Κιτζόνγκ-ντονγκ

Το Κιτζόνγκ-ντονγκ, ή Κιτζόνγκντονγκ ή και Κιτζόνγκ-τονγκ (κορεατικά: 평화리, Χάντσα: 平和里), είναι ένα υποτιθέμενο χωριό στην περιοχή της Κεσόνγκ, στη Βόρεια Κορέα. Βρίσκεται στο βόρειο μέρος της Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας (DMZ). Στη Βόρεια Κορέα, το χωριό ονομάζεται και Χωριό Ειρήνης (κορεατικά: 평화촌, Χάντσα: 平和村, MR: p'yŏnghwach'on, ευρέως όμως γνωστό ως Χωριό Προπαγάνδας (κορεατικά: 선전마을, Χάντσα: 宣傳마을, λατινισμός: seonjeon maeul) σε όσους ζουν εκτός της Βόρειας Κορέας, και κυρίως στη Νότια Κορέα, αλλά και γενικότερα στα δυτικά μέσα.Το Κιτζόνγκ-ντονγκ είναι ένα από τα δύο χωριά που τους επιτράπηκε να παραμείνουν σε ακτίνα μόλις τεσσάρων χιλιομέτρων από την Αποστρατιωτικοποιημένη Ζώνη Κορέας όπως οριοθετήθηκε από την Συνθήκη Ανακωχής, κατά τη διάρκεια του Κορεατικού Πολέμου. Το άλλο χωρίο βρίσκεται στη Νότια Κορέα, το Ντεσονγκ-ντονγκ, το οποίο βρίσκεται στα 2.2 χιλιόμετρα από το άλλο.

 Η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας λέει ότι το χωριό περιλαμβάνει ένα συλλογικό αγρόκτημα 200 οικογενειών, το οποίο εξυπηρετείται από ένα κέντρο φροντίδας παιδιών, νηπιαγωγείο, δημοτικά και δευτεροβάθμια σχολεία και ένα νοσοκομείο. Ωστόσο, η Νότια Κορέα, λέει ότι η περιοχή είναι ένα ακατοίκητο χωριό που χτίστηκε τη δεκαετία του 1950 σε μια προσπάθεια προπαγάνδας για να ενθαρρύνει τη νοτιοκορεατική αποστασία και να στεγάσει τους στρατιώτες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας (ΛΔΚ) που επανδρώνουν το δίκτυο θέσεων πυροβολικού, οχυρώσεων και υπόγειων αποστολών.Το χωριό διαθέτει μια σειρά από έντονα βαμμένα πολυώροφα κτίρια και διαμερίσματα από χυτό σκυρόδεμα και καλωδιώσεις ηλεκτρισμού. Η πόλη ήταν προσανατολισμένη έτσι ώστε οι φωτεινές μπλε στέγες και οι λευκές πλευρές των κτιρίων δίπλα στην τεράστια σημαία της ΛΔΚ να είναι τα πιο ξεχωριστά χαρακτηριστικά όταν τα βλέπει κανείς από τα σύνορα. Ωστόσο, ο έλεγχος με σύγχρονους τηλεσκοπικούς φακούς οδήγησε στο συμπέρασμα ότι τα κτίρια είναι τσιμεντένια κάλυψη χωρίς τζάμια παραθύρων ή ακόμη και εσωτερικά δωμάτια, με φώτα κτιρίου αναμμένα και σβησμένα σε καθορισμένες ώρες και άδεια πεζοδρόμια που σκουπίζονται από φροντιστές σε μια προσπάθεια διατήρησης της ψευδαίσθησης της δραστηριότητας.Το χωριό περιβάλλεται από εκτεταμένα καλλιεργημένα χωράφια, καθαρά ορατά στους επισκέπτες της βορειοκορεατικής πλευράς της DMZ. Στη δεκαετία του 1980, η κυβέρνηση της Νότιας Κορέας κατασκεύασε έναν ιστό σημαίας ύψους 98,4 μέτρων με τη σημαία της Νότιας Κορέας να ζυγίζει 130 κιλά, στο Ντέσονγκ-ντογκ (37°56′30,24″N 126°40′48,07″E.). Η κυβέρνηση της Βόρειας Κορέας απάντησε κατασκευάζοντας έναν ακόμη ψηλότερο, τον ιστό σημαίας Πανμουτζόμ, στα 160 μέτρα (525 πόδια) με μια σημαία 270 κιλών (595 λίβρες) της Βόρειας Κορέας στο Κιτζονγκ-ντογκ, 1,2 χιλιόμετρα (0,7 μίλια) κατά μήκος της γραμμής οριοθέτησης από τη Νότια Κορέα (37°56′42,99″N 126°39′18,78″E), σε αυτό που ορισμένοι αποκαλούν «πόλεμο με ιστούς σημαίας». Για πάνω από μια δεκαετία, το κοντάρι σημαίας ήταν το ψηλότερο υποστηριζόμενο κοντάρι σημαίας στον κόσμο. Το 2010, το κοντάρι της σημαίας έγινε το δεύτερο ψηλότερο κοντάρι σημαίας στον κόσμο εκείνη την εποχή, μετά την Πλατεία Εθνικής Σημαίας, στο Μπακού, του Αζερμπαϊτζάν, στα 162 μέτρα (531 πόδια). Πλέον είναι ο πέμπτος ψηλότερος υποστηριζόμενος ιστός σημαίας στον κόσμο. Τεράστια μεγάφωνα τοποθετημένα σε πολλά από τα κτίρια παρέχουν εκπομπές προπαγάνδας της ΛΔΚ που κατευθύνονται προς το Νότο. Αρχικά, το περιεχόμενο εξυμνούσε τις αρετές του Βορρά με μεγάλη λεπτομέρεια και παρότρυνε τους δυσαρεστημένους στρατιώτες και αγρότες απλώς να περάσουν πέρα ​​από τα σύνορα για να γίνουν δεκτοί ως αδέρφια. Τελικά, ο σκοπός τους δεν ευδοκίμησε. Καταλήγοντας, το περιεχόμενο να μετατραπεί σε καταδικαστικές αντιδυτικές ομιλίες, όπερες αγκιτπρόπ και εμβατήρια για έως και 20 ώρες την ημέρα. Για μια περίοδο από το 2004 έως το 2016, τόσο ο Βορράς όσο και ο Νότος συμφώνησαν να τερματίσουν τις εκπομπές τους, στα ηχεία αυτά. Οι εκπομπές ξεκίνησαν έκτοτε μετά την κλιμάκωση των εντάσεων ως αποτέλεσμα της πυρηνικής δοκιμής του Ιανουαρίου 2016.