Κάρολος Κωνσταντίνος του Βιεν

Ο Κάρολος-Κωνσταντίνος (Charles-Constantin de Vienne, περί το 901 - 962) κόμης του Βιέν και μέλος του Οίκου των Μπιβινιδών, ήταν γιος του Λουδοβίκου του Τυφλού, βασιλιά της Προβηγκίας, της Λομβαρδίας και της Γερμανίας ("Ρωμαίου αυτοκράτορα") και της Άννας των Μακεδόνων, κόρης του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Λέοντος ΣΤ΄ και της δεύτερης συζύγου του Ζωής Ζαούτζαινας.

 Όταν απεβίωσε ο πατέρας του (929), ο Ούγος της Προβηγκίας -ο οποίος ήταν βασιλιάς της Ιταλίας- κατέλαβε την Προβηγκία και την παρέδωσε στον Ροδόλφο Β΄ της Βουργουνδίας (933). Ο Κάρολος Κωνσταντίνος για κάποιον άγνωστο λόγο δεν κληρονόμησε τον αυτοκρατορικό θρόνο ή την Προβηγκία, αυτό θεωρήθηκε παράνομο. Ο Ροδόλφος της Γαλλίας του παραχώρησε σαν αποζημίωση την κομητεία του Βιέν (931). Ο Κάρολος-Κωνσταντίνος νυμφεύτηκε τη Θιμβέργη/Τευτμπέργκα του Τρουά, με την οποία απέκτησε τέκνα: Ριχάρδος. Ουμβέρτος. (;) Κωνσταντία της Προβηγκίας π.920 - 963-6, παντρεύτηκε τον Μπόζο Β΄ κόμη του Αρλ. Στα καταστατικά της κομητείας εμφανίζεται με το όνομα Κάρολος. Ο Φλόντοαρντ, στα Χρονικά που έγραψε την εποχή που ζούσε ο ίδιος ο κόμης, τον αποκαλεί "Κάρολος Κωνσταντίνος, γιος του Λουδοβίκου του Τυφλού"· με το ίδιο όνομα αναφέρεται για τον πρίγκιπα τον 10ο αιώνα ο ιστορικός Ριτσέρους, που χρησιμοποιούσε σαν πηγή τον Φλόντοαρντ. Το όνομα Κωνσταντίνος υπήρξε σοβαρό θέμα συζήτησης: ο Πουλ θεωρεί ότι είναι εφεύρεση του Φλόντοαρντ, η οποία έχει σχέση με την Αρλ, η οποία λεγόταν και Κωνσταντίνα, αλλά ο Πρεβιτέ-Ορτόν αναφέρει ότι το όνομα Κωνσταντίνος έχει σχέση με την καταγωγή της μητέρας του. Μία επιστολή της εποχής -που διασώθηκε- από τον πατριάρχη Νικόλαο Α΄ Μυστικό αναφέρει, ότι ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Λέων ΣΤ΄ ο Σοφός, πατέρας του Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου, αρραβώνιασε μια από τις κόρες του με έναν Φράγκο πρίγκιπα, εξάδελφο της Μπέρτας της Τοσκάνης, ο οποίος είχε αργότερα μια μεγάλη ατυχία. Ο άτυχος πρίγκιπας ήταν ο Λουδοβίκος Γ΄, του οποίου η μητέρα Ερμενγκάρδη της Ιταλίας ήταν πρώτη εξαδέλφη της Μπέρτας και αυτός τυφλώθηκε στις 21 Ιουλίου 905· η νύφη αντίστοιχα ήταν η Άννα, κόρη του Λέοντος ΣΤ΄ του Σοφού και της δεύτερης συζύγου του Ζωής Ζαούτζαινας, μεγαλύτερη ετεροθαλούς αδελφής του Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου. Το όνομα Κωνσταντίνος με αυτόν τον τρόπο σχετίζεται με την καταγωγή της μητέρας του. Δεν γνωρίζουμε ωστόσο, αν ο γάμος έγινε τελικά και οι ιστορικοί συναντούν μεγάλες δυσκολίες για να καταγράψουν τα γεγονότα, επειδή πολλές ημερομηνίες δεν ταιριάζουν. Burgundy and Provence, Constance Brittain Bouchard, The New Cambridge Medieval History: Volume 3, C.900-c.1024, ed. Timothy Reuter, Rosamond McKitterick, (Cambridge University Press, 1999) C.W. Previte-Orton, The Early History of the House of Savoy, (Cambridge University Press, 1912) Constance Brittain Bouchard, Those of My Blood: Creating Noble Families in Medieval Francia, (University of Pennsylvania Press, 2001) Dictionnaire de Biographie Française. Roman d'Amat and R. Limousin-Lamothe (ed). Paris, 1967. Eleanor Shipley Duckett, Death and Life in the Tenth Century, (The University of Michigan Press, 1967) Reginald L. Poole, "Burgundian Notes", English Historical Review, 27(1912) Shepard, Jonathan, The Cambridge History of the Byzantine Empire, Cambridge University Press, 2008