IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λάντο Α΄ της Κάπουα

Ο Λάντο Α΄, Lando I (απεβ. το 861) από τον Οίκο των Λαντουλφιδών ήταν κόμης της Κάπουα από το 843. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λανδούλφος Α΄ του Παλαιού. Όπως ο πατέρας του, υποστήριξε τον Σίκονουλφ εναντίον του Ράντελχις Α΄ στον εμφύλιο πόλεμο, που δίχαζε το πριγκιπάτο του Μπενεβέντο τη δεκαετία του 840.

 Ήταν ο Λάντο Α΄, που στις αρχές του 849 ζήτησε από τον Λουδοβίκο Β΄ της Φραγκίας να διαιτητεύσει τις αξιώσεις των δύο διεκδικητών και να επιλύσει τον συνεχιζόμενο πόλεμο, που είχε φέρει Σαρακηνούς μισθοφόρους στη Νότια Ιταλία. Στη διαμοίραση του Λουδοβίκου Β΄, η Κάπουα έγινε μέρος του πριγκιπάτου του Σαλέρνο, αλλά ο Λάντο Α΄ δεν υπάκουσε για πολύ τον επικυρίαρχό του Σίκονουλφ. Αντίθετα, συμμάχησε με τον Σέργιο Α΄ δούκα της Νάπολης. Για να εδραιώσει τη συμμαχία, ο Λάντο Α΄ νύμφευσε τον δεύτερο μεγαλύτερο γιο του Λανδούλφος γαστάλδο της Σουεσόλα, με την κόρη του Σέργιου Α΄. Κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας των πριγκίπων Σίκο και Αδεμάρος, ο Λάντο Α΄ κυριάρχησε στο Σαλέρνο. Οι Σαλερνιτανοί εξαιρούνταν από την αυξανόμενη επιρροή των Καπουανών και ο Αδεμάρος κάλεσε τον Γουίδων Α΄ πρίγκιπα του Σπολέτο να παρέμβει για λογαριασμό του. Ο Λάντο Α΄ απάντησε παίρνοντας με το μέρος του (ως σύμμαχο) τον Μαρίνο έπαρχο του Αμάλφι. Νύμφευε μάλιστα τον αδελφό του Πάντο με την κόρη τού Μαρίνου. Στον πόλεμο που ακολούθησε, ο Γουίδων κατέστρεψε τα εδάφη και κατέκτησε μέρος της επικράτειας του Λάντενουλφ, γαστάλδου του Τεάνο, αδελφού του Λάντο, αλλά ο ίδιος ο Λάντο Α΄ βγήκε σώος. Τον Μάιο του 859, μία τεράστια κοινή εκστρατεία από το Σαλέρνο, τη Νάπολη, το Αμάλφι και τη Σουεσόλα βάδισε εναντίον του Λάντο Α΄. Ο Λάντο Α΄ ήταν σε παράλυση εκείνη την εποχή και ο γιος του Λάντο Β΄ πήρε τα όπλα, για να υπερασπιστεί την πόλη Κάπουα. Νίκησε τις δυνάμεις που στάλθηκαν εναντίον τους στη γέφυρα Tεοντεμόντο, επάνω από το Βολτούρνo. Ο Λάντο Α΄ δεν επέζησε για πολύ από αυτή τη μεγάλη νίκη. Μία από τις τελευταίες του πράξεις ήταν μία άλλη συζυγική συμμαχία, αυτή τη φορά με τον Γουαϊφέρος, έναν Σαλερνιτανό ευγενή που είχε βρει καταφύγιο στην Κάπουα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αδεμάρος. Ο Γουαϊφέρος νυμφεύτηκε την κόρη του Λάντο Α΄, Λαντελάικα και, όταν επέστρεψε στην Κάπουα, κατέλαβε την εξουσία με την υποστήριξη του λαού. Ο Λάντο Α΄ είχε μεταφέρει —αντίθετα με την επιθυμία του— την τοποθεσία της Κάπουα οριστικά από την παλαιά της θέση στον νέο λόφο του Τριφλίσκο το 856. Έκτισε μοναστήρι στο Τεανό και απεβίωσε πιθανώς το 861 (πιθανόν το 860). Άφησε από τη σύζυγό του Aλοάρα πέντε γιους και μία κόρη: Λάντο Β΄. Λανδούλφος (της Σουεσόλα). Λάντενουλφ. Πάντo. Πέτρο. Λαντελάικα, παντρεύτηκε τον Γουαϊφέρος πρίγκιπα του Σαλέρνο. Erchempert . Historia Langabardorvm Beneventarnorvm στη Λατινική Βιβλιοθήκη . Caravale, Mario (επιμ.). Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza . Ρώμη, 2004.
Τιτίνα Πανταζή

Η Κωνσταντίνα (Τίτίνα) Πανταζή (13 Ιανουαρίου 1943) είναι Ελληνίδα πολιτικός που διετέλεσε ιδιαίτερη γραμματέας του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, γενική γραμματέας Ισότητας και πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ).

 Γεννήθηκε το 1943 στον Άγιο Στέφανο Αχαΐας. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Μετάφρασης και Διερμηνείας του Πανεπιστημίου της Γενεύης στην Ελβετία.Από το 1965 έως το 1967 ήταν ιδιαίτερη γραμματέας του Ανδρέα Παπανδρέου, μαζί με την Αγγέλα Κοκκόλα.Μεταπολιτευτικά υπήρξε μέλος της Επιτροπής Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ, και βασικό στέλεχος της Ένωσης Γυναικών Ελλάδας (ΕΓΕ) που είχε ιδρύσει η Μαργαρίτα Παπανδρέου, της οποίας αργότερα έγινε και πρόεδρος. Επίσης αρθρογραφούσε για πολιτικά και γυναικεία θέματα στις εφημερίδες «Έθνος» και «Εξόρμηση».Διετέλεσε ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το 1981 μέχρι το 1989, και γενική γραμματέας Ισότητας στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από το 1993 έως το 1996.
Γοδεφρείδος του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ

Ο Γοδεφρείδος, γερμ. Gottfried (24 Μαρτίου 1897 - 11 Μαΐου 1960) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν ο όγδοος πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ, σύζυγος της Μαργαρίτας, πρικίπισσας της Ελλάδας.

 Ήταν ο μόνος γιος του Ερνέστου Β΄, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Αλεξάνδρας των Βέττιν, κόρης του Αλφρέδου, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Είχε γεννηθεί στο Λάνγκενμπουργκ του βασιλείου της Βυρτεμβέργης ως το πρώτο παιδί του Ερνέστου Β΄. Η μητέρα του Αλεξάνδρα ήταν εγγονή της Βικτώριας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλεξάνδρου Β΄ της Ρωσίας. Έπειτα από την εκθρόνιση της μοναρχίας στη Γερμανία το 1918, ο Γοδεφρείδος συνέχισε να λειτουργεί ως ηγέτης των βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης. Υπηρέτησε στον στρατό κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τραυματίστηκε σοβαρά στο Ρωσικό μέτωπο. Απολύθηκε από το στράτευμα, έπειτα από την ανεπιτυχή απόπειρα κατά του Αδόλφου Χίτλερ στις 20 Ιουλίου 1944. Μνηστεύθηκε τη Μαρία Μερσέντες Μόργκαν -χήρα του Ρέγκιναλτ Κλέιπουλ Βάντερμπιλτ- το 1927, σύντομα όμως -το 1928- ο αρραβώνας ματαιώθηκε. Στις 3 Δεκεμβρίου 1930 μνηστεύθηκε τη Μαργαρίτα, κόρη του Ανδρέα, πρίγκιπα της Ελλάδας και της Αλίκης, πριγκίπισσας του Μπάττενμπεργκ, από τον Οίκο της Έσσης. Η Μαργαρίτα ήταν αδελφή του Φίλιππου, πρίγκιπα της Ελλάδας, συζύγου της Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο Γοδεφρείδος και η Μαργαρίτα ήταν τρίτα εξάδελφια, καθώς και οι δύο ήταν τρισεγγονοί του Νικολάου Α΄ της Ρωσίας, αλλά και του Λουδοβίκου Β΄, μεγάλου δούκα της Έσσης. Ο γάμος τους, που έγινε λίγους μήνες μετά, ήταν αρμονικός και απέκτησαν 6 τέκνα, 6 εγγόνια και 9 δισέγγονα. Τα τέσσερα πρώτα τέκνα γεννήθηκαν στο Σβέμπις Χαλ, ενώ τα δύο άλλα, που ήταν δίδυμα, στο Λάνγκενμπουργκ. Το 1950 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Απεβίωσε δέκα έτη μετά σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκε ο 25ετής πρωτότοκος γιος του Κραφτ. Νυμφεύτηκε στις 20 Απριλίου 1931 τη Μαργαρίτα από τον Οίκο Όλντενμπουργκ-Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ, κόρη του Ανδρέα, πρίγκιπα της Ελλάδας και είχε τέκνα: κόρη 1933, θνησιγενής Κραφτ 1935-2004, πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Απέκτησε τρία τέκνα. Βεατρίκη Αλίκη Μαρία Μελίτα Μαργαρίτα 1936-1997 Γεώργιος Ανδρέας Ερρίκος γενν. 1938, πρίγκιπας. Νυμφεύτηκε τη Λουίζα, πριγκίπισσα του Σένμπουργκ-Βάλντενμπουργκ και έχει τέκνα: Αικατερίνη Κλημεντίνη Βεατρίκη γενν. 1972, παντρεύτηκε τον Νικόλαο, πρίγκιπα του Βάλντεκ & Πιρμόντ Τατιάνα Λουίζα γενν. 1975, παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Στέφανο Ρούπρεχτ Σιγισμούνδος Φίλιππος 1944-1978, πρίγκιπας Αλβέρτος Βόλφγκανγκ Χριστόφορος 1944-1992, δίδυμος με τον προηγούμενο. Νυμφεύτηκε τη Μαρία Χίλντεγκαρντ Φίσερ και έχει τέκνο: Λουδοβίκος γενν. 1976, πρίγκιπας thePeerage.com — Gottfried Hermann Alfred Paul Maximilian Viktor VIII Fürst zu Hohenlohe-Langenburg Genealogics — Leo van de Pas — Gottfried, 8.Fürst zu Hohenlohe-Langenburg Queen Victoria's Descendants, New York, 1987, Eilers, Marlene A., Reference: 197
Intracom

Η Intracom είναι όμιλος ελληνικών εταιρειών που εξειδικεύονται στην ανάπτυξη λογισμικού αμυντικών συστημάτων, όπως επίσης και στην ανάπτυξη και κατασκευή τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού και ηλεκτρονικών. Η εταιρεία ιδρύθηκε από τον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Κωνσταντίνο Δημητριάδη.Η Intracom Holdings είναι ο κύριος μέτοχος ενός ομίλου κορυφαίων πολυεθνικών εταιρειών με εξειδίκευση στους τομείς των υπηρεσιών και λύσεων πληροφορικής υψηλής τεχνολογίας, των σύνθετων κατασκευαστικών έργων και των προηγμένων αμυντικών ηλεκτρονικών συστημάτων.

 Γενικά οι βασικές εταιρείες του Ομίλου Intracom Holdings είναι: Net Company Intrasoft, μία από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές εταιρείες παροχής προηγμένων υπηρεσιών και λύσεων πληροφορικής. Intrakat, μία από τις πέντε μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες στην Ελλάδα με σταθερά αυξανόμενη διεθνή παρουσία. IDE (Intracom Defense), ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές αμυντικών ηλεκτρονικών συστημάτων, προηγμένων συστημάτων επικοινωνίας και λογισμικού αμυντικών εφαρμογών. Η εταιρεία επεκτάθηκε πρόσφατα στον σχεδιασμό και την κατασκευή υβριδικών ενεργειακών συστημάτων.Εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών από το 1990, η Intracom έχει ισχυρή παρουσία στην ελληνική και διεθνή αγορά, διατηρώντας 16 θυγατρικές στο εξωτερικό και η διεθνής της δραστηριότητα εκτείνεται σε 70 χώρες. Επίσημος ιστότοπος
Επαρχία Γκουανακάστε

Η Επαρχία Γκουανακάστε (ισπανικά: Provincia de Guanacaste) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 10.140,7 τ.χλμ. και πληθυσμό 264.274 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Λιμπέρια. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Κάνιας και η Νικόγια.

 Η Επαρχία Γκουανακάστε βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα ανατολικά με την Αλαχουέλα και στα νοτιοανατολικά και νοτιοδυτικά με την Πουνταρένας. Έχει έκταση 10.140,7 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας. Οι τρεις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Λιμπέρια, Κάνιας και η Νικόγια. Άλλες πόλεις είναι η Σάντα Κρους, η Μπαγάσες, η Φιλαδέλφια, η Λας Χούντας, η Τιλαράν, η Καρμόνα, η Λα Κρους και η Οχάντσα. Η Επαρχία Γκουανακάστε διαιρείται σε 11 καντόνια: Καντόνι (πρωτεύουσα) Αμπανγκάρες (Λας Χούντας) Κάνιας (Κάνιας) Καρρίγιο (Φιλαδέλφια) Λα Κρους (Λα Κρους) Σάντα Κρους (Σάντα Κρους) Λιμπέρια (Λιμπέρια) Μπαγάσες (Μπαγάσες) Νανταγιούρε (Καρμόνα) Νικόγια (Νικόγια) Τιλαράν (Τιλαράν) Οχάντσα (Οχάντσα) Η Επαρχία Γκουανακάστε είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 264.274 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η μικρότερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ. Έχει πυκνότητα 26.1 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η δεύτερη μικρότερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ. Επαρχίες της Κόστα Ρίκα Φωτογραφίες της Επαρχίας Γκουανακάστε
Α. Φ. Κ. Φάιλντ

Ο Α. Φ. Κ. Φάιλντ είναι ένας επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Ουέσαμ του δήμου Φάιλντ του Λάνκασαϊρ στην Αγγλία. Αρχικά γνωστή ως Κέρκχαμ και Ουέσαμ μετά τη συγχώνευση της Κέρκχαμ Τάουν και της Ουέσαμ το 1988, ο σύλλογος υιοθέτησε το τρέχον όνομά του το 2008 μετά τη νίκη του στο FA Vase. Σήμερα είναι μέλη της Νάσιοναλ Λιγκ, της πέμπτης βαθμίδας αγγλικού ποδοσφαίρου, και παίζουν στο Μιλ Φαρμ του Ουέσαμ. Είναι ο πρώτος και μέχρι στιγμής μοναδικός σύλλογος που κέρδισε τόσο το FA Vase όσο και το FA Trophy.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε από τη συγχώνευση του Kirkham Town και του Wesham το 1988, υιοθετώντας το όνομα ενός προηγούμενου συλλόγου που είχε παίξει στο West Lancashire League την περίοδο πριν τον Α 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο νέος σύλλογος ανέλαβε τη θέση της Kirkham Town στο Division One του West Lancashire League. Το 1989–90 τερμάτισαν τελευταίοι στην κατηγορία και υποβιβάστηκαν στη δεύτερη κατηγορία. Μετά από τρεις σεζόν στη δεύτερη κατηγορία, ανέβηκαν στην σεζόν 1992–93 μετά που πήραν την τρίτη θέση, μόνο για να υποβιβαστούν ξανά στην δεύτερη κατηγορία τη σεζόν 1994–95. Την επόμενη σεζόν τερμάτισαν ως επιλαχόντες στο Division Two, χάνοντας μόνο δύο αγώνες πρωταθλήματος όλη τη σεζόν, και προήχθησαν πίσω στη Division One.Το West Lancashire League αναδιοργανώθηκε το 1998 με το Division One να μετονομάζεται σε Premier Division. Αφού τερμάτισαν τέταρτοι σε δύο διαδοχικές σεζόν, το 1997–98 και 1998–99, ο σύλλογος κυριάρχησε στη συνέχεια στο Premier Division για αρκετά χρόνια, τερματίζοντας πρωταθλητές σε επτά από τις οκτώ σεζόν μεταξύ 1999–2000 και 2006–07. Τους 21 μήνες μεταξύ του Ιανουαρίου του 2003 και του Οκτωβρίου του 2004, ο σύλλογος δεν έχασε ούτε έναν αγώνα σε κανένα διαγωνισμό. Η ρέντα τους τελείωσε όταν έχασαν έναν αγώνα πρωταθλήματος, με 1-0 από την Dalton United. Τον Απρίλιο του 2006 ο σύλλογος ολοκλήρωσε μια σειρά διαδοχικών νικών στον τελικό του Lancashire Amateur Shield, όταν νίκησε την ομάδα του West Lancashire League Charnock Richard με 2-0 στο County Ground στο Leyland, κάνοντας την την τέταρτη νίκη της λέσχης Shield μέσα σε έξι χρόνια. Ως υποψήφιοι εκπρόσωποι του Lancashire FA, ο σύλλογος κέρδισε επίσης το Κύπελλο Βόρειων Κομητειών το 2004–05, 2005–06 και 2006–07. Μετά την επιτυχία του πρωταθλήματος στο West Lancashire League το 2006–2007, ο σύλλογος έγινε δεκτός στη δεύτερη κατηγορία της Λιγκ των Βορειοδυτικών Κομητειών για τη σεζόν 2007–08. Στην ετήσια γενική συνέλευση του συλλόγου (Ετ.Γ.Σ.) τον Ιούλιο του 2007, παρουσιάστηκε ένα δεκαπενταετές σχέδιο με στόχο να φτάσουν στο Conference National έως το 2017 και στο Football League έως το 2022. Ο πρώτος αγώνας του συλλόγου στο North West Counties League ήταν ένας εντός έδρας αγώνας στις 11 Αυγούστου του 2007, εναντίον της Darwen μπροστά από 101 οπαδούς, και την οποία κέρδισαν με 5-0. Την επόμενη Τρίτη έπαιξαν τον πρώτο τους αγώνα εντός έδρας κάτω από προβολείς, κερδίζοντας με 2-0 ενάντια στους Holker Old Boys. Στις 8 Σεπτεμβρίου ο σύλλογος έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στο FA Vase, νικώντας τον Όμιλο της Βόρειας Κομητείας "Worsbrough Bridge Athletic" με 3-0.
Λεωφόρος Ηρακλείου

Η Λεωφόρος Ηρακλείου, αποτελεί οδικό άξονα που ενώνει το Κέντρο της Αθήνας με το Ηράκλειο Αττικής, τη Λυκόβρυση και τα Βόρεια Προάστια. Ξεκινά στα Άνω Πατήσια, συγκεκριμένα κάθετα της Οδού Ζαμπελίου και διασχίζει τη Ριζούπολη, το δυτικό τμήμα της Νέας Ιωνίας, ενώ κατευθύνεται κατά μήκος του Ηρακλείου και καταλήγει στη Λυκόβρυση, όπου συνεχίζει ως Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη (Λυκόβρυσης) και συναντά κάθετα τη Λεωφόρο Αμαρουσίου. Σήμερα είναι μία κύρια εμπορική εστία της Νέας Ιωνίας και του Ηρακλείου καθώς διαθέτει καταστήματα, εστιατόρια και άλλες επιχειρήσεις. Η Λεωφόρος βρίσκεται σε αρκετά κοντινή απόσταση από τη Λεωφόρο Πατησίων, Γαλατσίου, Δεκελείας και Τατοΐου, ενώ μέρος του δρόμου είναι παράλληλο στη Γραμμή 1 του Μετρό της Αθήνας. Επίσης, κατά μήκος της, υπάρχει ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ηρακλείου, στο σημείο πάνω από την Αττική Οδό.

 Η Λεωφόρος φέρει το όνομα "Ηρακλείου", ήδη από τον 19ο αιώνα, καθώς δημιουργήθηκε με σκοπό την ανάπτυξη δρόμου από το κέντρο της Αθήνας, μέχρι το σημερινό Ηράκλειο. Ο δρόμος φαίνεται να αρχίζει να αναπτύσσεται κατά την Οθωνική Εποχή, με την δημιουργία ενιαίου οδικού δικτύου στη χώρα.Το 1858 ο ζυθοποιός Ιωάννης Φιξ από το Μόναχο λειτουργεί απέναντι από τον Άγιο Λουκά, στην Οδό Ηρακλείου, ένα ζυθοποιείο το οποίο σώζεται ερειπωμένο έως τις μέρες μας. Τα μετέπειτα χρόνια η Λεωφόρος αποτέλεσε ένας από τους κυριότερους, οδικούς άξονες της πόλης, όπου και γύρω από αυτήν αναπτύχθηκε, η Νέα Ιωνία και το Ηράκλειο, ενώ στη διασταύρωση με τις Οδούς Μελίνας Μερκούρη και Ιφιγένειας περνούσε ο Σιδηρόδρομος Λαυρίου- Αγίων Αναργύρων. Από το 1957, όπου εγκαινιάστηκε η επέκταση της Γραμμής 1 του Μετρό, από τον Σταθμό του Περισσού, μέχρι ανάμεσα από τους Σταθμούς των Πευκακίων και της Νέας Ιωνίας, η γραμμή είναι παράλληλη της Λεωφόρου Ηρακλείου.Το 2004 κατασκευάστηκε και ο Σταθμός Ηρακλείου του Προαστιακού σιδηρόδρομου που βρίσκεται στη διασταύρωση με την Αττική Οδό. Η Λεωφόρος, σήμερα έχει σε κάθε σημείο της κάποιο μέσο συγκοινωνίας. Υπάρχουν οι σταθμοί του Περισσού και των Πευκακίων, του Μετρό της Αθήνας, οι οποίοι εξυπηρετούν τη Νέα Ιωνία, ενώ στο σημείο που περνά από την Αττική Οδό υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός και τέλος, υπάρχει πλήθος στάσεων Λεωφορείου, σε όλο της το μήκος. Λεωφόρος Γρηγορίου Λαμπράκη (Λυκόβρυσης) Αττική Οδός Νέα Ιωνία Αττικής Ηράκλειο Αττικής Πατήσια Ριζούπολη Γραμμή Ηλεκτρικού (Μετρό Αθήνας) Λυκόβρυση Προαστιακός σιδηρόδρομος Αθήνας Φιξ (Ζυθοποιία) Σιδηροδρομική Γραμμή Λαυρίου - Αγίων Αναργύρων Όθων Α΄ της Ελλάδας
Άγιο Πνεύμα Κοζάνης

Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Άγιο Πνεύμα (αποσαφήνιση) Ο Άγιο Πνεύμα είναι οικισμός του δήμου Κοζάνης στον ομώνυμο δήμο της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει έναν μόνιμο κάτοικο.

 Το Άγιο Πνεύμα βρίσκεται στα δυτικά του νομού Κοζάνης, προς τα ανατολικά όρια με την Ημαθία. Απέχει 44,5 χλμ. βορειοανατολικά της Κοζάνης και αναφέρεται επίσημα το 2001 να προσαρτάται στο τότε τοπικό διαμέρισμα Αγίου Δημητρίου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός του είναι ένας μόνο κάτοικος και μαζί με τον Άγιο Δημήτριο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης.
Ισπανική βασιλική οικογένεια

Ο Οίκος των Βουρβόνων-Ανζού (ή απλώς Οίκος των Βουρβόνων) αποτελεί το βασιλικό οίκο του Βασιλείου της Ισπανίας. Η ισπανική βασιλική οικογένεια αποτελείται από τον βασιλιά, τη βασίλισσα σύζυγο, τα παιδιά τους και τους γονείς του βασιλιά. Ο Οίκος των Βουρβόνων-Ανζού είναι μέρος του Οίκου των Βουρβόνων, που κατάγεται από τον Φίλιππο Ε΄ της Ισπανίας.

 Ο Βασιλιάς και η Βασίλισσα (ο μονάρχης και η σύζυγός του) Η Πριγκίπισσα των Αστουριών (κόρη του Βασιλιά) Η Ινφάντα Σοφία της Ισπανίας (κόρη του Βασιλιά) Ο Βασιλιάς Χουάν Κάρλος Α΄ και η Βασίλισσα Σοφία (γονείς του Βασιλιά) Δούκισσα του Λούγο και ο Δον Χάιμε του Μαριτσαλάρ (αδελφή του Βασιλιά και κουνιάδος του) Δον Φίλιππος του Μαριτσαλάρ και των Βουρβόνων (ανιψιός του Βασιλιά) Δόνια Βικτώρια του Μαριτσαλάρ και των Βουρβόνων (ανιψιά του Βασιλιά) Ινφάντα Κριστίνα, Κα. Ουρδανγκαρίν και ο Ινιάκι Ουρδανγκαρίν (αδελφή του Βασιλιά και κουνιάδος του) Δον Χουάν Ουρδανγκαρίν και των Βουρβόνων (ανιψιός του Βασιλιά) Δον Παύλος Ουρδανγκαρίν και των Βουρβόνων (ανιψιός του Βασιλιά) Δον Μιχαήλ Ουρδανγκαρίν και των Βουρβόνων (ανιψιός του Βασιλιά) Δόνια Ειρήνη Ουρδανγκαρίν και των Βουρβόνων (ανιψιά του Βασιλιά) Η Δούκισσα του Μπανταχόθ και Χήρα Υποκόμισσα του δε Λα Τόρρε (θεία του Βασιλιά) Δόνια Σιμονέτα Γκόμεθ-Αθέβο και των Βουρβόνων (ξαδέλφη του Βασιλιά) Ο Υποκόμης του Λα Τόρρε (ξάδελφος του Βασιλιά) Don Μπρούνο Γκόμεθ-Αθέβο και των Βουρβόνων (ξάδελφος του Βασιλιά) Δον Λούις Γκόμεθ-Αθέβο και των Βουρβόνων (ξάδελφος του Βασιλιά) Δον Φερνάντο Γκόμεθ-Αθέβο και των Βουρβόνων (ξάδελφος του Βασιλιά) Δούκισσα και Δούκας του Σορία και του Ερνάνι (θεία και θείος του Βασιλιά) Δον Αλφόνσο Θουρίτα και των Βουρβόνων (ξάδελφος του Βασιλιά) Δόνια Μαρία Θουρίτα και των Βουρβόνων (ξαδέλφη του Βασιλιά)
Τάλιθα Μπέιτμαν

Η Τάλιθα Ελιάνα Μπέιτμαν γεννήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 2001 (20 χρονών) και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Η Μπέιτμαν εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς The Middle, το 2013 και από τότε πρωταγωνίστησε στη ταινία So B. It και το 2017 στη ταινία τρόμου Annabelle: Creation.

 H Μπέιτμαν γεννήθηκε στο Turlock της Καλιφόρνια. Ακολούθησε την μεγαλύτερη αδερφή της Αντζέλικα Μπέιτμαν στο Λος Άντζελες όπου και άρχισε να δίνει οντισιόν για ρόλους. Σήμερα ζει στη νότια Καλιφόρνια. Η Τάλιθα είναι αδελφή του ηθοποιού Γκάμπριελ Μπέιτμαν. Η πρώτη εμφάνιση της Μπέιτμαν ήταν στην τηλεόραση, σε ένα μικρό ρόλο κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου του The Middle το 2013. Εμφανίστηκε στα επεισόδια του Maker Shack Agency και του Mamma Dallas και επίσης σε τρία επεισόδια της σειράς του CW, Hart of Dixie, υποδυόμενη την Scarlett Kincaid κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2015. Στον κινηματογράφο, η Μπέιτμαν έπαιξε την Kayla στο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας The Hive, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Fantastic Fest τον Σεπτέμβριο του 2014. Ακόμη υποδύθηκε τη Teacup στην ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2016, The 5th Wave και τη Nicole στη κωμική ταινία το 2016, Nine Lives. Η Μπέιτμαν πρωταγωνίστησε ως Heidi DeMuth στην ταινία So B. It, η οποία δημιουργήθηκε το 2015 και κυκλοφόρησε το 2017. Η Μπέιτμαν επίσης υποδύθηκε τη Τζάνις/Άναμπελ στο πρίκουελ τρόμου του 2017, Annabelle: Creation. Rowland, Marijke (February 9, 2016). "Young Turlock actors make their mark on Hollywood" Τάλιθα Μπέιτμαν στην IMDb
Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2021-22

Το Πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2021-22 ήταν η 7η έκδοση της Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Επίλεκτης κατηγορία ΣΤΟΚ 2021-22 συμμετείχαν 24 ομάδες. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των 12 ομάδων, μετά από κλήρωση. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Για την ανάδειξη της πρωταθλήτρια διεξήχθη μονός αγώνας σε ουδέτερο στάδιο μεταξύ των νικητών των δύο ομίλων. Οι 3 πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2022–23 και οι τελευταίες τέσσερις κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν. Οι διαβαθμιζόμενες ομάδες συνέχισαν στο πρωτάθλημα της τοπικής ομοσπονδίας στην οποία ήταν μέλη πριν την είσοδο τους στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ και/ή στην ΚΟΠ. Ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΟμάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Γ΄ κατηγορία 2020-21 ΑΠΟΝΑ Ανάγυιας Αμαθούς Αγίου Τύχωνα Ελπίδα Αστρομερίτη ΕΝ.Α.Δ. Πόλης Χρυσοχούς Ο Κορμακίτης Ορόκλινη-Τρούλλοι FC 20201Ομάδες που προήχθησαν από τα τοπικά πρωταθλήματα μετά από κλήρωση Άδωνις Ιδαλίου ΠΑΟΚ Κλήρου1Το καλοκαίρι μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση Τρούλλων. Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στον Α΄ όμιλο και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Στον πιο κάτω πίνακα παρουσιάζονται οι ομάδες που συμμετείχαν στον B΄ όμιλο και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Στον αγώνα για την ανάδειξη του πρωταθλητή συμμετείχαν η ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου και η ΑΕΠ Πολεμιδιών. Ο αγώνας διεξήχθη στις 10 Απριλίου 2022 στο Κοινοτικό Στάδιο Παρεκκλησιάς. Νικήτρια ήταν η ΑΠΕΑ Ακρωτηρίου με σκορ 1-0. «ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΛΕΚΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΤΟΚ 2021/2022» (PDF). ΣΤΟΚ. 15 Ιουνίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Απριλίου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Απριλίου 2022. Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
Σημαία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν

Η σημαία του ομοσπόνδου κρατιδίου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν καθιερώθηκε με ειδική νομοθετική Πράξη το 1957. Υπάρχει σε δύο εκδόσεις, στην αστική σημαία, που χρησιμοποιούν οι πολίτες, και στην κρατική, η οποία είναι κυβερνητική. Σε αμφότερες τις σημαίες οι διαστάσεις είναι 3:5.

 Η αστική σημαία αποτελείται από τρεις ισοπαχείς οριζόντιες λωρίδες. Η μεσαία λωρία είναι λευκή, η επάνω μπλε και η κάτω κόκκινη. Στη σημαία των κρατικών αρχών υπάρχει στο κέντρο και καταλαμβάνει το μισό μέρος της το έμβλημα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Κύρια σύμβολα στο εθνόσημο είναι δύο λιοντάρια και ένα σχήμα με ζιγκ ζαγκ, που θυμίζει τσουκνίδα. Η αστική σημαία εμφανίστηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1843, απαγορεύτηκε το 1845, εισήχθη ξανά το 1867, καταργήθηκε το 1935 και επανακαθιερώθηκε ανεπίσημα στις 29 Αυγούστου του 1948 από τη βρετανική στρατιωτική κυβέρνηση. Επίσημα καθιερώθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1957. Η κρατική σημαία με το έμβλημα καθιερώθηκε την ίδια ακριβώς ημερομηνία. Πληροφορίες για τη σημαία του ομοσπόνδου κρατιδίου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν στις Σημαίες του Κόσμου. Έμβλημα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Τρίγλυφος

Η τρίγλυφος (ή τρίγλυφο, πληθ. τρίγλυφα) είναι στοιχείο της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής. Ονομάζεται τρίγλυφο από την χαρακτηριστική του εμφάνιση, η οποία επιτυγχάνεται όταν επάνω στην τετράπλευρη πλάκα ή επιφάνεια σκαλιστούν δύο μεσαία αυλάκια, που ονομάζονται γλυφές, και δύο λεπτότερα ακραία αυλάκια, οι ημιγλυφές. Όταν έχουμε τις δύο γλυφές, λείπουν όμως οι ημιγλυφές, τότε το ίδιο σχέδιο ονομάζεται δίγλυφο αντί για τρίγλυφο.

 Τρίγλυφα παρουσιάστηκαν τον 7ο αιώνα π.Χ. ως διαρρυθμιστικό και διακοσμητικό στοιχείο της ζωφόρου στον δωρικό ρυθμό και συναντάται ιδιαίτερα στους ιερούς ναούς. Επειδή δεν έχουμε στοιχεία περί της προέλευσης των τριγλύφων, οι κλασικοί αρχαιολόγοι βασίζονται στην καθιερωμένη ερμηνεία που θέλει την τρίγλυφο να είναι παραδοσιακή διακοσμητική απομίμηση σε μάρμαρο του εξωτερικά ορατού προγενέστερου αρχιτεκτονικού στοιχείου της εσωτερικής ένωσης οριζόντιων ξύλινων δοκών και κάθετα στο επιστύλιο στους αρχαϊκούς ελληνικούς ναούς των πιο αρχαιότερων χρόνων. Αντίθετα με την ερμηνεία αυτή υπάρχει και μια σύγχρονη εικασία, σύμφωνα με την οποία τα τρίγλυφα των ζωφόρων είχαν μόνο διακοσμητικό χαρακτήρα και δεν προέρχονται από την ξύλινη κατασκευή των αρχαϊκών ναών. Στην ελληνιστική εποχή συναντούμε και τρίγλυφα, από τα οποία απουσιάζουν οι γλυφές εντελώς, ενώ είναι διακοσμημένα με ανάγλυφους τρίποδες, σκεύη σπονδών ή άλλων παρόμοιων αντικειμένων. Τέτοιου είδους τρίγλυφα συναντούμε στα μικρά προπύλαια της Ελευσίνας και σε ένα επεξεργασμένο μάρμαρο στη Σάμο. N. Weickenmeier: Theorienbildung zur Genese des Triglyphon. 1985. E.-L. Schwandner: Der ältere Porostempel der Aphaia auf Aegina. 1985, S. 117 ff. Dieter Mertens: Der alte Heratempel in Paestum und die archaische Baukunst in Unteritalien. 1993, S. 103 ff.
Θόλος (αρχιτεκτονική)

Η Θόλος είναι ένα αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό που χρησιμοποιήθηκε ευρέως στον κλασικό κόσμο. Περιλαμβάνει μια στρογγυλή δομή, συνήθως χτισμένη πάνω σε πλατφόρμα με λίγα σκαλοπάτια, και κυκλική κιονοστοιχία που υποστηρίζει μια καμπυλόσχημη οροφή. Η θόλος διαφέρει από τον μονόπτερο στο ότι διαθέτει τοίχους και σηκό, ενώ ο μονόπτερος είναι απλούστερη δομή.

 Στην Ελλάδα, η Θόλος είναι στρογγυλός ναός Ελληνικού περίπτερου αρχιτεκτονικού τύπου που περιβάλλεται από κυκλική κιονοστοιχία, όπως η Θόλος των Δελφών που χρονολογείται από το 370-360 π. Χ . Το Φιλιππείο στην Άλτιν της Ολυμπίας ήταν ένα κυκλικό μνημείο Ιωνικού ρυθμού κατασκευασμένο από ασβεστόλιθο και μάρμαρο, μια Θόλος με χρυσελεφάντινα αγάλματα του Φιλίππου, της οικογένειάς του, του Μεγάλου Αλέξανδρου, της Ολυμπιάδας, του Αμύντα III και της Ευρυδίκης Ι. Στις Ρωμαϊκές πόλεις βρίσκονταν στο κέντρο της αγοράς, και ίσως χρησιμοποιούνταν ως ψαραγορές. Έχουν προταθεί και άλλες χρήσεις για την κεντρική θόλο, όπως ο χώρος στον οποίο διατηρούνταν τα πρότυπα βάρη και μέτρα αναφοράς, ή ως ιερό για τους θεούς της αγοράς. Σε μερικές αγορές στο κέντρο της αυλής είχαν κτίσει μια πηγή νερού αντί για θόλο. Οι πρώτοι αυτόνομοι ναοί στην Ινδία ήταν κυκλικοί, όπως ο Ναός του Bairat στο Ρατζαστάν, που περιλαμβάνει μια κυκλική κιονοστοιχία και περιβάλλοντα τοίχο, χτίστηκε κατά την εποχή του Αυτοκράτορα Ασόκα και κοντά του βρέθηκαν πέτρινες επιγραφές. Ο Ashoka έχτισε, επίσης, το Ναό Μαχαμπόντι στην Bodh Gaya περί το 250 π. Χ., και μια κυκλική δομή για να προστατεύσει το δέντρο Μπόντι. Αναπαραστάσεις της δομής του πρώιμου ναού βρίσκονται σε ανάγλυφα από το 100 π.Χ. στο Bhārhut και στο Sanchi. Κυκλικοί ναοί βρέθηκαν αργότερα και σε λαξευτές σπηλιές όπως οι Σπηλιές Tulja και Guntupalli. Προτάθηκε ότι αυτές οι κυκλικές δομές με κιονοστοιχίες ίσως είναι εξέλιξη της ελληνικής Θόλου, αλλά και οι Ινδικές κυκλικές ξύλινες καλύβες θα μπορούσαν εξίσου να αποτέλεσαν έμπνευση. Η κορυφή του Καπιτώλιου των ΗΠΑ είναι Θόλος. Στεγάζει τον φωτισμό και αποτελεί βάση για το Άγαλμα της Ελευθερίας. Και το Πάνθεον στο Παρίσι κορυφώνεται με θόλο.
Πέτερ Τόμκα

Ο Πέτερ Τόμκα (γεννημένος την 1η Ιουνίου 1956) είναι Σλοβάκος δικαστής του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης . Πριν από την εκλογή του στο ICJ το 2003, ο Τόμκα ήταν Σλοβάκος διπλωμάτης.

 Γεννήθηκε στην Μπάνσκα Μπίστριτσα της Τσεχοσλοβακίας. Κέρδισε πτυχία LLM και PhD από το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα το 1979 και το 1985 αντίστοιχα. Επιπλέον, έχει πραγματοποιήσει σπουδές στη Σχολή Διεθνούς Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στο Κίεβο της Ουκρανίας, στο Institut du droit de la paix et du développement στη Νίκαια της Γαλλίας, στο Ινστιτούτο Διεθνούς Δημοσίου Δικαίου και Διεθνών Σχέσεων στη Θεσσαλονίκη, στην Ελλάδα και στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης στην Ολλανδία. Το 1986, εντάχθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Τσεχοσλοβακίας ως Βοηθός Νομικός Σύμβουλος, και το 1990 προήχθη στον Προϊστάμενο του Τμήματος Δημόσιου Διεθνούς Δικαίου του Υπουργείου. Το επόμενο έτος, μεταφέρθηκε στην αποστολή των Ηνωμένων Εθνών της χώρας, όπου υπηρέτησε ως Νομικός Σύμβουλος. Μετά τη διάσπαση της Τσεχοσλοβακίας, διετέλεσε Αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Σλοβακίας από το 1993 έως το 1994. Από το 1994 έως το 1997, υπηρέτησε ως Πρέσβης της Σλοβακίας στα Ηνωμένα Έθνη. Επιστρέφοντας στο Υπουργείο Εξωτερικών, διετέλεσε Διευθυντής του Τμήματος Διεθνούς Δικαίου από το 1997 έως το 1998, όταν μετέβη στη θέση του Γενικού Διευθυντή Διεθνών Νομικών και Προξενικών Υποθέσεων. Μετά από ένα χρόνο σε αυτό το αξίωμα, διορίστηκε ξανά ως Πρέσβης του ΟΗΕ της Σλοβακίας, υπηρετώντας εκεί μέχρι το διορισμό του στο Δικαστήριο. Κατείχε επίσης μία θέση στην Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου μεταξύ 1999 και 2002. Είναι μέλος της Σλοβακικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και είναι επίτιμος Πρόεδρος του οργανισμού από το 2003. Είναι επίσης μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου και της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου. Ο Τόμκα εξελέγη στο ICJ από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών και το Συμβούλιο Ασφαλείας . Η πρώτη θητεία του ξεκίνησε στις 6 Φεβρουαρίου 2003. Παράλληλα με τη συμμετοχή του στο ICJ, ο Τόμκα υπηρέτησε το 2005 ως διαιτητής του δικαστηρίου Iron Rhine του Βελγίου / Κάτω Χωρών στο οποίο προεδρεύει η ICJ Ρόζαλιν Χίγκινς και το 2007 ο Τόμκα ήταν μέλος της ad hoc επιτροπής ICSID στην υπόθεση της εταιρείας Malaysian Historical Salvors εναντίον της Κυβέρνησης της Μαλαισίας, οποία περιλαμβάνει επίσης τους ICJ Στέφεν M. Σβέμπελ (Πρόεδρος) και Μοχάμεντ Σαχαμπουντίν. Το 2009, ο Τόμκα ήταν επίσης στην ad hoc επιτροπή στην ακυρωτική απόφαση του MCI Power Group κατά της Δημοκρατίας του Ισημερινού. Οι δικαστές του ICJ εξέλεξαν τον Τόμκα ως αντιπρόεδρό τους στις 6 Φεβρουαρίου 2009. Το 2011 ο Τόμκα επανεκλέχθηκε για δεύτερη εννεαετή θητεία στο ICJ από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και το Συμβούλιο Ασφαλείας . Το 2020 επανεκλέχθηκε για τρίτη εννεαετή θητεία στο ICJ . Τον Φεβρουάριο του 2012, ο Τόμκα εξελέγη Πρόεδρος του Δικαστηρίου για τριετή θητεία από τις 6 Φεβρουαρίου 2012 έως το 2015. Gaillard, E., επιμ. (2007). State Entities in International Arbitration 2008. JurisNet. ISBN 1-929446-96-9. - (περιέχει μία μελέτη γραμμένη από τον Τόμκα).
Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Δαλματικός

Ο Λεύκιος Καικίλιος Μέτελλος Δαλματικός, λατιν.: Lucius Caecilius Metellus Delmaticus, (γενν. π. 160 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατηγός. Ήταν γιος τού Λεύκιου Κ. Μ. Κάλβου και αδελφός τού Κόιντου Κ. Μ. Νουμιδικού.

 Ήταν ύπατος το 119 π.Χ. και κατά τη διάρκεια τού έτους του, αντιτάχθηκε στον εκλογικό νόμο τού Γάιου Μάριου. Ως ύπατος και ανθύπατος από το 119–117 π.Χ., εκστράτευσε κατά των Δαλματών. Για τις νίκες του θριάμβευσε το 117 π.Χ., κερδίζοντας το προσωνύμιό του (Δαλματικός) και αφιερώνοντας δύο ναούς –συνεισφέροντας επίσης στις επισκευές τού ναού τού Κάστορα και τού Πολυδεύκη – από τα λάφυρα τού πολέμου. Πιθανότατα εξελέγη τιμητής το 115 π.Χ. , αλλά η απόδοση τού έτους που ο Λεύκιος Κ. Μ. Δαλματικός εξελέγη τιμητής αμφισβητείται: Ο Μπρώτον στο έργο του Αξιωματούχοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1951) πιστεύει ότι ήταν ο Λεύκιος Κ. Μ. Διαδηματικός. Ο Eρνστ Μπάντιαν, ωστόσο, πιστεύει ότι ο χαράκτης έκανε λάθος, και ότι είναι πιο πιθανό ότι ο Λεύκιος Κ. Μ. Δαλματικός χρησίμευσε ως τιμητής εκείνη τη χρονιά. Αργότερα εξελέγη μέγιστος αρχιερέας (pontifex maximus), στη θέση του Πόπλιου Μούκιου Σκαιβόλα, λίγο πριν από τον Δεκέμβριο τού 114 π.Χ. Κατά τη διάρκεια της παπικής θητείας του, ήταν δικαστής σε μία δίκη τριών Εστιάδων Παρθένων για έλλειψη αγνότητας, εκ των οποίων η μία καταδικάστηκε. Η αθώωση από τους αρχιερείς των δύο από τις Εστιάδες ανατράπηκε τον επόμενο χρόνο, όταν καταδικάστηκαν και θανατώθηκαν από ένα ειδικό δικαστήριο, που συγκλήθηκε υπό τον Λεύκιο Κάσσιο Λογγίνο Ραβίλλα. Ο αντικαταστάτης του ως μέγιστου αρχιερέα εξελέγη το 103 π.Χ., υποδεικνύοντας ότι ο Δαλματικός πιθανότατα είχε αποβιώσει εκείνη την εποχή. Ήταν ο πατέρας των: Λεύκιος Κ. Μ. Mάρκος Κ. Μ. Καικιλία Μετέλλα, σύζυγος τού Mάρκου Αιμίλιου Σκαύρου και αργότερα τού Σύλλα. Γένος των Καικιλίων Πηγές
Όμιλος Εταιριών Ελληνικά Καλώδια

Ο Όμιλος Εταιριών ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΛΩΔΙΑ είναι μια ελληνική βιομηχανία καλωδίων διεθνώς γνωστή ως CABLEL. Η εταιρία έχει δραστηριότητα από το 1950 και σήμερα διαθέτει 6 εργοστάσια παραγωγής στην Ελλάδα, στη Ρουμανία και στη Βουλγαρία, έχοντας αναπτύξει παγκόσμια εμπορική δραστηριότητα. Η ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΛΩΔΙΑ συγκαταλέγεται στις δέκα μεγαλύτερες βιομηχανίες της Ελλάδας.Οι σημαντικότερες κατηγορίες καλωδίων της ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΛΩΔΙΑ είναι: Υποβρύχια καλώδια, καλώδια Υψηλής και Υπερυψηλής τάσης, καλώδια ισχύος Μέσης και Χαμηλής τάσης καθώς και καλώδια Τηλεπικοινωνιών, Οπτικών Ινών και Μεταφοράς Δεδομένων.

 1950: Έναρξη παραγωγής καλωδίων από τη ΒΙΟΧΑΛΚΟ 1973: Ίδρυση της εταιρίας ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΛΩΔΙΑ Α.Ε. 1991: Έναρξη παραγωγής καλωδίων οπτικών ινών 1994: Εισαγωγή στο Χρηματιστήριο Αθηνών 1999: Απόκτηση πλειοψηφίας μετοχών της Ρουμανικής εταιρίας ICME ECAB S.A.2003: Ολοκλήρωση του νέου εργοστασίου παραγωγής στη Θήβα και έναρξη λειτουργίας γραμμής Υψηλής Τάσης 2008: Λειτουργία νέας γραμμής παραγωγής καλωδίων Υψηλής και Υπερυψηλής τάσης 400kV 2011: Εξαγορά της εταιρίας FULGOR Α.Ε. που δραστηριοποιείται στην παραγωγή καλωδίων ισχύος έως και 150 kV, υποβρύχιων καλωδίων μέσης τάσης και οπτικών ινών, γυμνών αγωγών καθώς και βεργών χαλκού (Cu) – αλουμινίου (Al)/ 2012: Επενδυτικό Σχέδιο ύψους 55 εκ. Ευρώ για παραγωγή υποβρύχιων καλωδίων Υψηλής Τάσης στην παραγωγική μονάδα της θυγατρικής FULGOR 2014: Έναρξη λειτουργίας της νέας παραγωγικής μονάδας της FULGOR στο Σουσάκι Κορινθίας Επίσημη Ιστοσελίδα
240

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 240 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 240 (CCXL) ήταν δίσεκτο έτος το οποίο ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Σαβίνου και Βενούστου (γνωστό και ως έτος 993 από Κτήσεως Πόλεως). Η ονομασία 240 για το έτος χρησιμοποιείται από τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία απειλείται από αρκετά μέτωπα ταυτόχρονα. Η Αφρική εξεγείρεται και φυλές στην Βορειοδυτική Γερμανία, υπό την ονομασία των Φράγκων, επιδρομούν στην μεθόριο του Ρήνου. Περσία 12 Απριλίου - Ο Σαπώρης Α' γίνεται συναυτοκράτορας της αυτοκρατορίας των Σασσανιδών με τον πατέρα του, Αρδασίρ Α΄ της Περσίας.Πτώση της Άτρας (240-241) από τους Σασσανίδες Ινδία Ο Μαχαραγιάς Σρι-Γκούπτα γίνεται αυτοκράτορας της Γκούπτα. Η Αυτοκρατορία των Κοσσανών καταρρέει. Θρησκεία Στην αυλή του Αρδασήρ του Α', ο Μάνης, ένας νεαρός μυστικιστής από την Κτησιφώντα, διακηρύττει για τον ίδιο μία προφητεία κηρύττει μία νέα δοξασία, τον Μανιχαϊσμό, σε όλην την Περσική Αυτοκρατορία. Λακτάντιος, χριστιανός συγγραφέας (πεθαίνει το 320) Σπόρος ο Νίκαιος, Έλληνας μαθηματικός και αστρονόμος Ζηνοβία, βασίλισσα της Παλμύρας (πεθαίνει το 274) Αμμώνιος Σακκάς, νεοπλατωνικός φιλόσοφος Σέξτος Ιούλιος Αφρικανός, Ρωμαίος συγγραφέας
Υποχονδροπλασία

Η υποχοχονδροπλασία είναι αναπτυξιακή διαταραχή που προκαλείται από ένα αυτοσωματικό κυρίαρχο γενετικό ελάττωμα στο γονίδιο υποδοχέα αυξητικού παράγοντα ινοβλαστών 3 (ΥΑΠΙ3) που οδηγεί σε δυσανάλογα μικρό ανάστημα, μικρομελία και ένα κεφάλι που εμφανίζεται μεγάλο σε σύγκριση με τα υπανάπτυκτα τμήματα του σώματος. Κατατάσσεται ως μικρομελιός νανισμός.

 Άτομα που πάσχουν από αυτή τη διαταραχή εμφανίζονται φυσιολογικά κατά τη γέννηση. Καθώς το βρέφος μεγαλώνει, ωστόσο, τα χέρια και τα πόδια τους δεν αναπτύσσονται σωστά και το σώμα του γίνεται παχύτερο και μικρότερο από το κανονικό. Τα ακόλουθα είναι χαρακτηριστικά που συνάδουν με αυτήν την κατάσταση: Βραχυδακτυλία Κοντό ανάστημα Μικρομελία Σκελετική δυσπλασία Ανωμαλία του μηριαίου οστού Η υποοχονδροπλασία μεταδίδεται ως ένα αυτοσωματικό κυρίαρχο χαρακτηριστικό που επηρεάζει το γονίδιο ΥΑΠΙ3 στο χρωμόσωμα 4p16.3. Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία για αυτήν την πάθηση. Αυτή η διαταραχή προκύπτει από μεταλλάξεις στην περιοχή της εγγύς κινάσης τυροσίνης του γονιδίου ΥΑΠΙ3. Αυτό το γονίδιο παίζει σημαντικό ρόλο στην εμβρυϊκή ανάπτυξη, παίζει ρόλο στη ρύθμιση δραστηριοτήτων όπως η κυτταρική διαίρεση, η μετανάστευση και η διαφοροποίηση. Η υποχονδροπλασία μπορεί να προκύψει επίσης από το Lys650Asn. Στον ΥΑΠΙ3, περίπου 20 διαφορετικές μεταλλάξεις έχουν συσχετιστεί με την υποχονδροπλασία και φαίνεται να παίζει ρόλο στη σκελετική δυσπλασία. Η διάγνωση αυτής της κατάστασης μπορεί να γίνει μέσω ακτίνων Χ (με έλλειψη φυσιολογικής απόστασης των οσφυϊκών σπονδύλων L1 έως L5) και επιπλέον υπάρχει γενετικός έλεγχος για την εξακρίβωση της υποχονδροπλασίας. Ωστόσο, τα φυσικά χαρακτηριστικά είναι ένα από τα πιο σημαντικά στον προσδιορισμό της κατάστασης. Η θεραπεία της υποχονδροπλασίας συνήθως λαμβάνει τη μορφή ορθοπεδικής χειρουργικής και φυσικοθεραπείας. Η γενετική συμβουλευτική συνιστάται για άτομα και τις οικογένειές τους. Ειδικά στην περίπτωση της σπονδυλικής στένωσης, μία επιλογή είναι η πεταλεκτομή. Το προσδόκιμο ζωής για άτομα με υποχονδροπλασία είναι φυσιολογικό. Το ύψος κυμαίνεται περίπου από 132 έως 147 εκατοστά. Αχονδροπλασία editors, Σάλι Ράντοβικ, Μάργκαρετ Χ. ΜακΓκίλιβραϊ· ΜακΓκίλιβραϊ, Μάργκαρετ Χ. (2010). Pediatric Endocrinology a Practical Clinical Guide, Second Edition (στα Αγγλικά) (2nd έκδοση). Ντόρντρεχτ: Springer. ISBN 9781607613954. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2016. Κέλι, Έβελιν Μ. (2013). Encyclopedia of human genetics and disease (στα Αγγλικά). Σάντα Μπάρμπαρα (Καλιφόρνια): Greenwood. ISBN 9780313387142. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2016.
Ούγος Καμπανίας

Ο Ούγος Καμπανίας (Γαλλική γλώσσα: Hugues, πέθανε στις 9 Απριλίου 730) ήταν χριστιανός αρχιεπίσκοπος της Ρουέν, Επίσκοπος του Παρισιού και του Μπαγιέ και υπεύθυνος διαφόρων αβαείων, η Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο. Άνηκε στον Οίκο των Αρνουλφιδών.

 Ήταν ο πρώτος γιος του Ντρόγκο της Καμπανίας δούκα της Καμπανίας και της Άνστρουντε, κόρης του Βάραττον που διετέλεσε Μαγιορδόμος στην Νευστρία. Αν και λαϊκός, του δόθηκαν τα αβαεία του Σαιν-Βαντίγ και του Ζυμιέρ. Το 718 εισήλθε στη μονή του Ζυμιέρ και ακολούθησε τη μοναχική ζωή υπό τον αββά Κοσέν. Το 722 η αρχιεπισκοπή του Ρουέν ήταν κενή, οπότε ο Ούγος αποσπάστηκε από την απομόνωσή του και διορίστηκε αρχιεπίσκοπος. Το 723 αποδέχθηκε να είναι υπεύθυνος του αβαείου του Φοντανέλ. Το επόμενο έτος έγινε επίσκοπος του Παρισιού και επίσκοπος του Μπαγιέ. Προς το τέλος της ζωής του αποσύρθηκε στη μονή του. Το 730 απεβίωσε και τάφηκε στη Παναγία των Παρισίων. Θεωρείται άγιος και εορτάζεται στις 9 Απριλίου. Urdang, Laurence. Holidays and Anniversaries of the World. Detroit: Gale Research Company, 1985. ISBN 0-8103-1546-7. Lifshitz, Felice. The Norman Conquest of Pious Neustria: Historiographic Discourse and Saintly Relics, 684-1090. Studies and Texts 122. Toronto: Pontifical Institute of Mediaeval Studies, 1995.
Χλωριούχο αμμώνιο

Το χλωριούχο αμμώνιο είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει άζωτο, υδρογόνο και χλώριο, με μοριακό τύπο NH4Cl. Είναι το άλας που προκύπτει από την αντίδραση εξουδετέρωσης του υδροχλωρικού οξέος (HCl) από αμμωνία (NH3):Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, το χημικά καθαρό χλωριούχο αμμώνιο είναι λευκό κρυσταλλικό άλας, πολύ ευδιάλυτο στο νερό. Τα (υδατικά) διαλύματα χλωριούχου αμμωνίου είναι ελαφρώς όξινα. Αμμωνιακό άλας (sal ammoniac) ονομάζεται το ορυκτό χλωριούχο αμμώνιο. Είναι ορυκτό που συνήθως σχηματίστηκε από την καύση εκβολάδων γαιανθράκων, (που σχηματίστηκαν με τη σειρά τους) από τη συμπύκνωση ανθρακούχων αερίων. Έχει, επίσης, βρεθεί γύρω από κάποιους τύπους ηφαιστειακών πόρων. Οι κύριες εφαρμογές του είναι ως λίπασμα και ως αρωματικό πρόσθετο σε κάποιους τύπους γλυκόριζας.

 Είναι έτερο προϊόν της διεργασίας Σολβέ (Solvay process), της οποίας το κύριο προϊόν είναι το ανθρακικό νάτριο (Na2CO3):Εκτός από το γεγονός ότι έτσι κι αλλιώς η μέθοδος αυτή αποτελεί την κύρια μέθοδο παραγωγής χλωριούχου αμμωνίου, αποτελεί επιπλέον μέθοδο ελαχιστοποίησης της έκλυσης αμμωνίας στο περιβάλλον, κατά τη διάρκεια διαφόρων βιομηχανικών διεργασιών, που παράγουν αμμωνία ως παραπροϊόν. Εναλλακτικά, το χλωριούχο αμμώνιο παράγεται βιομηχανικά και με την αντίδραση αμμωνίας και υδροχλωρίου, τόσο στην αέρια κατάσταση, όσο και σε διαλύματα:Ακόμη, το χλωριούχο αμμώνιο υπάρχει σε φυσική ορυκτή μορφή σε ορισμένες ηφαιστειογενείς περιοχές, σχηματίζοντας ηφαιστειογενή πετρώματα γύρω από πόρους διαφυγής καπνού. Οι κρύσταλλοι χλωριούχου αμμωνίου σχηματίζονται άμεσα από την αέρια κατάσταση, αλλά τείνουν να είναι βραχύβιοι, γιατί είναι πολύ ευδιάλυτοι στο νερό. Το χλωριούχο αμμώνιο μοιάζει να εξαχνώνεται με όταν θερμαίνεται, αλλά στην πραγματικότητα διασπάται σε ατμούς αμμωνίας και αέριο υδροχλώριο:Το χλωριούχο αμμώνιο έχει συμπεριφορά ασθενούς οξέος και γι' αυτό αντιδρά με ισχυρές βάσεις, όπως το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), εκλύοντας ατμούς αμμωνίας:Ομοίως, αντιδρά και με άλατα που έχουν βασική συμπεριφορά, όπως τα ανθρακικά αλκαλιμέταλλα (M2CO3), σε αυξημένες θερμοκρασίες, δίνοντας αμμωνία και τα αντίστοιχα χλωρίδια των συγκεκριμένων μετάλλων (MCl). Για παράδειγμα:Ένα διάλυμα 5% κατά βάρος χλωριούχου αμμωνίου σε νερό έχει pH που κυμαίνεται από 4,6 ως 6,0.Κάποιες αντιδράσεις χλωριούχου αμμωνίου με άλλα χημικά είναι ενδοθερμικές, όπως αντίδρασή του με το υδροξείδιο του βαρίου [Ba(OH)2] , όπως και η διάλυση του ίδιου του χλωριούχου αμμωνίου στο νερό.
Άγιος Πολύκαρπος Ικαρίας

Ο Άγιος Πολύκαρπος είναι οικισμός της Ικαρίας. Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτική ενότητα (τέως δήμου) Ραχών του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. Στην τοπική κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου ανήκουν και οι οικισμοί Άγιος Παντελεήμονας, Γιαλισκάρι, Καστανιές, Κάτω Λομβαρδάδες, Λαψαχάδες, Λομβαρδάδες, Μανδριά και Μονή Μουντέ.

 Ο Άγιος Πολύκαρπος είναι χωριό της ΒΔ. Ικαρίας, στις βόρειες κλιτύς της κορυφής «Αμμούδια» (913 μ.), σε υψόμετρο 330. Απέχει 53 χλμ. περίπου Δ. του Αγίου Κηρύκου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 20,107 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου του νομού Σάμου. Το 1924 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ραχών και το 1927 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Πολυκάρπου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ραχών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ραχών και προσαρτήθηκε στον δήμο Ικαρίας. Η εκκλησία του Αγίου Πολυκάρπου Η μονή Μουντέ, αφιερωμένη στη Θεοτόκο, σε ειδυλλιακό περιβάλλον. Ιδρύθηκε τον 15ο αιώνα και ανακαινίστηκε τον 19ο αιώνα Το φράγμα με τη μικρή λίμνη, στον δρόμο προς τη μονή Μουντέ Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr Σύλλογος Αγίου Πολυκάρπου Ραχών Ικαρίας
Στην υγειά μας ρε παιδιά

Το "Στην υγεία μας ρε παιδιά" είναι ο τίτλος μιας εβδομαδιαίας ψυχαγωγικής εκπομπής που προβαλλόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ από το 2017 έως το 2021, ενώ πριν προβαλλόταν από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV και, παλιότερα, από το 2004 έως το 2013, από τον τηλεοπτικό σταθμό ΝΕΤ. Παρουσιαστής είναι ο Σπύρος Παπαδόπουλος, τη μουσική τίτλων έχει αναλάβει ο Περικλής Κανάρης και τη σκηνοθεσία η Δήμητρα Ρεκλείτου.

 Η πρώτη εκπομπή προβλήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2004, στην NET και ήταν αφιερωμένη στον Μάνο Ελευθερίου και η δεύτερη στις 30 Οκτωβρίου 2004 αλλά αυτήν τη φορά ήταν αφιερωμένη στο λαϊκό τραγούδι. Στις 8 Ιουνίου 2013, τρείς μέρες πρίν το αιφνίδιο κλείσιμο της ΕΡΤ, προβλήθηκε η τελευταία εκπομπή στην τότε ΝΕΤ. Στις 12 Οκτωβρίου 2013 η εκπομπή έκανε πρεμιέρα από την συχνότητα του ALPHA με αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ στο όνομα προστέθηκε το "ρε παιδιά". Η τελευταία εκπομπή προβλήθηκε στις 17 Ιουνίου 2017. Στις 17 Σεπτεμβρίου η εκπομπή μετακόμισε στην συχνότητα της τηλεόρασης του ΣΚΑΪ όπου προβαλλόταν ανελλιπώς κάθε Σάββατο. Στις 6 Μαΐου 2021 ο Σπύρος Παπαδόπουλος με ανάρτηση στο Facebook ανακοίνωσε το τέλος της εκπομπής. Η θεματολογία κάθε εκπομπής επικεντρώνεται σε ένα τιμώμενο πρόσωπο που η εκπομπή έχει αφιερωθεί σε αυτό, αν είναι εν ζωή παρευρίσκεται, και η ορχήστρα της εκπομπής εκτελεί τις επιτυχίες αλλά και άλλα πιο άγνωστα προς τον κόσμο κομμάτια του. Η εκπομπή ενδέχεται να μην είναι αφιερωμένη σε πρόσωπο αλλά σε μουσικές επιτυχίες διάφορων περιόδων ή να είναι εορταστική (Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά, Πάσχα, καλοκαίρι).
Γιουντζίν Κιμ

Η Γιουντζίν Κιμ (Yunjin Kim, χάνγκουλ:김윤진, 7 Νοεμβρίου 1973), επίσης γνωστή ως Κιμ Γιούν-Τζιν (Kim Yun-Jin), είναι Αμερικανίδα-Νοτιοκορεάτισσα ηθοποιός ταινιών και θεάτρου. Είναι πιο γνωστή για το ρόλο της ως Σαν (Sun) στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά «Οι Αγνοούμενοι» (Lost) και ως Βορειοκορεάτισσα κατάσκοπος Μπανγκ-Χι (Bang-Hee) στη νοτιοκορεατική ταινία Shiri. Επίσης, έχει πρωταγωνιστεί ως Δρ Κάρεν Κιμ (Dr. Karen Kim) στη δραματική τηλεοπτική σειρά του ABC, Mistresses.

 Η Κιμ γεννήθηκε στη Σεούλ της Νότιας Κορέας στις 7 Νοεμβρίου 1973. Μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες με την οικογένειά της το 1980. Έζησαν στο Στάτεν Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Εντάχθηκε στη θεατρική ομάδα του σχολείου στην 7η τάξη και εμφανίστηκε στο μιούζικαλ My Fair Lady. Η Κιμ πήγε σχολείο στο υψηλού κύρους λύκειο Fiorello H. LaGuardia High School, ένα δημόσιο λύκειο στο Μανχάταν. Από εκεί, πήγε για να σπουδάσει δραματική τέχνη στην Ακαδημία Παραστατικών Τεχνών του Λονδίνου (London Academy of Performing Arts) και αργότερα απέκτησε το πτυχίο Μπάτσελορ Καλών Τεχνών (BFA) στη δραματική τέχνη στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Επίσης, είναι εκπαιδευμένη χορεύτρια και μαχήτρια πολεμικών τεχνών. Μετά την αποφοίτησή της, η Κιμ αφοσιώθηκε πλήρως στην υποκριτική. Κέρδισε πολλούς μικρούς ρόλους στο MTV, σε δραματικές σαπουνόπερες του ABC και στη σκηνή του off-Broadway. Το 1997, πρωταγωνίστησε στο Splendid Holiday, ένα δράμα της κορεατικής τηλεόρασης που γυρίστηκε στη Νέα Υόρκη. Η Κιμ αποφάσισε να επιστρέψει στην Κορέα, όπου επιλέχθηκε για ρόλο στη δραματική ταινία Wedding Dress και επίσης προσκλήθηκε να συμμετάσχει στη ταινία του Lee Kwangmo Spring in My Hometown, αν και κατέληξε να μην πάρει αυτό το ρόλο. Το ρηξικέλευθο ντεμπούτο της ήρθε στην κινηματογραφική ταινία Shiri του 1999, την πρώτη blockbuster κινηματογραφική ταινία της Νότιας Κορέας. Η Shiri έγινε η ταινία με τις υψηλότερες απολαβές στην ιστορία της Κορέας την εποχή εκείνη. Το Νοέμβριο του 2000 συνέχισε τη συνεργασία της με τον Κανγκ Ζε-γκιου (Kang Je-gyu) στο The Legend of Gingko. Αφού συμμετείχε σε μία ιαπωνική ταινία και σε μία ταινία μεγάλου μήκους στο Λος Άντζελες, η Κιμ εμφανίστηκε στη sci-fi ταινία Yesterday. Στη συνέχεια, το 2002, πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Ardor, μία ταινία-ντεμπούτο του ντοκιμαντερίστα Byun Young-ju. Η ταινία προσκλήθηκε να προβληθεί σε μη ανταγωνιστική ενότητα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου το 2003. Το 2004, άρχισε να εμφανίζεται στην αμερικανική τηλεοπτική σειρά Οι Αγνοούμενοι, η οποία έτρεξε για έξι σεζόν. Το Μάιο του 2006, το Maxim ονόμασε την Κιμ στο νούμερο 98 του ετήσιου Καταλόγου Hot 100. Τον Οκτώβριο του 2006, παρουσιάστηκε στο εξώφυλλο του Stuff, καθώς και σε εσωτερικό άρθρο. Το 2013, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη δραματική τηλεοπτική σειρά του ABC, Mistresses.Το 2018, επέστρεψε στην κορεατική τηλεόραση όπου έγινε το πρώτο όνομα στην τηλεοπτική σειρά Ms. Ma, Nemesis. Η Κιμ παντρεύτηκε τον πρώην μάνατζερ της Τζίονγκ Χιέοκ Παρκ (Jeong Hyeok Park) το Μάρτιο του 2010 στο νησί Οάχου, αφού γύρισε τις τελευταίες σκηνές για τη σειρά Οι Αγνοούμενοι. Προφίλ στο IMDb Επίσημος ιστότοπος