Άντρια του Χουμ

Ο Άντρια/Ανδρέας, σερβ.: Андрија (άκμασε 1203 - απεβ. π. 1250) από τον Οίκο των Βουκάνοβιτς ήταν πρίγκιπας του Χουμ (Ζαχούμλιε) το 1216-18 και περί το 1250.

 Ήταν γιος και διάδοχος του Μίροσλαβ Ζάβιντοβιτς πρίγκιπα του Χουμ, αδελφού του Στεφάνου Νεμάνια. Οι κτήσεις του διαιρέθηκαν μεταξύ του Στεφάνου του Πρωτόστεπτου, γιου τού Στεφάνου Νεμάνια, που έλαβε τα νοτιότερα μέρη του Χουμ και τού Άντρια, που έλαβε την ακτή Στον και το Πόποβο Πόλιε. Ο Πέταρ, αδελφός του Άντρια, αποσύρθηκε στα βορειότερα μέρη. Ο ιστορικός Φάϊν συμπεραίνει ότι έπειτα από το τέλος του 1198, ο Ούγγρος δούκας Ανδρέας προσπάθησε να καταλάβει το Χουμ και κατόρθωσε να νικήσει μερικούς Σέρβους στο Χουμ περί το 1198, αποκτώντας έτσι το μέρος του Χουμ που βρίσκεται βορειοδυτικά του Νέρετβα· δεν είναι σίγουρο αν ποτέ απέκτησε τον πραγματικό έλεγχο. Έπειτα ο δούκας Ανδρέας είτε εκτοπίστηκε από την περιοχή αυτή από τον Πέταρ -γιο του Μίροσλαβ που τον υποστήριξαν οι τοπικοί ευγενείς- είτε αναγκάστηκε να αποσύρει τους άνδρες του από την περιοχή, όταν ξεκίνησε ο πόλεμος μεταξύ τού δούκα Ανδρέα και του αδελφού του βασιλιά Ίμρε το 1203. Έτσι ο Πέταρ απλά ανέλαβε τον έλεγχο του δυτικού Χουμ έπειτα από την απόσυρση εκείνου· αν και ο Μάβρο Ορμπίνι έχει άλλη εκδοχή. Μετά ο Πέταρ, υποστηριζόμενος από διάφορους τοπικούς ευγενείς, εκτόπισε τον αδελφό του Άντρια, που είχε διαδεχθεί τον πατέρα τους στο ανατολικό Χουμ, από τα εδάφη του. Έπειτα ο Στέφανος ο Πρωτόστεπτος, εξάδελφος του Άντρια, παρενέβη υπέρ τού -και στο όνομα τού- Άντρια και με την υποστήριξη μερικών ευγενών του Χουμ ανέκτησε το Χουμ προς τον Νέρετβα, πιθανά περί το 1216. Έπειτα από τη νίκη ο Στέφανος διόρισε τον Άντρια ως υποχείριο πρίγκιπα του Χουμ, αλλά έπειτα -επειδή ένοιωσε αρκετά ισχυρός, ή επειδή νόμισε ότι η διευθέτηση αυτή δεν θα πετύχαινε με το να προσδέσει το Χουμ στη Ράσκια- έβγαλε τον Άντρια από κυβερνήτη και τον άφησε μόνο με την περιοχή του Πόποβο και τις ακτές του Χουμ. Στη θέση του εγκατέστησε εκεί δικό του κυβερνήτη, πιθανόν τον γιο του Στέφανο Ράντοσλαβ. Ο Πέταρ, που κατείχε την περιοχή μεταξύ των ποταμών Νέρετβα και Τσρέτινα, απέκτησε τις κτήσεις τού Άντρια περί το 1218. Το 1250 ο Άντρια υποσχέθηκε στη Δημοκρατία της Ραγούσας, η οποία είχε χάσει τον προστάτη της Ματέι Νίνοσλαβ μπάνο της Βοσνίας, ότι δεν θα συμμετείχε σε έναν ενδεχόμενο πόλεμο μεταξύ της Ραγούσας και της Σερβίας και επίσης υποσχέθηκε να υποδεχθεί καλά τους πρόσφυγες της Ραγούσας στο Χουμ. Την εποχή αυτή ο Άντρια αναγνώρισε την υπεροχή του Στεφάνου Ούρου Α΄ της Σερβίας και τον είχε επικυρίαρχό του. Έτσι είναι παράξενο, που έκανε υποχωρήσεις ενάντια στα Σερβικά συμφέροντα. Φαίνεται ότι προετοίμαζε μία παύση εξάρτησης από τη Σερβία, η οποία πράγματι έγινε από τον γιο του Ράντοσλαβ, που το 1254 αποκαλείτο υποτελής της Ουγγαρίας. Ίδρυσε μία εκκλησία στο Μέτσουρεσιε, σημερινή Άντριεβιτσα. Η σφραγίδα του παριστά έναν αετό, όχι όμως δικέφαλο όπως χρησιμοποιούσε ο πατέρας του. Είχε τέκνα: Μπόγκνταν, κνιάζ (πρίγκιπας). Τζόρτζε, κνιάζ. Ράντοσλαβ άκμασε το 1254, κύριος του Χουμ. Βουκοσλάβα. Ντραγκοσλάβα. Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Michigan: The University of Michigan Press. pp. 52–54. ISBN 0-472-08260-4. Fajfrić, Željko (2000) [1998], Sveta loza Stefana Nemanje, Belgrade: Tehnologije, izdavastvo, agencija Janus