Ισοτρετινοΐνη

Η ισοτρετινοΐνη, επίσης γνωστή ως 13-cis-ρετινοϊκό οξύ και πωλείται με την επωνυμία Accutane μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της σοβαρής ακμής. Χρησιμοποιείται επίσης για την πρόληψη ορισμένων καρκίνων του δέρματος (ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα) και στη θεραπεία άλλων καρκίνων. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ιχθύωσης τύπου αρλεκίνου, μιας συνήθως θανατηφόρου δερματικής νόσου, και της ελασματοειδούς ιχθύωσης. Είναι ένα ρετινοειδές, που σημαίνει ότι σχετίζεται με τη βιταμίνη Α και βρίσκεται σε μικρές ποσότητες φυσικά στο σώμα. Το ισομερές της, η τρετινοΐνη, είναι επίσης φάρμακο κατά της ακμής. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ξηρά χείλη (χειλίτιδα), ξηρό και εύθραυστο δέρμα και αυξημένη ευαισθησία στο ηλιακό έγκαυμα. Ασυνήθεις και σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν μυϊκούς πόνους (μυαλγίες) και πονοκεφάλους. Η ισοτρετινοΐνη είναι γνωστό ότι προκαλεί γενετικές ανωμαλίες λόγω της ενδομήτριας έκθεσης λόγω της στενής ομοιότητας του μορίου με το ρετινοϊκό οξύ, ένα φυσικό παράγωγο της βιταμίνης Α που ελέγχει τη φυσιολογική εμβρυϊκή ανάπτυξη. Σχετίζεται επίσης με ψυχιατρικές παρενέργειες, συνηθέστερα κατάθλιψη αλλά και σπανιότερα ψύχωση και ασυνήθιστες συμπεριφορές. Άλλες σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν την υπερόστωση και την πρόωρη σύγκλειση των επιφύσεων, οι οποίες έχουν αναφερθεί ότι είναι μόνιμες. Η ισοτρετινοΐνη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1969 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1982. Το 2020, ήταν το 264ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερα από 1 εκατομμύρια συνταγές.

 Η ισοτρετινοΐνη χρησιμοποιείται κυρίως για σοβαρή κυστική ακμή και ακμή που δεν έχει ανταποκριθεί σε άλλες θεραπείες. Πολλοί δερματολόγοι υποστηρίζουν επίσης τη χρήση του για τη θεραπεία μικρότερης βαρύτητας ακμής που αποδεικνύονται ανθεκτική σε άλλες θεραπείες ή που προκαλούν σωματικές ή ψυχολογικές ουλές. Η ισοτρετινοΐνη δεν ενδείκνυται για τη θεραπεία της προεφηβικής ακμής και δεν συνιστάται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών.Είναι επίσης κάπως αποτελεσματική για την πυώδη ιδραδενίτιδα και ορισμένες περιπτώσεις σοβαρής ροδόχρου ακμής. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει στη θεραπεία της ιχθύωσης αρλεκίνου, της ελασματώδους ιχθύωσης και χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις μελαγχρωματικής ξηροδερμίας για την ανακούφιση από κερατώσεις. Η ισοτρετινοΐνη έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της εξαιρετικά σπάνιας κατάστασης προοδευτική οστεοποιός ινοδυσπλασία. Χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία του νευροβλαστώματος, μιας μορφής καρκίνου των νεύρων. Η θεραπεία με ισοτρετινοΐνη έχει επίσης αποδειχθεί αποτελεσματική έναντι των κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων σε πειραματική χρήση, αλλά σπάνια χρησιμοποιείται για αυτήν την ένδειξη, καθώς υπάρχουν πιο αποτελεσματικές θεραπείες. Η ισοτρετινοΐνη μπορεί να αντιπροσωπεύει μια αποτελεσματική και ασφαλή εναλλακτική συστηματική μορφή θεραπείας για τα επίμονα κονδυλώματα του τραχήλου της μήτρας. Στις περισσότερες χώρες αυτή η θεραπεία δεν είναι προς το παρόν εγκεκριμένη και χρησιμοποιείται μόνο εάν άλλες θεραπείες αποτύχουν. Η ισοτρετινοΐνη είναι τερατογόνος. Υπάρχει περίπου 20-35% κίνδυνος για συγγενείς ανωμαλίες σε βρέφη που εκτίθενται στο φάρμακο in utero και περίπου το 30-60% των παιδιών που εκτίθενται στην ισοτρετινοΐνη προγεννητικά έχει αναφερθεί ότι εμφανίζουν νευρογνωστική εξασθένηση. Εξαιτίας αυτού, υπάρχουν αυστηροί έλεγχοι σχετικά με τη συνταγογράφηση ισοτρετινοΐνης σε γυναίκες που μπορεί να μείνουν έγκυες και σε γυναίκες που μένουν έγκυες ενώ λαμβάνουν ισοτρετινοΐνη συνιστάται σθεναρά να τερματίσουν την εγκυμοσύνη τους.Στις περισσότερες χώρες, η ισοτρετινοΐνη μπορεί να συνταγογραφηθεί μόνο από δερματολόγους ή ειδικούς γιατρούς. Ορισμένες χώρες επιτρέπουν επίσης περιορισμένη συνταγογράφηση από γενικούς ιατρούς και οικογενειακούς γιατρούς. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Αυστραλία, η ισοτρετινοΐνη μπορεί να συνταγογραφηθεί μόνο από ή υπό την επίβλεψη ενός συμβούλου δερματολόγου. Επειδή η σοβαρή κυστική ακμή έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει μόνιμες ουλές σε σύντομο χρονικό διάστημα, οι περιορισμοί στην πιο άμεση διαθεσιμότητά της έχουν αποδειχθεί αμφιλεγόμενοι. Στη Νέα Ζηλανδία, η ισοτρετινοΐνη μπορεί να συνταγογραφηθεί από οποιονδήποτε γιατρό, αλλά επιδοτείται μόνο όταν συνταγογραφείται από επαγγελματικά εγγεγραμμένο γενικό ιατρό, δερματολόγο ή νοσηλευτή. Όλο και υψηλότερες δόσεις θα οδηγήσουν σε υψηλότερη τοξικότητα, παρόμοια με την τοξικότητα της βιταμίνης Α. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: Η ισοτρετινοΐνη μπορεί να σταματήσει την ανάπτυξη των μακρών οστών σε νέους που εξακολουθούν να αναπτύσσονται. Η πρόωρη σύγκλειση των επιφύσεων μπορεί να συμβεί σε άτομα με ακμή που λαμβάνουν συνιστώμενες δόσεις Accutane.Γενικά, ωστόσο, η πρόωρη σύγκλειση των επιφύσεων φαίνεται να σχετίζεται κυρίως με: υψηλές δόσεις ισοτρετινοΐνης πέρα από τη συνιστώμενη δόση του 1 mg/kg/ημέρα παράταση αγωγής πέρα από τη συνήθη διάρκεια από που απαιτείται για την θεραπεία ενός ασθενή με ακμή (συνήθως 5-7 μήνες) πρώιμη έναρξη της θεραπείας (πρώιμη εφηβική ηλικία 12-14 ετών ή μικρότερη)Η ισοτρετινοΐνη είναι γνωστό ότι προκαλεί δυσλειτουργία του μεϊβομιανού αδένα που προκαλεί επίμονη κερατοεπιπεφυκίτιδα (ξηροφθαλμία). Τα προβλήματα με τους μεϊβομιανούς και τους σιελογόνους αδένες είναι πιθανό να οφείλονται στη μη εκλεκτική απόπτωση των κυττάρων των εξωκρινών αδένων. Έχει αναφερθεί ότι η μειωμένη νυχτερινή όραση επιμένει σε ορισμένα άτομα μετά τη διακοπή της θεραπείας με ισοτρετινοΐνη. Η ισοτρετινοΐνη σχετίζεται επίσης με σεξουαλικές παρενέργειες, συγκεκριμένα στυτική δυσλειτουργία και μειωμένη λίμπιντο. Τον Οκτώβριο του 2017, η MHRA του Ηνωμένου Βασιλείου εξέδωσε μια Ενημέρωση για την Ασφάλεια Φαρμάκων στους γιατρούς ως απάντηση σε αναφορές για αυτά τα προβλήματα. Αυτό ήταν ως απάντηση σε μια ανασκόπηση της ΕΕ, που δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2017, η οποία αναφέρει ότι μια εύλογη φυσιολογική εξήγηση αυτών των παρενεργειών «μπορεί να είναι η μείωση της τεστοστερόνης στο πλάσμα». Η ανασκόπηση ανέφερε επίσης ότι «οι πληροφορίες του προϊόντος θα πρέπει να ενημερωθούν ώστε να περιλαμβάνουν τη «σεξουαλική δυσλειτουργία συμπεριλαμβανομένης της στυτικής δυσλειτουργίας και της μειωμένης λίμπιντο» ως ανεπιθύμητη ενέργεια με άγνωστη συχνότητα». Έχουν επίσης αναφερθεί διαταραχές της σπερματογένεσης, όπως η ολιγοσπερμία. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι βλεννογονοδερματικές: ξηρά χείλη, δέρμα και μύτη. Άλλες συχνές βλεννογονοδερματικές παρενέργειες είναι η φλεγμονή και το σκάσιμο των χειλιών (χειλίτιδα), η ερυθρότητα του δέρματος (ερύθημα), τα εξανθήματα, το ξεφλούδισμα, το έκζεμα (δερματίτιδα), φαγούρα (κνησμός) και οι αιμορραγίες από τη μύτη (επίσταξη). Η απουσία ξηρότητας των χειλιών θεωρείται ένδειξη μη συμμόρφωσης με τη θεραπεία (μη λήψη του φαρμάκου όπως συνιστάται), καθώς εμφανίζεται σχεδόν σε όλα τα άτομα που το λαμβάνουν. Η ισοτρετινοΐνη είναι ένα τερατογόνο που είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει γενετικές ανωμαλίες εάν ληφθεί από γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή ακόμη και λίγο πριν τη σύλληψη. Μερικές από τις πιο κοινές γενετικές ανωμαλίες που μπορεί να προκαλέσει αυτό το φάρμακο είναι κώφωση και τύφλωση, απουσία λοβών του αυτιού ή είναι κακοσχηματισμένοι, δυσμορφίες του προσώπου και οι ανωμαλίες στη λειτουργία του εγκεφάλου. Η ισοτρετινοΐνη ταξινομείται από τον FDA ως κατηγορία εγκυμοσύνης X και η χρήση αντενδείκνυται στην εγκυμοσύνη. Στην ΕΕ, η ισοτρετινοΐνη (από του στόματος) αντενδείκνυται στην εγκυμοσύνη και δεν πρέπει να λαμβάνεται από γυναίκες που μπορούν να τεκνοποιήσουν εκτός εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις ενός προγράμματος πρόληψης εγκυμοσύνης.Ο κατασκευαστής συνιστά να αποκλειστεί η εγκυμοσύνη δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη της θεραπείας με ισοτρετινοΐνη και οι γυναίκες θα πρέπει να χρησιμοποιούν δύο ταυτόχρονες μορφές αποτελεσματικής αντισύλληψης τουλάχιστον ένα μήνα πριν την έναρξη, κατά τη διάρκεια και για τουλάχιστον ένα μήνα μετά τη θεραπεία με ισοτρετινοΐνη. Στις ΗΠΑ, περίπου 2000 γυναίκες έμειναν έγκυες ενώ έπαιρναν το φάρμακο μεταξύ 1982 και 2000, με τις περισσότερες εγκυμοσύνες να καταλήγουν σε άμβλωση ή αποβολή. Γεννήθηκαν περίπου 160 μωρά με γενετικές ανωμαλίες. Αφού ο FDA έθεσε σε εφαρμογή το πιο αυστηρό πρόγραμμα iPLEDGE για τις εταιρείες που εμπορεύονται το φάρμακο στις ΗΠΑ, το 2011, σημειώθηκαν 155 εγκυμοσύνες μεταξύ 129.544 γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία που έπαιρναν ισοτρεντινοΐνη (0,12%).Άτομα που λαμβάνουν ισοτρετινοΐνη δεν επιτρέπεται να δίνουν αίμα κατά τη διάρκεια και για τουλάχιστον ένα μήνα μετά τη διακοπή της θεραπείας λόγω της τερατογένειάς της. Σπάνιες ψυχολογικές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν κατάθλιψη, επιδείνωση της προϋπάρχουσας κατάθλιψης, επιθετικές τάσεις, ευερέθιστη διάθεση και άγχος. Πολύ σπάνιες επιδράσεις περιλαμβάνουν ανώμαλη συμπεριφορά, ψύχωση, αυτοκτονικό ιδεασμό, απόπειρες αυτοκτονίας και αυτοκτονία. Σε σύνολο 5577 ανεπιθύμητων ενεργειών που αναφέρθηκαν στο MHRA του Ηνωμένου Βασιλείου έως τις 31 Μαρτίου 2017, πολλές (1207, ή 22%) αφορούσαν ψυχιατρικές επιδράσεις. Υπήρχαν 85 αναφορές για αυτοκτονικό ιδεασμό, 56 για αυτοκτονία και 43 για απόπειρες αυτοκτονίας.Η συσχέτιση μεταξύ της χρήσης ισοτρετινοΐνης και της ψυχοπαθολογίας υπήρξε αμφιλεγόμενη. Ξεκινώντας το 1983, εμφανίστηκαν μεμονωμένες αναφορές περιστατικών που υποδηλώνουν αλλαγή διάθεσης, ιδιαίτερα κατάθλιψη, που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά τη χρήση ισοτρετινοΐνης. Από τότε έχουν διεξαχθεί διάφορες μελέτες για την επίδραση του φαρμάκου στην κατάθλιψη, την ψύχωση, τις αυτοκτονικές σκέψεις και άλλες ψυχολογικές επιπτώσεις. Κατάθλιψη και αυτοκτονία Η ισοτρετινοΐνη είναι το μόνο μη ψυχιατρικό φάρμακο στη λίστα των κορυφαίων 10 φαρμάκων του FDA που σχετίζονται με την κατάθλιψη και είναι επίσης μέσα στα κορυφαία 10 για απόπειρες αυτοκτονίας. Μια προειδοποίηση μαύρου κουτιού για αυτοκτονία, κατάθλιψη και ψύχωση υπάρχει στη συσκευασία της ισοτρετινοΐνης στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2005. Τον Μάρτιο του 2018, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων εξέδωσε μια προειδοποίηση σχετικά με τον πιθανό κίνδυνο νευροψυχιατρικών διαταραχών (όπως κατάθλιψη, άγχος και αλλαγές διάθεσης) μετά τη χρήση από του στόματος ρετινοειδών, συμπεριλαμβανομένης της ισοτρετινοΐνης, αν και οι περιορισμοί των διαθέσιμων δεδομένων δεν τους επέτρεψαν να διαπιστωθεί εάν αυτός ο κίνδυνος οφειλόταν στη χρήση ρετινοειδών.Το 2012, μια συστηματική ανασκόπηση που κάλυπτε όλα τα άρθρα της βιβλιογραφίας σχετικά με την ισοτρετινοΐνη, την κατάθλιψη και την αυτοκτονία, καθώς και άρθρα σχετικά με την επίδραση της τάξης, την απόκριση δόσης και τη βιολογική αληθοφάνεια διαπίστωσε ότι η βιβλιογραφία που αναθεωρήθηκε ήταν σύμφωνη με συσχέτιση χορήγησης ισοτρετινοΐνης και κατάθλιψης με αυτοκτονία σε μια υποομάδα ευάλωτων ατόμων. Μετά από αυτή τη συστηματική ανασκόπηση, σε μια ανασκόπηση του 2014 μια ομάδα Αυστραλών δερματολόγων και ψυχιάτρων συνεργάστηκε συγγράφοντας σειρά συστάσεων για την ασφαλή συνταγογράφηση της ισοτρετινοΐνης. Ωστόσο, το εάν η χρήση ισοτρετινοΐνης σχετίζεται αιτιολογικά με ψυχικές ασθένειες παραμένει αμφιλεγόμενο.Τα στοιχεία για την αιτιώδη συσχέτιση της κατάθλιψης με τη χρήση ισοτρετινοΐνης περιλαμβάνουν 41 αναφορές θετικής πρόκλησης/αποπρόκλησης/επαναπρόκλησης με ισοτρετινοΐνη, που περιλαμβάνουν τη χορήγηση ισοτρετινοΐνης, την απόσυρση του φαρμάκου και στη συνέχεια την εκ νέου χορήγησή του. Οι περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις δεν είχαν ψυχιατρικό ιστορικό. Υπάρχει επίσης χρονική σχέση μεταξύ της ανάπτυξης κατάθλιψης και της έναρξης θεραπείας με ισοτρετινοΐνη, με τις περισσότερες περιπτώσεις να αναπτύσσονται μετά από 1-2 μήνες θεραπείας. Επιπλέον, υψηλότερες δόσεις ισοτρετινοΐνης αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης κατάθλιψης, με το 25% των ατόμων να εμφανίζουν κατάθλιψη σε δόση 3 mg/kg/ημέρα σε σύγκριση με 3–4% σε κανονικές δόσεις. Μελέτες έχουν αποκαλύψει αρκετές βιολογικές διεργασίες που μπορεί να εξηγήσουν αξιόπιστα τις συναισθηματικές αλλαγές που προκαλούνται από την ισοτρετινοΐνη. Ψύχωση Η ισοτρετινοΐνη έχει επίσης συνδεθεί με ψύχωση. Πολλές από τις παρενέργειες της ισοτρετινοΐνης μιμούνται την υπερβιταμίνωση Α, η οποία έχει συσχετιστεί με ψυχωσικά συμπτώματα. Η υπόθεση της ντοπαμίνης στη σχιζοφρένεια και στη ψύχωση υποδηλώνει ότι η αύξηση της ντοπαμινεργικής διέγερσης ή της ευαισθησίας στο μεταιχμιακό σύστημα προκαλεί ψυχωτικά συμπτώματα.Έχει προταθεί ότι η απορύθμιση των υποδοχέων ρετινοειδών από ρετινοειδή όπως η ισοτρετινοΐνη μπορεί να προκαλέσει σχιζοφρένεια. Τα στοιχεία για αυτό είναι τριπλά: η μεταγραφική ενεργοποίηση του υποδοχέα ντοπαμίνης D2 – εκτός από τους υποδοχείς σεροτονίνης και γλουταμινικού – ρυθμίζεται από το ρετινοϊκό οξύ. Η σχιζοφρένεια και ο καταρράκτης των ρετινοειδών έχουν συνδεθεί με τους ίδιους γονιδιακούς τόπους και η δυσλειτουργία των ρετινοειδών προκαλεί συγγενείς ανωμαλίες πανομοιότυπες με αυτές που παρατηρούνται σε άτομα με σχιζοφρένεια. Περαιτέρω, η έκφραση των υποδοχέων ντοπαμίνης έχει πράγματι αποδειχθεί ότι ρυθμίζεται από το ρετινοϊκό οξύ. Η ισοτρετινοΐνη έχει μια σειρά από μυοσκελετικές επιδράσεις. Η μυαλγία (μυϊκός πόνος) και η αρθραλγία (πόνος στις αρθρώσεις) είναι σπάνιες παρενέργειες. Τα ρετινοειδή, όπως η υψηλή δόση ετρετινάτης, είναι ευρέως γνωστό ότι προκαλούν οστικές αλλαγές, ο πιο συνηθισμένος τύπος των οποίων είναι οι υπεροστικές αλλαγές (υπερβολική ανάπτυξη των οστών), ειδικά σε παιδιά και εφήβους στην ανάπτυξη. Άλλα προβλήματα περιλαμβάνουν την πρόωρη σύγκλειση της επιφύσεως και την ασβεστοποίηση των τενόντων και των συνδέσμων. Τα οστά της σπονδυλικής στήλης και των ποδιών προσβάλλονται συχνότερα. Οι παράγοντες κινδύνου για σκελετικές επιδράσεις περιλαμβάνουν μεγαλύτερη ηλικία, μεγαλύτερη δόση και μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας. Οι περισσότερες αλλαγές στα οστά δεν προκαλούν συμπτώματα και μπορούν να παρατηρηθούν μόνο με ακτινογραφία. Η ισοτρετινοΐνη μπορεί να προκαλέσει μη ειδικά γαστρεντερικά συμπτώματα όπως ναυτία, διάρροια και κοιλιακό άλγος. Το φάρμακο σχετίζεται με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου - την ελκώδη κολίτιδα, αλλά όχι τη νόσο Κρον. Υπάρχουν επίσης αναφορές για άτομα που αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ) και επιδείνωση του υπάρχοντος ΣΕΕ. Η ισοτρετινοΐνη και άλλα ρετινοειδή είναι γνωστό ότι επηρεάζουν τα μάτια. Η ξηροφθαλμία είναι πολύ συχνή κατά τη διάρκεια της θεραπείας και προκαλείται από την αποπτωτική δράση της ισοτρετινοΐνης στους μεϊβομιανούς αδένες. Μερικοί άνθρωποι αναπτύσσουν έτσι δυσανεξία στους φακούς επαφής. Σε μερικούς ανθρώπους, αυτές οι αλλαγές είναι μακροχρόνιες ή μη αναστρέψιμες και αντιπροσωπεύουν τη δυσλειτουργία μεϊβομιανών αδένων. Άλλες κοινές επιδράσεις στα μάτια περιλαμβάνουν φλεγμονή των βλεφάρων (βλεφαρίτιδα), κόκκινα μάτια που προκαλούνται από επιπεφυκίτιδα και ερεθισμό του ματιού. Πιο σπάνιες οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν θολή όραση, μειωμένη νυχτερινή όραση (η οποία μπορεί να είναι μόνιμη), αχρωματοψία, ανάπτυξη θολότητας του κερατοειδούς, φλεγμονή του κερατοειδούς (κερατίτιδα), οίδημα του οπτικού δίσκου (οίδημα οπτικής θηλής, που σχετίζεται με ΙΕΥ), φωτοφοβία και άλλες οπτικές διαταραχές. Ο ακριβής μηχανισμός δράσης της ισοτρετινοΐνης είναι άγνωστος, αλλά αρκετές μελέτες έχουν δείξει ότι η ισοτρετινοΐνη προκαλεί απόπτωση (προγραμματικός κυτταρικός θάνατος) σε διάφορα κύτταρα του σώματος. Ο κυτταρικός θάνατος μπορεί να υποκινηθεί στους μεϊβομιανούς αδένες, υποθαλαμικά κύτταρα, κύτταρα ιππόκαμπου και — σημαντικό για τη θεραπεία της ακμής — σε κύτταρα σμηγματογόνων αδένων. Η ισοτρετινοΐνη έχει χαμηλή συγγένεια με τους υποδοχείς ρετινοϊκού οξέος (ΥΡΟ) και τους υποδοχείς Χ ρετινοειδούς (ΥΧΡ), αλλά μπορεί να μετατραπεί ενδοκυτταρικά σε μεταβολίτες που δρουν ως αγωνιστές των πυρηνικών υποδοχέων ΥΡΟ και ΥΧΡ.Μια μελέτη προτείνει ότι το φάρμακο ενισχύει την παραγωγή λιποκαλίνης που σχετίζεται με ουδετερόφιλη ζελατινάση στο δέρμα, η οποία έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την παραγωγή σμήγματος προκαλώντας απόπτωση στα κύτταρα των σμηγματογόνων αδένων, ενώ παρουσιάζει αντιμικροβιακή δράση έναντι του Cutibacterium acnes. Το φάρμακο μειώνει το μέγεθος των σμηγματογόνων αδένων και την παραγωγή σμήγματος. Η ισοτρετινοΐνη είναι το μόνο διαθέσιμο φάρμακο κατά της ακμής που επηρεάζει και τις τέσσερις κύριες παθογόνες διεργασίες της ακμής, γεγονός που τη διακρίνει από εναλλακτικές θεραπείες (όπως τα αντιβιοτικά) και ευθύνεται για την αποτελεσματικότητά της σε σοβαρές, οζώδεις περιπτώσεις. Η επίδραση της ισοτρετινοΐνης στην παραγωγή σμήγματος μπορεί να είναι προσωρινή ή η ύφεση της νόσου μπορεί να είναι «πλήρης και παρατεταμένη». Δραστηριότητες του ΚΝΣ Μια πιθανή βιολογική βάση για τις αναφορές περιστατικών κατάθλιψης περιλαμβάνει μειωμένο μεταβολισμό στον κογχιομετωπιαίο φλοιό (OFC) του μετωπιαίου λοβού. Έχει επίσης βρεθεί ότι ο μειωμένος μεταβολισμός του OFC συσχετίστηκε με πονοκεφάλους. Τα άτομα που αναφέρουν πονοκέφαλο ως παρενέργεια συχνά αναφέρουν επίσης νευροψυχιατρικά συμπτώματα, ιδιαίτερα κατάθλιψη: έχει τεκμηριωθεί μια στατιστικά σημαντική σχέση μεταξύ κεφαλαλγίας και κατάθλιψης. Προτείνεται ότι τα άτομα που είναι ευαίσθητα σε επιδράσεις στο ΚΝΣ που προκαλούνται από την ισοτρετινοΐνη μπορεί επίσης να είναι ευαίσθητα σε άλλες ψυχιατρικές παρενέργειες όπως η κατάθλιψη.Μελέτες σε ποντίκια και αρουραίους έχουν βρει ότι τα ρετινοειδή, συμπεριλαμβανομένης της ισοτρετινοΐνης, συνδέονται με τους ντοπαμινεργικούς υποδοχείς στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Η ισοτρετινοΐνη μπορεί να επηρεάσει τη ντοπαμινεργική νευροδιαβίβαση διαταράσσοντας τη δομή των υποδοχέων ντοπαμίνης και μειώνοντας τη ντοπαμινεργική δραστηριότητα. Το ντοπαμινεργικό σύστημα εμπλέκεται σε πολλές ψυχολογικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης. Η ισοτρετινοΐνη θεωρείται επίσης ότι επηρεάζει το σεροτονινεργικό σύστημα - αυξάνει την έκφραση των 5-HT1A υποδοχέων στον προσυναπτικό νευρώνα, οι οποίοι αναστέλλουν την έκκριση σεροτονίνης. Η ισοτρετινοΐνη επίσης αυξάνει άμεσα και έμμεσα τη μετάφραση της πρωτεΐνης μεταφορέα σεροτονίνης (SERT), οδηγώντας σε αυξημένη επαναπρόσληψη και κατά συνέπεια μειωμένη συναπτική διαθεσιμότητα σεροτονίνης.Η αναστολή της νευρογένεσης του ιππόκαμπου μπορεί επίσης να παίξει ρόλο στην ανάπτυξη κατάθλιψης που προκαλείται από ισοτρετινοΐνη. Μια περαιτέρω επίδραση της ισοτρετινοΐνης στον εγκέφαλο περιλαμβάνει τη λειτουργία του ρετινοϊκού οξέος στον υποθάλαμο, το ορμονικό ρυθμιστικό κέντρο του εγκεφάλου και μέρος του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων, ένα βασικό μέρος της αντίδρασης του σώματος στο στρες. Άλλες περιοχές του εγκεφάλου που ρυθμίζονται από το ρετινοϊκό οξύ και δυνητικά διαταράσσονται από την ισοτρετινοΐνη περιλαμβάνουν τον μετωπιαίο φλοιό και το ραβδωτό σώμα. Η από του στόματος ισοτρετινοΐνη απορροφάται καλύτερα όταν λαμβάνεται με ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά, επειδή έχει υψηλό επίπεδο λιποφιλικότητας. Η αποτελεσματικότητα της ισοτρετινοΐνης διπλασιάζεται όταν λαμβάνεται μετά από ένα γεύμα υψηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά σε σύγκριση με όταν λαμβάνεται χωρίς φαγητό. Λόγω της μοριακής σχέσης της ισοτρετινοΐνης με τη βιταμίνη Α, δεν πρέπει να λαμβάνεται με συμπληρώματα βιταμίνης Α λόγω του κινδύνου τοξικότητας λόγω αθροιστικής υπερδοσολογίας. Το Accutane αλληλεπιδρά αρνητικά με τις τετρακυκλίνες, μια άλλη κατηγορία φαρμάκων κατά της ακμής, και με σκευάσματα προγεστερόνης σε μικροδοσολογία («μίνι-χάπι»), νορεθιστερόνη/αιθινυλοιστραδιόλη ('OrthoNovum 7/7/7'), βαλσαμόχορτο, φαινυτοΐνη και συστηματικά κορτικοστεροειδή. Η ισοτρετινοΐνη συνδέεται κυρίως (99,9%) με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, κυρίως με την αλβουμίνη. Τρεις μεταβολίτες της ισοτρετινοΐνης ανιχνεύονται στο ανθρώπινο πλάσμα μετά από χορήγηση από το στόμα: 4-οξο-ισοτρετινοΐνη, ρετινοειδές οξύ (τρετινοΐνη) και 4-οξο-ρετινοϊκό οξύ (4-οξο-τρετινοΐνη). Η ισοτρετινοΐνη οξειδώνεται επίσης, μη αναστρέψιμα, σε 4-οξο-ισοτρετινοΐνη—η οποία σχηματίζει το γεωμετρικό της ισομερές 4-οξο-τρετινοΐνη. Μετά από από του στόματος χορήγηση, 80 mg δόσης υγρού εναιωρήματος 14C-ισοτρετινοΐνης, η 14C-δραστηριότητα στο αίμα μειώνεται με χρόνο ημιζωής 90 ωρών. Οι μεταβολίτες της ισοτρετινοΐνης και οι συζυγείς της στη συνέχεια απεκκρίνονται στα ούρα και τα κόπρανα του ατόμου σε σχετικά ίσες ποσότητες. Μετά από μονή δόση 80 mg από του στόματος ισοτρετινοΐνης σε 74 υγιή ενήλικα άτομα υπό συνθήκες σίτισης, ο μέσος χρόνος ημιζωής αποβολής ±ΤΑ (t1/2) της ισοτρετινοΐνης και της 4-οξο-ισοτρετινοΐνης ήταν 21,0 ± 8,2 ώρες και 24,0 ± 5,3 ώρες, αντίστοιχα. Μετά από εφάπαξ και πολλαπλές δόσεις, οι παρατηρούμενες αναλογίες συσσώρευσης ισοτρετινοΐνης κυμαίνονταν από 0,90 έως 5,43 σε άτομα με κυστική ακμή.