IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γκουαλμπέρτο ντο Ροζάριο

Ο Γκουαλμπέρτο ντο Ροζάριο (António Gualberto do Rosário (Πορτογαλική προφορά: ɡwalˈbɛɾtu du ʁuˈzaɾiu ορθή προφορά στα πορτογαλικά: Αντόνιου Γκουαλμπέρτου ντου Ροζάριου) (γεννηθείς στις 12 Οκτωβρίου 1950) ήταν ο πρωθυπουργός του Πράσινου Ακρωτηρίου από τις 29 Ιουλίου 2000 ως την 1η Φεβρουαρίου 2001. Από τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο του 2000 ήταν επίσης υπηρεσιακός πρωθυπουργός σε αντικατάσταση του Κάρλος Βέιγκα. Είναι μέλος του Κινήματος για τη Δημοκρατία.

 Από το 1991 ως το 1993 ο ντο Ροζάριο διατέλεσε υπουργός Αλιευμάτων, Γεωργίας και Αγροτικής Εμψύχωσης. Στις 11 Μαΐου 1998 επιλέχθηκε ως ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (αναπληρωτής του πρωθυπουργού). Την περίοδο εκείνη που διορίστηκε, ήταν ήδη υπουργός Οικονομικού Συντονισμού. Τον Ιούλιο του 2000 ο ντο Ροζάριο διορίστηκε πρόεδρος του was selected to become the chair for the Κινήματος για τη Δημοκρατία (MpD). Έπειτα από την παραίτηση του Βέιγκα στις 30 Ιουλίου 2000, ο ντο Ροζάριο διορίστηκε νέος πρωθυπουργός. Στις 11 Φεβρουαρίου 2001 το κόμμα PAICV κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2001. Έπειτα από τις εκλογές, ο ντο Ροζάριο αντικαταστάθηκε ως πρωθυπουργός από τον Ζοζέ Μαρία Νέβες. Λίγο αργότερα τον ίδιο χρόνο παραιτήθηκε από την ηγεσία του MpD και αντικαταστάθηκε από την Φιλομένα Ντελγκάντο τον Αύγουστο του 2001. Το 2007 ο ντο Ροζάριο ήταν πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης των Τουριστικών Πρακτόρων (UNOTUR). Το 2016 επανεξελέγη πρόεδρος του Τουριστικού Επιμελητηρίου. Τον Φεβρουάριο του 2008 κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος στις εκλογές για το δημοτικό συμβούλιο του Αγίου Βικέντιου. Από τα εφηβικά του χρόνια άρχισε να γράφει. Εξέδωσε πολλά ποιήματα με ψευδώνυμα στην εφημερίδα "Mar Alto" , στην επιθεώρηση "Arte & Letra" (ή Artiletra και σε όλες τις δημοσιευμένες εκδόσεις των "Folhas Verdes" ("Φύλλα Χλόης") των οποίων ήταν ιδρυτής. Ως μαθητής Γυμνασίου έγραψε το πρώτο του δοκίμιο με τίτλο "Lume no Alto Selarino". Επίσης, συνέγραψε ένα μυθιστόρημα , το "Hora Minguada" το 2002 και ένα δεύτερο το 2004 με τίτλο "Ilha Imaculada" και ένα τρίτο με τίτλο "A Herança da Chaxiraxi".
Erato (δισκογραφική εταιρεία)

Η Erato είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1953 ως Disques Erato από τον Φιλίπ Λουρί με σκοπό να προωθήσει την γαλλική κλασική μουσική. Ο Λουρί ήταν επικεφαλής των μουσικών εκδόσεων Costallat. Οι πρώτες του κυκλοφορίες στη Γαλλία έλαβαν άδεια από τον Σύλλογο Χάιντν της Βοστώνης και δημοσίευσε την πρώτη του κυκλοφορία τον Ιανουάριο του 1953: το Te Deum του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ. Ο Μισέλ Γκαρσίν έγινε καλλιτεχνικός διευθυντής και παραγωγός της εταιρείας δημιουργώντας έναν κατάλογο με σύγχρονους Γάλλους καλλιτέχνες που περιλαμβάνει συνθέτες όπως ο Ανρί Ντετιλιέ και μουσικούς σαν τον Ζαν-Φρανσουά Παγιάρ, την Μαρί-Κλερ Αλέν, το Μορίς Αντρέ, τον Ζαν-Πιέρ Ραμπάλ και τη Λιλί Λασκίν.

 H Erato κυκλοφόρησε τις πρώτες ηχογραφήσεις των κάτωθι έργων: Τα οργανικά έργα του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ που ερμήνευσε η Μαρί-Κλερ Αλέν το 1968. Τα έργα του Ζαν-Μαρί Λεκλέρ που ερμήνευσε ο Ζαν-Φρανσουά Παγιάρ το 1978. Όλες τις σονάτες για πληκτροφόρα όργανα του Ντομένικο Σκαρλάττι, παιγμένες από τον Σκοτ Ρος το 1988. Την παγκόσμια πρεμιέρα της 1ης Συμφωνίας του Τζον Κοριγκλιάνο από τη Συμφωνική Ορχήστρα του Σικάγου υπό τη διεύθυνση του Ντάνιελ Μπάρενμποϊμ το 1990. Η Erato διανέμονταν στις ΗΠΑ από τη RCA Red Seal για αρκετά χρόνια. Το 1992, η εταιρεία περιήλθε στην κυριότητα της Warner Music. Μερικά χρόνια αργότερα, το 1999, η Erato δημιούργησε μία θυγατρική της εταιρεία, την Detour Records. Ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα σχέδια της εταιρείας ήταν η κυκλοφορία των καντατών του Μπαχ σε ερμηνεία του Τον Κόουπμαν, κάτι που εν τέλει δεν συνέβη, καθώς η Warner απέκτησε το 1998 την Teldec. Τελικά, ο Ολλανδός αρχιμουσικός κατέφερε να αποκτήσει τα πνευματικά δικαιώματα των ηχογραφήσεων και ολοκλήρωσε το μεγαλειώδες αυτό εγχείρημα με τη δική του δισκογραφική. Το 2001 η Warner έκλεισε την Erato. Το 2013, η εταιρεία αναβίωσε εξαιτίας της εξαγοράς των εταιρειών EMI Classics και Virgin Classics από την WEA, οι οποίες συγχωνεύθηκαν αργότερα με την Warner Classics. Η Erato απορρόφησε τους καλλιτέχνες της Virgin Classics χωρίς εκείνους της EMI Classics που εντάχτηκαν στο δυναμικό της Warner Classics, αλλά δεν απέκτησε τα δικαιώματα των επωνυμιών των EMI και Virgin. Τον Οκτώβριο του ίδιο έτους, εξέχοντες καλλιτέχνες της Virgin Classics, όπως ο Αλεξάντρ Ταρό, η Ναταλί Ντεσέ, η Ντιάνα Νταμράου, ο Ρενό Καπουσόν και ο Φιλίπ Ζαρούσκι, εμφανίστηκαν σε κυκλοφορίες της Erato που η παραγωγή τους βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη από τις Virgin Classics και EMI. Επίσημη ιστοσελίδα
Επιχείρησις Απόλλων (ταινία)

Το Επιχείρησις Απόλλων είναι ελληνοσουηδική συμπαραγωγή μεγάλου μήκους του 1968 σε σκηνοθεσία Γιώργου Σκαλενάκη. Το σενάριο είναι του Γιάννη Τζιώτη και του Volodja Semitjov και η παραγωγή της Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης, Film AB TVS και Inge Ivarson Filmproductions. Τη μουσική έχει γράψει ο Γιάννης Μαρκόπουλος.

 Ένας νεαρός Γερμανός πρίγκιπας που επισκέπτεται την Ελλάδα ερωτεύεται μία Ελληνίδα ξεναγό και το σκάει από τη θαλαμηγό του, για να μπορέσει να ζήσει ελεύθερος τον έρωτά του, έστω και για δυο μέρες. Ο Γερμανός πρίγκιπας Γιαν έρχεται στην Ελλάδα για διακοπές και φιλοξενείται στη θαλαμηγό μιας διάσημης πριμαντόνας. Ένα πρωινό, και παρά τις σθεναρές αντιρρήσεις της ακολουθίας του, κάνει μια βόλτα με ελικόπτερο πάνω από την Αθήνα. Στον Λυκαβηττό, διακρίνει μια πανέμορφη ξεναγό, την Έλενα, και καταγοητευμένος απ’ τη λαμπερή παρουσία της αποφασίζει να τη γνωρίσει από κοντά, παριστάνοντας τον απλό τουρίστα. Ενώ εκείνος χαίρεται τις ελληνικές αρχαιότητες, σαν μέλος του γκρουπ της Έλενας, η εξαφάνισή του έχει κινητοποιήσει τις μυστικές υπηρεσίες και τον πρέσβη της χώρας του. Μέχρι όμως να τον ανακαλύψουν, ο Γιαν και η Έλενα έχουν ερωτευτεί ο ένας την άλλη κι έχουν ζήσει υπέροχες στιγμές. Ο πρίγκιπας δυσανασχετεί όταν τον ανακαλύπτουν και αρνείται να επανέλθει στα καθήκοντά του, η Έλενα όμως τον πείθει ότι είναι καλύτερα να χωρίσουν οι δρόμοι τους, καθώς ανήκουν σε δυο τελείως διαφορετικούς κι ασύμβατους κόσμους. Έλενα: Έλενα Ναθαναήλ Γιαν: Τόμας Φριτς Οδηγός λεωφορείου: Αθηνόδωρος Προύσαλης Πρέσβης: Χρήστος Τσαγανέας Βαρόνος: Άρης Μαλιαγρός Γιώργος Μεσσάλας Σοφέρ: Ζαννίνο Φωτογράφος: Γιώργος Μπάρτης Μανώλης: Αθηνόδωρος Προύσαλης γυναίκα που κάνει οτοστόπ: Ευτυχία Παρθενιάδου Νόρα: Καρολάιν Κρίστενσεν παιδί στη βάρκα: Τάκης Γκιώκας Η ταινία κυκλοφόρησε στην Αγγλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον τίτλο Apollo Goes on Holiday, ενώ στη Γαλλία με τον τίτλο Apollo part en vacances. Η διάρκεια της ταινίας είναι 88 λεπτά. Στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες, έκανε πρεμιέρα στις 5 Φεβρουαρίου 1968. Κόβοντας 316.511 εισιτήρια, ήρθε στην 22η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010. Η φωνή του νεαρού πρίγκιπα ντουμπλάρεται από τον Κώστα Καρρά. Εκτός από τον Λυκαβηττό και την Αθήνα, υπάρχουν στην ταινία πλάνα από το Ναύπλιο, την Επίδαυρο και την Κέρκυρα. Στις σκηνές της Επιδαύρου ερμηνευμένο από τον Γιάννη Μαρκόπουλου το γνωστό τραγούδι του “Ζαβαρακατρανέμια“. Επιχείρησις Απόλλων στην IMDb
Φυσικό πρόσωπο

Φυσικό πρόσωπο καλείται από το Δίκαιο κάθε άνθρωπος που έχει την ικανότητα να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, ανεξάρτητα γένους, ηλικίας, εθνικότητας και θρησκείας. Μόνο ο άνθρωπος θεωρείται "φυσικό πρόσωπο", σε αντιδιαστολή με το Νομικό πρόσωπο.

 Το "φυσικό πρόσωπο" αρχίζει να υπάρχει από την γέννησή του και παύει με τον θάνατό του. Δυνατόν όμως είναι καίτοι να μην έχει αποδεδειγμένα επέλθει ο θάνατος, κάποιο φυσικό πρόσωπο να θεωρηθεί από το Δίκαιο ως «μή υπάρχον». Τέτοια περίπτωση είναι η αφάνεια. Δηλαδή σε περιπτώσεις που κάποιος άνθρωπος εξαφανισθεί υπό συνθήκες κινδύνου (π.χ. ναυτικό ατύχημα) με μεγάλη πιθανότητα του θανάτου του ή αν από μακρού χρόνου απουσιάζει χωρίς είδηση, μπορεί με δικαστική απόφαση να κηρυχθεί άφαντος, οπότε και ο νόμος τον θεωρεί κατά πλάσμα αποθανόντα. Ο κάθε άνθρωπος από τη γέννησή του και ως το θάνατό του έχει ικανότητα Δικαίου, την ικανότητα δηλαδή να είναι υποκείμενο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Προς την ικανότητα Δικαίου αντιδιαστέλλεται η ικανότητα προς δικαιοπραξία, η ικανότητα δηλαδή να διαθέτει αυτοβούλως τα δικαιώματά του και να αναλαμβάνει αυτοβούλως υποχρεώσεις. Η πλήρης ικανότητα προς δικαιοπραξία αναγνωρίζεται στους ανθρώπους με τη συμπλήρωση του 18ου έτους της ηλικίας τους. Μέχρι το 18ο έτος ο άνθρωπος είναι είτε ανίκανος για δικαιοπραξία είτε περιορισμένα ικανός (μπορεί να διαθέσει ορισμένα δικαιώματα και να αναλάβει ορισμένες υποχρεώσεις). Οι ανίκανοι για δικαιοπραξία μπορούν να εκποιούν δικαιώματα και να αναλαμβάνουν υποχρεώσεις μόνο μέσω του νομίμου αντιπροσώπου τους (συνήθως των γονέων, εκτός αν έχει οριστεί άλλος). Ο περιορισμός της δικαιοπρακτικής ικανότητας στοχεύει στην προστασία των ανηλίκων από την ανάληψη υποχρεώσεων, την έκταση των οποίων δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσουν. Ενήλικοι μπορεί να είναι ανίκανοι για δικαιοπραξία, αν κηρυχθούν με δικαστική απόφαση σε δικαστική συμπαράσταση. Η κήρυξη σε δικαστική συμπαράσταση γίνεται κυρίως σε περιπτώσεις ψυχικών νόσων που δεν επιτρέπουν στο άτομο να έχει συνείδηση των πράξεών του. Η δικαστική απόφαση οφείλει να ορίζει και το νόμιμο αντιπρόσωπο, το δικαστικό συμπαραστάτη, ο οποίος θα διενεργεί πράξεις στο όνομα του αντιπροσωπευομένου. Το έμβρυο (nasciturus) θεωρείται αναδρομικά υποκείμενο δικαίου, αν γεννηθεί ζωντανό. Η ρύθμιση αυτή έχει σημασία στο Κληρονομικό Δίκαιο: αν έμβρυο οριστεί κληρονόμος με διαθήκη ή εξ αδιαθέτου, κληρονομεί αναδρομικά μόνο αν γεννηθεί ζωντανό (ακόμη κι αν πεθάνει αμέσως μετά τη γέννα). Για κάθε μεταβολή της προσωπικής κατάστασης ενός φυσικού προσώπου (γέννηση, γάμος, υιοθεσία, θάνατος) συντάσσονται ειδικές "πράξεις" που αποσκοπούν την επίσημη βεβαίωση των παραπάνω γεγονότων που ονομάζονται ληξιαρχικές πράξεις οι οποίες καταχωρούνται από ειδικούς υπαλλήλους ληξίαρχους σε ειδικά δημόσια βιβλία που λέγονται ληξιαρχικά. Σε περίπτωση αδυναμίας πρόσβασης στο ληξιαρχείο (π.χ. γέννηση ή θάνατος σε πλοίο «εν πλω» ή στο εξωτερικό) την πράξη αυτή συντάσσει άλλο όργανο με εξουσίες ληξιάρχου (ο Πλοίαρχος, ο Πρόξενος κλπ.). Νομικό πρόσωπο
Παλαιοκαστρίτσα Κέρκυρας

Η Παλαιοκαστρίτσα Κέρκυρας είναι τουριστικό χωριό στην βορειοδυτική Κέρκυρα που πήρε το όνομα της από το γειτονικό Αγγελόκαστρο Κέρκυρας, το παλαιότερο κάστρο του νησιού. Η Παλαιοκαστρίτσα αποτελούσε Δημοτική Κοινότητα της Νήσου Κέρκυρας που περιείχε την περιοχή γύρω από το ομώνυμο χωριό της Παλαιοκαστρίτσας. Με την Δημοτική Μεταρρύθμιση Καλλικράτης (2011) η Διοικητική Μονάδα της Παλαιοκαστρίτσας ανήκει στον διευρυμένο Δήμο Κερκυραίων που περιλαμβάνει ολόκληρο το νησί. Η Διοικητική Μονάδα της Παλαιοκαστρίτσας έχει σύμφωνα με την Ελληνική απογραφή 2011 έκταση 48.379 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.068 κατοίκους, βρίσκεται στην δυτική ακτή της Κέρκυρας νότια από το Αγγελόκαστρο. Η Διοικητική Μονάδα της Παλαιοκαστρίτσας έχει την έδρα της στο χωριό Λάκωνες Κέρκυρας (584 κάτοικοι), περιέχει τα χωριά Λιαπάδες Κέρκυρας (879 κάτοικοι), Δουκάδες Κέρκυρας (247 κάτοικοι) και Σκριπερό (500 κάτοικοι).

 Η Κέρκυρα ήταν η μυθική χώρα των Φαιάκων που περιγράφει ο Όμηρος στην Οδύσσεια, ο Οδυσσέας συνάντησε την Ναυσικά όταν προσάραξε στον όρμο της Παλαιοκαστρίτσας. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος κάθε χρόνο γίνεται μια αναπαράσταση του γεγονότος,η Βαρκαρόλα.Η πρώτη Βαρκαρόλα στην Παλαιοκαστρίτσα πραγματοποιήθηκε το 1997 από την τότε κοινότητα Λακώνων με πρόεδρο το Σπύρο Μιχαλά σε συνδυασμό με τη σχολή Scuba diving center, την Ιερά μονή Παναγιας Παλαιοκαστρίτσας και τη συμμετοχή των ντόπιων λεμβούχων και άλλων τοπικών φορέων. Τα πρώτα χρόνια η εκδήλωση πραγματοποιούνταν στις 13 Ιουλίου, ημέρα εορτής της μικρής εκκλησίας, στον όρμο της Παλαιοκαστρίτσας. Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου.. Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού σύμφωνα με την παράδοση των ντόπιων ήταν μανιάτες ταξιδιώτες που στον δρόμο τους για την Ιταλία έπεσαν σε τρικυμία, προσάραξαν στην περιοχή και έμειναν. Οι συχνές επιθέσεις των πειρατών και οι λεηλασίες ανάγκασαν αργότερα τους κατοίκους να μετακινηθούν ορεινότερα στο σημερινό χωριό Λάκωνες. Η Παλαιοκαστρίτσα υπήρξε -και συνεχίζει- να είναι ένα πολύ δημοφιλές τουριστικό μέρος, το οποίο κάθε χρόνο συγκεντρώνει πολύ κόσμο. Στην περιοχή του κόλπου της Παλαιοκαστρίτσας θα συναντήσετε εστιατόρια, σνακ μπαρ, ξενοδοχεία, καθώς επίσης και παραλίες κοντά στην περιοχή. Επίσης θα βρείτε πολλά ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, μίνι μάρκετ, πισίνες, καθώς και ενοικιαστήρια αυτοκινήτων, μηχανών, βαρκών, μικρότερες παραλίες και μονοπάτια που οδηγούν στο χωριό Λάκωνες. Αξίζει να αναφερθεί ότι η κεντρική παραλία του κόλπου της Παλαιοκαστρίτσας είχε βραβευθεί με γαλάζια σημαία, καθώς επίσης τα μονοπάτια που οδηγούν στο γειτονικό χωριό έχουν κριθεί κατάλληλα για πεζοπορία. Κέρκυρα και τα νησιά του Ιονίου του Derek Finchley, εκδόσεις: CEDAR, μετάφραση: Γ. Δρανδάκης Πηγή: www.corfuland.gr Μουσείο Λακώνων Κάτοικοι Παλαιοκαστρίτσας & Λακώνων Παραλία Παλαιοκαστρίτσας ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ Αρχειοθετήθηκε 2017-04-27 στο Wayback Machine. ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩΝ Αρχειοθετήθηκε 2015-09-21 στο Wayback Machine.
Σούρια Βέγα

Η Σούρια Βέγα (Zuria Vega, γεννημένη ως Σούρια Βαλέρια Βέγα Σίστο Zuria Valeria Vega Sisto, 10 Ιανουαρίου 1989 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός και τραγουδίστρια.Γεννήθηκε το 1989 στην Πόλη του Μεξικού, κόρη του ηθοποιού Γκονσάλο Βέγα (1946-2016) και Λεονόρα Σίστο. Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την ηθοποιό Μαριμάρ Βέγα, έναν μικρό αδελφό τον ηθοποιό Γκονσάλο Βέγα Τζ. και μια μεγαλύτερη ετεροθαλής αδελφή, την Γκαμπριέλα Βέγα Τοβάρ από μια σχέση του πατέρα της. Έχει Ισπανική καταγωγή και από τους δύο γονείς. Ξεκίνησε την καριέρα της στην θεατρική παράσταση La señora presidenta, στην πρωταγωνιστούσε και σκηνοθετούσε ο πατέρας της. Όταν ήταν 17 χρονών έκανε το ντεμπούτο της στην τηλενουβέλα S.O.S .: Sexo y otros Secretos. Από το 2008 μέχρι το 2011 είχε σχέση με τον ηθοποιό Χόρχε Πόσα. Από τον Αύγουστο του 2013 είχε σχέση με τον Κουβανό ηθοποιό Αλμπέρτο Γκέρρα. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στο Σαν Φρανσίσκο του Ναγιαρίτ στις 22 Νοεμβρίου 2014. Μαζί έχουν αποκτήσει δύο παιδιά την Λούα (γ. 11 Ιανουαρίου 2017) και τον Λούκα (γ. 20 Μαΐου 2019).

 Sexo y otros secretos - 2007/08, ως Ρομπέρτα (σεζόν 1, επεισόδια 16) Alma de hierro - 2008/09, ως Ρενέτα Ιγαρέδα Φοντάνα χηρ. ντε Ιέρρο Mar de amor - 2009/10, ως Εστρέγια Μαρίνα Μπρισένιο Mujeres asesinas - 2010, ως Ασουσένα Τσάβες Τεούλτι (σεζόν 3, επεισόδιο 3: Ασουνσένα, Η απελευθερωμένη) No sé si cortarme las venas o dejármelas largas - 2010, ως Μπρούνα (θεατρική παράσταση) Sin ella - 2010, ως Γκαμπριέλα "Γκάμπι" Σάντσεζ (ταινία) El Equipo - 2011, ως Μαγδαλένα "Μάγδα" Σάενς (σειρά, 15 επεισόδια) Sin cura o adiós le dije - 2011, ως Μπρούνα (ταινία) Sin cura - 2011, ως Χούλια (θεατρική παράσταση) Cloroformo - 2012, ως Βαλερί Σολίς "Λα Μορίτα" (σειρά, 13 επεισόδια) Un refugio para el amor - 2012, ως Λουσιάνα Χασίντο Φλόρες/Λουσιάνα Λινάρες Ταλανκόν No sé si cortarme las venas o dejármelas largas - 2013, ως Χούλια (ταινία) Cama para dos - 2013, ως Μαριάνα (θεατρική παράσταση) Qué pobres tan ricos - 2013/14, ως Μαρία Γουαδαλούπε "Λουπίτα" Μεντσάκα Μαρτίνες Más negro que la noche - 2014, ως Γκρέτα (ταινία) Elvira, te daría mi vida pero la estoy usando - 2014, ως Άνα (ταινία) Que te perdone Dios - 2015, ως Αμπιγαίλ Ρίος/Αμπιγαίλ Ράμος Φλόρες Los bonobos - 2015, ως Άνχελες (θεατρική παράσταση) Simplemente María - 2015, ως Βιρχίνια Γκερρέρο ντε Ριβαπαλάσιο (γκεστ εμφάνιση) Feroces - 2016, ως Χοσέ (θεατρική παράσταση) Casi una gran estafa - 2017, ως Ελένα (ταινία) Las 13 esposas de Wilson Fernández - 2017, ως Μαρία Τερέσα (Επεισόδιο: "María Teresa") Mi marido tiene familia - 2017/19, ως Χουλιέτα Αγκιλάρ Ρίβερα Mi propósito eres tú - 2018, ως Χουλιέτα Αγκιλάρ Ρίβερα ντε Κούπερ (σπέσιαλ τηλεταινία) Inquilinos - 2018 (ταινία) En las buenas y en las malas - 2019, ως Βαλέρια (ταινία) La veganzia de las Juanas - 2021 ως Manny ( σειρά στο Netflix ) Σούρια Βέγα στην IMDb Σούρια Βέγα στο Instagram Σούρια Βέγα, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Talent Agency Roster Talent Agency Profile
Φέρντιναντ Κράμερ

Ο Φέρντιναντ Κράμερ (Ferdinand Kramer, 22 Ιανουαρίου 1898 - 4 Νοεμβρίου 1985) ήταν σημαντικός Γερμανός αρχιτέκτονας και βιομηχανικός σχεδιαστής. Ο πατέρας του Κράμερ ήταν ιδιοκτήτης του πιο γνωστού των καταστημάτων καπέλων της Φρανκφούρτης.

 Γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη το 1898. Το 1916, αμέσως μετά από το πέρασμα του σχολείου, ο Κράμερ έκανε την στρατιωτική θητεία και παρέμεινε στρατιοτης μέχρι το τέλους του πρώτου παγκόσμιου πολέμου. Το επόμενο έτος σπούδασε στο Bauhaus για μερικούς μήνες πριν εγκαταλείψει τη σχολή, αφού απογοητεύτηκε από το τεχνικό επίπεδό της. Κατόπιν άρχισε μια τρίχρονη αρχιτεκτονική εκπαίδευση στο Μόναχο μαζί με τον Θεοντόρ Φίσερ. Ο Κράμερ επέστρεψε στη Φρανκφούρτη το 1922. Λόγω της πληθώρας αρχιτεκτόνων κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου πληθωρισμού, επικεντρώθηκε στο σχεδιασμό επίπλων για την Θόνετ και στα μεταλλικά προϊόντα, παραδείγματος χάριν την «σομπα Κράμερ», μια σόμπα απο φύλλα λαμαρίνας. Από το 1925 μέχρι το 1930 ο Κράμερ εργάστηκε για το γραφείο του σχεδιασμού πόλεως και προγράμματα κατοικίας Νέα Φρανκφούρτη υπό τον Ερνστ Μαϊ, και ήταν συνεισφέρων στη δεύτερη διάσκεψη του CIAM. Μετά από τις διαφωνίες με το ναζιστικό καθεστώς και την επαγγελματική μη διαθεσιμότητα, ο Κράμερ μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1938 και εργαστηκε σε ποικίλα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένης της εργασίας με τον Νόρμαν Μπελ Γκίντες στα σχέδια για την παγκόσμια έκθεση της Νέας Υόρκης του 1939, σχέδια για τα έπιπλα «knock-down». Ο Κράμερ έγινε αμερικανικός πολίτης το 1945. Μετά την επιστροφή του στη Γερμανία το 1947, ο Κράμερ δίδαξε και χρησίμευσε ως ο διευθυντής της πολεοδομίας στο "Πανεπιστήμιο Γιόχαν Βόλφαγκ Γκέτε" της Φρανκφούρτης, μέχρι την αποχώρησή του στην ιδιωτική πρακτική το 1964. Παντρεύτηκε την Μπέατε Κράμερ και αργότερα με τη Λόρε Κράμερ, η οποία φροντίζει και την κληρονομιά του.
Γιούλιους Γιάκομπ φον Χάιναου

Ο Γιούλιους Γιάκομπ φον Χάιναου (γερμανικά: Julius Jakob von Haynau, 14 Οκτωβρίου 1786 - 14 Μαρτίου 1853) ήταν ευγενής καταγόμενος από τον Οίκο της Έσσης. Ήταν στρατηγός του στρατού της Αυστρίας, που κατέστειλε τις εξεγέρσεις του 1848 στην Ιταλία και του 1849 την Ουγγαρία. Ήταν εξαιρετικά αποτελεσματικός, αλλά και αδίστακτος διοικητής. Οι στρατιώτες του τον αποκαλούσαν τίγρη των Αψβούργων και οι εχθροί του δήμιο του Αράντ. .

 Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ένας από τους πολλούς νόθους γιους του Γουλιέλμου Α΄ εκλέκτορα της Έσσης και της ερωμένης του Ρόζας-Δωροθέας Ρίττερ. Ο πατέρας του είχε μεγαλώσει στη Δανία και έπειτα από 20 έτη επέστρεψε στο λαντγκραβάτο της Έσσης-Κάσσελ. Τον αναγνώρισε, του έδωσε τον τίτλο του Χαυνάου και μερίμνησε για την εκπαίδευσή του. Τον έβαλε δόκιμο αξιωματικό σε στρατιωτικό σώμα. Στα 15 έτη του εισήλθε στο Πεζικό της Αυστρίας. Απέκτησε εμπειρία κατά τους Ναπολεόντιους Πολέμους και τραυματίστηκε στο Βάγκραμ το 1809, όταν οι Γάλλοι νίκησαν μία από τις πιο σημαντικές μάχες. Διακρίθηκε στις επιχειρήσεις των ετών 1813-14 στην Ιταλία. Λάμβανε προαγωγές το διάστημα 1815-47, ώσπου έφθασε στο βαθμό του αντιστράτηγου. Είχε βίαιο χαρακτήρα και αυτό δημιουργούσε προβλήματα με τους ανωτέρους του. Αντιτέθηκε με αγριότητα στα αντι-μοναρχικά κινήματα του 1848: επιλέχθηκε για την καταστολή τους. Όταν ο όχλος της Μπρέσια έσφαξε Αυστριακούς στρατιώτες στο νοσοκομείο, ο Ιούλιος-Ιάκωβος εκτέλεσε τους συμμετέχοντες. Για τις γυναίκες που έδειξαν συμπάθεια στους αντάρτες, λέγεται ότι διέταξε τη μαστίγωσή τους και κατηγορήθηκε για κτηνωδία. Το επόμενο έτος οι Ούγγροι εξεγέρθηκαν και ο Ιούλιος-Ιάκωβος, με τη βοήθεια μεγάλης Ρωσικής επέμβασης, τους νίκησε. Αποδείχθηκε αποτελεσματικός και αδίστακτος, προσπαθώντας να εμφανίσει ότι η Αυστρία και όχι η Ρωσία, επέφερε τη νίκη. Θεωρούσε ότι με τα στρατεύματα στην Ιταλία θα μπορούσε να νικήσει. Διέταξε τον απαγχονισμό στο Αράντ των 13 στρατηγών, που είχαν εξεγερθεί στην Ουγγαρία. Οι αντίπαλοί του τον αποκαλούσαν ύαινα της Μπρέσια και δήμιο του Αράντ, αλλά οι στρατιώτες του τίγρη των Αψβούργων. Μετά την Ερήνη, ορίστηκε στρατιωτικός διοικητής της Ουγγαρίας. Διαπληκτιζόταν συχνά με τον Υπουργό Πολέμου και παραιτήθηκε το 1850. Ταξίδεψε στη Δυτική Ευρώπη και στη Βρετανία. Στις Βρυξέλλες, ο φημισμένος για τις κτηνωδίες του, μόλις που γλίτωσε από το πλήθος. Στο Λονδίνο ένας εργάτης ζυθοποιίας του πέταξε λάσπη και κοπριά και τον κυνηγούσε στην οδό φωνάζοντας "Κάτων ο Αυστριακός χασάπης". Όταν ο Τζουζέππε Γκαριμπάλντι επισκέφθηκε την Αγγλία το 1864, πήγε στη ζυθοποιία και συνεχάρη τον εργάτη αυτόν. Νυμφεύτηκε το 1808 την Τερέζα, κόρη του στρατηγού φον Βέμπερ. Ο πατέρας της σκοτώθηκε το επόμενο έτος σε μάχη, κατά τους Ναπολεοντίους Πολέμους. Είχε τέκνο: Κλοτίλδη 1809-1897. von Schönhals, R (1875). Biographie des K. K. Feldzeugmeisters Juliis Freiherrn von Haynau. Vienna. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Haynau, Julius Jacob". Encyclopædia Britannica. 13 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 114.
Ντρέντε

Το Ντρέντε (Ολλανδικά: Drenthe ) είναι επαρχία της Ολλανδίας στα βορειοανατολικά της χώρας. Η πρωτεύουσά της είναι το Άσσεν και συνορεύει με το Οφεράισσελ (νότια), το Φρίσλαντ (δυτικά), το Χρόνινγκεν (βόρεια) και τη Γερμανία (ανατολικά).

 Σε αντίθεση με άλλες περιοχές των Κάτω Χωρών, το Ντρέντε είναι αραιά κατοικημένο από τα χρόνια του μεσαίωνα. Αν εξαιρέσει κανείς τις βιομηχανικές πόλεις του Άσσεν και του Έμμεν, η υπόλοιπη έκταση χρησιμοποιείται για αγροτική εκμετάλλευση. Η περιοχή κατοικείται από τα προϊστορικά χρόνια. Έχουν βρεθεί αντικείμενα που χρονολογούνται στα 150.000 π.Χ. και είναι τα αρχαιότερα της Ολλανδίας. Το Ντρέντε φαίνεται πως ήταν μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της χώρας ως την Εποχή του Χαλκού. Τα πιο γνωστά ευρήματα είναι τύμβοι που κατασκευάστηκαν εκεί γύρω στα 3.500 π.Χ. Το όνομα Ντρέντε πρωτοεμφανίζεται σε έγγραφο του 820, ενώ στα αρχεία των ετών 1024-1025 αναφέρεται η φράση «κομητεία Ντρέντε». Η κομητεία αυτή παραδόθηκε από τον αυτοκράτορα Ερρίκο Β΄ στον Αρχιεπίσκοπο Ουτρέχτης Άνταλμποντ Β΄. Μετά από τη μακρά υπαγωγή της στην Ουτρέχτη, η επαρχία περιήλθε στα χέρια των Αψβούργων του Καρόλου Κουίντου το 1528. Όταν δημιουργήθηκε η Δημοκρατία των Επτά Ενωμένων Επαρχιών των Κάτω Χωρών το 1581, το Ντρέντε συμπεριελήφθη σε αυτή αν και χωρίς επίσημο καθεστώς επαρχίας – λόγω της φτώχειας που επικρατούσε – ως τον Ιανουάριο του 1796. Λίγο πριν από την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ολλανδική κυβέρνηση έχτισε στο Χόοχαλεν στρατόπεδο υποδοχής Γερμανών Εβραίων που εγκατέλειπαν το Ναζιστικό καθεστώς. Κατά τραγική ειρωνεία, οι Γερμανοί χρησιμοποίησαν αργότερα τις εγκαταστάσεις αυτές ως στρατόπεδο συγκέντρωσης και μεταφοράς κρατουμένων. Ολλανδοί, Εβραίοι, Ρομά, αντάρτες και πολιτικοί αντιρρησίες μεταφέρθηκαν από το Χόοχαλεν σε άλλες γερμανικές και πολωνικές περιοχές προς εξόντωση. Η αγροτική οικονομία παίζει σημαντικό ρόλο στο Ντρέντε, παράλληλα με κάποια βιομηχανικά κέντρα. Η απόλυτη ησυχία που χαρακτηρίζει την επαρχία αποτελεί, επίσης, κίνητρο για τουριστικές εξορμήσεις. Το Ντρέντε είναι ακόμα γνωστό για τους ποδηλάτες του, καθώς διαθέτει εκατοντάδες χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων που διασχίζουν δάση, κανάλια και όλες τις σημαντικές πόλεις της περιοχής. Το Ντρέντε διαθέτει ελάχιστους ποταμούς ή ρυάκια, σε αντίθεση με την υπόλοιπη χώρα. Ο μισός περίπου πληθυσμός του Ντρέντε μιλά Ολλανδικά και ο άλλος μισός την Ντρεντς, μια γλώσσα με αρκετές τοπικές διαλέκτους. Η γλώσσα Ντρεντς είναι επίσημα αναγνωρισμένη από την Ολλανδική κυβέρνηση και προστατεύεται επίσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μετά τη μεταρρύθμιση του 1996, οι δήμοι του Ντρέντε περιορίστηκαν σε μόνο δώδεκα. Οι περισσότεροι από αυτούς αποτελούν ενώσεις με άλλους πρώην μικρότερους δήμους. Α εν Χούνζε Άσσεν Μπόρχερ-Όντοορν Κούφορντεν Ντε Βόλντεν Έμμεν Χόοχεφεεν Μέππελ Μίντεν-Ντρέντε Νόορντενφελντ Τυνάαρλο Βέστερφελντ Επίσημος ιστότοπος της επαρχίας Πληροφορίες για ποδηλατοδρομίες Ντρέντε στο Curlie
Τρικίνι

Το τρικίνι (αγγλικά: trikini) είναι ένδυμα τριών κομματιών που χρησιμοποιείται ως μαγιό. Τα τρία κομμάτια πωλούνται μαζί, όπως ένα μπικίνι με φανελάκι. Ένα μπικίνι με μονοκόμματο σχέδιο ονομάζεται επίσης τρικίνι. Το όνομά του σχηματίζεται από μπικίνι, (το ίδιο ονομάστηκε από την ατόλη Μπικίνι) αντικαθιστώντας το «μπι-», σαν να σημαίνει «δύο», με το «τρι-», που σημαίνει «τρία». Σε απόκριση στον αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19 στη μόδα, σχεδιάστηκε μία νέα ποικιλία τρικίνι - που συμπεριλαμβάνει μίας ταιριαστή μάσκα προσώπου.

 Το τρικίνι εμφανίστηκε για λίγο το 1967, το οποίο ορίστηκε ως «μαντήλι και δύο μικρά πιατάκια». Επανεμφανίστηκε πριν από μερικά χρόνια ως κάτω μέρος του μπικίνι με εξώπλατο με κορδόνι από δύο τριγωνικά υφάσματα που καλύπτουν τα στήθη. Η Dolce & Gabbana σχεδίασε τα τρικίνι για το καλοκαίρι του 2005 ως τρία κομμάτια από αστραφτερό ύφασμα που κάλυπτε ελάχιστα αυτόν που το φορούσε. Μια άλλη παραλλαγή του μπικίνι, ήταν μία στην οποία περιλαμβάνεται ένα συμβατικό κομμάτι δύο κομματιών με λαμπερή ταινία από στρας γύρω από τη μέση. Ο Ισραηλινός σχεδιαστής Γκίντεον Όμπερσον, γνωστός για τα καλλιτεχνικά εμπνευσμένα μαγιό του, ονομάζει ένα κοστούμι δύο τεμαχίων, αλλά μοιάζει με φανελάκι σώματος που μπορεί να φορεθεί με φούστα ή ένα ζευγάρι σορτς που σχεδίασε από αυτόν ως τρικίνι. Ο Βραζιλιάνος σχεδιαστής Αμίρ Σλάμα ονομάζει δύο θραύσματα μεταξιού που συνδέονται με κορδόνι που σχεδίασε για λεπτές γυναίκες ως τρικίνι. Κατά τη διάρκεια της πανδημίας κορωνοϊού 2019-20, σχεδιάστηκε μια νέα παραλλαγή τρικίνι, με δύο κομμάτια για το σώμα και μία μάσκα προσώπου. Η Ινδή ηθοποιός Κατζόλ διέδωσε την ιδέα αυτού του τρικίνι.
Διεθνές Αεροδρόμιο της Ουφά

Το Διεθνές Αεροδρόμιο της Ουφά (ρωσικά: Международный аэропорт Уфа‎, μπασκιρικά: Өфө халыҡ-ара аэропорты‎, IATA: UFA, ICAO: UWUU) είναι το βασικό αεροδρόμιο της πόλης Ουφά, πρωτεύουσας της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν στη Ρωσία. Το 2013 εξυπηρέτησε 2.218.000 επιβάτες και ήταν το ένατο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της χώρας καθώς και το μεγαλύτερο στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Βόλγα. Επίσης αποτελούσε την έδρα της Bashkirian Airlines.

 Το πρώτο υπόστεγο αεροσκαφών ολοκληρώθηκε κοντά στο χωριό Glumilino στις 11 Μαΐου 1924, ενώ στις 15 του ίδιου μήνα ξεκίνησε τη λειτουργία της αερολέσχη. Το 1933 ξεκίνησε η πρώτη αεροπορική σύνδεση (Ουφά–Στερλιταμάκ–Meleuz–Μράκοβο–Μπαϊμάκ–Μαγκνιτογκόρσκ–Beloretsk–Ουφά) και το 1956 άρχισε στο αεροδρόμιο η συντήρηση αεροσκαφών Yakovlev Yak-12 και ελικοπτέρων Mil Mi-1 που αξιοποιούνταν τότε στις αεροπορικές γραμμές του Μπασκορτοστάν. Στα 1959-1962 πραγματοποιήθηκε ανακατασκευή του αεροδρομίου και προστέθηκαν διάφορες υποδομές, όπως ξενοδοχεία, χώροι αποθήκευσης εμπορευμάτων και δεξαμενές καυσίμων. Επίσης ανακατασκευάστηκε ο τροχόδρομος και εκσυγχρονίστηκε ο εξοπλισμός αεροναυτιλίας ώστε να μπορούν να υποστηριχθούν σύγχρονα για την εποχή επιβατηγά όπως τα Tupolev Tu-124, Antonov An-10 και Ilyushin Il-18. Το 1964 χτίστηκε νέος τερματικός, ικανός να υποστηρίξει έως και 400 επιβάτες ανά ώρα. Το 2007 έγινε ριζική ανακατασκευή του τερματικού, με το ολικό εμβαδόν του να είναι πλέον διπλάσιο σε σχέση με πριν. Πλέον υποστηρίζει έως και 600 επιβάτες ανά ώρα. Επίσημος ιστότοπος
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1961-62

Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας περιόδου 1961-62 ήταν το τρίτο πρωτάθλημα της Ένωσης μετά τη δημιουργία της Α΄ Εθνικής. Διεξήχθη σε έξι κατηγορίες, με την ακόλουθη διάρθρωση: Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας: 12 ομάδες, χωρισμένες σε δυο ομίλους των έξι. Πρωτάθλημα Β΄ Κατηγορίας: 10 ομάδες. Πρωτάθλημα Β1΄Κατηγορίας: 6 ομάδες. Πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας: 8 ομάδες. Πρωτάθλημα Δόκιμης Κατηγορίας: 8 ομάδες Περιφερειακό Πρωτάθλημα Νομού Θεσσαλονίκης: 14 ομάδες.

 Τους τίτλους των πρωταθλητών ομίλων κατέκτησαν ο Μακεδονικός και ο Θερμαϊκός. Στους αγώνας κατάταξης για την ανάδειξη του Υπερπρωταθλητή, ο Μακεδονικός κέρδισε με σκορ 1-0 στον πρώτο αγώνα ενώ ο δεύτερος ηρθε 0-0 και έτσι κατέκτησε τον τίτλο του Υπερπρωταθλητή. Αντίστοιχα, δευτεραθλητές αναδείχτηκαν οι ΜΕΝΤ και Μέγας Αλέξανδρος. Και οι τέσσερις ανωτέρω ομάδες προκρίθηκαν για το Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο., τύπου Β΄Εθνικής, του 1962. Οι τελικές βαθμολογίες των δυο ομίλων είχαν ως εξης: 1. Μακεδονικός, 2. ΜΕΝΤ, 3. ΠΑΟ Δικοικητηρίου, 4. Ακρίτες Συκεών, 5. ΠΟ Ξηροκρήνης, 6. Εθνικός Πυλαίας και στον δεύτερο όμιλο 1. ΜΓΣΣ Θερμαϊκος, 2. Μέγας Αλέξανδρος, 3. Δόξα Νεαπολης, 4. ΜΓΣ Μελιτέας, 5. Ατλαντίς, 6. Προοδευτική Τούμπας. Ύστερα από διπλούς αγώνες κατάταξης μεταξύ των αντίστοιχων θέσεων των δυο ομίλων, η Τελική Βαθμολογία διαμορφώθηκε ως 1. Μακεδονικός, 2. ΜΓΣΣ Θερμαϊκος, 3. ΜΕΝΤ, 4. Μέγας Αλέξανδρος, 5. Δόξα Νεαπολης, 6. ΠΑΟΔ, 7. ΜΓΣ Μελιτέας, 8. Ακρίτες Συκεών, 9. ΠΟ Ξηροκρήνης, 10. Ατλαντίς ενώ στην τελευταία θέση θα ισοβαθμίσουν ο Εθνικός Πυλαίας και η Προοδευτική Τούμπας μιας και 'ο αγών των οποίων διεκόπη λόγω επεισοδίων' (ο πρώτος είχε έρθει 2-2). Έλαβαν μέρος τα σωματεία Αχιλλέας Τριανδρίας, Φοίνικας Πολίχνης (ανήλθαν στην Α΄ Κατηγορία), ΑΕ Νεαπόλεως, ΑΕ Αμπελοκήπων, ΑΠΕ Λαγκαδά, Οδυσσέας Κορδελιού, ΑΕ Χαριλάου, ΑΟ Θεσσαλονίκη, Μαραθώνας Κουρί και Κεραυνός Αγίου Παύλου. Στην Β1 Κατηγορία έλαβαν μέρος 6 σωματεία. Ο πρωταθλητής Παύλος Μελάς, η Θύελλα Καλλιθέας (ανήλθαν στην Β΄ Κατηγορία), ο Ελευθεριακός, ο Φίλιππος, ο Αγροτικός Αστήρ και ο Πυρσός Δόξης (Θεσσαλονίκης). Πήραν μέρος οι Θρίαμβος Ακροπόλεως, Κολοκοτρώνης (Συκεών), Νίκη Διοικητηρίου, Ναύαρχος Βότσης, Εθνικός Καμάρας, Αριστοτέλης (Καλαμαριάς), Αρίων και Ατρόμητος Θεσσαλονίκης. Στη Δόκιμο Κατηγορία έλαβαν μέρος οι Άτλας (Μενεμένης), Ορφέας Ηλιούπολης, Αστήρ Αμπελοκήπων, Ελπίς (Σιδηροδρομικού/Παλαιού) Σταθμού, Διαγόρας, Εθνικός Αστήρ, Ελπίδα Κρυονερίου και η Νίκη Ευκαρπίας. Στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα θα παίξουν εκείνη την χρονιά οι Όλυμπος Πύργου, Μεγ.Αλέξανδρος Καλοχωρίου, Ολυμπιακός Κυμίνων, Ομόνοια Σίνδου, Αξιός Βαλμάδας, ΑΕ Χαλάστρας, ΑΟΚ Αγίου Αθανασίου, Ηρακλής Κουφαλίων, Άρης Κουφαλίων, Μακεδονικός Γέφυρας, Δόξα Αδένδρου, Αναγέννηση Χαλκηδόνας, Αετός Διαβατών και ο Μεγ.Αλέξανδρος Βραχιάς. Ψηφιακό αρχείο εφημερίδας "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ"
Κυρία με βεντάλια (Κλιμτ)

Το Κυρία με βεντάλια (γερμανικά: Dame mit Fächer) ήταν η τελευταία προσωπογραφία που φιλοτέχνησε ο Γκούσταφ Κλιμτ. Η προσωπογραφία μιας άγνωστης γυναίκας ζωγραφίστηκε από τον Κλιμτ το 1917-1918 και βρέθηκε σε ένα καβαλέτο στο στούντιό του όταν πέθανε.Τον Ιούνιο του 2023, πουλήθηκε σε δημοπρασία στον οίκο Sotheby's στο Λονδίνο για 85,3 εκατομμύρια λίρες (108,4 εκατομμύρια δολάρια, 99,2 εκατομμύρια ευρώ), την υψηλότερη τιμή που επιτεύχθηκε ποτέ στην Ευρώπη για ένα έργο τέχνης. Αγοράστηκε από την έμπορο έργων τέχνης Πάτι Γουόνγκ για λογαριασμό συλλέκτη από το Χονγκ Κονγκ.

 Ο τετράγωνος πίνακας παρουσιάζει μια γυναίκα που φορά ένα κιμονό να γλιστράει από τον ώμο της σε ένα ανοιχτό κίτρινο φόντο με ανατολίτικα μοτίβα. Η τοποθέτηση της βεντάλιας που κρατά υποδηλώνει ότι κρύβει το στήθος της. Τα κινέζικα μοτίβα στο φόντο περιλαμβάνουν έναν φοίνικα, σύμβολο της αθανασίας, της αναγέννησης και της καλής τύχης, και άνθη λωτού, τα οποία συνδέονται με την αγάπη. Η επιπεδότητα των μοτίβων φόντου παραπέμπει σε ιαπωνικές εκτυπώσεις από ξύλο ουκίγιο - ε.Η ταυτότητα του επισκέπτη είναι άγνωστη, με προτάσεις ότι το μοντέλο θα μπορούσε να είναι η Γιοχάννα Στάουντε ή η ερωμένη του Κλιμτ, Εμίλιε Λουίζε Φλέγκε.Στον πίνακα υπάρχουν κάποιες συγγένειες με αυτόν που τιτλοφορείται «Wally» του 1916, στον οποίο ο αριστερός ώμος είναι ακάλυπτος σε αντίθεση με τον δεξιό. Σε αυτό με τίτλο «Φίλοι», από το 1916-1917, υπάρχει και το ανατολίτικο φόντο και το πτηνό πάνω αριστερά. Η πρώτη εμφάνιση του πίνακα ήταν στην έκθεση του Γκούσταφ Νέμπεχαϊ στη Βιέννη, από εκεί που αποκτήθηκε από τον Έρβιν Μπύλερ, στον οποίο η συλλογή παρέμεινε στην οικογένεια, υπό την ιδιοκτησία του αδελφού του Μπύλερ, Χάινριχ και στη συνέχεια από τη σύζυγό του, Μάμπελ.Ο Ρούντολφ Λέοπολντ κατείχε τον πίνακα από το 1963 έως το 1981 και ακολούθησε ο Σέγκε Σαμπάρσκι. Ο Γουέντελ Τσέρι απέκτησε το κομμάτι από τον Σαμπάρσκι το 1988, και αργότερα, το έργο πουλήθηκε από τον Οίκο Sotheby's στις 11 Μαΐου 1994, πριν αποκτηθεί από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. Ιαπωνισμός
Εθνική Τανζανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Τανζανίας αντιπροσωπεύει την Τανζανία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Τανζανίας (Tanzania Basketball Federation).

 Πορεία σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Τανζανίας σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα (Afrobasket): Εθνική Τανζανίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Tanzania, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Tanzania Basketball Federation, επίσημος ιστότοπος. (Αγγλικά)
Αλεξάντρου Φρόντα

Ο Αλεξάντρου Φρόντα (ρουμανικά: Alexandru Froda‎· 16 Ιουλίου 1894 - 7 Οκτωβρίου 1973) ήταν Ρουμάνος μαθηματικός με συνεισφορές στον τομέα της μαθηματικής ανάλυσης, της άλγεβρας, της θεωρίας αριθμών και της ορθολογικής μηχανικής. Στη διατριβή του το 1929 απέδειξε αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως θεώρημα του Φρόντα.

 Ο Αλεξάντρου Φρόντα γεννήθηκε στο Βουκουρέστι το 1894. Το 1927 αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Επιστημών (σήμερα Σχολή Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου). Έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού το 1929 υπό τη καθοδήγηση του Εμίλ Μπορέλ. Ο Φρόντα εξελέγη πρόεδρος της Ρουμανικής Μαθηματικής Εταιρείας το 1946. Το 1948 έγινε καθηγητής στη Σχολή Μαθηματικών και Φυσικής του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. Η σημαντικότερη συμβολή του Φρόντα αφορά τον τομέα της μαθηματικής ανάλυσης. Το πρώτο του σηµαντικό αποτέλεσµα, το οποίο σήµερα ονοµάζεται θεώρηµα του Φρόντα , αφορά το σύνολο των ασυνεχειών µιας συνάρτησης πραγµατικής τιµής µιας πραγµατικής µεταβλητής. Στο θεώρημα αυτό, ο Φρόντα αποδεικνύει ότι το σύνολο των απλών ασυνεχειών μιας συνάρτησης πραγματικής τιμής μιας πραγματικής μεταβλητής είναι το πολύ μετρήσιμο. Σε μια δημοσίευση του 1936 απέδειξε μια αναγκαία και ικανή συνθήκη για να είναι μια συνάρτηση μετρήσιμη. Στη θεωρία των αλγεβρικών εξισώσεων, ο Φρόντα έδειξε μια μέθοδο για την επίλυση αλγεβρικών εξισώσεων με σύνθετους συντελεστές. Το 1929, ο Δημήτρη Πομπέιου (Dimitrie Pompeiu) ισχυρίστηκε ότι κάθε συνεχής συνάρτηση δύο πραγματικών μεταβλητών που ορίζεται σε ολόκληρο το επίπεδο είναι σταθερή αν το ολοκλήρωμά της σε οποιονδήποτε κύκλο του επιπέδου είναι σταθερό. Την ίδια χρονιά ο Φρόντα απέδειξε ότι, στην περίπτωση που η εικασία είναι αληθής, η συνθήκη ότι η συνάρτηση ορίζεται σε ολόκληρο το επίπεδο είναι απαραίτητη. Αργότερα αποδείχθηκε ότι η εικασία δεν ισχύει γενικά. Το 1907, ο Δημήτρη Πομπέιου πρότεινε ένα παράδειγμα συνεχούς συνάρτησης με μη μηδενική παράγωγο, με ένα μηδέν σε κάθε διάστημα. Χρησιμοποιώντας αυτό το αποτέλεσμα, ο Φρόντα βρήκε έναν νέο τρόπο να εξετάσει ένα παλαιότερο πρόβλημα που έθεσε ο Μιχαήλ Λαβρέντιεφ το 1925, δηλαδή αν υπάρχει μια συνάρτηση δύο πραγματικών μεταβλητών τέτοια ώστε η συνήθης διαφορική εξίσωση d y = f ( x , y ) d x {\displaystyle dy=f(x,y)dx} να διαθέτει τουλάχιστον δύο λύσεις που περνούν από κάθε σημείο του επιπέδου. Στη θεωρία των αριθμών, εκτός από τα ορθολογικά τρίγωνα , καθόρισε επίσης διάφορες συνθήκες για να είναι ένας πραγματικός αριθμός, ο οποίος είναι το όριο μιας ορθολογικής συγκλίνουσας ακολουθίας, ανορθολογικός, επεκτείνοντας ένα προηγούμενο αποτέλεσμα του Βίγκο Μπρουν (Viggo Brun) από το 19101. Το 1937, ο Φρόντα παρατήρησε και απέδειξε ανεξάρτητα την περίπτωση n = 1 {\displaystyle n=1} του θεωρήματος των Μπόρσουκ-Ούλαμ. Eufrosina Otlãcan, « Alexandru Froda (1894-1973), inginer şi profesor – un nume in ştiinţa matematică », Noema, vol.IV, no 1, 2005 PDF
Γιάννης Καιροφύλας

Ο Γιάννης Καιροφύλας (1927) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής που έχει γράψει πάνω από 30 βιβλία για την ιστορία της Αθήνας. Η ιστορική του έρευνα εντοπίστηκε στην ιστορία της Αθήνας από το 1834 που έγινε πρωτεύουσα μέχρι την σύγχρονη εποχή.

 Τα παιδικά και νεανικά του χρόνια τα έζησε σε μια από τις πιο παλιές συνοικίες της Αθήνας, στη Νεάπολη Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Πολιτικές Επιστήμες αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του όταν βρισκόταν στο τρίτο έτος και αφιερώθηκε στην δημοσιογραφία. Από το 1951, εργαζόταν ως συντάκτης και ως ιστορικός ερευνητής, σε αθηναϊκές εφημερίδες, και έγραφε κείμενα για θεατρικές εκπομπές του ραδιοφώνου στο τότε ΕΙΡ. Δημοσίευσε πολλά ιστορικά αναγνώσματα, ενώ παράλληλα έγραψε ιστορικές μελέτες που εκδόθηκαν σε βιβλίο. Εργάστηκε στις εφημερίδες "Προοδευτική Αλλαγή", "Έθνος", "Ελεύθερος Κόσμος" και "Ελευθεροτυπία", καθώς και στα περιοδικά "Σφαίρα", "Γυναίκα", "Πάνθεον", "Ρομάντσο", "Εικόνες", "Ένα" και "Ταχυδρόμος". Στο μετέπειτα ΕΙΡΤ ήταν διευθυντής του περιοδικού "Ραδιοτηλεόραση" επί μία περίπου εικοσαετία. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ, της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας, του Συλλόγου των Αθηναίων και είναι ένας εκ των ιδρυτών και πρώτος πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Τιμήθηκε από το Δήμο Αθηναίων με το Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών για τη συμβολή του στην ανάδειξη της πολιτισμικής ταυτότητας της πόλης. Επίσης τιμήθηκε από το Ίδρυμα Μπότση με ειδικό βραβείο και από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό με χρυσό μετάλλιο για τη συμβολή του στη διαφώτιση του κοινού. Από το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας του απονεμήθηκεμε αναμνηστικό μετάλλιο Εθνικής Αντιστάσεως 1941-1945 για τις εξαιρετικές υπηρεσίες του στον Αγώνα. Έχει συγγράψει τα εξής: Νικόλαος Γύζης, Φιλιππότη (1990) Η Αθήνα στη δεκαετία του '50, Φιλιππότη (1993) Δημήτριος Ζ. Φιλιππότης, Φιλιππότη (1993) Τοπωνύμια της Αθήνας, του Πειραιά και των περιχώρων, Φιλιππότη (1995) Η μικρή ιστορία μεγάλων Ελλήνων, Φιλιππότη (1995) Νικηφόρος Λύτρας, Φιλιππότη (1997) Η Αθήνα στη δεκαετία του '60, Φιλιππότη (1997) Οι πρώτοι έμποροι των Αθηνών, Φιλιππότη (1999) Η ιστορία της συνοικίας του Ψυρή, Φιλιππότη (2000) Το ημερολόγιο ενός αθηναίου δημοσιογράφου, Φιλιππότη (2001) Η Αθήνα της μπελ επόκ, Ίρις - Α. Σ. Φιλιππότης (2001) Η Αθήνα του '40 και της κατοχής, Ίρις - Α. Σ. Φιλιππότης (2001) Αυτοί οι ωραίοι τρελοί, Φιλιππότη (2002) Η ωραία Νεάπολις και τα παρεξηγημένα Εξάρχεια, Φιλιππότη (2002) Οδός Ιπποκράτους 100, Φιλιππότη (2002) Οι έρωτες των Αθηναίων, Φιλιππότη (2002) Το Καστέλο της Ροδοδάφνης, Φιλιππότη (2002) Η Αθήνα στη δεκαετία του '70, Φιλιππότη (2006) Στης Πλάκας τις ανηφοριές..., Φιλιππότη (2007) Περπατώντας στους δρόμους της Αθήνας, Φιλιππότη (2008) Η Αθήνα στου Όθωνα τα χρόνια, Εκδόσεις Καστανιώτη (2011) Η επανάσταση των γυναικών στην Αθήνα της Μπελ Επόκ, Εκδόσεις Καστανιώτη (2013) Αναμνήσεις ενός Αθηναίου, Εκδόσεις Καστανιώτη (2014) Vimeo - «Γιάννης Καιροφύλας - Η Αθήνα στου Όθωνα τα χρόνια» - Εκδόσεις Καστανιώτη
GSAT-4

Ο δορυφόρος GSAT-4, γνωστός και ως HealthSat, ήταν δορυφόρος επικοινωνιών και πλοήγησης, ο οποίος εκτοξεύθηκε τον Απρίλη του 2010 από τον Ινδικό Οργανισμό Διαστημικής Έρευνας. Ο δορυφόρος εκτοξεύτηκε με τον πύραυλο Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mk.II αλλά έπεσε στον Κόλπο της Βεγγάλης μετά από λίγα λεπτά.

 Η Ινδία προσπαθούσε εδώ και πολλά χρόνια να αγοράσει κρυογονική τεχνολογία από τη Ρωσία κάτι το οποίο και δεν έγινε λόγω αντίδρασης των ΗΠΑ. Αυτό οδήγησε σε μία 20ετή περίπου έρευνα για την ανάπτυξη της αντίστοιχης τεχνολογίας. Έτσι οδηγήθηκε στην δημιουργία του πρώτου πυραύλου που βασίζεται σε κρυογονικό πυραυλοκινητήρα ινδικής τεχνολογίας με το όνομα Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mk.II (GSLV) ο οποίος και θα μετέφερε τον βάρους 2,2 τόνων δορυφόρο. Ο Ινδικός Οργανισμός Διαστημικής Έρευνας εκτόξευσε τον Απρίλιο του 2010 τον πύραυλο GSLV με τον δορυφόρο. Όμως 8 λεπτά μετά από την εκτόξευση του και κατά την διάρκεια του τρίτου σταδίου, του κρυογονικού, χάθηκε η επαφή με τον δορυφόρο. Έτσι μετά από λίγο ο GSAT-4 έπεσε στην θάλασσα. Η αποτυχία αυτή ήταν ένα μεγάλο πλήγμα για την Ινδία η οποία και προσπαθεί να γίνει μεγάλη διαστημική δύναμη. Η Ινδία στην προσπάθεια της να το επιτύχει σκοπεύει να επενδύσει 2,8 δισ. δολάρια για το διαστημικό πρόγραμμα της.
Άγιοι Θεόδωροι Φιλίων Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Άγιοι Θεόδωροι Αχαΐας Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Φιλίων της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Οι Άγιοι Θεόδωροι απέχουν 7,9 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκουν. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 449 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει 9 κατοίκους. Οι Άγιοι Θεόδωροι αναγνωρίστηκαν ως οικισμός το 1981 και προσαρτήθηκαν στην τότε Κοινότητα Φιλίων. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Φιλίων. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελούν οικισμό της Τοπικής κοινότητας Φιλίων του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές των Αγίων Θεοδώρων Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 15/04/2017.
50 Σπουδαιότεροι Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα (2008)

Οι 50 Σπουδαιότεροι Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα (2008) της ιστορίας του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της FIBA και της Ευρωλίγκας επιλέχθηκαν και βραβεύτηκαν στις 3 Φεβρουαρίου 2008, στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Η περίσταση ήταν για την πεντηκοστή επέτειο από την εναρκτήρια σεζόν του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της FIBA, η οποία αναγνωρίζεται επίσημα ως προκάτοχος της σημερινής διοργάνωσης της Ευρωλίγκα, το οποίο είναι το κορυφαίο επίπεδο καλαθοσφαίρισης ανδρών στην Ευρώπη. Ο κατάλογος αποτελείται από 35 παίκτες, 10 προπονητές και 5 διαιτητές που θεωρήθηκαν ότι συνέβαλαν περισσότερο στην ανάπτυξη της Ευρωλίγκα. Περιλάμβανε επίσης άλλους υποψηφίους για κάθε κατηγορία. Συνολικά, προτάθηκαν 105 παίκτες, 20 προπονητές και 12 διαιτητές.

 Τα έτη σε παρένθεση δείχνουν τα έτη που έπαιξε ο κάθε παίκτης ως καλαθοσφαιριστής ανδρικού συλλόγου σε όλες τις διοργανώσεις, όχι μόνο στην Ευρωλίγκα. Τα έτη σε παρένθεση δείχνουν τα χρόνια που πέρασε ο κάθε προπονητής ως προπονητής καλαθοσφαίρισης σε όλες τις διοργανώσεις, όχι μόνο στην Ευρωλίγκα. Τα έτη σε παρένθεση δείχνουν τα έτη που έπαιξε ο κάθε παίκτης ως καλαθοσφαιριστής αντρικού συλλόγου σε όλες τις διοργανώσεις, όχι μόνο στην Ευρωλίγκα. Τα έτη σε παρένθεση δείχνουν τα έτη που πέρασε ο κάθε προπονητής ως προπονητής καλαθοσφαίρισης σε όλες τις διοργανώσεις, όχι μόνο στην Ευρωλίγκα. Βραβεία Ευρωλίγκας Ευρωλίγκα ανδρών 50 Σπουδαιότεροι Παίκτες της FIBA (1991) Επίσημος ιστότοπος Κύριο κεφάλαιο 2
Allochiria

Οι Allochiria είναι ελληνικό heavy metal μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε το 2008 στην Αθήνα. Το μουσικό στυλ της μπάντας είναι post-sludge/post-black/progressive metal και συνδυάζουν βαριά doom riffs, post στοιχεία και ανατρεπτικές δυναμικές και έχουν πάρει το όνομα τους από τη νευρολογική διαταραχή αλλοχειρία.

 Το 2010 κυκλοφόρησε το ομώνυμο 20λεπτο EP τους «Allochiria» σε ανεξάρτητη παραγωγή. Ηχογραφήθηκε στο In The Core Media Studio και περιείχε 3 συνθέσεις. Το 2014 κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ με τον τίτλο «Omonoia» σε ανεξάρτητητη παραγωγή. Ηχογραφήθηκε στα Universe Studios και περιείχε 7 συνθέσεις. Το 2017 κυκλοφόρησε μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Art of Propaganda το δεύτερο άλμπουμ τους «Throes» και περιείχε 7 συνθέσεις. Ηχογραφήθηκε στα Illusion Studios και Universe Studios, η μίξη έγινε στα Universe Studios και το mastering έγινε στα Sweetspot Studios. Είχαν παρουσιάσει ζωντανά το άλμπουμ σε live streaming ένα χρόνο πριν αλλά το επίσημο release show έγινε στις 17 Μαρτίου 2017 στο An Club. Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως: Deafheaven, Year of No Light, Altar of Plagues, Harakiri for the Sky, Toundra, Minsk κ.α. Τον Αύγουστο του 2014 εμφανίστηκαν στο Rockstadt Extreme Fest, στο Ράσνοβ της Ρουμανίας και το Μάρτιο του 2015 έκαναν την πρώτη ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Τον Οκτώβρη του 2017 έπαιξαν στο Desertfest Athens Festival Volume II και τον Μάιο του 2018 έκαναν τη δεύτερη ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Τον Αύγουστο του 2018 εμφανίστηκαν για δεύτερη φορά στο Rockstadt Extreme Fest. Irene – φωνητικά John – κιθάρα Stef – τύμπανα Steve – κιθάρα Ted – μπάσο https://www.metal-archives.com/bands/Allochiria/3540376446 https://www.discogs.com/artist/3642450-Allochiria
Εθνική Μάλι (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Μάλι αντιπροσωπεύει το Μάλι στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης του Μάλι (Fédération Malienne de Basketball).

 Η ομάδα του Μάλι αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα αντιπροσωπευτικά συγκροτήματα στην αφρικανική ήπειρο. Μετρά μία συμμετοχή σε Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες και συγκεκριμένα σε Ολυμπιακούς της Κίνας το 2008, χωρίς να καταφέρει να βρεθεί στο βάθρο της απονομής των μεταλλίων. Έλαβε επίσης μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών που έλαβε χώρα στην Τσεχία το 2010.Το 1968 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα (Afrobasket) που διοργανώνει η FIBA Africa. Έχει συλλέξει μέχρι σήμερα τέσσερα μετάλλια, ανάμεσά τους κι ένα χρυσό το 2007. Υπήρξε διοργανώτρια χώρα του θεσμού το 2011.Το Μάλι διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Πορεία σε Ολυμπιακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Μάλι σε Ολυμπιακούς Αγώνες: Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Μάλι σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε FIBA Diamond Ball Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Μάλι σε FIBA Diamond Ball: Πορεία σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Μάλι σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα (Afrobasket): Πορεία σε Παναφρικανικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας του Μάλι σε Παναφρικανικούς Αγώνες: Εθνική Μάλι (καλαθοσφαίριση ανδρών) Mali, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Fédération Malienne de Basketball Αρχειοθετήθηκε 2013-10-02 στο Wayback Machine., επίσημος ιστότοπος. (Γαλλικά)