Εκκλησία Αγίου Μιχαήλ (Φούλντα)

Η εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ στη Φούλντα χτίστηκε σε προ-ρωμανικό καρολίγγειο ρυθμό για λογαριασμό του αββά Eigil μεταξύ 820 και 822. Θεωρείται το παλαιότερο αντίγραφο της Εκκλησίας του Παναγίου Τάφου στη Γερμανία και είναι ένα από τα σημαντικότερα μεσαιωνικά Ιερά κτίρια στη Γερμανία. Χρησίμευε ως το νεκροταφείο του μοναστηριού της Φούλντα , που ιδρύθηκε το 744, ένα από τα κορυφαία πολιτιστικά κέντρα του πρώιμου Μεσαίωνα. Η σημασία του βασίζεται επίσης στο γεγονός ότι στο Vita Aegil Abbatis Fuldensis του μοναχού της Φούλντα Brun Candidus έχει διατηρηθεί μια σύγχρονη ερμηνεία του κτιριακού συμβολισμού, που αναφέρεται ρητά στον Rabanus Maurus.

 Η εκκλησία στη θέση του νεκροταφείου της μονής σχεδιάστηκε από τον Rabanus Maurus μεταξύ 820 και 822, πιθανώς με αναφορά στην Εκκλησία του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ (σύμφωνα με μια απαρχαιωμένη άποψη του μοναχού και πρωτομάστορα Rachulf, ο οποίος έχτισε τις κρύπτες στην Βασιλική Ratgar , αλλά δεν αναφέρεται στις γραπτές πηγές σε σχέση με την Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ) και στις 15 Ιανουαρίου 822 ο Αρχιεπίσκοπος Haistulph την έθεσε υπό την αιγίδα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Το περιπατητικό της κρύπτης χρησίμευε ως ξυλόσπιτο: εκεί στοιβάζονταν τα οστά που διασώθηκαν όταν έσκαβαν τους τάφους στο νεκροταφείο της μονής. Το αργότερο μέχρι το 1093, στον επάνω όροφο είχε στηθεί αντίγραφο του Παναγίου Τάφου με τρεις βωμούς, αλλά δεν σώζεται πλέον. Τον 10ο και 11ο αιώνα έγιναν εκτεταμένες ανακαινίσεις αφού καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό .Η ροτόντα επεκτάθηκε σχηματίζοντας σταυρό και προστέθηκε δυτικός πύργος. Στο δεύτερο μισό του 12ου αιώνα, ο πύργος έλαβε έναν όροφο με καμπάνα. Το 1618 ο πύργος πάνω από τη ροτόντα υψώθηκε και εφοδιάστηκε με ένα κωνικό κωδωνοστάσιο. Κατά τα έτη 1715 έως 1716 το παρεκκλήσι Rochus χτίστηκε στη βόρεια πλευρά της εκκλησίας . Στη δεκαετία του 1850, οι εργασίες αποκατάστασης πραγματοποιήθηκαν υπό τον Φρίντριχ Λανγκ. Η εκκλησία είναι κοντά στον καθεδρικό ναό της Φούλντα. Μόνο η κρύπτη έχει σωθεί από το αρχικό καρολίγγειο κτίριο. Ωστόσο, ουσιαστικά στοιχεία της αρχικής αρχιτεκτονικής σύλληψης, η οποία πιστοποιείται από την περιγραφή στο Vita Aegil του Brun Candidus της Fulda και η οποία περιγράφεται παρακάτω, χάθηκαν κατά την ανακαίνιση του 10ου και 11ου αιώνα μετά από εκτεταμένες καταστροφές, πιθανώς από ουγγρική εισβολή. Το κεντρικό κτίριο, κατά την παλαιοχριστιανική παράδοση, υψωνόταν ως ροτόντα πάνω από οκτώ κίονες, όπως και σήμερα. Η κεντρική αίθουσα περιβαλλόταν από αυτό που αρχικά ήταν ένα μονώροφο περιπατητικό, το οποίο σήμερα είναι διώροφο. Η ροτόντα είχε αρχικά θόλο ή τρούλο με ορατή θεμέλιο λίθο. Κάτω από την εκκλησία βρισκόταν η κρύπτη, η οποία ήταν διαμορφωμένη ως υπόγειο, θολωτή πάνω σε δύο ομόκεντρους τοίχους και μια κεντρική στήλη και ήταν προσβάσιμη από το εξωτερικό. Αντίστοιχα, είχε ένα κεντρικό δωμάτιο που σχηματιζόταν από τον εσωτερικό δακτύλιο των τοίχων και επίσης περιβαλλόταν από μια καμαροσκέπαστη στοά. Στο κέντρο βρισκόταν ο κοντός κεντρικός κίονας με το ιοντίζον κιονόκρανο, που μαζί με τον εσωτερικό δακτυλιοειδή τοίχο έφεραν τον εσωτερικό θολωτό δακτύλιο. Το κιονόκρανο, το οποίο φαίνεται αρχαϊκό παρά την συμπερίληψη παλαιών στοιχείων και πιστεύεται ότι είναι παλαιότερο από το κτήριο για στιλιστικούς λόγους, πιθανότατα "χρησιμοποιείται δευτερογενώς" και "προφανώς προέρχεται από το Αβαείο Στούρμια γύρω στο 750 ή 765". Konrad von Bellersheim, 1357-1368 Gottfried von Bimbach, 1397-1415 Johann Küchenmeister, γ. 1448 Johann von Ebersberg γ. 1493 Philipp von Trümbach, 1535-1548 Philipp Georg Schenk zu Schweinsberg 1552- ?, 1567-1568 Πρίγκιπας-ηγούμενος της Fulda, προεστός των Neuenberg, Holzkirchen και Johannesberg Philipp Schadt von Ostheim, 1569-1579 Kaspar (Caspar) von Wildungen; -12 Ιουλίου 1601, από το 1587 προστάτης του Blankenau 1581-1601, προστάτης του Holzkirchen 1593-1601 και του Zella γ. 1593 Johann Friedrich von Schwalbach 1590-1593, πρώην προστάτης του Andreasberg, του Blankenau, του 1606 πρίγκιπας-ηγούμενος της Fulda και από το 1607 προστάτης του Johannesberg Reinhard Ludwig von Dalwigk, γ. 1600-1601 Daniel von Merlau, γ. 1601-1609, προεστός της Ζέλλας Johann Bernhard Schenk zu Schweinsberg 1616-1618, επίσης πρίγκιπας-ηγούμενος της Φούλντα και προστάτης του Γιοχάνεσμπεργκ, αργότερα προστάτης του Blankenau και του Neuenberg Johann Friedrich von Kerpen, γ. 1627-1630 Adalbert von Schleifras γ. 1683, προστάτης του Blankenau, μετέπειτα προκαθήμενος του Neuenberg και κοσμήτορας, τότε πρίγκιπας-ηγούμενος της Fulda Stephan von Clodh, 1701-1727 Emanuel Friedrich von Kötzschau 1735-1736 Heinrich von Warnsdorf 23 Αυγούστου 1745-1786, πρώην προστάτης του Zella. Φούλντα Καθεδρικός Ναός της Φούλντα