IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Στέφανος Στεφάνου (πολιτικός)

Ο Στέφανος Στεφάνου (Γερόλακκος Λευκωσίας, 21 Ιανουαρίου 1965) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2021 είναι Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ και από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.

 Ο Στέφανος Στεφάνου γεννήθηκε στον Γερόλακκο στις 21 Ιανουαρίου 1965. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 εγκαταστάθηκε στη Δευτερά, γενέτειρα του πατέρα του.Σπούδασε πολιτικές σπουδές στη Βουλγαρική Ακαδημία Επιστημών της Σόφιας. Είναι επαγγελματικό στέλεχος του ΑΚΕΛ.Είναι νυμφευμένος με τη Γεωργία Ζήνωνος και έχει δύο κόρες. Διαμένει στο Γέρι. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε πρόεδρος της Φοιτητικής Οργάνωσης Κυπρίων Βουλγαρίας. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του το 1989, εργάστηκε στην Ενιαία Δημοκρατική Οργάνωση Νεολαίας (ΕΔΟΝ). Από το 1995 είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Την περίοδο 1996-2001 ήταν Γενικός Γραμματέας της ΕΔΟΝ. Την περίοδο 2001-2008 ήταν Ειδικός Σύμβουλος του Προέδρου της Βουλής, Δημήτρη Χριστόφια. Την περίοδο 2008-2013 ήταν Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια. Από το 2011 είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ. Από τον Μάιο του 2016 είναι εκπρόσωπος τύπου της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ. Από το 2016 είναι Υπεύθυνος Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας του ΑΚΕΛ.Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχθηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το ΑΚΕΛ για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Ως βουλευτής, είναι μέλος της Επιτροπής Επιλογής, αναπληρωτής πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών.Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.Στο 23ο τακτικό συνέδριο του ΑΚΕΛ, τον Ιούλιο του 2021, εξελέγη Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος, εξασφαλίζοντας 74 ψήφους ή 71,84% έναντι 29 ψήφους ή 28,16% του ανθυποψηφίου του Γιώργου Λουκαΐδη. Συμμετείχε στην εφηβική ομάδα της Ομόνοιας Λευκωσίας στα μαθητικά του χρόνια. Για δύο χρόνια διετέλεσε διεθνής ποδοσφαιριστής στην Εθνική Νέων Κύπρου. «ΣΤΕΦΑΝΟΥ Στέφανος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2021. «ΣΤΕΦΑΝΟΥ Στέφανος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Ιουλίου 2019.
Άνω Ματσιάτρα

Η Άνω Ματσιάτρα ή Ωτ-Ματσιάτρα (γαλικά: Haute-Matsiatra) είναι μια από τις πέντε περιφέρειες της Επαρχίας Φιαναραντσόα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Φιαναραντσόα. Έχει έκταση 21.080 τ.χλμ. και πληθυσμό 1.128.900 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 42.9 κατοίκων ανά τ.χλμ.

 Η Άνω Ματσιάτρα βρίσκεται κεντρικά της Μαδαγασκάρης και της Φιαναραντσόα. Συνορεύει στα νότια με την Ιχορόμπε, στα βόρεια με την Αμορόνι Μανία, στα ανατολικά με τη Βατοβάβι-Φιτοβινάνι και στα δυτικά με την Ατσίμο-Αντρεφάνα. Έχει έκταση 21.080 τ.χλμ. Η Άνω Ματσιάτρα διαιρείται σε 5 δήμους: 1. Αμπαλαβάο 3. Αμποϊμαασόα 8. Φιαναραντσόα Ι 9. Φιαναραντσόα ΙΙ 13. Ιαλαμαβόνι Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Φιαναραντσόα που βρίσκεται στην Φιαναραντσόα. Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Haute Matsiatra στο Wikimedia Commons
Beyblade

Το Beyblade, γνωστό στην Ιαπωνία ως Explosive Shoot Beyblade (ιαπωνικά: 爆転シュートベイブレード, Χέπμπορν: Bakuten Shūto Beiburēdo), είναι ιαπωνική σειρά anime και manga. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε πέντε κύκλους, τους: Beyblade (προβλήθηκε στην Ελλάδα το 2004), Beyblade V-Force (προβλήθηκε στην Ελλάδα το 2004-2005), Beyblade G-Revolution (προβλήθηκε από το Alter Channel μέχρι τον Οκτώβριο) και Beyblade Metal Fury (προβλήθηκε από το Star Channel). Στην Ελλάδα προβλήθηκε η σειρά Beywheelz που είναι φτιαγμένη από τους δημιουργούς των Beyblade με την διαφορά ότι τα παιδιά αντί για σβούρες ρίχνουν ρόδες.

 Το κύριο θέμα της σειράς είναι κάτι ειδικές σβούρες οι οποίες ονομάζονται beyblades και η κάθε μια έχει μέσα της ένα τέρας. Πέντε έφηβοι από διαφορετικές χώρες ο καθένας (Tyson, Kai, Rei, Max και Kenny), προσπαθούν να γίνουν οι πρωταθλητές κόσμου στα Beyblades. Έχοντας δημιουργήσει μια ομάδα που ονομάζεται Bladebreakers, ταξιδεύουν σε πολλές χώρες όπως στην Κίνα, την Αμερική, την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και τη Ρωσία. Στο δρόμο τους θα συναντηθούν και θα έρθουν αντιμέτωποι με πολλούς beybladers, μερικοί από τους οποίους θα γίνουν φίλοι τους (όπως οι Κινέζοι White Tigers και οι Γάλλοι Magestics). Βέβαια με τον καιρό αποκτούν εμπειρία και μαθαίνουν περισσότερα για την δύναμη των bayblades καθώς και την ιστορία των τεράτων τα οποία κρύβονται μέσα σ' αυτά. Σκοπός της σειράς είναι να δείξει πόσο πολύτιμη είναι η φιλία για τους εφήβους. Οι ομάδες Beyblade είναι οι: Bladebreakers (Ιαπωνία), Barthez Battalion (Ισπανία), Demolition Boys/Blitzgrieg Boys (Ρωσία), F-Dynasty (Ιταλία), Majestics (Γαλλία), White Tigers (Κίνα), All Stars (Αμερική) και Bega Justice 5 (από διαφορετικές χώρες). Tyson: Λαίμαργος και τεμπέλης. Χαρακτηριστικό του είναι να αργεί σχεδόν πάντα στους αγώνες Bayblade επειδή αργεί να ξυπνήσει. Ο παρόλ' αυτά τολμηρός και γενναίος Tyson ποτέ δεν λέει όχι σε μια καλή μάχη και πάντα κυνηγά με πάθος την πρόκληση μέσα από δυνατούς αντιπάλους χωρίς δεύτερη σκέψη. Kai: Ο λιγομίλητος και βλοσυρός Kai αρχικά μπήκε στην ομάδα με σκοπό να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής αδιαφορώντας για τους υπολοίπους παίκτες. Σιγά Σιγά όμως μαθαίνει ότι το Bayblade δεν είναι ατομικό άθλημα καθώς και τη σημασία της φιλίας και της συντροφικότητας. Rei: Παλιό μέλος των White Tigers, ο οποίος θέλοντας να γνωρίσει τον κόσμο άφησε την ομάδα του με σκοπό να ταξιδέψει. Παρότι έχει γενικότερα καλοσυνάτη συμπεριφορά, όταν νευριάζει μπορεί να γίνει ισχυρός αντίπαλος. Max: Ίσως το μόνο παιδί στην παρέα που παίζει Bayblade αποκλειστικά και μόνο για διασκέδαση. Ο αφελής Max δεν χάνει σχεδόν ποτέ το χαμόγελό του, ενώ τρέφει ισχυρά συναισθήματα φιλίας για τους υπόλοιπους τέσσερις. Kenny: Τον φωνάζουν συνήθως με το ψευδώνυμο Chief. Παρότι δεν παίρνει μέρος σε αγώνες, ο Kenny είναι σημαντικό μέλος των Bladebreakers, καθώς ασχολείται με την βελτίωση των beyblades της ομάδας, καθώς και την συλλογή στοιχείων γύρω από το άθλημα.
Μπρούνο Κίρμπι

Ο Μπρούνο Κίρμπι (Bruno Giovanni Quidaciolu Jr., 28 Απριλίου 1949 - 14 Αυγούστου 2006) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Γεννήθηκε ως Bruno Giovanni Quidaciolu, Jr. και παντρεύτηκε την ηθοποιό Lynn Sellers το 2004. Κωμικός, έπαιξε σε αρκετές ταινίες του σινεμά και πέθανε σε ηλικία 57 ετών, από λευχαιμία.

 One Eyed King - (2001) Spy Games - (2000) American Tragedy - (2000) Stuart Little - (1999) (φωνή) Donnie Brasco - (1997) Sleepers - (1996) The Basketball Diaries - (1995) Golden Gate - (1994) Fallen Angels Vol. 2 - (1993) Mastergate - (1992) City Slickers - (1991) The Freshman - (1990) We're No Angels - (1989) When Harry Met Sally... - (1989) Good Morning, Vietnam - (1987) Flesh & Blood - (1985) This Is Spinal Tap - (1984) Kiss My Grits - (1982) Modern Romance - (1981) Borderline - (1980) - Where the Buffalo Roam - (1980) Between the Lines - (1977) The Godfather: Part II - (1974) The Harrad Experiment - (1973)
Base64

Το base64 είναι ομάδα ομοειδών κωδικοποιήσεων ψηφιακών δεδομένων σε κείμενο. Η κωδικοποίηση αυτή αντιστοιχεί τα μπάιτ ενός αρχείου σε ένα υποσύνολο του ASCII που αποτελείται μόνο από εκτυπώσιμους χαρακτήρες. Κάθε «ψηφίο» ενός κειμένου, κωδικοποιημένου με Base64, αντιστοιχεί σε 6 δυαδικά ψηφία των δυαδικών δεδομένων και επομένως η κωδικοποίηση ενός μπάιτ απαιτεί τουλάχιστον 2 «ψηφία». Πάντα κωδικοποιούνται τρία συνεχόμενα μπάιτ, δηλαδή τα τρία μπάιτ, που αποτελούνται από 8 μπιτ (σύνολο 24 μπιτ), μετατρέπονται σε 4 συνεχόμενα «ψηφία» του συστήματος Base64.

 Η μετατροπή σε κωδικοποίηση base64 χρησιμοποιείται ευρέως (αν και πολλές φορές αδιαφανώς) στην ηλεκτρονική αλληλογραφία. Τα επισυναπτόμενα κωδικοποιούνται ως base64 και το πρόγραμμα που τρέχει στον υπολογιστή σας ή στον πάροχο web mail που χρησιμοποιείτε (gmail, yahoo κλπ.) τα μετατρέπει σε ψηφιακά αρχεία. Μπορείτε να δείτε το κείμενο αν επιλέξετε εμφάνιση πηγαίου μηνύματος (ή κάποια αντίστοιχη επιλογή στο πρόγραμμα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας που χρησιμοποιείτε).Χρησιμοποιείται επίσης ευρέως στην αποθήκευση και μετάδοση πιστοποιητικών και δημόσιων κλειδιώνΤο κωδικοποιημένο σε base64 αντικείμενο συνήθως περιλαμβάνεται ανάμεσα σε δύο γραμμές που διευκρινίζουν τη χρήση του. Στοιχειώδης πίνακας αντιστοίχισης Base64: Για πρακτικούς λόγους η μετατροπή γίνεται πάντα με μετατροπή ομάδων τριών συνεχόμενων μπάιτ σε 4 «ψηφία» του συστήματος base64. Έτσι η μετατροπή ενός αρχείου τριών μπάιτ π.χ. 0x3e, 0x0b, 0x70 γίνεται παίρνοντας τα δυαδικά ψηφία των τριών μπάιτ σε ομάδες των 6 δυαδικών ψηφίων, που θα μας δώσουν 4 δυαδικούς αριθμούς, τους οποίους θα χρησιμοποιήσουμε σαν δείκτες για να βρούμε τα κωδικοποιημένα «ψηφία»: Επομένως το κωδικοποιημένο πλέον κείμενο είναι το: Pgtw Όπως είναι προφανές επιλέγοντας ομάδες των τριών μπάιτ στο τέλος μπορεί να περισσέψουν ένα ή δύο (ή κανένα) μπάιτ. Τότε υποδεικνύουμε αυτό το υπόλοιπο χρησιμοποιώντας τον χαρακτήρα = (ίσον) στο τελικό κωδικοποιημένο κείμενο. Αν στο τέλος έχει μείνει μόνο ένα μπάιτ προσθέτουμε στο κωδικωποιημένο κείμενο 2 ίσον (==) ενώ αν έχουν μείνει δύο προσθέτουμε (πάντα στο κωδικοποιήμενο ήδη κείμενο) ένα ίσον. Αν το προηγούμενο αρχείο αποτελούνταν από 4 μπάιτ π.χ. 0x3e, 0x0b, 0x70, 0x2d Επομένως η κωδικοποίηση μας δίνει: PgtwLQ Για να υποδείξουμε στον αποκωδικοποιητή ότι στο τέλος δεν υπήρχε τριάδα, αλλά μόνο ένα μπάιτ, προσθέτουμε δύο ίσον (.
Άνω Κλεινές Φλώρινας

Οι Άνω Κλεινές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κάτω Κλεινών, του δήμου Φλώρινας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φλώρινας, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Φλωρίνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Μέχρι το 1926 ο οικισμός ονομαζόταν Άνω Κλέστινα (η).

 Οι Άνω Κλεινές είναι ορεινό χωριό στο βόρειο τμήμα του νομού Φλωρίνης. Βρίσκεται πάνω στην επαρχιακή οδό Άνω Καλλινίκης-Ακρίτα και στις όχθες του Παλαιορέματος (Καλλινικιώτικου Ρέματος), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 635. Απέχει 8 χλμ. περίπου Β. της Φλώρινας. Η τοπική κοινότητα Άνω Καλλινίκης είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 11,717 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Άνω Κλέστινα και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Φλωρίνης. Το 1926 μετονομάστηκε σε Άνω Κλεινές. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Κλεινών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κάτω Κλεινών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κάτω Κλεινών και προσαρτήθηκε στον δήμο Φλωρίνης. Στο χωριό κατοικούσαν εξ΄ ολοκλήρου Οθωμανοί οι οποίοι έφυγαν το 1923 με την ανταλλαγή πληθυσμών που έγινε ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Ο πληθυσμός του χωριού κατά τις απογραφές του 1920 ήταν 911 κάτοικοι όλοι τους Μουσουλμάνοι, του 1928 ήταν 584 Έλληνες από το χωριό Καβακλί Ανατολικής Θράκης αλλά και των γύρω περιοχών που ήρθαν στο χωριό μας όταν έφυγαν οι Μουσουλμάνοι, του 1940 ήταν 743 και του 1951 ήταν 656. Ο ναός της Αγίας Τριάδας στη βόρεια είσοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Κορφές», τεύχος 119 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://florina-history.blogspot.com/2011/04/blog-post_06.html http://www.foustanela.gr/plakidas/index.php?option=com_content&view=article&id=16&Itemid=76&lang=el https://www.youtube.com/watch?v=nBvd4xUk_PU
Κιουτσούκ Μουσταφά

Ο Κιουτσούκ Μουσταφά (τούρκικα: Küçük Mustafa, 1409 - 1422) ήταν Οθωμανός πρίγκιπας, που πολέμησε για να κερδίσει τον θρόνο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1422. Το επίθετο Κιουτσούκ σημαίνει μικρός, νέος και χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς χρονογράφους, για να τον ξεχωρίσουν από τον θείο του, Μουσταφά Τσελεμπή, ο οποίος επίσης αγωνίστηκε για τον θρόνο.

 Ο Κιουτσούκ Μουσταφά γεννήθηκε το 1408 ή το 1409. Ήταν ο δεύτερος γιος του οθωμανού σουλτάνου Μεχμέτ Α΄. Στα πρώτα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όλοι οι πρίγκιπες είχαν την υποχρέωση να εργαστούν ως διοικητές σε επαρχίες (σαντζάκια). Οι νεαροί πρίγκιπες συνοδεύονταν από έμπειρους πολιτικούς. Το σαντζάκι του Μουσταφά ήταν το Χαμιδελί (κοντά στη σημερινή Ισπάρτα της Τουρκίας). Μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 1421, φοβούμενος για τη ζωή του, δραπέτευσε στα μπεϊλίκια του Καραμάν. Στο Καραμάν, ενθαρρύνθηκε από τον οθωμανό πασά Σαραπτάρ Ιλίας, να επαναστατήσει εναντίον του αδερφού του και νέου σουλτάνου, Μουράτ Β΄. Αμέσως μετά τη στέψη του, ο Μουράτ Β΄, ασχολήθηκε με τις εξεγέρσεις του θείου του, Μουσταφά Τσελεμπή. Μετά την ήττα και τον θάνατο του Μουσταφά, ο Μουράτ πολιόρκησε την Κωνσταντινούπολης, για να τιμωρήσει τον βυζαντινό αυτοκράτορα, Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγο, που υποστήριξε τον Μουσταφά Τσελεμπή. Ο Κιουτσούκ Μουσταφά βρήκε την ευκαιρία να επαναστατήσει. Με την υποστήριξη των στρατευμάτων του Καραμάν, άρχισε να καταλαμβάνει την Ανατολία. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας, βλέποντας την εξέγερση ως ανακούφιση από την πολιορκία, υποστήριξε την επανάσταση. Αν και ηττήθηκε στην Προύσα, τη συμπρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο Κιουτσούκ Μουσταφά κατέλαβε τη Νίκαια, μια άλλη σημαντική πόλη της Ανατολίας. Όταν έμαθε για την εξέγερση, ο Μουράτ άφησε την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης και επέστρεψε στην Ανατολία. Εκεί συμμάχησε με τον Σαραπτάρ και ο Σαραπτάρ πρόδωσε τον Κιουτσούκ Μουσταφά, αλλάζοντας στρατόπεδο. Σύντομα οι δυνάμεις του Μουράτ κατέλαβαν τη Νίκαια. Παρά το γεγονός ότι ο Μουσταφά προσπάθησε να φύγει, σύντομα συνελήφθη και εκτελέστηκε.
Βουλευτικές εκλογές Αμπχαζίας 2017

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αμπχαζία το 2017, με τον πρώτο γύρο να λαμβάνει χώρα στις 12 Μαρτίου. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν τα μέλη της 6ης Λαϊκής Συνέλευσης.

 27 από τους συνολικά 33 βουλευτές της απερχόμενης συνέλευσης ήταν υποψήφιοι για επανεκλογή. Μεταξύ εκείνων ήταν και ο πρώην πρόεδρος Αλεξάντερ Ανκβάμπ, που είχε εκδιωχθεί με την επανάσταση του 2014. Ο Ανκβάμπ προτάθηκε από ομάδες πρωτοβουλίας σε τρεις διαφορετικές εκλογικές περιφέρειες, αλλά αποφάσισε να κατέλθει στην εκλογική περιφέρεια 18 (Gudauta). Δώδεκα υποψήφιοι εξελέγησαν στον πρώτο γύρο των εκλογών, με τις έδρες σε 22 εκλογικές περιφέρειες να αποφασίζονται σε δεύτερο γύρο. Ο πρώτος γύρος θα διεξαχθεί ξανά στην εκλογική περιφέρεια (17, Gudauta 1).
Ιωσήφ Βεντσεσλάβος Α΄ του Λίχτενσταϊν

Ο Ιωσήφ Βεντσεσλάβος Α΄ (Josef Wenzel Lorenz, 9 Αυγούστου 1696 – 10 Φεβρουαρίου 1772) ήταν πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν μεταξύ των ετών 1712 ως 1718, 1732 ως 1745, και 1748 ως 1772.

 Γεννημένος στην Πράγα στις 9 Αυγούστου 1696, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φίλιππου-Εράσμου του Λίχτενσταϊν (1664–1704) και της Χριστίνας-Θηρεσίας του Λέβενσταϊν-Βέρτχαϊμ-Ρόσφορτ (1665–1730). Ήταν, επίσης, ανιψιός του Αντωνίου-Φλωριανού πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν. Στις 19 Απριλίου 1718 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Άννα-Μαρία (1699-1753), κόρη του Αντωνίου-Φλωριανού. Μαζί απέκτησαν 5 παιδιά, εκ των οποίων κανένα δεν επέζησε πέραν της βρεφικής του ηλικίας.Ο Ιωσήφ ήταν ένας ικανός στρατιωτικός, συμμετέχοντας σε πολεμικές εκστρατείες. Το 1745 έγινε Τζενεραλίσιμο στην Ιταλία και το επόμενο έτος συμμετείχε στη νικηφόρα Μάχη της Πλακεντίας. Το 1753 έγινε διοικητής στην Ουγγαρία. Ένα από τα μέγιστα επιτεύγματα της σταδιοδρομίας του θεωρείται η αναδιοργάνωση του πυροβολικού των Αψβούργων, κάτι που έπραξε κυρίως με δικά του έξοδα.Μεταξύ των ετών 1735 και 1736 ήταν αυτοκρατορικός απεσταλμένος στο Βερολίνο και μεταξύ του 1738 και του 1741 ήταν πρεσβευτής στο Παρίσι. Το 1760 συνόδευσε τη μελλοντική νύφη τού Ιωσήφ Β΄ των Αψβούργων στη Βιέννη.Ο Ιωσήφ κατόρθωσε να κυβερνήσει το Λίχτενσταϊν τρεις φορές. Αρχικά το 1712 ως το 1718, την δεύτερη φορά από το 1732 ως το 1745 και την τρίτη φορά ως από το 1748 ως το 1772. Ήταν ο 698ος Ιππότης του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος στην Αυστρία. Το 1771 απεβίωσε ο επόμενος αδελφός του Εμμανουήλ, έτσι όταν πέθανε ο Ιωσήφ το 1772 στη Βιέννη, το Πριγκιπάτο περιήλθε στον γιο τού Εμμανουήλ, τον Φραγκίσκο-Ιωσήφ Α΄. Νυμφεύτηκε το 1718 την εξαδέλφη του Άννα-Μαρία, κόρη τού Αντωνίου-Φλωριανού πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν και είχε τέκνα: Φίλιππος-Ερνέστος 1722-1723, απεβίωσε ενός έτους. άλλα τέσσερα τέκνα απεβίωσαν μικρότερα.
Οκρούγκ Ζβετσάνσκι

Η Οκρούγκ Ζβετσάνσκι (σερβικά: Звечански округ) ήταν διοικητική διαίρεση του Βασίλειου της Σερβίας και της Γιουγκοσλαβίας στο Κόσοβο από το 1913 έως το 1922. Πρωτεύουσα ήταν η Κόσοβσκα Μιτρόβιτσα.

 Το 1912 με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το Κοσσυφοπέδιο αποσπάστηκε από τη Οθωμανική Αυτοκρατορία και δόθηκε στη Σερβία. Το Κόσοβο χωρίστηκε σε τέσσερις Ογκρούτ ή διοικητικές περιοχές με τη Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Σερβίας. Με τη δημιουργία του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας παρέμεινε διοικητική διαίρεση έως το 1929. Το 1923 μετονομάστηκε σε Οκρούγκ Ράσκας και Ζβετσάνσκι (σερβικά : "Раш-ко-Звечанским округ"), το 1929 εντάχτηκε στην Μπανόβινα του Βαρδάρη. Το 1920 το 60,5% του πληθυσμού δήλωσε Αλβανικής καταγωγής.
Δημοκρατία της Βέντα

Η Βέντα (επίσημο όνομα: Δημοκρατία της Βέντα) ήταν Μπαντουστάν στο βόρειο τμήμα της Νότιας Αφρικής, κοντά στα νοτιοαφρικανικά σύνορα με τη Ζιμπάμπουε προς τα βόρεια, ενώ στα νότια και ανατολικά, μοιραζόταν ένα μακρύ σύνορο με άλλη πατρίδα των μαύρων, την Γκαζανκουλού. Είναι τώρα μέρος της επαρχίας Λιμπόπο. Η Βέντα ιδρύθηκε ως πατρίδα από την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής για τους Βέντα, ομιλητές της γλώσσας Βέντα. Τα Ηνωμένα Έθνη και η διεθνής κοινότητα αρνήθηκε να αναγνωρίσει τη Βέντα (ή οποιαδήποτε άλλο Μπαντουστάν) ως ανεξάρτητο κράτος.

 Η Βέντα ανακηρύχθηκε αυτοδιοικούμενη στις 1 Φεβρουαρίου 1973, με εκλογές να διεξάγονται αργότερα μέσα στο έτος. Περαιτέρω εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούλιο του 1978. Το έδαφος ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο από την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής στις 13 σεπτεμβρίου του 1979 και οι κάτοικοι έχασαν τη νοτιοαφρικανική υπηκοότητα. Όπως και με τα άλλα Μπαντουστάν, η ανεξαρτησία τους δεν αναγνωρίστηκε από τη διεθνή κοινότητα. Η Βέντα ήταν αρχικά μια σειρά από μη συνεχόμενες περιοχές του Τρανσβάαλ, με ένα κύριο μέρος και ένα κύριο εξκλάβιο. Η πρωτεύουσα, που ήταν αρχικά η Σιμπάσα, μεταφέρθηκε στο Θοχογιαντού (η οποία περιελάμβανε την παλιά διοικητική περιφέρεια Σιμπάσα) όταν η Βέντα κηρύχθηκε ανεξάρτητη το 1979. Πριν από την ανεξαρτησία, επεκτάθηκε για να σχηματίσει ένα συνεχόμενο έδαφος, με συνολική έκταση 6.807 τ.χλμ. Στις εκλογές του 1984 το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα Ανεξαρτησίας των Βέντα έχασε από το Εθνικό Κόμμα των Βέντα.Με την ανεξαρτησία της το 1979, ο πληθυσμός της Βχαβέντα ανερχόταν σε περίπου 200.000 άτομα. Το κράτος ήταν κομμένο από τη γειτονική Ζιμπάμπουε από το διάδρομο Μαντίμπο. Υπήρχαν περιπολίες από στρατεύματα της Νότιας Αφρικής στα βόρεια, και από τη κοντινή Μοζαμβίκη από το Εθνικό Πάρκο Κρούγκερ. Ο πρώτος Πρόεδρος της Βέντα, Πάτρικ Μφέφου, ήταν επίσης Πρωταρχικός Αρχηγός των Βχαβέντα. Γεννήθηκε και έζησε στο Ντζανάνι στο Λιμπόπο. Ο διάδοχός του, Οριφούνα Ντου, ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα από τη Δύναμη Άμυνας της Βέντα το 1990, όπου μετά η χώρα κυβερνόταν από το Συμβούλιο Εθνικής Ενότητας. Η Βέντα απορροφήθηκε εκ νέου από τη Νότια Αφρική, στις 27 Απριλίου 1994. Το 1982, το Πανεπιστήμιο της Βέντα γνωστό ως Univen ιδρύθηκε ως ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης για τους Βχαβέντα. Καθώς ήταν ονομαστικά ανεξάρτητη, ήταν σε θέση να δημιουργήσει ένα καζίνο στις αρχές της δεκαετίας του 1980, στελεχωμένο κυρίως από Βρετανούς εργαζόμενους. Αυτό δεν θα ήταν νομικά δυνατό στη Νότια Αφρική. Οι επαρχίες της περιοχής και ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 1991. Ντζανάνι: 123.035 Μουτάλε: 244.532 Θοχογιαντού: 136.089 Βουγουάνι: 55.141 Αρχηγοί κρατών της Βέντα Βέντα (Βχαβέντα), εθνοτική ομάδα που ζει ως επί το πλείστον στην επαρχία Λιμπόπο στη Νότια Αφρική. Αμυντικές Δυνάμεις της Βέντα Lahiff, E. (2000) An Apartheid Oasis?: Agriculture and Rural Livelihoods in Venda, Routledge. (ISBN 0-7146-5137-0).
Στα άδυτα της Μαφίας

Στα άδυτα της Μαφίας (Πρωτότυπος τίτλος: Making of the Mob) είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ που περιγράφει λεπτομερώς την εμφάνιση του οργανωμένου εγκλήματος στην Αμερική του 20ου αιώνα. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 15 Ιουνίου 2015, στο δίκτυο AMC και με αφηγητή τον ηθοποιό Ρέι Λιότα. Η σειρά περιλαμβάνει επίσης διαλείμματα σε κάθε επεισόδιο με εμφάνιση αρχειακού υλικού και συνεντεύξεις με ιστορικούς, συγγραφείς, ηθοποιούς, αξιωματούχοι της επιβολής του νόμου και μέλη των οικογένειων. Στις 31 Ιουλίου 2015, το AMC ανακοίνωσε σε ότι η σειρά θα έχει και μια δεύτερη σεζόν οκτώ επεισοδίων, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 11 Ιουλίου 2016.

 Η πρώτη σεζόν, με συμπληρωματικό τίτλο "Νέα Υόρκη", ανέδειξε τον Λάκι Λουτσιάνο, την άνοδό του στη Μαφία της Νέας Υόρκης και τη δημιουργία των Πέντε Οικογενειών. Η δεύτερη σεζόν, με συμπληρωματικό τίτλο "Σικάγο", εστιάζει στην προέλευση του Αλ Καπόνε, την Μαφία του Σικάγου και την επέκτασή τους στις Μεσοδυτικές ΗΠΑ. Στις 10 Ιανουαρίου 2015, το δίκτυο AMC ανακοίνωσε τη σειρά ως μια μίνι σειρά "ειδικού συμβάντος" η οποία θα προβάλλονταν στα μέσα του 2015. Στις 31 Ιουλίου 2015, δύο εβδομάδες μετά την πρεμιέρα της σειράς, το AMC την ανανέωσε την σειρά για δεύτερη σεζόν ώστε να προβληθεί στα μέσα του 2016. Η πρώτη σεζόν έλαβε μικτές κριτικές από τηλεοπτικούς κριτικούς. Στο Metacritic έχει σταθμισμένη βαθμολογία 59 στα 100, με βάση έξι κριτικές, υποδεικνύοντας "μεικτές ή μέσες κριτικές". Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes συλλογής κριτικών, δίνει βαθμολογία (Δεκέμβριος 2021) θετικής έγκρισης 40% βασισμένες σε 5 κριτικές. Επίσημος ιστότοπος
Cabal

Το Cabal είναι παιχνίδι arcade του 1988 που αναπτύχθηκε από την TAD Corporation. Στο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει έναν κομάντο τον οποίο βλέπει από πίσω (οπτική τρίτου προσώπου) και προσπαθεί να καταστρέψει διάφορες εχθρικές στρατιωτικές βάσεις. Παρόλο που δεν ήταν κάτι το πρωτότυπο για την εποχή του, πούλησε αρκετά κομμάτια και ήταν αρκετά δημοφιλές και στην Ελλάδα.

 Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο ενός ανώνυμου κομάντο ο οποίος προσπαθεί να καταστρέψει τις εχθρικές βάσεις. Ο παίκτης βλέπει τον χαρακτήρα από πίσω και στην αρχή του επιπέδου βρίσκεται πίσω από ένα προστατευτικό τείχος (το οποίο σιγά σιγά καταστρέφεται από τα εχθρικά πυρά). Ο παίκτης έχει στην διάθεσή του άπειρες σφαίρες για το όπλο του και περιορισμένο αριθμό χειροβομβίδων στην προσπάθειά του να εξολοθρεύσει τους αντίπαλους στρατιώτες και να καταστρέψει την βάση. Με την επιτυχή ολοκλήρωση του επιπέδου όλα τα κτίρια στην οθόνη καταρρέουν και ο παίκτης προχωρεί στο επόμενο επίπεδο. Διάφορα power-ups εμφανίζονται τυχαία, π.χ. πολυβόλο, αυτόματο, κανονάκια κ.α., όταν σκοτώσουμε έναν εχθρό ή όταν καταστρέψουμε ένα κτίριο ή όχημα. Το παιχνίδι μπορεί να παιχτεί από δύο παίκτες ταυτόχρονα. Η καμπίνα του ηλεκτρονικού είναι η κλασική όρθια, με ένα μοχλό και δύο κουμπιά (ένα για το όπλο και ένα για τις χειροβομβίδες) για κάθε παίκτη. Σε μερικές καμπίνες υπήρχε προαιρετικά trackball αντί του μοχλού. Υπήρχε και έκδοση με τρία κουμπιά, με το τρίτο να χρησιμοποιείται για κωλοτούμπα για την αποφυγή των σφαιρών των αντιπάλων. Το Cabal μεταφέρθηκε σε πολλούς οικιακούς υπολογιστές της εποχής όπως τα PC με DOS, Commodore 64, Atari ST και Amiga. Επίσης μεταφέρθηκε στο NES από την Rare. Η ποιότητα κάθε μεταφοράς εξαρτιόταν από τις δυνατότητες του εκάστοτε μηχανήματος. Το Cabal ήταν κατά κάποιο τρόπο πρωτοποριακό καθώς παρουσίαζε ένα 3D περιβάλλον με τον παίκτη να παρακολουθεί τον χαρακτήρα από πίσω, σχεδόν όπως τα σύγχρονα FPS. Παρότι μερικές φορές συγκρίνεται με παιχνίδια της εποχής όπως το Ikari Warriors και το Commando, το Cabal διαφέρει στο gameplay, καθώς ο παίκτης δεν μπορεί να κινήσει μπροστά τον χαρακτήρα του, πρέπει πρώτα να καθαρίσει την πίστα για να προχωρήσει. Ένα ακόμα ενδιαφέρον στοιχείο ήταν ότι οι παίκτες μπορούσαν είτε να κινήσουν τον χαρακτήρα είτε το στόχαστρο, αλλά όχι και τα δύο ταυτόχρονα (η στόχευση γινόταν κρατώντας το κουμπί του όπλου πατημένο και κουνώντας το μοχλό). Αυτό ωθούσε τον παίκτη να ισορροπεί ανάμεσα στην επιθετική και την αμυντική τακτική συμβάλλοντας έτσι στην ποιότητα του gameplay και το ξεχώριζε από τα διάφορα shooter της εποχής τα οποία επικέντρωναν το gameplay στα αντανακλαστικά του παίκτη. Συνολικά ήταν αρκετά δημοφιλές και έκανε καλές πωλήσεις. Το Cabal ακολουθήθηκε το 1990 από το Blood Bros, το οποίο όμως παρότι αποτελούσε την συνέχεια, διαδραματιζόταν στην Άγρια Δύση σε αντίθεση με το Cabal το οποίο είχε φόντο τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Cabal compared to its 2002 spiritual successor, Gamshara Αρχειοθετήθηκε 2007-05-15 στο Wayback Machine. Το Cabal στο KLOV
Ευρωαμερική

Η Ευρωαμερική (επίσης γνωστή ως Λαυρωσία – δεν πρέπει να συγχέεται με τη Λαυρασία, – η Παλιά Κόκκινη Ήπειρος ή το Παλιά Κόκκινη Ήπειρος Ψαμμίτη) ήταν μια μικρή υπερήπειρος που δημιουργήθηκε κατά την Δεβόνια περίοδο ως αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης μεταξύ των κρατώνων της Λαυρεντίας, της Βαλτικής και της Αβαλονίας κατά τη διάρκεια της Καληδονιακής ορογένεσης, περίπου 410 εκατομμύρια χρόνια πριν. Στα τέλη του Λιθανθρακοφόρου, τα τροπικά δάση βρίσκονταν πάνω από τον ισημερινό της Ευραμερικής. Μια μεγάλη απότομη αλλαγή στη βλάστηση συνέβη όταν το κλίμα έγινε ξηρότερο. Το δάσος κατακερματίστηκε και οι λυκοψίδες που κυριαρχούσαν τους υγρότοπους αραίωσαν, για να αντικατασταθούν από φτέρες. Υπήρχε επίσης μια μεγάλη απώλεια στη πολυμορφία των αμφιβίων ενώ, ταυτόχρονα, το πιο ξηρό κλίμα πυροδότησε τη διαφοροποίηση των ερπετών.

 Η Ευρωαμερική έγινε ένα μέρος από της μεγαλύτερης υποηπείρου Παγγαίας στην Πέρμια. Η Ιουράσια περίοδος, όταν η Παγγαία έαπασε σε δύο ηπείρους, τη Γκοντβάνα και τη Λαυρασία, η Ευρωαμερική ήταν μέρος της Λαυρασίας. Στην Κρητιδική, η Λαυρασία διαιρέθηκε στις ηπείρους της Βόρειας Αμερικής και της Ευρασίας. Ο Λαυρεντιανός κρατώνας έγινε μέρος της Βόρειας Αμερικής, ενώ η Βαλτική έγινε μέρος της Ευρασίας, και η Αβαλονία χωρίστηκε μεταξύ των δύο. Δεβόνιο: Τα πρώτα δάση αναπτύχθηκαν στην κοίτη πλημμυρών γύρω από τους πρόποδες της Καληδονιακής οροσειρά. Λιθανθρακοφόρο: Η Κλιματική αλλαγή κατέστρεψε τα τροπικά δάση, κομματιάζοντας τα δάση σε απομονωμένες "νησίδες" και προκαλώντας την εξαφάνιση πολλών ειδών φυτών και ζώων κατά τη διάρκεια της Κατάρρευσης τροπικών δασών του Λιθανθρακοφόρου. Πέρμια: Η Ευρωαμερική έγινε μέρος της υπερηπείρου της Παγγαίας. Ιουράσια: Η Παγγαία έσπασε στη Γκοντβάνα και τη Λαυρασία. Κρητιδική: Η Λαυρασία διαιρέθηκε στις ηπείρους της Βόρειας Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας. Μετατόπιση των ηπείρων Ευρασία Κύριο Ουραλικό ρήγμα Palaeos Earth: Geography: Euramerica Paleogeographic globe of the Devonian Earth
Τζαμί Χατζή Μπαϊράμ

Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ είναι ένα τζαμί στην Άγκυρα. Μαζί με το Τζαμί Κοτζατεπέ είναι ένα από τα πιο γνωστά τζαμιά στην Άγκυρα. Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ χτίστηκε κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ονομάστηκε από τον Τούρκο Σούφι και ποιητή Χατζή Μπαϊράμ-ι Βελή εκ μέρους του τελευταίου. Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ είναι ένα από τα τουριστικά μέρη της Άγκυρας. Το Χατζή Μπαϊράμ και ο περιβάλλων χώρος προστέθηκαν το 2016 στην προσωρινή λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στην Τουρκία.

 Το τζαμί βρίσκεται στην οδό Χατζή Μπαϊράμ Βελή της Άγκυρας. Υπάρχουν πάρκα και τάφοι γύρω από το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ. Το τζαμί είναι προσβάσιμο με αστικό λεωφορείο και μετρό. Το τζαμί βρίσκεται δίπλα στο ναό του Αυγούστου. Το τζαμί Χατζή Μπαϊράμ βρίσκεται στην περιοχή Ούλους της Άγκυρας. Χτίστηκε αρχικά το 1427/28. Όμως, το τζαμί με τη σημερινή του εμφάνιση παρουσιάζει χαρακτηριστικά τζαμιών του 17ου και 18ου αιώνα. Έχει ορθογώνιο σχήμα. Υπήρξαν μεταγενέστερες προσθήκες στο κτίσμα στη βόρεια και στη δυτική πλευρά. Το κτήριο καλύπτεται με ξύλινη οροφή. Η μεγάλη εξαγωνική ροζέτα στο κέντρο της οροφής του τζαμιού πλαισιώνεται από έξι σειρές περιγραμμάτων με άνθη. Παρόμοια ροζέτα σε μικρότερο μέγεθος υπάρχει στην οροφή του τμήματος, που αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη δυτικά από το γυναικείο τμήμα του τζαμιού. Οι άκρες της οροφής του τζαμιού είναι διακοσμημένες με γύψινα σχέδια με λουλούδια. Τα κάτω παράθυρα του τζαμιού είναι ορθογώνια. Τα πάνω παράθυρα είναι τοξωτά. Φράσεις από το Κοράνι έχουν χαραχθεί σε πέντε γραμμές πάνω στο αέτωμα του Μιχράμπ. Στα περιγράμματα του Μιχράμπ έχει χρησιμοποιηθεί η λέξη του Θεού ως διακοσμητικό στοιχείο. Ο τάφος του Χατζή Μπαϊράμ, που χρονολογείται στα 1429, βρίσκεται δίπλα στον τοίχο του Μιχράμπ του τζαμιού. Ο τάφος του Οσμάν Φαζίλ Πασά (18ος αιώνας) βρίσκεται βόρεια του τζαμιού δίπλα στα θεμέλια του ναού του Αυγούστου. Δύο επιγραφές, που έχουν τοποθετηθεί στο νότιο τοίχο, αναφέρουν ότι το τζαμί ανακαινίστηκε το 1714. Εργασίες ανακαίνισης έγιναν επίσης το 1940 και το 1947.
Ιωάννα της Ναβάρρας, βασίλισσα της Αγγλίας

Η Ιωάννα, γαλλ. Jeanne de Navarre (π. 1368 - 10 Ιουνίου 1437) από τον Οίκο του Εβρέ ήταν κόρη του βασιλιά της Ναβάρρας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα της Βρετάνης και μετά βασίλισσα της Αγγλίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη τού Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας και της Ιωάννας των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας. Παντρεύτηκε πρώτα το 1386 τον Ιωάννη Δ΄ των Ντρε δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνα: Ιωάννης Ε΄ 1389-1442, δούκας της Βρετάνης. Μαρία 1391-1446, κυρία του Λα Γκερς, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Βαλουά κόμη, μετά δούκα, του Αλανσόν. Μαργαρίτα 1392-1428, παντρεύτηκε τον Αλέν Θ΄ υποκόμη του Ροάν. Αρθούρος Γ΄ 1393-1458, δούκας της Βρετάνης. Ριχάρδος 1395-1438, σύζυγος της κόμισσας του Ετάμπ. Λευκή 1397-1419, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ κόμη του Αρμανιάκ.Το 1399 απεβίωσε ο Ιωάννης Δ΄ και το 1403 η Ιωάννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ερρίκο Δ΄ των Ανζού-Λάνκαστερ. Δεν απέκτησε απογόνους. Jones, Michael (2004). "Joan [Joan of Navarre] (1368–1437), queen of England, second consort of Henry IV | Oxford Dictionary of National Biography". www.oxforddnb.com. doi:10.1093/ref:odnb/14824. Strickland, Agnes. Lives Of The Queens Of England From The Norman Conquest. — L.: Bell and Daldy, 1864. — Т. I (I/VI). — P. 455—496. Leese, Thelma Anna (2007). Blood Royal: Issue of the Kings and Queens of Medieval England, 1066–1399. Heritage Books Inc. p. 219.
Μέι Γιανγκ

Η Τζόνι Μέι Γιάνγκ (Mae Young, 12 Μαρτίου 1923 - 14 Ιανουαρίου 2014) ήταν Αμερικανίδα παλαίστρια. Ήταν περισσότερο γνωστή για την πορεία της στο NWA και στο WWE.

 Ήταν μια πρωτοπόρος στην πάλη των γυναικών, βοηθώντας στην γνωστοποίηση του αθλήματος κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και εκπαιδεύοντας αρκετές γενεές παλαιστών. Η Γιάνγκ πάλεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και στον Καναδά, κερδίζοντας διάφορους τίτλους στο National Wrestling Alliance. Απο το 1999 και μετά, η Γιάνγκ έκανε εμφανίσεις στο WWE μαζί με την Φάμπιουλους Μούλαχ ως κωμικό δίδυμο. Επίσης, είχε τιμηθεί με εισαγωγή στο Professional Wrestling Hall of Fame και στο WWE Hall of Fame. Η Γιάνγκ ήταν η μόνη παλαίστρια, ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, που είχε αγωνιστεί σε αγώνες πάλης για 9 διαφορετικές δεκαετίες, έχοντας τον πρώτο αγώνα το 1939 και τον τελευταίο το 2010. "Η μητριάρχης του καναβάτσου" "Η αυθεντική ντίβα" "Η πρώτη ντίβα" Γυναικείο Πρωτάθλημα Φλόριντας Γυναικείο Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών Παγκόσμιο Ομαδικό Γυναικείο Πρωτάθλημα Ένταξη στο Hall of Fame του 2008 Μις Royal Rumble 2000 https://web.archive.org/web/20120106041742/http://www.onlineworldofwrestling.com/profiles/m/mae-young.html
Αλεξάντρ Ροζενμπάουμ

Ο Αλεξάντρ Ροζενμπάουμ (Алекса́ндр Я́ковлевич Розенба́ум, Αλεξάντρ Γιάκοβλεβιτς Ροζενμπάουμ) είναι Ρώσος μουσικός και συνθέτης. Ήταν βουλευτής στο Ρωσικό κοινοβούλιο (Δούμα) για το διάστημα 2003-2007. Γεννήθηκε στο Λένινγκραντ στις 15 Σεπτεμβρίου 1951 και έχει εβραϊκή καταγωγή. Αποφοίτησε το 1974 από την Ιατρική Σχολή Πάβλοφ και εργάστηκε σε ιατρικό επάγγελμα για 4 χρόνια. Τα πρώτα τραγούδια που τον έκαναν γνωστό τα έγραψε όταν ήταν ακόμη φοιτητής το 1968. Συνήθως συνοδεύει τα τραγούδια του με ακουστική κιθάρα με έξη ή δώδεκα χορδές. Στις 16 Μαΐου του 2001 πήρε τον τίτλο «Λαϊκός Καλλιτέχνης της Ρωσίας», έναν ιδιαίτερα τιμητικό τίτλο για Ρώσους καλλιτέχνες. Το 2003 εκλέχθηκε βουλευτής στη Δούμα με θητεία μέχρι το 2007 και ήταν αντιπρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού. Είναι συνιδιοκτήτης αλυσίδας μπυραριών με το όνομα «Τόλστι Φράγερ» (σε ελεύθερη μετάφραση: Ένας συνηθισμένος χοντρός τύπος) στην Αγία Πετρούπολη (2007). .

 (ο πρωτότυπος τίτλος με λατινικούς χαρακτήρες) Pamyati A. Zvezdina-Severnogo (Εις μνήμην του A. Zvezdin-Severniy, 1982) Noviye pesni (Νέα τραγούδια, 1983) Epitafiya (Επιτάφιος, 1986) Moi dvory (Οι δρόμοι μου, 1986) Narisuyte mne dom (Ζωγράφισέ μου ένα σπίτι; 1986) Doroga dlinoyu v zhizn (Δρόμος μακρύς όσο η ζωή, 1988) Kazachyi pesni (Κοζάκικα τραγούδια, 1988) Anafema (Ανάθεμα, 1988) Nyu-Yorkskiy kontsert (Κονσέρτο στη Νέα Υόρκη, 1987) Gop-stop (Γκοπ-στοπ, 1993) Goryachaya Desyatka (Hot Ten, 1994) A. Rozenbaum i “Bratya Zhemchuzhniye” 11 let spustya (Α. Ρόζενμπαόυμ και οι "Αδελφοί Ζεμτσούζνιγε", 11 χρόνια μετά, 1994) Veshchaya sudba (Προφητική Μοίρα, 1994, ανθολογία) Nostalgiya (Νοσταλγία; 1994) Vyalotekushchaya Shizofreniya (Σχιζοφρένεια σε αργή κίνηση, 1994) Byloye i diski (Το Παρελθόν και οι Δίσκοι; Δίσκοι 1, 2 και 3) Antologiya 1. Domashniy kontsert (Ανθολογία 1. Μια συναυλία στο σπίτι, 1981) Antologiya 2. Posvyashcheniye posvyashchayushchim (Ανθολογία 2. Αφιερωμένο σε αυτούς που αφιερώνουν, 1983) Antologiya 3. Kontsert v Vorkute. (Ανθολογία 3. Μια συναυλία στη Βαρκουτά, 1984) Antologiya 4. Kontsert na LOMO (Ανθολογία 4. Μια συναυλία στο ΛΟΜΟ, 1987) Rozoviy zhemchug (Ροζ μαργαριτάρια, 1995) Na plantatsiyah lyubvi (Φυτείες της αγάπης, 1996) Kontsert v den rozhdeniya (Συναυλία γενεθλίων, 1996) Vozvrashcheniye na Argo (Επιστροφή στην Αργώ, 1997) Iyulskaya zhara (Ζέστη τον Ιούλιο, Νοέμβριος 1997) Luchshiye pesni (Τα καλύτερα του, 1982-1997, ανθολογία) Transsibirskaya magistral (Υπερσιβηρικός Σιδηρόδρομος, 1999) Odinokiy volk (Μοναχικός Λύκος, 2001, ανθολογία) Nastoyashchiy soldat (Πραγματικός Στρατιώτης, April 2000) Staraya gitara (Παλιά κιθάρα, 2001) Ya lyublyu vozvrashchatsya v svoy gorod... (Μου αρέσει να επιστρέφω στην πόλη μου…, 2003) Strannaya zhizn (Περίεργη ζωή, 2003) Ya vizhu svet (Βλέπω το Φως, 2005) Poputchiki (Συνταξιδιώτες, 2007) Rozenbaum.ru - Επίσημος ιστότοπος με τραγούδια και στίχους των τραγουδιών του
Αν Νικόλ Γκέιλορ

Η Anne Nicol Gaylor (25 Νοεμβρίου 1926 – 14 Ιουνίου 2015) ήταν αμερικανίδα άθεη και υπερασπίστρια των αναπαρωγικών δικαιωμάτων των γυναικών. Ίδρυσε το Freedom From Religion Foundation στο Ουισκόνσιν. Έγραψε το βιβλίο η άμβλωση είναι ευλογία και το The World Famous Atheist Cookbook. Το 1985 η Gaylor παρέλαβε το βραβείο Humanist Heroine Award από τον American Humanist Association (Αμερικάνικο Ανθρωπιστικό Σύνδεσμο).

 Η Anne Nicol γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1926, στο Ουισκόνσιν Η μητέρα της πέθανε όταν η Anne ηταν δυο χρονών.Αποφοίτησε από το λύκειο σε ηλικία 16 ετών και πήρε πτυχίο στην αγγλική φιλολογία από το University of Wisconsin το 1949. Παντρεύτηκε τον Paul Joseph Gaylor τον ίδιο χρόνο με τον οποίο απέκτησε 4 παιδιά, τους Andy, Annie Laurie, Ian, και Jamie. Το 1967, ενώ ηταν εκδότρια των Times-Tribune, η Gaylor έγραψε ένα κύριο άρθρο στο οποίο καλούσε για νομιμοποίηση της άμβλωσης στο Ουϊσκονσιν. Αργότερα, εντάχθηκε στον Σύνδεσμο για την μελέτη της Άμβλωσης και στην Επιτροπή του Ουϊσκόνσιν για νομιμοποιήση της Άμβλωσης. Επειδή τότε ελάχιστοι γιατροί πραγματοποιούσαν αμβλώσεις, η Gaylor συνιστούσε στις γυναίκες να μεταβαίνουν στο Μεξικό ή την Νέα Υόρκη Η Gaylor δημιούργησε ταμείο για την συλλογή φιλανθρωπιών για αμβλώσεις. Ως το 2010 είχε βοηθήσει χρηματικά σε 18,986 αμβλωσεις. Commendation από το Wisconsin State Assembly Citation απο το Wisconsin State Senate Wisconsin National Organization for Women Feminist of the Year Award Service and Commitment Award from the Wisconsin Chapter of the National Women's Political Caucus Humanist Heroine Award from the American Humanist Association NARAL's Tiller Award Madalyn Murray O'Hair
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2010-2011

Το πρωτάθλημα Ελλάδας βόλεϊ γυναικών 2010−2011, ήταν το 23ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση έγινε μόνο ένας γύρος μεταξύ των 12 ομάδων (σύνολο 11 αγώνων). Στη δεύτερη φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο γκρουπ των έξι, για τις θέσεις 1-6 και 7-12 ανάλογα με την κατάταξη τους στην πρώτη φάση κι έγιναν δύο γύροι (σύνολο 10 αγώνων). Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για έβδομη συνεχόμενη χρονιά.

 Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΣR=Σετ Ratio Σημειώσεις: Βαθμολογικό σύστημα Στο γκρουπ για τις θέσεις 1-6 οι ομάδες αγωνίστηκαν για τον τίτλο, ο οποίος κρίθηκε την τελευταία αγωνιστική σε έναν ατύπο τελικό ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό στο κλειστό του Ρέντη στις 11 Απριλίου του 2011. Ο Παναθηναϊκός πριν τον αγώνα είχε προβάδισμα 3 βαθμών, όμως ο Ολυμπιακός αν κέρδιζε με καθαρό σκορ (3-0 ή 3-1) θα ισοβαθμούσε με τον Παναθηναϊκό και θα κατακτούσε τον τίτλο, καθώς είχε επικρατήσει με 1-3 στην έδρα του αντιπάλου του. Από την άλλη ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν νίκη με οποιοδήποτε σκορ, αλλά ακόμα και με ήττα με 3-2 κατακτούσε τον τίτλο. Τελικά οι πράσινες επικράτησαν εύκολα 0−3 (15-25, 20-25, 16-25) και κατέκτησαν τον 7ο συνεχόμενο τίτλο τους. Βαθμολογία Αποτελέσματα Στο γκρουπ για τις θέσεις 7-12 οι ομάδες αγωνίστηκαν για την παραμονή τους στην κατηγορία. Η μόνη ομάδα που υποβιβάστηκε και σχετικά εύκολα ήταν η ΕΑ Λάρισας που αγωνιζόταν με έφηβες. Από την Α2 προβιβάστηκαν 3 ομάδες καθώς η ομοσπονδία σχεδιάζε το πρωτάθλημα της περιόδου 2011-2012 να διεξαχθή με 14 ομάδες. Όμως η Κερατέα και το Πειραματικό αποχώρησαν λόγω οικονομικών προβλημάτων και το πρωτάθλημα διεξήχθη και πάλι με 12 ομάδες. Βαθμολογία Αποτελέσματα Σημειώσεις:1 Ο Παναθηναϊκός αποχώρησε στην αρχή της περιόδου από το CEV Cup λόγω οικονομικών προβλημάτων και η Ευρωπαϊκή ομοσπονδία τον τιμώρησε με αποκλεισμό από τις διοργανώσεις της για την περίοδο 2011-2012. Το Ανατόλια πήρε έτσι μια θέση που οδηγούσε στο Challenge Cup αλλά δε δήλωσε συμμετοχή λόγω οικονομικών προβλημάτων. 2 Αρχικά η μόνη ομάδα που υποβιβάστηκε ήταν η ΕΑ Λάρισας, αλλά πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος της περιόδου 2011-12 αποχώρησαν η Κερατέα και το Πειραματικό λόγω οικονομικών προβλημάτων. Βαθμολογίες Α' και Β' φάσης Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ Αποτελέσματα Α' και Β' φάσης Επίσημος ιστότοπος ΕΟΠΕ Πρωτάθλημα Γυναικών 2010−2011 στο volleynews.gr
Παναγία η ''Αγία Παρασκευή''

Παναγία η Αγία Παρασκευή είναι παράσταση της Παναγίας η οποία επιγράφεται η Αγία Παρασκευή.Εικονίζει την Παναγία η οποία θρηνεί τον Χριστό και προσωποποιεί την Μεγάλη Παρασκευή.

 Πιστεύεται πως απεικονίζει την ομώνυμη αγία Παρασκευή. Εικονιζεται με το μαφόριο, ολόσωμη και κατ' ενώπιον. Φέρει και προβάλλει την Άκρα ταπείνωση. Όμως η Άκρα Ταπέινωση η οποία παριστάνει τον Ιησού νεκρό, όρθιο, εντός λαρνακοειδούς τάφου. Είναι το κύριο θέμα της Μεγάλης Παρασκευής. Μέχρι την Άλωση λιτανευόταν κατά τη Μεγάλη Παρασκευή ως σχετική εικόνα της ημέρας η θλιμένη Παναγία με τον Ιησού ως η Ακρα Ταπείνωσις. Επίσης η υμνολογία της Μεγάλης Παρασκευής παρουσιάζει την Παναγία ως συνομιλούσα και θρηνούσα με τον νεκρό Ιησού.Επίσης συλλιτανευόταν με τον Επιτάφιο όπως και αργότερα στη Ρωσική Εκκλησία. Επίσης η ημέρα του Πάθους ονομάζεται στα λειτουργικά βιβλία Αγία και Μεγάλη Παρασκευή. Από τις εικόνες με την Παναγία να θρηνεί τον Ιησού ως Άκρα Ταπείνωση και τις λειτουργικές εικόνες της Μεγάλης Παρασκευής με τα δύο αυτά πρόσωπα προέκειψε μια νέα σύνθεση σε μία εικόνα με την Θεοτόκο να κρατάει τιν Ιησού στα χέρια, την εικόνα του δηλαδή της Άκρας Ταπείνωσης. Η σύνθεση σε μία εικόνα εξυπηρετούσε την ταυτόχρονη προσκήνυση και των δυο ιερών προσώπων, του Ιησού και της Παναγίας, ενώ παρουσίαζε αδιάσπαστο το νόημα της ημέρας του Πάθους. Κωνσταντίνος Δ. Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν Ανατολής και Δύσεως. Θεσσαλονίκη: Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, 1972
Ιοτάπα (κόρη του Σαμψιγέραμου Β΄)

Η Ιοτάπα της Έμεσας, λατιν. Iotapa (έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.) από τη Δυναστεία της Έμεσας γεννήθηκε πριγκίπισσα της Έμεσας (νυν Χομς) στη Συρία και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ιουδαίας.

 Ήταν κόρη τού Σαμψιγέραμου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας και της Ιοτάπας των Οροντιδών, κόρης τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής. Η σύζυγος τού Μιθριδάτη Γ΄ ήταν η Ιοτάπα της Μηδίας Ατροπατηνής και η προμάμμη του ήταν η Λαοδίκη Ζ΄ Θεά των Σελευκιδών. Η Οροντίδες ήταν η πρώτη δυναστεία της Αρμενίας. Έτσι η Ιοτάπα της Έμεσας είχε Συριακή, Αρμενική, Ελληνική και Μηδική καταγωγή. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα. Παντρεύτηκε τον Αριστόβουλο τον Νεότερο, πρίγκιπα της Ιουδαίας, γιο τού Αριστόβουλου διαδόχου της Ιουδαίας (γιού τού Ηρώδη Α΄ τού Μεγάλου). Αυτός είχε καταγωγή από τους Εβραίους, Ναβαταίους και Εδωμίτες· είχε επιφανείς συγγενείς ως μέλος της Ηρωδιανής δυναστείας. Το ζεύγος επέλεξε να ζήσει στη Μέση Ανατολή. Παντρεύτηκε τον Αριστόβουλο τον Νεότερο πρίγκιπα της Ιουδαίας και είχε τέκνο: Ιοτάπα της Ιουδαίας, γεννήθηκε κωφή και μουγκή. Schwartz, Seth (1990). Josephus and Judaean politics. Columbia studies in the classical tradition. Leiden, New York: Brill. σελ. 137. ISBN 90-04-09230-7. OCLC 21595783. Smith, Sir William. Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. 1. p. 301.
Ηλίας Ρούμπος

Ο Ηλίας Ρούμπος (γενν. 17 Απριλίου 1931) είναι Έλληνας ηθοποιός του κινηματογράφου. Συμμετείχε σε ταινίες του κινηματογράφου κυρίως την δεκαετία 1960 - 1970. Γεννήθηκε στο Αρκαδικό Ναυπλίου και σήμερα ζει στο Κερατσίνι.

 Ο Ηλίας Ρούμπος έζησε τα πρώτα του χρόνια στο Αρκαδικό Ναυπλίου από που και κατάγεται. Είναι ο πέμπτος στη σειρά μεταξύ των οχτώ παιδιών της οικογένειας. Αφού τελείωσε το Γυμνάσιο συνέχισε τις σπουδές του στην σχολή κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στην Αθήνα, ώστε να κάνει το όνειρο του πραγματικότητα. Στην σχολή φοίτησε δίπλα σε σπουδαία ονόματα του μετέπειτα κινηματογράφου και θεάτρου με δασκάλους , τεράστιου βεληνεκούς, καλλιτέχνες όπως ο Βασίλης Διαμαντόπουλος, ο Κάρολος Κουν, ο Μίκης Θεοδωράκης, κ.α. Στην προσωπική του ζωή ήταν παντρεμένος με την Σμυρνιά Στυλιανή Ρούμπου (γένος Μισοκάλου) με την οποία έχουν αποκτήσει 2 παιδιά, τον Δημήτρη και την Βασιλική. Έμειναν μαζί ώσπου εκείνη έφυγε από τη ζωή το 2012. Συμμετείχε σε ελληνικές ταινίες δίπλα σε καταξιωμένους ηθοποιούς (Μάνος Κατράκης, Νίκος Φέρμας, Ίλυα Λιβυκού, Λυκούργος Καλλέργης, Στέφανος Ληναίος, κ.α.). Το δραματικό "Ματωμένο Πέπλο" (1960) ήταν η πρώτη ταινία που συμμετείχε, κόβοντας 10.479 εισιτήρια και λαμβάνοντας την 42η θέση ανάμεσα σε 58 ταινίες.Σημαντικό σταθμό στην σύντομη καριέρα του αποτέλεσε η συμμετοχή στην ταινία "Σπαραγμός" με τον Μάνο Κατράκη που κόπηκαν 68.253 εισιτήρια και κατέκτησε την 63η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες της χρονιάς εκείνης. Στην ταινία αυτή υπό την μουσική επιμέλεια του εξαιρετικού Χρήστου Μουραμπά, εμφανίζονται και τραγουδούν ο Στρατός Διονυσίου και η Ρίτα Σακελλαρίου.Στην ταινία "Αναστασά" του 1962, υποδύθηκε ένα πλούσιο τσέλιγκα (Σωτήρης) που ερωτεύεται την όμορφη Αναστασία (Μάρλεν Παπούλια) η οποία όμως είναι ερωτευμένη με τον Λιακόπουλο (Κώστας Κακκαβάς) και φτάνει στο σημείο να την απαγάγει, μέχρι που εκείνη καταφέρνει να απαλλαγεί οριστικά. Αξίζει δε, να σημειωθεί ότι η μουσική σύνθεση στην ταινία Αναστασά ανήκει στον αείμνηστο Βασίλη Τσιτσάνη με την μουσική εποπτεία να γίνεται από τον Χρήστο Μουραμπά.Η τελευταία ταινία που συμμετείχε ο Ηλίας Ρούμπος ήταν το "Γράμμος - Βίτσι". Πολεμική ταινία που αναφέρεται στην περίοδο του εμφυλίου 1946 - 1949 παρουσιάζοντας την εποχή εκείνη με πρωταγωνιστές δύο αδέρφια που πολεμούν με σθένος σε δύο διαφορετικές αντιστασιακές ομάδες - σε αντίπαλα στρατόπεδα. Η ταινία προβλήθηκε την περίοδο 1971 - 1972 κόβοντας συνολικά 42.596 εισιτήρια, κατακτώντας την 67η θέση στις 90 ταινίες εκείνης της εποχής. Στην ταινία πρωταγωνίστησαν μεγάλα ονόματα του ελληνικού κινηματογράφου, όπως η Ίλυα Λιβυκού, ο Λευτέρης Γυφτόπουλος, η Μάρλεν Παπούλια, ο Χριστόφορος Ζήκας, ο Κώστας Μπακάλης, ο Κώστας Θεοδόσης, ο Νικήτας Πλατής, ο Γιώργος Οικονόμου, κ.α. Εκτός από τις αναφερόμενες ταινίες έχει συμμετάσχει σε πολλές ακόμη με μικρότερους ρόλους ή ακόμη και μόνο δανείζοντας την φωνή του κατά την φωνοληψία. Λίγο μετά το 1970 εγκατέλειψε οριστικά την υποκριτική και ασχολήθηκε με τις εργολαβίες οικοδομών.
Μιχαήλ Λουλλούδης

Ετελειώθη το παρόν βιβλίον δια χειρός μου του ευτελούς αναγνώστου και αιχμαλωτάτου Μιχαήλ του Λουλλούδη του από της Εφέσσου μηνί Αυγούστω ινδ. δ' γ' έτους, ςω τεσσαρεςκαιδεκάτου, μετοκισμόν ευρισκομένου μου εν τη νήσω Κρήτη δια το την εμήν πατρίδα υπό των αθέων αιχμαλωτισθήναι Περσών εν τω μηνί Οκτωβρίω κδ', ινδ. γ' έτους σω τριςκαιδεκάτου, περσαρχούντος του Σάσα. Ο Μιχαήλ Λουλλούδης ήταν Έλληνας βιβλιογράφος του 13ου αιώνα.

 Γεννήθηκε στην Έφεσο και έγινε ιερέας και αναγνώστης. Μετοίκησε στην Κρήτη το 1304 όταν αλώθηκε η Έφεσος από τους Τούρκους. Εκεί τον συναντάμε το 1305 ως αναγνώστη και αργότερα το 1313 ως ιερέα. Το έτος θανάτου του είναι άγνωστο. Χειρόγραφά του φυλάγονται στην Βιβλιοθήκη του Βρετανικού Μουσείου, την βιβλιοθήκη της Βιέννης και στην Εθνική βιβλιοθήκη στο Παρίσι. Περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων το χρονικό του Κωνσταντίνου Μανασσή, ιατρική συλλογή του Παύλου του Αιγινίτη.
Ρόζα Βερτσελάνα

H Ρόζα, ιταλ. Rosa Vercellana (3 Ιουνίου 1833 - 26 Δεκεμβρίου 1885) από τον Οίκο των Βερτσελάνα ήταν η ερωμένη και μετά η 2η σύζυγος του Βίκτωρα-Εμμανουήλ Β΄ της Ιταλίας. Αν και παντρεύτηκαν, ο μοργανατικός γάμος δεν της επέτρεπε να ονομαστεί βασίλισσα της Ιταλίας. Την αποκαλούσαν η Ωραία Ροζίν ή Ροζίνα. Έγινε 1η κόμισσα του Μιραφιόρι & Φονταναφρέντα.

 Γεννήθηκε στη Νίκαια, μέρος του βασιλείου της Σαρδηνίας, και ήταν το μικρότερο τέκνο του Τζοβάννι Μπατίστα Βερσελάνα και της συζύγου του Μαρίας-Τερέζας Γκρίλιο. Βαπτίστηκε 4 ημέρες μετά ως Μαρία-Ρόζα-Τερέζα-Αλοΐζία. Ο πατέρας της, από το Μονκάλβο της επαρχίας Άστι, ήταν σημαιοφόρος της Αυτοκρατορικής Φρουράς του Ναπολέοντα Α΄. Έπειτα από την πτώση εκείνου, διορίστηκε αξιωματικός στη Φρουρά του βασιλιά και διοίκησε τη βασιλική Φρουρά στο κυνηγετικό ανάκτορο του Ρακονίτσι από το 1847. Εκεί, καθώς ζούσε με την οικογένειά του, η 14χρονη κόρη του Ρόζα γνώρισε τον διάδοχο Βίκτωρα-Εμμανουήλ. Έγινε ερωμένη του διαδόχου και έπειτα απέκτησε δύο παιδιά από αυτόν. Η σχέση τους προκάλεσε μεγάλο σκάνδαλο το 1849, όταν ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ στέφθηκε βασιλιάς της Σαρδηνίας. Το 1855 απεβίωσε η σύζυγός του Αδελαιδα και ο βασιλιάς ονόμασε τη Ρόζα κόμισσα του Μιραφιόρι & Φονταναφρέντα με βασιλικό διάταγμα του 1858. Επίσης αναγνώρισε τα δύο τέκνα του και τους έδωσε το επώνυμο Γκουερριέρι. Το 1860 ο βασιλιάς την εγκατέστησε, στο αποκατεστημένο κάστρο Λα Μάντρια, κοντά στη Βενάρια. Το 1864 η πρωτεύουσα της Ιταλίας μετακινήθηκε από το [Τορίνο] στη [Φλωρεντία] και η Βερτσελάνα εκαταστάθηκε στην εκεί βίλλα Λα Πιετράια. Πέντε έτη μετά ο βασιλιάς αισθάνθηκε σοβαρά ασθενής στο Σαν Ροσσόρε, τη βασιλική κατοικία κοντά στην [Πίζα]. Φοβούμενος το τέλος του, νυμφεύτηκε εσπευσμένα την ερωμένη του σε μία καθαρά θρησκευτική τελετή, που δεν χορήγησε πολιτικά δικαιώματα στη σύζυγό του. Ακολούθησε τηλεγράφημα στη [Ρώμη], ζητώντας την ευλογία του πάπα. Μία πολιτική τελετή έγινε στη Ρώμη 8 έτη μετά, το 1877. Ήταν ένας μοργανατικός γάμος, έτσι δεν έγινε ποτέ βασίλισσα και τα παιδιά της δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής στον θρόνο. Ο Βίκτωρ-Εμμανουήλ απεβίωσε δύο μήνες μετά την τελετή. Η Ρόζα επέζησε 8 έτη, ως το 1885. Παντρεύτηκε το 1869 τον Βίκτωρ Εμμανουήλ Β΄ του Οίκου της Σαβοΐας, βασιλιά της Σαρδηνίας & μετά της Ιταλίας και είχε τέκνα: Βικτώρια Γκουερριέρι. Εμμανουήλ Γκουερριέρι, κόμης του Μιραφιόρι και Γονταναφρέντα. William Addams Reitwiesner, ‘The Descendants of Donna Vittoria Guerrieri (1848-1905)’, wargs.com (William Addams Reitwiesner Genealogical Services)