IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αντιθολωτικό

Αντιθολωτικό (dehazer) είναι ένα πρόσθετο καυσίμων, που αφαιρεί το νερό από τη βενζίνη, το καύσιμο ντίζελ και τα καύσιμα θέρμανσης, προφυλάσσοντας από τη διάβρωση και την ενδεχόμενη μελλοντική διείσδυση νερού. Αποτελείται από ειδικά τασιενεργά (επιφανειοδραστικά) πολυμερή μόρια, που συνίστανται από κροκιδωτικά (παράγοντες που προστίθενται σε αιωρήματα, προκειμένου να επιτευχθεί η δημιουργία συσσωματωμάτων από τα επιμέρους σωματίδια) και συμπυκνωτές. Ένα αντιθολωτικό μπορεί επίσης να περιλαμβάνει επιπλέον πρόσθετα, όπως σταθεροποιητές και απορρυπαντικά, προκειμένου να επιτυγχάνονται πολυλειτουργικά αποτελέσματα.

 Η επεξεργασία με αντιθολωτικό μπορεί να χρειάζεται σε κάποιες περιπτώσεις, εφόσον το καύσιμο γίνεται θολό λόγω της παρουσίας εξαιρετικά μικρών σταγονιδίων νερού σε αιώρηση. Το αιωρούμενο νερό στο καύσιμο ντίζελ προκαλεί διάβρωση και βλάβες στη λειτουργία εξοπλισμού ακριβείας όπως οι εκχυτές (μπεκ) καυσίμου. Eπιμόλυνση με νερό μπορεί να προκύψει σχεδόν σε κάθε βήμα από την παραγωγή του καυσίμου στο διυλιστήριο και, δια μέσου του δικτύου διακίνησης, ως τη στιγμή εισόδου του στη δεξαμενή καυσίμου του οχήματος. Συνήθως αποτελεί συνάρτηση σχετικά μεγάλων τιμών πυκνότητας και ιξώδους και υψηλών επιπέδων φυσικών γαλακτωματοποιητών. Στη συνέχεια το νερό γίνεται μέρος των γαλακτωμάτων που δημιουργούνται με το καύσιμο, τα οποία εμποδίζουν την συμπύκνωση των σταγονιδίων σε άλλα μεγαλύτερα, οπότε, σε αυτές τις περιπτώσεις, το νερό χρειάζεται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για να ξεχωρίσει από το καύσιμο. Σε αυτές τις περιπτώσεις κατά τη διακίνηση των καυσίμων δημιουργούνται συνήθως καθυστερήσεις στις φορτώσεις και αύξηση των απαιτήσεων σε αποθηκευτικούς χώρους. Τα αντιθολωτικά είναι πρόσθετα που σχεδιάζονται έτσι, ώστε να διευκολύνουν την συμπύκνωση πολύ μικρών σταγονιδίων νερού σε μεγαλύτερες σταγόνες, οι οποίες στη συνέχεια, λόγω βαρύτητας, ξεχωρίζουν και απομακρύνονται από το καύσιμο. Βελτιώνουν την ποιότητα του καυσίμου και ελαττώνουν τη θόλωση στη βενζίνη και στο καύσιμο ντίζελ, ενώ δεν επηρεάζονται από πολικές ενώσεις όπως οι αλκοόλες που μπορεί να περιέχονται στο καύσιμο. Η αρχή λειτουργίας των αντιθολωτικών βασίζεται στο "σπάσιμο" των μικρογαλακτωμάτων νερού, εξασφαλίζοντας την διαύγεια και καθαρότητα του προϊόντος και επιτρέποντας τη χρήση ισχυρών απορρυπαντικών σε λιπαντικά επιδόσεων. Παράλληλα βελτιώνουν την ανοχή άλλων προσθέτων στο νερό. Τα αντιθολωτικά έχουν ιδιαίτερα εξειδικευμένο σχεδιασμό, προκειμένου να εξασφαλίσουν αποτελεσματικές λύσεις χωρίς παρενέργειες, ενώ δεν περιλαμβάνουν μέταλλα, εκμηδενίζοντας πιθανή συνεισφορά στην διάβρωση λόγω υψηλών θερμοκρασιών κατά τη διάρκεια της καύσης. Τα αντιθολωτικά πρόσθετα αναμιγνύονται ομοιόμορφα με το θολό καύσιμο στις δεξαμενές φύλαξης ή χρήσης, χωρίς να είναι απαραίτητη η ανάδευση.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1989-90

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1989-90 ήταν η 51η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο ΑΠΟΕΛ για 14η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1989-90 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1990-91.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1990-91. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1990-1991. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1988-89, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1989-90 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1988-89 Ευαγόρας Πάφου και Αλκή Λάρνακας. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν η ΕΠΑ, ο Κεραυνός Στροβόλου και η Ομόνοια Αραδίππου που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1989-90. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά). Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1989/90 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. ΚΟΠ (Ιούνιος 2018). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 70-73. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2018-06-23. https://www.webcitation.org/70OMeKqgI?url=https://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/PERIODIKO%20KOP%20T32%20L.pdf. Ανακτήθηκε στις 2018-06-23. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 126. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 203. ISBN 9963-8841-1-3. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Μιχαήλ Αργυρόπουλος

Ο Μιχαήλ Αργυρόπουλος (Σμύρνη, 1862 - Αθήνα, 4 Ιουνίου 1949) ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και ποιητής. Υπήρξε Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1939 έως το 1943.

 Ακολούθησε νομικές σπουδές στην Αθήνα και στο Παρίσι. Λίγο αργότερα επέστρεψε στη γενέτειρά του, όπου άσκησε τη δικηγορία και παράλληλα ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Εκλέχθηκε βουλευτής Αθηνών στις εκλογές του 1926 με το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων και το 1928 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Βουλής από το 1929 ως το 1932. Ως συγγραφέας χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο "Ρήγας Ραγιάς". Εξέδωσε ποιητικές συλλογές, όπως "Τα ανιστόρητα" (1925). Στα έργα του διακρίνεται η νοσταλγία για την ιδιαίτερη πατρίδα του. Έργο του επίσης είναι τα "Τραγούδια του Γένους". (1913). Το 1932 κυκλοφόρησαν "Τα περασμένα και τα τωρινά". Μετά το θάνατο του Αργυρόπουλου κυκλοφόρησε το "Χρονικό της Ανατολής". Πέθανε στην Αθήνα το 1949.
Σωτέρ

Η Σωτέρ (Sauteurs) είναι η έκτη μεγαλύτερη σε έκταση πόλη της Γρενάδας, μετά το Σαιντ Τζόρτζις, την Γκρενβίλ, την Γκουγιάβ, τον Άγιο Δαβίδ και τη Βικτόρια. Έχει πληθυσμό 1.300 κατοίκων. Είναι η πρωτεύουσα της ενορίας του Αγίου Πατρίκιου, στον Άγιο Πατρίκιο Δυτικά.

 Η Σωτέρ βρίσκεται βόρεια του νησιού και βορειο-κεντρικά της ενορίας. Βρίσκεται στα παράλια του κόλπου της Σωτέρ. Το 1721 οι Γάλλοι ίδρυσαν την πρώτη Καθολική Εκκλησία της πόλης, η οποία καταστράφηκε από φωτιά. Το 1840 χτίστηκε μια νέα εκκλησία, η οποία σώζεται μέχρι σήμερα. Η Σωτέρ σαν ψαροχώρι που είναι διαθέτει και ψαραγορά. Κατάλογος πόλεων της Γρενάδας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sauteurs στο Wikimedia Commons
Λαογκάι

Τα Λαογκάι (κινέζικα: 劳改; πινγίν: Láogǎi, αγγλ. Laogai), συντομογραφία για Láodòng Gǎizào (劳动改造), είναι στρατόπεδα εργασίας, επονομαζόμενα και ως στρατόπεδα «αναμόρφωσης διά της εργασίας», τα οποία δημιουργήθηκαν το 1954 κατά τη διακυβέρνηση του Μάο Τσετούνγκ στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

 Ως όρος σημαίνει "μεταρρύθμιση μέσω της εργασίας", δηλ. είναι ένα σύστημα ποινικής δικαιοσύνης που περιλαμβάνει τη χρήση ποινικής εργασίας και φυλακών τόσο στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (ΛΔΚ) όσο και στη Βόρεια Κορέα (ΛΔΚ).Ο όρος Láogǎi διαφέρει από τον όρο láojiào, ή την επανεκπαίδευση μέσω της εργασίας, που υπήρξε το ήδη καταργημένο σύστημα διοικητικής κράτησης για άτομα που δεν ήταν εγκληματίες, αλλά διέπραξαν δευτερεύοντα αδικήματα, και είχε ως στόχο να «σωφρονίσει τους παραβάτες σε νόμιμους πολίτες». Και τα δύο συστήματα βασίστηκαν στην ποινική εργασία. Το 1994 τα στρατόπεδα Λαογκάι μετονομάστηκαν σε «φυλακές».Ωστόσο, το ποινικό δίκαιο της ΛΔΚ εξακολουθεί να ορίζει ότι οι κρατούμενοι που είναι σε θέση να εργαστούν «δέχονται εκπαίδευση και σωφρονισμό μέσω της εργασίας». Η δημοσίευση πληροφοριών σχετικά με το σύστημα φυλακών της Κίνας από το τηλεοπτικό κανάλι Al Jazeera English οδήγησε στην απέλασή του από την ΛΔΚ, στις 7 Μαΐου του 2012. Αυτά τα στρατόπεδα αναμόρφωσης μέσω της εργασίας έχουν αποτελέσει αντικείμενο έντονων επικρίσεων και δημόσιων καταγγελιών. Κινήματα της κοινωνίας των πολιτών έχουν πιέσει τις κινεζικές Αρχές να δοκιμάσουν άλλες μορφές τιμωρίας, πιο ηπιότερες, και να καταργήσουν οριστικά τα Λαογκάι.Ορισμένοι πρώην κρατούμενοι στα Λαογκάι -οι οποίοι τελικά απελευθερώθηκαν- έχουν δημόσια καταγγείλει πρακτικές βασανιστηρίων και ωμότητες που υπέστησαν.Ο υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κινέζος Χάρι Γου, δημιουργός του Ιδρύματος Ερευνών Λαογκάι, διεξήγαγε χρόνια εκστρατεία κατά των στρατοπέδων αυτών, καθότι ο ίδιος υπήρξε πολιτικός κρατούμενος του Μαοϊκού καθεστώτος και έγκλειστος ο ίδιος. Αυτό το σύστημα ποινικής εργασίας θεωρείται υπεύθυνο για το θάνατο πολλών χιλιάδων ανθρώπων, ο ακριβής αριθμός των οποίων δεν μπορεί να εκτιμηθεί επακριβώς. Human Rights Brief essay on laogai [1] laogai.org Mission Laogai – A project to increase student awareness of political injustice and elicit a sense of activism about injustices that occur in Laogai prisons. "Slavery: A 21st Century Evil" Αρχειοθετήθηκε 2012-05-09 στο Wayback Machine. Al Jazeera English, 25-03-2012 "Al Jazeera English to close China bureau" Al Jazeera English, 8-05-2012
Αρχέβιος της Ινδίας

Ο Αρχέβιος ο Δίκαιος και Νικηφόρος (παλαιότερα διαβαζόταν ως "Αρχέλιος" ) ήταν Ινδο-Έλληνας βασιλιάς, που κυβερνούσε την περιοχή της Τάξιλα. Ο νομισματολόγος Όσμουντ Μποπεαράχτσι τον χρονολογεί στο π. 90–80 π.Χ., και ο R.C. Senior περίπου την ίδια περίοδο. Ήταν ίσως ένας από τους τελευταίους Ινδο-Έλληνες βασιλείς, πριν ο Μάουες βασιλιάς των Saka κατακτήσει την Τάξιλα και σύγχρονος του Ερμαίου των Παροπαμισάδων στα δυτικά. Μπορεί να ήταν συγγενής του Ηλιολή Β΄, ο οποίος χρησιμοποίησε την ίδια αντίστροφη όψη στα νομίσματά του και επίσης τον ίδιο τίτλο του Δίκαιου.

 Ο Αρχέβιος εξέδωσε αργυρά νομίσματα, όπου εμφανίζεται με διάδημα (ταινία νικητή) ή κράνος, ή μερικές φορές σε στάση ρίψης δόρατος. Στο πίσω μέρος βρίσκεται ο Δίας όρθιος, κρατώντας έναν κεραυνό ή -σε ορισμένες κοπές- μία αιγίδα (θυρεό). Ο Αρχέβιος έκοψε μία σπάνια σειρά τετράδραχμων στον τύπο των Αττικών, που βρέθηκαν στη Βακτρία. Εξέδωσε χάλκινα με μία κουκουβάγια στη μία όψη, ενώ στην άλλη με μία Νίκη. Ο Αρχέβιος χρησιμοποίησε δύο τύπους νομισμάτων του Πευκόλαου, επάνω στα οποία έκανε τις δικές του σφραγίσεις (επισημάνσειις). The Shape of Ancient Thought. Comparative studies in Greek and Indian Philosophies by Thomas McEvilley (Allworth Press and the School of Visual Arts, 2002) (ISBN 1-58115-203-5) Buddhism in Central Asia by B. N. Puri (Motilal Banarsidass Pub, January 1, 2000) (ISBN 81-208-0372-8) The Greeks in Bactria and India by W. W. Tarn, Cambridge University Press. Coins of Archebius More Coins of Archebios
Μπολέσλαφ του Τσέσυν (απεβ. 1356)

Ο Μπολέσλαφ, πολων. Bolesław cieszyński (π. 1331/32 - 23 Ιουλίου 1356) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν πρίγκιπας της Άνω Σιλεσίας, μέλος του Συλλόγου των καθεδρικών της Κρακοβίας και του Βρότσλαφ, κοσμήτορας του Συλλόγου του ναού των Αγ. Πάντων στο κάστρο της Πράγας.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καζιμίρ Α΄ δούκα του Τσέσυν, Σέβιες, Μπύτομ και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Τρόιντεν Α΄ δούκα της Μαζοβίας. Από μικρός προοριζόταν για εκκλησιαστική σταδιοδρομία, μαζί με τις αδελφές του Γιολάντα-Ελένη και Ελισάβετ και τους μικρότερους αδελφούς του Ιωάννη και Σιεμόβιτ. Ο κύριος λόγος γι' αυτό ήταν ότι ο Καζιμίρ Α΄ δεν ήθηλε περαιτέρω διαιρέσεις του ήδη μικρού Τσέσυν, έτσι τρεις από τους πέντε γιους του τους εκπαίδευσε για να γίνουν κληρικοί. Ως υποτελής των βασιλέων της Βοημίας, ήλπιζε ότι αυτοί θα τον βοηθούσαν να πάρουν οι γιοί του αξιώματα στην Εκκλησία. Το 1345 ο Μπολέσλαφ ήταν ακόμη ιερέας. Τότε ο Ιωάννης της Βοημίας προσπάθησε να τον κάνει μέλος των Συλλόγων (canon) και επίτροπο (prebendary) των καθεδρικών της Κρακοβίας και του Βρότσλαφ μαζί. Τελικά το 1349 ο Μπολέσλαφ έγινε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κρακοβίας. Ο γιος του Ιωάννη, ο Κάρολος Δ΄ της Γερμανίας τον έκανε μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού του Βρότσλαφ και το 1353 τον έκανε ιερέα τού παρεκκλησίου τού ανακτόρου του και μαζί με αυτό έλαβε τη θέση του κοσμήτορα του Συλλόγου του ναού των Αγ. Πάντων στο βασιλικό κάστρο της Πράγας. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
Εντ Ντέιβις

Ο Αντιστράτηγος Έντουαρντ (Εντ) Γκραντ Μάρτιν Ντέιβις, CB, CBE (γεννημένος στις 13 Φεβρουαρίου 1963) είναι ένας ανώτατος αξιωματικός των Βασιλικών Πεζοναυτών. Ήταν ο Γενικός Διοικητής των Βασιλικών Πεζοναυτών από το Δεκέμβριο του 2011 ως τον Ιούνιο του 2014. Υπήρξε, επίσης, Υποδιοικητής της Χερσαίας Συμμαχικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη της Τουρκίας. Τον Ιανουάριο του 2016 έγινε Κυβερνήτης του Γιβραλτάρ.

 Ο Ντέιβις γεννήθηκε στο Χέρεφορντ του Χέρτφορντσαϊρ. Σπούδασε στο Ακαδημαϊκό Ινστιτούτο Κολρέιν της Κομητείας Λοντοντέρι στη Βόρεια Ιρλανδία, καθώς και στο King's College του Λονδίνου (Αμυντικές Επιστήμες). Ο Ντέιβις κατετάγη στους Βασιλικούς Πεζοναύτες το 1981 και εντάχθηκε στο 40 Σώμα Καταδρομών, ενώ υπηρέτησε έξι μήνες στα Νησιά Φώκλαντ και έξι μήνες στην Κύπρο. Το 1996 παρακολούθησε τον κύκλο σπουδών Στρατιωτική Διοίκηση και Προσωπικό του Κολλεγίου Σταφ στο Κάμπερλι. Το ίδιο έτος έγινε Αρχηγός της Ομάδας Υποστήριξης Υπηρεσιών Πολέμου, συμμετέχοντας με αυτή του την ιδιότητα στον Πόλεμο της Βοσνίας. Το 2007 διορίστηκε Αρχηγός Επιτελείου της Διοίκησης Αμφίβιων Δυνάμεων του Ηνωμένου Βασιλείου και υπηρέτησε στο Αφγανιστάν ως Επικεφαλής των Κοινών Δράσεων της Διεθνής Δύναμης Αρωγής για την Ασφάλεια. Διορίστηκε Διοικητής της 3ης Ταξιαρχίας Καταδρομών τον Ιανουάριο του 2010 και εστάλη ξανά στο Αφγανιστάν, όπου υπήρξε Διοικητής της Ομάδας Κρούσης Χέλμαντ. Το Δεκέμβριο του 2011 διορίστηκε Γενικός Διοικητής των Βασιλικών Πεζοναυτών. Προήχθη σε Υποστράτηγο στις 10 Ιανουαρίου 2012, με αναδρομική ισχύ από τις 28 Νοεμβρίου 2011. Ο Ντέιβις διαδέχτηκε τον Αντιστράτηγο Γκόρντον Μέσεντζερ ως Υποδιοικητής της Χερσαίας Συμμαχικής Διοίκησης του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη τον Ιούλιο του 2014. Στις 1 Οκτωβρίου 2015, μετά την παραίτηση του Τζέιμς Ντάτον, το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας ανακοίνωσε ότι ο Ντέιβις θα αναλάβει τη θέση του Κυβερνήτη του Γιβραλτάρ. Η ανάληψη των καθηκόντων του έγινε στις 19 Ιανουαρίου 2016. 14 Ιουνίου 1996 – Ορίστηκε Μέλος του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (MBE) 31 Δεκεμβρίου 2005 – Προήχθη σε Αξιωματικό του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (OBE) 23 Μαρτίου 2012 – Προήχθη σε Διοικητή του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (CBE) "ως αναγνώριση των υπηρεσιών που προσέφερε στο Αφγανιστάν από τον Απρίλιο του 2011 ως το Σεπτέμβριο του 2011". 14 Ιουνίου 2014 – Ορίστηκε Φίλος του Τάγματος του Λουτρού (CB). 5 Αυγούστου 2016 – Ορίστηκε Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.
Σενιγκάλλια

Η Σενιγκάλλια (ιταλικά: Senigallia) είναι παραθαλάσσια πόλη στα Μάρκε, στην κεντρική Ιταλία. Κτισμένη στις εκβολές του ποταμού Μίζα, στην Αδριατική, περίπου 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την Ανκόνα. Έχει πληθυσμό 44.651 άτομα (2020).

 Η αρχαία Sena Gallica ήταν πόλη της Ούμπρια. Μια αποικία ιδρύθηκε εκεί από τους Ρωμαίους μετά τη νίκη τους επί των Σηνώνων, μάλλον πριν από το 280 π.Χ. Το μέρος αναφέρεται επίσης σε συνδυασμό με τη μάχη στον Μέταυρο το 207 π.Χ. Καταστράφηκε από τον Πομπήιο το 82 π.Χ. και δεν αναφέρεται συχνά μετά. Δεν σώζονται αρχαία ερείπια, μόνο πολύ λίγες επιγραφές. Το όνομα Gallica υπάρχει για να την ξεχωρίζει από τη Saena (Σιένα) στην Ετρουρία. Καταστράφηκε από τον Αλάριχο, οχυρώθηκε από τον έξαρχο Λογγίνο και έγινε τμήμα του Δουκάτου της Πενταπόλεως, αλλά καταστράφηκε από τους Λομβαρδούς τον 8ο αιώνα και από τους Σαρακηνούς τον 9ο αιώνα. Η Σενιγκαλία ισοπεδώθηκε ξανά σε τέτοιο βαθμό από τους πολέμους του Γουέλφων και Γιβελλίνων, και ιδιαίτερα σφοδρά από τον Γκίντο ντα Μοντεφέλτρο, ώστε επιλέχθηκε από τον Δάντη ως το τυπικό παράδειγμα μιας ερειπωμένης πόλης.Τον 15ο αιώνα πολιορκήθηκε και επανακτήθηκε ξανά και ξανά από τους Μαλατέστα και τους αντιπάλους τους. Ο Σιγισμούνδος Μαλατέστα του Ρίμινι έκτισε ισχυρές οχυρώσεις γύρω από την πόλη το 1450–1455. Η κυριαρχία της Σενιγκαλίας παραχωρήθηκε από τον Πίο Β΄ στον ανιψιό του Αντόνιο Πιτσολομίνι, αλλά οι κάτοικοι της πόλης το 1464 έγιναν ξανά αυτόνομοι από τον Παύλο Β΄, και ο Τζακόμο Πιτσολομίνι το 1472 απέτυχε να την καταλάβει. Ο Πάπας Σίξτος Δ΄ ανέθεσε την κυριαρχία στην οικογένεια Ντέλα Ρόβερε, από την οποία την απέκτησε ο Λαυρέντιος των Μεδίκων το 1516. Μετά το 1624 αποτέλεσε μέρος των εδαφών του Ουρμπίνο. Το Παλάτσο Κομουνάλε χρονολογείται από τον 17ο αιώνα. Ο καθεδρικός ναός χτίστηκε μετά το 1787. Το κάστρο, γοτθικής προέλευσης, ανακαινίστηκε από τον Μπάκιο Ποντέλι, διάσημο στρατιωτικό αρχιτέκτονα, το 1492, ο οποίος έκτισε επίσης την εκκλησία της Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε από την πόλη. Η Σενιγκάλια ήταν τόπος κατοικίας των Μαστάι-Φερέτι και ο τόπος στον οποίο γεννήθηκε ο Πάπας Πίος Θ΄.
Αφροδισιάς Λακωνίας

Η Αφροδισιάς ή Αφροδισιάδα ήταν αρχαία πόλη της Λακωνίας. Η πόλη πιστεύεται σήμερα ότι βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής Νεάπολης Λακωνίας. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι όταν μετά τον Τρωικό πόλεμο ο Αινείας με Τρώες κατευθυνόταν στη Σικελία τα πλοία του προσάραξαν σε μικρό όρμο της Πελοποννήσου. Εκεί ο Αινείας ίδρυσε δύο πόλεις, την Αφροδισιάδα και την Ήτιδα. Αργότερα η Αφροδισιάδα με την Ήτιδα και τη Σίδη ενώθηκαν σε μία πόλη, τη Βοιαί από τον Ηρακλείδη Βοιό.

 [...] [12.8] λείπεται δὲ ἔτι τῶν ὁδῶν ἡ ἐς Ὀρχομενόν, καθ' ἥντινα Ἀγχισία τε ὄρος καὶ Ἀγχίσου μνῆμά ἐστιν ὑπὸ τοῦ ὄρους τοῖς ποσίν. ὡς γὰρ δὴ ἐκομίζετο ἐς Σικελίαν ὁ Αἰνείας, ἔσχε ταῖς ναυσὶν ἐς τὴν Λακωνικήν, καὶ πόλεών τε Ἀφροδισιάδος καὶ Ἤτιδος ἐγένετο οἰκιστὴς [...] Παυσανίου, Αρκαδικά [...] [22.11] ἐσέχει δὲ μετὰ τὴν ἄκραν Βοιατικὸς καλούμενος κόλπος, καὶ Βοιαὶ πόλις πρὸς τῷ πέρατί ἐστι τοῦ κόλπου. ταύτην ᾤκισε μὲν Βοιὸς τῶν Ἡρακλειδῶν, συναγαγεῖν δὲ ἄνδρας ἀπὸ τριῶν ἐς αὐτὴν λέγεται πόλεων, Ἤτιδος καὶ Ἀφροδισιάδος καὶ Σίδης. τῶν δὲ πόλεων τῶν ἀρχαίων τὰς μὲν δύο ἐς Ἰταλίαν φεύγοντα Αἰνείαν καὶ ὑπὸ πνευμάτων ἀπενεχθέντα ἐς τοῦτον τὸν κόλπον οἰκίσαι φασί, [...] Παυσανίου, Λακωνικά
Άλεξ Νορθ

Ο Άλεξ Νορθ (Alex North, 4 Δεκεμβρίου 1910 - 8 Σεπτεμβρίου 1991) ήταν Αμερικανός συνθέτης ιδιαίτερα γνωστός για τις μουσικές του συνθέσεις ταινιών, συμπεριλαμβανομένου το Λεωφορείον ο Πόθος (στο οποίο έγινε ένα από τα πρώτα θέματα ταινιών, βασισμένο στη τζαζ), το Βίβα Ζαπάτα!, το Σπάρτακος, το Κλεοπάτρα αλλά και το Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;. Επίσης, ήταν ο πρώτος συνθέτης που έλαβε Τιμητικό Όσκαρ, στην Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών.

 Ο Alex North, με το πραγματικό του όνομα να είναι Isadore Soifer, γεννήθηκε στο Chester της Πενσυλβανίας, από εβραϊκής καταγωγής γονείς, τον Jesse και την Baila (Bessie), οι οποίοι είχαν αποχωρήσει από τη Ρωσική Αυτοκρατορία για τις Ηνωμένες Πολιτείες γύρω στο 1906. Ο Jesse προερχόταν από την Bila Tserkva και η Besie καταγόταν από την Οδησσό (και οι δύο πόλεις βρίσκονται τώρα στην Ουκρανία). Στις ΗΠΑ, ο Jesse δούλευε ως σιδηρουργός και η Bessie είχε ένα παντοπωλείο. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο North υπηρέτησε ως αρχηγός στην ειδική υπηρεσία του Αμερικανικού Στρατού από το 1942 έως το 1946. Εκεί ήταν υπεύθυνος για προγράμματα "αυτοψίας" σε ψυχιατρικά νοσοκομεία. Επίσης, συνέθεσε μουσική για περισσότερα από είκοσι έξι ντοκιμαντέρ του Υπουργείου Πολέμου της Αμερικής, όσο υπηρετούσε. Alex North στην IMDb Alex North website maintained by his family. Unchained Melody Publishing LLC Alex North papers, Margaret Herrick Library, Academy of Motion Picture Arts and Sciences
Ανδρέας Χαϊκάλης

Ο Ανδρέας Χαϊκάλης (30 Νοεμβρίου 1943) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής.Έχει ύψος 1,89 και διακρίθηκε για την ικανότητά του στο σουτ και την αλτικότητά του.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Άρη Αθηνών. Αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό από το 1962 έως το 1974 και αποτέλεσε ένα από τους πιο σημαντικούς αθλητές για την ομάδα του. Κατέκτησε 7 πρωταθλήματα Ελλάδας, ενώ ήταν από τους συντελεστές των ευρωπαϊκών επιτυχιών της συμμετοχής στην τετράδα του [[[Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1968-69|Κύπελλο Κυπελλούχων το 1969]] και της συμμετοχής στην τετράδα του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1972 όπου τελικά κατέλαβε την τρίτη θέση/ Ανέλαβε ακόμη την αγωνιστική εξέλιξη του Δημήτρη Κοκολάκη και σε αυτόν πιστώνεται η εξέλιξη του επιτυχημένου στη συνεχεια διεθνή σέντερ. Έχει τιμηθεί για την προσφορά του στην ομάδα και το άθλημα. Ο Ανδρέας Χαϊκάλης αγωνίστκε με την Εθνική Ελλάδος σε 49 αγώνες και σημείωσε 193 πόντους. Αγωνίστηκε σε 3 Ευρωμπάσκετ (1965 ρωσια, 1967φιλανδια, 1969 ιταλια), στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα το 1966, στους Μεσογειακούς Αγώνες το 1967 και στο Προολυμπιακό Τουρνουά το 1968. Ανδρέας Χαϊκάλης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Δημήτριος Γαροφάλλου

Ο Δημήτριος Γαροφάλλου ή Φαρμασόνης από τη Λήμνο (γεν. 1804) υπήρξε αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες και τραυματίστηκε τρεις φορές. Παρασημοφορήθηκε με το "χαλκούν αριστείον ανδρείας". Έφτασε έως το βαθμό του εικοσιπένταρχου. Μεταπολεμικά έζησε άσημος στη Χαλκίδα.

 Ο Δημήτριος Γαροφάλλου γεννήθηκε το 1804 στη Λήμνο. Μετείχε στην Επανάσταση από το 1823, σε ηλικία 19 ετών, έως το τέλος της. Έλαβε μέρος σε χερσαίες επιχειρήσεις υπό τις διαταγές του Ν. Κριεζώτη και του Γ. Σκουρτανιώτη, στην εκστρατεία της μάχες Καρύστου, την πολιορκία Αθηνών, τις μάχες Νιόκαστρου και Θερμοπυλών. Τραυματίστηκε τρεις φορές, όπως αναφέρεται σε μεταγενέστερα πιστοποιητικά. Για τις υπηρεσίες που πρόσφερε του δόθηκε ο βαθμός του εικοσίπενταρχου στις 28 Μαΐου 1832: "Κον Δημήτριον Φαρμασόνην (Γαροφάλλου) Δια τας προς την πατρίδα εκδουλεύσεις σου και δια την προς τους Νόμους της Πατρίδος ευπείθειάν σου, η Διοικητική Επιτροπή σε προβιβάζει εις τον βαθμόν του εικοσιπεντάρχου...Τη 28 Μαρτίου 1832, εν Άργει." Με την άφιξη του Όθωνα εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Χαλκίδα, όπου ασκούσε το επάγγελμα του κρεοπώλη για πολλά χρόνια. Από τη Χαλκίδα υπέβαλλε διάφορες αιτήσεις αναγνώρισης των υπηρεσιών του προς την πατρίδα. Το 1842 προτάθηκε για το "σιδηρούν αριστείον" από το Αρχηγείον Χωροφυλακής. Τελικά, το 1847 του χορηγήθηκε το "χαλκούν αριστείον ανδρείας του αγώνος". Το 1865, σε μεγάλη πλέον ηλικία, με νέα αίτησή του ζητούσε μια μικρή σύνταξη για να επιβιώσει: "την δικαία αμοιβή μου ως στερούμενος αυτού του καθημερινού άρτου". Είναι η τελευταία είδηση που υπάρχει γι' αυτόν. Χαλκούν αριστείον ανδρείας: 1847. Τάσος Καψιδέλης, "Η Λήμνος στην επανάσταση του 1821", Αθήνα 1986.
Ερεβίδες

Οι ερεβίδες (επιστημονική-λατινική ονομασία Erebidae) είναι οικογένεια από νυχτοπεταλούδες, δηλαδή έντομα της υπεροικογένειας Noctuoidea. Οι ερεβίδες είναι μία από τις μεγαλύτερες οικογένειες λεπιδόπτερων όσον αφορά τον αριθμό ειδών, που μετά από σύγχρονες μοριακές φυλογενετικές έρευνες φθάνουν τις 24 χιλιάδες, και περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία εντόμων ως προς τη μορφή και το μέγεθος.

 Τα μεγέθη των ενηλίκων ερεβίδων ποικίλλουν από εκείνο της μεγαλύτερης νυχτοπεταλούδας ή σκόρου που υπάρχει («μαύρη μάγισσα», άνοιγμα πτερύγων 12,7 εκατοστών) μέχρι το εκείνο των μικρότερων μακρολεπιδόπτερων (είδη της υποοικογένειας υπενοδίνες, άνοιγμα πτερύγων 0,6 εκατοστό). Το χρώμα των ενήλικων εντόμων παρουσιάζει επίσης μεγάλη ποικιλία, από το πιο «μουντό» μέχρι αποχρώσεις παραλλαγής («καμουφλάζ») και ζωηρές αποχρώσεις (π.χ. στις αγαναΐνες και τις αρκτιίνες). Οι ερεβίδες ζουν σε όλες τις ηπείρους της Γης εκτός της Ανταρκτικής. Αγαναΐνες (Aganainae) Ανοβίνες (Anobinae) Αρκτιίνες (Arctiinae) Βολετοβιίνες (Boletobiinae) Καλπίνες (Calpinae) Ερεβίνες (Erebinae) Ευλεπιδοτίνες (Eulepidotinae) Ερμινιίνες (Herminiinae) Υπενίνες (Hypeninae) Υπενοδίνες (Hypenodinae) Υποκαλίνες (Hypocalinae) Λυμαντριίνες (Lymantriinae) Παγγραπτίνες (Pangraptinae) Ριβουλίνες (Rivulinae) Σκωληκοκαμπίνες (Scolecocampinae) Σκολιοπτερυγίνες (Scoliopteryginae) Τινολιίνες (Tinoliinae) Τοξοκαμπίνες (Toxocampinae) Zahiri, Reza, κ.ά.: «Molecular phylogenetics of Erebidae (Lepidoptera, Noctuoidea)», Systematic Entomology, τόμος 37 (έτος 2012), σσ. 102-124, doi:10.1111/j.1365-3113.2011.00607.x Οι ερεβίδες στα Wikispecies Οι ερεβίδες στον BugGuide
Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2014-15

Το Ιταλικό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Ανδρών 2014-2015 ήταν η 113η διοργάνωση της 1ης κατηγορίας της Ιταλίας. Ξεκίνησε στις 30 Αυγούστου 2014. Συμμετείχαν 20 ομάδες, 17 από την περσινή χρονιά και 3 πού ανέβηκαν από την Β' κατηγορία. Η Γιουβέντους κατέκτησε για 31η φορά το πρωτάθλημα.

 Η Σαμπντόρια έχει συμφωνήσει σε χορηγία με διανομέα εταιρειών, στα πλαίσια της οποίας ο χορηγός της εμφάνισης θα αλλάζει ανάλογα με τις κυκλοφορίες στους κινηματογράφους. Οι παρακάτω ταινίες έχουν διαφημιστεί στις εμφανίσεις της Σαμπντόρια: Sin City: A Dame to Kill For. Επιπλέον, οι εμφανίσεις των διαιτητών είναι πλέον σχεδιασμένες από την Diadora, ενώ η Nike προχώρησε στον σχεδιασμό νέας μπάλας για τις αναμετρήσεις, την Ordem Serie A. Στο πρωτάθλημα φέτος,όπως και κάθε χρόνο,συμμετέχουν 20 ομάδες.Δεκαεφτά(17) που τέρματισαν πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού στο περσινό πρωτάθλημα και τρεις(3) ομάδες που κέρδισαν την άνοδο από το 2ο σε τάξη πρωτάθλημα της Ιταλίας.Οι τρεις(3) ομάδες που κέρδισαν την άνοδο είναι: η Έμπολι,η Παλέρμο και η Τσεζένα. Τελευταία ενημέρωση: 1 Αυγούστου 2014. Πηγή: [1]1 Αφαιρέθηκαν 7 βαθμοί από την Πάρμα για οικονομικούς λόγους. Εδώ βλέπετε ποιοι παίκτες έχουν πετύχει τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα. Επίσημος ιστότοπος
Αθανάσιος Μηλιόρδος

Ο Αθανάσιος "Θανάσης" Μηλιόρδος (Πάτρα, 1982 - Πάτρα, 15 Σεπτεμβρίου 2000) ήταν Έλληνας διεθνής αθλητής της πυγμαχίας. Ο Μηλιόρδος πέθανε μετά από κτυπήματα κατά τη διάρκεια αγώνα πυγμαχίας σε ηλικία 18 ετών. Ήταν μέλος της προολυμπιακής εθνικής ομάδας και της αντίστοιχης παίδων.

 Το 1997 ήταν πρωταθλητής Ελλάδος παίδων στα 54 κιλά νικώντας στον τελικό τον Ν. Τραπεζοντίδη της Κοζάνης. Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας το 1999 ήταν πρωταθλητής στα 60 κιλά νικώντας στον τελικό τον Ουζλιάν της ΑΕΚ. Τον Σεπτεμβρίου του 2000 ο Μηλιόρδος σε αγώνα προετοιμασίας με τον Τάσο Μπερδέση του Π.Α.Ο. Πατρών έπεσε κάτω αναίσθητος μετά από τρία κτυπήματα, δύο στον αυχένα και ένα στη γνάθο. Ο αγώνας ήταν φιλικός και οι δύο αθλητές είχαν προκριθεί στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Εφήβων της ίδιας χρονιάς στη Βουδαπέστη. Ο Μηλιόρδος μεταφέρθηκε στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Ρίου όπου μπήκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Μετά έξι ημέρες ο Μηλιόρδος πέθανε και τάφηκε στο χωριό της οικογένειάς του το Καστράκι Αιτωλοακαρνανίας.
Επιχείρηση Kiryu

Το Επιχείρηση Kiryu (ιαπωνικά: ゴジラ×メカゴジラ, Χέπμπορν: Gojira tai Mekagojira) είναι ιαπωνική ταινία επιστημονικής φαντασίας του σκηνοθέτη Masaaki Tezuka. Είναι η εικοστή έκτη ταινία της σειράς Γκοτζίλα. Σε αντίθεση με μεγάλο μέρος των ταινιών της Millennium, της τρίτης κινηματογραφικής περιόδου του Γκοτζίλα, η ταινία αγνοεί όλες τις προηγούμενες ταινίες της σειράς και ακολουθεί μόνο το κλασσικό Γκοτζίλα του 1954.

 Ένας νέος Γκοτζίλα εμφανίζεται το 1999 και επιτίθεται στην Ιαπωνία. Άλλα η Ιαπωνική κυβέρνηση έχει πλέον δημιουργήσει ένα πανίσχυρο όπλο για να τον σταματήσει: Ένα μηχανικό δράκο στο μέγεθος του Γκοτζίλα με το όνομα Kiryu ο οποίος έχει φτιαχτεί από το DNA των οστών του πρώτου Γκοτζίλα που επιτέθηκε την Ιαπωνία το 1954. Yumiko Shaku στο ρόλο της Akane Yashiro Shin Takuma στο ρόλο του Tokumitsu Yuhara Kana Onodera στο ρόλο της Sara Yuhara Kou Takasugi στο ρόλο του Togashi Akira Nakao στο ρόλο του Hayato Igarashi Yūsuke Tomoi στο ρόλο του Susumu Hayama Η ταινία κυκλοφόρησε επίσημα σε DVD από την Sony Pictures τον Μάρτιο του 2004. Προϋπολογισμός: ¥1.000.000.000 Πρεμιέρα (άνοιγμα τριημέρου): ¥268.979.500 Εισπράξεις στην Ιαπωνία: ¥1.910.000.000 Την ταινία ακολούθησε μια συνέχεια με τίτλο Γκοτζίλα: Τόκυο SOS. Godzilla Against Mechagodzilla στο Rotten Tomatoes Godzilla Against Mechagodzilla στο Wikizilla
Ρόμπερτ Μακ

Ο Ρόμπερτ Μακ (γεννημένος στις 8 Μαρτίου 1991) είναι Σλοβάκος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην Ουγγαρία για λογαριασμό της ομάδας της Φερεντσβάρος, καθώς και στην Εθνική Σλοβακίας ως πλάγιος μέσος και μεσοεπιθετικός.

 Ο, γεννημένος στην Μπρατισλάβα, Μακ ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από τις ομάδες νέων της τοπικής Σλόβαν. Όταν έφτασε στην ηλικία των 13 ετών, εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής της Μάντσεστερ Σίτι. Εκεί, αγωνίστηκε με τους συμπατριώτες του, Βλάντιμιρ Βάις και Φίλιπ Μέντελ. Κατάφερε να φτάσει μέχρι τις ρεζέρβες του συλλόγου σε ηλικία 17 ετών, ωστόσο ουδέποτε πήρε χρόνο συμμετοχής στην πρώτη ομάδα. Ήταν μέλος της ομάδας των Citizens που κατέκτησε το Κύπελλο Νέων Αγγλίας (FA Youth Cup) για τη σεζόν 2007–08. Στις 11 Ιουνίου 2010, υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών με τη Νυρεμβέργη έναντι άγνωστου ποσού. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην Μπούντεσλιγκα στην ήττα της ομάδας του με σκορ 1–3 απέναντι στην Καϊζερσλάουτερν στις 20 Νοεμβρίου 2010. Στις 19 Ιουλίου 2014 υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τριών ετών με τον ΠΑΟΚ. Με την ομάδα της Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις. Αποτελούσε μόνιμη σταθερά στην ενδεκάδα, ενώ συμμετείχε πολύ ενεργά στο επιθετικό κομμάτι της, έχοντας αρκετά γκολ. Λόγω της καλής παρουσίας του στον ΠΑΟΚ, πολλές ομάδες εκδήλωσαν το ενδιαφέρον για την απόκτησή του. Τελικά, στον δεύτερο από τα τρία χρόνια του συμβολαίου του, πήρε μεταγραφή για τη Ζενίτ με το ποσό της μεταγραφής να φτάνει τα 3.500.000 ευρώ. Αν και η παρουσία του στη Ρωσσία συνδυάστηκε με καλές εμφανίσεις, η Ζενίτ αποφάσισε να τον παραχωρήσει δανεικό τη νέα σεζόν. Μετά από σύντομες συζητήσεις, επέστρεψε στον ΠΑΟΚ με τη μορφή δανεισμού. Στη δεύτερη θητεία του στον ΠΑΟΚ, έφτασε στην κατάκτηση του πρώτου τίτλου στην καριέρα του. Αυτός ήταν το Κύπελλο Ελλάδας. Στον τελικό ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε την ΑΕΚ την οποία νίκησε με σκορ 2-0. Ο Μακ πέρασε στον αγώνα στο 52' στη θέση του Τζάλμα Κάμπος. Κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα για μία φιλική αναμέτρηση απέναντι στη Δανία η οποία έλαβε χώρα στις 15 Αυγούστου 2012, ωστόσο δε χρησιμοποιήθηκε στη συγκεκριμένη αναμέτρηση. Πραγματοποίησε, τελικά, το ντεμπούτο του με την Εθνική Σλοβακίας απέναντι στο Βέλγιο στις 6 Φεβρουαρίου 2013 μπαίνοντας ως αλλαγή στο 61ο λεπτό της συγκεκριμένης αναμέτρησης στη θέση του χαφ Μίροσλαβ Στοχ. Η συγκεκριμένη αναμέτρηση βρήκε τελικό νικητή την ομάδα του Βελγίου με σκορ 2–1. ΠΑΟΚΚύπελλο Ελλάδας: 2017–18 (1)ΖενίτΠρωτάθλημα Ρωσίας: 2018–19 (1) Σούπερ Καπ Ρωσίας: 2016 (1)ΦερεντσβάροςΠρωτάθλημα Ουγγαρίας: 2020–21 (1) Κύπελλο του Βασιλιά (King's Cup) της Ταϊλάνδης: 2018 Καλύτερος Σλοβάκος ποδοσφαιριστής κάτω των 21 χρόνων της χρονιάς (Βραβείο "Πέτερ Ντουμπόφσκι"): 2011, 2012 Καλύτερος Σλοβάκος ποδοσφαιριστής της χρονιάς: Χάλκινο Μετάλλιο (3ος) το 2016 Προφίλ από το Scoresway.com Προφίλ του παίκτη στο football prospects Róbert Mak στο fussballdaten.de (Γερμανικά)
Ανδρέας Παπαεμμανουήλ

Ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ (Νέο Φάληρο, 18 Φεβρουαρίου 1939 - Μαρούσι, 1 Μαρτίου 2020) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν αρχικά ως επιθετικός και στη συνέχεια, με την εφαρμογή του 4-3-3 στον Παναθηναϊκό από τον Στέφαν Μπόμπεκ, ως αριστερός μέσος με τον Τάκη Λουκανίδη στο κέντρο και τον Μίμη Δομάζο δεξιά. Με τις επελάσεις του δημιουργούσε συχνά πανικό στις αντίπαλες άμυνες, ενώ υπήρξε δεινός σουτέρ σκοράροντας συχνά από μεγάλες αποστάσεις. Θεωρείται από πολλούς ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών που συνέβαλε ουσιαστικά τη δεκαετία του 60' στην "αναγέννηση" του Παναθηναϊκού. Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, την 1η Μαρτίου 2020 μετά από δίμηνη μάχη που έδινε σε νοσοκομείο του Αμαρουσίου.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Πειραϊκό Νέου Φαλήρου, κάνοντας ντεμπούτο στην πρώτη ομάδα το 1952. Το 1958 πήρε μεταγραφή στον Παναθηναϊκό με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 12 χρόνια και πραγματοποίησε μεγάλη καριέρα, συμμετέχοντας σε 196 αγώνες της Α΄Εθνικής και σκοράροντας 80 γκολ και 17 στο κύπελλο, ενώ στα κύπελλα Ευρώπης είχε 13 συμμετοχές και σκόραρε μια φορά. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1969) και 2 κύπελλα (1967, 1969). Ήταν ένας απλο τους πρωταγωνιστές του Παναθηναϊκού στην κατάκτηση του αήττητου πρωταθλήματος το 1964. Είναι ο μοναδικός που έχει σημειώσει χατ τρικ σε αγώνα Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού. Το φθινόπωρο του 1969 αποδεσμεύθηκε από τον ΠΑΟ και υπέγραψε δελτίο στον Ίκαρο Νέας Ιωνίας, ομάδα Β΄ Εθνικής. Ωστόσο έπειτα από παρέμβαση του Κλεάνθη Μαρόπουλου στον τότε Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, Κώστα Ασλανίδη, ακυρώθηκε το δελτίο του στη γειτονική ομάδα της Νέας Ιωνίας και κατόπιν υπέγραψε στην ΑΕΚ. Με τη φανέλα της ΑΕΚ αγωνίστηκε μέχρι το 1972, σημειώνοντας 58 συμμετοχές και 5 τέρματα στο πρωτάθλημα, 11 συμμετοχές και 14 τέρματα στο Κύπελλο, καθώς και 1 Ευρωπαϊκή συμμετοχή, ενώ κατέκτησε το πρωτάθλημα του 1971. 6 Πρωταθλήματα: 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1969 2 Κύπελλα: 1967, 1969 1 Πρωτάθλημα Αθηνών: 1959 Με τη φανέλα της εθνικής Ελλάδας ο Ανδρέας Παπαεμμανουήλ αγωνίστηκε το διάστημα 1958-1965 16 φορές και σκόραρε 7 γκολ. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1958, στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Γαλλίας (1-1), για τα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών του 1960. Σε μια από τις σημαντικότερες στιγμές του με τη γαλανόλευκη φανέλα, στις 3 Μαΐου 1961, σημείωσε και τα δύο τέρματα της Ελλάδας στη νίκη επί της Βόρειας Ιρλανδίας με 2-1, για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1962 ενώ στις 22 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου σκόραρε για την ίδια διοργάνωση και εναντίον της (τότε Δυτικής) Γερμανίας στην εκτός έδρας (ο αγώνας διεξήχθη στο Άουγκσμπουργκ) ήττα με 1-2. Έπειτα από την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ξεκίνησε την προπονητική του σταδιοδρομία. Πρώτος σταθμός της προπονητικής του καριέρας υπήρξε η Αναγέννηση Άρτας και ακολούθως εργάστηκε μεταξύ άλλων στους Πανναυπλιακό, Α.Ο. Κέρκυρα, Τυνησιακό, Γ.Σ. Καλλιθέα και στον Φωστήρα. Τις περιόδους 1980-81 και 1982-83 εργάστηκε ως προσωρινός προπονητής του Παναθηναϊκού αλλά και ως προπονητής της Εθνικής Ελπίδων της Ελλάδας. pao.gr
427 Γαλήνη

Η Γαλήνη (Galene) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,8. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Γαλήνης υπολογίσθηκε σε 30 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 28,2 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,236 (από δεδομένα του IRAS). Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Γαλήνη γύρω από τον εαυτό της. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Όλγα Γκολοντέτς

Η Όλγα Γιούριεβνα Γκολοντέτς (ρωσικά: Ольга Юрьевна Голодец‎; γεννηθείσα την 1η Ιουνίου 1962) είναι Ρωσίδα οικονομολόγος και πολιτικός. Στην κυβέρνηση του προέδρου Πούτιν διορίστηκε Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας και είναι αρμόδια για τις κοινωνικές σχέσεις.

 Γεννήθηκε στη Μόσχα την 1η Ιουνίου 1962 και κατέχει πτυχίο στα οικονομικά, που έλαβε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 2014. Το 1984, η Όλγα αρχικά εργάστηκε στο Κεντρικό Ερευνητικό Εργαστήριο του Ινστιτούτου Εργασίας, και στο Ινστιτούτο Προβλημάτων Απασχόλησης της Ακαδημίας των Επιστημών, όπου εργαζόταν σε συνεργασία με πανεπιστήμια άλλων χωρών. Στη συνέχεια, το 1999, διορίστηκε διευθυντής των κοινωνικών προγραμμάτων της "Reformugol Foundation", μιας οργάνωσης για την προώθηση των συμφωνιών μεταξύ της κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Από το 1999 μέχρι το 2008, ήταν Βοηθός Γενικός Διευθυντής και υπεύθυνη για το προσωπικό της δημόσιας πολιτικής της δημόσιας επιχείρησης "Norilsk Nickel" μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο για την εξόρυξη νικελίου. Το 2001, η Όλγα διορίστηκε Υποδιοικητής της περιοχής Νένετς στην Περιφέρεια Ταίμρ Ντόλγαν με αρμοδιότητα τα κοινωνικά ζητήματα. Στις 2 Δεκεμβρίου 2010, κέρδισε τη θέση του Επίκουρου προς τον Δήμαρχο της Μόσχας σε θέματα εκπαίδευσης και δημόσιας υγείας. Τη θέση αυτή διατήρησε μέχρι τις 21 Μαΐου του 2012 όταν διορίστηκε αναπληρώτρια πρωθυπουργός της Ρωσίας στην κυβέρνηση Μεντβέντεφ. Η Όλγα Γκολόντετς είναι επίσης συγγραφέας σε περισσότερες από τριάντα επιστημονικές εργασίες και αυτό είναι ένας σημαντικός παράγοντας στα προγράμματα τόσο εθνικά όσο και διεθνή, που αφορούν τον τομέα των ανθρώπινων πόρων, καθώς και την ανάπτυξη των εκθέσεων στον κοινωνικό χώρο εργασίας. Όλγα Γκολόντετς, Αναπληρώτρια Πρωθυπουργός της Ρωσίας
Esquadrão de Demonstração Aérea

Η Esquadrão de Demonstração Aérea (Μοίρα Επίδειξης Αέρα), γνωστή ως Esquadrilha da Fumaça (Μοίρα του Καπνού) είναι η ακροβατική ομάδα της Αεροπορίας της Βραζιλίας και το ακροβατικό αεροσκάφος είναι το Embraer T-27 Tucano.

 Η πρώτη επίδειξη της Esquadrilha da Fumaça πραγματοποιήθηκε στις 14 Μαΐου 1952 με 4 αεροσκάφη T-6 Harvard, τα οποία παρέμειναν αεροσκάφη της ομάδας έως και την απόσυρση τους στις 31 Ιανουαρίου 1976. Κατά την περίοδο μεταξύ 1969 και 1973 χρησιμοποιήθηκαν ακόμη 7 αεροσκάφη Fouga T-24 Magister. Η ακροβατική ομάδα είχε προσωρινά διαλυθεί μετά την απόσυρση του T-6 Harvard για να ανασυσταθεί στις 21 Οκτωβρίου 1982 με το σημερινό της όνομα. Είχε σε αποστολή τα Embraer T-27 Tucano, και η πρώτη επίδειξη πραγματοποιήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου του 1983, με αεροσκάφη χρώματος λευκού και κόκκινου. Στη συνέχεια, τα χρώματα της ακροβατικής ομάδας έγιναν εκείνα της Βραζιλιάνικης σημαίας. Το 1985, η Esquadrilha έλαβε το βραβείο "Ασφάλεια Πτήσεων" από την USAF για τον υψηλό βαθμό ασφάλειας που επέδειξε στις ακροβατικές δραστηριότητες. Το 1996 καταγράφηκε στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες για την εκτέλεση ανάστροφης πτήσης στα 3.000 μέτρα, διάρκειας 30 δευτερολέπτων με ένα σχηματισμό αποτελούμενο από 10 αεροσκάφη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Esquadrilha da Fumaça στο Wikimedia Commons
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1980-81

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1980-81 ήταν η 42η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ομόνοια για 10η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1980-81 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1981-82.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1981-82. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1981-1982. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1979-80, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1980-81 συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 1979-80 Νέα Σαλαμίνα. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο ΑΠΟΠ και ο Ευαγόρας που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1980-81. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά). 1Επειδή το Κύπελλο Κύπρου 1980-81 κατέκτησε η πρωταθλήτρια Ομόνοια, η οποία είχε εξασφαλίσει συμμετοχή στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1981-82 μέσω της κατάκτησης του πρωταθλήματος, στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1981-82 συμμετείχε η φιναλίστ του κυπέλλου, Ένωση Νέων Παραλιμνίου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: «1980/81 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. ΚΟΠ (Οκτώβριος 2016). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 68-70. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-11-05. https://www.webcitation.org/6lnIFl1KD?url=http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/KOP-T23%20GIA%20SITE.pdf. Ανακτήθηκε στις 2016-11-05. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 108. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 133. ISBN 9963-8841-1-3. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 143. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1980-81 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Ανθρακικό μαγνήσιο

Το ανθρακικό μαγνήσιο είναι ανθρακικό άλας με μοριακό τύπο MgCO3 που απαντάται στη φύση ως στερεό υγροσκοπικό λευκό ορυκτό και συνηθέστερα υπό δύο μορφές ως ουδέτερο και ως βασικό, η δε χρήση του είναι πολύμορφη.

 Το ανθρακικό μαγνήσιο έχει μοριακή μάζα 81,314 g/mol, σημείο τήξης τους 540 βαθμούς, το άνυδρο, όπου και διασπάται και 165 το τρι-ένυδρο. Είναι άοσμο και η πυκνότητά του ποικίλει από 2,958 g/cm3 (άνυδρο) μέχρι 1,73 g/cm3 (πεντένυδρο). Το ανθρακικό μαγνήσιο ως ορυκτό, άνυδρο άλας, φέρεται με την ονομασία μαγνησίτης, ή λευκόλιθος, ή και ως δολομίτης, ενώ ως ένυδρο λαμβάνει διάφορες άλλες ονομασίες. Το άνυδρο άλας παραμένει αδιάλυτο στο νερό, την αμμωνία και την ακετόνη όπου και χρησιμοποιείται στη παρασκευή διοξειδίου του άνθρακος και οξειδίου του μαγνησίου καθώς και υπό μορφή ακαθάριστου φυσικού προϊόντος για πλείστους τεχνικούς σκοπούς. Το βασικό ανθρακικό μαγνήσιο καλούμενο και μαγνήσια, ή μαγνησία, άλμπα λαμβάνεται με διοχέτευση διοξειδίου του άνθρακα σε άλατα του μαγνησίου. Πρόκειται για σκόνη λευκή που φέρεται στο εμπόριο για χρήση στη στίλβωση, ως φορέας χρωμάτων και στη παρασκευή οδοντοκόνεων. Στη δε ιατρική, χαρακτηριζόμενο ως αντιόξινο, χορηγείται εσωτερικά προς εξουδετέρωση οξέων ως καθαρτικό και αντιαρθριτικό. Στη δε φαρμακοποιία με το όνομα μαγνήσια άλμπα φέρονται χημικά προϊόντα που μπορεί να είναι ή βασικό ανθρακικό μαγνήσιο, ή μίγματα υδροξειδίου του μαγνησίου και ανθρακικού μαγνησίου. Τέλος ως πρόσθετο τροφίμων φέρεται με τη χαρακτηριστική ονομασία Ε504. Γενικά το ανθρακικό μαγνήσιο (MgCO3) δεν είναι τοξικό. Η παρατεταμένη όμως επαφή με το δέρμα ή εισπνοές του είναι δυνατόν να προκαλέσουν ερεθισμούς. Το ανθρακικό μαγνήσιο μαζί με άλλα άλατα συμβάλει ενεργά στη δημιουργία του λεβητόλιθου σε βραστήρες, λέβητες κ.λπ. κατά την καθαλάτωση. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΣΤ΄, σελ.436.
Ομοφυλοφιλικό και Λεσβιακό Βασίλειο των Νησιών της Θάλασσας των Κοραλλίων

Το Ομοφυλοφιλικό και Λεσβιακό Βασίλειο των Νησιών της Θάλασσας των Κοραλλίων (αγγλικά: Gay and Lesbian Kingdom of the Coral Sea Islands, συντ.: GLK) ήταν ένα μη αναγνωρισμένο μικροέθνος το οποίο δημιουργήθηκε ως μια συμβολική πολιτική διαμαρτυρία από μία ομάδα ΛΟΑΤ ακτιβιστών, με καταγωγή από το Κουΐνσλαντ της Αυστραλίας με αφορμή την απαγόρευση του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων ατόμων, το 2017 νομιμοποιήθηκε ο γάμος και έτσι διαλύθηκε το «Βασίλειο»

 Στις 14 Ιουνίου 2004, μία ομάδα ακτιβιστών με επικεφαλής τον Dale Parker Anderson, κατέλαβαν κάποια νησιά της Θάλασσας των Κοραλλίων και κήρυξαν την «απόσχισή» τους από την Αυστραλία μετά την άφιξή τους στο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους, όπου τοποθέτησαν τη σημαία του ουράνιου τόξου. Η «απόσχιση» πραγματοποιήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση του Κοινοβουλίου της Αυστραλίας να απαγορεύσει το γάμο σε άτομα του ίδιου φύλου. Μετά το 2005 υπήρξαν διαφωνίες εντός της ομάδας, με αποτέλεσμα το διαχωρισμό σε διάφορες παρατάξεις. Η αυστραλιανή ομάδα διαχωρίστηκε από άλλες οργανώσεις υποστήριξης, ανάμεσά τους δύο αμερικανικές ομάδες, το Ομοφυλοφιλικό και Λεσβιακό Βασίλειο της Κοινοπολιτείας με επικεφαλής τον Jaix Broox, το Unified Gay Tribe υπό την ηγεσία των Bill Freeman και Enrique Pérez και το γερμανικό Gay Homeland Foundation με επικεφαλής τον Victor Zimmermann. Οι ομάδες αυτές δεν υποστηρίζουν πλέον το έδαφος των Νησιών της Θάλασσας των Κοραλλίων. Αυτή η «απόσχιση» δεν αναγνωρίζεται από κανένα κράτος και δεν υπάρχει μόνιμη εγκατάσταση, καθώς τα νησιά της Θάλασσας των Κοραλλίων εξακολουθούν να είναι ακατοίκητα. Το Βασίλειο ισχυρίστηκε ότι έχει συσταθεί μια ταχυδρομική υπηρεσία που λειτουργεί από την 1η Ιανουαρίου του 2006. Είναι δεδομένο ότι η υπηρεσία λειτουργεί μεταξύ των νησιών και του Κουίνσλαντ, αν και ελέγχεται η δράση της και η συχνότητα της υπηρεσίας. Το Βασίλειο εξέδωσε το πρώτο γραμματόσημο τον Ιούλιο του 2006 και σκοπεύει να εκδώσει γραμματόσημα με μόνο στόχο να γίνει γνωστό στην φιλοτελική κοινότητα. Η ιστοσελίδα του στις ΗΠΑ αναφέρει ότι η μόνη οικονομική δραστηριότητά του είναι ο τουρισμός, η αλιεία και η πώληση γραμματοσήμων. Η ιστοσελίδα του Βασίλειου Αρχειοθετήθηκε 2007-06-27 στο Wayback Machine. ΛΟΑΤ Σύμβολα ΛΟΑΤ Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Αυστραλία
Πολιτειακές εκλογές στην Κουίνσλαντ (2017)

Πολιτειακές εκλογές διεξήχθησαν στην Κουίνσλαντ στις 25 Νοεμβρίου 2017 για την εκλογή όλων των 93 μελών της Νομοθετικής Συνέλευσης στην πολιτεία αυτή, της οποίας η μέγιστη θητεία είναι 3 χρόνια. Το Εργατικό Κόμμα και η κυβέρνηση με αρχηγό την πρωθυπουργό Αναστάζια Παλασέι κέρδισε και δεύτερη θητεία.

 Στις εκλογές η ψηφοφορία ήταν πλέον υποχρεωτική και ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε από 89 στις 93 με τροποποιήσεις στον Εκλογικό Νόμο. Επίσης, έπειτα από δημοψήφισμα το 2016, οι τριετείς θητείες αποφασίστηκε να αντικατασταθούν από σταθερές τετραετείς θητείες για τα μέλη της νομοθετικής συνέλευσης. Οι αλλαγές αυτές θα εφαρμοστούν από τις εκλογές του 2020 και έπειτα. To Εργατικό Κόμμα κέρδισε την 9η εκλογική του νίκη και 8η συνεχή σε πολιτειακές εκλογές στην Κουίνσλαντ. Οι εγγεγραμμένοι ήταν 3.229.536 και η προσέλευση 87,52%. 2017 State General Election (Electoral Commission Queensland) Queensland Votes (ABC Elections)
Αντάι-τζι

Ο Αντάι-τζι (Antai-ji, 安泰寺) είναι βουδιστικός ναός, που ανήκει στη σχολή Σότο του Ζεν βουδισμού. Βρίσκεται στην πόλη Σιν' όνσεν, στην περιοχή Μικάτα, τη βόρεια περιφέρεια Χιόγκο, στην Ιαπωνία. Βρίσκεται σε μία έκταση γης περίπου 50 εκταρίων στα βουνά, κοντά σε ένα εθνικό πάρκο στην Ιαπωνική θάλασσα. Πολλοί επισκέπτες πηγαίνουν στο ναό τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά το χειμώνα είναι μη προσβάσιμος λόγω των σφοδρών χιονοπτώσεων.

 Το Αντάι-τζι ιδρύθηκε το 1921 από τον Όκα Σόταν ως μοναστήρι για μελετητές για τη μελέτη του Σομπογκένζο. Βρισκόταν στην περιοχή Γκεντάκου του βόρειου Κιότο και πολλοί κορυφαίοι μελετητές σπούδασαν εκεί. Ο Κόντο Σαβάκι έγινε ο πέμπτος ηγούμενος του το 1949 και το έκανε ένα μέρος για Ζαζέν. Ωστόσο, επειδή ο Σαβάκι ήταν σχεδόν συνεχώς σε κίνηση, οι περισσότερες από τις ευθύνες του ναού έπεσαν στον μαθητή του, Κόσο Ουτσιγιάμα. Ο Σαβάκι δεν διέμενε στον ναό μέχρι το 1962, όταν τα πόδια του έγιναν πολύ αδύναμα, για να ταξιδεύει. Με τον θάνατο του Σαβάκι το 1965, ο Ουτσιγιάμα έγινε ο έκτος ηγούμενος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο μικρός ναός έγινε γνωστός στην κοινότητα Ζεν τόσο στην Ιαπωνία όσο και στο εξωτερικό για την αφοσιωμένη πρακτική του ζαζέν και της επίσημης επαιτείας, ή τακουχάτσου. Ήταν ασυνήθιστο στην Ιαπωνία εκείνη την εποχή να συντηρείται χωρίς εισόδημα από οικογένειες ενοριτών. Αντί να εκτελεί τελετές όπως κηδείες, για να βγάλει χρήματα, ο Αντάι-τζι βασιζόταν πλήρως σε δωρεές από λαϊκούς ασκούμενους και επαιτεία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Ουτσιγιάμα πήρε αρκετούς μαθητές, που αργότερα θα γίνουν εξέχοντες από μόνοι τους, όπως ο Σοχάκου Οκουμούρα και ο Έισιν Ικέντα. Η αύξηση των επισκεπτών και τα πολλά νέα σπίτια, που χτίστηκαν γύρω από το ναό δημιούργησαν πολύ θόρυβο, γεγονός που δυσκόλεψε τη συνέχιση της πρακτικής του Ζαζέν στην τοποθεσία του Κιότο. Ως εκ τούτου, ο ακόλουθος ηγούμενος, Βατανάμπε Κόχο (1942 – 2016), αποφάσισε να μεταφέρει το Αντάι-τζι στη σημερινή του θέση στο βόρειο Χιόγκο. Ο ναός αργότερα κατεδαφίστηκε και το μόνο, που απομένει από το αρχικό Αντάι-τζι είναι μια περιφραγμένη πέτρα κάτω από έναν σφενδάμι που ήταν μέρος του κήπου του ναού ακριβώς έξω από το δωμάτιο του ηγουμένου. Περιέχει ένα μνημείο στο Σαβάκι Κόντο. Μια εκκλησία των Μαρτύρων του Ιεχωβά βρίσκεται τώρα περίπου στην προηγούμενη θέση του ναού. Μαζί με την ησυχία των βουνών, ο έβδομος ηγούμενος Βατανάμπε Κόχο αναζήτησε έναν νέο τρόπο ζωής, που θα επανέφερε το Ζεν σε αυτάρκεια, όταν μετέφερε τον Αντάι-τζι στη σημερινή του θέση. Ο όγδοος ηγούμενος Σίνιου Μιγιάουρα (1948 – 2002) προστάτευσε αυτή την ήρεμη ζωή του Ζαζέν ενώ έκανε πράξη το ιδανικό ενός αυτόνομου μοναστηριού, μέχρι τον ξαφνικό θάνατό του στο χιόνι τον Φεβρουάριο του 2002. Ο μαθητής του, ο Γερμανός μοναχός Μούχο Νόελκε (γενν. 1968), συνέχισε ως ο ένατος ηγούμενος μέχρι το 2020. Τον διαδέχθηκε ο Νακαμούρα Έκο, ο κληρονόμος του Ιαπωνικού Ντάρμα. Μια ταινία ντοκιμαντέρ για το μοναστήρι με τίτλο "Zen for Nothing", σε σκηνοθεσία Βέρνερ Πένζελ και πρωταγωνίστρια της Σαμπίν Τιμοτέο, έκανε πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Σόλοθουρν το 2016.