IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χρήστος Μελέτογλου

Ο Χρήστος Μελέτογλου (γενν. στις 2 Ιανουαρίου 1972) είναι Έλληνας αθλητής. Γεννήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 1972 στο Χάινσμπεργκ της Γερμανίας και είναι απερχόμενος πρωταθλητής του στίβου στο αγώνισμα του τριπλούν.

 Ήταν μέλος της Ολυμπιακής Ομάδας του 2000 και του 2004. Οι διακρίσεις του περιλαμβάνουν την 7η θέση σε δύο Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1997, 2003), ενώ στην Ολυμπιάδα του 2004 στην Αθήνα ήταν 6ος. Στο Γκραν Πρι της Οσάκα, ο Μελέτογλου έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη «χώρα του ανατέλλοντος ηλίου», το Μάιο του 2005, πετυχαίνοντας 16,78 μ. Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 της Αλμερίας, στην Ισπανία κέρδισε 1 χρυσό μετάλλιο, με άλμα 17.09 μ. Ο Μελέτογλου ήταν ο σημαιοφόρος της ελληνικής ομάδας στην τελετή έναρξης του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος στίβου, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της 6 Αυγούστου 2006 στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας. Το 2006 αποκλείστηκε με τρία άκυρα άλματα από τον τελικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Γκέτεμποργκ. Αυτός ήταν ο τελευταίος αγώνας της σταδιοδρομίας του. Χρήστος Μελέτογλου worldathletics.org, Ανακτήθηκε 3 Ιανουαρίου 2020
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1990

Τα 56α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 1990, απονεμήθηκαν στις 13 Ιανουαρίου 1991, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1990.

 Καλύτερη Ταινία: Τα Καλά Παιδιά Επιλαχών: Mr. and Mrs. Bridge, The Grifters και Reversal of Fortune Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Ρόμπερτ Ντε Νίρο - Τα Καλά Παιδιά και Awakenings Επιλαχών: Τζέρεμι Άιρονς - Reversal of Fortune και Ντάνι Γκλόβερ - To Sleep with Anger Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Τζοάν Γούντγουορντ - Mr. and Mrs. Bridge Επιλαχούσα: Αντζέλικα Χιούστον - The Grifters και Κάθι Μπέιτς - Misery Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Vittorio Storaro - The Sheltering Sky Επιλαχών: Michael Ballhaus - Τα Καλά Παιδιά Καλύτερη Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε - Goodfellas Επιλαχών: Μπερνάρντο Μπερτολούτσι - The Sheltering Sky Καλύτερη Ξενόγλωσση Τανία: The Nasty Girl (Das schreckliche Mädchen) • Δυτική Γερμανία Επιλαχών: Cyrano de Bergerac • France και Cinema Paradiso (Nuovo cinema Paradiso) • Italy Best New Director: Whit Stillman - Metropolitan Επιλαχών: John McNaughton - Henry: Portrait of a Serial Killer και Κέβιν Κόστνερ - Χορεύοντας με τους λύκους Καλύτερο Σενάριο: Ruth Prawer Jhabvala - Mr. and Mrs. Bridge Επιλαχών: Whit Stillman - Metropolitan and Charles Burnett - To Sleep with Anger Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Bruce Davison - Longtime Companion Επιλαχών: Τζο Πέσι - Τα Καλά Παιδιά και John Turturro - Miller's Crossing Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Jennifer Jason Leigh - Miami Blues και Last Exit to Brooklyn Επιλαχών: Joan Plowright - Avalon and Lorraine Bracco - Goodfellas Ειδικό Βραβείοs: Film Forum Karen Cooper Bruce Goldstein Ο Επίσημος ιστότοπος
Τόριν Φράνσις

Ο Τόριν Τζαμάλ Φράνσις (γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1983) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Λα Ούνιον δε Φορμόσα του Αργεντινού Πρωταθλήματος . Έχει ύψος 2,10 μέτρων και παίζει στη θέση του σέντερ. Έχει παίξει επαγγελματικά σε Ελλάδα, Ισραήλ, Γερμανία, Τουρκία, Βέλγιο και Ιταλία.

 Ο Φράνσις έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στις Ηνωμένες Πολιτείες στο Πανεπιστήμιο του Νοτρ Νταμ με τους Φάιτινγκ Άιρις του Νοτρ Νταμ . Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής πορείας του, ο Φράνσις έπαιξε με τους ιταλικούς συλλόγους Ορλαντίνα Μπάσκετ και Καντού . Έχει επίσης αγωνιστεί με τις ελληνικές ομάδες ΑΕΛ 1964, ΑΕΚ και Πανελλήνιο . Έχει επίσης παίξει με τον ισραηλινό σύλλογο Χάποελ Ιερουσαλήμ και την τουρκική ομάδα Μπόρνοβα Μπελεντίγε . Υπέγραψε με τον Πανελλήνιο τον Ιανουάριο του 2011. Τον Ιούλιο του 2011 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Άλμπα Βερολίνου στη Γερμανία . Το καλοκαίρι του 2012 υπέγραψε συμβόλαιο με την Αλιάγκα Πέτκιμ . Στις 26 Νοεμβρίου 2014 υπέγραψε με τη βελγική ομάδα Σπιρού Σαρλερουά . Τον Νοέμβριο του 2015, υπέγραψε με την αργεντινή ομάδα Λα Ούνιον δε Φορμόσα . Προφίλ ντραφτ NBA.com Προφίλ Eurocup Προφίλ Eurobasket.com Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Τουρκικού Πρωταθλήματος Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ιταλικού Πρωταθλήματος Αρχειοθετήθηκε 2011-07-04 στο Wayback Machine. (στα Ιταλικά) Προφίλ στην Ιστοσελίδα του Ελληνικού Πρωταθλήματος (στα Ελληνικά) Προφίλ Draftexpress.com Προφίλ AEK.com Βιογραφικό στην Ιστοσελίδα του Κολεγίου Νοτρ Νταμ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-06 στο Wayback Machine.
Συγκρότημα εκτοξεύσεων 1

Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-1 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ ήταν στρατιωτική (και όχι διαστημική) βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Μέριτ στην Φλόριντα.

 Βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του Κέιπ Κανάβεραλ και ανήκει στο σύμπλεγμα συγκροτημάτων LC-2, LC-3 και LC-4 για την εκτόξευση των διηπειρωτικών βαλλιστικών βλημάτων Snark. Χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Πρώτη εκτόξευση έγινε με δοκιμαστικό πύραυλο Snark στις 13 Ιανουαρίου 1955. Χρησιμοποιήθηκε μέχρι το 1960 και μεταβλήθηκε αργότερα σε αεροδρόμιο για ελικόπτερα για την εξυπηρέτηση του προγράμματος Mercury. Τελευταία χρησιμοποιήθηκε τη δεκαετία του 1980 για αποστολές αεροστάτων ραντάρ. Encyclopedia Astronautica Global Security Image of current site
Λεάντρο Κρίσα

Ο Λεάντρο Κρίσα (ισπανικά: Leandro Krysa‎, γενν. 7 Νοεμβρίου 1992, Μπουένος Άιρες) είναι Αργεντινός σκακιστής. Του απονεμήθηκε ο ανώτατος σκακιστικός τίτλος του Γκρανμαίτρ το 2017, ενώ έγινε Διεθνής Μαιτρ το 2011. Έγινε πιστοποιημένος προπονητής της FIDE το 2018.

 Ο Λ. Κρίσα είναι ένας από τους σημαντικότερους Αργεντινούς σκακιστές κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Έχει λάβει μέρος σε πλήθος σκακιστικών διοργανώσεων που έχουν πραγματοποιηθεί στη Νότια Αμερική και την Ευρώπη. Αποτελέσματα Πρωταθλημάτων Αργεντινής Ο Λ. Κρίσα συμμετείχε σε αρκετά Σκακιστικά Πρωταθλήματα Αργεντινής. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα: Αποτελέσματα Άλλων Τουρνουά Ο Λ. Κρίσα έλαβε μέρος και σε πλήθος άλλων τουρνουά: 2011: Παν-Αμερικανικό Σκακιστικό Τουρνουά Κ20 2016: V Torneo Internacional Navidad Jardines de Amaltea Ciudad de Lorca 2016, στη Λόρκα 2017: Tradewise Gibraltar Chess Festival 2017 Masters, στο Γιβραλτάρ Τον ίδιο χρόνο: Παγκόσμιο Κύπελλο (1ος γύρος εναντίον Λι Τσάο)
Αρχοντικό Χανίων

Το Αρχοντικό είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Βοθιανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πελεκάνου, του δήμου Καντάνου - Σελίνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Το Αρχοντικό είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς του βουνού Άγιος Δικαίος (1.182 μ.), πάνω στον επαρχιακό δρόμο Παλαιοχώρας-Στροβλών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 590. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βοθιανών του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 προσαρτήθηκε στον δήμο Πελεκάνου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πελεκάνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καντάνου-Σελίνου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1996 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr https://ellinismos.gr/istoria-ellinismoy/topikes-istories/armi-chanion/
Ιωάννης Λαυρέντιος ο Λυδός

Ο Ιωάννης Λαυρέντιος ο Λυδός ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος και ιστορικός αρχαίων θεμάτων του 6ου αιώνα. Γεννήθηκε το 490 στη Φιλαδέλφεια της Λυδίας εξ ου και το όνομά του. Αναζήτησε μικρός την τύχη του στην Κωνσταντινούπολη και απέκτησε υψηλά πολιτικά και δικαστικά αξιώματα την εποχή των αυτοκρατόρων Αναστάσιου και Ιουστινιανού. Έχασε την εύνοια που κατείχε και καθαιρέθηκε το 552. Η ημερομηνία θανάτου του είναι άγνωστη αλλά υπολογίζεται μεταξύ 565-578, επί αυτοκράτορα Ιουστίνου.

 Όταν απεσύρθη στη σύνταξη, ο Ιωάννης ασχολήθηκε με τη συγγραφή αρχαίων Ρωμαϊκών κειμένων και απανθισμάτων, τρία εκ των οποίων σώζονται ως σήμερα: «Περί Διοσημειών» (ιστορία της μαντικής τέχνης) «Περί αρχών της Ρωμαίων πολιτείας» (ιδιαίτερα χρήσιμο για την ιστορία της διακυβέρνησης Ιουστινιανού) «Περί των μηνών» (αναφορές στις διάφορες γιορτές του Ρωμαϊκού χρόνου)Ο κυριότερος λόγος που τα έργα του Ιωάννη είναι πολύτιμα σήμερα έγκειται στο γεγονός ότι στηρίχθηκε και αντέγραψε χαμένα έργα αρχαίων Ρωμαίων συγγραφέων. Στον Ιωάννη είχε ανατεθεί επίσης η σύνθεση ενός πανηγυρικού για τον Ιουστινιανό καθώς και η καταγραφή της ιστορίας των Περσικών πολέμων του αυτοκράτορα. Τα έργα αυτά όπως και κάποιες ποιητικές συλλογές του έχουν, δυστυχώς, χαθεί. (Αγγλικά) John the Lydian, De Magistratibus. On the Magistracies of the Roman Constitution. Translated by T. F. Carney. December 1971, Coronado Press. (Αγγλικά) On powers, or, The magistracies of the Roman state / Ioannes Lydus; introduction, critical text, translation, commentary, and indices by Anastasius C. Bandy. Series: Memoirs of the American Philosophical Society, v. 149 ISSN: 0065-9738. Philadelphia : American Philosophical Society, 1983, c1982. Greek text, parallel English translation. Based on the Codex Caseolinus. (Γαλλικά) Des magistratures de l'état romain. Jean le Lydien. Text, French translation and commentary by Michel Dubuisson, Jacques Schamp. Belles Lettres (2006) Ελληνικό πρωτότυπο με λατινική μετάφραση. Greek Opera Omnia by Migne Patrologia Graeca with analytical indexes (ελληνικά) Teubner edition of De Mensibus (1898) by R. Wunsch. (λατινικά) English translation of De Mensibus 4:158 (on December) (αγγλικά)
Δημήτριος Γεωργίου

Ο Δημήτριος (Τάκης) Γεωργίου (1911-1973), ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε βουλευτής και υπουργός. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος στον τοπικό τύπο της Θεσσαλίας και εξελέγη βουλευτής Λάρισας αρχικά με την ΕΠΕΚ και με την Ένωση Κέντρου, για να αποχωρήσει μαζί με πολλούς άλλους βουλευτές το 1965. Χρημάτισε υφυπουργός στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου. Σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα το 1973.

 Γεννήθηκε στη Ραψάνη το 1911 και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Γεωργίου από το Πλατύστομο Φθιώτιδας. Ο στρατιωτικός πατέρας του παντρεύτηκε την κόρη της πλούσιας οικογένειας Καραβασίλη από τη Ραψάνη και μαζί απέκτησαν 4 παιδιά (τρεις γιους και μία κόρη): έναν γιο που πέθανε προπολεμικά σε πολύ μικρή ηλικία, έναν άλλο γιο, τον Νίκο, ο οποίος σκοτώθηκε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στον Πόλεμο του 1940, τον Δημήτριο (Τάκη) και μία κόρη. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του επιδόθηκε στη δημοσιογραφία (από την ηλικία των 23 ετών) και εργάστηκε ως το 1940 στην εφημερίδα Κήρυξ" και στη συνέχεια στις θεσσαλικές εφημερίδες "Λαρισαϊκός Τύπος", "Ελευθερία" (ως διευθυντής σύνταξης) και στα "Θεσσαλικά Νέα". Χρημάτισε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ενώσεως Συντακτών Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδος και Ευβοίας, η οποία εξέδωσε ψήφισμα για τον θάνατό του το 1973. Ο Τάκης Γεωργίου πολιτεύτηκε πολύ νέος με το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου το 1946 χωρίς να πετύχει να εκλεγεί βουλευτής, λαμβάνοντας 603 ψήφους. Το 1954 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Λαρίσης με τον συνδυασμό του Δημητρίου Χατζηγιάννη και παραιτήθηκε το 1956, προκειμένου να πολιτευτεί στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Λαρίσης-Μαγνησίας με την ΕΠΕΚ στις 31 Μαΐου 1957 στη θέση του αποβιώσαντα Στέφανου Σαράφη.Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Λάρισας με την Ένωση Κέντρου το 1961 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1963 και το 1964.Έγινε ένας από τους βουλευτές που αποχώρησαν από την Ένωση Κέντρου το 1965. Στην κυβέρνηση Στέφανου Στεφανόπουλου ανέλαβε υφυπουργός παρά τη Προεδρία της Κυβερνήσεως από τις 17 Σεπτεμβρίου 1965 ως τις 22 Δεκεμβρίου 1966. Ως τον θάνατό του διέμενε στη Λάρισα. Ο Γεωργίου σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα που συνέβη στην εθνική οδό Λαμίας-Αθηνών στις 10 Μαρτίου 1973, όταν το όχημα που οδηγούσε (με προορισμό την Πάτρα για το καρναβάλι) ο πρώην βουλευτής και υπουργός συγκρούστηκε με ταξί. Ήταν παντρεμένος με την Ελευθερία Γεωργίου και απέκτησαν έναν γιο, τον Κωνσταντίνο. Τόσο η σύζυγός του Γεωργίου όσο και ο γιος του επέβαιναν στο αυτοκίνητο όταν έγινε το φονικό τροχαίο, το οποίο οφείλεται στην αντικανονική πορεία του οδηγού ταξί.
Όθων, δούκας του Λόλλαντ και της Εσθονίας

Ο Όθων, δούκας του Λόλλαντ και της Εσθονίας (1310 - μετά το 1346) Δανός πρίγκηπας από τον Οίκο της Έστριντ και δούκας του Λόλλαντ και της Εσθονίας, ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά της Δανίας Χριστόφορου Β΄ και της Ευφημίας της Πομερανίας. Ήταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρικ Κριστόφφέρσεν της Δανίας και εξελέγη συμβασιλέας της Δανίας μαζί με τον πατέρα του.

 Ο Όθων έγινε δούκας του Λόλλαντ και της Εσθονίας με εντολή να επεκτείνει τα εδάφη του στην Εσθονία με τη Λιβονιακή Σταυροφορία. Ο πατέρας του και ο μεγαλύτερος αδελφός του εκθρονίστηκαν (1326 - 1329) από τον μεγάλο εχθρό του πατέρα του Γεράρδο Γ΄ του Χόλσταϊν. Αυτή την τριετία βασιλιάς τοποθετήθηκε ο 12χρονος Βάλντεμαρ Γ΄ της Δανίας από τον Οίκο του Άβελ της Δανίας. Ο πατέρας του επανήλθε στον θρόνο (1329), αλλά αναγκάστηκε να υπογράψει καταστατικό, σύμφωνα με το οποίο ήταν διακοσμητικός βασιλιάς χωρίς καμιά εξουσία. Το 1332 πέθαναν διαδοχικά ο μεγαλύτερος αδελφός του Έρικ σε μάχη εναντίον του Γεράρδου Γ΄, αλλά και ο πατέρας του σε αιχμαλωσία. Με το βασίλειο να είναι ανύπαρκτο και υποθηκευμένο στους Γερμανούς, ο Όθων σαν διάδοχος έκανε προσπάθεια να ανακτήσει τον θρόνο, αλλά ηττήθηκε από τον Γεράρδο Γ΄ στο Βίμποργκ στις 7 Οκτωβρίου 1334 και φυλακίστηκε στο κάστρο του Σέγεμπεργκ. Ύστερα από 8 χρόνια χάους, ο μικρότερος αδελφός του Βάλντεμαρ Δ΄ της Δανίας έγινε βασιλιάς της Δανίας (1340). Ο Όθων στη συνέχεια ελευθερώθηκε, αφού πρώτα υπέγραψε ότι παραιτείται από όλα τα δικαιώματα του στον θρόνο της Δανίας. Λίγα χρόνια αργότερα πήγε στη Γερμανία, όπου κατατάχθηκε στο Τευτονικό Τάγμα, αλλά δεν υπάρχει καμιά πληροφορία από τότε γι'αυτόν και είναι άγνωστη και η ημερομηνία θανάτου του. Δανία, βασιλείς
2ο Σώμα Στρατού (Τουρκία)

Το 2ο Σώμα Στρατού (τουρκικά: 2. Kolordu) είναι σχηματισμός του τουρκικού στρατού. Η διοίκηση του 2ου Σώματος Στρατού (2'nci Kolordu Komutanlığı) εδρεύει στην Καλλίπολη της ομώνυμης χερσονήσου και υπάγεται στην 1η Στρατιά.

 Η επιχειρησιακή διάρθρωση του 2ου Σώματος Στρατού είναι η εξής: 2ο Σώμα Στρατού, με έδρα την Καλλίπολη 4η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού, με έδρα την Κεσσάνη 8η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού, με έδρα τη Ραιδεστός 18η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού, με έδρα το Οκτάκιοϊ, Καλλίπολη 95η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, με έδρα τα Μάλγαρα, Ραιδεστός 102ο Σύνταγμα Πυροβολικού, με έδρα το Ουζούν Κιοπρού 5ο Σύνταγμα Καταδρομών, με έδρα την Ίμβρο Σύνταγμα Μηχανικού 2ου Σώματος Στρατού, με έδρα την Καλλίπολη
Αγκιντέλ

Το Αγκιντέλ (ρωσικά: Агиде́ль‎*, μπασκίρ: Ағиҙел, Ağidhel; ταταρικά: Агыйдел, Ağıdel) είναι πόλη της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία, κοντά στα σύνορα με τη Δημοκρατία του Ταταρστάν. Πληθυσμός: 16.370 κάτοικοι (απογραφή 2010)

 Το όνομα της πόλης προέρχεται από το Μπασκιρικό όνομα του ποταμού Μπελάγια: Ο Αγκιντέλ είναι ένας παραπόταμος του ποταμού Κάμα. Η πόλη βρίσκεται κοντά στη συμβολή των δύο ποταμών. Ιδρύθηκε το 1980 ως οικισμός στήριξης της κατασκευής του Μπασκιρικού εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας. Το καθεστώς πόλης χορηγήθηκε το 1991. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένη ως η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Αγκιντέλ, μια διοικητική μονάδα, έχοντας ίσο στάτους με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη δημοκρατικής σημασίας του Αγκιντέλ είναι ενσωματωμένη ως το αστικό Οκρούγκ του Αγκιντέλ. Από το 2010, ο επικεφαλής της διοίκησης της πόλης είναι ο Ολέγκ Κρυσίν. Από το πυρηνικό ατύχημα του Τσέρνομπιλ, οι άνθρωποι σε ολόκληρη τη Ρωσία είναι αντίθετοι στην κατασκευή ενός πυρηνικού εργοστασίου στο βορειοδυτικό Μπασκορτοστάν. Τον Σεπτέμβριο του 2010, η περιφερειακή κυβέρνηση του Μπασκορτοστάν παρουσίασε τα σχέδιά της για την ίδρυση ενός βιομηχανικού πάρκου στο Αγκιντέλ που θα προηθούσε την τοπική παραγωγή κατασκευαστικών υλικών. Ιστοσελίδα του Agidel (Ρωσικά)
Superliga Argentina de Fútbol

Η Superliga Argentina de Fútbol (SAF) ​​ήταν αθλητική ένωση υπεύθυνη για την οργάνωση και την ανάπτυξη του πρωταθλήματος της Πριμέρα Ντιβισιόν, της ανώτατης κατηγορίας του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αργεντινής, από την περίοδο 2017–18 έως την περίοδο 2019–20. Από το 2019, διοργάνωνε επίσης το Κόπα ντε λα Σουπερλίγα, το οποίο διεξαγόταν μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου της Πριμέρα Ντιβισιόν και το Τροφέο ντε Καμπεόνες ντε λα Σουπερλίγα, στο οποίο έρχονταν αντιμέτωπες η πρωταθλήτρια της Πριμέρα Ντιβισιόν με τη νικήτρια του Κόπα ντε λα Σουπερλίγα. Ήταν συμβατικά συνδεδεμένη με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Αργεντινής και διέθετε αυτονομία και δικό της καταστατικό.

 Δημιουργήθηκε στα πρότυπα των ενώσεων επαγγελματικού ποδοσφαίρου των ευρωραϊκών πρωταθλημάτων, με στόχο την εύρυθμη λειτουργία και τη βελτίωση της διοίκησης της διοργάνωσης σε οικονομικό και αθλητικό επίπεδο. Η Superliga, μέσω του Διοικητικού Συμβουλίου, με τη συμβουλή της Διοίκησης Αγώνων, ήταν ο μόνος αρμόδιος φορέας που καθόριζε όλες τις υποχρεώσεις, κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες που έπρεπε να ακολουθήσουν οι συμμετέχοντες σύλλογοι της Πριμέρα Ντιβισιόν για όλες τις πτυχές της διοργάνωσης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με το πρωτόκολλο, τα εμπορικά δικαιώματα, τη δημοσιότητα, τον τύπο, τις διαπιστεύσεις κλπ. Έχοντας προηγουμένως επιλύσει τη διάλυσή της και τον σχηματισμό της Liga Profesional de Fútbol, στις 28 Απριλίου του 2020, ως αποτέλεσμα της υγειονομικής κρίσης, η Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αργεντινής αποφάσισε να τερματίσει όλους τους αγώνες που ήταν προγραμματισμένοι και διαπίστωσε ότι η επόμενη περίοδος θα διαρκούσε από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο του 2021, αναλαμβάνοντας τη διοργάνωση των αγώνων, συμπεριλαμβανομένης της Πριμέρα Ντιβισιόν μέσω της Liga Profesional. Έπειτα από αυτό, η διάλυση της Superliga θεωρήθηκε δεδομένη. Επισημοποιήθηκε στην Έκτακτη Συνέλευση της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Αργεντινής, που πραγματοποιήθηκε στις 19 Μαΐου του 2020. Επίσημος ιστότοπος
Γκαρθία Σάντσεθ Β΄ της Παμπλόνα

Ο Γκαρθία Σάντσεθ Β΄ (Gazrtzea II.a Santxe, πέθανε περί το 1000) ήταν Βασιλιάς της Παμπλόνα και Κόμης της Αραγωνίας (994 - 1000). Ο Γκαρθία Σάντσεθ Β΄ ήταν μεγαλύτερος γιος του Σάντσο Β΄ της Παμπλόνα και της Ουρράκα Φερνάντεθ, ο δεύτερος μονάρχης της Παμπλόνα που διατηρούσε τον τίτλο του κόμη της Αραγωνίας. Σύγχρονοι ιστορικοί τον αναφέρουν με το προσωνύμιο Τρομακτικός αν και ο χαρακτηρισμός αυτός αρχικά φαίνεται ότι αναφερόταν στον παππού του Γκαρθία Α΄ της Παμπλόνα. Στην διάρκεια της βασιλείας του φαίνεται ότι ακολούθησε πολιτική που συνδέθηκε στενά με αυτή της Καστίλης, η μητέρα του η οποία ήταν θεία του κόμη Σάντσο Γκαρσία της Καστίλης φαίνεται ότι είχε σημαντικό ρόλο στην δημιουργία του δεσμού ανάμεσα στο βασίλειο και την κομητεία.

 Ενώθηκε με τον ξάδελφο του Σάντσο στην προσπάθεια του να σπάσει την υποταγή του πατέρα του στην Κόρδοβα, σαν αποτέλεσμα αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει τον Αλμανζόρ, αργότερα (996) πιέστηκε να κλείσει ειρήνη με την Κόρδοβα. Στην διάρκεια της εκστρατείας του στη Καλαταγιούδ (997) σκότωσε τον αδελφό του κυβερνήτη, ο Αλμανζόρ εκδικήθηκε αποκεφαλίζοντας 50 χριστιανούς. Τον Ιούλιο του 1000 στην μάχη του Κερβέρα ενώθηκε με τον κόμη Γκαρσία Γκομέζ της Σαλντάνα σε μια συμμαχία υπό την ηγεσία του κόμη Σάντσο Γκαρσία της Καστίλης στην οποία νίκησε τον Αλμανζόρ. Σύγχρονες πηγές αναφέρονται στην μάχη του Καλατανάζορ (1002) στην οποία διαλύθηκε το Χαλιφάτο της Κόρδοβας αλλά δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι εκείνη την χρονιά ο Γκαρθία Σάντσεθ ζούσε, πιθανότατα κυβερνούσε την Παμπλόνα ο ξάδελφος του Σάντσο Ραμίρεθ της Βιγκουέρα. Ο Γκαρθία Σάντσεθ Β΄ είχε πεθάνει σίγουρα το 1004 την χρονιά που ο γιος του Σάντσο Γ΄ εμφανίζεται ως βασιλιάς. Παραχώρησε τον τίτλο του κυβερνήτη της Αραγωνίας στον αδελφό του Γκονζάλο υπό την κηδεμονία της μητέρας του Ουρράκας. Μια παράδοση αναφέρει ότι απελευθέρωσε όλους τους Μουσουλμάνους αιχμαλώτους του βασιλείου του. Με την σύζυγο του Χιμένα Φερνάντεθ απέκτησε: Σάντσο Γκαρθές Γ΄ βασιλιάς της Παμπλόνα. Ελβίρα. Γκαρσία. Ουρράκα, σύζυγος του Αλφόνσου Ε´ του Λεόν (Οίκος των Αστουριών-Λεόν). Collins, Roger (2012). Caliphs and Kings: Spain, 796–1031. London: Wiley Blackwell. Cañada Juste, Alberto (1988). "Un posible interregno en la monarquía pamplonesa (1000–1004)". Príncipe de Viana. Anejo. 8: 15–18. ISSN 1137-7054. Cañada Juste, Alberto (2012). "¿Quién fue Sancho Abarca?" (PDF). Príncipe de Viana (in Spanish) (Año 73, N. 255): 79–132. ISSN 0032-8472. Martínez Díez, Gonzalo (2007). Sancho III el Mayor Rey de Pamplona, Rex Ibericus (in Spanish). Madrid: Marcial Pons Historia. ISBN 978-84-96467-47-7. Pérez de Urbel, Justo (1964). "Los primeros siglos de la Reconquista (años 711–1038)". In Ramón Menéndez Pidal. España Christiana: Comienzo de la Reconquista (711–1038). Historia de España. 6. Madrid: Espasa Calpe. Salas Merino, Vicente (2008). La Genealogía de Los Reyes de España [The Genealogy of the Kings of Spain] (in Spanish) (4th ed.). Madrid: Editorial Visión Libros. pp. 216–218. ISBN 978-84-9821-767-4.
Σουίντον Τάουν

Η Σουίντον Τάουν (αγγλικά: Swindon Town) είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην πόλη Σουίντον. Η ομάδα συμμετέχει στις κατηγορίες του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Έδρα της ομάδας είναι το Κάουντι Γκράουντ, χωρητικότητας 15.728 θεατών.

 Τελευταία ενημέρωση: 25 Αυγούστου 2018.ΚύπελλαΚύπελλο ΑγγλίαςΦιναλίστ (2): 1909–10, 1911–12Λιγκ ΚαπΝικήτρια (1): 1968–69Λιγκ ΤρόφιΦιναλίστ (1): 2011–12Τσάριτι ΣιλντΦιναλίστ (1): 1911ΆλλαΑγγλοϊταλικό Κύπελλο:Νικήτρια (1): 1969–70Αγγλοϊταλικό Λιγκ Καπ:Νικήτρια (1): 1968–69 Mattick, Dick (1989). The Robins – The Story of Swindon Town Football Club. Buckingham: Sporting and Leisure press. ISBN 0-86023-460-6. Mattick, Dick (2002). Swindon Town Football Club 100 Greats. Tempus Publishing. ISBN 0-7524-2714-8. Mattick, Dick (2004). Swindon Town F.C.: 50 Classic Matches. Tempus Publishing. ISBN 0-7524-2866-7. Hayes, Dean (2001). Swindon Town Football Club: An A-Z. Aureus. ISBN 1-899750-06-1. Plowman, Paul (2009). Swindon Town : 1879–2009 The Combined Volume. Footprint Publications. ISBN 978-0-9562819-0-6. Επίσημος ιστότοπος – Επίσημη Ιστοσελίδα τη Σουίντον Τάουν ΦΚ Swindon Town Ladies – Επίσημη Ιστοσελίδα του γυναικείου τμήματος της Σουίντον Τάουν ΦΚ TrustSTFC – Swindon Town Supporters Trust, μια οπαδική οργάνωση με έτος ίδρυσης το 2001 Παρουσία στα Play-Off της Σουίντον Τάουν
Μουμτάζ Μαχάλ

Η Μουμτάζ Μαχάλ ήταν η κύρια σύζυγος του αυτοκράτορα της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας Σαχ Τζαχάν από τις 19 Ιανουαρίου 1628 μέχρι τις 17 Ιουνίου 1631.

 Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου του έτους 1593. Το αρχικό της όνομα ήταν Αρχουμάντ Μπάνου Μπέγκαμ. Καταγόταν από επιφανή περσική οικογένεια. Ο πατέρας της μάλιστα, ήταν ένας πλούσιος ευγενής της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ, ο Ασάφ Κχαν. Το έτος του γάμου της με τον μετέπειτα αυτοκράτορα, το 1612, επελέγη από τους αστρολόγους της αυλής για να είναι πιο αποτελεσματική η εξασφάλιση ενός ευτυχούς γάμου. Λίγο μετά τον γάμο τους ο πρίγκιπας Χουρράμ (Σαχ Τζαχάν) έδωσε στη Μπέγκαμ το νέο της όνομα, Μουμτάζ Μαχάλ που σημαίνει "η εκλεκτή του παλατιού". Την αγαπούσε παρά πολύ και για αυτόν τον λόγο δεν έδινε πολύ μεγάλη σημασία στις υπόλοιπες συζύγους του. Παρά τις πολυάριθμες εγκυμοσύνες, η Μαχάλ ταξίδεψε με τον σύζυγό της σε όλη την αυτοκρατορία των Μουγκάλ, ενώ επίσης τον ακολούθησε σε όλες τις στρατιωτικές εκστρατείες του. Κατά την διάρκεια του γάμου τους απέκτησαν δεκατέσσερα παιδιά, επτά εκ των οποίων πέθαναν στην γέννηση ή σε πολύ μικρή ηλικία. Η Μουμτάζ ήταν αξιοθαύμαστη στον τομέα της μάθησης και ήταν ιδιαίτερα μορφωμένη και καλλιεργημένη. Γνώριζε άριστα την αραβική και την περσική γλώσσα, ενώ επίσης μπορούσε και να συνθέσει ποιήματα στην τελευταία. Ήταν πολύ φημισμένη για την ειλικρίνεια, την καλοσύνη και την σεμνότητα της. Η Μουμτάζ Μαχάλ απεβίωσε στο Μπουρχανπούρ από αιμορραγία το 1631 , ενώ γεννούσε το δέκατο τέταρτο παιδί της. Το Τατζ Μαχάλ ανεγέρθηκε από τον σύζυγό της ως χώρος ανάπαυσης για αυτήν.
Λουί Λανσανά Μπεαβογκί

Ο Λουί Λανσανά Μπεαβογκί (Louis Lansana Beavogui, 1923-1984) υπήρξε πολιτικός από τη Γουινέα. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 1972 ως το 1984 και υπηρέτησε για βραχύβια θητεία ως μεταβατικός πρόεδρος το 1984.

 Γεννήθηκε στη Μασεντά της νότιας Γουινέας στις 28 Δεκεμβρίου 1923 και ήταν μέλος της εθνοτικής ομάδας Λομά. Σπούδασε στην Ιατρική και Φαρμακευτική Σχολή της Ντακάρ, πρωτεύουσας της Σενεγάλης. Αρχικά εργάστηκε ως βοηθός στην Γκεκεντού και έπειτα ως αρχίατρος στην Κισιντουγκού. Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε το 1953 ως δημοτικός σύμβουλος. Σε ηλικία 31 ετών εξελέγη δήμαρχος της Κισιντουγκού το 1954 και τον Ιανουάριο του 1956 αναδείχθηκε μέλος της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, ως ένας από τους τρεις αντιπροσώπους της Γαλλικής Γουινέας. Επί προεδρίας του Αχμέτ Σεκού Τουρέ, ο Μπεαβογκί διορίστηκε στην κυβέρνηση στο υπουργείο Οικονομικών και Σχεδιασμού όταν η Γουινέα κέρδισε την ανεξαρτησία της το 1958. Στη συνέχεια έγινε υπουργός Εξωτερικών το 1961, θέση στην οποία παρέμεινε ως τον Οκτώβριο του 1966. Μετά την παραχώρηση ασύλου στον ανατραπέντα Γκανέζο πρόεδρο Κουάμε Νκρούμαχ, οι αρχές στην Γκάνα έθεσαν υπό κράτηση τον Μπεαβογκί στο αεροδρόμιο της Ακρά, ενώ μετέβαινε αεροπορικώς στην Αιθιοπία για τη σύνοδο κορυφής του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας το 1966. Τον Μάιο του 1969 επανήλθε στο χαρτοφυλάκιο των Οικονομικών.Κατά τη λήξη του 9ου συνεδρίου του κυβερνώντος κόμματος (PDG) στις 25 Απριλίου 1972, ο πρόεδρος Τουρέ ανακοίνωσε ότι ο Μπεαβογκί θα γινόταν πρωθυπουργός. Έτσι έγινε το πρώτο πρόσωπο που υπηρέτησε στη νεοσύστατη θέση, από τις 26 Απριλίου 1972 ως τις 3 Απριλίου 1984. Ο Τουρέ απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1984 και ο Μπεαβογκί τον διαδέχθηκε ως μεταβατικός πρόεδρος μέχρι τις 3 Απριλίου, οπότε ανατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Λανσανά Κοντέ και τον Ντιαρά Τραορέ.Ο ανατραπείς πρωθυπουργός, ο οποίος υπέφερε από διαβήτη συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Κιντιά, για να μεταφερθεί στη συνέχεια για νοσηλεία στην Κονακρί. Πέθανε από την ασθένειά του ενώ νοσηλευόταν στην πρωτεύουσα της Γουινέας στις 19 Αυγούστου 1984.
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1966

Οι 8οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 20-24 Δεκεμβρίου 1966 στη Σόφια, Βουλγαρίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για έκτη φορά. Εκτός συναγωνισμού συμμετείχε και η δεύτερη ομάδα της Βουλγαρίας.

 20/12 Βουλγαρία-Β΄Βουλγαρία 75-91(37-45) 20/12 Τουρκία-Ρουμανία 64-63(30-29) 20/12 Ελλάδα-Γιουγκοσλαβία 65-72(26-28) 21/12 Γιουγκοσλαβία-Β΄Βουλγαρία 79-85(39-31) 21/12 Ρουμανία-Βουλγαρία 62-55(25-28) 21/12 Ελλάδα-Τουρκία 76-62(32-32) 22/12 Ελλάδα-Β΄Βουλγαρία 91-90(83-83,36-42) 22/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 51-49(20-23) 22/12 Βουλγαρία-Τουρκία 98-71(43-37) 23/12 Ρουμανία-Β΄Βουλγαρία 95-92(49-44) 23/12 Γιουγκοσλαβία-Τουρκία 69-59(38-33) 23/12 Ελλάδα-Βουλγαρία 76-71(38-36) 24/12 Τουρκία-Β΄Βουλγαρία 85-77(43-28) 24/12 Ελλάδα-Ρουμανία 65-74(26-37) 24/12 Γιουγκοσλαβία-Βουλγαρία 97-89(82-82,36-41) Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5 Όλοι οι αγώνες της Εθνικής Ελλάδος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα [1] [2] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [3] [4] [5] [6] Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5) 100 χρόνια Μπάσκετ 1891-1991, Περιοδικό Τρίποντο, 1991
Έλιμαρ του Όλντενμπουργκ

Ο Έλιμαρ (δανικά: Elimar, 23 Ιανουαρίου 1844 - 17 Οκτωβρίου 1895) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν πρίγκιπας του Ολδεμβούργου και αδελφός της Αμαλίας, Βασίλισσας της Ελλάδας.

 Ο Αντώνιος Γκύντερ Φρειδερίκος Έλιμαρ γεννήθηκε στο Ολδεμβούργο και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αυγούστου του Ολδεμβούργου και της Καικιλίας του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, κόρης του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας. Είχε δύο ετεροθαλή αδέλφια: από τον πρώτο γάμο του πατέρα του την Αμαλία, σύζυγο του Όθωνα της Ελλάδας, και από τη δεύτερη σύζυγο του πατέρα του τον Πέτρο Β΄ του Ολδεμβούργου. Η Καικιλία ήταν η τρίτη σύζυγος του Αυγούστου και είχαν κάνει άλλους δύο γιούς, τον Αλέξανδρο και τον Αύγουστο, που όμως απεβίωσαν νωρίς. Ήταν ευχάριστος και έκανε ό,τι μπορούσε για να ευχαριστήσει τον ανήσυχο πατέρα του, ο οποίος είχε αποφασίσει να προσέχει τον γιο, που του απέμεινε από τον τρίτο του γάμο. Ήταν υπομονετικός και ήθελε να μορφωθεί καλά. Πήγαινε σε δημόσιες ακαδημίες και έκανε τον πατέρα του να ενδιαφερθεί. Ακόμη και όταν ο Αύγουστος απεβίωσε το 1853, ο Έλιμαρ συνέχισε να παρακολουθεί στις δημόσιες ακαδημίες. Με τη σύζυγό του διέμεναν στο Κάστρο Μπρότζανυ της Σλοβακίας, όπου τώρα στεγάζεται το Μουσείο Πούσκιν. Νυμφεύτηκε μοργανατικά τη βαρόνη Ναταλία Φόγκελ του Φρίζενχοφ, ανιψιά του Ρώσου ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν και εξαδέλφη της Νατάλια Αλεξαντρόβνα Πούσκινα, συζύγου του Νικολάου Γουλιέλμου του Νάσσαου. Είχε τέκνα: Αλεξανδρινή Γουσταύα Φρειδερίκη (1877 - 1901), Κόμισσα του Βέλσμπουργκ. Γουσταύος Γρηγόριος Αλέξανδρος (1878 - 1927), Κόμης του Βέλσμπουργκ, νυμφεύτηκε τη Λουίζε, Κόμισσα του Χαν.
Αλμυρίκι

Το αλμυρίκι ή αρμυρίκι ή βρέζι ή αρμύρα ή μέρικος (επιστ. Ταμαρίς , Tamarix) αποτελεί γένος αγγειόσπερμων, δικότυλων φυτών, που ανήκει στην τάξη των Ιωδών, στην οικογένεια των Ταμαριδοειδών. Είναι δενδρύλλια που βρίσκονται αυτοφυή σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας και της Μεσογείου, κοντά σε παραλίες, όχθες ποταμών και ρέματα που ο υδάτινος ορίζοντας είναι υφάλμυρος. Το αλμυρίκι έχει δυνατό ριζικό σύστημα και οι ρίζες του διακλαδώνονται φτάνοντας σε μεγάλο βάθος. Τα κλαδιά του είναι λεπτά και τα φύλλα του είναι πολυάριθμα σχηματίζοντας λέπια. Τα άνθη του είναι πολύ μικρά ρόδινα ή λευκορόδινα, διατάσσονται δε σε μακριές ταξιανθίες και φύονται στα άκρα των κλαδιών. Εξαιρετικά ανθεκτικό στη ξηρασία και στην αλατότητα του εδάφους ευνοείται κιόλας από το ράντισμα με θαλασσινό νερό. Καλλιεργείται κατά μήκος των ακτών ως καλλωπιστικό, για τη δημιουργία ανεμοφρακτών, αλλά και για τη σκιά του στις παραλίες.

 Στη λατινική γλώσσα, το όνομα Ταμαρίξ (Tamarix) αναφέρεται σε αυτή που κατάγεται από τον ποταμό Ταμαρίς (Tamaris) (λατινοποιημένο όνομα του ποταμού Τάμπρο (Tambro) που βρίσκεται στην Ισπανία). Εξ ού και η ελληνική μετάφραση Ταμαρίς (γεν. της Ταμαρίδος). Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετά είδη, τα σημαντικότερα είναι: Σμυρναίικο αλμυρίκι. (Tamarix smyrnensis - Ταμαρίς η σμυρναίικη) Θάμνος ή και μικρό δέντρο που δεν ξεπερνά τα 2 μέτρα ύψος. Τα άνθη του είναι ανοικτορόδινα και βρίσκεται κυρίως σε ρέματα της νότιας Ελλάδας. Γαλλικό αλμυρίκι. (Tamarix gallica - Ταμαρίς η γαλλική), Θάμνος ή μικρό δέντρο. Τα κλαδιά του έχουν κοκκινωπό χρώμα και τα άνθη του είναι ρόδινα. Βρίσκεται σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές της Γαλλίας ενώ στην Ελλάδα σε αρκετές παραλίες του Αιγαίου. Κοινό αλμυρίκι ή της Αττικής. (Tamarix hampeana - Ταμαρίς η χαμπεανή)) Δέντρο που φτάνει τα 10 μέτρα ύψος. Βρίσκεται σε παραλίες ολόκληρης της Ελλάδας. Με πολύ πυκνή φυλλωσιά και μικροσκοπικά λευκορόδινα άνθη. Κρητικό αλμυρίκι. (Tamarix parviflora - Ταμαρίς η μικρανθής, συνών. Tamarix cretica) Θάμνος ή μικρό δέντρο που δεν ξεπερνά τα 3 μέτρα ύψος. Τα φύλλα του είναι στενόμακρα, σκούρα πράσινα και τα άνθη του ρόδινα. Φύεται στις όχθες ρυακιών, ρεμάτων και ποταμών της Κρήτης.
Δολάριο Τρινιδάδ και Τομπάγκο

Το δολάριο είναι το νόμισμα του Τρινιδάδ και Τομπάγκο . Ο κωδικός του (ISO 4217) είναι: TTD και κανονικά γράφεται συντομογραφημένα με το σύμβολο του δολαρίου ($ ) ή εναλλακτικά με το TT$ με σκοπό να διακρίνεται από δολάρια άλλων χωρών. Υποδιαιρείται σε 100 σεντς (cents). Η ισοτιμία του είναι "κλειδωμένη" ως προς το αμερικανικό δολάριο.

 Το δολάριο εισήχθη στο 1898. Κυκλοφορούσε μαζί με τη Βρετανική λίρα με το 1 δολάριο να είναι ίσο με 4 σελίνια και 2 πένες. Από το 1935 το νόμισμα ήταν ισότιμο με το Δολάριο Βρετανικών Δυτικών Ινδιών. Το 1951 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε βρετανικά εδάφη στην Καραϊβική και έτσι αντικαταστάθηκαν τα χαρτονομίσματα που χρησιμοποιούσε ως τότε το Τρινιδάδ και Τομπάγκο. Τα κέρματα κυκλοφόρησαν για πρώτη φορά το 1955 και το 1964 το Τρινιδάδ και Τομπάγκο εισήγαγε το δικό του δολάριο, αντικαθιστώντας το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής, σε ίση αξία. Το δολάριο του Τρινιδάδ και Τομπάγκο και το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής είναι τα τελευταία δύο νομίσματα στον κόσμο που διατηρούν το παλαιό σύστημα ισοτιμίας του μία λίρα ισούται με 4 δολάρια και 8 σεντς. Το 1976 και τα δύο νομίσματα σταμάτησαν να έχουν σχέση. Το 1966 εισήχθησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 25 και 50 σεντς. Αρχικά κυκλοφόρησε ένα μεγάλο σε μέγεθος κέρμα του 1 δολαρίου το 1969 και ξανά το 1979, για να αντικατασταθεί με ένα μικρότερου μεγέθους το 1995 . Τα 1 και 5 cents είναι κατασκευασμένα από χαλκό, ενώ οι άλλες αξίες είναι από χαλκονικέλιο. Οι εμπρόσθιες όψεις σε όλα τα κέρματα περιλαμβάνουν το εθνόσημο του Τρινιδάδ και Τομπάγκο, ενώ από το 1976 η πίσω όψη εικονίζει το εθνικό πτηνό ή λουλούδι μαζί με την ονομαστική αξία μετά την ανακήρυξη της δημοκρατίας. Τα κέρματα των 50 cent και του 1 δολαρίου σπάνια κυκλοφορούν. Το 1898 εισήχθησαν από την Αποικιακή Τράπεζα τραπεζογραμμάτια των 20 δολαρίων και ακολούθησαν εκείνα των 5 δολαρίων το 1901. Επίσης, τυπώθηκαν εκατοδόλαρα το 1926 και στη συνέχεια τον έλεγχο της αποικιακής τράπεζας ανέλαβε η Τράπεζα Barclays Bank, η οποία τύπωσε χαρτονομίσματα των 5, 20 και των 100 δολαρίων ως το1941. Το 1964 εισήχθησαν από την Κεντρική Τράπεζα του Τρινιδάδ και Τομπάγκο χαρτονομίσματα των 1, 5, 10 και των 20 δολαρίων, μετά των 50 και των 100 δολαρίων (1977) και το 2002 εισήχθησαν νέα τραπεζογραμμάτια του 1 και των 20 δολαρίων. Στη συνέχεια, το 2003 κυκλοφόρησαν νέα δολάρια σε αξίες 1, 5, 10 και 100 . Τα τελευταία χρόνια τα χαρτονομίσματα έχουν ενισχυθεί με χαρακτηριστικά ασφαλείας. Τα τραπεζογραμμάτια που κυκλοφορούν σήμερα είναι: $1 (κόκκινο) $5 (πράσινο) $10 (γκρι) $20 (μοβ) $50 (κίτρινος) $100 (μπλε) Χαρτονόμισμα του Τρινιδάδ και Τομπάγκο του 1920 (εμπρόσθια όψη) Χαρτονόμισμα του Τρινιδάδ και Τομπάγκο του 1920 (πίσω όψη) Μετατροπή σε άλλα νομίσματα
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ινδονησίας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ινδονησίας (ινδονησιακά: Persatuan Sepakbola Seluruh Indonesia, PSSI) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην Ινδονησία. Εδρεύει στην Τζακάρτα. Είναι μέλος της FIFA και της AFC από το 1994. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Ινδονησίας. Τα επαγγελματικά πρωταθλήματα της χώρας διοργανόνωνται από την PT Liga Indonesia Baru (LIB) υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ινδονησίας.

 Συστάθηκε από τον Σοερατίν Σοσροσοεγκόντο, ο οποίος είχε επιστρέψει από το Χάρβαρντ στη χώρα του το 1928. Στις 30 Μαΐου του 2015, η FIFA ανακοίνωσε ότι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ινδονησίας (PSSI) αποβλήθηκε λόγο κυβερνητικής παρέμβασης. Στις 3 Ιουνίου του 2015, η AFC επιβεβαίωσε ότι η Ινδονησία αποκλείστηκε από τα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 και όλοι οι αγώνες της ακυρώθηκαν. Τέλος, ο Υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού της Ινδονησίας ήρε την αποβολή της PSSI τη 10η Μαΐου 2016. Και η FIFA ήρε την αποβολή της στο συνέδριό της στις 12–13 Μαΐου 2016 στο Μεξικό. Επίσημος ιστότοπος
Κιλοβατώρα

Η κιλοβατώρα είναι μονάδα μέτρησης ενέργειας. Μία κιλοβατώρα ορίζεται ως η ενέργεια που παράγεται ή καταναλώνεται μέσα σε μία ώρα υπό σταθερή ισχύ ενός κιλοβάτ. Διεθνές σύμβολο της μονάδας αυτής είναι kWh (μόνο το W κεφαλαίο), εκ των αρχικών των λέξεων κίλο - βατ - ώρα. Τα σύμβολα για το κίλο (k) και το βατ (W) χρησιμοποιούνται σύμφωνα με το Διεθνές σύστημα μονάδων.

 Οι ισοδυναμίες με τη μονάδα ενέργειας του Διεθνούς Συστήματος Μονάδων, δηλ. το τζάουλ (J) είναι οι ακόλουθες: Μία kWh ισοδυναμεί με 3.600.000 J, δηλ. 3,6 MJ. Ενώ η βασική μονάδα της βατώρας (Wh) ισοδυναμεί με 3.600 J, δηλ. 3,6 kJ. Σε μεγαλύτερη κλίμακα χρησιμοποιείται και η μονάδα μεγαβατώρα (MWh): μία MWh = 1000 kWh = 3,6 GJ. Σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα χρησιμοποιείται και η μονάδα γιγαβατώρα (GWh): μία GWh = 1000 MWh = 3,6 TJ.
Μάρκος Καικίλιος Μέτελλος (ύπατος το 115 π.Χ.)

Ο Μάρκος Καικίλιος Μέτελλος, λατιν.: Marcus Caecilius Metellus, (άκμασε το 127–111 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός και στρατηγός. Ανήκε στους Καικιλίους Μετέλλους, ένα από τα πιο εξέχοντα αριστοκρατικά γένη στη μέση έως την ύστερη Ρωμαϊκή Δημοκρατία.

 Ήταν ο τρίτος από τους τέσσερις γιους τού Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου Μακεδονικού. Ο Μάρκος ήταν υπεύθυνος τού νομισματοκοπείου (ένας από τους τρεις triumvir monetalis) το 127 π.Χ., και ήταν ύπατος το 115 π.Χ. με συνάδελφό του τον Μάρκο Αιμίλιο Σκαύρο (πιθανότατα είχε την πραιτωρία μέχρι το 118 π.Χ., σύμφωνα με τη νομοθεσία τού Βίλλιου [lex Villian]). Το επόμενο έτος ο Μέτελλος έγινε ανθύπατος ως κυβερνήτης της Κορσικής και της Σαρδηνίας, υπηρετώντας μέχρι το 111 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Μέτελλος κατέστειλε μία εξέγερση στο νησί της Σαρδηνίας, για την οποία εόρτασε, κατά την επιστροφή του στη Ρώμη, έναν θρίαμβο τον μήνα Ιούλιο (Quintilis) τού 111 π.Χ. Ο μικρότερος αδελφός τού Μάρκου, Γάιος Καικίλιος Μέτελλος Καπράριος, εόρτασε επίσης τον δικό του θρίαμβο την ίδια μέρα, για τις νίκες του στη Θράκη. Γενεαλογία Καικιλίων Μετέλλων Broughton, T. Robert S. (1951). The Magistrates of the Roman Republic Volume II: 509 B.C.–100 B.C. New York: American Philological Association. σελίδες 527, 531, 541. Crawford, Michael H. (2001) [1974]. Roman Republican Coinage I. Cambridge University Press. σελ. 288. ISBN 0-521-07492-4. Münzer, Friedrich (1897), "Caecilius 77", Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE, PW), volume III, part 1, columns 1205–1206.
Ζω για λίγο

Ζω για λίγο (Iσπανικά: Vivir un poco) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1985. Η ιστορία είναι ριμέικ της δημοφιλούς Χιλιανής τηλενουβέλας του 1981, La Madrastra ("Η Μητριά"). Πρωταγωνιστούν Ανχέλικα Αραγόν, Ροχέλιο Γκέρρα, Μπεατρίς Σέρινταν και Ίρμα Λοσάνο.

 Αυτή είναι η ιστορία της Αντρέα η οποία προσπαθεί να βρει την δικαιοσύνη και τα χαμένα παιδιά της, αλλά πρέπει να αντιμετωπίσει τα ψέματα και την ίντριγκα του παρελθόντος και του παρόντος. Μια ιστορία των ερωτήσεων, Γιατί? Ποιος? Πως?, το μυστήριο της εύρεσης του πραγματικού δολοφόνου και η ανακάλυψη των οικογενειακών μυστικών. Ανχέλικα Αραγόν ως Αντρέα Σάντος ντε Μερίσα Ομπρεγόν Ροχέλιο Γκέρρα ως Γκρεγόριο Μερίσα Ομπρεγόν Μπεατρίς Σέρινταν ως Αούρα Μερίσα Ομπρεγόν Ίρμα Λοσάνο ως Ρόσα Μερίσα Ομπρεγόν Πατρίσια Περέιρα ως Ατένας Μερίσα Ομπρεγόν Αρτούρο Πενίτσε ως Αδριάν Μερίσα Ομπρεγόν Αλμπέρτο Μαγιαγόιτια ως Άλντο Μερίσα Ομπρεγόν Χουάν Αντόνιο Έντγουαρντς ως Ροχέλιο Αντράβε Εστραβάδος Αουγούστο Μπενεδίκο ως Πάτερ Μπένιγνο Κάρλος Ανσίρα ως Αμπουντάσιο Γιάνος ντελ Τόρο Γκρεγόριο Κασάλ ως Γκονσάλο Μάρκος Ινές Μοράλες ως Λίλια Παστόρα ντε Μάρκος Νούρια Μπάχες ως Αλφονσίνα Ντάβαλος ντε Λαρρέα Κλαούντιο Μπάες ως Αρμάντο Λαρρέα Άλμα Ντελφίνα ως Παουλίνα Φερνάντες Χάιμε Γκάρσα ως Τιντορέττο Φερνάντες Φελίσια Μερκάδο ως Μαγδαλένα Αρμεντέρος Ντάβαλος Ρομπέρτο Μπαγιεστέρος ως Μάρκος Γιάνος ντελ Τόρο Ραφαέλ Ινκλάν ως Φιλογόνιο Γιάνος ντελ Τόρο "Μαραμπούντα" Μανουέλ "Φλάκο" Ιμπάνιες ως Λεονάρδο Ραφαέλ Φερνάντες Αουρόρα Μολίνα ως Βισέντα "Λα Μούδα" Λιλιάνα Βέιμερ ως Σιλβίνα Γκαστόν Τουσέτ ως Αλεχάντρο Λουκίνο Κάρα Γκλοβέρ ως Μάρτα Εστραβάδος ντε Αντράβε Γιούλα Πόσο ως Ονέστα ντε Φερνάντες Μαρία Μαρτίν ως Λα Μπαρονέσα Μιγκέλ Κέιν ως Ροχέλιο (10 χρονών) Κλαούντια Πουένσο ως Ατένας (7 χρονών) Μπέρνχαρντ Σίφερτ ως Αδριάν (10 χρονών) Χεράρδο Μουργκία Σίντια Κλίτμπο Ομάρ Φιέρρο Ρενέ Μουνιός Ζω για λίγο στην IMDb
Οσβάλντο Μπεναβίδες

Ο Οσβάλντο Μπεναβίδες (Osvaldo Juan Benavides, 14 Ιουνίου 1979 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός, σεναριογράφος, κινηματογραφιστής και παραγωγός. Από μικρή ηλικία έδειχνε ενδιαφέρον για την ηθοποιία. Μετακόμισε στο Κανκούν, άρχισε τις σπουδές του στην ηθοποιία και γρήγορα, άρχισε να δουλεύει ως μοντέλο. Πήγε στις μεγαλύτερες πόλεις της μόδας όπως Παρίσι, Μιλάνο και Νέα Υόρκη. Φοίτησε στο Centro de Educación Artística της Televisa. Σημαντικός σταθμός στην καριέρα του ήταν συμμετοχή του στις τηλενουβέλες El abuelo y yo και María la del Barrio. Από τότε, η δημοτικότητα του έχει αυξηθεί σταθερά.

 Τηλενουβέλες El abuelo y yo - 1992, ως Πάκο El premio mayor - 1995, ως Τσίκλες María la del Barrio - 1995/96, ως Φερνάντο "Νάντο/Ναντίτο" Πέρες/Φερνάντο "Νάντο/Ναντίτο" ντε λα Βέγα Ερνάντες Te sigo amando - 1996, ως Λαζαρίτο Preciosa - 1998, ως Σιμόν Ορτίς Locura de amor - 2000, ως Λεόν Παλάσιος Daniela - 2002, ως Αντρές Μιράντα Piel de otoño - 2005, ως Νταμιάν La que no podía amar - 2011/12, ως Μιγκέλ Καρμόνα Lo que la vida me robó - 2013/14, ως Διμίτριο Μεντόσα Γιασίντι A que no me dejas - 2015, ως Αδριάν Ολμέδο Ροδρίγκες Ruta 35 - 2016, ως Μερκούριο Ακόστα La bella y las bestias - 2018, ως Χουάν Πάμπλο Κιντέρο El Rey del Valle - 2018–σήμερα, ως Λουίς Μιγκέλ ντελ Βάγιε Monarca - 2019–σήμερα, ως Αντρές ΚαρράνσαΤηλεόραση Mujer, casos de la vida real - 2002, ως (επεισόδιο:"Cruz de fuego") Soy tu fan - 2010/12, ως Χουλιάν Μουνιός (12 επεισόδια) Gritos de muerte y libertad - 2011, ως Λούκας Αλαμάν (επεισόδιο:"Sangre que divide") Cloroformo - 2012, ως Τζόι Μάρβελους (13 επεισόδια)Ταινίες La primera noche - 1998, ως Σέρχιο Dust to Dust - 2000, ως Ρόκο Piedras verdes - 2001, ως Σεμπαστιάν La segunda noche - 2001, ως Αλφόνσο Seres humanos - 2001, ως Νταμιάν El mago - 2002, (μικρού μήκους) Zurdo - 2003 Ligerita - 2003 Un mundo maravilloso - 2006, ως Κουριόσο SubHysteria - 2010, ως Άριελ El Santos vs la Tetona Mendoza - 2012 Me late chocolate - 2013, ως Άλεξ The Perfect Dictatorship - 2014, ως Ρικάρδο Ντίας El cielo es azul - 2015, ως Αουτούρο Todo mal - 2018, ως Φερνάντο Más sabe el Diablo por viejo - 2018, ως Τεό Mentada de padre - 2019, ως ΦάουστοΘέατρο Zucco - 1996 Trainspotting - 2000 Las obras completas de William Shakespeare - 2002 El graduado - 2004 Todos eran mis hijos - 2010 Un hombre ajeno - 2014 Cuerdas - 2015 Duele - 2016 Donde los mundos colapsan - 2018 Οσβάλντο Μπεναβίδες στην IMDb
Άγιος Κωνσταντίνος Βιλίων Αττικής

Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Βιλίων του δήμου Μάνδρας - Ειδυλλίας, της περιφερειακής ενότητας Δυτικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι οικισμός της βορειοδυτικής Αττικής, στη μικρή κοιλάδα του ρέματος «Ντρεστάνη» της Οινόης και λίγο πριν το διάσελο που σχηματίζουν τα υψώματα «Άγιος Κωνσταντίνος» (546 μ.) και «Κάτω Μάσκαρι» (554 μ.) του Μακρού Όρους. Βρίσκεται αριστερά της επαρχιακής οδού Ελευσίνας-Θηβών (ΕΟ 3), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 330. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΒΔ. της Αθήνας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιλίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βιλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μάνδρας – Ειδυλλίας. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «Ανάβαση» (Κιθαιρώνας-Πατέρας-Γεράνεια 1:25.000)
Σινεγκόριε

Το Σινεγκόριε (ρωσικά: Синего́рье, μετάφραση: περιοχή των μπλε βουνών) είναι μια αστική περιοχή (οικισμός αστικού τύπου) στην Επαρχία Γιαγκοντνίνσκι στην Περιφέρεια Μαγκαντάν στη Ρωσία. Βρίσκεται στον ποταμό Κολιμά, 8 χιλιόμετρα από τον Υδροηλεκτρικό Σταθμό Κολιμά. Ο πληθυσμός ήταν 2.821 άτομα το 2010, μειωμένος από τα 4.071 άτομα στην απογραφή του 2002 και τα 11.645 άτομα στην απογραφή του 1989.

 Το Σινεγκόριε βρίσκεται περίπου 280 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της περιφερειακής πρωτεύουσας Μαγκαντάν, στην αριστερή όχθη του ποταμού Κολιμά κοντά στη συμβολή του με τον Μπαχάπτσα. Ο οικισμός βρίσκεται στην Επαρχία Γιαγκοντνίσκι, περίπου 70 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά από το διοικητικό κέντρο Γιαγκόντνογιε. Η μικρότερη πόλη στην περιοχή του Κολιμά, το Σινεγκόριε, χτίστηκε κατά την περίοδο 1971-1981 για να στεγάσει τους εργαζομένους για την κατασκευή του κοντινού φράγματος και του υδροηλεκτρικού σταθμού στον ποταμό Κολιμά. Το Σινεγκόριε έλαβε το καθεστώς του οικισμού αστικού τύπου το 1972. Ο οικισμός σχεδιάστηκε για να στεγάσει έως και 10.000 κατοίκους, ωστόσο μετά την ενδεχόμενη ολοκλήρωση του φράγματος και την κατασκευή εγκαταστάσεων παραγωγής ενέργειας του εργοστασίου, η πλειοψηφία των κατοίκων της πόλης μετακόμισε, αφήνοντας περίπου τα δύο τρίτα των κτιρίων της πόλης εγκατελειμένα στην παρούσα ημέρα. Ο εναπομείναν πληθυσμός αποτελείται κυρίως από τους εργαζομένους του εργοστασίου και τις οικογένειές τους. Το Σινεγκόριε είναι συνδεδεμένο με τον έξω κόσμο μέσω του δρόμου προς το Ντέμπιν, το οποίο συνδέεται με τον αυτοκινητόδρομο Κολιμά προς τη Μαγκαντάν. Το Αεροδρόμιο του Σινεγκόριε προηγουμένως βρισκόταν περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του οικισμού, που λειτουργεί μεταξύ των ετών 1978 και 2000. Υπάρχει μια καλά εξοπλισμένη διαδρομή σλάλομ στην κοντινή πλαγιά του βουνού. Φωτογραφίες του Σινεγκόριεστην ιστοσελίδα της Ιλάνα Ιλιουσένκο (Ρωσικά) Το Σινεγκόριε στην ιστοσελίδα του Α. Ο. Κογκοντόβσκι (Ρωσικά) Το Σινεγκόριε στην ιστοσελίδα του Μάξιμ Χόρεφ (Ρωσικά) Πληροφορίες του Μετεωρολογικού Σταθμού (Μποχάπτσα)
Φρίντα Τζαννίνι

Η Φρίντα Τζιανίνι γεννήθηκε στη Ρώμη το 1972 και είναι Ιταλίδα σχεδιάστρια μόδας. Ήταν η δημιουργική διευθύντρια του ιταλικού οίκου μόδας Gucci από το 2006 έως το 2014.

 Η Τζιανίνι σπούδασε σχέδιο μόδας στην Ακαδημία Μόδας της Ρώμης Το 1997, η Τζιανίνι εργάστηκε για τη Fendi για να σχεδιάσει την ready-to-wear γραμμή του οίκου μόδας . Μετά από τρεις σεζόν, προήχθη σε σχεδιάστρια δερμάτινων ειδών. Το 2002, έγινε μέλος της Gucci ως σχεδιάστρια σχεδιασμού τσαντών.Το 2004, η Τζιανίνι διορίστηκε ως επικεφαλής γυναικείων αξεσουάρ όταν ο Tom Ford αποχώρησε από την εταιρεία. Εκείνη την εποχή, τα καταστήματα Gucci εστίασαν το απόθεμά τους στην τσάντα με τομονόγραμμα "GG". Η Τζιανίνι προσπάθησε να αλλάξει το στυλ του Gucci από τα σχέδια του Tom Ford αντλώντας σχέδια και έμπνευση από την κληρονομιά της Gucci. Με βάση το μαντήλι της Grace Kelly της δεκαετίας του 1960, ανέπτυξε τη συλλογή "Flora" από πολύχρωμες τσάντες. Η συλλογή δεν έγινε δεκτή από τους κριτικούς. Το 2006, το Women's Wear Daily σχολίασε: "Οι τάσεις δεν ξεκινούν εδώ." Ωστόσο, η Flora αποδείχθηκε η πρώτη εμπορική επιτυχία της Τζιανίνι και εφάρμοσε το στυλ σε άλλα αξεσουάρ, όπως για παράδειγμα παπούτσια μπαλέτου. Το 2006, η Τζιανίνι προήχθη σε Creative Director για ολόκληρη την εταιρεία Gucci. Η Τζιανίνι συνέχισε να σχεδιάζει εμπνεώμενη από την κληρονομιά και τα είδη υπάρχοντα σχέδια του οίκου. Για παράδειγμα, η γραμμή του Winter Winter 2010 σημειώθηκε για επιρροές από την ιστορία της Gucci στην ιππασία. Ωστόσο, η Τζιανίνι είπε, "Δεν νομίζω ότι είναι μια νοσταλγική συλλογή, αλλά η κληρονομιά είναι καλή για μένα - επιστρέφοντας στα αρχεία παίρνω έμπνευση, αλλά ανυπομονώ για το μέλλον." Το 2011 δημιούργησε, σε συνεργασία με τον Lapo Elkann, το Fiat 500 της Gucci, μια ειδική έκδοση του ιταλικού αυτοκινήτου. Στις 12 Δεκεμβρίου 2014 η Kering SA ανακοίνωσε ότι η Frida Τζιανίνι και ο Patrizio di Marco ο τότε συζυγός της και CEO της εταιρείας θα αποχωρήσουν από την εταιρεία. Η Τζιανίνι σκοπεύε να παρουσιάσει τη συλλογή φθινοπώρου / χειμώνα στην Εβδομάδα Μόδας του Μιλάνου αλλά αναχώρησε στις αρχές του 2015 πολύ νωρίτερα απο ότι όλοι περίμεναν. Ο διάδοχός της είναι ο Αλεσσάντρο Μικέλε ο οποίος επιλέχθηκε απο τον καινούργιο CEO της εταιρείας Marco Bizzari. Το 2013 σχεδίασε τα κοστούμια για την Olivia Wilde και τον Chris Hemsworth για την ταινία τους Rush . Η Τζιανίνι συλλέγει δίσκους βινυλίου, με τη συλλογή της να φτάνει τα 8.000 κομμάτια.Η Τζιανίνι παντρεύτηκε τον Patrizio Di Marco στις 5 Ιουνίου του 2015. η κόρη τους Γκρέτα γεννήθηκε το 2012. Η ζωή και το έργο της Τζιανίνι ήταν το θέμα της ταινίας του 2013 Ο σκηνοθέτης - Μια εξέλιξη σε τρεις πράξεις .