Σίμαρον

Η ταινία Σίμαρον (Αγγλ. Cimarron) είναι γουέστερν παραγωγής 1931 σε σκηνοθεσία Γουέσλεϊ Ραγκλς. Η ταινία βραβεύτηκε με τρία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

 Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι Η.Π.Α. καθιστούν διαθέσιμα τα χερσαία εδάφη της Οκλαχόμα για αποικισμό και ο δραστήριος Γιάνσεϊ Κραβάτ (Ρίτσαρντ Ντιξ) αφήνει το Κάνσας για να διεκδικήσει ένα κομμάτι γης. Η σύζυγός του Σέιμπρα (Άιριν Νταν) τον ακολουθεί διστακτικά. Ο Κρέιβατ δημοσιογράφος και δικηγόρος, φτάνοντας στην Οκλαχόμα αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στη δημιουργία της πόλης Όουσατζ και γρήγορα αποκτά ηγετική θέση ανάμεσα στους υπόλοιπους. Όταν η πόλη έχει ήδη δημιουργηθεί ο Κρέιβατ αισθάνεται εγκλωβισμένος και το ανήσυχο του πνεύμα διψά για δράση. Αναχωρεί λοιπόν για νέες περιπέτειες, αφήνοντας πίσω του γυναίκα και παιδί. Κατά την απουσία του συζύγου της η Σέιμπρα καταφέρνει να ορθοποδήσει και να αποκτήσει και εκείνη ηγετική θέση ανάμεσα στους πολίτες του Όουσατζ. Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Έντνα Φέρμπερ, συγγραφέως μεταξύ των άλλων και του μυθιστορήματος Ο γίγας (Giant) το οποίο μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη το 1955 με τους Ροκ Χάτσον, Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Τζέιμς Ντιν, η ταινία αποτέλεσε την ακριβότερη παραγωγή της εταιρίας R.K.O. με κόστος 1.433.000 δολάρια, σε περίοδο οικονομικής κρίσης. Η πρεμιέρα της ταινίας ήταν επιτυχημένη, αλλά δεν απέφερε κέρδη στην R.K.O. λόγω του τεράστιου κόστους παραγωγής και της οικονομικής κρίσης. Η ταινία διηγούνταν τις περιπέτειες ενός ζευγαριού που λαμβάνει ενεργό δράση στον αποικισμό της Οκλαχόμα και θεωρούταν για πολλά χρόνια ένα από τα καλύτερα γουέστερν όλων των εποχών. Οι ιστορικοί της δεκαετίας του '50 και του '60 το τοποθετούσαν στην ίδια θέση με τις ταινίες: Το κόκκινο ποτάμι (Red River, 1948) του Χάουαρντ Χοκς, Το τρένο θα σφυρίξει τρεις φορές (High Noon, 1952), Άρπαγες της γης (Shane, 1953) και Η αιχμάλωτος της ερήμου (The Searchers, 1956). Οι καιροί και τα γούστα όμως αλλάζουν και το Σίμαρρον έχει πλέον ξεχαστεί από το ευρύ κοινό (νύξεις πάνω στην ταινία γίνονται μόνο από τους ιστορικούς του κινηματογράφου). Αξιομνημόνευτη παραμένει η σεκάνς της έναρξης της ταινίας με τον αγώνα δρομου μεταξύ των κάρων και των αμαξών των μελλοντικών κατοίκων της Οκλαχόμα προς την αχανή της γη. Όλοι τους διεκδικούσαν ένα κομμάτι γης και όλοι τους έβλεπαν εκείνη τη γη, ως τη "Γη της Επαγγελίας". Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές μετά την προβολή της και η ακαδημία την τίμησε με 7 υποψηφιότητες για βραβείο όσκαρ, καθιστώντας την την πρώτη ταινία στην ιστορία του θεσμού με υποψηφιότητες στις 5 σημαντικότερες κατηγορίες (Ταινία, Σκηνοθεσία, Α' Ανδρικός Ρόλος, Α' Γυναικείος Ρόλος, Διασκευή Σεναρίου). Το Σίμαρρον κατάφερε τελικά να κερδίσει το όσκαρ καλύτερης ταινίας και να βραβευτεί επίσης για το σενάριο και την καλλιτεχνική διεύθυνση. Έλαβε επιπλέον κι ένα ειδικό βραβείο που δόθηκε στον Ερν Γουέστμορ για το μακιγιάζ.. Η ταινία αποτελούσε μέχρι και το 1990 (μέχρι και τη νίκη της ταινίας Χορεύοντας με τους λύκους (Dances With Wolves) τη μοναδική ταινία του είδους γουεστερν που έλαβε ποτέ αυτή την τιμή. Βράβευση: Καλύτερης Ταινίας – Γουίλιαν Λε Μπαρόν Σεναρίου – Χάουαρντ Ίσταμπρουκ Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης - Μαξ Ρε Μακιγιάζ - Ερν Γουέστμορ (Ειδικό Βραβείο)Υποψηφιότητα: Σκηνοθεσίας – Γουέσλεϊ Ραγκλς Α’ Ανδρικού Ρόλου – Ρίτσαρντ Ντιξ Β’ Γυναικείου Ρόλου – Άιριν Νταν Φωτογραφίας - Έντουαρντ Κροντζάγκερ Η ταινία γυρίστηκε ξανά το 1961 από τον σκηνοθέτη Άντονι Μαν, με τους Γκλεν Φορντ και Αν Μπάξτερ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η ταινία στο imdb