Μούντα

Οι Μούντα (Χίντι: मुंडा, Ασσαμικά: মুণ্ডা, Βεγγαλικά: মুন্ডা) είναι μια εθνοτική ομάδα Αντιβάσι της Ινδίας. Μιλούν τη γλώσσα Μουντάρι, η οποία ανήκει στην υποομάδα Μούντα των Αυστροασιατικών γλωσσών. Οι Μούντα κατοικούν στις βόρειες περιοχές της ανατολικής Ινδίας, συγκεντρωμένοι στις πολιτείες Τζαρκάντ, Οντίσα και Δυτική Βεγγάλη. Οι Μούντα επίσης κατοικούν στα γειτονικά κρατίδιαΜπιχάρ, Τσατίσγκαρ και Αρουνάτσαλ Πραντές καθώς και σε τμήματα του Μπαγκλαντές. Η ομάδα κατάγεται από την Ινδία και είναι μια από τις μεγαλύτερες προγραμματισμένες φυλές της χώρας. Στη Τρίπουρα είναι επίσης γνωστοί ως Μούρα, και στο Μάντια Πραντές ονομάζονται συχνά Μούντα.

 Η προϊστορία των λαών Μούντα είναι ξεκάθαρη. Αν και το πώς πήγαν στο οροπέδιο Τσότα Ναγκπούρ αμφισβητείται, συμφωνείται ότι οι πρόγονοι των ομιλητών των σύγχρονων γλωσσών Μούντα μετανάστευσαν προς τα δυτικά από την Αυστροασιατική πατρίδα τους, την ηπειρωτική Νοτιοανατολική Ασία. Σύμφωνα με τον Ρ. Σ. Σάρμα, ιστορικός της αρχαίας και πρώιμης μεσαιωνικής Ινδίας, υπάρχουν πολλοί όροι από τα Μούντα, τα Δραβιδικά και μη-Σανσκριτικοί όροι σε Βεδικά κείμενα που αποδίδονται στο 1500 με 500 π.Χ. Δείχνουν τις ιδέες, τους θεσμούς, τα προϊόντα και οικισμούς που συνδέονται με την χερσόνησο και μη-Βεδική Ινδία. Ομοίως, πολλοί όροι στα Πάλι και τα Σανσκριτικά, σηματοδοτεί τις ιδέες και τους θεσμούς που αναπτύχθηκαν στην Ινδογαγγητική πεδιάδα, εμφανίζονται στα πρώτα Ταμιλικά κείμενα που ονομάζεται λογοτεχνία Σάνγκαμ, τα οποία δημιουργήθηκαν από το 300 π.Χ. έως το 600 μ.Χ. Στην ανατολική περιοχή, που κατοικείται από τους Μούντα, οι άνθρωποι έκαναν τη δική τους συμβολή. Διάφοροι όροι που υποδηλώνουν τη χρήση του βαμβακιού, την πλοήγηση, το σκάψιμο, μπαστούνια, κλπ. στις ινδοάριες γλώσσες έχουν επισημανθεί ότι προέρχονται από τις γλώσσες Μούντα. Κρίθηκε ότι αλλαγές στη φωνητική και το λεξιλόγιο από τη Βεδική γλώσσα μπορεί να εξηγηθεί από την επαφή με τις γλώσσες Μούντα και τις Δραβιδικές γλώσσες.Στα τέλη της δεκαετίας του 1800, οι Βρετανικές Ινδίες και πολλοί μη-Μούντα άρπαζαν γη που παραδοσιακά καταλαμβανόταν από τους Μούντα, αναγκάζοντας τους Μούντα να λειτουργούν ως συνδεδεμένοι εργάτες. Ο μαχητής της ελευθερίας των Μούντα Μπίρσα Μούντα ξεκίνησε τις πρώτες πορείες διαμαρτυρίας ζητώντας άφεση των δασικών τελών. Εργάστηκε για να ενοποιήσει τους Αντιβάσι στο Τσότα Ναγκπούρ για να αντισταθούν στη Βρετανική κυριαρχία στην Ινδία. Ο Μιλλεναριανισμός σε φυλετική ζώνη ξεκίνησε με αυτόν, και αυτός εξακολουθεί να είναι σεβαστός στο Τζαρκάντ, με τους χωρικούς στο πατρικό του χωριό να τον λατρεύουν ως Μπίρσα Μπαγκαουάν. Οι Μούντα πιθανώς κατάγονται από Αυστροασιατικές μετανάστες από τη Νοτιοανατολική Ασία. Νομάδες κυνηγοί στην φυλετική ζώνη της Ινδίας, έγιναν αγρότες που απασχολούνταν στην καλαθοπλεκτική και την ύφανση. Με την εισαγωγή του λαού των Μούντα, ως Προγραμματιστένες Φυλές (Αντιβάσι), πολλοί απασχολούνται σε διάφορες κυβερνητικές οργανώσεις (ιδιαίτερα στους Ινδικούς Σιδηρόδρομους). Η θρησκεία των Μούντα είναι ένα μείγμα του Σαρναϊσμού και του Χριστιανισμού και δεν είναι μέρος του Ινδικού συστήματος των καστών. Αν και οι Μούντα έχουν διατηρήσει πολλά από τον προχριστιανικό πολιτισμό τους, έχουν απορροφήσει ορισμένες Χριστιανικές παραδόσεις. Έχουν πολλά δημοτικά τραγούδια, χορούς, παραμύθια και παραδοσιακά μουσικά όργανα. Και τα δύο φύλα συμμετέχουν σε χορούς, κοινωνικές εκδηλώσεις και φεστιβάλ. Το νακαρέχ είναι το κύριο μουσικό όργανο.Οι Μούντα έχουν περίτεχνα τελετουργικά για να γιορτάσουν τη γέννηση, το θάνατο, τη δέσμευση και το γάμο. Η γέννηση ενός αγοριού γιορτάζεται ως εργαζόμενος για την οικογένεια, και η γέννηση ενός κοριτσιού γιορτάζεται ως φροντιστής της οικογένειας. Το Λότα-πάνι είναι η τελετή δέσμευσης. Το Ντάλι Τάκα, ένα νομισματικό δώρο στους πατρικούς κηδεμόνες, γενικά καταβάλλεται πριν από το γάμο. Ο γάμος, που θεωρείται μία από τις βασικές τελετουργίες της ζωής, είναι μια γιορτή που διαρκεί μια εβδομάδα.Μετά το θάνατο, τοποθετείται μια αλοιφή από αρωματικό λάδι και κουρκούμι στο πρόσωπο και το σώμα. Ο γάμος των χηρών είναι συνηθισμένος. Οι Μούντα είναι πατριγονικοί, πατροτοπικοί και πατριαρχικοί.Ασχολούμενοι με τη γεωργία, οι Μούντα γιορτάζουν τα εποχιακά φεστιβάλ Μάγκε Παράμπ, Φαγκού, Καράμ (φεστιβάλ), Μπάχα παράμπ, Σαρχούλ και Σοχράι. Ορισμένα εποχιακά φεστιβάλ συμπίπτουν με θρησκευτικές εορτές, αλλά η αρχική τους σημασία παραμένει.Οι Μούντα του Τζαρκάντ επίσης να ακολουθήσετε την παλιά παράδοση των Πατθαλγκάρι. Είναι ένα χάραγμα πέτρας κατά το οποία η φυλετική κοινότητα που κατοικοί στο χωριό θάβει μια μεγάλη ντυμένη ταφόπλακα με σχήματα αντεστραμμένου υ στη πλευρά κεφαλής του τάφου ή την είσοδο του χωριού στο οποίο είναι γραμμένο το οικογενειακό δέντρο των νεκρών ατόμων. Υπάρχουν κάποια άλλα είδη του πατθαλγκάρι, όπως: Χοραντίρι - είναι η πέτρα στην οποία γράφεται το οικογενειακό δέντρο. Τσαλπαντίρι ή Σαασαντίρι - είναι η πέτρα στην οποία παρατηρούνται τα σύνορα των χωριών και τα όριά τους. Μαγκοντίρι - Αυτή είναι η ταφόπλακα του κοινωνικού εγκληματία που διέπραξε την πολυγαμία ή μη κοινωνικό γάμο. Ζιντίρι - Αυτή είναι η πέτρα που τοποθετείται πάνω από ταφή του πλακούντα και το αποξηραμένο ναυτικό μέρος ενός νεογέννητου. Μπίρσα Μούντα: μαχητής της ελευθερίας στα τέλη του 19ου αιώνα Ανούτζ Λουγκούν: ποιητής που έλαβε το βραβείο Μπαράτ Μπουσάν Αγκαρουάλ για το 2011 Ροχίντας Σινγκ Ναγκ: Εφευρέτης του αλφαβήτου Μουντάρι Μπάνι Λάκο Μπόντρα: Εφευρέτης του αλφαβήτου Βαράνγκ Κσίτι Αμρίτ Λουγκούν: Πρεσβευτής στην Υεμένη και διευθυντής της Νοτιοασιατικής Ένωσης για την Περιφερειακή Συνεργασία Ο Ιησουίτης ιερέας Ιωάννης-Βαπτιστής Χόφμαν (1857-1928) μελέτησε τη γλώσσα, τα έθιμα, τη θρησκεία και τη ζωή των Μούντα, δημοσιεύοντας της πρώτη γραμματική της γλώσσας Μουντάρει το 1903. Με τη βοήθεια του Μένας Ορέα, ο Χόφμαν δημοσίευσε την δεκαπεντάτομη Encyclopaedia mundarica. Η πρώτη έκδοση δημοσιεύτηκε μεταθανάτια το 1937, και μια τρίτη έκδοση δημοσιεύθηκε το 1976. Το Οι Μούντα και η Χώρα τους δημοσιεύτηκε από τον Σ. Κ. Ρόι το 1912. Το Αντιντχάραμ (Χίντι: आदि धर्म) δημοσιεύτηκε από τους Ραμ Νταγιάλ Μούντα και Ρατάν Σινγκ Μάνκι. Είναι γραμμένο στα Μουντάρι και περιέχει μια μετάφραση στα Χίντι, και περιγράφει τελετουργίες και έθιμα των Μούντα. Χριστιανισμός στο Τζαρκάντ Κόρκου Μούντα (λαοί) Σαχάρια Κολάριαν Parkin, R. (1992). The Munda of central India: an account of their social organization. Delhi: Oxford University Press. (ISBN 0-19-563029-7) Sarna – A case study in religion Αρχειοθετήθηκε 2008-01-31 στο Wayback Machine. On the religion of the Munda tribals Sinlung – Indian tribes «Mundās» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα 18 (11η έκδοση) 1911 This article is a discussion of the related family of languages. http://projekt.ht.lu.se/rwaai RWAAI (Repository and Workspace for Austroasiatic Intangible Heritage) http://hdl.handle.net/10050/00-0000-0000-0003-A6AA-C@view Mundari language in RWAAI Digital Archive