Βασίλ Ναϊντένοφ

Ο Βασίλ Μιχαήλοφ Ναϊντένοφ (Васил Михайлов Найденов) είναι διάσημος Βούλγαρος τραγουδιστής της ποπ, συνθέτης και τραγουδοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του ως τραγουδιστής για το ροκ συγκρότημα Diana Express, με το οποίο ηχογράφησε ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του, το Sineva (1976). Η σόλο καριέρα του χρονολογείται από το 1979 με το τραγούδι "Adaptation" από το soundtrack της δημοφιλούς ομώνυμης ταινίας. Τη δεκαετία του '80 έγινε ένα από τα αστέρια της βουλγαρικής ποπ σκηνής.

 Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1950. [1] Αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή Κατασκευών Hristo Botev και στη συνέχεια από το Τμήμα Ποικιλίας του Βουλγαρικού Κρατικού Ωδείου, με κατεύθυνση στο πιάνο, το 1973. Μεγάλωσε με τη μητέρα του Μαργαρίτα και είδε το πατέρας χρόνια μετά. [2]Το αστέρι του ανέβηκε το 1979, όταν το τραγούδι από την ταινία "Adaptation" ονομάστηκε "Μελωδία της Χρονιάς". Την ίδια χρονιά κέρδισε το Α' Βραβείο του Χρυσού Ορφέα με το "Predutrin". Η δημοτικότητά του αυξάνεται εδώ και μήνες. Σχεδόν κάθε τραγούδι που ερμηνεύει γίνεται επιτυχία: «Adaptation», «Revelation», «Tomorrow is Day», «Is It So». Αλλά ενώ περίμενε την αστρική στιγμή του, ο Βάσκο Ναϊντένοφ εργάστηκε ως πιανίστας και τραγουδιστής για δέκα χρόνια. Από το 1969 είναι στο συγκρότημα " Χρυσές Χορδές ", και στις αρχές της δεκαετίας του '70 για ένα μικρό χρονικό διάστημα εντάχθηκε στην ορχήστρα του Biser Kirov . Έγινε σολίστ του " Diana Express " και του πρώτου τραγουδιού "Blue", το οποίο όχι μόνο τον έκανε διάσημο ως τραγουδιστή, αλλά του έδωσε και το πρώτο του ψευδώνυμο - Vasco Blue. Το τελευταίο γκρουπ πριν την έναρξη της σόλο καριέρας του ήταν οι Tangra . Στη δεκαετία του 1980, τα τραγούδια που ερμήνευσε ο Vasil Naidenov συνέχισαν να κερδίζουν βραβεία: το Δεύτερο Βραβείο του Χρυσού Ορφέα απονεμήθηκε στους The First Roosters (1980) και Love Continues (1982) και το Τρίτο Βραβείο στο Remorse. "(1986). Το "Stay" στη μουσική του Toncho Rusev κέρδισε το Πρώτο Βραβείο του ραδιοφωνικού διαγωνισμού "Spring" (1983) και άλλα τρία από τα τραγούδια του ονομάστηκαν "Melody of the Year" - "Adaptation" (1979), "Telephone Love" (1982) και "Αντίο, είπα" (1985). "Miracle" - και πάλι σε μουσική του Toncho Rusev - "Melody of TV viewers" στον ίδιο διαγωνισμό το 1983. Ο Naidenov κέρδισε επίσης αναγνώριση σε διεθνείς διαγωνισμούς ως ερμηνευτής: Πρώτο Βραβείο στο Golden Orpheus (1979), Δεύτερο Βραβείο στο Schlagerfestival ( Δρέσδη , 1981), Δεύτερο Βραβείο στο Gala Festival στην Αβάνα (1982). Έχει επίσης εμφανιστεί σε φεστιβάλ στο Sopot της Πολωνίας και στο Knok του Βελγίου. Έχει ανακηρυχθεί επανειλημμένα τραγουδιστής της χρονιάς στην ψηφοφορία της Music Stairs. Τα πολυάριθμα ταξίδια του στο εξωτερικό είναι στην ΕΣΣΔ και τη ΛΔΓ . Το 1990 συνεργάστηκε με το μπαλέτο της Alla Pugacheva "Phone" και οι κοινές του εμφανίσεις περιλαμβάνουν ντουέτα με τη Silvia Katsarova και συναυλίες με την Bonnie Tyler (κατά την επίσκεψή της στη Βουλγαρία). Το τραγούδι "Return" κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο του ανανεωμένου διαγωνισμού "Songs for Varna" το 1995. Έχει ένα τραγούδι ντουέτο με την Elvira Georgieva - "Maybe I'll come" (1995). [3]Από τα τέλη του 1998 είναι συγγραφέας και παρουσιαστής για σχεδόν δύο χρόνια, μαζί με την Bogdana Karadocheva της μουσικής εκπομπής - "It's σχεδόν μεσάνυχτα ..." στο Nova TV. Πριν από αυτό είχε εμπειρία ως τηλεπαρουσιαστής του «Χρωματιστού Κόσμου» στον Air 2 , μαζί με την Κατερίνα Έβρο . Το 1998 κυκλοφόρησε το τραγούδι "After the End of the World" από το soundtrack της ομώνυμης ταινίας. Το 2004 ηχογράφησε το τραγούδι "Old Love" για το " Hotel Bulgaria (σειρά) " στη Nova TV . [4]Το 2018 ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης της Σόφιας. [5]Στις αρχές του 2019 θα κυκλοφορήσει το νέο του single - "At a random station", το οποίο αποτελεί μέρος του soundtrack της ταινίας "Can you kill". [6]Μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του όλα αυτά τα χρόνια είναι: "Adaptation", "Love Continues", "Is It So", "Phone Love", "Goodbye, My Love", "Hurry, No Time", "Before Morning", «Ράλι», «Σίγουρα», «Θαύμα», «Σιωπή», «Αντίο, είπα», «Φωτιά αγάπης» (ντουέτο με τη Σίλβια Κατσαρόβα ), «Παρακαλώ» (ντουέτο με τη Σίλβια Κατσαρόβα), «Πρωτοχρονιά» (χτυπήματα με τον Μπογκντάν Καραντότσεφ), «Τύψεις», «Μείνε», «Αποκάλυψη», «Πόνος στα αριστερά», «Ο κλόουν», «Διάλειμμα», «Ειλικρινά», «Σχεδόν ξεχασμένη αγάπη», «Μετά το τέλος του κόσμου», «Στα πρώτα κοκόρια», «Τζούλι», «Και αύριο είναι η μέρα», «Δεν μπορώ χωρίς εσένα», «Σαν τον ήλιο στον καθρέφτη», «Μια θάλασσα», «Βροχή», «Προσευχή», «Στο κρεβάτι σου», «Επτά φορές», «Τραπέζι για δύο», «Μοναχική βάρκα», «Θα κοιτάς για πολύ καιρό», «Να είσαι ευλογημένος», «Αντίο», «Συνεχίστε με τη μόδα», «Γάμος στα 33», «Σχεδόν όλα θα ξαναγίνουν», «Τελευταία εξομολόγηση», «It's Mine» (ντουέτο με τον Ivaylo Kolev ), «You Forget», καθώς και το «Blue» ως σολίστ του «Diana Express», του οποίου το τραγούδι ανήκει στην ομάδα. Ο Vasil Naidenov δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει παιδιά. Ο παραγωγός και ιμπρεσάριος Ivaylo Manolov, ο οποίος έχει συνεργαστεί με τον τραγουδιστή για περίπου 30 χρόνια, αποκαλείται από τον Τύπο «μέλος της οικογένειάς του». Το 1992, σε μια συνέντευξη με τον Anton Stefanov, ο Naidenov περιέγραψε τον εαυτό του ως αμφιφυλόφιλο . [7] Τον Μάιο του 2020, ο Naidenov μοιράστηκε τη δυσαρέσκειά του για το πώς οι άνθρωποι του δείχνουν με το δάχτυλο για τη σεξουαλικότητά του σε μια συνέντευξη με τον Marian Stankov - Mont Deau για τη Nova . [ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vasil Naydenov στο Wikimedia Commons