IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φαρενάιτ 451

Το Φαρενάιτ 451 (Fahrenheit 451) είναι μυθιστόρημα του Ρέι Μπράντμπερι. Αναφέρεται σε μια δυστοπική εποχή στο μέλλον όπου τα βιβλία είναι απαγορευμένα. Ομάδες πυροδοτών μπαίνουν σε σπίτια όπου υπάρχουν βιβλιοθήκες, ύστερα από καταγγελίες γειτόνων, και τα καίνε, ώστε να καταστρέψουν επειδή το περιεχόμενό τους μπορεί να είναι ανατρεπτικό. Καταπολεμούν έτσι την αμφισβήτηση και τον προβληματισμό που μπορούν να προκληθούν από την ανάγνωσή τους. Ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται στην θερμοκρασία (της κλίμακας Φαρενάιτ) αυτανάφλεξης του χαρτιού.

 Βασικός ήρωας του βιβλίου είναι ο Γκάι Μόνταγκ, ένας πυροδότης που χαιρόταν να καίει βιβλία, παντρεμένος με μια αφελή νοικοκυρά που παίρνει υπνωτικά και περνάει όλο της το χρόνο μπροστά στη μικρή οθόνη. Η γειτόνισσά του Κλαρίς θα τον κάνει να ενδιαφερθεί για την ανάγνωση και τα βιβλία. Σε μια από τις κλήσεις τους, οι πυροδότες επισκέπτονται ένα σπίτι, όπου εντοπίζουν μια εκτενή κρυφή βιβλιοθήκη. Η ιδιοκτήτρια του σπιτιού και της βιβλιοθήκης αντιστέκεται και αρνείται να αποχωρήσει από το χώρο, προτιμώντας να παραδοθεί στις φλόγες μαζί με τα βιβλία της. Ο Γκάι μαθαίνει από τον Μπίτι, τον προϊστάμενό του, ότι η καύση των βιβλίων γίνεται όχι με κυβερνητική εντολή, αλλά επειδή εκτοπίστηκαν από την εικόνα (τηλεόραση, κινηματογράφος, αλλά και το ραδιόφωνο) και από τις κοινωνικές ομάδες που λογόκριναν ό,τι ήταν αντίθετο στις πεποιθήσεις τους. Η γνωριμία του Γκάι με τον άλλοτε καθηγητή Λογοτεχνίας Φάμπερ, τον κάνει να αντιληφθεί τη σημασία των βιβλίων και του γραπτού λόγου, που δίνει την πραγματική διάσταση του κόσμου και των προβλημάτων του, σε αντίθεση με την εικονική πραγματικότητα της τηλεόρασης. Ο Γκάι θα στραφεί κατά των πυροδοτών συνεργατών του και θα καταφύγει σε μια περιοχή όπου ζουν οι «άνθρωποι-βιβλία», δηλαδή άνθρωποι που έχουν αποστηθίσει βιβλία ώστε αυτά μην χαθούν από τη συλλογική μνήμη. Το βιβλίο Fahrenheit 451 εκδόθηκε το 1953. Ο συγγραφέας του βιβλίου και ο εκδότης Ίαν Μπαλαντάιν, πριν γίνει η έκδοση, ήθελαν να δημοσιεύσουν περικοπές του σε περιοδικά, για να το προβάλλουν.Ωστόσο, κανένας εκδότης περιοδικού δεν δεχόταν: στην Αμερική της Επιτροπής Αντιαμερικανικών Ενεργειών του γερουσιαστή Μακάρθι τέτοιου είδους βιβλία μπορούσαν να χαρακτηριστούν επιλήψιμα. Βρέθηκε όμως στο Σικάγο ένας νέος εκδότης, ο Χιου Χέφνερ, που ετοιμαζόταν να βγάλει ένα καινούργιο περιοδικό το «Πλεϊμπόι», ο οποίος, δίνοντάς τους 450 δολάρια, δημοσίευσε αποσπάσματα του βιβλίου στα πρώτα τεύχη. Σύμφωνα με την επιθυμία του, ο Μπράντμπερι τάφηκε στο νεκροταφείο Westwood Village Memorial Park Cemetery του Λος Άντζελες και στον τάφο του γράφτηκε «Ρέι Μπράντμπερι, ο συγγραφέας του Φαρενάιτ 451». «Φαρενάιτ 451» (εκδόσεις Άγρα, μετάφραση Βασίλη Δουβίτσα) «Φαρενάιτ 451 κάψτε τα βιβλία» (εκδόσεις Γρηγόρη, μετάφραση Τζένη Βαγιάνου) «Φαρενάιτ 451» (διασκευή σε κόμικ από τον Τιμ Χάμιλτον, εκδόσεις Μεταίχμιο, μετάφραση Αλέξης Καλοφωλιάς) «Φαρενάιτ 451» (εκδόσεις Παρά Πέντε, μετάφραση Μαρία Χρυσοχού, 2000) Το Φαρενάιτ 451 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Φρανσουά Τριφό το 1966 με τους Τζούλι Κρίστι, Όσκαρ Βέρνερ και Σίριλ Κιούζακ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Fahrenheit 451 στο Wikimedia Commons
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρωσικής Αυτοκρατορίας

Το Πρωτάθλημα Ρωσικής Αυτοκρατορίας στο ποδόσφαιρο (ρωσικά: Чемпионат Российской империи по футболу) ήταν ποδοσφαιρική διοργάνωση στη Ρωσική Αυτοκρατορία. Διήρκησε μόλις δύο αγωνιστηκές περιόδους υπό την αιγίδα της Πανρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης (ВФС).

 Επισήμως θεωρείται ότι διεξήχθη μόνο το πρωτάθλημα του 1912. Το πρωτάθλημα του 1913, σύμφωνα με την απόφαση της Πανρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης, θεωρήθηκε ανεπίσημο. Τα πρωταθλήματα διεξάγονταν ετησίως στο φθινοπορινό τμήμα της αγωνιστικής περιόδου, ενώ όλοι οι αγώνες ήταν νοκ-άουτ. Στη διοργάνωση συμμετείχαν επίλεκτες ομάδες πόλεων. Внуков В. Чемпионаты России и СССР 1912-1935. — 2-е, доп. и исп.. — Чебоксары: Самиздат, 1999. — 76 с.
Δεκάεδρο

Στη στερεομετρία, δεκάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει δέκα έδρες. Υπάρχουν 32300 τοπολογικώς σαφή δεκάεδρα και ούτε ένα από αυτά είναι κανονικό πολύεδρο, έτσι η ονομασία κανονικό δεκάεδρο είναι διφορούμενη.

 Τοπολογικές μορφές του δεκαέδρου, που έχουν κανονικά πολύγωνα ως έδρες: Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με δέκα έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται δεκαγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,10}. Το δεκαγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 10 ακμές και 10 έδρες (δίγωνα). Γεωμετρικές παραλλαγές του δεκαέδρου με μη κανονικές έδρες: Weisstein, Eric W., "Decahedron" από το MathWorld.
Κ.Α.Ο. Κορίνθου

Ο Καλαθοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Κορίνθου, γνωστός και με τη σύντμηση Κ.Α.Ο.Κ., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποείται με έδρα την πόλη της Κορίνθου, στην ομώνυμη περιφερειακή ενότητα. Επίσημο έτος ίδρυσής της είναι το 2015 και το έμβλημά της κοσμεί ένα πλάσμα της μυθολογίας, ο Πήγασος. Οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης για άρρενες αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων. Έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κορίνθου.

 Ο Κ.Α.Ο. Κορίνθου είναι το αποτέλεσμα της σταδιακής ενοποίησης μικρότερων σωματείων της πόλης σε ενιαίο ισχυρότερο φορέα με στόχο τη διάκριση στις Εθνικές Κατηγορίες. Το 2011 πραγματοποιήθηκε η απορρόφηση του Πανιωνίου Κορίνθου (ίδρυση 2006) από τον Απόλλωνα Αρχαίας Κορίνθου (ίδρυση 1991). Το 2015 ο Απόλλων απορρόφησε και τον Παλαίμωνα Κορίνθου (ίδρυση 1970) δημιουργώντας το σύγχρονο σύλλογο. Την αγωνιστική περίοδο 2015-16 ο Κ.Α.Ο.Κ. δήλωσε συμμετοχή στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας όπου αγωνιζόταν μέχρι πρότινος ο Απόλλων Αρχαίας Κορίνθου. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατήρησε τη χρονιά αυτή ο Δημήτρης Μανωλιτσάκης. Ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις έχοντας συλλέξει 14 νίκες και 12 ήττες, καταλαμβάνοντας την 7η θέση στην τελική βαθμολογική κατάταξη.
Γιάννης Λιακόπουλος

Ο Γιάννης Λιακόπουλος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1945 ως το 1957, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.

 Ο Λιακόπουλος γεννήθηκε στη Δράμα και μετακόμισε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στη Θεσσαλονίκη, μαζί με την οικογένεια του. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στον Μελιτέα και στα 19 του χρόνια εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη, αγωνιζόμενος στην επιθετική γραμμή δίπλα στον Κλεάνθη Βικελίδη και τον Μιχάλη Κολωνιάρη. Μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης, αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες της τελικής φάσης του πανελλήνιου πρωταθλήματος και στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδος με την ομάδα των "κίτρινων".Από εκεί και έπειτα, υπήρξε βασικό στέλεχος της ενδεκάδας του Άρη, διακρινόμενος σε πολλές περιπτώσεις. Στις 11 Ιανουαρίου 1948, οι "κίτρινοι" απέκλεισαν τον ΠΑΟΚ για τη διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδος, κερδίζοντας με 2-5 εκτός έδρας, με τον Λιακόπουλο να πετυχαίνει χατ-τρικ. Δύο χρόνια αργότερα, στις 19 Μαρτίου 1950, ο Άρης αντιμετώπιζε και πάλι τον ΠΑΟΚ για το κύπελλο, με τον Λιακόπουλο να πετυχαίνει ένα γκολ και να δημιουργεί ακόμη ένα στην ισοπαλία με 3-3. Στον επαναληπτικό, ο Άρης κέρδισε με 3-1 και προκρίθηκε στην ημιτελική φάση, όπου απέκλεισε τον Εθνικό, πριν ηττηθεί στον τελικό από την ΑΕΚ.Το καλοκαίρι του 1950, ο επιθετικός των "κίτρινων" τιμωρήθηκε με ετήσιο αποκλεισμό από τους αγωνιστικούς χώρους από τη διοίκηση του Άρη, όταν κατηγορήθηκε ότι εσκεμμένα δεν αγωνίστηκε κατά του ΠΟ Ξηροκρήνης, ενώ ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι είχε πάρει άδεια από μέλος της διοίκησης της ομάδας με σκοπό να ξεκουραστεί. Επέστρεψε στην ενεργό δράση τη σεζόν 1951-52 ως αρχηγός του Άρη και την ίδια περίοδο αποφοίτησε από το τμήμα Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σε ηλικία τριάντα ετών, τη σεζόν 1955-56, αγωνίστηκε σε 27 αγώνες για το τοπικό πρωτάθλημα, το πρωτάθλημα Ελλάδος και το κύπελλο, όπου ο Άρης απέκλεισε τον Εθνικό Έδεσσας, τον Απόλλων Καλαμαριάς και τον Ηρακλή, πριν αποκλειστεί στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό. Ο Λιακόπουλος σκόραρε στους δύο νικηφόρους αγώνες κατά του Μακεδονικού για το τοπικό πρωτάθλημα, στην ισοπαλία με τον ΠΑΟΚ για το πρωτάθλημα Βορείου Ομίλου και στην ήττα από τον Απόλλωνα Αθηνών με 1-2 για την τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος.Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε μέχρι τον Δεκέμβριο, κλείνοντας την πολυετή ποδοσφαιρική του καριέρα. Απεβίωσε το 2003. Τα στοιχεία του πίνακα δεν είναι ολοκληρωμένα, λόγω ελλειπούς ενημέρωσης από τα ΜΜΕ της εποχής Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, ISBN 978-960-93-5927-6 Λιακόπουλος Γιάννης | aris.re
Κυανή κενταύρια

Η Κενταύρια είναι ένα φυτό με μαλακό, πράσινο και ανθεκτικό βλαστό που προσαρμόζεται και αναπτύσσεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης, αλλά και της Βόρεια Αμερικής και ανήκει στην οικογένεια της μαργαρίτας. Συναντάται ανάμεσα στις καλλιέργειες των σιτηρών και στους χέρσους αγρούς. Μερικές ποικιλίες όμως καλλιεργούνται και στους κήπους. Τα άνθη είναι ερμαφρόδιτα δηλαδή, έχουν τα θηλυκά και τα αρσενικά όργανα στο ίδιο λουλούδι. Αυτό σημαίνει ότι όταν τα δούμε, θα βρούμε και τους στήμονες με τους ανθήρες τους, καθώς και το στίγμα. Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα, τα ερμαφρόδιτα επικονιάζονται μόνοι τους, χωρίς την ανάγκη για ένα επικονιαστικό έντομο. Στα συγκεκριμένα όμως η γονιμοποιήση (φυτά) πραγματοποιείται από τις μέλισσες και άλλα έντομα. Υπάρχουν περίπου 500 είδη Κενταύριας, εκ των οποίων στην Ελλάδα 70, με γνωστότερο το είδος Centaurea cyanus , που στους Αρχαίους Έλληνες έφερε το όνομα Κυανός. Τα άνθη του χρησιμοποιούνται ως προϊον βρασμού το οποίο προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση καθώς περιέχει θεραπευτηκές ουσίες, ενώ παράλληλα το μπλε χρώμα των άνθων του δημιουργεί αισθητική απόλαση και το καθιστά πιο θελκτικό για τους καταλαναλωτές του.

 Το πανέμορφο φυτό Κενταύρια πήρε το όνομα του από τον ονομαστό Κένταυρου Χείρωνα , δασκάλο του Ασκληπιού , αλλά και του ίδιου του Απόλλωνα, του Αχιλλέα και του Ιάσονα . Στην Τιτανομαχία, ο Χείρωνας ήταν με το μέρος του Ηρακλή εναντίον των Κενταύρων, όμως εκείνος τον πλήγωσε κατά λάθος με ένα βέλος ποτισμένο με το δηλητήριο της Λερναία Ύδρας. Τότε ο Χείρωνας χρησιμοποίησε την Κενταύρια τοποθετόντας την πάνω στην πληγή του, προκειμένου να θεραπευτεί. Η σύσταση της Κυανής Κενταύριας, είναι ευεργητική για τον άνθρωπο αφού μαλακώνει το έντερο και αποτελεί φυσικό καθαρτικό και διουρητικό. Εν συνεχεία, χρησιμοποιείται ως θεραπευτικό μεσο σε φλεγμονές και χρόνιες ασθένειες της ουροδόχου κύστης, της χολής, των νεφρών και της κατακράτησης των ούρων, αφού δεν αποτελεί μια θεραπεία χωρις καμία παρενέργεια. Επιπροσθέτως, το έγχυμα του, χρησιμοποιείται για την φυσική ξεκούραση των βλεφάρων, ενώ αποτελεί και θεραπεία για τα κόκκινα μάτια. Προτείνεται επίσης, για την βοήθεια ρύθμισης του υγιές βάρους σώματος, και της υδρωπικίας https://www.klorane.com/gr-el/votaniki/kyani-kentayria https://skingurus.gr/show/?id=1047 https://commons.wikimedia.org/w/index.php?search=Centaurea+cyanus&title=Special:MediaSearch&go=Go&type=image https://www.lifehub.gr/%CE%BA%CE%B5%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CE%BF-%CE%BA%CF%85%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BF/ Αρχειοθετήθηκε 2021-11-12 στο Wayback Machine.
Εξάντης Ρεθύμνης

Ο Εξάντης είναι χωριό της Κοινότητας Μελιδονίου του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 117 κατοίκους. Βρίσκεται 31 χλμ. ανατολικά από το Ρέθυμνο, σε υψόμετρο 100 μ.

 Το χωριό δεν αναφέρεται στις ενετικές απογραφές, αλλά μάλλον υπήρχε, καθώς αναφέρεται στην οθωμανική απογραφή του 1671 ως Iksati με 32 χαράτσια. Αναφέρεται επίσης στο έργο Κρητικά, του 1842, από τον Μιχαήλ Χουρμούζη με το όνομα Εξάτης, ενώ ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης στη Γεωγραφία της Κρήτης (1890) ως το Εξάντι. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή. Πιθανόν να προέρχεται από το όνομα του πρώτου οικιστή ή πρόκειται για αρχαιοελληνικό τοπωνύμιο αρχαϊκού χαρακτήρα που διατηρήθηκε μέχρι τις μέρες.Το 1881 ανήκε στον δήμο Μελιδονίου και σύμφωνα με την απογραφή είχε 56 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 100 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 ο Εξάντης προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μελιδονίου, όπου και παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Γεροποτάμου.Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Ο κεντρικός ναός της ενορίας Εξάντη είναι αφιερωμένος στον Άγιο Κυπριανό. Εντός του χωριού βρίσκεται ο ναός του Αγίου Νικολάου. Ο νεκροταφικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην κοίμηση της Θεοτόκου και φέρει τέμπλο του 1780. Υπάγεται στην μητρόπολη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου.
Αντίθετος αριθμός

Στα μαθηματικά, ο αντίθετος ενός αριθμού x {\displaystyle x} , συμβολίζεται με − x {\displaystyle -x} , και είναι ένας αριθμός που όταν προστεθεί στον x {\displaystyle x} δίνει αποτέλεσμα το ουδέτερο στοιχείο της πρόσθεσης, δηλαδή το μηδέν, 0 {\displaystyle 0} : x + ( − x ) = ( − x ) + x = 0 {\displaystyle x+(-x)=(-x)+x=0} .Ο αντίθετος είναι μία ειδική περίπτωση του αντιστρόφου στοιχείου ενός συνόλου S {\displaystyle S} ως προς μία δυαδική πράξη + : S × S → S {\displaystyle +:S\times S\to S} . Σε έναν δακτύλιο ( R , + , ⋅ ) {\displaystyle (R,+,\cdot )} (όπου υπάρχουν δύο πράξεις), ο αντίθετος αναφέρεται στον αντίστροφο ως προς την πράξη + {\displaystyle +} , ενώ ο πολλαπλασιαστικός αντίστροφος ενός στοιχείου x ∈ R {\displaystyle x\in R} αναφέρεται στον αντίστροφο ως προς την πράξη ⋅ {\displaystyle \cdot } .

 Στους ακεραίους και πραγματικούς αριθμούς, εξ'ορισμού κάθε αριθμός έχει αντίθετο.:16 Επίσης, στους μιγαδικούς αριθμούς, κάθε αριθμός έχει αντίθετο. Για παράδειγμα, για x = 1 + 3 i {\displaystyle x=1+3i} ο αντίθετός του είναι ο − x = ( − 1 ) + ( − 3 ) i {\displaystyle -x=(-1)+(-3)i} , καθώς 1 + 3 i + ( − 1 + ( − 3 ) i ) = 0 {\displaystyle 1+3i+(-1+(-3)i)=0} . Στην αριθμητική υπολοίπων, στο Z n {\displaystyle \mathbb {Z} _{n}} με πράξη την πρόσθεση με υπόλοιπο n {\displaystyle n} , ένας αριθμός x ∈ Z n {\displaystyle x\in \mathbb {Z} _{n}} έχει αντίθετο τον n − x ∈ Z n {\displaystyle n-x\in \mathbb {Z} _{n}} , καθώς x + ( n − x ) = n ≡ 0 ( mod n ) {\displaystyle x+(n-x)=n\equiv 0{\pmod {n}}} . Στον Ευκλείδειο χώρο R n {\displaystyle \mathbb {R} ^{n}} , ο αντίθετος του x = ( x 1 , … , x n ) {\displaystyle \mathbf {x} =(x_{1},\ldots ,x_{n})} είναι ο − x = ( − x 1 , … , − x n ) {\displaystyle -\mathbf {x} =(-x_{1},\ldots ,-x_{n})} , καθώς x + ( − x ) = 0 {\displaystyle \mathbf {x} +(-\mathbf {x} )=\mathbf {0} } .:69 Πολλαπλασιαστικός αντίστροφος
Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο RAI του Άμστερνταμ

Το Εκθεσιακό και Συνεδριακό Κέντρο RAI του Άμστερνταμ (κοινώς γνωστό ως Amsterdam RAI) είναι ένα συγκρότημα συνεδριακών και εκθεσιακών αιθουσών στην επιχειρηματική περιοχή Zuidas του Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Άνοιξε το 1961, η RAI καλωσόρισε τον 75 εκατομμυριοστό επισκέπτη της τον Φεβρουάριο του 2001. Έως 2 εκατομμύρια άτομα επισκέπτονται το RAI κάθε χρόνο. Περίπου 50 διεθνή συνέδρια και 70 εμπορικές εκθέσεις πραγματοποιούνται στην RAI ετησίως. Το συγκρότημα αποτελείται από 22 αίθουσες συνεδρίων και 11 αίθουσες και έχει συνολικό εμβαδόν 87.000μ². Η μεγαλύτερη αίθουσα μπορεί να φιλοξενήσει 12.900 άτομα. Το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης ένα μουσικό και συναυλιακό θέατρο και υπόγειο χώρο στάθμευσης για πάνω από 3.000 αυτοκίνητα. Η RAI ολοκλήρωσε την κατασκευή επεκτάσεως ύψους 47 μέτρων με την επωνυμία Elicium το 2009, που αποτελεί το μεγαλύτερο συνεδριακό κέντρο της Ευρώπης.Δίνει το όνομά του στον κοντινό σιδηροδρομικό σταθμό του RAI του Άμστερνταμ.

 Η προέλευση του συγκροτήματος RAI μπορεί να ανιχνευθεί από το 1893, όταν ιδρύθηκε από διάφορους κατασκευαστές ποδηλάτων ο επαγγελματικός σύλλογος RI (Rijwiel-Industrie, ολλανδικά για την "ποδηλατική βιομηχανία"). Η πρώτη εμπορική έκθεση ποδηλάτων του RI πραγματοποιήθηκε το 1895 στο κτίριο Paleis voor Volksvlijt ("Palace of Industry") στο Άμστερνταμ. Το 1900 η RI άλλαξε το όνομά της σε RAI (Rijwiel en Automobiel Industrie), επειδή πολλά από τα μέλη της είχαν αρχίσει να κατασκευάζουν αυτοκίνητα εκτός από τα ποδήλατα. Το 1922 η RAI κατείχε ένα δικό της εκθεσιακό χώρο για το Ferdinand Bolstraat στο Άμστερνταμ. Το κτίριο αυτό, το "παλιό RAI", αντικαταστάθηκε από το σημερινό κτιριακό συγκρότημα στην πλατεία Europaplein, το οποίο άνοιξε ο Πρίγκιπας Bernhard των Κάτω Χωρών στις 2 Φεβρουαρίου 1961. Η εμπορική ένωση RAI εξακολουθεί να κατέχει το 75% του συγκροτήματος, ενώ το υπόλοιπο στα χέρια του δήμου του Άμστερνταμ. Οι εκθέσεις και άλλες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται ετησίως στη RAI περιλαμβάνουν: Art Amsterdam, καλλιτεχνική έκθεση AutoRAI, αυτοκινητιστική έκθεση HISWA, έκθεση θαλάσσιων σπορ Horecava, έκθεση φιλοξενίας Horti Fair, έκθεση βιομηχανίας οπωροκηπευτικών International Broadcasting Convention, ετήσια έκθεση για ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς Jumping Amsterdam, ιππικό αθλητικό γεγονός LXRY Masters, μια εμπορική έκθεση που απευθύνεται στους πολύ πλουσιότερουςΕπιπρόσθετα, ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1970 έλαβε χώρα στο RAI. RAI - Our Heritage - the RAI Story Website of the RAI Webcam RAI, Intertraffic 2007 Αρχειοθετήθηκε 2018-08-15 στο Wayback Machine.
Επαρχία Ζαμβεζία

Η Ζαμβεζία (πορτογαλικά: província da Zambézia) είναι η πιο δημοφιλής επαρχία της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η Κελιμάνε. Έχει έκταση 103.127 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.794.509 κατοίκων (απογραφή 2006).

 Η Ζαμβεζία βρίσκεται κεντρικά της Μοζαμβίκης. Συνορεύει στα νοτιο-κεντρικά με την Επαρχία Σοφάλα, στα βορειοανατολικά με την Επαρχία Ναμπούλα, στα βορειοδυτικά με την Επαρχία Νιάσα, στα νοτιοδυτικά με την Επαρχία Τέτε, στα κεντρο-δυτικά με τη Νότια Περιφέρεια του Μαλάουι και στα ανατολικά βρέχεται από τον Ινδικό ωκεανό. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η Κελιμάνε, που βρίσκεται στα Βουνά Μπονς Σιναίς. Έχει έκταση 103.127 τ.χλμ., από την οποία το μεγαλύτερο μέρος βρέχεται από τον Ποταμό Ζαμβέζη. Γι'αυτό, άλλωστε, ονομάστηκε "Ζαμβεζία". Το μεγαλύτερο μέρος της ακτής έχει βάλτους και στο εσωτερικό υπάρχουν δάση. Οι γεωπονικές παραγωγές συμπεριλαμβάνουν την παραγωγή ρυζιού, καλαμποκιού, κασσάβα, κάσιους, ζαχαροκάλαμου, ινδικών καρύδων, κίτρου, βαμβακιού και τσαγιού. Πολύ σημαντικό είναι επίσης και το ψάρεμα. Υπάρχουν πολλές γαρίδες και πολύτιμοι λίθοι βρίσκονται στα ορυχεία. Ο Βάσκο ντα Γκάμα έφτασε στην ακτή της Κελιμάνε το 1498. Λίγο μετά, πολλοί μετακινήθηκαν στο εσωτερικό της Ζαμβεζίας για πολλά χρόνια. Η Ζαμβεζία διαιρείται σε 16 συνοικίες και έναν δήμο, τον δήμο της Κελιμάνε. Κελιμάνε Ζαμβέζης https://web.archive.org/web/20030225135404/http://www.mozambique.mz/provinc/zambezia/eindex.htm (Πορτογαλικά) Province of Zambezia official site (Πορτογαλικά) Zambezia Online
Μάνεσης Μεσσηνίας

Ο Μάνεσης, είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας και ανήκει στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αριστομένους, του Δήμου Μεσσήνης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 201 μέτρων και έχει 315 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.

 Στο Μάνεση κάθε χρόνο το καλοκαίρι, γίνεται ο Αγώνας Δρόμου «Δαϊκλής». Στις 27-07-2019, έγινε ο 12ος Αγώνας Δρόμου «Δαϊκλής» 2019. 21-04-1835, ο οικισμός Μάνεσης προσαρτάται στο Δήμο Υαμείας. 18-12-1840, ο οικισμός Μάνεσης αποσπάται από το Δήμο Υαμείας και προσαρτάται στο Δήμο Ιθώμης. 31-08-1912, ο οικισμός Μάνεσης αποσπάται από το Δήμο Ιθώμης και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Μάνεση. 04-12-1997, ο οικισμός Μάνεσης αποσπάται από την Κοινότητα Μάνεση και προσαρτάται στο Δήμο Αριστομένους. 07-06-2010, ο οικισμός Μάνεσης αποσπάται από το Δήμο Αριστομένους και προσαρτάται στο Δήμο Μεσσήνης. Δήμος Υάμειας Αρχαία Υάμεια Υάμεια Δήμος Μεσσήνης - Δημοτική Ενότητα Αριστομένους - Μάνεσης Αρχειοθετήθηκε 2020-09-26 στο Wayback Machine.
Τόνι Χάρντινγκ

Ο Τόνι Χάρντινγκ (Anthony John Harding, 9 Ιανουαρίου 1942 – 12 Ιανουαρίου 2014) ήταν Βρετανός σχεδιαστής εικονογραφημένων εκδόσεων (κόμικς) που σχετίζονταν, κυρίως, με το ποδόσφαιρο. Συνεργάσθηκε με γνωστούς εκδοτικούς οίκους της Βρετανίας, δημιουργώντας μια πληθώρα χαρακτήρων, σε σειρές που κυκλοφόρησαν από παιδικά περιοδικά, ενώ αρκετές από αυτές αναδημοσιεύθηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Ο Χάρτινγκ υπήρξε, επίσης, ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής.

 Γεννημένος στο West Ham του Λονδίνου ο Χάρντινγκ έπιασε αρχικά δουλειά ως εκπαιδευόμενος στα Link Studios και το 1962 ξεκίνησε να εργάζεται σε μόνιμη βάση σαν καλλιτέχνης εικονογραφημένων ιστοριών για περιοδικά των εταιριών DC Thomson και IPC, ενώ παράλληλα φοιτούσε στην Σχολή Καλών Τεχνών Saint Martin’s, τα απογεύματα. Ταυτόχρονα έπαιζε ποδόσφαιρο για την ομάδα Gartan Sports FC του ανατολικού Λονδίνου. Όντας προικισμένος παίκτης, βοήθησε το σύλλογό του να κερδίσει αρκετές διακρίσεις από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 έως τις αρχές των ‘70ς. Αργότερα αγωνίσθηκε στην ομάδα St Martin's FC, την περίοδο που γνώρισε τη μελλοντική του σύζυγο, Ann, την οποία νυμφεύθηκε το 1967. Το 1972 εγκατέλειψε το Λονδίνο και μετακόμισε στη νήσο Γουάιτ, εξακολουθώντας να εργάζεται από το σπίτι. Παράλληλα συνέχισε το ποδόσφαιρο, αυτή τη φορά με το σύλλογο Rookley FC με τον οποίο ξεπέρασε τις 300 συμμετοχές, κερδίζοντας αρκετά τρόπαια. Μάλιστα, για τη μεγάλη του προσφορά εκεί ως αρχηγός, η ομάδα τον τίμησε με την ανάδειξή τους ως επίτιμου προέδρου της. Εκτός των άλλων του δραστηριοτήτων, ο Χάρντινγκ ασχολήθηκε και με τα εκκλησιαστικά, καθώς διετέλεσε αντιπρόεδρος του τοπικού ιδρύματος Full Gospel Business Men’s Fellowship, αλλά και με τη μουσική, ως μέλος του συγκροτήματος Jesus. Τα επόμενα χρόνια, από την αρχή της δεκαετίας του ’90 και μετά, ο Χάρντινγκ ανέλαβε πρωτοβουλίες κοινωνικού και φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Το 2003 τερμάτισε την ενασχόλησή του με τα κόμικς, αφού αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας με την καρδιά του. Πέθανε αιφνίδια στην ηλικία των 72 ετών, ενώ επέστρεφε στο σπίτι του. Από τις πιο γνωστές δουλειές του ήταν η σειρά Wonder Man για το περιοδικό Victor (1961-62). Γνωστό επίσης έργο του ήταν το Bouncing Briggs με πρωταγωνιστή έναν παλαιοπώλη που παράλληλα αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Ο Χάρντινγκ φιλοτέχνησε επίσης αρκετές ιστορίες της σειράς Roy of the Rovers που δημοσιεύθηκαν σε ετήσιες εκδόσεις του περιοδικού Tiger, όπως και τη σειρά του Τομ Τάλι με τίτλο Look Out for Lefty για το περιοδικό Action, στην οποία διαδέχθηκε το στενό φίλο του Μπάρι Μίτσελ. Άλλες δουλειές του ήταν οι εξής: "Bobby of the Blues", περιοδικό Scorcher (IPC) 1970 – 1971, Ετήσια 1973, 1975. "This Goalie's Got Guts", περιοδικό Scoop (D. C. Thomson) 1978–81, ετήσια 1980, 1981. "Roy's Action Replay", περιοδικό All Action Monthly (Fleetway) 1987. "The Goals of Jimmy Grant", περιοδικό The Victor (D. C. Thomson) 1988.
Καινούργιο Χωριό Ηρακλείου

Το Καινούργιο Χωριό (επίσημο: Καινούργιον Χωρίον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Χερσονήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 18,5 χιλιόμετρα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η αμπελοκαλλιέργεια και η ελαιοκομία. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στο λάδι και στο κρασί. Το Καινούργιο Χωριό έχει αναγνωριστεί ως παραδοσιακός οικισμός.

 Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Το 1583 στον Καστροφύλακα με την ονομασία Chienurio Chorio με 134 κατοίκους. Στην ίδια πηγή αναγράφεται και ο οικισμός Γάλυπε, ως Galipe, με 295 κατοίκους. Στα τέλη του 14ου αιώνα αποτελεί φέουδο της Ενετής Rosa Sagredo, ενώ στα τελευταία χρόνια της Ενετοκρατίας περιέρχεται στη Ενετοκρητική οικογένεια Φώσκολου, εκ της οποίας εικάζεται ότι ήταν και ο συγγραφέας της κωμωδίας Φορτουνάτος, Αντώνιος Μάρκος Φώσκολος (1597-1662). Σήμερα σώζεται η οχυρωματική κατοικία – πύργος που ανήκε στον Ανδρέα Φώσκολο. Ο πύργος υπέστη μετασκευές κατά την εποχή της Τουρκοκρατίας, οπότε και πιθανόν να είχε μετατραπεί σε λουτρό. Το επάνω τμήμα του σωζόταν μέχρι το 1926, οπότε και καταστράφηκε από σεισμό. Στον πύργο βρισκόταν ενεπίγραφη πλάκα η οποία έγραφε ANDREAS FOSC(OLO) RESTAURARE FECIT M... Η επιγραφή πλέον βρίσκεται στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης και πιθανόν προέρχεται από παρακείμενη εκκλησία, πιθανόν του μικρού ναού των Αγία Σαράντα, ο οποίος κατεδαφίστηκε τον 20ό αιώνα.Στο χωριό βρίσκεται ο δίκλιτος ναός της Παναγίας και της Αγίας Παρασκευής. Στο εσωτερικό του ναού, στο ιερό, σώζονται σπαράγματα τοιχογραφιών των ενετικών χρόνων. Στο παρελθόν ήταν ο νεκροταφικός ναός του χωριού, πριν το νεκροταφείο μεταφερθεί εκτός χωριού την εποχή του Μεσοπολέμου.Επίσης σώζονται ενετικά πατητήρια οίνου, από τα μεγαλύτερα της Κρήτης. Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καινουργίου Χωρίου περιλαμβάνει και τον οικισμό Γάλιπε. Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Γάλιπε, η (97) Καινούργιο Χωριό, το (109)Συνολικά η κοινότητα έχει 206 κατοίκους. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Αντώνιο Χρηστάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καινουργίου Χωρίου. Το Ηράκλειο και ο Νομός του, έκδοση Νομαρχία Ηρακλείου. Αλεξίου, Στυλιανός (1985). «Ο πύργος του ποιητή Μαρκαντώνιου Φόσκολου». Πεπραγμένα του Ε΄ Διεθνούς Κρητολογικού Συνεδρίου (1981). Β΄. Ηράκλειο Κρήτης: Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών. σελ. 9-13.
People Are Strange

Το "People Are Strange" είναι τραγούδι του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος The Doors, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Strange Days, το 1967. Επίσης, κυκλοφόρησε και σε single, το οποίο σημείωσε επιτυχία στις ΗΠΑ, φτάνοντας το νούμερο 12, στα Billboard Hot 100. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Τζιμ Μόρισον και Ρόμπι Κρίγκερ. Ο ντράμερ του συγκροτήματος ο Τζον Ντένσμορ, δήλωσε για το τραγούδι ότι πιστεύει ότι ήταν μία εκδήλωση για της "ευαλωτότητας" του Τζίμ Μόρισον.Tο κομμάτι γνώρισε και πολλές διασκευές. Μία από τις γνωστότερες να είναι αυτή των Echo & the Bunnymen, η οποία έφτασε στα βρετανικά chart στο νούμερο 29. και στο νούμερο 13, στα ιρλανδικά chart.

 Το κομμάτι συντάχθηκε στις αρχές του 1967 και γράφτηκε όταν ο τραγουδιστής ο Μόρισον βρισκόταν σε κατάθλιψη. Σύμφωνα με τον Τζον Ντένσμορ: ο Μόρισον αφού γύρισαν από μια βόλτα με τον Ρόμπι Κρίγκερ, άρχισε να γράφει τους στίχους του τραγουδιού. Ο Κρίγκερ έγραψε τη μουσική και ηχογράφησε το σόλο κιθάρας με την πρώτη προσπάθεια. Το People Are Strange ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:Οι Doors Τζιμ Μόρισον – φωνητικά Ρέι Μάνζαρεκ – πλήκτρα, δεύτερα φωνητικά Ρόμπι Κρίγκερ – κιθάρα Τζον Ντένσμορ – τύμπαναΓκεστ Συμμετοχές Νταγκλας Λούμπαν – μπάσο 1. People Are Strange (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:12 2. Unhappy Girl (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:00 People Are Strange (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Σεπτέμβριος 1967 People Are Strange at whosampled.com
280

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 280 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 280 (CCLXXX ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Μεσσάλα και Γράτου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1033 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 280 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Ρωμαίος σφετεριστής Πρόκουλος αρχίζει μία επανάσταση στο Λούγδουνο (Λυόν, Γαλλίας) και αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας. Ο Αυτοκράτορας Πρόβος οδηγεί τους Αλανούς εκτός της Μικράς Ασίας και καταπνίγει την εξέγερση της Γαλατίας. Ο Πρόκουλος εκτελείται. Οι Γερμανοί καταστρέφουν το Ρωμαϊκό στόλο στο Ρήνο. Ο Βονόσος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας στην Κολωνία Αγριππίνα (Κολωνίας). Ο Πρόβος νικά το στρατό του Βονόσου. Ο Βονόσος δεν βλέπει καμία διέξοδο και απαγχονίζεται. Η οικογένειά του αντιμετωπίζεται με τιμές. Ο Ιούλιος Σατουρνίνος, κυβερνήτης της Συρίας, είναι στην Αλεξάνδρεια, υπεύθυνος για την άμυνα στην Ανατολή. Αναγγέλεται αυτοκράτορας και αποσύρεται στην Απάμεια. Ο Πρόβος περιστοιχίζει την πόλη και τον θανατώνει. Η Ρωμαϊκή επικράτεια βρίσκεται υπό συνεχή απειλή των εφόδων των Φράγκων. Οι πόλεις στη Γαλατία ενισχύονται με αμυντικά τείχη. Ευρώπη Οι Θουρίγγειοι, ένα Γερμανικό φύλο, εμφανίζεται στα Όρη του Χαρτς (Θουριγγία) της Κεντρικής Γερμανίας. Κίνα Ο Αυτοκράτορας Γου της Δυναστείας των Τζιν ολοκληρώνει την ενοποίηση της Κίνας, η οποία προηγουμένως διαιρούνταν σε τρεις αντιμαχόμενες δυνάμεις κατά την διάρκεια της περιόδου των Τριών Βασιλείων. Η πρωτεύουσα της Δυναστείας των Τζιν Λουογιάνγκ γίνεται ένας ταχέως αναπτυσσόμενο κέντρο εμπορίου, καθώς ξένοι διπλωμάτες και έμποροι ταξιδεύουν εκεί. Περσία Ο Βασιλιάς Βαράμης Β΄ της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών (Περσίας) στέλνει αντιπροσώπους για να επιδιώξει ειρηνικές σχέσεις με τη Ρώμη. Ινδία Η Αυτοκρατορία Γκούπτα (Ινδίας) ιδρύεται (σε απροσδιόριστη ημερομηνία). Τέχνες και επιστήμες Ο Έλληνας μαθηματικός Πάππος αποδεικνύει γεωμετρικά την ιδιότητα του κέντρου της βαρύτητας. Άγιος Γεώργιος, στρατιώτης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και αργότερα Χριστιανός μάρτυρας (ή γεννιέται το 275, πεθαίνει το 303) Πάπας Ιούλιος Α΄ Άγιος Δημήτριος, είναι άγιος της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και πολιούχος της Θεσσαλονίκης. Βονόσος, Ρωμαίος σφετεριστής Ιούλιος Σατουρνίνος, Ρωμαίος σφετεριστής Καν Σενγκουί, Βουδιστής μοναχός και μεταφραστής Μαχαράτζα σρι-Γκούπτα της Δυναστείας των Γκούπτα
Μαρίνο Ντάντολο

Ο Μαρίνος Δάνδολος (ιταλικά : Marino Dandolo, πέθανε πριν το 1243) ήταν Βενετός ιππότης, μέλος του Οίκου των Ντάντολο και κατακτητής της Άνδρου (1207 - 1239). Ο Μαρίνο Ντάντολο ήταν ανιψιός του δόγη της Βενετίας Ενρίκο Ντάντολο από τον οποίο στάλθηκε να καταλάβει από το Αιγαίο πέλαγος νησιά της καταρρέουσας Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ξάδελφος του ήταν ο Μάρκος Σανούδος.

 Το 1207 πήρε μέρος στην Ενετική εκστρατεία κατάληψης του Αιγαίου και κατέλαβε την Άνδρο και την έκανε φέουδο του, έκτισε μάλιστα και το Μέσα κάστρο της Άνδρου σε νησίδα μπροστά στην Χώρα που το χρησιμοποίησε για κατοικία. Αναφέρεται ότι κυρίως διοικούσε από την Βενετία και σπανίως ήταν στην Άνδρο. Η νήσος φαίνεται να γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη, το 1208 είχαν εγκατασταθεί τόσοι Φράγκοι εκεί ώστε ιδρύθηκε και Λατινική επισκοπή. Ο Μαρίνος Δάνδολος κυβέρνησε την Άνδρο υποτελείς του Μάρκου Σανούδου μέχρι το 1233. Ένα τμήμα της νήσου το έδωσε φέουδο στον Αδελφό του Μάρκο που σήμερα διασώζεται το τοπωνύμιο Μακροτάνταλος εκ παραφθοράς του ονόματος του. Ο γαμπρός του Ιερεμίας Γκίζι που είχε παντρευτεί την αδελφή του Iελίζα Δάνδολο τον ανέτρεψε και τον διαδέχθηκε στην ηγεμονία της Άνδρου (1239), ο Μαρίνο Ντάντολο πέθανε στην εξορία πριν το 1243.. Η Δημοκρατία της Βενετίας θα ζητήσει κατόπιν από τον σφετεριστή γαμπρό του να παραδώσει το νησί αλλά εκείνος δεν θα υπακούσει και θα κρατήσει την Άνδρο μέχρι τον θάνατο του παρά το ότι θα τιμωρηθεί με εξορία και κατάσχεση της περιουσίας του στην Βενετία. Ανέκδοτα νομίσματα και μολυβδόβουλλα των κατά τους μέσους αιώνας Δυναστών της Ελλάδος / υπό Παύλου Λάμπρου, Εν Αθήναις : Εκ του Τυπογραφείου αδελφών Πέρρη, 1880 Hopf, Carl Hermann Friedrich Johann (1873). Chroniques Gréco-Romanes Inédites ou peu Connues. Berlin, Germany: Librairie de Weidmann. Loenertz, Raymond-Joseph (1970). Marino Dandolo, seigneur d'Andros, et son conflit avec l'évêque Jean in "Byzantina et Franco-Graeca". Roma. Miller, William (1908). The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566). New York: E.P. Dutton and Company. Setton, Kenneth M. (1976). The Papacy and the Levant (1204–1571), Volume I: The Thirteenth and Fourteenth Centuries. Philadelphia: The American Philosophical Society.
Alpha Κύπρου

Ο Alpha TV Κύπρου είναι ένας κυπριακός τηλεοπτικός σταθμός πανεθνικής (παγκύπριας) εμβέλειας. Ιδρύθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2015 από τον ομώνυμο πανελλαδικό τηλεοπτικό σταθμό και εξέπεμψε για πρώτη φορά στις 29 Μαρτίου 2016 ως η μετεξέλιξη και συνέχεια του Alfa TV που πρωτοξεκίνησε το 1998. Γενικός διευθυντής είναι ο Πέτρος Πέτρου.

 13 Οκτωβρίου 2015: Ιδρύεται η ιδιοκτήτρια εταιρεία του καναλιού Alpha Television Cyprus Limited. Μεγαλομέτοχος της εταιρείας είναι ο επιχειρηματίας και ιδιοκτήτης του ομότιτλου ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού Alpha TV, Δημήτρης Κοντομηνάς. 9 Νοεμβρίου 2015: Ο Δημήτρης Κοντομηνάς, καταθέτει στην Αρχή Ραδιοτηλεόρασης της Κύπρου, αίτημα για λήψη άδειας ελεύθερης Παγκύπριας εκπομπής. 27 Νοεμβρίου 2015: Ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha TV λαμβάνει άδεια αυτόνομης Παγκύπριας εκπομπής. 21 Μαρτίου 2016: Γίνεται η επίσημη παρουσίαση του Alpha Κύπρου σε συνέντευξη τύπου. Παρουσιάζεται το πρόγραμμα του σταθμού και τα άτομα και το προσωπικό που θα στελεχώσουν το νέο κανάλι. 4 Απριλίου 2016: Ξεκινάει η λειτουργία του Alpha Κύπρου. 11 Απριλίου 2018: Πωλούνται όλες οι μετοχές στον όμιλο "Χ.Α. Παπαέλληνας Εμπορική ΛΤΔ" έναντι 7 εκ €. Έναρξη: Τον Απρίλιο έρχομαι σπίτι σου Ακολούθως: Μαζί στον ALPHA Κύπρου Η επίσημη ιστοσελίδα του Alpha Κύπρου Facebook Twitter Youtube Instagram AlphaNews.Live
Χρήστος Καλαντζής

Ο Χρήστος Καλαντζής (γενν. 1 Δεκεμβρίου 1982) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, που υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων, το 2002. Στην καριέρα του, αγωνίστηκε ως επιθετικός για τις ομάδες της Καλαμάτας, της Λάρισας, του Ατρομήτου, της Κέρκυρας και του Αστέρα Τρίπολης, ενώ το 2013 επέστρεψε στην Καλαμάτα. Τελικά το καλοκαίρι του 2017 ο αρχηγός της Καλαμάτας, Χρήστος Καλαντζής (την περυσινή σεζόν είχε 27 συμμετοχές, 22 γκολ και 5 ασίστ στο πρωτάθλημα της Α΄ Τοπικής, ενώ πανηγύρισε με τη «Μαύρη Θύελλα» το νταμπλ), γνωστοποίησε ότι δεν θα μπορέσει να ενισχύσει τη Μαύρη Θύελλα τη νέα σεζόν, λόγω επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων.

 Ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 1999 από την Καλαμάτα. Στη Μαύρη Θύελλα έμεινε μέχρι το 2005 αγωνιζόμενος 2 σεζόν στην Α' Εθνική και 4 στην Β' Εθνική και πετυχαίνοντας συνολικά 26 γκολ (2 από αυτά σε επίπεδο Α' Εθνικής) σε 127 συμμετοχές (23 συμμετοχές στην Α' Εθνική). Το καλοκαίρι του 2005 μεταγράφηκε στην νεοφώτιστη τότε στην Α' Εθνική, Λάρισα στην οποία έμεινε τρεις σεζόν. Τις δυο πρώτες ήταν βασικό στέλεχος της επίθετικής γραμμής της ομάδας ενώ την τελευταία χρονιά αγωνιζόταν συνήθως ως αλλαγή. Κορυφαία στιγμή της καριέρας του είναι η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος το 2007 με τη φανέλα της ομάδας και η συμμετοχή την επόμενη αγωνιστική περίοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το καλοκαίρι του 2008 μεταπήδησε στον Ατρόμητο Αθηνών στον οποίο έμεινε δύο σεζόν πετυχαίνοντας 9 γκολ (το ένα στο πλαίσιο της Α' Εθνικής, απέναντι μάλιστα στην πρώην ομάδα του Λάρισα) σε 50 αγώνες πρωταθλήματος (οι 17 στην Α' Εθνική). Από τον Ιούλιο του 2010 μέχρι τη λήξη της περιόδου 2011/12 αγωνίστηκε στην Κέρκυρα πετυχαίνοντας 7 γκολ σε 55 αναμετρήσεις. Για την σεζόν 2012/13 ανήκε στον Αστέρα Τρίπολης. Στο τέλος της χρονιάς, ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την ενεργό δράση. Με τον Αστέρα το 2013, κατόρθωσε να φτάσει έως τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, όπου ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό, ενώ τερμάτισε με τον σύλλογο στην τρίτη θέση του Πρωταθλήματος, την καλύτερη της έως τότε ιστορίας του συλλόγου. Τελικά αποφάσισε να συνεχίσει να αγωνίζεται στην Καλαμάτα και 4 χρόνια αργότερα το 2017, αποφάσισε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, κλείνοντας την ποδοσφαιρική του καριέρα με τη φανέλα της ομάδας που ξεκίνησε. Στατιστικά Ποδοσφαιριστή Ανακοίνωσε Περνία και Καλαντζή η Κέρκυρα Ο Χρήστος Καλαντζής μιλά για την επιστροφή του στη Μαύρη Θύελλα Αποχωρεί ο Χρήστος Καλαντζής από την Καλαμάτα!
Κρατιδιακές εκλογές Σαξονίας-Άνχαλτ 2021

Στις 6 Ιουνίου 2021 διεξήχθησαν κρατιδιακές εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ για να εκλεγούν τα μέλη του 8ου Λάνταγκ. Η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση ήρθε πρώτη με το 37% των ψήφων. Μετά τις εκλογές, η ΧΔΕ, το ΕΔΚ και το ΣΔΚ σχημάτισαν κυβέρνηση συνεργασίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2021 ο Ράινερ Χάζελοφ επανεξελέγη πρωθυπουργός του κρατιδίου.

 Τα μέλη του Λάνταγκ εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό. Κάθε εκλογέας ρίχνει δύο ψήφους, μία ψήφο Α' για το τοπικό πλειοψηφικό και μία ψήφο Β' για την εθνική εκπροσώπηση. τα 41 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Δηλαδή, ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους Α' ανακηρύσσεται νικητής και κερδίζει την έδρα της περιφέρειας. τα 42 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στο Λάνταγκ είναι 5%. Η κατανομή των εδρών γίνεται βάσει του αριθμού Β' ψήφων, με τη μέθοδο Χέαρ-Νίμεγιερ. Στην κατανομή λαμβάνεται υπ'όψη ο αριθμός εδρών που έχει κερδίσει το κόμμα από το πλειοψηφικό σύστημα, συνεπώς όσο περισσότερες έδρες έχει κερδίσει στο πλειοψηφικό τόσο δυσκολότερο γίνεται να κερδίσει έδρες στην κατανομή της αναλογικής εκπροσώπησης. «παραπανίσιες» έδρες διατίθενται σε ορισμένο αριθμό μελών, όσων χρειάζονται για να έχει ισχύ η αναλογικότητα της αναλογικής εκπροσώπησης και να αντισταθμισθούν οι αδικίες και ανισότητες των δύο συστημάτων.Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Γερμανοί πολίτες, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν τη μόνιμη κατοικία τους στη Σαξονία Άνχαλτ για τουλάχιστον τρεις μήνες και να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα ψήφου με δικαστική απόφαση ή ιατρική διάγνωση.
Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ

Η Ντιναμό Βερολίνου ΦΚ είναι μια γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1953. Έδρα της ομάδας είναι το Sportforum Hohenschönhausen, χωρητικότητας 12400 θεατών. Συμμετέχει στην NOFV-Oberliga Nord. Συμμετείχε αρχικά στα πρωταθλήματα της Ανατολικής Γερμανίας. Έχει κερδίσει 10 πρωταθλήματα Ομπερλίγκα (ρεκόρ στη διοργάνωση), τα οποία ήταν και συνεχόμενα και 3 Κύπελλο Λ.Δ. Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών).

 Ομπερλίγκα: 10 (ρεκόρ) Νικήτρια: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988 Φιναλίστ: 1960, 1972, 1976, 1989 Κύπελλο Λ.Δ. Γερμανίας (ποδόσφαιρο ανδρών): 3 Νικήτρια: 1960, 1972, 1976, 1989 Φιναλίστ: 1962, 1971, 1979, 1982, 1984, 1985 DFV-Supercup: 1 Νικήτρια: 1989 Official website (Γερμανικά) The Abseits Guide to German Soccer Facts and Figures (Γερμανικά)
You'll Never Walk Alone

Το You'll Never Walk Alone είναι τραγούδι που γράφτηκε το 1945 από τους Αμερικανούς συνθέτες Ρίντσαρντ Ρότζερς και Όσκαρ Χάμμερσταϊν Β' για το μουσικό «Carousel». Το τραγούδι έγινε διάσημο σ' αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, με αποτέλεσμα αρκετές ποδοσφαιρικές ομάδες, με κύρια την Λίβερπουλ ΦΚ, να θεωρούν το τραγούδι ως ύμνο της ομάδας τους.

 Το τραγούδι γράφτηκε από τους Ρίτσαρντ Ρότζερς και Όσκαρ Χάμερσταϊν Β' για το musical «Carousel» (1945) μέσα σε τραγικές συνθήκες: πέθανε ο καλύτερος φίλος του συνθέτη και στην κηδεία του γράφτηκε αυτό το τραγούδι. Το τραγούδι εκτελέστηκε από αρκετούς διάσημους τραγουδιστές, όπως ο Φρανκ Σινάτρα, ο Μάριο Λάντσα, ο Έλβις Πρίσλεϊ, ο Αντρέα Μποτσέλι και άλλοι. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, το τραγούδι εκτελέστηκε από το μουσικό συγκρότημα Gerry & The Pacemakers. Στις 26 Οκτωβρίου 1963 κατέλαβε την πρώτη θέση στα charts της Μεγάλης Βρετανίας και έμεινε εκεί για τέσσερις εβδομάδες. Σύντομα, το τραγούδι έγινε ύμνος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Λίβερπουλ, οι οπαδοί της οποίας εκτελούν το τραγούδι στην αρχή και στο τέλος κάθε αγώνα. Η επιγραφή «You'll Never Walk Alone» προστέθηκε στο έμβλημα της ομάδας καθώς και στις πύλες που οδηγούν στο Στάδιο Anfield. Χάρη στις καλές σχέσεις των οπαδών της Λίβερπουλ με ξένες ομάδες (όπως η Σέλτικ και η Μπορούσια Ντόρτμουντ), το τραγούδι μεταδόθηκε σε πολλές χώρες. Ύμνος Λίβερπουλ When you walk through a storm Hold your head up high And don't be afraid of the dark At the end of a storm There's a golden sky And the sweet silver song of a lark Walk on through the wind Walk on through the rain Though your dreams be tossed and blown Walk on, walk on With hope in your heart And you'll… «Аккорды и текст».
Deepest Purple: The Very Best of Deep Purple

Το Deepest Purple: The Very Best of Deep Purple είναι μία συλλογή τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, η οποία κυκλοφόρησε από την εταιρεία Harvest στην Ευρώπη και την "Warner" στην Αμερική, τον Ιούλιο του 1980. Ο δίσκος έφθασε στην κορυφή των βρετανικών τσαρτ και ενώ οι αρχικές του πωλήσεις ήταν χαμηλές στις Ηνωμένες Πολιτείες, στις 16 Ιουλίου του 1997 βραβεύθηκε ως πλατινένιος δίσκος. Τα κομμάτια του δίσκου προέρχονται από τις ηχογραφήσεις της δεύτερης και τρίτης γραμμής των Deep Purple και ηχογραφήθηκαν από το 1968 ως το 1975.

 1. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)σινγκλ του δίσκου "Deep Purple in Rock"2. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)από το δίσκο "Deep Purple in Rock"3. Fireball (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)από το δίσκο "Fireball"4. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)σινγκλ του δίσκου "Fireball"5. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)από το δίσκο "Deep Purple in Rock"6. Woman from Tokyo (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)από το δίσκο "Who Do We Think We Are"7. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)από το δίσκο "Machine Head"8. Space Truckin′ (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)από το δίσκο "Machine Head"9. Burn (Blackmore, Coverdale, Hughes, Lord, Paice)από το δίσκο "Burn"10. Stormbringer (Blackmore, Coverdale)από το δίσκο "Stormbringer"11. Demon's Eye (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)από το δίσκο Fireball12. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)από το δίσκο "Machine Head" Η επετειακή έκδοση της "EMI" για τα 30 χρόνια από την αρχική κυκλοφορία του δίσκου, περιελάμβανε τα εξής, επιπλέον τραγούδια: Hush (South)από το δίσκο "Shades of Deep Purple" When a Blind Man Cries (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)σινγκλ του δίσκου "Machine Head" Soldier of Fortune (Blackmore, Coverdale)από το δίσκο "Stormbringer" You Keep on Moving (Coverdale, Hughes)από το δίσκο "Come Taste the Band" Οι μουσικοί οι οποίοι έχουν παίξει σε τραγούδια και των δύο εκδόσεων αυτού του δίσκου προέρχονται από τέσσερις διαφορετικές εποχές του συγκροτήματος, την Mark I (1968-1969), την Mark II 1969-1973), την Mark III (1974-1975) και την Mark IV (1975-1976) και είναι οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ροντ Έβανς - φωνητικά Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τόμι Μπόλιν - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Νικ Σίμπερ - μπάσο Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Deepest Purple: The Very Best of Deep Purple (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: Ιούλιος 1980 Deepest Purple: The Very Best of Deep Purple (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Γερμανία (IFPI Certification): Χρυσός Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998
Αντρέα Σενιέ

Αντρέα Σενιέ ονομάζεται μια όπερα σε τέσσερις πράξεις του Ουμπέρτο Τζορντάνο, σε λιμπρέτο του Λουίτζι Ιλλίκα. Βασίστηκε στη ζωή του ελληνογάλλου ποιητή Αντρέ Σενιέ. Πρώτη παράσταση: Μιλάνο, 1896

 ΑΝΤΡΕ ΣΕΝΙΕ: ένας νεαρός ποιητής, Τενόρος ΣΑΡΛ ΖΕΡΑΡ: υπηρέτης και επαναστάτης, Βαρύτονος ΜΑΝΤΕΛΕΝ ΝΤΕ ΚΟΥΑΝΥ: Σοπράνο ΜΠΕΡΣΙ: η ηλικιωμένη της υπηρέτρια, Μέτζο-Σοπράνο ΚΟΜΗΣΣΑ ΝΤΕ ΚΟΥΑΝΥ: Μέτζο-Σοπράνο ΜΑΝΤΕΛΟΝ: μια γριά γυναίκα, Μέτζο-Σοπράνο ΜΑΤΙΕ: Βαρύτονος Ο ΑΒΒΑΣ: Τενόρος ΕΝΑΣ ΚΑΤΑΣΚΟΠΟΣ: Τενόρος ΦΟΥΚΙΕ-ΤΕΝΒΙΛ: Μπάσσος ΡΟΥΣΕ: Μπάσσος Εποχή: Γαλλική Επανάσταση Τόπος: Πύργος του Κουανύ, Παρίσι Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Andrea Chénier στο Wikimedia Commons
Νησίδα λιμνοθάλασσας Πάπα

Πρόκειται για μικρή νησίδα που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της λιμνοθάλασσας του Αράξου στη δυτική Αχαΐα. Επικοινωνεί με το ύψωμα «Βάρδια», το οποίο βρίσκεται στην περιοχή του ακρωτηρίου του Αράξου, με μια μικρή ξύλινη γέφυρα. Είναι μη επισκέψιμη επειδή βρίσκεται στην απαγορευμένη ζώνη του Ναυτικού Οχυρού Αράξου.

 Αναφέρεται από την αρχαιολόγο Μαρία Λακάκη ότι πάνω στη νησίδα υπήρχε κατά την αρχαιότητα αγροτικό ιερό της ελληνιστικής περιόδου. Πάνω της βρίσκεται το πολύ παλιό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και ήταν, όπως αναφέρει ο ιστορικός Κώστας Τριανταφύλλου, γεμάτη κουνέλια. Την πρώτη δεκαετία του 19ου αιώνα (1805) ο Έντουαρντ Ντόντουελ (Edward Dodwell) αναφέρει τη νησίδα και το εκκλησάκι. Αχαΐα, Χάρτης νομού και σχέδια πόλεων, περιηγητικός χάρτης, ταξιδιωτικός οδηγός. Χάρτης σε κλίμακα 1:100.000 συμβατός με GPS, Εκδόσεις Όραμα, Ραφήνα χ.χ. ISBN 978-960-448-606-9. Edward Dodwell, A classical and topographical tour through Greece, during the years 1801, 1805, and 1806, Τόμος Β΄, Printed for Rodwell and Martin, London 1819, σελ. 312. Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Τόμος: Συμπλήρωμα Δ΄, 1962, σελ. 137. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Άραξος, λήμμα Καλογριά. «Αρχιερατικός Εσπερινός στο εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Ναυτικό Οχυρό του Αράξου». thebest.gr. 08/05/2015. Ανακτήθηκε: 27/11/2015.
The Originals (3ος κύκλος)

Το The Originals είναι Αμερικανική υπερφυσική δραματική σειρά φαντασίας, η οποία ανανεώθηκε για τρίτο κύκλο επεισοδίων από το κανάλι The CW στις 11 Ιανουαρίου 2015. Έκανε πρεμιέρα στις 8 Οκτωβρίου 2015 και ολοκληρώθηκε στις 20 Μαΐου 2016, έπειτα από 22 επεισόδια.

 Τζόζεφ Μόργκαν ως Νικλάους "Κλάους" Μάικλσον Ντάνιελ Γκίλις ως Ελάιτζα Μάικλσον Φίμπι Τόνκιν ως Χέιλι Μάρσαλ Τσαρλς Μάικλ Ντέιβις ως Μαρσέλους "Μαρσέλ" Τζεράρντ Λία Πάιπς ως Καμίλ "Κάμι" Ο'Κόνελ Ντανιέλ Κάμπελ ως Νταβίνα Κλερ Γιουσούφ Γκέιτγουντ ως Βίνσεντ Γκρίφιν Ράιλι Βόελκελ ως Φρέγια Μάικλσον Ναθάνιελ Μπουζόλικ ως Κολ Μάικλσον Άντριου Λις ως Λούσιαν Καστλ Όλιβερ Άκλαντ ως Τρίσταν ντε Μαρτέλ Ρεμπέκα Μπριντς ως Ωρόρα ντε Μαρτέλ Κασπάρ Ζέιφερ ως Φιν Μάικλσον Τζέισον Ντόχρινγκ ως Ντετέκτιβ Γουίλ Κίννι Στέφανι Κλιου ως Αλέξις Τζόις Θάι Μπριου ως Κάρα Νγκουγιέν Νέιθαν Πάρσονς ως Τζάκσον Κένερ Λόρενς Κάο ως Βαν Νουέν Στίβεν Κρούκερ ως Τζόσουα "Τζος" Ρόζσα Τρέισι Ίφιτσορ ως Άγια Αλ-Ρασίντ Χέιλι Ραμ ως Αριάννα Σημειώσεις Για τον τρίτο κύκλο, η σειρά έλαβε δύο υποψηφιότητες στα βραβεία Teen Choice στις εξής κατηγορίες: Καλύτερο τηλεοπτικό φιλί με υποψηφίους τον Τζόζεφ Μόργκαν και την Λία Πάιπς Καλύτερος ηθοποιός σε τηλεοπτική σειρά φαντασίας/επιστημονικής φαντασίας με υποψήφιο τον Τζόζεφ Μόργκαν Ο τρίτος κύκλος της σειράς κυκλοφόρησε τόσο σε DVD, όσο και σε Blu ray μορφή. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, ενώ σε Ηνωμένο Βασίλειο και Αυστραλία κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου 2016 και 6 Δεκεμβρίου 2017 αντίστοιχα.
Gnossiennes

Οι Gnossiennes (γαλλική προφορά: ​ɡnosjεn) είναι επτά συνθέσεις για πιάνο γραμμένες από τον Γάλλο συνθέτη Ερίκ Σατί κατά τον 19ο αιώνα. Το έργο αυτό είναι ιδιαίτερα γνωστό για το ελεύθερο μέτρο του, τη πειραματική διάθεση του δημιουργού, τον ρυθμό και την αρμονική δομή του. Η λέξη που τιτλοφορεί τις συνθέσεις πιστώνεται στον ίδιο τον Σατί, χωρίς να υπάρχει να εξαχθεί με σιγουριά η ετυμολογία. Η λέξη μπορεί να προέρχεται από τη λέξη "γνώσις", άλλοι υποστηρίζουν ότι προέρχεται από τη λέξη "Κνωσσός".Τα τρία πρώτα μέρη Trois Gnossiennes δημιουργήθηκαν περίπου το 1890 και δημοσιεύθηκαν το 1893. Οι υπόλοιπες τρεις συνθέσεις Gnossiennes Nos. 4–6 δημοσιεύθηκαν μετά τον θάνατο του Σατί και συγκεκριμένα το 1968. Μάλιστα, ο Σατί δεν φάνηκε ποτέ να τις συμπεριλαμβάνει στις Gnossiennes του. Η 7η Gnossienne είναι το Le Fils des étoiles (με τον ίδιο τον Σατί να την ονομάζει έτσι).

 Coppens, Claude, program notes to the integral execution of Satie's Piano work (Ghent, De Rode Pomp, 1–2 December 1995). Gillmor, Alan M., Erik Satie (Twayne Pub., 1988, reissued 1992; 387pp) ISBN 0-393-30810-3 G. Hengeveld edition of Gnossiennes published by Broekmans & van Poppel No. 1227 includes the minotaur etymology Todd Niquette of Le rideau se leve sur un os, Revue International de la Musique Française, Vol. 8, No. 23, 1987) – the "Gnossiennes" chapter of this publication contains the facsimile of the 2nd Gnossienne as first published in 1893. Erik-satie.com Various media files relating to the 4th, 5th, 6th and 7th Gnossiennes can be found on the "Music samples" page of Niclas Fogwall's Satie website Αρχειοθετήθηκε 2011-04-11 στο Wayback Machine. Three Gnossiennes can be heard and downloaded in MIDI format at classicalmidiconnection.com Modern renditions of Gnossienne No. 1 by Alexander Pericic can be found on YouTube along with another from Buddha Bar