Λουί ντε Ρουβρουά, δούκας του Σαιν-Σιμόν

Ο Λουί ντε Ρουβρουά, δούκας του Σαιν-Σιμόν (γαλλικά: Louis de Rouvroy, duc de Saint-Simon) ήταν Γάλλος ομότιμος της Γαλλίας, στρατιωτικός, αυλικός, διπλωμάτης και συγγραφέας απομνημονευμάτων. Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 16 Ιανουαρίου 1675 και πέθανε στις 2 Μαρτίου 1755. Τα Απομνημονεύματά του είναι ένα κλασικό έργο της γαλλικής λογοτεχνίας, που δίνει τον πληρέστερο και πιο ζωντανό απολογισμό της βασιλικής αυλής, το παρασκήνιο της εξουσίας και τις ίντριγκες στις Βερσαλλίες του Λουδοβίκου ΙΔ' και της Αντιβασιλείας, στην αρχή της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΕ'. Ο φιλόσοφος Ανρί ντε Σαιν-Σιμόν (1760-1825), πρόδρομος του σοσιαλισμού και της σύγχρονης κοινωνιολογίας, ήταν συγγενής του.

 Ο Λουί ντε Σαιν-Σιμόν ήταν ο μοναχογιός του Κλωντ ντε Ρουβρουά, δούκα του Σαιν-Σιμόν και της δεύτερης συζύγου του Σαρλότ ντ' Ωμπεσπίν. Ο πατέρας του ήταν φίλος του Λουδοβίκου ΙΓ', ο οποίος με τη σύζυγό του ήταν ανάδοχοι στη βάπτισή του στις Βερσαλλίες. Σε ηλικία 17 ετών άρχισε στρατιωτική καριέρα και συμμετείχε σε μάχες κατά τον Εννεαετή πόλεμο με επικεφαλής τον Λουδοβίκο ΙΔ'. Το 1695, παντρεύτηκε τη Μαρί Γκαμπριέλ ντε Ντυρφόρ, με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά: Σαρλότ (1696), Ζακ Λουί (1698-1746) και Αρμάν (1699-1754). Απομακρύνθηκε από τη στρατιωτική ζωή το 1702 και εγκαταστάθηκε σε πολυτελές διαμέρισμα στις Βερσαλλίες. Ο Σαιν-Σιμόν ήταν προσωπικός φίλος του δούκα Φίλιππου της Ορλεάνης (1674-1723) ανιψιού του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ' και μελλοντικού αντιβασιλέα, καθώς και του Λουδοβίκου, δούκα της Βουργουνδίας, εγγονού του Λουδοβίκου ΙΔ' ο οποίος το 1711 ορίσθηκε δελφίνος, ο άμεσος διάδοχος του θρόνου μετά τον θάνατο του πατέρα του, αλλά πέθανε πρόωρα τον επόμενο χρόνο. Όταν ο Λουδοβίκος ΙΔ' πέθανε το 1715, ο εγγονός του Λουδοβίκος ΙΕ' ήταν μόλις πέντε ετών. Ο Φίλιππος της Ορλεάνης ακύρωσε τη διαθήκη του βασιλιά, που τον απέκλειε από την Αντιβασιλεία και στη συνέχεια ορίστηκε αντιβασιλέας από το Κοινοβούλιο. Ο Σαιν-Σιμόν ήταν μέλος του Συμβουλίου της Αντιβασιλείας. Από το 1721 έως το 1722, ήταν πρεσβευτής στην αυλή του βασιλιά Φίλιππου Ε΄ της Ισπανίας, ήταν υπεύθυνος για τη διαπραγμάτευση του διπλού γάμου του Λουδοβίκου ΙΕ' με την ινφάντα Μαριάννα Βικτωρία της Ισπανίας, που δεν πραγματοποιήθηκε, και του πρίγκιπα Λουδοβίκου της Ισπανίας με τη Λουίζα Ελισάβετ της Ορλεάνης (κόρη του αντιβασιλέα). Μετά το θάνατο του αντιβασιλέα το 1723, ο Σαιν-Σιμόν εγκατέλειψε τη βασιλική αυλή και αποσύρθηκε στο κάστρο του Φερτέ-Βιντάμ, στο σημερινό νομό Ερ-ε-Λουάρ, όπου αφιερώθηκε στη συγγραφή. Η σύζυγός του πέθανε το 1743 και ο Σαιν-Σιμόν στην οικία του στο Παρίσι στις 2 Μαρτίου 1755. Ο Σαιν-Σιμόν συγκέντρωσε σημειώσεις και έγγραφα και άρχισε να γράφει την τελική έκδοση των Απομνημονευμάτων του το 1739, πολύτιμη μαρτυρία της ζωής στις Βερσαλλίες του Λουδοβίκου ΙΔ' και της Αντιβασιλείας, στην αρχή της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΕ'. Το χειρόγραφο, που φυλάσσεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας, περιλαμβάνει 2.800 μεγάλες, πυκνογραμμένες σελίδες. Το 1746, έγραψε το έργο Parallèle des trois premiers rois Bourbons (Βίοι παράλληλοι των τριών πρώτων βασιλέων των Βουρβόνων) στο οποίο συνέκρινε τις βασιλείες του Ερρίκου Δ', του Λουδοβίκου ΙΓ' και του Λουδοβίκου ΙΔ'. Ολοκλήρωσε τα απομνημονεύματά του το 1749. Η πρώτη πλήρης έκδοση των Απομνημονευμάτων εμφανίστηκε το 1830, «μετά από μια γενιά ή δύο», όπως επιθυμούσε ο ίδιος.