IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γκίτχορν

Το Γκίτχορν (ολλανδικά: Giethoorn) είναι χωριό στην επαρχία Οφεράισσελ της Ολλανδίας, με πληθυσμό 2.795 το 2020. Βρίσκεται στον δήμο Στινβεκερλάντ, περίπου 5 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Στίνβικ. Ως δημοφιλής ολλανδικός τουριστικός προορισμός τόσο εντός της Ολλανδίας όσο και στο εξωτερικό, το Γκίτχορν αναφέρεται συχνά ως "Ολλανδική Βενετία" (ολλανδικά: Hollands Venetië‎) ή η «Βενετία της Ολλανδίας».

 Το Γκίτχορν ήταν περιοχή για πεζούς, αλλά σήμερα γίνονται εξαιρέσεις. Έγινε τοπικά διάσημο, ειδικά μετά το 1958, όταν ο Ολλανδός κινηματογραφιστής Μπερτ Χάανστρα έκανε εκεί τη διάσημη κωμωδία του Fanfare. Στο παλιό μέρος του χωριού δεν υπήρχαν δρόμοι (αν και τελικά προστέθηκε ποδηλατόδρομος) και όλες οι συγκοινωνίες γινόταν με νερό πάνω από ένα από τα πολλά κανάλια. Οι λίμνες στο Γκίτχορν σχηματίστηκαν από τύρφη. Το Γκίτχορν ήταν ξεχωριστός δήμος μέχρι το 1973, όταν έγινε μέρος του Μπρεντερβίντε, το οποίο στη συνέχεια έχασε το καθεστώς του δήμου το 2001, για να συγχωνευθεί με το Στίνβικ. Ο τουρισμός επηρεάζει την παλιά παραδοσιακή πόλη. Το χωριό, το οποίο εξακολουθεί να είναι πλήρως προσβάσιμο μόνο με βάρκα, είναι ένα από τα πολλά μέρη που είναι κοινώς γνωστά ως Βενετία του Βορρά ή Βενετία της Ολλανδίας . Το Γκίτχορν έχει 176 γέφυρες. Τζόνι Μπόερ (γεν. 1965), βραβευμένος με αστέρι Michelin επικεφαλής σεφ. Τουριστικός ιστότοπος του Γκίτχορν Επίσημος ιστότοπος του Γκίτχρον (ολλανδικά)
Γ.Σ. Κύμης

Ο Γυμναστικός Σύλλογος Κύμης είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην κωμόπολη της Κύμης, στην Εύβοια, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Κύμης «Νίκος Μαρίνος». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2010 και στο έμβλημά του εμφανίζεται η θεά Αθηνά. Αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Διατηρεί τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης και γυναικείας πετοσφαίρισης όλων των ηλικιακών ομάδων, ωστόσο μέλη του καλλιεργούν και άλλες δραστηριότητες: πεζοπορία, ποδηλασία, τρέξιμο αντοχής και φωτογραφία.

 Ίδρυση Ο Γ.Σ. Κύμης ήταν ιστορικός σύλλογος της πόλης με χρονολογία ίδρυσης το 1893. Ήταν ένας εκ των ιδρυτών του Σ.Ε.Γ.Α.Σ. που με την πάροδο των δεκαετιών είχε αδρανοποιηθεί. Ο σύγχρονος σύλλογος ιδρύθηκε από παρέα ερασιτεχνών αθλητών που εξασφάλισαν το καταστατικό του παλαιού συλλόγου από τον τότε κάτοχο του, στον οποίο είχε περάσει από γενιά σε γενιά.Η αγωνιστική δραστηριότητα του σύγχρονου συλλόγου ξεκίνησε επισήμως το 2010 με τη δημιουργία τμήματος ανδρικής καλαθοσφαίρισης. Ξεκίνησε την πορεία του πολύ δυναμικά, πετυχαίνοντας άμεσα διαδοχικές ανόδους από τα τοπικά Πρωταθλήματα που διοργανώνει η Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. μέχρι τις εθνικές κατηγορίες. Ξεκίνημα στα Τοπικά Πρωταθλήματα (2010 - 2013) Κατά το ξεκίνημά του την αγωνιστική περίοδο 2010-11 ο σύλλογος εντάχθηκε στο δυναμικό της Γ΄ Κατηγορίας Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. Κατάφερε να ανέλθει άμεσα στη Β΄ Κατηγορία στα πλαίσια της οποίας αγωνίστηκε την περίοδο 2011-12. Διατηρώντας την αρχική του ώθηση, το επόμενο μόλις καλοκαίρι κέρδισε το εισιτήριο για την Α΄ Κατηγορία Ανδρών.Το Μάιο του 2012 καθήκοντα πρώτου προπονητή ανέλαβε ο Βασίλης Μπρατσιάκος με βοηθό το Γιώργο Τσακοφίτη. Η άνοδος του συλλόγου στη Γ΄ Εθνική Κατηγορία επετεύχθη μετά το πέρας της επόμενης χρονιάς, 2012-13, παρά την έλλειψη πείρας στο επίπεδο αυτό. Συγκεκριμένα η Κύμη κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. αντιμετωπίζοντας στη σειρά των Τελικών το συντοπίτη της Α.Ο. Κύμης. Το εμπόδιο του τελευταίου ξεπέρασε επιτυχώς φέρνοντας τη σειρά στις 3-1 νίκες. Αξιοσημείωτα η ομάδα ολοκλήρωσε αήττητη την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, ενώ υπέστη τη μοναδική ήττα της στον πρώτο τελικό. Ανοδική πορεία στις εθνικές κατηγορίες (2013 - σήμερα) Συνεχίζοντας με τον ίδιο προπονητή, ο Γ.Σ. Κύμης αποτέλεσε μία από τις 11 ομάδες που συνέθεσαν το 2ο Όμιλο Νότου της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας για τη χρονιά 2013-14. Η πορεία του συλλόγου υπήρξε για μια ακόμη χρονιά εξαιρετική, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί Πρωταθλητής, πετυχαίνοντας παράλληλα την τέταρτη για αυτόν συνεχόμενη άνοδο κατηγορίας. Ειδικότερα τερμάτισε με 19 νίκες και 1 μόλις ήττα (εκτός έδρας από τον Εργοτέλη με σκορ 84-76).Την επόμενη περίοδο 2014-15 ο σύλλογος της Κύμης διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής Κατηγορίας και ειδικότερα στον Όμιλο Νότου. Συνεχίζοντας την ανοδική του πορεία, κατέκτησε και πάλι την κορυφή του τελικού βαθμολογικού πίνακα, έχοντας συλλέξει 24 νίκες και 2 ήττες απέναντι σε 13 αντιπάλους, διατηρώντας το αήττητο στην έδρα του. Παράλληλα απέκτησε και το δικαίωμα ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία.
Επιμενίδης

Ο Επιμενίδης ήταν θρησκευτικός διδάσκαλος, προφήτης και μάντης, καταγόμενος από την Κρήτη (κατά τον Διογένη Λαέρτιο από την Κνωσό, κατά τον Πλούταρχο από τη Φαιστό). Ο Θεόπομπος και πολλοί άλλοι συγγραφείς υποστήριζαν ότι είναι υιός του Φαιστίου ενώ άλλοι πίστευαν πως είναι υιός του Δωσιάδα ή του Αγήσαρχου. Σύμφωνα με την μυθική παράδοση περί του βίου του, όταν τον είχε στείλει ο πατέρας του να ψάξει κάποιο πρόβατο στα χωράφια, ο Επιμενίδης μπερδεύτηκε και μπήκε σε μια σπηλιά όπου κοιμήθηκε για 57 χρόνια, εξ ου και η παροιμιώδης φράση Επιμενίδειος ύπνος. Όταν ξύπνησε, άρχισε και πάλι να ψάχνει το πρόβατο, πιστεύοντας ότι έχει κοιμηθεί λίγο. Δεν το έβρισκε και έτσι κατευθύνθηκε προς το χωράφι του όπου τα βρήκε όλα διαφορετικά και το χωράφι ανήκε σε διαφορετικό ιδιοκτήτη. Έπειτα πήγε στην πόλη για να αναζητήσει απαντήσεις και βρήκε τον αδελφό του που ήταν γέροντας πια, ο οποίος του είπε όλη την αλήθεια. Όταν έμαθαν αυτή την ιστορία οι Έλληνες τον θεώρησαν αγαπημένο των Θεών.. Το μόνο ιστορικό γεγονός του βίου του, αναφέρεται στην κάθαρση της Αθήνας από το Κυλώνειο Άγος (596 π.Χ.).

 Ο Επιμενίδης έγινε αφορμή και για ένα γνωστό παράδοξο στη Λογική. Σε ένα ποίημά του είχε γράψει: Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται (οι Κρήτες είναι πάντα ψεύτες) Ο στίχος αυτός αναφέρεται και στην Προς Τίτον Επιστολή του Αποστόλου Παύλου (1:12): εἶπέ τις ἐξ αὐτῶν ἴδιος αὐτῶν προφήτης· Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, κακὰ θηρία, γαστέρες ἀργαί Ένας άλλος στίχος από τις Πράξεις των Αποστόλων στον λόγο του Παύλου προς τους Αθηναίους στον Άρειο Πάγο επίσης αποδίδεται στον Επιμενίδη: ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν, ὡς καί τινες τῶν καθ᾿ ὑμᾶς ποιητῶν εἰρήκασι· (Πράξ. 17:28) Ο καθηγητής Rendel Harris διατύπωσε σε μια σειρά άρθρων του τη θεωρία ότι οι στίχοι αυτοί προέρχονται από το ποίημα του Επιμενίδη Μίνως, το οποίο δε σώζεται, αλλά μετάφρασή του στα συριακά βρήκε στον σχολιασμό των Πράξεων των Αποστόλων του Isho’dad του Merv (περί το 850 μ.Χ.) και στο Gannat Busame. Ο Harris ανακατασκεύασε το ποίημα από τα Συριακά στα αρχαία Ελληνικά ως εξής: Στο σημείο αυτό ο Μίνως απευθύνεται στον Δία και του λέει πως οι Κρήτες τον θεωρούν θνητό, αλλά ότι είναι ψεύτες και αυτός είναι στην πραγματικότητα αθάνατος. Κατά τον 19ο αιώνα διατυπώθηκε με βάση τη φράση του αυτή ότι οι Κρήτες είναι ψεύτες το εξής λογικό παράδοξο, γνωστό και ως παράδοξο του Επιμενίδη: Ο Επιμενίδης λέει ότι όλοι οι Κρήτες είναι ψεύτες Ο Επιμενίδης είναι Κρητικός Άρα ο Επιμενίδης λέει ψέματα Άρα οι Κρήτες λένε την αλήθεια Άρα και ο Επιμενίδης λέει την αλήθεια Άρα οι Κρήτες είναι ψεύτες κ.ο.κ.Φαίνεται πάντως από το ποίημα ότι ο Επιμενίδης δεν το έθεσε ως παράδοξο, αλλά εννοούσε τους υπόλοιπους Κρήτες πλην του εαυτού του. Χρήστου Π., Ο απόστολος Παύλος και το τετράστιχον του Επιμενίδου, Κρητικά Χρονικά, τομ.3 (1949), σελ. 118-126 Βιογραφία του Επιμενίδη από τον Διογένη Λαέρτιο, Βίοι και γνώμαι των εν φιλοσοφία ευδοκιμησάντων (στην αρχαία Ελληνική)
Toyota Carina E

Το Toyota Carina E (επίσημος κωδικός Carina T190, ενώ ήταν γνωστό ως Corona στην έκδοση ταξί) ήταν ένα αυτοκίνητο που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από το 1992 έως το 1998. Το μοντέλο αυτό, ανήκε στην κατηγορία των μεσαίων οικογενειακών αυτοκινήτων (κατηγορία D). Επίσημα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 1992 και έφτασε στις αντιπροσωπείες της Ευρώπης σταδιακά μέσα στην άνοιξη, ενώ ειδικότερα στην Ελλάδα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα τέλη Μαΐου. Ήταν η ευρωπαϊκή έκδοση του Toyota Corona, καθώς στην Ιαπωνία διατέθηκε ως Corona SF, ενώ η εκδοχή station wagon, η οποία προστέθηκε το 1993, έγινε αυτόνομο μοντέλο για την ιαπωνική αγορά, όπου και κυκλοφόρησε με την ονομασία Toyota Caldina. Το Carina E κατασκευαζόταν στο Burnaston, κοντά στο Ντέρμπισαϊρ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στις αρχές του 1998, η παραγωγή του σταμάτησε οριστικά και αντικαταστάθηκε από το Toyota Avensis πρώτης γενιάς.

 Το Carina E ήταν διαθέσιμο στην αγορά με πέντε διαφορετικούς κινητήρες: Βενζίνης 1.6 λίτρων, 1.8 λίτρων και 2.0 λίτρων, ντίζελ 2.0 λίτρων, ενώ η έκδοση υψηλών επιδόσεων 2.0 GT-i, με τον κινητήρα 3S-GE βενζίνης, διατέθηκε σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες και σε περιορισμένα αντίτυπα. Όλοι οι κινητήρες του μοντέλου ήταν 4-κύλινδροι σε σειρά (I4). Το Carina E προσφερόταν στις εκδόσεις εξοπλισμού XL και GL, ενώ ειδικότερα στη χώρα παραγωγής του, προσφερόταν στις εκδόσεις Xi, XLi, GLi, GTi και Executive μεταξύ του 1992 και του 1996. Από το 1996 έως τη λήξη της παραγωγής του, οι νέες εκδόσεις S, GS, CD και CDX αντικατέστησαν κατ' αντιστοιχία τις προηγούμενες. Αναλυτικά, η συνολική παλέτα των εκδόσεων του Carina E για τα έτη 1992 - 1996 ήταν η εξής: 1.6 Xi 1.6 XLi 1.6 GLi 1.8 XLi 1.8 SLi 1.8 GLi 2.0 GLi 2.0 Executive (μόνο ως hatchback και sedan) 2.0 GTi (μόνο ως hatchback και sedan) 2.0 XLD 2.0 GLDΓια τα έτη 1996 - 1998, η συνολική παλέτα των εκδόσεων διαμορφώθηκε ως εξής: 1.6 S (μόνο ως hatchback) 1.6 GS 1.6 CD 1.8 GS 1.8 GLi 1.8 CD 1.8 CDX 2.0 GLi 2.0 CD 2.0 CDX 2.0D GS 2.0D GL Το Carina E κυκλοφόρησε ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων, 5-πορτο hatchback (για την ακρίβεια liftback) 2 όγκων και 5-πορτο station wagon. Η εκδοχή station wagon δεν κυκλοφόρησε επίσημα στην ελληνική αγορά, λόγω της πολύ χαμηλής απήχησης των station wagon στη χώρα την τότε εποχή. Το Toyota Carina E γνώρισε ιδιαίτερα μεγάλη εμπορική επιτυχία και κοινωνική απήχηση στην Ελλάδα και αγαπήθηκε ως μοντέλο από μεγάλο μέρος του κοινού. Επίσης, έχει μείνει στην ιστορία με τη φήμη ενός εξαιρετικά αξιόπιστου αυτοκινήτου, γεγονός που αποδεικνύεται -μεταξύ άλλων- και από το ότι αρκετά αντίτυπα συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να κυκλοφορούν στους δρόμους. Μάλιστα οι εκδόσεις 2.0 turbodiesel γνώρισαν τότε τεράστια απήχηση ως ταξί και εξακολουθεί να θεωρείται ακόμα και σήμερα ως ένα από τα πλέον αξιόπιστα ταξί των τελευταίων δεκαετιών. Δοκιμή του Toyota Carina E από το περιοδικό 4Τροχοί (Μάιος 1992)
Τάσος Αυλωνίτης

Ο Τάσος Αυλωνίτης (Χαλκίδα, 1 Ιανουαρίου 1990) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού αμυντικού για λογαριασμό του Πανσερραϊκού. Είναι γιος του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή του Α.Ο. Χαλκίδας και νυν προπονητή ποδοσφαίρου, Αντώνη Αυλωνίτη.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την τοπική ομάδα της γενέτειράς του Χαλκίδας "Χαλκίνεος", με την οποία αγωνίστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Εύβοιας. Το 2007 πήρε μεταγραφή για το Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίστηκε τρεις περιόδους στη Β΄ Εθνική, εκ των οποίων τη μία αγωνίστηκε ως δανεικός στον Ηλυσιακό. Το 2010 μεταγράφηκε στην Καβάλα, όπου αγωνίστηκε την περίοδο 2010-11. Μετά την περιπέτεια της ομάδας, λόγω της εμπλοκής της στο σκάνδαλο στημένων αγώνων, έμεινε ελεύθερος και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Πανιώνιο.Το καλοκαίρι του 2014 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, έλαβε μέρος στην προετοιμασία του συλλόγου, όμως με την ολοκλήρωσή της αποφασίστηκε να παραμείνει ως δανεικός στην ομάδα της Νέας Σμύρνης. Τελικά όμως με την ξαφνική αποχώρηση του Αβραάμ Παπαδόπουλου τα δεδομένα άλλαξαν και παρέμεινε στον Ολυμπιακό.Την 1η Φεβρουαρίου 2016 παραχωρήθηκε ως δανεικός στην αυστριακή Στουρμ Γκρατς για έξι μήνες, ενώ την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους αποχώρησε ως ελεύθερος.Τον Ιανουάριο του 2017 συμφώνησε να συνεχίσει στη σκωτσέζικη Χαρτς για έξι μήνες, όπου πραγματοποίησε εννέα συμμετοχές πρωταθλήματος και δύο στο κύπελλο, αποχωρώντας με την ολοκλήρωση της περιόδου.Τον Σεπτέμβριο του 2017 συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών. Στις 18 Απριλίου 2018 το σύμβολαιό του με τους πράσινους λύθηκε κοινή συναινέσει. Στις 27 Απριλίου 2018, επέστρεψε στην Στουρμ Γκρατς με την οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας. Έχει αγωνιστεί στις μικρότερες εθνικές ομάδες Νέων (με την οποία το 2009 έκανε το ντεμπούτο του) και Ελπίδων. ΟλυμπιακόςΠρωτάθλημα Ελλάδας: 2014-15 Κύπελλο Ελλάδας: 2014-15 Ο Tάσος Αυλωνίτης στο www.gazzetta.gr Αρχειοθετήθηκε 2013-11-04 στο Wayback Machine. Η καριέρα του Τάσου Αυλωνίτη στο soccerway.com Το προφίλ του Τάσου Αυλωνίτη στο www.transfermarkt.com
Άγρα Λέσβου

Η Άγρα είναι χωριό της Λέσβου. Αποτελεί έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καλλονής, του δήμου Δυτικής Λέσβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μηθύμνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. Στη δημοτική κοινότητα Άγρας ανήκουν και οι οικισμοί Άγιος Γεώργιος και Αποθήκες. Στο χωριό λειτουργεί Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο.

 Η Άγρα είναι μεγάλος ημιορεινός οικισμός στο τμήμα της Λέσβου δυτικά του κόλπου Καλλονής. Βρίσκεται στις νότιες υπώρειες του υψώματος «Παλιόκαστρο (673 μ.), πάνω στην επαρχιακή οδό Καλλονής-Ερεσού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 360. Απέχει 66 χλμ. περίπου Δ.ΒΔ. της Μυτιλήνης. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 60,562 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Άγρα του νομού Λέσβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άγρα και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλονής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλονής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στο δήμο Δυτικής Λέσβου. Το Εκκλησιαστικό-Λαογραφικό Μουσείο που στεγάζεται στο παλαιό δημοτικό σχολείο του οικισμού. Περιλαμβάνει μικρή εκκλησιαστική και λαογραφική συλλογή Η πλατεία του χωριού με αιωνόβια πλατάνια Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, κτίσμα του 1807, που ανακαινίστηκε το 1845 και το 1917 Η εκκλησία των Ταξιαρχών Οι παλαιοί ανεμόμυλοι του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Αναλογία (βιολογία)

Στην βιολογία, η αναλογία αναφέρεται σε ένα χαρακτηριστικό ή όργανο που εμφανίζεται παρόμοιο σε δύο μη συγγενικούς οργανισμούς. Ο κλαδιστικός όρος για αυτό το φαινόμενο είναι ομοπλασία. Οι βιολογικές αναλογίες είναι συχνά αποτέλεσμα συγκλίνουσας εξέλιξης.

 Το κλασικό παράδειγμα αναλογίας είναι η ικανότητα πτήσης στα πτηνά και τις νυχτερίδες. Αμφότερες οι ομάδες μπορούν να πετούν, όμως η ικανότητα αυτή εξελίχθηκε ανεξάρτητα στις δύο ομάδες. Η ικανότητα πτήσης δεν καθιστά τα πτηνά και τις νυχτερίδες στενούς συγγενείς. Το αντίθετο της αναλογίας είναι η ομολογία, όπου η ικανότητα ή το υπό εξέταση όργανο έχει κληροδοτηθεί από ένα κοινό πρόγονο. Ο βρετανός ανατόμος Ρίτσαρντ Όουεν ήταν ο πρώτος επιστήμονας που αναγνώρισε τις θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα στις ομολογίες και τις αναλογίες, και τις ονόμασε. Τα ανάλογα χαρακτηριστικά εμφανίζονται συχνά λόγω σύγκλισης, όπου διαφορετικά είδη ζούν με παρόμοιο τρόπο ή/και σε παρόμοια περιβάλλοντα, και έτσι αντιμετωπίζουν τους ίδιους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Και τα δελφίνια και οι ρέγγες είναι υδροδυναμικά. Και τα δύο είναι ενεργοί θηρευτές σε περιβάλλοντα με υψηλή αντίσταση, όμως η ρέγγα ανήκει στους οστεϊχθύς και το δελφίνι στα θηλαστικά. Κατά τον Μεσοζωικό υπήρχε ο ιχθυόσαυρος με παρόμοιο υδροδυναμικό σχήμα, ακόμα ένα παράδειγμα ομάδων που εξελίσσουν παρόμοιο σχήμα λόγω των ίδιων περιβαλλοντικών παραγόντων. Παρόμοιο φαινόμενο είναι οι φώκιες και οι ωταρίδες. Υπάρχει για χρόνια διαφωνία για το αν οι δύο αυτές ομάδες αποτελούν μία υδρόβια ομάδα ή αναπαριστούν δύο διαφορετικά επεισόδια σαρκοφάγων που στράφηκαν σε υδατικό περιβάλλον.
Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη

Το «Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη» είναι ελληνικό τραγούδι της δεκαετίας του '50, σε στίχους της Δανάης Στρατηγοπούλου και Γιάννη Φερμάνογλου και μουσική του συνθέτη Τάκη Μωράκη, το οποίο γνώρισε διεθνή επιτυχία.

 Πρώτη φορά ηχογραφήθηκε το 1955 και κυκλοφόρησε σε δισκάκι βινυλίου 45 στροφών, από την Ελληνική δισκογραφική εταιρεία ‘His Master’s Voice’. Στην πρώτη αυτή εκτέλεση, η ερμηνεία ήταν της Ελληνίδας τραγουδίστριας Καίτης Ντένις. Στη δισκογραφία, ως επί το πλείστον, αναφέρεται ως στιχουργός ο Γιάννης Φερμάνογλου. Αλλού αναφέρονται ως στιχουργοί, μαζί, η Δανάη Στρατηγοπούλου και ο Γιάννης Φερμάνογλου. Στην πραγματικότητα όμως οι στίχοι είναι της Δανάης Στρατηγοπούλου. Σύμφωνα με δημόσια δήλωσή της, στην εκπομπή ‘Ιχνηλάτες’ της ΕΡΤ το 2003 (συγκεκριμένα στο 36:55’ του σχετικού βίντεο), η Στρατηγοπούλου δώρισε τους στίχους στον Φερμάνογλου, ο οποίος ήταν δημοσιογράφος και της έκανε μικρές εξυπηρετήσεις στην εφημερίδα που εργαζόταν, με αντάλλαγμα τα τραγούδια της. Το συγκεκριμένο, ήταν το 31ο τραγούδι που είχε δώσει στον Φερμάνογλου η λογοτέχνης. Η Στρατηγοπούλου εισάγει στο τραγούδι τη δίστιχη στροφή: Ποτέ ποτέ κανένα στόμα δεν το `βρε και δεν το `πε ακόμαπου έχει 'αντιγράψει', όπως η ίδια λέει στην τηλεοπτική συνέντευξή της στην ΕΡΤ, από το ποίημα ‘Οι Μοιραίοι’ του Κώστα Βάρναλη, ο οποίος υπήρξε φίλος του πατέρα της. Το τραγούδι έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και ενδεικτικά: «Τι 'ναι αυτό που το λένε αγάπη» στη Discogs
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2017-2018

To πρωτάθλημα Α1 πόλο ανδρών της περιόδου 2017-18, είναι το 32ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δύο φάσεις με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Η πρώτη φάση είναι η κανονική περίοδος όπου οι ομάδες αγωνίζονται σε δύο γύρους. Στη δεύτερη φάση, οι έξι πρώτες ομάδες της βαθμολογίας αγωνίζονται στα πλέι οφ για την ανάδειξη του πρωταθλητή συλλόγου, οι τέσσερις τελευταίες (9-12) στα πλέι άουτ για την αποφυγή του υποβιβασμού, ενώ οι ομάδες που θα καταλάβουν τις θέσεις 7 και 8 παραμένουν στην Α1 χωρίς περαιτέρω αγωνιστικές υποχρεώσεις. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για 6η συνεχόμενη χρονιά και 32η στην ιστορία του, ο Ολυμπιακός Πειραιώς, επικρατώντας με 3-0 νίκες του Ν.Ο. Βουλιαγμένης στους τελικούς. Υποβιβάστηκαν στην Α2 Πανιώνιος και ΟΦΗ.

 Στα πλέι οφ προκρίθηκαν οι έξι πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ομάδες των θέσεων 3-6 ξεκίνησαν από τα προημιτελικά, ενώ οι δύο πρώτες προκρίθηκαν απευθείας στα ημιτελικά. Το πανόραμα των πλέι οφ: Για τις θέσεις 5-6 έγινε ένας μονός αγώνας ανάμεσα σε Εθνικό και Απόλλων Σμύρνης στην έδρα του πρώτου. Ο Εθνικός κέρδισε και κατέκτησε την 5η θέση, ενώ ο Απόλλων κατετάγη 6ος. Μικρός τελικός Μεγάλος τελικός Στα πλέι άουτ μετείχαν οι τέσσερις τελευταίες ομάδες της βαθμολογίας μεταφέροντας τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου. Ο Πανιώνιος έχοντας απέναντι στο ΝΟ Χανίων το προβάδισμα με 1-0 νίκες απ' την κανονική περίοδο, δεν κατάφερε να το εκμεταλλευτεί, γνωρίζοντας 3 συνεχόμενες ήττες, με αποτέλεσμα να παραμείνει στην Α1 η ομάδα των Χανίων καθώς και το Παλαιό Φάληρο το οποίο προηγείτο με 2-0 νίκες επί του ΟΦΗ, πέτυχε άλλη μία και παρέμεινε στην Α1.
Κανδήλα Αιτωλοακαρνανίας

Η Κανδήλα είναι χωριό στην περιοχή του Ξηρομέρου στην Αιτωλοακαρνανία και έδρα του πρώην Δήμου Αλυζίας. Κατά στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 1.048 κατοίκων. Σήμερα ανήκει διοικητικά στο Δήμο Ξηρομέρου. Αποτελείται στην ουσία από δυο χωριά, την Πάνω και την Κάτω Κανδήλα. Το χωριό βρίσκεται στις απολήξεις των Ακαρνανικών Ορέων σε υψόμετρο περίπου 70 μέτρων και ανάμεσα σε έναν καταπράσινο ελαιώνα. Πανηγυρίζει την ημέρα μνήμης της Αγίας Παρασκευής (26 Ιουλίου). Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού είναι ο Α.Ο. Κανδήλας.

 Εικάζεται ότι η ονομασία του οφείλεται στην προσομοίωση του χωριού με καντήλι, το οποίο φέγγει από μακριά ή και μέσα στην θάλασσα.Εκεί βρισκόταν στα αρχαία χρόνια η Αλυζία της οποίας η έκταση έφτανε μέχρι το διπλανό χωριό, τον Μύτικα, απέναντι από το νησί Κάλαμος. Η θάλασσα βρίσκεται σε απόσταση τριών χιλιομέτρων. Παλιά η Κανδήλα είχε δύο ενορίες, την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στην Άνω Κανδήλα και αυτήν της Ζωοδόχου Πηγής στην Κάτω Κανδήλα, ενώ σήμερα πλέον έχει μόνο έναν μόνιμο ιερέα, αυτόν της ενορίας της Ζωοδόχου Πηγής. Ο ναός του Αγίου Ανδρέα βρίσκεται σε ένα ύψωμα, που προσφέρει στον επισκέπτη αμφιθεατρική θέα προς την θάλασσα, τον ελαιώνα και τα Ακαρνανικά Όρη. Η γειτονιά της Άνω Κανδήλας που βρίσκεται στο πιο ψηλό σημείο του χωριού ονομάζεται Κουκουβάγια" και διαθέτει μια από τις ωραιότερες θέες της περιοχής. Το χωριό διαθέτει Παιδικό Σταθμό, Νηπιαγωγείο, Δημοτικό και Γυμνάσιο το οποίο στεγάζεται σε ένα σύγχρονο κτίριο που βρίσκεται στον δρόμο που ενώνει την Κάτω Κανδήλα και το διπλανό χωριό Βάρνακας. Στην Πλατεία του Κάτω χωριού υπάρχουν καφετέριες και πολλές ψησταριές (γεμάτες κόσμο τους καλοκαιρινούς μήνες), όπου σερβίρονται παραδοσιακά εδέσματα, όπως κοκορέτσι, γουρνοπούλα, φριγαδέλι, κοντοσούβλι και σπληνάντερο. Αντίστοιχα και στην Πλατεία του Πάνω χωριού βρίσκονται παραδοσιακά καφενεία και ψησταριά, ενώ και στις δύο πλατείες υπάρχουν κανάλια με τρεχούμενο πόσιμο νερό. Η Κοινότητα Κανδήλας συστάθηκε στις 31 Αυγούστου 1912 έπειτα από την απόσπαση του ομώνυμου οικισμού από τον Δήμο Σολλίου. Έδρα της κοινότητας ορίστηκε ο ομώνυμος οικισμός. Το 1928 προσαρτήθηκε στην κοινότητα ο οικισμός Κραββαρέικα και το 1939 ο αποσπασθείς οικισμός από την Κοινότητα Βάρνακα, Γεωργουλέικα (από το 1940 Γεωργουλαίικα). Το 1950 τα Γεωργουλαίικα προσαρτήθηκαν ξανά στην Κοινότητα Βάρνακα και το 1961 καταργήθηκε ο οικισμός Κραββαρέικα και προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Κανδήλας. Το 1997 η Κανδήλα αποσπάστηκε από την κοινότητα και ορίστηκε ως έδρα του Δήμου Αλυζίας. Από την ίδρυση της Κοινότητας Κανδήλας ως σήμερα, έχουν διατελέσει πρόεδροι: Σχετικά με την ιστορία της Αλυζίας, έχει εκδοθεί βιβλίο από τον Γυμνασιάρχη του χωριού Β. Λιάγκο με τον τίτλο "Ένας μικρός τόπος, μια μεγάλη ιστορία".
Πολινιάνο α Μάρε

To Πολινιάνο α Μάρε (ιταλικά: Polignano a Mare) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Μπάρι, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2022 είχε 17.653 κατοίκους. Είναι κτισμένο στις ακτές της Αδριατικής. Η οικονομία του βασίζεται στον τουρισμό, την αλιεία και τη γεωργία. Απέχει 33 χιλιόμετρα από το Μπάρι και συνορεύει με τους δήμους Μόλα ντι Μπάρι και Κονβερσάνο στα δυτικά, με την Καστελλάνα Γκρότε στα νοτιοδυτικά και την Μονόπολη στα νοτιοανατολικά.

 Η περιοχή κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους, όπως μαρτυρούν οι αρχαιολογικές ανασκαφές στην τοποθεσία Σάντα Μπάρμπαρα. Πιστεύεται ότι είναι η τοποθεσία της αρχαίας ελληνικής πόλης Νεάπολης της Απουλίας. Σήμερα, ορισμένοι ιστορικοί προτείνουν ότι αυτή ήταν μια από τις δύο αποικίες που ιδρύθηκαν κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. από τον Διονύσιο Β΄ των Συρακουσών. Άλλες πηγές, αντίθετα, ισχυρίζονται ότι ο Ιούλιος Καίσαρας είναι ο ιδρυτής του Πολινιάνο α Μάρε, που θα μπορούσε να ήταν κεντρικός κόμβος κατά μήκος της γνωστής Τραϊανής οδού. Χάρη στη στρατηγική του θέση στην Αδριατική Θάλασσα, έγινε σύντομα εμπορικό κέντρο και έκοψε νόμισμα που έφερε την επιγραφή «NEAII».Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία, τον 6ο αιώνα, το μετέτρεψε σε δημοτική δομή. Στη συνέχεια, κυριαρχήθηκε από τους Νορμανδούς, οι οποίοι κατά τον 11ο αιώνα έκαναν την τοπική οικονομία να ευδοκιμήσει ενισχύοντας την παραγωγή του ελαιολάδου. Η οχύρωσή του, από την άλλη, πρέπει ξεκάθαρα να αποδοθεί στους Αγγειηνούς, οι οποίοι εξασφάλισαν την προστασία της γης από πιθανές απειλές, συμπεριλαμβανομένου του τουρκικού στρατού. Υπό το στέμμα της Αραγονίας, το Πολινιάνο έφτασε στο απόγειό του τόσο από οικονομική όσο και από πολιτιστική άποψη. Ο ενοριακός ναός είναι αφιερωμένος στην Ανάληψη της Θεοτόκου. Ήταν καθεδρικός ναός μέχρι το 1818, όταν η επισκοπή συγχωνεύθηκε με αυτή της Μονόπολης. Στο εσωτερικό του βρίσκονται γλυπτά 16ου αιώνα και ένα πολύπτυχο που αποδίδεται στον Μπαρτολομέο Βιβαρίνι. Ο ναός του Αγίου Αντωνίου, 16ος αιώνας Ο ναός του Αγίου Κοσμά και Δαμιανού, 18ος αιώνας, σε νεοκλασικό ρυθμό Η εκκλησία του λοιμοκαθαρτήριου, 1768, σε μπαρόκ ρυθμό Το αββαείο του Αγίου Βίτου, το οποίο δημιουργήθηκε τον 10ο αιώνα Αψίδα Μαρτσεζάλε, η πύλη εισόδου στην παλιά πόλη, του 1530 Η παραλία Λάμα Μονατσίλε Ιστοσελίδα του δήμου
Κουρέας της Βαγδάτης (Κορνέλιους)

Ο Κουρέας της Βαγδάτης (γερμαν.: Der Barbier von Bagdad) είναι μια κωμική όπερα σε δύο πράξεις του Πέτερ Κορνέλιους, οποίος έγραψε και το λιμπρέτο της. Η υπόθεσή της είναι βασισμένη σε μια ιστορία από τις Χίλιες και Μία Νύχτες. Πρόκειται για την πρώτη από τις τρεις όπερες του Κορνέλιους, η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βαϊμάρη, στις 15 Δεκεμβρίου 1858.

 Νουρεντίν (τενόρος) Μποστάνα (μέτζο σοπράνο) Αμπντούλ Χασάν Αλί Εμπν Μπεκάρ, κουρέας (βαρύτονος) Μαρτζιάνα (σοπράνο) Μπάμπα Μουσταφά, καδής (τενόρος) χαλίφης (βαρύτονος) Πρωταγωνιστής της όπερας είναι ο Νουρεντίν, ο οποίος είναι ερωτευμένος με τη Μαρτζιάνα, κόρη του καδή. Η Μποστάνα, συγγενής του καδή που εγκρίνει τον Νουρεντίν, τον βοηθά να γίνει ευπαρουσίαστος, για να πλησιάσει τη Μαρτζιάνα. Για τον σκοπό αυτό, επιστρατεύεται ένας κουρέας, ο Αμπντούλ Χασάν, ο οποίος αναλαμβάνει να υποστηρίξει τους δύο ερωτευμένους νέους. Στο μεταξύ, ο πατέρας της Μαρτζιάνα, που την προξενεύει σε κάποιον πλούσιο φίλο του, φεύγει από το σπίτι. Ο Νουρεντίν αρπάζει την ευκαιρία και επισκέπτεται τη Μαρτζιάνα στο γυναικωνίτη του σπιτιού.
Μνημείο της Επανάστασης (Κοζάρα)

Το Μνημείο της Επανάστασης είναι ένα αναμνηστικό γλυπτό του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, φτιαγμένο από τον Ντουσάν Τζαμόνια (Γιουγκοσλάβος, Κροάτης και Σέρβος γλύπτης), που βρίσκεται στη Μρακόβικα, μια από τις υψηλότερες κορυφές του βουνού Κοζάρα στη δυτική Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Είναι μια μαρτυρία για τα δεινά των κατοίκων αυτής της περιοχής κατά τη διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου από τις γερμανικές δυνάμεις και τους Ούστασε και Τσέτνικ. Το σημείο του μνημείου αποτελείται από το ίδιο το Μνημείο της Επανάστασης και ένα μουσείο.

 Στα μέσα Απριλίου του 1942, οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής, μαζί με τη βοήθεια των στρατευμάτων της τρομοκρατικής οργάνωσης Ούστασε και των στρατευμάτων της Τσέτνικ, συνολικά 40.000 στρατιώτες, ξεκίνησαν μια επίθεση με στόχο την καταστροφή κομματικών δυνάμεων 4.000 μαχητών στο Όρος Κοζάρα, οι οποίες απειλούσαν τις επικοινωνίες Ζάγκρεμπ και Βελιγραδίου. Η γερμανική επίθεση στόχευσε επίσης τον άμαχο πληθυσμό.Ένα εχθρικό "δαχτυλίδι" δημιουργήθηκε γύρω από την Κοζάρα, στο οποίο βρίσκονταν 80.000 πολίτες. Στις 4 Ιουλίου, περίπου 10.000 άτομα εισέβαλαν στην επίθεση. Η επίθεση έληξε στα μέσα Ιουλίου του 1942. Κατά τη μάχη της Κοζάρας, σκοτώθηκαν περίπου 1.700 αντάρτες, και σύμφωνα με τα τρέχοντα στοιχεία, 33.398 πολίτες στάλθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, όπου οι περισσότεροι από αυτούς πέθαναν. Παρά την επίθεση αυτή, η Κοζάρα συνέχισε να είναι ένας από τους πιο "καυτούς" χώρους της εξέγερσης.Η πρωτοβουλία για την κατασκευή του μνημείου ξεκίνησε το 1969 και ο Ντουσάν Τζαμόνια κέρδισε το πρώτο βραβείο για το έργο του. Η κατασκευή του μνημείου ολοκληρώθηκε το 1972. Ο ίδιος ο Τζαμόνια περιέγραψε το μνημείο ως αλληλεπίδραση φωτός και σκοταδιού. Αυτό το μνημείο κυλινδρικού σχήματος αποτελείται από είκοσι κατακόρυφα τμήματα, το καθένα από τα οποία χαρακτηρίζεται από πυλώνες από σκυρόδεμα (θετικά) και κοιλότητες (αρνητικά). Ενώ τα αρνητικά συμβολίζουν το θάνατο, τα θετικά αντιπροσωπεύουν τη νίκη και τη ζωή. Οι οριζόντια τοποθετημένοι τσιμεντόλιθοι συμβολίζουν τις εχθρικές δυνάμεις που προσπαθούν να καταστρέψουν τη ζωή αλλά χωρίς επιτυχία.Άλλα τμήματα του συγκεκριμένου συγκροτήματος μνημείων περιλαμβάνουν ένα μουσείο και το τείχος του μνημείου με τα ονόματα 9.921 Γιουγκοσλάβων ανταρτών που σκοτώθηκαν σε μάχες στην Κοζάρα κατά τη διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γιουγκοσλαβία.
Βουλευτικές εκλογές της Γουινέας (2020)

Οι βουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Γουινέα στις 22 Μαρτίου 2020 παράλληλα με ένα συνταγματικό δημοψήφισμα, αφού αναβλήθηκαν τέσσερις φορές από την αρχική ημερομηνία του Ιανουαρίου του 2019.

 Τα 114 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με μικτό σύστημα . Τα 38 εκλέγονται από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με βάση τους 33 νομούς και πέντε κοινότητες του Κονακρί με πλειοψηφικό σύστημα, ενώ τα υπόλοιποι 76 εκλέγονται από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με αναλογική εκπροσώπηση . Τις εκλογές μποϊκοτάρισαν τα κόμματα της κύριας αντιπολίτευσης. Ως αποτέλεσμα, το κόμμα του προέδρου Κόντε κέρδισε την υπερπλειοψηφία των εδρών.
Λι Μουρ

Ο Σερ Λι Λουέλιν Μουρ (Sir Lee Llewellyn Moore, 15 Φεβρουαρίου 1939 – 6 Μαΐου 2000) ήταν πρωθυπουργός του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις από το 1979 ως το 1980. Ήταν μέλος του Εργατικού Κόμματος Αγίου Χριστόφορου και Νέβις.

 Σπούδασε Νομικά στο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου και αργότερα απέκτησε τίτλο LLM και δίπλωμα στη Θεολογία. Το 1971 έλαβε μέρος για πρώτη φορά σε εκλογές με επιτυχία. Ανέλαβε πρωθυπουργός (Premier) στις 20 Μαΐου 1979, λίγα χρόνια πριν γίνει ανεξάρτητο κράτος η χώρα. Διαδέχθηκε τον Πολ Σάουθγουελ, ο οποίος είχε πεθάνει εν ενεργεία, στις 18 Μαΐου 1979. Ο Λι Μουρ παρέμεινε πρωθυπουργός για λιγότερο από δύο έτη, ως τις 21 Φεβρουαρίου 1980, οπότε αποχώρησε, έχοντας ηττηθεί στις γενικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Κένεντι Σίμοντς.
Αμαλία της Ισπανίας

Η Αμαλία (ισπαν. Amalia de Borbón y Borbón-Dos Sicilias, 12 Οκτωβρίου 1834 - 27 Αυγούστου 1905) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Ισπανίας & Δούκα του Κάδιθ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Βαυαρίας.

 Η Αμαλία Φιλιπίννα δελ Πιλάρ Βλασία Βονίσα Βίτα Ρίτα Λουτγάρδα Ρωμανή Ιουδαία Θαδδαία Αλβέρτα Ιωσηφίνα Άννα Ιωακείμη των Δώδεκα Αποστόλων Βονιφατία Δομινίκη Βίβιαν Βερενίκη ήταν η πέμπτη κόρη του Φραγκίσκου δε Πάουλα του Κάδιθ και της Λουίζας Καρλόττας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών. Παντρεύτηκε το 1856 τον Αδαλβέρτο της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Λουδοβίκος Φερδινάνδος (1850 - 1949), Πρίγκιπας της Βαυαρίας. Αλφόνσος (1862 - 1933), Πρίγκιπας της Βαυαρίας. Ισαβέλλα (1863 - 1924), παντρεύτηκε τον Θωμά της Σαβοΐας-Γένουας. Ελβίρα (1868 - 1943), παντρεύτηκε τον Ρούντολφ φον Βρμπνα-Κάουνιτς-Ρήτμπεργκ-Κουέστενμπεργκ & Φρόιντενταλ. Κλάρα (1874 - 1941), κυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας-Πάρμας. Mateos Sainz de Medrano, Ricardo, The Unconventional Sisters of King Francisco de Asis of Spain, European Royal History Journal (Issue XXII, April 2001), pp. 18-19.
Σλάβεν Ρίματς

Ο Σλάβεν Ρίματς (γεννήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1974) είναι Κροάτης επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης και πρώην παίκτης, ο οποίος είναι βοηθός προπονητή της Μπάγερν Μονάχου. Η μητέρα του Ρούζιτσα Μέγκλαϊ-Ρίματς, ο αδελφός του, Ντάβορ και η θεία του, Κορνέλια Μέγκλαϊ ήταν όλοι επαγγελματίες καλαθοσφαιριστές.

 Ο Ρίματς ηγήθηκε της Ευρωλίγκας της περιόδου 1996-97 στις ελεύθερες βολές με ποσοστό 93,1%. Αποσύρθηκε από το επαγγελματικό μπάσκετ τον Μάιο του 2012, ως μέλος του γαλλικού συλλόγου ΕΜ Πω-Ορτέζ . Ο Ρίματς ήταν μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Κροατίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1997 . Στις 14 Νοεμβρίου 2013, μετά την αποχώρηση του Νέβεν Σπάχια, ο Ρίματς διορίστηκε επικεφαλής προπονητής της Τσιμπόνα . Οδήγησε τον σύλλογο στην κατάκτηση του Αδριατικού Πρωταθλήματος της χρονιάς 2013-14, παρά τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε ο σύλλογος εκείνη την περίοδο. Ως Αδριατική Πρωταθλήτρια, η Τσιμπόνα κέρδισε απευθείας θέση στην επόμενη χρονιά της Ευρωλίγκας, αλλά ο σύλλογος αποχώρησε από αυτό για να σταθεροποιηθεί οικονομικά. Τελικά, ο Ερυθρός Αστέρας, η τρίτη ομάδα του πρωταθλήματος, πήρε τη θέση της Τσιμπόνα στην Ευρωλίγκα. Απολύθηκε από την Τσιμπόνα στις 6 Δεκεμβρίου 2015, μετά από μία σειρά κακών αποτελεσμάτων στο Αδριατικό Πρωτάθλημα . Από το 2017 έως το 2018, ο Ρίματς εργάστηκε ως βοηθός προπονητή της Τσεντεβίτα στο προπονητικό επιτελείο του Γιούρι Ζντοβτς, ενώ μεταξύ Ιουνίου και Οκτωβρίου 2018, υπηρέτησε ως επικεφαλής προπονητής της δεύτερης ομάδας της Τσεντεβίτα , η οποία έπαιζε στην κανονική περίοδος του Κροατικού Πρωταθλήματος. Στις 25 Οκτωβρίου 2018, μετά την αποχώρηση του Σίτο Αλόνσο, ο οποίος ηγήθηκε της πρώτης ομάδας στο Αδριατικό Πρωτάθλημα και στο EuroCup, ο Ρίματς διορίστηκε διάδοχός του ως επικεφαλής προπονητής της Τσεντεβίτα. Τον Ιούλιο του 2019, η Τσεντεβίτα συγχωνεύθηκε με τον σλοβενικό σύλλογο Πετρόλ Ολίμπια για να σχηματίσει ένα νέο σύλλογο με το όνομα Τσεντεβίτα Ολίμπια . Στις 8 Ιουλίου 2019, ο Ρίματς ορίστηκε ως ο πρώτος προπονητής της Τσεντεβίτα Ολίμπια στην ιστορία του συλλόγου. Στις 27 Ιανουαρίου 2020, αντικαταστάθηκε από τον Γιούριτσα Γκόλεματς . Παίκτης Πρωταθλητής Κροατίας : (με την Τσιμπόνα : 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1994–95, 1995–96, 1996–97, 1997–98, 2003–04) Πρωταθλητής Τουρκίας : (με την Τόφας : 1998–99, 1999–2000) Κυπελλούχος Τουρκίας : (με την Τόφας: 1998–99, 1999–2000)Προπονητής Πρωταθλητής Αδριατικής : (με τη Τσιμπόνα: 2013–14 ) Κυπελλούχος Κροατίας : (με Τσεντεβίτα : 2018–19) Επίσημη σελίδα KK Τσεντεβίτα Αρχειοθετήθηκε 2012-11-21 στο Wayback Machine.
Γλυκά μυστικά

Τα Γλυκά μυστικά (Ισπανικά: Dame Chocolate, Μετάφραση: Δώσε μου σοκολάτα) είναι μια ισπανικής γλώσσας τηλενουβέλα που παράγεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες με βάση το τηλεοπτικό δίκτυο Telemundo Studios, του Μαϊάμι και του Μεξικού Argos Comunicación, παραγωγής του 2007. Πρωταγωνιστούν Κάρλος Πόνσε, Χένεσις Ροδρίγκες, Μαρία Αντονιέτα ντε λας Νιέβες και Κάρλα Μονρόιγ.

 Μία συνταγή για σοκολάτα μπορεί να σου φέρει περιουσία. Δεν μπορεί όμως να σου αποβάλλει την ανάγκη για αγάπη και αποδοχή. Όταν η μητέρα της Ροσίτα πεθαίνει όσο εκείνη είναι ακόμα παιδί, η γιαγιά της η Ντούλσε, αναλαμβάνει να τη μεγαλώσει. Ως κοριτσάκι η Ροσίτα δεν ήταν και τόσο όμορφη. Αλλά, η αγάπη και η επιρροή της γιαγιάς της, την έκανε να αναπτύξει ένα πανέμορφο εσωτερικό κόσμο. Ωστόσο καθώς η Ροσίτα μεγάλωνε, οι συνομήλικοι της την "πείραζαν", εξαιτίας της εμφάνισής της. Παρ'όλα αυτά, η Ροσίτα έκανε φίλους, παρότι οι φιλίες της δεν ήταν και τόσο αληθινές. Τα παιδιά πλησίαζαν τη Ροσίτα επειδή μοιραζόταν μαζί τους τις πιο νόστιμες σοκολάτες που είχανε φάει ποτέ. Η Ροσίτα τις έφτιαχνε βάση μιας παλιάς οικογενειακής συνταγής, μιας συνταγής που γνώριζαν μόνο η ίδια και η γιαγιά της. Η ζωή της Ροσίτα παίρνει μια απρόσμενη τροπή, όταν ο παππούς της, Χουάν Αμάδο, της προσφέρει την περιουσία του: Μία δυναστεία στημένη πάνω στη μυστική συνταγή της σοκολάτας. Και ενώ μόλις η Ροσίτα έγινε κληρονόμος αυτής της περιουσίας, η κοπέλα ερωτεύεται τρελά τον Μπρους Ρέμινγκτον, έναν άντρα που είναι αρραβωνιασμένος με μια άλλη γυναίκα. Η Ροσίτα γνωρίζει ταυτόχρονα την αγάπη και τη προδοσία, καθώς προσπαθεί να βρει την πραγματική ευτυχία, η οποία όμως, δεν μπορεί να αποκτηθεί μέσω του πλούτου της αμύθητης περιουσίας που κατέχει. Κάρλος Πόνσε ως Μπρους Ρέμινγκτον Χένεσις Ροδρίγκες ως Ρόσα "Ροσίτα" Αμάδο/Βιολέτα Ουρτάδο Μαρία Αντονιέτα ντε λας Νιέβες ως Ντούλσε Αμάδο χηρ. ντε Μπαρράσα Κάρλα Μονρόιγ ως Σαμάντα Πόρτερ/Ντέμπορα Πόρτερ Κριστίνα Λίλι ως Γκρέις Ρέμινγκτον Ρικάρδο Τσάβες ως Ντιοσντάδο Μπαρράσα Αμάδο Κοτάν Φερνάντες ως Άνχελ Πέρες Έκτορ Σουάρες ως Χουάν Αμάδο Ροσαλίντα Ροδρίγκες ως Ορτένσια Μπαρράσα Αμάδο Εδουάρδο Σερράνο ως Λορένσο Φλόρες/Λορένσο Αμάδο Μαουρίσιο Όκμαν ως Φαμπιάν Ντούκε ντελ Καστίγιο Τζούλι Γιλιμπέρτι ως Χούλια Αρισμέντι Γουστάβο Φράνκο ως Μαουρίσιο Ντούκε Ρίσαμπεθ Σομπαλβάρρο ως Εουλάλια Μάρτες Φράνκ Φάλκον ως Δρ. Μπομπ Βίτιερ Γιέσικα Πατσέκο ως Λίχια Μάρτες Αδριάνα Ακόστα ως Ματίλντε Σουάρες Τανίσα Καπότε ως Ασουσένα Μπαρράσα Αμάδο Πέδρο Μορένο ως Χοσέ Γκουτιέρρες Βίκτορ Κορόνα ως Ανακλέτο Κάρμεν Ολιβάρες ως Κάρμεν Μπέρχαρντ Σέιφερτ ως Εδουάρδο Αλβάρο Ρουίς ως Λουίς Γιάνιες Χοσέ Ραμόν Μπλάντς ως Ρικάρδο Σολίς Φρέντι Βίκες ως Ματίας Γκρεσάντρο ως Μίλτον Ανχελίν Μονκάγιο ως Μαρία Σάντσεζ Κάρλος Φέρρο Γλυκά μυστικά στην IMDb
Μουσική διανομή

Η μουσική διανομή είναι όρος της μουσικής βιομηχανίας. Περιγραφει μια συλλογή μουσικών κομματιών που εκδίδεται συνήθως από μια δισκογραφική εταιρεία. Η μουσική διανομή πρειέχεται συνήθως σε ένα ή περισσότερους δίσκους βυνιλίου ή CDs, οι οποίοι εκδίδονται την ίδια ημερομηνία.

 Οι μουσικές διανομές κατηγοριοποιούνται παραδοσιακά σε τρία είδη: Single EP (αγγλ. Extended Play) ΆλμπουμΤα singles περιέχουν δύο ή τρία μουσικά κομμάτια, με επιμέρους εκδοχές τους, συνήθως remixes. Οι διανομές τύπου άλμπουμ περιέχουν συνήθως πάνω από δέκα κομμάτια ή, εναλλακτικά, πάνω από 20 λεπτά μουσικής. Τέλος, η κατηγορία EP, ένα σχετικά καινούργιο φαινόμενο, βρίσκεται ενδιάμεσα των άλλων δύο ως προς τον αριθμό κομματιών και τον συνολικό χρόνο.
Ντιλέιτα Μοχάμεντ Ντιλέιτα

Ο Ντιλέιτα Μοχάμεντ Ντιλέιτα (12 Μαρτίου 1959-) είναι πολιτικός από το Τζιμπουτί, που διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 4 Μαρτίου 2001 ως την 1η Απριλίου 2013. Ανήκει στον Λαϊκό Συναγερμό για την Πρόοδο (PRP), ο οποίος κυβερνά τη χώρα μαζί με το Μέτωπο για την Αποκατάσταση της Ενότητας και της Δημοκρατίας (FRUD).

 Γεννήθηκε στην Ταζουρά στις 12 Μαρτίου 1959 Σπούδασε στο Κάιρο και στη Ρενς . Εν συνεχεία πήγε στο Κέντρο Φωνητικής Εκπαίδευσης, από όπου αποφοίτησε το 1981. Μετά εργάστηκε στην Προεδρία της Δημοκρατίας, στη γενική διεύθυνση του Πρωτοκόλλου. Στις αρχές του 1990 έγινε ο δεύτερος στην ιεραρχία στην πρεσβεία του Τζιμπουτί στη Γαλλία και έπειτα πρεσβευτής στην Αιθιοπία το 1997. Επίσης εκπροσώπησε τη χώρα του στον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας και ενθάρρυνε τις ειρηνευτικές συνομιλίες που είχαν ως αποτέλεσμα να τερματιστεί ο πόλεμος του 1998-2000 μεταξύ Αιθιοπίας και Ερυθραίας.Τον Δεκέμβριο του 1999 διηύθυνε τις συνομιλίες και πέτυχε ειρηνευτική συμφωνία με τη φατρία του Μετώπου για την Αποκατάσταση της Ενότητας και της Δημοκρατίας (FRUD). Αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων ήταν η υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας, τον Φεβρουάριο του 2000. Στα μέσα του 2000 έγινε πρεσβευτής στην Ουγκάντα. Τον Φεβρουάριο του 2001 παραιτήθηκε για λόγους υγείας ο βετεράνος πρωθυπουργός Μπαρκάτ Γκουράντ Αμαντού και ο πρόεδρος Ισμαήλ Ομάρ Γκουέλεχ διόρισε στην πρωθυπουργία τον Ντιλέιτα στις 4 Μαρτίου 2001 Ο Ντιλέιτα ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Μαρτίου. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν είχε υπουργοποιηθεί.. Εξελέγη αντιπρόεδρος του RPP στις 3 Ιουλίου του 2003, διαδεχόμενος τον Αμαντού σε αυτή τη θέση. Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθησαν τον Ιανουάριο του 2003 ο Ντιλέιτα ηγήθηκε του κυβερνώντος συνασπισμού, Ένωση για την Προεδρική Πλειοψηφία (UMP), και κατήλθε υποψήφιος στην επαρχία της πόλης του Τζιμπουτί.Επαναδιορίστηκε πρωθυπουργός στις 21 Μαΐου του 2005, μετά την επανεκλογή του προέδρου Γκουέλεχ και στις 22 Μαΐου διορίστηκε νέα κυβέρνηση.Στις βουλευτικές εκλογές του 2008 ηγήθηκε της λίστας του UMP στην επαρχία του Τζιμπουτί. Στις εκλογές εκείνες το UMP κέρδισε όλες τις έδρες, καθώς η αντιπολίτευση δε συμμετείχε σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο Ντιλέιτα παραιτήθηκε στις 25 Μαρτίου του 2008 και ο πρόεδρος αμέσως τον διόρισε ξανά πρωθυπουργό λίγες ημέρες αργότερα.Μια νέα κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ντιλέιτα σχηματίστηκε στις 27 Μαρτίου.Έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του 2011, κατά τις οποίες επανεξελέγη ο Γκουέλεχ, ο Ντιλέιτα υπέβαλε την παραίτηση της κυβέρνησής του στις 10 Μαΐου 2011. Την επόμενη ημέρα έλαβε εκ νέου εντολή για σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Η σύνθεση της νέας κυβέρνησης ανακοινώθηκε στις 12 Μαΐου. Ο Ντιλέιτα αντικαταστάθηκε στην αντιπροεδρία του RPP από τον Αμπντουλκαντέρ Καμίλ Μοχάμεντ τον Σεπτέμβριο του 2012, στα πλαίσια αλλαγών στο κόμμα.Στις 31 Μαρτίου 2013 ο Καμίλ διαδέχτηκε τον Ντιλέιτα και στην πρωθυπουργία.Μετά τις εκλογές του 2023, ο Ντιλέιτα εξελέγη νέος πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης και ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Μαρτίου 2023.
Κάνο

Το Κάνο (Kano) είναι πόλη της βόρειας Νιγηρίας, πρωτεύουσα της πολιτείας Κάνο. Η πόλη σύμφωνα με την απογραφή του 2006 έχει 2.828.861 κατοίκους και είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στη χώρα μετά το Λάγος και το μεγαλύτερο οικονομικό κέντρο στη βόρεια Νιγηρία. Το Κάνο είναι η έδρα του εμιράτου του Κάνο. Στην πόλη κατοικούν κυρίως οι Χάουσα.

 Το Κάνο είναι μια από τις παλαιότερες πόλεις της Νιγηρίας και της δυτικής Αφρικής. Το Κάνο ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα στο λόφο Νταλά, έναν από τους δύο λόφους που δεσπόζουν στην παλιά πόλη, όμως έχουν βρεθεί εργαλεία που δείχνουν ότι κατοικείται από την προϊστορία. To 999 δημιουργήθηκε το βασίλειο του Κάνο, με το λόφο Νταλά πρωτεύουσά του. Η πόλη οχυρώθηκε τον 12ο αιώνα. Η αγορά της πόλης ήταν κύριος σταθμός του εμπορείου στη Σαχάρα. Το Κάνο κατέλαβαν οι μουσουλμάνοι Φουλανί το 1804, οι οποίοι δημιούργησαν το εμιράτο του Κάνο. Η πόλη κατακτήθηκε το 1903 από τους Βρετανούς και το 1912 ενώθηκε σιδηροδρομικώς με το Λάγος, στον κόλπο της Γουινέας. Στην πόλη σήμερα λειτουργεί και διεθνές αεροδρόμιο. Η πόλη είναι σημαντικό βιομηχανικό κέντρο, με εργοστάσια επεξεργασίας τροφίμων και δερμάτων, υφαντουργίες και η βαριά βιομηχανία περιλαμβάνει την παραγωγή τσιμέντου, αυτοκινητοβιομηχανίες και εργοστάσια παραγωγής χημικών. Ανάμεσα στα αγροτικά προϊόντα της περιοχής είναι τα αράπικα φιστίκια. Ανάμεσα στα αξιοθέατα της πόλης είναι το παλάτι του 15ου αιώνα Γκιντάν Ρούμφα και το μεγάλο τέμενος, το μεγαλύτερο της χώρας, κτισμένο το 1951. Σώζονται τμήματα των παλιών τειχών της πόλης. Στην πόλη λειτουργεί το πανεπιστήμιο Μπαγιέρο (από το 1977), το πολιτειακό ινστιτούτο ανώτατης εκπαίδευσης του Κάνο, μια αραβική νομική σχολή, καθώς και πολυτεχνική και εμπορική σχολή και αγροτικό ερευνητικό κέντρο.
Α.Π.Ο. Οδηγήτρια Πειραιά

Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Οδηγήτρια Πειραιά είναι ερασιτεχνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα τη συνοικία Μανιάτικα του Πειραιά. Επίσημο έτος ίδρυσης του σωματείου είναι το 1965 και έχει χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά και αγωνίζεται στις διοργανώσεις της.

 Ο «Α.Π.Ο. Οδηγήτρια Πειραιά» ιδρύθηκε ανεπίσημα το 1962 και αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο το 1965. Το 1969 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με αύξοντα Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. το 1370 και από την αγωνιστική περίοδο 1969-70 ξεκινά η επίσημη αγωνιστική του δράση στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Αγωνίστηκε σε όλες τις κατηγορίες του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Πειραιά και την αγωνιστική περίοδο 1973-74 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο κορυφαίο πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το 1977 κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Πειραιά επικρατώντας του Α.Ο. Ποντίων στη μοναδική της παρουσία στον τελικό μέχρι σήμερα. Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιά για πρώτη φορά στην ιστορία της και συμμετείχε στο πρωτάθλημα μπαράζ για την ιστορική άνοδο στην Γ' Εθνική, χωρίς όμως επιτυχία. Την αγωνιστική περίοδο 2016-17 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιά και αγωνίστηκε στον αγώνα ανάδειξης υπερπρωταθλητή και ανόδου με τον Α.Π.Ο. Κερατσίνι στο γήπεδο της Νεάπολης, όπου ηττήθηκε και έχασε την άνοδο στην Γ' Εθνική κατηγορία. apo-odigitria.gr, Επίσημη ιστοσελίδα του σωματείου Αρχειοθετήθηκε 2019-01-19 στο Wayback Machine. facebook.com/OdigitriaFC, Επίσημη ιστοσελίδα facebook του σωματείου
Χυμός

Ο χυμός είναι ένα υγρό το οποίο περιέχεται στους ιστούς των φρούτων και των λαχανικών. Ο χυμός εξάγεται συνήθως μηχανικά από το φρούτο, με στύψιμο, χωρίς τη χρήση διαλυτικών ή θερμότητας. Οι χυμοί καταναλώνονται επειδή ωφελούν την υγεία του ατόμου. Για παράδειγμα, ο χυμός πορτοκαλιού, γνωστός και ως πορτοκαλάδα, είναι πλούσιος σε βιταμίνη C, φολικό οξύ και κάλιο και είναι ένα σημαντικό βιολογικό αντιοξειδωτικό.

 Χυμοί δημιουργούνται από πολλά φρούτα και λαχανικά, ανάμεσα στα οποία και: Ντομάτα (ντοματοχυμός) Πατάτα (χυμός πατάτας) Λεμόνι (λεμονάδα, χυμός για μαγειρική χρήση λόγω της έντονα όξινης γεύσης του) Πορτοκάλι (πορτοκαλάδα) Μήλο (χυμός μήλου) Ανανάς (χυμός ανανά) Γκρέιπφρουτ (χυμός γκρέιπφρουτ) Ροδάκινο (χυμός ροδάκινου) Καρότο (χυμός καρότου) Βύσσινο (χυμός βύσσινου) Σταφύλι (χυμός σταφυλιού) Κεράσι (χυμός κερασιού) Ρόδι (χυμός ροδιού) Αχλάδι (χυμός αχλαδιού) Καρπούζι (χυμός καρπουζιού) Βερίκοκο (χυμός βερίκοκου) Φράουλα (χυμός φράουλας) Παπάγια (χυμός παπάγιας) Πεπόνι (χυμός πεπονιού) Ακτινίδιο (χυμός ακτινίδιου) Μανταρίνι (χυμός μανταρινιού) Μάνγκο (χυμός μάνγκο) Μπανάνα (χυμός μπανάνας) Περγαμόντο (χυμός περγαμόντου)
Χρόνινγκεν (πόλη)

Το Χρόνινγκεν (ολλανδικά: Groningen) είναι δήμος και πόλη στα βόρεια της Ολλανδίας και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 200.336 κάτοικοι σύμφωνα με τον ΟΗΕ το 2015. Η πόλη θεωρείται η πλέον σημαντική στις βόρειες επαρχίες της Ολλανδίας. Ανεπίσημα το Χρόνιγκεν είναι γνωστό και ως Σταντ (Πόλη) και Χροτ Λάουχ (Μεγάλο Χωριό). Οι κάτοικοι της πόλης του Χρόνινγκεν είναι γνωστοί ως Στάντγερς.

 Η πόλη είναι γνωστή για τον Μαρτίνιτορεν (Πύργος Μαρτίνι), τον πέμπτο ψηλότερο πύργο εκκλησίας στην Ολλανδία. Ο πύργος ύψους 97 μέτρων, γνωστός στους ντόπιους ως ντ’Όλλε Χρίζε (d’Olle Grieze – Ο Παλιός Γκρίζος), ολοκληρώθηκε το 1482. Η σπείρα του έφτανε τότε τα 127 μέτρα, αλλά κάηκε το 1577. Ο σημερινός πύργος ολοκληρώθηκε το 1627. Το Χρόνινγκεν είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Χρόνινγκεν και του Χάνσεχογεσχοολ του Χρόνινγκεν. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για την μεγάλη φοιτητική της κοινότητα: περίπου 40.000 φοιτητές σε συνολικό πληθυσμό 180.000 κατοίκων. Εξαιτίας του μεγάλου αυτού αριθμού φοιτητών η πόλη διαθέτει δραστήρια νυχτερινή ζωή και πολλές πολιτιστικές δραστηριότητες. Η πόλη διαθέτει επίσης μεγάλη αντεργκράουντ κουλτούρα. Το Χρόνινγκεν φιλοξενεί το διεθνώς γνωστό Βέρα. Η τοπική σκηνή περιλαμβάνει πανκ, γκόθικ και μέταλ. Ένα άλλο γνωστό μέρος του Χρόνινγκεν είναι το Χρόνινγκερ Μουζέουμ. Άνοιξε το 1994 και το κτήριο έγινε γνωστό στον κόσμο της τέχνης. Σχεδιασμένο από τους αρχιτέκτονες Φίλιπ Σταρκ, Αλλεσάντρο Μεντίνι και Κόοπ Χίμελμπλαου, το μουσείο είναι κτισμένο σε σχήμα πλοίου. Είναι χτισμένο σαν να πλέει στο νερό με ένα πολύ μοντέρνο, φουτουριστικό και πολύχρωμο στύλ. Φιλοξενεί διάφορες εκθέσεις τοπικών, εθνικών και διεθνών έργων τέχνης, κυρίως μοντέρνων. Το δημόσιο πάρκο Νόορντερπλαντσουν στα βόρεια του κέντρου της πόλης είναι δημοφιλές μέρος αναψυχής και αθλημάτων, ενώ ετησίως λαμβάνει χώρα εκεί το φεστιβάλ Νόορντερζον. Το 2006 το Χρόνινγκεν ψηφίστηκε ως "de beste binnenstad" (το καλύτερο κέντρο πόλης) της Ολλανδίας. Το συμβούλιο της πόλης διαθέτει 39 μέλη. Τα αριστερά κόμματα PvdA και ΧρουνΛίνκς (GroenLinks) είναι τα μεγαλύτερα. Μετά τις εκλογές του 2002, σχημάτισαν συνασπισμό με τα CDA και VVD. Δήμαρχος της πόλης από το 1998 εως το 2005 ήταν ο Ζακ Βαλλάχε. Ως αποτέλεσμα των εκλογών του 2006, τρία αριστερά κόμματα (PvdA, GroenLinks και SP) αποφάσισαν να σχηματίσουν ένα νέο συνασπισμό, ο οποίος ορίστηκε στις 26 Απριλίου 2006. Το Χρόνινγκεν διαθέτει δύο εργοστάσια ζάχαρης που λειτουργούνται από την CSM και την Suikerunie. Την περίοδο 2005 προβλεπόταν να παράγουν συνολικά 600.000 τόνους ζάχαρης. Η πόλη διαθέτει σιδηροδρομικό, λεωφορειακό και οδικό δίκτυο για εσωτερική εξυπηρέτηση και σύνδεση με γειτονικές περιοχές και τη Γερμανία. Επίσης στο Έελντε έχει την έδρα του το Αεροδρόμιο Έελντε του Χρόνινγκεν. Το ποδοσφαιρικό στάδιο του Χρόνινγκεν ονομάζεται Στάδιο Γιούρομποργκ. Έχει χωρητικότητα 22.550 θέσεων και είναι η έδρα της τοπικής ομάδας, Χρόνινγκεν ΦΚ. Επίσημο Website του Χρόνινγκεν Χρόνινγκερ Μουζέουμ, το Μουσείο του Χρονινγκεν Τουριστικές πληροφορίες Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν Vera - club for the international pop underground Webcam
Ιωάννης Μουζάκης

Ο Ιωάννης Μουζάκης ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα. Η καταγωγή του ήταν από την νότια Αλβανία και από την ομώνυμη οικογένεια ηγεμόνων. Κατέφυγε μετά την υποδούλωση της Ηπείρου στην Ιταλία. Πέθανε και θάφτηκε στην ελληνική εκκλησία της Νεάπολης.

 Breve memoria della nosira casa Musachi, δημοσιεύτηκε από τον Χοπφ Κωνσταντίνος Σάθας (1868). Νεοελληνική Φιλολογία: Βιογραφία των εν τοις γράμμασι διαλαμψάντων Ελλήνων, από της καταλύσεως της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας μέχρι της Ελληνικής εθνεγερσίας (1453-1821). Αθήνα: Τυπογραφείο των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά. Ανακτήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2009. }