IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ζερεμί Μπρεσέ

Ο Ζερεμί Μπρεσέ (γεννημένος στις 14 Αυγούστου 1979 στη Λυών, Ρον-Αλπ, Γαλλία) είναι ένας επαγγελματίας Γάλλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αυτό τον καιρό αγωνίζεται με την ομάδα της Λιγκ 1 Σοσό. Πιο συχνά αγωνίζεται ως αριστερό μπακ αλλά μπορεί να αγωνιστεί και ως κεντρικός αμυντικός. Λόγω των τεχνικών του ικανοτήτων μπορεί να αγωνιστεί επίσης ως μέσος. Έχει αγωνιστεί τρεις φορές με την Εθνική Γαλλίας.

 Ο Ζερεμί Μπρεσέ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο στη διάρκεια της σεζόν 1998-99 με την φανέλα της Ολιμπίκ Λυών. Στη διάρκεια αυτής της σεζόν αγωνίστηκε 15 φορές. Ο Μπρεσέ συνέχισε να αγωνίζεται στην Λυών μέχρι το 2003, ημερομηνία ως την οποία μετρούσε 116 συμμετοχές με την "La Reine. Ο Μπρσέ κατέκτησε την Λιγκ 1 με την ομάδα για τις σεζόν 2001-02 και 2002-03. Μετά από μια καλή πορεία με την Λυών, ο Μπρεσέ εγκατέλειψε την γαλλική ομάδα με προορισμό την Ίντερ. Τον Ιούλιο του 2003, ο Μπρεσέ μεταγράφηκε και επίσημα στους "Nerazzurri". Στη διάρκεια της σεζόν 2003-04 της Σέριε Α, ο Μπρεσέ αγωνίστηκε με την Ιντερνατσιονάλε. Η σεζόν ξεκίνησε καλά για την Ίντερ, αλλά μετά από έξι μέτριους αγώνες, ο προπονητής της Έκτορ Ραούλ Κούπερ απολύθηκε από την ομάδα και την ανέλαβε ο Κοράντο Βερντέλι. Με την αλλαγή του προπονητή και έναν τραυματισμό, ο Μπρεσέ αγωνίστηκε σε λίγους μονάχα αγώνες. Συνολικά, ο Μπρεσέ αγωνίστηκε σε 9 αγώνες με την Ίντερ. Η Ίντερ τον ενημέρωσε πως μπορούσε να αποχωρήσει από την ομάδα. Το 2004, ο Μπρεσέ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Ρεάλ Σοσιεδάδ. Ο Μπρεσέ αγωνίστηκε με την Ρεάλ Σοσιεδάδ στην Πριμέρα Ντιβιζιόν για δύο σεζόν. Καθώς ο Μπρεσέ τραυματίστηκε σοβαρά, κατάφερε μόλις να αγωνιστεί σε 20 αγώνες με την βάσκικη ομάδα. Στην φιλόδοξη ΦΚ Σοσό, ο Μπρεσέ πραγματοποίησε ένα εντυπωσιακό ξεκίνημα στη σεζόν. Μετά από τρεις αγώνες, ορίστηκε αρχηγός της ομάδας. Με τους "Les Lionceaux", πραγματοποίησε 2 πιστικότατες σεζόν αποτελώντας παίκτη-κλειδί για την ομάδα και όλα αυτά χωρίς να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα τραυματισμού. Στη διάρκεια της αρχηγίας του η Σοσό κατάφερε να κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Γαλλίας. Τον Ιούνιο του 2008, ο Μπρεσέ εγκατέλειψε την ομάδα με προορισμό την ΠΣΦ Αϊντχόφεν. Την σεζόν 2008-09 ο Μπρεσέ αγωνίστηκε με την ΠΣΦ Αϊντχόφεν. Εκεί υπέγραψε τριετές συμβόλαιο. Επιθυμούσε να αγωνίζεται με τον αριθμό 13 στην πλάτη, τον οποίο τελικά και έλαβε. Στις 22 Ιουνίου 2009, ο Μπρεσέ συμφώνησε να επιστρέψει στην ΦΚ Σοσό, επιμένοντας στο γεγονός πως πήρε την απόφαση αυτήγια καθαρά οικογενειακούς λόγους.
Απόστολος Τερζής

Ο Απόστολος Τερζής (13 Μαρτίου 1971) είναι Έλληνας επαγγελματίας προπονητής ποδοσφαίρου. Ο πατέρας του, Γιώργος Τερζής, υπήρξε ποδοσφαιριστής του Άρη Θεσσαλονίκης και της Βέροιας κατά τη δεκαετία του 1970.

 Μετά από μια χωρίς διακρίσεις καριέρα ως παίκτης (αμυντικός) έγινε προπονητής της ομάδας Νέων της Βέροιας το 2015. Στα δύο χρόνια που ήταν εκεί, διετέλεσε και ως υπηρεσιακός προπονητής στην πρώτη ομάδα της Βέροιας. Το καλοκαίρι του 2017 διετέλεσε για λίγο προπονητής της Σπάρτης και ακολούθησε μια ακόμη σύντομη θητεία ως υπηρεσιακός κόουτς της Βέροιας τον χειμώνα του 2018. Το καλοκαίρι του 2018 υπέγραψε ως βοηθός προπονητής στον Άρη, καταλήγοντας ως υπηρεσιακός προπονητής , πρώτα τον Νοέμβριο του 2018 και μετά τον Σεπτέμβριο – Οκτώβριο του 2019.Στις 6 Φεβρουαρίου 2023 ανέλαβε ως πρώτος προπονητής τον Άρη, αντικαθιστώντας τον Άλαν Πάρντιου. Στις 27 Αυγούστου 2023, μετά από ένα σερί τριών διαδοχικών ηττών, υπέβαλε την παραίτησή του, η οποία έγινε άμεσα αποδεκτή. . Το ποδοσφαιρικό προφίλ του Α.Τερζή στο transfermarkt.com Το προπονητικό προφίλ του Α.Τερζή στο transfermarkt.com Οικογένεια Τερζή: Γεννημένη για το ποδόσφαιρο!
Βουλευτικές εκλογές στην Ακτή Ελεφαντοστού (2016)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ακτή του Ελεφαντοστού στις 18 Δεκεμβρίου 2016. Με το νέο σύνταγμα, το οποίο εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα τον Οκτώβριο, μειώθηκε η θητεία των 255 βουλευτών της εθνοσυνέλευσης, από τα πέντε στα τέσσερα έτη. Ο προεδρικός συνασπισμός, ο Συναγερμός των Οπαδών του Ουφουέ-Μπουανί για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη (που αποτελείται από το Συναγερμό των Ρεπουμπλικάνων, το Δημοκρατικό Κόμμα της Ακτής Ελεφαντοστού – Αφρικανικό Δημοκρατικό Συναγερμό και κάποια μικρά κόμματα) κέρδισε περισσότερο από το ήμισυ των εδρών στην εθνοσυνέλευση.

 Οι 255 βουλευτές της Εθνικής Συνέλευσης εκλέγονται από 154 μονοεδρικές και πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες με έως και έξι έδρες, χρησιμοποιώντας το πλειοψηφικό σύστημα. Στις πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες οι ψηφοφόροι έριξαν μία ψήφο από μια κλειστή λίστα, με τη λίστα που έλαβε τις περισσότερες ψήφους να κερδίζει όλες τις έδρες της εκλογικής περιφέρειας. Συνολικά 1,336 υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές, από τους οποίους οι 597 ως αντιπρόσωποι 38 πολιτικών κομμάτων και 739 ως ανεξάρτητοι. Ο Συναγερμός των Οπαδών του Ουφουέ-Μπουανί για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη είχε τους πιο πολλούς υποψήφιους (248), με το Ακτής ελεφαντοστού λαϊκό Μέτωπο (το οποίο είχε μποϊκοτάρει τις εκλογές του 2011) το μόνο άλλο μέρος για να τρέξει υποψηφίους σε περισσότερες από τις μισές εκλογικές περιφέρειες, έχοντας διοριστεί 187 υποψηφίων. Δεκαέξι μέρη αμφισβήτησαν μόνο μία έδρα. Στην εκλογική περιφέρεια 34 υπήρξε ισοψηφία ανάμεσα σε δύο υποψηφίους, με τον ανεξάρτητο υποψήφιο Λεονάρ Γκουέι Ντεσελουέ και τον Μαριούς Σαρ Μποέ (από το RHDP) να λαμβάνουν αμφότεροι 1.231 ψήφους. Διεξήχθη δεύτερος γύρος της ψηφοφορίας εντός 15 ημερών. Ο Λεονάρ Σαέ κέρδισε στην τελευταία εκλογική περιφέρεια με ποσοστό 52,69%, ενώ ο Σαρ έλαβε το 46,31%. Όταν η εθνοσυνέλευση πραγματοποίησε την πρώτη συνεδρίαση της για τη νέα κοινοβουλευτική περίοδο, ο Γκιγιόμ Σορό, αντιπρόεδρος του RHDP, επανεξελέγη ως Πρόεδρος της Εθνικής Συνέλευσης, στις 9 Ιανουαρίου 2017. Έλαβε 230 ψήφους από τους 252 βουλευτές που ήταν παρόντες. Ο ανεξάρτητος βουλευτής Εβαρίστ Μεαμπλί έλαβε 12 ψήφους, ενώ υπήρχαν και 10 άκυρες ψήφοι.
Κάτω Ζαχλωρού Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Ζαχλωρού Αχαΐας Η Κάτω Ζαχλωρού είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 623 μέτρων στις πλαγιές ενός από τους ορεινούς όγκους που περιβάλουν το φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού. Από το 1997 το χωριό ανήκει διοικητικά στο Δήμο Καλαβρύτων. Αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής κοινότητας, στην οποία υπάγονται επίσης ο οικισμός Άνω Ζαχλωρού και η Μονή Μεγάλου Σπηλαίου. Στην απογραφή του 2011 είχε 38 κατοίκους.

 Το χωριό διασχίζει ο Οδοντωτός σιδηρόδρομος Διακοπτού - Καλαβρύτων στο σταθμό του οποίου αποβιβάζονται όσοι θέλουν να επισκεφθούν την Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση. Γύρω από το σταθμό υπάρχουν αρκετές ταβέρνες και ξενώνες όπου μπορούν να φιλοξενηθούν οι επισκέπτες της περιοχής. Απέχει 10 χλμ. από τα Καλάβρυτα και 12 χλμ. από το Διακοπτό μέσω του Οδοντωτού. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκδότης Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρος, Εν Αθήναις 1906. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010.
Α.Σ. Ασβεστοχωρίου

Ο Αθλητικός Σύλλογος Ασβεστοχωρίου, γνωστός και με τη σύντμηση Α.Σ.Α., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο Ασβεστοχώρι, στη Θεσσαλονίκη, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Ασβεστοχωρίου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1982. Αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το κίτρινο και έχει τον πυρσό σαν έμβλημα. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων.

 Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ο σύλλογος του Ασβεστοχωρίου ήταν μία από τις 14 ομάδες που συνέθεσαν τον 2ο Όμιλο Βορρά της Γ' Εθνικής Κατηγορίας. Κλείνοντας τη χρονιά με 20 νίκες και 6 ήττες, βρέθηκε στην 3η θέση της βαθμολογίκης κατάταξης. Η θέση αυτή δεν ήταν αρκετή ώστε να τον οδηγήσει στην αμέσως ανώτερη κατηγορία. Την επόμενη περίοδο, 2009-10, στον ίδιο όμιλο και υπό τις ίδιες διοργανωτικές συνθήκες, το Ασβεστοχώρι ισοβάθμισε στην κορυφή της βαθμολογίας με τον Σ.Α. Στρατωνίου, καταλαμβάνοντας όμως τη 2η θέση βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης. Συνεπώς δεν είχε την ευκαιρία να προβιβαστεί στη Β' Εθνική Κατηγορία. Τη χρονιά 2010-11 ο σύλλογος έχασε την ορμητικότητά του και σταμάτησε στις 8 νίκες σε σύνολο 26 αγώνων. Ισοβάθμισε δε με τον Μακεδονικό Νεάπολης. Στην τελική βαθμολογία τοποθετήθηκε στη 10η θέση και το επόμενο φθινοπωρο έπεσε στο τοπικό του Πρωτάθλημα.Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η ομάδα του Ασβεστοχωρίου διεκδίκησε το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Θ. απέναντι σε 13 συλλόγους. Μετά την ολοκλήρωση των αγωνιστικών της υποχρεώσεων είχε μαζέψει 13 νίκες και 13 ήττες, όσες και οι Μαχητές Πεύκων. Τελικά, τερμάτισε στην 7η θέση της τελικής βαθμολογίας. Παραμένοντας στην ίδια κατηγορία, το Ασβεστοχώρι βρέθηκε στην 11η θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης της περιόδου 2012-13 με 7 νίκες και 19 ήττες. Κατά συνέπεια την επόμενη χρονιά, 2013-14, η ομάδα υποβιβάστηκε στη Β' Κατηγορία και εντάχθηκε στον 1ο Όμιλο αυτής. Στη λήξη της κανονικής περιόδου είχε συγκεντρώσει μόλις 2 νίκες σε 26 παιχνίδια, κλείνοντας τη χρονιά στη 14η και τελευταία θέση.Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 το Ασβεστοχώρι βρέθηκε πλέον στη Γ1 Κατηγορία της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο. Έχοντας να ανταγωνιστεί 13 συλλόγους, κατάφερε να συλλέξει 23 νίκες και 3 ήττες και να κατακτήσει την κορυφή της τελικής βαθμολογίας. Στη συνέχεια, στο μίνι-πρωτάθλημα που διοργανώθηκε ανάμεσα στους πρωτοπόρους των τριών ομίλων της κατηγορίας, το Ασβεστοχώρι σημείωσε δύο νίκες (62-64 απέναντι στη Δόξα Δρυμού και 66-49 απέναντι στα Βασιλικά) και αναδείχθηκε Υπερπρωταθλητής της Γ1 Κατηγορίας. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2015-16, ο Α.Σ. Ασβεστοχωρίου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης. Έδρα του συλλόγου είναι Δημοτικό Γυμναστήριο Ασβεστοχωρίου, χωρητικότητας 200 θεατών.
Ουέντ Γκιρ

Ο Ουέντ Γκιρ είναι διαλείπων ποταμός ή ουαντί που διασχίζει τις επαρχίες Ντράα-Ταφιλαλέτ και Οριεντάλ στο νοτιοανατολικό Μαρόκο και την επαρχία Μπεσάρ στη δυτική Αλγερία.

 Ο Ουέντ Γκιρ πηγάζει σε μεγάλο υψόμετρο στα όρη του Άτλαντα 22 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης Γκουραμά, στη συνέχεια ρέει νότια προς το Μπουντενίμπ και στρέφεται ανατολικά, διασχίζοντας την επαρχία Οριεντάλ. Εκεί συμβάλει με τους Μπενί Γιαλ και Ουέντ Ζελμού και στρέφεται νότια στα σύνορα με την Αλγερία. Μετά την είσοδο στην Αλγερία, ο ποταμός εισέρχεται στο φράγμα Τζορφ Τορμπά, συνεχίζει μέσω των πόλεων Αμπαντλά και Ιγκλί, όπου συγχωνεύεται με τον Ουέντ Ζουζφανά για να σχηματίσει τον Ουέντ Σαουρά.
Πρωτάθλημα Εφήβων Κύπρου (πετοσφαίριση)

Το Πρωτάθλημα Εφήβων Κύπρου είναι μια πετοσφαιρική διοργάνωση για έφηβους ηλικίας κάτω των 18 ετών. Διοργανώνεται κάθε χρόνο από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ). Ξεκίνησε το 1986. Πολυνίκης του θεσμού είναι η Νέα Σαλαμίνα με 10 πρωταθλήματα. Για να λάβει μέρος μία ομάδα στο πρωτάθλημα εφήβων πρέπει να διατηρεί ομάδα ανδρών ή γυναικών που να συμμετέχει είτε στην Α΄ κατηγορία (ανδρών ή γυναικών) είτε στη Β΄ κατηγορία (ανδρών ή γυναικών) Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις πρωταθλήτριες ομάδες κάθε περιόδου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα: Πετοσφαίριση στην Κύπρο Κύπελλο Εφήβων Κύπρου (πετοσφαίριση) «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Υποδομής». ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Μαΐου 2017. Ανακτήθηκε στις 8 Μαΐου 2017. Στεφανίδης, Γιώργος (2013-04-22). ««Ερυθρόλευκη» κυριαρχία». Χαραυγή: σελ. 22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-05-01. https://web.archive.org/web/20160501032016/http://www.haravgipdf.com//pdffiles/220493102.pdf. «Δέκατος τίτλος Κ18 εφήβων για την Νέα Σαλαμίνα». ΚΟΠΕ. 22 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2021. Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1961-62

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1961-62 ήταν η 24η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 5η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1961-62 συμμετείχαν 13 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η τελευταία ομάδα υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1962-63. Η προτελευταία ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με τον πρωταθλητή Β΄ κατηγορίας 1961-62. Η νικήτρια ομάδα συνέχισε στην Α΄ κατηγορία 1962-63 και η ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1962-63. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=2 βαθμοί, Ήττα=1 βαθμός Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία). 1Από τον Ολυμπιακό αφαιρέθηκε ένας βαθμός. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Η προτελευταία ομάδα του πρωταθλήματος, Αλκή Λάρνακας, έδωσε αγώνες μπαράζ με τον πρωταθλητή Β΄ κατηγορίας 1961-62, Πανελλήνιο Λεμεσού. Η νικήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στην Α΄ κατηγορία 1962-63 ενώ η ηττημένη θα συνέχιζε στην Β΄ κατηγορία 1962-63. Ο πρώτος αγώνας έγινε στις 29 Ιουλίου 1962 στην έδρα του Πανελλήνιου, στο στάδιο ΓΣΟ. Η Αλκή κέρδισε με 2-3. Ο δεύτερος αγώνας έγινε στις 5 Αυγούστου 1962 στο Παλιό ΓΣΖ, έδρα της Αλκής. Οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 5-5 και έτσι η Αλκή παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία και ο Πανελλήνιος στη Β΄ κατηγορία. De Dekker, Guy (6 Ιανουαρίου 2005). «Cyprus - List of Final Tables 1931-1998». RSSSF. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2015. ΚΟΠ (Ιούνιος 2013). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 76-79. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2015-08-31. https://www.webcitation.org/6bCdtnniW?url=http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/KOP-T5%20FINAL.pdf. Ανακτήθηκε στις 2015-06-30. «Ιστορική αναδρομή (1961 – 62) των δραστηριοτήτων της ΚΟΠ». sigmalive.com. 7 Ιουλίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 18 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 18 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 71. ISBN 9963-8720-1-8. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 134. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1961-62 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1996

Τα 62α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου 1996, απονεμήθηκαν στις 5 Ιανουαρίου 1997, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1996.

 Καλύτερη Ταινία: Φάργκο Επιλαχούσα: The People vs. Larry Flynt και Breaking the Waves Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Geoffrey Rush - Shine Επιλαχών: Ντάνιελ Ντέι Λιούις - The Crucible, Κέβιν Κόστνερ - Tin Cup και Τομ Κρουζ - Jerry Maguire Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Έμιλι Γουάτσον - Breaking the Waves Επιλαχούσα: Φράνσις ΜακΝτόρμαντ - Φάργκο και Νικόλ Κίντμαν - The Portrait of a Lady Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Robby Müller - Breaking the Waves και Ο νεκρός Καλύτερη Σκηνοθεσία: Λαρς φον Τρίερ - Breaking the Waves Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: When We Were Kings Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: The White Balloon • Iran Καλύτερος Νέος Σκηνοθέτης: Stanley Tucci και Campbell Scott - Big Night Καλύτερο Σενάριο: Albert Brooks και Monica Johnson - Mother Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Χάρι Μπελαφόντε - Kansas City Επιλαχών: Martin Donovan - The Portrait of a Lady και Tony Shalhoub - Big Night Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Κόρτνεϊ Λαβ - The People vs. Larry Flynt Επιλαχούσα: Μπάρμπαρα Χέρσεϊ - The Portrait of a Lady Most Distinguished Re-issue: Vertigo Special Citation: Jonas Mekas; Ο Επίσημος ιστότοπος
Μελούσεια

Η Μελούσια είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Melouseia». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2018.
Ολέμπ ντε Γκουζ

Η Ολέμπ ντε Γκουζ, (γαλλικά: Olympe de Gouges), γνωστή και ως Ολυμπία ντε Γκούζ, γεννήθηκε ως Μαρί Γκουζ στις 7 Μαΐου 1748 στο Μοντωμπάν και πέθανε στη γκιλοτίνα στις 3 Νοεμβρίου 1793 στο Παρίσι. Ήταν Γαλλίδα διανοούμενη και θεωρείται μία από τους πρωτοπόρους του γαλλικού φεμινισμού. Συγγραφέας της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων των Γυναικών και της Γυναίκας Πολίτη (1791), άφησε πολλά κείμενα υπέρ των αστικών και πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών και της κατάργησης της σκλαβιάς των Μαύρων. Συχνά εκλαμβάνεται ως έμβλημα από τα κινήματα απελευθέρωσης των γυναικών.

 Η Μαρί Γκουζ γεννήθηκε στο Μοντωμπάν σε ταπεινή οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν χασάπης και η μητέρα της υπηρέτρια. Σύμφωνα με φήμες ήταν το παράνομο παιδί του μαρκήσιου Λε Φραν ντε Πομπινιάν, ή ακόμα του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ'. Το 1765, σε ηλικία 17 ετών, η Μαρί Γκουζ παντρεύτηκε τον Λουί Ωμπρί με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί 2 χρόνια αργότερα. Ο σύζυγός της πέθανε λίγο αργότερα και η Μαρί μετακόμισε με το παιδί της στο Παρίσι, μη θέλοντας να παραμείνει στην επαρχία. Ονειρευόμενη διασημότητα, σύχναζε στα λογοτεχνικά σαλόνια και πήρε το ψευδώνυμο Ολυμπία ντε Γκουζ, που σχηματίστηκε από το όνομα της μητέρας και το οικογενειακό της όνομα. Ανέλαβε πολιτική και κοινωνική δράση σε ζητήματα που κυμαίνονταν από τη βελτίωση δρόμων έως το διαζύγιο, τα νοσοκομεία μητρότητας και τα δικαιώματα των ορφανών παιδιών και των ανύπαντρων μητέρων και έγραψε προφητικά για την υπεράσπιση των ιδεών της. Μεταξύ των θεατρικών έργων της ήταν Η σκλαβιά των Μαύρων, το οποίο ανέβηκε στο Théâtre-Français.Από το 1780 και μετά εξέδιδε μυθιστορήματα και έργα όπου υπερασπίζονταν τις προοδευτικές απόψεις της. Η Γαλλική Επανάσταση έδωσε στην Ολυμπία ντε Γκουζ την ευκαιρία να δείξει πόσο ήταν πριν από την εποχή της. Σε αντίθεση με τη Συντακτική Συνέλευση, που απέκλειε τις γυναίκες από τα πολιτικά δικαιώματα, δημοσίευσε ένα κείμενο που αποτελεί ένα από τα θεμέλια του πρώιμου φεμινισμού και το αντίστοιχο της Διακήρυξης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη, τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Γυναικών και της Γυναίκας Πολίτη. Σε αυτήν υποστήριζε τη χειραφέτηση των γυναικών και την πλήρη και άνευ όρων ισότητα μεταξύ των δύο φύλων.Η Ολυμπία ντε Γκουζ θεωρείται ως μία από τις πρώτες φεμινίστριες. Σε άλλα γραπτά της καταφέρθηκε κατά της δουλείας και της θανατικής ποινής και ετέθη υπέρ του διαζυγίου. Από πολιτική άποψη, υποστήριξε τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ' κατά τη διάρκεια της δίκης του. Στη συνέχεια πήρε την πλευρά των Γιρονδίνων και δημοσίευσε φυλλάδια ενάντια στον Μαρά και τον Ροβεσπιέρο. Μετά την πτώση των Γιρονδίνων, κατηγορήθηκε ότι ήταν η συγγραφέας κειμένων τους. Συνελήφθη στις 20 Ιουλίου 1793, παραπέμφθηκε σε δίκη και καταδικάστηκε σε θάνατο. Καρατομήθηκε στη γκιλοτίνα στην πλατεία Κονκόρντ στις 3 Νοεμβρίου 1793, κυρίως λόγω των γραπτών της σχετικά με την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών.Το θεατρικό της έργο Ο Φιλόσοφος παίρνει το μάθημά του ή Ο Κατά φαντασίαν κερατάς (Le Philosophe corrigé ou Le Cocu supposé, 1787) έχει μεταφραστεί στα ελληνικά από τον Νεκτάριο-Γεώργιο Κωνσταντινίδη. Η Ολυμπία ντε Γκουζ στη Γαλλική επανάσταση
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1991-1992

Το Πρωτάθλημα Α2΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 1991–92 ήταν το 3ο από την καθιέρωση της Α2 και συνολικά το 10ο πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας στην ιστορία του ελληνικού χάντμπολ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Σ. Σχολών Ξυνή, που ανέβηκε στην Α1΄ μαζί με τον δευτεραθλητή Α.Γ.Σ. Ιωαννίνων, έπειτα από τη διαδικασία των πλέι-οφ.

 Η τελική κατάταξη προέκυψε ύστερα από τη διαδικασία των πλέι-οφ, στα οποία οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις τετράδες, ανάλογα με την θέση τους στην κανονική περίοδο. Στα πλέι-οφ μετέφεραν τους βαθμούς τους και αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε ένα μίνι πρωτάθλημα 6 αγωνιστικών. Γι' αυτό και υπάρχουν ξεχωριστές βαθμολογίες ανά τετράδα. Πρώτος σκόρερ: Απόστολος Τικμανίδης (ΑΓΣ Ιωαννίνων) 215 γκολ. «Έξτρα Ηχώ: Πανόραμα ’92», ένθετο εφ. Αθλητική Ηχώ, 23/12/1992, σελ. 54.
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Basket League 2014-2015

Το Πρωτάθλημα Α1 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών της περιόδου 2014-15 αποτελεί την 29η διοργάνωση από τη δημιουργία της Α1 Εθνικής Κατηγορίας. Διοργανώτρια αρχή είναι ο ΕΣΑΚΕ και οι ομάδες που διαγωνίζονται σε αυτό έχουν τη νομική μορφή επαγγελματικών σωματείων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός, για 11η φορά στην ιστορία του, που επικράτησε στους τελικούς του πρωταθλήματος κόντρα στον Παναθηναϊκό, με σκορ 3-0.

 Οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1 έως 12 την αγωνιστική περίοδο 2013–14, κέρδισαν τη συμμετοχή τους στο πρωτάθλημα της περιόδου 2014–15. Οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος της Α2 2013–14, ΑΕΚ και Κόροιβος Αμαλιάδας, κέρδισαν την άνοδο τους στο πρωτάθλημα της Α1. Συμμετέχουν οι ομάδες που θα κατακτήσουν τις θέσεις 1 έως 8. Επίσημος ιστότοπος του ΕΣΑΚΕ Οι ομάδες του πρωταθλήματος Βαθμολογία Αποτελέσματα Στατιστικά
Γενιά του ’20

Οι Νεορομαντικοί-Νεοσυμβολιστές ποιητές του Μεσοπολέμου που έγραψαν στο διάστημα 1910-1930 περίπου διαθέτουν κοινά χαρακτηριστικά που τους διαφοροποιούν από τους προγενέστερους ποιητές που εμφανίστηκαν μετά τον Παλαμά. Η ποίησή τους διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό υπό την επίδραση των ιστορικών γεγονότων και των πολιτικοκοινωνικών συνθηκών της περιόδου. Έτσι απέχει πολύ από την πατριδολατρία του Παλαμά, την έντονη λυρική διάθεση του Σικελιανού, τις σοσιαλιστικές ιδέες του Βάρναλη. Είναι ποίηση χαμηλών τόνων, που δείχνει εικόνα διάλυσης και παρακμής, χωρίς πίστη στις μεγάλες ιδέες που ως ένα βαθμό καθοδηγούσαν το έργο των προηγούμενων μεγάλων ποιητών. Κυρίαρχη μορφή αυτής της γενιάς είναι ο Κώστας Καρυωτάκης.

 απαισιοδοξία, μελαγχολία, αίσθηση του ανικανοποίητου, του αδιεξόδου απουσία ιδανικών, θρήνος για την απώλειά τους στροφή στο άτομο καταφύγιο στην ονειροπόληση και τη φυγή περιφρόνηση της κοινωνίας επίδραση από τον γαλλικό συμβολισμό προσπάθειες ανανέωσης της παραδοσιακής ποίησης τόσο σε στιχουργικό επίπεδο ("παραβίαση" της αυστηρής μορφής του παραδοσιακού στίχου), όσο και σε επίπεδο περιεχομένου (σταδιακή χαλάρωση της λογικής, εμφάνιση του συνειρμού στη σύνθεση των ποιημάτων). Κώστας Καρυωτάκης (1896-1928) Κώστας Ουράνης (1890-1953) Ναπολέων Λαπαθιώτης (1888-1943) Τέλλος Άγρας (1899-1944) Ρώμος Φιλύρας (1889-1942) Φώτος Γιοφύλλης (1887-1981) Μήτσος Παπανικολάου (1900-1943) Μαρία Πολυδούρη (1902-1930) Κώστα Στεργιόπουλου, Η ανανεωμένη παράδοση. (Ανθολογία-Γραμματολογία Η Ελληνική ποίηση), εκδ. Σοκόλη, ΑΘήνα 1980 Λίνου Πολίτη, Ποιητική Ανθολογία. Βιβλίο Έβδομο. Καβάφης, Σικελιανός και η ποίηση ως το 1930. εκδ. Δωδώνη, Αθήνα 1977 R. Beaton, Εισαγωγή στη νεότερη Ελληνική Λογοτεχνία, εκδ. Νεφέλη, Αθήνα 1996, σελ. 168-173 Mario Vitti, Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, εκδ. Οδυσσέας, σελ.363-382
Μουσική της Αυστρίας

Το καθεστώς της Βιέννης ως πολιτιστικό κέντρο άρχισε την άνοδό του στις αρχές του 16ου αιώνα, και επικεντρώθηκε γύρω από μουσικά όργανα, όπως το λαούτο. Τον 18ο και 19ο αιώνα συνθέτες έφθασαν στην πόλη, υπό την προστασία των Αψβούργων, κάνοντάς την έτσι ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της κλασικής μουσικής. Ο Φραντς Γιόζεφ Χάυντν, ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, ο Μπετόβεν, ο Σούμπερτ και ο Γιόχαν Στράους είναι μεταξύ αυτών που συνδέθηκαν με την πόλη, ενώ ο Φραντς Σούμπερτ γεννήθηκε εκεί το 1797. Κατά τη διάρκεια της μπαρόκ περιόδου, σλαβικές και ουγγρικές λαϊκές μορφές επηρέασαν την αυστριακή μουσική.

 Ο λαρυγγισμός, μια μορφή τραγουδιού που περιλαμβάνει ταχείες και επαναλαμβανόμενες αλλαγές της φωνής, ξεκίνησε να αναπτύσσεται στην περιοχή των Άλπεων. Το Ούρσπρουνγκ Μπούαμ είναι μια αυστριακή λαϊκή μουσική ομάδα από το Τσίλερταλ του Τυρόλου, που ειδικεύεται στο λαρυγγισμό. Ο Φάλκο ήταν ο πιο δημοφιλής Αυστριακός καλλιτέχνης σε όλη τη δεκαετία της δεκαετίας του 1980. Το τραγούδι του «Ροκ με Αμαντέους» έφτασε στο μουσική βαθμολογική λίστα Billboard Hot 100 το 1986. Ο αιφνίδιος θάνατός του το 1998 στη Δομινικανή Δημοκρατία έφερε στο προσκήνιο για άλλη μια φορά τη μουσική του.Υπάρχουν μερικοί σημαντικοί ροκ και ποπ μουσικοί και συγκροτήματα στην Αυστρία. Το συγκρότημα Όπους, από το Γκρατς, έφθασε με το τραγούδι του «Λιβ ιζ λάιφ» στην κορυφή των ευρωπαϊκών μουσικών λιστών. Τα τελευταία χρόνια, αρκετές ομάδες μουσικών έχουν περιοδεύσει στην Ευρώπη και είχαν εμπορική επιτυχία διεθνώς. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς είναι η Χριστίνα Στάρμερ και τα γκρουπ Σι Σέις, Άλμπουμ Οριέντιντ Ροκ και Κόρνερστοουν.Το ντεθ μέταλ γκρουπ Μπελφίγκορ κυριαρχεί σήμερα στην αυστριακή μέταλ σκηνή, η οποία περιλαμβάνει επίσης τους Χόλεντον, Πούνκεντ Στεντς, Άμπιγκορ, Ντισαρμόνικ Όρκεστρα, Βίζιονς οφ Ατλάντις, Ντόρνενραϊχ, Ζαμόνινγκ και Εστάτικ Φίαρ.Ο Κρίστιαν Φένες είναι ένας Αυστριακός καλλιτέχνης ηλεκτρονικής μουσικής. Άλλοι μουσικοί αυτού του είδους είναι οι Ντερ Μπλουτάρς, που δραστηριοποιούνται στην νεοφόλκ σκηνή, όπως και οι Στούρμπερχτ.Ο ντράμερ Τόμας Λανγκ γεννήθηκε στη Βιέννη, το 1967, και έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως ο Ρόμπερτ Φριπ, η Τζέρι Χάλιγουελ και ο Ρόμπι Γουίλιαμς.Δεν υπάρχει μεγάλη ανεξάρτητη ροκ σκηνή στην Αυστρία. Ένα από τα λίγα συγκροτήματα, που πραγματοποιούν διεθνείς περιοδείες, είναι το Κίλντ μπάι 9βι Μπάτερις από τη Βιέννη.Το ετήσιο μουσικό φεστιβάλ και συνέδριο Γουέιβς Βιένα πραγματοποιείται κάθε Οκτώβριο. Η σύνθεσή του επικεντρώνεται κυρίως στην εναλλακτική και ανεξάρτητη μουσική. Η Φιλαρμονική της Βιέννης είναι μιας παγκοσμίου φήμης κλασική μουσική ορχήστρα, που περιοδεύει όλο το χρόνο σε διάφορα μέρη του κόσμου. Κάθε χρόνο, την Πρωτοχρονιά, δίνει συναυλία στην αίθουσα Βίνερ Μουζικφεράιν, κάτι που αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές μουσικές διοργανώσεις κλασικής μουσικής στην Ευρώπη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Music of Austria στο Wikimedia Commons
Κορόνα Δανίας

Η δανέζικη κορόνα είναι το νόμισμα της Δανίας και της αυτόνομης περιοχής της Γροιλανδίας. Η δανέζικη ονομασία είναι «krone», ο πληθυντικός του είναι «kroner» και διαιρείται σε 100 έρε (ενικός και πληθυντικός). Ο κωδικός ISO 4217 είναι DKK. Το νόμισμα κυκλοφορεί και στα νησιά Φερόες, αλλά με διαφορετικά σχέδια, βάσει προηγούμενης συμφωνίας με τη Δανία. Το ίδιο συμβαίνει από το 2008 και με τη Γροιλανδία, βάσει συμφωνίας που υπογράφτηκε πρόσφατα.

 Η κορόνα είναι νόμισμα της Δανίας από το 1873, οπότε τέθηκε σε ισχύ η Σκανδιναβική Νομισματική Ένωση μεταξύ Δανίας και Σουηδίας, στην οποία προσχώρησε και η Νορβηγία δύο χρόνια αργότερα. Η Ένωση διαλύθηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και οι τρεις χώρες διατήρησαν τα ανεξάρτητα νομίσματά τους με το ίδιο όνομα. Η Δανία έχει επιτύχει ειδική εξαίρεση από την υποχρέωση υιοθέτησης του ευρώ στη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Η κορόνα παραμένει πάντως σε σύνδεση με το ευρώ, καθώς συμμετέχει στο Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών ΙΙ. Κεντρική Τράπεζα της Δανίας (Δανικά)
Δήμος Γκάζι Μπάμπα

Ο Δήμος Γκάζι Μπάμπα (σλαβομακεδονικά: Гази Баба‎ Mk-Gazi Baba.ogg , αλβανικά: Gazi Babë‎) είναι ένας από τους δέκα δήμους που αποτελούν την πόλη των Σκοπίων στη Βόρεια Μακεδονία.

 Ο Δήμος Γκάζι Μπάμπα συνορεύει με: τον Δήμο Πέτροβετς, τον Δήμο Στουντενίτσανη και τον Δήμο Άεροντρομ στα νότια, τον Δήμο Τσένταρ, τον Δήμο Τσάιρ και τον Δήμο Μπούτελ στα δυτικά, τον Δήμο Λίπκοβο στα βορειοανατολικά, τον Δήμο Αρατσίνοβο και τον Δήμο Ίλιντεν στα νότια. Επίσημος ιστότοπος
Χεσούς Μοσκερά

Ο Χεσούς Μοσκερά (γεννημένος στις 23 Φεβρουαρίου 1993) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής. Είναι ευρέως γνωστός μετά τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ως Ούγκο Μπελτράν στην ισπανική τηλεοπτική σειρά Toy Boy.

 Από την ηλικία των 13 ετών, ο Χεσούς έπαιζε ποδόσφαιρο και μάλιστα πέρασε από πολλές ισπανικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου της Ατλέτικο Μπιλμπάο και της Μάλαγα Β. Αν και πλέον άλλαξε καριέρα, παραμένει οπαδός της Ρεάλ Μαδρίτης. «Eίναι μια περίεργη ιστορία,» είπε σε μια του συνέντευξη. «Οι οντισιόν για τη σειρά γίνονταν στο γυμναστήριο και πήγα να παρουσιαστώ. Δεν φαντάστηκε ποτέ ότι είχα το προφίλ αυτού που έψαχναν ή ότι θα έκανα κάτι στην τηλέοραση ή μπροστά σε κάμερα. Αλλά το έκανα, παρουσιάστηκε και τρεις εβδομάδες αργότερα με πήραν τηλέφωνο για τον πρώτο γύρο δοκιμαστικών». Τα υπόλοιπα απλά ανήκουν στην ιστορία. Όταν όμως του πρότειναν να περάσει από καστ για τη σειρά, ο 27χρονος αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του και στην υποκριτική. Χεσούς Μοσκερά στην IMDb Instagram
Αμπελοχώρι Καστοριάς

Το Αμπελοχώρι είναι ορεινός οικισμός, βρίσκεται στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και πιο συγκεκριμένα στην Περιφερειακή Ενότητα Καστοριάς. Ανήκει στον Δήμο Ορεστίδος ενώ μέχρι το 2010, με το σχέδιο Καποδίστριας, άνηκε στο Δήμο Άργους Ορεστικού. Γεωγραφικά ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας, ενώ βρίσκεται σε υψόμετρο 667 μέτρων. Το 1928 εγκαταστάθηκαν 51 πρόσφυγες από τον Πόντο. Μέχρι το 1950 ονομαζόταν Μαρκοχώρι και μέχρι το 1927 ονομαζόταν Μαρκόβιανη.

 Η εξέλιξη του πληθυσμού του χωριού έχει ως εξής: Μέσα σε χρόνια 14 μεταξύ 1886 και 1900 ο σλαβόφωνος πληθυσμός αυξήθηκε κατά 154 άτομα. Το 1905, στον οικισμό κατοικούσαν 140 Έλληνες. Με την εγκατάσταση 51 προσφύγων μέχρι το 1926, και σε σύγκριση με τα στατιστικά στοιχεία του 1928, συνάγεται ότι μεταναστεύσανε λιγότερα από 30 άτομα οικειοθελώς βάσει του υπογραφέντος Πρωτόκολλου Πολίτη-Καλφώφ στις 29/9/1924. Το χωριό αναφέρεται γραπτά για πρώτη φορά ως «Μαρκόβιανι» από τον Σχινά το 1886: «Χωρίου 40 κατοίκους χριστιανούς έχοντος», ενώ σε αυστριακό χάρτη εκείνης της εποχής εμφανίζεται με το όνομα Markoveni.Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908) ο μακεδονομάχος Γεώργιος – Τσόντος Βάρδας, σε υπόμνημα του προς την κυβέρνηση των Αθηνών σχετικά με τα Καστανοχώρια αναφέρει: «Ελληνικόν χωρίον κατά την έναρξη της ενόπλου δράσεως των ελληνικών σωμάτων. Ομιλούν την βουλγαρικήν γλώσσα. Έχει διορισθεί Έλλην διδάσκαλος. Ουδείς κίνδυνος. Υπάρχουν 19 οθωμανικαί οικογένειαι και 7 ελληνικαί οικογένειαι (64 ψυχαί)». Λίγο πριν την απελευθέρωση από τους Οθωμανούς (1912) το χωριό Αμπελοχώρι απαριθμούσε «140 Ορθόδοξους Έλληνες», ενώ σε χάρτη του Κοντογιάννη εμφανίζεται ως χριστιανικός οικισμός «Μαρκόβιανι καζά Καστορίας». Το 1918, επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου, το χωριό Αμπελοχώρι αποτελουσε οικισμό της κοινότητας Χρούπιστας και με την απογραφή του 1920 απαριθμούσε 119 κατοίκους (55 άρρενες και 64 θήλεις). Μετά την μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών (1923) το Αμπελοχώρι έγινε μικτός οικισμός γηγενών και προσφύγων και μέχρι το 1926 εγκαταστάθηκαν 11 προσφυγικές οικογένειες Ποντιακής καταγωγής (51 άτομα), ενώ 15 οικογένειες μουσουλμάνων (120 άτομα) εγκατέλειψαν το χωριό με προορισμό την Τουρκία, σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων [Ε.Α.Π.]Το 1927, επί κυβερνήσεως Αλέξανδρου Ζαΐμη, «ο συνοικισμός Μαρκόβιανη της κοινότητος Αμμουδάρας (πρώην Πισιάκων) μετονομάζεται εις Μαρκοχώρι» (ΦΕΚ 179 / 30.8.1927) και απαριθμεί 135 κατοίκους (74 άρρενες και 61 θήλεις), εκ των οποίων οι 120 ήταν μόνιμοι (Απογραφή 1928). Σήμερα, το χωριό έχει περίπου 140 μόνιμους κατοίκους, με πολλούς Αμπελοχωρίτες να έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό (ΗΠΑ, Γερμανία, Αυστραλία κ.α.). Οι κάτοικοι ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία (σιτάρι, φασόλια). Στο χωριό λειτουργούσε μονοθέσιο δημοτικό σχολείο μέχρι το 1995, ενώ λειτουργεί η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, του οποίου η μνήμη εορτάζεται στις 12 Δεκεμβρίου. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90 υπήρχε ποδοσφαιρική ομάδα με την ονομασία «ΚΕΡΑΥΝΟΣ» Αμπελοχωρίου, ενώ τα τελευταια 20 χρόνια υφίσταται ο πολιτιστικός σύλλογος Αμπελοχωρίου «ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ», με πλούσια πολιτιστική δραστηριότητα.
Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι

Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Σελίμ Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:شہزادہ محمد سلیم‎) (Τούρκικα: Şehzade Mehmed Selim Efendi, 11 Ιανουαρίου 1870 - 5 Μαΐου 1937) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Ο Μεχμέτ Σελίμ γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1870 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της τρίτης συζύγου του Μπεντριφελέκ Καντινεφέντι. Έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση. Διορίστηκε αρχηγός του οθωμανικού στρατού. Το 1909, μετά την ανατροπή του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, ο Μεχμέτ Σελίμ τον ακολούθησε στη Θεσσαλονίκη και επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη τον επόμενο χρόνο. Μετά την κατάργηση της αυτοκρατορίας και του χαλιφάτου το 1924, η οθωμανική οικογένεια εξορίστηκε. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ανακηρύχθηκε σουλτάνος από του Κούρδους αντάρτες. Ωστόσο, ο Μεχμέτ Σελίμ εξορίστηκε και εγκαταστάθηκε στην Τζουνίγια του Λίβανου.Ο Μεχμέτ Σελίμ παντρεύτηκε έξι φορές: την Ιργιαλέ Χανίμ (1870-1904), απέκτησαν: τον Ηγεμόνα Μεχμέτ (1887-1890), πέθανε σε βρεφική ηλικία. την Εμινέ Νεμικά Σουλτάν (1888-1969) την Εφλακγιάρ Χανίμ (?-1930) την Νιλουφέρ Χανίμ (1890-1943), απέκτησαν: τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Αμπντούλ Κερίμ (1906-1935) την Ντουρουγιεκτά Χανίμ (1894-1965) την Γκιουλνάζ Χανίμ (?-?) την Ντιλιστάν Χανίμ (1904-1951)Πέθανε στις 5 Μαΐου 1937 στην Τζουνίγια του Λίβανου σε ηλικία 67 ετών. Είναι θαμμένος στο Σελιμιγιέ Τζαμί στη Δαμασκό. Δυναστικές Κολάρο του Οίκου του Οσμάν Nishan-i Ali ImtiazΞένες Τάγμα του Λεοπόλδου της Αυστρίας (1905) Μεγαλόσταυρος του Κόκκινου Αετού της Πρωσίας (1906) Ιππότης του Τάγματος του Φραγκίσκου Ιωσήφ της Αυστρίας, 1ης Τάξης (1882) Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover) «Ottoman Family». Official website of the immediate living descendants of the Ottoman Dynasty. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2010. «Genealogy of the Ottoman Family». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2008. Family Tree, descendants of Sultan Mahmud II. Retrieved 2011-02-28.
Λούκιος Άννιος Βινικιανός

Ο Λούκιος Άννιος Βινικιανός Ι, λατιν.: Lucius Annius Vinicianus (απεβ. το 42 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος συγκλητικός κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου. Είναι γνωστός για τη συμμετοχή του στη δολοφονία του Καλιγούλα και για μία εξέγερση εναντίον του Κλαυδίου. Έγινε αντικαταστάτης ύπατος το 39 ή 40.

 Ο Λ.Ά. Βινικιανός ήταν πιθανώς γιος του Γαΐου Αννίου Πολλίο, αντικαταστάτη υπάτου στις 4 Σεπτεμβρίου ενός άγνωστου έτους, πιθανότατα του 21 ή 22 μ.Χ. και της Βινικίας, αδελφής του Mάρκου Βινικίου υπάτου του 30. Αυτός ο Μάρκος Βινίκιος είχε νυμφευτεί την Ιουλία Λιβίλλα, κόρη του Γερμανικού. Ο Βινικιανός ήταν επίσης ο πατέρας του Λεύκιου Αννίου Βινικιανού ΙΙ, που νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομιτίου Κόρβουλο στρατηγού. Ήταν επίσης ο πατέρας ενός άλλου Αννίου Πολλίο. Στις αρχές της σταδιοδρομίας του το 32 μ.Χ., ο Βινικιανός και ο πατέρας του κατηγορήθηκαν για προδοσία, μετά την πτώση του Σηιανού. Ωστόσο ο Τιβέριος παρενέβη γι' αυτούς και δεν καταδικάστηκαν. Ο Βινικιανός καλλιέργησε μία φιλία με τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο, σύζυγο της Ιουλίας Δρουσίλλας, αγαπημένης αδελφής του Καλιγούλα, η οποία είχε οριστεί ως κληρονόμος του Καλιγούλα. Αυτή η φιλία ήταν καρποφόρα για την εξέλιξη του Βινικιανού, καθώς το 38 ο Βινικιανός έγινε ιερέας ως ένας από τους Arval Brethren (Αδελφούς των Αγρών). Ο Βινικιανός υπηρέτησε ως αντικαταστάτης ύπατος σε 39 ή 40. Το 41 ο Βινικιανός και ο θείος του Μάρκος Βινίκιος ενεπλάκησαν στην επιτυχή συνωμοσία του Κάσσιου Χαιρέα για τη δολοφονία του Καλιγούλα. Ο Βινικιανός θεωρήθηκε πιθανός διάδοχος του Καλιγούλα και αντιτάχθηκε στον Δέκιμο Βαλέριο Ασιατικό, ο οποίος προσπάθησε να διαδεχθεί τον Καλιγούλα. Η συζήτηση για τη διαδοχή έληξε, όταν ανακοινώθηκε στη Γερουσία ότι η Πραιτωριανή φρουρά είχε ανακηρύξει τον θείο τού Καλιγούλα Κλαύδιο ως νέον Αυτοκράτορα. Το 42 ο Βινικιανός υποστήριξε τον Λεύκιο Αρούντιο Κάμιλο Σκριβονιανό στην εξέγερσή του εναντίον του Κλαυδίου. Ο Κλαύδιος ήθελε να παραιτηθεί υπέρ του Σκριβονιανού, αλλά μεταπείστηκε, αφού συμβουλεύτηκε σημαίνοντες άνδρες . Μετά την αποτυχία της εξέγερσης τόσο ο Βινικιανός, όσο και ο Σκριβονιανός αυτοκτόνησαν. Ο Βινικιανός δεν θα ήταν ο τελευταίος της οικογένειάς του, που συνωμότησε εναντίον των Καισάρων: και οι δύο γιοι του θα εμπλακούν σε συνωμοσίες εναντίον του Νέρωνα. Ο Άννιος Πολλίο θα εμπλακεί στη συνωμοσία του Πίσο το 65, και ο νεότερος Λεύκιος Άννιος Βινικιανός θα συμμετάσχει σε ένα σχέδιο ανατροπής του Νέρωνα, για να κάνει τον πεθερό του Γ. Δ. Κόρβουλο Αυτοκράτορα. Είχε τέκνα: Λεύκιος Άννιος Βινικιανός ΙΙ 36-66, συγκλητικός, αντιπρόσωπος λεγεώνας. Νυμφεύτηκε τη Δομιτία, κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο στρατηγού. Άννιος Πολλίο. Barrett, Anthony A. (1989). Caligula: The Corruption of Power. New Haven: Yale University Press. (ISBN 0-300-04653-7). Lucius Cassius Dio Cocceianus (Cassius Dio), Roman History. Publius Cornelius Tacitus, Annales, Historiae. Gaius Suetonius Tranquillus, De Vita Caesarum (Lives of the Caesars, or The Twelve Caesars).
Σιμονέτα Σομαρούγκα

Η Σιμονέτα Σομαρούγκα (Simonetta Sommaruga, γενν. στις 14 Μαΐου 1960) είναι Ελβετίδα πολιτικός, Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το 2020. Ανήκει στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Ελβετίας. Ήταν μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου, της ομοσπονδιακής κυβέρνησης της Ελβετίας και επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Δικαιοσύνης και Αστυνομίας (υπουργός Δικαιοσύνης της Ελβετίας). Ήταν επίσης Αντιπρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για το έτος 2019.

 Γεννημένη στο Τσουγκ, η Σομαρούγκα μεγάλωσε με τα αδέρφια της στο Σιν του Ααργκάου. Παρακολούθησε μαθήματα στο γυμνάσιο του Ιμενσί στο Σβυτς και εκπαιδεύτηκε ως πιανίστρια στη Μουσική Σχολή της Λουκέρνης, στην Καλιφόρνια και στη Ρώμη. Από το 1988 ως το 1991 έκανε σπουδές αγγλικής και ρομανικών γλωσσών στο Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ. Η Σομαρούγκα ήταν επικεφαλής του Ιδρύματος για την Προστασία του Ελβετού Καταναλωτή (Stiftung für Konsumentenschutz) από το 1993 ως το 1999, κερδίζοντας την αναγνώριση στο γερμανόφωνο τμήμα της Ελβετίας. Από το 1999 είναι πρόεδρος αυτού του ιδρύματος και είναι επικεφαλής της οργάνωσης αρωγής Swissaid από το 2003. Έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και μέλος του Μεγάλου Συμβουλίου της Βέρνης από το 1981 ως το 1990. Υπηρέτησε στο δημοτικό συμβούλιο του Κένιτς από το 1998 ως το 2005. Το 1999 εξελέγη στο Εθνικό Συμβούλιο της Ελβετίας και το 2003 στο Συμβούλιο των Πολιτειών, εκπροσωπώντας το Καντόνι της Βέρνης. Στις 11 Αυγούστου 2010 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της να διαδεχθεί τον Μόριτς Λόιενμπεργκερ στις εκλογές για το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Εξελέγη στις 22 Σεπτεμβρίου 2010 και υπηρέτησε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022. Το 2013 η Σομαρούγκα εξελέγη αντιπρόεδρος για το έτος 2014 με πρόεδρο τον Ντιντιέ Μπουρκχάλτερ. Στις 3 Δεκεμβρίου 2014 εξελέγη πρόεδρος της Συνομοσπονδίας για το 2015, με αντιπρόεδρο τον Γιόχαν Σνάιντερ-Άμαν. Τον Δεκέμβριο του 2018 εξελέγη αντιπρόεδρος και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 2019. Στις 11 Δεκεμβρίου 2019 εξελέγη με 186 ψήφους επί συνόλου 200 πρόεδρος της Συνομοσπονδίας, για το 2020. Η Σομαρούγκα είναι παντρεμένη με το συγγραφέα Λούκας Χάρτμαν και ζει το Σπίγκελ κοντά στη Βέρνη. Für eine moderne Schweiz. Ein praktischer Reformplan, with Rudolf Strahm, Nagel & Kimche, Munich, 2005, ISBN 3-312-00356-3 (pdf), 10 Μαΐου 2001 Βιογραφία
Ένα έξυπνο έξυπνο... μούτρο

Ένα έξυπνο έξυπνο... μούτρο (γνωστή και ως Ο Αχτύπητος), είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία, του 1965. Η παραγωγή ανήκει στη Φίνος Φιλμ. Βασίστηκε στο θεατρικό έργο των Τσιφόρου-Βασιλειάδη, «Ο Τηλέμαχος Τρύπωσε». Πρόκειται για τυπική φαρσοκωμωδία. Πρωταγωνιστούν οι: Κώστας Βουτσάς, Βασίλης Αυλωνίτης και Νίκος Ρίζος.

 Οι δύο ζωηροί και βασικοί ήρωες της υπόθεσης, ο Πότης (Βασίλης Αυλωνίτης) και ο Ιορδάνης (Νίκος Ρίζος), είναι συνεταίροι σε μια φαρμακοβιομηχανία. Ειδικά ο Πότης, είναι μέγας γυναικοθήρας, διότι αν και αρραβωνιασμένος 10 χρόνια με τη βασική χρηματοδότρια της επιχείρησής τους, την Αμαλία (Νανά Σκιαδά), δεν διστάζει να την απατά με την καλλίγραμμη Νανά (Νινή Τζανέτ), την οποία και συντηρεί. Μια μέρα, εισέρχεται φουριόζος στο γραφείο τους ο Τηλέμαχος (Κώστας Βουτσάς) που ζητάει δουλειά. Ατσίδας καθώς είναι, μυρίζεται αμέσως την όλη κατάσταση και απειλεί ότι θα τα αποκαλύψει όλα στην Αμαλία. Έτσι προσλαμβάνεται στην εταιρεία, και με τα κόλπα του καταφέρνει τελικά να ανεβεί πολύ ψηλά, ενώ η Αμαλία που τον εμπιστεύεται από την πρώτη στιγμή, θέλει μέσω γάμου να τον κάνει ανιψιό της. Η Αμαλία παντρεύεται επιτέλους με τον Πότη. Κάποια μέρα όμως, παρουσιάζεται στην εταιρεία η γυναίκα του Φώφη (Αντιγόνη Κουκούλη), με την οποία έζησε μόλις 11 μέρες έγγαμου βίου και μετά πήραν ο καθένας τον δρόμο του αλλά χωρίς διαζύγιο, λόγω της φτώχειας. Ενώ η Φώφη αποκαλύπτει το παρελθόν τους, φτάνει και ο χονδρέμπορος της λαχαναγοράς Μπάμπης (Αθηνόδωρος Προύσαλης) που έχει σχετιστεί μαζί της και θέλει να την παντρευτεί απαλλάσσοντας τον Μάχο από το βάρος του διαζυγίου, που τελικά παντρεύεται με την υπάλληλο της εταιρείας Τούλα (Έλσα Ρίζου) η οποία τον ερωτεύτηκε από τις πρώτες κιόλας μέρες. Κώστας Βουτσάς... Μάχος Βασίλης Αυλωνίτης... Πότης Νίκος Ρίζος... Ιορδάνης Νανά Σκιαδά... Αμαλία Νινή Τζανέτ... Νανά Έλσα Ρίζου... Τούλα Ελένη Κριτή... Μίνα Αλέκος Τζανετάκος... Πασχάλης Τσιρμπίρης Κώστας Φυσσούν... Βάσος Αντιγόνη Κουκούλη... Φώφη Αθηνόδωρος Προύσαλης... Μπάμπης Καντουράκης Ελεάνα Απέργη... Ελένη Κική Λεβιδιώτου... Παρθενόπη, ανιψιά Αμαλίας Προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 18 Φεβρουαρίου 1965 και έκοψε 270.054 εισιτήρια. Ήρθε στην 15η θέση σε 93 ταινίες. Η σκηνοθεσία υπογράφεται από τον μοντέρ Ανδρέα Ανδρεαδάκη στους τίτλους της ταινίας, στην πραγματικότητα όμως ανήκει στον Γιάννη Δαλιανίδη, ο οποίος απέφυγε να την υπογράψει επειδή είχε γυρίσει πολλές εκείνη την περίοδο και δεν ήθελε να φαίνεται το όνομά του συνέχεια. Ιστοσελίδα στο IMDb. Ιστοσελίδα στο cine.gr Blog με φωτογραφικό υλικό.
Ο Πλανήτης των Πιθήκων (βιβλίο)

Ο Πλανήτης των Πιθήκων (Πρωτότυπος τίτλος: La Planète des Singes), στα αγγλικά γνωστό ως Planet of the Apes, είναι ο τίτλος ενός βιβλίου επιστημονικής φαντασίας του συγγραφέα Πιερ Μπουλ, που εκδόθηκε το έτος 1963. Το βιβλίο αυτό περιγράφει την ιστορία τριών αστροναυτών από τη Γη, οι οποίοι τρεις αστροναύτες, ταξίδευοντας στο διάστημα, προσεγγίζουν έναν άγνωστο πλανήτη, ο οποίος βρίσκεται στην τροχιά του αστέρα Μπετελγκέζ, και στον οποίον μεγάλοι νοήμονες πίθηκοι εξουσιάζουν τον πλανήτη και οι άνθρωποι είναι σκλάβοι τους. Το βιβλίο αυτό προσαρμόστηκε στον κινηματογράφο το 1968, με την ταινία Ο Πλανήτης των Πιθήκων.

 Στην ιστορία αυτή, δυο άστροναύτες ταξιδεύουν σε έναν πλανήτη, όπου κυβερνούν νοήμοντες πίθηκοι. Τζιν και Φιλιπς: ένα ζευγάρι χιμπατζήδων Ουλισέ Μερού: ένας δημοσιογράφος Ζοράμ και Ζανάμ : ένα ζευγάρι γορίλων Ζίρα :μια χιμπατζής επιστήμονας Κορνήλιος : ένας χιμπατζής αρχαιολόγος Η ταινία αυτή προσαρμόστηκε στον κινηματογράφο το 1968, με την ταινία Ο Πλανήτης των Πιθήκων.Η ταινία αυτή ενέπνευσε ένα οκλόκληρο φρανσαΐζ, ονόματι Ο Πλανήτης των Πιθήκων. Ακολούθησαν πέντε συνέχειες της ταινίας αυτής, ένα ριμέικ, και μια επανεκκίνηση της σειράς, ονόματι Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η Εξέγερση, το έτος 2011. Handley, Rich (2009). Timeline of the Planet of the Apes. Hasslein Books. ISBN 978-0615253923. Includes cover gallery (σελ. 269). Πλανήτης των Πιθήκων στο isfdb.org
Blue Öyster Cult (άλμπουμ)

Blue Öyster Cult είναι ο τίτλος του πρώτου άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου στις 16 Ιανουαρίου 1972 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Columbia". Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι δημιουργία του Μπιλ Γκόλικ, ενώ κατά την περιοδεία για την προώθηση του έπαιξαν μαζί με τους The Byrds, Mahavishnu Orchestra και Alice Cooper.Οι πωλήσεις του "Blue Öyster Cult" υπήρξαν θετικές, με τον δίσκο να μπαίνει στις λίστες του Billboard 200, όπου παρέμεινε για οκτώ εβδομάδες.

 Το κομμάτι "Redeemed" φέρει και τον εναλλακτικό τίτλο "Sir Rastus Bear", ενώ το "Before The Kiss, A Redcap" αρχικά ονομαζόταν "Conry's Bar". Το "Cities on Flame With Rock And Roll", γνωστότερο τραγούδι του άλμπουμ, είχε αρχικό τίτλο "Siren Singalong" και είναι επηρεασμένο από το "The Wizard" των Black Sabbath, το "Motor City is Burning" των MC5 και το "21st Century Schizoid Man" των King Crimson. Επίσης, το βασικό ριφ του "I'm On The Lamb, But I Ain't No Sheep" είναι εμπνευσμένο από το "Hey Joe" του Jimi Hendrix. Blue Öyster Cult (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 16 Ιανουαρίου 1972 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Blue Öyster Cult" είναι οι εξής: Ντόναλντ "Buck Dharma" Ρέζερ - κιθάρα, φωνητικά Έρικ Μπλουμ - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα Τζο Μπουσάρντ - μπάσο, φωνητικά Άλεν Λάνιερ - κιθάρα, πλήκτρα Άλμπερτ Μπουσάρντ - τύμπανα, φωνητικά Blue Öyster Cult - Blue Öyster Cult | Songs, Reviews, Credits - AllMusic Blue Öyster Cult | Classic Rock Review Eric Bloom talks Blue Oyster Cult's studio albums | MusicRadar
Ζωγράφου Μουδανιών Χαλκιδικής

Ο Ζωγράφου (μέχρι το 1940, Μετόχι Ζωγράφου) είναι χωριό και ομώνυμη τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Μουδανιών του δήμου Νέας Προποντίδας του νομού Χαλκιδικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 323 μόνιμους κατοίκους.

 Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 65 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κατά κύριο λόγο με τη γεωργία. Στον Ζωγράφου διοργανώνεται κάθε χρόνο το «αντάμωμα» των Ανταβαλήδων (δηλαδή η εκδήλωση των απογόνων των Μικρασιατών προσφύγων που ίδρυσαν τον οικισμό). Ο Ζωγράφου κτίστηκε μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή των πληθυσμών. Πρώτοι οικιστές του ήταν πρόσφυγες από το Ανταβάλ (σημερινό Ακτάς) της Καππαδοκίας οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του μετοχίου της Μονής Ζωγράφου που αποτέλεσε τον αρχικό πυρήνα του νέου οικισμού. Διοικητικά το χωριό ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Χαλκιδικής, ενώ αργότερα υπήχθη στο δήμο Μουδανιών. Από το 2011 υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Νέας Προποντίδας. Από τα κτίσματα του μετοχίου σώζονται μέχρι σήμερα ο βυζαντινός πύργος που χρονολογείται από τον 14ο αιώνα, ο κεντρικός ναός που οικοδομήθηκε το 1842 και μία κρήνη του 1853, ενώ σημαντικό αξιοθέατο είναι και τα επονομαζόμενα κολλιγόσπιτα. Επίσημη ιστοσελίδα δήμου, nea-propontida.gr
Εικοσάεδρο

Εικοσάεδρο στη στερεομετρία λέγεται ένα πολύεδρο που έχει είκοσι έδρες. Το κανονικό εικοσάεδρο είναι ένα από τα Πλατωνικά στερεά, που έχει ως έδρες είκοσι ισόπλευρα τρίγωνα, τα οποία ενώνονται ανά πέντε σε κάθε κορυφή του. Ο Ευκλείδης ασχολείται με το εικοσάεδρο στην Πρόταση 16 του 13ου βιβλίου των Στοιχείων του (XXIII.16).

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του εικοσαέδρου, τότε ισχύουν τα εξής: όπου ϕ {\displaystyle \phi \,\!} ο χρυσός αριθμός. Η δίεδρη γωνία του κανονικού εικοσαέδρου είναι ίση με 138,189685°. Το δυϊκό πολύεδρο του εικοσαέδρου είναι το δωδεκάεδρο, δηλαδή τα κέντρα των είκοσι τριγωνικών εδρών του εικοσαέδρου αποτελούν κορυφές δωδεκαέδρου. Επίσης, ισχύει και το αντίστροφο, δηλαδή τα κέντρα των εδρών του δωδεκαέδρου αποτελούν κορυφές εικοσαέδρου. Τόσο το εικοσάεδρο όσο και το δωδεκάεδρο ανήκουν στην ίδια ομάδα συμμετρίας, την εικοσαεδρική. Weisstein, Eric W., Icosaedron (Αγγλικά)