IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ολυμπιακό Εθνικό Αθλητικό Κέντρο (Κίεβο)

Το Εθνικό αθλητικό σύμπλεγμα Ολιμπίσκι (ουκρανικά: Національний спортивний комплекс «Олімпійський»), γνωστό και ως Στάδιο Ολιμπίσκι (Олімпійський стадіон), είναι στάδιο πολλών χρήσεων που βρίσκεται στο Κίεβο της Ουκρανίας. Το στάδιο είναι το μεγαλύτερο στην Ουκρανία και το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ανατολική Ευρώπη (μετά το μοσχοβίτικο Στάδιο Λουζνικί). Εκτός από ποδόσφαιρο, στο στάδιο μπορούν να διεξαχθούν και αγώνες άλλων αθλημάτων και χτίστηκε για να διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Το στάδιο έχει ανοίξει ξανά στις 9 Οκτωβρίου 2011, με την εμφάνιση της Σακίρα και τον αγώνα μεταξύ της εθνικής Ουκρανίας και της εθνικής Γερμανίας (έληξε με σκορ 3:3) στις 11 Νοεμβρίου του 2011. Το στάδιο φιλοξένησε αγώνες του Ομίλου Δ, έναν προημιτελικό και τον τελικό του Euro 2012.

 1923: Κόκκινο Στάδιο του Λεόν Τρότσκι 1924-1935: Κόκκινο Στάδιο 1936-1938: Ομοσπονδιακό Στάδιο του Στανισλάβ Κόσιορ 1938-1941: Ομοσπονδιακό Στάδιο (με χωρητικότητα 50.000 ατόμων) 1941 – Ομοσπονδιακό Στάδιο του Νικίτα Χριουστσόφ 1941-1943: Πανουκρανικό Στάδιο 1944-1962: Ομοσπονδιακό Στάδιο του Νικίτα Χριουστσόφ 1962-1979: Κεντρικό Στάδιο (με χωρητικότητα 100.000 ατόμων) 1980-1995: Ομοσπονδιακό Στάδιο 1996-σήμερα: Ολυμπιακό Εθνικό Αθλητικό Στάδιο Κιέβου (χωρητικότητα 83.450 ατόμων το 1999, χωρητικότητα 70.050 ατόμων το 2011) 1923 – 50 000;1967 – 100 000;1980 – 100 062;1999 – 83 450;2012 – 70 050; Στο στάδιο του Κιέβου φιλοξενήθηκαν όλοι οι αγώνες της εθνικής Σουηδίας, ένας προημιτελικός αγώνας και ο μεγάλος τελικός της διοργάνωσης. Επίσημος ιστότοπος Φωτογραφικό υλικό
Windows NT 4.0

Τα Windows NT 4.0 είναι ένα προληπτικό πολλαπλών εργασιών γραφικό λειτουργικό σύστημα 32-bit που δημιουργήθηκε από τη Microsoft και κυκλοφόρησε στις 31 Ιουλίου 1996. Σχεδιάστηκε για υπολογιστές uniprocessor ή συμμετρικής πολυεπεξεργασίας και είναι μέρος της σειράς λειτουργικών συστημάτων με όνομα Windows NT. Το γραφικό περιβάλλον του είναι παρόμοιο με αυτό των Windows 95. Είναι διαθέσιμα σε εκδόσεις Workstation και Server. Τα Windows NT 4.0 είναι ο διάδοχος των Windows NT 3.51 και παρουσίασε το γραφικό περιβάλλον των Windows 95 για πρώτη φορά στην σειρά Windows NT καθώς και πολλές εφαρμογές που παρουσιάστηκαν στα Windows 95. Τα Windows NT 4.0 ήταν γνωστά ως Shell Update Release (SUR).Τα Windows NT 4.0 είναι η τελευταία μεγάλη κυκλοφορία των Microsoft Windows που υποστηρίζει τα Alpha, MIPS or PowerPC. Χρησιμοποιόταν για πολλά χρόνια, παρόλο που η Microsoft προσπάθησε να πείσει πελάτες να αναβαθμίσουν στα Windows 2000 και νεότερες εκδόσεις. Ήταν επίσης η τελευταία έκδοση των Windows NT με το όνομα Windows NT, αν και τα Windows 2000 χρησιμοποιούσε την ονομασία "Built on NT Technology".

 Το Windows NT 4.0 Workstation σχεδιάστηκε για χρήση ως το γενικό επιχειρηματικό λειτουργικό σύστημα. Το Windows NT 4.0 Server κυκλοφόρησε το 1996 και σχεδιάστηκε για μικρής κλίμακας συστήματα διακομιστών. Το Windows NT 4.0 Server, Enterprise Edition κυκλοφόρησε το 1997 και είναι ο προκάτοχος της σειράς Enterprise line με την σειρά των Windows server (Advanced Server στα Windows 2000). Αυτή η έκδοση περιέχει το Service Pack 3. Αυτή η έκδοση επίσης παρουσίασε τη σημαία εκκίνησης /3GB και τη μηχανή PSE36 για καθορισμό μνήμης πάνω από 64 GB, παρόλο που κάποια chipset υποστήριζαν 8 GB και πάνω. Το Windows NT 4.0 Terminal Server Edition κυκλοφόρησε το 1998 και επέτρεπε στους χρήστες να συνδεθούν απομακρυσμένα. Η ίδια λειτουργία εμφανίστηκε στα Windows 2000 και μετέπειτα κυκλοφορίες με όνομα Terminal Services και πρωτοεμφανίστηκε στα Windows XP ως Remote Desktop. Το Windows NT 4.0 Embedded σχεδιάστηκε για μεγάλες συσκευές, μηχανήματα αυτόματης πώλησης, ATM και άλλες συσκευές που δεν χαρακτηρίζονται ως γενικοί υπολογιστές. Αυτή η έκδοση περιέχει το Service Pack 5 και τα διαδέχτηκαν τα Windows XP Embedded. Κατά το κύκλο ζωής του, τα Windows NT 4.0 είχαν πολλαπλά service packs καθώς και πολλαπλές συλλογές ενημερωμένων εκδόσεων και option packs. Το τελευταίο service pack ήταν το Service Pack 6a. Ένα Service Pack 7 σχεδιάστηκε να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2001, αλλά κατέληξε σε μια προ-SP6a συλλογή ενημερωμένων εκδόσεων αντί για ένα πλήρης service pack, που κυκλοφόρησε στις 26 Ιουλίου 2001. Guidebook: Windows NT 4.0 Gallery
Η τράπεζα

Η τράπεζα είναι ο τίτλος ελληνικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από το Mega Channel τη σεζόν 2002-2003 και αποτελείται από 13 επεισόδια. Η σειρά ολοκληρώθηκε πρόωρα εξαιτίας των χαμηλών ποσοστών τηλεθέασης. Το σενάριο της σειράς επιμελήθηκε ο Βαγγέλης Νάσης, ενώ τη σκηνοθεσία οι Αντώνης Τέμπος και Σπύρος Ρασιδάκης.

 Η Χατιτζέ Χιουμέτογλου και ο Χάρης Κατσιμπέρης, Έλληνας οδηγός φορτηγού, είναι παντρεμένοι, με ένα παιδί. Όταν ο παππούς της Χατιτζέ αποφασίζει να πάρει το παιδί πίσω στην Τουρκία, η Χατιτζέ και ο Χάρης εισβάλλουν σε μια τράπεζα και κρατούν ομήρους. Παραμένουν στην τράπεζα έξι ακόμη άνθρωποι:ο Θεοδόσης, σεφ του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή, η Αγγελική, έγκυος κοπέλα από τον Πύργο, η Χαρούλα, ταξιτζού που παντρεύεται τον Μίλτο Σαλαμούρα, βενζινά, ο Αναστάσης, ταμίας της τράπεζας, η Λουΐζα Μητροπούλου, θαυμάστρια του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και γενική γραμματέας της Ελένης Κούρκουλα, την Υφυπουργό Παιδείας, και η Μάρθα, μια ιερόδουλη με έναν 22χρονο γιο. Με αυτόν τον τρόπο η Χατιτζέ και ο Χάρης στρέφουν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω τους με σκοπό να πάρουν πίσω το παιδί τους. Έξω απ'την τράπεζα είναι ο σεκιουριτάς, ένας φωτογράφος, η Αστυνομία και δημοσιογράφοι από το ΜΕGA και από τον ΑΝΤ1. Η Στέλλα Μεϊντάνη, σύζυγος του Αναστάση είναι δημοσιογράφος στο ΑTHENS TV και έχει συνεχή αποκλειστικότητα με την τράπεζα. Κάποια στιγμή, τους δίνεται η άδεια να αποδράσουν, αλλά εκείνοι παραμένουν μέχρι να λυθεί το ζήτημα. Το ATHENS TV βάζει παράνομα κάμερες. Ο παππούς της Χατιτζέ αποφασίζει να φέρει το παιδί και όλα τελειώνουν με τον γάμο της Χατιτζέ και του Χάρη. Η τράπεζα στην IMDb
Ανάπτυξη του ανθρώπου

Η λέξη ανάπτυξη, όταν αναφέρεται στον άνθρωπο, εννοεί την ψυχοσωματική ανάπτυξη του ανθρώπου, την ανάπτυξη της συμπεριφοράς του μέσω των αλληλεπιδράσεών του με άλλους ανθρώπους και με το περιβάλλον του. Η ανάπτυξη είναι αντικείμενο μελέτης της Εξελικτικής Ψυχολογίας καθώς και της Παιδαγωγικής Ανθρωπολογίας.

 Ο σκοπός της μελέτης της ανάπτυξης είναι διπλός: αφενός η κατανόηση της συμπεριφοράς του νέου ανθρώπου και αφετέρου η ερμηνεία της συμπεριφοράς των ενηλίκων. Επιπλέον, οδηγεί στην κατανόηση των κοινωνικών προβλημάτων που σχετίζονται με την ανατροφή και την ανάπτυξη των παιδιών. Η ανάπτυξη είναι η πρώτη βασική περίοδος της ζωής ενός ανθρώπου. Έχει ως αφετηρία τη σύλληψη του νέου ανθρώπου και φτάνει ως την είσοδό του στη φάση της ωριμότητας (18ο έτος). Η βαθμιαία ποσοτική και ποιοτική εκδίπλωση του «δυνάμει είναι» του ανθρώπου επιτελούμενη βάσει ενός σχεδίου και αποβλέπουσα προς έναν ορισμένο σκοπό, υπό την επίδραση ενδογενών (π.χ κληρονομικών) και εξωτερικών (π.χ περιβαλλοντικών) αιτιών, ονομάζεται ανάπτυξη. Η φυσική ανάπτυξη και εξέλιξη του ατόμου δεν προχωρά και δε μελετάται χωριστά από τις άλλες πτυχές της προσωπικότητάς του. Υπάρχει μία συνεχής αλληλεπίδραση αυτών των πτυχών της προσωπικότητας. Παρ’όλο που υπάρχουν κάποιοι «κανόνες ανάπτυξης», εντούτοις, είναι κοινώς αποδεκτό ότι το κάθε άτομο αναπτύσσεται διαφορετικά από το άλλο. Υπάρχουν ομοιότητες αλλά και διαφορές στις αναλογίες αλλά και στην έκταση της ανάπτυξης π.χ ενός ατόμου από ένα άλλο. Η φανερή έκφραση της ανάπτυξης δεν είναι πάντα ορατή ή παρατηρήσιμη, καθώς υπάρχει το ονομαζόμενο «συνεχές της ανάπτυξης». α) Η ανάπτυξη της προσωπικότητας τόσο στο σύνολό της, όσο και στις επιμέρους εξελίξεις της (κοινωνική, γλωσσική, κινητική) ακολουθεί ορισμένο σχέδιο, οικείο προς το είδος, ελάχιστα μεταβαλλόμενο από την εμπειρία. β) Η ανάπτυξη προχωράει από τη γενική προς τις ειδικές εκδηλώσεις της, δηλαδή από τη μαζική ανάπτυξη με συνολικές κινήσεις επέρχεται με την πάροδο του χρόνου η διαφοροποίηση στην ανάπτυξη με τις επιμέρους κινήσεις. Βασικός νόμος της ανάπτυξης: πορεία εκ των άνω( κεφαλή) προς τα κάτω(πόδια), και από το κέντρο(σπονδυλική στήλη), προς τα άκρα(χέρια). γ)Οι ψυχικές δεξιότητες, οι οποίες εμφανίζονται αλληλοδιαδόχως κι όχι ταυτόχρονα, άλλες νωρίτερα κι άλλες πιο αργά. Ο καθορισμός της εμφάνισής τους εξαρτάται από βιολογικούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα η χρονική περίοδος της ανάγκης χρησιμοποίησής τους. δ)Η ανάπτυξη, φυσιολογική και ψυχική, είναι σταθερή στα διάφορα άτομα. Ενώ όμως η ανάπτυξη στο σύνολό της παραμένει σταθερή, η πορεία της ανάπτυξης γίνεται με εναλλασσόμενο ρυθμό, πραγματοποιείται δηλαδή με διακυμάνσεις. Π.χ, μια λειτουργία του ατόμου μπορεί να προχωράει κανονικά, έπειτα να αναστέλλεται και μετά να αυξάνεται με ταχύτερο ρυθμό. ε)Πολλά χαρακτηριστικά του αναπτυσσόμενου ανθρώπου βρίσκονται σε συνάφεια. Αυτό οφείλεται στη συλλειτουργικότητα των πτυχών της προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου.
Τσουρέκι

Το τσουρέκι είναι παραδοσιακό γλυκό ψωμί το οποίο έχει διάφορες ονομασίες ανά τον κόσμο. Η λέξη προέρχεται από το τουρκικό çörek, που σημαίνει οποιαδήποτε ζύμη περιέχει μαγιά.

 Το τσουρέκι στην Ελλάδα αποτελεί παραδοσιακό γλυκό ψωμί το οποίο παρασκευάζεται καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου και κυρίως κατά την περίοδο του Πάσχα ή των Χριστουγέννων. Επίσης αναφέρεται και ως λαμπροκουλούρα ή λαμπρόψωμο, ωστόσο έχει επικρατήσει η λέξη "τσουρέκι", που υιοθετήθηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας.Στην Αρμενία ονομάζεται chorek, στο Αζερμπαϊτζάν çörək, στη Βουλγαρία kozunak, στη Ρουμανία cozonac. Το σχήμα του τσουρεκιού ποικίλει ανάλογα με τον τόπο παρασκευής. Μπορεί να είναι πλεξούδα, κουλούρα ή μπάλα. βούτυρο γάλακτος βούτυρο αγελάδας φρέσκο γάλα, πλήρες ζάχαρη αυγά (3 αυγά για την παρασκευή και 1 για την επάλειψη) μαχλέπι μαστίχα τριμμένη νερό χλιαρό μαγιά νωπή αλεύρι σκληρό αμύγδαλο για την επιφάνειαΑρωματικά Το τσουρέκι παρασκευάζεται με την προσθήκη αρωματικών υλικών όπως η μαστίχα (ρητίνη από το μαστιχόδεντρο δηλ. το είδος Pistacia lentiscus var. chia), το μαχλέπι (αρωματικό μπαχαρικό που προέρχεται από τους σπόρους ενός είδους άγριας κερασιάς συγκεκριμένα του Prunus mahaleb), κάρδαμο (κακουλέ) και βανίλια. Προετοιμασία τσουρεκιού: 60΄ Χρονική διάρκεια ψησίματος τσουρεκιού: 50΄με 60΄ Για την παρασκευή του τσουρεκιού χρειάζεται κατσαρόλα στην οποία ζεσταίνονται τα ακόλουθα υλικά: βούτυρο γάλα ζάχαρη μαχλέπι μαστίχαΤα υλικά πρέπει να δημιουργήσουν ομοιογενές μείγμα. Η θερμοκρασία του μείγματος αυτού δεν πρέπει να ξεπερνά τους 50°C, καθώς αυτό προκαλεί την καταστροφή της μαγιάς. Το σκεύος απομακρύνεται από την εστία, προστίθενται τα αυγά και τα υλικά ανακατεύονται. Σε επιπλέον κατσαρόλα προστίθεται η μαγιά στο χλιαρό νερό και ανακατεύονται καλά καλά μέχρι να διαλυθεί η μαγιά. Όλα τα παραπάνω μείγματα αδειάζονται σε ένα σκεύος και προστίθεται το αλεύρι. Έπειτα από την ανάμειξη όλων των μειγμάτων ξεκινά το ζύμωμα, είτε με τα χέρια, είτε σε μίξερ με γάντζο. Σε περίπτωση που η ζύμη κολλάει είτε στα χέρια είτε στα τοιχώματα του μίξερ, ρίχνεται λίγη ποσότητα αλευριού ακόμα. Για στρογγυλό τσουρέκι η ζύμη πλάθεται σε στρογγυλό σχήμα, τοποθετείται σε λεκάνη και χαράσσεται η εξωτερική επιφάνειά της με μαχαίρι. Για διπλασιασμό του όγκου της ζύμης του τσουρεκιού χρειάζεται να αφεθεί η ζύμη σε λεκάνη για 3 ώρες.
Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ

Η Καρντεμίρ Καραμπόκ είναι ένας τουρκικός αθλητικός σύλλογος από το Καραμπούκ, Τουρκία. Ιδρύθηκε το 1969 από την ενοποίηση των Karabük Gençlikspor και Demir Çelik Spor. Ο σύλλογος έχει τμήματα ποδοσφαίρου, wheelchair basketball και πετοσφαίρισης.

 Η ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Τουρκίας. Super League: 1993-94, 1997–99, 2010- Second Division: 1972-73, 1974–83, 1984–93, 1994–97, 1999-01, 2008–10 Third Division: 1969-72, 1973–74, 2001–08 Amateur Division: 1983-84 (Τουρκικά) Επίσημος ιστότοπος (Τουρκικά) Karabükspor's fan web site (Τουρκικά) Karabükspor on Turkish Football Federation website (Αγγλικά)[1] Karabükspor team profile and Turkish football news in English
Αφρικανική λεοπάρδαλη

Η αφρικανική λεοπάρδαλη (Panthera pardus pardus) είναι υποείδος της λεοπάρδαλης, το οποίο ζει σε αρκετές χώρες της Αφρικής, κυρίως στην υποσαχάρια,αλλά ιστορικά ζούσε σε μια ποικιλία οικοσυστημάτων. Μάλιστα, λεοπαρδάλεις είχαν καταγράφει και στην Βόρεια Αφρική.

 Οι αφρικανικές λεοπαρδάλεις διαθέτουν διαφορετικό χρώμα δέρματος ανάλογα με το οικοσύστημα όπου ζουν. Το τρίχωμά τους μπορεί να είναι κιτρινωπό με σκούρο χρυσαφί και μερικές φορές μαύρο. Οι αρσενικές λεοπαρδάλεις είναι κατά κύριο λόγο μεγαλύτερες, με μάζα που φτάνει έως τα 60kg με 91kg ενώ τα θηλυκά φτάνουν μέχρι 40kg. Η ονομασία Felis pardus ήταν η επιστημονική ονομασία που δόθηκε από τον Κάρολο Λινναίο στην δέκατη έκδοση του Systema Naturae, Οι περιγραφές του είναι βασισμένες πάνω σε άλλες περιγραφές άλλων επιστημόνων όπως ο Κόνραντ Γκένσερ.Ο Λινναίος υπέθεσε ότι απαντά στην ινδική χερσόνησο. Τον 18ο και 19ο αιώνα, φυσιοδίφες μελέτησαν και περιέγραψαν κρανία και δέρματα αφρικανικών λεοπαρδάλεων: συμπεριλαμβανομένων: Felis pardus panthera Felis leopardus var. melanotica Felis leopardus suahelicus Felis leopardus nanopardus Felis pardus ruwenzorii Felis pardus chui Felis pardus iturensis Felis pardus reichenowi Panthera pardus adusta Panthera pardus adersi Panthera pardus brockmani Αποτελέσματα γενετικών αναλύσεων έδειξαν ότι όλοι οι αφρικανικοί πληθυσμοί λεοπαρδάλεων συγγενεύουν γενετικά μόνον με ένα υποείδος, ονομαζόμενο P.p.pardus.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1936

Οι Πανελλήνιοι Γυναικείοι Αγώνες 1936 διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο το διήμερο 6 και 7 Ιουνίου 1936 ταυτόχρονα με τη διεξαγωγή του πανελληνίου πρωταθλήματος δεκάθλου και 3.000μ στιπλ ανδρών και του προολυμπιακού μαραθωνίου δρόμου. Νικητής αναδείχθηκε ξανά ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου.

 Την εσπέρα της πρώτης ημέρας των αγώνων ο Κύπριος Νικόλαος Λανίτης, πατέρας των δύο σπουδαίων πρωταθλητριών Δόμνας και Ισμηνης Λανίτου, σε ομιλία του στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" ανέπτυξε την κοινωνική σημασία, το περιεχόμενο και την αξία του γυναικείου αθλητισμού σε μια προσπάθεια να διευρύνει το ενδιαφέρον των πολιτών για τη γυναικεία άθληση. Στο αγωνιστικό κομμάτι κυριάρχησαν οι αδελφές Λανίτου και ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου στο ομαδικό αλλά γενικά σημειώθηκαν πτωχά ρεκόρ και υπήρξε πολύ μικρή συμμετοχή αθλητριών από τρεις μόνο συλλόγους. Δρόμος 60μ:Δόμνα Λανίτου (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 7.9 Καρατζά (Πανελλήνιος Γ.Σ.): 8.7 Νικολούλια (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 8.8Δρόμος 100μ:Δόμνα Λανίτου (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 12.4 (ν.π.ρ.) Νικολούλια (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 13.2 Καρατζά (Πανελλήνιος Γ.Σ.): ;80μ με εμπόδια:Δόμνα Λανίτου (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 12.9 Χαλκιοπούλου (Πανελλήνιος Γ.Σ.): 4Χ75μ:Α.Ο. Παλαιό Φάληρο: 41.5 Πανελλήνιος Γ.Σ.: 43.74Χ100μ:Πανελλήνιος Γ.Σ.: 56.9 Α.Ο. Παλαιό Φάληρο 58.4Άλμα εις μήκος:Τσιαρδή (Πανελλήνιος Γ.Σ.): 4,58μ Ισμήνη Λανίτου (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 4,52μ Καρατζά (Πανελλήνιος Γ.Σ.): 4,39μΆλμα εις ύψος:Χαλκιοπούλου (Πανελλήνιος Γ.Σ.): 1,30μ Ισμήνη Λανίτου (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 1,30μ Θ. Φραγκιά και Νικολούλια (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 1,25μΣφαιροβολία:Φαϊπέα (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 10,37μ Γεωργία Στεργίου (Πανιώνιος): 10,42μ Παράσχου (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 8,39μΔισκοβολία:Γεωργία Στεργίου (Πανιώνιος): 26,62 Φαϊπέα (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 20,10μ Δικαίου (Πανελλήνιος Γ.Σ.): 20,04μΑκοντισμός:Γεωργία Στεργίου (Πανιώνιος): 27,18μ Παράσχου (Α.Ο. Παλαιό Φάληρο): 24,27μ Δικαίου (Πανελλήνιος Γ.Σ.): 21,31μ εφ. "Ακρόπολις", φ. 7/6/1936 κ.επ., από ψηφ. σελ. 394.
Ροβέρτος του Σάλτσμπουργκ

Ο Ροβέρτος (λατιν.: Robertus, γερμ.: Ruprecht, περίπου 660 - 710) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν χριστιανός επίσκοπος στη Βορμς, πρώτος επίσκοπος τού Σάλτσμπουργκ και ηγούμενος τού Αγίου Πέτρου στο Σάλτσμπουργκ. Ήταν σύγχρονος τού Χιλδεβέρτου Γ΄ των Φράγκων. Ανακηρύχθηκε άγιος από την Ορθόδοξην Εκκλησίαν και την Καθολική εκκλησία. Είναι ο προστάτης άγιος στο κρατίδιο τού Σάλτσμπουργκ.

 Ήταν μάλλον γιος τού Χρόντμπερτ Β΄ παλατινού κόμη της Νευστρίας και της Θεοντράντε/Θεόντα. Ως επίσκοπος τού Βορμς έγινε αρχικά αποδεκτός ως σοφός και αφοσιωμένος αξιωματούχος, αλλά η κατά το πλείστον παγανιστική κοινότητα τελικά τον απέρριψε και τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την πόλη. Στο τέλος τού 7ου αιώνα ο Θέοντο των Αγκιλολφιδών δούκας της Βαυαρίας τού ζήτησε να έλθει στην περιοχή του στο Ρέγκενσμπουργκ (Ράτισμπον) και να συνδράμει στη διάδοση της χριστιανικής πίστης μεταξύ των Βαυαρικών φυλών. Τότε ο Ροβέρτος μετακινήθηκε στο Άλτεττινγκ, όπου μετέστρεψε τους ντόπιους στην χριστιανική πίστη. Αργότερα, έπλευσε προς τα κάτω τον Δούναβη και επισκέφθηκε πολλές πόλεις, χωριά και οχυρά. Σύντομα είχε μεταστρέψει μία μεγάλη περιοχή κατά μήκος τού Δούναβη, νοτιοανατολικά τού Βαυαρικού συνόρου με την Παννονία, η οποία ήταν υπό το σκήπτρο τού χαγάνου των Αβάρων. Εκεί έμεινε στο Λορχ, την πρώην Ρωμαϊκή πόλη Λαουριάκουμ (σήμερα είναι μέρος της πόλης Εννς), όπου υπήρχε ένας παλαιοχριστιανικός ναός, η νυν βασιλική τού Αγίου Λαυρεντίου. "Rupert, St". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.; Endnotes: Bibliotheca hagiographica Latina, (Brussels, 1899), n. 7390-7403 W. Levison, “Die älteste Lebensbeschreibung Ruperts von Salzburg” in Neues Archiv für ältere deutsche Geschichtskunde, xxviii. 283 seq. Hauck, Kirchengeschichte Deutschlands (3rd ed.), i. 372 seq.
Παρθενόπη Μπουζούρη

Η Παρθενόπη Μπουζούρη είναι Ελληνίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Ξάνθη. Σπούδασε Γεωπονία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και θέατρο στη Σχολή Βεάκη. Είναι ιδρυτικό μέλος του Θεάτρου Δωματίου. Διδάσκει υποκριτική και αυτοσχεδιασμό.

 Σκηνοθεσία Άντζελας Μπρούσκου 1994 - Μισάνθρωπος, Μολιέρου 1997 - Δεσποινίς Julie, Στριντμπεργκ 1999 - Μήδεια, Ευριπίδη 2001 - Ναι, Μαργαρίτα Καραπανου 2002 - Βόυτσεκ, Γκέοργκ Μπύχνερ 2004 - Ήρθε η ώρα. Τομή, Τόμας Οστερμάιερ 2005 - Περιμένοντας...( κάτι για την πείνα…) – βασισμένο στο Περιμένοντας τον Γκοντό του Σάμουελ Μπέκετ 2007 - Blasted, Σάρα Κέιν, (Κειτ) 2008 - Λεωφορείον ο Πόθος, Τεννεσι Ουιλλιαμς, (Στέλλα) 2009 - Reality, σύλληψη-δραματουργία Α.Μπρούσκου-Π.Μπουζούρη (Κόκκινη, Λευκή Βασίλισσα) Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2006 - Ηλέκτρα, Σοφοκλή (Ηλεκτρα) 2008 - Αγαμέμνων, Αισχύλου, (Κασσάνδρα) 2010 - Wonderland, βασισμένο στο «Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων» του Λούις Κάρολ (Ελληνική Θεαμάτων) Εθνικό Θέατρο 2014 - Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα φον Καντ του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. 2010 - Τίτος Ανδρόνικος, του Σέξπιρ (Λαβίνια). 2012 - Μellemrum, site-specific performance festival 2012, Copenghagen Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά του Πάνου Κούτρα Κλέφτης ή Πραγματικότητα της Αντουανέτας Αγγελίδη Δεκαπενταύγουστος του Κωνσταντίνου Γιάνναρη Όμηρος του Κωνσταντίνου Γιάνναρη https://web.archive.org/web/20120713131140/http://www.sgt.gr/uploads/Bouzouri_cv.pdf</ref> http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=50319 http://www.mixtape.gr/¶ntzela-brouskou-parthenopi-bouzouri-blasted/ Αρχειοθετήθηκε 2013-07-18 στο Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20130719090617/http://www.vyrsodepseio.com/el/events/4-workshops/81-oi-aggelioforoi
Κεν ΜακΓκρέγκορ

Ο Κεν ΜακΓκρέγκορ (αγγλικά: Ken McGregor) είναι Αυστραλός πρώην επαγγελματίας αντισφαιριστής, νικητής του Αυστραλιανού Όπεν το 1952. Ανακαλύφθηκε και προωθήθηκε από τον Τζακ Κράμερ, επίσης μεγάλο παίκτη.

 Γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου του 1929 και μαζί με το συνεργάτη του στο διπλό, το Φρανκ Σέτζμαν, θεωρούνται γενικά ως κάποια από τις καλύτερες ομάδες της αντισφαίρισης στο διπλό. Το 1951 και το 1952 κέρδισαν 7 συνεχείς τίτλους Γκραν Σλαμ στο διπλό. Το κατόρθωμα αυτό ουδέποτε έχει επαναληφθεί ως τώρα. Ο Μακ Γκρέγκορ ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Αυστραλίας, που κατέκτησε τρεις φορές το περίφημο Κύπελλο Ντέιβις την περίοδο 1950-1952. Στα τέλη του 1952 τόσο ο Μακ Γκρέγκορ όσο και ο Σέτζμαν έγιναν επαγγελματίες. Ο Μακ Γκρέγκορ ήταν εξαίρετος παίκτης, τόσο στην αντισφαίριση όσο και στο κρίκετ. Στη διάρκεια της σειράς αγώνων του το 1952-1953 με αντίπαλο τον Πάντσο Σεγούρα, ο Μακ Γκρέγκορ ηττήθηκε με 71-25. Στην επόμενη αγωνιστική περίοδο του 1953-1954 με αντίπαλο τον Πάντσο Γκονζάλες , ηττήθηκε και στα 15 παιχνίδια.Το 1999 ο αντισφαιριστής εισήχθη στη διεθνή αίθουσα της δόξας στην αντισφαίριση (International Tennis Hall of Fame) στο Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ. Απεβίωσε δέκα ημέρες μετά τη διάγνωση καρκίνου στο στομάχι, στις 1 Δεκεμβρίου του 2007. Ο ίδιος είχε βαρύ ιατρικό ιστορικό με προβλήματα στην καρδιά του. Άφησε πίσω του τη σύζυγό του, δύο παιδιά και 5 εγγόνια. The Game, My 40 Years in Tennis (1979), Τζακ Κράμερ και Φρανκ Ντέφορντ (ISBN 0-399-12336-9) Ιστορία του Επαγγελματικού Τένις (2003) Τζο Μακ Κόλεϊ Προφίλ στη Διεθνή Αίθουσα της Δόξας στην Αντισφαίριση Το ρεκόρ του στο Κύπελλο Ντέιβις Νεκρολογία
Αλλανίτης

Ο αλλανίτης (Allanite), γνωστός επίσης και ως ορθίτης (orthite) είναι το πλέον κοινό ορυκτό των σπανίων γαιών και οικονομικά εκμεταλλεύσιμο καθώς μπορεί να αποτελείται από ποσοστό έως 20% από αυτά τα μέταλλα. Συχνά εμφανίζεται ραδιενεργός, κυρίως λόγω της παρουσίας θορίου στη σύστασή του. Το όνομά του αποδόθηκε προς τιμήν του Σκώτου ορυκτολόγου Τόμας Άλλαν (Thomas Allan, 1777 - 1833), ο οποίος και τον πρωτοεντόπισε.

 Ανάλογα με το μέταλλο που επικρατεί στη σύστασή του, διακρίνεται σε: Δημητριούχο αλλανίτη (επικρατεί το Δημήτριο) Λανθανιούχο αλλανίτη (επικρατεί το Λανθάνιο) Υττριοαλλανίτη (επικρατεί το Ύττριο)Ανευρίσκεται ως συνοδό ορυκτό σε αρκετούς γρανίτες ή γρανιτικούς πηγματίτες, συηνίτες, σπανιότερα σε γάββρους. Σπάνια απαντά σε πετρώματα από μεταμόρφωση των ανωτέρω, σχιστολίθους ή γνευσίους και σε ασβεστολίθους από μεταμόρφωση επαφής. Ανευρίσκεται, επίσης, ως κλαστικό συστατικό σε μερικά ιζήματα. Συνδέεται με επίδοτο, μοσχοβίτη και φθορίτη. Ανευρίσκεται σε πολλές περιοχές του πλανήτη, αλλά οικονομική σημασία έχουν τα κοιτάσματά του στο Alluk (Γροιλανδία), στο Ytterby και Finbo (Σουηδία), στις περιοχές Arendal και νήσο Hittero (Νορβηγία) και σε περιοχές στη Φινλανδία. Επίσης στην περιοχή Ίλμεν των Ουραλίων στη Ρωσία, στην περιοχή Ariege της Γαλλίας (σε αποθέσεις τάλκη) και σε αρκετές περιοχές των ΗΠΑ (κυρίως σε πηγματίτες) και στο Οντάριο (Καναδάς). Υπάρχει, επίσης, στο Μεξικό, τη Μοζαμβίκη και τη Νέα Νότια Ουαλία στην Αυστραλία. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στη νήσο Σέριφο. Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Galleries.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372 S. S. Augustithis, Atlas of the textural patterns of ore minerals and metallogenic proccesses, Walter de Gruyter, ISBN 3110136392
Πόλεμος των Τριών Ερρίκων (977–978)

Ο Πόλεμος των Τριών Ερρίκων ήταν μια σύντομη εξέγερση τριών Γερμανών ηγετών, που είχαν όλοι το όνομα Ερρίκος. Η εξέγερση ξεκίνησε το 977 κατά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του τότε αυτοκράτορά της Όθωνα Β΄.

 Μια συνωμοσία ανέκυψε στη Βαυαρία, το 977, ενώ ο Όθωνας ήταν σε εκστρατεία ενάντια στον Μπολεσλάβ Β΄ της Βοημίας. Οι τρεις συνωμότες ήταν ο Ερρίκος Α΄ (Αρχιεπίσκοπος του Άουγκσμπουργκ), ο δούκας Ερρίκος Β΄ της Βαυαρίας (γνωστός και ως ο Εριστικός, ο οποίος στη συνέχεια καθαιρέθηκε από το αξίωμά του) και ο δούκας Ερρίκος Γ΄ της Καρινθίας, οι οποίοι είχαν επίσης και την υποστήριξη της Εκκλησίας. Ο Όθωνας συμμάχησε με τον δούκα Όθωνα Α΄ της Σουαβίας και της Βαυαρίας και προέλασαν εξ αρχής στην πόλη Πάσσαου, την οποία κρατούσαν ως βάση τους οι εξεγερμένοι αντάρτες. Τον Σεπτέμβριο, η πόλη παραδόθηκε μετά από τακτική πολιορκία της, η οποία υποστηρίχθηκε επιτυχώς από μια γέφυρα πλοίων. Το Πάσχα του 978, έγινε δικαστήριο στο Μαγδεβούργο και οι τρεις συνωμότες τιμωρήθηκαν για την εξέγερσή τους. Ο επίσκοπος φυλακίστηκε μέχρι τον Ιούλιο και οι δύο δούκες εξορίστηκαν. Στη συνέχεια, ο Ερρίκος της Καρινθίας έχασε και το δουκάτο του από τον Όθωνα (γιο του Κορράδου, δούκα της Λωρραίνης). Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης ήταν η πλήρης υποταγή της Βαυαρίας, μιας και στο εξής δεν ήταν πλέον το αναμφισβήτητα μεγαλύτερο από τα βλαστικά δουκάτα. H. M. Gwatkin, J. P. Whitney, κ.ά., επιμ. (1926). The Cambridge Medieval History: Volume III. Cambridge University Press.
Πέτερ Χόμαν

Ο Πέτερ Χόμαν (Peter Homann, 1936 - ...) είναι Γερμανός δημοσιογράφος και ιδρυτικό μέλος της ακροαριστερής τρομοκρατικής οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF), που έδρασε στη Δυτική Γερμανία. Ήδη το 1970 όμως εγκατέλειψε την οργάνωση.

 Ο δημοσιογράφος Πέτερ Χόμαν διατηρούσε το 1970 φιλικές σχέσεις με την Ουλρίκε Μάινχοφ. Μαζί με τους Χορστ Μάλερ, Αντρέας Μπάαντερ, Γκούντρουν Ένσλιν, Ουλρίκε Μάινχοφ, Μπριγκίτε Άσντονκ και άλλα δώδεκα άτομα αποφάσισε να λάβει στρατιωτική εκπαίδευση από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο του 1970 σε στρατόπεδο εκπαίδευσης της παλαιστινιακής οργάνωσης Αλ Φατάχ στην Ιορδανία. Εγκατέλειψε την ομάδα όμως μετά από δέκα μέρες κιόλας κι επέστρεψε στη Γερμανία, αφού στην Ιορδανία συνειδητοποίησε ότι τελικά δεν ήταν διατεθειμένος να βοηθήσει στην πραγματοποίηση τρομοκρατικών επιθέσεων. Το 1997 δημοσίευσε άρθρο στο Der Spiegel, όπου ισχυρίζεται ότι τα άλλα μέλη της ομάδας σχεδίαζαν να τον πυροβολήσουν ώστε να μην τα προδώσει. Έτσι, όπως λεει ο Χόμαν, ο Αντρέας Μπάαντερ έκανε την πρόταση να σκηνοθετηθεί η εκτέλεσή του ως ατύχημα. Σε ανοικτή επιστολή προς τον εκδότη του Spiegel, Στέφαν Άουστ, ο Χορστ Μάλερ χαρακτήρισε τα στοιχεία αυτά του Χόμαν ως παραμύθι. Η επιστολή του αυτή δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Die Zeit.Όταν ο Χόμαν επέστρεψε το 1970 στη Γερμανία, επικοινώνησε με τον Στέφαν Άουστ και μαζί του ταξίδεψε στη Σικελία, για να πάρει από εκεί τις κόρες της Ουλρίκε Μάινχοφ, η οποία τις είχε κρύψει εκεί. Τα κορίτσια επιστράφηκαν στον πατέρα τους, στο Αμβούργο. Stefan Aust: Der Baader-Meinhof-Komplex. Hoffmann & Campe, Hamburg 2005, ISBN 3-455-09516-X. Wolfgang Kraushaar (Hrsg.): Die RAF und der linke Terrorismus. Edition Hamburg, Hamburg 2006, ISBN 3-936096-65-1. Butz Peters: RAF - Terrorismus in Deutschland.Droemer Knaur, München 1993, ISBN 3-426-80019-5. Butz Peters: Tödlicher Irrtum. Die Geschichte der RAF. Argon-Verlag, Berlin 2004, ISBN 3-87024-673-1.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1960

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1960 διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου στο Τατόι. Πρωταθλήτρια στο ομαδικό αναδείχθηκε η Ε.Α.Σ.Α. (Γυμναστική Ακαδημία) για έκτη φορά στην ιστορία της, η οποία κατέβασε πλήρη ομάδα. Ενώ στο ατομικό επικράτησε η 17χρονη Άλκη Κατσικαδέλλη του Παλλεσβιακού, πετυχαίνοντας την πρώτη πανελλήνια νίκη στην καριέρα της για να ακολουθήσουν δεκάδες άλλες.

 Πριν από τους τελικούς ποηγήθηκαν, στις 21 Φεβρουαρίου, οι τελικοί περιφερειακοί αγώνες ανωμάλου δρόμου Βορρά, Νότου και επαρχιών, από τους οποίους οι καλύτερες αθλήτριες προκρίθηκαν στην τελική φάση. Η τελική φάση του περιφερειακού πρωταθλήματος του Κέντρου διεξήχθη την Κυριακή 21 Φεβρουαρίου στη Νίκαια, σε απόσταση 1.000μ με νικήτρια τη Ζανέτ Κοντώση του Πανιωνίου. Στο ομαδικό επικράτησε η ΕΑΣΑ. Ατομικός αγώναςΙωάννα Κοντώση (Πανιώνιος) Στρατάκη (ΕΑΣΑ) Γρηγορίου (ΕΑΣΑ)Ομαδικός αγώναςΕΑΣΑ "Ελευθερία", 23/2/1960. "Ελευθερία", 28/2/1960.
Άγιος Νικόλαος Αιγίου

Ο Άγιος Νικόλαος είναι μικρός πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας Αιγίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Αιγίου. Το χωριό βρίσκεται κτισμένο σε υψόμετρο 165 μέτρων περίπου.

 Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθώς αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 19/03/1961, όταν και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Αιγίου ακολουθώντας έκτοτε όλες τις διοικητικές μεταβολές του. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Αγίου Νικολάου Αιγίου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου/Κοινότητας Αιγίου/Αιγιέων (1835-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 17/06/2018.
Kate

Το Kate (ακρώνυμο που σημαίνει KDE Advanced Text Editor) είναι ένας επεξεργαστής απλού κειμένου (αγγλ. text editor) με προηγμένα χαρακτηριστικά, κυρίως όσον αφορά την σύνταξη πηγαίου κώδικα. Αποτελεί μέρος του πακέτου λογισμικού του KDE και είναι αδειοδοτημένο με την GNU Lesser General Public License (LGPL).

 Το πρόγραμμα παρέχει λειτουργικότητα παρόμοια με αυτή των περισσοτέρων του είδους του, όπως η αυτόματη συμπλήρωση λέξεων, η εύρεση και αντικατάσταση κειμένου και ο ορθογραφικός έλεγχος. Επιπλέον έχει δοθεί έμφαση σε δυνατότητες που διευκολύνουν σημαντικά την συγγραφή πηγαίου κώδικα. Υποστηρίζεται σήμανση συντακτικού (αγγλ. syntax highlighting) για περισσότερα από 200 είδη αρχείων. Οι δυνατότητες σήμανσης συντακτικού μπορούν να επεκταθούν με χρήση αρχείων XML. Επίσης είναι δυνατή η αυτόματη ανίχνευση της κωδικοποίησης χαρακτήρων ενός αρχείου καθώς και η εύρεση και αντικατάσταση κειμένου με χρήση κανονικών εκφράσεων (regular expressions). Στις υποστηριζόμενες κωδικοποιήσεις συγκαταλέγονται οι UTF-8, UTF-16 και ASCII. Το Kate έχει επίσης δυνατότητα προσομοίωσης του γνωστού επεξεργαστή απλού κειμένου vi.Το πρόγραμμα μπορεί να ανοίξει και να αποθηκεύσει όλους τους τύπους αρχείων που υποστηρίζονται από την βιβλιοθήκη συστήματος KIO, συμπεριλαμβανομένων των HTTP, FTP, SSH, SMB και WebDAV. Είναι επίσης δυνατή η ενσωμάτωση του τερματικού Konsole χάρη στις τεχνολογίες του KPart. Το ίδιο το Kate δεν είναι παρά το γραφικό περιβάλλον που έχει υλοποιηθεί γύρω από το module επεξεργασίας κειμένου, που είναι γνωστό ως katepart και αποτελεί επίσης μέρος του KPart. Η λειτουργικότητα του προγράμματος μπορεί να επεκταθεί με την χρήση προσθέτων (αγγλ. plug-in) και την χρήση script σε Javascript. Κατάλογος προγραμμάτων του KDE KWrite gedit Leafpad Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά) Η σελίδα του προγράμματος στο KDE-Apps.org (Αγγλικά)
Κώδικας Βα Ντίντσι

Ο Kώδικας Βα Ντίντσι (The Va Dinci Cod) είναι μια παρωδία του μπέστ σέλλερ Κώδικας Ντα Βίντσι του Νταν Μπράουν. Συγγράφηκε από τον Βρετανό κωμικό Άνταμ Ρόμπερτς υπό το ψευδώνυμο Don Brine. Το βιβλίο ακολουθεί την πλοκή του Κώδικα Ντα Βίντσι και δεν αφήνει "ασχολίαστο" τον υπέρ το δέον περιγραφικό λόγο του Ντάν Μπράουν.

 Ο Ζακ Σονάρ, διακεκριμένος κριτικός έργων τέχνης, βρίσκει φριχτό θάνατο στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου. Ένας μπακαλιάρος (cod στα Αγγλικά) μήκους ενός μέτρου σφηνώνεται δια της βίας στον οισοφάγο του. Πίσω από τη δολοφονία πιστεύεται ότι κρύβεται η μυστική οργάνωση Conspiratus Opi Dei. (C.O.D.) στην οποία υπήρξαν μέλη μεταξύ άλλων ο Αλ Καπόνε και ο Μπιλ Γκέιτς. Η βρετανική αστυνομία ζητάει τη συνδρομή του Ρόμπερτ Ντάγκλον, του σπουδαιότερου αναγραμματολόγου και ειδικού μελετητή κωδίκων για να εξιχνιάσει την υπόθεση. Στον τόπο του εγκλήματος γνωρίζεται με την Σοφί Νουντιβό και αρχίζουν να εξιχνιάζουν το έγκλημα καταλήγοντας στην ανακάλυψη της άγνωστης αδερφής του Λεονάρντο ντα Βίντσι Έντνας (της οποίας τα έργα αντέγραφε ο μεγάλος ζωγράφος), του μυστικού που κρύβει η Μόνα Λίζα (όχι του Λεονάρντο ντα Βίντσι της αδερφής του), την ισοδυναμία μεταξύ θεού-μπακαλιάρου (God-Cod), την σχέση του Ιησού Χριστού με ένα είδος εξελιγμένων μπακαλιάρων του αρκτικού ωκεανού και την πραγματική ερμηνεία του πρωτοχριστιανικού ιδεογράμματος ΙΧΘΥΣ. Αυτά και άλλα πολλά που, όπως διατείνεται ο συγγραφέας, δεν θα αφήσουν καμία θρησκεία όρθια.
Μοσάντ

Η Μοσάντ (εβραϊκά: הַמוֹסָד προφέρεται: [ha moˈsad], αραβικά: الموساد το Ινστιτούτο), επισήμως Ινστιτούτο Πληροφοριών και Ειδικών Αποστολών (εβραϊκά: המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים, προφέρεται: Ha-Mossad le-Modi'in ule-Tafkidim Meyuhadim, αραβικά: الموساد للاستخبارات والمهام الخاصة, προφέρεται: al-Mōsād lil-Istikhbārāt wal-Mahāmm al-Khāṣṣah), είναι η κύρια οργάνωση συγκέντρωσης και ανάλυσης πληροφοριών του Ισραήλ. Επίσης, έχει παραστρατιωτικές (συμπεριλαμβανομένων και πολιτικών δολοφονιών) και αντιτρομοκρατικές αρμοδιότητες. Ο ετήσιος προϋπολογισμός της υπολογίζεται σε περίπου 2,73 δισεκατομμύρια δολάρια και εκτιμάται ότι απασχολεί άμεσα περίπου 7.000 άτομα, καθιστώντας την σημαντικότερη οργάνωση κατασκοπείας στον κόσμο. Επειδή κανένας νόμος δεν ορίζει τον σκοπό, τους στόχους, τους ρόλους, τις αποστολές, τις εξουσίες ή τον προϋπολογισμό της, και επειδή είναι απαλλαγμένη από τους συνταγματικούς νόμους του κράτους του Ισραήλ, η Μοσάντ έχει χαρακτηριστεί βαθύ κράτος. Αντίστοιχες υπηρεσίες άλλων χωρών είναι η CIA των Ηνωμένων Πολιτειών, η SIS του Ηνωμένου Βασιλείου, η ΜΙΤ της Τουρκίας, η FSB της Ρωσίας και η ΕΥΠ της Ελλάδας.

 Τον Ιούλιο του 1949 ο Ρουβέν Σιλόα, στενός συνεργάτης του Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, πρότεινε την ίδρυση μιας κεντρικής υπηρεσίας για την οργάνωση και επίβλεψη των δραστηριοτήτων συγκέντρωσης πληροφοριών και ασφάλειας της χώρας. Στις 13 Δεκεμβρίου 1949 ο Μπεν Γκουριόν διέταξε την ίδρυση ενός "Ινστιτούτου Συνεργασίας" που να επιβλέπει το πολιτικό τμήμα και να διευθύνει την εσωτερική ασφάλεια και τις διάφορες στρατιωτικές υπηρεσίες πληροφοριών. Αυτή θεωρείται και η ημερομηνία ίδρυσης της Μοσάντ. Η Μοσάντ ξεκίνησε υπό τη διεύθυνση του ισραηλινού Υπουργείου Εξωτερικών. Το Μάρτιο του 1951 ο Μπεν Γκουριόν, με σκοπό την ενίσχυση των δραστηριοτήτων της και την ένωση όλων των υπηρεσιών συγκέντρωσης ξένων πληροφοριών, διέταξε την αναδιοργάνωση της υπηρεσίας. Μια ανεξάρτητη, κεντρική αρχή δημιουργήθηκε για να χειρίζεται όλες τις δραστηριότητες συγκέντρωσης ξένων πληροφοριών. Αυτή η αρχή αποκαλείται απλά Αρχή και αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της Μοσάντ. Τότε ανεξαρτητοποιήθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών και βρίσκεται υπό την απευθείας εποπτεία του Πρωθυπουργού. Το 1959 έφερε τον Άντολφ Άιχμαν για να δικαστεί στο Ισραήλ. Στη δεκαετία του 1970 η Μοσάντ μαζί με την ΜΙΤ (αντίστοιχη της Τουρκίας) και την περιβόητη Σαβάκ (της Περσίας) δημιούργησαν κοινή συνεργασία που είχε ονομασθεί Τριντέντ (= Τρίαινα) διά της οποίας μέλη της Μοσάντ εισχώρησαν επίσημα στις άλλες δύο χώρες για κοινή συνεργασία και πληρέστερη ανάπτυξη πληροφοριακών δικτύων. Τον Οκτώβριο του 2023, επικρίθηκε εντός και εκτός Ισραήλ για τη μη έγκαιρη και έγκυρη πληροφόρησή της σχετικά με την οργανωμένη επίθεση της Χαμάς, το Σάββατο 7 Οκτωβρίου. CIA Κατάλογος υπηρεσιών πληροφοριών Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών Επίσημος ιστότοπος της Mossad FAS Mossad page
Γεώργιος Τσουράς

Ο Γεώργιος Τσουράς ή Γιώργος Τσουράς υπήρξε Έλληνας ζωγράφος και χαράκτης. γεννήθηκε στην Πρέβεζα τον Ιανουάριο του 1938. Από τα 18 του χρόνια έζησε στην Αθήνα για όλη του τη ζωή. Παντρεύτηκε τη Σύλβια Χατζηγεωργίου και απέκτησαν μαζί μία κόρη, τη Ναταλία. Πέθανε στο Ρέθυμνο, την 1 Ιανουαρίου 2011.

 Ο Γιώργος Τσουράς είχε από την παιδική του ηλικία μεγάλο ταλέντο στις εικαστικές δημιουργίες. Διακρίθηκε από μαθητής, ζωγραφίζοντας χάρτες και σκαλίζοντας δένδρα. Όταν υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ζωγράφισε αρκετούς χάρτες. Στην Αθήνα γνωρίστηκε με τον ζωγράφο Στέφο Αλμαλιώτη, ο οποίος, μεταξύ άλλων, ζωγράφιζε μεγάλες αφίσες για κινηματογραφικά έργα. Από τον Αλμαλιώτη πήρε πολλά μαθήματα και τον προετοίμασε για τις εισαγωγικές εξετάσεις της Σχολής Καλών Τεχνών, αλλά λόγω ασθένειάς του δεν πήγε στις εξετάσεις. Από τότε συνέχισε μόνος του τη ζωγραφική και ασχολήθηκε επαγγελματικά ως γραφίστας, με δικό του γραφείο και εργαστήριο. Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους της Αθήνας της εποχής, όπως οι: Φύκιρης, Καρανάσης, Μέρμηγκας, Τακιδέλης, Εκδόσεις Αργώ, Κίτσος Τεγόπουλος της Ελευθεροτυπίας, Στρουμπούκης κ.ά. Εικονογράφησε αρκετά βιβλία τους, όπως την πεντάτομη Ελληνική Μυθολογία του Ζαν Ρισπέν, τα Άπαντα του Λασκαράτου, τα Άπαντα του Γεωργίου Παπανδρέου, τους Αγωνιστές του ’21, Ρωσική Μαγειρική, Μελισσοκομεία, Βιογραφίες συγγραφέων και ποιητών, κλπ. Γνωρίστηκε με τον Μάνο Χατζηδάκι και διακόσμησε το Ηλιοτρόπιο. Ασχολήθηκε με όλα τα είδη ζωγραφικής όπως μολύβι, λάδι, κάρβουνο, γκουάς, τέμπερες, αλλά διακρίθηκε κυρίως στο σχέδιο με το κοπίδι και τη χαρακτική. Αποτύπωνε με μεγάλη ακρίβεια οτιδήποτε ήθελε να ζωγραφίσει: τοπία, νεκρή φύση, αλλά ξεχώρισε για τις προσωπογραφίες του. Έχει δημιουργήσει πορτραίτα πολλών γνωστών συγγραφέων όπως των Καζαντζάκη, Καβάφη, Κάλβου, Καρυωτάκη, πολιτικών όπως του Αντρέα Παπανδρέου, του Τσε Γκεβάρα, τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Λένιν και άλλων γνωστών προσωπικοτήτων. Ο Γιώργος Τσουράς δημιούργησε, για πρώτη φορά, το πορτραίτο του Ανδρέα Κάλβου για το βιβλίο Βιογραφίες ποιητών, πεζογράφων και επιστημόνων των εκδόσεων Κ. Στρουμπούκη, το 1972, καθώς δεν υπήρχε μέχρι τότε καμία απεικόνιση του ποιητή. Ασχολήθηκε επίσης με την Αγιογραφία. Τα έργα του τα δώριζε σε φίλους του και συνεργάτες χωρίς να ζητάει αντάλλαγμα. Είχε αναλάβει την καλλιτεχνική επιμέλεια διαφόρων ταινιών του Πρεβεζάνου σκηνοθέτη και συμμαθητή του Νίκου Τζίμα, όπως «Ο Αστραπόγιαννος», «Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο», αλλά κυρίως την πρώτη του ταινία «Οι νέοι θέλουν να ζήσουν», στην οποία πρωταγωνιστούσαν η Σύλβια Χατζηγεωργίου και ο Φαίδων Γεωργίτσης και της οποίας αρκετά γυρίσματα έγιναν στο Κανάλι της Πρέβεζας. Στη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας αυτής γνωρίστηκαν με τη Σύλβια Χατζηγεωργίου και μετά από λίγα χρόνια παντρεύτηκαν.
Γουλιέλμος της Οπάβα

Ο Γουλιέλμος, τσεχ. Vilém (π. 1410 - 15 Αυγούστου 1452) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν δούκας τού 1/3 (μετά των 2/3) της Οπάβα. Επίσης δούκας τού Μύνστερμπερκ (1443-52).

 Ήταν ο τρίτος γιος τού Πρέμυσλ Α΄ δούκα της Οπάβα και της δεύτερης συζύγου του Αικατερίνης των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης τού Μπόλκο Γ΄ δούκα τού Μέρσεμπουργκ. Το 1433 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Ο πρωτότοκος Βεγκέσλαος Β΄ ανέλαβε την κηδεμονία των μικρότερων, ετεροθαλών αδελφών του Γουλιέλμου, Ερνέστου (από τον 2ο γάμο τού πατέρα του) και Πρέμυσλ Β΄ (από τον 3ο γάμο). Ο δευτερότοκος Νικόλαος Δ΄ (από τον 1ο γάμο) αυτοαποκλήθηκε κύριος τού Ζλάτε Χόρυ. Αν και ο πατέρας τους είχε καθορίσει με τη διαθήκη του να μην διαιρεθεί το δουκάτο, το μοίρασαν: ο Βεντσέσλαος Β΄ έλαβε το Γκλουμπτσύτσε και το 1/3 της Οπάβα, οι Γουλιέλμος και Ερνέστος από 1/3 της Οπάβα και ο Πρέμυσλ Β΄ ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Τα μερίδια ήταν τόσο μικρά, ώστε τα έσοδα δεν επαρκούσαν για το κόστος ζωής και ο Γουλιέλμος έγινε ληστής-βαρόνος. Ο Χύνεκ Κρουσίνα του Λίχτενμπουρκ διοικητής των Ουσσιτών είχε αναλάβει το Μύνστερμπερκ το 1440, αλλά το δουκάτο τον απέρριψε και εξέλεξε τον Γουλιέλμο. Η διεκδίκηση τού Γουλιέλμου στηριζόταν, στο ότι η μητέρα του Αικατερίνη ήταν αδελφή τού τελευταίου των Πιαστ δούκα Ιωάννη Α΄ (1410-28) και στο ότι νυμφεύτηκε τη Σαλώμη, κόρη τού Πούτα Γ΄ του Τσατολοβίτσε δούκα του Μύνστερμπερκ (1429-34). Ο Γουλιέλμος τώρα έγινε υπερασπιστής της ειρήνης: μαζί με τους Νικόλαο Ε΄ δούκα του Κρνοβ, Πσέμυσλαφ Β΄ του Τσέσυν και Ερρίκο Θ΄ δούκα τού Ζάγκανι-Γκλόγκουφ πολέμησε ως διοικητής τού Βρόκλαβ εναντίον των ληστών και των ληστών-βαρόνων. Νυμφεύτηκε τη Σαλώμη των Τσαστολοβίτσε, κόρη τού Πούτα Γ΄ δούκα τού Μύνστερμπερκ και είχε τέκνα: Φρειδερίκος π. 1440-1470, δούκας των 2/3 της Οπάβα. Βεντσέσλαος Γ΄ απεβ. 1474. Πρέμυσλ Γ΄ π. 1450-1493, τιτουλ. δούκας της Οπάβα, μέλος τού Συλλόγου τού καθεδρικού στο Βρόκλαβ, Ολομόουτς & Βιέννης και κοσμήτωρ τού Συλλόγου τού καθεδρικού στον Αγ. Ότμαρ τού Μέντλινκ. Αικατερίνη 1443-1505, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα τού Ζαγκάνι. Άννα απεβ. 1515, ηγουμένη τού αββαείου της Αγ. Γιάντβιγκα της Τρέμπνιτσα. Ludwig Petry et al.: Geschichte Schlesiens, vol. 1, Sigmaringen, 1988, ISBN 3-7995-6341-5, pp. 191, 201, 205, 208, 212 Hugo Weczerka (ed.): Handbuch der historischen Stätten — Schlesien. Stuttgart, 1977, ISBN 3-520-31601-3, p. 218 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα William, Duke of Opava στο Wikimedia Commons
Γιούντιτ Σαλάνσκυ

Η Judith Schalansky (20 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Γερμανίδα συγγραφέας, σχεδιάστρια βιβλίων και εκδότρια.Στα ελληνικά κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2021 το βιβλίο της Κατάλογος απολεσθέντων σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη, από τις εκδόσεις αντίποδες.

 Το βιβλίο της Atlas of Remote Islands κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό The Beautiful Beautiful German Books του Stiftung Buchkunst ( Γερμανικά : Die schönsten deutschen Bücher) το 2009. Το 2012, κέρδισε το ίδιο βραβείο για το The Giraffe's Neck . Η Schalansky έχει πτυχία τόσο στην ιστορία της τέχνης όσο και στον σχεδιασμό επικοινωνίας. Από το 2013, είναι επικεφαλής της σειράς Naturkunden, που εκδίδεται από την Matthes & Seitz.Το 2021 μπήκε στη μακρά λίστα του International Booker Prize, για το βιβλίο της Κατάλογος απολεσθέντων. Η Schalansky γεννήθηκε στο Greifswald της Ανατολικής Γερμανίας. Ζει στο Βερολίνο με τη σύντροφό της, την ηθοποιό Bettina Hoppe .Το 2011 έδωσαν το όνομά της στον αστεροειδή 95247 Schalansky. Fraktur mon Amour (Verlag Hermann Schmidt Mainz, 2006; Princeton Architectural Press, 2008) Blau steht dir nicht (2008). Atlas der abgelegenen Inseln (2009), μτφρ. Christine Lo (2010) Der Hals der Giraffe (2011), μτφρ. Shaun Whiteside (2014) Verzeichnis einiger Verluste (2018). Κατάλογος απολεσθέντων, μτφρ. Γιάννης Καλιφατίδης, αντίποδες, Αθήνα 2021 2007: Silbermedaille des Art Director Club Deutschland για τον Fraktur mon Amour 2007: Βραβείο Type Director Club για την τυπογραφική αριστεία για το Fraktur mon Amour 2009: Πρώτο βραβείο, "Τα πιο όμορφα γερμανικά βιβλία" του Stiftung Buchkunst για τον Atlas der abgelegenen Inseln 2011: Βραβείο δοκιμίου για το Atlas der abgelegenen Inseln 2012: Πρώτο βραβείο στα "Τα πιο όμορφα γερμανικά βιβλία" του Stiftung Buchkunst για τον Der Hals der Giraffe 2014: Preis der Literaturhäuser 2015: Droste-Preis 2018: Βραβείο λογοτεχνίας Wilhelm Raabe για τον Κατάλογο απολεσθέντων 2020: Christine Lavant Preis 2020: Βραβείο Nicolas Born Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Judith Schalansky στο Wikimedia Commons
263 Δρέσδη

Η Δρέσδη (Dresda) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,4. Ανακαλύφθηκε το 1886 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από τη γερμανική πόλη Δρέσδη. Η 263 Δρέσδη ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Κορωνίδος.

 Η μέση διάμετρος της Δρέσδης εκτιμάται σε 23 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος δεν είναι γνωστός με βεβαιότητα, αλλά πιθανότατα είναι S (λιθώδης), αφού η σύστασή της είναι παρόμοια με αυτή της `Ιδης. Το άλβεδό της είναι 0,226. Η Δρέσδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 46 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
201 Πηνελόπη

Η Πηνελόπη (Penelope) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,43. Ανακαλύφθηκε το 1879 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από την Πόλα, τη σημερινή Πούλα της Κροατίας, και έλαβε το όνομά της από την πιστή σύζυγο του Οδυσσέα στην ελληνική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος της Πηνελόπης εκτιμάται σε 68,0 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι M (μεταλλικός, πιθανότερα δηλαδή αποτελείται κυρίως από σίδηρο και νικέλιο). Το άλβεδό της είναι 0,160. Η Πηνελόπη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 45 λεπτά, μία μάλλον γρήγορη περιστροφή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μάρια Αντρέιτσικ

Η Μάρια Μαγκνταλένα Αντρέιτσικ (πολωνικά: Maria Magdalena Andrejczyk, γεννήθηκε 9 Μαρτίου 1996) είναι Πολωνή αθλήτρια του ακοντισμού. Κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2021 και το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων του 2015. Το προσωπικό της ρεκόρ με 71, 40 μ, που πραγματοποίησε το 2021, είναι πολωνικό ρεκόρ, καθώς και η τρίτη καλύτερη επίδοση στην ιστορία του ακοντισμού γυναικών.

 Η Αντρέιτσικ αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2015 στο Πεκίνο, χωρίς να προκριθεί στον τελικό. Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων του 2015. Εκπροσώπησε την Πολωνία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Στις 16 Αυγούστου 2016, πέτυχε την καλύτερη επίδοσή της και ένα νέο εθνικό ρεκόρ Πολωνίας - 67,11 μέτρα - ενώ αγωνιζόταν στον προκριματικό γύρο. Στη συνέχεια τερμάτισε τέταρτη στον τελικό. Λίγο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες υποβλήθηκε σε επέμβαση στον τραυματισμένο ώμο και έχασε ολόκληρη τη σεζόν 2017. Επέστρεψε στους αγώνες τον Ιούνιο του 2018, αλλά δεν μπόρεσε να δημιουργήσει μια αρκετά καλή αγωνιστική φόρμα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2018 στο Βερολίνο. Την επόμενη σεζόν σημείωσε βελτίωση, καθώς τερμάτισε δεύτερη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομαδικών Πρωταθλημάτων 2019 που διεξήχθη στο Μπίντγκοστς και προκρίθηκε για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2019 στη Ντόχα, όπου, ωστόσο, αποκλείστηκε στον προκριματικό γύρο. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 που διεξήχθησαν στο Τόκιο, η Αντρέιτσικ κέρδισε το αργυρό μετάλλιο.
Μυστήριο Κάστρο

Το Μυστήριο Κάστρο (αγγλικά: Mystery Castle) βρίσκεται στην πόλη του Φοίνιξ, στην Αριζόνα, στους πρόποδες του South Mountain Park. Χτίστηκε τη δεκαετία του 1930 από τον Μπόις Λούθερ Γκούλεϊ για την κόρη του Μάρι Λου Γκούλεϊ. Αφού έμαθε ότι είχε φυματίωση, ο Γκούλεϊ μετακόμισε από το Σιάτλ στην περιοχή του Φοίνιξ και άρχισε να χτίζει το σπίτι από ανακτημένα και φθηνά υλικά. Ο Μπόις Γκούλεϊ πέθανε το 1945 και η Μάρι Λου και η μητέρα της ειδοποιήθηκαν μέσω δικηγόρου ότι είχαν κληρονομήσει την περιουσία. Λίγο αργότερα, η μητέρα και η κόρη μετακόμισαν. Η ιστορία του τράβηξε την προσοχή, δίνοντας στο σπίτι κάποια φήμη καθώς και το εξωτικό του όνομα: A Life Magazine story (26 Ιανουαρίου 1948) χρησιμοποίησε τον τίτλο "Life Visits a Mystery Castle: A Young Girl Rules Over the Strange Secrets of a Fairy Tale Dream Housein the Arizona Desert." Η φωτογραφία παρουσίαζε τη Μάρη Λου να ποζάρει πάνω από την σκάλα που οδηγεί στην ταράτσα του σπιτιού. Την ίδια χρονιά, η Μάρι Λου και η μητέρα της άρχισαν να προσφέρουν ξεναγήσεις στο σπίτι.

 Λέγεται ότι συγκρατείται από ένα συνδυασμό κονιάματος, τσιμέντου, ασβεστίου και κατσικίσιου γάλακτος, το εκτεταμένο κάστρο των 18 δωματίων και των τριών ορόφων είναι χτισμένο από μεγάλη γκάμα υλικών – πέτρα, πλίθα, ανταλλακτικά αυτοκινήτων, σιδηροδρομικές γραμμές που έχουν ανακτηθεί από ορυχείο, τηλεφωνικοί στύλοι κ.λπ. Διαθέτει παρεκκλήσι, καντίνα και μπουντρούμι. Τμήματα του κάστρου παραμένουν ημιτελή και η ηλεκτρική ενέργεια και τα υδραυλικά δεν προστέθηκαν παρά το 1992. Καθώς η άνθηση των κατοικιών προχωρούσε στο Φοίνιξ, νέα ανάπτυξη υπήρξε κοντά στο κάστρο και τα εδάφη του, καθιστώντας το πολύ λιγότερο απομονωμένο. Η Μάρι Λου Γκούλεϊ πέθανε στις 3 Νοεμβρίου 2010. Το ακίνητο διατηρείται τώρα από το Mystery Castle Foundation, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό 501c3.Το Μυστήριο Κάστρο έχει οριστεί ως Σημείο Υπερηφάνειας του Φοίνικα.Το Μυστήριο Κάστρο βανδαλίστηκε εκτενώς στις 6 Μαρτίου 2022 και υπέστη ζημιά ύψους 100.000 δολαρίων όπως υπολογίστηκε. Δεν έχουν γίνει συλλήψεις. Το Κάστρο ήταν κλειστό για περιηγήσεις, αλλά άνοιξε ξανά στις 18 Μαρτίου 2022. List of historic properties in Phoenix, Arizona Phoenix Historic Property Register Tovrea Castle El Cid Castle Mystery Castle – επίσημος ιστότοπος Άρθρο και φωτογραφίες με στοιχεία επικοινωνίας για το Mystery Castle Αρχειοθετήθηκε 2017-01-21 στο Wayback Machine. Άρθρο και φωτογραφίες Φωτογραφίες που τραβήχτηκαν στις 8 Ιανουαρίου 2011 U.S. Geological Survey Geographic Names Information System: Mystery Castle – 33°21′30″N 112°03′48″W