Κομητεία της Απουλίας και της Καλαβρίας

Την Κομητεία της Απουλίας και της Καλαβρίας που αργότερα έγινε το Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας ίδρυσε ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας (1042), περιείχε την χερσόνησο Γκαργκάνο, την Φότζα, την Απουλία και τμήμα της Ιταλικής Καμπανίας. Όταν ο Ροβέρτος Γυισκάρδος πήρε από τον πάπα Νικόλαο Β΄ τον τίτλο του δούκα (1059) προήχθη σε Δουκάτο. Το δουκάτο βρέθηκε σε αναστάτωση όταν ο Ρογήρος Β΄ της Σικελίας που κυβερνούσε την Κομητεία της Σικελίας διαδέχθηκε τον ξάδελφο του Γουλιέλμο Α΄ της Απουλίας που πέθανε πρόωρα και άτεκνος (1127). Ο Ρογήρος Β΄ ενσωμάτωσε το Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας με την Κομητεία της Σικελίας και δημιούργησε το Βασίλειο της Σικελίας. Ο Ντρόγκο της Απουλίας πήρε τον τίτλο του κόμη της Απουλίας και της Καλαβρίας από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ΄ με περιοχές που ανήκαν στο πριγκιπάτο του Σαλέρνο.

 Ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας επέστρεψε τον Σεπτέμβριο του 1042 στο Μέλφι, οι Νορμανδοί τον αναγνώρισαν σαν ηγεμόνα τους, πρόσφερε συμμαχία στον πρίγκιπα του Σαλέρνο και στον Ράινουλφ Ντρένγκοτ κόμη της Αβέρσα. Με την ένωση των δύο Νορμανδικών οικογενειών Αλταβίλλα και Ντρένγκοτ ο Γουλιέλμος απέκτησε την επίσημη αναγνώριση στα τέλη του 1042 σε Συνέλευση που συγκάλεσαν οι Νορμανδοί βαρόνοι στο Μέλφι και ολοκληρώθηκε στις αρχές της επόμενης χρονιάς (1043). Στην συνάντηση ο πρίγκιπας του Σαλέρνο αναγνώρισε την κυριαρχία της Οικογένειας Ωτβίλ στο Μέλφι, ο Γουλιέλμος Α΄ δημιούργησε έναν νέο πυρήνα από τα εδάφη του και διαφοροποιήθηκε από τον Ράινουλφ Α΄ της Αβέρσα που κυβερνούσε περιοχές στην Καμπανία. Οι βαρόνοι έδωσαν όλοι όρκο υποτέλειας στον Γουλιέλμο των Ωτβίλ, ο πρίγκιπας του Σαλέρνο τον αναγνώρισε σαν τον πρώτο κόμη της Απουλίας, δέχτηκε επίσης να παντρευτεί την ανιψιά του, κόρη του Γκυ, δούκα του Σορέντο (1012 - 1073). Η μαζική αναγνώριση των βαρόνων στον Γουλιέλμο των Ωτβίλ είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία της κομητείας της Απουλίας, ο ίδιος ορκίστηκε πρώτος κόμης ως Γουλιέλμος Α΄. Ο Γουλιέλμος Α΄ της Απουλίας ίδρυσε την πρώτη πρωτεύουσα της κομητείας του στο Μέλφι που βρισκόταν έξω από τα διοικητικά της όρια, σε 40 χρόνια μετακινήθηκε στο Σαλέρνο, το Μέλφι χωρίστηκε σε 12 προάστια με ένα ανάκτορο σε κάθε ένα από αυτά που ασκούσε την εξουσία. Η κομητεία της Απουλίας και της Καλαβρίας μετονομάστηκε σε Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας χάρη στην απονομή του τίτλου του "Δούκα" από τον πάπα Νικόλαο Β΄ στον Ροβέρτο Γυισκάρδο (1059). To Σαλέρνο πρωτεύουσα του πριγκιπάτου του Σαλέρνο κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς (1077) και οι περιοχές του ενσωματώθηκαν στο Δουκάτο της Απουλίας και της Καλαβρίας. Μετά την κατάκτηση αυτή οι Νορμανδοί είχαν την εξουσία σε ολόκληρη την νότια Ιταλική χερσόνησο με μοναδική εξαίρεση το Δουκάτο της Νάπολης. Τα επόμενα χρόνια η πρωτεύουσα του δουκάτου μετακινήθηκε από το Μέλφι στο Σαλέρνο και ολοκληρώθηκε η κατάκτηση της Σικελίας, οι Νορμανδοί δημιούργησαν το βασίλειο της Σικελίας το πρώτο ισχυρό κράτος στην νότια Ιταλία (1130). Το Σαλέρνο παρέμεινε η πρωτεύουσα της περιοχής για περίπου μισό αιώνα (1078 - 1130), την περίοδο αυτή η πόλη γνώρισε μεγάλη ακμή χάρη στην Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο. Ο Γουλιέλμος Α΄ είναι ο πρώτος κόμης της Απουλίας και της Καλαβρίας, ο αυτοκράτορας Ερρίκος Γ΄ όρισε τον αδελφό και διάδοχο του Ντρόγκο της Απουλίας υποτελή του. Μετά τον θάνατο του ανήλικου Ρογήρου Δ΄ ο τίτλος έμεινε κενός. Chalandon, Ferdinand. Histoire de la domination normande en Italie et en Sicile. Paris: 1907. Houben, Hubert (translated by Graham A. Loud and Diane Milburn). Roger II of Sicily: Ruler between East and West. Cambridge: Cambridge University Press, 2002. Loud, Graham (2014), The Age of Robert Guiscard: Southern Italy and the Northern Conquest, Matthew, Donald. The Norman Kingdom of Sicily. Cambridge: Cambridge University Press, 1992. Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016–1130. London: Longman, 1967. Norwich, John Julius. The Kingdom in the Sun 1130–1194. London: Longman, 1970. Takayama, Hiroshi. The Administration of the Norman Kingdom of Sicily. BRILL, 1993.