IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τσουκνίδα

Η τσουκνίδα (ή τσουκνίθα) ανήκει στο γένος των αγγειόσπερμων φυτών Κνίδη και στην οικογένεια των Κνιδοειδών. Πρόκειται για μονοετές ή πολυετές, ποώδες, αυτοφυές φυτό, με 40 περίπου είδη παγκοσμίως.

 Ο βλαστός της φτάνει σε ύψος το 1 μέτρο ενώ τα άνθη της είναι μικρά και άοσμα. Ολόκληρο το φυτό καλύπτεται από αδενώδεις τρίχες που κατά την επαφή τους με το δέρμα προκαλούν φαγούρα, πολλές φορές έντονη, τσούξιμο και κοκκινίλα σαν τσίμπημα κουνουπιού, ενώ σπανιότερα αλλεργικές διαταραχές. Αυτό οφείλεται σε ένα δηλητηριώδες υγρό, που περιέχουν οι λεπτές βελόνες του φυτού στη σύσταση του οποίου υπάρχει μυρμηκικό οξύ, ακετυλοχολίνες και ισταμίνες, οι οποίες όμως βελόνες καταστρέφονται με το βράσιμο ή το ψήσιμο. Το πιο δηλητηριώδες είδος τσουκνίδας είναι το γνωστό με την ονομασία φύλλο του διαβόλου που βρίσκεται στη νήσο Τιμόρ. Στην Ελλάδα απαντώνται τα εξής είδη: Κνίδη η δίοικος (Urtica dioica) Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens) Κνίδη η μεμβρανώδης (Urtica membranacea) Κνίδη η σφαιριδιοφόρος (Urtica pilulifera)Άλλα σημαντικά είδη εκτός Ελλάδας είναι: Κνίδη η καννάβινος (Urtica cannabina) είδος της Ασίας κλωστικό. Κνίδη η καυστηρωτάτη (Urtica urentissima) (devil's leaf, φύλλο του διαβόλου) Κνίδη η θηριώδης (Urtica ferox). Ενδημικό είδος της Νέας Ζηλανδίας. Το τσίμπημα αυτού του είδους μπορεί να προκαλέσει ακόμα και το θάνατο. Οι τσουκνίδες ουσιαστικά είναι ζιζάνια, όμως σε μερικές περιοχές κάποια είδη έχουν μεγάλη οικονομική σημασία. Για παράδειγμα, από ένα είδος τσουκνίδας στην Ασία λαμβάνονται κλωστικές ίνες από τον βλαστό για την παραγωγή υφασμάτων ενώ αποξηραμένες τσουκνίδες δίνονται σαν τροφή σε ζώα. Η τσουκνίδα είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα: ασβέστιο, χαλκό, χλώριο, κάλιο, πυρίτιο, νάτριο, σίδηρο. Το αφέψημα του είδους Κνίδη η καυστηρά (Urtica urens), που βρίσκεται και στην Ελλάδα, είναι εξαιρετικό διουρητικό και κατά της πέτρας της χολής, ενώ ο χυμός των σπόρων του σταματά την αιμορραγία. Σύμφωνα με ορισμένους βοτανολόγους βοηθά στην αντιμετώπιση δερματικών εκζεμάτων, συμβάλλει στην μείωση του ουρικού οξέος και γενικώς συμβάλλει στην καλή κυκλοφορία του αίματος. Επίσης χρησιμοποιείται για την καταπολέμηση της τριχόπτωσης. Το είδος κνίδη η δίοικος χρησιμοποιείται ευρέως και στην κουζίνα. Χάρη στα θρεπτικά συστατικά που περιέχει, το υψηλό ποσοστό σε λευκώματα και σε βιταμίνη C οι τσουκνίδες καταναλώνονται ως σαλάτα, σούπα και πολλές φορές αντικαθιστούν το σπανάκι. Η καυστικότητα των τριχιδίων εξουδετερώνεται με το στίψιμο ή με κοχλαστό νερό. Για κατανάλωση θεωρούνται καλύτεροι οι νεαροί τρυφεροί βλαστοί. Όλα τα μέρη του φυτού, υπέργεια και υπόγεια μπορούν να αποξηρανθούν και χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ιατρική. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην κηπουρική για την καταπολέμηση της ψώρας. Γι αυτό το σκοπό αναμειγνύονται 500-700 γρ. χλωρής ή 200 γρ. αποξηραμένης τσουκνίδας με 5 λίτρα κρύου νερού για ένα εικοσιτετράωρο. Μετά ψεκάζονται τα προσβεβλημένα φυτά. Λεπτές βελόνες (τρίχες) της τσουκνίδας Λουλούδια, φυτά και βότανα που αναφέρονται στην Αγία Γραφή Αρχειοθετήθηκε 2012-04-08 στο Wayback Machine. http://www.jesuslovesyou.gr/Bible_club/Encyclopedia/Nature/Plant_2.htm
Σογιούζ 36

Το Σογιούζ 36 (ρωσικά: Союз 36‎) ήταν σοβιετικό επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 1980 και συνδέθηκε με τον διαστημικό Σαλιούτ 6. Ήταν η εντέκατη αποστολή με προορισμό τον Σαλιούτ 6 και η ένατη επιτυχημένη. Το πλήρωμα του Σογιούζ 36 ήταν επίσης το πρώτο που επισκέφθηκε σε τροχιά τα μέλη της αποστολής μακράς διαρκείας του Σογιούζ 35.Το πλήρωμά του ήταν διμελές και αποτελούνταν από τον Σοβιετικό κοσμοναύτη Βαλέρι Κουμπάσοφ και τον πρώτο Ούγγρο κοσμοναύτη, τον Μπέρταλαν Φάρκας. Οι Κουμπάσοφ και Φάρκας επέστρεψαν στην Γη με το Σογιούζ 35, ενώ άλλο πλήρωμα που έφτασε αργότερα στον σταθμό χρησιμοποίησε το Σογιούζ 36.

 Το Σογιούζ 36 εκτοξεύτηκε στις 26 Μαΐου 1980 με προορισμό τον Σαλιούτ 6 στον οποίο τότε επέβαιναν οι Λεονίντ Πόποφ και Βαλέρι Ρούμιν. Η πτήση τους ήταν αρχικά προγραμματισμένη για τις 5 Ιουνίου 1979, όμως ακυρώθηκε εξαιτίας του προώρου τερματισμού της αποστολής του Σογιούζ 33 εξαιτίας τεχνικού προβλήματος. Το διαστημόπλοιο συνδέθηκε επιτυχώς με τον σταθμό μία ημέρα μετά την εκτόξευση. Επρόκειτο για την πέμπτη πτήση στα πλαίσια του προγράμματος Ιντερκόσμος, που προέβλεπε πτήσεις μικτές πτήσεις με κοσμοναύτες Σοβιετικούς και από άλλες φίλιες προς την ΕΣΣΔ χώρες. Επίσης ήταν μόλις η δεύτερη σοβιετική αποστολή με διοικητή πολίτη και όχι στρατιωτικό.Οι Κουμπάσοφ και Φάρκας πραγματοποίησαν πολυάριθμα ουγγρικά πειράματα, σε σημείο να τους απομένουν σε ορισμένες περιπτώσεις κενά διαστήματα μόλις τριών ωρών για ύπνο. Στα πειράματα περιλαμβάνονταν η μέτρηση της ραδιενέργειας που δέχονταν οι αστροναύτες σε τροχιά και η μελέτη της δημιουργίας της ιντερφερόνης στα ανθρώπινα κύτταρα σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας, Επίσης έγινε δουλειά σχετικά με τους φυσικούς πόρους σε συντονισμό με επίγειες ομάδες, ελικόπτερα και αεροπλάνα.Οι πρωθητήρες του Σογιούζ 36 χρησιμοποιήθηκαν στις 29 Μαΐου για την ρύθμιση της τροχιάς του διαστημικού σταθμού. Στις 3 Ιουνίου οι Κουμπάσοφ και Φάρκας χρησιμοποίησαν το Σογιούζ 35 για να επιστρέψουν στην Γη. Το Σογιούζ 36 χρησιμοποιήθηκε από το πλήρωμα του Σογιούζ 37 για το ταξίδι της επιστροφής στον πλανήτη μας. Διαστημικές αποστολές το 1980
Πία Μαρία της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα

H Πία Μαρία, (πορτογαλ. Pia Maria de Orléans e Bragança, 4 Μαρτίου 1913 - 24 Οκτωβρίου 2000) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν κόρη του πρίγκιπα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα.

 Ήταν η μόνη κόρη του Λουδοβίκου της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα και της Μαρία Πία των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Αλφόνσου, κόμη της Καζέρτα. Η Πία Μαρία Ρανιέρα Ισαβέλλα Αντωνία Βικτωρία Θηρεσία Αμαλία Γεράρδα Ραϊμούνδη Άννα Μιχαέλα Ραφαέλα Γαβριέλα Γκοντζάγκα γεννήθηκε στις Κάννες. Το 1920 απεβίωσε ο πατέρας της 42 ετών και το 1921 η εκ πατρός μάμμη της Ισαβέλλα των Μπραγκάνσα, διάδοχος της αυτοκρατορίας της Βραζιλίας, έτσι ο μεγαλύτερος αδελφός της Πέτρος Ερρίκος διεκδίκησε τον τίτλο του αυτοκρατορικού πρίγκιπα της Βραζιλίας και τη θέση του επικεφαλής του αυτοκρατορικού Οίκου της Βραζιλίας. Παντρεύτηκε το 1948 τον Ρενέ-Ζαν-Μαρί-Νικολά ντε Νικολάι κόμη του Νικολάι (1910-1954) γιο του μαρκησίου του Γκουσανβίλ, και είχε τέκνα: Λουί Ζαν γενν. 1949, μαρκήσιος του Γκουσανβίλ. Γερουσιαστής στο Σαρτ, διαμέρισμα της Γαλλίας. Νυμφεύτηκε τη Βαρβάρα-Μαρία-Άννα ντ'Υρσέλ ντε Μπουζή. Ροβέρτος Μαρία Πίος Μπενουά γενν. 1952. Υπουργός του Κράτους στη Γαλλία, νυμφεύτηκε τη Ναταλί-Λαιτισιά-Υβόν-Μαρί, πριγκίπισσα Μυρά, κόρη του Ζοακίμ-Μωρίς Μυρά, πρίγκιπα Ναπολεόν (γιο του Αλεξάνδρου πρίγκιπα Μυρά, εγγονού του Ιωακείμ Μυρά, 5ου πρίγκιπα Μυρά). Imperial House of Brazil (Portuguese) thePeerage.com - Dom Luíz Gastão António Maria Felipe de Orléans-Bragança e Borbon Genealogics - Leo van de Pas - Prince Luis Gastao de Orléans e Bragança The Royal House of Stuart, London, 1969, 1971, 1976, Addington, A. C., Reference: page 50.
Πολυκατοικία του Λιούμπομιρ Μιλαντίνοβιτς

Η Πολυκατοικία του Λιούμπομιρ Μιλαντίνοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Зграда Љубомира Миладиновића, σερβικά λατινικά: Zgrada Ljubomira Miladinovića) ευρίσκεται στο Βελιγράδι, πρωτεύουσα της Σερβίας, εντός του αστικού δήμου του Στάρι Γκραντ. Ανεγερθείσα το 1938, είναι καταγεγραμμένη εντός του καταλόγου των πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.

 Η πολυκατοικία του Λιούμπομιρ Μιλαντίνοβιτς, ευρισκόμενη επί του αριθμού 6 της Οδού Σβετόγκορσκα, ανεγέρθηκε το 1938 σύμφωνα με σχέδια του Μόμτσιλο Μπέλομπρκ. Αποτελείται από έξι ορόφους, με πάρκινγκ στο επίπεδο του ισογείου. Η οικία έγινε γνωστή, στην συνέχεια, ως «το πάρκινγκ». Το κτίριο, αποτέλεσμα σχεδίων του Μπέλομπρκ, χαρακτηρίζεται από την μοντέρνα αρχιτεκτονική, καθώς και τον πουριστικό χαρακτήρα του, οφείλεται στην επαναλαμβανόμενη εφαρμογή του λειτουργισμού. Το σύνολο των παραπάνω χαρακτηριστικών σημάδευσαν το έργο του αρχιτέκτονα Μπέλομπρκ, στον οποίον και απέφεραν υψηλή καταξίωση εντός της αρχιτεκτονικής της Σερβίας και του Βελιγραδίου, καθώς και εντός της μοντέρνας αρχιτεκτονικής. Αρχιτεκτονική στο Βελιγράδι Στάρι Γκραντ (Βελιγράδι)
Στέλλα Πιλάτου

Η Στέλλα Πιλάτου (28 Μαρτίου 1980) είναι Ελληνίδα αθλήτρια στο άλμα εις μήκος. Γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου 1980 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ανήκει στην ομάδα στίβου του ΟΦΗ και προπονητής της είναι ο Γιώργος Κόκκινος.

 Μέχρι τα 19 της χρόνια ασχολούνταν κυρίως με το αγώνισμα του τριπλούν. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων-Νεανίδων κατέλαβε σε αυτό το αγώνισμα την 6η θέση. Το εγκατέλειψε όμως τα επόμενα χρόνια για να ασχοληθεί με το μήκος. Το 2001, αναδείχθηκε αργυρή μεσογειονίκης στο μήκος με άλμα στα 6,41 μέτρα. Την ίδια χρονιά ήταν 7η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για Αθλητές Κάτω των 23 Ετών, με επίδοση στα 6,06 μέτρα και 5η στην Πανεπιστημιάδα, με επίδοση στα 6,48 μέτρα. Το 2002, ήταν μια αποδοτική χρονιά για την Στέλλα Πιλάτου. Αρχικά, κατέλαβε την 5η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2002 στη Βιέννη, ενώ αργότερα κατάφερε να προκριθεί στον τελικό στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2002 στο Μόναχο με την 5η επίδοση στα 6,43 μέτρα. Στον τελικό, με άλμα στα 6,58 μέτρα, κατετάγη 6η. Την ίδια χρονιά είχε σημειώσει ατομικό ρεκόρ στα 6,75 μέτρα. Το 2003 πέτυχε μεγάλη επίδοση στον κλειστό στίβο με 6,80 μέτρα. Η επίδοση αυτή αποτελεί την 3η καλύτερη όλων των εποχών, στον κλειστό στίβο στην Ελλάδα. Επίσης πήρε την 6η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2003, με άλμα στα 6,47 μέτρα. Δεν κατάφερε όμως να προκριθεί στον τελικό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2003 στο Παρίσι. Το 2004 δεν προκρίθηκε στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Η μεγαλύτερη όμως επιτυχία της ήρθε μερικούς μήνες αργότερα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2005 στη Μαδρίτη. Εκεί, αφότου προκρίθηκε στον τελικό με την 7η επίδοση στα 6,44 μέτρα, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο με άλμα στα 6,64 μέτρα. Το 2006 είχε μία ακόμη εξαιρετική χρονιά στον κλειστό στίβο και εξασφάλισε για ακόμη μια φορά την πρόκριση στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου 2006 της Μόσχας, με την 3η επίδοση από τις συμμετέχουσες, στα 6,55 μέτρα. Στον τελικό ωστόσο περιορίστηκε στην 8η θέση, με άλμα στα 6,50 μέτρα. Στη συνέχεια ξεκίνησε εξαιρετικά στον ανοιχτό στίβο, ισοφαρίζοντας το ατομικό της ρεκόρ με επίδοση στα 6,75 μέτρα. Ένας τραυματισμός όμως στο διαγωνισμό Τοφάλεια, την άφησε εκτός για το υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου, με αποτέλεσμα να μην ταξιδέψει στο Γκέτεμποργκ. Οι επιδόσεις της Στέλλας Πιλάτου στο άλμα εις μήκος (ανοιχτός στίβος), κατά χρονολογική σειρά: Η Στέλλα Πιλάτου στη σελίδα της IAAF
Κάτω Βροντού Δράμας

Η Κάτω Βροντού είναι ένα μικρό χωριό στο νοτιότερο άκρο του Δήμου Κάτω Νευροκοπίου του Νομού Δράμας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 650 μέτρων και περιβάλλεται από τα Όρη Βροντούς, με πυκνή βλάστηση από πεύκα, οξυές και δρυς.Το χωριό αριθμεί 287 κατοίκους και συνδέει το Νομό Δράμας με την πόλη των Σερρών. Η μεταβυζαντινή εκκλησία των Αγίων Θεοδώρων, που χτίστηκε το 1835 και δεσπόζει ψηλά στο χωριό.Στο εσωτερικό της τρίκλιτης βασιλικής εκκλησίας,με το χαγιάτι και τον πολύχρωμο γυναικωνίτη, σώζονται εικόνες του 1839 και του 1863 στο κεντρικό ξυλόγλυπτο τέμπλο.

 Στους βυζαντινούς χρόνους, είναι γνωστό πως η ευρύτερη περιοχή της Δράμας ήταν αγροτική και ανήκε σε μεγάλες γαιοκτησίες ή μετόχια μοναστηριών. Την επόμενη περίοδο, οι Οθωμανοί κατέλαβαν ολόκληρη την περιοχή από το 1383 έως το 1912 και οι χριστιανοί κατέφυγαν στα ορεινά, όπως το λεκανοπέδιο του Νευροκοπίου, για ασφάλεια.Σταδιακά εγκαταστάθηκαν μουσουλμάνοι κοντά σε χριστιανικούς οικισμούς και συγκροτήθηκε η επαρχία Νευροκοπίου.Στο μεταξύ την περιοχή διεκδικούν και Βούλγαροι, την οποία και καταλαμβάνουν το 1912.Το χωριό θα πυρποληθεί και ύστερα από πολύμηνη κατοχή, ο ελληνικός στρατός θα το απελευθερώσει το καλοκαίρι του 1913.Την περίοδο 1920-1929, οι Βούλγαροι και οι μουσουλμάνοι εγκαταλείπουν την περιοχή στα πλαίσια των κρατικών συμφωνιών για την αναταλλαγή των πληθυσμών και στη θέση τους εγκαταθίστανται πρόσφυγες από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και τη Θράκη, απόγονοι των οποίων είναι και οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού.Την περίοδο 1941-1944 ακολουθεί η νέα κατοχή από τους Βούλγαρους και το χωριό πυρπολείται ξανά.Τις επόμενες δεκαετίες, ο πληθυσμός του χωριού μειώνεται δραματικά εξαιτίας της οικονομικής μετανάστευσης προς τα αστικά κέντρα του εσωτερικού αλλά και του εξωτερικού-κυρίως προς τη Γερμανία. Η καλλιέργεια της πατάτας και των φασολιών, καθώς και η κτηνοτροφία αποτελούν τις βασικές παραγωγικές δραστηριότητες των κατοίκων της Κάτω Βροντούς.Η πατάτα και τα φασόλια ειδικότερα, είναι προϊόντα αναγνωρισμένα με Π.Ο.Π (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης)και Π.Γ.Ε (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη) για την ευρύτερη περιοχή του Κάτω Νευροκοπίου. Τοπική ομάδα Δόξα Κάτω Βροντούς. Αναπτυξιακή Δημοτική Επιχείρηση Κάτω Νευροκοπίου,2001,"Τουριστικός Οδηγός Κάτω Νευροκοπίου" Δ.Δ. Κάτω Βροντούς
Φουέρτε ντε Σαμαϊπάτα

Ο αρχαιολογικός χώρος Φουέρτε ντε Σαμαϊπάτα βρίσκεται στην επαρχία Φλόριντα, στη Σάντα Κρουζ στη Βολιβία. Είναι γνωστός και ως «Ελ Φουέρτε». Ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται 9 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη Σαμαϊπάτα. Ο αρχαιολογικός χώρος Φουέρτε ντε Σαμαϊπάτα έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 1998. Ο αρχαιολογικός χώρος Φουέρτε ντε Σαμαϊπάτα είχε θρησκευτική, τελετουργική και οικιστική χρήση και έχει έκταση 40 εκτάρια περίπου.

 Ο αρχαιολογικός χώρος Φουέρτε ντε Σαμαϊπάτα βρίσκεται στους πρόποδες των Βολιβιανών Άνδεων και είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός για ντόπιους και ξένους. Περιλαμβάνει κτήρια τριών διαφορετικών πολιτισμών: Τσανέ, Ίνκα και Ισπανοί. Οι Τσανέ, που υπήρχαν πριν από τους Ίνκας, είχαν χρησιμοποιήσει την περιοχή για θρησκευτικές τελετές και είχαν σκαλίσει τους κόκκινους ψαμμιτένιους βράχους με σχέδια γεωμετρικά και αναπαραστάσεις ζώων. Ο αρχαιολογικός χώρος περιλαμβάνει δύο διακριτά μέρη. Από τη μια μεριά είναι ο λόφος με τις πολλές ανάγλυφες παραστάσεις και τα σκαλίσματα στους βράχους, που αποτελούσε το τελετουργικό κέντρο και από την άλλη μεριά στα νότια του λόφου υπάρχει μια περιοχή, που χρησίμευε για κατοικίες και αποτελούσε το διοικητικό και πολιτικό κέντρο του οικισμού. Αυτή η περιοχή ανήκε στο πολιτισμό των Μοτζοκόγιας (Mojocoyas) ήδη από το 300 μ.Χ.. Η περιοχή καταλήφθηκε από τους Ίνκα τον 14ο αιώνα. Οι ανασκαφές έχουν ανακαλύψει οικοδομήματα των Ίνκα. Το πιο σημαντικό οικοδόμημα από την εποχή των Ίνκα ονομάζεται Kallanka και έχει διαστάσεις 68 μέτρα μήκος και 16 πλάτος. Οι Ισπανοί είχαν καταλάβει τη στρατηγική θέση της περιοχής. Οι Ισπανοί είχαν χτίσει έναν οικισμό στο Φουέρτε ντε Σαμαϊπάτα και υπάρχουν ακόμα εκεί ερείπια κτηρίων, που έχουν Αραβική Ανδαλουσιανή αρχιτεκτονική. Μετά τη δημιουργία της νέας πόλης της Σαμαϊπάτα ο παλιός οικισμός εγκαταλείφθηκε. Φουέρτε ντε Σαμαϊπάτα άρθρο στην ιστοσελίδα whc.unesco.org Φουέρτε ντε Σαμαϊπάτα άρθρο στην ιστοσελίδα www.wmf.org
Τάγμα του Γεωργίου Α΄

Το Βασιλικόν Τάγμα του Γεωργίου Α΄ ήταν παράσημο της Ελλάδας, που καθιερώθηκε στη μνήμη του Βασιλέως Γεωργίου Α΄ στις 16 Ιανουαρίου 1915. Καταργήθηκε το 1973. Ιδρύθηκε το 1915 από το Βασιλέα Κωνσταντίνο Α΄ και απονεμήθηκε σε πολίτες που διακρίθηκαν με τις πράξεις τους υπέρ της πατρίδας.

 Το μετάλλιο του τάγματος του Γεωργίου Α' είχε μορφή σταυρού με λευκό σμάλτο και περιβαλλόταν από δάφνινο στεφάνι. Το κέντρο του ήταν από κόκκινο σμάλτο με την επιγραφή «Γ1» (δηλαδή «Γεώργιος Α΄») και την επιγραφή «Ισχύς μου η αγάπη του λαού». Η αντίστροφη πλευρά έφερε τη χρονολογία της βασιλείας του Γεωργίου, δηλαδή 1863-1913. Για πράξεις εν καιρώ πολέμου απενέμετο μετά ξιφών. Ο αστέρας του τάγματος του Γεωργίου Α' ήταν αργυρός με οκτώ ή τέσσερις ακτίνες στην περίπτωση του μεγαλόσταυρου ή του ανώτερου ταξιάρχη αντίστοιχα. Η ταινία του τάγματος είχε χρώμα βαθύ ερυθρό. Το μετάλλιο είχε πέντε τάξεις: Μεγαλόσταυρος - η ταινία φέρεται χιαστί από το δεξιό ώμο και ο οκτάκτινος αστέρας στο αριστερό μέρος του στήθους Ανώτερος Ταξιάρχης - η ταινία φέρεται από το λαιμό και ο τετράκτινος αστέρας ο αριστερό μέρος του στήθους Ταξιάρχης - η ταινία φέρεται από το λαιμό Χρυσούς σταυρός - η ταινία φέρεται στο αριστερό μέρος του στήθους Αργυρούς σταυρός - η ταινία φέρεται στο αριστερό μέρος του στήθουςΥπήρχε επίσης αναμνηστικός σταυρός σε τρεις τάξεις: χρυσός, αργυρός και χάλκινος (χωρίς σμάλτο) και απενέμετο κυρίως σε Υπαξιωματικούς και Ανθυπασπιστές και κατώτερους Δημοσίους υπαλλήλους. Γεωργίου Ι. Μπελδέκου, "Τάγματα Αριστείας και Στρατιωτικά Μετάλλια της Ελλάδος", έκδοση Πολεμικού Μουσείου, Αθήνα 1991, ISBN 960-85054-0-2.
Κομητεία Φρεμόντ

Η κομητεία Φρεμόντ βρίσκεται στην Πολιτεία Ουαϊόμινγκ στις ΗΠΑ. Είχε πληθυσμό 39.234 κατοίκων το 2020, γεγονός που την καθιστά την πέμπτη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία του Ουαϊόμινγκ.

 Συγκροτήθηκε το 1884 με εκτάσεις προερχόμενες από την κομητεία Σουιτγουότερ. Το όνομά της προήλθε από τον εξερευνητή και μετέπειτα γερουσιαστή στην Καλιφόρνια Τζον Τσαρλς Φρεμόντ (John Charles Frémont). Σύμφωνα με την απογραφή του 2000 υπήρχαν 35.804 άτομα στην κομητεία, εκ των αποίων το 27,40% ήταν κάτω των 18 ετών, το 8,30% μεταξύ 18-24, 25,90% ήταν στην ηλικιακή ομάδα 25-44, 25,00% 45-65, ενώ οι άνω των 65 είχαν ποσοστό 13,30%. Λάντερ ( έδρα κομητείας) Ρίβερτον Ντουμπόιζ Χάντσον Παβίλλιον Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Fremont County, Wyoming στο Wikimedia Commons
Ντέιβ Φίνλεϊ

Ο Ντέιβιντ Τζον «Φιτ» Φίνλεϊ, ο νεότερος (20 Οκτωβρίου 1958) είναι Βρετανός παλαιστής και ανιχνευτής ταλέντων επαγγελματικής πάλης, που εργάζεται στο WWE. Είναι περισσότερο γνωστός με τον χρόνο που έχει περάσει στις εταιρείες WCW και WWE.

 Ο Φίνλεϊ ήταν παντρεμένος με την Πάουλα. Τώρα είναι παντρεμένος με μια γυναίκα που είναι από τη Γερμανία. Μαζί της έχει τρία παιδιά. Ο μεγαλύτερος γιος του λέγεται Ντέιβιντ και έχει γεννηθεί στη Γερμανία. Όλα τα παιδιά του είναι ερασιτέχνες παλαιστές, ενώ ο Ντέιβιντ έχει δοκιμαστεί και σε Ιαπωνικές εταιρείες πάλης. Η κόρη του, έχει κερδίσει ένα πρωτάθλημα γυναικών σε εταιρεία στην Τζόρτζια. Ο πατέρας και ο παππούς του ήταν επαγγελματίες παλαιστές, καθώς και η αδερφή του ήταν διαιτητής πάλης. Στην καριέρα του, την οποία ξεκίνησε το 1974, έχει κατακτήσει είκοσι (20) τίτλους, μέσα σε αυτούς ένα τηλεοπτικό Πρωτάθλημα στο WCW και ένα Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE. Ξεκίνησε να παλεύει στη Μεγάλη Βρετανία και σύντομα ταξίδεψε για να κάνει καριέρα στην Αμερική. Έχει περάσει από τον World Championship Wrestling για πέντε χρόνια, καθώς και από το World Wrestling Entertainment για άλλα δέκα. Το 2011 αποδεσμεύθηκε απο το WWE, όμως επέστρεψε την επόμενη χρονιά. Celtic Cross (Running over the shoulder back to belly piledriver) – WWE Celtic Knot (Modified Indian deathlock) – WWE 2007 Kneeling reverse piledriver – WCW/Smash/WNC Double foot stomp European uppercut Headlock High knee Hotshot Leg drop Nerve hold Rolling Hills (Rolling fireman's carry slam) Running senton Seated senton Short-arm clothesline Στο All Star Wrestling British Heavyweight Championship (1 φορά)Στα Βρετανικά πρωταθλήματα World Mid-Heavyweight Championship (4 φορές)Στο Catch Wrestling Association CWA Intercontinental Heavyweight Championship (1 φορά) CWA World Middleweight Championship (4 φορές) CWA World Tag Team Championship (1 φορά)Στο World Championship Wrestling WCW World Television Championship (1 φορά)Στο Wrestling New Classic WNC Champion (1 φορά)Στο World Wrestling Entertainment Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE (1 φορά) Προφίλ στο Gerweck.com Προφίλ στο Accelerator3359.com Προφίλ στο Bodyslamming.com Wrestling-Titles.com
Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Ελλάδας

Η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Ελλάδας και της Δανίας (18 Απριλίου 1905 - 24 Απριλίου 1981) ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Ανδρέα της Ελλάδας και της Αλίκης του Μπάττενμπεργκ. Η Αλίκη ήταν κόρη του Λουδοβίκου του Μπάττενμπεργκ από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ. Ήταν η πρώτη τρισεγγονή της Βικτωρίας της Βρετανίας και η μεγαλύτερη αδελφή του Φιλίππου της Ελλάδας.

 Η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1905 στα Παλαιά Ανάκτορα στην Αθήνα. Ήταν αδελφή του Φιλίππου, που έγινε δούκας του Εδιμβούργου ως σύζυγος της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Είχε επίσης τρεις αδελφές: την Θεοδώρα, Μαρκησία της Βάδης, την Καικιλία, Μεγάλη Δούκισσα της Έσσης, και την Σοφία, Πριγκίπισσα του Αννόβερου. Μέσω της της Βικτώριας της Βρετανίας, ο Γοδεφρείδος ήταν δεύτερος εξάδελφος της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας και μέσω του Νικολάου Α΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας ήταν τρίτα εξαδέλφια. Παντρεύτηκε τον Γοδεφρείδο του Χόενλοε-Λάνγκεμπουρκ (24 Μαρτίου 1897 - 11 Μαΐου 1960) στις 20 Απριλίου 1931 στο Λάνγκενμπουργκ και απέκτησαν έξι παιδιά: δυο κόρες και τέσσερις γιούς· όλα είχαν τον τίτλο του/της Γαληνοτάτης Υψηλότητας: θνησιγενής κόρη (γεννήθηκε και απεβίωσε στις 3 Δεκεμβρίου 1933) Κραφτ Αλέξανδρος Ερνέστος Λουδοβίκος Γεώργιος Έμιχ 1935-2004, πρίγκιπας του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ. Βεατρίκη Αλίκη Μαρία Μελίτα Μαργαρίτα 1936-1997, πριγκίπισσα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ. Γεώργιος Ανδρέας Ερρίκος γενν. 1938, πρίγκιπας του Χόενλοε-Λάνγκενμπουρκ. Ροβέρτος Σιγισμόνδος Φίλιππος Ερνέστος 1944-1978, πρίγκιπας του Χόενλοε-Λάνγκενμπουρκ. Αλβέρτος Βόλφγκανκ Χριστόφορος 1944-1992, πρίγκιπας του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ.Τα τέσσερα μεγαλύτερα παιδιά τους γεννήθηκαν όλα στο Σβαίμπισχ Χαλ, ενώ τα δύο νεότερα, που ήταν δίδυμα, γεννήθηκαν στο Λάνγκενμπουργκ. Η Πριγκίπισσα Μαργαρίτα απεβίωσε στις 24 Απριλίου 1981 στο Λάνγκενμπουργκ της Δυτικής Γερμανίας. 18 Απριλίου 1905 - 20 Απριλίου 1931: Η Αυτης Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Μαργαρίτα της Ελλάδας και της Δανίας 20 Απριλίου 1931 – 11 Δεκεμβρίου 1950: Η Αυτης Βασιλική Υψηλότητα Η Διάδοχος Πριγκίπισσα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ 11 Δεκεμβρίου 1950 – 11 Μαΐου 1960: Η Αυτης Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ 11 Μαΐου 1960 – 24 Απριλίου 1981: Η Αυτης Βασιλική Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ 11 Μαΐου 1960 – 24 Απριλίου 1981: Η ΑυτηςΒασιλική Υψηλότητα Μαργαρίτα, Πριγκίπισσα του Χόενλοε-ΛάνγκενμπουργκΤιμητικές Διακρίσεις Βασίλειο της Ελλάδας Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος των Αγίων Όλγας και Σοφίας
Brilliantovaya ruka

Το Brilliantovaya ruka (ρωσικά: Бриллиантовая рука, αγγλικά: The Diamond Arm) είναι σοβιετική κωμική ταινία του 1969, σε σκηνοθεσία Λέονιντ Γκαϊντάι και σε σενάριο του ίδιου του σκηνοθέτη, το οποίο το έγραψε σε συνεργασία με τους Γιάκοβ Κοστικόφσκι και Μόρις Σλομπότσκοι. Πρωταγωνιστούν οι Γιούρι Νικούλιν, Άντρεϊ Μιρόνοφ, Ανατόλι Παπάνοφ, Νόνα Μοριντιούκοφα και Σβετλάνα Σβετλιτσάναγια. Η ταινία θεωρείται από πολλούς η καλύτερη κωμική ρωσική ταινία. Βασίστηκε σε πραγματικά γεγονότα: την προσπάθεια ενός Ελβετού διαρρήκτη, ο οποίος ήθελε να μεταφέρει κλεμμένα κοσμήματα κρυμμένα σε έναν ορθοπεδικό νάρθηκα. Πρόκειται για μια από τις πιο επιτυχημένες ταινίες στη Σοβιετική Ένωση καθώς έκοψε περισσότερα από εβδομήντα έξι εκατομμύρια εισιτήρια.

 Το αφεντικό μιας συμμορίας (γνωστός ως «ο Αρχηγός») θέλει να μεταφέρει λαθραία κοσμήματα από μια ξένη χώρα στη Σοβιετική Ένωση, κρυμμένα σε έναν ορθοπεδικό νάρθηκα. Ο άνθρωπος που θα μεταφέρει τα κοσμήματα είναι το πρωτοπαλίκαρό του, ο Κοζοντόγιεφ, που για το σκοπό αυτό ταξιδεύει στην Κωνσταντινούπολη με ένα κρουαζιερόπλοιο. Ο άνθρωπος που θα συναντούσε στην Τουρκία, δεν ήξερε πώς έμοιαζε, απλώς είχαν συμφωνήσει να πει μια λέξη ως σύνθημα. Από λάθος όμως νομίζουν ότι ο μεταφορέας δεν είναι ο Κοζοντόγιεφ αλλά ένας συνταξιδιώτης του, ο Γκορμπάνκοφ, και βάζουν στο χέρι του έναν νάρθηκα με τα κοσμήματα. Όταν το κρουαζιερόπλοιο επιστρέφει στη Σοβιετική Ένωση ο Γκορμπάνκοφ λέει στην αστυνομία ότι είχε γίνει. Ο αρχηγός της αστυνομίας χρησιμοποιεί τον Γκορμπάνκοφ ως δόλωμα για να συλλάβει τα μέλη της συμμορίας. Το μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας είναι οι προσπάθειες του Κοζοντόγιεφ και ενός άλλου μέλους της συμμορίας, του Lyolik, να πάρουν τον νάρθηκα με τα κοσμήματα από τον Γκορμπάνκοφ. Στο μεταξύ η σύζυγος του Γκορμπάνκοφ αρχίζει να υποψιάζεται ότι ο άντρας της ή δουλεύει για κάποιες μυστικές υπηρεσίες ή την απατά. Γιούρι Νικούλιν... ως ο Σέμιον Σεμιόνοβιτς Γκορμπάνκοφ, ένας οικονομολόγος Νίνα Γκεμπρέσκοβα... ως η σύζυγος του Γκορμπάνκοφ Άντρεϊ Μιρόνοφ... ως Κοζόντογιεφ, ένας βοηθός του Αφεντικού Ανατόλι Παπάνοφ... ως βοηθός του Αφεντικού Νόνα Μοριντιούκοφα... ως Βαρβάρα Σβετλάνα Σβετλιτσάναγια... ως Άννα, μία femme fatale Brilliantovaya ruka στο AllMovie Brilliantovaya ruka στην IMDb The Diamond Arm (with English subtitles)
Γιοάχιμ Στράιχ

Ο Γιοάχιμ Στράιχ (γερμ. Joachim Streich, 13 Απριλίου 1951–16 Απριλίου 2022) ήταν Γερμανός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Διατέλεσε διεθνής με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ανατολικής Γερμανίας, έχοντας το ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων.

 Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου του 1951 στο Βίσμαρ και αφού αγωνίστηκε αρχικά σε ομάδες νέων της γενέτειράς του, μεταγράφηκε το 1967 στη Χάνσα Ρόστοκ, όπου και έπαιξε για πρώτη φορά σε ανδρική ομάδα. Στην Χάνσα έμεινε μέχρι το 1973 και επόμενος σταθμός του ήταν το Μαγδεβούργο, στο οποίο και έκλεισε την καριέρα του το 1985. Με τη φανέλα του Μαγδεβούργου πανηγύρισε αρκετούς τίτλους, με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1974, όπου παρά το γεγονός ότι έχασε λόγω τραυματισμού τον μεγάλο τελικό με τη Μίλαν ήταν ένα από τα βασικά στελέχη της ομάδας. Σημείωσε συνολικά 229 γκολ σε 378 συμμετοχές στα πλαίσια του Πρωταθλήματος (πρώτος σκόρερ στην ιστορία) και 17 γκολ σε 42 αναμετρήσεις στα κύπελλα Ευρώπης. Ήταν τέσσερις φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της Ανατολικής Γερμανίας.Ο Στράιχ θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε η Γερμανία και είναι πρώτος σε τέρματα και συμμετοχές με την Εθνική της Ανατολικής Γερμανίας, μετρώντας 55 γκολ σε 102 συμμετοχές. Ήταν μάλιστα μέλος της ομάδας, που έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974 σημειώνοντας δύο γκολ σε τέσσερις αναμετρήσεις. Έχει επίσης κατακτήσει ένα χάλκινο μετάλλιο με την ποδοσφαιρική Ολυμπιακή ομάδα της χώρας του το 1972.Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας εργάστηκε ως προπονητής, περνώντας από τους πάγκους του Μαγδεβούργου, της Άιντραχτ Μπράουνσβαϊγκ και της ΦΣΦ Τσβίκαου. Απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών στις 16 Απριλίου 2022. Πρωτάθλημα Λ.Δ. Γερμανίας (2): 1974, 1975 Κύπελλο Λ.Δ. Γερμανίας (3): 1978, 1979, 1983 Ολυμπιακοί Αγώνες (χάλκινο μετάλλιο): 1972 Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς (2): 1979, 1983 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος (4): 1977, 1979, 1981, 1983 Κατάλογος ποδοσφαιριστών ανδρών με 50 ή περισσότερα διεθνή γκολ Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Μαξίμ Ζνακ

Ο Μαξίμ Ζνακ (λευκορωσικά: Максім Аляксандравіч Знак‎ , γεννημένος στις 4 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Λευκορωσός δικηγόρος και πολιτικός, μέλος της ομάδας του Βίκτορ Μπαμπάρικο, μέλος της προεδρίας του Συμβουλίου Συντονισμού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της Λευκορωσίας 2020–21 κατά της διακυβέρνησης του Αλεξάντερ Λουκασένκο. Μετά την έξοδο της Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια, ο Ζνακ μαζί με τη συνάδελφο ηγέτη της αντιπολίτευσης Μαρία Κολεσνίκοβα συμμετείχαν ενεργά στις διαδηλώσεις και τις διαμαρτυρίες κατά της κυβέρνησης Λουκασένκο. Τον Σεπτέμβριο του 2021 καταδικάστηκε σε 10ετή κάθειρξη από δικαστήριο του Μινσκ.

 Ο Ζνακ απέκτησε το διδακτορικό του στο δίκαιο από το κρατικό πανεπιστήμιο της Λευκορωσίας. Ο Ζνακ παρείχε νομική υποστήριξη στον προεδρικό υποψήφιο Βίκτορ Μπαμπάρικο, ο οποίος φυλακίστηκε τον Ιούνιο του 2020 κατά τη διάρκεια της 26χρονης προεδρίας του Λουκασένκο στη Λευκορωσία, πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2020 στη Λευκορωσία. Ο Μπαμπάρικο είχε την πρόθεση να αμφισβητήσει τις εκλογές της Λευκορωσίας το 2020 προτού απορριφθεί από εκλογικούς αξιωματούχους. Ο Ζνακ είναι ένα από τα μέλη της προεδρίας του Συμβουλίου Συντονισμού της Λευκορωσίας που στοχεύει να βοηθήσει στον συντονισμό της μετάβασης στη δημοκρατία στη Λευκορωσία.Στις 9 Σεπτεμβρίου 2020, απήχθη και συνελήφθη από συμμορία μασκοφόρων ανδρών που φορούσαν απλά ρούχα. Πριν από την κράτησή του, θεωρήθηκε ευρέως ως το τελευταίο ενεργό μέλος του Συμβουλίου Συντονισμού. Συνελήφθη από υποστηρικτές του Λουκασένκο μόλις δύο ημέρες μετά την αναγκαστική απέλαση της συναδέλφου του και πρώην ηγέτιδος της αντιπολίτευσης Μαρία Κολεσνίκοβα. Στις 9 Σεπτεμβρίου, ο Ζνακ είχε προγραμματίσει να παρευρεθεί σε συνέντευξη τύπου με τον Μπαμπάρικο. Απήχθη από μασκοφόρους και δεν παρευρέθηκε στη συνέντευξη τύπου. Οι συνάδελφοι του Ζνακ δήλωσαν ότι κρατήθηκε στο Μινσκ και ότι τους έστειλε τη λέξη «μάσκες» μετά την απαγωγή του. Ως τις 9 Σεπτεμβρίου 2020, το Συμβούλιο Συντονισμού δεν μπόρεσε να επικοινωνήσει με τον Μαξίμ Ζνακ μετά την κράτησή του.Στις 9 Νοεμβρίου 2020, οι δικηγόροι του Ζνακ ανακοίνωσαν ότι η κράτησή του επεκτάθηκε έως τις 9 Ιανουαρίου 2021 Από τις 21 Ιανουαρίου 2021, παραμένει στο SIZO No. 1 στο Μινσκ.Στις 12 Φεβρουαρίου, ο Ζνακ και η συνάδελφος μέλος του Συμβουλίου Συντονισμού Μαρία Κολεσνίκοβα κατηγορήθηκαν για «συνωμοσία για κατάσχεση της κρατικής εξουσίας με αντισυνταγματικό τρόπο» και «ίδρυση και ηγεσία μιας εξτρεμιστικής οργάνωσης. Στις 9 Μαρτίου, ο πληρεξούσιος του Ζνακ ανακοίνωσε ότι η προδικαστική του κράτηση είχε παραταθεί έως τις 9 Μαΐου 2021.Στις 9 Σεπτεμβρίου 2021 δικαστήριο του Μινσκ καταδίκασε τον Ζνακ και τη συγκατηγορούμενη του Μαρία Κολεσνίκοβα για τα αδικήματα του εξτρεμισμού, της υπονόμευσης της κρατικής ασφάλειας και της συνωμοσίας για την κατάληψη της εξουσίας. Στον Ζνακ επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 10 ετών, ενώ στην Κολεσνίκοβα 11 ετών. Κατάλογος απαγωγών Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Maksim Znak στο Wikimedia Commons
Κουνελαίικα Αχαΐας

Τα Κουνελαίικα ή Κουνελέικα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Χαϊκαλίου της Δημοτικής ενότητας Ωλενίας του «Καλλικρατικού» δήμου Δυτικής Αχαΐας στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν οικισμός της Κοινότητας Χαϊκαλίου ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Χαϊκαλίου του «Καποδιστριακού» δήμου Ωλενίας. Απέχει περίπου 22 χιλιόμετρα ΝΔ της Πάτρας. Πολύ κοντά στο χωριό, στο 1,5 χιλιόμετρο, βρίσκεται η ΒΙ.ΠΕ. Πάτρας. Εγγύς του βρίσκονται οι οικισμοί Άγιος Νικόλαος Κράλης (πρώην Κράλι), Αυγεραίικα, Θωμαίικα, Καλαμάκι (πρώην Χαρμπιλαίικα), Κατσαϊταίικα, Ποιμενοχώρι (πρώην Μπουντουραίικα) καθώς και το Χαϊκάλι.

 Από προφορικές μαρτυρίες φέρεται να πρωτοδημιουργήθηκε ως οικισμός στη σημερινή του θέση ανάμεσα στα έτη 1900-1920. Το όνομα του οικισμού είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο του πρώτου οικιστή, δηλ. από την οικογένεια Κουνέλη. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το όνομα Κανελέϊκα την 16η Μαΐου 1928 και υπήχθη στην κοινότητα Χαϊκαλίου. Η ονομασία διορθώθηκε σε «Κουνελαίικα» την 16η Οκτωβρίου 1940. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Κτηνοτρόφοι από τα Κουνελαίικα είχαν παλιότερα χειμαδιά των αιγοπροβάτων τους, για βοσκή, στην ορεινή περιοχή της Σάπιας Βρύσης, τοποθεσία στην Τοπική Κοινότητα Λεοντίου στο Παναχαϊκό, όπου ακόμα και σήμερα σώζονται ερείπια. Εκεί, παραπλεύρως των χαλασμάτων της Σάπιας Βρύσης διέρχεται ο δρόμος που οδηγεί από τη Ρακίτα στη Χαλανδρίτσα ενώ εγγύς της βρίσκεται λατομείο-σπαστήρας αδρανών υλικών. Ναός του χωριού και κοιμητηριακός είναι η Αγία Παρασκευή, ο οποίος ανεγέρθη το 1964. Στην περιφέρεια του οικισμού ανήκει και το ξωκλήσι της Οσίας Ολυμπίας. Στα Κουνελαίικα λειτουργούσε δημοτικό σχολείο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970, το κτήριο του οποίου στέκει εγκαταλελειμμένο έως σήμερα στην είσοδο του χωριού. Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία, κυρίως οι αμπελοκαλλιέργειες. Οικογενειακά επίθετα που απαντούν σήμερα στο χωριό: Κουνέλης, Βρόντος, Κυριαζόπουλος, Μπούνιας. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κουνελαίικα, λήμμα Χαϊκάλι. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κουνελαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/03/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Χαϊκαλίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/03/2017. Κουνελαίικα. wikimapia.org
Γκονσάλο Πασιένσια

Ο Γκονσάλο Μέντες Πασιένσια (πορτογαλικά: Gonçalo Mendes Paciência, 1 Αυγούστου 1994 - ) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και διεθνής με τις μικρές ομάδες της Εθνικής Πορτογαλίας. Ανήκει στο έμψυχο δυναμικό της Άιντραχτ Φραγκφούρτης, ως επιθετικός. Πατέρας του Γκονσάλο είναι ο Ντομίνγκος Πασιένσια νυν προπονητής ποδοσφαίρου.

 Γεννημένος στο Πόρτο, εντάχθηκε στο σύστημα ακαδημιών της ΦΚ Πόρτο το 2002, σε ηλικία 8 ετών. Στις 12 Ιανουαρίου του 2014, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ΦΚ Πόρτο Β, σε έναν αγώνα κόντρα στην Πορτιμονένσε ΣΚ, με τελικό σκορ 2-0. Το πρώτο του γκολ το πέτυχε στις 22 Μαρτίου, του ίδιου χρόνου, σε έναν ισόπαλο αγώνα (2-2), κόντρα στη ΣΝ Φεϊρένσε.Στις 21 Ιανουαρίου του 2015, έκανε και το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Πόρτο, σε έναν αγώνα Κυπέλλου, κόντρα στην Μπράγκα. Στην ίδια διοργάνωση, μία εβδομάδα αργότερα, πέτυχε και το πρώτο του γκολ, κόντρα στην Ασοσιασάο Ακαδέμικα δε Κοΐμπρα, με τελικό σκορ 4-1. Στο τέλος της σεζόν η Ακαδέμικα, τον απέκτησε ως δανεικό για έναν χρόνο.Στις 31 Αυγούστου του 2016, ήτοι την τελευταία μέρα των μεταγραφών, ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ανακοίνωσε την απόκτηση του, με μορφή δανεισμού. Στον Ολυμπιακό δεν αγωνίστηκε σχεδόν καθόλου, ενώ αργότερα προέκυψε πρόβλημα με την καρδιά του και ουσιαστικά ο σύλλογος τον άφησε να επιστρέψει στην πατρίδα του πολύ νωρίς.Παρόλα αυτά, ξεπερνώντας το πρόβλημα του, τον Δεκέμβριο του 2016, ανακοινώθηκε ο δανεισμός του στη Ρίο Αβε. Τον Ιούλιο του 2017 δόθηκε για μισή σεζόν δανεικός στη Σετουμπαλ. Τον Ιούλιο του 2018 αποκτήθηκε από την Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Το 2020 δόθηκε δανεικός στη Σάλκε για ένα χρόνο και μετά επέστρεψε στην Άιντραχτ και μαζί της κατέκτησε το europa league. Ο Πασιένσια μετρά πάνω από 50 συμμετοχές στις μικρές ομάδες της Εθνική Πορτογαλίας. Την πρώτη του συμμετοχή στην U21 την πραγματοποίησε στις 5 Μαρτίου του 2014, σε ηλικία 19 ετών, χάνοντας μάλιστα κι ένα πέναλτι, σε έναν αγώνα κόντρα στην αντίστοιχη εθνική της Βόρειας Μακεδονίας. Κατόπιν αγωνίστηκε και στο Ευρωπαϊκό Νέων του κάτω των 21 του 2015. Αγωνιζόμενος κυρίως ως αλλαγή, η ομάδα του έφτασε έως στον τελικό της διοργάνωσης, χάνοντας τελικά τον τίτλο στα πέναλτι από τη Σουηδία.Το 2016, υπήρξε μέλος της ολυμπιακής ομάδας της Πορτογαλίας, στους αγώνες του Ρίο. Πετυχαίνοντας 3 γκολ στη φάση των ομίλων, στα προκριματικά όμως αποκλείστηκε. Τελευταία ενημέρωση: 15 Μαΐου 2016 Γκονσάλο Πασιένσια στο footballzz.co.uk (Πορτογαλικά) Γκονσάλο Πασιένσια στο ForaDeJogo Portuguese League profile (Πορτογαλικά) National team data
Σέλευκος Ζ΄ Κυβιοσάκτης

Ο Σέλευκος Ζ' Κυβιοσάκτης ή Φιλομήτωρ ήταν ένας από τους τελευταίους ηγεμόνες της Δυναστείας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Τα τελευταία μέλη της δυναστείας είναι στην πραγματικότητα σκαιώδεις χαρακτήρες. Πρόκειται για δυνάστες μικρών περιοχών, των οποίων η σύνδεση με το βασιλικό οίκο του Σέλευκου Α' είναι αντικείμενο συζήτησης. Την κατάσταση δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο το γεγονός πως πολλοί έφεραν παρόμοια ονόματα.

 Μια διαδεδομένη αντίληψη ήταν πως πατέρας του είναι ο Αντίοχος Ι' Ευσεβής και μητέρα του η Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Όπως γνωρίζουμε παιδιά τους ήταν ο Αντίοχος ΙΓ' Ασιατικός και πιθανώς ένας άλλος γιος, ο Σέλευκος Φιλομήτωρ που κατά πάσα πιθανότητα ταυτίζεται με το Σέλευκο Κυβιοσάκτη. Από τις λίγες πληροφορίες που έχουμε πρέπει να βασίλεψε κατά την περίοδο που η Συρία ήταν υπό την κατοχή του βασιλιά της Αρμενίας, Τιγράνη του Μέγα (83 π.Χ. – 69 π.Χ.) Στην πραγματικότητα μόνο ελάχιστες πόλεις παρέμειναν πιστές στους Σελευκίδες αυτήν την εποχή. Ο νεαρός βασιλιάς ήταν πιθανώς ο ίδιος Σέλευκος που νυμφεύτηκε μια πριγκίπισσα των Πτολεμαίων της Αιγύπτου, τη Βερενίκη Δ'. Η τελευταία ήταν κόρη του Πτολεμαίου ΙΒ' του Αυλητή και αδελφή της διάσημης Κλεοπάτρας. Όσο ο πατέρας της διέμενε στη Ρώμη προσπαθώντας να κερδίσει την υποστήριξη πλούσιων συμμάχων, οι Αλεξανδρινοί προσπάθησαν να εξασφαλίσουν πως δεν θα επέστρεφε ποτέ. Ο προφανής τρόπος ήταν να βρουν έναν σύζυγο βασιλικής καταγωγής για την πριγκίπισσα Βερενίκη. Μετά από δύο άκαρπες προσπάθειες με άλλους συγγενείς των Σελευκιδών, τρίτη τους επιλογή ήταν ο Σέλευκος. Ο γάμος τελέστηκε πράγματι. Εντούτοις αποδείχτηκε πως ο Σέλευκος είχε τόσο αποτρόπαια εμφάνιση και τρόπους που του κόλλησαν το παρατσούκλι «Κυβιοσάκτης», που σημαίνει έμπορος ψαριών (ο οποίος κατ’ επέκταση μυρίζει πολύ δυσάρεστα). Οι πηγές διαφωνούν σχετικά με το τέλος του, ο οποίος έλαβε χώρα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα μετά το γάμο. Ο Δίων Κάσσιος και ο Στράβων υποστηρίζουν πως η Βερενίκη δεν τον άντεξε και διέταξε τη δολοφονία του. Εντούτοις μια άλλη εκδοχή των θέλει να πεθαίνει ατυχώς από βαριά ασθένεια. Η αγγλόφωνη wikipedia. Βιογραφία της Βερενίκης Δ' από τον Christopher Bennett Berenice IV. Ιδιαίτερα στα σχόλια 14 έως 16 αναφέρονται αρκετές πληροφορίες σχετικά με τις θεωρίες καταγωγής και θανάτου του Σέλευκου. The House of Ptolemy,by E. R. Bevan Κεφάλαιο 12 Δυναστεία των Σελευκιδών Αυτοκρατορία των Σελευκιδών Ελληνιστική περίοδος
W (Unix)

Σε πολλά λειτουργικά συστήματα της οικογένειας του Unix, η εντολή w εμφανίζει συνοπτικά όλους τους χρήστες που είναι συνδεδεμένοι στον υπολογιστή, τι κάνει ο καθένας εκείνη τη στιγμή και τι φόρτο προκαλεί αυτή η δραστηριότητα στον υπολογιστή. Αποτελεί συνδυασμό σε μια εντολή των εξής προγραμμάτων του Unix: who, uptime, και ps -a.

 Παράδειγμα εξόδου (διαφέρει, ανάλογα με το σύστημα): $ w 11:12am up 608 day(s), 19:56, 6 users, load average: 0.36, 0.36, 0.37 User tty login@ idle what smithj pts/5 8:52am w jonesm pts/23 20Apr06 28 -bash harry pts/18 9:01am 9 pine peterb pts/19 21Apr06 emacs -nw html/index.html janetmcq pts/8 10:12am 3days -csh singh pts/12 16Apr06 5:29 /usr/bin/perl -w perl/test/program.pl Κατάλογος βοηθημάτων του Unix
Νικόλαος Καλύβας

Ο Νικόλαος Καλύβας (Σχωριάδες, 1900 - 24 Ιανουαρίου 1944) υπήρξε Έλληνας συνδικαλιστής στην περίοδο του Μεσοπολέμου, στη συνέχεια υποστηρικτής της δικτατορίας Μεταξά και συνεργάτης της Ναζιστικής Γερμανίας κατά την Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944.

 Γεννήθηκε στους Σχωριάδες της Βόρειας Ηπείρου και φοίτησε στο Γαλλικό Λύκειο της Κωνσταντινούπολης.Τον Αύγουστο 1941 ο Καλύβας (έχοντας εγκατασταθεί στην Αθήνα), διορίσθηκε από την κατοχική κυβέρνηση Γενικός Γραμματέας της Εθνικής (Γενικής) Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος, ως φίλα προσκείμενος στον Υπουργό Εργασίας της κυβερνήσεως Τσολάκογλου, Α. Λιβιεράτο., στη θέση του Γιάννη Καλομοίρη, ο οποίος δεν παρέλειψε να διαμαρτυρηθεί για την παύση του στον ίδιο τον Μουσολίνι. Για να απαλύνει το στίγμα του "διορισμένου" από την κατοχική κυβέρνηση, ο Καλύβας και η " συνδικαλιστική" ομάδα του διοργάνωναν ψευδεπίγραφα εθνικά συνέδρια της ΓΣΕΕ (ΕΣΕΕ) και των Εργατικών Κέντρων, στα οποία πετύχαιναν την πλειοψηφία. Δεν κατόρθωσαν, όμως, να επικρατήσουν στα πρωτοβάθμια σωματεία.. Από τις 2 Δεκεμβρίου 1942 μέχρι τις 7 Απριλίου 1943, ο Ν. Καλύβας ήταν Υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Π. Λογοθετόπουλου. Από την 1η Δεκεμβρίου 1943, ο Ν. Καλύβας διορίσθηκε Υφυπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη.. Το πρωί της 24ης Ιανουαρίου 1944 ο Καλύβας φονεύθηκε από μέλος της Ο.Π.Λ.Α.. Αιτία φαίνεται πως ήταν το ότι συνέπραξε στη θέσπιση νόμου που καταργούσε τη νομοθετική απαγόρευση απολύσεων εργαζομένων, που είχε θεσπίσει η προηγούμενη κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου. Συγκεκριμένα, με τον ν. 424/28-8-1941 επιτρεπόταν η απόλυση εργαζομένου μόνο εφόσον ο εργοδότης αντικειμενικώς δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει τις εργασίες του και υπό την προϋπόθεση ότι θα χορηγούταν σχετική άδεια (απολύσεως) από τον Υπουργό Εργασίας. Με τον ν. 1038/20-12-1943 καταργήθηκαν οι περιορισμοί στις απολύσεις εργαζομένων και τέθηκαν ως προϋποθέσεις, για να έχουν οι απολυθέντες δικαίωμα λήψεως ενός μικρού επιδόματος, αφενός η εγγραφή τους σε ένα ειδικό Γραφείο Εργασίας, που ιδρύθηκε τότε, και αφετέρου το να αποδεχθούν οποιαδήποτε εργασία τους προσφερόταν.. Για τον φόνο του κατηγορήθηκε το μέλος του Εργατικού Ε.Α.Μ. Σταμάτης Μαστρογιαννάκος, που, δύο μέρες πριν, είχε απευθύνει προς τον Καλύβα την απειλή ότι αν θεσπισθεί ο νόμος αυτός, τότε ο ίδιος και τα παιδιά του θα μπουν στη «μαύρη λίστα» της ΟΠΛΑ. Η κατηγορία κατά του Μαστρογιαννάκου βασίσθηκε σε κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα, ο οποίος ανακάλεσε την κατάθεσή του, όταν απειλήθηκε από τον κρατούμενο Μαστρογιαννάκο μέσω του Φώτη Μακρή (ο οποίος διετέλεσε αργότερα Πρόεδρος της ΓΣΕΕ). Κατοχικές κυβερνήσεις 1941-1944 [1] Η εκτέλεση του Ν. Καλύβα από την ΟΠΛΑ [2]
1-φθοροναφθαλίνιο

Το 1-φθοροναφθαλίνιο (αγγλικά 1-fluoronaphthalene) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο C11H9F. Είναι ένα «θυγατρικό» ναφθαλίνιο, ενώ ταυτόχρονα ανήκει και στις «φθοραρωματικές ενώσεις» (δηλαδή αρωματικές ενώσεις που περιέχουν φθόριο).

 Το 1-φθοροναφθαλίνιο μπορεί να παραχθεί με αντίδραση («μητρικού») ναφθαλινίου με σελεκτφθόριο. Το χημικά καθαρό 1-φθοροναφθαλίνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο και εύφλεκτο υγρό, το οποίο είναι (πρακτικά) αδιάλυτο στο νερό. Το 1-φθοροναφθαλίνιο χρησιμοποιήθηκε ως πρόδρομη ένωση για τη σύνθεση 5-υποκατηεστημένων φαινανθριδινών, με τη μεσολάβηση του τριτοταγούς βουτυλολιθίου (tBuLi). Χρησιμοποιήθηκε, επίσης, για τη σύνθεση του LY248686, που είναι ένας ισχυρός αναστολέας πρόσληψης της σεροτονίνης και της νορεπινεφρίνης. Ναφθαλίνιο 1-μεθυλοναφθαλίνιο 2-μεθυλοναφθαλίνιο 1-χλωροναφθαλίνιο 1-βρωμοναφθαλίνιο Φουλβαλένιο Καμφορά Διαλίνιο Τετραλίνιο Δεκαλίνιο Διαστρικά και ενδοαστρικά χημικά είδη που έχουν ανιχνευθεί Μοθσφαιρίδιο 1-ναφθόλη 2-ναφθόλη ναφθαλινίδιο του νατρίου Αντίδραση Βάγκνερ-Γιούρεγκ Ανθρακένιο Φαινανθρένιο Ακεναφθυλένιο Αζουλένιο Πενταλένιο Ινδένιο Επταλένιο Διφαινυλένιο ας-ινδακένιο ς-ινδρακένιο Φλουορένιο Φαιναλένιο Φλουορανθένιο Ακεφαινανθρένιο Τριφαινυλένιο Πυρένιο Χρυσένιο Ναφθακένιο Πλειαδένιο Πενταφαίνιο Πεντακένιο Τετραφαινυλένιο Εξαφαίνιο Εξακένιο Ρουμπικένιο Κορωνένιο Τριναφθυλένιο Επταφαίνιο Επτακένιο Πυρανθένιο Οβαλένιο Θειανθρένιο Ισοβενζοφουράνιο Χρωμένιο Ξανθένιο Φαινοξαθίνιο Ιδολζίνη Ισοϊνδόλιο 3-υδροϊνδόλιο Ινδόλιο 1-υδροϊνδαζόλιο Πυρίνιο 4-υδροκιναζολίνη Ισοκινολίνη Κινολίνη Κιναζολίνη Φθαλαζίνη Ναφθυδρίνη Κινοξαλίνη Κιναζολίνη Κιννολίνη Πτεριδίνη 4α-υδροκαρβαζόλιο Καρβαζόλιο β-καρβολίνη Φαινανθριδίνη Ακριδίνη Περιμιδίνη 1,7-φαινανθρολίνη Φαιναζίνη Φαιναραζίνη Φαινοθαζίνη Φαινοξαλίνη Ισοχρωμάνιο Χρωμάνιο Ινδολίνη Ισοϊνδολίνη Κινακλιδίνη Πουρίνη Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Σόντερμανλαντ

Το Σόντερμανλαντ (σουηδικά: Södermanland‎, προφορά: [ˈsø̂ːdɛrmanˌland]) είναι ιστορική επαρχία στην νοτιοανατολική ακτή της Σουηδίας. Συνορεύει με Έστεργκετλαντ, το Νάρκε, το Βέστμανλαντ και το Ούπλαντ. Οριοθετείται επίσης από τη λίμνη Μέλαρεν και τη Βαλτική Θάλασσα. Το "Σόντερμανλαντ" σημαίνει "Γη των Νότιων Ανδρών", όπου οι "νότιοι άνδρες" (södermännen) ήταν οι άνθρωποι που ζούσαν νότια του Ούπλαντ.

 Από το 1772, οι Σουηδοί/ές Πρίγκιπες/ίσσες φέρουν τον τίτλο του/ης Δούκα/ισσας από διάφορες επαρχίες και είναι αποκλειστικά μόνο ονομαστικός τίτλος. Πρίγκιπας Ερρίκος (1302–1310), επίσης Δούκας του Σβίαλαντ, Χάλαντ, Ντάλσλαντ, Βέστεργκετλαντ και Βέρμλαντ Δούκισσα Ίνγκεμποργκ (1318–1321), επίσης Δούκισσα του Σβίαλαντ και του Χάλαντ Πρίγκιπας Κάρολος (1560–1604), επίσης Δούκας του Νάρκε και του Βέρμλαντ Πριγκίπισσα Μαρία (1579–1589), επίσης Δούκισσα του Νάρκε και του Βέρμλαντ Πριγκίπισσα Χριστίνα (1592–1604), επίσης Δούκισσα του Νάρκε και του Βέρμλαντ Διάδοχος Πρίγκιπας Γουσταύος Αδόλφος (1604–1607), επίσης Δούκας του Βέστμανλαντ Πρίγκιπας Κάρολος Φίλιππος (1607–1618), επίσης Δούκας του Νάρκε και του Βέρμλαντ Πρίγκιπας Κάρολος (1772–1809) Πριγκίπισσα Καρλότα (1774–1809) Πρίγκιπας Όσκαρ (1811–1844) Διάδοχος Πριγκίπισσα Ιωσηφίνα (1823–1844) Πρίγκιπας Κάρολος Όσκαρ (1852–1854) Πρίγκιπας Γουλιέλμος (1884–1965) Πριγκίπισσα Μαρία (1909–1914) Πρίγκιπας Αλέξανδρος (2016–σήμερα)
Πορθμός του Παλκ

Ο Πορθμός του Παλκ (ταμίλ: பாக்கு நீரிணை Pākku Nīriṇai, σιναλέζικα: පෝක් සමුද් සමුද් Pok Samudra Sandhiya) είναι ένας πορθμός μεταξύ της πολιτείας Ταμίλ Ναντού της Ινδίας και της επαρχίας της Τζάφνα της Βόρειας Περιφέρειας του νησιωτικού κράτους της Σρι Λάνκα. Συνδέει τον κόλπο της Βεγγάλης στα βορειοανατολικά με τον κόλπο του Παλκ στα νοτιοδυτικά. Με ελάχιστο βάθος μικρότερο από 9,1 μέτρα, έχει πλάτος 40 έως 85 μίλια (64 έως 137 χλμ.) και μήκος 85 μίλια. Πολλά ποτάμια ρέουν σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένου του ποταμού Βαϊγκάι (Vaigai) του Ταμίλ Ναντού. Ο πορθμός πήρε το όνομά του από τον Ρόμπερτ Παλκ, ο οποίος ήταν κυβερνήτης του Μαντράς (1755–1763) κατά την περίοδο της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών.

 Ο κόλπος του Παλκ είναι γεμάτος, στο νότιο άκρο του, με μια αλυσίδα χαμηλών νησιών και ομάδες υφάλων που ονομάζονται Γέφυρα του Αδάμ, ενώ ήταν ιστορικά γνωστά στην Ινδική μυθολογία ως "Ράμα Σέτου", δηλαδή η γέφυρα του Ραμ. Αυτή η αλυσίδα νησιών και υφάλων εκτείνεται μεταξύ του Ντανουσκόντι (Dhanushkodi) στο νησί Πάμπαν (επίσης γνωστό και ως νησί Ράμεσβαραμ) του Ταμίλ Ναντού και του νησιού Μανάρ της Σρι Λάνκα. Το νησί Ράμεσβαραμ συνδέεται με την ηπειρωτική χώρα της Ινδίας μέσω της γέφυρας Πάμπαν. Το 1914, υπήρχαν τακτικά τρένα από το Μαντράς (σημερινό Τσεννάι) προς το Ντανουσκόντι (Dhanushkodi), ένα πλοίο για το Talaimannar στο νησί Μανάρ και στη συνέχεια ένα τρένο για το Κολόμπο. Το 1964, ένας κυκλώνας κατέστρεψε το Ντανουσκόντι και τον σιδηρόδρομο και προκάλεσε σοβαρές ζημιές κατά μήκος των ακτών του πορθμού του Παλκ και του κόλπου του Παλκ. Το Ντανουσκόντι δεν ξαναχτίστηκε και ο σιδηρόδρομος από το Talaimannar στη Mahawilachchiya της Σρι Λάνκα εγκαταλείφθηκε λόγω του εμφυλίου πολέμου (Αργότερα ξαναχτίστηκε πλήρως). Τουλάχιστον στη δεκαετία του 1970 υπήρχε ένα πορθμείο μεταξύ μικρών προβλήτων στο Ράμεσβαραμ και στο Talaimannar, αλλά αυτό διακόπηκε. Η υπηρεσία φέρι μποτ ξεκίνησε για λίγο περίπου το 2010, αλλά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν επιβατικές συνδέσεις μέσω του πορθμού.
Δείκτης μηνιαίου υπολογισμού

Ο δείκτης μηνιαίου υπολογισμού είναι ένας δείκτης που χρησιμοποιείται στο Καζακστάν για τον υπολογισμό των συντάξεων, επιδομάτων και άλλων κοινωνικών παροχών και, επίσης, για την επαύξηση των προστίμων και τον υπολογισμό των φόρων και άλλων πληρωμών. Ο δείκτης καθορίζεται κάθε χρόνο από το νόμο της Δημοκρατίας για τον Προϋπολογισμό.

 1 Ιανουαρίου 2018 - 2.405 τένγκε 1 Ιανουαρίου 2017 - 2.269 τένγκε 1 ιανουαρίου 2016 - 2.121 τένγκε 1 ιανουαρίου 2015 - 1.982 τένγκε 1 ιανουαρίου 2014 - 1.852 τένγκε 1 ιανουαρίου 2013 - 1.731 τένγκε 1 ιανουαρίου 2012 - 1.618 τένγκε 1 ιανουαρίου 2011 - 1.512 τένγκε 1 Ιανουαρίου 2010 - 1.413 τένγκε 1 Ιουλίου 2009 - 1.296 τένγκε 2005 - 971 τένγκε