IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καρλ φον Ντράις

Ο Καρλ φον Ντράις (Karl Friedrich Christian Ludwig Freiherr Drais von Sauerbronn, 29 Απριλίου 1785 - 10 Δεκεμβρίου 1851) ήταν Γερμανός βαρώνος εφευρέτης. Αποτελεί κεντρική φυσιογνωμία στην ιστορία του ποδηλάτου, καθώς σχεδίασε και κατασκεύασε την draisienne, μια πρώιμη μορφή ποδηλάτου. Από αρκετούς θεωρείται ως «ο πατέρας του ποδηλάτου».

 Ο Καρλ Ντράις γεννήθηκε στις 29 Απριλίου του 1785 στην Καρλσρούη και πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1851 στην ίδια πόλη. Από το 1803 μέχρι το 1805, ο Ντράις σπούδασε αρχιτεκτονική, γεωπονία και φυσική στο πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Αρχικά διορίστηκε ως δασικός υπάλληλος, στη συνέχεια όμως αφοσιώθηκε στη δημιουργία μίας σειράς εφευρέσεων. Η σημαντικότερη εφεύρεση του Ντράις ήταν η «ντραιζίνα», μία πρώιμη μορφή ποδηλάτου χωρίς πετάλια. Η ντραιζίνα ήταν σχεδόν εξ ολοκλήρου κατασκευασμένη από ξύλο. Μη διαθέτοντας πετάλια, ο αναβάτης την έθετε σε κίνηση σπρώχνοντας με τα πόδια του προς τα πίσω. Η κατασκευή του Ντράις έγινε γνωστή και ως «hobby-horse», αντανακλώντας την πεποίθηση των οπαδών της ότι θα αντικαθιστούσε το βασικό μεταφορικό μέσο του 19ου αιώνα, το άλογο. Η αποδοχή της draisienne από το κοινό ήταν μεγάλη. Το 1819, τα «hobbyhorses» εμφανίστηκαν στους δρόμους της Βοστόνης και της Νέας Υόρκης, ενώ σύντομα προωθήθηκαν νόμοι που απαγόρευαν τη χρήση τους σε πεζοδρόμια. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Karl Drais στο Wikimedia Commons karl-drais.de ADFC Mannheim, με μια περιληπτική βιογραφία σε περισσότερες από 15 γλώσσες www.karldrais.de von S. Fink und H. E. Lessing Karl Friedrich Drais von Sauerbronn: Erfinder des Zweirades, Stadt Karlsruhe Karl Drais in Baden-Baden Αρχειοθετήθηκε 2018-10-31 στο Wayback Machine. von Hans-Erhard Lessing
Στέφαν Κουντέλσκι

Ο Στέφαν Κουντέλσκι (πολωνικά: Stefan Kudelski) (27 Φεβρουαρίου 1929– 26 Ιανουαρίου 2013) ήταν Πολωνός μηχανικός ήχου, γνωστός για τη δημιουργία της σειράς επαγγελματικών συσκευών εγγραφής ήχου Nagra.

 Ο Κουντέλσκι γεννήθηκε στη Βαρσοβία σε μια οικογένεια με μηχανικό υπόβαθρο. Τον Σεπτέμβριο του 1939 η οικογένεια τράπηκε σε φυγή από την Πολωνία κατά τη διάρκεια της ναζιστικής γερμανικής και σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία. Διέφυγαν στη Ρουμανία, μετά μετακόμισαν στην Ουγγαρία και στη Γαλλία. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν τη νότια Γαλλία του Βισύ, η οικογένεια διέφυγε στην Ελβετία το 1943. Σπούδασε στην Ομοσπονδιακή Πολυτεχνική Σχολή της Λωζάνης και κατασκεύασε το πρώτο του μαγνητόφωνο εκεί, ως φοιτητικό έργο. Η συσκευή εγγραφής έπρεπε να οδηγεί μια εργαλειομηχανή, αλλά ήταν αρκετά καλή για την εγγραφή ήχου επίσης. 1951 - Ο Κουντέλσκι κατασκεύασε το πρώτο του μαγνητόφωνο Nagra 1957 - Κυκλοφορεί το Nagra III, ένα τρανζίστορ μαγνητόφωνο με ηλεκτρονικό έλεγχο ταχύτητας.Ο Κουντέλσκι έλαβε πολλά βραβεία κατά τη διάρκεια της καριέρας του: Βραβεία Όσκαρ: Επιστημονικό ή Τεχνικό Βραβείο (1965, 1977 και 1978) Βραβείο Γκόρντον Ε. Σόγιερ (1990) Βραβεία Έμμυ (1984 και 1986) Χρυσά Μετάλλια από τους Λ. Βάρνερ, Εταιρεία Μηχανικών Ήχου (1984), Lyra και Eurotechnica.Ο Κουντέλσκι συνταξιοδοτήθηκε το 1991 και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Αντρέ, ως Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Κουντέλσκι. Πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 2013 στη Λωζάνη της Ελβετίας. Ιούνιος 1966 άρθρο του American Cinematographer για το πρώτο Όσκαρ του Κουντέλσκι Γαλλικό άρθρο για το έργο του Κουντέλσκι Σύντομο βιογραφικό στο nagra.com Αρχειοθετήθηκε 2008-12-10 στο Wayback Machine. Ιστορία της Nagra Βραβείο Wings Βραβείο χρυσού μεταλλίου ΕΜΗ
Άξελ Β. Γιοχάνεσεν

Ο Άξελ Γιοχάνεσεν (Aksel Vilhelmsson Johannesen, 8 Νοεμβρίου 1972-) είναι δικηγόρος και πολιτικός από τα νησιά Φερόες , πρωθυπουργός από τις 22 Δεκεμβρίου 2022 έχοντας διατελέσει ξανά στο αξίωμα αυτό από τις 15 Σεπτεμβρίου 2015 ως τις 16 Σεπτεμβρίου 2019. Ανήκει στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα.

 Γεννήθηκε στο Κλάκσβικ. Το 2004 απέκτησε Μάστερ Νομικής από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης και από το 2007 ως την ενασχόλησή του με την πολιτική εργάστηκε ως δικηγόρος στο Τόρσχαβν. Ήταν πρόεδρος του ποδοσφαιρικού συλλόγου της Κλάκσβικ, με το όνομα Klaksvíkar Ítróttarfelag, στην οποία συνήθιζε να παίζει από την παιδική του ηλικία. Ο Άξελ είναι γιος του πρώην πολιτικού Βίλχελμ Γιοχάνεσεν,. Στις γενικές εκλογές του 2008 ο Άξελ Γιοχάνεσεν ήταν ο πρώτος αναπληρωματικός στο κοινοβούλιο (Løgting) και μερικές φορές κέρδισε μία έδρα στο κοινοβούλιο. Στις 16 Ιουλίου 2009 ανέλαβε υπουργός Υγείας. Μετά την παραίτησή του, τον Φεβρουάριο του 2010 και διορίστηκε υπουργός Οικονομικών. Παράλληλα, εξελέγη στην ηγεσία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στις 5 Μαρτίου 2011. Στις 6 Απριλίου διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός. Στις 14 Νοεμβρίου 2011 η κυβέρνηση ανανεώθηκε. Την 1η Σεπτεμβρίου 2015 νικητής αναδείχθηκε με ποσοστό 25,1% στις γενικές εκλογές το κόμμα του Γιοχάνεσεν, που πήρε ο ίδιος 2.405 ψήφους, αποτελώντας ένα νέο ρεκόρ στο είδος του για το σχολείο.Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 15 Σεπτεμβρίου 2015 και παρέμεινε ως το αξίωμα ως τον Σεπτέμβριο του 2019, μετά την ήττα του στις γενικές εκλογές. Έπειτα από τις γενικές εκλογές του 2022 επανήλθε στην πρωθυπουργία και ορκίστηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2022. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Aksel V Johannesen στο Wikimedia Commons
Γεώργιος Παλαιολόγος Δισύπατος

Ο Γεώργιος Παλαιολόγος Δισύπατος, (γνωστός στη Γαλλία ως Georges Palaiologue de Bissipat, ή Georges de Bissipat, μερικές φορές Georges de Dissipat, και Georges ο έλλην (πέθανε το 1496), ήταν ναύαρχος του Γαλλικού στόλου, βυζαντινής/ελληνικής καταγωγής, που υπηρέτησε τους βασιλείς της Γαλλίας Κάρολο Ζ', Λουδοβίκο ΙΑ' και Κάρολο Η' μετά την Άλωση το 1453.

 Γεννήθηκε στα μέσα του 15ου αιώνα σε άγνωστη τοποθεσία. Δεν υπάρχει καμμία απόδειξη για την τυχόν ευγενή καταγωγή από την οικογένεια δυναστεία Παλαιολόγων και πιο πιθανό είναι να 'ταν απλά ισχυρισμός του. Και το άλλο επίθετό του Δισύπατος σχετίζεται με βυζαντινή οικογένεια ευγενών όμως και πάλι δεν υπάρχουν αποδείξεις σχέσης. Αναφέρεται για πρώτη φορά το σε γαλλική επιστολή με ημερομηνία 24 Απριλίου 1460. Ενεπλάκη σε ριψοκίνδυνες αποστολές εναντίων των Φλαμανδών, έχοντας ως σύντροφο έναν ναύτη Guillaume de Casenove, γνωστό και ως Coullon (πέθανε το 1483). Το 1473 φέρεται να ζει στο Μπορντώ όπου έλαβε επιστολές ως ναύτης κι αργότερα ως καπετάνιος. Αργότερα έζησε και στο Παρίσι, όπου γνωρίστηκε με τον λόγιο Ανδρόνικο Κάλλιστο. Τού έστειλε γράμμα το 1476 από φυλακή στη Ρώμη ο δάσκαλος ελληνικών Γεώργιος Ερμώνυμος, ζητώντας του να ζητήσει τη διαμεσολάβηση του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ για την απελευθέρωσή του διότι κατηγορούνταν άδικα για κατασκοπεία. Έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα το 1477 από την οποία μάς σώζεται η συγχαρητήρια επιστολή. Στα τέλη του ίδιου έτους εστάλη σε ναυτική αποστολή στην Πορτογαλία και τον βασιλιά Αλφόνσο E'. Στις 9 Απριλίου 1478 αποδεσμεύτηκε προσωρινά από την αποστολή του και του χορηγήθηκε από τον γάλλο βασιλιά χρηματικό επίδομα. Ωστόσο τον κάλεσε και πάλι την άνοιξη του 1483 σε νέα δύσκολη ναυτική αποστολή. Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ' έπασχε από μια δερματοπάθεια (ο ίδιος πίστευε λέπρα) κι έστειλε μερικά πλοία στα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου στον Ατλαντικό, όπου πιστευόταν οτι υπάρχει αντίδοτο, ωστόσο ο βασιλιάς πέθανε στις 30 Αυγούστου πριν επιστρέψει η αποστολή. Την 1η Αυγούστου 1485, υπό τον νέο βασιλιά Κάρολο Η', ο Δισύπατος ηγήθηκε γαλλικού στολίσκου επτά πλοίων στην Αγγλία κατά του σφετεριστή Ερρίκου Ζ' Τούντορ και διακρίθηκε για την ανδρεία του. Παντρέυτηκε δύο φορές, η δεύτερη το 1478, αποκτώντας δυο γιους από τον πρώτο και δύο γιους και μια κόρη από τον δεύτερο. Κατοικούσε σε παλάτι που του παραχωρήθηκε στη βόρεια Γαλλία, συγκεκριμένα στο d'Hannaches (επαρχία Oise). Δε μας έχει γίνει γνωστό πότε πέθανε αν και εικάζεται το 1496. Έχει συνδεθεί εσφαλμένα με τον Χριστόφορο Κολόμβο και την ανακάλυψη της Αμερικής. Πρόκειται όμως περί σύγχυσης, καθώς απλά συνεργάστηκε με τον θείο του Κολόμβου, τον ναύτη Guillaume de Casenove, γνωστό και ως Coullon. Κων. Σάθας https://archive.org/details/neoellnikphilol01sathgoog/page/n106 Pinterest https://www.pinterest.at/pin/567664728022067741/
Α.Ο. Κυρίαρχοι Παλαιάς Κοκκινιάς

Ο Αθλητικός Όμιλος Κυρίαρχοι Παλαιάς Κοκκινιάς, γνωστός επίσης και με την επωνυμία Κυρίαρχοι Καμινίων, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Παλαιάς Κοκκινιάς, στον Πειραιά, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Καμινίων. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης.

 Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-2022, ο Α.Ο. Κυρίαρχοι Παλαιάς Κοκκινιάς έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα Γ' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 2η θέση του βαθμολογικού πίνακα. Εξασφάλισε μέσω των play-off ,την άνοδο στη Πρωτάθλημα Β'Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης των Κυρίαρχων κατέκτησε την αγωνιστική περίοδο 2002-03 το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. αποκτώντας το δικαίωμα να διαγωνιστεί στην Α2 Εθνική Κατηγορία. Συνεπώς την περίοδο 2003-04 βρέθηκε στον Όμιλο Νότου αυτής, καταλαμβάνοντας τη 10η θέση σε σύνολο 12 συλλόγων στην τελική βαθμολογία. Η επίδοση δεν επαρκούσε για την παραμονή του συλλόγου στην κατηγορία κι έτσι οι Κυρίαρχοι επέστρεψαν στο τοπικό πρωτάθλημα.Την επόμενη χρονιά, 2004-05, ξανακέρδισαν το τρόπαιο της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. επιστρέφοντας στην Α2 Εθνική. Την περίοδο 2005-06 τερμάτισαν 11η θέση σε σύνολο 14 ομάδων και διατηρήθηκαν στην κατηγορία. Την επόμενη, όμως, χρονιά, 2006-07, δεν είχαν την ίδια τύχη καθώς, παρόλο που βρέθηκαν πάλι 11οι, γνώρισαν τον υποβιβασμό. Έκτοτε μετρούν συνεχόμενες παρουσίες στους αγώνες της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2008-09, οι Κυρίαρχοι κατέλαβαν τη 2η θέση του Πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Την επόμενη χρονιά, 2009-10, ολοκλήρωσαν τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις για την κανονική περίοδο στην 4η θέση της βαθμολογίας, ενώ μέσω των play-off σκαρφάλωσαν στη 2η θέση, αποτυγχάνοντας να επικρατήσουν στην τελική φάση επί της Τερψιθέας.Πάντα στο Πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., την περίοδο 2010-11, οι Κυρίαρχοι βρέθηκαν στην 5η θέση της τελικής βαθμολογίας, αποτυγχάνοντας να λάβουν εισιτήριο για τα play-off. Εξίσου μέτρια υπήρξαν και τα αποτελέσματα της επόμενης χρονιάς, 2011-12, οπότε και ο σύλλογος της Παλαιάς Κοκκινιάς τερμάτισε στην 7η θέση, χωρίς συμμετοχή στα play-off. Την επόμενη περίοδο, 2012-13, το αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας υπήρξε χειρότερο με αποτέλεσμα να τερματίσει στη 12η θέση σε σύνολο 15 συλλόγων. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Ο. Κυρίαρχοι Παλαιάς Κοκκινιάς διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργάνωσε η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., καθώς και στο Κύπελλο Γυναικών της ίδιας Ένωσης. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για την κανονική περίοδο στην 6η θέση της βαθμολογίας, μένοντας εκτός των Play-Offs, όπου συμμετείχαν τη χρονιά αυτή 4 αντί για 8 ομάδες.Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Καμινίων. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρει από το Μάιο του 2013 ο Δημήτρης Ζαχαρίας.
Ανέβασμα στον ουρανό

Το Ανέβασμα στον ουρανό (ισπανικά: Subida al cielo‎) είναι μεξικανική κωμική-δραματική ταινία του 1952 σε σκηνοθεσία Λουίς Μπουνιουέλ και πρωταγωνιστεί η Λίλια Πράδο. Διαγωνίστηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 1952.

 Λίλια Πράδο ως Ρακέλ Εστεμπάν Μάρκες ως Ολιβέιρο Γκραχάλες Λουίς Ασέβες Καστανιέδα ως Σιλβέστρε Μανουέλ Ντόντε ως Ελάδιο Γκονσάλες Ρομπέρτο Κόμπο ως Χουάν Μπεατρίθ Ράμος ως Ελίσα Μανουέλ Νοριέγα Ρομπέροτ Μέιερ ως Δούκας Νεμέσιο Αλβάρες ι Βιλαλμπάθο Πέδρο Ελβίρο Λέονορ Γκόμες ως Δούκισα Λίντα
Τάφρος της Ναζαρέ

Η Τάφρος της Ναζαρέ είναι υποθαλάσσια τάφρος στα ανοικτά των ακτών της Ναζαρέ στην κεντρική Πορτογαλία, στον ανατολικό Ατλαντικό ωκεανό. Έχει μέγιστο βάθος τουλάχιστον 5.000 μέτρων και περίπου 230 χιλιόμετρα σε μήκος. Η τάφρος μελετάται ως μέρος του σχεδίου της ΕΕ με την ονομασία HERMES με τη χρήση ενός τηλεχειριζόμενου οχήματος. Το πρότζεκτ αυτό ερευνά τα ιδιαίτερα οικοσυστήματα της τάφρου, τη μεταφορά και την εναπόθεση ιζημάτων, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο η τάφρος επηρεάζει αλλά και επηρεάζεται από την τοπική κίνηση των ωκεάνιων ρευμάτων.

 Η τάφρος της Ναζαρέ προκαλεί πολύ ψηλά κύματα. Αυτό κάνει τη Ναζαρέ μοναδικό προορισμό για τους λάτρεις του σέρφινγκ. Το Νοέμβριο του 2011, ο σέρφερ Garrett McNamara από τα νησιά Χαβάη των ΗΠΑ ισορρόπησε με τη σανίδα του πάνω σε ένα γιγάντιο κύμα, κάνοντας παγκόσμιο ρεκόρ στη Ναζαρέ. Το κύμα είχε ύψος 23,8μ.. Τον Ιανουάριο του 2013, ο ίδιος σέρφερ ισορρόπησε πάνω σε ένα ακόμα ψηλότερο κύμα, σπάζοντας το δικό του ρεκόρ. Το κύμα υπολογίζεται κοντά στα 30μ. , αν και αναμένεται η επίσημη μέτρηση. [1] BBC - Garrett McNamara surfs 'highest ever' wave off Portugal. Robot sub explores giant canyon Shukman, David, (2007, June 19). In BBC News Online. Retrieved 02:02, June 20, 2007, from Physical processes in the Nazare Canyon area and related sedimentary impacts Vitorino, J., A. Oliveira and J. Beja, Geophysical Research Abstracts, Vol. 7, 10187, 2005 SRef-ID: 1607-7962/gra/EGU05-A-10187 EU HERMES
Μπέρτολντ της Μερανίας

Ο Μπέρτολντ Δ΄, γερμ. Berthold IV von Andechs από τον Οίκο του Άντεχς ήταν μάργραβος της Ίστρια και Καρνιόλα (ως Μπέρτολντ Β΄) και κόμης του Άντεχς (ως Μπέρτολντ Δ΄). Από το 1180/82 περίπου δημιούργησε τον τίτλο δούκας της Μερανίας, που αναφερόταν στις ακτές της Αδριατικής του κόλπου Κβάρνερ, τις οποίες είχαν κατακτήσει οι πρόγονοί του στη δεκαετία του 1060 και προσάρτησαν στην Ίστρια και Καρνιόλα.

 Ήταν ο πρώτος γιος (μόνος από τον 1ο γάμο) του Μπέρτολντ Α΄ μαργράβου της Ίστρια και της 1ης συζύγου του Χέντβιχ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Όθωνα Δ΄ κόμη του Σάιερν. Νυμφεύτηκε περί το 1180 την Αγνή των Βέττιν, κόρη του Ντέντο Γ΄ μαργράβου της Λουσατίας και είχε τέκνα: Όθων Α΄ π.1180-1234, δούκας της Μερανίας. Νυμφεύτηκε την κόμισσα της Βουργουνδίας. Όθων Γ΄ π.1218-1248, κόμης της Βουργουνδίας. Έκμπερτ απεβ. 1237, επίσκοπος του Μπάμπεργκ από το 1203, κηδεμόνας του ανιψιού του Όθωνα Β΄ από το 1234. Ερρίκος Β΄ απεβ. 1228, μάργραβος της Ίστρια & Καρνιόλα από το 1204. Νυμφεύτηκε τη Σοφία του Βάισελμπουργκ, κληρονόμο των κτήσεων στη Μαρκιωνία Βίντικ & στη Μέτικα. Χέντβιχ 1174-1243, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον Γενειοφόρο, δούκα της Σιλεσίας. Έγινε υψηλή δούκισσα της Πολωνίας το 1232 και αγία από την Καθολική Εκκλησία το 1267. Γερτρούδη απεβ. 1213, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Β΄, αδελφό του Εμέρικ της Ουγγαρίας, το 1206· φονεύθηκε. Αγνή απεβ. 1201, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β΄ της Γαλλίας το 1195, αλλά την αποκήρυξε το 1200. Μπέρτολντ απεβ. 1251, πατριάρχης της Ακουιλέια από το 1218. Ματίλντα/Μέχτιλντ απεβ. 1254, παντρεύτηκε τον Ένγκελμπερτ Γ΄ κόμη της Γκορίτσια. G. A. Loud, ed. (2010), The Crusade of Frederick Barbarossa: The History of the Expedition of the Emperor Frederick and Related Texts, Ashgate, pp. 61–62; Jonathan Lyon (2013), Princely Brothers and Sisters: The Sibling Bond in German Politics, 1100–1250, Ithaca and London: Cornell University Press, p. 154 n. 10.
Τοπάζ

Το Τοπάζ είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ, παραγωγής του 1969. Το 1996 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Ένας Γάλλος κατάσκοπος πηγαίνει για λογαριασμό της CIA στην Κούβα για να ερευνήσει σοβιετικές δραστηριότητες στην περιοχή. Οι Κουβανοί δολοφονούν την ερωμένη του και πληροφοριοδότριά του, μα τελικά η αποστολή του επιτυγχάνει. Η διαρροή των πληροφοριών γίνεται μέσα στο ΝΑΤΟ, υπαίτιος είναι ένας Γάλλος διπλωμάτης, που είναι και εραστής της συζύγου του κατασκόπου. Το δίκτυο θα αποκαλυφθεί τελικά. Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Λεόν Γιούρις. Επρόκειτο για ένα μυθιστόρημα κατασκοπείας, βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία, την παρουσία ενός κομμουνιστή πράκτορα στο στενό περιβάλλον του Σαρλ ντε Γκολ. Στις Η.Π.Α ήταν μπεστ-σέλερ αλλά στη Γαλλία είχε απαγορευθεί από την ντεγκολική λογοκρισία. Το μυθιστόρημα έπασχε από έλλειψη γοργής πλοκής αφού αναφερέται σε πολλές τοποθεσίες, πολλά πρόσωπα - χωρίς προσωπικότητα, περιείχε αρκετούς διαλόγους. Τα δικαιώματα του βιβλίου αγοράστηκαν πανάκριβα, ενώ το συμβόλαιο προέβλεπε την κινηματογραφική διασκευή να την κάνει ο ίδιος ο Λεόν Γιούρις. Η ταινία είναι ψυχροπολεμική και αντικομμουνιστική με εμφανέστατη την κριτική κατά του Φιντέλ Κάστρο. Μερίδα των κινηματογραφικών κριτικών υποστήριξε ότι «πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά φιλμ που έγιναν πάνω στον τρόπο με τον οποίο η πολιτική επεξεργάζεται τους ανθρώπους και [...] στον τρόπο με τον οποίο συνήθισαν να βλέπουν την πολιτική σαν ένα θέαμα ή ένα ματς» Pierre Lherminier,Χίτσκοκ, μετάφρ. Γιώργος Σπανός, εκδ. «Πλέθρον», Αθήνα 1985, σελ. 154-155 Μπάμπης Ακτσόγλου, Χίτσκοκ, εκδ. «Αιγόκερως», Αθήνα 1985, σελ. 130-131 Φρανσουά Τρυφώ, Χίτσκοκ, μετάφρ. Γιάννης Ιωαννίδης, εκδ. «Ύψιλον», Αθήνα 1986, σελ. 262-264 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Topaz (1969 film) στο Wikimedia Commons
Μόσοβτσε

Το Mόσοβτσε (Mošovce) είναι ένα από τα μεγαλύτερα χωριά στην περιοχή Τύριετς (Turiec) της Σλοβακίας. Στο παρελθόν, το Mošovce ήταν σημαντικό κέντρο τεχνών της περιοχής Turiec. Σήμερα το Mošovce μπορεί να χαρακτηριστεί ως μια σημαντική τουριστική περιοχή.

 Ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα μνημεία είναι ένα φεουδαρχικό σπίτι στυλ ροκοκό-κλασσικό από το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα με ένα εκτενές αγγλικό πάρκο. Άλλες περιοχές στην πόλη περιλαμβάνουν: Ο τόπος γεννήσεως του Ján Kollár, μια νεογοτθική καθολική εκκλησία με έναν πολύτιμο βωμό, μια λουθηρανική εκκλησία που χτίστηκε το 1784, ένα μαυσωλείο που φιλοξενεί τώρα το μουσείο των τεχνών, ένα θερμοκήπιο Art-Nouveau, και ένα περίπτερο κήπων από το 1800. Στο Mošovce έχουν γεννηθεί πολλές σημαντικές προσωπικότητες όπως: ο Frico Kafenda (1883-1963), συνθέτης η Anna Lacková-Zora (1899-1988), συγγραφέας ο Štefan Krčméry (1892-1955), λογοτεχνικός κριτικός, ιστορικός, και ποιητής ο Júr Tesák Mošovský, μπαρόκ θεατρικός συγγραφέας και ο Miloslav Schmidt, ο ιδρυτής των ερασιτεχνικών πυροσβεστικών σωμάτων στη Σλοβακία. Πιθανώς το σημαντικότερο πρόσωπο γεννημένο στο Mošovce, είναι ο μεγάλος σλάβος ποιητής, φιλόσοφος, και προτεστάντης ιεροκήρυκας, Ján Kollár (1793-1852), ο οποίος επηρέασε πολύ τη λογοτεχνία τουλάχιστον δυο εθνών με την ποιητική σύνθεσή του Slávy Dcera. Η εργασία του είναι η βάση και μια κινητήρια για τους σύγχρονους πατριώτες και τα εθνικά ενεργά στελέχη. Έχει μεταφραστεί σε διάφορες σλαβικό, καθώς επίσης και μη-σλαβικές γλώσσες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mošovce στο Wikimedia Commons επίσημη περιοχή Φυλλάδιο τουριστών Πληροφορίες για Mošovce Drienok
Λίπκι

Το Λίπκι (ουκρανικά: Липки) είναι μια ιστορική γειτονιά της ουκρανικής πρωτεύουσας Κιέβου που βρίσκεται στη διοικητική περιοχή Πετσέρσκι. Το όνομα προέρχεται από το δρομάκι με φιλύρα (λέγεται λίπα), που φυτεύτηκε στα μέσα του 18ου αιώνα και αργότερα αποκόπηκε. Το Λίπκι είναι η de facto κυβερνητική συνοικία της Ουκρανίας που φιλοξενεί τα κτίρια του Βερχόβνα Ράντα (Κοινοβούλιο), της Προεδρικής Διοίκησης και της Κυβέρνησης, όπως επίσης κατοικίες και ξενοδοχεία που παραδοσιακά χρησιμοποιούνται από πολιτικούς. Γεωγραφικά θεωρείται μέρος του Πετσέρσκ, ωστόσο βρίσκεται μεταξύ της γειτονιάς του Παλιού Κιέβου (που συνορεύει με το Χρεσάτικ) και της γειτονιάς Πετσέρσκ απέναντι από την κάθοδο Κλοβ και την οδό Μέτσνικοβ. Στους δρόμους του Λίπκι έλαβαν χώρα τα πιο αιματηρά επεισόδια της επανάστασης του Ευρωμαϊντάν (2013-2014). Την εποχή της τσαρικής Ρωσίας, το Λίπκι θεωρούνταν συνοικία με μοντέρνα αρχοντικά ανώτατων βασιλικών αξιωματούχων και αριστοκρατίας. Στη σοβιετική εποχή, τα κτίρια κατοικιών των ανώτατων εργαζομένων βρίσκονταν στα κεντρικά του Λίπκι και στους παρακείμενους δρόμους - που ήταν οι κύριοι θεσμοί της κρατικής εξουσίας.Το Λίπκι έγινε γνωστό τον 19ο αιώνα, όταν θεωρούνταν ήδη μια ελίτ συνοικία.

 Κτήριο της Εθνικής Τράπεζας της Ουκρανίας (1902-1905) Σπίτι με χίμαιρες. Πρώην έπαυλη του αρχιτέκτονα Γκοροντέτσκι (μοντέρνο στυλ). Γραφείο του Προέδρου της Ουκρανίας. Πρώην αρχηγείο της Στρατιωτικής Περιφέρειας Κιέβου (χτίστηκε το 1936-1939). Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο κτίριο στεγαζόταν η Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος. Βουλή της Κυβέρνησης της Ουκρανίας Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Ουκρανίας Εθνικό Ακαδημαϊκό Δραματικό Θέατρο ονομ. Ιβάν Φράνκο Η Λουθηρανική Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης. Τη δεκαετία του 1930, η εκκλησία στέγαζε μια λέσχη μαχητών αθεϊστών. Τη δεκαετία του 1970, τη διεύθυνση του Μουσείου Λαϊκής Αρχιτεκτονικής και Ζωής της Ουκρανίας. Το κτίριο έχει πλέον επιστραφεί στην εκκλησία. Το κτήμα του Λίμπερμαν. Χτισμένο σε εκλεκτικίστικο στυλ. Το κτήμα του Χαλπερίν σε νεο-αναγεννησιακό στυλ. Вебенциклопедія Києва.Вулиці Києва. Довідник / за ред. А. В. Кудрицького. — К. : «Українська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 1995. — 352 с. — ISBN 5-88500-070-0. Киев: энциклопедический справочник / под ред. А. В. Кудрицкого — 2-е изд. — К. : Гл. ред. Украинской Советской Энциклопедии, 1985. — 760 с., ил. (рос.)Київ. Короткий топонімічний довідник. Довідкове видання / Л. А. Пономаренко, О. О. Різник — К. : Видавництво «Павлім», 2003. — 124 с. : іл. — ISBN 966-686-050-3. Липський гербовник / О. М. Друг. – К. : Либідь, 2016. – 88 с. – (Твій Київ). – ISBN 966-06-0716-3.
Η εκδίκηση είναι δική μου

Η εκδίκηση είναι δική μου (Πρωτότυπος τίτλος: One-Eyed Jacks) είναι γουέστερν αμερικανικής παραγωγής του 1961 με πρωταγωνιστή και σκηνοθέτη τον Μάρλον Μπράντο, το οποίο ήταν η και η μοναδική ταινία που σκηνοθέτησε. Ήταν αρχικά προγραμματισμένη να σκηνοθετηθεί από τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ με σενάριο του Σαμ Πέκινπα, αλλά οι διαφορές που προεκύψαν με το στούντιο οδήγησαν στην αντικατάστασή τους από τον Μπράντο και τον Γκάι Τρόσπερ. Ο Μπράντο υποδύεται τον πρωταγωνιστικό χαρακτήρα του Ρίο και ο Καρλ Μάλντεν υποδύεται τον συνεργάτη του, "Νταντ" Λόνγκουορθ. Στους υποστηρικτικούς ρόλους βρίσκονται οι Πίνα Πελίκερ, Κέιτι Χουράδο, Μπεν Τζόνσον και Σλιμ Πίκενς. Το 2018 η βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κονγκρέσου την επέλεξε για να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου χαρακτηρίζοντας την ως «ιστορικά, αισθητικά και πολιτισμικά σημαντική».

 Έτος 1880 στη Πολιτεία Σονόρα του Μεξικού τρεις αμερικανοί ληστές θα κάνουν μια ληστεία σε τράπεζα μιας μικρής συνοριακής πόλης. Έχοντας φορτώσει σάκκους από χρυσά νομίσματα στα άλογα τους, φεύγουν από την πόλη, χωρίς να υποπτεύονται ότι οι Λος Ρουράλες, μέλη της τοπικής χωροφυλακής θα τους καταδιώξουν. Οι τρεις ληστές προσπαθούν να κρυφτούν στα βουνά, αλλά η μεξικανική χωροφυλακή τους περικυκλώνει και κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής πυροβολισμών σκοτώνουν τον έναν από αυτούς. Μόνο δυο καταφέρνουν να γλυτώσουν, ο Νταντ Λογκγουώρθ και ο Κιντ Ρίο. Έχοντας μόνο ένα άλογο θα καταφέρόυν να φτάσουν σε μια κορυφογραμμή, όπου ο Ρίο λέει στον Νταντ ότι θα πρέπει ο ένας από τους δυο να πάει στο πιο κοντινό χωριό για να βρει δύο ξεκούραστα άλογα και να επιστρέψει πίσω για να πάρει τον άλλον. Ο Νταντ αρχικά διαφωνεί αλλά συμφωνεί τελικά με την πρόταση του Ρίο. Θα το ρίξουν κορώνα γράμματα και αυτός που θα φύγει είναι ο Νταντ, αφήνοντας τον Ρίο να περιμένει. Ο Νταντ πηγαίνει στο πιο κοντινό χωριό μαζί με τα κλεμμένα χρυσά νομίσματα, αλλά τελευταία στιγμή αλλάζει στάση και αποφασίζει να πάρει ένα άλογο και να εξαφανιστεί, αφηνόντας τον Ρίο να περιμένει, ο οποίος τελικά θα εντοπιστεί από την μεξικανική χωροφυλακή και θα συλληφθεί. Ο Νταντ θα περάσει τα σύνορα και θα πάει στο Μοντέρει της Καλιφόρνια, όπου μετά από κάποιο διάστημα θα γίνει σερίφης στην προσπάθεια του να σβήσει το παρελθόν του και να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Από την άλλη πλευρά όμως ο Ρίο θα οδηγηθεί στις διαβόητες φυλακές της Σονόρα, ώσπου μετά από 5 χρόνια θα καταφέρει να απόδρασει μαζί με τον συγκρατούμενο του Τσίκο, ορκισμένος να βρει τον Νταντ και να πάρει εκδίκηση για την προδοσία που του έκανε. Η ταινία στη ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 53%, με βάση 15 κριτικές και μέση βαθμολογία 6/ 10. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα One-Eyed Jacks στο Wikimedia Commons Η εκδίκηση είναι δική μου στην IMDb Η Εκδίκηση είναι δική μου στο Rotten Tomatoes
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2007-2008

Το Κύπελλο Ελλάδας Βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2007-08 διεξήχθη σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 5-12 στο τέλος του Α΄ γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Στη δεύτερη φάση συμμετείχαν οι τέσσερις ομάδες που προκρίθηκαν από την πρώτη φάση και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1-4 στο τέλος του Α΄ γύρου του πρωταθλήματος. Στις δύο πρώτες φάσεις έγιναν μονοί αγώνες. Η τελική φάση ήταν το Φάιναλ-4 που διοργανώθηκε στην Ορεστιάδα 29 Φεβρουαρίου και 1 Μαρτίου 2008. Το τρόπαιο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για δεύτερη συνεχή χρονιά. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ.

 Ο τελικός διαξήχθη στις 1 Μαρτίου 2008 στην Ορεστιάδα, στο Γυμναστήριο «Νίκος Σαμαράς». Ο Παναθηναϊκός επεκράτησε με 3−1 της Ε.Α. Πατρών και κατέκτησε το 5ο κύπελλο στην ιστορία του. MVP: Λίμπερμαν Αγκάμεζ (Παναθηναϊκός) Διαιτητές: Μιχελινάκης, Μπατιανίδης. Συνθέσεις: Παναθηναϊκός Α.Ο. (Μπερούτο): Ανδρεάδης 10, Αγκάμεζ 21, Μαρσέλο 6, Πανταλέων 3, Μινούτσι 7, Ντάντε 15 / Στεφάνου (λ. − 72% υποδοχή), Ντονάς 1, Ψάρρας Αθ. Δεν αγωνίστηκαν: Λάππας, Κυριαζής, Γκιρτζίκης, Ψάρρας Αρ. Ε.Α. Πατρών (Χριστόπουλος): Ροντρίγκο 11π., Γκιούρδας 5, Γιούρισιτς 7, Ζέκοφ 4, Ντιαζ 4, Αρμενάκης 17 / Δημητρακόπουλος (λ. − 62% υποδοχή), Κιόσης 1, Μπέλλος, Ράμα 3, Λαμπρόπουλος. Δεν αγωνίστηκαν: Μπεκιάρης, Καραγκιόζης, Αχιλλεόπουλος. Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 2008 greekvolley.eu Αρχειοθετήθηκε 2023-05-16 στο Wayback Machine. Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-03-09 στο Wayback Machine.
Άννα Ελισάβετ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ

Η Άννα-Ελισάβετ της Σαξονίας-Λάουενπουργκ (23 Αυγούστου 1624 στο Ράτσεμπουργκ - 27 Μαΐου 1688 στο Μπούτσμπαχ) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Λάουενπουργκ και με τον γάμο της έγινε λαντγκραβίνα της Έσσης-Χόμπουργκ.

 Ήταν η πρώτη (επιζήσασα της ενηλικίωσης) κόρη του Αυγούστου δούκα της Σαξονίας-Λάουενπουργκ (1577-1656) και της πρώτης συζύγου του Ελισάβετ-Σοφίας των Όλντενμπουργκ (1599-1627), κόρης του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Παντρεύτηκε στις 2 Απριλίου 1665 στο Λύμπεκ με τον Γουλιέλμο-Χριστόφορο λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ (1625-1681). Για τον γαμπρό ήταν ο δεύτερος γάμος του. Από τον πρώτο του γάμο με τη Σοφία-Ελεονόρα της Έσσης-Ντάρμσταντ είχαν επιζήσει μόνο δύο κόρες και αυτός ήλπιζε ότι ο γάμος με την Άννα-Ελισάβετ θα έφερνε (άρρενα) διάδοχο. Η πριγκίπισσα, την οποία ο λάντγκραβος είχε γνωρίσει μόνο από ένα πορτρέτο της, λυπήθηκε όταν έμαθε ότι είχε σωματικό ελάττωμα και δεν μπορούσε να γεννήσει παιδιά. Την παντρεύτηκε, όπως είχε υποσχεθεί, αλλά σύντομα αυτός ζήτησε διαζύγιο· αυτό εκδόθηκε το 1672. Σύμφωνα με κάποια πηγή, ο λάντγκραβος ήλπιζε για μία τεράστια προίκα, ωστόσο, η προίκα που έφερε ήταν μάλλον μέτρια. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, όταν τα χρήματά της είχαν εξαντληθεί, ο Γουλιέλμος-Χριστόφορος την αποκάλεσε ακατάλληλη και υπέβαλε αίτηση για διαζύγιο. Η Άννα-Ελισάβετ έλαβε το κάστρο Φίλιπσεκ κοντά στο Μπούτσμπαχ ως κατοικία της. Απασχολήθηκε με την ανακούφιση των ενδεών και ίδρυσε σχολεία στην Μπόντενροντ και στο Mάιμπαχ. Απεβίωσε στο Μπούτσμπαχ στις 27 Μαΐου 1688, σε ηλικία 64 ετών, και τάφηκε στην κρύπτη κάτω από τη χορωδία της εκκλησίας στο Mύνστερ (συνοικία Μπούτσμπαχ). Παντρεύτηκε το 1665 τον Γουλιέλμο-Χριστόφορο λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Archiv für hessische Geschichte und Altertumskunde, σελ. 408 ff ( Online ) Peter von Kobbe: Geschichte und Landesbeschreibung des Herzogthums Lauenburg, τόμος. 3, Harro von Hirschheydt, 1837, σελ. 35
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 (ΑΦΚ)

Το ασιατικό τμήμα των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA αποτελεί τη διοργάνωση των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018, που θα πραγματοποιηθεί στη Ρωσία, για εθνικές ομάδες μέλη της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (AFC). Συνολικά 4,5 θέσεις (4 απευθείας και 1 μέσω διηπειρωτικού μπαράζ) είναι διαθέσιμες για την τελική φάση. Στις 16 Απριλίου 2014, η Εκτελεστική Επιτροπή της AFC ενέκρινε πρόταση για συγχώνευση των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA και του Κυπέλλου Ασίας της AFC, το οποίο επεκτείνεται σε 24 ομάδες από το 2019. Ως εκ τούτου, οι δύο πρώτοι γύροι των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA θεωρούνται επίσης ως προκριματικά για το Κύπελλο Ασίας 2019 της AFC στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

 Η δομή των προκριματικών έχει ως εξής: Πρώτος γύρος: Συνολικά 12 ομάδες (ομάδες των θέσεων 35-46) σε εντός εκτός και έδρας αγώνες. Δεύτερος γύρος: Συνολικά 40 ομάδες (ομάδες των θέσεων 1-34 και οι έξι νικήτριες του πρώτου γύρου) σε οκτώ ομίλους των πέντε, όπου οι οκτώ νικήτριες των ομίλων και οι τέσσερις καλύτερες δεύτερες προκρίνονται στο τρίτο γύρο των προκριματικών. Τρίτος γύρος: Οι 12 ομάδες (αύξηση από 10 για το 2014) χωρίζονται σε δύο ομίλους των έξι. Τέταρτος γύρος: (πρόκειται να ανακοινωθεί).Οι 24 καλύτερες ομάδες που αποκλείονται από το Παγκόσμιο Κύπελλο στο δεύτερο γύρο, χωρίζονται σε έξι ομίλους των τεσσάρων και αγωνίζονται για τις θέσεις του Κυπέλλου Ασίας 2019 της AFC (ο τρίτος γύρος των προκριματικών του Κυπέλλου Ασίας 2019 είναι ξεχωριστός από τον τρίτο γύρο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 της FIFA). Η κλήρωση για τον πρώτο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 2015, στην έδρα της AFC στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Η κλήρωση για τον δεύτερο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 14 Απριλίου του 2015, στο JW Marriott Hotel στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Όμιλος Α Όμιλος Β Όμιλος Γ Όμιλος Δ Όμιλος Ε Όμιλος ΣΤ Όμιλος Ζ Όμιλος Η Για τον καθορισμό των τεσσάρων καλύτερων ομάδων, χρησιμοποιήθηκαν τα ακόλουθα κριτήρια: Σημεία (3 βαθμοί για τη νίκη, 1 βαθμός για την ισοπαλία, 0 βαθμοί για την ήττα) Διαφορά τερμάτων Καλύτερη επίθεση Αγώνας μπαράζ σε ουδέτερο έδαφος (κατόπιν έγκρισης από την Οργανωτική Επιτροπή της FIFA), με παράταση και πέναλτι αν χρειαστείΟ αποκλεισμός της Ινδονησίας από τη FIFA, άλλαξε τα δεδομένα όσον αφορά τον προσδιορισμό των ομάδων. Ο τρίτος γύρος αποτελείται από δύο ομίλους των έξι ομάδων. Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίνονται στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 της FIFA. Οι δύο τρίτες ομάδες θα προχωρήσουν στον τέταρτο γύρο. Η κλήρωση για τον τρίτο γύρο πραγματοποιήθηκε στις 12 Απριλίου του 2016 στις 16:30 MST (UTC + 8), στο Mandarin Oriental Hotel στην Κουάλα Λουμπούρ της Μαλαισίας. Όμιλος Α Όμιλος Β Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Τιμιμούν

Το Τιμιμούν (αραβικά: ﺗﻴﻤﻴﻤﻮن‎) είναι πόλη και κοινότητα, και πρωτεύουσα του ομώνυμου διαμερίσματος, στην επαρχία Αντράρ της νότιο-κεντρικής Αλγερίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, έχει πληθυσμό 33.060 κατοίκων, από 28.595 το 1998, με ετήσιο ρυθμό αύξησης 1,5%.Το Τιμιμούν είναι γνωστό για το κόκκινο ωχρώδες χρώμα των κτιρίων του.

 Η πόλη του Τιμιμούν βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 288 μ. στην περιοχή Γκουράρα στα βόρεια της επαρχίας Αντράρ. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά μιας όασης που στηρίζει τον πληθυσμό της πόλης. Μια σάμπχα (αλυκή) βρίσκεται στα βορειοδυτικά, ενώ το οροπέδιο του Ταντεμαΐτ βρίσκεται στα νοτιοανατολικά. Το Τιμιμούν έχει θερμό ερμικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με εξαιρετικά θερμά καλοκαίρια και ζεστούς χειμώνες, με ελάχιστες βροχοπτώσεις όλο τον χρόνο. Η ετήσια μέση θερμοκρασία είναι σχεδόν 25 °C. Το Τιμιμούν βρίσκεται επί της εθνικής οδού N51, μία οδός που συνδέει σχεδόν δυτικά προς ανατολικά τη N6 (η οποία συνδέει το Μπεσάρ στα βόρεια με το Αντράρ στα νότια) με τη N1 (η οποία συνδέει τη Γκαρντάια στα βόρεια με το Ιν Σαλάχ και το Ταμανρασέτ στα νότια. Το Τιμιμούν εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο του Τιμιμούν, το οποίο βρίσκεται 5 χλμ. νοτιοανατολικά της πόλης. Το 7,0% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, και ένα άλλο 19,3% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το συνολικό ποσοστό μόρφωσης ανέρχεται στο 79,6%, και είναι 87,5% μεταξύ των ανδρών και 71,8% μεταξύ των γυναικών.
Φλαμουρτάρι

Η Φλαμουρτάρι (Klubi Sportiv Flamurtari Vlorë ή KS Flamurtari Vlorë) είναι αλβανική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στον Αυλώνα. Τα χρώματά της είναι το μαύρο και το κόκκινο. Σήμερα αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία Αλβανίας (δεύτερη εθνική κατηγορία), όπου την σεζόν 2022–23 κατετάχθη τρίτη και έχασε την άνοδο για την πρώτη κατηγορία στον τελικό των πλέι-οφ ανόδου από την ΚΦ Κοράμπι (2-1).

 Η Φλαμουρτάρι ιδρύθηκε το 1923 ως KS Jeronim de Rada προς τιμήν του Αλβάνου συγγραφέα Ιερώνυμου Ντε Ράντα. Το 1930 μετονομάστηκε αρχικά σε SK Vlore και το 1935 σε KS Ismail Qemali, προς τιμήν του Ισμαήλ Κεμάλ, ιδρυτή και πρώτου πρωθυπουργού της ανεξάρτητης Αλβανίας. Το 1946 πήρε την σημερινή της ονομασία (με μια μικρή διακοπή από το 1949 ως το 1958). Ως ομάδα μεσουράνησε τη δεκαετία του 1980, όταν κατέκτησε 2 Κύπελλα Αλβανίας αλλά και δυσκόλεψε την Μπαρτσελόνα το 1987 στον 1ο Γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ και προχώρησε μέχρι τους "16" της ίδιας διοργάνωσης το 1988 αποκλείοντας την Παρτιζάν Βελιγραδίου και την Άουε (αποκλείστηκε ξανά από την Μπαρτσελόνα). Έχει κατακτήσει και ένα πρωτάθλημα το 1991. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Φλαμουρτάρι χωρητικότητας 8.500 ατόμων. Πρωτάθλημα Αλβανίας: 1991 Κύπελλο Αλβανίας: 1985, 1988, 2009, 2013 Σούπερ Καπ Αλβανίας: 1990, 1991 Β’ Κατηγορία Αλβανίας: 2006 Γ’ Κατηγορία Αλβανίας: 2022 Η Φλαμουρτάρι μετράει επτά παρουσίες στα κύπελλα της Ευρώπης με μεγαλύτερη επιτυχία την πρόκριση στους "16" του του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 1987-88. Έχει συνολικά μία συμμετοχή στο Τσάμπιονς Λιγκ, δύο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και τρεις στο Κύπελλο Κυπελλούχων. QR = προκριματικός γύρος R1 = 1ος γύρος R2 = 2ος γύρος R3 = 3ος γύρος Βασίλ Ρούτσι Τζέρι Τσίπι Έρβιν Σκέλα Ρολάνδος Ηλιάδης Αλμπάν Μπούσι Λουιτζίμ Μπερσεμί Δημητερ Γκιουλη Θανας Γκιουλη Κρεσνικ Τσίπι Σοκολ Κούστα Ράπο Ταχο Άγιμ Μπουμπεχι Φρέντ Φερκο Ονομασίες αλβανικών ομάδων Αρχειοθετήθηκε 2008-01-29 στο Wayback Machine. Προφίλ της Φλαμουρτάρι στο uefa.com
Άγιος Δημήτριος Γάβρου Τρικάλων

Ο Άγιος Δημήτριος είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Γάβρου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Χασίων, του δήμου Καλαμπάκας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καλαμπάκας του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1974 ο οικισμός ονομαζόταν Τσιούγκουρο (Τσούγκουρο).

 Ο Άγιος Δημήτριος είναι ημιορεινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού Τρικάλων, στους δυτικούς πρόποδες των Αντιχασίων. Βρίσκεται, κοντά στην ανατολική όχθη του ποταμού Μύκανη και ανατολικά της επαρχιακής οδού Σερβίων-Ελάτης (Ε 15), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Απέχει 38 χλμ. περίπου ΒΔ. των Τρικάλων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Τσιούγκουρο (Τσούγκουρο) και προσαρτήθηκε στον δήμο Οξυνείας. Το 1974 μετονομάστηκε σε Άγιος Δημήτριος και το 1994 προσαρτήθηκε στον δήμο Χασίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Χασίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλαμπάκας. Ο Άγιος Δημήτριος, κεντρική εκκλησία του χωριού Το ξωκκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής Κατά τον εορτασμό της Ζωοδόχου Πηγής στο ομώνυμο ξωκκλήσι πραγματοποιείται το «Κρέμασμα των Μαντηλιών» στο μονύδριο της Παναγίας της Ζωοδόχου Πηγής στη θέση «Μαντήλι». Ντόπιοι αναρριχητές ανεβαίνουν στον χαρακτηριστικό «μετεωρικού» τύπου βράχο και αλλάζουν τα μαντήλια που είχαν κρεμαστεί εκεί σε εσοχή, ως τάματα στην Παναγία. Το έθιμο αυτό γίνεται κάθε χρόνο και υπάρχει σε όλη την περιοχή των Μετεώρων, απλώς αλλάζει η ημερομηνία ανάλογα με την τοποθεσία. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) ΕΕΤΑΑ
Τάσος Κολοκυθάς

Ο Αναστάσιος Κολοκυθάς (1904 - 17 Μαρτίου 1979), του Αντωνίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Αθηνών από το 1958 ως το 1967 με τη Δημοκρατική Ένωση και με την Ένωση Κέντρου.

 Γνωστότερος ως Τάσος Κολοκυθάς, γεννήθηκε στα Χανιά το 1904. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στην Αθήνα. Εξελέγη βουλευτής Αθηνών πρώτα με την Δημοκρατική Ένωση (ΦΙ.Δ.Ε.) το 1956 και στη συνέχεια βουλευτής Β΄ Αθηνών στις εκλογές του 1963 με την Ένωση Κέντρου και επανεξελέγη στις εκλογές του 1964. Μετά τη Μεταπολίτευση πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις, χωρίς επιτυχία, συγκεντρώνοντας 5.338 ψήφους.Απεβίωσε στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1979, σε ηλικία 75 ετών. Κηδεύτηκε στις 18 Μαρτίου 1979 από τον ιερό ναό Αγίου Αλεξάνδρου Παλαιού Φαλήρου. Ήταν παντρεμένος με την Α. Βαρδάκη και απέκτησαν 2 κόρες.
Πραιτώριο

Πραιτώριο στη ρωμαϊκή εποχή αρχικά η σκηνή του στρατιωτικού διοικητή μέσα σε ρωμαϊκό κάστρο, πύργο, οχύρωμα ή στρατόπεδο. Η λέξη προέρχεται ετυμολογικά από το όνομα του ανώτερου Ρωμαίου δικαστή, του Πραίτορος. Στην σκηνή αυτή συναθροίζονταν το πολεμικό συμβούλιο του στρατηγού. Αργότερα, στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, Πραιτώριο ονομάζονταν η οικία του πολιτικού διοικητή. Πραιτώριο ονομάζονταν επίσης η έδρα του Ρωμαίου διοικητή, του στρατηγού ή κάθε άλλο επιβλητικό κτίριο ή παλάτι. Επίσης πραιτώριο ονομάζονταν το στρατόπεδο των Πραιτωριανών στη Ρώμη.

 Η πολλαπλή χρήση του όρου καθιστά δύσκολη τη γενική αρχιτεκτονική περιγραφή του κτιρίου. Άλλοτε μπορεί να είναι μια σταθερή εγκατάσταση σε μορφή σκηνής, συνήθως όμως ήταν ένα επιβλητικό μέγαρο, ενώ μερικές φορές ήταν και κινητό. Σημαντικό χαρακτηριστικό του Πραιτωρίου ήταν οι αναλογίες των τμημάτων του. Το κεντρικό τμήμα του αποτελείτο από δύο υπαίθριες αυλές, οι οποίες αντιστοιχούσαν στο άτριο και στο περιστύλιο των ρωμαϊκών επαύλεων. Συχνότατα περιβάλλεται από χώρους για ασκήσεις και γυμνάσια των στρατιωτών. Στον χώρο μπροστά στο Πραιτώριο συναντάμε τη σκηνή του διοικητή. Ως οικοδομικά υλικά χρησιμοποιούνταν τούβλα, ασβεστοκονίαμα για την επικάλυψη, ενώ ως αρχιτεκτονικά στοιχεία συναντάμε αψίδες και κίονες. Η εσωτερική διαρρύθμιση του Πραιτωρίου εξυπηρετούσε τις ανάγκες των επίσημων εργασιών των Ρωμαϊκών αξιωματικών. Στους χώρους του ήταν αναρτημένες ανακοινώσεις περί δασμών και φόρων. Στην Καινή Διαθήκη ως Πραιτόριο μνημονεύεται το παλάτι του Πόντιου Πιλάτου, όπου αναφέρεται ότι καταδικάστηκε σε θάνατο ο Ιησούς Χριστός. Πραιτώριο στο Housesteads κατά μήκος του Τείχους του Αδριανού International Standard Bible Encyclopedia Πραιτώριο Agrippinae (Valkenburg) Αρχειοθετήθηκε 2014-02-24 στο Wayback Machine. Bible Study - The Praetorium
Παραδοσιακή ενδυμασία Καστοριάς

Ως παραδοσιακή ενδυμασία της Καστοριάς αναφέρεται ο τρόπος ένδυσης που καθιερώθηκε κατά τους παλαιότερους αιώνες στην πόλη της Δυτικής Μακεδονίας και διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα.

 Η ανδρική παραδοσιακή ενδυμασία περιλαμβάνει το λευκό πουκάμισο, το βαμβακερό ή μεταξωτό αντερί (μακρύς κατακόρυφα ανοικτός ή σταυρωτός επενδύτης), τον κοντέ (γιλέκο κατασκευασμένο από μαύρο ύφασμα), τον τζουμπέ κατά τη χειμερινή περίοδο, το ζωνάρι (εξάρτημα κυρίως των ευκατάστατων τάξεων) αλλά και από το φέσι που ήταν φτιαγμένο από τσόχα και ήταν βυσσινί χρώματος με μια μαύρη φούντα στην κορυφή του. Η γυναικεία φορεσιά της Καστοριάς χαρακτηρίζεται ως αστικού τύπου. Αποτελείται από πουκάμισο ανοικτού χρώματος πλαισιωμένο με δαντέλες, από μακρύ και φαρδύ φόρεμα, από το μπαμπουκλί (εσωτερικό φόρεμα, το οποίο χρησιμοποιούσαν οι γυναίκες των ευκατάστατων τάξεων, έτσι ώστε να φουσκώνει περισσότερο το εξωτερικό φόρεμα), το κοντέσι, τη ζώνη, τον τζουμπέ για τους χειμερινούς μήνες και το φέσι. Για τον στολισμό χρησιμοποιούνταν δύο ή τρεις σειρές από νομίσματα (φλουριά) που τοποθετούνταν στο στήθος της γυναίκας και αποτελούσαν απαραίτητο εξάρτημα της γιορτινής ενδυμασίας.
Madre Luna

Η Madre Luna (μετάφραση: Μητέρα Σελήνη) είναι μια ισπανικής γλώσσας τηλενουβέλα που παράγεται από την RTI Televisión Κολομβίας και τις Ηνωμένες Πολιτείες με βάση το τηλεοπτικό δίκτυο Telemundo Studios, παραγωγής του 2007. Πρωταγωνιστούν Αμπάρο Γκρισάλες, Γκαμπριέλ Πόρρας, Μίτσελ Μπράουν και Άνα Λουσία Ντομίνγκες.

 Η Αλεχάντρα Αγκίρε είναι μια όμορφη και αδάμαστη γυναίκα, της οποίας ο αισθησιασμός και η δύναμη, προκαλεί μεγάλη πάθη και ίντριγκα. Για χρόνια η Αλεχάντρα, έχει αφιερωθεί στο μεγάλωμα των δύο γιων της, υπέφερε σιωπηλά από ένα οδυνηρό μυστικό. Τώρα η μοίρα κάνει μια κίνηση που θα αλλάξει την ζωή της. Αμπάρο Γκρισάλες ως Αλεχάντρα Αγκίρε Γκαμπριέλ Πόρρας ως Λεονάρδο Σισνέρος Μίτσελ Μπράουν ως Άνχελ Σισνέρος Πορτίγιο Άνα Λουσία Ντομίνγκες ως Αναμπέλ Σαλντάνια Πορτίγιο Μόνικα Ντιονέ ως Φλάβια Πορτίγιο Σαπάτα ντε Σισνέρος Αράπ Μπέθκε ως Ντεμέτριο Αγκίρε/Ντεμέτριο Σισνέρος Αγκίρε Άλεξ Σίρβεντ ως Βαλεντίν Αγκίρε/ΒΑλεντίν Σισνέρος Αγκίρε Σάμπι Καμαλίκ ως Δόνια Τρινιδάδ "Τρίνι" Σαπάτα χηρ. ντε Πορτίγιο Τζούντι Ενρίκες ως Ανγκούστιας Γκαρσία Πάουλο Σεσάρ Κεβέδο ως Τίρσο Ρεινόσο Μαουρίσιο Άσπε ως Ρομάν "Ελ Βενένο" Γκαρρίδο Αδριάνα Κάμπος † ως Σούλμα Μορένο Ντανιέλα Τάπια ως Ντούλσε Ελένα Μαρκές Χοσέ Σαλνταρριάγα ως Φιντέλιο Μαρκές Χούλιο ντελ Μαρ ως Ιγνάσιο Μοράλες Άνα Μπεατρίς Οσόριο ως Βιολέτα Κορδέρο Σεμπαστιάν Μποσκάν ως Εράσμο Κασιλίμας Πέδρο Ρόδα ως Μπέμπο Καντίγιο Αλεχάντρα Πινσόν ως Χουάνα Λόπεζ Μόνικα Πάρντο ως Λουσμίλα Μοράλες Σάντρα Γκουσμάν ως Μαρσέλα Πισάρρο Γκαμπριέλ Γκονσάλες ως Ροσίτο Μποκανέγρα Μαργαρίτα Ντουράν ως Μπέρτα Φρέντι Ορντόνιες ως Εμίλιο Μοράλες Λους Εστέγια Λουένγας ως Ιρένε ντε Μαρκές Σιγιφρέντο Βέγα ως Μπασίλιο Μαρκές Μαρία Κλαούντια Τόρρες ως Σεφόρα Μαρία Μαργαρίτα Αμάδο ως Βερόνικα Όλγα Λουσία Ρόχας ως Μαριέτα Madre Luna στην IMDb
Βραβεία Saturn

Τα Βραβεία Saturn είναι κινηματογραφικά και τηλεοπτικά βραβεία. Απονέμονται ετησίως από την Ακαδημία ταινιών επιστημονικής φαντασίας, φαντασίας και τρόμου προς τιμήν των καλύτερων ταινιών επιστημονικής φαντασίας, φαντασίας και τρόμου. Παρόμοια με άλλα βραβεία, όπως τα Όσκαρ και τα Βραβείο Γκράμι, έτσι και στα βραβεία Saturn ψηφίζουν για την απονομή τους τα μέλη της ακαδημίας. Επίσης, απονέμονται ειδικά βραβεία όπως το τιμητικό βραβείο στον συγκεκριμένο τομέα. Το ίδιο το βραβείο είναι ένα αγαλματίδιο που απεικονίζει τον πλανήτη Κρόνο, τον οποίο αντί για τους δακτυλίους του τον περιστρέφει ένα κομμάτι ταινίας. Τα βραβεία, τα οποία αρχικά λεγόταν Golden Scroll, απονέμονται από το 1972.

 Καλύτερη ταινία επιστημονικής φαντασίας Καλύτερη ταινία φαντασίας Καλύτερη ταινία τρόμου Καλύτερη ταινία δράσης/θρίλερ Καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων Καλύτερης διεθνούς ταινίας Α' Ανδρικός ρόλος Α' Γυναικείος ρόλος Β' Ανδρικός ρόλος Β' Γυναικείος ρόλος Καλύτερος νέος ηθοποιός Καλύτερη σκηνοθεσία Καλύτερο σενάριο Καλύτερη μουσική επένδυση Καλύτερο μακιγιάζ Καλύτερα κοστούμια Καλύτερου μοντάζ Καλύτερα ειδικά εφέ Καλύτερη σειρά (Network Television) Καλύτερη σειρά (Syndicated/Cable Television) Καλύτερη τηλεοπτική παρουσίαση Α' Ανδρικός τηλεοπτικός ρόλος Α' Γυναικείος τηλεοπτικός ρόλος Β' Ανδρικός τηλεοπτικός ρόλος Β' Γυναικείος τηλεοπτικός ρόλος Καλύτερο DVD Release (ταινία) Καλύτερο DVD Special Edition Release Καλύτερο Television DVD Classic Film Release Καλύτερο DVD Collection Καλύτερο DVD Release (τηλεόραση) The George Pal Memorial Award The President's Memorial Award The Life Career Award Saturn Award Αρχειοθετήθηκε 2009-02-03 στο Wayback Machine. στο IMDb
Λα Φερρασσί

Το σπήλαιο Λα Φερρασσί (γαλ. La Ferrassie) βρίσκεται στο διαμέρισμα Ντορντόνι (Dordogne) της Γαλλίας. Φιλοξενεί δείγματα πολλών αρχαίων πολιτισμών, των Micoquien, Moustérien, του ωρινάκιου πολιτισμού και των Gravettien. Εκεί βρέθηκαν επίσης και τάφοι των Νεάντερταλ.

 Το σπήλαιο ανακαλύφθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα τυχαία κατά την διάρκεια της διάνοιξης της οδού D 32. Αμέσως έλκυσε το ενδιαφέρον του αρχαιολογικού κοινού, και άμεσα έγιναν οι πρώτες ανασκαφές. Ανακαλύφθηκαν και τάφοι Νεάντερταλ. Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει τρεις σπηλαιώδεις χώρους. Σε βάθος δέκα μέτρων βρίσκονται θαμμένα τέχνεργα πολλών νεολιθικών πολιτισμών. Στα σπήλαια της Λα Φερρασσί βρέθηκαν επτά αρχαίοι ανθρώπινοι σκελετοί (ένας άνδρας, μια γυναίκα, τέσσερα παιδιά και ένα νεογέννητο). Πρόκειται για τα αρχαιότερα αρχαιολογικά ταφικά ευρήματα Νεάντερταλ στην Ευρώπη. Οι ενήλικες σκελετοί ήταν ηλικίας 40 - 45 χρονών ο άνδρας, και 25 - 35 χρονών η γυναίκα. Το παιδάκι ήταν δέκα ετών, ενώ το νεογέννητο ήταν 15 ημερών. Τρεις άλλοι τάφοι ήταν κενοί, σε έναν θολωτό τάφο βρέθηκε ένα παιδί επτά μηνών, ενώ σε άλλες εναποθέσεις βρέθηκαν υπολείμματα ενός παιδιού τριών ετών, με κομμένο κεφάλι. Denis Peyrony: La Ferrassie: Moustérien-Périgordien-Aurignacien. In: Préhistoire. 1934, S. 1–143.. Henri Delporte u. a. (Hrsg.): Le grand abri de la Ferrassie. Fouilles 1968-1973. In: Études quaternaires. Géologie, paléontologie, préhistoire, 7. Laboratoire de paléontologie humaine et de préhistoire, Paris 1984, ISBN 2-85399-034-6. Maureille, B.: Les premières sépultures. Le Pommier / Cité des sciences et de l'industrie, 2004, ISBN 2-7465-0203-8. Michael M. Rind: Menschenopfer. Vom Kult der Grausamkeit. 2. Auflage. In: Kultur und Geschichte. Universitäts-Verlag, Regensburg, 1998, ISBN 3-930480-64-6 http://www.evolution-mensch.de/thema/funde/hn_ferrassie.php
Ινδικό σκάκι

Το Ινδικό σκάκι είναι η επίσημη παραλλαγή στο σκάκι που παιζόταν στην Ινδία κατά τον 18ο και 19ο αιώνα. Οι αρχαιότερη μορφή του είναι γνωστή ως Chaturanga, και εξαπλώθηκε προς τα δυτικά μέσω της Περσίας κατά τον 7ο αιώνα. Υπάρχουν αρκετές παραλλαγές του, που όλες έχουν κανόνες παρόμοιους με τους σύγχρονους κανόνες του σκακιού, με διαφορές όσον αφορά το ροκέ, την προαγωγή πιονιού, κ.λπ., παραλλαγές οι οποίες ήταν δημοφιλείς στην Ινδία μέχρι τη δεκαετία του 1960 και ενδεχομένως εξακολουθούν να παίζονται στις επαρχίες της.

 Ο λευκός βασιλιάς τοποθετείται στη σκακιέρα πάντα στα δεξιά της λευκής βασίλισσας και απέναντί του τοποθετείται ο μαύρος βασιλιάς. Όταν ο βασιλιάς μείνει στο παιχνίδι μόνο με πιόνια, ο αντίπαλος δεν του κάνει σαχ και μπορεί να τον κερδίσει με κάποιο πατ. Το κανονικό ροκέ με πύργο και βασιλιά δεν μπορεί να γίνει. Ο βασιλιάς, για μία μόνο φορά στην παρτίδα, μπορεί να κινηθεί όπως ο ίππος, η κίνηση αυτή είναι γνωστή ως ινδικό ροκέ. Η βασίλισσα, εκτός του ότι κινείται όπως ο πύργος και ο αξιωματικός, μπορεί επιπλέον να κινείται ως ίππος, έτσι είναι πιο ισχυρή από τη σύγχρονη εκδοχή της (βλ. Αμαζόνα). Η διπλή αρχική κίνηση των πιονιών απουσιάζει από το Ινδικό σκάκι, ως εκ τούτου, δεν υπάρχει και πάρσιμο εν διελεύσει. Το πιόνι που φτάνει στο αντίθετο άκρο της σκακιέρας προάγεται στο κομμάτι που βρισκόταν εκεί κατά την παράταξη εκκίνησης, αν το κομμάτι αυτό ήταν ο βασιλιάς, τότε προάγεται σε βασίλισσα. Δεν επιτρέπεται η υποπροαγωγή, δηλαδή η προαγωγή σε κάποιο κομμάτι χαμηλότερης αξίας από αυτό που πρόκειται να προαχθεί. Δεν μπορεί να συλληφθεί το τελευταίο κομμάτι που απομένει στην κάθε πλευρά. Η βασίλισσα ονομάζεται Mantri (Υπουργός). Ο ίππος καλείται Ghoda (άλογο) και στην εικονογραφία είναι όμοιος με τον σύγχρονο ίππο. Ο παρακάτω πίνακας περιγράφει την ινδική σκακιστική ορολογία για τους διάφορους πεσσούς:
Δήμος Ομιλαίων

Ο Δήμος Ομιλαίων ήταν ορεινός δήμος της επαρχίας Φθιώτιδας. Βρισκόταν στα νοτιοδυτικά της επαρχίας, στις πλαγιές των Βαρδουσίων. Λειτούργησε στο διάστημα 1835-1840 και στο διάστημα 1878-1912. Έδρα του ήταν το Γαρδίκι.

 Για την επιλογή της ονομασίας τους δήμου δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες. Πιθανότερη εκδοχή θεωρείται η ύπαρξη αρχαίου φρουρίου κοντά στο Γαρδίκι που αποκαλούταν Όμιλαι. Επίσης στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε αρχαία πόλη των Οιταίων με το όνομα Όμιλαι, η θέση της οποίας όμως τοποθετείται στα ανατολικά της Υπάτης. Έμβλημα του Δήμου ορίστηκε η «Νύμφη φέρουσα υδρίαν εν τη αριστερά». Ο δήμος συστάθηκε αρχικά το 1835 και περιλάμβανε τα χωριά: Γαρδίκι Πουγκάκια Στάγια (Πλάτανος) Κυριακοχώρι Νικολίτσι ΑργύριαΤο 1840 καταργήθηκε και το μεγαλύτερο τμήμα του εντάχθηκε στον δήμο Σπερχειάδας. Ο Δήμος επανασυστάθηκε το 1878 και περιλάμβανε τα χωριά Γαρδίκι, Στάγια (Πλάτανος), Κυριακοχώρι, Νικολίτσι, Μούστρουβο (Περιβόλι), Σέλιανη (Μάρμαρα), Κολοκυθιά και Αργύρια. Ο Δήμος Ομιλαίων καταργήθηκε με την διοικητική αλλαγή του 1912 και αντικαταστάθηκε από μικρότερες κοινότητες
Γεράνι Χανίων

Το Γεράνι (επίσημο: το Γεράνιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας καθώς και έδρα του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας.

 Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το αναφέρει το 1577 ως Gierani. Στην απογραφή του Καστροφύλακα (Κ223) αναφέρεται ως Gerani με 149 κατοίκους. Ο Αυτοκινητόδρομος 90 (αναβάθμιση της Εθνικής Οδού 90) έχει έξοδο στα 12,7 χλμ. από τον Κίσσαμο στο χωριό αυτό. Παράγει λάδι και σταφίδες. Κοινότητα Γερανίου