Τεοντόρ Γκυντέν

Ο Τεοντόρ Γκυντέν, πλήρες όνομα Ζαν Αντουάν Τεοντόρ Γκυντέν (γαλλικά: Jean Antoine Théodore Gudin), 1802-1880, ήταν Γάλλος ζωγράφος και χαράκτης, διάσημος θαλασσογράφος, στην υπηρεσία του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου και στη συνέχεια του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ΄. Το 1830, μαζί με τον Λουί-Φιλίπ Κρεπέν έγιναν οι δύο επίσημοι ζωγράφοι του Γαλλικού ναυτικού.

 Ο Τεοντόρ Γκυντέν γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1802 στο Παρίσι. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τον πατέρα του και, στα απομνημονεύματά του, φαίνεται να υποδηλώνει ότι η μητέρα του ήταν χήρα που ανέλαβε την ευθύνη της ανατροφής του ίδιου και του μεγαλύτερου αδελφού του. Γράφτηκε σε ναυτική σχολή, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του και ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη, όπου συναναστράφηκε με τους εξόριστους Γάλλους βοναπαρτιστές. Το 1819, κατατάχθηκε στο Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών.Το 1822, επέστρεψε στο Παρίσι όπου, παρακινούμενος από τον αδελφό του, που είχε γίνει μαθητής του Οράς Βερνέ, αποφάσισε να ακολουθήσει καλλιτεχνική σταδιοδρομία, βρήκε μια θέση στο εργαστήριο του Αν-Λουί Ζιροντέ-Τριοζόν. Με την εμφάνιση του ρομαντικού κινήματος διέκοψε τη νεοκλασική του εκπαίδευση και έγινε μαθητής και φίλος του Ντελακρουά και του Τεοντόρ Ζερικώ. Όπως και ο Ντελακρουά, εξέθεσε για πρώτη φορά στο Σαλόν το 1822 με ένα εξαιρετικά ρομαντικό θέμα, Επεισόδια από ναυάγιο. Το 1823, μαζί με τον αδερφό του ενεπλάκησαν σε ναυάγιο στον Σηκουάνα, από το οποίο ο ίδιος σώθηκε αλλά ο αδελφός του πνίγηκε, γεγονός που τον επηρέασε βαθιά για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1824, με την έκθεσή του στο Σαλόν κέρδισε την υποστήριξη του μελλοντικού βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου με έναν πίνακα του πλοίου με το οποίο είχε ταξιδέψει στην Αμερική. Καθιερώθηκε ως θαλασσογράφος και ακολουθώντας αυτή την κατεύθυνση καλλιέργησε σε μεγάλη κλίμακα το ταλέντο του για ιστορικά ναυτικά θέματα, έγινε έτσι ο κορυφαίος ζωγράφος ναυμαχιών της Γαλλίας. Το 1828, ο βασιλιάς Κάρολος Ι' του ανέθεσε παραγγελία έργων. Λίγο αργότερα, ο Γκυντέν συμμετείχε ως ζωγράφος του Γαλλικού Ναυτικού στην Αλγερινή Αποστολή, όπου φιλοτέχνησε πολλά σκίτσα.Μετά την επιστροφή του, έλαβε το αξίωμα του επίσημου ζωγράφου του Γαλλικού ναυτικού στην αυλή του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου. Τα επόμενα χρόνια, έκανε ταξίδια στην Ιταλία, την Ελβετία και τη Ρωσία. Διάσημος σε όλη την Ευρώπη, επιστρέφοντας στη Γαλλία έλαβε τον τίτλο ευγενείας του βαρόνου και του ανέθεσαν να δημιουργήσει ένα μνημειώδες έργο, ενενήντα πίνακες για την ιστορία της γαλλικής ναυτικής ιστορίας για το παλάτι των Βερσαλλιών.Το 1841 ονομάστηκε αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής. Μετά από μια έκθεση στο Βερολίνο το 1845, έλαβε το παράσημο του Τάγματος της Αξίας. Το 1844, παντρεύτηκε τη Λουίζ Μάργκαρετ Χέι (1820–1890), κόρη του Άγγλου στρατηγού Τζέιμς Χέι και αναδεκτή του βασιλιά. Απέκτησαν τρία παιδιά, η κόρη του Ανριέτ έγινε επίσης ζωγράφος. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση του 1848, μοίρασε τον χρόνο του μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας και παρέμεινε ουδέτερος. Το 1857 ονομάστηκε Διοικητής της Λεγεώνα της Τιμής. Το 1865, συνόδευσε τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ' στην Αλγερία και επέστρεψε με την αυτοκρατορική κορβέτα Reine Hortense. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Εταιρείας για τη διάσωση ναυαγών στη δημιουργία της οποίας συνέβαλε το 1864, στη μνήμη του αείμνηστου αδελφού του Ζαν Λουί. Μετά την πτώση της Δεύτερης Αυτοκρατορίας το 1870, αυτοεξορίσθηκε στην Αγγλία και χρησιμοποίησε το όνομα «Gordon». Επέστρεψε στη Γαλλία το 1879, μετά το θάνατο του Λουδοβίκου-Ναπολέοντα Βοναπάρτη, και πέθανε στη Μπουλόν-Μπιγιανκούρ στις 11 Απριλίου 1880. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Théodore Gudin στο Wikimedia Commons