Μουπιροσίνη

Η μουπιροκίνη, που πωλείται με την επωνυμία Bactroban μεταξύ άλλων, είναι τοπικό αντιβιοτικό που είναι χρήσιμο κατά των επιφανειακών λοιμώξεων του δέρματος, όπως το μολυσματικό κηρίο ή η θυλακίτιδα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση του ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη S. aureus (MRSA,χρυσἰζοντα σταφυλόκοκκου,) όταν υπάρχει στη μύτη χωρίς συμπτώματα. Λόγω ανησυχιών για ανάπτυξη αντοχής, δεν συνιστάται η χρήση για περισσότερο από δέκα ημέρες. Χρησιμοποιείται ως κρέμα ή αλοιφή που εφαρμόζεται στο δέρμα.Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν κνησμό και εξάνθημα στο σημείο εφαρμογής, πονοκέφαλο και ναυτία. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ανάπτυξη μυκήτων. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού φαίνεται να είναι ασφαλής. Η μουπιροσίνη ανήκει στην κατηγορία φαρμάκων καρβοξυλικού οξέος. Λειτουργεί αποκλείοντας την ικανότητα ενός βακτηρίου να παράγει πρωτεΐνες, το οποίο συνήθως οδηγεί σε βακτηριακό θάνατο.Η μουπιροκίνη απομονώθηκε αρχικά το 1971 από την Pseudomonas fluorescens. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Το 2017, ήταν η 186η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από 3 εκατομμύρια συνταγές.

 Η μουπιροσίνη χρησιμοποιείται ως τοπική θεραπεία σε βακτηριακές δερματικές λοιμώξεις, για παράδειγμα, δοθίηνες, μολυσματικό κυρίο, ανοιχτές πληγές, οι οποίες συνήθως οφείλονται σε μόλυνση από Staphylococcus aureus ή Streptococcus pyogenes. Είναι επίσης χρήσιμο στη θεραπεία επιφανειακών λοιμώξεων από ανθεκτικούς στη μεθικιλλίνη Staphylococcus aureus (MRSA). Η μουπιροκίνη είναι ανενεργή για τα περισσότερα αναερόβια βακτήρια, μυκοβακτήρια, μυκοπλάσματα, χλαμύδια, ζυμομύκητες και μύκητες.Η ενδορινική μουπιροκίνη πριν από τη χειρουργική επέμβαση είναι αποτελεσματική για την πρόληψη της μετεγχειρητικής λοίμωξης τραύματος από Staphylcoccus aureus και η προληπτική ενδορινική χρήση ή χρήση σε σημείο καθετηριασμού είναι αποτελεσματική για τη μείωση του κινδύνου μόλυνσης της θέσης του καθετήρα σε άτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία με χρόνια περιτοναϊκή κάθαρση. Λίγο μετά την έναρξη της κλινικής χρήσης της μουπιροσίνης, εμφανίστηκαν στελέχη Staphylococcus aureus που ήταν ανθεκτικά στη μουπιροκίνη, με ρυθμό κάθαρσης των ρωθώνων μικρότερο από 30%. Απομονώθηκαν δύο ξεχωριστοί πληθυσμοί ανθεκτικών στη μουπιροκίνη S. aureus. Ένα στέλεχος είχε αντίσταση χαμηλού επιπέδου, MuL, ( MIC = 8–256 mg / L) και μια άλλη είχε υψηλή αντίσταση, MuH, (MIC > 256 χλστγρ / λίτρο). Η αντίσταση στα στελέχη MuL οφείλεται πιθανώς σε μεταλλάξεις στη συνθετάση άγριου τύπου ισολευκυλ-tRNA. Στο Ε. Coli IleRS, μια μεμονωμένη μετάλλαξη αμινοξέων αποδείχθηκε ότι μεταβάλλει την αντίσταση στη μουπιροσίνη. Το MuH συνδέεται με την απόκτηση ενός ξεχωριστού γονιδίου συνθετάσης Ile, του MupA. Η μουπιροσίνη δεν είναι βιώσιμο αντιβιοτικό κατά των στελεχών MuH. Άλλοι αντιβιοτικοί παράγοντες, όπως το αζελαϊκό οξύ, η νιτροφουραζόνη, η σουλφαδιαζίνη αργύρου και η ραμοπλανίνη έχουν αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματικοί έναντι των στελεχών MuH.Τα περισσότερα στελέχη Cutibacterium acnes, ένας αιτιολογικός παράγοντας στη δερματική νόσο ακμή, είναι φυσικά ανθεκτικά στη μουπιροσίνη. Το ψευδομονικό οξύ αναστέλλει τη συνθετάση ισολευκίνης tRNA σε βακτήρια, οδηγώντας σε εξάντληση του ισολευκυλ-tRNA και συσσώρευση του αντίστοιχου μη φορτισμένου tRNA. Η εξάντληση του ισολευκυλ-tRNA έχει ως αποτέλεσμα την αναστολή της πρωτεϊνικής σύνθεσης. Η μη φορτισμένη μορφή του tRNA συνδέεται με τη θέση δέσμευσης αμινοακυλ-tRNA των ριβοσωμάτων, προκαλώντας το σχηματισμό (p) ppGpp, το οποίο με τη σειρά του αναστέλλει τη σύνθεση RNA. Η συνδυασμένη αναστολή της πρωτεϊνικής σύνθεσης και της σύνθεσης RNA οδηγεί σε βακτηριοστατικότητα. Αυτός ο μηχανισμός δράσης μοιράζεται με τη φουρανομυκίνη, ένα ανάλογο της ισολευκίνης.