Λιακάτ Αλή Χαν

Ο Λιακάτ Αλή Χαν (1 Οκτωβρίου 1895 - 16 Οκτωβρίου 1951) ήταν Ινδός μουσουλμάνος, νομικός και πολιτικός. Ο πρώτος πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών του Πακιστάν και πρώτος υπουργός οικονομικών της Ινδίας, επί βρετανικής κατοχής λίγο πριν την ανεξαρτησία της.

 Γεννήθηκε στην πόλη της Καρνάλ, σημερινή Χαρυάνα στο ανατολικό Πατζάμπ, την 1η Οκτωβρίου 1895. Ήταν γιος πλούσιου γαιοκτήμονα τιτλούχου αναγνωρισμένου από τις βρετανικές Αρχές κατοχής. Σπούδασε αρχικά νομικά στο μουσουλμανικό πανεπιστήμιο Αλιγκάρχ και στη συνέχεια συνέχισε σπουδές στο Λονδίνο φοιτώντας στο Κολέγιο Έξετερ της Οξφόρδης απ όπου και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο της νομικής το 1921. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Ινδία και αναμίχθηκε με την πολιτική. Στην αρχή επιστρέφοντας στη χώρα του ως νομικός, (1923), εξελέγη μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Επαρχιών όπου από το 1931 μέχρι το 1936 διετέλεσε αντιπρόεδρος αυτού. Το 1937 εκλέχθηκε μέλος της Συνέλευσης των Ηνωμένων Επαρχιών. Από δε τον Απρίλιο του 1936 διετέλεσε επίσης και Γενικός Γραμματέας του Πανινδικού Μουσουλμανικού Συνδέσμου και από το 1943 υπαρχηγός του Κόμματος της Μουσουλμανικής Ένωσης στη Κεντρική Νομοθετική Συνέλευση όπου και δρούσε για τον διαχωρισμό των Μουσουλμάνων από τους άλλους Ινδούς με την ανεξαρτησία του Πακιστάν. Όταν το Πακιστάν ανακηρύχθηκε ανεξάρτητο κράτος, 14 Αυγούστου του 1947, ο Λιακάτ Αλή Χαν ανέλαβε πρώτος πρωθυπουργός της χώρας και υπουργός εξωτερικών, όπου το 1948 έπαιξε ιδιαίτερο σημαντικό ρόλο στη διένεξη του Κασμίρ. Από τις πρώτες όμως ημέρες αντιμετώπισε τεράστια προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τις ταραχές που ακολούθησαν κατά τις ελεύθερες μετακινήσεις προσφυγικών πληθυσμών. Παρά ταύτα κατάφερε τελικά να επιβάλει τη τάξη και να λάβει τα πρώτα μέτρα για την ψήφιση μελλοντικού συντάγματος παρουσιάζοντας τους καλούμενους τότε "εθνικούς στόχους" όπου και χαρακτηρίστηκαν η "Μάγκνα Χάρτα" του Πακιστάν. Η διένεξη όμως επί του Κασμίρ συνέχιζε να ταράζει τις σχέσεις του Πακιστάν με την Ινδία όπου μετά από παρέμβαση του ΟΗΕ αποφασίστηκε η ειρηνική επίλυση και η κατάπαυση του πυρός που επήλθε στις 1 Ιανουαρίου του 1949. Περί τα τέλη όμως του ίδιου έτους νέες ταραχές ξέσπασαν όπου τελικά στις αρχές του επόμενου χρόνου ο Λιακάτ Χαν συναντήθηκε με τον Νεχρού της Ινδίας όπου και συνομολόγησαν σύμφωνο προστασίας θρησκευτικών μειονοτήτων των χωρών τους. Τον δε Μάιο του 1950, εποχή του ψυχρού πολέμου, ο Λιακάτ Χαν ακολουθώντας νέα εξωτερική πολιτική φιλοδυτική μετέβη στις ΗΠΑ όπου και συναντήθηκε με τον πρόεδρο Χάρρυ Τρούμαν. Το 1951 μετά την αποχώρηση των τελευταίων βρετανικών στρατευμάτων ο Λιακάτ Αλή Χαν διόρισε αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων τον στρατηγό Αγιούμπ Χαν ο οποίος αρχές Μαρτίου του ίδιου έτους προσπάθησε να καταλάβει την εξουσία με πραξικόπημα. Τελικά το πραξικόπημα αυτό γνωστό και ως "συνωμοσία Ραβαλπίντι" εκ της ομώνυμης πόλης που φέρονταν ως έδρα των πραξικοπηματιών, απέτυχε και οι συνωμότες συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν. Επτά μήνες αργότερα, στις 16 Οκτωβρίου του 1951 κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε δημόσια συγκέντρωση του Μουσουλμανικού Συνδέσμου στη πόλη Ροβαλπίντι δέχτηκε δύο σφαίρες στο στήθος από κάποιον που έπεσε νεκρός από τα πυρά αστυνομικών. Κατά τη μεταφορά του πρωθυπουργού σε νοσοκομείο υπέκυψε στα τραύματά του. Όπως ανακοίνωσε στη συνέχεια η αστυνομία ο δολοφόνος ήταν Αφγανός στη καταγωγή και λεγόταν Σαάντ Ακμπάρ Μπαμπράκ. Μετά τον αδόκητο αυτό θάνατό του ο Λιακάτ Αλή Χαν ανακηρύχθηκε "Εθνομάρτυρας" (Σαΐντ-ι-Μιλάτ = Μάρτυρας του Έθνους), ενώ στο χώρο που συνέβη η δολοφονία του δόθηκε το όνομά του, "Λιακάτ Πάρκο". "Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου" τομ.12ος, σελ.326 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Liaquat Ali Khan στο Wikimedia Commons