Όμπλαστ του Ταμπόφ

Το Όμπλαστ του Ταμπόφ (ρωσικά: Тамбо́вская о́бласть) είναι ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, υπαγόμενο στο Κεντρικό Διαμέρισμα. Το διοικητικό του κέντρο είναι η πόλη Ταμπόφ (280.161 κάτοικοι - απογρ. 2010). Η περιφέρεια αποτελείται από 23 επαρχίες, 8 πόλεις και 12 οικισμούς αστικού τύπου. Βλέπε διοικητική διαίρεση της περιφέρειας του Ταμπόφ. Η περιφέρεια είναι αμιγώς σλαβική. Οι Ρώσοι αποτελούν το 97% του πληθυσμού, ενώ είναι και η πιο ορθόδοξη ρωσική περιφέρεια με το 78% των ερωτηθέντων να δηλώνουν Ορθόδοξοι σε έρευνα του 2012.

 Η περιφέρεια Ταμπόφ βρίσκεται στην δασώδη στέπα. Συνορεύει με τις περιφέρειες Ριαζάν, Πένζα, Σαράτοφ, Βορόνεζ και Λίπετσκ. Ο αρχαιότερος γνωστός πληθυσμός στην περιφέρεια Ταμπόφ είναι οι Μορδβίνοι-Μόκσα, οι οποίοι δημιουργήθηκαν από τις τοπικές εθνότητες από τον 6ο αιώνα π.Χ και έπειτα. Οι πρώτοι Ρώσοι άποικοι έφτασαν στην περιοχή την προμογγολική περίοδο, αλλά μόνο από τον 17ο αιώνα και μετά ξεκίνησε η οριστική εγκατάσταση των Ρώσων. Για την προστασία των νότιων συνόρων της Ρωσίας από τις επιδρομές των Τατάρων και την περαιτέρω ανάπτυξη της περιοχής των μαύρων γαιών, η ρωσική κυβέρνηση έχτισε τις οχυρωμένες πόλεις Κοζλόφ (1635) και Ταμπόφ (1636). Οι πόλεις προστάτευαν τη κύρια διαδρομή των νομαδικών επιδρομών στη ρωσική γη και άνοιξαν το δρόμο για μια γρήγορη αποίκηση της περιοχής. Το ουγέστ Κοζλόφσκι υπήρχε από την αρχή στην περιοχή του Ταμπόφ. Στις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του Πέτρου του Μέγα το 1708 και 1719 έγινε μέρος του κυβερνείου του Αζόφ. Οι νέες διοικητικές αλλαγές ίδρυσαν την αντιβασιλεία του Ταμπόφ το 1779 και το κυβερνείο του Ταμπόφ το 1796 με έκταση 66.500 τ.χλμ. και με 12 ουγέστ. Με σχεδόν καμία αλλαγή στα όριά του, το Κυβερνείο υφίστατο μέχρι το 1928. Μια προσπάθεια για την εδραίωση της σοβιετικής εξουσίας στην περιοχή οδήγησε στην ήττα και την εκτέλεση της Κόκκινης Σόνιας (Σοφία Νουχίμοβνα Γκέλμπεργκ) την άνοιξη του 1918.Κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου ξέσπασε η εξέγερση του Ταμπόφ στο ομώνυμο κυβερνείο το 1920-21. Η περιφέρεια Ταμπόφ δημιουργήθηκε με την απόσχιση εδαφών από τις περιφέρειες Βορόνεζ και Σαμάρα στις 27 Σεπτεμβρίου 1937. Η περιφέρεια απέκτησε τη σημερινή της μορφή μετά την κατάτμηση της περιφέρειας Πένζα (πρώην μέρος της περιοχής του Κουιμπίσεφ πριν ενταχθεί στην περιφέρεια Ταμπόφ) στις 4 Φεβρουαρίου 1939. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η περιφέρεια είχε πληθυσμό 1.091.994 κατοίκων, μειωμένος από τους 1.178.443 κατοίκους το 2002 και τους 1.320.763 κατοίκους το 1989. Γενικά υπάρχει μια σημαντική κάθοδος του πληθυσμού τα τελευταία χρόνια, και το 2021 έφτασε τους 994.420 κατοίκους, πέφτοντας κάτω από το εκατομμύριο. Στατιστικά για το 2012:Γεννήσεις: 10.394 (9.6 άτομα ανά 1000) Θάνατοι: 17.386 (16.1 άτομα ανά 1000) Συνολικό ποσοστό γονιμότητας2009: 1.31 2010: 1.34 2011: 1.33 2012: 1.42 2013: 1.42 2014: 1.49 2015: 1.51 2016: 1.49(εκτίμηση)Εθνοτική σύνθεση (2010)Ρώσοι: 97% Ουκρανοί: 0.7% Αρμένιοι: 0.4% Ρομά: 0.4% Άλλοι: 1.5% 22.708 άτομα εγγράφησαν από διοικητικές βάσεις δεδομένων και ως εκ τούτου δεν είχαν την δυνατότητα να δηλώσουν ότι ανήκουν σε κάποια εθνότητα. Εκτιμάται ότι η αναλογία των εθνοτήτων σε αυτή την ομάδα είναι η ίδια με τις δηλωμένες εθνότητες. Σύμφωνα με μια έρευνα του 2012, το 78.4% του πληθυσμού της περιφέρειας Ταμπόφ ανήκει στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, όντας το περισσότερο ορθόδοξο (ως προς τα ποσοστά) ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας. Επιπλέον, το 1% είναι Χριστιανοί που δεν ταυτίζονται με κάποιο δόγμα, το 7% δηλώνει πνευματικοί αλλά μη θρησκευόμενοι, ένα 10% είναι άθεοι, ενώ ένα 3.6% ακολουθεί άλλες θρησκείες ή δεν απάντησε στην ερώτηση. Ο Νοτιοανατολικός Σιδηρόδρομος διασχίζει το Μιτσουρίνσκ και συνδέει τις κεντρικές περιφέρειες με τις νότιες περιφέρειες. Η εκτροφή αγελάδων, προβάτων, χοίρων και κοτόπουλων είναι προϊόν της κτηνοτροφίας. Επίσημη ιστοσελίδα της τοπικής κυβέρνησης Αρχειοθετήθηκε 2016-08-02 στο Wayback Machine. (στα ρωσικά) Φωτογραφίες του Ταμπόφ και της περιφέρειας Ταμπόφ (στα ρωσικά)