IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αντώνιος Ντεντιδάκης

Ο Αντώνης Ντεντιδάκης του Εμμανουήλ (Πειραιάς, 5 Μαΐου 1942- Αθήνα, 4 Οκτωβρίου 2011) ήταν Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Πειραιώς και υπουργός επί ΠΑΣΟΚ. Κατά την περίοδο της επταετίας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση.

 Ο πατέρας του ήταν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου στη γενέτειρά του και ο θείος του, Παύλος Ντεντιδάκης ήταν επί πολλά χρόνια δήμαρχος Πειραιά και υπουργός. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πειραιά στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου- Νέες Δυνάμεις. Εν συνεχεία έγινε μέλος της ΕΔΗΚ και με το κόμμα αυτό κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1977, κατά τις οποίες δεν εξελέγη. Την ίδια χρονιά (1977) προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 1981 ο Ντεντιδάκης εκλέγεται στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Πειραιά και Νήσων και επανεκλέγεται συνεχώς ως το 1996 (οι τελευταίες εκλογές που κέρδισε ήταν εκείνες του 1993). Στις 18 Νοεμβρίου 1988 διορίζεται από τον Ανδρέα Παπανδρέου ως αναπληρωτής υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και υπηρετεί στη θέση αυτή ως τις 17 Μαρτίου 1989. Το Μάρτιο του 1989 διορίζεται υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και υπηρετεί στο αξίωμα αυτό από τις 17 Μαρτίου 1989 έως τις 2 Ιουλίου 1989. Το 1990 υπηρέτησε ως γραμματέας του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας, αρμόδιος του τομέα Ναυτιλίας του ΠΑΣΟΚ. Στις δημοτικές εκλογές του 1998 κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος στο Δήμο Πειραιά, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Χέιβεν Κόλμαν

Η Χέιβεν Κόλμαν (γεννημένη στις 29 Μαρτίου του 2006) είναι Αμερικανίδα ακτιβιστίστρια για το κλίμα και το περιβάλλον. Είναι συνιδρύτρια και εκτελεστική συνδιευθύντρια του αμερικανικού Youth Climate Strike, μη κερδοσκοπικού οργανισμού για την ευαισθητοποίηση και στην απαιτούμενη δράση σχετικά με την κλιματική κρίση . Η Κόλμαν ίδρυσε τον οργανισμό μαζί με τις νέες ακτιβίστριες Αλεξάντρια Βιλασενιόρ και Ίσρα Χίρσι. Η Χέιβεν Κόλμαν ζει στο Ντένβερ του Κολοράντο.

 Η Κόλμαν στράφηκε για πρώτη φορά προς τον περιβαλλοντισμό όταν ήταν δέκα ετών: έχοντας μάθει ότι οι πληθυσμοί του αγαπημένου της ζώου, του βραδύποδα, μειώνονται λόγω της αποψίλωσης. Στη συνέχεια έκανε σημαντικές αλλαγές στον τρόπο ζωής της, αντλώντας έμπνευση από τις αρχές του βιώσιμου τρόπου ζωής. Έχοντας παρακουθήσει τον τολμηρό περιβαλλοντικό ακτιβισμό της Γκρέτα Τούνμπεργκ και τις κλιματικές κινητοποιήσεις των νέων στην Ευρώπη, η Κόλμαν εμπνεύστηκε να κάνει το ίδιο. Έτσι, από τον Ιανουάριο του 2019, σε ηλικία 13 ετών, άρχισε να διαμαρτύρεται μπροστά σε επιχειρήσεις ή κυβερνητικά κτήρια. Κάθε Παρασκευή απεργεί απαιτώντας πολιτική δράση σχετικά με την ποιότητα του αέρα, την απόσυρση του άνθρακα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και άλλα θέματα. Επικοινώνησε επίσης ηλεκτρονικά με εκλεγμένους αξιωματούχους σχετικά με αυτά τα ζήτήματα. Εκφοβίστηκε μαζικά από συμμαθητές στο σχολείο που θεωρούσαν τον ακτιβισμό της παράξενο. Η Κόλμαν θα διαμαρτυρόταν μόνη της μέχρι να καταφέρει να δημιουργήσει την αμερικανική Youth Climate Strike μαζί με τους Ίσρα Χίρσι και Αλεξάντρια Βιλασενιόρ. Έκτοτε, έχουν πραγματοποιηθεί κλιματικές απεργίες σε πολλές πολιτείες των ΗΠΑ. Στις 15 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε διεθνής διαμαρτυρία από νέους με συμμετέχοντας από περισσότερες από 120 χώρες. Η Κόλμαν έγινε βάιραλ αφότου μίλησε στον γερουσιαστή Κόρι Γκάρντνερ σε ένα δημόσιο φόρουμ στο δημαρχείο σχετικά με τους ρύπους άνθρακα. Πρακάλεσε τον πολιτικό να αναλάβει δράση και πρότεινε να οργανωθεί ένα κίνημα από τον λαό για να διευκολύνει αυτό το έργο, ωστόσο, ο Γκάρντνερ αρνήθηκε. Αφότου αυτό το περιστατικό εμφανίστηκε στα πρωτοσέλιδα, η Κόλμαν τράβηξε την προσοχή του Αλ Γκορ, ο οποίος την προσκάλεσε να μιλήσει σε εκδήλωση που οργανώθηκε από το The Climate Reality Project. Σε τηλεφωνικές της δηλώσεις στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, η Κόλμαν είχε τονίσει τα εξής: "Τόσο πολλά παιδιά θα βρίσκονται στους δρόμους, τόσο πολλά παιδιά θα επηρεάσουν ανθρώπους, τόσο πολλά παιδιά θα καταφέρουν επιτέλους να ακουστεί η φωνή τους, τόσο πολλοί ενήλικες θα ξυπνήσουν επιτέλους". Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Haven Coleman στο Wikimedia Commons
Φραγκίσκος Παρασύρης

Ο Φραγκίσκος Παρασύρης (Ηράκλειο, 1977) είναι φαρμακοποιός. Τον Ιούνιο του 2023 επανεκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής. Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής το 2009 σε ηλικία 32 ετών. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο Ηράκλειο.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φαρμακευτικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Έχει σπουδάσει δημοσιογραφία στο "Εργαστήρι Δημοσιογραφίας" στην Αθήνα. Αφότου ολοκλήρωσε τον κύκλο Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, σήμερα είναι Υπ. Διδάκτορας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης. Μιλάει Αγγλικά και Ιταλικά Είναι μέλος διαφόρων συλλόγων και σωματείων. Μεταξύ αυτών του Ομίλου Νέων για την Ελλάδα και την Ευρώπη, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Νεολαίας Ηρακλείου. Επίσης, είναι μέλος του Ομίλου "John Stuart Mill". Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών Το 2002 εκλέγεται Γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου, ενώ μέχρι και σήμερα υπηρέτησε με διάφορους ρόλους τη Δημοκρατική Παράταξη, ως Βουλευτής, ως Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και ως Γραμματέας του Τομέα Υγείας. Την περίοδο 2009-2012 διετέλεσε Βουλευτής Νομού Ηρακλείου και Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων. Ως μέλος του Κοινοβουλίου συμμετείχε στις εξής επιτροπές: Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, Διαρκής Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, Επιτροπή για τη μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών, Υποεπιτροπή επί θεμάτων του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Επιτροπη για την παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης. Το 2010 ίδρυσε το Πολιτικό Εργαστήρι, "'Ένα βήμα πολιτικού προβληματισμού". Μέχρι σήμερα έχει διοργανώσει πλήθος επιστημονικών ημερίδων και συναντήσεων για τα μεγάλα ζητήματα του Ν. Ηρακλείου. Τον Μάιο του 2023 και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου 2023 επανεκλέγεται Βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής και Πρόεδρο το Νίκο Ανδρουλάκη. Είναι Μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής των Ελλήνων. Στις 4 Σεπτεμβρίου 2023 εκλέχθηκε Γραμματέας της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής. Ασκεί συνεχώς το επάγγελμα του φαρμακοποιού από το 2002. Από το 2015 στρέφεται και στο ηλεκτρονικό εμπόριο, διατηρώντας μια από τις πιο καινοτόμες εταιρείες στο χώρο των φαρμακείων.
Hell on Wheels

Το Hell on Wheels είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Manowar, το οποίο κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας BMG Records.Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "Louder Than Hell", το 1996 και το 1997. Το τελευταίο κομμάτι του πρώτου μέρους με τίτλο "Warriors of the World", είναι ουσιαστικά οι φωνές του κοινού από τις εμφανίσεις του συγκροτήματος.

 "Manowar" (Battle Hymns) - 5:23 "Kings of Metal" (Kings of Metal) - 3:33 "Kill With Power" (Hail to England) - 3:30 "Sign of the Hammer" (Sign of the Hammer) - 4:52 "My Spirit Lives On" (Louder Than Hell) - 4:25 "Piano Interlude" - 1:30 "Courage" (Louder Than Hell) - 4:16 "Spirit Horse of the Cherokee" (The Triumph of Steel) - 5:08 "Blood of My Enemies" (Hail to England) - 4:22 "Hail and Kill" (Kings of Metal) - 8:17 "Warriors of the World" - 3:02 "Wheels of Fire" (Kings of Metal) - 4:34 "Metal Warriors" (The Triumph of Steel) - 3:47 "Army of the Immortals" (Hail to England) - 4:52 "Black Arrows" (Hail to England) - 10:15 "Fighting the World" (Fighting the World) - 4:24 "Thor (The Power Head)" (Sign of the Hammer) - 5:08 "King" (Louder Than Hell) - 4:58 "The Gods Made Heavy Metal" (Louder Than Hell) - 5:32 "Black Wind, Fire and Steel" (Fighting the World) - 7:25 "Return of the Warlord" (Louder Than Hell) - 4:40 "Carry On" (Fighting the World) - 3:08 "Battle Hymn" (Battle Hymns) - 12:41 Hell on Wheels (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 18 Νοεμβρίου 1997 Το "Hell on Wheels" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Έρικ Άνταμς - φωνητικά Καρλ Λόγκαν - κιθάρα Τζόι Ντι Μάιο - μπάσο, πλήκτρα Σκοτ Κολούμπους - τύμπανα HELL ON WHEELS | Manowar Hell on Wheels - Manowar | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Manowar - Hell on Wheels - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Είμαστε τα βουνά μας

Το "Είμαστε τα Βουνά Μας" (αρμενικά: Մենք ենք, մեր լեռները‎, Menk' enk' mer lernerə) είναι μεγάλο μνημείο το οποίο βρίσκεται βόρεια του Στεπανακέρτ, την πρωτεύουσα της ντε φάκτο ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Αρτσάχ (ντε γιούρε γνωστό ως Χανκεντί, πόλη της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν). Το γλυπτό ολοκληρώθηκε το 1967 από τον γλύπτη Σαργκίς Μπαγκντασαριάν. Το μνημείο θεωρείται ευρέως ως σύμβολο της αρμενικής κληρονομιάς στην περιοχή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Το μνημείο έχει κατασκευαστεί από ηφαιστειακή τέφρα και απεικονίζει έναν ηλικιωμένο άντρα και μία ηλικιωμένη γυναίκα. Τα πρόσωπα του ηλικιωμένου ανδρόγυνου έχουν κατασκευαστεί από πέτρα, υλικό το οποίο αντιπροσωπεύει τον ορεινό λαό του Καραμπάχ. Στα αρμενικά το μνημείο είναι επίσης γνωστό με την ονομασία Τατίκ-Παπίκ (տատիկ-պապիկ). Στα ελληνικά αυτή η φράση μεταφράζεται ως "ο Παππούς και η Γιαγιά". Το γλυπτό εμφανίζεται και στο εθνόσημο του Αρτσάχ.

 Η απεικόνιση του μνημείου κατά τη διάρκεια ενός μουσικού βίντεο το οποίο προηγούταν την εκτέλεση ενός τραγουδιού στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2009 ήταν η πρώτη από τις πολλές πολιτικές συγκρούσεις κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού στις οποίες ενεπλάκησαν η Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν. Η διαμάχη προήλθε από τη προβολή ενός εισαγωγικού βίντεο με μορφή "καρτ-ποστάλ" το οποίο παίχτηκε πριν από την εκτέλεση του Αρμένικου τραγουδιού στον ημιτελικό. Το βίντεο απεικόνισε το μνημείο μαζί με άλλα σύμβολα της Αρμενίας. Εκπρόσωποι από το Αζερμπαϊτζάν παραπονέθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση σχετικά με τη προβολή του μνημείου "Είμαστε τα Βουνά Μας" στο εισαγωγικό βίντεο της Αρμενίας, καθώς το Ναγκόρνο-Καραμπάχ είναι ντε γιούρε τμήμα του Αζερμπαϊτζάν. Λόγω αυτής της καταγγελίας το μνημείο δεν προβλήθηκε στο εισαγωγικό βίντεο της Αρμενίας το οποίο προβλήθηκε στον τελικό του Σαββάτου. Ωστόσο, η Αρμενία απάντησε στην απόφαση παρουσιάζοντας το μνημείο με διάφορους τρόπους: παρουσιάστηκαν αρκετές εικόνες του μνημείου στην αίθουσα από την οποία ανακοινώθηκαν οι ψήφοι της Αρμενίας, ενώ το μνημείο εμφανίστηκε και σε μια βιντεοοθόνη. Menq Enq Mer Sarerệ
3343 Νέντζελ

Ο Νέντζελ (Nedzel) είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Λώρενς Τζ. Ταφ, που παρατηρούσε από τον πειραματικό σταθμό του Εργαστηρίου Λίνκολν του MIT, κοντά στο Σοκόρο του Νέου Μεξικού, και πήρε το όνομά του στη μνήμη του Β. Αλεξάντερ Νέντζελ (V. Alexander Nedzel, θάν. 1984), επικεφαλής του αεροδιαστημικού τομέα του Εργαστηρίου Λίνκολν.

 Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Νέντζελ κοντά στο περιήλιο της τροχιάς του υπερβαίνει τα εσώτατα όρια (τα προς την πλευρά του Ήλιου) της Κύριας Ζώνης και φθάνει σε μικρότερη απόσταση από τον Ήλιο από όσο ο πλανήτης Άρης στο δικό του αφήλιο. Αν και χαρακτηρίζεται εξ αυτού ως «Mars-crosser», κάτι που εννοεί ότι τέμνει την τροχιά του Άρη, η επίσης μεγάλη κλίση της τροχιάς του Νέντζελ προς την εκλειπτική (25 μοίρες και 9 δευτερόλεπτα της μοίρας) εξασφαλίζει ότι σπανίως τα δύο σώματα (Άρης και Νέντζελ) πλησιάζουν σχετικώς κοντά το ένα στο άλλο. Ο Νέντζελ ανήκει σε μια δυναμικώς ασταθή ομάδα αστεροειδών. Η μέση διάμετρος του Νέντζελ εκτιμάται από 5,2 έως 6,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι μάλλον S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του εκτιμάται μεταξύ 0,22 και 0,37. Ο Νέντζελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 27 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα, χρόνος εκπληκτικά κοντά στην αντίστοιχη περίοδο του 3314 Μπηλς. Η καμπύλη φωτός του εμφανίζει μεγάλη μεταβολή καθώς ο αστεροειδής περιστρέφεται, κάτι που μάλλον υποδηλώνει πως το σχήμα του είναι επίμηκες (μακρόστενο). Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Παραμάνγκα Ερνέστ Γιονλί

Ο Παραμάνγκα Ερνέστ Γιονλί (Paramanga Ernest Yonli, 31 Δεκεμβρίου 1956-) είναι πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο. Υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της αφρικανικής χώρας από το 2000 ως το 2007 και πρεσβευτής της Μπουρκίνα Φάσο στις ΗΠΑ από το 2008 ως το 2011.

 Γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου του 1956. Έγινε πρωθυπουργός στις 7 Νοεμβρίου του 2000. Είναι μέλος του κυβερνώντος Κογκρέσου για τη Δημοκρατία και Πρόοδο (CDP) . Διατηρήθηκε στην πρωθυπουργία μέχρι τις 3 Ιουνίου του 2007, οπότε και παραιτήθηκε (επίσημα στις 11 Ιουνίου). Εξελέγη ξανά βουλευτής στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Τέρτιους Ζόνγκο. Τον Ιανουάριο του 2008 ο Γιονλί ανέλαβε πρεσβευτής της Μπουρκίνα Φάσο στις ΗΠΑ. Επέδωσε τα διαπιστευτήριά του στις 26 Ιανουαρίου του 2008.
Μιθριδάτης της Αρμενίας

Ο Μιθριδάτης της Αρμενίας, γεωργιανά: მითრიდატე , αρμενικά: Միհրդատ Իբերացի‎, (άκμασε τον 1ο αι. μ.Χ.) από τη δυναστεία των Φαρναβαζιδών ήταν πρίγκιπας του βασιλείου της Ιβηρίας, που υπηρέτησε ως βασιλιάς της Αρμενίας υπό την προστασία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

 Ο Μιθριδάτης εγκαταστάθηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Τιβέριο, ο οποίος εισέβαλε στην Αρμενία το 35 μ.Χ. Όταν ο Πάρθιος πρίγκιπας Ορόδης, γιος του Αρταβάνου Β΄ της Παρθίας, προσπάθησε να εκτοπίσει τον Μιθριδάτη από το νεοαποκτηθέν βασίλειό του, ο Μιθριδάτης ηγήθηκε ενός μεγάλου αρμενικού και ιβηρικού στρατού και νίκησε τους Πάρθους σε μία σκληρή μάχη (Tάκιτος, Χρονικά vi. 32–35). Γύρω στο 37 μ.Χ. ο νέος αυτοκράτορας Καλιγούλας ζήτησε τη σύλληψη του Μιθριδάτη, αλλά ο Κλαύδιος τον επανέφερε στον αρμενικό θρόνο το 42 μ.Χ. Στη συνέχεια, οι σχέσεις του Μιθριδάτη με τον αδελφό του Φαρεσμάνη Α΄ επιδεινώθηκαν, σε σημείο που ο βασιλιάς της Ιβηρίας έδωσε εντολή στον γιο του, Ραδάμιστο, να εισβάλει στην Αρμενία και να ανατρέψει τον Μιθριδάτη το 51 μ.Χ. Προδομένος από τους Ρωμαίους διοικητές του, ο Μιθριδάτης παραδόθηκε. Ο Ρωμαίος ιστορικός Κάσσιος Δίων αναφέρει μία πιθανή απόκρυφη αντιπαράθεση του Μιθριδάτη και του Κλαυδίου στη Ρώμη. Ο Μιθριδάτης, βασιλιάς των Ιβήρων, έχοντας ηττηθεί σε σύγκρουση με τον ρωμαϊκό στρατό και απελπισμένος για τη ζωή του, ικέτευσε να τού επιτραπεί ακρόαση, για να μην εκτελεστεί συνοπτικά ή να οδηγηθεί στη θριαμβευτική πομπή. Όταν το αίτημά του έγινε δεκτό, ο Κλαύδιος τον δέχθηκε στη Ρώμη, κάθισε σε ένα δικαστήριο και τού απηύθυνε απειλητικά λόγια. Αλλά ο βασιλιάς [των Ιβήρων] απάντησε με τόλμη και τελείωσε λέγοντας: "Δεν με έφεραν σε εσάς, ήρθα. Αν αμφιβάλλετε, αφήστε με και προσπαθήστε να με βρείτε." Ο Μιθριδάτης θανατώθηκε από τον ανιψιό του Ραδάμιστο, ο οποίος σφετερίστηκε το στέμμα και νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Ζηνοβία, κόρη του Μιθριδάτη. R. Grousset, History of Armenia from its origins to 1071, Paris Payot, 1947 (ανατυπώθηκε ξανά το 1984, 1995 & 2008)
Εξοχή Πιερίας

Η Εξοχή είναι ημιορεινός οικισμός του νομού Πιερίας. Βρίσκεται 13 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Κατερίνης, σε υψόμετρο 280 μέτρων και έχει 446 κατοίκους (2011). Υπάγεται διοικητικά στο Δήμο Κατερίνης. Η κύρια ασχολία είναι η καλλιέργεια καπνού, σιτηρών και καλαμποκιού. Το χωριό έχει Γυμναστικό Αθλητικό Μορφωτικό Σύλλογο, με την επωνυμία «Ερμής Εξοχής». Έχει επίσης Ποντιακό Σύλλογο.

 Η Εξοχή αποτελεί έδρα της Τοπικής Κοινότητας Εξοχής, όπου ανήκει και ο οικισμός Τόξο (137 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της ανέρχεται σε 583 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2011. Στην Εξοχή λειτουργούν διθέσιο Δημοτικό Σχολείο, μονοθέσιο Νηπιαγωγείο, Κοινοτικό Γραφείο, Μορφωτικός και Πολιτιστικός Σύλλογος, συνεταιρισμός, αγροτικό ιατρείο και φαρμακείο. Στο ποδόσφαιρο, ο Ερμής Εξοχής αγωνίζεται στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πιερίας. Επισης υπαρχει και ο μοτοσυκλετικος συλλογος Α.Μ.Ο.Ε Οι κάτοικοι είναι κατά το ήμισυ ντόπιοι και κατά το ήμισυ Πόντιοι, οι οποίοι ήρθαν μετά το 1922. Κεντρικοί ναοί είναι οι Άγιοι Πάντες και ο Άγιος Γεώργιος, όπου βρίσκεται και το Κοιμητήριο. Υπάρχει επίσης ένα ξωκλήσι (Άγιος Κωνσταντίνος και Ελένη) καθώς επίσης ο Άγιος Νικόλαος και οι Άγιοι Απόστολοι. Το Φράγμα της Εξοχής βοηθάει στην άρδευση. Στο χωριό υπήρχε τσιφλίκι. Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Καλύβια Χαράδρας. Η Εξοχή έλαβε τελικά τη σημερινή της ονομασία, καθώς ήταν αυτή η γνώμη του γεροντότερου, ο οποίος την πρότεινε μέσα στην εκκλησία. Από άποψη εκπαίδευσης, τα Καλύβια Χαράδρας είχαν ένα Δημοτικό Σχολείο με 1 δάσκαλο και 69 μαθητές, το 1934.Τα Καλύβια Χαράδρας ονομάζονταν Καλύβια Μπρατινίστης, ως το 1928.
Αμπέλι Αιτωλοακαρνανίας

Το Αμπέλι, επίσημα Αμπέλιον, είναι ορεινό χωριό της τοπικής κοινότητας Τρικλίνου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ινάχου του δήμου Αμφιλοχίας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 15 κατοίκων.

 Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 660 μέτρων και βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας και την τεχνητή λίμνης Κρεμαστών. Απέχει 55 χλμ. νοτιοανατολικά από την Αμφιλοχία, 62 χλμ. βόρεια του Αγρινίου και 6,5 χλμ. δυτικά από τη γέφυρα Τατάρνας. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1940 να ανήκει στην τότε κοινότητα Τρικλίνου. Μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Βάλτου. Κατόπιν εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Ινάχου, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται από το 2011 στον δήμο Αμφιλοχίας.
Ξηρασία στην Ευρώπη (2022)

Το καλοκαίρι του 2022, περιοχές της Ευρώπης υπέστησαν συνθήκες ξηρασίας που επιδεινώθηκαν από τα κύματα καύσωνα. Σύμφωνα με τον ερευνητή Αντρέα Τορέτι, που εργάζεται για το EC's Joint Research Centre, υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι το 2022 ήταν η χειρότερη χρονιά από άποψη ξηρασίας για την Ευρώπη τα τελευταία 500 χρόνια.

 Ορισμένες περιοχές της Γαλλίας έχουν υποστεί ξηρασία.Τα δύο τρίτα της χώρας έχουν τεθεί σε κόκκινο συναγερμό. Σύμφωνα με πληροφορίες, προκλήθηκε από τους καύσωνες ρεκόρ που έπληξαν τη χώρα.Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ιούλιος ήταν ο πιο ξηρός μήνας στη Γαλλία εδώ και εξήντα έτη. Μέχρι τον Αύγουστο, 100 χωριά έχουν ξεμείνει από πόσιμο νερό. Η χρήση του νερού έχει περιοριστεί σε όλους σχεδόν τους Νομούς. Η πρωθυπουργός της Γαλλίας, Ελιζαμπέτ Μπορν, την χαρακτήρισε «τη χειρότερη ξηρασία της χώρας στην ιστορία». Στις 5 Αυγούστου, ανακοίνωσε τη δημιουργία διυπουργικής μονάδας κρίσεων.. Ο Ιούλιος του 2022 ήταν ο πιο ξηρός Ιούλιος στην Αγγλία από το 1935. Σύμφωνα με το Sky News, σε μία στις επτά κομητείες, ήταν ο πιο ξηρός Ιούλιος από τότε που κρατούνται αρχεία (1836).Στις 12 Αυγούστου, κηρύχθηκε ξηρασία σε οκτώ από τις 14 περιοχές της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος: Ντέβον και Κορνουάλη, Σόλεντ και Σάουθ Ντάουνς, Κεντ και Νότιο Λονδίνο, Χερτς και Βόρειο Λονδίνο, Ανατολική Αγγλία, Τάμεσης, Λίνκολνσαϊρ και Νορθάμπτονσαϊρ και Ανατολικά Μίντλαντς. Σύμφωνα με πληροφορίες, η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος απειλείται. Οι ταμιευτήρες υδάτων βρίσκονται σε χαμηλά εικοσιπενταετίας.
Κρασοχώρια Επαρχίας Λεμεσού

Τα κρασοχώρια της Λεμεσού, είναι τα οινοπαραγωγικά χωριά τα οποία βρίσκονται στην επαρχία Λεμεσού. Πιο συγκεκριμένα, βρίσκονται στις νότιες πλαγιές της οροσειράς του Τροόδους και διαμορφώνουν το δρόμο του κρασιού. Οι δρομοι του κρασιού στην Κύπρο είναι 7 , αλλά τα κρασοχώρια της Λεμεσού (20) είναι τα πιο φημισμένα καθώς περιλαμβάνουν τα περισσότερα χωριά στη διαδρομή τους και τα περισσότερα οινοποιεία (16). Οι δρόμοι του κρασιού αποτελούνται απο διαδρομές (κυρίως οδικές) που διασχίζουν περιοχές όπου η παραγωγή κρασιού είναι φημισμένη. Απότερος σκοπός είναι η εξοικείωση και γνωριμία των πολιτών με τις τοποθεσίες αυτές ,μέσω της οινοποιίας και της αμπελουργίας. Αποτελούν ένα απο τα πιο δημοφιλή είδη αγροτουρισμού παγκοσμίως.

 Κολόσσι Ερήμη Καντού Σούνι-Ζανακιά Πάνω Κυβίδες Άγιος Αμβρόσιος Λόφου Βουνί Κοιλάνι Πέρα Πεδί Μανδριά Κάτω Πλάτρες Όμοδος Βάσα Μαλιά Άρσος Πάχνα Ανώγυρα Αυδήμου Λεμεσός Η διαδρομή διασχίζει όλες τις παραπάνω περιοχές που αναφερθήκαν στην επαρχία Λεμεσού ,νότια της οροσειράς του Τροόδους. Αυτό που ξεχωρίζει τη συγκεκριμένη οδική περιήγηση είναι η μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Το τοπίο που θα αντικρίσει ο επισκέπτης είναι μια αμπελουργική περιοχή η οποία μένει πιστή στη παράδοση της με μεγάλα κρασοχώρια. Κλίμα: Το Υψόμετρο φτάνει τα 1.100 μέτρα , οπόταν η επίσκεψη τον χειμώνα θα είναι αρκετά ψυχρή, το καλοκαίρι όμως ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής διατηρείται δροσερό. Έδαφος: Ειδανικό για καλλιέργεια οινοπηίσιμων αμπελιών Ποικιλίες Κρασιών: Ερυθρό->: Μαύρο, Όφθαλμο, Μαραθεύτικο, Carignan, Mattaro, Oellade, Cabernet Sauvignon, Cabernet Franc, Alicante B., Grenache, Shiraz, Merlot, Λευκάδα. Λευκό-> Ξυνιστέρι, Palomino, Malvasia L., Malvasia G., Sauvignon Black, Sauvignon Blanc, Riesling, Semillion, Chardonnay, Malaga. https://www.visitcyprus.com/index.php/el/ https://el.chooseyourcyprus.com/krasochoria-of-lemesos.html Αρχειοθετήθηκε 2021-06-02 στο Wayback Machine. https://www.nonstoptravellers.com/2020/top/%CE%B5%CE%BA%CE%B4%CF%81%CE%BF%CE%BC%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%B1-%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%87%CF%8E%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CE%BC%CE%B5%CF%83%CE%BF%CF%8D/ https://www.nonstoptravellers.com/2020/%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%bf%cf%81%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%ce%b9/%ce%bf%ce%b9-%ce%b4%cf%81%cf%8c%ce%bc%ce%bf%ce%b9-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%b9%ce%bf%cf%8d-%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd-%ce%ba%cf%8d%cf%80%cf%81%ce%bf/ http://www.arsos.org/files/4-Krasochoria_Lemesou_gr_lrg.pdf
Εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο

Στο Ηνωμένο Βασίλειο διεξάγονται γενικές εκλογές, οι οποίες σύμφωνα με τον νόμο, πρέπει να διεξάγονται ώστε το σώμα της βουλής να παραμένει στην εξουσία το πολύ πέντε χρόνια. Η τελευταία βουλή συνεκλήθη στις 17 Δεκεμβρίου 2019 και θα διαλυθεί αυτόματα στις 17 Δεκεμβρίου 2024, εκτός αν αποφασιστεί νωρίτερα από τον Βασιλιά. Από την ημέρα της διάλυσης της βουλής οι εκλογές διεξάγονται σε 25 ημέρες. Οι τελευταίες γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου 2019.

 Στις τελευταίες γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 7 Μαΐου 2015, κέρδισαν νίκη οι Συντηρητικοί του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον. Οι δημοσκοπήσεις που ήθελαν τους Συντηρητικούς να ηττώνται όχι μόνο διαψεύστηκαν, αλλά ο Κάμερον πέτυχε και αυτοδυναμία, για πρώτη φορά από το 1992. Στις 6 Μαΐου 2010 διεξήχθησαν γενικές εκλογές. Οι Συντηρητικοί του Ντέιβιντ Κάμερον κέρδισαν τις εκλογές, χωρίς να εξασφαλίσουν αυτοδυναμία στο κοινοβούλιο καθώς από αυτές αναδείχθηκε το πρώτο «μετέωρο κοινοβούλιο» (hung parliament) για τη Βρετανία, από το 1974, όπου κανένα κόμμα δε διέθετε την πλειοψηφία. Ο Γκόρντον Μπράουν παραιτήθηκε στις 11 Μαΐου 2010 και νέος πρωθυπουργός ανακηρύχθηκε ο Κάμερον, επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνασπισμού ανάμεσα στους Συντηρητικούς και τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες.Η σύνθεση της Βουλής μετά τις εκλογές του 2010 ήταν η ακόλουθη: 1997 Στις 5 Μαΐου 2011 οι πολίτες απέρριψαν σε δημοψήφισμα την πρόταση να αντικατασταθεί η μέθοδος εκλογής πολιτικών διά απλής πλειοψηφίας με ένα σύστημα «εναλλακτικής ψήφου» στο οποίο θα μπορούσαν να ψηφίσουν υποψήφιους με βάση τη σειρά προτίμησης. Ήταν το δεύτερο πανεθνικό δημοψήφισμα στη Βρετανία, με πρώτο εκείνο για την ένταξη στην ΕΟΚ, το 1975. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα ήταν της τάξης του 42,2 %, με το 68 % να καταψηφίζει την πρόταση για αλλαγή του εκλογικού νόμου έναντι 32% που ψήφισαν 'Ναι'.
Ρέιμοντ Ρόμπινς

Ο Ρέιμοντ Ρόμπινς (αγγλικά: Raymond Robins, 17 Σεπτεμβρίου 1873, Στέιτεν Άιλαντ, Νέα Υόρκη – 26 Σεπτεμβρίου 1954) ήταν Αμερικανός οικονομολόγος και συγγραφέας. Ήταν υπέρμαχος της συνδικαλισμένης εργασίας και των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας με κυβέρνηση Μπολσεβίκων.

 Μετά από οικονομικά προβλήματα, ο πατέρας του άφησε τα παιδιά στη φροντίδα της μητέρας τους και έφυγε να ασχοληθεί με την εξόρυξη στο Κολοράντο. Όταν η μητέρα του πήγε σε ψυχιατρείο, η ανατροφή του αφέθηκε στους συγγενείς. Μορφώθηκε ιδιωτικά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1890 εργάσθηκε σαν ανθρακωρύχος στο Τενεσί και στο Κολοράντο. Μετά από μια κακή νομική εμπειρία σε μια συμφωνία γης, σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζ Ουάσιγκτον (τότε Πανεπιστήμιο Κολούμπια) απ’ όπου αποφοίτησε το 1896. Προσχώρησε και αυτός στην εξόρμηση χρυσού του Κλοντάικ το 1897, όπου έβγαλε κάποια χρήματα, ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό, και έγινε πάστορας (ιερέας) της Κονγκρεγκασιοναλιστικής εκκλησίας στη Νομ της Αλάσκας. Το 1900 μετακόμισε στο Σικάγο. Συνδέθηκε εκεί με την κοινωνική εργασία το 1902 ως το 1905, και ήταν μέλος του Συμβουλίου Εκπαίδευσης του Σικάγο από το 1906 ως το 1909. Υπηρέτησε επίσης ως ειδικός των κοινωνικών υπηρεσιών για τους Άνδρες και Θρησκεία Κίνημα προς τα Μπρος το 1911-12 και έκανε παγκόσμια περιοδεία για τα συμφέροντά του το 1913. Ήταν επικεφαλής της Εθνικής Χριστιανικής Κοινωνικής Ευαγγελικής καμπάνιας το 1915. Ταυτίστηκε με το Προοδευτικό Κόμμα και υπηρέτησε ως πρόεδρος της Πολιτειακής Κεντρικής Επιτροπής. Το 1914 ήταν υποψήφιος του κόμματος στο Ιλινόις για Γερουσιαστής των ΗΠΑ, και ήταν προσωρινός και μόνιμος πρόεδρος του Προοδευτικού Εθνικού Συνεδρίου το 1916. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνδέθηκε με το έργο της Y.M.C.A. (ΧΕΝ) και του Ερυθρού Σταυρού στη Γαλλία. Το 1917, ήταν επικεφαλής της εκστρατείας του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού στη Ρωσία, και εργάστηκε χωρίς επιτυχία για την καθιέρωση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, όμως μερικά χρόνια αργότερα, το 1933, κατάφερε να πείσει τον Φραγκλίνο Ρούσβελτ να ανταλλάξει πρεσβευτές. Με την επιστροφή του από την εκστρατεία του 1917, παρουσίασε μια λεπτομερή έκθεση για τις συνθήκες στη Ρωσία, η οποία προκάλεσε πολύ συζήτηση εξ αιτίας της υποτιθέμενης ροπής της έκθεσης προς το Σοβιετικό κίνημα. Αν και όχι συμπαθών από ιδεολογία με το αποτέλεσμα της Ρωσικής Επανάστασης του 1917, αντιλαμβανόταν ότι ήταν δημοφιλής, και ότι οι αντεπαναστατικές προσπάθειες ήταν αντιπαραγωγικές. Η ηθοποιός και συγγραφέας Ελίζαμπεθ Ρόμπινς ήταν αδελφή του. Το 1905, παντρεύτηκε τη συνδικαλίστρια Μάργκαρετ Ντρέιερ Ρόμπινς. Chinsegut Hill Manor House United States Senate elections, 1914 William Hard (1920). «gwpda.org». Raymond Robins' Own Story. New York: Harper & Brothers. John Simkin (Αύγουστος 2014) [1997]. «Ρέιμοντ Ρόμπινς». spartacus-educational.com. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2016. «Robins, Raymond». Collier's New Encyclopedia (1921). 2011-01-28. https://en.wikisource.org/wiki/Collier%27s_New_Encyclopedia_(1921)/Robins,_Raymond. «Robins, Raymond». The Encyclopedia Americana (1920). 29 January 2011. https://en.wikisource.org/wiki/The_Encyclopedia_Americana_(1920)/Robins,_Raymond.
Βώνος

Ο Βώνος (... - 627) ήταν Βυζαντινός πολιτικός και στρατιωτικός, ένας από τους στενότερους συνεργάτες του αυτοκράτορα Ηράκλειου. Διαδραμάτισε ηγετικό ρόλο στην επιτυχή υπεράσπιση της αυτοκρατορικής πρωτεύουσας, Κωνσταντινούπολης, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης από τους Αβάρους και τους Πέρσες το 626.

 Ο Βώνος ήταν πατρίκιος, μάγιστρος (πρωθυπουργός), και Κόμης της εώας, του αυτοκράτορα Ηρακλείου. Μαζί με τον πατριάρχη Σέργιο Α΄ είχε αναλάβει την κηδεμονία του Κωνσταντίνου, (μετέπειτα Κωνσταντίνος Γ'), γιου του αυτοκράτορα Ηράκλειου, κατά τον χρόνο που απουσίαζε εκείνος απασχολούμενος στους περσικούς πολέμους (622-628). Δεν πρόλαβε όμως να υποδεχθεί τον αυτοκράτορα του νικητή και τροπαιοφόρο. Έμεινε όμως στην ιστορία για την οργάνωση της θρυλικής άμυνας της Κωνσταντινούπολης κατά την επίθεση των Αβάρων το 626. "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.4ος, σελ.903.
Mahan Kosh

Το Guru Shabad Ratnakar Mahan Kosh, γνωστό με το πιο δημοφιλές όνομά του Mahan Kosh, είναι μια εγκυκλοπαίδεια γραμμένη στα παντζάμπι η οποία συντάχθηκε από τον Καν Σινγκ Νάμπα, έπειτα από έρευνα και επίπονη προσπάθεια δεκατεσσάρων ετών. Αποτέλεσε την πρώτη εγκυκλοπαίδεια στα παντζάμπι και περιέχει περισσότερες από 70.000 λέξεις, με μερικές από αυτές να διαθέτουν επαρκή αναφορά από τα Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ, Ντασάμ Γκραντ, Γκουρ Πρατάπ Γκραντ και άλλα βιβλία του Σιχισμού. Θεωρείται ένα πρωτοποριακό έργο όσον αφορά τον αντίκτυπό του μέχρι και σήμερα και το επίπεδο της μελέτης του.

 Το Mahan Kosh περιέχει 64.263 καταχωρήσεις ταξινομημένες σε αλφαβητική σειρά με βάση το Γκουρμούχι, καλύπτοντας θρησκευτικούς και ιστορικούς όρους από τον κανόνα του Σιχισμού. Κάθε καταχώρηση καταγράφει την ετυμολογία και τις διαφορετικές ερμηνείες του όρου «σύμφωνα με τη χρήση του σε διάφορες περιστάσεις σε διάφορα έργα», συνοδευόμενη από παραθέσεις κειμένου.Όταν η καταχώρηση είναι περσο-αραβικής ή σανσκριτικής προέλευσης, τότε καταγράφονται και στην αυθεντική τους μορφή ώστε οι αναγνώστες να ενημερώνονται για τη σωστή προφορά και έννοιά τους. Καθώς μελετούσε δύο βιβλία, το Granth Guru Girarth Kos (1895) του Πάντιτ Τάρα Σινγκ και το Sri Guru Granth Kos (1899) του Χαζάρα Σινγκ, ο Καν Σινγκ συνειδητοποίησε πως θα υπήρχε μεγάλη αξία στο να λεξικογραφηθούν λέξεις που εμφανίζονται στα ιστορικά κείμενα των Σιχ, καθώς και στο Γκουρού Γκαρντ Σαχίμπ, επειδή κάτι τέτοιο θα προωθούσε τον αλφαβητισμό και σημαντικές μελέτες στα παντζάμπι.Στις 12 Μαΐου 1912, παραιτήθηκε από τη θέση που κατείχε στην πολιτεία της Νάμπα και άρχισε να δουλεύει πάνω σε αυτό το εγχείρημα. Ο αρχικός του προστάτης, ο Μαχαραγιάς Μπριτζίνταρ Σινγκ της πολιτείας Φαρίντακοτ, ο οποίος είχε χρηματοδοτήσει προηγουμένως ακαδημαϊκό έργο πάνω στο Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ, πέθανε το 1918, ενώ ο άλλος του προστάτης, ο Μαχαραγιάς Ριπουνταμάν Σινγκ, είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί από τον θρόνο του το 1923. Τότε, ο Μαχαραγιάς Μπουπίντερ Σινγκ της Πολιτείας Πατιάλα προσφέρθηκε να καλύψει όλο το κόστος της εκτύπωσης του έργου. Ο Καν Σινγκ ολοκλήρωσε το έργο του στις 6 Φεβρουαρίου 1926 και στις 26 Οκτωβρίου 1927, ξεκίνησε η εκτύπωσή του στο Sudarshan Press στην πόλη Αμριτσάρ, το οποίο ανήκε στον ποιητή Ντάνι Ραμ Τσατρίκ. Η πρώτη εκτύπωση, σε τέσσερις τόμους, ολοκληρώθηκε στις 13 Απριλίου 1930. Έπειτα, το Τμήμα Γλωσσών του Παντζάμπ στην Πατιάλα εξέδωσε το Mahan Kosh σε έναν τόμο και από τότε έχει περάσει από τρεις εκδόσεις, με την τελευταία να κυκλοφορεί το 1981. Το Πανεπιστήμιο Παντζάμπι της Πατιάλα, έχει μεταφράσει το έργο και στην αγγλική γλώσσα. Searchable Mahankosh is now available for Android, Click here to Install Mahan Kosh and some other Punjabi dictionaries in searchable form at Sri Granth
Εφαπτόμενος χώρος

Στα μαθηματικά, ο εφαπτόμενος χώρος μιας πολλαπλότητας διευκολύνει τη γενίκευση των διανυσμάτων από τους αφινικούς χώρους έως τις γενικές πολλαπλότητες, αφού στης πολλαπλότητες δεν μπορεί κανείς να αφαιρέσει δύο σημεία για να αποκτήσει ένα διάνυσμα που δίνει τη μετατόπιση ενός σημείου από το άλλο.

 Στη διαφορική γεωμετρία, μπορεί κανείς να βάλει σε κάθε σημείο x {\displaystyle x} μίας διαφορικής πολλαπλότητας έναν εφαπτόμενο χώρο - έναν πραγματικό διανυσματικό χώρο που περιέχει τις πιθανές κατευθύνσεις στις οποίες μπορεί κανείς να περάσει εφαπτομενικά από το x {\displaystyle x} . Τα στοιχεία του εφαπτόμενου χώρου στο x {\displaystyle x} ονομάζονται εφαπτομενικά διανύσματα στο x {\displaystyle x} . Αυτή είναι μια γενίκευση της έννοιας ενός δεσμευμένου διανύσματος σε έναν ευκλείδειο χώρο . Η διάσταση του εφαπτόμενου χώρου σε κάθε σημείο μιας συνδεδεμένης πολλαπλότητας είναι ίδια με εκείνη της ίδιας της πολλαπλότητας . τότε αποκτούμε έναν πραγματικό διανυσματικό χώρο, τον οποίο ορίζουμε ως εφαπτομενικό χώρο T x M {\displaystyle T_{x}M} του M {\displaystyle M} στο x {\displaystyle x} . Ας υποθέσουμε τώρα M {\displaystyle M} είναι μια C ∞ {\displaystyle C^{\infty }} πολλαπλότητα. Μια πραγματική αξία f : M → R {\displaystyle f:M\to \mathbb {R} } λέγεται ότι ανήκει στο C ∞ ( M ) {\displaystyle {C^{\infty }}(M)} εάν και μόνο εάν για κάθε γράφημα συντεταγμένων φ : U → R n {\displaystyle \varphi :U\to \mathbb {R} ^{n}} , η απεικόνιση f ∘ φ − 1 : φ [ U ] ⊆ R n → R {\displaystyle f\circ \varphi ^{-1}:\varphi [U]\subseteq \mathbb {R} ^{n}\to \mathbb {R} } είναι απεριόριστα διαφοροποιήσιμη. Σημειώστε ότι C ∞ ( M ) {\displaystyle {C^{\infty }}(M)} είναι μια πραγματική συσχετιστική άλγεβρα σε σχέση με το προϊόν κατά το σημείο και το άθροισμα των συναρτήσεων και τον κλιματικό πολλαπλασιασμό. Διαλέξτε ένα σημείο x ∈ M {\displaystyle x\in M} . Ένα παράγωγο στο x {\displaystyle x} ορίζεται ως γραμμική απεικόνιση D : C ∞ ( M ) → R {\displaystyle D:{C^{\infty }}(M)\to \mathbb {R} } που ικανοποιεί την ταυτότητα του Λάιμπνιζ ∀ f , g ∈ C ∞ ( M ) : D ( f g ) = D ( f ) ⋅ g ( x ) + f ( x ) ⋅ D ( g ) , {\displaystyle \forall f,g\in {C^{\infty }}(M):\qquad D(fg)=D(f)\cdot g(x)+f(x)\cdot D(g),} Εάν ορίσουμε την πρόσθεσει και τον κλιματικό πολλαπλασιασμό στο σύνολο παραγώγων στο x {\displaystyle x} με ( D 1 + D 2 ) ( f ) = df D 1 ( f ) + D 2 ( f ) {\displaystyle (D_{1}+D_{2})(f)~{\stackrel {\text{df}}{=}}~{D}_{1}(f)+{D}_{2}(f)} και ( λ ⋅ D ) ( f ) = df λ ⋅ D ( f ) {\displaystyle (\lambda \cdot D)(f)~{\stackrel {\text{df}}{=}}~\lambda \cdot D(f)} ,τότε αποκτούμε έναν πραγματικό διανυσματικό χώρο, τον οποίο ορίζουμε ως εφαπτομενικό χώρο T x M {\displaystyle T_{x}M} του M {\displaystyle M} στο x {\displaystyle x} .
Αρκουδόρεμα Αρκαδίας

Το Αρκουδόρεμα είναι εγκαταλελειμμένο παλαιοϊστορικό χωριό της Αρκαδίας, που βρίσκεται στη χαράδρα των Μαιναλικών Ορέων. Ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Φαλάνθου, του Δήμου Τρίπολης και παραμένει ακατοίκητο από την αρχή του αιώνα. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.120 μέτρων και απέχει 4 χιλιόμετρα από το Χρυσοβίτσι, 27 χιλιόμετρα από την Τρίπολη και 27 χιλιόμετρα από την Μεγαλόπολη.

 Επί Τουρκοκρατίας άκμαζε λόγω του απρόσιτου της τοποθεσίας και είχε καταστεί σημαντικό κέντρο της κλεφτουριάς. Ιστορείται πως από το 1530 είχαν εγκατασταθεί σ' αυτό, καθώς και στο πλησίον αυτού Λιμποβίσι, οι Κολοκοτρωναίοι και ότι και τα δύο αυτά χωριά αντιστάθηκαν έντονα, κατά την ανάκτηση της Πελοποννήσου από τους Τούρκους, το 1715. Το Αρκουδόρεμα κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, έδωσε στον αγώνα εκλεκτό σώμα πολεμιστών, υπό την αρχηγία του αγωνιστή Αδάμ Κορέλλα. Στην απογραφή που διενήργησε ο Ιωάννης Καποδίστριας το 1829, το χωριό αριθμούσε 814 κατοίκους. Το 1851 επί Βασιλέως Όθωνα, ήταν 454 και το 1897 επί Βασιλέως Γεωργίου Α΄, μόλις 33. Αυτό δικαιολογείται από το γεγονός, ότι δεν ήταν πλέον απαραίτητη η διαμονή σε τέτοια απρόσιτη περιοχή. Έτσι στις αρχές του αιώνα, βρέθηκε ήδη ερειπωμένο, οπότε οι κάτοικοί του εγκαταστάθηκαν κυρίως στα πεδινά της Μεσσηνίας. Σήμερα έχουν διασωθεί μονάχα ερείπια, ενώ το μόνο κτίσμα είναι το παλιό εκκλησάκι που κτίσθηκε το 1719, η Παναγία Αρκουδορέματος Αρκαδίας (Κοίμηση της Θεοτόκου), που εορτάζει στις 23 Αυγούστου, στα Εννιάμερα της Παναγίας. Παλαιότερη έκφραση ήταν και η «Σαν να ρθες απ' τ' Αρκουδόρεμα!», που λεγόταν σε χαρακτηρισμό ατόμου αγροίκου μεν, χωρικού, αλλά αγνού προς τη διαφθορά των πόλεων. Χαρακτηριστικό έμεινε το δημοτικό τραγούδι που λέγεται ως «επιτραπέζιο» (της τάβλας) σε πολλά χωριά της Μεσσηνίας και Αρκαδίας: Λάμπει ο Ήλιος στα βουνά λάμπει και στα λαγκάδια λάμπουν και στ΄ Αρκουδόρεμα οι Κολοκοτρωναίοι .... Παναγία Αρκουδορέματος Αρκαδίας Κολοκοτρώνης (Ρουπάκι - Αρκουδόρεμα - Λιμποβίτσι) (βίντεο στο youtube) Οδοιπορικό στο Αρκουδόρεμα - Λιμποβίσι Αρκαδίας (βίντεο στο youtube) Αρκουδόρεμα Αρκαδίας, το χωριό των Μπλαναίων που εξαφανίστηκε μέσα στο πράσινο του δάσους (βίντεο στο youtube) Πληροφορίες για το Αρκουδόρεμα
Ακακία Αβησσυνίας

Η Ακακία Αβησσυνίας είναι δέντρο της οικογένειας των Μιμηλεοειδών, του γένους Ακακία που περιλαμβάνει πάνω από 1200 είδη δέντρων. Σε αυτό το είδος ανήκουν δύο καταγεγραμμένα υποείδη, η Acacia abyssinica abyssinica και η Acacia abyssinica calophylla. Το επιστημονικό της όνομα πήρε από την Αβησσυνία (Αιθιοπία) όπου και παρατηρήθηκε για πρώτη φορά.

 Πρόκειται για αειθαλές δέντρο μεσαίας ταχύτητας ανάπτυξης που φτάνει τα 16 μέτρα ύψος με την κόμη του να είναι σχεδόν επίπεδη. Ο κορμός των ώριμων φυτών είναι κοκκινωπός – καφέ ενώ των νεαρών είναι κιτρινωπός – καφέ και ξεφλουδίζει σε λεπτές, σαν φύλλα χαρτιού, φλούδες. Τα φύλλα του είναι σκούρα πράσινα και σχηματίζουν πτερύγια που αποτελούνται από 20 με 40 ζευγάρια φύλλων. Τα νεαρά κλαδιά έχουν τριχοειδή επικάλυψη. Τα αγκάθια αναπτύσσονται σε ζεύγη και είναι ευθεία. Τα άνθη της είναι λευκά και σχηματίζουν σφαιρικές ταξιανθίες. Η Ακακία της Αβησσυνίας προέρχεται από τις ορεινές σαβάνες, σε υψόμετρο γύρω από τα 1600 μέτρα αλλά σε κάποιες περιπτώσεις μπορούμε να τη βρούμε μέχρι τα 2100 μέτρα, της ανατολικής Αφρικής, από το νότιο Σουδάν μέχρι τη Ζιμπάμπουε και τη Μοζαμβίκη. Στις χώρες προέλευσης της έχει διαδοθεί και ως καλλωπιστικό δέντρο σε κήπους και πάρκα. Είναι ανθεκτική στην ξηρασία, τη ζέστη με υγρασία, τη μόλυνση, τον άνεμο και τα εδάφη με κλίση. Brenan, J.P.M. (1970). Mimosoideae FZ 3(1) Page 99. Coates Palgrave K. (revised and updated by Meg Coates Palgrave) (2002). Trees of Southern Africa 3rd edition. Struik, South Africa Page 273. Timberlake, J., Fagg, C. & Barnes, R. (1999). Field Guide to the Acacias of Zimbabwe CBC Publishing, Harare Pages 28 - 29. Η χλωρίδα της Ζιμπάμπουε Η χλωρίδα της Μοζαμβίκης EOL Υπηρεσία γεωργίας των Ηνωμένων Πολητειών
101η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Trieste

Η 101η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Trieste (ιταλικά: 101ª Divisione motorizzata "Trieste") ήταν ένας από τους μηχανοκίνητους σχηματισμούς του Ιταλικού Βασιλικού Στρατού που γνώρισε πολεμική δράση κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σχηματίστηκε το 1939 και επιχείρησε στην Αλβανία και την Βόρεια Αφρική, όπου και παραδόθηκε στους Συμμάχους τον Μάιο του 1943.

 Η μεραρχία συγκροτήθηκε το 1939 από στοιχεία της 8ης Μεραρχίας Πεζικού Po. Το 1940 επιστρατεύτηκε, παραμένοντας αρχικά στην Ιταλία ως εφεδρεία και το 1941 στάλθηκε στην Αλβανία. Τον Αύγουστο του 1941 η Trieste στάλθηκε στη Λιβύη, ως τμήμα του Ιταλικού ΧΧ Μηχανοκίνητου Σώματος. Η μεραρχία συμμετείχε σε όλες τις σημαντικές επιχειρήσεις στη Βόρειο Αφρική, συμπεριλαμβανομένης της Επιχείρησης Σταυροφόρος (Crusader), της μεγάλης αντεπίθεσης των δυνάμεων του Άξονα τον Ιανουάριο του 1941, της Μάχης της Γκαζάλα, της Μάχης στο Μπιρ Χακίμ και της πρώτης και δεύτερης Μάχης του Ελ Αλαμέιν. Στην τελευταία ουσιαστικά διαλύθηκε. Στην Επιχείρηση Σταυροφόρος (Operation Crusader) η Trieste σημείωσε αξιόλογη επιτυχία όταν την 1η Δεκεμβρίου εκμεταλλεύθηκε την υποχώρηση της βρετανικής 4ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας για να αποκόψει το Τομπρούκ. Λίγες ημέρες αργότερα υπερασπίστηκε επιτυχώς το Σημείο 208. Στη μάχη της Γκαζάλα η μεραρχία διαδραμάτισε ουσιαστικό ρόλο στην καταστροφή της 2ης και της 4ης βρετανικής Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας ενώ κατά την πρώτη μάχη του Ελ Αλαμέιν αμύνθηκε σθεναρά καθυστερώντας έτσι την προέλαση των Συμμάχων για αρκετές ώρες και επιτρέποντας με αυτό τον τρόπο στις Γερμανικές δυνάμεις να αντεπιτεθούν επιτυγχάνοντας συντριπτικά αποτελέσματα. Η Trieste συνέχισε να μάχεται ενάντια στους Βρετανούς μέχρι και την τελική αναδίπλωση των δυνάμεων του Άξονα στην Τυνησία. Επισήμως παραδόθηκε στις 13 Μαΐου 1943. Αντιστράτηγος Εμίλιο Γκαραβέλλι (Emilio Garavelli), 1 Απριλίου 1941 - 9 Αυγούστου 1939 Υποστράτηγος Βίτο Φερρόνι (Vito Ferroni), 10 Αυγούστου 1939 - 9 Σεπτεμβρίου 1940 Αντιστράτηγος Αλεσσάντρο Πιατσόνι (Alessandro Piazzoni), 10 Σεπτεμβρίου 1940 - 10 Δεκεμβρίου 1941 Αντιστράτηγος Αρνάλντο Άτσι (Arnaldo Azzi), 11 Δεκεμβρίου 1941 - 29 Ιουλίου 1942 Υποστράτηγος Φραντσέσκο Λα Φέρλα (Francesco La Ferla), 30 Ιουλίου 1942 - 13 Μαΐου 1943 Υποστράτηγος Φραντσέσκο Ρόνκο (Francesco Ronco), Μάιος 1943 Paoletti, Ciro (2008). A Military History of Italy. Greenwood Publishing Group. ISBN 0-275-98505-9. Loi, Salvatore Aggredisci e Vincerai - Storia della Divisione Motorizzata "Trieste", Mursia, Milano
Κώστας Χριστοφιλόπουλος

Ο Κώστας Χριστοφιλόπουλος γεννήθηκε στη Δάφνη Μεσσηνίας, του δήμου Πεταλιδίου και κατοικεί στη Νέα Πεντέλη. Είναι ποιητής και συγγραφέας ταξιδιωτικών κειμένων, δημοσιογράφος μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Α., δημιουργός ντοκιμαντέρ.

 «Επιστροφές» Εκδόσεις Ορόσημο 1982. «Τραβώντας Ανατολικά» Εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος 1987. «Προετοιμασία» Εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος 1992. «Ποιήματα 1981-1991» Εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος 1992. «Η Ηλικία του Χρόνου» Εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος 2007 «Η Σκοτεινή Πλευρά της Σιωπής» Εκδόσεις Σ. Ι. Ζαχαρόπουλος 2019 «Έλληνες στο Μάη του 68» «Νίκος Πουλατζάς-10 χρόνια απουσίας» «Κωνσταντινούπολη-Ο μεγάλος διωγμός του `55» «Κύπρος-Η φενάκη της ανεξαρτησίας» «Νίκος Σβορώνος» «Ρωσική Ζωγραφική-Η τέχνη της ωραιότητας» «Λαύριο-Θησαυρός χθονός» «Αρχαία Μεσσήνη-Η αποκάλυψη της πόλης των γλυπτών» «30 χρόνια ελληνική τηλεόραση» «Λογοτεχνία της Εθνικής Αντίστασης» «Ο Σολωμός των Ελλήνων» «Ρήγας Βελεστινλής» «Νικηφόρος Μανδηλαράς» «Δημήτρης Δούκαρης» κ.α. «Προσώπων Τόποι» (Τάσος Λειβαδίτης-Τάκης Σινόπουλος-Νικηφόρος Βρεττάκος-Δημήτρης Χατζής). «Στις προθήκες των βιβλιοπωλείων»-Ημίωρη εβδομαδιαία εκπομπή στην ΕΤ 2 , 1986-1989. «Επί των ορέων», σειρά 45λεπτων ντοκιμαντέρ για τα ελληνικά βουνά (Ταϋγετος – Πάρνωνας- Μαίναλο- Δαδιά-Σαμοθράκη-Φραχτό- Ροδόπη, Νέστος- Ανατολική Ροδόπη) Θεσσαλία «Το στεφάνι των βουνών», «Το γαλάζιο των λιμνών» «Κατεβαίνοντας στις ακτές» ΕΤ 1 2007 Ήπειρος: «Τζουμέρκα», «Ζαγόρι» ΕΤ 1 2007 Εναλλακτικές αποδράσεις ΝΕΤ
Αγγελόκαστρο Κορινθίας

Για τον οικισμό με ίδιο όνομα στη Στερεά Ελλάδα, δείτε: Αγγελόκαστρο ΑιτωλοακαρνανίαςΤο Αγγελόκαστρο είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σολυγείας του δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Το Αγγελόκαστρο είναι χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή μεταξύ των κορυφών «Πολίτης» στα βορειοανατολικά και «Τραπεζώνα» στα νοτιοδυτικά., που αποτελούν κατ’ ουσίαν βορινές απολήξεις του Αραχναίου Όρους. Βρίσκεται πάνω στην ορεινή επαρχιακή οδό που συνδέει το Σοφικό με το Άργος και το Ναύπλιο, μέσω της διάβασης του Αραχναίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 780. Απέχει περίπου 37 χλμ. Ν. ΝΑ. της Κορίνθου. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 56,219 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1834 και ορίστηκε έδρα του του δήμου Υρνηθίου του, τέως, νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1840 προσαρτήθηκε στον δήμο Σολυγείας. Εντάχθηκε διαδοχικά στους νομούς Κορινθίας (1899), Αργολίδος & Κορινθίας (1909) και Κορινθίας (1949). Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σολυγείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορινθίων. Από αρχαιολογικά ευρήματα γίνεται εμφανές ότι ο τόπος κατοικείται από τη νεολιθική εποχή. Κατά την αρχαία εποχή, πιθανόν να ονομαζόταν Ερνιθεία από τη μυθική ηρωίδα Ερνιθώ, η οποία φέρεται να έχει ταφεί στην περιοχή. Στους χωρογραφικούς χάρτες του Hopf του 1364, το κάστρο αναφέρεται στα χέρια του Νικόλα Αντζαγιολί. Aργότερα πέρασε στα χέρια του Δεσπότη του Μυστρά Θεόδωρου Α΄ Παλαιολόγου. Το 1467 το κάστρο αναφέρεται ερειπωμένο. Τα ερείπια του Βυζαντινού Κάστρου, στα δυτικά του χωριού, το οποίο κτίστηκε πιθανόν επί αυτοκρατορίας Αγγέλου Κομνηνού, από τον οποίο πήρε και την ονομασία του το χωριό. Τα τείχη του κάστρου είναι κατασκευασμένα από μικρές πέτρες που από μέσα συνδέονται με κονίαμα, γεγονός που δείχνει βιαστική και πρόχειρη κατασκευή. Έχει έκταση 4 στρεμμάτων περίπου. Αποτελείται από ακρόπολη με πύργο κατοπτεύσεως και αυλή από πύργους και οικίσκους καθώς και σκεπαστούς δρόμους, ενώ έξω από την αυλή υπάρχουν ερείπια ρωμαϊκού οικίσκου. Το πάχος του τείχους είναι 1-1,2μ. Η βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Νικολάου, με τοιχογραφίες των 10ου-12ου αιώνων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr http://www.korinthia.net/dim-soligias--aggelokastro.htm Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. http://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=aggelokorinth
Δομνίστα Ευρυτανίας

Η Δομνίστα είναι ένας ορεινός οικισμός (υψόμετρο 1.003 μέτρα) του νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού, πολύ κοντά στα όρια με τον Νομό Αιτωλοακαρνανίας. Η απόστασή της από την πρωτεύουσα του νομού, το Καρπενήσι, είναι 41 χιλιόμετρα. Διοικητικά υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός δήμος Δομνίστας) και έχει πληθυσμό 287 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011. Το 2001 στη Δομνίστα είχαν απογραφεί 584 κάτοικοι σε 141 νοικοκυριά, ενώ το 1991 αριθμούσε 351 κατοίκους σε 123 νοικοκυριά, με μόνιμο πληθυσμό μόλις 195 κατοίκους.

 Τοπική κοινότητα Δομνίστης Η Δομνίστα αποτελεί την έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους οικισμούς Σκοπιά (6 κάτοικοι) και Μαρίνος (41 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής κοινότητας Δομνίστης ανέρχεται, κατά την απογραφή του 2011, σε 334 κατοίκους. Αναφέρεται ότι το όνομά της προέρχεται από την Ντομνίστα, κόρη της αρχόντισσας Ντόμνας, από τον καιρό των Φράγκων ιπποτών. Το 1821 βρήκε εκεί καταφύγιο ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του χωριού είναι η κήρυξη του ένοπλου αγώνα κατά των Γερμανών από τον Άρη Βελουχιώτη, ηγέτη του ΕΛΑΣ, του αντάρτικου σώματος του EAM, το 1942. Συλλογικό έργο, 2006, Νομός Ευρυτανίας, τόμος 13, σειρά ΕΛΛΑΔΑ, Αθήνα, Εκδόσεις Δομή
Παλαιολιθικό ειδώλιο Αφροδίτης

Παλαιολιθικά ειδώλια Αφροδίτης είναι αγαλματίδια της Ανώτερης Παλαιολιθικής εποχής που απεικονίζουν γυναικείες μορφές και χρονολογούνται πριν από 35.000 έως 11.000 χρόνια. Τα περισσότερα έχουν ανακαλυφθεί στην Ευρώπη, αρκετά έχουν βρεθεί μέχρι τη Σιβηρία και σε μεγάλο μέρος της Ασίας.

 Τα περισσότερα ειδώλια χρονολογούνται από τη Γραβέττια περίοδο (28.000–20.000 χρόνια πριν). Ωστόσο, τα ευρήματα δεν περιορίζονται σε αυτήν την περίοδο. Η Αφροδίτη του Χόλε Φελς χρονολογείται πριν από τουλάχιστον 35.000 χρόνια, στην εποχή του Ωρινάκιου πολιτισμού, ενώ η Αφροδίτη του Μονρύζ χρονολογείται πριν από περίπου 11.000 χρόνια, στον Μαγδαλένιο πολιτισμό.Αρχαιότερα ευρήματα όπως η Αφροδίτη του Ταν-Ταν από το Μαρόκο και η Αφροδίτη του Μπέρεκατ Ραμ από το Ισραήλ, χρονολογούμενα από 300.000 έως 500.000 έτη πριν, φέρουν ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά αλλά θεωρείται ότι είναι τυχαίες δημιουργίες φυσικής προέλευσης. Η ονομασία των ειδωλίων προέρχεται από την αρχαία θεά της ομορφιάς Αφροδίτη. Το όνομα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα μέσα του 19ου αιώνα από τον Γάλλο μαρκήσιο ντε Βιμπρέ, ο οποίος ανακάλυψε ένα ειδώλιο και το ονόμασε Άσεμνη Αφροδίτη, σε αντιδιάσταση με τη Σεμνή Αφροδίτη, Αφροδίτη της Κνίδου, όπου η αρχαία θεά καλύπτει την ήβη της με το δεξί χέρι και το στήθος της με το άλλο. Παρά τη μεγάλη ποικιλία απόψεων μεταξύ των αρχαιολόγων και της παλαιοανθρωπολογικής βιβλιογραφίας σχετικά με τη λειτουργία και τη σημασία των μορφών, το όνομα προκύπτει από την υπόθεση ότι τα ειδώλια αντιπροσωπεύουν ένα αρχαίο ιδανικό ομορφιάς. Τα ειδώλια λαξεύτηκαν σε μαλακή πέτρα (όπως στεατίτης, ασβεστίτης ή ασβεστόλιθος), οστό ή χαυλιόδοντα μαμούθ ή σχηματίστηκαν από πηλό και ψήθηκαν. Τα τελευταία είναι από τα παλαιότερα κεραμικά που είναι γνωστά στους ιστορικούς. Συνολικά, είναι γνωστά πάνω από 200 τέτοια ειδώλια, σχεδόν όλα μέτριου μεγέθους, ύψους μεταξύ 3 και 40 εκατοστών περίπου. Αυτά τα ειδώλια αναγνωρίζονται ως μερικά από τα πρώτα έργα της προϊστορικής τέχνης.Τα περισσότερα έχουν μικρά κεφάλια, υπερμεγέθεις γοφούς και πόδια που λεπταίνουν μέχρι ένα σημείο. Τα χέρια και τα πόδια συχνά απουσιάζουν και το κεφάλι είναι συνήθως μικρό και στερείται ανατομικών λεπτομερειών, με μερικές εξαιρέσεις όπως στην Αφροδίτη του Μπρασανπουί, στο οποίο εμφανίζονται κάποια χαρακτηριστικά. Διάφορα ειδώλια έχουν χαρακτηριστικά που είναι υπερβολικά και τονισμένα ιδιαίτερα στην κοιλιά, τους γοφούς, τους μαστούς και τους μηρούς, αν και δεν φέρουν όλα αυτά τα τυπικά χαρακτηριστικά. Οι απεικονίσεις των χτενισμάτων μερικές φορές είναι λεπτομερείς, και σε ορισμένα υποδεικνύονται ρούχα ή τατουάζ ή είναι καλυμμένες με κόκκινη ώχρα. Ορισμένα αγαλματίδια φέρουν διάτρηση, επιτρέποντας να φορεθούν ως μενταγιόν (Γυναίκα με διάτρητο λαιμό από το Γκριμάλντι),και φέρουν ίχνη φθοράς, που αποδεικνύει ότι φορέθηκαν.Το αρχικό πολιτιστικό νόημα και ο σκοπός αυτών των αντικειμένων δεν είναι γνωστά. Συχνά έχει προταθεί ότι μπορεί να είχαν μια τελετουργική ή συμβολική λειτουργία. Υπάρχουν ευρέως ποικίλες ερμηνείες της χρήσης ή της σημασίας τους: έχουν θεωρηθεί ως θρησκευτικά πρόσωπα, σύμβολα υγείας και γονιμότητας, θεές ή ως αυτοαποτυπώσεις από γυναίκες καλλιτέχνες.