IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φαμ Χουνγκ

Ο Φαμ Χουνγκ (Βιετναμικά:Phạm Hùng , 1912–1988) ήταν Βιετναμέζος πολιτικός, που υπηρέτησε ως ο πρωθυπουργός της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Βιετνάμ από τις 18 Ιουνίου 1987 έως τον θάνατό του.

 Ο Φαν Βαν Χάι γεννήθηκε στις 11 Ιουνίου 1912 στην επαρχία Βιν Λονγκ στο δέλτα του ποταμού Μεκόνγκ στο Νότιο Βιετνάμ. Μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ινδοκίνας από το 1930, συνελήφθη έναν χρόνο αργότερα από τις γαλλικές αποικιοκρατικές αρχές για τον φόνο ενός ιδιοκτήτη γης και καταδικάστηκε σε θάνατο. Στη συνέχεια η ποινή του μετατράπηκε σε φυλάκιση. Το 1936 αφέθηκε ελεύθερος με αμνηστία. Συνελήφθη ξανά το 1939 και παρέμεινε στη φυλακή στο νησί Πούλο Κοντόρε ως το 1945. Στη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου της Ινδοκίνας ήταν ενεργός στον νότο της χώρας και κατάφερε να ελέγχει μεγάλα τμήματα των δυνάμεων ασφαλείας των Βιετμίνχ. Το 1951 διορίστηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.Μετά την αποχώρηση των Γάλλων διατάχθηκε να επιστρέψει το 1955 στο Ανόι. Το 1957 έγινε μέλος του Πολιτμπιρό του κόμματος. Το 1967 ξέσπασε ο Πόλεμος του Βιετνάμ και ο Φαμ ανέλαβε την κεντρική ηγεσία του κόμματος για το Νότιο Βιετνάμ, με την κωδική ονομασία Μπάι Κουόνγκ. Μετά το τέλος του πολέμου, επέστρεψε στο Πολιτμπιρό. Το 1979 έγινε υπουργός Εσωτερικών και το 1987 ανέλαβε στο αξίωμα του πρωθυπουργού έπειτα από την αποχώρηση του Φαμ Βαν Ντονγκ.Η θητεία του στην πρωθυπουργία ήταν βραχύβια. Απεβίωσε εν ενεργεία στις 10 Μαρτίου 1988, έπειτα από καρδιακή προσβολή. Οι διπλωμάτες της Δύσης τον θεωρούσαν ως μεταβατικό ηγέτη, ο οποίος θα άνοιγε το δρόμο για νεότερους τεχνοκράτες, με σκοπό να προβούν σε μεταρρυθμίσεις.
Πολιτικό άσυλο

Το πολιτικό άσυλο είναι μια μορφή προστασίας που παρέχει στο έδαφός της μια χώρα, σε ένα άτομο που διώκεται ή επικαλείται βάσιμο ενδεχόμενο δίωξης έξω από αυτήν, όπως για παράδειγμα στην αλλοδαπή πατρίδα του. Η δίωξη από την οποία μπορεί να προστατεύεται με πολιτικό άσυλο κάποιος μπορεί να έχει ως αιτία τη φυλή του, την εθνικότητά του, τη θρησκεία του, τις πολιτικές του απόψεις ή τη συμμετοχή του σε μια ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα ή κοινωνικές δραστηριότητες. Το πολιτικό άσυλο παρέχεται υπό τη Σύμβαση της Γενεύης του 1951 στα σημεία που αυτή αφορά το «Καθεστώς των Προσφύγων».

 Στα αρχαία χρόνια το άσυλο ως στην Ελλάδα προέκυπτε ως καταφύγιο θρησκευτικού χαρακτήρα, κάποιος δηλαδή μπορούσε να ζητήσει προστασία μέσα σε ναούς. Αντίστοιχα, στον Μεσαίωνα το καταφύγιο ήταν μια εκκλησία. Συχνά συγχέεται ο όρος του πρόσφυγα με αυτόν του οικονομικού μετανάστη. Πρόσφυγας καθορίζεται αυτός που του χορηγείται εξ ανάγκης πολιτικό άσυλο από μια κυβέρνηση. Ο οικονομικός μετανάστης μπορεί να έχει την ανάγκη της μετανάστευσης, για πολιτικούς ή μη λόγους, κυρίως όμως οικονομικούς, και δεν έχει την αναγνώριση του πολιτικού πρόσφυγα από την κυβέρνηση της χώρας στην οποία έχει μεταναστεύσει. Βασικές πληροφορίες για τους αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα (PDF). Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 14 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2013. (pdf)
Λουίζα της Σαξονίας-Μάινινγκεν

H Λουίζα, (γερμ. Louise von Sachsen-Mainingen von Wettin, 6 Αυγούστου 1752 - 3 Ιουνίου 1805) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Μάινινγκεν και με τον γάμο της έγινε λανδγραβίνη της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελτ.

 Η Βιλελμίνη Λουίζα Χριστίνα ήταν η έκτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Αντωνίου Ούλριχ της Σαξονίας-Μάινινγκεν και της 2ης συζύγου του Καρλόττας Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Α΄ της Έσσης-Φίλιππσταλ. Παντρεύτηκε το 1781 τον Αδόλφο της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ και είχε τέκνα: Φρειδερίκος (1782 - 1783). Κάρολος (1784 - 1854), Λανδγράβος της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελντ. Γουλιέλμος (1786 - 1834), νυμφεύτηκε την Ιουλιανή Σοφία των Όλντενμπουργκ, κόρη του Φρειδερίκου, Διαδόχου της Δανίας. Γεώργιος (1787 - 1788). Ερνέστος Φρειδερίκος (1789 - 1850). Καρλόττα (1794). Pauline Puppel: Die Regentin: vormundschaftliche Herrschaft in Hessen 1500-1700, Campus Verlag, Frankfurt am Main, 2004, p. 47 (Online)
Άγιος Αντώνιος Επισκοπής Χανίων

Ο Άγιος Αντώνιος είναι χωριό της κοινότητας Επισκοπής, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κολυμβαρίου, του Πλατανιά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Άγιος Αντώνιος είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού, στην περιοχή των χωριών της Επισκοπής, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει 32,5 χλμ. περίπου Δ.ΝΔ των Χανίων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρών Κισσάμου. Το 1927 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Επισκοπής Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Επισκοπής και προσαρτήθηκε στον δήμο Κολυμβαρίου Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κολυμβαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατανιά(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=19941) Η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου, στο νοτιοδυτικό τμήμα του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Into the Mirror Black

Το Into the Mirror Black είναι το δεύτερο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Sanctuary, το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records". Στην Ευρώπη, η κυκλοφορία του δίσκου έγινε μερικούς μήνες νωρίτερα. Η ηχογράφηση του έγινε στα "Sound City Studios" της Καλιφόρνια και η μίξη του στο "Cornerstone Recorders" του Τσατσγουόρθ. Η παραγωγή έγινε από τον Χάουαρντ Μπένσον, γνωστό για τη μετέπειτα συνεργασία του με τους Motörhead. Το 2010, το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD μαζί με τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος, "Refuge Denied", από την "Ironbird Records".Για το κομμάτι "Future Tense" γυρίστηκε βίντεο κλιπ το οποίο προβλήθηκε αρκετά στην εκπομπή "Headbangers Ball" του τηλεοπτικού δικτύου "MTV".

 1. Future Tense (Rutledge, Blosl, Dane, Sheppard) - 5:08 2. Taste Revenge (Rutledge, Dane) - 5:00 3. Long Since Dark (Rutledge, Dane) - 5:04 4. Epitaph (Rutledge, Dane) - 6:02 5. Eden Lies Obscured (Rutledge, Dane) - 5:21 6. The Mirror Black (Rutledge, Dane) - 5:07 7. Seasons of Destruction (Rutledge, Dane) - 4:51 8. One More Murder (Rutledge, Dane) - 4:21 9. Communion (Rutledge, Blosl, Dane, Budbill) - 5:37 Το "Into the Mirror Black" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Γουόρελ Ντέιν - φωνητικά Λένι Ράτλετζ - κιθάρα Σιν Μπλοσλ - κιθάρα Τζιμ Σέπαρντ - μπάσο Ντέιβ Μπάντμπιλ - τύμπανα Into the Mirror Black - Sanctuary | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Sanctuary - Into the Mirror Black - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ανδρέας Γαλατσάνος

Ο Ανδρέας Γαλατσάνος (1919-1991) ήταν Έλληνας χουντικός αξιωματικός. Ήταν ένας από τους ενορχηστρωτές του πραξικοπήματος στην Κύπρο το οποίο έδωσε την αφορμή για την τουρκική εισβολή στο νησί.

 Γεννήθηκε στη Σκόπελο το 1919. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων και ονομάστηκε ανθυπίλαρχος στις 28 Οκτωβρίου 1940. Το 1943 προήχθη σε υπίλαρχο, το 1946 σε ίλαρχο, το 1951 σε επίλαρχο, το 1958 σε αντισυνταγματάρχη, το 1967 σε συνταγματάρχη, το 1970 σε ταξίαρχο, το 1971 σε υποστράτηγο και το 1973 σε αντιστράτηγο. Ως αξιωματικός συμπλήρωσε την στρατιωτική του εκπαίδευση στην Σχολή Τεθωρακισμένων (Εφαρμογής - Ανωτέρων), στη Σχολή Συνεργασίας Αεροπορίας - Στρατού, στην Σχολή Πεζικού και στην Σχολή Ειδικών Όπλων Ένοπλων Δυνάμεων (ΣΕΟΕΔ). Αποφοίτησε επίσης από την Ανωτέρα Σχολή Πολέμου.Συμμετείχε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο 1940-41 ως Διμοιρίτης Έφιππης Ίλης. Στην διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στις Εθνικές Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών (ΕΟΕΑ), αρχικά ως Διμοιρίτης και εν συνεχεία ως Διοικητής Λόχου και Διοικητής Τάγματος. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, σε μία από τις οποίες τραυματίστηκε (Ιούλιος 1944). Κατά τις επιχειρήσεις 1946-49 (Εμφύλιος) υπηρέτησε ως Διοικητής Ίλης Αναγνώρισης και Διοικητής Ίλης Αρμάτων και προτάθηκε να προαχθεί «επ' ανδραγαθία». Στη συνέχεια υπηρέτησε τον περισσότερο χρόνο ως Διοικητής Μονάδων Τεθωρακισμένων, καθώς και ως Εκπαιδευτής και Διοικητής του Κέντρου Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων (ΚΕΤΘ). Συμμετείχε στο χουντικό Πραξικόπημα Ιωαννίδη, την 25η Νοεμβρίου 1973, μαζί με τους Φ. Γκιζίκη, Γρ. Μπονάνο και άλλους ανώτερους αξιωματικούς. Διατέλεσε επίσης Καθηγητής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Διευθυντής του 3ου ΕΓ/ΙΧ Μεραρχίας, Επιτελάρχης της 2ης Διοίκησης Μάχης, Διοικητής της Διοίκησης Ιππικού-Τεθωρακισμένων του Γ' Σώματος Στρατού, Επιτελάρχης και Διοικητής της XX Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, Β' Υπαρχηγός του Αρχηγείου Στρατού και τέλος διορίστηκε από τον Ιωαννίδη Αρχηγός Στρατού από τις 25 Νοεμβρίου 1973 έως τις 19 Αυγούστου 1974, οπότε και αποστρατεύθηκε. Ο Γαλατσάνος μαζί με τον Μπονάνο, Αραπάκη και Παπανικολάου φέρουν τεράστια ευθύνη για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τόσο κατά τον Αττίλα Ι αλλά και μετά την πτώση της Χούντας, στον Αττίλα ΙΙ. Ήταν εκ των ενορχηστρωτών του πραξικοπήματος στην Κύπρο, καθώς έδωσαν το πράσινο φως για την εκτέλεση του δίνοντας την ευκαιρία στην Τουρκία, πέντε μέρες μετά, για εισβολή στη Κύπρο. Ο Γαλατσάνος μαζί με τους υπόλοιπους τρεις προαναφερθέντες έδωσαν ψευδείς πληροφορίες, κατά την διάρκεια της κατάπαυσης του πυρός μεταξύ Αττίλα Ι και Αττίλα ΙΙ στον Καραμανλή, πως η αποστολή ελληνικής στρατιωτικής μονάδος στην Κύπρο θα ήταν άνευ ουσίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την πενιχρή αντίσταση, όσων ήταν ακόμη σε θέση να πολεμήσουν, στην δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής και κατ΄ επέκταση την κατάληψη και κατοχή του 38% του εδάφους της Κύπρου από την Τουρκία.Τιμήθηκε με το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας (δύο φορές) και πολλά άλλα παράσημα και μετάλλια, αντίστοιχα του βαθμού του και της θέσης που κατείχε. Ήταν έγγαμος. Πέθανε σε ηλικία 72 ετών το 1991 και κηδεύτηκε στις 24 Δεκεμβρίου από τον ιερό ναό Αγίας Σκέπης Παπάγου.
Λωζάνη

Η Λωζάνη (γαλλικά και γερμανικά: Lausanne) είναι πόλη στο γαλλόφωνο (δυτικό) μέρος της Ελβετίας, που βρίσκεται στις ακτές της λίμνης της Γενεύης (γαλλικά Lac Leman η Lac de Geneve). Έχει πληθυσμό 138.905 κατοίκους (2017) και είναι πρωτεύουσα του καντονίου του Βω (793.129 κάτοικοι το 2017). Περιστοιχίζεται από το όρος Ιούρα στο βορρά ενώ από αυτό κατέρχονται δύο μικροί ποταμοί, ο Φλον και ο Λουβ, που διαιρούν τη Λωζάνη στις κεντρικές συνοικίες Σιτέ, Μπουργκ και Σεν Λοράν. Η Λωζάνη βρίσκεται περί τα 50 χλμ. βορειοανατολικά της Γενεύης. Η παλιά πόλη είναι η Σιτέ (Cité) με στενούς δρόμους και κτίρια σε διαφορετικά επίπεδα. Αυτή η ανισόπεδη διάταξη έφερε ένα πολύπλοκο οικοσύστημα γεφυρών και υπερυψωμένων δρόμων. Η πρόσφατη επέκταση, κυρίως προς τα δυτικά και τα νότια, δημιούργησε νέες συνοικίες στις πλαγιές των λόφων, μέχρι το λιμάνι του Ουσί, που συνδέεται με την πόλη μέσω τελεφερίκ.

 Οι Ρωμαίοι έχτισαν ένα στρατόπεδο, το οποίο ονόμασαν Lousanna η Lausonium, στην θέση μιας κελτικής ορεινής πόλης. Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, η αβεβαιότητα υπαγόρευσε την μεταφορά της Λωζάνης στην σημερινή τοποθεσία της. Η πόλη που προέκυψε από το στρατόπεδο κυβερνήθηκε από τους δούκες της Σαβοΐας και τον επίσκοπο της Λωζάνης. Από το 1536 έως το 1795 περιήλθε στην κυριαρχία του καντονιού της Βέρνης, ενώ οι διάφοροι πολιτιστικοί θησαυροί της αφαιρέθηκαν μόνιμα. Κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων, η θέση της άλλαξε. Το 1803, έγινε πρωτεύουσα του νέου διαμορφωμένου ελβετικού καντονίου Βω (Vaud). Αυτό το νέο δεδομένο οδήγησε στην προσχώρησή της στην ελβετική ομοσπονδία. Από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τη δεκαετία του 1970 ένας μεγάλος αριθμός Ιταλών μεταναστών εγκαταστάθηκε, ως επί το πλείστον, στην περιοχή Ρενέν (Renens). Γοτθικός καθεδρικός ναός (12ου και 13ου αι.) Γοτθικός ναός του Αγίου Φραγκίσκου Φρούριο του 12ου αι.Δεδομένου ότι είναι το πολιτιστικό κέντρο της δυτικής Ελβετίας, η Λωζάνη έχει διάφορα σημαντικά μουσεία. Μεταξύ τους το Μουσείο Τέχνης, το οποίο παρουσιάζει συλλογές που ανήκουν στην κατοχή του καντονίου Βω, το Μουσείο Kantonale για την Αρχαιολογία και την Ιστορία, το Μουσείο των Ηλυσίων (Musée de l'Elysée), που αποτελεί μουσείο της ελβετικής φωτογραφίας, και το Ολυμπιακό Μουσείο (Musée Olympique). Το Ίδρυμα Ερμιτάζ (Fondation de l'Hermitage) παρουσιάζει ποικίλες εκθέσεις τέχνης. Επιπλέον, η πόλη έχει πολυάριθμα ιδιωτικά μουσεία. Η Συνθήκη της Λωζάνης ήταν μια συνθήκη ειρήνης που έθεσε τα όρια της σύγχρονης Τουρκίας. Υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου 1923 από την Ελλάδα, την Τουρκία και τις άλλες χώρες που πολέμησαν στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και την Μικρασιατική εκστρατεία (1919-1922) και συμμετείχαν στην Συνθήκη των Σεβρών συμπεριλαμβανομένης και της ΕΣΣΔ (που δεν συμμετείχε στην προηγούμενη συνθήκη). Κατήργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας μετά την κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Φωτογραφίες της Λωζάνης του 2001:
Πληροφοριακό σύστημα νοσοκομείου

Υπάρχουν διάφοροι τίτλοι και ακρωνύμια που δηλώνουν όλες τις παρόμοιες προσεγγίσεις στη διαχείριση της ροής πληροφοριών και την αποθήκευση σε υπηρεσίες ρουτίνας ενός νοσοκομείου, όπως Πληροφοριακό σύστημα του νοσοκομείου (HIS) ή Πληροφοριακό σύστημα περίθαλψης ή Πληροφοριακό σύστημα των κλινικών (CIS) ή Σύστημα Διαχείρισης Δεδομένων των ασθενών (PDMS)Είναι πλήρη, ολοκληρωμένα πληροφοριακά συστήματα που έχουν σχεδιαστεί για τη διαχείριση των ιατρικών, διοικητικών, οικονομικών και νομικών πτυχών ενός νοσοκομείου και την επεξεργασία των υπηρεσιών του. Οι παραδοσιακές προσεγγίσεις διοίκησης νοσοκομείου περιλαμβάνουν τόνους πληροφοριών αποτυπωμένες πάνω σε χαρτιά και θέσεις εργασίας με εξειδικευμένο προσωπικό για να κάνουν αυτές τις διεργασίες .

 Στον τομέα της ιατρικής πληροφορικής ο στόχος των πληροφοριακών συστημάτων είναι να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή υποστήριξη των ασθενών και η καλύτερη διοίκηση του νοσοκομείου. Εύκολη πρόσβαση σε στοιχεία των ασθενών, καθώς υπάρχει ταξινόμηση με βάση το φύλο, την ηλικία, και ούτω καθεξής. Βοηθά στην καλύτερη εξωνοσοκομειακή εξυπηρέτηση καθώς, με την πρόσβαση στο Διαδίκτυο υπάρχει η δυνατότητα να αποκτήσετε απομακρυσμένη πρόσβαση δεδομένων. Βοηθά ως ένα σύστημα υποστήριξης αποφάσεων για τις αρχές του νοσοκομείου για την ανάπτυξη πολιτικών για την υγειονομική περίθαλψη. Αποτελεσματική και ακριβής διαχείριση των οικονομικών, η διατροφή των ασθενών, και διανομής ιατρικής βοήθειας. Βελτίωση της παρακολούθησης της χρήσης φαρμάκων, και τη μελέτη της αποτελεσματικότητας. Αυτό οδηγεί στη μείωση των αρνητικών αλληλεπιδράσεων από τα φάρμακα με παράλληλη προώθηση την πιο κατάλληλη φαρμακευτική χρήση. Ενισχύει την ακεραιότητα των πληροφοριών, μειώνει τα σφάλματα μεταγραφής, και μειώνει την επανάληψη των καταχωρήσεων πληροφορίας. Shortliffe EH, Cimino JJ eds. Βιοϊατρικής Πληροφορικής: Εφαρμογές Πληροφορικής στην Υγεία και τη Βιοϊατρική (3η έκδοση). New York: Springer, 2006 Εθνικό Ινστιτούτο Κλινικής Αριστείας, Αρχές Ορθής Πρακτικής στην Κλινική Ελέγχου. Λονδίνο: NICE, 2002. ( ISBN 1-85775-976-1 ) Olmeda, Christopher J. (2000). Τεχνολογία Πληροφοριών σε συστήματα ιατρικής. Delfin Τύπου. ISBN 978-0-9821442-0-6 Payne PR, Greaves AW, Kipps TJ, CRC Κλινικές Δοκιμές Σύστημα Διαχείρισης (CTMS):. Μια ολοκληρωμένη λύση διαχείρισης πληροφοριών για τη συνεργατική κλινικής έρευνας, AMIA Annu συμπτωμάτων Proc. 2003?: 967. http://betanews.com/2008/03/05/google-to-launch-consumer-health-care-service-later-this-year/ http://www.ecommercetimes.com/story/72829.html http://www.biohealthmatics.com/technologies/his/cis.aspx http://www.cdac.in/html/his/sushrut.aspx Αρχειοθετήθηκε 2010-11-21 στο Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20100613022621/http://www.emrconsultant.com/education/hospital-information-systems
Επίσημη θρησκεία

Επίσημη θρησκεία (γνωστή και ως κρατική θρησκεία, θεσμική εκκλησία ή εκκλησιαστικό κράτος) είναι ένα θρησκευτικό σώμα ή θρήσκευμα το οποίο επισήμως υποστηρίζεται από ένα κράτος. Πρακτικά ένα κράτος χωρίς επίσημη θρησκεία ονομάζεται εκκοσμικευμένο κράτος. Ο όρος εκκλησιαστικό κράτος συσχετίζεται κυρίως με τον Χριστιανισμό, και χρησιμοποιείται για να υπογραμμίσει τη σχέση εκκλησίας κράτους. Η πρώτη επίσημη εκκλησία ήταν η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αρμενίας και καθιερώθηκε το 301

 Οι παρακάτω χώρες αναγνωρίζουν τον Ιουδαϊσμό ως επίσημη θρησκεία: Ισραήλ Χώρες που αναγνωρίζουν τον Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία ή ασκείται από την πλειοψηφία: Περιλαμβάνει σχεδόν όλες τις χώρες της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και πολλές χώρες της Ευρώπης, οι οποίες κυρίως είναι λατινόφωνες. Περιλαμβάνει κυρίως χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, οι οποίες κυρίως στην πλειοψηφία είναι σλαβόφωνες χώρες (Ρωσία, Ουκρανία, Σερβία κ.α.). Οι Επίσης παρακάτω Μουσουλμανικές χώρες αναγνωρίζουν τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό ως επίσημη θρησκεία ή ασκείται από τη μειοψηφία: Βοσνία και Ερζεγοβίνη (30% - Η Πλειοψηφία των Ορθόδοξων Χριστιανών στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, βρίσκεται στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας). Αλβανία (20% - Η Πλειοψηφία των Ορθόδοξων Χριστιανών στην Αλβανία, είναι η Ελληνική μειονότητα στη Βόρεια Ήπειρο) Καζακστάν (24% - Η Πλειοψηφία των Ορθόδοξων Χριστιανών στο Καζακστάν, είναι οι Ρώσοι) Περιλαμβάνει κυρίως Αγγλόφωνες χώρες, ανά τον πλανήτη. Αγγλία Περιλαμβάνει κυρίως τις Βόρειες Χώρες της Ευρώπης. Οι παρακάτω χώρες αναγνωρίζουν τον Ισλαμισμό ως επίσημη θρησκεία ή ασκείται από την πλειοψηφία: Περιλαμβάνει όλες τις χώρες της Βόρειας Αφρικής και την Ευρύτερη Μέση Ανατολή, καθώς και μερικές χώρες της Ευρώπης, οι οποίες κυρίως στην πλειοψηφία είναι αραβικές χώρες και έχουν επίσημη γλώσσα τα Αραβικά, ενώ σε κάποιες, από αυτές και τα Γαλλικά, είναι επίσημη γλώσσα. Οι Επίσης παρακάτω χώρες αναγνωρίζουν τον Σουνιτικό Ισλαμισμό ως επίσημη θρησκεία ή ασκείται από τη μειοψηφία: Βόρεια Μακεδονία (33% - Οι Αλβανόφωνοι της χώρας και Τούρκοι) Βουλγαρία (οι μουσουλμάνοι στις περιοχές της Ροδόπης) Γεωργία (Ατζαρία) Ελλάδα (3% - Μουσουλμανική Μειονότητα Θράκης και Τούρκοι) Ουκρανία (Τάταροι της Κριμαίας και Ουρούμ) Ρωσία (επίσημη θρησκεία σε ορισμένες δημοκρατίες της, κυρίως στις περιοχές του Καυκάσου) Αζερμπαϊτζάν (εξαιρείται η Δημοκρατία του Αρτσάχ) Ιράκ (Σιιτική πλειοψηφία) Ιράν (Θεοκρατία) Ομάν Οι παρακάτω χώρες αναγνωρίζουν τον Βουδισμό ως επίσημη θρησκεία (περιλαμβάνει κυρίως χώρες της Ανατολικής Ασίας): Οι παρακάτω χώρες αναγνωρίζουν τον Ινδουϊσμό ως επίσημη θρησκεία (περιλαμβάνει κυρίως χώρες γύρω από την Ινδική Υποήπειρο): Ινδία Νεπάλ Περιλαμβάνει κυρίως χώρες της Αφρικής και της Ωκεανίας, όπου αυτές οι θρησκείες είναι παραδοσιακές. Περιλαμβάνει Σοσιαλιστικά και κομμουνιστικά κράτη Βόρεια Κορέα (λόγω του αυταρχικού καθεστώτου τους, το Τζούτζε, δηλώνουν επίσημα Αθεΐα) Βιετνάμ Κούβα (δηλώνουν επίσημα Αθεΐα, αν και είναι Ρωμαιοκαθολικοί) Κίνα (δηλώνουν επίσημα Αθεΐα, αν και οι Κινέζοι, πιστεύουν κατά πλειοψηφία, παραδοσιακά στον Βουδισμό - εξαιρούνται από την Αθεΐα, το Χονγκ Κονγκ και το Μακάου) Λάος
Μπρόουντ Πικ

Το Μπρόουντ Πικ (بروڈ پیک}}, 布洛阿特峰, επίσης γνωστό ως K3, είναι το 12ο υψηλότερο βουνό στη Γη, με υψόμετρο 8.051 μ. Η κυριολεκτική μετάφραση "Broad Peak" του Falchan Kangri (ཨིྰན་ཨངརི་) δεν είναι αποδεκτή από τους Μπάλτι.

 Το Μπρόουντ Πικ ανήκει στην ορεινή μάζα του Γκασερμπρούμ στο Μπαλτιστάν στα σύνορα του Πακιστάν και της Κίνας Βρίσκεται στην οροσειρά του Καρακορούμ, περίπου 8.000 χλμ. από το K2. Η κορυφή του εκτείνεται σε μήκος περίπου 1,5 χλμ. εξ ου και το "Broad Peak", που σημαίνει Πλατειά Κορυφή. 1954 Πρώτη απόπειρα από τον Γερμανό Δρ Κάρλ Χερλιγκόφερ στη ΝΔ πλευρά που απέτυχε εξαιτίας καταιγίδας και ισχυρού ψύχους. 1957 η πρώτη ανάβαση του Μπρόουντ Πικ έγινε στις 9 Ιουνίου, 1957 από τους Φριτς Βιντερστέλερ, Μάρκους Σμουκ, Κουρτ Ντιμπέργκερ και Χέρμαν Μπουλ μέλη αυστριακής αποστολής με αρχηγό τον Μάρκους Σμουκ. Η πρώτη προσπάθεια έγινε στις 29 Μαΐου από τους Φριτς Βιντερστέλερ και Κουρτ Ντιμπέργκερ που έφθασαν σε ύψος 8.030 μ, λίγο κάτω από την κυρίως κορυφή. Η ανάβαση ολοκληρώθηκε χωρίς χρήση βοηθητικού οξυγόνου ή βαστάζων ή οποιαδήποτε άλλη βοήθεια από την Κατασκήνωση Βάσης. 1983 Πρώτη ανάβαση από γυναίκα, Κριστίνα Παλμόβσκα. 1984 Πρώτη ημερήσια ανάβαση από τον Κριστόφ Βιελίτσκι μοναχική σε 21,5 ώρες. 1994 9 Ιουλίου, ο Κάρλος Καρσόλιο έφτασε στην κορυφή από μια νέα διαδρομή που πήρε το όνομά του διαδρομή Carsolio. 2007 Ιούλιος, αυστριακή ορειβατική ομάδα αναρριχήθηκε στο Μπρόουντ Πικ για να παραλάβει το σώμα του Μάρκους Κροντάλερ, (Markus Kronthaler) που σκοτώθηκε στο βουνό πριν από ένα χρόνο από τα 8.000 μέτρα. 2009 Τον χειμώνα και το καλοκαίρι του 2009 δεν έγιναν επιτυχείς προσπάθειες. Υπήρξε μόνο μια χειμερινή απόπειρα από πολωνοκαναδική ομάδα. Το καλοκαίρι σημειώθηκε μια απώλεια, η Κριστίνα Καστάνια. 2012 Το καλοκαίρι του 2012, πέντε μέλη του "Koroška 8000" - σλοβενική ομάδα με αρχηγό τον Γκρέγκορ Λάσεν έφθασε στην κορυφή χωρίς βοηθητικό οξυγόνο ή βαστάζους, στις 31 Ιουλίου, 2012. 2013 Στις 5 Μαρτίου έγινε η πρώτη χειμερινή ανάβαση από πολωνική αποστολή. 2013 Ιούλιος, ο Αϊντίν Μποζόργκι και μέλη ιρανικής αποστολής (Pouya Keivan και Mojtaba Jarahi) εγκαινίασαν μια νέα διαδρομή, την οποία ονόμασαν Ιράν. Κατά τη διάρκεια της κατάβασης χάθηκαν και οι τρεις και ανακηρύχθηκαν νεκροί. Richard Sale, Broad Peak, 2004. English published by Carreg Ltd in the UK. ISBN 0-9538631-1-5 Marcus Schmuck, Broad Peak 8047m Meine Bergfahrten mit Hermann Buhl, 1958. German published by Verlag "Das Bergland-buch" in Salzburg/Stuttgart. Kurt Diemberger, Spirits of the Air, 1994. Mountaineers Books, ISBN 0-89886-408-9 Hermann Buhl, Achttausand: Druber und Drunter, 1955, Munchen. Afterward by Kurt Diemberger describes the Broad Peak expedition. Zvezdnate noči (Starry Nights) by Dušan Jelinčič, ISBN / EAN: 961-6387-75-8 Anna Czerwińska Broad Peak'83 tylko dwie (Broad Peak'83 only two) "Sport i Turystyka", Warszawa 1989, ISBN 83-217-2658-5 Μπρόουντ Πικ στο Himalaya-Info.org (Γερμανικά) Μπρόουντ Πικ στο Summitpost Πρώτη Ανάβαση: ο επίσημος ιστότοπος της αυστριακής OEAV αποστολής στο Καρακορούμ 1957, στο BroadPeak.org Αναμνηστικό γραμματόσημο
Πίτσα Μαργαρίτα

Η πίτσα Μαργαρίτα είναι μια κλασσική ναπολιτάνικη πίτσα, γαρνιρισμένη με ντομάτα, μοτσαρέλα (μοτσαρέλα στην παραδοσιακή πίτσα Μαργαρίτα, δεν είναι εκείνη με του βουβαλιού αλλά με γάλα αγελάδας), βασιλικό, αλάτι και λάδι; μαζί με την πίτσα μαρινάρα, αποτελούν τις πιο δημοφιλείς ιταλικές πίτσες. Σίγουρα αντιπροσωπεύει το κατ'εξοχήν σύμβολο (ανάμεσα στις πολλές γεύσεις) της πολιτιστικής κληρονομιάς και ιταλικής γαστρονομίας, δημοφιλής για τη φήμη της σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις παραλλαγές της.

 Μια διαδεδομένη είδηση αναφέρει ότι τον Ιούνιο του 1889, για να τιμήσουν την Βασίλισσα της Ιταλίας, Μαργαρίτα της Σαβοΐας, ο σεφ Ραφαέλε Εσποζίτο της Πιτσαρίας Μπράντι εφηύρε ένα πιάτο που το ονόμασε χαρακτηριστικά ,«Πίτσα Μαργαρίτα» (δεδομένου ότι ο όρος «πίτσα», άγνωστος έξω από την πόλη της Νάπολης, αναφερόταν σχεδόν πάντα στα γλυκά κέικ), όπου διαθέτοντας τα αλμυρά συστατικά, ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό, αντιπροσώπευαν ακόμα και τα ίδια χρώματα με την ιταλική σημαία. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες φιλολογικού χαρακτήρα η ιστορία της πίτσας μαργαρίτα που εκπονήθηκε από την «Μπράντι» για πρώτη φορά θα αποτελεί μια «ψεύτικη ιστορία». Στην πραγματικότητα, φαίνεται ότι η πίτσα μαργαρίτα γεννήθηκε στη Νάπολη πολύ πριν από το 1889, μεταξύ του 1796 και του 1810. Η φιλόλογος Εμανουέλε Ρόκο, το 1849, μίλησε για συνδυασμούς σάλτσας με διάφορα συστατικά, ανάμεσα στα οποία είναι βασιλικός, ντομάτα και λεπτές φέτες μοτσαρέλα. Η μοτσαρέλα κομμένη σε λεπτές φέτες, απλωμένη πάνω στη σάλτσα ντομάτας σε σχήμα μαργαρίτα, με την επακόλουθη προσθήκη φύλλων βασιλικού, αποτελούσε μάλλον το αληθινό κίνητρο του ονόματος της πριν από την ενοποίηση της Ιταλίας. Τα συστατικά του τι είναι αυτό που σήμερα ονομάζεται πίτσα μαργαρίτα βρίσκονται σε πίτσες που παρασκευάζονται πριν από την Μαργαρίτα αφιερωμένη στην ίδια τη Βασίλισσα. Ο Φραντσέσκο ντε Μπουρκάρντ το 1866, μιλώντας για την παράδοση της Νάπολης περιγράφει τους βασικούς τύπους πίτσας, δηλαδή αυτές που σήμερα ονομάζονται πίτσα με σάλτσα ντομάτας, πίτσα μαργαρίτα και καλτσόνε: Francesco De Bourcard, Usi e costumi di Napoli e contorni descritti e dipinti, Vol. II, pag. 124Επιπλέον, ήδη από το 1830, ένας σίγουρα «Σκαντζόχοιρος», στο βιβλίο της Νάπολης, περιγράμματα και περίχωρα, είχε περιγράψει μια πίτσα με ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό. Το 1973 αργεντίνος πιτσαδόρος, ο Εστεμπάν Ροντρίγκο Πέκο, πραγματοποιεί στο κέντρο του Μπουένος Άιρες, μια πίτσα Μαργαρίτα, 11 μέτρων και 7 εκ., μπαίνοντας στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες. • Φραντσέσκο ντε Μπουρκάρντ , Έθιμα και παραδόσεις της Νάπολης,.νέα έκδοση φαξ, περιορισμένη κυκλοφορία σε 999 αντίγραφα,Νάπολη, Αλμπέρτο Μαροτα [1866].
Tú alfagra land mítt

Tú alfagra land mítt ("Εσύ η ομορφότερη χώρα μου"), (επίσημα τιτλοφορείται Mítt alfagra land), είναι ο εθνικός ύμνος των Φαιρόων Νήσων. Οι στίχοι γράφτηκαν το 1906 από τον Σίμουν αβ Σκάρδι (1872-1942) και η μελωδία είναι του Πέτερ Άλμπεργκ (Peter Alberg, 1885-1940).

 Mítt alfagra land Tú alfagra land mítt, mín dýrasta ogn! á vetri so randhvítt, á sumri við logn, tú tekur meg at tær so tætt í tín favn. Tit oyggjar so mætar, Guð signi tað navn, sum menn tykkum góvu, tá teir tykkum sóu. Ja, Guð signi Føroyar, mítt land! Hin roðin, sum skínur á sumri í líð, hin ódnin, sum týnir mangt lív vetrartíð, og myrkrið, sum fjalir mær bjartasta mál, og ljósið, sum spælir mær sigur í sál: alt streingir, ið tóna, sum vága og vóna, at eg verji Føroyar, mítt land. Eg nígi tí niður í bøn til tín, Guð: Hin heilagi friður mær falli í lut! Lat sál mína tváa sær í tíni dýrd! So torir hon vága - av Gudi væl skírd - at bera tað merkið, sum eyðkennir verkið, ið varðveitir Føroyar, mítt land! Η Ωραιότερή μου Χώρα Χώρα μου, ω πιο όμορφο, πιο αγαπημένο έδαφος, με έφερες τόσο κοντά, αγκαλιάζοντάς με ήρεμα ήσυχη το καλοκαίρι, χιονοσκέπαστη τον χειμώνα, μεγαλόπρεπα νησιά, που ονομάστηκαν αγαπημένα από τον Θεό. Το όνομα που οι άνθρωποι σάς έδωσαν όταν σας ανακάλυψαν, Ω, Θεέ ευλόγησέ τα, τα νησιά Φερόες, τη χώρα μου. Φωτεινή λάμψη, που το καλοκαίρι ομορφαίνει τόσο τους λόφους άγριοι άνεμοι, που τον χειμώνα οδηγούν τους ανθρώπους στην απόγνωση ω καταιγίδα που παίρνεις τις ζωές, ω κατάκτηση της ψυχής, που φτιάχνετε γλυκιά μουσική που ενώνει το σύνολο. Ελπίζοντας ο καθένας και έχοντας εμπιστοσύνη, εμπνέοντάς μας όλους, Για να σε προστατεύουμε, Ω Φερόες, χώρα μου. Και γι΄αυτό, γονατίζω, στον Θεό σου, με προσευχές, είθε να έχεις ειρήνη, και σπλαχνίσου με, η ψυχή μου εξαγνίστηκε με δόξα, ζητώ για σένα την ευλογία όταν σηκώνω τη σημαία και τολμώ να επιδείξω τη δύναμή μου. Το σύνθημα για το καθήκον μου, θα είναι να είναι σηκωμένη ψηλά (η σημαία), Για να σε προστατεύω, ω Φερόες χώρα μου. W.B. Lockwood: An Introduction to Modern Faroese, Tórshavn 1977 [1]
ΜΚ Μλάντα Μπόλεσλαβ

Η ΜΚ Μλάντα Μπόλεσλαβ (τσεχικά: BK Mladá Boleslav) είναι τσεχική επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα τη Μλάντα Μπόλεσλαβ. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στη ŠKOENERGO Aréna, χωρητικότητας 4.200 θεατών. Το 2014 κέρδισε την άνοδο στο κορυφαίο Πρωτάθλημα Τσεχίας.

 Το σωματείο ιδρύθηκε το 1908 ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Τσεχικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί Πάγου (ČSLH). Τα έτη 1936-1938 μετείχε στο πρωτάθλημα ανώτατης κατηγορίας χόκεϊ της Τσεχοσλοβακίας, τερματίζοντας στην 8η και τελεφταία θέση χωρίς βαθμό, αλλά στη συνέχεια επικράτησε στα πλέι-οφ με 1:0 επί της Σλάβια Πράγας. Η επόμενη περίοδος ήταν καλύτερη, καθώς τερμάτησε στην 6η θέση. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2010-2011, η ομάδα έμεινε στους 22 βαθμούς για το γεγονός ότι χρησιμοποίησε παίκτες που δεν είχαν καταχωρηθεί με τη σωστή διαδικασία στο σύλλογο, μια υπόθεση που αφορούσε επίσης τις ομάδες ΧΚ Πλζεν και ΧΚ Κλάντνο. 1908–1927 BK Mladá Boleslav (Bruslařský klub Mladá Boleslav) 1927–1939 Mladoboleslavský SK (Mladoboleslavský Sportovní klub) 1939–1948 BK Mladá Boleslav (Bruslařský klub Mladá Boleslav) 1948–1966 Sokol BK Mladá Boleslav (Sokol Bruslařský klub Mladá Boleslav) 1966–2000 Auto Škoda Mladá Boleslav 2000–2004 HC Mladá Boleslav (Hockey Club Mladá Boleslav) 2004–τώρα BK Mladá Boleslav (Bruslařský klub Mladá Boleslav) Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Αρίστη Παγιατάκη

Η Αρίστη Παγιατάκη (1902-1975), ήταν Ελληνίδα γιατρός και πολιτικός. Εξελέγη πρώτη σε ψήφους στις δημοτικές εκλογές του 1951 και διορίστηκε δήμαρχος Θεσσαλονίκης για σύντομο χρονικό διάστημα. Έγινε έτσι η πρώτη γυναίκα δήμαρχος της Θεσσαλονίκης και η πρώτη γυναίκα δήμαρχος (διορισμένη) στην Ελλάδα μεταπολεμικά.

 Ήταν ιατρός φυματιολόγος.Εξελέγη πρώτη σε σταυρούς δημοτική σύμβουλος στις δημοτικές εκλογές του 1951 με τη στήριξη του Ελληνικού Συναγερμού. Ο συνυποψήφιός της με τον ίδιο συνδυασμό και δεύτερος σε ψήφους, Παντελής Πετρακάκης, προσέφυγε στο εκλογοδικείο κατά της εκλογής (διορισμού ως δημάρχου) της Παγιατάκη, καθώς ο τότε εκλογικός νόμος επέτρεπε στις γυναίκες να εκλέγονται δημοτικοί σύμβουλοι, όχι όμως και δήμαρχοι. Ο ποτοποιός από την Κρήτη κέρδισε στο εκλογοδικείο και στις 8 Ιουνίου 1951 ορκίστηκε δήμαρχος.Κατά συνέπεια, η Παγιατάκη ήταν δήμαρχος Θεσσαλονίκης για μερικές ώρες. Η φυματιολόγος ήταν υποψήφια βουλευτής στις εκλογές του 1956, με τη νεοσύστατη ΕΡΕ στη Θεσσαλονίκη. Απεβίωσε στις 12 Μαρτίου 1975 στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Γρηγορίου Παλαμά.Από τον γάμο της απέκτησε μία κόρη και έναν γιο.
Δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν

Ο Σαχζάτ Λουκμάν (Shehzad Luqman) ήταν 27χρονος άνδρας πακιστανικής καταγωγής ο οποίος δολοφονήθηκε από μέλη της Χρυσής Αυγής τα ξημερώματα της 17ης Ιανουαρίου 2013 στα Πετράλωνα, στην Αθήνα.

 Για τη δολοφονία κατηγορήθηκαν ο 29χρονος πυροσβέστης Χρήστος Στεργιόπουλος και ο 25χρονος Διονύσης Λιακόπουλος, οι οποίοι επιβαίνοντας σε δίκυκλο και οπλισμένοι με πτυσσόμενα μαχαίρια επιτέθηκαν και σκότωσαν τον Λουκμάν ενώ εκείνος πήγαινε με το ποδήλατο στη δουλειά του στη λαϊκή. Στο σπίτι του Λιακόπουλου βρέθηκαν τρία ακόμα στιλέτα πεταλούδα, μια σιδερογροθιά, ένας σουγιάς, ένα ξύλινο ρόπαλο, μια κυνηγετική καραμπίνα, φυσίγγια, 117 προεκλογικά φυλλάδια της Χρυσής Αυγής, αυτοκόλλητα και άλλα υλικά της οργάνωσης, ενώ στο σπίτι του Στεργιόπουλου βρέθηκαν ένα ξύλινο ρόπαλο, κάλυκες και μια μαύρη λεπίδα. Στη δίκη σε πρώτο βαθμό που ξεκίνησε στις 18 Δεκεμβρίου 2013 και έληξε στις 15 Απριλίου 2014 καταδικάστηκαν από το Μικτό Ορκωτό Κακουργιοδικείο Αθηνών σε ισόβια χωρίς ελαφρυντικά για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, οπλοφορία, οπλοχρησία και οπλοκατοχή, χωρίς όμως στο κατηγορητήριο να συμπεριληφθούν τα ρατσιστικά κίνητρα. Οι ίδιοι ισχυρίστηκαν ότι του επιτέθηκαν «για ασήμαντη αφορμή» επειδή «τους έκοψε τον δρόμο με το ποδήλατο».Ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος Τζαβέντ Ασλάμ (Tzavent Ashlam) δήλωσε πως η Χρυσή Αυγή ήταν υπεύθυνη για έξι ή εφτά δολοφονίες και δεκάδες επιθέσεις για τις οποίες δεν υπήρξε δίωξη. Η δίκη σε δεύτερο βαθμό ξεκίνησε στις 16 Απριλίου 2018 στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών. Στις 6 Μαΐου 2019 καταδικάστηκαν τελεσίδικα σε κάθειρξη 21 ετών και 5 μηνών έκαστος. Η έδρα απέρριψε το αίτημα της υπεράσπισης για μετατροπή της κατηγορίας της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε θανατηφόρα σωματική βλάβη ή σε επικίνδυνη σωματική βλάβη. Απορρίφθηκαν επίσης τα ελαφρυντικά του πρότερου έντιμου βίου και της ειλικρινούς μεταμέλειας, ενώ αντιθέτως αναγνωρίστηκε το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την τέλεση της πράξης.Παράλληλα οι δύο άντρες κατηγορούνται για ένταξη σε εγκληματική οργάνωση στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Έπειτα από τη δολοφονία του Λουκμάν, επισκέφθηκε τη χώρα ο επίτροπος του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Νιλς Μούιζνιεκς (Nils Muižnieks) ο οποίος επισήμανε την τραγική ολιγωρία στην αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας και της εγκληματικής δράσης της ναζιστικής οργάνωσης.Στις 22 Ιανουαρίου 2013 ο Αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Νίκος Παπαγιαννόπουλος ανακοίνωσε την έναρξη λειτουργίας του Τμήματος Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας της Διεύθυνσης Κρατικής Ασφαλείας, η σύσταση του οποίου είχε ήδη προαναγγελθεί τον Αύγουστο του 2012 στη Βουλή από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκο Δένδια. Ενεργοποιήθηκε επίσης ο πενταψήφιος αριθμός 11414, στον οποίο καταγράφονται καταγγελίες σχετικά με επιθέσεις εναντίον μεταναστών.Η πρώτη υπόθεση που στις 28 Φεβρουαρίου 2013 ανακοινώθηκε ως εξιχνιασμένη από το εν λόγω Τμήμα ήταν η δολοφονική δράση των ταγμάτων εφόδου κατά Πακιστανών τον Σεπτέμβριο του 2012 στη Μεταμόρφωση. Για την υπόθεση αυτή στις 9 Νοεμβρίου 2017 οδηγήθηκε τελεσίδικα σε κάθειρξη 13 ετών και 4 μηνών από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Αθηνών ο χρυσαυγίτης Κωνσταντίνος Κοντομούς.
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Ιουλίου 2021

Στις 11 Ιουλίου 2021 διεξήχθησαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές στη Βουλγαρία, για να εκλεγούν τα 240 μέλη της 46ης Βουλγαρικής Εθνοσυνέλευσης.Μετά τις εκλογές 6 κόμματα μπήκαν στο κοινοβούλιο. Το πολυσυλλεκτικό κεντρώο Υπάρχει Τέτοιος Λαός ήρθε πρώτο κερδίζοντας τις 65 έδρες, ενώ το κεντροδεξιό ΠΕΑΒ του Μπορίσοφ έπεσε στη δεύτερη θέση με 63 έδρες. Μετά τις εκλογές τα κόμματα δεν κατέληξαν σε συμφωνία για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Ο Πρόεδρος Ρούμεν Ράντεφ προκήρυξε γενικές εκλογές (βουλευτικές και προεδρικές) για τις 11 Νοεμβρίου 2021.

 Τα 240 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από 31 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες, που έχουν 4–16 έδρες έκαστη. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στο κοινοβούλιο είναι 4% του συνολικού αριθμού έγκυρων ψήφων σε εθνικό επίπεδο. Οι εκλογείς ψηφίζουν από καταλόγους υποψηφίων πολιτικών κομμάτων βάζοντας έναν σταυρό προτίμησης δίπλα στον υποψήφιο της επιλογής τους. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική, και δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Βουλγαρίας ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με δικαστική απόφαση. Αυτή είναι η δεύτερη φορά μέσα στο 2021 που έγιναν βουλευτικές εκλογές στη Βουλγαρία, και η 12η φορά από το 1989 που άρχισε η νέα δημοκρατική περίοδος στη Βουλγαρία. Στις προηγούμενες εκλογές, του Απριλίου, η προσέλευση εκλογέων στα 465 εκλογικά κέντρα του εξωτερικού ήταν πολύ μεγάλη και αυτήν την φορά αναμενόταν ότι θα είναι ακόμα μεγαλύτερη αφού ο αριθμός των κέντρων σχεδόν διπλασιάστηκε, αυξήθηκαν σε 784. Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7 το πρωί μέχρι τις 20.00 το βράδυ για τα 6,5 εκατομμύρια εγγεγραμμένους ψηφοφόρους της χώρας. Στο Ηνωμένο Βασίλειο λειτούργησαν 135 εκλογικά κέντρα, και από αυτά τα 5 ήταν στο Δυτικό Λονδίνο. Για πρώτη φορά λειτούργησε εκλογικό κέντρο και σε ένα πλοίο, το οποίο διανύει τη διαδρομή Μπουργκάς-Μπατούμι, επειδή θα ήταν στα ανοιχτά της θάλασσας την ημέρα των εκλογών και δεν υπήρχε άλλος τρόπος να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα οι 28 ναύτες του πλοίου. Επίσης, αυτή είναι η πρώτη φορά που οι εκλογείς ψήφισαν ηλεκτρονικά σε όλα τα μεγάλα εκλογικά κέντρα (πάνω από 300 ψηφοφόροι), σε 9.402 εγχώρια και 273 του εξωτερικού, στα οποία είχε διατεθεί ο απαραίτητος εξοπλισμός.
Ιερά Μονή Οσίου Μελετίου

Η Ιερά Μονή Οσίου Μελετίου είναι ορθόδοξη γυναικεία μονή που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Μεγάρων και Σαλαμίνος και βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του όρους Πάστρας σε υψόμετρο 520 μέτρων και στα διοικητικά όρια του Δήμου Μάνδρας-Ειδυλλίας.

 Η Μονή Οσίου Μελέτιου πιθανότατα ιδρύθηκε στα τέλη του 11ου αιώνα, στη θέση μάλλον παλαιότερου μοναστηριού. Ιδρυτής της μονής ήταν ο Όσιος Μελέτιος, ο οποίος καταγόταν από την Καππαδοκία και ήταν οπαδός της πλήρους ακτημοσύνης, ενώ υπήρξε και αναμορφωτής του μοναστικού βίου. Εκτός από το κυρίως μοναστήρι, ίδρυσε και 24 εκκλησιαστικά μετόχια (παραλαύρια) σε διάφορες περιοχές της Αττικής, μερικά από τα οποία σώζονται έως σήμερα, ενώ άλλα είναι ερειπωμένα. Ο Όσιος Μελέτιος ήταν για τους κατοίκους της περιοχής προστάτης και θαυματουργός και τύχαινε ευρύτερης αναγνώρισης, καθώς ο αυτοκράτορας Αλέξιος Κομνηνός δώρισε στη μονή πηγές εσόδων. Ιστορική πηγή στην οποία απαντά το μοναστήρι είναι οι επιστολές του Μιχαήλ Χωνιάτη, καθώς αυτός ο λόγιος μητροπολίτης διατηρούσε τακτική αλληλογραφία με τον ηγούμενο της Μονής και την χαρακτήριζε ως "φιλόσοφον μάνδρα". Μετά τον θάνατό του την 1η Σεπτεμβρίου του 1105 ο Όσιος Μελέτιος τάφηκε εντός της μονής που ο ίδιος είχε ιδρύσει. Με την πάροδο του χρόνου η μονή απέκτησε μεγάλη φήμη, έγινε σταυροπηγιακή και διατήρησε την ακμή της έως τον 16ο αιώνα, οπότε ανακαινίστηκε από τον Μητροπολίτη Αθηνών Νικάνορα. Στο πέρασμα των αιώνων υπέστη πολλές καταστροφές από επιδρομές και λεηλασίες και στα χρόνια μετά την απελευθέρωση παρήκμασε, ενώ το 1883 έγινε μετόχι της Μονής Φανερωμένης Σαλαμίνας. Ανασυστάθηκε το 1928 από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και το 1950 η μοναχική κοινότητα μετατράπηκε σε γυναικεία. Η μονή πανηγυρίζει την 1η Σεπτεμβρίου, ημέρα εορτής του Οσίου Μελετίου. Το μοναστήρι σήμερα είναι ένα σύμπλεγμα βυζαντινών και νεωτέρων κτιρίων που δένουν αρμονικά. Το καθολικό χρονολογείται στον 12ο αιώνα και είναι ένας μικρός ναός, σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο ο οποίος στηρίζεται πάνω σε τέσσερις κίονες. Στη νότια πλευρά βρίσκεται προσαρτημένο παρεκκλήσιο προς τιμή των Ταξιαρχών, ενώ εντός του ναού υπάρχει κρύπτη όπου βρίσκεται ο τάφος του οσίου Μελετίου. Από την αρχική αγιογράφηση του ναού σώζονται μόνο ελάχιστα δείγματα. Οι υπάρχουσες τοιχογραφίες στον κυρίως ναό και στο νάρθηκα χρονολογούνται στον 17ο αιώνα Κωνσταντόπουλος, Κωνσταντίνος Μ. (1924). «Ἡ μονὴ τοῦ ὁσίου Μελετίου καὶ ὁ Μητροπολίτης Ἀθηνῶν Νικάνωρ». Δελτίον της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρίας 11 (α-β): 49-61. Μπούρας Χαρ. και Λασκαρίνα Μπούρα, Η Ελλαδική ναοδομία κατά τον 12ο αιώνα, έκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, Αθήνα 2001, σ. 232-240. ISBN 960-7059-12-3. Παπαδόπουλος Χ. Όσιος Μελέτιος ο Νέος, Αθήνα 1968. Λάμπρος Σπ., Μιχαήλ Ακομινάτου του Χωνιάτου: Τα σωζόμενα, τόμος Β΄, Αθήνα 1880, σ. 155 και 605. Deliyanni-Doris H., Die Wandmalereien der Lite der Hosios Meletios, Μόναχο 1975.
Φιλ Ραντ

Ο Φιλ Ραντ (Phillip Hugh Norman Rudd, 19 Μαΐου 1954) είναι Αυστραλός ντράμερ της χαρντ ροκ μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος των AC/DC από το 1975 ως το 1983 και από το 1994 μέχρι σήμερα.

 Ο Ραντ γεννήθηκε το 1954 στην Μελβούρνη, από γονείς λιθουανικής καταγωγής. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα σε εφηβική ηλικία, πριν γίνει μέλος των Buster Brown με τον τραγουδιστή των Rose Tattoo, Άνγκρι Άντερσον. Στο συγκρότημα συμμετείχαν επίσης, οι κιθαρίστες Πωλ Γκραντ και Τζον Μουν, ο μπασίστας Τζόρντι Λιτς και ο κιμπορντίστας Κρις Γουίλσον. Μαζί κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Something to Say" τον Δεκέμβριο του 1974. Ο Ραντ αποχώρησε από τους Buster Brown για να γίνει μέλος των Coloured Balls και στις αρχές του 1975 έκανε οντισιόν για τη θέση του ντράμερ των AC/DC, οι οποίοι τον ενέταξαν στο δυναμικό τους. Το ροκ εντ ρολ στυλ του συγκροτήματος ταίριαξε αμέσως με το παίξιμο του Ραντ, ο οποίος γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία μαζί τους κυκλοφορώντας εννέα στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ, από το 1975 μέχρι το 1983. Μεταξύ αυτών, το υπερεπιτυχημένο "Back In Black", το οποίο είναι ο δεύτερος δίσκος σε πωλήσεις παγκοσμίως, όπως και τα πολυπλατινένια "Highway To Hell", "For Those About To Rock" και "Let There Be Rock". Το 1980, ο τραγουδιστής των AC/DC, Μπον Σκοτ, πέθανε μετά από κατανάλωση μεγάλης ποσότητας αλκοόλ και το συγκρότημα τον αντικατέστησε με τον Μπράιαν Τζόνσον. Ο θάνατος του Σκοτ επηρέασε έντονα τον Ραντ, ο οποίος παρέμεινε μαζί τους μέχρι και την ηχογράφηση του "Flick Of The Switch", δίνοντας στη συνέχεια την θέση του στον Σάιμον Ράιτ. Μετά την αποχώρηση του, ο Ραντ αποσύρθηκε στην Τοράνγκα της Νέας Ζηλανδίας όπου αγόρασε μία εταιρεία ελικοπτέρων. Για την επόμενη δεκαετία, ο Ραντ έγινε πιλότος ελικοπτέρων και οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων, ενώ δημιούργησε και το δικό του στούντιο ηχογραφήσεων. Στα τέλη του 1993, του έγινε πρόταση να επανενταχθεί στους AC/DC, παίρνοντας τη θέση του Κρις Σλέιντ. Μετά την επιστροφή του, έπαιξε στα άλμπουμ "Ballbreaker", "Stiff Upper Lip" και το # 1 σε 29 χώρες, "Black Ice". Τον Δεκέμβριο του 2010, ο Ραντ καταδικάστηκε για κατοχή 25 γραμμαρίων μαριχουάνας, απόφαση η οποία αναιρέθηκε με σκοπό να έχει τη δυνατότητα να περιοδεύει με τους AC/DC.Τον Αύγουστο του 2014, ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του πρώτου του προσωπικού δίσκου με τίτλο "Head Job", έχοντας ως πρώτο σινγκλ το κομμάτι "Repo Man".Στις 5 Νοεμβρίου του 2014 συνελήφθη με την κατηγορία της πρόσληψης εκτελεστή για να δολοφονήσει 2 άτομα αλλά και της κατοχής ναρκωτικών ουσιών. Μια μέρα μετά το κατηγορητήριο κατέπεσε λόγω του ότι τα στοιχεία της πρόσληψης εκτελεστή οδηγούν σε ενδείξεις και όχι αποδείξεις. Αφέθηκε προσωρινά ελεύθερος με εγγύηση και η δίκη ορίστηκε για τις 27 Νοεμβρίου. Phil Rudd | Biography | AllMusic Phil Rudd Biography - Angelfire AC/DC Biography | Rolling Stone AC/DC Home | The Official AC/DC Site Αρχειοθετήθηκε 2014-07-30 στο Wayback Machine.
Board of European Students of Technology

To BEST (Board of European Students of Technology) (BEST) είναι ένας μη-κυβερνητικός, μη-πολιτικός και μη-κερδοσκοπικός φοιτητικός οργανισμός. Το BEST υποστηρίζεται από περίπου 3,500 εθελοντές οι οποίοι είναι μέλη των τοπικών συλλόγων BEST σε περισσότερα από 90 Πολυτεχνεία σε περισσότερες από 30 χώρες της Ευρώπης. Το όραμα του BEST είναι η ενισχυμένη διαφορετικότητα (empowered diversity) και ο σκοπός του ή ανάπτυξη των φοιτητών (developing students).

 Συμπληρωματική εκπαίδευση Επαγγελματική σταδιοδρομία Βελτίωση της εκπαίδευσης Το BEST αποτελείται από περισσότερα από 90 Local BEST Groups (LBGs) σε πανεπιστήμια STEM σε όλη την Ευρώπη, αναπτύσσοντας δράσεις και προσφέρουν τις υπηρεσίες του BEST στους φοιτητές του Πανεπιστημίου τους ή φοιτητές πανεπιστημίων άλλων LBGs. Για την επίτευξη της καλύτερης επικοινωνίας μεταξύ των LBGs και του διεθνούς BEST, χωρίζονται σε 11 περιφέρειες (regions) τα οποία συντονίζονται από τους Regional Advisers. Τέλος, υπάρχει και η διεθνής πλευρά του BEST, η οποία αποτελείται από διάφορες ομάδες, όπως τα διάφορα Departments, οι οποίες στελεχώνονται από εθελοντές των διαφόρων LBGs και δουλεύουν για την ανάπτυξη και την κάλυψη των αναγκών του οργανισμού. Όλος ο οργανισμός λειτουργεί κάτω από την εποπτεία του διεθνούς Προεδρείου του BEST. Ένα Local BEST Group Αρχειοθετήθηκε 2021-11-27 στο Wayback Machine. (LBG) αποτελείται από εθελοντές-φοιτητές στο Πανεπιστήμιο που εδρεύει. Τα Local BEST Group αναπτύσσουν δράσεις ανάλογες με το όραμα και τους στόχους του οργανισμού για τους φοιτητές του Πανεπιστημίου τους και προωθούν παρόμοιες δράσεις του BEST σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Στην Ελλάδα υπάρχουν Local BEST Groups στις εξής πόλεις και Πανεπιστήμια: Αθήνα - Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκη - Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Πάτρα - Πανεπιστήμιο Πατρών Χανιά - Πολυτεχνείο Κρήτης Ξάνθη - Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Το BEST συνεργάζεται με άλλους πέντε φοιτητικούς οργανισμούς: bonding-studenteninitiative e.V. (από τη Γερμανία, από το 1997) Canadian Federation of Engineering students,, από το 2010 Association des États Généraux des Étudiants de l'Europe (AEGEE) (από το 2010) European Students of Industrial Engineering and Management (ESTIEM) (από το 2011)Το BEST είναι μέλος των ακόλουθων οργανισμών που συμμετέχουν στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης των μηχανικών: SEFI, IFEES FEANI.
Ύδρα (αστερισμός)

Υδρα (Λατινικά: Hydra, συντομογραφία: Hya) είναι αστερισμός που σημειώθηκε στην αρχαιότητα από τον Πτολεμαίο και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο αστερισμό του ουρανού. Παρά το μέγεθος του, περιλαμβάνει μόνον έναν αστέρα αρκετά φωτεινό (τον Αλφάρντ, α της Ύδρας).

 Ο α της Ύδρας, ο Αλφάρντ, είναι πορτοκαλί γίγαντας και απέχει 175 έτη φωτός. Το όνομα Αλφάρντ προέρχεται από τα αραβικά και σημαίνει ο μοναχικός του όφεως. Η ονομασία ταιριάζει διότι είναι ο μοναδικός αστέρας ολόκληρου του αστερισμού με μέγεθος μεγαλύτερο από 3.Ο ε της Ύδρας είναι διπλός αστέρας. Απαιτείται τηλεσκόπιο μεσαίας διαμέτρου για να ξεχωρίσει κανείς τα δυο κοντινά μέλη, που έχουν μέγεθος 3,4 και 6,5, με τροχιακή περίοδο 900 ετών περίπου. Απέχουν περίπου 135 έτη φωτός από τον Ήλιο.Ο R της Ύδρας είναι μεταβλητός ερυθρός γίγαντας τύπου Θαυμάσιου του οποίου το μέγεθος μεταβάλλεται μεταξύ 3 και 11 σε διάστημα 11 περίπου μηνών.Ο U της Ύδρας είναι ένας μεταβλητός ερυθρός γίγαντας του οποίου η φωτεινότητα μεταβάλλεται μεταξύ των μεγεθών 3 και 6 με ελάχιστη περιοδικότητα, που εξαρτάται από τους ακτινικούς παλμούς του αστέρα. Απέχει από μας 530 έτη φωτός.Ο Μ48 είναι ένα ανοικτό σμήνος, μετά βίας ορατό με γυμνό μάτι σε συνθήκες πολύ καθαρού ουρανού, αλλά πιο εύκολα διακρίνεται με κιάλια ή τηλεσκόπιο με μεγάλο εύρος πεδίου. Φαίνεται να καταλαμβάνει στον ουρανό μεγαλύτερη έκταση απ’ό,τι η πανσέληνος και βρίσκεται σε απόσταση 200 ετών φωτός από τον Ήλιο.Ο Μ83 είναι σπειροειδής γαλαξίας που φαίνεται κατά μέτωπο, με αποτέλεσμα οι βραχίονες να είναι εύκολα ορατοί με τηλεσκόπιο ή στις φωτογραφίες. Αν παρατηρηθεί με μικρό τηλεσκόπιο φαίνεται σαν στρόγγυλη κηλίδα.Το NGC 3242 (που ονομάζεται Το Φάντασμα του Δία) είναι ένα πλανητικό νεφέλωμα, ορατό με μικρό τηλεσκόπιο υπό τη μορφή γαλαζωπού δίσκου όμοιου με πλανήτη, εξού και το όνομα. Κατάλογος αστέρων της Ύδρας Ερατοσθένης, Καταστερισμοί ή Αστροθεσίαι: Ύδρα
Λας Κρούσες

Το Λας Κρούσες ή Λας Κρούσις (Las Cruces, New Mexico), είναι η δεύτερη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην πολιτεία Νέο Μεξικό των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και έδρα της κομητείας Ντόνια Άνα. Στην απογραφή του 2020 ο πληθυσμός της ήταν 111.385 κάτοικοι, καθιστώντας την τη μεγαλύτερη πόλη στο νότιο Νέο Μεξικό. Η μητροπολιτική περιοχή του Λας Κρούσες, έχει σχεδόν τον διπλάσιο πλυθυσμό, αριθμώντας πάνω από 217.522 κατοίκους.Η ονομασία της πόλεως είναι ισπανική φράση που κατά λέξη σημαίνει «οι σταυροί» και συνεκδοχικά «το σταυροδρόμι». Το Λας Κρούσες αποτελεί το οικονομικό και γεωγραφικό κέντρο της Κοιλάδας Μεσίλα, αγροτικής περιοχής εντός του πεδίου προσχώσεων του Ρίο Γκράντε, ο οποίος κυλά στα δυτικά της πόλεως. Στην πόλη έχει την έδρα του το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού (NMSU), ενώ κοντά βρίσκεται το Κέντρο Δοκιμών Χουάιτ Σαντς (White Sands Test Facility) της NASA και το Πεδίο δοκιμών βαλλιστικών πυραύλων του Χουάιτ Σαντς του αμερικανικού στρατού. Στο τοπίο της πόλεως κυριαρχούν τα Όρη Όργκαν στα ανατολικά, ενώ από τις άλλες πλευρές υπάρχουν τα Όρη Ντόνια Άνα, τα Όρη Ρομπλέντο και η κορυφή Πικάτσο. Η Spaceport America, που έχει τα γραφεία της στο Λας Κρούσες, έχει εκτελέσει αρκετές επιτυχημένες επανδρωμένες υποτροχιακές διαστημικές πτήσεις από τις εγκαταστάσεις της 89 χιλιόμετρα βόρεια από την πόλη, συνεργαζόμενη και με τη Virgin Galactic, που επίσης έχει την έδρα της στην πόλη.

 Το Λας Κρούσες είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο περίπου 1.191 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 32°18΄52΄ Βόρειο πλάτος και 106°46΄44΄΄ Δυτικό μήκος. Περιβάλλεται από βουνά και βρίσκεται πραγματικά στο κέντρο της Καλδέρας Όργκαν, που διαμορφώθηκε από μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη πριν από 32 εκατομμύρια έτη και τα όριά της είναι τα όρη Ντόνια Άνα στα βόρεια της πόλεως και τα Όρη Όργκαν 16 χιλιόμετρα στα ανατολικά της. Η πόλη, αλλά και όλη η Κομητεία Ντόνια Άνα βρίσκονται μέσα σε έρημο, συγκεκριμένα στην οικοπεριοχή της Ερήμου της Τσιουάουα. Το Λας Κρούσες απέχει 362 χιλιόμετρα από την Αλμπουκέρκη και 68 χιλιόμετρα από το Ελ Πάσο (Τέξας), ενώ βρίσκεται μόλις 66 χιλιόμετρα βόρεια από τα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού, όπου η μικρή πόλη Σάνλαντ Παρκ. Ο μεγάλος ποταμός Ρίο Γκράντε χωρίζει στα δύο την Κοιλάδα Μεσίλα και περνά δυτικά από το Λας Κρούσες, παρέχοντας νερό για άρδευση των εντατικών καλλιεργειών που περιβάλλουν την πόλη. Τώρα πλέον η κοίτη του Ρίο Γκράντε γεμίζει τελείως μόνο όταν ανοίγουν τα φράγματα που υπάρχουν πιο πάνω στον ρου του. Εξαιτιας των συνθηκών ξηρασίας, που ενισχύονται από την κλιματική αλλαγή, ο ποταμός έχει συχνότερα μικρή ποσότητα υδάτων. Πριν την έναρξη της έντονης γεωργοκτηνοτροφικής δραστηριότητας, η θαμνώδης βλάστηση της ερήμου εκτεινόταν στην κοιλάδα and catclaw acacia (Acacia greggii). Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2011-02-25 στο Wayback Machine. Γραφείο Συνεδρίων και Επισκεπτών Το Λας Κρούσες στο DMOZ Το Λας Κρούσες στα Βικιταξίδια