IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καρτέλ Κάλι

Το Καρτέλ Κάλι (ισπανικά: Cartel de Cali) ήταν ένα καρτέλ ναρκωτικών με έδρα τη νότια Κολομβία, γύρω από την πόλη Κάλι και το τμήμα Βάλε ντελ Κάουκα.

 Ιδρυτές του ήταν οι Γκιλμπέρτο Ροντρίγκεζ Ορεχουέλα, Τσέπε Σάντακρουζ και Μιγκέλ Ροντρίγκεζ Ορεχουέλα. Όλοι προέρχονταν από υψηλότερο κοινωνικό υπόβαθρο σε σχέση με τους περισσότερους διακινητές της εποχής. Η αναγνώριση αυτού του κοινωνικού υπόβαθρου εμφανίστηκε στο ψευδώνυμο της ομάδας ως "Los Caballeros de Cali" ("Κύριοι του Κάλι"). Η ομάδα αρχικά συγκεντρώθηκε ως ένα κύκλωμα απαγωγέων γνωστό ως "Λας Κέμας", του οποίου ηγήθηκε ο Λουίς Φερνάντο Ταμάγιο Γκαρσία. Οι Λας Κέμας ενεπλάκησαν σε πολλές απαγωγές, συμπεριλαμβανομένων των δύο Ελβετών πολιτών: ενός διπλωμάτη, του Χέρμαν Μπαφ, και ενός μαθητή, του Ζακ "Τζαζ Μίλις" Μάρτιν. Οι απαγωγείς φέρεται να έφεραν στην συμμορία περίπου 700.000 δολάρια ως λύτρα. Η ομάδα ενεπλάκη αρχικά στη διακίνηση μαριχουάνας. Λόγω του χαμηλού ποσοστού κέρδους του προϊόντος και των μεγάλων ποσών που απαιτούνται για τη διακίνηση για την κάλυψη πόρων, η νεοσύστατη ομάδα αποφάσισε να στρέψει το ενδιαφέρον της σε ένα πιο προσοδοφόρο ναρκωτικό, την κοκαΐνη. Στις αρχές της δεκαετίας του '70, το καρτέλ έστειλε τον Χέλμερ Ερέρα στην πόλη της Νέας Υόρκης για να δημιουργήσει ένα κέντρο διανομής, σε μια εποχή που η Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών των Ηνωμένων Πολιτειών (DEA) θεωρούσε την κοκαΐνη λιγότερο σημαντική από την ηρωίνη. Μερικοί κορυφαίοι συνεργάτες ήταν ο Βίκτορ Πατίνιο Φομέκουε, ο Χένρι Λοάιζα Τσεμπάγιος, το πρώην μέλος του αντάρτικου Χοσέ Φεντόρ Ρέι και ο Φανόρ Αριζαμπαλέτα-Αρζαγιούς.Για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα το καρτέλ του Κάλι δρούσε παράλληλα και ενίοτε συνεργαζόταν τόσο με το καρτέλ του Μεντεγίν του Εσκομπάρ όσο και με τα μεξικανικά καρτέλ. Το καρτελ έγινε αυτονομο από τον Πάμπλο Εσκομπάρ και τους συνεργάτες του στο Μεντεγίν το 1987, όταν ο Χέλμερ «Πάτσο» Ερέρα εντάχθηκε σε ένα εκτελεστικό συμβούλιο τεσσάρων ατόμων που διοικούσε το καρτέλ. Στο αποκορύφωμα της βασιλείας του Καρτέλ του Κάλι από το 1993-1995, αναφέρθηκε ότι είχαν τον έλεγχο πάνω από το 80% της παγκόσμιας αγοράς κοκαΐνης και λέγεται ότι ήταν άμεσα υπεύθυνοι για την ανάπτυξη της αγοράς κοκαΐνης στην Ευρώπη, ελέγχοντας το 80% της αγορά και εκεί.Στα μέσα της δεκαετίας του '90, η διεθνής αυτοκρατορία διακίνησης ναρκωτικών του Καρτέλ του Κάλι ήταν μια εγκληματική επιχείρηση 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Cali Cartel στο Wikimedia Commons
Αριστόβουλος Γ΄

Ο Αριστόβουλος Γ΄, αρχιερέας των Ιουδαίων, ήταν γιός του Αλέξανδρου της Ιουδαίας και της Αλεξάνδρας, κόρης του Υρκανού Β΄ . Ήταν επίσης αδελφός της Μαριάμης συζύγου του Ηρώδη του Μεγάλου.

 Όταν ο Ηρώδης ανήλθε στην εξουσία διόρισε αρχιερέα τον Ανανήλο, έναν ιερέα από την Βαβυλώνα. Η μητέρα του Αριστόβουλου χρησιμοποίησε την γνωριμία της με την Κλεοπάτρα που διατηρούσε σχέση με τον ισχυρό άντρα της Ανατολής, Μάρκο Αντώνιο, προκείμενου να διοριστεί στην θέση αυτή ο νεαρός γιός της . Ο Μάρκος Αντώνιος έστειλε στην Ιουδαία τον έμπιστο αξιωματικό του, Κόιντο Δέλλιο, ο οποίος αφού εξέτασε την υπόθεση συνηγόρησε υπέρ της άποψης της Αλεξάνδρας. Έτσι ο Ηρώδης με εντολή του Αντώνιου καθαίρεσε τον άσημο Ανανήλο και διόρισε στην θέση του αρχιερέα τον Αριστόβουλο. Ο Ηρώδης υποπτεύονταν τον νεαρό απόγονο της δυναστείας των Ασμοναίων και κατασκόπευε αυτόν και την μητέρα του. Η Αλεξάνδρα, η οποία είχε αντιληφθεί τις κινήσεις του Ηρώδη, σχεδίαζε να αποδράσει με τον γιο της στην Αίγυπτο. Το σχέδιο της όμως ματαιώθηκε όταν προδόθηκε στον Ηρώδη.Οι φόβοι του Ηρώδη έγιναν εντονότεροι όταν ο νεαρός αρχιερέας έκανε την πρώτη του επίσημη εμφάνιση στην γιορτή της Σκηνοπηγίας με την στολή του αρχιερέα και το πλήθος ξέσπασε σε επευφημίες προς αυτόν.Έπειτα από το περιστατικό αυτό αποφάσισε να εξοντώσει τον Αριστόβουλο. Τον έστειλε με κάποια πρόφαση στην Ιεριχώ και εκεί κάποιοι από τους Κέλτες σωματοφύλακες του Ηρώδη έπνιξαν τον Αριστόβουλο στα λουτρά των ανακτόρων της πόλης (35 π.Χ.). Jewish Encyclopedia ARISTOBULUS III. Ιώσηπος Ιστορία του Ιουδαϊκού πολέμου προς Ρωμαίους. Αρχαία Ελληνική Γραμματεία «Οι ΄Ελληνες», Κάκτος 1997 Библиотека Руслана Хазарзара. Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese. Berlin. Weidmann. 1892 Liber XV
Κίρστεν Σίνεμα

Η Κίρστεν Λι Σίνεμα (αγγλικά: Kyrsten Lea Sinema, 12 Ιουλίου 1976), είναι Αμερικανίδα πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Αριζόνα από τον Ιανουάριο του 2019. Είναι πολιτικά ανεξάρτητη, αλλά ανήκει στην διάσκεψη των Δημοκρατικών στη Γερουσία. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 9η κογκρεσιακή περιφέρεια της Αριζόνας (2013-2019), ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας της Αριζόνας για την 15η περιφέρεια (2011-2012), καθώς και ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων της Αριζόνας από την 15η περιφέρεια (2005-2011).Είναι η πρώτη αμφιφυλόφιλη γυναίκα που υπηρετεί ως μέλος του Κογκρέσου, καθώς και η πρώτη γυναίκα γερουσιαστής από την Αριζόνα. Ως μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος, ιδεολογικά η Σίνεμα, θεωρείται ότι ανήκε στην μετριοπαθή έως συντηρητική πτέρυγα του Δημοκρατικού Κόμματος.Εξελέγη πρώτη φορά στη Γερουσία των ΗΠΑ στις εκλογές του 2018, με ποσοστό 50.0% έναντι 47.6% της Ρεπουμπλικανής ανθυποψήφιάς της Μάρθα ΜακΣάλι. Τον Δεκέμβριο του 2022, αποχώρησε από το Δημοκρατικό Κόμμα και εγγράφηκε ως ανεξάρτητη. Θα συνεχίσει να ανήκει στη διάσκεψη των γερουσιαστών του Δημοκρατικού Κόμματος.

 Η Κίρστεν Σίνεμα, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1976 στην Τούσον της Αριζόνας των ΗΠΑ, από τον δικηγόρο Νταν Σίνεμα και την Μέριλιν Γουίλεϊ. Όταν οι γονείς της έλαβαν διαζύγιο, η μητέρα της, ο πατριός της και τα αδέρφια της, μετακόμισαν σε μια μικρή πόλη στην βορειοδυτική Φλόριντα. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Walton High School" στο Ντεφούνιακ Σπρινγκς της Φλόριντα, το 1993, και στη συνέχεια σπούδασε Κοινωνική Εργασία στο Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1995 σε ηλικία 19 ετών. Κατόπιν επέστρεψε στην Αριζόνα, και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην Κοινωνική Εργασία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας, και έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MSW) το 1999. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 2004, και αφού ολοκλήρωσε την πρακτική της άσκηση, εργάστηκε ως δικηγόρος. Το 2012, έλαβε διδακτορικό δίπλωμα (PhD) πάνω στην κοινωνική δικαιοσύνη και την κοινωνική έρευνα, από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας. Το 2018, έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα (MBA) στην διοίκηση επιχειρήσεων, από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνας.Επίσης, εργάστηκε ως καθηγήτρια στην Σχολή Κοινωνικής Εργασίας του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Αριζόνας, καθώς και ως καθηγήτρια επιχειρηματικού δικαίου στην Νομική Σχολή του Φοίνιξ.
Κυβερνείο Αρ-Ράκκα

Το Κυβερνείο Αρ-Ράκκα (αραβικά: مُحافظة الرقة) είναι ένα από τα κυβερνεία της Συρίας. Έχει έκταση 19.616 τ.χλμ. και πληθυσμό 921.000 κατοίκων (2010). Πρωτεύουσα είναι η Αρ-Ράκκα.

 Το κυβερνείο βρίσκεται βόρεια-κεντρικά της Συρίας. Συνορεύει στα δυτικά με το Χαλέπι, στα νότια με το Χομς, στα ανατολικά με την Ντέιρ εζ-Ζορ, στα βορειοανατολικά με το Αλ Χασακά και στα βόρεια με την Τουρκία. Έχει έκταση 19.616 τ.χλμ.. Το Αρ Ρακκά διαιρείται σε 3 επαρχίες: Κυβερνεία της Συρίας eraqqa Ειδήσεις για το Αρ Ρακκά
Η Σταύρωση (Ανδρέας Παβίας)

Η Σταύρωση είναι αγιογραφία του ζωγράφου Ανδρέα Παβία που δραστηριοποιήθηκε στην Κρήτη κατά το β' μισό του 15ου αιώνα. Βρίσκεται σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας.

 Το έργο (αυγοτέμπερα σε ξύλο με διαστάσεις 83,5 εκ.x 59 εκ.) φιλοτεχνήθηκε κατά τα τέλη του 15ου αιώνα, είναι θρησκευτικού περιεχομένου και απεικονίζει τη Σταύρωση του Ιησού Χριστού. Εντάσσεται στην κατηγορία των «ιταλοκρητικών» έργων του καλλιτέχνη και παρουσιάζει επιρροές από τον ρεαλισμό της υστερογοτθικής τεχνοτροπίας.
Τόμι Ρεμενγκεσάου

Ο Τόμι Ρεμενγκεσάου (Tommy Remengesau, 29 Φεβρουαρίου 1956) είναι πολιτικός του Παλάου, πρόεδρος της χώρας από το 2001 ως το 2009 και από το 2013 ως το 2021. Η πρώτη θητεία του τερματίστηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 2008. Τον Νοέμβριο του 2012 και του 2016 εξελέγη ξανά πρόεδρος.

 Γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 1956. Το πλήρες όνομά του είναι Thomas Esang Remengesau, Jr. Πατέρας του ήταν ο δις προσωρινός Πρόεδρος της χώρας Τόμας Ρεμενγκεσάου (πρεσβύτερος). Σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γκραντ Βάλι στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ. Ο Τόμι Ρεμενγκεσάου έγινε αντιπρόεδρος το 1992 και εξελέγη πρόεδρος κερδίζοντας τις εκλογές του 2000 τον Πίτερ Σουγκιγιάμα, με 52% έναντι 46%. Λίγο πιο πριν είχε εκλεγεί στη Γερουσία ως το νεαρότερο μέλος στην ιστορία. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου του 2001. Εκλέχθηκε πρόεδρος ξανά το 2004, κερδίζοντας τον Πόλικαρπ Μπαζίλιους με 66,5% έναντι 33,5%. Ως πρόεδρος, ο Ρεμενγκεσάου απέκτησε διεθνή φήμη με το να ηγηθεί εκστρατείας για την ευαισθητοποίηση αναφορικά με τις κλιματικές αλλαγές.. Διάδοχός του στην προεδρία έγινε ο Τζόνσον Τοριμπιόνγκ. Τον Ιούλιο του 2009 απαγγέλθηκαν εναντίον του κατηγορίες για παράβαση του κώδικα δεοντολογίας του νησιωτικού κράτους (απόκρυψη συναλλαγών). Στις 6 Νοεμβρίου του 2012 ο Ρεμενγκεσάου κέρδισε τις προεδρικές εκλογές, με ποσοστό 58% έναντι 42% για τον Τζόνσον Τοριμπιόνγκ, πρόεδρο την περίοδο 2009-13. Η ορκωμοσία του Ρεμενγκεσάου στη δεύτερη προεδρική του θητεία στην ιστορία του Παλάου έγινε στις 17 Ιανουαρίου 2013. Ο Ρεμενγκεσάου επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 51% και τον Νοέμβριο του 2016 κερδίζοντας τον γαμπρό του, Σουρέιντζελ Γουίπς. Μικρό βιογραφικό στο Rulers.org.
Κόπα Λουίς Βιγιαρέχο

Το Κόπα Λουίς Βιγιαρέχο (ισπανικά: Copa Luis Villarejo) είναι ποδοσφαιρική διοργάνωση στο Πουέρτο Ρίκο. Συστάθηκε το 2016 και είναι ανοιχτή σε όλους τους συλλόγους που είναι συνδεδεμένοι με την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Πουέρτο Ρίκο. Η νικήτρια της αγωνιστικής περιόδου 2016 αγωνίστηκε το 2017 στο ΚΦΟ Κλαμπ Τσάμπιονσιπ.

 Μία νέα διοργάνωση, το Κόπα Λουίς Βιγιαρέχο, συστάθηκε το 2016 με τη συμμετοχή ομάδων από τη Λίγα Νασιονάλ ντε Φούτμπολ ντε Πουέρτο Ρίκο (LNF), το Πουέρτο Ρίκο Σόκερ Λιγκ (PRSL), καθώς και τη Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (NASL), ένα πρωτάθλημα που διεξάγεται υπό την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Η νικήτρια του 2016 έλαβε δικαίωμα συμμετοχής και αγωνίστηκε στο ΚΦΟ Κλαμπ Τσάμπιονσιπ. Επίσημος ιστότοπος
Σελλά Πατρών

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Σελλά Αχαΐας Τα Σελλά είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Πατρών του νομού Αχαΐας. Σήμερα αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Ρίου με 302 κατοίκους. Βρίσκεται στους πρόποδες του Παναχαϊκού σε υψόμετρο 452 μέτρων.

 Η ονομασία πιστεύεται ότι είναι σλαβική και σημαίνει χωριό (Selo). Κατά τον Μεσαίωνα αναφερόταν και Σέλιτσα ή Σέλιτζα. Αναφέρεται σε βενετικά έγραφα και απογραφές το 1692 και το 1699, το 1828 είχε 51 οικογένειες 16 το 1851 και 150 κατοίκους το 1899. Στην επανάσταση του 1821 στα Σελλά υπήρχε μεγάλο στρατόπεδο των Ελλήνων από το 1821 έως το 1828 περίπου που απελευθερώθηκε η Πάτρα. Το στρατόπεδο το διέλυσαν δύο φορές οι Οθωμανοί μετά από φονικές μάχες το 1825 και το 1827. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Ιανουάριο του 1944 ο Γερμανικός στρατός, μετά από πληροφορία ότι στα Σελλά βρίσκονταν αντάρτες, περικύκλωσε το χωριό. Συνελήφθησαν όλοι οι άντρες του χωριού, 43, που οδηγήθηκαν στην Πάτρα και φυλακίστηκαν ενώ 7 εκτελέστηκαν στην προσπάθεια τους να διαφύγουν. Κατά την αποχώρησή τους οι Γερμανοί έβαλαν φωτιά στο χωριό και αναφέρεται ότι τα σπίτια καίγονταν για δέκα ημέρες. Το 1835 (Β.Δ. 8/4/1835) αποτέλεσε οικισμό του νεοσύστατου Δήμου Αργυραίων. Με το Βασιλικό διάταγμα 27-11-1840 «περί συγχωνεύσεων δήμων» καταργείται ο δήμος Αργυραίων και αποτέλεσε χωριό του Δήμου Ερινεού. Το 1912 (ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912) με την κατάργηση των δήμων, τα Σελλά αποτέλεσαν την έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Σελλών μαζί με τα χωριά Πιτίτσα και «Κακόβατο». Το 1920 καταργείται ο οικισμός «Κακόβατος» και αργότερα εγκαταλείφθηκε. Το 1924 αποσπάται η Πιτίτσα. Έτσι τα Σελλά έμειναν το μοναδικό χωριό που αποτελούσε την κοινότητα Σελλών. Το 1997 με το Σχέδιο Καποδίστριας καταργείται η κοινότητα και γίνεται Δημοτικό διαμέρισμα του πρώην δήμου Ρίου. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Αλέξιος Παναγόπουλος, Ιστορικό λεξικό περιοχής Δήμου Ρίου Νομού Αχαΐας (από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα), Εκδόσεις «περί τεχνών», Πάτρα 2003. ISBN 960-8260-32-9.
Ευαγόρας Παλληκαρίδης Αγίων Τριμιθιάς

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης Αγίων Τριμιθιάς είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το χωριό Άγιοι Τριμιθιάς της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει 2 συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.

 Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης Αγίων Τριμιθιάς ιδρύθηκε το 1997 από την ενοποίηση των σωματείων Δικέφαλος και Ατρόμητος. Στο σωματείο δόθηκε το όνομα αυτό προς τιμή του ήρωα αγωνιστή της ΕΟΚΑ Ευαγόρα Παλληκαρίδη.Μέχρι το 2002 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδία Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ). Το 2002 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην πρώτη συμμετοχή του στο πρωτάθλημα, την περίοδο 2002-03, τερμάτισε στην έκτη θέση. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνεχίζει τις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Κύπελλο ΣΤΟΚ (1): 2016Κύπελλο ΕΠΟΠΛ (2): 2014, 2016 Εγκαίνια του οικήματος του Σωματείου «Ευαγόρας Παλληκαρίδης Αγίων Τριμιθιάς» Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Ευαγόρας Παλληκαρίδης Αγίων Τριμιθιάς, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Άγιος Κωνσταντίνος Αρκαδίας

Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι χωριό της επαρχίας Μαντινείας του νομού Αρκαδίας. Στο παρελθόν ονομαζόταν Ματσαγρά . Μετά την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, αποτελούσε δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Τριπόλεως. Ο οικισμός συνορεύει με στρατιωτική Βάση της Αεροπορίας. Ο πληθυσμός του είναι 719 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η τοπική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 5,430 χμ² (2011).

 Χωριό της επαρχίας Μαντινείας νομού Αρκαδίας, στην κεντρική Πελοπόννησο. Σήμερα ονομάζεται Άγιος Κωνσταντίνος. Μετά το πρόγραμμα Καποδίστριας το 1999, αποτελεί δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Τρίπολης. Συνορεύει με την 124 ΠΒΕ στρατιωτική Βάση της Αεροπορίας. Έχει περί τους χιλίους κατοίκους, κυρίως αγρότες και οικοδόμους, πολλοί εκ των οποίων υπήρξαν μετανάστες στις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Τα χωράφια μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους διανεμήθηκαν στους ντόπιους με «πέταμα λιθάρι». Υπάρχουν τέσσερα κύρια πηγάδια με ποικίλες λαογραφικές παραδόσεις. Σύμφωνα με την πιο γνωστή, μέσα στο πηγάδι του Αη Λιά φύτρωσε συκιά και καλούσε με φωνή νεράιδας τους διψασμένους να πλησιάσουν, να σκύψουν και να πιούν νερό. Όσοι έσκυβαν, τραβιούνταν από την νεράιδα στον πυθμένα. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Γεωσύγκλινο

Το γεωσύγκλινο είναι στην γεωλογία μία μεγάλη κοιλότητα της επιφάνειας της Γης ανάμεσα σε δύο ηπείρους, όπου συσσωρεύονται ιζήματα καθώς ο γεωφλοιός βυθίζεται σ' εκείνη την περιοχή. Ο όρος αυτός, δημιουργήθηκε απ' τον Αμερικανό Τζέημς Ντ. Ντάνα το 1873, ο οποίος εφάρμοσε την ιδέα του συμπατριώτη του, Τζέημς Χωλ. Χωρίζεται σε δύο κατηγορίες. Τα ορθογεωσύγκλινα και τα παραγεωσύγκλινα.

 Τα ορθογεωσύγκλινα είναι συνήθως θαλάσσιοι τάφροι, μέσα στα οποία γίνεται μεγάλη απόθεση ιζημάτων. Κάτω από το βάρος των ιζημάτων, το οποίο αυξάνεται ακατάπαυστα, ο πυθμένας του γεωσύγκλινου υποχωρεί και βυθίζεται βαθμιαία. Τα παραγεωσύγκλινα βρίσκονται στο εσωτερικό των ηπείρων, ανάμεσα σε μεγάλους ορεινούς όγκους. Και σε αυτά, γίνεται απόθεση ηπείρωτικών ιζημάτων. Εγκυκλοπαίδεια «Επιστήμη και Ζωή» (τόμος 4, σελ. 79) Εγκυκλοπαίδεια «Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα» (τόμος 17, σελ. 160) Τηθύς (γεωλογία)
Γραμμικό σύνολο

Στα μαθηματικά, μια Πολλαπλή αριθμητική πρόοδος, μια Γενικευμένη αριθμητική πρόοδος, μια k-Διαστατική αριθμητική πρόοδος, ή ένα Γραμμικό σύνολο, είναι ένα σύνολο ακεραίων, ή πλειάδες ακεραίων, κατασκευασμένων ως μία Αριθμητική πρόοδος, η οποία όμως επιτρέπει και αρκετές πιθανές διαφορές. Έτσι, για παράδειγμα, μπορεί να ξεκινήσει από το 17 και στη συνέχεια να προσθέσει ένα πολλαπλάσιο του 3 ή του 5, κατ' επανάληψη.

 Με αλγεβρικούς όρους ας κοιτάξουμε τους ακέραιους a + m b + n c + … {\displaystyle a+mb+nc+\ldots } όπου a , b , c {\displaystyle a,b,c} και ούτω καθεξής, είναι σταθερές, και m , n {\displaystyle m,n} και ούτω καθεξής, περιορίζονται σε ορισμένα διαστήματα 0 {\displaystyle 0} ≤ m {\displaystyle m} ≤ M {\displaystyle M} και ούτω καθεξής, για μια πεπερασμένη πρόοδο. Ο αριθμός k {\displaystyle k} , που είναι ο αριθμός των επιτρεπόμενων διαφορών, ονομάζεται διάσταση της γενικευμένης προόδου. Γενικότερα, έστω L ( C ; P ) {\displaystyle L(C;P)} είναι το σύνολο όλων των στοιχείων x {\displaystyle x} στο N n {\displaystyle N^{n}} της μορφής x = c 0 + ∑ i = 1 m k i x i , {\displaystyle x=c_{0}+\sum _{i=1}^{m}k_{i}x_{i},} με το c 0 {\displaystyle c_{0}} στο C {\displaystyle C} , το x 1 , … , x m {\displaystyle x_{1},\ldots ,x_{m}} στο P {\displaystyle P} , και το k 1 , … , k m {\displaystyle k_{1},\ldots ,k_{m}} στο N {\displaystyle N} . Το L {\displaystyle L} λέγεται ότι είναι ένα γραμμικό σύνολο αν το C {\displaystyle C} αποτελείται από ένα ακριβώς στοιχείο, και το P {\displaystyle P} είναι πεπερασμένο. Ένα υποσύνολο του N n {\displaystyle N^{n}} λέγεται ότι είναι ημιγραμμικό αν αυτό αποτελεί μια πεπερασμένη ένωση γραμμικών συνόλων. Θεώρημα του Φράιμαν Nathanson, Melvyn B. (1996). Additive Number Theory: Inverse Problems and Geometry of Sumsets. Graduate Texts in Mathematics. 165. Springer. ISBN 0-387-94655-1. Zbl 0859.11003.
Αμφορέας του Ερμόνακα

Ο Αμφορέας του Ερμόνακα είναι αρχαίο αγγείο αττικής ερυθρόμορφης αγγειογραφίας που βρέθηκε σε ετρουσκικό τάφο στο Βούλτσι της Ιταλίας. Ήταν μέρος της συλλογής Φεόλι και εκτίθεται σήμερα στο μουσείο του Βούρτσμπουργκ στη Γερμανία.

 Παριστάνει μια νεαρή γυναίκα που βοηθάει έναν νεαρό πολεμιστή να φορέσει τα όπλα του. Φορούν και οι δύο χιτώνα. Η γυναίκα δίνει στον πολεμιστή την περικεφαλαία του, ενώ κρατάει την ασπίδα του, η οποία είναι διακοσμημένη με ένα φίδι, ενώ ο πολεμιστής σκύβει για να φορέσει το σπαθί του. Δύο εκδοχές υπάρχουν για την ερμηνεία των προσώπων. Κατά πρώτη εκδοχή πιστεύεται ότι εικονίζεται ο Αχιλλέας με τη μητέρα του, Θέτις, η οποία του δίνει τα όπλα που κατασκεύασε ο Ήφαιστος για τον Τρωικό πόλεμο, σύμφωνα με τη σκηνή που εξυμνεί ο Όμηρος στην Ιλιάδα Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο νεαρός πολεμιστής είναι ένας ανώνυμος Αθηναίος, και η γυναικεία μορφή είναι, λόγω του νεαρού της ηλικίας της, αδελφή του. Η αγγειοπλαστική τεχνοτροπία καθώς και η αγγειογραφική απόδοση ανήκουν στην εποχή του 450 π.Χ., ενώ θεματικά το έργο τοποθετείται στις σκηνές αποχαιρετισμού του στρατιώτη που αναχωρεί για τον αγώνα. Η αγγειογραφία αποδίδεται στον Ερμόνακα. Χαρακτηριστικό είναι ότι η ζωγραφική δεν παρουσιάζει τον θώρακα, τις περικνημίδες και το δόρυ του πολεμιστή, τα οποία φορούσαν οι Αθηναίοι οπλίτες στους Περσικούς πολέμους. Irma Wehgartner: Auszug eines jungen Kriegers, Περιέχεται στο: Ulrich Sinn, Irma Wehgartner (Εκδότης): Begegnung mit der Antike. Zeugnisse aus vier Jahrtausenden mittelmeerischer Kultur im Südflügel der Würzburger Residenz, Ergon, Würzburg 2001 ISBN 3-935556-72-1, S. 90–91 Παρουσίαση του αγγείου στο theoi.com
Εδμόνδος Μπωφόρ, 4ος δούκας του Σόμερσετ

Ο Εδμόνδος Μπωφόρ, 4ος δούκας του Σόμερσετ (1439 - 6 Μαΐου 1471) Άγγλος ευγενής από τον Οίκο των Μπωφόρ, στρατιωτικός αρχηγός στον Πόλεμο των Ρόδων και οπαδός του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας ήταν δεύτερος γιος του Εδμόνδου Μπωφόρ, 2ου δούκα του Σόμερσετ και της Ελεονόρας Μποσάμπ, δούκισσας του Σόμερσετ κόρης του Ριχάρδου Μποσάμπ, 13ου κόμη του Γουόρικ.Μετά την ήττα του Οίκου του Λάνκαστερ ο Εδμόνδος μεταφέρθηκε στη Γαλλία με τον μικρότερο αδελφό του Τζων Μπωφόρ, μαρκήσιο του Ντόρσετ, ο μεγαλύτερος αδελφός του Χένρι Μποφώρ, 3ος δούκας του Σόμερσετ εκτελέστηκε και ο Εδμόνδος τον διαδέχτηκε ως 4ος δούκας του Σόμερσετ. Οι τίτλοι ωστόσο του αδελφού του είχαν κατασχεθεί και ο Εδμόνδος σε μια προκήρυξη στις 27 Απριλίου 1471 μίλησε για τον εαυτό του ως "Εδμόνδος Μπωφόρ που αποκαλεί τον εαυτό του δούκα του Σόμερσετ".

 Όταν ο Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας ανατράπηκε από τον θρόνο τον Οκτώβριο του 1470 ο Μπωφόρ επέστρεψε στην Αγγλία, ο Ριχάρδος Νέβιλ, 16ος κόμης του Γουόρικ συμμάχησε με τη βασίλισσα Μαργαρίτα του Ανζού για την επαναφορά του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας. Ο Σόμερσετ αρκετά ενθουσιασμένος βοήθησε τον βασιλιά στα καθήκοντα του επειδή λόγω της παραφροσύνης του δεν μπορούσε να τα ασκήσει επαρκώς. Απέτυχε να αποκρούσει τον Εδουάρδο Δ΄ όταν επιτέθηκε στο Λονδίνο στις 14 Απριλίου 1471, ακολούθησε η μάχη του Μπάρνετ και ο θάνατος του Γουόρικ, μερικές πηγές περιγράφουν τον Σόμερσετ να βρίσκεται στη μάχη αλλά η πληροφορία είναι εσφαλμένη. Ο Σόμερσετ κατέφυγε στην Ουαλία για να ζητήσει βοήθεια από τον Τζάσπερ Τυδώρ αλλά παγιδεύθηκε από τους Υορκιστές στη μάχη του Τιουκέσμπουρι (4 Μαΐου 1471). Η θέση του ήταν απρόσβλητη αλλά υπό την πίεση των Φλαμανδών πυροβολητών του Εδουάρδου πήγε νότια και επιτέθηκε στη δεξιά πλευρά των Υορκιστών. Ο Σόμερσετ παγιδεύτηκε τόσο από τον βασιλιά όσο και από τον αδελφό του Ριχάρδο του Γκλόστερ και αναγκάστηκε να δραπετεύσει από τη μάχη παραδίδοντας τη νίκη στους Υορκιστές. Μετά την ήττα ο Εδμόνδος Μπωφόρ μαζί με άλλους οπλαρχηγούς των Λάνκαστερ βρήκαν άσυλο στο αβαείο του Τιουκέσμπουρι αλλά παραδόθηκαν σε δυο μέρες. Ο Σόμερσετ και οι υπόλοιποι οπλαρχηγοί των Λάνκαστερ αμέσως μετά δικάστηκαν και εκτελέστηκαν τη Δευτέρα 6 Μαΐου 1471 μέσα στον σταυρό στο κέντρο του Τιουκέσμπουρι. Η ταφή του έγινε στη νότια πλευρά του αβαείου κάτω από ένα τόξο. Ο μικρότερος αδελφός του Τζων έπεσε μέσα στη μάχη, και τα δύο αδέλφια ήταν άγαμοι και άτεκνοι και ο Οίκος των Μπωφόρ ξεκληρίστηκε. Η δολοφονία και του ίδιου του βασιλιά Ερρίκου ΣΤ΄ στη συνέχεια άφησε την πρώτη ξαδέλφη του Εδμόνδου Τυδώρ Μαργαρίτα Μπωφόρ και τον γιο της Ερρίκο Τυδώρ σαν μοναδικούς εκπροσώπους του Οίκου του Λάνκαστερ. Pollard, Albert Frederick (1901a). "Beaufort, Henry (1436-1464)". In Lee, Sidney. Dictionary of National Biography, 1901 supplement​. I. London: Smith, Elder & Co. Ross, C.D., Edward IV, Trowbridge 1975
Μάχη της Αντιόχειας (145 π.Χ.)

Η Μάχη της Αντιόχειας δόθηκε το 145 π.Χ. στις όχθες του ποταμού Οινοπάρα (σημ. Αφρίν, παραπόταμος του Ορόντη) μεταξύ του Πτολεμαίου Φιλομήτορα και του γαμπρού του Αλέξανδρου Βάλα.

 Ο νέος Σελευκίδης βασιλιάς Αλέξανδρος Βάλας και ο βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος ήταν όχι μόνο φίλοι και σύμμαχοι αλλά και συγγενείς καθώς ο Πτολεμαίος είχε παντρέψει την κόρη του Κλεοπάτρα Θεά με τον Σελευκίδη μονάρχη (150/149 π.Χ.). Η κακή διακυβέρνηση του Αλέξανδρου Βάλα ενθάρρυνε τις αποστασίες. Το 147 π.Χ. ο Δημήτριος Β' Νικάτωρ γιος του πρώην βασιλιά Δημήτριου Α' Σωτήρα αποβιβάστηκε στην Κιλικία αποφασισμένος να διεκδικήσει τον πατρικό θρόνο. Ο Πτολεμαίος πληροφορήθηκε τα γεγονότα και έσπευσε με τον στρατό του στην Αντιόχεια ,επιδιώκοντας με το πρόσχημα της βοήθειας προς τον γαμπρό του την ανάκτηση της Συρίας . Όταν όμως έφτασε στις πύλες της πόλης ο Αλέξανδρος Βάλας προσπάθησε ανεπιτυχώς να οργανώσει μια απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Ο Πτολεμαίος διέλυσε την συμμαχία μαζί του καθώς και τον γάμο με την κόρη του την οποία αποφάσισε να δώσει στον Δημήτριο. Οι Αντιοχείς που δεν ήθελαν τον Αλέξανδρο Βάλα τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την πόλη. Κατόπιν δέχτηκαν τον Πτολεμαίο και του πρόσφεραν το σελευκιδικό στέμμα. Ο Πτολεμαίος όμως καταλαβαίνοντας ότι οι Ρωμαίοι δεν θα δέχονταν κάτι τέτοιο έπεισε τους κατοίκους να δεχτούν ως βασιλιά τον Δημήτριο Β΄. Ο Αλέξανδρος Βάλας κατέφυγε στην Κιλικία και αφού συγκέντρωσε στρατό κινήθηκε με ορμή εναντίον του Πτολεμαίου. Η μάχη δόθηκε στις όχθες του ποταμού Οινοπάρα κοντά στην Αντιόχεια (145 π.Χ.). Σε κάποια στιγμή της μάχης το άλογο του Πτολεμαίου φοβήθηκε εξαιτίας ενός ελέφαντα και έριξε τον αναβάτη του κάτω. Οι στρατιώτες του Βάλα τον είδαν στο έδαφος και του επιτέθηκαν τραυματίζοντας τον στο κεφάλι. Τελικά οι σωματοφύλακες του επενέβηκαν και κατάφεραν να τον σώσουν. Η παράταξη του Πτολεμαίου κατάφερε να κερδίσει την μάχη. Ο Πτολεμαίος όμως είχε τραυματιστεί πολύ σοβαρά και ήταν αναίσθητος για πολλές ημέρες. Ο Αλέξανδρος Βάλας κατέφυγε σε έναν Άραβα δυνάστη τον Ζάβειλο ο όποιος τον δολοφόνησε. Κατόπιν απέκοψε το κεφάλι του και το έστειλε στον Πτολεμαίο. Ο Πτολεμαίος που συνήλθε για λίγο είδε το κεφάλι του αντίπαλου του. Λίγο αργότερα πέθανε και εκείνος. Библиотека Руслана Хазарзара.Φλαυίου Ἰωσήπου ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαϊκῆς ἀρχαιολογίας.Josephus Flavius.Antiquitas Judaeorum. Graece (ed. B. Niese).Flavius Josephus. Flavii Iosephi opera. B. Niese.Berlin. Weidmann. 1892 Liber XIII Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος Ε΄, Ελληνιστικοί Χρόνοι, Εκδοτική Αθηνών (1979)
Κοκκινιά Θεσπρωτίας

Η Κοκκινιά (παλιότερα ονομαζόταν Κοκκινίτσα ή Κοκκινίστα) είναι ελληνικό ορεινό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης). Απέχει 32 χιλιόμετρα ανατολικά από την πρωτεύουσα του δήμου, Φιλιάτες και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 360 μέτρων επί της δεξιάς όχθης του Θυάμιδος στις υπώρειες του όρους "Άι Λιας". Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2011, ο πληθυσμός της Κοκκινιάς ανέρχεται σε 130 κατοίκους.

 Το 1874, σύμφωνα με την έκθεση του επισκόπου Παραμυθιάς Άνθιμου, στην Κοκκινιά ζούσαν 40 οικογένειες, ενώ στον οικισμό λειτουργούσε κοινό ελληνικό σχολείο με έναν δάσκαλο και είκοσι μαθητές. Κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας (1910) η Κοκκινιά ήταν κεφαλοχώρι με πληθυσμό 500 κατοίκων, ενώ διέθετε πεντατάξιο ελληνικό δημοτικό σχολείο στο οποίο φοιτούσαν 75 μαθητές. Απελευθερώθηκε από τον Ελληνικό Στρατό κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, ενώ το 1915 φοιτούσαν στο σχολείο του χωριού 51 μαθητές και μαθήτριες. Το 1928 η Κοκκινιά αριθμούσε 399 κατοίκους. Στην Κοκκινιά γεννήθηκαν ο ποιητής και στιχουργός Άλκης Αλκαίος, ο συγγραφέας και μεταφραστής Αθανάσιος Γιάγκας, ο ποιητής και λαογράφος Σπύρος Θ. Χρηστίδης και ο αντιστασιακός και απεσταλμένος του ΕΑΜ στην ελληνική μειονότητα της Βορείου Ηπείρου κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Βαγγέλης Δούπης. Ο πληθυσμός του οικισμού ασχολείται κυρίως με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Παλαιότερα διοικητικά η Κοκκινιά ανήκε στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμο Φιλιατών. Από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου δήμου. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας, ενώ η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.
Σπίτι του Τρόμου

Το Σπίτι του Τρόμου είναι μουσείο που δημιουργήθηκε στη μνήμη των θυμάτων των δικτατοριών του 20ου αιώνα στη Βουδαπέστη , στην οδό Andrássy út 60 . Παρουσιάζονται εκθέσεις για τα φασιστικά και κομμουνιστικά καθεστώτα στην Ουγγαρία , καθώς και για τη μνήμη των θυμάτων αυτών των καθεστώτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που κρατούνταν, ανακρίνονταν, βασανίστηκαν ή δολοφονήθηκαν στο κτίριο. Το μουσείο άνοιξε στις 24 Φεβρουαρίου 2002 και η γενική διευθύντρια του είναι η ιστορικός Mária Schmidt.

 Μέχρι το 1944 , το κτίριο ήταν η έδρα του φασιστικού κόμματος Σταυρωτά Βέλη , και αργότερα υπό το καθεστώς της Λαϊκής Δημοκρατίας έγινε το αρχηγείο της Ουγγρικής Κομμουνιστικής Πολιτικής Αστυνομίας, της AVH.Το μουσείο ιδρύθηκε υπό την κεντροδεξιά κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν.Τον Δεκέμβριο του 2000, το Δημόσιο Ίδρυμα για την Έρευνα της Ιστορίας και της Κοινωνίας της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης αγόρασε το κτίριο με σκοπό να ιδρύσει ένα μουσείο για να τιμήσει τις δύο αιματηρές περιόδους της ουγγρικής ιστορίας. Τα σχέδια της διαμόρφωσης του μουσείου σχεδιάστηκαν από τους αρχιτέκτονες János Sándor και Kálmán Újszászy. Μέσα στο κτίριο, εκτίθεται ένα άρμα T-54. Οι ενέργειες των φασιστικών και κομμουνιστικών δυνάμεων προβάλλονται μέσω σύγχρονων ντοκουμέντων. Η έκθεση περιέχει υλικό για τη σχέση μεταξύ της τότε Ουγγαρίας και της ναζιστικής Γερμανίας καθώς και της Σοβιετικής Ένωσης. Περιλαμβάνει επίσης αναφορές που σχετίζονται με ουγγρικές οργανώσεις όπως το Φασιστικό Κόμμα Σταυρωτά Βέλη και το Κομμουνιστικό ÁVH (το οποίο ήταν παρόμοιο με τη μυστική αστυνομία της KGB της Σοβιετικής Ένωσης ). Μέρος της έκθεσης οδηγεί τους επισκέπτες στο υπόγειο, όπου μπορούν να δουν αναπαραστάσεις από τα κελιά που χρησιμοποίησε η ÁVH για να απομονώσει τους κρατουμένους της. Οι περισσότερες πληροφορίες και τα εκθέματα είναι στα ουγγρικά, αν και κάθε δωμάτιο φέρει ένα εκτενές φύλλο πληροφοριών στα αγγλικά και στα ουγγρικά. Οι συσκευές ακουστικής ξενάγησης είναι επίσης διαθέσιμες στα αγγλικά και στα γερμανικά. Οι επισκέπτες δεν επιτρέπεται να τραβούν φωτογραφίες ή να χρησιμοποιούν βιντεοκάμερα μέσα στο κτίριο. Ορισμένοι ιστορικοί, δημοσιογράφοι και πολιτικοί επιστήμονες, όπως η Magdalena Marsovszky ή η Ilse Huber, έχουν υποστηρίξει ότι το μουσείο απεικονίζει την Ουγγαρία υπερβολικά ως θύμα των ξένων κατακτητών και δεν αναγνωρίζει αρκετά τη συμβολή που είχαν οι ίδιοι οι Ούγγροι στα εν λόγω καθεστώτα.
Φρούριο Ναχάλ

Το Φρούριο Ναχάλ (αραβικά: قَلْعَة نَخَل, Qalʿat Nakhal) είναι ένα μεγάλο οχύρωμα στην Περιοχή Αλ Μπατίνα του Ομάν. Πήρε το όνομά του από την Βιλαέτι του Νακάλ. Στο φρούριο στεγάζεται ένα μουσείο, το οποίο διαχειρίζεται το Υπουργείο Τουρισμού, το οποίο διαθέτει εκθέματα ιστορικών όπλων και το φρούριο φιλοξενεί επίσης μια εβδομαδιαία αγορά αιγών.

 Το φρούριο, επίσης γνωστό ως Χασν Αλ Χιμ, πήρε το όνομά του από το Νακάλ που υπάρχει πάνω από το παλιό χωριό Ναχλ. Έχει μια ιστορία που χρονολογείται από την προ-ισλαμική περίοδο όταν αρχικά χτίστηκε από τους Σασσανιδές ως προπύργιο ενάντια στις εισβολές από αραβικές φυλές. Οι ιμάμηδες της Ουάντι Μπάνι Χάρους και οι Γιαρούβιδες κατοικούσαν εδώ στο παρελθόν. Κατά τη διάρκεια των αιώνων, υπέστη πολλές ανακαινίσεις και βελτιώσεις. Ανακατασκευάστηκε από Ομανούς αρχιτέκτονες τον 17ο αιώνα. Αρχικά χτισμένο ως προστατευτικό μέτρο για μια περιοχή όασης και κοντινές εμπορικές οδούς, διέρχεται από την περιφερειακή πρωτεύουσα της Νιζουά. Η πύλη και οι πύργοι που φαίνονται τώρα ήταν επεκτάσεις που χτίστηκαν το 1834 και αποδόθηκαν στον ιμάμη Σαίντ μπιν Σουλτάν. Το 1990, ανακαινίστηκε πλήρως.Τον Νοέμβριο του 2003, ο Πρίγκιπας Κάρολος επισκέφθηκε το αναστηλωμένο φρούριο κατά τη διάρκεια επίσημης επίσκεψης στο Ομάν. Το φρούριο βρίσκεται περίπου 120 χιλιόμετρα δυτικά της Μουσκάτ, την πρωτεύουσα του Ομάν, στην είσοδο της Ουάντι Ναχάλ στην Ουάντι Αρ Ρακίμ. Βρίσκεται σε μια βραχώδη προεξοχή στους πρόποδες του Τζεμπέλ Ναχάλ, εάν παρακλάδι της οροσειράς των Δυτικών Αλ Χατζάρ. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Τζεμπέλ Αχντάρ, που ονομάζεται επίσης πράσινο βουνό. Το φρούριο Ναχάλ περιβάλλεται από οπωρώνες από φοίνικες. Οι επάλξεις του προσφέρουν θέα στην περιοχή Αλ Μπατίνα. Το αρχαίο χωριό Ναχάλ βρίσκεται κάτω από το φρούριο και κοντά είναι οι θερμές πηγές του Αΐν Α Ταουαρά. Το φρούριο Ναχάλ είναι μία από τις πολλές οχυρώσεις στην περιοχή Αλ Μπατίνα, με τις άλλες να είναι τα οχυρά Αλ Χαζίμ, Αλ ΣΙφαλά, Ρουστάκ και Σινάς.Χτισμένο στο αρχιτεκτονικό στιλ του Σουλτανάτου του Ομάν, είναι μοναδικό στο ότι χτίστηκε για να ταιριάζει γύρω από ένα ακανόνιστο σχήμα βράχου, με κάποιες εκθέσεις πετρωμάτων έξω από τους εσωτερικούς χώρους. Το φρούριο στεγάζει ένα μουσείο που διαχειρίζεται το Υπουργείο Τουρισμού με εκθέματα ιστορικών όπλων. Μια εβδομαδιαία αγορά δημοπρασίας αιγών κάθε Παρασκευή πραγματοποιείται εντός των χώρων του οχυρού. Κατά τις πρόσφατες ανακαινίσεις, το φρούριο εξοπλίστηκε με παραδοσιακά έπιπλα, χειροτεχνήματα και ιστορικά αντικείμενα. IBPUS (20 Μαρτίου 2009). Oman Royal Police Handbook. International Business Publications. ISBN 978-1-4387-3690-7. Ανακτήθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 2013. Oxford Business Group (2010). The Report: Oman 2010. Oxford Business Group. ISBN 978-1-907065-13-2. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2013. Γουόκερ, Τζένι· Μπάτλερ, Στούαρ (2010). Oman, UAE & Arabian Peninsula. Lonely Planet. σελ. 24. ISBN 978-1-74179-145-7. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2013.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1940-41

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1940-41 ήταν η 7η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΛ για 1η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1940-41 συμμετείχαν 5 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν ίσχυσε η διαβάθμιση στη Β΄ κατηγορία (στην οποία συμμετείχαν οι αναπληρωματικές ομάδες των ομάδων της Α΄ κατηγορίας). Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1939-40, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1940-41 δεν συμμετείχε ο Πεζοπορικός Όμιλος Λάρνακας, ο οποίος δεν δήλωσε συμμετοχή. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Η Τουρκική Λέσχη αποχώρησε στη λήξη του Α΄ γύρου του πρωταθλήματος. Στη κορυφή του βαθμολογικού πίνακα ισοβάθμισαν ΑΕΛ και ΑΠΟΕΛ. Επειδή δεν υπήρχε κανονισμός σε περίπτωση ισοβαθμίας η ΚΟΠ αποφάσισε, προκειμένου να κριθεί ο τίτλος ανάμεσα στην ΑΕΛ και στον ΑΠΟΕΛ, τη διεξαγωγή αγώνων μπαράζ. Η ΑΕΛ επικράτησε και στα δύο παιχνίδια (2-1 στο ΓΣΠ και 3-1 στο ΓΣΟ) και ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια. De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 41. ISBN 9963-8720-1-8. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. σελ. 89. ISBN 978-9963-688-87-6. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1940-41
Άμπλιανη Ευρυτανίας

Η Άμπλιανη είναι οικισμός του Νομού Ευρυτανίας. Το 1928 μετονομάστηκε σε Σταυροπήγιο, ενώ το 1984 μετονομάστηκε ξανά σε Άμπλιανη. Απέχει 62 χλμ. από το Καρπενήσι. Βρίσκεται στα νότια του νομού και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1.220 μέτρων. Ανήκει στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός Δήμος Δομνίστας) και απέχει περίπου 31 χιλιόμετρα από το Κρίκελλο. Η Άμπλιανη είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, η οποία είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 37,580 χμ² (2011).

 Το τοπωνύμιο «Σταυροπήγιο» αναφέρεται σε σταυροπηγιακή μονή, η οποία υπήρχε στην περιοχή κατά τους βυζαντινούς χρόνους. Το σλαβικής(με επιφύλαξη) προέλευσης όνομα «Άμπλιανη» οφείλεται στους πολλούς αμπλάδες (μικρές πηγές με πολύ νερό) της περιοχής. Πριν την Επανάσταση του 1821, η Άμπλιανη ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός της Ευρυτανίας μετά το Καρπενήσι. Στην Κατοχή οι κάτοικοι του χωριού πήραν ενεργά μέρος στην Αντίσταση, πληρώνοντας και τις ανάλογες συνέπειες, καθώς οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό. Ο πληθυσμός της, κατά την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 13 κατοίκους, εκ των οποίων οι μόνιμοι τη χειμερινή περίοδο είναι ακόμη λιγότεροι. Η Άμπλιανη είναι γνωστή για τα υφαντά και τις παραδοσιακές φορεσιές των γυναικών. Αξιοσημείωτος είναι ο παραδοσιακός χορός «Στέγκος», ο οποίος χορεύεται στην ομώνυμη τοποθεσία του χωριού την παραμονή του πανηγυριού της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου). Αξιοθέατες είναι επίσης οι εκκλησίες που βρίσκονται μέσα και γύρω από την Άμπλιανη, με κυριότερες την Αγία Παρασκευή (1867), τον Άγιο Νικόλαο, την Αγία Σωτήρα (στο νεκροταφείο), τον Άγιο Ιωάννη και τον προφήτη Ηλία. Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή Αλεξανδροπούλου Σπυριδούλα Κ., Η Άμπλιανη του Μεσοπολέμου, Αθήνα 2008. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Μάχη της Καλαμάτας (1944)

Η μάχη της Καλαμάτας έλαβε χώρα στις 9 Σεπτεμβρίου του 1944 ανάμεσα στον ΕΛΑΣ και τα Τάγματα Ασφαλείας (ΤΑ) μαζί με τμήματα της Ελληνικής Χωροφυλακής και έληξε με την επικράτηση του ΕΛΑΣ γεγονός που οδήγησε στην απελευθέρωση της Καλαμάτας. Μετά τη μάχη ακολούθησε σφαγή ορισμένων μελών των ΤΑ από εξαγριωμένο πλήθος που συνέρρεε μαζί με τους αντάρτες.

 Τα ξημερώματα της 9ης Σεπτεμβρίου ξεκίνησε η μάχη μετά από αποτυχημένες διαπραγματεύσεις του ΣΜΑ για ειρηνική παράδοση των ταγμάτων, πρόταση που απορρίφθηκε από τον κατοχικό νομάρχη Μεσσηνίας, Δημήτριο Περρωτή. Οι οπλίτες των Ταγμάτων Ασφαλείας, ήταν οχυρωμένοι σε διάφορα σημεία της πόλης, από καφενεία μέχρι και στρατόπεδα. Οι δυνάμεις του ΕΛΑΣ έκαναν έφοδο στις φυλακές Αλεξανδράκη γεγονός που οδήγησε στην παράδοση της χωροφυλακής και στη απελευθέρωση κρατούμενων ΕΛΑΣιτών, οι οποίοι οπλίστηκαν και έλαβαν μέρος στη μάχη. Ο αντισυνταγματάρχης του 9ου συντάγματος, Γιάννης Σέρβος, σκοτώθηκε από πυρά ταγματασφαλιτών, που ήταν οχυρωμένοι στο κάστρο.Σταδιακά οι οχυρώσεις των ταγματασφαλιτών κατέρρεαν γεγονός που έγινε αντιληπτό από την διοίκηση του ΤΑ Καλαμάτας. Ο Ταγματάρχης Ιωάννης Φραγκουδάκης προσπάθησε να πείσει τον Περρωτή να συνθηκολογήσει. Ο Περρωτής μετέπεισε τον Φραγκουδάκη να συνεχίσει τη μάχη, στην οποία πλέον υπερτερούσε εμφανώς ο ΕΛΑΣ.Το ξενοδοχείο Ρεξ και το καφενείο Πάνθεον αποτέλεσαν τις τελευταίες βάσεις των ταγματασφαλιτών, οι οποίες κατέρρευσαν το απόγευμα της ίδιας μέρας. Οι εναπομείνασες δυνάμεις του νομάρχη Μεσσηνίας κατέφυγαν προς τον Μελιγαλά μέσω της σιδηροδρομικής γραμμής. Μαζί με το 9ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ συνέρρεαν συγγενείς θυμάτων των Ταγμάτων Ασφαλείας από διάφορες περιοχές της Μεσσηνίας, στους οποίους προστέθηκαν μετά τη λήξη της μάχης και κάτοικοι της Καλαμάτας, προκειμένου να εκδικηθούν τους οπλίτες. Το ανεξέλεγκτο πλήθος, μετά τη λήξη της μάχης, προέβη σε βιαιοπραγείες που οδήγησαν στο θάνατο δύο ταγματασφαλιτών. Μετά τη λήξη και της μάχης του Μελιγαλά, στις 17 Σεπτεμβρίου κρεμάστηκαν στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας από το εξαγριωμένο πλήθος 18 ή 19 αιχμάλωτοι του Μελιγαλά,μέλη της ηγετικής ομάδας των ταγματασφαλιτών Μεσσηνίας. Ανάμεσα σε αυτούς, συμπεριλαμβάνονταν ο Περρωτής και ο Φραγκουδάκης.
Σπέτσια Κάλτσιο 1906

Η Σπέτσια Κάλτσιο 1906 είναι ιταλική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Λα Σπέτσια, Λιγουρία. Συμμετέχει στη Serie A. Ιδρύθηκε το 1906. Έδρα της ομάδας είναι το Stadio Alberto Picco, χωρητικότητας 10336 θεατών.

 Σέριε Α 1: 1944 Coppa Italia Serie C 1: 2004–05 Coppa Italia Lega Pro 1: 2011–12 Supercoppa di Lega Serie C1 1: 2005–06 Supercoppa di Lega di Prima Divisione 1:2011–12 Serie C 3: 1928–29, 1935–36, 1939–40 Serie C1 1: 2005–06 Lega Pro Prima Divisione 1: 2011–12 Serie C2 3: 1979–80, 1985–86, 1999–00 Serie D 2: 1957–58, 1965–66 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Spezia Calcio στο Wikimedia Commons Official site
Θέμα Παφλαγονίας

Η Παφλαγονία ήταν θέμα (στρατιωτική διοικητική διαίρεση) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που εκτεινόταν στην ομώνυμη περιοχή (Παφλαγονία) της Μικράς Ασίας. Ιδρύθηκε πιθανότατα γύρω στο 820 και η πρώτη φορά που αναφέρεται ήταν τον Νοέμβριο του 826.

 McGeer, Eric· Nesbitt, John W.· Oikonomides, Nicolas, επιμ. (2001). Catalogue of Byzantine Seals at Dumbarton Oaks and in the Fogg Museum of Art, Volume 4: The East. Washington, District of Columbia: Dumbarton Oaks Research Library and Collection. ISBN 0-88402-282-X. Oikonomides, Nicolas (1972). Les Listes de Préséance Byzantines des IXe et Xe Siècles (στα Γαλλικά). Paris, France: Editions du Centre National de la Recherche Scientifique.
Λεονίντ Μίκελσον

Ο Λεονίντ Βικτόροβιτς Μίκελσον (Ρώσικα: Леонид Викторович Михельсон, γεννημένος 11 Αυγούστου του 1955) είναι Ρώσος δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, διευθύνων σύμβουλος, πρόεδρος και κύριος μέτοχος της ρωσικής εταιρείας αερίου Novatek.Σύμφωνα με το Αμερικανικό επιχειρηματικό περιοδικό Forbes, η προσωπική του περιουσία άγγιζε τα 23,6 δισ. δολάρια τον Ιανουάριο του 2019. Το 2018 ήταν ο τρίτος πλουσιότερος Ρώσος και ο εξηκοστός τέταρτος πλουσιότερος άνθρωπος.

 Γεννημένος από Εβραίους γονείς, Ο Μίκελσον ξεκίνησε την καριέρα του ως μηχανικός μετά από την αποφοίτησή του από το Ινστιτούτο Πολιτικών Μηχανικών της Σαμάρα το 1977. Ξεκίνησε να εργάζεται ως εργοδηγός σε μια κατασκευαστική εταιρία στη Σιβηρία. Το 1985, ορίστηκε ως Γενικός Μηχανικός της Ryazantruboprovodstroy. Το 1987, έγινε Γενικός Διευθυντής του Kuibishevtruboprovodstroy. Το 1991, η Kuibishevtruboprovodstroy ήταν μια από τις πρώτες εταιρείες που υποβλήθηκαν σε ιδιωτικοποίηση μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ο Μίκελσον συνέχισε ως διευθύνων σύμβουλος στην εταιρεία, η οποία μετονομάστηκε σε NOVA, μέχρι τον Οκτώβριο του 1994. Στη συνέχεια έγινε Γενικός Διευθυντής της εταιρείας χαρτοφυλακίου Novafinivest, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως NOVATEK. Από το 2008 έως το 2010 ο Μίκελσον ήταν Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της OAO Stroytransgas και της OOO Art Finance. Επί του παρόντος κατέχει τη θέση του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου της ZAO SIBUR και υπηρετεί στο εποπτικό συμβούλιο της Ρωσικής Τράπεζας Περιφερειακής Ανάπτυξης. Η SIBUR είναι μια εταιρεία επεξεργασίας φυσικού αερίου και πετροχημικών η οποία εκμεταλλεύεται 26 εργοστάσια παραγωγής σε ολόκληρη τη Ρωσία με έδρα τη Μόσχα. Ο Μίκελσον κατέχει το 57,5% της SIBUR. Κατέχει επίσης το 25% της Novatek.Κατέχει επίσης ένα τεράστιο γιοτ που του κόστισε 150 εκ. δολάρια, το Pacific.Ο Μίκελσον έχει έντονο ενδιαφέρον για τις τέχνες, δηλώνοντας ότι το 99% του ενδιαφέροντός του είναι στη ρωσική σύγχρονη τέχνη. Επίσης ίδρυσε το δικό του ίδρυμα, το Ίδρυμα V-A-C, το οποίο προωθεί τη σύγχρονη ρωσική τέχνη και έχει διεθνείς δεσμούς με διάφορα μουσεία του κόσμου. Τον Μάιο του 2017, το ίδρυμα άνοιξε επίσης έναν εκθεσιακό χώρο στη Βενετία και βρίσκονται σε εξέλιξη οι εργασίες για την ανάπτυξη του πρώτου μεγάλου κέντρου τέχνης της V-A-C στη Μόσχα. Σχεδιασμένο από τη Renzo Piano Building Workshop, ένα νέο κέντρο σύγχρονων τεχνών και πολιτισμού στη Μόσχα πρόκειται να ανοίξει το 2019 υπό χρηματοδότηση του Μίκελσον. Ο Μίκελσον είναι παντρεμένος, με δύο παιδιά, και ζει στη Μόσχα.
Γενικές εκλογές στα Βορειοδυτικά Εδάφη (2015)

Οι 23ες γενικές εκλογές στα Βορειοδυτικά Εδάφη διεξήχθησαν στις 23 Νοεμβρίου 2015. Με βάση τη νομοθεσία για συγκεκριμένη ημερομηνία διεξαγωγής εκλογών, υποτίθεται ότι θα γίνονταν στις 5 Οκτωβρίου 2015. Ωστόσο, καθώς οι ομοσπονδιακές εκλογές ορίστηκαν για τις 19 Οκτωβρίου 2015, οι ημερομηνίες συνέπεσαν και η κυβέρνηση των Βορειοδυτικών Εδαφών αποφάσισε να μεταφερθούν οι εκλογές για τον Νοέμβριο. Εξελέγησαν τα 19 μέλη της Νομοθετικής Συνέλευσης των Βορειοδυτικών Εδαφών.

 Η προηγούμενη νομοθετική συνέλευση (17η) ψήφισε να παρατείνει τη θητεία της από 4 σε 5 έτη, τον Μάρτιο του 2014. Ως λόγος για την καθυστέρηση των εκλογών αναφέρθηκε η ανάγκη να αποφευχθεί η κόπωση του εκλογικού σώματος, λόγω των δημοτικών εκλογών και των επόμενων ομοσπονδιακών εκλογών, που ορίστηκαν για τις 19 Οκτωβρίου 2015.Στις εκλογές του 2015 εφαρμόστηκε για πρώτη φορά ένας νέος εκλογικός χάρτης, μετά τη διαίρεση του εδάφους το 1999. Η έκθεση της αρμόδιας επιτροπής πρότεινε την εκλογή 18, 19 ή 21 βουλευτών. Τον Μάιο του 2014 υιοθετήθηκε από τη συνέλευση η πρόταση για την εκλογή 19 βουλευτών. Συστάθηκε η νέα εκλογική περιφέρεια του Βόρειου Γιέλοουναϊφ και εκείνη της Tu Nedhé-Wiilideh. Οι υπόλοιπες 17 εκλογικές περιφέρειες δεν άλλαξαν με εξαίρεση κάποιες μικρές αλλαγές.Η συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε στο 43,59% Συνολικά εξελέγησαν 19 ανεξάρτητοι (μη προσκείμενοι σε κόμμα). Ένας βουλευτής εξελέγη χωρίς αντίπαλο. Πρωθυπουργός της επαρχίας παρέμεινε ο Μπομπ Μακ Λίοντ.
Άγιος Σώστης Αρκαδίας

Ο οικισμός του Αγίου Σώστη Αρκαδίας βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης της Τρίπολης σε υψόμετρο 711 μέτρων. Ανήκει στην τοπική κοινότητα Σταδίου και στην Δημοτική Ενότητα Τεγέας. Πλέον έχει ενταχθεί στο δήμο Τρίπολης. Ο πληθυσμός του οικισμού ανέρχεται σε 144 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του έτους 2011.

 ΦΕΚ 16Α - 24/05/1835: Ο οικισμός του Αγίου Σώστη Αρκαδίας προσαρτάται στο δήμο Τεγέας. ΦΕΚ 252Α - 24/08/1912: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στην κοινότητα Αχουρίων. ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997: Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Σταδίου και προσαρτάται στο δήμο Τεγέας. ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010: Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Τεγέας και προσαρτάται στο δήμο Τρίπολης. Ο οικισμός του Αγίου Σώστη Αρκαδίας έχει χτιστεί σε μικρό ύψωμα στην τοπική κοινότητα Σταδίου. Στην κορυφή του υψώματος, όπου βρίσκεται η πλατεία και η εκκλησία του χωριού, έχουν ανακαλυφθεί λείψανα του ναού της Δήμητρας και της κόρης. Πιστεύεται ότι στη θέση του χωριού ήταν η ακρόπολη της Αρχαίας Τεγέας. Η πληθυσμιακή μεταβολή του οικισμού Αγίου Σώστη Αρκαδίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες σύμφωνα με την απογραφή του πληθυσμού είναι η εξής:
Ο Μισάνθρωπος (Μπρίγκελ)

Ο Μισάνθρωπος είναι πίνακας (τέμπερα σε καμβά) που ζωγράφισε το 1568 ο ζωγράφος της Φλαμανδικής Αναγέννησης Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος. Εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Καποντιμόντε στη Νάπολη της Ιταλίας.

 Η Φλαμανδική επιγραφή στο κάτω μέρος του πίνακα γράφει:Om dat de werelt is soe ongetru / Daer om gha ic in den ru("Επειδή ο κόσμος είναι ύπουλος, θα βυθιστώ στο πένθος") Το ηθικό δίδαγμα του πίνακα είναι ότι μία τέτοια παραίτηση από τον πραγματικό κόσμο δεν είναι δυνατή: Ο καθένας πρέπει να αντιμετωπίζει τις δυσκολίες του κόσμου και όχι να αποποιείται την υπευθυνότητα που απαιτείται για την αντιμετώπισή τους. Ο κουκουλοφόρος μισάνθρωπος πέφτει θύμα ληστείας από το μικρόσωμο άτομο μέσα στη γυάλινη μπάλα, που αποτελεί σύμβολο ματαιοδοξίας. Η πράξη αυτή δείχνει πως είναι αδύνατο να εγκαταλείψει κάποιος τον κόσμο. Ο μισάνθρωπος περπατάει προς τα καρφιά που έχουν ρίξει στον δρόμο γι αυτόν. Δεν μπορεί να τα παραβλέψει όπως θα ήθελε, και βρίσκεται σε αντίθεση με τον βοσκό στο βάθος που φυλάει τα πρόβατά του και που είναι πιο ενάρετος από τον μισάνθρωπο λόγω της απλής, έντιμης εκτέλεσης των καθηκόντων του, της αίσθησης υπευθυνότητας που έχει απέναντι στις υποχρεώσεις του.
Μιχάλης Καρλής

Ο Μιχάλης Καρλής (8 Ιανουαρίου 2003) είναι Έλληνας επαγγελματίας μπασκετμπολίστας της Ε.Κ. Καβάλας της Β΄ Εθνική καλαθοσφαίρισης ανδρών. Έχει ύψος 1,85 μέτρα, βάρος 85 κιλά και αγωνίζεται στη θέση πόιντ γκαρντ.

 Ο Καρλής εντάχθηκε στο νεανικό πρόγραμμα της ΑΕΚ το 2018. Στις 18 Αυγούστου 2021, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την ΑΕΚ. Σε 7 αγώνες πρωταθλήματος, είχε μέσο όρο 0,9 πόντους σε λιγότερο από 4 λεπτά ανά αγώνα. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2022, υπέγραψε με τους Dornbirn Lions. Στη σεζόν είχε μέσο όρο 11,9 πόντους, 4,8 ασίστ, 4,5 ριμπάουντ και 2,5 κλεψίματα σε 32 λεπτά ανά αγώνα. Ο Καρλής στις 25 Αυγούστου 2023, υπέγραψε συμβόλαιο με την Ε.Κ. Καβάλας. Από τον Ηρόδοτο στην ΑΕΚ ο Μιχάλης Καρλής Στην "Βασίλισσα" ο Μιχάλης Καρλής του Ηροδότου Καλή επένδυση με Καρλή η ΑΕΚ Ενίσχυση με το βλέμμα στο μέλλον για την ΑΕΚ: Καρλής... 2023! Επαγγελματικό συμβόλαιο σε Καρλή Αρχειοθετήθηκε 2023-04-22 στο Wayback Machine. The Players Pick Profile (in αγγλική) Προφίλ ProBallers.com Προφίλ Basketball.eurobasket.com
Ελίγια Μουντέντα

Ο Ελίγια Μουντέντα (Elijah Haatuakali Kaiba Mudenda, 6 Ιουνίου 1927 - 2 Νοεμβρίου 2008) ήταν πολιτικός από τη Ζάμπια. Υπήρξε πρωθυπουργός στη χώρα, για το διάστημα από το 1975 ως το 1977.

 Γεννήθηκε στο χωριό Μάτσα, κοντά στην Τσόμα, στις 6 Ιουνίου του 1927 . Ήταν ένας από τους πρώτους πολιτικούς στη Ζάμπια που έλαβε ανώτατη εκπαίδευση. Απέκτησε πτυχίο Μάστερ από πανεπιστήμιο στη Νότια Αφρική και επίσης έκανε σπουδές Γεωργικών Επιστημών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ειδικεύτηκε στις καλλιέργειες φυτών. Η κάθοδός του στα πολιτικά έγινε το 1962. Το 1964, έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της χώρας του, έγινε Υπουργός Γεωργίας επί προεδρίας Κένεθ Καούντα. Στη συνέχεια υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών (1965-69), Εξωτερικών (1969 και 1970-73) και στις 27 Μαΐου του 1975 έγινε πρωθυπουργός. Διατηρήθηκε στο αξίωμα αυτό ως τις 20 Ιουλίου του 1977 και αντικαταστάθηκε στην πρωθυπουργία από τον προκάτοχό του, Μάινζα Τσόνα. Παρέμεινε ενεργός στην πολιτική ζωή του τόπου του ως τα βαθιά του γηρατειά. Απεβίωσε στις 2 Νοεμβρίου του 2008. Βιογραφία του πολιτικού