Μιχαήλ Παράσκος

Ο Μιχαήλ Παράσκος (γεν. 1969) είναι μυθιστοριογράφος, λέκτορας και συγγραφέας τέχνης. Έχει γράψει βιβλία και δοκίμια μη λογοτεχνίας και μυθοπλασίας, καθώς και άρθρα για την τέχνη, τη λογοτεχνία, τον πολιτισμό και την πολιτική για διάφορες εκδόσεις, όπως το Art Review, το The Epoch Times και το περιοδικό The Spectator. Στο παρελθόν έχει αξιολογήσει εκθέσεις τέχνης για το ραδιόφωνο του BBC, έχει επιμεληθεί εκθέσεις και έχει διδάξει σε πανεπιστήμια και κολέγια στη Βρετανία και αλλού. Έχει ιδιαίτερη εστίαση στη μοντέρνα τέχνη, έχοντας δημοσιεύσει βιβλία για τον θεωρητικό της τέχνης Herbert Read, και είναι επίσης γνωστός για τις θεωρίες του που συνδέουν τον αναρχισμό με τη σύγχρονη τέχνη. Ζει στο West Norwood στο νότιο Λονδίνο.

 Ο Παράσκος γεννήθηκε στο Λιντς του Γιορκσάιρ, το νεότερο από τα πέντε παιδιά, από τον Κύπριο πατέρα του, Στας Παράσκο, και την Αγγλίδα μητέρα του, Γουίνιφρεντ Μαίρη Πέπερ. Ως παιδί η οικογένειά του μετακόμισε στο Κεντ, όπου ο Παράσκος φοίτησε σε ένα σύγχρονο σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Καντέρμπουρυ Ο Παράσκος ισχυρίστηκε στην εφημερίδα The Guardian ότι όσοι φοιτούν σε σύγχρονα σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης «είναι καταδικασμένοι σε μια ζωή κοινωνικού αποκλεισμού και ακρωτηριαστικής αμφιβολίας για τον εαυτό τους». Αφού άφησε το σχολείο σε ηλικία 16 ετών, ο Παράσκος έγινε μαθητευόμενος κρεοπώλης σε ένα σούπερ μάρκετ Keymarkets . Αφού έγινε χορτοφάγος, άφησε το κρεοπωλείο και γράφτηκε σε βραδινά μαθήματα στο Τεχνολογικό Κολλέγιο του Canterbury για να σπουδάσει για εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο. Μετά από αυτό πήγε στο Πανεπιστήμιο του Λιντς και στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, σπουδάζοντας στο Λιντς υπό τη μυθιστοριογράφο Ρεμπέκα Στοτ, και στο Νότιγχαμ με τον ιστορικό τέχνης Φίνταν Κάλεν . Στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ απέκτησε το διδακτορικό του το 2015 στις αισθητικές θεωρίες του αναρχικού ποιητή και θεωρητικού της τέχνης Herbert Read . Αφού δίδαξε ως επισκέπτης λέκτορας μερικής απασχόλησης σε διάφορα κολέγια και πανεπιστήμια, και για το WEA από το 1992 και μετά, ο Παράσκος έγινε επικεφαλής της Ιστορίας της Τέχνης για Καλές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο του Hull από το 1994 έως το 2000. Το 2000 πήγε να εργαστεί στην Κύπρο ως Διευθυντής του Cornaro Art Institute στη Λάρνακα της Κύπρου, διδάσκοντας επίσης στην Κύπρο στο Cyprus College of Art . Μετά την επιστροφή του στη Βρετανία το 2014, εργάστηκε στο SOAS του Πανεπιστημίου του Λονδίνου μέχρι το 2017, ενώ εργάστηκε και ως λέκτορας στο City and Guilds of London Art School . Εκτός από το ότι εξακολουθεί να διδάσκει στο City and Guilds of London Art School, είναι τώρα Ανώτερος Διδασκάλος και επικεφαλής της εκπαίδευσης ενηλίκων στο Imperial College του Λονδίνου . Ως ανεξάρτητος κριτής βιβλίων και εκθέσεων, έχει εργαστεί για το περιοδικό The Spectator και την έκδοση του Λονδίνου της εφημερίδας Epoch Times . Έχει επίσης αναθεωρήσει εκθέσεις τέχνης για το πρόγραμμα Front Row του BBC Radio και την τηλεόραση SVT στη Σουηδία, και εμφανίστηκε στο πολιτικό και πολιτιστικό πρόγραμμα περιοδικού του Tariq Ali, Rear Window, που παράγεται για την TeleSur Television, καθώς και σε διάφορα ραδιοφωνικά προγράμματα για ο Ραδιοφωνικός Οργανισμός Κύπρου . Ως συγγραφέας έχει δημοσιεύσει εκτενώς μυθιστορήματα και μη. Το πρώτο του έργο μυθοπλασίας, ένα μυθιστόρημα με τίτλο Αναζητώντας το Sixpence, εκδόθηκε το 2016. και το δεύτερο, μια σάτιρα για την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ και το Brexit, με τίτλο Rabbitman, δημοσιεύτηκε το 2017 Αν και δεν έχει δηλώσει επίσημα ότι είναι αναρχικός, προτιμούσε τον όρο συνδικαλιστής ή συνεργάτης. Το έργο του Παράσκου έχει πνευματικές συνδέσεις με αναρχικές ιδέες και έχει προσωπικές σχέσεις με αναρχικούς κύκλους. Το 2006 ο Παράσκος έγραψε ένα άρθρο για την κυπριακή καλλιτεχνική εφημερίδα ArtCyprus με τίτλο «Πορτρέτο του καλλιτέχνη ως τρομοκράτη» στο οποίο χρησιμοποίησε τις θεωρίες του Francesco de Sanctis για να υποστηρίξει ότι η τέχνη δημιουργεί νέες πραγματικότητες καταστρέφοντας τις παλιές. Αν και ο de Sanctis δεν ήταν αναρχικός, στον Παράσκο αυτή η δήλωση, που εξισώνει τη δημιουργία μιας νέας πραγματικότητας μέσω της καλλιτεχνικής καταστροφής μιας παλιάς, φαίνεται να έχει πυροδοτήσει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη σχέση αναρχισμού και τέχνης. Αυτό αναπτύχθηκε περαιτέρω το 2007 όταν ο Παράσκος δημοσίευσε ένα δοκίμιο για τον πατέρα του, τον καλλιτέχνη Στάση Παράσκο και τον ζωγράφο Στέλιο Βότση, στο οποίο υποστήριξε ότι η σειρά των συνεργατικών τους ζωγραφικών έργων, που ξεκίνησε όταν και οι δύο καλλιτέχνες είχαν φτάσει στα 70 τους, αντιπροσώπευε ένα είδος " αναρχική κομμούνα» στον καμβά. Ο Παράσκος ολοκλήρωσε αυτό το δοκίμιο, γραμμένο στα ελληνικά και στα αγγλικά, με το σύνθημα "Ζήτω η αναρχική επανάσταση!", ή "Ζήτω η αναρχική επανάσταση!" Ο Μιχαήλ Παράσκος είναι συγγραφέας μιας σειράς μη μυθιστορηματικών βιβλίων για την τέχνη. Αυτά περιλαμβάνουν το Herbert Read: Art and Idealism (2014) στο οποίο διερευνά τις ιδέες του Βρετανού αναρχικού θεωρητικού της τέχνης Herbert Read και Four Essays on Art and Anarchism (2015), μια συλλογή τεσσάρων διαλέξεων που μετατράπηκαν σε δοκίμια. Έχει επίσης γράψει μονογραφίες για τους Βρετανούς καλλιτέχνες Steve Whitehead (2007) και Clive Head (2010). Έχει επιμεληθεί βιβλία από και για τον Herbert Read και άλλα θέματα, και είναι συγγραφέας ενός έργου μυθοπλασίας, In Search of Sixpence (2016). Αυτό το βιβλίο είναι μια ημι-μυθιστορηματική αφήγηση της ζωής και του θανάτου του πατέρα του Παράσκου, Στάσου Παράσκου, ο οποίος πέθανε το 2014, αλλά συνδυάζεται με μια αστυνομική ιστορία Chandleresque και άλλα στοιχεία. Στο βιβλίο περιλαμβάνονται επίσης φιγούρες της πραγματικής ζωής, συμπεριλαμβανομένων των Ezra Pound και Mariella Frostrup . Αυτά τα στοιχεία, που υπονομεύουν τη διάκριση μεταξύ μυθοπλασίας και μη λογοτεχνίας, σχηματίζουν αυτό που ο Παράσκος έχει περιγράψει ως ένα είδος αναρχικής λογοτεχνίας που διαταράσσει, αν και το θέμα του βιβλίου δεν ασχολείται φανερά με τον πολιτικό αναρχισμό. Χαρακτηριστικό τόσο της μυθοπλασίας όσο και της μη λογοτεχνικής γραφής του Παράσκου είναι η θέση του συγγραφέα στη γραφή. Αυτό είναι ξεκάθαρο στα προσωπικά στοιχεία του μυθιστορήματός του, In Search of Sixpence, όπου ο Παράσκος είναι ένας χαρακτήρας στο δικό του μυθιστόρημα, αλλά στα μη μυθιστορηματικά του γραπτά για τον Herbert Read, ο Steve Whitehead και ο Clive Head Παράσκος επίσης συχνά αναφέρεται στον εαυτό του και χρησιμοποιεί προσωπικά ανέκδοτα που έχουν ως αποτέλεσμα να προσωποποιούν τα κείμενα και να τα ριζώνουν στα βιώματα του ίδιου του Παράσκου. Το δεύτερο μυθιστόρημά του, μια σατιρική μυθοπλασία βασισμένη σε έναν φανταστικό πρόεδρο όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος τυχαίνει να είναι και κουνέλι, με τίτλο Rabbitman, κυκλοφόρησε το 2017. Το 2015, ανταποκρινόμενος σε έκκληση του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού για ιδέες για την προώθηση κυπριακών φαγητών και ποτών σε ξένους επισκέπτες στην Κύπρο, ο Παράσκος πρότεινε ένα νέο κοκτέιλ που χρησιμοποιεί μόνο κυπριακά υλικά, το ούζινι . Αυτό έγινε γνωστό από τα τοπικά μέσα, και προωθήθηκε από τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού. Μετά από πρόταση της Κύπριας δημοσιογράφου Lucy Robson ότι το πρόβλημα για το ουζίνι ήταν ότι δεν είχε μια συναρπαστική ιστορία, ο Παράσκος συμπεριέλαβε το ουζίνι στο μυθιστόρημά του In Search of Sixpence το 2016. The Anarchists/Οι Αναρχικοί (Λευκωσία: Εν Τύποις, Βούλα Κοκκίνου Λτδ, 2007) Steve Whitehead (Λονδίνο: Orage Press, 2007) Re-Reading Read: New Views on Herbert Read [επιμέλεια] (Λονδίνο: Freedom Press, 2007) The Aphorisms of Irsee [with Clive Head ]) (Λονδίνο: Orage Press, 2008) The Table Top Schools of Art (Λονδίνο: Orage Press, 2008) Είναι πραγματικά απαραίτητο το έργο τέχνης σας; (Λονδίνο: Orage Press, 2008) Clive Head (Λονδίνο: Lund Humphries, 2010) Regeneration (Λονδίνο: Orage Press, 2010) Herbert Read: Art and Idealism (Λονδίνο: Orage Press, 2014) Four Essays on Art and Anarchism (Λονδίνο: Orage Press, 2015) In Search of Sixpence (Λονδίνο: Friction Fiction, 2016) Rabbitman (Λονδίνο: Friction Fiction, 2017) Νέα εισαγωγή στο Herbert Read, To Hell with Culture (Λονδίνο, Routledge 2002) «Herbert Read» στο Chris Murray (εκδ. ), Key Thinkers on Art (Λονδίνο, Routledge, 2002) Νέα εισαγωγή στο Herbert Read, Naked Warriors (Λονδίνο, Εκδόσεις Imperial War Museum, 2003) Διάφορες καταχωρήσεις για την Antonia Bostrom (επιμ. ), The Encyclopaedia of Sculpture (Λονδίνο, Routledge, 2003) «The Prick of Conscience Leatherette Sofa», στο Pippa Hale (εκδ. ), Η Pipa Hale στο Patrick Studios, Leeds (Leeds: ESA, 2005) «Η κατάρα του βασιλιά Μπόμπα: Ή πώς ο μαρξισμός έκλεψε τον μοντερνισμό», στο Hana Babayradova και Jiri Havilcek (επιμ. ), Spiritualita (Μπρνο: Masaryk University Press, 2006) "Herbert Read and Ford Madox Ford ", στο Paul Skinner (επιμ. ) International Ford Madox Ford Studies vol. 6 (Άμστερνταμ: Ροδόπη, 2007) "ME THN EYKAIPIA", στο Ludmila Fidlerova and Barbora Svatkova (επιμ. ), Mimochodem (Με τον τρόπο), (Brno: Masaryk University Press, 2009) Διάφορα λήμματα στο Ingrid Roscoe (επιμ. ), The Biographical Dictionary of British Sculptors 1660–1851 (New Haven, Yale University Press, 2009) «Bringing into being: viviifying sculpture through touch», στο Peter Dent (επιμ. ) Sculpture and Touch (Farnham: Ashgate, 2014) «Δίσκοι τσαγιού και λαχτάρα: Χαρτογράφηση της Κοιμωμένης Αφροδίτης του Τζορτζιόνε στην Κύπρο» στο Μιχαήλ Παράσκος (επιμ.) Το νησί του Οθέλλου (Mitcham: Orage Press, 2019) James Ker-Lindsay, Hubert Faustmann, The Government and Politics of Cyprus (Νέα Υόρκη: Peter Lang, 2008) σελ. 40, ν.19 Carissa Honeywell, A British Anarchist Tradition: Herbert Read, Alex Comfort and Colin Ward (Λονδίνο: Continuum Publishing, 2011) σελ. 49στ David Goodway, Anarchist Seeds Under the Snow (Λονδίνο: PM Press, 2012) σελ. 350f Pierluigi Sacco, κριτική του Is Your Artwork Really Necessary? στο Flash Art (Ιταλικό περιοδικό τέχνης), αρ. 303, Ιούνιος 2012 Jordi Costa, "La ficción en tiempos de inmediatez", στο El Pais (ισπανική εφημερίδα), 28 Αυγούστου 2017 [1] Η ιστοσελίδα του Μιχαήλ Παράσκου Αρχειοθετήθηκε 2010-12-26 στο Wayback Machine. Ο Μιχαήλ Παράσκος στο Imperial College του Λονδίνου «Ένα λεπτό με τον Μιχαήλ Παράσκο», στο The Cyprus Mail (Κυπριακή εφημερίδα), 7 Σεπτεμβρίου 2016 «Αναζητώντας την Τέχνη. After Nyne Meets Dr Michael Paraskos» στο After Nyne (περιοδικό Η.Β.), 17 Αυγούστου 2016 Theo Panayides, "Sensitive, creative, heart on sleeve", στο The Cyprus Mail (Κυπριακή εφημερίδα), 8 Απριλίου 2016 Συνέντευξη με τον Μιχαήλ Παράσκο, «Ένα πολύ προσωπικό ταξίδι», στο The Cyprus Weekly (Κυπριακή εφημερίδα), 21 Νοεμβρίου 2015 Αρχειοθετήθηκε 2016-04-25 στο Wayback Machine.