Παραγωγή

Η Παραγωγή έτοιμων προϊόντων για χρήση ή μεταπώληση με τη χρήση εργατικού δυναμικού και μηχανών, εργαλείων, χημική και βιολογική επεξεργασία, συναρμολόγηση ή μεταποίηση, είναι η ουσία της δευτερογενούς βιομηχανίας. Ο όρος μπορεί να αναφέρεται σε ένα εύρος από ανθρώπινες δραστηριότητες, από τον τομέα της βιοτεχνίας έως τα υπερσύγχρονα εργοστάσια, αλλά εφαρμόζεται συνήθως στον βιομηχανικό σχεδιασμό, όταν οι πρώτες ύλες που λαμβάνονται από την πρωτογενή βιομηχανία μετατρέπονται μαζικά σε έτοιμα προϊόντα. Αυτά τα έτοιμα προϊόντα με τη σειρά τους μπορούν να πωληθούν σε άλλους κατασκευαστές για την περαιτέρω παραγωγή πιο σύνθετων προϊόντων (όπως αεροσκάφη, οικιακές συσκευές, έπιπλα, αθλητικά είδη ή αυτοκίνητα), ή να διανεμηθούν μέσω της τριτογενούς βιομηχανίας στους τελικούς χρήστες και τους καταναλωτές (συνήθως μέσω χονδρεμπόρων, που προμηθεύουν τους λιανοπωλητές, οι οποίοι στη συνέχεια τα πωλούν στους πελάτες τους). H διαδικασία παραγωγής είναι τα στάδια με τα οποία οι πρώτες ύλες μετατρέπονται στο τελικό προϊόν. Η διαδικασία αρχίζει με το σχεδιασμό του προϊόντος και τον προσδιορισμό των προδιαγραφών για τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν. Οι οδηγίες παραγωγής περιλαμβάνουν όλα τα ενδιάμεσα βήματα της επεξεργασίας ή της συναρμολόγησης που απαιτούνται για την ολοκλήρωση του προϊόντος. Ορισμένες βιομηχανίες, όπως οι κατασκευαστές ημιαγωγών και χάλυβα χρησιμοποιούν τον όρο «βιομηχανοποίηση» . Ο τομέας της παραγωγής συνδέεται στενά με τον μηχανικό και τον βιομηχανικό σχεδιασμό. Αντιπροσωπευτικοί μεγάλοι παραγωγοί στη Βόρεια Αμερική είναι η General Motors Corporation, η General Electric, η Procter & Gamble, η General Dynamics, η Boeing, η Pfizer και η Precision Castparts. Στην Ευρώπη περιλαμβάνονται ο Όμιλος Volkswagen, η Siemens, η FCA και η Michelin . Μεγάλοι παραγωγοί στην Ασία είναι οι Toyota, Yamaha, Panasonic, LG, Samsung και Tata Motors.

 Στην προγενέστερη μορφή της, η παραγωγή πραγματοποιούταν συνήθως από έναν έμπειρο τεχνίτη με τους βοηθούς του. Η κατάρτιση στο επάγγελμα γινόταν με μαθητεία. Σε μεγάλο μέρος του προβιομηχανικού κόσμου, τα συντεχνιακά σωματεία προστάτευαν τα προνόμια και τα εμπορικά απόρρητα των ειδικευμένων μαστόρων. Πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση, οι περισσότερες μεταποιήσεις γίνονταν σε αγροτικές περιοχές, όπου τα εργαζόμενα νοικοκυριά συμπλήρωναν το εισόδημά τους από τη γεωργία (συνεχίζεται σε κάποιες επαρχίες). Τα νοικοκυριά ως εργαστήρια οργανώνονταν από τους επιχειρηματίες σε μια ενιαία επιχείρηση που λειτουργούσε συστηματικά. Η συμφωνία υπεργολαβίας είναι η εξωτερική ανάθεση, μέσω σύμβασης, σε μία βιομηχανία που διαθέτει τον εξειδικευμένο εξοπλισμό και προμήθεια πρώτων υλών για την παραγωγή προϊόντων για λογαριασμό μίας εταιρείας. Βελτιστοποιημένη παραγωγή: μεγέθυνση της παραγωγής με ελάττωση του περιττού κόστους Ευέλικτη παραγωγή: ταχεία ανταπόκριση στις ανάγκες των καταναλωτών και της αγοράς Μεταλλουργεία Εύκαμπτο σύστημα παραγωγής (FMS) Παραγωγή ακριβώς τη στιγμή που χρειάζεται (JIT) Μηχανική παραγωγής: είναι κλάδος της μηχανολογίας Μαζική προσαρμογή: εστιάζει στην εξατομίκευση των προϊόντων Ψηφιακός έλεγχος (CNC): αυτοματισμός στον έλεγχο των μηχανών μέσω υπολογιστή. Προκατασκευή - προπαρασκευή Τρισδιάστατη εκτύπωση Επαναπρογραμματιζόμενο σύστημα παραγωγής (RMS) Σοβιετική κολεκτιβοποίηση Βρετανικό εργοστασιακό σύστημα Αμερικάνικο σύστημα Οι νέες τεχνολογίες έχουν τροφοδοτήσει την ανάπτυξη νέων δυνατοτήτων απασχόλησης στον τομέα της προηγμένης παραγωγής στην Αμερικανική Βιομηχανική Ζώνη (Rust Belt). Η παραγωγή παρέχει σημαντική υλική υποστήριξη για τις εθνικές υποδομές και την εθνική άμυνα. Αφετέρου, οι παραγωγικές διαδικασίες ενδέχεται να έχουν σημαντικό κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος. Για παράδειγμα, το κόστος καθαρισμού-εξυγίανσης-απορρύπανσης των επικίνδυνων αποβλήτων μπορεί να αντισταθμίζει τα οφέλη του προϊόντος που τα δημιουργεί. Οι επικίνδυνες ουσίες ενδέχεται να είναι επιζήμιες για την υγεία των εργαζομένων. Αυτά τα κόστη είναι πλέον γνωστά και συνεχίζεται η προσπάθεια περιορισμού τους, με βελτίωση της αποδοτικότητας, ελάττωση των αποβλήτων και της ρύπανσης, με βιομηχανική συμβίωση και εξαλείφοντας τις επιβλαβείς χημικές ουσίες. Το αρνητικό κόστος της παραγωγής μπορεί να αντιμετωπιστεί και νομικά. Οι αναπτυγμένες χώρες έχουν θεσπίσει εργατικούς και περιβαλλοντικούς νόμους για τις παραγωγικές δραστηριότητες. Σε ολόκληρο τον πλανήτη, οι παραγωγοί υπόκεινται σε κανονισμούς και φόρους ρύπανσης ώστε να αντισταθμίσουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της μεταποίησης. Τα εργατικά συνδικάτα και τα συντεχνιακά σωματεία έχουν διαδραματίσει ιστορικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τα δικαιώματα των εργαζομένων και τους μισθούς. Η νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος και της εργασίας των ανεπτυγμένων χωρών ενδέχεται να μην είναι διαθέσιμες στον Τρίτο κόσμο. ο νόμος περί αδικοπραξίας και ο νόμος προστασίας του καταναλωτή από ελαττωματικά προϊόντα αυξάνουν τα κόστη παραγωγής. Πρόκειται για σημαντικές δυναμικές στην τρέχουσα παραγωγή, κατά τις τελευταίες δεκαετίες, των βιομηχανιών που μετεγκαθιστούν τις επιχειρήσεις τους σε οικονομίες του «αναπτυσσόμενου κόσμου» όπου τα κόστη παραγωγής είναι πολύ χαμηλότερα από ό, τι στις οικονομίες του «ανεπτυγμένου κόσμου». Η βιομηχανία παραγωγής συνδέεται με μοναδικές προκλήσεις για την υγεία και την ασφάλεια και έχει αναγνωριστεί από το Εθνικό Ίδρυμα για την Επαγγελματική Ασφάλεια και Υγεία (NIOSH) ως τομέας προτεραιότητας του Εθνικού Θεματολόγιου Επαγγελματικής Έρευνας (NORA) για τον εντοπισμό και την παροχή στρατηγικών παρέμβασης σε θέματα υγείας και ασφάλειας στην εργασία. Οι έρευνες και οι αναλύσεις των τάσεων και των ζητημάτων στους τομείς της παραγωγής και των επενδύσεων σε όλο τον κόσμο ενδεικτικά επικεντρώνονται σε: Φύση και πηγές των σημαντικών διακυμάνσεων που συμβαίνουν διεθνικά στα επίπεδα της παραγωγής και της ευρύτερης βιομηχανικής-οικονομικής ανάπτυξης. Ανταγωνισμός, και Ελκυστικότητα για τους ξένους άμεσους επενδυτές.Πέρα από τις γενικές ανασκοπήσεις, οι ερευνητές έχουν εξετάσει τα χαρακτηριστικά και τους παράγοντες που επηρεάζουν συγκεκριμένες βασικές πτυχές της ανάπτυξης της παραγωγής. Έχουν συγκρίνει την παραγωγή και τις επενδύσεις σε ένα εύρος από δυτικές και μη δυτικές χώρες και έχουν παρουσιάσει περιπτωσιολογικές μελέτες για την ανάπτυξη και την απόδοση σε σημαντικές επιμέρους βιομηχανίες και οικονομικούς τομείς της αγοράς.Την 26η Ιουνίου 2009, ο Τζεφ Ιμελτ, ο Διευθύνων Σύμβουλος της General Electric, κάλεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες να αυξήσουν την απασχόληση της βιομηχανικής βάσης στο 20% του εργατικού δυναμικού, σχολιάζοντας ότι οι ΗΠΑ έχουν εξωποριστεί πολύ σε ορισμένους τομείς και δεν μπορούν πλέον να βασιστούν στον χρηματοπιστωτικό τομέα και στις καταναλωτικές δαπάνες για την προώθηση της ζήτησης. Περαιτέρω, ενώ η αμερικανική παραγωγική βιομηχανία λειτουργεί καλά σε σύγκριση με την υπόλοιπη αμερικανική οικονομία, οι έρευνες δείχνουν ότι έχει χαμηλή απόδοση συγκριτικά με την παραγωγή σε άλλες υψηλόμισθες χώρες. Συνολικά 3,2 εκατομμύρια – 1 στις 6 αμερικανικές παραγωγικές θέσεις εργασίας - εξαφανίστηκαν το 2000 - 2007. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η Ένωση Κατασκευαστών EEF έκανε εκκλήσεις για αναδιάρθρωση της οικονομίας του Ηνωμένου Βασιλείου ώστε να βασίζεται λιγότερο στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και έχει προωθήσει ενεργά το θεματολόγιο παραγωγής. Κατάλογος των 20 πρώτων παραγωγικών χωρών ως προς τη συνολική αξία των παραγόμενων προϊόντων, σε αμερικανικά δολάρια, για το έτος αναφοράς, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα. Διαχείριση Ελεγχος ποιότητας Βιομηχανικά ρομπότ Τεηλορισμός / Επιστημονική διαχείριση Φορντισμός Kalpakjian, Serope· Steven Schmid (Αυγούστου 2005). Manufacturing, Engineering & Technology. Prentice Hall. σελίδες 22–36, 951–88. ISBN 978-0-13-148965-3. Hunter, Louis C.; Bryant, Lynwood (1991). A History of Industrial Power in the United States, 1730–1930, Vol. 3: The Transmission of Power. Cambridge: MIT Press. ISBN 0-262-08198-9.