IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Nissan 70

Το Nissan 70 ήταν ένα μεσαίο πολυτελές αυτοκίνητο που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Nissan, από τον Αύγουστο του 1937 έως τον Δεκέμβριο του 1943, και αποτέλεσε τον καρπό μετά την επένδυση που αποφάσισε να κάνει η Nissan σε νέο εξοπλισμό.

 Αφορμή για την αγορά νέου εξοπλισμού, αποτέλεσε η παρότρυνση του William Gorham, ο οποίος διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον τότε πρόεδρο της Nissan, Rokuro Auykama, και ο οποίος είχε μετακομίσει στην Ιαπωνία τη δεκαετία του 1920. Ο Gorham, που ήταν και ο ίδιος μηχανικός, καθώς και ιδιοκτήτης βιομηχανίας αυτοκινήτων, κάποια στιγμή της ζωής του συμφώνησε με τον Rokuro Auykama να προβεί σε ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες, με σκοπό να φέρει έμπειρο εργατικό δυναμικό στην Nissan, η οποία το είχε ανάγκη. Σε αυτό του το ταξίδι, ο Gorham επισκέφτηκε ένα πρόσφατα χρεωκοπημένο εργοστάσιο κατασκευής οχημάτων στις ΗΠΑ και, βλέποντας τον εξοπλισμό του, πρότεινε στον Auykama να τον αγοράσει, όπως και έγινε. Η σχετική αγορά κόστισε 390.000 δολάρια και η Nissan κατασκεύασε το 1934 το μεγαλύτερο και το πιο σύγχρονο εργοστάσιο της εποχής του, στην Γιοκοχάμα της Ιαπωνίας. Η λειτουργία του εργοστασίου ξεκίνησε επίσημα το 1935, ενώ το 1937 ξεκίνησε η παραγωγή του Nissan 70, το οποίο και βασίστηκε στο Graham Paige Crusader. Συνολικά πωλήθηκαν 5.500 αντίτυπα του Nissan 70. Οι εκδόσεις που ήταν διαθέσιμο το Nissan 70 ήταν τρεις: η Sedan, η Phaeton και η Crusader, με την σεντάν να αποτελεί την πιο δημοφιλή. Το Nissan 70 ήταν πανομοιότυπο με το Graham Paige Crusader, το οποίο θεωρούνταν στις ΗΠΑ ως ένα μικρό οικονομικό αυτοκίνητο. Αυτό ωστόσο δεν ίσχυε και στην Ιαπωνία, όπου οι στενοί δρόμοι έκαναν το Nissan 70 να μοιάζει μεγάλο και δυσκίνητο στις πολυσύχναστες περιοχές των πόλεων. Μηχανικά, το Nissan 70 ήταν και πάλι βασισμένο στο Graham Paige Crusader. Ο κινητήρας που το εφοδίαζε, ήταν πανομοιότυπος με αυτόν της Graham και η χωρητικότητά του έφτανε τα 3.670 κυβικά εκατοστά. Η μέγιστη ισχύς που παρήγαγε ο εξακύλινδρος κινητήρας ήταν 85 ίπποι στις 3.400 σ.α.λ. και η μέγιστη ροπή έφτανε τα 23 κιλά στις 1.200 σ.α.λ. https://web.archive.org/web/20140823142112/http://earlydatsun.com/nissan70.html https://web.archive.org/web/20100701172556/http://www.jsae.or.jp/autotech/data/1-10.html
Λεονάρντο (κόμικς)

Το Λεονάρντο είναι Βελγικό περιοδικό κόμικς που δημιουργήθηκε από τον σχεδιαστή Philippe Liegeois και τον σεναριογράφο Bob de Groot, που είναι γνωστοί με το παρατσούκλι Turk & De Groot.

 Βασικός πρωταγωνιστής είναι ο Λεονάρντο, μια μεγαλοφυΐα που ζει στη μεσαιωνική Ιταλία και αποτελεί παρωδία του Λεονάρντο ντα Βίντσι. Ο Λεονάρντο κατασκευάζει διάφορες εφευρέσεις τις οποίες "δοκιμάζει" πάντα με τη βοήθεια ή πάνω στον κακόμοιρο βοηθό του, τον Ντούμπλεξ-Τρίπλεξ. Βασικό μοτίβο των ιστοριών αποτελούν και οι προσπάθειες του Λεονάρντο να ξυπνήσει κάθε φορά τον υπναρά βοηθό του, ώστε "να υπηρετήσει την επιστήμη". Άλλοι δευτερεύοντες χαρακτήρες είναι η οικιακή βοηθός Μαντζουράνα, ο γάτος και ο ποντικός του σπιτιού καθώς και μια νεκροκεφαλή που κάνει διάφορα σχόλια. Στην Ελλάδα ο Λεονάρντο εκδίδεται από την Μαμούθ Comix. Έχουν κυκλοφορήσει 20 άλμπουμ των 50 σελίδων που περιέχουν διάφορες μικρές ιστορίες, εκτός από τα #1, 2 και 13 που περιέχουν μια μεγάλη ιστορία το καθένα. Ο πόλεμος των σοφών Ο γύρος του κόσμου Είμαι μια μεγαλοφυία Μεγαλοφυία Hi-Fi Δημόσιος κίνδυνος Μεγάλο λόγο να μην λες... Υπάρχει κανένας σοφός εδώ γύρω;; Ο μεγάλος κηπουρός Μεγαλοφυία με τη σέσουλα Το βάρος μιας μεγαλοφυίας ...Κρυάδες... Οε..οε...οε...σοφέ ! Υποχθόνια μεγαλοφυία Μεγαλοφυής ιδέα Καλώς τα δεχτήκαμε, Σοφέ! Η επέλαση μίας μεγαλοφυίας Μεγαλοφυία για όλες τις ώρες Πως το είπατε αυτό; Ενας και μοναδικός Ποδοσφαιρική μεγαλοφυία Επίσημη ιστοσελίδα Ο Λεονάρντο στη σελίδα της Μαμούθ Comix
Ανθρώπινη μονοκυτταροτροπική ερλιχίωση

Η ανθρώπινη μονοκυτταροτροπική ερλιχίωση είναι μια μορφή ερλιχίωσης που συνδέεται με το βακτήριο Ehrlichia chaffeensis. Αυτό το βακτήριο είναι ένα υποχρεωτικό ενδοκυτταρικό παθογόνο που επηρεάζει τα μονοκύτταρα και τους μακροφάγους.

 Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι πυρετός, πονοκέφαλος, αδιαθεσία και μυϊκοί πόνοι (μυαλγία). Σε σύγκριση με την ανθρώπινη κοκκιοκυτταρική αναπλάσμωση, τα εξανθήματα είναι πιο συχνά. Οι εργαστηριακές ανωμαλίες περιλαμβάνουν θρομβοκυτταροπενία, λευκοπενία και ανεβασμένες τρανσαμινάσες. Η σοβαρότητα της ασθένειας μπορεί να κυμαίνεται από δευτερεύουσα ή ασυμπτωματική έως απειλητική για τη ζωή. Ενδέχεται να συμβεί εμπλοκή στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Μπορεί επίσης να αναπτυχθεί ένα σοβαρό σηπτικό ή τοξικό είδος σοκ, ειδικά σε ασθενείς με μειωμένη ανοσία. Αυτή η ασθένεια είναι γνωστό ότι προκαλείται από τσιμπήματα από τσιμπούρι. Παραβλέπεται συχνά η έκθεση στα τσιμπούρια. Για ασθενείς που ζουν σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό, όπου περνούν χρόνο σε εξωτερικούς χώρους, πρέπει να χρησιμοποιείται υψηλός βαθμός κλινικής υποψίας. Οι ορολογίες της ερλιχίωσης μπορεί να είναι αρνητικές στην οξεία περίοδο. Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι επομένως το εργαστηριακό διαγνωστικό εργαλείο επιλογής. Εάν υπάρχει υποψία ερλιχίωσης, η θεραπεία δεν θα πρέπει να καθυστερήσει ενώ υπάρχει αναμονή για την οριστική εργαστηριακή επιβεβαίωση, καθώς η άμεση θεραπεία με δοξυκυκλίνη έχει συσχετιστεί με βελτιωμένα αποτελέσματα. Η δοξυκυκλίνη είναι η θεραπεία επιλογής. Η παρουσία κατά τη διάρκεια της πρώιμης εγκυμοσύνης μπορεί να περιπλέξει τη θεραπεία. Η ριφαμπικίνη έχει χρησιμοποιηθεί κατά την εγκυμοσύνη, καθώς και σε ασθενείς αλλεργικούς στη δοξυκυκλίνη. Στις ΗΠΑ, η ανθρώπινη μονοκυτταροτροπική ερλιχίωση εμφανίζεται στις νότιοκεντρικές, νοτιοανατολικές και μεσοατλαντικές πολιτείες, περιοχές όπου τόσο τα λευκόουρα ελάφια (Odocoileus virginianus) όσο και τα τσιμπούρια Amblyomma americanum ευδοκιμούν. Η ανθρώπινη μονοκυτταροτροπική ερλιχίωση εμφανίζεται στην Καλιφόρνια σε τσιμπούρια Ixodes pacificus και σε τσιμπούρια Dermacentor variabilis. Σχεδόν 600 περιπτώσεις αναφέρθηκαν στα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών το 2006. Το 2001-2002, η επίπτωση ήταν υψηλότερη στο Μισσούρι, στο Τενεσί και στην Οκλαχόμα, καθώς και σε άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών. Ανθρώπινη κοκκιοκυτταρική αναπλάσμωση Λοίμωξη από Ehrlichia ewingii Μονοπύρηνα
Angry Birds: Η Ταινία 2

Το Angry Birds: Η Ταινία 2 (αγγλικά: The Angry Birds Movie 2) είναι αμερικανική κωμωδία κινουμένων σχεδίων με υπολογιστή παραγωγής 2019 και είναι η συνέχεια της ταινίας κινουμένων σχεδίων του 2016 Angry Birds: Η Ταινία.

 Πουλιά και γουρούνια συνεχίζουν την αντιπαράθεσή τους, όταν όμως εμφανίζεται μια απειλή που βάζει σε κίνδυνο και τα δυο νησιά αποφασίζουν να οργανώσουν μια κοινή ομάδα αντιμετώπισής της. Τζέισον Σουντέικις - Ρεντ Τζος Γκαντ - Τσακ Ντάνι ΜακΜπράιντ - Μπαμ Πίτερ Ντίνκλατζ - Πανίσχυρος Αετός Μπιλ Χέιντερ - Λέοναρντ Ακουαφίνα - Κόρτνεϊ Ρέιτσελ Μπλουμ - Σίλβερ Τίφανι Χάντις - Ντέμπι Λέσλι Τζόουνς - Ζέτα Μάγια Ρούντολφ - Ματίλντα Τζότζο Σίουα - Τζέι Νταβ Κάμερον - Έλλα Νίκι Μινάζ - Πίνκι Στέρλινγκ Κ. Μπράουν - Γκάρι Λιλ Ρελ Χάουερι - Άλεξ Εουχένιο Ντερμπέζ - Γκλεν Τόνι Χέιλ - Μίμος Μπεκ Μπένετ - Μπραντ / Χανκ Γκάτεν Ματαράτσο - Μπάμπα Μπρούκλιν Πρινς - Ζόι Τζένεσις Τένον - Βιβή Άλμα Βερσάνο - Σαμ-Σαμ Κόλιν Μπάλινγκερ - Ρωξάνη Ντέιβιντ Ντόμπρικ - Άξελ Άλεξ Χιρς - Στιβ Άντονι Παντίγια - Χαλ Πιτ Ντέιβιντσον - Τζέρι Ζακ Γουντς - Καρλ Νόλαν Νορθ - Τέρενς Κέλλυ Πράιζεμαν - Η Μαμά του Μπαμ Σκηνοθετική Επιμέλεια: Πέτρος Δαμουλής Μετάφραση: Λένα Μαραβέα Προσαρμογή: Πέτρος Δαμουλής
Άι Γιαννάκης Ηλείας

Ο Άι Γιαννάκης είναι μικρός ορεινός οικισμός του δήμου Αρχαίας Ολυμπίας στην περιφερειακή ενότητα Ηλείας της Πελοποννήσου (περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας). Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 8 κατοίκους.

 Ο Άι Γιαννάκης είναι κτισμένος σε υψόμετρο 661 μέτρων, στις νοτιοδυτικές απολήξεις του όρους Ερύμανθος, μέσα στο δάσος της Φολόης. Απέχει 47 χλμ. Β.-ΒΑ. του Πύργου (μέσω Λάλα), 32 χλμ. ΒΑ. από την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου) και 3 χλμ. Δ. από τον Κούμανη. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 όταν και απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κούμανη του καποδιστριακού δήμου Φολόης. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Κούμανη και την Καστανιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κούμανης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Φολόης του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.
Καθεδρικός Ναός του Κουμούρντο

Ο Καθεδρικός Ναός του Κουμούρντο ( γεωργιανά: კუმურდო) είναι μία Γεωργιανή Ορθόδοξη καθεδρική εκκλησία. Βρίσκεται στο Οροπέδιο Τζαβαχέτι, 12 χλμ. νοτιοδυτικά από το Αχαλκαλάκι. Σύμφωνα με τις επιγραφές στους τοίχους, που είναι γραμμένες με το αρχαίο Γεωργιανό σύστημα γραφής ασομταβρούλι, ο καθεδρικός ναός του Κουμούρντο χτίστηκε από τον Επίσκοπο Ιωάννη κατά την περίοδο που βασιλεύς των Αμπχαζιανών ήταν ο Λέων Γ', το 964. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, το Κουμούρντο ήταν ένα σημαντικό πολιτιστικό, εκπαιδευτικό και θρησκευτικό κέντρο. Ο καθεδρικός ναός έχει ανακαινιστεί δύο φορές (1930, 1970-1980), αλλά εξακολουθεί να μην διαθέτει θόλο. Το 2015 παρουσιάστηκε ένα σχέδιο για την πλήρη ανακατασκευή του καθεδρικού ναού.

 Το θολωτό κτίριο ήταν πέτρινο και διακοσμημένο με εξαιρετικά έργα χαρακτικής. Τα παράθυρα γύρω από την Αγία Τράπεζα είναι διακοσμημένα με απεικονίσεις ταύρων, αετών, λιονταριών και αγγέλων. Το εσωτερικό του καθεδρικού ναού είναι διακοσμημένο με τοιχογραφίες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ένα ανάγλυφο πορτρέτο της βασίλισσας Γκουραντούχτ, της μητέρας του Βασιλιά Μπαγκράτ Γ'. Στην εκκλησία υπάρχουν πολυάριθμες επιγραφές: «Με τη βοήθεια του Θεού, ο επίσκοπος Ιωάννης έβαλε τα θεμέλια για αυτήν την εκκλησία μέσω του χειρός μου - εμού του αμαρτωλού Σακοτσάρι» «Αγία εκκλησία, προστάτεψε και συγχώρησε τους υπηρέτες σου και όλους τους οικοδόμους εκείνη την Ημέρα της Κρίσης. Ανέφερε τον ταπεινό Γεώργιο στην προσευχή σου.»Επιγραφή για τον επίσκοπο Ιωάννη (964): «Χριστέ, δείξε έλεος στον Επίσκοπο Ιωάννη, δημιουργού αυτού, ετούτην την ημέρα»Εορταστική επιγραφή για τον εριστάβι Βάχε (964): «Στο όνομα του Θεού, Εγώ, ο Επίσκοπος Ιωάννης, όρισα για ημέρα εορτασμού του Εριστάβι Βάχε την ημέρα του Πάσχα. Όποιος την αλλάξει, να είναι καταραμένος από αυτήν την εικόνα, το σταυρό μου.»Εορταστική επιγραφή για τοn Γολιάθ (10ος-11ος αιώνας): «Στο όνομα του Θεού, Εγώ, ο Επίσκοπος Γρηγόριος, όρισα για ημέρα εορτασμού του Γολιάθ, την Ημέρα του Ιγνάτιου. Όποιος την αλλάξει να είναι καταραμένος από αυτήν την εικόνα, το σταυρό μου»Επιγραφή του Ζώσιμου του Κουμούρντο (1027-1072): «Στο όνομα του Θεού, Εγώ, ο Ζώσιμος του Κουμούρντο, επένδυσα την Αγία Τράπεζα, το Δισκοπότηρο, τον σταυρό, και διακόσμησα την εικόνα του Σωτήρα με το χέρι του Δαβίδ. Όρισα για την ημέρα του εορτασμού του με το Κύριε ελέησον για την πέμπτη ημέρα της εβδομάδας των Βαΐων: ο αρχιερέας ας εορτάσει την εορτή κατά την ημέρα της Αγίας Τριάδας τραγουδώντας έναν ύμνο. Όποιος το αλλάξει αυτό ας είναι καταραμένος από αυτήν την εικόνα»Επιγραφές στο τύμπανο της δυτικής εισόδου για το παρεκκλήσι (1511-1525).«Ιησού Χριστέ, δόξασε στις δύο ζωές τον δεύτερο οικοδόμο, τον χορηγό Ελισμπαλ, την μητέρα τους Κριστίν, τη σύζυγό τους Μαρίκχ, τους γιους και τις κόρες τους, αμήν.» «Ο σταυρός του Χριστού.» «Ο Θεός να δείξει έλεος στον Ζώσιμο του Κουμούρντο, αμήν.» «Ο Θεός να δείξει έλεος στον λιθοκτιστή Μικέλα.» (Γεωργιανά) ვალერი სილოგავა, კუმურდოს ტაძრის ეპიგრაფიკა. თბილისი, 1994.
Άγιος Βλάσιος Κέρκυρας

Ο Άγιος Βλάσιος είναι οικισμός της Κέρκυρας. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Άφρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παρελίων, του δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κέρκυρας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κερκύρας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων. Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Καραμουτσαίικα.

 Ο Άγιος Βασίλειος είναι πεδινός οικισμός στην κεντρική Κέρκυρα, κοντά στην κύρια επαρχιακή οδό του νησιού και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει περίπου 7 χλμ Δ. της πόλης της Κέρκυρας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 ως Καραμουτσαίικα και προσαρτήθηκε στον κοινότητα Άφρας. Το 1955 μετονομάστηκε σε Άγιος Βλάσιος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άφρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Παρελίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παρελίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερκυραίων. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερκυραίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης

Η Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας (τουρκικά: Kıbrıs Basketbol Federasyonu, αγγλικά: Cyprus Basketball Federation) είναι ο ανώτατος διοικητικός οργανισμός για την καλαθοσφαίριση στην Κύπρο. Υπό την εποπτεία της βρίσκονται τα επαγγελματικά και ερασιτεχνικά πρωταθλήματα στο νησί, καθώς επίσης και οι εθνικές ομάδες που αντιπροσωπεύουν την Κύπρο στις διεθνείς ανδρικές και γυναικείες διοργανώσεις.

 Αποτελεί παράρτημα του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού και εδρεύει στη Λευκωσία. Ιδρύθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 1965 και έγινε πλήρες μέλος της F.I.B.A. το 1974. Εν ενεργεία Πρόεδρος είναι ο Ανδρέας Μουζουρίδης. Οι εγχώριες διοργανώσεις ενηλίκων για τις οποίες είναι υπεύθυνη ως διοργανώτρια αρχή η Κυπριακή Ομοσπονδία είναι οι ακόλουθες: Αντίστοιχες διοργανώσεις διεξάγονται κάθε χρόνο για τις ηλικιακές ομάδες των εφήβων, των νέων, των νεανίδων, των παίδων, των κορασίδων, καθώς και διάφορα τουρνουά. Η Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης είναι υπεύθυνη για την εύρυθμη λειτουργία των Εθνικών Ομάδων Καλαθοσφαίρισης της Κύπρου, σε διεθνείς διοργανώσεις. Οι Εθνικές Ομάδες Καλαθόσφαιρας της Κύπρου που είναι ενεργές είναι οι εξής: Εθνική Ανδρών Εθνική Γυναικών Εθνική Τροχοκαθίσματος Εθνική Ανδρών Κ18 Εθνική Ανδρών Κ16 Εθνική Γυναικών Κ18 Εθνική Γυναικών Κ16 Η Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας είναι υπεύθυνη για την οργάνωση των δραστηριοτήτων των δύο Εθνικών Ομάδων ενηλίκων της χώρας, δηλαδή της Εθνικής Κύπρου Ανδρών και της Εθνικής Κύπρου Γυναικών, καθώς και των αντίστοιχων νεανικών ομάδων που συμμετέχουν στις διοργανώσεις της F.I.B.A. Μέχρι σήμερα οι κυπριακές ομάδες δεν έχουν συμμετάσχει στην τελική φάση κάποιας μεγάλης διοργάνωσης (Ολυμπιακοί, Παγκόσμιο ή Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα), έχουν όμως διακριθεί στους Αγώνες Καλαθοσφαίρισης Μικρών Κρατών Ευρώπης (π.χ. χρυσό μετάλλιο στους πρώτους Αγώνες το 1985 στο Σαν Μαρίνο).Σε συλλογικό επίπεδο, η ΑΕΛ Λεμεσού αποτελεί τη μοναδική κυπριακή ομάδα στην ιστορία που έχει καταφέρει να κατακτήσει κάποιο ευρωπαϊκό τίτλο (σε οποιοδήποτε άθλημα): το FIBA Regional Challenge Cup του 2003. Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας, επίσημος ιστότοπος. Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθόσφαιρας, καταστατικό (2012). Cyprus Αρχειοθετήθηκε 2012-08-16 στο Wayback Machine., πληροφορίες για την ομοσπονδία στην επίσημη σελίδα της FIBA. (Αγγλικά) Cyprus, οι συμμετοχές και τα αποτελέσματα των εθνικών ομάδων της Κύπρου στο αρχείο της F.I.B.A. (Αγγλικά)
Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών

Η Εθνική Ένωσις Νέων Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών (ή η Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από τα Κάτω Πολεμίδια της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα έχει έξι συμμετοχές στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας.

 Η Εθνική Ένωσις Νέων Ανόρθωσις Κάτω Πολεμιδιών ιδρύθηκε το 1940 ως λέσχη. Στις 19 Δεκεμβρίου 2013 η λέσχη μετατράπηκε σε σωματείο. Η ποδοσφαιρική ομάδα της Ανόρθωσις συμμετείχε στα πρωταθλήματα της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου (ΠΑΑΟΚ). Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η Ανόρθωσις ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ. Την εποχή εκείνη η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ανόρθωσις συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Στην πρώτη της συμμετοχή, την περίοδο 1985-86, τερμάτισε στην προτελευταία θέση. Την περίοδο 1986-87 τερμάτισε στην 12η θέση και αγωνίστηκε σε αγώνες μπαράζ με τις δωδέκατες ομάδες των άλλων δύο ομίλων. Στους αγώνες μπαράζ τερμάτισε στην τελευταία θέση (ισοβαθμούσε με τις άλλες δύο ομάδες αλλά υστερούσε στη διαφορά τερμάτων) και υποβιβάστηκε. Επέστρεψε στα αγροτικά (τοπικά) πρωτάθλημα. Συμμετείχε στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ. Μέσω του πρωταθλήματος ένταξης επανήλθε στη Δ΄ κατηγορία το 1990. Την περίοδο 1990-91 τερμάτισε στην 5η θέση του ομίλου της. Ακολούθησε η 7η θέση την περίοδο 1991-92. Η περίοδο 1992-93 ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες και των τριών ομίλων υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Ανόρθωσις τερμάτισε στην 9η θέση και υποβιβάστηκε. Επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα της ΠΑΑΟΚ. Το 1997 επανήλθε στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα της περιόδου 1997-98, όπου τερμάτισε στην 12η θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Από τότε συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΠΑΑΟΚ. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε ομίλους. Η Ανόρθωσις συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου. Τερεζόπουλος, Λουκής, επιμ. (2011). Επετειακό λεύκωμα για τα 60 χρόνια της ΠΑΑΟΚ (Μέρος Γ), σελ. 52. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2016-04-12. https://web.archive.org/web/20160412210512/http://paaok.org/images/stories/STAVROS/HISTORY/c_part_new.pdf. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Επίσημος ιστότοπος
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1934

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1934 διεξήχθη για πρώτη φορά μαζί με το ανδρικό από το Σάββατο 26 ως τη Δευτέρα 28 Μαΐου 1934 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας με διοργανωτή το ΣΕΓΑΣ. Πολυνίκης σύλλογος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου.

 Οι πανελλήνιοι αγώνες γυναικών του 1934 συνδυάστηκαν με τους αντίστοιχους των ανδρών και σημείωσαν μεγάλη επιτυχία. Η αναβολή της διεξαγωγής τους το προηγούμενο έτος και η μετάθεσή τους για την άνοιξη του 1934 είχε προκαλέσει αμφιβολία κατά πόσο ο ΣΕΓΑΣ αντιμετώπιζε με σοβαρότητα το γυναικείο αθλητισμό. Έτσι η ταυτόχρονη διεξαγωγή τους με των ανδρών τους αναβάθμισε και καθησύχασε τους ανησυχούντες. Συμμετείχαν αθλήτριες από 8 τουλάχιστον συλλόγους του κέντρου και κορίτσια από πολλά Γυμνάσια Θηλέων. Σύμφωνα με την προκήρυξη οι αγώνες θα αποτελούσαν κριτήριο πρόκρισης για τη βαλκανιάδα του Ζάγκρεμπ, αλλά τελικά δεν διεξήχθησαν γυναικείοι αγώνες στους βαλκανικούς αγώνες. Ίσχυσε το σύστημα βαθμολογίας 6-5-4-3-2-1 για τις έξι πρώτες νικήτριες κάθε αγωνίσματος. Πολλές αθλήτριες-μαθήτριες ανήκαν σε συλλόγους αλλά βαθμολογήθηκαν με την ομάδα του γυμνασίου τους στερώντας τους βαθμούς από συλλόγους που τους προπονούσαν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Στεργίου του Πανιωνίου. Κυριάρχησαν οι αθλήτριες: Δομνίτσα Λανίτου, Αγγελοπούλου, Γεωργία Στεργίου, Ειρήνη Αρμάου. Στον τύπο σημειώνεται χαρακτηριστικά πως η Ινές Βέλλα μετείχε για τελευταία φορά σε αγώνες πριν από το γάμο της, κάτι ιδιαίτερα σύνηθες για τον γυναικείο στίβο ως τη δεκαετία του '60, δηλαδή να εγκαταλείπουν οι αθλήτριες τον αθλητισμό μετά το γάμο τους. Την ίδια χρονιά αναφέρονται άλλες δυο αθλήτριες του Π. Φαλήρου, αλλά δεν είναι γνωστό αν μετείχαν στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Είναι η ακοντίστρια Παράσχου που πέτυχε 24,54μ και η δισκοβόλος Φ. Ιωακείμ με 25,23μ στους εσωτερικούς αγώνες του συλλόγου. Αξιόλογη δουλειά στο γυναικείο αθλητισμό αναφέρεται και σε κάποια γυμνάσια, τα οποία μετείχαν στους αγώνες, αν και στο πρόγραμμα δεν προβλέπονταν αγώνες Β΄ κατηγορίας (κορασίδων ως 16 ετών), όπως τα προηγούμενα έτη. Π.χ. το Β΄ Γυμνάσιο Θηλέων Αθήνας υπό την καθοδήγηση της γυμνάστριας Αφροδίτης Μανάου είχε δύο αθλητικές ομάδες που πήραν μέρος στα αντίστοιχα πανελλήνια πρωταθλήματα. Η μία ήταν ομάδα σκοποβολής (Γαλάτη, Α. Σπυρόγλου, Ησαΐα, Χαρτουλέρη, Κλώνη, Ζωϊοπούλου) και η δεύτερη στίβου (Γεωργία Στεργίου, Δέσπ. Παυλίδου, Λούλα Ντάβου, Ναυσικά Ανδρονίκου, Σίση Κουμαριανού, Ευθυμία Μαστροκώστα, Ελένη Δρίβα, Κική Διονυσοπούλου). Οι σύλλογοι που είναι γνωστό ότι μετείχαν ήταν οι ακόλουθοι: "Αθλητικά Χρονικά", 25/5/1934 κ.επ. (ψηφιακές σελ. 163 κ.επ.). Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. "Αθλητικός Χρόνος", ψηφ. σελ. 128. Αρχειοθετήθηκε 2015-09-28 στο Wayback Machine. "Ακρόπολις" Αρχειοθετήθηκε 2020-08-10 στο Wayback Machine.
Μίοντραγκ Μένταν

Ο Μίοντραγκ Μένταν (Miodrag Medan, 27 Απριλίου 1970) είναι Βόσνιος παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση του επιθετικού, ενώ κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1998 με τον Πανιώνιο. Αγωνίστηκε για μια δεκαετία ως σεντερ-φορ σε πολλές ελληνικές ομάδες και στη συνέχεια εργάστηκε ως βοηθός προπονητή και σκάουτερ. Το 2009-10 ήταν στον Ατρόμητο.

 Γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1970 στο Μοστάρ της Γιουγκοσλαβίας, που βρίσκεται στη σημερινή Βοσνία-Ερζεγοβίνη αλλά είναι Σέρβος στη εθνικότητα. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην τοπική Λοκομοτίβα (Lokomotiva Mostar) και ακολούθως έπαιξε στις Μπάτσκα (Bačka), Ραντ Βελιγραδίου και Σλόμποντα Ούζιτσε (FK Sloboda Užice) στη Σερβία. Το Δεκέμβριο του 1995 ήρθε στην Ελλάδα κι έπαιξε με τον Πανηλειακό στην Α΄ Εθνική. Τη σεζόν 1996-97 μεταπήδησε στον Πανιώνιο, που έπαιζε στη Β΄ Εθνική και τον βοήθησε να κατακτήσει τον τίτλο και την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Την επόμενη σεζόν ήταν ο κορυφαίος σκόρερ της ομάδας της Νέας Σμύρνης στο πρωτάθλημα με 9 γκολ και βασικός συντελεστής στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος. Πέτυχε δυο γκολ στο νικηφόρο 4-2 πρώτο ματς του προημιτελικού επί του Απόλλωνα Καλαμαριάς ενώ στον τελικό, στο Στάδιο Καραϊσκάκη, ήταν στην αρχική ενδεκάδα και αγωνίστηκε ως το 66΄. Το 1998-99 αγωνίστηκε με τον ΠΑΣ Γιάννινα, στη Β΄ Εθνική, του οποίου υπήρξε ο κορυφαίος σκόρερ με 16 γκολ και ο δεύτερος σκόρερ στην κατηγορία. Όμως, η ομάδα του έχασε την άνοδο αν και ισοβάθμησε στην 3η θέση με την Καλαμάτα, λόγω χειρότερης διαφοράς τερμάτων. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στις μικρές κατηγορίες με διάφορες ομάδες του κέντρου: στον Εθνικό, στον Πανελευσινιακό και στον Ηλυσιακό. Στον Ηλυσιακό, με προπονητή το Γιώργο Δώνη, πήρε πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής το 2003 και την αμέσως επόμενη σεζόν την 3η θέση και την άνοδο από τη Γ΄ Εθνική (με 7 δικά του γκολ). Έκλεισε την καριέρα του στην Αθηναΐδα Κυψέλης το Δεκέμβριο του 2004, με την οποία πέτυχε το τελευταίο του επίσημο γκολ στις 19/12/2004 στο 68΄ της εντός έδρας ήττας με 1-3 από τον Ηρόδοτο, κατά την 11η αγωνιστική του πρωταθλήματος του νοτίου ομίλου της Γ΄ Εθνικής. Στην πολύχρονη καριέρα του αγωνίστηκε σε περισσότερα από 230 ματς σε όλες τις ελληνικές εθνικές κατηγορίες και πέτυχε 80 περίπου γκολ. Όταν σταμάτησε να αγωνίζεται, έγινε βοηθός προπονητή ακολουθώντας τον Δώνη στη Λάρισα, στην ΑΕΚ και τη σεζόν 2009-10 στον Ατρόμητο. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί. Κύπελλο Ελλάδος: 1998 (Πανιώνιος) Πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής: 1997 (Πανιώνιος). Πρωτάθλημα Δ΄ Εθνικής: 2003 (Ηλυσιακός). Γ΄ Εθνική (3η θέση, άνοδος): 2004 (Ηλυσιακός). http://www.rsssf.com/tablesg/grk96.html https://archive.today/20130702040709/www.atromitosfc.gr/english/the-team/coach-and-staff/ http://www.rsssf.com/tablesg/grk03.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk04.html https://web.archive.org/web/20110816212012/http://www.ael1964.gr/inside.asp?lang=el&pid=6&sel=18&ch=57 http://www.ethnikos.gr/P-Istoriki-Anadromi-1999-2000.htm Αρχειοθετήθηκε 2009-12-11 στο Wayback Machine.
Κώστας Ζηλεμένος

Ο Κώστας (Κωνσταντίνος) Ζηλεμένος (29 Ιουλίου 1927 - 14 Μαρτίου 1997) ήταν Έλληνας νομικός και πανεπιστημιακός, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης. Έγινε κυρίως γνωστός ως δικηγόρος του εκδότη Γιώργου Κουρή και της εφημερίδας «Αυριανή» κατά την δεκαετία του 1980.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε νομική και πολιτικές επιστήμες στην Αθήνα και το Παρίσι, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου των Παρισίων (Panthéon). Παράλληλα, επί δύο χρόνια, παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο Διεθνών Σπουδών (Institut des Ètudes Internationales), επίσης στο Παρίσι, καθώς επίσης στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης με υποτροφία «Νικολάου Πολίτη» που επιφυλάσσει το Πανεπιστήμιο των Παρισίων για τους αριστούχους διδάκτορές του. Στη συνέχεια μετέβη στο Λονδίνο και τη Ρώμη όπου μελέτησε το αγγλοσαξονικό Δίκαιο και το ιταλικό Δημόσιο Δίκαιο.Από το 1957 έως το 1962 διατέλεσε διευθυντής και αρχισυντάκτης της στρατιωτικής εφημερίδας «Στρατιωτικά Νέα», ενώ από το 1966 έως το 1971 ήταν προϊστάμενος στο Τμήμα Διαφωτίσεως και Ψυχολογικού Πολέμου του Γενικού Επιτελείου Στρατού (ΓΕΣ). Λόγω αυτών των δραστηριοτήτων του κατηγορήθηκε ως χουντικός στην μεταπολίτευση.Διατέλεσε νομικός σύμβουλος της εφημερίδας «Αυριανή», του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μεταξύ άλλων. Το 1989-90 ήταν δικηγόρος του διοικητή του ΟΤΕ, Θεοφάνη Τόμπρα (ο οποίος είχε κυνηγηθεί από την χούντα ως μέλος του ΑΣΠΙΔΑ)· ο Τόμπρας εξήρε την συμβολή του Ζηλεμένου στην υπεράσπισή του (τελικά απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες). Το 1994 ίδρυσε το Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και Σπουδών «Ιωάννης Καποδίστριας». Πέθανε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 1997.
Αλέξανδρος Ν. Σούτσος

Ο Αλέξανδρος Ν. Σούτσος (1758 - 18 Ιανουαρίου 1821) ήταν δραγουμάνος του στόλου, μέγας διερμηνέας της Υψηλής Πύλης και ηγεμόνας της Βλαχίας το 1802, και την περίοδο 1818-1821, καθώς και ηγεμόνας της Μολδαβίας το 1801-1802.

 Γεννήθηκε στη Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Νικολάου Σούτσου, μεγάλου διερμηνέα της Υψηλής Πύλης & γόνου εύπορης Φαναριωτικής οικογένειας. Σπούδασε στην Πατριαρχική Ακαδημία της Κωνσταντινούπολης. Διατέλεσε δραγουμάνος του στόλου και στη συνέχεια, το 1799, διορίστηκε διερμηνέας της Υψηλής Πύλης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1801. Στις 10 Ιουνίου του ίδιου χρόνου διορίστηκε ηγεμόνας της Μολδαβίας, θέση που διατήρησε μόλις μέχρι τον Οκτώβριο. Το 1802 τοποθετήθηκε ηγεμόνας της Βλαχίας, αλλά αναγκάστηκε να καταφύγει στη Κωνσταντινούπολη μετά την εισβολή των Ρώσων. Τον Απρίλιο του 1805 που οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις είχαν συνασπιστεί κατά του Ναπολέοντα, στη Κωνσταντινούπολη είχαν αναπτυχθεί -ειδικά από τους Φαναριώτες- δύο πολιτικές μερίδες, η φιλορωσική και η φιλογαλλική. Μετά δε και την μάχη του Αούστερλιτς, επικράτησε η φιλογαλλική μερίδα, που ενισχύονταν ιδιαίτερα από τον τότε Γάλλο πρέσβη Οράτιο Σεβαστιάνη, ο οποίος και έχαιρε της εμπιστοσύνης του σουλτάνου. Με την παρέμβαση αυτού αντικαταστάθηκαν το 1806, ως ρωσόφιλοι, οι Ηγεμόνες της Μολδοβλαχίας Αλέξανδρος Μουρούζης και Κωνσταντίνος Υψηλάντης και στη θέση τους ανέλαβαν οι Φαναριώτες (γαλλόφιλοι) Αλέξανδρος Ν. Σούτσος και Σκαρλάτος Καλλιμάχης αντίστοιχα. Τον Δεκέμβριο όμως του ίδιου έτους αναγκάστηκαν και αυτοί να επιστρέψουν στη Κωνσταντινούπολη, μετά την εισβολή των Ρώσων στη Μολδοβλαχία. Τελικά ο Αλέξανδρος Ν. Σούτσος πήγε στη Βλαχία στις 17 Νοεμβρίου του 1818, όπου και παρέμεινε στον θρόνο μέχρι το τέλος του. Ο Αλέξανδρος Ν. Σούτσος, από τη θέση του δραγουμάνου του Οθωμανικού στόλου, προσέφερε πολλά στην πατρίδα και ιδιαίτερη στην ανάπτυξη της Ελληνικής ναυτιλίας. Ειδικότερα όταν το 1806 διορίστηκε πρίγκιπας της Βλαχίας, μαζί με τον Σκαρλάτο Καλλιμάχη προέτρεψαν τον τότε φερόμενο πατριάρχη Καλλίνικο Ε΄ σε παραίτηση υπέρ του Γρηγορίου Ε΄, όπου και συνέβη στις 22 Σεπτεμβρίου του 1806. Υποστηρίζεται ότι ήταν μυημένος στη Φιλική Εταιρεία και ότι το τέλος του οφείλεται σε δηλητηρίαση από μέλη της Φιλικής Εταιρείας, λόγω υποψιών που υπήρχαν για συνεργασία με τους Τούρκους. Απεβίωσε ξαφνικά στις 18 (ή 19) Ιανουαρίου του 1821 στο Βουκουρέστι.
Εργασίες σε ύψος

Εργασίες σε ύψος είναι όλες οι εργασίες, ανεξαρτήτως αντικειμένου, μέσου πρόσβασης, διάρκειας εργασιών ή ύψους στο οποίο εκτελούνται, που εμπεριέχουν τον κίνδυνο τραυματισμού του εργαζόμενου από πτώση.

 Παραδείγματα εργασιών σε ύψος είναι: οι εργασίες σε στέγες ή πλατώματα χωρίς προστατευτικά κιγκλιδώματα, οι εργασίες σε στύλους και πυλώνες τηλεπικοινωνιών και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, οι εργασίες σε ανεμογεννήτριες κλπ. Υπάρχουν δύο κατηγορίες εργαζομένων σε ύψος, οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος και οι εναερίτες. Οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος χρησιμοποιούν μέσα συλλογικής αλλά και ατομικής προστασίας από πτώση, όμως η πρόσβαση και η θέση εργασίας τους επιτυγχάνεται με τη χρήση απλών μέσων όπως φορητές κλίμακες (σκάλες), ικριώματα (σκαλωσιές), εξέδρες εργασίας κλπ. Οι απλοί εργαζόμενοι σε ύψος δηλαδή, δεν αναρτώνται ποτέ από τη ζώνη τους, παρά μόνο σε περίπτωση πτώσης. Οι εναερίτες, χρησιμοποιούν μέσα ατομικής προστασίας από πτώση όμως η πρόσβαση ή/και η θέση εργασίας τους επιτυγχάνεται με τη χρήση ατομικών μέσων πρόσβασης και σταθεροποίησης θέσης εργασίας όπως η ζώνη σταθεροποίησης και ανάρτησης, ο σταθεροποιητής θέσης εργασίας, το σχοινί κλπ. Οι εναερίτες δηλαδή, αναρτώνται από τη ζώνη τους για να εργαστούν, ευρισκόμενοι είτε σε επαφή με τις επιφάνειες εργασίας, είτε εντελώς αιωρούμενοι στο κενό. Η ελληνική νομοθεσία που αφορά την ασφάλεια των εργαζομένων σε ύψος είναι το Π.Δ. 155/2004, το Π.Δ. 395/1994 και το Π.Δ. 396/1994.
Ντενί Παπάς

Ο Ντενί Παπαστρατιντές, γνωστός και ως Παπάς, είναι πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, ελληνικής καταγωγής, γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1937 στη Λυών (Ρον). Αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ολιμπίκ Λυών το 1960.

 Διετέλεσε χρέη πρώτου προπονητή της ομάδας της Λυών από τον Οκτώβριο του 1987 ως τον Μάρτιο του 1988 (δεύτεροις προπονητής στην ιστορία της ομάδας υπό τον Ζαν-Μισέλ Ολάς). 1947-1957 : ΦΚ Βιλφράνς 1957-1960 : Γκρενόμπλ ΦΚ 1960-1961 : Ολιμπίκ Λυών 1962-1968 : ΦΚ Βιλφράνς 1968-1971 : ΚΣ Κουισό και στη συνέχεια ΚΣ Λουάν-Κουισό 1966-1968 : ΦΚ Βιλφράνς 1969-1971 : ΚΣ Κουισό 1971-1974 : ΦΚ Βιλφράνς 1976-1985 : ΚΣ Κουισό-Λουάν Οκτώβριος 1987-Μάρτιος 1988, και στη συνέχεια ως αθλητικός διευθυντής ως τον Ιούνιο : Ολιμπίκ Λυών 1989-1998 : ΦΚ Βιλφράνς Προφίλ του Ντενί Παπάς στο footballdatabase.eu.
Κρίστοφερ Χίτσενς

Ο Κρίστοφερ Χίτσενς (Christopher Eric Hitchens, 13 Απριλίου 1949 – 15 Δεκεμβρίου 2011) ήταν Αγγλοαμερικανός συγγραφέας και αρθρογράφος ο οποίος έγινε ευρύτερα γνωστός ως δημοσιογράφος σε διάφορα αμερικανικά και βρετανικά έντυπα πολιτικού περιεχομένου. Το βιβλίο του Ο Θεός δεν είναι μεγάλος πραγματεύεται την ανυπαρξία του Θεού. Πέθανε σε ηλικία 62 ετών.

 Ο Χίτσενς γεννήθηκε στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας και φοίτησε στην Οξφόρδη και στο Κέιμπριτζ. Στα νεανικά του χρόνια μέχρι και τον ερχομό στις ΗΠΑ στις αρχές του της δεκαετίας του 1980, ο Χίτσενς ανήκε στον πολιτικό χώρο της Ριζοσπαστικής αριστεράς, όντας υποστηρικτής τροτσκιστικών ιδεών, αλλά και αρθρογράφος σε διάφορα έντυπα τα οποία πρόσκειντο σε αριστερά κόμματα. Με την πάροδο του χρόνου όμως, ο Χίτσενς διαφοροποίησε τη στάση του από την Αριστερά σε ζητήματα που αφορούσαν την ισλαμική τρομοκρατία. Ο ίδιος υποστήριξε την επέμβαση στο Ιράκ του 2003. Εν τούτοις, ο Χίτσενς έχει παραμείνει μεγάλος πολέμιος των θρησκειών και της κατοχής της Παλαιστίνης. Είναι επίσης γνωστή η πολεμική του κατά του Χένρυ Κίσινγκερ, τον οποίο κατηγορεί ότι διέπραξε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όσο ήταν υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ. Τον Ιούνιο του 2010 ο Χίτσενς διαγνώστηκε με καρκίνο του οισοφάγου. Ενάμιση χρόνο αργότερα, στις 15 Δεκεμβρίου 2011, άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο του Χιούστον στο Τέξας, έπειτα από επιπλοκές. Ο θάνατος του αποδόθηκε σε πνευμονία. Το 2007 ο Χίτσενς έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα. (2000) Μητέρα Τερέζα, εκδ. «Στάχυ» (2002) Η δίκη του Χένρι Κίσινγκερ, εκδ. «Βιβλιοπωλείον της Εστίας»(2003) Γράμματα σε ένα νέο αντιρρησία, «Βιβλιοπωλείον της Εστίας»(2008) Ο Θεός δεν είναι μεγάλος, εκδ. «Scripta»(2011) Hitch-22, εκδ. «Μεταίχμιο»(2009) Τα δικαιώματα του ανθρώπου, εκδ. «Ελληνικά Γράμματα» Βιβλιονέτ, Χίτσενς, Κρίστοφερ, 1949-2011. Κρίστοφερ Χίτσενς: Ο Θεός παραμένει νεκρός Καθημερινή 26/08/07, ανάκτηση 08/05/08 Χίτσενς: Πολλά ανθρώπινα δεινά οφείλονται στις θρησκείες Καθημερινή 21/11/07, ανάκτηση 08/05/08 Τέσσερις αντιρρήσεις για τη θρησκεία Καθημερινή 11/11/07, ανάκτηση 08/05/08 Ο Κίσινγκερ ήξερε για την ανατροπή του Μακαρίου Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων 13/02/01, ανάκτηση 08/05/08
Ναόκο Τακεούτσι

Η Ναόκο Τακεούτσι (ιαπωνικά: 武内 直子, Χέπμπορν: Takeuchi Naoko, 15 Μαρτίου 1967) είναι Γιαπωνέζα δημιουργός και καλλιτέχνιδα manga. Είναι ευρύτερα γνωστή ως η δημιουργός της σειράς Sailor Moon, μίας από τις δημοφιλέστερες σειρές manga όλων των εποχών.Έχει αποσπάσει πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Kodansha Manga Award το 1993 για τη Sailor Moon.

 Η Τακεούτσι γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1967 στο Κόφου του Γιαμανάσι της Ιαπωνίας από την Ίκουκο και τον Κέντζι Τακεούτσι. Έχει ένα μικρότερο αδερφό, τον Σίνγκο. Έχει δώσει τα ονόματα των συγγενών της στους χαρακτήρες που δημιούργησε για τη σειρά Sailor Moon, πράγμα που αναφέρει σε συνεντεύξεις για σε αρκετά κόμικ στριπ που έχει παράγει, στο κομμάτι των σημειώσεων του συγγραφέα. Η Τακεούτσι πήγε στο λύκειο Kofu Ichi. Φορούσε ναυτικές σχολικές στολές και έμπαινε σε λέσχες αστρονομίας και manga. Αυτές οι εμπειρίες επηρρέασαν το έργο της στη Sailor Moon, συμπεριλαμβανομένων και άλλων έργων όπως τα Love Call και Rain Kiss. Οι προηγούμενες λυκειακές εμπειρίες της επηρρέασαν τη πορεία της ως καλλιτέχνιδας manga. Ο πατέρας της Τακεούτσι την ενθάρρυνε να κυνηγήσει άλλα είδη καριέρας, σε περίπτωση που δεν τα κατάφερνε να γίνει επιτυχημένη επαγγελματίας καλλιτέχνιδα, πράγμα που την οδήγησε στο να σπουδάσει χημεία στο πανεπιστήμιο. Αποφοίτησε από το Kyoritsu University of Pharmacy, απ' όπου πήρε πτυχίο στη χημεία και έγινε πιστοποιημένη φαρμακοποιός. Πριν γίνει καλλιτέχνιδα manga, η Τακεούτσι ήταν μίκο στο Shiba Daijingu, ένα ναό κοντά στο πανεπιστήμιό της. Αυτή η εμπειρία αργότερα έγινε η βάση για μία από τις χαρακτήρες της στη Sailor Moon, τη Rei Hino.Αφού αποφοίτησε από το Kyoritsu University of Pharmacy στην ηλικία των 19 ετών, εισήλθε στη βιομηχανία των manga δίνοντας το έργο της με τίτλο Love Call στην Kodansha, για το οποίο απέσπασε το δεύτερο βραβείο της εταιρείας στην κατηγορία Νέος Καλλιτέχνης Manga. Έπειτα έγραψε μονόπρακτα κομμάτια, μέχρι που έγραψε το manga Maria, που εκδιδόταν στο περιοδικό Nakayoshi από τις αρχές έως τα μέσα του 1990. Μετά της ολοκλήρωση του manga αυτού, η Τακεούτσι εργάστηκε στη σειρά με θέμα το πατινάζ, The Cherry Project. Αυτή εκδιδόταν από τα τέλη του 1990 μέχρι το 1991 στο Nakayoshi. Ενώ δούλευε στο Cherry Project, ήθελε να κάνει ένα manga που θα εξελίσσεται στο διάστημα με κοπέλες πολεμίστριες. Ο editor της, Φούμιο Όσανο, της πρότεινε οι πολεμίστριες να φορούν ναυτικές στολές. Αυτή η ιδέα πραγματοποιήθηκε σε ένα μονόπρακτο με τίτλο Codename: Sailor V, που αργότερα ξεκίνησε να κυκλοφορεί στο περιοδικό RunRun. Όταν η Toei Amination σχεδίαζε να κάνει το manga σειρά anime, η Τακεούτσι ξαναδούλεψε στο έργο και πρόσθεσε τέσσερις ακόμη πολεμίστριες. Το 1993 βραβεύτηκε με το 17o Kodansha Manga Award για τη Sailor Moon, στην κατηγορία Shōujo. Ναόκο Τακεούτσι στο IMDb Ναόκο Τακεούτσι στο Anime News Network Ναόκο Τακεούτσι στι MyAnimeList Ναόκο Τακεούτσι στο TV Tropes Ναόκο Τακεούτσι στη Wikia
Παναγία Τουρλιανή Μυκόνου

Η Παναγία Τουρλιανή είναι το σημαντικότερο μοναστήρι της Μυκόνου και η πολιούχος του νησιού. Βρίσκεται στην Άνω Μερά Μυκόνου σε απόσταση επτά χιλιομέτρων από τη Χώρα της Μυκόνου.

 Κατά την παράδοση το Μοναστήρι της Παναγίας Τουρλιανής κτίστηκε από φυγάδες Μοναχούς της Αρχόντισσας Πάρου, που ζήτησαν άσυλο στο νησί της Μυκόνου. Οι Μοναχοί κατέφυγαν στο άνω μέρος του νησιού, στον μικρό ναό της Παναγίας, όπου υπηρετούσε η Μοναχή Τούρλη. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή το όνομα του μοναστηριού οφείλεται στο γεγονός ότι η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας βρέθηκε στη θαλάσσια περιοχή Τούρλος έξω από τη Χώρα της Μυκόνου.Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας θεωρείται ότι είναι έργο του Ευαγγελιστή Λουκά. Ανήκει στη Ιερά Μητρόπολη Σύρου.Το μοναστήρι της Παναγιάς της Τουρλιανής ιδρύθηκε το 1542 εκεί όπου παλιότερα υπήρχε μία εκκλησία των Εισοδίων της Παναγίας. Στα 1757 – 1767 έγινε ανακαίνιση της μονής από τον ιερομόναχο Ιγνάτιο Μπάσουλα και απέκτησε έτσι τη σημερινή της μορφή. Η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου.Τον Δεκαπενταύγουστο γίνεται μεγάλο πανηγύρι στη μονή. Στις 23 Αυγούστου (Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου) είναι η κύρια γιορτή του μοναστηριού. Η εικόνα της Παναγίας Τουρλιανής μεταφέρεται με λιτανεία κάθε πρώτη Κυριακή της Σαρακοστής στην Χώρα, σε έναν από τους τρεις ενοριακούς ναούς της Χώρας (Μεγάλη Παναγιά, Πανάχραντος, Αγία Κυριακή), όπου παραμένει μέχρι το Σάββατο του Λαζάρου.Το καθολικό της μονής είναι τρίκλιτος σταυροειδής βυζαντινός ναός με τρούλο και διαθέτει ένα πανύψηλο μαρμάρινο κωδωνοστάσιο. Το κεντρικό κλίτος του καθολικού είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, το αριστερό κλίτος είναι αφιερωμένο στο Γενέσιο της Θεοτόκου και το δεξιό κλίτος στον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο. Το καθολικό της μονής διαθέτει ένα επιβλητικό επιχρυσωμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο σε στυλ μπαρόκ, το οποίο φιλοτεχνήθηκε και κατασκευάστηκε το 1775 από καλλιτέχνες της Φλωρεντίας. Το τέμπλο έχει μήκος 10,20 μέτρα και καλύπτει και τα τρία κλίτη του ναού. Οι εικόνες του τέμπλου έγιναν από τον αγιογράφο Ιωάννη τον εκ Κερκύρας.Στην μονή λειτουργεί εκκλησιαστικό μουσείο.Στα εκθέματα περιλαμβάνονται εικόνες, χρυσοκέντητοι επιτάφιοι, αλλά και οι πρώτες καμπάνες της Μονής.Στις αρχές του 20ου αιώνα το μοναστήρι λειτούργησε ως γηροκομείο και αργότερα ως ορφανοτροφείο. Με δωρεάν παραχώρηση οικοπέδων του μοναστηριού δημιουργήθηκαν νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, πλατεία και πνευματικό κέντρο. Η αρχική έκδοση του παρόντος λήμματος βασίστηκε σε κείμενο δημοσιευμένο από την Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δημοσιεύεται στη Βικιπαίδεια κατόπιν άδειας.
Όλιβερ Στόουν

Ο Όλιβερ Στόουν (William Oliver Stone, 15 Σεπτεμβρίου 1946) είναι Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός γνωστών ταινιών όπως Πλατούν (Platoon), Γεννημένος την 4η Ιουλίου (Born in Fourth of July), Αλέξανδρος και Αγριότητα (Savages). Γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου του έτους 1946, στην Νέα Υόρκη και επίσης είναι βετεράνος. Κατά την δεκαετία του ’60, εγκατέλειψε τον πανεπιστήμιο του Γέιλ,για να κατατάχτει ως στρατιώτης στον πόλεμο του Βιετνάμ και υπηρέτησε στο αμερικανικό πεζικό το 1967-68. Στο Βιετνάμ έδειξε πολύ θάρρος, τραυματίστηκε δύο φορές και του απονεμήθηκε μπρούτζινο αστέρι ανδρείας. Αφού επέστρεψε από το Βιετνάμ, σπούδασε στην κινηματογραφική σχολή της Νέας Υόρκης. Έχει κερδίσει δύο βραβεία Όσκαρ, 3 Χρυσές Σφαίρες και ένα βραβείο ΒΑFΤΑ. Επίσης, έχει ψηφιστεί ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες όλων των εποχών από το Entertainment Weekly. Είναι παντρεμένος και έχει τρια παιδιά.

 Ο Όλιβερ Στόουν έχει παντρευτεί τρεις φορές. Την πρώτη φορά είχε παντρευτεί την Νάγουα Σάρκις στις 22 Μαΐου 1971 και χώρισαν το έτος 1977. Τότε επίσης παντρεύτηκε την Ελίζαμπεθ Μπάρκιτ Κοξ, μια βοηθό σε παραγωγή ταινίας, στις 7 Ιουνίου 1981. Έχουν δύο γιούς, τον Σον/Αλί (γεν.το 1984) και τον Μαΐκλ Τζακ (γεν. το 1991). Ο Σον εμφανίστηκε σε κάποιες από τις ταινίες του πατέρα του, ενώ ήταν παιδί. Χώρισαν το 1993. Τώρα ο Όλιβερ Στόουν είναι παντρεμένος με την Sun-jung Jung, και το ζευγάρι έχει μια θυγατέρα, την Τάρα(γεν.το 1995).Το 1999, ο Στόουν συνελήφθη και βρέθηκε ένοχος για κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών και μπήκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Συνελήφθη ξανά την νύχτα της 27ης Μαΐου του 2005 στο Λος Άντζελες για κατοχή μιας παράνομης αγνωστοποίητης ουσίας. Στις 27 Μαΐου του 2005,συνελήφθη επειδή οδηγούσε υπο την επήρεια και κατοχή ναρκωτικών. Απελευθερώθηκε την επόμενη ημέρα με $15,000 δολάρια πρόστιμο. Τον Αύγουστο του 2005, τελικά πλήρωσε πρόστιμο $100 δολάρια.
ΡΣΦΠ Τελχινίς

Ο ΡΣΦΠ Τελχινίς (Ροδιακός Σύλλογος Φίλων Πετοσφαίρισης «Τελχινίς») είναι αθλητικό σωματείο με έδρα τη Ρόδο. Το σωματείο δραστηριοποιείται στα αθλήματα της πετοσφαίριση σάλας και της πετοσφαίρισης άμμου (μπιτς βόλεϊ).

 Η Τελχινίδα (ΡΣΦΠ Τελχινίς) ιδρύθηκε το 2008. Αρχικά διέθετε μόνο τμήματα πετοσφαίρισης άμμου αλλά στη συνέχεια δημιούργησε και τμήματα πετοσφαίρισης σάλας. Ως έδρα των αγώνων σάλας χρησιμποποιεί το ΔΑΚ «Καλλιμάτεια».Απόσπασμα από το καταστατικό του συλλόγου: Ο Ροδιακός Σύλλογος Φίλων Πετοσφαίρισης 'ΤΕΛΧΙΝΙΣ' είναι αθλητικό σωματείο που έχει σα σκοπό τη συστηματική ανάπτυξη και ενίσχυση των σωματικών, πνευματικών και ψυχικών ικανοτήτων των μελών του για τη συμμετοχή τους σε αθλητικούς αγώνες ιδιαίτερα των αθλημάτων πετοσφαίρισης (βόλεϊ) και πετοσφαίρισης άμμου (μπιτς βόλεϊ). Αποσκοπεί ακόμα στην ανάπτυξη του φίλαθλου πνεύματος παράλληλα με τη μορφωτική και πολιτιστική ανάπτυξη και καλλιέργεια των μελών του. Το όνομα «Τελχινίς» ήταν μία από τις ονομασίες της Ρόδου, και οφείλεται στους πρώτους κατοίκους του νησιού τους Τελχίνες. Πίνακας με τους τίτλους που έχουν κατακτήσει τα τμήματα βόλεϊ στα Δωδεκάνησα (έως την περίοδο 2022-23) Οι ομάδες Νεανίδων και Κορασίδων της Τελχινίδας έχουν ανακηρυχθεί αρκετές φορές Πρωταθλήτριες Αιγαίου (Ζ΄ Περιφέρειας). Πρωτάθλημα Αιγαίου Νεανίδων: 2020-21Πρωτάθλημα Αιγαίου Κορασίδων: 2020-21, 2022-23 Επιτυχίες αθλητριών και αθλητών της Τελχινίδας στο μπιτς βόλεϊ (από το 2013 έως το Μάρτιο του 2020) Επίσημη ιστοσελίδα www.telchinis.gr Ροδιακός Σύλλογος Φίλων Πετοσφαίρισης "Τελχινίς" www.volleyball.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-05-11 στο Wayback Machine. Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης www.volleyball.gr Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης - Πετοσφαίριση άμμου www.volleyball.gr Τελχινίδα: Πρωταθλήτριες Δωδεκανήσου οι νεάνιδες (2020) www.kostoday.com Αρχειοθετήθηκε 2023-06-05 στο Wayback Machine. Πρωταθλήτριες Αιγαίου οι κορασίδες και οι νεάνιδες της Τελχινίδας (2021) telchinis.wordpress.com Αρχειοθετήθηκε 2023-02-01 στο Wayback Machine. Τίτλοι περιόδου 2021-22 telchinis.wordpress.com Αρχειοθετήθηκε 2023-03-24 στο Wayback Machine. Πρωταθλήτριες Κορασίδων Δωδεκανήσου 2009 έως 2023 telchinis.wordpress.com Αρχειοθετήθηκε 2023-05-08 στο Wayback Machine.
Δρυ Λακωνίας

Το Δρυ είναι παραδοσιακός οικισμός του δήμου Ανατολικής Μάνης του νομού Λακωνίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 37 μόνιμους κατοίκους.

 Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 180 μέτρων επί λόφου κοντά στις ακτές του Μεσσηνιακού κόλπου. Η ονομασία του οφείλεται στο δέντρο δρυς (βελανιδιά) που υπάρχει στην περιοχή. Το 1618, σύμφωνα με υπόμνημα που συντάχτηκε από τον Πέτρο Μεδίκο με αποδέκτη τον Κάρολο του Νεβέρ, στο Δρυ κατοικούσαν 85 οικογένειες, ενώ κατά τη δεκαετία του 1850 ζούσαν στο χωριό 48 οικογένειες. Διοικητικά, υπαγόταν κατά τα μέσα του 19ου αιώνα στον δήμο Μέσσης της επαρχίας Οιτύλου. Παρά τη μεταγενέστερη κατάργηση των δήμων συνέχισε να ανήκει στην επαρχία Οιτύλου μέχρι και το 1997, ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Οιτύλου. Από το 2011 ανήκει στον νεοσύστατο δήμο Ανατολικής Μάνης.
STS-97

Η πτήση STS-97 (αγγλ. Space Transportation System, διαστημικό σύστημα μεταφορών) είναι ο κωδικός που χαρακτηρίζει μια από τις αποστολές της NASA στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Πραγματοποιήθηκε με το διαστημικό λεωφορείο Εντέβορ από τις 30 Νοεμβρίου μέχρι τις 11 Δεκεμβρίου του 2000 από το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39Β του ακρωτηρίου Κέννεντυ.

 Το πλήρωμα που επάνδρωσε την πτήση: *Αριθμός πτήσεων (συμπεριλαμβανομένης της παρούσας STS-97), ακολουθούμενος από τα εμβλήματα των αποστολών, στις οποίες έχουν πάρει μέρος. Κατά τη διάρκεια της ενδεκαήμερης αποστολής, ο αρχικός στόχος εκπληρώθηκε, ο οποίος ήταν να παραδοθεί και να συνδεθεί με το διεθνή διαστημικό σταθμό το πρώτο σύνολο παροχής ενέργειας από ηλιακά κύτταρα. Οι αστροναύτες διενήργησαν τρεις διαστημικούς περιπάτους, κατά τη διάρκεια των οποίων προετοίμασαν μια μονάδα ελλιμενισμού για την άφιξη της εργαστηριακής ενότητας Destiny, εγκατέστησαν επιπλέοντες ανιχνευτές δυναμικού (αγγλ. Floating Potential Probes) για την μέτρηση του ηλεκτρικού δυναμικού που περιβάλλει το σταθμό, εγκατέστησαν ένα καλώδιο φωτογραφικών μηχανών έξω από την μονάδα Unity, και μετέφεραν προμήθειες, εξοπλισμό και απορρίμματα μεταξύ του διαστημικού λεωφορείου και του σταθμού.Την τρίτη ημέρα της πτήσης, ο κυβερνήτης Brent Jett επέτυχε την σύνδεση με τον σταθμό. Από μέσα από το διαστημόπλοιο, ο Garneau χρησιμοποίησε το Canadarm για να ξεφορτώσει το P6 ζευκτόν από το αμπάρι του διαστημικού λεωφορείου, φέρνοντάς το στην θέση διανυκτέρευσης. Ο Tanner και ο Noriega πέρασαν μέσα από την σήραγγα ελλιμενισμού του διαστημοπλοίου και άνοιξαν την μπούκα του σταθμού και τοποθέτησαν τα πρώτα πακέτα με προμήθειες και υλικό υπολογιστών στον σταθμό. Την τέταρτη μέρα της πτήσης, το τριμελές πλήρωμα της αποστολής 1 μπήκε στη μονάδα Unity για πρώτη φορά. Την Παρασκευή, 8 Δεκεμβρίου, το πλήρωμα έκανε την πρώτη επίσκεψη στο πλήρωμα της αποστολής 1 που κατοικεί στο διαστημικό σταθμό. Μέχρι τότε η μπούκα μεταξύ του σταθμού και του διαστημοπλοίου είχε παραμείνει κλειστή για αποφυγή τυχόν διαρροής ατμοσφαιρικής πίεσης, αφού το πλήρωμα του διαστημοπλοίου έκανε διαστημικούς περιπάτους. Μετά από τα καλωσορίσματα και την υποχρεωτική ενημέρωση, οι οκτώ αστροναύτες διενήργησαν δοκιμαστικά στον σταθμό και στους ηλιακούς συλλέκτες, μετέφεραν εξοπλισμό και προμήθειες, και έλεγξαν το καλώδιο τηλεοπτικών φωτογραφικών μηχανών που είχαν εγκαταστήσει ο Tanner και ο Noriega προετοιμάζοντας την επερχόμενη αποστολή.Στις 9 Δεκεμβρίου, τα δύο πληρώματα ολοκλήρωσαν τις εργασίες φόρτωσης και εκφόρτωσης μεταξύ του σταθμού και του διαστημοπλοίου. Το πλήρωμα του Εντέβορ αποχαιρέτισε το πλήρωμα της αποστολής 1 που έμεινε στον σταθμό και έκλεισε τις πόρτες, αποσυνδέθηκε από το σταθμό μετά από αυτή την εξαήμερη διαμονή και ξεκίνησε για την επιστροφή στην γη.Η πτήση STS-97 ήταν η δέκατη πέμπτη πτήση του Εντέβορ και η εκατοστή πρώτη αποστολή διαστημικού λεωφορείου. περιληπτική περιγραφή (Αγγλικά) STS-97 Video Highlights
Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2003

Το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2003 ήταν το έκτο Κύπελλο Συνομοσπονδιών στην ιστορία του θεσμού. Διεξάχθηκε στη Γαλλία από τις 18 έως τις 29 Ιουνίου 2003. Η Γαλλία είχε κατακτήσει τη διοργάνωση του 2001.

 1Η Τουρκία αγωνίστηκε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών, επειδή η φιναλίστ του Euro 2000 Ιταλία αρνήθηκε να συμμετάσχει. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στα στάδια: Το Κύπελλο Συνομοσπονδιών FIFA 2003 στην επίσημη ιστοσελίδα της FIFA Αρχειοθετήθηκε 2016-11-25 στο Wayback Machine.
Ζωή Ρηγοπούλου

Η Ζωή Ρηγοπούλου (24 Νοεμβρίου 1956, Αθήνα) είναι Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου. Είναι η κόρη των ηθοποιών Κάκιας Αναλυτή και Κώστα Ρηγόπουλου, και μητέρα της Κατερίνας Βασιλείου.

 Η Ρηγοπούλου υπήρξε απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Πέλου Κατσέλη και κόρη των επίσης ηθοποιών Κάκιας Αναλυτή και Κώστα Ρηγόπουλου. Είναι πτυχιούχος του τμήματος πολιτικών επιστημών του Παντείου Πανεπιστημίου. Επίσης έχει πτυχίο διδασκαλίας στην αγγλική γλώσσα. Είναι μεταφράστρια θεατρικών και κινηματογραφικών έργων, παραγωγός μουσικών εκπομπών στο ραδιόφωνο επί σειρά ετών (Super FM, Κανάλι 15, Cool FM) και επί τρία χρόνια ήταν παρουσιάστρια και γενική υπεύθυνη της τηλεοπτικής εκπομπής για το θέατρο «Στάσιμον», στο SEVEN X. Έχει διδάξει Υποκριτική στην Δραματική Σχολή ΚΕΑ, στον Πειραϊκό Σύνδεσμο και στην Δραματική σχολή ΜΕΛΙΣΣΑ.
Θέμις Μπαζάκα

Η Θέμις Μπαζάκα (Θεσσαλονίκη, 3 Μαρτίου 1957-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου με καταγωγή από την Ξιφιανή Αλμωπίας της περιφερειακής ενότητας Πέλλας.

 Από τη δεκαετία του 1980 έχει εμφανιστεί σε αρκετές γνωστές και αξιόλογες ταινίες, όπως Παραγγελιά! (1980), Ρεμπέτικο, Πέτρινα Χρόνια (1985), Ήσυχες μέρες του Αυγούστου (1991), Ακροπόλ (1996) κ.ά.. Πρόσφατες γνωστές δουλειές της είναι το Ο Ηλίας του 16ου (2008) και το Αν... (2012). Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί στις σειρές, Η Αρχαία Σκουριά , Το Μινόρε της Αυγής , Ρεμπέτικο , Πέτρινα Χρόνια , Σαν τα τρελά πουλιά , Η φανέλα με το "9", Ξενοδοχείο Αμόρε , Ο Πύργος των Μοσκώφ , Υπογραφή Πρίφτης , Ανατομία ενός εγκλήματος , Γυναίκες , Εξ’ αδιαιρέτου, Τμήμα Ηθών , Ασημένιο Δηνάριο , Ρακοσυλλέκτες , Το γελοίον του πράγματος ,Απών ,Εκείνες κι εγώ ,Μια νύχτα σαν κι αυτή ,Σαν αδελφές Κόκκινος Κύκλος ,Ταξίμ ,Οι γυναίκες της ζωής της ,Φεύγα ,10η εντολή ,Γάμος με τα όλα του ,Μου λείπεις ,Δυο μέρες μόνο ,Υπέροχα πλάσματα ,Το σόι σου ,,Σκοτεινή Θάλασσα ,Φλόγα και Άνεμος ,Milky Way Η Μάγισσα Έχει βραβευθεί τρεις φορές από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, δύο φορές για Β' Γυναικείο Ρόλο για τις ταινίες Ρεμπέτικο και Οι ακροβάτες του κήπου και με Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία τα Πέτρινα χρόνια. Για αυτόν τον ρόλο, απέσπασε και Εύφημο Μνεία, από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας. Θέμις Μπαζάκα στο IMDb Θέμις Μπαζάκα: Συνέντευξη στην ATHENS VOICE για τη ζωή της, τον κινηματογράφο, το θέατρο και τον ρόλο της στην παράσταση «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι»