IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Οίκος του Πουατιέ

Ο Οίκος του Πουατιέ ή των Ρα[μ]νουλφιδών είναι ένας Οίκος της Γαλλίας που μέλη του έγιναν κόμητες του Πουατιέ και δούκες της Ακουιτανίας από τον 9ο ως τον 12ο αι. Το 1032 ένωσαν στις κτήσεις τους την κομητεία της Γασκώνης. Ένας κλάδος του Οίκου περιλαμβάνει τους πρίγκιπες της Αντιόχειας και ένας υποκλάδος αυτού τους βασιλείς της Κύπρου, που ήταν και βασιλείς της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) και τιτουλάριοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ.

 Ιδρυτής του Οίκου είναι ο Ραμνούλφος Α΄ που έγινε κόμης του Πουατιέ το 835. Ο γιος του Ραμνούλφος Β΄ είχε νόθο γιο τον Έμπλ και αυτός τον Γουλιέλμο Γ΄. Ο κάθε απόγονός του ονόμαζε τον γιο του Γουλιέλμο και φτάνουμε ως τον Γουλιέλμο Ι΄, του οποίου η κόρη Ελεονώρα της Ακουιτανίας νυμφεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Ι΄ της Γαλλίας και έπειτα τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας. Οι κόρες του Οίκου παντρεύτηκαν σημαίνοντες άνδρες, όπως η Αδελαΐδα τον Ούγο Καπέτο και η Αγνή τον Ερρίκο Γ΄ Σαλίων. Η πιο διάσημη, η Ελεονώρα, με τον δεύτερο γάμο της απέσπασε την Ακουιτανία από τη Γαλλία και την έκανε Αγγλική κτήση, προκαλώντας έτσι τον Εκατονταετή πόλεμο. Οι δούκες της Ακουιτανίας ενθάρρυναν τις Τέχνες, τα Γράμματα και την ευσέβεια. Τρεις από αυτούς έκαναν την περιοχή τους κέντρο της ποίησης στη δημώδη Οξιτανική γλώσσα. Ο Γουλιέλμος Θ΄ ήταν ο ίδιος τροβαδούρος. Αντί για τις διενέξεις των ιπποτών, προέβαλαν την ειρήνη και ανακωχή του θεού. Στην ποίηση εμφανίστηκε η ιδέα του αυλικού έρωτα. Ο νεότερος γιος του Γουλιέλμου Θ΄, ο Ραϋμόνδος, νυμφεύτηκε την Κωνσταντία Ωτβίλ πριγκίπισσα της Αντιόχειας και επτά απόγονοί του έγιναν πρίγκιπες της Αντιόχειας. Μάλιστα η κόρη του Μαρία παντρεύτηκε τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο Ερρίκος, γιος του Βοημούνδου Δ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας, νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα Λουζινιάν βασίλισσα της Κύπρου και δεκατέσσερεις απόγονοί του έγιναν βασιλείς της Κύπρου. Από αυτούς ο Ιωάννης Β΄ νυμφεύτηκε την Ελένη Παλαιολογίνα, κόρη του Θεοδώρου Β΄ δεσπότη του Μωρέως. Έγιναν βασιλείς της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) και τιτουλάριοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ. Άλλο μέλος του Οίκου είναι η Ντιάν ντε Πουατιέ (11η απόγονος του Γουλιέλμου κυρίου του Βαλεντινουά), η διάσημη ερωμένη του Ερρίκου Β΄ Βαλουά της Γαλλίας.
Μαρία Άννα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ

H Μαρία Άννα (γερμ. Marie Anne von Sachsen-Altenburg von Wettin, 14 Μαρτίου 1864 - 3 Μαΐου 1918) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Σαξονίας-Αλτεμβούργου και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Σάουμπουργκ-Λίππε.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Μαυρίκιου της Σαξονίας-Αλτεμβούργου και της Αυγούστας των Βέττιν, κόρης του Βερνάρδου Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Παντρεύτηκε το 1882 τον Γεώργιο του Σάουμπουργκ-Λίππε και είχε τέκνα: Αδόλφος Β΄ (1883 - 1936), Πρίγκιπας του Σάουμπουργκ-Λίππε. Μαυρίκιος (1884 - 1920). Πέτρος (1886). Βολράδος(1887 - 1962), Πρίγκιπας του Σάουμπουργκ-Λίππε. Στέφανος (1891 - 1965), Πρίγκιπας του Σάουμπουργκ-Λίππε. Νυμφεύτηκε την Ίνγκεμποργκ των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου Β΄ του Ολδεμβούργου. Ερρίκος (1894 - 1952), Πρίγκιπας του Σάουμπουργκ-Λίππε. Μαργαρίτα (1896 - 1897). Φρειδερίκος Χριστιανός (1906 - 1983), Πρίγκιπας του Σάουμπουργκ-Λίππε. Ελισάβετ (1908 - 1933), παντρεύτηκε τον Γιόχανν, Βαρόνο του Φράνκενσντορφ. Lundy, Darryl. "The Peerage: Marie Anne Prinzessin von Sachsen-Altenburg". Retrieved 10 October 2010. "Kaiser Rewards Prince", The New York Times, 21 April 1907
Δημήτρης Σαράτσης

Ο Δημήτρης Σαράτσης (1871-1951), ήταν γιατρός και πολιτικός από τον Ανω Βόλο με έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, βουλευτής και υφυπουργός. Υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Βόλου.

 Γεννήθηκε το 1871. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι κατά την περίοδο 1892-1894. Από το 1895 μέχρι το 1899 ήταν διευθυντής του Πολιτικού Νοσοκομείου και τη διετία 1912-13 του Νοσοκομείου του Ερυθρού Σταυρού στο Βόλο. Το 1908, και ενώ ήταν δημοτικός σύμβουλος στη θεσσαλική πόλη, εισηγήθηκε την ίδρυση του Παρθεναγωγείου του Βόλου που ιδρύθηκε την ίδια χρονιά. Στην εισηγητική του έκθεση προς το δημοτικό συμβούλιο, εξέθεσε το σύνολο των προβλημάτων που αφορούσαν την εκπαίδευση των κοριτσιών στην πόλη: την απουσία ενδιαφέροντος για τη μέση και ανώτερη γυναικεία εκπαίδευση, την κυριαρχία της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας και του Αρσακείου, που περιορίζονταν σχεδόν αποκλειστικά στην προετοιμασία των διδασκαλισσών, την μονοπώληση της εκπαίδευσης των κοριτσιών από σχολές ετερόδοξων ιεραποστολών. Το 1908 επίσης ήταν ένας εκ των πρωταγωνιστών στην ίδρυση του Εργατικού Κέντρου Βόλου. Ως δημοτικός σύμβουλος θα ζητήσει την οικονομική συνδρομή του δημοτικού συμβουλίου για την ενίσχυση αυτής της πρωτοβουλίας. Θα συμμετάσχει και στην ίδρυση του Εκπαιδευτικού Ομίλου. Κατηγορήθηκε μαζί με τον Αλέξανδρο Δελμούζο στην υπόθεση των Αθεϊκών του Βόλου και αθωώθηκε όπως και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι στη δίκη που έγινε στο Ναύπλιο το 1914. Εννιά χρόνια αργότερα εκλέχτηκε βουλευτής Βόλου και το 1932 συμμετείχε στην κυβέρνηση Παπαναστασίου ως υφυπουργός Υγιεινής. Έγραψε Μαθήματα Υγιεινής, Δέκα Υγειονομικά Προβλήματα κ.α. Σκοτώθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα στις 14 Ιανουαρίου 1951.. Αρχείο Δημ.Ι.Σαράτση. Παιδεία και Κοινωνία. Αλληλογραφία-Μαρτυρίες-Δημοσιεύματα, εποπτεία Αλέξης Δημαράς, τ.Α΄, Πολιτικά-Κοινωνικά, επιμ. Γ.Παπακώστας, Αθήνα, 1995 Έφη Γαζή, «Πατρίς θρησκεία, οικογένεια». Ιστορία ενός συνθήματος (1880-1930), Πόλις, Αθήνα 2011 ISBN 978-960-435-307-1 Γιάννης Κορδάτος, Ιστορία της επαρχίας Βόλου και Αγιάς, εκδ. 20ός αιώνας, Αθήνα, 1960 Τα Αθεϊκά του Βόλου και ο Δελμούζος, Ένθετο Ελευθεροτυπίας Ε/Ιστορικά, 22 Ιουνίου 2000 Χαράλαμπος Χαρίτος, Το Παρθεναγωγείο του Βόλου, εκδ. Ιστορικό Αρχείο Ελληνικής Νεολαίας, 1989, τ. Α΄,σελ. 93κ.εξ [1] Ελισάβετ Κοτζιά, «Η μαχητικότητα και η τόλμη του αρθρογράφου Δημήτρη Σαράτση»[2]
Nintendo Switch Lite

Το Nintendo Switch Lite είναι μια φορητή κονσόλα παιχνιδιών από τη Nintendo. Παίζει τα περισσότερα ίδια παιχνίδια με το αρχικό Nintendo Switch και διατίθεται σε πέντε χρώματα. Το Nintendo Switch Lite παρουσιάστηκε στις 10 Ιουλίου 2019 και κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2019. Ήταν γνωστό στην ανάπτυξη με την κωδική ονομασία του MH.

 Σύμφωνα με την εφημερίδα The Wall Street Journal, ο στόχος της Nintendo με το Switch Lite ήταν να παράγει μία συσκευή αξίας 200 δολαρίων ΗΠΑ, που απευθύνεται σε περιστασιακούς παίκτες, για να ανταγωνιστεί τις υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών που δεν απαιτούν ειδική συσκευή. Για να το επιτύχει αυτό, η Nintendo διαπραγματεύτηκε επιθετικά τις μειωμένες τιμές από τους προμηθευτές εξαρτημάτων της. Περαιτέρω, το περιοδικό δήλωσε ότι η Nintendo είχε αποκτήσει την Murata Manufacturing ως προμηθευτής μπαταριών εκτός από την TDK, για να μειώσει το κόστος προκαλώντας ανταγωνισμό μεταξύ των δύο εταιρειών.Το Switch Lite είναι μια μόνο «handheld»κονσόλα, ενσωματώνει κουμπιά και μπαστούνια ελέγχου στο υλικό της κύριας μονάδας αντί των ελεγκτών Joy-Con και χρησιμοποιεί μια μικρότερη οθόνη 5,5 ιντσών (14 cm). Λόγω των ενσωματωμένων χειριστηρίων, το Switch Lite περιορίζεται γενικά σε παιχνίδια που μπορούν να παιχτούν σε «λειτουργία χειρός», παρ’ όλα αυτά, τα περισσότερα παιχνίδια στη βιβλιοθήκη του Nintendo Switch είναι συμβατά, απλώς, ορισμένα παιχνίδια, όπως το 1-2-Switch, απαιτούν τη χρήση ξεχωριστού Joy-Con. Το Switch Lite, όπως ειπώθηκε παραπάνω, συνήθως υποστηρίζει μόνο παιχνίδια που μπορούν να παιχτούν σε «λειτουργία χειρός», διατηρώντας λειτουργίες όπως οι γυροσκοπικοί αισθητήρες του Switch, το Bluetooth, το Wi-Fi και η συμβατότητα NFC. Ορισμένα tabletop παιχνίδια που απαιτούν τις λειτουργίες κάμερας HD Rumble ή IR, όπως 1-2-Switch, απαιτούν από τους παίκτες να χρησιμοποιούν ξεχωριστά χειριστήρια Joy-Con με το Switch Lite. Η συγκεκριμένη κονσόλα δεν υποστηρίζει σύνδεση σε τηλεόραση, σε αντίθεση με το κανονικό Switch και, ως εκ τούτου, δεν είναι συμβατό με παιχνίδια που απαιτούν «λειτουργία τηλεόρασης». Οι παίκτες που προσπαθούν να αγοράσουν παιχνίδια που απαιτούν λειτουργία τηλεόρασης ή tabletop μέσω του eShop στο Switch Lite θα ειδοποιηθούν για την ασυμβατότητα. Αν και δεν περιλαμβάνεται στο σύστημα, το Switch Lite υποστηρίζει εξωτερικούς ελεγκτές διαφορετικά συμβατούς με τυπικά μοντέλα Switch, όπως αυτόνομους ελεγκτές Joy-Con, αν και δεν μπορούν να συνδεθούν στο σύστημα. Ορισμένοι ελεγκτές, όπως οι ελεγκτές GameCube, συνεργάζονται με το σύστημα, αλλά απαιτούν επιπλέον προσαρμογείς, καθώς ο κανονικός προσαρμογέας GameCube to Switch χρησιμοποιεί τις θύρες USB στην υποδοχή του πλήρους μεγέθους του διακόπτη.
Εμμανουήλ Μπακλατζής

Ο Εμμανουήλ Μπακλατζής (Μονή Σελίνου Χανίων, 1900 - Αθήνα, 30 Νοεμβρίου 1971), του Γεωργίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος, βουλευτής και Πρόεδρος της Βουλής. Υπήρξε πρόεδρος της ομάδας «Σοσιαλιστική Κίνηση».

 Γεννήθηκε στο χωριό Μονή των Χανίων και καταγόταν από φτωχή οικογένεια γεωργών. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του στα Χανιά, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και μετά την κτήση του πτυχίου του διορίστηκε επόπτης της αγροφυλακής στον νομό Λασιθίου. Κατά την περίοδο των σπουδών του στην Αθήνα ήταν και εκλεγμένος πρόεδρος των Κρητών φοιτητών και σπουδαστών (1924). Το 1925 άρχισε τη δικηγορία στα Χανιά. Εξέδωσε την εφημερίδα «Παρατηρητής», το 1926 με έδρα τα Χανιά και αργότερα την «Αθηναϊκή». Ήταν μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων. Το 1935 πήρε μέρος στο κίνημα του Βενιζέλου και καταδικάστηκε σε ειρκτή από το Έκτακτο Στρατοδικείο της Σούδας. Το 1938 ήταν ένας από τους 4 αρχηγούς της εξέγερσης κατά της δικτατορίας Μεταξά στα Χανιά. Το κίνημα απέτυχε και ο Μπακλατζής διέφυγε προς την Κύπρο, όπου παρέμεινε επί επταετία.Για τους αγώνες του είχε μηνυθεί επανειλημμένα, όμως δήλωνε ως κατηγορούμενος «δεν θα δολοφονήσωμεν την αλήθειαν, διά να μην δολοφονηθώμεν». Ήταν γνωστή και η πολεμική του εναντίον του εισαγγελέα εφετών Κρήτης, όπως και το τηλεγράφημα που είχε επιδοθεί προς τον βασιλιά Κωνσταντίνο, με το οποίο του ζητούσε να παραιτηθεί για το καλό του Έθνους.Η ενέργεια αυτή είχε ως αποτέλεσμα να καταδικαστεί ερήμην σε θάνατο. Μετά την επιστροφή του από την Κύπρο εγκαταστάθηκε ξανά στα Χανιά όπου εργάστηκε ως δικηγόρος και εξέδωσε ξανά την εφημερίδα «παρατηρητής», η οποία είχε κλείσει από το μεταξικό καθεστώς.Από το 1947 έως το 1948 διετέλεσε Γενικός Διοικητής Κρήτης.Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Χανίων με το κόμμα των Φιλελευθέρων το 1936 και μετά με την ΕΠΕΚ στις εκλογές του 1950, του 1951, του εκλογές του 1952 και στις εκλογές του 1956.Υπήρξε πρωτοπόρος σοσιαλιστής και υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος (1950-51, 1951-52, 1964-65) και το 1965 (Ιούλιος ως Νοέμβριος) ως Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.Στις αρχές της δεκαετίας του '60 πολιτεύτηκε με την Ένωση Κέντρου και εξελέγη με αυτήν βουλευτής Χανίων στις εκλογές του 1961, 1963 και 1964. Πέθανε φτωχός και υποφέροντας από καρκίνο στην Αθήνα, σε ηλικία 71 ετών, και κηδεύτηκε στα Χανιά στις 2 Δεκεμβρίου 1971.
Μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί (Μπακού)

Το μνημείο για τα θύματα της σφαγής του Χοτζαλί βρίσκεται στο ραγιόν Χαταΐ του Μπακού και είναι το πρώτο δημόσιο μνημείο που κατασκευάστηκε στο Αζερμπαϊτζάν εις μνήμην των θυμάτων της σφαγής του Χοτζαλί.

 Το μνημείο κατασκευάστηκε το 2008 και χρηματοδοτήθηκε από την τοπική κυβέρνηση υπό την προτροπή του προέδρου Ιλχάμ Αλίγιεφ. Αποτελείται από μία βάση από γρανίτη η οποία βρίσκεται μέσα σε υπόβαθρο από χαλίκι στην κορυφή του οποίου υπάρχει χάλκινο άγαλμα . Το συνολικό ύψος του μνημείου είναι 8,6 μέτρα Το άγαλμα απεικονίζει μια μητέρα με το νεκρό παιδί της στην αγκαλιά της, το οποίο πιέζει προς την καρδιά. Κατά την κατασκευή του μνημείου, γλύπτες χρησιμοποίησαν ως μοντέλα φωτογραφίες που τραβήχτηκαν από τον Αζέρο δημοσιογράφο Τσινγκίζ Μουσταφάγιεφ.
Κώστας Πολίτης

Ο Κώστας Πολίτης (21 Μαρτίου 1942 - 18 Ιουνίου 2018) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Το όνομά του έχει συνδεθεί με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ του 1987.

 Γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1942 στην Αθήνα. Υπήρξε καλαθοσφαιριστής αρχικά της Νήαρ Ήστ και εν συνεχεία του Παναθηναϊκού, με τον οποίο κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας το 1966-67. Αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος στα Ευρωμπάσκετ του 1961, του 1965 και του 1967, στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 1964, στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα του 1964, και στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1967. Το 1967, οι χουντικοί τον υποχρέωσαν να σταματήσει την καριέρα του στην Εθνική Ελλάδος και στον Παναθηναϊκό, ενώ τον απέλυσαν και από την δουλειά του στον ΟΤΕ, λόγω των Αριστερών πολιτικών του φρονημάτων και της εμπλοκής του σε δράσεις κατά της δικτατορίας. Ανέλαβε προπονητής της Εθνικής Ελλάδος το 1982 και την καθοδήγησε στο Ευρωμπάσκετ του 1983. Στη συνέχεια κατέκτησε την 10η θέση στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας το 1986, που ήταν και η πρώτη αξιόλογη παρουσία της Εθνικής σε διεθνές επίπεδο. Έκλεισε την καριέρα του στην Εθνική με τη θριαμβευτική κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ της Αθήνας το 1987, μία κορυφαία στιγμή στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Σύμφωνα με τον Παναγιώτη Φασούλα, ο Πολίτης υπήρξε βασικός πρωταγωνιστής στην κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ: «Με την παροιμιώδη του ψυχραιμία, ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Είχε μοντέρνα αντίληψη για την προπονητική και καταλάβαινε τι σημαίνει Εθνική ομάδα. Φρόντιζε να περνάνε καλά οι παίκτες που άφησαν αφιλοκερδώς τα σπίτια τους και τις διακοπές τους. Δεν υπήρχαν κραιπάλες, ούτε όμως στρατιωτική βαναυσότητα. Και ήξερε και μπάσκετ ο Πολίτης, δεν ήταν κανένας άσχετος».Σε επίπεδο συλλόγων, ο Κώστας Πολίτης έχει αναλάβει τις ομάδες Παναθηναϊκό (δύο φορές), ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Νήαρ Ηστ. Ως προπονητής του Παναθηναϊκού κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα Ελλάδας (1979-80, 1980-81, 1981-82) και δύο Κύπελλα Ελλάδας (1978-79, 1981-82). Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οδήγησε τον Παναθηναϊκό στο Φάιναλ Φορ του Τελ Αβίβ την σεζόν 1993-94, όπου κατέκτησε την τρίτη θέση (έχασε στον ημιτελικό από τον Ολυμπιακό του Γιάννη Ιωαννίδη). Ως προπονητής του ΠΑΟΚ, οδήγησε τον «Δικέφαλο» στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας το 1988-89 και το 1989-90, αλλά έχασε και τις δυο φορές από τον Άρη του Γιάννη Ιωαννίδη. Τέλος, την σεζόν 1998-99 έφθασε με την ΑΕΚ στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, όμως ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ. Στην δεύτερη θητεία του ως προπονητής του Παναθηναϊκού, ο Κώστας Πολίτης συγκρούστηκε με τον Νίκο Γκάλη, και η διαμάχη τους ήταν η αιτία που το 1994 ο Γκάλης εγκατέλειψε την ενεργό δράση (ανακοίνωσε την οριστική του αποχώρηση το 1995). Κώστας Πολίτης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Ο Κώστας Πολίτης στη σελίδα της ΕΟΚ (προπονητής)
Φιλίππη του Κουσί

Η Φιλίππη του Κουσί, κόμισσα της Οξφόρδης και δούκισσα της Ιρλανδίας ήταν μια πρώτη ξάδερφη του βασιλιά Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας και η σύζυγος του αγαπημένου του, Ροβέρτου, 9ου κόμη της Οξφόρδης, Δούκα της Ιρλανδίας.

 Η Φιλίππη γεννήθηκε στο παλάτι του Έλθαμ λίγο πριν τις 18 Απριλίου του 1367, την νεώτερη κόρη του Ενγκερράνδου, λόρδου του Κουσί, από τη σύζυγό του Ισαβέλλα του Κουσί, την μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Έλαβε το όνομά της από τη γιαγιά της, Φιλίππη του Αινώ. Το 1371, στην ηλικία των τεσσάρων ετών, αρραβωνιάστηκε τον Ροβέρτο de Vere, ο οποίος ήταν πέντε χρονών και ήταν ήδη κόμης της Οξφόρδης. Παντρεύτηκαν στις 5 Οκτωβρίου 1376. Δεν είχαν παιδιά. Ο σύζυγός της έγινε γρήγορα αγαπημένος του νεαρού βασιλιά Ριχάρδου. Το 1387, ο Ροβέρτος απέρριψε τη Φιλίππη και ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ του έδωσε διαζύγιο. Ο Ροβέρτος είχε αρχίσει μια σχέση με την Αγνή, μια κυρία επί των τιμών της συζύγου του Ριχάρδου Γ΄, την Άννα της Βοημίας και πήρε την Αγνή ως τη δεύτερη σύζυγό του. Αυτό δημιούργησε ένα σκάνδαλο σε ολόκληρο το βασίλειο. Οι βασιλικοί θείοι της Φιλίππης, οι Δούκες του Λάνκαστερ, του Γκλόστερ και της Υόρκης ήταν ιδιαίτερα εξοργισμένοι. Η μητέρα του Ροβέρτου, Μαώ της Οξφόρδης, πήρε το μέρος της και την πήρε στο σπίτι της, λέγοντας ότι αγαπούσε τη Φιλίππη «πιο πολύ από ό,τι αν ήταν η δική της κόρη».Η Φιλίππη συνέχισε να ονομάζεται η κόμισσα της Οξφόρδης και δούκισσα της Ιρλανδίας. Λίγο αργότερα το 1388, ο Ροβέρτος την στη Βρέμη. Στις 17 Οκτωβρίου 1389, ο Πάπας κήρυξε άκυρο το διαζύγιο. Ο Ροβέρτος σκοτώθηκε όταν βρισκόταν στο κυνήγι το 1392. Η Φιλίππη πέθανε τον Οκτώβριο του 1411, ηλικίας περίπου 44 ετών. Mary Anne Everett Green, Lives of the Princesses of England (1855)
Δανιήλ Παπαδόπουλος

Ο Δανιήλ Παπαδόπουλος (γεννημένος το 1963 στη Θεσσαλονίκη) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίστηκε κατά καιρούς, σε διαφορετικές θέσεις του γηπέδου. Σε ολόκληρη την καριέρα του αγωνίστηκε στον Ηρακλή, φτάνοντας τις 419 συμμετοχές, επίδοση , η οποία τον κατατάσσει ανάμεσα στους κορυφαίους σε συμμετοχές στην Α΄ Εθνική.

 Ξεκίνησε την καριέρα στον ερασιτεχνικό σύλλογο του Ολύμπου Δεντροποτάμου. Το 1981 τον αποκτά ο Ηρακλής, στον οποίο αγωνίστηκε σε ολόκληρη την επαγγελματική του καριέρα. Μέχρι το 1998, οπότε και έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα, έπαιξε σε 419 αγώνες σημειώνοντας 64 γκολ, επίδοση που τον αναδεικνύει σε ρέκορντμαν συμμετοχών του συλλόγου. Σημαντικότερες στιγμές της ομάδας του κατά τη διάρκεια της παρουσίας του υπήρξαν η κατάκτηση του Βαλκανικού κυπέλλου το 1985 και η συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας το 1987. Ο Δανιήλ Παπαδόπουλος αγωνίστηκε με την εθνική ανδρών σε 5 αγώνες. Η πρώτη του εμφάνιση με την εθνική ομάδα έγινε στις 11 Οκτωβρίου 1989, στην εκτός έδρας ήττα της Εθνικής από τη Βουλγαρία με σκορ 4-0, για τα προκριματικά του παγκοσμίου κυπέλλου του 1990. bluearena.gr Δανιήλ Παπαδόπουλος: Ο άνθρωπος των ρεκόρ
Μαρία Θηρεσία Τσύμπο-Μαλασπίνα

Η Μαρία-Θηρεσία, ιταλ. Maria-Theresa (29 Ιουνίου 1725 - 29 Δεκεμβρίου 1790) από τον Οίκο Τσύμπο-Μαλασπίνα ήταν κόρη του δούκα της Μάσσα & Καρράρα και με τον γάμο της έγινε πρώτα κόμισσα του Σουασσόν και μετά δούκισσα της Μόντενα.

 Ήταν κόρη του Αλντεράνο Α΄ δούκα της Μάσσα & Καρράρα και της Ρικάρντα Γκοντζάγκα, κόρης του Καμίλο κόμη της Νοβελάρα. Παντρεύτηκε πρώτα δι' αντιπροσώπου τον Ευγένιο-Ιωάννη του Οίκου της Σαβοΐας κόμη του Σουασσόν· δεν συναντήθηκαν ποτέ, καθώς ο Ευγένιος-Ιωάννης απεβίωσε το 1744 και έτσι δεν απέκτησαν τέκνα. Έπειτα η Μαρία-Θηρεσία έκανε δεύτερο γάμο με τον Έρκολε Γ΄ των Έστε δούκα της Μόντενα και είχε τέκνο: Μαρία-Βεατρίκη 1750-1829, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο-Κάρολο των Αψβούργων-Λωρραίνης αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε. Eugenio Giovanni Francesco di Savoia, Count of Soissons, Duke of Troppau
ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα

Η ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα (ρουμανικά: FC Farul Constanța, προφορά ΔΦΑ: [ˈfarul konˈstant͡sa]) είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από τη Κωνστάντζα, Ρουμανία. Ιδρύθηκε το 1949. Αγωνίζεται στη Liga I. Τη σεζόν 2004/05 έφτασε στον τελικό του κυπέλλου όπου αποκλείστηκε από τη Ντιναμό Βουκουρεστίου. Τη σεζόν 2022-23, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ρουμανίας. Στη Ρουμανική γλώσσα φάρουλ σημαίνει φάρος.

 Το 1949, δύο ομάδες της Κωνστάντζα, η Dezrobirea και η PCA, ενοποιήθηκαν για να δημιουργήσουν μια νέα ομάδα, τη Locomotiva PCA Constanţa, η οποία αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Το 1954 προήχθηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας και το 1958 άλλαξε το όνομα της σε ΦΚ Φάρουλ Κονστάντσα. Καλύτερη θέση που έχει κατακτήσει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας είναι η 1η θέση το 2023. Έχει συμμετάσχει στα ημιτελικά του Βαλκανικού κυπέλλου. 1 (2023) Επίσημη ιστοσελίδα
Κεφαλόβρυσο Σουλίου Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Κεφαλόβρυσο Αχαΐας Το Κεφαλόβρυσο (ή Χαρμανταίικα) είναι μικρό ορεινό χωριό της Κοινότητας Σουλίου του Δήμου Πατρέων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό έχει πληθυσμό μόλις 9 κατοίκους.

 Το Κεφαλόβρυσο είναι χτισμένο στους δυτικούς-νοτιοδυτικούς απόκρυμνους πρόποδες του Παναχαϊκού όρους και συγκεκριμένα στην ορεινή περιοχή του Σουλίου, άνωθεν του ρέματος του Βερβενίκου και κοντά στον Γλαύκο ποταμό, σε υψόμετρο περίπου 730 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει περί τα 17 χιλιόμετρα οδικώς από το κέντρο της πόλης της Πάτρας. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός το 1951 με την ονομασία «Χαρμανταίικα» ενώ τέσσερα χρόνια αργότερα, το 1955, μετονομάστηκε σε «Κεφαλόβρυσο». Ωστόσο, η παλαιότερη ονομασία του χωριού είναι αρκετά διαδεδομένη και σήμερα, ιδίως στους ντόπιους. Αργύριος Κων. Αργυρόπουλος, Σούλι Πατρών. Ιστορικές Αναδρομές. Εδώ που εκατοίκησαν οι Πρόγονοι Σουλιώτες, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. moriasnow.gr, Κεφαλόβρυσο Ε.Ε.Τ.Α.Α - Διοικητικές μεταβολές οικισμών των Ο.Τ.Α.
Γρατινή Ροδόπης

Η Γρατινή είναι ένα χωριό περίπου 13 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Κομοτηνής, με πληθυσμό 271 κατοίκους (2021). Σε 1,5 χιλιόμετρα βορειοδυτικά υπάρχει το φράγμα της Γρατινής ύψους 45 μέτρων και χωρητικότητας 18 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων νερού. Το φράγμα αυτό εξυπηρετεί το θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο της ΔΕΗ στην βιομηχανική περιοχή της Κομοτηνής.

 Την ύστερη Βυζαντινή περίοδο η πόλη αναφερόταν ως Γρατζιανούς, ενώ σε οθωμανικές πηγές αναφέρεται ως Ίγριτσαν (Iğrican) και Αγριτζάνχισαρ (Ağricanhišar). Πιθανώς δε να αντιστοιχεί με την βυζαντινή καστροπολιτεία Γρατιανούπολις , ονομασθείσα προς τιμήν του Ρωμαίου αυτοκράτορα Γρατιανού (367-383), της οποίας ο επίσκοπος αναφέρεται στα πρακτικά της Γ' Οικουμενικής Συνόδου στην Έφεσο το 431.Η υστεροβυζαντινή πόλη έπαιξε σημαντικό ρόλο στις εμφύλιες συγκρούσεις του 14ου αιώνα. Το 1344 η πόλη καταλαμβάνεται από τον Ιωάννη Καντακουζηνό, ο οποίος διορίζει το γιο του Ματθαίο ως «άρχοντα» της πόλης και της περιβάλλουσας επαρχίας. Η πόλη παρέμεινε έδρα του Ματθαίου και των Καντακουζηνών εν γένει ως το 1355/56, όταν κατόπιν νέου εμφυλίου πολέμου, ο Ματθαίος παρέδωσε τις θρακικές του κτήσεις στον Ιωάννη Ε' Παλαιολογο με αντάλλαγμα το διορισμό του ως Δεσπότη του Μωρέως. Σήμερα σώζονται στο λόφο βόρεια του χωριού λίγα ερείπια από το οχύρωμα της Βυζαντινής Γρατιανούπολης τα οποία πιθανολογούνται ότι χτίστηκαν το 14ο αιώνα. Το τείχος του αποτελείται από αργούς λίθους, κονίαμα, θραύσματα πλίνθων και ακατάστατη πλινθοδομή, και ακολουθεί ακανόνιστη διαδρομή. Από Β προς Ν το φρούριο έχει μήκος άνω των 250 ποδιών, ενώ διέθετε έναν κυκλικό πύργο στο ανατολικό τείχος. Αξιοθέατο είναι επίσης το Εξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής που βρίσκεται ανάμεσα από τα ερειπωμένα οχυρώματα του κάστρου όπου κάθε Πέμπτη μετά το Πάσχα γιορτάζει. Δίπλα στο εξωκλήσι υπάρχει μια μεγάλη τετράγωνη δεξαμενή κινστέρνα με κυλινδρικούς θόλους. Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος: Γεννημένος στην Γρατινή το 1881 – πέθανε στην Αθήνα, 28 Σεπτεμβρίου 1949. Έλληνας θεολόγος και ακαδημαϊκός (1940). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gratini στο Wikimedia Commons
Σημιτικές γλώσσες

Οι Σημιτικές γλώσσες είναι μια γλωσσική οικογένεια που οι γλώσσες που την αποτελούν μιλιούνται από 370 εκατομμύρια ανθρώπους στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια και την Ανατολική Αφρική. Αποτελούν τη βορειοδυτική υποοικογένεια των αφροασιατικών γλωσσών και είναι ο μόνος κλάδος της που οι γλώσσες του μιλιούνται στην Ασία.

 Η οικογένεια περιλαμβάνει τους ακόλουθους κλάδους: Ανατολικές σημιτικές γλώσσες, όπως η Ακκαδική Δυτικές σημιτικές γλώσσες Κεντρικές σημιτικές γλώσσες Βορειοδυτικές σημιτικές γλώσσες, όπως η Ουγγαριτική, η Αραμαϊκή και οι Χαναανικές γλώσσες (όπως η Εβραϊκή και η Φοινικική) και η Αμοριτική Νότιες κεντρικές σημιτικές γλώσσες (ή αραβικές διάλεκτοι), όπως η Αραβική γλώσσα και η Μαλτεζική Νότιες σημιτικές γλώσσες, όπως η Αμχαρική (η επίσημη γλώσσα της Αιθιοπίας) Η ύπαρξη λαρυγγοφώνων και εμφαντικών συμφώνων. Η απουσία συνθέτων ονομάτων και ρημάτων, εκτός από μερικά κύρια ονόματα. Η τρισύμφωνη ρίζα των λέξεων, εκφράζουσα και την κύρια έννοιά τους, προσδιορίζεται περισσότερο με την προσθήκη συμφώνων και φωνηέντων. Η χρήση μεγάλου αριθμού διαθέσεων στα ρήματα σε αντίθεση προς τις εγκλίσεις και τους χρόνους, που είναι περιορισμένα. Η έννοια των χρόνων των ρημάτων, οι οποίοι εκφράζουν αν μια πράξη έχει πραγματοποιηθεί ή όχι, ανεξάρτητα από το χρόνο πραγματοποίησης αυτής. Η έλλειψη πολλών συνδέσμων και συνδετικών μορίων. Η απλή σύνταξη, συνήθως κατά παράταξη, ενώ σπανίζει η καθ' υπόταξη. Συνήθης η χρήση ονοματικών προτάσεων.
Κατάλογος νομισμάτων της Ελλάδας (1973-1974)

Τα νομίσματα του ελληνικού κράτους κατά την περίοδο 1973 - 1974 (γνωστά και ως δεύτερη σειρά του 1973 ή σειρά 1973 Β') αντιστοιχούν στην περίοδο της δικτατορίας του Παπαδόπουλου και την δικτατορία του Ιωαννίδη, κατά την διάρκεια των οποίων συνέβησαν, αντίστοιχα, τα γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου καθώς και της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο. Τα νομίσματα της περιόδου διαδέχτηκαν τη σειρά 1973 Α' και κυκλοφορούσαν έως και το 1976 όταν και αποσύρθηκαν οριστικά, με την αντικατάστασή τους από τη σειρά του 1976.

 Το πολίτευμα ονομάστηκε δημοκρατία -αναφέρεται μερικές φορές και ως Β´ Δημοκρατία αντί αυτής του Μεσοπολέμου- από την δικτατορία του Παπαδόπουλου την 1 Ιουνίου 1973, όταν μέσω Συντακτικής Πράξης, η μοναρχία καταργήθηκε και o Κωνσταντίνος Β´ κηρύχθηκε έκπτωτος. Ο Παπαδόπουλος από Αντιβασιλέας έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Η πολιτειακή αλλαγή έγινε κατόπιν του Κινήματος του Ναυτικού, στα πλαίσια του Σχεδίου Φιλελευθεροποιήσεως και για την επικύρωσή της διεξήχθη το δημοψήφισμα του 1973. Μετά την ανατροπή του Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη, η δημοκρατική πρόσοψη του προηγούμενου καθεστώτος διατηρήθηκε. Τα νομίσματα συνέχισαν να κυκλοφορούν κανονικά ακόμη και μετά την πτώση της δικτατορίας και το δημοψήφισμα του 1974. Η αλλαγή του πολιτεύματος αποτυπώνεται σε όλα τα νομίσματα της περιόδου αυτής τα οποία φέρουν την επιγραφή Ελληνική Δημοκρατία-αντί της παλαιότερης Βασίλειον της Ελλάδος, ενώ απεικονίζεται πλέον μόνον η παράσταση του φοίνικα χωρίς τον στρατιώτη. Θεματολογικά, οι διακοσμητικές παραστάσεις στηρίζονται σε μορφές της αρχαίας Ελλάδας όπως ο Πήγασος και η Αθηνά. Καραμήτσος, Αργύρης· Θεοδωρίδης, Θεόδωρος (2007). Καρατζάς, Τάκης, επιμ. Hellas Coins / Νομίσματα της Νεότερης Ελλάδας. Θεσσαλονίκη: A.Karamitsos. ISBN 978-960-88965-6-8. Πυλαρινός, Παύλος Γ. (1998). Τα νομίσματα της νεωτέρας Ελλάδος / Greek Coins 1828 - 1998 (11η έκδοση). Αθήνα: Pylarinos. S. Cuhaj, George· Michael, Thomas (2016). Standard Catalog of World Coins 1901-2000 (8η έκδοση). Krauze Publications. ISBN 978-1440244094.
Μουριές Κιλκίς

Για συνώνυμο οικισμό στη Μακεδονία δείτε: Μουριές Χαλκιδικής Οι Μουριές είναι ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς στη Μακεδονία. Διοικητικά ανήκει στη δημοτική ενότητα Μουριών του Δήμου Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία. Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 170 μέτρων.

 Οι Μουριές βρίσκονται κοντά στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία. Είναι κτισμένες νότια του όρους Κερκίνη ή Μπέλλες και βορειοδυτικά της λίμνης Δοϊράνης. Απέχουν 38,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Κιλκίς, 82 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης και 4,5 χλμ. από το τελωνείο Δοϊράνης. Νοτιοδυτικά του χωριού και δίπλα στις όχθες της λίμνης, στην τοποθεσία "Χίλια Δέντρα", υπάρχει παραλίμνιο δάσος από βελανιδιές, πλατάνια και φράξους, το οποίο από το 2009 έχει χαρακτηριστεί Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης. Ολόκληρη η λίμνη Δοϊράνη αποτελεί πολύ σημαντικό υγροβιότοπο που έχει χαρακτηριστεί βιότοπος Natura και περιληφθεί στις Ζώνες Ειδικής Προστασίας, καθώς δίνει προσωρινό καταφύγιο σε 36 σπάνια είδη πουλιών. Στα βόρεια υπάρχει ο καταρράκτης των Μουριών ή του Μπέλλες. Το χωριό επί τουρκοκρατίας ονομαζόταν Ακίντζαλη ή Ακίντζαλι. και η ευρύτερη περιοχή των Μουριών ήταν τμήμα του καζά της Δοϊράνης. Μετά τον Β΄ Βαλκανικό πόλεμο και την απελευθέρωση της περιοχής και το ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας Ακίντζαλη. Μετονομάστηκε σε Μουριές το 1926. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Καβαλλάρη και το Παλαιό Λιθωτό αποτελούν την τοπική κοινότητα Μουριών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μουριών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 604 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 555. Καταρράκτης των Μουριών από το https://www.youtube.com Σεμινάριο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στο δάσος Μουριών Κιλκίς από τον ιστότοπο https://dasarxeio.com
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2007-2008

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2007−2008, ήταν το 20ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα Πλέι-οφ / Πλέϊ-άουτ. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, κάνοντας τη μεγάλη ανατροπή στους τελικούς, όπου βρέθηκε να χάνει με 0−2. Ο Παναθηναϊκός, που κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα την προηγούμενη σαιζόν, παρέμεινε αήττητος και αυτή τη σαιζόν μέχρι τα ημιτελικά, όπου έχασε τον πρώτο αγώνα της σειράς στις 14 Απριλίου 2008 με 1−3 από τον Ηρακλή Κηφισιάς. Αυτή η ήττα ήταν η πρώτη μετά από δύο χρόνια στο πρωτάθλημα σε κανονική περίοδο και πλέι οφ, καθώς για τελευταία φορά είχε ηττηθεί στο δεύτερο τελικό της περιόδου 2005−2006, στις 15 Απριλίου 2006 με 3−2 από τον Α.Ο. Μαρκοπούλου. Ενδιάμεσα μέτρησε ένα σερί 55 νικών.

 Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΣR=Σετ Ratio Σημειώσεις: Βαθμολογικό σύστημα Τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου μεταφέρθηκαν στα πλέι άουτ και οι σειρές κρίθηκαν στις 3 νίκες. Όλες οι ομάδες στις δύο σειρές είχαν από μία νίκη. Οι Ίωνες επικράτησαν του Επίκουρου και ο Κτησιφών με μειονέκτημα έδρας επικράτησε της ΑΕΚ, και παρέμειναν στην Α1. (9) Α.Σ.Π. Ίωνες − (12) Επίκουρος Πολίχνης (3−1) (10) ΑΕΚ − (11) Κτησιφών Παιανίας (1−3) Οι σειρές μέχρι τα ημιτελικά και ο μικρός τελικός κρίθηκαν στις 2 νίκες, ενώ ο τελικός κρίθηκε στις 3 νίκες. Προημιτελικοί Οι ομάδες με πλεονέκτημα έδρας επικράτησαν εύκολα και προκρίθηκαν στην τετράδα. (1) Παναθηναϊκός − (8) Ηρακλής Θεσσαλονίκης (2−0) (2) Ολυμπιακός − (7) Πανιώνιος (2−0) (3) Μαρκόπουλο − (6) Πανελλήνιος (2−0) (4) Ηρακλής Κηφισιάς − (5) Άρης Θεσσαλονίκης (2−0) Ημιτελικοί Ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε για πρώτη φορά μετά από δύο χρόνια στον πρώτο αγώνα των ημιτελικών, κατάφερε όμως να πάρει πολύ δύσκολα τη νίκη στους δύο επόμενους αγώνες στο τάι μπρέικ (αν και βρέθηκε να χάνει με 0-2 στον τρίτο αγώνα) και προκρίθηκε στον τελικό. Ο Ολυμπιακός πήρε δύο δύσκολες νίκες κόντρα στον Α.Ο. Μαρκοπούλου και προκρίθηκε για δεύτερη σερί χρονιά στον τελικό. Οι ηττημένες ομάδες αγωνίστηκαν στο μικρό τελικό. (1) Παναθηναϊκός − (4) Ηρακλής Κηφισιάς (2−1) (2) Ολυμπιακός − (3) Μαρκόπουλο (2−0) Μικρός Τελικός Ο Α.Ο. Μαρκοπούλου πήρε δύο εύκολες νίκες και κατέκτησε την τρίτη θέση και κατ' επέκταση, ένα εισιτήριο για τις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις. (3) Μαρκόπουλο − (4) Ηρακλής Κηφισιάς (2−0) Μεγάλος Τελικός Ο Ολυμπιακός έφτασε μια ανάσα από το να κατακτήσει το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας του, καθώς προηγήθηκε με 2-0 νίκες. Ο Παναθηναϊκός όμως μείωσε αρχικά τη σειρά με νίκη στη Λεωφορό, ισοφάρισε κερδίζοντας στο τάι μπρέικ σε ένα επεισοδιακό παιχνίδι στο κλειστό του Ρέντη, και τελικά κατέκτησε το πρωτάθλημα επικρατώντας πανεύκολα στον πέμπτο τελικό με 3−0 (ο Ολυμπιακός πήρε μόλις 45 πόντους). (1) Παναθηναϊκός − (2) Ολυμπιακός (3−2) Πρωτάθλημα Γυναικών 2007−2008 Galanis Sports Data Πρωτάθλημα Γυναικών 2007−2008 Ιστότοπος sport.gr Βαθμολογία Galanis Sports Data
A Little Light Music

Το A Little Light Music είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records". Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε από τις 2 μέχρι τις 23 Μαΐου 1992, στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Catfish Rising", σε διάφορες ευρωπαϊκές και ασιατικές πόλεις. Ο δίσκος έλαβε μέτριες κριτικές, με το "Allmusic" να τον βαθμολογεί με δύο αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,2 / 5 και το "ProgArchives" με 3,6 / 5. Σκαρφάλωσε στο Top-40 των τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας.

 "Someday the Sun Won't Shine for You" (Αθήνα, 13/14 Μαΐου 1992) – 3:59 "Living in the Past" , instrumental (Λονδίνο, 2 Μαΐου 1992) – 5:07 "Life Is a Long Song" (Φρανκφούρτη, 12 Μαΐου 1992) – 3:37 "Under Wraps" , instrumental (Ζυρίχη, 6/7 Μαΐου 1992) – 2:30 "Rocks on the Road" (Καισάρεια, 23 Μαΐου 1992) – 7:04 "Nursie" (Μανχάιμ, 5 Μαΐου 1992) – 2:27 "Too Old to Rock 'n' Roll: Too Young to Die!" (Άγκυρα, 16 Μαΐου 1992) – 4:43 "One White Duck" (Πράγα, 10 Μαΐου 1992) – 3:15 "A New Day Yesterday" (Γκρατς, 9 Μαΐου 1992) – 7:33 "John Barleycorn" (Αθήνα, 13/14 Μαΐου 1992) – 6:34 (Ντούετο με τον Γιώργο Νταλάρα στην ευρωπαϊκή έκδοση του δίσκου) "Look into the Sun" , instrumental (Καισάρεια, 23 Μαΐου 1992) – 3:45 "A Christmas Song" (Καισάρεια, 23 Μαΐου 1992) – 3:46 "From a Dead Beat to an Old Greaser" (Μόναχο, 7 Μαΐου 1992) – 3:51 "This Is Not Love" (Καισάρεια, 23 Μαΐου 1992) – 3:53 "Bourée" , instrumental (Βερολίνο, 11 Μαΐου 1992) – 6:06 "Pussy Willow" , instrumental (Ντόρτμουντ, 4 Μαΐου 1992) – 3:31 "Locomotive Breath" (Ιερουσαλήμ, 21 Μαΐου 1992) – 5:51 A Little Light Music (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 14 Σεπτεμβρίου 1992 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Little Light Music" ήταν οι εξής: Ίαν Άντερσον - φωνητικά, φλάουτο, μαντολίνο, ακουστική κιθάρα, κρουστά Μάρτιν Μπαρ - ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα Ντέιβ Πεγκ - μπάσο, μαντολίνο Ντέιβ Μάτακς - τύμπανα, κρουστά, πλήκτρα A Little Light Music - Jethro Tull | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Jethro Tull - A Little Light Music (album review) | Sputnikmusic JETHRO TULL A Little Light Music reviews and MP3 - Prog Archives
Ιωάννης Ερνέστος Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης

Ο Ιωάννης-Ερνέστος Α΄, γερμ. Johann-Ernst I (21 Φεβρουαρίου 1594 - 6 Δεκεμβρίου 1626) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βαϊμάρης (1605-20).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Β΄ δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης και της Δωροθέας-Μαρίας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ. Το 1626 απεβίωσε στο Σανκτ Μάρτιν της Ουγγαρίας σε ηλικία 32 ετών, άγαμος. Ernst Wülcker: Johann Ernst (dänischer General). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Band 14, Duncker & Humblot, Leipzig 1881, S. 352–360.
Μανώλης Λουκάκης

Ο Μανώλης Λουκάκης του Χαραλάμπους (Ρέθυμνο, 1937- 3 Απριλίου 2012) ήταν Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής και υφυπουργός με το ΠΑΣΟΚ. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Κρήτης και Νομάρχης Χανίων (1982-85) και Ηρακλείου (1985-87). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Ομίλου Γιώργος Γεννηματάς».

 Ήταν υιός του στρατηγού Χαράλαμπου Λουκάκη από τις Πρασιές Ρεθύμνης.Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, το 1974, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του και πολιτεύτηκε στις εκλογές με επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές των ετών Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989, 1990, 1993, 1996 και 2000. Στις 16 Ιανουαρίου 1991 εξέπεσε από το βουλευτικό αξίωμα και τον αντικατέστησε με τον Ιωάννη Σμπώκο. Στην κυβέρνηση του Σημίτη χρημάτισε υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ από τις 22 Ιανουαρίου 1996 ως τις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Επίσης, στη δεύτερη κυβέρνηση Σημίτη υπηρέτησε ως υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, από τις 25 Σεπτεμβρίου 1996 ως τις 30 Οκτωβρίου 1998. Απεβίωσε το 2012, σε ηλικία 75 ετών, από σοβαρή νόσο. Ήταν πατέρας 2 κοριτσιών. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στη Μητρόπολη Ρεθύμνης και η ταφή έγινε στο νεκροταφείο του Αγίου Κωνσταντίνου.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1993-94

Το Κύπελλο Κύπρου 1993-94 ήταν η 20η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (17η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι δέκα ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1993-94 και οι έξι ομάδες της Β΄ κατηγορίας 1993-94. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 10η φορά στην ιστορία της.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων της Α΄ φάσης (διπλοί αγώνες, ένας στην έδρα κάθε ομάδας). Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και η Νέα Σαλαμίνα. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 22 Απριλίου 1994 στην Κλειστή Αίθουσα Ολύμπια στη Λεμεσό. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Βραβεία L'Oréal-UNESCO για τις γυναίκες στην επιστήμη

Τα βραβεία L'Oréal-UNESCO για τις γυναίκες στην επιστήμη έχουν στόχο τη βελτίωση της θέσης των γυναικών στην επιστήμη, αναγνωρίζοντας εξαιρετικές γυναίκες ερευνητές που συνέβαλαν στην επιστημονική πρόοδο. Τα βραβεία είναι αποτέλεσμα μιας εταιρικής σχέσης μεταξύ της γαλλικής εταιρίας καλλυντικών L'Oréal και της Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO) και έχουν επιχορήγηση ύψους $ 100.000 USD για κάθε υποψήφιο. Κάθε χρόνο, μια διεθνής κριτική επιτροπή επιλέγει νικητή εναλλάξ από τον τομέα των βιολογικών επιστημών ή από το τομέα της επιστήμης υλικών από κάθε μία από τις ακόλουθες περιοχές: την Αφρική και τη Μέση Ανατολή, την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού, την Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική και τη Βόρεια Αμερική (από το 2000).Η ίδια σύμπραξη απονέμει τις διεθνείς υποτροφίες της UNESCO-L'Oréal, παρέχοντας μέχρι και $ 40.000 USD σε χρηματοδότηση για δύο χρόνια σε δεκαπέντε νεαρές γυναίκες επιστήμονες που ασχολούνται με υποσχόμενα ερευνητικά έργα.Τα βραβεία υποτροφιών ξεκίνησαν το 2000 με βραβείο ενός έτους ύψους US $ 20.000 και πρόσφεραν 10 βραβεία μέχρι το 2003. Το 2003, ο αριθμός των βραβείων αυξήθηκε σε 15 και στη συνέχεια το 2006, η περίοδος επιχορήγησης επεκτάθηκε σε δύο χρόνια και το ποσό του βραβείου αυξήθηκε σε 40.000 δολάρια. Το 2015 χρησιμοποιήθηκε το όνομα Διεθνή Ανερχόμενα Ταλέντα .

 Το ελληνικό Πρόγραμμα L’Oréal-UNESCO Για τις Γυναίκες στην Επιστήμη υλοποιείται σε συνεργασία με τη L’Oréal Hellas και την Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO. Η Ελλάδα είναι μια από τις 117 χώρες που πραγματοποιούν αντίστοιχα προγράμματα σε εθνικό επίπεδο. Τα Ελληνικά Βραβεία L’Oréal-UNESCO χορηγούνται σε συνεργασία με τη L'Oréal Hellas και την Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO, με στόχο την προώθηση, την ενίσχυση και την υποστήριξη των επιτευγμάτων των γυναικών, που δραστηριοποιούνται στην έρευνα στον τομέα των Βιοεπιστημών ή των Φυσικών Επιστημών στην Ελλάδα.Τα Βραβεία έχουν αξία 10.000 € έκαστο. Τα Ελληνικά Βραβεία θεσμοθετήθηκαν το 2006 και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να αναγνωρίζουν γυναίκες που διαπρέπουν στην επιστημονική έρευνα. Από το 2006, η L’Oréal Hellas και η Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO, έχουν αναγνωρίσει και βραβεύσει 26 σπουδαίες Γυναίκες της Επιστήμης. Τα βραβεία ενθαρρύνουν τις νέες Ελληνίδες επιστήμονες να συνεχίσουν την έρευνά τους στον τόπο τους. Δρ Μαρία Αντωνοπούλου Δρ Μαρία Σταμέλου Δρ Ιωάννα Τζουλάκη Δρ Μαρια Μπραοθδακη Δρ Καλλιοπη Δασύρα Δρ Ελένη Ευθυμιάδου Δρ Αντιγόνη Δήμα Δρ Βασιλική Παυλίδου Δρ Φλωρεντία Φωστήρα Δρ Μαριάνθη Γεωργίτση Δρ Ελένη Κατράγκου Δρ Γεωργία Σφυροέρα Δρ Μαγδαληνή Κροκίδα Δρ Φωτεινή Λαμάρη Δρ Άλκηστις Μπονάνου Δρ Ελένη Μακαρώνα Δρ Χριστίνα Πιπέρη Δρ Γεωργία Σαλάντη Δρ Αγγελική Χρόνη Δρ Τζωρτζίνα Ξάνθου-Τσιγκόγλου Δρ Δήμητρα Τζένη Δρ Αικατερίνη Ανδρεοπούλου Δρ Χριστίνα Δάλλα Δρ Σωτηρία Μπουκουβάλα Δρ Δέσποινα Σανούδου Δρ Μαρία Κατσικίνη Δρ Μαριλένα Καμπά Δρ Μαρία Γαζούλη Δρ Μαγδαληνή Ματζιάρη
Μουσείο Βαν Γκογκ

Το Μουσείο Βαν Γκογκ είναι μουσείο τέχνης του Άμστερνταμ, το οποίο περιλαμβάνει κυρίως έργα του Ολλανδού ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ αλλά και άλλων σύγχρονών του καλλιτεχνών. Περιέχει τη μεγαλύτερη συλλογή πινάκων του βαν Γκογκ σε όλο τον κόσμο. Το 2017 ήταν το μουσείο με τη μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στην Ολλανδία, με 2,26 εκατομμύρια επισκέπτες.

 Η μόνιμη έκθεση του μουσείου περιλαμβάνει έργα του βαν Γκογκ, χρονολογικά, από την περίοδο της εφηβείας του μέχρι το τέλος της ζωής του. Ανάμεσα στους πίνακες που ξεχωρίζουν ανήκει και μία εκδοχή από τα Ηλιοτρόπια. Το μουσείο διαθέτει ακόμα βιβλιοθήκη με υλικό που αφορά στη ζωή και το έργο του βαν Γκογκ. Παράλληλα φιλοξενούνται και έργα άλλων σημαντικών καλλιτεχνών, όπως του Εντουάρ Μανέ, του Πωλ Γκωγκέν, καθώς και ένα γλυπτό του Ωγκύστ Ροντέν. Το Μουσείο Βαν Γκογκ αποτελείται από δύο κύρια κτίρια. Το κύριο κτίσμα σχεδιάστηκε απ' τον Γκέριτ Τόμας Ρίτβελντ αλλά μετά τον θάνατό του το 1964 το έργο του ολοκληρώθηκε τελικά από τους συνεργάτες του J. van Dillen και J. van Tricht, το 1973. Το εσωτερικό του κτίσματος υπέστη μία μεγάλη ανακαίνιση την περίοδο 1988-1999 από τον Martien van Goor. Μια δεύτερη πτέρυγα εκθέσεων (Exhibition Wing), επέκταση του μουσείου, ολοκληρώθηκε το 1999 από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κίσο Κουροκάβα. Κατάλογος έργων του Μουσείου Βαν Γκογκ Ιστοσελίδα του μουσείου Έκθεση έργων του Vincent van Gogh
Ζάχαρη άχνη

Η ζάχαρη άχνη, που ονομάζεται επίσης ζάχαρη ζαχαροπλαστικής, είναι λεπτή αλεσμένη ζάχαρη που παράγεται με το άλεσμα κοκκοποιημένης ζάχαρης σε κατάσταση σκόνης. Συνήθως περιέχει μεταξύ 2% και 5% ενός παράγοντα αντιστερεοποίησης – όπως άμυλο αραβοσίτου, άμυλο πατάτας ή φωσφορικό ασβέστιο – για την απορρόφηση της υγρασίας, την πρόληψη της στερεοποίησης και τη βελτίωση της ροής. Παρόλο που παράγεται πιο συχνά σε ένα εργοστάσιο, ένα υποκατάστατο για ζάχαρη άχνη μπορεί να παρασκευαστεί με την επεξεργασία συνηθισμένης κοκκοποιημένης ζάχαρης σε μύλο καφέ ή με σύνθλιψη με το χέρι με γουδί και γουδοχέρι.

 Η ζάχαρη άχνη χρησιμοποιείται στη βιομηχανική παραγωγή τροφίμων όταν απαιτείται μια γρήγορη διάλυση ζάχαρης. Οι οικιακοί μάγειρες τη χρησιμοποιούν κυρίως για να κάνουν γλάσο και άλλες διακοσμήσεις για κέικ. Συχνά πασπαλίζεται σε ψημένα προϊόντα για να προσθέσει μια λεπτή γλυκύτητα και λεπτή διακόσμηση. Η ζάχαρη άχνη διατίθεται σε διάφορους βαθμούς λεπτότητας, συνήθως XXX, XXXX και 10X: όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των X, τόσο λεπτότερα είναι τα σωματίδια. Τα λεπτότερα σωματίδια απορροφούν περισσότερη υγρασία, η οποία οδηγεί στη στερεοποίηση. Λόγω των αντιπηκτικών παραγόντων, δεν μπορεί πάντα να χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο της κοκκοποιημένης ζάχαρης. Οι καναδικοί κανονισμοί περιορίζουν τη ζάχαρη άχνη σε 5% άμυλο ή έναν παράγοντα αντιστερεοποίησης. Ασάντι, Μόσεν (2006). Beet-Sugar Handbook. John Wiley & Sons. Τσεν, Τζέιμς Κ. Π.· Τσου, Τσουνγκ Τσι (1993). Cane Sugar Handbook: A Manual for Cane Sugar Manufacturers and Their Chemists (12th έκδοση). John Wiley & Sons.
Λαντλοκίτης

Ο λαντλοκίτης (αγγλ. ludlockite) είναι αρσενικικό ορυκτό του μολύβδου και του σιδήρου. Ανακαλύφθηκε το 1970 στο μέγιστο σχεδόν βάθος του κοιτάσματος του Τσουμέμπ στη Ναμίμπια και συγκεκριμένα στη βαθύτερη ζώνη οξείδωσης του κοιτάσματος, στην περιοχή που αποκαλείται "germanates" λόγω της ανεύρεσης πολλών (και μοναδικών) ορυκτών γερμανίου σε αυτήν. Οι συλλέκτες ορυκτών Φρέντρικ Λάντλοου Σμιθ ο 3ος (Fredrick Ludlow Smith 1939 - ) και Τσαρλς Λοκ Κή (Charles Locke Key, 1935 -) από το Νιού Τζέρσεϊ ήταν οι πρώτοι που τον ανακάλυψαν και έφεραν δείγματα προς εξέταση. Προς τιμήν τους το ορυκτό ονομάστηκε από τα τρία πρώτα γράμματα του επωνύμου καθενός.

 Χαρακτηρίζεται ως ασύνηθες ορυκτό, που σχηματίζεται σε ζώνες οξείδωσης αρσενικούχων πολυμεταλλικών κοιτασμάτων υδροθερμικής προέλευσης, που περιέχουν σίδηρο και μόλυβδο. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναιο σιδηρίτης, ο τενναντίτης, ο χαλκοσίνης, ο σιδηροπυρίτης, ο βορνίτης, ο γερμανίτης, ο λεϊτεΐτης και οι σπανιότεροι ρενιερίτης, στολτσίτης, και σναϊντερχοενίτης. Απαντάται στο Τσουμέμπ (όπου αποτελεί και χαρακτηριστικό ορυκτό (type locality, TL), στην Τοσκάνη της Ιταλίας (σε μεταλλευτικά απορρίμματα), στη Γαλλία (περιοχή Λίγηρα), στη Χιλή (περιοχή της Ατακάμα), στο Ιράν, στην Ιαπωνία (Κιουσού) και στη Νότια Αφρική. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχές Λαυρίου - σπήλαιο «Οξυγόνο» - στην παραλία Θορικού και στην περιοχή «Βρυσάκη») πάντα μέσα σε μεταλλευτικά απορρίμματα. Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
Πρωτάθλημα Φθινοπώρου ΣΕΓΑΣ 1910

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του φθινοπώρου 1910 διοργανώθηκε από τον ΣΕΓΑΣ. Στη Γ.Σ. του Συνδέσμου, που έγινε στις 30/3/1910 με τη συμμετοχή 52 ελληνικών αθλητικών συλλόγων, υπήρξε ειδική αναφορά στο ποδόσφαιρο και έφορος του αθλήματος εκλέχτηκε ο Π. Δεκαβάλλας. Στο πρωτάθλημα μετείχαν τρεις (3) ομάδες και πρωταθλητής αναδείχτηκε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών. Οι αγώνες έγιναν στο Ποδηλατοδρόμιο, στο Νέο Φάληρο.

 Τον Οκτώβριο 1910 ο ΣΕΓΑΣ προκήρυξε τους «Ετησίους αγώνας ποδοσφαιρίσεως» στο Ποδηλατοδρόμιο και αθλοθέτησε ειδικό κύπελλο για τη νικήτρια ομάδα. Στους αγώνες επικράτησε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών. Είναι γνωστό πως νίκησε κατά σειρά: το Π.Σ. Γουδί με 5-2 στις 24/10/1910, τον Πειραϊκό Σύνδεσμο με 5-0 στις 30/10/1910, και ξανά τον Πειραϊκό Σύνδεσμο στον τελικό με μη αναφερόμενο σκορ στις 7/12/1910: "Χθες έληξαν οι υπό του Συνδέσμου των Ελληνικών αθλητικών και γυμναστικών Σωματείων οργανωθέντες ποδοσφαιρικοί αγώνες α΄ ομάδων... δια του μεταξύ της α΄ ομάδος του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών και της α΄ ομάδος του Πειραϊκού Συνδέσμου τελικού τοιούτου. Κατά τον αγώνα τούτον νικήτρια ανεδείχθη η ομάς του Ποδοσφαιρικού Ομίλου εις ην απονεμηθήσεται το υπό του Συνδέσμου προκηρυχθέν επαμειβόμενον έπαθλον."Σε μεταγενέστερο δημοσίευμα αναφέρεται πως έδωσε τρεις αγώνες με τον Πειραϊκό, στο πρώτο νίκησε 5-0, στη ρεβάνς ηττήθηκε 2-1 κα στον τελικό επικράτησε με 7-0. Σύνθεση της πρωταθλήτριας ομάδας του Π.Ο.Α.: Τερματοφύλακας: Κωνσταντίνος Τσικλητήρας. Οπισθοφύλακες: Στυλ. Κουτρουμπής, Πυροκάκος. Μέσοι: Κ. Νικολόπουλος, Χένρι Αλεξάντερ, Β. Ανδρούλης, Φιλίππου (αναπλ.). Εμπροσθοφύλακες: Λ. Βρασιβανόπουλος, Ζ. Λοράνδος, Κ. Λάσκαρις, Ψαχαρόπουλος, Χαμπούρης. Με τη λήξη του φθινοπωρινού τουρνουά 1910, ο ΣΕΓΑΣ προχώρησε στη διοργάνωση "Ποδοσφαιρικών Αγώνων β΄ ομάδων" για το Δεκέμβριο. Σε αυτούς δήλωσαν συμμετοχή τέσσερις σύλλογοι: Πειραϊκός Σύνδεσμος, Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών, Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς και Αθλητικός Όμιλος Διαγόρας Αθηνών. Ανδρέα Μπόμη, "Γκολ 2000, Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", εκδ. Πελεκάνος, σσ. 39-40. Εφ. "Εμπρός", 25/10/1910, σ. 2. Εφ. "Εμπρός", 30/11/1910, σ. 3.
Λυκουρία Αχαΐας

Η Λυκούρια είναι χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων.

 Η Λυκούρια απέχει 14,5 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινό χωριό σε υψόμετρο 767 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 το χωριό βρέθηκε να έχει 430 κατοίκους. Η Λυκούρια από το 1835 μέχρι το 1841 υπήρξε οικισμός του Δήμου Λυκουρίας, ενώ από το 1841 μέχρι το 1870 αποτέλεσε οικισμό του τότε Δήμου Κλειτορίας αφού ο Δήμος Λυκουρίας προσαρτήθηκε σε αυτόν. Στη συνέχεια ένα τμήμα του Δήμου Κλειτορίας αποσπάστηκε από αυτόν και αποτέλεσε τον τότε Δήμο Λευκασίου, με έδρα μέχρι το 1877 τη Λυκούρια και κατόπιν τον οικισμό Φίλια. Το 1912 με την κατάργηση των Δήμων η Λυκούρια ορίστηκε έδρα της ομώνυμης Κοινότητας. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος. Το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Καλαβρύτων αποτελώντας πλέον μια από τις Τοπικές κοινότητες που τον απαρτίζουν. Στην Τοπική κοινότητα Λυκουρίας εκτός από τον ομώνυμο οικισμό υπάγονται επίσης οι μικροί οικισμοί Κερασιά και Σπηλιά. Η αρχαία Λυκούρια ήταν κώμη της Αρκαδικής Αζανίας. Σύμφωνα με τον Παυσανία βρισκόταν σε απόσταση 50 σταδίων από τις πηγές του Λάδωνα και αποτελούσε το όριο μεταξύ Κλείτορος και Φενεού . Η ακριβής θέση της αρχαίας κώμης δεν έχει εντοπιστεί αλλά εικάζεται ότι βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του σημερινού χωριού. Κωνσταντίνος Μακρής Μιλτιάδης Παπαϊωάννου Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λυκουρίας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/04/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λυκουρίας Αχαΐας, eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/04/2017.