Audi A8

Το Audi A8 είναι ένα μεγάλο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας F, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi. Η πρώτη γενιά του Α8 εισήχθη τον Μάρτιο του 1994, ως ο επίσημος διάδοχος του Audi V8. Η δεύτερη γενιά του παρήχθη από το 2003 έως το 2009 και η τρίτη γενιά του A8 κυκλοφόρησε στις αρχές του 2010. Τον Σεπτέμβριο του 2017 μπήκε στη μαζική παραγωγή η τέταρτη γενιά του. Μέσα στο 2024 η Audi θα κυκλοφορήσει την πέμπτη γενιά του A8, που θα προσφέρεται αποκλειστικά ως αμιγώς ηλεκτρική.

 Η πρώτη γενιά του Audi A8 (εσωτερικός κωδικός εργοστασίου: Typ 4D) παρουσιάστηκε στον Τύπο αυτοκινήτου τον Φεβρουάριο του 1994, ενώ αποκαλύφθηκε και στο ευρύ κοινό τον Μάρτιο του 1994, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης, όταν και ξεκίνησε η προ-παραγωγή του. Τον Ιούνιο του 1994 ξεκίνησε η μαζική παραγωγή του και μέσα στον ίδιο μήνα κυκλοφόρησε επίσημα στην Ευρώπη, αν και η πιλοτική παραγωγή είχε ξεκινήσει ήδη από τον Δεκέμβριο του 1993. Αντιθέτως, στη Βόρεια Αμερική κυκλοφόρησε μόλις τον Οκτώβριο του 1996, για τη σεζόν (model year) του 1997. Ήταν το πρώτο στην ιστορία της αυτοκίνησης πολυτελές σεντάν με ολόκληρο το αμάξωμα από αλουμίνιο και συγκεκριμένα με βάση μια πλατφόρμα που έφερε το όνομα ASF (Audi Space Frame / Διαστημική Πλατφόρμα της Άουντι), καθώς επίσης και το πρώτο αυτοκίνητο παγκοσμίως με εξ ολοκλήρου πλατφόρμα αλουμινίου. Με την χρήση αλουμινίου, το A8 παρέμεινε ελαφρύτερο από τους άμεσους ανταγωνιστές του, δηλαδή τα Mercedes-Benz S-Class W140 και Mercedes-Benz S-Class W220 και τη BMW Σειρά 7 E38. Στην εποχή του, επιπλέον, το Α8 ήταν το μοναδικό μοντέλο στην κατηγορία αυτή που προσφερόταν προαιρετικά και με κίνηση και στους 4 τροχούς (στις εκδόσεις με το σύστημα τετρακίνησης quattro της Audi). Επίσης, από το 1999 ήταν διαθέσιμο και σε μια εκδοχή αμαξώματος με μακρύτερο μεταξόνιο, που ξεχώριζε από ένα επιπλέον «L» (Lang) στο όνομα, δηλαδή A8L. Ο επιπλέον χώρος ήταν αποκλειστικά για τους πίσω επιβάτες. Το αρχικό A8 ή Typ 4D βασίστηκε στην τότε καινούρια ελαφριά αλουμινένια πλατφόρμα D2 της Audi. Αν και στη συνέχεια υπήρξε και πλατφόρμα D1, η οποία χρησιμοποιήθηκε από το Volkswagen Phaeton που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2002, στην πραγματικότητα η πρώτη χρονολογικά πλατφόρμα της σειράς D ήταν η D2. Η συνολική παραγωγή όλων των A8 πρώτης γενιάς έφτασε τα 105.092 αντίτυπα. Ο βασικός κινητήρας της πρώτης γενιάς ήταν ένας 2.8 λίτρων V6 βενζίνης, με στάνταρ κίνηση στους μπροστινούς τροχούς, αν και ήταν διαθέσιμος και με κίνηση στους 4 τροχούς. Το 1996, ο κινητήρας αυτός απέκτησε 5 βαλβίδες ανά κύλινδρο. Υπήρξαν επίσης και βενζινοκινητήρες 3.7 λίτρων V8 και 4.2 λίτρων V8 - ο τελευταίος χρησιμοποιήθηκε επίσης και στο Audi S8 πρώτης γενιάς, αλλά με διαφορετική ρύθμιση, για ακόμα μεγαλύτερη ιπποδύναμη. Το 2001, προστέθηκε ο τότε πρωτοεμφανιζόμενος 12-κύλινδρος κινητήρας 6.0 λίτρων βενζίνης και μάλιστα διάταξης W12, αντί για τη συνήθη διάταξη V12 των κινητήρων με 12 κυλίνδρους. Επειδή ο 12-κύλινδρος κινητήρας εισήχθη μόλις 1 έτος πριν την αντικατάσταση από τη δεύτερη γενιά του A8, ένας πολύ μικρός αριθμός μοντέλων της πρώτης γενιάς πρόφτασε να παραχθεί με αυτόν, καθώς η παραγωγή του Α8 πρώτης γενιάς έληξε στις 4 Αυγούστου 2002. Από τον Ιανουάριο του 1997, εμφανίστηκαν και πετρελαιοκινητήρες, συμπεριλαμβανομένων αρκετών παραλλαγών του 2.5 λίτρων V6 TDI. Το έτος 2000, ένας 3.3 λίτρων V8 TDI έγινε ο πρώτος κινητήρας ντίζελ της Audi με τεχνολογία ψεκασμού common-rail. Τον Ιούλιο του 1996, μπήκε στην παραγωγή και μια σπορ έκδοση του Α8, το Audi S8, μια από τις πρώτες σπορ πολυτελείς λιμουζίνες στην αγορά, και συνδυαζόταν με 6-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο ή 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο. Τόσο η πρώτη γενιά όσο και οι μεταγενέστερες γενιές του S8, διατέθηκαν με στάνταρ την μόνιμη τετρακίνηση quattro της Audi. Οι 3 πρώτες γενιές του S8 διατέθηκαν μόνο στην έκδοση με το κοντό μεταξόνιο, ενώ η τέταρτη γενιά τόσο με το κοντό όσο και με το μακρύ μεταξόνιο. 1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη. Οι τιμές σε παρενθέσεις () ισχύουν για τα μοντέλα με αυτόματο κιβώτιο. Ιδιαίτερη μέριμνα είχε δοθεί και στην ασφάλεια. Ήδη από την εισαγωγή του, τον Ιούνιο του 1994, έφερε στάνταρ 2 μπροστινούς αερόσακους, ενώ μέσα στο 1996 έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παγκοσμίως με 4 πλευρικούς αερόσακους, καθώς απέκτησε 2 εμπρός και 2 πίσω, και μάλιστα όλοι οι 6 αερόσακοι ήταν στάνταρ. Το 1997, η Audi προσέθεσε και Σύστημα Ευστάθειας ESP σε όλα τα μεγάλα μοντέλα της, μεταξύ των οποίων και στις τετρακίνητες εκδόσεις των Audi A8 και Audi A6, που ήταν τότε μάλιστα τα πρώτα μοντέλα διεθνώς που συνδύασαν 4-κίνηση με σύστημα ESP. Το 1999, το Α8 υπέστη μια ανανέωση, με κυριότερες αλλαγές: ένα λίφτινγκ στο μπροστινό μέρος, με μεγαλύτερους και πιο διάφανους προβολείς, νέα μπροστινή γρίλια και στάνταρ φώτα ομίχλης. Το 2000, όλα τα Audi A8 απέκτησαν και στάνταρ πλευρικούς αερόσακους οροφής, για τους μπροστινούς και τους πίσω επιβάτες, φτάνοντας έτσι τους στάνταρ 10 αερόσακους. Το 2001 προστέθηκε Σύστημα Ελέγχου Πίεσης Ελαστικών (tyre pressure monitoring system) και ειδικότερα στο A8L στάνταρ φώτα xenon, με προβολείς υψηλής έντασης high-intensity discharge lamp (HID) και θερμαινόμενο τιμόνι. Τον Αύγουστο του 2002, για τη σεζόν (model year) του 2003, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η δεύτερη γενιά του Α8 (εσωτερικός κωδικός εργοστασίου: Typ 4E), με ελαφρώς μεγαλύτερες διαστάσεις και με βάση την πλατφόρμα D3. Με το νέο Audi A8, η εταιρεία θέλησε να δημιουργήσει μια πιο σπορ λιμουζίνα, εν μέρει επειδή το καινούριο τότε και στον ίδιο όμιλο Volkswagen Phaeton (που είχε εισαχθεί στο Σαλόνι της Γενεύης τον Μάρτιο του 2002) είχε κατά νου κυρίως την άνεση. Η Audi ισχυρίστηκε τότε ότι ήταν το πλέον σπορ σεντάν στο είδος του. Μια τεχνική καινοτομία στο Α8 ήταν η εφαρμογή της τεχνολογίας LED στους προβολείς, που λόγω της χαμηλής απαιτούμενης ενέργειας δεν επιβαρύνει σημαντικά την κατανάλωση καυσίμου. Στο δεύτερο Α8, η Audi καθιέρωσε τεχνολογία άμεσου ψεκασμού καυσίμου FSI για τους κινητήρες βενζίνης και κοινής έγχυσης για την πετρελαιοκινητήρες TDI. Μαζί με τους ελαφρύτερους κινητήρες, το Α8 ήταν διαθέσιμο με κιβώτιο ταχυτήτων διαρκώς μεταβαλλόμενης σχέσης Multitronic. Επιπλέον, μπορούσε να παραγγελθεί και με ένα 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με κατ' επιλογήν χειροκίνητο έλεγχο (tiptronic). Οι βενζινοκινητήρες 3.7 λίτρων V8 και 4.2 λίτρων V8 διατηρήθηκαν, αλλά με βελτιωμένη ισχύ. Επίσης, προστέθηκε ένας νέος 4.0 λίτρων V8 TDI κινητήρας ντίζελ, με ισχύ 275 hp και ροπή 650 N·m. Το 2004, εμφανίστηκε μια ειδική έκδοση του Α8: το W12 Α8. Αυτή η εντυπωσιακή σπορ λιμουζίνα έφερε έναν 6.0 λίτρων 12-κύλινδρο διάταξης W12 κινητήρα, ισχύος 450 ίππων, βενζίνης, με ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας στα 250 km/h, ταχύτητα που αυτό το αυτοκίνητο μπορούσε να φτάσει σε λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα. Συνδυαζόταν αποκλειστικά με το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με tiptronic. Το W12 A8 ήταν, αρχικά, η μοναδική έκδοση που έφερε γρίλια με ενιαίο πλαίσιο, καθώς οι άλλες είχαν ακόμα την κλασική γρίλια της Audi, έως το 2005. Επιπλέον, είχε στάνταρ κίνηση στους 4 τροχούς και αυτόματα ελεγχόμενη αερανάρτηση. Η W12 ήταν η ναυαρχίδα της Audi, μαζί με το σπορ υπεραυτοκίνητο (supercar) Audi R8. Αυτό το αυτοκίνητο χρησιμοποιήθηκε επίσης στις ταινίες Transporter 2 και Transporter 3. Το Α8 L 6.0 W12 έγινε, επίσης, το πιο ακριβό μοντέλο της Audi, καθώς ακόμα και η βασική έκδοση του σπορ μοντέλου Audi R8 ήταν φθηνότερη. 1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη Το 2005, το Α8 D3 υπέστη μια ελαφρά ανανέωση. Όλα τα μοντέλα έφεραν πλέον τη γρίλια με ενιαίο πλαίσιο, που είχε πρωτοεμφανιστεί στο W12 Α8. Επίσης, ο κινητήρας 4.0 λίτρων V8 TDI αντικαταστάθηκε από έναν ισχυρότερο 4.2 λίτρων V8 TDI. Αρχικά, επειδή η Audi δεν διέθετε τότε κατάλληλο κιβώτιο ταχυτήτων για τον έλεγχο της τεράστιας ροπής ενός κυριολεκτικά θηριώδους πετρελαιοκινητήρα, είχε περιορίσει την ροπή του στα 650 N·m. Το 2007 όμως, εισήγαγε στο νέο τότε SUV Audi Q7 ένα ενισχυμένο κιβώτιο ταχυτήτων. Αυτό της έδωσε τη δυνατότητα να επαναρυθμίσει την ροπή στα εντυπωσιακά 760 N·m. Επιπλέον, ο κινητήρας 3.0 λίτρων V6 βενζίνης αντικαταστάθηκε από έναν 3.2 λίτρων V6 FSI (άμεσου ψεκασμού καυσίμου). Η τρίτη γενιά του Audi A8 (εσωτερικός κωδικός εργοστασίου: Typ 4H) επρόκειτο αρχικά να παρουσιαστεί στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2009, αλλά αναβλήθηκε για τα τέλη του 2009. Τελικώς, αποκαλύφθηκε επίσημα στις 1 Δεκεμβρίου 2009, στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Το Α8 D4 βασίστηκε στην κοινή πλατφόρμα MLP και έχει μεταξόνιο 2,99 μέτρα. Το μήκος του αυξήθηκε στα 5,14 μέτρα. Φέρει στάνταρ 4-κίνηση quattro, με σχέση 40:60 (εμπρός:πίσω), με ένα προαιρετικό σπορ διαφορικό στο πίσω μέρος. Το A8 τρίτης γενιάς ήταν αρχικά διαθέσιμο μόνο με κινητήρα 4.2 λίτρων V8 βενζίνης FSI των 372 ίππων και έναν κινητήρα V8 4.2 TDI 350 hp ντίζελ, αμφότεροι σε συνδυασμό με ένα νέο 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με tiptronic. Η επιτάχυνση 0 - 100 km/h είναι: για το 4.2 FSI στα 5,7 δευτερόλεπτα και για το 4.2 TDI στα 5,5 δευτερόλεπτα. Και στα δύο μοντέλα, η τελική ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 250 km/h. Κατά τη διάρκεια του έτους 2010, προστέθηκαν δύο 3.0 λίτρων V6 TDI κινητήρες ντίζελ, με ισχύ 204 και 250 hp και ένας 3.0 λίτρων V6 βενζινοκινητήρας TFSI. Πρόσθετες επιλογές ασφαλείας που ήταν διαθέσιμες στο Α8 τρίτης γενιάς, περιλαμβάνουν Adaptive Cruise Control (ACC), υπέρυθρη κάμερα για ευκολότερη νυχτερινή οδήγηση, ένα ραντάρ και έναν δείκτη της κυκλοφορίας. Επίσης, το αυτοκίνητο είναι εξοπλισμένο με προσαρμοζόμενη αερανάρτηση, εξελιγμένο ηχοσύστημα Bang & Olufsen και τεχνολογία LED στους προβολείς Στις 16 Απριλίου 2010, ανακοινώθηκε η έκδοση με το μακρύτερο μεταξόνιο A8 L και παρουσιάστηκε στις 23 Απριλίου 2010 στο Πεκίνο. Στο A8 L το μεταξόνιο αυξήθηκε στα 3.122 χιλιοστά (κατά 130 σε σύγκριση με το κανονικό Α8) φτάνοντας σε συνολικό μήκος αμαξώματος τα 5.267 χιλιοστά. Το Α8 L επίσης επανέφερε τον κινητήρα W12, αλλά με επανασχεδιασμό. Ο κυβισμός του είχε αυξηθεί από 6.0 σε 6.3 λίτρα και είναι εξοπλισμένος με άμεσο ψεκασμό καυσίμου (FSI), με αποτέλεσμα την αύξηση της μέγιστης ισχύος στους 500 hp και της ροπής στα 625 N·m στις 3.250 στροφές το λεπτό. Μαζί με το νέο 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο με tiptronic, προσφέρει στο Α8 W12 L επιτάχυνση 0 - 100 χιλιόμετρα την ώρα σε μόλις 4,9 δευτερόλεπτα. Η κατανάλωση μειώθηκε κατά 12% και έφτασε έως και 12,0 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα. Στην παλέτα των κινητήρων του A8 L προστέθηκαν σύντομα οι 3.0 TFSI και 4.2 FSI βενζίνης V8, και 3.0 V6 TDI και 4.2 V8 TDI. 1 Ηλεκτρονικά περιορισμένη Η τέταρτη γενιά του Audi A8 βασίστηκε αισθητικά στο πρωτότυπο αυτοκίνητο Audi Prologue. Το μοντέλο παραγωγής αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στο Audi Summit στη Βαρκελώνη στις 11 Ιουλίου 2017 και παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2017. Τελικώς, μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2017 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Ευρώπη τον Νοέμβριο, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 2018. Στις άλλες ηπείρους έφτασε σταδιακά μέσα στο 2018 και πάντα ως μοντέλο της σεζόν του 2019. Η εκδοχή με το μακρύτερο μεταξόνιο A8 L κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2018. Η έκδοση υψηλών επιδόσεων Audi S8 εισήχθη στα τέλη του 2019 για τη σεζόν (model year) του 2020. Αντίθετα με τα S8 των προηγούμενων γενεών, που βασίζονταν πάντα στην εκδοχή του A8 με το κοντό μεταξόνιο, η γενιά D5 προσφέρεται τόσο με το κοντό, όσο και με το μακρύ μεταξόνιο. Ειδικότερα στη Βόρεια Αμερική, αυτό το S8 διατίθεται μόνο με το μακρύ μεταξόνιο, δηλαδή ως S8 L. Το S8 έχει μεγαλύτερη ισχύ του V8 κινητήρα από τις εκδόσεις A8 και A8L 60 TFSI quattro. Μια νέα προαιρετική τεχνολογία στην τέταρτη γενιά του Audi A8 είναι το σύστημα Traffic Jam Pilot, το οποίο είναι αυτόνομη οδήγηση επιπέδου 3 (με μέγιστο στην κλίμακα το επίπεδο 5, που είναι η πλήρως αυτόνομη οδήγηση, στην οποία δεν υπάρχουν τιμόνι και πεντάλ), που επιτρέπει στο αυτοκίνητο να ταξιδεύει στον αυτοκινητόδρομο με πυκνή κίνηση με ταχύτητα έως και 60 km/h χωρίς καμία υποβοήθηση από τον οδηγό. Λόγω των απαιτούμενων προδιαγραφών, η Audi δεν το διαθέτει στην αγορά των ΗΠΑ. Στις 29 Οκτωβρίου 2021, η Audi παρουσίασε την ανανεωμένη εκδοχή του A8 τέταρτης γενιάς στην Κίνα και στις αρχές του νέου έτους στην Ευρώπη. Κυκλοφόρησε για τη σεζόν του 2022 και μάλιστα η πληρέστερη έκδοσή της αναβίωσε την ονομασία της παλαιότερης εταιρείας Horch (εκδοχή A8L Horch Founder Edition), με σκοπό να ανταγωνιστεί τις Mercedes-Benz S-Class, Mercedes-Maybach S-Class, Bentley Flying Spur, Bentley Flying Spur Mulliner, Genesis G90L Limousine, Maserati Quattroporte, Aurus Senet, Toyota Century, Hongqi L5 και την Rolls-Royce Ghost. Η αναβίωση της Horch έγινε στην Κίνα, με σοβαρή πιθανότητα όμως να επεκταθεί και στην Ευρώπη. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Audi A8 Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Audi A8L Τεχνικά στοιχεία του Audi A8 (Γερμανικά) Τεχνικά στοιχεία του Audi A8L (Γερμανικά)