Δομιτία Λεπίδα η Νεότερη

H Δομιτία Λεπίδα η Νεότερη, λατιν. Domitia Lepida Minor (π. 5 π.Χ. - 54 μ.Χ.) από το γένος των Δομιτίων Αηνοβάρβων, ήταν συγγενής τεσσάρων Αυτοκρατόρων: ήταν μικρανιψιά του Αυγούστου, εξαδέλφη του Γερμανικού (πατέρα του Καλιγούλα), εξαδέλφη και πεθερά του Κλαύδιου και θεία του Νέρωνα. Το Λεπίδα προέρχεται από την εκ πατρός γιαγιά της Αιμιλία Λεπίδα.

 Ήταν κόρη του Λεύκιου Δομίτιου Αηνόβαρβου υπάτου το 16 π.Χ. και της Ιουλίας Αντωνίας της Πρεσβύτερης, κόρης του Μάρκου Αντωνίου και της Οκταβίας της Νεότερης. Η μητέρα της Αντωνία η Πρεσβύτερη ήταν ανιψιά του Αυγούστου και αδελφή της Αντωνίας της Νεότερης, μητέρας του Γερμανικού και του Κλαυδίου. Από τα αδέλφια της μεγαλύτερη ήταν η Δομιτία η Πρεσβύτερη και μικρότερος ο Γναίος Δομίτιος Αηνόβαρβος ύπατος το 32 μ.Χ., πατέρας του Νέρωνα. Ήταν όμορφη και με επιρροή μορφή. Όπως και η αδελφή της, ήταν πολύ πλούσια με ιδιοκτησίες στην Καλαβρία και κατείχε το αγρόκτημα των Λεπίδων (praedia Lepidiana). Ο πρώτος της γάμος έγινε το 15 μ.Χ. και επειδή οι πριγκίπισσες της αυτοκρατορικής οικογένειας παντρευόταν πριν τα 18α γενέθλιά τους, θεωρούμε, ότι γεννήθηκε πριν το 4 π.Χ.. Παντρεύτηκε τον Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλα Βαρβάτο και απέκτησε τη Μεσσαλίνα, 3η σύζυγο του Κλαυδίου. Ο Μάρκος Βαλέριος Μεσσάλλα Κορβίνος είναι απίθανο να ήταν γιος τους, καθώς ο γιος της Δομιτίας Λεπίδας από τον 2ο σύζυγό της έγινε ύπατος το 52, πριν το 58 που έγινε ύπατος ο Κορβίνος. Από τον δεύτερο γάμο της είχε γιο τον Φαύστο Κορνήλιο Σύλλα Φήλικα, που παντρεύτηκε την Κλαυδία Αντωνία, κόρη του Κλαύδιου από τη 2η σύζυγό του Αιλία Παιτίνα. Τον τρίτο της σύζυγο Άππιο Ιούνιο Σιλουανό τον παντρεύτηκε το 41 μ.Χ. To έτος αυτό ο Κλαύδιος έγινε αυτοκράτορας και το επόμενο έτος ο Α. Ι. Σιλουανός θανατώθηκε από τον Κλαύδιο, υποτίθεται για το ότι είχε σχεδιάσει να τον δολοφονήσει· ωστόσο η φήμη που κυκλοφόρησε ήταν, πως η Β. Μεσσαλίνα τον ενοχοποίησε, επειδή αντιδρούσε στην αύξηση της επιρροής της. Το 48 μ.Χ., όταν η Μεσσαλίνα παντρεύτηκε (περιπαικτικά) τον εραστή της Γάιο Σίλιο και αυτός έκανε πραξικόπημα, ο Κλαύδιος διέταξε και την εκτέλεσαν. Όταν η Μεσσαλίνα ήταν στο αποκορύφωμά της, η Δ. Λεπίδα διαπληκτιζόταν μαζί της και αποξενώθηκαν (μάλλον μετά την εκτέλεση του Α. Ι. Σιλουανού). Κατά τις τελευταίες στιγμές της Μεσσαλίνας στον κήπο του Λούκουλου, η Δ. Λεπίδα ήταν στην πλευρά της, ενθαρρύνοντάς την να τελειώσει μόνη της τη ζωή της. Επειδή δεν το έκανε, ένας αξιωματικός την έπληξε με εγχειρίδιο, και το σώμα της παραδόθηκε στη Δ. Λεπίδα. Όταν ο αδελφός της Γ. Δ. Αηνόβαρβος απεβίωσε, η χήρα του Ιουλία Αγριππίνα η Νεότερη έκανε 2ο γάμο και μετά 3ο με τον Κλαύδιο το 49 μ.Χ. Η Αγριππίνα ήταν γεμάτη ζήλεια και κανόνισε την εκτέλεση της Δ. Λεπίδας· μετά δηλητηρίασε τον Κλαύδιο, έτσι τον διαδέχθηκε ο γιος της (από τον 1ο γάμο) Νέρωνας. H Αγριππίνα την είχε κατηγορήσει για προσπάθεια εξόντωσής της με μαγείες, για διατάραξη της Ρωμαϊκής ειρήνης και για αποτυχία ελέγχου των σκλάβων της στην Καλαβρία, που είχαν συστήσει συμμορία· είχε σκεφτεί πως η Β. Λεπίδα, με την "ευγενή" της επιρροή στον Νέρωνα, θα τον έστρεφε εναντίον της μητέρας του. Παντρεύτηκε πρώτα τον Μάρκο Βαλέριο Μεσσάλα Βαρβάτο, εξάδελφό της, αφού η μητέρα του Κλαυδία Μαρκέλλα η Νεότερη ήταν κόρη της Οκταβίας της Νεότερης. Είχε τέκνο: Βαλερία Μεσσαλίνα π. 17/20 μ.Χ. - 48, παντρεύτηκε τον Κλαύδιο και είχαν τέκνα: Κλαυδία Οκταβία, πρώτη σύζυγος του Νέρωνα. Τιβέριος Κλαύδιος Καίσαρ Βρεταννικός, απεβ. 13 ετών.Ο Μ. Β. Μεσσάλα Βαρβάτος μάλλον απεβίωσε το 20/21 μ.Χ., λίγο μετά τη γέννηση της κόρης τους. Η Δομιτία Λεπίδα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φαύστο Κορνήλιο Σύλλα Λούκουλλο, αντικαταστάτη ύπατο (consul suffectus), απόγονο του Λούκιου Κορνήλιου Σύλλα δικτάτορα το 81 π.Χ.. Απέκτησε τέκνο: Φαύστος Κορνήλιος Σύλλας Φήλιξ 22 μ.Χ. - 62, ύπατος το 52 μ.Χ.Το 41 μ.Χ. παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον Άππιο Ιούνιο Σιλουανό ύπατο το 28 μ.Χ. E. Groag, A. Stein, L. Petersen - e.a. (edd.), Prosopographia Imperii Romani saeculi I, II et III, Berlin, 1933 -. (PIR2) D 180 Tacitus, Annals, 12.64 Raepsaet-Charlier M.-Th., Prosopographie des femmes de l'ordre sénatorial (Ier-IIe siècles), 2 vol., Louvain, 1987, 285 ff; p. 286