Ζιγκουράτ της Ουρ

Το Ζιγκουράτ (ή Μεγάλο Ζιγκουράτ) της Ουρ (Σουμερικά : 𒂍𒋼𒅎𒅍 é-temen-ní-gùru "Etemenniguru", που σημαίνει "ναός του οποίου η θεμελίωση δημιουργεί αύρα") είναι νεο-σουμεριανό ζιγκουράτ στην πόλη Ουρ κοντά στη Νασιρίγια, στη σημερινή επαρχία Ντι Καρ του Ιράκ. Το κτήριο χτίστηκε κατά την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (21ος αιώνας π.Χ.), αλλά είχε καταρρεύσει μέχρι τον 6ο αιώνα π.Χ. της νεοβαβυλωνιακής περιόδου, όταν αναστηλώθηκε από τον βασιλιά Ναβοναΐδ. Τα απομεινάρια του ανασκάφηκαν τις δεκαετίες του 1920 και του 1930 από τον Σερ Λέοναρντ Γούλεϊ. Επί Σαντάμ Χουσεΐν τη δεκαετία του 1980, έγινε μια μερική ανακατασκευή της πρόσοψης και της μνημειακής σκάλας. Το μεγάλο ζιγκουράτ της Ουρ είναι το καλύτερα διατηρημένο από αυτά, που είναι γνωστά στην περιοχή της Μεσοποταμίας, εκτός από το ζιγκουράτ του Ντουρ Ουντάς (Chogha Zanbil). Είναι ένα από τα τρία καλοδιατηρημένα κτίσματα της νεοσουμεριανής πόλης Ουρ, μαζί με το Βασιλικό Μαυσωλείο και το Παλάτι του Ουρ-Ναμμού (το E-hursag).

 Το ζιγκουράτ χτίστηκε από τον βασιλιά Ουρ-Ναμμού, ο οποίος το αφιέρωσε προς τιμήν του Νάννα/Σιν περίπου τον 21ο αιώνα π.Χ. κατά τη διάρκεια της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ. Η ογκώδης βαθμιδωτή πυραμίδα είχε 64 μέτρα μήκος, 45 μέτρα πλάτος και πάνω από 30 μέτρα ύψος. Το ύψος είναι υποθετικό, καθώς έχουν διασωθεί μόνο τα θεμέλια του Ζιγκουράτ των Σουμερίων. Το ζιγκουράτ ήταν ένα κομμάτι σε ένα συγκρότημα ναών, που χρησίμευε ως διοικητικό κέντρο για την πόλη και ήταν ιερό του θεού της σελήνης Σιν, της προστάτιδας θεότητας της Ουρ. Η κατασκευή του ζιγκουράτ ολοκληρώθηκε τον 21ο αιώνα π.Χ. από τον βασιλιά Σουλγκί, ο οποίος, για να κερδίσει την πίστη των πόλεων, αυτοανακηρύχτηκε θεός. Κατά τη διάρκεια της 48χρονης βασιλείας του, η πόλη της Ουρ έγινε η πρωτεύουσα ενός κράτους, που έλεγχε μεγάλο μέρος της Μεσοποταμίας. Πολλά ζιγκουράτ κατασκευάζονταν με την τοποθέτηση λασπότουβλων και με τη χρήση λάσπης, για να σφραγίζουν το μεταξύ τους κενό. Ο βασιλιάς Ναβοναΐδ, ο τελευταίος βασιλιάς της Νεο-Βαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας τον 6ο αιώνα π.Χ., αφού «βρήκε ελάχιστα απομεινάρια από το τελευταίο τμήμα και τίποτα που να τον καθοδηγεί ως προς την αρχική εμφάνιση του μνημείου», το αναστήλωσε σε επτά βαθμίδες και όχι σε τρεις. Τα υπολείμματα του ζιγκουράτ ανακαλύφθηκαν ξανά από τον Γουίλιαμ Λόφτους το 1850. Οι πρώτες ανασκαφές στην τοποθεσία διεξήχθησαν από τον Τζον Τζόρτζ Τέιλορ (από λάθος αναφέρεται ως "J.E. Taylor") τη δεκαετία του 1850, οδηγώντας στην ταύτιση της τοποθεσίας ως Ουρ. Μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, προκαταρκτικές ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν από τον Ρέτζιναλντ Κάμπελ Τόμπσον και τον Χένρι Χολ. Ο χώρος ανασκάφηκε εκτενώς τη δεκαετία του 1920 από τον Σερ Λέοναρντ Γούλεϊ, ο οποίος είχε διοριστεί από το Πανεπιστημιακό Μουσείο του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια και το Βρετανικό Μουσείο την περίοδο 1922-1934. Τα υπολείμματα του ζιγκουράτ αποτελούνται από μια σταθερή μάζα τριών στρωμάτων από τούβλα, που είναι καλυμμένα με τούβλα τοποθετημένα μέσα σε άσφαλτο. Το χαμηλότερο στρώμα αντιστοιχεί στην αρχική κατασκευή του Ουρ-Ναμμού, ενώ τα δύο ανώτερα στρώματα αποτελούν μέρος των νεοβαβυλωνιακών αποκαταστάσεων. Η πρόσοψη του χαμηλότερου επιπέδου και η μνημειακή σκάλα ξαναχτίστηκαν υπό τις διαταγές του Σαντάμ Χουσεΐν. Το ζιγκουράτ υπέστη ζημιές στον Πόλεμο του Κόλπου το 1991 από πυρά φορητών όπλων και από εκρήξεις βομβών. Τέσσερις κρατήρες βομβών διακρίνονται σε κοντινή απόσταση και τα τοιχώματα του ζιγκουράτ έχουν εν μέρει υποστεί φθορές από περισσότερες από 400 τρύπες από σφαίρες. Από το 2008, ο αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται υπό την επίβλεψη του εφόρου Ντίιφ Μοσέιν Ναΐφ αλ-Γκίζι. Woolley, C. Leonard and Moorey, PRS, Ur of the Chaldees: Revised and Updated Edition of Sir Leonard Woolley's Excavations at Ur, Cornell University Press (1982). Ziggurat of Ur Αρχειοθετήθηκε 2014-10-27 στο Wayback Machine., Smarthistory στην Ακαδημία Khan Ur (σύγχρονη ονομασία: Tell el-Muqayyar) στο Open Context Μια σύντομη ιστορία του Σουμερίου Ζιγκουράτ στο Ουρ Αρχειοθετήθηκε 2020-11-27 στο Wayback Machine. Αρχαιολογία του αρχαίου Ιράκ με ένα τμήμα στο ζιγκουράτ Τα γεωγραφικά πλάτη Harran και Ur και το Tell Göbekli Tepe