IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τροχός

Ο τροχός είναι κυκλικού σχήματος κατασκευή που περιστρέφεται γύρω από άξονα. Ο νοητός άξονας περιστροφής θεωρείται ακίνητος, περνά από το κέντρο του και είναι κάθετος στο επίπεδο του τροχού. Ο πραγματικός άξονας θα έχει μία από τις ακόλουθες δύο διαρρυθμίσεις: (i) ο τροχός θα είναι ελεύθερος να περιστραφεί γύρω από αυτόν, (ii) ο τροχός θα είναι στέρεα συνδεδεμένος με αυτόν. Ο τροχός είναι μια από τις πρώτες απλές μηχανές και ως γνωστόν χρησιμοποιείται σε μεγάλη ποικιλία εφαρμογών, για παράδειγμα στα τροχοφόρα οχήματα,στους ανεμόμυλους,νερόμυλους,ρουλεμάν κτλ.

 Ο τροχός, ως γνωστόν, θεωρείται μια από τις σημαντικότερες και αρχαιότερες εφευρέσεις. Η αρχαιότερη χρήση τροχών είναι πιθανά αυτή των ομώνυμων συσκευών της αγγειοπλαστικής τo 3,500π.Χ. στη Μεσοποταμία. Κάρα με τροχούς έχουν βρεθεί σε προϊστορικούς τάφους στην περιοχή του Καυκάσου οι οποίοι χρονολογούνται γύρω στο 3700 π.Χ.. Σε εφαρμογές μεταφοράς ο τροχός επιτρέπει τη εκμηδένιση των τριβών, διευκολύνοντας έτσι τη μετακίνηση αντικειμένων μεγάλου βάρους. Ακριβέστερα, επιτρέπει τη μετατροπή των τριβών ολίσθησης σε τριβές κύλισης οι οποίες είναι πολύ μικρότερες.Ο τροχός του αγγειοπλάστη περιστρεφόμενος γύρω από τον άξονα του χρησιμοποιείται για να προσδίδει και να διατηρεί σε περιστροφική κίνηση το προς επεξεργασία πήλινο αντικείμενο.Ο τροχός σε διάφορες μηχανικές εφαρμογές και μηχανήματα μπορεί να χρησιμοποιείται για τη μετατροπή περιστροφικής κίνησης σε γραμμική ή αντίστροφα. Για παράδειγμα, σε ένα αυτοκίνητο η παλινδρομική κίνηση του εμβόλου του κινητήρα μετατρέπεται σε περιστροφική κίνηση του στροφαλοφόρου άξονα μέσω του διωστήρα (μπιέλα), περιστροφική κίνηση του διαφορικού η οποία τελικά μετατρέπεται σε γραμμική κίνηση ολόκληρου του οχήματος μέσω των τροχών. Άλλο γνωστό παράδειγμα είναι το βαρούλκο: καθώς το συρματόσχοινο τυλίγεται γύρω από το τύμπανο, που δεν είναι παρά ένας τροχός, η περιστροφική κίνηση του τυμπάνου μετατρέπεται σε γραμμική κίνηση του φορτίου που βρίσκεται στο άκρο του συρματόσχοινου.Ένα ζευγάρι τροχών διαφορετικής διαμέτρου σε διάφορες μηχανικές εφαρμογές και μηχανήματα μπορεί να χρησιμοποιείται ως μειωτήρας ροπής. Γνωστό παράδειγμα είναι η μετάδοση κίνησης ή/και ισχύος μέσω ιμάντα. Επίσης γνωστό παράδειγμα είναι ο οδοντωτός τροχός (γρανάζι). Τροχαλία Βαρούλκο Οδοντωτός τροχός Παράδοξο του τροχού Τετράγωνος τροχός Ο τροχός της τύχης Ρουλέτα Τροχός βασανιστηρίων Νερόμυλοι της Βεργίνας
Άρπαντ Έλο

Ο Άρπαντ Έλο (Arpad Emrick Elo, 25 Αυγούστου 1903 – 5 Νοεμβρίου 1992) ήταν Ούγγρος καθηγητής Φυσικής και ο δημιουργός ενός συστήματος αξιολόγησης που χρησιμοποιείται για παιχνίδια με δυο παίκτες, όπως το σκάκι.

 Γεννήθηκε στην πόλη Egyházaskesző της Αυστρο-Ουγγρικής Αυτοκρατορίας και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους γονείς του το 1913. Δίδαξε Φυσική στο πανεπιστήμιο Μαρκέτ στο Μιλγουόκι των ΗΠΑ. Παράλληλα ασχολήθηκε με το σκάκι. Από τη δεκαετία του 1930 ήταν ο ισχυρότερος σκακιστής στο Μιλγουόκι, μια από τις πόλεις που το σκάκι ήταν πολύ διάσημο. Κέρδισε το πρωτάθλημα της πολιτείας Γουινσκόνσιν 8 φορές. Ο Έλο είναι βασικά γνωστός για το σύστημα αξιολόγησης που φέρει το όνομά του. Το αρχικό σύστημα αξιολόγησης για το σκάκι δημιουργήθηκε από τον Κένεθ Χάρκνες, τον διευθυντή επιχειρήσεων της σκακιστικής ομοσπονδίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Μέχρι το 1960, χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που αναπτύχθηκαν μέσω του "Συστήματος Αξιολόγησης Χάρκνες", ο Έλο ανέπτυξε τη δική του φόρμουλα η οποία είχε μια καλή στατιστική βάση και αποτελεί βελτίωση σε σχέση με το "Σύστημα Χάρκνες". Το νέο σύστημα αξιολόγησης εγκρίθηκε από ένα συνέδριο της "Σκακιστικής Ομοσπονδίας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής" στο Σεντ Λούις το 1960. Το 1970 η "Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία" (FIDE), συμφώνησε να υιοθετήσει το σύστημα αξιολόγησης του Έλο. Από τότε, και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο ίδιος ο Έλο έκανε τους υπολογισμούς των αξιολογήσεων. Εκείνη την εποχή, o υπολογισμός των αξιολογήσεων ήταν σχετικά εύκολος, διότι λιγότεροι από 2.000 παίκτες αξιολογούνταν από τη FIDE. Η "Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία" επανεκχώρησε το έργο της διαχείρισης και του υπολογισμού των αξιολογήσεων σε άλλους, εκτός του Έλο και πρόσθεσε νέα "Προσόντα Αξιολόγησης" στο σύστημα, ως κανόνες που διασφάλιζαν ότι δεν θα γίνονταν αυθαίρετες αξιολογήσεις (συνήθως στην κλίμακα 2.200, η οποία είναι το χαμηλότερο σκορ για μια ανώτερη παρτίδα σκάκι) για τους παίκτες που το σκορ τους φτάνει τουλάχιστον μέχρι το 50% σε παιχνίδια που παίζονται σε επιλεγμένες εκδηλώσεις, όπως οι Σκακιστικές Ολυμπιάδες. Ο Έλο, καθώς και άλλοι, δεν συμφώνησε με τους νέους κανόνες. Elo, Arpad (1978). The Rating of Chessplayers, Past and Present. Arco. ISBN 0-668-04721-6. chessgames.com: Προφίλ του Άρπαντ Έλο
Expedition 12

Η Expedition 12 ήταν η κατά σειρά 12η αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Εκτοξεύτηκε στις 1 Οκτωβρίου 2005 από το Καζακστάν με το Ρωσικό διαστημικό σκάφος Soyuz TMA-7. Το πλήρωμα προσγειώθηκε στο Καζακστάν στις 8 Απριλίου 2006 μαζί με τον Marcos Pontes, τον πρώτο Βραζιλιάνο αστροναύτη. Ο Αμερικάνος επιχειρηματίας Gregory Olsen έλαβε μέρος στην πτήση με το Soyuz ΤΜΑ-7 και επέστρεψε με την 11η αποστολή με το Soyuz ΤΜΑ-6 στις 11 Οκτωβρίου 2005.

 Το πλήρωμα που επάνδρωσε την αποστολή: Προετοιμασίες για την περαιτέρω ανάρτηση του διαστημικού σταθμού, συντήρηση και έλεγχος του σταθμού, επιστημονικά πειράματα σε περιβάλλον μικροβαρύτητας Κατά τη διάρκεια της 12ης Αποστολής πραγματοποιήθηκαν δύο διαστημικοί περίπατοι έξω από τον διαστημικό σταθμό. Αμφότεροι, ο Μακάρθουρ και ο Τοκάρεφ συμμετείχαν και στους δύο. Ο πρώτος διαστημικός περίπατος (αγγλ. Extra-vehicular activity EVA) έγινε στις 7 Νοεμβρίου 2005 και διάρκεσε 5 ώρες και 22 λεπτά. Δύο ήταν οι κύριοι στόχοι του διαστημικού περίπατου, και οι δύο ολοκληρώθηκαν. Ο πρώτος στόχος ήταν να εγκατασταθεί και και να ρυθμιστεί μια νέα φωτογραφική μηχανή στην γέφυρα P1. Ο δεύτερος στόχος επρόκειτο να αποσυναρμολογηθεί ένα όργανο, το Floating Potential Probe πού είχε πάθει βλάβη. Ο δεύτερος διαστημικός περίπατος πραγματοποιήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2006 και διάρκεσε 5 ώρες και 43 λεπτά. Οι αστροναύτες ξεφορτώθηκαν παλαιές ρωσικές διαστημικές στολές τύπου Ορλάν, και συγκεκριμένα SuitSat-1. Οι διαστημικές στολές δεν λειτουργούσαν αφού είχαν αχρηστευτεί το 2004. Κάναν επίσης το πείραμα Biorisk, φωτογράφισαν έναν αισθητήρα για τον εντοπισμό μικρομετεωρητών, και προσέδεσαν ένα καλώδιο του κινητού μεταφορέα. Στις 29 Μαρτίου 2006 το πλήρωμα παρατήρησε την ολική έκλειψη του ηλίου από το διάστημα και τράβηξε την φωτογραφία που δείχνει την σκιά της σελήνης στην επιφάνεια της γης. Επίσημη ιστοσελίδα της NASA για την αποστολή Expedition 12 (Αγγλικά) Αρχειοθετήθηκε 2012-11-03 στο Wayback Machine.
Μαμούκα του Ιμερέτι (γιος του Γεωργίου Ζ΄)

Ο Mαμούκα, γεωργιανά: მამუკა, (άκμασε 1719 – 1769) ήταν μέλος τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Ιμερέτι, ένα βασίλειο στη δυτική Γεωργία. Εγκαταστάθηκε ως αντίπαλος βασιλιάς τού αδελφού του, Αλέξανδρου Ε΄ τού Ιμερέτι από το 1746 μέχρι την καθαίρεση το 1749.

 Ο Μαμούκα ήταν γιος τού Γεωργίου Ζ΄ τού Ιμερέτι από τη σύζυγό του Ροντάμ, κόρη τού βασιλιά Γεωργίου ΙΑ΄ τού Κάρτλι. Δύο φορές προσπάθησε να αρπάξει το στέμμα τού Ιμερέτι από τον αδελφό του, Αλέξανδρο Ε΄. Τον Δεκέμβριο του 1732, ο Oτία Νταντιάνι, πρίγκιπας της Μινγκρελίας και γαμπρός του Mαμούκα, σε συμμαχία με τους Ιμερετίους ευγενείς, Zουράμπ Aμπασίντζε και Γκριγκόλ, δούκα της Ράσκα, προσπάθησε να ρίξει τον Αλέξανδρο υπέρ τού Μαμούκα. Απέκλεισαν την πρωτεύουσα της Ιμερετίας Κουτάισι, αλλά δεν τόλμησαν να επιτεθούν στην ακρόπολη, από φόβο αντίδρασης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και αποχώρησαν. Σύντομα επέστρεψαν στην επίθεση και βάδισαν ξανά εναντίον του βασιλιά. Ο Αλέξανδρος, υποστηριζόμενος από τον Mαμία Δ΄ Γκουριέλι, κέρδισε τη μάχη τού Τσιχόρι, καταλαμβάνοντας το Νταντιάνι. Αλλά υπό την πίεση των Οθωμανών, ο βασιλιάς έπρεπε να τον επιστρέψει στη Mινγκρελία και να παραχωρήσει τις περιοχές Σατσιλάο και Σαμικελάo για διακυβέρνηση στον αποξενωμένο αδελφό του Mαμούκα. Αργότερα, ο Mαμούκα κατάφερε να αποσπάσει από την οικογένεια Τσιγιαβάντζε τα φρούρια Σεμπέκα και άλλες ιδιοκτησίες. Το 1741 ο Μαμούκα ακολούθησε τον Αλέξανδρο στην εξορία του στο Κάρτλι, όταν ο θρόνος τού Ιμερέτι καταλήφθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό τους Γεώργιο Θ΄ σε ένα πραξικόπημα, που υποστηρίχθηκε από τους Οθωμανούς. Ο Μαμούκα γρήγορα έφυγε από την αναταραχή στο Κάρτλι πίσω στο Ιμερέτι και ο Αλέξανδρος μπόρεσε επίσης να ξαναρχίσει τη βασιλεία του την ίδια χρονιά. Το 1746, οι ευγενείς του επαναστάτησαν και έβαλαν τον Μαμούκα στο θρόνο τού Ιμερέτι. Το 1749, με τη βοήθεια του Οθωμανού πασά της Αχαλτσίχε, ο Αλέξανδρος ανέκτησε τον θρόνο. Απεβίωσε το 1752, αφήνοντας τον θρόνο του στον 17χρονο γιο του Σολομώντα Α΄. Ο Μαμούκα ήταν μέλος της μερίδας, που αντιτίθεται στην ένταξη τού ανιψιού του. Αφού ο Σολομών μπόρεσε να εξασφαλίσει τον θρόνο, ο Μαμούκα κατέφυγε στο Αχαλτσίχε και τον εξέπληξε ο πασάς του ως αντιπρόσωπός του. Συνέχισαν να προκαλούν αναταραχές στο Ιμερέτι, αλλά ο Σολομών νίκησε αποφασιστικά τους Οθωμανούς και τους Ιμερέτιους συμμάχους τους στη μάχη του Χρεσίλι το 1757. Το 1766, κατάφεραν τελικά να βάλουν τον γιο τού Μαμούκα, Τεϊμουράζ, στο θρόνο τού Ιμερέτι, αλλά ο Σολομών έκανε μία επιστροφή το 1768. Ο Tεϊμουράζ, μαζί με τον αδελφό του, φυλακίστηκε και δεν τους ξαναείδαν ποτέ. Νυμφεύτηκε το 1732 τη Νταρεγιάν Νταντιάνι, κόρη του Μπεζάν Νταντιάνι, πρίγκιπα της Mινγκρελίας. Είχε δύο γιους: Tεϊμουράζ (απεβ. π. το 1768), βασιλιάς τού Ιμερέτι (1766–1768). Γεώργιος (άκμασε 1768). Lordkipanidze, Mariam, επιμ. (2000). საქართველოს მეფეები (στα Georgian). Tbilisi: Nekeri. Rayfield, Donald (2012). Edge of Empires: A History of Georgia. London: Reaktion Books. ISBN 978-1780230306.
Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος

Ο Βαγγέλης Πουρλιότοπουλος (γεν. 1969) είναι παλαίμαχος Έλληνας τερματοφύλακας ποδοσφαίρου, που αγωνίστηκε τις δεκαετίες του ’90 και 2000. Είχε πάνω από 180 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική, κυρίως με τον Ιωνικό και τον Πανιώνιο, παρά με τoν ΠΑΟΚ, όπου αγωνίστηκε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του. Ακόμα λιγότερες είχε στον Άρη, με τον οποίο όμως έπαιξε στον τελικό του Κυπέλλου το 2005.

 Ο Βαγγέλης Πουρλιότοπουλος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 13 Απριλίου 1969 και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στον ΑΟ Πανόραμα. Το 1992 ήρθε στον ΠΑΟΚ, στον οποίο αγωνίστηκε ως το 1997, χωρίς να καταφέρει να γίνει βασικός. Στη συνέχεια πήγε για δύο περιόδους στον Ιωνικό, τον οποίο βοήθησε να τερματίσει και τις δύο χρονιές στην 5η θέση και να βγει στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ για πρώτη φορά στην ιστορία του. Οι περίοδοι 1997 ως 1999 ήταν από τις πιο επιτυχημένες στην ιστορία του συλλόγου της Νίκαιας και η συμβολή του Πουρλιοτόπουλου ήταν καθοριστική. Στη συνέχεια έπαιξε δυο γεμάτες σεζόν στον Πανιώνιο. Την δεύτερή του χρονιά στον Πανιώνιο πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις γεγονός που του απέφερε το βραβείο του καλύτερου τερματοφύλακα της χρονιάς, στην καθιερωμένη ετήσια βράβευση του ΠΣΑΠ. Το 2001 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ, όμως, ούτε στο δεύτερο πέρασμά του από τον ΠΑΟΚ κατάφερε να καθιερωθεί και δεν αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου του 2003 που κατέκτησε ο σύλλογος. Έτσι το 2004 αποφάσισε να πάρει μεταγραφή στον άλλο μεγάλο σύλλογο της Θεσσαλονίκης, τον Άρη. Είχε μια γεμάτη χρονιά που άφησε γλυκόπικρη γεύση, αφού ο Άρης υποβιβάστηκε αλλά έφτασε ως τον τελικό του κυπέλλου, όπου αγωνίστηκε και ο Πουρλιοτόπουλος. Το 2008 ο Πουρλιοτόπουλος ανέλαβε διοικητικό πόστο στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, υπό τη διοίκηση του Θοδωρή Ζαγοράκη. Σημείωση : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81 Κύπελλο Ελλάδος: 2003. Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος: 2005 Βραβείο καλύτερου τερματοφύλακα της χρονιάς: 2001 archive.sport.gr Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος
Ηλιακή δομή

Με δεδομένα τις γνώσεις για τη θερμοκρασίας του Ηλίου, συμπεραίνεται ότι ο Ήλιος συνίσταται από διάπυρα αέρια που αποτελούν την ύλη του και που βρίσκεται διατεταγμένη σε ομόκεντρες περιοχές, των οποίων η πυκνότητα ελαττώνεται από το κέντρο προς την επιφάνειά του. Οι περιοχές αυτές είναι ο πυρήνας, η ζώνη ακτινοβολίας, η ζώνη μεταφοράς, η φωτόσφαιρα και η ατμόσφαιρα (που περιλαμβάνει τη χρωμόσφαιρα και το στέμμα).

 Ο πυρήνας βρίσκεται στο κέντρο της ηλιακής σφαίρας και έχει διάμετρο περίπου 175.000 χλμ. (0,25 ηλιακές ακτίνες). Υπολογίζεται ότι στην περιοχή του κέντρου του η πυκνότητα της ηλιακής ύλης είναι 70 φορές μεγαλύτερη του ύδατος ενώ η πίεση φθάνει τις 2 Χ 1011 ατμόσφαιρες (atm). Κάτω από τέτοιες συνθήκες και με θερμοκρασία 14 Χ 106 βαθμούς, τα άτομα των στοιχείων βρίσκονται σε ιονισμένη κατάσταση και τόσο συμπιεσμένα, ώστε η ύλη του ηλιακού πυρήνα αν και αεριώδης είναι περισσότερο συνεκτική και από τα στερεά. Φυσικό επόμενο λοιπόν και η ακτινοβολία των εσωτερικών στρωμάτων του πυρήνα να προκαλεί πίεση στα υπερκείμενα στρώματα. Πάνω ακριβώς από τον ηλιακό πυρήνα υπάρχει στιβάδα πάχους 400 χλμ. η οποία και φθάνει μέχρι την επιφάνεια. Η στιβάδα αυτή της ηλιακής σφαίρας από την οποία και προέρχεται όλη η ακτινοβολούμενη ηλιακή ενέργεια, δηλαδή η θερμότητα και το φως ονομάστηκαν φωτόσφαιρα. Συνεπώς ο παρατηρούμενος κάθε φορά δίσκος του Ηλίου αντιστοιχεί στη φωτόσφαιρα. Πάνω από την φωτόσφαιρα εξακριβώνεται ότι υπάρχει ηλιακή ύλη και μάλιστα σε στρώμα μεγάλου πάχους. Αυτό ονομάζεται ηλιακή ατμόσφαιρα ή ατμόσφαιρα Ηλίου. Η ατμόσφαιρα του Ηλίου δεν είναι ορατή, διότι η θερμοκρασία της και κατ' επέκταση η λαμπρότητά της είναι μικρότερη από της φωτόσφαιρας, και τόσο που να αποκρύπτεται από το έντονο διάχυτο φως της ημέρας, όπως ακριβώς αποκρύπτονται και οι αστέρες. Γίνεται όμως ορατή στις ολικές εκλείψεις του Ηλίου ως λαμπρός φωτοστέφανος που περιβάλλει τον δίσκο του Ηλίου. Η ηλιακή ατμόσφαιρα διακρίνεται σε δύο επιμέρους στιβάδες. Η πρώτη εξ αυτών που βρίσκεται αμέσως πάνω από την φωτόσφαιρα καλείται χρωμόσφαιρα. Το ύψος της φθάνει περί τα 15.000 χλμ., ενώ η θερμοκρασία της ανέρχεται στους 100.000° Κ. Παρουσιάζει έντονο ρόδινο χρώμα, εξ ου και έλαβε το όνομα χρωμόσφαιρα. Πάνω από την χρωμόσφαιρα βρίσκεται το στέμμα ή ηλιακό στέμμα, του οποίου τα όρια φθάνουν σε απόσταση πέντε ηλιακών ακτίνων. Η θερμοκρασία του στέμματος ανέρχεται περίπου στο 1,5 εκατομμύριο βαθμούς. Τα 9/10 της ηλιακής μάζας αντιστοιχούν στο πυρήνα και μόνο το 1/10 στη φωτόσφαιρα και την ατμόσφαιρα του Ηλίου. Η χρωμόσφαιρα κατά την παρατήρηση του ηλιακού φάσματος ονομαζόταν παλιότερα και απορροφητική στιβάδα ή ανατρεπτική στιβάδα, επειδή οι αστρονόμοι πίστευαν ότι στη στιβάδα αυτή δημιουργούνταν οι σκοτεινές γραμμές Fraunhofer (γραμμές απορρόφησης), ενώ στην πραγματικότητα δημιουργούνται στη φωτόσφαιρα. Είναι το στρώμα που βρίσκεται πάνω από τη φωτόσφαιρα ,με θερμοκρασία που κυμαίνεται από 4.000 βαθμοί Κελσίου στην περιοχή κοντά στη φωτόσφαιρα έως 20.000 βαθμοί Κελσίου στην πιο απομακρυσμένη. Μπορούμε να την παρατηρήσουμε στις εκλείψεις σαν {ρόδαλο δακτύλιο} που περιβάλλει τη φωτόσφαιρα
Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 1976

Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 1976 ήταν μια εκλογή για τη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών η οποία συνέπεσε με την εκλογή του Δημοκρατικού Τζίμμυ Κάρτερ στην προεδρεία καθώς και με την Γιορτή της Διεκατονταετηρίδας των Ηνωμένων Πολιτειών. Περίπου οι μισές έδρες που κρίνονταν στην εκλογή άλλαξαν κόμματα, αλλά η οριακή νίκη του Κάρτερ δεν επέφερε πλούσια κέρδη για τους Δημοκρατικούς, και η ισορροπία δύναμης του σώματος παρέμενε ίδια.

 Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν ανοκτές έδρες στην Αριζόνα, τη Χαβάη, τη Νεμπράσκα, και νίκησαν τους εν ενεργεία γερουσιαστές Τζον Γκλεν Μπηλ του Μέριλαντ, τον Τζέιμς Λ. Μπάκλεϋ του Συντηρητικού Κόμματος της Νέας Υόρκης, τον Ρόμπερτ Ταφτ τον νεότερο του Οχάιο, και τον Μπιλ Μπροκ του Τενεσσί. Οι Ρεπουμπλικανοί κέρδισαν ανοικτές έδρες στο Μιζούρι και το Ρόουντ Άιλαντ, και νίκησαν πέντε κατόχους: τον Τζον Β. Τούννεϋ της Καλιφόρνια, τον Βανς Χάρτκε της Ιντιάνα, τον Τζόζεφ Μοντόγια του Νέου Μεξικό, τον Φρανκ Μος της Γιούτα, και τον Γκέιλ ΜακΓκι του Ουαϊόμινγκ. Ένα παχύ όνομα πολιτείας συνδέει σε ένα άρθρο σχετικά με την εκλογή στην πολιτεία. Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1976 Εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών 1976 Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 1978
Πεισιστράτειο υδραγωγείο

Το Πεισιστράτειο Υδραγωγείο ανάγεται στην εποχή του τυράννου Πεισίστρατου, ο οποίος προχώρησε στην κατασκευή υδραγωγείου για την συγκέντρωση των υδάτων του Υμηττού, και των πηγών των Πελασγών που θεωρούνται ως οι αρχαιότερες στο χώρο της Αττικής. Το έργο χρονολογείται τη περίοδο μεταξύ 540 και 530 π.Χ.

 Το υδραγωγείο περιελάμβανε μια υπόγεια σήραγγα μεταφοράς νερού. Το μήκος της ήταν 2.800 μ., ενώ υπήρχαν πολλές διακλαδώσεις σε μορφή καναλιών. Το νερό εντός του υδραγωγείου περνούσε μέσα από πήλινους αγωγούς των οποίων η εσωτερική διάμετρος ήταν περίπου 20 εκατοστά. Οι αγωγοί αυτοί τοποθετούνταν μέσα στη σήραγγα (ή στο κανάλι αντίστοιχα) και περιελάμβαναν ανοίγματα ώστε να καθαρίζονται, χαρακτικά που υποδήλωναν τη ροή του νερού κ.ά. Η δημόσια κρήνη Εννεάκρουνος στην Αρχαία Αγορά θεωρείται πως τροφοδοτούταν από αυτό υδραγωγείο.Το μεγαλύτερο μέρος του υδραγωγείου βασιζόταν σε μία υπόγεια σήραγγα, η οποία έφτανε μέχρι 14 μ. σε βάθος. Σε άλλα μέρη το υδραγωγείο είχε τη μορφή καναλιού, είτε λαξευμένου σε σχιστόλιθους είτε κατασκευασμένου με ογκόλιθους διαστάσεων από 1,30 έως 1,50 μ. μήκους και 0,65 μ πλάτους. Στο κάτω μέρος της σήραγγας (ή του καναλιού) συνδέονταν οι κυλινδρικοί κεραμικοί αγωγοί, που είχαν χαρακτικά προσανατολισμού.Οι κυλινδρικοί αγωγοί είχαν εσωτερική διάμετρο 20 εκατοστά και στο πάνω μέρος τους διέθεταν ελλειπτικά ανοίγματα με καλύμματα: οι οπές είχαν μέγεθος τέτοιο ώστε να μπορεί να περνά ανθρώπινο χέρι για τον απαραίτητο καθαρισμό και συντήρησή τους. Οι αγωγοί ήταν χρωματισμένοι με μαύρες ρίγες και συνδέονταν μεταξύ τους με ζεύξεις εξαιρετικού σχεδιασμού: τα σημεία σύνδεσης ήταν ερμητικά κλειστά και σφραγίζονταν με μόλυβδο για πλήρη στεγανοποίηση. Μετά την εποχή του Πεισίστρατου, κατά τη διάρκεια της Κλασικής περιόδου, το δίκτυο διατηρήθηκε και επεκτάθηκε, ενώ εμπλουτίστηκε με την κατασκευή νέων κρηνών.Σήμερα, τμήματα του Υδραγωγείου εκτίθενται στους σταθμούς του Μετρό «Σύνταγμα» (χρονολογούμενο στο πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ.) και «Ευαγγελισμός» (χρονολογούμενο από τα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ.).
Κάτω Άμφεια Μεσσηνίας

Η Κάτω Άμφεια είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 239 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Άμφειας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θουρίας, του Δήμου Καλαμάτας.

 Η Κάτω Άμφεια βρίσκεται σε υψόμετρο 214 μέτρων και το όνομά της προέρχεται από την Αρχαία Άμφεια. 16-10-1940, αναγνώριση του οικισμού Κάτω Άμφεια και προσάρτησή του στην Κοινότητα Αμφείας. 04-12-1997, ο οικισμός Κάτω Άμφεια αποσπάται από την Κοινότητα Αμφείας και προσαρτάται στο Δήμο Θουρίας. 07-06-2010, ο οικισμός Κάτω Άμφεια αποσπάται από το Δήμο Θουρίας και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Μέχρι το 1940, υπήρχε ένα χωριό, η Άμφεια, που μέχρι το 1927, ονομαζόταν Γαρδίκι. Από το 1940 και μετά υπάρχουν δύο χωριά, η Άνω Άμφεια και η Κάτω Άμφεια. Δήμος Καλαμάτας
Αλέξης Παπαδάτος

Ο Αλέξης Παπαδάτος, γεννημένος στην Κρανέα της Πρέβεζας στις 5 Απριλίου 1976, είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,86 m και αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ.

 Ο Παπαδάτος ξεκίνησε την καριέρα του από τον ΑΟ Κεφαλλονιάς, όπου παρέμεινε ως τα δεκαεπτά του χρόνια, όταν και μεταγράφηκε στον Πειραϊκό. Με την ομάδα του Πειραϊκού, πραγματοποίησε την κορυφαία του εμφάνιση στις 20 Φεβρουαρίου 1995 στη νίκη της ομάδας του επί του Ιωνικού Νίκαιας, όταν πέτυχε 33 πόντους με 8/8 δίποντα, 5/5 τρίποντα και 2/2 ελεύθερες βολές.Παράλληλα, αγωνίστηκε στις εθνικές ομάδες παίδων και εφήβων, όπου συνολικά πραγματοποίησε 34 συμμετοχές, σημειώνοντας ρεκόρ πόντων σε αγώνα διεθνούς τουρνουά με την αντίστοιχη ομάδα της Γαλλίας στις 29 Δεκεμβρίου 1994, όταν πέτυχε 16 πόντους. Κατέκτησε το παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων στην Αθήνα το 1995, όντας αναπληρωματικός, με την ελληνική ομάδα να φθάνει αήττητη στον τίτλο.Το καλοκαίρι του 1995, υπέγραψε στην ομάδα του Σπόρτιγκ, κατακτώντας την έκτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και αγωνιζόμενος στο κύπελλο Κόρατς. Την επόμενη χρονιά, μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με τον οποίο κατέκτησε το κύπελλο Κόρατς, αγωνιζόμενος σε τέσσερις αγώνες της ευρωπαϊκής διοργάνωσης με μέσους όρους 3,3 πόντων, 2,0 ριμπάουντ και 1,8 ασίστ. Για το πρωτάθλημα της Α1, έπαιξε σε 13 παιχνίδια με μέσο όρο 2,2 πόντων, με τους "κίτρινους" να παραμένουν εκτός τελικής τετράδας μετά την διαδικασία των πλέι-οφ. Την σεζόν 1997-98, φόρεσε την φανέλα του ΓΣ Λάρισας, ο οποίος με μόλις τρεις νίκες κατά την διάρκεια της κανονικής περιόδου του ελληνικού πρωταθλήματος, τερμάτισε στην τελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα και υποβιβάστηκε. Ακολούθησαν δύο ακόμη σεζόν για την ομάδα του Σπόρτιγκ, πριν ο Παπαδάτος συνεχίσει στο Περιστέρι, με το οποίο κατέλαβε την τρίτη θέση το 2000-01 και την έκτη θέση το 2001-02. Με την αθηναϊκή ομάδα έπαιξε στην Ευρωλίγκα και σε δώδεκα αγώνες είχε μέσους όρους 5,3 πόντων και 1,7 ριμπάουντ.Το 2002-03 έπαιξε στον Απόλλωνα Πατρών και συνέχισε στο Ηράκλειο, τον Κολοσσό Ρόδου για δύο χρόνια και τον Ηρακλή για το πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας, πριν επιστρέψει στην ομάδα από όπου ξεκίνησε, τον Κεφαλληνιακό, όπου έκλεισε την αγωνιστική του καριέρα το 2014.Πιο πριν, είχε κάνει ένα σύντομο πέρασμα από τον πάγκο της ΑΕΚ όπου εργάστηκε ως βοηθός προπονητής, ενώ την σεζόν 2014-15 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ομάδας του Σπόρτιγκ, η οποία αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής. Από το καλοκαίρι του 2015 και έπειτα, είναι προπονητής του Ίκαρου Ν. Σμύρνης. "Η ιστορία του Άρη • Τόμος 2: Μπάσκετ (1922-2000)", Κωνσταντίνος Ίντος, έκδοση συνδέσμου οπαδών «SUPER-3» (εκτύπ. TYPOFFSET), Θεσσαλονίκη 2004 "Αθλητικός Σύλλογος Άρης • 1914-2004", συλλογικό έργο (επιστημονική τεκμηρίωση Αν. Στεφανίδης - Ελ. Τσιομπανούδη - Δ. Κυρίτσης), έκδοση Κέντρο Ιστορίας Δήμου Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-8734-48-7 Παπαδατος Αλεξανδρος - ΕΣΑΚΕ Αρχειοθετήθηκε 2017-07-06 στο Wayback Machine. Οι Κεφαλλονίτες τιμούν τον «τριποντάκια» Αλέξη Παπαδάτο - Protothema
Ίγκορ Σμόλνικοφ

Ο Ίγκορ Αλεξάντροβιτς Σμόλνικοφ (ρωσικά: Игорь Александрович Смольников‎; γεννημένος στις 8 Αυγούστου 1988 στο Κάμενσκ-Ουράλσκ) είναι Ρώσος ποδοσφαριστής που αγωνίζεται για τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

 Ο Σμόλνικοφ έλαβε κλήση από τον Φάμπιο Καπέλο για την εθνική Ρωσίας για πρώτη φορά στις 4 Οκτωβρίου 2013 για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 απέναντι στις εθνικές του Λουξεμβούργου και του Αζερμπαϊτζάν. Έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα στις 19 Νοεμβρίου 2013 κατά τη διάρκεια ενός φιλικού με τη Νότια Κορέα. Τελευταία ενημέρωση: 20 Μαρτίου 2016 Ζενίτ Αγίας ΠετρούποληςΠρωταθλητής Ρωσίας: 2014-15 Σούπερ Καπ Ρωσίας: 2015
Ιερά Μητρόπολις Θήρας, Αμοργού και Νήσων

Η Ιερά Μητρόπολις Θήρας, Αμοργού και Νήσων είναι μία από τις 81 Μητροπόλεις της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Ιερά Μητρόπολις αποτελείται από τα νησιά Θήρα (Σαντορίνη), Ίος, Ανάφη, Θηρασιά, Αμοργός, Άνω Κουφονήσι, Ηρακλειά, Σχοινούσα και Δονούσα. Μετά την παραίτηση του Μητροπολίτη Επιφανίου, νέος Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων εξελέγη στις 8 Οκτωβρίου 2021 από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος ο Αρχιμανδρίτης Αμφιλόχιος Ρουσάκης.

 Το 1815 δόθηκε άδεια από τον εκ Θράκης Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Άγιο Κύριλλο ΣΤ΄ να οικοδομηθεί η νέα Μονή Αγίου Νικολάου Θήρας. Με τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους, έφτασαν στη Σαντορίνη Μικρασιάτες πρόσφυγες (περί το 1840 μ.Χ.) και έκτισαν τον Ναό της Παναγίας της Μαρουλιανής, στη Φοινικιά της Οίας. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στην Υπαπαντή και στις 2 Φεβρουαρίου όπου και εορτάζει λαμβάνει χώρα ένα από τα ωραιότερα και μεγαλύτερα πανηγύρια της Οίας. Η εικόνα της Παναγίας Μαρουλιανής ήλθε από τη Μικρά Ασία και απεικόνιζε την Υπαπαντή του Χριστού. Βρέθηκε στα 1800 στη Σμύρνη από έναν Έλληνα αγρότη θαμμένη στο χωράφι του κάτω από τις ρίζες των μαρουλιών. Το 1942, η Ιερά Μητρόπολις Θήρας, Αμοργού και Νήσων, επανιδρύθηκε, αποσπασθείσα της Ι.Μ. Παροναξίας και Θήρας. Παναγία η Μαρουλιανή, η εκ Σμύρνης Μικράς Ασίας, στη Φοινικιά Θήρας (2 Φεβρουαρίου). Εύρεση Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου στη Σαντορίνη, το 1830 (10 Οκτωβρίου) Ιερά Μόνη Προφήτου Ηλία Θήρας Ιερά Μονή Παναγίας Χοζοβιωτίσσης Αμοργού Ιερά Μονή Αγίου Νικολάου Ημεροβιγλίου Θήρας, επανιδρυθείσα το 1815 από τον Άγιο Κύριλλο τον ΣΤ', Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Ναός Επισκοπής Μέσα Γωνιάς Θήρας Ναός Τιμίου Σταυρού Περίσσας Θήρας Αγορίτσας, Δημήτριος (2017). «Συνοδικό γράμμα του οικουμενικού πατριάρχη Θεολήπτου Β΄ (1586)». Τρικαλινά 37. https://www.academia.edu/35747837/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C_%CE%B3%CF%81%CE%AC%CE%BC%CE%BC%CE%B1_%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D_%CF%80%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B7_%CE%98%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CE%AE%CF%80%CF%84%CE%BF%CF%85_%CE%92_1586_Synodal_Letter_issued_by_the_Ecumenical_Patriarch_Theoleptos_II_1586_in_favour_of_the_Monastery_of_Christ_Saviour_Great_Meteoron_pdf. Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2021. Δενάξας, Δανιήλ (1933). Η ιερά μητρόπολις Θήρας :Οι σεβ. επίσκοποι και παν. μητροπολίται αυτής 1592-1931. Πειραιάς: Εκ του Τυπογραφείου "Θηραϊκής". Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών. Ιστοσελίδα της Εκκλησίας της Ελλάδος - ΙΜ Θήρας, Αμοργού και Νήσων
Krauss-Maffei

Ο όμιλος KraussMaffei είναι γερμανική εταιρεία κατασκευής μηχανών χύτευσης με έγχυση, μηχανών για την τεχνολογία εξώθησης πλαστικών και μηχανήματα επεξεργασίας αντίδρασης. Την αγόρασε η κινέζικη ChemChina το 2016 . Η ChemChina αποτελεί κινεζική κρατική εταιρεία.

 Η Krauss-Maffei ιδρύθηκε το 1931 από τη συγχώνευση των επιχειρήσεων Maffei (που ιδρύθηκε το 1838) και Krauss & Co. (που ιδρύθηκε το 1860) του Μονάχου. Οι δύο εταιρείες ήταν μεταξύ των κορυφαίων γερμανών κατασκευαστών μηχανών διαφόρων τύπων. Η Maffei δημιούργησε και άλλα οχήματα που κινούνταν με ατμό και αργότερα κατασκεύασε οχήματα με κινητήρες καύσης, συμπεριλαμβανομένων ατμομηχανών, τρόλεϊ και λεωφορείων μέχρι τη δεκαετία του 1950. Στη δεκαετία του 1960, η Krauss-Maffei δημιούργησε αρκετά παραδείγματα της ατμομηχανής ML 4000 CC για επίδειξη και δοκιμή σε αμερικανικές σιδηροδρομικές γραμμές. Ο νότιος σιδηρόδρομος του Ειρηνικού και το Ντένβερ και ο Δυτικός Σιδηρόδρομος του Ρίο Γκράντε συμμετείχαν στις δοκιμές, αλλά οι μηχανές βρέθηκαν ακατάλληλες για ταξίδι στα Βραχώδη όρη από τα οποία περνούσαν και οι δύο σιδηρόδρομοι. Το 1963 η εταιρεία ξεκίνησε την παραγωγή του τανκ Leopard ενώ το 1973 άρχισε να παράγει το τανκ Leopard 2. Στη δεκαετία του '70 συμμετείχε στην ανάπτυξη της αμαξοστοιχίας Transrapid. Το 1999 η εταιρεία συγχωνεύθηκε με τη Mannesmann DEMAG. Το τμήμα άμυνας και ατμομηχανών της Krauss-Maffei συγχωνεύθηκε αργότερα με την Wegmann και διαμόρφωσε την σημερινή εταιρεία Krauss-Maffei Wegmann (KMW), η οποία είναι ανεξάρτητη από τον όμιλο KraussMaffei. Τον Νοέμβριο του 2018 η Krauss-Maffei υπήρξε θύμα μιας επίθεσης ransomware, που οδήγησε σε σοβαρή πτώση της παραγωγής. Επίσημος ιστότοπος του Ομίλου Krauss-Maffei Αρχειοθετήθηκε 2019-06-05 στο Wayback Machine.
Τσίνα Ματσάδο

Η Τσίνα Ματσάδο (Noelie Dasouza Machado, 25 Δεκεμβρίου 1929 - 18 Δεκεμβρίου 2016) ήταν μοντέλο, εκδότρια και τηλεοπτική παραγωγός κινεζικής και πορτογαλικής καταγωγής. Ήταν η πρώτη μη-λευκή που εμφανίστηκε σε εξώφυλλο μεγάλου αμερικανικού περιοδικού μόδας, το Φεβρουάριο του 1959 στο Harper's Bazaar.

 Η Noelie Dasouza Machado γεννήθηκε στη Σαγκάη της Κίνας από Πορτογάλο πατέρα και Κινέζα μητέρα. Η γιαγιά της ήταν από την Γκόα. Οι γονείς της γνωρίστηκαν στο Χονγκ Κονγκ. Μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η οικογένειά της ταξίδεψε στην Αργεντινή, το Περού και την Ισπανία. Σε ηλικία 19 ετών, γνώρισε τον Ισπανό ταυρομάχο, Luis Miguel Dominguin. Όταν η σχέση με τον Dominguin τελείωσε, η Ματσάδο μετακόμισε στο Παρίσι και βρήκε δουλειά ως μοντέλο για τον Hubert de Givenchy. Σε αυτό το διάστημα άλλαξε το όνομα της σε Τσίνα. Στη συνέχεια, εργάστηκε για τον Christian Dior, τον Oleg Cassini και τον οίκο Balenciaga. Εργάστηκε για τον οίκο Givenchy για τρία χρόνια και κατά τη διάρκεια, έγινε το πιο ακριβοπληρωμένο μοντέλο στην Ευρώπη, κερδίζοντας $1.000 την ημέρα. Το 1957, παντρεύτηκε την ηθοποιό Martin LaSalle, ο γιος ενός διπλωμάτη, και φοιτητής της πολιτικής επιστήμης στη Σορβόννη, τον οποίο είχε γνωρίσει στο Παρίσι. Παρ ' όλα αυτά, κατά τη διάρκεια της σχέσης τους, τον άφησε για το βραβευμένο με Όσκαρ ηθοποιό, Γουίλιαμ Χόλντεν. Έπειτα επέστρεψε στον LaSalle για να τον παντρευτεί. Το ζευγάρι τελικά εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη όπου η Ματσάδο γνώρισε την Νταϊάνα Βρίλαντ και μέσω της Βρίλαντ, τον Ρίτσαρντ ΆΒεντον, με τον οποίο είχε αναπτύξει μια πολύ στενή φιλία. Σύμφωνα με δηλώσεις της, ο Άβεντον ήταν για εκείνη "ο μεγαλύτερος μέντορας στη ζωή της". Οι φωτογραφίες της Ματσάδο από τον Άβεντον ήταν αυτές που δημοσιεύθηκαν το Φεβρουάριο του 1959 στο τεύχος του Harper's Bazaar."Ήταν το 1958, και οι εκδότες λέγανε "δεν μπορώ να βάλω αυτό το κορίτσι στο περιοδικό. Όλοι στο Νότο θα σταματήσουν τις συνδρομές και κανείς δεν θα θέλει να διαφημιστεί μαζί μας!". Οι φωτογραφίες όμως, δημοσιεύθηκαν τον Φεβρουάριο του 1959, επειδή — και το έμαθα αυτό 20 χρόνια αργότερα— ότι ο Ντικ είχε απειλήσει να παραιτηθεί αν δεν τις χρησιμοποιήσουν!" Η επιτυχία της Ματσάδο άνοιξε τον δρόμο για τις επόμενες γενιές των έγχρωμων μοντέλων, από την Iman και την Ναόμι Κάμπελ στη Jourdan Dunn και τη Sessilee Lopez. Η Ματσάδο εργάστηκε για τον Άβεντον αποκλειστικά και μόνο για τρία χρόνια πριν δουλέψει στο Harper's Bazaar ως Senior Fashion Editor και έπειτα ως Διευθύντρια Μόδας.Το 1989, είχε προστεθεί στη Διεθνής Λίστα με τους πιο Καλοντυμένους. Η Ματσάδο απεβίωσε στις 18 Δεκεμβρίου του 2016, μια εβδομάδα πριν τα 87η γενέθλια, στο Νοσοκομείο Stony Brook από καρδιακή προσβολή.
Αρχαία Νεμέα Κορινθίας

Η Αρχαία Νεμέα (παλαιά ονομασία: Ηράκλειον, Κουτσομόδι) είναι ημιορεινό χωριό του Νομού Κορινθίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 286 μέτρων και το 2011 είχε 392 μόνιμους κατοίκους. Υπάγεται στην κοινότητα Αρχαίας Νεμέας του δήμου Νεμέας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Παλιότερα ονομάζοταν Ηράκλειο ή Κουτσομόδι. Το σύγχρονο χωριό Κουτσομόδι παλιότερα αποτελούσε συνοικία της Αρχαίας Νεμέας ενώ ολόκληρο το χωριό είχε αυτό το όνομα. Ονομαστή πόλη της αρχαιότητας, γνωστή και από το μυθικό λιοντάρι, που σκότωσε ο Ηρακλής. Τα ερείπια του ναού του Νέμειου Δία, από τον οποίο σώζονται μόνο εννέα κίονες και οι σπόνδυλοι μερικών άλλων, βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση από το σημερινό χωριό της Αρχαίας Νεμέας. Ονομαστά είναι και τα κρασιά Νεμέας που παράγονται στην περιοχή.

 Η Αρχαία Νεμέα γνώρισε σημαντική πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1961 (με εξαίρεση το 1920 και 1951 που είχε μεγάλη μείωση) ενώ έκτοτε ο πληθυσμός της έχει μειωθεί σημαντικά. Η αρχαία Νεμέα αποτελεί έναν απο τους πιο σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους της Πελοποννήσου. Υπήρξε σημαντική πόλη στην αρχαιότητα - επάνω στον δρόμο που ένωνε την Κόρινθο με το Άργος - και τόπος διοργάνωσης των Νέμεων αγώνων. Επίσης η πόλη κατέχει περίοπτη θέση στην αρχαία ελληνική μυθολογία αφού είναι εδώ που ο Ηρακλής σκότωσε το Λιοντάρι της Νεμέας. Lazenby, John (1985). The Spartan Army. Aris & Phillips Ltd. ISBN 0-86516-115-1. Καρλ Μπλέγκεν, "The American Excavation at Nemea, Season of 1924", Art and Archaeology 9, 1925 B. H. Hill, The Temple of Zeus at Nemea (Princeton 1966) Darice E. Birge, Lynn H. Kraynak, and Stephen G. Miller, Nemea I, Topographical and Architectural Studies: The Sacred Square, the Xenon, and the Bath (Berkeley and Los Angeles 1992) Stephen G. Miller, Nemea II: The Early Hellenistic Stadium (Berkeley and Los Angeles 2001) Stephen G. Miller, Nemea: A Guide to the Site and the Museum, 2nd ed. (Athens 2004) Robert C.Knapp and John D. Mac Isaac, Nemea III: The Coins (Berkeley and Los Angeles 2005)
Belarus 4

Το Belarus 4 είναι περιφερειακό κρατικό κανάλι της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας, και ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Σεπτέμβριο του 2015, με το παράρτημα του καναλιού στο Μογκιλιόφ.

 Η πρωτοβουλία για το κανάλι άρχισε από τη Λευκορωσική Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία, υποστηρίχθηκε από το Υπουργείο Πληροφοριών και από περιφερειακές εκτελεστικές επιτροπές. Δημιουργήθηκε λόγω της έλλειψης περιφερειακού χρόνου στα μεγάλα τηλεοπτικά κανάλια της χώρας. Η πρώτη πόλη στην οποία το κανάλι άρχισε να εκπέμπει στις 8 Σεπτεμβρίου 2015 ήταν το Μογκιλιόφ. Μέχρι το τέλος του έτους, το κανάλι άρχισε να εκπέμπει στο Γόμελ, το Βιτσέμπσκ, το Χρόντνο και το Μπρεστ. Το λογότυπο του καναλιού εμφανίζει τις λέξεις Λευκορωσία 4, καθώς και το όνομα των πόλεων στις οποίες εδρεύουν τα παραρτήματα του καναλιού. Λευκορωσική Ραδιοτηλεοπτική Εταιρεία
Φρειδερίκος Γουλιέλμος του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν

Ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν, γερμ. Friedrich-Wilhelm (20 Σεπτεμβρίου 1663 - 14 Νοεμβρίου 1735) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν (1671-1735).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν και της Μαρίας-Σιδωνίας, κόρης του Χέρμαν-Φορτουνάτου μαργράβου του Μπάντεν-Ρόντεμαχερν. Το 1735 απεβίωσε στο Χέχινγκεν σε ηλικία 72 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος-Λεοπόλδος. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1687 τη Μαρία-Λεοπολδίνα, κόρη του Γεωργίου-Λουδοβίκου κόμη του Ζίντσενντορφ και είχε τέκνα: Φρειδερίκος-Λουδοβίκος 1688-1750, πρίγκιπας του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν. Λουδοβίκα-Ερνεστίνη-Φρειδερίκη 1690-1720, παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο-Αντώνιο πρίγκιπα του Λάμμπερκ. Χριστίνα-Εμπερχαρντίνα-Φρειδερίκη 1695-1754, ηγουμένη στο αββαείο του Μούνστερμπίλτσεν. Σοφία-Ιωάννα-Φρειδερίκη 1698-1754, ηγουμένη στο αββαείο του Μούνστερμπίλτσεν.Το 1709 απεβίωσε η Μαρία-Λεοπολδίνα και ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος έκανε το 1710 δεύτερο γάμο με τη Μαξιμιλιανή -Μαγδαληνή βαρόνη του Λύτσαου. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο Κάρολος ΣΤ΄ των Αψβούργων της Γερμανίας απένειμε σε αυτήν και τους απογόνους της τον τίτλο της κόμισσας του Χόμμπουρκ: Μαρία-Μαξιμιλιάνα 1713-1743, παντρεύτηκε το 1741 τον Ιννοκέντιο Κύνιγκλ κόμη του Έρενμπουρκ. E. G. Johler: Geschichte, Land- und Ortskunde der souverainen teutschen Fürstenthümer Hohenzollern, Hechingen und Sigmaringen, 1824, p. 56 ff, Online) Gustav Schilling: Geschichte des Hauses Hohenzollern, in genealogisch fortlaufenden Biographien aller seiner Regenten von den ältesten bis auf die neuesten Zeiten, nach Urkunden und andern authentischen Quellen, F. Fleischer, 1843, p. 238 ff
Φράγκο Καρδίτσας

Το Φράγκο είναι ένα χωριό του Δήμου Καρδίτσας, του Νομού Καρδίτσας, με 460 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι αγρότες και ορισμένοι ασχολούνται και με οικοδομικές εργασίες. Το Φράγκο έχει υψόμετρο 126 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39,3551568777 και γεωγραφικό μήκος 21,8412004297. Απέχει περίπου 10 χλμ. δυτικά από την Καρδίτσα, την πρωτεύουσα του νομού.

 Το Φράγκο (Τοπική Κοινότητα Φράγκου - Δημοτική Ενότητα Μητρόπολης), ανήκει στον δήμο Καρδίτσας της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.Η επίσημη ονομασία είναι “το Φράγκον”. Ανήμερα του Αγίου Αθανασίου στις 18/1 τελείται Θεία Λειτουργία στον ομώνυμο ενοριακό ναό και μετά ακολουθεί γλέντι στην πλατεία του χωριού. Επίσης στις 20/7, του Προφήτη Ηλία, γίνεται Θεία Λειτουργία στον ομώνυμο λόφο και ξωκλήσι λίγα χιλιόμετρα έξω από τον οικισμό και ακολουθεί γλέντι με παραδοσιακούς χορούς και συγκροτήματα. Το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου πραγματοποιούνται και πολιτιστικές εκδηλώσεις στην πλατεία του χωριού. Συνήθως προσκαλούνται θεσσαλικές θεατρικές ομάδες από το Τοπικό Συμβούλιο. Στο Φράγκο ιδιαίτερα ενδιαφέρoν είναι ο καραγκούνικος χορός που χορεύεται από τους κατοίκους του χωριού στις ανάλογες εκδηλώσεις. Στο χωριό εδρεύουν Ποδοσφαιρικός Σύλλογος και Μορφωτικός Σύλλογος, ο οποίος φροντίζει για τις διάφορες εκδηλώσεις. Ψηφιακή ιστορία - Το χωριό - Φράγκο Καρδίτσας στο https://www.youtube.com/
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών (TNA)

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών του TNA είναι ένα πρωτάθλημα επαγγελματικής πάλης που ανήκει στο Total Nonstop Action Wrestling. Είναι ο μεγαλύτερος τίτλος της εταιρείας και υπάρχει από τις 14 Μαΐου του 2007. Το πρωτάθλημα είναι γενικά διεκδικήσιμο στον τομέα των επαγγελματικών αγώνων πάλης, στον οποίο οι συμμετέχοντες εκτελούν σκηνοθετημένους αγώνες πάλης.

 Από την αρχή της δημιουργίας του έως το 2007, το TNA δεν διέθετε δικούς του τίτλους, αφού είχε αποκτήσει τα δικαιώματα των τίτλων της εταιρείας National Wrestling Alliance. Η συμφωνία τους, τελείωσε την προαναφερθείσα χρονιά και έτσι έγινε επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας τίτλων, με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών να δημιουργείται και να γίνεται αυτόματα, ο νούμερο ένα τίτλος της εταιρείας. Πρώτος Πρωταθλητής: Κερτ Ανγκλ Περισσότερες Κατακτήσεις: Κερτ Ανγκλ - 5 Μεγαλύτερη Θητεία: Μπόμπι Ρουντ - 256 ημέρες Μικρότερη Θητεία: Κερτ Ανγκλ - 1 ημέρα Μεγαλύτερος σε ηλικία Πρωταθλητής: Στινγκ - 52 ετών, 116 ημερών Μικρότερος σε ηλικία Πρωταθλητής: Σαμόα Τζο - 29 ετών, 27 ημερών Βαρύτερος Πρωταθλητής: Μπούλι Ρέι και Σαμόα Τζο - 130 κιλά Ελαφρύτερος Πρωταθλητής: Ώστιν Άρις - 95 κιλά http://revver.com/video/267425/nwatmtrobich-strips-tnacageteam-3-d-of-nwatm-branded-championships/ Αρχειοθετήθηκε 2009-05-24 στο Wayback Machine. http://solie.org/titlehistories/whttnaction.html http://impactwrestling.com/
Πίτερ Ντυμπορντιέ

Ο Πίτερ Ντυμπορντιέ (Pieter Dubordieu, 1609 Αντρ-ε-Λουάρ – 1678 Άμστερνταμ ) ήταν Γάλλος μπαρόκ ζωγράφος πορτρέτων με το ύφος του Μίχιελ φαν Μίρεφελτ, ο οποίος έζησε και εργάστηκε στην Ολλανδία.

 Σύμφωνα με το RKD, εργάστηκε ως επί το πλείστον στο Λέιντεν. Σπούδαζε εκεί το 1628. Το 1636 περνούσε χρόνο στο Άμστερνταμ, αλλά επέστρεψε στο Λέιντεν το 1638. Έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Λέιντεν το 1648, το 1651 και κατά τα έτη 1665–1676. Τα έργα του έχουν το ύφος του Μίρεφελτ, αλλά δεν είναι τόσο πλούσια σε λεπτομέρειες. Μερικά από τα πορτρέτα του έγιναν χαρακτικά από Ολλανδούς και Γάλλους χαράκτες. Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pieter Dubordieu στο Wikimedia Commons
Άγιος Χριστόφορος Λευκάδας

Ο Άγιος Χριστόφορος είναι οικισμός της Λευκάδας. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Νεοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ελλομένου, του δήμου Λευκάδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λευκάδας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Λευκάδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. Μέχρι το 1963 ο οικισμός ονομαζόταν 'Παλαιοκατούνα.

 Ο Άγιος Χριστόφορος είναι πεδινό χωριό στην ανατολική Λευκάδα. Βρίσκεται στις υπώρειες της κορυφής «Πολεμικό» (621 μ.) της Ελάτης, δυτικά από το Νυδρί και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 20 χλμ. περίπου Ν. της πρωτεύουσας του νησιού. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 ως Παλαιοκατούνα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νεοχωρίου Λευκάδος. Το 1963 μετονομάστηκε σε Άγιος Χριστόφορος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νεοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελλομένου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελλομένου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λευκάδος. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Λευκάδα 1:50.000) eetaa.gr
Φάνης Αθανασιάδης

Ο Φάνης Αθανασιάδης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως πλάγιος οπισθοφύλακας για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης κατά τα πρώτα χρόνια της Α' εθνικής κατηγορίας.

 Ο Αθανασιάδης γεννήθηκε στον Άγιο Πέτρο του Κιλκίς τον Ιανουάριο του 1944 και αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις ακαδημίες του Άρη Κουφαλίων. Σε ηλικία δεκαπέντε ετών μεταγράφηκε στις ακαδημίες του Άρη Θεσσαλονίκης και αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα την σεζόν 1962-63, όπου συμμετείχε στους αγώνες μπαράζ για την σωτηρία της ομάδας, σκοράροντας στον αγώνα εναντίον της Προοδευτικής.Την επόμενη σεζόν ξεκίνησε ως βασικός, αλλά ένας τραυματισμός τον παραγκώνισε στον πάγκο της ομάδας. Επέστρεψε στο τέλος της χρονιάς, αλλά ένας νέος τραυματισμός σε φιλικό αγώνα της ομάδας νέων, τον άφησε εκτός αγωνιστικής δράσης στο μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 1964-65. Στις 26 Οκτωβρίου 1965, αγωνίστηκε στον ευρωπαϊκό αγώνα εναντίον της Κολωνίας και παρ' ότι τραυματίστηκε στο πρώτο ημίχρονο, συνέχισε να αγωνίζεται χωλαίνοντας μέχρι το 85ο λεπτό, όταν και αποβλήθηκε. Την θέση του στην ομάδα πήρε ο Ναλμπάντης και τη σεζόν 1966-67 ήταν αναπληρωματικός. Οι συνεχείς τραυματισμοί τον οδήγησαν να σταματήσει το ποδόσφαιρο νωρίς. Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2014 από καρκίνο. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6
Λουίζα Βενεδίκτη των Βουρβόνων

Η Λουίζα Βενεδίκτη (γαλλ. Louise Bénédicte de Bourbon, 8 Νοεμβρίου 1676 - 23 Ιανουαρίου 1753) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν κόρη του πρίγκιπα του Κονντέ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μαιν.

 Η Άννα Λουίζα Βενεδίκτη ήταν η τρίτη κόρη του Ερρίκου Γ΄ Ιουλίου του Κονντέ και της Άννας Ερριέττας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Εδουάρδου του Παλατινάτου-Ζίμμερν. Πατρεύτηκε το 1692 τον Λουδοβίκο Αύγουστο, Δούκα του Μαιν, και είχε τέκνα: κόρη (11 - 14 Σεπτεμβρίου 1694), Δεσποινίς του Ντομπ. Λουδοβίκος Κωνσταντίνος (1695 - 1698). κόρη (1697 - 1699), Δεσποινίς του Ωμάλ. Λουδοβίκος Αύγουστος (1700 - 1755), Πρίγκιπας του Ντομπ. Λουδοβίκος Κάρολος (1701 - 1775), Κόμης του Ε. Κάρολος (1704 - 1708). Λουίζα Φραγκίσκη (1707 - 1743). Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Maine, Anne Louise Bénédicte de Bourbon, Duchesse du" . Encyclopædia Britannica. 17 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 432.
Rapture of the Deep (τραγούδι)

Το Rapture of the Deep είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το τέταρτο του ομώνυμου δίσκου, ο οποίος κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2005, ενώ ταυτόχρονα κυκλοφόρησε σε μορφή CD σινγκλ στην Ευρώπη από την "Edel Records" και στην Αμερική από την "Eagle Records".

 Το τραγούδι ξεκινάει με μελωδία ανατολίτικου ρυθμού από την κιθάρα, για να συμβαδίσουν τα πλήκτρα, το μπάσο και τα τύμπανα, πατώντας στο συγκεκριμένο ρυθμό. Το στυλ του κομματιού κινείται σε progressive rock μονοπάτια, με αρκετές εναλλαγές και σόλο πλήκτρων και κιθάρας, διατηρώντας το βασικό ρυθμό του. Το "Rapture of the Deep" αποτέλεσε μέρος των ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος για την περιοδεία της προώθησης του δίσκου, η οποία, σύμφωνα με τον κιμπορντίστα Ντον Έρεϊ, διήρκεσε έξι χρόνια, ως το 2011. Στην περιοδεία "Smoke on the Nation", η οποία έλαβε χώρα στον Καναδά το χειμώνα του 2012, το συγκεκριμένο τραγούδι ήταν το μόνο κομμάτι του δίσκου "Rapture of the Deep" το οποίο συμπεριλαμβανόταν στο set list του συγκροτήματος. Ζωντανές ηχογραφήσεις του τραγουδιού "Rapture of the Deep", υπάρχουν στους εξής δίσκους: Live at Montreux 2006 (2007) Live at Montreux 2011 (2011) Το "Rapture of the Deep" ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Ντον Έρεϊ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Rapture of the Deep, 2005, CD Booklet Rapture of the Deep - Deep Purple | Song Info | AllMusic Στίχοι Rapture of the Deep Guitar tabs
Πύργος Αχαΐας

Ο Πύργος είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Ακράτας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ακράτας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Ακράτας.

 Πρόκειται πλέον για παραθεριστικό οικισμό καθότι οι κάτοικοί του κατοικούν στα πεδινά της Ακράτας. Αποκαλείται και «Απάνω Πύργος» σε αντιδιαστολή με την ονομασία «Κάτω Πύργος», που αφορά τους μικρούς οικισμούς Παλαιοσταφίδα και Φούρνοι των οποίων οι κάτοικοι ξεχειμώνιαζαν στα πεδινά προερχόμενοι από το χωριό, έως ότου απέκτησαν μορφή μόνιμης εγκατάστασης. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πύργου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας/Δήμου Ακράτας Αχαΐας (1878-1985). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 01/07/2018.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1975 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών

Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1975 πραγματοποιήθηκε στις 10 Αυγούστου.Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κάρολ Κόρμπου από τη Ρουμανία για τέταρτη φορά. Το αργυρό μετάλλιο κατέκτησε ο Θωμάς Θωμά από την Ελλάδα και το χάλκινο ο Μίλαν Σπασόγεβιτς από τη Γιουγκοσλαβία.

 Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 10 Αυγούστου. Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν: Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1975. ΣημειώσειςΟι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
Motorola 68060

Ο 68060 ήταν ο τελευταίος μικροεπεξεργαστής της σειράς 680X0 που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία Motorola το 1994. Ο 68060 ήταν μία αναβάθμιση του 68040 με ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής και κρυφή μνήμη στα 8 + 8 kB . Ο 68060 διέθετε μονάδα διαχείρισης μνήμης (MMU) και ήταν συμβατός με τον 68040 με την προσθήκη λογισμικού. Ο 68060 ήταν πολύ πιο γρήγορος από ό, τι ο προκάτοχός του, λόγω της υψηλότερης ταχύτητας ρολογιού, του σχεδιασμού superscalar και της μεγαλύτερης μνήμης cache εντολών και δεδομένων. Δεν υπήρξε διάδοχος (κυκλοφόρησε παράλληλα ο PowerPC 603 τεχνολογίας RISC), ενώ η εμπορική του επιτυχία ήταν ελάχιστη λόγω της επικράτησης των αντίστοιχων μικροεπεξεργαστών της Intel όπως ο Pentium. Επίσης κυκλοφόρησαν εκδόσεις με περιορισμένες δυνατότητες με τους κωδικούς 68LC060 και 68EC060.

 Όλες οι εκδόσεις κυκλοφόρησαν σε κεραμική βάση PGA 206 ακίδων: Motorola MC68060RC50 / XC68060RC50 / XC68060RC50A στα 50 MHz. Motorola MC68060RC60 / XC68060RC60 / XC68060RC60A στα 60 MHz. Motorola MC68060RC66 / XC68060RC66 στα 66 MHz.Στην περιορισμένη έκδοση 68EC060 χωρίς ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής: Motorola MC68EC060RC50 / XC68EC060RC50 / XC68EC060RC50E και MC68EC060RC60 / XC68EC060RC60 / XC68EC060RC60E και MC68EC060RC66 / XC68EC060RC66 / XC68EC060RC66E και MC68EC060RC75 / XC68EC060RC75 στα 50, 60, 66 και 75 MHz αντίστοιχα.Στην περιορισμένη έκδοση 68LC060 χωρίς ενσωματωμένη μονάδα κινητής υποδιαστολής και μονάδα διαχείρισης μνήμης: Motorola MC68LC060RC50 / XC68LC060RC50 και Motorola MC68LC060RC66 / XC68LC060RC66 / XC68LC060RC66E και Motorola MC68LC060RC75 / XC68LC060RC75στα 60, 66 και 75 MHz αντίστοιχα. Η συχνότητα λειτουργίας του (χρονισμός ρολογιού) ξεκινούσε από τα 50 ΜHz και έφτανε στα 75 MHz. (με ενδιάμεσες συχνότητες τα 60 και 66 MHz). Εμπεριείχε 2.500.000 τρανζίστορ δηλαδή τουλάχιστον 200 φορές λιγότερα από όσα περιέχει ένας σημερινός μικροεπεξεργαστής. Είχε δυνατότητα διευθυνσιοδότησης στα 32 bit (δίαυλος διευθύνσεων), δηλαδή διαχειριζόταν 232 byte μνήμης, ήτοι 4.294.967.296 byte ή 4 Gb. Με τα εξωτερικά κυκλώματα επικοινωνούσε με δίαυλο δεδομένων (data bus) των 32 bit. Είχε εξωτερική τροφοδοσία στα 3.3 και 5V. Έχει κεραμική βάση τύπου PGA 179 ακίδων ή πλαστική βάση QFP 184 ακίδων. Οι τεχνολογίες ολοκλήρωσης ήταν 0,65 και 0,5 micron. Είχε 8 καταχωρητές 32-bit για λειτουργίες διευθυνσιοδότησης και 8 καταχωρητές 32-bit για δεδομένα. Η υπολογιστική του ισχύς ήταν στα 88 Mips στα 66 MHz και 110 Mips στα 75 MHz. Χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, με δεδομένο ότι η Apple εταιρεία που κατά κόρον χρησιμοποιούσε μικροεπεξεργαστές της Motorola, προτίμησε τη σειρά επεξεργαστών PowerPC: Σε ορισμένες παραλλαγές της Amiga 4000, όπως ο 4000T. Στον κλώνο της Amiga DraCo. Στην πλατφόρμα αναβάθμισης του Sinclair QL, Q60, αυξάνοντας την ταχύτητα του 1000%. Ιστοσελίδα με χαρακτηριστικά όλων των επεξεργαστών (Αγγλικά) Ιστοσελίδα με αναλυτικές πληροφορίες μικροεπεξεργαστών (Αγγλικά)