IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ο ουρανός της δόξας

Το Ο ουρανός της δόξας (πρωτότυπος τίτλος: Yankee Doodle Dandy) είναι αμερικανικό βιογραφικό δράμα και μιούζικαλ του 1942 σε σκηνοθεσία Μάικλ Κερτίζ. Η ταινία βασίζεται στη ζωή του ηθοποιού, σκηνοθέτη, σεναριογράφου, χορευτή και παραγωγού Τζορτζ Μ. Κόχαν, ο οποίος κατά τις αρχές του εικοστού αιώνα ήταν γνωστός ως Ο άνδρας που κατέκτησε το Μπρόντγουεϊ. Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Τζέιμς Κάγκνεϊ στον ρόλο του Κόχαν. Ο Κάγκνεϊ πλαισιώνεται από τους Τζόαν Λέσλι, Γουόλτερ Χιούστον, Ρίτσαρντ Γουόρφ, Ρόζμαρι ΝτεΚαμπ, Αϊρίν Μάνινγκ και Τζίνι Κάγκνεϊ. Η φωνή της Τζόαν Λέσλι που υποδύεται τη σύζυγο του Τζορτζ Μ. Κόχαν, ντουμπλαρίστηκε από την Σάλι Σουίτλαντ. Η ταινία προτάθηκε για 8 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και χάρισε στον Τζέιμς Κάγκνεϊ Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Το 1993 ταινία επελέγη να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.

 Το 1942, ενώ η Αμερική έχει μπει για τα καλά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Τζορτζ Μ. Κόχαν (Τζέιμς Κάγκνεϊ), διάσημος ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, συνθέτης και παραγωγός του Μπρόντγουεϊ, αποφασίζει να επιστρέψει μετά από πολλά χρόνια στα θεατρικά δρώμενα για να συμμετάσχει στο μιούζικαλ «Προτιμώ να είμαι σωστός» των Ρότζερς και Χαρτ, όπου πρόκειται να υποδυθεί τον πρόεδρο των Η.Π.Α. Φρανγκλίνο Ρούσβελτ. Τη νύχτα της πρεμιέρας λαμβάνει ένα τηλεγράφημα από τον Ρούσβελτ που τον καλεί στην Ουάσινγκτον για να τον βραβεύσει με το Παράσημο της Τιμής για την προσφορά του στην πατρίδα. Η συνάντησή του με τον πρόεδρο τον συγκινεί και τον ωθεί στο να κάνει αναδρομή στο παρελθόν του, ξεκινώντας από τη γέννησή του, την 4η Ιουλίου του 1878, συνεχίζοντας με την πορεία του στο χώρο της επιθεώρησης ως παιδί μαζί με τους γονείς του, Τζέρι και Νέλι (Γουόλτερ Χιούστον και Ρόζμαρι ΝτεΚαμπ) και την αδελφή του, Τζοσι (Τζίνι Κάγκνεϊ) και καταλήγοντας στην επιτυχία του στο Μπρόντγουεϊ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Yankee Doodle Dandy (film) στο Wikimedia Commons Ο ουρανός της δόξας στην IMDb
Στηθόδεσμος

Ο στηθόδεσμος είναι εσώρουχο που καλύπτει το γυναικείο στήθος. Στη σημερινή εποχή είναι πιο συνηθισμένη στην καθομιλουμένη η χρήση της γαλλικής λέξης "σουτιέν", που σημαίνει "υποστήριγμα". Η ονομασία αυτή αναφέρεται στην υποστήριξη που προσφέρει ο στηθόδεσμος στο γυναικείο στήθος, κάνοντάς το να φαίνεται πιο στητό, νεανικό και θελκτικό. Ο στηθόδεσμος περιορίζει επίσης τις κινήσεις του στήθους κατά την άθληση, το τρέξιμο ή γενικά την κίνηση του σώματος. Στις μινωικές τοιχογραφίες της Κνωσσού απεικονίζεται ένα είδος στηθόδεσμου που προβάλλει αντί να καλύπτει το γυναικείο στήθος. Στην αρχαία ελληνική απαντούν οι λέξεις "στηθοδέσμη", "μαστόδετον", "μαστόδεσμος", "απόδεσμος". Στη σημερινή του μορφή, το σουτιέν προήλθε από τον κορσέ, εσώρουχο που φορούσαν οι γυναίκες στο δυτικό κόσμο από τον 16ο αιώνα και μέχρι τον 20ο. Παρ'ολα αυτά είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι στηθόδεσμοι ή αλλιώς σουτιέν δεν προφέρουν καμία ωφέλεια από άποψη ανατομίας ή φυσιολογίας.

 Πολύ συχνά οι γυναίκες φοράνε στηθόδεσμους διότι λανθασμένα πιστεύουν ότι οι στηθόδεσμοι εμποδίζουν το κρέμασμα του στήθους τους. Γιατροί, πωλήτριες εσώρουχων, νεαρές και ενήλικες γυναίκες, πίστευαν ότι οι στηθόδεσμοι είναι ιατρικά απαραίτητοι για την υποστήριξη του στήθους. Σε ένα άρθρο του 1952 στο Parents' Magazine, o Frank H. Crowell έγραψε πως ήταν σημαντικό για τις έφηβες να αρχίσουν να φοράνε σουτιέν νωρίς, με σκοπό να εμποδίσουν το κρέμασμα του στήθους.Αυτή η πεποίθηση βασιζόταν σε μια λανθασμένη ιδέα, κατά την οποία το στήθος δε μπορούσε να υποστηριχθεί ανατομικά από μόνο του και πως το να φορούν οι γυναίκες στηθόδεσμους έχει θετικά αποτελέσματα, τα οποία φαίνονται κατά τη γήρανση. Ωστόσο, ερευνητές, κατασκευαστές σουτιέν και ειδικοί υγείας δε μπόρεσαν να βρουν κανένα αποδεικτικό στοιχείο που να υποστηρίζει την ιδέα ότι φορώντας σουτιέν για όσο χρονικό διάστημα, μειώνει τις πιθανότητες της πτώσης του στήθους. Παράγοντες που επηρεάζουν τη πτώση του στήθους είναι το κάπνισμα, οι πολλαπλές εγκυμοσύνες, η μάζα του σώματος, το μεγάλο στήθος, η απότομη αύξηση ή απώλεια βάρους και η γήρανση. http://www.sansimera.gr/articles/95
Γερέμια Ταμπάι

Ο Σερ Γερέμια Ταμπάι (Sir Ieremia Tienang Tabai, 16 Δεκεμβρίου 1949-) είναι πολιτικός από το Κιριμπάτι. Ήταν πρώτος πρόεδρος της νησιωτικής χώρας, από το 1979 ως το 1991, με μια μικρή διακοπή από το 1982 ως το 1983.Το 1982 τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη. Ήταν μέλος του Εθνικού Προοδευτικού Κόμματος.

 Γεννήθηκε στο Νονούτι και μορφώθηκε στη Νέα Ζηλανδία. Μετά το πέρας των σπουδών του, επέστρεψε στο Κιριμπάτι, όπου εργάστηκε ως λογιστής. Εξελέγη βουλευτής των νησιών Γκίλμπερτ το 1974. Το 1976 η περιοχή κέρδισε περιορισμένο καθεστώς αυτοκυβέρνησης και ο Ταμπάι έγινε αρχηγός της Αντιπολίτευσης. Από τη θέση αυτή άσκησε έντονη κριτική στον ανώτερο υπουργό Ναμπούτ Ρατιέτα. Αγωνίστηκε για να διαφυλάξει την παράδοση και τον πολιτισμό της χώρας του. Άσκησε επίσης κριτική στην τακτική της κυβέρνησης να ενισχύει περισσότερο την Ταράουα, σε βάρος των υπόλοιπων νησιών.Αποδείχθηκε πολύ καλός διαπραγματευτής όταν πέτυχε έναν οικονομικό διακανονισμό με το Ηνωμένο Βασίλειο αναφορικά με τις απαιτήσεις των κατοίκων της Μπανάμπα για αποζημίωση, εξαιτίας της απώλειας της πατρικής γης τους λόγω της εξόρυξης φωσφάτων. Το 1979 το Κιριμπάτι έγινε πλήρως ανεξάρτητο και ο Ταμπάι χρίστηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου. Ορκίστηκε ο πρώτος πρόεδρος του ανεξάρτητου Κιριμπάτι. Το 1991 επανεξελέγη στο ύπατο αξίωμα, ωστόσο το Σύνταγμα δεν του επέτρεπε να αναλάβει νέα θητείαΚατά την προεδρία του, έδειξε αξιοσημείωτη περιφρόνηση στην εξωτερική οικονομική βοήθεια και κάποτε είχε πει ότι οι άνθρωποι της χώρας του ήταν "καλύτερο να είναι φτωχοί αλλά ελεύθεροι". Υπέγραψε συμφωνία με τις αλιευτικές αρχές της Σοβιετικής Ένωσης, για την αλίευση τόνου. Επίσης κατά την περίοδο της προεδρίας του ιδρύθηκε ταμείο από την εξόρυξη φωσφάτων, τα έσοδα των οποίων δόθηκαν για την εκτέλεση αναπτυξιακών έργων. Μετά την αποχώρησή του από την προεδρία ο Ταμπάι έγινε Γενικός Γραμματέας του Φόρουμ των Νήσων του Ειρηνικού από το 1992 ως το 1998. Το 1999 του επιβλήθηκε πρόστιμο επειδή επεχείρησε να ιδρύσει ανεξάρτητο ραδιοφωνικό σταθμό στη χώρα του, κάτι το οποίο περιγράφηκε ως λογοκρισία. Το 2000 εξέδωσε την εφημερίδα Kiribati New Star Στις βουλευτικές εκλογές του Αυγούστου του 2007 επανεξελέγη στο Κοινοβούλιο. Είναι επίσης γραμματέας του περιοδικού Pacific Magazine.
Αγία Αναστασία Χαλκιδικής

Η Αγία Αναστασία είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Γαλατίστης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ανθεμούντος, του δήμου Πολυγύρου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χαλκιδικής, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Χαλκιδικής του νομού Χαλκιδικής, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

 Η Αγία Αναστασία είναι πεδινό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Χαλκιδικής. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει τον Πολύγυρο με την Περιφερειακή Οδό Θεσσαλονίκης στη διασταύρωση Θέρμης, από την πλευρά του (Χορτιάτη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 125. Απέχει περίπου 31 χλμ. ΒΔ. του Πολύγυρου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαλατίστης του νομού Χαλκιδικής. Καταργήθηκε το 1940, και επανασυστάθηκε το 1991. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Γαλατίστης και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανθεμούντα. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ανθεμούντα και προσαρτήθηκε στον δήμο Πολυγύρου. Ο οικισμός αποτελείται από τρία τμήματα και καταλαμβάνει έκταση που ανήκε στην Μονή Αγίας Αναστασίας από δωρεά της αυτοκράτειρας του Βυζαντίου Θεοφανούς, ιδρύτριας του μοναστηριού. Οι κάτοικοι της περιοχής αγωνίστηκαν κατά των Τούρκων στην επανάσταση του 1821, ιδιαίτερα ο Στάμος Χάψας, ο οποίος αγωνίστηκε μέχρις εσχάτων για την σωτηρία των αμάχων, που είχαν καταφύγει στην Μονή Αγίας Αναστασίας. Η Σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Αναστασίας Φαρμακολύτριας, βορειοανατολικά του οικισμού, από τις σημαντικότερες και ιστορικότερες της Β. Ελλάδας. Ιδρύθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα στη θέση μικρού ναού των βυζαντινών χρόνων. Γνώρισε μεγάλη ακμή μέχρι και τον 17ο αιώνα, αλλά πυρπολήθηκε το 1821. Το ξωκκλήσι του Άη-Λια στα βορειοδυτικά του χωριού Το μνημείο του Καπετάν Χάψα, πάνω στον κύριο αυτοκινητόδρομο νότια του οικισμού, αγωνιστή της Επανάστασης, ο οποίος σκοτώθηκε στην πολύνεκρη μάχη των Βασιλικών Χαλκιδικής, στις 10/06/1821 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 2006 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr http://www.agro-tour.net/web/guest/activities/~/topicarts/view/44816/209/164?_topicarts_redirect=%2Fweb%2Fguest%2Factivities%2F~%2Ftopic%2F209%2F164%3F_topicarts_page%3D2
Γ.Σ. Λαμία

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Λαμία είναι αθλητικό σωματείο πετοσφαίρισης με έδρα τη Λαμία. Ιδρύθηκε το έτος 1976 υπό την αρχική επωνυμία «Α.Σ. Φθιώτις». Χρώματα του συλλόγου είναι το λευκό και το μπλε. Μοναδικό ενεργό τμήμα του συλλόγου είναι το τμήμα πετοσφαίρισης. Μέχρι στιγμής έχει φτάσει στους 8 του Κυπέλλου Συνομοσπονδίας της Ευρώπης. Αυτό το διάστημα μετέχει στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής κατηγορίας (Volley League) με την επωνυμία Γ.Σ. Λαμία ΤΑΠ.

 1976-1977: Τοπικό Πρωτάθλημα 1977-1993: Β' Εθνική κατηγορία 1993-1995: Γ' Εθνική Κατηγορία 1996-2000: Β' Εθνική Κατηγορία 2000-2001: Β'εθνική/άνοδος στην Α2 2001-2002: Α2 - 3η Θέση 2002-2003: A2 - 5η Θέση 2003-2004: A2 - 5η Θέση 2004-2005: A2 - άνοδος στην Α1 2005-2006: Α1 - 7η θέση 2006-2007: Α1 - 5η θέση-Συμμετοχή στον τελικό Κυπέλλου: Παναθηναϊκός-Λαμία 3-0 2007-2008: Α1 - 4η θέση-Πρόκριση στο CEV CUP 2008-2009: A1 - 7η θέση-Πρόκριση στούς 8 του CEV CUP 2009-2010: Α1 - 4η θέση-Πρόκριση στο CEV CUP 2010-2011: Α1 - 6η θέση-Πρόκριση στο CEV CUP 2011-2012: Α1 - 6η θέση-Πρόκριση στο CEV CUP-Συμμετοχή στον τελικό Κυπέλλου: Ηρακλής-Λαμία 3-0 2012-2013: Α1 - 8η θέση 2013-2014: Α1 - 8η θέση Έμβλημα του συλλόγου αποτελεί ο Αχιλλέας. Εγχώριες διοργανώσεις Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε.: 51980–81, 1988–89, 1990–91, 1993–94, 1998–99 Επίσημος ιστότοπος
Νατάλιο Γουίτλι

Ο Νατάλιο Γουίτλι (Natalio Dixon Wheatley, γεννημένος στις 2 Ιουνίου 1980) είναι πολιτικός των Βρετανικών Παρθένων Νήσων που υπηρετεί επί του παρόντος ως πρωθυπουργός των Βρετανικών Παρθένων Νήσων. Είναι εγγονός του πρώην πρωθυπουργού, Γουίλαρντ Γουίτλι . Κατά καιρούς έχει εκφράσει την προτίμηση να αναφέρεται με το υιοθετημένο αφρικανικό του όνομα, Sowande Uhuru.

 Οι Γουίτλι είναι από μια από τις κύριες πολιτικές οικογένειες των Βρετανικών Παρθένων Νήσων. Ήταν υποψήφιος για πρώτη φορά στις γενικές εκλογές του 2011 με την Λαϊκή Πατριωτική Συμμαχία (PPA) ως υποψήφιος επικρατείας. Τερμάτισε 10ος στην ψηφοφορία με 798 ψήφους (2,3%). Στη συνέχεια έθεσε υποψηφιότητα στις γενικές εκλογές του 2015 για το Λαϊκό Κόμμα Ενδυνάμωσης (PEP), επίσης για βουλευτής Επικρατείας. Τερμάτισε 11ος στην ψηφοφορία με 470 ψήφους (1,3%). Έπειτα, συμμετείχε στις γενικές εκλογές του 2019 με το Κόμμα των Παρθένων Νήσων στην έβδομη περιφέρεια και εξελέγη αφού νίκησε τον κάτοχο της έδρας Κέντρικ Πίκερινγκ με 44,76% των ψήφων. Διορίστηκε υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Νεολαίας, Αλιευμάτων και Γεωργίας από το 2019. Ήταν υπηρεσιακός πρωθυπουργός κατά τη σύλληψη του Άντριου Φόι τον Απρίλιο του 2022 για διακίνηση ναρκωτικών και ξέπλυμα χρήματος στο Μαϊάμι των Ηνωμένων Πολιτειών. Μια εξεταστική επιτροπή για τη διαφθορά στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους διαπίστωσε ότι υπήρχαν «τρομακτικές» αποτυχίες στη διακυβέρνηση των νησιών και «μεγάλη πιθανότητα» σοβαρής διαφθοράς, με την έρευνα να προτείνει τη μερική αναστολή του συντάγματος των νησιών και την επιβολή άμεσης βρετανικής διοίκησης των νησιών για έως και δύο χρόνια. Αντιτίθεται στην άμεση διακυβέρνηση από το Λονδίνο κατά τη διάρκεια της κρίσης. Στις 5 Μαΐου 2022 υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησής του για την απομάκρυνση του Άντριου Φόι από την πρωθυπουργία. Η πρόταση ψηφίστηκε ομόφωνα. Ο Γουίτλι ορκίστηκε πρωθυπουργός την ίδια μέρα.
Γκραβλότ

Το Γκραβλότ (γερμανικά: Γκραβελότε‎) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία, με πληθυσμό 652 κατοίκους μέχρι το 1999. Από το 1871 μέχρι το τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου το 1918, ήταν η δυτικότερη πόλη της Γερμανίας.

 Το Γκραβλότ βρίσκεται μεταξύ του Μετς και των πρώην γαλλο-γερμανικών συνόρων, όπως ήταν μεταξύ 1870 και 1918. Ήταν διάσημο ως η σκηνή της μάχης της 18ης Αυγούστου 1870 μεταξύ των Γερμανών υπό τον βασιλιά Γουλιέλμο της Πρωσίας και των Γάλλων υπό τον Στρατάρχη Μπαζαίν . Το πεδίο μάχης εκτείνεται από τα δάση που συνορεύουν με τον Μοζέλα πάνω από το Μετς μέχρι το Ρονκούρ, κοντά στον ποταμό Ορν . Άλλα χωριά που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μάχη του Γκραβλότ ήταν το Σαν-Πριβάτ, το Αμανβιλέρ και το Σαντ-Μαρί-ω-Σεν, όλα βόρεια του Γκραβλότ. Κατάλογος κοινοτήτων του Νομού Μοζέλ Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο της Λωρραίνης Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Γκραβλότ» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 12 (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 383 Εικόνες πολεμικών μνημείων του 1870
Μάχη της Καλιακούδας

Η μάχη της Καλιακούδας ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 1821 στις 28 Αυγούστου 1823 στον ομώνυμο ορεινό όγκο της Ευρυτανίας, με νικηφόρα έκβαση για τους Τούρκους.

 Μετά την αποτυχία κατάληψης του Μεσολογγίου (Οκτ-Δεκ 1822) ο Σουλτάνος ανάθεσε τις επιχειρήσεις στον Μουσταφά Πασά της Σκόδρας. Τον Αύγουστο θα λάβει χώρα η μάχη στο Κεφαλόβρυσο Καρπενησίου, κατά την οποία ο Μάρκος Μπότσαρης νίκησε τις εμπροσθοφυλακές του Μουσταή. Όμως ο απροσδόκητος θάνατος του Μπότσαρη δεν βοήθησε στην εμπέδωση των αποτελεσμάτων της νίκης. Ο Πασάς της Σκόδρας σχεδίασε την καθόδο προς νότον. Γι' αυτό θέλησε να ξεκαθαρίσει τα νώτα του από κάθε απειλή. Κι αυτή ήταν το ελληνικό στρατόπεδο του όρους Καλιακούδας περί τα τέσσερα χιλίομετρα νοτιότερα του Καρπενησίου. Η θέση ήταν οχυρή και ελέγχει το πέρασμα του πιο σύντομου δρομολογίου προς το νότο. Οι Ελληνικές δυνάμεις αποτελούνταν από τις δυνάμεις του Ζυγούρη Τζαβέλλα, τα σώματα των τοπικών οπλαρχηγών Γιολδάση και Σιαδήμα και 200 υπό τον Νικολό Μήτρου Κοντογιάνη και 300 Πελοποννήσιοι υπό τον Γ. Ροδόπουλο, συνολικά ανερχόμενο σε 2.500. Επίσης στάλθηκαν 600 άνδρες Πελοποννήσιοι υπό τον Νικόλαο Πετμεζά και άλλα σώματα Πελοποννησίων υπό τους Ανδρέα Λόντο και Βασίλη Πετμεζά και Ρουμελιωτών υπό τους Μήτσο Κοντογιάννη και Δήμο Σκαλτσά, χωρίς να φθάσουν εγκαίρως. Ο Πασάς της Σκόρδας είχε 15.000 Τουρκαλβανούς. Το κύριο μέρος των ελληνικών δυνάμεων τοποθετήθηκε αμυντικά στα ΒΔ. κράσπεδα της Καλιακούδας. Στο Νότιο και απόκρυμνο μέρος του βουνού , εκατέρωθεν δύσβατης στενωπού που οδηγούσε που οδηγούσε στην κορυφή του, εγκαταστάθηκε δύναμη 200 άνδρών υπό τους Γιολδάση και Σιαδήμα για να αποτραπεί υπερφαλάγγιση της κύριας δύναμης. Οι Τούρκοι το πρωί της 28ης Αυγούστου επιτέθηκαν στις ελληνικές θέσεις, με έφιππους και πεζούς, αλλά αποκρούσθηκαν με βαριές απώλειες. Και άλλες δύο έφοδοι αποκρούσθηκαν με επιτυχία. Όμως σημειώθηκε ανατροπή όταν 400 πολεμικότατοι Αλβανοί Καθολικοί Μιρδίτες υπό τον Κροάτη Μάρκο διείσδυσαν από τη νότια δύσβατη στενωπό , την οποία δεν κάλυψαν επαρκώς ή σύμφωνα με άλλους άφησαν σκόπιμα αφύλακτη, οι Γιολδάσης και Σιαδήμας. Οι περικυκλωμένοι Έλληνες δεν κατόρθωσαν να σπάσουν τον κλοιό. Συνολικά οι νεκροί από την ελληνική πλευρά ήταν 150 μεταξύ των οποίων και οι Ζυγούρης Τζαβέλλας, Νικόλαος Κοντογιάννης, Δήμος Κίτσιος. Οι Τούρκοι έχασαν 500 άνδρες. Η ήττα προκάλεσε διάλυση του στρατοπέδου της Καλλιακούδας και συνέβαλε στη διάνοιξη του δρόμου προς το Μεσολόγγι. Ο αιφνιδιασμός βάρυνε ιδιαίτερα στην έκβαση της μάχης. Η πλημμελής φρούρηση της νότιας στενωπού ήταν προϊόν εφησυχασμού λόγω του δύσβατου και απόκρημνου εδάφους.Πρόθυμη ήταν η συμμετοχή των Πελοποννησίων προϊόν πατριωτικής αλληλεγγύης και ορθής εκτίμησης ό,τι μετά τη Ρούμελη θα ακολουθούσε και η δική τους η σειρά. Γεώργιος Δροσίνης, επιμ. (1923). Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος, Τόμος 2. σελ. 19. Ανακτήθηκε στις 19 Απριλίου 2011. Ιστορία του μηνός - Χρονικά της Εκαντοταετηρίδος (1822) (pdf) Ιωάννης Κατσαβός, «Η Μάχη της Καλιακούδας», Τα Αιτωλικά, τχ.29 (Ιούλιος-Δεκέμβριος 2017), σελ.241-244
Κάστρο του Κλο-Λυσέ

Το Κάστρο του Κλο-Λυσέ (γαλλικά: Château du Clos Lucé), επίσημα αποκαλούμενο κτήμα του Κλου (manoir du Cloux), είναι ένα μεγάλο κάστρο, που βρίσκεται στο κέντρο του Αμπουάζ, στον νομό Αντρ-ε-Λουάρ, στο κέντρο της κοιλάδας του Λίγηρα. Είναι στη φυσική κοιλάδα τού ποταμού, που επίσημα καλείται Τουραίν. Κτισμένο από τον Υγκ (Ούγκο) του Αμπουάζ το 1471, το ανάκτορο γνώρισε αρκετούς διάσημους ιδιοκτήτες, όπως τον Κάρολο Η΄ της Γαλλίας και τον Λεονάρντο ντα Βίντσι. Βρίσκεται 500 μ. κοντά στο Κάστρο του Αμπουάζ, με το οποίο συνδέεται με έναν υπόγειο διάδρομο.

 Ο Κάρολος Η΄ αγόρασε το κτίσμα από τον Ετιέν Λε Λουπ το 1490 και την εποχή εκείνη έγινε γνωστό ως το θερινό ενδιαίτημα· φιλοξενούσε μέλη της Γαλλικής βασιλικής οικογένειας. Έπειτα από μερικές δεκαετίες, ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας προσκάλεσε τον Λεονάρντο ντα Βίντσι να ζήσει στη Γαλλία το 1516 και παραχώρησε το κτήριο στον ζωγράφο. Ο ηλικιωμένος καλλιτέχνης έζησε εδώ τα τελευταία έτη του, ως το τέλος του στις 2 Μαΐου 1519. Χάρη στους λαμπρούς ιδιοκτήτες του, το οικοδόμημα σήμερα είναι ένα από τα ιστορικά Μνημεία και έτσι προστατεύεται από κατεδάφιση ή ανακαίνιση. Έπειτα από το 1855 έγινε ένα γνωστό μουσείο για τη ζωή του Λεονάρντο ντα Βίντσι, αφιερωμένο στη μνήμη του και στο έργο του, που συγκεντρώνεται και διευθύνεται από την οικογένεια Σαιν-Μπρί, τους τελικούς ιδιοκτήτες της ιδιοκτησίας. Κάστρα του Λίγηρα
Βολοντάρ Γκλεμπόβιτς του Μινσκ

Ο Βολοντάρ Γκλεμπόβιτς, ρωσ.: Володарь Глебович Минский, (12ος αι.) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Μινσκ, που ανήκε στον λεγόμενο κλάδο του Πολότσκ (Polotski) από την πόλη και το πριγκιπάτο του Πολότσκ, από όπου προερχόταν. Ήταν γιος του Γκλεμπ Βσεσλάβιτς του Μινσκ (απεβ. 1119) και της Aναστασίας, κόρης του Γιαροπόλκ Ιζιασλάβιτς. Ο Βολοντάρ απεβίωσε μετά το 1167, πιθανώς το 1176.

 Η οικογένεια του Βολοντάρ βρισκόταν από καιρό σε σύγκρουση με τον μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου, Βλαδίμηρο Β΄ Μονομάχο, ο οποίος το 1113 (σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες 1119) κατέκτησε το Μινσκ από τον πατέρα τού Βολοντάρ. Αργότερα, οι υπόλοιπες κτήσεις της δυναστείας Πολότσκ είχαν κατακτηθεί από τον γιο του Βλαδίμηρου Β΄, Mστισλάβ Α΄ του Κιέβου και τα μέλη της αναγκάστηκαν να καταφύγουν, μεταξύ άλλων, στην Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, μετά το τέλος του Mστισλάβ το 1132, η αυτοκρατορία του Κιέβου κατέρρευσε σιγά σιγά και η δυναστεία Πολότσκ μπορούσε να επιστρέψει στη ρωσική πολιτική σκηνή. Ο Βολοντάρ νυμφεύτηκε στις 5 Ιουνίου 1135 (πιθανότατα ενώ ήταν εξόριστος στην Πολωνία) με τη Ρίκισσα της Πολωνίας, βασίλισσα της Σουηδίας, κόρη του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου και χήρα του Δανού πρίγκιπα και βραχύβιου βασιλιά Mάγκνους Α΄ της Σουηδίας, ο οποίος έπεσε τον προηγούμενο χρόνο στη μάχη του Φότεβικ. Ο Βολοντάρ και ο Ρίκισσα απέκτησαν μία κόρη, τη: Σοφία του Μινσκ, η οποία αργότερα παντρεύτηκε τον Βαλντεμάρ Α΄ τον Μεγάλο της Δανίας.Ο γάμος του Βολοντάρ και της Ρικίσσας ήταν μία πολιτική κίνηση τού πατέρα της, που στρέφεται ενάντια στην τότε συμμαχία μεταξύ του Ερρίκου Β΄ της Δανίας και των απογόνων του Moνομάχου. Επειδή αρκετά κεντρικά πρόσωπα σε αυτή τη σύγκρουση απεβίωσαν και η θέση των Μονομάχων στη Ρωσία αποδυναμώθηκε πολύ, τα θεμέλια του γάμου έπεσαν επίσης: λύθηκε με διαζύγιο, μετά το οποίο η Ρίκισσα παντρεύτηκε τον Σβέρκερ Α' της Σουηδίας. Στην έρευνα της αρχαίας ιστορίας, ο Voλοντάρ συνήθως συγχέονταν (μεταξύ άλλων από τον Nικολάι φον Μπάουμγκαρτεν) με τον ημι-μυθικό πρίγκιπα Βλαντίμιρ Βσεβολόντιτς του Νόβγκοροντ. Τζον Λιντ «Οι ρωσικοί γάμοι. Δυναμικοί και Πολιτικοί Συνασπισμοί Κατά τον Δανικό Εμφύλιο Πόλεμο της δεκαετίας του 1130» στο (Δανέζικο) Ιστορικό Περιοδικό Νο. 2 1992.
Sons of Anarchy

Το Sons of Anarchy είναι αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά τραγωδίας και εγκλήματος που δημιουργήθηκε από τον Κερτ Σάτερ και προβλήθηκε πρώτη φορά το 2008 μέχρι και το 2014.Η ιστορία αφορά μία παράνομη λέσχη μοτοσικλετιστών της Καλιφόρνια. Πρωταγωνιστεί ο Τσάρλι Χάναμ που υποδύεται τον Τζάκσον "Τζαξ" Τέλερ,αντιπρόεδρο της λέσχης,ο οποίος ξεκινά να αμφισβητεί τον εαυτό του καθώς και την λέσχη και τα ιδανικά στην διάρκεια των επεισοδίων. Η σειρά έκανε πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο του 2008 στο τηλεοπτικό κανάλι FX και συνολικά έχει 7 κύκλους κάνοντάς το την πιο επιτυχημένη σειρά του FX. Η σειρά εξερευνά την εκδίκηση,την κυβερνητική διαφθορά καθώς και τον ρατσισμό μέσα από την λέσχη που λειτουργεί ως έναν ανθρώπινο μετασχηματισμό.

 Σε κάθε σεζόν εξελίσσονται παράλληλες ιστορίες που αφορούν την προσωπική και οικογενειακή ζωή του Jackson "Jax" Teller καθώς και της λέσχης.Η λέσχη (SAMCRO) παίρνει μέρος σε λαθρεμπόριο όπλων της Δυτικής Αμερικής,και εμπλέκεται με αντίπαλες συμμορίες,πολιτικούς και εξουσία. Κύκλος 1 (2008) Η σειρά ξεκινά με την καταστροφή της αποθήκης,που χρησιμοποιεί η λέσχη για την αποθήκευση όπλων,που αποτελεί την κύρια πηγή εσόδων τους,από μία αντίπαλη συμμορία.Στον πρώτο κύκλο ο Jax προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τα πράγματα που συμβαίνουν στην λέσχη παράλληλα με αυτά που διαβάζει στα απομνημονεύματα του πατέρα του. Κύκλος 2 (2009) Η αντίπαλη συμμορία League of American Nationalists (LOAN) καταφθάνει στο Charming της Καλιφόρνια και προσπαθεί να διώξει την SAMCRO από αυτό.Ο δεύτερος κύκλος παρακολουθεί την SAMCRO να ανταγωνίζεται την LOAN για την εξουσία στο Charming. Κύκλος 3 (2010) Η Gemma κρύβεται στο Rogue River,Oregon μαζί με τον Tig στο σπίτι του πατέρα της,ενώ μετά την επιστροφή της λέσχης από την Ιρλανδία ο Jax τους ομολογεί την συμφωνία του με την Stahl. Κύκλος 4 (2011) Τα φυλακισμένα μέλη της SAMCRO φεύγουν από το αναμορφωτήριο ύστερα από 14 μήνες και μαθαίνουν από την Lieutenant Eli Roosevelt την νέα εξουσία που επικρατεί στο Charming. Κύκλος 5 (2012) Ως αντίποινα για τον θάνατο της Veronica Pope οι Niners επιτίθονται στην SAMCRO και στήνουν ενέδρα σε μία αποστολή φορτίου.Με τον θάνατο του Piney Winston μεγαλώνει η έχθρα μεταξύ των δύο συμμοριών. Κύκλος 6 (2013) Μετά την σύλληψη των Tara και Clay ο Jax προσπαθεί να κρατήσει ενωμένη την SAMCRO,ενώ ο Toric πλησιάζει την Tara και τον Clay για να τους προτείνει συμφωνία ώστε να προδώσουν την SAMCRO. Κύκλος 7 (2014) Στον τελευταίο κύκλο ο Jax έρχεται αντιμέτωπος με τον πρόσφατο χαμό και παραδίδεται στην αστυνομία.Ενώ είναι στην φυλακή παίρνει την απόφαση να αλλάξει ριζικά την κατεύθυνση της λέσχης και να πάρει εκδίκηση για τον θάνατο της γυναίκας του.
Γιώργος Κούδας

Ο Γιώργος Κούδας (Άγιος Παύλος Θεσσαλονίκης, 23 Νοεμβρίου 1946) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη γόνος του Ιωάννη Κούδα από την Τυρολόη Ανατολικής Θράκης και της Ελευθερίας Μακρή (Κούδα) από τη Σταυρούπολη Ξάνθης. Θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών. Το 2003 ψηφίστηκε ως ο πέμπτος καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής από την Ε.Π.Ο. για το εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ.

 Ήταν άριστος τεχνίτης της μπάλας, πολύ καλός οργανωτής και εξίσου καλός σκόρερ. Οι περίτεχνες ενέργειές του τον έκαναν εξαιρετικά αγαπητό στους φιλάθλους του ΠΑΟΚ όπου αγωνίστηκε από το 1963 έως το 1984. Ήταν όμως ποδοσφαιριστής του "Δικεφάλου" και στα εφηβικά τμήματα του συλλόγου, ήδη από το 1958. Οι φίλοι του ΠΑΟΚ τον αποκαλούσαν "Μεγαλέξανδρο". Το καλοκαίρι του 1966 αποκτήθηκε από την ομάδα του Ολυμπιακού , στην οποία όμως ουδέποτε συμμετείχε σε επίσημο αγώνα, γιατί δεν δόθηκε συγκατάθεση από τη διοίκηση του ΠΑΟΚ (δεν υπήρχαν ακόμη τα επαγγελματικά συμβόλαια) κι αυτό ως αποτέλεσμα είχε να μείνει για περίπου 2 χρόνια εκτός αγωνιστικής δράσης. Η ιστορία εκείνη προκάλεσε και βεντέτα μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων, που κράτησε πολλά χρόνια. Αγωνίστηκε σε 504 αγώνες πρωταθλήματος και σημείωσε 133 γκολ, ενώ στο κύπελλο σε 70 συμμετοχές σκόραρε 27 γκολ. Συνολικά μαζί με τους ευρωπαϊκούς αγώνες και τους φιλικούς έχει αγωνιστεί 780 φορές με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, σκοράροντας 220 τέρματα. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας την περίοδο 1975-76 και 2 κύπελλα Ελλάδας, το 1972 και 1974. Ως αρχηγός της ομάδας, ευτύχησε ο ίδιος να σηκώσει πρώτος αυτά τα τρόπαια. Στο διάστημα 1967-1982 ο Γιώργος Κούδας υπήρξε διεθνής 43 φορές με την εθνική Ελλάδας, ενώ υπήρξε μέλος της στην τελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1980 στην Ιταλία. Τον Σεπτέμβριο του 1995 δόθηκε προς τιμήν του φιλικός αγώνας στο γήπεδο της Τούμπας ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Γιουγκοσλαβία, στον οποίο αγωνιζόμενος στα πρώτα λεπτά του αγώνα έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα, σε ηλικία 49 ετών. Κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1968 με την εθνική Ενόπλων. Επίσης αγωνίστηκε με την εθνική Νέων στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1965 σε δύο αγώνες πετυχαίνοντας ισάριθμα τέρματα, καθώς και στην εθνική Ελπίδων, με την οποία το 1969 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο. Θωμάς Κοροβίνης, Τρία ζεϊμπέκικα και ένα ποίημα για τον Γιώργο Κούδα, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2004 Κώστας Μπλιάτκας, Της ζωής μου το παιχνίδι - Γιώργος Κούδας, Θεσσαλονίκη, Ιανός, 2005 Ιστοσελίδα φίλων ΠΑΟΚ για τον Κούδα
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1993

Η 66η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1993, έλαβε χώρα στις 21 Μαρτίου 1994. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Κόντακ στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνιας και την παρουσίαση ανέλαβε για πρώτη φορά η Γούπι Γκόλντμπεργκ. Στην αμερικανική τηλεόραση μεταδόθηκαν από το δίκτυο ABC.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Η Λίστα του Σίντλερ Ο φυγάς Εις το όνομα του Πατρός Μαθήματα πιάνου Τα απομεινάρια μιας μέρας Στίβεν Σπίλμπεργκ – Η Λίστα του Σίντλερ Ρόμπερτ Όλτμαν – Στιγμιότυπα Τζέιν Κάμπιον – Μαθήματα πιάνου Τζέιμς Άιβορι – Τα απομεινάρια μιας μέρας Τζιμ Σέρινταν – Εις το όνομα του Πατρός Τομ Χανκς - Φιλαδέλφεια Ντάνιελ Ντέι Λιούις - Εις το όνομα του Πατρός Λόρενς Φίσμπερν - Τίνα Άντονι Χόπκινς - Τα απομεινάρια μιας μέρας Λίαμ Νίσον - Η λίστα του Σίντλερ Χόλι Χάντερ – Μαθήματα πιάνου Άντζελα Μπάσετ – Τίνα Στόκαρντ Τσάνινγκ – Απρόσκλητος επισκέπτης Έμμα Τόμσον – Τα απομεινάρια μιας μέρας Ντέμπρα Ουίνγκερ – Στη χώρα της σκιάς Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Θιβετιανά Χαμς

Τα Θιβετιανά Χαμς (Γουίλι: Khams skad) είναι η Θιβετιανή γλώσσα που χρησιμοποιείται από την πλειονότητα των ανθρώπων στο Χαμ, το οποίο τώρα χωρίζεται ανάμεσα στο ανατολικό τμήμα της Αυτόνομης Περιφέρειας του Θιβέτ, το νότιο τμήμα του Τσινγκχάι, το δυτικό τμήμα του Σετσουάν, και το βορειοδυτικό τμήμα του Γιουνάν στη Κίνα. Είναι μία από τις πέντε κύριες ομιλούμενες Θιβετικές γλώσσες. Οι άλλες τέσσερις είναι η Κεντρική Θιβετιανή γλώσσα, η Άμντο, η Λαντάχι και η Ντζόνγκχα. Αυτές οι Θιβετιανές γλώσσες μοιράζονται το ίδιο αλφάβητο, αλλά η προφορά, λεξιλόγιο και γραμματική είναι διαφορετικές. Οι διαφορές αυτές μπορεί να έχουν προκύψει λόγω της γεωγραφικής απομόνωσης των περιοχών του Θιβέτ. Τα Θιβετιανά Χαμς χρησιμοποιείται παράλληλα με τα Πρότυπα Θιβετιανά και τα Θιβετιανά του Άμντο στην μετάδοση των Θιβετιανών Χαμς, και δεν είναι αμοιβαία κατανοητή με άλλες Θιβετικές γλώσσες. Σαν τα Κεντρικά Θιβετιανά, τα Θιβετιανά Χαμς είναι μια τονική γλώσσα.Τα Θιβετιανά Χαμς επίσης ομιλείται από περίπου 1.000 άτομα σε δύο θύλακες στο ανατολικό Μπουτάν, από απογόνους της ποιμαντικής κοινότητας βοσκής γιακ.

 Υπάρχουν πέντε διάλεκτοι στα Θιβετιανά Χαμς: Κεντρικά Χαμς, ομιλούνται στη κομητεία Ντεγκέ και το Τσάμντο Νότια Χαμς, ομιλείται στον Αυτόνομο Θιβετιανό Νομό Ντιτσίνγκ. Υπάρχουν αρκετές υποδιάλεκτοι λόγω της ορεινής μορφολογίας του εδάφους, καθώς και την επαφή με τις γειτονικές γλωσσικές κοινότητες για το εμπόριο. Βόρεια ή Βορειοανατολικά Χαμς, ομιλούνται στην κομητεία Νανγκτσέν και τον Αυτόνομο Θιβετιανό Νομό Γιουσού Ανατολικά Χαμς, ομιλούνται στο Κανγκντίνγκ Χορ, ή Δυτικά Χαμς, ομιλούνται στον νομό Ναγκτσού Η διάλεκτος Γκερζέ μερικές φορές θεωρείται ως Δυτικά ΧαμςΑυτές έχουν σχετικά χαμηλή αμοιβαία κατανόηση, αλλά είναι αρκετά κοντά και συνήθως θεωρούνται ως μια ενιαία γλώσσα. Οι Χάμπα και Τσέκου είναι οι πιο αποκλίνουσες, αλλά κατατάσσονται με τα Χαμς από τον Τουρνάντρ (2013). Πολλές άλλες γλώσσες ομιλούνται από τους Θιβετιανούς στην περιοχή Χαμς: η Θιβετιανή γλώσσα Ντονγκουάνγκ και οι γλώσσες Ργκιαλρόνγκ. Πρότυπα Θιβέτ Γλώσσα Μπάλτι Γλώσσες του Μπουτάν A Bibliography of Tibetan Linguistics A grammar of the Tibetan Dege (Sde dge) dialect (Introduction) - Häsler, Katrin Louise. 1999. The Tibetan Language School of Sichuan Province www.zangthal.co.uk Kham dialect notes
Ινδουισμός στο Αζερμπαϊτζάν

Ο Ινδουισμός στο Αζερμπαϊτζάν έχει συνδεθεί με την πολιτιστική διάχυση στο Δρόμο του Μεταξιού. Ένα από τα απομεινάρια της κάποτε κυρίαρχης Ινδουιστικής και Βουδιστικής κουλτούρας στον Καύκασο είναι το Σουραχάνι, ο χώρος του Ατεσγκάχ του Μπακού.

 Στο Μεσαίωνα, Ινδουιστές έμποροι επισκέφθηκαν το σημερινό Αζερμπαϊτζάν για το εμπόριο στον Δρόμο του Μεταξιού. Η περιοχή διασχιζόταν από Ινδουιστές εμπόρους κυρίως από το Μουλτάν και Σινδ (στο σημερινό Πακιστάν). Το Ατασγκάχ στο Σουραχάνι χρησιμοποιούταν από τους εμπόρους για να προσκυνήσουν, ενώ βρίσκονταν στην περιοχή. Οι περισσότεροι από τους εμπόρους έφυγαν κοντά στην έλευση της Βρετανικής Ινδίας. Στις τελετές χοροστάτησαν οι Παντζαμπικοί παντίτ. Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι οι ντόπιοι προσκυνούνταν στο Σουραχάνι ακόμη και πριν από την κατασκευή του Ατασγκάχ, που προέρχονταν από τις "επτά τρύπες με φλόγα που καίει", από το οποίο το Σουραχάνι παίρνει το όνομά του. Τη δεκαετία του 1880, ο Τσάρος Αλέξανδρος Γ΄ της Ρωσίας πήγε στο Αζερμπαϊτζάν για να παρακολουθήσει μια από τις τελευταίες Ινδουιστικές τελετές που διενεργήθηκαν εκεί. Μετά το 1890, σχεδόν όλα οι πρωτότυποι Ινδουιστές έμποροι στο Αζερμπαϊτζάν πέθαναν ή έφυγαν για τη Νότια Ασία. Υπάρχουν μέλη της Διεθνούς Κοινωνίας για την Συνείδηση Κρίσνα (ISKCON), επίσης γνωστό ως Χάρε Κρίσνα, που είναι εγγεγραμμένα στο Μπακού. Τον Οκτώβριο του 2002, οι αρχές επέστρεψαν 20.000 από τα 35.000 βιβλία που κατασχέθηκαν το 1996 από τη Κοινωνία Κρίσνα του Μπακού. Το Azerbaijan Daily Digest αναφέρει ότι πολύ λίγοι Αζέροι έχουν γίνει Χάρε Κρίσνα και ως επί το πλείστον εκπροσωπούνται από μέλη της Διεθνούς Κοινωνίας. Θρησκεία στο Αζερμπαϊτζάν Ινδουισμός ανά χώρα ISKCON in Azerbaijan Official site Αρχειοθετήθηκε 2018-06-26 στο Wayback Machine. ISKCON in Azerbaijan AZERBAIJAN: Destruction for Krishna books as religion chief denies censorship Krishna stopped from preaching outside Baku Rare Hindu temple in Muslim Azerbaijan In search for an ancient Hindu temple in Azerbaijan
Εδβίγη Σοφία της Σουηδίας

Η Εδβίγη Σοφία (γερμ. Hedwig-Sophie von Wittelsbach, prinzessin von Sweden, 26 Ιουνίου 1681 - 22 Δεκεμβρίου 1708) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν Πριγκίπισσα της Σουηδίας και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ.

 Η Eδβίγη Σοφία Αυγούστα ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου ΙΑ΄ της Σουηδίας και της Ουλρίκας Ελεονόρας, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας. Παντρεύτηκε το 1698 τον Φρειδερίκο Δ΄ του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και είχε τέκνα: Κάρολος Φρειδερίκος (1700 - 1739), Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Γιος του ήταν ο: Πέτρος Γ΄ (1728 - 1762) της Ρωσίας, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Νυμφεύτηκε τη Σοφία του Άνχαλτ-Τσερμπστ (μετέπειτα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας). Anteckningar om svenska qvinnor (in Swedish) Wilhelmina Stålberg: Anteqningar om Svenska kvinnor (In English: Notes on Swedish women) (in Swedish) Dansk biografisk Lexikon / VII. Bind. I. Hansen - Holmsted Lundh-Eriksson, Nanna: Den glömda drottningen. Karl XII:s syster. Ulrika Eleonora D.Y. och hennes tid. Affärstryckeriet, Norrtälje. (1976) Norrhem, Svante (2007). Kvinnor vid maktens sida : 1632-1772. Lund: Nordic Academic Press. Libris 10428618. ISBN 978-91-89116-91-7 Nanna Lundh-Eriksson (1947). Hedvig Eleonora. Stockholm: Wahlström & Widstrand. ISBN
NGC 3949

Ο NGC 3949 είναι σπειροειδής γαλαξίας χωρίς κεντρική «ράβδο» ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο. Απέχει περίπου 50 εκατομμύρια έτη φωτός. Ανήκει στην Ομάδα γαλαξιών Μ109, λαμπρότερο μέλος της οποίας είναι ο γαλαξίας Μεσιέ 109.

 Ο μοναδικός υπερκαινοφανής που έχει εντοπιστεί στον NGC 3949 ήταν ο τύπου ΙΙ SN 2000db. Δεδομένα για το NGC 3949 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3949 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3949 στο Wikimedia Commons
Παλαιολόγος Ζαχαρίας

Ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας (ιταλικά: Paleologo Zaccaria, απεβ. 1314), με άγνωστο το μικρό του όνομα, από την Οικογένεια Ζαχαρία, υπήρξε ηγεμόνας της Χίου και της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας τον 13ο-14ο αιώνα. Ήταν μικτής, γενουατικής και βυζαντινής, καταγωγής.

 Γεννήθηκε στη Γένουα, με καταγωγή από τον ισχυρή Γενουατική Οικογένεια Ζαχαρία ή di Castro ή di Castello, εκ της συνοικίας όπου ήταν το σπίτι τους. Ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας ήταν πρωτότοκος γιος του Βενέδικτου Α΄, τον οποίο και διαδέχτηκε μετά το θάνατό του, και της συζύγου του Παλαιολογίνας, αδελφής του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄. Ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας εγκαταστάθηκε στη Χίο και απαίτησε λόγο από τον εξάδελφό του Τεδίτσιο Ζαχαρία περί της πενταετούς διοίκησής του στη Φώκαια. Ο Τεδίτσιος απάντησε, αλλά ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας δεν ευχαριστήθηκε και απέβαλε τον εξάδελφό του, διορίζοντας διοικητή της Φώκαιας τον Ανδριόλο Καττάνεο δέλλα Βόλτα, σύζυγο της αδελφής του Αιλιανής. Ο Παλαιολόγος Ζαχαρίας εξακολούθησε τις μεγάλες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις του πατέρα του και απέκτησε άπειρα πλούτη. Διοίκησε τη Χίο μέχρι το 1314, οπότε πέθανε αφήνοντας δύο γιους, τον Μαρτίνο και Βενέδικτο Β΄, στους οποίους κληροδότησε τη Χίο. Ίσως όμως να είναι παιδιά του θείου του Νικολίνο Ζαχαρία. Πριν πεθάνει είχε εξασφαλίσει από τον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β΄ νέα επικύρωση της κυριαρχίας του στη Χίο και στην Παλαιά και Νέα Φώκαια για άλλα πέντε χρόνια. Δεν γνωρίζουμε το όνομα της συζύγου του. Είχε τέκνα (ή ίσως ήταν τέκνα του θείου του Νικολό): Μαρτίνος ηγεμόνας της Χίου. Βενέδικτος Β΄, ηγεμόνας της Χίου. Δελτίο Ιστορικής και εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος Β', 1890, Εν Αθήναις, Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή, σσ. 6-7. Γενεαλογικό δέντρο των Ζαχαριάδων
Γεώργιος Διακόπουλος

Ο Γεώργιος Διακόπουλος (1η Φεβρουαρίου 1929 - 3 Απριλίου 2016) του Δημητρίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Μαγνησίας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1974 ως το 1981.

 Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Μαγνησίας με τη ΝΔ συγκεντρώνοντας 8.860 σταυρούς στις εκλογές του 1974. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 1977 με 7.015 σταυρούς προτίμησης.Απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών το 2016 και η κηδεία του έγινε από το ναό του Αγίου Τρύφωνος, στο Κοιμητήριο της Κηφισιάς.
Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ

Ο Ρίτσαρντ Μπλούμενταλ (αγγλικά: Richard Blumenthal, 13 Φεβρουαρίου 1946), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Κονέκτικατ από το 2011. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.Προηγουμένως, υπηρέτησε ως 23ος Γενικος Εισαγγελέας του Κονέκτικατ από το 1991 έως το 2011, καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας του Κονέκτικατ για την 27η περιφέρεια (1987-1991).

 Γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης στις 13 Φεβρουαρίου 1946. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, το Κολέγιο Τρίνιτι του Κέιμπριτζ και στη Νομική Σχολή του Γέιλ. Στο Γέιλ ήταν συμφοιτητής με τον μετέπειτα Αμερικανό Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον και την μετέπειτα Υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον. Από το 1970 έως το 1976 υπηρέτησε στο Σώμα Πεζοναυτών των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου απέκτησε το βαθμό του λοχία.Μετά το κολέγιο, ο Μπλούμενταλ εργάστηκε σε διάφορες ιδιωτικές εταιρείες στην Ουάσινγκτον. Από το 1977 έως το 1981 ήταν Εισαγγελέας για το Περιφερειακό Δικαστήριο του Κονέκτικατ. Αργότερα, τα έτη 1984 ως 1987 υπήρξε Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Κονέκτικατ και έπειτα της εκεί Γερουσίας. Ήταν για είκοσι χρόνια ο Γενικός Εισαγγελέας του Κονέκτικατ (1991-2011), θέση με την οποία το 2002 βραβεύτηκε για τις υπηρεσίες του από το Πανεπιστήμιο Κουινίπιακ.Ο Μπλούμενταλ ανακοίνωσε το 2010 την υποψηφιότητά του για τη Γερουσία των ΗΠΑ. Στις εκλογές που ακολούθησαν αντιμετώπισε τη Λίντα Μακμάν και την κέρδισε με προβάδισμα 12 ποσοστιαίων μονάδων, λαμβάνοντας το 55% των ψήφων. Linda McMahon στις γενικές εκλογές, κερδίζοντας από ένα περιθώριο 12 σημείων με 55 τοις εκατό των ψήφων. Η ορκωμοσία του έγινε στις 5 Ιανουαρίου 2011 και αργότερα ανέλαβε καθήκοντα μέλους στις Επιτροπές Ενόπλων Υπηρεσιών, Δικαιοσύνης, Τρίτης Ηλικίας, Υγείας, Παιδείας, Εργασίας και Συντάξεων. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Richard Blumenthal στο Wikimedia Commons
Peace Frog

Το "Peace Frog" είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors το οποίο κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1970 και συμπεριλήφθηκε στον πέμπτο δίσκο της μπάντας, με τίτλο Morrison Hotel. Το τραγούδι γράφτηκε από τον τραγουδιστή Τζιμ Μόρισον και τον κιθαρίστα Ρόμπι Κρίγκερ.

 Σύμφωνα με τον Κρίγκερ, πρώτα ηχογραφήθηκε η μουσική στο στούντιο και αργότερα τα φωνητικά. Οι στίχοι του κομματιού προσαρμόστηκαν από μερικά ποιήματα του Μόρισον, ένα από αυτά με τίτλο "Abortion Stories".Ο στίχος "Blood in the streets in the town of New Haven", είναι μια αναφορά στη σύλληψη του τραγουδιστή Μόρισον το Δεκέμβριο του 1967 στη συναυλία του New Haven Arena που εμφανίστηκε το συγκρότημα. Μετά από ένα περιστατικό με έναν αστυνομικό, κατά το τελευταίο κομμάτι της εμφάνισης τους με τίτλο "Back Door Man", ο Μόρισον περιέγραψε το επεισόδιο στο κοινό κάνοντας σαρκαστικά σχόλια για τον αστυνομικό που είχε κυκλώσει τη σκηνή, με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν. Οι στίχοι "Indians scattered on dawn's highway bleeding, Ghosts crowd the young child's fragile eggshell mind", αναφέρονται σε ένα περιστατικό που έζησε ο Μόρισον όταν ήταν μικρός. Σε ένα ποίημα του "Dawn's Highway" περιγράφει το περιστατικό: Εγώ, η μητέρα μου, ο πατέρας μου, ο παππούς μου και η γιαγιά μου διασχίζαμε την έρημο την αυγή. Ένα φορτηγό γεμάτο Ινδιάνους είχε μάλλον χτυπήσει ένα άλλο αυτοκίνητο ή κάτι τέτοιο, υπήρχαν Ινδιάνοι σκορπισμένοι παντού στην εθνική οδό, αιμορραγώντας μέχρι θανάτου. Ήμουν μικρός τότε, οπότε έπρεπε να μείνω στο αυτοκίνητο όσο ο πατέρας μου και ο παππούς μου βγήκαν να δουν τι γινόταν. Δεν μπορούσα να δω τίποτα. Το μόνο που είδα ήταν παράξενη κόκκινη μπογιά και ανθρώπους πεσμένους ολόγυρα, αλλά ήξερα πως κάτι συνέβαινε, γιατί μπορούσα να νιώσω τις δονήσεις των ανθρώπων γύρω μου, και έτσι ξαφνικά συνειδητοποίησα πως ούτε εκείνοι μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα πραγματικό φόβο ... και πιστεύω πως εκείνη τη στιγμή οι ψυχές εκείνων των νεκρών ινδιάνων – ίσως μια ή δύο απ' αυτές – έτρεχαν έξαλλες εδώ και κει, και μπήκαν στην ψυχή μου, και εγώ ήμουν σαν σφουγγάρι, έτοιμος να κάτσω εκεί και να τις απορροφήσω. Το Peace Frog ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Οι Doors Τζιμ Μόρισον – φωνητικά Ρέι Μάνζαρεκ – πλήκτρα Ρόμπι Κρίγκερ – κιθάρα Τζον Ντένσμορ – τύμπαναΓκεστ Συμμετοχές Ρέι Νεαπόλιταν – μπάσο Lyrics of this song Αρχειοθετήθηκε 2019-12-23 στο Wayback Machine. at MetroLyrics
Θεώρημα κέντρου βάρους του Πάππου

Στη γεωμετρία, το θεώρημα κέντρου βάρους του Πάππου, που είναι επίσης γνωστό και ως θεώρημα του Πάππου ή θεώρημα του Γκούλντιν, ή θεώρημα των Πάππου–Γκούλντιν, αφορά τα δύο σχετικά θεωρήματα που ασχολούνται με το εμβαδόν και τον όγκο των επιφανειών και των στερεών εκ περιστροφής. Το θεώρημα αποδίδεται στον Πάππο τον Αλεξανδρέα και εξίσου στον Πολ Γκούλντιν (Paul Guldin).

 Το πρώτο θεώρημα δηλώνει ότι το εμβαδόν A της επιφανείας εκ περιστροφής που παράγεται από την περιστροφή μιας επίπεδης καμπύλης C γύρω από έναν άξονα που βρίσκεται εκτός της C και στο ίδιο επίπεδο με αυτήν, είναι ίση με το γινόμενο του μήκους του τόξου s της C και την απόσταση d που διένυσε από το γεωμετρικό κέντρο βάρους της. A = s d . {\displaystyle A=sd.\,} Για παράδειγμα, το εμβαδόν της επιφανείας του τόρου με ελάσσονα ακτίνα r και μείζονα ακτίνα R είναι A = ( 2 π r ) ( 2 π R ) = 4 π 2 R r . {\displaystyle A=(2\pi r)(2\pi R)=4\pi ^{2}Rr.\,} Το δεύτερο θεώρημα αναφέρει ότι ο όγκος V ενός στερεού εκ περιστροφής που παράγεται από την περιστροφή ενός επίπεδου σχήματος F γύρω από έναν εξωτερικό άξονα, είναι ίσος με το γινόμενο του εμβαδού Α του F και την απόσταση d που διένυσε από το γεωμετρικό κέντρο βάρους του. V = A d . {\displaystyle V=Ad.\,} Για παράδειγμα, ο όγκος του τόρου με ελάσσονα ακτίνα r και μείζονα ακτίνα R είναι V = ( π r 2 ) ( 2 π R ) = 2 π 2 R r 2 . {\displaystyle V=(\pi r^{2})(2\pi R)=2\pi ^{2}Rr^{2}.\,} Το θεώρημα, υπό κατάλληλες συνθήκες, μπορεί να γενικευθεί για αυθαίρετες καμπύλες και σχήματα. Weisstein, Eric W., "Pappus's Centroid Theorem" από το MathWorld.
Τζένιφερ Σουρ

Η Τζένιφερ Σουρ (Jennifer Suhr, γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1982 στη Φρεντόνια της Νέας Υόρκης), είναι Αμερικανίδα αθλήτρια του άλματος επί κοντώ. Είναι η κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στον κλειστό στίβο στο άλμα επί κοντώ, με 5 μ. και 3 εκ. Έχει κερδίσει δύο μετάλλια σε ολυμπιακούς αγώνες, το 2008 και το 2012, δύο μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα κλειστού στίβου (2008, 2016) και ένα σε παγκόσμιο πρωτάθλημα στον ανοικτό στίβο (2013).

 Η Τζένιφερ Σουρ γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1982, στην πόλη Φρεντόνια, στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, στις Η.Π.Α. Ξεκίνησε το άλμα επί κοντώ το 2004, με προπονητή τον μετέπειτα σύζυγό της, Ρικ Σουρ. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Βαλένθια, το 2008, ήταν δεύτερη, με άλμα στα 4 μ. και 75 εκ. Την ίδια χρονιά, στους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου, ήταν και πάλι δεύτερη με 4 μ. και 80 εκ. Στους επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Λονδίνο, ήταν χρυσή ολυμπιονίκης με 4 μ. και 75 εκ. ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου στην Μόσχα, το 2013, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Το 2016 ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια, στον κλειστό στίβο, στο Πόρτλαντ. Από τον Ιανουάριο του 2016, η Σουρ κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα επι κοντώ στον κλειστό στίβο, με 5 μ. και 3 εκ., που αποτελεί και ρεκόρ Η.Π.Α. Συνολικά η Σουρ ήταν πρωταθλήτρια Η.Π.Α 15 φορές: 9 στον ανοικτό στίβο και 6 στον κλειστό. Άλμα επί κοντώ στις Ολυμπιάδες Jennifer Suhr, πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο της IAAF.
Άγιοι Ανάργυροι Μήλου

Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι οικισμός της Μήλου. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα Τριοβασάλου, του δήμου Μήλου, της περιφερειακής ενότητας (τέως επαρχίας) Μήλου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μήλου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι ηπειρωτικός οικισμός στο ανατολικό κομμάτι του «πετάλου» της Μήλου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Απέχει 6 χλμ. περίπου Α. του Αδάμαντα. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τριοβασάλου Με το ΦΕΚ 203Α - 05/12/1985 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τριοβασάλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μήλου(Πηγή: ) Η μονή Αγίων Αναργύρων Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD»
Metal Blade Records

Η Metal Blade Records είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε από τον Μπράιαν Σλάγκελ (αγγλικά: Brian Slagel) το 1982. Τα αμερικανικά γραφεία της εταιρείας βρίσκονται στην πόλη Αγκούρα Χιλς (Αγγλικά: Agoura Hills) στην Πολιτεία Καλιφόρνια των Η.Π.Α.. Η Metal Blade Records έχει επίσης γραφεία στη Γερμανία, τον Καναδά, την Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Τη διανομή της εταιρείας την έχει αναλάβει η Sony Music Entertainment/RED Distribution για τις Η.Π.Α., η Warner Music Group για τη διανομή εκτός Η.Π.Α., η Riot Entertainment για την Αυστραλία και η Fontana Distribution για τον Καναδά. Από το 1988 έως το 1993 τη διανομή στις Η.Π.Α. την είχε αναλάβει η Warner Bros. Records. Η Metal Blade Records έχει τις Death Records, Ironclad Recordings και Poison Tongue, θυγατρικές εταιρείες.

 Η Metal Blade Records ιδρύθηκε το 1982 από τον Μπράιαν Σλάγκελ (Αγγλικά: Brian Slagel) που εκείνη την εποχή εργαζόταν σαν υπάλληλος σε δισκοπωλείο σε προάστιο του Λος Άντζελες με στόχο την αναγνώριση και προώθηση των τοπικών μέταλ συγκροτημάτων. Ο πρώτος δίσκος της εταιρείας ήταν μια συλλογή με όνομα "The New Heavy Metal Revue presents Metal Massacre" και συμπεριλάμβανε τους Metallica, Ratt και Black 'N Blue. Οι καλλιτέχνες της Metal Blade που έχουν εμφανιστεί στο Top 200 Billboard περιλαμβάνουν τους The Goo Goo Dolls, Amon Amarth, Trouble, As I Lay Dying, Behemoth, The Black Dahlia Murder, Slayer, Cannibal Corpse, Fates Warning, Lizzy Borden, Anvil, Gwar, King Diamond, Job for a Cowboy, Whitechapel, Armored Saint, The Red Chord, Unearth, Between the Buried and Me, D.R.I. και οι Corrosion of Conformity. Από το 1985 έως το 1998, η εταιρεία είχε τη θυγατρική Death Records, η οποία κυκλοφορούσε τους δίσκους των D.R.I., Corrosion of Conformity, School of Violence, Cryptic Slaughter, The Mentors, Cannibal Corpse, Atheist, Angkor Wat, Loss for Words, Dr. Know, Beyond Possession, και των Dark Funeral. Από το 2010, η Metal Blade Records ανήκει στον Όμιλο Δισκογραφικών Εταιρειών Αμερικής (Αγγλικά: Recording Industry Association of America) - ή αλλιώς RIAA. Τα συγκροτήματα που ανήκουν στη Metal Blade Records είναι τα ακόλουθα: Τα συγκροτήματα που έχουν συνεργαστεί με τη Metal Blade Records και δεν ανήκουν πλέον στον κατάλογό της είναι τα εξής: Επίσημη ιστοσελίδα Προφίλ στο Facebook Metal Blade TV The Brian Slagel Show
Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ (ταινία)

Η χαμένη τιμή της Καταρίνα Μπλουμ (ή Πως γεννιέται η βία και που μπορεί να οδηγήσει) (πρωτότυπος τίτλος: Die verlorene Ehre der Katharina Blum) είναι γερμανική ταινία του 1975 σε σκηνοθεσία του Φόλκερ Σλέντορφ και της Μαργκαρέτε φον Τρότα.Η ταινία βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του Χάινριχ Μπελ.

 Η Καταρίνα Μπλουμ είναι μία νεαρή κοπέλα που ζει στη Δυτική Γερμανία, δυλεύει ως οικιακή βοηθός και δεν ασχολείται με την πολιτική. γνωρίζει και ερωτεύεται σε ένα πάρτυ τον καταζητούμενο από την αστυνομία, τον Λούντβιχ Γκαίτεν. Το ίδιο βράδυ ο Λούντβιχ μένει στο σπίτι της και το επόμενο πρωί έχει φύγει απροειδοποίητα. Τότε ξεκινά η καταδίωξη της Καταρίνα από τους κρατικούς μηχανισμούς και από τον Τύπο. Η προσωπική της ζωή γίνεται εξώφυλλο, η προσωπικότητά της ευτελίζεται και υφίσταται τον κανιβαλισμό των ΜΜΕ και του κράτους. Στο τέλος, όμως, θα πάρει την εκδίκηση της.
Λουίζ ντε Λα Βαλλιέρ

Η Λουίζ ντε Λα Βαλλιέρ, γνωστότερη και ως Δούκισσα ντε Λα Βαλλιέρ και ντε Βωζούρ (Louise, Duchesse de La Vallière et de Vaujours, 6 Αυγούστου 1644 – 6 Ιουνίου 1710) ήταν ερωμένη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.

 Η Φρανσουάζ Λουίζ ντε Λα Μπωμ Λε Μπλαν γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1644, στη Βαλλιέρ της πόλης Τουρ, κόρη του Μαρκησίου ντε Λα Βαλλιέρ. Ήταν αριστοκρατικής οικογένειας από την οποία και κληρονόμησε τον ομώνυμο τίτλο της Δούκισσας. Σε ηλικία μόλις 17 ετών έγινε ερωμένη του τότε νεαρού Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Από τη σχέση αυτή, που προήλθε χωρίς καμία υστεροβουλία, η Λουίζ δεν απεκόμισε το παραμικρό όφελος. Έπειτα από έξι χρόνια δεσμού, και ένα χρόνο μετά τον θάνατο της βασιλομήτορος Άννας της Αυστρίας, δηλαδή το 1667 όταν ο Λουδοβίκος αναγνώρισε ως τέκνα του τα δύο επιζώντα παιδιά που είχε αποκτήσει με την Λουίζ ντε λα Βαλλιέρ, Επίσης, έδωσε στη Λουίζ τον τίτλο της Δούκισσας ντε Λα Βαλλιέρ καθώς και της Δούκισσας ντε Βωζούρ. Όταν αργότερα ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ συνδέθηκε με την Μαρκησία του Μοντεσπάν, η Λουίζ δέχθηκε σιωπηλά το πικρό ποτήρι του τραυματισμού της αξιοπρέπειάς της και αποποιήθηκε τον επίσημο τίτλο της ερωμένης του Βασιλιά, παραμένοντας όμως στα ανάκτορα και υπηρετώντας ως θαλαμηπόλος τη νέα ευνοούμενή του. Παρά ταύτα όμως δεν άντεξε και απογοητευμένη στράφηκε στο μοναχισμό καταφεύγοντας σε μοναστήρι των Βενεδικτίνων. Κατόπιν όμως ενεργειών του Βασιλιά και της Μοντεσπάν, η Λουίζ αναγκάστηκε στα Ανάκτορα, αλλά τελικά της επιτράπηκε να αποσυρθεί σε μοναστήρι των Καρμηλιτών με το όνομα Αδελφή Λουίζα. Η Δούκισσα ντε Λα Βαλλιέρ πέθανε στο μοναστήρι όπου είχε ζήσει επί 36 χρόνια στο Παρίσι στις 6 Ιουνίου του 1710. Από τις σχέσεις της με τον Λουδοβίκο απέκτησε πέντε τέκνα: Κάρολος (1663–1665). Φίλιππος (1665–1666). Λουδοβίκος (1665-1666). Μαρία Άννα των Βουρβόνων (1666–1739), Δεσποινίδα του Μπλουά, σύζυγος του Λουδοβίκου Αρμάνδου Α΄, Πρίγκηπα του Κοντί. Λουδοβίκος των Βουρβόνων (1667–1683), Κόμης του Βερμαντουά. Η ζωή της Δούκισσας ντε Λα Βαλλιέρ πολλές φορές έχει απασχολήσει ως θέμα συγγραφείς και λογοτέχνες της Ευρώπης και ειδικότερα της Γαλλίας αλλά και αρκετούς ζωγράφους. Πολλοί κριτικοί ζωγραφικών πινάκων είχαν εκφράσει την άποψη ότι ο Λε Μπραίν απεικόνισε τη μορφή της Λουίζ ντε Λα Βαλλιέρ στη «Μαγδαληνή» του, τελικά όμως αποδείχθηκε πως αυτό δεν είναι ακριβές. "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου", τόμος 4ος, σελ. 96