Μαρτίν Βισκάρα

Ο Μαρτίν Βισκάρα (Martín Alberto Vizcarra Cornejo ; 22 Μαρτίου 1963) είναι Περουβιανός μηχανικός και πολιτικός, ο 67ος Πρόεδρος του Περού από το 2018 ως τις 10 Νοεμβρίου 2020. Προηγουμένως υπηρέτησε ως κυβερνήτης του διαμερίσματος Μογκέγκα (2011-14), ως υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών (2016-17) και ως πρεσβευτής του Περού στον Καναδά (2017-18) Στις γενικές εκλογές του 2016, ο Βισκάρα ήταν υποψήφιος για πρώτος αντιπρόεδρος με το κόμμα Περουβιανοί για την Αλλαγή (Peruanos Por el Kambio) με υποψήφιο πρόεδρο τον Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι. Έπειτα από την παραίτηση του προέδρου Κουτσίνσκι, ο Βισκάρα ορκίστηκε πρόεδρος στις 23 Μαρτίου 2018.Απαιτώντας μεταρρυθμίσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς, ο Βισκάρα διέλυσε το Κογκρέσο του Περού στις 30 Σεπτεμβρίου 2019 και την επομένη ημέρα εξέδωσε διάταγμα, με το οποίο προκηρύχθηκαν βουλευτικές εκλογές για τις 26 Ιανουαρίου 2020.

 Γεννήθηκε στη Λίμα. Ο πατέρας του, Σεζάρ Βισκάρα Βάργκας, ήταν μέλος του APRΑ και η μητέρα του, Ντορίς Κορνέγιο, ήταν δασκάλα. Ο πατέρας του ήταν δήμαρχος της Μογκέγκα και μέλος της συνταγματικής συνέλευσης του 1978. Η οικογένειά του διέμενε μόνιμα στην Μογκέγκα αλλά μετακόμισε στην Λίμα εξαιτίας μιας επιπλοκής στο αναπνευστικό σύστημα αμέσως μετά την γέννησή του, η οποία παραλίγο να τον οδηγούσε στον θάνατο. Όσον αφορά τον πατέρα του, ο Βισκάρα δήλωσε ότι τού άφησε μια διαρκή επίδραση στην ζωή του. Ο Βισκάρα φοίτησε στο IEP Juan XXIII και στο GUE Simón Bolívar στην Μογκέγκα και συνέχισε στο πανεπιστήμιο, αποφοιτώντας από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Μηχανολόγων στην Λίμα το 1984 ενώ επίσης απέκτησε πτυχίο στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και στο Μάνατζμεντ από το Πανεπιστήμιο ESAN. Οι πολιτικές φιλοδοξίες του ξεκίνησαν από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Μογκέγκα, όπου εισήχθη στο κόμμα APRA και συμμετείχε στις κυβερνητικές εκλογές του 2006 αλλά δεν εξελέγη. Το 2008, ο Βισκάρα ηγήθηκε σε διάμαρτυρίες, γνωστές ως "Moqueguazo", που είχαν ως κεντρικό θέμα τις άνισες πληρωμές των εργατών της κοινότητας. Ταξίδεψε στην Λίμα για να προτείνει λύση στην κρίση, εξηγώντας το ζήτημα των πληρωμών στο υπουργικό συμβούλιο του Περού το οποίο συμφώνησε να πραγματοποιήσει σημαντικές αλλαγές στην νομοθεσία αναφορικά με αυτό το θέμα. Αυτό το γεγονός ενέπνευσε τις περαιτέρω πολιτικές φιλοδοξίες του Βισκάρα. Το 2011, ο Βισκάρα εξελέγη κυβερνήτης της Μογκέγκα. Κατά την διάρκεια της θητείας του, βελτιώθηκαν οι κοινωνικοί δείκτες και αποφεύχθηκαν τα ζητήματα διαφθοράς ; ένα κατόρθωμα που η εφημερίδα The Washington Post περιέγραψε ως "σπάνιο παράδειγμα" στο Περού. Επίσης απέτρεψε μια ακόμα διαμάχη ανάμεσα στην εταιρεία εξορύξεων Anglo American και τους κατοίκους που ανησυχούσαν για την μόλυνση του πόσιμου νερού, κάτι που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ύπαρξη της διαμάχης. Ο Βισκάρα υπηρέτησε ως κυβερνήτης μέχρι τα τέλη του 2014. Ο Βισκάρα εξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος του Περού στις γενικές εκλογές του 2016, στις οποίες κέρδισε ο Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι με το κόμμα Περουβιανοί για την Αλλαγή. Λίγο μετά την εκλογή του, του ανατέθηκαν διάφορα χαρτοφυλάκια. Ο Βισκάρα υπηρέτησε ως υπουργός μεταφορών και επικοινωνιών για περίπου έναν χρόνο. Κατά την διάρκεια των πλημμυρών στα τέλη του 2017 και αρχές του 2018, οι οποίες κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος του Περού, τού ανατέθηκε να αντιμετωπίσει την κρίση. Όντας αντιμέτωπος με κατηγορίες για δωροδοκία και για γραφειοκρατία στο θέμα κατασκευής του διεθνούς αεροδρομίου στο Κούσκο, ο Βισκάρα ακύρωσε πολλά συμβόλαια μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα από τον επιθεωρητή. Αφού ήρθε αντιμέτωπος με τις καταγγελίες των πολιτικών του αντιπάλων και κλήθηκε σε ώρες απολογίας, παραιτήθηκε από την θέση του υπουργού ενώ όλοι ήταν επιφορτισμένοι με την ανασυγκρότηση του Περού μετά τις πλημμύρες που έπληξαν την χώρα. Λίγο μετά την παραίτησή του, ο γενικός επιθεωρητής Edgar Alarcón σύστησε μια νομική δράση κατά δέκα υπαλλήλων που συμμετείχαν στην καθυστέρηση ολοκλήρωσης του αεροδρομίου. Πολιτικοί αναλυτές δήλωσαν ότι σε γενικές γραμμές, η επίδοση του Βισκάρα ως υπουργός ήταν θετική, παρόλο που πολεμήθηκε από τις πολιτικές δυνάμεις της οικογένειας Fujimori, γνωστής ως Fujimoristas. Μετά την παραίτησή του από υπουργός, διορίστηκε πρεσβευτής του Περού στον Καναδά, όπου απέφυγε την δημόσια προσοχή. Έφυγε από τον Καναδά και επέστρεψε στο Περού έπειτα από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας για την καθαίρεση του Κουτσίνσκι. Επέστρεψε στον Καναδά αμέσως μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας. Μετά την παραίτηση του προέδρου Κουτσίνσκι, ο Βισκάρα επέστρεψε στο Περού για να αναλάβει την προεδρία στις 23 Μαρτίου 2018. Μετά την ορκωμοσία του, υποσχέθηκε να πολεμήσει τη διαφθορά και τέτοιες παρόμοιες πρακτικές.Ο Περουβιανός συγγραφέας και Νομπελίστας, Mario Vargas Llosa, δήλωσε ότι "τα διαπιστευτήρια του Βισκάρα είναι πολύ καλά" και ότι παρόλο που άλλοι Περουβιανοί πολιτικοί έχουν αντιμετωπίσει την πολιτική αντιπαλότητα, ο Βισκάρα "λεχει ενεργήσει σύμφωνα με τον νόμο". Ο Vargas Llosa σημείωσε επίσης ότι εάν η δημοτικότητα του Βισκάρα ανέβαινε αρκετά, "τότε στο Κοινοβούλιο, αμέσως οι Fujimoristas θα ξεχάσουν τα προβλήματα του κόμματός τους και πιθανόν θα κάνουν δύσκολη την ζωή του". Στις 17 Απριλίου 2018, ο πρόεδρος Βισκάρα υπέγραψε τον Νόμο για την Κλιματική Αλλαγή, επιτρέποντας μια μεγαλύτερη χρηματοδότηση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος για τον έλεγχο και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής μέσω της ανάλυσης των εκπομπών αερίων στα θερμοκήπια και της συνεργασίας μεταξύ των υπουργείων αναφορικά με το κλίμα. Αυτή η υπογραφή του νόμου έκανε το Περού την πρώτη χώρα στην νότια Αμερική που διαθέτει νόμο για το κλίμα, με τον Βισκάρα να δηλώνει ότι η κλιματική αλλαγή δεν θα μπορούσε άλλο να αγνοηθεί και ότι η κυβέρνηση του Περού είχε υποχρέωση να εργαστεί σκληρά για να παρέχει ένα καλύτερο περιβάλλον για τους μελλοντικούς Περουβιανούς. Περουβιανό συνταγματικό δημοψήφισμα 2018 Έπειτα από πολλά σκάνδαλα διαφθοράς που αντιμετώπισε η περουβιανή κυβέρνηση, στις 28 Ιουλίου 2018 ο πρόεδρος Βισκάρα προκήρυξε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ώστε να απαγορευτεί η ιδιωτική χρηματοδότηση για τις προεκλογικές εκστρατείες και η επανεκλογή των βουλευτών και να δημιουργηθεί ένα δεύτερο νομοθετικό σώμα. Η δημιουργία του δεύτερου νομοθετικού σώματος καταψηφίστηκε τελικά στο δημοψήφισμα της 9ης Δεκεμβρίου 2018.Η The Washington Post δήλωσε ότι, "η αποφασιστική απάντηση του Βισκάρα αναφορικά με το σκάνδαλο διαφθοράς στο δικαστικό σώμα ... οδήγησε μερικούς Περουβιανούς στο να συζητούν για μια ευκαιρία ζωής του Βισκάρα να αποκαταστήσει την ακεραιότητα στην δημόσια ζωή και να αναζωογονήσει την πτωτική πίστη των πολιτών στην δημοκρατία". Η δικηγόρος βουλευτής του αριστερού κόμματος Marisa Glave, που κατέκρινε κάποτε τον Βισκάρα, επαίνεσε αυτή την κίνηση λέγοντας ότι ο Βισκάρα ήταν "δίπλα στους πολίτες σε μια κοινωνία η οποία έχει ταλαιπωρηθεί με την διαφθορά και η οποία είναι βαθιά απολιτική. Έχει θέσει υπό αμφισβήτηση τους Fujimoristas". Η Transparency International επαίνεσε κι η ίδια την κίνηση, λέγοντας ότι "Αυτή είναι μια σημαντική ευκαιρία, που δεν μοιάζει με τις προηγούμενες ευκαιρίες επειδή εν μέρει ο πρόεδρος εμφανίζεται ότι έχει δεσμευτεί να την εκπληρώσει". Ωστόσο διεφθαρμένες δικαστικές αρχές σαμπόταραν όλες τις ενέργειες που ελήφθησαν. Μετά την προσωρινή φυλάκιση του Κέικο Φουτζιμόρι, νομοθέτες που ανήκαν στην American Popular Revolutionary Alliance και στην Fujimorista-led Popular Force έφεραν ένα νομοσχέδιο στις 11 Οκτωβρίου 2018 με το οποίο ζητούσαν να απομακρυνθούν οι προτάσεις του δημοψηφίσματος του Βισκάρα και να αλλάξει το δημοψήφισμα με τις δικές τους προτάσεις. Στις 9 Δεκεμβρίου 2018, οι Περουβιανοί αποδέχτηκαν τρεις από τις τέσσερις προτάσεις του δημοψηφίσματος, απορρίπτοντας την τελική πρόταση αναφορικά με την δημιουργία ενός δικοινοτικού συνεδρίου, μόλις ο Βισκάρα απομάκρυνε την υποστήριξή του και το συνέδριο υπό την ηγεσία των Fujimorista παραποίησε το περιεχόμενο των προτάσεων, που θα απομάκρυναν την εξουσία από την προεδρία. Περαιτέρω μεταρρυθμίσεις Στις 29 Μαΐου 2019, ο Βισκάρα θέσπισε μια συνταγματική διαδικασία που θα οδηγούσε σε πρόταση μη εμπιστοσύνης στο συνέδριο εάν οι Fujimorista αρνούνταν να συνεργαστούν με τις προτεινόμενες δράσεις του ενάντια στην διαφθορά. Κατά την τελετή αναγόρευσης του Βισκάρα, κάποιοι Περουβιανοί βγήκαν στους δρόμους για να διαδηλώσουν ενάντια στην κυβέρνηση, απαιτώντας την απομάκρυνση όλων των πολιτικών. Μερικές εβδομάδες αργότερα, από μια έρευνα της εταιρείας δημοσκοπήσεων Ipsos τον Απρίλιο 2018 προέκυψε ότι ο Βισκάρα είχε αποδοχή από τον λαό της τάξης του 57%, αποδοκιμασία στην τάξη του 13% ενώ περίπου το 30% των ερωτηθέντων ήταν αναποφάσιστοι. Έναν μήνα αργότερα, η αποδοχή στον Βισκάρα έπεσε στο 52% σύμφωνα με μια έρευνα της Ipsos τον Μάιο 2018. Τον Σεπτέμβριο 2018, μετά την απόφασή του να πάει σε δημοψήφισμα, αρκετοί Περουβιανοί τάχθηκαν υπέρ της πρότασής του και διαδήλωσαν ενάντια στο Κογκρέσο, με την εταιρεία Ipsos να αναφέρει ότι η αποδοχή στον Βισκάρα έφτασε στο 66% τον Δεκέμβριο 2018. Μέσα στο 2019, οι δημοσκοπήσεις της Ipsos έδειξαν ότι η υποστήριξη στον Βισκάρα ξεκίνησαν να μειώνονται στις αρχές του έτους, ότι η αποδοχή στο πρόσωπό του τον Απρίλιο 2019 ήταν στο 44% σε αντίθεση με το 45% της αποδοκιμασίας προς αυτόν και ότι η αποδοχή σε αυτόν προερχόταν από τους ερωτηθέντες με υψηλά εισοδήματα σε αντίθεση με τους ερωτηθέντες που έχουν χαμηλά εισοδήματα. Ο Βισκάρα περιγράφεται ως κεντρώος και έχει υποστηρίξει ότι οι πολιτικές του πεποιθήσεις προέρχονται από τον πατέρα του, δηλώνοντας ότι η καθοδήγηση από τον πατέρα του τον έκανε να ανησυχεί για τα κοινωνικά ζητήματα. Δίνει αξία στην ικανότητά του να "ξέρει να ακούει" και να "προχωρά βήμα-βήμα", με τους υποστηρικτές του να τον περιγράφουν συχνά ως άτομο που χτίζει γέφυρες και είναι ικανός να δίνει λύσεις σε πολύπλοκες καταστάσεις. Biography by CIDOB (στα ισπανικά)