Κοινοβούλιο της Σρι Λάνκα

Το Κοινοβούλιο της Σρι Λάνκα (Σιναλέζικα: ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව, Ταμίλ: இலங்கை நாடாளுமன்றம்) είναι το ανώτατο νομοθετικό σώμα στη Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα. Είναι ένα μονοθάλαμο κοινοβούλιο που αποτελείται από 225 μέλη, τους βουλευτές που εκλέγονται με δημοκρατικές και άμεσες εκλογές που διεξάγονται ανά πενταετία σε όλην την επικράτεια, με μυστική ψηφοφορία και εκλογικό σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης. Το Κοινοβούλιο εξετάζει τα νομοσχέδια, ψηφίζει και εγκρίνει νόμους και έχει την εξουσία να περάσει νόμους με αναδρομική ισχύ, να εισάγει συνταγματικές τροποποιήσεις ή να ανακαλέσει τις προηγούμενες. Οι νόμοι συντάσσονται και δημοσιεύονται στα Σιναλεζικά και στη γλώσσα Ταμίλ, που είναι οι επίσημες της χώρας, μαζί με μία μετάφραση στα Αγγλικά.Ο θεσμός του Κοινοβουλίου είναι βασισμένος στο Σύνταγμα της Σρι Λάνκα και σε πάγιες εντολές, δηλαδή σε κανονισμούς που διέπουν τη λειτουργία και την οργάνωσή του. Σύμφωνα με τα αρχεία που υπάρχουν στη βιβλιοθήκη του Κοινοβουλίου, οι πρώτες πάγιες εντολές που εισήχθησαν προήλθαν από το Βρετανικό Κοινοβούλιο του 1912, από το οποίο έχει πολλές επιρροές. Το Σύνταγμα και οι κανονισμοί καθορίζουν τις διαδικασίες για την πρώτη συνεδρίαση της Συνέλευσης μετά τις εκλογές, την εκλογή Προέδρου της Βουλής, την κατανομή εδρών στους βουλευτές, την ορκωμοσία, την επιλογή ημερομηνιών για τις επόμενες συνεδριάσεις, τις προϋποθέσεις απαρτίας, τις διαδικασίες για την παρουσίαση και ψήφιση νομοσχεδίων, καθώς και τον κώδικα συμπεριφοράς με τον οποίο οφείλουν να συμμορφώνονται οι βουλευτές στις συζητήσεις τους.

 Πριν την αποικιοκρατική περίοδο, το νησί της Σρι Λάνκα ήταν χωρισμένο σε βασίλεια.Τον 16ο αιώνα το νησί ήταν αποικία των Πορτογάλων και των Ολλανδών. Το 1815, μετά από 20 χρόνια πολέμων, το τελευταίο βασίλειο του νησιού πέρασε στα χέρια των Βρετανών. Το 1833 o Κυβερνήτης της Κεϋλάνης, ο Σερ Ρόμπερτ Χόρτον, εισήγαγε μία σειρά μεταρρυθμίσεων που προτάθηκαν από την επιτροπή Κόλμπρουκ-Κάμερον, με τις οποίες ιδρύθηκαν τα πρώτα νομοθετικά σώματα της αποικίας, το Εκτελεστικό και το Νομοθετικό Συμβούλιο. Το Νομοθετικό Συμβούλιο αρχικά αποτελούταν από 16 μέλη που ήταν Βρετανοί αξιωματούχοι, και αργότερα εκλέγονταν 49 μέλη στα οποία συμπεριλαμβάνονταν ιθαγενείς πολίτες.Το 1931 το Νομοθετικό Συμβούλιο διαλύθηκε και αντικαταστάθηκε από το Κρατικό Συμβούλιο, ένα μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα με 61 έδρες, που ιδρύθηκε με το Σύνταγμα του Ντόναφμορ. Για πρώτη φορά στην ιστορία της αποικίας παραχωρήθηκε δικαίωμα ψήφου σε όλους τους ενήλικους πολίτες της.Το 1947, ένα χρόνο προτού ανεξαρτητοποιηθεί η Κεϋλάνη, το Κρατικό Συμβούλιο αντικαταστάθηκε από ένα διθάλαμο κοινοβούλιο, του οποίου η οργάνωση έγινε σύμφωνα με τις προτάσεις της επιτροπής Σόλμπερι και βασίστηκε στο Βρετανικό σύστημα Ουέστμινστερ. Περιλάμβανε μία άνω βουλή, τη Γερουσία, που αποτελούταν από 30 μέλη, από τα οποία τα 15 εκλέγονταν από την κάτω βουλή και τα 15 προτείνονταν από τον Κυβερνήτη της Κεϋλάνης, και μία κάτω βουλή, τη Βουλή των Αντιπροσώπων, που αρχικά αποτελούταν από 101 αιρετά μέλη τα οποία μετά το 1960 αυξήθηκαν σε 157.Στις 2 Οκτωβρίου 1971 η Γερουσία διαλύθηκε. Το 1972 η χώρα έγινε Δημοκρατία με το όνομα Σρι Λάνκα. Σύμφωνα με το νέο δημοκρατικό Σύνταγμα, η Βουλή των Αντιπροσώπων αντικαταστάθηκε από την Εθνική Κρατική Συνέλευση που είχε 168 αιρετά μέλη. Αυτή, με τη σειρά της, αντικαταστάθηκε από το Κοινοβούλιο της Σρι Λάνκα, που είναι το τρέχον, όταν τέθηκε σε ισχύ το Σύνταγμα της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σρι Λάνκα του 1977.Το 1983-2009 ήταν μία περίοδος εμφύλιων πολέμων, μεταξύ της Σιναλεζικής κυβέρνησης και των επαναστατών Ταμίλ. Το 1987 δύο χειροβομβίδες που ρίφθηκαν στην αίθουσα συνεδριάσεων του Κοινοβουλίου σκότωσαν δύο άτομα και τραυμάτισαν 16, ενώ ο βασικός στόχος της επίθεσης, που ήταν ο Πρόεδρος Τζαγιαβαρντένα, διέφυγε άθικτος. Το Λαϊκό Απελευθερωτικό Μέτωπο, ένα Μαρξιστικό-Λενινιστικό κόμμα, πήρε την ευθύνη για την επίθεση. Στις 20 Αυγούστου 2015, για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της Σρι Λάνκα, δύο μεγάλα κόμματα, το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα και το Κόμμα Ελευθερίας της Σρι Λάνκα, υπέγραψαν Μνημόνιο Κατανόησης για να σχηματίσουν μία εθνική κυβέρνηση ενότητας και να επιλύσουν τα ζητήματα που προέκυψαν από τις εμφύλιες ταραχές.