Modern Talking

Οι Modern Talking είναι συγκρότημα Disco μουσικής, που δημιουργήθηκε το 1984 από τους Τόμας Άντερς και Ντίτερ Μπόλεν, και που αναδείχθηκε ως το πιο επιτυχημένο συγκρότημα μέχρι σήμερα στη Γερμανία. Υπολογίζεται πως έχουν πουλήσει περισσότερα από 120 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως. Τα πιο επιτυχημένα τραγούδια τους είναι τα: Brother Louie, You're My Heart, You're My Soul, You Can Win If You Want, Cheri, Cheri Lady', Atlantis Is Calling (S.O.S. for Love) και Geronimo's Cadillac. Οι κριτικοί συνήθως τους χαρακτήριζαν ως συγκρότημα Eurodisco. Θεωρούνται το πιο επιτυχημένο γερμανικό ποπ ντουέτο. Έχουν ρεκόρ για τα περισσότερα σερί singles στο No.1 των Γερμανικών Charts. Έχουν βραβευτεί ως το πιο επιτυχημένο γερμανικό συγκρότημα, τη χρονιά 1999, στα βραβεία World Music Awards. Στο ενεργητικό τους βρίσκονται επίσης πολλά άλλα βραβεία, όπως Bambi, Top of The pops, Echo, Bravo, Viva Comet, Goldene Kamera, Goldene Europa, Goldener Lowe, Formel Eins, RSH-Gold, Record 99 Award, Radio Regenbogen.

 Σχηματίστηκαν για πρώτη φορά στο Βερολίνο στις αρχές του 1983, όπου έγιναν απροσδόκητα εξαιρετικά δημοφιλείς στις αρχές του 1985 με το "You're My Heart, You're My Soul", με το οποίο κατέλαβαν τις πρώτες δέκα θέσεις σε 35 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας όπου το σινγκλ έφτασε στην κορυφή για έξι συνεχόμενες εβδομάδες, Το σινγκλ τελικά συνέχισε να πουλά οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Στη συνέχεια ακολούθησε μια άλλη επιτυχία, το " You Can Win If You Want ", το οποίο κυκλοφόρησε στα μέσα του 1985 από το πρώτο τους άλμπουμ The 1st Album . Το άλμπουμ πιστοποιήθηκε ως πλατινένιο στη Γερμανία για πωλήσεις πάνω από 500.000 μονάδες. Λίγο μετά τη δεύτερη επιτυχία τους, οι Modern Talking κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Cheri, Cheri Lady" που επίσης ανέβηκε γρήγορα στην κορυφή των τσαρτ στη Δυτική Γερμανία, την Ελβετία, την Αυστρία και τη Νορβηγία, όπου εν τω μεταξύ μπήκε και στην πρώτη δεκάδα στη Σουηδία και την Ολλανδία. Το σινγκλ, που ήταν το μοναδικό που κυκλοφόρησε από το δεύτερο άλμπουμ τους Let's Talk About Love, κατάφερε να πετύχει να γίνει πλατινένιο στη Δυτική Γερμανία με πωλήσεις άνω των 500.000. Η επιτυχία συνεχίστηκε με άλλα δύο σινγκλ, τα "Brother Louie" και "Atlantis Is Calling (SOS for Love)", και τα δύο από το τρίτο άλμπουμ τους, Ready for Romance . Το ντουέτο έφτασε επίσης ψηλά στα charts με το έκτο τους σινγκλ "Geronimo's Cadillac" από το τέταρτο άλμπουμ In the Middle of Nowhere και το "Jet Airliner" από το πέμπτο άλμπουμ τους Romantic Warriors . Εξαιτίας του έκτου άλμπουμ που ήταν αποτυχημένο, ο Μπόλεν ανακοίνωσε την διάλυση του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης, ενώ ο Άντερς βρισκόταν στο Λος Άντζελες. Αυτό πυροδότησε περαιτέρω εχθρότητες μεταξύ των δύο, οι οποίοι είχαν μια ταραχώδη σχέση και διαφωνίες ακόμα και όταν ήταν μαζί. Σύμφωνα με τον Μπόλεν, ο κύριος λόγος για τη διάλυση του γκρουπ ήταν η τότε σύζυγος του Άντερς, η Νόρα, η οποία αρνήθηκε να δώσει συνέντευξη ο σύζυγός της σε γυναίκες δημοσιογράφους και απαιτούσε συνεχώς τεράστιες αλλαγές σε εκπομπές, βίντεο και ηχογραφήσεις, γεγονός που ο Άντερς παραδέχτηκε αργότερα στη βιογραφία του. Μετά από ένα τελευταίο τηλεφώνημα κατά το οποίο και οι δύο άντρες αντάλαξαν προσβλητικές κουβέντες ο ένας στον άλλον, αρνήθηκαν να μιλήσουν μεταξύ τους για περισσότερα από 10 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, οι Modern Talking ήταν επιτυχημένοι στην Ευρώπη, την Ασία, τη Νότια Αμερική, τη Μέση Ανατολή και το Ιράν. Στο Ηνωμένο Βασίλειο μπήκαν μόνο μία φορά στην πεντάδα των τσαρτς, με το τραγούδι «Brother Louie». Το 1985, η δισκογραφική RCA υπέγραψαν με τους Modern Talking μια συμφωνία και κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ στις ΗΠΑ, αλλά παρέμειναν σχεδόν άγνωστοι στη Βόρεια Αμερική, χωρίς να εμφανιστούν ποτέ στα αμερικανικά charts. Κυκλοφόρησαν δύο άλμπουμ κάθε χρόνο μεταξύ 1985 και 1987, ενώ προώθησαν επίσης τα σινγκλ τους στην τηλεόραση σε όλη την Ευρώπη, πουλώντας τελικά εξήντα πέντε εκατομμύρια δίσκους μέσα σε τρία χρόνια. Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ότι οι Modern Talking ήταν ένα από τα πρώτα συγκροτήματα του Δυτικού μπλοκ στον Ψυχρό Πόλεμο, στα οποία επιτράπηκε να πουλήσουν επίσημα τους δίσκους τους στη Σοβιετική Ένωση, ως μέρος των μεταρρυθμίσεων της Γκλάσνοστ του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ το 1986. Ως αποτέλεσμα, διατηρούν ακόμη μια μεγάλη βάση θαυμαστών στην Ανατολική Ευρώπη. Αμέσως μετά τη διάλυση του ντουέτου στα μέσα του 1987, ο Μπόλεν δημιούργησε την δική του μπάντα με τίτλο Blue System και πέτυχε πολλές υψηλές θέσεις στα chart, με κομμάτια όπως "Sorry Little Sarah", "My Bed Is Too Big", "Under My Skin", "Love Suite», «Laila» και «Déjà vu». Εν τω μεταξύ, ο Άντερς έκανε σόλο περιοδεία με το όνομα Modern Talking σε πολλές ηπείρους μέχρι τις αρχές του 1989, όταν άρχισε να ηχογραφεί κάποιο από το νέο του υλικό στο Λος Άντζελες και στο Λονδίνο, καθώς και στην πατρίδα του. Ο Άντερς ηχογράφησε πέντε σόλο άλμπουμ στα αγγλικά, τα Different, Whispers, Down on Sunset, When Will I See You Again και Souled, και ένα από τα άλμπουμ του ηχογραφήθηκε επίσης στα ισπανικά, το Barcos de Cristal . Είχε μεγαλύτερη επιτυχία σε ξένες χώρες παρά στη χώρα του, ωστόσο έφτασε και σε αρκετές επιτυχίες στη Γερμανία. Παρ' όλες τις διαμάχες και τις διαφωνίες που είχαν ο Μπόλεν και ο Άντερς στο παρελθόν, άρχισαν να έρχονται ξανά σε επαφή καθώς ο Άντερς επέστρεψε στο Κόμπλεντς της Γερμανίας το 1994. Στις αρχές του 1998, το ντουέτο επανενώθηκε και έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση μαζί τον Μάρτιο στη γερμανική τηλεοπτική εκπομπή Wetten, dass..?. Κυκλοφόρησαν μια remix έκδοση του σινγκλ τους το 1984 "You're My Heart, You're My Soul", στο οποίο συμμετέχει ο Eric Singleton στα φωνητικά. Το πρώτο τους άλμπουμ της επιστροφής τους, Back for Good, το οποίο περιελάμβανε τέσσερα νέα κομμάτια, καθώς και όλες τις προηγούμενες επιτυχίες αναμεμειγμένες με σύγχρονες τεχνικές, παρέμεινε στο νούμερο ένα στη Γερμανία για πέντε συνεχόμενες εβδομάδες και κατάφερε να φτάσει στην κορυφή των charts σε δεκαπέντε χώρες, πουλώντας τελικά τρία εκατομμύρια αντίτυπα μόνο στην Ευρώπη. Το ντουέτο κέρδισε το βραβείο για τις καλύτερες πωλήσεις γερμανικής μπάντας στα World Music Awards εκείνης της χρονιάς. Το επόμενο άλμπουμ Alone πήγε επίσης στο νούμερο ένα στη Γερμανία και ήταν πολύ επιτυχημένο αλλού, όπου κατάφερε να πουλήσει πάνω από ένα εκατομμύριο δίσκους μόνο στην Ευρώπη. Ο Μπόλεν και ο Άντερς ακολούθησαν το ίδιο μοτίβο ως Modern Talking της δεκαετίας του 1980 καθώς επέλεξαν να κυκλοφορήσουν δύο σινγκλ από κάθε άλμπουμ, όπως στο παρελθόν. Ακολούθησαν μια σειρά από σινγκλ και άλλα τέσσερα άλμπουμ όπως το Year of the Dragon, America, Victory και Universe . Αφού έφτασαν στο σημείο όπου είχαν ήδη συγκεντρώσει πάνω από 400 χρυσά και πλατινένια βραβεία παγκοσμίως, ο Μπόλεν και ο Άντερς αποφάσισαν να διαλυθούν ξανά το 2003 λίγο πριν την κυκλοφορία μιας άλλης συλλογής με τις καλύτερες επιτυχίες. Η δεύτερη διάλυση φαινόταν να προκλήθηκε κυρίως από την αρνητική απεικόνιση του Άντερς από τον Μπόλεν που ανέφερε στην αυτοβιογραφία του που δημοσιεύτηκε στις 4 Οκτωβρίου 2003. Κατά τη διάρκεια όλων των διαφωνιών που τελικά οδήγησαν το δίδυμο στη διάλυσή του, ο Μπόλεν συμμετείχε στο τηλεοπτικό σόου Deutschland sucht den Superstar (DSDS), τη γερμανική έκδοση του βρετανικού Pop Idol . Το άλμπουμ της συλλογής κυκλοφόρησε το 2003 με τίτλο The Final Album που περιείχε όλα τα σινγκλ του ντουέτου. Ο Άντερς ξεκίνησε άλλη μια σόλο καριέρα αμέσως μετά το τέλος των Modern Talking, ενώ ο Μπόλεν είχε αρχίσει να αφιερώνει τον περισσότερο χρόνο του σε νέα ταλέντα, ειδικά σε αυτά που ανακάλυψε στο DSDS. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Modern Talking στο Wikimedia Commons