Οινοτουρισμός

Ο οινοτουρισμός είναι το είδος του τουρισμού που ο σκοπός του περιλαμβάνει τη γεύση, την κατανάλωση ή την αγορά του κρασιού από το μέρος παραγωγής του ή κοντά σε κείνο το μέρος. Η διαφορά του οινοτουρισμού με τα άλλα είδη του εναλλακτικού τουρισμού και του αγροτουρισμού, είναι πως ο οινοτουρισμός αποτελείται από επισκέψεις σε αμπελώνες, οινοποιίες, όπου ο τουρίστας μπορεί να γευθεί κρασιά, ή και ακόμη να πάρει μέρος στη συγκομιδή των σταφυλιών.

 Ο οινοτουρισμός είναι μια σχετικά νέα μορφή τουρισμού. Η ιστορία του ποικίλει από περιοχή σε περιοχή. Σε μέρη όπως η περιοχή Napa Valley AVA (στην Καλιφόρνια) ο οινοτουρισμός παρουσίασε σημαντική ανάπτυξη μετά από συντονισμένη προσπάθεια διαφήμισης και προώθησης, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή το 1975. Περαιτέρω ώθηση δόθηκε το 1976 μετά από διαγωνισμό κρασιού που έγινε στο Παρίσι (Paris Wine Tasting of 1976). Άλλες περιοχές, όπως η Καταλονία της Ισπανίας έχουν αρχίσει να διαφημίζουν και να προωθούν τον οινοτουρισμό μόλις από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, εστιάζοντας κυρίως στο ότι αποτελεί μια εναλλακτική μορφή τουρισμού για τις παραλίες για τις οποίες η Ισπανία είναι ευρέως γνωστή. Υπήρξε επίσης μια τόνωση στο προφίλ του οινοτουρισμού μετά την κυκλοφορία της ταινίας με τίτλο "Sideways", στην οποία οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες επισκέπτονται οινοποιεία στην περιοχή Σάντα Μπάρμπαρα της νότιας Καλιφόρνιας. Η βιομηχανία γύρω από τον οινοτουρισμό έχει αυξηθεί σημαντικά κατά την πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, 27 εκατομμύρια ταξιδιώτες ή το 17% των Αμερικανών που κάνουν ταξίδια αναψυχής, έχουν ασχοληθεί με δραστηριότητες που σχετίζονται με τη μαγειρική και το κρασί. Στην Ιταλία το ποσοστό αυτό ανέρχεται σε περίπου πέντε εκατομμύρια ταξιδιώτες, αποφέροντας έσοδα 2,5 δισεκατομμύριων ευρώ. Οι περισσότερες επισκέψεις στα οινοποιεία πραγματοποιούνται είτε στο μέρος όπου παράγεται το κρασί ή κοντά στο χώρο αυτό. Οι επισκέπτες μαθαίνουν συνήθως την ιστορία του οινοποιείου, βλέπουν πώς φτιάχνεται το κρασί και στη συνέχεια δοκιμάζουν τα κρασιά. Σε ορισμένες περιοχές, διαμένουν σε ένα μικρό ξενώνα που παρέχεται από το οινοποιείο. Όμως, το πιο σημαντικό είναι ότι οι επισκέπτες αγοράζουν τα κρασιά από τις εγκαταστάσεις του οινοποιείου και έτσι συνεισφέρουν έως και στο 33% των ετήσιων πωλήσεών τους. Οι πιο περίτεχνες διαδικασίες γευσιγνωσίας οίνου περιλαμβάνουν τεχνικές, όπως είναι οι οριζόντιες και κάθετες δοκιμές οίνου, καθώς και πλήρη γεύματα με στόχο την προβολή των κρασιών. Καθώς αναπτύσσεται η βιομηχανία του οινοτουρισμού, έχουν προστεθεί επιπλέον δραστηριότητες κατά τις επισκέψεις, όπως είναι η βόλτα στον αμπελώνα με ηλεκτρικά υποβοηθούμενα ποδήλατα που ονομάζεται "burricleta". Οι περισσότεροι φορείς του τουρισμού βλέπουν τον οινοτουρισμό ως ένα τμήμα της βιομηχανίας με τεράστια δυναμική ανάπτυξης και δηλώνουν ότι σε ορισμένες περιοχές αξιοποιείται μόνο σε ποσοστό 20% του πλήρους δυναμικού του. Η επιτυχία του οινοτουρισμού δημιουργεί προβλήματα, καθώς, παρόλο που αποτελεί μια σημαντική πηγή εισοδήματος για τα οινοποιεία, τα τέλη γευσιγνωσίας οίνου συνεχίζουν να κλιμακώνονται σε περιοχές όπως η Napa Valley. Αυτό μπορεί να οδηγήσει με τη σειρά του στο αντίθετο επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς αποθαρρύνει τους πιθανούς επισκέπτες και καταστρέφει τον οινοτουρισμό. Μετά από ιδιωτική πρωτοβουλία του Recevin (Ευρωπαϊκού δικτύου πόλεων που παράγουν κρασί) διοργανώνεται κάθε χρόνο τη δεύτερη Κυριακή του Νοεμβρίου η «Ευρωπαϊκή Ημέρα Οινοτουρισμού» με στόχο την προώθηση επισκέψεων σε οινοποιεία στη Γερμανία, την Αυστρία, τη Σλοβενία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιταλία και την Πορτογαλία. (Αγγλικά) Ευρωπαϊκή Ημέρα Οινοτουρισμού