Ερρίκος Θαλασσινός

Ο Ερρίκος Θαλασσινός (8 Μαΐου 1927 – 30 Ιουλίου 2000) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, καθώς και ποιητής. Στο έργο του περιλαμβάνονται 44 ελληνικές ταινίες (εκ των οποίων στις 17 είχε ο ίδιος γράψει το σενάριο) καθώς και ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικές σειρές και εορταστικά προγράμματα για την κρατική τηλεόραση. Πολλά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί από γνωστούς συνθέτες κι έχουν γίνει επιτυχίες, ενώ έγραψε 9 ποιητικές συλλογές.

 Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1927 όπου και μεγάλωσε, γιος γνωστού δικηγόρου του Ηρακλείου. Για τις σπουδές του μετέβη στην Αθήνα, όπου σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Παράλληλα σπούδασε κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου, όπου και υπήρξε συμφοιτητής με σημαντικούς καλλιτέχνες του θεάτρου και του κινηματογράφου (Ιάκωβος Καμπανέλης, Μίνως Βολανάκης, Γρηγόρης Γρηγορίου, Κάρολος Κουν, Γιάννης Τσαρούχης, Μίκης Θεοδωράκης). Ξεκίνησε την καριέρα του ως σκηνοθέτης το 1957, ως βοηθός του Ζυλ Ντασέν στα γυρίσματα της ταινίας Ο Χριστός ξανασταυρώνεται στην Κρήτη. Το 1958-1959 εργάστηκε ως βοηθός του σκηνοθέτη Βασίλη Γεωργιάδη στην ταινία Καραγκιόζης, ο αδικημένος της ζωής την οποία ολοκλήρωσε μόνος του, μετά την παραίτηση του Γεωργιάδη, κάτι που του έδωσε την ευκαιρία να δείξει τις ικανότητές του καθώς η ταινία γυρίστηκε με επιτυχία. Το 1962 συμμετείχε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με την ταινία Η εκδίκηση του καβαλάρη. Σκηνοθέτησε 44 ελληνικές ταινίες, από το 1959 έως το 1986, εκ των οποίων σε 17 έγραψε το σενάριο. Επίσης τη δεκαετία του 1980 παρήγαγε επιπλέον 5 βιντεοταινίες. Στην πλειονότητά τους οι ταινίες ήταν κωμωδίες με πρωταγωνιστές λαϊκούς τύπους που προσπαθούσαν να τα βγάλουν πέρα. Στο έργο του υπήρξαν όμως και αρκετές δραματικές ταινίες, με ήρωες και ηρωίδες φτωχούς και ηθικούς ανθρώπους, γεμάτους αισθήματα, που πάλευαν ενάντια στην ορφάνια, την ξενιτιά, την αδικία. Συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς ηθοποιούς της εποχής και όλες τις εταιρίες παραγωγής. Το 1976 ξεκινάει να σκηνοθετεί τηλεοπτικές σειρές στην ΥΕΝΕΔ. Συνολικά σκηνοθέτησε 10 τηλεοπτικές σειρές, που προβάλλονταν στην ΥΕΝΕΔ, την ΕΡΤ και τον ΑΝΤ1 μέχρι το 1991. Η ικανότητές του ως ποιητή έγιναν εμφανείς ήδη από τη δεκαετία του 1960 καθώς έγραφε τους στίχους για τα τραγούδια των ταινιών του, τα οποία μελοποιήθηκαν από μεγάλους συνθέτες (Μίκης Θεοδωράκης, Γιάννης Μαρκόπουλος, Κώστας Χατζής) και γνώρισαν μεγάλη επιτυχία. Τραγούδια σε στίχους δικούς του παρουσιάστηκαν στα πλαίσια του έργου "Όμορφη Πόλη" του Μίκη Θεοδωράκη, που ανέβηκε στο θέατρο Παρκ το 1962, ενώ στη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας έγραφε ποιήματα που έστελνε στον εξόριστο Θεοδωράκη, ο οποίος τα μελοποίησε. Αργότερα κυκλοφόρησαν μαζί το «Οκτώβρης '78», ενώ οι στίχοι του Θαλασσινού μελοποιήθηκαν από τον Κώστα Χατζή στο έργο του τελευταίου «Αναγέννησις - Αλόννησος». Ωστόσο η ποίηση ήταν για τον ίδιο ένα μέσο ύπαρξης, προκειμένου να εκφράσει όλα αυτά που δεν μπορούσε να περιλάβει στις ταινίες του (λόγω της αυστηρής λογοκρισίας, της ατέλειας των μηχανημάτων και των εμπορικών πιέσεων των παραγωγών). Το 1963 κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή "Σχέδια Μάνα και Δώδεκα Χωρισμοί" ενώ ετοίμασε άλλες 8 ποιητικές συλλογές, οι οποίες δεν είχαν εκδοθεί μέχρι το θάνατό του. Έφυγε από τη ζωή στις 30 Ιουλίου του 2000. Ένα νερό κυρά Βαγγελιώ (1959) Καραγκιόζης: Ο αδικημένος της ζωής (1959) Το ραντεβού της Κυριακής (1960) Τυφλός άγγελος (1960) Ο θάνατος θα ξανάρθει (1961) Η εκδίκηση του καβαλάρη (1962) Ορφανή σε ξένα χέρια (1962) Προδομένη αγάπη (1962) Κουράστηκα να σ’ αποκτήσω (1963) Ο μπαμπάς μου κι εγώ (1963) Άπονη ζωή (1964) Η Κύπρος στις φλόγες (1964) Ο πολύτεκνος (1964) Φεύγω με πίκρα στα ξένα (1964) Η Εύα δεν αμάρτησε (1965) Στοργή (1965) Τα δίχτυα της ντροπής (1965) Το φυλαχτό της μάνας (1965) Ο παπατρέχας (1966) Ο πόνος του μπεκρή (1966) Καρδιές που ξέρουν ν’ αγαπούν (1967) Κατάρα είναι ο χωρισμός (1967) Ο κόσμος τρελάθηκε (1967) Πάρε κόσμε (1967) Ο τυχεράκιας (1968) Γιατί με πρόδωσες; (1969) Κακός ψυχρός κι ανάποδος (1969) Ξύπνα κορόιδο (1969) Ο παραμυθάς (1969) Το αφεντικό μου ήταν κορόιδο (1969) Ο ξεροκέφαλος (1970) Για μια χούφτα τουρίστριες (1971) Ξένοιαστος παλαβιάρης (1971) Ο αρχιψεύταρος (1971) Μπουμ ταρατατζούμ (1972) Γυναικοκρατία (1973) Ο τσαρλατάνος (1973) Ένας νομοταγής πολίτης (1974) Εγώ και το πουλί μου (1982) Πάτερ Γκομένιος (1982) Ο γύρος του θανάτου (1983) Πες τα βρωμόστομε (1983) Το παίζω και πολύ άντρας (1983) Μερικοί το προτιμούν ηλεκτρονικό (1986) Πεθερόπληκτος (Ο) (1987) Και αυτός το βιολί του (1984) Ο σεξοβόμβος (1986) Ο αναρχικός (1987) Εραστής για κλάματα (1988) Ένοχος (1989) Πικρά χαμόγελα (1976-ΥΕΝΕΔ) Το διήγημα (1976-ΥΕΝΕΔ) Το διήγημα: Με το μέτωπο καθαρό (1976-ΥΕΝΕΔ) Το διήγημα: Το δίλημμα (1976-ΥΕΝΕΔ) Το διήγημα: Το λυκόφως μιας ζωής (1976-ΥΕΝΕΔ) Ταξιτζής (1977-ΥΕΝΕΔ) Το ημερολόγιο ενός θυρωρού (1979-ΥΕΝΕΔ) Η κυρία μας (1987-ΕΡΤ) Το χωριό εκπαιδεύεται (1989-ΕΤ2) Οι κουτσομπόλες (1991-ΑΝΤ1 ) Σχέδια Μάνα και Δώδεκα χωρισμοί Η χώρα του νερού Οι θημωνιές του Πόντου Πένθιμο θαλασσινό εμβατήριο Πολιτείες Ετοιμοθάνατοι Άνθρωπος γεννιέται Η σοφία του σπόρου Το χαμόγελο των εικόνων Άνοιξε το παράθυρο (Γιώργος Χατζηνάσιος) Γυρισμός (Γιάννης Μαρκόπουλος) Είδα την πίκρα τη μεγάλη (Κώστας Χατζής) Είν' ο καημός μου ένα πουλί (Μίκης Θεοδωράκης) Έλα, έλα, έλα (Στέλιος Βαμβακάρης) Η Μαρίκα (Γιώργος Ζαμπέτας) Θα ξημερώσει (Γιάννης Μαρκόπουλος) Θυμάμαι μονάχα τη θάλασσα (Κώστας Χατζής) Κρέμασες στο λαιμό σου (Κώστας Χατζής) Μέσα στα μάτια του Χάρου (Κώστας Χατζής) Μπέρδε και μπέρδε (Νίκος Ξυλούρης) Νανούρισμα (Μίκης Θεοδωράκης) Ο ουρανός είναι κλειστός (Μίκης Θεοδωράκης) Ο Χάρος (Μίκης Θεοδωράκης) Ο Χάρος νυχτοπερπατεί (Μίκης Θεοδωράκης) Ο χάρος σέρνει τον χορό (Βασίλης Αρχιτεκτονίδης) Πέρα από τη θάλασσα (Γιάννης Μαρκόπουλος) Πού πας (Γιάννης Μαρκόπουλος) Τέσσερα παλικάρια (Γιάννης Μαρκόπουλος) Της δουλειάς (Μίκης Θεοδωράκης) Της ξενιτιάς(φεγγάρι μάγια μού'κανες)(Μίκης Θεοδωρακης) Του άντρα του πολλά βαρύ (Γιάννης Μαρκόπουλος) Του γάμου (Μίκης Θεοδωράκης) Του σπιτιού (Μίκης Θεοδωράκης)