IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αουρέλ φον Κέλεμεν

Ο Αουρέλ φον Κέλεμεν (ουγγρικά: Aurél von Kelemen), (20 Απριλίου 1888, Βουδαπέστη, Αυστροουγγαρία - 10 Νοεμβρίου 1968 Βουδαπέστη, Ουγγαρία) ήταν Ούγγρος αθλητής της αντισφαίρισης, παράγοντας του αθλητισμού, καθηγητής πανεπιστημίου, επιχειρηματίας και στρατιωτικός. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924.

 Πατέρας του ήταν ο Μόριτς Κέλεμεν, δικαστής. Ο αδελφός του Κορνέλ ήταν πολιτικός, μέλος του Κόμματος της Ουγγρικής Ζωής. Είχε έναν νεότερο αδελφό τον Ερνό, δημοσιογράφο, ο οποίος κατείχε θέση σε αντιπροσωπεία μέσων ενημέρωσης στο Άμστερνταμ. Ήταν μέλος του "Κλουμπ Μαγυάρ Ατλέτικαϊ" της Βουδαπέστης από το 1907 έως το 1944. Ήταν πέντε φορές πρωταθλητής Ουγγαρίας στο διπλό, το 1914, 1920, 1921, 1922 και το 1923 όλες με συμπαίκτη τον Μπέλα φον Κέρλιγκ. Το 1920 ήταν τρίτος στο διεθνές πρωτάθλημα της Σλοβακίας στην Κόζιτσε. Εκπροσώπησε την Ουγγαρία στο κύπελλο Ντέιβις, παίζοντας στο διπλό με συμπαίκτη τον Μπέλα φον Κέρλιγκ το 1925. Το 1927 έπαιξε στην διεθνή συνάντηση μεταξύ Ουγγαρίας και Αυστρίας και κέρδισε στο διπλό με συμπαίκτη τον Παλ Ασχνέρ. Ο Κέλεμαν αποφοίτησε από την στρατιωτική σχολή στο Τραϊσκίρχεν στο σώμα του πυροβολικού ιππικού, με τον βαθμό του υπολοχαγού. Το 1909 ήταν το πρώτο μέλος του νεοσυσταθείσα συλλόγου "Κλουμπ Μαγυάρ Ατλέτικαϊ". Το 1922 διορίστηκε ο επικεφαλής του ίδιου Συλλόγου. Ένα χρόνο αργότερα εξελέγη αντιπρόεδρος της Ουγγρικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης. Το 1926 οργάνωσε το πρώτο πανευρωπαϊκό Ουγγρικό πρόγραμμα τένις για νέους. Το 1927 ήταν ένας από τους ιδρυτές του πρώτου στεγασμένου γηπέδου τέννις στο Βάροσλιγκετ. Μέχρι το 1944 ήταν καθηγητής στη Σχολή Επιστημών φυσικής αγωγής και αθλητισμού του Πανεπιστημίου Ζέμελβαϊς. Το 1925 δημοσίευσε τον δικό του οδηγό του τένις με τίτλο "A modern Lawn Tennis sport". Το επάγγελμά του ήταν η πτηνοτροφία και ήταν ειδικός στην κτηνοτροφία. Του απονεμήθηκε ο τίτλος του Oberregierungsrat (ανώτερη διοικητική θέση) από τον Ούγγρο κυβερνήτη Μίκλος Χόρτυ το 1930 για την προσφορά του στον αθλητισμό. Τον Ιούνιο του 1930, ο Κέλεμεν και ο συνεργάτης του της εταιρείας που είχε, την Duray és Kelemen Terménykereskedelmi Részvénytársaság, κατηγορήθηκαν για υπεξαίρεση και συνελήφθησαν. Η υπόθεση αφορούσε την τροφοδοσία των ιπποειδών του στρατού από την εταιρεία του Κέλεμαν όπου φέρεται να δωροδόκησε υπαλλήλους για να παρακάμψουν τους κανονισμούς. Συνολικά συνελήφθησαν 29 αξιωματικοί και 11 πληρωτές. Οι μαρτυρίες αυτών των αξιωματικών, πολλοί από τους οποίους έλαβαν δάνεια από την εταιρεία του Κέλεμεν, αθώωσε τον Κέλεμεν και τον συνεργάτη του. Η υπόθεση έκλεισε τον Δεκέμβριο του 1930, όλες οι κατηγορίες εναντίον του Κέλεμεν και του επιχειρηματικού συνεργάτη του αποσύρθηκαν, παρόλο που πολλοί υψηλόβαθμοι αξιωματικοί είχαν καταδικαστεί σε φυλάκιση αρκετών ετών.
309

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 309 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 309 (CCCIX ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Λικινιανού και Κωνσταντίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1062 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 309 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Οι Ισπανικές επαρχίες εξεγείρονται λόγω του ελέγχου του Μαξεντίου, αναγνωρίζοντας το Μέγα Κωνσταντίνο ως τον Αυτοκράτορά τους. Μία πανώλη που δύναται να σχετίζεται με τη νόσο του άνθρακα εξαπλώνεται από άκρη σε άκρη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, προκαλώντας μία δραστική μείωση του πληθυσμού. Περσία Ο Βασιλιάς Ορμίσδας Β΄, Σάχης της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών, πεθαίνει μετά από μία 7-ετή θητεία και ο αγώνας για τη διαδοχή ακολουθεί. Το διαδέχεται ο γιος του Σαπώρης Β΄. Βόρεια Αμερική Το Ευλύγιστο Πεύκο αποκαλούμενο ανεμοστρόβιλος αρχίζει την ανάπτυξή του. Θρησκεία Ο Πάπας Μάρκελλος Α΄ εξορίζεται από τη Ρώμη από τον Αυτοκράτορα Μαξέντιο. 18 Απριλίου - Ο Πάπας Ευσέβιος διαδέχεται το Μάρκελλο ως ο 31ος Πάπας, αλλά εξορίζεται από τον αυτοκράτορα Μαξέντιο στις 17 Αυγούστου στη Σικελία, όπου θα πεθάνει ίσως από απεργία πείνας (Αυτά τα γεγονότα ίσως να έχουν συμβεί το 310). Σαπώρης Β', βασιλιάς της Περσίας Άγιος Αλβανός (πιθανό έτος θανάτου - επίσης πιθανό έτος θανάτου το 304) Άγιος Ηλίας και συνοδοί 16 Ιανουαρίου - Πάπας Μάρκελλος Α΄ Ορμίσδας Β', βασιλιάς της Περσικής Αυτοκρατορίας
Μιχαΐλο Μιλοβάνοβιτς

Ο Μιχαΐλο Μιλοβάνοβιτς (Γκοστίνιτσα, Σερβία, 24 Φεβρουαρίου 1879 – Ούζιτσε, Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, 28 Νοεμβρίου 1941) ήταν Σέρβος ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας. Ήταν ένας από τους ιδρυτές του Συλλόγου Ζωγράφων της Σερβίας (Udruženja likovnih umetnika Srbije). Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μιλοβάνοβιτς ήταν πολεμικός ζωγράφος της Ανώτατης Διοίκησης του Σερβικού Στρατού και, ως εκ τούτου, ζωγράφιζε πορτρέτα των Βοϊβόδων Ραντομίρ Πούτνικ, Ζιβόγιν Μίσιτς, Στέπα Στεπάνοβιτς και Πέταρ Μπόγιοβιτς, καθώς και του στρατηγού Παβλ Γιούρισιτς Στουρμ, του βασιλιά Πέτρου Α΄ της Σερβίας και του αντιβασιλέα Αλεξανδου Α΄ της Γιουγκοσλαβίας.

 Το 1905, ο Μιχαΐλο Μιλοβάνοβιτς εγγράφηκε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, στην οποία σπούδασε αρχικά υπό τη διεύθυνση του Λούντβιχ φον Χέρτεριχ και στη συνέχεια του Χιούγκο φιν Χάμπερμαν, ενός ζωγράφου ο οποίος φημιζόταν για τα πορτρέτα του. Ο Μιλοβάνοβιτς αποφοίτησε από την Ακαδημία το 1909. Στη συνέχεια, ο Μιλοβάνοβιτς πήγε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πράγας όπου συναντήθηκε με αρκετούς συμπατριώτες του. Το 1912, ο Μιλοβάνοβιτς επέστρεψε στην πατρίδα του με την έναρξη του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου και κατατάχθηκε στον στρατό ως εθελοντής. Άλλοι Σέρβοι καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων και οι συνάδελφοί του Ντράγκομιρ Γκλίσιτς, Πέταρ Ρανόσοβιτς και Μίλαν Μιλοβάνοβιτς ζωγράφιζαν και σχεδίαζαν επίσης στην πρώτη γραμμή. Το 1915, ο Μιλοβάνοβιτς συμμετείχε στην ιδιαίτερα δύσκολη υποχώρηση του σερβικού στρατού μέσω της Αλβανίας. Ο Μιχαΐλο Μιλοβάνοβιτς σκοτώθηκε στο Ούζιτσε στα τέλη Νοεμβρίου του 1941 από τους κομμουνιστές παρτιζάνους του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο οι οποίοι υποτίθεται ότι τον μπέρδεψαν με έναν Άγγλο κατάσκοπο. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά την εποχή της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, ο Μιλοβάνοβιτς επισκιάστηκε εντελώς, ενώ το όνομά του παραλείφθηκε βολικά από τις εγκυκλοπαίδειες που ήταν αφιερωμένες σε θέματα τέχνης. Και σαν να μην ήταν αυτό αρκετό, οι αρχές του πολιτισμού στο Βελιγράδι απέδωσαν τους περισσότερους πίνακες του Μιχαΐλο Μιλοβάνοβιτς στον Μίλαν Μιλοβάνοβιτς. Gallery of Paintings by Mihailo Milovanović στο YouTube
Δήμος Μαρκόπουλου Μεσογαίας

Ο Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας είναι δήμος της ανατολικής Αττικής. Βρίσκεται στην περιοχή των Μεσογείων και συνορεύει με τους δήμους Παιανίας, Σπάτων, Καλυβίων Θορικού , Κρωπίας, Αρτέμιδας και με την κοινότητα Κουβαρά. Αποτελείται από ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλαμβάνει έκταση 81,8 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 20.040 κατοίκους. Έδρα του δήμου είναι το Μαρκόπουλο Μεσογαίας.

 Ο δήμος περιλαμβάνει τους παρακάτω οικισμούς: Δ.δ. Μαρκοπούλου Μεσογαίας [ 15.608 ] το Μαρκόπουλο [ 7.614 ] η Αγία Τριάδα [ 216 ] η Βραυρώνα [ 41 ] ο Κουλιδάς [ 427 ] το Πόρτο Ράφτη (Λιμήν Μεσογαίας) [ 7.131 ] τα Ποριά [ 66 ] η Χαμολιά [ 113 ] Ο δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας συστάθηκε το 1964 και προήλθε από την αναγνώριση της προηγούμενη κοινότητας Μαρκοπούλου σε δήμο. Η κοινότητα είχε συσταθεί το 1912 αποτελούμενη αρχικά από το Μαρκόπουλο και τους οικισμούς Πόρτο Ράφτη, Βραυρώνα, Άγιος Σπυρίδων, Μπράσα και Ντάγλα. Σταδιακά στην κοινότητα προσαρτήθηκαν οι οικισμοί Κουλιδάς, Ποριά, Χαμολιά, Αγία Τριάδα. Το 1964 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο ο οποίος παρέμεινε αμετάβλητος με την διοικητική διαίρεση του 1997 ενώ θα διατηρηθεί αμετάβλητος και μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2010. ... 1967-197? Νικόλαος Φ. Δρίτσας (διορισμένος από το καθεστώς της επταετίας 1967-1974), με αναπληρωτή τον Πέτρο Μ. Κώνστα.1975-1982 Ιωάννης Παπασωτηρίου Ταξίαρχος ε.α.(19??-1985) 1983-1986 Φίλιππος Ανδρέου 1987-1990 Ιωάννης Μεθενίτης 1991-2002 Νικόλαος Κατσίκης 2003-2010 Φώτιος Μαγουλάς 2011-2019 Σωτήριος Μεθενίτης 2019- Κωνσταντίνος Αλλαγιάννης Δήμος Μαρκοπούλου Μεσογαίας Διαδικτυακή πύλη Μαρκοπούλου EETAA-Αποτελέσματα εκλογών
Δυτική Βοθνία

H Δυτική Βοθνία ή Βεστερμπότεν (σουηδικά: Västerbotten‎, προφορά: [ˈvɛ̂sːtɛrˌbɔtːɛn]) είναι επαρχία στη Βόρεια Σουηδία, που συνορεύει με το Όνγκερμανλαντ, το Λάπλαντ, τη Νορμπότεν, και τον Βοθνιακό Κόλπο.

 Μέχρι τον Φινλανδικό Πόλεμο (1808-1809), και τη Συνθήκη του Φρέντρικσαμ, η επαρχία του Βεστερμπότεν περιλάμβανε επίσης ένα μικρό τμήμα του ακραίου βορρά της τρέχουσας Φινλανδίας. Αυτό το τμήμα ενσωματώθηκε αργότερα με το Λάπλαντ της Φινλανδίας. Το Έστερμποτεν, βρίσκεται στη φινλανδική πλευρά της θάλασσας, και αυτό το όνομα της επαρχίας σώζεται ακόμα. Μετά τη συνθήκη Φρέντρικσαμ, η οποία επαναπροσδιορίζει τα περιγράμματα και τον προσανατολισμό της Σουηδίας, το 1810, η κομητεία Βεστερμπότεν χωρίστηκε σε δύο μέρη. Το βόρειο τμήμα έγινε το Νορμπότεν και οι Σουηδοί ντόπιοι του Νορμπότεν, σύντομα άρχισαν να αναφέρονται ως Νοροβοθνικοί. Τα σύνορα οδήγησαν σταδιακά σε μια τοπική επαρχιακή ταυτότητα. Σήμερα το Νορμπότεν θεωρείται ξεχωριστή επαρχία, παρόλο που οι επαρχίες είχαν πάψει να έχουν διοικητική ή νομική σημασία εκατοντάδες χρόνια πριν από το 1810. Από το 1772, οι Σουηδοί/ές Πρίγκιπες/ίσσες φέρουν τον τίτλο του/ης Δούκα/ισσας από διάφορες επαρχίες και είναι αποκλειστικά μόνο ονομαστικός τίτλος. Πρίγκιπας Γουσταύος Αδόλφος (1906-1947)
Ίρμινγκαρτ της Βαυαρίας

Η 'Ιρμγκαρντ, γερμ. Irmgard von Wittelsbach, prinzessin von Bayern (29 Μαΐου 1923 - 23 Οκτωβρίου 2010) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του διαδόχου πρίγκιπα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βαυαρίας.

 Ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Ρούπρεχτ διαδόχου πρίγκιπα της Βαυαρίας και της 2ης συζύγου του Αντωνίας των Νασσάου-Βάιλμπουργκ, κόρη του Γουλιέλμου Δ΄ μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1950 τον εξάδελφό της Λουδοβίκο των Βίττελσμπαχ πρίγκιπα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Λεοπόλδος γενν. 1951, πρίγκιπας της Βαυαρίας. Μαρία 1953, Φιλίππα 1954, απεβίωσαν την ημέρα που γεννήθηκαν. Maria von Bayern in: findagrave.com [retrieved 13 April 2015]. Philippa von Bayern in: findagrave.com [retrieved 13 April 2015]. "Princess Irmingard of Bavaria". The Telegraph. 8 November 2010. Archived from the original on 5 January 2018. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Princess Irmingard of Bavaria στο Wikimedia Commons
Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας

Για το Ρωσικό μετάλλιο, δείτε: Βραβείο της Στρατιωτικής Αξίας.Το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας απονέμεται στους μονίμους εν ενεργεία Αξιωματικούς για διακεκριμένες πράξεις και συνεχείς υπηρεσίες, εξαιρετική ικανότητα στη διοίκηση και στην οργάνωση Μονάδας ή Υπηρεσίας, κατά την εκτέλεση ανατεθείσας υπηρεσίας ή εντολής. Διακρίνεται σε τρεις τάξεις όπως παρακάτω: Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως: Απονέμεται σε ανώτατους Αξιωματικούς. Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Β΄ Τάξεως: Απονέμεται σε ανώτερους Αξιωματικούς. Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Γ΄ Τάξεως: Απονέμεται σε κατώτερους ΑξιωματικούςΤο 1917, όταν άρχισε η απονομή του, είχε και: Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Δ΄ Τάξεως

 Το μετάλλιο αυτό είναι χάλκινο σε σχήμα σταυρού, περιβάλλεται δε από στεφάνι δάφνης. Στο κέντρο του είναι αποτυπωμένο το σήμα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Τα τέσσερα άκρα από τους βραχίονες του Σταυρού είναι λίγο πλατιά και εξέχουν από την περιφέρεια. Στους βραχίονες του Σταυρού είναι χαραγμένες οριζόντια μεν η λέξη «ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ», κάθετα δε η λέξη «ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ». Ανάμεσα στους βραχίονες του Σταυρού υπάρχουν ξίφη διασταυρωμένα με τις λαβές τους προς τη βάση και δεν εξέχουν από την περιφέρεια του στεφανιού. Στην πίσω πλευρά του μεταλλίου γράφονται κυκλικά οι λέξεις «ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΞΙΑ». Η ταινία του μεταλλίου είναι από μεταξωτό ύφασμα κυματιστό, έχει πλάτος 35 χιλιοστά και χωρίζεται σε πέντε διαμήκεις λωρίδες. Η πρώτη και η πέμπτη έχουν χρώμα βαθύ κίτρινο. Η δεύτερη και η τέταρτη έχουν χρώμα βαθύ γαλάζιο. Η τρίτη ( η κεντρική ) έχει χρώμα άσπρο. Στην ταινία ακριβώς πάνω από το μετάλλιο τοποθετείται, οριζόντια, κλάδος δάφνης όπου είναι χρυσός για την Α΄ τάξη, αργυρός για την Β΄ τάξη και χάλκινος για την Γ΄ τάξη. Στο παρελθόν το μετάλλιο αποτελούταν από σταυρό στεφανωμένο με δάφνες. Στο κέντρο ήταν αποτυπωμένος Φοίνικας, ενώ στους βραχίονες του σταυρού ήταν χαραγμένες οι λέξεις: «Αμύνεσθαι περί Πάτρης». Μεταξύ των βραχιόνων του σταυρού υπάρχουν ξίφη διασταυρωμένα. Το μετάλλιο κρατείται από ταινία σε χρώματα εναλλάξ μελανό (μαύρο) και κίτρινες ραβδώσεις. Συνοδεύεται από δίπλωμα, στο οποίο καταγράφεται ολόκληρη η Ημερήσια Διαταγή. Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαίδεια, Κ-Μ, σελ. 515 Ν.Δ. 376/74 Περί των Στρατιωτικών Μεταλλίων Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό - Ηθικές Αμοιβές Πολεμική Αεροπορία - Παράσημα Γενικό Επιτελείο Στρατού - Ηθικές Αμοιβές Αρχειοθετήθηκε 2011-05-01 στο Wayback Machine.
Νικόλαος Χαρ. Τέλωνας

Ο Νικόλαος Χαρ. Τέλωνας (γεννήθηκε στην Αμφιλοχία το 1949) είναι Έλληνας συγγραφέας και ερευνητής. Από το 1992 ασχολήθηκε με την έρευνα των ιστορικών πηγών και με συγγραφή βιβλίων. Δημοσίευσε άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες. Συνέγραψε συνολικά έντεκα βιβλία με θέμα σημαντικά γεγονότα της περιοχής του Βάλτου. Από το 1983 έως το 1990 υπηρέτησε ως δήμαρχος στον Δήμο Αμφιλοχίας. Διαμένει στο Μεσολόγγι.

 Ο Τέλωνας εξελέγη για πρώτη φορά δήμαρχος στον 1ο γύρο των εκλογών του 1982, με ποσοστό 52,73% και επανεξελέγη το 1986 με ποσοστό 52,71%. Ταξίδι σε χρόνια λησμονημένα. Αμφιλοχία (Καρβασαράς) 1829-1944, Εκδ. Γράμμα, Αμφιλοχία, 2016 «Ανδρέας Νικ. Στράτος 1905-1981», Η πολιτική και οι πολιτικοί των Νομών Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας, που εξελέγησαν από το 1946 έως το 2004 και δεν βρίσκονται στη ζωή. Συμβολή στη νεότερη πολιτική ιστορία των δύο νομών. Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου 5-6 Νοεμβρίου 2005, Έκδ. Αιτωλικής Πολιτιστικής Εταιρείας, Αθήνα, 2005, σ. 165-170. Βάλτου έπος εξόδιον. Οι Βαλτινοί και οι αγώνες τους από την αιχμαλωσία έως την απελευθέρωση 1499-1821, Εκδ. Γράμμα, Αμφιλοχία, 2021
Μεταρρυθμιστές της Αριστεράς για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη

Οι Μεταρρυθμιστές της Αριστεράς για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη είναι ελληνική πολιτική κίνηση η οποία ιδρύθηκε από τον Σπύρο Λυκούδη, βουλευτή Επικρατείας εκλεγμένο αρχικά με τη Δημοκρατική Αριστερά, ο οποίος ανεξαρτητοποιήθηκε από το κόμμα στις 9 Σεπτεμβρίου 2014.

 Η ίδρυση της κίνησης ανακοινώθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2014 σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μπενάκη,, ενώ στις 29 Νοεμβρίου 2014 πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 9.84 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων η πρώτη πανελλαδική σύσκεψη της κίνησης, στην οποία χαιρέτισαν, μεταξύ άλλων, οι Γιάννης Ραγκούσης, Παντελής Καψής, Βασίλης Οικονόμου και Νίκος Μουζέλης, ενώ εξελέγη και Πανελλαδικό Συμβούλιο.Στις 24 Δεκεμβρίου 2014 ανακοινώθηκε η συνεργασία των Μεταρρυθμιστών της Αριστεράς για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη με το Ποτάμι σε κοινή συνέντευξη τύπου μπροστά από το κτήριο του Μεγάρου της Παλαιάς Βουλής.Στις εκλογές του Ιανουαρίου, ο Σπύρος Λυκούδης εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ψηφοδέλτιο του Ποταμιού. Τι ίδιο συνέβη και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου, παρά τη μείωση των ποσοστών του Ποταμιού. Οι Μεταρρυθμιστές συμμετείχαν στην ίδρυση του Κινήματος Αλλαγής, μαζί με Το Ποτάμι. Τον Ιούλιο του 2018, μετά την απόφαση του Ποταμιού για αποχώρηση από το Κίνημα Αλλαγής, οι Μεταρρυθμιστές αποφάσισαν και αυτοί να τεθούν εκτός του ενιαίου φορέα.
Μαραθώνας

Ο Μαραθώνας είναι κωμόπολη της ανατολικής Αττικής και έδρα του ομώνυμου δήμου. Συνορεύει με το Γραμματικό, τη Νέα Μάκρη, τον Βαρνάβα, το Καπανδρίτι, τη Σταμάτα και τη Ροδόπολη. Είναι από τους πλέον ιστορικούς δήμους της Ελλάδας. Έγινε γνωστός από την ομώνυμη μάχη τον Σεπτέμβριο του 490 π.Χ. μεταξύ Αθηναίων (Πλαταιών) και Περσών. Πήρε την ονομασία του από τον τοπικό ήρωα Μάραθο. Αργότερα (στην αρχαιότητα) ιδρύθηκαν στην περιοχή και οι πόλεις Προβάλινθος, Οινόη και Τρικόρυθος οι οποίες μαζί με τον Μαραθώνα αποτέλεσαν την Τετράπολη της Αττικής. Από τον Μαραθώνα προέρχονται οι όροι Μαραθωνοδρόμος και Μαραθώνιος.

 Ο Μαραθώνας αποτέλεσε από την δημιουργία του ελληνικού κράτους έδρα οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης. Το 1835 ορίστηκε έδρα του τότε διευρυμένου δήμου Μαραθώνος που περιλάμβανε στα όριά του τους οικισμούς Γραμματικό, Βαρνάβας, Κιούρκα (Αφίδνες), Σπατατζίκι (Πευκόφυτο), Ραπεντόσα (Ανατολή), Ξυλοκέριζα, Σταμάτα, Βελλιαντζίκι (Μικροχώρι), Αμυγδαλέζα, Μάζι (Πολυδένδρι), Γεροσακούλι, Μπρέξιζα και Σπάτα. Μετά την κατάργηση του δήμου το 1912 ο Μαραθώνας αποτέλεσε έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Μαραθώνα η οποία αρχικά διατηρούσε στα όριά της τους οικισμούς Σταμάτα, Διόνυσος, Καλέντζι, Αμυγδαλέζα, Μπέης, Ραπεντόσα, Ξυλοκέριζα, Πλεξίδα και Βρανάς. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1989 και διατηρήθηκε στην ίδια μορφή μέχρι τα τέλη του 2010. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης ο Μαραθώνας ορίζεται ξανά έδρα του νέου διευρυμένου Δήμου Μαραθώνος. 19??-19?? Τάκης Παπαστάμου (19??-1979) 1978-1982: Λεωνίδας Χρυσίνας 1982-1986: Αλέξανδρος Ζαγάρης 1986 - 1990 Γιάννης Μπέκας 1990-1994 Γιάννης Μπέκας (1935 - 2015). Ο τελευταίος Κοινοτάρχης Μαραθώνα (1986-90) και ο πρώτος δήμαρχος του σύγχρονου δήμου. 1995-2002 Χρήστος Μπάρμπας (ο μοναδικός που επανεξελέγη) 2003-2006 Ευάγγελος Μέξης 2007-2010 Σπυρίδων Ζαγάρης 2011-2014 Ιορδάνης Λουίζος 2014-5/2019 Ηλίας Ψινάκης 5/2019-8/2019 Ιωάννης Ζαγάρης 9/2019- Στέργιος Τσίρκας Παρά την γρήγορη αλλαγή των χαρακτηριστικών των γειτονικών του δήμων, ο Μαραθώνας διατηρεί ακόμα σε μεγάλο βαθμό την αρχική του μορφή. Λίγο πιο έξω από την πόλη εκτείνονται απέραντες αγροτικές εκτάσεις, ενώ οι Ολυμπιακοί Αγώνες άφησαν στην ανατολική πλευρά του δήμου ως παρακαταθήκη το κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά. Μάχη του Μαραθώνα Αρχαιολογικό Μουσείο Μαραθώνα Κοινωφελής Επιχείρηση Δήμου Μαραθώνα Δημοτικό Θέατρο Μαραθώνα Επίσημος ιστότοπος
Κρατιδιακές εκλογές Σάαρλαντ 2022

Στις 27 Μαρτίου 2022 διεξήχθησαν κρατιδιακές εκλογές στο Σάαρλαντ, στη Γερμανία, για να εκλεγούν τα 51 μέλη του Λάνταγκ. Οι Σοσιαλδημοκράτες κατάφεραν μεγάλη νίκη κερδίζοντας το 43,5% των ψήφων και την πλειοψηφία των εδρών στο Λάνταγκ. Ακόμα δύο κόμματα μπήκαν στο Λάνταγκ, η ΧΔΕ και η Εναλλακτική για τη Γερμανία.

 Το Λάνταγκ του Σάαρλαντ αποτελείται από 51 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. τα 41 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από τρεις πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες τα 10 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από όλην την επικράτεια του κρατιδίου ως μία ενιαία περιφέρειαΤο εκλογικό όριο που πρέπει να περάσει ένα κόμμα για να μπει στο Λάνταγκ είναι 5% των έγκυρων ψήφων. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο Ντ'Οντ. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες του Σάαρλαντ, ηλικίας άνω των 18 ετών. Κάθε εκλογέας ρίχνει μία μοναδική ψήφο.
Δημήτριος Καρατζένης

Ο Δημήτριος Καρατζένης του Φώτη και της Βασιλικής (Πράμαντα, 14 Νοεμβρίου 1904- Αθήνα, 1989) ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και συγγραφέας. Υπηρέτησε ως βουλευτής Άρτας συνολικά 7 φορές (1951, 52, 56, 58, 61, 63, 64). Για την προσφορά του τιμήθηκε με το Παράσημο του Τάγματος του Φοίνικα. Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική Λαλάκου και απέκτησαν 1 γιο και 1 κόρη.

 Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο στην Άρτα, ακολούθησε νομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν ενεργός στην Τοπική Αυτοδιοίκηση στην ιδιαίτερη πατρίδα του ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του '30. Εξελέγη δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Άρτας (1936-41). Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής Άρτας στις εκλογές του 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό, κόμμα με το οποίο επανεξελέγη και την επόμενη χρονιά. Λίγο αργότερα πολιτεύτηκε με την ΕΡΕ και εξελέγη εκ νέου βουλευτής σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις από το 1956, ως και το 1964. Ασχολήθηκε με την νεότερη ιστορία της Άρτας του 19ου αιώνα και έγραψε πολλά ιστορικά βιβλία. Μερικά έργα του είναι «Η πολιτική ιστορία του Νομού Άρτας», που καλύπτει την περίοδο από το 1881 ως το 1981, «Η Επανάστασις της Άρτας του 1854» (Αθήνα 1973), «Η Άρτα εις την επανάστασιν του 1821 - Θυσίαι και Αγωνισταί», «Η εκατονταετηρίς της Άρτης, 1881-1981» (Αθήνα 1982), «Πολιτικές Προσωπικότητες νομού Άρτης: Ευάγγελος Π. Γαρουφαλιάς: Δήμαρχος – Βουλευτής» (Αθήνα 1983). Δημήτριος Καρατζένης https://www.dimitrioskaratzenis.gr/ Άρθρο του Χρυσόστομου Μποκογιάννη για το Δημήτριο Καρατζένη, ανάκτηση 21-8-2013. Ανέμη
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86

Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1985-86 αποτέλεσε το 15ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η ΑΠΕΠ Λεμεσού για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1985-86 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη θέση και τρίτη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1986-87. Αν και η προκήρυξη προνοούσε τον υποβιβασμό τριών ομάδων στη Δ΄ κατηγορία 1986-87 (αρχικά υποβιβάστηκαν ΑΣΟ Ορμήδειας. Ελπίδα Ξυλοφάγου και ΑΕΚ Κυθρέας), εντούτοις λόγω της παράτυπης μετεγγραφής του Γιώργου Γκαβασιάδη από τον Πανιώνιο στον Απόλλωνα (για το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1985-86) που είχε ως αποτέλεσμα πολλές ομάδες να υποβάλλουν ένταση κατά του κύρους του αγώνα τους με τον Απόλλων η ΚΟΠ, προκειμένου να λύσει το πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί, αποφάσισε μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, να μην ισχύσει ο υποβιβασμός σε καμία κατηγορία της. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που προήχθησαν στη Β΄ κατηγορία 1985-86 Ορφέας Αθηένου Οθέλλος ΑθηαίνουΟμάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα ΟΧΕΝ Περιστερώνας Ηρακλής Γερολάκκου ΑΣΙΛ ΛύσηςΟμάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 1984-85 Χαλκάνορας Ιδαλίου Διγενής Ακρίτας ΎψωναΟμάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήμα Στο πρωτάθλημα θα συμμετείχαν ο πρωταθλητής (ΑΠΕΫ Ύψωνα) και η δευτεραθλήτρια (ΑΕΚ Καθολικής) του πρωταθλήματος πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Ωστόσο, η γενική συνέλευση της ΚΟΠ έκρινε ότι η ΑΠΕΫ Ύψωνα δεν πληρούσε τους κανονισμούς για ένταξη στη Γ΄ κατηγορία ενώ μπορούσε να ενταχθεί στη νεοϊδρυθείσα Δ΄ κατηγορία, πράγμα που έγινε. Στη Γ΄ κατηγορία εντάθηκε μόνο η ΑΕΚ Καθολικής. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση «Ο Ύψωνας είναι τώρα τρίτος». Ο Φιλελεύθερος: σελ. 6. 9 Ιουνίου 1986. «Τελική βαθμολογία Γ΄ Κατηγορίας». Χαραυγή. 28 Ιουνίου 1986. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. ISBN 9963-8720-1-8. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86 Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86 Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1985-86 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1985-86
Ώρα Άπω Ανατολικής Ευρώπης

Η Ώρα Άπω Ανατολικής Ευρώπης (FET) είναι μια ζώνη ώρας που ορίζεται ως τρεις ώρες μπροστά από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο (UTC+03:00) χωρίς θερινή ώρα. Τον Σεπτέμβριο του 2016, χρησιμοποιούταν στη Λευκορωσία, τη δυτική Ρωσία και τη Τουρκία, και επίσης ονομάζεται Ώρα Μινσκ, Ώρα Μόσχας (MSK), ή Ώρα Τουρκίας (TRT). Η ζώνη ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2011 ως επίσημη ώρα για την Περιφέρεια Καλίνινγκραντ στη Ρωσία, και στη συνέχεια ακολουθήθηκε από τη Λευκορωσία. Αρχικά ονομάστηκε Ώρα Καλίνινγκραντ στη Ρωσία ωστόσο στις 26 Οκτωβρίου 2014, το μεγαλύτερο μέρος της Ρωσίας μετακινήθηκε κατά μια μετατόπιση UTC πίσω και αυτό σήμαινε ότι η ώρα Καλίνινγκραντ άνηκε στην ζώνη ώρας UTC+02:00, και η Ώρα Μόσχας στη UTC+03:00. Αρκετές χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής χρησιμοποιούν την ζώνη ώρας UTC+03:00 όλο το χρόνο, γνωστή ως Ώρα Ανατολικής Αφρικής (EAT) και Σταθερή Ώρα Αραβίας (AST).

 Μέχρι το 2011, η Ώρα Άπω Ανατολικής Ευρώπης ήταν ταυτόσημη με την Ώρα Ανατολικής Ευρώπης (UTC+2, μετακινείται στην ζώνη ώρας UTC+3 με τη θερινή ώρα). Ωστόσο, στις 27 Μαρτίου 2011, η Ρωσία μετακινήθηκε προς την λεγόμενη "θερινή ώρα όλο τον χρόνο",έτσι ώστε τα ρολόγια θα παραμείνουν στην θερινή ώρα όλο τον χρόνο. Η Ώρα Καλίνινγκραντ ορίστηκε μόνιμα στην ζώνη ώρας UTC+3, παραδόξως τοποθετήθηκε μια ώρα μπροστά από χώρες ανατολικά της περιφέρειας Καλίνινγκραντ κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η Λευκορωσία ακολούθησε τη Ρωσία στις 15 Σεπτεμβρίου 2011, και η ίδια η απόφαση πάρθηκε από το Ουκρανικό Κοινοβούλιο στις 20 Σεπτεμβρίου 2011. Μετά την έντονη κριτική από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στις 18 Οκτωβρίου 2011, το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας ακύρωσε την προηγούμενη απόφαση. Η Υπερδνειστερία, αποσχισμένο έδαφος από τη Μολδαβία στην ανατολική πλευρά του Δνείστερου ποταμού που συνορεύει με την Ουκρανία, ακολούθησε την Ουκρανία υιοθετώντας την Ώρα Άνω Ανατολικής Ευρώπης, αλλά αργότερα ακύρωσε αυτή την απόφαση.Το όνομα "Ώρα Άπω Ανατολικής Ευρώπης" φαίνεται να έχει προέλθει από εργασίες στη βάση δεδομένων tz. Ζώνη ώρας UTC+03:00 Ώρα στην Ουκρανία
Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής

Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφερειακής Ενότητας Δυτικής Αττικής. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου Αρχειοθετήθηκε 2013-12-25 στο Wayback Machine. της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στις αγκύλες [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική.Η Περιφερειακή Ενότητα Δυτικής Αττικής έχει πληθυσμό 160.927 κατοίκους.

 Έδρα του δήμου είναι ο Ασπρόπυργος. Ο Δήμος Ασπροπύργου έχει μόνιμο πληθυσμό 30251 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: ο Ασπρόπυργος [ 30251 ] Έδρα του δήμου είναι η Ελευσίνα. Ο Δήμος Ελευσίνας έχει μόνιμο πληθυσμό 29.902 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Ελευσίνας [ 24.910 ]η Ελευσίνα [ 24.910 ] Δημοτική Κοινότητα Μαγούλας Αττικής [ 4.992 ]η Μαγούλα [ 4.735 ] ο Νέος Πόντος [ 257 ] Έδρα του δήμου είναι η Μάνδρα. Ο Δήμος Μάνδρας - Ειδυλλίας έχει μόνιμο πληθυσμό 17885 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Βιλίων Αττικής [ 1.753 ]η Αγία Παρασκευή [ 1 ] ο Αγιος Κωνσταντίνος [ 2 ] ο Άγιος Νεκτάριος [ 40 ] τα Αιγόσθενα [ 80 ] το Άνω Αλεποχώρι [ 8 ] η Βένιζα [ 52 ] τα Βίλια [ 1.269 ] το Κάτω Αλεποχώρι [ 220 ] το Κρύο Πηγάδι [ 17 ] η Λούμπα [ 1 ] ο Μύτικας [ 16 ] ο Προφήτης Ηλίας [ 32 ] η Ψάθα [ 15 ] Δημοτική Κοινότητα Ερυθρών [ 2.862 ]οι Ερυθρές [ 2.862 ] Δημοτική Κοινότητα Μάνδρας Αττικής [ 12.888 ]ο Άγιος Γεώργιος [ 69 ] ο Άγιος Σωτήρ [ 488 ] ο Άγιος Χαράλαμπος [ 6 ] τα Διόδια [ 116 ] η Θέα [ 34 ] η Λεύκα [ 28 ] η Λούτσα [ 0 ] η Μάνδρα [ 11.327 ] η Μονή Οσίου Μελετίου [ 20 ] η Νέα Ζωή [ 518 ] το Παλαιοχώρι [ 190 ] το Πουρνάρι [ 92 ] Τοπική Κοινότητα Οινόης Αττικής [ 382 ]η Οινόη [ 382 ] Έδρα του δήμου είναι τα Μέγαρα. Ο Δήμος Μεγαρέων έχει μόνιμο πληθυσμό 36924 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Μεγαρέων Αττικής [ 28.591 ]η Αγία Τριάδα [ 252 ] οι Αιγειρούσες [ 339 ] η Βλυχάδα [ 1462 ] η Κινέτα [ 1.446 ] το Κουμίντρι [ 298 ] η Λάκκα Καλογήρου [ 517 ] το Μεγάλο Νησί (νησίδα) [ 0 ] τα Μέγαρα [ 23.456 ] η Μονή Αγίου Ιεροθέου [ 52 ] η Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου [ 144 ] η Μονή Παναχράντου [ 19 ] το Παχάκι (νησίδα) [ 0 ] η Πάχη [ 542 ] η Σπάρτα [ 20 ] ο Στίκας [ 44 ] Δημοτική Κοινότητα Νέας Περάμου Αττικής [ 8.333 ]η Νέα Πέραμος [ 8.333 ] Έδρα του δήμου είναι τα Άνω Λιόσια. Ο Δήμος Φυλής έχει μόνιμο πληθυσμό 45965 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: Δημοτική Κοινότητα Άνω Λιοσίων [ 33.565 ]τα Άνω Λιόσια [ 33.565 ] Δημοτική Κοινότητα Ζεφυρίου [ 9.454 ]το Ζεφύρι [ 9.454 ] Δημοτική Κοινότητα Φυλής Αττικής [ 2.946 ]η Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Κλειστών [ 9 ] η Φυλή [ 2.937 ] Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Αττικής
Στιβ Γούντμπερι

Ο Στιβ Γούντμπερι (γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1971) είναι Αμερικανός προπονητής καλαθοσφαιριστής και πρώην επαγγελματίας παίκτης. Έπαιξε επαγγελματικά στο Αυστραλιανό National Basketball League και στην Ευρώπη ως πόιντ γκαρντ, σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ

 Ο Γούντμπερι γεννήθηκε στη Ουίτσιτα του Κάνσας και φοίτησε στο Λύκειο Ουίτσιτα Σάουθ . Έπαιξε σε δύο πολιτειακές ομάδες τίτλου και ονομάστηκε παίχτης της χρονιάς του Κάνσας Νέισμιθ ως ανώτερος το 1990. Στη συνέχεια έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Κάνσας Τζέιχοκς και ήταν μέλος δύο ομάδων του Φάιναλ Φορ στο Κάνσας το 1991 και το 1993. Ο Γούντμπερι αναδείχθηκε ως μέλος της δεύτερης ομάδας του Μπιγκ Έιτ τόσο στη νεανική όσο και στην ανώτερη χρονιά του. Το 1994 ο Γούντμπερι κέρδισε το Ελβετικό Πρωτάθλημα με την Μπελιντσόνα και στη συνέχεια πήγε στην Αυστραλία όπου έπαιξε για τους Γκολντ Κόουστ Ρόλερς το 1995. Στην πρώτη του χρονιά στην Αυστραλία, ο Γούντμπερι είχε κατά μέσο όρο 24,5 πόντους, 7,4 ασίστ και 7,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ωστόσο, υπέστη ένα προπονητικό ατύχημα και αναγκάστηκε να επιστρέψει στο Κάνσας για εντατική προπόνηση και αποθεραπεία. Ο Γούντμπερι επέστρεψε στην Αυστραλία το 1996 για να παίξει για τους Μπρίσμπεϊν Μπούλετς . Με τους Μπούλετς ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης του NBL το 1999 και επιλέχτηκε στην πρώτη ομάδα του NBL το 1998 και το 1999. Έπειτα έπαιξε έναν χρόνο με τους Σίντνεϊ Κινγκς το 2000. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 1996–97, ο Γούντμπερι έπαιξε για τους Κουάντ Σίτι Θάντερ της Continental Basketball Association, έχοντας κατά μέσο όρο 9,9 πόντους σε 30 αγώνες. Στη συνέχεια, ο Γούντμπερι πέρασε δύο χρόνια παίζοντας επαγγελματικά στη Λιθουανία για τη Ζαλγκίρις Κάουνας, η οποία κέρδισε ένα Λιθουανικό Πρωτάθλημα το 2001, όταν ψηφίστηκε ως Καλύτερος Παίκτης Εισαγωγής του πρωταθλήματος. Αργότερα υπέγραψε με την ΑΕΚ (2002-2003), αλλά τελείωσε την συγκεκριμένη αγωνιστική περίοδο στη Λιθουανία με την Λιέτουβος Ρίτας, στη συνέχεια εντάχθηκε στην Γιέμτλαντ στη Σουηδία (2004) και στη Χόνκα Έσποο στη Φινλανδία (2004), πριν αποσυρθεί ως ενεργός παίκτης το 2006. Ο Γούντμπερι ήταν βοηθός προπονητή καλαθοσφαίρισης στο Μιζούρι Στέιτ από το 2006 έως το 2012. Έφυγε το 2012 για να γίνει βοηθός του συναδέλφου του από το Κάνσας, Ντάνι Μάνινγκ, στην Τάλσα . Στη συνέχεια ακολούθησε τον Μάνινγκ στο Ουέικ Φόρεστ το 2014. Το 2021, ο Γούντμπερι έγινε σκάουτερ ΝΒΑ για τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Στιβ Γούντμπερι στο euroleague.net Στιβ Γούντμπερι Αρχειοθετήθηκε 2012-11-19 στο Wayback Machine. στο tulsahurricane.com
Χρυσοχώρι Ηλείας

Το Χρυσοχώρι είναι χωριό της Ηλείας στα νότια του νομού, διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Ζαχάρως. Συνορεύει με τα χωριά Λόγγος, Μίνθη, Κοτρώνι, Μηλιά και Μάκιστος. Στα όρια του χωριού βρίσκεται η αρχαία πόλη Αίπυ μια από τις εννέα πόλεις που αποτελούσαν το βασίλειο του Νέστορα της Πύλου.

 Το Χρυσοχώρι άγνωστο πότε οικίστηκε, παλιότερα βρισκόταν σε άλλη, κοντινή, θέση και λεγόταν "Τρύπες", η ονομασία Τρύπες προέρχεται από τις πολλές σπηλιές της περιοχής. Η λαϊκή παράδοση λέει ότι οι κάτοικοι εγκατέλειψαν το παλιό χωριό λόγω κάποιας μεταδοτικής ασθένειας και εγκαταστάθηκαν στην σημερινή θέση. Παρόλα αυτά ο παλιός οικισμός συνέχισε να κατοικείται με λίγους κατοίκους και είναι σήμερα γνωστό σαν Παλαιοχώρι Ζαχάρως. Κατά την ενετοκρατία αναφέρεται σε ενετικές απογραφές ενώ πριν την επανάσταση δέχτηκε εγκατάσταση οικογενειών από την Μάνη. Στην επανάσταση του 1821 Τρυπαίοι πήραν μέρος στις μάχες του Λάλα και αλλού. Το 1825 κάηκε ολοσχερώς από τον στρατό του Ιμπραήμ πασά. Το 1835 αποτέλεσε διαμέρισμα του δήμου Αρήνης της επαρχίας Ολυμπίας του νομού Μεσσηνίας έως το 1912 που αποτέλεσαι οικισμό της κοινότητας Σκλήβας μαζί με το χωριό Σκλήβα. Το 1919 αποσπάτε από την κοινότητα Σκλήβας και αποτελεί την έδρα της κοινότητας Τρυπών, το 1940 αποσπάτε από τον νομό Μεσσηνίας στον νομό Ηλείας. Το 1978 το χωριό και η κοινότητα αλλάζη όνομα σε Χρυσοχώρι. Το 1999 καταργήτε η κοινότητα και γίνεται δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Ζαχάρως έως το 2010 όπου μετατρέπετε σε κοινοτικό διαμέρισμα του ιδίου δήμου. Παλαιοχώρι Ζαχάρως Ηλείας
Κρατικό λαχείο κοινωνικής αντίληψης

Το Πρωτοχρονιάτικο λαχείο ή Κρατικό Λαχείο Κοινωνικής Αντίληψης είναι επίσημο λαχείο του ελληνικού κράτους που κυκλοφορεί και κληρώνει μία φορά τον χρόνο, την τελευταία ημέρα κάθε έτους.

 Το πρωτοχρονιάτικο λαχείο με την τωρινή του ονομασία κυκλοφορεί από το 1967. Παλαιότερα κυκλοφορούσε και κληρωνόταν αντί αυτού το «Λαχείο Συντακτών», από το 1928 ως το 1967, το οποίο καταργήθηκε επί χούντας. Κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς ολόκληρη η Ελλάδα ζούσε στον παλμό του Λαχείου Συντακτών, το οποίο μοίραζε διαμερίσματα, μαγαζιά, αυτοκίνητα, χρήματα, μέχρι και ολόκληρες πολυκατοικίες. Το Λαχείο Συντακτών είναι ένα από τα σύμβολα μιας εποχής. Το Κρατικό λαχείο μοιράζει, ακόμα και αν χρειαστεί επιπλέον κλήρωση, τουλάχιστον το 55% των εισπράξεών του. Διεύθυνση Κρατικών Λαχείων - Πρωτοχρονιάτικο
Ετιέν Ντυπεράκ

Ο Ετιέν Ντυπεράκ (γαλλικά: Étienne Dupérac), (περ. 1525 – 1604) ήταν Γάλλος αρχιτέκτονας, ζωγράφος, χαράκτης και σχεδιαστής κήπων. Είναι πολύ γνωστός για τις τοπογραφικές του μελέτες για τη Ρώμη και τα ερείπιά της στα τέλη του 16ου αιώνα.

 Ο Ντυπεράκ γεννήθηκε στο Μπορντώ ή στο Παρίσι περίπου 1525. Αρχικά ταξίδεψε στη Βενετία και έφτασε στη Ρώμη το 1550, όπου έγινε εξειδικευμένος σχεδιαστής και χαράκτης και έμεινε περίπου 20 χρόνια. Δημοσίευσε μια πανοραμική άποψη της Αρχαίας Ρώμης με κτήρια ανακατασκευασμένα (Urbis Romae Sciographia, 1574) και μία της σύγχρονης Ρώμης (Descriptio, 1577) καθώς και ένα βιβλίο με σαράντα χαρακτικά ρωμαϊκών μνημείων και αρχαιοτήτων, I vestigi dell'antichità di Roma (Ρώμη, 1575).Του αποδίδεται επίσης, χωρίς απόλυτη βεβαιότητα, ένα αδημοσίευτο βιβλίο σχεδίων για τα ερείπια της Ρώμης που παρουσιάζονται ως ανακατασκευές της αρχικής τους εμφάνισης, Disegni de le Ruine di Roma e Come Anticamente Erono, που χρονολογείται περίπου το 1564-1574. Δημοσιεύτηκε στο Μιλάνο το 1964. Το κείμενο που πρέπει να συνόδευε τα σχέδια δεν έχει σωθεί. Το βιβλίο είναι μέρος της συλλογής της Βιβλιοθήκης & Μουσείου Μόργκαν στη Νέα Υόρκη (αρ. Αρ. MS M.1106). Τα χαρακτικά του Ντυπεράκ για τη σύγχρονη Ρώμη, όπως το Μπελβεντέρε (Βατικανό) ή η πανοραμική άποψη της βίλας ντ ’Εστε, χρησίμευσαν για τη μετάδοση αρχιτεκτονικών ιδεών και σχεδιασμό κήπων στη Γαλλία και τη βόρεια Ευρώπη. Ο Ντυπεράκ εργάστηκε για κάποιο διάστημα για τον Αντουάν Λαφρερί. Κατά την επιστροφή του στη Γαλλία περίπου το 1578, ο Ντυπεράκ ανέλαβε να ζωγραφίσει τον χώρο των μπάνιων στο ανάκτορο του Φονταινεμπλώ και είναι πιθανό να σχεδίασε μερικούς από τους κήπους. Του αποδίδεται επίσης ο σχεδιασμός των κήπων στο κάστρο του Ανέτ, ως αρχιτέκτονας του δούκα του Ωμάλ. Ως αρχιτέκτονας του Ερρίκου Δ΄ από το 1595, σχεδίασε τους κήπους με αναβαθμίσεις στο κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι και ασχολήθηκε με τις εργασίες στο παλάτι του Κεραμεικού στο Παρίσι (περ. 1600-1603). Ολοκλήρωσε επίσης το πρώτο τμήμα της τη Μεγάλης Στοάς του ανακτόρου του Λούβρου, έργο το οποίο είχε ξεκινήσει ο Ζακ Α΄ Αντρουέ ντυ Σερσώ. Μια συλλογή έργων υπογεγραμμένη από τον Ντυπεράκ και με ημερομηνία 1575, Illustration des fragments antiques, διατηρείται στο Λούβρο. Ένα χαρακτικό από το Speculum Romanae Magnificentiae εκτίθεται στο παλάτσο Μπράσκι στη Ρώμη. Ο Ντουπεράκ πέθανε στο Παρίσι 1604. Χαρακτικά από το Illustration des fragments antiques του 1575 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Étienne Dupérac στο Wikimedia Commons
Αλεξάντερ Τζέιμς ΜακΛίν

Ο Αλεξάντερ Τζέιμς ΜακΛίν είναι γνωστός ως Έι Τζέι ΜακΛίν (Alexander James "AJ" McLean, 9 Ιανουαρίου 1978), είναι Αμερικανός τραγουδιστής, στιχουργός, ηθοποιός και χορευτής. Έγινε γνωστός κυρίως για την συμμετοχή του στους Backstreet Boys των οποίων είναι μέλος.

 Ο ΜακΛίν, γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1978, στο Γουέστ Παλμ Μπιτς της Φλόριντας των Ηνωμένων Πολιτειών, από την Ντένιζ και τον Μπομπ ΜακΛίν. Από την πλευρά της μητέρα του, έχει Κουβανή-Πορτορικανή και Γερμανική καταγωγή, και από την πλευρά του πατέρα του, Σκωτσέζικη, Ιρλανδική και Αγγλική καταγωγή.Είναι μέλος των Backstreet Boys από το 1992. Προσωπικά στοιχεία Από το 2011, είναι παντρεμένος με την Ελληνικής καταγωγής Ροσέλ Καρύδη, με την οποία έχουν αποκτήσει δύο παιδιά. Backstreet Boys Πολυμέσα σχετικά με το θέμα A.J. McLean στο Wikimedia Commons
Στενουρέλλα η επτάστικτος

Η Στενουρέλλα η επτάστικτος (Stenurella septempunctata) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Cerambycidae και την υποοικογένεια Lepturinae. Το γένος «Στενουρέλλα» εκπροσωπείται στην Ελλάδα από τέσσερα είδη, Stenurella bifasciata, Stenurella melanura,Stenurella nigra, και Stenurella septempunctata. Το τμήμα «Στενουρέλλα» του ονόματος αναφέρεται στο γεγονός πως το κορμί του εντόμου είναι στενό, το τμήμα «επτάστικτος» του ονόματος θυμίζει τα επτά σημεία στα έλυτρα.

 Ο θώρακας είναι κυρτός (Εικ. α) και συγκλίνει προς τα πίσω. Το κεφάλι είναι επίμηκες και τα στοματικά μόρια δείχνουν εμπρός. Στο μέτωπο βρίσκεται αυλάκι (ευδιάκριτα σε μεγέθυνση της β εικόνας). Οι οφθαλμοί είναι σχεδόν ωοειδείς. Είναι μεγάλοι, αλλά απέχουν αρκετά από τη βάση της σιαγόνας και από την οπίσθια άκρη του κεφαλιού. Οι κεραίες είναι νηματοειδείς. Στο αρσενικό φτάνουν περίπου την πίσω άκρη του κορμού, στο θηλυκό είναι μικρότερες. Εκφύονται μεταξύ των οφθαλμών και κοντά σε αυτούς. Το πρόνωτο έχει σχήμα καμπάνας και τα οπίσθια άκρα είναι ακονισμένα. Τα έλυτρα κατά κανόνα είναι ανοιχτά καφέ με μαύρες βούλες. Η πρώτη βούλα βρίσκεται στη ραφή των ελύτρων πίσω από τον θυρεό. Πίσω από αυτήν βρίσκεται από μία μικρή βούλα πλευρικά σε κάθε έλυτρο. Ακολουθούν δυο μεγάλες βούλες που μπορούν να ενώνονται σε λωρίδα, και οι άκρες των ελύτρων επίσης είναι μαύρες. Η προνύμφη της Στενουρέλλα η επτάστικτος αναπτύσσεται σε φυλλοφόρα. Το ακμαίο γίνεται ορατό κατά την άνοιξη. Το συναντούμε σε λουλούδια, όπου τρώει από τη γύρη. Το κέντρο του χώρου διαμονής βρίσκεται στη Νότιο-Ανατολική Ευρώπη και από εκεί το έντομο εξαπλώνεται προς τη Δύση μέχρι την Ιταλία και Γερμανία, και προς τα βόρεια μέχρι Γερμανία, Πολωνία και την Ουκρανία. H. Freude, K. W. Harde, G. A. Lohse: Die Käfer Mitteleuropas, Bd. 9. Spektrum Akademischer Verlag in Elsevier, München 1966, ISBN 3-827-40683-8 Gustav Jäger: C. G. Calwer's Käferbuch. K. Thienemanns, Stuttgart 1876, 3. Auflage
Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι

Ο Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι (John William Polidori) (7 Σεπτεμβρίου 1795 - 24 Αυγούστου 1821) ήταν Άγγλος συγγραφέας και γιατρός. Είναι γνωστός για τις σχέσεις του με το ρομαντικό κίνημα και αναγνωρίζεται από ορισμένους ως δημιουργός του είδους βαμπίρ της φανταστικής λογοτεχνίας. Το σημαντικότερο έργο του ήταν Ο Βρυκόλακας (1819), η πρώτη δημοσιευμένη ιστορία για τα βαμπίρ. Αν και το έργο αποδόθηκε αρχικά εσφαλμένα στον Λόρδο Μπάιρον, τόσο ο Μπάιρον όσο και ο Πολιντόρι επιβεβαίωσαν ότι ανήκει στον δεύτερο.

 Ο Πολιντόρι πέθανε σε ηλικία 26 ετών στο σπίτι του πατέρα του στο Λονδίνο στις 24 Αυγούστου 1821, με την υγεία του επιβαρυμένη από κατάθλιψη αλλά και απογοητευμένος από χρέη χαρτοπαιξίας. Παρά τις ισχυρές ενδείξεις ότι αυτοκτόνησε με υδροκυάνιο, ο ιατροδικαστής εξέδωσε πιστοποιητικό θανάτου από φυσικά αίτια. Έργα του/της John William Polidori στο Project Gutenberg Project Gutenberg's E-Text of "The Vampyre" Έργα της/του ή για την/τον Τζον Γουίλιαμ Πολιντόρι στο Internet Archive The Polidori Files, http://geocities.com/nights_of_thunder/dr_polidori.html, ανακτήθηκε στις 2021-04-09 . The web's first link portal devoted entirely to John William Polidori, author of "The Vampyre". Polidori, Ampleforth College, http://www.ampleforthcollege.york.sch.uk/academic_life/english/eng_polidori.htm, ανακτήθηκε στις 2021-04-09 . Polidori, John W, The Vampyre, ES, http://peliculasdeterror.net/the-vampyre/, ανακτήθηκε στις 18 September 2014 , starring Paul Naschy. A Vampyre Tale John Polidori Life at Keats-Shelley House.org Αρχειοθετήθηκε 2017-11-18 στο Wayback Machine.
Βουρτσίτης

Ο βουρτσίτης (αγγλ. wurtzite) είναι θειούχο ορυκτό του ψευδαργύρου και του σιδήρου. Το όνομα τού αποδόθηκε το 1861 προς τιμήν του Αλσατού χημικού Σαρλ Αντόλφ Βουρτς (Charles Adolphe Wurtz, 1817–1884)

 Είναι ορυκτό σπανιότερο του σφαλερίτη, απαντώμενο σε υδροθερμικές φλέβες μαζί με άλλα θειούχα. Σχηματίζεται σε θερμοκρασίες άνω των 1200 °C σε εξαγωνικούς ΄μικρούς ημιμορφικούς κρυστάλλους. Είναι ημιδιαφανής και το χρώμα του κυμαίνεται ανάλογα του μεγέθους από καφεκόκκινο στους μικρότερους κρυστάλλους μέχρι καστανόμαυρο στους μεγαλύτερους. Είναι πολυμορφικός με τον σφαλερίτη και τον ματραΐτη, ενώ σχηματίζει ιδιαίτερη ομάδα (ομάδα βουρτσίτη), αποτελούμενη από τα εξής ορυκτά: Καδμοσεληνίτης (Cadmoselite) CdSe Γρηνοκίτης (Greenockite) CdS Ματραΐτης (Mátraite) ZnS Ραμπεργκίτης (Rambergite) MnS ΒουρτσίτηςΟρυκτά με τα οποία συνδέεται, πλην των ανωτέρω, είναι ο σφαλερίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο βαρύτης και ο μαρκασίτης. Απαντάται σε αρκετές περιοχές της Γης. Αξιομνημόνευτες εμφανίσεις του λόγω καλοσχηματισμένων κρυστάλλων, ή υψηλής καθαρότητας, είναι στη Γερμανία (Έσση, Βαυαρία, Σαξωνία, Θουριγγία), στην Τσεχία (Πρίμπραμ της Βοημίας και Vysočina της Μοραβίας, στη Ρουμανία (Μπάγια Σπρίε), τη Σερβία, την Κορνουάλλη (Αγγλία), το Περού (Καστροβιρέινα), τη Βολιβία (Ορούρε και Ποτοσί), την Κίνα (Χουνάν) και τις Πολιτείες Μοντάνα, Κοννέκτικατ, Γιούτα και Μισούρι. Υπάρχει επίσης σε πολλές άλλες χώρες αλλά ως ορυκτό ήσσονος σημασίας. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (Καμάριζα, Πλάκα (ορυχεία Αδάμη Νο. 2 και Πλάκα Νο. 80)) καθώς και στην περιοχή της Ξάνθης (ορυχείο Pb - Zn Αγίου Φιλίππου περιοχής «Κίρκη»). Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Minerals.net Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Τρέξε Λόλα, Τρέξε

Τρέξε Λόλα, τρέξε (πρωτότυπος τίτλος στα γερμανικά Lola rennt, στα αγγλικά Run Lola Run) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας, σε σκηνοθεσία του Τομ Τίκβερ, παραγωγή του 1998.

 Στο Βερολίνο της δεκαετίας του 1990 ο νεαρός Μάνι (Μόριτς Μπλάιμπτροϊ) χάνει στο τρένο τα 100.000 μάρκα που πρέπει να επιστρέψει στο λαθρέμπορο Ρόνι. Απελπισμένος παίρνει τηλέφωνο την φίλη του Λόλα (Φράνκα Ποτέντε) η οποία θα κάνει τα πάντα για να τον βοηθήσει. Ακολουθεί το ανελέητο κυνηγητό διάρκειας 20 λεπτών για την ανεύρεση των χρημάτων - σε τρεις διαφορετικές εκδοχές. Deutscher Filmpreis 1999 Καλύτερη ταινία Καλύτερη ηθοποιός (Φράνκα Ποτέντε) Καλύτερη σκηνοθεσία (Τομ Τίκβερ) Καλύτερη φωτογραφία (Φρανκ Γκρίμπελ) Καλύτερο μοντάζ (Ματίλντε Μπονφουά) Β' Γυναικείος ρόλος (Νίνα Πέτρι) Β' Ανδρικός ρόλος (Χέρμπερτ Κνάουπ) Ταινία της χρονιάςΕπίσης η ταινία πήρε τα παρακάτω βραβεία: Sundance Film Festival 1999 - Καλύτερη ξένη ταινία (αγγλικός τίτλος: Run Lola Run) Ernst-Lubitsch-Preis 1999 Bayrischer Filmpreis 1998 Großer Preis der Stadt Genf 1999 Bambi 1998 Hongkong Critics Choise 1998 Goldene Schaltplatte 1999 MTV Select Award 1999Η ταινία ήταν υποψήφια για το Χρυσό Λιοντάρι (σκηνοθεσία) το 1998 στη Βενετία. Τρέξε Λόλα, τρέξε στο cine.gr
Υπολοχαγός Νατάσσα

Το Υπολοχαγός Νατάσσα είναι ελληνική δραματική πολεμική ταινία του Νίκου Φώσκολου με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Υπερπαραγωγή για τα ελληνικά δεδομένα της εποχής (με γυρίσματα και στο εξωτερικό), διαδραματίζεται κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής με τους δύο πρωταγωνιστές σε ρόλους πατριωτών που λαμβάνουν μέρος στην αντίσταση. Η ταινία αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιτυχία στον ελληνικό κινηματογράφο με τα περισσότερα εισιτήρια που είχαν κοπεί, έως και το έτος 1999.

 Νταχάου 1965. Η Νατάσσα Αρσένη λείπει πάνω από 20 χρόνια από την Ελλάδα. Λίγο πριν επιστρέψει, επισκέπτεται το πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης. Στο τρένο της επιστροφής στην πατρίδα αρχίζει να θυμάται τα χρόνια της κατοχής. Τότε που ανάμεσα στους Γερμανούς αξιωματικούς ήταν και ο συμφοιτητής της στο ωδείο, Μαξ Ρόιτερ, ο οποίος έγινε υπολοχαγός των Ες Ες, παρόλο που η μητέρα του ήταν Ελληνίδα. Ο Μαξ κυνηγούσε τον Ορέστη, έναν αντάρτη που η Νατάσσα βοήθησε δύο φορές, μία στην Κωπαΐδα και μία στην Αθήνα. Θυμήθηκε επίσης τις περιπέτειες που πέρασε μέχρι να βρεθεί μαζί του, τον γάμο της που κόντεψε να διακοπεί από τον Μαξ, το παιδί που έκαναν μαζί, καθώς και την σύλληψη και τα βασανιστήρια που υπέστη από τον ίδιο τον Μαξ. Θυμήθηκε επίσης πως εκείνος τη γλίτωσε από το εκτελεστικό απόσπασμα που την έστειλε ο Μαξ, καθώς και τη δολοφονία του από Έλληνες αντάρτες, που τον νόμισαν για Γερμανό. Η σκηνή που η πρωταγωνίστρια τραυματισμένη επάνω στην άμαξα πηγαίνει προς την εκκλησία έχει γυριστεί στα Σπάτα Αττικής, και πιο συγκεκριμένα στην οδό Μυκηναϊκών Τάφων 59, όπου δεν είναι καθόλου ίδια. Η ηθοποιός που υποδύεται την τσιγγάνα είναι η Μαλαίνα Ανουσάκη, μητέρα της επίσης ηθοποιού Ελένης Ανουσάκη. Τα εξωτερικά γυρίσματα της εκκλησίας, είναι στο ιερό ναό Αγίου Βασιλείου στην Βουλιαγμένη Αττικής. Τα εσωτερικά γυρίσματα της εκκλησίας, πραγματοποιήθηκαν στον ιερό ναό Αγίων Αναργύρων στα Σπάτα Αττικής. Οι σκηνές του κρυφού σταθμού και των βασανιστηρίων έγιναν στη Βίλα Καζούλη στην Κηφισιά Αττικής. Η ταινία ξεπέρασε τα 751.000 εισιτήρια στην πρώτη της προβολή αποτελώντας τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία από απαρχής του ελληνικού κινηματογράφου, ένα ρεκόρ που κράτησε μέχρι το 1999. Ο κριτικός κινηματογράφου Σταύρος Γανωτής έδωσε 1/5 αστέρια στην κριτική του που δημοσιεύθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2016 γράφοντας πως: «Μια τεράστια εγχώρια εισπρακτική επιτυχία, που μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει κινηματογραφική τραγωδία (ή παρωδία, αν προτιμάτε), ενώ άλλος να την απολαύσει. Είναι καθαρά θέμα οπτικής, κάτι που απορρέει από τον πομπώδη τρόπο που σκηνοθετούσε και έγραφε σενάρια πάντα ο Νίκος Φώσκολος...[] Αν προσπεράσουμε το σενάριο, άλλωστε αναφέρεται σε μια εποχή που κάθε «απόχρωση» ήταν λογικό να ξεσηκωθεί ενάντια του κατακτητή, πάμε σε σκηνοθετικά τρικ του Φώσκολου, όπου εκεί γίνεται η μεγάλη ζημιά. Κι εκεί, δυστυχώς, γελάμε.» Υπολοχαγός Νατάσσα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Υπολοχαγός Νατάσσα στην Φίνος Φιλμ Υπολοχαγός Νατάσσα στην IMDb
Λεωφόρος Μαραθώνος

Η λεωφόρος Μαραθώνος είναι οδός η οποία διατρέχει την Ανατολική Αττική. Ξεκινάει από τη λεωφόρο Μεσογείων, στον Σταυρό του Δήμου Αγίας Παρασκευής και καταλήγει στη Δροσιά Αττικής. Περνάει διαδοχικά από τον Γέρακα, την Παλλήνη, το Πικέρμι, την Ραφήνα, την Νέα Μάκρη, τον Μαραθώνα, τον Άγιο Στέφανο και την Άνοιξη.

 Ο δρόμος από τον Σταυρό μέχρι την Νέα Μάκρη έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας είναι χωρισμένα, ενώ στον Άγιο Στέφανο, στην Ανοιξη και στην Δροσιά έχει μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας είναι συνενωμένα. Δεν είναι κλειστός δρόμος, έχοντας πολλές εισόδους και εξόδους καταστημάτων και ισόπεδες διαβάσεις, με σηματοδότες και χωρίς. Τα όρια ταχύτητας στα τμήματα με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση είναι 50 χλμ/ώρα στην δεξιά λωρίδα και 70 χλμ/ώρα στην αριστερή, εκτός από τα τμήματα εντός κατοικημένων περιοχών, όπου είναι 50 χλμ/ώρα. Στα τμήματα με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση το όριο ταχύτητας είναι 50 χλμ/ώρα. Υπάρχουν κάμερες ελέγχου της ταχύτητας των οχημάτων. Η παρούσα οδός (2010) ολοκληρώθηκε το 2004. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 εξυπηρετούσε τα σχετικά με αυτούς αυτοκίνητα, καθότι η μια λωρίδα του (γνωστή και ως «ολυμπιακή λωρίδα») ήταν σημασμένη για αποκλειστική χρήση από αυτά. Πριν από την κατασκευή της νέας οδού το 2004 η λεωφόρος ήταν δρόμος διπλής κυκλοφορίας, αποκλειστικά με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και με τα δύο ρεύματα κυκλοφορίας μη χωριζόμενα. Σχεδόν όλες οι ισόπεδες διασταυρώσεις της ήταν μη σηματοδοτημένες. Δεν υπήρχαν κάμερες διαχείρισης κυκλοφορίας και τα ποσοστά ατυχημάτων και δυστυχημάτων ήταν υψηλά.
Setra

Η Setra είναι γερμανική εταιρεία που παράγει τουριστικά, υπεραστικά και αστικά λεωφορεία. Μέχρι το 1995, η Setra άνηκε στην εταρεία Kässbohrer και δραστηριοποιούνταν υπό το όνομα Kässbohrer-Setra. Λόγω οικονομικών προβλημάτων η Kässbohrer εξαγοράστηκε από την Daimler-Benz το 1995.

 Το πρώτο λεωφορείο ήταν το S8, ονομάζεται έτσι επειδή είχε 8 σειρές από καθίσματα, εισήχθη τον Απρίλιο του 1951 στο International Motor Show της Γερμανίας. Ο μέγιστος αριθμός καθισμάτων μπορεί να προσδιοριστεί από την ονομασία του λεωφορείου. Στην πρώτη γενιά της Setra, στην ονομασία, υπήρχε μόνο ο αριθμός των θέσεων. Στη δεύτερη γενιά, ο αριθμός των σειρών των καθισμάτων μπορεί να προσδιοριστεί από τα πρώτα δύο ψηφία της ονομασίας του οχήματος. Από την τρίτη γενιά, ο αριθμός των σειρών των καθισμάτων προσδιορίζεται από τα δύο τελευταία ψηφία της ονομασίας. Εξαίρεση αποτελούν τα μοντέλα S 250 Special (μία τροποποίηση του S 215) και S 300 NC. Καταλήξεις Επίσημη ιστοσελίδα