IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Παλαιστίνη Σαλουταρία

Η Παλαιστίνη Σαλουταρία ή Παλαιστίνη Τρίτη, λατιν.: Palaestina Salutaris ή Palaestina Tertia ήταν μία βυζαντινή (ανατολική ρωμαϊκή) επαρχία, η οποία κάλυπτε την περιοχή του Nεγκέβ, του Σινά (εκτός της βορειοδυτικής ακτής) και νοτιοδυτικά της Υπεριορδανίας, νότια της Νεκράς Θάλασσας. Η επαρχία, μέρος της δοίκησηςς της Ανατολής, χωρίστηκε από την Αραβία Πετραία κατά τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού το 300 μ.Χ., και υπήρχε μέχρι τις μουσουλμανικές αραβικές κατακτήσεις του 7ου αι.

 Το 106 τα εδάφη ανατολικά της Δαμασκού και νότια προς την Ερυθρά Θάλασσα προσαρτήθηκαν από το βασίλειο των Ναβαταίων και μεταρρυθμίστηκαν στην επαρχία της Αραβίας, με πρωτεύουσα την Πέτρα και τη Βόστρα (βόρεια και νότια). Η επαρχία διευρύνθηκε από τον Σεπτίμιο Σεβήρο το 195, και πιστεύεται ότι χωρίστηκε σε δύο επαρχίες: τη Μικρή Αραβία ή Αραβία Πετραία και τη Μεγάλη Αραβία, που και οι δύο υπόκειντο σε αυτοκρατορικούς λεγάτους, που κατατάσσονταν ως υπατικοί (consularis), ο καθένας με μία λεγεώνα. Τον 3ο αι. οι Ναβαταίοι είχαν σταματήσει να γράφουν στα αραμαϊκά και άρχισαν να γράφουν στα ελληνικά, και τον 4ο αι. είχαν εν μέρει μεταστραφεί στον Χριστιανισμό, μία διαδικασία που ολοκληρώθηκε τον 5ο αι. Η Πέτρα παρήκμασε γρήγορα υπό την ύστερη ρωμαϊκή κυριαρχία, σε μεγάλο βαθμό από την αναθεώρηση των εμπορικών οδών που βασίζονταν στη θάλασσα. Το 363 ένας σεισμός κατέστρεψε πολλά κτίρια και ακρωτηρίασε το ζωτικής σημασίας σύστημα διαχείρισης τού νερού. Η περιοχή οργανώθηκε υπό την ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ως τμήμα της διοίκησης της Ανατολής (314), στην οποία περιλαμβανόταν μαζί με τις επαρχίες Ισαυρίας, Κιλικίας, Κύπρου (μέχρι το 536), Ευφρατησίας, Μεσοποταμίας, Οσροηνής, Φοινίκης και Αραβίας Πετραίας. Η βυζαντινή κυριαρχία τον 4ο αι. εισήγαγε τον χριστιανισμό στον πληθυσμό. Ιδρύθηκαν πόλεις με αγροτική βάση και ο πληθυσμός αυξήθηκε εκθετικά. Υπό το Βυζάντιο (από το 390), μία νέα υποδιαίρεση χώρισε περαιτέρω την επαρχία της Κιλικίας σε Κιλικία Πρώτη και Κιλικία Δευτέρα. Η Συρία-Παλαιστίνη χωρίστηκε σε Συρία Πρώτη, Συρία Σαλουταρία, Φοινίκη Λιβανησία, Παλαιστίνη Πρώτη, Παλαιστίνη Δευτέρα και τελικά επίσης Παλαιστίνη Σαλουταρία (τον 6ο αι). Η Παλαιστίνη Τρίτη περιελάμβανε το Nεγκέβ, τη νότια Υπεριορδανία, κάποτε μέρος της Αραβίας Πετραίας, και το μεγαλύτερο μέρος του Σινά με την Πέτρα ως τη συνήθη κατοικία του κυβερνήτη και της μητροπολιτικής αρχιεπισκοπής. Η Παλαιστίνη Τρίτη ήταν γνωστή και ως Παλαιστίνη Σαλουταρία. Σύμφωνα με τον ιστορικό Χ. Μπεν-Σασσόν, Οι Μουσουλμάνοι Άραβες βρήκαν τα απομεινάρια των Ναβαταίων της Υπεριορδανίας και τού Νεγκέβ που είχαν μεταστραφεί σε χωρικούς. Τα εδάφη τους μοιράστηκαν μεταξύ των νέων Κατανιτών αραβικών φυλετικών βασιλείων των βυζαντινών υποτελών, των Γασσανιδών Αράβων και των υποτελών των Χιμυαριτών, του Αραβικού βασιλείου Κίντα στη Βόρεια Αραβία, αποτελώντας τμήματα της επαρχίας Μπιλάντ αλ-Σαμ. Χαυάρα Παλαιστίνη Πρώτη Παλαιστίνη Δευτέρα
Ασντόντ

Η Ασντόντ (αραβικά: Ισντούντ, أشدود, εβραϊκά: אשדוד, προφορά , Ασδώδ, αρχαία ελληνικά: Ἄζωτος) είναι η πέμπτη σε μέγεθος πόλη του Ισραήλ, που βρίσκεται στα νότια περιοχή της χώρας, στις ακτές της Μεσογείου, με πληθυσμό 207.000. Είναι ένα σημαντικό περιφερειακό βιομηχανικό κέντρο. Το λιμάνι της Ασντόντ είναι το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας για εισαγόμενα εμπορεύματα.

 Το 1945, η Ισντούντ είχε σύμφωνα με τις επίσημες στατιστικές 4.620 Άραβες και 290 Εβραίους. Το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για την κρατική διχοτόμηση και την οικονομική ένωση της Παλαιστίνης στις 29 Νοεμβρίου 1947 απέδιδε στο αραβικό παλαιστινιακό κράτος την Ισντούντ. Ωστόσο, οι ισραηλινές δυνάμεις κατέλαβαν την Ισντούντ και έδιωξαν τους άραβες κατοίκους της. Την 1η Μαΐου 1956, ο υπουργός οικονομικών Λευί Εσχκόλ ενέκρινε την ίδρυση της σύγχρονης Ασντόντ. Οι πρώτοι κάτοικοι, είκοσι δύο οικογένειες μεταναστών από το Μαρόκο, έφτασαν τον Νοέμβριο του 1956. Η κυβέρνηση χορήγησε 24 τετραγωνικά χιλιόμετρα, περίπου 32 χιλιόμετρα μακριά από το Τελ Αβίβ, στην κατασκευαστική εταιρεία Ashdod Company Ltd για την οικοδόμηση της σύγχρονης πόλης. Η μονάδα παραγωγής ισχύος Εσκόλ Α στην Ασντόντ ολοκληρώθηκε το 1958 και περιελάμβανε 3 μονάδες: 2 μονάδες των 50 μεγαβάτ, και μία μονάδα των 45 μεγαβάτ (με ικανότητες αφαλάτωσης θαλασσινού νερού). Το πρώτο τοπικό συμβούλιο διορίστηκε τον Οκτώβριο του 1959. Η εκρηκτική ανάπτυξη της πόλης άρχισε το 1991, με τη μαζική άφιξη μεταναστών από τη Σοβιετική Ένωση και την ανάπτυξη της υποδομής. Όλες οι βιομηχανικές δραστηριότητες στην πόλη βρίσκονται στις βορειότερες περιοχές, όπως ο χώρος του λιμένα, η βόρεια βιομηχανική ζώνη, καθώς και γύρω από τον ποταμό Λαχίς. Το λιμάνι της Ασντόντ έχει κυρίως αναβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια και θα είναι κατάλληλο για πλοία Παναμάξ. Διάφορες ναυτιλιακές εταιρείες έχουν επίσης τα γραφεία τους στην περιοχή του λιμανιού, στην οποία βρίσκεται επίσης ο σταθμός παραγωγής ενέργειας Εσκόλ Α. Η βόρεια βιομηχανική ζώνη βρίσκεται στη εθνική οδό 41 και περιλαμβάνει διάφορες βιομηχανίες, συμπεριλαμβανομένου διυλιστηρίου πετρελαίου, τα οποία είναι ένα από τα μόλις δύο στη χώρα. Η βιομηχανική ζώνη νότια του ποταμού Λαχίς ήταν κάποτε το κύριο βιομηχανικό κέντρο στην Ασντόντ. Υπάρχουν ωστόσο ακόμη κάποιες βιομηχανίες εκεί, όπως η Teva Pharmaceutical Industries, η Ashtrom και η Solbar, ένας παραγωγός σογιέλαιου. Η Ασντόντ είναι επίσης έδρα της ΕLTA, ενός μέρους της Ιsrael Aircraft Industries (εξοπλισμού ραντάρ) και της ELINT (συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου). Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης. Επίσημη ιστοσελίδα του λιμένα της πόλης. Εικόνες της πόλης.
Βικτωριανή εποχή

Η βικτωριανή εποχή στη βρετανική ιστορία ήταν η περίοδος βασιλείας της βασίλισσας Βικτωρίας από τις 20 Ιουνίου 1837 έως τον θάνατό της, στις 22 Ιανουαρίου 1901. Ήταν μακρά περίοδος ευημερίας και εθνικής αυτοπεποίθησης για τη Βρετανία. Ορισμένοι ιστορικοί τοποθετούν την έναρξη της περιόδου σύμφωνα με την Πράξη Μεταρρύθμισης του 1832. Της βικτωριανής εποχής προηγείται η Γεωργιανή εποχή και ακολουθείται από την Εδουαρδιανή εποχή. Το δεύτερο μισό της περιόδου συμπίπτει περίπου με την πρώιμη Μπελ Επόκ στην Ευρώπη και η Επίχρυση εποχή στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 Πολιτισμικά παρατηρείται απομάκρυνση από τον ορθολογισμό της Γεωργιανής εποχής προς την κατεύθυνση του ρομαντισμού και του θρησκευτικού μυστικισμού, των κοινωνικών αξιών και των τεχνών. Σε ό,τι αφορούσε στις διεθνείς σχέσεις η συγκεκριμένη εποχή ήταν μακρά περίοδος ειρήνης, γνωστή ως Pax Britannica. Η οικονομική, αποικιακή και η βιομηχανική ανάπτυξη, διαταράχτηκε από τον Κριμαϊκό Πόλεμο το 1854. Στο τέλος αυτής της περιόδου έγινε ο δεύτερος πόλεμος των Μπόερς. Σε ό,τι αφορά στην εσωτερική πολιτική, η πολιτική ατζέντα περιελάμβανε μετατοπίσεις προς την κατεύθυνση της βαθμιαίας πολιτικής μεταρρύθμισης και της διεύρυνσης του εκλογικού σώματος. Δύο σημαντικές μορφές σε αυτή την περίοδο της βρετανικής ιστορίας είναι οι πρωθυπουργοί Ουίλλιαμ Γκλάντστοουν και Μπέντζαμιν Ντισραέλι, οι αντιθετικές απόψεις των οποίων άλλαξαν τον ρου της ιστορίας. Ο Ντισραέλι, ευνοούμενος της βασίλισσας, ήταν συντηρητικός πολιτικός. Ο αντίπαλός του Γκλάντστοουν, φιλελεύθερος που δεν έχαιρε της εκτίμησης της Βασίλισσας, επέβλεψε το μεγαλύτερο τμήμα της νομοθέτησης της εποχής. Ο πληθυσμός της Αγγλίας και της Ουαλίας στη συγκεκριμένη περίοδο σχεδόν διπλασιάστηκε από 16,8 εκατομμύρια το 1851 σε 30,5 το 1901, όπως και ο πληθυσμός της Σκωτίας, από 2,8 εκατομμύρια το 1851 σε 4,4 το 1901. Αντίθετα ο πληθυσμός της Ιρλανδίας μειώθηκε γοργά, από 8,2 εκατομμύρια το 1841 σε λιγότερα από 4,5 το 1901, κυρίως εξαιτίας του Μεγάλου Λιμού. Την ίδια στιγμή, περίπου 15 εκατομμύρια μετανάστες εγκατέλειψαν το Ηνωμένο Βασίλειο για να εγκατασταθούν κυρίως στις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία. Το Βικτωριανό Λεξικό (αγγλικά) The Victorian Web (αγγλικά) Βικτωριανοί (αγγλικά) Αξιοσημείωτοι επιστήμονες και εφευρέτες (αγγλικά)
257

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 257 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 257 (CCLVII ) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Βαλεριανού και Γαλλιηνού (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 1010 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 257 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Γαλλιηνός λαμβάνει μία κοινή θέση προξένου με τον πατέρα του, τον Βαλεριανό τον Α' έχοντας μεταφέρει μερική εξουσία στην περιοχή του Ίστρου (Δούναβη) ποταμού. Ο μελλοντικός αυτοκράτορας Αυρηλιανός νικά τους Γότθους και φέρνει μερικούς καταδίκους πίσω στη Ρώμη. Στη Βαυαρία, τα ''Γερμανικά Σύνορα'' κατά μήκος του ποταμού Ίλλερ κατοικούνται από τους Ρωμαίους. Ο Βαλεριανός, υπό την κηδεμονία του Ινγενόου, εγκαθίσταται στο Σίρμιο στην Παννονία για να εκπροσωπήσει τη ρωμαϊκή κυβέρνηση στις ταραγμένες ιλλυρικές επαρχίες. Ο αυτοκράτορας Βαλεριανός ανακτά την Αντιόχεια στη Συρία από τον Πέρση βασιλιά Σαπώρη τον Α'. Οι Γότθοι σχηματίζουν στόλο στη Μαύρη Θάλασσα. Οι Γότθοι διαχωρίζονται στους Οστρογότθους και τους Βησιγότθους. Θρησκεία 30 Αυγούστου - Ο Πάπας Σίξτος ο Α' διαδέχεται τον Πάπα Στέφανο τον Α' ως ο 24ος Πάπας. Η δίωξη των χριστιανών από τον Βαλεριανό ξεκινά: το διάταγμά του ορίζει από τους επισκόπους και τους ιερείς να θυσιάζουν σύμφωνα με τις ειδωλολατρικές πρακτικές και απαγορεύει στους χριστιανούς, υπό τη θανατική ποινή, να επισκεφθούν τους τάφους των νεκρών. Καρίνος, Ρωμαίος αυτοκράτορας Γρηγόριος ο Α' ο Φωτιστής, ιδρυτής και προστάτης άγιος της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας Τζιά Νενσένγκ, Κινέζα αυτοκράτειρα της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 300) 2 Αυγούστου - Πάπας Στέφανος ο Α' 26 Σεπτεμβρίου - Σου Γι, Κινέζος στρατηγός του Ανατολικού Γου Γουεν Τσιν, Κινέζος στρατηγός του Σάο Ουέι
The Lord of the Rings Online

Το The Lord of the Rings Online (συντομογραφία: LOTRO) είναι βιντεοπαιχνίδι ρόλων και MMORPG που σχεδιάστηκε από την εταιρία Turbine, Inc και κυκλοφόρησε στις 24 Απριλίου του 2007 για PC. Διαδραματίζεται στον κόσμο της Μέσης Γης ταυτόχρονα με τα γεγονότα που διαδραματίζονται στο ομότιτλο έργο, του συγγραφέα Τόλκιν. Έχουν ήδη κυκλοφορήσει τρεις επεκτάσεις. Η πρώτη είναι το Mines of Moria, που κυκλοφόρησε στις 17 Νοέμβριου του 2008. Η δεύτερη είναι το Siege of Mirkwood, που κυκλοφόρησε στις μια Δεκεμβρίου του 2009. Η τρίτη είναι το Rise of Isengard, που κυκλοφόρησε στις 27 Σεπτεμβρίου του 2011.

 Στο Lord of the Rings Online ο παίκτης επιτρέπεται να δημιουργήσει χαρακτήρα επιλέγοντας ανάμεσα από τέσσερις φυλές, οι οποίες είναι: άνθρωποι, ξωτικά, νάνοι, χόμπιτ. Η δυνατότητα δημιουργίας γυναικείου χαρακτήρα υπάρχει σε όλες τις φυλές εκτός από τους νάνους, οι οποίοι έχουν την δυνατότητα δημιουργίας μόνο άντρα. Οι κλάσεις είναι: guardian, lore-master, minstrel, champion, burglar, rune-keeper, hunter, warden Στη μονομαχία ή αλλιώς PvP ο παίκτης μπορεί να παλέψει με τον αντίπαλό του με τρόπο παρόμοιο με τα mobs (τέρατα). Χρησιμοποιεί τις ίδιες επιθέσεις, ενώ προϋπόθεση είναι η κοντινή απόσταση μεταξύ των χαρακτήρων, για τη λήψη βλάβης. Όταν ο παίκτης φτάσει το πέμπτο επίπεδο (level 5) μπορεί να μάθει να παίζει τον αυλό και, ανάλογα με την κλάση τους, άλλα όργανα. Ειδικά οι τροβαδούροι μπορούν να μάθουν όλα τα όργανα αλλά και τους άλλους παίκτες, όλων των κλάσεων, να τα παίζουν. Επίσημος ιστότοπος
Γεώργιος Τρικαλιώτης

Ο Γεώργιος Τρικαλιώτης (1939 - 4 Δεκεμβρίου 2018) ήταν Έλληνας σκακιστής. Υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ελληνικού σκακιστικού κόσμου, κυρίως κατά τη δεκαετία του 1970. Υπήρξε για πολλά χρόνια ενεργό μέλος της εθνικής ομάδα σκακιού ανδρών της Ελλάδας, πετυχαίνοντας πληθώρα διακρίσεων. Ο Γ. Τρικαλιώτης απεβίωσε από φυσικά αίτια στις 4 Δεκεμβρίου 2018, σε ηλικία 79 ετών.

 Για πολλά χρόνια, από το 1967 ως το 1982, υπήρξε μέλος της εθνική ομάδας ανδρών με την οποία συμμετείχε στις Σκακιστικές Ολυμπιάδες, στα Κύπελλα Εθνών και στις Βαλκανιάδες. Το 1968, μαζί με άλλους 4 μετρ αντιμετώπισαν στην Αθήνα σε χάντικαπ σιμουλτανέ, τον τότε Γκραν Μετρ και μετέπειτα Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ρόμπερτ Φίσερ και ήταν ο μόνος που απέσπασε ισοπαλία. Οι παίκτες και τα αποτελέσματά τους φαίνονται στον παρακάτω πίνακα: Υποστηρίζεται ότι ήταν ο 3ος καλύτερος Έλληνας σκακιστής στο σύνολο της διάρκειας της δεκαετίας του ’70, και το παιχνίδι του ήταν κυρίως στρατηγικό, με τακτικά χτυπήματα. Πλησίασε στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Ελλάδος αρκετές φορές, με σημαντικότερες ίσως το 1971 και το 1981, όπου μια νίκη στον τελευταίο γύρο θα οδηγούσε στον τίτλο και στην ισοβαθμία στην 1η θέση αντίστοιχα. Η αγωνιστική πορεία του άρχισε από τον Παναθηναϊκό και συνέχισε στον ΣΟ Καλλιθέας. Από το 1998 και μέχρι τον θάνατό του, ήταν μέλος του ΣΟ Αμπελοκήπων. 1. e4 c5 2. Nf3 Nc6 3. Bb5 a6 4. Bxc6 bxc6 5. Nc3 d5 6. b3 Bg4 7. h3 Bxf3 8. Qxf3 e6 9. O-O Nf6 10. d3 Be7 11. Na4 O-O 12. Re1 Nd7 13. Ba3 Qa5 14. Qg3 Rfc8 15. f4 Nb6 16. Bb2 d4 17. Nxb6 Qxb6 18. Bc1 Qd8 19. Qf3 Qd7 20. Bd2 Re8 21. Rec1 Rac8 22. Kh1 Bf8 23. Rd1 f6 24. c3 e5 25. f5 Kh8 26. cxd4 cxd4 27. g4 c5 28. Rg1 Rc6 29. g5 fxg5 30. Rxg5 Qf7 31. Rag1 a5 32. Be1 Ra6 33. Qg4 Rc6 34. Bxa5 Ra6 35. b4 cxb4 36. Bxb4 h6 37. Bxf8 hxg5 38. Bb4 Rh6 39. Rg3 Qh5 40. Qxh5 Rxh5 41. Kg2 Kg8 42. Bd2 Ra8 43. Bxg5 Rxa2+ 44. Kf3 Kf7 45. h4 Ra3 46. Kg4 Rh8 47. Rg2 Rc8 48. Rb2 Rac3 49. Rb5 R3c5 50. Rb7+ R5c7 1/2-1/2 "Ο Τρικαλιώτης εκτός από πολύ ισχυρός σκακιστής της γενιάς του με διακρίσεις και συμμετοχές στις εθνικές ομάδες, ήταν ένας σωστός άνθρωπος, με βαθύ πολιτισμό, εύστοχος και ανήσυχος, καθαρό μυαλό, ένας όμορφος άνθρωπος. Τα τελευταία χρόνια είχε αφοσιωθεί με πάθος στη ζωγραφική και το διάβασμα που του έδιναν μεγάλη χαρά, μεγαλύτερη πια και από το σκάκι. Θα μείνει αξέχαστος, σε όλους μας." Με διαφορά η πιο αξιόλογη και αξιοσημείωτη παρτίδα του Έλληνα σκακιστή. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο μόνος που κατάφερε να μην ηττηθεί από τον Αμερικανό, ήταν εκείνος. 1.Nf3 f5 2.d4 Nf6 3.c4 g6 4.Nc3 Bg7 5.g3 O-O 6.Bg2 c6 7.O-O Ne4 8.Qb3 e6 9.c5 Nxc3 10.bxc3 b6 11.Bf4 Na6 12.Bd6 Re8 13.Qa3 Bf8 14.Rab1 b5 15.Ne5 Nc7 16.c4 bxc4 17.Nxc4 a5 18.Bxf8 Rxf8 19.Nb6 Ra7 20.Qc1 Nd5 21.Bxd5 cxd5 22.Nxc8 Qxc8 23.Qc3 Qc7 24.Rb6 Rb8 25.Rfb1 Raa8 26.a4 Rxb6 27.Rxb6 Kf7 28.Qb3 Ra7 29.Kg2 Kg7 30.Qb5 Kf7 31.Rb8 Kg7 32.Qb6 Qxb6 33.cxb6 Ra6 34.e3 Kf7 35.h4 h6 36.Kf3 g5 37.h5 Kg7 38.g4 Kf7 39.Kg3 Kg7 40.f4 Kh7 41.Kf3 Kg7 42.fxg5 1–0
Γκονσάλο Ροντρίγκες

Ο Γκονσάλο Ρόσα Γκονσάλβες Περέιρα Ροντρίγκες (Gonçalo Rosa Gonçalves Pereira Rodrigues, γεννημένος στις 18 Ιουλίου 1997), επίσης γνωστός ως Γκούγκα (Guga), είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Παναιτωλικό, με δανεισμό από τη Μπενφίκα.

 Γεννημένος στη Βίλα Ρεάλ ντε Σάντο Αντόνιο, ο Γκούγκα ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην τοπική ομάδα Lusitano FC το 2005, τρία χρόνια πριν από την ένταξή του στις ακαδημίες της Μπενφίκα, όπου έπαιξε μέχρι τον Ιούνιο του 2016. Λίγο μετά, έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Μπενφίκα Β, σε αγώνα της Σεγούντα Λίγα 2016-17 εναντίον της Βαρζίμ, στις 13 Αυγούστου εκείνου του έτους.Στις 9 Ιανουαρίου 2019, εντάχθηκε στον Παναιτωλικό με δανεισμό για 6 μήνες, με την επιλογή για ένα επιπλέον έτος. Έχει αγωνιστεί στις μικρές Εθνικές ομάδες τις Πορτογαλίας (U15, U16, U17, U18 και U19). (Πορτογαλικά) Γκονσάλο Ροντρίγκες στο ForaDeJogo (Αγγλικά) Προφίλ Γκονσάλο Ροντρίγκες στο Soccerway Στοιχεία εθνικής ομάδας (Πορτογαλικά) Προφίλ στο Transfermarkt.com
Άνω Δρυμώνας Αιτωλοακαρνανίας

Ο Άνω Δρυμώνας είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Δρυμώνος, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο διευρυμένο Δήμο Θέρμου.

 Το χωριό βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 965 έως 1.015 μέτρων και εγγύς του βρίσκονται, πέρα από το Θέρμο που αποτελεί το διοικητικό κέντρο της περιοχής, τα χωριά Δρυμώνας, Αγία Τριάδα Δρυμώνος, Αετόπετρα, Άγιος Ιωάννης Αετόπετρας, Νεροσύρτης, Δάφνη, Λαδικού, Χαλίκι, Κοσκινάς, Μελίγκοβα, Μισάμπελλα και Νεροχώρι. Απέχει από το Αγρίνιο 40 χλμ., από τη Ναύπακτο 61,5-63,5 χλμ. ενώ η Ιερά Μονή Προυσού απέχει οδικώς περίπου 27-33 χλμ. μέσω του τοπικού ορεινού οδικού δικτύου χωρίς άσφαλτο. Αποτελεί ένα από τα χωριά που βρίσκονται στην ιστορική περιοχή του Απόκουρου. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 16/10/1940 με την ονομασία «Άνω Δρυμών» και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Δρυμώνος. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», αποτελούσε τμήμα του πρώην Δημοτικού Διαμερίσματος Δρυμώνος του «καποδιστριακού» Δήμου Θέρμου. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1995, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Ο Άνω Δρυμώνας στο χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 29/08/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Δρυμώνα Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/08/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Δρυμώνα Αιτωλοακαρνανίας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/08/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Θέρμου. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 29/08/2018.
Σούλα Έλα Ξανά

Σούλα έλα ξανά είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμωδίας παραγωγής 2009 σε σκηνοθεσία Βασίλη Μυριανθόπουλου και σενάριο του Βασίλη Μυριανθόπουλου σε συνεργασία με την Όλγα Μιχαλοπούλου και τον Γιάννη Μπότση.Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Ζέτα Μακρυπούλια υποδυόμενη τη Σούλα, μία 30χρονη γυναίκα που προσπαθεί να βρει τον κατάλληλο σύζυγο μετά από κάποιες λάθος επιλογές. Το υπόλοιπο πρωταγωνιστικό καστ αποτελείται από τους Μιχάλη Μαρίνο, Μέμο Μπεγνή, Μάνο Γαβρά, Κώστα Φραγκολιά, Τζώρτζη Μουριάδη, Μαρία Ανδρούτσου, Φαίδρα Δρούκα, Μίνα Αδαμάκη, Σόφη Ζαννίνου, Αριέττα Μουτούση και Σούλη Σαμπάχ.Η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους στις 19 Μαρτίου 2009.

 Η Σούλα Σαριμπουγιούκη είναι 30 χρονών, ανεξάρτητη, και εναντίον του γάμου. Έχει μεγαλώσει με τις τρεις θείες της, που έχουν καταγωγή από την Πόλη και λατρεύει τα πικάντικα φαγητά. Σήμερα έχει γενέθλια και τα γενέθλια είναι μια πολύ επικίνδυνη μέρα! Σαν την Πρωτοχρονιά! Πρέπει να πάρεις αποφάσεις. Μόλις έλαβε τέσσερις προτάσεις γάμου και αποφασίζει να παντρευτεί! Οι τρεις θείες της εντυπωσιάζονται, οι δύο κολλητές της τρέχουν να συνδράμουν και οι τέσσερις υποψήφιοι γαμπροί καταφθάνουν στο νησί, για να επιλεγεί ο κατάλληλος. Η δοκιμασία αρχίζει και η κατάσταση περιπλέκεται. Ενώ ο νικητής είναι έτοιμος να "πληρώσει" τη νύφη, η Σούλα αποφασίζει ότι ένας γάμος δεν είναι τηλεπαιχνίδι. Η θεά τύχη επεμβαίνει την κατάλληλη στιγμή και η Σούλα βρίσκει επιτέλους τον ορισμό της αγάπης. Ζέτα Μακρυπούλια ως Σούλα Σαριμπουγιούκη Μιχάλης Μαρίνος ως Τάσος Τζιβουτζίδης Μέμος Μπεγνής ως Μανώλης Σκανδάμης Μάνος Γαβράς ως Ζήσης Γιατρομανωλάκης Κώστας Φραγκολιάς ως Αποστόλης Παπαγιάννης Τζώρτζης Μουριάδης ως Βασίλης Μαρία Ανδρούτσου ως Βίκυ Φαίδρα Δρούκα ως Ρένα Μίνα Αδαμάκη ως Μπέμπα Αριέττα Μουτούση ως Ντούλα Σόφη Ζαννίνου ως Ελισώ Σούλη Σαμπάχ ως μητέρα Μανώλη Γιώργος Καπουτζίδης ως καλεσμένος τηλεοπτικής εκπομπής Ντόρα Αυλωνίτου ως Φίφη Σωσώ Χατζημανώλη ως Άντζελα Όλγα Μιχαλοπούλου ως γυναίκα με σκύλο Αλέξανδρος Καγιάφας ως ρεσεψιονίστ Ηλιάνα Παναγιωτούνη ως Αγγελική Σπύρος Τσεκούρας ως Ανδρέας Σάκης Τσινιάρος ως διανομέας Δημήτρης Ζωγραφάκης ως άνδρας στο bar Επίσημη σελίδα στο IMDB
Μαξιμιλιανή Μαρία της Βαυαρίας

H Μαξιμιλιανή Μαρία (γερμ. Maximiliana Maria von Bayern von Wittelsbach, 4 Ιουλίου 1552 - 11 Ιουλίου 1614) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του Δούκα της Βαυαρίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Αλβέρτου Ε΄ της Βαυαρίας και της Άννας των Αψβούργων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Βασιλιά της Γερμανίας. Γεννήθηκε στη Βαυαρία και εκπαιδεύτηκε στη μουσική. Διδάσκαλός της ήταν ο Χανς Σάχινγκερ. Καθώς η Μαξιμιλιανή Μαρία εκτιμούσε τη μουσική, έγινε στενή φίλη με την οικογένεια του Ορλάντε ντε Λάσσους. Ζούσε στην Αυλή του αδελφού της Γουλιέλμου Ε΄ της Βαυαρίας. Αυτός τη φρόντιζε με στοργή και της είχε χορηγήσει ένα ετήσιο έσοδο 6.000 γκύλντερς. Μαζί με την αδελφή της Μαρία Άννα διοργάνωσαν τον γάμο της ανιψιάς τους Μαρίας Άννας με τον Φερδινάνδο Β΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και Βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Αφού έζησε τρία έτη στην Αυστρία με την αδελφή της, επέστρεψε στο Μόναχο το 1598. Απεβίωσε 62 ετών και τάφηκε στον καθεδρικό της Ημετέρας Κυρίας στο Μόναχο. "Kurfursten of Bavaria 1500-1599". www.royaltyguide.nl. Archived from the original on 2010-06-02. Retrieved 2019-06-12.
Φράνκι Καζάριαν

Ο Φρανκ Γκέρντελμαν (γεννημένος 4 Αυγούστου 1977) είναι ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, με καταγωγή από την Αρμενία. Στα ρινγκ εμφανίζεται με το όνομα Φράνκι Καζάριαν ή σκέτο Καζάριαν. Έχει συμβόλαιο με την εταιρεία Total Nonstop Action Wrestling.

 Ο Γκέρντελμαν ξεκίνησε να μαθαίνει τα μυστικά της επαγγελματικής πάλης από το 1998 και εμφανίστηκε στις πρώτες μικρές εταιρείες ως αρχάριος ακόμα. Γύρισε πολλούς οργανισμούς στην Καλιφόρνια ως και το 2004. Από το 2003 ως το 2005 είχε ένα πέρασμα από το TNA Wrestling. Το 2005 για έξι μήνες (Φεβρουάριος-Αύγουστος), πέρασε από το WWE, όπου έδωσε αρκετούς αγώνες για την κατηγορία των ελαφρών κιλών, αλλά παραιτήθηκε επειδή έβλεπε πως δεν έχει μέλλον. Συνέχισε το υπόλοιπο του έτους σε ανεξάρτητο επίπεδο και στις αρχές του 2006. Το 2006 επέστρεψε στο TNA. Εκεί υποδύθηκε διαφορετικούς χαρακτήρες, όπως τον Σεροτονικ και τον Σούασαϊντ. Στην εταιρεία έχει κατακτήσει 5 φορές τον τίτλο Πρωτάθλημα Κατηγορίας Χ και 3 φορές το Ομαδικό Πρωτάθλημα TNA, 2 στο πλευρό του Κρίστοφερ Ντάνιελς και 1 στο πλευρό του Έρικ Γιάνγκ. [1] TNA Wrestling Προφίλ
Οργάνωση Γκέλεν

Οργάνωση Γκέλεν ήταν η ονομασία της οργάνωσης που δημιουργήθηκε μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου στη Γερμανία με σκοπό τη δημιουργία δικτύου πληροφοριών εις βάρος των Σοβιετικών κατοχικών δυνάμεων και την αποτροπή πιθανής εισβολής τους στη Δυτική Γερμανία. Η οργάνωση απαρτιζόταν από πρώην ναζί και υπαγόταν σε αμερικανικό έλεγχο και χρηματοδότηση.

 Μετά τον πόλεμο, στελέχη της Βέρμαχτ και των SS δημιούργησαν δίκτυο πληροφοριών σε όλη τη Γερμανία που παρακολουθούσε ακόμη και πολιτικούς, πιθανολογείται ότι τα μέλη της έφταναν ακόμη και τους 40 χιλ. άνδρες. Βάσει των εγγράφων που ήρθαν στο φως από τον ιστορικό Αγκίλοφ Κέσσελρινγκ, εγγονό του στρατάρχη Άλμπερτ Κέσσελρινγκ της Luftwaffe, 2000 αξιωματικοί της Βέρμαχτ και τβν SS, όλων των κλάδων, αποφάσισαν το 1949 την οργάνωση ενός μυστικού στρατού. Το όνομα της οργάνωσης δόθηκε από τον υποστράτηγο Ράινχαρτ Γκέλεν, επικεφαλής του Γραφείου Πληροφοριών της Ανατολής του Γερμανικού Στρατού του Β΄ Π.Π. που μετέπειτα πέρασε στην υπηρεσία των Αμερικανών. Ο Γκέλεν κατάφερε να απελευθερώσει βετεράνους ναζί από στρατόπεδα αιχμαλώτων, όπως μέλη της Γκεστάπο, της Βέρμαχτ και των SS και να τους εντάξει στην οργάνωση, ενώ απαλλάχτηκαν από τα πολεμικά τους εγκλήματα.Μέλος της οργάνωσης ήταν ο Άλμπερτ Ζνετς, συνταγματάρχης κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο που αργότερα εντάχθηκε στην Bundeswehr. Ο Ζνετς οργάνωνε μυστικές συναντήσεις βετεράνων της 25ης Μεραρχίας Γρεναδιέρων των Ες-Ες με κύριο ερώτημα τι θα συνέβαινε αν οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στη Δυτική Γερμανία και με ποιο τρόπο θα μπορούσαν να αποτρέψουν τον Σοβιετικό στρατό από το να προελάσει στη Δυτική Γερμανία. Η οργάνωση έπαιρνε γενικές κατευθύνσεις από τους Αμερικανούς και χρηματοδοτούνταν από αυτούς. Επίσης ο Ζνετς είχε την υποστήριξη μεγάλων οικονομικών παραγόντων που χρηματοδοτούσαν την οργάνωση και ήρθε σε επαφή με συλλόγους βετεράνων για να στρατολογήσει και να ολοκληρώσει την οργάνωση. Σχημάτισε μικρό μηχανοκίνητο τμήμα έκτακτης ανάγκης με πολιτικά οχήματα που μπορούσαν γρήγορα να τροποποιηθούν σε στρατιωτικά, πλαισιωμένο από βετεράνους. Ο Ζνετς πλησίασε πολλές σημαντικές προσωπικότητες του Β΄ Π.Π., ακόμη και τον Ότο Σκορτσένυ. Ο στρατηγός Άντον Γκράσερ, γενικός επιθεωρητής της Γερμανικής Αστυνομίας από την Κυβέρνηση της Βόννης, εξασφάλισε τον πολεμικό εξοπλισμό για την οργάνωση. Το σχέδιο αποτροπής εισβολής των Σοβιετικών στη Δυτική Γερμανία και η οργάνωση Γκέλεν ήταν γνωστά στον Χανς Σπάιντελ, έναν από τους στρατηγούς που προσπάθησαν να δολοφονήσουν τον Χίτλερ. Μέχρι το 1955 που δεν υπήρχαν ένοπλες δυνάμεις στη Δυτική Γερμανία ο μικρός και μυστικός αυτός στρατός αποτελούσε τη μοναδική αποτρεπτική ισχύ της Δυτικής Γερμανίας. Το 1956, η οργάνωση εντάχθηκε στον έλεγχο της γερμανικής ομοσπονδιακής κυβέρνησης και μετονομάστηκε σε Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών (Bundesnachrichtendienst/BND). Σύμφωνα με τα αρχεία, η Κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας ανακάλυψε την οργάνωση μόλις το 1961. Ο Ζνετς απεβίωσε το 2007 χωρίς ποτέ να αναφέρει πότε αν όντως διαλύθηκε η οργάνωση, ενώ ο Ράινχαρτ Γκέλεν απεβίωσε στις 8 Ιουνίου 1979.
Ένα αστείο κορίτσι (ταινία, 1968)

Η ταινία Ένα Αστείο Κορίτσι (Πρωτότυπος Τίτλος Funny Girl) είναι μιούζικαλ παραγωγής 1968, σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ. Το σενάριο της ταινίας αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου μιούζικαλ της Ίζομπελ Λέναρντ που ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ πρωταγωνίστρια την Μπάρμπρα Στράιζαντ και το οποίο διασκεύασε η ίδια η Λέναρντ για τη μεγάλη οθόνη. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι η Μπάρμπρα Στράιζαντ, ο Ομάρ Σαρίφ, ο Γουόλτερ Πιτζεον κι η Κέι Μέντφορντ. Η υπόθεση της ταινίας βασίζεται στη ζωή της ηθοποιού και τραγουδίστριας του Μπρόντγουεϊ Φάνι Μπράις και πραγματεύεται τη σχέση της με τον τζογαδόρο Νίκι Άρνσταϊν, ενώ την παραγωγή της ταινίας έκανε ο γαμπρός της Μπράις Ρέι Σταρκ. Η ταινία προτάθηκε για 8 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και χάρισε στην Στράιζαντ το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου σε ισοψηφία με την Κάθριν Χέπμπορν, η οποία κρίθηκε επίσης νικήτρια για την ταινία Το Λιοντάρι του Χειμώνα (The Lion In Winter, 1968).

 Με όπλο της το ταλέντο και την αυτοπεποίθηση, μια νεαρή ηθοποιός και τραγουδίστρια, η Φάνι Μπράις (Μπάρμπρα Στράιζαντ) από μια φτωχική εβραϊκή συνοικία της Νέας Υόρκης καταφέρνει να γοητεύσει τον ιμπρεσάριο της επιθεώρησης Ziegfield Follies και να τον κάνει να την προσλάβει. Η Μπράις πρόκειται να γίνει ένα από τα λαμπρότερα αστέρια της μουσικής επιθεώρησης, αλλά δεν πρόκειται να έχει την ίδια τύχη και με την προσωπική της ζωή εφόσον ο γάμος της με τον Νικ Άρνσταϊν (Ομάρ Σαρίφ), ο οποίος έχει πάθος με τον τζόγο πρόκειται να καταλήξει σε διαζύγιο. Η ταινία αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου μιούζικαλ της Ίζομπελ Λέναρντ, το οποίο έκανε μεγάλη επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ με πρωταγωνίστρια τη Μπάρμπρα Στράιζαντ. Το μιούζικαλ της Λέναρντ πραγματεύεται τη ζωή της Φάνι Μπράις τραγουδίστριας κι ηθοποιού των αρχών του περασμένου αιώνα του θιάσου του ιμπρεσάριου Φλόρενζ Ζίγκφιλντ. Η Στράιζαντ στον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο επανέλαβε την επιτυχία που είχε κάνει στο Μπρόντγουεϊ κι υπό την σκηνοθετική επιμέλεια του Γουίλιαμ Γουάιλερ κέρδισε κι Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου (όπως οι περισσότερες πρωταγωνίστριες του Γουάιλερ). Η ταινία ήταν το μοναδικό μιούζικαλ που σκηνοθέτησε ποτέ ο Γουάιλερ κι η προτελευταία του. Η ταινία έλαβε συνολικά 8 υποψηφιότητες για όσκαρ και κατάφερε να κερδίσει μόνο εκείνο για τη Στράιζαντ, η οποία βρέθηκε σε ισοψηφία με την Κάθριν Χέπμπορν, η πρώτη από το 1932. Όταν ανακοινώθηκε τ'όνομα της μαζί με εκείνο της Χέπμπορν ως νικήτριες έσπευσε στο πάλκο και κράτησε το όσκαρ λέγοντας του Γεια σου, υπέροχε! (Hi Gorgeous) όπως έκανε η Φάνι Μπράις στην αρχή της ταινίας. Βράβευση: Α’ Γυναικείου Ρόλου – Μπάρμπρα ΣτράιζαντΥποψηφιότητα: Καλύτερης Ταινίας – Ρέι Σταρκ Β’ Γυναικείου Ρόλου – Κέι Μέντφορντ Φωτογραφίας – Χάρι Στράντλινγκ Μοντάζ – Ρόμπερτ Σουίνκ, Γουίλιαμ Σαντς & Μόρι Γουάιντροουμπ Μουσικής επιμέλειας - Γουόλτερ Σαρφ Πρωτότυπου Τραγουδιού - Funny Girl των Τζουλ Στάιλ και Μπομπ Μέριλ Ήχου - Columbia SSD Ένα αστείο κορίτσι (ταινία, 1968) στην IMDb
Φατμά Πεσέντ Χανιμεφέντι

Η Φατμά Πεσέντ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:فاطمة بيسند سيدة) (Τούρκικα: Fatma Pesend Hanımefendi, 13 Φεβρουαρίου 1876 - 5 Νοεμβρίου 1924) ήταν η ενδέκατη σύζυγος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Üçüncü İkbal Fatma Pesend Hanım Efendi Hazretleri

 Η Φατμά Πεσέντ Χανιμεφέντι γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1876 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του Σαμί Μπέη Ατσμπά και της συζύγου του Φατιμά Ισμαηλίεβνα Μαμλίεβα. Το πραγματικό της όνομα ήταν Φατμά Καντριγιέ. Είχε μακριά ξανθά μαλλιά. Ο πατέρας της ήταν ανιψιός της Βερντιτζανάν Καντινεφέντι, συζύγου του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄. Σε νεαρή ηλικία η Πεσέντ ήρθε σε επαφή με την τέχνη, και άρχισε να ζωγραφίζει σε ηλικία επτά ετών. Εκτός από την ζωγραφική λάτρευε και την ιππασία. Ωστόσο, πριν ο πατέρας της μπορέσει να την στείλει στους συγγενείς της στην Ευρώπη για εντατικότερες σπουδές, δόθηκε στο παλάτι όπου έμαθε την δικαστική κοινωνία. Παρόλα αυτά η Πεσέντ τράβηξε γρήγορα την προσοχή του Αμπντούλ Χαμίτ και στις 20 Ιουλίου 1896 παντρεύτηκαν στο Παλάτι Γιλντίζ, παρότι ο σουλτάνος ήταν 34 χρόνια μεγαλύτερος της. Ένα χρόνο αργότερα γέννησε το μοναδικό της παιδί, την Χατιτζέ Σουλτάν, αλλά το παιδί πέθανε οκτώ μήνες μετά. Μετά το θάνατο της Χατιτζέ, ο Αμπντούλ Χαμίτ θρήνησε πολύ το παιδί του και για αυτό διέταξε να χτίσουν ένα παιδιατρικό νοσοκομείο. Στην Πεσέντ ανατέθηκε η ηγεσία του νοσοκομείου μετά την ολοκλήρωση του. H Φατμά Πεσέντ Χανιμεφέντι πέθανε στη βίλα της στο Βανικόϊ στις 5 Νοεμβρίου 1924 σε ηλικία 48 ετών. Είναι θαμμένη δίπλα στη μητέρα της, στο κοιμητήριο Καρατζαχμέτ στο Σκούταρι, μετά από αίτημα των αδελφών της. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Έρλαντ Γιόσεφσον

Ο Έρλαντ Γιόζεφσον (Erland Josephson, 1923-2012) υπήρξε Σουηδός ηθοποιός και συγγραφέας. Παππούς του ήταν ο σημαντικός Σουηδός ζωγράφος Ερνστ Γιόσεφσον. Γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1923 στη Στοκχόλμη. Σπουδαιότερες εμφανίσεις του ήταν σε έργα του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, του Αντρέι Ταρκόφσκι και του Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Διετέλεσε διευθυντής του βασιλικού δραματικού θεάτρου της Στοκχόλμης το διάστημα 1966 - 1975. Έχει γράψει μυθιστορήματα, μικρές ιστορίες, ποιήματα και ένα δράμα. Απεβίωσε στις 25 Φεβρουαρίου 2012.

 It Rains on Our Love (1946) To Joy (1950) Brink of Life (1958) The Magician (1958) Hour of the Wolf (1968) The Passion of Anna (1969) Cries and Whispers (1972) Σκηνές από έναν γάμο (1973) The Magic Flute (1975) Πρόσωπο με Πρόσωπο (1976) Autumn Sonata (1978) The First Polka (1979) Marmalade Revolution (1980) The Melody Haunts My Memory (1981) Φάνι και Αλέξανδρος (1982) Bella Donna (1983) Νοσταλγία (1983) After the Rehearsal (1984) The Sacrifice (1986) Hanussen (1988) Migrations (1988) God afton, Herr Wallenberg (1990) Dreamplay (1994) Το βλέμμα του Οδυσσέα (1995) In the Presence of a Clown (1997) Faithless (2000) Now (2002) Saraband (2003) Dag och natt (2004)
Τζοβάνι Ντάντολο

Ο Τζοβάνι Ντάντολο (Ιταλικά : Giovanni Dandolo, πέθανε στις 2 Νοεμβρίου 1289) ήταν ο 48ος Δόγης της Βενετίας (31 Μαρτίου 1280 - 2 Νοεμβρίου 1289). Την περίοδο της κυβέρνησής του εισήχθη για πρώτη φορά σε κυκλοφορία στην Βενετία το χρυσό δουκάτο. Ο Τζοβάνι Ντάντολο προερχόταν από τον πανίσχυρο Οίκο των Ντάντολο, που ανέδειξε άλλους τρεις δόγηδες, τους Ενρίκο Ντάντολο, Φραντσέσκο Ντάντολο και Αντρέα Ντάντολο. Δύο γυναίκες μέλη της οικογένειας παντρεύτηκαν επίσης δόγηδες: η Τζοβάνα Ντάντολο παντρεύτηκε τον Πασκουάλε Μαλιπιέρο και η Ζίλια Ντάντολο τον Λορέντσο Πρίουλι. Οι Ντάντολο ήταν μακρινοί συγγενείς με σημαντικά πρόσωπα στην ιταλική ιστορία, όπως ο ζωγράφος Φρα Αντζέλικο, ο Ευγένιος Κανφάρι και ο Μπενίτο Μουσολίνι. Η σύζυγος του Τζοβάνι Ντάντολο ονομαζόταν Αικατερίνη.

 Ο Τζοβάνι Ντάντολο υπηρέτησε σε σημαντικές θέσεις τη Δημοκρατία της Βενετίας πριν την εκλογή του στην θέση του δόγη, διορίστηκε Ποντέστα στην Μπολόνια και την Πάντοβα και διοικητής σε πολλές ναυτικές μονάδες. Απεστάλη αντιπρόσωπος στην Ραγκούσα για να κλείσει εμπορική συνθήκη με τον Στέφανο Βλάντισλαβ Α΄. Έμαθε τα νέα για την εκλογή του ενώ βρισκόταν σε εκστρατεία στην Ίστρια και την Τεργέστη. Η εκστρατεία έγινε την επόμενη χρονιά ανοιχτός πόλεμος με τη συμμετοχή παραδοσιακών εχθρών της Βενετίας, όπως το πατριαρχείο της Ακυληίας και τα Παπικά Κράτη. Την περίοδο που κυβέρνησε ακολούθησαν περισσότερες ένοπλες συγκρούσεις. Μετά την υπογραφή της ειρηνικής Συνθήκης της Ραβέννας με την Ανκόνα ακολούθησε στην Κρήτη η εξέγερση του Αλέξιου Καλλέργη με την υποστήριξη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ για τον έλεγχο στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι συγκρούσεις αυτές πίεσαν την Δημοκρατία της Βενετίας να υπογράψει συνθήκες και συμμαχίες με τον Κάρολο τον Ανδεγαυό και τον Φίλιππο Γ΄ της Γαλλίας όπως η Συνθήκη του Ορβιέττο. Την εποχή που έγινε δόγης ο Τζοβάνι Ντάντολο, οι σχέσεις με το Βατικανό επιδεινώθηκαν. Η Βενετία αρνήθηκε την συμμετοχή της στην εκστρατεία του πάπα για να τιμωρήσει τη Σικελία και ο Πάπας Μαρτίνος Δ΄ αφόρισε τη Βενετία, αλλά ο αφορισμός ανακλήθηκε από τον διάδοχο του Ονώριο Δ΄ (1285). Το 1287 ξέσπασε εξέγερση στην Ίστρια που εξαπλώθηκε στο Φρίουλι και ο πόλεμος επεκτάθηκε με τη συμμετοχή του αυτοκράτορα Ροδόλφου Α΄, που συμμάχησε με το πατριαρχείο της Ακυληίας, οπότε ο δόγης της Βενετίας δεν είχε άλλη επιλογή από την υποταγή. Το πρώτο χρυσό Δουκάτο, το "Ζετσίνο" κυκλοφόρησε το 1284. Το δουκάτο χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος της Δημοκρατίας της Βενετίας με το ίδιο βάρος 3,56 γραμμάρια 24 καρατίων περιεκτικότητας 99.7% σε χρυσό και είχε ισχύ σε όλα τα κράτη με τα οποία έκανε εμπόριο η Βενετία. Η επιγραφή στο πίσω μέρος του νομίσματος έγραφε στα Λατινικά "Sit tibi Christe datus quem tu regis iste ducatus" με μια εικόνα του Ιησού. Η εμπρόσθια όψη του νομίσματος παρουσίαζε τους δόγηδες να γονατίζουν μπροστά στον προστάτη της πόλης Ευαγγελιστή Μάρκο. Ο Τζοβάνι Ντάντολο τάφηκε στο Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου. Ο τάφος είναι καλοδιατηρημένος και μία λίθινη πλάκα μνημονεύει το όνομα του δόγη. Helmut Dumler: Venedig und die Dogen. Düsseldorf 2001. Οι δόγισσες της Βενετίας Δόγηδες της Βενετίας
Μαγνησίτης

Ο μαγνησίτης ή λευκόλιθος είναι ανθρακικό ορυκτό του μαγνησίου. Το όνομά του προέρχεται από το μαγνήσιο (το βασικό συστατικό του) ή από το χρώμα του (λευκός λίθος). Αποτελεί ένα από τα πλέον σημαντικά ορυκτά του μαγνησίου.

 Ανευρίσκεται σε εξαλλοιώσεις σερπεντινών ή περιδοτίτη. Αποτελεί, επίσης, πρωτογενές ορυκτό ιζηματογενών και εκρηξιγενών πετρωμάτων. Απαντά σπάνια σε εβαπορίτες ή σε υδροθερμικές φλέβες και σε καρμπονατίτες. Περιοχές στις οποίες ανευρίσκεται σε υψηλή καθαρότητα και εκμεταλλεύσιμος είναι ο Καναδάς (Οντάριο, Βρετ. Κολομβία), η Βραζιλία (περιοχή Brumado, Bahia), ΗΠΑ (Νεβάδα, Καλιφόρνια, Ουάσιγκτον), ενώ σε πολύ μεγάλες ποσότητες απαντά στην επαρχία Λιάονινγκ στην Κίνα. Υπάρχει επίσης σε Τουρκία, Αίγυπτο, Αυστρία (Στυρία, Καρινθία), Ισπανία (Καταλωνία), Γερμανία (Σαξονία), Αφρική (Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Ζάμπια, Νότια Αφρική). Στην Ελλάδα σημαντικά μελετημένα δείγματα απαντούν στη Μαγνησία, στη Χαλκιδική, στο Λαύριο και στη Λέσβο. Ο λευκόλιθος ή μαγνησίτης αποτελεί ένα από τα κυριότερα μεταλλεύματα του Ελλαδικού χώρου, με έντονη ερευνητική και παραγωγική δραστηριότητα, ιδιαίτερα στις δεκαετίες 70 και 80 η οποία συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η εκμετάλλευσή του παρέχει διάφορα εμπορεύσιμα προϊόντα, όπως μαγνησίτη (ως εξορύσσεται), καυστική και δίπυρη μαγνησία καθώς και πυρίμαχες μάζες ή και πυρίμαχα. Όλα τα παραπάνω προϊόντα είναι εξαιρετικής ποιότητας, περιζήτητα στη διεθνή αγορά. Τα σημαντικότερα κοιτάσματα μαγνησίτη βρίσκονται στην Εύβοια και στη Χαλκιδική. Η Μυτιλήνη επίσης παρουσιάζει κοιτασματολογικό ενδιαφέρον για μαγνησίτη, ενώ μικρότερης σημασίας είναι οι περιοχές Ερμιονίδας, Γρεβενών και Κοζάνης, οι οποίες δεν έχουν ερευνηθεί ακόμα. Η μεταλλευτική δραστηριότητα στον τομέα πραγματοποιείται κυρίως από την εταιρία ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ Α.Μ.Β.Ν.Ε.Ε. η οποία διαθέτοντας κοιτάσματα λευκολίθου και εγκαταστάσεις επεξεργασίας κυρίως στην περιοχή Χαλκιδικής, είναι αμιγώς εξαγωγική (στο 90%) και επιτυγχάνει παρά τον σημαντικό διεθνή ανταγωνισμό να διατηρείται ως η μεγαλύτερη εξαγωγική επιχείρηση προϊόντων λευκολίθου εντός της ΕΕ. Επίσης, από το 2013 έχει επαναδραστηριοποιηθεί η εξορυκτική δραστηριότητα στο Μαντούδι Ευβοίας από την ΤΕΡΝΑ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ ΑΕ, η οποία εξαγόρασε την παλαιά ΒΙΟΜΑΓΝ στην περιοχή της Β. Ευβοίας και ήδη εφαρμόζει πρόγραμμα εκμετάλλευσης των γνωστών κοιτασμάτων λευκολίθου του Γερορέματος και του Κακάβου και την περαιτέρω αξιοποίησή τους για παραγωγή μαγνησίας στις εγκαταστάσεις των Φούρνων Μαντουδίου μετά από σχετικό εκσυγχρονισμό. Κατάλογος ορυκτών Our help-mate Magnesite Τμήμα Γεωλογίας Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Mindat.org Minerals.net Webmineral.com Ηandbook of Μineralogy{pdf} Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Διεθνές αεροδρόμιο του Κισινάου

Το διεθνές αεροδρόμιο του Κισινάου (IATA: KIV, ICAO: LUKK) είναι το κύριο διεθνές αεροδρόμιο της Μολδαβίας. Βρίσκεται 13 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του κέντρου του Κισινάου, της πρωτεύουσας. Είναι έδρα της Air Moldova, του εθνικού μεταφορά της χώρας, και των Μολδαβικών Αερογραμμών (Moldavian Airlines).

 Οι πρώτες προγραμματισμένες πτήσεις προς το Κισινάου άρχισαν τις 24 Ιουνίου 1926, στη διαδρομή Βουκουρέστι-Γκαλάτσι-Κισινάου και Ιάσιο. Οι πτήσεις πραγματοποιούνταν από την Compagnie Franco-Roumaine de Navigation Aérienne – CFRNA, αργότερα LARES. Μια αναμνηστική πλάκα η οποία περιγράφει την πρώτη πτήση προς το Κισινάου έχει τοποθετηθεί στο αεροδρόμιο. Ο κύριος τερματικός του αεροδρομίου κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1970, με χωρητικότητα 1.200.000 επιβατών τον χρόνο. Τις 31 Μαΐου 1995, το αεροδρόμιο του Κισινάου απέκτησε το τίτλο του διεθνούς αεροδρομίου. Το αεροδρόμιο του Κισινάου είναι μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Αεροδρομίων. Το 2002, μετά από εργασίες από την τουρκική εταιρεία Akfen Holding, το αεροδρόμιο εκσυγχρονίστηκε. Το κτίριο του τερματικού με έκταση 4,27 στρέμματα προστέθηκε στον ανακαινισμένο παλιό τερματικό ο οποίος έχει εμβαδόν 7,6 στρέμματα. Οι εργασίες περιλάμβαναν την κατασκευή 3.000 τετραγωνικών μέτρων διαχωριστικών τοίχων, πλήρη μηχανική θέρμανση, αερισμό και ηλεκτρικά συστήματα, μαζί με την τοποθέτηση μηχανημάτων ασφαλείας με ακτίνες Χ, χώρο διαχείρισης αποσκευών, ρολόι και συστημάτων πληροφοριών πτήσεων. Η ετήσια χωρητικότητα του αεροδρομίου αυξήθηκε σε 5,4 εκατομμύρια επιβάτες.Υπάρχουν πλάνα και επέκταση του αεροδρομίου. Το κύριο έργο περιλαμβάνει δάνειο ύψους 19 εκατομμυρίων € για την αποκατάσταση και αναβάθμιση των υπαρχόντων αεροδιαδρόμων, προσβάσεων, μηχανικών έργων, εξοπλισμού ασφαλείας και άλλες εγκαταστάσεις του αεροδρομίου. Η ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων σκέφτεται να συγχρηματοδοτήσει το έργο με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης.
Γκιόρεμε

Το Γκιόρεμε (τουρκικά: Göreme) είναι περιοχή στην Καππαδοκία της τουρκικής επαρχίας Νεφσεχίρ. Η περιοχή ονομαζόταν τη Βυζαντινή περίοδο Ματιανή ή Ματιανά και μετονομάστηκε το 1928 σε Γκιόρεμε, μια παραφθορά της αρχαιοελληνικής ονομασίας Κόραμα.Η περιοχή είναι το κέντρο του εθνικού πάρκου Γκιόρεμε, το οποίο σε συνδυασμό με τις μονολιθικές εκκλησίες της Καππαδοκίας έχουν ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO από το 1985. Το τοπίο στο Γκιόρεμε χαρακτηρίζεται από εντυπωσιακούς σχηματισμούς βράχων, μερικώς διαβρωμένων, όπως οι περίφημοι παράξενοι λίθοι που αποτελούν και μια από τις μεγάλες τουριστικές ατραξιόν της περιοχής.

 Βράχοι ποικίλης σκληρότητας σχηματισμένοι από ηφαιστειακή τέφρα αποτελούν την καρδιά αυτού του τοπίου, το οποίο διαμορφώθηκε από εκρήξεις ηφαιστείων και πλημμύρες κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων χρόνων για να καταλήξει στη σημερινή του μορφή. Οι πρώτοι χριστιανοί το αποίκησαν για να ζήσουν μια ασκητική ζωή, αλλά κυρίως για να βρουν καταφύγιο από τους εχθρούς τους (Πέρσες, Ρωμαίοι, Άραβες, Μογγόλοι...). Για τη διαμονή τους δημιούργησαν τις ξακουστές λαξευτές κατασκευές της περιοχής. Δεν σκάλισαν στους βράχους μόνο εκκλησίες και παρεκκλήσια αλλά ολόκληρα υπέργεια και υπόγεια οικιστικά συγκροτήματα προορισμένα να φιλοξενήσουν χιλιάδες ανθρώπους. Οι κατασκευές αυτές, που κάποιες φτάνουν σε βάθος και δέκα επιπέδων κάτω από τη γη, περιλαμβάνουν εγκαταστάσεις όπως κουζίνες, αποθήκες, κοιτώνες, ακόμα και στάβλους και νεκροτομεία, και σε συνδυασμό με βαθιά φρεάτια εξαερισμού παρέχουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Η ηφαιστειακή πέτρα προσφέρει και καλή προστασία από τις καιρικές συνθήκες. Το καλοκαίρι τα καταλύματα αυτά παραμένουν δροσερά ενώ το χειμώνα η θερμοκρασία εντός τους δεν πέφτει δραματικά. Επίσης, οι διάδρομοι μπορούσαν να φραγούν με μεγάλες πέτρες σε περίπτωση ανάγκης. Υπολογίζεται πως υπάρχουν περίπου 100 συγκροτήματα, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους. Το μεγαλύτερο είναι το Ντερινκουγιού το οποίο υπολογίζεται πως φιλοξένησε κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του περί τους 10.000 επισκέπτες. Πληροφορίες για το Γκιόρεμε στον επίσημο ιστότοπο του τουρκικού τουρισμού
Εθνική Ιρλανδίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Ιρλανδίας αντιπροσωπεύει τη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και τη Βόρεια Ιρλανδία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ιρλανδικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Basketball Ireland).

 Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης της Ιρλανδίας, υπό την πρώτη της μορφή, δημιουργήθηκε το 1945, για να γίνει μέλος της FIBA το 1947.Η γυναικεία εθνική ομάδα έχει αγωνιστεί πολλές φορές σε προκριματική φάση μεγάλων διοργανώσεων, χωρίς, ωστόσο, να προκριθεί ποτέ στην τελική φάση. Τρεις φορές έχει διαγωνιστεί στο πλαίσιο της Division C (σημερινό «Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών») καταλαμβάνοντας σε όλες τη 2η θέση της τελικής κατάταξης. Πρόσφατα διαγωνίστηκε το 2005, το 2007 και το 2009 στο πλαίσιο της Division B, χωρίς να καταφέρει να προκριθεί στην αμέσως ανώτερη κατηγορία.Το Φεβρουάριο του 2010, η Ομοσπονδία αποφάσισε την επ αόριστον αναστολή της δραστηριότητας των εθνικών ομάδων ανδρών και γυναικών της χώρας λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων. Η αποφάση ελήφθη όταν δημοσιοποιήθηκε ότι ο οργανισμός συγκέντρωσε χρέη που ανέρχονται στα 1,2 εκατομμυρία ευρώ.Τελικά η Ομοσπονδία αποδέχθηκε την πρόσκληση συμμετοχής της γυναικείας εθνικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών του 2016, με το βάρος της αποστολής να αναλαμβάνουν οι ίδιοι οι γυναικείοι σύλλογοι της χώρας. Πορεία σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Ιρλανδίας σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA: Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας της Ιρλανδίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: Πορεία στην Τελική Φάση Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3 Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Ιρλανδίας σε Τελικές Φάσεις Ευρωπαϊκού Κυπέλλου FIBA 3x3: Εθνική Ιρλανδίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Ireland, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Basketball Ireland, επίσημος ιστότοπος. (Αγγλικά)
Evince

Το Evince είναι ένας προβολέας εγγράφου για PDF, PostScript, DjVu, TIFF, XPS και DVI σχεδιασμένος για το περιβάλλον επιφάνειας εργασίας GNOME .Οι προγραμματιστές του Evince έχουν ως σκοπό την αντικατάσταση των πολλών προβολέων εγγράφων GNOME με μια μοναδική και απλή εφαρμογή. Το ρητό του Evince συνοψίζεται στον σκοπό του έργου: "Απλά ένας προβολέας εγγράφων".Το GNOME έχει συμπεριλάβει το Evince από την έκδοση του GNOME 2.12 τον Σεπτέμβριο του 2005. Είναι γραμμένο κυρίως σε C, με ένα μικρό μέρος (τον κώδικα που αλληλεπιδρά με το poppler) που είναι γραμμένο σε C++. Ένας μεγάλος αριθμός διανομών Λίνουξ περιλαμβάνει το Evince ως τον προεπιλεγμένο προβολέα εγγράφων στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα Ubuntu, Fedora και Linux Mint. Το Evince είναι ελεύθερο και ανοιχτού κώδικα λογισμικό που υπόκειται στις απαιτήσεις της έκδοσης 2 ή μεταγενέστερης της GNU General Public License.

 Το Evince ως μια επανεγγραφή του GPdf, το οποίο οι προγραμματιστές υποστήριξης είχαν αρχίσει να βρίσκουν δύσχρηστο στην συντήρηση. Το Evince σύντομα ξεπέρασε τη λειτουργικότητα του GPdf και αντικατέστησε τα GPdf και GGV στην έκδοση Σεπτεμβρίου 2005 του GNOME 2.12.Το Evince συμπεριλαμβάνεται στο VALO-CD, μια συλλογή "όλων των καλύτερων προγραμμάτων Windows". Το Evince ενσωματώνει μια ολοκληρωμένη αναζήτηση που εμφανίζει τον αριθμό των αποτελεσμάτων που βρέθηκαν και επισημαίνει τα αποτελέσματα στη σελίδα. Οι χρήστες μπορούν να εμφανίσουν προαιρετικά (στην αριστερή πλευρική στήλη του προβολέα) μικρογραφίες των σελίδων που βοηθούν στην περιήγηση των σελίδων σε ένα έγγραφο. Αν τα έγγραφα υποστηρίζουν δείκτες, το Evince δίνει την επιλογή της εμφάνισης του δείκτη εγγράφου για γρήγορη μετακίνηση από μια ενότητα σε μια άλλη.Το Evince μπορεί να εμφανίσει δύο σελίδες τη φορά, αριστερή και δεξιά και προσφέρει πλήρη οθόνη και προβολές εμφάνισης διαφανειών. Το Evince επιτρέπει την επιλογή κειμένου σε αρχεία PDF καθώς και την επισήμανση και αντιγραφή κειμένου από έγγραφα που έγιναν από σαρωμένες εικόνες, αν το PDF περιλαμβάνει δεδομένα OCR. Το Evince υπακούει στους περιορισμούς DRM των αρχείων PDF, που μπορεί να αποτρέπει αντιγραφή, εκύπωση ή μετατροπή μερικών αρχείων PDF , όμως αυτό έχει γίνει προαιρετικό και απενεργοποιήθηκε από προεπιλογή στο gconf. Το Evince υποστηρίζει πολλές διαφορετικές μορφές εγγράφων μιας ή πολλών σελίδων: Ενσωματωμένη υποστήριξηPDF χρησιμοποιώντας το Poppler backend PostScript χρησιμοποιώντας το παρασκήνιο Ghostscript Πολλές σελίδες TIFF DVI DjVu χρησιμοποιώντας το παρασκήνιο DjVuLibre OpenDocument Presentation όταν κατασκευάζεται με την επιλογή --enable-impress Images (προς το παρόν συμπεριλαμβάνεται ως παιχνίδι, αλλά χρειάζεται δουλειά) CBR, CBZ, CB7 (Comic Book Archive file)Προαιρετική υποστήριξηXPSΠιθανή ή σχεδιασμένη υποστήριξηMicrosoft PowerPoint χρησιμοποιώντας libpreview (προς το παρόν με ποιότητα alpha) MS Word OpenDocument AbiWord Κατάλογος λογισμικού PDF [1] Evince Wiki
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1908

Διεξήχθη κατ' εντολήν της ολυμπιακής επιτροπής, τη διοργάνωση ανέλαβε ο ΣΕΓΑΣ και συμμετείχαν τρεις (3) ομάδες που διαγωνίστηκαν σε τουρνουά ενός γύρου (3 αγώνες). Νικητής αναδείχθηκε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ο μετέπειτα Παναθηναϊκός), στην πρώτη παρουσία του, που δημιουργήθηκε κυρίως από ποδοσφαιριστές του Πανελληνίου. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 16 Νοεμβρίου 1908 και όλοι πραγματοποιήθηκαν στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου.

 Είναι γνωστά τα εξής αποτελέσματα: 16 Νοεμβρίου 1908: Σ.Π. Γουδή - Εθνικός Γ.Σ. 3-1 23 Νοεμβρίου 1908: Π.Ο. Αθηνών - Εθνικός Γ.Σ. 2-0 30 Νοεμβρίου 1908: Σ.Π. Γουδή - Π.Ο. Αθηνών 0-2 ά.α. Δεν έγινε γιατί παραιτήθηκε και αποκλείστηκε το Γουδί. Στον αγώνα ΠΟΑ-Εθνικού οι δύο σύλλογοι αγωνίστηκαν με τους εξής παίκτες: Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών: Δ. Δουκάκης, Γ. Καλαφάτης (αρχηγός), Λοράνδος, Ψαχαρόπουλος, Χ. Σημηριώτης, Παπάς, Αλεξάνδερ, Χατζηζαφειρίου, Κουτρουμπής, Αβραμίδης, Κωνσταντίνος Τσικλητήρας (τερματοφύλακας). Εθνικός Γ.Σ.: Ζέπος, Θεολόγου, Μεσημέρης, Πίσσας, Κοκκινόπουλος, Μπουλούκος, Δραγούμης, Παύλος Μελάς (αρχηγός), Ρ. Ρωσσέτης, Μπουλαντεράκης, Αργυρίου (τερματοφύλακας). Την περίοδο των εορτών αναφέρεται και τουρνουά β΄ ομάδων χωρίς να είναι γνωστά όλα τα αποτελέσματα. Νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός ΓΣ. Είναι γνωστοί οι αγώνες: 28/12/1908: ΑΟ Διαγόρας Αθηνών - Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς: νίκησε ο Διαγόρας. 28/12/1908: ΠΟ Αθηνών - Εθνικός ΓΣ: 2-1 30/12/1908: Πειραϊκός Σύνδεσμος - Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς: Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1907 Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1911 Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1915 Εφ. "Σκριπ", 17/11/1908, σ. 4 Εφ. "Σκριπ", 24/11/1908, σ. 4 Άρθρο Γιάννη Γεωργάκη στην εφημερίδα «Το Βήμα» για τα 100 χρόνια του Παναθηναϊκού Εφημερίδα Πράσινη, 29 Μαρτίου 2012 σελ.3-8