IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άλμα εις μήκος στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το άλμα εις μήκος είναι ένα κλασικό αγώνισμα στίβου των Ολυμπιάδων. Πρόκειται για ένα από τα 12 αγωνίσματα του στίβου που βρίσκονται συνεχώς στο πρόγραμμα των αγώνων από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 της Αθήνας. Από το 1900 ως το 1912 διεξήχθη και αγώνισμα μήκους άνευ φοράς.Το αντίστοιχο γυναικείο αγώνισμα μπήκε στο ολυμπιακό πρόγραμμα το 1948, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου.

 1896 Έλερι Κλαρκ 1900 Άλβιν Κρεντσλάιν 1904 Μάιρ Πρινστάιν 1908 Φρανκ Άιρονς 1912 Άλμπερτ Γκάτερσον 1920 Βίλιαμ Πέτερσον 1924 Ντε Χαρτ Χούμπαρτ 1928 Έντουαρντ Χαμ 1932 Έντουαρντ Γκόρντον 1936 Τζέσε Όουενς 1948 Γουίλιαμ Στιλ 1952 Τζερόμ Μπιφλ 1956 Γκρέγκορι Μπελ 1960 Ραλφ Μπόστον 1964 Λιν Ντέιβις 1968 Μπομπ Μπίμον 1972 Ράντι Γουίλιαμς 1976 Άρνι Ρόμπινσον 1980 Λουτς Ντομπρόφσκι 1984 Καρλ Λιούις 1988 Καρλ Λιούις 1992 Καρλ Λιούις 1996 Καρλ Λιούις 2000 Ιβάν Πεδρόσο 2004 Ντουάιτ Φίλιπς 2008 Ίρβινγκ Σαλαδίνο 2012 Γκρεγκ Ράδερφορντ 2016 Τζεφ Χέντερσον 2021 Μιλτιάδης Τεντόγλου 1948 Όλγκα Γκιάρματι 1952 Ιβέτ Γουίλιαμς 1956 Ελζμπιέτα Κρζεσίνκα ή Ελζμπιέτα Κζεσίνκα 1960 Βέρα Κρέπκινα 1964 Μέρι Ραντ 1968 Βιορίκα Βισκοπολεάνου 1972 Χάιντε Ρόζενταλ 1976 Άνγκελα Φόιγκτ 1980 Τατιάνα Κολπακόβα 1984 Ανισοάρα Κουσμίρ 1988 Τζάκι Τζόινερ-Κέρσι 1992 Χάικε Ντρέξλερ 1996 Τσιόμα Αγιούνουα 2000 Χάικε Ντρέξλερ 2004 Τατιάνα Λεμπέντεβα 2008 Μάουρεν Ίγκα Μάγκι 2012 Μπρίτνεϊ Ρις 2016 Τιάνα Μπαρτολέτα 2021 Μαλάικα Μιχάμπο "Οι Ολυμπιονίκες 1896-1980", Χρυσός Τύπος ΑΕ. "Ολυμπιάδα 80", Olympic Press. Tom McNab, "Ολυμπιακοί Αγώνες 1984", Bell. "Η Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων", Εκδοτική Αθηνών.
Άρνχιμ Γιούστας

Ο Άρνχιμ Γιούστας (Arnhim Ulric Eustace, 5 Οκτωβρίου 1944-) είναι οικονομολόγος και πολιτικός. Υπήρξε πρωθυπουργός του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων από το 2000 ως το 2001.

 Γεννήθηκε το 1944 και απέκτησε τίτλους Μπάτσελορ και Μάστερ στις Οικονομικές Επιστήμες. Υπηρέτησε ως διευθυντής της Αναπτυξιακής Τράπεζας για την Καραϊβική. Επίσης, ήταν ανάμεσα στα άλλα πρόεδρος της Αναπτυξιακής και Εξαγωγικής Εταιρείας Μπανάνας των Προσήνεμων Νήσων. Το 1998 αρνήθηκε το διορισμό στο αξίωμα του αναπληρωτή γενικού γραμματέα της Κοινοπολιτείας. Έγινε πρωθυπουργός στην κυβέρνηση του Νέου Δημοκρατικού Κόμματος του Τζέιμς Φιτς-Άλεν Μίτσελ. Ανέλαβε καθήκοντα στις 27 Οκτωβρίου του 2000, έπειτα από την αποχώρηση του Μίτσελ από την πολιτική. Ωστόσο, η θητεία του στην πρωθυπουργία διήρκεσε μόλις 5 μήνες, καθώς στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου του 2001 το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα υπέστη σαρωτική ήττα, κερδίζοντας μόνο 3 έδρες επί συνόλου 15 στο κοινοβούλιο. Ο Γιούστας διατήρησε την έδρα του και σήμερα είναι αρχηγός της Αντιπολίτευσης στη Βουλή. Επέκρινε έντονα τον πρωθυπουργό Ραλφ Γκονσάλβες, το 2006, για την επίσκεψή του στην Ταϊβάν. Ο ίδιος αρνήθηκε το 2008 τις καταγγελίες ότι το κόμμα του κατέφευγε στη χρήση βίας με σκοπό να ανατρέψει τη νέα κυβέρνηση. Την ίδια χρονιά ο αρχηγός της Αντιπολίτευσης απέσυρε την υποστήριξη του κόμματός του στο Δικαστήριο της Καραϊβικής (Caribbean Court of Justice - CCJ). Συνέντευξη του πολιτικού σε αρχείο pdf
Αριστοκλείδας

* Αυτό το λήμμα αναφέρεται στον Αιγινήτη αθλητή. Για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα, δείτε: Αριστοκλείδας (αποσαφήνιση). Ο Αριστοκλείδας ο Αιγινήτης ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής, γνωστός στην εποχή του από τη νίκη του στο παγκράτιο στα Νέμεα και από το ότι προς τιμή του έγραψε ωδή ο λυρικός ποιητής Πίνδαρος, στην οποία τον συγκρίνει με τον Ηρακλή και με τον Αιακό.

 Ο Αριστοκλείδας ήταν γιος του Αριστοφάνη (όχι του γνωστού κωμωδιογράφου), που καταγόταν από την Αίγινα. Ο αθλητής κέρδισε στο παγκράτιο στα Νέμεα ως ενήλικας μεν, αλλά σε άγνωστο έτος. Ο κλασικιστής Γκέοργκ Λούντολφ Ντίσεν εικάζει ότι αυτό συνέβη πριν από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας, δηλαδή πριν το 480 π.Χ.. Η τρίτη ωδή στα Νέμεα του Πινδάρου γράφτηκε προς τιμή του Αριστοκλείδα και σε αυτή ο Πίνδαρος γράφει ότι ο αθλητής είχε κατακτήσει την υψηλότερη δόξα που μπορεί να φθάσουν θνητοί. Στην ίδια ωδή αναφέρονται τρεις νίκες του Αριστοκλείδα στο παγκράτιο: ως παιδί σε αγώνα στα Μέγαρα, ως νέος στην Επίδαυρο και ως ώριμος άνδρας στα Νέμεα.Ο λογοτέχνης και κλασικιστής Ilja Leonard Pfeijffer έχει υποστηρίξει ότι η ωδή του Πινδάρου υποδεικνύει πως ο Αριστοκλείδας κέρδισε τη νίκη χωρίς να χρησιμοποιήσει τις υπηρεσίες κάποιου επαγγελματία προπονητή ή εκπαιδευτή, πράγμα που και τότε ήταν μάλλον ασυνήθιστο. Ο Νάιτζελ Τζέιμς Νίκολσον και άλλοι μελετητές διαφωνούν με αυτή την ερμηνεία και φθάνουν να γράφουν ότι η ωδή μπορεί να είναι ακόμα και μεταφορική, που δεν αφορά μια αθλητική, αλλά μια πολιτική νίκη. Αυτό ισχύει για την ενδέκατη ωδή στα Νέμεα, στην οποία ο Πίνδαρος εξυμνεί την εκλογή του Αρισταγόρου στο τοπικό πρυτανείον (ένα κυβερνητικό σώμα) μαζί με την αναφορά των αθλητικών θριάμβων του κατά τη νεότητά του. Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 6, σελ. 576 Smith, William: το λήμμα «Aristocleidas» στο Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology (1870), τόμ. 1, σελ. 302
Τρίτο Πρόγραμμα

Το Τρίτο Πρόγραμμα είναι το τρίτο δημόσιο ραδιόφωνο της ΕΡΤ. Ο σταθμός έχει ως κύριο πρόγραμμα εκπομπές επικεντρωμένες στον πολιτισμό και την κλασική μουσική, ενώ γνώρισε σημαντική άνθηση την περίοδο που επικεφαλής του ήταν ο Μάνος Χατζιδάκις.

 Βγήκε στον αέρα στις 19 Σεπτεμβρίου 1954, με πρωτοβουλία του συγγραφέα Διονυσίου Ρώμα, δύο χρόνια μετά την ίδρυση του Δευτέρου Προγράμματος. Ο σταθμός τότε βγήκε από έναν παρατημένο πομπό μεσαίων κυμάτων, και εκπέμποντας ολιγόωρο πρόγραμμα. Η ουσιαστική ιστορία του, ξεκίνησε από την Μεταπολίτευση και μετά, όταν τα ηνία του ανέλαβε ο μεγάλος συνθέτης Μάνος Χατζιδάκις. Με πρόγραμμα που κέντριζε το ενδιαφέρον σε άτομα όλων των ηλικιών, ακόμα και των παιδιών με χαρακτηριστική εκπομπή το Εδώ Λιλιπούπολη η δημοτικότητα του Τρίτου Προγράμματος εκτοξεύθηκε κατακόρυφα. Ασχολούμενο με την κλασική μουσική και διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες, το Τρίτο Πρόγραμμα, είναι το μοναδικό ραδιόφωνο του είδους στην Ελλάδα, έχοντας πιστό κοινό. Ύστερα από το προσωρινό κλείσιμο της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2013 ο σταθμός εξέπεμπε 4 ώρες το 24ωρο στην ενιαία ΕΡΑ, ενώ τρεις μήνες αργότερα (από τις 25 Σεπτεμβρίου) εξέπεμπε μέσω της ΕΡΤ Open. Ύστερα από την επαναλειτουργία της ΕΡΤ στις 11 Ιουνίου 2015, ο σταθμός επανεντάχθηκε στην ΕΡΑ και σταμάτησε η μετάδοσή του από την ΕΡΤ Open. Ακούστε ζωντανά το Τρίτο Πρόγραμμα στο Radio-live.gr Ακούστε ζωντανά το Τρίτο Πρόγραμμα στο ERT Echo Δείτε το πρόγραμμα του ραδιοφώνου στο ERT Echo Το επίσημο προφίλ του ραδιοφώνου στο Facebook
ΡΚΝ Εσπανιόλ Β

Η Ρεϊάλ Κλουμπ Ντεπορτίου Εσπανιόλ ντε Μπαρσελόνα Β (καταλανικά: Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona B) είναι η Β ομάδα της ΡΚΝ Εσπανιόλ, που εδρεύει στη Βαρκελώνη, στην αυτόνομη κοινότητα της Καταλονίας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1981 και παίζει στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Παίζει τους εντός έδρας αγώνες της στο προπονητικό γήπεδο «Ντάνι Γιάρκε», χωρητικότητας 1.520 θέσεων.Σε αντίθεση με το αγγλικό σύστημα πρωταθλημάτων, οι δεύτερες ομάδες στην Ισπανία παίζουν στην ίδια πυραμίδα ποδοσφαίρου με την ανώτερη ομάδα τους αντί για ένα ξεχωριστό πρωτάθλημα. Ωστόσο, οι δεύτερες ομάδες δεν μπορούν να παίξουν στην ίδια κατηγορία με την ανώτερη ομάδα τους και δεν είναι πλέον σε θέση να αγωνιστούν στο Κύπελλο Ισπανίας.

 Το 1981, δημιουργήθηκε η Φούτμπολ Κλουμπ Κριστινένκ (Futbol Club Cristinenc) στη Σάντα Κριστίνα ντ'Άρο της επαρχίας Ζιρόνα. Ο σύλλογος είχε γρήγορη εξέλιξη από τις χαμηλότερες κατηγορίες μέχρι την Τερθέρα Ντιβισιόν. Ήταν επίσης τροφοδοτικός σύλλογος της Εσπανιόλ. Το 1991 η ομάδα άλλαξε την ονομασία της σε Κριστινένκ Εσπανιόλ (Cristinenc-Espanyol) και μετονομάστηκε σε Ρεϊάλ Κλουμπ Ντεπορτίου Εσπανιόλ ντε Μπαρσελόνα Β τρία χρόνια αργότερα, ενώ έγινε επίσης η δεύτερη ομάδα της Εσπανιόλ. Διακυμάνθηκε μεταξύ της τέταρτης και της τρίτης κατηγορίας τις επόμενες δεκαετίες, με τη μεγαλύτερη περίοδο να είναι πέντε χρόνια, με μία δεύτερη θέση τη σεζόν 2001-02. Η καταλανική ομάδα απέτυχε να προβιβαστεί κατά τη διάρκεια των τριών συμμετοχών της στα πλέι οφ. Τη σεζόν 2009–10, η Εσπανιόλ Β τερμάτισε στην 16η θέση, πάνω από τη ζώνη υποβιβασμού και υποβιβάστηκε μέσω των πλέι οφ υποβιβασμού. Ως ΦΚ ΚριστινένκΩς Εσπανιόλ Β19 σεζόν στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β 12 σεζόν στην Τερθέρα Ντιβισιόν 8 σεζόν στις Περιφερειακές Κατηγορίες Τερθέρα Ντιβισιόν: 1994–95, 2008–09, 2017–18 Επίσημος ιστότοπος της Εσπανιόλ Προφίλ ομάδας στο Futbolme (ισπανικά)
Μουσείο Σιδηροδρόμων Στενού Εύρους (Σοχάτσεφ)

Το Μουσείο Σιδηροδρόμων Στενού Εύρους στο Σοχάτσεφ (πολωνικά: Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie) είναι παράρτημα του Μουσείου Σιδηροδρομικών Σταθμών (πρώην Μουσείο Σιδηροδρόμων της Βαρσοβίας) στο Σοχάτσεφ της Πολωνίας.

 Έλαβε την ιδιότητα του μουσείου το 1984 και η έκθεση άνοιξε το 1986. Το μουσείο βρίσκεται στην έδρα του πρώην σιδηροδρόμου του Πόβιατ Σοχάτσεφ, που ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1922. Οι συλλογές άρχισαν να συλλέγονται 10 χρόνια νωρίτερα και σήμερα έχουν πάνω από 200 αντικείμενα, 163 από τα οποία εκτίθενται. Ένα από τα κύρια αξιοθέατα του μουσείου είναι η ευκαιρία να οδηγήσετε ένα ιστορικό τρένο που βρίσκεται στην άκρη του Δάσους Καμπίνος. Τα τρένα του μουσείου που αποτελούνται από βαγόνια 50 ετών αποστέλλονται από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο τα Σάββατα και επιλεγμένες Τετάρτες στις 10.30 π.μ. από την έδρα του μουσείου (σταθμός «Μουσείο Σοχάτσεφ») μέσω Χοντάκουφ, Μπρόχουφ-Κολόνια, Τουουοβίτσε προς Βίλτσε Τουουόφσκιε στο σύνορα του Εθνικού Πάρκου Καμπίνος (περίπου 18 χλμ.). Το τρένο κινείται με ατμομηχανή Px29 ή ατμομηχανή ντίζελ. Ο χώρος του μουσείου είναι ένα υπαίθριο σκηνικό για κινηματογραφικές παραγωγές και μουσικά βίντεο Όλα τα ρολόγια του μουσείου δείχνουν 3:35 μ.μ. - αυτή είναι η ώρα που το τελευταίο επιβατικό τρένο του σιδηροδρόμου του Πόβιατ Σοχάτσεφ έφυγε από το Σοχάτσεφ (30 Νοεμβρίου 1984) Στο μουσείο υπάρχει ένα σαλόνι του Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι Μουσεία στη Μασόβια. Masovian Cultural Society, Βαρσοβία 1996. (ISBN 83-900647-8-2) Δικτυακός τόπος του Μουσείου Σιδηροδρόμων Στενού Εύρους στο Σοχάτσεφ Μεταφορά στο Σταθμό Βίλτσε Τουουόφσκιε και παράσταση ατμομηχανής – βίντεο blog, Ιούνιος 2009)
Στάδιο Ερνστ Χάπελ

Το Στάδιο Ερνστ Χάπελ (γερμανικά: Ernst-Happel-Stadion), γνωστό ως Πράτερσταντιον (Praterstadion) μέχρι το 1992, μερικές φορές αποκαλούμενο και Στάδιο Βιέννης (γερμανικά: Wiener-Stadion), είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στο Λέοπολντστατ, τη 2η συνοικία της πρωτεύουσας της Αυστρίας, Βιέννη. Με 50.865 θέσεις, είναι το μεγαλύτερο στάδιο στην Αυστρία. Χτίστηκε μεταξύ 1929 και 1931 για τη δεύτερη Εργατική Ολυμπιάδα, σε σχέδιο του Γερμανού αρχιτέκτονα, Ότο Ερνστ Σφάιζερ. Το στάδιο μετονομάστηκε προς τιμή του Αυστριακού ποδοσφαιριστή Ερνστ Χάπελ μετά τον θάνατό του το 1992. Το στάδιο φιλοξένησε επτά αγώνες στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008, συμπεριλαμβανομένου του τελικού που είδε την Ισπανία να θριάμβευσε επί της Γερμανίας. Το στάδιο ανήκει στον Δήμο Βιέννης (Δημοτικό Τμήμα 51 – Αθλητισμός της Πόλης της Βιέννης). Το διαχειρίζεται η Wiener Stadthalle Betriebs und Veranstaltungsgesellschaft mb H., θυγατρική της Wien Holding. Είναι στάδιο Κατηγορίας 4 της UEFA, και ως εκ τούτου, είναι η έδρα της Εθνικής Αυστρίας. Φιλοξενεί επίσης αγώνες βιεννέζικων συλλόγων στις διοργανώσεις της UEFA. Το στάδιο εξυπηρετείται από τον σταθμό Στάντιον (Stadion) στη γραμμή U2 του Μετρό Βιέννης.

 Κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008, το Στάδιο Ερνστ Χάπελ φιλοξένησε επτά αγώνες (τρεις αγώνες ομίλων της Αυστρίας, δύο προημιτελικούς, έναν ημιτελικό και τον τελικό αγώνα). Κατά την προετοιμασία για τη διοργάνωση, οι πρόσθετες σειρές στην πρώτη και τη δεύτερη σειρά θέσεων αύξησαν τη χωρητικότητα του σταδίου σε 53.000 θέσεις. Πριν τη διοργάνωση, το καλοκαίρι του 2005 τοποθετήθηκε θερμαινόμενο γήπεδο. Τον Μάιο του 2008, δημιουργήθηκε μια σύνδεση με το Μετρό Βιέννης, διευκολύνοντας την πρόσβαση από όλη την πόλη. Το κόστος της ανακατασκευής ήταν 39.600.000 ευρώ. Οι ακόλουθοι αγώνες διεξήχθησαν στο γήπεδο κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008: Το Στάδιο Ερνστ Χάπελ είναι το μεγαλύτερο στάδιο ποδοσφαίρου στην Αυστρία. Είναι η έδρα της Εθνικής Αυστρίας. Οι αγώνες ποδοσφαίρου συλλόγων γενικά περιορίζονται στον τελικό του εγχώριου κυπέλλου και στις διεθνείς διοργανώσεις των κορυφαίων συλλόγων της Βιέννης, των Αούστρια Βιέννης και Ραπίντ Βιέννης, καθώς οι κανονικές τους έδρες δεν έχουν κατάλληλη χωρητικότητα για να φιλοξενήσουν αγώνες του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Στο στάδιο έχουν παιχτεί και αγώνες του «Ντέρμπι της Βιέννης» μεταξύ της Αούστρια και της Ραπίντ. Το στάδιο έχει χαρακτηριστεί ως ένα από τα γήπεδα Πέντε Αστέρων της UEFA που του επιτρέπουν να φιλοξενήσει τον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ. Η χωρητικότητα θέσεων επεκτάθηκε προσωρινά σε 53.008 για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2008, με τον τελικό να διεξάγεται στο στάδιο. Το στάδιο φιλοξένησε επίσης 3 αγώνες ομίλων, 2 αγώνες προημιτελικών, έναν ημιτελικό και έναν τελικό. Το ρεκόρ προσέλευσης με 92.706 θεατές για τον αγώνα εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης ήταν το 1960. Έκτοτε η χωρητικότητα έχει μειωθεί.
Μονάρκας Μορέλια

Η Μονάρκας Μορέλια (ισπανικά: Monarcas Morelia) είναι μεξικανική, επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από την Μορέλια, Μιτσοακάν. Συμμετέχει στh Λίγα ΜΧ. Έδρα της ομάδας είναι το Εστάδιο Μορέλος, χωρητικότητας 35.000 θεατών. Ιδρύθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1924.

 Λίγα ΜΧ: 1Ινβιέρνο 2000 Δεύτερη θέση (3): Απερτούρα 2002, Κλαουσούρα 2003, Κλαουσούρα 2011Σεγούντα Ντιβισιόν: 11981Κόπα ΜΧ: 1Απερτούρα 2013 Δεύτερη θέση (1): 1964–65ΣουπερΚόπα ΜΧ: 12014 Δεύτερη θέση (1): 2015 Κόπα Πατσούκα: 12001 Δεύτερη θέση (1): 1999Κόπα Χαλίσκο: 12012Copa Nissan: 12015 ΣουπερΛίγκα: 12010ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Καπ: 0Δεύτερη θέση (2): 2002, 2003 Επίσημος ιστότοπος
Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κωπηλασίας

Το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κωπηλασίας ή Βαλκανικοί Αγώνες Κωπηλασίας (αγγλικά: Balkan Rowing Championships) είναι διεθνής ρεγκάτα της κωπηλασίας για αθλητές των Βαλκανικών χωρών στις κατηγορίες Εφήβων-Νεανίδων και Παίδων-Κορασίδων, η οποία διοργανώνεται ετησίως το Σεπτέμβριο από τη Βαλκανική Ομοσπονδία Κωπηλασίας (BRA).

 Το πρώτο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κωπηλασίας διοργανώθηκε το 1975 στα Ιωάννινα στις 19 με 20 Σεπτεμβρίου. Την ιδέα για την δημιουργία ενός πρωταθλήματος μεταξύ των Βαλκανικών χωρών την υλοποίησαν η Βουλγαρική, η Ελληνική, η Ρουμανική, η Τουρκική και η Γιουγκοσλαβική Ομοσπονδία Κωπηλασίας. Η διοργάνωση αρχικά ήταν προγραμματισμένη για τις 25 με 28 Ιουλίου του 1974.Από το 1975 έως το 2000 το πρωτάθλημα πραγματοποιούνταν από τις βαλκανικές ομοσπονδίες ενώ από το 2000 έως σήμερα από την Βαλκανική Ομοσπονδία Κωπηλασίας η οποία ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου στο ετήσιο συνέδριο που έγινε στην Καστοριά. Κάθε χρόνο διαφορετική χώρα φιλοξενεί τη ρεγκάτα και το ετήσιο συνέδριο. Το πρωτάθλημα απευθύνεται μόνο στην κατηγορία νέων από το 1993, ενώ από το 1975 έως το 1992 αγωνίζονταν αθλητές ανωτέρου επιπέδου. Τα ακόλουθα αγωνίσματα που περιλαμβάνονται στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Κωπηλασίας: Εφήβων: Μονό σκιφ, Διπλό σκιφ, Τετραπλό σκιφ, Δίκωπος χωρίς πηδαλιούχο, Τετράκωπος χωρίς πηδαλιούχο, Οκτάκωπος με πηδαλιούχο Νεανίδων: Μονό σκιφ, Διπλό σκιφ, Τετραπλό σκιφ, Δίκωπος χωρίς πηδαλιούχο, Τετράκωπος χωρίς πηδαλιούχο, Οκτάκωπος με πηδαλιούχο Παίδων: Μονό σκιφ, Διπλό σκιφ, Τετραπλό σκιφ, Δίκωπος χωρίς πηδαλιούχο, Τετράκωπος χωρίς πηδαλιούχο, Οκτάκωπος με πηδαλιούχο Κορασίδων: Μονό σκιφ, Διπλό σκιφ, Τετραπλό σκιφ Βαλκανικές Διοργανώσεις Επίσημη ιστοσελίδα της Βαλκανικής Ομοσπονδίας Κωπηλασίας στο web.archive.org
Γιουσούφ Σαλέχ Αμπάς

Ο Γιουσούφ Σαλέχ Αμπάς (Youssouf Saleh Abbas, 1952-) είναι πολιτικός από το Τσαντ, ο οποίος διορίστηκε από τον πρόεδρο Ιντρίς Ντεμπί στην πρωθυπουργία της αφρικανικής χώρας στις 16 Απριλίου του 2008. Παρέμεινε πρωθυπουργός ως το 2010.

 Γεννήθηκε το 1952 στην Αμπεσέ, στην επαρχία Ουαντάι στα ανατολικάΈκανε σπουδές στη Σοβιετική Ένωση και στη Γαλλία. Πήρε το πτυχίο Μάστερ στο Διεθνές Δίκαιο. Επέστρεψε στο Τσαντ και εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών, ως Διευθυντής επί θεμάτων Διεθνούς Συνεργασίας και ως σύμβουλος του Γενικού Διευθυντή. Στη συνέχεια ήταν Διευθυντής του Πολιτικού Γραφείου του Προέδρου Γκουκούνι Ουεντέι την περίοδο 1981-1982. Αργότερα, το 1993, ανέλαβε αντιπρόεδρος της Κυρίαρχης Εθνικής Διάσκεψης. Όντας σε αντίθεση με τον Πρόεδρο Ντεμπί, έζησε εξόριστος στη Γαλλία για αρκετά χρόνια. Το 1998 έγινε μέλος του νεοσύστατου αντάρτικου κινήματος με έδρα το Τιμπέστι, Κίνημα για Δημοκρατία και Δικαιοσύνη στο Τσαντ (MDJT), που είχε αρχηγό το Γιουσούφ Τογκοϊμί (Youssouf Togoïmi). Ο Σαλέχ Αμπάς προσέφερε τις υπηρεσίες του στο κίνημα αυτό, ως συντονιστής από το Παρίσι. Παραιτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 2001 , μαζί με τρία ακόμα μέλη του κινήματος, επικαλούμενος «υπερβολές» Έπειτα από συμφωνία με την κυβέρνηση επέστρεψε στο Τσαντ και το 2006 έγινε σύμβουλος του Ντεμπί επί διεθνών σχέσεων, όπως επίσης και ειδικός αντιπρόσωπος της Δύναμης της ΕΕ στο Τσαντ (EUFOR Tchad/RCA) και της Αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και στο Τσαντ (MINURCAT). Παρέμεινε στις θέσεις αυτές ως το διορισμό του στην πρωθυπουργία. Ο Ντεμπί απέλυσε τον πρωθυπουργό Ντέλουα Κασιρέ Κουμακόγιε στις 16 Απριλίου του 2008 και διόρισε στη θέση του τον Αμπάς. Ο τελευταίος παρέμεινε πρωθυπουργός σχεδόν επί δύο χρόνια. Έπειτα από πολιτικές διαφορές με τον πρόεδρο, ο Αμπάς υπέβαλε την παραίτησή του στις 5 Μαρτίου 2010 και ο Ντεμπί διόρισε αμέσως τον Εμανουέλ Ναντινγκάρ ως αντικαταστάτη.
Λικνάδες Κοζάνης

Οι Λικνάδες είναι γεωργοκτηνοτροφικό χωρίο της Μακεδονίας στον νομό Κοζάνης που χωρίζεται σε δύο μαχαλάδες. Οι κάτοικοι του χωριό το 1940 έφθαναν τους 150 καθώς ήταν και ντόπιοι Βοϊώτες ενώ σήμερα έχει ελαττωθεί ραγδαία ο πληθυσμός του χωριού και φθάνει τους 12 κατοίκους σε μόνιμη βάση. Οι περισσότεροι βρίσκονται στο Τσοτύλι και στη Θεσσαλονίκη καθώς υπάρχουν και πολλοί μετανάστες στο εξωτερικό κυρίως στην Αφρική και στην Αμερική.

 Μερικά μόνο μέτρα δυτικά από το σημερινό χωριό, στην κορυφή ενός τραπεζοειδούς λόφου που υψώνεται μέσα στο υδάτινο τόξο που σχηματίζει εκεί ο ποταμός Βέλος, έχει εντοπιστεί από διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα (στις θέσεις «Κοπάτσια» και «Σοποτούρα») ένας από τους σπουδαιότερους αρχαίους (τειχισμένους) οικισμούς της Ελιμιώτιδας. Επίσης, αρχαιότητες που έχουν αποκαλυφτεί κατά καιρούς σε πολλές τοποθεσίες της γύρω αγροτικής περιοχής («Καραγάτσια», «Καλόγερος» ή «Πηγάδια», «Μπαχτσέδια» κ.ά.) μαρτυρούν την ύπαρξη ιερών, ελληνιστικών και ρωμαϊκών αγροικιών κ.ά.
Συμμετοχή της Ενωμένης Ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Ενωμένη Ομάδα ή Κοινοπολιτεία ήταν το όνομα με το οποίο αγωνίστηκαν το 1992 στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αλμπερβίλ της Γαλλίας και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στη Βαρκελώνη, οι αθλητές από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες εκτός των Βαλτικών χωρών.

 Η διάσπαση της Σοβιετικής Ένωσης σε 15 ανεξάρτητα κράτη, που πραγματοποιήθηκε σταδιακά το δεύτερο εξάμηνο του 1991, έθεσε ζήτημα για τον τρόπο συμμετοχής των αθλητών της στους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992, στην Αλμπερτβίλ και στη Βαρκελώνη. Οι τρεις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες της Βαλτικής, η Εσθονία, η Λιθουανία και η Λετονία, είχαν αποσχιστεί νωρίτερα και οι εθνικές ολυμπιακές επιτροπές τους αναγνωρίστηκαν εγκαίρως από τη διεθνή ολυμπιακή επιτροπή, συνεπώς οι αθλητές των χωρών αυτών θα συμμετείχαν με τα χρώματα της πατρίδας τους. Οι αθλητές της Ενοποιημένης Ομάδας αγωνίστηκαν υπό την ολυμπιακή σημαία και με τον ολυμπιακό ύμνο στα ομαδικά ολυμπιακά αθλήματα και αγωνίσματα. Στη θερινή ολυμπιάδα στα ατομικά αθλήματα και αγωνίσματα εκπροσωπούσαν τη χώρα τους και για τους νικητές παιζόταν ο εθνικός ύμνος της χώρας τους. Ο επίσημος κωδικός της Ενοποιημένης Ομάδας ήταν EUN και προήλθε από το γαλλικό Equipe UNifiée σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΔΟΕ. Μερικές φορές η Ενοποιημένη Ομάδα αναφέρεται άτυπα ως Κοινοπολιτεία, όρος που προέρχεται από την Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών, που ήταν η προσωρινή ένωση που αντικατέστησε την ΕΣΣΔ. Όμως, το 1992 η Γεωργία δεν ανήκε ακόμα στην Κοινοπολιτεία. Στις δύο συμμετοχές της στις Ολυμπιάδες η Ενοποιημένη Ομάδα κατέκτησε συνολικά 135 μετάλλια: 54 χρυσά, 44 αργυρά και 37 χάλκινα. Στη χειμερινή ολυμπιάδα της Αλμπερτβίλ με την Ενοποιημένη Ομάδα μετείχαν μόνο οι έξι από τις δώδεκα χώρες. Οι υπόλοιπες δεν έστειλαν αθλητές. Στη θερινή ολυμπιάδα της Βαρκελώνης μετείχαν και οι δώδεκα.
Φεστιβάλ φωτός του Άμστερνταμ

Το φεστιβάλ φωτός στο Άμστερνταμ είναι ένα ετήσιο φεστιβάλ φωτισμού, που πραγματοποιείται από το 2012 στο κέντρο της πόλης. Συνήθως, πραγματοποιείται στο διάστημα μεταξύ Νοεμβρίου-Ιανουαρίου. Κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, εκτίθενται ειδικά για την περίσταση διάφορα έργα και εγκαταστάσεις φωτισμού, είτε μέσα στον ποταμό Άμστελ είτε χερσαία, που έχουν σχεδιαστεί από διεθνείς και σύγχρονους καλλιτέχνες, σχεδιαστές ή αρχιτέκτονες. Οποιοσδήποτε θεωρεί πώς έχει μια καλλιτεχνική φλέβα μπορεί να συμμετάσχει και να δει την δημιουργία του να παίρνει σάρκα και οστά κοσμώντας το Άμστερνταμ. Από την πρώτη ιδέα μέχρι την τελική υλοποίηση, οι προετοιμασίες για το project διαρκούν 15 μήνες. Το 2018, με κεντρικό σύνθημα το γνωστό απόφθεγμα του Καναδού επιστήμονα Marshall Macluhan, το "Μέσο είναι το Μήνυμα", το Άμστερνταμ φωτίστηκε με 30 δημιουργίες καλλιτεχνών από τις συνολικά 600 αιτήσεις, που εστάλησαν στη διοργάνωση. Το επόμενο φεστιβάλ, η όγδοη έκδοσή του, θα πραγματοποιηθεί από τις 28 Νοεμβρίου 2019 έως τις 18 Ιανουαρίου 2020.

 1η έκδοση 2012 - 2013 : 375.000 2η έκδοση 2013 - 2014 : 570.000 3η έκδοση 2014 - 2015 - 730.000 4η έκδοση 2015 - 2016 - 840.000 5η έκδοση 2016 - 2017 - 900.000 6η έκδοση 2017 - 2018 - 900.000 7η έκδοση 2018 - 2019 - TBA 8η έκδοση 2019 - 2020 - UP FOR Με βάση το κεντρικό σύνθημα, η φετινή έκδοση περιστρέφεται γύρω από την σπουδαιότητα πού έχουν εξίσου το ίδιο το μήνυμα αλλά και το μέσο με το οποίο στέλνουμε το μήνυμα. Ουσιαστικά, τα εκθέματα χρησιμοποιούν την πόλη και το φως για να αφηγηθούν ιστορίες. Για παράδειγμα, σε μία από τις δημιουργίες το κινούμενο φως χρησιμοποιείται για να οπτικοποιήσει μια διαδικασία παρόμοια με την δραστηριότητα του εγκεφάλου. Τιτλοφορείται με το όνομα A.N.N., δηλαδή το νευρωνικό δίκτυο, το οποίο παραπέμπει σε ένα κατασκεύασμα πού λαμβάνει, προωθεί και μεταβιβάζει πληροφορίες από νευρώνα σε νευρώνα. Στην επίσημη ιστοσελίδα μπορεί κανείς να βρει αναρτημένα όλα τα εκθέματα και τις ιστορίες από την πρώτη, κιόλας, έκδοση του φεστιβάλ. Τέλος, όλα αυτά μπορεί κάποιος να τα απολαύσει απολαμβάνοντας τη βόλτα του δωρεάν με τα πόδια, με το ποδήλατο, με κάποια βάρκα στα κανάλια του Άμστελ ή όποιος επιθυμεί κάτι πιο οργανωμένο κατόπιν κράτησης μπορεί να κλείσει κάποια ξενάγηση. Τιμώμενο πρόσωπο για την περσινή χρονιά αποτελεί ο Jeroen Henneman, εικαστικός καλλιτέχνης πού δραστηριοποιείται στο Άμστερνταμ. Δύο έργα του ήταν τοποθετημένα σε περίοπτες θέσεις ενώ το “One Lamp” (περιορισμένης διαθεσιμότητας) ήταν διαθέσιμο σε όποιον επιθυμούσε να το αγοράσει. 850 μαθητές από 20 διαφορετικά σχολεία συμμετείχαν σε ομιλίες και σεμινάρια για την τέχνη του φωτός και στη συνέχεια δημιουργούν ένα δικό τους έργο, το οποίο στη συνέχεια αποτελεί μέρος του φεστιβάλ.
Βρογχικό σύστημα

Η τραχεία, πριν την είσοδο της στους πνεύμονες, διακλαδώνεται στους δύο βρόγχους. Οι βρόγχοι είναι όμοιοι με την τραχεία, με τη μόνη διαφορά ότι είναι στενότεροι.

 Μέσα στους πνεύμονες οι βρόγχοι υποδιαιρούνται συνεχώς σε πολλούς μικρότερους και στενότερους σωλήνες, τα βρογχίδια (και έτσι σχηματίζεται το βρογχικό δένδρο). Αντρέας Χρ. Κούσπαρος, Αντρούλα Χ. Νικολάου, Αντρούλα Α. Ανθούλη: Ανθρωπολογία Γ' Γυμνασίου
Λιμάνι του Βέντσπιλς

Το λιμάνι του Βέντσπιλς είναι θαλάσσιο λιμάνι, ελεύθερο από πάγο και βαθέων υδάτων, που βρίσκεται στις Βαλτικές ακτές της Λετονίας. Η συνολική του έκταση είναι 2451,39 εκτάρια. Με τον κύκλο εργασιών φορτίου είναι ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια της Βαλτικής.Το λιμάνι του Βέντσπιλς έγινε λιμάνι πολλαπλών μεταφορών, όταν το λιμάνι βαθύνθηκε σημαντικά το 1998, φθάνοντας σε μέγιστο βάθος τα 17.5 μέτρα στην υγρή περιοχή χύδην. Αυτό επέτρεψε τη στέγαση των μεγαλύτερων σκαφών που τότε λειτουργούσαν στη Βαλτική Θάλασσα, συμπεριλαμβανομένων των δεξαμενόπλοιων Aframax με μέγιστο βάρος 130.000 μετρικών τόνων νεκρού βάρους (DWT). Η περιοχή ξηρού φορτίου και γενικού φορτίου, με βάθος 16 μέτρων, επιτρέπει στο τερματικό σταθμό να δέχεται πλοία τύπου Panamax με χωρητικότητα φορτίου μέχρι 75.000 DWT.

 Το λιμάνι του Βέντσπιλς, διοικείται από τον Ελεύθερο Λιμένα του Βέντσπιλς, ο οποίος εποπτεύεται από το Υπουργικό Συμβούλιο της Δημοκρατίας της Λετονίας, υπό διάφορες νομικές αρχές. Αυτές, περιλαμβάνουν τον νόμο του 1994 για τους λιμένες (σχετικά με τις διαδικασίες), τον νόμο του 1997 για τον ελεύθερο λιμένα του Βέντσπιλς (ο οποίος προβλέπει τις επιχειρήσεις εντός του λιμένα) και τον νόμο του 2002 για τους φόρους στα ελεύθερα λιμάνια και τις ειδικές οικονομικές ζώνες, και ρυθμίζει τους φόρους για αυτούς που εμπορεύονται με τον λιμένα. Το Βέντσπιλς βρίσκεται στον σιδηροδρομικό διάδρομο Ανατολής-Δύσης και αποτελεί μέρος του ευρασιατικού συστήματος μεταφορών, καθώς και της ευρωπαϊκής διαδρομής αυτοκινητόδρομου E22. Το αεροδρόμιο του Βέντσπιλς βρίσκεται κοντά, ενώ το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ρίγας (RIX) απέχει περίπου 2 ώρες με το αυτοκίνητο. Στη μελέτη «Παγκόσμιες Ελεύθερες Ζώνες του Μέλλοντος 2010/11», η οποία δημοσιεύτηκε από τη βρετανική εφημερίδα για την οικονομία Financial Times, το ελεύθερο λιμάνι του Βέντσπιλς κατέλαβε την πέμπτη θέση ανάμεσα στις πιο ελπιδοφόρες ελεύθερες ζώνες, καθώς και τη θέση της καλύτερης ελεύθερης ζώνης λιμένα του οικονομικού έτους 2010/11. Η μελέτη έδειξε ότι το λιμάνι των Βέντσπιλς δημιουργεί μερικές από τις καλύτερες συνθήκες στον κόσμο για την ανάπτυξη επιχειρήσεων. Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στους Financial Times, με τίτλο "Παγκόσμιες Ελεύθερες Ζώνες του Μέλλοντος 2012/13", το Ελεύθερο λιμάνι του Βέντσπιλς κατέλαβε την έβδομη θέση μεταξύ των πιο ελπιδοφόρων ειδικών οικονομικών ζωνών στον κόσμο και κατέλαβε επίσης τη δεύτερη θέση μεταξύ των λιμένων. Μεταξύ των ειδικών οικονομικών ζωνών της Ευρώπης είχε την υψηλότερη κατάταξη. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, η Ρωσία αναπροσανατολίζει τη ροή φορτίου στους ρωσικούς λιμένες της Βαλτικής, πράγμα που δημιουργεί αμφιβολίες για τις προοπτικές του λιμένα του Βέντσπιλς . http://www.portofventspils.lv/
Γ.Σ. Πετρούπολης

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Πετρούπολης είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την Πετρούπολη. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1985 και διαθέτει τμήματα πετοσφαίρισης ανδρών και γυναικών και τμήμα κολύμβησης, καθώς και τμήματα υποδομών όλων των ηλικιών.

 Το τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών δημιουργήθηκε το 1985, παράλληλα με την ίδρυση του συλλόγου.Ανήκει στη δύναμη της ΕΣΠΕΔΑ. Σήμερα αγωνίζεται στην Α2 Εθνική κατηγορία.Εδρεύει στο Κλειστό Γυμναστήριο Πετρούπολης «Νικόλαος Παξιμαδάς», όπου διεξάγονται οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας. Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών δημιουργήθηκε το 1985, παράλληλα με την ίδρυση του συλλόγου.Ανήκει στη δύναμη της ΕΣΠΕΔΑ. Σήμερα αγωνίζεται στην Α2 Εθνική κατηγορία.Εδρεύει στο Κλειστό Γυμναστήριο Πετρούπολης «Νικόλαος Παξιμαδάς», όπου διεξάγονται οι εντός έδρας αγώνες της ομάδας. Το τμήμα κολύμβησης δημιουργήθηκε το 2000, έπειτα την κατασκευή του κολυμβητήριου της πόλης.
Ελιζαμπέτ Τιμπλ

Η Ελιζαμπέτ Τιμπλ (γαλλικά: Élisabeth Thible‎ ή Tible), γεννημένη στη Λυών ήταν η πρώτη γυναίκα που καταγεγραμμένα πέταξε με ελεύθερο αερόστατο θερμού αέρα. Στις 4 Ιουνίου 1784, οκτώ μήνες μετά την πρώτη επανδρωμένη πτήση αεροστάτου, η Τιμπλ πέταξε με τον κύριο Φλωράν (Fleurant) σε αερόστατο που είχε την ονομασία La Gustave προς τιμήν της επίσκεψης του βασιλιά Γουσταύου Γ΄ της Σουηδίας στη Λυών.

 Ο Κύριος Φλωράν σκόπευε αρχικά να πετάξει με τον Κόμη Ζαν-Μπαπτίστ ντε Λωρενσίν, αλλά ο κόμης παρέδωσε τη θέση του στο La Gustave στην Ελιζαμπέτ Τιμπλ.Όταν το αερόστατο απόγειώθηκε η Τιμπλ, ντυμένη όπως η θεά Μινέρβα των Ρωμαίων, και ο Φλωράν τραγούδησαν δύο ντουέτα της γνωστής όπερας της εποχής La Belle Arsène του Πιερ-Αλεξάντρ Μονσινί. Η πτήση διήρκεσε 45 λεπτά, καλύπτοντας απόσταση τεσσάρων χιλιομέτρων και έφτασε σε ύψος πλεύσης 1.500 μέτρων. Ανάμεσα στους θεατές βρισκόταν και ο βασιλιάς Γουσταύος Γ΄ της Σουηδίας, προς τιμήν του οποίου το αερόστατο έλαβε το όνομα του. Κατά την διάρκεια της ανώμαλης προσγείωσης η Τιμπλ γύρισε τον αστράγαλό της όταν το καλάθι ακούμπησε στο έδαφος. Πιστώνεται από τον Φλωράν την επιτυχία της πτήσης μιας και τροφοδοτούσε με ξύλα τη φωτιά κατά την διάρκεια της πτήσης αλλά και επειδή εξέθεσε την αξιοσημείωτη ανδρεία της. Ελάχιστα είναι γνωστά για την Μαντάμ Τιμπλ, η οποία περιγράφεται ως εγκαταλελειμμένη σύζυγος (épouse délaissée) ενός εμπόρου από τη Λυών. Δεν υπάρχουν καταγραφές πως υπήρξε επαγγελματίας τραγουδίστρια όπερας. Venus im Wolkenschiff (Αφροδίτη στο Συννεφόπλοιο) - Ταινία της WDR-TV του Α. Ρίκερ με την Ανούκ Πλανύ ως Ελιζαμπέτ Τιμπλ. Ιστορία της αεροστατικής Σελεστίν Ανρί Σοφί Μπλανσάρ Χρονολόγιο της αεροπορίας τον 18ο αιώνα Jutta Rebmann: Als Frau in die Luft ging. Die Geschichte der frühen Pilotinnen (Women went into the air. The history of the early pilots.) Sieglitz. Precinct. ISBN 3-7987-0361-2
Ιωσήφ Ματβέγιεβιτς Ντρίζε

Ο Ιωσήφ Ματβέγιεβιτς Ντρίζε (20 Μαρτίου 1927, Ποτσιέπ, Κυβερνείο του Μπριάνσκ - 3 Νοεμβρίου 2016, Μόσχα) ήταν σοβιετικός και ρώσος επιστήμονας στον τομέα της δημιουργίας σύγχρονων μέσων αεράμυνας. Αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Αεροπορίας της Μόσχας το 1950. Από το 1949 εργάστηκε στο Ερευνητικό Ηλεκτρομηχανολογικό Ινστιτούτο της Μόσχας και από το 1986 ήταν ο κύριος σχεδιαστής του Ινστιτούτο, ενώ υπήρξε και επικεφαλής του Ινστιτούτου. Επέβλεψε τη δημιουργία στρατιωτικών Εναέριων Συστημάτων Αντιπυραυλικής Άμυνας, την ανάπτυξη τους, την ανάπτυξη της παραγωγής τους, καθώς και τις τροποποιήσεις μερικών Εναέριων Συστημάτων Αντιπυραυλικής Άμυνας. Ήταν υποψήφιος τεχνικών επιστημών το 1966.

 Βραβεύτηκε με το Βραβείο Λένιν το 1967, καθώς και με το βραβείου του Επίτιμου ραδιοφωνικού χειριστή της ΕΣΣΔ (1977). Έχει βραβευτεί με το βραβείο του Διακεκριμένου σχεδιαστή της Ρωσικής Ομοσπονδίας το 2012. Επίσης, έχει βραβευτεί με το Τάγμα του Λένιν (δύο φορές), με το Τάγμα της Οκτωβριανής Επανάστασης, με το Εργατικό Κόκκινο Λάβαρο, και με τέσσερα μετάλλια "Για τις υπηρεσίες στην Πατρίδα τρίτου βαθμού", το 2002. ПАО «НПО Алмаз» им. Φωτογραφία Αρκάντι Ιβάνοβιτς Μέλουα Ракетная и космическая техника : [Энцикл.] / Под ред. В. В. Панова. — М. ; СПб : Гуманистика, 2003. — 749 с. — 1500 экз. — ISBN 5-86050-170-6
Made in Heaven

Made in Heaven είναι ο τίτλος του 15ου και τελευταίου στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Νοεμβρίου του 1995 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone" στην Ευρώπη, και μέσω της "Hollywood" στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Μετά το πέρας των ηχογραφήσεων του "Innuendo" το Νοέμβριο του 1990, το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για να ηχογραφήσει κάποια ακόμη κομμάτια που θα χρησιμοποιούνταν σαν b-side των σινγκλ τους. Παρ' όλα αυτά, η ποιότητα του νέου υλικού ώθησε τους Queen στην απόφαση της ηχογράφησης ενός νέου δίσκου, με τις ηχογραφήσεις να ξεκινούν κατά το πρώτο μισό του 1991 στο Μοντρέ της Ελβετίας. Τα τραγούδια "Mother Love", "You Don't Fool Me" και "A Winter's Tale" προήλθαν από τις συγκεκριμένες ηχογραφήσεις, αφού το συγκρότημα μπορούσε να δουλεύει μόνο δύο ή τρεις ημέρες ανά εβδομάδα, λόγω της φθίνουσας υγείας του Φρέντι Μέρκιουρι. Σύμφωνα με τον παραγωγό Ντέιβιντ Ρίτσαρντς, ο Μέρκιουρι ηχογράφησε για τελευταία φορά στις 22 Μαΐου 1991.Μετά τον θάνατο του τραγουδιστή στις 24 Νοεμβρίου 1991, τα εναπομείναντα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να διαλύσουν το συγκρότημα, ορίζοντας την τιμητική συναυλία προς τον Μέρκιουρι για την άνοιξη του 1992. Μετά τη συγκεκριμένη εμφάνιση, οι Μέι και Τέιλορ συνέχισαν με τις προσωπικές τους καριέρες μέχρι τις αρχές του 1995, όταν ήλθαν στην επιφάνεια παλιότερες ηχογραφήσεις, όπως το "It's A Beautiful Day" από τον Απρίλιο του 1980, το "Let Me Live" από το 1983, το "Heaven For Everyone" από το 1987, κ.α..Το υλικό επανηχογραφήθηκε και ο δίσκος κυκλοφόρησε στις αρχές Νοεμβρίου του 1995, πραγματοποιώντας τις δεύτερες μεγαλύτερες πωλήσεις της χρονιάς πίσω από το "Anthology 1" των Beatles. Το "Made in Heaven" ανέβηκε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ και τα πέντε σινγκλ του ανέβηκαν στο Top-20, με το "Heaven For Everyone" να σκαρφαλώνει στο # 2, το "A Winter's Tale" στο # 6, το "Too Much Love Will Kill You" στο # 15, το "Let Me Live" στο # 9 και το "You Don't Fool Me" στο # 17. Ο δίσκος έχει βραβευθεί ως τετραπλά πλατινένιος στην πατρίδα του συγκροτήματος, ως χρυσός στις Ηνωμένες Πολιτείες, πλατινένιος στην Ιαπωνία και τριπλά πλατινένιος στη Γερμανία, ενώ έχει λάβει βραβεύσεις σε περισσότερες από δέκα χώρες.Το άλμπουμ ήταν πολύ επιτυχές, πουλώντας 5 εκατομμύρια στην Ευρώπη και πάνω από 20 εκατομμύρια παγκοσμίως. Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Made in Heaven" ήταν οι εξής: Φρέντι Μέρκιουρι - φωνητικά, πιάνο, πλήκτρα Μπράιαν Μέι - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα, πιάνο Τζον Ντίκον - μπάσο, κιθάρα, πλήκτρα Ρότζερ Τέιλορ - τύμπανα, φωνητικά, κρουστά, πλήκτραΓκεστ συμμετοχέςΡεμπέκα Λέι-Γουάιτ - φωνητικά Γκάρι Μάρτιν - φωνητικά Κάθριν Πόρτερ - φωνητικά Μίριαμ Στόκλεϊ - φωνητικά Ντέιβιντ Ρίτσαρντς - πλήκτρα Made in Heaven - Queen | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Made In Heaven Review | Queen | Compact Discs Made In Heaven (Queen album) - Queenpedia.com
Μαργίνα Χόρκα

Η Μαργίνα Χόρκα (Λευκορωσικά: Ма́р'іна Го́рка, μεταγραφή: Marjina Horka, Ρωσικά: Марьина Горка, μεταγραφή: Maryina Gorka, Πολωνικά: Maryjna Górka) είναι μια πόλη στην επαρχία Μινσκ της Λευκορωσίας, πρωτεύουσα της Επαρχίας Πουχαβίτσι. Το 2009 ο πληθυσμός της ήταν 22.500 άτομα.Η Μαργίνα Χόρκα βρίσκεται 60 χιλιόμετρα νότια του Μινσκ. Διασχίζεται από τον αυτοκινητόδρομο M5, ανάμεσα στο Μινσκ και το Μπαμπρούισκ.

 Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά στο 1222 και έλαβε καθεστώς πόλης το 1955. Ο Εβραϊκός πληθυσμός αριθμούσε 786 άτομα (12% του συνολικού πληθυσμού) το 1939. Οι Εβραίοι της πόλης δολοφονήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1941.Η 5η Ταξιαρχία Σπέτσναζ, η πρώτη των Σοβιετικών Σπέτσναζ GRU, που τώρα ανήκει στις Ένοπλες Δυνάμεις της Λευκορωσίας, βρίσκεται εδώ από το 1963. ΦΚ Ρουντένσκ Επίσημη ιστοσελίδα της Μαργίνα Χόρκα (στα ρωσικά)
Ρέτζο Καλάμπρια

Το Ρέτζο ή Ρέτζιο ντι Καλάμπρια ή Ρήγιο της Καλαβρίας (ιταλ. Reggio di Calabria, λατ. Regium ή Rhegium, αρχ. ελλ.: Ῥήγιον) είναι πόλη της νότιας Ιταλίας στην περιοχή της Καλαβρίας, χτισμένη στην θέση της ομώνυμης αρχαίας ελληνικής αποικίας. Αποτελεί έδρα της ομώνυμης επαρχίας.

 Το Ρήγιο ήταν μία από τις αρχαιότερες ελληνικές αποικίες της Κάτω Ιταλίας. Ιδρύθηκε το 720 π.Χ. από Ευβοείς και αρχικά ονομαζόταν Ερυθρά. Η πόλη βρισκόταν σε ιδιαίτερα προνομιακή θέση, καθώς ήταν χτισμένη σχεδόν στο νοτιότερο σημείο της Ιταλικής χερσονήσου, στον πορθμό της Μεσσήνης. Το Ρήγιο ήταν από τις σημαντικότερες πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας, φτάνοντας σε μεγάλη οικονομική και πολιτική ισχύ κατά την διάρκεια του 6ου και του 5ου αιώνα π.Χ. Η πόλη βρέθηκε στην μεγαλύτερη ακμή της την περίοδο διακυβέρνησης του τυράννου Αναξιλάου. Ο Αναξίλαος επέκτεινε την εξουσία του και στη γειτονική Ζάγκλη με αποτέλεσμα να εξουσιάζει μία μεγάλη περιοχή της Νότιας Ιταλίας. Κατά το διάστημα αυτό το Ρήγιο γνώρισε σημαντική πολιτιστική άνθηση και αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα γλυπτικής και ποίησης της Μεγάλης Ελλάδας με κύριους εκπροσώπους τον γλύπτη Πυθαγόρα και τον ποιητή Ίβυκο. Το Ρήγιο κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου συμμάχησε με την Αθήνα. Αποτέλεσε τη βάση των επιχειρήσεων των Αθηναίων κατά τη διάρκεια της Σικελικής Εκστρατείας. Λίγα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, το 387 π.Χ. καταλήφθηκε από τις Συρακούσες οι οποίες συμμάχησαν με την γειτονική του Ρηγίου πόλη, τους Επιζεφύριους Λοκρούς με αποτέλεσμα να τερματιστεί η περίοδος της ανεξαρτησίας του. Τα επόμενα χρόνια το Ρήγιο γνώρισε επιδρομές από τους Βρέττιους που είχαν ως αποτέλεσμα να καταφύγει στη βοήθεια της Ρώμης και να γίνει σύμμαχός της. Την περίοδο των πολέμων που διεξήγαγε ο Πύρρος στη Νότια Ιταλία το Ρήγιο ήταν με το μέρος της Ρώμης. Λόγω της φιλικής σχέσης της πόλης με τους Ρωμαίους γνώρισε σημαντική ανάπτυξη κάτω από την Ρωμαϊκή κυριαρχία. Το 91 π.Χ. η πόλη σχεδόν ισοπεδώθηκε από ισχυρό σεισμό που συνοδεύτηκε και από μεγάλο τσουνάμι. Η πόλη ξαναχτίστηκε από τους Ρωμαίους που της έδωσαν το όνομα Ρέτζιο-Τζούλια. Κατά τη Βυζαντινή περίοδο το Ρήγιο ήταν κέντρο των Βυζαντινών κτήσεων της περιοχής. Στη συνέχεια έγινε πρωτεύουσα του Δουκάτου της Καλαβρίας. Λόγω της στρατηγικής θέσης της θέσης η πόλη έγινε στόχος πολλών επιδρομέων. Υπήρξε διεκδικούμενη από Σαρακηνούς, Λομβαρδούς και Βυζαντινούς για διάστημα τριών αιώνων περίπου για να καταλήξει Νορμανδική κτήση το 1060. Τον 12ο αιώνα το Ρήγιο έγινε μέρος του Βασιλείου της Σικελίας. Η πόλη στη συνέχεια έγινε μέρος του Βασιλείου της Νάπολης και τον 14ο αιώνα έγινε πάλι σημαντικό διοικητικό κέντρο στην περιοχή. Η πόλη έγινε μέρος του σύγχρονου Ιταλικού κράτους το 1860 μαζί με την υπόλοιπη Νότια Ιταλία. Έλληνες της Κάτω Ιταλίας Πολεμιστές του Ριάτσε Επίσημη ιστοσελίδα Τουριστικές πληροφορίες για το Ρέτζο Καλάμπρια
669 Κυπρία

Η Κυπρία (Kypria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,872. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τα «Κύπρια Έπη».

 Η μέση διάμετρος της Κυπρίας εκτιμάται σε 31,75 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1405. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Κυπρία γύρω από τον εαυτό της. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γκριγκόρ Χοβχαννισσιάν

Ο Γκριγκόρ Χοβχαννισσιάν (αρμενικά: Գրիգոր Յուրիի Հովհաննիսյան‎, γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1971) είναι Αρμένιος διπλωμάτης, ο οποίος από το 2016 έχει υπηρετήσει ως Πρέσβης της Αρμενίας στην Ηνωμένες Πολιτείες.

 2000-2001: Σχολή Νομικής και Διπλωματίας Φλέτσερ, Πανεπιστήμιο Ταφτς, Μασαχουσέτη 1992-1993: Πανεπιστήμιο Χαϊγκαζιάν, Βηρυτός, Πολιτική της Μέσης Ανατολής 1987-1992: Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν, Τμήμα Ανατολικών Σπουδών, Αραβικών Σπουδών Πριν από τον διορισμό του ως πρέσβη στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Χοβχαννισσιάν πραγματοποίησε αρκετές συναντήσεις με τα Ηνωμένα Έθνη με έμφαση την Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Από το 1994 έως το 1996 ήταν Συντονιστής του προγράμματος "Καταφύγιο" για τον ύπατο αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Από το 1996 μέχρι το 1998 ήταν βοηθός του Ειδικού Συντονιστή, και εργάστηκε στο πρόγραμμα και τη δημόσια πληροφόρηση της Ειδικής Αποστολής του ΟΗΕ στην αφρικανική περιοχή των μεγάλων Λιμνών, η οποία περιελάμβανε την Ουγκάντα, το Ζαΐρ, το Μπουρούντι, τη Ρουάντα, την Τανζανία και την Κένυα. Το 1998 διορίστηκε στη Γραμματεία του ΟΗΕ στο Γραφείο για τον Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων της Γραμματείας, ως επικεφαλής των γραφείων στην Κινσάσα (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) και το Μπραζαβίλ (Δημοκρατία του Κονγκό). Από το 2001 έως το 2006 ο Χοβχαννισσιάν υπηρέτησε σε αποστολές του ΟΗΕ στη Μέση Ανατολή. Από το 2001 έως το 2003 υπηρέτησε στο Γραφείο του Ειδικού Συντονιστή του ΟΗΕ (UNESCO) για την Ειρηνευτική Διαδικασία της Μέσης Ανατολής στην Ιερουσαλήμ, η οποία περιελάμβανε τον Συντονιστή τωνν Ηνωμένων Εθνών του Τομέα των Παλαιστινιακών εδαφών, τη Δυτική όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας (Ραμάλα και Γάζα). Το 2004 ήταν Ανώτερος Σύμβουλος του Αναπληρωτή Ειδικού Αντιπροσώπου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την Αποστολή Βοήθειας προς το Ιράκ-Ιορδανία, και το 2006 ήταν Συντονιστής Πεδίου του ΟΗΕ για την Αποστολή Έκτακτης Ανάγκης στην περιοχή Σαϊντά του Λιβάνου. Ο Χοβχαννισσιάν ήταν επίσης επισκέπτης Λέκτορας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν στην Πολιτική της Μέσης Ανατολής στη Σχολή Ανατολικών Σπουδών, και από το 2006 έως 2009 υπηρέτησε ως Εκτελεστικός Διευθυντής του «Ταμείου Αναβίωσης Σούσι» στην Αρμενία. Το 2009 ο Χοβχαννισσιάν διορίστηκε Γενικός Πρόξενος της Δημοκρατίας της Αρμενίας στο Λος Άντζελες και το 2013 διορίστηκε Πρέσβης της Αρμενίας στην Μεξικό.Στις 12 Ιανουαρίου 2016 ο Χοβχαννισσιάν διορίστηκε Πρέσβης της Αρμενίας στις Ηνωμένες Πολιτείες από τον Πρόεδρο της Αρμενίας. Grigor Hovhannissian appointed Armenia's Ambassador to Costa Rica Armenia celebra por primera vez su fiesta nacional en México Nuevos Embajadores de India, el Vaticano, Turquía y Armenia presentan copias de estilo de Cartas Credenciales
Δρέπανα

Τα Δρέπανα είναι ιστορική πόλη της αρχαιότητας στην δυτική Σικελία στην τοποθεσία που η Ρωμαϊκή Δημοκρατία ηττήθηκε από την Καρχηδόνα (249 π.χ.). Τα Δρέπανα ανήκουν διοικητικά στην Ιταλική επαρχία του Τράπανι, είναι προάστιο της πρωτεύουσας Τράπανι που περιλαμβάνει την αρχαία πόλη. Το αρχαίο όνομα "Δρέπανα" προέρχεται από την Ελληνική γλώσσα χάρη στην μορφή που είχε το λιμάνι του Τράπανι στην αρχαιότητα. Οι Έλυμοι ίδρυσαν τα Δρέπανα σαν λιμάνι στην γειτονική Έρυξ που βρισκόταν στην κορυφή του όρους Έρυξ και επέβλεπε ολόκληρη την δυτική Μεσόγειο.

 Τα Δρέπανα βρισκόντουσαν 40 χιλιόμετρα βόρεια από το Λιλύβαιον, οχυρώθηκαν από την Καρχηδόνα που μετέφερε πληθυσμό από την Έρυξ. Η Ρωμαϊκή δημοκρατία τα χρησιμοποίησε σαν ναυτική βάση (241 π.χ.). Η πόλη αναφέρεται στην Αινειάδα σαν ο τόπος που πέθανε και τάφηκε ο πατέρας του Αινεία Αγχίσης. Η Καρχηδόνα απέκτησε τον έλεγχο στα Δρέπανα (260 π.χ.) και την μετέτρεψε σε σημαντική ναυτική βάση, ακολούθησε η "μάχη των Δρεπάνων" (249 π.χ.) στην οποία η Ρωμαϊκή δημοκρατία συνετρίβη από τους Καρχηδονίους. Οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τελικά την πόλη μετά από την νίκη τους σε ναυμαχία στις Αιγάδες. Οι Ρωμαίοι δεν τους έδωσαν ποτέ τον τίτλο Ισοπολίτιδα πόλη. Smith (ed.), William (1878), Λεξικό της Ρωμαικής και της Ελληνικής Γεωγραφίας, Τόμος 1 (Στα Αγγλικά) Dillon, Matthew; Garland, Lynda (2005), Αρχαία Ρώμη : Από τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας μέχρι την δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα (Στα Αγγλικά)
Κύμη (Μεγάλη Ελλάδα)

Η Κύμη ήταν αρχαία ελληνική αποικία της Κάτω Ιταλίας στην περιοχή της Καμπανίας, βορειοδυτικά της Νάπολης. Ιδρύθηκε από Ευβοείς από τη Χαλκίδα και την Κύμη στα μέσα του 8ου αιώνα. Ήταν η πρώτη ελληνική αποικία στην Ιταλική ενδοχώρα και από τις πρώτες αποικίες που ιδρύθηκαν κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό. Από την αποικία Κύμη θεωρείται πως εισήχθη το ελληνικό αλφάβητο στην Ιταλική χερσόνησο.

 Η Κύμη ιδρύθηκε κατά τον 8ο αιώνα π.Χ. από αποίκους που προέρχονταν από την Εύβοια, και συγκεκριμένα από τις πόλεις Χαλκίδα και Κύμη, με αρχηγούς τον Ιπποκλή τον Κυμαίο και τον Μενασθένη από τη Χαλκίδα, όπως αναφέρει ο Στράβων. Οι Ευβοείς είχαν αποικίσει αρχικά το απέναντι νησί Ίσκια, το οποίο ονομαζόταν Πιθηκούσσες. Με βάση τις Πιθηκούσσες αποίκησαν στη συνέχεια την απέναντι ακτή. Η πόλη ευδοκίμησε τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της και λίγα χρόνια μετά ίδρυσε την αποικία Ζάγκλη στη Σικελία, τη μετέπειτα Μεσσήνη. Η κυριαρχία της Κύμης στην περιοχή ενισχύθηκε τα επόμενα χρόνια. Τον 5ο αιώνα π.Χ. ίδρυσε λίγο νοτιότερά της την αποικία Νεάπολη, τη μετέπειτα Νάπολη. Η άνοδος της Κύμης οδήγησε τις γειτονικές φυλές να συνασπιστούν εναντίον της. Ο συνασπισμός αυτός όμως ηττήθηκε από τους Κυμαίους το 524 π.Χ. Η Κύμη βρισκόταν τότε υπό την ηγεσία του Αριστόδημου του Μαλακού. Οι Κυμαίοι επίσης συμμαχώντας με τους Συρακούσιους νίκησαν τον Ετρουσκικό στόλο στη ναυμαχία της Κύμης το 474 π.Χ. Η Κύμη τελικά κατέρρευσε το 421 π.Χ. όταν η τοπική φυλή των Όσκων κατέλαβε την πόλη και ερήμωσε τη γύρω περιοχή. Πολλοί κάτοικοι της Κύμης μετά την καταστροφή κατέφυγαν στη γειτονική τους αποικία, Νεάπολη. Η Κύμη στη συνέχεια το 338 π.Χ. πέρασε κάτω από την εξουσία των Ρωμαίων. Κατά τον δεύτερο καρχηδονιακό πόλεμο η Κύμη αντιστάθηκε στον στρατό του Αννίβα. Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η πόλη δεν γνώρισε ταραχές, και η ηρεμία αυτή διατηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ., οπότε η Κύμη δέχτηκε επανειλημμένες επιθέσεις και καταστροφές από τους Γότθους. Τον 6ο αιώνα οι Βυζαντινοί με τον στρατηγό Βελισάριο ανέκτησαν τον έλεγχο της περιοχής για διάρκεια μισού αιώνα περίπου, οπότε και κυριάρχησαν οι Λομβαρδοί. Η Κύμη καταστράφηκε τελικά το 1207 όταν μία δύναμη από τη Νάπολη κατέστρεψε την πόλη που είχε μετατραπεί σε οχυρό ληστών. Η Κυμαία Σίβυλλα ήταν ιέρεια του μαντείου του Απόλλωνα στην Κύμη. Η Σίβυλλα αυτή ήταν η διασημότερη στον Ρωμαϊκό κόσμο, αντίστοιχα με τη Σίβυλλα της Ερυθραίας για τον ελληνικό κόσμο. Το ιερό της Κυμαίας Σίβυλλας ανασκάφηκε το 1932 Υπουργείο Πολιτισμού, η Κύμη
Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν

Ο Τζορτζ Ρέιμοντ Ρίτσαρντ Μάρτιν (αγγλικά: George Raymond Richard Martin, 20 Σεπτεμβρίου 1948) είναι Αμερικανός συγγραφέας και σεναριογράφος. Είναι κυρίως γνωστός ως δημιουργός του έπους φαντασίας Το Τραγούδι της Φωτιάς και του Πάγου, στο οποίο βασίστηκε η δημοφιλής τηλεοπτική σειρά Game of Thrones. Έχει τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία (Hugo, Locus, Nebula, Inkpot κ.ά.), ενώ συμπεριλήφθηκε στη λίστα του περιοδικού Time με τα "100 άτομα που ασκούν τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως" για το έτος 2011. έργων φαντασίας, τρόμου και επιστημονικής φαντασίας

 Ο Μάρτιν γεννήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1948 στο Μπαγιόν του Νιου Τζέρσεϊ. Είναι γιος του λιμενεργάτη Ρέιμοντ Κόλινς Μάρτιν και της Μάργκαρετ Μπρέιντι Μάρτιν. Ξεκίνησε να γράφει ιστορίες με τέρατα τις οποίες και πωλούσε στα παιδιά της γειτονιάς του για σεντς και αναγκάστηκε να σταματήσει όταν η μητέρα ενός πελάτη του παραπονέθηκε ότι το παιδί της βλέπει εφιάλτες. Σε μια από τις μεγάλες του ιστορίες είχε δημιουργήσει ένα μυθικό κόσμο με πλαστικά κάστρα στα οποία ζούσαν χελώνες. Οι χελώνες όμως που είχε για κατοικίδια πέθαιναν συχνά, οπότε αποφάσισε ότι στην ιστορία του αλληλοσκοτώνονται με "μοχθηρά σχέδια".Στα 17 του κέρδισε το πρώτο του βραβείο. Σπούδασε δημοσιογραφία και στα 21 του, το 1970, ξεκίνησε να πουλάει ιστορίες επιστημονικής φαντασίας μικρού μήκους. Το 1975 νυμφεύτηκε την Γκέιλ Μπέρνικ αλλά χώρισαν το 1979. Τον Σεπτέμβριο του 1981 μετακόμισε μαζί του η Πάρις ΜακΜπράιντ, με την οποία νυμφεύθηκε στις 9 Αυγούστου του 2011 και μένουν μαζί στη Σάντα Φε του Νιου Μέξικο. Επίσημη ιστοσελίδα
BASF

Η BASF (Badische Anilin und Soda Fabrik) ειναι χημική βιομηχανία. Η έδρα της βρίσκεται στο Λούντβιχσχαφεν αμ Ράιν (Ρηνανία-Παλατινάτο στη Γερμανία). Στο πεδίο δράσης της συμπεριλαμβάνονται προϊόντα χημικά, πλαστικά, γεωργικά, χημικά κατασκευών, καθώς και αργό πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Ιδρύθηκε στις 6 Απριλίου 1865 στο Μανχάιμ, στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης στη Γερμανία, από τον Φρίντριχ Ένγκελχορν (Friedrich Engelhorn). Από το 1925 μέχρι τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου αποτελούσε μέλος της Κοινοπραξίας της IG Farben. Στο τέλος του 2019, η εταιρεία απασχολούσε 117.628 άτομα, με πάνω από 54.000 να είναι στη Γερμανία. Το 2019, η BASF δημοσίευσε πωλήσεις 59,3 δισεκατομμυρίων ευρώ και έσοδα από δραστηριότητες περίπου 4,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αυτή τη στιγμή η εταιρεία επεκτείνει τις διεθνείς της δραστηριότητες με ιδιαίτερη έμφαση στην Ασία. Μεταξύ 1990 και 2005, η εταιρεία επένδυσε 5,6 δισεκατομμύρια ευρώ στην Ασία, για παράδειγμα σε τοποθεσίες κοντά στο Ναντζίνγκ και τη Σαγκάη, της Κίνας και το Μπανγκαλόρ της Ινδίας. Η BASF είναι εισηγμένη στο Χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης, στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου και στο Χρηματιστήριο της Ζυρίχης. Η εταιρεία διέγραψε το ADR της από το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης τον Σεπτέμβριο του 2007. Η εταιρεία αποτελεί στοιχείο του χρηματιστηριακού δείκτη Euro Stoxx 50.

 Το BASF είναι ακρωνύμιο του Badische Anilin- und SodaFabrik. Ιδρύθηκε από τον Friedrich Engelhorn στις 6 Απριλίου του 1865 στο Mannheim, στη γερμανόφωνη πολιτεία του Baden. Ο Ένγκελχορν ήταν υπεύθυνος για τη δημιουργία εργοστασίων αερίου και φωτισμού δρόμου για το δημοτικό συμβούλιο το 1861. Τα αεριοποιεία παρήγαγαν πίσσα ως υποπροϊόν και ο Ένγκελχορν το χρησιμοποίησε για την παραγωγή χρωστικών ουσιών. Η BASF ιδρύθηκε το 1865 για να παράγει άλλες χημικές ουσίες απαραίτητες για την παραγωγή χρωστικών, κυρίως σόδα και οξέα. Το εργοστάσιο, ωστόσο, ανεγέρθηκε στην άλλη πλευρά του ποταμού Ρήνου στο Ludwigshafen επειδή το δημοτικό συμβούλιο του Mannheim φοβόταν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση από το χημικό εργοστάσιο θα μπορούσε να ενοχλήσει τους κατοίκους της πόλης. Το 1866, οι διαδικασίες παραγωγής χρωστικών μεταφέρθηκαν επίσης στο οικόπεδο της BASF. Η ανακάλυψη το 1857 από τον William Henry Perkin ότι η ανιλίνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή έντονων χρωστικών είχε ως αποτέλεσμα την εμπορική παραγωγή συνθετικών χρωστικών στην Αγγλία από ανιλίνη που εξήχθη από πίσσα άνθρακα. Η BASF στρατολόγησε τον Χάινριχ Κάρο, έναν Γερμανό χημικό με εμπειρία στη βιομηχανία χρωστικών στην Αγγλία, για να είναι ο πρώτος επικεφαλής της έρευνας. Ο Caro ανέπτυξε μια σύνθεση για την αλιζαρίνη (μια φυσική χρωστική ουσία) και υπέβαλε αίτηση για βρετανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις 25 Ιουνίου το 1869. Κατά σύμπτωση, ο Perkin υπέβαλε αίτηση για σχεδόν πανομοιότυπο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις 26 Ιουνίου 1869 και οι δύο εταιρείες κατέληξαν σε αμοιβαία εμπορική συμφωνία για τη διαδικασία. BASF ΕΛΛΑΣ Α.Β.Ε.Ε.