Συμμετοχή της Πορτογαλίας στη Eurovision

Η Πορτογαλία συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 54 φορές από το ντεμπούτο της στον διαγωνισμό του 1964. Από τότε, έχει χάσει πέντε διαγωνισμούς, το 1970, το 2000, το 2002, το 2013 και το 2016. Ο διαγωνισμός μεταδίδεται στην Πορτογαλία από την Rádio e Televisão de Portugal (RTP). Η χώρα κέρδισε για πρώτη φορά το 2017 και φιλοξένησε το διαγωνισμό το 2018 στη Λισαβόνα. Η Πορτογαλία τερμάτισε τελευταία στο ντεμπούτο της το 1964 και πάλι το 1974, προτού πετύχει το καλύτερο αποτέλεσμα του 20ου αιώνα το 1996, με την Λουσία Μονίζ να τερματίζει έκτη. Στη συνέχεια, η χώρα τερμάτισε τελευταία για τρίτη φορά το 1997. Αφού δεν εμφανίστηκε στον τελικό από το 2010 και ως κάτοχοι του ρεκόρ για τις περισσότερες εμφανίσεις στο διαγωνισμό χωρίς νίκη, η Πορτογαλία κέρδισε στην 49η προσπάθεια της, όταν ο Σαλβαντόρ Σομπράλ κέρδισε το διαγωνισμό του 2017 με το τραγούδι "Amar pelos dois", την πρώτη φορά που η χώρα τερμάτισε στις πρώτες πέντε θέσεις στο διαγωνισμό. Ως διοργανωτές το 2018, η χώρα τερμάτισε τελευταία στον διαγωνισμό για τέταρτη φορά. Το 2019, η χώρα απέτυχε να προκριθεί.

 Η ντεμπούτο της Πορτογαλίας ήταν ο Αντόνιο Καλβάριο με το "Oração". Δεν ήταν ένα επιτυχημένο ντεμπούτο για τη χώρα, με τον Καλβάριο να έρχεται τελευταίος στον διαγωνισμό. Από τότε, η Πορτογαλία ήρθε τελευταία σε δύο ακόμη περιπτώσεις, το 1974, όταν ο Πάουλο ντε Καρβάλιο τραγούδησε το "E depois do adeus", το 1997, όταν η Σέλια Λόσον τραγούδησε το "Antes do adeus" και το 2018 ως διοργανώτρια χώρα. Παρά το τελευταίο τερματισμό του στο διαγωνισμό, το "E depois do adeus" είχε τότε την εθνική αξιοσημείωτη θέση ως ένα από τα δύο μουσικά σήματα για να ξεκινήσει η Επανάσταση των Γαριφάλων κατά του καθεστώτος του Εστάντου Νόβου. Πριν από την έκτη θέση της Λουσία Μονίζ, με το τραγούδι "Ο meu coração não tem cor" το 1996, το καλύτερο αποτέλεσμα της Πορτογαλίας στο διαγωνισμό ήταν οι δύο έβδομες θέσεις, για τον Κάρλος Μέντες το 1972 και τον Ζοζέ Σιντ το 1980. Έχοντας μερικά πραγματικά αδύναμα αποτελέσματα, η δεκαετία του '90 ήταν η πιο επιτυχημένη δεκαετία για τη χώρα, φτάνοντας στις κορυφαίες 10 θέσεις τέσσερις φορές. Η Πορτογαλία είχε λάβει άδεια συμμετοχής στους διαγωνισμούς του 2000 και του 2002, αλλά αρνήθηκε. Η θέση της λήφθηκε από τη Λετονία και στις δύο περιπτώσεις, η οποία κατέληξε να κερδίζει το διαγωνισμό κατά το τελευταίο έτος. Δεδομένου ότι οι ημιτελικοί εισήχθησαν το 2004, η Πορτογαλία απέτυχε να φτάσει στον τελικό οκτώ φορές, μεταξύ των οποίων και από το 2004 έως το 2007. Η χώρα έφτασε στον τελικό από το 2008 έως το 2010. Το 2008, η Βάνια Φερνάντες τερμάτισε 13η με το τραγούδι "Senhora do Mar", το καλύτερο αποτέλεσμα της Πορτογαλίας από το 1996. Η χώρα συνέχισε να είναι παρών στους τελικούς μέχρι το 2010. Το 2017, η Πορτογαλία έφτασε στον τελικό με τη συμμετοχή του Σαλβαντόρ Σομπράλ, "Amar pelos dois", τερματίζοντας μια εξαετή μη εμφάνιση σε τελικούς (η Πορτογαλία δεν συμμετείχε στο διαγωνισμό τραγουδιού το 2013 και το 2016 και δεν προκρίθηκε για τους τελικούς το 2011, το 2012, το 2014 και το 2015) και για να ολοκληρώσουν την επιστροφή στον τελικό, κέρδισαν επίσης τον διαγωνισμό για πρώτη φορά, κερδίζοντας 758 βαθμούς, κάνοντας ρεκόρ για το μεγαλύτερο αριθμό βαθμών στην ιστορία του διαγωνισμού, κερδίζοντας και την ψηφοφορία του κοινού, αλλά και την ψηφοφορία των επιτροπών για πρώτη φορά μετά το "Rise Like a Phoenix" της Αυστρίας το 2014. Ήταν το πρώτο νικητήριο τραγούδι που ερμηνεύτηκε ολοκληρωτικά σε μια εθνική γλώσσα μιας χώρας, μετά το "Molitva" της Σερβίας το 2007. Το 2018, ως διοργανώτρια, η Πορτογαλία ήρθε τελευταία για τέταρτη φορά στο διαγωνισμό. Αυτό ήταν και το τρίτο παράδειγμα όπου η διοργανώτρια χώρα τερματίζει στις τελευταίες πέντε θέσεις από το 2015. Το 2021, η πρώτη Πορτογαλική συμμετοχή που ερμηνεύτηκε εξ ολοκλήρου στα Αγγλικά, "Love Is on My Side" από τους The Black Mamba, τερμάτισε στη 12η θέση του τελικού. Το 2022, η Maro με το "Saudade, saudade" τερμάτισε στην 9η θέση του τελικού. Η Πορτογαλία έχει απουσιάσει από πέντε διαγωνισμούς από την πρώτη συμμετοχή. Η πρώτη απουσία της χώρας ήταν το 1970, όπου η Πορτογαλία, μαζί με άλλες τέσσερις χώρες, μποϊκοτάρουν τον διαγωνισμό λόγω του αποτελέσματος του προηγούμενου έτους, όταν τέσσερις χώρες ανακοινώθηκαν ως νικητές.Η Πορτογαλία έχασε το διαγωνισμό του 2000 λόγω των κακών μέσων αποτελεσμάτων της τα τελευταία πέντε χρόνια. Παρά το γεγονός ότι ήταν διατεθειμένη να συμμετάσχει στο διαγωνισμό του 2002, η RTP αρνήθηκε να εισέλθει και αντικαταστάθηκε από τον ενδεχόμενο νικητή, τη Λετονία.Η τέταρτη απουσία ήταν το 2013, όταν η Πορτογαλία δεν συμμετείχε για οικονομικούς λόγους.Η πέμπτη απουσία ήταν το 2016 Η RTP ανέφερε ότι αυτό το διάλειμμα ήταν απαραίτητο, έτσι ώστε να ανανεωθεί το περιεχόμενο της εθνικής επιλογής του διαγωνισμού, το Festival da Canção. Το Festival da Canção (κάποιες φορές αναφέρεται σαν "Festival RTP da Canção") είναι η πορτογαλική εθνική επιλογή για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, που διοργανώνεται από την RTP και διεξάγεται κανονικά τον Φεβρουάριο/Μάρτιο του έτους του διαγωνισμού. Είναι μια από τις πιο μακροχρόνιες μεθόδους επιλογής της Eurovision. Προηγουμένως, ορισμένοι περιφερειακοί κριτές επέλεξαν τον νικητή, ωστόσο πρόσφατα ο νικητής έχει επιλεγεί μέσω τηλεψηφοφορίας. Το 2009, το 2010 και το 2017, χρησιμοποιήθηκε ένα σύστημα 50-50 μεταξύ των διαφόρων επιτροπών και τηλεψηφοφορίας (όπως στην Eurovision). Στα χρόνια στα οποία η Πορτογαλία δεν συμμετέχει στο διαγωνισμό, δεν πραγματοποιήθηκε το Festival da Canção, εκτός από δύο περιπτώσεις: το 1970, όταν η Πορτογαλία μποϊκοτάρει τον διαγωνισμό και το 2000, όταν η χώρα υποβιβάστηκε. Μέχρι το 2022, το ιστορικό ψηφοφορίας της Πορτογαλίας έχει ως εξής: