IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άντερς Φογκ Ράσμουσεν

Ο Άντερς Φογκ Ράσμουσεν (Anders Fogh Rasmussen, 26 Ιανουαρίου 1953) είναι πολιτικός από τη Δανία. Διετέλεσε πρωθυπουργός (δανικά: 'Statsminister') από το 2001 ως την παραίτησή του, το 2009, για να αναλάβει Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ. Είναι αρχηγός του Κόμματος των Φιλελευθέρων (Venstre). Έχει συγγράψει πολλά βιβλία για τη φορολογία και την οικονομία. Είναι παντρεμένος με την Άννα Μέτε Ράσμουσεν από το 1978 και έχουν τρία παιδιά.

 Γεννήθηκε στο Ginnerup στις 26 Ιανουαρίου του 1953. Το 1978 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στις Οικονομικές Επιστήμες από το πανεπιστήμιο του Ώρχους. Έγινε Υπουργός Φορολογίας το 1987-90 και Οικονομικών στην κυβέρνηση Πουλ Σλούτερ, το 1990-92. Το 1992 παραιτήθηκε από υπουργός. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1978. Έγινε πρωθυπουργός στις 27 Νοεμβρίου του 2001. Ανήκει στο φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα Venstre. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές του Νοεμβρίου 2001 και ήταν η πρώτη φορά από το 1920 που το Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα απώλεσε την πλειοψηφία του. Το Φιλελεύθερο Κόμμα αργότερα σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού (μειοψηφίας) με το Συντηρητικό Κόμμα, κερδίζοντας και τις εκλογές της 8 Φεβρουαρίου 2005. Μάλιστα, ο Φογκ Ράσμουσεν κέρδισε τις εκλογές έχοντας λάβει προσωπικά τις περισσότερες ψήφους από οποιονδήποτε άλλο Δανό πολιτικό (61.792). Τον Ιούλιο- Δεκέμβριο 2002 είχε την προεδρία της ΕΕ. Ο Ράσμουσεν καταδίκασε το βίντεο της νεολαίας του ακροδεξιού Λαϊκού Κόμματος (PPD), στις 8 Οκτωβρίου 2006, στο οποίο ουσιαστικά δυσφημείται ο προφήτης Μωάμεθ, που είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί οργή στον μουσουλμανικό κόσμο. Τον Οκτώβριο του 2007 προκήρυξε πρόωρες εκλογές για τις 13 Νοεμβρίου, στις οποίες αναδείχθηκε ξανά νικητής.Μετά την εκλογική νίκη του έγινε ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Δανίας που ανήκει στο Φιλελεύθερο Κόμμα. Ο Ράσμουσεν επιλέχθηκε για το αξίωμα του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ και την 1η Αυγούστου του 2009 διαδέχθηκε τον Γιαπ ντε Χουπ Σέφερ. Η εκλογή έγινε έπειτα από την κάμψη των αντιρρήσεων της Τουρκίας, η οποία αντιτάχθηκε αρχικά στην πρόταση λόγω της στάσης που είχε τηρήσει ο Ράσμουσεν στην υπόθεση με τα σκίτσα του Μωάμεθ. Η επίσημη ανακοίνωση του διορισμού του Ράσμουσεν έγινε στη σύνοδο για την συμπλήρωση 60 χρόνων από την ίδρυση της Συμμαχίας. Το 2012 το ΝΑΤΟ αποφάσισε την παράταση της θητείας του μέχρι το 2014. Opgør med skattesystemet — der straffer de aktive og belønner de passive, Liberal, 1979; ISBN 87-7519-045-1 Fra socialstat til minimalstat: en liberal strategi, Samleren, 1993; ISBN 87-568-1204-3 Ιστότοπος του πολιτικού (στα δανικά) Venstre (στα δανικά)
Περιπλοκοειδή

Τα Περιπλοκοειδή (Λατ: Convolvulaceae) είναι οικογένεια αγγειοσπέρμων δικοτυλήδονων φυτών στην οποία ανήκουν η περιπλοκάδα (Cuscuta europea), η γλυκοπατάτα, τα χωνάκια (Ipomoea pyrpurea) κ.α. Περιλαμβάνει περίπου 60 γένη, με περισσότερα από 1.600 είδη πολυετών ποοδών φυτών ή θάμνων, σπανιότερα μικρών δένδρων.

 Έχουν φύλλα απλά, σπανιότερα πτεροειδή, κατ΄ εναλλαγή. Επίσης υπάρχουν φυτά που είναι χωρίς φύλλα (άφυλλα), χωρίς χλωροφύλλη και ζούν παρασιτικά, προσκολλημένα πάνω σε άλλα είδη. Τα άνθη τους έχουν στεφάνη χοανοειδή πενταμερή με ποικίλα χρώματα και συμμετρία ακτινωτή. Οι στήμονες είναι πέντε και προσφύονται στη στεφάνη. Η Ωοθήκη είναι επιφυής με 1-3 καρπόφυλλα, δίχωρη. Ο καρπός είναι κάψα. Στην οικογένεια αυτή ανήκουν πολλά φυτά που καλλιεργούνται ως διακοσμητικά, επίσης πολλά για τις φαρμακευτικές τους ιδιότητες και μερικά γιατί είναι χρήσιμα στη διατροφή του ανθρώπου. Ανάμεσα στους γνωστότερους αντιπροσώπους της οικογένειας είναι τα γένη Convolvulus και Calystegia, κοινά και στη ευρωπαϊκή χλωρίδα. Τα φυτά αυτά, όπως και το τροπικό γένος Ipomoea, συναντώνται αυτοφυή και άλλα καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά. Τα καλλωπιστικά είδη, γνωστά με διάφορες κοινές ονομασίες, όπως θαλασσί, κόκκινο, μοβ ή λευκό χωνάκι, αναρριχώνται καλύπτοντας τοίχους και πέργολες ή κρέμονται από ζαρντινιέλες που τοποθετούνται κάτω από το περβάζι των παραθύρων. Στο γένος Ipomoea ανήκει και το είδος Ipomea batatas, που παράγει εδώδιμους κονδύλους. Αξιόλογο είδος του γένους, αυτοφυές και στην Ελλάδα, είναι το Convolvulus tricolor. Πρόκειται για μονοετή, έρπουσα, τριχωτή πόα, με ωειδώς λογχοειδή ή αντωειδή φυλλα· τα άνθη του είναι μονήρη, με κυανή στεφάνη, λευκή-κίτρινη στο κέντρο. Με αφετηρία το αυτοφυές αυτό είδος έχουν δημιοργηθεί πολλές μόνόχρωμες ή ποικιλόχρωμες ποικιλίες, που καλλιεργούνται στους κήπους για καλλωπιστικούς σκοπούς. Σπέρνονται τον Απρίλιο και ανθίζουν από τον Ιούλιο μέχρι το Σεπτέμβριο. Ευδοκιμούν σε ηλιόλουστες περιοχές.
1747 Ράιτ

Ο Ράιτ (Wright) είναι ένας μικρός αστεροειδής που περιφέρεται στην περιοχή μεταξύ της τροχιάς του πλανήτη Άρη (την οποία και διασχίζει) και του εσωτερικού ορίου της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,378. Ανακαλύφθηκε το 1947 από τον Αμερικανό αστρονόμο Καρλ Βιρτάνεν, που παρατηρούσε από το Όρος Χάμιλτον της Καλιφόρνια (Αστεροσκοπείο Λικ).

 Η μέση διάμετρος του Ράιτ εκτιμάται σε 6,35 ± 0,6 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι A (κατά Tholen) ή SI (κατά SMASSII), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,2005 ± 0,043. Ο Ράιτ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 17 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Τζέιμς Ριβιέρ

Ο Τζέιμς Ριβιέρ (James Rivière, 7 Δεκεμβρίου 1949) είναι Ιταλός καλλιτέχνης, σχεδιαστής, κοσμηματοπώλης και γλύπτης. Τα κοσμήματα του Τζέιμς Ριβιέρ είναι παρόντα σε πολλά μουσεία και ιδιωτικές συλλογές, μεταξύ των οποίων το βραχιόλι «Μονόλιθος» (Μουσείο του Λούβρου) και το «ορθολογικό» κόσμημα για τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄ (Μουζέι Σεγκρέτι Βατικάνι).

 Ουίντσορ (αγγλικά: House of Windsor‎), Λονδίνο Λούβρο (γαλλικά: Musée du Louvre‎), Παρίσι Μουσείο του Βατικανού (Ιταλία) Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου (αγγλικά: Victoria and Albert Museum‎), Λονδίνο «James Rivière, Gioielli Verso il Futuro» Agrifoglio, Milano 1991. «James Rivière — Gioielli tra Arte e Design», Collana Grandi Gioiellieri, Leonardo Arte Editore — Gruppo Mondatori Editori, Milano 1998. «L’Adorazione del Bramantino», Enigma Milanese, Electa — Kalliste Arte, Milano 2004. Luciana baldrighi, «Diario di Città, milanesi in galleria», Sperling & Kupfer Editori ottobre 2000 Piacenza p. 222—223. Guido Vergani, «Dizionario della Moda», Baldini&Castaldi-Pitti Immagine, Firenze 1998 «Dictionnaire International du Bijou», edition du Regard, Paris 1999 «Fashion Dictionary», Baldini&Castaldi-Pitti Immagine, Firenze 1999 Lia Lenti e Maria Cristina Bergesio, «Dizionario del Gioiello Italiano del XIX e XX secolo», Umberto Alemanni&Co, p. 243.
ANEK Lines

Η Ανώνυμη Ναυτιλιακή Εταιρεία Κρήτης, επισήμως γνωστή ως ANEK Lines, είναι από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές εταιρείες της Ευρώπης, που εξυπηρετεί δρομολόγια πλοίων στην Ελλάδα την Ιταλία. Η εταιρεία ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1967 με αφορμή το ναυάγιο του πλοίου Ηράκλειον από επιφανείς και μη Κρητικούς με σκοπό και στόχο την πραγματοποίηση των θαλασσίων μεταφορών μέσα από σύγχρονα, άνετα και ασφαλή πλοία, που θα είχαν τη δυνατότητα να παραδίδουν έγκαιρα τα εμπορεύματα. Στα τέλη της δεκαετίας του ´80 το μεγαλύτερο μέρος της εταιρείας εξαγοράστηκε από το ρεθυμνιώτη μεγαλοεφοπλιστή Σήφη Βαρδινογιάννη.Στις 20/9/2022 επετεύχθη συμφωνία με για την απορρόφηση της εταιρείας από την Attica Group. Τα Διοικητικά Συμβούλια των εταιριών θα συγκληθούν σύμφωνα με το νόμο και τα καταστατικά τους για να αποφασίσουν σχετικά με την έναρξη και τις επιμέρους παραμέτρους της διαδικασίας συγχώνευσης.

 Πειραιάς - Ηράκλειο (Κρήτη 2) Πειραιάς - Χανιά (Ελ. Βενιζέλος & Έλυρος) Πάτρα - Ηγουμενίτσα - (Κέρκυρα) - Ανκόνα (Ελλένικ Σπίριτ & Ολύμπικ Τσάμπιον) Πάτρα - Ηγουμενίτσα - (Κέρκυρα) - Βενετία (Ολύμπικ Τσάμπιον)(Προσέγγιση στην Κέρκυρα κατά τη θερινή περίοδο) Στόλο της ΑΝΕΚ αποτελούν ντιζελοκίνητα επιβατηγά/οχηματαγωγά πορθμεία. Σήμερα, η ΑΝΕΚ λειτουργεί 7 πλοία, τα οποία είναι τα εξής: Η ΑΝΕΚ έχει ναυλώσει 2 πλοία σε ξένες εταιρείες, τα οποία είναι τα εξής: Κύδων (1970-1989) (έγινε City of Taranto με την Lelakis Lines, σήμερα εκτός λειτουργίας) Κάντια (1973-2000) (έγινε Jabal Ali 2, σήμερα εκτός λειτουργίας) Ρέθυμνο (1973-2000) (έγινε Jabal Ali 3, σήμερα εκτός λειτουργίας) Κρήτη (1978-1995) (Έγινε Super Naias με την Agapitos Lines, σήμερα εκτός λειτουργίας) Άπτερα (1987-2005) (Έγινε Oriental Pearl III, σήμερα εκτός λειτουργίας) Λατώ (1989-2015) (Έγινε Talaton με την Seajets, σήμερα εκτός λειτουργίας) Λισσός (1989-2011) (πωλήθηκε για παλιοσίδερα) Κύδων (1992-1995) (Έγινε Τάλως) Τάλως (1995-1999) (Έγινε Ιεράπετρα Λ. με την Lane Sea Lines , επέστρεψε στον στόλο ως ναυλωμένο το 2009 μέχρι το 2014.Το 2016 έγινε Aqua Blue με την Seajets ) Σοφοκλής Βεν. (1998-1999) (Έγινε Σοφοκλής Β.) Σοφοκλής Β. (1999-2015) (Έγινε Κύδων) Κρήτη V (1999-2000) (έγινε Λευκά Όρη) Λευκά Όρη (2000-2015) (έγινε Blue Galaxy με την Blue Star Ferries) Αρκάδι (2000-2002) (Έγινε Pella με την Arab Bridge Company, σήμερα εκτός λειτουργίας) Coraggio (2012-2013) (πωλήθηκε) Forza (2013-2016) (πωλήθηκε) Audacia (2013-2014) (πωλήθηκε) Norman Atlantic (2014) (scrapped) Κύδων (2015-2017) (μεταφέρθηκε στην Ferries del Caribe) ANEK LINES (ANEK.AT) - Athens | (finance.yahoo.com profile) ANEK LINES (ΑΝΕΚ) - Athens | (capital.gr profile) Το Χρονικό Ίδρυσης της ΑΝΕΚ :: Οι πρωτεργάτες της [1]
Η Φόρμουλα της Εδέμ

Η Φόρμουλα της Εδέμ (αγγλικά: The Eden Formula) γνωστό και ως Καρνόσαυρος 5 είναι μια χαμηλού προϋπολογισμού τηλεοπτική ταινία του 2006 σε σκηνοθεσία και σενάριο Τζον Καρλ Μπούχλερ. Η ταινία χρησιμοποιεί σκηνές από την ταινία Καρνόσαυρος.

 Στη βιομηχανική περιοχή του κέντρου του Λος Άντζελες, ο Δρ. Χάρισον Πάρκερ έχει δημιουργήσει τη "Φόρμουλα της Εδέμ". Αυτή η νέα, επαναστατική τεχνολογία αιχμής μπορεί να παράγει συνθετικά κάθε είδους οργανισμό. Και όντως το κάνει με ολέθρια αποτελέσματα, αφού το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία ενός δολοφονικού Τυραννόσαυρου! Τζεφ Φάχει ως Δρ. Χάρισον Πάρκερ Ντι Γουάλας ως Ρόντα Τόνι Τοντ ως Τζέιμς Ράντκλιφ Αλεξάνδρα Φορντ ως Ρεμπέκα Γουίντερς Στέφεν Γουώστελ ως Έντι Ντον Λους ως Ράιλι Πάολα Φικάρα ως Ρέβερς Γκρέγκορι Γκαστ ως Χάρλον Μακ Βίκερ Οι κριτικές ήταν περισσότερο αρνητικές, λόγω του βαρετού και πτωχού σεναρίου και επίσης της μικρής διάρκειας εμφάνισης του δεινόσαυρου στην οθόνη. Έχει μια βαθμολογία των 3,0/10 στο IMDb καθώς και μια κάκιστη βαθμολογία των 0% στο Rotten Tomatoes. Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD από την Westlake Entertainment στις 20 Φεβρουαρίου του 2007. Βέβαια αυτή η έκδοση δεν περιέχει καθόλου ειδικά χαρακτηριστικά παρά μόνο την ταινία. Επίσης η ιστοσελίδα κριτικής ταινιών Popcorn pictures έδωσε στην ταινία μια βαθμολογία των 1/10. The Eden Formula στο Rotten Tomatoes The Eden Formula στο Allmovie The Eden Formula στο Popcorn Pictures
116 Πτέρυγα Μάχης

Η 116 Πτέρυγα Μάχης (116 ΠΜ) είναι μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας και υπάγεται στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ). Η 116 ΠΜ εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Αράξου στον Άραξο.

 Το Α/Δ Αράξου χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1936, ενώ ο διάδρομος το 1941 μπορούσε να δεχτεί αεροσκάφη. Το 1958, η μετατροπή του Α/Δ σε σύγχρονο, επέτρεψε την υποδοχή αεριωθούμενων Α/Φ. Η 116 Σμηναρχία Μάχης συγκροτήθηκε το 1962. Η μονάδα μετονομάστηκε σε 116 Πτέρυγα Μάχης το 1969. Το έμβλημα της 116 Πτέρυγας Μάχης αποτελείται από γεωμετρικά σχήματα. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΠΑΡΑ ΔΥΝΑΜIΝ ΤΟΛΜΗΤΑΙ (τολμηροί πέραν των δυνάμεών μας). Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 116 Πτέρυγας Μάχης είναι η εξής: 116 Πτέρυγα Μάχης (116 ΠΜ), με έδρα τον Άραξο 335 Μοίρα «Τίγρης» 336 Μοίρα «Όλυμπος»
Μέθοδος Κιέλνταλ

Η μέθοδος Κιέλνταλ (αγγλ. Kjeldahl method) είναι διεθνώς αναγνωρισμένη εργαστηριακή τεχνική ανάλυσης μιγμάτων για τον υπολογισμό της περιεκτικότητας αζώτου και πρωτεϊνών σε ποικιλία οργανικών ενώσεων, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τρόφιμα, ζωοτροφές, λιπάσματα, λύματα και ορυκτά καύσιμα, και ανόργανων ενώσεων. Η μέθοδος παρουσιάστηκε το 1883 από τον Δανό χημικό Γιόχαν Κιέλνταλ στη Δανική Κοινότητα Χημικών και από τότε εξελίχτηκε, αλλά κράτησε τιμητικά το όνομά του, και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα.

 Η μέθοδος συνίσταται στη θέρμανση ενός δείγματος μίγματος σε θερμοκρασία 360-410 °C με πυκνό θειικό οξύ (H2SO4) το οποίο αποικοδομεί πλήρως το οργανικό δείγμα με οξείδωση για να απελευθερώσει το αναχθέν άζωτο ως θειικό αμμώνιο, (ΝΗ4)2SO4. Καταλύτες όπως π.χ. σελήνιο, Hg2SO4 ή συχνότερα CuSO4, προστίθενται συχνά για να επιταχύνουν την πέψη. Προστίθεται επίσης Na2SO4 για να αυξηθεί το σημείο ζέσεως του H2SO4. Η πέψη ολοκληρώνεται όταν το υγρό διαυγάζεται με την απελευθέρωση των καπνών. Ενδεικτικό σύστημα απόσταξης που συνήθως εφαρμόζεται απεικονίζεται παρακάτω. Το άκρο του συμπυκνωτή βυθίζεται σε γνωστό όγκο πρότυπου οξέος. Ένα ασθενές οξύ όπως το βορικό οξύ (H3BO3) χρησιμοποιείται συχνά. Το διάλυμα του δείγματος στη συνέχεια αποστάζεται με μικρή ποσότητα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH). Το ΝaΟΗ αντιδρά με το αμμώνιο (ΝΗ4+) σε αμμωνία (NH3). Η συγκέντρωση ιόντων αμμωνίου στο όξινο διάλυμα, και συνεπώς η ποσότητα του αζώτου στο δείγμα, μετράται με τιτλοδότηση.Η τιτλοδότηση γίνεται με ισχυρό οξύ γνωστής συγκέντρωσης. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την ακριβή ποσότητα ασθενούς οξέος (π.χ. βορικό οξύ), επειδή δεν παρεμβαίνει στην τιτλοδότηση. Συνεπώς, απαιτείται ένα πρότυπο διάλυμα (π.χ. HCl) στην τιτλοδότηση. Ένας από τους κατάλληλους δείκτες για αυτές τις αντιδράσεις τιτλοδότησης είναι ο δείκτης του Τασίρο. Στην πράξη, η ανάλυση αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό αυτοματοποιημένη. Ειδικοί καταλύτες επιταχύνουν την αποσύνθεση. Αρχικά, ο καταλύτης επιλογής ήταν το οξείδιο του υδραργύρου, ώστόσο, ενώ ήταν πολύ αποτελεσματικό, οι ανησυχίες για την υγεία οδήγησαν στην αντικατάστασή του από θειικό χαλκό. Ο θειικός χαλκός δεν ήταν τόσο αποτελεσματικός όσο το οξείδιο του υδραργύρου και απέδωνε χαμηλότερα αποτελέσματα πρωτεΐνης. Σύντομα συμπληρώθηκε με διοξείδιο του τιτανίου, το οποίο είναι σήμερα ο εγκεκριμένος καταλύτης σε όλες τις μεθόδους ανάλυσης πρωτεϊνών στις επίσημες μεθόδους. % N = ( V f − V 0 ) × F × c × f × 14.007 m × 1000 × 100 % {\displaystyle \%N={(V_{f}-V_{0})\times F\times c\times f\times 14.007 \over m\times 1000}\times 100\%} Όπου Vf ισοδύναμος όγκος, V0 ισοδύναμος όγκος τυφλού, F μοριακός παράγοντας αντίδρασης (1 = HCl {\displaystyle {\ce {HCl}}} , 2 = H 2 {\displaystyle {\ce {H2}}} SO 4 {\displaystyle {\ce {SO4}}} ), c μοριακότητα τιτλοδότη, f παράγοντας τιτλοδότη και m μάζα δείγματος σε g. % P = % N × 6.25 {\displaystyle \%P=\%N\times 6.25}
Σελαφιήλ

Ο Άγιος Σελαφιήλ ο Αρχάγγελος, γνωστός και ως Σελατιήλ ή Ζεραχιήλ, είναι ένας από τους επτά αρχαγγέλους της Ανατολικής Ορθόδοξης και της Ανατολικής Καθολικής Εκκλησίας. Το όνομά του σημαίνει «η προσευχή του Θεού» ή «αυτός που προσεύχεται στον Θεό». Κάποιες φορές αναγνωρίζεται με τον Σαλαθιήλ από το Δεύτερο Βιβλίο του Έσδρα.

 Ο Σελαφιήλ εμφανίζεται στον στίχο 31:6 του απόκρυφου εβραϊκού και χριστιανικού κειμένου «Η Σύγκρουση του Αδάμ και της Εύας με τον Σατανά», το οποίο περιγράφει πως ο Θεός στέλνει τον Σελαφιήλ και τον Σαριήλ προκειμένου να βοηθήσουν τον Αδάμ και την Εύα από την εξαπάτηση του Σατανά. Ο Θεός διέταξε τον Σελαφιήλ να τους κατεβάσει από την κορυφή του ψηλού βουνού και να τους πάει στο Σπήλαιο των Θησαυρών.Ορισμένες χριστιανικές παραδόσεις θεωρούν τον Σελαφιήλ ως τον άγγελο που αναφέρεται στην Αποκάλυψη του Ιωάννη (8:3–4) της Καινής Διαθήκης, ο οποίος μεταβιβάζει τις προσευχές των ανθρώπων από τη Γη στον Θεό στον ουρανό: «Ένας άλλος άγγελος ήρθε και στάθηκε στο θυσιαστήριο κρατώντας χρυσό θυμιατήρι. Και του δόθηκε πολύ θυμίαμα για να το προσφέρει, μαζί με τις προσευχές όλων όσοι ανήκουν στο λαό του Θεού, πάνω στο χρυσό θυσιαστήριο που βρισκόταν μπροστά στο θρόνο του Θεού. Απ’ τα χέρια του αγγέλου ο καπνός ανέβαινε με τις προσευχές των πιστών μπροστά στο Θεό». Ο Σελαφιήλ θεωρείται συχνά ως ο προστάτης άγιος της προσευχής και της λατρείας για τα μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και ορισμένων Καθολικών παραδόσεων. Σε ορισμένες Ορθόδοξες παραδόσεις, λέγεται ότι βοηθά τους ανθρώπους να ερμηνεύουν τα όνειρα, να κόβουν τους εθισμούς, να προστατεύουν τα παιδιά, να προστατεύουν τους εξορκισμούς και να παράγουν τη μουσική στον παράδεισο. Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν να ζητήσουν τη βοήθειά του εάν η προσευχή τους υποφέρει από περισπασμούς, απροσεξία ή ψυχρότητα. Στην Καθολική παράδοση, απεικονίζεται με ένα θυμιατήρι. Όταν απεικονίζεται στην εικονογραφία μόνος του ή με ατομικά χαρακτηριστικά, παρουσιάζεται σε στάση ταπεινής προσευχής, με κατεβασμένα μάτια και χέρια σταυρωμένα στο στήθος. Επίσης, μερικές φορές τον βλέπουμε να γονατίζει με το θυμιατήρι, προσευχόμενος. Η προσευχή θεωρείται η ξεχωριστή ιδιότητά του.
Κάμινος (αστερισμός)

Η Κάμινος (Λατινικά: Fornax, συντομογραφία: For) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Lacaille, ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι νότιος αστερισμός και συνορεύει με 4 άλλους αστερισμούς, που είναι οι εξής: Ηριδανός, Κήτος, Γλύπτης και Φοίνιξ. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα, δηλαδή παρά το γεγονός ότι βρίσκεται ολόκληρη στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, η Κάμινος είναι ορατή στο σύνολό της από την Ελλάδα τις νύχτες από τον Σεπτέμβριο ως τον Ιανουάριο. Ο LaCaille, που τον δημιούργησε από αστέρες του νοτίου μαιάνδρου του Ηριδανού, την απεκάλεσε αρχικώς Fornax Chemica ή Fornax Chymiae, δηλαδή το χημικό καμίνι, και οι αστρονόμοι του τέλους του 19ου αιώνα συντόμευσαν την ονομασία σε Fornax. Ο Γιόχαν Μπόντε τροποποίησε το όνομα το 1782 σε Apparatus chemicus προς τιμή του Γάλλου χημικού Αντουάν Λαβουαζιέ. Η γερμανική μετάφραση ήταν Chemische Apparat ή Chymische Ofen και η γαλλική l' Apparat Chimique. Δεν υπάρχει σε όλο τον αστερισμό κάποιος σχετικώς φωτεινός αστέρας και έτσι κανένας δεν έχει ιδιαίτερο όνομα, ωστόσο ο Γκουλντ απέδιδε στην Κάμινο 110 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.

 Ο α (άλφα) Καμίνου έχει φαινόμενο μέγεθος 3,87 και φασματικό τύπο F8 V. Διπλός με συνοδό έβδομου μεγέθους και διαχωρισμό 4 δευτερόλεπτα του τόξου. Ο β Καμίνου έχει φαινόμενο μέγεθος 4,46 και φασματικό τύπο K0 III. Ο αστέρας S Καμίνου, ορατός και με κιάλια (φαιν.μέγεθος 8,65), είναι παρόμοιος με τον Ήλιο (φασμ.τύπου G1 V) αλλά παρουσιάζει υπερεκλάμψεις με πλάτος 2,9 μεγέθη, δηλαδή η λαμπρότητά του αυξάνει κατά 14 ως 15 φορές για λιγότερο από 100 λεπτά της ώρας. Βρίσκεται σε απόσταση 480 ετών φωτός από τη Γη.Ο φαιός νάνος LP 944-20, σε απόσταση 16 ετών φωτός από τη Γη, έχει διάμετρο το 1/10 της διαμέτρου του Ήλιου και μάζα το 6% της ηλιακής. Σε αυτόν σημειώθηκε η πρώτη έκλαμψη που παρατηρήθηκε ποτέ από φαιό νάνο (15 Δεκεμβρίου 1999).Επειδή βρίσκεται μακριά από το γαλαξιακό επίπεδο, η Κάμινος είναι πλούσια σε άλλους γαλαξίες:Στο κέντρο του αστερισμού δεσπόζει ο φαινόμενου μεγέθους 9,5 NGC 1097 ή Arp 77, του οποίου ο τύπος είναι ραβδωτός σπειροειδής (SB), και πάνω του προβάλλεται ο 14ου μεγέθους NGC 1097A. Ο NGC 1316 ή Arp 154 είναι φακοειδής αλλά με μάλλον ακανόνιστο σχήμα (τύπου S0 pec), έχει φαιν.μέγεθος 8,5 και είναι ανιχνεύσιμος και ως ραδιοπηγή με την επωνυμία Fornax A. Ο NGC 1365, κοντά στο σύνορο με τον Ηριδανό, είναι το καλύτερο παράδειγμα ραβδωτού σπειροειδούς, αλλά με πολύ λαμπρό πυρήνα (ανήκει στους γαλαξίες Σίφερτ), έχει φαιν.μέγεθος 9,6 και απέχει 60 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη. Ο NGC 1399 είναι ένας επίσης ωραίος ελλειπτικός γαλαξίας τύπου E1. Ο Νάνος της Καμίνου είναι μέλος της Τοπικής Ομάδας, σε απόσταση «μόλις» 440 ως 550 χιλιάδων ετών φωτός από τη Γη. Σε απόσταση περί τα 60 εκατομμύρια έτη φωτός από μας βρίσκεται το σμήνος γαλαξιών που είναι γνωστό ως Σμήνος της Καμίνου. Κατάλογος αστέρων της Καμίνου
Ναύκρατις

Η Ναύκρατις ήταν αρχαία πόλη και λιμάνι της Αιγύπτου στη Μεσόγειο στον Βολβίτιον βραχίονα του Νείλου, 75 χλμ., ΝΑ της Αλεξάνδρειας. Η πόλη ιδρύθηκε στα μέσα του 7ου αι. π.Χ. από Μιλήσιους μισθοφόρους, τους οποίους εγκατέλειψε στην περιοχή ο φαραώ Ψαμμήτιχος Α΄. Σύμφωνα όμως με τον Ηρόδοτο στην ίδρυση της πόλης περί το 550 π.Χ. εκτός από τους Μιλησίους συμμετείχαν και άλλες ιωνικές πόλεις όπως η (Χίος, η Φώκαια, η Ρόδος, η Κνίδος, η Αλικαρνασσός) κ.α.

 Ήταν φημισμένη για τα προϊόντα κεραμικής και ανθοκομικής τέχνης. Την εποχή του Φαραώ Άμαση η Ναύκρατις ήταν ο μόνος επιτρεπτός εμπορικός κόμβος εισαγωγής προϊόντων με προέλευση από την Ελλάδα. Την εποχή των Πτολεμαίων είχε πλήρη δικαιώματα πόλης, και αργότερα, στους μεταχριστιανικούς αιώνες ήταν κατοικημένη και διατηρούσε χριστιανό δεσπότη. Σύμφωνα με τον Αθήναιο η ζωή στη Ναυκράτιδα είχε όλες τις ανέσεις της και οι κάτοικοί της λάτρευαν τη θεά Αφροδίτη. Αρχαιολογικές ανασκαφές που διενεργήθηκαν το 1884/85 από τον αρχαιολόγο Φλίντερς Πέτρι κοντά στο Nebireh στη διώρυγα του Abu-Dibab, 75 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αλεξάνδρειας έφεραν στο φως πολλούς αρχαίους ναούς του Απόλλωνα, του Δία, της Αθηνάς, του Άμωνα, μια παλαίστρα, ένα κάστρο και μια βιοτεχνία για φυλαχτάρια. Σήμερα ο αρχαιολογικός τόπος σκεπάζεται από τα νερά μιας λίμνης. Τα ιδιόρρυθμα αγγεία, τα οποία ονομάστηκαν από τους αρχαιολόγους ναυκρατικά, έφεραν τα στοιχεία της ανατολίζουσας τέχνης τους, θυμίζουν κάπως τα ροδιακά και έχουν ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τη λευκή λεία επιφάνεια, πάνω στην οποία σχεδίαζαν ερυθροκίτρινα ή κοκκινωπά ζώα, με έντονες λεπτομερειακές γραμμές. Στη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου η πόλη παρήκμασε, γι΄αυτό και οι ανασκαφές δεν αποκάλυψαν κάποιο εύρημα το οποίο να χρονολογείται μετά τον 2ο αι. μ.Χ.. Αναδείχτηκαν ωστόσο, τα ερείπια διαφόρων ιερών, πολλές επιγραφές και αγγεία των περιοχών με τις οποίες η Ναύκρατις διατηρούσε εμπορικές σχέσεις. Flinders Petrie: Naukratis. Ares Publications, Chicago, Ill. 1992 (Digitale Vollversion) 1992, ISBN 0-89005-508-4 (Επανέκδοση στο Λονδίνο 1886) 1992, ISBN 0-89005-509-2 (Επανέκδοση στο Λονδίνο 1888)
Νίνγκτσι

Το Νίνγκτσι, γνωστό και ως Λίνζι, είναι πόλη περιφερειακού επιπέδου στη νοτιοανατολική περιοχή της Αυτόνομης Περιοχής του Θιβέτ. Η διοικητική έδρα του Νίνγκτσι είναι η περιφέρεια Μπάγι. Οι κινέζοι διεκδικούν μέρος του Αρουνάτσαλ Πραντές, το οποίο είναι μία από τις πολιτείες της Ινδίας, ως μέρος της νομαρχίας. Το Νίνγκτσι είναι η τοποθεσία του Μοναστηρίου Μπούτσου. Σήμερα η πόλη έχει πληθυσμό 195.109 κατοίκων.

 Η επαρχία Κουανγκτούνγκ ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να επενδύσει περισσότερα από 400 εκατομμύρια Ρενμίνμπι (50 εκατομμύρια ευρώ) στην τουριστική βιομηχανία του Νίνγκτσι. Σύμφωνα με το σχέδιο, το Κουανγκτούνγκ θα βοηθήσει στην κατασκευή 22 «ευκατάστατων μοντέλων χωριών» στο Νίνγκτσι σε κομητείες όπως οι Μπόμπε και Ζάγιου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Nyingchi Prefecture στο Wikimedia Commons Tibetinfor.com Πληροφορίες και ταξιδιωτικοί οδηγοί για το Νίνγκτσι στο Nyingchi.com
Mr. Porter

Ο Denaun Porter (γεννημένος στις 7 Δεκεμβρίου 1978), επίσης γνωστός ως Mr. Porter και Kon Artis, είναι ένας Αμερικανός ράπερ και μουσικός παραγωγός. Υπήρξε μέλος του rap group D12 από το Ντητρόιτ.

 Ο Porter ήταν αρχικό μέλος του hip hop συγκροτήματος από το Ντιτρόιτ, D12. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του έχει κάνει παραγωγές και έχει εκτελέσει φωνητικά, παράγοντας τραγούδια για πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες όπως ο Eminem, ο Busta Rhymes, ο Snoop Dogg και ο 50 Cent (παρήγαγε το τραγούδι "P.I.M.P."). Ο Mr. Porter έχει επίσης κάνει την παραγωγή δυο τραγουδιών για το δισκογραφικό ντεμπούτο των Slaughterhouse, Welcome To: Our House. Ο Denaun είναι ο τωρινός hype man του Eminem, μετά τον θάνατο του μέλους της μπάντας D12, Proof. Ακόμα έχει επίσημα υπογραφεί στην δισκογραφική του Eminem, Shady Records, ως παραγωγός και έχει δουλέψει με τους καλλιτέχνες της Shady: Slaughterhouse, Bad Meets Evil, 50 Cent και D12. Ο Porter ήταν co-executive producer, μαζί με τον Eminem, για το ντεμπούτο άλμπουμ των Bad Meets Evil, Hell: The Sequel. Έχει επίσης κάνει μια cameo (σύντομη) εμφάνιση στο μουσικό τους βίντεο "Fast Lane", καθώς επίσης και στο "Forever" από τους Drake, Kanye West, Lil Wayne και Eminem, και το "No Love" από τον Eminem και τον Lil Wayne. Ο Denaun σχεδιάζει να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο του studio άλμπουμ The Memo μες στο 2013.Στις 24 Μαρτίου 2012, ο Porter ανακοίνωσε μέσω Twitter ότι αποχώρησε από τους D12. Είπε πως ήθελε να επικεντρωθεί στο να γίνει solo καλλιτέχνης και παραγωγός, αλλά διευκρίνισε ότι δεν κρατάει καμία κακία σε άλλα μέλη του συγκροτήματος. The Memo (Τέλη 2013) Devil's Night (με τους D12) (2001) D12 World (με τους D12) (2004) Po Folks (ως Kon Artis) (2003) Nine (2013)
Μαρμαρίτα

Η Μαρμαρίτα (Αραβικά: مرمريتا‎, Κλασικά Συριακά: ܡܪܡܪܝܬܐ‎) είναι χωριό της Βορειοδυτικής Συρίας με πληθυσμό 2,206 κατοίκων. Διοικητικά ανήκει στο Κυβερνείο Χομς. Οι κάτοικοι της είναι στην πλειοψηφία τους ορθόδοξοι Χριστιανοί και είναι ένας από τους μεγαλύτερους οικισμούς της κοιλάδας των χριστιανών (Wadi al-Nasarah). Πριν την έναρξη του συριακού εμφυλίου πολέμου αποτελούσε έναν από τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς της Συρίας.

 Το όνομα Μαρμαρίτα προέρχεται από την Συριακή λέξη Marmanitha που σημαίνει "Σημείο με θέα". Πιθανώς πήρε αυτή την ονομασία λόγο της γεωγραφικής της θέσης που της επιτρέπει ανεμπόδιστη θέα στη Μεσόγειο Θάλασσα και τη πεδιάδα Ακκάρ του Λιβάνου. Η περιοχή κατοικήθηκε πρώτη φορά κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ. αλλά ο οικισμός καταστράφηκε ύστερα από ηφαιστειακή έκρηξη.Η σημερινή Μαρμαρίτα ιδρύθηκε στις αρχές του 17ου αιώνα από τέσσερις οικογένειες αγροτών από τον Λίβανο. Αυτές οι οικογένειες έχτισαν τέσσερις εκκλησίες (του Αγίου Ιωάννη, του Αγίου Σάββα, και του Αγίου Πέτρου). Στις 17 Αυγούστου 2013 ισλαμιστές αντάρτες τραυμάτισαν και σκότωσαν χριστιανούς στη Μαρμαρίτα και την γειτονική πόλη Αλ-Χουσν κατά την διάρκεια εορτασμών για την Κοίμηση της Θεοτόκου. Η Οργάνωση Jund al-Sham (Στρατιώτες του Λεβάντε) ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση. Αργότερα επιβεβαιώθηκε ότι οι αντάρτες υποχώρησαν στον Λίβανο ύστερα από συμπλοκή με τις Συριακές Ένοπλες δυνάμεις. Η Μαρμαρίτα περιβάλλεται από μεγάλο αριθμό ιστορικών μνημείων. Το γνωστότερο από αυτά είναι το Κρακ των Ιπποτών, ένα φρούριο κτισμένο από σταυροφόρους μεταξύ των ετών 1150 και 1250 και είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία μεσαιωνικής στρατιωτικής αρχιτεκτονικής στον κόσμο. Από το 1972 διεξάγεται στην Μαρμαρίτα το ετήσιο καρναβάλι της πόλης. Περιλαμβάνει παρέλαση αρμάτων και μασκοφορεμένων χορευτών. Ενώ το χωριό κατά τον χειμώνα δεν έχει περισσότερους από 2.500 κατοίκους τους θερινούς μήνες ο πληθυσμός αυξάνεται στους 25.000 με 30.000 καθώς αγρότες από τις τριγύρω περιοχές το επισκέπτονται με τις οικογένειες τους για να περάσουν εκεί το καλοκαίρι. Το κοντινότερο αεροδρόμιο στο χωριό είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο Μπασίλ Αλ Άσαντ το οποίο απέχει 93.1 χιλιόμετρα.
Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ

Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ (Jean-Claude Juncker, γενν. 9 Δεκεμβρίου 1954) είναι Λουξεμβουργιανός πολιτικός και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μέχρι και τον Νοέμβριο του 2019. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 1995 ως το 2013, υπουργός Οικονομικών από το 1989 έως το 2009. Διετέλεσε πρόεδρος του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος του Λαού, από το 1990 έως το 1995 αλλά και πρόεδρος του Eurogroup, από το 2005 έως το 2013. Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Καρλομάγνος το 2006. Μιλάει τη Λουξεμβουργιανή (γερμανική διάλεκτος), τη Γαλλική και την Αγγλική.

 Γεννήθηκε στο Ρεντάγκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1954. Ο πατέρας του ήταν εργάτης σε εργοστάσιο χάλυβα και ο ίδιος ο Ζαν-Κλοντ σπούδασε αρχικά στο Βέλγιο. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου και απέκτησε τίτλο Μάστερ το 1979. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1984 και αμέσως υπουργοποιήθηκε στην κυβέρνηση του Ζακ Σαντέρ. Ο Γιούνκερ έγινε υπουργός Εργασίας. Λίγο πριν τις εκλογές του 1989, στις οποίες επανεξελέγη βουλευτής, τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο ατύχημα, κατάφερε όμως να ανανήψει και επέστρεψε στην πολιτική. Διορίστηκε στη θέση του διοικητή της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπου υπηρέτησε από το 1989 ως το 1995. Έγινε Υπουργός Οικονομικών τον Ιούλιο του 1989. Εξελέγη άλλη μια φορά βουλευτής στις εκλογές του 1994. Στις 20 Ιανουαρίου του 1995 διαδέχθηκε το Ζακ Σαντέρ στην πρωθυπουργία του Λουξεμβούργου. Μέλος του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος του Λαού (CSV), η κυβέρνησή του επανεξελέγη το 1999 τον Ιούνιο και τον Ιούνιο του 2004. Το CSV κέρδισε 19 επί συνόλου 60 εδρών στο Κοινοβούλιο το 1999 και έφτασε τις 24 στις εκλογές του 2004.Στις 10 Σεπτεμβρίου του 2004 ο Γιούνκερ έγινε ο ημιμόνιμος Πρόεδρος της ομάδας των 12 Υπουργών Οικονομικών από τις χώρες που υιοθέτησαν το ευρώ για νόμισμα των χωρών τους, δίνοντάς του το προσωνύμιο ο «κύριος ευρώ». Το 2005 διεξήχθη στις 10 Ιουλίου το κρίσιμο δημοψήφισμα στη χώρα του, στο οποίο το 56,5% των ψηφοφόρων ενέκριναν το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Η συμμετοχή έφτασε το 88%. Η πίστη του Γιούνκερ στο θετικό αποτέλεσμα ήταν τόση ώστε είχε υποσχεθεί να παραιτηθεί σε περίπτωση που υπερίσχυε η αρνητική ψήφος στο δημοψήφισμα.Το 2009 ο Γιούνκερ καταδίκασε την άρση του αφορισμού στον αμφιλεγόμενο επίσκοπο Ρίτσαρντ Γουίλιαμσον, μέλος της Κοινωνίας του Αγίου Πίου Ι΄. Στις βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 7 Ιουνίου του 2009, ταυτόχρονα με τις Ευρωεκλογές, το κυβερνών Χριστιανοσοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα του Γιούνκερ κέρδισε άλλη μια νίκη, με 26 επί συνόλου 60 εδρών στη Βουλή. Στις 9 Ιουνίου ο Γιούνκερ έλαβε νέα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού, από τον Μεγάλο Δούκα Ερρίκο. Στις εκλογές που διεξήχθησαν πρόωρα στις 20 Οκτωβρίου 2013 μετά την ανακοίνωση της παραίτησης του Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ από την πρωθυπουργία, εξαιτίας εμπλοκής του σε σκάνδαλο κατασκοπείας το κόμμα του Γιούνκερ έχασε 3 έδρες. Ωστόσο, το εν λόγω κόμμα παρέμεινε πρώτο σε δύναμη, καθώς κέρδισε 23 από 60 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Τον Γιούνκερ διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Σαβιέ Μπετέλ.
Νότης Μπότσαρης

Ο Παναγιώτης "Νότης" Μπότσαρης (1756 - 26 Μαρτίου 1841) ήταν Σουλιώτης αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Ήταν ο υστερότοκος γιος του Γιώργη Μπότσαρη από τη σουλιώτικη φάρα των Μποτσαραίων.

 Ο Νότης Μπότσαρης γεννήθηκε στο Σούλι το 1756. Μετά το θάνατο του αδελφού του Κίτσου ανέλαβε την αρχηγία της φάρας των Μποτσαραίων. Κατά τη διάρκεια συμπλοκών με μουσουλμάνους Αλβανούς στα Άγραφα τραυματίστηκε και αιχμαλωτίστηκε, αλλά κατάφερε μετά από έξι μήνες να αποδράσει από το φρούριο της Κλεισούρας όπου ήταν φυλακισμένος. Μετά από μεσολάβηση του Ιμπραήμ Πασά του Μπερατίου, συγγενή του Αλή Πασά, δέχτηκε να μπει στην υπηρεσία του Αλή, υπό τον όρο ότι θα μένει στον Κακόλακκο Πωγωνίου. Ο Αλή Πασάς τον προσκάλεσε στα Γιάννενα και τον έστειλε δήθεν αποστολή στη Λάρισα, με το σκεπτικό να του στήσει ενέδρα για να τον σκοτώσει καθ' οδόν ευκολότερα. Τον προειδοποίησε όμως ο Βελής, γιος του Αλή Πασά, και έτσι ο Μπότσαρης κατέφυγε στην Κέρκυρα. Εκεί συνάθροισε τους ντόπιους Σουλιώτες και τους ξεσήκωσε να κατευθυνθούν στην Πάργα και από εκεί στην Πρέβεζα, για να πολεμήσουν με τα στρατεύματα του σουλτάνου εναντίον του Αλή Πασά. Όταν μετά την πτώση της Πρέβεζας (1820) αποφασίστηκε να πολιορκηθούν τα Γιάννενα, ο Μπότσαρης με τους Σουλιώτες πήραν και αυτοί μέρος, ως εκδίκηση προς τον Αλή Πασά. Ο αρχιστράτηγος του σουλτάνου όμως δεν τήρησε την υπόσχεση που είχε δώσει στον Μπότσαρη, και αντί να δώσει γη στους Σουλιώτες, συνθηκολόγησε με τον Αλή Πασά, στρέφοντας τα όπλα προς το σουλτανικό στρατό και πορευόμενος για το Σούλι. Πήρε μέρος στη Γ΄ Συνέλευση της Δυτικής Χέρσου Ελλάδος στο Ανατολικό. Στην Πρέβεζα σωζόταν, μέχρι το 1970, το σπίτι του Νότη Μπότσαρη, που είχε αποκτήσει το 1806.Ο Νότης Μπότσαρης τιμήθηκε από τον Όθωνα με το βαθμό του Υποστρατήγου. Πέθανε στη Ναύπακτο το 1841. Ο Νότης Μπότσαρης συνελήφθη και κλείστηκε βαριά τραυματισμένος στο φρούριο της Κλεισούρας, απ' όπου δραπέτευσε τον επόμενο χρόνο και ύστερα από πολλές περιπέτειες πέρασε στην Κέρκυρα. Συγκρότησε εκεί δύναμη από Σουλιώτες, με τους οποίους έφτασε στο Μεσολόγγι, όπου διακρίθηκε σε όλες τις πολιορκίες και κατά την έξοδο. Αργότερα, το 1827 πολέμησε και τραυματίστηκε στο Δίστομο. Το 1829 διακρίθηκε στην πολιορκία και στην άλωση της Ναυπάκτου. Ο Νότης Μπότσαρης τιμήθηκε από τον Όθωνα με τον βαθμό του Υπερστράτηγου. Αγαπητός Σ. Αγαπητός (1877). «Οι Ένδοξοι Έλληνες του 1821, ή Οι Πρωταγωνισταί της Ελλάδος». Τυπογραφείον Α. Σ. Αγαπητού, Εν Πάτραις. σελίδες 258–263. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2009. Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας, «Νότης Μπότσαρης», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ. ΙΒ, σελ.296-316 Γιώργης Έξαρχος, «Ω, Μεσολόγγι Αθάνατο!...», Ημερολόγια Β' Πολιορκίας και Εξόδου του Μεσολογγίου, Θεσσαλονίκη 2021 Κολόμβας Ν., Η τραγική μοίρα των αμάχων κατά την τελευταία Πολιορκία, 15 Απριλίου 1825-10 Απριλίου 1826, Αθήνα 2006. Κωνστ. Π. Πετροπούλου, «Σκηνές Εθνικού Μεγαλείου», Από τις πολιορκίες και την έξοδο του Μεσολογγίου, Γ' Έκδοση Συμπληρωμένη, Αθήνα 1971 Απομνημονεύματα Αγωνιστών του '21, Εμμανουήλ Γ. Πρωτοψάλτης, Δ' Τεύχος
Κρυοπηγή Χαλκιδικής

Η Κρυοπηγή είναι χωριό και έδρα του ομώνυμου Δημοτικού διαμερίσματος στο Δήμο Κασσάνδρας του νομού Χαλκιδικής. Η θέση της είναι στη χερσόνησο της Κασσάνδρας, κτισμένη σε πευκόφυτο λόφο και έχει άριστο κλίμα. Η απόστασή της από τη Θεσσαλονίκη είναι 90 χιλιόμετρα.

 Ο οικισμός είναι ανεπτυγμένος τουριστικά και διαθέτει κατάλληλη υποδομή με τράπεζες, ΟΤΕ, Κέντρο Υγείας, ξενοδοχεία, εστιατόρια, ταβέρνες και φημίζεται για την παραλία του. . Είναι χαρακτηριστικό ότι δύο φορές η παραλία της Κρυοπηγής βραβεύτηκε με Γαλάζια Σημαία, το 1991. Στο χωριό λειτουργει νηπιαγωγείο, πολιτιστικός σύλλογος με το όνομα του χωριού και υπάρχουν παλεοντολογικα ευρήματα . Παράγονται μέλι, κρασί, ελαιόλαδο και φρούτα. Με 594 κατοίκους το 2001, το Δημοτικό Διαμέρισμα Κρυοπηγής απαρτίζουν: η Κρυοπηγή (500) ο Εύδος (24) το Κασσάνδρα Παλλάς (22) η Λευκή Περιστέρα (30) Περίπου δυόμισι χιλιόμετρα δυτικά από την Κρυοπηγή, στην ορεινή θέση «Παλιόκαστρο», έχουν επισημανθεί, με βάση την επιφανειακή κεραμική, ίχνη ρωμαϊκού οικισμού, ο οποίος ανήκε διοικητικά στη ρωμαϊκή αποικία της Κασσάνδρειας.Το παλιό όνομα του χωριού μέχρι τον 20ο αιώνα ήταν Παζαράκια. Ο σημερινός οικισμός βρίσκεται στη θέση οικισμών των αρχαίων χρόνων. Συγκεκριμένα, κείται ανάμεσα στις αρχαίες πόλεις Νεάπολη και Φλέγρα. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, όπως και όλα τα υπόλοιπα χωριά της χερσονήσου, υπαγόταν φορολογικά στο βακούφι του Γκαζανφέρ Αγά, ενώ διοικητικά ανήκε στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της Κρυοπηγής προσέφεραν στον αγώνα. Σημαντικές μορφές αγωνιστών ήταν οι οπλαρχηγοί Στάμος Χάψας και τα αδέλφια Ιωάννης και Αναστάσιος Χιμευτός. Η Κρυοπηγή αποτελεί έδρα του Παιδαγωγικού Κέντρου Επιμόρφωσης, που ίδρυσαν το ζεύγος Τσίγκλερ. Στο εν λόγω κέντρο διοργανώνονται σεμινάρια από παιδαγωγούς. Το 2006 το χωριό απειλήθηκε απόπυρκαγιά. Πληροφορίες για την ΚρυοπηγήΚρυοπηγή - Δήμος Κασσάνδρας Κρυοπηγή - Χαλκιδική
Κύπελλο Ελλάδος χειροσφαίρισης ανδρών 2014-2015

Το κύπελλο Ελλάδας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2014-15, ήταν το 33ο στην ιστορία του θεσμού. Μετείχαν δεκαεφτά ομάδες, έντεκα από την Α1 Εθνική και έξι από την Α2 κατηγορία. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. για δεύτερη φορά στην ιστορία του.

 Στο PAOK Sports Arena ο Π.Α.Ο.Κ. κατέκτησε τον 33ο Τελικό Κυπέλλου Ανδρών Λουξ νικώντας 29-27 την Α.Ε.Κ.. Για δεύτερη φορά στην ιστορία του, ο «δικέφαλος» του Βορρά στέφθηκε κυπελλούχος Ελλάδος. MVP του τελικού ψηφίστηκε από 30 εκπροσώπους των ΜΜΕ ο Αλέξανδρος Αλβανός, ο οποίος σημείωσε 9 γκολ και πανηγύρισε το τρόπαιο με τρίτη διαφορετική ομάδα.
Στέφανος Πετράκης

Ο Στέφανος Πετράκης (1924 – 8 Μαΐου 2022) ήταν πρωταθλητής του στίβου στα 100μ., στα 200μ. και στη σκυταλοδρομία 4Χ100. Κέρδισε μετάλλια σε Μεσογειακούς Αγώνες και σε τέσσερις Βαλκανικούς Αγώνες τη δεκαετία του 1950. Επίσης πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Λονδίνο, το 1948, και στο Ελσίνκι, το 1952.

 Ο Στέφανος Πετράκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924 και ήταν αθλητής του Παναθηναϊκού. Κέρδισε το πρώτο χρυσό μετάλλιο στα 100μ., σε Πανελλήνιους Αγώνες, το 1948, με χρόνο 11.3. Στο ίδιο αγώνισμα ήταν πρώτος και στους Πανελλήνιους Αγώνες το 1950 και το 1952. Στα 200μ. ήταν πρωταθλητής Ελλάδας τέσσερις φορές: το 1951, το 1952, το 1953 και το 1955. Επίσης υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας με την ομάδα σκυταλοδρομίας του Παναθηναϊκού. Στους πρώτους Μεσογειακούς Αγώνες, που διεξήχθησαν στην Αλεξάνδρεια, το 1951, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μ., με επίδοση 10.9 και το αργυρό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4Χ100, μαζί με τους Τσολάκη, Βεντλίκο και Σύλλη. Στους ίδιους αγώνες ήταν έκτος στα 200 μ. Στους Μεσογειακούς Αγώνες της Βαρκελώνης, το 1955, κέρδισε και πάλι το αργυρό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4Χ100, αυτή τη φορά μαζί με τους Γεωργόπουλο, Κηπουρό και Τσαλαμανιό ενώ στα 200 μ. κατέκτησε ξανά την έκτη θέση.Στους Βαλκανικούς Αγώνες που διεξήχθησαν στην Αθήνα, το 1953, ήταν πρώτος στα 200μ. με χρόνο 22,6. Στις επόμενες δύο διοργανώσεις, στο Βελιγράδι, το 1954, και στην Κωνσταντινούπολη, το 1955, ήταν δεύτερος. Στους Βαλκανικούς Αγώνες το 1959, στο Βουκουρέστι, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 100 μ.Πήρε μέρος στους Ολυμπιακούς το 1948 στο Λονδίνο και το 1952 στο Ελσίνκι στα 100, 200 και 4χ100μ στους προκριματικούς γύρους.Διετέλεσε επί πολλά χρόνια (1964-1967, 1975-1986) δημοτικός σύμβουλος και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου (1975-1976 και 1979-1982), στο Δήμο Περιστερίου.
Γιώργος Αντωνακόπουλος

Ο Γιώργος Αντωνακόπουλος (19 Απριλίου 1944 - 14 Φεβρουαρίου 2016), ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1964 μέχρι το 1973.

 Ο Αντωνακόπουλος αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη από το 1964, καταλαμβάνοντας με τους "κίτρινους" την δεύτερη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 38 πόντους σε δέκα αγώνες. Ο Άρης επανέλαβε την ίδια επιτυχία το 1965-66, με τον Αντωνακόπουλο να πετυχαίνει ρεκόρ πόντων για εκείνη την σεζόν στις 18 Ιουνίου 1966, όταν με τους 20 που πέτυχε βοήθησε την ομάδα της Θεσσαλονίκης να επιβληθεί εκτός έδρας του Σπόρτιγκ με 86-87.Στην συνέχεια, καθιερώθηκε ως ο βασικός σέντερ της ομάδας του και κατέκτησε την τρίτη θέση του πρωταθλήματος για δύο συνεχόμενες χρονιές, ενώ αγωνίστηκε και στην πρώτη ευρωπαϊκή έξοδο των "κίτρινων", όταν για την πρώτη φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων του 1967 ο Άρης αποκλείστηκε από την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ. Παρέμεινε στον Άρη μέχρι το 1972-73, έχοντας ως καλύτερη χρονιά το 1970-71, όταν σημείωσε 351 πόντους σε 26 παιχνίδια, με μέσο όρο 13,5 ανά αγώνα. Στην τελευταία του χρονιά αγωνίστηκε μόλις στα πέντε πρώτα ματς της σεζόν πριν αποχωρήσει από τους "κίτρινους" και την ενεργό δράση. Αργότερα, ανέλαβε ως προπονητής την ομάδα του Πιερικού, οδηγώντας την στην άνοδο στην Α' εθνική κατηγορία το 1982-83.Πέθανε σε ηλικία 72 ετών τον Φεβρουάριο του 2016. Άρης Δευτεραθλητής Ελλάδας: 1965, 1966 Τριταθλητής Ελλάδας: 1967, 1968 "Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)", Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση συνδέσμου οπαδών «SUPER-3» (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004 Ο Σούλης, οι "Διόσκουροι" και ο "Σπόρος" - BasketNews.gr
Αγιάζ Ισχάκι

Ο Γκαγιάζ Ισχάκι επίσης γνωστό ως Αγιάζ Ισχάκι (ταταρικά: κυριλικό Гаяз Исхакый, λατινικό Ğayaz İsxaqí, ρωσικά: Гаяз Исхаки‎, Gajaz Ishaki, 10 Φεβρουαρίου 1878 — 22 Ιουλίου 1954) ήταν ηγετικό πρόσωπο του ταταρικού εθνικού κινήματος, συγγραφέας, δημοσιογράφος, εκδότης και πολιτικός.

 Ο Γκαγιάζ Ισχάκι γεννήθηκε το 1878 στο χωριό Γιαουσίρμα κοντά στο Καζάν σε μια οικογένεια Τατάρων Μισάρ. Σε εκείνη την ηλικία έλαβε εκπαίδευση στο σπίτι από τον πατέρα του και μετά εστάλη να σπουδάσει σε μια θρησκευτική σχολή (μεντρεσέ). Συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Ρωσοταταρικό σχολείο δασκάλων (1898-1902). Ο Γκαγιάζ Ισχάκι μετακόμισε στο Καζάν το 1904, όπου γνωρίστηκε με τους σοσιαλιστές και υιοθέτησε μερικές από τις απόψεις τους. Συμμετείχε σε επαναστατικές δραστηριότητες και, στη συνέχεια, συνελήφθη και απεστάλη σε φυλακή κοντά στην πόλη Αρχάγγελσκ στη βόρεια Ρωσία το 1907. Μετά την επανάσταση του Φεβρουαρίου 1917 ασχολήθηκε με δραστηριότητες που στόχευαν στην επίτευξη πολιτιστικής αυτονομίας για τους Τατάρους του Βόλγα και άλλους τουρκικούς λαούς της Ρωσίας. Ως αποτέλεσμα των δραστηριοτήτων του, οι σοβιετικές αρχές ξεκίνησαν μια εκστρατεία παρενόχλησης και δίωξης εναντίον του και των συνεργατών του. Αναγκάστηκε να μεταναστεύσει το 1920. Μετά την εγκατάστασή του στη Γερμανία, ο Γκαγιάζ Ισχάκι άρχισε να δημοσιεύει το ταταρόγλωσσο περιοδικό "Milli Yul" ("Ο Τρόπος του Έθνους") το 1928. Το 1939 το περιοδικό έκλεισε και ο Ισχάκι αποφάσισε να μεταναστεύσει στην Τουρκία. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, συμμετείχε σε πολιτικές δραστηριότητες. Σ΄αυτό το στάδιο ο κύριος στόχος του ήταν η αποκατάσταση της Ταταρικής εθνικότητας που χάθηκε το 1552 όταν το Χανάτο του Καζάν ηττήθηκε και προσαρτήθηκε από το Πριγκηπάτο της Μόσχας. Καθ΄όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Γκαγιάζ Ισχάκι ταξίδεψε στην Πολωνία, τη Γερμανία, την Ιαπωνία, την Κίνα και την Τουρκία, όπου προσπάθησε να ιδρύσει ταταρικό τύπο και να ενώσει της διάσπαρτες ταταρικές κοινότητες. Ο Γκαγιάζ Ισχάκι πέθανε το 1954 και τάφηκε στο νεκροταφείο Εντιρνεκαπί της Κωνσταντινούπολης. İsxaqıy, Ğayaz. Äsärlär unbiş tomda. Edited by M. Kh. (Mansur Khasanovich) Khasanov. Kazan: Tatarstan kitap näşriäte, 1998. Kamaliyeva, Alsu. Romantik Milliyetçi Ayaz İshakî. Ankara: Yayınları, 2009. Muhammed Ayaz İshaki: Hayatı Ve Faaliyeti, 100. Doğum Yılı Dolayısıyla. Ankara: Ayyıldız Matbaası, 1979. Säxapov, Äxmät. Ğayaz İsxaqıy : načalny etap tvorčestva : monografija. Kazań: Master Line, 2003. İshaki i tatarskaja literatura XX veka. Kazań: PIK Dom Piečati, 2003. Ахунов, Азат М. “Гаяз Исхаки «Кто он? Кто он, кто нашу нацию взрастил?».” Татарский мир, 2004, №3. https://web.archive.org/web/20180322003928/http://www.tatworld.ru/article.shtml?article=489&section=0&heading=0. Сахапов, Минахмет Ж. Золотая эпоха татарского ренессанса. Казань: Таткнигиздат, 2004.
Λουδοβίκος του Οπόλε

Ο Λουδοβίκος, πολων. Ludwik opolski (1450 - ως τις 4 Σεπτεμβρίου 1476) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Οπόλε-Μπζεγκ-Στσέλτσε-Νιεμόντλιν (1466-76 με τον πατέρα του και 1476 με τους αδελφούς του).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικολάου Α΄ δούκα του Οπόλε, Μπζεγκ, Στσέλτσε, Νιεμόντλιν, Ολέσνο και της Αγνής των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Λουδοβίκου Β΄ του Μπζεγκ, Λεγκνίτσα. Το 1466 ονομάστηκε συγκυβερνήτης του δουκάτου του Οπόλε από τον πατέρα του. Το επόμενο έτος έλαβε μέρος στο Συνέδριο της Βαρσοβίας, όπου αποφασίστηκε να δηλωθεί πόλεμος με τον Γεώργιο Ποντιέμπραντυ της Βοημίας και ο Λαδίσλαος Β΄ Γιαγκελόν προσκλήθηκε να λάβει τον θρόνο της Βοημίας. Ο Νικόλαος Α΄ απεβίωσε τον Ιούλιο του 1476 και δύο μήνες μετά απεβίωσε και ο Λουδοβίκος, 16 ετών. Ίσως τάφηκε στη Φραγκισκανική εκκλησία του Οπόλε. Ήταν άγαμος και τη διακυβέρνηση ανέλαβαν οι τρεις μικρότεροι αδελφοί του, που ένα έτος μετά διαίρεσαν το δουκάτο. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,
Σαρτζά ΦΚ

Η Σαρτζά ΦΚ ( αραβικά : نادي الشارقة لكرة القدم) είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα των Εμιράτων με έδρα τη Σάρτζα και αγωνίζεται στην Επαγγελματική Λίγκα των ΗΑΕ .Το γήπεδό τους είναι το Στάδιο Σάρτζα Ιδρύθηκε το 1966 και είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στο εμιράτο της Σάρτζα, κερδίζοντας 6 πρωταθλήματα, 9 κύπελλα προέδρων και 3 σούπερ καπ. Ο σύλλογος ήταν επίσης ο πρώτος επίσημος πρωταθλητής των ΗΑΕ από την ίδρυσή του το 1974.

 Η Σάρτζα ιδρύθηκε το 1966 με το όνομα Αλ Ορούμπα, ήταν οι πρώτοι επίσημοι πρωταθλητές του πρωταθλήματος των ΗΑΕ, κερδίζοντας το το 1974, αφού κέρδισαν την Al Ahli και το Ομάν . Ο σύλλογος θα συγχωνευόταν με την Αλ Καλίτζ το 1974 με νέο όνομα το Αλ Σάρτζα ΣΚΚ και να μετεγκαταστήσει την έδρα τους στην πόλη Sharjah . Ο σύλλογος αργότερα κερδίσε το πρωτάθλημα σε 4 ακόμη περιπτώσεις κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '80 και του '90 και 8 από τους 22 παίκτες στην ομάδα των ΗΑΕ το 1990 ήταν παίκτες από τη Σάρτζα, περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα εκείνη την εποχή. Στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ωστόσο, η Σάρτζα θα δει μια πτώση καθώς τερμάτισε στη μέση της βαθμολογίας διαδοχικά και το 2012, ο σύλλογος υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ωστόσο, κατάφεραν γρήγορα να προβιβαστούν ξανά στην πρώτη κατηγορία το 2013. Η Σάρτζα κατάφερε να κερδίσει τον πρώτο της τίτλο από το 1996 το 2019 με ρεκόρ μόνο μίας ήττας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2019, κέρδισαν τον πρώτο τους τίτλο στο Super Cup των ΗΑΕ από το 1994, αφού κέρδισαν τη Shabab Al Ahli στα πέναλτι με τελικό σκορ 4-3. 21 Επίσημα Πρωταθλήματα Εγχώρια Πρωτάθλημα ΗΑΕ Πρωταθλητές (6): 1973–74, 1986–87, 1988–89, 1993–94, 1995–96, 2018–19Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Πρώτη Κατηγορία Πρωταθλητές: 1992–93 Κύπελλο Προέδρου ΗΑΕ Νικητές (10): 1978–79, 1979–80, 1981–82, 1982–83, 1990–91, 1994–95, 1997–98, 2002–03, 2021–22, 2022–23Λιγκ Καπ ΗΑΕ Νικητές (1): 2022–23AFC Champions League : 5 συμμετοχές2004 : Προημιτελικά 2009 : Αποσύρθηκε 2020 : Φάση των ομίλων 2021 : Φάση των 16 2022 : Φάση των ομίλων Σημειώσεις Η ποδοσφαιρική σεζόν 2019–20 των ΗΑΕ ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας COVID-19 στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα . Pos. = Θέση Tms. = Αριθμός ομάδων Lvl. = Πρωτάθλημα Η επίσημη ιστοσελίδα της Sharjah FC Αρχειοθετήθηκε 2022-09-08 στο Wayback Machine.
Λίλα Κέντροβα

Η Λίλα Κέντροβα (ρώσ.: Елизавета Николаевна Кедрова, 9 Οκτωβρίου 1918 - 16 Φεβρουαρίου 2000) ήταν Ρωσίδα ηθοποιός, που συμμετείχε κυρίως σε γαλλικές ταινίες, κάτοχος όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για την ταινία Αλέξης Ζορμπάς, στην οποία υποδύθηκε τη Μαντάμ Ορτάνς.

 Παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας, η Κέντροβα έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στη Γαλλία. Απεβίωσε το 2000, σε ηλικία 81 ετών, στη θερινή της κατοικία σε πόλη του Οντάριο του Καναδά μετά από χρόνια μάχη με τη νόσο Αλτσχάιμερ. Το 1932 η Κέντροβα εντάχτηκε στο θίασο του θεάτρου τέχνης της Μόσχας, με τον οποίο έκανε περιοδείες. Κατά τη δεκαετία του '50 μετανάστευσε στη Γαλλία όπου άρχισε να συμμετέχει σε γαλλικές ταινίες. Η πρώτη της συμμετοχή σε αγγλική ταινία ήταν το 1964 στην ταινία αγγλοελληνικής παραγωγής Αλέξης Ζορμπάς σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη. Η Κέντροβα υποδύθηκε την ηλικιωμένη πόρνη Μαντάμ Ορτάνς, ένα ρόλο που της χάρισε το όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου. Το όσκαρ της άνοιξε τις πόρτες του Χόλιγουντ και τα χρόνια που ακολούθησαν συμμετείχε σε μια σειρά από αμερικάνικες ταινίες με σημαντικότερη τη συμμετοχή της στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ του 1966 Σχισμένο Παραπέτασμα (Torn Curtain). Το 1986 υποδύθηκε και πάλι τη Μαντάμ Ορτάνς σε μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ βασισμένο στο Αλέξης Ζορμπάς, ρόλος που της απέφερε το θεατρικό βραβείο Τόνυ. Το 1989 υποδύθηκε τη Μαντάμ Άρμφελντ, στο μιούζικαλ των Γουίλερ και Σόντχαϊμ A Little Night Music στη θεατρική σκηνή του Λονδίνου. Η Λίλα Κέντροβα στο imdb