Άουγκουστ Μάινεκε

Ο Άουγκουστ Μάινεκε (πλήρες όνομα Γιόχαν Άλμπρεχτ Φρίντριχ Άουγκουστ Μάινεκε / Γερμανικά: Johann Albrecht Friedrich August Meineke, [ˈmaɪnəkə], 8 Δεκεμβρίου 1790 – 12 Δεκεμβρίου 1870), ήταν Γερμανός κλασικός φιλόλογος, μεταφραστής και εκδότης, γεννημένος στο Ζοστ (Soest) στο Βασίλειο της Βεστφαλίας. Ήταν ο πεθερός του επίσης διακεκριμένου κλασικού φιλόλογου Θέοντορ Μπέργκ (Theodor Bergk).

 Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας ως μαθητής του Γιόχαν Γκότφριντ Γιάκομπ Χέρμαν (Johann Gottfried Jakob Hermann), και αφότου εργάστηκε ως καθηγητής στο Ντάντσιχ (Danzing, σύγχρονο Γκντανσκ της Πολωνίας), διορίστηκε διευθυντής του γυμνασίου Γιοακιμστάλ (Joachimsthal) στο Βερολίνο από το 1826 έως το 1856. Κατά την περίοδο αυτή, το 1830 έγινε μέλος της Ακαδημίας του Βερολίνου (Πρωσική Ακαδημία Καλών Τεχνών). Πέθανε στο Βερολίνο στις 12 Δεκεμβρίου του 1870.Διέπρεψε ως θεωρητικός κριτικός, με τους κωμικούς και Αλεξανδρινούς ποιητές να είναι οι αγαπημένοι του συγγραφείς, και σε μικρότερο βαθμό οι εκδόσεις του ασχολούνται και με την Βυζαντινή ιστοριογραφία. Ήταν ο πρώτος λόγιος από την εποχή του Ρίτσαρντ Μπέντλεϊ (Richard Bentley) ο οποίος διακρίθηκε ιδιαίτερα για την κριτική ανάλυση του στα έργα του Μενάνδρου και του Φιλήμωνα. Το κύριο μέρος του έργου του, το έγραψε στα Λατινικά -μαζί με τα πρωτότυπα κείμενα των ελληνικών, και με περιορισμένη χρήση γερμανικών-, και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Βερολίνο, με μικρότερες περιόδους στη Λειψία και τη Βόννη. Το 1899, ο δρόμος στο Βερολίνο όπου βρισκόταν το σχολείο όπου αρχικά φοίτησε, πήρε το όνομα του (Meinekestraße) προς τιμή και ανάμνηση του. 1843, Βερολίνο: Philologicarum exercitationum in Athenaei Deipnosophistas specimen primum et secundum (Φιλολογικές ασκήσεις με παραδείγματα από τους πρώτους και δεύτερους Δειπνοσοφιστές του Αθήναιου) 1843, Βερολίνο: Analecta alexandrina (Ανάλεκτα Αλεξανδρινά) το οποίο περιέχει αποσπάσματα από τον Ριανό τον Κρητα, Ευφορίωνα τον Χαλκιδέα, Αλέξανδρο τον Αιτωλό, και τον Παρθένιο 1852, Βερολίνο: Vindiciarum Strabonianarum liber (Βιβλίο Στραβωνικών Ισχυρισμών) 1855: Poetarum comicorum Graecorum fragmenta (Ελληνικά Ποιητικά και Κωμικά Αποσπάσματα), με τον Φρίντριχ Χάινριχ Μπόθε 1861: Βερολίνο: Beiträge zur philologischen Kritik der Antigone des Sophokles (Συνεισφορές στη φιλολογική κριτική της Αντιγόνης του Σοφοκλή) 1865: Vindiciarum Aristophanearum liber (Βιβλίο Αριστοφανικών Ισχυρισμών) 1869: Homer Ilias B, 401 (Ομήρου Ιλιάδα) στο περιοδικό Hermes(Ερμής) τόμος. 3, σελ. 260 1823: De Euphorionis Chalchidensis vita et scriptis (Η ζωή του Ευφορίωνος του Χαλκιδαίου και τα γραπτά του) 1823, Βερολίνο: Menandri et Philemonis Reliquiae (Μελέτες για τον Μένανδρο και Φιλήμονα) 1825, Λειψία: Theocriti Bionis et Moschi Carmina (Τραγούδια του Βίωνος και Μόσχου του Θεόκριτου) 1836, Βερολίνο: Theocritus, Bio et Moschus (Θεόκριτος, Βίων και Μόσχος) 1856: Theocritus, Bion, Moschus, εκδ. 3a 1836, Βόννη: Nicephoris Bryennii commentarii (Σχολιασμός στον Νικηφόρο Βρυέννιο) 1836, Βόννη: Ioannis Cinnami Epitome rerum ab Ioanne et Alexio Comnenis gestarum (Επιτομή γεγονότων του Ιωάννη Κίνναμου και επιτεύγματα του Αλεξίου Κομνηνού) 1839-1857, Βερολίνο: Fragmenta comicorum graecorum (Ελληνικά κωμικά αποσπάσματα) ο πρώτος τόμος ο οποίος περιέχει ένα δοκίμιο για την ανάπτυξη της αρχαιοελληνικής κωμωδίας, και ένα χρονικό των κυρίων αντιπροσώπων της τόμος 1 (1839) τόμος 2,1 (1839) τόμος 2,2 (1840) τόμος 3 (1840) τόμος 4 (1841) Editio minor (1847) pars 1, pars 2 τόμος 5,1 (1857) τόμος 5,2 (1857) 1845, Βερολίνο: Babrii Fabulae Aesopeae (Γενναίες Ιστορίες του Αισώπου) με τον Καρλ Λάχμαν (Karl Lachmann) 1853, Λειψία: Aeschyli Prometheus vinctus (Αισχύλου Προμηθέας Δεσμώτης) 1853, Λειψία: Alciphronis rhetoris Epistolae (Ρητορικές επιστολές του Αλκόφρονος) 1854, Βερολίνο: Q. Horatius Flaccus (Κουίντος Οράτιος Φλάκκος) 1855-1856, Λειψία: Ioannis Stobaei (Ιωάννης Στοβαίος) (1855–1863) συμπεριλαμβάνει και το Florilegium του 1855 1856, Βερολίνο: Theocritus (Θεόκριτος), Bion, Moschus (3η έκδοση) 1856, Βερολίνο: Scymni Chii Periegesis et Dionysii Descriptio Graeciae (Σκύμνου του Χίου περιήγηση και περιγραφή της Ελλάδας) 1860: Athenaeus of Naucratis (Αθήναιος της Ναυκρατίδος) (1858–1867), συμπεριλαμβάνει το Deipnosophistae e recognitione (1858) 1860-1864, Λειψία: Iohannis Stobaei eclogarum physicarum et ethicarum libri duo (Φυσικές και ηθικές προϋποθέσεις του Ιωάννη Στοβαίου, βιβλίο δύο), 2 τόμοι, 1860 1861, Βερολίνο: Sophoclis Antigone recognovit (Αναγνώριση της Αντιγόνης του Σοφοκλή) 1861: Callimachus (Καλλίμαχος) 1863: Sophoclis Oedipus Coloneus cum scholiis graecis. Accedunt Analecta Sophoclea (Σοφοκλή Οιδίπους επί Κολωνώ με ελληνικά σχόλια. Προσέγγιση Ανάλεκτων Σοφοκλή) 1866: Strabo (Στράβων) 2η έκδοση, το οποίο περιέχει τα Γεωγραφικά του Στράβωνα The fragments of attic comedy after Meineke, Bergk, and Kock, 1957, J M Edmonds (August Meineke; Theodor Bergk; Theodor Kock). Karl Ferdinand Ranke (1871), Hermann Sauppe (1872), Ernst Förstemann, Allgemeine Deutsche Biographie, XXI. (1885) John Edwin Sandys, History of Classical Scholarship (1908) vol. 3 p. 117 F. Ranke, August Meineke: ein Lebensbild. Lipsiae, 1871 Arminius Sauppe, 1872 E. Förstemann, "Meineke, August" in Allgemeine Deutsche Biographie vol. 21 (1885) Meineke, Johann Albert Friedrich August, Christian Blangstrup, Salmonsens Konversationsleksikon (2. udgave, 1924) Literatur von und über August Meineke im Katalog der Deutschen Nationalbibliothek Biogramm zu August Meineke in der Gelehrtengeschichtlichen Prosopographie des Teuchos-Zentrums (Verfasser: Wilt Aden Schröder)