IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ταξίδι στα Κύθηρα

Το Ταξίδι στα Κύθηρα είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1984, σε σκηνοθεσία και παραγωγή Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Το σενάριο γράφτηκε από τον Τονίνο Γκουέρα, τον Θανάση Βαλτινό και τον Αγγελόπουλο. Πρωταγωνιστεί ο Μάνος Κατράκης. Κέρδισε 2 βραβεία στο Φεστιβάλ Καννών, το βραβείο σεναρίου και το βραβείο Fipresci, ενώ προτάθηκε και για Χρυσό Φοίνικα.

 Ο Αλέξανδρος (Τζούλιο Μπρόγκι) είναι σε αναζήτηση ενός ηλικιωμένου ηθοποιού. Τον συναντά τελικά σε ένα οπωροπωλείο και η ταινία του μπορεί να αρχίσει. Εδώ ο σκηνοθέτης τοποθετεί τον εαυτό του μέσα στο σενάριο. Ο Αλέξανδρος υποδέχεται τον πατέρα του, τον Σπύρο (Μάνος Κατράκης), πρώην κομμουνιστή που επιστρέφει στην Ελλάδα μετά από 32 χρόνια εξορίας στην ΕΣΣΔ χάρη στην αμνηστία που αποδόθηκε με την πτώση της δικτατορίας το 1974. Ο Σπύρος ξαναβρίσκει τη γυναίκα του, την Κατερίνα (Δώρα Βολανάκη), το σπίτι του και κάποιους παλιούς συντρόφους. Η αρχική επανεύρεση του Σπύρου με την γυναίκα του είναι δύσκολη. Μετά την άρνηση του να συμμετάσχει στην ομαδική πώληση ενός κομματιού γης προς επιχειρηματική αξιοποίηση, ο Σπύρος έρχεται σε ρήξη με τον περίγυρο του χωριού και την συνολικότερη αντίληψη της κοινωνίας, εκπρόσωπος της οποίας εντός της οικογένειας του Σπύρου, η γυναίκα του Αλέξανδρου, η οποία σε αντίθεση με τον γιο του που τον στηρίζει στην επιστροφή του, επιμένει να συμμετάσχει ο πατέρας της στην πώληση της γης. Έχοντας περάσει 32 χρόνια ως την ημέρα της επιστροφής του, αδυνατεί να προσαρμοστεί στον τόπο καταγωγής του και να επικοινωνήσει με τους γύρω του. Μόνο η γυναίκα του τον καταλαβαίνει. Ή ίσως ο Σπύρος δεν έχει άλλον που θα μπορούσε να τον καταλάβει. Ο Σπύρος έχει ξαναπαντρευτεί και έχει και δυο παιδιά με τη δεύτερη γυναίκα του. Η Κατερίνα δεν μπορεί να το χωνέψει εύκολα αυτό. Αυτή τον περίμενε. Όμως καθώς εξελίσσεται η υπόθεση, ο Σπύρος αποκόβεται σχεδόν από όλους, και μένει μόνο η Κατερίνα δίπλα του. Μάνος Κατράκης: Σπύρος Τζούλιο Μπρόγκι: Αλέξανδρος Δώρα Βολανάκη: Κατερίνα Μαίρη Χρονοπούλου: Βούλα Διονύσης Παπαγιαννόπουλος: Αντώνης Γιώργος Νέζος: Παναγιώτης Αθηνόδωρος Προύσαλης: μοίραρχος Μιχάλης Γιαννάτος: λιμενάρχης Βασίλης Τσάγκλος: πρόεδρος λιμενεργατών Δέσποινα Γερουλάνου: γυναίκα Αλέξανδρου. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον Θόδωρο Αγγελόπουλο. Συνεργάστηκε ο συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός. Η ταινία βραβεύτηκε για το σενάριό της στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αλλά και στο Φεστιβάλ των Καννών. Η ταινία, γενικά, είναι γεμάτη από συμβολισμούς, που έχουν να δηλώσουν τόσο την ελληνική πραγματικότητα της εποχής της ταινίας, όσο και της εποχής του εμφυλίου. Όχι μόνο ένας πολιτικός σχολιασμός αυτών των εποχών και των ανθρώπων τους, αλλά και βαθύτερων προσωπικών ανθρώπινων αρχών, όπως το δέσιμο του με τη γη, ο αυτοπροσδιορισμός του στον χώρο/τόπο και τον χρόνο αλλά και ανάμεσα στους ανθρώπους και τις αξίες τους. Υπαρξιακή αναζήτηση μέσα στη ζωή του ατόμου που οι συγκυρίες δε τον έχουν δέσει με σταθερές και αποξενώνεται όσο και απομονώνεται. Ταξίδι στα Κύθηρα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
NGC 4076

Ο NGC 4076 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 290 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 27 Απριλίου 1785 και ανήκει στην ομάδα γαλαξιών NGC 4065. Πρόκειται για γαλαξία LINER.

 Στον NGC 4076 έχουν ανιχνευθεί δύο υπερκαινοφανείς τύπου Ia: ο πρώτος είναι ο SN 2007M που παρατηρήθηκε για πρώτη φορά στις 24 Δεκεμβρίου 2006 Ωστόσο, ανακαλύφθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2007. Ο δεύτερος είναι ο SN 2011bc που ανακαλύφθηκε την 1η Απριλίου 2011. Δεδομένα για το NGC 4076 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 4076 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 4076 στο Wikimedia Commons
Αετόπετρα Ζίτσας Ιωαννίνων

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αετόπετρα Η Αετόπετρα είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 770 μέτρα.

 Η Αετόπετρα βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Κασιδιάρης, δίπλα στην επαρχιακή οδό Σουλόπουλου - Δελβινακίου και σε απόσταση 39 χλμ. βορειοδυτικά από τα Ιωάννινα. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Κοσόλιανη, μέχρι το 1927, οπότε μετονομάστηκε. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Κάτω Αετόπετρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αετοπέτρας Δωδώνης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μολοσσών του Δήμου Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό ως κοινότητα 47 κατοίκων, εκ των οποίων οι 42 κατοικούν στην Αετόπετρα και οι υπόλοιποι στον Κάτω Αετόπετρα. Η τοπική κοινότητα Αετοπέτρας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 25,174 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Αετόπετρα Κόνιτσας Ιωαννίνων στη Βικιπαίδεια Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Νέβεν Τζούρασεκ

Ο Νέβεν Τζούρασεκ (κροατικά: Neven Đurasek , γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1998, στο Βαράζντιν) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικό χαφ στον Άρη Θεσσαλονίκης. Τα προηγούμενα χρόνια αγωνίστηκε διαδοχικά στη Ντιναμό Ζάγκρεμπ, Λοκομοτίβα Ζάγκρεμπ, SC Dnipro-1, Ολίμπια Λουμπλιάνας και Σαχτάρ Ντονέτσκ καθώς και για την ομάδα νέων της Κροατίας .

 Ο Τζούρασεκ ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες της γενέτειρά του, το Βαράζντιν, προτού μετακομίσει, το 2015, στα τμήματα υποδομής (Junior Team - U19) της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, με την οποία υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο (το 2016), όταν και προήχθη στη Ντίναμο Ζάγκρεμπ ΙΙ . Εκεί παρέμεινε για δύο σεζόν (2016-17 και 2017-18), παίρνοντας μέρος σε 36 αγώνες πρωταθλήματος. Με το μεστό και διορατικό παιχνίδι του, τράβηξε την προσοχή των εκπροσώπων του προπονητικού επιτελείου της πρώτης ομάδας, στην οποία εντάχθηκε το 2018. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για τον σύλλογο στις 28 Απριλίου 2018 σε έναν αγώνα εναντίον της Ριέκα (εκτός έδρας ήττα με 0-1) . Παράλληλα, πραγματοποίησε και έκανε πέντε εμφανίσεις στο UEFA Youth League. Λίγο αργότερα πραγματοποίησε άλλες δυο ολιγόλεπτες συμμετοχές στο Κροατικό πρωτάθλημα με την πρώτη ομάδα της Ντιναμό Ζάγκρεμπ και τη σεζόν 2018-19 παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Λοκομοτίβα Ζάγκρεμπ (15 συμμετοχές). Στη συνέχεια είχε μια διετή παρουσία (2019-21), επίσης ως δανεικός, στη Βαράζντιν, όπου σε 63 συμμετοχές είχε τέσσερα γκολ και τρεις ασίστ. Στις 24 Ιουνίου 2021, παραχωρήθηκε εν νέου ως δανεικός (και με δικαίωμα εξαγοράς του κατά το τέλος της σεζόν), στην SC Dnipro-1 αλλά δεν πρόλαβε να αγωνιστεί σε περισσότερα από 18 παιχνίδια (σ. σ. στα 17 εξ’ αυτών ήταν βασικός) καθώς ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία και αναγκάστηκε να επιστρέψει στη χώρα του. Η Ντίναμο Ζάγκρεμπ τον παραχώρησε εκ νέου ως δανεικό στην Ολίμπια Λουμπλιάνα τον Απρίλιο του 2022 όπου και αγωνίστηκε σε έξι παιχνίδια με προπονητή τον Ρόμπερτ Προσινέτσκι. Στις 30 Ιουλίου 2022, η Σαχτάρ Ντόνετσκ αγόρασε τον Τζούρασεκ μ’ ένα ποσό της τάξεως των 850.000 ευρώ . Ο Κροάτης αγωνίστηκε σε 26 παιχνίδια – εκ των οποίων τα πέντε για το Τσάμπιονς Λιγκ – έχοντας ένα γκολ και τρεις ασίστ . Αν και είχε υπογράψει διετές συμβόλαιο συνεργασίας με τη Σαχτάρ, στις 30 Ιουνίου 2023, ο Τζούρασεκ ανακοίνωσε, στη σελίδα του στο Instagram. την αποχώρησή του από τον σύλλογο της Ουκρανίας. Στις 5 Ιουλίου 2023, υπέγραψε διετές (με οψιόν ανανέωσης και για τρίτο χρόνο) συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άρη Θεσσαλονίκης .Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους "κίτρινους" στις 27 Ιουλίου 2023 στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του εναντίον της Αραράτ-Αρμενία (τελικό σκορ 1-1), για το θεσμό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ . Το 2015, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως μέλος της εθνικής ομάδας νέων της Κροατίας (Κ-17) , με τη φανέλα της οποίας είχε συνολικά, 15 συμμετοχές. Ως μέλος της Εθνική Κροατίας Κ-21 συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-21 . Ντινάμο Ζάγκρεμπ: Πρωτάθλημα Κροατίας : 2017-18, Κύπελλο Κροατίας : 2017-18 Σαχτάρ Ντόνετσκ: Πρωτάθλημα Ουκρανίας : 2022-23 Προφίλ στο transfermarkt.com Προφίλ στο playmakerstats.com
Καλή χρονιά, μητέρες!

Καλή χρονιά, μητέρες! (Ρωσικά: С новым годом, мамы!), είναι ρωσική ταινία του 2012 στο είδος κωμωδία. Αποτελεί συνέχεια της ταινίας Μητέρες. Όπως και η προηγούμενη ταινία, η οποία ήταν αλμανάκ με 8 ιστορίες, αυτή αποτελείται από 5 ιστορίες. Σε μια από τις ιστορίες, ο Γάλλος ηθοποιός Αλέν Ντελόν έπαιξε για τελευταία φορά.

 Η ταινία αποτελείται από πέντε διαφορετικές ιστορίες, το κύριο θέμα του οποίου είναι η αγάπη μιας μητέρας. Όλες οι εκδηλώσεις λαμβάνουν χώρα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Η ταινία έλαβε ουδέτερες κριτικές στον ρωσικό τύπο με μέση βαθμολογία 5,8-6,1 στα 10. Οι περισσότερες εταιρείες βαθμολόγησης, συμπεριλαμβανομένου του Afisha Mail.ru, του συγγραφέα Άλεξ Έξλερ, και του TramVision, έδωσαν μέτριες κριτικές. Οι συγγραφείς των πυλών Novosti Kino και Kino-Theatre ανταποκρίθηκαν θετικά στην ταινία και η πύλη The Village ανταποκρίθηκε αρνητικά. Συγκεκριμένα, υπάρξαν οι εξής αναφορές: «αρκετά μέτρια με κάθε σημασία της λέξης και μια χαμηλού προϋπολογισμού ρωσική πρωτοχρονιάτικη ταινία», «λόγω των ηθοποιών, η ταινία αποδείχθηκε ακόμη και αρκετά καλή». Μητέρες (ταινία) - 2012 Καλή χρονιά, μητέρες! στην IMDb
Επαρχία Μπεσάρ

Το Μπεσάρ (αραβικά: ولاية بشار‎) είναι επαρχία (βιλάγια) στην Αλγερία. Έλαβε το όνομά της από την πρωτεύουσα της Μπεσάρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 270.061 κατοίκους.

 Το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας είναι ακατοίκητα πεδία αμμοθινών (εργκ), και ιδίως το Μεγάλο Δυτικό Εργκ και το Εργκ Ερ Ραουί, ή ξηρές πεδιάδες (χαμάντα) κατάλληλες για βοσκή, αλλά με ανεπαρκές επιφανειακό νερό για γεωργική υποστήριξη. Ως εκ τούτου, οι περισσότεροι οικισμοί συγκεντρώνονται σε οάσεις κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Σαουρά και των παραποτάμων του. Στους φυσικούς πόρους περιλαμβάνονται κοιτάσματα άνθρακα στο βόρειο τμήμα γύρω από το Μπεσάρ και το Κεναντσά και χαλκού στο νότο στο Ντζεμπέλ Μπεν Ταγκίν.Η παραδοσιακή οικονομική βάση των οάσεων ήταν η γεωργία, και κυρίως οι χουρμάδες και τα σιτηρά. Οι κάτοικοι πολλών οάσεων μιλούν βερβερικές γλώσσες, ενώ οι υπόλοιποι μιλούν αραβικά. Υπάρχουν αξιοσημείωτες ζαουία, παραδοσιακές θρησκευτικές σχολές, στο Κεναντσά και στο Κερζάζ. Οι διασαχαριανές εμπορικές διαδρομές της Σαχάρας που διασχίζουν την περιοχή αυτή διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στην οικονομία της σε προμοντέρνες εποχές, αλλά έχουν πλέον αντικατασταθεί. Υπάρχει μια μικρή τουριστική βιομηχανία, η οποία επικεντρώνεται κυρίως στο Ταγκίτ. Το Μπεσάρ, του οποίου η ανάπτυξη από μικρό χωριό άρχισε στις αρχές του 20ού αιώνα, έχει γίνει το κύριο αστικό και διοικητικό κέντρο. Οι διαφωνίες μεταξύ του Μαρόκου και της Αλγερίας σχετικά με τα σύνορά τους σε αυτή την επαρχία και το Τιντούφ οδήγησαν σε σύγκρουση μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας, τον επονομαζόμενο Πόλεμο της Άμμου. Η επαρχία αποτελείται από 12 διαμερίσματα και 21 δήμους.
STS-79

Η πτήση STS-101 (αγγλ. Space Transportation System, διαστημικό σύστημα μεταφορών) είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια από τις αποστολές της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ΜΙΡ). Πραγματοποιήθηκε με το διαστημικό λεωφορείο Ατλαντίς από τις 16 μέχρι τις 26 Ιανουαρίου του 1996 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39Α του ακρωτηρίου Κέννεντυ.

 Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση: *Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας STS-79), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος. Η αποστολή STS-79 ήταν η πρώτη αποστολή διαστημικών λεωφορείων στον πλήρως ολοκληρωμένο διαστημικό σταθμό ΜΙΡ. Μετέφερε τον αστροναύτη Lucid πίσω στην γη, η οποία είχε διαμείνει 188 ημέρες στο διάστημα. Πραγματοποίησε την πρώτη ανταλλαγή Αμερικάνικου πληρώματος στον ρωσικό διαστημικό σταθμό ΜΙΡ, καθώς και τον τέταρτο εν σειρά ελλιμενισμό διαστημικού λεωφορείου στον ΜΙΡ. Με την μακρόχρονη διαμονή της Lucid στο διάστημα τέθηκε ρεκόρ παραμονής στο διάστημα. Η πτήση αυτή ήταν επίσης η δεύτερη πτήση με την μεταφορική ενότητα SPACEHAB προς εξυπηρέτηση του ΜΙΡ ενώ χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε διπλή διαμόρφωση. Το μπροστινό μέρος της διπλής ενότητας στέγασε τα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν από το πλήρωμα καθ όλη την διάρκεια της αποστολής. Το πίσω μέρος της στέγασε διάφορα φορτία με προορισμό τον ρωσικό διαστημικό σταθμό. Τα φορτία αυτά περιελάμβαναν τρόφιμα, ιματισμό, πειράματα και εφεδρικό εξοπλισμό για τον σταθμό. Η σύνδεση του λεωφορείου με το ΜΙΡ πραγματοποιήθηκε στις 03:13:18 UTC της 19ης Σεπτεμβρίου. Ο Blaha και ο Lucid αντάλλαξαν θέσεις. Κατά διάρκεια της διαμονής πέντε ημερών, τα δύο πληρώματα μετέφεραν σχεδόν δυο τόνους (1.814 κλ) προμήθειες στο ΜΙΡ, μεταξύ των άλλων, τρόφιμα και νερό. Τρία πειράματα επίσης μεταφέρθηκαν: Ένα σύστημα βιοτεχνολογίας (BTS) για τη μελέτη της ανάπτυξης χόνδρου, υλικό στις συσκευές ως υπεραγωγούς (MIDAS) για την μέτρηση των ηλεκτρικών ιδιοτήτων υπεραγωγών υψηλής θερμοκρασίας, και εμπορικές γενικές συσκευές (CGBA), που περιείχαν διάφορα μικρότερα πειράματα, συμπεριλαμβανομένων και ανεξάρτητων υδρόβιων συστημάτων. Περίπου ένας τόνος (907 κλ) των πειραματικών δειγμάτων και εξοπλισμού μεταφέρθηκε από τον σταθμό ΜΙΡ στο Ατλαντίς. Συνολικά, η μεταφορά περίπου τριών τόνων (2.722 κλ) πέρα δώθε ήταν ρεκόρ για εκείνη την εποχή. NASA mission summary Αρχειοθετήθηκε 2007-05-18 στο Wayback Machine. STS-79 Video Highlights
Βιρίντις Βισκόντι

Η Βιρίντις, ιταλ. Viridis (1352 - 1414) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κόρη του κυβερνήτη του Μιλάνου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Αυστρίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Μπερναμπό κυβερνήτη του Μιλάνου και της Βεατρίκης-Ρεγκίνας ντελα Σκάλα, κόρης του Μαστίνο Β΄ κυβερνήτη της Βερόνας. Γεννήθηκε στο Μιλάνο και είχε άλλα 16 αδέλφια, που έκαναν ένεκα πολιτικής, προνομιούχους γάμους. Ο πατέρας της ήταν ωμός και αδίστακτος τύραννος. Επίσης ήταν ανελέητος εχθρός της Εκκλησίας: κατέλαβε την παπική πόλη της Μπολόνια, απέρριψε τον πάπα και την εξουσία του, κατέσχε τις εκκλησιαστικές ιδιοκτησίες και απαγόρευσε στους υπηκόους του να έχουν οποιαδήποτε σχέση με την Αυλή στη Ρώμη (Curia). Ο Πάπας Ουρβανός Ε΄ τον αφόρισε ως αιρετικό και ήγειρε Σταυροφορία εναντίον του. Όποτε ο Μπερναμπό μαινόταν οργισμένος, μόνο η σύζυγός του μπορούσε να τον πλησιάσει. Ο σύζυγός της Λεοπόλδος Γ΄ απεβίωσε το 1386 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γουλιέλμος. Αυτός μνηστεύθηκε τη Γιαντβίγκα των Καπετιδών-Ανζού βασίλισσα της Πολωνίας, αλλά ο αρραβώνας μετά λύθηκε. Αυτή είναι η πρώτη προσπάθεια των Αψβούργων να επεκταθούν σε γειτονικά βασίλεια με επιγαμία. Η Βιρίντις απεβίωσε 62 ετών και τάφηκε στη Στίτσνα (γερμ. Σίττιχ) της Κάτω Καρνιόλης. Παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο Γ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας και είχε τέκνα: Γουλιέλμος π.1370-1406, δούκας της Έσω Αυστρίας, άτεκνος. Λεοπόλδος Δ΄ 1371-1411, δούκας της Πέραν Αυστρίας, άτεκνος. Ερνέστος 1377-1424, δούκας της Έσω Αυστρίας. Φρειδερίκος Δ΄ 1382-1439, δούκας της Πέραν Αυστρίας. Ελισάβετ 1378-1392. Αικατερίνη γενν. 1385, ηγουμένη στο αββαείο της Αγ. Κλάρας στη Βιέννη. Tuchman, Barbara (2014) [1979]. A distant mirror : the calamitous 14th century. New York, NY: Ballantine. ISBN 9780345349576. OCLC 905986995.
Ψωμί ζέας

Το ψωμί ζέας είναι ελληνικό ψωμί που παράγεται από ζέα. Το ψωμί είναι γενικά λαστιχωτό και ελαφρύ, έχοντας περισσότερες φυτικές ίνες από το ψωμί ολικής αλέσεως.

 Το σιτηρό της ζέας πιστεύεται ότι έχει αρχαία, αν όχι προϊστορική προέλευση. Σε ανασκαφές έχουν βρεθεί σιτάρι ζέας σε προϊστορικούς χώρους, συμπεριλαμβανομένου ενός χώρου στην Μικρά Ασία ο οποίος χρονολογείται από το 10.000 π.Χ. Επιπλέον, τα κλασικά κείμενα αναφέρουν ένα σιτηρό που ονομάζεται "ζέα" ή "ζειά." Ο Όμηρος χρησιμοποίησε τη λέξη ελληνική λέξη ζείδωρον, η οποία προέρχεται από την λέξη ζέα, που σημαίνει "αυτός που δίνει ζωή" στην Ιλιάδα. Στην Οδύσσεια η άγουρη ζέα ήταν τροφή για τα άλογα. Ο Ηρόδοτος στις Ιστορίες του γράφει ότι οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι προτιμούσαν την ζέα έναντι του σιταριού ή του κριθαριού.Ο Διοσκουρίδης γράφει ότι οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι προετοίμαζαν το κρημνόν, η οποία παρασκευαζόταν από αλεσμένη ζέα και σιτάρι για να παραχθεί ο πολτός, ένα ποτό που είχε γεύση παρόμοια με αυτή του χυλού. Σύμφωνα με το θρύλο, ο Μέγας Αλέξανδρος κατανάλωνε ψωμί ζέας για να διατηρήσει τη δύναμή του. Το μεσαιωνικό λιμάνι του Πειραιά, το οποίο ονομάστηκε Μαρίνα Ζέας, ίσως πήρε το όνομα του από το σιτηρό.Παρά την πιθανή δημοτικότητα της στην αρχαιότητα, η ζέα μάλλον αντικαταστάθηκε από το κριθάρι κατά την κλασική περίοδο. Τελικά, το σκληρό σιτάρι και το σιτάρι έγιναν οι κυρίαρχες μορφές ψωμιού στην περιοχή. Στην Ελλάδα υπάρχει ένας αστικός μύθος που λέει ότι το ψωμί ζέας απαγορεύθηκε την δεκαετία του 1930 για να μην υποφέρει η αγορά του σιταριού. Ωστόσο η πραγματικότητα είναι ίσως το γεγονός ότι το σιτάρι ήταν πιο εύκολο να παραχθεί και επομένως υπήρχε χαμηλό κίνητρο για ένα καλλιεργητή ζέας να συνεχίσει την καλλιεργεί. Για πολλά χρόνια το ψωμί ζέας αγνοήθηκε σε μεγάλο βαθμό. Η πλησιέστερη εκδοχή της ζέας ήταν το φάρο στην γειτονική Ιταλία. Τα τελευταία χρόνια το ψωμί ζέας έχει αναβιωθεί στην Ελλάδα. Ενώ μερικά αγροκτήματα που καλλιεργούν ζέα ξεκίνησαν την λειτουργία τους στις αρχές του 20ού αιώνα, τα περισσότερα ξεκίνησαν πρόσφατα την λειτουργία τους. Η πλειοψηφία αυτών των εκμεταλλεύσεων, χρησιμοποιήστε την ιταλική farro σπόρων, γνωστή ως "Dikokko Sitari" στα ελληνικά. Ωστόσο, ορισμένες εκμεταλλεύσεις χρησιμοποιούν το παλιό σιτάρι από την ιστορική Ελλάδα. Υπάρχουν διάσημα ζαχαροπλαστεία στην Αθήνα, τα οποία είναι γνωστά για το zea ψωμί. Επιπλέον, ελληνικές συνταγές, μερικές φορές χρησιμοποιούν αλεύρι ζέας ως συστατικό.
Ανατόλιος Μεδιολάνων

Ο ελληνικής καταγωγής Ανατόλιος είναι ο πρώτος καταγεγραμμένος Επίσκοπος Μεδιολάνων και έζησε στα τέλη του 2ου ή στις αρχές του 3ου αιώνα. Τιμάται ως Άγιος από την Καθολική εκκλησία στις 25 Σεπτεμβρίου. Μεταγενέστερη παράδοση τον θεωρεί και πρώτο επίσκοπο της Μπρέσια, όπου η εορτή του τελείται στις 24 Σεπτεμβρίου.

 Σχεδόν τίποτα δεν είναι γνωστό για τη ζωή και την επισκοπική θητεία του Ανατόλιου, εκτός από το ότι είχε ελληνικό όνομα, και ήταν επίσκοπος Μεδιολάνων στα τέλη του 2ου ή στις αρχές του 3ου αιώνα και ότι πέθανε κατά τη διάρκεια ενός ποιμαντικού ταξιδιού στη Μπρέσια, που ήταν στη δικαιοδοσία του. Τα κείμενα του Μεσαίωνα προσθέτουν βιογραφικά στοιχεία που πρέπει να θεωρηθούν θρυλικά. Η πραγματεία De Episcopis Mettensibus του Παύλου του Διακόνου (8ος αιώνας) διηγείται ότι ο Ανατόλιος ήταν μαθητής του Αποστόλου Πέτρου, ο οποίος τον έστειλε ως επίσκοπο στο Μιλάνο, ενώ το Historia Dataria (11ος αιώνας) λέει ότι ήταν μαθητής του Αποστόλου Βαρνάβα, που ήρθε να κηρύξει στην Ιταλία και τον έκανε επίσκοπο Μιλάνου. Ένας άλλος θρύλος λέει ότι ο Aνατόλιος έχτισε μια εκκλησία στο Μιλάνο αφιερωμένη στον Σωτήρα πάνω από έναν αρχαίο ειδωλολατρικό ναό αφιερωμένο στον Ερμή, σε μια περιοχή όπου τώρα βρίσκεται η εκκλησία του Σαν Τζόρτζιο αλ Παλάτσο. Το 1472 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στον Παλαιό Καθεδρικό Ναό της Μπρέσια, όπου βρίσκονται σήμερα.
Ζυμπραγού Χανίων

Το Ζυμπραγού (επίσημο: ο Ζυμπραγός) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων. Είναι αγροτική περιοχή με σημαντική παραγωγή ελαιόλαδου. Απέχει περίπου 35 χιλιόμετρα από τη πρωτεύουσα του νομού και έχει αμφιθεατρική θέση πάνω από τη κοιλάδα του Ταυρωνίτου. Η έκτασή του είναι 3.826 στρεμμάτων.

 Το όνομα του χωριού προέρχεται από το ρήμα συμπράττω, απ' όπου και η ονομασία Συμπραγός, το οποίο σημαίνει δίδυμος. Το χωριό αναφέρεται από το Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Sibragu και στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 ως Sibragù (K238) και Ximabragù (K225), με 192 κατοίκους και 25 οφειλόμενες αγγαρείες. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το αναφέρει ως Sibragù και ο Αντόνιο Τριβάν ως Asibragù. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Stazibtagù με 3 χριστιανικές και 20 τουρκικές οικογένειες. Το 1900 αναφέρεται ως Ζυμπραγού με 170 κατοίκους. Στις επόμενες απογραφές το Ζυμπραγού είχε 217 κ. (1920), 252 (1928), 217 (1940), 113 (1951), 191 (1961), 137 (1971), 104 (1981) και 72 (2001). Από το 1940 το όνομα στα επίσημα έγγραφα αλλάζει σε Ζυμπραγός.Το Ζυμπραγού γειτονεύει βόρεια με το χωριό Βουκολιές το οποίο ήταν πρωτεύουσα του δήμου Βουκολιών. Επίσης, γειτονεύει με τα χωριά Δρομόνερο, Ανώσκελη, Φωτακάδο, Παλαιά Ρούματα και Κεφάλα. Η κυριότερη εκκλησία είναι του Αγίου Γεωργίου, ενώ στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα του 14ου-15ου αιώνα. Δείτε: Κοινότητα Ζυμπραγού
Βιστιλία

Η Βιστιλία, λατιν.: Vistilia ήταν Ρωμαία προστάτιδα από το γένος των Βιστιλίων, που έγινε γνωστή στους συγχρόνους της επειδή είχε έξι διαφορετικούς συζύγους και επτά παιδιά. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος εντυπωσιάστηκε περισσότερο από το γεγονός ότι οι περισσότερες εγκυμοσύνες της ήταν εξαιρετικά σύντομες. Πέντε από τους γιους της έγιναν ύπατοι, η κόρη της Μιλωνία Καισωνία έγινε σύζυγος του Καλιγούλα και η εγγονή της Δομιτία Λογγίνα έγινε σύζυγος του Δομιτιανού.

 Αδελφός της ήταν μάλλον ήταν ο Σέξτος Βιστίλιος, πρώην πραίτορας, ο οποίος ήταν στενός φίλος με τον Ρωμαίο στρατηγό Nέρωνα Κλαύδιο Δρούσο, τον μικρότερο αδελφό του Αυτοκράτορα Τιβέριου. Κατά τη γνώμη του Φρέντερικ Γιούλιααν Φέρφαετ, αυτό έκανε τη Βιστιλία "μία εξαιρετικά πολύτιμη νύφη, της οποίας οι διασυνδέσεις τής προσέφεραν συζύγους και μεγάλες προοπτικές στα παιδιά τους. Έτσι έκανε τέσσερις γάμους -οι τρεις σύζυγοι ήταν clarissimi mariti (εκλαμπρότατοι συζύγοι)- πριν το 10 π.Χ.". Αλλά όταν ο N. K. Δρούσος απεβίωσε σε πτώση από το άλογό του το 9 π.Χ., "ο γάμος με τη Βιστιλία, από μία τώρα πια οικογένεια πραιτόρων μόνο, ξαφνικά έγινε πολύ λιγότερο ενδιαφέρων για φιλόδοξους και υψηλόβαθμους συγκλητικούς, που προέρχονταν από ευγενείς οικογένειες". Αλλά τότε ο Σέξτος Β. έγινε δεκτός στο cohors amicorum (ομάδα των φίλων) του Τιβέριου και η αξία της ως νύφης αποκαταστάθηκε. Έτσι παντρεύτηκε δύο ακόμη φορές. Όταν όμως ο Τιβέριος κατηγόρησε τον Σέξτο για κριτική στην ηθική τού ανιψιού του Καλιγούλα, απέκλεισε τον Σέξτο από τον κύκλο του. Μέχρι τη στιγμή που ο Σέξτος αυτοκτόνησε στα 32, ο Φέρφαετ σημειώνει ότι «είχε ζήσει πιο πολύ από όσο ήταν χρήσιμος στον Τιβέριο. Η Βιστιλίια παντρεύτηκε έξι φορές. Ο Σάυμ προσδιορίζει τα επτά παιδιά της ως εξής, με τις ημερομηνίες γέννησής του: Γλίτιος, γενν. π. 15 π.Χ. Πόπλιος Γλίτιος Γάλλος, ύπατος κατά τη βασιλεία του Βεσπασιανού. Πόπλιος Πομπώνιος Σεκούνδος, γενν. π. 14 π.Χ., τραγικός ποιητής και αντικαταστάτης ύπατος το 44. Κουίντος Πομπώνιος Σεκούνδος, γενν. π. 12 π.Χ., αντικαταστάτης ύπατος το 41. Όρφιτος, γενν. π. 11 π.Χ. Σέρβιος Κορνήλιος Σαλβιδιηνός Σκίπιο Όρφιτος, ύπατος το 51. Πόπλιος Σουίλιος Ρούφος, γεννημένος μεταξύ 10 π.Χ. και 7 π.Χ., αντικαταστάτης ύπατος το 41, και Μάρκος Σουίλιος Νερουλίνος, ύπατος το 50. Γναίος Δομίτιος Κόρβουλο, γενν. μεταξύ 4 π.Χ. και 1 μ.Χ., Ρωμαίος στρατηγός και αντικαταστάτης ύπατος το 39. Δομιτία Λογγίνα, παντρεύτηκε τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Μιλωνία Καισωνία, γενν. το 5 μ.Χ., η πιο διάσημη. Παντρεύτηκε (ως η 4η σύζυγός του) τον Καλιγούλα Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Βιστιλία (πόρνη) Πλαυτία (μητέρα του Αίλιου Καίσαρα) Κατάλογος Ρωμαίων γυναικών Γυναίκες στην αρχαία Ρώμη
Βαχάν Παπαζιάν

Ο Βαχάν Παπαζιάν (αρμενικά: Վահան Փափազյան‎), γεννημένος το 1876 στο Ταμπρίζ και αποβιώσας το 1973 στη Βηρυτό, επίσης γνωστός υπό το ψευδώνυμο Γκομς (αρμενικά: Կոմս‎), ήταν Αρμένιος πολιτικός.

 Ο Βαχάν Παπαζιάν γεννήθηκε στο Ταμπρίζ, το 1876, από Αρμένιους γονείς, καταγόμενους από το Βαν. Κατέστη ως ένας εκ των ηγετών της αρμενικής κοινότητας της περιοχής του Βαν το 1903, ενώ, στη συνέχεια, εξελέγη ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Γενικής Συνελεύσεως της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1908, ως βουλευτής του Βιλαετιού του Βαν, αξίωμα το οποίο και διατήρησε έως το 1915. Πέτυχε να γλιτώσει της Γενοκτονίας των Αρμενίων, διαφεύγοντας μέσω του Καυκάσου. Από το 1942 έως το 1945, διετέλεσε μέλος του Αρμενικού Εθνικού Συμβουλίου, το οποίο έδρευε στο Βερολίνο, χαίροντας της υποστήριξης του Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ. Το 1947, εγκαταστάθηκε στη Βηρυτό. Κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών εκλογών του 1951, ορίστηκε από την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία ως υποψήφιος για την έδρα των Αρμενίων Ορθόδοξων της εκλογικής περιφέρειας του Μετν, εντός φιλοκυβερνητικής συνταγματικής λίστας. Συνολικά, έλαβε 10.186 ψήφους (επί συνόλου 22.904 ψήφων), ηττώμενος απέναντι στον Ντικράν Τοσμπάχ. Απεβίωσε στη Βηρυτό, το 1973.
Γκυγιέμ Γκυφρέδο

Ο Γκυγιέμ Γκυφρέδο, ισπαν.: Guillem Guifredo, αγγλ.: William Wifred (μέσα 11ου αι.) από τον Οίκο της Βαρκελώνης-Σερδάνια ήταν επίσκοπος του Ουρζέλ (1041-1075) στη βόρεια Ισπανία.

 Ήταν γιος του Βιφρέδου Β΄ κόμη της Σερδάνια. Αρκετοί αδελφοί του σταδιοδρόμησαν στην Εκκλησία: ο Βίφρεδ έγινε αρχιεπίσκοπος του Ναρμπόν, ο Μπερένγκαρ (απεβ. 1053) επίσκοπος της Έλνα και ο Μπερένγκαρ (απεβ. 1093) επίσκοπος της Ζιρόνα. Πολύ λίγα είναι γνωστά για την περίοδο που ήταν επίσκοπος, αλλά είναι γνωστό ότι παρακολούθησε το Συμβούλιο του Ναρμπόν το 1043.
Good Bye, Lenin!

Το Good Bye Lenin! είναι δραματική-κωμική κινηματογραφική ταινία, γερμανικής παραγωγής, που προβλήθηκε παγκόσμια το 2003. Πολλοί θεωρούν πως έχει στοιχεία οσταλγίας (όρος που περιγράφει την νοσταλγία για την Ανατολική Γερμανία όπως ήταν πριν την ένωση των δύο Γερμανιών). Σκηνοθέτης της είναι ο Βόλφγκανγκ Μπέκερ, ενώ πρωταγωνιστούν οι Ντάνιελ Μπρουλ, Κάτριν Ζας, Chulpan Khamatova, Maria Simon and Florian Lukas. Την μουσική της ταινίας έγραψε ο Γιάν Τιρσέν. Κέρδισε έξι βραβεία, μεταξύ αυτών και εκείνο Καλύτερης Ταινίας για το 2003, στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου, καθώς επίσης και άλλα εννέα γερμανικά. Ακόμα ήταν υποψήφια για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και για το βραβείο Όσκαρ της ίδιας κατηγορίας.

 Στο Ανατολικό Βερολίνο του 1989 η Κριστιάνε Κέρνερ, ταυτισμένη με τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας και υποστηρίκτρια του Κόμματος, παθαίνει καρδιακή προσβολή και πέφτει σε κώμα, όταν βλέπει τον γιο της Αλεξάντερ να συμμετέχει σε μια πορεία ενάντια στην κυβέρνηση, και να ξυλοκοπείται από αστυνομικούς. Όταν συνέρχεται έπειτα από μήνες από το κώμα, ο γιατρός ανακοινώνει στον Αλεξάντερ και στην αδερφή του Αριάνε, πως οποιοδήποτε σοκ μπορεί να είναι καθοριστικό για τη ζωή της μητέρας τους. Στο μεταξύ όμως η Γερμανία έχει ενοποιηθεί, το καθεστώς έχει καταρρεύσει και το Τείχος έχει πέσει. Ο Αλεξάντερ αποφασίζει να αναπαραστήσει την Ανατολική Γερμανία μέσα στο δωμάτιο της μητέρας του, χωρίς να της πει τι έχει συμβεί, ώστε να μην υπάρξει δυσάρεστη εξέλιξη στην υγεία της. Κάποια στιγμή η Κριστιάνε βγαίνει, χωρίς να την αντιληφθούν οι υπόλοιποι, έξω από το σπίτι και αντικρίζει δυτικά αυτοκίνητα, διαφημίσεις δυτικών καταστημάτων όπως το IKEA, με αποκορύφωμα ένα ελικόπτερο που μεταφέρει ένα κομμάτι από άγαλμα του Λένιν. Ο Αλεξάντερ δικαιολογεί όπως-όπως τα γεγονότα και με τον συνάδελφό του Ντένις (που έχει όνειρο να γίνει σκηνοθέτης), δημιουργεί τηλεοπτικές εκπομπές και δελτία με φανταστικές ειδήσεις (τα οποία τα μεταδίδει μέσω βίντεο στη μητέρα του), που δικαιολογούν αυτά που είχε δει η Κριστιάνε. Στο μεταξύ η Αριάνε έχει παντρευτεί έναν Δυτικογερμανό, τον Ράινερ, ενώ συναντά τυχαία (χωρίς εκείνος να την γνωρίσει) τον πατέρα της που ήταν φυγάς στο Δυτικό Βερολίνο. Ντάνιελ Μπρουλ – Αλεξάντερ Κέρνερ Κάτριν Ζας – Κριστιάνε Κέρνερ Chulpan Khamatova – Lara Maria Simon – Ariane Kerner Florian Lukas – Denis Domaschke Alexander Beyer – Rainer Μπούργκχαρτ Κλάουσνερ – Ο πατέρας του Άλεξ Michael Gwisdek – Klapprath Christine Schorn – Κυρία Schäfer Jürgen Holtz – Κύριος Ganske Jochen Stern – Κύριος Mehlert Ernst-Georg Schwill - Οδηγός ταξί Stefan Walz – Ο οδηγός ταξί που μοιάζει πολύ ή πιθανόν είναι ο Ζίγκμουντ Γεν Eberhard Kirchberg – Δρ. Wagner Hans-Uwe Bauer – Δρ. Mewes Nico Ledermüller – Alexander Kerner (όταν ήταν 11 χρονών) Επίσημη ιστοσελίδα
Φειδίας Σαρίκας

Ο Φειδίας Σαρίκας είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Πάφου και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου εκλεγμένος με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. την περίοδο 2006-2016.

 Ο Φειδίας Σαρίκας γεννήθηκε στην Πάφο την 1 Οκτωβρίου 1957. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στην Εθνική Σχολή Αρχιτεκτονικής της Τουλούζης. Εργαζόταν ως αρχιτέκτονας. Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Πάφου. Επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 1991. Στις Δημοτικές εκλογές του 1996 εκλέχθηκε Δήμαρχος Πάφου. Επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 2001.Διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Πάφου την περίοδο 1997-2006. Την ίδια περίοδο ήταν πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής Κομμάτων και Οργανώσεων Πάφου. Επιπλέον, διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ΕΔΕΚ Πάφου. Επιπρόσθετα, ήταν μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων και της Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού της Επιτροπής Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και αναπληρωματικό μέλος στη Μικτή Επιτροπή της Επιτροπής Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Τουρκία. Ακόμη, υπήρξε παρατηρητής του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. στη Σοσιαλιστική Ομάδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ..Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016.Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών, της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Κανονισμό της Βουλής και της Ad Hoc Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τις Κυπριακές Αερογραμμές. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης και της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διάσκεψη των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων των Χωρών Μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τον Απρίλιο του 2017 καταδικάστηκε σε φυλάκιση για αδικήματα σχετικά με το Συμβούλιο Αποχετεύσεως Πάφου. Αποφυλακίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2018 μετά από αποδοχή του αιτήματος αποφυλάκισης του από το Συμβούλιο Αποφυλάκισης. «Σαρίκας Φειδίας». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουλίου 2019.
Μαρία δε λας Μερθέδες των Αστουριών

Η Μαρία δε λας Μερθέδες (ισπαν. María de las Mercedes de Borbón y Habsburgo-Lorena, princessa de Asturias, 11 Σεπτεμβρίου 1880 - 17 Οκτωβρίου 1904) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα των Δύο Σικελιών.

 Η Μαρία δε λας Μερθέδες Ισαβέλλα Θηρεσία Χριστίνα Αλφόνσα ήταν η πρώτη κόρη του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας και της Μαρίας Χριστίνας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Καρόλου Φερδινάνδου, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τέσσεν. Ως πρώτο τέκνο του Αλφόνσου ΙΒ΄ η Μαρία ήταν διάδοχος με τον τίτλο της Πριγκίπισσας των Αστουριών, ως τη γέννηση το 1886 του αδελφού της Αλφόνσου ΙΓ΄. Όταν η Μαρία απεβίωσε, ο σύζυγός της έκανε το 1907 δεύτερο γάμο και απέκτησε άλλα 4 τέκνα· από αυτά, η Μαρία δε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών ήταν η μητέρα του Χουάν Κάρλος της Ισπανίας. Παντρεύτηκε το 1901 τον Κάρολο των Δύο Σικελιών και είχε τέκνα: Αλφόνσος (1901-1964), Δούκας της Καλαβρίας. Φερδινάνδος (1903-1905). Ισαβέλλα Αλφόνσα (1904-1985), παντρεύτηκε τον Γιαν Κάντυ, Κόμη Ζαμόυσκι, γιο της Μαρίας Καρολίνας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών (κόρης του Φραγκίσκου δε Παόυλα, Κόμη του Τράπανι). Aronson, Theo. Royal Vendetta : The Crown of Spain 1829 -1965. The Bobbs Merrill Company, Inc. 1966. ASIN B0006BO4QO Mateos Sainz de Medrano, Ricardo La Reina María Cristina: Madre de Alfonso XIII y Regente de España. La Esfera de los Libros. 2007. ISBN 978-8497346382 Puga, María Teresa. 20 infantas de España: Sus vidas, entre las ilusiones y el destino. Ed. Juventud, Barcelona, 1998. ISBN 978-84-261-3084-6
Ευκλείδης Τσακαλώτος

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος (1960) είναι Έλληνας οικονομολόγος, πολιτικός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ από το 2012. Έχει διατελέσει υπουργός Οικονομικών (2015-2019) και αναπληρωτής υπουργός Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (2015).

 Γεννήθηκε το 1960 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και μεγάλωσε στο Λονδίνο, όπου εργαζόταν ο ναυπηγός πατέρας του Στέφανος Τσακαλώτος. Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από παλιά οικογένεια της Πρέβεζας. Παππούς ήταν ο γυμνασιάρχης Ευκλείδης Τσακαλώτος, ενώ ξάδερφος του παππού του ήταν ο στρατηγός Θρασύβουλος Τσακαλώτος. Σπούδασε οικονομικά και πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια του Σάσσεξ και της Οξφόρδης. Δίδαξε στο πανεπιστήμιο του Κεντ στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο οποίο είναι τακτικός καθηγητής από το 2010.Υπήρξε νυμφευμένος με τη Σκωτσέζα οικονομολόγο Χέδερ Γκίμπσον, διευθύντρια του Τμήματος Ερευνών της Τράπεζας της Ελλάδος ενώ είχαν αποκτήσει μαζί τρία παιδιά. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Πρέβεζας με το Συνασπισμό στις εκλογές του 2004, όμως εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Β΄ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Μαΐου 2012, και επανεξελέγη τον Ιούνιο του 2012, καθώς και τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015.Στην κυβέρνηση Τσίπρα του Ιανουαρίου 2015 διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών με αρμοδιότητα στις Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις. Επίσης, ήταν επικεφαλής της ομάδας διαπραγμάτευσης της Ελλάδας με τους οικονομικούς εταίρους για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους. Ορκίστηκε υπουργός Οικονομικών στις 6 Ιουλίου 2015 μετά την παραίτηση του προκατόχου του Γιάνη Βαρουφάκη. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 28 Αυγούστου 2015. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 ανέλαβε ξανά τα καθήκοντα του υπουργού Οικονομικών στην κυβέρνηση Τσίπρα του Σεπτεμβρίου 2015, θέση που διατήρησε έως τις 9 Ιουλίου 2019.Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών. Στις 18 Ιουλίου 2019 ορίστηκε τομεάρχης Οικονομικών της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ. Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 επανεξελέγη. Μετά τις εξελίξεις στο κόμμα με την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από την προεδρία ύστερα από τη διπλή εκλογική ήττα, έθεσε επισήμως στις 14 Ιουλίου υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στις εσωκομματικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2023. Στον πρώτο γύρο κατετάγη τρίτος, με το 8,93% των ψήφων, με αποτέλεσμα να μείνει εκτός της διαδοχής. Είναι μέλος της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έχει συγγράψει βιβλία για την ελληνική αλλά και τη διεθνή οικονομία. Επίσης, αρθρογραφεί σε εφημερίδες όπως «Η Αυγή», «Η εποχή» και «Η Ελευθεροτυπία».
Γούβες Ηρακλείου

Οι Γούβες (επίσημο: αι Γούβαι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 141 μέτρα νότια του Β.Ο.Α.Κ ενώ απέχει περίπου 5 χλμ. Α.-ΝΑ. από τις Γούρνες (έδρα δήμου) και 19 χλμ. Α. από το Ηράκλειο. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος.

 Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γουβών περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Πελαγία, Καλιβομούρης, Κάτω Γούβες, Πελεκητά και Σκοτεινό. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Αγία Πελαγία, η (108) Γούβες, οι (539) Καλιβομούρης, ο (29) Κάτω Γούβες, οι (2.153) Πελεκητά, τα (140) Σκοτεινό, το (62)Συνολικά η Κοινότητα έχει 3.031 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από επταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κα. Δημήτριο Μακράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γουβών.
Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Τορίνο)

Το προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 στο Τορίνο ήταν ένα από τα τρία προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016. Το τουρνουά διεξήχθη στην Pala Alpitour στο Τορίνο της Ιταλίας, 4 με 9 Ιουλίου του 2016. Οι εθνικές ομάδες της Ελλάδας, του Μεξικού, του Ιράν, της Τυνησίας, της Κροατίας και της διοργανώτριας Ιταλίας μετείχαν στο τουρνουά του Τορίνο. Η Κροατία προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.

 Η Pala Alpitour επιλέχθηκε ως ο κύριος χώρος διεξαγωγής του τουρνουά. Το γήπεδο έχει φιλοξενήσει εκδηλώσεις χόκεϊ επί πάγου στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006. Οι παρακάτω διαιτητές επιλέχθηκαν για το τουρνουά. Αρνώ Κομ Ενζιλό Γεβγκένι Μιχέγεβ Γιούργκις Λαουριναβίτσιους Χόρχε Βάσκες Ματέι Μπολτάουζερ Εμίλιο Πέρεθ Μιλιβόγε Γιόβτσιτς Μπόρις Σούλγκα Τορίνο|date=4 Ιουλίου 2016 Προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016 Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Βελιγράδι) Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης 2016 (Μανίλα) Επίσημος ιστότοπος
Οικογένεια Καντεμίρ

Οι Καντεμίρ ήταν οικογένεια βογιάρων από τη Μολδαβία, οι οποίοι βρίσκονταν στην υπηρεσία της οθωμανικής κυβέρνησης. Αρκετά ήταν τα μέλη της οικογένειας αυτής που έλαβαν τον τίτλο των Πριγκίπων της Μολδαβίας.

 Ο Τουντόρ Καντεμίρ, γεννημένος στη Μολδαβία κατά το 1630, υπηρέτησε στον οθωμανικό στρατό κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Μεχμέτ Δ΄ ενάντια στην Πολωνία. Κονσταντίν Καντεμίρ, πρίγκιπας της Μολδαβίας από το 1685 ως το 1693. Αντιόκ Καντεμίρ, πρίγκιπας της Μολδαβίας από το 1695 ως το 1700 και από το 1705 ως το 1707. Ντιμίτριε Καντεμίρ, πρίγκιπας της Μολδαβίας από το 1710 ως το 1711. Αντιόκε Καντεμίρ, πρέσβης της Ρωσίας στο Παρίσι και το Λονδίνο. Ελισαβέτα, σύζυγος του Μιχάι Ρακόβιτα, πρίγκιπα της Μολδαβίας από το 1703 ως το 1705 και από το 1707 ως το 1709 και από το 1716 ως το 1726 και πρίγκιπα της Βλαχίας από το 1730 ως το 1731 και από το 1741 ως το 1744. Γενεαλογία της Οικογένειας Καντεμίρ
Ραδιοτηλεόραση της Σλοβακίας

Η Ραδιοτηλεόραση της Σλοβακίας (σλοβακικά: Rozhlas a televízia Slovenska‎) ή RTVS η είναι εθνική, κρατική δημόσια ραδιοτηλεοπτική οργάνωση στη Σλοβακία. Η έδρα της βρίσκεται στην Μπρατισλάβα και επικεφαλής είναι ο Γιαροσλάβ Ρέζνικ.Η οργάνωση δημιουργήθηκε το 2011 μετά τη συγχώνευση του Slovenská televízia (Σλοβακική Τηλεόραση) με το Slovenský rozhlas (Σλοβακικό Ραδιόφωνο). Η χρηματοδότηση για τον συγχωνευμένο οργανισμό επιτυγχάνεται μέσω της διαφήμισης, των πληρωμών από τη κυβέρνηση, καθώς και από μηνιαίο τέλος που επιβάλλεται για τα περισσότερα άτομα που έχουν καταχωρηθεί ως πελάτες εταιρειών λιανικής πώλησης ηλεκτρικής ενέργειας. Επίσης, οι περισσότερες επιχειρήσεις με τρεις ή περισσότερους υπαλλήλους πληρώνουν και αυτοί το μηνιαίο τέλος.Όπως και οι δύο προηγούμενες οργανώσεις, η RTVS είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης .

 Υπάρχουν 5 ραδιοφωνικοί σταθμοί που εκπέμπουν στα FM: SRo1: Rádio Slovensko SRo2: Rádio Regina SRo3: Rádio Devín SRo4: Rádio FM SRo5: Rádio PatriaΜέσω Δορυφόρου, DVB-T και διαδικτύου: SRo6: Διεθνές Ραδιόφωνο της ΣλοβακίαςΕπίσης λειτουργεί και τρεις σταθμούς που εκπέμπουν μόνο ψηφιακά: SRo7: Rádio Pyramida (κλασική μουσική) SRo8: Rádio Litera (δράμα) SRo9: Rádio Junior (για παιδιά έως 10 ετών)Το Rádio Regina είναι χωρισμένο σε τρεις περιφερειακές μορφές, τις Rádio Regina Μπρατισλάβα, Rádio Regina Μπάνσκα Μπίστριτσα και Rádio Regina Κόσιτσε. Το Rádio Patria, το οποίο βγήκε στον αέρα το 2009, εκπέμπει από τις 06:00 μέχρι τις 18:00. Το κανάλι μεταδίδει τα προγράμματα του στην ουγγρική γλώσσα και υπηρετεί τη μεγαλύτερη εθνική μειονότητα της Σλοβακίας που ζει κυρίως στις νότιες περιοχές που συνορεύουν με την Ουγγαρία. Υπάρχουν 2 εθνικά τηλεοπτικά κανάλια. STV 1 (Jednotka): ένα γενικό κανάλι, με οικογενειακά προγράμματα, σλοβακικές ταινίες, παιδικά προγράμματα, ειδήσεις και ντοκιμαντέρ. Μεταδίδει επίσης μεγάλα αθλητικά γεγονότα σε συλλογικό και διεθνές επίπεδο. STV 2 (Dvojka): μεταδίδει ντοκιμαντέρ και προγράμματα προσανατολισμένα στη φύση, όπως ντοκιμαντέρ από τον Ντέιβιντ Άτενμπορο. Αυτό το κανάλι δείχνει και ταινίες με υπότιτλους στα σλοβακικά. Επίσης μεταδίδει μικρές αθλητικές εκδηλώσεις. STV 3 (Trojka): μετέδιδε αθλητικά γεγονότα μόνο μεταξύ του 2008 και του 2011. Πριν και μετά την λειτουργία, το ημερήσιο πρόγραμμα του ήταν διασπασμένο μεταξύ των καναλιών Jednotka και Dvojka. Το 2016/17 εξετάστηκε η επαναλειτουργία του καναλιού. Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση Τσεχοσλοβακική Τηλεόραση Ραδιοτηλεοπτική ιστοσελίδα (Σλοβακικά) Οργανωτική ιστοσελίδα (Σλοβακικά) Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Χακκιάρι

Η Επαρχία Χακκιάρι (τουρκικά: Hakkâri ili, αραβικά: هكاري‎, κουρδικά: Parêzgeha Colemêrgê‎), είναι Τουρκική επαρχία στο νοτιοανατολικό άκρο της Τουρκίας. Το 2018 ο πληθυσμός της επαρχίας ανερχόταν στους 286,470 κατοίκους από τους οποίους η πλειοψηφία είναι Κουρδική. Συνορεύει με το Ιράν από τα ανατολικά και με το Ιράκ από τα νότια.

 Η Επαρχία χωρίζεται σε 4 περιοχές (η πρωτεύουσα με έντονα): Χακκιάρι Γιουκσέκοβα Σεμντινλί Τσουκούρτζα Η περιοχή έχει κατοικηθεί από πολλούς και διαφορετικούς λαούς με το πέρασμα τον χρόνων εκ τον οποίων οι Ακκάδιοι, οι Χετταίοι, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες, οι Έλληνες (Μακεδόνες), οι Αρμένιοι, οι Ρωμαίοι, οι Βυζαντινοί, και πιο σύγχρονα οι Οθωμανοί. Η περιοχή κατά τον 19ο αιώνα κατοικούταν σχεδόν απόλυτα από Κούρδους και Ασσύριους μέχρι την γενοκτονία των Ασσυρίων το 1890. Κουρδιστάν Άνω Μεσοποταμία Τουρκία
57 (αριθμός)

Το 57 (πενήντα επτά) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 56 και πριν από το 58. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δε διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 57 συμβολίζεται ως LVII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΝΖ΄ ή νζ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 57 είναι σύνθετος αριθμός καθώς οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 19 και 57, δηλαδή έχει και άλλο φυσικό διαιρέτη, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 58. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 57 είναι 57 = 3 * 19. Το 57 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (3 · 19). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 57 αντιστοιχεί στο λανθάνιο.
Χαριούπολη

Η Χαριούπολη (τουρκικά: Hayrabolu) είναι πόλη της ανατολικής Θράκης στην Τουρκία. Βρίσκεται σε απόσταση 52 χιλιομέτρων βόρεια από τη Ραιδεστό και σε κοντινή απόσταση από την Αδριανούπολη και τις Σαράντα Εκκλησιές. Η πόλη έχει πληθυσμό 18.708 και διοικητικά ανήκει στην επαρχία Ραιδεστού στο Διαμέρισμα του Μαρμαρά.

 Στη Χαριούπολη γεννήθηκε το 811 ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας και ιδρυτής της Μακεδονικής δυναστείας Βασίλειος Α΄. Στις 10 Ιουλίου του 1920 ο Ελληνικός Στρατός, με τάγμα του συντάγματος Κονδύλη, ελευθερώνει την πόλη από τους Οθωμανούς και όπως όλη η Ανατολική Θράκη ενσωματώνεται στην Ελλάδα με την Συνθήκη των Σεβρών. Μετά την Μικρασιατική καταστροφή περιήλθε στην κατοχή της Τουρκίας. Σήμερα η Χαριούπολη είναι μια μικρή εμπορική πόλη που εξυπηρετεί την γύρω περιοχή. Στην πόλη υπάρχει μακρόχρονα εγκατεστημένη κοινότητα Τσιγγάνων. Το κλίμα της Χαριούπολης είναι το τυπικό της Θράκης. Οι Χειμώνες είναι πολύ βροχεροί και πολύ κρύοι, τα Καλοκαίρια είναι βροχερά και ζεστά. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 600mm.
38628 Χουγιά

Ο 38628 Χουγιά ή 2000 EB173 είναι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο, το οποίο έχει την ίδια τροχιά με τον Πλούτωνα με διάμετρο περίπου 450 χιλιόμετρα και είναι υποψήφιος πλανήτης νάνος. Ανακαλύφθηκε τις 10 Μαρτίου 2000. Πήρε το όνομά του από τον Θεό του κάτω κόσμου των Ινδιάνων Γουαϋούου της Βενεζουέλας, ο οποίος συνδέεται με τη βροχή και τον χειμώνα και ζει πέρα από τον Ήλιο.

 Ο Χουγιά είναι μετρίως κόκκινο (φάσμα: BV=0,95, VR=0,47, BR=1,54) και στην επιφάνειά του υπάρχουν θολίνες (περιοχές με οργανικές ενώσεις), στις οποίες οφείλει το χρώμα του. Υπολογίζεται με βάση κάποιες αποσπασματικές φασματικές παρατηρήσεις ότι έχει περίοδο περιστροφής 13,5 ώρες. Στα πλαίσια του προγράμματος TNOs are Cool: A survey of the trans-Neptunian region, ο Χουγιά ήταν ένα από τα αντικείμενα που επιλέχθηκε για να παρατηρηθεί από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ. Με βάση τέσσερις διαφορετικές μετρήσεις που έγιναν υπολογίστηκε ότι ο Χουγιά έχει διάμετρο περίπου 438 ± 25 χιλιόμετρα. Μια μετέπειτα μελέτη συνοπολόγισε στην εκτίμησή της περισσότερες παρατηρήσεις και κατέληξει ότι το σύστημα έχει διάμετρο περίπου 460 χιλιόμετρα, 406 ±16 χλμ για το κύριο σώμα και 213 ±30 για το δορυφόρο. Σε εικόνες από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ που τραβήχθηκαν τις 6 Μαΐου 2012 ανακαλύφθηκε από τους K. S. Noll, W. M. Grundy, H. Schlichting, R. Murray-Clay και S. D. Benecchi η ύπαρξη ενός δορυφόρου γύρω από τον Χουγιά. Η ύπαρξη του δορυφόρου επιβεβαιώθηκε με την επανεξέταση φωτογραφιών από το Χαμπλ που τραβήχθηκαν τις 30 Ιουνίου-1 Ιουλίου 2002. Η ανακοίνωση έγινε στο τηλεγράφημα IAUC 9253 τις 12 Ιουλίου 2012, μαζί με την ανάκαλυψη του πέμπτου δορυφόρου του Πλούτωνα. Ο δορυφόρος είναι 1,4 βαθμούς πιο αχνός από τον Χουγιά, γεγονός που αντιστοιχεί σε διάμετρο περίπου 200 χιλιομέτρων. Υπολογίστηκε ότι ο δορυφόρος περιφέρεται σε απόσταση 1.800 χιλιομέτρων από το κύριο αντικείμενο. Κάθε περιφορά θέλει περίπου 3 μέρες.
Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης

Το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop) αποτελεί οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμβάλλει στην ανάπτυξη και εφαρμογή των πολιτικών της ΕΕ στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης. Ιδρύθηκε το 1975 σύμφωνα με τον με αριθ. 337/75 Κανονισμό (ΕΟΚ) του Συμβουλίου της 10ης Φεβρουαρίου 1975 περί δημιουργίας Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτίσεως και εδρεύει στη Θεσσαλονίκη.

 Σύμφωνα με τον αριθ. 337/75 Κανονισμό (ΕΟΚ) του Συμβουλίου το Κέντρο έχει ως αποστολή να παρέχει τη συνδρομή του στην Επιτροπή, με σκοπό την υποβοήθηση σε κοινοτικό επίπεδο, την προώθηση και ανάπτυξη της επαγγελματικής και συνεχούς κατάρτισης. Για το σκοπό αυτό συμβάλλει με την επιστημονική και τεχνική του δραστηριότητα στην εφαρμογή κοινής πολιτικής επαγγελματικής κατάρτισης. Συγκεκριμένα και όπως αναφέρεται στην επίσημη ιστοσελίδα του, το Κέντρο εργάζεται για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας και την παροχή τεκμηριωμένων στοιχείων που συνθέτουν τη βάση της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η προσφορά του συνίσταται στις συγκριτικές αναλύσεις που πραγματοποιεί και στην εμπειρογνωσία που συγκεντρώνει μέσω έρευνας και δικτύωσης, τις οποίες χρησιμοποιεί για: να παρέχει τεχνικές συμβουλές και προτάσεις πολιτικής στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης να καλύπτει γνωστικά κενά και να παράγει νέες ιδέες με γνώμονα τον εντοπισμό προκλήσεων και τάσεων να αυξάνει την ευαισθητοποίηση σχετικά με το ρόλο και τη σπουδαιότητα της επαγγελματικής κατάρτισης να φέρνει σε επαφή διαμορφωτές πολιτικής, κοινωνικούς εταίρους, ερευνητές και επαγγελματίες του κλάδου, επιτρέποντάς τους έτσι να ανταλλάσσουν ιδέες και προτάσεις να στηρίζει και να προάγει κοινές ευρωπαϊκές προσεγγίσεις, αρχές και εργαλεία για τη βελτίωση της επαγγελματικής κατάρτισης Το διοικητικό του συμβούλιο αποτελείται από εκπροσώπους: των εθνικών κυβερνήσεων των οργανώσεων των εργοδοτών και των συνδικαλιστικών οργανώσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Επίσημος ιστότοπος του Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Κατάρτισης (Cedefop) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 337/75 του Συμβουλίου της 10ης Φεβρουαρίου 1975 περί δημιουργίας Ευρωπαϊκού Κέντρου για την Ανάπτυξη της Επαγγελματικής Καταρτίσεως Πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Σαμ Μιρζά Σαφαβί

Ο Aμπολνάσρ Σαμ Μιρζά Σαφαβί (16 Οκτωβρίου 1517 – 1566) ήταν πρίγκιπας των Σαφαβιδών, γιος τού βασιλιά (σάχη) Ισμαήλ Α΄ (βασ. 1501–1514). Ήταν λάτρης της τέχνης και ήταν ο συγγραφέας τού βιβλίου Tazkare ye Sami ή Tohfe ye Sami για την ποίηση και τους ποιητές.

 Ο Ταχμάσπ Α΄, ο μεγαλύτερος αδελφός τού Σαμ Μιρζά, τον διόρισε έφηβο ως κυβερνήτη τού Χεράτ στην τρίτη του εκστρατεία στο Χορασάν και διόρισε τον Αγκζιβάρ Χαν ως επίτροπο τού Σαμ Μιρζά. Ο Σαμ Μιρζά αρνήθηκε την ενέργεια τού αδελφού του μετά από παρότρυνση των υποστηρικτών του, αλλά μετάνιωσε αργότερα και ζήτησε συγχώρεση από τον αδελφό του. Ο Ταχμάσπ Α΄ τον συγχώρησε και τον μετέθεσε από το Χορασάν στο Καζβίν. Στο Καζβίν, ο Σαμ Μιρζά ήταν ακόλουθος τού Tαχμάσπ Α΄. Το 1549, ο Σαμ Μιρζά ζήτησε από τον αδελφό του να τού επιτρέψει να παραμείνει σε ένα μέρος για προσευχή. Ο Ταχμάσπ Α΄ τον διόρισε ως φύλακα τού μαυσωλείου τού Σαφι-αντ-ντίν Αρνταμπιλί και κυβερνήτη του Αρνταμπίλ. Την εποχή εκείνη ήταν κυβερνήτης και το σπίτι του ήταν ο τόπος συνάντησης επιστημόνων, ποιητών και καλλιτεχνών. Το 1561 ο Σαμ Μιρζά ζήτησε από τον Ταχμάσπ Α΄ να τον στείλει στο Χορασάν. Ο Σάχης συμφώνησε, αλλά άλλαξε γνώμη αργότερα και έστειλε αυτόν και τα δύο παιδιά του στο κάστρο Καχκαχέχ κοντά στο Aρνταμπίλ. Τελικά το 1566, ο Ταχμάσπ Α΄ διέταξε το τέλος τού Σαμ Μιρζά και των παιδιών του, καθώς και των παιδιών τού Αλκά Μιρζά. Ο Σαμ Μίρζα γεννήθηκε από μία από τις Γεωργιανές συζύγους τού Ισμαήλ Α΄. Το 1578 ο Iσά Χαν Γκορτζί (Ιεσσαί) νυμφεύτηκε μία κόρη τού Σαμ Μιρζά, από τη σύζυγό του, μία κόρη τού Χουσάιν Χαν-έ Σαμλού. Newman, Andrew J. (2008). Safavid Iran: Rebirth of a Persian Empire. I.B.Tauris. ISBN 978-0857716613.