IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τεκές Κιουτουκλού Μπαμπά

Ο Τεκές Κιουτουκλού Μπαμπά (τουρκικά: Kütüklü Baba Tekkesi) είναι οθωμανικό ταφικό μνημείο (τουρμπές - τουρκικά: türbe), το οποίο εκτιμάται ότι χρονολογείται από τον 15ο-16ο αιώνα. Το μνημείο βρίσκεται στην δυτική όχθη της λίμνης Βιστωνίδας βορειοδυτικά του Σέλινου, στο Νομό Ξάνθης στη Θράκη. Βρίσκεται κοντά στην αρχαία Αναστασιούπολη - Περιθεώριο.

 Στους τουρκόφωνους της περιοχής το μνημείο είναι γνωστό ως ο Τεκές του Κιουτουκλού Μπαμπά (τουρκικά: Kütüklü Baba Tekkesi - μεταφράζεται ως ο τεκές:μέρος συνάθροισης δερβίσηδων του Κιουτουκλού Μπαμπά) ενώ στους ελληνόφωνους είναι γνωστό ως ο Τεκές. Ο χαρακτηρισμός τεκές, δηλαδή μοναστήρι δερβίσηδων και όχι ταφικό μνημείο τουρμπές, είναι εσφαλμένος. Αυτό οφείλεται στο ότι πριν το 1826 στο χώρο υπήρξε τεκές δερβίσηδων, ο οποίος καταστράφηκε από τον Σουλτάνο Μαχμούτ Β΄. Ο Σουλτάνος Μαχμούτ την εποχή εκείνη έκανε εκστρατεία εκδίωξης όλων των σωμάτων Γενιτσάρων των οποίων τα μέλη συσχετιζόταν με το τάγμα των Μπεκτασήδων δερβίσηδων. Σύμφωνα με μια θεωρία ο Κιουτουκλού Μπαμπά ήταν ένας περιστρεφόμενος δερβίσης, ο οποίος υπηρέτησε τις άτακτες δυνάμεις του Οθωμανού στρατηγού Γαζή Εβρενός και έκτισε το κτήριο αυτό κατά την στρατιωτική περιοδεία του. Είναι οθωμανικό μνημείο, το οποίο σύμφωνα με την αρχιτεκτονική δομή του (οκταγωνική) πιθανολογείται ότι χτίστηκε το 15ο ή αρχές του 16ου αιώνα . Σήμερα διασώζεται μόνο το μαυσωλείο (τουρμπές), το οποίο είναι λιθόκτιστο οκταγωνικό κτήριο με θολωτή οροφή. Πιθανόν το μνημείο να έχει χτιστεί πάνω στα ερείπια παλαιότερου χριστιανικού ναού.Το μνημείο σήμερα είναι θρησκευτικό χώρος και για τους μουσουλμάνους και τους χριστιανούς κάτοικους της περιοχής. Για τους μουσουλμάνους είναι ο τάφος (τουρμπές) του Κιουτουκλού Μπαμπά, ενώ το ανατολικό μέρος του μνημείου έχει μετατραπεί σε αυτοσχέδιο ναό του Αγίου Γεωργίου από τους χριστιανούς. Σύμφωνα με με μια θεωρία (Τσιγάρας) η προσέλευση των μουσουλμάνων οφείλεται στο ότι η λατρεία του Αγίου Γεωργίου συνδέεται με την μπεκτασίδικη/αλεβίτικη πρακτική. Ο Ζεγκίνης έχει γράψει ότι όταν ήρθαν πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη στην περιοχή το 1920, βρήκαν δερβίσηδες μέσα στον τεκέ και έμαθαν ότι ο τεκές ήταν αρχικά χριστιανική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο. Η ύπαρξη της παράδοσης αυτής επιβεβαιώνεται και από τον βυζαντινολόγο Χαράλαμπο Μπακιρτζή. Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, η εκκλησία αυτή ήταν το σημείο όπου τάφηκε ο ιππότης της Καταλανικής Εταιρείας Μπερενγκέρ Ντ' Εντένσα, ο οποίος σκοτώθηκε σε μια συμπλοκή με τους άντρες του συμπολεμιστή του Εν Ροκαφόρ κατά την πορεία τους από την Καλλίπολη προς τη Θεσσαλονίκη το 1307. Σύμφωνα με τον Lowry, αν υπήρχε στην περιοχή εκκλησία τον 14ο αιώνα, το πιο πιθανόν είναι ότι αυτή χρησιμοποιήθηκε ως οικοδομικό υλικό για να χτιστεί ο τεκές. Heath W. Lowry (2009). In the Footsteps of the Ottomans: A Search for Sacred Spaces & Architectural Monuments in Northern Greece. Istanbul: Mary Martin Booksellers / Bahçesehir University Publications. ISBN 9789756437865.
Τζέιμς Στιούαρτ, 5ος Υψηλός Στιούαρτ της Σκωτίας

Ο Τζέιμς Στιούαρτ, 5ος Υψηλός Στιούαρτ της Σκωτίας (πέθανε στις 16 Ιουλίου 1309), 5ος κληρονομικός Υψηλός Στιούαρτ και Κηδεμόνας της Σκωτίας την περίοδο της Α΄ Μεσοβασιλείας ήταν γιος του Αλεξάντερ Στιούαρτ, 4ου Υψηλού Στιούαρτ της Αγγλίας. Η ημερομηνία που γεννήθηκε δεν είναι γνωστή μερικές αναξιόπιστες πηγές την τοποθετούν πριν το 1243 αλλά δεν έχουν γίνει αποδεκτές. Ο πατέρας του σχεδίαζε προσκύνημα στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα το 1252 που δεν είχε γεννηθεί ακόμα και το όνομα του ήταν σπάνιο στην Σκωτία τον 13ο αιώνα κάτι που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι αδελφοί του Γουόλτερ και Άλαν ήταν μεγαλύτεροι από τον ίδιο. Ο γιος και διάδοχος του περιγράφεται γύρω στο 1314 "αγένειος νεαρός" κάτι που οδήγησε τον ποιητή Τζον Μπάρμπουρ (1320 - 1395) στο συμπέρασμα ότι ο Τζέιμς Στιούαρτ γεννήθηκε γύρω στο 1260.

 Ο Τζέιμς Στιούαρτ τοποθετήθηκε ένας από τους έξι Κηδεμόνες της Σκωτίας (1286), υποτάχθηκε στις 9 Ιουλίου 1297 στον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας και έγινε ένας από τους ελεγκτές του Ρόμπερτ ντε Μπρους, 5ου λόρδου του Άναντεϊλ αντιπάλου του Εδουάρδου. Στον Πόλεμο της Σκωτσέζικης Ανεξαρτησίας συμμάχησε με τον Γουίλιαμ Γουάλας αλλά μετά την ήττα του στην μάχη του Φόλκερκ (1298) υποστήριξε τον Ροβέρτο Μπρους εγγονό του ανταγωνιστή του. Το 1302 με έξι απεσταλμένους ανάμεσα στους οποίους και τον Τζον Κόμυν, κόμη του Μπάκαν στάλθηκε να ζητήσει τη βοήθεια του Γάλλου βασιλιά εναντίον του Εδουάρδου στον οποίο αναγκάστηκε να υποταχθεί ξανά και του ορκίστηκε υποτέλεια στις 23 Οκτωβρίου 1306. Ο Τζέιμς πιέστηκε από τον Εδουάρδο για να εξασφαλίσει τον όρκο του να ορκιστεί στο Ιερό Ευαγγέλιο, τα λείψανα Αγίων και να δεχτεί τον αφορισμό σε περίπτωση που σπάσει τους όρκους του. Η πίστη στην πατρίδα όμως για τον Τζέιμς είχε μεγαλύτερη αξία από τον όρκο του στον Εδουάρδο Α΄ γι'αυτό μετά τον θάνατο του μπήκε ξανά στις υπηρεσίες του Ροβέρτου Μπρους (1309). Ο Τζέιμς παντρεύτηκε πολλές φορές, την πρώτη φορά παντρεύτηκε την Σεσίλλη, κόρη του Πάτρικ κόμη του Ντάνμπαρ (πέθανε το 1289). Η δεύτερη σύζυγος του Τζέιμς ήταν η Μούριελ, κόρη του Μάλις, κόμη του Στράθιρν (πέθανε το 1271), τρίτη σύζυγος του ήταν η Εγιδία, κόρη του Γουόλτερ ντε Μπουργκ, κόμη του Ούλστερ (πέθανε το 1271) και αδελφή του Ριχάρδου ντε Μπουργκ, κόμη του Ούλστερ (πέθανε το 1326). Τα παιδιά του Τζέιμς ήταν : Γουόλτερ Στιούαρτ, 6ος Υψηλός Στιούαρτ της Αγγλίας. Σερ Τζων, έπεσε στις 14 Οκτωβρίου 1318 στη μάχη του Νταντάλκ Σερ Άντριου, "νεώτερος γιος" Σερ Τζέιμς Στιούαρτ του Ντούρισντιρ, δάσκαλος του ανιψιού του Ροβέρτου Β΄ της Σκωτίας (1327). Εγιδία Στιούαρτ, παντρεύτηκε τον Σερ Αλεξάντερ ντε Μενζί του Ντούρισντιρ. Anderson, William, The Scottish Nation, Edinburgh, 1867 Barrow, G. W. S.; Royan, Ann (1985), "James, Fifth Stewart of Scotland, 1260(?)–1309", in Stringer, Keith, Essays on the Nobility of Medieval Scotland Burke, Messrs., John and John Bernard, The Royal Families of England Scotland and Wales, with Their Descendants, London, 1851 MacEwen, ABW (2011). "The Wives of Sir James the Steward (d.1309)" Simpson, David, The Genealogical and Chronological History of the Stuarts, Edinburgh, 1713
Διήρης

Η διήρης ήταν τύπος αρχαίου κωπήλατου πολεμικού πλοίου (δηλαδή μορφή αρχαίας γαλέρας) με δύο (2) στοίχους κωπηλατών, που εφευρέθηκε πριν από τον 6ο αιώνα π.Χ. και χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Έλληνες και τους Φοίνικες. Η κύρια άποψη μεταξύ ιστορικών συνιστά ότι πρόκειται για επινόηση των Φοινίκων, που χρησιμοποιήθηκε και επεκτάθηκε από τους Έλληνες. Η διήρης συναντάται για πρώτη φορά στην αρχαία ιστορία σε θραύσματα έργων τέχνης Ασσυριακής προέλευσης του 8ου αιώνα π.Χ..Η διήρης ήταν μακρύ σκάφος που κατασκευάστηκε καθαρά για πολεμικούς σκοπούς και μπορούσε να επιτύχει σχετικά υψηλή ταχύτητα πλεύσης, σε αντιδιαστολή με το «στρογγυλό» που ήταν φορτηγό κωπήλατο πλοίο και όχι «αμφίπλωρο» όπως ήταν εκείνο. Αρκετά συχνά, αν και εσφαλμένα, ο όρος χρησιμοποιήθηκε γενικότερα για κάθε δίκροτη γαλέρα, άσχετα από τον αριθμό των κωπηλατών ανά κουπί.

 Η ονομασία «διήρης» προέρχεται από το αριθμητικό πρόθεμα «δι-» και την κατάληξη «-ήρης», αναφερόμενη σε πλοία με δυο στοίχους κωπηλατών, είτε δίκροτα (με δύο σειρές κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί) είτε μονόκροτα (με μια σειρά κουπιών και δύο κωπηλάτες ανά κουπί). Τυπικά είχαν μήκος περί τα 18-45 μέτρα και πλάτος περί τα 3-12 μέτρα. Προήλθε από την πεντηκόντορο, ένα πλοίο διπλής χρήσης με μία σειρά κουπιών και έναν κωπηλάτη ανά κουπί σε κάθε πλευρά του σκάφους, προσθέτοντας είτε μια σειρά κουπιών είτε μια σειρά κωπηλατών. Η διήρης είχε το διπλάσιο μήκος και ύψος σε σύγκριση με την τριακόντορο και επανδρώνονταν με 120 κωπηλάτες. Είχε ακόμη ένα μεγάλο τετράγωνο ιστίο και έφερε (συνήθως) έμβολο. Η επόμενη μετά τη διήρη ναυτική εξέλιξη ήρθε με την τριήρη, που είχε αυξημένο μήκος, μέχρι 43 μέτρα, συνήθως και ύψος (τουάχιστον η τρίκροτη), ενώ ο αριθμός των κωπηλατών αυξήθηκε σε 180. Τέτοια πλοία χρησιμοποιήθηκαν συχνά, εκτός από τους Ίωνες και τους Φοίνικες, χρησιμοποιήθηκαν μεταγενέστερα και από τους Ρωμαίους, για παράδειγμα κατά τη δεύτερη εισβολή του Ιουλίου Καίσαρα στη Βρετανία.Μεσαιωνικές γαλέρες επίσης περιγράφονταν ενίοτε, σε διάφορα λογοτεχνικά κείμενα, ως διήρεις ή και ως τριήρεις, ανάλογα με τον αριθμό σειρών των κουπιών, όπως επίσης και κάποια χελάνδια, δρομόνες και γαλεάσσες, καθώς και κάποιων μικρών σκαφών αναψυχής που ονομάζονταν «παμφύλεις». Ωστόσο, η χρήση αυτής της ορολογίας, εκτός από το ότι είναι ορολογικά εσφαλμένη, μπορεί να οδηγήσει σε παρανοήσεις, εφόσον τα πολεμικά της ελληνορωμαϊκής περιόδου είχαν κατασκευαστεί με τελείως διαφορετικές κατασκευαστικές αρχές. Άλλωστε, με βάση την αρχαία ορολογία, που δεν ήταν πια σε χρήση, ο όρος αυτός ήταν συχνά λανθασμένος, γιατί πολλά από τα παραπάνω αναφερόμενα πολεμικά, είχαν μεν δυο ή και τρεις σειρές κουπιά, αλλά συχνά χρησιμοποιούσαν περισσότερους από έναν κωπηλάτες ανά κουπί, οπότε σύμφωνα με την αρχαία ορολογία συχνά ήταν τετρήρεις, ίσως και κάπως μεγαλύτερες πολυήρεις. Επίσης οι αρχαίες γαλέρες έφεραν (συνήθως) έμβολο, ενώ οι μεταγενέστερες όχι. Τριακόντορος Πεντηκόντορος Τριήρης Πολυήρεις Γαλέρα Δρόμων Χελάνδιον Γαλεάσσα
Ηλίας Χατζηθεοδωρίδης

Ο Ηλίας Χατζηθεοδωρίδης (γενν. 5 Νοεμβρίου 1997) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη θέση του αριστερού μπακ, για την ομάδα του Παναιτωλικού. Είναι προϊόν των ακαδημιών της Άρσεναλ και αγωνίστηκε στην Αγγλία για τις Μπρέντφορντ και Τσέλτεναμ Τάουν πριν από την ένταξή του στον Παναθηναϊκό, το 2018. Την αγωνιστική περίοδο 2022-2023 παίζει με την ομάδα του Παναιτωλικού

 Ως ποδοσφαιριστής, ο Χατζηθεοδωρίδης ξεκίνησε την καριέρα του στην Ελλάδα, με τη φανέλα του Μας Καλλιθεακού και κάνοντας περιστασιακές προπονήσεις, με το ελληνικό παράρτημα των ακαδημιών της Άρσεναλ. Αφού τους εντυπωσίασε σε δοκιμαστικά, πήγε με υποτροφία δύο χρόνων στην βασική ακαδημία της Άρσεναλ, στην Αγγλία και στην Premier League, στις 6 Ιουνίου 2014. Πραγματοποίησε 44 εμφανίσεις, με ένα γκολ για την Κ18 για δύο σεζόν, πριν μείνει ελεύθερος τον Ιούνιο του 2016. Ο Χατζηθεοδωρίδης εντάχθηκε στην Β' ομάδα της Μπρέντφορντ, της Φούτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ, ως δοκιμή κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας για τη σεζόν 2016-17 και εντυπωσίασε αρκετά, ώστε να υπογράψει μονοετές επαγγελματικό συμβόλαιο στις 6 Αυγούστου 2016. Οι τραυματισμοί των αριστερών μπακ της Μπρέντφορντ, βοήθησαν τον Χατζηθεοδωρίδη να λάβει την παρθενική πρώτη κλήση σε αποστολή για αγώνα πρωταθλήματος εναντίον της Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς, στις 24 Σεπτεμβρίου του 2016, αλλά παρέμεινε στον πάγκο καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα (ήττα 3-1). Αργότερα υπέγραψε νέο διετές συμβόλαιο, τον Μάρτιο του 2017.Η αποχώρηση του αναπληρωματικού αριστερού μπακ Τομ Φίιλντ, ως δανεικού για το πρώτο μισό της σεζόν 2017-18, επέτρεψε στον Χατζηθεοδωρίδη, να κάνει το ντεμπούτο του (ως βασικό) στην νίκη με 3-1 στην παράταση με τη Γουίμπλεντον, για το Λιγκ Καπ Αγγλίας στις 8 Αυγούστου 2017. Αγωνίστηκε μέχρι το 97ο λεπτό, όταν τον αντικατέστησε ο Χένρικ Ντάλσγκαρντ. Αγωνίστηκε, ως βασικός και στη νίκη με 4-1, επί της Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς στο επόμενο γύρο και στις 7 Σεπτεμβρίου, ο προπονητής Ντίν Σμίθ, ανέφερε ότι ο Χατζηθεοδωρίδης θα αρχίσει προπονήσεις με την πρώτη ομάδα σε τακτική βάση. Ο τραυματισμός του Ρίκο Χένρι στα τέλη Σεπτεμβρίου, τον άφησε εκτός για όλη τη σεζόν. Έτσι ο Χατζηθεοδωρίδης καθιερώθηκε στην τριάδα των αριστερών μπακ, μαζί με τους Τζός Κλάρκ και Γιόαν Μπάρμπετ, πριν από την αποχώρηση του, ως δανεικός, για το υπόλοιπο της σεζόν 2017-18, στις 19 Ιανουαρίου 2018. Παρά το γεγονός ότι είχε συμβόλαιο για μία ακόμη σεζόν, έμεινε ελεύθερος, τον Ιούλιο του 2018. Δανεικός στην Τσέλτεναμ Τάουν Στις 19 Ιανουαρίου 2018, ο Χατζηθεοδωρίδης εντάχθηκε στην Τσέλτεχαμ Τάουν, στη Φούτμπολ Λιγκ Του, ως δανεικός για το υπόλοιπο της σεζόν 18. Χρησιμοποιήθηκε ως βασικός στα υπόλοιπα 18 παιχνίδια της σεζόν. Στις 25 Ιουλίου 2018, ο Χατζηθεοδωρίδης επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού, της Σούπερ Λιγκ, ως ελεύθερος. Ilias Chatzitheodoridis Στατιστικά καριέρας στο Soccerbase Ηλίας Χατζηθεοδωρίδης σε ιστοσελίδα ΠΑΕ Παναθηναϊκός
Αποξηραμένο μοσχολέμονο

Τα αποξηραμένα μοσχολέμονα (ή αποξηραμένα λάιμ (dried lime) επίσης γνωστά ως: μαύρα λάιμ ή μαύρα μοσχολέμονα· νοόμι Μπάσρα (Βασόρας) ((noomi basra) Ιράκ)· λίμοο Αμανή (Ομάν) ((limoo amani) Ιράν)· λίμοο ((limoo) Ομάν)) είναι μοσχολέμονα τα οποία έχουν χάσει την περιεκτικότητά τους σε νερό, συνήθως αφού πέρασαν ένα μεγάλο μέρος του χρόνου αποξήρανσής τους στον ήλιο. Χρησιμοποιούνται, ολόκληρα, κομμένα σε τεμάχια ή τριμμένα, ως καρύκευμα στα φαγητά της Μέσης Ανατολής. Με καταγωγή τον Περσικό Κόλπο, εξ ου και η Περσική ονομασία «λίμοο Αμανή» ((limoo amani) λάιμ του Ομάν), τα αποξηραμένα μοσχολέμονα είναι δημοφιλή στη μαγειρική ολόκληρης της Μέσης Ανατολής.

 Τα αποξηραμένα λάιμ χρησιμοποιούνται για να προσθέσουν μια ξινή γεύση στα φαγητά, μέσω μιας διαδικασίας που είναι γνωστή ως ξίνισμα (souring). Στην Περσική κουζίνα,χρησιμοποιούνται για να αρωματίσουν βραστά και σούπες. Σε όλο τον Περσικό Κόλπο, χρησιμοποιούνται μαγειρεμένα με ψάρια, ενώ στο Ιράκ κονιορτοποιούνται και προστίθενται σε πιάτα με ρύζι και στη γέμιση. Επίσης, γίνονται ζεστό ρόφημα, που ονομάζεται Hamidh (ξινό). Η σκόνη του αποξηραμένου μοσχολέμονου, χρησιμοποιείται και σαν συστατικό τύπου-μπαχαράτ στον Περσικό Κόλπο (ένα μείγμα μπαχαρικών που επίσης ονομάζεται kabsa ή kebsa). Πρόκειται για ένα παραδοσιακό συστατικό της Αραβικής και Περσικής μαγειρικής. Τα αποξηραμένα λάιμ είναι έντονα αρωματισμένα. Έχουν γεύση ξινή και εσπεριδοειδή σαν του μοσχολέμονου, αλλά επίσης έχουν ένα γήινο και κάπως καπνιστό άρωμα, στερούμενα όμως τη γλυκύτητα του φρέσκου λάιμ. Επειδή διατηρούνται, έχουν μια ελαφρά πικράδα, ζυμωμένη γεύση, αλλά οι πικροί τόνοι, συγκεντρώνονται κυρίως στον εξωτερικό φλοιό και τους σπόρους του μοσχολέμονου. (Αγγλικά) Spice Pages: Lime (Αγγλικά) Black Lemons Αρχειοθετήθηκε 2015-09-06 στο Wayback Machine. Παραπομπές σημειώσεων
Άμπελ (κρατήρας)

Ο Άμπελ (Abel) είναι μεγάλος κρατήρας στη Σελήνη. Η διάμετρός του είναι 122 χιλιόμετρα. Βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο, κοντά στο νοτιοανατολικό χείλος της ορατής από τη Γη πλευράς της Σελήνης, σε σεληνογραφικές συντεταγμένες 34,5° νότιο πλάτος και 87,3° ανατολικό μήκος. Στα βόρειά του βρίσκεται ο κρατήρας Μπάρναρντ, ενώ στα νοτιοανατολικά του Άμπελ απλώνεται η Νότια Θάλασσα. Ο Άμπελ πήρε το όνομά του προς τιμή του μεγάλου Νορβηγού μαθηματικού Νιλς Χένρικ Άμπελ.

 Το χείλος του Άμπελ είναι πολύ διαβρωμένο και παραμορφωμένο, κάτι που φανερώνει τη μεγάλη ηλικία του κρατήρα. Το βάθος του κρατήρα είναι 1.190 μέτρα. Ο πυθμένας του προς τα ανατολικά έχει αποκτήσει εκ νέου επιφάνεια από εκροές λάβας, με αποτέλεσμα να είναι σχετικώς λείος, επίπεδος και σκούρος. Τα υπολείμματα των ορίων ενός μικρού κρατήρα εξέχουν κοντά στο βορειοανατολικό τοίχωμα. Στα δυτικά, ο πυθμένας έχει τραχύτερη επιφάνεια και είναι τόσο ανοικτόχρωμος όσο και τα εκτός του κρατήρα γειτονικά εδάφη. Ο Άμπελ περιβάλλεται από μερικούς μικρότερους κρατήρες, οι περισσότεροι από τους οποίους δημιουργήθηκαν μάλλον από την ίδια πρόσκρουση. Καθώς συνηθίζεται, αυτοί οι κρατήρες-δορυφόροι ονομάζονται με το όνομα του κύριου κρατήρα ακολουθούμενο από ένα κεφαλαίο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. Υπάρχουν έτσι οι κρατήρες: Ο Άμπελ A επικάθεται στο νότιο χείλος του κύριου κρατήρα, ενώ οι Άμπελ M και Άμμπελ L διακόπτουν το δυτικό του τοίχωμα. Andersson, L.E.; Whitaker, E.A. (1982): NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. Price, Fred W. (1988): The Moon Observer's Handbook. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-33500-3. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Abel (crater) στο Wikimedia Commons
Μέτωπο της βορειοανατολικής Ουκρανίας

Το μέτωπο της βορειανατολικής Ουκρανίας ήταν ένα από τα πρώτα πεδία συγκρούσεων κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Ρώσοι και Ουκρανοί στρατιώτες συγκρούστηκαν για τον έλεγχο των περιφερειών Σούμι και Τσερνίχιβ της Ουκρανίας. Οι μάχες διήρκησαν από τις 24 Φεβρουαρίου 2022 (πρώτη ημέρα της εισβολής) μέχρι και τις 8 Απριλίου.Οι σύγκρουσεις έληξαν με την εγκατάλειψη του μετώπου από τους Ρώσους και την αναδίπλωσή τους εντός του ρωσικού εδάφους.

 Οι μάχες του βορειοανατολικού μετώπου έλαβαν χώρα στα εδάφη των περιφερειών Τσερνίχιβ και Σούμι αλλά και στις ομώνυμες πόλεις. Το Τσερνίχιβ ήταν υπό πολιορκία για περισσότερες από πέντε εβδομάδες. Στις 25 Φεβρουαρίου οι Ρώσοι κατέλαβαν το Κόνοτοπ στη περιφέρεια Σούμι. Την ίδια μέρα οι Ρώσοι επιτέθηκαν χωρίς επιτυχία και στο Σούμι. Οι ρωσικές δυνάμεις επιτέθηκαν και στην Οχτύρκα όπου σύμφωνα με τον δήμαρχο της πόλης έριξαν θερμοβαρικά όπλα.Ενώ μαινόταν η μάχη του Σούμι, οι ρωσικές δυνάμεις κινήθηκαν δυτικά μέσω του Σούμι, και στις 4 Μαρτίου έφτασαν στο Μπροβάρι, ανατολικό προάστιο του Κιέβου. Σε μια αξιολόγηση της εκστρατείας που δημοσιεύτηκε στις 4 Μαρτίου, ο Φρέντρικ Κέιγκαν έγραψε ότι "ο άξονας του Σούμι είναι αυτή τη στιγμή η πιο επιτυχημένη και πιο επικίνδυνη ρωσική οδός προέλασης προς το Κίεβο ." Σημείωσε ότι η γεωγραφία της περιοχής ευνοούσε τις προελάσεις με την χρήση στρατιωτικών οχημάτων καθώς το έδαφος «είναι επίπεδο και αραιοκατοικημένο, προσφέροντας λίγες καλές αμυντικές θέσεις [για τους αμυνόμενους]».Στις 2 Απριλίου 2022 όλη η περιφέρεια Κιέβου, συμπεριλαμβανομένου του Μπροβάρι, κηρύχθηκε ελεύθερη από το Ουκρανικό Υπουργείο Άμυνας μετά την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων από την περιοχή. Στις 4 Απριλίου 2022 τα ρωσικά στρατεύματα είχαν ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό την αποχώρηση τους από τη περιφέρεια Σούμι και δεν κατείχαν πλέον καμία πόλη ή χωριό στην περιοχή. Το Πεντάγωνο επιβεβαίωσε στις 6 Απριλίου ότι τα ρωσικά στρατεύματα είχαν αποσυρθεί από την περιφέρεια Τσερνίχιβ, αλλά ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν ακόμα Ρώσοι στρατιώτες στη περιφέρεια Σούμι. Στις 7 Απριλίου, ο Ντμίτρο Ζιβίτσκι, κυβερνήτης της περιφέρειας Σούμι, δήλωσε ότι τα ρωσικά στρατεύματα είχαν εγκαταλείψει την περιφέρεια, αλλά η περιοχή δεν ήταν ακόμα ασφαλής λόγω των εκρηκτικών και διαφόρων πυρομαχικών που είχαν αφήσει πίσω τα ρωσικά στρατεύματα κατά την αποχώρηση τους.
Η φανέλα με το 9

Η φανέλα με το 9 είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1988 σε σκηνοθεσία του Παντελή Βούλγαρη. Η ταινία συμμετείχε στο 39ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου καθώς και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Είναι βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Μένη Κουμανταρέα και το σενάριό της υπογράφει ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος. Τους αγώνες της ταινίας περιγράφει ο Μανώλης Μαυρομμάτης.

 Κεντρικό πρόσωπο της ταινίας είναι ο νεαρός και άσημος αλλά γεμάτος ποδοσφαιριστής Βασίλης (Μπιλ) Σερέτης στην προσπάθειά του να γίνει διάσημος άσος των γηπέδων μη διστάζοντας μπροστά σε κανένα εμπόδιο. Διασχίζοντας τα γήπεδα της ελληνικής επικράτειας, από τη Θεσσαλονίκη ως τον Βόλο και από εκεί στην Αθήνα, ο Σερέτης γνωρίζει την επιτυχία και την αποθέωση, αλλά ταυτόχρονα βυθίζεται στη μοναξιά και τη ματαίωση. Στράτος Τζώρτζογλου ως Μπιλ Σερέτης Θέμις Μπαζάκα ως Κική Νίκος Μπουσδούκος ως Γιώργος Καπάτος Σταμάτης Τζελέπης ως Σπύρος Κάτια Σπερελάκη ως Δώρα Νίκος Τσαχιρίδης ως Τσαλίκης Κώστας Κλεφτογιάννης ως Γαλάντης Άννα Αυγουλά ως Εύα Σταύρος Καλάρογλου ως άντρας στο τρένο Ζανό Ντάνιας ως Πάνος Βαγγέλης Πανταζής ως Βαγγέλης Γιάννης Χατζηγιάννης ως δημοσιογράφος Κάντζος Βασίλης Βλάχος ως δημοσιογράφος Νικολάου Θανάσης Μυλωνάς ως Βότσης Μαρία Γεωργιάδου ως Ζέτα Φωτεινή Παπαδοπούλου ως οικιακή βοηθός Απόστολος Σοφιανός ως Κούτρας Η φανέλα με το 9 έχει αποσπάσει τα εξής βραβεία και διακρίσεις: Βραβείο μοντάζ στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου ΘεσσαλονίκηςΒραβείο ήχου στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης Βραβείο μακιγιάζ στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του ΥΠΠΟ Διάκριση ποιότητας Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του ΥΠΠΟ Η φανέλα με το 9 στην IMDb
Νικόλαος Παπαλεξόπουλος

Ο Νικόλαος Παπαλεξόπουλος ήταν ιατρός και αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Άργους. Ήταν αδελφός του Ιωάννη. Ως ιατρός και άριστος επιστήμονας αναδείχτηκε πολύ χρήσιμος στον αγώνα.

 Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Ρυθμιστική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές

Η Ρυθμιστική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές (ΡΕΤΜ) (Βεγγαλικά: বাংলাদেশ টেলিযোগাযোগ নিয়ন্ত্রণ কমিশন‎) είναι ανεξάρτητη επιτροπή που ιδρύθηκε βάσει του Νόμου Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές το 2001 (Νόμος αρ. 18 του 2001). Η επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση όλων των θεμάτων που σχετίζονται με τις τηλεπικοινωνίες (καλωδιακή, κυψελοειδή, δορυφορική και καλωδιακή) από το Μπαγκλαντές. Η Επιτροπή άρχισε να λειτουργεί από τις 31 Ιανουαρίου του 2002 με όραμα την διευκόλυνση των οικονομικά προσιτών τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και την αύξηση της τηλεπυκνότητας τουλάχιστον στα 10 τηλέφωνα ανά 100 κατοίκους μέχρι το 2010.

 Τον Μάρτιο του 2013, η ΡΕΤΜ επικρίθηκε από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και άλλες ομάδες για την απαγόρευση του μια σειρά από ιστοσελίδων "άθεων blogger". Τα ιστολόγια που έχουν απαγορεύτηκαν από την ΡΕΤΜ περιλαμβάνουν το βραβευμένο δημοφιλές ιστολόγιο του Ασίφ Μοχιουντίν, που δέχτηκε επίθεση από ομάδα ανθρώπων που κρατούσαν μασέτες τον Ιανουάριο.Ο Μοχιουντίν συνελήφθη τον επόμενο μήνα, μαζί με τρεις άλλους bloggers . Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας του Μπανγκλαντές Επιτροπή Δημοσίων Υπηρεσιών του Μπανγκλαντές Αρχή Οδικών Μεταφορών του Μπανγκλαντές BTRC'c official website Bangladesh Telecommunication Act, 2001 Telecommunication Policy of Bangladesh National Frequency Allocation Plan (NFAP) for Bangladesh (ILDTS) International Long Distance Telecommunication Services Policy 2007 Mobile Phone Subscribers in Bangladesh PSTN Phone Subscribers in Bangladesh Customer Complaint Cell of BTRC BTRC Annual Reports
Άνω Ζουμπούλι Ξάνθης

Το Άνω Ζουμπούλι (αναφέρεται και ως Αρναούτ) είναι οικισμός του δήμου Μύκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης της Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 49 κατοίκων.

 Το Άνω Ζουμπούλι βρίσκεται στο κέντρο του νομού, σε απόσταση 13 χιλιομέτρων βόρεια της Ξάνθης και 6 χλμ. (οδηγικά) νότια από τη Σμίνθη. Βορειοδυτικά και δίπλα είναι το Ζουμπούλι, ανατολικά το Κότινο, νότια η Αιώρα, ενώ δυτικά περνάει ο ποταμός Κόσυνθος και η ΕΟ Ξάνθης - Εχίνου. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στη δημοτική ενότητα Μύκης του ομώνυμου δήμου.
Παντσανέλλα

Η παντσανέλλα, που ονομάζεται επίσης πανσανέλα ή πανμόλε ή πανμόλο ή "ψωμί " ενετζούπο ", είναι ένα τυπικό πιάτο της κεντρικής Ιταλίας (Τοσκάνη, Μάρκε, Ούμπρια και Λάτσιο)

 Η αρχική συνταγή περιέχει ψωμί, μπαγιάτικο ψωμί, κρεμμύδι, βασιλικό, καρυκευμένο με λάδι, ξύδι και αλάτι. Στην Umbria και την Τοσκάνη, το ψωμί αφήνεται να μουλιάσει σε νερό και στη συνέχεια το στύβουν μέχρι να καταρρεύσει και να διασπαστεί για να αναμειχθεί με τα άλλα συστατικά * στην Marche οι φέτες μπαγιάτικου ψωμιού είναι υγρές, αλλά δεν συνθλίβονται και τα άλλα συστατικά τοποθετούνται στην κορυφή, όπως θα κάνατε με μπρουσκέτες. Στο χρόνο έχουν εισαχθεί κάποιες προσθήκες, μερικές από τις οποίες έχουν ήδη αναγνωριστεί ως κανονικές, όπως ακατέργαστες ντομάτες και αγγούρι, τα άλλα περισσότερο σχετίζονται με την έμπνευση του σεφ, όπως ελιές, βραστά αυγά (χρήση ως γαρνιτούρα) και μερικές φορές τόνο. Η συνταγή έρχεται σε πολλές παραλλαγές με προσθήκες και αντικαταστάσεις διαφόρων ειδών: τα καρότα, το μάραθο, καλαμπόκι, σέλινο, πιπεριές, ζαμπόν, λουκάνικο, σαλάμι, μοτσαρέλα, τυρί, διάφορα είδη, τουρσιά, πίκλες, φασόλια, εκτός από τα μπαχαρικά της επιλογής για τη γεύση, όπως η ρίγανη, ο βασιλικός, το σχοινόπρασο κ.τ.λ. Στην Τοσκάνη αυτό το πιάτο είναι ευρέως διαδεδομένο μέχρι τη Λούκκα, το Βιαρέτζο και τη Bagni di Lucca, ενώ στη Lunigiana, τη Versilia και τη Garfagnana, όπως ανακάλυψαν οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, οι οποίοι ζωγράφισαν τον Λεξιλογικό Άτλαντα της Τοσκάνης, είναι ένα πιάτο παραδοσιακό, το τυπικό των "παραθεριστών". Ξεκινώντας από Camaiore και Pescaglia, "παντσανέλλα" σημαίνει ζύμη ψωμιού τηγανισμένη σε καυτό λάδι, το ισοδύναμο του sgabeo. Από γαστρονομική άποψη, οι περιοχές αυτές, στην πραγματικότητα, είναι πολύ παρόμοιες με τη Λιγουρία παρά με τη Τοσκάνη. Το πιάτο είναι πολύ νωπό, σύμφωνα με ορισμένους, είναι καλό να το αποθηκεύσετε λίγα λεπτά στο ψυγείο πριν το σερβίρισμα, στην ίδια θερμοκρασία όπου είναι τοποθετημένα τα φρέσκα λαχανικά. Καταναλώνονται κατά προτίμηση το καλοκαίρι, επειδή είναι η περίοδος στην οποία βρίσκονται με ευκολία τα λαχανικά από τα οποία αποτελείται, είναι ένα καλό και μοναδικό πιάτο. Στην Μάρκε, το μεγαλύτερο φεστιβάλ γιορτή για αυτό το πιάτο του καλοκαιριού είναι η γιορτή της παντσανέλλας, η οποία πραγματοποιείται κάθε χρόνο στο Campo della Fiera di Lamole, ένα χωριουδάκι στο δήμο Borgo Pace (Πέζαρο-Ουρμπίνο), από τις 13 έως τις 15 Αυγούστου, τελειώνει αργά το βράδυ του Αυγούστου με την τυπική αναπαράσταση των "ζωντανών εικόνων", με αφορμή τη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.Monterotondo (RM): κάθε πρώτη Κυριακή του Ιουλίου, το φεστιβάλ παντσανέλλας. Στην Umbria, το Σάββατο μετά την Κοίμηση της θεοτόκου, στο Onelli, ένα χωριό μόλις λίγα χιλιόμετρα από την Cascia (PG), πραγματοποιείτε το φεστιβάλ της παντσανέλλας σε ένα χαρακτηριστικό και αρχαίο αγροτικό χωριό. Πάπα αλ πομοντόρο Ριμπολίτα Σούπα με ψωμί Η ιστορία και η προετοιμασία της παντσανέλλας. panzanellatoscana.it
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγκάντας

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγκάντας ιδρύθηκε με νόμο του Κοινοβουλίου το 2003, αντικαθιστώντας το Συμβούλιο των Δημοσίων Βιβλιοθηκών που προϋπήρχε από το 1964. Ο νόμος προβλέπει την κατάθεση και τη διατήρηση των δημοσιεύσεων, τη δημιουργία υπηρεσίας πληροφοριών και τον συντονισμό της βιβλιοθήκης και την παροχή άλλων συναφών θεμάτων. Ο νόμος ψηφίστηκε από το Κοινοβούλιο τον Σεπτέμβριο του 2002 αφού η Επιτροπή Κοινωνικών Υπηρεσιών σημείωσε τις επιφυλάξεις άλλων ενδιαφερομένων, όπως είχε τονίσει ο Πρόεδρος τον Δεκέμβριο του 2002 και έπειτα δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Ουγκάντας ως νόμος αριθ. 2 του 2003Λειτούργει ως νόμιμη βιβλιοθήκη καταθέσεων για την Ουγκάντα και διευθύντρια είναι η Ζερτρούντ Καγιάγκα Μουλίντουα. Το κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης βρίσκεται στην οδό Buganda στην πόλη Καμπάλα.

 Τον Ιανουάριο του 2010, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγκάντας συνεργάστηκε με τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου για την ψηφιοποίηση του τοπικού υλικού της Ουγκάντας για την Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, μια πηγή που βασίζεται στο Διαδίκτυο στην οποία συμβάλλουν βιβλιοθήκες και αρχεία από όλο τον κόσμο. Σε αυτή τη συνεργασία, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγκάντας έλαβε χρηματοδότηση, εκπαίδευση και εξοπλισμό. Το ψηφιοποιημένο υλικό όχι μόνο διατηρείται αλλά είναι πλέον διαθέσιμο σε ένα ευρύτερο φάσμα Χρηστών της Βιβλιοθήκης.Τον Μάρτιο του 2019, η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγκάντας συνδέθηκε με το Airtel Uganda 4G Wi-Fi internet. Ήταν μέρος της πρωτοβουλίας της Airtel Uganda να συμβάλει στην (τεχνολογία των πληροφοριών) ICT στην εκπαίδευση και να προωθήσει την αναγνωστική κουλτούρα στην Ουγκάντα. Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγκάντας λαμβάνει σημαντικές δωρεές βιβλίων από τη Book Aid International. Επιπλέον, η Book Aid International ξεκίνησε ένα έργο συνεργασίας με την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγκάντας και το Worldreader για να φέρει τους ηλεκτρονικούς αναγνώστες στις παιδικές γωνιές. 10 βιβλιοθήκες στην Ουγκάντα διαθέτουν πλέον ηλεκτρονικά προγράμματα ανάγνωσης, προφορτωμένα με τίτλους για την υποστήριξη της εκπαίδευσης και της ανάγνωσης.Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ουγκάντας συνεργάστηκε με το EIFL (Ηλεκτρονικές Πληροφορίες για Βιβλιοθήκες) για την υλοποίηση της πρωτοβουλίας «Digital Skills @ Your Public Library». Το σχέδιο θα απευθύνεται σε 13.500 άτομα σε 25 βιβλιοθήκες στην Ουγκάντα. Ο στόχος είναι η παροχή εκπαίδευσης και υποστήριξης στους βιβλιοθηκονόμους μέσω των εγκαταστάσεων που είναι διαθέσιμες στις βιβλιοθήκες, ώστε αυτοί, με την σειρά τους, να μεταδώσουν στις κοινότητές τους τη μάθηση. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Ουγκάντα Καμπάλα Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Official website
Τζάρελ Μπράντλεϊ

Ο Τζάρελ Αϊζάια Μπράντλεϊ (γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1996) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της ΟΥΝΙΚΣ Καζάν του Πρωταθλήματος VTB και της Ευρωλίγκας . Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Τσάρλεστον Κούγκαρς .

 Ως τριτοετής, ο Μπράντλεϊ είχε μέσο όρο 17,3 πόντους και 6,6 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και ονομάστηκε μέλος της Δεύτερης Ομάδας της Παναποικιακής Αθλητικής Ένωσης . Είχε κατά μέσο όρο 19 πόντους και 8,4 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως ανώτερος, ενώ είχε κατά μέσο όρο 1,2 τρίποντα ανά αγώνα με ποσοστό 32,8 τοις εκατό. Ονομάστηκε μέλος της Πρώτης Ομάδας της Παναποικιακής Αθλητικής Ένωσης. Ο Μπράντλεϊ ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του με 1.914 πόντους, που είναι η τρίτη υψηλότερη επίδοση στην ιστορία της ομάδας. Ο Μπράντλεϊ εργάστηκε για πολλές ομάδες του NBA μετά το τέλος της κολεγιακής του σταδιοδρομίας, συμπεριλαμβανομένων των Μπόστον Σέλτικς, Μπρούκλιν Νετς, Σάρλοτ Χόρνετς, Λος Άντζελες Κλίπερς, Μινεσότα Τίμπεργουλβς και Φοίνιξ Σανς . Ο Μπράντλεϊ επιλέχθηκε από τους Ιντιάνα Πέισερς στον δεύτερο γύρο του ντραφτ του ΝΒΑ του 2019 με την 50ή συνολική επιλογή προτού ανταλλαχθεί στους Γιούτα Τζαζ . Στις 16 Ιουλίου 2019, ο Μπράντλεϊ υπέγραψε αμφίδρομο συμβόλαιο με τους Τζαζ. Στις 25 Οκτωβρίου 2019, ο Μπράντλεϊ έκανε την πρώτη εμφάνισή του στο ΝΒΑ, ερχόμενος από τον πάγκο στην ήττα με 86–95 από τους Λος Άντζελες Λέικερς με τρία ριμπάουντ, μία ασίστ και μία τάπα. Στις 15 Ιανουαρίου 2020, ο Μπράντλεϊ συγκέντρωσε 28 πόντους, οχτώ ριμπάουντ και πέντε ασίστ για τους Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς σε μία ήττα από τους Μέιν Ρεντ Κλόους . Στις 11 Φεβρουαρίου, ο Μπράντλεϊ φλέρταρε με ένα τριπλ-νταμπλ, συνεισφέροντας με 26 πόντους, 14 ριμπάουντ και οχτώ ασίστ σε μία νίκη με 112–108 στην παράταση επί των Τέξας Λέτζεντς . Στις 13 Απριλίου 2021, ο Μπράντλεϊ έπαιξε 22 λεπτά για τους Τζαζ σε μία νίκη με 106-96 επί των Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Σημείωσε 10 πόντους ερχόμενος από τον πάγκο συμπεριλαμβανομένων 2 στα 3 τρίποντα, 4 ριμπάουντ και 1 ασίστ. Αποδείχθηκε επίσης ο πιο αποτελεσματικός αμυντικός απέναντι στον γκαρντ-φόργουορντ των Θάντερ, Λούγκουεντς Ντορτ . Στις 15 Σεπτεμβρίου 2021, ο Μπράντλεϊ παραιτήθηκε από τους Τζαζ. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2021, ο Μπράντλεϊ υπέγραψε με την ΟΥΝΙΚΣ Καζάν του Πρωταθλήματος VTB . Κανονική περίοδος Πλέι οφ Βιογραφικό στους Τσάρλεστον Κούγκαρς
Σολτάν Μοχάμαντ Μιρζά

Ο Σολτάν Μοχάμαντ Μιρζά, γνωστός και ως Ρουζάκ Μιρζά ή Ρεζά Χονταμπαντέχ Μιρζά από τον ομώνυμο παππού του, ήταν ο τρίτος γνωστός γιος τού Σαφαβίδη σαχ Aμπάς Α΄ τού Μεγάλου (βασ. 1588-1629). Γεννήθηκε το 1597-98 και τυφλώθηκε το 1620-21 με εντολή τού πατέρα του.

 Canby, Sheila R. (2009). Shah ʻAbbas: The Remaking of Iran. British Museum Press. ISBN 978-0-7141-2452-0. Roemer, H. R. (1986). "The Safavid Period". In Lockhart, Laurence; Jackson, Peter (eds.). The Cambridge History of Iran, Volume 6: The Timurid and Safavid Periods. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-20094-6.
Επισκέψιμα σπήλαια στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά επισκέψιμα σπήλαια. Στα περισσότερα από αυτά ο επισκέπτης πληρώνει κάποιο εισιτήριο εισόδου. Ο παρακάτω κατάλογος βασίζεται στο αρχείο της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρείας.

 Γεροντόσπηλιος, Μελιδόνι Ρεθύμνου Δικταίο Άντρο, Λασίθι Ιδαίον Άντρον, Οροπέδιο Νίδας, Ρέθυμνο Κατακόμβες Μήλου, Μήλος Λιμνοσπήλαιο Μελισσάνης, Σάμη Κεφαλονιάς Σπήλαιο Αγίας Σοφίας Μυλοπόταμος, Κύθηρα Σπήλαιο Αγίου Ανδρέα Καστανιάς, Λακωνία Σπήλαιο Αγίου Γάλακτος, Χίος Σπήλαιο Αγίου Γεωργίου, Κιλκίς Σπήλαιο Αγγίτη, Προσοτσάνη Δράμας Σπήλαιο Αλιστράτης, Σέρρες Σπηλαιοπάρκο Αλμωπίας, Αριδαία Σπήλαιο Ανεμότρυπα, Πραμάντα Ιωαννίνων Σπήλαιο της Αντιπάρου, Αντίπαρος Σπήλαιο Γλυφάδα Διρού, Λακωνία Σπηλιά του Δράκου, Καστοριά Σπήλαιο Δρογκαράτη, Σάμη Κεφαλονιάς Σπήλαιο Καστανιάς, Άγιος Ανδρέας, Καστανιά Σπήλαιο Καταρρακτών Έδεσσας, Έδεσσα Σπήλαιο των Λιμνών, Καστριά Αχαΐας Σπήλαιο Μιλάτου, Μελιδόνι, Λασίθι Σπήλαιο των Ολύμπων, Χίος Σπήλαιο Κουτούκι, Αττική Σπήλαιο Περάματος, Ιωάννινα Σπήλαιο Πετραλώνων, Χαλκιδική Σπήλαιο Σφενδόνη Ζωνιανών, Ζωνιανά Ρεθύμνου ΣπήλαιαΣπήλαιο Περάματος Σπήλαιο Λιμνών Σπήλαιο Αλιστράτης Σπήλαιο Πηγών Αγγίτη Σπήλαιο Δράκου Καστοριάς
Ραλφ Ρίτσαρντσον

Ο σερ Ραλφ Ντέιβιντ Ρίτσαρντσον (Sir Ralph David Richardson, 19 Δεκεμβρίου 1902 – 10 Οκτωβρίου 1983) ήταν Άγγλος ηθοποιός που, μαζί με τους σύγχρονούς του, Τζον Γκίλγκουντ και Λόρενς Ολίβιε, κυριάρχησε στη βρετανική σκηνή στα μέσα του 20ού αιώνα.

 Ο Ραλφ Ρίτσαρντσον ήταν γιος δασκάλου. Γεννήθηκε στο Τσέλτεναμ του Γκλώστερσαϊρ και έκανε την πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση το 1921 ως Λορέντζο στον Έμπορο της Βενετίας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Εργάστηκε σε ταινίες κατά το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του και έπαιξε περισσότερους από 60 κινηματογραφικούς ρόλους. Με καλλιτεχνικό αλλά όχι θεατρικό υπόβαθρο, ο Ρίτσαρντσον δεν είχε καμία σκέψη να κάνει θεατρική καριέρα μέχρι που μία παραγωγή του Άμλετ στο Μπράιτον τον ενέπνευσε να γίνει ηθοποιός. Έμαθε την τέχνη τη δεκαετία του 1920 με έναν θίασο. Μία σειρά πρωταγωνιστικών ρόλων τον οδήγησε στο καλλιτεχνικό στερέωμα του Γουέστ Εντ και του Μπρόντγουεϊ. Ένας από τους πιο γνωστούς του ρόλους ήταν αυτός του Φάλσταφ. Το 1945 και το 1946, ο Ρίτσαρντσον και ο Ολίβιε οδήγησαν το θίασό τους στην Ευρώπη και το Μπρόντγουεϊ, πριν η επιτυχία τους προκαλέσει δυσαρέσκεια στο διοικητικό συμβούλιο, με αποτέλεσμα την απόλυσή τους το 1947. Τη δεκαετία του 1950, στο Γουέστ Εντ και περιστασιακά σε περιοδείες, ο Ρίτσαρντσον έπαιξε σε μοντέρνα και κλασικά έργα, όπως Η κληρονόμος (The Heiress) και Τρεις αδελφές (Three Sisters). Συνέχισε στη σκηνή και σε ταινίες μέχρι λίγο πριν τον αιφνίδιο θάνατό του, σε ηλικία 80 ετών. Δεν ήταν γνωστός για τις ερμηνείες μεγάλων τραγικών ρόλων σε κλασικά έργα, προτιμώντας χαρακτήρες παλαιών και νέων έργων. Η κινηματογραφική σταδιοδρομία του Ρίτσαρντσον ξεκίνησε το 1931. Σύντομα επιλέχθηκε για πρωταγωνιστικούς ρόλους σε βρετανικές και αμερικανικές ταινίες, όπως Η μέλλουσα ζωή (Things to Come, 1936), Πρώτη απογοήτευση (The Fallen Idol, 1948), Η κληρονόμος (The Heiress, 1949), Ριχάρδος ο Γ' (Richard III, 1955), Μακρύ ταξίδι μέσα στη νύχτα (Long Day's Journey into Night, 1962) και Δόκτωρ Ζιβάγκο (Doctor Zhivago, 1965). Το 1964, ο Ραλφ Ρίτσαρντσον, ένας από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς και σκηνοθέτες της αγγλικής σκηνής, επισκέφτηκε την Αθήνα. Ο Ρίτσαρντσον έλαβε υποψηφιότητες και βραβεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. για το θεατρικό και κινηματογραφικό του έργο από το 1948 έως το θάνατό του, και όχι μόνο, με μία μεταθανάτια υποψηφιότητα για Όσκαρ για την τελευταία του ταινία, Greystoke: Ο θρύλος του Ταρζάν, άρχοντα της ζούγκλας (Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes, 1984). Καθόλη την καριέρα του, και όλο και περισσότερα τα τελευταία χρόνια, ο Ρίτσαρντσον ήταν γνωστός για την εκκεντρική συμπεριφορά του εντός και εκτός σκηνής. Αρκετές φορές τον θεωρούσαν αποκομμένο από τους συμβατικούς τρόπους θεώρησης του κόσμου και το παίξιμό του περιγραφόταν συχνά ως ποιητικό ή μαγικό. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ralph Richardson στο Wikimedia Commons
Άλμπερτ Μάμερι

Ο Άλμπερτ Μάμερι αγγλ. (Albert Mummery) ήταν Άγγλος ανεξάρτητος οικονομολόγος και διάσημος ορειβάτης που έζησε στο δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα και έχασε τη ζωή του από χιονοστιβάδα το 1895 όταν προσπάθησε να κατακτήσει το Νάνγκα Παρμπάτ. Πρότεινε ότι αιτία των περιοδικών κάμψεων της οικονομίας ήταν η υπέρμετρη αποταμίευση. Μαζί με τον Τζον Χόμπσον έγραψαν τη Φυσιολογία της Βιομηχανία (The Physiology of Industry), όπου ανέλυαν την θεωρία τους, η οποία όμως θεωρήθηκε ανόητη και επιζήμια.

 Πέρα από την ενασχόλησή του με την οικονομία, ο Μάμερι επικεντρώθηκε στην ορειβασία και έγινε ένας από τους διασημότερους ορειβάτες της εποχής του. Ο Μάμερι ολοκλήρωσε το 1888 την πρώτη ανάβαση στο όρος Ντιχ-Τάου, τη δεύτερη ψηλότερη κορυφή της οροσειράς του Καυκάσου. Τη δεκαετία του 1890 ολοκλήρωσε μερικές αναβάσεις στις Άλπεις χωρίς οδηγό, μαζί με τους Νόρμαν Κόλι, Τζέφρι Χέιστινγκς και Γουίλιαμ Σέσιλ Σλίνγκσμι. Επίσης ασχολήθηκε με την αναρρίχηση στους γκρεμούς από κιμωλία στο Ντόβερ, νότια Αγγλία. Το 1895 προσπάθησε μαζί με τους Κόλι και Χέιστινγκς να αναρριχηθούν στο Νάνγκα Παρμπάτ, ένα βουνό στα Ιμαλάια που ξεπερνά σε ύψος τα 8 χιλιόμετρα, αλλά αυτός μαζί με δύο Γκούρχα χάθηκε σε ένα μονοπάτι, πιθανόν λόγω χιονοστιβάδας. Το σώμα του δεν βρέθηκε. Η μη χρήση οδηγών και η ανάληψη πολλών κινδύνων ξεχώρισε τον Μάμερι από τους άλλους ορειβάτες εκείνης της εποχής και η ορειβατική του φιλοσοφία συνέχισε να είναι δημοφιλής. Περιέγραψε τις εμπειρίες του στο βιβλίο My Climbs in the Alps and Caucasus (1895). Oxford Dictionary of NatiBiography, Oxford University Press, 2004 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Albert Frederick Mummery στο Wikimedia Commons
Αβραμιάνικα Λακωνίας

Τα Αβραμιάνικα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Γέρμας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γυθείου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Τα Αβραμιάνικα είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νομού Λακωνίας, πάνω στον κύριο οδικό άξονα που συνδέει τα χωριά της Μάνης με το Γύθειο και λίγο ανατολικότερα του Οιτύλου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Απέχει περίπου 57 χλμ. Ν. ΝΔ. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Γέρμας του δήμου Οιτύλου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 2006 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Google Earth Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
K League

Η K League είναι ο φορέας που είναι υπεύθυνος για τη διοργάνωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου στη Νότια Κορέα. Διοργανώνει τα πρωταθλήματα Κ Λιγκ 1 και Κ Λιγκ 2, υπό την εποπτεία της Κορεατιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας. Το γεγονός ότι τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη κατηγορία έχουν παρόμοιες ονομασίες, έχει προκαλέσει κάποιο βαθμό σύγχυσης και διαμάχης.

 Η Κ Λιγκ Κλάσικ ιδρύθηκε το 1983 ως Κορεατική Σούπερ Λιγκ, με πέντε μέλη. Οι πέντε πρώτοι σύλλογοι ήταν οι Αλελούια, Γιούκονγκ Έλεφαντς, ΠΟΣΚΟ Ντόλφινς, Νταεβού Ρόγιαλς και Κόοκμιν Μπανκ. Η Αλελούια κέρδισε τον πρώτο τίτλο, τερματίζοντας ένα βαθμό μπροστά από την Νταεβού Ρόγιαλς. Το 1998, το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Κορέας μεταρρυθμίστηκε και μετονομάστηκε σε Κ Λιγκ (Κ Λιγκ ήταν επίσημη ορθογραφία μέχρι το 2012). Από τη δημιουργία του, το πρωτάθλημα επεκτάθηκε από 5 συλλόγους αρχικά, σε 16. Από τους πέντε πρώτους συλλόγους, μόνο η Γιούκονγκ Έλεφαντς, η ΠΟΣΚΟ Ντόλφινς και η Νταεβού Ρόγιαλς παραμένουν στην K League. Η Κόοκμιν Μπανκ αποχώρησε από το πρωτάθλημα στα τέλη του 1984 και την επόμενη περίοδο ακολούθησε η Αλελούια. Το 2013, η διοργανώτρια αρχή K League εισήγαγε το σύστημα των κατηγοριών. Η ονομασία της πρώτης κατηγορίας είναι Κ Λιγκ Κλάσικ, ενώ η ονομασία της δεύτερης κατηγορίας είναι Κ Λιγκ Τσάλεντζ και το πλήρες εμπορικό σήμα είναι το «K League». Επίσημος ιστότοπος
Μπέντζαμιν Μουκάπα

Ο Μπέντζαμιν Γουίλιαμ Μουκάπα (1938-2020) ήταν πολιτικός της Τανζανίας που διετέλεσε τρίτος πρόεδρος της Τανζανίας . Υπηρέτησε στο αξίωμα επί μία δεκαετία, από το 1995 έως το 2005. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Επαναστατικού Κρατικού Πολιτικού Κόμματος (Chama Cha Mapinduzi, CCM).

 Γεννήθηκε στην Εντάντα, κοντά στην Μασάσι στη νότια Τανγκανίκα, στις 12 Νοεμβρίου 1938. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Μακερέρε στην Ουγκάντα το 1962 με πτυχίο μπάτσελορ στα αγγλικά. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Κολούμπια το επόμενο έτος, και απέκτησε μεταπτυχιακό στα διεθνή ζητήματα. Προηγουμένως υπηρέτησε σε διάφορες διοικητικές θέσεις στην Ντοντόμα και ως υπουργός Επιστημών, Τεχνολογίας και Ανώτατης Εκπαίδευσης. Ο Μουκάπα ήταν ο επικεφαλής της αποστολής της Τανζανίας στον Καναδά το 1982 και στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1983 έως το 1984. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών από το 1977 έως το 1980 και ξανά από το 1984 έως το 1990. Το 1995 ο Μουκάπα εξελέγη πρόεδρος βασιζόμενος σε μία εκστρατεία με σύνθημα την καταπολέμηση της διαφθοράς και υποστήριξε σθεναρά τον πρώην πρόεδρο Τζούλιους Νιερέρε. Οι προσπάθειες του Μουκάπα για την καταπολέμηση της διαφθοράς περιελάμβαναν τη δημιουργία ενός ανοιχτού φόρουμ ονόματι Προεδρική Επιτροπή Διαφθοράς (Επιτροπή Γουαριόμπα) και την αυξημένη υποστήριξη για το Γραφείο Πρόληψης της Διαφθοράς. Η δεύτερη πενταετής θητεία του Μουκάπα ως προέδρου έληξε τον Δεκέμβριο του 2005. Κατά τη διάρκεια αυτής της θητείας, ο Μουκάπα ιδιωτικοποίησε τις κρατικές εταιρείες και θέσπισε πολιτικές ελεύθερης αγοράς. Οι υποστηρικτές του υποστήριξαν ότι η προσέλκυση ξένων επενδύσεων θα προωθούσε την οικονομική ανάπτυξη. Οι πολιτικές του κέρδισαν την υποστήριξη της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και οδήγησαν στην ακύρωση ορισμένων διεθνών χρεών της Τανζανίας. Κατηγορήθηκε για κάποια αναποτελεσματικότητα στις προσπάθειές του για την αντιμετώπιση της διαφθοράς καθώς και για τις πολυτελείς δαπάνες του. Ξόδεψε 15 εκατομμύρια λίρες για ένα ιδιωτικό προεδρικό τζετ, καθώς και γύρω στα 30 εκατομμύρια λίρες για στρατιωτικό αεροπορικό εξοπλισμό από την BAE Systems, την οποία οι ειδικοί θεώρησαν πέρα από τις περιορισμένες ανάγκες των ενόπλων δυνάμεων της χώρας. Έχοντας αποχωρήσει από το αξίωμά του λόγω του ορίου θητειών σε δύο πενταετίες, ο Μουκάπα ήρθε αντιμέτωπος με αρκετές καταγγελίες για διαφθορά, όπως εκείνες που αφορούσαν το προσοδοφόρο ανθρακωρυχείο Κιγουίρα στα νότια υψίπεδα της Τανζανίας, το οποίο ιδιωτικοποιήθηκε χωρίς να ακολουθηθούν οι νόμιμες διαδικασίες. Με την ιδιωτικοποίηση του ανθρακωρυχείου Κιγουίρα για τον εαυτό του, κατηγορήθηκε για παραβίαση του συντάγματος της Τανζανίας, το οποίο δεν επιτρέπει σε έναν πρόεδρο να ασκεί επιχειρηματική δραστηριότητα στον κρατικό οίκο. Ο Μουκάπα υπηρέτησε σε διοικητική θέση στο Πανεπιστήμιο Άγα Χαν από το Νοέμβριο του 2007 έως το 2012. Ο Μουκάπα πέθανε στις 24 Ιουλίου 2020 σε νοσοκομείο στο Νταρ ες Σαλάμ όπου νοσηλευόταν. Ήταν 81 ετών. 2007: Βραβείο Παγκόσμιας Ηγεσίας Κυρίας Τζέιν Γκούντολ
Volkswagen Tiguan

Το Volkswagen Tiguan είναι ένα μικρομεσαίο SUV αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen, από τον Αύγουστο του 2007. Παράγεται κυρίως στο κεντρικό εργοστάσιο της εταιρείας στο Βόλφσμπουργκ της Γερμανίας, αλλά και σε άλλα κράτη άλλων ηπείρων. Η δεύτερη γενιά του μοντέλου, παρουσιάστηκε στις αρχές του 2016.

 Η πρώτη γενιά του Tiguan παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ως σχεδιαστική σπουδή στα τέλη του 2006, με σκοπό την προσφορά από την εταιρεία και ενός μικρότερου SUV, που θα ήταν πιο συμπαγές και εμπορικώς προσιτό στο ευρύ κοινό από το μεγαλύτερο και πολυτελέστερο Volkswagen Touareg. Η ανάγκη αυτή είχε γίνει πλέον επιτακτική, λόγω της ολοένα και αυξανόμενης απήχησης των SUV και των crossover SUV στο αγοραστικό κοινό. Τελικώς, μπήκε στην παραγωγή τον Αύγουστο του 2007 και παρουσιάστηκε διεθνώς στα τέλη του έτους, δηλαδή στα 5 χρόνια μετά την εισαγωγή του Touareg πρώτης γενιάς. Τον Ιούλιο του 2011, το Tiguan υπέστη μια ελαφριά ανανέωση, τόσο στην εξωτερική εμφάνιση, όσο και στους κινητήρες, και διατηρήθηκε στην ευρωπαϊκή παραγωγή έως τον Ιανουάριο του 2016, αν και συνέχισε να κατασκευάζεται μέχρι το έτος 2020 στην Κίνα. Η δεύτερη γενιά του Tiguan αποκαλύφθηκε επίσημα στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2015 και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιανουάριο του 2016, δηλαδή τον ίδιο μήνα που διακόπηκε η παραγωγή της προηγούμενης γενιάς. Βασίζεται στην πλατφόρμα Volkswagen Group MQB platform και (αντίθετα με την πρώτη γενιά) παράγεται σε εκδοχές με κοντό μεταξόνιο (Short Wheel Base / SWB), ως 5-θέσιο, και με μακρύ μεταξόνιο (Long Wheelbase / LWB), ως 7-θέσιο. Ειδικότερα η εκδοχή με το μακρύτερο μεταξόνιο μπήκε στην παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2017 και μάλιστα σε κάποιες χώρες, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα, διατίθεται με την ονομασία Volkswagen Tiguan Allspace. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). Επίσης, οι πωλήσεις στην Κίνα αφορούν τα αντίτυπα τοπικής παραγωγής και δεν αναφέρονται στα εισαγόμενα μοντέλα από παράλληλες εισαγωγές. Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Volkswagen Tiguan Αρχειοθετήθηκε 2020-03-31 στο Wayback Machine. Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Volkswagen Tiguan Allspace Αρχειοθετήθηκε 2020-03-31 στο Wayback Machine. Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα όλων των SUV της Volkswagen Αρχειοθετήθηκε 2019-10-10 στο Wayback Machine.
Φρύνιχος (τραγικός ποιητής)

Ο Φρύνιχος υπήρξε τραγικός ποιητής της αρχαιότητας. Έμεινε στην ιστορία για το πρόστιμο ύψους χιλίων δραχμών που του επέβαλαν οι Αθηναίοι ως τιμωρία εξαιτίας της παράστασης «Μιλήτου Άλωσις».

 Ο Φρύνιχος ήταν γιος του Πολυφράσμονα και μαθητής του Θέσπη. Ήταν σύγχρονος του Αισχύλου αλλά γηραιότερος από αυτόν. Ο Φρύνιχος και ο Αισχύλος ήταν οι προπάτορες του ελληνικού τραγικού θεάτρου, εγκαταλείποντας την κωμωδία. Το έργο του «Μιλήτου Άλωσις» απαγορεύτηκε ακριβώς γιατί θεωρήθηκε ότι προξενούσε λύπη και προσέβαλλε την ευαισθησία των Αθηναίων υπενθυμίζοντάς τους τα δεινά που υπέφερε η Μίλητος όταν την κατέκτησαν. Η πρόθεση του Φρύνιχου προφανώς δεν ήταν απλώς και μόνο να σοκάρει το κοινό του, το οποίο σύμφωνα με τον Ηρόδοτο κατά την διάρκεια της παράστασης ξέσπασε σε γοερούς θρήνους. Ο Φρύνιχος καταδικάστηκε σε πρόστιμο και το έργο του απαγορεύτηκε, ενώ απαγορεύτηκε και η οποιαδήποτε μελλοντική θεατρική διασκευή του ιδίου θέματος. Πιστεύεται ότι ο χορός στο έργο αυτό αποτελείτο από γυναίκες που είχαν αιχμαλωτιστεί στην άλωση. Το ίδιο δραματικό στοιχείο είχε χρησιμοποιήσει μάλλον και το έργο του Φοίνισαι, όπου ο χορός πιθανόν να αποτελείτο από τις συζύγους των Φοινίκων πολεμιστών που αιχμαλωτίστηκαν από τον Ξέρξη μετά την μάχη της Σαλαμίνας και εν συνεχεία απαγχονίστηκαν. Ο Φρύνιχος πήρε μέρος με το έργο του Φοίνισαι στην 71η Ολυμπιάδα και βραβεύτηκε με την πρώτη θέση για την κατηγορία της τραγωδίας. Ως έργα του αναφέρονται : Αιγύπτιοι Δαναΐδαι Άλκηστις Πλευρώνιαι Φοίνισαι Πέρσαι ή Δίκαιοι ή Σύνθωκοι Μιλήτου Άλωσις John William Donaldson, George Paddison, Peter Elmsley, επιμ. (1838). Synopsis of the Greek Drama (στα Αγγλικά). Λονδίνο: W. Tower. Ανακτήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2009.