο Πανεπιστήμιο της Γκόα, δήλωσε ότι:Θα αναθέσουμε έργα για τους μαθητές μας και συγγραφείς για γράψουν άρθρα σχετικά με διάφορα θέματα που σχετίζονται με την Γκόα και να τα ανεβάσουν στη Βικιπαίδεια. Αυτά θα περιλαμβάνουν πληροφορίες για τα τοπικά τρόφιμα, τον πολιτισμό, την παράδοση, τουριστικά σημεία, και πολλά άλλα. Τον Ιανουάριο του 2016, διεξήχθη μια ημερίδα (μαραθώνιος επεξεργασιών) στην Κεντρική Βιβλιοθήκη Κρισναντάς Σάμα στη Γκόα. Ο Ραχμανουντίν Σάικ, εκπρόσωπος του Κέντρου Διαδικτύου και Κοινωνίας, εκπαίδευσε τους συμμετέχοντες σχετικά με την επεξεργασία και πολιτικές της Βικιπαίδειας. Από αυτό το γεγονός δημιουργήθηκαν σχεδόν 100 άρθρα. Μαραθική Βικιπαίδεια Βικιπαίδεια στα Τουλού Επίσημος ιστότοπος
Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ

Ο Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ (Melih Cevdet Anday) (13 Μαρτίου 1915 - 29 Νοεμβρίου 2002), ήταν Τούρκος ποιητής και συγγραφέας, ο οποίος αποτέλεσε την εμπροσθοφυλακή του κινήματος Γκαρίπ μαζί με τους Ορχάν Βελί και Οκτάυ Ριφάτ. Η μοναδική του ποίηση στέκεται εκτός των παραδοσιακών ποιητικών κινημάτων αναζητώντας νέους δρόμους για την ποίηση. Η καινούρια αυτή ποιητική έκφραση προσπάθησε να είναι απλή, στην καθομιλουμένη, πραγματική, καθημερινή—μια "άτεχνη" τέχνη για την εξυπηρέτηση των απλών ανθρώπων.

 Γεννήθηκε το 1915 στην Κωνσταντινούπολη. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Gazi της Άγκυρας και άρχισε να εργάζεται ως σύμβουλος στο Υπουργείο Παιδείας. Εργάστηκε επίσης ως δημοσιογράφος και έγραψε διάφορα άρθρα για τις εφημερίδες Ακσάμ και Τζουμχουριέτ. Μετά το 1954, εργάστηκε ως δάσκαλος στο Συνεδριακό Ωδείο της Κωνσταντινούπολης. Συνέγραψε έναν αριθμό μυθιστορημάτων, ενώ έχει μεταφράσει και αρκετά βιβλία στα Τουρκικά. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του που διήρκεσε εξήμισι δεκαετίες, ο Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ δημοσίευσε ένδεκα ποιητικές συλλογές, οχτώ θεατρικά έργα, οχτώ μυθιστορήματα, δεκαπέντε συλλογές δοκιμίων, ένα βιβλίο με απομνημονεύματα και κέρδισε όλα τα βραβεία ποίησης της Τουρκίας. Το 1971 η UNESCO τον τίμησε—παράλληλα με διεθνείς λογοτεχνικούς γίγαντες όπως ο Σαίξπηρ, ο Δάντης, ο Τολστόι, ο Θερβάντες, κ.ά. Το έργο του έχει μεταφραστεί στα Ρωσικά, Γερμανικά, Ουγγρικά, Ρουμανικά και Αγγλικά. Garip (μαζί με τους Ορχάν Βελί και Οκτάυ Ριφάτ, 1941) Rahatı Kraçan Ağaç Kolları bağlı Odysseus Göçebe Denizin Üstünde Ölümsüzlük Ardında Gılgamış Teknenin Ölümü,Tanıdık Dünya Güneşte Yağmurun Altında Gizli Emir Raziye Dört Oyun Τα μάτια μου είναι μπλε Χάνεσαι από τα μάτια μου Μέσα στο δρόμο Όλα μπλε 1.Μ.Τζ.Αντάι: "Η συζήτηση δεν είναι αρκετή για τη συνεννόηση των ανθρώπων". Περιοδικό "ΕΙ", τ.8/1994 σ. 11 & 38-39 Ποιήματά του στα Αγγλικά -[1] Βιογραφία στα αγγλικά- [2]
Αλέξανδρος Καλλιδόπουλος

Ο Αλέξανδρος Π. Καλλιδόπουλος (Αθήνα, 1926 - Θεσσαλονίκη, 15 Σεπτεμβρίου 1993) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής και μεταξύ άλλων ήταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Λέσχης Μακεδονίας-Θράκης. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Δίκαιου των Εθνών για τη συμβολή του στη διάσωση διωκόμενων Εβραίων στη διάρκεια της Κατοχής.

 Γεννήθηκε το 1926 στην Αθήνα. Ήταν γιος του στρατηγού Περικλή Καλλιδόπουλου(1872-1950) και της Αικατερίνης Φωτιάδου (1899-1986). Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και άσκησε τη δικηγορία στη συμπρωτεύουσα. Από νεαρή ηλικία πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Πολιτεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, αρχικά με την ΕΔΑ και στη συνέχεια με την Ένωση Κέντρου. Εξελέγη βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 1958 με την ΕΔΑ.Το 1974 πολιτεύτηκε ξανά με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, λαμβάνοντας 5.656 ψήφους. Αργότερα ήταν υποψήφιος βουλευτής και με το ΠΑΣΟΚ. Τιμήθηκε με το ανώτατο μετάλλιο του τίτλου του Δίκαιου των Εθνών (the title of the Righteous among the Nations, Yad Washem, Jerusalem) της κυβέρνησης του Ισραήλ, για την διάσωση Εβραίων της Θεσσαλονίκης κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής.Πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 67 ετών στη Θεσσαλονίκη το 1993 και κηδεύτηκε στις 16 Σεπτεμβρίου από τον ιερό ναό της Αναλήψεως. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Καλλιδοπούλου και απέκτησαν έναν γιο και μία κόρη.
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16 Φάση Νοκ-Άουτ

Η φάση νοκ-άουτ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16 ξεκίνησε στις 16 Φεβρουαρίου 2016 και θα ολοκληρωθεί στις 28 Μαΐου 2016 με τον τελικό στο Σαν Σίρο, του Μιλάνου στην Ιταλία, απ' όπου θα προκύψει ο πρωταθλητής του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2015-16. 16 ομάδες συνολικά συμμετέχουν στη φάση νοκ-άουτ.

 Η κλήρωση για τη φάση των 16 πραγματοποιήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2015. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 16, 17, 23 και 24 Φεβρουαρίου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 8, 9, 15 και 16 Μαρτίου 2016. Όλες οι ώρες είναι ώρες Ελλάδος. Η Παρί Σεν Ζερμέν νίκησε με συνολικό σκορ 4–2. Η Μπενφίκα νίκησε με συνολικό σκορ 3–1. Η Βόλφσμπουργκ νίνησε με συνολικό σκορ 4–2. Η Ρεάλ Μαδρίτης νίκησε με συνολικό σκορ 4–0. Η Μπαρτσελόνα νίκησε με συνολικό σκορ 5–1. Η Μπάγερν Μονάχου νίκησε με συνολικό σκορ 6–4. Συνολικό σκορ 0–0. Η Ατλέτικο Μαδρίτης νίκησε 8–7 στα πέναλτι. Η Μάντσεστερ Σίτι νίκησε με συνολικό σκορ 3–1. Η κλήρωση για την προημιτελική φάση πραγματοποιήθηκε στις 18 Μαρτίου 2016. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 5 και 6 Απριλίου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 12 και 13 Απριλίου 2016. Η Μπάγερν Μονάχου νίκησε με συνολικό σκορ 3–2. Η Ατλέτικο Μαδρίτης νίκησε με συνολικό σκορ 3–2. Η Ρεάλ Μαδρίτης νίκησε με συνολικό σκορ 3–2. Η Μάντσεστερ Σίτι νίκησε με συνολικό σκορ 3–2. Η κλήρωση για την προημιτελική φάση πραγματοποιήθηκε στις 15 Απριλίου 2016. Οι πρώτοι αγώνες διεξήχθησαν στις 26 και 27 Απριλίου, ενώ οι επαναληπτικοί στις 3 και 4 Μαΐου 2016. Συνολικό σκορ 2–2. Η Ατλέτικο Μαδρίτης νίκησε στα εκτός έδρας γκολ. Ο τελικός θα διεξαχθεί στις 28 Μαΐου στο Σαν Σίρο, του Μιλάνου στην Ιταλία.
Στανίσουαφ Ζουουκιέφσκι

Ο Στανίσουαφ Ζουουκιέφσκι (πολωνικά: Stanisław Żółkiewski) ( 1547 – 7 Οκτωβρίου 1620) ήταν Πολωνός ευγενής του οικόσημου Λούμπιτς, μεγιστάνας, στρατιωτικός διοικητής και καγκελάριος του Πολωνικού στέμματος της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, ο οποίος έλαβε μέρος σε πολλές εκστρατείες της Κοινοπολιτείας στα νότια και ανατολικά σύνορα. Κατέλαβε μια σειρά από υψηλόβαθμες θέσεις στη διοίκηση της Κοινοπολιτείας, συμπεριλαμβανομένου του καστελάνου του Λβουφ (από το 1590), του βοεβόδα του Βοεβοδάτου Κιέβου και του Μεγάλου Καγκελάριου του στέμματος (από το 1618). Από το 1588 ήταν επίσης Χετμάνος και το 1618 προήχθη σε Μέγας Χετμάνος του Στέμματος. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας κέρδισε μεγάλες μάχες εναντίον της Σουηδικής Αυτοκρατορίας, της Μοσχοβίας, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και των Τάταρων. Η πιο γνωστή νίκη του Ζουουκιέφσκι ήταν εναντίον των συνδυασμένων ρωσικών και σουηδικών δυνάμεων στη Μάχη του Κλούσινο το 1610, στον απόηχο της οποίας οι Πολωνοί κατέλαβαν τη Μόσχα. Πέθανε στη Μάχη της Τσετσορά το 1620 κατά των Οθωμανών, αφού φέρεται να αρνήθηκε να υποχωρήσει. Ήδη γνωστός ως στρατιωτικός ηγέτης, ο ηρωικός θάνατος του Ζουουκιέφσκι ενίσχυσε περαιτέρω τη φήμη του. Θεωρείται ως ένας από τους πιο ολοκληρωμένους στρατιωτικούς διοικητές στην ιστορία της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας.

 Ο ηρωικός θάνατος του Ζουουκιέφσκι – που απεικονίζεται σε πολλά έργα τέχνης από σύγχρονους – τόνωσε τη φήμη του και του εξασφάλισε μια θέση ανάμεσα στο πάνθεον των πιο διάσημων Πολωνών στρατιωτικών διοικητών. Στα χρόνια που ακολούθησαν τον θάνατό του αναφέρθηκε στα έργα συγγραφέων όπως οι Στέφαν Ζερόμσκι, Γιούζεφ Σούισκι, Γιούλιαν Ούρσιν Νιεμτσέβιτς και Μάρια Κονοπνίτσκα. Μέχρι σήμερα, η ιστορία του θανάτου του είναι η πιο απομνημονευμένη πτυχή της ζωής του, με μια σειρά από πηγές να συζητούν τον «θρύλο του Ζουουκιέφσκι».Ένα μνημείο χτίστηκε στον τόπο του θανάτου του Ζουουκιέφσκι από τον γιο του, Γιαν, το 1621. Υπάρχει μία επιγραφή με ένα σύνθημα από τον Οράτιο: «Quam dulce et decorum est pro patria mori» (Πόσο γλυκό και ταιριαστό είναι να πεθαίνεις για την πατρίδα σου). Το μνημείο καταστράφηκε το 1868, ξαναχτίστηκε το 1912 και ανακαινίστηκε το 2003. Είναι ένας χώρος εκδηλώσεων που διοργανώνονται από την πολωνική μειονότητα στη Μολδαβία.Το 1903 χτίστηκε ένα άγαλμα του Ζουουκιέφσκι στο Ζούουκιεφ, αλλά κατεδαφίστηκε το 1939 από τα σοβιετικά στρατεύματα στον απόηχο της σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία. Στη σύγχρονη Πολωνία, ο Ζουουκιέφσκι εορτάζεται ως στρατιωτικός ήρωας, αλλά η Ημέρα Ενότητας της σύγχρονης Ρωσίας γιορτάζει την επέτειο της παράδοσης των πολωνικών δυνάμεων που εγκατέστησε στη φρουρά της Μόσχας. Από το 2011, η εκκλησία και το κάστρο του Αγίου Λαυρεντίου στη Ζούουκφια ανακαινίστηκε από μια ομάδα Πολωνών και Ουκρανών συντηρητών. Leszek Podhorodecki (1988). StanisŁaw Żółkiewski. Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza. ISBN 978-83-205-4082-6. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2012. Jerzy Besala (1988). Stanisław Żółkiewski. Państwowy Instytut Wydawniczy. ISBN 978-83-06-01583-6. Ανακτήθηκε στις 18 Ιουνίου 2012.
Άκης Κατσουπάκης

Ο Άκης Κατσουπάκης είναι Έλληνας μουσικός, ενορχηστρωτής και παραγωγός δίσκων. Το πιο εμπορικά αναγνωρισμένο άλμπουμ του (ενορχήστρωση και επιμέλεια παραγωγής) είναι το Ο Φύλακας κι ο Βασιλιάς του Σωκράτη Μάλαμα (2000). Η δουλειά του περιλαμβάνει την ενορχήστρωση δίσκων που έχουν βραβευθεί ως πλατινένιοι και χρυσοί (Ελευθερία Αρβανιτάκη – Όλα Στο Φως) – (Γιώργος Νταλάρας – Στα τραγούδια που σου γράφω) , καθώς και πολλές ενορχηστρώσεις για ζωντανές εμφανίσεις για μικρές και μεγάλες ορχήστρες, συνδυάζοντας συχνά τη χρήση κλασικών και παραδοσιακών οργάνων με τεχνολογία.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε πρώτα το σύστημα Electone, και μετά πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Μακεδονικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Αργότερα παρακολούθησε μαθήματα τζαζ θεωρίας, τζαζ πιάνου και σεμινάρια ηλεκτρονικής μουσικής (ICMC '97). Ο Κατσουπάκης εργάζεται ως επαγγελματίας μουσικός από το 1989. Αφού έπαιξε με πολλά συγκροτήματα, το 1994 εντάχθηκε στο συγκρότημα Μάσκες, που αποδείχθηκε ότι ήταν ένα από τα συγκροτήματα που σχημάτισαν τη λεγόμενη ίντι ροκ σκηνή της Θεσσαλονίκης. Από το 1997 έχει αναλάβει την ενορχήστρωση και την παραγωγή για ηχογραφήσεις στούντιο και ζωντανών συναυλιών συνεργαζόμενος με πολλά από τα μεγάλα ονόματα του χώρου. Εμφανίζεται επίσης ως ενορχηστρωτής εγχόρδων, ηχολήπτης, προγραμματιστής, μίκτης και mastering engineer. Το πρώτο του στούντιο άλμπουμ ως ενορχηστρωτής και παραγωγός ήταν το Zilion (1997). Χάρις Αλεξίου Ελευθερία Αρβανιτάκη Ανδριάνα Μπάμπαλη Μαρία Βουμβάκη Πέτρος Γαϊτάνος Στάθης Δρογώσης Δημήτρης Ζερβουδάκης Γιάννης Κότσιρας Σωκράτης Μάλαμας Λαυρέντης Μαχαιρίτσας Δημήτρης Μητροπάνος Θάνος Μικρούτσικος Δημήτρης Μπάσης Γιώργος Νταλάρας Ορφέας Περίδης Νίκος Πορτοκάλογλου Διονύσης Σαββόπουλος Μπάμπης Στόκας Ελένη Τσαλιγοπούλου Τάνια Τσανακλίδου Θεοδοσία Τσάτσου Cayetano Λίστα με ενορχηστρώσεις για δισκογραφίαΆκης Κατσουπάκης στο musicbrainz Άκης Κατσουπάκης στο discogs
Μαρία Συρεγγέλα

Η Μαρία Συρεγγέλα είναι Ελληνίδα πολιτικός, στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, εν ενεργεία βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου από το 2023 και τ. υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδια για θέματα Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων.

 Είναι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στη Διοίκηση Υπηρεσιών για Στελέχη από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με διπλωματική εργασία στην Πολιτική και Στρατηγική της Νέας Δημόσιας Διοίκησης (New Public Management). Από τον Ιανουάριο του 2021 έως τις εκλογές του Μαΐου του 2023 της ανατέθηκε από τον Πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, η θέση της Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδια για θέματα Ισότητας, Δημογραφικής Πολιτικής και Οικογένειας, χαρτοφυλάκιο που δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Από πολύ νέα έχει υπηρετήσει σε νευραλγικές θέσεις, τόσο στον ιδιωτικό, όσο και στον δημόσιο τομέα με ειδίκευση, κυρίως, σε θέματα ανθρώπινου δυναμικού. Μέσα από τη δουλειά της έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με τους τομείς της ισότητας των φύλων, της κοινωνικής και εργασιακής ενδυνάμωσης των γυναικών, της πρόληψης και αντιμετώπισης της βίας κατά των γυναικών και της ενίσχυσης της οικογένειας. Από τον Ιούλιο του 2019 έως τον Ιανουάριο του 2021 υπηρέτησε ως Γενική Γραμματέας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων. Την περίοδο 2013-2015 ήταν αντιπρόεδρος του Κέντρου Ερευνών Θεμάτων Ισότητας (ΚΕΘΙ). Η ενασχόληση της με τα κοινά τόσο σε εθνικό όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο ξεκίνησε από νωρίς. Υπήρξε μέλος του Ε.Γ. της ΟΝΝΕΔ, ως υπεύθυνη Διεθνών Σχέσεων, από το 2001-2004 και από το 2001 έως το 2005 ήταν αντιπρόεδρος του YEPP (Νεολαία του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος) και εκπρόσωπος του YEPP στο Western Balkan Democracy Initiative και στο Southeastern European Forum. Ενώ το 2007 εκλέχθηκε 1η στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας. Επιπλέον, κατείχε τη θέση της επικεφαλής της Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων της Νέας Δημοκρατίας από το 2015 έως το 2019. Έχει εκλεγεί αντιπρόεδρος των Γυναικών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP Women) (2019-2021) συμβάλλοντας στη διαμόρφωση ενιαίας πολιτικής ατζέντας των γυναικών της Ευρώπης σε ζητήματα ισότητας και γυναικείας εργασίας και επιχειρηματικότητας. Είναι παντρεμένη με τον Φώτη Κυριακόπουλο, πολιτικό μηχανικό και έχουν δύο έφηβους γιούς, τον Βασίλη και τον Κωνσταντίνο που φοιτούν σε δημόσια σχολεία της Αθήνας. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και τούρκικα.
Σάσα Στάροβιτς

Ο Σάσα Στάροβιτς (Saša Starović, γεννημένος στις 19 Οκτωβρίου 1988) είναι Σέρβος διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2.07 μ. και αγωνίζεται στη θέση του διαγώνιου για τον Παναθηναϊκό.

 Ο Σάσα Στάροβιτς ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα της ΟΚ Γκάκο (2005-06), στη συνέχεια μετακόμισε στο Μαυροβούνιο, όπου αγωνίστηκε για λογαριασμό της Μπούντουσνοστ (2006-09) και μετέπειτα στη Ρωσία για την Ουράλ Ούφα (2009-10). Επόμενος σταθμός στην καριέρα του η Ιταλία, στην οποία αγωνίστηκε για τη Λατίνα (2010-11 και 2013-15), την Ούμπρια (2011-12), τη Λούμπε Μπάνκα (2012-13), τη Βερόνα (2015-16) και τη Μιλάνο (2016). Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στο ελληνικό πρωτάθλημα και τον Π.Α.Ο.Κ. (2017), ενώ μετά επέστρεψε στην Ιταλία και τη Λατίνα (2018). Σε εθνικό επίπεδο έχει κατακτήσει, με την Εθνική ομάδα της Σερβίας, το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Αυστρίας/Τσεχίας (2011), και το χάλκινο στη Ρωσία (2007) και στη Δανία/Πολωνία (2013). Στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Ιταλίας το 2010 ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου θέση, ενώ στο Παγκόσμιο Λιγκ κατέκτησε 3 φορές το ασημένιο μετάλλιο, στο Ρίο (2008 και 2015) και στο Βελιγράδι (2009), και το χάλκινο μετάλλιο στην Κόρδοβα το 2010. Το 2009 αναδείχθηκε καλύτερος σέρβερ στο τουρνουά "Memorial of Hubert Jerzy Wagner" και το 2011 MVP της Serie A1 League. Ο Σάσα Στάροβιτς αγωνίζεται με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Σερβίας από το 2007, έχοντας κατακτήσει πολλά μετάλλια και προσωπικές διακρίσεις, ενώ εκπροσώπησε τη χώρα του και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο και του 2012 στο Λονδίνο. 1 Παγκοσμίου Πρωταθλήματος: 2010 1 Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: 2011 2 Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος: 2007, 2013 3 Παγκοσμίου Λιγκ: 2008, 2009, 2015 1 Παγκοσμίου Λιγκ: 2010 2 Πρωταθλήματα Μαυροβουνίου: 2007, 2008 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας: 2012 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας 2012 1 Challenge Cup: 2016 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 2017 1 Λιγκ Καπ Ελλάδας 2020 Στον Δικέφαλο ο Στάροβιτς Ο Σάσα Στάροβιτς στον ΠΑΟΚ Αρχειοθετήθηκε 2017-01-30 στο Wayback Machine.
Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών

Η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών (ΕΕΛ) ιδρύθηκε στις 19 Μαΐου 1934 με έδρα την Αθήνα και μέλη της επαγγελματίες συγγραφείς. Σκοπός και θέση της είναι «η παραγωγή πνευματικού και πολιτιστικού έργου ενώ παράλληλα αγωνίζεται για τα δικαιώματα των Ελλήνων λογοτεχνών του τόπου εν συνόλω». Η ΕΕΛ διευθύνεται από εννεαμελή Επιτροπή Διαχείρισης η οποία είναι υπεύθυνη για τη σωστή διαχείριση των υποθέσεών της καθώς και για την διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, από το 1934 ως το 1937, και ακολούθησαν ο Μιλτιάδης Μαλακάσης, ο Μιχαήλ Αργυρόπουλος, ο Άγγελος Σικελιανός, ο Νίκος Καζαντζάκης, καθώς και άλλα μεγάλα ονόματα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Την περίοδο 1967-1974 εξαιτίας της χούντας, η Εταιρία ανέστειλε το έργο της.

 Σήμερον την 29 Ιουνίου 1934, παρόντων των κάτωθι μελών της Επιτροπής, προέβημεν εις τον έλεγχον των προσόντων των Ιδρυτών της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, συμφώνως προς το από 19 Μαΐου 1934 πρακτικόν της Γεν. Συνελεύσεως. Μετά την εξέτασιν των στοιχείων, εκρίθησαν ως έχοντες τα προσόντα του σχετικού άρθρου του καταστατικού άπαντες οι ιδρυταί, κατά τον ως έπεται κατάλογον: Κωστής Παλαμάς, Νίκος Καζαντζάκης, Αντώνης Τραυλαντώνης, Γαλάτεια Καζαντζάκη, Άγγελος Σημηριώτης, Κώστας Ουράνης, Στράτης Μυριβήλης, Άριστος Καμπάνης, Παύλος Νιρβάνας, Κώστας Βάρναλης, Ρήγας Γκόλφης, Λαύρας Πετιμεζάς, Θράσος Καστανάκης, Σωτήρης Σκίπης, Κ. Καρθαίος, Βάσος Δασκαλάκης, Φώτης Κόντογλου, Άλκης Θρύλος, Μυρτιώτισσα, Αθηνά Ταρσούλη, Δημοσθένης Βουτυράς, Νικόλαος Ποριώτης, Ηλίας Βουτιερίδης, Γιάννης Βλαχογιάννης, Ζαχαρίας Παπαντωνίου, Σπύρος Μελάς, Φώτος Πολίτης, Γεώργιος Δροσίνης, Άγγελος Σικελιανός, Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, Τίμος Μωραϊτίνης, Παντελής Χορν, Μαρίνος Σιγούρος, Αλέξανδρος Πάλλης, Πέτρος Βλαστός, Άγγελος Τερζάκης, Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος, Κωστής Μπαστιάς, Στέφανος Δάφνης, Αιμιλία Δάφνη, Καίσαρ Εμμανουήλ, Κλέων Παράσχος, Μάρκος Αυγέρης, Αναστάσιος Δρίβας, Γιώργος Σταμπολής, Νικόλαος Μπουφίδης, Στρατής Δούκας, Πέτρος Χάρης, Λιλίκα Νάκου, Ηλίας Βενέζης, Τάκης Μπαρλάς, Γιώργος Οικονομίδης, Τέλλος Άγρας, Θρασύβουλος Σταύρου, Γιώργος Θεοτοκάς, Τάκης Παπατσώνης, Λίνος Καρζής, Στέλιος Σπεράντζας, Μιχαήλ Στασινόπουλος, Ιουλία Περσάκη, Μίλτος Κουντουράς, Λιλή Ιακωβίδου, Λέων Κουκούλας, Αντώνης Γιαλούρης, Χρήστος Λεβάντας, Όμηρος Μπεκές, Ειρήνη Δημητρακοπούλου, Απόστολος Μαμμέλης, Γ. Δελης, Έλλη Δασκαλάκη, Μελής Νικολαΐδης, Αθηνά Σαραντίδη, Γιώργος Ροντάκης, Κώστας Αθανασιάδης, Βελισσάριος Φρέρης. Έφ' ώ υπογράφομεν το παρόν: Γρηγόρης Ξενόπουλος, Ιωάννης Γρυπάρης, Μιχαήλ Αργυρόπουλος, Μάρκος Τσιριμώκος, Απόστολος Μελαχρινός. Τα ονόματα με πλάγιους χαρακτήρες δηλώνουν τους εν ζωή Προέδρους Επιθεώρηση Λόγου, τεύχος 7 του 2007 [1] Επιθεώρηση Λόγου, τεύχος 9 του 2008 [2] Ενημερωτικό δελτίο, τεύχος 7 του 2011 [3]] Ενημερωτικό δελτίο, τεύχος 13 του 2012 [4] Λογοτεχνική Πρωτοχρονιά, 2012 [5]] Ενημερωτικό Δελτίο, τεύχος 15 του 2013 [6] Ενημερωτικό δελτίο, τεύχος 17 του 2013 [7] Λογοτεχνική Πρωτοχρονιά, του 2013 [8] Λογοτεχνική Πρωτοχρονιά, του 2014 [9] Ιστότοπος των ετών 2002-2022 Ιστολόγιο της ΕΕΛ
Σταθερή Ώρα Αιγύπτου

Η Χειμερινή Ώρα Αιγύπτου είναι η ζώνη ώρας UTC+2, η οποία είναι ακριβώς ίδια με την Ώρα Ανατολικής Ευρώπης, και είναι συγραμμική με τη γειτονική Λιβύη. Η Αίγυπτος έχει χρησιμοποιήσει προηγουμένως την Θερινή Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (UTC+3), κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών περιόδων από το 1957 έως το 2010 και το 2014-15.

 Στις 21 Απριλίου 2011, η προσωρινή κυβέρνηση κατάργησε την θερινή ώρα. Η χειμερινή ώρα άρχισε να χρησιμοποιείται όλο το χρόνο, χωρίς καμία αλλαγή με θερινή ώρα. Στις 7 Μαΐου 2014, η Αιγυπτιακή προσωρινή κυβέρνηση αποφάσισε να εφαρμόσει τη θερινή ώρα, ξεκινώντας από τις 15 Μαΐου 2014, την τρίτη Παρασκευή του Μαΐου, με μια εξαίρεση για τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού. Αυτό έγινε λίγες μέρες πριν το ξεκίνημα των Αιγυπτιακών προεδρικών εκλογών.Στις 20 Απριλίου 2015, η Αιγυπτιακή κυβέρνηση αποφάσισε να μην χρησιμοποιήσει την θερινή ώρα για φέτος μετά από μια δημοσκόπηση που είχε πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο του 2015, σχετικά με την εφαρμογή της θερινής ώρας ή όχι. Η κυβέρνηση είχε βάλει ως αναγκαία την τροποποίηση των νόμων και ζήτησε από τους υπουργούς να εργαστούν σε μια μελέτη για να καθορίσει την πιθανότητα εφαρμογής της θερινής ώρας στα επόμενα χρόνια ή όχι. Το υπουργείο ενέργειας διαβεβαίωσε ότι η επιτευχθείσα εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας από την εφαρμογή της θερινής ώρας δεν επιφέρει κανένα αξιόλογο αποτέλεσμα.Στις 29 Απριλίου 2016, η κυβέρνηση υπό τον Πρωθυπουργό Σερίφ Ισμαήλ αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τη θερινή ώρα (UTC+3) από τις 7 Ιουλίου. Θα ξεκινούσε μετά το Ραμαζάνι και θα διαρκούσε μέχρι το τέλος του Οκτωβρίου. Ωστόσο, ακυρώθηκε στις 4 Ιουλίου, κατόπιν ψηφοφορίας από το Αιγυπτιακό κοινοβούλιο στις 28 Ιουνίου για την κατάργηση της θερινής ώρας, με αποτέλεσμα να γίνει η συμμόρφωση με το προεδρικό διάταγμα για την αποχή από τη θέσπιση θερινής ώρας τον Απρίλιο του 2015. Η βάση δεδομένων ζώνη ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για την Αίγυπτο στο αρχείο zone.tab: Θερινή ώρα στην Αίγυπτο Αλ-Αχράμ: Η θερινή ώρα στην Αίγυπτο αναβλήθηκε για τον Ιούλιο Αρχειοθετήθηκε 2016-05-01 στο Wayback Machine. Αλ-Αχράμ: Η αιγυπτιακή κυβέρνηση θα επανεφαρμόσει την θερινή ώρα Αρχειοθετήθηκε 2020-11-11 στο Wayback Machine. Αλμάσρι Αϊγιούμ: Η Αίγυπτος θα ακυρώσει τη θερινή ώρα Time and Date.com: Καταργείται η θερινή ώρα στην Αίγυπτο Time and Date.com: Η Αίγυπτος επανεισάγει την θερινή ώρα
Μαλώνας Ρόδου

Ο Μαλώνας είναι πεδινό χωριό στο νησί της Ρόδου στα Δωδεκάνησα και βρίσκεται σε υψόμετρο 70 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 982 κατοίκους και με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης από το 2011 μαζί με το Χαράκι συναποτελούν την Δημοτική Κοινότητα Μαλώνος της Δημοτικής Ενότητας Αρχαγγέλου του Δήμου Ρόδου.

 Ο Μαλώνας βρίσκεται ΝΑ της Ρόδου, στην ενδοχώρα του νησιού, σε μια όμορφη και εύφορη κοιλάδα και απέχει 35 χλμ. από την πόλη της Ρόδου. Είναι κτισμένος πάνω στον επαρχιακό δρόμο Αρχάγγελου - Μάσαρη, μεταξύ των ποταμών Χα και Πλατανερός, που το καλοκαίρι ξεραίνονται. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και ελαιών και η περιοχή τους φημίζεται στο νησί για τα πορτοκάλια και το λάδι που παράγουν. Το όνομα προέρχεται από την αρχαία λέξη "Μηλεών" η οποία σημαίνει "γόνιμος τόπος". Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Γεώργιος. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τοιχογραφίες του Αγίου Γεωργίου του Πλακωτού (11ου αιώνα).
Σχέσεις Καναδά και Ευρωπαϊκής Ένωσης

Οι σχέσεις μεταξύ του Καναδά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και των προκατόχων της χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1950. Ενώ η σχέση είναι πρωτίστως οικονομική, υπάρχουν επίσης θέματα πολιτικής συνεργασίας. Οι Καναδοί μιλούν ευρωπαϊκές γλώσσες (Αγγλικά και γαλλικά είναι επίσημες και πλειονοτικές γλώσσες). Δύο υπερπόντια εδάφη μέλη της ΕΕ, η Γροιλανδία και το Σαιν-Πιερ και Μικελόν, βρίσκονται δίπλα στα χωρικά ύδατα του Καναδά.

 Η σχέση του Καναδά με την Ευρώπη αποτελεί επακόλουθο των ιστορικών συνδέσεων δημιουργημένων από την αποικιοκρατία και τη μαζική ευρωπαϊκή μετανάστευση στον Καναδά. Ο Καναδάς αποικίστηκε για πρώτη φορά από τους Βίνλαντ στις ακτές της νήσου Μπάφιν συν εκείνων της Νέας Γης και Λαμπραντόρ το Μεσαίωνα. Ωστόσο, αιώνες αργότερα στη Σύγχρονη Εποχή, αποικήθηκε κυρίως από τη Γαλλία και, μετά το 1763, εντάχθηκε επίσημα στη Βρετανική Αυτοκρατορία μετά την κατάκτησή της στον Επταετή Πόλεμο. Επιπλέον, είχε επίσης αποικιακή επιρροή από την Ισπανία στη Βρετανική Κολομβία συν τη νότια Αλμπέρτα και το Σασκάτσουαν. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει εξαιρετικά στενές σχέσεις με τον Καναδά, λόγω του βρετανικού αποικιακού παρελθόντός του, και οι δύο είναι βασίλεια της Κοινοπολιτείας. Ωστόσο, το Ηνωμένο Βασίλειο έπαψε να είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 31 Ιανουαρίου 2020. Ιστορικά, οι σχέσεις του Καναδά με το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ είχαν συνήθως προτεραιότητα έναντι των σχέσεων με την ηπειρωτική Ευρώπη. Ωστόσο, ο Καναδάς είχε υφιστάμενους δεσμούς με τις ευρωπαϊκές χώρες μέσω της δυτικής συμμαχίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, των Ηνωμένων Εθνών και του ΝΑΤΟ πριν από τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Η ιστορία των σχέσεων του Καναδά με την ΕΕ τεκμηριώνεται καλύτερα σε μια σειρά οικονομικών συμφωνιών: Το 1976 η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) και ο Καναδάς υπέγραψαν συμφωνία-πλαίσιο για την οικονομική συνεργασία, την πρώτη επίσημη συμφωνία του είδους της μεταξύ της ΕΟΚ και μιας βιομηχανοποιημένης τρίτης χώρας. Επίσης, το 1976 άνοιξε στην Οττάβα η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Καναδά. Το 1990 Ευρωπαίοι και Καναδοί ηγέτες ενέκριναν μια Διακήρυξη για τις Διατλαντικές Σχέσεις, επεκτείνοντας το πεδίο των επαφών τους και καθιερώνοντας τακτικές συναντήσεις σε Υπουργικό επίπεδο και Συνόδους Κορυφής. Το 1996, στη Σύνοδο Κορυφής της Οττάβα, πραγματοποιήθηκε μια νέα Πολιτική Διακήρυξη για τις Σχέσεις ΕΕ-Καναδά, η οποία υιοθέτησε ένα κοινό σχέδιο δράσης για τον προσδιορισμό πρόσθετων ειδικών τομέων συνεργασίας.
Ψηφιακός ήχος

Ο ψηφιακός ήχος (digital audio) αναφέρεται στην τεχνολογία εγγραφής, αποθήκευσης και αναπαραγωγής ήχου μέσω ψηφιακής κωδικοποίησης του αναλογικού σήματος. Το ηχητικό σήμα διέρχεται μέσω ενός μετατροπέα αναλογικού σε ψηφιακό (ADC), και κωδικοποιείται τυπικά σε μορφή κώδικα διαμόρφωσης παλμών (PCM). Ένας ψηφιακό - αναλογικός μετατροπέας DAC εκτελεί την αντίστροφη διαδικασία, μετατρέποντας το ψηφιακό σήμα πίσω σε αναλογικό ακουστικό ήχο. Τα ψηφιακά συστήματα ήχου μπορεί να εφαρμόζουν τεχνικές συμπίεσης (Audio compression), αποθήκευσης δεδομένων ηλεκτρονικών υπολογιστών, επεξεργασίας ψηφιακού σήματος και μετάδοσης δεδομένων. Η μετατροπή σε ψηφιακή μορφή επιτρέπει τον εύκολο χειρισμό, αποθήκευση, διαβίβαση και ανάκτηση των ηχητικών σημάτων. Η ψηφιακή τεχνολογία ήχου εφαρμόζεται στο χειρισμό, στη μαζική παραγωγή και στη διανομή ηχητικού υλικού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το κατέβασμα ψηφιακής μουσικής από το Διαδίκτυο, σε μορφή συμπιεσμένων ψηφιακών αρχείων, με εξαιρετικά μειωμένο οικονομικό κόστος.Μετά από τις σημαντικές εξελίξεις της ψηφιακής τεχνολογίας που συνέβησαν τη δεκαετία του 1970, σταδιακά αντικατέστησε την αναλογική τεχνολογία στις εφαρμογές ήχου, όπως π.χ. στην εγγραφή και αναπαραγωγή, αλλά και στις τηλεπικοινωνίες μέσα στις δεκαετίες 1990 και 2000.

 AAC ATRAC Blu-ray CD Digital Audio Tape (DAT) DCC DVD DSD FLAC MiniDisc MP3 MP4 MPEG SACD WAV WMA Borwick, John, ed., 1994: Sound Recording Practice (Oxford: Oxford University Press) Bosi, Marina, and Goldberg, Richard E., 2003: Introduction to Digital Audio Coding and Standards (Springer) Ifeachor, Emmanuel C., and Jervis, Barrie W., 2002: Digital Signal Processing: A Practical Approach (Harlow, England: Pearson Education Limited) Rabiner, Lawrence R., and Gold, Bernard, 1975: Theory and Application of Digital Signal Processing(Englewood Cliffs, New Jersey: Prentice-Hall, Inc.) Watkinson, John, 1994: The Art of Digital Audio (Oxford: Focal Press) Σάγος, Γεώργιος (2014). Ψηφιακή Τεχνολογία Ήχου,[1]. Bookstars-Free Publishing. ISBN 978-960-571-023-1. Monty Montgomery (24 Οκτωβρίου 2012). «Guest Opinion: Why 24/192 Music Downloads Make No Sense». evolver.fm. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Δεκεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012. J. ROBERT STUART. «Coding High Quality Digital Audio» (PDF). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 27 Ιουνίου 2007. Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012. Dan Lavry. «Sampling Theory For Digital Audio» (PDF). Ανακτήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2012. https://web.archive.org/web/20050713082039/http://www.vorbis.com/ https://web.archive.org/web/20050903131228/http://www.iis.fraunhofer.de/amm/techinf/layer3/ Audio nach MIDI wandeln: Was bedeutet Erkennung von Musik? Konvertierungsprogramme Audio nach MIDI und allgemeine Informationen, Dissertationen, Mathematik und Physik zur Tonerkennung Basics - Digital Audio und Recording auf bonedo.de
Νησί Φοίνιξ

Το Νησί Φοίνιξ (κινέζικα: 鳳凰島), που είναι γνωστό και ως το Ντουμπάι της Ανατολής, είναι τεχνητό αρχιπέλαγος το οποίο αποτελείται από δύο χερσαίες μάζες που σχηματίζουν ένα νησιωτικό θέρετρο στην πόλη Σάνια, της επαρχίας Χαϊνάν, στην Κίνα.

 Αυτά τα νησιά βρίσκονται στο νοτιοανατολικό τμήμα του κόλπου της Σάνια. Το ανατολικό νησί, το οποίο βρίσκεται πλησιέστερα στην ακτή, είναι πλήρως ανεπτυγμένο, ενώ το δυτικό νησί βρίσκεται ακόμα σε φάση κατασκευής. Το ανατολικό νησί έχει συνολική έκταση 1.250 μέτρα σε μήκος κατά 350 μέτρα σε πλάτος και εκτείνεται σε μια συνολική έκταση 383.825 τετραγωνικών μέτρων. Το νησί συνδέεται με την ακτή με μια γέφυρα μήκους 395 μέτρων. Το δυτικό νησί είναι παρόμοιο από πλευράς μεγέθους και σχήματος και συνδέεται με το ανατολικό νησί με μια μικρή και στενή λωρίδα γης. Ο αρχικός σχεδιασμός και το γενικό σχέδιο για το νησί αναπτύχθηκαν από την κατασκευαστική εταιρεία Leisure Quest International, LLC (ΗΠΑ). Το πρόγραμμα του έργου αναπτύχθηκε από την κατασκευαστική εταιρεία Leisure Quest International στις ΗΠΑ, όπως και ο σχεδιασμός του κόνσεπτ και το γενικό σχέδιο ανάπτυξης. Το ακίνητο πωλήθηκε το 2006 σε μια κατασκευαστική εταιρίας από τη Σαγκάη. Η σχεδιαστική ανάπτυξη του έργου ανελήφθη από το αρχιτεκτονικό γραφείο MAD Studio του Πεκίνου, το οποίο υπέγραψε τη σύμβαση το 2007, ενώ η συνολική επένδυση για το έργο υπερβαίνει τα 3 δισεκατομμύρια γουάν (περίπου 464 εκατομμύρια δολάρια). Το έργο αναμένεται να ολοκληρωθεί το 2014.Οι τιμές των πολυτελών κατοικιών στο Νησί Φοίνιξ κυμαίνονται από 50.000 γουάν έως 100.000 γουάν το τετραγωνικό μέτρο (περίπου 7.700 δολάρια έως 15.400 δολάρια) και είναι συγκρίσιμες με υψηλής ποιότητας ακίνητα στο Πεκίνο και τη Σαγκάη. Σύμφωνα με πρόσφατες αναφορές, οι αξίες των ακινήτων μειώνονται, καθώς επιχειρηματίες και αξιωματούχοι επιδιώκουν να πουλήσουν ακίνητα.Οι εικόνες του Google Earth με ημερομηνία 21 Φεβρουαρίου 2020 δείχνουν ότι το δυτικό νησί χρησιμοποιείται από την ακτοφυλακή της Κίνας ως αγκυροβόλιο για ορισμένα από τα μεγαλύτερα ποντοπόρα περιπολικά σκάφη της. Το ανατολικό νησί χωρίζεται σε οκτώ κύρια τμήματα τα οποία περιλαμβάνουν τα εξής: Ξενοδοχείο επτά αστέρων με ύψος 200 μέτρων Ξενοδοχείο πέντε αστέρων Πέντε κτήρια αποτελούμενα από 28 ορόφους Έξι πολυτελείς πολυκατοικίες Συνεδριακό κέντρο Τερματικό σταθμό φεριμπότ Λιμάνι για κρουαζιερόπλοια Μαρίνα με θέσεις ελλιμενισμού 150-300 σκαφών Ιστιοπλοϊκό όμιλο Εστιατόρια Εμπορικό κέντρο Δρόμο με εμπορικά καταστήματα Χώρο άθλησης και αναψυχής Θεματικό πάρκο Επίσημος ιστότοπος Εικόνες
Άγιος Κοσμάς Καβάλας

Ο Άγιος Κοσμάς (μέχρι το 1926 Καραμανλή) είναι χωριό του Δήμου Νέστου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Η δημοτική κοινότητα Αγίου Κοσμά, στην οποία περιλαμβάνεται και ο οικισμός Σκοπός, το 2021 είχε 39 κατοίκους, από 35 το 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 490 μέτρων.

 Ο Άγιος Κοσμάς στις αρχές του 20ού αιώνα είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, και σύμφωνα με την καταγραφή του ελληνικού στρατού είχε 720 κατοίκους το 1911. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στον Άγιο Κοσμά εγκαταστάθηκαν 56 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων. Το καλοκαίρι του 1944, ο οικισμός εκκενώθηκε κατά τη διάρκεια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των βουλγαρικών αρχών Κατοχής. Ο Άγιος Κοσμάς αποσπάστηκε από την κοινότητα Κεχροκάμπου και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Κοσμά, στην επαρχία Νέστου, το 1935. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Ορεινού.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ουζμπεκιστάν

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ουζμπεκιστάν (ουζμπεκικά: Oʻzbekiston Futbol Assotsiatsiyasi, ρωσικά: Футбольная ассоциация Узбекистана, αγγλικά: Uzbekistan Football Association, UFA) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο Ουζμπεκιστάν. Εδρεύει στην Τασκένδη. Είναι μέλος της FIFA και της AFC από το 1994. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Ουζμπεκιστάν. Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από την Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Ουζμπεκιστάν (ПФЛ) υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ουζμπεκιστάν.

 Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Ουζμπεκιστάν (ουζμπεκικά: Oʻzbekiston Futbol Federatsiyasi, ρωσικά: Федерацией футбола Узбекистана, αγγλικά: Uzbekistan Football Federation, UFF) ιδρύθηκε το 1946, ενώ το Ουζμπεκιστάν ήταν ακόμα υπό σοβιετική κυριαρχία και από το 1994 είναι μέλος της Διεθνούς Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (FIFA) και της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (AFC). Στις 7 Ιανουαρίου του 2013, σε τελετή στην Ζυρίχη της Ελβετίας, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ουζμπεκιστάν τιμήθηκε με το FIFA Fair Play Award από τη FIFA. Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ουζμπεκιστάν πήρε επίσης την πρώτη θέση στο Fair Play της AFC το 2012. Το 2017 μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ουζμπεκιστάν (ουζμπεκικά: Oʻzbekiston Futbol Assotsiatsiyasi, ρωσικά: Футбольная ассоциация Узбекистана, αγγλικά: Uzbekistan Football Association, UFA). Τα Γκαλά Βραβείων της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ουζμπεκιστάν είναι μια τελετή απονομής που διοργανώνεται από την ομοσπονδία. Η εναρκτήρια τελετή πραγματοποιείται τον Φεβρουάριο ή τον Μάρτιο κάθε έτους. Η τελετή απονομής του 2015 πραγματοποιήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου του 2013. Η τελετή απονομής του 2015 πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαρτίου του 2016. Επίσημος ιστότοπος