Γιώργος Γούσης

Ο Γιώργος Γούσης (1986) είναι Έλληνας σκηνοθέτης και δημιουργός κόμικς. Είναι κυρίως γνωστός για τη μεταφορά σε graphic novel του Ερωτόκριτου και το graphic novel Ληστές. Η μικρού μήκους ταινία του Χειροπαλαιστής κέρδισε το βραβείο 2ης καλύτερης ταινίας στο 25ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας και το βραβείο ΙΡΙΣ Καλύτερου μικρού μήκους ντοκιμαντερ του 2020. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας με τίτλο Μαγνητικά Πεδία κέρδισε 6 βραβεία στο 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στα οποία ήταν ο Χρυσός Αλέξανδρος στο τμήμα Film Forward, Βραβείο FIPRESCI και Καλύτερης Ελληνικής ταινίας απο την Ένωση Ελλήνων Κριτικών. Τον Μάρτιο του 2022, η μεγάλου μήκους εκδοχή του ντοκιμαντερ Χειροπαλαιστής, θα διαγωνιστεί στο τμήμα Newcomers του 24ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και θα φύγει κερδίζοντας τρία βραβεία, το FIPRESCI για το καλύτερο Ελληνικό ντοκιμαντέρ, το βραβείο της ΕΡΤ και το βραβείο της επιτροπής Νεότητας.

 Ο Γούσης γεννήθηκε το 1986 στην Αθήνα. Το 2005 κέρδισε το τρίτο βραβείο νέων ταλέντων που διοργάνωνε το περιοδικό 9 και για τα επόμενα χρόνια δημιουργούσε σύντομες ιστορίες για το 9 και τη Γαλέρα. Έχει επίσης συνεργαστεί με έντυπα όπως η Εφημερίδα των Συντακτών, Το Βήμα, η Athens Voice και Τα Νέα. Το 2008 συμμετείχε στο κόμικ Lynch, μαζί με άλλους καλλιτέχνες της ελληνικής σκηνής, ενώ το 2009 συνεισέφερε στην ανθολογία Outlow Territory Vol. 1 της Image Comics. Λίγα χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησε το Ιστορίες από τις Αθώες Εποχές (2011), που συγκέντρωνε δουλειές του από το 9, τη Γαλέρα, Το Ποντίκι και αλλού. Το 2016 συνεργάστηκε με τους συγγραφείς Δημοσθένη Παπαμάρκο και Γιάννη Ράγκο για τη μεταφορά σε κόμικ του Ερωτόκριτου, του φημισμένου έργου του Βιτσέντζου Κορνάρου. Το graphic novel έτυχε ευρείας αποδοχής και κέρδισε 5 βραβεία στα ετήσια βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας κομικ. Ανάμεσα τους και τα βραβεία Καλύτερο Κομικ, Καλύτερο Σενάριο και Καλύτερο Σχέδιο. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2017 ανακοινώθηκε ότι ο Γούσης θα ήταν αρχισυντάκτης ενός νέου περιοδικού αφιερωμένου στα κόμικς, ονόματι Μπλε Κομήτης.Το 2019 συνδημιουργεί με τους Παναγιώτη Πανταζή και Γεωργία Ζάχαρη, το κομικ Φεστιβάλ, μια ερωτική ιστορία 180 σελίδων ενός σκηνοθέτη και μιας κριτικού κινηματογράφου, ειδική παραγγελία για τα 60α γενέθλια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Τον Σεπτέμβρη του 2019, κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την μικρού μήκους ταινία Χειροπαλαιστής και κερδίζει το βραβείο 2ης καλύτερης ταινίας στο 25ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας και το βραβείο ΙΡΙΣ Καλύτερου μικρού μήκους ντοκιμαντερ του 2020. Το 2020 κυκλοφορεί το α' μέρος του graphic novel Ληστές, η ζωή και ο θάνατος των Γιάννη και Θύμιου Ντόβα, μια ληστρική σάγκα των αρχών του 20ου αιώνα, εμπνευσμένη απο την ζωή των διαβόητων λήσταρχων την Ηπείρου, αδερφών Ρεντζαίων. Η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία του μυθοπλασίας με τίτλο Μαγνητικά Πεδία κέρδισε 6 βραβεία στο 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στα οποία ήταν ο Χρυσός Αλέξανδρος στο τμήμα Film Forward, Βραβείο FIPRESCI και Καλύτερης Ελληνικής ταινίας απο την Ένωση Ελλήνων Κριτικών. 2005: Τρίτο Βραβείο στον Διαγωνισμό Νέων Ταλέντων του περιοδικού 9 2010: Πρώτο Βραβείο στον Διαγωνισμό Κόμικς «Ξένοι στην ίδια πόλη» της εφημερίδας Το Ποντίκι 2011: Καλύτερη Σύντομη Ιστορία στα ΕΒΚ για το Συνταγές Μαγειρικής 2017: Καλύτερο Κόμικς στα ΕΒΚ για το Ερωτόκριτος Καλύτερο Σχέδιο στα ΕΒΚ για το Ερωτόκριτος Καλύτερο Εξώφυλλο στα ΕΒΚ για το Ερωτόκριτος Καλύτερη Καλλιτεχνική Επιμέλεια στα ΕΒΚ για το Ερωτόκριτος 2019: ‘Β Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους, σαν σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ «Χειροπαλαιστής» στο 25ο φεστιβάλ κινηματογράφου Νύχτες Πρεμιέρας. 2020: Βραβείο ΙΡΙΣ ΚαλύτερηΣ ΤαινίαΣ Μικρού Μήκους Τεκμηρίωσης στο ντοκιμαντερ "Χειροπαλαιστής" 2021: "Μαγνητικά Πεδία" Χρυσος Αλέξανδρος και άλλα 5 βραβεία στο 62ο Φεστιβαλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. 2022: "Χειροπαλαιστής" 3 βραβεία (FIPRESCI, ΕΡΤ, Νεότητας) στο 24ο Φεστιβαλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Lynch (2008, ΚΨΜ), μαζί με τους Παναγιώτη Πανταζή, Δημήτρη Ταξή, Μιχάλη Διαλυνά και Αναστάση Τσιάτσιο Ξένοι στην ίδια πόλη (2010, Το Ποντίκι), συλλογικό έργο Ιστορίες από τις Αθώες Εποχές (2011, ΚΨΜ) Ερωτόκριτος (2016, Polaris), μαζί με τους Δημοσθένη Παπαμάρκο και Γιάννη Ράγκο, βασισμένο στο έργο του Βιτσέντζου Κορνάρου Συνέντευξη Άρθρο για τον Ερωτόκριτο στην Εφημερίδα των Συντακτών Αρχειοθετήθηκε 2017-04-28 στο Wayback Machine. Άρθρο για τον Ερωτόκριτο στην Καθημερινή