IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μεντεφέρα

Η Μεντεφέρα (τιγκρίνια: መንደፈራ), πρώην Άντι Ούγκρι, είναι η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Ντεμπούμπ στην Ερυθραία. Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον ψηλό λόφο στο κέντρο της πόλης, και είναι μια πηγή υπερηφάνειας για τους Ερυθραίους. Σημαίνει "κανείς δεν τόλμησε" και είναι μια υπενθύμιση του τοπικού αντιαποικιακού κινήματος.

 Η Μεντεφέρα ιδρύθηκε τον πέμπτο αιώνα π.Χ. Εξελίχθηκε σε μια σημαντική πόλη του Αξουμιτικού πολιτισμού. Πολλά κτίρια έχουν ανασκαφεί από το 1959, και έχουν βρεθεί σταυροί και τοπικά Ρωμαϊκά νομίσματα. Πολλές περιοχές, συμπεριλαμβανομένων τάφων, δεν έχουν ακόμη διερευνηθεί. Η πόλη είναι τώρα μια πολυσύχναστη πόλη στην αγορά σε μια εύφορη περιοχή της Ερυθραίας. Είναι ένα μέρος όπου μικρής και μεγάλης κλίμακας εργοστάσια παράγουν διαφορετικά προϊόντα. Μερικά χωριά στην περιοχή της Μεντεφέρα είναι το Γκούχτσεα (ጉሕጭዓ), Κσαντ Νταάρο (ክሳድ ዳዓሮ), και Άντι Μπάνα (አዲ ባና). Η Μεντεφέρα έχει ένα οριακό ζεστό ημίξηρο κλίμα (τύπος BSh της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) που συνορεύει με ένα δροσερό ημίξηρο κλίμα (BSk) και ένα υποτροπικό ορεινό κλίμα (Cwb). Εκτός από κατά τη διάρκεια της υγρής περιόδου του Ιουλίου και Αυγούστου, όταν η βαριά νεφοκάλυψη πιέζει τις θερμοκρασίες κατά περίπου 5 °C, και τη διάρκεια της ημέρας οι θερμοκρασίες είναι πολύ ζεστές, ωστόσο, ο λεπτός, ξηρός αέρας σημαίνει ότι τα πρωινά είναι ευχάριστα δροσερά όλη τη διάρκεια του έτους. Επαρχία Μεντεφέρα Mendefera Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mendefera στο Wikimedia Commons
Αγά Γιουσούφ Πασάς

Ο Αγά Γιουσούφ Πασάς, ή Γιουσούφ Γκιουρτζής Πασάς, ή Γκιουρτζής Αγά Γιουσούφ Πασάς, ή Γιουσούφ-Αγας Πασάς, (Γιουσούφ = Ιωσήφ, Γκιουρτζής εκ του τουρκικού Γκιουρτζού = Γεωργιανός), ήταν Μέγας Βεζίρης (1711-1712), στην Οθωμανική Αυτοκρατορία επί βασιλείας Σουλτάνου Αχμέτ Γ΄.

 Ήταν γεωργιανής καταγωγής εξ ου και το προσωνύμιο Γκιουρτζιού. Ανατράφηκε στα τάγματα των Γενιτσάρων όπου και αναδείχθηκε το 1710 γενικός αρχηγός αυτών, δηλαδή Γενιτσάραγας ή Γενιτσάρ Αγάς, διατηρώντας έτσι τον τίτλο του Αγά. Τον επόμενο χρόνο στις 20 Νοεμβρίου ανέλαβε Μέγας Βεζίρης όπου και παρέμεινε στο αξίωμα αυτό μόνο για ένα χρόνο, όταν στις 12 Νοεμβρίου του 1712 παύτηκε, μετά από δυσμένεια που επέπεσε του Σουλτάνου λόγω απρεπούς συμπεριφοράς σε ρώσους διπλωμάτες και ομήρους που εγκλείστηκαν στο Επταπύργιο της Κωνσταντινούπολης όπου και στη συνέχεια εξορίστηκε στη Ρόδο. Εκεί κατ΄ άλλους πέθανε ενώ κατ΄ άλλους εκτελέστηκε κατά διαταγή του Σουλτάνου. Το αξίωμα του Μεγάλου Βεζίρη ανέλαβε στη συνέχεια ο Σιλαχντάρ Σουλεϋμάν Πασάς. Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.Η΄ σελ.382.
ΦΚ Τβέντε

Η ΦΚ Τβέντε (ολλανδικά: FC Twente) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Ολλανδία. Παίζει στην κορυφαία κατηγορία του ολλανδικού ποδοσφαίρου, την Ερεντιβίζιε και έχει στεφθεί πρωταθλήτρια τη σεζόν 2009–10. Η ομάδα σχηματίστηκε το 1965, όταν η Σπόρτκλουμπ Ένσχεντε και η Ενσχέντεσε Μπόις ενώθηκαν. Η πιο σημαντική επιτυχία της Τβέντε εκτός συνόρων είναι η δεύτερη θέση στο πρώην Κύπελλο ΟΥΕΦΑ την περίοδο 1974–75. Η έδρα της είναι το Ντε Χρολς Φέστε.

 Ισχύει μέχρι τις 31 Ιουλίου 2015 Σημείωση: Οι σημαίες αφορούν την εθνική ομάδα, σύμφωνα με τους κανόνες επιλεξιμότητας της FIFA. Οι παίκτες μπορεί να κατέχουν περισσότερες ιθαγένειες εκτός FIFA. Η Τβέντε έχει κατακτήσει μια φορά το Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου τρεις φορές το Κύπελλο Ολλανδίας και δυο φορές το Σούπερ Καπ Ολλανδίας έχει φτάσει μια φορά στον τελικό στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αλλα ηττήθηκε απο την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ. Πρωταθλήματα Ολλανδίας 2010Κύπελλο Ολλανδίας 1977 Τβέντε - Τσβόλε 3-0 2001 Τβέντε - ΠΣΦ Αϊντχόφεν 0-0 (4-3πεν) 2011 Τβέντε - ΑΦΚ Άγιαξ 3-2Σούπερ Καπ Ολλανδίας 2010 Τβέντε - ΑΦΚ Άγιαξ 1-0 2011 Τβέντε - ΑΦΚ Άγιαξ 2-1 Επίσημη ιστοσελίδα Τβέντε TV Αρχειοθετήθηκε 2013-08-15 στο Wayback Machine.
Λιόνπο Χαντού Βαντσούκ

Ο Λιόνπο Χαντού Βαντσούκ (Lyonpo Khandu Wangchuk, 24 Νοεμβρίου 1950 -) είναι πολιτικός από το Μπουτάν. Ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας στις 7 Σεπτεμβρίου του 2006. Διατέλεσε ξανά πρωθυπουργός, από το 2001 μέχρι το 2002. Παραιτήθηκε στις 26 Ιουλίου 2007 και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Κινζάνγκ Ντορζί στις 2 Αυγούστου του 2007.

 Ο Βαντσούκ παραιτήθηκε προκειμένου να θέσει υποψηφιότητα για τις γενικές εκλογές του 2008, ως μέλος του πολιτικού κόμματος Ντρουκ Φουένσουμ Τσόγκπα (DPT). Υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 2003 ως το 2007. Έπειτα από τη νίκη του DPT στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Μάρτιο του 2008, ο Βαντσούκ έγινε υπουργός Οικονομικών στις 11 Απριλίου του 2008. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Khandu Wangchuk στο Wikimedia Commons
Μόνικα Ντέικον

Η Μόνικα Ντέικον (γεννήθηκε ως Monica Jessie Sheen, 1934-) είναι πολιτικός από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες, που υπήρξε Γενική Κυβερνήτρια της χώρας προσωρινά το 2002. Είναι χήρα του βουλευτή Κλερ Ντέικον και η πρώτη γυναίκα στη χώρα της που υπηρέτησε στα αξιώματα της αναπληρώτριας κυβερνήτριας και Γενικού Κυβερνήτη.

 Γεννήθηκε στις 4 Ιουνίου του 1934. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και πέτυχε τόσο στο Cambridge School Certificate όσο και στο Cambridge Higher School Certificate. Στη συνέχεια εργάστηκε επί 35 χρόνια στο χώρο της εκπαίδευσης. Εκτός από την πατρίδα της, δίδαξε και σε δύο σχολεία του Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Το 1982 απέκτησε μπάτσελορ στην Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών. Επιστρέφοντας στον Άγιο Βικέντιο δίδαξε ως λέκτορας σε κολέγιο για εκπαιδευτικούς. Διορίστηκε στο αξίωμα του αναπληρωτή Γενικού Κυβερνήτη (ή Γενικού Αντικυβερνήτη) το 2001, όταν ήταν Γενικός Κυβερνήτης ο Σερ Τσαρλς Άντρομπας. Όταν ο τελευταίος πέθανε, στις 3 Ιουνίου του 2002, η Ντέικον έγινε προσωρινά Γενική Κυβερνήτρια, μέχρι να αναλάβει καθήκοντα νέος. Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2002 διορίστηκε στο αξίωμα ο Δρ Φρέντερικ Μπάλλανταϊν.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1984-1985

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1985 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Καλαμάτα. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

 Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά εφηβικά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι έξι φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής: Αθήνας-Πειραιά: Πανελλήνιος Γ.Σ. Θεσσαλονίκης: Δημόκριτος Θεσ. Βόρειας Ελλάδας: Γ.Ε. Ολύμπια Λάρισας. Κεντρικής Ελλάδας: Κάδμος Θήβας. Νότιας Ελλάδας: Ε.Α. Πατρών. Νησιών: Γ.Ε. Ηρακλείου. Στους αγώνες του πανελλήνιου πρωταθλήματος ο τίτλος κρίθηκε στον αγώνα του Πανελληνίου με τον Δημόκριτο. Οι «ολυμπιονίκες» επικράτησαν με 73-60 και κατέκτησαν τον τίτλο. "Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1986.
Νίγδη

Η Νίγδη (τουρκ: Niğde «Νίγντε») είναι πόλη και πρωτεύουσα της επαρχίας Νίγδης στην περιοχή της Κεντρικής Ανατολίας της Τουρκίας. Ο συνολικός πληθυσμός της πόλης είναι 348.081 κάτοικοι.

 Η Νίγδη βρίσκεται στον ιστορικό-γεωγραφικό χώρο της Καππαδοκίας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1.300 μέτρων, ανάμεσα στα ηφαιστειακά βουνά Μελαντίζ, συμπεριλαμβανομένων του όρους Χασάν Νταγ κοντά στην πόλη Ακσαράι προς τα βόρεια. Ο ορεινός όγκος είναι ένας μεταμορφωμένος θόλος που περιέχει αντιμόνιο και εγκαταλελειμμένα ορυχεία σιδήρου. Πολλά λατομεία μαρμάρου δραστηριοποιούνται σήμερα πάνω στο καθαρό λευκό κρυσταλλικό μάρμαρο του ορεινού όγκου. Στη Νίγδη γεννήθηκαν ο επιχειρηματίας Λεωνίδας Κεστεκίδης, ο οικονομολόγος Νικόλαος Αγνιδης (μαθητής του Αμερικανού οικονομολόγου Edwin R.A. Seligman), ο πολιτικός και διπλωμάτης Αθανάσιος Αγνίδης, οι βουλευτές του Οθωμανικού Κοινοβουλίου Ανανίας Καλίνογλου και Παντελάκης Κοσμίδης, ο συνθέτης Πέτρος Πετρίδης και η τραγουδίστρια Νουκχέτ Ντουρού. Ακόμη, από τη Νίγδη καταγόταν ο αξιωματούχος και πολιτικός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, Γεώργιος Κούρτογλου.
Πανεπιστήμιο του Χόενχαϊμ

Το Πανεπιστήμιο του Χόενχαϊμ είναι μια πανεπιστημιούπολη στην περιοχή Plieningen της Στουτγκάρδης. Μεγάλα τμήματα του κρατικού πανεπιστημίου στεγάζονται στο ανάκτορο Χόενχαϊμ. Το πανεπιστήμιο προσφέρει προγράμματα σπουδών στον τομέα της γεωπονίας, της επικοινωνιολογίας, των φυσικών επιστημών και των οικονομικών. Στην κατάταξη των οικονομικών προγραμμάτων σπουδών, το Πανεπιστήμιο του Χόενχαϊμ συγκαταλέγεται μεταξύ των δέκα καλύτερων στη Γερμανία. Στις γεωπονικές επιστήμες καταλαμβάνει την πρώτη θέση στη Γερμανία. Σύμφωνα με τo τελευταίο Times Higher Education World University Ranking το Πανεπιστήμιο του Χόενχαϊμ συγκαταλέγεται στο κορυφαίο 14 % όλων των πανεπιστημίων που περιλαμβάνονται στην κατάταξη. Η σχολή οικονομικών επιστημών του πανεπιστημίου συγκαταλέγεται στις 250 καλύτερες μεταξύ 870 σχολών οικονομικών επιστημών παγκοσμίως.

 Το Πανεπιστήμιο του Χόενχαϊμ ιδρύθηκε από τον βασιλιά Γουλιέλμο Α΄ της Βυρτεμβέργης στις 20 Νοεμβρίου 1818 λόγω της καταστροφικής σοδειάς του 1816 και της επακόλουθης πείνας του επόμενου έτους 1817. Το 2018 το πανεπιστήμιο γιόρτασε την 200ή επέτειό του. Η έντονη αύξηση του αριθμού των φοιτητών δυσκόλεψε τη στέγαση των φοιτητών στο ανάκτορο Hohenheim και οδήγησε στην κατασκευή νέων αιθουσών παραδόσεων απο το 1973 και μετά. Η μεγαλύτερη αίθουσα παραδόσεων εγκαινιάστηκε το 2016 και παρέχει χώρο για έως και 660 φοιτητές.Η επέκταση της φοιτητικής λέσχης ολοκληρώθηκε το 2018 και κόστισε 4,8 εκατ. €. Ο μέγιστος δυνατός αριθμός ημερήσιων μερίδων αυξήθηκε έτσι απο 1260 σε 1970 μερίδες.Υπάρχουν δύο πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες στην πανεπιστημιούπολη, εκ των οποίων η μία βρίσκεται στο ανάκτορο Χόενχαϊμ.Επίσης οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα να μείνουν σε μία από τις εννέα φοιτητικές εστίες της πανεπιστημιούπολης. Τα μεγαλύτερα προγράμματα σπουδών περιορισμένης πρόσβασης, όσον αφορά τον αριθμό των θέσεων ανά έτος, περιλαμβάνουν τα προγράμματα Bachelor οικονομικά (819), οικονομική παιδαγωγική (128), επιστήμη τροφίμων και βιοτεχνολογία (125), βιολογία (100) και το Master μάνατζμεντ (250). Muhterem Aras (Πολιτικός της Συμμαχίας 90/Οι Πράσινοι) Ralph Brinkhaus (Πολιτικός του CDU) Winfried Kretschmann (Πολιτικός της Συμμαχίας 90/Οι Πράσινοι) Stefan Mappus (Πολιτικός του CDU) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Universität Hohenheim στο Wikimedia Commons
Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος

Ο Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος (γενν. 31 Οκτωβρίου 1946) είναι πρώην στρατιωτικός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Αχαΐας και υπουργός Εθνικής Άμυνας, εκλεγόμενος με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.

 Γεννήθηκε στην Πάτρα. Σπούδασε στην Σχολή Ικάρων, από όπου αποφοίτησε ως ιπτάμενος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας. Φοίτησε σε διάφορες στρατιωτικές σχολές, την νομική και την φιλοσοφική του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1980 ήταν υπασπιστής του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή και το 1985 παραιτήθηκε από την αεροπορία για να πολιτευθεί με την Νέα Δημοκρατία. Εξελέγη βουλευτής Αχαΐας στις εκλογές του 1989 (Νοεμβρίου), του 1990, του 1993, του 1996 του 2000 και του 2004. Διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από τον Δεκέμβριο του 1992 μέχρι τον Οκτώβριο του 1993 σε κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Στην κυβέρνηση της 10 Μαρτίου 2004 του Κωνσταντίνου Καραμανλή διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας. Στις 14 Φεβρουαρίου 2006 αντικαταστάθηκε από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, κάτι που προκάλεσε έκπληξη και δυσαρέσκεια στον Σπηλιωτόπουλο. Στις 7 Αυγούστου 2007 ανακοίνωσε με δήλωσή του ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. δηλώνοντας ότι αυτό δεν αποτελεί έκφραση δυσαρέσκειας . Βουλή των Ελλήνων: Σπηλιωτόπουλος Π. Σπήλιος (ανακτήθηκε 8 Αυγούστου 2007) Προσωπικός ιστότοπος
Βάντα Ζαμπουότσκα

Η Βάντα Ζαμπουότσκα (πολωνικά: Wanda Zabłocka) (20 Δεκεμβρίου 1900, Τάρνουφ - 30 Νοεμβρίου 1978, Τόρουν) ήταν Πολωνή βοτανολόγος, φυτοπαθολόγος και μυκητολόγος. Ήταν καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Νικόλαος Κοπέρνικος του Τόρουν (1954-1970). Η Ζαμπουότσκα ήταν η συγγραφέας έργων μυκητολογίας και φυτοπαθολογίας, συμπεριλαμβανομένης της μυκόρριζας της βιολέτας (1935, 1936). Είναι επίσης συγγραφέας πολλών βιβλίων για μύκητες για το ευρύ κοινό.

 Η Ζαμπουότσκα ξεκίνησε διδακτορικές σπουδές στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας, υπό την επίβλεψη του Βουαντίσουαφ Σαϊνόχα (ίσως ήταν ο γεωλόγος Βουαντίσουαφ Σαϊνόχα), ενώ δίδασχε στο Κρατικό Γυμνάσιο Θηλέων για οικονομική υποστήριξη. Το 1925 της απονεμήθηκε το διδακτορικό της. Στη συνέχεια απασχολήθηκε ως ανώτερη βοηθός στο Τμήμα Βοτανικής της Σχολής Γεωργίας και επόπτευε εργαστηριακές τάξεις. Αργότερα, επισκέφθηκε το Ινστιτούτο Βοτανολογίας και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Βιέννη και το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στο Παρίσι για να συνεχίσει την έρευνά της. Στα μέσα της δεκαετίας του 1930 δημοσίευσε για τους μυκόρριζους μύκητες που σχημάτισαν συμβιωτικές σχέσεις με το φυτικό γένος Viola.Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, συμμετείχε ενεργά στη διασφάλιση και αποθήκευση της περιουσίας του Πανεπιστημίου. Το 1945, υπερασπίστηκε τη διατριβή της σχετικά με τη μυκορριζική έρευνα και το επόμενο έτος μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο Νικόλαος Κοπέρνικος στο Τόρουν. Εκεί ασχολήθηκε με την ίδρυση του Τμήματος Γενικής Βοτανιολογίας και του Τμήματος Μικροβιολογίας. Ακολούθως, έγινε επικεφαλής του Τμήματος Μυκητολογίας. Προήχθη σε καθηγήτρια το 1954. Αποσύρθηκε το 1970. Ξεκίνησε τα Εργαστήρια Φυτοπαθολογίας στο Πειραματικό Κέντρο Εφαρμοσμένης Βιολογίας στο χωριό Κονιτσίνκα.Η Ζαμπουότσκα είχει ειδίκευση στη μυκητολογία και τη φυτοπαθολογία. Η πιο σημαντική έρευνά της αφορούσε τους γαστρομυκήτες, το υφόλωμα και τη μυκόρριζα. Έκανε επίσης τη μυκητολογία πιο προσιτή στο κοινό με τη δημοσίευση του πρώτου επιστημονικού οδηγού για τα μανιτάρια στην πολωνική γλώσσα (Grzyby kapeluszowe Polski, 1949) και ένα βιβλίο για τους παρασιτικούς μύκητες το 1950.Σύλλεξει δείγματα για το φυτολόγιο του Πανεπιστημίου Κάποια βρίσκονται ακόμα στο Πανεπιστήμιο Νικόλαος Κοπέρνικος, ενώ άλλα έχουν μεταφερθεί στο φυτολόγιο του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας. Η Ζαμπουότσκα απονεμήθηκε με το Μετάλλιο για τη Μακρόχρονη Υπηρεσία, τον Χρυσό Σταυρό της Αξίας, τον Σταυρό του Ιππότη του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας και το Χρυσό Σήμα του Πανεπιστημίου Νικόλαος Κοπέρνικος. Η Βάντα Χάιτζμαν γεννήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1900 στο Τάρνουφ, το οποίο ήταν τότε στο Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Παρακολούθησε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Κρακοβία και το 1918 πέρασε με επιτυχία τις τελικές σχολικές εξετάσεις. Στη συνέχεια ακολούθησε ένα μονοετές πρόγραμμα κηπουρικής στη Γεωπονική Σχολή του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου στην Κρακοβία. Συνέχισε τις σπουδές της και το 1923 αποφοίτησε στις φυσικές επιστήμες από τη Φιλοσοφική Σχολή.Τον Σεπτέμβριο του 1925, παντρεύτηκε τον συνάδελφο βοτανολόγο Γιαν Βόιτσεχ Ζαμπουότσκι.
Αυτοαιδοιολειχία

Η αυτοαιδοιολειχία ονομάζεται η πράξη κατά την οποία μία γυναίκα κάνει στοματικό σεξ στον εαυτό της, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα και τα χείλη της στα δικά της γεννητικά όργανα, ως μία μορφή αυνανισμού.

 Ένας ασυνήθιστα υψηλός βαθμός ευελιξίας, όπως αυτός ενός ανθρώπου λάστιχο, θα απαιτηθεί για την εκτέλεση της πράξης. Σε αντίθεση με το αντίστοιχο των ανδρών, την αυτοπεολειχία, η οποία απαιτεί λιγότερο ακραίο μπροστινό σκύψιμο και είναι γνωστό ότι μπορεί να επιτευχθεί από ένα μικρό ποσοστό του ανδρικού πληθυσμού, η αυτοαιδοιολειχία δεν έχει τεκμηριωθεί αξιόπιστα. Ωστόσο, έχει αναφερθεί ως αυτοκαταστροφική φαντασίωση, και έχουν αναφερθεί περιστατικά σε μη ανθρωποειδή πρωτεύοντα θηλαστικά.
Δημήτριος Λιάλιος

Ο Δημήτριος Λιάλιος (1869 - 13 Μαρτίου 1940) ήταν Έλληνας συνθέτης. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους μουσικοσυνθέτες της νεότερης Ελλάδας με πλούσιο και πολυσχιδές έργο (συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, τραγούδια για φωνή και πιάνο κλπ.). Τα επιτεύγματα του Δ. Λιάλιου, ιδίως στα πεδία της συμφωνικής μουσικής και της μουσικής δωματίου, είναι σπουδαίας ιστορικής αξίας, αλλά και ποιότητος στο πλαίσιο του νεοελληνικού μουσικού πολιτισμού κατά το πέρασμα από τον 19ο στον 20ο αιώνα.

 Γεννήθηκε στην Πάτρα και ήταν γιος του αλευροβιομήχανου Λουκά Λιάλιου και της Αικατερίνης Καλετζιώτη. Από μικρός ασχολήθηκε με την μουσική και έμαθε να παίζει βιολί και πιάνο υπό την καθοδήγηση του Ιταλού Tiveri. Το 1884 έφυγε για τη Ζυρίχη για να σπουδάσει μηχανολόγος αλλά σύντομα άλλαξε απόφαση, κατόπιν συζητήσεων με τον ποιητή Κωνσταντίνο Χατζόπουλο, και μετακόμισε στο Μόναχο στρέφοντας την προσοχή του προς τις μουσικές σπουδές όπου είχε την ευκαιρία να τελειοποιήσει τις μουσικές του σπουδές στο Ωδείου του Μονάχου. Καθηγητής του ήταν ο Lufwig Thuille, προσωπικός φίλος του Στράους. Στην εργογραφία του συγκαταλέγονται τραγούδια, μουσική δωματίου, έργα για πιάνο και κουαρτέτα κ.α. Το σημαντικότερο έργο του θεωρείται η «Σερενάτα για βιολοντσέλο και έγχορδα». Με το έργο του σηματοδότησε την πρώτη επαφή του νεοελληνικού μουσικού στοχασμού με την μουσική της Μεσευρώπης. Όταν επέστρεψε στην Πάτρα ίδρυσε ορχήστρα με μέλη εξέχοντες προσωπικότητες της πατραϊκής κοινωνίας. Επίσης είχε διατελέσει πρόξενος της Ελλάδος στο Μόναχο. Ήταν παντρεμένος με την υψίφωνο Ειρήνη Πάλλη, ανιψιά του Αλέξανδρου Πάλλη και είχε δύο κόρες, την Έλσα και την Μαρία, και έναν γιό τον Γιωργο, που σπουδασε κι εκείνος μουσική και σύνθεση στην Βιέννη. Η Έλσα παντρεύτηκε τον Μανώλη Σκλαβούνο και η Μαρία τον Ανδρέα Τζίνη, γόνο της πλούσιας πατρινής οικογένειας Τζίνη. Αδερφός του Δημητρίου ήταν ο Τάκης Λιάλιος. Πέθανε στην Αθήνα το 1940. «Το λεξικό της ελληνικής μουσικής», τόμος 3ος σελ. 493, Τάκης Καλογερόπουλος «Μουσικολογία 10-11», σελ.265-286, Βύρων Φιδετζής
Μιγκέλ Άνχελ Φέλιξ Γκαγιάρδο

Ο Μιγκέλ Άνχελ Φέλιξ Γκαγιάρδο (8 Ιανουαρίου 1946) είναι Μεξικάνος ναρκέμπορας, γνωστός με το προσωνύμιο "Αφεντικό των Αφεντικών" και "Ο νονός", και ένας από τους ιδρυτές του Καρτελ της Γκουανταλαχάρα. Από την δεκαετία του 1980 είχε στον έλεγχό του μεγάλο μέρος της διακίνησης των ναρκωτικών και των διαδρόμων διακίνησης στα σύνορα Μεξικού - ΗΠΑ.

 Γεννήθηκε στην Μπελαβίστα στο Κουλιακάν της Σιναλόα. Εργάστηκε ως αστυνομικός στην ομοσπονδιακή αστυνομία. Εργάστηκε ως μέλος της προσωπικής φρουράς του κυβερνήτη της πολιτείας της Σιναλόα Λεοπόλδου Σάντσεζ Κελίς, οι διασυνδέσεις του οποίου τον βοήθησαν στο να χτίσει την οργάνωση του. Ήταν επίσης νονός του γιου του κυβερνήτη, Ροδόλφου.Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, το καρτέλ της Γκουανταλαχάρα, στο οποίο ήταν αρχηγός, είχε το μονοπώλιο της διακίνησης ναρκωτικών στο Μεξικό.Στις 8 Απριλίου 1989 συνελλήφθη στο Μεξικό. Κατηγορήθηκε από τις αρχές του Μεξικού και των ΗΠΑ για την απαγωγή και εκτέλεση του πράκτορα της DEA, Ενρίκε Καμαρένα, καθώς και για απάτη, διακίνηση ναρκωτικών και γενικά για εγκλήματα βίας. Μετά την σύλληψη του Γκαγιάρδο, και λόγω της πίεσης των μέσων ενημέρωσης, πολλοί αξιωματούχοι της αστυνομίας συνελλήφθησαν. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση σαράντα ετών και το 2017 σε άλλα επιπλέον 37 χρόνια. Αν και φυλακισμένος, ο Φελίξ Γκαγιάρδο παρέμεινε ένας από τους σημαντικότερους διακινητές, διατηρώντας την ηγεσία της οργάνωσής του από το κινητό του τηλέφωνο. Το 1993 μεταφέρθηκε σε φυλακή υψίστης ασφαλείας με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο που του είχε απομείνει στο εμπόριο ναρκωτικών.
Zazel

Το Zazel: The Scent of Love, γυρισμένο το 1996, είναι ένα από τα πιο ποιοτικά και αναγνωρισμένα Αμερικανικά πορνογραφικά φιλμ. Η σκηνοθετημένη από τον Philip Mond ταινία, κόστισε περίπου 237.000 δολάρια και περιελάμβανε μια ομάδα από Πέντχαουζ Πετς μεταξύ των οποίων οι: Sasha Vinni, Πετ της χρονιάς 1994, στο ρόλο της Zazel Grace Harlow Lene Hefner Gina LaMarca, Πετ της χρονιάς 1995 Brooke Lane Anna Romero Nikki St. GillesΗ ταινία είχε εξεζητημένα σκηνικά, εκτενές make-up και body painting και χρησιμοποίησε πολυδάπανες τεχνικές κινηματογράφησης, όπως υποβρύχιες λήψεις, στοιχεία που σπάνια εμφανίζονται σε πορνό.

 Η Ζαζέλ, μια γνωστή καλλιτέχνιδα προσλαμβάνεται για να δημιουργήσει το "πιο ερεθιστικό άρωμα" στον κόσμο. Αναζητώντας την έμπνευση η Ζαζέλ ζωγραφίζει, κοιτάζει φωτογραφίες και περιπλανιέται σε έναν ολάνθιστο κήπο. Η κάθε εμπειρία της εμπνέει μια έντονη σεξουαλική φαντασίωση με θέματα όπως οι νύμφες του νερού, η ζούγκλα, οι "Τρεις Σωματοφύλακες", οι παλιές ασπρόμαυρες ταινίες, ο παράδεισος και η κόλαση. Η πρωταγωνίστρια και αφηγήτρια Sasha Vinni, δεν εμφανίζεται σε σκηνές με ετεροφυλική διείσδυση, την βλέπουμε μόνο να αυνανίζεται και να συμμετέχει σε λεσβιακές περιπτύξεις. Η ταινία περιλαμβάνει οκτώ συνολικά σκηνές με τους περιγραφικούς τίτλους Η Νύμφη Το Τατουάζ Οι Τρεις Σωματοφύλακες Ζούγκλα Παράδεισος Άσπρο-Μαύρο Γοργόνες Κόλαση Ένα από τα 101 καλύτερα πορνό όλων των εποχών σύμφωνα με τη λίστα του περιοδικού AVN. Κέρδισε 7 AVN Awards το 1997 : Best All-Sex Film Best Cinematography Best Art Direction Best Editing Best Group Scene Best Overall Marketing Campaign Best Selling Tape Of The Year. Η ταινία στην AFDb Κριτική από την ιστοσελίδα "A Woman's Touch" Κριτική για το DVD της ταινίας Λεπτομερής περιγραφή ανά σκηνή Trailer και Εικόνες
Ρόλαντ Γκέργκι

Ο Ρόλαντ Γκέργκι (Ουγγρικά: Roland Gergye, 24 Φεβρουαρίου 1993, Κάποσβαρ) είναι Ούγγρος διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με τη φανελα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Ελλάδας στη θέση του ακραίου.

 Κύπελο CEV 2η θεση: 2018 (Γαλατασαράι Κωνσταντινούπολης) 3 Πρωταθλήματα Ογγαρίας 2010-11, 2011-12, 2012-13 (Βόλεϊ Κάποσβαρ)1 Πρωτάθλημα Γερμανίας 2014-15 (Β.Φ.ΜΠ. Φριντρισάφεν) 2η Θέση: 2013-14 (Β.Φ.ΜΠ. Φριντρισάφεν) Πρωτάθλημα Τουρκίας 3η Θέση: 2018-19 (Γαλατασαράι Κωνσταντινούπολης) 3 Κύπελλα Ουγγαρίας 2011, 2012, 2013 (Βόλεϊ Κάποσβαρ)2 Κύπελλα Γερμανίας 2014, 2015 (Β.Φ.ΜΠ. Φριντρισάφεν)
All I Got Is You

Το All I Got Is You είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τρίτο του δίσκου "Infinite", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 7 Απριλίου του 2017. Υπήρξε το δεύτερο σινγκλ του άλμπουμ και εκδόθηκε σχεδόν ένα μήνα πριν από το δίσκο.Ο τίτλος του κομματιού προέρχεται από μία φράση που χρησιμοποιεί συχνά ο ντράμερ του συγκροτήματος, Ίαν Πέις, όταν μετά από μια συζήτηση θα απαντήσει με τη φράση "...δες το έτσι: εσύ έχεις μόνο εμένα κι εγώ εσένα!". Οι στίχοι του "All I Got Is You" αναφέρονται - ειρωνικά - σε μία σχέση η οποία απέτυχε.Μία εκτέλεση του τραγουδιού συμπεριλήφθηκε στο διπλό άλμπουμ "The Infinite Live Recordings Vol 1".

 All I Got Is You (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice, Ezrin) - 4:42 Simple Folk (Solo Guitar Improvisation) (Morse) - 1:16 Above and Beyond (Instrumental) (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice, Ezrin) - 5:30 Time for Bedlam (First Take) (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice, Ezrin) - 3:38 Highway Star (Live in Aalborg) (Blackmore, Gillan, Glover, Airey, Paice) - 6:09 Το All I Got Is You ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Ντον Έρεϊ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Infinite, 2017, CD Booklet “All I Got Is You” is the next single from Deep Purple's new album “inFinite” - Power of Prog Deep Purple – All I Got Is You Lyrics | Genius Lyrics Deep Purple "All I Got Is You" Official Music Video from the album "inFinite" OUT NOW!
Ο Θόδωρος και το δίκαννο

Ο Θόδωρος και το δίκαννο είναι μία κωμική ταινία του 1962, παραγωγής Φίνος Φιλμ σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου και σενάριο Νίκου Τσιφόρου. Πρωταγωνιστούν: Μίμης Φωτόπουλος, Σμαρούλα Γιούλη, Νίτσα Τσαγανέα, Ιωάννα Παπαστεφανή, Τζον Στίβενς, Ράνια Καρίδου, Ντίνος Κόλοβος, Ζήσης Καραγιαννέας.

 Ο αυστηρών και παλαιών αρχών λογιστής Θόδωρος (Μίμης Φωτόπουλος) επιμένει να κρατά την κόρη του, Χριστίνα (Σμαρούλα Γιούλη), περιορισμένη για να μη βρεθεί μπλεγμένη. Κάποια στιγμή, βρίσκει τον γαμπρό της αρέσκειας του, τον επιπόλαιο Μιχάλη (Κώστας Βουτσάς), που τυχαίνει να είναι και ανιψιός του προϊσταμένου του Θόδωρου στην εταιρεία όπου εργάζεται, και αποφασίζει να τον παντρέψει στην κόρη του, η οποία όμως είναι ήδη ερωτευμένη με κάποιον άλλο. Αφήνει, λοιπόν, τη Χριστίνα να πάει σε ένα πάρτι, με τον όρο να τη συνοδεύσει ο Μιχάλης. Τα πράγματα περιπλέκονται, όταν και οι δύο υποψήφιοι γαμπροί αποδεικνύονται απατεώνες. Μετά από μια έντονη νευρική κρίση, η Χριστίνα συνέρχεται και αποφασίζει να σταθεί στα πόδια της και να βρει δουλειά ως αεροσυνοδός, έχοντας γνωρίσει και τον πιλότο με τον οποίο θα καταλήξει παντρεμένη. Μίμης Φωτόπουλος - Θόδωρος Σμαρούλα Γιούλη - Χριστίνα Χρήστος Τσαγανέας - Παντελής Λαυρέντης Διανέλλος - Θωμάς Νίτσα Τσαγανέα - Αγγελική Αντιγόνη Κουκούλη - Ρούλα Δημήτρης Χόπτηρης - Ντίνος Κώστας Βουτσάς - Μιχάλης Εύα Κουκούλη - Ρωξάνη Μέμος Ορφανίδης - Μάκης Το σενάριο βασίζεται στο θεατρικό έργου των Νίκου Τσιφόρου και Πολύβιου Βασιλειάδη που είχε κάνει μεγάλη επιτυχία στο θέατρο Αμιράλ όπου παρουσιάστηκε με πρωταγωνιστές πάλι τον Φωτόπουλο και τη Γιούλη. Η έκφραση του Θόδωρου «Αγγελική, το δίκαννο!», με το οποίο απειλούσε την απείθαρχη κόρη του φωνάζοντας στη γυναίκα του να φέρει το δίκαννο, στην οποία οφείλεται και ο τίτλος της ταινίας, έχει μείνει χαρακτηριστικός. Η πρώτη προβολή της ταινίας πραγματοποθοιήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1962. Κόβοντας 31.317 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 21η θέση ανάμεσα σε 82 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 11 Απριλίου 2006. Θόδωρος (Μίμης Φωτόπουλος): (κατ' επανάληψη) «Το δίκαννο!»Θόδωρος (Μίμης Φωτόπουλος) και Μιχάλης (Κώστας Βουτσάς): Θόδωρος: «Με τη Χριστίνα τα χαλάσατε;» Μιχάλης: «Κοιτάξτε, υπάρχει ένα αίσθημα αμοιβαίας εκτιμήσεως, το οποίον ειρήσθω εν παρόδω...» Θόδωρος: «Μιχάλη, πολύ συντακτικό ακούω και δεν μου αρέσει! Ερωτώ: Τα χαλάσατε;» Μιχάλης: «Όπως προανέφερα, εγώ, φερ' ειπείν, κύριε Θόδωρε...» Θόδωρος: «Μιχάλη, πολλά απαρέμφατα ακούω· δεν μου αρέσουν τα απαρέμφατα! Να απαντάς με ένα ναι ή ένα όχι!»Θωμάς (Λαυρέντης Διανέλλος) προς Ρωξάνη (Εύα Κουκούλη): «Ρωξάνη, ομιλώ εγώ, Ρωξάνη, και όταν ομιλώ εγώ, δεν δέχομαι διακοπάς!» «Ρωξάνη, το άνοιξες πάλι το μοτεράκι σου!» «Ρωξάνη, μη προτρεχέτω η γλώττα τού νοός!» «Ρωξάνη, ομιλώ εγώ, Ρωξάνη, σιωπή!» Ο Θόδωρος και το δίκαννο στη Φίνος Φιλμ Ο Θόδωρος και το δίκαννο στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Αγράμπελα Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αγράμπελα Αχαΐας Τα Αγράμπελα ή το Αγράμπελο είναι ημιορεινός οικισμός στο Ξηρόμερο του περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 220 μέτρα και είναι ένα από τα 7 βλαχοχώρια του νομού.

 Τα Αγράμπελα βρίσκονται ΝΔ. από τη λίμνη Οζερός, σε απόσταση 35 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Αγρίνιο και 21 χλμ. ΒΑ. από τον Αστακό. Το χωριό είναι κτισμένο αμφιθεατρικά, μέσα σε δάσος βελανιδιάς με θέα προς τον κάμπο Αγράμπελου - Χρυσοβίτσας και τα Ακαρνανικά όρη. Τα Αγράμπελα αναφέρονται να κατοικούνται το 1521 μέχρι το 1684 από πολύ λίγες οικογένειες. Στα τέλη του 17ου αιώνα με αρχές 18ου από άγνωστη αιτία το χωριό εγκαταλείφθηκε. Επαναδημιουργήθηκε περίπου το 1860 από νομάδες κτηνοτρόφους βλάχους που εγκαταστάθηκαν μόνιμα. Ως επικεφαλής τους αναφέρεται ο αρχιτσέλιγκας Νταγιάντας, το όνομα του οποίου φέρει το χωριό στην βλάχικη γλώσσα (La Ntaiante). Την περίοδο της Κατοχής το χωριό κάηκε από τους Γερμανούς. Ως οικισμός αναφέρεται το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 με το όνομα Αγράμπελο να προσαρτάται στον τότε δήμο Αστακού, ενώ το 1912 διορθήθηκε σε Αγράμπελα. Ως κοινότητα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1919 με το ΦΕΚ 112Α - 25/05/1919. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί τη τοπική κοινότητα Αγραμπέλων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 87 κατοίκους. Η τοπική κοινότητα Αγραμπέλων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 8,600 χμ² (2011). Αγράμπελο από τον ιστότοπο του Δήμου Ξηρομέρου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
2084 Οκαγιάμα

Ο Οκαγιάμα (Okayama) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,113. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Βέλγο αστρονόμο Συλβαίν Αρέντ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από τον Νομό Οκαγιάμα της Ιαπωνίας.

 Η μέση διάμετρος του Οκαγιάμα εκτιμάται σε 19,37 ± 2,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,062 ± 0,018. Ο Οκαγιάμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 33 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Φορεσιά του Άργους

Η φορεσιά του Άργους, η οποία φοριόταν και σε άλλα χωριά της περιοχής της Αργολίδας, έχει πλέον χαθεί. Παρουσίαζε πολλές ομοιότητες με τη φορεσιά της Κορινθίας, ενώ στην πορεία απλοποιήθηκε, με πολλά κομμάτια της να καταργούνται. Τη συγκεκριμένη φορεσιά την αποτελούσαν το πουκάμισο, ο μπούστος, η τραχηλιά, το σιγκούνι και η ποδιά. Τον κεφαλόδεσμο σχημάτιζαν το τσεμπέρι και το μαντήλι, ενώ για κοσμήματα παρατηρούνταν το γιορτάνι, οι αλυσίδες με τα φλουριά και τα μπελετζίκια.

 Το πουκάμισο, το ονομαζόμενο και κολονάτο, διέθετε γεωμετρικά μεταξωτά κεντήματα, κατά κύριο λόγο σε κόκκινο χρώμα και κατακόρυφες ταινίες-κολόνες. Αργότερα προστέθηκαν τα κατωμάνικα. Ο μικρός μπούστος συγκρατούσε τα πανωμάνικα με τα κατωμάνικα, τα οποία είχαν κατά κύριο λόγο πολύχρωμα κεντήματα, με το κόκκινο να είναι το κυρίαρχο χρώμα. Το άνοιγμα του λαιμού ήταν συνήθως κεντημένο ενώ η τραχηλιά μερικές φορές ήταν χωριστό κομμάτι και άλλες ήταν κεντημένη πάνω στο πουκάμισο. Τα κεντήματα ήταν από κόκκινο μετάξι και λίγες πράσινες κλάρες. Το σιγκούνι, το οποίο είναι χοντρό μάλλινο εξωτερικό φόρεμα, μοιάζοντας αρκετά με το άσπρο σιγκούνι που παρατηρείται σε άλλες φορεσιές. Η ποδιά ήταν από πανί μου ήταν κατασκευασμένο στον αργαλειό. Μάλιστα, η νυφική ποδιά είχε σχέδια παρόμοια με αυτά του πουκάμισου. Τον καθημερινό κεφαλόδεσμο τον αποτελούσαν το τσεμπέρι και η μαντιλιά. Οι γυναίκες του Άργους έπλεκαν τα μαλλιά τους σε δύο πλεξούδες σχηματίζοντας στεφάνι στο κεφάλι. Παλιότερα στο κεφάλι φορούσαν φεσάκι με παράδες, καπιτσάλι να το συγκρατεί και μπόλια, ενώ αργότερα αντικαταστάθηκαν από το τσεμπέρι. Από πάνω τοποθετούσαν το λευκό βαμβακερό μαντήλι με λουλούδια στις άκρες. Η Ελληνική Λαϊκή Φορεσιά (Τόμοι Πρώτος & Δεύτερος) Αγγελική Χατζημιχάλη, Μουσείο Μπενάκη, Εκδόσεις "Μέλισσα"
Αβρούπα

Η Αβρούπα είναι ημερήσια εφημερίδα που δημοσιεύεται στην ΤΔΒΚ. Αρχισυντάκτης του εντύπου είναι ο Σενέρ Λεβέντ (Şener Levent). Υποστηρίζει την επανένωση της Κύπρου εμπλέκοντας αριστερές αξίες, και η θέση της χαρακτηρίζεται ως ριζοσπαστικά αριστερή.

 Η εφημερίδα δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 17 Σεπτεμβρίου 1997 με την ονομασία Αβρούπα (Avrupa) Ευρώπη στα Τουρκικά. Η εφημερίδα αντιτέθηκε στις πολιτικές του Ραούφ Ντενκτάς, τότε προέδρου της Βόρειας Κύπρου, καθώς και τον ρόλο που διαδραμάτισε η Τουρκία στο Κυπριακό. Αυτό οδήγησε σε περισσότερες από 100 αγωγές εναντίον της εφημερίδας και προσπάθεια κλεισίματος με κατάσχεση της περιουσίας της. Στις 29 Δεκεμβρίου 1999, στην εφημερίδα επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 120 δισεκατομμυρίων τουρκικών λιρών (TL) ως αποτέλεσμα των αγωγών που άσκησε ο Ντενκτάς. Με τους τόκους, τα πρόστιμα ανήλθαν συνολικά σε 200 δισεκατομμύρια TL το 2001. Υποστηρίχθηκε, επίσης, ότι η εφημερίδα δεν κατέβαλε φόρους και ότι μέρος του εξοπλισμού της κατασχέθηκε για αυτόν τον λόγο τον Νοέμβριο του 2001. Στις 12 Δεκεμβρίου 2001, όλα τα περιουσιακά στοιχεία στα γραφεία της εφημερίδας κατασχέθηκαν και όλα τα έσοδα που θα προέκυπταν από πωλήσεις κατασχέθηκαν μέσω της διανέμουσας εταιρείας YAYSAT. Επιπλέον, ο Λεβέντ ισχυρίστηκε ότι ορισμένα μέλη της δημοσιογραφικής του ομάδας «μεταφερθεί σε κάποιο σημείο» και απειλήθηκαν από μια ομάδα που ονομάζεται «Εθνικό Λαϊκό Κίνημα». Στις 6 Νοεμβρίου 2004 το γραφείο της εφημερίδας δέχτηκε επίθεση από πλήθος 60 εθνικιστών λόγω της υποστήριξής της στο πρόσφατα αποτυχημένο σχέδιο Ανάν. Οι διαμαρτυρόμενοι φώναζαν διάφορα συνθήματα και απειλές θανάτου, ενώ έριξαν αυγά, με τα κυριότερα συνθήματα να είναι «μη δοκιμάζεις την υπομονή μας Αφρίκα», «να σπάσουν τα χέρια εκείνων που παρεμποδίζουν τους Τούρκους» και «η μοίρα σας θα είναι χειρότερη από των Ρωμιών». Στις 21 Ιανουαρίου 2018, η εφημερίδα κατέληξε σε διαμάχη με την Τουρκία λόγω της κριτικής της για την επιχείρηση στην Αφρίν, με τίτλο «Άλλη μία εισβολή από την Τουρκία». Το άρθρο περιελάμβανε αναφορές και ομοιότητες της επιχείρησης με την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Μετά τις προκλητικές παρατηρήσεις του Ερντογάν για την εφημερίδα, με τη δήλωση «οι συμπατριώτες του στη Βόρεια Κύπρο θα πρέπει να δώσουν την απαραίτητη απάντηση σε αυτό», ένα πλήθος 500 διαδηλωτών βανδάλισε τα γραφεία της εφημερίδας χτυπώντας με αυγά, πέτρες και μπουκάλια νερού. Η αστυνομία παρούσα, παρακολουθούσε το περιστατικό χωρίς να επεμβαίνει. Ο Μουσταφά Ακιντζί (Mustafa Akınci), πρόεδρος της ΤΔΒΚ, καταδίκασε την επίθεση και μετέβη επιτόπου για να ζητήσει πρόσθετη ασφάλεια για την εφημερίδα, δεχόμενος ο ίδιος επίθεση. Το «Μάρτιος για την Ειρήνη και τη Δημοκρατία» οργανώθηκε από την κοινωνία των πολιτών ως απάντηση στην επίθεση. Η Ε.Ε. καταδίκασε την επίθεση κατά της εφημερίδας. Συλλαλητήρια Τουρκοκυπρίων του 2011 Λινοβάμβακοι
Χαράκι Ηρακλείου

Το Χαράκι (επίσημο: Χαράκιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 36, 8 χλμ. Αποτελεί το βορειότερο χωριό του Δήμου. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η ελαιοκομία και η αμπελοκαλλιέργεια. Εορτάζει στις 3 Νοεμβρίου, ημέρα του Αγίου Γεωργίου του Μεθυστή. Λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

 Το χωριό έλαβε την ονομασία του από το τεράστιο χαράκι (βράχο), που βρίσκεται στη μέση του οικισμού. Οι σημερινοί κάτοικοι σε όλο το Δημοτικό διαμέρισμα κατάγονται από τα Ανώγεια Μυλοποτάμου και από το Καστέλι Κισσάμου. Στον Καστροφύλακα το Χαράκι αναγράφεται Carachi με 65 κατοίκους. Πρώτη μνεία στο Χαράκι γίνεται σε έγγραφο του 1374. Ο οικισμός Μαδέ είχε 63 κατοίκους την ίδια περίοδο και το 1881 κατοικούνταν μόνο από τουρκικές οικογένειες, όπως και οι δύο άλλοι οικισμοί. Το όνομα, κατά το Νικόλαο Πλάτωνα, είναι προελληνικό, από το Μα Δα = Μητέρα Γη. Στην απογραφή του Basilicata βρίσκουμε το Βοριά με την ονομασία Vorú και στην οθωμανική απογραφή του 1671 με 19 υπόδουλες χριστιανικές οικογένειες που υπόκειντο σε φόρο. Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τεφελίου. Το 1949 με το ΦΕΚ 128Α - 11/06/1949 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Βοριάς και Μαδέ αποτελούν την κοινότητα Χαρακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 233 κατοίκους. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Χωριά του Δήμου Αστερουσίων
Γκαβρινίς

Το Γκαβρινίς (γαλλικά: Gavrinis, βρετονικά: Gavriniz) είναι μικρό νησί στον κόλπο του Μορμπιάν, στη Βρετάνη της Γαλλίας. Στο νησί υπάρχει προϊστορικός θαλαμωτός τύμβος που περιβάλλει μεγαλιθικό μνημείο, ένα από τα σημαντικότερα της μεγαλιθικής τέχνης της ευρωπαϊκής νεολιθικής περιόδου. Διοικητικά, αποτελεί τμήμα της κοινότητας Λαρμόρ-Μπαντέν.

 Το νησί βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το άνοιγμα του κόλπου του Μορμπιάν προς τον Ατλαντικό Ωκεανό, δέκα λεπτά με το πλοίο από το λιμάνι του Λαρμόρ-Μπαντέν. Είναι ένας ακατοίκητος γρανιτένιος βράχος μήκους 750 μέτρων και πλάτους 400 μέτρων. Το ψηλότερο σημείο του νησιού δεσπόζει στα περίχωρα. Το νησί είναι διάσημο για τον σημαντικό θαλαμωτό τύμβο του, ένα μεγαλιθικό μνημείο από τη νεολιθική περίοδο, που ανήκει στο ευρύτερο πλαίσιο των μεγαλιθικών μνημείων του Καρνάκ και του Λοκμαριακέ και συνδέεται στενά με παρόμοια μνημεία στην Ιρλανδία και στη Σκωτία, όπως τον τύμβο Μέισοου. Την εποχή της κατασκευής του, , η στάθμη της θάλασσας ήταν περίπου πέντε μέτρα χαμηλότερη, έτσι ώστε το Γκαβρινίς - όπως και το κοντινό νησί Ερ Λανίκ με τους πέτρινους κύκλους του (διπλό κρόμλεχ) - ήταν ακόμη συνδεδεμένα με την ηπειρωτική χώρα. Ο τύμβος έχει ύψος 7 μέτρα και διάμετρο 50 μέτρα και καλύπτει ένα μεγαλιθικό μνημείο ντολμέν, το οποίο κατασκευάστηκε περίπου το 4250 έως 4000 π.Χ. και η χρήση του σταμάτησε γύρω στα 3300 - 3100 π.Χ., οπότε και καλύφθηκε. Στο εσωτερικό, διάδρομος μήκους 1, 80 μέτρων οδηγεί σε έναν τετράγωνο ταφικό θάλαμο, που βρίσκεται στο κέντρο του τύμβου, μήκους 2,60 μ., πλάτους 2,50 μ. και ύψους 1,80 μ. Ο θάλαμος είναι χτισμένος από περίπου 50 προσεκτικά τοποθετημένους μονόλιθους. Ο μεγαλύτερος από αυτούς είναι ο λίθος της οροφής που ζυγίζει σχεδόν 17 τόνους. Όλοι οι μονόλιθοι του ταφικού θαλάμου, καθώς και πολλοί του διαδρόμου, είναι διακοσμημένοι με ανάγλυφα που φέρουν πληθώρα μοτίβων. Οι πλούσιες εσωτερικές διακοσμήσεις το καθιστούν έναν από τους σημαντικότερους θησαυρούς της ευρωπαϊκής μεγαλιθικής τέχνης. Είναι επίσης αξιοσημείωτο για τη φροντίδα που δόθηκε στη συντήρηση και την καλή διατήρησή του.Οι πρώτες ανασκαφές έγιναν το 1835, και τότε ανακαλύφθηκε ο εσωτερικός θάλαμος. Το μνημείο αποκαταστάθηκε και έγινε προσβάσιμο στο κοινό στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Έχει χαρακτηριστεί ιστορικό μνημείο από το 1901. Τέτοιοι θάλαμοι τύπου ντολμέν που είχαν είσοδο, ήταν πολύ συνηθισμένοι στη Βρετάνη μεταξύ 4.500 και 3.000 π.Χ. Ταυτόχρονα, παρόμοια μνημεία κατασκευάστηκαν στη Νορμανδία και στο Πουατού, στην Ιρλανδία, τη Βρετανία και την Ιβηρική Χερσόνησο.Εικόνες από τον θολωτό τύμβο του Γκαβρινίς
1306 Σκυθία

Η Σκυθία (Scythia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,401. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη αρχαία χώρα.

 Η μέση διάμετρος της Σκυθίας εκτιμάται σε 67,14 ± 4,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0512 ± 0,007. Η Σκυθία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 31,5 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γεώργιος Πεζόπουλος

Ο Γεώργιος Πεζόπουλος (1903 - 1988) ήταν Έλληνας καθηγητής στην έδρα των Κεντρικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας στο ΕΜΠ, γενικός διοικητής της ΔΕΗ και υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Παπαδόπολου.

 Ήταν γιος του Νικολάου Πεζόπουλου, καθηγητή ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αδέλφια του ήταν οι Θεόδωρος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, Κωνσταντίνος Πεζόπουλος, αξιωματικός του στρατού, Κυριάκος Πεζόπουλος, αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και καθηγητής στο ΕΜΠ, και Σπύρος Πεζόπουλος, καθηγητής ιατρικής. Σπούδασε μηχανολόγος - ηλεκτρολόγος στο ΕΜΠ, από όπου αποφοίτησε το 1926, και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στο Πολυτεχνείο της Καρλσρούης, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ.Υπήρξε στέλεχος στην Ηλεκτρική Εταιρεία Διανομής και στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών - Πειραιώς ενώ είχε διατελέσει επιμελητής της έδρας της Εφηρμοσμένης Μηχανικής του ΕΜΠ και αντιπρόεδρος του Ανώτατου Συμβουλίου Οικονομικής Ανασυγκροτήσεως της Ελλάδας. Το 1951 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην στην έδρα των Κεντρικών Σταθμών Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας στο ΕΜΠ. Υπήρξε, επίσης, γενικός διευθυντής (διοικητής) και Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΗ μέχρι το 1962, οπότε και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση ύστερα από σκάνδαλο που ξέσπασε σχετικά με φερόμενες παράνομες πληρωμές γαλλικής εταιρείας προς τη διοίκηση της ΔΕΗ και στον ίδιο προσωπικά. Στην δικτατορική κυβέρνηση Παπαδόπολου διετέλεσε Υπουργός Εθνικής Οικονομίας μέχρι και το 1972.Απεβίωσε στην Αθήνα και δεν είχε απογόνους.
Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης

Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη, επί της οδού 25ης Μαρτίου, στην παραλία της πόλης, στην περιοχή Ντεπώ. Καλλιτεχνικός διευθυντής του ιδρύματος ορίστηκε ο διεθνούς φήμης βιολονίστας και καθηγητής στο πανεπιστήμιο Georgia State University των ΗΠΑ, Χρίστος Γαλιλαίας.

 Κατασκευάστηκε σε οικόπεδο έκτασης 18 στρεμμάτων στην παραλία της Θεσσαλονίκης το οποίο παραχωρήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο με σκοπό την κατασκευή ενός σύγχρονου, πολιτιστικού και συνεδριακού κέντρου που θα έχει τη δυνατότητα φιλοξενίας ποικίλων εκδηλώσεων όπως συναυλίες, παραστάσεις όπερας, θεατρικές παραστάσεις, συνέδρια κλπ. Η χρηματοδότηση για την κατασκευή του έργου καλύφθηκε με πόρους που αλιεύθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού και από το Β' Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ενώ οι αρχιτεκτονικές προμελέτες ήταν δωρεά στο Σύλλογο Φίλων της Μουσικής Θεσσαλονίκης από τον αντίστοιχο σύλλογο της Αθήνας. Το συνολικό κόστος του έργου ανήλθε στο ποσό των 14.100.000.000 δραχμών ενώ τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 2 Ιανουαρίου 2000 παρουσία του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου κ.ά. ενώ οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν τον Μάιο του ίδιου έτους. Το Μέγαρο αποτελείται από δύο κτίρια: το κτίριο Μ1 και το κτίριο Μ2. Το Μ1 διαθέτει μια μεγάλη αίθουσα συναυλιών, ένα χώρο υποδοχής του κοινού, γραφεία των διάφορων υπηρεσιών και άλλες βοηθητικές εγκαταστάσεις (καμαρίνια, αίθουσες δοκιμών, αποθήκες οργάνων κ.α.). Η εξωτερική μορφή του κτιρίου είναι εμπνευσμένη από το βυζαντινό παρελθόν και τον διεθνή χαρακτήρα που είχε μετέπειτα αποκτήσει. Το κτίριο Μ2 είναι σχεδιασμένο από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Αράτα Ισοζάκι και αποτελεί δείγμα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού ρεύματος. Διαθέτει και αυτό χώρο υποδοχής του κοινού, σύγχρονο εξοπλισμό και δύο αίθουσες χωρητικότητας 500 (αίθουσα Αιμίλιος Ριάδης) και 300 ατόμων αντίστοιχα (αίθουσα Μωρίς Σαλτιέλ, η οποία μπορεί να χωριστεί σε τρεις αίθουσες των 100 ή δύο των 100 και των 200 ατόμων). Στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης στεγάζονται επίσης η Μουσική Βιβλιοθήκη και το Μουσείου Μουσικών Οργάνων. Στο χώρο του Μεγάρου λαμβάνουν χώρα διάφορες εκδηλώσεις όπως συναυλίες, εκθέσεις, θερινό σινεμά, συνέδρια κ.ά. Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Όπερα Θεσσαλονίκης Εθνική Λυρική Σκηνή Νομός Θεσσαλονίκης, ΕΛΛΑΔΑ (Χάρτες- Λαογραφία- Οικονομία- Πολιτισμός), Εκδόσεις ΔΟΜΗ, 2006 ISBN 960-6669-41-6 Βελένη, Θέμις, Το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονικέων Πόλις, τχ. 18 (Σεπ. 2005), σ. 120-141 Λεφάκης, Κ., Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Κτίριο, τχ. 131 (Ιαν.-Φεβ. 2001), σ. 107-114 Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
Γεώργιος Ι΄ του Κάρτλι

Ο Γεώργιος Ι΄, Γεωργιανά: გიორგი X, Γκιόργκι Ι΄, (π. 1561 – 7 Σεπτεμβρίου 1606), από τη βασιλική δυναστεία των Μπαγκρατιόνι, ήταν βασιλιάς τού βασιλείου τού Κάρτλι (κεντρική Γεωργία) από το 1599 μέχρι το τέλος του.

 Ο Γεώργιος Ι΄ ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σίμωνα Α΄ τού Κάρτλι και της συζύγου του, Νεστάν-Νταρεγιάν τού Καχέτι. Ο Γεώργιος πολέμησε μαζί με τον πατέρα του κατά των Οθωμανικών δυνάμεων κατοχής από το 1598. Ανέλαβε την εξουσία μετά την αιχμαλωσία τού Σίμωνα από τους Οθωμανούς στη μάχη τού Nαχιντούρι το 1599. Ο Γεώργιος προσπάθησε πολλές φορές, αν και μάταια, να λυτρώσει τον πατέρα του από την αιχμαλωσία (απεβίωσε αιχμάλωτος το 1612) και μάλιστα πρόσφερε στην Υψηλή Πύλη τον γιο του ως όμηρο. Σύντομα επέστρεψε στον αγώνα του κατά των Οθωμανών και ανέκτησε το Λορί το 1601. Το 1602, όταν ο Σαφαβίδης σάχης της Περσίας Αμπάς Α΄ επανέλαβε τον πόλεμο κατά των Οθωμανών, ο Γεώργιος τάχθηκε στο πλευρό των Περσών και ηγήθηκε των γεωργιανών βοηθητικών στρατευμάτων, που συμμετείχαν στην κατάκτηση τού Εριβάν το 1603/1604. Ως ανταμοιβή, ο Aμπάς Α΄ παραχώρησε στον Γεώργιο Ι΄ μία μικρή ιδιοκτησία στο Ιράν. Σε αντάλλαγμα, ο σάχης ζήτησε μία περιοχή στην κοιλάδα τού ποταμού Ντεμπέντ στη στρατηγική περιοχή Λορί. Ο Αμπάς Α΄ εποίκησε αυτή την περιοχή με μέλη της Τουρκμενικής φυλής Μπορτσάλι. Τελικά, ο σάχης επέτρεψε στον Γεώργιο Ι΄ να επιστρέψει στο Κάρτλι. Ήταν ο πρώτος βασιλιάς τού Κάρτλι, που επιχείρησε να δημιουργήσει διπλωματικούς δεσμούς με τη βόρεια, της ίδιας θρησκείας, δύναμη της Μοσχοβίας. Ο Γεώργιος αποφάσισε να παντρέψει την κόρη του Ελένη στον Τσάρο Μπορίς Γκοντουνόφ. Ωστόσο, η ασταθής πολιτική κατάσταση και στις δύο χώρες τερμάτισε αυτές τις επαφές. Σύμφωνα με τα γεωργιανά χρονικά, ο Γεώργιος Ι΄ απεβίωσε ξαφνικά, από τσίμπημα στη γλώσσα του, αφού δάγκωσε ένα κέικ με μία μέλισσα μέσα, στο Mεγιβρισχέβι, το 1606. Υπήρξαν επίσης κάποιες εικασίες, ότι ο βασιλιάς δηλητηριάστηκε με εντολή του Πέρση σάχη Αμπάς Α΄. Τάφηκε στη Μτσχέτα. Νυμφεύτηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1578 τη Μαριάμ (Ταμάρ) (απεβ. π. το 1614), κόρη τού Γκιόργκι Α΄ Λιπαρτιάνι, της δυναστείας των Νταντιάνι. Τα παιδιά τους ήταν: Λουαρσάμπ Β΄ (1592-1622, βασ. 1606-1615), βασιλιάς τού Κάρτλι. Δαβίδ (γενν. π. το 1595), ο οποίος εξαφανίστηκε, ενώ βρισκόταν σε αποστολή για τη διάσωση τού Σίμωνα Α΄ από την τουρκική αιχμαλωσία. Eλένη (γενν. 1591), μνηστεύθηκε με τον Φιοντόρ Β΄ της Ρωσίας. Χορασάν (απεβ. το 1658), δεύτερη σύζυγος τού Tεϊμουράζ Α΄ του Καχέτι. Τινατίν (Λελά, γνωστή ως Φατμά Σουλτάν Μπεγκούμ και πιθανώς ως Γκουλχάρα στο Ιράν) παντρεύτηκε το 1604 με τον σάχη Αμπάς Α΄, ο οποίος τη χώρισε μετά την εκτέλεση του αδελφού της Λουαρσάμπ Β΄ και την πάντρεψε με τον Παϊκάρ Χαν Ιγκιρμί Ντουρτ, Χαν τού Μπαρντά και κυβερνήτης τού Καχέτι (1620–1625). Floor, Willem, επιμ. (2012). Iran and the World in the Safavid Age. I.B.Tauris. ISBN 978-1850439301. Mikaberidze, Alexander (2015). Historical Dictionary of Georgia (2 έκδοση). Rowman & Littlefield. σελ. 335. ISBN 978-1442241466. Giorgi X (στα γεωργιανά)
Πέτρε Σάντα

Ο Πέτρε (Πέτρος-Στέφανος) Σάντα είναι Έλληνας ρουμανικής καταγωγής αθλητής της υδατοσφαίρισης που πήρε την ελληνική υπηκοότητα και αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδας. Γεννήθηκε στις 21 Μαΐου 1976 στη Ρουμανία, έχει ύψος 1,86 μ., βάρος 92 κ. και αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού.

 Ο Πέτρε Σάντα ως το 1997 αγωνιζόταν στη Ρουμανία και είχε αγωνιστεί στην εθνική ομάδα της χώρας αυτής. Τη χρονιά εκείνη ήρθε στην Ελλάδα στον Ηλυσιακό. Πήρε την ελληνική υπηκοότητα και στη συνέχεια πήρε μεταγραφή για το Ν.Ο. Βουλιαγμένης. Το 2003 ενσωματώθηκε στην ομάδα του Πανιωνίου. Τη σεζόν 2003-04 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με 75 γκολ, ενώ έχει πετύχει 463 γκολ συνολικά. Έμεινε τρία χρόνια συμβάλλοντας στην ανοδική πορεία του συλλόγου και στην καθιέρωσή του ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις του ελληνικού πόλο. Επίσης, γνώρισε τις πρώτες ευρωπαϊκές διακρίσεις. Έμεινε στον Πανιώνιο ως το 2006. Παράλληλα κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας και μετείχε στην Ολυμπιάδα 2004. Βιτορούλ Στεάουα Βουκουρεστίου Ναπόκα Κλουζ Ηλυσιακός: 1997-2001 Ν.Ο. Βουλιαγμένης: 2001-2003 Πανιώνιος: 2003-2006 Ολυμπιακός: 2006-2009 Ν.Ε. Πατρών: 2009-2010 Ν.O. Χίου: 2011 ΑΕΚ: 2017-2019 Ολυμπιάδες: 2004 (4ος). Παγκόσμιο πρωτάθλημα: 2005 (χάλκινο), 2003 (4η θέση) Πρωταθλήματα Ελλάδος: 2007, 2008, 2009. Κύπελλα Ελλάδος: 2007, 2008, 2009. Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος: 2004 Ι. Τζούστας, «Ωραίος (και) ως Έλληνας ο Πανιώνιος, εφ. Το Βήμα (Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009). Αχιλλέας Κώτσογλου, εφ Πανιώνιος Κόσμος, φ. 15 (4-4-2009), σελ. 8-9. https://web.archive.org/web/20090903071058/http://www.sport.gr/default.asp?pid=97&sid=2&cid=82&scid=930&personID=2170 https://web.archive.org/web/20090330120148/http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artid=261482 http://sports.pathfinder.gr/other-sports/polo/204214.html http://www.olympionikes.gr/site/index.php?option=com_content&task=view&id=128&Itemid=31