IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σπεράντζα Βρανά

Η Σπεράντζα Βρανά (Μεσολόγγι 6 Φεβρουαρίου 1928 (κατά άλλους 1926 ή 1932)-29 Σεπτεμβρίου 2009) ήταν γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός. Κατά τον Θόδωρο Έξαρχο, που είχε στη διάθεσή του τα μητρώα του ΣΕΗ, η Σπεράντζα είχε γεννηθεί το 1928. Το πραγματικό της ονοματεπώνυμο ήταν Ελπίδα Χωματιανού. Έγραψε αρκετά βιβλία, με σπουδαιότερο το αυτοβιογραφικό Τολμώ.

 Τολμώ - Αθήνα, Εκδόσεις Εξάντας, 1981, ISBN 978-960-256-199-7 Τα μπουλούκια, το θέατρο κι εγώ - Αθήνα, Εκδόσεις Εξάντας, 1982, ISBN 978-000-256-114-3 Ο οργασμός του Μπράβο - Αθήνα, Εκδόσεις Άγκυρα, 1984, ISBN 978-960-234-791-1 Έλα, καλέ, τώρααα! - Αθήνα, Εκδόσεις Άγκυρα, 1990, ISBN 978-960-422-349-7 Πως Πάχυνα κάνοντας δίαιτες - Αθήνα, Εκδόσεις Εξάντας, 1996, ISBN 978-960-256-264-2 Ποιός θα μου πει την αλήθεια; - Αθήνα, Εκδόσεις Εξάντας, 1997, ISBN 978-960-256-318-2 Η τρούμπα - Αθήνα, Εκδόσεις Τερζόγλου, 2003, ISBN 978-960-873-421-0 Η γοητεία της πόρνης - Αθήνα, Εκδόσεις Τερζόγλου, 2003, ISBN 978-960-873-422-7 Ο επιβήτορας - Αθήνα, Εκδόσεις Πορτοκάλι, 2007, ISBN 978-960-666-424-3 Συνέντευξή στο περιοδικό 10percent Γεννήθηκα για κόρη (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
ΜΚ Ανδόρρα

Η ΜΚ Ανδόρρα (καταλανικά: BC Andorra) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την Ανδόρρα λα Βέλια της Ανδόρρας. Ιδρύθηκε το 1970 και μετέχει στις διοργανώσεις της Ισπανίας.

 Club de Basket Les Escaldes (1970–1971) Bàsquet Club Andorra (1971–σήμερα) Festina Andorra (1991–1996) Quick Andorra (2000–2002) River Andorra (2002–2013) River Andorra MoraBanc (2013–2014) MoraBanc Andorra (2014–σήμερα) Δεύτερη Κατηγορία Ισπανίας (1 Ντιβισιόν, Πρωτάθλημα Όρο) Πρωταθλήτρια (2): 1992, 2014 Τρίτη Κατηγορία Ισπανίας (Πρωτάθλημα Πλάτα) Πρωταθλήτρια (1): 2012 Δεύτερη Κατηγορία Καταλονίας (Πρωτάθλημα Όρο) Πρωταθλήτρια (1): 2013 Τρίτη Κατηγορία Καταλονίας (Πρωτάθλημα Πλάτα) Πρωταθλήτρια (1): 2010 Τέταρτη Κατηγορία Καταλονίας Πρωταθλήτρια (3): 1989, 1990, 1992 Κόπα Πρίνθιπε Κυπελλούχος (1): 2014 Επίσημος ιστότοπος
Αραχωβίτικα Αχαΐας

Για το τοπωνύμιο «Αράχωβα», δείτε Αράχωβα (αποσαφήνιση).Τα Αραχωβίτικα (ή και Αραχοβίτικα) είναι ένα παραθαλάσσιο χωριό στα βόρεια της Πελοποννήσου στην πρώην Επαρχία Πατρών στον Νομό Αχαΐας. Σήμερα, η ομώνυμη τοπική κοινότητα του πρώην Δήμου Ρίου απαρτίζεται από τον ομώνυμο οικισμό και από τα "Κάτω Αραχωβίτικα" και κατά την απογραφή του 2011 βρέθηκε να έχει 902 μόνιμους κατοίκους (Αραχωβίτικα: 305, Κάτω Αραχωβίτικα: 597). Στην περιοχή υπάρχουν ιαματικά λουτρά γνωστά από την αρχαιότητα.

 Μετά την Επανάσταση του 1821 στην περιοχή κατέβαιναν καλλιεργητές για να δουλέψουν στις σταφίδες από το χωριό Ράχοβα ή Αράχωβα της Νωνάκριδος των Καλαβρύτων. Οι καλλιεργητές αυτοί σταδιακά εγκαταστάθηκαν μόνιμα και δημιούργησαν το σημερινό χωριό. Κατοίκηση στην περιοχή υπάρχει από την αρχαιότητα, όπως μαρτυρούν ερείπια αρχαίου οικισμού και αγροικιών βυζαντινών και ρωμαϊκών χρόνων.Αναφέρεται το 1689 με 42 κατοίκους, το 1899 με 156 και το 1962 με 371.Το 1835 αποτέλεσε χωριό του Δήμου Ερινεού. Το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) γίνεται οικισμός της Κοινότητας Δρεπάνου, το 1925 η έδρα μεταφέρεται στα Αραχωβίτικα. Το 1925 (ΦΕΚ 71Α - 21/03/1925) αποσπάστηκε από την Κοινότητα Δρεπάνου και έγινε ανεξάρτητη κοινότητα έως το 1997 όπου με το Σχέδιο Καποδίστριας έγινε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Ρίου. Το 2011 με το Σχέδιο Καλλικράτης ο Δήμος Ρίου συγχωνεύτηκε με τον Δήμο Πατρέων και σήμερα τα Αραχωβίτικα αποτελούν τοπική κοινότητα αυτού. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα), Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.
Περιστέρι Κιλκίς

Το Περιστέρι είναι ένα ελληνικό χωριό που βρίσκεται 20 χλμ. νότια της πόλης του Κιλκίς στη Μακεδονία. Χτισμένο σε υψόμετρο 267μ. με ΝΑ προσανατολισμό στην κορυφή λόφου και έχει 150 κατοίκους (απογραφή 2011).

 Ο οικισμός Τσοκαλί, σημερινό Περιστέρι, το 1918 έγινε έδρα κοινότητας με το όνομα Μπαϊράμ Δερέ Μαχαλάδες (Θεσσαλονίκης). Το σύνολο των κατοίκων στους οικισμούς που αποτελούσαν τους Μαχαλάδες Τσοκαλί, Κιουλελί (Πυργωτός), Χανούμ Μαχαλέ (Κυράδες), Τσεβαλί (Λαοδικηνό), Ινανλί (Ακροποταμιά) και Σαχινλί (Χελιδονιά) έφτανε τούς 1.092 (έτος απογραφής 1913). Το 1927 ο οικισμός Τσοκαλί της κοινότητας μετονομάζεται σε Περιστέρι. Το 1935 η κοινότητα αποσπάται από την επαρχία Λαγκαδά του νομού Θεσσαλονίκης και υπάγεται στην επαρχία Κιλκίς του νομού Κιλκίς. Το 1956 παύει να είναι έδρα κοινότητας και υπάγεται στην κοινότητα Χρυσόπετρας και το 1997 υπάγεται στον Δήμο Γαλλικού.Σήμερα, διοικητικά ανήκει στον Δήμο Γαλλικού, τοπική κοινότητα Χρυσόπετρας (Πρόγραμμα Καλλικράτης 2010).
Βλαντίμιρ Ντεσποτούλι

Ο Βλαντίμιρ Μιχάηλοβιτς Ντεσποτούλι (ρωσικά: Владимир Михайлович Деспотули‎, γερμανικά: Wladimir Michailowitsch Despotuli‎, ελληνικά: Βλαδίμηρος Δεσποτούλης, 6 Ιουνίου 1885, Κερτς, Ρωσική Αυτοκρατορία - 20 Αυγούστου 1977, Ανατολικό Βερολίνο, Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας) ήταν Ρώσος ελληνικής καταγωγής, ο οποίος πολέμησε ως αξιωματικός στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Ρωσικό Εμφύλιο στη πλευρά του Λευκού στρατού. Αργότερα ως δημοσιογράφος εξέδωσε τη μοναδική εφημερίδα στη Γερμανία στη ρωσική γλώσσα. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο φυλακίστηκε σε γκούλαγκ για 11 χρόνια από τους Σοβιετικούς.

 Γεννήθηκε σε οικογένεια εκρωσισμένων Ελλήνων. Αποφοίτησε από σχολή αξιωματικών και συμμετείχε στο εκστρατευτικό σώμα Ρώσων στην Περσική εκστρατεία ως αξιωματικός και υπασπιστής του Στρατηγού Νικολάι Μπαράτοφ και διετέλεσε για μια περίοδο ως ο Ρώσος διοικητής της Τεχεράνης. Μετά την επικράτηση των Μπολσεβίκων κατέφυγε στον ελλαδικό χώρο και από εκεί εγκαταστάθηκε ως εμιγκρές στη Γερμανία. Στη Γερμανία δούλεψε ως δημοσιογράφος, αρχικά ως συντάκτης σε διάφορες εφημερίδες της Ρώσικης διασποράς και αργότερα έγινε εκδότης της ρωσόγλωσσης εφημερίδας του Βερολίνου Νέα Λέξη (ρωσ. Новое слово). Μετά το 1934 η εφημερίδα έγινε το μοναδικό ρωσόφωνο ανάγνωσμα των Ρώσων εμιγκρέδων. Η εφημερίδα είχε χρηματοδότηση από το γραφείο εξωτερικών υποθέσεων του Ναζιστικού κόμματος, αρχικά με αντισημιτικές και αντισοβιετικές αναφορές και μετά το Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης με αναφορές εναντίον των Δυτικών συμμάχων. Σύμφωνα με γραπτή αναφορά του Ντεσποτούλι για τη συνομιλία που είχε στις 24 Μαΐου 1943 με τον Αντρέι Βλάσοφ, ο τελευταίος είχε δηλώσει, στη συνέντευξη που είχε δημοσιευτεί τον ίδιο μήνα, ότι στενοχωριόταν που ο Ρ.Α.Σ. υπήρχε μόνο στα χαρτιά. Την ίδια χρονιά τον συνέλαβε η Γκεστάπο για υποψίες για σχέση με αγγλικά κατασκοπευτικά δίκτυα και αφού τον ανέκρινε τον κράτησε σε κατ'οίκον περιορισμό. Μετά την ήττα των Γερμανών, συνελήφθη από τον Κόκκινο Στρατό και στάλθηκε σε καταναγκαστικά έργα για 11 χρόνια. Ελευθερώθηκε και έζησε στη Γερμανία, όπου και πέθανε το 1977. Ο συνεργάτης του Κωνσταντίνος Κρομιάδης συνέγραψε τότε κείμενο στη μνήμη του. Ήταν παντρεμένος με την Elfrida η οποία ήταν ερευνήτρια στο τομέα της Φυσικής επιστήμης. Αρχεία της εφημερίδας Novoye Slovo από την ιστοσελίδα της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ρωσίας. Αρχεία της εφημερίδας Novoye Slovo από την ιστοσελίδα της Κρατικής Βιβλιοθήκης του Βερολίνου.
Βορειοανατολική Αγγλία

Η Βορειοανατολική Αγγλία (αγγλικά: North East England) είναι μία από τις εννέα επίσημες περιφέρειες της Αγγλίας. Όπως και οι υπόλοιπες περιφέρειες, έτσι και η Βορειοανατολική Αγγλία, δημιουργήθηκε (ως περιφέρεια) το 1994 και υιοθετήθηκε για στατιστικούς σκοπούς από το 1999. Η συνολική έκταση της περιφέρειας της Βορειοανατολικής Αγγλίας, ανέρχεται σε 8.592 τ.χλμ., ενώ ο πληθυσμός της, ανέρχεται σε 2.7 εκατομμύρια κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022). Η σημαντικότερη και η μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη της Βορειοανατολικής Αγγλίας, είναι το Νιούκαστλ. Η περιφέρεια της Βορειοανατολικής Αγγλίας, περιλαμβάνει τις κομητείες του Βόρειου Γιόρκσαϊρ (κατά το ήμισυ, εφόσον το υπόλοιπο μέρος βρίσκεται στην περιφέρεια του Γιορκσάιρ και Χάμπερ), του Ντέρχαμ, του Νορθάμπερλαντ, και του Τάιν εντ Γουέρ. Άλλες σημαντικές πόλεις (εκτός από το Νιούκαστλ) στην Βορειοανατολική Αγγλία, είναι το Γκέιτσχεντ, το Μίντλεσμπρο, το Ντάρλινγκτον, και Σάντερλαντ. Η Βορειοανατολική Αγγλία, έχει σημαντική και γρήγορη ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια. Επίσης, αποτελεί την προσιτή οικονομικά περιοχή στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 Η Βορειοανατολική Αγγλία, είναι η μικρότερη σε πληθυσμό περιφέρεια της Αγγλίας, και η μικρότερη περιφέρεια σε έκταση (εκτός από το Μείζον Λονδίνο). Βρίσκεται στο βορειότερο τμήμα της Αγγλίας. Συνορεύει στα βόρεια με τη Σκωτία, στα νότια με την περιφέρεια του Γιορκσάιρ και Χάμπερ, και στα δυτικά με την περιφέρεια της Βορειοδυτικής Αγγλίας. Στα ανατολικά της, κατά μήκος βρίσκεται η Βόρεια Θάλασσα.Το υψηλότερο σημείο της περιφέρειας, είναι στα βόρεια, στην κομητεία Νορθάμπερλαντ, περί τα 815 μέτρα. Κλίμα Η Βορειοανατολική Αγγλία, έχει κυρίως ωκεάνιο κλίμα με πολλές βροχοπτώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Το θερμοκρασιακό εύρος, είναι μικρότερο από αυτό της νότιας Αγγλίας. Τα καλοκαίρια και οι χειμώνες είναι ήπιοι και οι ακραίες θερμοκρασίες, σπάνια καταγράφονται λόγω της θάλασσας καθώς και λόγω του Ρεύματος του Κόλπου. Πολιτική Η περιφέρεια της Βορειοανατολικής Αγγλίας, τείνει σημαντικά να ψηφίζει το Εργατικό Κόμμα, και βρίσκεται εντός του λεγόμενου "Κόκκινου Τείχους". Παρόλα αυτά, υπάρχει σημαντική και ολοένα και αυξανόμενη παρουσία του Συντηρητικού Κόμματος. Η περιφέρεια της Βορειοανατολικής Αγγλίας, διαθέτει 29 εκλογικές περιφέρειες για την Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. Επί του παρόντος (ύστερα από τις εκλογές του 2019), η περιφέρεια έχει: 19 βουλευτές του Εργατικού Κόμματος (Labour), και 10 βουλευτές του Συντηρητικού Κόμματος (Tories).
Σιλβέστρε Βαρέλα

Ο Σιλβέστρε Μανουέλ Γκονσάλβες Βαρέλα (πορ. Silvestre Manuel Gonçalves Varela) γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1985 και είναι Πορτογάλος μέσος ποδοσφαιριστής, ο οποίος παίζει στην πορτογαλική Μπελενένσες και στην εθνική Πορτογαλίας.

 Ο Σιλβέστρε Βαρέλα είναι μαθητευόμενος της ακαδημίας της ΦΚ Πεσκαδόρες Κόστα-ντα-Καπάρικα. Το 2002 έγινε παίκτης της νεανικής ομάδας της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Το 2004, ο Βαρέλα δόθηκε δανεικός στην ΦΚ Κάζα Πία - τη χρονιά 2005-06, ο Βαρέλα έπαιξε 4 αγώνες γι' αυτή την ομάδα. Το επόμενο έτος, ο Βαρέλα δόθηκε δανεικός στην ΦΚ Ρεκρεατίβο, με τη φανέλα της οποίας συμμετείχε σε 22 αγώνες. Τον Ιούνιο του 2008, ο Βαρέλα επέστρεψε στην Σπόρτινγκ, αλλά μετακόμισε, την ίδια χρονιά, στην ΦΚ Εστρέλα Αμαδόρα. Γι' αυτή την ομάδα, ο Βαρέλα πέτυχε 7 τέρματα σε 32 αγώνες. Στις 3 Μαρτίου 2009, ο Βαρέλα υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την ΦΚ Πόρτο όπου παρέμεινε ως το 2017. Τον Μάρτιο του 2010, ο Βαρέλα δέχθηκε τραύμα, γι' αυτό και δεν μπόρεσε να συμμετέχει στο Mundial 2010. Στις 3 Μαρτίου 2010, ο Βαρέλα έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Πορτογαλίας, αφού μπήκε ως αλλαγή σε φιλικό αγώνα απέναντι στην εθνική Κίνας (ο αγώνας έληξε με σκορ 2:0 υπέρ των Πορτογάλων). Το 2012, ο Βαρέλα συμμετέχει στο Euro 2012. Στον αγώνα απέναντι στην εθνική Δανίας, ο Βαρέλα πέτυχε το νικητήριο τέρμα (η Πορτογαλία νίκησε με σκορ 3:2). Κάτοχος του Σούπερ Καπ Πορτογαλίας (5): 2009, 2010, 2011, 2012, 2013 Κάτοχος του Κυπέλλου ποδοσφαίρου Πορτογαλίας (2): 2009-10, 2010-11 Πρωταθλητής Πορτογαλίας (3): 2010-11, 2011-12 , 2012-13 Νικητής του Γιουρόπα Λιγκ (1): 2010-11 Σελίδα του παίκτη στο zerozero.pt Σελίδα του παίκτη στο foradejogo.net Αρχειοθετήθηκε 2012-10-10 στο Wayback Machine.
Τεζκατλιπόκα

Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο Τεζκατλιπόκα ή Τεσκατλιπόκα (ισπ. Tezcatlipoca) είναι ο θεός του σκότους, του πειρασμού, της μαγείας, του πολέμου και των υλικών πραγμάτων. Είχε στην κατοχή του ένα μαγικό καθρέφτη που έβγαζε καπνούς και σκότωνε τους αντιπάλους του, γι' αυτό είναι επίσης γνωστός σαν "θεός του Καθρέφτη που Καπνίζει". Ο Τεζκατλιπόκα ήταν ο αντίπαλος του πνευματικού Κετζαλκόατλ και μερικές φορές εμφανίζεται σαν αυτός που ωθεί τους ανθρώπους στο κακό. Τιμωρώντας όμως το κακό κι επιβραβεύοντας την καλοσύνη, έθετε σε δοκιμασίες το νου των ανθρώπων με πειρασμούς, αντί να τους σπρώχνει στην ακολασία. Σύμφωνα με τους Αζτέκους, ήταν ο θεός της διχόνοιας και της απάτης, αλλά κι ο θεός των αρχόντων, των πολεμιστών και της μαγείας. Σχετίζεται με την έννοια της μοίρας και του πεπρωμένου και με τον ιαγουάρο. Τις περισσότερες φορές εμφανίζεται ως μάγος, ενώ θεωρείτο θεός με την ικανότητα να μεταμορφώνεται και άλλες μυστήριες δυνάμεις.

 Η εορτή του Τεζκατλιπόκα ήταν τον πέμπτο μήνα του ημερολογίου των Αζτέκων. Η απόδοση τιμών προς τους θεούς τελείωνε με μια θυσία, στην οποία ξεριζωνόταν η καρδιά του θύματος και την κρατούσαν προς τον ήλιο. Οι προετοιμασίες ξεκινούσαν ένα χρόνο νωρίτερα. Οι ιερείς διάλεγαν ένα νεαρό άντρα, που στον επόμενο χρόνο θα ζούσε σαν άρχοντας: μάθαινε να παίζει αυλό, φορούσε χρυσά κοσμήματα και πολυτελή ρούχα, κάπνιζε και απολάμβανε το γενικό σεβασμό. Είκοσι ημέρες πριν από την τελετή παντρευόταν τέσσερις νέες γυναίκες και την τελευταία εβδομάδα τραγουδούσε, χόρευε και γιόρταζε. Την ημέρα της θυσίας, το θύμα ανέβαινε μόνος τα σκαλιά του ναού, σπάζοντας ένα πήλινο αυγό σε κάθε σκαλί. Όταν έφθανε στην κορυφή, η καρδιά του ξεριζωνόταν. Ο Τεζκατλιπόκα επίσης εορταζόταν κατά τον ένατο μήνα των Αζτέκων, στη Γιορτή των Νεκρών. Συνήθως απεικονίζεται με μια μαύρη λωρίδα στο πρόσωπό του, ενώ σχεδόν πάντα με τον Καθρέφτη που Καπνίζει, από οψιδιανό και αιματίτη. Στο δεξί του χέρι κρατάει τέσσερα βέλη, με τα οποία τιμωρεί τις αμαρτίες των ανθρώπων. Time-Life Παγκόσμια Ιστορία, Τόμος 12, Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος Encyclopedia Mythica
Παβλ Βούισιτς

Ο Παβλ (Πάγια) Βούισιτς (σερβικά κυριλλικά: Павле "Паја" Вуисић‎, 10 Ιουλίου 1926 – 1 Οκτωβρίου 1988) ήταν ένας Γιουγκοσλάβος ηθοποιός, γνωστός ως ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του κινηματογράφου της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

 Ο Βούισιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι με το όνομα Παβλ Βούισιτς. Πατέρας του ήταν ο Μίσο Βούισιτς, πράκτορας της αστυνομίας και μητέρα του ήταν η Ραντμίλα Βούισιτς. Ο ίδιος πήρε το όνομά του από τον παππού του, Παβλ, νομικό και στρατιωτικό από το Μαυροβούνιο. Προπάππος του ήταν ο Μιλοσλάβν Μίσνιν Βούισιτς, διάσημος ήρωας από την Ντόνζα Μόρατσα και διοικητής της φρουράς του πρίγκιπα Ντανίλο Β΄ Πέτροβιτς-Νιέγκος. Ο Βούισιτς εντάχθηκε στους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους και πολέμησε στο Συρμικό Μέτωπο. Σπούδασε νομικά και λογοτεχνία και εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο Ράδιο Βελιγράδι πριν πάρει έναν μικρό ρόλο στην ταινία Čudotvorni mač (Το μαγικό σπαθί) του 1950. Μετά από αυτό προσπάθησε να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός, αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την εγγραφή του στην Ακαδημία Δραματικών Τεχνών στο Βελιγράδι. Ο πρώτος του σημαντικός ρόλος ήταν το 1955 στην ταινία Šolaja. Ο Βούισιτς δεν ήταν ποτέ σταρ, αλλά γρήγορα καθιερώθηκε ως ένας από τους πιο αξιόπιστους και ευέλικτους καρατερίστες. Στη μακρά και γόνιμη καριέρα του έπαιξε πολλούς διαφορετικούς ρόλους, δραματικούς και κωμικούς, και κέρδισε μεγάλο σεβασμό από σχεδόν όλους τους σκηνοθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε. Είναι αναμφισβήτητα περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά Kamiondžije (Οδηγοί φορτηγών) του 1972, όπου έπαιζε μαζί με τον κωμικό Μιοντράγκ Πέτροβιτς Τσκάλια. Ένα από τα βραβεία υποκριτικής στη Σερβία, το οποίο απονέμεται για ισόβια υποκριτική δεινότητα σε ταινίες από το φεστιβάλ κινηματογράφου στη Νις φέρει το όνομά του. Ο Όρσον Γουέλς δήλωσε σε συνέντευξή του στο κανάλι RTZ της τηλεόραση της πρώην Γιουγκοσλαβίας ότι θεωρούσε τον Παβλ Βούισιτς τον καλύτερο ηθοποιό στον κόσμο. Ένας χώρος αφιερωμένος στο έργο του ηθοποιού στεγάζεται και λειτουργεί υπό την αιγίδα του φορέα πολιτισμού Adligat. Παβλ Βούισιτς στην IMDb
I'm Ready

I'm Ready είναι ο τίτλος του στούντιο άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Μάντι Γουότερς, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1978 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Blue Sky".Μετά την μεγάλη επιτυχία του "Hard Again", ο Γουότερς συνεργάστηκε και πάλι με τον Τζόνι Γουίντερ, προσεγγίζοντας με τον ίδιο τρόπο την μουσική κατεύθυνση στην οποία ήθελαν να κινηθούν. Κάποιοι εκ των μουσικών που συνόδευαν τον τραγουδιστή άλλαξαν, με τον Γουόλτερ Χόρτον και τον Τζέρι Πορτνόι να αντικαθιστούν τον Τζέιμς Κότον στην φυσαρμόνικα, τον Μπομπ Μάργκολιν να αναλαμβάνει κατά κύριο λόγο το μπάσο και τον Τζίμι Ρότζερς να προστίθεται στην κιθάρα. Όπως και ο προκάτοχος του, το "I'm Ready" περιείχε παλιότερες αλλά και νέες συνθέσεις, οι οποίες απέκτησαν μεγαλύτερο όγκο με τις κιθάρες των Γουίντερ, Ρότζερς και Γουότερς, ταιριάζοντας με τα δυναμικά φωνητικά του τραγουδιστή. Ως αποτέλεσμα, το άλμπουμ έδωσε στον Γουότερς άλλο ένα βραβείο Γκράμι στην κατηγορία "Best Ethnic or Traditional Folk Recording".

 Όλα τα τραγούδια είναι συνθέσεις του Γουότερς, εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά."I'm Ready" (Willie Dixon) (3:26) "33 Years" (5:20) "Who Do You Trust" (5:00) "Copper Brown" (4:58) "I'm Your Hoochie Coochie Man" (Willie Dixon) (3:59) "Mamie" (Morganfield, Jimmy Rogers) (5:35) "Rock Me" (3:54) "Screamin' And Cryin'" (5:04) "Good Morning, Little School Girl" (Sonny Boy Williamson) (3:27) "No Escape From The Blues" (6:18) "That's Alright" (4:58) "Lonely Man Blues" (4:19) I'm Ready (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: Ιανουάριος 1978 Οι μουσικοί που ηχογράφησαν το "I'm Ready" ήταν οι εξής: Μάντι Γουότερς - φωνητικά, κιθάρα Μπομπ Μάργκολιν - κιθάρα, μπάσο Τζίμι Ρότζερς - κιθάρα Γουόλτερ Χόρτον - φυσαρμόνικα Πάιντοπ Πέρκινς - πιάνο Τζόνι Γουίντερ - κιθάρα Γουίλι Σμιθ - τύμπανα Τζέρι Πορτνόι - φυσαρμόνικα I'm Ready - Muddy Waters | Songs, Reviews, Credits - AllMusic Muddy Waters I'm Ready Album Review | Rolling Stone Αρχειοθετήθηκε 2016-05-07 στο Wayback Machine. Muddy Waters - I'm Ready (Album Review) - The Music Box
Μιχαήλ της Ιμερετίας

Ο Mιχαήλ, γεωργιανά: მიქელი, Mik'el) (απεβ. το 1329), από τον Οίκος των Βαγρατιδών-Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς του δυτικού Γεωργιανού βασιλείου του Ιμερέτι από το 1327 έως το 1329.

 Ήταν γιος του Δαβίδ ΣΤ΄ Ναρίν βασιλιά της Γεωργίας και της συζύγου του, Tάμαρ Αμανελίσντζε, ή μίας πριγκίπισσας των Παλαιολόγων. Στην τελευταία περίπτωση, ο Μιχαήλ μπορεί να ονομαζόταν από τον Βυζαντινό πρόγονό του, τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο. Ο Μιχαήλ εναντιώθηκε στην ανάρρηση τού μεγαλύτερου αδελφού του Κωνσταντίνου Α΄ στον θρόνο, μετά το τέλος του πατέρα τους το 1293. Σε έναν επακόλουθο εσωτερικό πόλεμο, ο Μιχαήλ κατέλαβε τον έλεγχο των επαρχιών Ράχα, Λεχκούμι και Aργκβέτι. Η σύγκρουση συνεχίστηκε μέχρι το 1327, όταν, μετά το τέλος του άτεκνου Κωνσταντίνου Α΄, τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς της Ιμερέτης. Είχε διεκδικήσει τον τίτλο νωρίτερα, όπως στον καταστατικό χάρτη του 1326 , όπου επικυρώνει ισόβια αποζημίωση επανόρθωσης (sasiskhlo, ένα γεωργιανό ισοδύναμο του αγγλικού weregild) να πληρώνεται από κάποιον Γκογκιτασβίλι στους Μικελάντζε.Ο Μιχαήλ προσπάθησε να υποτάξει ξανά στο στέμμα τους μεγάλους ευγενείς και επαρχιακούς δυνάστες (eristavi), οι οποίοι είχαν διεκδικήσει μεγαλύτερη αυτονομία για τους εαυτούς τους στη βασιλεία του Κωνσταντίνου Α΄. Οι προσπάθειές του είχαν περιορισμένη επιτυχία το μόνο που μπόρεσε να επιτύχει ήταν η υπόσχεση από τους γαιοκτήμονες (eristavi) να πληρώσουν φόρο υποτέλειας και να παρέχουν στρατεύματα για έναν βασιλικό στρατό.Ο Μιχαήλ απεβίωσε το 1329. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαγράτ Α΄, ο οποίος, λόγω της ανηλικιότητάς του, δεν κάθισε ποτέ σταθερά στον θρόνο τού Ιμερέτι και το 1330 υποβιβάστηκε στη θέση του υποτελούς δούκα από τον αναδυόμενο Γεώργιο Ε΄ τον Λαμπρό βασιλιά της ανατολικής Γεωργίας.
1285 Ιουλιέττα

Η Ιουλιέττα (Julietta) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,798. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της από το βαφτιστικό όνομα της νύφης του Ντελπόρτ.

 Η μέση διάμετρος της Ιουλιέττας εκτιμάται σε 40,84 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0610. Είναι άγνωστο με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ιουλιέττα γύρω από τον εαυτό της, με μία πιθανή τιμή 20,3 ώρες (Behrend 2010). Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Βίλλα της Τοσκάνης

H Βίλλα. ιταλ. Willa (911/12 - 970) από τον Οίκο των Μποζονιδών ήταν κόρη του μαργράβου της Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Λομβαρδίας.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Μπόζο μαργράβου της Τοσκάνης και της Βίλλας των Παλαιών Γουέλφων, κόρης του Ροδόλφου Α΄ βασιλιά της (Άνω) Βουργουνδίας. Παντρεύτηκε π. το 930 τον Βερεγγάριο Β΄ μάργραβο της Ιβρέας και βασιλιά της Λομβαρδίας και είχε τέκνα: Άνταλμπερτ π.934-π.973, διάδοχος, συμβασιλιάς & διεκδικητής βασιλιάς της Λομβαρδίας. Γκυ 940-965, μάργραβος της Ιβρέας. Κορράδος απεβ. 1001, μάργραβος της Ιβρέας, δούκας του Σπολέτο & Καμερίνο. Ροζάλα π.955-1003, παντρεύτηκε πρώτα τον Αρνούλφο Β΄ κόμη της Φλάνδρας και μετά τον Ροβέρτο Β΄ της Γαλλίας. Γκέρμπεργκα, παντρεύτηκε τον Αλεράμο μαρκήσιο του Μομφερράτου. Γκίζελα, μοναχή. Μπέρτα, ηγουμένη του αββαείου του Σαν Σίστο στην Πλακεντία. H. Keller, 'Bosone di Toscana' Dizionario Biografico degli Italiani - Volume 13 (1971). P. Delogu, 'Berengario II, marchese d'Ivrea, re d'Italia' Dizionario Biografico degli Italiani - Vol. 9 (1967). P. Skinner, Women in Medieval Italian Society, 500-1200 (Harlow, 2001).
Κούτσα Πάτρας

Ως Κούτσα καλείται περιοχή της Πάτρας στα ανατολικά της, η οποία αποτελεί και μέρος της ευρύτερης περιοχής της Εγλυκάδας και η απόσταση της με το κέντρο της πόλης ανέρχεται γύρω στα 5 χιλιόμετρα.

 Πρόκειται για μια περιοχή με αραιή δόμηση στο σύνολο της και «ήπια» κατά τόπους, στην οποία υπάρχει αρκετό πράσινο και καλλιεργήσιμες εκτάσεις που κυρίως είναι ελαιώνες. Κεντρικές αρτηρίες της περιοχής είναι, α) η οδός Ηρακλέους η οποία συνδέει την Περιβόλα και το Γηροκομειό, διερχόμενη και από την Εγλυκάδα, καθώς και β) η οδός Λοχαγού Άγγελου Φωτόπουλου η οποία συνδέει την Εγλυκάδα με τον Ριγανόκαμπο. Εκεί βρίσκονται το Αθλητικό Κέντρο «Αθλόπολις» με έκταση 7 στρεμμάτων και κατασκευασμένο το 2005 όπου αποτελεί έδρα της ακαδημίας ποδοσφαίρου Α.Ε. Πάτρα 2005, καθώς και οι αθλητικές εγκαταστάσεις τένις του σωματείου Α.Ε.Τ. Νίκης Πατρών, που αναπτύσσονται σε έκταση 18 στρεμμάτων και συγκαταλέγονται στις μεγαλύτερες της χώρας το είδος τους. Δυτικά της έχουν κτιστεί οι Εργατικές Κατοικίες Εγλυκάδος, δίπλα στις οποίες λειτουργεί και το Γενικό Μουσικό Λύκειο Πατρών, ενώ σε έκταση στα όρια της με τον Ριγανόκαμπο έχει προβλεφτεί να δημιουργηθεί στο μέλλον το λεγόμενο Ανατολικό Πάρκο της Πάτρας. Αναφέρεται ότι στην θέση Κούτσα διέθετε εξοχική κατοικία ο Παλαιών Πατρών Γερμανός. Κατά το 1920 ο πληθυσμός της περιοχής ήταν 24 κάτοικοι. Η περιοχή στις 16/5/1928 αναγνωρίστηκε ως επίσημος οικισμός και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Εγλυκάδος της Επαρχίας Πατρών, ενώ στις 7/7/1933 (ΦΕΚ 182Α) η εν λόγω κοινότητα καταργήθηκε και συγχωνεύτηκε με τον Δήμο Πατρέων. Σπυρίδων Ν. Γκουρβέλος, Η ενορία του Αγίου Ανδρέα Ελυκάδος χθες και σήμερα, έκδοση Ιερού Ναού Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδος, εκδόσεις Σαΐτη, Πάτρα 2010. Παύλος Δρανδάκης, Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, εκδοτική «Πυρσός», Αθήνα 1926-1934. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κούτσας Αχαΐας. Ιστοσ.: eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/12/2019. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Εγλυκάδας Αχαΐας. Ιστοσ.: eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/12/2019. Αθλητική Ένωση Τένις «Νίκη» Πατρών. Ιστοσ.: patratennis.gr. Ανακτήθηκε: 04/12/2019. Αθλόπολις - Α.Ε. Πάτρα 2005. Ιστοσ.: athlopolispatras.gr Αρχειοθετήθηκε 2019-12-04 στο Wayback Machine.. Ανακτήθηκε: 04/12/2019.
Αντρέι Κράβαρικ

Ο Αντρέι Κράβαρικ (Andrej Kravárik) είναι Σλοβάκος παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του διαγωνίου και νυν προπονητής πετοσφαίρισης. Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1971 στην Πιεστανί της Σλοβακίας. Το 2003 απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα και στις 19 Απριλίου 2004 η ΔΟΕ επικύρωσε την αλλαγή υπηκοότητάς του, ανοίγοντάς του το δρόμο για να αγωνιστεί με την Εθνική Ελλάδας στην Ολυμπιάδα της Αθήνας. Διετέλεσε αρχηγός της ομάδας του Ηρακλή Θεσσαλονίκης ενώ αγωνιζόταν με το νούμερο 6 στη φανέλα και με το νούμερο 16 στην Εθνική Ελλάδας. Είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη.

 Ο Αντρέι Κράβαρικ ξεκίνησε την καριέρα του από την VKP Μπρατισλάβας, με την οποία κατέκτησε δύο πρωταθλήματα Σλοβακίας του 1993 και του 1994. Από την επόμενη περίοδο αγωνίστηκε μέχρι το τέλος της καριέρας του στο ελληνικό πρωτάθλημα με διάλειμμα ενός μόνο χρόνου. Την περίοδο 1994-1995 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Π.Α.Ο.Κ. ενώ την επόμενη περίοδο πήρε μεταγγράφη για τον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Το καλοκαίρι του 1996 αγωνίστηκε για την ομάδα του Ηρακλή, ενώ την επόμενη χρονιά μεταπήδησε στην ομάδα του Άρη με την οποία κατέκτησε το σούπερ καπ της χρονιάς. Το καλοκαίρι του 1998 αgωνίστηκε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ιταλίας με την Μοντικιάρι όπου ξεκίνησε ιδανικά, αλλά ένα βαρύ διάστρεμμα του στέρησε την θέση βασικού. Το καλοκαίρι του 1999 επέστρεψε στον Ηρακλή όπου παρέμεινε μέχρι και το τέλος της καριέρας του και συνέδεσε το όνομα του με τις επιτυχίες του συλλόγου, τόσο στον ελληνικό χώρο, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Με τον Ηρακλή ο Κράβαρικ κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα, έξι κύπελλα και τέσσερα σούπερ κάπ, ενώ έφτασε πέντε φορές στο final four του Champions League, όντας τρεις φορές φιναλίστ. 2 Πρωταθλήματα Σλοβακίας: 1993, 1994 5 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2002, 2005, 2007, 2008, 2012 6 Κύπελλα Ελλάδας: 2000, 2002, 2004, 2005, 2006, 2012 5 Σούπερ Καπ Ελλάδας: 1997, 2004, 2005, 2007, 2008 Champions League: 3 Φιναλίστ: 2005, 2006, 2009 Καλύτερος Μπλοκέρ Champions League: 2002 Πολυτιμότερος Παίκτης Πρωταθλήματος Ελλάδας: 2001, 2012 Πολυτιμότερος Παίκτης Κυπέλλου Ελλάδας: 2000 Προσωπική ιστοσελίδα Επιστρέφει σε πάγκο ο Κράβαρικ Kravarik details Ο... προδότης Κράβαρικ
Σεμίσι Σίκα

Ο Σεμίσι Σίκα (Sēmisi Kioa Lafu Sika, 31 Ιανουαρίου 1968-) είναι πολιτικός και επιχειρηματίας από τις Τόνγκα, βουλευτής από το 2010 και υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Τόνγκα από τις 12 Σεπτεμβρίου ως τις 8 Οκτωβρίου 2019 έπειτα από τον θάνατο του πρωθυπουργού Ακιλίσι Ποχίβα.

 Ο Σίκα είναι ιδιοκτήτης ενός καταστήματος και μιας εταιρείας προμήθειας (κέιτερινγκ). Επί μακρόν υποστηρίζει το δημοκρατικό κίνημα της Τόνγκα. Το 2007, μαζί με άλλα δύο άτομα, ανάμεσα στα οποία και ο αρχηγός του Κινήματος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία, Ακιλίσι Ποχίβα, διώχθηκε δικαστικά επειδή ηγήθηκε μιας πορείας διαμαρτυρίας τον Ιούνιο του 2006. Μέλος του Δημοκρατικό Κόμματος των Νησιών της Φιλίας, ο Σίκα εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Β΄ Τονγκατάπου (Tongatapu 2) έπειτα από τις γενικές εκλογές του 2010. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2014 και του 2017. Ο Σίκα έγινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μετά τον θάνατο του πρωθυπουργού Ακιλίσι Ποχίβα στις 12 Σεπτεμβρίου 2019, υπηρετώντας επί έναν μήνα.
Αερολιμένας Ρόδου (οικισμός)

Ο Αερολιμένας είναι οικισμός της Ρόδου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Κρεμαστής, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πεταλουδών, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

 Ο Αερολιμένας βρίσκεται στη βόρεια Ρόδο, ακριβώς νότια του διεθνούς αεροδρομίου Ρόδου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 55. Απέχει 15 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κρεμαστής του νομού Δωδεκανήσου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κρεμαστής και προσαρτήθηκε στον δήμο Πεταλούδων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πεταλούδων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Ρόδος, 1:100.000)
Μαρίνα Μπλαγκόγιεβιτς

Η Μαρίνα Μπλαγκόγιεβιτς (σερβικά κυριλλικά: Марина Благојевић‎) (επίσης γνωστή και ως Μαρίνα Μπλαγκόγεβιτς Χάντσον), (1958 - 7 Ιουνίου 2020) ήταν Σέρβα κοινωνιολόγος, μελετητής φύλου, ειδική σε θέματα φύλου και φεμινίστρια.

 Η Μπλαγκόγιεβιτς σπούδασε κοινωνιολογία και πήρε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και το Τμήμα Φιλοσοφίας και Κοινωνιολογίας, όπου έκανε και την πρώτη Διατριβή της με τίτλο: Θεωρία Δημογραφικής Μετάβασης, ενώ στη συνέχεια έκανε και το μεταπτυχιακό της πάλι στο ίδιο Πανεπιστήμιο.Το 1990, μαζί με τη Βέσνα Γκότζοβιτς, τη Μάγια Κόρατς, την Αντζέλικα Μίλιτς, την Ζαράνα Πάπιτς και την Λίνα Βούσκοβιτς, η Μπλαγκόγεβιτς ίδρυσε τη Zenska Stranka ("Γυναικείο Κόμμα"), ένα γυναικείο πολιτικό κόμμα. Το 1991, μαζί με άλλα μέλη της φεμινιστικής ακτιβιστικής ομάδας "Γυναίκες και Κοινωνία", η Μπλαγκόγιεβιτς συν-ίδρυσε και υπηρέτησε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο του Κέντρου Μελετών Γυναικών στο Βελιγράδι της Γιουγκοσλαβίας. Από το 1994 έως το 1998, ήταν η διοργανώτρια του πρώτου φεμινιστικού συνεδρίου στις μετα-κομμουνιστικές χώρες (που διοργανώθηκε από το Κέντρο Μελέτης Γυναικών στο Βελιγράδι) με δική της πρωτοβουλία. Το 1998 ήταν επίσης η διοργανώτρια της πρώτης Μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης Φόρουμ στη Σερβία (διοργανώθηκε από το Ίδρυμα Δημοκρατικού Κέντρου). Η Μπλαγκόγιεβιτς υπήρξε πρώην πρόεδρος της Κοινωνιολογικής Εταιρείας της Σερβίας, καθώς ήταν επιστημονική σύμβουλος στο Ινστιτούτο Εγκληματολογικής και Κοινωνιολογικής Έρευνας στο Βελιγράδι. Επίσης ήταν διευθύντρια στο Ερευνητικό Κέντρο Altera MB για το φύλο και την εθνικότητα στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας. Η Μπλαγκόγιεβιτς έχει διδάξει στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο και στο Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης. Το 2014, ήταν επισκέπτης καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς. Εργάστηκε ως διεθνής εμπειρογνώμονας για τα φύλα υπήρξε σε διάφορους οργανισμούς, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Έχει δημοσιεύσει περισσότερες από 100 ακαδημαϊκές και 20 ειδικές δημοσιεύσεις. Η Μπλαγκόγιεβιτς παντρεύτηκε τον Τζον Χάντσον, καθηγητή Αθλητισμού και Πολιτιστικών Σπουδών και διευθυντή του Διεθνούς Ινστιτούτου Ποδοσφαίρου στο Πανεπιστήμιο του Κεντρικού Λανκασάιρ του Ηνωμένου Βασιλείου. Curriculum Vitae
Αναδρομικό σύνολο

Στη θεωρία υπολογισιμότητας, ένα σύνολο από φυσικούς αριθμούς λέγεται αναδρομικό (recursive), υπολογίσιμο (computable), ή αποφασίσιμο/αποκρίσιμο (decidable), αν υπάρχει αλγόριθμος που τερματίζει σε πεπερασμένο χρόνο και απαντάει σωστά στο αν ένας δεδομένος αριθμός ανήκει στο σύνολο ή όχι. Ένα σύνολο που δεν είναι υπολογίσιμο λέγεται μη υπολογίσιμο (non-computable) ή μη αποφασίσιμο / αναποκρίσιμο (undecidable). Μια γενικότερη κατηγορία συνόλων αποτελείται από τα αναδρομικά αριθμήσιμα σύνολα. Για τα σύνολα αυτά, απαιτείται μόνο να υπάρχει αλγόριθμος που αποκρίνεται σωστά όταν ένας αριθμός ανήκει στο σύνολο. Ο αλγόριθμος μπορεί να μην απαντήσει ποτέ για αριθμούς που δεν είναι στο σύνολο, αλλά αν δώσει απάντηση δεν θα είναι ποτέ η λάθος.

 Ένα υποσύνολο S των φυσικών αριθμών λέγεται αναδρομικό αν υπάρχει μια ολική υπολογίσιμη συνάρτηση f {\displaystyle f\,} τέτοια ώστε f ( x ) = 1 {\displaystyle f(x)=1\,} αν x ∈ S {\displaystyle x\in S} και f ( x ) = 0 {\displaystyle f(x)=0\,} αν x ∉ S {\displaystyle x\notin S} . Με άλλα λόγια, το σύνολο S είναι αναδρομικό αν και μόνο αν η συνάρτηση δείκτη 1 S {\displaystyle 1_{S}\,} είναι υπολογίσιμη. Το κενό σύνολο είναι υπολογίσιμο. Ολόκληρο το σύνολο των φυσικών αριθμών είναι υπολογίσιμο. Κάθε πεπερασμένο ή συμπεπερασμένο υποσύνολο των φυσικών αριθμών είναι υπολογίσιμο. Το σύνολο των πρώτων αριθμών είναι υπολογίσιμο. Μια αναδρομική γλώσσα είναι αναδρομικό υποσύνολο μιας τυπικής γλώσσας. Αν το A είναι αναδρομικό σύνολο τότε το συμπλήρωμα του A είναι αναδρομικό σύνολο. Αν A και B είναι αναδρομικά σύνολα τότε A ∩ B, A ∪ B και η εικόνα του A × B υπό την συνάρτηση ζεύγους του Καντόρ, είναι αναδρομικά σύνολα. Ένα σύνολο A είναι αναδρομικό αν και μόνο αν το A και το συμπλήρωμά του είναι και τα δύο αναδρομικά αριθμήσιμα. Η προεικόνα ενός αναδρομικού συνόλου υπό μια ολική υπολογίσιμη συνάρτηση είναι αναδρομικό σύνολο. Η εικόνα ενός υπολογίσιμου συνόλου μέσω μιας ολικής υπολογίσιμης αμφίεσης είναι υπολογίσιμη. Ένα σύνολο είναι αναδρομικό αν και μόνο αν είναι στο επίπεδο Δ 1 0 {\displaystyle \Delta _{1}^{0}} της αριθμητικής ιεραρχίας. Ένα σύνολο είναι αναδρομικό αν και μόνο αν είναι είτε το πεδίο τιμών μιας ασθενώς αύξουσας ολικής υπολογίσιμης συνάρτησης ή το κενό σύνολο. Η εικόνα ενός υπολογίσιμου συνόλου μέσω μιας ασθενώς αύξουσας ολικής υπολογίσιμης συνάρτησης είναι υπολογίσιμη. Μοσχοβάκης Γ. Ν. Αναδρομή και υπολογισιμότητα, 2011 Τζουβάρας Αθ. Θεωρία αναδρομικών συναρτήσεων και υπολογισιμότητας, διδακτικές σημειώσεις, Θεσσαλονίκη 2007 Cutland, N. Computability. Cambridge University Press, Cambridge-New York, 1980. ISBN 0-521-22384-9; ISBN 0-521-29465-7 Rogers, H. The Theory of Recursive Functions and Effective Computability, MIT Press. ISBN 0-262-68052-1; ISBN 0-07-053522-1 Soare, R. Recursively enumerable sets and degrees. Perspectives in Mathematical Logic. Springer-Verlag, Berlin, 1987. ISBN 3-540-15299-7
Ντου Ουάι

Ο Ντου Ουάι (1962 - 2020) ήταν κινέζος διπλωμάτης που διετέλεσε πρέσβης στην Ουκρανία από το 2016 έως το 2019 και πρέσβης στο Ισραήλ από το Φεβρουάριο του 2020 έως το Μάιο του 2020.

 Γεννήθηκε στην επαρχία Σαντονγκ της Κίνας. Εργάστηκε αρχικά ως αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών της Κίνας και αναδείχτηκε ωστε διορίστηκε και στο εξωτερικό. Διετέλεσε ως Κινέζος πρέσβης στην Ουκρανία κατά την περίοδο 2016-2020. Εκεί γνωρίστηκε με τον υπουργό Εξωτερικών της Ουκρανίας Vadym Prystaiko και συνέτειλε στην επέκταση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Ήταν υπεύθυνος για το πρόγραμμα τεχνικής βοήθειας στο οποίο η κινεζική κυβέρνηση έδωσε ειδικό εξοπλισμό στις κρατικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στην Ουκρανία. Συμμετείχε επίσης στις διαπραγματεύσεις ανάληψης της Ουκρανικής αμυντικής εταιρείας Motor Sich από άλλη κινεζική εταιρεία. Ανέλαβε πρέσβης στο Ισραήλ τον Φεβρουάριο του 2020, και υπέβαλε τα διαπιστευτήριά του στον Πρόεδρο του Ισραήλ Ρεουβέν Ριβλίν, ενώ λόγω της πανδημίας του κοροναϊού τέθηκε αρχικά σε καραντίνα δύο εβδομάδων και βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στην Χερτσλιγιά στις 17 Μαΐου 2020. Το γεγονός της χρονικής στιγμής του θανάτου του, λίγο μετά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο, οδήγησε σε διάφορες πιθανολογήσεις σχετικά με την αιτία του θανάτου του. Η Κίνα ανακοίνωσε την πρόθεση αποστολής ερευνητικής ομάδας προς διενέργεια ερευνών για τα αίτια του θάνατου του.
Άννα της Ουγγαρίας

Η Άννα της Ουγγαρίας (Árpád-házi Anna, 1260 - 1281) ήταν Βυζαντινή αυτοκράτειρα, ως σύζυγος του Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, πριγκίπισσα της Ουγγαρίας και της Κροατίας, κόρη του Στέφανου Ε΄ της Ουγγαρίας και της Ελισάβετ της Κουμάνας.

 Στις 8 Νοεμβρίου του 1273, η Άννα παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο. Σύμφωνα με τον Γεώργιο Παχυμέρη το ζευγάρι είχε δύο παιδιά: τον Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο και τον Κωνσταντίνο, δεσπότη. Η Άννα απεβίωσε πριν ο σύζυγός της γίνει Αυτοκράτορας των Ρωμαίων το 1282. Ωστόσο, κάθε Παλαιολόγος Αυτοκράτορας μέχρι την πτώση της Κωνσταντινούπολης το 1453 κατάγεται από αυτήν, μέσω του γιου της Μιχαήλ Θ΄. Μετά το τέλος της, ο Ανδρόνικος νυμφεύτηκε τη Γιολάντα του Μομφερράτου.
Βιοτρομοκρατία

Η Βιοτρομοκρατία είναι τύπος τρομοκρατικής ενέργειας που περιλαμβάνει την σκόπιμη απελευθέρωση ή διάδοση βιολογικών παραγόντων. Αυτοί οι παράγοντες μπορεί να είναι βακτήρια, ιοί, έντομα, μύκητες και/ή τοξίνες σε φυσική ή τροποποιημένη από τον άνθρωπο μορφή, με τον ίδιο τρόπο όπως στον βιολογικό πόλεμο. Επιπλέον, οι σύγχρονες αγροτοβιομηχανικές επιχειρήσεις είναι ευάλωτες σε τέτοιες επιθέσεις από τρομοκράτες οι οποίες μπορούν να βλάψουν σοβαρά την οικονομία καθώς και την εμπιστοσύνη των καταναλωτών . Η τελευταία καταστροφική δραστηριότητα ονομάζεται αγροβιοτρομοκρατία.

 Η βιοτρομοκρατία είναι η σκόπιμη απελευθέρωση ιών, βακτηρίων, τοξινών ή άλλων επιβλαβών παραγόντων για να προκαλέσει ασθένεια ή θάνατο σε ανθρώπους, ζώα ή φυτά. Αυτοί οι παράγοντες απαντώνται συνήθως στη φύση, αλλά θα μπορούσαν να μεταλλαχθούν ή να αλλοιωθούν για να αυξήσουν την ικανότητά τους να προκαλούν ασθένειες, να τους καταστήσουν ανθεκτικούς στα τρέχοντα φάρμακα ή να αυξήσουν την ικανότητά τους να εξαπλώνονται στο περιβάλλον. Οι βιολογικοί παράγοντες μπορούν να διαδοθούν μέσω του αέρα, του νερού ή στα τρόφιμα. Οι βιολογικοί παράγοντες είναι ελκυστικοί σε τρομοκράτες επειδή είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπιστούν και δεν προκαλούν ασθένεια για αρκετές ώρες έως αρκετές ημέρες. Ορισμένοι παράγοντες βιοτρομοκρατίας, όπως ο ιός της ευλογιάς, μπορούν να μεταδοθούν από άτομο σε άτομο και κάποιοι, όπως ο άνθρακας, δεν μπορούν. Η βιοτρομοκρατία μπορεί να ευνοείται επειδή οι βιολογικοί παράγοντες είναι σχετικά εύκολοι και φθηνοί στην απόκτηση, οι οποίοι μπορούν εύκολα να διαδοθούν και μπορούν να προκαλέσουν εκτεταμένο φόβο και πανικό πέρα από την πραγματική σωματική βλάβη. Η στρατιωτική ηγεσία χωρών, ωστόσο, έχουν μάθει ότι, ως στρατιωτικό πλεονέκτημα, η βιοτρομοκρατία έχει ορισμένους σημαντικούς περιορισμούς, όποως το ότι είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί ένα βιολογικό όπλο με τρόπο που να επηρεάζει μόνο τον εχθρό και όχι τις φιλικές δυνάμεις. Ένα βιολογικό όπλο είναι χρήσιμο στους τρομοκράτες κυρίως ως μέθοδος δημιουργίας μαζικού πανικού και αναστάτωσης σε ένα κράτος ή μια χώρα. Ωστόσο, τεχνολόγοι όπως ο Μπιλ Τζόι έχουν προειδοποιήσει για την πιθανή δύναμη που θα μπορούσε να δώσει η γενετική μηχανική στα χέρια των μελλοντικών βιοτρομοκρατών. Η Ιαπωνική θρησκευτική σέκτα Αούμ Σινρίκιο, τον Μάρτιο του 1995 προχώρησε σε μια βιοτρομοκρατική επίθεση με αέριο σαρίν στο μετρό του Τόκιο, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 13 ανθρώπους και προκάλεσε σοβαρά προβλήματα υγείας σε άλλους 6.300.Τον Σεπτέμβριο του 2001, ξέσπασαν αρκετές περιπτώσεις μόλυνσης από άνθρακα στις Ηνωμένες Πολιτείες, που προφανώς προκλήθηκαν εσκεμμένα. Επιστολές με μολυσματικό άνθρακα παραδόθηκαν ταυτόχρονα στα γραφεία των μέσων ενημέρωσης και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, παράλληλα με μια διφορούμενη υπόθεση στη Χιλή. Από αυτές τις επιστολές βρήκαν τον θάνατο πέντε άνθρωποι.
Επαρχία Κιστόφσκι

Η επαρχία Κιστόφσκι (ρωσικά: Кыштовский райо́н‎) είναι διοικητική και δημοτική επαρχία (ραγιόν), μια από τις τριάντα επαρχίες στην Περιφέρεια Νοβοσιμπίρσκ στη Ρωσία. Βρίσκεται στα βορειοδυτικό τμήμα της περιφέρειας. Η έκταση είναι 11,101 χιλιόμετρα, ή 4,286 τετραγωνικά μίλια. Το διοικητικό κέντρο είναι το Κιστόβκα. Πληθυσμός: 12,399 (απογραφή 2010) Ο πληθυσμός της Κιστόβκα αποτελεί το 42,6% του πληθυσμού της επαρχίας.

 Новосибирский областной Совет депутатов. Закон №200-ОЗ от 2 июня 2004 г. «О статусе и границах муниципальных образований Новосибирской области», в ред. Закона №548-ОЗ от 29 апреля 2015 г. «Об упразднении посёлка Ивановка муниципального образования Чувашинского сельсовета Северного района Новосибирской области и о внесении изменения в статью 4 Закона Новосибирской области "О статусе и границах муниципальных образований Новосибирской области"». Вступил в силу через 10 дней со дня официального опубликования. Опубликован: "Советская Сибирь", №108, 9 июня 2004 г. (Novosibirsk Oblast Council of Deputies. Law #200-OZ of June 2, 2004 On the Status and the Borders of the Municipal Formations of Novosibirsk Oblast, as amended by the Law #548-OZ of April 29, 2015 On Abolishing the Settlement of Ivanovka in the Municipal Formation of Chuvashinsky Selsoviet of Severny District of Novosibirsk Oblast and on Amending Article 4 of the Law of Novosibirsk Oblast "On the Status and the Borders of the Municipal Formations of Novosibirsk Oblast". Effective as of after 10 days from the day of the official publication.).
Εθνοσυνέλευση (Ουγγαρία)

Η Εθνοσυνέλευση (ουγγρικά: Országgyűlés) είναι το κοινοβούλιο της Ουγγαρίας. Το μονοθάλαμο νομοθετικό σώμα αποτελείται από 199 μέλη (την περίοδο 1990-2014 ήταν 386) τα οποία εκλέγονται για τετραετή θητεία, με άμεσες, καθολικές εκλογές με μυστική ψηφοφορία.Το εκλογικό σύστημα είναι παράλληλη ψηφοφορία. Στις εκλογές του 2018, τα 106 μέλη εκλέχθηκαν από μονοεδρικές περιφέρειες και τα 93 μέλη από εθνικές λίστες. Το εκλογικό όριο είναι 5%. Η Εθνοσυνέλευση συνεδριάζει στο Κτίριο του Ουγγρικού Κοινοβουλίου από το 1902.

 Το Ουγγρικό Κοινοβούλιο (ουγγρικά : Országgyűlés) ήταν ένα νομοθετικό σώμα που λειτούργησε στο μεσαιωνικό βασίλειο της Ουγγαρίας από τη δεκαετία του 1290, και στα κράτη που το διαδέχτηκαν, το Ουγγρικό Βασίλειο και το Ουγγρικό βασίλειο των Αψβούργων, μέχρι την πρώιμη νεότερη ιστορική περίοδο. Κατά περιόδους, το κοινοβούλιο ονομαζόταν Δίαιτα. Συνεδρίαζε ανά τακτά χρονικά διαστήματα κατά την περίοδο από το 1527 μέχρι το 1918, και ξανά μετά το 1946. Τα άρθρα που επικυρώθηκαν το 1790 ανέφεραν ότι το Κοινοβούλιο της Ουγγαρίας έπρεπε να συνεδριάζουν τουλάχιστον μια φορά κάθε τρία χρόνια αλλά από τότε συχνά αυτά τα άρθρα δεν τηρήθηκαν. Ως αποτέλεσμα του Αυστρο-Ουγγρικού Συμβιβασμού το 1867, αυτά τα άρθρα ανασυστάθηκαν. Ο λατινικός όρος Natio Hungarica ("Ουγγρικό Έθνος") χρησιμοποιήθηκε για να προσδιορίσει την πολιτική ελίτ που συμμετείχε στο Κοινοβούλιο και που περιλάμβανε τον καθολικό κλήρο, την αριστοκρατία και ελάχιστους υπερασπιστές της πόλης, ανεξαρτήτως της γλώσσας ή της εθνικότητας. Το Natio Hungarica ήταν μια γεωγραφική, θεσμική και νομικο-πολιτική κατηγορία. Ο δημοκρατικός χαρακτήρας του ουγγρικού Κοινοβουλίου επανιδρύθηκε μετά το τέλος της κομμουνιστικής δικτατορίας το 1989. Το σημερινό Κοινοβούλιο συνεχίζει να αποκαλείται Országgyűlés όπως ακριβώς κατά την βασιλική περίοδο, αλλά προκειμένου να διαφοροποιηθεί από το ιστορικώς βασιλικό Κοινοβούλιο σήμερα αναφέρεται ως "Εθνική Συνέλευση". Βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ουγγαρία στις 8 Απριλίου 2018. Πλειοψήφησε η συμμαχία Φιντές-Χριστιανοδημοκρατικό Λαϊκό Κόμμα. András Gergely, Gábor Máthé: The Hungarian state: thousand years in Europe (δημοσίευση το 2000) Elemér Hantos: The Magna Carta Of The English And Of The Hungarian Constitution (1904) Cecil Marcus Knatchbull-Hugessen Brabourne (4th Baron): The political evolution of the Hungarian nation: (Τόμος I., 1908) John M. Merriman, J. M. Winter, Europe 1789 to 1914: encyclopedia of the age of industry and empire, Charles Scribner's Sons, 2006, p. 140 Tadayuki Hayashi, Hiroshi Fukuda, Regions in Central and Eastern Europe: past and present, Slavic Research Center, Hokkaido University, 2007, p. 158 Katerina Zacharia, Hellenisms: culture, identity, and ethnicity from antiquity to modernity, Ashgate Publishing, Ltd., 2008, p. 237
Πρώτοι αριθμοί Τσεν

Οι πρώτοι αριθμοί Τσεν, είναι πρώτοι αριθμοί στους οποίους όταν προστίθεται η τιμή του 2 επιστρέφεται είτε πρώτος αριθμός είτε αριθμός ο οποίος είναι γινόμενο 2 πρώτων αριθμών (ημιπρώτος αριθμός).

 Οι αριθμοί αυτοί ορίστηκαν από τον Κινέζο μαθηματικό Τσεν Τζινγκρούν το 1966, ο οποίος απέδειξε μαθηματικά πως υπάρχουν άπειροι τέτοιοι αριθμοί. Η ιδιότητα αυτή σχετίζεται με τους δίδυμους πρώτους αριθμούς ως προς την αύξηση του πρώτου αριθμού κατά 2 και την επιστροφή πρώτου αριθμού ως αποτέλεσμα, έτσι ο μικρός αριθμός κάθε ζεύγους διδύμων πρώτων αριθμών είναι πάντα πρώτος αριθμός Τσεν. Ο Τσεν απόδειξε επίσης πως για κάθε ακέραιο h, υπάρχουν άπειροι πρώτοι αριθμοί p έτσι ώστε p + h είναι πρώτος αριθμός ή ημιπρώτος αριθμός. Οι αρχικοί πρώτοι αριθμοί Τσεν είναι: 2, 3, 5, 7, 11, 13, 17, 19, 23, 29, 31, 37, 41, 47, 53, 59, 67, 71, 83, 89, 101, … (ακολουθία A109611 στην OEIS).ενώ οι αρχικοί πρώτοι αριθμοί Τσεν οι οποίοι δεν αποτελούν τον μικρό αριθμό σε ζεύγος διδύμων πρώτων αριθμών: 2, 7, 13, 19, 23, 31, 37, 47, 53, 67, 83, 89, 109, 113, 127, ... (ακολουθία A063637 στην OEIS).και οι αρχικοί μη πρώτοι αριθμοί Τσεν: 43, 61, 73, 79, 97, 103, 151, 163, 173, 193, 223, 229, 241, … (ακολουθία A102540 στην OEIS).Έως τον Μάρτιο του 2018 ο μεγαλύτερος ημιπρώτος αριθμός ήταν ο 2.996.863.034.895 × 21290000 − 1, με 388.342 δεκαδικά ψηφία. Το παρακάτω μαγικό τετράγωνο αποτελείται αποκλειστικά από πρώτους αριθμούς Τσεν, με κοινό άθροισμα αριθμών το 177 σε στήλες, γραμμές, και διαγωνίους. 1.^ Η πρώτη περιγραφή των αριθμών αυτών έγιναν από τον Yuan, W. στο On the Representation of Large Even Integers as a Sum of a Product of at Most 3 Primes and a Product of at Most 4 Primes, Scienca Sinica 16, 157-176, 1973. Green, Ben; Tao, Terence (2006). «Restriction theory of the Selberg sieve, with applications». Journal de théorie des nombres de Bordeaux 18 (1): 147–182. doi:10.5802/jtnb.538. http://www.emis.de/journals/JTNB/2006-1/jtnb18-1_english.html. Weisstein, Eric W., "Chen Prime" από το MathWorld. Zhou, Binbin (2009). «The Chen primes contain arbitrarily long arithmetic progressions». Acta Arith. 138 (4): 301–315. doi:10.4064/aa138-4-1. Bibcode: 2009AcAri.138..301Z.
Λουδοβίκος Φρειδερίκος της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν

Ο Λουδοβίκος Φρειδερίκος, γερμ. Ludwig Friedrich (11 Σεπτεμβρίου 1710 - 10 Ιουνίου 1759) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν. Έγινε στρατάρχης της Βαυαρίας.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Φρειδερίκου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν και της Σοφίας Αλμπερτίνας, κόρης του Γεωργίου Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Έρμπαχ-Έρμπαχ. Το 1759 απεβίωσε στο Ναϊμέχεν του Χέλντερλαντ (τώρα στην Ολλανδία) σε ηλικία 49 ετών. Νυμφεύτηκε το 1749 τη Χριστιανή Λουίζα, κόρη του Ιωακείμ Φρειδερίκου, δούκα του Σλέσβιχ-Χολστάιν-Σόντερμπουργκ-Πλεν, δεν απέκτησαν απογόνους. Heinrich Ferdinand Schoeppl: Die Herzoge von Sachsen-Altenburg, Bozen, 1917, reprinted Altenburg, 1992 Dr. Rudolf Armin Human: Chronik der Stadt Hildburghausen, Hildburghausen, 1886
Δούκας του Έξετερ

Ο τίτλος Δούκας του Έξετερ δημιουργήθηκε τον Μεσαίωνα όταν το Έξετερ έγινε πρωτεύουσα του Ντέβον. Η πρώτη δημιουργία έγινε από τον Τζων Χόλλαντ, 1ο δούκα του Έξετερ, ετεροθαλή αδελφό του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας (1397). Ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας όταν έγινε βασιλιάς (1399) ακύρωσε τον τίτλο από την Οικογένεια Χόλλαντ και τον έδωσε στον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του Τόμας Μπωφόρ, δούκα του Έξετερ. Ο δούκας πέθανε χωρίς απογόνους και ο τίτλος επανήλθε στους Χόλλαντ, τον κράτησε μέχρι τον θάνατο του ο Χένρι Χόλλαντ, 3ος δούκας του Έξετερ (1475) οπαδός των Λάνκαστερ.

 Τζων Χόλλαντ, 1ος δούκας του Έξετερ, εκτελέστηκε σαν πρωταγωνιστής στην "Εξέγερση των Επιφανών" που είχε στόχο την δολοφονία του Ερρίκου Δ΄ και την επαναφορά στον θρόνο του Ριχάρδου Β΄, τα εδάφη του κατασχέθηκαν. Τα σύμβολα των δουκών του Έξετερ ήταν ίδια με αυτά της δυναστείας των Πλανταγενετών. Τόμας Μπωφόρ, δούκας του Έξετερ, τρίτος και μικρότερος γιος του Ιωάννη της Γάνδης από την τελευταία σύζυγο του και πρώην ερωμένη του Αικατερίνη Σουίνφορντ που πέθανε χωρίς απογόνους. Ο Τόμας Μπωφόρ χρησιμοποίησε τα σύμβολα του παππού του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Τζων Χόλλαντ, 2ος δούκας του Έξετερ Χένρι Χόλλαντ, 3ος δούκας του Έξετερ Bennett, Matthew (1991). Agincourt 1415: Triumph against the odds