IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς

Η επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας που υπήρχε από το 1833 έως το 1836 και από το 1848 μέχρι το 1997, με εξαίρεση το χρονικό διάστημα από το 1899 μέχρι το 1909 οπότε ήταν μια από τις δυο επαρχίες του τότε νομού Λακεδαίμονος. Έδρα της ήταν οι Μολάοι και κατά το παρελθόν η Μονεμβασία. Καταλάμβανε ολόκληρη σχεδόν την ανατολική χερσόνησο της Λακωνίας με γεωγραφικά όρια βόρεια τον ποταμό Μαριόρρευμα καταλήγοντας νότια στο ακρωτήριο Μαλέας, διαβρεχόμενη ανατολικά από το Μυρτώο πέλαγος και δυτικά από τον Λακωνικό Κόλπο. Το όνομα της επαρχίας προέρχεται από την Επίδαυρο Λιμηρά, αρχαία Ελληνική πόλη στην περιοχή της Λακωνίας που βρισκόταν βορειότερα της Μονεμβασίας.

 Δημιουργήθηκε αρχικά επί βασιλείας του 'Όθωνα, με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Λακωνίας, περιλαμβάνοντας 5 δήμους και 47 κοινότητες. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατάργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Λακεδαίμονος μία από τις δύο επαρχίες που συγκρότησαν τον νεοσύστατο νομό Λακεδαίμονος ο οποίος καταργήθηκε δέκα χρόνια μετά οπότε και επανασυστάθηκε ο νομός Λακωνίας. Η επαρχία παρέμεινε αμετάβλητη στην συνέχεια, διατηρώντας πέντε επιμέρους περιφέρειες, μέχρι την οριστική της κατάργηση το 1997, με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας. Με το σχέδιο Καλλικράτης του 2010 σημαντικό μέρος των εδαφών που αποτελούσαν την επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς θα γίνουν μέρος του νέου δήμου Μονεμβασιάς. Οι περιφέρειες της άλλοτε επαρχίας της Επιδαύρου Λιμηράς κατ΄ αλφαβητική σειρά ήταν: α) Περιφέρεια Ασωπού, β) Περιφέρεια Βοιών, γ) Περιφέρεια Έλους, δ) Περιφέρεια Ζάρακος και ε) Περιφέρεια Μονεμβασίας. Η Περιφέρεια Ασωπού περιελάμβανε τις κοινότητες Αγγελώνης, Ελαίας, Καταβόθρας, Κουντεβιάνικων, Μολάων (πρώην Γκαγκανιά), Πακιών, Παπαδιάνικων, μετά των Πλύτρα, Συκέα και Φοινίκιο. Η Περιφέρεια Βοιών περιελάμβανε τις κοινότητες Αγίου Νικολάου, Βελανιδιών, Κάμπου (με την Ελαφόνησο), Καστανιάς, Λαχίου, Νεάπολης (πρώην Βάτικα), Παραδείσου και Φαρακλού. Η Περιφέρεια Έλους περιελάμβανε τις κοινότητες Απιδιάς, Αστερίου (τέως Βρυνίκου), Βλαχιώτη, Γλυκόβρυσης (τέως Βυζανίου), Γουβών, Γραμμούσης, Δουραλίου, Μυρτιάς, Νιάτων και Τασσίου. Η Περιφέρεια Ζάρακος περιελάμβανε τις κοινότητες Αγίου Δημητρίου, Γερακίου μετά των Αγ. Ιωάννη και Λογγάριο), Κουπιών, Κρεμαστής, Κυπαρισσίου (πρώην Καψάλη), Ρηχέας, Φρίγκας και Χάρακος. Η Περιφέρεια Μονεμβασίας περιελάμβανε τις κοινότητες Αγίου Δημητρίου, Αγίου Ιωάννη (Παλαιά Μονεμβάσια), Αγίου Νικολάου, Βελιών, Δαιμονιάς (και Αρχαγγέλου), Ελίκης (και Αγίου Μάμα), Κουλεντίων (μετά των Μπουμπουτσέλια και Φούτια), Λυρών, Μονεμβασίας, Νομίων μετά των Αγίου Στεφάνου (πρώην Χατζάλαγα), Αγίου Φωκά (πρώην Βούταμα) και Πρανταζιές, Παντάνασσας (μετά των Αγ. Ελισαίου, Γερμάνα, Πλατανιστό, Στενά), και Ταλάντων. Σημαντική προσωπικότητα της Επαρχίας κατά τον 19ο αιώνα ήταν ο Νικόλαος Παπαμιχαλόπουλος που ήταν βουλευτής από το 1856 μέχρι το 1888, πολλές φορές υπουργός και πρόεδρος της Βουλής.
NGC 3539

Ο NGC 3539 είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Τον ανακάλυψε τον Απρίλιο του 1831 ο αστρονόμος Τζον Χέρσελ (John Herschel) και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 1185.

 Δεδομένα για το NGC 3539 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3539 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3539 στο Wikimedia Commons
Ερρίκος του Παλατινάτου

Ο Ερρίκος, γερμ. Heinrich (15 Φεβρουαρίου 1487 - 3 Ιανουαρίου 1552) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ ήταν επίσκοπος της Ουτρέχτης (1524-29), πρίγκιπας-επίσκοπος της Βορμς (1523-1552) και επίσκοπος του Φράιζινγκ (1541-52).

 Ήταν ο έκτος γιος του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ. Ήταν αρχιμανδρίτης (canon) στην Κολωνία και ο αρχιεπίσκοπός της τον πρότεινε ως επίσκοπο της Ουτρέχτης. Πράγματι ο Σύλλογος του ναού και οι αστοί τον εξέλεξαν. Όμως δεν είχε την υποστήριξη του Καρόλου Ε΄ των Αψβούργων και του Καρόλου Β΄ δούκα του Γκέλντερς και του έκαναν τη ζωή δύσκολη: αντιμετώπιζε αντιπαράθεση. Ως αντιστάθμισμα, έκτισε φρούριο μέσα στην πόλη και ήλεγχε την είσοδο και της έξοδο των πολιτών, μία ιδέα που θα την εφαρμόσει και ο Κάρολος Ε΄. Όμως η αντίδραση των πολιτών κλιμακώθηκε, ώσπου κάλεσαν στρατό του Καρόλου Β΄ να καταλάβουν την πόλη. Τότε ο Ερρίκος ζήτησε τη βοήθεια των Αψβούργων. Πράγματι αυτοί γρήγορα αποκατέστησαν την τάξη, αλλά ως αντάλλαγμα ζήτησαν την παραχώρηση όλων των γαιών που ήλεγχε η επισκοπή. Αυτό επισημοποιήθηκε με τη Συνθήκη του Σόονοβεν το 1527 και το επόμενο έτος ο επίσκοπος δήλωσε υποτέλεια στον Κάρολο Ε΄. Αυτό ήταν το τέλος της επισκοπής της Ουτρέχτης ως εδαφικής δύναμης. Το 1529 ο πάπας Κλήμης Ζ΄ επικύρωσε τη μεταφορά των γαιών. Τότε ο Ερρίκος παραιτήθηκε το 1529 από επίσκοπος της Ουτρέχτης και αποσύρθηκε στην πιο ήρεμη επισκοπή του της Βορμς, την οποία κατείχε από το 1523. Τη θερινή του κατοικία, που είχε καταστραφεί στον Πόλεμο των Γερμανών Αγροτών του 1525, την ανοικοδόμησε. Το 1541 διαδέχθηκε τον αδελφό του Φίλιππο στην επισκοπή του Φράιζινγκ.
Λάζαρος Λασκαρίδης

Ο Λάζαρος Λασκαρίδης (1968- 8 Μαΐου 2023) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος αντιδήμαρχος και πολιτικός συντάκτης, μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) Ηταν αντιδήμαρχος Πολιτισμού στον Δήμο Καλλιθέας

 Επαγγελματίας από τα 20 του χρόνια (1988), είχε εργαστεί στις εφημερίδες Αυριανή, Ακρόπολις, Γαύρος, Δημοκρατικός Λόγος, Ελεύθερος, Ισοτιμία, Νίκη, Παρασκευή +13, Το Ποντίκι, στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Ράδιο Αθήνα και Αθήνα 9.84, στους τηλεοπτικούς σταθμούς Κανάλι 29, Alter 5, Tempo, TV Πειραιάς και Seven. Είχε θητεύσει στα γραφεία Τύπου των Υπουργείων Εσωτερικών, Αιγαίου, Εθνικής Άμυνας, Ανάπτυξης, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Εξωτερικών, Υποδομών και Μεταφορών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης καθώς και στη θέση του εκπροσώπου Τύπου της Κοινωνικής Συμφωνίας. Είχε διατελέσει εκλεγμένο μέλος του Μικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ (1996-2007) και του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Καλλιθέας (2007-2010). Ήταν ο επικεφαλής του "ΤΩΡΑ Καλλιθέα ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ", της μοναδικής δημοτικής παράταξης στην Καλλιθέα που δημιουργήθηκε από πολίτες που δεν είχαν πολιτευτεί ποτέ και κανένας από εκείνους δεν είναι μέλος κόμματος. Στις εκλογές της 18ης Μαΐου 2014, ως υποψήφιος δήμαρχος Καλλιθέας έλαβε 1.445 ψήφους, ποσοστό 3,59%, και εξελέγη δημοτικός σύμβουλος. Επανεκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος Καλλιθέας, στις δημοτικές εκλογές της 26ης Μαΐου 2019, όταν ως υποψήφιος δήμαρχος του συνδυασμού που ηγείται, έλαβε 1.762 ψήφους και ποσοστό 4,49%. Η παράταξη "ΤΩΡΑ Καλλιθέα ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ" έλαβε μέρος και στις κοινοτικές εκλογές που διεξήχθησαν για πρώτη φορά συγχρόνως μεν με τις δημοτικές της 26ης Μαΐου 2019, αλλά σε ξεχωριστή κάλπη. Εξέλεξε μία σύμβουλο σε κάθε Κοινότητα της Καλλιθέας, με τις εξής ψήφους και ποσοστά: Στην 1η (κεντρική Καλλιθέα) συγκέντρωσε 1.051 ψήφους και ποσοστό 7,22%, στη 2η (νότια Καλλιθέα) 993 ψήφους και ποσοστό 7,68% και στην 3η (βόρεια Καλλιθέα) 630 ψήφους και ποσοστό 6,71% . Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλλιθέας της 6ης Σεπτεμβρίου 2014, το Σώμα εξέλεξε τον Λάζαρο Λασκαρίδη, μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου. Επανεκλέχτηκε μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Καλλιθέας, από το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, κατά τη συνεδρίαση της 5ης Μαρτίου 2017 . Με απόφαση του δημάρχου Καλλιθέας, τοποθετήθηκε εκ νέου μέλος της Οικονομικής Επιτροπής, στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 Με την εφημερίδα Παρασκήνιο, κυκλοφόρησαν, το 2016, τα βιβλία του "Να σου πω τη μοίρα σου" και "Η Παναγία της Τήνου σώζοι τον βασιλέα", που αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της πολιτικής ιστορίας της νεότερης Ελλάδας" Από τις 6 Σεπτεμβρίου 2019 υπηρετούσε ως αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών του Δήμου Καλλιθέας. Από τις 27 Απριλίου 2023 νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Γεννηματάς» ως πολυτραυματίας σε κωματώδη κατάσταση με θλάσεις στον εγκέφαλο και κατάγματα αυχενικής και θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης καθώς και κατάγματα μετά από πτώση που είχε από βεράντα. Απεβίωσε στις 8 Μαΐου 2023.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1985

Τα 51α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 1985, απονεμήθηκαν στις 26 Ιανουαρίου 1986, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1985.

 Καλύτερη Ταινία: Prizzi's Honor Επιλαχών: The Purple Rose of Cairo, Out of Africa και Brazil Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Τζακ Νίκολσον - Prizzi's Honor Επιλαχών: Γουίλιαμ Χαρτ - Kiss of the Spider Woman Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Norma Aleandro - The Official Story (La historia oficial) Επιλαχών: Μέριλ Στριπ - Out of Africa και Τζεραλντίν Πέιτζ - The Trip to Bountiful Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: David Watkin - Out of Africa Καλύτερη Σκηνοθεσία: Τζον Χιούστον - Prizzi's Honor Επιλαχών: Ακίρα Κουροσάβα - Ran Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: Shoah Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Ran • Ιαπωνία/Γαλλία Καλύτερο Σενάριο: Γούντι Άλλεν - The Purple Rose of Cairo Επιλαχών: Albert Brooks and Monica Johnson - Lost in America Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Klaus Maria Brandauer - Out of Africa Επιλαχών: John Gielgud - Plenty Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Αντζέλικα Χιούστον - Prizzi's Honor Ο Επίσημος ιστότοπος
Στάθης Ρόκας

Ο Στάθης (Ευστάθιος) Ρόκας (γεν. 18 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Έχει ύψος 1,81μ και παίζει στη μεσαία γραμμή. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική ελπίδων (Κ-21).

 Ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαριο στον Ατρόμητο Περιστερίου το 2002. Αγωνίστηκε για δύο σεζόν και στη συνέχεια μεταπήδησε στον Ιωνικό, όπου έπαιξε τρία χρόνια. Συνέχισε δανεικός στο Βύζαντα Μεγάρων και με συμβόλαιο στο Θρασύβουλο Φυλής. Τον Ιανουάριο του 2009 μεταγράφηκε στον Αστέρα Τρίπολης και τη σεζόν 2010-11 στον Ολυμπιακό Βόλου, τον οποίο βοήθησε να φτάσει στην 5η θέση του πρωταθλήματος και να αγωνιστεί στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ για πρώτη φορά στην ιστορία του. Ο υποβιβασμός της ομάδας του Βόλου, έπειτα από το σκάνδαλο των στημένων αγώνων τον οδήγησε στον Πανιώνιο, όπου αποτελεί σταθερό παίκτη της μεσαίας γραμμής. Διακρίνεται για τη σταθερότητα και την ψυχραιμία στο παιχνίδι του. Έχει αγωνιστεί στην Εθνική Ελπίδων (Κ-21) το 2004 και στην Εθνική μεσογειακή ομάδα ποδοσφαίρου Ελλάδας το 2005. Στατιστικά σεζόν 2010-11 Αρχειοθετήθηκε 2013-08-29 στο Wayback Machine.. Στατιστικά σεζόν 2011-12 Αρχειοθετήθηκε 2012-05-02 στο Wayback Machine.. Στατιστικά σεζόν 2012-13 Αρχειοθετήθηκε 2013-01-23 στο Wayback Machine.
Πατριάρχης Μόσχας Φιλάρετος

Ο Φεοντόρ Νικίτιτς Ρομάνοφ (ρωσ.: Фео́дор Ники́тич Рома́нов, 1553 - 11 Οκτωβρίου 1633) από τον Οίκο των Ρομανώφ ήταν βογιάρος στη Ρωσία, που έπεσε σε δυσμένεια επί των Γκοντουνόφ, ανήλθε όμως έπειτα στο να γίνει πατριάρχης της Μόσχας ως Φιλάρετ(ος) (Филаре́т) και έγινε ο πραγματικός ηγεμόνας της Ρωσίας κατά τη βασιλεία τού γιού του Μιχαήλ Α΄ της Ρωσίας.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Νικήτα Ρομάνοβιτς εξέχοντος βογιάρου και της Ευδοκίας Αλεξάντροβνας Γκορμπάταγιας-Σουίσκαγιας. Γεννήθηκε στη Μόσχα και έφερε το επώνυμο των Ρομανώφ. Αδελφή του ήταν η Αναστασία Ρομάνοβνα, σύζυγος τού Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας και μητέρα τού Φιοντόρ Α΄ της Ρωσίας. Κατά τη βασιλεία του εξαδέλφου του Φιοντόρ Α΄ (1584-98) ο Φεοντόρ διακρίθηκε ως στρατιωτικός και ως διπλωμάτης, πολεμώντας ενάντια στις δυνάμεις τού Ιωάννη Γ΄ των Βάσα της Σουηδίας το 1590 και διεξάγοντας διαπραγματεύσεις με τους πρέσβεις τού Ροδόλφου Β΄ των Αψβούργων της Γερμανίας, κατά τα έτη 1593-94. Το 1583 έγινε βογιάρος. Το 1598 απεβίωσε ο Φιοντόρ Α΄ άτεκνος χωρίς άρρενες συγγενείς· ο Φεοντόρ ήταν ο δημοφιλής υποψήφιος για το θρόνο, αλλά συμφώνησε με την εκλογή τού Μπορίς Γκοντουνόφ (αδελφού της Ειρήνης, συζύγου τού Φιοντόρ Α΄). Όμως η επικίνδυνα ισχυρή οικογένεια των Ρομανόβ έπεσε σε δυσμένεια: τρία έτη μετά ο Μπορίς ανάγκασε τον Φεοντόρ και τη σύζυγό του Ξένια να μονάσουν με τα ονόματα Φιλάρετ και Μάρθα αντίστοιχα. Ο Φιλάρετ κρατήθηκε σε αυστηρό περιορισμό στη μονή Αντόνιεβ στον βορρά και εκτέθηκε σε κάθε πιθανή προσβολή. Το 1605 ο Ψευδο-Δημήτριος Α΄ εκτόπισε τους Γκοντουνόφ, ελευθέρωσε τον Φιλάρετο και τον έκανε μητροπολίτη τού Ροστόβ. Νυμφεύτηκε την Ξένια Σεστόβα, εγγονή τού Τιμοφέι Γκριαζνόι πλούσιου γαιοκτήμονα του Ούγκλιτς και είχε τέκνα: Τατιάνα απεβ. 1612. Μιχαήλ Α΄ 1596-1645, τσάρος της Ρωσίας, ο πρώτος των Ρομανόφ. Bain, Robert Nisbet (1911). "Philaret". In Chisholm, Hugh. Encyclopædia Britannica. 212 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 373–374.
Παραδοσιακή κινέζικη ιατρική

Η κινέζικη ιατρική (κινέζικα: 中醫 "τζονγκ γι") περιλαμβάνει ένα μεγάλο εύρος παραδοσιακών ιατρικών πρακτικών οι οποίες προέρχονται από την Κίνα. Παρότι είναι αρκετά διαδεδομένη στην Άπω Ανατολή, στον υπόλοιπο κόσμο θεωρείται ως μια μορφή εναλλακτικής ιατρικής· σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως αντιμετωπίζεται και με καχυποψία. Οι πρακτικές της κινέζικης ιατρικής περιλαμβάνουν χρήση φυτικών σκευασμάτων (κινεζική βοτανοθεραπεία), τον βελονισμό, τη χειροπρακτική τέχνη τουί να (κινέζικα: 推拿) και τις ήπιας μορφής πολεμικές τέχνες τσι κουνγκ (κινέζικα: 氣功) και τάι τσι τσουάν (κινέζικα: 太極拳). Η σύγχρονη κινέζικη ιατρική συστηματοποιήθηκε τη δεκαετία του '50 στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας υπό τον Μάο Τσε Τουνγκ.

 Τα ίχνη θεραπευτικής δραστηριότητας στην Κίνα χρονολογούνται από την εποχή της δυναστείας Shang(14ος-11ος αιώνας π.Χ.).Παρόλο που η δυναστεία των Shang δεν είχε την έννοια της "ιατρικής" σε αντίθεση με άλλες πρακτικές υγείας, οι οραματικέςεπιγραφές τους σε οστάκαι κελύφη χελώνας αναφέρονται σε ασθένειες που ταλαιπωρούσαν τη βασιλική οικογένεια Shang: οφθαλμικές διαταραχές, πονόδοντοι, κοιλιακό φούσκωμα και άλλα παρόμοια. Τα μέλη της ελίτ των Σαν συνήθως τις απέδιδαν σε κατάρες που τους είχαν προκαλέσει οι πρόγονοί τους. Προς το παρόν δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η αριστοκρατία των Shan χρησιμοποιούσε φυτικά φάρμακα. Ο Εσωτερικός Κανόνας του Κίτρινου Αυτοκράτορα (Huangdi Neijing), το παλαιότερο γνωστό έργο για την κινεζική ιατρική θεωρία, συντάχθηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Χαν γύρω στον πρώτο αιώνα π.Χ., με βάση μικρότερα κείμενα από διαφορετικές ιατρικές γενεαλογίες. Γραμμένο με τη μορφή διαλόγων μεταξύ του θρυλικού Κίτρινου Αυτοκράτορακαι των υπουργών του, προσφέρει εξηγήσεις σχετικά με τη σχέση μεταξύ του ανθρώπου, του περιβάλλοντος και του κόσμου, το περιεχόμενο του σώματος, την ανθρώπινη ζωτικότητα και την παθολογία, τα συμπτώματα της ασθένειας και τον τρόπο λήψης διαγνωστικών και θεραπευτικών αποφάσεων υπό το πρίσμα όλων αυτών των παραγόντων. Μια πραγματεία για τις διαταραχές που προκαλούνται από το κρύο και τις διάφορες ασθένειες (Shang Han Lun) συντάχθηκε από τον Zhang Zhongjing κάπου μεταξύ 196 και 220 μ.Χ, στο τέλος της δυναστείας Χαν. Εστιάζοντας στη συνταγογράφηση φαρμάκων και όχι στον βελονισμό, ήταν το πρώτο ιατρικό έργο που συνδύαζε το Yinyang και τις Πέντε Φάσεις με τη φαρμακευτική θεραπεία.
Δημοψήφισμα του Ναγκόρνο Καραμπάχ (2017)

Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στη μη αναγνωρισμένη Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στις 20 Φεβρουαρίου 2017. Τουλάχιστον το 25% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων απαιτείτο να ψηφίσουν υπέρ, ώστε να επικυρωθεί το αποτέλεσμα. Το δημοψήφισμα επικυρώθηκε, καθώς στην κάλπη προσήλθαν περίπου τα τρία τέταρτα των ψηφοφόρων.

 Ο πρόεδρος Μπάκο Σαχακιάν δημιούργησε μια επιτροπή για να συντάξει ένα νέο σύνταγμα για να αντικαταστήσει το σύνταγμα του 2006. Το σχέδιο παραδόθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2016 και εγκρίθηκε από την Εθνική Συνέλευση στις 17 Ιανουαρίου με ψήφους 20-7. Στις 19 Ιανουαρίου ο Σαχακιάν όρισε την ημερομηνία για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος. Οι συνταγματικές αλλαγές θα έχουν ως αποτέλεσμα να υιοθετηθεί ως επίσημη ονομασία το "Δημοκρατία του Αρτσάχ" για την μη αναγνωρισμένη χώρα και να χρησιμοποιείται παράλληλα με το σημερινό της όνομα, καθώς και να καταργηθεί η θέση του Πρωθυπουργού και να δοθούν περισσότερες εξουσίες στον Πρόεδρο για να λαμβάνει πιο γρήγορα αποφάσεις σχετικές με την ασφάλεια.Ο βουλευτής Λεβόν Γκαλουστιάν, από τη μη αναγνωρισμένη χώρα της Αμπχαζίας και παρατηρητής στο δημοψήφισμα, είπε ότι η ιδέα για αλλαγή του ονόματος προτάθηκε έπειτα από τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από πολιτικούς του Ναγκόρνο-Καραμπάχ ότι η χρήση του ονόματος Αρτσάχ" και "Ναγκόρνο-Καραμπάχ" από το Αζερμπαϊτζάν για τις αθλητικές ομάδες και τις καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες στο εξωτερικό, μπορούσε να δημιουργήσει εσφαλμένη εντύπωση για την περιοχή από ότι είναι στην πραγματικότητα. Η κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν, τμήμα του οποίου αποτελεί επίσημα το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, μη έχοντας όμως ντε φάκτο τον έλεγχο της περιοχής έπειτα από τον Πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, καταδίκασε το δημοψήφισμα κάνοντας λόγο για "προβοκάτσια" και το χαρακτήρισε αντιπαραγωγικό για τη διαδικασία επίλυσης της σύγκρουσης. επίσης, Η κυβέρνηση εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης εναντίον τριών μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τα οποία ήταν παρατηρητές στο δημοψήφισμα.Η Ομάδα του Μινσκ του ΟΑΣΕ,ο επίσημος μεσολαβητής στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, δήλωσε ότι τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος δεν θα αλλάξουν το νομικό καθεστώς του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Οι κυβερνήσεις αρκετών χωρών, δήλωσαν ότι δεν αναγνωρίζουν το δημοψήφισμα, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας, της Γεωργίας, της Ουκρανίας και της Τουρκίας.
Χάιμριχ του Άνω Ράινγκαου

Ο Χάιμριχ, Heimrich (Heimo) (740 - 5 Μαΐου 795) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν κόμης τού Άνω Ράινγκαου, Λάχνγκου, Όμπερχαϊνγκαου και επίτροπος στο αββαείο τού Μόσμπαχ.

 Ήταν γιος τού Κάνκορ κόμη τού Εσμπαί και της Ανγκίλα. Έγινε ο αρχηγός των δυνάμεων τού Καρλομάγνου κατά τους Σαξονικούς Πολέμους (772-804)· σκοτώθηκε στη μάχη τού Λύνε και τού Έλβα, πολεμώντας τους Οβότριτες Σλάβους. Νυμφεύτηκε την Εγκίβιτς και είχε τέκνα: Χάιμριχ 765-812, κόμης τού Ζάαλγκαου. Γιος του ήταν ο: Πόππο απεβ. 840, κόμης τού Γκράπφελτ. Είναι ο γενάρχης των Ποππονιδών, κομήτων τού Χέννεμπερκ και τού Σβάινφουρτ. Μπούμπο 763-795, κόμης τού Γκράμπφελτ. Reuter, Timothy (trans.), The Annals of Fulda, Manchester Medieval series, Ninth-Century Histories, Volume II, Manchester University Press, Manchester, 1992.
Τιεντσίν

Το Τιεντσίν (κινεζικά: 天津, προφέρεται: [tʰjɛntɕín], ταχυδρομική ορθογραφία: Tientsin) είναι πόλη στην βόρεια Κίνα και μία από τις πέντε "εθνικές κεντρικές πόλεις" της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ανεξάρτητες από επαρχίες, υπό τη διαχείριση της κεντρικής κυβέρνησης. Είναι η έκτη μεγαλύτερη πόλη της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, και ένα σημαντικό βιομηχανικό κέντρο και λιμάνι που εξυπηρετεί τη βορειανατολική Κίνα.

 Το άνοιγμα του Μεγάλου Καναλιού της Κίνας κατά τη διάρκεια της δυναστείας Σούι, ώθησε την ανάπτυξη της Τιεντζίν σε εμπορικό κέντρο. Μέχρι το 1404, η Τιεντζίν ονομαζόταν "Τσιγκού". Στις 12 Αυγούστου 2015, δύο τεράστιες εκρήξεις σε χημικό εργοστάσιο συντάραξαν την πόλη προκαλώντας σεισμό 2,3 Ρίχτερ και αφήνοντας πίσω 173 νεκρούς και εκτεταμένες καταστροφές. Η έκρηξη ήταν τόσο σφοδρή ώστε έγινε ορατή από το διάστημα. Βιβλιοθήκη του Τιεντσίν Πινχάι Επίσημη ιστοσελίδα της Τιεντζίν
Μαρθελίνο Μενέντεθ Πελάγιο

Ο Μαρθελίνο Μενέντεθ Πελάγιο (Marcelino Menéndez Pelayo) ήταν Ισπανός διανοούμενος, φιλόλογος και ιστορικός των ιδεών. Ιδεολογικά συντηρητικός και καθολικός, υπήρξε η μεγαλύτερη ακαδημαϊκή μορφή της Ισπανίας της Βουρβονικής Παλινόρθωσης και ένα από τους κύριους ιδεολόγους του ισπανικού εθνικισμού. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης, όπου μεταξύ άλλων είχε ως φοιτητή τον Ραμόν Μενέντεθ Πιδάλ. Γνωστότερο έργο του είναι το Historia de los heterodoxos españoles («Ιστορία των Ισπανών ετεροδόξων», 1880–1882).

 Μεγάλωσε στο Σανταντέρ και σπούδασε αρχικά στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, όπου υπήρξε μαθητής του Μανουέλ Μιλά ι Φοντανάλς, και έπειτα σε αυτό της Μαδρίτης. Εχθρός του κραουζισμού και του φιλελευθερισμού, υιοθέτησε θέσεις του ισπανικού συντηρητισμού και του ανανεωμένου καθολικισμού των μέσων του 19ου αιώνα. Το 1885 εξέδωσε το Horacio en España («Ο Οράτιος στην Ισπανία») και το 1882 το Historia de los heterodoxos españoles όπου ανέλυε τη σχέση μεταξύ καθολικισμού και Ισπανίας. Συνέχισε με το Historia de las Ideas Estéticas en España («Ιστορία των Ιδεών της Αισθητικής στην Ισπανία», 1883–1889) και με μελέτες πάνω σε θέματα ιστορίας της λογοτεχνίας και φιλοσοφίας. Καθόλη τη διάρκεια της ζωής του υπήρξε πολυγραφότατος, με τα Άπαντά του να εκδίδονται από το Ανώτατο Συμβούλιο Επιστημονικών Ερευνών της Ισπανίας σε 65 τόμους το 1940. Πέθανε από κίρρωση του ήπατος. Pedro Aullón de Haro, "La recepción de la obra de Menéndez Pelayo y la creación de la Historia de las Ideas", en Analecta Malacitana, XXXVII, 1-2 (2014), pp. 7-39. Javier García Gibert, "Humanismo y genio crítico en Marcelino Menéndez Pelayo", en Liburna. Revista de Humanidades, 5 (2012), pp. 57-120. Antonio Lago Carballo (ed.), Sobre Menéndez Pelayo, II, Santander, UIMP, 2004. José Luis García Delgado (ed.), Sobre Menéndez Pelayo, Santander, UIMP, 2003. Pedro Laín Entralgo, Menéndez Pelayo y el mundo clásico, Madrid, Taurus, 1963. Dámaso Alonso, Menéndez Pelayo crítico literario o las palinodias de Don Marcelino, Madrid, Gredos, 1956. José María Sánchez de Muniáin, Antología general de Menéndez Pelayo, Madrid, La Editorial Católica, 1956. Nueva edición Madrid, BAC, 2007, 2 vols. Archivum, Revista de la Facultad de Filosofía y Letras de la Universidad de Oviedo, VI, núms. 1 y 2 (1956). Florentino Pérez Embid (ed.), Estudios sobre Menéndez Pelayo, Madrid, Editora Nacional, 1956. Pedro Laín Entralgo, Menéndez Pelayo, Buenos Aires, Espasa-Calpe, 1952; 2ª ed. Madrid, Espasa-Calpe, 1952.
Φιλ Νέβιλ

Ο Φιλ Νέβιλ είναι πρώην Άγγλος ποδοσφαιριστής, γεννηθείς στις 21 Ιανουαρίου του 1977. Αγωνιζόταν ως πλάγιος αμυντικός και ως αμυντικός μέσος. Αγωνίστηκε στο Αγγλικό Πρωτάθλημα με τις ομάδες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Έβερτον. Είναι ο νεότερος αδελφός του πρώην ποδοσφαιριστή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Γκάρι Νέβιλ, και ο δίδυμος αδελφός της διεθνούς με την Αγγλία αθλήτριας του νέτμπολ, Τρέισι Αν Νέβιλ. Ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα της Αγγλίας. Μπορούσε να αγωνιστεί στην άμυνα και την μεσαία γραμμή. Είναι προπονητής στην Ίντερ Μαϊάμι.

 Γεννήθηκε στο Μπέρι, στην Ευρύτερη περιφέρεια του Μάντσεστερ. Μαζί με τον αδελφό του, Γκάρι, ξεκίνησε την εκπαίδευση απο τις ακαδημίες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο Φιλ Νέβιλ, μαζί με τον αδελφό του, Γκάρι, ήταν ένας από τους τρομερούς νεαρούς που ανέβασε ο προπονητής Άλεξ Φέργκιουσον στην πρώτη ομάδα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Έκανε στην πρώτη ομάδα το ντεμπούτο του στη σεζόν 1994-95, αλλά δεν πήρε πολλές ευκαιρίες για να αγωνίστεί στην πρώτη ομάδα μέχρι την επόμενη σεζόν. Έμεινε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ως το 2005 και κέρδισε έξι Πρωτθλήματα Αγγλίας, τρία Κύπελλα Αγγλίας και το Τσάμπιονς Λιγκ το 1999. Στις 4 Αυγούστου 2005, ο Νέβιλ υπέγραψε στην Έβερτον πενταετές συμβόλαιο έναντι αμοιβής άνω των £ 3,5 εκατομμυρίων. Έκανε το ντεμπούτο του σε ένα προκριματικό αγώνα για το Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Ισπανικής Βιγιαρρεάλ ΚΦ, όντας αντίπαλος με τον πρώην συμπαίκτη του στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Ντιέγκο Φορλάν. Το επόμενο Σαββατοκύριακο, ο Νέβιλ έκανε το ντεμπούτο για τα "Ζαχαρωτά", κόντρα στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο αγώνας σηματοδότησε την πρώτη φορά που ο Φιλ και ο αδελφός Γκάρι έπαιξαν για αντίπαλες ομάδες. Ο Νέβιλ αγωνίστηκε με την φανέλα της Έβερτον για 8 χρόνια, πραγματοποιώντας 303 συμμετοχές, σε όλες τις διοργανώσεις, και σημειώνοντας 5 γκολ. Τον Απρίλιο του 2013, η Έβερτον ανακοίνωσε πως δεν θα ανανεώσει το συμβόλαιό του μετά την λήξη του, το καλοκαίρι του έτους. Μετά το τέλος της σεζόν, ο ίδιος ο παίκτης ανακοίνωση το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Ο Φιλ Νέβιλ αγωνίστηκε αρκετές φορές με την εθνική ομάδα της χώρας του, με την οποία πέρασε απο όλα τα κλιμάκια της μέχρι να φτάσει στην Εθνική αντρών, κάνοντας το ντεμπούτο του στα 19α γενέθλιά του εναντίον της Κίνας. Παρά το γεγονός ότι ήταν στην ομάδα της Αγγλίας για τα Ευρωπαικά πρωταθλήματα του 1996, 2000 και 2004, και έχοντας 59 συμμετοχές (23 ως αλλαγή), ο Νέβιλ δεν έχει ποτέ αγωνιστεί για την Αγγλία σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Πρέμιερ Λιγκ (6): 1995–96, 1996–97, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2002–03 Κύπελλο Αγγλίας (3): 1995–96, 1998–99, 2003–04 Τσάριτι Σιλντ (3): 1996, 1997, 2003 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ (1): 1999 Διηπειρωτικό Κύπελλο (1): 1999 Ο Φιλ Νέβιλ είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά, ένα γιο, τον Χάρβεϊ, και μια κόρη, την Ίζαμπελ, που πάσχει απο εγκεφαλική παράλυση, και έχει οδηγήσει τον Νέβιλ να γίνει πρεσβευτής της Ευδαιμονίας, μιας ειδικής φιλανθρωπικής μονάδας για την φροντίδα των μωρών, και προστάτης του Royal Manchester Children's Hospital. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Phil Neville στο Wikimedia Commons
Ιταλικός λύκος

Ο ιταλικός λύκος (Canis lupus italicus ή Canis lupus lupus), επίσης γνωστός ως ο Απέννινος λύκος, είναι υποείδος του γκρίζου λύκου (Canis lupus) που ζει στην Ιταλική χερσόνησο και στις Γαλλικές Άλπεις. Ανήκει στη μεγάλη οικογένεια των Κυνιδών και στο γένος Κύων. Το είδος αυτό διαφέρει από τους άλλους ευρωπαϊκούς λύκους, γι' αυτό μερικοί το θεωρούν ως διακριτό είδος και όχι υποείδος του Γκρίζου λύκου.

 Ο ιταλικός λύκος, ζυγίζει κατά μέσο όρο 25 - 35 κιλά. Έχει μήκος σώματος 110 - 148 εκατοστά και ύψος 50 - 70 εκατοστά. Το τρίχωμα του λύκου έχει χρώμα γκρι - καφέ, το εσωτερικό των ποδιών και της κοιλιάς είναι λευκό και τα μπροστινά πόδια και η πλάτη τους είναι μαύρη. Το μαύρο του χρώμα είναι μοναδικό χαρακτηριστικό του είδους, πράγμα σπάνιο για τα άλλα υποείδη του γκρίζου λύκου. Οι ιταλικοί λύκοι ζουν σε ομάδες 2 - 7 λύκων. Τρέφονται συνήθως με μικρά οπληφόρα. Στην περιοχή της Ιταλίας τρέφεται με ελάφια, κόκκινα ελάφια και αγριογούρουνα και στις Άλπεις με αγριοκάτσικα. Τρέφεται επίσης και με οικόσιτα ζώα όπως τα πρόβατα, οι κατσίκες και σπανιότερα με άλογα και αγελάδες. Λόγω του μικρού του μεγέθους, αποφεύγει να κυνηγήσει μεγάλου μεγέθους θηράματα. Παλαιότερα, οι Ιταλικοί λύκοι ζούσαν σε ολόκληρη την Ιταλική χερσόνησο και τη Σικελία. Σήμερα, οι Ιταλικοί λύκοι ζουν στα Απέννινα όρη, στην Καλαβρία, στη Λιγουρία, στις Δυτικές Άλπεις και στο Πεδεμόντιο. Παλαιότερα ομάδες Ιταλικών λύκων υπήρχαν και στην Ελβετία. Οι πληθυσμοί τους, υπολογίζονται στα 500 - 1000 άτομα. Ο πληθυσμός τους συνεχίζει να επεκτείνεται ειδικά στις Άλπεις. Οι Ιταλικοί λύκοι, όπως και οι υπόλοιποι λύκοι ανέκαθεν έπεφταν θύματα των ανθρώπων. Παρ’ όλα αυτά, οι λύκοι έπαιζαν σημαντικό ρόλο στη μυθολογία και στον πολιτισμό των Ρωμαίων (βλέπε Ρωμύλος και Ρώμος) και απολάμβαναν τη συμπάθεια των ανθρώπων. Λόγω του κυνηγιού, οι λύκοι αυτοί βρέθηκαν κοντά στην εξαφάνιση τη δεκαετία του 1970. Το 1976, η Ιταλική κυβέρνηση αποφάσισε την προστασία του είδους. Εκείνη την περίοδο ζούσαν μόλις 100 λύκοι στην Ιταλία. Τα επόμενα χρόνια, οι λύκοι εξαπλώθηκαν σε διάφορα μέρη της Ιταλίας. Σημαντικός κίνδυνος για τους λύκους, αποτελεί και η ανάμειξή τους με οικόσιτους σκύλους, με αποτέλεσμα τη δημιουργία υβριδίων.
Λεοπόλδο Κάλβο Σοτέλο

Ο Λεοπόλδο Κάλβο Σοτέλο (Leopoldo Calvo-Sotelo y Bustelo, μεταγραφή:Λεοπόλδο Κάλβο-Σοτέλο ι Μπουστέλο, 1926-2008) ήταν Ισπανός πολιτικός. Υπήρξε πρωθυπουργός για την περίοδο από το 1981 ως το 1982.

 Γεννήθηκε στη Μαδρίτη στις 14 Απριλίου 1926. Υπηρέτησε ως πρόεδρος των ισπανικών σιδηροδρόμων την περίοδο 1967-1968 και ήταν υπουργός Εμπορίου στην πρώτη «μοναρχική» κυβέρνηση μετά την εποχή Φράνκο. Στις 23 Φεβρουαρίου 1981 το ισπανικό Κοινοβούλιο συνεδρίασε για να τον εκλέξει πρωθυπουργό. Η συνεδρίαση εκείνη διεκόπη από απόπειρα πραξικοπήματος, το οποίο κατέρρευσε 18 ώρες αργότερα. Έτσι, ο Σοτέλο εξελέγη πρωθυπουργός, αξίωμα το οποίο διατήρησε μέχρι την επόμενη χρονιά, οπότε εξελέγη διάδοχός του ο Φελίπε Γκονθάλεθ. Ο Κάλβο Σοτέλο απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών, στις 3 Μαΐου του 2008.
Αλντάμπρα

Η Αλντάμπρα είναι η μεγαλύτερη κοραλιογενής ατόλη στον κόσμο, η οποία σχηματίζει την ομώνυμη συστάδα νησιών στον Ινδικό Ωκεανό. Ανήκει στις Σεϋχέλλες. Η Αλντάμπρα είναι ακατοίκητη και, λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης της, έχει διατηρηθεί ανέπαφη η μοναδική χλωρίδα και πανίδα της περιοχής. Αποτελεί από το 1982 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

 Πορτογάλοι θαλασσοπόροι επισκέφτηκαν την Αλντάμπρα το 1511. Η ατόλη ήταν ήδη γνωστή στους Άραβες από τους οποίους πήρε και το όνομα της. Στα μέση του 18ου αιώνα, η Αλντάμπρα έγινε εξαρτημένη περιοχή της Γαλλικής αποικίας Ρεουνιόν, από την οποία στέλνονταν αποστολές για την αιχμαλώτιση των γιγαντιαίων χελωνών των νησιών. Το 1810 μαζί με τον Μαυρίκιο, τη Ρεουνιόν, τις Σεϋχέλλες και άλλα νησιά, η Αλντάμπρα πέρασε στην εξουσία της Μεγάλης Βρετανίας. Μετά τη διάσκεψη της Βιέννης το 1815, η Ρεουνιόν επανήλθε στους Γάλλους, ενώ η Αλντάμπρα μαζί με τις υπόλοιπες Σεϋχέλλες ανήκε πλέον στον Μαυρίκιο. Οι προηγούμενοι κάτοικοι του νησιού ήταν από τις Σεϋχέλλες. Το 19ο αιώνα πολλοί από τους ναύτες που αποβιβάζονταν στην ατόλη προσπαθούσαν να κυνηγήσουν τις χελώνες για φαγητό. Το 1842 συγκεκριμένα, αναφέρεται πως πληρώματα δύο πλοίων κατόρθωσαν να μαζέψουν τουλάχιστον 1200 από αυτές. Στις αρχές του 20ου αιώνα οι χελώνες του νησιού είχαν σχεδόν αφανιστεί, και ένα πλήρωμα χρειαζόταν περίπου τρεις ημέρες για να βρει έστω και μία.Η Αλντάμπρα υπήρξε μέρος του Βρετανικού Εδάφους Ινδικού Ωκεανού από το 1965 μέχρι το 1976, όταν οι Σεϋχέλλες έγιναν ανεξάρτητο κράτος και προσαρτήθηκαν σε αυτές. Τη δεκαετία του 1960, οι Βρετανοί προσφέρθηκαν να επιτρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να χρησιμοποιήσει το νησί ως στρατιωτική αεροπορική βάση. Όμως μετά από διεθνής κατακραυγή από οικολογικές οργανώσεις, το συγκεκριμένο σχέδιο εγκαταλείφτηκε, ενώ το φυσικό περιβάλλον του νησιού τέθηκε υπό πλήρη προστασία. Η Αλντάμπρα έγινε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 19 Νοεμβρίου του 1982, και διοικείται από την οργάνωση Seychelles Island Foundation που εδρεύει στη νήσο Μαέ.
Μερτσχάλι Οζουργκέτι

Η Μερτσχάλι Οζουργκέτι είναι μια γεωργιανή ποδοσφαιρική ομάδα η οποία αωνίζεται στην Pirveli Liga, τη δεύτερη κατηγορία της Γεωργίας. Η ομάδα έχει συμμετάσχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γεωργίας την περίοδο 2003-04. Ιδρύθηκε το 1936.

 Σοβιετικό πρωτάθλημα Γεωργίας Πρωταθλήτρια: 1967, 1982, 1987 Σοβιετικό Κύπελλο Γεωργίας Πρωταθλήτρια: 1982 Pirveli Liga Silver Medal winner: 1994, 2003 Bronze Medal winner: 1997 Soviet Second League Silver Medal winner: 1984 Bronze Medal winner: 1968, 1985
Τσ'άρι

Το Τσ'άρι (ασομταβρούλι Ⴝ, νουσκούρι ⴝ, μχεντρούλι ჭ) είναι το 33ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 5,000.Το Τσάρι προφέρεται ως σκληρό Τσίνι.

 Ch (δίγραμμα) Mchedlidze, T. (1) The restored Georgian alphabet, Fulda, Germany, 2013 Mchedlidze, T. (2) The Georgian script; Dictionary and guide, Fulda, Germany, 2013 Machavariani, E. Georgian manuscripts, Tbilisi, 2011 The Unicode Standard, Version 6.3, (1) Georgian, 1991–2013 The Unicode Standard, Version 6.3, (2) Georgian Supplement, 1991–2013
Γιώργος Χειμωνάς

Ο Γιώργος Χειμωνάς (1938 – 27 Φεβρουαρίου 2000) ήταν Έλληνας πεζογράφος, που εμφανίστηκε στον χώρο της λογοτεχνίας τη δεκαετία του 1960. Ήταν σύζυγος της Λούλας Αναγνωστάκη.

 Ο Γιώργος Χειμωνάς γεννήθηκε στην Καβάλα το 1938 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Εκεί σπούδασε ιατρική. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, όπου ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική και στη νευρογλωσσολογία. Μετά το τέλος των σπουδών του επέστρεψε στην Ελλάδα και έζησε στην Αθήνα. Δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, που είχε τον τίτλο Πεισίστρατος, το 1960. Πέθανε το 2000 στο Παρίσι, σε ηλικία 62 ετών. Τα γραπτά του διερευνούν ψυχαναλυτικά τις εσωτερικές πτυχές της συνείδησης και διακρίνονται για τη νεωτερική τους γραφή καθώς και για πολλά δάνεια στοιχεία από το αντιμυθιστόρημα, όπως η επίπεδη γραφή ή η έλλειψη διαλόγων. Όπως λέει χαρακτηριστικά γι΄αυτόν ο καθηγητής Λίνος Πολίτης, είναι «ένας συγγραφέας που δε διαβάζεται εύκολα». Στον Γιώργο Χειμωνά αναφέρεται το τραγούδι "Ο Άμλετ της Σελήνης" σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, προσωπικού του φίλου. Πεζά: Πεισίστρατος (1960) Η εκδρομή (1964) Μυθιστόρημα (1966) Ο γιατρός Ινεότης (1971) Ο γάμος (1974) Ο αδελφός (1975) Οι χτίστες (1979) Τα ταξίδια μου (1984) Ο εχθρός του ποιητή (1990)Μεταφράσεις: Ηλέκτρα του Σοφοκλή (1984), Βάκχες (1985) του Ευριπίδη Μήδεια (1989) του Ευριπίδη Ορέστης (1998) του Ευριπίδη, Άμλετ (1988) του Σαίξπηρ Μάκβεθ (1996) του ΣαίξπηρΔοκίμια: Έξι μαθήματα για τον λόγο (1984) Ο λόγος. Μάθημα έβδομο και τελευταίο: Ο χρόνος και το σύμβολο (Με δυο εισαγωγικά σχόλια) (1985) Η δύσθυμη αναγέννηση. Όγδοο μάθημα για τον λόγο (1987) Τα όνειρα της αϋπνίας. Το ιερατείο του ύπνου και η διά των ονείρων καύσις των αιρετικών της νύχτας (1994) Ποιον φοβάται η Βιρτζίνια Γουλφ; Δημόσια κείμενα (1995) Το ένατο μάθημα για τον λόγο. Ομιλία-Συζήτηση (2001) Δημήτρης Μαρωνίτης: Η πεζογραφία του Γιώργου Χειμωνά, εκδ. «Κέδρος», 2007 Βιβή Θεοδοσάτου: Ἀσελήνοις νυξί - Γ. Βιζυηνός, Μ. Καραπάνου, Γ. Χειμωνάς, Τρεις ψυχαναλυτικές αναγνώσεις, εκδ. «Επέκεινα», 2013 Γιώργος Χειμωνάς: Αγάπη σαν ακολασία. Ανθολόγηση-εισαγωγή: Αργύρης Παλούκας, εκδ. «Κριτική», Αθήνα 2016, 128 σελ., ISBN 978-960-586-156-8 Σιδηρά, Μαίρη: Η ζωή και το τέλος των ηρώων του Γιώργου Χειμωνά στα έργα «Πεισίστρατος» και «Μυθιστόρημα» (εργασία ΜΔΕ), Τμήμα Φιλολογίας, Πανεπιστήμιο Πατρών, 2011 «Γιώργος Χειμωνάς», Εποχές και συγγραφείς, ΕΡΤ, 12 Νοεμβρίου 2014 «Γιώργος Χειμωνάς», Μονόγραμμα, ΕΡΤ, 1983 Δημήτρης Αθηνάκης: Γιώργος Χειμωνάς, «άλλος τρόπος από το σώμα δεν υπάρχει», Η Καθημερινή, 1 Οκτωβρίου 2016, ένθ. «Ζωή», σελ. 4 Γιώργος Χειμωνάς, βιογραφικό σημείωμα στις εκδόσεις Κριτική
Colin McRae Rally (βιντεοπαιχνίδι)

Το Colin McRae Rally είναι βιντεοπαιχνίδι αγώνων που αναπτύχθηκε από τη Codemasters και είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς Colin McRae Rally. Κυκλοφόρησε το 1998 στην Ευρώπη, το 2000 στην Αμερική για τα PlayStation και PC και το 2001 για το Game Boy Color. Το παιχνίδι περιέχει οχτώ επίσημα αυτοκίνητα και ράλι, μαζί με τέσσερα έξτρα αυτοκίνητα, από το World Rally Championship κατά τη σεζόν του 1998. Ένα sequel, το Colin McRae Rally 2.0, κυκλοφόρησε στις 14 Δεκεμβρίου του 2000. Η Codemasters αναφέρει ότι το Sega Rally, το Screamer Rally και το Wave Race 64 ενέπνευσαν την εταιρία να κάνει το Colin McRae Rally.

 Το Colin McRae Rally είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ράλι που περιέχει αυτοκίνητα και ράλι από τη σεζόν του 1998 του World Rally Championship. Υπάρχουν τρία επίπεδα δυσκολίας, με το καθένα να προσφέρει διαφορετικά αυτοκίνητα. Υπάρχουν συνολικά 12 αυτοκίνητα, τα οποία σχεδιάστηκαν με τη χρήση laser-modelling. Το παιχνίδι επίσης περιέχει εφτά ανεπίσημα ράλι (Νέα Ζηλανδία, Ακρόπολις, Αυστραλία, Μόντε Κάρλο, Σουηδία, Κορσική και το Ηνωμένο Βασίλειο) μαζί με ένα ανεπίσημο ράλι (Ινδονησία). Παρόλο που τα ράλι έχουν τα ίδια ονόματα με τους πραγματικούς αγώνες, όλες οι κούρσες είναι φανταστικές. Το Colin McRae Rally δέχτηκε κυρίως θετικές κριτικές, έχοντας σκορ 77% για την έκδοση PC και 82% για την έκδοση του PlayStation στο GameRankings. Το Edge έδωσε στο παιχνίδι 9/10, επαινώντας την αυθεντική προσομοίωση του, αλλά σχολιάζοντας ότι μερικές φορές εμφανιζόταν σφάλματα στα γραφικά. Το GameSpot ήταν λιγότερο θετικό απέναντι στο παιχνίδι. Έδωσε στην έκδοση PC 6.6/10, επαινώντας την οδηγική εμπειρία και επικρίνοντας τη διαδικασία εγκατάστασης του αυτοκινήτου, το μήκος των διαδρομών, τη ζημιά του αυτοκινήτου. Τέλος, έδωσε 5.6/10 στην έκδοση για το PlayStation. Το παιχνίδι ήταν μπεστ σέλερ στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Φαίδων Γκιζίκης

Ο Φαίδων Γκιζίκης (16 Ιουνίου 1917 - 26 Ιουλίου 1999) ήταν Έλληνας στρατιωτικός που διορίσθηκε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας το 1973, κατά τη διάρκεια της χούντας και παρέμεινε στο αξίωμα τους πρώτους μήνες της Μεταπολίτευσης, μέχρι την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

 Γεννήθηκε το 1917 στο Βόλο και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην επιβολή της δικτατορίας στην Ελλάδα, όταν και διορίστηκε διοικητής της 1ης Στρατιάς στη Λάρισα. Την περίοδο της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου ήταν Στρατιωτικός Διοικητής Αθηνών και Αττικής. Μετά το κίνημα Ιωαννίδη, τοποθετήθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, χωρίς όμως ουσιαστικό ρόλο. Τρείς ημέρες μετά τον διορισμό του, προήχθη σε Στρατηγό με νομοθετικό διάταγμα, το οποίο υπέγραψε ο ίδιος. Στη μοναδική συνέντευξή του στον Γιάννη Μαρή (Απογευματινή) το 1976, ο Γκιζίκης παραδέχθηκε ότι είχε επίγνωση του ρόλου "μαριονέτας" που κατείχε στο καθεστώς Ιωαννίδη.Μετά την τραγωδία της Κύπρου το 1974, σε συνεννόηση με τους Αρχηγούς των Ενόπλων Δυνάμεων, κάλεσε σε διάσκεψη πολιτικούς της εποχής πριν από την επιβολή της δικτατορίας, όπως τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, τον Γεώργιο Μαύρο και τον Ευάγγελο Αβέρωφ, για να τους παραδώσει εν λευκώ την εξουσία. Εκεί συμφωνήθηκε η ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Παρά την πτώση της Χούντας και με σκοπό την ομαλή μετάβαση από τη δικτατορία στη δημοκρατία, ο Γκιζίκης παρέμεινε με παραίνεση του Κωνσταντίνου Καραμανλή στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας έως το Δεκέμβριο του 1974, όταν κατόπιν εκλογών και δημοψηφίσματος, η Ε΄ Αναθεωρητική Βουλή εξέλεξε προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μέχρι τη θέση σε ισχύ του νέου Συντάγματος της χώρας, τον Μιχαήλ Στασινόπουλο. Ο Γκιζίκης υπέβαλε την παραίτηση του από τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974 με επιστολή στον Κωνσταντίνο Καραμανλή, λέγοντας ότι οι λόγοι οι οποίοι επέβαλαν την παραμονή του στο αξίωμα είχαν πλέον εκλείψει και πως θα παρέμενε μέχρι την εκλογή νέου Προέδρου. Ο Καραμανλής αποδέχθηκε την παραίτησή του με απαντητική επιστολή, όπου εξέφρασε ευχαριστίες προς τον Γκιζίκη, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: "Επιθυμώ, ωσαύτως, να σας εκφράσω την πεποίθησή μου ότι, συγκατατεθείς να παραμείνετε Πρόεδρος της Δημοκρατίας μετά τις 23 Ιουλίου ε.έ., προσφέρατε εις το Έθνος πολυτίμους πράγματι υπηρεσίας εις μίαν κρισιμωτάτην καμπήν της ιστορίας του".Απεβίωσε το 1999 στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα Μετοχικού Ταμείου Στρατού (Ν.Ι.Μ.Τ.Σ.) στην Αθήνα. Ήταν έγγαμος και είχε τρία παιδιά. Διάγγελμα του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας Φαίδωνα Γκιζίκη στη Βουλή (Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο)
Ομοσπονδιακός Καγκελάριος της Ελβετίας

Ο Ομοσπονδιακός Καγκελάριος (γερμανικά: Bundeskanzler(in)‎; γαλλικά: Chancelier(-ière) fédéral(e)‎; ιταλικά: Cancelliere(-a) della Confederazione‎; Πρότυπο:Lang-rm) είναι ο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας της Ελβετίας, που αποτελεί το γενικό προσωπικό του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου. Ο Ελβετός καγκελάριος δεν είναι μέλος της κυβέρνησης και η θέση του δεν είναι καθόλου συγκρίσιμη με εκείνη του καγκελαρίου της Γερμανίας ή της Αυστρίας. Η εκλογή του Ομοσπονδιακού Καγκελαρίου γίνεται κάθε 4 χρόνια από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση της Ελβετίας, ταυτόχρονα με την εκλογή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από την Ενωμένη Ομοσπονδιακή Συνέλευση.

 Ένας ή δύο αντικαγκελάριοι (πριν το 1852, η θέση ονομαζόταν Κρατικός Γραμματέας της Ομοσπονδίας) διορίζονται επίσης. Σε αντίθεση με τον Καγκελάριο, ο διορισμός τους γίνεται απευθείας από το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Η θέση είναι πολιτικός διορισμός και έχει μόνο γραφειοκρατικό ρόλο. Ο Καγκελάριος παρακολουθεί τις συνεδριάσεις του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, όμως δεν έχει δικαίωμα ψήφου. Επίσης, προετοιμάζει τις αναφορές του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου για την πολιτική και τις δραστηριότητές του. Ακόμα και σήμερα η θέση του Ομοσπονδιακού Καγκελαρίου αναφέρεται σαν εκείνη του "όγδοου ομοσπονδιακού συμβούλου". Η καγκελαρία είναι επίσης υπεύθυνη για τη δημοσίευση όλων τω ομοσπονδιακών νόμων. Πολιτική της Ελβετίας Κατάλογος προέδρων της Ελβετικής Συνομοσπονδίας Κατάλογος μελών του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου Hans-Urs Willi. "The Chancellor: a few historical highlights on the development of their person and the office from ancient times to the Middle Ages and the Zenden Republic of Valais". In Klaus, Michel (editor): Quelle chance pour nos institutions? Mélanges offerts à Monsieur François Couchepin, chancelier de la Confédération à l'occasion de son 60e anniversaire / Festschrift für Bundeskanzler François Couchepin zum 60. Geburtstag. Schlieren 1995. Μετάφραση από Paul Suffrin και Elsbeth Hagan. Επίσημη ιστοσελίδα A Walk through the History of the Federal Chancellery, in German, French and Italian, στην ιστοσελίδα της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας
634 Ούτε

Η Ούτε (Ute) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,618. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα μιας φίλης του Κοπφ.

 Η μέση διάμετρος της Ούτε εκτιμάται σε 69,4 ± 4,1 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,053. Η Ούτε περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες και 48 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ηωσιμιίδες

Ηωσιμιίδες ονομάζεται μία εξαφανισμένη οικογένεια πρωτευόντων, η οποία πιστεύεται πως περιελάμβανε τους πρώτους σιμιίδες. Οι ηωσιμιίδες έζησαν στην νότια Ασία για ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα κατά την Ύστερη Ηώκαινο εποχή (από την οποία πήραν και το όνομα τους). Συχνά αναφέρονται ως ο τρίτος κλάδος των Απλόρρινων, με τα Σιμιόμορφα και τις Ταρσιόμορφα να είναι οι άλλοι δύο.

 Beard KC, Wang J (Apr 2004). «The eosimiid primates (Anthropoidea) of the Heti Formation, Yuanqu Basin, Shanxi and Henan Provinces, People's Republic of China». J Hum Evol. 46 (4): 401–32. doi:10.1016/j.jhevol.2004.01.002. PMID 15066378. Kay RF, Ross C, Williams BA (Feb 1997). «Anthropoid origins». Science 275 (5301): 797–804. doi:10.1126/science.275.5301.797. PMID 9012340. http://www.sciencemag.org/cgi/pmidlookup?view=long&pmid=9012340.
Βαλτέρι Μπότας

Ο Βαλτέρι Μπότας (φινλανδικά: Valtteri Bottas, 28 Αυγούστου 1989) είναι Φινλανδός οδηγός της Φόρμουλα 1 ο οποίος τρέχει για λογαριασμό της Alfa Romeo Racing Team ORLEN. Ξεκίνησε την καριέρα του στην Φορμουλα 1 το 2013 όπου και οδήγησε με το μονοθέσιο της Williams μέχρι την σεζόν 2016. Με την απόσυρση του Γερμανού Νίκο Ρόσμπεργκ ο Φινλανδός κλήθηκε να τον αντικαταστήσει στην Γερμανική ομάδα της Mercedes το 2017 με την οποία κατάφερε να κατακτήσει 10 νίκες, 20 Pole position και 67 podium μέχρι την σεζόν του 2021 όπου και ενημερώθηκε ότι θα τον αντικαταστήσει ο Τζωρτζ Ράσελ. Την σεζόν 2022 ο Μπότας αντικατέστησε τον θρύλο της Φορμουλα 1 Κίμι Ράικονεν στην Alfa Romeo καθώς ο τελευταίος αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.

 Ο Μπότας γεννήθηκε στην πόλη Ναστόλα της Φινλανδίας στις 28 Αυγούστου του 1989. Ξεκίνησε την καριέρα του το 2005 από τα καρτ. Το 2013 εντάχθηκε στη Φόρμουλα 1 με την ομάδα της Williams όπου βρισκόταν μέχρι και το 2016. Στις 19 Δεκεμβρίου του 2016 η Διευθύνουσα Σύμβουλος της Williams Κλερ Γουίλιαμς είπε στον Μπότας πως απ' τα μεσάνυχτα της ημέρας εκείνης θα τον αποδέσμευαν απ' το συμβόλαιο το οποίο είχε με την ομάδα για να πάει στη Mercedes AMG Petronas προκειμένου να καλύψει τη θέση την οποία άφησε κενή ο Νίκο Ρόσμπεργκ ο οποίος είχε αποχωρήσει απ' το σπορ. Αυτό έγινε επειδή λίγες μέρες νωρίτερα είχε τηλεφωνήσει στο σερ Φρανκ Γουίλιαμς, πατέρα της Κλερ και ιδρυτή της ομάδας ο Αγωνιστικός Διευθυντής της 2ης Τότο Βολφ και του' χε πει πως ο Μπότας ήταν 1ο όνομα στη λίστα τους για την αντικατάσταση του Ρόσμπεργκ.
Τεχνικός Ασφαλείας

Ως Τεχνικός Ασφαλείας στο Ελληνικό Δίκαιο χαρακτηρίζεται ο υπάλληλος ή ο εξωτερικός συνεργάτης ο οποίος συμβουλεύει και υποδεικνύει στον εργοδότη ότι αφορά στην υγιεινή και ασφάλεια στο χώρο εργασίας. Ο ρόλος του Τεχνικού Ασφαλείας είναι καθαρά συμβουλευτικός και την υποχρέωση για τη σωστή τήρηση των κείμενων διατάξεων έχει αποκλειστικά ο εργοδότης.

 Κάθε επιχείρηση εφόσον απασχολεί έναν τουλάχιστον εργαζόμενο πρέπει να απασχολεί και Τεχνικό Ασφαλείας. Τα στοιχεία του πρέπει να καταχωρηθούν από την επιχείρηση στο ΠΣ ΕΡΓΑΝΗ. Η τρέχουσα νομοθεσία χωρίζει τις επιχειρήσεις σε τρεις κατηγορίες ως προς την επικινδυνότητα. Η κατηγορία στην οποία ανήκει μια επιχείρηση εξαρτάται από τον κλάδο οικονομικής δραστηριότητας (ΚΑΔ) ο οποίος έχει δηλωθεί στην εφορία. Οι κωδικοί έχουν δημοσιευτεί στο Α΄ φύλλο, τεύχος 84, 2 Ιουνίου του 2010 στο ΦΕΚ. Σε ορισμένες περιπτώσεις τη θέση του Τεχνικού Ασφαλείας μπορεί να έχει ο ίδιος ο εργοδότης ή κάποιος υπάλληλος ο οποίος εργάζεται με πλήρες ωράριο κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Υπεύθυνος για τη σωστή τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας στις εταιρείες είναι ο διαχειριστής (ή οι διαχειριστές) που ορίζει το καταστατικό και μόνον αυτός μπορεί (πάντα σύμφωνα με κάποιες προϋποθέσεις) να χρησιμοποιηθεί ως Τεχνικός Ασφαλείας ή να μεταβιβάσει αυτήν την αρμοδιότητά του σε άλλον.
Ναπολεόντειο άνοιγμα

Το Ναπολεόντειο άνοιγμα στο σκάκι είναι ένα άνοιγμα που ξεκινά με τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία): 1. ε4 ε5 2. Βζ3Όπως και με την παρόμοια κίνηση του περιπάτου της βασίλισσας (2.Βθ5), τα λευκά ελπίζουν να κάνουν το Ματ των αρχαρίων (2.Βζ3 Ιγ6 3.Αγ4 Αγ5?? 4.Β:ζ7#), αλλά η παγίδα μπορεί εύκολα να αποφευχθεί από τα μαύρα.

 Το Ναπολεόντειο άνοιγμα πήρε το όνομά του από τον Γάλλο στρατηγό και αυτοκράτορα Ναπολέων Βοναπάρτη, ο οποίος είχε μια βαθιά αγάπη για το σκάκι, αλλά όπως ειπώθηκε ήταν απλά ένας μέτριος παίκτης. Το όνομα τέθηκε σε χρήση μετά από δημοσιεύματα στα μέσα του 19ου αιώνα που αναφέρθηκαν στο ότι έπαιξε αυτό το άνοιγμα σε μια παρτίδα το 1809 την οποία έχασε από τον Τούρκο, μια αυτόματη σκακιστική μηχανή που την λειτουργούσε ο μαιτρ Johann Baptist Allgaier. Το όνομα μπορεί επίσης να είναι μια αναφορά στην παραμελημένη αυτοκράτειρα του Ναπολέοντα, την Ιωσηφίνα, και τις σκανδαλώδεις απιστίες της, που δείχνει την αδυναμία του Ναπολέοντα να κρατήσει τη βασίλισσά του στο σπίτι. Το άνοιγμα αυτό είναι ένα αδύναμο άνοιγμα διότι αναπτύσσει πρόωρα την λευκή βασίλισσα με σκοπό να επιτεθεί και έτσι στερεί από τον ίππο του βασιλιά των λευκών το καλύτερο τετράγωνο για την ανάπτυξή του. Συγκριτικά, ο περίπατος της βασίλισσας είναι πιο αναγκαία κίνηση και ισχυρότερη, διότι η κίνηση 2.Βθ5 αναγκάζει τα μαύρα να υπερασπισουν άμεσα το πιόνι τους στο ε5 (συνήθως με 2...Ιγ6), και στη συνέχεια με την κίνηση 3.Αγ4 τα μαύρο αναγκάζονται να παίξουν μια υποδεέστερη κίνηση, όπως 3...η6 ώστε τα μαύρο να προετοιμάσουν ένα φιανκέτο αντί για μια πιο επιθετική τοποθέτηση του αξιωματικού τους, ή 3...ΑΒ7 μπλοκάροντας τον αξιωματικό, ή 3...Βζ6 στερώντας από τον ίππο το καλύτερο τετράγωνο για την ανάπτυξή του. Η κίνηση 2.Βζ3 όμως δεν θέτει παρόμοια εμπόδια στην ανάπτυξη των μαύρων. Burgess, Graham· Emms, John· Gallagher, Joe (1999). Nunn, John, επιμ. Nunn's Chess Openings. ISBN 1-8574-4221-0. de Firmian, Nick (1999). Modern Chess Openings (MCO–14) (14η έκδοση). Walter Korn. ISBN 0-8129-3084-3. Murray, H.J.R. (1913). A History of Chess. London: Oxford University Press. Murray, H.J.R. (1963). A Short History of Chess. London: Oxford University Press. Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Napoleon Opening
Μιλ Μάσκαρας

Ο Άαρον Ροντρίγκεζ (Aarón Rodríguez Arellano, 15 Ιουλίου 1942 - ...) είναι Μεξικανός μασκοφόρος επαγγελματίας παλαιστής και ηθοποιός. Περισσότερο γνωστός είναι με το ψευδώνυμο Μιλ Μάσκαρας (που σημαίνει εκατοντάδες μάσκες).

 Ο Μάσκαρας, έχει κάνει καριέρα, όπως είναι φυσικό στην πατρίδα του, το Μεξικό, στις καλύτερες εταιρείες, ενώ έχει αγωνιστεί και για τις κορυφαίες των Ηνωμένων Πολιτειών, είτε για μερικές εμφανίσεις, είτε με κανονικό συμβόλαιο. Εκτός της καριέρας του στην πάλη, ο Μεξικανός έχει γίνει πολλές φορές και ηθοποιός, συμμετέχοντας σε αρκετές ταινίες, μαζί με άλλους μασκοφόρους παλαιστές. Ο Ροντρίγκεζ έχει κατακτήσει αρκετούς τίτλους στην μεγάλη καριέρα του, που ξεκίνησε το 1965. Έχει ένα απίστευτο ρεκόρ σε αγώνες με έπαθλο την μάσκα του αντιπάλου, καθώς δεν έχει ηττηθεί σε συνολικά δεκατρείς τέτοιους αγώνες. Επίσης, έχει εισαχθεί σε αρκετά Hall of Fame. Ένα από αυτά είναι και το HoF του WWE, στο οποίο την παρουσίασή του, έκανε ο ανιψιός του και παλαιστής, Αλμπέρτο Ντελ Ρίο. Πολλές είναι οι φορές, που ο Μιλ Μάσκαρας έχει κατηγορηθεί για την συμπεριφορά του. Η επαγγελματικότητά του, έχει κατηγορηθεί από αρκετούς συναδέλφους του. Δύο από αυτοί είναι οι Μικ Φόλεϊ και Κρις Τζέρικο, οι οποίοι μέσα από την αυτοβιογραφία τους, αναφέρονται για τον Μεξικανό, λέγοντας πως δεν δεχόταν να χάσει, ή να δώσει την ευκαιρία σε αντιπάλους του, να προωθηθούν, όπως γίνεται σε αυτό το επάγγελμα. Κριτική στον Μάσκαρας έχει κάνει και ο Μπίλι Γκράχαμ. Προφίλ στο Professional Wrestling Hall of Fame Προφίλ στο WWE Hall of Fame