IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Νίκος Μακρής

Ο Νίκος Μακρής, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ και φόρεσε την φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1951 ως το 1961.

 Ο Μακρής εντάχθηκε σε νεαρή ηλικία στην εφηβική ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, για να συμμετάσχει για πρώτη φορά στην ανδρική ομάδα την σεζόν 1951-52, αγωνιζόμενος ταυτόχρονα με το εφηβικό τμήμα. Το 1954, οι έφηβοι του Άρη κατέκτησαν το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με προπονητή τον Ανέστη Πεταλίδη, ενώ τις δύο προηγούμενες σεζόν είχαν ηττηθεί στον τελικό από την ΧΑΝΘ. Το 1955, συμμετείχε με τους "κίτρινους" στο διεθνές τουρνουά του Βιαρέτζιο, όπου ο Άρης ηττήθηκε στον τελικό από τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου με 48-46. Την επόμενη χρονιά, η ομάδα εφήβων του συλλόγου κατέκτησε και πάλι το τοπικό πρωτάθλημα, ενώ το 1958 επέστρεψε στους τίτλους η ανδρική ομάδα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης για πρώτη φορά μετά από 28 χρόνια. Ο Άρης και η ΧΑΝΘ αγωνίστηκαν στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι "κίτρινοι" αναδείχθηκαν δευτεραθλητές Ελλάδος, με τον Μακρή να πετυχαίνει οκτώ πόντους σε τέσσερις αγώνες.Το καλοκαίρι του 1958, ο Άρης συμμετείχε στα τουρνουά της Μεσσήνης και του Παλέρμο, ενώ την επόμενη χρονιά κατέκτησε το διεθνές τουρνουά της Λιέγης. Την ίδια χρονιά, οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την δεύτερη θέση στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση με τις ομάδες του ΠΑΟΚ και του Σπόρτιγκ. Στους αγώνες μπαράζ που ακολούθησαν, ο Άρης κατέβαλε την αντίσταση του Σπόρτιγκ με 78-77, με τον Μακρή να πετυχαίνει τέσσερις πόντους, αλλά ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ με 58-66 και περιορίστηκε στην δεύτερη θέση, με τον πλέι-μέικερ να πετυχαίνει εννέα πόντους.Το 1960, συμμετείχε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στην τελική φάση του πρωταθλήματος, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση. Ο Μακρής πέτυχε οκτώ πόντους, παίζοντας μόνο στους δύο πρώτους αγώνες, με τον Ηρακλή και τον ΠΑΟΚ.Στην τελευταία του σεζόν με την ανδρική ομάδα του Άρη, ο Μακρής συμμετείχε και πάλι στο πρωτάθλημα Ελλάδας, ως αναπληρωματικός, με τους "κίτρινους" να αναδεικνύονται και πάλι τέταρτοι. Άρης Δευτεραθλητής Ελλάδας: 1958, 1959 Πρωταθλητής Θεσσαλονίκης: 1958 "Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)", Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση συνδέσμου οπαδών «SUPER-3» (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004 "Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004", συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7
Codename: Sailor V

Το Codename: Sailor V (ιαπωνικά: コードネームはセーラーＶ, Χέπμπορν: Kōdo Nēmu wa Sērā Bui) είναι ιαπωνική σειρά manga που δημιουργήθηκε από τη Ναόκο Τακεούτσι. Η σειρά εστιάζει σε μία χαρούμενη μαθήτρια, τη Minako Aino, που μαθαίνει ότι έχει μαγικές δυνάμεις και ότι με αυτές πρέπει να προστατεύσει τη Γη από σατανικές δυνάμεις. Το Codename: Sailor V είναι η βάση της sequel σειράς manga Pretty Soldier Sailor Moon.

 Το Codename: Sailor V έκανε το ντεμπούτο του ως μονόπρακτο στο καλοκαιρινό τεύχος του ιαπωνικού περιοδικού manga RunRun στις 3 Αυγούστου του 1991. Επέστρεψε στο ίδιο περιοδικό ως σίριαλ που διήρκεσε μέχρι τις 3 Ιουλίου του 1997. Η Kodansha συγκέντρωσε τα 15 κεφάλαια της σειράς σε τρία δεμένα τεύχη, που εξέδιδε από τις 18 Δεκεμβρίου του 1993 μέχρι τις 6 Νοεμβρίου του 1997.Το 2004, η σειρά επανακυκλοφόρησε σε δύο τόμους πολυτελείας, με βελτιωμένη εικονογράφηση και διαλόγους.Το 2014 το Codename: Sailor V εκδόθηκε ως "Complete Edition" ή Kanzenban αποτελούμενο από δύο τόμους.Στη βόρεια Αμερική, η Kodansha USA αδειοδότησε τις εκδόσεις πολυτελείας της σειράς για την αγγλόφωνη κυκλοφορία, επιπρόσθετα με την επανεκτύπωση του manga Sailor Moon. Η σειρά εκδιδόταν από τις 13 Σεπτεμβρίου του 2011 μέχρι τις 15 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Η σειρά έχει επίσης μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των γαλλικών λαι των ισπανικών από την εταιρεία Glenat, των γερμανικών από την Egmont Manga & Anime, των ιταλικών από τη Star Edizioni και αργότερα τη GP Publishing (που το περάλβανε στο περιοδικό manga Amici), και των πολωνικών από την εταιρεία JPF. Σε προωθητικό υλικό, διαφημίστηκε μια OVA σειρά-μεταφορά του manga, η οποία ωστόσο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, καθώς αντί γι' αυτή δημιουργήθηκε η σειρά anime Sailor Moon. Code Name: Sailor V Αρχειοθετήθηκε 2021-01-26 στο Wayback Machine. - a novelization of the manga at The Manga of Takeuchi Naoko Αρχειοθετήθηκε 2007-07-02 στο Wayback Machine. Codename: Sailor V στο Anime News Network Codename: Sailor Vστο MyAnimeList Codename: Sailor V στη Wikia Codename: Sailor V στο Kodansha Comics
Εύη Αδάμ

Η Εύη Αδάμ (γεν. Ευαγγελία Αδάμ, 14 Μαρτίου 1973) είναι Ελληνίδα πρώην μοντέλο και παρουσιάστρια. Το 1994 έλαβε μέρος στο Διαγωνισμό Ομορφιάς του ANT1 όπου κατέκτησε τον τίτλο Μις Ελλάς. Πέρα από τη καριέρα της ως μοντέλο, ασχολήθηκε και με τη παρουσίαση αναλαμβάνοντας τη μουσική εκπομπή Mega Star από το 2003 μέχρι το 2007.

 Γεννήθηκε το 1973 στη Βιέννη, από Έλληνες γονείς, ενώ πέρασε τα παιδικά της χρόνια στη Γερμανία. Σε ηλικία 18 ετών εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα ξεκινώντας τις σπουδές της στο Τμήμα Γερμανικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1994, αποφάσισε να δηλώσει συμμετοχή στα εθνικά καλλιστεία. Από τη συμμετοχή της εκεί απέσπασε τον τίτλο Miss Hellas 1994 ξεκινώντας την πορεία της ως μοντέλο τόσο εντός όσο και εκτός Ελλάδος.Αμέσως μετά τη συμμετοχή και στο διαγωνισμό Miss World, το καλοκαίρι του 1994, δέχτηκε πρόταση από την ΕΡΤ για την παρουσίαση πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής στην ΕΤ1. Έτσι τις σεζόν 1994-1995 και 1995-1996 παρουσίασε μαζί με τον ηθοποιό Βασίλη Τσιβιλίκα την εκπομπή Πρωινή Δροσιά. Το 1996 ασχολήθηκε περιστασιακά και με την υποκριτική. Αρχικά έκανε μία guest εμφάνιση σε ένα επεισόδιο της κωμικής σειράς του ANT1 Cheek to Cheek υποδυόμενη τον εαυτό της. Την ίδια χρονιά ακολούθησε μία guest εμφάνιση, στο πλευρό του Γιάννη Μπέζου στην κωμική σειρά Εκείνες κι εγώ. Το 1997 εμφανίστηκε και πάλι στην ίδια σειρά, κρατώντας διαφορετικό ρόλο αυτή τη φορά. Μετά από αρκετά χρόνια τηλεοπτικής αποχής επέστρεψε τηλεοπτικά το 2003 αναλαμβάνοντας την παρουσίαση της 15ης σεζόν της μουσικής εκπομπής του MEGA, Mega Star. Η συνεργασία της με το MEGA και την εκπομπή συνεχίστηκε και τις επόμενες τέσσερις σεζόν. Τη σεζόν 2007-2008, παρόλο που το κανάλι επιθυμούσε τη συνέχιση της συνεργασίας του μαζί της, η ίδια αποφάσισε να μην παραμείνει στην εκπομπή για πέμπτη χρονιά. Επέστρεψε τηλεοπτικά τη σεζόν 2010-2011 ως διαγωνιζόμενη στο μουσικό talent show του Mega Just the 2 Of Us. Εκεί διαγωνίστηκε ως ντουέτο μαζί με τον Λευτέρη Πανταζή κατακτώντας την 11η θέση στην τελική κατάταξη.
Τζον Αλοΐζι

Ο Τζον Αλοΐζι (John Aloisi, 5 Φεβρουαρίου 1976) είναι Αυστραλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Ήταν επιθετικός με μεγάλη θητεία στα γήπεδα της Ευρώπης. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ρος Αλοΐζι είναι επίσης ποδοσφαιριστής.

 Ο Αλοΐζι γεννήθηκε στην Αδελαΐδα στις 5 Φεβρουαρίου του 1976 και είναι ιταλικής καταγωγής. Το 1992 σε ηλικία μόλις 16 ετών πραγματοποιεί το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Αντελάιντ Σίτυ και την ίδια χρονιά μεταγράφεται στο Βέλγιο και την Σταντάρ Λιέγης όπου όμως δεν καταφέρνει να πάρει χρόνο συμμετοχής. Έπειτα αγωνίζεται για μια διετία στην Άντβερπ και τον Ιανουάριο του 1996 μεταπηδά στην ιταλική Κρεμονέζε χωρίς όμως να καταφέρει κάτι ιδιαίτερο. Το καλοκαίρι 1997 ο Αλοΐζι υπογράφει στην αγγλική Πόρτσμουθ και κατά την χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 1999 μεταγράφεται στην Κόβεντρι Σίτυ που τότε αγωνιζόταν στην Πρέμιερ Λιγκ. Στην Κόβεντρι έμεινε μέχρι το 2001 όταν η ομάδα υποβιβάστηκε και ο ίδιος αποφάσισε να ανοίξει μια νέα σελίδα στην καριέρα του. Το 2001 η Κόβεντρι υποβιβάζεται και ο Αλοΐζι φεύγει από την ομάδα. Αρχικά έρχεται κοντά σε συμφωνία με την Κρίσταλ Πάλας αλλά τελικά η μεταγραφή χαλάει και ο ίδιος συνεχίζει την καριέρα του στην Ισπανία και συγκεκριμένα στην Οσασούνα. Το 2005 έρχεται κοντά σε συμφωνία με τον Παναθηναϊκό, η μεταγραφή όμως δεν πραγματοποιείται καθώς αποτυγχάνει να περάσει τις ιατρικές εξετάσεις. Μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με τους πράσινους παραμένει στο ισπανικό πρωτάθλημα με την φανέλα της Ντεπορτίβο Αλαβές. Το 2007 έπειτα από 15 χρόνια στο εξωτερικό ο Αλοΐζι επιστρέφει στην Αυστραλία για να κλείσει την πλούσια καριέρα του παίζοντας αρχικά στην ομάδα των Σέντραλ Κόουστ Μάρινερς (Central Coast Mariners), σκοράροντας 7 φορές σε 15 συμμετοχές ενώ το 2008 υπογράφει στην Σίδνεϊ ΦΚ. Έπειτα από μία διετία στην ομάδα του Σίδνεϊ αποφασίζει να συνεχίσει την καριέρα του στην Μέλμπουρν Χάρτ. Ο Αλοΐζι αγωνίστηκε με την Εθνική Αυστραλίας από το 1997 έως και το 2007,έχοντας πετύχει συνολικά 27 γκολ σε 55 συμμετοχές, επίτευγμα που τον καθιστά δεύτερο σκόρερ όλων των εποχών για την Εθνική Αυστραλίας. Αρκετά από αυτά τα τέρματα ήταν σημαντικά:τα 4 τέρματα στο Confederations Cup του 2005, το γκολ στον αγώνα μπαράζ με την Ουρουγουάη που χάρισε στην ομάδα του την πρόκριση στα τελικά του Μουντιάλ ύστερα απο 32 χρόνια καθώς και το ένα από τα 3 γκολ στην ιστορική νίκη επί της Ιαπωνίας με 3-1 που ήταν η πρώτη νίκη της Αυστραλίας στα πλαίσια του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα John Aloisi στο Wikimedia Commons
Chevrolet Captiva

Το Chevrolet Captiva είναι μεσαίο 5-πορτο SUV αυτοκίνητο, που έχει κατασκευαστεί από τον Οκτώβριο του 2006 έως σήμερα, σε δύο γενιές, αν και μόνο η πρώτη γενιά του είχε κυκλοφορήσει σε μεγάλο αριθμό χωρών και ηπείρων διεθνώς.

 Η πρώτη γενιά του μοντέλου αναπτύχθηκε από την GM Daewoo (τώρα GM Korea), τη θυγατρική του ομίλου της General Motors (GM) στη Νότια Κορέα, αλλά διατέθηκε με το όνομα και το σήμα της Chevrolet, λόγω της μετονομασίας όλων των μοντέλων της Daewoo σε Chevrolet που έλαβε χώρα στις 1 Ιανουαρίου 2005. Κατασκευάστηκε από τον Οκτώβριο του 2006 έως τον Σεπτέμβριο του 2018. Το Captiva χρησιμοποίησε την πλατφόρμα της General Motors «Theta», στην οποία βασίστηκε και το SUV Opel Antara, που διατέθηκε στην Ευρώπη παράλληλα με το Captiva. Ειδικότερα το Chevrolet Captiva προήλθε από το concept car (πρωτότυπο αυτοκίνητο) Chevrolet S3X. Στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία διατέθηκε με το σήμα της Holden, επίσης θυγατρική της General Motors, ως Holden Captiva. Στις αρχές του 2011 και στις αρχές του 2016, το Chevrolet Captiva υπέστη δύο έντονες αισθητικές ανανεώσεις, χωρίς όμως να ανακόψει τις ολοένα και φθίνουσες πωλήσεις του. Ως αποτέλεσμα, στις 13 Σεπτεμβρίου 2018 η Chevrolet ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει την παραγωγή του Captiva μέσα στον ίδιο μήνα και θα το αντικαταστήσει διεθνώς με το Chevrolet Equinox, όπως και έγινε. Ειδικότερα όμως στην Ευρώπη, είχε διακοπεί ήδη από το 2014, λόγω της οριστικής κατάργησης της Chevrolet από την ήπειρο αυτή, όπου μάλιστα το μοντέλο δεν είχε γνωρίσει ιδιαίτερη απήχηση. Ενδεικτικώς, στη Γερμανία από το 2006 έως τα μέσα του 2014 πωλήθηκαν μόνο 27.218 αντίτυπα του Chevrolet Captiva. Η δεύτερη γενιά του Captiva, είναι μια παράλληλη έκδοση του κινέζικου μοντέλου Baojun 530 με διαφορετικό εταιρικό σήμα και εισήχθη στην Κολομβία τον Νοέμβριο του 2018 και στη συνέχεια στην Ταϊλάνδη τον Μάρτιο του 2019. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Newberry, Stephen (2003). The Car Design Yearbook 2: The Definitive Guide to New Concept and Production Cars Worldwide. New York, New York: Merrell. ISBN 1-85894-195-4.
Αντρέας Τόρκιλντσεν

Ο Αντρέας Τόρκιλντσεν (Andreas Thorkildsen, γεννήθηκε 1 Απριλίου 1982) είναι Νορβηγός πρώην αθλητής του ακοντισμού. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης δύο φορές (2004, 2008), παγκόσμιος πρωταθλητής μία (2009) και πρωταθλητής Ευρώπης δύο φορές (2006, 2010), ενώ έχει κερδίσει και τρία ασημένια μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα.

 Ο Αντρέας Τόρκιλντσεν γεννήθηκε στο Κρίστιανσαντ, στη Νορβηγία, την 1η Απριλίου 1982. Ξεκίνησε να ασχολείται με τον ακοντισμό σε ηλικία 11 ετών. Πρώτος προπονητής του ήταν ο πατέρας του Τομ, πρώην αθλητής του ακοντισμού. Η μητέρα του ήταν αθλήτρια στα 110μ. με εμπόδια. Το 2001 εγκαταστάθηκε στο Όσλο και άρχισε να προπονείται με τον Åsmund Martinsen. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου που διεξήχθη στο Έντμοντον, στον Καναδά, το 2001, δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, όπως και στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στο Μόναχο, την επόμενη χρονιά. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, με βολή στα 86μ. και 50 εκ. Μέχρι τους επόμενους ολυμπιακούς αγώνες, κέρδισε δύο ασημένια μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα, το 2005 στο Ελσίνκι και το 2007 στην Οσάκα και ένα χρυσό μετάλλιο στο πανευρωπαϊκό πρωταθλήμα το 2006 στο Γκέτεμποργκ. Τον Μάιο του 2006 ξεπέρασε για πρώτη φορά τα 90μ., στο Super Grand Prix στην Ντόχα, στο Κατάρ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008 ήταν και πάλι πρώτος με 90μ. και 57 εκ. Την επόμενη χρονιά κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Βερολίνο, ρίχνοντας το ακόντιο στα 89μ. και 59 εκ. Πρώτος ήταν και το 2010 στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Βαρκελώνη ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Νταεγού, το 2011, ήρθε δεύτερος. Το 2004 επιλέχθηκε ως ο αθλητής της χρονιάς στη Νορβηγία, ενώ το 2008 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ευρωπαίου αθλητή της χρονιάς από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Στίβου (European Athletic Association':). http://www.iaaf.org/athletes/norway/andreas-thorkildsen-176447
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1998-1999

Το Κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 1998−1999 ήταν η 12η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Συμμετείχαν οι ομάδες της Α1 και της Α2. Στις δύο πρώτες φάσεις μετείχαν οι ομάδες της Α2, ενώ οι ομάδες της Α1 εισήλθαν στη Γ' φάση της διοργάνωσης. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 9η φορά σε 12 διοργανώσεις κυπέλλου. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε ο Βασίλης Κουρνέτας.

 Στην Α΄ φάση του Κυπέλλου δημιουργήθηκαν με κλήρωση 6 ζευγάρια μεταξύ των 12 ομάδων της Α2 Εθνικής κατηγορίας 1998-99. Στη Β΄ φάση του Κυπέλλου δημιουργήθηκαν με κλήρωση 2 ζευγάρια μεταξύ των 6 ομάδων που προκρίθηκαν από την Β΄ φάση. Η Ολυμπιάς Πατρών και ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας προκρίθηκαν στη Γ΄ φάση χωρίς αγώνα. Δράμα, 3 και 4 Απριλίου 1999, Δημοτικό Γυμναστήριο «Δημήτρης Κραχτίδης» Ο τελικός διεξήχθη στις 4 Απριλίου 1999 στη Δράμα, στο Δημοτικό Γυμναστήριο «Δημήτρης Κραχτίδης». Ο Ολυμπιακός Πειραιώς επεκράτησε με 3−1 της ΑΕΚ και κατέκτησε το 9ο κύπελλο στην ιστορία του. Διαιτητές: Αναγνωστάκης, Αντωνούλης. MVP: Βασίλης Κουρνέτας (Ολυμπιακός) Συνθέσεις: Ολυμπιακός Πειραιώς (Γκάετς): Γκιούρδας 14π., Κουρνέτας 5, Ζελιάσκοφ 17, Τσακιρόπουλος 7, Ντράγκοβιτς 17, Βούγιεβιτς 21 / Θεοδωρίδης, Μηνούδης (λ). Δεν έπαιξαν: Χριστοφιδέλης, Ουτζής, Ξενάκης, Ψάρρας Αθ.. Α.Ε.Κ. (Τσιακμάκης): Γκουντίμα 5π., Αγγελίδης 10, Φάκας 2, Κωνσταντινίδης 4, Μουσένκο 13, Πανούσος 10 / Αδάμ 4, Κλήμος 8, Χατζηπροδρόμου, Μπασούκας 1, Κυριακάκης. Δεν έπαιξε: Μπουγάς. Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-03-09 στο Wayback Machine. Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 1999 - Οι αγώνες μετά τη Β΄ Φάση greekvolley.eu Αρχειοθετήθηκε 2023-04-25 στο Wayback Machine. Ιστορία του Κυπέλλου Ανδρών (έως 2019) www.volleynews.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-03-09 στο Wayback Machine. Τα Κύπελλα Ελλάδας έως το 2010 www.contra.gr Αρχειοθετήθηκε 2022-11-27 στο Wayback Machine. «Κύπελλο Ελλάδας 1999». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουνίου 2008. archive.sport.gr
Άντερς Γκάρντερουντ

Ο Σβεν Άντερς Γκάρντερουντ (σουηδικά: Sven Anders Gärderud, 28 Αυγούστου 1946) είναι Σουηδός πρώην αθλητής του στίβου. Ήταν ο νικητής του αγωνίσματος των 3.000 μέτρων στιπλ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976 στο Μόντρεαλ.

 Ο πατέρας του Γκάρντερουντ ήταν αθλητής του ανταγωνιστικού προσανατολισμού και ήταν ο ίδιος καταξιωμένος προσανατολιστής, κερδίζοντας ένα χρυσό μετάλλιο ομάδας στο σουηδικό πρωτάθλημα του 1977. Αρχικά εκπαιδεύτηκε στον προσανατολισμό και άλλαξε αθλήματα κατά τύχη - του απαγορεύθηκε να τρέξει στο δάσος το φθινόπωρο του 1961 λόγω επιδημίας ίκτερου και περιπλανήθηκε σε μια αθλητική αίθουσα.Ο Γκάρντερουντ πειραματίστηκε με διάφορα αγωνίσματα προτού επικεντρωθεί στα 3000 μέτρα. Ο πρώτος μεγάλος του αγώνας ήταν οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1968, όπου αποκλείστηκε στα 800 μ. και στα 1500 μ.. Τα επόμενα χρόνια, ο Γκάρντερουντ επικεντρώθηκε στο στιπλ και ήταν ήδη το κύριο φαβορί στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, αλλά, υποφέροντας από κρυολόγημα, αποκλείστηκε από τη σειρά του. Ο Γκάρντερουντ αποκλείστηκε επίσης στα προκριματικά των 5000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά μόλις επτά ημέρες αργότερα, σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στα 3000 μ. στιπλ, με 8:20,8.Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1974 στη Ρώμη, ο Γκάρντερουντ νικήθηκε από τον Πολωνό Μπρονίσουαφ Μαλινόφσκι, όμως την επόμενη χρονιά κατέρριψε τρεις φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στα 3000 μ.Το αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας του Γκάρντερουντ ήταν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1976, όπου μετά από έναν δυνατό ανταγωνισμό με τους Μαλινόφσκι και Φρανκ Μπάουμγκαρτλ, ο Γκάρντερουντ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο, με ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 8:08.02.Μετά την αποχώρηση από τους αγώνες, ο Γκάρντερουντ εργάστηκε ως τηλεοπτικός σχολιαστής αθλητικών αγώνων και ως προπονητής της σουηδικής ομάδας στίβου. Το 1986 παντρεύτηκε την Ανίκα Γιόχανσον.
Ziggo Dome

Το Ziggo Dome είναι ένα κλειστό στάδιο στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Ονομάστηκε έτσι από την καλωδιακή τηλεοπτική εταιρία Ziggo. Το 2014, ανακοινώθηκαν τα Ziggo Dome Awards, αναδεικνύοντας τους καλλιτέχνες που ερμήνευαν στο στάδιο.

 Το Ziggo Dome σχεδιάστηκε από τους Benthem Crouwel Architects. Ωστόσο, το όνομα 'Dome' (θόλος) παραπέμπει σε θόλο, αλλά δεν υπάρχουν κυκλικά σχήματα πάνω στο στάδιο. Το κτήριο έχει σχήμα τετράγωνου, το μέγεθος είναι 90 με 90 μέτρα, με ύψος 30 μέτρα. Στο εξωτερικό μέρος του Ziggo Dome, σε μαύρο φόντο, είναι πλήρως επενδεδυμένο με συνολικά 840.000 φώτα LED, όπου μπορούν να εμφανιστούν εικόνες βίντεο. Το κτίριο έχει σχεδιαστεί για ενισχυμένη μουσική, αλλά είναι πολλαπλών χρήσεων και μπορεί επίσης να είναι κατάλληλο για διαγωνισμούς τένις και korfball, πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων ή παγοδρόμιο με ελάχιστες προσαρμογές. Το Ziggo Dome έχει χρησιμοποιηθεί σε μεγάλο βαθμό για συναυλίες. Aπό το 2017, κατατάσσεται πίσω από το Madison Square Garden, το SSE Hydro, τo Manchester Arena και το O2 Arena του Λονδίνου ως 5ο πολυάσχολο συναυλιακό χώρο στον κόσμο.Από το 2016, ο τελικός της Korfbal League, η μεγαλύτερη Korfball league στην Ολλανδία, λαμβάνει χώρα στο Ziggo Dome μέχρι το 2019. Αυτό ανακοινώθηκε από τον ολλανδικό φορέα διοίκησης του korfball τον Ιούλιο του 2015. Προηγουμένως, η εκδήλωση διεξήχθη εδώ και πάνω από 30 χρόνια στο Ahoy Rotterdam. Επίσημος ιστότοπος Venue information
Γουλιέλμος του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

O Γουλιέλμος (γερμ. Wilhelm, 5 Μαρτίου 1827 - 28 Ιουλίου 1879) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

 Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Νικόλαος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Παύλου Φρειδερίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Αλεξανδρινής των Χόεντσολλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας. Το 1879 απεβίωσε στη Χαϊδελβέργη σε ηλικία 52 ετών, χωρίς άρρενα απόγονο. Νυμφεύτηκε το 1865 την εξαδέλφη του Αλεξανδρινή των Χόεντσολλερν, κόρη του Αλβέρτου της Πρωσίας, και είχε τέκνο: Καρλόττα (1868 - 1944), παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΙΗ΄ του Ρόις-Κέστριτς. "Romances of a Royal House", The Washington Post, 20 April 1906
Στεφανία της Αρμενίας

Η Στεφανία της Αρμενίας ή Ρίτα της Αρμενίας (1195 - 1220), μέλος του Οίκου των Ρουπενιδών και διεκδικήτρια του Αρμενικού θρόνου της Κιλικίας ήταν μοναδική κόρη και παιδί του Λέων Β΄ της Αρμενίας από την πρώτη σύζυγο του Ισαβέλλα της Αντιόχειας. Η καταγωγή της μητέρας της αμφισβητείται, πολλοί πιστεύουν ότι ήταν ανιψιά του Βοημούνδου Γ΄ της Αντιόχειας. Άλλοι ιστορικοί την σχετίζουν με Γερμανικούς ή Αυστριακούς Οίκους.

 Η μικρή Στεφανία μεγάλωσε από την γιαγιά της Ρίτα του Μπαμπερόν. Η μητέρα της πέθανε όταν ήταν 10 ετών, δεν είχε κάνει άλλα παιδιά με τον πατέρα της. Ο Λέων Β΄ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο (1200) την Σιβύλλα των Λουζινιάν κόρη του Αμωρί Β΄ της Ιερουσαλήμ και της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ, από τον γάμο γεννήθηκε η μικρότερη ετεροθαλής αδελφή της Ισαβέλλα της Αρμενίας. Τον Απρίλιο του 1214 η Στεφανία παντρεύτηκε τον Ιωάννη του Μπριέν στον δεύτερο γάμο του, είχε χάσει πρόσφατα (1212) την πρώτη σύζυγο του Μαρία του Μομφερράτου που ήταν αδελφή της Σιβύλλας, θετής μητέρας της Στεφανίας. Η Στεφανία της Αρμενίας ήταν κακή μητριά στην κόρη του Ιωάννη από τον πρώτο γάμο Ισαβέλλα Β΄ της Ιερουσαλήμ , ο ίδιος ο Ιωάννης είχε οριστεί αντιβασιλιάς και κηδεμόνας. Η Στεφανία γέννησε έναν γιο τον Τζων (1216). Ο πατέρας της Στεφανίας πέθανε τον Μάιο του 1219. Είχε επιβάλει στους ευγενείς όρκο να αναγνωρίσουν διάδοχο τον μικρανεψιό του Ραϋμόνδο Ρουπέν αλλά στο τέλος της ζωής του συγκρούστηκε μαζί του, στο νεκροκρέβατο του ζήτησε από τους ευγενείς να λύσουν τους όρκους και να αναγνωρίσουν διάδοχο την μικρότερη κόρη του Ισαβέλλα. Η Στεφανία που ζούσε ακόμα οργίστηκε επειδή είχε περισσότερα δικαιώματα σαν μεγαλύτερη αδελφή επιπλέον η Στεφανία είχε έναν γιο. Ο Ιωάννης αποφάσισε να διεκδικήσει δυναμικά τα δικαιώματα της συζύγου του. Ο Ραϋμόνδος Ρουπέν διεκδικούσε και ο ίδιος τα δικά του κληρονομικά δικαιώματα. Ο Ιωάννης του Μπριέν εγκατέλειψε τον Φεβρουάριο του 1220 την Ε΄ Σταυροφορία, μετέβη στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του. Η Στεφανία πέθανε ωστόσο τον Ιούνιο του 1220, σύμφωνα με μερικές πηγές ο ίδιος ο σύζυγος της την χτύπησε θανάσιμα επειδή επιχείρησε να δηλητηριάσει την θετή της κόρη Ισαβέλλα Β΄. Ο μικρός γιος τους πέθανε αμέσως μετά και ο Ιωάννης έχασε όλα τα κληρονομικά του δικαιώματα στην Κιλικία. Nickerson Hardwicke, Mary. The Crusader States, 1192-1243 Runciman, Steven (1989). A History of the Crusades, Volume III: The Kingdom of Acre and the Later Crusades. Cambridge University Press. ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ, ΒΑΣΙΛΕΙΣ
312 Πιερρέττα

Η Πιερρέττα (Pierretta) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,89. Ανακαλύφθηκε το 1891 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Πιερρέττας υπολογίσθηκε σε 50 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 131 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης) και το άλβεδό της είναι 0,197 (από δεδομένα του IRAS). Η Πιερρέττα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 17 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Νίκος Μίχαλος

Ο Νίκος Μίχαλος, γεννημένος στις 21 Μαίου 1977, είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 192εκ και αγωνίζεται τόσο ως Point Guard όσο και ως Shooting Guard.

 Ο Νίκος Μίχαλος υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό το 1997. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το καλοκαίρι του 1998 μετεγγράφη στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε για αρκετά χρόνια. Με την ομάδα της Νέας Σμύρνης έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Κυπέλλου Κόρατς (1999). Την περίοδο 2002-03 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Παναθλητικού Όμιλου Καλλιθέας "Έσπερος", ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στην Αθλητική Γυμναστική Εταιρία Χαλκίδας. Κατά τη διάρκεια της οκταετίας 2004-12, ο Νίκος Μίχαλος πέρασε από αρκετές ελληνικές ομάδες και συγκεκριμένα από τον Αθλητικό Όμιλο Παλαιού Φαλήρου (2004-05), τον Αθλητικό Όμιλο Νέας Σμύρνης "Μίλων" (2005-06), το Δούκα Αμαρουσίου (2005-07), τον Κεραυνό Αιγίου (2007-09), τον Α.Ο. Νήαρ Ηστ Καισαριανής (2009-10), τον Α.Ο. Παγκρατίου (2010-11), τον Ερμή Περάματος (2011-12) καθώς και το Αιγάλεω (2012-13). Το Σεπτέμβριο του 2013, ο Νίκος Μίχαλος ανακοινώθηκε επίσημα από τον Α.Σ. Παπάγου. Το 2016 επέστρεψε στον Πανιώνιο και βοήθησε την ομάδα της Νέας Σμύρνης να αποφύγει την υποβιβασμό εκείνη την σεζόν, έχοντας μάλιστα ηγετικό χαρακτήρα εντός του παρκέ για τους "κυανέρυθρους". Το καλοκαίρι του 2021, σε ηλικία πλέον 44 ετών, ο Μίχαλος επέστρεψε στους Νεοσμυρνιώτες για να βοηθήσει,ως αρχηγός της, την ομάδα να διεκδικήσει την άνοδο από την Β Εθνική στην Α2 Εθνική κατηγορία του μπάσκετ. https://web.archive.org/web/20131013215110/http://basketblog.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=91760:91760&catid=87:give-me-5&Itemid=113 https://web.archive.org/web/20131017010011/http://www.superbasket.gr/permalink/187646.html http://basketball.eurobasket.com/player/Nikos_Michalos/Egaleo_AO/9342 Νίκος Μίχαλος, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). «»Μίχαλος: "Ήμουν ασόβαρος και τώρα πληρώνω τις δόσεις", συνέντευξη στον ιστότοπο Sport24.gr, 10 Μαΐου 2017.
Τέιδε

Το Τέιδε (στα ισπανικά: Teide) είναι ηφαίστειο που βρίσκεται στο νησί Τενερίφη (Κανάρια νησιά, Ισπανία). Με ύψος 3.718 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και πάνω από 7.000 μέτρα πάνω από το θαλάσσιο πυθμένα, είναι η υψηλότερη κορυφή στην Ισπανία και το τρίτο μεγαλύτερο ηφαίστειο στον κόσμο μετρώντας από τη βάση του, μετά τα Μάουνα Κέα και Μάουνα Λόα, που βρίσκονται στο νησί της Χαβάης.

 Υπάρχουν στοιχεία της αρχαίας έκρηξης (περίπου 150.000 χρόνια πριν), που σημάδεψε το παρόν ανάγλυφο του νησιού. Το Τέιδε είναι ενεργό ηφαίστειο του οποίου η τελευταία δραστηριότητα σημειώθηκε το 1909 και αποτελεί το σύμβολο του νησιού. Τελευταίες μελέτες έχουν δείξει ότι στο μέλλον θα υπάρξει κάποια βίαιη έκρηξη του Τέιδε, καθώς επίσης ότι το ηφαίστειο έχει παρόμοια δομή με αυτήν του Βεζούβιου και της Αίτνας. Το μέγεθος του βουνού και η επιβλητική παρουσία του, έκανε τους αυτόχθονες κατοίκους "Γκουάχες" να του δώσουν μια μυθολογική διάσταση, παρόμοια με του Ολύμπου για τους Αρχαίους Έλληνες.Σύμφωνα με το μύθο, ο δαίμονας Γκουαγιότα απήγαγε τον θεό του ήλιου και του φωτός Μαχέκ και τον φυλάκισε μέσα στο βουνό καταδικάζοντας τον κόσμο στο σκοτάδι. Οι πιστοί ζήτησαν βοήθεια από τον υπέρτατο θεό Ατσαμάν και αυτός πολέμησε με τον Γκουαγιότα έτσι ώστε ο Μαχέκ να απελευθερωθεί από τα έγκατα του Τέιδε δημιουργώντας τον κρατήρα του. Το ηφαίστειο και ο περιβάλλων χώρος του εμπεριέχονται στο Εθνικό Πάρκο του Τέιδε, και από το 2007 αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Εκπαιδευτικής Επιστημονικής και Πολιτιστικής Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών. Είναι το πιο συχνά επισκέψιμο πάρκο στην Ισπανία, και τις Κανάριες Νήσους, και ένα από τα πιο συχνά επισκέψιμα στον κόσμο. Το τοπίο του Τέιδε αποτελεί συχνά ιδανικό σκηνικό για γυρίσματα ταινιών. Το Εθνικό Πάρκο του Τέιδε θεωρείται επίσης ένας από τους δώδεκα θησαυρούς της Ισπανίας. Το 2016, τον επισκέφτηκαν από 4.079.823 επισκέπτες και τουρίστες την επίτευξη ενός υψηλού ρεκόρ.Τον χειμώνα μπορεί να καλυφθεί με χιόνι, ενώ ο καλύτερος τρόπος για να φτάσει ο επισκέπτης στο υψηλότερο σημείο της κορυφής είναι με το τελεφερίκ. Ένα μεγάλο μέρος της αμερικανικής ταινίας Η οργή των Τιτάνων γυρίστηκε εδώ. Εθνικό Πάρκο του Τέιδε. Δίκτυο Εθνικών Πάρκων στην Ισπανία Αρχειοθετήθηκε 2011-11-15 στο Wayback Machine.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Σφυροβολία ανδρών

Η Σφυροβολία Ανδρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στις 2 και 4 Αυγούστου 2021 στο Νέο Εθνικό Στάδιο της Ιαπωνίας, στο Τόκιο. Αυτή θα είναι η 28η εμφάνιση του αγωνίσματος σε Θερινούς Ολυμπιακούς.

 Κάθε Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) είχε την δυνατότητα να δηλώσει μέχρι 3 αθλητές σε αυτό το αγώνισμα. Το όριο πρόκρισης που έπρεπε να ξεπεράσουν για να κερδίσουν μια θέση στους Αγώνες, ήταν τα 77.50 μέτρα. Το όριο καθορίστηκε από την World Athletics. Επιπλέον, αθλητές που δεν ξεπέρασαν το όριο, είχαν τη δυνατότητα να προκριθούν μέσω της θέσης τους στην παγκόσμια κατάταξη. Αυτοί που βρίσκονταν υψηλότερα στην λίστα, κέρδισαν μια από τις διαθέσιμες θέσεις, έως ότου να συμπληρωθεί ο αριθμός των 32 συμμετεχόντων. Η περίοδος πρόκρισης ήταν αρχικά από την 1η Μαΐου 2019 έως τις 29 Ιουνίου 2020. Λόγω της πανδημίας COVID-19, η περίοδος τέθηκε σε αναστολή από τις 6 Απριλίου 2020 έως τις 30 Νοεμβρίου 2020, και αργότερα παρατάθηκε μέχρι τις 29 Ιουνίου 2021. Η περίοδος καθορισμού της παγκόσμιας κατάταξης ήταν από την 1η Μαΐου 2019 μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Οι αθλητές είχαν την δυνατότητα να ξεπεράσουν το όριο, σε όλες τις επίσημες διοργανώσεις του ανοιχτού και του κλειστού στίβου. Οι ΕΟΕ μπορούν επίσης να χρησιμοποιήσουν τον κανόνα της καθολικότητάς, σύμφωνα με τον οποίο μπορούν να συμμετέχουν στο αγώνισμα αθλητές που δεν πληρούν τα κριτήρια πρόκρισης, εάν προέρχονται από χώρες που δεν εκπροσωπούνται καθόλου από άνδρες σε κανένα αγώνισμα του στίβου. Οι ΕΟΕ μπορούν να δηλώσουν τους αθλητές στο αγώνισμα οποιαδήποτε στιγμή. 1 χώρα χρησιμοποίησε αυτήν τη δυνατότητα σε αυτό το αγώνισμα. Οι αθλητές καλούνται να εκσφενδονίσουν μια μεταλλική σφαίρα 7.26 κιλών, στερεωμένη σε μεταλλικό σύρμα μήκους 1.22 μέτρων, όσο πιο μακριά μπορούν. Το σύρμα καταλήγει σε μία χειρολαβή, από την οποία ο αθλητής κρατάει το όργανο κατά την ρίψη, η οποία πραγματοποιείται από βαλβίδα διαμέτρου 2,135 μέτρων. Για να θεωρηθεί έγκυρη η βολή, η σφύρα πρέπει να προσγειωθεί εντός ενός τομέα 35 μοιρών και ο αθλητής να μην βγει εκτός της βαλβίδας εώς ότου αυτή να ακουμπήσει στο έδαφος. Συνήθως οι αθλητές πραγματοποιούν 3 με 4 περιστροφές προτού εκτοξεύσουν την σφύρα. Στους Αγώνες του 2020, το αγώνισμα θα πραγματοποιηθεί σε 2 φάσεις: Τα Προκριματικά και τον Τελικό. Στον προκριματικό γύρο, κάθε αθλητής έχει στην διάθεσή του 3 ρίψεις, ώστε να ξεπεράσει μια συγκεκριμένη απόσταση που θα αποτελέσει όριο πρόκρισης για τον τελικό. Στον τελικό, υπάρχουν 12 διαθέσιμες θέσεις. Εάν λιγότεροι από 12 αθλητές ξεπεράσουν το όριο, τότε τις ελεύθερες θέσεις καταλαμβάνουν οι αθλητές με τις επόμενες καλύτερες επιδόσεις. Στον τελικό γύρο, κάθε αθλητής έχει πάλι 3 βολές για να εκτοξεύσει την σφύρα όσο πιο μακριά μπορεί. Οι 8 καλύτεροι, κερδίζουν άλλες 3 βολές (σύνολο 6), προκειμένου να βελτιώσουν την επίδοσή τους. Στο τέλος του αγώνα, μετρά η καλύτερη ρίψη του κάθε αθλητή. Πριν τους Αγώνες, υπήρχαν τα εξής ρεκόρ: Όλες οι ώρες είναι στην Τοπική ώρα Ιαπωνίας ( UTC + 9 ) Το αγώνισμα θα διεξαχθεί τις παρακάτω μέρες και ώρες:
Κερί (ουσία)

Ο όρος κερί αναφέρεται σε μια κατηγορία χημικών ενώσεων που είναι εύπλαστης στερεάς μορφής σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος και λιώνουν σε θερμοκρασίες πάνω από περίπου 41° C δίνοντας ένα χαμηλού ιξώδους υγρό. Τα κεριά είναι αδιάλυτα στο νερό αλλά διαλυτά σε οργανικούς διαλύτες. Όλα τα κεριά είναι οργανικές ενώσεις, τόσο τα συνθετικά όσο και τα φυσικά. Αποτελούνται κατά κανόνα από μακριές αλυσίδες αλκυλίων. Τα φυσικά κεριά είναι συνήθως εστέρες λιπαρών οξέων και αλκοόλες μακράς αλυσίδας. Τα συνθετικά κεριά είναι μακράς αλυσίδας υδρογονάνθρακες άνευ χαρακτηριστικής ομάδας. Με τον όρο κερί αναφέρεται επίσης και κερί σχηματοποιημένο σε κυλινδρική μορφή με πυρήνα από φιτίλι, το οποίο χρησιμοποιείται για φωτιστικούς και λατρευτικούς σκοπούς. Βάζοντας φωτιά στο φιτίλι, το κερί τροφοδοτεί τη φλόγα, με αποτέλεσμα τη σταδιακή καύση του κεριού και την παραγωγή φλόγας.

 Το πιο γνωστό ζωικό κερί είναι το κερί της μέλισσας. Κύριο συστατικό του κεριού μέλισσας είναι ένας εστέρας γνωστός με την ονομασία παλμιτική μυρικύλη (myricyl palmitate), ουσία που χρησιμοποιούν οι μέλισσες για την κατασκευή των κηρηθρών τους. Το σημείο τήξης του είναι στους 62-67° C. Ένα άλλο αρκετά γνωστό ζωικά παραγόμενο κερί είναι το κητόσπερμα το οποίο εξάγεται από τις κοιλότητες του κεφαλιού της φάλαινας φυσητήρα, έχει μια σειρά από ιδιαίτερες ιδιότητες χρήσιμες σε συγκεκριμένες εφαρμογές και έχει ως εκ τούτου αποτελέσει έναν από τους λόγους φαλαινοθηρίας αυτού του είδους φάλαινας. Τα κεριά που προέρχονται από το αργό πετρέλαιο αποκαλούνται κεριά παραφίνης (ή και απλά παραφίνη) και είναι μίγματα κυρίως κανονικών αλκανίων και ισο-αλκανίων με αλυσίδες από 20 έως 40 ατόμων άνθρακα, δηλαδή με γενικό τύπο CnH2n+2 και 20 ≤ n ≤ 40, αλλά περιέχουν σε μικρό ποσοστό και ναφθένια και αρωματικά.
Ισαβέλλα της Λωρραίνης

Η Ισαβέλλα (Isabelle Ire de Lorraine, 1400 - 28 Φεβρουαρίου 1453) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν, ως κληρονόμος του πατέρα της, δούκισσα της Λωρραίνης από τις 25 Ιανουαρίου του 1431 έως τον θάνατό της το 1453.

 Ήταν κόρη του Καρόλου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ρούπερτ εκλέκτορα του Παλατινάτου και βασιλιά της Γερμανίας. Διαδέχθηκε στο δουκάτο τον πατέρα της και κυβέρνησε μαζί με τον σύζυγό της Ρενέ Α΄ των Βαλουά-Ανζού διεκδικητή βασιλιά της Νάπολης. Αντικαθιστούσε τον σύζυγό της στην διακυβέρνηση του δουκάτου, όταν αυτός έλλειπε σε εκστρατείες. Η ίδια οδήγησε στρατό, προκειμένου να υπερασπίσει τον Ρενέ Α΄ από τον Φίλιππο Γ΄ των Βαλουά δούκα της Βουργουνδίας. Παντρεύτηκε το 1419 τον Ρενέ Α΄ των Βαλουά δούκα του Ανζού και βασιλιά της Νάπολης και είχε τέκνα: Ιωάννης Β΄ 1424-1470, δούκας της Λωρραίνης. Λουδοβίκος 1427-1444, μαρκήσιος του Ποντ-α-Μουσόν. Γιολάντα 1428-1483, δούκισσα της Λωρραίνης. Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ Λωρραίνης κόμη του Βωντεμόν. Μαργαρίτα 1429-1482, παντρεύτηκε τον Ερρίκο ΣΤ΄ της Αγγλίας. Άννα 1437-1450 απεβ. 13 ετών, Νικόλαος 1428-1430 απεβ. 2 ετών, Λουίζα 1436-1438 απεβ. 2 ετών, Κάρολος 1431-1432 απεβ. 1 έτους, Ισαβέλλα απεβ. νήπιο, Ρενέ απεβ. νήπιο.
Ψαθογιάννος Χανίων

Ο Ψαθογιάννος ή Ψαθόγιαννος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 20 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 150 μ. Το κυρίο προϊόν της περιοχής είναι το ελαιόλαδο. Εκτιμάται ότι παράγονται ετησίως στον Ψαθογιάννο πάνω από 900 τόνοι ελαιόλαδου.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Psatoiano, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Psatogiano με 76 κατοίκους, 18 οφειλόμενες αγγαρείες και 2 προνομιούχους. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Psatoiorgo. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Psathogiano με 14 χριστιανικές και 12 μουσουλμανικές οικογένειες.Το 1881 ανήκε στον δήμο Αλικιανού και σύμφωνα με την απογραφή είχε μικτό πληθυσμό, με 116 χριστιανούς και 63 μουσουλμάνους κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 117 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μανολιόπουλου, αλλά το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Μουσούρων.Δείτε επίσης: Κοινότητα Ψαθογιάννου Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται κατασκευή γνωστή ως «Πύργος του Ψαθόγιαννου». Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς ως φυλακή, ενώ αργότερα μετατράπηκε σε ελαιοτριβείο. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο. Κοντά στην είσοδο του χωριού βρίσκεται μεγάλος πλάτανος με κρήνη από κάτω του, η οποία κτίστηκε επί τουρκοκρατίας.
Επιστημονικό πάρκο

Το επιστημονικό πάρκο είναι η υποδομή που φιλοξενεί επιχειρήσεις οι οποίες είναι αποτέλεσμα συνεργασίας των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, των ερευνητικών φορέων και των επιχειρήσεων. Στοχεύει στο να λειτουργήσει ως μια θερμοκοιτίδα επιχειρήσεων υψηλής τεχνολογίας, υποστηρίζοντας την ανάπτυξη τεχνοβλαστών και μικρών καινοτόμων επιχειρήσεων σε διάφορους κλάδους της οικονομίας.

 Το επιστημονικό πάρκο ενθαρρύνει τις μικρές καινοτόμες επιχειρήσεις να εγκατασταθούν και να εκμεταλλευτούν τα πλεονεκτήματα που προσφέρονται σε αυτό καθώς και τις γνώσεις, δεξιότητες και την τεχνογνωσία που υπάρχει. Επιπροσθέτως, το επιστημονικό πάρκο συνδέει την ερευνητική και τεχνολογική ανάπτυξη με την αντίστοιχη ανάπτυξη της Περιφέρειας. Η αξιοποίηση και μεταφορά των ερευνητικών αποτελεσμάτων των ακαδημαϊκών ιδρυμάτων στην παραγωγή και αγορά είναι ένας σημαντικός ρόλος του επιστημονικού πάρκου. Χώροι γραφείων και εργαστηριακών χώρων, με μικρό κόστος. Συμβουλευτικές υπηρεσίες (επιχειρηματικό σχέδιο, σχέδιο μάρκετινγκ, σχέδιο διαχείρισης ποιότητας, χρηματοοικονομικό σχέδιο, κλπ.). Υποδοχή, τηλεφωνικό κέντρο και γραμματειακή υποστήριξη Υπηρεσίες πληροφόρησης και γνώσης Συνεδριακός χώρος Αίθουσα συσκέψεων Φωτοτυπικό, fax, υπηρεσίες ταχυδρομείου και courier Υποδομή πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών Εστιατόριο / καφετέρια Κριεμάδης, Θάνος (2012). H καινοτομία στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Νομική βιβλιοθήκη. ISBN 978-960-272-929-8. Kriemadis Pelagidis Kartakoullis (2012). «The role of Organizational Culture in Greek businesses». Euromed Journal of Business. doi:https://doi.org/10.1108/14502191211245570. https://www.emeraldinsight.com/doi/abs/10.1108/14502191211245570. Ανακτήθηκε στις 7/3/2018. International Association of Science Parks Επιστημονικό Πάρκο Πατρών Association of University Research Parks
Πλευρώνος ο Αιτωλός

Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Πλευρώνος ήταν γιος του Αιτωλού και της Προνόης κόρης του Φόρβαντα, αδελφός του Καλυδών. Παντρεύτηκε την Ξανθίππη κόρη του Δώρου, μαζί της απέκτησε τον Αγήνορα, την Στερόπη, την Στρατονίκη και τον Λαοφόντη. Ο Πλευρώνος ίδρυσε την Πλευρώνα στην Αιτωλία όπου έγινε ο επώνυμος ήρωας, είχε σαν τόπο λατρείας και την Αρχαία Σπάρτη σαν προπάππους της βασίλισσας Λήδας.

 Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903. Greek text available at the Perseus Digital Library.
NGC 4608

Ο NGC 4608 είναι ραβδωτός φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Παρθένο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 15 Μαρτίου 1784. Απέχει περίπου 56 εκατομύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και ανήκει στο Σμήνος της Παρθένου.

 Η «ράβδος» του NGC 4608 είναι σαφώς ορισμένη ενώ περιμετικά αυτής υπάρχει εσωτερικός δακτύλιος. Έξω από τον δακτύλιο αυτόν, υπάρχει δίσκος χαμηλής επιφανειακής φωτεινότητας that contains weak spiral features.Η γαλαξιακή διόγκωση στο κέντρο του είναι κλασικής μορφής και ομοιάζει με αυτήν ενός ελλειπτικού γαλαξία. Ο NGC 4608 ουσιαστικά δεν έχει εξωτερικό δίσκο. Υπάρχουν ορισμένες θεωρίες που προσπαθούν να ερμηνεύσουν το χαρακτηριστικό του αυτό, όπως ότι ήταν δυνατή η δημιουργία της κεντρικής «ράβδου» χωρίς την ύπαρξη δίσκου. Άλλη άποψη που έχει διατυπωθεί είναι πως η αρχική κεντρική «ράβδος» σταδιακά μεγάλωσε αναγκάζοντας τον εξωτερικό δίσκο να χάσει στροφορμή και να απολέσει ύλη που συγκεντρώθηκε στην γαλαξιακή διόγκωση στο κέντρο. Κατά συνέπεια η κεντρική «ράβδος» δεν περιβάλλεται πλέον από αξιόλογο δίσκο. NGC 4477 NGC 4340 Δεδομένα για το NGC 4608 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4608 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4608 στο Wikimedia Commons
Μίνια

Η Μίνια ή Ελ Μίνια (αραβικά: ‏المني) είναι πόλη της Αιγύπτου, με 200.000 περίπου κατοίκους, πρωτεύουσα του Κυβερνείου Μίνια. Βρίσκεται περίπου 245 χιλιόμετρα νότια του Καΐρου στη δυτική όχθη του Νείλου που ρέει βόρεια και μέσα από την πόλη. Το όνομά της προέρχεται από το αρχαίο αιγυπτιακό «Μενάτ Χουφού» (το μέρος που νοσηλεύτηκε ο Χέοπας). Η Μίνια έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά συγκέντρωσης χριστιανών Κόπτων, στην Αίγυπτο, περίπου 50% του συνολικού πληθυσμού.

 Η Μίνια είναι πανάρχαια πόλη, υπήρχε από την προδυναστική περίοδο (πριν από το 3100 π.Χ.). Ανήκε διοικητικά στην 16η νομή. Μετά την ενοποίηση της Άνω και Κάτω Αιγύπτου αναδείχτηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο, ευρισκόμενη σε εμπορικό δρόμο όπου μέσω της Ερυθράς θάλασσας μεταφέρονταν προϊόντα στη Χαναάν κι αλλού. Κατά την παράδοση εδώ γεννήθηκε ο Φαραώ Χέοπας και η πόλη ονομάστηκε "Μενάτ Χουφού" (Χουφού - Χέοπας). Κατά τη διάρκεια της 11ης Δυναστείας οι ηγεμόνες της πόλεις που απολάμβαναν μεγάλη εξουσία και αυτονομία έφτασαν στο απόγειο τους. Από την 11η δυναστεία διασώζεται και η νεκρόπολη στο Μπενί Χασάν. Η νεκρόπολη αργότερα καταστράφηκαν πολλοί τάφοι και συλλήθηκαν, άλλοι μετατράπηκαν σε κατοικίες και άλλοι χρησιμοποιήθηκε η πέτρα τους για χτίσιμο κατοικιών ή καταστράφηκαν σκόπιμα για θρησκευτικούς λόγους από χριστιανούς και μουσουλμάνους. Κατά τη δεύτερη ενδιάμεσα περίοδος η Μίνια ήταν κάτω από την εξουσία των Υξώς. Κατά το 1552 π.Χ. κοντά στη Μίνια έγινε η μάχη όπου οι Υξώς γνώρισαν την πρώτη τους μεγάλη ήττα όπου αναγκάστηκα το 1540 π.Χ. κι εγκατέλειψαν την Αίγυπτο. Κατά τον μεσαίωνα και την περίοδο των Αβασσίδων γνώρισε νέα άνθηση, αναπτύχθηκε, χτίστηκαν τζαμιά και παζάρια, ενώ περιγράφεται ως μια πόλη που "υπερέχει πάνω από όλες τις άλλες πόλεις της Άνω Αιγύπτου". Τον 19ο αιώνα ο ηγεμόνας της Αιγύπτου Ισμαήλ έχτισε εδώ ένα παλάτι ενώ με την κατασκευή ενός καναλιού αύξησε την παραγωγή της περιοχής σε βαμβάκι και ζαχαροκάλαμο. Στην πόλη εγκαταστάθηκαν πολλοί ξένοι οι οποίοι έχτισαν νέα κτίρια κι έφεραν διακοσμητικά στοιχεία από την κλασική και ροκοκό αρχιτεκτονική εκτός από τις δυτικού τύπου πολυκατοικίες. Οι περισσότεροι ξένοι, κυρίως Έλληνες και Αρμένιοι έφυγαν απο την πόλη με την Κρίση του Σουέζ το 1952. Το σύστημα ταξινόμησης κλίματος Κέππεν-Γκάιγκερ χαρακτηρίζει το κλίμα της καυτή έρημο (BWH), όπως και όλο της Αιγύπτου. Έχει την ευρύτερη διαφορά των θερμοκρασιών μεταξύ ημέρας και νύχτας από οποιαδήποτε πόλη στην Αίγυπτο, με σχεδόν 16 ° C (29 ° F ) διαφορά. Η πόλη έχει σκληρό και ψυχρό κρύο τον χειμώνα, και πολύ ζεστό αλλά όχι υγρό καλοκαίρι. Το χαλάζι ή χιόνι είναι εξαιρετικά σπάνια, ο παγετός εμφανίζεται κατά καιρούς τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Η μέση ετήσια βροχόπτωση στη Μίνια είναι 5,3 mm (0,21 in). Μια άλλη πηγή με διαφορετικούς μέσους όρους. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Minya στο Wikimedia Commons
Μπαρμπάρα Μπρίλσκα

Η Μπαρμπάρα Μπρίλσκα (πολωνικά: Barbara Brylska) (γενν. 5 Ιουνίου 1941) είναι Πολωνή ηθοποιός. Απέσπασε κριτική αναγνώριση στη δεκαετία του 1960 και συμμετείχε σε πολλές ταινίες σε όλες τις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας, συμπεριλαμβανομένης της Σοβιετικής Ένωσης. Είναι ιδιαίτερα γνωστή για τον ρόλο της ως Νάντια (Nadya) στη σοβιετική κωμική ταινία Η ειρωνεία της τύχης το 1976.

 Η Μπρίλσκα γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1941 στο Σκοτνίκι, κοντά στο Λοτζ της Πολωνίας. Σε ηλικία 15 ετών, πήρε μέρος στην ταινία Kalosze szczęścia («Γαλότσες της ευτυχίας»). Μετά από αυτό το ρόλο, πήρε μαθήματα υποκριτικής σε σχολή θεάτρου και έγινε μαθήτρια στην Εθνική Σχολή Κινηματογράφου του Λοτζ, όπου το 1967 ολοκλήρωσε την εκπαίδευση της στη Σχολή Υποκριτικής.Ο πρώτος σημαντικός ρόλος της Μπρίλσκα ήταν στην ταινία Ich dzień powszedni («Η καθημερινή μέρας τους», 1963). Το 1966 έπαιξε την Φοινίκια ιέρεια Κάμα στη ταινία μεγάλου μήκους Φαραώ (πολωνικά: Faraon), βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Μπολέσουαφ Πρους. Εκτός από ταινίες Πολωνών σκηνοθετών, έχει παίξει επίσης σε ταινίες σε σκηνοθεσία Σοβιετικών, Τσεχοσλοβάκων και Βουλγάρων σκηνοθετών. Για το ρόλο της ως Nadya στην ταινία 1975 Η ειρωνεία της τύχης, σε σκηνοθεσία Ελντάρ Ριζάνοφ, έλαβε ένα σοβιετικό κρατικό βραβείο. Η αποδοχή αυτού του βραβείου δημιούργησε αντιπαράθεση στην πατρίδα της. Ωστόσο, έγινε δημοφιλής ηθοποιός στη Σοβιετική Ένωση. Αργότερα θα ισχυριζόταν ότι η επιτυχία της προκάλεσε ζήλια στην πολωνική κινηματογραφική κοινότητα και την οδήγησε να αγνοήσει τη δουλειά της. Το 1977 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο 10ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας.Από το 2000 η Μπρίλσκα παίζει στο θέατρο, κυρίως στη Ρωσία. Επανέλαβε τον ρόλο της ηλικιωμένης Νάντια στην ταινία Η ειρωνεία της τύχης 2 του 2007. Κρατικό βραβείο της Σοβιετικής Ένωσης - 1977: Η ειρωνεία της τύχης Barbara Brylska στην IMDb Άρθρο για την Μπαρμπάρα Μπρίλσκα Αρχειοθετήθηκε 2009-06-18 στο Wayback Machine. στο Bulvar Newspaper Αρχειοθετήθηκε 2010-02-08 στο Wayback Machine. (ρώσικα)
Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 2010

Οι Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών το 2010 διεξάχθησαν στις 2 Νοεμβρίου, για τις 37 από το σύνολο των 100 εδρών. Μια ειδική εκλογή για μια 38η έδρα διεξήχθη στην Μασαχουσέτη στις 19 Ιανουαρίου 2010, για μια θητεία που λήγει τον Ιανουάριο 2013. Τριάντα τέσσερις έδρες ήταν για εξαετείς θητείες στην "τάξη τρία" της Γερουσίας, ενώ τρεις (στο Ντέλαγουερ, την Νέα Υόρκη, και τη Δυτική Βιρτζίνια) ήταν ειδικές εκλογές για βραχύτερες θητείες.

 Σύνοψη των αποτελεσμάτων των εκλογών της Γερουσίας των ΗΠΑ της 2ας Νοεμβρίου 2010 A Περιλαμβάνει διορισθέντες κατόχους οι οποίοι κέρδισαν εκλογές για να ολοκληρώσουν την θητεία τους ή για την επόμενη πλήρη θητεία. ID Οι δύο Ανεξάρτητοι συντάχθηκαν με τους Δημοκρατικούς στην ομάδα τους. Πηγή: The Green Papers 2010 U.S. Senate Popular Vote and FEC Total Receipts by Party Πηγή: http://elections.nytimes.com/2010/results/senate Εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ 2010 Εκλογές κυβερνητών των ΗΠΑ 2010 Εκλογές στις ΗΠΑ 2010 Party in Power Αρχειοθετήθηκε 2012-01-12 στο Wayback Machine. - Δείχνει ποιο κόμμα ήλεγχε την Γερουσία (καθώς και την Βουλή και την Προεδρεία) από το 1945. Senate pickups Αρχειοθετήθηκε 2011-10-25 στο Wayback Machine. - Contains a graph of how many Senate seats each party gained during each election from 1946–2008 Candidates for U.S. Congress at Project Vote Smart U.S. Senate from OurCampaigns.com Congressional Races in 2010 from Open Secrets (campaign contributions) 2010 National Congressional Ballot from Pollster.com Senate Race Forecast in 2010 from Pollstered.com Election 2010: Senate Elections from Rasmussen Reports Florida Senate District 22 Battle for the Senate from Real Clear Politics Senate Races in 2010 from CQ Politics
Σκαθάρι (ψάρι)

Το σκαθάρι (Spondyliosama cantharus) είναι ψάρι των θαλασσίων υδάτων, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae) και συγγενεύει με τον σαργό, τον σπάρο και το μελανούρι. Επίσης, είναι γνωστό ως ασκάθαρος, βαγιούνο ή βαζιούνο. Είναι ερμαφρόδιτο, γεννιέται ως θηλυκό και στη συνέχεια γίνεται αρσενικό.

 Το σκαθάρι έχει ωοειδές σώμα, το οποίο είναι πεπιεσμένο στα πλευρά. Έχει μικρό κεφάλι και στόμα, κυρτό μέτωπο και μεγάλα μάτια. Η ράχη του έχει σκούρο μολυβί χρώμα, ενώ η κοιλιά τους πιο ανοιχτό. Στα πλευρά του υπάρχουν σταχτογάλανες, γαλανόμαυρες ή ασημόγκριζες γραμμές, οι οποίες όταν το ψάρι κινδυνεύει αλλάζουν χρώμα, σβήνουν ή παρουσιάζονται περισσότερες. Το μήκος του κυμαίνεται από 30 έως 50 εκατοστά, ενώ το βάρος του μπορεί να φτάσει τα 2 κιλά. Τα μικρά σκαθάρια ζουν σε βραχώδεις περιοχές ή φυκιάδες κοντά στις ακτές, ενώ όταν μεγαλώσουν προτιμούν τα βαθειά νερά με αμμώδεις βυθούς. Το σκαθάρι τρέφεται κυρίως με οστρακοειδή, μικρά καρκινοειδή και γαρίδες. http://www.homefood.gr/fishes/fish.asp?l=193&id=54 https://web.archive.org/web/20150501013742/http://www.waterboys.gr/ta-psaria-pou-synethos-psareuoume-b https://web.archive.org/web/20150523131212/http://thalassamedia.gr/arthra/psarema-apo-skafos/katheti/481-gia-skatharia-kai-lithrinia.html
Φοίνικας Πύλας (πετοσφαίριση γυναικών)

Ο Φοίνικας Πύλας ήταν κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα γυναικών με έδρα την Πύλα της επαρχίας Λάρνακα. Αποτελούσε τμήμα του αθλητικού σωματείου Φοίνικα Πύλα. Συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία Κύπρου. Χρώματα της ομάδας ήταν το μπλε και το άσπρο. Έδρα της ομάδας ήταν η Κλειστή Αίθουσα Πύλας.

 Την περίοδο 2006-07 ο Φοίνικας τερμάτισε στην 6η θέση του πρωταθλήματος, όπως και την επόμενη περίοδο. Την περίοδο 2008-09 πήρε άδεια από την ομοσπονδία για μη συμμετοχή στο πρωτάθλημα. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία του Φοίνικα στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία). Ο Φοίνικας επανήλθε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας την περίοδο 2010-11, όπου και κατέλαβε την 6η θέση. Την ίδια θέση κατέλαβε και την περίοδο 2011-12. Τις περιόδους 2012-13, 2013-14 και 2014-15 πήρε άδεια μη συμμετοχής στο πρωτάθλημα. Πετοσφαίριση στην Κύπρο Φοίνικας Πύλας στο Facebook Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ.