IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γουόκερ Έβανς

Ο Γουόκερ Έβανς (Walker Evans, 3 Νοεμβρίου 1903 – 10 Απριλίου 1975) ήταν Αμερικανός φωτογράφος, ιδιαίτερα γνωστός μέσα από το έργο του για την αμερικανική υπηρεσία Farm Security Administration, στο οποίο αποτύπωσε τις συνθήκες ζωής των αμερικανών αγροτών. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους φωτογράφους του 20ού αιώνα.

 Γεννήθηκε το 1903 στο Σαιντ Λούις της πολιτείας του Μιζούρι. Σπούδασε στην Ακαδημία Phillips στη Μασσαχουσέτη και αργότερα, κατά την περίοδο 1922-1926, στο κολέγιο Williams. Τα επόμενα δύο χρόνια εργάστηκε στη δημόσια βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, πριν εγκατασταθεί για ένα χρόνο στο Παρίσι, για σπουδές λογοτεχνίας. Μετά την επιστροφή του στην Αμερική, ήρθε σε επαφή με τη φωτογραφία, στην οποία έστρεψε το ενδιαφέρον του. Οι πρώτες του επαγγελματικές δουλειές καταγράφονται στα 1930, όταν φωτογραφίες του δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Hound & Horn, καθώς και στην έκδοση του έργου The Bridge, του ποιητή Χαρτ Κρέιν. Ακολούθησαν και άλλες λιγοστές παραγγελίες, με σημαντικότερη αυτή που του ανατέθηκε από την υπηρεσία Farm Security Administration των Ηνωμένων Πολιτειών, με σκοπό την καταγραφή των συνθηκών ζωής των Αμερικανών αγροτών κατά τη περίοδο του οικονομικού κραχ. Παράλληλα με το φωτογραφικό του έργο, ο Έβανς εργάστηκε την περίοδο 1943-1945 ως συντάκτης του περιοδικού Time, γράφοντας κριτικές βιβλίων. Από το 1945 υπήρξε φωτογράφος για το περιοδικό Fortune, το οποίο εγκατέλειψε το 1965, όταν διορίστηκε καθηγητής Γραφικού Σχεδίου (Graphic Design) στο Πανεπιστήμιο του Γέηλ. Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του ως φωτογράφος, απέσπασε τρεις υποτροφίες του Ιδρύματος Guggenheim (1940, 1941 και 1959). Το 1971, το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης φιλοξένησε μία σημαντική αναδρομική έκθεση έργων του. Πέθανε το 1975 στην πόλη Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ. Lloyd Fonvielle, Walker Evans, Apertures Masters of Photography, Konneman 1997, ISBN 3-89508-610-X Jeff L. Rosenheim, Maria Morris Hambourg, Douglas Eklund, Mia Fineman, Walker Evans, Princeton University Press, 2000, ISBN 0691050783 Walker Evans: Photographs for the Farm Security Administration, 1935-1938, New York: Da Capo Press, 1973 Φωτογραφίες του Έβανς Σύντομο βιογραφικό και φωτογραφίες του Masters of Photography: Walker Evans Getty Museum: Walker Evans Έκθεση Μητροπολιτικού Μουσείου Νέας Υόρκης
1097 Βικία

Η Βικία (Vicia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,835. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από την επιστημονική (λατινική) ονομασία του φυτού βίκος.

 Η μέση διάμετρος της Βικίας εκτιμάται σε 21,08 χιλιόμετρα. Η μάζα της εκτιμάται σε 10 τρισεκατομμύρια τόνους. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0831. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της Βικίας εκτιμάται ότι είναι περίπου 100 ως 105 βαθμοί C υπό το μηδέν, αλλά κατά το περιήλιο η μέγιστη θα πρέπει να ανέρχεται μέχρι τους 0 βαθμούς περίπου. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Εντίν Τσότσαλιτς

Ο Εντίν Τσότσαλιτς (βοσν.: Edin Cocalić) (γεν. 1987) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Αγωνίστηκε πέντε χρόνια στη Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο και από τον Ιανουάριο του 2010 ως το 2012 αγωνίστηκε στην Ελλάδα, στη Σούπερ Λίγκα, με τoν Πανιώνιο. Έχει ύψος 1,90, παίζει και με τα δύο πόδια, έχει καλή τεχνική και είναι καλός στο ψηλό παιχνίδι. Αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός αλλά και στη μεσαία γραμμή. Από τον Ιανουάριο του 2012 παίζει στη Μακάμπι Χάιφα στο Ισραήλ.

 Ο Εντίν Τσότσαλιτς γεννήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1987 στο Βίσεγκραντ, Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Ξεκίνησε την καριέρα του στη Ζελέζνιτσαρ του Σεράγεβο, στην οποία έπαιξε επί 11 χρόνια σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες. Από το 2006 εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα, στην οποία αγωνίστηκε έως τον Δεκέμβριο του 2009 σε 110 ματς συνολικά. Έγινε ο νεώτερος αρχηγός στην ιστορία της ομάδας. Τον Ιανουάριο του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο 3,5 ετών στον Πανιώνιο. Έκανε ντεμπούτο με την ομάδα στις 11 Φεβρουαρίου στο Κύπελλο Ελλάδος, όταν μπήκε ως αλλαγή στο 89΄ στον περιπετειώδη αγώνα της προημιτελικής φάσης εναντίον της Καβάλας, ο οποίος ξεκίνησε στις 10 Φεβρουαρίου, διακόπηκε λόγω κακοκαιρίας στο 70΄ και συνεχίστηκε την επόμενη μέρα, για να λήξει 0-0. Ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική έκανε στις 21 Φεβρουαρίου, στον εκτός έδρας αγώνα κατά του ΠΑΣ Γιάννινα και ήταν καλότυχο, αφού σκόραρε με κεφαλιά ψαράκι στην πρώτη επαφή του με την μπάλα στο πρώτο λεπτό και συνέβαλλε στην πρώτη νίκη (με 3-2) της ομάδας έπειτα από εννιά αγωνιστικές. Το 2003 κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική παίδων (κάτω των 17) της χώρας του, της οποίας υπήρξε αρχηγός. Έχει αγωνιστεί επίσης στις εθνικές νέων (κ. 19) και ελπίδων (κ. 21) και μια φορά με την εθνική ανδρών. Στατιστικά σεζόν 2009-10 Στατιστικά σεζόν 2010-11 Αρχειοθετήθηκε 2011-05-14 στο Wayback Machine..
Canonical Ltd.

Η Canonical Ltd. είναι μια εταιρία περιορισμένης ευθύνης (Ε.Π.Ε.) που ιδρύθηκε και χρηματοδοτείται από τον Νοτιοαφρικανό επιχειρηματία Μαρκ Σάτλγουορθ. Κύριος στόχος της Canonical είναι η ανάπτυξη και η προώθηση ελεύθερου λογισμικού. Τα κεντρικά γραφεία της είναι στο Λονδίνο, ενώ ως έδρα της επιχείρησης θεωρείται η νήσος Μαν που βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.

 Η Canonical έχει δημιουργήσει αρκετά έργα και τα υποστηρίζει ακόμη. Κυρίως έχει αναπτύξει ελεύθερο και ανοιχτού κώδικα λογισμικό (Foss) ή εργαλεία που αποσκοπούν στη βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ ελεύθερου λογισμικού και των συνεισφερόντων. Το λειτουργικό Ubuntu και διάφορες παραλλαγές του ως διανομές Linux: Ubuntu, μια διανομή Linux βασισμένη στο Debian με περιβάλλον εργασίας GNOME. Kubuntu, ο πυρήνας του Ubuntu με περιβάλλον εργασίας KDE. Xubuntu, ο πυρήνας του Ubuntu με περιβάλλον εργασίας Xfce. Edubuntu, βελτιωμένος πυρήνας του Ubuntu ειδικά για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Gobuntu, μια παραλλαγή του Ubuntu που αποτελείται εξ ολοκλήρου από το ελεύθερο λογισμικό. Ubuntu JeOS, μια αποτελεσματική εναλλακτική του Ubuntu ρυθμισμένη ειδικά για εικονικές συσκευές. Bazaar, ένα αποκεντρωμένο εργαλείο αναθεώρησης του συστήματος. OpenCD (εγκαταλείφθηκε), μια συλλογή από υψηλής ποιότητας, ελέυθερου και ανοιχτού κώδικα λογισμικό που προορίζονταν για τους χρήστες των Microsoft Windows. Storm, ένα διάγραμμα οντοτήτων-συσχετίσεων για την Python, μέρος του Launchpad. Upstart, μια οδηγούμενη από το γεγονός αντικατάσταση του εκκινητή init. Canonical.com, Επίσημη ιστοσελίδα Ubuntu.com, Αρχική σελίδα του Ubuntu
Ψάθη Κιμώλου

Η Ψάθη είναι μικρός οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα της Κιμώλου και το κύριο λιμάνι του νησιού. Απέχει περίπου 1 χιλιόμετρο από το Χωριό, την πρωτεύουσα και κύριο οικισμό της Κιμώλου. Η Ψάθη διαθέτει ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, καφετέριες, ταβέρνες καθώς και μια μικρή παραλία κοντά στο λιμάνι.

 Διοικητικά, η Ψάθη ανήκει στον Δήμο Κιμώλου και ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1971, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Κιμώλου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 19 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού τις τελευταίες δεκαετίες: Δήμος Κιμώλου Ψάθη, Κίμωλος / Psathi, Kimolos Greece στο https://www.youtube.com/
Αγία Ματρώνα η εν Θεσσαλονίκη

H Αγία Ματρώνα η εν Θεσσαλονίκη είναι μάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τη Θεσσαλονίκη που μαρτύρησε τον 3ο αι μ.Χ. Η μνήμη της τιμάται στις 27 Μαρτίου.

 Η οσία Ματρώνα έζησε στη Θεσσαλονίκη και υπήρξε ακόλουθος μιας πλούσιας και ευγενούς Ιουδαίας, της Παντίλλης ή Παυτίλλης, συζύγου του στρατοπεδάρχη της Θεσσαλονίκης. Όταν έγινε γνωστό ότι ήταν χριστιανή φυλακίσθηκε και βασανίσθηκε μέχρι θανάτου, ώσπου παρέδωσε το πνεύμα της. Το σώμα της ρίχθηκε έξω από τα τείχη της Θεσσαλονίκης και ακολούθως οι χριστιανοί της πόλης το παρέλαβαν και το ενταφίασαν κοντά στη λεωφόρο, που σύμφωνα με τους ιστορικούς τοποθετείται στη Χρυσή Πύλη της Θεσσαλονίκης, στη σημερινή Πλατεία Δημοκρατίας.
Μανταρά

Τα όρη Μανταρά (γαλλικά : Monts Mandara) είναι ηφαιστειακή οροσειρά της Αφρικής. Η οροσειρά εκτείνεται περίπου 200 χιλιόμετρα κατά μήκος του βόρειου τμήματος του Καμερούν στα σύνορα με τη Νιγηρία, από τον ποταμό Benue στα νότια ( 9,3 ° N 12.8 ° E ) προς τα βορειοδυτικά της Μαρουά στο βορρά ( 11,0 ° N 13.9 ° E ). Το μεγαλύτερο υψόμετρο είναι 1.494 μέτρα. Η περιοχή είναι πυκνοκατοικημένη, κυρίως με ομιλητές της γλώσσας Chadic. Η εθνοτική ομάδα Μοφού ζει στα βουνά Μανταρά. Ο Βρετανός Ντίξον Ντένχαμ το 1822, και ο γερμανός Χανς Ντομινίκ το 1902 , είναι μεταξύ των πρώτων εξερευνητών των όρεων.

 Gerhard Müller-Kosack, The way of the beer : ritual re-enactment of history among the Mafa, terrace farmers of the Mandara Mountains (North Cameroon), Mandaras Publishing, Londres, 2003, 408 p. ISBN 0-9544730-0-0 (d'après une thèse, Goethe-Universität) Judith Sterner, The ways of the Mandara Mountains : a comparative regional approach, Rüdiger Köppe, Cologne, 2003, 317 p. ISBN 3-89645-464-1 (texte remanié d'une thèse de doctorat d'Ethnologie, University of London) Antoinette Hallaire, Les monts du Mandara au nord de Mokolo et la plaine de Mora : étude géographique régionale, IRCAM, ORSTOM, Yaoundé, 1965, 2 vol. Antoinette Hallaire, Paysans montagnards du Nord-Cameroun : les monts Mandara, ORSTOM, Paris, 1991, 253 p. ISBN 2-7099-1028-4 http://www.mandaras.info/
Λόρεντς, αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε

O Λόρεντς (Λαυρέντιος), γερμ. Lorenz (γενν. 16 Δεκεμβρίου 1955) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης είναι τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε. Από το γάμο του με την Άστριντ, κόρη του Αλβέρτου Β΄ του Βελγίου, απέκτησε και τη Βελγική υπηκοότητα και τον τίτλο του πρίγκιπα.

 Γεννήθηκε στο Βιλλανκούρ του Ωτ-ντε-Σεν και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ροβέρτου αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε και της Μαργαρίτας της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίου δούκα της Αόστης. Μετά το σχολείο έκανε τη στρατιωτική του θητεία στο σύνταγμα Κυνηγοί των Άλπεων στον Αυστριακό στρατό και έγινε υπολοχαγός. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Σαιν Γκάλλεν στην Ελβετία και σε αυτό του Ίννσμπρουκ στην Αυστρία. Εργάστηκε σε διάφορες τράπεζες σε Λονδίνο, Παρίσι και Ρώμη. Το 1983 εισήλθε στην ιδιωτική τράπεζα Γκούτσβιλλερ στη Βασιλεία και ανελίχθηκε σε Διευθύνοντα μέτοχο. Το 1993 ήταν για ένα έτος σύμβουλος στην εταιρεία Σουίφτ. Το 1995 έγινε σύμβουλος στην τράπεζα BNP Paribas στο Παρίσι. Πιο πριν ήταν διευθυντής στην εταιρεία διαχείρισης αποβλήτων Sita και στην εταιρεία διαχείρισης ύδατος Ondeo Nalco των ΗΠΑ. Από 2004 έγινε τιμητικά πρόεδρος των Ιστορικών Αρχείων του Βελγίου και από το επόμενο έτος των Θησαυρών των Ναών της Ευρώπης. Υπηρέτησε ως αναπληρωτής πρόεδρος της Εταιρείας Φίλων του Αλμανάκ ντε Γκότα. Από το 2015 είναι μέλος του Συμβουλίου του Στέμματος της Ρουμανίας. Ο πατέρας του, ιδρυτής του κλάδου Έστε στον Οίκο του, απεβίωσε το 1996 και ο Λόρεντς τον διαδέχθηκε ως αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε. Με τον γάμο του με την πριγκίπισσα του Βελγίου απέκτησε τον τίτλο του πρίγκιπα του Βελγίου γι' αυτόν και τα τέκνα του. Του απονεμήθηκαν οι διακρίσεις των Ταγμάτων: του Λεοπόλδου Α΄ του Βελγίου, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, του Αδόλφου του Νασσάου (από το Λουξεμβούργο), του Στέμματος της Ολλανδίας, της Αξίας της Νορβηγίας, του πρίγκιπα Ερρίκου της Πορτογαλίας, της Αξίας της Ισπανίας, του Πολικού Αστέρος της Σουηδίας. Επίσης του Χρυσόμαλλου Δέρατος από τον Οίκο του των Αψβούργων-Λωρραίνης, του Ντανίλο Α΄ από τον Οίκο του Μαυροβουνίου και του Στέμματος από τον Οίκο της Ρουμανίας. Νυμφεύτηκε το 1984 την Άστριντ των Βέττιν - Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρη του Αλβέρτου Β΄ του Βελγίου και είχε τέκνα: Αμεδαίος γενν. 1985, τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε. Μαρία-Λάουρα γενν. 1988. Ιωακείμ γενν. 1991, τιτουλάριος αρχιδούκας της Αυστρίας-Έστε. Λουίζα-Μαρία γενν. 1995. Λετίσια-Μαρία γενν. 2003. Official Belgian Monarchy Website – Prince Lorenz
Φίλιπσμπουργκ (Άγιος Μαρτίνος)

Το Φίλιπσμπουργκ (ολλανδικά: Philipsburg) είναι πρωτεύουσα του συστατικού κράτους του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, Άγιου Μαρτίνου. Η πόλη λειτουργεί ως εμπορικό κέντρο του νησιού και έχει 1.338 κατοίκους (2006). Η πόλη είναι χτισμένη στο νότιο μέρος του νησιού, σε μια λωρίδα γης που χωρίζει τη θάλασσα από μια μεγάλη αλμυρή λίμνη, όπου υπάρχει και αλυκή.

 Το νησί του Αγίου Μαρτίνου ανακαλύφθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1493, από τον Χριστόφορο Κολόμβο. Το Φίλιπσμπουργκ ιδρύθηκε το 1763 από τον Τζον Φίλιπς, ένα Σκωτσέζο λοχαγό του Ολλανδικού Ναυτικού και σύντομα έγινε πολυσύχναστο κέντρο του διεθνούς εμπορίου. Δύο ιστορικά φρούρια μαρτυρούν τη στρατηγική σημασία του Φίλιπσμπουργκ, το Φρούριο Άμστερνταμ και το Φρούριο Βίλεμ. Ίσως η πιο γνωστή φωτογραφία από ολόκληρο το νησί του Αγίου Μαρτίνου είναι αυτή του διεθνούς αεροδρομίου Πριγκίπισσα Ιουλιάνα όπου ο διάδρομος προσγείωσης των αεροσκαφών σχεδόν εφάπτεται σε μία παραλία. Και μόνο γι'αυτό το θέαμα, το αεροδρόμιο που βρίσκεται στα δυτικά του Φίλιπσμπουργκ αποτελεί πόλο έλξης τουριστών. Λόγω του μικρού μήκους του διαδρόμου, 2.180 μέτρα, τα αεροπλάνα κατά την προσέγγιση του διαδρόμου πρέπει να πετούν σε ασυνήθιστα χαμηλό υψόμετρο, μόλις 10-20 μέτρα πάνω από την κοντινή παραλία Μάχο. Η ανάφλεξη των κινητήρων από την αναχώρηση των αεροσκαφών είναι επίσης άλλος ένας «πόλο έλξης» καθώς δημιουργούν τεχνητά κύματα. Ωστόσο, τα αέρια των στροβιλοκινητήρων είναι πραγματικός κίνδυνος και οι άνθρωποι πρέπει να προσέχουν. Έτσι οι τοπικές αρχές τοποθέτησαν μια προειδοποίηση στον φράχτη του αεροδρομίου για να προειδοποιήσουν τους ανθρώπους για τους κινδύνους από τα αέρια των στροβιλοκινητήρων. Πληροφορίες για το Φίλιπσμπουργκ
Μαργαρίτα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margarethe von Hanau-Münzenberg (6 Απριλίου 1471 - 5 Σεπτεμβρίου 1503 στο Βορμς) από τον Οίκο του Χάναου ήταν κόρη του κόμη του Χάναου, που έγινε μοναχή.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Α΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και της συζύγου του Αδριάνας, κόρης του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Η οικογένειά της διαπραγματεύτηκε την είσοδό της στο μονή του Λήμπεναου ήδη από το 1477, και έγινε δεκτή εκεί ως μοναχή. Διατηρήθηκε η αλληλογραφία μεταξύ αυτής και του πατέρα της, που δείχνει ότι εξακολουθούσε να ενδιαφέρεται για τις υποθέσεις της οικογένειάς της μετά την είσοδό της στο μοναστήρι. Karl-Heinz Spieß: Familie und Verwandtschaft im deutschen Hochadel des Spätmittelalters, Στουτγκάρδη 1993 Reinhard Suchier: Philipp I. von Hanau-Münzenberg , σε: Hanauer Anzeiger της 18ης και 19ης Νοεμβρίου 1897 = τόμους. 270 και 271 Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978.
Βωμός της Ειρήνης

Ο Βωμός της Ειρήνης του Αυγούστου, λατιν. Ara Pacis Augustae, απλούστερα Βωμός της Ειρήνης, είναι ένας βωμός στη Ρώμη αφιερωμένος στην Pax, Ρωμαϊκή θεότητα της Ειρήνης. Το μνημείο παρήγγειλε η Ρωμαϊκή Σύγκλητος στις 4 Ιουλίου 13 π.Χ. προς τιμήν της επιστροφής του Αυγούστου στη Ρώμη, έπειτα από τρία έτη περιοδείας του στην Ισπανία και τη Γαλατία, και αυτό αφιερώθηκε (εγκαινιάστηκε) στις 30 Ιανουαρίου 9 π.Χ.. Bρίσκεται στα βόρεια προάστια της πόλης, ένα ρωμαϊκό μίλιο έξω από το Πομέριουμ (τα ιερά όρια της πόλης), στη δυτική πλευρά της Φλαμινίας Οδού, βορειοανατολικά του Πεδίο του Άρεως. Ήταν μία πεδιάδα, που πλημμύριζε από τον Τίβερη, οι προσχώσεις λάσπης όμως σταδιακά ανέβασαν 4 μ. το επίπεδό της. Τα ευρήματα, από τα νότια του Μαυσωλείου του Αυγούστου που ήταν αρχικά το μνημείο, έχουν αναστυλωθεί στα δυτικά του Μαυσωλείου στο για τον σκοπό αυτό Μουσείο του Βωμού της Ειρήνης από το 1938.

 Ο Βωμός αντανακλά την άποψη του Αυγούστου για τη θρησκεία της Πολιτείας της Ρώμης. Οι εξωτερικοί τοίχοι έχουν ανάγλυφα σε δύο ζώνες: η κάτω έχει σπειροειδείς βλαστούς φυτών, που συμβολίζουν την αφθονία και την ευημερία της Ειρήνης του Αυγούστου (Pax Augustae). Το μνημείο ως σύνολο εξυπηρετεί τη θρησκευτική λειτουργία της Πολιτείας και ταυτόχρονα προπαγανδίζει τον Αύγουστο και το καθεστώς του, προσπαθώντας να μειώσει την προσωποκρατία του και τη δυναστική διαδοχή, στοιχεία απαράδεκτα στη Δημοκρατική παράδοση της πόλης. Το μνημείο αποτελείται από έναν παραδοσιακό βωμό: ένα τετράγωνο κτήριο χωρίς στέγη, ανοικτό από επάνω. Ανατολικά και δυτικά υπάρχουν είσοδοι· η πρώτη από αυτές έχει κλίμακα και είναι η κύρια είσοδος. Εξωτερικά οι τοίχοι καλύπτονται από εξαίρετης λεπτομέρειας γλυπτά από μάρμαρα της Λούνι της Ετρουρίας. Ο βόρειος τοίχος Ο νότιος τοίχος Crow, Charlotte (June 2006). "The Ara Pacis". History Today. 56 (6). Augustus. Res Gestae Divi Augusti [The Achievements of the Deified Augustus]. c. 14 AD. Galinsky (1966). "Venus in a relief of the Ara Pacis Augustae". American Journal of Archaeology. 70: 223–243. doi:10.2307/501892.
Τηλεμπόρα

Τηλεμπόρα είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη τηλεοπτική σεζόν 2004-2005. Η σειρά παρουσιάζει τον αταίριαστο έρωτας μιας διάσημης τηλεοπτικής παρουσιάστριας και ενός άνδρα που έχει αφιερωθεί στην οικολογία. Ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο ανάμεσά τους θα τους φέρει σε μία πρώτη -όχι τόσο επιτυχημένη- γνωριμία. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους της σειράς έχουν ο Απόστολος Γκλέτσος και η Θεοφανία Παπαθωμά. Το σενάριο υπογράφει ο Λευτέρης Καπώνης (που την ίδια χρονιά υπέγραφε το σενάριο των Εραστής Δυτικών Προαστίων και Η Απλή Μέθοδος Των Τριών για το ίδιο κανάλι), ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Βασίλης Θωμόπουλος.

 Η Λιάνα Δοξάκη, μια δυναμική τηλεπαρουσιάστρια, γνωρίζει σε ένα τροχαίο τον Μάρκο Σεβαστό, έναν άντρα αφιερωμένο στην οικολογία και τις αγροτικές του εργασίες. Η γνωριμία τους έχει όλα τα στοιχεία του κεραυνοβόλου έρωτα. Και οι δύο ξαφνιάζονται. Όταν όμως η αστυνομία φτάνει για να λύσει τις διαφορές και τις κόντρες που προκύπτουν από το τρακάρισμα τους, οι δύο αυτοί άνθρωποι, αντί να παραδεχτούν την ερωτική τους έλξη, είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν ο ένας τον άλλον Τελικά ύστερα από πολλές προστριβές και ευτράπελα η Λιάνα και ο Μάρκος θα καταλήξουν σε παντρεμένοι και ευτυχισμένοι. Απόστολος Γκλέτσος ως Μάρκος Σεβαστός Θεοφανία Παπαθωμά ως Λιάνα Δοξάκη Δημήτρης Καλλιβωκάς ως Θεόφιλος Σεβαστός Τάσος Κωστής ως Διευθυντής Καναλιού Τιτίκα Στασινοπούλου ως μητέρα Λιάνας Σπύρος Πούλης ως Χαράλαμπος Φαίδρα Δρούκα Γιώργος Κορμάνος Χρύσα Κοντογιώργου Γιάννης Ζουγανέλης ως Βλάσσης Προβαλλόταν κάθε Παρασκευή στις 21:00. Στις 25/3/2005 δεν προβλήθηκε επεισόδιο. Τηλεμπόρα στην IMDb
Τερεζίνα

Η Τερεζίνα (Teresina) είναι πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας Πιαουί, στη βορειοανατολική Βραζιλία. Σύμφωνα με υπολογισμούς του 2013, η Τερεζίνα έχει 836.474 κατοίκους και είναι η 19η πολυπληθέστερη πόλη στη χώρα. Μαζί με το Τίμον στο Μαρανιάο σχηματίζουν ένα πολεοδομικό συγκρότημα με σχεδόν ένα εκατομμύριο κατοίκους. Ανάμεσα στην Τερεζίνα και το Τίμον ρέει ο ποταμός Παρναΐμπα, ένας από τους μεγαλύτερους της περιοχής, ενώ κοντά στην Τερεζίνα είναι και ο Ρίο Πότι. Σε αντίθεση της υπόλοιπες πρωτεύουσες πολιτειών της βορειοανατολικής Βραζιλίας που είναι παραθαλάσσιες, η Τερεζίνα βρίσκεται στην ενδοχώρα, 354 χιλιόμετρα από το λιμάνι Παρναΐμπα στις εκβολές του ποταμού.

 Η Τερεζίνα δημιουργήθηκε το 1852 ως Βίλα Νόβα ντο Πότι (Vila Nova do Poty) για να αντικαταστήσει το Οέιρας ως πρωτεύουσα της πολιτείας, επειδή η θέση της στον ποταμό Παρναΐμπα διευκόλυνε την πρόσβαση. Ήταν η πρώτη πόλη που σχεδιάστηκε στη Βραζιλία. Η πόλη πήρε το όνομα Τερεζίνα από την αυτοκράτειρα Τερέζα Κριστίνα, σύζυγο του αυτοκράτορα Πέδρο Β΄. Η οικονομία της πόλης βασίζεται στην βιομηχανία και το εμπόριο. Στην πόλη υπάρχουν εργοστάσια παραγωγής ζάχαρης και σαπουνιών, υφαντουργίες, αποστακτήρια και πριονιστήρια. Επίσης είναι κέντρο εξαγωγής κτηνοτροφικών και αγροτικών προϊόντων. Η πόλη συνδέεται σιδηροδρομικώς με το Σάο Λουίς και ακτοπλοϊκώς με την Παρναΐμπα. Επίσης διαθέτει αεροδρόμιο. Από το 1989 λειτουργεί μετρό στην πόλη με 9 σταθμούς και συνολικό μήκος 13,5 χιλιόμετρα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Teresina στο Wikimedia Commons
Η Μεσόγειος φλέγεται

Η Μεσόγειος φλέγεται είναι ο τίτλος ελληνικής πολεμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1970, σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα και σενάριο Αντώνη Δαυίδ και Σταμάτη Φιλιππούλη, με πρωταγωνιστές τον Κώστα Πρέκα και τον Κώστα Καρρά.

 Η Γερμανία εισβάλει στην Ελλάδα και δύο παιδικοί φίλοι, ο Έλληνας Παύλος Δελής και ο Γερμανός Έρικ Φον Άουερ, αξιωματικοί του ναυτικού των χωρών τους, είναι αναγκασμένοι να πολεμήσουν ο ένας τον άλλον και συγκρούονται στη μάχη, ο καθένας υπερασπιζόμενος την πατρίδα του. Λίγο νωρίτερα, πριν κηρυχτεί ο πόλεμος, ο Έρικ επισκέπτεται στην Αθήνα τον άρρωστο πατέρα του, ο οποίος εργάζεται στην πρεσβεία της Γερμανίας. Με την ευκαιρία, συναντά τη Μαρίνα, αδελφή του Παύλου, με την οποία είναι ερωτευμένος από παλιά. Η συνάντηση κρατιέται μυστική από τον Παύλο και η γνωριμία αυτή καταλήγει στον γάμο μεταξύ του Έρικ και της Μαρίνας. Όταν αρχίζουν οι συγκρούσεις στη Μεσόγειο, κατά τις οποίες οι δυο παλιοί φίλοι έρχονται αντιμέτωποι, εκτός από την παλιά έχθρα λόγω της Μαρίνας, τους χωρίζει πλέον και η αγάπη του καθενός για την πατρίδα του. Κώστας Πρέκας - υποπλοίαρχος Παύλος Δελής Κώστας Καρράς - υποπλοίαρχος Έρικ Φον Άουερ Όλγα Πολίτου - Μαρίνα Δελή Σοφία Ρούμπου - Όλγα Λυκούργος Καλλέργης - κύριος Δελής Τέλης Ζώτος - πλοίαρχος Κουρτ Χάινριχ Δημήτρης Μπισλάνης - κυβερνήτης Άγγελος Μαυρόπουλος - ναύαρχος Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1969-1970 και, κόβοντας 410.329 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 7η θέση ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιτβιντί στις 4 Απριλίου 2013. Η Μεσόγειος φλέγεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Μουρταζά Ραχίμοφ

Ο Μουρταζά Γκομπαϊντούλοβιτς Ραχίμοφ (ρωσικά: Муртаза́ Губайду́ллович Рахи́мов, μπασκιρικά: Мортаза Ғөбәйҙулла улы Рәхимов, Mortaza Ğöbäyźulla ulı Räximov, 7 Φεβρουαρίου 1934- 11 Ιανουαρίου 2023) ήταν Ρώσος πολιτικός μπασκιρικής εθνικότητας, ο οποίος υπηρέτησε από το 1993 έως το 2010 ως ο πρώτος Πρόεδρος του Μπασκορτοστάν, μιας δημοκρατίας εντός της Ρωσίας.

 Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 1934 στο χωριό Ταβακάνοβο της Επαρχίας Κουγκαρτσίνσκι στην Μπασκιρική Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Μετά την αποφοίτησή του από την Τεχνική Σχολή Πετρελαίου της Ουφά άρχισε να εργάζεται στο διυλιστήριο 22ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ της Ουφά. Το 1964, ο Ραχίμοφ αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Πετρελαίου της Ουφά και αργότερα εργάστηκε στο διυλιστήριο Νόβο-Ουφίμσκι, και το 1986 διορίστηκε διευθυντής της εταιρείας. Το 1989, ο Ραχίμοφ εξελέγη βουλευτής της ΕΣΣΔ, και το ίδιο έτος, διορίστηκε ως Πρόεδρος τ ου Ανώτατου Συμβουλίου της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Το Νοέμβριο του 1993, ο Ραχίμοφ προτάθηκε ως υποψήφιος αντιπρόσωπος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, και το Δεκέμβριο του ίδιου έτους ο Ραχίμοφ εξελέγη ευρέως ως πρώτος Πρόεδρος του Μπασκορτοστάν. Στις 4 Ιουνίου 1998, επανεξελέγη στη θέση του Προέδρου του Μπασκορτοστάν για μια δεύτερη θητεία. Στις ,21 Δεκεμβρίου 2003 σύμφωνα με τον Ομοσπονδιακό νόμο "Σχετικά με τις κύριες εγγυήσεις για τα εκλογικά δικαιώματα και τα δικαιώματα σχετικά με τη συμμετοχή των πολιτών της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε δημοψηφίσματα" ο Ραχίμοφ εξελέγη ως Πρόεδρος του Μπασκορτοστάν για τρίτη θητεία. Ο Ραχίμοφ ήταν μέλος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου της Ομοσπονδιακής Συνέλευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1993-2001). Υπήρξε μέλος του Συμβουλίου του Κράτους της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν και Προεδρικού Συμβουλίου της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν, και Πρόεδρος του διατμηματικού Συμβουλίου Δημόσιας Ασφάλειας της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Ο Ραχίμοφ τα τελευταία χρόνια της ζωής του εργάστηκε ως συνεργάτης της Sistema για την διαχείριση της ρωσικής Bashneft, ως μέρος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, και εξακολουθούσε να είναι γνωστός ως εξέχων πολιτικός στη Ρωσία. Ο Ραχίμοφ ήταν παντρεμένος με την Λουίζα Γκαλίμοβνα Ραχίμοβα, και έχει ένα γιο, τον Ουράλ Ραχίμοφ. Ο γιος του είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη Ρωσία, έχοντας μια περιουσία τουλάχιστον 500 εκατομμυρίων δολαρίων σε πλούτο και δεν είναι παντρεμένος. Ο επίσημος βιογράφος του Ραχίμοφ έχει δηλώσει ότι στον Ραχίμοφ άρεσαν η μουσική, η φαντασία και η φυσική αγωγή. Απεβίωσε στις 11 Ιανουαρίου 2023, σε ηλικία 88 ετών. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Murtaza Rakhimov στο Wikimedia Commons The biography of Murtaza Rakhimov
NGC 63

Ο NGC 63 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Έχει γωνιακή έκταση 1,7′ × 1,1′ και φαινόμενο μέγεθος 11,8 mag. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Χάινριχ ντ' Αρέ στις 27 Αυγούστου 1865.

 Δεδομένα για το NGC 63 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 63 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 63 στο Wikimedia Commons
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1968

Η τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου του 1968 διεξήχθη στην Ιταλία. Το κύπελλο σήκωσε η εθνική Ιταλίας, η οποία, όμως, πρώτα "πέρασε διά πυρός και σιδήρου". Στον ημιτελικό (5 Ιουνίου, Νάπολη) αναδείχθηκε ισόπαλη 0-0 με την Ε.Σ.Σ.Δ. και προκρίθηκε με κλήρωση. Στον άλλο ημιτελικό, στη Φλωρεντία, η Γιουγκοσλαβία επικράτησε της Αγγλίας με 1-0. Στον τελικό (10 Ιουνίου, Ρώμη) η Ιταλία θριάμβευσε επί της Γιουγκοσλαβίας με 2-0, με γκολ των Λουίτζι Ρίβα (12') και Πιέτρο Αναστάζι (31'). Αυτός, όμως, ήταν ο δεύτερος τελικός. Ο πρώτος, δύο ημέρες νωρίτερα, στη Ρώμη ξανά, είχε λήξει 1-1 (39' Ντράγκαν Ντζάγιτς, 80' Άντζελο Ντομενγκίνι). Στον μικρό τελικό (8 Ιουνίου, Ρώμη) η Αγγλία νίκησε 2-0 την ΕΣΣΔ.

 Στάδιο Σαν Παόλο, Νάπολη - Χωρητικότητα: 72.800 Κομμουνάλε, Φλωρεντία - Χωρητικότητα: 47.000 Ολίμπικο, Ρώμη - Χωρητικότητα: 86,500 Η προκριματική διοργάνωση ολοκληρώθηκε σε δύο φάσεις: σε μία φάση ομίλων (που έλαβε χώρα από το 1966 έως το 1968) και την προημιτελική φάση (1968). Υπήρξαν οκτώ όμιλοι των τεσσάρων ομάδων ο καθένας με την εξαίρεση του 4ου ομίλου, ο οποίος είχε τρεις. Οι αγώνες ήταν διπλοί και οι νίκες έδιναν 2 πόντους, οι ισοπαλίες 1 πόντο, και οι ήττες 0 πόντους. Μόνο οι πρώτοι των ομίλων προκρίνονταν στην προημιτελική φάση. Στην προημιτελική φάση οι ομάδες έπαιξαν διπλούς αγώνες. Οι νικητές της προημιτελικής φάσης προχώρησαν στα τελικά. * Τα αποτελέσματα του 8ου ομίλου καθορίστηκαν από τα αποτελέσματα των Βρετανικών Πρωταθλημάτων το 1966-1967 και το 1967-1968 1ος Αγώνας - Σάββατο 6 Απριλίου 1968 17:00 EET Στάδιο Βασσίλ Λέφσκι, ΣόφιαΔιαιτητής: Γκέρχαρντ Σούλενμπούργκ (Δυτική Γερμανία) 2ος Αγώνας - Σάββατο 20 Απριλίου 1968 16:00 CET Σαν Πάολο, ΝάποληΔιαιτητής: Γκόττφριντ Ντίνστ (Ελβετία) Ιταλία προκρίθηκε με σύνολο τερμάτων 4-3. 1ος Αγώνας - Σάββατο 4 Μαϊου 1968 17:00 CET Στάδιο Φέρεντς Πούσκας, ΒουδαπέστηReferee: Λώρενς Φαν Ράβενς (Ολλανδία) 2ος Αγώνας - Σάββατο 11 Μαϊου 1968 19:30 MSK Λουζνίκι, ΜόσχαΔιαιτητής: Κούρτ Τσένσνερ (Δυτική Γερμανία) Σοβιετική Ένωση προκρίθηκε με σύνολο τερμάτων 3-2. 1ος Αγώνας - Τετάρτη 3 Απριλίου 1968 19:45 GMT Γουέμπλεϊ, ΛονδίνοΔιαιτητής: Γκίλμπερτ Ντρόζ (Εθνική Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Ελβετία) 2ος Αγώνας - Τετάρτη 8 Μαϊου 1968 20:30 CET Σαντιάγκο Μπερναμπέου, ΜαδρίτηΔιαιτητής: Γιόζεφ Κρνάβεκ (Τσεχοσλοβακία) Αγγλία προκρίθηκε με σύνολο τερμάτων 3-1. 1ος Αγώνας - Σάββατο 6 Απριλίου 1968 16:00 CET Βελοντρόμ, ΜασσαλίαΔιαιτητής: Έρβιν Βέτερ (West Germany) 2ος Αγώνας - Τετάρτη 24 Μαϊου 1968 16:30 CET Παρτιζάν, ΒελιγράδιΔιαιτητής: Πάουλ Σίλλερ (Αυστρία) Γιουγκοσλαβία προκρίθηκε με σύνολο τερμάτων 6-2. Euro 1968 - Ιταλία
Σβετλάνα Γκάνουσκινα

Η Σβετλάνα Αλεξέιεβνα Γκάνουσκινα (ρωσικά: Светла́на Алексе́евна Га́ннушкина‎, γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1942) είναι μαθηματικός και ακτιβίστρια ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρωσία, η οποία αναφερόταν ως σοβαρή υποψήφια για το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης του 2010.

 Η Γκάνουσκινα εργάστηκε για πολλά χρόνια ως καθηγήτρια μαθηματικών σε πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το 1990, βοήθησε στην ίδρυση της ομάδας Βοήθεια των Πολιτών (Grazhdanskoe Sodeistvie), μίας ΜΚΟ που αγωνίζεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως όσον αφορά τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στη ρωσική κοινωνία. Από το 2015, ο οργανισμός χαρακτηρίζεται ως "ξένος πράκτορας" από τη ρωσική κυβέρνηση.Η Γκάνουσκινα είναι μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου για την Κοινωνία των Πολιτών και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Είναι επίσης στο συμβούλιο του Μνημείου, μίας κοινότητας αφιερωμένη στη μνήμη των θυμάτων της σοβιετικής καταστολής. Το 2006, της απονεμήθηκε το βραβείο Homo Homini για τον ακτιβισμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την τσεχική ομάδα People in Need (Άνθρωποι σε Ανάγκη).Το 2016, η Γκάνουσκινα έλαβε το Βραβείο Ορθής Διαβίωσης, που συχνά αναφέρεται ως «Εναλλακτικό Βραβείο Νόμπελ», στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, «για την υπερδεκαετή δέσμευσή της στην προώθηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δικαιοσύνης για τους πρόσφυγες και τους εξαναγκασμένους μετανάστες και την ανοχή μεταξύ διαφορετικών εθνοτικών ομάδων". Ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρωσία
Μανουέλ Ιόρι

Ο Manuel Iori (γεννημένος στις 12 Μαρτίου 1982) είναι Ιταλός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως μέσος και είναι επί του παρόντος προπονητής νέων στην Cittadella.

 Ο Ιόρι ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Βαρέζε της Serie C1 . Έπειτα έπαιξε για την ομάδα της Serie D Borgosesia πριν παίξει 5 σεζόν στη Serie C2 . Το καλοκαίρι του 2006 εντάχθηκε στην Cittadella της Serie C1, όπου κέρδισε τα πλέι οφ ανόδου το 2008. Έπαιξε 41 από τους 42 αγώνες πρωταθλήματος στην πρώτη του σεζόν στη Serie B, βοήθησε τον νεοφερμένο να τερματίσει ακριβώς πάνω από τη γραμμή του υποβιβασμού. Τον Αύγουστο του 2009, υπέγραψε η Κιέβο σε μια προσφορά συνιδιοκτησίας. Ο Antimo Iunco στάλθηκε αργότερα στον σύλλογο ως δανεικός ως μέρος της συμφωνίας. Μετά τον τραυματισμό του Λούκα Ριγόνι, έπαιξε ως βασικός κεντρικός μέσος μέχρι την αποθεραπεία του Ριγόνι. Έπαιξε επίσης στο Coppa Italia 2009–10 εναντίον της Frosinone, αντικατέστησε τον Rigoni στο 54 λεπτό, στις 25 Νοεμβρίου 2009 και τον αγώνα εναντίον της ACF Fiorentina ως βασικός, στον οποίο και οι δύο ομάδες ξεκούρασαν τους βασικούς αριθμούς. Ο αγώνας έληξε με ήττα 2–3. Τον Ιούνιο του 2010 η Κιέβο τον αγόρασε οριστικά, ενώ τώρα ο Ιούνκο δόθηκε δανεικός στην Τσιταντέλα τη σεζόν 2009–10, υπέγραψε η Τσιταντέλα σε συμφωνία συνιδιοκτησίας, για 500.000 ευρώ. Στις 17 Αυγούστου 2010, δόθηκε δανεικός στη Λιβόρνο της Serie B ως δανεικός με δικαίωμα αγοράς. Στις 20 Ιουλίου 2021, ο Iori αποκαλύφθηκε επίσημα ως ο νέος προπονητής που είναι υπεύθυνος για την ομάδα νέων κάτω των 19 ετών της Primavera στη Cittadella, την τελευταία του ομάδα ως παίκτης. Προφίλ στο La Gazzetta dello Sport Προφίλ στο Football.it (Αγγλικά) Μανουέλ Ιόρι στο WorldFootball.net
Μαργαρίτα του Άνχαλτ-Κέτεν

H Μαργαρίτα, γερμ. Margaret von Anhalt-Köthen (12 Νοεμβρίου 1494 - 7 Οκτωβρίου 1521) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας της Σαξονίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Βάλντεμαρ ΣΤ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Μαργαρίτας, κόρης του Γκύντερ ΛΣΤ΄ κόμη του Σβάρτσμπουργκ-Μπλάνκενμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1513 τον Ιωάννη των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα: Μαρία 1515-1583, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ δούκα της Πομερανίας. Μαργαρίτα 1518-1545, παντρεύτηκε τον Χανς Μπούζερ κύριο του Λήσταλ. Ιωάννης-Ερνέστος 1521-1553, δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ. Ιωάννης 1519, απεβ. την ημέρα που γεννήθηκε. Ingetraut Ludolphy: Friedrich der Weise: Kurfürst von Sachsen 1463–1525, Leipziger Universitätsverlag, Leipzig, 2007, p. 241. Hans Rupprich, Hedwig Heger: Die deutsche Literatur vom späten Mittelalter bis zum Barock vol. 4. Beck, 1994, p. 505
Τζος Τσίλντρες

Ο Τζος Τσίλντρες (Χάρμπορ Σίτι της Καλιφόρνια, 20 Ιουνίου 1983), είναι Αμερικανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μ. και βάρος 102 κιλά. Αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ.

 Το 2004 επιλέχθηκε στο νούμερο 6 του ντραφτ από τους Ατλάντα Χόκς. Είχε 4ετή προϋπηρεσία στο ΝΒΑ με διψήφιο αριθμό πόντων (11,1) και γενικά αξιόλογη στατιστική (5,6ρ., 1,8ασ., 1κλ., 0,5κοψ., 1,4λ. σε 31′ και 285 παιχνίδια). Στις 23 Ιουλίου 2008 ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε ότι ο παίκτης υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ομάδα του Πειραιά. Εκείνη την εποχή υπήρξε ο πιο ακριβοπληρωμένος αθλητής στον κόσμο εκτός του ΝΒΑ. Στον Ολυμπιακό αγωνίστηκε μέχρι το 2010 κερδίζοντας το Κύπελλο Ελλάδος το 2010 και φτάνοντας στον τελικό της Ευρωλίγκα την ίδια χρονιά. Μετά από μια διετία στον Ολυμπιακό, επέστρεψε στο ΝΒΑ όπου έπαιξε μία τριετία σε Σανς (2010-12), Νετς (2012-13) και Πέλικανς (2013). Εκεί έπαιξε 106 παιχνίδια και με ελάχιστη συνεισφορά (3,6π., 2,5ρ., 0,8ασ., 0,5κλ., 0,3κοψ., 0,5λ. σε 14′) και τον Δεκέμβριο του 2013 ήταν ώρα να περάσει στην έξοδο από το ΝΒΑ για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Έκτοτε έχει αγωνιστεί σε Αυστραλία, ΗΠΑ, Ιαπωνία. Κύπελλο Ελλάδος: (2010) Καλύτερη ρούκι πεντάδα στο ΝΒΑ: (2005) Καλύτερη δεύτερη πεντάδα στην Ευρωλίγκα: (2010) Καλύτερη πεντάδα στο Ελληνικό πρωτάθλημα: (2010) Πρώτος σκόρερ στο Ελληνικό πρωτάθλημα: (2010) Ελληνικό All Star Game: (2010) Καλύτερη πεντάδα στο Αυστραλιανό πρωτάθλημα: (2015) Josh Childress, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
Βαγγέλης Ιωάννου

Ο Βαγγέλης Ιωάννου (Αθήνα, 27 Οκτωβρίου 1972) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και σπόρτκαστερ, που έχει πολύχρονη παρουσία στην τηλεόραση της ΕΡΤ με περιγραφές αθλητικών αγώνων, ιδίως της καλαθοσφαίρισης και της Εθνικής Ελλάδας.

 Γεννήθηκε το 1972 στην Αθήνα, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Έλκει την καταγωγή του από την Ηλεία. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) του ΑΠΘ. Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1993. Έχει παρακολουθήσει επίσης διετή κύκλο σπουδών στο ΜΠΣ με ειδίκευση στο Sport Management του Ινστιτούτου Αθλητικής Επιχειρηματικότητας.Στην καριέρα του εργάστηκε αρχικά ως συντάκτης του αθλητικού τμήματος στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ και στη συνέχεια στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ. Διετέλεσε συνεργάτης του αθλητικού τμήματος στο ΡΑΔΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Πρόσθετα έχει διατελέσει αρχισυντάκτης του αθλητικού τμήματος στην εφημερίδα PRESS TIME. Υπήρξε αρχισυντάκτης για το μπάσκετ στην εφημερίδα ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ την χρονική περίοδο 1998-2010. Στο παρελθόν έχει υπηρετήσει ως εκπρόσωπος Τύπου στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών. Είναι ευρέως γνωστά τα προσωνύμια/παρατσούκλια τα οποία ο Ιωάννου έχει δώσει σε παίκτες της ελληνικής καλαθοσφαίρισης, όπως: Kill Bill (Βασίλης Σπανούλης) Greek Freak (Γιάννης Αντετοκούνμπο) Σλούκι Λούκ (Κώστας Σλούκας) Άγιος Γεώργιος Πρίντεζης (Γιώργος Πρίντεζης) Nick the quick (Νικ Καλάθης) The Elevator (Θανάσης Αντετοκούνμπο) Ο Εξολοθρευτής (Βαγγέλης Μάντζαρης) Μπιγκ Πάπα (Γιώργος Παπαγιάννης) Ελληνικό τανκ (Δημήτρης Αγραβάνης) Pistol John (Γιάννης Αθηναίου) Υδραυλικός (Νίκος Γκίκας) Tyler Time (Τάιλερ Ντόρσεϊ) Κόμπρα (Γιαννούλης Λαρεντζάκης) Το Λιοντάρι του Πειραιά (Ντάνιελ Χάκετ)Επίσης ο Ιωάννου έχει δώσει χαρακτηρισμούς/παρωνύμια για τεχνικούς όρους της καλαθοσφαίρισης, όπως π.χ.: πεταχτάρι, για το ιδιαίτερο στυλ/σουτ του Γιώργου Πρίντεζη μπομπίτα, για το σουτ/βόμβα του Χουάν Κάρλος Ναβάρο Έχει λάβει τις ακόλουθες βραβεύσεις για το έργο του. 2006: βράβευση από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου για το καλύτερο ρεπορτάζ της χρονιάς 2008: βράβευση από την ΕΓΒΕ για την αποκλειστική συνέντευξη με τον Ουσέϊν Μπολτ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου 2012: βράβευση από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου για την καλύτερη περιγραφή της χρονιάς 2012: βράβευση από την Ευρωλίγκα για την περιγραφή του τελικού αγώνα, Ολυμπιακός-ΤΣΣΚΑ Κατά Ιωάννου Ευαγγέλιο ertecho.gr Όλα τα παρατσούκλια που έχει δώσει ο Βαγγέλης Ιωάννου youtube.com
Κώμα του Γιαλού

Η Κώμα του Γιαλού είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Koma tou Gialou». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Αφροδίτη Ζέγκερς

Η Αφροδίτη Ζέγκερς (ολλανδικά: Afrodite Zegers, γεννημένη Αφροδίτη Κυρανάκου) (2 Δεκεμβρίου 1991, Αθήνα) είναι μια Ολλανδή-Ελληνίδα ιστιοπλόος, η οποία αγωνίζεται στην Ολυμπιακή κατηγορία ιστιοπλοΐας 470.

 Με καταγωγή από την Ελλάδα, ξεκίνησε την ιστιοπλοΐα σε ηλικία 9 ετών με το Όπτιμιστ, παίρνοντας μέρος σε διεθνείς αγώνες νέων. Το καλύτερο της αποτέλεσμα στην κατηγορία 'Οπτιμιστ ήταν το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004 στη Σουηδία. Τέσσερα χρόνια αργότερα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2008 στην κατηγορία ιστιοπλοΐας 420 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Μετά από αυτό, η Ζέγκερς έκανε την οριστική μετάβαση στην Ολυμπιακή κατηγορία ιστιοπλοΐας 470. Το 2010, η Ζέγκερς μετανάστευσε στην Ολλανδία και συμπεριλήφθηκε στην ομάδα ταλέντων της Delta Lloyd. Μαζί με τη Γιέσκε Κίστερς έγινε παγκόσμια πρωταθλήτρια στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων στη Νέα Ζηλανδία. Η Ζέγκερς είναι μέλος της ολλανδικής βασικής ομάδας 470 της Ολλανδικής Βασιλικής Ένωσης Θαλάσσιων Σπορ από το 2012 και μαζί με την ιστιοπλοϊκή της σύντροφο, Αννελός φαν Φέεν, σχηματίζουν την ATeam470. Τον Σεπτέμβριο του 2012, το δίδυμο ξεκίνησε την εκστρατεία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η Ζέγκερς ολοκλήρωσε τη διαδικασία πολιτογράφησης το 2014, απαραίτητη για την εκπροσώπηση της Ολλανδίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Στις 25 Απριλίου 2015, έφτασε στην εθνική επιλογή για το Ρίο ντε Τζανέιρο με την φαν Φέεν. Προκρίθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Χάιφα.Οι Ζέγκερς και ο φαν Φέεν κατέλαβαν την τέταρτη θέση στην κατηγορία 470 στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Τον Σεπτέμβριο του 2016, το δίδυμο ανακοίνωσε ότι θα προχωρούσαν μαζί και ξεκινούσαν μια δεύτερη Ολυμπιακή εκστρατεία για να αγωνιστούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Κατά τη διάρκεια του πρώτου Παγκοσμίου Κυπέλλου του νέου Ολυμπιακού αγώνα, η Ζέγκερς και η φαν Φέεν κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο. Ως αποτέλεσμα, έφτασαν στην πρώτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ιστιοπλοΐας (ΠΟΙ) για πρώτη φορά στην καριέρα τους. Το 2017, το δίδυμο θα γίνονταν πρωταθλήτριες Ευρώπης, θα κερδίζαν τρεις αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου και θα ηγούνταν της παγκόσμιας κατάταξης της ΠΟΙ καθ΄ όλη τη διάρκεια του έτους. Τον Οκτώβριο του 2018, το δίδυμο διέκοψε τη συνεργασία λόγω ανεπαρκών προοπτικών για το μέλλον.Η Ζέγκερς συνέχισε την ολυμπιακή εκστρατεία με την Λόμπκε Μπέρκχουτ ως νέα συνεργάτιδα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, το δίδυμο κατέκτησε την 10η θέση.
Σαρτόρι

Το Σαρτόρι είναι υποθαλάσιο λασποηφαίστειο στο Ιόνιο πέλαγος. Ανακαλύφθηκε την δεκαετία του 1990 και συγκαταλέγεται στα ενεργότατα λασποηφαίστια της περιοχής. Έκτοτε μελετάται επιστημονικά μέσα στα πλαίσια της αναζήτησης υδρογονανθράκων στην Μεσόγειο.

 Βρίσκεται στην Ιταλική υφαποκρηπίδα στην κεντρική Μεσόγειο νότια του ακρωτηρίου της Καλαβρίας. Έχει ύψος 45 μ. και διάμετρο ενός χιλιομέτρου και περικλύει πλατιά ρηχή καλδέρα. Στις πλαγιές του ρέουν λασποπόταμοι που χύνονται στις γύρω λεκάνες. Στο εσωτερικό της καλδέρας δύο στρογγυλές καμινάδες διαμέτρου 180 μ. έκαστη αναβλύζουν υπέρθερμη λάσπη από τα υπόγεια στρώματα. Το έδαφος γύρω από το Σαρτόρι είναι πασύρευστο σπογκώδες, αποτελείται από κορεσμένη σε νερό και αέριες χημικές ουσίες πολύ λεπτή σταχτόχρωμη ιζηματογενή λάσπη με κύρια συστατικά το μεθάνιο και αιθάνιο τα οποία αντιδρούν χημικά με το περιβάλον τους μέχρι και σε βάθος 20 εκ. και οξειδώνονται αναεροβικά. Institut für Geologie, Hamburg (25 Οκτωβρίου 2020). «Forschungsschiff SONNE, 2. Wochenbericht» (PDF). Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2020.
Χρήστος Μαχαιρίτσας

Ο Χρήστος Μαχαιρίτσας (1932 - 24 Δεκεμβρίου 1992) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και στέλεχος διεθνών οργανισμών. Διετέλεσε διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου από τον Οκτώβριο του 1981 έως το Σεπτέμβριο του 1987.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, με καταγωγή από εύπορη οικογένεια του Βόλου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πολιτικών επιστημών και φιλοσοφίας στο Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού (Sciences Po), διεθνών σχέσεων και διεθνούς δικαίου στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης και διεθνούς δικαίου στο Ινστιτούτο Ανώτατων Διεθνών Σπουδών του Παρισιού (Institut des Hautes Études Internationales).Υπήρξε στέλεχος του Οργανισμού για την Οικονομική Συνεργασία και Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ) στο Παρίσι, και του Οργανισμού Πυρηνικής Ενέργειας, επίσης στο Παρίσι.Από το 1975 ήταν επιστημονικός συνεργάτης στην Έδρα Διεθνούς Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών. Επί κυβερνήσεων Καραμανλή και Ράλλη διετέλεσε σύμβουλος διεθνούς δικαίου στο υπουργείο Εξωτερικών και σύμβουλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στην εκδίκαση της διαφοράς με την Τουρκία για την υφαλοκρηπίδα.Το 1978 γνωρίστηκε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, και ανέλαβε διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του τον Οκτώβριο του 1981 όταν έγινε πρωθυπουργός. Απομακρύνθηκε το Σεπτέμβριο του 1987 μετά από επιθέσεις του Μένιου Κουτσόγιωργα, που τον θεωρούσε «άνθρωπο του προηγούμενου καθεστώτος». Τον διαδέχθηκε ο πρέσβης Κυριάκος Ροδουσάκης. Πέθανε από καρκίνο στο Παρίσι το 1992.
Λουίζα Πέσιακ

Η Λουίζα Πέσιακ (σλοβενικά: Luiza Pesjak), ή Λουγίζα Πεσιάκοβα (Lujiza Pesjakova), (12 Ιουνίου 1828 - 31 Μαρτίου 1898) ήταν Σλοβένα συγγραφέας, ποιήτρια και μεταφράστρια. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγραψε ένα μυθιστόρημα στα σλοβενικά.

 Ο Λουζία Πέσιακ γεννήθηκε στη Λιουμπλιάνα στις 12 Ιουνίου 1828. Ο πατέρας της ήταν ο δικηγόρος Μπλαζ Κρόμπαθ. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Φρύλιχ, καθώς και διδάχθηκε από ντόπιους δασκάλους, συμπεριλαμβανομένου του Φραντσέ Πρεσέρεν. Η Πέσιακ γνωρίστηκε με τους Στρίταρ, Γκρεγκόρτσιτς και Λέβστικ, με τους οποίους αντάλλαξε αλληλογραφία. Η Πέσιακ αφιέρωνε σημαντικό χρόνο στο να διαβάζει, να πηγαίνει στο θέατρο και την όπερα, καθώς και να ταξιδέψει και να είναι κοινωνική. Ήταν μία από τους πρώτους μυθιστοριογράφους της Σλοβενίας, η οποία εξέδωσε την ιστορία Ημερολόγιο της Μπεάτα το 1887, καθώς και συγγραφή ποίησης, θεατρικών έργων και λιμπρέτο όπερας για το Gorenjski slavček. Η Πέσιακ περιελάμβανε ένα ισχυρό πατριωτικό μήνυμα στα έργα της, τα οποία εκδόθηκαν τόσο στη Σλοβενία όσο και στη Γερμανία. Συγκεκριμένα, τα πρώτα της έργα ήταν στα γερμανικά, καθώς εκείνη την εποχή δεν μιλούσε σλοβένικα.Η Πέσιακ παντρεύτηκε στις 3 Οκτωβρίου 1848, με τον επιχειρηματία Σίμον Πέσιακ, με τον οποίο απέκτησαν πέντε κόρες, τις Χελένα, Λουίζ, Μέρι, Ίντα και Έμμα. Αν και η οικογένεια μιλούσε γερμανικά και γαλλικά, τα κορίτσια πήραν έναν ντόπιο δάσκαλο μετά την καθιέρωση ενός συντάγματος που παρείχε αστικές και πολιτικές ελευθερίες στην Αυστριακή Αυτοκρατορία το 1860 και μετά από αυτό η Πέσιακ έμαθε σλοβενικά και άρχισε να γράφει στη γλώσσα. Άρχισε να προωθεί την εκμάθηση της τοπικής γλώσσας και να μεταφράζει ποιήματα σε αυτήν. Μετάφρασε έργα στα γερμανικά, αγγλικά, ιταλικά, τσεχικά και γαλλικά. Τα έργα της δημοσιεύτηκαν σε διάφορα περιοδικά. Χρειάστηκαν δέκα χρόνια για την Πέσιακ να δημοσιεύσει το ημερολόγιο νουβελών της με τις προϋποθέσεις που ήθελε, αλλά τελικά το πέτυχε το 1887. Στη μετέπειτα ζωή, η οικονομική της σταθερότητα αποδυναμώθηκε και η Πέσιακ έζησε με περιορισμένα μέσα σχεδόν ξεχασμένη. Το 1897 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο ενώ ήταν στο Ποντμπρέζγε και πέθανε τον Μάρτιο του 1898. Ένας δρόμος πήρε το όνομά της, αν και το όνομα δόθηκε σε γερμανική μορφή, Luiza Pesjakova, και εμφανίστηκε σε ένα γιουγκοσλαβικό γραμματόσημο. Το πορτρέτο της βρίσκεται στην Εθνική Πινακοθήκη της Σλοβενίας, όπου είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς πίνακες.
Σοφία Πατσαλίδη

Η Σοφία Πατσαλίδη (16 Δεκεμβρίου 2000) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια. Εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών για να κυνηγήσει το όνειρό της στη μουσική. Σήμερα είναι στο δεύτερο έτος των σπουδών της στο Κολλέγιο του Λιντς, στη Σχολή Μουσικών Σπουδών, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις 16 Δεκεμβρίου 2018, κυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο της με τίτλο "Everything I Ever Wanted", την ημέρα των 18ων γενέθλιών της. Ο δίσκος αυτός είναι διαθέσιμος σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, συμπεριλαμβανομένου του Spotify και του Apple Music. Λίγα χρόνια νωρίτερα, είχε εκπροσωπήσει την Κύπρο στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2014 με το τραγούδι "Η πιο όμορφη μέρα".

 Γεννήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2000 στη Λευκωσία της Κύπρου. Έδειξε ενδιαφέρον για τη μουσική ήδη από την παιδική ηλικία της και ξεκίνησε να τραγουδά όταν ήταν 3 ετών. Μεγάλωσε ακούγοντας ποπ μουσική, όπως την Μπιγιονσέ. Στις 21 Ιουλίου 2014, η Πατσαλίδη επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει την Κύπρο στον 12ο Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στη Μάλτα. Εμφανίστηκε στην πέμπτη θέση με το τραγούδι "Η πιο όμορφη ημέρα". Μετά το τέλος, δήλωσε ότι επιθυμούσε πολύ να συμμετάσχει κάποτε στον ενήλικο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision για την Κύπρο. Melvan, Mario (9 Νοεμβρίου 2014). Junior Eurovision 2014 : Running order draw determines first half, second half acts. wiwibloggs. Malta. Adams, William Lee (19 Νοεμβρίου 2014). Sofia Patsalides after #JESC2014 final : I had the time of my life. wiwibloggs. Malta.
One More from the Road

One More from the Road είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 13 Σεπτεμβρίου του 1976 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA". Αυτό ήταν το μόνο "ζωντανό" άλμπουμ του συγκροτήματος κατά την περίοδο 1973-1977, κατά την οποία έφθασε στο ζενίθ της δημοτικότητας του. Η περίοδος αυτή διακόπηκε απότομα από το αεροπορικό δυστύχημα στις 20 Οκτωβρίου 1977, στο οποίο έχασαν την ζωή τους τρία από τα βασικά μέλη των Lynyrd Skynyrd. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο Top-10 του Billboard και έφθασε μέχρι το # 17 στην Μεγάλη Βρετανία, για να βραβευθεί ως τριπλά πλατινένιο το 1987, όταν και ξεπέρασε τις πωλήσεις των τριών εκατομμυρίων αντιτύπων στην πατρίδα του συγκροτήματος. Το 2001, εκδόθηκε μία ειδική έκδοση του "One More from the Road" σε μορφή διπλού CD, με επιπλέον ηχογραφήσεις από το "Fabulous Fox Theatre" της Ατλάντα.

 Μέρος πρώτο"Workin' for MCA" (Ed King, Ronnie Van Zant) – 4:38 "I Ain't the One" (Gary Rossington, Van Zant) – 3:37 "Searching" (Allen Collins, Van Zant) – 3:51 "Tuesday's Gone" (Collins, Van Zant) – 7:39 "Saturday Night Special" (King, Van Zant) – 5:30 "Travelin' Man" (Van Zant, Leon Wilkeson) – 4:08 "Whiskey Rock-a-Roller" (King, Billy Powell, Van Zant) – 4:14 "Sweet Home Alabama" (King, Rossington, Van Zant) – 6:49Μέρος δεύτερο"Gimme Three Steps" (Collins, Van Zant) – 5:00 "Call Me the Breeze" (J.J. Cale) – 5:27 "T for Texas" (Jimmie Rodgers) – 8:26 "The Needle and the Spoon" (Collins, Van Zant) – 4:17 "Crossroads" (Robert Johnson) – 3:44 "Free Bird" (Collins, Van Zant) – 13:30 One More from the Road (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 x πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Το One More from the Road ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρόνι Βαν Ζαντ - φωνητικά Άλεν Κόλινς - κιθάρα Γκάρι Ρόζιγκτον - κιθάρα Στιβ Γκέινς - κιθάρα, φωνητικά Μπίλι Πάουελ - πλήκτρα Άρτιμους Πάιλ - τύμπανα Λέον Γουίλκισον - μπάσο The Honkettes - φωνητικά One More from the Road - Lynyrd Skynyrd | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Lynyrd Skynyrd - One More from the Road (album review) | Sputnikmusic Lynyrd Skynyrd – One More from the Road - Discogs