Project Zero II: Crimson Butterfly

Το Project Zero II: Crimson Butterfly (ιαπωνικά: 零 〜紅い蝶〜, Χέπμπορν: Zero ~Akai Chō~, δηλ.: Zero ~Crimson Butterfly~), γνωστό στην Αμερική ως Fatal Frame II: Crimson Butterfly, είναι ιαπωνικό βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου τρίτου προσώπου που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Tecmo το 2003 για το PlayStation 2. Είναι η δεύτερη προσθήκη στη σειρά Project Zero, αλλά όχι sequel του πρώτου παιχνιδιού. Η ιστορία ακολουθεί τις δίδυμες αδερφές Mio και Mayu Amakura καθώς εξερευνούν το έρημο χωριό All God's Village και αντιμετωπίζουν υπερφυσικά φαινόμενα. Στη διαδρομή βρίσκουν τη λεγόμενη Camera Obscura με την οποία εξορκίζουν πνεύματα, ανακαλύπτοντας σιγά σιγά το άγριο και σκοτεινό παρελθόν του χωριού. Όταν κυκλοφόρησε, το Project Zero II έλαβε θετικές κριτικές, και θεωρείται ως ένα από τα πιο τρομακτικά βιντεοπαιχνίδια που δημιουργήθηκαν ποτέ. Το 2004 κυκλοφόρησε ένα βελτιωμένο port του παιχνιδιού για το Xbox, Director's cut με υπότιτλους και άλλα πρόσθετα στοιχεία. Επίσης κυκλοφόρησε ξανά η εκδοχή του PlayStation 2 στο PlayStation 3 μέσω του PlayStation Network, ενώ το 2012 βγήκε και το remake του για το Wii στην Ιαπωνία και την Ευρώπη, με τον τίτλο Project Zero 2: Wii Edition.

 Ο σκοπός στο Project Zero II είναι η πρωταγωνίστρια Mio να βρει την αδερφή της Mayu και να φύγουν απ' το χωριό. Το παιχνίδι είχε κάποιες διαφορές από τον προκάτοχό του. Στο μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, ο παίκτης χειρίζεται την πρωταγωνίστρια Mio Amakura καθώς ψάχνει την αδερφή της, Mayu, στο All God's Village. Σύντομα η Mio βρίσκει και ένα φακό. Εξερευνά το χωριό και πολλά από τα σπίτια που βρίσκονται εκεί, αναζητά αντικείμενα και λύνει γρίφους ώστε να προχωρήσει, και παράλληλα έρχεται αντιμέτωπη με φαντάσματα που είτε είναι φιλικά και της δίνουν σημαντικά στοιχεία ώστε να προχωρήσει, είτε εχθρικά οπότε πρέπει να τα εξορκίσει. Κάθε φάντασμα έχει διαφορετικό τρόπο επιθέσεων. Το μόνο όπλο της Mio απέναντι στα φαντάσματα είναι η μυστηριώδης αντίκα κάμερα που βρίσκει, η "Camera Obscura". Πρόκειται για μία ιδιαίτερη κάμερα που έχει τη δυνατότητα να "φωτογραφίζει απίστευτα πράγματα". Έχει δύο σκοπούς στο παιχνίδι, ως όπλο και ως μέσο καταγραφής γεγονότων. Έχει ένα λαμπτήρα που ανάβει όταν εμφανίζεται ένα πνεύμα στο χώρο. Το χρώμα του λαμπτήρα είναι κόκκινο όταν το πνεύμα είναι εχθρικό και μπλε όταν είναι άκακο. Το φως του λαμπτήρα είναι εντονότερο όταν η κατεύθυνση της Mio είναι σωστή, και αντιστρόφως. Η κάμερα χρησιμοποιεί διαφορετικούς τύπους φιλμ, κάθε ένα το οποίο έχει διαφορετική εξορκιστική δύναμη. Η δύναμη αυτή αναγράφεται δίπλα στον τύπο του κάθε φιλμ. Υπάρχουν τα εξής: Type-07, Type-14, Type-61, Type-90, Type-Zero. Το τελευταίο έκανε το ντεμπούτο του στο Project Zero II. Έχει τη μέγιστη εξορκιστική δύναμη, ωστόσο ο χρόνος φόρτωσής του είναι μεγάλος. Κοντά στο δάσος της φανταστικής περιοχής Minakami της Ιαπωνίας, έξω από το χωριό All God's Village, θα χτιστεί ένα φράγμα. Οι δίδυμες αδερφές Mio και Mayu Amakura επισκέπτονται το δάσος για τελευταία φορά για να θυμηθούν το αγαπημένο τους σημείο όπου έπαιζαν παιδιά. Καθώς η Mio θυμάται την ημέρα που συνέβη το ατύχημα της αδερφής της, η Mayu, που πλέον περπατά με το ένα της πόδι λόγω του ατυχήματος, βλέπει μία κόκκινη πεταλούδα και την ακολουθεί βαθιά μέσα στο δάσος. Βλέποντας τη μεγαλύτερη αδερφή της να απομακρύνεται, η Mio την ακολουθεί. Σύντομα καταλήγουν σε ένα χωριό όπου επικρατεί μόνο νύχτα. Το χωριό αυτό, το All God's Village, φαίνεται εγκαταλελειμμένο, όμως τα δίδυμα σύντομα ανακαλύπτουν ότι είναι γεμάτο με τις ψυχές των νεκρών που κάποτε πέθαναν εκεί και πλέον έχουν στοιχειώσει το χωριό, ζώντας ξανά και ξανά τα φρικτά γεγονότα που τους παγίδευσαν σ' αυτή την κατάσταση. Γρήγορα η Mayu μπλέκεται στην κατάρα του χωριού, καθώς την προσελκύουν οι κόκκινες πεταλούδες που την οδηγούν όλο και πιο βαθιά στο χωριό. Όσο την αναζητά, η Mio μαθαίνει τι συνέβη εκεί πριν χρόνια, το Τελετουργικό της Κόκκινης Θυσίας (Crimson Sacrifice Ritual), η αποτυχία του οποίου προκάλεσε τη Μετάνοια (Repentance), μία καταστροφή η οποία κάλυψε το χωριό με αιώνιο σκοτάδι. Το χωριό έχει ένα υπόγειο σύστημα τούνελ, στο βαθύτερο σημείο του οποίου βρίσκεται η Διαβολική Άβυσσος (Hellish Abyss), μία τρύπα όπου συλλέγονται οι ψυχές των νεκρών. Για να μην ελευθερώσει η Άβυσσος τα πνεύματα των νεκρών, κάθε περίπου μία δεκαετία, δίδυμα αδέρφια που έχουν γεννηθεί στο χωριό πρέπει να θυσιαστούν. Στο τελετουργικό αυτό η μεγαλύτερη δίδυμη πρέπει να πνίξει τη μικρότερη, και μετά η ψυχή της νεότερης δίδυμης μένει να προστατεύει το χωριό ως κόκκινη πεταλούδα. Πριν συμβεί η Μετάνοια, οι δίδυμες Sae και Yae Kurosawa προσπάθησαν να γλιτώσουν από τη μοίρα τους φεύγοντας από το χωριό μαζί με ένα άλλο παιδί, τον Itsuki. Η Yae γλίτωσε αλλά έχασε την αδερφή της, η οποία εσπευσμένα σκόνταψε και έμεινε πίσω. Πιάστηκε και οδηγήθηκε πίσω στο χωριό. Απελπισμένοι, οι χωρικοί κρέμασαν την Sae για να ικανοποιήσουν τη Διαβολική Άβυσσο. Όμως αυτό δεν συνέβη και αμέσως προκλήθηκε η Μετάνοια. Επέστρεψε το εκδικητικό πνεύμα της Sae και του Sejiro Makabe, λαογράφου που έγινε Kusabi για την Άβυσσο, για να σφάξουν τους ιερείς και τους χωρικούς. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, πολλά φαντάσματα αναφέρονται στη Mio ως Yae και φαίνονται να περιμένουν να εκτελέσει τη θυσία με τη Mayu, η οποία σιγά σιγά καταλαμβάνεται από τη Sae. Ωστόσο, το φυλακισμένο πνεύμα του Itsuki προσπαθεί να βοηθήσει τη Mio -νομίζοντας πως είναι η Yae- να δραπετεύσει ξανά από το χωριό μαζί με τη Sae. Κοντά στο τέλος του παιχνιδιού, όταν η Mio επιτέλους βρίσκει τη Mayu, ανακαλύπτει από τα γραπτά του λαογράφου Makabe ότι, σύμφωνα με την παράδοση του χωριού, μεγαλύτερη δίδυμη θεωρείται αυτή που γεννήθηκε δεύτερη και ότι, η "μεγαλύτερη" αφήνει τη "μικρότερη", δηλαδή την πιο αδύναμη, να γεννηθεί πρώτη. Έτσι φαίνεται ότι τελικά η Mio είναι η "μεγαλύτερη" και πρέπει να πνίξει τη "μικρότερη" Mayu, μοίρα που οδήγησε πολλά δίδυμα στο παρελθόν στην τρέλα και την αυτοκτονία. Όταν η Mio και η Mayu τελικά καταφέρνουν να ανοίξουν και να μπουν σε ένα μονοπάτι διαφυγής, τα πνεύματα των χωρικών παίρνουν τη Mayu πίσω στο σπίτι Kurosawa, όπου η Διαβολική Άβυσσος τους περιμένει. Αν ο παίκτης διαλέξει να φύγει μόνος, θα πάρει τον τερματισμό Lingering Scent, που οδηγεί αυτόματα σε game over. Αν όμως διαλέξει να ψάξει τη Mayu μπορεί να πάρει κάποιον από τους υπόλοιπους τερματισμούς. Crimson ButterflyΗ Mio βρίσκει τη Mayu εγκαίρως, και βλέπει τα φαντάσματα που έχουν στηθεί σε κύκλο και τραβά την αδερφή της. Αυτή της λέει πως δεν υπάρχει άλλος τρόπος από το να ολοκληρώσουν την τελετουργία, και πως η Mio δεν έχει άλλη επιλογή από το να αφαιρέσει τη ζωή της Mayu. Τα χέρια της Mio τυλίγονται γύρω από το λαιμό της Mayu και σύντομα η Mayu είναι νεκρή. Τα φαντάσματα μαζεύουν τη Mayu και την πετάνε στη Διαβολική Άβυσσο, ολοκληρώνοντας την τελετουργία. Μία κόκκινη πεταλούδα ανεβαίνει προς τα πάνω και η Mio την ακολουθεί κλαίγοντας, φωνάζοντάς της πόσο πολύ λυπάται. Η Mayu την οδηγεί στην πύλη και εκεί πετούν σμήνη κόκκινων πεταλούδων, όλες από τις προηγούμενες τελετουργίες. Στην τελευταία σκηνή, η Mio κάθεται σε ένα παγκάκι κοντά στη νέα λίμνη, με το λαιμό της να έχει ένα κόκκινο σημάδι που μοιάζει με πεταλούδα, συμβολίζοντας πως πλέον οι δίδυμες έχουν ενωθεί. Hellish AbyssΤρέχοντας για να σώσει την αδερφή της, η Mio βλέπει ότι η δαιμονισμένη Mayu είναι έτοιμη να πηδήξει στη Διαβολική Άβυσσο και τη σώζει την τελευταία στιγμή. Μόλις το έκανε αυτό, το πνεύμα της Sae βγαίνει από το σώμα της Mayu και πέφτει στην Άβυσσο. Ωστόσο, καθώς τραβούσε την αδερφή της, κοίταξε κατά λάθος μέσα στην Άβυσσο. Η θέα των ψυχών μέσα στην Άβυσσο έκαναν τη Mio να τυφλωθεί για πάντα. Η Mayu διηγείται πως οι δυο του δραπέτευσαν από το χωριό και βρέθηκαν αναίσθητες στο δάσος. Επίσης λέει πως το χωριό δεν υπάρχει πια. Στην τελευταία σκηνή φαίνονται οι δύο να κάθονται σε ένα παγκάκι χαζεύοντας τη νέα λίμνη, τα μάτια της Mio καλυμμένα με επιδέσμους. Η Mayu λέει πως τώρα είναι η σειρά της να φροντίσει τη Mio. Promise (Μόνο στο Director's cut)Η Mio τρέχει στο τούνελ για να βγει στο σημείο της τελετουργίας. Όταν βλέπει τη Mayu μπροστά από την Άβυσσο, φωνάζει το όνομά της και τρέχει σ' αυτή. Οι ιερείς που χτυπούν τα μπαστούνια τους κάτω, εξαφανίζονται. Καθώς η Mio τρέχει, βγαίνει από μέσα της το πνεύμα της Yae. Τότε η Sae, στο σώμα της Mayu, γυρνά και αντικρίζει την αδερφή της. Η Yae της ζητά συγγνώμη που την άφησε μόνη και η Sae τη συγχωρεί. Οι αδερφές κρατιούνται από το χέρι και προχωρούν στην τρύπα, υποσχόμενες ότι θα είναι μαζί για όλη την αιωνιότητα. Βλέποντας ότι και οι δύο σκοπεύουν να πηδήξουν, η Mio τρέχει προς τη Sae, που χρησιμοποιεί τη Mayu ως ξενιστή. Τυλίγει τα χέρια της γύρω από τη Sae και τραβά τη Mayu λίγο πριν πέσει μαζί με τη Sae στη Διαβολική Άβυσσο. Με την επιτυχημένη ολοκλήρωση της τελετουργίας, οι κόκκινες πεταλούδες πετούν έξω από την Άβυσσο και πηγαίνουν προς τον ουρανό. Το θέαμα παρακολουθούν σκόρπιοι στο χωριό οι χωρικοί και τα θύματα της Μετάνοιας. Η Mio και η Mayu φεύγουν απ' το χωριό, χέρι χέρι. Καθώς ο ήλιος ανατέλλει, η Mayu αποκαλύπτει πως ήταν καταβεβλημένη από το γεγονός πως θα ζούσαν και θα πέθαιναν χώρια. Όμως, η Mio της λέει πως, παρότι αυτό θα συμβεί, δεν θα την αφήσει ποτέ ξανά να φύγει. Shadow Ritual (Μόνο στο Wii)Η Mio δεν καταφέρνει να σταματήσει τη Μετάνοια εγκαίρως, και επιλέγει να μείνει στο θάνατο μαζί με τη Mayu αντί να φύγει μόνη της. Οι αδερφές κάνουν μία αναδρομή στο παρελθόν, όπου βρίσκονται σε ένα φεστιβάλ μόλις πριν την τελευταία σκηνή, όπου τα πτώματά τους τελικά χαμογελούν, σημαίνοντας ότι είναι χαρούμενες μαζί στη μετά θάνατον ζωή. Frozen Butterfly (Μόνο στο Wii)Η Mio αρνείται να συνεχίσει την τελετουργία και τελικά την πνίγει η Mayu, την οποία έχει καταλάβει εντελώς η Sae. Σύμφωνα με τα γεγονότα του τρίτου μέρους της σειράς, Project Zero III: The Tormented, επίσημος τερματισμός του παιχνιδιού είναι ο Crimson Butterfly. Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη και σεναριογράφο του παιχνιδιού, Μακότο Σιμπάτα, πολλοί παίκτες φοβούνταν υπερβολικά να τερματίσουν το πρώτο Project Zero στο PlayStation 2, επομένως αυτός είναι ο βασικός λόγος που η δεύτερη προσθήκη θεωρείται η πιο τρομακτική της σειράς. Ο Σιμπάτα δήλωσε για το σίκουελ: "στρέψαμε την προσοχή μας στο να κάνουμε την ιστορία πιο ενδιαφέρουσα, για να ενθαρρύνουμε τέτοιους παίκτες να ξεπεράσουν τον τρόμο θέλοντας να δουν το τέλος της ιστορίας". Επίσης, δήλωσε ότι η ιστορία του παιχνιδιού βασίζεται σε ένα όνειρο που είδε μετά την ολοκλήρωση του πρώτου Project Zero. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων έγινε από το Ζιν Χασεγκάγουα ενώ των φαντασμάτων από τον Χιρογιούκι Γιαζάκι. Τη μουσική του Project Zero II, όπως και του πρώτου Project Zero, συνέθεσε η Αγιάκο Τογιόντα. Βασικό κομμάτι του παιχνιδιού είναι το Chou, το οποίο εξυπηρετεί και ως τραγούδι των τίτλων τέλους και τρέιλερ. Τα φωνητικά εκτελεί η Σουκίκο Αμάνο. Κυκλοφόρησε πρώτη φορά ως single με το ίδιο όνομα στις 12 Νοεμβρίου του 2003, και έκτοτε εμπεριέχεται σε επόμενα άλμπουμ της Αμάνο, ξεκινώντας με το Tenryuu. Ένα ακόμα κομμάτι του παιχνιδιού με φωνητικά από την Σουκίκο Αμάνο είναι το Kurenai, το οποίο ακούγεται μόνο στο remake του παιχνιδιού για το Wii, Fatal Frame II: Deep Crimson Butterfly. Παίζει ως τραγούδι των τίτλων τέλους, αντικαθιστώντας το Chou. Περιέχεται στο άλμπουμ της Αμάνο με τον τίτλο Sora no Ki. Το Project Zero II κυκλοφόρησε αρχικά το 2003 για το PlayStation 2. Η αρχική εκδοχή του PS2 έγινε διαθέσιμη για κατέβασμα στο PlayStation Network για το PlayStation 3. Ωστόσο, δύο μήνες αργότερα το αρχείο αποσύρθηκε, εξαιτίας τεχνικών προβλημάτων με τον εξομοιωτή. Διορθώθηκε και ανέβηκε ξανά στις 30 Ιουλίου του 2013. Το αρχείο είναι διαθέσιμο για κατέβασμα μόνο στη Βόρεια Αμερική. Βγήκε το 2004 για το Xbox και περιέχει αρκετές βελτιώσεις, που συμπεριλαμβάνουν ένα first-person mode, ένα survival mode, ένα νέο τερματισμό, βελτιωμένα γραφικά, και ένα μεγαλύτερο αριθμό κοστουμιών για ξεκλείδωμα. Στο first-person mode, ο παίκτης μπορεί να παίξει ολόκληρο το παιχνίδι σε οπτική πρώτου προσώπου. Επίσης, αυτή η εκδοχή του παιχνιδιού έχει επίσης μια λειτουργία "καταστήματος" όπου ο παίκτης μπορεί να ανταλλάξει πόντους από τις φωτογραφίες για αντικείμενα ίασης και φιλμ. Λέγεται και Project Zero 2: Deep Crimson Butterfly και πρόκειται για το remake του παιχνιδιού. Βγήκε το 2012 αποκλειστικά για το Wii. Είχε σημαντικές βελτιώσεις στον τρόπο του παιχνιδιού, δυναμική κάμερα τρίτου προσώπου στον ώμο, βελτιωμένα γραφικά και μοντέλα χαρακτήρων, νέα κοστούμια, βελτιωμένοι χάρτες που δείχνουν κρυφές περιοχές και νέος μίνι χάρτης που δείχνει που πηγαίνει το κάθε κλειδί, νέα αντικείμενα και τρόποι αλληλεπίδρασης με αυτά, νέες επιθέσεις και ικανότητες σε κάθε φάντασμα, νέα cutscences, νέο θέμα μουσικής, νέος χειρισμός, αναβαθμισμένο σύστημα upgrade της κάμερας, ένα μικρό two-player mode και το mode Haunted House. Το Project Zero II: Crimson Butterfly έλαβε θετικές κριτικές. Βγήκε δεύτερο στη λίστα "Κορυφαία δέκα τρομακτικότερα παιχνίδια" του GameTrailers το 2006 και τρίτο στη λίστα "Κορυφαία δέκα παιχνίδια όλων των εποχών" του X-Play. To Game Informer το έβαλε πρώτο στη λίστα "Κορυφαίες 10 πιο τρομακτικές στιγμές στο gaming" το 2007. Το Ars Technica δημοσίευσε το 2011 ένα άρθρο για το παιχνίδι με τον τίτλο "Halloween Masterpiece: Το Fatal Frame 2 είναι το πιο τρομακτικό παιχνίδι που φτιάχτηκε ποτέ". Το 2003, το PSU απεφάνθη ότι το Project Zero II ήταν το πιο τρομακτικό βιντεοπαιχνίδι που φτιάχτηκε ποτέ. Ο Neil Druckmann της Naughty Dog περιέγραψε το παιχνίδι ως "το τρομακτικότερο είδος εμπειρίας σε όλα τα [καλλιτεχνικά] μέσα: δεν έχω δει ταινία να το πλησιάζει". Επίσημος ιστότοπος (PS2) (Ιαπωνικά) Επίσημος ιστότοπος (Xbox) (Ιαπωνικά) Project Zero II: Crimson Butterfly στην IMDb