IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντάβιντε Μάσα

Ο Ντάβιντε Μάσα (Davide Massa, γενν. στις 15 Ιουλίου 1981) είναι Ιταλός διαιτητής ποδοσφαίρου, που διαιτητεύει στη Σέριε Α. Είναι διαιτητής της FIFA από το 2014 και κατατάσσεται ως ελίτ διαιτητής της UEFA.

 Το 2011, ο Μάσα προβιβάστηκε στη Σέριε Α. Ο πρώτος του αγώνας ως διαιτητής διεξήχθη στις 23 Ιανουαρίου 2011, μεταξύ των Φιορεντίνα και Λέτσε. Το 2014, τοποθετήθηκε στον κατάλογο διεθνών διαιτητών της FIFA. Διαιτήτευσε τον πρώτο διεθνή αγώνα του στις 8 Ιουνίου 2015, μεταξύ της Τουρκίας και της Βουλγαρίας. Το 2017, επιλέχθηκε για να διαιτητεύσει το Σούπερ Καπ Ιταλίας 2017 μεταξύ της Γιουβέντους και της Λάτσιο.Ο Μάσα επιλέχθηκε ως διαιτητής για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2017 στη Γεωργία και το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 του 2019 στην Πολωνία.Επίσης, έχει διαιτητεύσει αγώνες στα πρωταθλήματα Αιγύπτου, Σαουδικής Αραβίας, Κατάρ και Ελλάδας.Στις 23 Απριλίου 2023 διαιτήτευσαν το ντέρμπι της Ελληνικής Super League 1 για τα play off, Ολυμπιακός ΣΦΠ- ΑΕΚ 1-3. Μετά την λήξη του αγώνα ο διαιτητής Νταβίντε Μάσα έγραψε στο φύλλο αγώνα πως κατά την έξοδο του από τον αγωνιστικό χώρο, αισθάνθηκε χτύπημα στα γεννητικά του όργανα από ανθρώπους που δεν αναγνώρισε. Προφίλ στο WorldFootball.net Προφίλ στο EU-Football.info Προφίλ στο Transfermarkt.com
NGC 1232A

Ο NGC 1232A είναι ένας μεγάλος δορυφόρος γαλαξίας του NGC 1232, ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό του Ηριδανού, σε απόσταση περίπου 70 εκατομμυρίων ετών φωτών. Του αποδίδεται η ασυνήθιστη κάμψη των σπειροειδών βραχιόνων του NGC 1232.

 Ένα παράδοξο με τον NGC 1232A είναι ότι η μετατόπισή του προς το ερυθρό είναι περίπου 4 φορές μεγαλύτερη από αυτή του NGC 1232, γεγονός που σημαίνει ότι ο NGC 1232Α δεν είναι δορυφόρος του NGC 1232. Ο Halton Arp συζήτησε σχετικά με αυτό το θέμα το 1982. Έπειτα από επικοινωνία του με τον G. de Vaucouleurs ο οποίος του υπόδειξε την υψηλή μετατόπιση του NGC 1232Α προς το ερυθρό, παρατήρησε ότι ο NGC 1232Α «ακουμπάει» με τον NGC 1232 και ότι δεν υπάρχουν ασσυμετρίες στον NGC 1232 οι οποίες είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης. Ο G. de Vaucouleurs πρότεινε σε μία συνομιλία με τον Αρπ ότι ο NGC 1232Α είναι μακρύτερα από τον NGC 1232Α με τα επιχειρήματα: Η φωτεινότητα του NGC 1232 δείχνει ότι ο γαλαξίας είναι μακρύτερα, Η διάμετρος του γαλαξία δείχνει ότι ο γαλαξίας είναι μακρύτερα, Αν ο NGC 1232Α ήταν στην ίδια απόσταση με τον NGC 1232 θα ήταν λιγότερο λαμπρός από το αναμενόμενο για τον τύπο του γαλαξία.Όμως ο Halton Arp αντιπρότεινε ότι: Μεγάλοι γαλαξίες έχουν συνήθως τέτοιου είδους συνοδούς (σαν το NGC 1232A), Αν ο NGC 1232Α ήταν μακρύτερα από τον NGC 1232 θα ήταν απομονωμένος, επειδή δεν υπάρχει κάποια εμφανής ομάδα γαλαξιών, Γαλαξίες σαν τον NGC 1232A με χαμηλή λαμπρότητα και ανωμαλίες είναι γνωστοί για την χαμηλή λαμπρότητά τους και συνήθως δεν είναι απομονωμένοι στο σύμπαν, αλλά είναι συνοδοί μεγαλύτερων γαλαξιών. Μία παρόμοια κατάσταση ισχύει και με τον NGC 1232B, ένα αντικείμενο στις σπείρες του NGC 1232, με μετατόπιση προς το ερυθρό περίπου 28.000 km/s. Ο NGC 1232A είναι ένας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, ενώ οι βραχίονές του σχηματίζουν μία θηλιά. Βρίσκεται σε απόσταση 4 λεπτών της μοίρας από τον NGC 1232, δηλαδή αν βρίσκονται στην ίδια απόσταση ο διαχωρισμός τους είναι 41 kpc (περίπου 135.000 έτη φωτός). NGC 1232 – Higher redshift companions
1909 Αλιέχιν

Ο Αλιέχιν (Alekhin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ζουράβλιοβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου σκακιστή Αλεξάντερ Αλιέχιν.

 Η μέση διάμετρος του Αλιέχιν εκτιμάται σε 17,42 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,070 ± 0,014. Ο Αλιέχιν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 148,6 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Διοίκηση Επτά Επαρχιών

Η Διοίκηση Επτά Επαρχιών (λατινικά: Dioecesis Septem Provinciarum‎), που αρχικά ονομαζόταν Διοίκηση Βιέν (λατινικά: Dioecesis Viennensis‎) μετά την πόλη Vienna (σημερινό Vienne, Βιέν), ήταν διοίκηση της μετέπειτα Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπό την Υπαρχία της Γαλατίας. Περιλάμβανε τη νότια και τη δυτική Γαλατία (Aquitania και Gallia Narbonensis), δηλαδή τη σύγχρονη Γαλλία νότια και δυτικά του Λίγηρα, συμπεριλαμβανομένης της Προβηγκίας. Η διοίκηση περιλάμβανε τις ακόλουθες επαρχίες: Aquitanica I, Aquitanica II, Novempopulana (Aquitanica III), Narbonensis I, Narbonensis II, Viennensis και Alpes Maritimae .

 Η επισκοπή ιδρύθηκε κατά τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού, που βασίλευσε το διάστημα 284-305. Μαρτυρείται στις αρχές της βασιλείας του Κωνσταντίνου Α΄ στον Κατάλογο της Βερόνας, που χρονολογείται γύρω στο 314. Το 402 μία ετήσια επαρχιακή συνέλευση, το Concilium septem provinciarum, θεσπίστηκε στην Αρλ. Το 407 οι Βάνδαλοι και οι σύμμαχοί τους εισέβαλαν στη Γαλατία καταστρέφοντας την περιοχή, μέχρι που αναχώρησαν για την Ιβηρική χερσόνησο το 409. Οι Βησιγότθοι προσήλθαν ως υπόσπονδοι (foederati) για να βοηθήσουν τους Ρωμαίους εναντίον τους και το 418 ο Αυτοκράτορας Ονώριος τους επέτρεψε να εγκατασταθούν στην Ακουιτανία γύρω από την Τουλούζη. Αν και ονομαστικά Ρωμαίοι υπήκοοι, οι Γότθοι ήταν πρακτικά ανεξάρτητοι, γεγονός που αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Δυτική Αυτοκρατορία το 475, μόλις ένα χρόνο πριν από το τέλος της. Το 462 ο Ρικίμερ τους παραχώρησε επίσης την επαρχία Narbonensis Prima, ενώ οι Γότθοι προχώρησαν στην κατάληψη των υπόλοιπων επαρχιών ανατολικά του Ροδανού το 477. Στο εξής, τα εδάφη που αποτελούσαν τη διοίκηση των Επτά Επαρχιών έγιναν μέρος του βασιλείου των Βησιγότθων. Η Ακουιτανία χάθηκε σύντομα από τους Φράγκους, με μόνο τη νότια παράκτια λωρίδα της (Septimania), που διατηρήθηκε από τους Γότθους. Κατάλογος υστερορωμαϊκών επαρχιών Αρχαία εκκλησιαστική επισκοπή του Βιέν Ακουιτανία Gallia Narbonensis (in ιταλική) Heather, La caduta dell'Impero romano. Una nuova storia, 2006. Halsall, Barbarian migrations in the roman West, 376-568, 2007.
Γιοχάνες Έεστερς

Ο Γιοχάνες Έεστερς (Johan Marius Nicolaas Heesters, 5 Δεκεμβρίου 1903 - 24 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Ολλανδός ηθοποιός και τραγουδιστής. Τιμήθηκε από την πόλη της Βιέννης για τα 106 γενέθλιά του.

 1936: Eine Frau, so wie Du / Heimatlied 1937: Ich werde jede Nacht von Ihnen träumen / Einmal von Herzen verliebt sein 1937: Du hast mich noch nie so geküßt / Nimm mein Herz in Deine Hände 1938: So verliebt wie heut' war ich nie / Mein Herz liegtγξγξτξδβκ Dir zu Füßen 1939: Jede Frau hat ein süßes Geheimnis / Meine Welt, die bist Du 1940: Lippen schweigen, 's flüstern Geigen / Da geh' ich ins Maxim 1941: Bist du's, lachendes Glück? / Eine nach der anderen 1941: Man müßte Klavier spielen können / Liebling, was wird nun aus uns beiden? 1941: Mein Ahnherr war der Luxemburg / Wann sagst du ja? 1942: Durch Dich wird diese Welt erst schön / Karussell 1949: Ich spiel mit Dir (Und Du mit mir) / Ein Glück, daß man sich so verlieben kann 1949: Tausendmal möcht' ich Dich küssen / Das kommt mir Spanisch vor 1950: Es kommt auf die Sekunde an / Alle Wege führen mich zu Dir 19??: Sehnsucht nach Dir / Das ist die Nacht uns'rer Liebe 19??: Ich knüpfte manche zarte Bande / Nimm mein Herz in Deine Hände 19??: Freuderl, mir geht es heut' so gut / Ich lade Sie ein, Fräulein / Mein Mädel ist nur eine Verkäuferin 1966: O, mooie molen / Wir sind zwei gute Kameraden 1998: Ich werde 100 Jahre alt 2006: Bunte Tulpen (mit Hein Simons) 2006: Ich danke Gott für all die schönen Jahre 2007: Generationen (mit Claus Eisenmann) Έεστερς, ένας θρύλος εγκαταλείπει τη σκηνή Αρχειοθετήθηκε 2013-04-23 στο Wayback Machine. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Johannes Heesters στο Wikimedia Commons
Βοεβοδάτο Κιέλτσε

Το Βοεβοδάτο Κιέλτσε (πολωνικά: województwo kieleckie‎) είναι πρώην μονάδα διοικητικής διαίρεσης και τοπικής αυτοδιοίκησης στην Πολωνία. Δημιουργήθηκε αρχικά κατά την επιστροφή της Πολωνίας στην ανεξαρτησία μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και αναδημιουργήθηκε εντός των νέων πολωνικών συνόρων μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Το Βοεβοδάτο Κιέλτσε ήταν μονάδα διοικητικής διαίρεσης και τοπικής αυτοδιοίκησης στην Πολωνία τα έτη 1921-1939. Τότε, κάλυπτε ένα μεγάλο κομμάτι του κεντρικού τμήματος της χώρας, συμπεριλαμβανομένων πόλεων όπως το Ράντομ, η Τσενστοχόβα και το Σοσνόβιετς. Την 1η Απριλίου 1938 άλλαξαν τα σύνορά της. Μετά την αλλαγή, η έκταση του βοεβοδάτου ήταν 22.204 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με πληθυσμό 2.671.000 κατοίκους. Μεταξύ 1 Απριλίου 1938 - 1 Σεπτεμβρίου 1939 αποτελούνταν από 18 πόβιατ (κομητείες). Η πρωτεύουσα ήταν το Κιέλτσε. Σύμφωνα με την πολωνική απογραφή του 1931, οι μεγαλύτερες πόλεις στο βοεβοδάτο ήταν: Τσενστοχόβα (πληθ. 117 200), Σοσνόβιετς (πληθ. 109 000), Ράντομ (πληθ. 77 900), Κιέλτσε (πληθ. 58 200), Μπέντζιν (πληθ. 47 600), Ντομπρόβα Γκουρνίτσα (πληθ. 36 900), Ζαβιέρτσιε (πληθ. 32 900), Οστρόβιετς Σφιεντοκσίσκι (πληθ. 25 900). Το Βοεβοδάτο Κιέλτσε ήταν μονάδα διοικητικής διαίρεσης και τοπικής αυτοδιοίκησης στην Πολωνία τα έτη 1945 – 1975. Περιορίστηκε το 1975, με τμήματα της επικράτειάς του να πηγαίνουν στο Βοεβοδάτο Ράντομ και μερικά στο Βοεβοδάτο Ταρνόμπζεγκ. Πρωτεύουσα: Κιέλτσε Στα έτη 1975–1998, αντικαταστάθηκε από το Βοεβοδάτο Τιμίου Σταυρού. Πρωτεύουσα: Κιέλτσε Maly rocznik statystyczny 1939, Nakladem Glownego Urzedu Statystycznego, Warszawa 1939 (Συνοπτικό στατιστικό έτος-βιβλίο της Πολωνίας, Βαρσοβία 1939).
Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης

Η Μονή Αγίου Εφραίμ Νέας Μάκρης ή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου είναι γυναικείο μοναστήρι στο όρος των Αμώμων Αττικής. Βρίσκεται στην περιοχή της Ξυλοκέριζας ανατολικά του Πεντελικού Όρους. Η παλαιά μονή που καταστράφηκε και ήταν στην ίδια τοποθεσία ήταν ανδρική και λειτουργούσε από τον 10οαι. μ.Χ. Εκείνο τον αιώνα μετρώνται πολλά ασκητήρια σ' εκείνο το "βουνό των καθαρών". Το μοναστήρι γιορτάζει στις 3 Ιανουαρίου την ημέρα εύρεσης των λειψάνων του Αγίου Εφραίμ, στις 25 Μαρτίου τον Ευαγγελισμό και στις 5 Μαίου την ημέρα του τελευταίου μαρτυρίου του Αγίου. Η μονή ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Κηφισιάς, ενώ στην αυλή της υπάρχει και ο τάφος του Φώτη Κόντογλου (20ος αιώνας) . Ηγουμένη είναι η μοναχή Θεοδοσία.

 Λειτουργούσε ήδη από το 1576 όταν αντικανονικά πήρε την ονομασία "Αγία Παρασκευή". Ως "Γενέσιον της Θεοτόκου" και "Πατριαρχική Σταυροπηγιακή Μονή" φέρεται να υπάρχει καταγεγραμμένη η μονή στο Πατριαρχικό Σιγίλλιο της 10ης Μαίου 1611 του τότε Οικουμενικού Πατριάρχη Νεόφυτου. Τούτο το χειρόγραφο υπάρχει στην Εθνική Βιβλιοθήκη Αθηνών. Το 1945 ανακατασκευάστηκε από την ηγουμένη μοναχή Μακαρία Δεσύπρη ως "Γενέσιον την Θεοτόκου", στις 3 Ιανουαρίου 1950 βρέθηκε το σκήνωμα του Αγίου Εφραίμ από την ίδια, ενώ το 1975 με υπουργική απόφαση πήρε την ονομασία "Ευαγγελισμός της Θεοτόκου", όπως ήταν δηλαδή αρχικά και αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με πηγές αποκαλύφθηκε σε αυτήν θαυματουργικά το όνομα. To 1945 η μοναχή Μακαρία βρέθηκε στα ερείπια της παλαιάς μονής του Ευαγγελισμού και έχτισε εκεί το κελάκι της. Λέγεται ότι αυτό έγινε μετά από θεία φώτιση, όπως και το γεγονός ότι άρχισε να καθαρίζει το ναό για να τον ξανά φτιάξει. Οι πιο πολλές εικονογραφήσεις είναι δωρεές και αφιερώματα. Η λεγόμενη "φορητή εικόνα του Αγίου Εφραίμ" που βρίσκεται αριστερά της εισόδου του ναού είναι έργο του Φώτη Κόντογλου, το οποίο δεν πρόλαβε να τελειώσει.Το 1950 βρέθηκαν τα λείψανα του Αγίου όπου από το θάνατό του συμπληρώθηκαν 524 χρόνια. Άγιος Εφραίμ Νέας Μάκρης https://www.youtube.com/watch?v=4IBrO7fhlIw https://www.youtube.com/watch?v=DNsu-QAbLDc
Σαχίντ Μινάρ

Το Σαχίντ Μινάρ(শহীদ মিনার, σημαίνει μνημείο των μαρτύρων) είναι μνημείο στο κέντρο της Ντάκα , χτισμένο στη μνήμη εκείνων που σκοτώθηκαν από την αστυνομία κατά τη διάρκεια μιας ειρηνικής διαδήλωσης στις 21 Φεβρουαρίου 1952.

 Στις 21 Φεβρουαρίου 1952 οι ακτιβιστές του βεγγαλικού γλωσσικού κινήματος πυροβολήθηκαν από την πακιστανική αστυνομία στη Ντάκα. Η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον των διαδηλωτών, σκοτώνοντας δεκάδες ανθρώπους. Δύο μέρες αργότερα, φοιτητές από το Πανεπιστήμιο της Ντάκα έχτισαν ένα προσωρινό μνημείο στο χώρο της σφαγής προς τιμήν αυτών που τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης. Η αστυνομία κατέστρεψε αυτό το μνημείο. Ο αρχιτέκτονας Χαμιντούρ Ραχμάν έχτισε ένα νέο μνημείο σε αυτό το χώρο, το οποίο άντεξε μέχρι το 1971. Το μνημείο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της περίφημης επιχείρησης «Σερτσλάιτ», κατά την οποία ο πακιστανικός στρατός προσπάθησε να καταστείλει τον πόλεμο ανεξαρτησίας στο ανατολικό Πακιστάν. Μετά την παροχή ανεξαρτησίας στο Μπαγκλαντές, το μνημείο αποκαταστάθηκε και σήμερα χρησιμεύει ως σημαντικό κέντρο πολιτιστικών εκδηλώσεων στην πόλη της Ντάκα. «Shaheed Minar National Monument». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 1 Αυγούστου 2012. Πρότυπο:Ref-en
Επαρχία Σεγκού

Η Επαρχία Σεγκού είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Σεγκού, Μαλί. Έχει έκταση 10.844 τ.χλμ. και πληθυσμό 691.358 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Σεγκού.

 Η Επαρχία Σεγκού βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και κεντρο-ανατολικά της Περιφέρειας Σεγκού. Συνορεύει στα δυτικά με την Περιφέρεια Κουλικορό, στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Νιονό, στα βορειοανατολικά με την Επαρχία Μακινά, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Μπαρουελί, στα νοτιοανατολικά με την Επαρχία Μπλα και στα ανατολικά με την Επαρχία Σαν. Η Επαρχία Σεγκού διαιρείται σε 30 διαμερίσματα: Μπαγκινταντουγκού Μπλλέν Μπουσσίν Κινζανά Ντιεντουγκού ΝτιγκανιμπουγκούBaguindadougou Ντιορό Ντιουνά Ντουγκαμπουγκού Φαρακό Φαρακού Μασσά Φατινέ Καμιαντουγκού Κατιενά Κονοντιμινί Μαρκαλά Μασσαλά Ν'Γκαρά Ν'Κουμαντουγκού Πελνγκανά Σακοϊμπά Σαμά Φουλαλά Σαμινέ Σανσαντίνγκ Σεμπουγκού Σεγκού Σιμπιλά Σουανιεμπουγκού Σουμπά Τουγκού Επαρχίες του Μαλί
Ευρωλίγκα ανδρών 2008-09

Η Ευρωλίγκα ανδρών της περιόδου 2008-09 ήταν η 9η σεζόν της σύγχρονης εποχής του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος συλλόγων καλαθοσφαίρισης υπό την αιγίδα της ULEB. Συμπεριλαμβανομένων των προηγούμενων διοργανώσεων υπό την αιγίδα της FIBA Europe (ως Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών), αυτή ήταν η 52η σεζόν της σπουδαιότερης Ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης στο χώρο της ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Το Final Four αυτής της σεζόν πραγματοποιήθηκε το διάστημα 1-3 Μαΐου 2009 στο κλειστό στάδιο Mercedes-Benz Arena (τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του, μεταξύ 2008 και 2015, η αρένα ήταν γνωστή ως O2 World Berlin λόγω συμβολαίου χορηγίας με την Telefónica Germany, μια εταιρεία τηλεπικοινωνιών) του Βερολίνου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για πέμπτη φορά στην ιστορία του, κερδίζοντας στον τελικό την ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 73-71.

 Ειδικότερα η Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα συμμετείχε ως νικήτρια του ULEB Cup της προηγούμενης σεζόν. Η κανονική περίοδος ξεκίνησε στις 20 Οκτωβρίου 2008 και ολοκληρώθηκε στις 15 Ιανουαρίου 2009. Το Top 16 ξεκίνησε στις 28 Ιανουαρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 12 Μαρτίου 2009. Οι αγώνες διεξήχθησαν το διάστημα 24 Μαρτίου - 9 Απριλίου 2009. Οι αγώνες διεξήχθησαν το διάστημα 1-3 Μαΐου 2009 στο στάδιο «O2 World» του Βερολίνου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε ο ελληνικός ημιτελικός, όπου επικράτησε ο Παναθηναϊκός με 84-82 έναντι του Ολυμπιακού, καθώς ήταν η τρίτη φορά και η πρώτη μετά από 14 χρόνια όπου 2 ελληνικές ομάδες, και μάλιστα πάλι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, προκρίθηκαν στο final four. Για μία ακόμη φορά τέθηκαν αντίπαλοι στον έναν από τους δύο ημιτελικούς, όπου μετά από έναν συγκλονιστικό αγώνα ο Παναθηναϊκός βγήκε νικητής με σκορ 84–82, αν και πρέπει να τονιστεί ότι, σε αντίθεση με τους 2 μεταξύ τους ημιτελικούς στα φάιναλ-φορ του 1994 και του 1995, τα χιαστί ζευγάρια των αντιπάλων είχαν προεπιλεγεί πριν ξεκινήσει η διοργάνωση και ο ελληνικός «εμφύλιος» ημιτελικός του 2009 ήταν εντελώς τυχαίος. Επίσημος ιστότοπος διοργάνωσης
Κατάλογος πολιτειών των ΗΠΑ ανά ρυθμό αύξησης πληθυσμού

Αυτό το λήμμα περιλαμβάνει κατάλογο των πολιτειών των Ηνωμένων Πολιτειών κατά εκτίμηση που ποσοστού μεταβολής του πληθυσμού από τον Απρίλιο του 2010 έως τον Ιούλιο του 2011, σύμφωνα με τους πιο πρόσφατους διαθέσιμους υπολογισμούς από την Στατιστική Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών (United States Census Bureau).

 Κατάλογος πολιτειών και εδαφών των ΗΠΑ ανά πληθυσμό Κατάλογος πολιτειών των ΗΠΑ ανά προσδόκιμο ζωής (Αγγλικά) Ιστολ. Mibazzar, Faster Growing States (Google Maps) (Αγγλικά) Εφημ. Las Vegas Review-Journal, Silver State again No. 1, [Ηλεκτρ. έκδοση], 27/12/2007 (Αγγλικά) Michele Taylor, The West is Wild with Growth, Ιστοσ. Homestore.com
Τεχνητή Λίμνη Τσακίστρας

Η Τεχνητή Λίμνη Τσακίστρας είναι τεχνητή λίμνη στην Επαρχία Λευκωσίας στην Κύπρο. Το μεγαλύτερο μέρος της λίμνης βρίσκεται στη Τσακίστρα, ενώ μικρό μέρος της βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων της κοινότητας Κάμπος.

 Για τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης κατασκευάστηκε φράγμα βαρύτητας, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε το 2000. Την ίδια χρονιά λειτούργησε και η τεχνητή λίμνη.Η Τεχνητή Λίμνη Τσακίστρας έχει χωρητικότητα 0,1 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού. Το νερό που συγκεντρώνεται στη λίμνη προέρχεται από τον ποταμό Λιμνίτη. Η Τεχνητή Λίμνη Τσακίστρας κατασκευάστηκε για να εξυπηρετεί αρδευτικούς σκοπούς. Κατάλογος φραγμάτων και τεχνητών λιμνών της Κύπρου «Φράγματα της Κύπρου» (PDF). Λευκωσία: Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. 2009. σελ. 100. ISBN 978-9963-38-680-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 10 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2019. «Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων: Κατάλογος φραγμάτων». www.moa.gov.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2019.
Secret Treaties

Secret Treaties είναι ο τίτλος του τρίτου άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Απρίλιο του 1974 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Columbia".

 Στον δίσκο συνεισέφερε και η Πάτι Σμιθ, γράφοντας τους στίχους του εναρκτήριου κομματιού, "Career of Evil", το οποίο ενέπνευσε το ομώνυμο μυθιστόρημα της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ το 2015. Επίσης, ο Ρίτσαρντ Μέλτζερ έγραψε τους στίχους του "Cagey Cretins" και του "Harvester of Eyes". Το εξώφυλλο είναι δημιουργία του Ρον Λέσερ και απεικονίζει ένα γερμανικό πολεμικό αεροσκάφος Messerschmitt Me 262, εμπνευσμένο από το ομώνυμο κομμάτι. Ο δίσκος πέρασε 14 εβδομάδες στα αμερικάνικα τσαρτ, ανεβαίνοντας ως το # 53, για να βραβευθεί ως χρυσός το 1992. Επίσης, έφθασε ως την 54η θέση των RPM Charts του Καναδά. Η Team Rhapsody συμπεριέλαβε το "Secret Treaties" στη λίστα με τα σημαντικότερα proto-metal άλμπουμ όλων των εποχών, μαζί με σπουδαίους δίσκους όπως το "Machine Head" των Deep Purple, το "Rainbow Rising" των Rainbow, το ντεμπούτο των Uriah Heep, κ.α.. Επίσης, το Kerrang! το κατέταξε 22ο στην λίστα με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ του heavy metal, που δημοσίευσε τον Ιανουάριο του 1989, ενώ ο Τομ Γιούρεκ του AllMusic το βαθμολόγησε με 4,5 αστέρια με άριστα τα πέντε. Το άλμπουμ επανεκδόθηκε το 2001 από την Legacy, θυγατρική της Columbia, με τέσσερις ανέκδοτες ηχογραφήσεις και την σινγκλ έκδοση του "Career of Evil". Στα επιπλέον κομμάτια συμπεριλαμβάνεται η διασκευή των Blue Öyster Cult στο "Born to Be Wild" των Steppenwolf και τα κομμάτια "Mes Dames Sarat", "Mommy" και "Boorman the Chauffeur". Secret Treaties (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: Απρίλιος 1974 Secret Treaties (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Secret Treaties" είναι οι εξής: Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ - κιθάρα Έρικ Μπλουμ - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα Τζο Μπουσάρντ - μπάσο, φωνητικά Άλεν Λάνιερ - πλήκτρα, κιθάρα Άλμπερτ Μπουσάρντ - τύμπανα, φωνητικά Secret Treaties - Blue Öyster Cult | Songs, Reviews, Credits - AllMusic The Story of Blue Oyster Cult's Third Album, 'Secret Treaties' Eric Bloom talks Blue Oyster Cult's studio albums | MusicRadar
Raid on Bungeling Bay

Το Raid on Bungeling Bay είναι ένα βιντεοπαιχνίδι shoot 'em up και multi-scrolling και αποτελεί το πρώτο παιχνίδι που δημιούργησε ο Γουίλ Ράιτ. Εκδόθηκε από την Brøderbund για τα συστήματα Commodore 64 (1984), NES και MSX (1985). Το παιχνίδι παίζεται σε μια έκταση 10 X 10 οθόνες με σχετικά απλά γραφικά και ήχο και δίχως μουσική.

 Το Bungeling Empire (συνηθισμένος ανταγωνιστής στα παιχνίδια της Brøderbund) προσπαθεί για άλλη μια φορά, αφού είχε αποτύχει ήδη στο παιχνίδι Lode Runner, να κατακτήσει τον κόσμο χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά το war machine, η οποία όμως δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμη, καθώς έξι εργοστάσια της Bungeling Bay δουλεύουν συνεχώς για την ολοκλήρωση αυτού του υπερόπλου. Σκοπός του παιχνιδιού είναι η ισοπέδωση των έξι αυτών εργοστασίων. Για την πραγματοποίηση του σκοπού αυτού ο παίκτης έχει στην διάθεσή του ένα αεροπλανοφόρο και πέντε μαχητικά ελικόπτερα. Ωστόσο, το Bungeling Empire έχει αρκετά περισσότερα στην διάθεσή του: Μικρά εφοδιαστικά πλοιάρια, το χρώμα των οποίων φανερώνει ποιο εργοστάσιο εφοδιάζουν. Τανκς, τα οποία ουσιαστικά κάνουν την ίδια δουλειά όπως τα εφοδιαστικά σκάφη, αλλά στη στεριά. Άσπρα καταδιωκτικά αεροσκάφη εξοπλισμένα με πυραύλους αέρος-αέρος. Εγκαταστάσεις ραντάρ, οι οποίες διευθύνουν της επιθέσεις των καταδιωκτικών αεροσκαφών. Μαύρα βομβαρδιστικά αεροσκάφη τα οποία έχουν εντολή να καταστρέψουν το αεροπλανοφόρο του παίκτη. Πυροβόλα, τα οποία μετά την καταστροφή του τρίτου εργοστασίου, χρησιμοποιούν και "έξυπνους" πυραύλους.Εκτός αυτού, το Bungeling Empire κατασκευάζει σε λιμάνι του βορειοανατολικού νησιού κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ένα επιπλέον μεγάλο και επικίνδυνο πολεμικό πλοίο, το οποίο έχει εντολή να καταστρέψει το αεροπλανοφόρο και επίσης διαθέτει "έξυπνους" πυραύλους. Το Raid on Bungeling Bay έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τον τύπο. Το 1996 ψηφίστηκε στην 24η θέση της λίστας των 150 καλύτερων παιχνιδιών όλων των εποχών από το αμερικανικό περιοδικό Computer Gaming World. Ο δημιουργός του παιχνιδιού Γουίλ Ράιτ είπε ότι ο σχεδιασμός των τοπίων της Bungeling Bay χρησιμοποιώντας το level editor που είχε δημιουργήσει του άρεσε τόσο που σκέφτηκε να σχεδιάσει παιχνίδι προσομοίωσης μιας πόλης στο οποίο ο ίδιος ο παίκτης θα μπορούσε να δημιουργήσει και να διαμορφώσει πόλη, να οργανώσει την συγκοινωνία κλπ. Το παιχνίδι αυτό ήταν το γνωστό SimCity. Ήταν μεγάλη επιτυχία και καθιέρωσε τον Ράιτ ως σχεδιαστή ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Raid on Bungeling Bay Αρχειοθετήθηκε 2004-10-30 στο Wayback Machine. στην MobyGames (αγγλικά) Προφίλ στο Video Game Rebirth (αγγλικά)
Σωκράτης Πετκάκης

Ο Σωκράτης Πετκάκης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως επιθετικός για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1965 ως το 1970, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδος της σεζόν 1969-70.

 Ο Πετκάκης μεταγράφηκε στον Άρη από την Αναγέννηση Χαλκηδόνας το καλοκαίρι του 1965 και παρ' ότι ήταν δεκαεπτά ετών, ο προπονητής Μπέλα Πάλφι του έδωσε αρκετές συμμετοχές στην ομάδα. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 5 Ιουνίου 1966, στον αγώνα απέναντι στον Παναιγιάλειο, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 2-0.Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε ακόμη περισσότερο, πετυχαίνοντας πέντε γκολ, αλλά ο Άρης δεν κέρδισε την ευρωπαϊκή του έξοδο, αφού τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Το 1967-68, έδωσε τη νίκη στον Άρη εναντίον του Παναθηναϊκού στις 15 Οκτωβρίου 1967 και πέτυχε χατ-τρικ στη νίκη με 2-3 της ομάδας του μέσα στην Τούμπα, μία εβδομάδα αργότερα. Μέχρι και σήμερα παραμένει ο μοναδικός παίκτης που σκόραρε χατ-τρικ στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, μετά την θεμελίωση της Α' εθνικής κατηγορίας, το 1959.Ακολούθησε ένας τραυματισμός που τον άφησε εκτός αγωνιστικών χώρων για δύο μήνες και τις επόμενες δύο σεζόν συνέχισε ως αναπληρωματικός. Αφού ο Άρης κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος του 1969-70, μεταγράφηκε στην ομάδα του Εδεσσαϊκού, όπου αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β' εθνικής για την επόμενη διετία. Την σεζόν 1972-73 επέστρεψε στην Α' εθνική με την ομάδα του Πανσερραϊκού, παίζοντας σε 29 αγώνες και πετυχαίνοντας ένα γκολ. Το καλοκαίρι του 1973 μεταγράφηκε στην ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, συμμετέχοντας και πάλι στο πρωτάθλημα της Α' εθνικής. Παρέμεινε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης ως το 1977, όταν και έκλεισε την καριέρα του. Ο Πετκάκης εργάστηκε στην Κεντρική Υπηρεσία Διαχείρισης Εγχώριας Παραγωγής (ΚΥΔΕΠ) και στην Αγροτική Τράπεζα, ενώ υπήρξε μέλος της ΕΠΣΜ από το 2000 ως το 2014, δημοτικός σύμβουλος Καλαμαριάς από το 2010 ως το 2014, πρόεδρος Προσχολικής Αγωγής και Ανοικτής Προστασίας Ηλικιωμένων από το 2013 ως το 2017 και πρόεδρος της Σχολικής Επιτροπής Σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Δήμου από το 2014 ως το 2020. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Σκινιάς Λασιθίου

Ο Σκινιάς είναι χωριό και έδρα της ομώνυμης Κοινότητος του δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 48 κατοίκους. Απέχει 31,5 χιλιόμετρα από τον Άγιο Νικόλαο και 29,5 από τη Νεάπολη . Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 220 μέτρα. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το φυτό σχίνος ή σκίνος.

 Κατά τη διάρκεια των ύστερων βενετικών χρόνων, 16ο με 17ο αιώνα, στην περιοχή υπήρχε μετόχι της μονής Αρετίου, το οποίο όμως δεν αναφέρεται στις απογραφές, όπως και τα υπόλοιπα μετόχια. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όταν είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 11 οικογένειες. Το χωριό αναφέρεται στο έργο Κρητικά του Μιχαήλ Χουρμούζη, του 1842, με το όνομα Σχοινιάς.Στην απογραφή του 1881 ανήκε στον δήμο Φουρνής και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, με 342 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 354 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αποτελούσε έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Στην απογραφή του 1928 δεν αναφέρεται. Το 1930 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Σκινιά της επαρχίας Μιραμπέλλου, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου.Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Σκινά περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος, Βάλτος, Βλιχάδια και Χονδροβολάκκοι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Άγιος Γεώργιος, ο (12) Βάλτος, ο (19) Βλιχάδια, τα (7) Σκινιάς, ο (48) Χονδροβολάκκοι, οι (0)Συνολικά η κοινότητα έχει 86 κατοίκους. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Παπατζανάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σκινιά. Βόρεια του χωριού, σε ύψωμα πάνω από την παραλία Βλυχάδα, γνωστό ως Γιαλού Κεφάλι, βρίσκεται μικρή ενετική βίγλα, η οποία περιφρουρούσε τα βόρεια παράλια της Κρήτης. Είναι κυκλική, με εσωτερική διάμετρο 2 με 2,5 μέτρα. Οι τοίχοι έχουν πάχος μισό με ένα μέτρο και έχουν τρία παράθυρα. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ο ναός του Προφήτη Ηλία, πιθανόν καθολικό μοναστηριού των ενετικών χρόνων.Στη θέση Αγριλιά, ανάμεσα στα χωριά Σκινιάς και Λουμάς, βρίσκονται ανακαινισμένοι ανεμόμυλοι του 1907.
Απόδραση από τον Πλανήτη των Πιθήκων

Η ταινία Απόδραση από τον Πλανήτη των Πιθήκων (αγγλικά: Escape from the Planet of the Apes) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας σε σκηνοθεσία του Ντον Τέιλορ και σε σενάριο του Πολ Ντεν. Είναι η τρίτη κινηματογραφική ταινία της αρχικής σειράς Ο Πλανήτης των Πιθήκων και η τρίτη προσθήκη της σειράς. Η ταινία αυτή εστιάζει σε διάφορα κοινωνικά ζητήματα, όπως το να χρησιμοποιούνται τα ζώα στα πειράματα, ο πυρηνικός πόλεμος και ο έλεγχος των ανθρώπων από τις κυβερνήσεις γενικά. Αργότερα, η ταινία αυτή ακολουθήθηκε από την ταινία Η Κατάκτηση του Πλανήτη των Πιθήκων, το 1972.

 Στην ταινία αυτήν, θέλοντας να μάθουν τι συνέβη στο παρελθόν και οι πίθηκοι απέκτησαν ανθρώπινες ικανότητες, ο Κορνήλιος, η Ζίρα κι ένας ακόμα σύντροφός τους ταξιδεύουν πίσω στον χρόνο. Βρίσκονται στο Λος Άντζελες του 20ού αιώνα, όπου οι άνθρωποι τους υποδέχονται αρχικά με ενθουσιασμό. Όμως, σύντομα οι πίθηκοι επιστήμονες βρίσκονται κυνηγημένοι. Έρικ Μπράντεν ως ο Ότρο Χάνσλαϊν Νάταλι Τράντι ως η Δρ. Στέφανι "Στίβη" Μπράντον Μπρέντφορντ Ντιλμαν ως ο Δρ. Λιούις Ντίξον Ρικάρντο Μοντάλμπαν ως ο Αρμάντο Άλμπερτ Σάμι ως ο E-1 Τζέισον Ήβερς ως ο E-2 Ρόντι Μακ Ντόουαλ ως ο Κορνήλιος Κιμ Χάντερ ως η Ζίρα Τα γυρίσματα της ταινίας αυτής έγιναν μέσα σε έξι εβδομάδες από τις 30 Νοεμβρίου του 1970 έως τις 19 Ιανουαρίου 1971. Απόδραση από τον Πλανήτη των Πιθήκων στο IMDb Απόδραση από τον Πλανήτη των Πιθήκων Αρχειοθετήθηκε 2020-08-14 στο Wayback Machine. στο cine.gr
Χένρικ Σκάντελορ

Ο Χένρικ Σκάντελαρ, δαν.: Henrik Skadelår, (π. 1090 - 4 Ιουνίου 1134) ήταν Δανός πρίγκιπας, γιος του Svend Tronkræver, νόθου γιου του βασιλιά Sweyn II της Δανίας. Ήταν ο πατέρας του βασιλιά Μάγκνους Β' της Σουηδίας. Απεβίωσε στη μάχη του Φότεβικ.

 Μετά τη δολοφονία του εξαδέλφου του Kνούτ Λαβάρντ το 1131, ο Χένρικ Σκάντελορ θεωρήθηκε ως πιθανός μελλοντικός βασιλιάς της Δανίας. Ωστόσο, ο θείος του Nηλε επέζησε από τον Χέντρικ κατά τρεις εβδομάδες. Ήταν νυμφευμένος με την Ίνγκριντ Ράγκνβαλντσντοτερ, κόρη του Ράγκνβαλντ Κνάπχεβντε. Ο γάμος ήταν μίζερος και η Ίνγκριντ προσπάθησε κάποτε να ξεφύγει από τον σύζυγό της με ανδρικά ρούχα, αλλά βρέθηκε και την έφεραν πίσω στον Χένρικ. Όταν ο Χένρικ απεβίωσε, η Ίνγκριντ έφυγε από τη Δανία και παντρεύτηκε τον Χάραλντ Γκίλλε, τον μελλοντικό βασιλιά της Νορβηγίας. Έτσι η Ίνγκριντ έγινε αργότερα η βασίλισσα Ίνγκριντ της Νορβηγίας . Μετά τον Χάραλντ Γκίλλε έκανε αρκετούς γάμους με τους ισχυρούς ευγενείς στη Νορβηγία, και έγινε μητέρα της επόμενης γενιάς επισκόπων και διεκδικητών του νορβηγικού θρόνου. Είχε τουλάχιστον πέντε γιους: Mάγκνους Β΄ απεβ. 1161, βασιλιάς της Σουηδίας 1160–1161. Ο Μάγκνους νυμφεύτηκε την ετεροθαλή αδελφή του Μπιργκίτα, (κόρη του Χάραλντ Γκίλλε και της Ίνγκριντ Ράγκνβαλντντατερ). Ράγκβαλντ, απεβ. 1161. Κνουντ, γενν. 1120, απεβ.12 Μαρτίου 1162. Μπούρις (1130 – 1167), γιαρλ στο Γύλαντ, νυμφεύτηκε τη Λούιτγκαρντ φον Στάντε, (κόρη του Ρούντολφ Α΄ φον Στάντε και της συζύγου του Ριχάρντις). Μετά το τέλος της Λούιτγκαρντ το 1152, ο Μπούρις ερωτεύτηκε την πρώτη του εξαδέλφη του (με μία γενιά διαφορά) Κίρστεν, την αδελφή του Βάλντεμαρ Α΄ του Μεγάλου, σύμφωνα με την μπαλάντα Prins Buris og Liden Kirsten. Γιόχαν απεβ. 1161. Svend (kongesøn, 1000-t.). Den Store Danske (στα Δανικά).
Αγία Βαλερία Μεδιολάνων

Η Αγία Βαλερία (Μιλάνο, 3 Μαΐου 2ου αιώνα - Μιλάνο, 7 Οκτωβρίου 3ου αιώνα) ήταν σύζυγος του Αγίου Βιταλίου και μητέρα των Αγίων Γερβασίου και Προτασίου, που τιμάται ως άγιος και μάρτυρας από την Καθολική Εκκλησία.

 Ο σύζυγός της, Βιτάλιος, αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού, σκοτώθηκε και μαρτύρησε στην πόλη της Ραβέννα. Η Βαλέρια, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της επιστροφής της στο Μιλάνο με το σώμα του συζύγου της, συνελήφθη από μια ομάδα ειδωλολατρών ληστών. Της ζήτησαν να προσκυνήσει τον θεό τους, αποκηρύσσοντας τον θεό, αλλά αυτή αρνήθηκε, ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου γι' αυτό. Η Καθολική Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 28 Απριλίου.. Η Αγία Βαλερία είναι η προστάτιδα του Σερέγκνο.
Γκυ του Ναμύρ

Ο Γκυ του Ναμύρ, ολλανδ. Gwijde van Namen (π. 1272 - 13 Οκτωβρίου 1311) από τον Οίκο του Νταμπιέρ ήταν κόμης της Ζηλανδίας (Zeeland) και κύριος του Ρονς (Ronse).

 Ήταν ο έκτος γιος του Γκυ κόμη της Φλάνδρας και της Ισαβέλλας του Οίκου του Λουξεμβούργου, κόρης του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου. Το 1302, όταν ο πατέρας του ήταν φυλακισμένος και η Φλάνδρα υπό Γαλλική κατοχή, εστάλη από τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωάννη Α΄ να αναλάβει τη διοίκηση της εξέγερσης εκεί. Οδήγησε το στρατό από τη δυτική Φλάνδρα στη μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών (στο Courtrai (Γαλλικά) ή Kortrijk (Φλαμανδικά)) και έλαβε μεγάλη επευφημία για την νίκη. Πήρε τον τίτλο του κόμη της Ζηλανδίας και εισέβαλε σε αυτήν, όμως οι Γάλλοι επανέκαμψαν με νέο στρατό, τον νίκησαν το 1304 στη ναυμαχία του Ζήρικζεε και ο Γουλιέλμος Δ΄ των Βίττελσμπαχ κόμης της Ζηλανδίας τον αιχμαλώτισε. Εγκατέλειψε τα σχέδιά του στη Ζηλανδία και ακολούθησε τον εξάδελφό του Ερρίκο Ζ΄ της Γερμανίας (από τον Οίκο του Λουξεμβούργου) στην εκστρατεία του στην Ιταλία. Εκεί έκανε το γάμο του, αλλά απεβίωσε σύντομα μετά στην Παβία σε ηλικία 39 ετών. Νυμφεύτηκε το 1311 τη Μαργαρίτα, κόρη του Θεοβάλδου Β΄ δούκα της Λωρραίνης· ο Γκυ απεβίωσε λίγο μετά και δεν πρόλαβε να αποκτήσει απογόνους. Η σύζυγός του έκανε δεύτερο γάμο. Bataille des éperons d'or Αρχειοθετήθηκε 2017-09-12 στο Wayback Machine.
Πύθιο Λάρισας

Το Πύθιο είναι οικισμός του Δήμου Ολύμπου της περιφερειακής ενότητας Λάρισας. Βρίσκεται χτισμένο στη νοτιοδυτική πλευρά του όρους Ολύμπου, σε αμφιθεατρική θέση και σε υψόμετρο περίπου 725 μέτρων. Η λέξη Πύθιο προέρχεται πιθανότητα από τον θεό Πύθιο Απόλλωνα της ελληνικής μυθολογίας.Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Σέλος.

 Οι αναφορές του Πυθίου ανάγονται στην ομηρική εποχή, όπως προκύπτει και από τις αρχαιολογικές ανασκαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη (επιγραφές, κολώνες, νομίσματα, ναός του Απόλλωνα). Αναφέρεται από τον Έλληνα ιστορικό Πλούταρχο, τον Ρωμαίο ιστορικό Τίτο Λίβιο, τον Έλληνα Πτολεμαίο στη «Γεωγραφία» του με γεωδαιτικές συντεταγμένες και από πολλούς άλλους. Το Πύθιο αποτέλεσε στην αρχαιότητα μαζί με τα χωριά Δολίχη και Άζωρος την Περραιβική Τρίπολη (Perrhaebia, συμπολιτεία, το Κοινόν των Περραιβών) παίζοντας κυρίαρχο ρόλο.Πιθανολογείται ότι στον λατρευτικό χώρο του Πυθίου, θυσίασε στο θεό Δία ο Μέγας Αλέξανδρος (πριν από μερικές δεκαετίες σώζονταν ο αντίστοιχος βωμός) λίγο πριν εκστρατεύσει προς την Ασία κατά την στρατολόγηση πολεμιστών και ιππέων από τη Θεσσαλία. Το χωριό βρίσκεται δίπλα στην Εθνική οδό Κατερίνης – Ελασσόνας (25 χμ. από Ελασσόνα) και η στρατηγική θέση που κατέχει υπήρξε παλαιότερα καθοριστική αφού ελέγχονταν τα στενά της Πέτρας μεταξύ των Πιερίων και του Ολύμπου, θέση όπου διαδραμματίστηκε στην αρχαιότητα η μάχη της Πύδνας μεταξύ των Ρωμαίων και των Μακεδόνων. Ο Πλούταρχος στο βίο του "Αιμιλίου Παύλου" αναφέρεται στην πρώτη μέτρηση της υψομετρικής διαφοράς που έγινε από τον Ξεναγόρα στο ιερό του Πύθιου Απόλλωνα στην κορυφή του Ολύμπου. Ακόμα στο Πύθιο υπάρχουν κτερίσματα βυζαντινού φρουρίου, καθώς και βυζαντινές αγιογραφίες και επιγραφές σε βράχους όπου υπήρχαν ασκητάρια. Πρόσφατες ανασκαφές, σε απόσταση δυο χιλιομέτρων από το χωριό στη θέση "Τοπόλιανι", έφεραν στο φως πιθανότατα τον ναό του Πυθίου Απόλλωνα. Στέφανος Αδάμου, 1997. Το Πυθίον (Σέλλος) στο πέρασμα των αιώνων. Έκδοση Κοινότητα Πυθίου. Ιστοσ. Elassona.com, Ιστοσελίδα του Πυθείου
Χέρμαν Σβαρτς

Ο Κάρλ Χέρμαν Αμάντους Σβαρτς (Karl Hermann Amandus Schwarz, 25 Ιανουαρίου 1843 – 30 Νοεμβρίου 1921) ήταν Γερμανός μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στη μιγαδική ανάλυση.

 Ο Σβαρτς γεννήθηκε στο Χέρμσντορφ της Σιλεσίας (τώρα Jerzmanowa, Πολωνία). Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία Κούμμερ, που ήταν κόρη του μαθηματικού Έρνστ Έντουαρντ Κούμμερ (Ernst Eduard Kummer) και της Οτιλή Νε Μέντελσον (Ottilie née Mendelssohn) το γένος Μέντελσον (κόρη του Νέιθαν Μέντελσον και εγγονή του Μωυσή Μέντελσον). Ο Σβαρτς και η Κούμμερ είχαν έξι παιδιά. Ο Σβαρτς αρχικά σπούδασε χημεία στο Βερολίνο, αλλά ο Κούμμερ και ο Καρλ Βάιερστρας τον παρότρυναν να αλλάξει σε μαθηματικά. Έλαβε το Διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1864 με επιβλέποντες τους Κούμερ και Βάιερστρας. Μεταξύ του 1867 και του 1869, εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Halle, στη συνέχεια στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Πολυτεχνείο. Από το 1875 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, και ασχολήθηκε με τη μιγαδική ανάλυση, τη διαφορική γεωμετρία και το λογισμό των μεταβολών. Πέθανε στο Βερολίνο. Μεταξύ των έργων του Σβαρτς είναι το Bestimmung einer speziellen Minimalfläche, το οποίο στέφθηκε από την Ακαδημία του Βερολίνου το 1867 και εκτυπώθηκε το 1871, και το Gesammelte mathematische Abhandlungen (1890). Μεταξύ άλλων, ο Σβαρτς βελτίωσε την απόδειξη του θεωρήματος απεικόνισης του Riemann, ανέπτυξε μια ειδική περίπτωση της ανισότητας Κωσύ-Σβαρτς και έδωσε μια απόδειξη ότι η σφαίρα έχει μικρότερη επιφάνεια από οποιοδήποτε άλλο σώμα ίσου όγκου. Το έργο του επέτρεψε στον Emile Picard να δείξει την ύπαρξη λύσεων διαφορικών εξισώσεων ( Θεώρημα Picard–Lindelöf). Το 1892, έγινε μέλος στην Ακαδημία Επιστημών του Βερολίνου και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, όπου μέσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται οι Λιπότ Φεγιέ (Lipót Fejér), Πολ Κόεμπε (Paul Koebe) και Ερνστ Ζερμέλο (Ernst Zermelo). Συνολικά, επέβλεψε 20 διδακτορικούς φοιτητές. Schwarz, H. A. (1871), Bestimmung einer speziellen Minimalfläche, Dümmler, https://books.google.com/books?id=7HEXcgAACAAJ Schwarz, H. A. (1972), Gesammelte mathematische Abhandlungen. Band I, II, Bronx, N.Y.: AMS Chelsea Publishing, ISBN 978-0-8284-0260-6, https://archive.org/details/gesammeltemathem01schwuoft
Ράτζουα Αλ Χουσεΐν

Η Ράτζουα Αλ Χουσεΐν (Rajwa Al Hussein, γεννημένη ως Ράτζουα Αλ Σαϊφ Rajwa Al Saif, 28 Απριλίου 1994 -) είναι Σαουδαράβισσα αρχιτέκτονας και μέλος της βασιλικής οικογένειας της Ιορδανίας από τον γάμο της, με τον Διάδοχο Πρίγκιπα Χουσεΐν της Ιορδανίας.

 Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1994 στο Ριάντ, και είναι κόρη του Σαουδάραβα επιχειρηματία, Χαλέντ μπιν Μουσαέντ μπιν Σαϊφ μπιν Αμπντούλ Αζίζ Αλ Σαϊφ και της Αζζά μπιντ Ναγιέφ μπιν Αμπντούλ Αζίζ μπιν Αχμάντ Αλ Σουνταϊρί. Είναι μέλος των ευγενών της Σαουδικής Αραβίας. Η οικογένεια των Αλ Σαϊφ κατάγεται από τους σεΐχηδες της πόλης Αλ-Ατάρ στο Σουνταϊρ, φυλής Σουμπάϊ. Η μητέρα της είναι μέλος των Αλ Σουνταϊρί, και ανηψιά του βασιλιά Σαλμάν, του σημερινού βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της στο Ριάντ και την τριτοβάθμια εκπαίδευση στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Συρακουσών στη Νέα Υόρκη. Έχει επίσης σπουδάσει και εργαστεί στο Λος Άντζελες, παίρνοντας πτυχίο από το Fashion Institute of Design & Merchandising και εργάζεται σε μια αρχιτεκτονική εταιρεία. Στις 17 Αυγούστου 2022, η Βασιλική Χασεμιτική Αυλή ανακοίνωσε στο Twitter τον αρραβώνα της Ράτζουα με τον Χουσεΐν, τον διάδοχο πρίγκιπα της Ιορδανίας, πρωτότοκο γιο του Βασιλιά Αμπντάλα Β' και της Βασίλισσας Ράνια της Ιορδανίας. Η Ράτζουα έκανε την πρώτη της επίσημη δημόσια εμφάνιση στις 18 Οκτωβρίου 2022 μαζί με τον διάδοχο του θρόνου Χουσεΐν. Στις 23 Ιανουαρίου 2023, συνόδευσε τον Χουσεΐν κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης για την πρωτοβουλία Scent of Color για τυφλούς και άτομα με προβλήματα όρασης, η οποία σηματοδότησε την πρώτη επίσημη δημόσια δέσμευσή τους ως ζευγάρι.Το ζευγάρι παντρεύτηκε την 1η Ιουνίου 2023 στο Παλάτι Ζαχράν. Μετά το γάμο έλαβε τον τίτλο της Πριγκίπισσας της Ιορδανίας και όχι της Διαδόχου Πριγκίπισσας καθώς αυτός ο τίτλος δεν υπάρχει στην Ιορδανία. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Princess Rajwa Al Hussein στο Wikimedia Commons
Σίντνεϋ Σέλντον

Ο Σίντνεϊ Σέλντον (αγγλ. Sidney Sheldon, 11 Φεβρουαρίου 1917 – 30 Ιανουαρίου 2007) ήταν Αμερικανός συγγραφέας. Οι γνωστότερες τηλεοπτικές δουλειές του είναι τα σενάρια των σειρών I Dream of Jeannie (1965-70), Hart To Hart (1979-84) και The Patty Duke Show (1963-66), ενώ έγραψε και πολλά εμπορικά επιτυχημένα βιβλία όπως το Master of the Game (1982). Ο Σίντνεϊ Σέτστελ, όπως είναι το πραγματικό του όνομα κατάγονταν από Γερμανό πατέρα και Ρωσο-εβραία μητέρα. Το 1937 εγκαταστάθηκε στο Χόλιγουντ, όπου άρχισε να σκηνοθετεί δευτέρας διαλογής ταινίες. Για το σενάριό του στην ταινία The Bachelor and the Bobby-Soxer κέρδισε βραβείο Όσκαρ το 1947.

 Εκτός από το Όσκαρ σεναρίου, που κέρδισε το 1947, τιμήθηκε με ένα Βραβείο Τόνι (1959), για το μιούζικαλ Redhead και ένα Έμι για τη δουλειά του στην τηλεοπτική σειρά I Dream of Jeannie, που μεταδόθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο NBC. The Naked Face (1970) The Other Side of Midnight (1973) A Stranger in the Mirror (1976) Bloodline (1977) Rage of Angels (1980) Master of the Game (1982) If Tomorrow Comes (1985) Windmills of the Gods (1987) The Sands of Time (1988) Memories of Midnight (1990) The Doomsday Conspiracy (1991) The Stars Shine Down (1992) Nothing Lasts Forever (1994) Morning, Noon and Night (1995) The Best Laid Plans (1997) Tell Me Your Dreams (1998) The Sky is Falling (2001) Are You Afraid of the Dark? (2004) The Other Side Of Me (2005)
Γιολάντα της Φλάνδρας

Η Γιολάντα ή Ιολάνδη της Φλάνδρας (Yolande van Henegouwen, 1175 – 1219) από τον Οίκο της Φλάνδρας ήταν Μαρκησία του Ναμύρ (1212 - 1217) και Λατίνη Αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης (1217 - 1219) στο όνομα του μεγαλύτερου γιου της Φιλίππου του Ναμύρ την διετία που ο σύζυγος της Πέτρο του Κουρτεναί αιχμαλωτίστηκε προκειμένου να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη για να αναλάβει τον θρόνο του.

 Ήταν κόρη του Βαλδουίνου Ε΄ κόμη της Φλάνδρας και της κόμισσας Μαργαρίτας της Αλσατίας, δυο από τους αδελφούς της ο Βαλδουίνος Α' και στην συνέχεια ο Ερρίκος της Φλάνδρας στέφθηκαν Λατίνοι αυτοκράτορες της Κωνσταντινουπόλεως. Μετά τον θάνατο του δεύτερου (1216) μεσολάβησε μία σύντομη περίοδος ενός έτους που ο θρόνος έμεινε κενός μέχρι την εκλογή του συζύγου της Πέτρου των Καπετιδών του Κουρτεναί. Ο Πέτρος έστειλε τη Γιολάντα στην Κωνσταντινούπολη αφού ο ίδιος βρισκόταν σε πόλεμο με το Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Δούκα Άγγελο, από τον οποίο ο Πέτρος αιχμαλωτίστηκε. Εξ αιτίας της αβέβαιης τύχης του (αν και πιθανότατα είχε σκοτωθεί) η Γιολάντα κυβέρνησε ως αντιβασίλισσα. Συμμάχησε με τους Βουλγάρους ενάντια των διαφόρων επιγόνων της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας κρατών και ήταν έτοιμη να κάνει ειρήνη με τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη της αυτοκρατορίας της Νικαίας ο οποίος είχε παντρευτεί την κόρη της Μαρία. Πέθανε αιφνίδια (1219) την ίδια χρονιά που φημολογείται οτι πέθανε και ο σύζυγος της στην αιχμαλωσία, την διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος της Ροβέρτος του Κουρτεναί λόγω της άρνησης του μεγαλύτερου αδελφού του Φιλίππου να αναλάβει τον θρόνο. Ο Ροβέρτος βρισκόταν εκείνη την εποχή ακόμα στη Γαλλία και ουσιαστικά ο θρόνος παρέμεινε κενός έως την άφιξή (1221). Με τον σύζυγο της Πέτρο του Κουρτεναί παιδιά της ήταν : Μαργαρίτα, παντρεύτηκε πρώτα τον Ραούλ κύριο του Ισσοντάν και έπειτα τον Ερρίκο Α΄ κόμη του Βιαντέν. Φίλιππος Β΄ μαρκήσιος (μαργράβος) του Ναμύρ. Ελισάβετ, παντρεύτηκε πρώτα τον Βάλτερ κόμη του Μπαρ-συρ-Σεν και έπειτα τον Εύδη Α' κύριο του Μοντανί. Γιολάντα, παντρεύτηκε τον Ανδρέα Β΄ Άρπαντ της Ουγγαρίας. Ροβέρτος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Αγνή (1202 - 1247), παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο Β' Βιλλεαρδουΐνο πρίγκιπα της Αχαΐας. Μαρία, παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ερρίκος Β΄ μαρκήσιος (μαργράβος) του Ναμύρ. Ελεονόρα του Κουρτεναί (1208 - 1230). Βαλδουίνος Β΄ Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης. Donald M. Nicol, The Last Centuries of Byzantium, 1261-1453, (Cambridge University Press, 2002) ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΙΝΩ
Καρνοτίτης

Ο καρνοτίτης (αγγλ. carnotite), ουρανυλ-βαναδικό νάτριο, είναι ένυδρο ορυκτό του νατρίου, του βαναδίου και του ουρανίου. Το όνομα καρνοτίτης του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου ορυκτολόγου και χημικού Μαρί Καρνό (Marie Adolphe Carnot, 1839 - 1920).

 Είναι δευτερογενές ορυκτό του ουρανινίτη συνδεόμενο, επίσης, με την εξαλλοίωση των επίσης ουρανιούχων ορυκτών μοντροσεΐτη και δαβιδίτη. Απαντά σε ψαμμιτικές ή ασβεστιτικές αποθέσεις ή κοντά σε σχηματισμούς εποχιακών λιμνών (playas). Λόγω του περιεχομένου ουρανίου είναι ραδιενεργός, ωστόσο δεν παρατηρείται κανείς φθορισμός σε δείγματά του. Σχετίζεται έντονα με τον τιουγιαμουνίτη (tyuyamunite), Ca(UO2)2(VO4)2 . 5 - 8H2O, με τον οποίο σχεδόν πάντα συνυπάρχει, ενώ η διάκρισή τους είναι σχεδόν αδύνατη μακροσκοπικά, αν και ο τελευταίος κρυσταλλώνεται στο ρομβικό σύστημα. Απαντά σε πολλές περιοχές των ΗΠΑ, κυρίως στο Κολοράντο, το Ουαϊόμινγκ, την Αριζόνα, την Γιούτα και το Νέο Μεξικό. Ανευρίσκεται, επίσης, στο Μαρόκο, στο Ζαΐρ, στην περιοχή Radium Hill της Αυστραλίας και στο Καζακστάν. Λόγω της ραδιενέργειάς του σπάνια αποκτάται από συλλέκτες, καθώς είναι δυνατό να προκαλέσει βλάβες στους ανθρώπους αλλά και στα δείγματα άλλων ορυκτών που επηρεάζονται από την ραδιενέργεια. Δείγματά του πρέπει να φυλάσσονται σε ειδικές θήκες με επένδυση από μόλυβδο. Αποτελεί σημαντικό ορυκτό τόσο για την παραγωγή ουρανίου όσο και βαναδίου. Κατάλογος ορυκτών Galleries.com Mindat.org Webmineral.com Handbook of Mineralogy(pdf) James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
ΦΚ Γκόμελ

Η ΦΚ Γκόμελ είναι μια λευκορωσική ποδοσφαιρική ομάδα, η οποία αγωνίζεται στην πόλη Γόμελ. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το άσπρο και έμβλημά της ο Λύγκας. Αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην Premier League του πρωταθλήματος Λευκορωσίας και έδρα της ομάδας είναι το Κεντρικό Στάδιο της πόλης (Tsentralny Stadium) συνολικής χωρητικότητας 14.307 θέσεων. Το Στάδιο χτίστηκε τη δεκαετία του 1920 και πραγματοποιήθηκε ανακατασκευή του κατά την περίοδο 2003-06. Το στάδιο έχει τέσσερις σκεπαστές κερκίδες και πληροί τις απαιτήσεις της UEFA, γεγονός που του επιτρέπει να φιλοξενεί αγώνες Champions League και επίσημους αγώνες της εθνικής ομάδας.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1959 με το όνομα Λοκομοτίβ και συμμετείχε στο πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας του ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ. Όπως όλες σχεδόν οι ομάδες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, γνώρισε αρκετές αλλαγές επωνυμίας και έτσι κατά την περίοδο 1964-68 μετονομάστηκε σε Σπαρτάκ, από το 1969 και μέχρι το 1995 ήταν γνωστή ως Γκοσελμάς, με εξαίρεση τη σεζόν 1976-77 όταν και έφερε το όνομα Машиностроител (στα λευκορωσικά =Μηχανοδηγός). Από το 1995 φέρει το σημερινό όνομά της "ΦΚ Γκόμελ". Αγωνίστηκε από το 1992, στην κορυφαία κατηγορία του Λευκορωσικού ποδοσφαίρου. Κατέκτησε τον τίτλο το 2003, υποβιβάστηκε το 2009 και επέστρεψε το 2010. Τη σεζόν 2015, λόγω οικονομικών προβλημάτων, η ομάδα άφησε ελεύθερους τους βασικούς παίκτες της και συνέχισε να αγωνίζεται με νεαρούς παίκτες από τα τμήματα υποδομής. Μετά από μια καλή αρχή, τα αποτελέσματα της ομάδας επιδεινώθηκαν και τελικά η ομάδα υποβιβάστηκε. Την επόμενη σεζόν, με προπονητή τον Βλάντιμιρ Ζουράβλ, επέστρεψε στο κορυφαίο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λευκορωσίας. Η ΦΚ Γκόμελ υποβιβάστηκε ξανά το 2019 και επανήλθε στην πρώτη εθνική κατηγορία το 2020. Προπονητής της ομάδας είναι από τον Ιανουάριο του 2022, ο Νεβίνσκι Βλαντιμίρ Βλαντιμίροβιτς, ο οποίος εργάστηκε στο παρελθόν ως βοηθός προπονητή στη ΦΚ Νέμαν Γκρόντνο. Πρωτάθλημα Πρωταθλήτρια (1): 2003 Φιναλίστ (1): 2007 3η θέση (2): 1999, 2011Κύπελλο Κυπελλούχος (3): 2002, 2011, 2022 Φιναλίστ (1): 2004Σούπερ Καπ Λευκορωσίας Νικήτρια (1): 2012 Επίσημη ιστοσελίδα Club's fans' site Αρχειοθετήθηκε 2012-11-01 στο Wayback Machine. Προφίλ στη σελίδα UEFA.COM Προφίλ στη σελίδα EUFO.DE Προφίλ στη σελίδα Weltfussball.de Προφίλ στη σελίδα Transfermarkt.de Αρχειοθετήθηκε 2008-04-19 στο Wayback Machine. Προφίλ στη σελίδα Football-Lineups.com
Αριστόβουλος Δ΄

Ο Αριστόβουλος Δ΄ (31 π.Χ. - 7 π.Χ.) από την Ηρωδιανή Δυναστεία ήταν γιος του Ηρώδη Α΄ του Μεγάλου, βασιλιά της Ιουδαίας και της Μαριάμνης Α΄ των Ασμοναίων/Μακκαβαίων, κόρης του Αλέξανδρου της Ιουδαίας .

 Ο Αριστόβουλος, μαζί με τον αδελφό του Αλέξανδρο, είχε σταλθεί σε μικρή ηλικία στη Ρώμη (23 π.Χ.). Όταν τα δυο αδέλφια επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ (18 π.Χ.) έπεσαν θύματα των σκευωριών της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης Α΄ -παρά το γεγονός ότι ο Αριστόβουλος είχε νυμφευτεί την κόρη της Βερενίκη-, τού αδελφού τού Ηρώδη Φερώρα, τού ετεροθαλούς αδελφού τους Αντίπατρου (γιου της Δωρίδας), αλλά και διάφορων ξένων όπως ο Ευρυκλής ο Λακεδαιμόνιος. που για κάποιο χρονικό διάστημα έζησε στην αυλή του Ηρώδη. Έτσι αναπτύχθηκε εχθρότητα μεταξύ του Ηρώδη και των δυο γιων του (από τη Μαριάμνη Α΄). Προσπάθειες για να εξαλειφθεί αυτή η εχθρότητα έγιναν από τον ίδιο τον Αύγουστο στην Ακυληία το 12 π.Χ., τον Αρχέλαο της Καππαδοκίας, που ήταν πεθερός του Αλέξανδρου και από τον Ευάρεστο από την Κω, φίλο του Αλέξανδρου. Όμως το αποτέλεσμα κάθε φορά ήταν προσωρινό και δεν ωφέλησε τα δύο αδέλφια, καθώς ο Ηρώδης -με την άδεια του Οκταβιανού- τους παρέπεμψε σε δίκη με την κατηγορία της συνωμοσίας εναντίον της ζωής του, το όποιο έγινε στην Βυρητό. Το δικαστήριο, που είχε πρόεδρο τον έπαρχο της Συρίας Σατουρνίνο και μέλη 150 φίλους του Ηρώδη, καταδίκασε τα δύο αδέλφια σε θάνατο. Ο Αριστόβουλος και ο Αλέξανδρος οδηγήθηκαν στην πόλη Σεβαστή και εκεί στραγγαλίστηκαν (6 π.Χ.). Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Βερενίκη Α΄, κόρη του Κοστόβαρου Α΄ και είχε τέκνα: Ηρώδης Αγρίππας Α΄ 11 π.Χ.-44 μ.Χ., βασιλιάς της Ιουδαίας. Ηρώδης Ε΄ απεβ. 48/49 μ.Χ., βασιλιάς της Χαλκίδας στην Ιτουρέα. Αριστόβουλος ο Νεότερος άκμασε 1ος αι. π.Χ.-1ος αι. μ.Χ., πρίγκιπας της Ιουδαίας. Μαριάμνη Γ΄, ίσως να είναι η Μαριάμνη που παντρεύτηκε τον Αντίπατρο διάδοχο της Ιουδαίας (γιο του Ηρώδη Α΄ από την 1η σύζυγό του Δωρίδα). Ηρωδιάς π.15 π.Χ.-μετά το 39 μ.Χ., παντρεύτηκε πρώτα τον θείο της Ηρώδη Β΄ Φίλιππο πρίγκιπα της Ιουδαίας (γιο του Ηρώδη Α΄ από την 3η σύζυγό του Μαριάμνη Β΄) και μετά τον θείο της Ηρώδη Γ΄ Αντίπα τετράρχη της Γαλιλαίας & Περαίας (γιο του Ηρώδη Α΄ από την 4η σύζυγό του Μαλθάκη). Σαλώμη Β΄ δεκαετία του 10 μ.Χ.-δεκαετία του 60, παντρεύτηκε πρώτα τον θείο της Φίλιππο τον Τετράρχη και μετά τον εξάδελφό της Αριστόβουλο της Χαλκίδας. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι Έλληνες», Κάκτος 1997 Jewish Encyclopedia ARISTOBULUS Jewish Encyclopedia HERODES I (surnamed the Great)