IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Επένδυση

Επένδυση (αγγλικά: investment) ονομάζεται η δέσμευση κεφαλαίων για ένα χρονικό διάστημα, η οποία αναμένεται να αποφέρει πρόσθετα κεφάλαια στον επενδυτή. Με τεχνικούς όρους, η επένδυση είναι μια ακολουθία Καθαρών Ταμειακών Ροών. Για την πραγματοποίηση μιας επένδυσης γίνεται αρχικά μια ανάλυση των αξιογράφων και ακολουθούν έπειτα τεχνικές διαχείρισης χαρτοφυλακίου.

 Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι αξιολόγησης επενδυτικών έργων, οι οποίες κατατάσσονται σε ορθολογικές και μη ορθολογικές. Οι πιο συχνά χρησιμοποιούμενες είναι οι ορθολογικές, όπως η Καθαρά Παρούσα Αξία και ο Εσωτερικός Βαθμός Απόδοσης. Η Καθαρή Παρούσα Αξία (ΚΠΑ) μιας επένδυσης είναι η διαφορά μεταξύ της παρούσας αξίας των n καθαρών ταμειακών ροών ΚΤΡ της επένδυσης, προεξοφλημένων στο παρόν με επιτόκιο i και του αρχικού κεφαλαίου Κο που απαιτείται για να πραγματοποιηθεί η επένδυση σήμερα. K Π A = ∑ t = 1 n K T P t ( 1 + i ) n − K o {\displaystyle \mathrm {K} \Pi \mathrm {A} =\sum _{t=1}^{n}{\frac {KTP_{t}}{(1+i)^{n}}}-K_{o}} Σε περίπτωση που η παρούσα αξία των αναμενόμενων ταμειακών ροών από την επένδυση σήμερα είναι πιο υψηλή από το απαιτούμενο κόστος της επένδυσης, δηλαδή η ΚΠΑ>0, η επένδυση γίνεται αποδεκτή.Σε περίπτωση που η ΚΠΑ=0, ο επενδυτής πρέπει να είναι αδιάφορος με βάση αυτό το κριτήριο επιλογής.Σε περίπτωση που η ΚΠΑ<0, η επένδυση δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Με τον εσωτερικό βαθμό απόδοσης (ΕΒΑ) υπολογίζεται το εσωτερικό επιτόκιο μιας επένδυσης, το επιτόκιο εκείνο το οποίο υπονοείται από μια σειρά ΚΤΡ η οποία έχει ορισθεί ως επένδυση. Σκοπός αυτού του κριτηρίου είναι ο υπολογισμός του βαθμού απόδοσης που θα επιτευχθεί από αυτές τις επενδύσεις. Το μέγεθος αυτό ισούται με το επιτόκιο r το οποίο πρέπει να ισχύει, έτσι ώστε εάν επενδύσουμε σήμερα ένα ποσό Χ να έχουμε μετά από π.χ. 1 έτος ένα ποσό ΧΧ. X + X r = X X <=> X ( 1 + r ) = X X <=> X = X X 1 + r <=> X X 1 + r − X = 0 {\displaystyle X+Xr=\ XX<=>X(1+r)=\ XX<=>X={\frac {XX}{1+r}}<=>{\frac {XX}{1+r}}-X=0} Έπειτα, κάνουμε δοκιμές επιτοκίων r, έτσι ώστε να ισχύει η ισότητα. Ανάμεσα στις μη ορθολογικές μεθόδους αξιολόγησης συγκαταλέγεται η Περίοδος Επανείσπραξης του Κεφαλαίου (ΠΕΚ), που μετρά των αριθμό των ετών που απαιτούνται για να ανακτήσουμε τα κεφάλαια που καταβάλαμε για την πραγματοποίηση μιας επένδυσης. Η Μέση Ετήσια Απόδοση Επένδυσης (ΜΕΑ) ορίζεται ως το Μέσο Καθαρό Κέρδος (ΜΚΚ) προς την Αρχική Επένδυση (ΑΕ) ή προς το μισό της αρχικής επένδυσης M E A = M K K A E {\displaystyle MEA={\frac {MKK}{AE}}} ή M E A = M K K A E / 2 {\displaystyle MEA={\frac {MKK}{AE/2}}} Βιβλιογραφία: Γεώργιος Καραθανάσης: "Χρηματοοικονομική Διοίκηση και Χρηματιστηριακές Αγορές", Εκδόσεις Μπένου, Αθήνα 1999.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2012-2013

Το πρωτάθλημα βόλεϊ της Α2 κατηγορίας για την περίοδο 2012−13 διεξήχθη με τη συμμετοχή 34 ομάδων, χωρισμένες σε τρεις ομίλους. Με βάση την προκήρυξη ήταν προγραμματισμένο να συμμετάσχουν 36 ομάδες, όμως οι δύο ομάδες που υποβιβάστηκαν την προηγούμενη περίοδο από τη Βόλεϊ Λιγκ, η Ε.Α. Πατρών και ο Απόλλων Καλαμαριάς, δε δήλωσαν συμμετοχή. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Παναχαϊκή και κέρδισε για πρώτη φορά στην ιστορία της την άνοδο στην μεγαλύτερη κατηγορία του Εθνικού πρωταθλήματος. Την άνοδο κέρδισε επίσης η ΑΕΚ για έκτη φορά στην ιστορία της.

 *Η Παλλήνη, η ΓΕ Ηρακλείου και ο Εθνικός Πειραιώς έχουν από ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς. *Ο Ερμής, η Φθια, ο Αίας Μαλεσίνας και η Μεταμόρφωση έχουν από ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς.*Ο Ιωνικός Σάμου συμπλήρωσε δύο μηδενισμούς την 20ή αγωνιστική (δεν παρουσιάστηκε στον αγώνα με τη Δραπετσώνα, ενώ υπέστη τον πρώτο μηδενισμό του την 18η αγωνιστική με τον Ερμή) και αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα, έχοντας συνολικά τέσσερεις μηδενισμούς και -12 βαθμούς. *Ο Μέγας Αλέξανδρος, η Καρδίτσα, η ΓΕ Αλεξανδρούπολης και ο Γαλαξίας έχουν από ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς. Στα play off ανόδου μετείχαν οι τρεις πρωταθλήτριες των ομίλων. Αγωνίστηκαν σε τρία τουρνούα, το καθένα στην έδρα κάθε ομάδας. Η Παναχαϊκή κατέκτησε την πρώτη θέση και τον τίτλο της πρωταθλήτριας και μαζί με την ΑΕΚ κέρδισαν την άνοδο στη Βόλεϊ Λιγκ. 1ο τουρνουά Αθήνα, γηπεδούχος η ΑΕΚ 2ο τουρνουά Πάτρα, γηπεδούχος η Παναχαϊκή. 3ο τουρνουά Ορεστιάδα, γηπεδούχος ο Α.Ο. Ορεστιάδας. Προκήρυξη πρωταθλήματος Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ Βαθμολογία Α' ομίλου Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ Βαθμολογία Β' ομίλου Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ Βαθμολογία Γ' ομίλου Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ "Πρόγραμμα των πλέι οφ" Επίσημος ιστότοπος ΕΣΑΠ Αποτελέσματα και βαθμολογία της τελικής φάσης Ιστότοπος volleynews.gr
Καλλιόπη Ευαγγελίδου

Η Καλλιόπη Ευαγγελίδου (γεν. 20 Αυγούστου 1973) είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό από το ρόλο της Τατιάνας Δράκου στην καθημερινή σειρά Η Λάμψη στον ANT1.

 Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1973 στην Αθήνα. Τελειώνοντας το σχολείο φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών ενώ λίγο καιρό μετά αποφάσισε να γίνει ηθοποιός. Έτσι ξεκίνησε τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών απ' όπου αποφοίτησε λίγα χρόνια μετά. Στο θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1992 με τον θίασο του Γιώργου Κιμούλη στο έργο Συρανό ντε Μπερζεράκ. Ακολούθησε το μιούζικαλ Sweet Charity τις σεζόν 1992-1994 στο θέατρο Παρκ. Το 1995 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο πρωταγωνιστώντας σε δύο ιστορίες της σειράς μυστηρίου της ΕΤ1 Μαγική νύχτα. Στις αρχές της ίδιας χρονιάς πέρασε από casting για τις καθημερινές σειρές του Νίκου Φώσκολου στον ANT1. Τελικά πήρε το ρόλο της Τατιάνας Δράκου στο καστ της καθημερινής δραματικής σειράς Η Λάμψη, μετά την επιστροφή του χαρακτήρα βάση σεναρίου κατά τη διάρκεια του τέταρτου κύκλου. Παρέμεινε στη σειρά για επτά συνολικά χρόνια μέχρι και τον ενδέκατο κύκλο τη σεζόν 2001-2002 έχω παίξει σε περισσότερα από 1.100 επεισόδια. Αποχώρησε από τη σειρά λόγω εγκυμοσύνης ούσα η μακροβιότερη ηθοποιός που ερμήνευσε το ρόλο της κόρης του Γιάγκου Δράκου. Τη σεζόν 2003-2004 επέστρεψε τηλεοπτικά πρωταγωνιστώντας στην κωμωδία Αμαρτίες Γονέων στο Mega Channel. Την επόμενη σεζόν έπαιξε μαζί με τον Σάκη Μπουλά στην κομεντί Ας Πρόσεχες στον ANT1 ενώ πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία Η κτηνίατρος πίνει μαργαρίτες. Από το 2005 μέχρι το 2006 έπαιξε μαζί με τον Θανάση Ευθυμιάδη και την Ντορέττα Παπαδημητρίου στην κωμική σειρά του Alpha Μπερδέματα.Μέσα στα επόμενα χρόνια αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στον τόπο καταγωγής της στις Σέρρες μαζί με την οικογένειά της. Από το 2007 άρχισε να συνεργάζεται με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και διετέλεσε πρόεδρος του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών από το 2007 έως το τέλος του 2010. Ασχολήθηκε και με το ραδιόφωνο παρουσιάζοντας εκπομπές. Τη σεζόν 2015-2016 έπαιξε ξανά στο θέατρο στην παράσταση Η Αλίκη στη χώρα των ψαριών στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Σερρών. Γονείς της είναι ο ηθοποιός Γιάννης Ευαγγελίδης και η ηθοποιός Βίλμα Τσακίρη.Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 ξεκίνησε τη σχέση της με τον Φώτη Θεοδωρίδη με τον οποίο παντρεύτηκαν λίγο καιρό μετά. Το 2003 ήρθε στον κόσμο το πρώτο τους παιδί που πήρε το όνομα Θωμαΐς. Το 2007 γεννήθηκε ο γιος τους Ευγένιος ενώ το 2011 ήρθε στον κόσμο και το τρίτο τους παιδί που πήρε το όνομα Βίλμα.
Εκλογές στο Μακάου

Το Μακάου είναι περιορισμένη δημοκρατία. Ως εκ τούτου διεξάγονται εκλογές. Στις άμεσες εκλογές δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι είναι 18 ετών για το ήμισυ της βουλής και την πλειοψηφία των εδρών σε 18 επαρχιακά συμβούλια. Οι ψηφοφόροι θα πρέπει να είναι μόνιμοι κάτοικοι και να έχουν ζήσει στο Χονγκ Κονγκ για τα 7 προηγούμενα έτη. Στις έμμεσες εκλογές λαμβάνουν μέρος 220.000 μέλη από λειτουργικές εκλογικές περιφέρειες και μία 800μελής επιτροπή.

 Στις βουλευτικές εκλογές στις 15 Σεπτεμβρίου 2013 εξελέγησαν 33 βουλευτές, εκ των οποίων οι 14 από γεωγραφική περιφέρεια, οι 12 από λειτουργική περιφέρεια και οι 7 διορισμένοι από τον ανώτερο κυβερνήτη (Chief Executive). Στις εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 20 Σεπτεμβρίου 2009, εξελέγησαν 12 έδρες με καθολική ψηφοφορία επί συνόλου 27 στην νομοθετική συνέλευση. Οι υπόλοιπες έδρες αποφασίζονται με τη μέθοδο των λειτουργικών "εκλογικών περιφερειών" ή διορίζονται από τον αρχηγό της κυβέρνησης. Στις εκλογές έλαβαν μέρος 16 λίστες, ανάμεσα στις οποίες και η λίστα "Voz Plural - Gentes de Macau", η οποία είναι η πρώτη στην ιστορία του Μακάο από τότε που παραδόθηκε στην Κίνα, με αυτόχθονες υποψηφίους του Μακάο. Η σειρά των λιστών ανακοινώθηκε στα τέλη Ιουλίου. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν υψηλή και έφτασε το 60% στη χερσόνησο του Μακάου. Τα τελικά αποτελέσματα καθυστέρησαν να ανακοινωθούν εξαιτίας του μεγάλου αριθμού των άκυρων και λευκών ψηφοδελτίων. Οι φιλοδημοκρατικοί κατάφεραν να πάρουν μία επιπλέον έδρα σε σύγκριση με τις εκλογές του 2005. Αυτό σημαίνει ότι εξέλεξαν 4 βουλευτές συνολικά στη νέα βουλή. Οι συντηρητικοί έχασαν δύο έδρες, ενώ οι φίλα προσκείμενοι στο Πεκίνο εξακολουθούν να κατέχουν τον έλεγχο της βουλής.
Σελινόριζα

Η σελινόριζα (Apium graveolens var. rapaceum) είναι ποικιλία σέλινου που καλλιεργείται για το βρώσιμο του στέλεχος, ή το υποκοτυλίδι, και τους βλαστούς. Η σελινόριζα είναι σαν ένα ριζικό λαχανικό εκτός από το ότι έχει ένα βολβώδες υποκοτυλίδι με πολλές μικρές ρίζες προσαρτημένες. Στη λεκάνη της Μεσογείου και στη Βόρεια Ευρώπη, η σελινόριζα καλλιεργείται ευρέως. Καλλιεργείται επίσης στη Βόρεια Αφρική, στη Σιβηρία, στη Νοτιοδυτική Ασία και στη Βόρεια Αμερική. Στη Βόρεια Αμερική κυριαρχεί η ποικιλία «Diamant».

 Η σελινόριζα και το σέλινο προέρχονται από τη λεκάνη της Μεσογείου. Αναφέρθηκε στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια ως σέλινον. Η σελινόριζα καλλιεργήθηκε ως φαρμακευτική καλλιέργεια σε ορισμένους πρώιμους πολιτισμούς. Το σέλινο περιέχει μια φυτική ένωση που ονομάζεται απιγενίνη, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας. Συνήθως, η σελινόριζα συλλέγεται όταν το υποκοτυλίδι της είναι 10 έως 14 εκατοστά σε διάμετρο. Ωστόσο, μια αυξανόμενη τάση (ειδικά στη νοτιοαμερικανική κουζίνα, ιδιαίτερα στην περουβιανή) είναι να χρησιμοποιείται το ανώριμο λαχανικό, που εκτιμάται για την ένταση της γεύσης και της τρυφερότητάς του συνολικά. Είναι βρώσιμο ωμό ή μαγειρεμένο και έχει παρόμοια γεύση με τους μίσχους των φύλλων των κοινών ποικιλιών σέλινου. Η σελινόριζα μπορεί να είναι ψητή, βρασμένη ή ζεματισμένη και μπορεί να πολτοποιηθεί. Η σελινόριζα σε φέτες χρησιμοποιείται ως συστατικό σε σούπες, κασερόλε και άλλα αλμυρά πιάτα. Τα φύλλα (τόσο τα κοτσάνια όσο και οι λεπίδες) του λαχανικού είναι αρκετά γευστικά, αισθητικά ευαίσθητα και ζωηρά, γεγονός που έχει οδηγήσει στη χρήση τους ως γαρνιτούρα στη σύγχρονη εκλεκτή κουζίνα. Η διάρκεια ζωής της σελινόριζας είναι περίπου 6 έως 8 μήνες εάν αποθηκευτεί μεταξύ 0 και 5°C και δεν αφήνεται να στεγνώσει. Ωστόσο, το λαχανικό θα έχει την τάση να σαπίζει μέσω του κέντρου εάν τα λεπτότερα στελέχη που περιβάλλουν τη βάση παραμείνουν προσκολλημένα. Εάν η σελινόριζα δεν είναι φρέσκια, το κέντρο της γίνεται κούφιο, αν και ακόμη και όταν έχει πρόσφατα συγκομιστεί μπορεί να υπάρχει μια μικρή μεσαία κοιλότητα. Η φρεσκάδα θα είναι επίσης εμφανής από τη γεύση. Όσο πιο παλιό είναι, τόσο πιο αδύναμη είναι η γεύση της σελινόριζας. Σύνοψη Διατροφής για σελινόριζα, μαγειρεμένη, βρασμένη, στραγγισμένη, χωρίς αλάτι
Βίκι Γκάμπορ

Η Βίκι Γκάμπορ (πολωνικά: Viki Gabor, γεννημένη 10 Ιουλίου 2007) είναι Πολωνή τραγουδίστρια. Εκπροσώπησε την Πολωνία στο 17ο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision και νίκησε με 278 βαθμούς με το τραγούδι «Superhero».

 Η Γκάμπορ γεννήθηκε στο Αμβούργο σε μια πολωνική οικογένεια Ρομά. Μετά τη γέννησή της, επέστρεψαν στην Πολωνία, αργότερα μετακόμισαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν στην Κρακοβία όταν εκείνη ήταν επτά ετών. Η Βίκι Γκάμπορ έχει μια μεγαλύτερη αδερφή που ονομάζεται Μελίσα, η οποία είναι συνθέτρια και τραγουδίστρια. Στα τέλη του 2018, η Γκάμπορ διαγωνίστηκε στις οντισιόν για τη δεύτερη σεζόν του The Voice of Kids Poland . Εντάχθηκε στην ομάδα των Tomson & Baron , και συνέχισε στον διαγωνισμό, φτάνοντας τελικά στους τελικούς και κυκλοφόρησε το ντεμπούτο με τίτλο "Time". Μετά το The Voice Kids, η Γκάμπορ επιλέχθηκε να ερμηνεύσει το "Time" στα Young Choice Awards του Top of the Top Sopot Festival 2019 . Στη συνέχεια, επιλέχθηκε για να διαγωνιστεί στο show Szansa na sukces , το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή του Πολωνού εκπροσώπου για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Junior Eurovision 2019 . Η Γκάμπορ προκρίθηκε στους τελικούς, όπου τελικά ανακηρύχθηκε νικήτρια με το τραγούδι " Superhero ". Η Junior Eurovision πραγματοποιήθηκε στις 24 Νοεμβρίου στο Γκλιβίτσε. Η Γκάμπορ τερμάτισε πρώτη και κέρδισε τον διαγωνισμό, λαμβάνοντας τη δεύτερη θέση με την επαγγελματική κριτική επιτροπή και σημειώνοντας την υψηλότερη βαθμολογία με την ηλεκτρονική ψηφοφορία θαυμαστών. Αυτή η νίκη σημάδεψε την Γκάμπορ ως την δεύτερη εκπρόσωπο της Πολωνίας που κέρδισε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού Junior Eurovision. Από την Junior Eurovision 2019, η Γκάμπορ έχει κυκλοφορήσει πολλά σινγκλ, όπως το "Ramię w ramię" με τον Kayah και το "Getaway" στα τέλη Απριλίου 2020. Ως μέρος ενός άλμπουμ συνεργασίας με άλλους παιδικούς τραγουδιστές όπως οι Ροκσάνα Βένγκιελ, Μάρτσιν Ματσιέιτσακ, Ζούζα Γιαμπουόνσκα και το συγκρότημα 4dreamers η Γκάμπορ κυκλοφόρησε το τραγούδι της "Still Standing" (που συνέγραψε η ίδια και η αδερφή της, Μελίσα). Η Γκάμπορ κυκλοφόρησε επίσης το single της "Forever and a Night" τον Ιούλιο του 2020. Τον Αύγουστο του 2020, κυκλοφόρησε το "Not Gonna Get It", το τελευταίο σινγκλ από το ντεμπούτο άλμπουμ της που κυκλοφόρησε πριν από την πρεμιέρα του. Στις 10 Ιουλίου 2020, στα γενέθλιά της, η Γκάμπορ ανακοίνωσε το πρώτο της άλμπουμ (διαθέσιμο στις 4 Σεπτεμβρίου 2020). Αυτό το άλμπουμ έχει τίτλο "Getaway (Into My Imagination)". Στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Junior Eurovision 2020 , που φιλοξενήθηκε στην Πολωνία για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά μετά τη νίκη της, η Γκάμπορ ερμήνευσε το τραγούδι " Arcade " ως ενδιάμεσο, μαζί με την προηγούμενη Πολωνή νικήτρια της Junior Eurovision Ροκσάνα Βένγκιελ και τον νικητή της Eurovision 2019 Ντάνκαν Λόρενς. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, ο πατέρας της επιβεβαίωσε ότι η Γκάμπορ δέχθηκε ρατσιστική λεκτική επίθεση στην περιοχή Μοκότουφ της Βαρσοβίας.
Αργιλιά Λακωνίας

Η Αργιλιά είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δρυμού, της δημοτικής ενότητας και δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Ο οικισμός έχει χαρακτηριστεί διατηρητέος λόγω των πολλών πυργόσπιτων της περιοχής.

 Η Αργιλιά είναι ημιορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Λακωνίας, στην περιοχή της Λακωνικής Μάνης. Βρίσκεται στις ανατολικές υπώρειες του Σαγγιά, πάνω από τον όρμο της Κολοκυθιάς και πάνω στην επαρχιακή οδό Φλομοχωρίου-Αλίκων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 160. Απέχει 73 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Αργηλιά και προσαρτήθηκε στον δήμο Ασίνης του νομού Λακωνίας. Το 1899 εντάχθηκε στον, τέως, νομό Λακωνικής και το 1909 υπήχθη οριστικά στον νομό Λακωνίας. Το 1940 η ονομασία του οικισμού διορθώθηκε σε Αργιλιά. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Δρυμού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Η εκκλησία Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτη, που διασώζει στο εσωτερικό της λείψανα τοιχογραφιών και έχει εξωτερικά γλυπτά υπέρθυρα Bυζαντινών χρόνων. Έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο Τα πυργόσπιτα του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Δήμος Ρίου

Ο Δήμος Ρίου ήταν δήμος της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας του 1997 που προέκυψε βάσει του Σχεδίου «Καποδίστριας», στο Νομό Αχαΐας, βόρεια της Πάτρας. Έδρα του υπήρξε η ομώνυμη κωμόπολη.

 Ο δήμος συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας. Το 2010, με το Σχέδιο Καλλικράτης, ο δήμος καταργήθηκε και έγινε μέρος του διευρυμένου Δήμου Πατρέων ως δημοτική ενότητά του Στη Δημοτική ενότητα Ρίου υπάρχει η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και το Κάστρο Ρίου, ενώ για το πέρασμα του πορθμείου υπάρχουν και τα φεριμπότ. Υπάρχει ακόμα το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και το Πανεπιστήμιο Πατρών. Έμβλημα του δήμου ήταν η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου και το πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου. 1999-2006: Βασίλειος Ζέρβας 2007-2010: Χρίστος Λιακόπουλος (1946-2013) Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Ρίου -- το Ρίον (τ. Άγιος Γεώργιος) [ 5.032 ] Δ.δ. Αγίου Βασιλείου -- ο Άγιος Βασίλειος [ 2.013 ] Δ.δ. Ακταίου -- το Ακταίο (τ. Βερναρδαίικα) [ 926 ] Δ.δ. Άνω Καστριτσίου -- το Άνω Καστρίτσιον [ 928 ] Δ.δ. Αραχωβίτικων [ 699 ] τα Αραχωβίτικα [ 466 ] τα Κάτω Αραχωβίτικα [ 233 ] Δ.δ. Αργυράς -- η Αργυρά [ 298 ] Δ.δ. Δρεπάνου -- το Δρέπανον [ 536 ] Δ.δ. Κάτω Καστριτσίου [ 702 ] το Κάτω Καστρίτσιον [ 508 ] η Μαγούλα [ 194 ] Δ.δ. Πιτίτσης -- η Πιτίτσα [ 34 ] Δ.δ. Πλατανίου -- το Πλατάνιον [ 423 ] Δ.δ. Σελλών -- τα Σελλά [ 321 ] Δ.δ. Ψαθόπυργου [ 762 ] ο Ψαθόπυργος [ 600 ] η Κάτω Ροδινή [ 162 ] Δήμος Αργυραίων Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα), Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμοι Α΄-Β΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Ρίου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 21/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Πατρέων. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Τουριστικός οδηγός Νομού Αχαΐας - Δήμος Ρίου. nea.gr. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 04/09/2016. Η Αιγιάλεια διεκδικεί Παναγοπούλα-Ροδινή. aigialeianews.gr. 22 Ιουνίου 2016. Ανακτήθηκε: 05/07/2018. Η Πάτρα μπήκε 8χλμ μέσα στην Αιγιάλεια. pelop.gr. 08/04/2018. Ανακτήθηκε: 05/07/2018. Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Ρίου. rion.gov.gr Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο Ρίο Αρχειοθετήθηκε 2013-06-18 στο Wayback Machine.. faroi.com. Ανακτήθηκε: 04/09/2016.
Έγκλημα στην Καμπότζη

Το έγκλημα στην Καμπότζη είναι παρόν σε διάφορες μορφές στην Καμπότζη και περιλαμβανει μεταξύ άλλων τις δολοφονίες, την διαφθορά, το εμπόριο ναρκωτικών, τις ληστείες και την πορνεία.

 Το 2017, η Καμπότζη είχε ποσοστό ανθρωποκτονίων 2,4 ανά 100.000 κατοίκους. Το μικρό έγκλημα είναι πολύ συχνό, κυρίως σε τουριστικές περιοχές. Αυτό περιλαμβάνει κλοπές πορτοφολιών αρπαγές τσαντών. Οι δράστες συνήθως πλήττονται από τη φτώχεια, και ως αποτέλεσμα οδηγούνται στο να κλέψουν ξένους θεωρώντας ότι τα θύματα φέρνουν μαζί τους ένα σημαντικό χρηματικό ποσό και άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Λόγω της εύκολης προσβασιμότητας των όπλων, συμβαίνει επίσης να υπάρχουν και ένοπλες ληστείες. Το ποσοστό διαφθοράς στην Καμπότζη είναι υψηλό και μια πηγή συνεχίζει να περιγράφει την κατάσταση ως «τίποτα λιγότερο από άσεμνο». Η διαφθορά θεωρείται μεγάλη δαπάνη για την κυβέρνηση της Καμπότζης. Η αστυνομική δύναμη της Καμπότζης είναι γνωστό ότι χρησιμοποιεί ακατάλληλα μέσα βίας σε ορισμένες περιπτώσεις. Η κατάχρηση αγριότητας έχει προκαλέσει ανησυχίες από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch). Η πορνεία είναι αντίθετη με τους νόμους στην Καμπότζη, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει και να αυξάνεται. Ο Le Thi Quy, καθηγητής από το Κέντρο Ερευνών Γυναικών, πήρε συνέντευξη από μερικές γυναίκες το 1993 σχετικά με την πορνεία και τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων διαπιστώθηκε ότι ήταν ιερόδουλες ως κανόνας και επάγγελμα που ένιωθαν ότι δεν ήταν ντροπιαστικό. Την ίδια χρονιά, ο καθηγητής υπολόγισε ότι υπήρχαν εκατό χιλιάδες εργαζόμενοι σε αυτόν τον τομέα στη χώρα. Οι πολίτες της Καμπότζης, κυρίως γυναίκες και κορίτσια, διακινούνται παρέχοντας σεξουαλικές υπηρεσίες στη χώρα και σε ολόκληρο τον κόσμο. Πολλές από αυτές απειλούνται και εξαναγκάζονται σε πορνεία, γάμους ή εγκυμοσύνες. Η παράνομη υλοτομία αποτελεί μεγάλη απειλή για τα δάση της Καμπότζης. Επιτρέπει την παράνομη αποψίλωση των δασών και την παράνομη υλοτόμηση, η οποία επιτρέπει την εκμετάλλευση των δασών της Καμπότζης. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις στις οποίες ο στρατός πραγματοποιεί παράνομη υλοτόμηση χωρίς γνώση της κυβέρνησης. Είναι δύσκολο για τους αξιωματούχους της κεντρικής κυβέρνησης να επισκέπτονται περιοχές που εξακολουθούν να ελέγχονται από πρώην δυνάμεις του Πολ Ποτ. Τα παράνομα συμφέροντα εμπορικής ξυλείας εκμεταλλεύονται την αδύναμια των αρχών της επιβολής του νόμου για να επωφεληθούν από την παράνομη υλοτομία. Η πλειονότητα της παράνομης αποψίλωσης γίνεται από στρατιωτικούς και ισχυρούς υπεργολάβους. Ναρκωτικά στην Καμπότζη
Γεωργάκης Διγενής

Ο Γεωργάκης Διγενής (1771 - 18 Μαΐου 1821) ήταν αγωνιστής της Επαναστάσεως του 1821, ο οποίος έπεσε στη Μάχη των Δολιανών. Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Άγιος Ιωάννης Αρκαδίας.

 Η οικογένειά του καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη, κλάδοι της οποίας εγκαταστάθηκαν μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως στη Ζάκυνθο και στον Άγιο Ιωάννη. Ο Γεωργάκης Διγενής γεννήθηκε το 1771 στη Ζάκυνθο αλλά εγκαταστάθηκε το 1811 σε ηλικία 40 ετών στον Άγιο Ιωάννη, όπου υπήρχαν συγγενείς του. Σύντομα αναδείχτηκε πρόκριτος και οπλαρχηγός της κωμοπόλεως του Άγιου Ιωάννη. Υπηρετώντας τις διαταγές του Αγιαννίτη Πάνου Ζαφειρόπουλου (Άκουρου), έπεσε ηρωικά μαχόμενος στο Δραγούνι των Δολιανών στις 18 Μαΐου 1821, κατά τη Μάχη των Δολιανών, περικυκλωμένος από το ιππικό του Κεχαγιάμπεη μαζί με άλλους 17 Αγιαννίτες συντρόφους του. Σύμφωνα με αναφορά του Πάνου Ζαφειρόπουλου για τον Διγενή, ήταν ο πρώτος που ύψωσε την σημαία του αγώνα στην περιοχή, ενώ αμέσως μετά τοποθετήθηκε στο στρατόπεδο των Βερβένων ως επικεφαλής 200 ανδρών. Ο Γιωργάκης Διγενής συμμετείχε ενεργά και σε άλλες μάχες, όπως του Βαλτετσίου και των Δολιανών. Για τη δράση του Γεωργάκη Διγενή, εκτός από τον Πάνο Ζαφειρόπουλο έγραψαν και οι: Αναγνώστης Κονδάκης, Φιλήμων, Φωτάκος, Ιωάννης Θεοφανίδης, Αμβρόσιος Φραντζής και πολλοί άλλοι. Η επιτροπή του 1865, κατέταξε τον Γεωργάκη Διγενή στην έβδομη τάξη των αξιωματικών, στους ανθυπολοχαγούς. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο γιους και δύο κόρες. Νικολάου Φλούδα - Θυρεατικά , τόμος Γ΄: Άγιος Ιωάννης, μητρόπολις οικισμών Θυρέας, Αθήνα, 1983
Μεξικάνικο πέσο

Το πέσο (peso oro) είναι το νόμισμα του Μεξικού. Συμβολίζεται με το σύμβολο του δολαρίου "$", με το "$" να χρησιμοποιείται για διάκριση από άλλα πέσο ή άλλα δολάρια. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι "MXN". Πριν την ανατίμηση του 1993 ήταν σε χρήση ο κωδικός MXP. Κάθε πέσο υποδιαιρείται σε 100 centavos, για τα οποία χρησιμοποιείται το σύμβολο ¢. Τα σύγχρονα πέσο και δολάρια έχουν κοινή προέλευση από το ισπανικό δολάριο που χρησιμοποιείτο τον 15ο-19ο αιώνα. Πρόκειται για το 10ο πιο χρησιμοποιημένο νόμισμα σε συναλλαγές διεθνώς, το τρίτο στην Αμερική (μετά το δολάριο ΗΠΑ) και το Δολάριο Καναδά) και το νόμισμα από την Λατινική Αμερική με την μεγαλύτερη χρήση.

 Η ονομασία του νομίσματος προέρχεται από τα χρυσά βάρη (pesos oros ή pesos platas). Άλλες χώρες στις οποίες χρησιμοποιείται το πέσο είναι: Αργεντινή, Δομινικανή Δημοκρατία, Κολομβία, Κούβα, Ουρουγουάη, Φιλιππίνες και Χιλή. Τα πρώτα χαρτονομίσματα πέσο εκδόθηκαν από το Μεξικάνικο κράτος το 1823 και παρήχθησαν από τον αυτοκράτορα Αγουστίν ντε Ιτούρμπιδε σε ονομαστικές αξίες των 1, 2 και 10 πέσος. Τα πρώτα κέρματα πέσο κόπηκαν το 1863 από τους Ισπανούς στο Μεξικό. Με την πάροδο των δεκαετιών κατέστη ένα από τα πιο σταθερά νομίσματα της Λατινικής Αμερικής. Το 1993 εισήχθη από την Τράπεζα του Μεξικού ένα νέο πέσο (nuevo peso ή MXN). [www.cmm.gob.mx Ιστοσελίδα Τράπεζας του Μεξικού] Mexican Paper Money, description of the Mexican banknotes of the Bank of Mexico issued from 1925 until now. «Banknotes and coins». Banco de México (Mexico's Central Bank. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2015. Historia de la moneda y del billete en México, Ιστορία του νομίσματος στην ιστοσελίδα της Τράπεζας του Μεξικού (Banco de México) Εικόνες παλαιών και σύγχρονων κερμάτων Παλαιά χαρτονομίσματα του Μεξικού (Αγγλικά) (Γερμανικά)
Χωρδάκι Ρεθύμνης

Το Χωρδάκι ή Χορδάκι (επίσημο: το Χωρδάκιον) είναι οικισμός της Κοινότητας Άνω Μέρους του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 9 κατοίκους. Απέχει 53 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 460 μ.

 Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα το 1372, όπου αναφέρεται ως τοποθεσία του φέουδου του Κοραδινού Τζανέ. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Ghoridachi. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Coridachi με 42 κατοίκους και ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει Coridhachi. Στην απογραφή του 1834 η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους στο χωριό καταγράφηκαν 8 οικογένειες, όλες τουρκικές. Το όνομα αναφέρεται στο γεγονός ότι ήταν μικρό χωριό (χωριουδάκι).Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Χωρδάκι στον δήμο Αποδούλου και είχε 44 χριστιανούς και 25 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 68 κατοίκους και ανήκε στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως προσαρτημένο στον αγροτικό δήμο Άνω Μέρους. Το 1925 το χωριό προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Μέρους μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στον Δήμο Σιβρίτου. Από το 2011 υπάγεται στον δήμο Αμαρίου.Από το 1950 μέχρι το 1970 στο χωριού λειτουργούσε δημοτικό σχολείο.Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο χωριό βρίσκονται ο ναός της Αγίας Άννας και ο ναός της Παναγίας Φανερωμένης ή Ζωοδόχου Πηγής. Ο ναός της Παναγίας στο παρελθόν ήταν μετόχι της Μονής Καλοείδενας και στο εσωτερικό του σώζονται τοιχογραφίες καθώς και επιγραφή του 1634, στην οποία αναφέρονται οι μοναχοί Μελέτιος και Κωνσταντίνος Βαρούχας.
Αποκολοκύνθωσις

Η Αποκολοκύνθωσις λατ. (Apocolocynthosis) είναι κωμωδία στον τύπο της σάτιρας. Ανήκει στα θεατρικά έργα του Σενέκα. Με την κωμωδία αυτή ο Σενέκας παρωδεί την αποθέωση του Αυτοκράτορα Κλαύδιου, προφανώς εκδικούμενός τον επειδή τον εξόρισε.

 Ο Σενέκας, άνθρωπος με υψηλά ιδεώδη, συγχώρεσε τα εγκλήματα του Κλαυδίου, του Βρεταννικού και της Αγριππίνας, αναγκάστηκε μάλιστα να συνθέσει και εγκώμιο προς τον Κλαύδιο. Αργότερα όμως τον εκδικήθηκε, γράφοντας την περίφημη σάτιρά του Αποκολοκύνθωσις, όπου τον ειρωνεύεται . Gregor Maurach, Seneca als Philosoph, Ντάρμστατ 1973.
Λαβέλλο

Το Λαβέλλο (ιταλ. Lavello, ναπολ. Lavìdde) είναι μικρή πόλη και δήμος (comune) της Επαρχίας Ποτέντσα, στην περιφέρεια Μπαζιλικάτα της νότιας Ιταλίας. Είναι κτισμένη στη δεξιά πλευρά της άνω κοιλάδας του Όφαντο, σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 313 μέτρα. Το έτος 2008 είχε πληθυσμό 13.871 κατοίκους. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Λαβέλλο είναι πλάτος 41°03΄ Β και μήκος 15°48΄ Α.

 Η περιοχή του Λαβέλλο κατοικήθηκε από τον άνθρωπο από την προϊστορική εποχή, όπως φανερώνουν ευρήματα ενός οικισμού της Εποχής του Σιδήρου. Η πόλη κτίσθηκε ως οικισμός των Δαυνίων και στη συνέχεια των Ρωμαίων, υπό την ονομασία Φορέντουμ (Forentum). Αποτελούσε ήδη σημαντικό οχυρό οικισμό όταν οι Λομβαρδοί επεξέτειναν την κυριαρχία τους στη νότια Ιταλία, και είναι ο τόπος όπου δολοφονήθηκε ο Σικάρδος του Μπενεβέντο το έτος 839. Ως σημαντικό κέντρο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην Ιταλία, το Λαβέλλο ήταν έδρα επισκόπου από το 1025. Από το 1043 και μετά, ήταν μία από τις δώδεκα βαρονίες της νορμανδικής Κομητείας της Απουλίας. Οι Νορμανδοί ξανάχτισαν τον καθεδρικό ναό και προσέθεσαν μία γραμμή τείχους. Η οχύρωση ενισχύθηκε από τους διαδόχους τους, τους Χοενστάουφεν. Στο Λαβέλλο πέθανε το 1254 ο βασιλιάς Κορράδος Δ΄ της Γερμανίας. Ως αποτέλεσμα της συμμετοχής της στην αντι-ανδεγαυική εξέγερση το 1268, η πόλη πυρπολήθηκε από τον Κάρολο τον Ανδεγαυό. Το κάστρο Ο ναός του Ευαγγελισμού (Annunziata) του 17ου αιώνα, που φιλοξενεί μία εικόνα του Ευαγγελισμού του 16ου αιώνα, έργο της ναπολιτάνικης σχολής.
Ελισάβετ της Λωρραίνης

Η Ελισάβετ (γαλλ. Elisabeth de Lorraine, 9 Οκτωβρίου 1574 - 4 Ιανουαρίου 1635) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του Δούκα της Λωρραίνης και με τον γάμο της έγινε Εκλέκτειρα της Βαυαρίας.

 Η Ελισάβετ Ρενάτα ήταν η τέταρτη κόρη του Καρόλου Γ΄ της Λωρραίνης και της Κλαυδίας των Βαλουά, κόρης του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας. Παντρεύτηκε το 1595 τον Μαξιμιλιανό Α΄ της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. "Maximilian I. von Bayern". ingolstadt.de. Retrieved 26 August 2018.
Μαρί Ταγκλιονί

Η Μαρί Ταγκλιονί (Marie Taglioni, Comtesse de Voisins ; 23 Απριλίου 1804 – 22 Απριλίου 1884) ήταν Σουηδέζα χορεύτρια του μπαλέτου και σημαντική μορφή του ευρωπαϊκού χορού. Μια από τις γνωστότερες μπαλαρίνες του ρομαντικού μπαλέτου και της ρομαντικής περιόδου, το οποίο καλλιέργησε αρχικά στο Her Majesty's Theatre στο Λονδίνο και στο Théâtre de l'Académie Royale de Musique στην Όπερα του Παρισιού. Θεωρείται (χωρίς όμως να έχει επιβεβαιωθεί) ως η πρώτη μπαλαρίνα που χόρεψε στις μύτες των ποδιών της.

 Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Taglioni, Maria» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 26 (11η έκδοση) Cambridge University Press Homans, Jennifer. Apollo's Angels: A History of Ballet, Random House, 2010. Madison U. Sowell, Debra H. Sowell, Francesca Falcone, Patrizia Veroli, Icônes du ballet romantique. Marie Taglioni et sa famille, Gremese, 2016. Marie Taglioni, Souvenirs. Le manuscrit inédit de la grande danseuse romantique, édition établie, présentée et annotée par Bruno Ligore, Gremese, 2017. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marie Taglioni στο Wikimedia Commons Marie Taglioni (1804–1884): A life on toe tip Αρχειοθετήθηκε 2019-05-28 στο Wayback Machine. (web presentation of the Taglioni collection in the Netherlands Music Institute)
Αλόντρα

Η Αλόντρα (Iσπανικά: Alondra) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1995. Η ιστορία βασίζεται στην Κασσάνδρα που δημιουργήθηκε από την Γιολάντα Βάργας Ντούλτσε. Για προσωπικούς λόγους η Γιολάντα Βάργας Ντούλτσε αλλάξε το όνομα από Κασσάνδρα σε Αλόντρα προς τιμήν της εγγονής της Αλόντρα ντε λα Πάρρα. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από το τηλεοπτικό σταθμό Star. Πρωταγωνιστούν: Άνα Κολτσέρο, Ερνέστο Λαγουάρδια και Γκονσάλο Βέγα.

 Μετά το θάνατο της μητέρας της Αλόντρα, ο πατέρας της Μπαλντομέρο, ο οποίος αισθάνεται λυπημένος και μόνος, φέρνει την αδελφή του Λορέτα και τα δύο παιδιά της, την Μαρία Ελίσα και τον Ριγκομπέρτο να ζήσουν στο σπίτι του, ελπίζοντας ότι η Λορέτα θα αντικαταστήσει μια μέρα την μητέρα της Αλόντρα. Αλλά είναι ένα λάθος. Η Λορέτα μισεί την Αλόντρα, η οποία της θυμίζει ότι η μητέρα της, τους χρησιμοποίησε για να γίνει ηθοποιός, και ότι στην οικογένεια του Μπαλντομέρο δεν έγινε ποτέ δεκτή. Τα χρόνια περνούν, και η Αλόντρα μεγαλώνει και ένα όμορφο, επαναστατικό κορίτσι, με πολύ ανεξάρτητες και προοδευτικές απόψεις για την εποχή εκείνη. Η κόντρα της Αλόντρα με την Λορέτα συνεχίζεται, αλλά τώρα μαθαίνει γιατί την αντιπαθεί. Εν τω μεταξύ, ο Μπαλντομέρο περνάει τον περισσότερο χρόνο του, στο ράντσο, και στην αγκαλιά της νέας του αγάπης, της Καρμελίνα, αλλά αγνοεί για το τι συμβαίνει στο σπίτι του. Η Λορέτα καταφέρνει όχι μόνο να κάνει τη ζωή της Αλόντρα μια ζωντανή κόλαση, αλλά και την ζωή της ίδιας της, της κόρης της Μαρία Ελίσα, ένα ντροπαλό και αδύναμο κορίτσι. Προσπαθεί να την αναγκάσει να παντρευτεί έναν πλούσιο γέρο, ενώ η Μαρία Ελίσα είναι ερωτευμένη με έναν νεαρό αξιωματικό τον Ραούλ. Για να κάνει τα πράγματα χειρότερα, η Λορέτα φέρνει στο σπίτι, τον γιο της Ριγκομπέρτο, ένα κακό και φιλόδοξο άτομο, αφότου τον πέταξαν έξω από το ιεροδιδασκαλείο, για να συνεχίσει τον βασανισμό της Αλόντρα και της Μαρία Ελίσα. Η Αλόντρα συναντά μια συνταξιούχο διάσημη τραγουδίστρια την Λετίσια ντελ Μπόσκε. Η Λετίσια επηρεάζει και συμβουλεύει την Αλόντρα, να πάει στο ράντσο και να πει τα πάντα στον Μπαλντομέρο. Στο δρόμο για το ράντσο, η Αλόντρα συναντά τυχαία τον Μπρούνο. Ζουν μια πολύ παθιασμένη αγάπη, αλλά αργότερα ανακαλύπτει ότι ο ίδιος είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά. Όταν φτάνει στο ράντσο ανακαλύπτει ότι ο πατέρας της δεν πρόκειται να ξανά παντρευτεί για δεύτερη φορά. Απογοητευμένη που επιστρέφει στο σπίτι της, όπου διαπιστώνει ότι η Μαρία Ελίσα είναι επίσης αναστατωμένη, και είναι έγκυος και πιστεύει ότι ο Ραούλ την έχει εγκαταλείψει, τα δυο κορίτσια αποφασίζουν να πάνε στην Πόλη του Μεξικού να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή, την επιτυχία και την νέα αγάπη. Βόρεια & Νότια Αμερική, Καραϊβική Μεξικό ΗΠΑ Δομινικανή Δημοκρατία Βενεζουέλα Ισημερινός Αργεντινή Παραγουάη Περού Πουέρτο Ρίκο Κόστα Ρίκα Βραζιλία Ελ Σαλβαδόρ Ονδούρα Παναμάς Βολιβία Χιλή ΟυρουγουάηΕυρώπη, Ασία & Ωκεανία Ισπανία Σερβία Ρουμανία Μολδαβία Βοσνία και Ερζεγοβίνη Σλοβενία Ελλάδα Κύπρος Αλβανία Βουλγαρία Γεωργία Φιλιππίνες Ινδονησία Αλόντρα στην IMDb
Πρόδρομος Τσαουσάκης

Ο Πρόδρομος Τσαουσάκης (πραγματικό όνομα: Πρόδρομος Μουτάφογλου, 15 Σεπτεμβρίου 1919 - 23 Οκτωβρίου 1979) ήταν δημοφιλής Έλληνας τραγουδιστής, στιχουργός και τραγουδοποιός του ρεμπέτικου/λαϊκού τραγουδιού. Από την πλούσια δισκογραφία του οι γνωστότεροι δίσκοι του είναι: Π. Τσαουσάκης 1, 2 και 3 (με πολλαπλές ανατυπώσεις) και οι δίσκοι που κυκλοφόρησαν μετά τον θάνατο του: Αυθεντικές εκτελέσεις (1984), Κυνηγημένος από τους νόμους (1985), Για πάντα (1991), Τα λαϊκά του Π. Τσαουσάκη (1991), Αρχείο: Τραγουδιστές του Ρεμπέτικου 3 (1994), Τα Πορτραίτα της ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ 8 (1995), Μετανάστης (1996, με ηχογραφήσεις της δεκαετίας του 1970) και Τραγούδια από τις 45 στροφές (1997).

 Γεννήθηκε το 1919 στο Φανάρι της Κωνσταντινούπολης και ήρθε οικογενειακώς στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Θεσσαλονίκη το 1922, σε ηλικία μόλις 3 ετών. Από παιδί του άρεσε να τραγουδάει. Οι πρώτες όμως, επαγγελματικές δραστηριότητές του δεν είχαν σχέση με το τραγούδι. Σε νεαρή ηλικία έγινε επαγγελματίας παλαιστής. Το 1940 πήγε εθελοντής φαντάρος. Όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος ήταν ήδη στρατιώτης. Πολέμησε γενναία και από τα ανδραγαθήματα του στη μάχη έγινε λοχίας. Τους λοχίες εκείνη την εποχή τους αποκαλούσαν και τσαούσηδες κι έτσι πήρε το προσωνύμιο Τσαουσάκης όπου έγινε γνωστός αργότερα στο ευρύ κοινό. Στον πόλεμο πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Γερμανούς και βασανίστηκε. Άντεξε όμως τις κακουχίες, τον κίτρινο πυρετό και τα βασανιστήρια που υπέστη. Τη γυναίκα του, Άννα Καδόγλου την γνώρισε στα χρόνια της Κατοχής. Κλέφτηκαν το 1942 και παντρεύτηκαν το 1943. Τότε, έπαιζε και τραγουδούσε με κομπανίες σε διάφορες ταβέρνες της Θεσσαλονίκης. Εκεί γνωρίστηκε και με τον Βασίλη Τσιτσάνη και συνεργάστηκε για πρώτη φορά. Η δισκογραφική πορεία του αρχίζει το 1946, από την "Odeon" (την μετέπειτα "Minos"). Στα τέλη της ίδιας χρονιάς συνεργάζεται και με την "Columbia", ενώ αργότερα θα συνεργαστεί και με άλλες δισκογραφικές. Το 1946, ο Στέλιος Καζαντζίδης είναι 15 χρονών και ο Τσαουσάκης θα αποτελέσει το πρώτο τραγουδιστικό του πρότυπο. Έχει ερμηνεύσει πολλά τραγούδια του Τσιτσάνη αλλά και των Παπαϊωάννου, Μητσάκη, Καλδάρα, Μπακάλη και άλλων. Το 1966 έγραψε τη μουσική της ταινίας Τζίμης ο τίγρης. Μέχρι τον θάνατο του είχε εμφανιστεί σε πολλά κέντρα της Αθήνας και όχι μόνο. Πέθανε στις 23 Οκτωβρίου του 1979 σε ηλικία 60 ετών στην Καλλιθέα Αττικής. Τάκης Καλογερόπουλος, Λεξικό της Ελληνικής μουσικής: από τον Ορφέα έως σήμερα, τομ. 5, εκδόσεις Γιαλλελή, Αθήνα 2001 http://www.ogdoo.gr/prosopa/afieromata/prodromos-tsaoysakis-megalo-afieroma Ogdoo.gr, Πρόδρομος Τσαουσάκης – Μεγάλο Αφιέρωμα]
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου 2015

Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 διεξήχθησαν στις 20 Σεπτεμβρίου. Ήταν πρόωρες εκλογές που διενεργήθηκαν από την υπηρεσιακή κυβέρνηση Θάνου.Οι εκλογές προκλήθηκαν από την παραίτηση της κυβέρνησης Τσίπρα στις 20 Αυγούστου, μετά από την αποστασιοποίηση μεγάλου αριθμού βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και την ψήφιση νέας τριετούς δανειακής σύμβασης. Στις 21 Αυγούστου, η λεγόμενη αριστερή πλατφόρμα, σύστησε νέα κοινοβουλευτική ομάδα με την ονομασία Λαϊκή Ενότητα που αποτελούνταν από 25 βουλευτές. Πρώτο κόμμα ήλθε ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς με 35,46% και 145 έδρες, με δεύτερο κόμμα η Νέα Δημοκρατία με 28,10% και 75 έδρες, τρίτο κόμμα η Χρυσή Αυγή με 6,99% και 18 έδρες, τέταρτο κόμμα η Δημοκρατική Συμπαράταξη με 6,29% και 17 έδρες, πέμπτο κόμμα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με 5,55% και 15 έδρες, έκτο κόμμα το Ποτάμι με 4,09% και 11 έδρες, έβδομο κόμμα οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 3,69% και 10 έδρες, όγδοο και τελευταίο κόμμα η Ένωση Κεντρώων με 3,44% και 9 έδρες. Η κατανομή των εδρών έγινε με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Η αποχή άγγιξε το 43,43% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Μετά από το αποτέλεσμα των εκλογών σχηματίστηκε η Κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα Σεπτεμβρίου 2015.

 Σε μήνυμά του προς τον ελληνικό λαό, ο Αλέξης Τσίπρας, στις 20 Αυγούστου, δήλωσε ότι «η λαϊκή εντολή των εκλογών της 25ης Ιανουαρίου εξάντλησε τα όριά της» δρομολογώντας έτσι βουλευτικές εκλογές και αποκλείοντας το ενδεχόμενο σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης.Ύστερα από την υποβολή της παραίτησης της κυβέρνησης στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και σύμφωνα με το Σύνταγμα δόθηκαν διερευνητικές εντολές για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης, αρχικά στην Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια, στη Λαϊκή Ενότητα, οι βουλευτές της οποίας είχαν μόλις αποχωρήσει από το ΣΥΡΙΖΑ και είχαν συγκροτήσει την τρίτη σε δύναμη κοινοβουλευτική ομάδα. Οι διερευνητικές εντολές δεν οδήγησαν σε σχηματισμό κυβέρνησης από τη Βουλή, με αποτέλεσμα το σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης που οδήγησε τη χώρα σε εκλογές. Στις 27 Αυγούστου ορκίστηκε υπηρεσιακή πρωθυπουργός η πρόεδρος του Αρείου Πάγου Βασιλική Θάνου. Οι βουλευτικές εκλογές Σεπτεμβρίου 2015 διεξάχθηκαν την Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου σε 19.513 εκλογικά τμήματα κατανεμημένα σε 56 εκλογικές περιφέρειες. Επειδή προκηρύχθηκαν πριν τη συμπλήρωση 18 μηνών από τις προηγούμενες, δεν έγιναν με σταυρό προτίμησης αλλά με δεσμευμένους συνδυασμούς (λίστα). Για τις εκλογές κατέθεσαν δηλώσεις συμμετοχής στις εκλογές με αίτημα τους στον Άρειο Πάγο 19 κόμματα και 5 συνασπισμοί κομμάτων. Ωστόσο, ο Άρειος Πάγος ενέκρινε τη συμμετοχή 14 κομμάτων και πέντε συνασπισμών κομμάτων. Μετά τις εκλογές δρομολογήθηκαν οι διαδικασίες εκλογής νέου προέδρου στη Νέα Δημοκρατία, ενώ το Ποτάμι ανακοίνωσε ότι θα οργανώσει συνέδριο. Η Λαϊκή Ενότητα ζήτησε επανακαταμέτρηση ψήφων σε 4 δήμους της Αττικής, ώστε να διαπιστωθεί αν μετρήθηκαν σωστά οι ψήφοι της και να καταθέσει αίτημα στον Άρειο Πάγο για πανελλαδική επανακαταμέτρηση. Κατάλογος Ελλήνων βουλευτών (Σεπτέμβριος 2015) Κυβέρνηση Αλέξη Τσίπρα Σεπτεμβρίου 2015 Υπουργείο Εσωτερικών - Αποτελέσματα εκλογών Σεπτεμβρίου 2015
Κομμουνιστικό Κόμμα της Κιργιζίας

Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κιργιζίας (ρωσικά: Коммунистическая партия Киргизии‎, κιργιζικά: Кыргызстан Коммунисттик партиясы‎) ήταν το κυβερνών πολιτικό κόμμα και το παράρτημα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κιργιζίας (το σύγχρονο Κιργιστάν).

 Νικολάι Ουζούκοφ (1925-1927) Βλαντιμίρ Σούμπρικοφ (1927-1929) Μιχαήλ Κούλκοφ (1929-1930) Αλεξάντερ Σαχράι (1930-1934) Μόρις Μπελότσκι (1934-1937) Μαξίμ Αμμόσοφ (1937) Αλεξέι Βάγκοφ (1938-1945) Νικολάι Μπογκολγιούμποφ (1945-1950) Ισχάκ Ραζάκοφ (1950-1961) Τουρντακούν Ουσουμπαλίγιεφ (1961-1985) Αμπσαμάτ Μασαλίγιεφ (1985-1991) Τζουμγκαλμπέκ Αμανμπάγιεφ (1991) Ηγεσία του Κομμουνιστικού Κιργιστάν
Επαρχία του Κάλιαρι

Η επαρχία του Κάλιαρι (ιταλικά: Provincia di Cagliari) είναι επαρχία της Σαρδηνίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 4.596 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 557.679 κατοίκους (2007). Έδρα της επαρχίας είναι το Κάλιαρι (Cagliari). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 71 δήμους, με κυβερνητικό διάταγμα αντικαταστάθηκε με τη Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι (2016). Συνορεύει βόρεια με τις επαρχίες του Νουόρο, της Ολιάστρα και του Οριστάνο και δυτικά με τις επαρχίες του Μέντιο Καμπιντάνο και των Καρμπόνια-Ιγκλέσιας. Νότια και ανατολικά βρέχεται από τη Μεσόγειο θάλασσα.

 Σύμφωνα με νόμο της Σαρδηνίας, ο οποίος ψηφίστηκε το 2001, οι επαρχίες της Σαρδηνίας αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005, όποτε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι, η επαρχία του Κάλιαρι υπέστη τις εξής αλλαγές: ενσωματώθηκαν 13 δήμοι από την επαρχία του Νουόρο, αποκόπηκαν 23 δήμοι που ίδρυσαν την επαρχία των Καρμπόνια-Ιγκλέσιας, αποκόπηκαν 28 δήμοι που ίδρυσαν την επαρχία του Μέντιο Καμπιντάνο.Συνολικά, η επαρχία έχασε πληθυσμό της τάξης των 217.000 κατοίκων και έκταση 2.324 τ.χλμ.. Η Επαρχία του Κάλιαρι έχει 71 Δήμους οι μεγαλύτεροι από τους οποίους είναι οι εξής ː Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Province of Cagliari στο Wikimedia Commons
Παντελί Μάικο

Ο Παντελί Σοτίρ Μάικο (αλβανικά: Pandeli Sotir Majko‎, γεν. 15 Νοεμβρίου 1967) είναι Αλβανός σοσιαλιστής πολιτικός. Υπηρέτησε δύο φορές στη θέση του Πρωθυπουργού της Αλβανίας. Την πρώτη φορά από το 1998 έως το 1999, και τη δεύτερη το 2002.Γεννήθηκε στα Τίρανα και αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο των Τιράνων, από τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών και αργότερα από τη Νομική.

 Ο Μάικο ήταν μέλος του Ευρω-Σοσιαλιστικού Φόρουμ Νεολαίας της Αλβανίας (FRESH) από την ίδρυσή του το 1992. Η FRESH είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σοσιαλιστικής Νεολαίας. Από το 1992 έως το 1995, ο Μάικο χρημάτισε στη θέση του προέδρου της FRESH.Το 1992 εισήλθε στο Αλβανικό Κοινοβούλιο ως βουλευτής του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Μεταξύ 1997 και 2001 συμμετείχε στην κοινοβουλευτική επιτροπή που ήταν επιφορτισμένη με την εκπόνηση του νέου Συντάγματος της Αλβανίας. Μεταξύ 1997 και 1998 ο Μάικο ήταν γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής του ομάδας.Από τις 13 Σεπτεμβρίου 2017, του ανατέθηκε η θέση του υπουργού Διασποράς. Από τον Σεπτέμβριο του 1998 έως τον Οκτώβριο του 1999 ο Μάικο ηγούνταν της πρώτης του κυβέρνησης ως Πρωθυπουργός της Αλβανίας. Ήταν ο νεότερος πρωθυπουργός της χώρας, μιας και όταν διορίστηκε για πρώτη φορά το 1998 ήταν 30 ετών.Μετά την κυβέρνηση του Ιλίρ Μέτα, επανήλθε σύντομα στην πρωθυπουργία από τον Φεβρουάριο έως τον Ιούλιο του 2002. Στη συνέχεια κατείχε τη θέση του Υπουργού Άμυνας από τον Ιούλιο του 2002 έως τον Σεπτέμβριο του 2005 στην κυβέρνηση του Φατός Νάνο. Μετά την ήττα της κυβέρνησης στις εκλογές του 2005, επέστρεψε στην πρώην θέση του ως γενικού γραμματέα του Σοσιαλιστικού Κόμματος. Το 2006, ο Μάικο υποστήριξε την ψηφοφορία για ανεξαρτησία του Μαυροβουνίου από τη Σερβία. Είπε ότι εορτάζει τη μείωση των κοινών συνόρων της Αλβανίας με τη Σερβία.Είναι μέλος του Γενικού Συμβουλίου του Διακρατικού Ριζοσπαστικού Κόμματος.
Μαϊοριανός

Ο Ιούλιος Βαλέριος Μαϊοριανός (Iulius Valerius Maiorianus, 420 - 7 Αυγούστου 461), γνωστός συνήθως ως Μαϊοριανός, ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας από το 457 έως το 461. Εξέχων στρατηγός του ύστερου ρωμαϊκού στρατού, ο Μαϊοριανός εκθρόνισε τον αυτοκράτορα Άβιτο το 457 και τον διαδέχτηκε. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας με τη βοήθεια του Ρικίμερου ενώ διάδοχός του στον θρόνο ήταν ο Λίβιος Σεβήρος. Ο ιστορικός Εδουάρδος Γκίμπον γράφει: Ο Μαϊοριανός "παρουσιάζει την ευχάριστη ανακάλυψη ενός μεγάλου και ηρωικού χαρακτήρα που μερικές φορές εμφανίζεται σε μια φαύλη εποχή για να δικαιολογήσει την τιμή του ανθρώπινου είδους.

 Ο Μαϊοριανός ενίσχυσε τη θέση του, ως πιθανού μελλοντικού αυτοκράτορα, λόγω της αντίθεσης του με τον προηγούμενο αυτοκράτορα Άβιτο. Ως εκ τούτου, η υποστήριξη του από τον αυτοκράτορα του ανατολικού και πολύ πιο ισχυρού τμήματος της αυτοκρατορίας Λέοντα Α΄ ήταν ισχυρή, λόγω της διαμάχης του θρόνου του ανατολικού τμήματος με τον Άβιτο. Ωστόσο το σημαντικό στοιχείο, που ενδυνάμωσε την ανάρρηση του στο θρόνο, ήταν η υποστήριξη του ισχυρού Γερμανού στρατηγού Ρικίμερου ο οποίος είχε αναδειχθεί την εποχή της οριστικής παρακμής του δυτικού τμήματος, σε ρυθμιστή και τοποτηρητή του θρόνου. Τελικά παρά τις αντιρρήσεις των Βησιγότθων, περιστασιακών συμμάχων της αυτοκρατορίας και φιλόδοξων εποπτευόντων τον θρόνο, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας τον Απρίλιο του 457. Ο Μαϊοριανός από την πρώτη στιγμή επιχείρησε και κατάφερε την ενδυνάμωση των περιοχών της Ιταλίας. Με διαδοχικές εκστρατείες εισέβαλε στη Γαλατία, ανακατέλαβε την Αρελάτη και εκ των πραγμάτων ανάγκασε τον βασιλιά των Βησιγότθων Θεοδώριχο Β΄ να ζητήσει τη σύναψη ειρήνης. Οι εκστρατείες του είχαν ως υποστηρικτικό παράγοντα και τη συναίνεση των λαών της Γαλατίας οι οποίοι απέρριπταν τη θρησκευτική αίρεση του Αρειανισμού η οποία ήταν και το κεντρικό χριστιανικό δόγμα των Βησιγότθων. Ωστόσο η εξουδετέρωση του κινδύνου των Βανδάλων, που δέσποζε εκείνη την εποχή ως βασικός στόχος των περισσότερων αυτοκρατόρων δεν είχε ευτυχή κατάληξη, με αποκορύφωμα την αιχμαλώτιση του ρωμαϊκού στόλου στην Αλικάντη. Ο Ρικίμερος βλέποντας ότι οι στόχοι του Μαϊοριανού, έρχονταν σε σύγκρουση με τα δικά του σχέδια διέταξε τη δολοφονία του στην Τορτόνα. Ο Μαϊοριανός εκτός των στρατιωτικών του επιχειρήσεων, επέδειξε ζήλο για την αναμόρφωση της νομοθεσίας κατά τα πρότυπα του ανατολικού τμήματος της αυτοκρατορίας. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 40, σελίδα 35
Άγιες Παρασκιές Ηρακλείου

Οι Άγιες Παρασκιές (επίσημο: αι Άγιαι Παρασκιαί) ή Αγιές Παρασκιές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι χτισμένο σε πανοραμικό ύψωμα, επί της οδού προς Καστέλλι Πεδιάδος. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Στον οικισμό λειτουργεί δημοτικό σχολείο και περιφερειακό ιατρείο.

 Η ονομασία του οφείλεται στις πολλές εκκλησίες που υπήρξαν εκεί και ήταν αφιερωμένες στην Αγία Παρασκευή. Στο χωριό διασώζονται τα ερείπια πέντε ναών, που είναι αφιερωμένοι στην Αγία. Οι δυο από αυτούς βρίσκονται μέσα στις Άγιες Παρασκιές. Σημαντικοί ναοί είναι επίσης ο Άγιος Γεώργιος και η εκκλησία της Αγίας Ζώνης, με παλιές τοιχογραφίες.Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η γεωργία (αμπέλια, σταφίδες, ελιές). Στα τέλη του 16ου αιώνα το χωριό αναφέρεται ως Επάνω Άγιες Παρασκιές, με 171 κατοίκους και Κάτω Άγιες Παρασκιές, με 124 κατοίκους. Η γειτνίαση του χωριού με τη Μονή Αγκαράθου είχε ωφελιμότατη επίδραση στην πνευματική ανάπτυξη των κατοίκων. Εδώ γεννήθηκε ο Μητροπολίτης Κρήτης Μελέτιος Νικολετάκης (1790) και από το χώρο αυτό καταγόταν ο Μητροπολίτης Κρήτης Τιμόθεος. Το χωριό επίσης είναι γενέτειρα του ζωγράφου Στέφανου Νικολαΐδη, γνωστού για τις εικονογραφικές εργασίες του. Δείτε Κοινότητα Αγίων Παρασκιών Το Φίλαθλο Σωματείο Αγιών Παρασκιών «ο Κόροιβος» είναι ποδοσφαιρικό σωματείο και εκπροσωπεί το χωριό στο ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε το 1960 και συμμετέχει στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Έδρα του αποτελεί το γήπεδο ποδοσφαίρου του χωριού, το οποίο πληροί τις προδιαγραφές που ορίζει η Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και χρησιμοποιείται και από άλλες ομάδες του τοπικού πρωταθλήματος. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας). Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Άγιες Παρασκιές
1552 Μπέσελ

Ο Μπέσελ (Bessel) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,439. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου και μαθηματικού Φρίντριχ Βίλχελμ Μπέσελ.

 Η μέση διάμετρος του Μπέσελ εκτιμάται σε 18,56 ± 1,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2042 ± 0,045. Ο Μπέσελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες παρά 14 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα