IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
This Is Love (τραγούδι της Demy)

Το This is Love (ελληνικά Αυτό είναι αγάπη) είναι τραγούδι που ερμηνεύεται από την Demy. Το τραγούδι εκπροσώπησε την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2017 στο Κίεβο της Ουκρανίας. Κατέκτησε την 19η θέση με 77 βαθμούς στον μεγάλο τελικό.

 Η Demy επιλέχθηκε ύστερα από εσωτερική επιλογή της ΕΡΤ να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision που θα πραγματοποιούνταν τον Μάιο του 2017 στο Κίεβο. Το τελικό τραγούδι θα επιλεγόταν στον ελληνικό τελικό με ψηφοφορία. Στον ελληνικό τελικό θα συμμετείχαν τα τρία υποψήφια τραγούδια, εκ των οποίων το ένα θα κέρδιζε το εισιτήριο για τον διαγωνισμό. Τα τρία τραγούδια ήταν σε σύνθεση του Δημήτρη Κοντόπουλου. Το πρώτο τραγούδι ήταν το "Angels" σε στίχους της Ρώμης Παπαδέα, το δεύτερο ήταν το "This is Love" σε στίχους της Ρώμης Παπαδέα και του John Ballard και το τρίτο ήταν το "When the morning comes around" σε στίχους του John Ballard. Στον ελληνικό τελικό που πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαρτίου 2017, το "This is Love" ήταν το τραγούδι που κέρδισε την ψηφοφορία του κοινού και των 9 ελληνικών επιτροπών της ομογένειας που είχαν συσταθεί ειδικά για αυτόν τον σκοπό. Αυτό ήταν τελικά το τραγούδι που εκπροσώπησε την χώρα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017. Κανάλι Youtube, PanikRecordsTube, Επίσημο βίντεο κλιπ
Ιωάννης της Σαξονίας (1468-1532)

Ο εκλέκτορας της Σαξονίας να μη συγχέεται με τον Ιωάννη διάδοχο της Σαξονίας ή με τον Ιωάννη βασιλιά της Σαξονίας.Ο Ιωάννης o Σταθερός (γερμ.: Johann der Beständige, 13 Ιουνίου 1468 - 16 Αυγούστου 1532) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν εκλέκτορας της Σαξονίας (1525-32). Έγινε διάσημος με την οργάνωση της Λουθηρανικής Εκκλησίας στο εκλεκτοράτο της Σαξονίας σε πολιτικό και διοικητικό επίπεδο. Βοηθήθηκε σε αυτό από τον Μαρτίνο Λούθηρο και το Σαξονικό αυτό πρότυπο σύντομα εφαρμόστηκε σε άλλες περιοχές της Γερμανίας. O Λούθηρος, όταν κόπηκε η οικονομική συνεισφορά από τη Ρώμη, στράφηκε στον Ιωάννη για κοσμικό αρχηγό και χρηματική υποστήριξη.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου εκλέκτορα της Σαξονίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Βαυαρίας. Το 1525 διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο, άτεκνο αδελφό του Φρειδερίκο Γ΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Συνέχισε αποφασιστικά την ίδια πολιτική τού αδελφού του υπέρ της προόδου της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης. Το 1527 ιδρύθηκε η Λουθηρανική Εκκλησία στην επικράτειά του με τον εκλέκτορα ως κύριο επίσκοπο. Στην Σμαλκαλδική Ένωση που συνέστησαν οι Προτεστάντες πρίγκιπες το 1530, έγινε ηγέτης και η σταθερότητα στην Ομολογία τους τον έκανε διάσημο. Οι χριστιανικές πεποιθήσεις του τον έκαναν δίκαιο στις πολιτικές του αποφάσεις. Στη στάση του προς τον Γερμανό βασιλιά ήταν εφεκτικός· ο ομοϊδεάτης του Φίλιππος λάντγκραβος της Έσσης πρότεινε πιο επιθετική πολιτική. Ήταν προστάτης του Λουθήρου και φίλος του. Ο εξέχων θεολόγος τον επαίνεσε για τη συμπεριφορά του στη Συνέλευση (Diet) του Άουγκσμπουργκ το 1530. Για τη διατήρηση της υπέρ της Μεταρρύθμισης πολιτικής τού αδελφού του και τη στερεότητα στον Προτεσταντισμό, αποκλήθηκε σταθερός. Το 1529 εκπροσώπησε τους Προτεστάντες στο Κοινοβούλιο (Reichstag) του Σπάϋερ. Το 1532 απεβίωσε στο Σβάινιτς σε ηλικία 64 ετών και τάφηκε, όπως και ο αδελφός του Φρειδερίκος, στο ναό του κάστρου στο Βίτενμπερκ. Το επιτύμβιο μνημείο φιλοτεχνήθηκε από τον Χανς Βίσερ. Η Ευαγγελική Εκκλησία της Γερμανίας τιμά την ανάμνησή του στις 16 Αυγούστου. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης-Φρειδερίκος. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1500 τη Σοφία, κόρη του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και είχε τέκνα: Ιωάννης-Φρειδερίκος Α΄ εκλέκτορας της Σαξονίας.Το 1503 απεβίωσε η Σοφία και ο Ιωάννης έκανε το 1513 δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα, κόρη του Βάλντεμαρ ΣΤ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και είχε τέκνα: Μαρία 1515-1583, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ δούκα της Πομερανίας. Μαργαρίτα 1518-1545, παντρεύτηκε τον Χανς Μπούζερ κύριο του Λήσταλ. Ιωάννης-Ερνέστος 1521-1553, δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ. Ιωάννης 1519, απεβ. την ημέρα που γεννήθηκε.
Μικτό Ντουέτο Καλλιτεχνικής Κολύμβησης

Το Μικτό Ντουέτο Καλλιτεχνικής Κολύμβησης είναι ένα από τα αγωνίσματα της και συγκαταλέγεται στα αθλήματα του υγρού στίβου, το όνομα της οποίας τα τελευταία χρόνια έχει αλλάξει σε αυτό της καλλιτεχνικής κολύμβησης. Το Μικτό Ντουέτο Καλλιτεχνικής Κολύμβησης είναι ένα καινούργιο αγώνισμα που μπήκε στη λίστα των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων Καλλιτεχνικής Κολύμβησης το 2015. Στο αγώνισμα αυτό συμμετέχει ένας άντρας και μία γυναίκα σε μία χορογραφία με συγκεκριμένη χρονική διάρκεια σύμφωνα με τους κανονισμούς της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καλλιτεχνικής Κολύμβησης. Το Μικτό Ντουέτο Καλλιτεχνικής Κολύμβησης χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, καλλιτεχνικό πρόγραμμα και τεχνικό πρόγραμμα.

 Καλλιτεχνικό Πρόγραμμα Τεχνικό Πρόγραμμα Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα περιλαμβάνει ελεύθερες κινήσεις εμπνευσμένες από τον χορογράφο χωρίς κανένα περιορισμό. Η μουσική επιλογή είναι ελεύθερη με την μόνη προϋπόθεση του χρόνου, που δεν πρέπει να ξεπερνά τα 3 λεπτά. Η βαθμολογία αποτελείται από την καλλιτεχνική εντύπωση, την δυσκολία και την εκτέλεση. Το κάθε μέρος έχει διαφορετική βαρύτητα και το τελικό αποτέλεσμα βγαίνει από τον υπολογισμό και των τριών μερών που αναφέρθηκαν. Το τεχνικό πρόγραμμα στοχεύει στην τεχνική των αθλητών. Γι' αυτό τον λόγο η χορογραφία θα πρέπει να περιέχει συγκεκριμένες υποχρεωτικές ασκήσεις, οι οποίες περιγράφονται στους κανονισμούς της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Καλλιτεχνικής Κολύμβησης. Αυτές οι υποχρεωτικές ασκήσεις ονομάζονται τεχνικά στοιχεία στον χώρο της καλλιτεχνικής κολύμβησης και αριθμούνται σε πέντε. Σημαντικό είναι το γεγονός ότι πρέπει να εκτελεστούν σε συγκεκριμένη σειρά. Η υπόλοιπη χορογραφία δεν έχει κάποιο περιορισμό, εκτός από αυτόν που συναντάμε και στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, αυτό του χρόνου. Η βαθμολογία σε αυτό το αγώνισμα αποτελείται από τα τεχνικά στοιχεία, την εντύπωση, και την εκτέλεση.
Γυμνάσιο αρχαίας Ολυμπίας

Το Γυμνάσιο αρχαίας Ολυμπίας βρισκόταν στον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας στα βορειοδυτικά και έξω από τον ιερό περίβολο της Άλτεως, δίπλα στην κοίτη του ποταμού Κλαδέου και ανήκει στο ίδιο συγκρότημα με την παλαίστρα. Ήταν ο χώρος διεξαγωγής των προπονήσεων των αθλητών στα αγωνίσματα του δρόμου και του πεντάθλου, τα οποία παλαιότερα γίνονταν στην ίδια περιοχή, αλλά στην ύπαιθρο. Η τελική διαμόρφωση έγινε στα ελληνιστικά χρόνια, και το κτήριο που σώζεται σήμερα χρονολογείται στο 2ο αι. π.Χ.

 Το Γυμνάσιο αρχαίας Ολυμπίας ήταν ένα μεγάλο περίκλειστο μακρόστενο κτίσμα, το οποίο είχε στο κέντρο του μια ευρύχωρη αυλή με δωρικές στοές στις τέσσερις πλευρές του. Η δυτική του πλευρά έχει παρασυρθεί από τον ποταμό Κλαδέο και πιθανολογείται, ότι αποτελείτο από δωμάτια, που χρησίμευαν ως καταλύματα των αθλητών. Στην ανατολική στοά υπήρχε εξωτερικός τοίχος με διπλή εσωτερική δωρική κιονοστοιχία από 66 κίονες και προς την αυλή μια δεύτερη κιονοστοιχία από 60 κίονες. Το συνολικό μήκος της στοάς αυτής ήταν ίσο με το μήκος του ολυμπιακού σταδίου έτσι ώστε οι αθλητές του δρόμου να προπονούνται ακριβώς στην ίδια απόσταση. Η προπόνηση των αθλητών στα αγωνίσματα του ακοντίου και του δίσκου γινόταν στο μεγάλο υπαίθριο χώρο του γυμνασίου, με διαστάσεις 220 μ. μήκος και 100μ. Η νότια πλευρά του Γυμνασίου ακουμπούσε στην παλαίστρα ενώ η βόρεια δεν έχει ακόμη ερευνηθεί . [6-21.2] ἀγάλματα δὲ ἀντὶ τῶν ἀρχαίων Κόρην καὶ Δήμητρα λίθου τοῦ Πεντελῆσιν Ἀθηναῖος ἀνέθηκεν Ἡρώδης. ἐν τῷ γυμνασίῳ τῷ ἐν Ὀλυμπίᾳ πεντάθλοις μὲν καθεστήκασιν ἐν αὐτῷ καὶ δρομεῦσιν αἱ μελέται, κρηπὶς δὲ ἐν τῷ ὑπαίθρῳ λίθου πεποίηται: τὸ δὲ ἐξ ἀρχῆς καὶ τρόπαιον κατὰ Ἀρκάδων ἐπὶ τῇ κρηπῖδι εἱστήκει. ἔστι δὲ καὶ ἄλλος ἐλάσσων περίβολος. - Παυσανίου Ἑλλάδος Περιήγησις 6. Ἠλιακῶν Β' [6-21.2] Ο Αθηναίος Ηρώδης αφιέρωσε εδώ αγάλματα της Δήμητρας και της Κόρης από μάρμαρο Πεντέλης για να αντικαταστήσει τα παλιά αγάλματα. Στο γυμνάσιο της Ολυμπίας γίνεται η προπόνηση των αθλητών για το πένταθλο και τον δρόμο. Στην ύπαιθρο υπάρχει πέτρινο κρηπίδωμα, όπου παλιά ήταν στημένο τρόπαιο για μια νίκη εναντίον των Αρκάδων. Το Γυμνάσιο (αρ. 20) στο σχεδιάγραμμα της Αρχαίας Ολυμπίας στα WikimediaCommons Επέκταση ανασκαφών στην ανατολική στοά του Γυμνασίου από το mixanitouxronou.gr, 10/07/2014
Αθηναγόρας ο Αθηναίος

Ο Αθηναγόρας ο Αθηναίος έζησε στα τέλη του 2ου αιώνα μ.Χ., ήταν σύγχρονος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου. Ήταν Χριστιανός και ταυτόχρονα δάσκαλος φιλοσοφίας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους απολογητές του Χριστιανισμού την περίοδο εκείνη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου στις 24 Ιουλίου.

 Ο συγγραφέας Αθηναγόρας ο Αθηναίος είναι άγνωστος στους αρχαίους χριστιανούς ιστορικούς και γραμματολόγους, αλλά μαρτυρείται για πρώτη φορά από τον ανώνυμο συντάκτη της περίληψης της χαμένης εκκλησιαστικής ιστορίας του Φίλιππου Σιδίτη, ο οποίος θεωρεί τον Αθηναγόρα καθηγητή της φιλοσοφίας στην Αλεξάνδρεια, διδάσκαλο του Κλήμεντος, πρώην εθνικό και έπειτα χριστιανό απολογητή, και τοποθετεί τη δράση του στην εποχή του Αδριανού και του Μάρκου Αυρήλιου. Εθνικός αρχικώς ο Αθηναγόρας, σχεδίαζε να συντάξει λίβελλο κατά των χριστιανών, αλλά αφού προσχώρησε στον Χριστιανισμό από κατήγορός του έγινε ένθερμος απολογητής. Το κυριότερο έργο του Αθηναγόρα Πρεσβεία περί των Χριστιανών, απευθυνόμενο προς τον φιλόσοφο και αυτοκράτορα Μάρκο Αυρήλιο και τον γιο του Κόμμοδο, θεωρείται από τα σημαντικότερα κείμενα της περιόδου. Σε αυτό ο Αθηναγόρας αντικρούει τις τρεις βασικότερες κατηγορίες εναντίον των Χριστιανών: «Τρία ἐπιφημίζουσιν ἡμῖν ἐγκλήματα͵ ἀθεότητα͵ Θυέστεια δεῖπνα͵ Οἰδιποδείους μίξεις». (Πρεσβεία περί Χριστιανών 3:1) Επίσης αναφέρεται επανειλημμένα στις διδασκαλίες περί δημιουργίας του κόσμου που εκθέτει ο Πλάτωνας στον Τίμαιο. Στον Αθηναγόρα αποδίδεται το έργο Περί αναστάσεως νεκρών, χωρίς όμως να είναι βεβαία η γνησιότητά του. Στο έργο αυτό αποφεύγεται η χρήση χωρίων από την Αγία Γραφή, ενώ στο δεύτερο μισό του αναφέρεται στην απόδειξη της ανάστασης των νεκρών. Γενικά το έργο του Αθηναγόρα παρουσιάζει γλώσσα γλαφυρή και είναι έντονα επηρεασμένο από τη ρητορική τέχνη της εποχής του. Επειδή δεν καταφεύγει στη βιβλική θεμελίωση και δεν συγκροτεί αυστηρή θεολογική επιχειρηματολογία, αλλά υιοθετεί φιλοσοφική θεμελίωση στις απόψεις του, με επιστράτευση όρων από τη λογική και το δίκαιο, έχει χαρακτηριστεί ως χριστιανός φιλόσοφος. Αθηναγόρας, Εισαγωγή - Μετάφραση - Σχόλια του Παναγιώτη Χρήστου, Απολογηταί τομ. 2, Πατερικαί εκδόσεις Γρηγόριος Παλαμάς, Θεσσαλονίκη 1986, σσ. 105-301. Γεώργιου Φλορόφσκυ, Οι Βυζαντινοί πατέρες του 5ου αιώνα, (μεταφρ. Παναγιώτη Πάλλη), (εκδ. Π. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη:1992), σσ. 108-110. Θεοχάρης Δετοράκης, Βυζαντινή φιλολογία. Τα πρόσωπα και τα κείμενα (Τόμος Α΄), (Ηράκλειο Κρήτης:1995), σσ. 53-55. Έργα του Αθηναγόρα στον ιστότοπο του Tμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου (Αρχαία Ελληνικά) Πατέρες του Δεύτερου Αιώνος: Αθηναγόρας υπό Φίλιπ Σαφ (Philip Schaff) (Αγγλικά) Δημήτριος Α. Χρηστίδης, «Αθηναγόρας, Πρεσβεία περί Χριστιανών», Επιστημονική Επετηρίδα, Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τομ.18 (1979), σελ.551-564 [1] Αθηναγόρας ο Αθηναίος στο Ορθόδοξο wiki.
ΟΚ Σαμπντόρια

Η ΟΚ Σαμπντόρια (ιταλικά: UC Sampdoria) είναι ιταλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Γένοβα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1946 με τη συνένωση δύο ομάδων των Σαμπιερνταρενέσε και Αντρέα Ντόρια που ήδη υπήρχαν από τη δεκαετία του 1890. Η ομάδα αγωνίζεται στο γήπεδο Λουίτζι Φερράρις, το οποίο μοιράζεται με την συμπολίτισσα Τζένοα.

 Η Σαμπντόρια έχει κατακτήσει μία φορά το Πρωτάθλημα Ιταλίας και 4 φορές το Κύπελλο Ιταλίας. Έχει κατακτήσει, επίσης, το Κύπελλο Κυπελλούχων ενώ έχει φτάσει μία φορά στον τελικό του Τσάμπιονς Λίγκ αλλά ηττήθηκε από την Μπαρτσελόνα 1991-92 Πρωτάθλημα Ιταλίας (1): 1990-91 Κύπελλα Ιταλίας (4): 1985, 1988, 1989, 1994 Κύπελλο Κυπελλούχων (1): 1990 Η επίσημη ιστοσελίδα της Σαμπντόρια
Συκιές Καρδίτσας

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Συκιές Οι Συκιές ή Συκέες ή Συκέαι ή ο Συκεώνας, είναι πεδινό χωριό της Καρδίτσας σε υψόμετρο 115 μέτρα.

 Οι Συκιές βρίσκονται στα βορειοανατολικά όρια του νομού Καρδίτσας με το νομό Λάρισας. Είναι κτισμένες βόρεια και κοντά στον ποταμό Ενιπέα, σε απόσταση 13,5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τον Παλαμά, 30 χλμ. ΒΔ. από την Καρδίτσα και 27 χλμ. από τη Λάρισα. Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι ο γήλοφος "Μαγούλα" Συκεώνος, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 2,5 χλμ. νοτιοδυτικά του χωριού, στην τοποθεσία "Ζευγαρολίβαδο". Υπάρχουν ευρήματα της μέσης εποχής χαλκού, καθώς και αρχιτεκτονικά λείψανα της αρχαϊκής, κλασικής και ελληνιστικής εποχής. Η θέση "Κάστρο" στην κορυφή του λόφου στα βόρεια, από το 1964 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Μισαλάρ ή Μουσαλάρ και το 1883 αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 με το όνομα αυτό να προσαρτάται στον τότε δήμο Φύλλου που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Μετονομάστηκε σε Συκέαι το 1940 με το ΦΕΚ 271Α-03/09/1940. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την όμορη Μαγουλίτσα αποτελεί την τοπική κοινότητα Συκεών που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φύλλου του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 294 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 257. Προϊστορικός Οικισμός Συκεώνος από τον ιστότοπο https://www.karditsanews.gr Θησαυροί στο σταυροδρόμι ελληνικών φύλων από τον ιστότοπο https://www.tovima.gr
Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι

Ο Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι (24 Νοεμβρίου 1923 - 27 Ιουλίου 1998) ήταν Κροάτης και (μετέπειτα) Γιουγκοσλάβος παίκτης και προπονητής ποδοσφαίρου. Ο αδελφός του Ζέλικο Τσαϊκόφσκι, υπήρξε επίσης ποδοσφαιριστής. Ως αμυντικό χαφ, ο Τσαϊκόφσκι ήταν γνωστός για την εξαιρετική φυσική του κατάσταση και θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Γιουγκοσλάβους ποδοσφαιριστές. Παρά τον αμυντικό ρόλο του ήταν επίσης πολύ καλός πασαδόρος και κατείχε κορυφαία τεχνική κατάρτιση.

 Σε επίπεδο συλλόγων ο Τσαϊκόφσκι αγωνίστηκε αρχικά στη ΧΑΣΚ (HAŠK- Hrvatski akademski športski klub) και την Παρτιζάν Βελιγραδίου. Σε αυτήν την περίοδο αγωνίστηκε μεταξύ 1942-1943, δύο φορές για την Κροατία, καθώς και 55 φορές για τη Γιουγκοσλαβία (μεταξύ 1946-1955), σκοράροντας επτά γκολ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948 και του 1952 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο και τις δύο φορές. Συμμετείχε επίσης στα Μουντιάλ του 1950 και του 1954. Το 1950 η Γιουγκοσλαβία ηττήθηκε μόνο από τη Βραζιλία στη φάση των ομίλων, κατά την οποία ο Τσαϊκόφσκι σκόραρε δύο γκολ εναντίον του Μεξικού. Μετά από αυτό τελείωσε την καριέρα του ως παίκτης με την Κολωνία και τη Χάποελ Χάιφα. Πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήταν το γερμανικό πρωτάθλημα το 1962 με την Κολωνία. Το 1963 ανέλαβε τα ηνία της Μπάγερν Μονάχου, την οποία ανέβασε από τη δεύτερη κατηγορία στην πρώτη, κατέκτησε δύο φορές το κύπελλο Γερμανίας, καθώς και το κύπελλο Κυπελλούχων (1966-67), επικρατώντας στον τελικό εναντίον της Ρέιντζερς Γλασκώβης. Αργότερα ο Τσαϊκόφσκι ήταν προπονητής στο Αννόβερο, στην Κίκερς Όφενμπαχ, ακολούθησε η Ντιναμό Ζάγκρεμπ και η Νυρεμβέργη, για να επιστρέψει στη συνέχεια στην Κολωνία και για μια ακόμη φορά στην Κίκερς Όφενμπαχ. Την περίοδο 1977-78 πήγε στο ελληνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στην ΑΕΚ, όπου με τους Ντούσαν Μπάγεβιτς, Μίλτον Βιέρα και Θωμά Μαύρο να συνθέτουν εξαιρετικό επιθετικό τρίδυμο, κατέκτησε το νταμπλ. Στο πρωτάθλημα η ΑΕΚ παρέμεινε αήττητη εντός έδρας με μόλις δύο ισοπαλίες, ενώ στο κύπελλο απέκλεισε αρχικά τον Παναθηναϊκό με εκτός έδρας νίκη 1-0, στη συνέχεια τον Ολυμπιακό στη Νέα Φιλαδέλφεια με το εντυπωσιακό 6-1 και στον τελικό κατέκτησε το τρόπαιο με νίκη 2-0 επί του ΠΑΟΚ με γκολ των Μπάγεβιτς και Μαύρου στο δεύτερο ημίχρονο. Στη συνέχεια πήγε στην Ελβετία αναλαμβάνοντας τη Ζυρίχη (1978-1980) και την Γκρένσεν (1980) και στην Αυστρία με την Γκράτσερ το 1981. Έπειτα επέστρεψε ως προπονητής της ΑΕΚ (1982), ολοκληρώνοντας την προπονητική του σταδιοδρομία στον Απόλλωνα Καλαμαριάς (1983-84). Η καριέρα του Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι στο national football teams Το ποδοσφαιρικό προφίλ του Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι στο transfermarkt Το προπονητικό προφίλ του Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι στο transfermarkt
River Deep – Mountain High

Το River Deep – Mountain High είναι τραγούδι του Άικ και της Τίνα Τέρνερ, ηχογραφημένο στο Λος Άντζελες το 1965. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου 7", τον Μάιο του 1966, ανεβαίνοντας στο # 3 των βρετανικών τσαρτ και το # 88 των αντίστοιχων αμερικανικών, ενώ συμπεριλήφθηκε στον ομώνυμο δίσκο, ο οποίος δεν κατάφερε να μπει στο αμερικανικό Top-100. Το σινγκλ βραβεύθηκε ως ασημένιο από την ΒΡΙ.Η παραγωγή έγινε από τον Φιλ Σπέκτορ και χρειάστηκαν πάνω από 20 μουσικοί και επιπλέον, 20 τραγουδιστές για δεύτερα φωνητικά, ενώ ο Σπέκτορ ζήτησε από την Τίνα Τέρνερ να τραγουδήσει το συγκεκριμένο κομμάτι πάρα πολλές φορές μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη εκτέλεση, όπως έχει δηλώσει η ίδια. Σύμφωνα με δηλώσεις του κιθαρίστα Άικ Τέρνερ, το τραγούδι δεν γνώρισε επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες γιατί είχε ποπ ήχο από μία τραγουδίστρια των rhythm and blues. Οι ηχογραφήσεις του τραγουδιού, απεικονίζονται στην ταινία What's Love Got to Do with It (1993).Το αμερικανικό περιοδικό Rolling Stone, κατέταξε το River Deep – Mountain High στην 33ή θέση στη λίστα των καλύτερων τραγουδιών όλων των εποχών.

 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν την αρχική έκδοση του River Deep – Mountain High ήταν οι εξής: Τίνα Τέρνερ - φωνητικά Λίον Ράσελ - πλήκτρα Τζιμ Χορν - σαξόφωνο Μπάρνεϊ Κέσελ - κιθάρα Γκλεν Κάμπελ - κιθάρα Τζιμ Γκόρντον - τύμπανα Ερλ Πάλμερ - τύμπανα Κάρολ Κέι - μπάσο Φρανκ Καπ - κρουστά Το River Deep – Mountain High έχει διασκευαστεί από πάρα πολλούς καλλιτέχνες. Το 1967, διασκευάστηκε από τους Αυστραλούς Easybeats, το 1968, από τους The Animals φθάνοντας στο #112 των αμερικανικών τσαρτ, ενώ τον Φεβρουάριο του 1969 κυκλοφόρησε μία δεκάλεπτη εκδοχή του κομματιού από τους Deep Purple, η οποία έφθασε στο #53 των αμερικανικών και το #42 των καναδικών τσαρτ. Οι Supremes της Νταϊάνα Ρος μαζί με τους Four Tops, κυκλοφόρησαν το 1971 σε μορφή σινγκλ το River Deep – Mountain High, ανεβαίνοντας στο #11 των βρετανικών και το #14 των αμερικανικών τσαρτ. Άλλες εκτελέσεις του κομματιού έχουν κάνει οι Saints, οι Top of the Poppers, οι Waves, οι Erasure, η τραγουδίστρια των Eurythmics, Άνι Λένοξ, ο Νιλ Ντάιαμοντ, η Σελίν Ντιόν, ο Meat Loaf, η Νάγια Ριβέρα και η Άμπερ Ράιλι (#41 στις ΗΠΑ και #45 στη Βρετανία), ενώ η Μπόνι Τάιλερ παίζει στις ζωντανές της εμφανίσεις το κομμάτι, μαζί με την Ντόλι Πάρτον.
Εθνική Φιλιππίνων (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: 24 Ιανουαρίου 2015Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών των Φιλιππίνων αντιπροσωπεύει τις Φιλιππίνες στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης των Φιλιππίνων (Samahang Basketbol ng Pilipinas, Inc).

 Μέχρι σήμερα οι Φιλιππίνες δεν έχουν ποτέ λάβει μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η πρώτη της συμμετοχή στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia έλαβε χώρα το 1965, ενώ από το 1995 αγωνίζεται και στο Πρωτάθλημα Νοτιοανατολικής Ασίας που διοργανώνει η SEABA, θυγατρική της FIBA Asia.Επίσης, οι Φιλιππίνες διαθέτουν δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Πορεία σε Ασιατικά Πρωταθλήματα Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας των Φιλιππίνων σε Ασιατικά Πρωταθλήματα: Πορεία σε Πρωταθλήματα Νοτιοανατολικής Ασίας Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας των Φιλιππίνων σε Πρωταθλήματα Νοτιοανατολικής Ασίας: Πορεία σε Ασιατικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας των Φιλιππίνων σε Ασιατικούς Αγώνες: Πορεία σε Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας των Φιλιππίνων σε Αγώνες Νοτιοανατολικής Ασίας: Εθνική Φιλιππίνων (καλαθοσφαίριση ανδρών) Philippines, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Samahang Basketbol NG Pilipinas, επίσημος ιστότοπος. (Αγγλικά)
1200 Αυτοκράτειρα

Η Αυτοκράτειρα (Imperatrix) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,825. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Αυτοκράτειρας εκτιμάται σε 39,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0714. Η Αυτοκράτειρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 20 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Νικόλαος Δάβης

Ο Νικόλαος Δάβης (στην Αμοργό την 1 Ιανουαρίου 1883 – ¨Εμπερσμπερκ κοντά στο Μόναχο, 4 Αυγούστου 1967) ήταν ένας από τους σημαντικούς Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου».

 Ο Νικόλαος Δάβης ήταν παιδί ενός έμπορα από την Αμοργό. Όταν η οικογένειά του μετοίκησε στην Αθήνα ο μικρός Νικόλαος άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στο Σχολείο των Τεχνών (μετέπειτα Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών), αρχικά ως ακροατής και αργότερα, ως κανονικός σπουδαστής. Με το τέλος των σπουδών του έλαβε υποτροφία, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στην Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου. Γράφτηκε στη Σχολή στις 4 Νοεμβρίου 1908 και έγινε δεκτός στο εργαστήριο του Λούντβιχ φον Λοφτς ενώ αργότερα σπούδασε και στο εργαστήριο του Καρλ φον Μαρ (Carl von Marr). Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Μόναχο και επέστρεψε στην Αθήνα. Απογοητευμένος από τις συνθήκες της Ελλάδας, εγκατέλειψε την Αθήνα και επέστρεψε στο Μόναχο, όπου έμελλε να ζήσει για το υπόλοιπο της ζωής του, όπου έγινε και μέλος του καλλιτεχνικού συλλόγου Müchener Künstlergenossenschaft. Την Ελλάδα την νοσταλγούσε όλη του τη ζωή, ζωγραφίζοντας και θαλασσογραφίες κατά τη διάρκεια τις ζωής του στις πρόποδες τον ¨Αλπεων στο Μοναχο. Ο Νικόλαος Δάβης αποτελεί έναν από τους εκπροσώπους του ακαδημαϊκού ρεαλισμού του ύστερου 19ου αιώνα, του συντηρητικού εικαστικού κινήματος που είναι γνωστό ως «Σχολή του Μονάχου», τόσο σε ελληνικό όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις του διασημου Γκλασπαλάστ (Glaspalast), για πρώτη φορα το 1914 και μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το 1918, το 1919, το 1922 και το 1925. Κυρίαρχο θέμα των ώριμων έργων του ήταν το τοπίο και η ομορφιά στην καθημερινότητα του απόλλου κόσμου στο Βασίλειο της Βαυαρίας. Είναι μάλλον ο μοναδικός Έλληνας εκπρόσωπος τον "Ζωογράφον της λίμνης Κίμζεε" (Chimseemaler). Άτομο βαθιά θρησκευόμενο, στράφηκε αργότερα και προς τις αλληγορικές θρησκευτικές παραστάσεις. Τα λεγόμενα «θρησκευτικά» του έργα, βασίζονται στην Ολλανδική ζωγραφική διότι η πίστη του δεν του επέτρεπε να δημιουργήσει εντελώς νέα έργα με νέες προσωπογραφίες. Ο Δάβης φιλοτέχνησε επίσης καρτ πόσταλ και εικονογράφησε βιβλία. Dresslers Kunsthandbuch, τόμος Β, Berlin 1930, σελίδα 169 Künstlerlexikon Vollmer, τόμος Α, 1953, σελίδα 625 Münchner Maler im 19./20. Jahrhundert, τόμος Ε Achmann-Kursell, 1993 Ο Δάβης στην ιστοσελίδα της Ακαδημίας Καλών Τεχνών του Μονάχου
La Concorde

Η La Concorde είναι ο εθνικός ύμνος της Γκαμπόν. Συνθέτης και στιχουργός του ύμνου είναι ο Georges Aleka Damas και υιοθετήθηκε άμα τη ανεξαρτησία της χώρας, το 1960.

 Ρεφρέν: Uni dans la Concorde et la fraternité Éveille-toi Gabon, une aurore se lève, Encourage l'ardeur qui vibre et nous soulève! C'est enfin notre essor vers la félicité. C'est enfin notre essor vers la félicité.Éblouissant et fier, le jour sublime monte Pourchassant à jamais l'injustice et la honte. Qu'il monte, monte encore et calme nos alarmes, Qu'il prône la vertu et repousse les armes.ΡεφρένOui que le temps heureux rêvé par nos ancêtres Arrive enfin chez nous, réjouisse les êtres, Et chasse les sorciers, ces perfides trompeurs. Qui semaient le poison et répandaient la peur.ΡεφρένAfin qu'aux yeux du monde et des nations amies Le Gabon immortel reste digne d'envie, Oublions nos querelles, ensemble bâtissons L'édifice nouveau auquel tous nous rêvons.ΡεφρένDes bords de l'Océan au cœur de la forêt, Demeurons vigilants, sans faiblesse et sans haine! Autour de ce drapeau, qui vers l'honneur nous mène, Saluons la Patrie et chantons sans arrêt! ΡΕΦΡΕΝ: Ενωμένοι με ομόνοια και αδερφοσύνη, ξύπνα, Γκαμπόν , είναι στο χέρι σου να ξημερώσει κάτι καλύτερο. Τόνωσε το πνεύμα σου, που μας συναρπάζει και μας εμπνέει! Επιτέλους ξεσηκωνόμαστε για την ευτυχία μας. Θαμπωμένοι και περήφανοι, η εκθαμβωτική ημέρα ξημερώνει, Διώχνοντας για πάντα την αδικία και την ντροπή. Είθε να προχωράει ακόμα και να ηρεμεί τους φόβους μας. Είθε να προωθήσει την ανδρεία και να εξοβελίσει τον πόλεμο. ΡΕΦΡΕΝ Ναι, είθε οι ευτυχισμένες ημέρες που ονειρεύτηκαν οι πρόγονοί μας Να έρθουν για μας επιτέλους και να κάνουν τις καρδιές μας να χαρούν Και να διώξουν τους μάγους, αυτούς τους άπιστους απατεώνες Που έσπειραν δηλητήριο και σκορπούν το φόβο. ΡΕΦΡΕΝ Έτσι ώστε, στα μάτια του κόσμου και των ειρηνικών εθνών, Η αθάνατη Γκαμπόν είθε να διαφυλάξει την καλή της φήμη, Ας ξεχάσουμε τις φιλονικίες μας, ας κτίσουμε μαζί Το νέο οικοδόμημα που όλοι ονειρευτήκαμε. ΡΕΦΡΕΝ Από τις ακτές του ωκεανού στο κέντρο του δάσους Ας συνεχίζουμε να επαγρυπνούμε, χωρίς αδυναμία και χωρίς μίσος! Γύρω από αυτήν τη σημαία , η οπία μας οδηγεί στη τιμή, Ας χαιρετήσουμε τη μητέρα Πατρίδα μας και να τραγουδάμε πάντα! ΡΕΦΡΕΝ αρχείο σε μορφή Real Audio (ορχηστρικό) Ο ύμνος σε αρχείο MIDI
Δανάη Λουκάκη

Η Δανάη Λουκάκη είναι Ελληνίδα ηθοποιός Kατάγεται από τα Χανιά και είναι θεατρική σκηνοθέτις. Έγινε ευρέως γνωστή από τη συμμετοχή της στην ελληνικής παραγωγής δραματική σειρά Άγριες μέλισσες, με τον ρόλο της Παγώνας Τόλλια, συζύγου του κοινοτάρχη.

 Είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής Κάρολος Κουν, το 2012 πήρε υποτροφία από το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 2010 του τμήματος αγγλικής γλώσσας και φιλολογίας ενώ υπήρξε χρυσή πρωταθλήτρια Ελλάδος στο κονόε-καγιάκ καθώς και πρωταθλήτρια κολύμβησης. Έχει παίξει και σκηνοθετήσει σε παραστάσεις στην Ελλάδα, το Λονδίνο, το Εδιμβούργο και τη Βαρκελώνη. Έχει επίσης παίξει σε κινηματογραφικές ταινίες π.χ. Νύφες, Καρτ ποστάλ, Η ομορφότερη ιστορία του κόσμου και Είδα μάτια. Η πρώτη της τηλεοπτική δουλειά ήταν στην κωμική σειρά του Alpha TV Αστέρας Ραχούλας. Πήρε μέρος στο φιλανθρωπικό σόου μεταμορφώσεων του ANT1 Your Face Sounds Familiar υποστηρίζοντας τον φιλανθρωπικό οργανισμό «Ορίζοντας»-Χανιά, Σύλλογος Εθελοντικής Προσφοράς και Στήριξης. Ωστόσο το σόου διεκόπη λόγω κορονοϊού χωρίς ειδοποίηση. Από το 2019 έως το 2022 υποδυόταν την Παγώνα Τόλλια στη δραματική σειρά Άγριες μέλισσες. Τη σεζόν 2023-2024 είναι στη σειρά Ηλέκτρα στην ΕΡΤ1 υποδυόμενη τη Ζωή Νικολαΐδου
Δικαιοσύνη

Η δικαιοσύνη είναι η νομική ή φιλοσοφική θεωρία με την οποία εφαρμόζεται το Δίκαιο. Με τον ίδιο όρο επίσης χαρακτηρίζεται και η απονομή του δικαίου ως και το σύνολο της δικαστικής εξουσίας, ή ακόμα και η εποπτεύουσα Αρχή αυτής π.χ. το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

 Η δικαιοσύνη ορίζεται ως αγαθό που δεν στοχεύει στην ευδαιμονία όποιου την ασκεί, αλλά στον άλλον άνθρωπο. Κατά συνέπεια είναι η κρατίστη των αρετών γιατί δεν ασκείται για ίδιο όφελος, αλλά προς χάριν τρίτου. Η πιο μεγάλη και η πιο όμορφη φρόνηση είναι η κυβέρνηση της πολιτείας, δηλαδή η δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη όμως έχει την πηγή της μέσα στην ανιδιοτέλεια και στην ελευθερία της ψυχής, που πάντα βέβαια την ενεδρεύει η ανάγκη και η νομοτέλεια. Ο Αριστοτέλης διακρίνει τρία είδη δικαιοσύνης: Τη διανεμητική που απονέμεται με βάση την αξία του ανθρώπου. Για τους δημοκρατικούς όμως αξία αποτελεί η ελευθερία, για τους ολιγαρχικούς ο πλούτος ή η καταγωγή και για τους αριστοκρατικούς η αρετή. Το διανεμητικό δίκαιο δεν περιορίζεται στην αναγνώριση των δικαιωμάτων τους ενός ή του άλλου, όπως κάνει η ιδιωτική ηθική και η καντιανή δικαιοσύνη, αλλά συνιστά εφαρμογή, πραγματοποιήσιμη της δικαιοσύνης. Προϋποθέτει επομένως την ύπαρξη δημοσίων αρχών που πρέπει να κυριαρχούνται από την ιδέα της δικαιοσύνης και τη θέληση να την κάνουν να επικρατήσει σε κάθε περίπτωση. Τη διορθωτική που απονέμεται με βάση την αρχή όλα τα άτομα είναι ίσα μεταξύ τους. Η άνιση μεταχείριση όμως των ίσων είναι εξίσου άδικη της ίσης μεταχείρισης των ανίσων.Η επιείκεια ως μέρος της πρωτογενούς πραγμάτωσης της δικαιοσύνης καλύπτει το κενό και την έλλειψη που εμφανίζει ο νόμος που δεν διακρίνεται για την πληρότητα και την ακρίβεια που παρατηρείται στο χώρο των θετικών επιστημών. Της αμοιβαιότητας που οφείλεται στην ελεύθερη βούληση των μελών της κοινωνίας και είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί συντελεί στην ενότητά της. Ειδικότερα ο όρος Δικαιοσύνη αναφέρεται σε διάφορους τομείς με ιδιαίτερο αντικείμενο μελέτης όπως: Δικαιοσύνη (ηθική) Δικαιοσύνη (διεθνής) Δικαιοσύνη (δικονομία) Δικαιοσύνη (δογματική) ή Θεία δικαιοσύνη Δικαιοσύνη (νομική) Δικαιοσύνη (φιλοσοφία) Αρχέγονος δικαιοσύνη Εκκλησιαστική δικαιοσύνη, η θρησκευτική που ασκούταν τον Μεσαίωνα. Φεουδαλική δικαιοσύνη, η κοσμική που ασκούταν ομοίως τον Μεσαίωνα. Ναυτική δικαιοσύνη Στρατιωτική δικαιοσύνηΕπί το πλείστον όμως με τον όρο δικαιοσύνη νοείται από τους μυθικούς χρόνους μέχρι σήμερα η ικανοποίηση του, αποκαλούμενου γενικά, περί δικαίου αισθήματος. Η δικαιοσύνη φέρεται να είναι ανεξάρτητη λειτουργία του κράτους και στη λειτουργία της δεν επιτρέπονται επεμβάσεις από οποιαδήποτε άλλη λειτουργία και δη την πολιτική ηγεσία, που ασκεί μεν την εκτελεστική λειτουργία, αλλά εποπτεύει αυτήν, διατηρώντας τα όργανά της ασυλία έναντι αυτής.. Σοφά λόγια για την δικαιοσύνη
Ροζ τρίγωνο

Το ροζ τρίγωνο ήταν ένα από τα αναγνωριστικά σήματα των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης και χρησιμοποιούνταν από τους Ναζί για να αναγνωρίζουν τους ομοφυλόφιλους άνδρες. Κάθε κρατούμενος ήταν υποχρεωμένος να φορά ένα τρίγωνο στη ζακέτα του, το χρώμα του οποίου απεικόνιζε το "είδος" το κάθε ανθρώπου. Οι Εβραίοι έπρεπε να φορούν κίτρινα σήματα και τα αντικοινωνικά άτομα και οι λεσβίες έπρεπε να φορούν το μαύρο τρίγωνο. Το ροζ τρίγωνο, που προοριζόταν από τους Ναζί ως ενδεικτικό ντροπής τώρα έχει γίνει διεθνές σύμβολο της ομοφυλοφιλικής περηφάνιας και των ομοφυλοφιλικών δικαιωμάτων και είναι δεύτερο σε δημοτικότητα μετά την Σημαία των ΛΟΑΤ.

 Οι κρατούμενοι με το ροζ τρίγωνο αναγνώριζαν τους εαυτούς τους ως ομοφυλόφιλους (μερικές φορές ήταν παντρεμένοι με γυναίκες και συμμετείχαν σε ελάχιστες ομοφυλοφιλικές πράξεις). Όταν κάποιος καταδικαζόταν σύμφωνα με την Παράγραφο 175, δεν πήγαινε πάντα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης: Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι πήγαιναν σε κανονική φυλακή. Οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι άνδρες που πέθαναν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης φορούσαν το κίτρινο σήμα (πιθανότατα ήταν ομοφυλόφιλοι και Εβραίοι). Παρόλο που ο αριθμός των ομοφυλοφίλων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι δύσκολο να υπολογιστεί, ο Richard Plant υπολογίζει πως ο αριθμός ομοφυλοφίλων που καταδικάστηκε μεταξύ του 1933 και του 1944 ανέρχεται στις 50.000 και 63.000. Όταν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης απελευθερώθηκαν μετά το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, πολλοί από τους κρατούμενους με ροζ τρίγωνα ξανά φυλακίστηκαν από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Ένας ανοικτά ομοφυλόφιλος άνδρας, για παράδειγμα, υπηρέτησε 20 χρόνια σε στρατόπεδο συγκέντρωσης και έπειτα σε φυλακές της νέας Γερμανικής Δημοκρατίας. Ουσιαστικά, οι ναζιστικές τροποποιήσεις στην Παράγραφο 175, που μετέτρεπε την ομοφυλοφιλία από πλημμέλημα σε αδίκημα, συντηρήθηκαν για 24 χρόνια μετά από το τέλος του πολέμου. Παρόλο που οι μηνύσεις και οι αναζητήσεις χρηματικών αποζημιώσεων έχουν αποτύχει, το 2002 η κυβέρνηση της Γερμανίας απολογήθηκε δημόσια στην ομοφυλοφιλική κοινότητα. Χάιντς Χέγκερ, Οι άντρες με το ροζ τρίγωνο. Η μαρτυρία ενός ομοφυλόφιλου από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης 1939-1945, εκδόσεις Μαύρη Λίστα, 2000 Χρήστος Χρυσανθόπουλος, Η ιστορία του «ροζ τριγώνου» Τα ιστορικά στοιχεία και τα «Ροζ Τρίγωνα» Ο Ιός, Η δίωξη των ομοφυλόφιλων στο Γ’ Ράιχ. Το κρυμμένο ολοκαύτωμα: μέρος πρώτο, μέρος δεύτερο, μέρος τρίτο Ναζισμός και σεξουαλικότητα: Το παράδειγμα των ομοφυλόφιλων και των ροζ σπιτιών στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Συνέντευξη Ρούντολφ Μπράζντα, Το τελευταίο ροζ τρίγωνο μιλάει Bent (ταινία του 1996) Paragraph 175 (ντοκιμαντέρ του 2000) A short explanation of the origin of pink and other queer triangles Auschwitz Concentration Camp: The Pink-Triangle prisoners
Ιωάννης του Στίρουμ

Ο Ιωάννης, γερμ. Jan von Stirum (1567 - 1613) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας και κυβερνήτης του Γκρολ.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Χέρμαν-Γεωργίου κόμη του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ και της Μαρίας κόμισσας της Χόυα και Μρούχχαουζεν. Γεννήθηκε στο Μπόρκουλο και ήταν μία μορφή της Ολλανδίας στον Ογδοηκονταετή Πόλεμο (1566-1648). Αρχικά ήταν μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Κολωνίας, αλλά αργότερα άλλαξε σταδιοδρομία και υπηρέτησε στον στρατό της Ισπανικής αυτοκρατορίας, όπου ανήλθε τους βαθμούς και έγινε κυβερνήτης του Γκρολ (στην Ολλανδία) το διάστημα 1592-1597, περιλαμβανομένης της πολιορκίας του 1595. Νυμφεύτηκε το 1612 τη Βάλμπουργκ-Άννα του Ντάουν, κόμισσα του Φάλκενσταϊν. Genealogische Handbuch des Adels, Gräfliche Häuser A Band II, 1955 W. Gf v. Limburg Stirum, "Stamtafel der Graven van Limburg Stirum", 's Gravenhage 1878
Περιβόλια Αρκαδίας

Τα Περιβόλια είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Περιβολίων, της Δημοτικής Ενότητας Μεγαλόπολης, του Δήμου Μεγαλόπολης και υπάγεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Πελοποννήσου - Δυτικής Ελλάδας - Ιονίου.

 Τα Περιβόλια Αρκαδίας βρίσκονται σε 420 μέτρα υψόμετρο, 2 χλμ. νοτιοανατολικά της Μεγαλόπολης. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία Γεννήσεως της Θεοτόκου και η προτομή του Μακεδονομάχου, Θ. Τουρλέντε. Ο πληθυσμός των Περιβολίων είναι 59 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Τα Περιβόλια μέχρι το 1926, ονομάζονταν Ρουσβάναγα. Στην Αρχαιότητα, στη θέση των Περιβολίων, υπήρχε η αρχαία πόλη, Αιμονιές.
Καραβάδος Ηρακλείου

Ο Καραβάδος (επίσης: το Καραβάδο, παλαιότερα και: Καραβάδω) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχίας Πεδιάδος. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την ελαιοκομία και με την αμπελοκαλλιέργεια. Απέχει από το Ηράκλειο 49,1 χιλιόμετρα. Υπάρχει διακλάδωση στα δεξιά στο 39,1 χλμ. (στο Μύλο του Γαζέπη) της αρτηρίας προς Βιάννο. Κεντρικός ναός είναι αυτός των Εισοδίων της Θεοτόκου. Έχει Δημοτικό Σχολείο.

 Το τοπωνύμιο είναι ανδρωνυμικό και σημαίνει το χωριό των Καραβάδων. Θεωρείται λοιπόν σωστότερη η γραφή Καραβάδω. Δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, ούτε στον Καστροφύλακα το 1583. Στην απογραφή του 1881 το χωριό αναφέρεται με 89 Χριστιανούς κατοίκους. Οι κάτοικοι κατέφθασαν μετά το 1630 σύμφωνα με την προφορική παράδοση του χωριού από τον οικισμό «Βουλγάρα», «Βουλγάρο» και «Βουλγάρα» όπως καταγράφεται στις βενετσιάνικες απογραφές. https://web.archive.org/web/20160305094430/http://karavado.blogspot.com/. Δείτε Κοινότητα Καραβάδου Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Στάθης Ταυλαρίδης

Ο Στάθης Ταυλαρίδης (Προβατάς Σερρών, 25 Ιανουαρίου 1980) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε για τελευταία φορά ως κεντρικός αμυντικός με την ομάδα του Άρη.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1997 από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2001 δόθηκε με μεταγραφή στην Άρσεναλ, σε ηλικία 21 ετών. Στον αγγλικό σύλλογο δεν κατάφερε να καθιερωθεί και το 2003 παραχωρήθηκε υπό μορφή δανεισμού για μια περίοδο στην Πόρτσμουθ. Κατά την παραμονή του στην Άρσεναλ μέτρησε συνολικά οκτώ εμφανίσεις, κυρίως σε αγώνες κυπέλλου (FA Cup) και Λιγκ Καπ, ενώ είχε μόλις μία συμμετοχή στην Πρέμιερ Λιγκ. Στις αρχές του 2004 παραχωρήθηκε στη γαλλική Λιλ, ξανά ως δανεικός, όμως με την ολοκλήρωση της περιόδου υπέγραψε τριετές συμβόλαιο συνεργασίας με τον σύλλογο. Με την ολοκλήρωσή του, τον Ιούνιο του 2007, μετακινήθηκε ως ελεύθερος στη Σεντ Ετιέν, όπου παρέμεινε για μία ακόμη τριετία στο γαλλικό πρωτάθλημα. Στις 29 Απριλίου 2010 η Λάρισα ανακοίνωσε την επιστροφή του στην Ελλάδα έπειτα από 9 χρόνια απουσίας, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας για τα επόμενα 4 χρόνια. Μετά τον υποβιβασμό όμως της ομάδας του κάμπου, το συμβόλαιο του λύθηκε τον Αύγουστο του 2011. Συνέχισε την καριέρα του για μια περίοδο (2011-12) στον ΟΦΗ και στις 9 Ιουλίου 2012 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Ατρόμητο.Στις 27 Δεκεμβρίου 2014 έγινε γνωστή η συμφωνία του με τον Παναθηναϊκό. Στις 11 Ιανουαρίου σκόραρε το παρθενικό του γκολ με την πράσινη φανέλα απέναντι στον Εργοτέλη, στον δεύτερο μόλις αγώνα του και πρώτο στη Λεωφόρο. Στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 2017, συμφώνησε με την ομάδα του Άρη για συμβόλαιο διάρκειας 1,5 έτους. Υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων την περίοδο 1999-2001, με τη φανέλα της οποίας πραγματοποίησε 19 συνολικά εμφανίσεις και σημείωσε 2 τέρματα. Με την εθνική Ανδρών αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 19 Ιουνίου 2005 εναντίον της Ιαπωνίας (0-1), ξεκινώντας ως βασικός από τον τότε ομοσπονδιακό προπονητή Ότο Ρεχάγκελ, στον αγώνα που διεξήχθη στη Γερμανία για τη δεύτερη αγωνιστική της φάσης των ομίλων του κυπέλλου Συνομοσπονδιών 2005, ενώ τρεις ημέρες αργότερα (22 Ιουνίου) πραγματοποίησε τη δεύτερη του συμμετοχή στον αγώνα εναντίον του Μεξικού (0-0), αντικαθιστώντας τον Μιχάλη Καψή. Δέκα χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο του 2015, κλήθηκε εκ νέου στην εθνική ομάδα, από τον Σέρχιο Μαρκαριάν, αγωνιζόμενος στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση εναντίον της Πολωνίας (0-0), όταν στο ημίχρονο του αγώνα αντικατέστησε τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο. Έμεινε γνωστός για το λάθος του στην ήττα του Παναθηναϊκού με 3-1 από τον αιώνιο αντίπαλο Ολυμπιακό τη χρονιά 2016. Συγκεκριμένα, έχασε ανεξήγητα την μπάλα από την κατοχή του, με αποτέλεσμα ο επιθετικός Ιντέγιε των ερυθρόλευκων να σημειώσει το τρίτο γκολ της ομάδας του. O Στάθης Tαυλαρίδης στο soccerway Το προφίλ του Στάθη Ταυλαρίδη στο transfermarkt Η καριέρα του Στάθη Ταβλαρίδη στο onsports η καριέρα του Στάθη Ταβλαρίδη στο national football teams
Κατάλογος διπλωματικών αποστολών στη Βουλγαρία

Ο κατάλογος απαριθμεί τις διπλωματικές αποστολές που υπάρχουν στη Βουλγαρία. Προς το παρόν, η πρωτεύουσα Σόφια φιλοξενεί 70 πρεσβείες. Ο κατάλογος δεν περιλαμβάνει τους επίτιμους προξένους.

 Ευρωπαϊκή Ένωση (Delegation) Νιγηρία (Liaison office) Ομάν (Representative office) Τουρκία Τουρκία Ρωσία Ρωσία Στο Βελιγράδι της Σερβίας: Στο Βερολίνο της Γερμανίας: Στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας: Στη Μόσχα της Ρωσίας: Στη Ρώμη της Ιταλίας: Στη Βιέννη της Αυστρίας: Στη Βαρσοβία της Πολωνίας: Σε άλλες πόλεις: Bulgarian Ministry of Foreign Affairs
Ανεμορράχη Άρτας

Η Ανεμορράχη (πρώην Μπούγα) είναι οικισμός του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων στον νομό Άρτας της περιφέρειας Ηπείρου στην Ελλάδα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 174 κατοίκων.

 Η Ανεμορράχη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 370 ή 400 μέτρων, σε απόσταση 47 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Άρτας και 6,5 χλμ. από το Δίστρατο. Αναφέρεται ως ένα από τα λεγόμενα Τζουμερκοχώρια της Ηπείρου και περιήλθε στο ελληνικό κράτος το 1881, μαζί με άλλα 25 χωριά της συγκεκριμένης περιοχής. Μέχρι το 1927 έφερε την ονομασία Μπούγα. Διοικητικά, υπαγόταν μέχρι το 1997 στην επαρχία Άρτας, ενώ στη συνέχεια ανήκε στον καποδιστριακό δήμο Αθαμανίας. Από το 2011 υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αθαμανίας του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων ως έδρα της τοπικής κοινότητας Ανεμορράχης. Αξιοθέατα της χωριού είναι το κτίριο του πρώην δημοτικού σχολείου και ένας παλιός νερόμυλος μαζί με παρακείμενο πηγάδι, τα οποία έχουν ανακηρυχθεί διατηρητέα μνημεία. Ο κύριος ναός της Ανεμορράχης είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο.
Μαργαρίτα του Μπαρ

Η Μαργαρίτα, γαλλ.: Marguerite de Bar (1220–1275) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ ήταν κόρη του κόμη του Μπαρ και με τον γάμο της έγινε κόμισα του Λουξεμβούργου.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Ερρίκου Β΄ κόμη του Μπαρ και της Φιλίππας του Ντρε, κόρης του Ροβέρτου Β΄ κόμη του Ντρε. Οι γονείς του πατέρα της ήταν ο Θεοβάλδος Α΄ κόμης του Μπαρ και η 2η σύζυγός του Ερμεσίνδη του Μπριέν. Οι γονείς της μητέρας της ήταν ο Ροβέρτος Β΄ κόμης του Ντρε και η 2η σύζυγός του Γιολάντα του Κουσύ. Η Μαργαρίτα ήταν η μεγαλύτερη από τα επτά παιδιά που γεννήθηκαν στους γονείς της. Αδέλφια της ήταν ο Θεοβάλδος Β΄ κόμης του Μπαρ και η Ιωάννα, που παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Μπλαμόν. Τα υπόλοιπα αδέλφια της απεβίωσαν μικρά ή άγαμα. Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου. Η Μαργαρίτα ήταν 20 ετών και ο Ερρίκος Ε΄ ήταν 24. Η Μαργαρίτα έφερε στον Ερρίκο το Λινύ (Λινύ-αν-Μπαρουά) ως προίκα της, ωστόσο με μία ρήτρα στη σύμβαση γάμου, αυτό παρέμεινε φεουδαρχικά υποτελές στην κομητεία του Μπαρ. Σε περιφρόνηση αυτού, ο Ερρίκος Ε΄ απότισε φόρο τιμής το 1256 στον Θεοβάλδο Β΄ βασιλιά της Ναβάρρας και κόμη της Καμπανίας, υπό την ιδιότητά του ως κόμη της Καμπανίας. Τότε ο αδελφός τής Mαργαρίτας Θεοβάλδος Β΄ κόμης του Μπαρ, στη διαμάχη που έγινε στη συνέχεια μεταξύ του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης (ο πατέρας του Ματθαίος Β΄ ήταν εξάδελφός τους) και του επισκόπου του Mετς στην οποία ο Ερρίκος Ε΄ έγινε οπαδός του δούκα, εκείνος (ο Θεοβάλδος Β΄) πήγε με την πλευρά του επισκόπου. Ο Ερρίκος Ε΄ συνελήφθη στη μάχη στο Πρενύ στις 14 Σεπτεμβρίου 1266. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1268, αφού ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας έκανε διαιτησία μεταξύ των δύο πλευρών, ο Ερρίκος Ε΄ ελευθερώθηκε και ανέκτησε το Λινύ, αλλά υπό την επικυριαρχία του Μπαρ(ουά). Η Μαργαρίτα και ο Ερρίκος Ε΄ έκαναν ειρήνη με τον Γκυ κόμη της Φλάνδρας νυμφεύοντάς τον με την κόρη τους, την Iσαβέλλα. Η άλλη κόρη τους Φίλιππη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ κόμη της Ολλανδίας και είχαν εγγονές τη Μαργαρίτα Β΄ κόμισσα του Αινώ (σύζυγο του Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας) και τη Φίλιππη (σύζυγο του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας). Η Μαργαρίτα απεβίωσε το 1275 και έξι έτη μετά και ο σύζυγός της. Παντρεύτηκε το 1240 τον Ερρίκο Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου. Ο Ερρίκος Ε΄ ανήκε στον Οίκο του Λίμπουργκ, αλλά έγινε ιδρυτής νέου κλάδου, του Οίκου του Λουξεμβούργου Απέκτησαν τέκνα: Ερρίκος ΣΤ΄ (απεβ. 1288), κόμης του Λουξεμβούργου. Βάλεραν Α΄ (απεβ. 1288), κόμης του Λινύ και Ρουσύ. Ισαβέλλα (1247–1298), παντρεύτηκε τον Γκυ κόμη της Φλάνδρας. Φιλίππη (1252-1311), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ κόμη της Ολλανδίας Γουλιέλμος Α΄ κόμης του Αινώ. Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας. Φιλίππη, παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας. Μαργαρίτα. Φελίσιτας. Ιωάννα (απεβ. 1310), ηγουμένη του Κλαιρφονταίν.
Ε.Α. Παραλίας

Η Ένωση Αθλοπαιδιών Παραλίας (εν συντομία Ε.Α. Παραλίας) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Παραλίας Πατρών στην Αχαΐα και ιδρύθηκε το 1992. Ως έδρα της η ομάδα χρησιμοποιεί το Κλειστό Γυμναστήριο Ροϊτίκων. Τα χρώματα του σωματείου είναι το μπλε, το γαλάζιο και το λευκό. Η Ε.Α. Παραλίας διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, καθώς και πετοσφαίρισης γυναικών.

 Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ο σύλλογος συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α.Η. και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο. Στην κανονική περίοδο κατετάγη στη 2η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, ωστόσο η φτωχή του απόδοση στα μπαράζ δεν του επέτρεψε να ανέβει κατηγορία. Την άνοιξη του 2010 η ομάδα της Παραλίας κατέκτησε τον τίτλο της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.Κ.Α.Η., κερδίζοντας την άνοδό της στις Εθνικές Κατηγορίες μέσω της διαδικασίας των μπαράζ. Συγκεκριμένα, μετά την απόσυρση του Παλαίου Φαλήρου από την Α1 Εθνική, του οποίου τη θέση κατέλαβε η Αμαρυλλίς Βριλλησίων, τη θέση της τελευταίας στην Α2 Εθνική πήρε η πατρινή ομάδα.Την επόμενη χρονιά, 2010-11, οπότε και διαγωνίστηκε στην Α2 Εθνική Κατηγορία, η Παραλία πέτυχε μόλις δύο νίκες, τερματίζοντας στην 11η και προτελευταία θέση. Κατά συνέπεια υποβιβάστηκε στο τοπικό της πρωτάθλημα. Η παραμονή της ομάδας εκεί υπήρξε, ωστόσο, βραχύβια, εφόσον κατέκτησε εκ νέου το Πρωτάθλημα της Ε.Σ.Κ.Α.Η. και πέρασε επιτυχώς τη διαδικασία των μπαράζ. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2012-13, η Ε.Α. Παραλίας έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας και συγκεκριμένα στον Όμιλο Νότου. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη της κανονικής περιόδου κατέλαβε την 10η θέση.Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος γνώρισε τον αποκλεισμό κατά την 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης, όπου ηττήθηκε με σκορ 75-57 από το Σπόρτιγκ Αθηνών.Έδρα της είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ροϊτίκων. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Άλκης Κωστόπουλος. Τη θέση του προπονητή διατηρεί ο Κωνσταντίνος Χουντής.
Ομέρ Μπεριζικί

Ο Ομέρ Μπεριζικί (Omer Beriziky, γενν. στις 9 Σεπτεμβρίου 1950) είναι Μαλγάσιος πολιτικός και διπλωμάτης, Πρωθυπουργός της χώρας από τις 2 Νοεμβρίου 2011 ως τις 16 Απριλίου 2014.

 Γεννήθηκε στο Βοεμάρ, στα βόρεια του νησιού και εργάστηκε ως καθηγητής Ιστορίας. Υπηρέτησε στις Βρυξέλλες ως πρεσβευτής της Μαδαγασκάρης στην ΕΕ και στο Βέλγιο από το 1995 ως το 2006. Μέλος του κόμματος LEADER Fanilo, Διορίστηκε στην πρωθυπουργία στις 28 Οκτωβρίου 2011 έπειτα από πρόταση του Αλμπέρ Ζαφί, πρώην Προέδρου. Ανέλαβε Πρωθυπουργός στην κυβέρνηση του Αντρί Ραζοελίνα. Η ορκωμοσία του Πρωθυπουργού έγινε στις 2 Νοεμβρίου 2011. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ροζέ Κολό.
Μαρία Αγγελίνα Δούκαινα Παλαιολογίνα

Η Μαρία Αγγελίνα Δούκαινα Παλαιολογίνα (1350 - 28 Δεκεμβρίου 1394) από τον Οίκο των Νεμάνια ήταν δέσποινα της Ηπείρου από το 1385 ως το 1386. Το μικρό διάστημα της εξουσίας της ήταν μεταβατικό για το δεσποτάτο της Ηπείρου, καθώς τη σερβική δυναστεία διαδέχτηκε η ιταλική των Μπουντελμόντι.

 Η Μαρία ήταν κόρη του Σέρβου Συμεών Ούρεση και της Θωμαΐδας Ορσίνι. Η γονείς της μητέρας της ήταν ο Ιωάννης Β΄ Ορσίνι δεσπότης της Ηπείρου και η Άννα Αγγελίνα. Μεταξύ 1360-1366, η Μαρία παντρεύτηκε τον Θωμά Β΄ Πρελιούμποβιτς, που ορίστηκε διοικητής της Ηπείρου στα Ιωάννινα, από τον πατριό του. Η ίδια φαίνεται ότι ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής με τους υπηκόους της, όμως ο σύζυγός της μάλλον την κακομεταχειριζόταν και τελικά συνωμότησε στη δολοφονία του στις 23 Δεκεμβρίου 1384. Αμέσως μετά ο λαός των Ιωαννίνων την ανακήρυξε κυβερνήτη του. Η ίδια χρησιμοποιούσε τον τίτλο «βασίλισσα». Κάλεσε κοντά της τον αδελφό της Ιωάννη Ούρεση (πλέον μοναχό με το όνομα Ιωάσαφ) για να την συμβουλεύει σε θέματα διακυβέρνησης. Ο Ιωάννης Ούρεσης της πρότεινε να παντρευτεί τον Ησαύ Μπουοντελμόντι (Esau de' Buondelmonti), έναν Λατίνο ευγενή που είχε αιχμαλωτίσει ο πρώην σύζυγός της το 1379. Υπάρχει και η υπόθεση ότι ήδη υπήρχε κρυφό ειδύλλιο, το οποίο οδήγησε στην δολοφονία του πρώην συζύγου της.Ο γάμος έγινε το 1385, αμέσως μετά ο αδελφός της Ιωάννης Ουρός αποσύρθηκε στα Μετέωρα ως μοναχός όπου παρέμεινε μέχρι τον θάνατο του (1422). Η Μαρία απεβίωσε μετά από εννιά χρόνια, το 1394. Στο Χρονικό των Ιωαννίνων, που ήταν έργο ιδιαίτερα εχθρικό προς τον Θωμά Πρελιούμποβιτς, περιγράφεται η Μαρία με πολύ κολακευτικούς χαρακτηρισμούς. Ο Βυζαντινός ιστορικός όμως Λαόνικος Χαλκοκονδύλης υποστηρίζει ότι ήταν άπιστη σύζυγος, αμφισβητούμενης ηθικής στάθμης. Η Μαρία, όπως μαρτυρούν οι πηγές δεν είχε απογόνους. Παντρεύτηκε πρώτα τον Θωμά Πρελιούμποβιτς, που έγινε δεσπότης της Ηπείρου. Μετά το τέλος του, η Μαρία έκανε δεύτερο γάμο με τον Ησαύ Μπουοντελμόντι, που έγινε δεσπότης της Ηπείρου. Δεν απέκτησε από τους γάμους της απογόνους. The Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991. (Αγγλικά) Γεώργιος Κ. Σούλης. Σέρβοι και Βυζάντιο. Αθήνα 1995. John V.A. Fine Jr., The Late Medieval Balkans, Ann Arbor, 1987.(Αγγλικά)
Τριβρωμιούχο βόριο

Το τριβρωμιούχο βόριο ή τριβρωμίδιο του βορίου ή βοριοτριβρωμίδιο ή τριβρωμοβοράνιο ή τριβρωμοβόριο, BBr3, είναι μια άχρωμη (προς το κεχριμπαρί) ατμίζουσα πτητική υγρή χημική ένωση που περιέχει βόριο και βρώμιο. Είναι πολύ πτητικό και ατμίζει όταν έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα γιατί αντιδρά έντονα με την υγρασία που περιέχει σχηματίζοντας βορικό οξύ και υδροβρώμιο.

 Η πρώτη σύνθεση έγινε από τον Μ. Ποτζιάλε το 1846 με την αντίδραση τριοξειδίου του βορίου με άνθρακα και βρώμιο σε υψηλές θερμοκρασίες: Μια βελτίωση αυτής της μεθόδου αναπτύχθηκε από τον Φ. Βέλερ και τον Ντεβίλ το 1857. Αρχίζοντας από άμορφο βόριο (B) οι θερμοκρασίες αντίδρασης είναι χαμηλότερες και δεν παράγεται καθόλου μονοξείδιο του άνθρακα (CO): 1. Η αντίδραση του καρβιδίου του βορίου (B4C) με το βρώμιο σε θερμοκρασίες άνω των 300 C οδηγεί στον σχματισμό του τριβρωμιδίου του βορίου. Το προϊόν μπορεί να είναι καθαρό με απόσταξη σε κενό: 2. Το βορικό οξύ βρωμιώνεται επίσης με βρώμιο, παρουσία φωαφόρου (το μίγμα παράγει ενδιάμεσα φωσφοροτριβρωμίδιο): 1. Το τριβρωμίδιο του βορίου είναι εμπορικά διαθέσιμο και είναι ένα ισχυρό οξύ κατά Λιούις. Είναι έξοχος απαλκυλιωτικός παράγοντας για τους αιθέρες 2. Επιπροσθέτως, βρίσκει εφαρμογές στον πολυμερισμό αλκενίων, με τη μέθοδο Friedel-Crafts ως καταλύτης. Παραγωγή φαρμακευτικών προϊόντων. Επεξεργασία εικόνας. Εφαρμογές ημιαγωγών: Η βιομηχανία ηλεκτρονικών χρησιμοποιεί το βοριοτριβρωμίδιο ως πηγή βορίου στην κατασκευή ημιαγωγών με τη μέθοδο της προαπόθεσης. Παραγωγή φωτοβολταϊκών. Αντιδραστήριο για διάφορες χημικές διεργασίες Κατάλογος πολύ τοξικών αερίων Doyagüez, Elisa García (2005). «Boron Tribromide». Synlett: 1636. doi:10.1055/s-2005-868513. 1962 Patent on the production of boron tribromide Αρχειοθετήθηκε 2011-06-06 στο Wayback Machine. MSDS