IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Επαρχία Γκελμά

Η Επαρχία Γκελμά (αραβικά: ولاية قالمة‎) είναι επαρχία (βιλάγια) στην ανατολική Αλγερία. Πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα και μεγαλύτερο δήμο της, Γκελμά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 482.430 κατοίκους.

 Οι κάτοικοι της περιοχής υπέφεραν σοβαρές απώλειες το 1945 κατά τη διάρκεια της Σφαγής του Σετίφ από τον Γαλλικό Στρατό. Η επαρχία συστάθηκε το 1974. Πριν από αυτό ήταν τμήμα της Επαρχίας Άναμπα. Το 1983, η επαρχία έχασε το νοτιοανατολικό άκρο της ώστε να δημιουργηθεί η Επαρχία Σουκ Αχράς. Η επαρχία χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 34 κοινότητες ή δήμους. Επίσημη ιστοσελίδα του Γραφείου Τουρισμού της Επαρχίας Γκελμά Αρχειοθετήθηκε 2008-08-20 στο Wayback Machine.
Άννα Νέδα της Σερβίας

Η Άννα Νέδα της Σερβίας, σερβικά και βουλγαρικά: Ана Неда (άκμασε 1323-1324) από τον Οίκο των Νεμάνια ήταν πριγκίπισσα της Σερβίας και με τον γάμο της έγινε τσαρίνα της Βουλγαρίας, ως σύζυγος του Μιχαήλ Σισμάν δεσπότη της Βιντίν, ο οποίος μετά εξελέγη τσάρος της Βουλγαρίας το 1323. Το 1324 η Άννα Νέδα χώρισε με τον σύζυγό της.

 Ήταν η κόρη του Στεφάνου Ούρου Β΄ Μιλούτιν και της 4ης συζύγου του Άννας Τέρτερ, ανιψιάς (ή κόρης) του Γεωργίου Α΄ της Βουλγαρίας. Από το γάμο με τον Μιχαήλ Γ΄ των Σισμάν δεσπότη του Βιντίν και μετά τσάρου της Βουλγαρίας απέκτησε τέκνα: Ιβάν Στέφαν, τσάρος της Βουλγαρίας 1330-1331. Μιχαήλ, δεσπότης του Βιντίν για ένα σύντομο χρονικό διάστημα. Σισμάν, διεκδικητής του θρόνου της Βουλγαρίας. Fine, John Van Antwerp (1994), The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest, University of Michigan Press, ISBN 978-0-472-08260-5, http://books.google.com/?id=Hh0Bu8C66TsC «SERBIA, Medieval Lands». Fmg.ac. Ανακτήθηκε στις 5 Μαΐου 2012.
Γραφή Ζυτερλίν

Η γραφή Ζυτερλίν, ή απλά Ζυτερλίν υπήρξε σύστημα χειρόγραφης καλλιγραφικής γραφής στη Γερμανία, που καθιερώθηκε το 1911 με διάταγμα του Υπουργείου πολιτισμού και Εκπαίδευσης της Πρωσίας βάση μιας επινόησης του Λουδοβίκου Ζυτερλίν.

 Τον 19ο αιώνα ήταν μόδα να γράφουνε με πένα. Η αγγλική καλλιγραφική γραφή ήταν όμως δύσχρηστη, διότι είχε μακρόστενες γραμμές προς τα πάνω και προς τα κάτω, και είχε διάφορα διακοσμητικά στοιχεία που δυσκόλευαν στο γράψιμο. Ο γερμανός Λουδοβίκος Ζυτερλίν επινόησε μια πιο απλή μορφή γραφής για να διευκολύνει τους μαθητές του δημοτικού να γράφουν γράμματα. Καθιέρωσε τις διαστάσεις 1:1:1 (ένα προς ένα προς ένα), στένεψε τα φαρδιά γράμματα, και ομαλοποίησε την κίνηση της πένας, αποφεύγοντας τους ελιγμούς στην κίνηση. Το καλλιγραφικό σύστημα που επινόησε εφαρμόστηκε στην Πρωσία το 1915, καθιερώθηκε τη δεκαετία του 1920 και επισημοποιήθηκε στη σχολική εκπαίδευση της Γερμανίας το 1935. Καταργήθηκε τελικά το 1942. Ludwig Sütterlin: Neuer Leitfaden für den Schreibunterricht. Berlin 1926. Φίλοι της γερμανικής γραφής Ανάγνωση της γραφής Ζυτερλίν Γερμανικά χειρόγραφα Erörterung des Grundschulverbandes über Schuleingangsschriften mit Beispiel für die Sütterlin-Lateinschrift (PDF) (664 kB)
Χρήστος Τσουτσουβής

Ο Χρήστος Τσουτσουβής (1953-15 Μαΐου 1985) ήταν Έλληνας τρομοκράτης. Αντιστασιακός κατά της Χούντας των συνταγματαρχών, την περίοδο της Μεταπολίτευσης αναδείχτηκε ηγετικό στέλεχος ένοπλων τρομοκρατικών οργανώσεων. Σκοτώθηκε το 1985 σε συμπλοκή με δυνάμεις της αστυνομίας.

 Γεννήθηκε το 1953 στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στο Γκρατς της Αυστρίας έγινε μέλος του ΠΑΚ και εκπαιδεύτηκε στη χρήση όπλων. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ήταν εκλογικός αντιπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές τον Νοέμβριο του 1974. Όμως τελικά εγκατέλειψε το ΠΑΣΟΚ και εντάχθηκε στον Επαναστατικό Λαϊκό Αγώνα (ΕΛΑ). Φέρεται να συμμετείχε στην ένοπλη συμπλοκή με αστυνομικούς στην οποία σκοτώθηκε ο Χρήστος Κασσίμης το 1977, και στη δολοφονία του βασανιστή της Χούντας, απότακτου αξιωματικού της Ασφάλειας Πέτρου Μπάμπαλη το 1979. Την ευθύνη για τη δολοφονία Μπάμπαλη αρχικά ανέλαβε η «Ομάδα Ιούνης '78», όμως αργότερα αποδείχτηκε ότι πίσω της κρυβόταν ο ΕΛΑ, κάτι που τελικά και ο ίδιος παραδέχθηκε.Αποχωρώντας από τον ΕΛΑ το 1980, ίδρυσε την «Αντικρατική Πάλη», η οποία δολοφόνησε τον εισαγγελέα Θεοφανόπουλο, ενώ κατηγορήθηκε και για εμπρησμούς. Στις 15 Μαΐου 1985, ο Τσουτσουβής σκοτώθηκε σε συμπλοκή με αστυνομικούς της Κρατικής Ασφάλειας στην οδό Αμφικλείας στου Γκύζη, κατά την οποία σκοτώθηκαν τρεις αστυνομικοί (Γιώργος Δουγένης, Bασίλης Μπούρας, Γιώργος Γεωργίου).
Transelectrica

Η Compania Nationala de Transport al Energiei Electrice Transelectrica S.A. (BVB: TEL) αποτελεί τον εθνικό διαχειριστή του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας της Ρουμανίας. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2000, έπειτα από αναδιάρθρωση της CONEL, ενώ ως τομέα δραστηριοποίησης έχει την μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και την διαχείριση και διαμοιρασμό του εθνικού δικτύου. Στις 29 Αυγούστου 2006, ποσοστό της τάξεως του 10% επί του συνόλου των μετοχών της εταιρείας εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου από το Υπουργείο Οικονομίας και Εμπορίου.Μέτοχοι της Transelectrica είναι το Υπουργείο Οικονομίας και Εμπορείου το οποίο είναι κάτοχος ποσοστού της τάξεως του 58,69% επί του συνόλου των μετοχών της εταιρείας, καθώς και το Fondul Proprietatea με ποσοστό της τάξεως του 13,5%, ενώ ποσοστό της τάξεως του 27,81% είναι εισηγμένο στο Χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου και βρίσκεται υπό την κατοχή αριθμού άλλων μετόχων.Η εταιρεία διαχειρίζεται, λειτουργεί, συντηρεί, εκσυγχρονίζει και, παράλληλα, αναπτύσσει ένα δίκτυο αποτελούμενο από, συνολικά, 79 σταθμούς μετασχηματισμού ηλεκτρικής ενέργειας, χωρητικότητας, περίπου, 35.506 MW, 9.028 χιλιόμετρα εναέριων ηλεκτρικών καλωδίων χωρητικότητας 110/220 kW, 400 kW και 750 kW, ενώ, παράλληλα, είναι υπεύθυνη για την διαχείριση, συνολικά, οκτώ θυγατρικών εταιρειών, υπεύθυνων για την μεταφορά της ηλεκτρικής ενέργειας.

 Η εταιρεία είναι κάτοχος των παρακάτω θυγατρικών: Institutul DE Cercetari SI Modernizari Energetice Icemenerg S.A., Filiala Societatea Comercială de Formare a Energeticienilor din România "Formenerg" - S.A., Icemenerg-Service S.A., OPCOM, θυγατρική για την μεταφορά ηλεκτρικής ενέργειας σε εθνικό επίπεδο, Smart, θυγατρική υπεύθυνη για την πραγματοποίηση εργασιών συντήρησης του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, Teletrans, εταιρεία τηλεπικοινωνιών, θυγατρική παροχής υπηρεσιών τηλεπικοινωνίας και τεχνολογίας πληροφοριών.Αριθμός εργαζομένων: 2.150 (2006) Τον Σεπτέμβριο του 2010, το Institutul de Cercetări și Modernizări Energetice (ICEMENERG), θυγατρική της Transelectrica, αναδιαρθρώθηκε, ενώ, παράλληλα, τέθηκε υπό τον άμεσο έλεγχο του Υπουργείου Οικονομίας. Το 2009, το ICEMENERG σημείωσε κύκλο εργασιών της τάξεως των 9,3 εκατομμυρίων λέι, καθώς και καθαρά έσοδα της τάξεως των 1,16 εκατομμυρίων λέι. Χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση (Νοέμβριος 2007): 613 εκατομμύρια ευρώΤο 2012, το Διοικητικό Συμβούλιο της Transelectrica (TEL) πρότεινε στους μετόχους της εταιρείας την διανομή μερισμάτων συνολικής αξίας, συνολικά, της τάξεως των 80,6 εκατομμυρίων λέι (18,4 εκατομμύρια ευρώ), ποσό παραπάνω από εννέα φορές υψηλότερο συγκριτικά με το αντίστοιχο ποσό μερισμάτων το οποίο είχε διανεμηθεί την αμέσως προηγούμενη χρονιά, βάσει των κερδών που είχαν σημειωθεί κατά τη διάρκεια του 2010. Τον Ιούλιο του 2014, το Ελεγκτικό Συνέδριο ανακάλυψε οικονομική ζημία της τάξεως, συνολικά, των 132,2 εκατομμυρίων λέι στον προϋπολογισμό της Transelectrica, εκ των οποίων το μεγαλύτερο ποσό, συγκεκριμένα 80,1 εκατομμύρια λέι, αντιστοιχούσε σε μη αποπληρωμένα χρέη βάσει σχετικών συμβολαίων παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, για την καταβολή των οποίων, ωστόσο, ουδεμία χρηματική εγγύηση είχε προβλεφθεί.
Furry Weekend Atlanta

Το Furry Weekend Atlanta, συντομευμένα ως FWA, είναι ένα συνέδριο furry που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στην Ατλάντα της Τζόρτζια. Στο 2016, το Furry Weekend Atlanta καταγράφηκε ως το 4ο μεγαλύτερο συνέδριο furry στον κόσμο.

 Το Furry Weekend Atlanta ξεκίνησε ως αποτέλεσμα τοπικών συναντήσεων από furries που πραγματοποιούνταν για χρόνια στην Ατλάντα στα σπίτια διαφόρων μελών του furry fandom. Καθώς οι συγκεντρώσεις έγιναν μεγαλύτερες, τέθηκε η ιδέα να υπάρξει ένα ολοκληρωμένο συνέδριο· για πρώτη φορά το 2001, όταν τίποτα δεν έγινε από αυτό, και μετά ξανά το 2003. Ως αποτέλεσμα διαφόρων προγραμματισμένων συνεδριάσεων που πραγματοποιήθηκαν τον Αύγουστο του 2003, ένα καλά σχεδιασμένο σχέδιο ξεπρόβαλε για να πραγματοποιήσει ένα συνέδρο τον Φεβρουάριο του 2004. Το όνομα Furry Weekend Atlanta επιλέχθηκε για να αντηχεί στο όνομα του συνεδρίου άνιμε που πραγματοποιείτε στην πόλη (Ατλάντα), το Anime Weekend Atlanta. Το όνομα έγινε επωνυμία στις 2 Δεκεμβρίου του 2008. Αρχικά πραγματοποιούνταν γύρω στην Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, το συνέδριο επαναπρογραμματίστηκε για να πραγματοποιείται στα μέσα Μαρτίου κατά το έτος 2009. Furry Weekend Atlanta – επίσημη ιστοσελίδα Furry Weekend Atlanta στη WikiFur
Κόσμος 1164

Ο Κόσμος 1164 (ρωσικά: Космос 1164‎) ήταν σοβιετικός δορυφόρος έγκαιρης προειδοποίησης US-K του προγράμματος αντιβαλλιστικής άμυνας Oko. Αποστολή του δορυφόρου ήταν η ανίχνευση της εκτόξευσης πυραύλων με χρήση οπτικού τηλεσκοπίου καθώς και αισθητήρων υπερύθρων, όμως η εκτόξευσή του δεν ήταν επιτυχημένη με συνέπεια να μην εκπληρώσει ποτέ τον ρόλο αυτό.

 Εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ με πύραυλο Μολνίγια-Μ στις 12 Φεβρουαρίου 1980 (00:53 UTC). Η εκτόξευση ήταν ανεπιτυχής και ο δορυφόρος τέθηκε σε τροχιά χαμηλότερη από την αναμενόμενη. Έλαβε αριθμό στο σύστημα ονοματοδοσίας "Κόσμος" καθώς και τον διεθνή προσδιοριστή 1980-013A. Η Διοίκηση Διαστήματος των ΗΠΑ του έδωσε τον αριθμό 11700 στον Κατάλογο Δορυφόρων. Ο Κόσμος 1164 καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα την ίδια ημέρα. Διαστημικές αποστολές το 1980
Κάρδαμο (χόρτο)

Το κάρδαμο είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό ανήκει στην οικογένεια των Κραμβοειδών (Brassicaceae, συνώνυμη περιγραφική ονομασία Σταυρανθών, Cruciferae). Είναι αυτοφυές φυτό και τα φύλλα του φύονται κοντά στη βάση του έχουν δυνατή πικάντικη γεύση και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες και διάφορα γαρνιρίσματα.

 Υπάρχουν αρκετά είδη κάρδαμου. Τα πιο σημαντικά είναι: Κοινό κάρδαμο. Γνωστό και ως κάρδαμο της Ορλεάνης, επιστημονική ονομασία λεπίδιο το ήμερο (Lepidium sativum). Μονοετές και ποώδες φυτό με καταγωγή από την Ασία, αναπτύσσεται εξαιρετικά γρήγορα. Καλλιεργείται σε αρκετές περιοχές και έχει χρήσεις στη μαγειρική, σε σαλάτες, γαρνιτούρες και σούπες. Νεροκάρδαμο. Έχει την επιστημονική ονομασία Ναστούρτιο το φαρμακευτικό (Nasturtium officinale). Πολυετές ποώδες φυτό με βλαστούς που έρπουν. Η καταγωγή του είναι από την Ευρώπη και σήμερα βρίσκεται σε πολλές περιοχές της γης κοντά σε λίμνες, ρυάκια, ποταμούς και χαράδρες. Φρέσκο τρώγεται σε διάφορες σαλάτες ενώ βράζεται και τρώγεται ως λαχανικό σε σούπες κ.λπ. Πικροκάρδαμο ή κάρδαμο των λιβαδιών. Έχει την επιστημονική ονομασία Cardamine pratensis. Χαμηλή πόα με λευκά ή ροζ άνθη. Βρίσκεται σε περιοχές του βόρειου ημισφαιρίου της γης. Τα φύλλα του είναι σαρκώδη και έχουν πικρή γεύση. Ελεττάρια Καρδάμωμον το γνήσιον Μαύρο κάρδαμο Καρδάμωμο
Κώστας Λουλές

Ο Κώστας Λουλές (1906 - 28 Ιανουαρίου 1988) ήταν Έλληνας κομμουνιστής πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με το ΚΚΕ και για μικρό χρονικό διάστημα ως διορισμένος ευρωβουλευτής (πρώτος ευρωβουλευτής του ΚΚΕ στην ιστορία του). Υπήρξε σημαίνον στέλεχος και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ. Συνολικά πέρασε 28 χρόνια στη φυλακή και στην εξορία και 12 χρόνια στην προσφυγιά και στην παρανομία.

 Γεννήθηκε στον Τύρναβο της Λάρισας και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Αρχικά (1924) οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ και έπειτα στο ΚΚΕ. Το 1945 εξελέγη μέλος της Κ.Ε. και από το 1970 ως το 1982 του Π.Γ. του ΚΚΕ.Όταν κηρύχθηκε η χούντα των συνταγματαρχών, το 1967, συνελήφθη μαζί με τη σύζυγό του (από το 1945 ως το θάνατό του), Μαρία Λουλέ (1917 - 2015) και εκτοπίστηκαν στη Γιούρα ως το 1968.Ήταν υποψήφιος βουλευτής Λαρίσης με την Ενωμένη Αριστερά στις εκλογές του 1974 και έλαβε 10.237 ψήφους. Εξελέγη βουλευτής Λάρισας με το ΚΚΕ στις εκλογές του 1977 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1981. Στις 4 Απριλίου 1978 μιλώντας στο Κοινοβούλιο προέβλεψε ότι η Εθνική Αντίσταση θα αναγνωριζόταν "μέρα μεσημέρι".Την 1η Ιανουαρίου 1981 διορίστηκε ευρωβουλευτής από τη Βουλή και αντικαταστάθηκε τον επόμενο μήνα από τον Κώστα Κάππο.Ο Κώστας Λουλές, που ήταν γνωστός και ως "μπαρμπα-Κώστας", απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών τον Ιανουάριο του 1988. Είχαν 2 παιδιά με τη Μαρία, τη Νίτσα και το Δημήτρη (σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα το 1991).
Βαντέ (νομός)

Η Βαντέ (γαλλικά: Vendée), παλαιότερα αναφερόμενη στα ελληνικά ως Βανδέα, είναι νομός (département) της δυτικής Γαλλίας, στις ακτές του Ατλαντικού, που πήρε το όνομά του από τον ποταμό Βαντέ. Είναι επίσης μία από τις τέσσερις περιφέρειες της Χώρας του Λίγηρα. Πρωτεύουσα της Βαντέ είναι η Λα-Ρος-συρ-Υών. Έχει 559.888 κατοίκους (2004) και έκταση 6.720 χμ².

 Οι πόλεμοι της Βανδέας διεξήχθησαν το 1793 ήταν μία σειρά εμφυλίων συρράξεων μεταξύ των Γάλλων Βασιλοφρόνων και των Δημοκρατικών, που ακολούθησαν μετά την έκρηξη της Γαλλικής Επανάστασης, κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας και ακολούθησε μία φρικτή σφαγή των ηττημένων. Λα Ρος-συρ-Υών (La Roche-sur-Yon), 49.262 κάτοικοι. Λε Σαμπλ-ντ'Ολόν (Les Sables-d'Olonne), 15.532 κάτοικοι. Φοντεναί-λε-Κοντ (Fontenay-le-Comte), 13.792 κάτοικοι. Σαλάν (Challans), 16.132 κάτοικοι. Λεζ Ερμπιέ (Les Herbiers), 14.932 κάτοικοι. Το νησί Νουαρμουτιέ Το νησί Ιλ ντ Ιε (Γαλλικά) Επίσημος ιστότοπος
Βίλα Φλοριντιάνα

Η Βίλα της Φλορίντια, ιταλ.: Villa Floridiana, είναι μία μνημειακή οικία, που βρίσκεται μέσα σε ένα μεγάλο πάρκο στη συνοικία Βομέρo στη Νάπολη, στη νότια Ιταλία. Έχει θέα στα δυτικά ναπολιτανικά προάστια Chiaia και Mergellina.

 Η κατασκευή μιας βίλας στην τοποθεσία ξεκίνησε από τον Κριστόφορο Σαλιτσέτι και τους κληρονόμους του. Ο Κριστόφορο ήταν υπουργός αστυνόμευσης της κυβέρνησης του Μυρά. Το 1817 οι κληρονόμοι αναγκάστηκαν να την πωλήσουν στον Φερδινάνδο Α΄ των Βουρβόνων, βασιλιά των Δύο Σικελιών, ο οποίος τη χρησιμοποίησε για να στεγάσει τη Λουτσία Μιλιάτσο ντι Παρτάνα, δούκισσα της Φλορίντια, την οποία ο Φερδινάνδος Α΄ είχε νυμφευτεί μοργανικά το 1814. Έμεινε εδώ μέχρι το τέλος της το 1826. Μεταξύ 1817 και 1819 ο αρχιτέκτονας Aντόνιο Νικολίνι ανακατασκεύασε το κτίριο και τους γύρω κήπους, εξωραϊσμένους σε ελεύθερο, αγγλικό στιλ. Ο διευθυντής του Βοτανικού Κήπου, Φρίντριχ Ντένχαρτ, φύτεψε βελανιδιές, πεύκα, φοίνικες, κυπαρίσσια και μια μεγάλη ποικιλία από λουλούδια στους κήπους. Η νεοκλασική κατοικία και οι γύρω κήποι κατασκευάστηκαν μεταξύ 1817-19. Η βίλα από το 1931 στεγάζει το Εθνικό Μουσείο Κεραμικής της Νάπολης, που ονομάζεται επίσης Mουσείο του δούκα της Μαρτίνα (Μuseo Duca di Martina). Ο δούκας της Μαρτίνα, δευτερότοκος γιος του Ριτσάρντo και της Mαρία-Αρτζεντίνο Καρακιόλο, γεννήθηκε στη Νάπολη το 1929, αλλά μετακόμισε στο Παρίσι, όπου άρχισε να συλλέγει διακοσμητικά έργα τέχνης. Οι κληρονόμοι του δώρησαν τη συλλογή το 1911 στην πόλη της Νάπολης. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Villa Floridiana (Naples) στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος (in ιταλική)
Θοδωρής Μαραντίνης

Ο Θοδωρής Μαραντίνης (Θεσσαλονίκη, 16 Ιουνίου 1978) είναι Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης και στιχουργός. Ως μουσικός, είναι αυτοδίδακτος και οι πρώτες του εμφανίσεις ήταν σε μικρές μπουάτ και μουσικές σκηνές της Θεσσαλονίκης σε unplugged μορφή. Αν και σπούδασε Management στο ICBS τον κέρδισε η μεγάλη του αγάπη, που ήταν πάντοτε η μουσική. Κατά την διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, γνώρισε τους φίλους του, που αργότερα έγιναν οι άνθρωποι που θα σχημάτιζαν μαζί ένα μουσικό γκρουπ (τους Onirama).

 Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1978 όπου και μεγάλωσε. Το 2000, τελειώνοντας τις σπουδές του, στο management, αποφάσισε να δημιουργήσει με άλλους 4 φίλους του, ένα σχήμα που αρχικά Mixing up the Medicine. Τελικά εμπνεύστηκαν το όνομα Onirama, που στην ουσία σημαίνει «Τα όνειρά μας» και έτσι έμεινε ως τελική ονομασία του συγκροτήματος. Με τους «Onirama» κυκλοφορούν το 2005 τον πρώτο δίσκο τους με τίτλο «δύσκολος καιρός για πρίγκιπες», που σημειώνει μεγάλη επιτυχία και μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 4 studio albums και 1 best of συλλογή με χρυσές και πλατινένιες πωλήσεις. Τα περισσότερα τους singles έχουν φτάσει στις πρώτες θέσεις των επίσημων charts και 5 από αυτά έφτασαν στο Νο1. Τον Ιούνιο του 2008 κυκλοφόρησαν το δεύτερό τους άλμπουμ, με τίτλο «Κλεψύδρα» το οποίο και έγινε χρυσό. Έχει γράψει πάνω από 100 τραγούδια, ανάμεσα σε αυτά κάποια για ταινίες ,για τηλεοπτικές εκπομπές καθώς και το επίσημο τραγούδι της ελληνικής αποστολής special Olympics. Έγινε διάσημος αυτός και όλη η υπόλοιπη ομάδα του μέσα σε λίγα χρόνια. Το 2016, υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής του talent show "The X-Factor" στον ΣΚΑΪ και το 2022 στην κριτική επιτροπή του "The Masked Singer" στον ΣΚΑΪ. Οι Οnirama έχουν πραγματοποιήσει διάφορες συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, όπως σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αλεξάνδρεια Ημαθίας και σε άλλες πόλεις. Στις 16 Αυγούστου 2009 παντρεύτηκε έπειτα από τέσσερα χρόνια σχέσης την Σίσσυ Χρηστίδου, με την οποία έχει αποκτήσει δύο γιους: τον Φίλιππο-Ραφαήλ και τον Μιχαήλ-Άγγελο. Στις 23 Απριλίου 2019, ανακοίνωσαν τον χωρισμό τους.
Καντάδα

Καντάδα (λατινικά cantare - τραγουδώ) ονομάζεται ένα είδος μουσικής σύνθεσης που τραγουδιέται συνήθως από έναν άνδρα προς μια γυναίκα με σκοπό την έκφραση των συναισθημάτων του. Εκτελείται υπό τη συνοδεία έγχορδων μουσικών οργάνων (συχνά κιθάρας και μαντολίνου) και από τρίφωνη ή τετράφωνη χορωδία, αποτελούμενη από άντρες. Συνηθέστερα, ερμηνεύεται τις νυχτερινές ώρες στους δρόμους και διακρίνεται για την ευκολομνημόνευτη μουσική γραμμή του.

 Οι καντάδες χρωστούν τη δημιουργία τους στη Βενετοκρατία, καθώς συνδύασαν το ελληνικό στοιχείο των Επτανήσων με την Ιταλική μουσικότητα. Με την Ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα (1863) η καντάδα περνά και στην ηπειρωτική χώρα, την εποχή που ο Αθηναϊκός ρομαντισμός του αστικού χώρου φτάνει στο ζενίθ του. Ο χαρακτήρας της Αθηναϊκής καντάδας είναι πιο λόγιος, καθώς διακρίνεται η σύνδεση με τους Αθηναϊκούς ποιητές του 19ου αιώνα, ενώ στην Επτανησιακή είναι πιο έντονο το λαϊκό στοιχείο. Στη σύγχρονη εποχή υπήρχαν χορωδιακά συγκροτήματα που ασχολήθηκαν αποκλειστικά με τις καντάδες. Κυριότεροι εκπρόσωποι ήταν οι Φώτης Αλέπορος, Νίκος Τσιλίφης και Γεράσιμος Αποστολάτος. Επτανησιακή Σχολή Σερενάδα
Παγκύπριο Πρωτάθλημα Στίβου 1896

Το Παγκύπριο Πρωτάθλημα Στίβου 1896 ή Α' Παγκύπριοι Αγώνες Στίβου ή Κυπριακό Πρωτάθλημα Στίβου 1896 ήταν η 1η διοργάνωση, του Παγκύπριου Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία των συλλόγων Γ. Σ. «Τα Ολύμπια», Γ. Σ. «Τα Παγκύπρια» Λευκωσίας, Γ. Σ. «Ο Κόροιβος» Πάφου και Γ.Σ. «Ο Ζήνων» Λάρνακας. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην χωράφα του Χρυσοστομίδη, στη Λεμεσό μεταξύ 8–9 Φεβρουαρίου του 1896. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ. Σ. «Τα Ολύμπια». Στο πρώτο Παγκύπριο πρωτάθλημα στίβου διεξήχθησαν 9 αγωνίσματα στίβου και 2 γυμναστικής, και οι επιδόσεις που σημειώθηκαν στα αγωνίσματα αυτά έχουν καταγραφεί ως τα πρώτα Ρεκόρ πρωταθλήματος.

 Οι Α' Παγκύπριοι Αγώνες Στίβου διοργανώθηκαν το 1896 από τον Γ. Σ. «Τα Ολύμπια», που ιδρύθηκε το 1892 και τον Γ. Σ. «Τα Παγκύπρια» Λευκωσίας που ιδρύθηκε το 1894. Οι δύο σύλλογοι αυτοί ιδρύθηκαν για να οργανώσουν την διεξαγωγή των αγώνων στίβου στην Κύπρο, ύστερα από απαγόρευση που είχαν από τους Άγγλους, στο να μην πραγματοποιούνται αθλητικές εκδηλώσεις τις βραδινές ώρες. Οι σύλλογοι αυτοί δημιούργησαν τους αγωνιστικούς χώρους στους οποίους έκαναν προετοιμασία οι αθλητές τους και μαζί με αθλητές της Πάφου και της Λάρνακας οι οποίοι ίδρυσαν τους συλλόγους Γ. Σ. «Ο Κόροιβος» Πάφου και Γ.Σ. «Ο Ζήνων» Λάρνακας, το 1896 οργάνωσαν τους πρώτους Παγκύπριους αγώνες.Οι αγώνες διεξήχθησαν επί δημαρχίας του Δημοσθένη Χατζηπαύλου, σε δύο ημέρες, στις 8 και 9 Φεβρουαρίου του 1896, στην χωράφα του Χρυσοστομίδη, όπου αργότερα δημιουργήθηκε ο Δημόσιος Κήπος Λεμεσού και αποτελούνταν από 9 αγωνίσματα στίβου και 2 γυμναστικής. Συμμετείχαν δύο σύλλογοι και πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ. Σ. «Τα Ολύμπια» ανάλογα με τις νίκες του. Από τους αγώνες αυτούς επιλέχθηκαν οι αθλητές Αναστάσιος Ανδρέου, της Ολύμπιας Λεμεσού και Χαράλαμπος Νικολαΐδης, από τα Παγκύπρια Λευκωσίας για να ενισχύσουν την Ολυμπιακή ομάδα της Ελλάδας στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 1896.Την ίδια χρονία, οι αθλητές αυτοί επίσης αντιπροσώπευσαν την Κύπρο στους Α' Πανελλήνιους αγώνες που έλαβαν τόπο μεταξύ 9–10 Μαρτίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας. Επίσης, στην υπόλοιπη Ευρώπη διοργανώθηκαν για πρώτη φορά τα εθνικά πρωταθλήματα της Νορβηγίας, της Ουγγαρίας και της Σουηδίας. 1896 | 1898 | 1899
Μαριλούζ Μπερμούντες

Η Μαριλούζ Μπερμούντες (María de la Luz Bermúdez Garnier, 26 Φεβρουαρίου 1986 -) είναι Κοσταρικανή ηθοποιός και μοντέλο. Γεννήθηκε στην Κόστα Ρίκα, και είναι κόρη της Κλάουδια Μαρία Γκαρνιέ Μις Κόστα Ρίκα 1977. Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της, ταξίδεψε στο Μεξικό, όπου σπούδασε στο CEA de Televisa και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Μεξικό.

 Central de abasto - 2008, ως Ρόσιο ντε λος Μοντέρος (σειρά) Camaleones - 2009/10, ως Λορένα Γκονσάλες Llena de amor - 2010/11, ως Μαρία Περέα Una familia con suerte - 2011, ως Καρίνα "Κάρι" Αρισκορέτα Λιμάντουρ Amor bravío - 2012, ως Ισαδόρα Γκονσάλες ντε Λασκάνο (νεαρή) Corona de lágrimas - 2012/13, ως Κασάνδρα Ορόσκο Mentir para vivir - 2013, ως Μαριλού Τάπια Σεράνο La Gata - 2014, ως Βιρχίνια Μαρτίνες-Νεγρέτε Simplemente María - 2015/16, ως Ντιάνα Μπασέιν Απαρίσιο ντε Ριβαπαλάσιο (γκεστ εμφάνιση, 24 επεισόδια) Las amazonas - 2016, ως Κονστάνσα Σάντος Λούνα El Bienamado - 2017, ως Βαλέρια Σιενφουέγος Σαμπέριο Hijas de la luna - 2018, ως Εστεφάνια Ιριάρτε Σαν Ρομάν Descontrol - 2018, ως Ντιάνα Πάρρα (Επεισόδιο 1:"Romerito") Doña Flor y sus dos maridos - 2019, ως Σαμάντα Καμπρέρα ντε Μερκάδερ Una familia de diez - 2019 (γκεστ εμφάνιση, σεζόν 2) Βραβεία TvyNovelas Μαριλούζ Μπερμούντες στην IMDb Μαριλούζ Μπερμούντες, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Μαριλούζ Μπερμούντες στο Instagram
Νεράιδα Ιτάμου Καρδίτσας

Η Νεράιδα είναι ορεινός οικισμός του νομού Καρδίτσας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 820 μέτρων στις πλαγιές του όρους Μάρτσα των Αγράφων και αποτελεί έναν από τους ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Παλαιότερα ήταν γνωστή με το όνομα Σπινάσα, σλαβικής προέλευσης, το οποίο άλλαξε το Μάρτιο του 1928 με βασιλικό διάταγμα.

 Η Νεράιδα σε οθωμανική απογραφή του σαντζακίου των Τρικάλων αναφέρεται ως Ispinasa, με πληθυσμό 23 νοικοκυριά. Το 1525 με τη Συνθήκη του Ταμασίου δόθηκαν προνόμια στα Άγραφα κι έτσι όλη η περιοχή ήκμασε μέχρι το 1770 και τα Ορλωφικά, οπότε το χωριό λεηλατήθηκε από τους Τούρκους ως αντίποινα για τη δράση κλεφτών και αρματολών στα Άγραφα. Στην περιοχή του χωριού συνέβη μεγάλη κατολίσθηση και δημιουργήθηκε μια μικρή λίμνη-βάλτος η οποία διατηρήθηκε ως το 1920. Ο οικισμός ερήμωσε από το πέρασμα πανούκλας. Κατά το 1750, τμήματα ηπειρωτικών στρατιωτικών δυνάμεων εγκαταστάθηκαν στο χωριό, το οποίο ανοικοδομήθηκε, ενώ άλλες παραδόσεις αναφέρουν την έλευση στο χωριό τριών αδερφών από την Ήπειρο, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν και μοίρασαν τις εκτάσεις μεταξύ τους. Το χωριό συμμετείχε ενεργά στην Επανάσταση του 1821, ενώ νωρίτερα, το 1808, η περιοχή είχε αποτελέσει θέατρο συμπλοκών του Κατσαντώνη με Τούρκους. Όσοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν μόνιμα στο χωριό αγόρασαν την έκταση του χωριού το 1826 με τουρκικά συμβόλαια. Το 1883 ιδρύθηκε στο χωριό δημοτικό σχολείο. Μεταπολεμικά ο πληθυσμός της Νεράιδας άρχισε να μειώνεται και πολλοί απ' τους κατοίκους της περιοχής στη δεκαετία του 1960 έγιναν μεταλλωρύχοι ή ναυτικοί για να επιβιώσουν. Βορειοανατολικά και σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται ο Ναός του Γενεσίου της Θεοτόκου, ο οποίος ιδρύθηκε το 16ο αιώνα. "Η ρίζα μας: Το Σαραντάπορο χθες και σήμερα", Γιώργης Δήμου, Ευάγγελος Σπανού Νεράιδα Δολόπων
Τρεις Βάρδοι

Οι Τρεις Βάρδοι (πολωνικά: trzej wieszcze) είναι οι εθνικοί ποιητές της Πολωνικής λογοτεχνίας του ρομαντισμού. Έζησαν και εργάστηκαν στην εξορία κατά τη διάρκεια των διαμελισμών της Πολωνίας που έληξαν την ύπαρξη του πολωνικού κυρίαρχου κράτους. Τα τραγικά ποιητικά έργα και η επική ποίησή τους που γράφτηκαν μετά τη Νοεμβριανή Εξέγερση του 1830 ενάντια στη ρωσική κυριαρχία, περιστράφηκαν γύρω από τον πολωνικό αγώνα για ανεξαρτησία από τις ξένες δυνάμεις.

 Wieszcz (βιεστς) σημαίνει προφήτης ή μάντης στην πολωνική γλώσσα. Ως εκ τούτου, οι Τρεις Βάρδοι θεωρούνταν όχι μόνο ότι εξέφραζαν τα πολωνικά εθνικά συναισθήματα αλλά και ότι προέβλεπαν το μέλλον του έθνους. Αρχικά, ο όρος Τρεις Βάρδοι χρησιμοποιήθηκε σχεδόν αποκλειστικά για να υποδηλώσει τους Άνταμ Μιτσκιέβιτς (1798–1855), Γιούλιους Σουοβάτσκι (1809–1849) και Ζίγκμουντ Κρασίνσκι (1812–1859). Σε μια τραχιά ταξινόμηση των μελών αυτής της λαμπρής τριάδας, ο Μιτσκιέβιτς, ο κύριος των επικών και λυρικών, μπορεί να ονομαστεί ποιητής του παρόντος, ο Κρασίνσκι, ο προφήτης και μάντης, ο ποιητής μέσω του οποίου μίλησε το μέλλον, ενώ ο Σουοβάτσκι, ο δραματουργός, ήταν ο πανηγυριστής του παρελθόντος. Η έννοια του βάρδου ήταν μια προσέγγιση της Πολωνίας από τον αρχαίο λατινικό όρο poeta vates, υποδηλώνοντας έναν ποιητή στον οποίο οι θεοί έδωσαν τη δυνατότητα να προβλέψει το μέλλον. Εισήχθη στην Πολωνία τον 16ο αιώνα μαζί με πολλές άλλες σαρματικές ιδέες και αρχικά ο όρος wieszcz χρησιμοποιήθηκε για να υποδηλώσει διάφορους ποιητές. Ωστόσο, με την έλευση του Ρομαντισμού τον 19ο αιώνα, ο όρος άρχισε να εφαρμόζεται σχεδόν αποκλειστικά για να υποδηλώσει τους Άνταμ Μιτσκιέβιτς, Γιούλιους Σουοβάτσκι και Ζίγκμουντ Κρασίνσκι. Αν και οι ποιητές δεν δημιούργησαν μια συγκεκριμένη ποιητική ομάδα ή κίνημα, άρχισαν να θεωρούνται ηθικοί ηγέτες ενός έθνους που στερείται πολιτικής ελευθερίας. Χρησιμοποιούσαν επίσης συχνά την τοπική λαογραφία, η οποία κατά κάποιον τρόπο συνδέει τον όρο wieszcz με λαϊκούς σοφούς, που συχνά βρίσκονται σε θρύλους και λαϊκές ιστορίες. Μετά την αποτυχημένη δεύτερη εξέγερση εναντίον της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, γνωστή ως Ιανουαριανή Εξέγερση, και ειδικά στη δεκαετία του 1870, ο όρος χρησιμοποιήθηκε μόνο για να υποδηλώσει τους τρεις αναφερθέντες ποιητές. Ωστόσο, στις αρχές του 20ού αιώνα η ανακάλυψη των έργων του Τσίπριαν Νόρβιντ (1821-1883) του απέφερε το όνομα του τέταρτου βάρδου. Κάποιοι κριτικοί λογοτεχνίας της Πολωνίας των τελών του 20ού αιώνα ήταν δύσπιστοι ως προς την αξία του έργου του Κρασίνσκι και θεώρησαν ότι ο Νόρβιντ ήταν ο τρίτος βάρδος αντί για τέταρτος. Άλλοι κριτικοί λογοτεχνίας κυρίως μεταξύ του μεσοπολέμου ισχυρίστηκαν ότι ο Στανίσουαφ Βισπιάνσκι ήταν ο τέταρτος βάρδος. Ωστόσο, η ομάδα που αναφέρεται ως βάρδοι αποτελείται σχεδόν πάντα από μόνο τρεις από τους πέντε υποψηφίους. Τίμον Ζαμπορόφσκι - επίσης γνωστό ως «Wieszcz Miodoboru» («Βάρδος της Συγκομιδής Μελιού») Εθνικοί ποιητές Ρομαντισμός στην Πολωνία
Νγκουεσαούνγκ

Το Νγκουεσαούνγκ (Βιρμανικά: ငွေဆောင်, προφέρεται ŋwè zàʊɴ) είναι οικισμός και παραλιακό θέρετρο που βρίσκεται 48 χιλιόμετρα δυτικά από το Παθέιν, στην περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι στη Μιανμάρ. Απέχει οδικώς 5 ώρες μακριά από τη Γιανγκόν. Υπάρχουν σχέδια για κατασκευή αεροδρομίου. Εγκαινιάστηκε τον Μάρτιο του 2000 και είναι νεώτερη από την κοντινή και πιο δημοφιλή παραλία Τσαούνγκθα.

 Η παραλία έχει μήκος 15 χιλιομέτρων και διαθέτει σύγχρονα κτίρια. Προσελκύει περισσότερο ανθρώπους με λιγότερο προϋπολογισμό για διακοπές από την κάτω Μιανμάρ, και ακόμη υπάρχουν αρκετές ευκαιρίες ανάπτυξης στην περιοχή. Υπάρχουν λιγότερες επιλογές νυχτερινής διασκέδασης σε σχέση με τις παραλίες Τσαούνγκθα και Νγκαπάλι. Η περιοχή διαθέτει χώρο εκπαίδευσης ελεφάντων που είναι κύρια δραστηριότητα στο Νγκβεσαούνγκ. Οι νήσοι Καλβεντούρα βρίσκονται κοντά στο Νγκουεσαούνγκ.
Ντανιέλ Ορτέγα

Ο Ντανιέλ Ορτέγα (Daniel Ortega, ισπ. προφορά ΔΦΑ: [xo̞ˈse̞ ðaˈnje̞l o̞rˈte̞ɣa saˈβe̞ðɾa], γεννηθείς το 1945), είναι Νικαραγουανός πολιτικός, πρόεδρος της χώρας του την περίοδο 1985-90 και ξανά από το 2007.

 Γεννήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1945 στη Λα Λιμπερτάδ. Το πλήρες όνομά του είναι Jose Daniel Ortega Saavedra. ,Συνελήφθη για πρώτη φορά από το καθεστώς όταν ήταν 15 ετών. Μέλος των Σαντινίστας από το 1963, για την κοινωνική του δράση φυλακίστηκε το 1967. Εκπαιδεύτηκε στο αντάρτικο στην Κούβα και συνέβαλε στην ανάπτυξη του κινήματος κατά του καθεστώτος της χώρας του και στις εξεγέρσεις και ταραχές των ετών 1978 και 1979. Εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος με το κόμμα των Σαντινίστας, τον Νοέμβριο του 1984, με ποσοστό 63% των ψήφων και ανέλαβε καθήκοντα στις 10 Ιανουαρίου 1985. Τον διαδέχθηκε το 1990 η Βιολέτα Τσαμόρο, πρώην εταίρος του στην κυβέρνηση. Ο Ορτέγα εξελέγη ξανά, στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 5 Νοεμβρίου 2006, με ποσοστό 38,07%. Δεύτερος ήταν με ποσοστό 33%, ο Εδουάρδο Μοντεαλέγρε της Εθνικής Συμμαχίας της Νικαράγουας (ALN).Στις παράλληλες βουλευτικές εκλογές, το Εθνικοαπελευθερωτικό Μέτωπο Σαντινίστας (FSLN) κέρδισε περίπου 40,22%, μπροστά από την Εθνική Συμμαχία της Νικαράγουας (ALN) του Εδουάρδο Μοντεαλέγρε με 30,30%, το Θεσμικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PLC) του Χοσέ Ρίσο με 22%, το Ανανεωτικό Κίνημα των Σαντινίστας (MRS) του Εδμούνδο Χαρκίν με 6,67% και τη Συμμαχία για την Αλλαγή (AC) του Εδέν Παστόρα με 0,4%. Ο Ορτέγα ορκίστηκε πρόεδρος για δεύτερη φορά στις 10 Ιανουαρίου του 2007.Ο Ορτέγα παρέμεινε πρόεδρος κερδίζοντας και τις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2011, λαμβάνοντας ποσοστό 62,46%. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν τον Νοέμβριο του 2016, ο Ορτέγα επανεξελέγη με ποσοστό 72,44% των ψήφων. Η κυβέρνηση του Ορτέγκα έχει κατηγορηθεί τα τελευταία έτη για δικτατορικές και αντιδημοκρατικές τάσεις και συσσώρευση της εξουσίας στα χέρια της, μέσω του στενού ελέγχου των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Τον Απρίλιο του 2018 ξέσπασαν διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησής του, στις οποίες απάντησε με μεγάλη σκληρότητα. Περίπου 500 άτομα σκοτώθηκαν, 2.800 τραυματίστηκαν και χιλιάδες συνελήφθησαν, με τις διαδηλώσεις αυτές να είναι οι μεγαλύτερες στη Νικαράγουα από τις εξεγέρσεις των ετών 1978 και 1979. Ο Ορτέγκα κήρυξε παράνομες τις διαδηλώσεις τον Σεπτέμβριο του 2018. Η Διεθνής Αμνηστία, η Ενδοαμερικανική Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών ανέφεραν ότι η κυβέρνηση του Ορτέγκα επιδόθηκε σε βίαιη κατάπνιξη των διαδηλώσεων. Τον Νοέμβριο του 2021, ο Ντάνιελ Ορτέγκα επανεξελέγη για τέταρτη πενταετή θητεία με 75% των ψήφων, σύμφωνα με τα πρώτα μερικά επίσημα αποτελέσματα που δημοσίευσε το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο.
Σβιατοσλάβ Ολεγκόβιτς

Ο Σβιατοσλάβ Ολεγκόβιτς, ρωσ. Святослав Ольгович (απεβ. 14 Φεβρουαρίου 1164) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ-Σεβέρσκι (1139), τού Μπέλγκοροντ Κιέβσκι (1141-54) και τού Τσέρνιγοβ (1154-64).

 Ήταν γιος τού Ολέγκ Α΄ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ και μίας κόρης τού Ασαντούκ χαν των Κουμάνων. Όταν απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Βσέβολοντ Β΄ μεγάλος πρίγκιπας του Κιέβου, ο Σβιατοσλάβ και ο αδελφός του Ιγκόρ Β΄ εκδιώχθηκαν από το Κίεβο από τον Ιζιασλάβ Β΄ (γιο τού 2ου εξαδέλφου τους). Ο Ιγκόρ Β΄ συνελήφθη και τελικά σκοτώθηκε το 1147, ενώ ο Σβιατοσλάβ απέδρασε. Διέφυγε στο Τσέρνιγοβ, αλλά διατάχθηκε να παραιτηθεί από το Νόβγκοροντ-Σεβέρσκι, που ήταν πρίγκιπας και να το παραδώσει στα εξαδέλφια του, τους αδελφούς Ιζιασλάβ Γ΄ και Βλαντίμιρ Νταβίντοβιτς. Με τη βοήθεια τού συμμάχου του Γιούρι Α΄ του μακρόχειρος (dolgoruki) και τού πεθερού του Αγιόρα χαν, ο Σβιατοσλάβος ξεκίνησε πόλεμο εναντίον των δύο εξαδέλφων του, όμως αναγκάστηκε να διαφύγει στο Κάρατσεβ. Εκεί στις 16 Ιανουαρίου 1147 νίκησε τελικά τους αδελφούς Νταβίντοβιτς. Νυμφεύτηκε το 1108 την Αγιόροβνα, κόρη τού Αγιόρα χαν των Κουμάνων και είχε τέκνα: Ολέγκ. μία κόρη.Το 1136 ο Σβιατοσλάβ έκανε δεύτερο γάμο με μία γυναίκα από το Νόβγκοροντ και είχε τέκνο: Ιγκόρ πρίγκιπας τού Πούτιβλβ, Νόβγκοροντ-Σεβέρσκ, Τσέρνιγοβ. Είναι ο περίφημος πρωταγωνιστής της Διήγησης της εκστρατείας τού Ιγκόρ. Dimnik, Martin. The Dynasty of Chernigov, 1146-1246, 2000
Χαλού

Το Χαλού είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Καπουρθαλά της πολιτείας Παντζάμπ, Ινδία. Βρίσκεται 11 kilometres (6,8 mi) από την Καπουρθαλά, η οποία είναι διοικητική περιφέρεια και υποπεριφέρεια του Χαλού. Το χωριό διοικείται από έναν Σαρπάντς που είναι εκλεγμένος εκπρόσωπος του χωριού σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ινδίας και το Παντζαγιάτι Ρατζ .

 Σύμφωνα με την έκθεση που δημοσίευσε η Απογραφή της Ινδίας το 2011, το Χαλού έχει 229 σπίτια με συνολικό πληθυσμό 1.184 ατόμων εκ των οποίων 621 είναι άρρενες και 563 θήλεις. Το ποσοστό αλφαβητισμού του Χαλού είναι 63,39%, χαμηλότερο από το μέσο όρο του κράτους 75,84%. Ο πληθυσμός των παιδιών στην ηλικιακή ομάδα 0-6 ετών είναι 176, δηλαδή το 14,86% του συνολικού πληθυσμού. Ο λόγος γένους παιδιού είναι περίπου 934, υψηλότερος από τον πολιτειακό μέσο όρο των 846. Χωριά στην Καπουρθαλά Λίστα χωριών Καπουρθαλά
Κατάλογος αρχηγών κράτους της Γκάμπια

Αυτή είναι η λίστα των αρχηγών κρατών της Γκάμπια, από την ανεξαρτησία της Γκάμπια το 1965 έως σήμερα. Από το 1965 έως το 1970 ο αρχηγός του κράτους υπό την Πράξη Ανεξαρτησίας της Γκάμπια του 1964 ήταν η Βασίλισσα της Γκάμπια, Ελισάβετ Β', που ήταν και ο Μονάρχης του Ηνωμένου Βασιλείου και των άλλων βασιλείων της Κοινοπολιτείας. Η Βασίλισσα εκπροσωπήθηκε στην Γκάμπια από ένα Γενικό Κυβερνήτη. Η Γκάμπια έγινε δημοκρατία το 1970 και ο Μονάρχης και ο Γενικός Κυβερνήτης αντικαταστάθηκαν από ένα Πρόεδρο με εκτελεστική εξουσία.

 Η διαδοχή του θρόνου ήταν η ίδια όπως και η διαδοχή του Βρετανικού θρόνου. Ο Γενικός Κυβερνήτης ήταν ο αντιπρόσωπος του Μονάρχη στην Γκάμπια και ασκούσε τις περισσότερες από τις εξουσίες του μονάρχη. Ο Γενικός Κυβερνήτης διοριζόταν με θητεία αορίστου χρόνου κατά τη θέληση του Μονάρχη. Μετά το πέρασμα του Καταστατικού του Γουεστμίνστερ του 1931, ο Γενικός Κυβερνήτης διοριζόταν αποκλειστικά και μόνο με τη συμβουλή του υπουργικού συμβουλίου της Γκάμπια χωρίς τη συμμετοχή της βρετανικής κυβέρνησης. Σε περίπτωση κενής θέσης υπηρετούσε στη θέση του ο Ανώτατος Δικαστής, ως αξιωματούχος (Officer Administering the Government). Κάτω από το 1970 Σύνταγμα, το πρώτο σύνταγμα της Δημοκρατίας της Γκάμπια, ο Πρόεδρος αντικαθίσταται ο Μονάρχης ως επικεφαλής του κράτους. Ο Πρόεδρος εξελέγη από την Εθνική Συνέλευση για θητεία πέντε ετών. Σε περίπτωση κενής θέσης του Αντιπροέδρου υπηρέτησε ως Υποκριτική Πρόεδρε. Κατάσταση Ο συνταγματάρχης Γιαγιά Τζαμέ ηγήθηκε ενός πραξικοπήματος που ανέτρεψε τον πρόεδρο Τζαγουάρα και την κυβέρνηση, ενώ όλα τα πολιτικά κόμματα και το Κοινοβούλιο διαλύθηκαν. Στο πλαίσιο του ισχύοντος συντάγματος της Δημοκρατίας της Γκάμπια, ο Πρόεδρος είναι εκτελεστικός επικεφαλής του κράτους. Ο Πρόεδρος εκλέγεται με λαϊκή ψήφο για θητεία πέντε ετών. Σε περίπτωση κενής θέσης, ο Αντιπρόεδρος υπηρετεί ως Υπηρεσιακός Πρόεδρος. Κατάσταση Υπάρχουν δύο πρώην αρχηγοί κράτους της Γκάμπια, που βρίσκονται σήμερα εν ζωή: worldstatesmen.org
Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος ή σε συντομογραφία Ομάδα του ΕΛΚ, είναι μια κεντροδεξιά πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η ομάδα αυτή αποτελείται από ευρωβουλευτές που εκλέγονται από τις λίστες των κομμάτων-μελών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ). Η Ομάδα του ΕΛΚ είναι μία από τις τρεις αρχαιότερες ομάδες, που χρονολογείται από τον Σεπτέμβριο του 1952 και την πρώτη συνεδρίαση του προκατόχου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, την Κοινή Συνέλευση. Ιδρύθηκε ως μία ρητά χριστιανοδημοκρατική ομάδα, η οποία όμως αντέστρεψε τις τύχες της στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 όταν, ως αποτέλεσμα της σταδιακής διεύρυνσης του ΕΛΚ (κόμμα), άρχισε να εντάσσει στους κόλπους της και άλλα, μη χριστιανοδημοκρατικά, κόμματα της ευρύτερης κεντροδεξιάς.

 Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Ιδρυτές της Ευρώπης - ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ρομπέρ Σουμάν, ο Γερμανός Καγκελάριος Κόνραντ Αντενάουερ και ο Ιταλός Πρωθυπουργός Αλτσίντε ντε Γκάσπερι - ήθελαν να ανοικοδομήσουν μια ειρηνική Ευρώπη. Συνεργάστηκαν για να κάνουν το πρώτο κρίσιμο βήμα για τη δημιουργία μιας ενωμένης Ευρώπης, ιδρύοντας την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα. Η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα- η τότε Χριστιανοδημοκρατική Κοινοβουλευτική Ομάδα- ιδρύθηκε στις 23 Ιουνίου του 1953 ως πολιτική ομάδα στην Κοινή Συνέλευση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα. Η επόμενη γενιά παρουσίασε το όραμά της για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που χρειαζόταν για να αναπτυχθεί η ευρωπαϊκή οικονομία σε μία ενιαία, μεγάλη αγορά. Οι θεσμοί της Ευρώπης αναπτύχθηκαν παράλληλα με την ένταξη, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διεξήγαγε τις πρώτες του εκλογές το 1979. Το όνομά της Ομάδας άλλαξε σε Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Το ΕΛΚ, εμπνευσμένο από την ιδέα της επανένωσης μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου και την εγκατάλειψη του κομμουνισμού, προσέφερε την πλήρη υποστήριξή του στις αναδυόμενες πλουραλιστικές δημοκρατίες. Τα κεντροδεξιά κόμματα κέρδισαν την υποστήριξη του λαού, με την Κοινοβουλευτική Ομάδα να μετατρέπεται και να παραμένει η μεγαλύτερη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές τον Ιούλιο του 1999. Με την πάροδο του χρόνου, το ΕΛΚ προσάρμοσε την πολιτική του φιλοσοφία για να κάνει απολογισμό του μεταβαλλόμενου εκλογικού σώματος και δέχθηκε μετριοπαθείς και συντηρητικές πολιτικές ομάδες από τη Σκανδιναβία και την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Μεταξύ 1999 και 2009 μετονομάστηκε σε Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) και Ευρωπαίοι Δημοκράτες, υιοθετώντας, ξανά, τον Ιούνιο του 2009 το όνομα Κοινοβουλευτική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες). Η Προεδρία απαρτίζεται από τον Πρόεδρο και δέκα Αντιπροέδρους. Ηγείται της Κοινοβουλευτικής Ομάδας στις συνεδριάσεις της Ολομέλειας και εκπροσωπεί την Κοινοβουλευτική Ομάδα εκτός Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Σήμερα η Προεδρία απαρτίζεται από τους κάτωθι Διατελέσαντες Πρόεδροι Οι διατελέσαντες πρόεδροι της Κοινοβουλευτικής Ομάδας από το 1952 έως τις 18 Σεπτεμβρίου 2008 έχουν ως εξής: Επίσημη Ιστοσελίδα Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Ομάδα Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου)
Έριχ Χόνεκερ

Ο Έριχ Χόνεκερ (γερμ.: Erich Ernst Paul Honecker, 25 Αυγούστου 1912 - 29 Μαΐου 1994) ήταν Γερμανός πολιτικός. Το 1971 ανέλαβε τον τίτλο του πρώτου γραμματέα του Ενιαίου Σοσιαλιστικού Κόμματος (ΕΣΚΓ) της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, τον οποίο και διατήρησε για πολλά χρόνια. Πέθανε στο Σαντιάγο της Χιλής.Ο Έριχ Χόνεκερ είναι ίσως ο διασημότερος και πιο αναγνωρίσιμος ηγέτης της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. Έμεινε γνωστός για την προσήλωσή του στις αρχές του κομμουνισμού και την συνεχή αντίστασή του σε υποχωρήσεις. Ο Χόνεκερ υποστήριζε σταλινικές θεωρίες και το καθεστώς του, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, θεωρήθηκε στυγνό και καταπιεστικό.

 Ο Έριχ Χόνεκερ γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1912 στο Ζάαρλαντ, από το 1926 ήταν πολιτικά οργανωμένος, πρώτα στην Ένωση Κομμουνιστικής Νεολαίας Γερμανίας (ΕΚΝΓ) και μετά στο Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας. Παράλληλα μαθαίνει την τέχνη του κατασκευαστή στεγών στα 1928-1929, ενώ φοιτεί και στη Διεθνή Σχολή Λένιν στη Μόσχα το 1930-1931. Το 1935 συλλαμβάνεται από τους Ναζί και φυλακίζεται μέχρι το 1945. Το τέλος του πολέμου τον βρίσκει γραμματέα της νεολαίας της ΚΕ του ΚΚΓ (1945-1946) και ύστερα πρόεδρο της Ελεύθερης Γερμανικής Νεολαίας (ΕΓΝ) μέχρι το 1955. Από το 1958 μέχρι το 1989 ήταν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΕΣΚΓ. Το 1971 γίνεται πρώτος γραμματέας και πρόεδρος του Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας, ενώ το 1976 αναλαμβάνει Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΕΣΚΓ και Πρόεδρος του Κρατικού Συμβουλίου της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας μέχρι τις 18 Οκτωβρίου του 1989, όπου καθαιρέθηκε από όλα του τα αξιώματα. Στις 3 Δεκεμβρίου του 1989 προσχώρησε στο ΚΚΓ που επανιδρύθηκε. Πιστός στις αρχές του και στην πραγματοποίηση της ιδέας του σοσιαλισμού σε γερμανικό έδαφος μέχρι το τέλος της ζωής του, ο Χόνεκερ κρατήθηκε άλλες 169 ημέρες μέχρι το 1993, στις φυλακές Μοαμπίτ του Βερολίνου, κατηγορούμενος από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση για το θάνατο Ανατολικογερμανών πολιτών. Τελικά απελευθερώθηκε το 1993, λόγω της επιβαρυμένης κατάστασής της υγείας και του παραχωρήθηκε άσυλο στη Χιλή, όπου έζησε τα τελευταία έτη της ζωής του. Ο Χόνεκερ απεβίωσε στις 29 Μαΐου 1994 στη Λα Ρέινα της Χιλή από καρκίνο του ήπατος. Την περίοδο της διακυβέρνησής του, κατάφερε να αναγνωριστεί η ΛΔΓ κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος-ισότιμο της ΟΔΓ, ενώ τιμήθηκε και με τον τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.
Ένσο Πέρες

Ο Ένσο Πέρες (ισπανικά: Enzo Nicolás Pérez, ισπανική προφορά ΔΦΑ: [ˈenso ˈpeɾes]) είναι διεθνής Αργεντίνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος και ανήκει στην αργεντίνικη ομάδα Ρίβερ Πλέιτ.

 Ο Πέρες γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου του 1986 στην Αργεντινή, και έχει ύψος 177 εκ.Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την Γοδόι Κρους το 2003, στη συνέχεια το 2007, μεταγράφηκε στην Εστουδιάντες Λα Πλάτα και το 2011 μετακόμισε στην Ευρώπη για λογαριασμό της πορτογαλικής Μπενφίκα. Στις 29 Δεκεμβρίου 2014, η Βαλένθια ανακοίνωσε την απόκτησή του. Στις 27 Ιουνίου 2017, ο Πέρες γύρισε στην Αργεντινή για να αγωνιστεί με την ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ. National-Football-Teams.com: Enzo Pérez[ [Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές παγκοσμίου κυπέλλου 2014]]
Μεταλλικές αυτοκινητάμαξες ΗΣΑΠ

Οι Μεταλλικές αυτοκινητάμαξες, ήταν τρεις (3) παραλαβές (5η, 6η και 7η) δίδυμων ηλεκτροκίνητων αυτοκινηταμάξων, που αποτελούσαν τμήμα του τροχαίου υλικού των Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων Αθηνών-Πειραιώς (Η.Σ.Α.Π.). Κατασκευάστηκαν από τις εταιρείες SWW, MAN και Siemens για τους Ελληνικούς Ηλεκτρικούς Σιδηροδρόμους (Ε.Η.Σ.), και τέθηκαν σε υπηρεσία στους ΗΣΑΠ το 1976, με την ίδρυσή τους. Μπορούν να χωράνε μέχρι 318 (112 καθήμενους και 236 όρθιους, ζεύγος με σκευοφόρο) ή 353 (208 καθήμενους και 247 όρθιους, ζεύγος χωρίς σκευοφόρο) επιβάτες, κινητήρα είτε SSW DT 861 D με ισχύ Kw 95/60 ΜΙΝ (5η παραλαβή) είτε SSW GB 230/14 A με ισχύ Kw 120/60min (6η και 7η παραλαβή) και παράθυρα είτε με το ίδιο ύψος (6η και 7η παραλαβή) είτε τα δύο πλαϊνά να είναι πιο μικρά από το μεσαίο (5η παραλαβή) αλλά πάντα με την ίδια ταχύτητα. Μπορούν να συζευχθούν σε πολλαπλή ζεύξη έως και με τρεις αυτοκινητάμαξες.Συνολικά, παράχθηκαν 74 κινητήρια οχήματα, αποτελώντας ανά 2, 37 δίδυμες αυτοκινητάμαξες.

 Πριν την δεκαετία του 1950, στην γραμμή του Ηλεκτρικού, κυκλοφορούσαν οι ξύλινες αυτοκινητάμαξες, 2ης, 3ης και 4ης παραλαβής. Παρόλο που ήταν από τις καλύτερες, ήταν παρωχημένης τεχνολογίας, άρα χρειάζονταν νέες αυτοκινητάμαξες υψηλών προδιαγραφών. Από την άλλη, πολλές αυτοκινητάμαξες είχαν καταστραφεί λόγω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Για την παραγγελία των νέων αυτών αυτοκινηταμαξών, οι ΕΗΣ στράφηκε στην κοινοπραξία MAN-SSW, με πρότυπο το μετρό του Βερολίνου του 1930. Η παραγγελία περιλάμβανε 12 αυτοκινητάμαξες για να αναπληρώσουν τις καταστροφές του πολέμου. Η παραλαβή ξεκίνησε το 1951 και ολοκληρώθηκε έναν χρόνο αργότερα.Με την επέκταση στην Κηφισιά, αποφασίστηκε να παραγγελθούν άλλες 16 μονάδες, αυτήν την φορά, από την κοινοπραξία MAN-Siemens Hellas. Οι νέες αυτοκινητάμαξες έχουν νέους κινητήρες μεγαλύτερης ισχύος, και, αντί για μεγάλο μεσαίο μετωπικό παράθυρο, έχει τρία ίδια μικρά. Η παραλαβή ξεκίνησε το 1958, και ολοκληρώθηκε το 1959. Η τελευταία προμήθεια, 9 μονάδων, ήταν λόγω κάλυψης της ολοένα και περισσότερης κίνησης. Αυτήν την φορά, για την κατασκευή τους, συνεργάστηκαν ΜΑΝ και το εργοστάσιο των ΕΗΣ στον Πειραιά. Οι αυτοκινητάμαξες αυτές, ήταν πανομοιότυπες με αυτές της 6ης παραλαβής, αλλά με το γείσο να προεξέχει στις μετώπες και χωρίς οριζόντιες μεταλλικές ράβδους στα πλευρικά παράθυρα.Με την παραλαβή τον νέων αυτοκινηταμάξων 8ης, 9ης και 10ς παραλαβής, οι αυτοκινητάμαξες βάφτηκαν από κίτρινες σε ασημένιες με πορτοκαλί λωρίδες. Το 1997, λειτουργούσαν 3 συρμοί των 5 οχημάτων και 8 συρμοί των 4 οχημάτων, συνολικά, 50 οχήματα.
Elektroprivreda Bosne i Hercegovine

Η Elektroprivreda Bosne i Hercegovine, επίσης γνωστή ως Elektroprivreda BiH, αποτελεί την σημαντικότερη επιχείρηση του ενεργειακού τομέα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Έδρα της επιχείρησης είναι το Σαράγιεβο.

 Η επιχείρηση διαθέτει χωρητική αντίσταση εγκαταστάσεων της τάξεως των 1.682 MW, εκ των οποίων 1.165 παράγονται από ατμοηλεκτρικά εργοστάσια τα οποία χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα (πετρέλαιο και κάρβουνο) και 517 από υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Το 2008, παρήγαγε συνολικά 7.295 GW ηλεκτρικού ρεύματος. Η Elektroprivreda Bosne i Hercegovine διαθέτει δίκτυο παροχής και διανομής μήκους 36.780 χμ.. Στις 24 Μαρτίου 2009, η επιχείρηση ανακοίνωσε σχέδιο ανέγερσης δύο υδροηλεκτρικών σταθμών επί του ποταμού Δρίνου, έναντι ποσού της τάξεως των 750 εκατομμυρίων ευρώ. Καθώς ο συγκεκριμένος ποταμός αποτελεί σύνορο με τη Σερβία, η Elektroprivreda Bosne i Hercegovine απηύθυνε κάλεσμα συμμετοχής στο συγκεκριμένο σχέδιο στη σερβική ομόλογη επιχείρησή της, Elektroprivreda Srbije. Το 2008, η Elektroprivreda Bosne i Hercegovine πραγματοποίησε κύκλο εργασιών της τάξεως των 907.600.000 BAM (μετατρέψιμα μάρκα), δηλαδή 464.048.511 ευρώ, έναντι 861.400.000 BAM σε επίπεδο εξόδων (440.426.826 ευρώ). Το κέρδος που πραγματοποιήθηκε ήταν της τάξεως των 46.200.000 BAM (23.621.684 ευρώ). Οικονομία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Elektroprivreda HZ HB Elektroprivreda Republike Srpske Hrvatska elektroprivreda Elektroprivreda Srbije Elektro-Slovenija Holding Slovenske elektrarne (Βοσνιακά) (Αγγλικά) Επίσημη ιστοσελίδα
Αγία Μαρίνα Χανίων

Η Αγία Μαρίνα είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητα Χανίων της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 2.005 κατοίκους. Βρίσκεται 9 χλμ. δυτικά από τα Χανιά, σε υψόμετρο 10 μ.

 Σε μια μικρή σπηλιά νότια του χωριού, γνωστή ως Ανθρωπότρυπα, βρέθηκε κεραμική της μινωικής εποχής, από τους πρώιμους μέχρι τους υστερομινωικούς χρόνους, καθώς και κεραμική της ρωμαϊκής εποχής. Μινωική κεραμική έχει βρεθεί επίσης και στη θέση Γερόσπηλιο. Η κεραμική χρονολογήθηκε στους πρώιμους με μέσους μινωικούς χρόνους και βρέθηκε επίσης ένα διπλό λίθινο αγγείο της μεσομινωικής εποχής Ι. Σε ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί εντός του χωριού έχει βρεθεί μεμονωμένος τάφος των κλασικών χρόνων, πιθανόν τμήμα νεκροταφείου, με πήλινα αγγεία και ειδώλια, και κατάλοιπα κτιρίου των ελληνιστικών χρόνων.Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 αναφέρει το χωριό ως S(an)ta Marina, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρονται S. Marina με 114 κατοίκους και 32 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 την αναφέρει ως S. Marina. Σύμφωνα με την απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, στην Αγία Μαρίνα κατοικούσαν 20 χριστιανικές και οχτώ τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 ανήκε στον δήμο Περιβολίων και σύμφωνα με την απογραφή είχαν 288 χριστιανούς και 66 Τούρκους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 391 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1925 ορίστηκαν έδρα της κοινότητας Αγίας Μαρίνας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Νέας Κυδωνίας. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην Αγία Μαρίνα βρίσκεται οργανωμένη παραλία με άμμου, με μήκος περίπου δύο χιλιόμετρα. Τα νερά είναι ρηχά και διαθέτει επίσης εγκαταστάσεις για θαλάσσια σπορ. Απέναντι από την Αγία Μαρίνα βρίσκεται το νησί των Αγίων Θεοδώρων. Στην Αγία Μαρίνα λειτουργούν τα μεγαλύτερα ξενοδοχεία του νομού Χανίων και δέχεται το μεγαλύτερο αριθμό τουριστών. Στην Αγία Μαρίνα λειτουργεί επίσης σημαντικός αριθμός νυκτερινών κέντρων. Συνορεύει ανατολικά και δυτικά με τον Κάτω Σταλό και τον Πλατανιά αντίστοιχα, με τους οποίους σχηματίζει ενιαίο τουριστικό θέρετρο.Στο παλιό χωριό της Αγίας Μαρίνας λειτουργεί από το 2014 το Λαογραφικό Μουσείο Αγίας Μαρίνας - Κρητικό Αγροτικό Σπίτι, με συλλογή αντικειμένων καθημερινής χρήσης.
Ονταριμπία

Η Ονταριμπία (επίσημα, βασκική μορφή Hondarribia, ισπανική μορφή Fuenterrabía, Φουεντεραμπία) είναι πόλη και δήμος της επαρχίας της Γκιπούθκοα στη Χώρα των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία. Βρίσκεται στα σύνορα με τη Γαλλία, στις εκβολές του ποταμού Μπιδασόα ενώ το πολεοδομικό της συγκρότημα συνεχίζεται δίχως διακοπή στις γειτονικές Ιρούν και Εντάιγ που συνεργάζονται στα πλαίσια της ομώνυμης διασυνοριακής κοινοπραξίας και της ευρύτερης ευρωπόλης Μπαγιόν-Σαν Σεμπαστιάν.

 Τόσο η Ονταριμπία όσο και η γειτονική Ιρούν διαχρονικά αποτέλεσαν σημαντική κτήση αρχικά του βασιλείου της Ναβάρας και από το 1200 κι έπειτα της Καστίλης λόγω της συνοριακής τους θέσης με τη γαλλική Χώρα των Βάσκων. Από τον 1453, με το πέρας του Εκατονταετούς πολέμου, η βόρεια πλευρά του Μπιδασόα πέρασε στο Βασίλειο της Γαλλίας κι έκτοτε ξεκίνησε μια περίοδος πολεμικών αναταραχών που ανάγκασαν το Ισπανικό Στέμμα να οχυρώσει την πόλη (μέρος του τείχους διατηρείται μέχρι σήμερα). Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς το 1638 μετά από την αποτυχημένη πολιορκία των γαλλικών δυνάμεων στα πλαίσια του Τριακονταετούς πολέμου κι έκτοτε, με την υπογραφή της Συνθήκης των Πυρηναίων, άρχισε να υποχωρεί σε σημασία έναντι της Ιρούν. Όσον αφορά την οικονομία, η παραδοσιακή ασχολία των κατοίκων της είναι η αλιεία και είναι μαζί με την Γκετάρια, το σημαντικότερο αλιευτικό λιμάνι της επαρχίας, αν και ο τουρισμός, ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα έχει αναδειχθεί σε σημαντικό παράγοντα άνθησης της τοπικής οικονομίας μετά την παρακμή του 17ου αιώνα.