IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σότο Ζεν

Το Σότο Ζεν ή το Σχολή Σότο (ιαπωνικά: 曹洞宗) είναι η μεγαλύτερη από τις τρείς παραδοσιακές σέκτες Ζεν στον Ιαπωνικό Βουδισμό (τα άλλα είναι Ρινζάι και Ομπάκου). Είναι η ιαπωνική συνέχεια της κινέζικης σχολής Cáodòng, η οποία ιδρύθηκε κατά τη δυναστεία των Τανγκ από τον Dòngshān Liánjiè. Δίνει έμφαση στο Shikantaza, δηλαδή στο διαλογισμό χωρίς αντικείμενα, άγκυρες ή περιεχόμενο. Ο διαλογιστής προσπαθεί να γνωρίζει τη ροή των σκέψεων, επιτρέποντάς τους να αναδυθούν και να πεθάνουν χωρίς παρέμβαση. Η ιαπωνική επέκταση της σέκτας εισήχθη τον 13ο αιώνα από τον Dōgen Zenji, ο οποίος σπούδασε Βουδισμό Caodong (Κινέζικα: 曹洞宗) στην Κίνα. Ο Ντόγκεν μνημονεύεται ως συν-πατριάρχης του Σότο Ζεν στην Ιαπωνία μαζί με τον Κέϊζάν Τζόκιν (Keizan Jōkin). Με περίπου 14.000 ναούς, το Σότο είναι ένας από τους μεγαλύτερους ιαπωνικούς βουδιστικούς οργανισμούς. Το Σότο Ζεν είναι επίσης δημοφιλές στη Δύση και το 1996 οι ιερείς της παράδοσης Sōtō Zen δημιούργησαν τη Βουδιστική Ένωση Soto Zen με έδρα τη Βόρεια Αμερική.

 Η αρχική κινεζική εκδοχή του Σότο-σου, ή αλλιώς Cáodòng-zōng (κινέζικα: 曹洞宗) ιδρύθηκε από τον μοναχό ,της δυναστείας Τανγκ, Dòngshān Liángjiè (κινέζικα: 洞山 良 价) τον 9ο αιώνα. Μια κυρίαρχη άποψη είναι ότι το όνομα της σέκτας δημιουργήθηκε λαμβάνοντας έναν χαρακτήρα από τα ονόματα του Dòngshān και του μαθητή του Cáoshān Běnjì (κινέζικα: 曹 山 本 寂) και αρχικά ονομάστηκε Dòngcáo-zōng . Ωστόσο, σύμφωνα με το Dòngshān yǔlù (洞山 語録》, "Αρχείο Διαλόγων του Dòngshān"), το όνομα σέκτας σημαίνει «συνάδελφοι (曹) των διδασκαλιών πάνω από τις σπηλιές (洞)« που ακολουθούν μαζί τον «μαύρο άνεμο(宗)» και αποτελεί φόρο τιμής στους δασκάλους διαφόρων σεκτών. Ίσως το πιο σημαντικό για την ιαπωνική επέκταση αυτής της σέκτας, ήταν το γεγονός ότι ο Ντόγκεν, μεταξύ άλλων, υποστήριξε την επανερμηνεία, ότι το "Κάο" δεν αντιπροσωπεύει τον Καοσάν, αλλά μάλλον τον "ναό Χουενένγκ του Καοξί" (κινέζικα: 曹 渓 慧能.). Το κομμάτι της σέκτας που ιδρύθηκε από τον Caoshan έχασε την ισχύ του, ενώ ο άλλος κλάδος της σέκτας ,στον οποίο ήταν μαθητής ο Ντόγκεν, επέζησε στην Κίνα. Πρόδρομος της σέκτας θεωρείται ότι είναι ο Shítóu Xīqiān (κινέζικα: 石頭 希遷), αναγνωρισμένος συγγραφέας του ποιήματος Sandokai, το οποίο αποτέλεσε τη βάση του τραγουδιού του πολύτιμου καθρέφτη Samadhi του Dongshan Liangjie ( Jp. Tozan Ryōkai) και της διδασκαλίας των πέντε τάξεων. https://global.sotozen-net.or.jp/eng/index.html https://szba.org/soto-zen/ https://www.britannica.com/topic/Soto https://www.britannica.com/topic/Zen
Κτήριο Φιλίας Ελλάδας-Βοσνίας και Ερζεγοβίνης

Το Κτήριο Φιλίας Ελλάδας-Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Βοσνιακά, Κροατικά: Zgrada prijateljstva između Grčke i Bosne i Hercegovine, Κυριλλικά σερβικά: Зграда пријатељства између Грчке и Босне и Херцеговине) είναι ένα κτίριο γραφείων που βρίσκεται στο Σεράγεβο, στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Το κτίριο στεγάζει το Συμβούλιο των Υπουργών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Συχνά αναφέρεται λανθασμένα ως το κτίριο του Κοινοβουλίου, το οποίο βρίσκεται κοντά στο κτήριο φιλίας Ελλάδας-Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.

 Το κτίριο ολοκληρώθηκε το 1974 και καταλήφθηκε από την κυβέρνηση της πρώην Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αρχικά ονομάστηκε Κτίριο του Εκτελεστικού Συμβουλίου (Zgrada Izvršnog Vijeća). Χρησίμευσε ως το κυριότερο κυβερνητικό κτίριο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη έως ότου υπέστη σοβαρές ζημιές από το Σερβικό βομβαρδισμό το Μάιο του 1992 στις πρώτες εβδομάδες της πολιορκίας του Σεράγεβο, μέρος του πολέμου στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Μετά το τέλος του πολέμου, το κτίριο εκκενώθηκε και παρέμεινε κενό μέχρι να ανακατασκευαστεί το 2006. Το 2006, η κυβέρνηση της Ελλάδας παρείχε το 80,4% της χρηματοδότησης για την ανακατασκευή του κτιρίου. Το συνολικό κόστος του έργου ανήλθε στα 17.057.316 ευρώ. Η ανασυγκρότηση ολοκληρώθηκε από την ελληνική εταιρεία ΔΟΜΟΤΕΧΝΙΚΗ ΑΕ μέσα σε λίγο χρόνο και το κτίριο εγκαινιάστηκε στις 23 Ιουλίου 2007 από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας και τον Πρόεδρο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Reconstruction and rehabilitation of the building of Friendship between Greece and Bosnia and Herzegovina THE COUNCIL OF MINISTERS OF BOSNIA AND HERZEGOVINA-DOMOTECHNIKI SA Building of Friendship between Greece & Bosnia and Herzegovina
The Magician's Birthday Party

The Magician's Birthday Party είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Classic Rock Legends". Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο το Δεκέμβριο του 2001 και συμμετέχουν ως γκεστ τα παλιότερα μέλη του συγκροτήματος, Κεν Χένσλεϊ και Τζον Λότον, όπως και ο Τις Βαν Λέερ του ολλανδικού συγκροτήματος, Focus. Η ηχογράφηση αυτή εκδόθηκε και σε μορφή DVD με τρία επιπλέον τραγούδια.

 1. Return to Fantasy (Byron, Hensley) - 4:49 2. Tales (Hensley) - 5:55 3. Sweet Pretender (Bolder) - 4:17 4. I'll Keep On Trying (Box, Byron) - 4:28 5. July Morning (Byron, Hensley) - 10:12 6. Paradise / The Spell (Hensley) - 11:09 7. Circle of Hands (Hensley) - 6:47 8. The Magician's Birthday (Box, Hensley, Kerslake) - 10:28 9. Sympathy (Hensley) - 5:25 10. Free 'n' Easy (Box, Lawton) - 3:18 11. Sunrise (Hensley) - 4:14 12. Easy Livin' (Hensley) - 3:33 Το "The Magician's Birtday Party" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Μπέρνι Σο - φωνητικάΜικ Μποξ - κιθάραΦιλ Λανζόν - πλήκτραΤρέβορ Μπόλντερ - μπάσοΛι Κέρσλεηκ - τύμπανα Έκτακτες συμμετοχέςΚεν Χένσλεϊ - πλήκτραΤζον Λότον - φωνητικάΤις Βαν Λέερ - φλάουτοΈμα Ρόμπινς - δεύτερα φωνητικάΚιμ Τσάντλερ - δεύτερα φωνητικάΑϊλήν ΜακΛάφλιν - δεύτερα φωνητικά Uriah Heep 1970-2012, Tapio Minkkinen, [1] Allmusic [2] www.discogs.com review [3] Prog Archives review [4]
Το ανθρώπινο στίγμα

Το ανθρώπινο στίγμα (The Human Stain) είναι μυθιστόρημα του αμερικανού συγγραφέα Φίλιπ Ροθ που κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες το Μάιο του 2000. Το έργο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά.

 Ο Κόλμαν Σιλκ, ένας ηλικιωμένος άνδρας, συναντά τον Νέιθαν Ζούκερμαν και τον καλεί να τον βοηθήσει να γράψει την ιστορία του. Η σύζυγός του μόλις πέθανε, πιθανώς λόγω της αδικίας που διαπράχθηκε εναντίον του συζύγου, ο οποίος τότε ήταν κοσμήτορας του (φανταστικού) Πανεπιστημίου Αθήνα, αλλά και καθηγητής κλασικής λογοτεχνίας και αναγκάστηκε να πάρει αιφνιδιαστικά πρόωρη συνταξιοδότηση λόγω των κατηγοριών για ρατσισμό. Μετά από μια ανταλλαγή ιδεών, οι δύο άνδρες αποκηρύσσουν αυτό το έργο, αλλά δημιουργείται φιλία μεταξύ τους. Τότε, οι συνθήκες της ζωής του ΚΣιλκ απομακρύνουν αυτούς τους δύο χαρακτήρες. Η ιστορία που λέει στον Ζούκερμαν για τη ζωή του Κόλμαν, ανακατεύει την επιστροφή στο παρελθόν για τη δική του ζωή και αυτή των άλλων πρωταγωνιστών, αποκαλύπτοντας το μυστικό για το οποίο ο Κόλμαν αρνήθηκε να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενάντια στην άδικη κατηγορία. Βραβείο PEN/Faulkner, 2001 WH Smith lογοτεχνικό Βραβείο, 2001 "Prix Médicis étranger", 2002 "Human Stain" , 2003, με τους Άντονι Χόπκινς και Νικόλ Κίντμαν
Εμμανουήλ Παπαδογιάννης

Για τον νομάρχη με το ίδιο όνομα και επώνυμο, δείτε Εμμανουήλ Ι. Παπαδογιάννης Ο Εμμανουήλ Μ. Παπαδογιάννης (1889 - 30 Απριλίου 1971) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής και υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις, όπως και Νομάρχης. Τιμήθηκε με πλήθος μεταλλίων και παράσημων.

 Ο "παππούς της Αντίστασης" γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Ιωάννης στην επαρχία Αμαρίου του Ρεθύμνου, το 1889, γιος του Μιχαήλ Παπαδογιάννη. Σε νεαρή ηλικία έφυγε από τη γενέτειρά του και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες. Από νεαρή ηλικία εκλεγόταν βουλευτής, πρώτη φορά ως πληρεξούσιος στην Κρητική Βουλή σε ηλικία 22 ετών, το 1911. Μετά την ένωση της Κρήτης εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου για πρώτη φορά με το Λαϊκό Κόμμα το 1935 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1946 και το 1950 και μετά με την ΕΡΕ το 1958. Ο Εμμανουήλ Παπαδογιάννης υπηρέτησε για αρκετά χρόνια και ως νομάρχης. Ήταν Νομάρχης Πρέβεζας από τις 16 Μαρτίου 1920 ως τις 30 Νοεμβρίου 1921. Στη συνέχεια Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας, Νομάρχης Ευβοίας, Νομάρχης Αρκαδίας, Νομάρχης Λακωνίας, Νομάρχης Καβάλας από 6.3.1945-27.7.1945, και Νομάρχης Χανίων από το 1946 ως το 1947. Το 1916 ήταν ακόλουθος στο Υπουργείο Εσωτερικών. Έγινε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου στην κυβέρνηση Τσαλδάρη στις 18 Μαΐου 1946 και παραιτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, οπότε ανέλαβε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης, ως τις 24 Ιανουαρίου 1947.. Λίγο αργότερα, στην κυβέρνηση Σοφούλη υπηρέτησε ως υπουργός Ανοικοδομήσεως από τις 18 Νοεμβρίου 1948 ως τις 6 Ιανουαρίου 1950.. Συνέχισε στο Υπουργείο Ανοικοδομήσεως ως υπουργός Οικισμού και Ανοικοδομήσεως, από το 1949 το 1950. Εσφαλμένα, στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως αναφέρεται ως "Ευάγγελος Παπαδογιάννης" ο υπουργός Ανοικοδομήσεως στην κυβέρνηση Διομήδη. Απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε ανήμερα την Πρωτομαγιά του 1971, σε ηλικία 82 ετών.
Αικατερίνη της Σουηδίας

Η Αικατερίνη της Σουηδίας (Katarina av Sverige, 6 Ιουνίου 1539 - 21 Δεκεμβρίου 1610) από τον Οίκο των Βάσα ήταν πριγκίπισσα της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ανατολικής Φρισίας.

 Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1539 στη Στοκχόλμη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Γουσταύου Α΄ της Σουηδίας και της δεύτερης συζύγου του Μαργαρίτας Λέιγιονχουβουντ.Το 1558 ο Έντσαρντ επισκέφθηκε τη Σουηδία για να συναντήσει την Αικατερίνη και την αδελφή της Σεσίλια, καθώς έπρεπε να επιλέξει ανάμεσα στις δυο τους ποια θα παντρευτεί. Ο Έντσαρντ επέλεξε την Αικατερίνη και ο γάμος του έγινε την 1η Οκτωβρίου 1559 στη Στοκχόλμη. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά: την Κόμισσα Μαργαρίτα (1560–1588) την Κόμισσα Άννα (1562–1621), παντρεύτηκε (1) τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ του Παλατινάτου. Δεν απέκτησαν παιδιά; (2) τον Ερνέστο Φρειδερίκο του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Δεν απέκτησαν παιδιά και (3) τον Ιούλιο Ερρίκο της Σαξονίας-Λάουενμπουρκ. Δεν απέκτησαν παιδιά. τον Κόμη Έννο Γ΄ (1563–1625), παντρεύτηκε (1) την Βαλμπούργκις του Ρίετμπεργκ. Απέκτησαν 3 παιδιά και (2) την Άννα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Απέκτησαν 5 παιδιά. τον Κόμη Ιωάννη Γ΄ (1566–1625), παντρεύτηκε την Σαββίνη Αικατερίνη του Ρίετμπεργκ. Απέκτησαν 11 παιδιά. τον Κόμη Χριστόφορο (1569–1636), παντρεύτηκε την Αλβερτίνα του Λιν. τον Κόμη Έντσαρντ (1571–1572), πέθανε σε ηλικία ενός έτους. την Κόμισσα Ελισάβετ (1572–1573), πέθανε σε ηλικία ενός έτους. την Κόμισσα Σοφία (1574–1630) τον Κόμη Κάρολο Όθωνα (1577–1603) την Κόμισσα Μαρία (1582–1616), παντρεύτηκε τον Ιούλιο Ερνέστο του Ντάνενμπεργκ. Απέκτησαν 2 παιδιά.Απεβίωσε στο Μπέρουμ στις 21 Δεκεμβρίου 1610 σε ηλικία 71 ετών. Karin Tegenborg Falkdalen (2010). Vasadöttrarna (The Vasa Daughters). Falun: Historiska Media. (ISBN 978-91-85873-87-6) (In Swedish) http://www.guide2womenleaders.com/womeninpower/Womeninpower1570.htm
360

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 360 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 360 (CCCLΧ ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κωνσταντίου και Ιουλιανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1113 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 360 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Φεβρουάριος - Ο Ιουλιανός, Ρωμαίος Καίσαρας, ανακηρύσσεται αυτοκράτορας από τις Γαλατικές λεγεώνες στη Λουτέτια (σημερινό Παρίσι), στις Θέρμες του Κλουνύ. Αρνούνται να υποστηρίξουν την ανατολική εκστρατεία εναντίον του Βασιλιά Σαπώρη Β΄ της Περσίας και επαναστατούν. Οι Αλαμαννοί επιδράμουν στη Ραιτία (Ελβετία), αλλά απωθούνται πίσω από το Ρήνο από τον Ιουλιανό, στο Μέλανα Δρυμό. Ο Βασιλιάς Σαπώρης Β΄ συνεχίζει την εκστρατεία του εναντίον των Ρωμαϊκών φρουρίων, αιχμαλωτίζοντας τα Σίγγαρα, τη Βεζάβδη και τη Νίσιβι. Ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄ και ο Ιουλιανός ανταλλάσσουν αρκετές επιστολές, ελπίζοντας την αποφυγή ενός εμφυλίου πολέμου. Ευρώπη Οι Ούννοι εισβάλλουν στην Ευρώπη κατά χιλιάδες, εξαπλώνοντας τον τρόμο καθώς αυτοί καταλαμβάνουν περιοχές διακρατούμενες για γενιές από τους Αλανούς, τους Ερούλους, τους Οστρογότθους και τους Βησιγότθους. Γεωργία Οι Ρωμαϊκές αρχές στη Βρετανία εξάγουν σιτάρι για να προμηθεύσουν τις λεγεώνες στο Ρήνο. Έχουν ενθαρρύνει την παραγωγή του σιταριού για εκείνον το σκοπό. Θρησκεία Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης (360): ο Αυτοκράτορας Κωνστάντιος Β΄ ζητά μία εκκλησιαστική σύνοδο, στη Κωνσταντινούπολη. Τόσο οι ανατολικοί όσο και οι δυτικοί επίσκοποι παρακολουθούν τη διάσκεψη. Ο Ουλφίλας, επίσης, συμμετέχει στη σύνοδο και επιδοκιμάζει το επακόλουθο δόγμα. Ύστερα από τη διάσκεψη, αρκετοί ομοιούσιοι επίσκοποι καθαιρούνται ή εξορίζονται, εμπερικλείοντας το Μακεδόνιο Α΄ Κωνσταντινούπολης και τον Κύριλλο Ιεροσολύμων. Περίπου αυτό το έτος, το Αββαείο του Λιγκουζέ ιδρύεται για το μοναστικό Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου από το Μαρτίνο της Τουρ, κάτω από την απαλλαγή του Επισκόπου Ιλαρίου του Πικταυίου. Ιωάννης Κασσιανός, Ερημικός Πατέρας και Χριστιανός άγιος (πεθαίνει περίπου το 435) Άγιος Μεσρώπ, Αρμένιος μοναχός και θεολόγος (πεθαίνει το 440) Άγιος Νινιανός, ιεραπόστολος στη Σκωτία (πεθαίνει το 432) Τάο Σενγκ, Κινέζος Βουδιστής λόγιος (πεθαίνει το 434) Ουάνγκ Φαουί, αυτοκράτειρα κατά την περίοδο της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 380) 4 Μαΐου - Ιούδας Κυριάκος, Ρωμαιοκαθολικός ιερέας και άγιος (γεννιέται σε άγνωστο έτος) 14 Οκτωβρίου - Γαυδέντιος ο Ριμινίου, Ρωμαιοκαθολικός ιερέας και άγιος (γεννιέται σε άγνωστο έτος) 11 Νοεμβρίου - Αβράμιος ο Ερημίτης, Βυζαντινός Ορθόδοξος ιερέας και άγιος (γεννιέται το 290) Νοέμβριος - Ελένη, Βυζαντινή αυτοκράτειρα (γεννιέται το 325 ή το 326) 18 Δεκεμβρίου - Αυξέντιος ο Μοψουεστίας, Βυζαντινός Ορθόδοξος ιερέας και άγιος (γεννιέται σε άγνωστο έτος) Ευσέβιος ο Εμέσης, Βυζαντινός Ορθόδοξος επίσκοπος και άγιος (γεννιέται το 290) Μουρόνγκ Τζαν, αυτοκράτορας του Πρωίμου Γιαν (γεννιέται το 319)
Ριφά

Η Ριφά (αραβικά: الرفاع‎, Ar-Rifāʿ) είναι η μεγαλύτερη, βάσει μεγέθους, πόλη στο Βασίλειο του Μπαχρέιν. Η Ριφά χωρίζεται σε δύο μέρη: την Ανατολική Ριφά και τη Δυτική Ριφά. Η πόλη βρίσκεται στο Νότιο Κυβερνείο. Η πόλη αναπτύσσεται ταχύτατα, με την απογραφή πληθυσμού του 2001 να καταγράφει πληθυσμό 79.550 κατοίκων, αλλά μέχρι το 2008 εκτιμήθηκε στους 111.000 κατοίκους.

 Η Ριφά ήταν παλαιότερα ο κύριος οικισμός στη Νήσο Μπαχρέιν, πριν αντικατασταθεί από το λιμάνι της Μανάμα κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η Ανατολική Ριφά έχει πολλά αξιοθέατα, με ένα τέτοιο αξιοθέατο να είναι το Φρούριο Ριφά, το οποίο είναι επίσης γνωστό ως Φρούριο του Σεΐχη Σαλμάν μπιν Αχμάντ αλ Φατέχ. Η πόλη διαθέτει πολλά εμπορικά κέντρα και δύο κύριους εμπορικούς δρόμους. Επίσης, στην πόλη υπάρχουν το Παζάρι της Ριφά (سوق الرفاع, Souk ar-Rifa) και η Αγορά Δρόμου Μπουκουβάρα. Το πρώτο είναι μεγαλύτερο, ενώ το δεύτερο είναι πιο οργανωμένο και εκσυγχρονισμένο. Τα παιχνίδια γκολφ στο Royal Golf Club θεωρείται μία από τις κορυφαίες δραστηριότητες που πρέπει να κάνετε στην περιοχή. Μια νέα ανάπτυξη, που δημιουργήθηκε από την Arcapita, που ονομάζεται Riffa Views, είναι ένα μεγάλο οικιστικό και εμπορικό κέντρο. Το έργο περιλαμβάνει τεχνητές λίμνες, ένα διεθνές σχολείο, εμπορικές περιοχές, σούπερ μάρκετ και θα έχει πρόσβαση στο Royal Women's University που άνοιξε πρόσφατα. Το Enma Mall και το Lulu Hypermarket Mall είναι νέες προσθήκες στα ραγδαία αυξανόμενα εμπορικά κέντρα στην Ανατολική Ριφά. Η Δυτική Ριφά είναι κυρίως μια κατοικημένη περιοχή. Οι περισσότερες από τις άρχουσες οικογένειες, τους υπουργούς και τους επενδυτές των επιχειρήσεων ζουν στη Δυτική Ριφά. Ο Βασιλιάς Χαμάντ μπιν Ίσα αλ Χαλίφα του Μπαχρέιν ζει εκεί, καθώς και ο Πρωθυπουργός, Σεΐχης Χαλίφα μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα. Ο διάσημος πύργος ρολογιών της Ριφά βρίσκεται στο κέντρο της Δυτικής Ριφά. Η Δυτική Ριφά έχει επίσης διάφορα ορόσημα, όπως το Παλάτι της Ριφά, όπου ζούσαν οι πρώην ηγέτες του Μπαχρέιν, ο Σεΐχης Σαλμάν μπιν Χαμάντ και ο Σεΐχης Ίσα μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα. Η Δυτική Ριφά φιλοξενεί επίσης γνωστές πηγές, την Αλ Χαναγίνια και την Ουμ Γκουαΐφα, που κάποτε θεωρούνταν το πιο αγνό και καλύτερο νερό του Μπαχρέιν. Μπέινς, Τόμας Σπένσερ, επιμ.. (1878), «Bahrein», Encyclopædia Britannica, 9th ed., Vol. III, Νέα Υόρκη: Charles Scribner's Sons Δορυφορικός χάρτης στο Maplandia.com
Ρόμπερτ Μπέντον

Ο Ρόμπερτ Μπέντον (Robert Douglas Benton, 29 Σεπτεμβρίου 1932) είναι Αμερικανός σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας για την ταινία Κράμερ εναντίον Κράμερ (1979) καθώς και με Όσκαρ Καλύτερου Προσαρμοσμένου Σεναρίου για το Κράμερ εναντίον Κράμερ και Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου για την ταινία Μια θέση στην καρδιά (1984).

 Ο Μπέντον γεννήθηκε στο Γουξαχάτσι του Τέξας το 1932. Οι γονείς του ήταν η Ντόροθι Σπόλντινγκ κι ο Έλερι Ντάγκλας Μπέντον, υπάλληλος εταιρίας τηλεφώνων. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και της Κολούμπια και κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950 συνέγραψε με τον Χάρβεϊ Σμιθ το βιβλίο The IN and OUT Book. Ξεκίνησε την καριέρα του στο χώρο του κινηματογράφου ως σεναριογράφος ξεκινώντας με το μιούζικαλ του 1966 It's a Bird, It's a Plane, It's Superman και συνεχίζοντας με τη συγγραφή του σεναρίου της θρυλικής ταινίας του 1967 Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie & Clyde) σε σκηνοθεσία του Άρθουρ Πεν. Συνέχισε με τη συγγραφή του σεναρίου των ταινιών Ήταν ένας παλιάνθρωπος (There Was a Crooked Man...) του Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς και Μια τρελή τρελή καταδίωξη (What's Up, Doc?, 1972) του Πίτερ Μπογκντάνοβιτς. Το 1972 πέρασε στο χώρο της σκηνοθεσίας με την ταινία Bad Company. Το 1979 έλαβε παγκόσμια αναγνώριση με τη συγγραφή του σεναρίου και τη σκηνοθεσία της ταινίας Κράμερ εναντίον Κράμερ (Kramer vs. Kramer) για την οποία βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας και συνέχισε με την ταινία Μια θέση στην καρδιά (Places in the Heart, 1984) για την οποία ξαναβρέθηκε υποψήφιος για Όσκαρ Σκηνοθεσίας και βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου. Πιο προσφάτη σκηνοθετική του απόπειρα αποτελεί η ταινία του 2007 Πάνω απ' όλα ο έρωτας (Feast of Love).
San Diego Comic-Con

Το San Diego Comic-Con International (όπως απεικονίζεται στο σήμα του) ή Comic-Con International: San Diego (όπως δίνεται στην ιστοσελίδα), γνωστό κυρίως ως Comic-Con ή San Diego Comic-Con, είναι ετήσια διοργάνωση αφιερωμένη στα κόμικς και τη μαζική κουλτούρα που διεξάγεται με πρωτοβουλία της Golden State Comic Book Convention, και από το 1970, της San Diego Comic Book Convention καθώς και από κατοίκους του Σαν Ντιέγκο. Παραδοσιακά, διεξάγεται 4 μέρες (Πέμπτη-Σάββατο) στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια.

 Επίσημη ιστοσελίδα (Αγγλικά) Η πρώιμες μέρες του Comic-Con, Variety, 11 Ιουλίου, 2008 (Αγγλικά) Comic-Con 2010: Best Pics, slideshow από το Life magazine (Αγγλικά) Comic-Con 2010, slideshow από το The First Post (Αγγλικά) Comic-Con's Dorf watches sadly from the sidelines as T-shirts trump talent, San Diego Union Tribune 16 Ιουλίου, 2006 (Αγγλικά) Keeping the intangibles Maggie Thompson's memories of Comic-Con, Comics Buyer's Guide, Ιανουάριος, 2009 (Αγγλικά) Αναμνήσεις του Comic-Convention (Αγγλικά) Crashing the Con Ντοκιμαντέρ για το San Diego Comic-Con International 2008 (Αγγλικά)
Bryn Mawr Classical Review

Το περιοδικό με τίτλο Bryn Mawr Classical Review (BMCR, μτφ. Κλασική επιθεώρηση Μπρυν Μάουερ) είναι περιοδική επιθεώρηση ανοικτής πρόσβασης με θέμα τις κλασικές σπουδές. Εκδίδεται στην αγγλική γλώσσα από το 1990 και έχει ως έδρα την Πενσυλβάνια των ΗΠΑ.

 Το περιεχόμενο της επιθεώρησης διανέμονταν αρχικά μέσω υπηρεσίας προώθησης ηλεκτρονικών μηνυμάτων (LISTSERV) η οποία δημιουργήθηκε από το πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, το οποίο είχε επίσης αναλάβει την τεχνική υλοποίηση και υποστήριξη του εγχειρήματος. Από το 1994 έως το 1999, το εγχείρημα έλαβε υποστήριξη από το ίδρυμα Andrew W. Mellon το οποίο διεξήγαγε έρευνα ως προς της ανάπτυξη και λειτουργικότητα των ηλεκτρονικών δημοσιεύσεων. Κατόπιν η υλοποίηση του ιστότοπου αναπτύχθηκε από το πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και το κολέγιο Μπριν Μάουερ στην Πενσυλβάνια. Εκδίδει τακτικές κριτικές ακαδημαϊκών μελετών και έργων στο πεδίο των κλασικών σπουδών και της κλασικής αρχαιολογίας, και είναι μια από τις παλαιότερες σχετικές επιθεωρήσεις του χώρου αυτού, παρέχοντας το περιεχόμενο των εκδόσεων της δωρεάν τόσο διαδικτυακά όσο και έντυπα. Χρηματοδοτείται κυρίως από την πώληση των σχολιασμών που παράγει επί των αρχαίων ελληνικών και λατινικών έργων, ενώ δέχεται και πολλές οικονομικές συνεισφορές από εθελοντές, και διαθέτει και διαδικτυακό κατάλογο με έργα τα οποία είναι διαθέσιμα για κριτική σε περίπτωση όπου κάποιος αναγνώστης ενδιαφερθεί να συνδράμει με τη δική του αξιολόγηση. Η διαδικτυακή έκδοση, προσφέρει επίσης πρόσβαση στο αρχείο κριτικών από το 1990 και έπειτα. Το 1993, ιδρύθηκε και το Bryn Mawr Medieval Review (Μεσαιωνική επιθεώρηση Μπρυν Μάουερ, μετονομάστηκε κατόπιν σε The Medieval Review). Και τα 2 περιοδικά διαθέτουν υπηρεσίες έντυπης και διαδικτυακής συνδρομής, και υπάρχει και η επιλογή συνδυασμένης συνδρομής και στην Κλασική και στην Μεσαιωνική επιθεώρηση με δυνατότητα φιλτραρίσματος των κριτικών, καθώς μερικές φορές τα έργα προς κριτική αναλύονται και στις 2 αυτές δημοσιεύσεις.. (Αγγλικά) Επίσημος ιστότοπος
A Space in Time

A Space in Time είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Αύγουστο του 1971 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chrysalis" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική. Ο δίσκος παρουσίασε ένα πιο εμπορικό ηχητικό σύνολο σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ τους, ενώ περιείχε την μεγαλύτερη επιτυχία του συγκροτήματος, "I'd Love to Change the World", του οποίου το σινγκλ ανέβηκε στο # 10 στον Καναδά και το Top-40 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παρ' όλα αυτά, η εμπορική κατεύθυνση δεν είχε θετική υποδοχή στο ευρωπαϊκό κοινό, με το "A Space in Time" να είναι ο πρώτος τους δίσκος ο οποίος δεν κατάφερε να μπει στο Top-10 της Μεγάλης Βρετανίας από το 1968.

 1. One of These Days (Alvin Lee) - 5:522. Here They Come (Alvin Lee) - 4:363. I'd Love to Change the World (Alvin Lee) - 3:444. Over The Hill (Alvin Lee) - 2:285. Baby Won't You Let Me Rock 'n' Roll You (Alvin Lee) - 2:166. Once There Was a Time (Alvin Lee) - 3:227. Let the Sky Fall (Alvin Lee) - 4:198. Hard Monkeys (Alvin Lee) - 3:109. I've Been There Too (Alvin Lee) - 5:4410. Uncle Jam (Churchill, A. Lee, R.Lee, Lyons) - 1:57 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Space in Time" είναι οι εξής: Άλβιν Λι - κιθάρα, φωνητικά Λίο Λάιονς - μπάσο Τσικ Τσέρτσχιλ - πλήκτρα Ρικ Λι - τύμπανα Ten Years After - A Space in Time | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ten Years After - A Space in Time | Sputnikmusic Ten Years After reviews
Νετρίνο

Το νετρίνο είναι ένα αφόρτιστο και πολύ ελαφρύ σωματίδιο, του οποίου η ύπαρξη προτάθηκε από τον αυστριακό φυσικό Βόλφγκανγκ Πάουλι, ώστε να ισχύει η αρχή διατήρησης της ορμής και της ενέργειας στην ραδιενεργή εκπομπή ηλεκτρονίων από τον ατομικό πυρήνα, τη λεγόμενη β διάσπαση.

 Τα νετρίνα παρατηρήθηκαν δεκαετίες μετά την πρόταση του Πάουλι. Πρόκειται για σωματίδια που αλληλεπιδρούν ασθενώς με την ύλη, συνεπώς είναι πολύ δύσκολο να παρατηρηθούν. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούνται ειδικές πειραματικές διατάξεις, γνωστές ως "τηλεσκόπια νετρίνων", τοποθετημένες βαθιά μέσα σε εγκαταλειμμένα ορυχεία ή στον πυθμένα της θάλασσας, προκειμένου να μην επηρεάζονται από την κοσμική ακτινοβολία· καθώς τα νετρίνα δύσκολα εντοπίζονται, απαιτείται μια τέτοιου είδους "μόνωση" από άλλες αλληλεπιδράσεις, αλλά και το μεγάλο μέγεθος της πειραματικής διάταξης. Σήμερα μετά τα τελευταία πειράματα έχει αποδειχθεί ότι υπάρχουν τριών ειδών ή όπως λέγεται "γεύσεων" νετρίνα. Η ενέργειά τους κυμαίνεται ανάλογα από μερικά ηλεκτρονιοβόλτ (eV) έως μερικά MeV. Οι τρεις τύποι νετρίνων διαφέρουν μεταξύ τους. Για παράδειγμα, όταν τα αντιμιόνο αλληλεπιδρούν με κάποιο στόχο θα παράγουν πάντα μιόνια και ποτέ ταυ λεπτόνια ή ηλεκτρόνια. Στις αλληλεπιδράσεις σωματιδίων, αν και τα ηλεκτρόνια και τα νετρίνα ηλεκτρονίων μπορούν να δημιουργούνται και να καταστρέφονται, το άθροισμα του αριθμού των ηλεκτρονίων και των νετρίνων των ηλεκτρονίων, διατηρείται σταθερό. Το γεγονός αυτό μας έχει οδηγήσει στη διαίρεση των λεπτονίων σε τρεις οικογένειες, που η καθεμιά περιλαμβάνει ένα φορτισμένο λεπτόνιο και το αντίστοιχό του νετρίνο. Το 2011, το πείραμα "OPERA" (Oscillation Project with Emulsion-tRacking Apparatus), με ανιχνευτή ο οποίος βρίσκεται εγκατεστημένος κάτω από την οροσειρά Γκραν Σάσσο στην Ιταλία για να "μετρά" τα νετρίνο που διαφεύγουν από το CERN, ανακοίνωσε ότι οι χειριστές του ανιχνευτή μέτρησαν χρόνο άφιξης των νετρίνο τέτοιο που αντιστοιχεί σε ταχύτητά τους ελαφρά μεγαλύτερη αυτής του φωτός κατά 0,0024%. Αν αυτό ήταν αλήθεια θα ήταν αντίθετο με τη θεωρία της σχετικότητας και οι ερευνητές του "OPERA" κάλεσαν άλλες ομάδες να ελέγξουν τις μετρήσεις. Τον Μάρτιο του 2012 το πείραμα "ICARUS" ανακοίνωσε ότι μέτρησε την ταχύτητα των νετρίνων να είναι ίδια με την ταχύτητα του φωτός και δεν επιβεβαίωσε τις μετρήσεις του πειράματος "OPERA"
Αμερόνχεν

Το Αμερόνχεν (ολλανδικά: Amerongen) είναι χωριό της κεντρικής Ολλανδίας (επαρχία Ουτρέχτης) στα σύνορα του Utrecht Hill Ridge. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7 χλμ. νοτιοδυτικά του Φένενταλ (10,5 χλμ. οδικώς). Η περιοχή εκτείνεται από την υδάτινη περιοχή του Νέντεραϊν (Κάτω Ρήνος) ως το Utrecht Hill Ridge ("Utrechtse Heuvelrug"). Το υψηλότερο σημείο της δυτικής Ολλανδίας βρίσκεται 2 χλμ. ανατολικά του χωριού. Το Αμερόνχενσε Μπεργκ (όρος Αμερόνχεν) έχει ύψος 69 μέτρων πάνω από την θάλασσα.

 Η ιστορία του Αμερόνχεν σχεδόν ταυτίζεται με αυτή του Κάστρου του Αμερόνχεν. Το κάστρο αυτό χτίστηκε για πρώτη φορά το 1286 ως ένας ξύλινος πύργος, ο οποίος όμως ανακατασκευάστηκε από πέτρα. Έπεσε θύμα επίθεσης ή καταστράφηκε από φωτιά και ανακατασκευάστηκε αρκετές φορές στη διάρκεια των επόμενων αιώνων. Το 1672, η Ολλανδία κυριεύτηκε από τον γαλλικό στρατό και στις αρχές του 1673, το κάστρο κάηκε συθέμελα ως τιμωρία για την μη-εξόφληση των φόρων που επέβαλαν οι Γάλλοι. Λίγο καιρό αργότερα, το κάστρο ανακατασκευάστηκε, υπό την επίβλεψη της ικανής Μαργκαρέτα Τέρνορ, συζύγου του Φαν Ρέντε, ιδιοκτήτη του κάστρου και ειδικό απεσταλμένο στην αυλή του Βραδεμβούργου. Το νεόκτιστο και επεκταμένο κάστρο, χτισμένο σε Ολλανδικό Κλασσικό ρυθμό και, αν και οι χώροι και οι κήποι ανακατασκευάστηκαν αρκετές φορές και ο εσωτερικός χώρος εκσυγχρονίστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από τον Κούιπερ, παραμένει χαρακτηριστικό παράδειγμα του ρυθμού αυτού. Ο πρώην Αυτοκράτορας της Γερμανίας, Γουλιέλμος Β΄, κατέφυγε στην Ολλανδία τον Νοέμβριο του 1918 και έζησε στο κάστρο μέχρι τον Μάιο του 1920, όταν και μετακόμισε στο Ντορν, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του. Ήταν στο Κάστρο του Αμερόνχεν όπου υπέγραψε την Πράξη Παραίτησής του από τον γερμανικό θρόνο. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2006, το Αμερόνχεν ήταν διαχωρισμένος Δήμος, ο οποίος κάλυπτε το ίδιο το χωριό του Αμερόνχεν, το Όφερμπεργκ, και το δυτικό τμήμα του Ελστ. Το Ελστ μετατέθηκε στον Δήμο του Ρένεν. Το μεγαλύτερο τμήμα του Δήμου συγχωνεύτηκε με τέσσερις άλλους δήμους ώστε να δημιουργήσει τον νέο δήμο του Ούτρεχτσε Χόιβελρουχ. Το 2001, το χωριό του Αμερόνχεν είχε πληθυσμό 5169 κατοίκων. Η κτισμένη έκταση του χωριού ήταν 1,21 τ.χλμ., και περιελάμβανε 2072 κατοικίες.Τα “Αμερόνχεν”, “Φαν Αμερόνχεν” και “Φαν Νιουαμερόνχεν” αποτελούν επίθετα που καταδεικνύουν την καταγωγή της οικογένειας από την συγκεκριμένη πόλη. J. Kuyper, Gemeente Atlas van Nederland, 1865-1870, "Amerongen".Χάρτης του Δήμου το 1868. Επίσημη Ιστοσελίδα του Utrechtse Heuvelrug
Λίρα Κύπρου

Η Λίρα Κύπρου ήταν το επίσημο νόμισμα της Κύπρου και εκδιδόταν από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου ως την αντικατάστασή της από το ευρώ την 1 Ιανουαρίου 2008. Ο Κωδικός ISO 4217 της κυπριακής λίρας ήταν CYP.

 Το 1879, δηλαδή λίγο αφότου οι Βρετανοί ανέλαβαν την διοίκηση της Κύπρου από τους Οθωμανούς, εισήγαγαν την κυπριακή λίρα που ορίστηκε να έχει ακριβώς την ίδια αξία με τη βρετανική λίρα. Αυτή η ισοτιμία ίσχυε μέχρι το 1960 που η Κύπρος έγινε ανεξάρτητο κράτος και συνεχίστηκε ανεπίσημα μέχρι και το 1971 που η αξία της βρετανικής λίρας άρχισε να ολισθαίνει. Η κυπριακή λίρα αρχικά χωρίστηκε σε 20 σελίνια όπως χωριζόταν και η βρετανική, αλλά το κάθε σελίνι χωρίστηκε σε 9 γρόσια παρέχοντας έτσι μια σύνδεση με την τουρκική λίρα η οποία χρησιμοποιείτο στο νησί μέχρι εκείνη τη στιγμή και χωριζόταν (όπως και σήμερα) σε 100 γρόσια. Τέλος, το κάθε γρόσι χωριζόταν σε 40 παράδες. Το 1955 αποφασίστηκε η χρήση του μετρικού συστήματος στο νόμισμα της Κύπρου κι έτσι καταργήθηκαν τα σελίνια και τα γρόσια (οι παράδες είχαν πια χάσει την αξία τους) και η λίρα χωρίστηκε σε 1000 μιλς. Τότε ο κόσμος ονόμασε το κέρμα των 5 μιλς γρόσι και το κέρμα των 50 μιλς σελίνι. Το 1983 αποφασίστηκε η λίρα να χωριστεί σε 100 σεντ αφού το 1 μιλς είχε πια ασήμαντη αξία. Το μικρότερο κέρμα σε χρήση τότε ήταν εκείνο των 5 μιλς που αντικαταστάθηκε με κέρμα του ½ σεντ το οποίο και σύντομα καταργήθηκε. Τα κέρματα που οι αξίες τους αναγράφονται σε μιλς δε μπορούσαν πια να χρησιμοποιούνται στην αγορά. Η είσοδος του κυπριακού νομίσματος στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών ΙΙ της Ευρωζώνης έγινε στις 2 Μαΐου 2005 με κεντρική τιμή C£0.585274 ±15% ανά ευρώ. Αργότερα το Υπουργικό Συμβούλιο της Κύπρου αποφάσισε η αντικατάσταση με το ευρώ να γίνει την 1 Ιανουαρίου 2008. Η αντικατάσταση έγινε με ισοτιμία 0.585274 λίρες ανά ευρώ. 5 σεντ (σελίνι) 10 σεντ (δεκάρικο / διπλοσέλινο) 20 σεντ (εικοσάρικο / τετρασέλινο) 50 σεντ (πενηντάρικο / δεκασέλινο)Χαρτονομίσματα σε κυκλοφορία στις 31/12/2007 [1] και ανεπίσημα ονόματα που χρησιμοποιούσε ο κόσμος (σε παρένθεση): 1 λίρα (μονή) 5 λίρες (πεντόλιρο) 10 λίρες (δεκάλιρο) 20 λίρες (εικοσάλιρο) Σημείωση: Οι διαστάσεις των φωτογραφιών δεν είναι αντιπροσωπευτικές του πραγματικού μεγέθους. Σημείωση 1: Οι διαστάσεις των φωτογραφιών δεν είναι αντιπροσωπευτικές του πραγματικού μεγέθους. Σημείωση 2: Λείπουν τα στοιχεία από το 1997 έως το 2000. Η τελευταία ομάδα χαρτονομισμάτων που εκτυπώθηκε ήταν όπως παρακάτω: Η έκδοση των 20 λιρών του 1992/1993 ήταν παρόμοια με την τελευταία ως προς τον σχεδιασμό της, ωστόσο θεωρείται μέρος της σειράς του 1987-1992, και είχε αποσυρθεί ήδη μερικά έτη πριν την υιοθέτηση του ευρώ. Πυλαρινός, Παύλος Γ. (1998). Τα νομίσματα της νεωτέρας Ελλάδος / Greek Coins 1828 - 1998 (11η έκδοση). Αθήνα: Pylarinos. S. Cuhaj, George· Michael, Thomas (2016). Standard Catalog of World Coins 1901-2000 (8 έκδοση). Krauze Publications. ISBN 978-1440244094. Κυπριακά νομίσματα ευρώ
Μακάμπι Βουκουρεστίου

Η Τσιοκανούλ Βουκουρεστίου (πρώην Μακάμπι ή Μακάμπι Βουκουρεστίου), ήταν ένας ρουμάνικος αθλητικός σύλλογος, που αντιπροσώπευε την εβραϊκή κοινότητα. Συμμετείχε κυρίως σε αγώνες ποδοσφαίρου και ήταν ήταν η πρώτη εβραϊκή ομάδα που έστειλε ένα παίκτη, τον τερματοφύλακας Samuel Zauber, στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (1930 στην Ουρουγουάη).

 Η Μακάμπι Βουκουρεστίου ιδρύθηκε το 1919 από ένα εβραίο επιχειρηματία την εποχή που οι μειονότητες στη Ρουμανία ίδρυαν δικές τους ποδοσφαιρικές ομάδες. Το 1925, δημιουργήθηκε ομάδα γυναικείου χάντμπολ.Πριν τη περίοδο 1940-1941, όταν επικράτησε ο Αντισημιτισμός στη Ρουμανία, η ομάδα αποκλείστηκε από τις επίσημες διοργανώσεις. Επανεμφανίστηκε μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο διατηρώντας το όνομα της μέχρι που ενοποιήθηκε με μια άλλη ομάδα με το όνομα Τσιοκανούλ.Σαν Τσιοκανούλ, αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας. Το Μάιο του 1948, ενοποιήθηκε με την FC Unirea Tricolor Bucureşti, δημιουργώντας τη Ντιναμό Βουκουρεστίου. Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας: Νικήτρια (0):, Καλύτερη θέση: 7η 1946–47Liga II: Νικήτρια (1): 1934–35 Φιναλίστ (1): 1938–39
Μπάμπης Ταουξής

Ο Μπάμπης (Χαράλαμπος) Ταουξής (Πειραιάς 1930-2006) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα. Αγωνίστηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 1940 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960. Διακρίθηκε κυρίως με τα χρώματα του Απόλλων Σμύρνης. Θεωρήθηκε από τους σπουδαιότερους τερματοφύλακες της εποχής και ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «τσίτα».

 Μεγάλωσε στον Κορυδαλλό του Πειραιά. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από ανεξάρτητα σωματεία της περιοχής και κατόπιν, γράφτηκε στην Προοδευτική και το 1945, στην ηλικία των 15 ετών εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα της. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αναδείχθηκε, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα Πειραιά με επιτυχία και οι εξαιρετικές του εμφανίσεις εντυπωσίασαν. Το 1950 πήρε μεταγραφή στον Απόλλων Σμύρνης, με τη φανέλα του οποίου διακρίθηκε. Με την ομάδα του Απόλλων κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθηνών 1957-58, για τέταρτη και τελευταία φορά στην ιστορία του συλλόγου. Τις τελευταίες εμφανίσεις στην καριέρα του, πραγματοποίησε την περίοδο 1959-60, στο πρώτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής κατηγορίας. Ως παίκτης του Απόλλωνα, υπήρξε 3 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας το διάστημα 1954-55. Επίσης, είχε 20 συμμετοχές με την Εθνική Ελλάδας ενόπλων.Απεβίωσε το 2006 και η κηδεία του έγινε στο Νεκροταφείο του Σχιστού. "ΤΑ ΙΔΑΛΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΜΑΣ: ΜΠΑΜΠΗΣ ΤΑΟΥΞΗΣ, Ο κέρβερος του Απόλλωνος", εφ. Αθλητική Ηχώ, 18/1/1955, σελ. 1 και 3
Νίκος Αργυρόπουλος (καλαθοσφαιριστής)

Ο Νίκος Αργυρόπουλος, γεννημένος στις 25 Μαρτίου 1978 στην Πάτρα, είναι Έλληνας παλαίμαχος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 188 εκ. και αγωνίστηκε στις θέσεις πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με την καλαθοσφαίριση στην ομάδα του Αχαιού Σαραβαλίου και το 1992 μετακινήθηκε στην θυγατρική του Απόλλωνα Πατρών ομάδα της Απολλωνιάδας όπου παρέμεινε για τέσσερις σαιζόν προτού προωθηθεί στην ομάδα του Απόλλωνα Πατρών.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο χώρο του μπάσκετ υπογράφοντας το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο σε ηλικία 18 ετών στον Απόλλωνα Πατρών. Με την ομάδα της Πάτρας αγωνίστηκε για εννιά χρόνια, τα τέσσερα εκ των οποίων στη Β' Εθνική κατηγορία (2000, 2001, 2002, 2003). Το 2005 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο, ωστόσο έφτασε μέχρι την προημιτελική φάση της Ευρωλίγκας. Το καλοκαίρι του 2006 μετεγγράφη στον Πανελλήνιο, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2008. Το 2008 μεταπήδησε στον Άρη Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για δύο σεζόν. Το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε στον Απόλλωνα Πατρών στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος 2015-16, όταν και ολοκλήρωσε την καριέρα του ως καλαθοσφαιριστής. Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση συνέχισε να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην καλαθοσφαίριση από διοικητικό πόστο στον Απόλλωνα Πατρών. Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδας (2): 1997, 2015 O N. Αργυρόπουλος ανανέωσε για 2 χρόνια στον Απόλλων, patrastimes.gr. 30/07/2012. Ανακτήθηκε: 07/08/2016. Νίκος Αργυρόπουλος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Nikos Argyropoulos, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
Μαρία Άννα των Βουρβόνων, δούκισσα του Βαντόμ

Η Μαρία Άννα (Marie Anne de Bourbon, 24 Φεβρουαρίου 1678 - 11 Απριλίου 1718) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Κονντέ και ως τέτοια ήταν πριγκίπισσα εξ αίματος. Με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Βαντόμ & του Ετάμπ.

 Ήταν η τέταρτη κόρη του Ερρίκου Γ΄ Ιουλίου του Κονντέ και της Άννας Ερριέττας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Εδουάρδου του Παλατινάτου-Ζίμμερν. Στη νεότητά της ήταν γνωστή ως Δεσποινίς ντε Μονμορανσύ, που προερχόταν από έναν από τους τίτλους του πάππου της. Ο πατέρας της ήταν πρίγκιπας εξ αίματος και ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ του Κονντέ. H Μαρία Άννα γεννήθηκε στο Οτέλ ντε Κοντέ, στο Παρίσι, όπου ο πατέρας της ήταν υβριστικός σε αυτήν, όπως και η μητέρα της. Αυτός συχνά χτυπούσε την κόρη του. Ήταν η μικρότερη από πέντε αδέλφια και από τα τελευταία που παντρεύτηκε. Το 1704 ο πατέρας της ζήτησε να παντρευτεί τον Φερδινάνδο Κάρολο Γκοντζάγκα της Μάντουα, αλλά η πρόταση δεν υλοποιήθηκε και ο Δούκας νυμφεύτηκε τη Σουζάνα Ερριέττα της Λωρραίνης, γνωστή ως Δεσποινίς ντ' Ελμπέφ. Με τη βοήθεια της 3ης αδελφής της Λουίζας Βενεδίκτης, Δούκισσας του Μαιν, και χωρίς την άδεια της μητέρας της -ο πατέρας και ο αδελφός της είχαν ήδη αποβιώσει- η Μαρία Άννα παντρεύτηκε τον μακρινό εξάδελφό της Λουδοβίκο Ιωσήφ, Δούκα του Βαντόμ, δισεγγονό του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας από την ερωμένη του Γκαμπριέλ ντ'Εστρέ. Ο γάμος έγινε το 1710 στο παρεκκλήσιο του Ανακτόρου ντε Σω, κατοικία της Λουίζας Βενεδίκτης. Η 2η αδελφή της Άννα Μαρία είχε αποβιώσει 25 ετών και ο αδελφός της δύο μήνες πριν. Αν και η Χήρα Πριγκίπισσα του Κοντέ δεν είχε πληροφορηθεί για τον επικείμενο γάμο, ήταν παρούσα στην τελετή μαζί με τον εγγονό της Λουδοβίκο Ερρίκο Α΄ του Κονντέ, τη σύζυγό του Μαρία Άννα των Κοντί· επίσης με τη χήρα 1η κόρη της Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων και τα δύο της παιδιά Λουδοβίκο Αρμάνδο Β΄ του Κοντί και τη Λουίζα Αδελαΐδα. Εκεί παραβρέθηκαν ο Δούκας και η Δούκισσα του Μαιν (οι ιδιοκτήτες του Ανακτόρου) με τα τέκνα τους Λουδοβίκο Αύγουστο του Ντόμμπ και Λουδοβίκο Κάρολο του Ε. Δύο ημέρες μετά τον γάμο ο Δούκας του Βαντόμ άφησε τη σύζυγό του στο Σω και αποσύρθηκε στο Ανάκτορο ντ'Ανέ. Όταν απεβίωσε το 1712, της άφησε τον τίτλο και τις ιδιοκτησίες του δουκάτου του Ετάμπ. Το 1714 η Μαρία-Άννα άρχισε βελτιώσεις και να επεκτείνει το Οτέλ ντε Βαντόμ στο Παρίσι, όπου απεβίωσε το 1718 σε ηλικία 40 ετών. Τάφηκε στη μονή των Καρμηλιτών Φωμπούρ Σαιν-Ζακ του Παρισιού. Το δουκάτο του Ετάμπ κληρονόμησε η κόρη του αδελφού της Λουίζα Ελισάβετ των Βουρβόνων. Παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Ιωσήφ, Δούκα του Βαντόμ, στρατάρχη της Γαλλίας με σπουδαίες επιτυχίες. Δεν απέκτησαν τέκνα. Williams, H. Noel (1912). "Love Affairs of the Condé family". Love Affairs of the Condé family. pp. 268–280.
ΦΚ Αστανά

Η ΦΚ Αστανά (καζακικά: Астана футбол клубы) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από το Καζακστάν. Η ομάδα εδρεύει στην πρωτεύουσα της χώρας, την Αστανά και αγωνίζεται στο Καζακική Πρέμιερ Λιγκ έχοντας ως έδρα το 30.254 θέσεων Astana Arena.Τα χρώματα της ομάδας είναι το γαλάζιο και το κίτρινο.

 Ιδρύθηκε το 2009, ως ΦΚ Λοκομοτίβ Αστανά, με τη συγχώνευση των προυπάρχοντων συλλόγων «Αλμάτι» και «Μέγκασπορτ» κι έχοντας την "Εθνική Εταιρεία Σιδηροδρόμων του Καζακστάν" (Temir Zholy) ως βασικό χορηγό. Ο πρώτος προπονητής του συλλόγου ήταν ο Βαχίντ Μασούντοφ. Ο σύλλογος αγωνίστηκε κατά τον πρώτο γύρο του Πρωταθλήματος Καζακστάν της σεζόν 2009-10, στο Αλμάτι και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νεόδμητο στάδιο "Astana Arena" στην Αστανά. Στο τέλος της σεζόν, ο σύλλογος κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Παρά το γεγονός ότι κέρδισε το δικαίωμα να αγωνιστεί στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ο σύλλογος δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στο Europa League 2010/11 λόγω του "τριετούς κανόνα" της ΟΥΕΦΑ (μόνο οι σύλλογοι που έχουν παίξει τουλάχιστον τρεις σεζόν στο εθνικό πρωτάθλημα μπορούν να συμμετάσχουν στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα). Λίγο αργότερα, στις 20 Μαίου 2011 ο σύλλογος άλλαξε το όνομά του, σε ΦΚ Αστανά. Πολύ σύντομα καθιερώθηκε στη συνείδηση των φιλάθλων ως η ισχυρότερη ομάδα της χώρας, μιας και στη σύντομη ιστορία της έχει να επιδείξει επτά κατακτήσεις Πρωταθλημάτων Καζακστάν, τριών Κυπέλλων Καζακστάν καθώς κι πέντε Σούπερ Καπ. Το 2014 κέρδισε το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν και συμμετείχε στα προκριματικά του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2015-2016, όπου και κατάφερε να προκριθεί στους ομίλους της διοργάνωσης, αποκλείοντας στα πλέι-οφ τον ΑΠΟΕΛ. Έγινε η πρώτη ομάδα από το Καζακστάν που προκρίθηκε στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Επίσημος ιστότοπος (Ρωσικά) / (Αγγλικά) FC Astana στο UEFA.com
Ακανθίστιος

Ο ακανθίστιος (Acanthistius) είναι γένος ψαριών. Ορισμένοι επιστήμονες το εντάσσουν στην οικογένεια σερανίδες, ενώ κάποιοι άλλοι το θεωρούν incertae sedis, δηλαδή ότι δεν είναι σαφές το σε ποια οικογένεια ανήκει. Παλαιότερα πάλι αναφερόταν ως μέλος της οικογένειας γωβιίδες.

 Μέχρι σήμερα είναι γνωστά ένδεκα είδη ακανθίστιου, τα παρακάτω: Acanthistius brasilianus (Cuvier, 1828) Acanthistius cinctus (Günther, 1859) Acanthistius fuscus (Regan, 1913) Acanthistius joanae (Heemstra, 2010) Acanthistius ocellatus (Günther, 1859) Acanthistius pardalotus (Hutchins, 1981) Acanthistius patachonicus (Jenyns, 1840) Acanthistius paxtoni (Hutchins & Kuiter, 1982) Acanthistius pictus (Tschudi, 1846) Acanthistius sebastoides (Castelnau, 1861) Acanthistius serratus (Cuvier, 1828) Το αντίστοιχο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελ. 228
Σαμόα Τζο

Ο Νουφολάου Τζόελ Σενόα (Nuufolau Joel "Joe" Seanoa, 17 Μαρτίου 1979) είναι Αμερικανός παλαιστής, γνωστότερος ως "Σαμόα Τζο" στα ρινγκ που εμφανίζεται. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρία πάλης WWE.

 Πριν κάνει το ντεμπούτο του στο ΤΝΑ το 2005, ο Τζο πάλευε στην εταιρία πάλης Ring of Honor, όπου κράτησε για 21 μήνες το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH. Όταν εντάχθηκε στο TNA έμεινε αήττητος για 18 μήνες και το σερί του τελείωσε στο Genesis το 2006, όταν έχασε απο τον Κερτ Ανγκλ. Στη καριέρα του κέρδισε αρκετούς τίτλους, όπως το "Καθαρό" Τίτλο του ROH, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών του TNA, το Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ πέντε φορές, το Ομαδικό Πρωτάθλημα TNA δύο φορές και το Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα μία φορά. Επίσης, έχει κερδίσει τους διαγωνισμούς Super X Cup το 2005, και King of the Mountain 2008. Ο Σενόα έχει εκπαιδευτεί στο βραζιλιάνικο ζίου ζίτσου, τζούντο, και μάι τάι. Είναι φίλος με τους παλαιστές Σι Εμ Πανκ, Χόμισαϊντ, Κρίστοφερ Ντάνιελς, Έι Τζέι Στάιλς και Ρομπ Βαν Νταμ. Muscle Buster CCS Enzuigiri Atomic drop Death Valley driver Elbow Suicida Facewash Inverted atomic drop Forearm smash Προφίλ στο Slam.Canoe.Ca Αρχειοθετήθηκε 2015-04-18 στο Wayback Machine. Προφίλ στο ProWrestling.About.com
Επαρχία Ντζεννέ

Η Επαρχία Ντζεννέ είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Μοπτί, Μαλί. Έχει έκταση 4.563 τ.χλμ. και πληθυσμό 207.260 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Ντζεννέ.

 Η Επαρχία Ντζεννέ βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και νότια-κεντρικά της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα βόρεια με την Επαρχία Μοπτί, στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Τενενκού, στα νότια, νοτιοδυτικά και νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Σεγκού και στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Μπανκάς. Η Επαρχία Ντζεννέ διαιρείται σε 12 διαμερίσματα: Ντανγκουγκού Φακαλά Ντεραρί Ντζεννέ Φακαλά Κεβά Φεμάιγ Μαντιαμά Νεμά Μπαντνυακαφό Νιανσαναριέ Ουρό Αλί Ποντορί Τογκουέ Μουραρί Επαρχίες του Μαλί
Sirens

Το Sirens είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Savatage, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Par Records" στην Αμερική και της "Music for Nations" στην Ευρώπη. Το 1994, επανεκδόθηκε με τα επιπλέον τραγούδια "Lady in Disguise" και "The Message".

 Το συγκρότημα, με την αρχική του ονομασία Avatar, συνεισέφερε τα κομμάτια "Rock Me" και "Minus Love" για τη συλλογή "The Pirate Album" του ραδιοφωνικού σταθμού "95 WYNF", για την προώθηση του οποίου έπαιξαν ζωντανά στο πάρκινγκ του τοπικού καταστήματος "K-Mart". Στη συνέχεια κυκλοφόρησαν το ΕΡ "City Beneath the Surface" σε μόλις χίλια αντίτυπα και ξεκίνησαν να δουλεύουν σε νέο υλικό, ηχογραφώντας δεκαπέντε τραγούδια σε διάστημα τριών ημερών, με προϋπολογισμό μόλις τριών χιλιάδων δολαρίων. Τα τραγούδια αυτά αποτέλεσαν το πρώτο τους άλμπουμ και το ΕΡ "The Dungeons Are Calling", το οποίο εκδόθηκε ένα χρόνο αργότερα. Μία ημέρα πριν την έκδοση του δίσκου, το συγκρότημα άλλαξε το όνομα του σε Savatage, αφού ο ιδιοκτήτης της δισκογραφικής τους εταιρείας έλαβε επίσημη ειδοποίηση ότι τα δικαιώματα του ονόματος Avatar τα είχε ένα ευρωπαϊκό συγκρότημα. Η νέα ονομασία προήλθε από τη σύμπτυξη των λέξεων Savage και Avatar. Η αρχική έκδοση του δίσκου βινυλίου είχε στο εξώφυλλο μπλε φόντο που απεικόνιζε ένα καράβι εν πλω και το πρόσωπο μιας γυναίκας κρυμμένο στα σύννεφα. Το συγκεκριμένο εξώφυλλο δεν υιοθετήθηκε στις επανεκδόσεις του άλμπουμ, οι οποίες είχαν για εξώφυλλο την εικόνα παιδιών-δολοφόνων να ψάχνουν σε υπόνομο και είναι επηρεασμένο από το εξώφυλλο του παιδικού βιβλίου "The Borribles Go For Broke". Για το συγκεκριμένο δίσκο, τα μέλη του σχήματος έλαβαν προσωνύμια όπως "Shrieks Of Terror", 'Metalaxe", "Barbaric Cannons" και "The Bottom End", κάτι που δεν ακολουθήθηκε στις επόμενες κυκλοφορίες των Savatage. Οι κριτικές για το "Sirens" ήταν θετικές, με το "AllMusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,6 / 5, το "Metal Archives" 93% και το "Metal Storm" 8,1 με άριστα το 10. 1. Sirens (J.Oliva, C.Oliva) - 3:43 2. Holocaust (J.Oliva, C.Oliva) - 4:34 3. I Believe (J.Oliva, C.Oliva) - 5:25 4. Rage (J.Oliva, C.Oliva) - 2:42 5. On the Run (J.Oliva, C.Oliva, Wacholz) - 3:33 6. Twisted Little Sister (J.Oliva, C.Oliva, Collins) - 3:39 7. Living for the Night (J.Oliva, C.Oliva) - 3:20 8. Scream Murder (J.Oliva) - 3:50 9. Out on the Streets (J.Oliva, C.Oliva) - 5:15 Το "Sirens" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζον Όλιβα - φωνητικά (Shrieks of Terror) Κρις Όλιβα - κιθάρα (Metalaxe) Κιθ Κόλινς - μπάσο (The Bottom End) Στιβ Γουόχολζ - τύμπανα (Barbaric Cannons) Sirens - Savatage | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Savatage - Sirens (album review ) | Sputnikmusic Savatage - Sirens - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Savatage - Sirens - Metal Storm Savatage - Sirens - Στίχοι
Πέμπτη φάλαγγα

Πέμπτη φάλαγγα ονομάζεται η εντός πολιορκημένης πόλης, ή και εμπόλεμης χώρας γενικότερα, εκδηλωθείσα προπαγάνδα επ΄ ωφελεία του εχθρού. Αυτή η προπαγάνδα μπορεί να είναι εγχώριος (εσωτερική) ή να προέρχεται απευθείας εκ του εχθρού (εξωτερική). Επίσης εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως, με οποιοδήποτε μέσο μπορεί να υπονομεύσει το φρόνημα ή και την ικανότητα των αμυνομένων, ήτοι από δολιοφθορά μέχρι απλή διασπορά ψευδών ειδήσεων π.χ. ραδιοφωνικές ανακοινώσεις ή έντυπες προτροπές (φέιγ-βολάν). Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά σε πολιτικούς λόγους, συνήθως καταχρηστικά και καθ' υπερβολή. Ο όρος εμφανίζεται συχνά σε θεωρίες συνωμοσίας.

 Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 1936, κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο, από τον Εμίλιο Μόλα, στρατηγό των Εθνικιστών, ο οποίος σε ερώτηση δημοσιογράφου για την τακτική του κατά την πολιορκία της Μαδρίτης, όταν οι τέσσερις φάλαγγες οι οποίες διοικούσε πλησίαζαν προς την πόλη, απάντησε πως μια «πέμπτη φάλαγγα» από κατοίκους της Μαδρίτης, οπαδούς της πλευράς του, θα υποστήριζε τις κινήσεις του και θα υπονόμευε τους Δημοκρατικούς μέσα από την πόλη. Κατ' άλλους, η φράση αυτή αποδίδεται στον στρατηγό Χοσέ Ενρίκε Βαρέλα. Πιο συγκεκριμένα ο όρος χρησιμοποιήθηκε στον ισπανικό εμφύλιο, περιγράφοντας κατά κύριο λόγο ένα σύνολο από περίπου 20 οργανώσεις που δρούσαν εντός της Μαδρίτης την περίοδο της πολιορκίας της πόλης, και δευτερευόντως σε άλλες μεγάλες πόλεις της χώρας. Ο σκοπός εκείνης της δήλωσης ήταν προπαγανδιστικός, με στόχο να διασπείρει την αμφιβολία ανάμεσα στις τάξεις των υπερασπιστών της Ισπανικής πρωτεύουσας. Ως απάντηση στον κίνδυνο της Πέμπτης Φάλαγγας η Δημοκρατική πλευρά δημιούργησε το 1937 τη μυστική στρατιωτική υπηρεσία Servicio de Información Militar (SIM), η οποία όμως στράφηκε και κατά πολιτικών αντιπάλων του κυβερνώντος κόμματος, κυρίως του τροτσκιστικού κόμματος POUM. Σύμφωνα με τον ιστορικό Όλεγκ Χλεβνιούκ (Ο Μεγάλος Τρόμος) η φράση επηρέασε τον ηγέτη της ΕΣΣΔ Ιωσήφ Στάλιν, ο οποίος, την ίδια χρονική περίοδο, θεωρώντας ότι το οικονομικό πρόβλημα της Σοβιετικής Ένωσης είχε προκύψει λόγω δράσης «εσωτερικών εχθρών», εξαπέλυσε μια τρομακτική εκκαθαριστική επιχείρηση εναντίον των αντιφρονούντων, που είχε σαν αποτέλεσμα περίπου 700.000 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους τη διετία 1936-1938 εντός της Σοβιετικής επικράτειας, κατηγορούμενοι για συνεργασία με ξένες μυστικές υπηρεσίες. Ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ, πολεμικός ανταποκριτής εκείνον τον καιρό στη χώρα, χρησιμοποίησε τον όρο ως τίτλο του μοναδικού ολοκληρωμένου θεατρικού του έργου (Η Πέμπτη Φάλαγγα), το οποίο περιλαμβάνεται στη συλλογή «Η πέμπτη φάλαγγα και οι πρώτες σαράντα εννιά ιστορίες» (The Fifth Column and the First Forty-Nine Stories).