Ντιέγο Μαρίν Αγιλέρα

Ο Ντιέγο Μαρίν Αγιλέρα (ισπανικά: Diego Marín Aguilera‎, 1757 – 1799) ήταν Ισπανός εφευρέτης ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους πρωτοπόρους της αεροπορίας. Γεννήθηκε στην Κορούνια ντελ Κόντε, και έγινε επικεφαλής της οικογένειας του όταν απεβίωσε ο πατέρας του. Ο Μαρίν αναγκάστηκε να φροντίσει τας επτά αδέλφια του, και εργάστηκε ως εργάτης γης, φροντίζοντας τα ζώα και τα χωράφια του. Ο Μαρίν πέρασε πολλές μέρες βοσκώντας πρόβατα στους τριγύρω αγρούς.Ο Μαρίν σχεδίασε, από νωρίς, αρκετές συσκευές εξοικονόμησης εργασίας, στις οποίες περιελαμβανόταν συσκευή η οποία βελτίωνε την λειτουργικότητα ενός νερόμυλου στον ποταμό Αραντίγια, μια που βελτίωσε το έργο μιας νεροτριβής, και μια ακόμη που χρησιμοποιήθηκε στον τεμαχισμό μαρμάρων στα λατομεία του Εσπεχόν. Επίσης σκαρφίστηκε μια συσκευή με την οποία μαστιγώνε τα άλογα κατά την διάρκεια του αλωνίσματος, και μια άλλη που κατασκεύαζε πανιά.

 Ο Μαρίν εμπνεύστηκε από τους αετούς που παρατηρούσε ενώ φρόντιζε τα ζώα και τα χωράφια του: ήθελε να κατασκευάσει μια ιπτάμενη μηχανή. Για έξι χρόνια εργάστηκε σε μια από τις εφευρέσεις του. Η μηχανή κατασκευάστηκε από ξύλο, μέταλλο, ύφασμα και φτερά. Συνέλεξε φτερά από αετούς και γύπες τοποθετώντας ειδικές παγίδες στις οποίες είχε εναποθέσει σάπιο κρέας για να προσελκύσει τα πουλιά αυτά. Ο Μαρίν έκανε υπολογισμούς σχετικά με το βάρος, τον όγκο, το μέγεθος και τις διαστάσεις των φτερών, καθώς και το βάρος των σωμάτων αυτών των πουλιών. Επίσης μελέτησε προσεκτικά την κίνηση των πτερύγων και της ουράς τους και κατασκεύασε, με την βοήθεια ενός σιδηρουργού της περιοχής, του Χοακίν Μπαρμπέρο, ένα ζευγάρι σφυρήλατων μεταλλικών αρθρώσεων που κινούναν όπως περίπου ένας ανεμιστήρας. Επίσης κατασκεύασε αναβολείς για τα πόδια του και στρόφαλα χεριών με τα οποία έλεγχε την διεύθυνση της μηχανής. Τη νύχτα της 15ης Μαΐου 1793, μαζί με τον σιδηρουργό Μπαρμπέρο και μια από τις αδελφές του, ο Μαρίν τοποθέτησε το ανεμόπτερο του στο ψηλότερο σημείο του κάστρου της Κορούνια ντελ Κόντε. Υπό το φως της πανσελήνου, ανέφερε (χονδρικά): «Πηγαίνω στο Μπούργκο ντε Όσμα, και από εκεί στη Σόρια, και θα επιστρέψω σε λίγες μέρες».Χτυπώντας τα φτερά του ανεμόπτερου, έφτασε σε ύψος «έξι ή επτά βαράς» (περίπου 5 ή 6 μέτρα) και σύμφωνα με τους συνοδούς τους, πέταξε για «431 βαράς», ή περίπου 274 μέτρα (300 γιάρδες) με 457 μέτρα (500 γιάρδες). Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αεροναυτικής και Αστροναυτικής αναφέρει πως πέταξε για «περίπου 360 μέτρα». Ο Μαρίν κατάφερε να διασχίσει τον ποταμό Αραντίγια και να φτάσει στην περιοχή που ήταν γνωστή ως Χέρας, όπου κατέπεσε στο έδαφος όταν μια από τις μεταλλικές αρθρώσεις έσπασε. Φοβούμενοι τα χειρότερα, οι συνοδοί του έτρεξαν στο σημείο. Ο Μαρίν είχε μόνο γρατσουνιές και μώλωπες, αλλά ήταν θυμωμένος με τον σιδηρουργό επειδή απέτυχε να συγκολλήσει σωστά την άρθρωση. Ο Μαρίν αντιμετώπισε και άλλες κακοτυχίες. Οι κάτοικοι της πόλης θεωρώντας τον φρενοβλαβή, αιρετικό ή απατεώνα, έκαψαν την «δαιμονική» μηχανή του. Ο Μαρίν έχασε την ελπίδα του, και νιώθοντας απογοητευμένος και βαθιά κατατεθλιμμένος, δεν πέταξε ποτέ ξανά. Πέθανε σε ηλικία 42 ετών στην γενέτειρα του, έξι χρόνια μετά την απόπειρα του να πετάξει. Ο Μαρίν δεν άφησε αποδεικτικά έγγραφα σχετικά με τις εφευρέσεις του και τάφηκε στην εκκλησία της πόλης. Στην Ισπανία αποκαλείται ως ο «πατέρας της αεροπορίας», και έτσι η Πολεμική Αεροπορία αφιέρωσε ένα μνημείο σε αυτόν το οποίο βρίσκεται δίπλα από το κάστρο από όπου απογειώθηκε.Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Αεροναυτικής και Αστροναυτικής γράφει για τον Μαρίν: «Είναι απίθανο να υπολογίσουμε πόσο αληθινή είναι η ιστορία του Μαρίν, αλλά φαίνεται πως κατάφερε να πραγματοποιήσει πτήση με ανεμόπτερο, επιβιώνοντας μετά από κατασκευαστική αποτυχία και πτώση στο έδαφος. Ο Μαρίν, ο οποίος δεν είχε κανενός είδους επίσημη επιστημονική κατάρτιση, ήταν προικισμένος με εξειδικευμένη τεχνική ευφυία και αποτελεί καλό παράδειγμα της αγήραστης ανθρώπινης φιλοδοξίας σχετικά με το πέταγμα».