IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σπήλαιο Μπάνια Στιγένα

Το Σπήλαιο Μπάνια Στιγένα είναι ένα σπήλαιο που βρίσκεται δίπλα στον ποταμό Πράτσε, στα όρια της πόλης Μπάνια Στιγένα με το χωριό Σόσιτσα, στην κοινότητα Ρογκάτιτσα της Σερβικής Δημοκρατίας. Θεωρείται ένα από τα σπήλαια φυσικής ομορφιάς και ιδιαίτερης σημασίας.

 Βρίσκεται κοντά στο Σπήλαιο της Γκοβιέστιτσα, το οποίο περιλαμβάνει 10.000 μέτρα καναλιών και θεωρείται το μεγαλύτερο εξερευνήσιμο σπήλαιο στη Βοσνία Ερζεγοβίνη. Το πλάτος της σπηλιάς είναι 1.200 μέτρα. Τα απομεινάρια μιας αρκούδας και εντόμων έχουν ανακαλυφθεί στο Σπήλαιο Μπάνια Στιγένα. Αυτό το σπήλαιο βρίσκεται υπό την προστασία του Ινστιτούτου για την Προστασία της Πολιτιστικής, Ιστορικής και Φυσικής Κληρονομιάς της Σερβικής Δημοκρατίας. Ινστιτούτο για την Προστασία της Πολιτιστικής, Ιστορικής και Φυσικής Κληρονομιάς της Σερβικής Δημοκρατίας : Προστασία των Σπηλαιολογικών Αντικειμένων της Σερβικής Δημοκρατίας
Αρμέν Σαρκισιάν

Ο Αρμέν Σαρκισιάν (αρμενικά: Արմեն Վարդանի Սարգսյան‎ γενν. 23 Ιουνίου 1952) είναι Αρμένιος πολιτικός και Πρόεδρος της Αρμενίας από τον Απρίλιο του 2018 έως την παραίτησή του, το 2022. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Αρμενίας από τις 4 Νοεμβρίου 1996 έως τις 20 Μαρτίου 1997 και στο παρελθόν ο μακροβιότερος πρεσβευτής στο Λονδίνο από το 1998. Ανέλαβε την προεδρία στις 9 Απριλίου του 2018. Παραιτήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2022.

 Ο Σαρκισιάν απεφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν στο Τμήμα της Θεωρητικής Φυσικής και των Μαθηματικών. Από το 1976 έως το 1984, ήταν καθηγητής της Φυσικής στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν και στη συνέχεια Επικεφαλής του Τμήματος Μοντελοποίησης Πολύπλοκων Συστημάτων Πληροφορικής στο ίδιο πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Θεωρητικής Φυσικής. Αφού υπηρέτησε ως πρωθυπουργός, μεταξύ του 1996 και του 1997, διορίστηκε ως ειδικός σύμβουλος του προέδρου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη και ως διοικητής της από το 1993 έως το 2000. Ήταν επίσης ένας από τους διευθυντές του Οίκου της Ευρασίας και αντιπρόεδρος του Ινστιτούτου Ανατολής και Δύσης. Τον Οκτώβριο του 1991, ο Σαρκισιάν ίδρυσε την αρμενική πρεσβεία στο Λονδίνο, που ήταν η πρώτη αρμενική διπλωματική αποστολή στη Δύση. Εκτός από την διπλωματική αποστολή στο Ηνωμένο Βασίλειο, υπηρέτησε ως Ανώτερος Πρέσβης της Δημοκρατίας της Αρμενίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), στο Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες, το Λουξεμβούργο και το Βατικανό. Την περίοδο 1995-1996, ήταν ο επικεφαλής της Αποστολής της Δημοκρατίας της Αρμενίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διορίστηκε πρέσβης της Αρμενίας στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1998 και υπηρέτησε μέχρι να εκλεγεί πρόεδρος στις 9 Απριλίου του 2018. Ο δρ Σαρκισιάν διορίστηκε πρωθυπουργός της Αρμενίας το 1996, υπηρετώντας μέχρι το 1997. Ο Σαρκισιάν ήταν ο μοναδικός υποψήφιος με την υποστήριξη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος κατά τη διάρκεια των προεδρικών εκλογών του 2018. Επίσης, απολάμβανε πρόσθετη στήριξη από την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία καθώς και από τον Κοινοβουλευτικό συνασπισμό Τσαρουκιάν. Εξελέγη πρόεδρος με πλειοψηφία από την εθνοσυνέλευση στις 2 Μαρτίου 2018 με 90 ψήφους. Ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 9 Απριλίου του 2018 σε τελετή εγκαινίων στο Γερεβάν. Στις 23 Ιανουαρίου 2022 παραιτήθηκε από πρόεδρος. Υπηρεσιακός πρόεδρος ανέλαβε ο Αλέν Σιμονιάν.
Μικέλε Στένο

Ο Μικέλε Στένο (ιταλικά: Michele Steno‎, βενετσιάνικα: Michiel Sten, εξελληνισμένο όνομα: Μιχαήλ Στένος· Βενετία, 1331 - 26 Δεκεμβρίου 1413) ήταν Βενετός πολιτικός που διετέλεσε 63ος Δόγης της Βενετίας (1 Δεκεμβρίου 1400 - 26 Δεκεμβρίου 1413). Άν και δεν καταγόταν από ιδιαίτερα πλούσια οικογένεια στην νεότητα του έμεινε γνωστός για την ακολασία του, ο ίδιος και μια ομάδα νεαρών βεβήλωσαν τον θρόνο του δόγη Μαρίνο Φαλιέρο με απρεπή συνθήματα για τον ίδιο και την σύζυγο του Αλουίκια Γκραντενίγκο. Σε μεγαλύτερη ηλικία υπηρέτησε επιτυχώς την Δημοκρατία της Βενετίας ως διπλωμάτης.

 Η εκλογή του στην θέση του δόγη (1400) ήταν μια συμβιβαστική επιλογή αφού δεν υπήρχαν άλλες. Με την άνοδο του άρχισε να ντύνεται προκλητικά όπως ο Λορέντσο Κέλσι που είχε μείνει γνωστός για την κομψότητα των φορεμάτων του. Ο ίδιος είχε ωστόσο σημαντικές στρατιωτικές επιτυχίες απέναντι στην Πάντοβα και τον Κύριο της Φραντσέσκο ντε Καρρέρα, η Βενετία επεκτάθηκε σημαντικά στην Ιταλική χερσόνησο. Την εποχή του Σχίσματος υποστήριξε τον αντίπαπα Αλέξανδρο Ε΄. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν ηλικιωμένος και ασθενής, τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων μετά τον 15ο αιώνα, τον διαδέχθηκε ο Τομμάζο Μοτσενίγκο. Ο Μικέλε Στένο υμνήθηκε από τον Γιοχάνες Τσικόνια στο ποίημα του "Βενετία, μεγάλη αφθονία" σχετικά με την κατάκτηση της Πάντοβας, το ποίημα τονίζει την αγαμία του. Οι δόγισσες της Βενετίας Δόγηδες της Βενετίας
Αναστάσιος Τασιούλας

Ο Αναστάσιος Τασιούλας (και Τασούλας, 1887 - 11 Δεκεμβρίου 1963) ήταν Έλληνας έμπορος, κοινοτικός σύμβουλος το 1922 και το 1927-28 (μέλος), πρόεδρος της Κοινότητας Κατερίνης το 1928 και Δήμαρχος Κατερίνης από το 1946 ως το 1947.

 Πατέρας του ήταν ο Νικόλαος Τασιούλας. Το Φεβρουάριο του 1907 το όνομά του (Αναστάσιος Ν. Τασιούλας) εμφανίζεται στον κατάλογο με τους 444 Βλάχους κατοίκους της Κατερίνης, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο για τη δράση της ρουμανικής προπαγάνδας. Ο κατάλογος ανακαλύφθηκε στο Αρχείο του Μουσείου του Μακεδονικού Αγώνα στη Θεσσαλονίκη και προέρχεται από το Ιστορικό Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών.Υπήρξε από τους παλαιότερους κοινοτικούς συμβούλους της Κατερίνης, όταν η κοινότητα αριθμούσε περί τις 8-10.000 κατοίκους. Τον Ιούνιο του 1926 διορίστηκε μέλος της Επιτροπής Εξακριβώσεως των Περιουσιών και Πόρων των εν ταις νέαις χώραις από Τουρκοκρατίας των Κοινοτήτων, μαζί με τον Ιωάννη Αδάμ. Στις εκλογές που έγιναν στα τέλη Αυγούστου του 1928 ο Τασιούλας εξελέγη πρόεδρος της Κοινότητας Κατερίνης. Το Δεκέμβριο του 1928 παραιτήθηκε και νέος πρόεδρος ανέλαβε ο Αθανάσιος Βασιλειάδης. Ήταν πρόεδρος του Σωματείου Εμποροπαντοπωλών. Χρημάτισε επί μακρόν δημοτικός σύμβουλος και μεταπολεμικά Δήμαρχος της πόλης. Απεβίωσε έπειτα από μακρά ασθένεια σε ηλικία 76 ετών. Ένα από τα παιδιά του, ο Λέανδρος, είχε πεθάνει πρόωρα πριν τον Αναστάσιο. Το Δημοτικό Συμβούλιο Κατερίνης εξέδωσε ψήφισμα (αρ. 515) στο άκουσμα της είδησης του θανάτου του, στις 12 Δεκεμβρίου 1963. Η κηδεία του έγινε υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου.
Δημοτικό Στάδιο Φώτης Κοσμάς

Το Δημοτικό Στάδιο «Φώτης Κοσμάς» βρίσκεται στην Αλεξανδρούπολη. Η χωρητικότητά του φτάνει τους 3.000 καθήμενους θεατές. Στο στάδιο διεξάγονται αγώνες στίβου και ποδοσφαίρου, ενώ πραγματοποιούνται και άλλα γεγονότα.

 Το 1925, επί δημαρχίας Κωνσταντίνου Αλτιναλμάζη ξεκίνησαν οι εργασίες για το χτίσιμο του Δημοτικού Γυμναστηρίου Αλεξανδρούπολης, του οποίου τα εγκαίνια έγιναν το 1928 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Τη δεκαετία του '50, προστέθηκαν κερκίδες, ενώ το 1968 έγιναν επιπλέον εργασίες αναβάθμισης του σταδίου. Το 2006 προστέθηκαν κτιριακές εκγαταστάσεις και πραγματοποιήθηκαν εργασίες βελτίωσης του σταδίου. Το «Φώτης Κοσμάς» στο stadia.gr
Αντώνιος της Βραβάντης

Ο Αντώνιος της Βουργουνδίας ή Αντώνιος της Βραβάντης (Antoine de Brabant, Αύγουστος 1384 – Αζενκούρ, 25 Οκτωβρίου 1415) ήταν ο πρώτος κυβερνήτης της Βραβάντης από τον Οίκο των Βαλουά.

 Γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1384 και ήταν υιός του Φιλίππου Β΄, δούκα της Βουργουνδίας και της Μαργαρίτας Γ΄ της Φλάνδρας, καθώς και αδελφός του Ιωάννη του Ισχυρού και του Φιλίππου του Νεβέρ.Το 1406 όταν η θεία του Ιωάννα, δούκισσα της Βραβάντης, πέθανε χωρίς να κάνει παιδιά, ο Αντώνιος κληρονόμησε το δουκάτο της Βραβάντης, του Λοτιέ και της Λιμβουργίας, και έγινε έτσι ο πρώτος κυβερνήτης της Βραβάντης προερχόμενος από τον οίκο των Βαλουά. Το 1415, έφτασε καθυστερημένα στη μάχη του Αζενκούρ εναντίον των Άγγλων και έπεσε με πάθος στο πεδίο έχοντας πρόχειρο εξοπλισμό και ενδυμασία. Οι Γάλλοι ηττήθηκαν στην μάχη αυτή και ο ίδιος συνελήφθη αιχμάλωτος. Στις 25 Οκτωβρίου του 1415 δολοφονήθηκε στην ομαδική εκτέλεση των αιχμαλώτων που διέταξε ο βασιλιάς Ερρίκος Ε΄ της Αγγλίας, καθώς οι Άγγλοι ήταν απληροφόρητοι για την υψηλή θέση του και την αξία του σε λύτρα. Στις 21 Φεβρουαρίου του 1402 στο Αρράς νυμφεύτηκε την Ιωάννα του Οίκου του Λουξεμβούργου (απεβ. 1406), κόρη του Βάλεραν Γ΄ κόμη του Λινύ & Σαιν-Πολ και παιδιά τους ήταν: Ιωάννης Δ΄ 1403-1427, δούκας της Βραβάντης. Φίλιππος Α΄ 1404-1430, δούκας της Βραβάντης.Στις 16 Ιουλίου του 1409 στις Βρυξέλλες έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ του Γκέρλιτς, δούκισσα του Λουξεμβούργου (1390 – 1451), κόρη του δούκα Ιωάννη του Γκέρλιτς και έκανε μαζί της δύο ακόμα παιδιά: Γουλιέλμος 1410, άγνωστο 1412, απεβίωσαν πρόωρα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Anthony, Duke of Brabant στο Wikimedia Commons
Εκκλησία του Αγίου Νικολάου (Νιν)

Η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου (κροατικά: Crkva svetog Nikole‎) ή Εκλλησία Στέψης (εκεί στέφθηκαν επτά βασιλείς της Κροατίας (εξ ου και η ανεπίσημη ονομασία) είναι μια Ρωμαιοκαθολική εκκλησία των τελών του 11ου ή των αρχών του 12ου αιώνα που βρίσκεται στο πεδίο Πραχούλτζε, τοποθετημένη σχεδόν 1,5 χλμ από το Ζάνταρ, μεταξύ Ζάτον και Νιν στην Κροατία. Χτίστηκε πάνω στην πήλινη πυραμίδα στην κορυφή του Λιβυρνικού προϊστορικού τάφου. Η εκκλησία είναι το μοναδικό σωζόμενο δείγμα της πρώιμης ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής σε όλη τη Δαλματία. Είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.

 Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου χτίστηκε σε μορφή φρουρίου. Έχει ένα σχέδιο τριφυλλιού με τέσσερα κλαδιά διατεταγμένα γύρω από έναν κεντρικό κυκλικό πυρήνα, τρία από τα οποία σχηματίζουν την αψίδα και το τέταρτο το κλαδί εισόδου. Ο θόλος του ναού ενισχύεται με καμάρες με κυκλικές ραβδώσεις πάνω από τις οποίες 8 μικροί πύργοι με επάλξεις ως επιφυλακή χτίστηκαν τον 16ο ή 17ο αιώνα κατά τη διάρκεια του Κροατικού-Οθωμανικού Πολέμου των 100 χρόνων. Εφάπτονται στους πυλώνες μεταξύ των αψίδων και τοποθετούνται κάτω από τον τρούλο. Το "κλαδί εισόδου" είναι ορθογώνιο και στεγάζεται με ημιώροφο, ενώ τρία άλλα κλαδιά ημικυκλικού κοχύλου καταλήγουν σε ημιυπόστεγο. Ο ναός ήταν χτισμένος από μικρές πέτρες και έχει μια λεία εξωτερική επιφάνεια. Οι διαστάσεις του είναι: μήκος: 5,90 μέτρα, πλάτος: 5,70 μέτρα, ύψος = 6 μέτρα. Το 1603, επισκέφθηκε την Εκκλησία του Αγίου Νικολάου ο Πριούλ, ο οποίος βρήκε τακτοποιημένα Γλαγολιτικά μητρώα βαπτίσεων και γάμων, καθώς και δύο Γλαγολιτικά βραβεία. Κατά την επίσκεψή του, η Αδελφότητα του Αγίου Πνεύματος με 28 μέλη ήταν ενεργή στην ενορία. Ο Πριούλ διέταξε την αδελφότητα να γράψει τους κανόνες που έπρεπε να εγκριθούν από τον τοπικό επίσκοπο. Από τότε που κατασκευάστηκε η Εκκλησία, η Θεία Λειτουργία τελέστηκε σε αυτήν κατά τη γιορτή του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου. Τα τελευταία χρόνια, η Θεία Λειτουργία τελείτε την ημέρα του Αγίου Μάρκου στις 25 Απριλίου. Εκκλησία Αγίου Δονάτου (Ζάνταρ)
Μονή Αγίου Γεωργίου Καρδίτσας

Η Μονή Αγίου Γεωργίου Καρδίτσας ή Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου "Καραϊσκάκη" βρίσκεται στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας σε απόσταση περίπου 3 χλμ. νοτιοανατολικά από το Μουζάκι και 2 χλμ. νοτιοδυτικά από το Μαυρομμάτι. Είναι κτισμένη επάνω σε βράχους και την έξοδο του Πορταϊκού ποταμού στον Θεσσαλικό κάμπο. Το μοναστήρι είναι γνωστό και ως «Μονή Γεωργίου Καραϊσκάκη», αφού σύμφωνα με την τοπική παράδοση, κοντά σε αυτό γεννήθηκε το 1782 ο Γεώργιος Καραϊσκάκης.

 Από το παλιό μοναστηριακό συγκρότημα (κατεδαφίστηκε το 1989) σώζεται σήμερα μόνο το καθολικό, το οποίο κτίσθηκε ή ανακαινίσθηκε στα τέλη του 16ου ή στις αρχές του 17ου αιώνα. Στην πίσω μεριά των δεσποτικών εικόνων του τέμπλου (του Χριστού, της Θεοτόκου, του Τιμίου Προδρόμου και του Αγίου Γεωργίου) αναγράφεται το έτος 1602 ενώ σε άλλο σημείο του το έτος 1599. Οι τοιχογραφίες του εσωτερικού ιστορήθηκαν από τους ιερομονάχους Σεραφείμ από τη Χίο και Δημήτριο Αναγνώστου από το Μέτσοβο το 1719.Ως ξεχωριστός οικισμός απογράφεται για πρώτη φορά το 1961 στην κοινότητα Μαυρομματίου. Οι απογραφές πληθυσμού είναι: Το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Μαυρομμάτι Καρδίτσας από την Μηχανή του Χρόνου. Το “ανεξήγητο” γκρέμισμα της Μονής Αγίου Γεωργίου Καραισκάκη από τον ιστότοπο https://happenednow.gr/
DELE

Η συντομογραφία DELE προέρχεται από το Diplomas de Español como Lengua Extranjera. Σημαίνει Δίπλωμα Ισπανικής ως Ξένης Γλώσσας. Τα διπλώματα αυτά είναι οι επίσημοι διεθνείς τίτλοι των Υπουργείων Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού και πιστοποιούν την γνώση της ισπανικής γλώσσας. Οι ελληνικές εξετάσεις για αυτά οργανώνονται από το Ινστιτούτο Θερβάντες.

 Το δίπλωμα έχει τα εξής επίπεδα: Πιστοποιεί την γλωσσική ικανότητα που απαιτείται προκειμένου να αντεπεξέλθει κάποιος ικανοποιητικά σε καταστάσεις που απαιτούν στοιχειώδες επίπεδο γνώσης. Η εξέταση συνίσταται στα παρακάτω: Κατανόηση γραπτού κειμένου (40 λεπτά) Γραπτή έκφραση (50 λεπτά) Σύνταξη απλών και σύντομων κειμένων πρακτικού χαρακτήρα. Ακουστική κατανόηση (30 λεπτά) Τεστ γραμματικής και λεξιλογίου (40 λεπτά) Συνομιλία (10-15 λεπτά)Σύμφωνα με την ALTE (Association of Language Testers in Europe), το Diploma Inicial αντιστοιχεί με τα παρακάτω διεθνή διπλώματα: Αγγλικά: Preliminary English Test (PET) Γαλλικά: Diplôme d΄Etudes en Langue Française (DELF/B1) Γερμανικά: Zertifikat Deutsch als Fremdsprache (ZD) Πιστοποιεί την γλωσσική ικανότητα που απαιτείται προκειμένου να αντεπεξέλθει κάποιος ικανοποιητικά σε καταστάσεις της καθημερινής ζωής, που δεν απαιτούν μια εξειδικευμένη χρήση της γλώσσας. Συνίσταται στα παρακάτω: Κατανόηση γραπτού κειμένου (60 λεπτά) Γραπτή έκφραση (60 λεπτά) Σύνταξη ενός προσωπικού γράμματος και μιας έκθεσης. Κάθε μια από τις εκθέσεις θα πρέπει να έχει έκταση μεταξύ 150 και 200 λέξεων. Ακουστική Κατανόηση (30 λεπτά). Ο υποψήφιος θα απαντά σε 12 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής πάνω σε 4 προφορικά κείμενα (ηχογραφημένα). Οι ηχογραφήσεις συνίστανται σε ανακοινώσεις, ειδήσεις, συζητήσεις ή συνεντεύξεις. Τεστ γραμματικής και λεξιλογίου (60 λεπτά) Συνομιλία (10-15 λεπτά)Σύμφωνα με την ALTE (Association of Language Testers in Europe), το Diploma Intermedio αντιστοιχεί στα παρακάτω διεθνή διπλώματα: Αγγλικά: First Certificate in English (FCE) Γαλλικά: Diplôme d΄Etudes en Langue Française (DELF/B2) Πιστοποιεί την γλωσσική ικανότητα που απαιτείται προκειμένου να αντεπεξέλθει κάποιος σε καταστάσεις που απαιτούν μια προχωρημένη χρήση της ισπανικής γλώσσας και γνώση του πολιτισμού της. Αποτελείται από τα παρακάτω μέρη: Κατανόηση γραπτού κειμένου (60 λεπτά) Γραπτή έκφραση (60 λεπτά). Σύνταξη ενός γράμματος που θα απευθύνεται σε χώρους μη ιδιωτικούς καθώς και μιας έκθεσης. Κάθε μία από τις εκθέσεις θα πρέπει να έχει έκταση 150 – 200 λέξεις. Ακουστική κατανόηση (45 λεπτά). Ο υποψήφιος θα απαντά σε 16 ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής πάνω σε 4 προφορικά κείμενα (ηχογραφημένα). Οι ηχογραφήσεις συνίστανται σε συζητήσεις, σχόλια ή εκθέσεις που μεταδίδονται από κάποιο μέσο επικοινωνίας. Τεστ γραμματικής και λεξιλογίου (60 λεπτά) Συνομιλία (10-15 λεπτά)Σύμφωνα με την ALTE (Association of Language Testers in Europe), το Diploma Superior αντιστοιχεί στα παρακάτω διεθνή διπλώματα: Αγγλικά: Certificate of Proficiency in English (CPE) Γαλλικά: Diplôme Approfondi de Langue Française (DALF/C2) Γερμανικά: Kleines Deutsches Sprachdiplom (KDS), Grosses Deutsches Sprachdiplom (GDS) http://diplomas.cervantes.es http://atenas.cervantes.es Υλικό και ασκήσεις προετοιμασίας για τα διπλώματα DELE
AzTV

Η AzTV ή Αζερική Τηλεόραση (αζερικά: Azərbaycan Televiziyası‎) είναι το κρατικό εθνικό τηλεοπτικό κανάλι στο Αζερμπαϊτζάν. Είναι το παλαιότερο τηλεοπτικό κανάλι της χώρας, ξεκινώντας τις πρώτες εκπομπές στις 14 Φεβρουαρίου 1956 στο Μπακού στην τότε Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν.Από το 2005, ιδιοκτήτης είναι η κλειστή συμμετοχική εταιρεία Αζερικές Ραδιοφωνικές και Τηλεοπτικές Μεταδόσεις (αζερικά: Azərbaycan Televiziya və Radio Verilişləri Qapalı Səhmdar Cəmiyyəti‎), με μόνο μέτοχο την Αζερική κυβέρνηση. Η εταιρεία κατέχει επίσης τα κανάλια Idman Azərbaycan TV (Αθλητική Αζερική Τηλεόραση) και Mədəniyyət TV (Πολιτισμική Τηλεόραση). Το 2007, μια αίτηση του AzTV για να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση απορρίφθηκε επειδή βρέθηκε ότι το κανάλι ήταν βαθιά συνδεδεμένο με την κυβέρνηση. Το κανάλι ξεκινά τον καθημερινό προγραμματισμό του με την μετάδοση του εθνικού ύμνου του Αζερμπαϊτζάν. Μεταδίδει κυρίως ειδήσεις, εκπομπές, ντοκιμαντέρ, μουσικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες.

 Οι πρώτες μεταδόσεις (συμπεριλαμβανομένης της μουσικής και βίντεο) που καταγράφηκαν το 1956 είναι αποθηκευμένα σε φιλμ. Το 1965, το στούντιο άρχισε να μεταδίδει με καταγραφή βιντεοκασέτας αφού η αγορά του σχετικού εξοπλισμού έγινε προσιτή και η ποιότητα των εκπομπών τους (συμπεριλαμβανομένων των μουσικών βίντεο) αυξήθηκε. Η AzTV διατηρεί τεράστιο αρχείο με όλα τα αποθηκευμένα τηλεοπτικά προγράμματα που καταγράφηκαν από το 1956 έως σήμερα. Όλες οι εκπομπές τους σώζονται σε διάφορες μορφές φιλμ και βίντεο. Τον Μάρτιο του 2014, το 99.96% του πληθυσμού του Αζερμπαϊτζάν μπορούσε να λάβει το σήμα του AzTV μέσω επίγειας, καλωδιακής ή δορυφορικής μετάδοσης, έχοντας την μεγαλύτερη κάλυψη από κάθε άλλο κανάλι της χώρας.Εκτός από τις τηλεοπτικές μεταδόσεις στην εγχώρια αγορά, το AzTV μεταδίδεται διεθνώς στο διαδίκτυο και μέσω του επίγειου δορυφόρου στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική και τμήματα της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας. Επίσημη ιστοσελίδα (Αζερικά) Επίσημη ιστοσελίδα (Αγγλικά)
Φινλανδικές βουλευτικές εκλογές 2015

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Φινλανδία στις 19 Απριλίου 2015 με κάποιους πολίτες να ψηφίζουν στο διάστημα από τις 8 ως τις 14 Απριλίου. Τα 200 μέλη του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας εξελέγησαν με την αναλογική μέθοδο Ντ' Οντ. Ήταν εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους συνολικά 4.463.333 ψηφοφόροι.

 Η κυβέρνηση που ήταν στην εξουσία κατά τον χρόνο διεξαγωγής των εκλογών σχηματίστηκε από έναν τετρακομματικό συνασπισμό, αποτελούμενο από το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού , το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Φινλανδίας, το Σουηδικό Κόμμα του Λαού και τους Χριστιανοδημοκράτες όπως και μία βουλεύτρια για τα Ώλαντ. Αρχικά εταίροι του συνασπισμού της κυβέρνησης ήταν ο Συνασπισμός της Αριστεράς και ο Πράσινος Σύνδεσμος, ωστόσο αποσύρθηκαν από την κυβέρνηση το 2014. Στις 22 Ιουνίου 2011, το κοινοβούλιο εξέλεξε τον Γίρκι Κατάινεν στην πρωθυπουργία με 118 ψήφους υπέρ έναντι 72.Μετά την απόσυρση των δύο εταίρων από τον κυβερνητικό συνασπισμό, η πλειοψηφία ων εδρών της κυβέρνησης μειώθηκε στους 112 βουλευτές.Τον Απρίλιο του 2014 ο Κατάινεν ανακοίνωσε ότι δεν επρόκειτο να διεκδικήσει και άλλη θητεία στην ηγεσία του Κόμματος Εθνικού Συνασπισμού. Το NCP επέλεξε τον Αλεξάντερ Στουμπ ως πρόεδρο τον Ιούνιο και έπειτα έγινε πρωθυπουργός. Τον Σεπτέμβριο του 2014 ο Πράσινος Σύνδεσμος ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την κυβέρνηση. Μετά την αποχώρηση των Πρασίνων η κυβέρνηση έμεινε με 102 βουλευτές, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της βουλής, ο οποίος δεν ψηφίζει.Το 2013 το κοινοβούλιο αποφάσισε τη σύσταση μεγαλύτερων εκλογικών περιφερειών, με τη συγχώνευση διαφόρων περιφερειών. Το Κεντρώο Κόμμα της Αντιπολίτευσης αναδείχθηκε πρώτο κόμμα και νέος πρωθυπουργός έγινε ο ηγέτης του, Γιούχα Σίπιλα. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Αλεξάντερ Στουμπ αναγνώρισε την ήττα του και συνεχάρη το νικητή των εκλογών. Ο νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε στις 29 Μαΐου 2015. Μετά τη διεξαγωγή των εκλογών, ο επικεφαλής του Κεντρώου Κόμματος Γιούχα Σίπιλα ξεκίνησε διαβουλεύσεις με άλλα κόμματα, προκειμένου να σχηματίσει νέα κυβέρνηση συνασπισμού. Η νέα κυβέρνηση ανέλαβε στις 29 Μαΐου 2015.
Next (ταινία)

Το Next είναι μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας αμερικανικής παραγωγής του 2007 σε σκηνοθεσία Λι Ταμαχόρι και με πρωταγωνιστές τους Νίκολας Κέιτζ, Τζέσικα Μπίελ και Τζούλιαν Μουρ. Η ταινία που είναι εν μέρει βασισμένη στο διήγημα του Φίλιπ Κ. Ντικ The Golden Man (1954) έκανε πρεμιέρα στις αμερικανικές αίθουσες στις 27 Απριλίου του 2007. Οι πρωταγωνιστές της ταινίας, Νίκολας Κέιτζ και Τζέσικα Μπίελ, απέσπασαν υποψηφιότητα για Χρυσό Βατόμουρο, χειρότερης Α' Αντρικής και Β' Γυναικείας Ερμηνείας αντιστοίχως.

 Ο Κρις Τζόνσον είναι προικισμένος με το χάρισμα της ενόρασης. Έχει την ικανότητα να βλέπει το μέλλον αλλά μόνο για λιγοστά λεπτά. Χρησιμοποιεί το χάρισμα του για να παριστάνει το μάγο αλλά και για να "διορθώνει" καταστάσεις εκτός ελέγχου. Ένα ανελέητο κυνηγητό θα αρχίσει όταν η πράκτορας του FBI Κάλι Φέρις πείθει τους ανωτέρους της ότι το χάρισμα του Κρις είναι υπαρκτό και ότι μπορεί να βοηθήσει στην αποτροπή μιας τρομοκρατικής ενέργειας. Ο Κρις όμως έχει διαφορετική γνώμη καθώς είναι πεπεισμένος ότι πρέπει να ακολουθήσει τη γυναίκα που βλέπει επίμονα στα όνειρα του και που συναντά τυχαία (;) σε ένα εστιατόριο... Νίκολας Κέιτζ ... Κρις Τζόνσον Τζούλιαν Μουρ ... Κάλι Φέρις Τζέσικα Μπίελ ... Λιζ Κούπερ Τόμας Κρέτσμαν ... Κ. Σμιθ Πίτερ Φολκ ... Ιρβ Επίσημη Ιστοσελίδα Κριτική για το Sountrack της ταινίας Αρχειοθετήθηκε 2007-07-08 στο Wayback Machine.
Αδριάν Λόπεθ

Ο Αδριάν Λόπεθ (Adrián López Álvarez, 8 Ιανουαρίου 1988) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Οσασούνα. Συμμετείχε συνολικά σε 297 αγώνες και 43 γκολ σε 12 σεζόν, εκπροσωπώντας την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, Μάλαγα, Ατλέτικο Μαδρίτης, Βιγιαρεάλ και Οσασούνα και κέρδισε τέσσερις μεγάλους τίτλους με τον τρίτο σύλλογο, συμπεριλαμβανομένου του πρωταθλήματος πρωταθλήματος 2013-14. Το 2014 υπέγραψε με τον Πόρτο από την Πορτογαλία, δανεισμένος αρκετές φορές κατά τη διάρκεια της σύμβασής του. Ο Adrián κλήθηκε δύο φορές για την Ισπανία το 2012.

 Γεννημένος στη Τεβέργα, Αστούριες, ο Αδριάν προέκυψε από το τοπικό σύστημα νέων της Ρεάλ Οβιέδο. Υπέγραψε συμβόλαιο με την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια τον Οκτώβριο του 2006.Ο Αδριάν εντάχθηκε στο δυναμικό της Ατλέτικο Μαδρίτης στις 19 Ιουλίου 2011, υπογράφοντας συμβόλαιο τεσσάρων ετών.Στις 12 Ιούλη 2014 ο Αδριάν υπέγραψε συμβόλαιο πέντε ετών με την πορτογαλική ΦΚ Πόρτο.Στο 2007 Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20 2007 που πραγματοποιήθηκε στον Καναδά, ο Αδριάν σκόραρε ένα χατ-τρικ για την Ισπανία.Ο Αδριάν αντιπροσώπευσε τις εθνικές ομάδες U21 σε δύο ευρωπαϊκά πρωταθλήματα της UEFA. Στο πρωτάθλημα στη Δανία, ο Αδριάν σκόραρε 2 γκολ στη νίκη 2-0 ενάντια στην Τσεχία, βραβεύτηκε με το Χρυσό Παπούτσι ως ο πρώτος σκόρερ στο τουρνουάΟ Αδριάν έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα στις 26 Μαΐου 2012, σε ένα φιλικό αγώνα με τη Σερβία: σκόραρε ένα γκολ μετά την είσοδό του ως αλλαγή του Ρομπέρτο Σολδάδο. Atlético Madrid official profile BDFutbol profile National team data Deportivo archives Ο Αδριάν Λόπεθ στο National-Football-Teams.com FIFA competition record Αρχειοθετήθηκε 2015-10-04 στο Wayback Machine.
ΜΣΚ Ζίλινα

Η ΜΣΚ Ζίλινα (σλοβακικά: Mestský Športový Klub Žilina a.s.) είναι ένας από τους κορυφαίους ποδοσφαιρικούς συλλόγους στη Σλοβακία. Ιδρύθηκε στις 20 Ιουνίου του 1908. Το παρατσούκλι της ομάδας είναι Šošoni και χρώματα της έχει το πράσινο και το κίτρινο. Έδρα της είναι το Στάδιο ποντ Ντουμπνόμ, στη πόλη Ζίλινα, χωρητικότητας 11.258 θεατών. Πρόεδρος είναι ο Γιόζεφ Άντοσικ και προπονητής ο Γιάροσλαβ Χίνεκ.

 Η Ζίλινα αγωνιζόταν για πολλά χρόνια στο Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας. Συνολικά στις 31 από τις 48 σαιζόν αγωνιζόταν στην πρώτη κατηγορία και η μεγαλύτερη διακριση της στο Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας ήταν η κατάκτηση της 3ης θέσης τη σαιζόν 1946-47 πίσω από τη Σπάρτα Πράγας και τη Σλάβια Πράγας. Έπισης μεγάλη επιτυχία ήταν η παρουσία της στο τελικό του Κυπέλλου Τσεχοσλοβακίας το 1961 και παρόλο που δεν το κατέκτησε έπαιξε στο Κύπελλο Κυπελλούχων την επόμενη σαιζόν όπου και έφτασε έως τοα προημιτελικά της διοργάνωσης. Μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας το 1993 η Ζίλινα παίζει στην Α΄ Εθνική Κατηγορία της Σλοβακίας με εξαίρεση τη σεζόν 1995-1996 όταν και υποβιβάστηκε στη δεύτερη εθνική κατηγορία. Έχοντας κατακτήσει 7 φορές τον τίτλο του Πρωταθλητή, 1 φορά τον τίτλο του Κυπελλούχου και 4 φορές το Σούπερ Καπ Σλοβακίας θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας. Οι οργανωμένοι οπαδοί του συλλόγου είναι οι Žilinskí Šošos, North Briga και Žilinskí Fanatis. Οι φίλαθλοι της ομάδας έχουν φιλικές σχέσεις με τους οπαδούς της πολωνικής Γκόραλ Ζύβιετς. Επίσημη ιστοσελίδα της ΜΣΚ Ζίλινα
Τουρκικές γενικές εκλογές (2023)

Οι Τουρκικές γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στις 14 Μάιου 2023. Διεξήχθησαν ταυτόχρονα βουλευτικές εκλογές για την ανάδειξη του 22ου Προέδρου της Τουρκίας και για την ανάδειξη των 600 μελών της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης. Θα είναι οι δεύτερες εκλογές στις 28 Μάιου στη χώρα, που ο πρόεδρος θα αναδειχθεί μέσω άμεσων εκλογών.

 Οι προηγούμενες γενικές εκλογές στη Τουρκία έλαβαν χώρα το 2018 και σηματοδότησαν τη μετάβαση της χώρας από την προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία στη προεδρική δημοκρατία, όπως επικυρώθηκε από τους ψηφοφόρους στο συνταγματικό δημοψήφισμα του 2017. Εκείνες οι εκλογές κατέληξαν σε νίκη του νυν προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος κατέχει αυτή τη θέση από το 2014. Στο μεταξύ, το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης έχασε την πλειοψηφία στην Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, για πρώτη φορά από τον Ιούνιο 2015, αναγκάζοντάς το να βασίζεται στο έτερο κόμμα συνασπισμού, το Κόμμα Εθνικιστικού Κινήματος του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, προκειμένου να περάσει τη νομοθεσία. Το αξίωμα του πρωθυπουργού της Τουρκίας καταργήθηκε στις 12 Ιουλίου 2018 και ο τελευταίος κάτοχός του, ο Μπιναλί Γιλντιρίμ, ανέλαβε καθήκοντα προέδρου της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης. Αν και υπήρχαν εικασίες για πρόωρες εκλογές, ο Μπαχτσελί τις απέκλεισε. Σε γραπτή του δήλωση ανέφερε ότι δεν πρόκειται να διεξαχθούν εκλογές πριν το 2023. Επιβεβαίωσε ότι ο σημερινός συνασπισμός μεταξύ Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης θα παραμείνει άθικτος και ο Ερντογάν θα είναι κοινός υποψήφιος για τη προεδρία. Στις 9 Ιουνίου 2022, ο Ερντογάν δήλωσε την υποψηφιότητά του. Στις 22 Ιανουαρίου 2023, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι θα προωθούσε τις πρόωρες εκλογές στις 10 Μαρτίου, οι οποίες θα επίσπευδαν την ημερομηνία των γενικών εκλογών από τις 18 Ιουνίου στις 14 Μαΐου. Ο Μουχαρέμ Ιντζέ ανακοίνωσε στις 11 Μαΐου 2023 ότι αποσύρει την υποψηφιότητά του. Την 1η Απριλίου 2023, μετά την κλήρωση που διενήργησε το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο, οι θέσεις των τεσσάρων υποψήφιων προέδρων στο ψηφοδέλτιο καθορίστηκαν ως εξής : Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τις θέσεις των συμμαχιών, των κομμάτων και των ανεξάρτητων υποψηφίων με τη σειρά που θα εμφανιστούν στα ψηφοδέλτια :
Γκουρού

Με τον θρησκευτικό τίτλο Γκουρού ή Γκούρου (Guru) που στη σανσκριτική σημαίνει "σεβαστός", αναφερόμαστε στον Πνευματικό Δάσκαλο του ινδουισμού, ένα πρόσωπο που πιστεύεται από τους οπαδούς της θρησκείας αυτής πως έχει φθάσει στην εσώτερη φώτιση ή έστω έχει προχωρήσει πολύ προς τον τελικό σκοπό. Έργο του Γκουρού είναι να μελετήσει προσεκτικά την προσωπικότητα και την ιδιοσυγκρασία των μαθητών του και να καθορίζει για τον καθένα από αυτούς, την κατάλληλη μέθοδο Προσήλωσης. Αν και πολλοί Ινδοί επισκέπτονται συχνά ένα Γκουρού για να τον ακούσουν να απαγγέλλει και να σχολιάζει τα ιερά κείμενα, εντούτοις, για μια επιτυχή μαθητεία στον Γιόγκα, πρέπει ο μαθητής να ακολουθήσει τις διδασκαλίες του Γκουρού με πίστη, υπακοή και απόλυτη αυτοεγκατάλειψη.

 Η πνευματική υιοθεσία μαθητή από έναν γκουρού στην Ινδία, ήταν πάντα ισχυρότερη από τον δεσμό του αίματος. Κατά την τελετή αυτή, ο υποψήφιος μαθητής ξύριζε το κρανίο, φορούσε τα γιορτινά του ρούχα και στολιζόταν προσεχτικά. Ο δόκιμος πήγαινε να σταθεί πλάι στο δάσκαλο του. Στέκονταν κι οι δυο όρθιοι, με σταυρωμένα χέρια, ενώ ο γκουρού έστρεφε το πρόσωπο του στην ανατολή και ο μαθητής στη δύση. Ο δάσκαλος, ψιθυρίζοντας τα κατάλληλα λόγια, καλούσε το νέο ν' ανέβει με το δεξί πόδι πάνω σε πέτρα, για να γίνει σταθερός κι ακλόνητος, σαν κι αυτή. Κατόπιν ο γκουρού του έβγαζε το ρούχο του και του έδενε γύρω στη μέση του εκείνο που του είχε ετοιμάσει αυτός, ενώ ταυτόχρονα του ευχόταν, με τελετουργικό τρόπο, μακροβιότητα. Στερέωνε επάνω του, ένα ιερό κορδόνι που αποτελείτο από τρεις πλεξούδες από εννέα βαμβακερές κλωστές η κάθε μια, ακουμπώντας το στον αριστερό ωμό και στο δεξί πλευρό. Ο μυημένος έπρεπε να το φοράει σ' ολόκληρη τη ζωή του. Ο γκουρού κατόπιν, του έδινε μια ζώνη, που την έδενε τρεις φορές γύρω απ' τη μέση του και του φορούσε δέρμα αντιλόπης σαν πανωφόρι, για να του εξασφαλίσει συμβολικά δύναμη και γενναιότητα. Αρχιζε μετά ένας διάλογος ανάμεσα στο δάσκαλο και το μαθητή, στη διάρκεια του οποίου καθορίζονταν οι μελλοντικές σχέσεις τους. Ο γκουρού ένωνε τα χέρια κι ένας από τους βοηθούς του τα γέμιζε με νερό. Ο δάσκαλος ράντιζε τρεις φορές τα σταυρωμένα χέρια του νέου με το νερό, έπαιρνε μετά το δεξί του χέρι ανάμεσα στα δικά του και ψιθύριζε κάποιες ευχές. Στο τέλος της τελετής, ο μαθητής άκουγε με συντομία τα καθήκοντα του για τους προσεχείς μήνες. Μετά από ένα χρόνο, γινόταν συνήθως το δεύτερο μέρος της τελετής όπου ο μυημένος μάθαινε τις ιερές τυπικές λέξεις που θα έπρεπε να προφέρει στις καθημερινές ιεροτελεστίες.
Μαγούλα Λακωνίας

Η Μαγούλα είναι χωριό στον Δήμο Σπάρτης του νομού Λακωνίας. Βρίσκεται δυτικά της Σπάρτης και ήταν η έδρα του Δήμου Μυστρά (του ιστορικού Μυστρά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας).

 Η Μαγούλα απέχει μόλις 2 χλμ. δυτικά της πρωτεύουσας του νομού, ωστόσο λόγω της οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής, έχει ενωθεί πλέον με την πόλη της Σπάρτης. Διασχίζεται από το μικρό ποταμό Μαγουλίτσα (Κνακίωνα). Τοποθετείται στη συνέχεια των αρχαίων συνοικισμών της Πιτάνης και Μεσώας της πόλης της αρχαίας Σπάρτης, και σε κοντινή απόσταση από την περιοχή όπου βρισκόταν το αρχαίο Γυμνάσιο «Πλατανιστά». Ο οικισμός πήρε το όνομά του, σύμφωνα με ορισμένους, από την λατινική λέξη magus, που σημαίνει κάτι το μαγικό, το εξαιρετικής ομορφιάς. Είναι μια εύπορη και οικονομικά εύρωστη περιοχή με όμορφα σπίτια, όπου και απαγορεύεται η οικοδόμηση πολυώροφων κατοικιών. Στη Μαγούλα βρίσκεται το Σαϊνοπούλειο Αμφιθέατρο στο οποίο ανεβαίνουν σημαντικές παραστάσεις (από αρχαία θεατρικά έργα μέχρι συναυλίες από σπουδαίους καλλιτέχνες). Έχει χαρακτηριστεί ως το ωραιότερο νεόκτιστο θέατρο της Ελλάδας, με φυσική σκηνογραφία την καστροπολιτεία του Μυστρά. Ο Μάνος Χατζιδάκις, είχε χαρακτηρίσει το Σαϊνοπούλειο ως το ωραιότερο θέατρο της Ελλάδας μετά την Επίδαυρο. Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το Μνημείο των Πεσόντων, πρωτότυπης μορφής αρχιτεκτονικού "επτάσκηνου",κατά διεύθυνση Βορρά - Νότο, που βρίσκεται στο νεκροταφείο του Ιερού Ναού Ζωοδόχου Πηγής της Μαγούλας Λακωνίας . Σχεδιάστηκε από τους αρχιτέκτονες Χάρη και Σοφία Πολυχρονόπουλου και κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '60. Επίσης στη Μαγούλα βρίσκεται η Ελευθέρα Σχολή Φιλοσοφίας «Ο Πλήθων», που ίδρυσε το 1974 ο ακαδημαϊκός Ιωάννης Θεοδωρακόπουλος, προσφέροντας έτσι μαθήματα φιλοσοφίας με ιδιαίτερα ενδιαφέροντα αντικείμενα, από διακεκριμένους στο χώρο τους επιστήμονες, που συνεχίζονται ακόμη και σήμερα, αποτελώντας σύγχρονο κέντρο πνευματικών αναζητήσεων. Στη Μαγούλα γεννήθηκαν ο αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού και μακεδονομάχος Ιωάννης Μοσχοβίτης (γεν. 1874) και ο μητροπολίτης Κυθήρων Μελέτιος Γαλανόπουλος (1892-1972). Δήμος Μυστρά
Θανάσης Καραγκούνης

Ο Θανάσης Καραγκούνης (γεννημένος στις 25 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μεσοεπιθετικός, αλλά και ως επιτελικός μέσος, για την Προοδευτική στη Σούπερ Λιγκ 2.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Ακαδημία Ποδοσφαίρου Λαμίας και την περίοδο 2007–08 αγωνίστηκε με τον Ανδρούτσο Γραβιάς στην Δ' Εθνική. Την περίοδο 2008–09, ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία αγωνιζόμενος στη Γ' Εθνική με τον Φωκικό, όπου αναδείχθηκε πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής της χρονιάς. Μετά την εξαιρετική του χρονιά, αποκτήθηκε από τον Ατρόμητο. Με τον Ατρόμητο έφτασε σε δύο τελικούς Κυπέλλου Ελλάδος, το 2011 και το 2012. Έγινε πολλές φορές στόχος ομάδων της Ελλάδας και της Ιταλίας, παρέμεινε ωστόσο στον Ατρόμητο, μέχρι που αποχώρησε τον Ιανουάριο του 2014, για λογαριασμό της ολλανδικής Ζβόλε. Στην ολλανδική ομάδα, έγινε άμεσα βασικός, για το δεύτερο μισό της σεζόν 2013–14, ενώ πανηγύρισε τον πρώτο τίτλο της σταδιοδρομίας του. Η Ζβόλε -επίσης- για πρώτη φορά στην ιστορία της κατέκτησε το Κύπελλο Ολλανδίας, επικρατώντας 5–1 του Άγιαξ. Στις 3 Ιουλίου 2018, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Π.Α.Σ. Λαμία, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στη Σούπερ Λιγκ. Στις 14 Αυγούστου 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Απόλλωνα Σμύρνης. Ύστερα από δύο χρόνια με τη φανέλα της《Ελαφράς Ταξιαρχίας》στις 14 Αυγούστου 2021 υπέγραψε συμβόλαιο με την Α.Ε. Κηφισιάς, με την οποία αγωνίστηκε στη Σούπερ Λιγκ 2 και το καλοκαίρι του 2022 έμεινε ελεύθερος. Στις 14 Ιανουαρίου 2023 αποκτήθηκε από την Προοδευτική, η οποία συμμετέχει στη Σούπερ Λιγκ 2. Την περίοδο 2011–13, αποτέλεσε μέλος της Εθνικής Ελπίδων, με την οποία έχει συνολικά 9 συμμετοχές και 2 γκολ. Νωρίτερα υπήρξε διεθνής και με την Εθνική Νέων, όπου το διάστημα 2010–11 είχε συνολικά 7 συμμετοχές. Ο αδελφός του, Βασίλης Καραγκούνης, είναι επίσης ποδοσφαιριστής. Κύπελλο Ολλανδίας: 2013–14 Σούπερ Καπ Ολλανδίας: 2014 Συνέντευξη από τον Θανάση Καραγκούνη! Σε αποκλειστικότητα! Προφίλ στο Transfermarkt.com
Μπογκοτά

Η Μπογκοτά (ισπανική προφορά ΔΦΑ: [boɣoˈta]) (Bogotá) είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα της Κολομβίας. Βρίσκεται στο κέντρο της χώρας, σε μια περιοχή γνωστή ως Σαβάνα της Μπογκοτά (Sabana de Bogotá), και είναι χτισμένη σε οροπέδιο, σε υψόμετρο 2.640 μέτρων. Έχει πληθυσμό περίπου 7.000.000 κατοίκων (2007), ενώ η μητροπολιτική περιοχή της αριθμεί πάνω από 8.000.000 κατοίκους. Σε παγκόσμια κατάταξη είναι η τρίτη πιο ορεινή μεγάλη πόλη, ακολουθώντας τη Λα Πας της Βολιβίας και το Κίτο του Ισημερινού. Αποτελεί σημαντικό πολιτικό, οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο της Νοτίου Αμερικής. Η περιοχή όπου βρίσκεται ο Θείος ΥΠΟΧΘΌΝΙΟΣ είναι πλούσια και εύφορη. Η τραπ είναι πολύ αναπτυγμένη και χρονολογείται από την εποχή των πρώτων ιθαγενών.Σύμφωνα με πολυ γνωστές πηγές απο το site <<Tsakalokagouras.net>>, η πασίγνωστη δημοσιογράφος Munooz μετά απο τρομερή προσπάθεια να εντοπήσει τον θείο , τελικά τα κατάφερε.

 Η Μπογκοτά, όπως προφέρεται στα ισπανικά αρχικά ονομαζόταν Μπακατά (Bacatá) από τους ιθαγενείς, περιοχή με μεγάλο πληθυσμό και πολιτιστικό κέντρο πριν την εποχή των Ισπανών κονκισταδόρες. Στις 6 Αυγούστου 1538 εγκαταστάθηκαν Ευρωπαίοι στην περιοχή, ενώ αργότερα η πόλη πήρε την τωρινή της ονομασία και έγινε ένα από τα μεγάλα κέντρα της ισπανικής αποικιακής εξουσίας στη Νότια Αμερική. Αρχικά υπήρξε πρωτεύουσα του Νέου Βασιλείου της Γρανάδας, τμήματος του βασιλείου του Περού. Κατά τα έτη 1810-1811 οι κάτοικοι της πόλης εξεγέρθηκαν ενάντια στην ισπανική κατοχή και ίδρυσαν τη δική τους κυβέρνηση, ωστόσο αντιμετώπισαν εσωτερικές έριδες και το 1816 επανήλθαν στην εξουσία οι Ισπανοί στρατιωτικοί μέχρι το 1819 και την απελευθέρωσή της από το Σιμόν Μπολίβαρ. Η Μπογκοτά έγινε έτσι η πρωτεύουσα της Μεγάλης Κολομβίας, μιας συνομοσπονδίας που περιλάμβανε τα εδάφη των σημερινών χωρών του Παναμά, της Κολομβίας, της Βενεζουέλας και του Ισημερινού. Μετά τη διάλυση της συνομοσπονδίας, η Μπογκοτά έμεινε πρωτεύουσα της Νέας Γρανάδας κι αργότερα της Κολομβίας, με το Σύνταγμα του 1991. Το Μάιο του 1948 έγινε στην πόλη συνδιάσκεψη των αμερικανικών κρατών, που επεδίωξαν να εφαρμόσουν κοινή έκφραση της παναμερικανικής γραμμής σε θέματα πολιτικοοικονομικά. Δήμαρχος της πόλης εκλέχτηκε για την περίοδο 2008-2011 ο Σαμουέλ Μορένο Ρόχας.
Μεσογειακό σαμιαμίδι

Το Μεσογειακό σαμιαμίδι (Hemidactylus turcicus, Linnaeus, 1758) είναι μικρόσωμη σαύρα της οικογένειας Gekkonidae. Απαντά στη Μεσόγειο, ενώ έχει επεκταθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, με ανθρωπογενή κυρίως μέσα. Πρόκειται για ένα από τα πιο ευπροσάρμοστα ερπετά του κόσμου. Είναι νυκτόβιο ερπετό και ιδιαίτερα ευκίνητο και γρήγορο. Τις κρύες μέρες του χειμώνα γίνεται νωχελικό. Σε περίπτωση που νοιώσει απειλή παράγει ήχους κινδύνου. Είναι ένα από τα ελάχιστα ερπετά που παράγουν ήχους. Το σαμιαμίδι είναι ένα ερπετό εντελώς ακίνδυνο και παράλληλα ωφέλιμο. Τρέφεται με μικρά αρθρόποδα και έντομα όπως π.χ. μύγες, κουνούπια, σκόρους συμβάλλοντας έτσι στον έλεγχο των πληθυσμών τους.

 Το Μεσογειακό σαμιαμίδι εντοπίζεται σε χώρες της Μεσογείου (Ισπανία, Ελλάδα, Αίγυπτος, Τουρκία, Ιταλία, Αλγερία, Μαρόκο, Τυνησία Λιβύη, Συρία, Ιορδανία, Κύπρος, Γαλλία, Αλβανία, Μαυροβούνιο, Ισραήλ, Κροατία, Λίβανος, Πορτογαλία, Μάλτα, Σλοβενία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη), αλλά επίσης και στην Ασία (Ιράν, Σαουδική Αραβία, Υεμένη, Πακιστάν κ.α.) και την Αφρική (Κένυα, Σομαλία κ.α.). Έχει επίσης εισαχθεί σε πολυάριθμα μέρη του πλανήτη, όπως στην Αμερική (Παναμάς, Πουέρτο Ρίκο, Μεξικό, Κούβα, Η.Π.Α. κ.α.). Στην Κύπρο ονομάζεται μισιαρός. Το μήκος τους φτάνει συνήθως τα 10 cm μαζί με την ουρά. Το δέρμα του είναι ημιδιάφανο και καλύπτεται από μικροσκοπικές φολίδες. Το χρώμα του είναι συνήθως φαιό ως λευκόφαιο, αλλά έχει και τη δυνατότητα να προσαρμόζεται στο περιβάλλον που ζει (για παράδειγμα σαμιαμίδι που ζει σε σε σκουρόχρωμο έδαφος ή πέτρωμα μπορεί να έχει σκούρο καφέ χρώμα). Το κεφάλι του είναι κοντό και πλατύ, τα μάτια του μαύρα, χωρίς κινητά βλέφαρα, αλλά με μια προστατευτική μεμβράνη, σχετικά μεγάλα κατάλληλα για νυκτόβια διαβίωση και η ουρά του ιδιαίτερα μακριά σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα.Τα τέσσερα πόδια του στα πέλματα σχηματίζουν σειρές από φυλλώδεις δομές (lamellae) οι οποίες αποτελούν συστοιχίες από τριχίδια (setae), καθένα εκ των οποίων αποτελείται από ένα κύριο σώμα το οποίο καταλήγει σε πολυάριθμες σπαθοειδείς διακλαδώσεις (spatulae). Λόγω αυτού συγκολλώνται πολύ ισχυρά σε μία επιφάνεια χωρίς να χάνουν τη δυνατότητα ταχείας αποκόλλησης. Αυτό δίνει τη δυνατότητα να περπατά η και να μένει ακίνητο επάνω σε τοίχους η και στην οροφή. Μπορεί ακόμα να σκαρφαλώσει και σε λείες επιφάνειες όπως το γυαλί. Τα θηλυκά γεννούν συνήθως 1-2 αυγά, 2 με 3 φορές το χρόνο. Τα αυγά είναι μικρά, σφαιρικά και σκληρά και προσκολλώνται σε επιφάνειες. Εχθροί του είναι σχεδόν όλα τα μεγαλύτερά του σαρκοφάγα ζώα που είναι αρκετά γρήγορα για να το πιάσουν. Συνήθως αν πιαστεί από έναν εχθρό ρίχνει την ουρά του, η οποία κινείται για λίγο, ώστε να τραβήξει την προσοχή του εχθρού και η σαύρα να φύγει. Η ουρά μπορεί να αναγεννηθεί αργότερα. Πάντως, πρόκειται για δειλό ζώο που εμφανίζεται λίγες φορές τις στιγμές δηλαδή που ψάχνει για τη τροφή του.
Ντέιβιντ Τριμπλ

Ο Γουίλιαμ Ντέιβιντ Τριμπλ, βαρόνος Τριμπλ (William David Trimble, 15 Οκτωβρίου 1944 - 25 Ιουλίου 2022) ήταν Βρετανός πολιτικός, που υπήρξε ο πρώτος ιστορικά «Πρώτος Υπουργός της Βόρειας Ιρλανδίας», από το 1998 μέχρι το 2002, και αρχηγός του Ενωτικού Κόμματος του Όλστερ (UUP) επί δεκαετία (1995-2005). Διετέλεσε επίσης μέλος του κοινοβουλίου του Ηνωμένου Βασιλείου, εκπροσωπώντας την περιφέρεια του Άνω Μπαν από το 1990 ως το 2005, καθώς και μέλος της Νομοθετικής Συνελεύσεως της Βόρειας Ιρλανδίας (MLA) για την ίδια περιφέρεια από το 1998 μέχρι το 2007. Το 2007 άφησε το UUP και προσχώρησε στο Συντηρητικό Κόμμα.

 Ο Τριμπλ, γιος του Γουίλιαμ και της Άιβυ Τριμπλ, γεννήθηκε στο Μπάνγκορ της Βόρειας Ιρλανδίας και άρχισε τη σταδιοδρομία του ως καθηγητής της νομικής στο Πανεπιστήμιο Κουήνς στο Μπέλφαστ τη δεκαετία του 1970, οπότε και άρχισε να εμπλέκεται στο ακραίο «Προοδευτικό Ενωτικό Κόμμα Εμπροσθοφυλακής» (VPUP). Εκλέχθηκε στη Συντακτική Συνέλευση της Β. Ιρλανδίας το 1975 και προσχώρησε στο UUP το 1978, μετά τη διάλυση του VPUP. Παραμένοντας στο Πανεπιστήμιο, συνέχισε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία μέχρι την εκλογή του στη βουλευτική έδρα του Άνω Μπαν. Αφότου εκλέχθηκε, μάλλον απροσδόκητα, αρχηγός του UUP το 1995, διεδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο στις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής το 1998 και, μαζί με τον Τζων Χιουμ, τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης εκείνη τη χρονιά για τη συμβολή του στην ειρηνευτική διαδικασία στη Βόρεια Ιρλανδία. Τον Ιούνιο του 2006 ο Τριμπλ αποδέχθηκε την ένταξή του στη Βουλή των Λόρδων, παίρνοντας τον μη κληρονομούμενο τίτλο του «Βαρόνου Τριμπλ του Λισναγκάρβυ» (Lisnagarvey, Κομητεία Άντριμ Β. Ιρλανδίας).Στις 14 Ιουνίου 2010 ο Τριμπλ ορίσθηκε παρατηρητής στην ειδική ανεξάρτητη ισραηλινή «Εξεταστική Επιτροπή Turkel» για τη διερεύνηση της επιθέσεως κατά της νηοπομπής της Γάζας. Ο πρώτος γάμος του Τριμπλ, με τη Χέδερ Μακόμπ (Heather McComb) τον Αύγουστο του 1968, κατέληξε σε διαζύγιο το 1976. Δεν υπήρξαν τέκνα από αυτόν τον γάμο. Ο Τριμπλ νυμφεύθηκε τον Αύγουστο του 1978 μια πρώην φοιτήτριά του, τη Δάφνη Ελίζαμπεθ Ορ (Daphne Elizabeth Orr, γενν. 1953), με την οποία απέκτησαν δύο γιους και δύο κόρες (Ρίτσαρντ, Βικτόρια, Νίκολας και Σάρα). Η Δάφνη υπήρξε μέλος της «Επιτροπής Ισότητας για τη Β. Ιρλανδία» και αργότερα μέλος της «Επιτροπής Ανθρώπινων Δικαιωμάτων της Β. Ιρλανδίας». Από τους γιους τους, ο Νίκολας είναι ενεργός στο Ενωτικό Κόμμα του Όλστερ. To Raise Up a New Northern Ireland: Articles and Speeches 1998–2000, The Belfast Press, 2001 «The Belfast Agreement», Fordham International Law Journal, τόμ. 22, σελ. 1145 (1998–99) Transforming Unionism: David Trimble And the Gereral Election 2005, Irish Academic Press, 2005, ISBN 0-7165-3389-8 David Trimble: the Price of Peace, Frank Millar, Liffey Press, 2004, ISBN 1-904148-60-3 Himself Alone: David Trimble and the Ordeal of Unionism, Dean Godson, HarperCollins, 2004, ISBN 0-00-257098-X Trimble, Henry MacDonald, Bloomsbury Publishing PLC, 2001, ISBN 0-7475-5315-7 Ο Τριμπλ στο «Αναζητώντας ειρήνη» του BBC News Η «παρθενική» του ομιλία στη Βουλή των Κοινοτήτων – 23 Μάη 1990 (col. 355)
Λι Γουάν Κου

Ο Λι Γουάν-κου (Lee Wan-koo, κορεατικά¨ 이완구, 2 Ιουνίου 1950-14 Οκτωβρίου 2021) ήταν πολιτικός από τη Νότια Κορέα, πρωθυπουργός από τον Φεβρουάριο του 2015 έως τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς. Διαδέχθηκε τον πρωθυπουργό Τσουν Χον-γουόν, ο οποίος παραιτήθηκε τον Απρίλιο του 2014 στον απόηχο ενός πολύνεκρου ναυαγίου. Υπηρέτησε νωρίτερα ως κυβερνήτης της νότιας επαρχίας Τσουντσόνγκ. Απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών στις 14 Οκτωβρίου 2021

 Γεννήθηκε στην Κομητεία Χονσόνγκ της Νότιας Κορέας. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Σουνκιουκουάν, μετά στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και στο Πανεπιστήμιο του Ντανκούκ. Υπηρέτησε στο κοινοβούλιο επί 3 θητείες. Στις 23 Ιανουαρίου 2015 η πρόεδρος Παρκ Γκέουν-χε διόρισε τον Γουάν Κου στην πρωθυπουργία. Ο διορισμός εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση στις 16 Φεβρουαρίου 2015. Ο νέος πρωθυπουργός συγκέντρωσε την υποστήριξη 148 βουλευτών έναντι 128 που τον καταψήφισαν.Υπέβαλε παραίτηση από την πρωθυπουργία στις 20 Απριλίου 2015, εν μέσω καταγγελιών για χρηματισμό. Παραιτήθηκε επίσημα στις 27 Απριλίου 2015, ζητώντας συγνώμη για το σκάνδαλο για το οποίο κατηγορήθηκε (έλαβε παράνομη δωρεά από επιχειρηματία σε μετρητά). Η πρόεδρος Παρκ αποδέχθηκε την παραίτηση του πρωθυπουργού.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2028

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2028, γνωστό ως UEFA Euro 2028 ή απλώς Euro 2028, θα είναι η 18η έκδοση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου, του διεθνούς πρωταθλήματος ποδοσφαίρου ανδρών που διοργανώνει κάθε τέσσερα χρόνια η UEFA. Δεδομένου ότι η διαδικασία επιλογής και το χρονολόγιο που χρησιμοποιήθηκαν στο Euro 2024 θα εφαρμοστούν ξανά, ο οικοδεσπότης θα επιλεγεί το φθινόπωρο 2022.

 Επιβεβαιωμένες υποψηφιότητες Βουλγαρία / Ελλάδα / Ρουμανία / Σερβία – Στη συνάντηση μεταξύ των υπουργών αθλητισμού albania της Ρουμανίας (Constantin Bogdan Matei), της Βουλγαρίας (Krasen Kralev), της Σερβίας (Vanja Udovičić), και του πρώην αναπληρωτή υπουργού πολιτισμού και αθλητισμού της Ελλάδας (Γιώργος Βασιλειάδης), επιβεβαιώθηκε επίσημα ότι αυτές οι τέσσερις χώρες θα υπέβαλαν μια κοινή υποψηφιότητα για την οργάνωση του Euro 2028 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA 2030. Τουρκία - Στις 15 Αυγούστου 2019, η Τουρκική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι η Τουρκία θα θέσει υποψηφιότητα για να φιλοξενήσει το Euro 2028. Είναι η έκτη συνεχόμενη υποψηφιότητα της Τουρκίας, η οποία έχει ήδη απορριφθεί πέντε φορές (2008, 2012, 2016, 2020, 2024). Χώρες που εξέφρασαν ενδιαφέρον να υποβάλλουν υποψηφιότητα Ιταλία – Το 2019, ο πρόεδρος της Ιταλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Γκαμπριέλε Γκραβίνα δήλωσε στο Sky Sport Italia ότι η ομοσπονδία σκεφτόταν να υποβάλλει υποψηφιότητα. Αγγλία – Το 2015 και 2016, οι αξιωματικοί της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας δήλωσαν ενδιαφέρον για μια υποψηφιότητα της Αγγλίας να φιλοξενήσει το Euro 2028. Δανία/ Φινλανδία/ Νορβηγία/ Σουηδία – Στις 4 Μαρτίου 2016, η Δανέζικη Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ανακοίνωσε την προετοιμασία κοινής πρότασης μαζί με τις ομοσπονδίες της Σουηδίας, της Νορβηγίας και της Φινλανδίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2028. Ισπανία/ Πορτογαλία – Στις 12 Σεπτεμβρίου 2018, η Βασιλική Ισπανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ανακοίνωσε τις προθέσεις για κοινή υποψηφιότητα μαζί με την Πορτογαλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2028 ή το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2030. Ρωσία - Στις 12 Ιουνίου 2021 ο Αλεξέι Σορόκιν, ο διευθυντής της οργανωτικής επιτροπής του UEFA Euro 2020, πρότεινε την υποβολή υποψηφιότητας από τη Ρωσία για το UEFA Euro 2028 ή το UEFA Euro 2032.
Σημαία του Θιβέτ

Η σημαία του Θιβέτ καθιερώθηκε το 1912 από το 13ο Δαλάι Λάμα, ο οποίος ένωσε τις πολεμικές σημαίες διαφόρων επαρχιών για να σχεδιαστεί η σημερινή. Έκτοτε, αποτέλεσε την πολεμική σημαία όλου του Θιβέτ ως το 1950. Η σημαία σήμερα είναι σύμβολο της εξόριστης κυβέρνησης στην Νταραμσάλα της Ινδίας. Ως σύμβολο του κινήματος για τη θιβετιανή ανεξαρτησία, είναι απαγορευμένη στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και στην Αυτόνομη Περιφέρεια του Θιβέτ, η οποία αφορά την άλλοτε περιοχή ελέγχου της θιβετιανής κυβέρνησης στη Λάσα, όπως επίσης και σε άλλες περιοχές του ευρύτερου Θιβέτ.

 Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της εξόριστης κυβέρνησης του Θιβέτ, τα σύμβολα στη σημαία είναι τα εξής: Στο κέντρο βρίσκεται ένα μεγαλοπρεπές σύννεφο με χιόνια, το οποίο συμβολίζει το μεγάλο έθνος του Θιβέτ, ευρύτερα γνωστό ως Η Χώρα που Περιβάλλεται από Χιονισμένα Όρη. Κατά μήκος του σκούρου μπλε ουρανού έξι κόκκινες λωρίδες εκτείνονται και αντιπροσωπεύουν τους αρχαίους προγόνους του λαού του Θιβέτ: οι έξι φυλές είναι οι Σε, Μου, Ντονγκ, Τονγκ, Ντρου και Ρα, οι οποίες με τη σειρά τους έδωσαν 12 απογόνους. Ο συνδυασμός των έξι κόκκινων λωρίδων (για τις φυλές) και των έξι σκούρων μπλε λωρίδων για τον ουρανό εκπροσωπούν τη συνεχή δραστηριότητα στο να προστατευτούν οι πνευματικοί λόγοι και η κοσμική ζωή από τις θεότητες που προστατεύουν την περιοχή. Στην κορυφή του χιονοσκεπούς βουνού, ο ήλιος λάμπει επιβλητικά με τις ακτίνες του να κοιτούν προς όλες τις κατευθύνσεις, πράγμα που συμβολίζει την ιδίου βαθμού απόλαυση της ελευθερίας, της πνευματικής και υλικής ευτυχίας, καθώς επίσης και της ευημερίας από όλα τα ζωντανά όντα στη θιβετιανή γη. Στις κορυφογραμμές του βουνού στέκουν περήφανα δύο λιοντάρια του χιονιού, με τις χαίτες τους ανασηκωμένες δείχνοντας τόλμη, πράγμα που εκπροσωπεί το γεγονός ότι η χώρα εξασφάλισε με επιτυχία ενότητα στην κοσμική και στην πνευματική ζωή. Το ωραίο και λαμπερό τρίχρωμο κόσμημα που βρίσκεται στη σημαία συμβολίζει το σεβασμό που υπήρχε ανέκαθεν από πλευράς του λαού του Θιβέτ προς τα Τρία Υπέρτατα Κοσμήματα. Πρόκειται για τα βουδιστικά αντικείμενα φυγής: Μπούντα, Ντάρμα και Σάνγκα. Το δίχρωμο κόσμημα που κρατούν τα δύο λιοντάρια αντιπροσωπεύει την προστασία του κόσμου και την επιθυμία της αυτοπειθαρχίας ως ορθής ηθικής συμπεριφοράς, όπως περιγράφεται στις πρακτικές για τις δέκα εξαιρτικές αρετές, καθώς επίσης και στους 16 ανθρωπίνους τρόπους συμπεριφοράς. Οι κίτρινες άκρες που κοσμούν την περίμετρο εκπροσωπούν τη διάδοση και την ανάπτυξη προς όλες τις κατευθύνσεις και τις χρονικές περιόδους των αγνών διδασκαλιών του Βούδα (σαν χρυσάφι). Επίσημος ιστότοπος της σημαίας Η σημαία του Θιβέτ στις Σημαίες του Κόσμου. (Αγγλικά)
Στάδιο Μισέλ ντ'Ορνανό

Το Στάδιο Μισέλ ντ'Ορνανό (γαλλικά: Stade Michel-d'Ornano) είναι γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στην Καέν της Γαλλίας. Αυτό τον καιρό χρησιμοποιείται σχεδόν αποκλειστικά για την διαεξαγωγή ποδοσφαιρικών αναμετρήσεων, ενώ αποτελεί έδρα της ΣΜ Καέν. Έχει πάρει την ονομασία του από τον Γάλλο πολιτικό Μισέλ Ντ'Ορνανό, πρώην πρόεδρο της περιοχής της Κάτω Νορμανδίας. Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 1993, προκειμένου να αντικαταστήσει το Σταντ ντε Βενουά, και διαθέτει χωρητικότητα 21.500 θεατών. [1]

 Η Εθνική Γαλλίας έχει, κατά το παρελθόν, χρησιμοποιήσει δύο φορές το συγκεκριμένο γήπεδο : Γαλλία 3-1 Ρωσία (28 Ιουλίου 1993) Γαλλία 2-0 Ισραήλ (15 Νοεμβρίου 1995)Η Εθνική Ελπίδων Γαλλίας έχει, επίσης, αγωνιστεί στο συγκεκριμένο γήπεδο, στα πλαίσια των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος : Γαλλία 1-1 Ισραήλ (7 Οκτωβρίου 2006)Στα πλαίσια της προετοιμασίας της για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, η Αγγλία έδωσε έναν φιλικό αγώνα απέναντι στην ΣΜ Καέν : ΣΜ Καέν 0 - 1 Αγγλία (9 Ιουνίου 1998). Η κατά μέσο όρο προσέλευση εξαρτάται άμεσα από τα αποτελέσματα της ΣΜ Καέν. Οι περισσότεροι αγώνες είναι sold-out όταν η ομάδα αγωνίζεται στην Λιγκ 1, ενώ ο μέσος όρος της προσέλευσης κυμαίνεται στις 10.000 όταν η ΣΜ Καέν αγωνίζεται στην δεύτερη κατηγορία. Το απόλυτο ρεκόρ προσέλευσης στο Μισέλ Ντ'Ορνανό ήταν 20.972, σε έναν αγώνα με αντίπαλο την Μαρσέιγ το 2004. (Αγγλικά) Οδηγός του σταδίου (Γαλλικά) Ιστοσελίδα της FFF Αρχειοθετήθηκε 2006-06-28 στο Wayback Machine.