IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Οσιοποίηση

Η οσιοποίηση είναι μια αναγνώριση που παρέχεται από την Καθολική Εκκλησία της εισόδου ενός αποθανόντος προσώπου στον Παράδεισο και την ικανότητα να μεσολαβήσει για λογαριασμό των ατόμων που προσεύχονται στο όνομά του.

 Οι ντόπιοι επίσκοποι είχαν τη δύναμη να οσιοποιούν μέχρι το 1634, όταν ο Πάπας Ουρβανός Η΄, στο αποστολικό σύνταγμα Cœlestis Jerusalem της 6ης Ιουλίου, έδωσε της εξουσία της οσιοποίησης στην Αγία Έδρα.Από τις μεταρρυθμίσεις του 1983, κατά κανόνα, ένα θαύμα πρέπει να επιβεβαιωθεί ότι έλαβε χώρα μέσω της μεσολάβησης του προσώπου που θα οσιοποιηθεί. Τα θαύματα είναι σχεδόν πάντα ανεξήγητες ιατρικές θεραπείες και διερευνώνται επιστημονικά από επιτροπές που περιλαμβάνουν γιατρούς και θεολόγους.Η απαίτηση για ένα θαύμα για την οσιοποιήση αποποιείται στην περίπτωση κάποιου του οποίου το μαρτύριο δηλώνεται επίσημα από την Εκκλησία.Η ημέρα γιορτής για ένα οσιοποιημένο πρόσωπο δεν είναι καθολική, αλλά γιορτάζεται μόνο από περιοχές, θρησκευτικά ιδρύματα ή κοινότητες στις οποίες το άτομο λαμβάνει ιδιαίτερη λατρεία. Για παράδειγμα, η Αγία Κατέρι Τεκακουίθα τιμήθηκε ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά κατά την εποχή της ως Οσία. Ο Ιωάννης Δουνς Σκώτος τιμήθηκε μεταξύ των Φραγκισκανών, στην Αρχιεπισκοπή της Κολωνίας και σε άλλα μέρη. Ομοίως, η λατρεία της Οσίας Κιάρα Μπάντανο είναι ιδιαίτερη για το Κίνημα Φοκολάρε. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' (18 Μαΐου 1920 - 2 Απριλίου 2005) άλλαξε αξιοσημείωτα την προηγούμενη καθολική πρακτική της οσιοποιήσης. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2004, είχε οσιοποιήσει 1.340 άτομα, περισσότερα από το άθροισμα όλων των προκατόχων του από τον Πάπα Σίξτο Ε΄ (1585–1590), ο οποίος καθιέρωσε μια διαδικασία οσιοποιήσης παρόμοια με αυτήν που χρησιμοποιείται σήμερα. Ο διάδοχος του Ιωάννη Παύλου Β', ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄, γιόρτασε προσωπικά τη Λειτουργία Οσιοποίησης για τον προκάτοχό του στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, τη δεύτερη Κυριακή του Πάσχα, ή την Κυριακή του Θείου Ελέους, την 1η Μαΐου 2011, μια εκδήλωση που προσέλκυσε περισσότερους από ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Μπεκαρί, Καμίλο (1907). «Beatification and Canonization». Catholic Encyclopedia. Robert Appleton Company. Vol. 2 – μέσω New Advent. newadvent.org. Μπεκαρί, Καμίλο (1913). «Beatification and Canonization». Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. Ντε Μέεστερ, A., Τ.Κ.Ν., Juris Canonici et Juris Canonico-Civilis Compendium Nova Editio, Tomus Tertius, Pars Secunda (Brugis: Desclée de Brouwer et Sii, 1928) Σόντερς, Ρεβ. Ουίλιαμ(2003). "The Process of Becoming a Saint". Ανατυπώθηκε εκ νέου από το Arlington Catholic Herald. Via Catholic Education Resource Center. catholiceducation.org. Ιστότοπος του Βατικανού, με νέες διαδικασίες Λίστα όλων των Οσιοποιημένων στην Καθολική Εκκλησία Αρχειοθετήθηκε 2014-02-04 στο Wayback Machine. από το GCatholic.org.
Γεώργιος της Ιμερετίας

Ο Γεώργιος, γεωργιανά: გიორგი, (1778 – 20 Νοεμβρίου 1807) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Iμερέτι και διεκδικητής του στέμματος τού Ιμερέτι. Ήταν ο πρόγονος των Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ, πριγκίπων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.

 Ο Γεώργιος ήταν ο μόνος γιος τού Αλέξανδρου, γιου τού Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι, τού γάμου του με την πριγκίπισσα Νταρεγιάν Τσουλουκίτζε, ο οποίος δεν εγκρίθηκε από την εκκλησία. Ο Αλέξανδρος ηγήθηκε μίας αποτυχημένης εξέγερσης κατά τού Σολομώντα το 1778, αλλά στη συνέχεια συμφιλιώθηκε μαζί του. Απεβίωσε πριν από τον πατέρα του και το τέλος τού Σολομώντα το 1784 άφησε το ζήτημα της διαδοχής των Ιμερετίων ανοιχτό σε ανταγωνιστικές αξιώσεις. Ο Γεώργιος είχε οριστεί ως κληρονομικός διάδοχος κατά το τέλος τού Σολομώντα, αλλά εμποδίστηκε να στεφθεί από τον εξάδελφο τού Σολομώντα, Δαβίδ Β΄, ο οποίος με τη σειρά του ανατράπηκε από τον ανιψιό του Σολομώντα Β΄. Ο τελευταίος συνέλαβε τον Γεώργιο ως διεκδικητή τού θρόνου και τον φυλάκισε στο κάστρο Mουχούρι το 1795. Ο Γεώργιος μπόρεσε να δραπετεύσει στις 15 Οκτωβρίου 1806 και κατέφυγε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, όπου πέρασε τα τελευταία του χρόνια, γράφοντας τα απομνημονεύματα της ζωής του. Απεβίωσε από ευλογιά στην Αγία Πετρούπολη και τάφηκε εκεί, στο μοναστήρι τού Αγ. Αλεξάνδρου Νιέφσκι. Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Νταρεγιάν, από τους εριστάβι της Ράτσα (1779–1816) και απέκτησε δύο γιους: τον Αλέξανδρο και τον Δημήτριο Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ, και οι δύο στρατηγοί τού ρωσικού στρατού.Η Νταρεγιάν και οι γιοι της εκτοπίστηκαν από το Ιμερέτι στη Ρωσία μετά τη ρωσική κατάκτηση αυτού τού βασιλείου το 1810.
Τζόι Μέρκιουρι

Ο Άνταμ Μπερτς γεννήθηκε στις 18 Ιουλίου 1979 και είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής. Στα ρινγκ είναι γνωστός ως "Τζόι Μάθιους" και περισσότερο γνωστός ως "Τζόι Μέρκιουρι". Αυτή τη περίοδο εργάζεται ως προπονητής στη θυγατρική εταιρεία του WWE, το Florida Championship Wrestling.

 Το 1996, άρχισε να εργάζεται σε ανεξάρτητες εταιρείες πάλης και κατέκτησε διάφορα ατομικά και ομαδικά πρωταθλήματα. Το 2004, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο εκπαιδευτήριο FCW. Στο FCW, γνωρίστηκε με τον Τζόνι Νάιτρο με τον οποίο έγιναν ομάδα και κατέκτησαν τους εκεί ομαδικούς τίτλους. Μαζί με την Μελίνα Πέρεζ συνέθεσαν την ομάδα ΜΝΜ, με τα αρχικά των ονομάτων τους (Μέρκιουρι, Νάιτρο, Μελίνα). Μετά την επιτυχία της ομάδας τους, και οι τρεις υπέγραψαν με το κύριο ρόστερ του WWE και έκαναν ντεμπούτο στο WWE SmackDown τον Απρίλιο του 2005. Οι δύο άντρες της ομάδας, κατέκτησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE, τρεις φορές και είχαν κόντρες με διάφορες ομάδες. Έπειτα, αποκαλύφθηκε ότι ο Μέρκιουρι αποκλείστηκε για ένα μήνα απο τα τηλεοπτικά σόου, λόγω παραβίασης των κανόνων του WWE για απαγορευμένες ουσίες. Χάρη σε αυτό οι MNM διασπάστηκαν. Μετά απο έξι μήνες ο Μέρκιουρι επέστρεψε και η ομάδα επανενώθηκε. Τον Μάρτιο η ομάδα διαλύθηκε ξανά, αφού ο Μέρκιουρι απολύθηκε απο το WWE. Σύντομα, άρχισε να εργάζεται σε ανεξάρτητες επιχειρήσεις και έκανε ένα πέρασμα απο το Ring of Honor. Τον Οκτώβριο του 2008, ανακοίνωσε την απόσυρση του απο τα ρινγκ, λόγω τραυματισμού. Τον Απρίλιο του 2010, ο Μέρκιουρι επέστρεψε στο WWE. Η πρώτη του εμφάνιση έγινε στο Extreme Rules, όταν βοήθησε τον Σι Εμ Πανκ να νικήσει τον Ρέι Μυστέριο. Μετά, συμμετείχε στην ομάδα Straight Edge Society, με αρχηγό τον Σι Εμ Πανκ. Ο Μέρκιουρι φορώντας μάσκα, συνέχισε να παρεμβαίνει σε αγώνες του Πανκ. Τον Ιούλιο, ο ογκώδης Μπιγκ Σόου του έβγαλε τη μάσκα και στο SummerSlam, τα τρία μέλη της ομάδας έχασαν απο τον Μπιγκ Σόου. Τον Σεπτέμβριο, διαγνώστηκε ότι ο Μέρκιουρι τραυματίστηκε στο θωρακικό μυ και χειρουργήθηκε. Μετά απο αυτό, ξεκίνησε να δουλεύει ως προπονητής στη θυγατρική εταιρεία του WWE, το Florida Championship Wrestling. Το 2014 ο Μέρκιουρι επέστρεψε με μη αγωνιστικό ρόλο και συμμετείχε στην ομάδα Authority (ελλ: Αθόριτι). Έπειτα μαζί με τον Τζέιμι Νομπλ έγιναν γνωστοί ως οι J&J Security και συνόδευαν τον Σεθ Ρόλινς στο ρινγκ. Οι δυο πρώην παλαιστές συνήθιζαν να τον βοηθούν, επεμβαίνοντας στους αγώνες του. Σε μια συνέντευξη το 2007, ο Άνταμ Μπιρτς αποκάλυψε πως ήταν εθισμένος στα ναρκωτικά και στο αλκοόλ απο τα 15 του. Ο Μπιρτς χάρη στον εθισμό του, είχε χάσει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του, δέκα φορές. Το Δεκέμβριο του 2006 στο WWE, τραυματίστηκε σοβαρά στο πρόσωπο και εθίστηκε στα παυσίπονα. Μετα, απο άμεση παρέμβαση του προέδρου Βινς Μακμάν, ο Μπερτς αποδεσμεύτηκε απο την εταιρεία. Προφίλ στο OWoW.com Προφίλ των MNM στο OWoW.com
Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς

Το Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς, (κυρ. "Один день Ивана Денисовича", λατ. "Odin den' Ivana Denisovicha"), είναι νουβέλα (η πρώτη) του Ρώσου συγγραφέα Αλεξάντρ Σολζενίτσιν που γράφτηκε το 1951 και δημοσιεύτηκε το 1962.

 Η ιστορία αφορά έναν πολιτικό κρατούμενο σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας της ΕΣΣΔ (Γκουλάγκ),του οποίου η κάθε ημέρα είναι ίδια με την προηγούμενη ή την επόμενη, με αποτέλεσμα αν κάποιος αφηγηθεί μία και μόνη μέρα, να είναι σα να εξιστορεί μια ολόκληρη ζωή. Η κάθε ημέρα περιλαμβάνει κατά σειράν : Πρωινή έγερση, παράταξη, στοίχιση, συσσίτιο, πορεία, οικοδομική εργασία, πορεία, παράταξη, στοίχιση, συσσίτιο, ύπνος. Ο Σούκοβ ή Ιβάν Ντενίσοβιτς είναι 40 ετών και του λείπουν τα μισά δόντια, όπως μας τον συστήνει επιγραμματικά ο συγγραφέας. Το 1941 επιστρατεύτηκε και πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο. Το 1942 αιχμαλωτίστηκε από τους Γερμανούς, αλλά κατάφερε να δραπετεύσει. Όταν επέστρεψε στη μονάδα του θεωρήθηκε πράκτορας του εχθρού και συνελήφθη. Ο Ιβάν το 1943 καταδικάστηκε σε ποινή δέκα ετών χωρίς δίκη. Εξορίστηκε και οδηγήθηκε σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Η ιστορία του τοποθετείται το 1951, ενώ έχει εκτίσει ήδη οκτώ χρόνια καθημερινής (και χωρίς αμοιβή) οικοδομικής εργασίας. Στο στρατόπεδο επικρατεί ατμόσφαιρα κόλασης: κλοπές, τιμωρίες, εξευτελισμοί, καταδόσεις, πείνα. Ο τρόπος αφήγησης του Σολζενίτσιν είναι ίδιος με αυτόν που θ' ακολουθήσει και στη συνέχεια της λογοτεχνικής του παραγωγής. Λεπτομερής περιγραφή συγκεκριμένων στιγμιοτύπων της φυλακής, χωρίς χρήση μεταφορικού λόγου ή καλολογικών στοιχείων, καθημερινό λεξιλόγιο, αλλά με την ανάδειξη λέξεων από όλη τη μακραίωνη γλωσσική παράδοση της Ρωσίας (ορισμένες λέξεις που χρησιμοποιούσε δεν υπήρχαν ούτε στα λεξικά), στατική δράση ή και ολοκληρωτική απουσία δράσης, γραμμική αφήγηση που αποτελείται από συγκοπές παρά από συνέχειες.
Πέτρος Στεργιώτης

Ο Πέτρος Στεριώτης (και Στεργιώτης) (13 Μαρτίου 1914 – 1 Ιουνίου 1999) ήταν Έλληνας καθηγητής, ο οποίος διετέλεσε πρύτανης της ΑΣΟΕΕ, υπουργός Οικονομικών και διοικητής της ΕΤΒΑ.

 Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο στις 13 Μαρτίου του 1914. Διδάκτορας της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, δίδαξε Οικονομικά Μαθηματικά στην ΑΣΟΕΕ ως καθηγητής. Ήταν Πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1975 ως το 1976. Από την 1η Οκτωβρίου 1963 ως τις 8 Νοεμβρίου 1963 ήταν υφυπουργός Γεωργίας στην υπηρεσιακή κυβέρνηση του Στυλιανού Μαυρομιχάλη. Από την 7η Ιουλίου 1964 έως την 10η Σεπτεμβρίου διετέλεσε υπουργός Εμπορίου στην Υπηρεσιακή κυβέρνηση που διεξήγαγε τις εκλογές. Στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Παρασκευόπουλου ανέλαβε υπουργός Οικονομικών από τις 20 Δεκεμβρίου 1966 ως τις 20 Μαρτίου 1967. Μετά την Μεταπολίτευση τοποθετήθηκε από την κυβέρνηση Καραμανλή ως Διοικητής της Τράπεζας ΕΤΒΑ από 28 Ιουλίου 1974 ως τις 30 Σεπτεμβρίου 1976. Απέκτησε 2 γιους, τον καθηγητή Ίωνα Στεριώτη, Πρόεδρο του Συνδέσμου Εισηγμένων Εταιρειών ΧΑ, και τον Κίμωνα Στεριώτη, Δημοσιογράφο, διευθυντή της εφημερίδας Ναυτεμπορική και διευθυντή επικοινωνίας της ΔΕΗ, και ήταν παντρεμένος με την Τούλα Ντούνη. Συνέγραψε επιστημονικά έργα αλλά και ποιήματα. Απεβίωσε την 1η Ιουνίου 1999. «Γενικά μαθηματικά Ι» «Γενικά μαθηματικά για οικονομολόγους» « Ο σύγχρονος καπιταλιστής και η πάλη των ομάδων» «Οικονομικά Ασφαλιστικά Μαθηματικά» «Οικονομικά μαθηματικά μαθηματικά πίστεως» «Μετά τα Μαθηματικά» Συλλογή Ποιημάτων
Αγνή της Έσσης-Κάσσελ

Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Hesse-Kassel (14 Μαΐου 1606 στο Κάσελ - 28 Μαΐου 1650 στο Ντέσαου) από τον Οίκο της Έσσης ήταν κόρη του λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Ντέσαου.

 Ήταν η δεύτερη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Mαυρίκιου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ (1572-1632) από τον δεύτερο γάμο του με την Γιουλιάνα (1587-1643), κόρη του Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Νάσσαου-Ντίλεμπουργκ-Ζήγκεν. Μεγάλωσε μαζί με τα αδέλφια της. Μιλούσε έξι γλώσσες και συνέθεσε μουσική. Στις 18 Μαΐου 1623 παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου (1596-1660). Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου κατάφερε να μαλακώσει την κατάσταση στο Άνχαλτ-Ντέσαου, διαπραγματευόμενη με τους στρατηγούς προφορικά και γραπτά. εθεωρείτο ένθερμη οικονομολόγος και μαθηματικός. Το 1645 έκτισε ένα οχυρωμένο σπίτι στο Νίσβιτς, το οποίο αργότερα μετατράπηκε στο κάστρο Oράνιενμπαουμ. Παντρεύτηκε το 1623 τον Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά: Mαυρίκιος (1624), απεβ. νήπιο. Δωροθέα (1625-1626), απεβ. 1 έτους. Γιουλίανα (1626-1652), απεβ. 24 ετών. Ιωάννης-Γεώργιος Α΄ (1627-1693), πρίγκιπας του Άνχαλτ-Ντέσαου από το 1660 έως το 1693. Λουίζα (1631-1680), παντρεύτηκε το 1648 με τον Χριστιανό των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα του Μπζεγκ (1618-1672). Αγνή (1644), απεβ. νήπιο. Αύγουστος B. Michaelis: Einleitung zu einer volständigen Geschichte der Chur- und Fürstlichen Häuser ..., σελ. 624, διαδικτυακά Christian August Wichmann: Geschichte berühmter Frauenzimmer, σελ. 741, διαδικτυακά Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Agnes of Hesse-Kassel, Princess of Anhalt-Dessau στο Wikimedia Commons
ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα

Η Αθλητική Ένωση Καραβά (ΑΕΚ Καραβά) είναι μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα του Καραβά της επαρχίας Κερύνειας. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1957. Το 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την κατάληψη του Καραβά, ενοποιήθηκε με την ΠΑΕΚ δημιουργώντας την ΠΑΕΕΚ Κερύνειας. Το 1999 η ΑΕΚ Καραβά επαναδραστηριοποιήθηκε με την ονομασία Αθλητική Ένωση Καραβά-Λάμπουσα δημιουργώντας τμήμα πετοσφαίρισης με έδρα τη Λεμεσό.

 Η ΑΕΚ Καραβά ιδρύθηκε στις 2 Μαΐου 1957 με τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου. Το 1960 λειτούργησαν και τμήματα πετοσφαίρισης, καλαθόσφαιρας και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Η καλαθοσφραιρική και πετοσφαιρική ομάδα αγωνίζονταν σε ιδιόκτητη έδρα στον Καραβά ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα χρησιμοποιούσε το Στάδιο Γ.Σ. Πράξανδρος της Κερύνειας ενώ για τις προπονήσεις της χρησιμοποιούσε το γήπεδο της κοινότητας στη Λάμπουσα. Το 1972 η ποδοσφαιρική ομάδα εντάχθηκε στη δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ), συμμετέχοντας στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας. Λόγω της τουρκικής εισβολής και κατοχής της Κύπρου το 1974, υπό το βάρος των προβλημάτων της προσφυγιάς, η ποδοσφαιρική ΑΕΚ ενώθηκε με την ΠΑΕΚ Κερύνειας δημιουργώντας την ΠΑΕΕΚ. Το 2000 η ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα επαναδραστηριοποιείται με τμήμα πετοσφαίρισης το οποίο εδρεύει στη Λεμεσό. Αγωνίζεται στην Α' κατηγορία. Έχει κατακτήσει μία φορά το πρωτάθλημα, 3 φορές το κύπελλο και 2 φορές το Σούπερ Καπ. ΑνδρώνΠρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας: Πρωταθλήτρια (1): 2011-12 Κύπελλο Κύπρου: Κυπελλούχος (3): 2009-10, 2012-13, 2014-15 Σούπερ Καπ: Νικητής (2): 2010, 2012 Β΄ κατηγορία: Πρωταθλήτρια (2): 2003-04, 2022-23 Κύπελλο Β΄ Κατηγορίας: Κυπελλούχος (3): 2002, 2004, 2023ΓυναικώνΒ΄ Κατηγορία: Πρωταθλήτρια (1):2019 Κύπελλο Β΄ κατηγορίας: 'Κυπελλούχος (1): 2018-19 «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΡΑΒΑ «Α.Ε.Κ»». www.karavas.org.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Αυγούστου 2016. Ανακτήθηκε στις 5 Αυγούστου 2016. Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΑΕΚ–ΚΑΡΑΒΑ–ΛΑΜΠΟΥΣΑ»
Ανδρόνικος Ασάν Ζαχαρίας

Ο Ανδρόνικος Ασάν Ζαχαρίας (Andronikos Asen Zaccaria, πέθανε το 1401) από την Οικογένεια Ζαχαρία ήταν από τον πατέρα του Βαρώνος της Χαλανδρίτσας (1382 - 1401) και από τη σύζυγό του Βαρόνος της Αρκαδίας (1388 - 1401) στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας. Καταγόταν από την Οικογένεια Ζαχαρία από την Γένοβα, που διετέλεσαν Λατίνοι ηγεμόνες της Χίου (1304 - 1329) με πολλά φέουδα στην Πελοπόννησο, και από τον Οίκο των Ασέν, που διετέλεσαν ηγεμόνες της Βουλγαρίας.

 Ήταν γιος του Κεντυρίωνα Α΄, βαρώνου της Βελιγοστής, του Δαμαλά και της Χαλανδρίτσας και αδελφός της Μαρίας Ζαχαρία, συζύγου του πρίγκιπα της Αχαΐας. Κληρονόμησε από τον πατέρα του την βαρονία της Χαλανδρίτσας, (1382) και μέσω του γάμου του κληρονόμησε την βαρονία της Αρκαδίας. Η Βαρωνία της Βελιγοστής που κατείχε ο πατέρας κατακτήθηκε με τον θάνατό του (1382) από το Δεσποτάτο του Μυστρά. Ο πατέρας του ήταν ένας από τους ισχυρότερους βαρόνους στο πριγκιπάτο της Αχαΐας, έγινε Μέγας Κοντόσταυλος, κυβέρνησε τον Δαμαλά (Τροιζήνα), τη Χαλανδρίτσα Αχαΐας και την Αλισσό Αχαΐας. Ο Κεντυρίων Α΄ πέθανε γύρω στο 1282 και ο γιος του Ανδρόνικος κληρονόμησε όλα τα εδάφη και τους τίτλους του· έγινε επίσης Μέγας Κοντόσταυλος της Αχαΐας. Παντρεύτηκε την κόρη του βαρώνου της Αρκαδίας Εράρδου Γ΄ Μαύρου και με τον θάνατο του -χωρίς γιο- πεθερού του (το 1388) προστέθηκαν στις κτήσεις του και η Αρκαδία (σημερινή Κυπαρισσία). Ο Καταλανός Πέτρος του Σαν Σουπεράνο, σύζυγος της αδελφής του Μαρίας Β΄ Ζαχαρία, έγινε πρόεδρος στην Εταιρεία των Ναβαρραίων, βάιλος στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας (1386 - 1396) και κατόπιν πρίγκιπας της Αχαΐας (1396 - 1402). Ο Ανδρόνικος Ασάν και ο Πέτρος του Σαν Σουπεράνο ηττήθηκαν και αιχμαλωτίστηκαν από τους Ρωμαίους του Μυστρά (4 Ιουνίου 1395). Ελευθερώθηκαν τον Δεκέμβριο, αφού πλήρωσαν οι Βενετοί τα τεράστια λύτρα που έφταναν τα 50.000 Υπέρπυρα.. Ο Πάπας Βονιφάτιος Θ΄ του έστειλε επιστολή, στην οποία του δήλωσε την προστασία του και τον παρότρυνε να προχωρήσει σε εκστρατεία εναντίον των Οθωμανών. Με τη σύζυγό του από τον Οίκο Λε Μαούρ, κόρη του βαρόνου της Αρκαδίας, απέκτησε: Κεντυρίων Β΄ πρίγκιπας της Αχαΐας. Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Θωμά Παλαιολόγο δεσπότη του Μωρέως. Εράρδος Δ΄. Βενέδικτος. Στέφανος Ζακαρία, Λατίνος αρχιεπίσκοπος της Πάτρας.Τον Ανδρόνικο διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Κεντυρίων Β΄, που έγινε ο τελευταίος πρίγκιπας της Αχαΐας (1404 - 1430) μέχρι την εκθρόνιση του από το Δεσποτάτο του Μυστρά (1430). Latin Lordships in Greece, ανακτήθηκε 21 Μαρτίου 2013 Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (in French). Paris: De Boccard. Topping, Peter (1975). "The Morea, 1364–1460". In Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume III: The fourteenth and fifteenth centuries. Madison, Wisconsin: University of Wisconsin Press.
Σάρα Ναζαρμπάγιεβα

Η Σάρα Αλπισκιζί Ναζαρμπάγιεβα (καζακικά: Сара Алпысқызы Назарбаева‎) (γεννήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1941, στο Κσυλ-Ζάρ στο σημερινό Καζακστάν) είναι η πρώτη Κυρία του Καζακστάν και σύζυγος του προέδρου Νουρσουλτάν Ναζαρμπάγιεφ. Παντρεύτηκαν το 1962, μετά την αποφοίτηση της, και απέκτησαν τρεις κόρες, την Νταρίγκα, Ντινάρα και Αλίγια, 6 εγγόνια και 1 δισέγγονο. Έχει βραβευτεί με το βραβείο Ιχσάν Ντογκραματσί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας το 1997 και έχει ασχοληθεί με φιλανθρωπίες για παιδιά στο παρελθόν.

 Η Σάρα Ναζαρμπάγιεβα είναι ο πρόεδρος του Διεθνούς οργανισμού παιδιών Μπομπέκ που ιδρύθηκε το 1992, λίγο μετά την ανεξαρτησία του Καζακστάν. Ίδρυσε τον οργανισμό για να βοηθήσει παιδιά με οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, καθώς και εξοπλισμό για σχολεία. Το 1997 ξεκίνησε το πρώτο Εθνικό Παιδιά είναι το Κέντρο Αποκατάστασης και το "Παιδικά χωριά SOS του Καζακστάν", οικογενειακά χωριά για ορφανά παιδιά. Αποτελείται από μια ομάδα σπιτιών που ζουν πολλά παιδιά με αρμόδιους για την φροντίδα των παιδιών. Τα σχέδια της για αυτόν τον οργανισμό είναι τα ορφανά παιδιά να μεγαλώσουν σε μια οικογενειακή ατμόσφαιρα.
Σατύριος

Ο Σατύριος ήταν επιγραμματοποιός. Το Παλατινό χειρόγραφο τον θέλει Σάτριο, ο Πλανούδης Σατύριο. Ο Jacobs υιοθετεί την δεύτερη εκδοχή, ο Waltz την πρώτη. Ο Paton επιτείνει την σύγχυση δεχόμενος αρχικά την εκδοχή Σατύριος αλλά ταυτίζοντάς τον μετά με τον Σάτυρο. Το επίγραμμα του Σάτριου ή Σατύριου που σώζεται στην Παλατινή Ανθολογία είναι το VI 11.

 Jacobs, “Anthologia Graeca ad fidem codicis olim Palatini, nunc Parisini, ex apographo Gothano edita”, v. I, epigr. VI 11 και v. IΙΙ, p. 125. Pierre Waltz, ‘’Anthologie Grecque’’, ed. Les Belles Lettres, Paris, 1960, v.ΙΙΙ, p.30 και 191. W.R.Paton, The Greek Anthology, Loeb Classical Library, v.Ι, p.303 και 500, v.ΙV, p.421, v.V, p.422.
Γαζέττα

Η Γαζέττα (gazetta) ήταν μεταλλικό νόμισμα μικρής αξίας, χάλκινο, της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας που ήταν διαδεδομένο και στις κτήσεις της. Εκ του νομίσματος αυτού προήλθε και η πρώτη ονομασία των έντυπων ανακοινώσεων και εφημερίδων, ή χρήση της οποίας υφίσταται μέχρι και σήμερα.

 Η γαζέττα ήταν ένα χάλκινο νόμισμα μικρής αξίας ίσης περίπου του δίλεπτου. Κατά τον 15ο αιώνα για να διαβάσει κάποιος τα διάφορα βενετικά διατάγματα ή ανακοινώσεις που εκδίδονταν και τοιχοκολλούνταν σε δημόσιους χώρους και ειδικότερα τα χειρόγραφα ειδησεογραφικά δελτία που ερμήνευαν τα προηγούμενα ή παρείχαν και άλλες πληροφορίες, τα λεγόμενα «Notizie scritte», έπρεπε να καταβάλλει μία γαζέττα. Από τη χρήση αυτή γαζέττες «Gazette» επικράτησε να αποκαλούνται κατ' επέκταση και τα παραπάνω ακριβώς δελτία. Το 1600 υπό τον τίτλο Gazetta εκδόθηκε στη Βιέννη η πρώτη έντυπη εφημερίδα και μάλιστα εβδομαδιαία. Εξ αυτού γενικεύτηκε στη συνέχεια η χρήση του όρου ως ονομασία εφημερίδας που ισχύει ακόμα και σήμερα σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες και όχι μόνο. Πρώτες εφημερίδες με τον τίτλο αυτό ήταν η «Oxford Gazette» στην Αγγλία, η «Gazette de France» του Θεόφραστου Ρενωντό στο Παρίσι, ή «Gazette de Leopoli» στη Γαλικία κ.ά. Περί της ετυμολογίας του όρου ο Αθανάσιος Σταγειρίτης, στη «Συνοπτική ιστορία του τύπου» που δημοσίευσε στην εφημερίδα «Καλιόπη» στη Βιέννη στο πρώτο φύλλο του Ιανουαρίου του 1819, εκτός από την παραπάνω εκδοχή προέλευσης, ως αξία επί αντικειμένου, πρόσθεσε ότι ο όρος γαζέττα κατά την έννοια της είδησης - εφημερίδας προέρχεται από την περσική λέξη «γάζα» που σημαίνει θησαυρός, ή χρήμα, εξ ου εκ του ευαγγελίου ο όρος γαζοφυλάκιο (= θησαυροφυλάκιο) αποδίδοντας κατ' έννοια αποθησαύριση ειδήσεων αλλά και γνώσεων. Κατ΄ άλλους δε η ονομασία κατ΄ έννοια εφημερίδας αποδίδεται περισσότερο ειρωνικά από τη λέξη γαζέττα όπου στη κοινή βενετική διάλεκτο ονομάζεται η κίσσα πτηνό φλύαρο που μαζεύει στη φωλιά της κάθε είδους μικροαντικείμενα. Εκ των δύο αυτών εκδοχών η πρώτη φέρεται και περισσότερο βάσιμη ως παράγωγη ετυμολογικά στην έννοια του νομίσματος εκ του περσικού «γάζα». Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια τ. Η΄, σ. 18 Γαζέτα Επτανήσου Πολιτείας Ορνιθοπόλεμος
Υπερυπνία

Η υπερυπνία είναι μια διαταραχή ύπνου κατά την οποία υπάρχει σταθερά υπερβολική υπνηλία ή επεισόδια ύπνου κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η υπερυπνία χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: Πρωτοβάθμια υπερυπνία και επαναλαμβανόμενη υπερυπνία. Και οι δύο έχουν τα ίδια συμπτώματα αλλά διαφέρουν ως προς το πόσο συχνά συμβαίνουν.

 Αυτοί που υποφέρουν από υπερυπνία έχουν επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερβολικής ημερήσιας υπνηλίας, το οποίο είναι διαφορετικό από το αίσθημα κόπωσης λόγω έλλειψης ύπνου ή λόγω διακεκομμένου ύπνου το βράδυ. Έχουν ακούσια επεισόδια ύπνου επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της ημέρας, συχνά σε ακατάλληλες στιγμές, όπως κατά την εργασία, κατά τη διάρκεια ενός γεύματος, ή μιας συνομιλίας. Αυτά τα μικρά διαστήματα ύπνου κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν παρέχουν συνήθως ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ασθενείς με υπερυπνία συχνά έχουν παρατεταμένο ύπνο το βράδυ, εμφανίζουν δυσκολία να ξυπνήσουν από τον μακρύ ύπνο, και αισθάνονται αποπροσανατολισμό (δυσκολία επανάκτησης συνείδησης χρόνου, τόπου και προσώπου) όταν ξυπνήσουν. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν άγχος, αυξημένο εκνευρισμό, μειωμένη ενέργεια, ανησυχία, βραδύτητα σκέψης, αργή ομιλία, απώλεια της όρεξης, παραισθήσεις, και δυσκολίες μνήμης. Μερικοί ασθενείς χάνουν την ικανότητα να λειτουργούν σε οικογενειακό, κοινωνικό, επαγγελματικό ή άλλο περιβάλλον. Κατά κανόνα η υπερυπνία διαγιγνώσκεται για πρώτη φορά στην εφηβική ηλικία ή τη νεαρή ενηλικίωση. Αυτά τα συμπτώματα είναι παρόντα και στα δύο είδη υπερυπνίας. Ο πάσχων από πρωτογενή υπερυπνία εμφανίζει αυτά τα συμπτώματα κατά συνεχή και χωρίς διακοπές τρόπο για μήνες ή ακόμα και χρόνια. Η επαναλαμβανόμενη υπερυπνία χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες περιόδους συμπτωμάτων κατά τη διάρκεια του έτους αναμεμιγμένες με περιόδους κανονικών κύκλων ύπνου. Το σύνδρομο Kleine-Levin είναι η πιο γνωστή, αν και πολύ σπάνια, μορφή επαναλαμβανόμενης υπερυπνίας. Οι άνθρωποι που εμφανίζουν το σύνδρομο συχνά κοιμούνται έως και δεκαοκτώ ώρες την ημέρα και όμως δεν αισθάνονται ανανεωμένοι μετά την αφύπνιση. Υπερυπνία στο www.orlpedia.gr
Αλυκή Θάσου

Η Αλυκή είναι οικισμός της Θάσου. Υπάγεται διοικητικά στη δημοτική κοινότητα Θεολόγου, του δήμου Θάσου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θάσου του νομού Καβάλας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

 Η Αλυκή είναι παράλιος οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα της Θάσου. Βρίσκεται στον λαιμό φερώνυμης μικρής χερσονήσου και πάνω στην παραλιακή οδό που συνδέει τη Θάσο με τα Λιμενάρια, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 31 χλμ. περίπου Ν. της πρωτεύουσας του νησιού Θάσου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Θεολόγου της Θάσου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Θεολόγου και προσαρτήθηκε στον δήμο Θάσου. Η παρουσία λατομείων οδήγησε στην άνθηση του εμπορίου μαρμάρου στην περιοχή. Σε όλη τη διάρκεια της Ελληνικής, Ρωμαϊκής και Βυζαντινής αυτοκρατορίας η περιοχή λειτουργούσε ανελλιπώς ως μεταβιβαστικό και εμπορικό κέντρο, σημείο αναφοράς για το μάρμαρο και τα προϊόντα του, μέχρι τον 7ο αιώνα π.Χ. που άρχισαν οι επιδρομές από το βορρά. Η συνεχής λατόμευση είχε ως αποτέλεσμα να απολαξευτεί ένα μεγάλο μέρος της χερσονήσου σχεδόν ως την επιφάνεια της θαλάσσης. Όταν η στάθμη κατεβαίνει απομένει το αλάτι στα βαθουλώματα που δημιουργήθηκαν από τη λάξευση των μαρμάρινων όγκων. Οι φυσικές αυτές αλυκές έδωσαν και το όνομα Αλυκή, τοπωνύμιο βεβαιωμένο από την υστεροβυζαντινή εποχή. Ο αρχαιολογικός χώρος στον μυχό όρμου απέναντι του οικισμού. Περιλαμβάνει ιερό αφιερωμένο στους Διόσκουρους και δύο τρίκλιτες παλαιοχριστιανικές βασιλικές (4ος -7ος αιώνας) Τα αρχαία λατομεία μαρμάρου (με συνεχή λειτουργία από τον 6ο π.Χ. έως τον 6ο μ.Χ. αιώνα), κοντά στον αρχαιολογικό χώρο αλλά και στο άκρο της μικρής χερσονήσου όπου βρίσκεται κτισμένος ο οικισμός, πάνω στη θάλασσα Η μονή Αρχαγγέλου, δυτικά του οικισμού, κοντά στον οικισμό Λιβάδι Το ναΐδριο Κοίμησης της Θεοτόκου, μέσα σε βράχο, νότια του οικισμού Η παραλία της Αλυκής, με τουριστική υποδομή Η εκτεταμένη παραλία του Αγίου Ιωάννη, βορειοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Γκέμπχαρντ Γ΄ της Κωνσταντίας

Ο Γκέμπχαρντ Γ΄ (γερμ.: Gebhard, περίπου 1040 - 12 Νοεμβρίου 1110) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Κωνσταντίας. Στην Έριδα της Περιβολής έλαβε το μέρος του Πάπα και ήταν εναντίον του βασιλιά της Γερμανίας. Προερχόταν από τον Οίκο του Τσέρινγκεν.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Μπέρτολντ Β΄, δούκα της Καρινθίας και αδελφός του Μπέρτολντ Β΄, δούκα της Σουαβίας. Για ένα διάστημα έγινε κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού του Κάντεν. Έπειτα εισήλθε στη μονή Βενεδικτίνων του Χίρσαου και το 1084 ο παπικός απεσταλμένος Όθων της Όστιας τον χειροτόνησε επίσκοπο της Κωνσταντίας. Την έδρα κατείχε ο Όθων Α΄ επίσκοπος του βασιλιά τη Γερμανίας. Αν και ο Πάπας Γρηγόριος Ζ΄ είχε αφορίσει και καθαιρέσει τον Όθωνα Α΄, αυτός κρατούσε τη θέση με τη δύναμη των όπλων· μάλιστα το 1085 έκανε Σύνοδο, όπου καθαίρεσε τον Γκέμπχαρντ και άλλους 14 επισκόπους πιστούς στον Πάπα. Όμως το 1086 απεβίωσε και ο Γκέμπχαρντ μπόρεσε να αναλάβει τη θέση του. Αναμόρφωσε τη μονή Πετερσχάουζεν και την επάνδρωσε με μοναχούς από το Χίρσγκαου. Το 1089 εγκαινίασε το νέο καθεδρικό της Κωνσταντίας, ο οποίος κτίσθηκε στη θέση αυτού, που είχε καταπέσει το 1052. Herbermann, Charles, ed. (1913). "Gebhard (III) of Constance". Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton.
ΕΡΑ Σπορ

Η ΕΡΑ Σπορ (Ελληνική Ραδιοφωνία Σπορ) είναι πανελλαδικός θεματικός αθλητικός, και ο τέταρτος αλφαβητικά ραδιοφωνικός σταθμός της ΕΡΤ. Ο σταθμός μεταδίδει 24 ώρες το 24ωρο πρόγραμμα αθλητικού περιεχομένου και μεταδόσεις αγώνων από όλα τα αθλήματα, ενώ στο πρόγραμμά του περιλαμβάνει και πολιτικό δελτίο ειδήσεων. Εκπέμπει στους μεγακύκλους (MHz) των FM, στους 101.8 από το κέντρο εκπομπής του Υμηττού και στους 100.9 από το κέντρο εκπομπής της Πάρνηθας και στους χιλιόκυκλους (KHz) των AM στη συχνότητα 981 από τη Μακρόνησο του Πειραιά.

 Η ΕΡΑ Σπορ θεωρητικά είναι διάδοχος σταθμός της ΥΕΝΕΔ, η οποία ιδρύθηκε από την Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Το 1982 με την πολιτικοποίησή της μετονομάστηκε σε ΕΡΤ2, ενώ το 1987 με τη συγχώνευση των δύο κρατικών φορέων ραδιοτηλεόρασης μετονομάζεται σε Τέταρτο Πρόγραμμα και λίγο αργότερα σε ΕΡΑ 4 αλλάζοντας ριζικά προφίλ, μεταδίδοντας μουσική και ορισμένες αθλητικές μεταδόσεις. Την ιδέα του αμιγώς αθλητικού ραδιοφώνου ήρθε μετά από πρόταση του Διευθυντή του αθλητικού προγράμματος Κώστα Μότση και σε συνεργασία με τον Γενικό Διευθυντή Γιώργο Τζαβέλα και τον Ηρακλή Κοτζιά, προχώρησαν στο σχεδιασμό και τη δομή του νέου προγράμματος, που αποτελούσε εγχείρημα-πρόκληση για τα ραδιοφωνικά δεδομένα. Η ΕΡΑ Σπορ "βγήκε στον αέρα" στις 3 Μαΐου 1993, και σύντομα απέσπασε την αγάπη των ακροατών. Μεταδίδει ζωντανά σχεδόν ολόκληρο το πρόγραμμά της, με το μικρόφωνο στα γήπεδα και στις άλλες αθλητικές διοργανώσεις, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από τότε που ξεκίνησε, έγινε το πρώτο σε ακροαματικότητα ραδιόφωνο της ΕΡΑ τόσο στην Αθήνα, αγγίζοντας μέχρι και το 8% στις μετρήσεις, όσο και στην περιφέρεια, που έγινε ο πρώτος σε ακροαματικότητα ραδιοσταθμός στο μεγαλύτερο μέρος της Ελληνικής επικράτειας. Έχοντας φανατικό κοινό, η ΕΡΑ Σπορ έγινε η "σχολή" για το ελληνικό αθλητικό ραδιόφωνο, με πολλές αξιόλογες εκπομπές (Τρίτο Μάτι, 12 και 1, Fight Club και άλλες πολλές εκπομπές). Στις 11 Ιουνίου του 2013, όταν με κυβερνητική απόφαση, έκλεισε ολόκληρη η ΕΡΤ, σταμάτησε να εκπέμπει και η ΕΡΑ Σπορ. Παρόλα αυτά, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, οι οποίοι παρέμειναν στα κτήρια της συνέχισαν την λειτουργία της, από τη συχνότητα 101.8 FM. Ωστόσο, στις 28 Απριλίου 2015 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος για την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η οποία έγινε στις 11 Ιουνίου 2015, δύο χρόνια μετά το κλείσιμό της. Έτσι, από την ημέρα που ξεκίνησε η επανέναρξή της, η ΕΡΑ Σπορ εκπέμπει ξανά, στις ίδιες συχνότητες και με νέο πλήρες πρόγραμμα. Επίσης από την επαναλειτουργία της ΕΡΤ, η ΕΡΑ Σπορ, είναι ο μόνος ραδιοφωνικός σταθμός, που διατηρεί στην επωνυμία του, το ακρωνύμιο ΕΡΑ (Ελληνική Ραδιοφωνία), η οποία συγχωνεύτηκε με την ΕΡΤ, και έκτοτε οι υπόλοιπες ονομασίες ΕΡΑ 1, ΕΡΑ 2, ΕΡΑ 3, και ΕΡΑ Δίκτυο (στους 19 τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, ανά την Ελλάδα), αντικαταστάθηκαν αντίστοιχα, από τα Πρώτο, Δεύτερο, Τρίτο και ΕΡΤ Δίκτυο. Ακούστε ζωντανά την ΕΡΑ Σπορ στο Radio Live Ακούστε ζωντανά την ΕΡΑ Σπορ στο ERT Echo Δείτε το πρόγραμμα της ΕΡΑ Σπορ στο ERT Echo
The Book of Souls

Το The Book of Souls είναι ο 16ος στούντιο δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Iron Maiden, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2015 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Parlophone".

 Μετά την επιβεβαίωση ότι το "The Final Frontier" δεν θα ήταν το τελευταίο άλμπουμ του συγκροτήματος, έγινε γνωστό από τον Μπρους Ντίκινσον ότι οι Iron Maiden σχεδίαζαν την δημιουργία του επόμενου τους άλμπουμ στα τέλη του 2013 με πιθανή κυκλοφορία μέσα στο 2015. Τον Φεβρουάριο του 2015, ανακοινώθηκε από το ντράμερ Νίκο Μακ Μπρέιν, ότι η κυκλοφορία του νέου δίσκου καθυστερεί λόγω του καρκίνου στην γλώσσα που αντιμετώπιζε ο Ντίκινσον. Μετά την ανάρρωση του τραγουδιστή, έγινε γνωστή η κυκλοφορία του άλμπουμ για τις αρχές Σεπτεμβρίου του 2015, με την περιοδεία για την προώθηση του να ξεκινάει το επόμενο έτος με σκοπό την καλύτερη αποκατάσταση του Ντίκινσον. Στις 18 Ιουνίου έγινε η επίσημη ανακοίνωση στην ιστοσελίδα του συγκροτήματος, η οποία ανέφερε ως ημερομηνία κυκλοφορίας τις 4 Σεπτεμβρίου, όπως και τους τίτλους των τραγουδιών του δίσκου.Ο δίσκος είναι διπλός, αφού η διάρκεια των κομματιών του ξεπερνάει τα ενενήντα λεπτά. Το κομμάτι "Empire of the Clouds", έγινε το μεγαλύτερο σε διάρκεια τραγούδι της δισκογραφίας τους, ξεπερνώντας το "Rime of the Ancient Mariner" από το "Powerslave", αφού διαρκεί 18 λεπτά και 1 δευτερόλεπτο. Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ πραγματοποιήθηκαν στα "Guillaume Tell Studios" του Παρισιού, με παραγωγούς τον Κέβιν Σίρλι και τον Στιβ Χάρις. Ο δίσκος γνώρισε πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία, αφού σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ σε 24 χώρες. Έγινε το πέμπτο βρετανικό # 1 άλμπουμ των Iron Maiden, ξεπερνώντας στην πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του τις 60.000 κόπιες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες έφθασε μέχρι το # 4 του Billboard, πουλώντας 74.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα του.Οι κριτικές για το "The Book of Souls" υπήρξαν θετικές, με το "AllMusic" να του δίνει τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Blabbermouth" 9,5 / 10, το "PopMatters" 9 / 10, το "Classic Rock" 9 / 10, το "ΝΜΕ" 8 / 10, το "Paste" 7,9 / 10, και η "The Guardian" 4 / 5. The Book of Souls (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 4 Σεπτεμβρίου 2015 The Book of Souls (άλμπουμ) Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός Βραζιλία (ABPD Certification): Χρυσός Γερμανία (BVMI Certification): Χρυσός Ουγγαρία (MAHASZ Certification): Πλατινένιος Ιταλία (FIMI Certification): Χρυσός Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "The Book of Souls" είναι οι εξής: Μπρους Ντίκινσον - φωνητικά Άντριαν Σμιθ - κιθάρα Τζάνικ Γκερς - κιθάρα Ντέιβ Μάρεϊ - κιθάρα Στιβ Χάρις - μπάσο, πλήκτρα Νίκο Μακ Μπρέιν - τύμπανα The Book of Souls - Iron Maiden | Songs, Reviews, Credits | AllMusic CD Reviews - The Book Of Souls Iron Maiden - Blabbermouth.net Iron Maiden - The Book of Souls - Encyclopaedia Metallum
581 Ταουντονία

Η Ταουντονία (Tauntonia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,488. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζόελ Χάστινγκς Μέτκαλφ, που παρατηρούσε από το Τάουντον της Μασαχουσέτης, και πήρε το όνομά της από την πόλη αυτή.

 Η μέση διάμετρος της Ταουντονίας εκτιμάται σε 63,66 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Xk, ενώ το άλβεδό της είναι 0,076. Η Ταουντονία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες και 32 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ντασογκούζ

Το Ντασογκούζ (ρωσικά: Дашогу́з, περίπου "πηγή πέτρας" στα τουρκμενικά), πρώην γνωστό ως Τασαούζ (μέχρι το 1992, ρωσικά: Ташау́з) και Ντασχοβούζ (1992-1999, ρωσικά: Дашхову́з), είναι μια πόλη στο βόρειο Τουρκμενιστάν και πρωτεύουσα της επαρχίας Ντασογκούζ. Τα σύνορα με το Ουζμπεκιστάν είναι περίπου 10 χιλιόμετρα μακριά.

 Βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 41.833° βόρεια, γεωγραφικό μήκος 59.9667° ανατολικά, και βρίσκεται σε υψόμετρο 88 μέτρων. Απέχει περίπου 767 χιλιόμετρα από το Νούκους στο Ουζμπεκιστάν και 460 χλμ. από το Ασγκαμπάτ. Στην κοντινή λίμνη Σαρικαμίς υπάρχουν 65 διαφορετικές ποικιλίες ψαριού. Το Ντασογκούζ έχει ένα κρύο ερημικό κλίμα (τύπος BWk, σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με ζεστά καλοκαίρια. Οι χειμώνες είναι σχετικά μικροί, αλλά αρκετά κρύοι. Η βροχόπτωση είναι σπάνια καθ΄όλη τη διάρκεια του έτους, με μέσο όρο 100 χιλιοστόμετρων. Ο πληθυσμός του Ντασογκούζ είναι 275.278 κάτοικοι, σύμφωνα με την εκτίμηση απογραφής του 2012. Είναι κατά κύριο λόγο Τουρκμένοι και Ουζμπέκοι, με μικρότερους αριθμούς Ρώσων, Κορεατών, Καρακαλπάκων και Τάταρων. Ένας μεγάλος αριθμός βίαια εκτοπισμένων από τον πρώην Ισόβιο Πρόεδρο Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ έχουν επανεγκατασταθεί σε περιοχές κοντά στην πόλη. Νωρίς στην ιστορία της, ήταν μια δημοφιλής στάση στο Δρόμο του Μεταξιού επειδή είχε μια πηγή, εξ ου και το όνομά της. Ιδρύθηκε ως φρούριο με το όνομα Τασαούζ στις αρχές του 19ου αιώνα από τους Ρώσους. Μετά την ανεξαρτησία, το όνομα άλλαξε στην τουρκμενική μορφή Ντασχοβούζ το 1992 και μετονομάστηκε σε Ντασογκούζ με εντολή του προέδρου Νιγιαζόφ το 1999. Η σύγχρονη πόλη είναι Σοβιετικού τύπου με πολλά μνημεία και μουσεία που λειτουργούν ως τοπικά διοικητικά και πολιτιστικά κέντρα και ως σιδηροδρομική διασταύρωση. Το αεροδρόμιο Ντασογκούζ παρέχει σύνδεση με τα αεροδρόμια Ασγκαμπάτ, Μαρί, Τουρκμεναμπάτ, Μπαλκαναμπάτ, Τουρκμένμπασι με την Turkmenistan Airlines. Το Ντασογκούζ είναι η κύρια πύλη τουριστών που επισκέπτονται το Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Ουνέσκο Κόνια-Ουργκέντς. Μερικά από τα κύρια γεωργικά προϊόντα της περιοχής είναι το βαμβάκι και η γιούτα, τα οποία μπορούν να καλλιεργηθούν λόγω της εγγύτητας της πόλης με τον ποταμό Άμου Ντάρια. Είναι επίσης η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Τουράν Ντασογκούζ. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1998, ένας μετεωρίτης H5 βάρους περίπου 7 κιλών έπεσε στο Ντασογκούζ. Κακάγιεφ Γιακσιγκέλντι (1959-) - πολιτικός και υπουργός πετρελαίου Η πόλη διαθέτει 2 γήπεδα: το στάδιο Σπορτ Τοπλούμι και το στάδιο Γκαρασιζλίκ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Daşoguz στο Wikimedia Commons
3D μοντελοποίηση

3D μοντελοποίηση ονομάζεται η διαδικασία κατά την οποία αναπτύσσεται μια μαθηματική εκπροσώπηση κάθε τρισδιάστατης επιφάνειας άψυχων ή έμψυχων αντικειμένων μέσω εξειδικευμένου λογισμικού, παράγοντας ένα 3D μοντέλο.Τα 3D μοντέλα αντιπροσωπεύουν ένα επίσης 3D αντικείμενο χρησιμοποιώντας μια συλλογή σημείων & άλλων πληροφοριών, στο τρισδιάστατο χώρο, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με διάφορες γεωμετρικές οντότητες όπως τρίγωνα, ευθύγραμμα τμήματα, καμπύλες, κλπ. Τα μοντέλα μπορούν να δημιουργηθούν είτε χειροκίνητα είτε με αλγοριθμικές διαδικασίες (procedural modeling) ή μέσω σάρωσης (model scanning).

 Σχεδόν όλα τα 3D μοντέλα μπορούν να χωριστούν στις εξής κατηγορίες: Στερεά (Solid) Χρησιμοποιούνται κυρίως για μη γραφικές προσομοιώσεις όπως για παράδειγμα ιατρικές ή μηχανικές, για CAD και εξειδικευμένες οπτικές εφαρμογές, όπως την ανίχνευση ακτίνων και την εποικοδομητική στερεά γεωμετρία (constructive solid geometry). Τα μοντέλα αυτά καθορίζουν τον όγκο του αντικειμένου που αντιπροσωπεύουν. Όρια (Shell/Boundary) Αυτά τα μοντέλα αναπαριστούν την επιφάνεια, π.χ. το όριο του αντικειμένου, και όχι τον όγκο του. Είναι ευκολότερα στη χρήση από τα στερεά μοντέλα. Σχεδόν όλα τα οπτικά μοντέλα που χρησιμοποιούνται σε παιχνίδια και ταινίες είναι μοντέλα shell. Υπάρχουν τρεις δημοφιλείς τρόποι αναπαράστασης ενός μοντέλου: Πολυγωνικός (polygonal) σχεδιασμόςΣημεία, κορυφές σε 3D χώρο συνδέονται με γραμμικά τμήματα σχηματίζοντας πολύγωνα. Η φιλοσοφία των περισσότερων 3D μοντέλων σήμερα είναι χτισμένη πάνω σε πολυγωνικά μοντέλα επειδή είναι ευέλικτα και επειδή οι υπολογιστές μπορούν να τα επεξεργαστούν γραφικά σε πολύ μικρό χρόνο. Επειδή βέβαια, τα πολύγωνα είναι επίπεδες επιφάνειες, οι σύνθετες κυρτές επιφάνειες μοντελοποιούνται μόνο κατά προσέγγιση με τη χρήση πολλών πολυγώνων. Καμπυλωτός (curve) σχεδιασμόςΟι επιφάνειες NURBS ορίζονται από spline καμπύλες, οι οποίες επηρεάζονται από σταθμισμένα σημεία ελέγχου (weighted control points). Η αύξηση του βάρους για ένα σημείο θα τραβήξει την καμπύλη πιο κοντά στο σημείο αυτό. Τα NURBS είναι πραγματικά λείες επιφάνειες και όχι απλές προσεγγίσεις χρησιμοποιώντας μικρές επίπεδες επιφάνειες και έτσι είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για οργανικές μοντελοποιήσεις. Ψηφιακή γλυπτικήΠρόκειται για μία πολύ νέα μέθοδο μοντελισμού η οποία έγινε πολύ δημοφιλής λίγα χρόνια μετά την επινόησή της. Υπάρχουν συνολικά τρεις τύποι ψηφιακού σχεδιασμού: η εκτόπιση (η πιο δημοφιλής από όλες), η ογκομετρική, και η δυναμική διακόσμηση σε ψηφιδωτό στυλ.
Πλοία αλιείας τορπιλών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού

Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει τέσσερα πλοία αλιείας τορπιλών (ΠΑΤ). Είναι όλα σκάφη τύπου «430 Α» κατασκευασμένα στα γερμανικά ναυπηγεία 'Schweers, Bardenfleth' στα μέσα τις δεκαετίας του 1960.

 Το ΠΑΤ Άραχθος (Α-461) (πρώην γερμανικό TF 108, πρώην Y 874), ναυπηγήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 12 Απριλίου 1990 Το ΠΑΤ Ευρώτας (Α-460) (πρώην γερμανικό TF 106, πρώην Y 872), ναυπηγήθηκε στις 10 Ιουνίου 1966. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε τον Νοέμβριο του 1989. Το ΠΑΤ Νέστος (Α-463) (πρώην γερμανικό TF 4, πρώην Y 854), ναυπηγήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 28 Σεπτεμβρίου 1990. Το ΠΑΤ Στρυμών (Α-462) (πρώην γερμανικό TF 107, πρώην Y 873), ναυπηγήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1965. Το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το παρέλαβε στις 16 Νοεμβρίου 1989. Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό www.hellasarmy.gr
Κυδωνιές Γρεβενών

Οι Κυδωνιές Γρεβενών [Κυδωνίαι (αι), παλαιά ονομασία: Βαντσικό ή Βαντσκό (το)] είναι μικρός ορεινός οικισμός του νομού Γρεβενών, 50ος σε σειρά/μέγεθος πληθυσμού στο Δήμο Γρεβενών, χτισμένος σε υψόμετρο 900 μέτρων και σε απόσταση 24 χιλιομέτρων Β Δ της πόλης των Γρεβενών. Συνορεύει με το νομό Κοζάνης και συγκεκριμένα με την περιοχή του Βοϊου.

 Στην απογραφή του 2001 ο πληθυσμός ήταν 163 μόνιμοι κάτοικοι ενώ κατά την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός μειώθηκε στους 81 μόνιμους κατοίκους. Η ακριβής χρονολογία δημιουργίας του οικισμού είναι άγνωστη, ωστόσο το βέβαιο είναι πως προήλθε από συνένωση άλλων μικρότερων που προϋπήρχαν στην ευρύτερη περιοχή. Οι Κυδωνιές αναπτύχθηκαν στο βάθος του χρόνου και έγιναν ένα από τα μεγαλύτερα κεφαλοχώρια των Γρεβενών. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την απογραφή του 1904, ήταν ο έκτος μεταξύ 79 οικισμών με 445 Ελληνόφωνους Χριστιανούς κατοίκους. Αναφέρεται, από τις προφορικές παραδόσεις ότι κάποιες από τις οικογένειες του χωριού προήλθαν από το Παλαιοκριμήνι του όρους Βόϊο, πριν αυτό εγκαταληφθεί οριστικά από τους κατοίκους του κατά τον 17ο αιώνα. Ο πετρό-χτιστος Ι.Ν. του Αγίου Αθανασίου που δεσπόζει στο κέντρο της πλατείας του χωριού, χαρακτηριστικό παράδειγμα της αρχιτεκτονικής που συναντά κανείς στα μαστοροχώρια του Βοΐου. Το παλιό πέτρινο σχολείο, με το χαρακτηριστικό καμπαναριό του, που σήμερα φιλοξενεί τα γραφεία του Συλλόγου Κυδωνιωτών “Η Ένωση” και την λαογραφική συλλογή του χωριού. Τη σκεπαστή πέτρινη βρύση που βρίσκεται στην κεντρική πλατεία του χωριού χτισμένη από τον κάλφα Γεώργιο Λάζο (Βράγκα), ξακουστό τεχνίτη της πέτρας. Βαντσικό (Κοζάνης)1918 - Ο οικισμός ορίζεται έδρα της κοινότητας Βαντσικού (ΦΕΚ 260Α – 31/12/1918) Κυδωνιές (Κοζάνης)1927 - Ο οικισμός μετονομάζεται σε Κυδωνιές (ΦΕΚ 18Α – 01/02/1927)Κυδωνιές Γρεβενών1964 - Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Κοζάνης και υπάγεται στο νομό Γρεβενών (ΦΕΚ 185Α – 30/10/1964)1997 - Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Κυδωνιών και προσαρτάται στο δήμο Κοσμά του Αιτωλού (ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997) Με την εφαρμογή του σχεδίου «Καποδίστρια» (Ν.2539/97), οι Κυδωνιές αυτοδιοικητικά αποτελούσαν την τοπική κοινότητα Κυδωνιών και υπάγονταν στη Δημοτική Ενότητα Αγίου Κοσμά Αιτωλού του Δήμου Γρεβενών. Κατά τη νέα διοικητική διαίρεση που προέκυψε με το σχέδιο «Καλλικράτης» (Ν.3852/2010) η τοπική κοινότητα Κυδωνιών προσαρτήθηκε στη Δημοτική Ενότητα Αγίου Κοσμά του Δήμου Γρεβενών, της Περιφερειακής Ενότητας Γρεβενών, της ευρύτερης Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας. Ιστοσελίδα Δήμου Βοΐου
Σταθμός Νέα Ιωνία (Μετρό Αθήνας)

Ο Σταθμός Νέα Ιωνία είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 17,923 από τον σταθμό Πειραιά. Πήρε το όνομά του από τον δήμο Νέας Ιωνίας, τον οποίο εξυπηρετεί. Εγκαινιάστηκε στις 14 Μαρτίου 1956 και η σημερινή του μορφή ανάγεται στο 2003, όταν και ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες και γραμμή εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Ο σταθμός υπήρξε από τα εγκαίνιά του μέχρι την επέκταση του δικτύου προς το Ηράκλειο, στις 4 Μαρτίου 1957, ο προς βορράν τερματικός σταθμός της γραμμής. Βρίσκεται στη συμβολή της λεωφόρου Διονυσίου Σολωμού με την λεωφόρο Αγίου Γεωργίου. Ο σταθμός Νέας Ιωνίας κατασκευάστηκε στη θέση παλαιότερου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το ίδιο όνομα. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Νέας Ιωνίας των Σιδηροδρόμων Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, ο οποίος βρισκόταν προς βορράν του σταθμού του μετρό της Αθήνας.

 Στο σημείο αυτό βρισκόταν επίσης σιδηροδρομικός σταθμός που εξυπηρετούσε τη γραμμή Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου των Σιδηροδρόμων Αττικής. Βρισκόταν στη χιλιομετρική θέση 7,340 από το σταθμό Πλατείας Λαυρίου. Η πρώτη ονομασία του σταθμού ήταν Ποδαράδες, η οποία ήταν η προηγούμενη ονομασία του οικισμού, που αργότερα μετετράπη στη πόλη της Νέας Ιωνίας, από πρόσφυγες της Ιωνίας της Μικράς Ασίας το 1922. Ο αρχικός σταθμός έκλεισε το 1938, εν αναμονή της ηλεκτροδότησης. Στις 8 Μαρτίου 1999 και ώρα 7:40 το πρωί, σημειώθηκε σύγκρουση δύο συρμών μεταξύ των σταθμών Νέας Ιωνίας και Ηρακλείου στην κατεύθυνση προς Κηφισιά, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 20 ατόμων. Ο προπορευόμενος συρμός, με αριθμό κυκλοφορίας 15, είχε σταματήσει πριν το σταθμό Ηρακλείου αφού ο σηματοδότης είχε κόκκινη ένδειξη όταν ο συρμός, με αριθμό κυκλοφορίας 30, που έπονταν προσέκρουσε πάνω του, αφού ο οδηγός δεν είχε ορατότητα λόγω τη στροφής που υπάρχει στο σημείο. Ωστόσο, η χαμηλή ταχύτητα του δεύτερου συρμού εξαιτίας του ότι πλησίαζε στο σταθμό απέτρεψε μία σφοδρή σύγκρουση.
Opel Ascona

Το Opel Ascona ήταν ένα μεσαίο οικογενειακό αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που κατασκευάστηκε από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel, από τον Σεπτέμβριο του 1970 έως τον Αύγουστο του 1988, σε τρεις γενιές. Πήρε το όνομά του από την κωμόπολη Ασκόνα, στο καντόνι Τιτσίνο της Ελβετίας (δείτε επίσης : Καντόνια της Ελβετίας)

 James F. Flammang: Standard Catalog of Imported Cars 1946–1990. Krause Publications, Iola, Wi. 1992, ISBN 0-87341-158-7. Mike Covello: Standard Catalog of Imported Cars 1946–2002. 2. Aufl. Krause Publications, Iola 2006. ISBN 0-87341-605-8. www.opel-400-club.de Αρχειοθετήθηκε 2015-04-21 στο Wayback Machine.
Κάι Χάβερτς

Ο Κάι Χάβερτς (γερμανικά: Kai Havertz, γενν. στις 11 Ιουνίου 1999) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός ή δεξιός επιθετικός για την Άρσεναλ και την εθνική ομάδα της Γερμανίας.

 Ο Χάβερτς πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στη Λεβερκούζεν το 2016, και ήταν ο νεαρότερος παίκτης που αγωνίστηκε με τον σύλλογο στη Μπουντεσλίγκα, ενώ έγινε ο νεαρότερος σκόρερ της το 2017. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς για τη Μπουντεσλίγκα τη σαιζόν 2018-19 και με 17 γκολ, έγινε ο έφηβος με τα περισσότερα γκολ σε μία σαιζόν στη Μπουντεσλίγκα. Επίσης είναι ο νεαρότερος παίκτης που πραγματοποίησε 50 και 100 συμμετοχές στο πρωτάθλημα Γερμανίας, σπάζοντας το ρεκόρ του Τίμο Βέρνερ. Με τη Λεβερκούζεν σκόραρε 36 φορές και έδωσε 25 ασίστ σε 118 συμμετοχές. Τα μεσάνυχτα του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου 2020 ανακοινώθηκε από την Τσέλσι ΦΚ και η μεταγραφή κόστισε 71 εκατομμύρια λίρες μαζί με τα μπόνους, γεγονός που τον κατατάσσει ως τη δεύτερη ακριβότερη μεταγραφή του συλλόγου μετά τον Κέπα Αριθαμπαλάγα. Με τη Τσέλσι κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2020-2021, πετυχαίνοντας το μοναδικό γκολ του τελικού με αντίπαλο την Μάντσεστερ Σίτι. Σημαντική ήταν και η συνεισφορά του στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου Συλλόγων 2022 εναντίον της Παλμέιρας. Η Τσέλσι επιβλήθηκε της Παλμέιρας με 2-1 στην παράταση, με τον Χάβερτς να πετυχαίνει το γκολ της νίκης με πέναλτι λίγο πριν την λήξη της παράτασης.Στις 28 Ιουνίου του 2023 αποχώρησε από την Τσέλσι για λογαριασμό της Άρσεναλ υπογράφοντας πολυετές συμβόλαιο συνεργασίας με τους «κανονιέρηδες». Αποτέλεσε μια από τις πιο ακριβές μεταγραφές του καλοκαιριού, με την Άρσεναλ να βγάζει από τα ταμεία της περίπου 75 εκατομμύρια ευρώ. Με την Τσέλσι αγωνίστηκε για τρία χρόνια καταγράφοντας 139 συμμετοχές με 32 γκολ και 15 ασίστ.[1] Ο Χάβερτς πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα το 2018 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 7 συμμετοχές με την εθνική ομάδα.
Ιερός Ναός Αγίου Ευγενίου

Ο Ιερός Ναός Αγίου Ευγενίου είναι ορθόδοξος ναός που βρίσκεται στην πόλη του Ηρακλείου Κρήτης. Πανηγυρίζει στις 13 Δεκεμβρίου, στη μνήμη του Αγίου Ευγενίου του Καππαδόκου και των έτερων 4 μαρτύρων Ευστρατίου, Μαρδαρίου, Αυξεντίου και Ορέστου.

 Ο Ναός βρίσκεται στην περιοχή Μεσαμπελιές της πόλης του Ηρακλείου. Θεμελιώθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο εις μνήμην του πρώτου Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου Α΄ Ψαλιδάκη. Το 1983 καθιερώθηκε ως ενοριακός Ναός της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης για την περιοχή των Μεσαμπελιών. Τα εγκαίνια του ναού τελέστηκαν την Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010 από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ειρηναίο και τον Μητροπολίτη Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Ευγένιο.