Γουίλιαμ Τζον Χέιλ

Ο Γουίλιαμ Τζον Χέιλ (William John Hale, Μάρτιος 1862-25 Νοεμβρίου 1929) ήταν αρχιτέκτονας με έδρα το Σέφιλντ της Αγγλίας, και σχεδίασε την πιο επιβλητική αρχιτεκτονική της πόλης κατά τον 20ου αιώνα.Δραστηριοποιήθηκε μεταξύ του 1896 έως και το 1929 και σχεδίασε αρκετά σχολεία και εκκλησίες στο Σέφιλντ, με βάση το κίνημα Άρτς εντ Κράφτς(Arts and Crafts) και το Αρ Νουβό.

 Ο Χέιλ γεννήθηκε στο Σέφιλντ τον Μάρτιο του 1862. Μεγάλωσε ως μεθοδιστής και φοίτησε στο κολέγιο Ουέλσει στο Σέφιλντ. Μόλις αποφοίτησε από το σχολείο, ο Χέιλ δούλεψε σε μια πολύ γνωστή αρχιτεκτονική εταιρία του Σέφιλντ. Η εταιρία ήταν αρμόδια για να σχεδιάσει 25 σχολεία για την Σχολική Επιτροπή του Σέφιλντ μεταξύ του 1873 έως και το 1893. Ο Χέιλ εκείνη την περίοδο ήταν εκπαιδευόμενος αρχιτέκτονας και η εργασία του σε αυτήν την εταιρία τον εξοικείωσε στις σχεδιαστικές ανάγκες για την δημιουργία σχολείων. Το 1887 ο Χέιλ ήταν ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και Τοπογράφων του Σέφιλντ. Της 3 Σεπτεμβρίου 1891 ο Χέιλ παντρεύτηκε την Έντιθ Τούθχιλ. Η οικογένεια Τούθχιλ ήταν εύποροι Μεθοδιστές από το Φούλγουντ με ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας τους να προέρχεται από την ιδιοκτησία γης. Ο Χέιλ έγινε μέλος του παρεκκλησίου Ουέλσει στο Φούλγουντ, ένας τόπος λατρείας της υψηλής κοινωνίας της εποχής σε ένα εύπορο προάστιο. Οι κοινωνικές επαφές του Χέιλ με τους Μεθοδιστές θα τον δώσουν πολύ δουλειά για τα επόμενα χρόνια. Το 1892 ο Χέιλ σε ηλικία 30 ετών έγινε πατέρας και άνοιξε το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο. Το 1895 έφτιαξε το σπίτι που θα στέγαζε την οικογένεια του. Ήταν μια βίλα με Ιταλικές επιρροές στο Μπρούμχιλ. Η πρώτη δουλειά για την εταιρία του Χέιλ ήταν ο σχεδιασμός του παρεκκλησίου του Στέφεν Χιλ Ουέσλιαν στο Κρόσπουλ, το οποίο άνοιξε τον Μάρτιο του 1896. Ήταν ένα απλό πέτρινο παρεκκλήσι με λεπτομέρειες του κινήματος Άρτς εντ Κράφτς. Το έργο χρειάστηκε μια επέκταση για να δημιουργηθεί ένας χώρος μελέτης την οποία και ανέλαβε το 1899. Η πρώτη δουλεία όμως που τον έδωσε κύρος ήταν ο σχεδιασμός του δημοτικού σχολείο του Μπόλ Χίλ στο Γουόκλει. Εκείνη την περίοδο το Σέφιλντ έκτιζε συνεχώς σχολεία εξαιτίας της νομοθετικής πράξης του Φόστερ το 1870. Ο Χέιλ εξαιτίας της προϋπηρεσίας του κατάφερε να κερδίσει τον διαγωνισμό καθώς είχε εμπειρία στην κατασκευή σχολείων. Το σχολείο που άνοιξε τον Μάιο του 1896, αποτελείτε από ένα εντυπωσιακό σύμπλεγμα κτιρίων πάνω από την κοιλάδα Ρίβελιν. Τότε είχε χώρο για 815 μαθητές και σήμερα είναι ακόμα σε εξαιρετική κατάσταση παρόλο που είναι εκτεθειμένο στην θέση που βρίσκεται. Αυτό είναι μια απόδειξη της καλής σχεδίασης και χρήσης καλών υλικών από τον Χέιλ.Έπειτα σχεδίασε τρία παρεκκλήσια στο Μπρίντσαιντ, στο Λόου Μπράντφιλντ και ο Άγιος Λουκάς στο Κρούκς μετά το 1900. Η οικογένεια Ιμπότσον ήταν ευγενής χορηγός του παρεκκλησίου του Λόου Μπράντφιλντ, και έδωσαν την δυνατότητα στον Χέιλ να βάλει λεπτομέρειες στο έργο του, διαφορετικά δε θα τις έβαζε γιατί οι κάτοικοι του χωριού δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα. Παρομοίως και στον Άγιο Λουκά ο Σάμιουελ Μέτζιτ Τζόνσον, ιδιοκτήτης της ομώνυμης εταιρίας ζαχαροπλαστικής, πλήρωσε εξολοκλήρου το κόστος για την κατασκευή της εκκλησίας. Έτσι ο Χέιλ τελείωσε το κτίριο με μεράκι βάζοντας σε αυτό πέτρα από το Μπολ Χιλ και επενδύοντας το με πέτρα από το Μάτλοκ σκαλισμένο από τον Φρανκ Τόρυ. Ο Χέιλ έκανε την καλύτερη και πιο γνωστή δουλειά του μεταξύ του 1904 και έως το 1908. Το δημοτικό σχολείο της οδού Χάμερτον χαρακτηρίζεται ως θρίαμβος στο Σέφιλντ. Άνοιξε τον Οκτώβριο του 1904 και κόστισε 14,000 λίρες. Το σχολείο έχει παράθυρα με περίτεχνα υπέρθυρα, περίτεχνες κλειδαριές και διακοσμημένους σωλήνες όμβριων υδάτων καθώς ο Χέιλ έβαλε στοιχεία μπαρόκ στο κτίριο. Μεταξύ το 1906 και 1908 ο Χέιλ κατασκεύασε δύο μεγάλες, οκτάγωνες εκκλησίες στο Κρούκς, ένα προάστιο του Σέφιλντ. Η εκκλησιά στην οδό Σπρινγκβέιλ έχει θέση για 700 άτομα, ενώ το Ουέλσει Χαλ στο Κρούκς έχει θέση για 900 άτομα. Η απόφαση του Χέιλ να χρησιμοποιήσει ένα οκτάγωνο σχήμα δεν είναι εξολοκλήρου δικιά του ιδέα καθώς υπάρχουν 14 παραδείγματα από επτάπλευρες Μεθοδικές εκκλησίες από τον 18ο αιώνα. Ο Χέιλ επηρεάστηκε από την σκέψη του Τζον Ουέλσει, ο οποίος πιστεύει ότι το πολύγωνο προσφέρει καλύτερη ακουστική για τον ιερέα, και βελτιώνει τον τρόπο που μπορούν να κάτσουν οι πιστοί και καλύτερη οπτική στην Λειτουργία.Το 1907 ο Χέιλ ολοκλήρωσε ένα ακόμη έργο για την εκπαιδευτική επιτροπή του Σέφιλντ. Το δημοτικό σχολείο στην οδό Λιντγκέιτ στο Κροσπουλ ήταν μια επιτυχής συνέχεια του κινήματος Αρτς εντ Κραφτς στην οδό Χάμερτον. Το σχολείο δεν ήταν διπλότυπο και έχει ένα ιδιαίτερο σχέδιο από αμμόλιθο από τα λατομεία του Μπολ Χιλ ή του Μπέλ Χάγκ.Το 1908 ο Χέιλ συμμετείχε στον σχεδιασμό του Βικτόρια Χαλ στο κεντρικό Σέφιλντ. Σε έναν αρχιτεκτονικό διαγωνισμό για τον σχεδιασμό του κτηρίου της εταιρίας Γουόντικτον βγήκε δεύτερος αλλά μετά τον θάνατο του αρχικού αρχιτέκτονα τον Ιανουάριο του 1907, ανέλαβε ο Χέιλ. Οι προσθήκες του Χέιλ στο κτίριο είναι ασαφής αλλά ο πύργος και τα υψώματα έχουν αλλάξει. Το 1909 ο Χέιλ και η οικογένεια του μετακόμισαν σε μία άλλη περιοχή του Ράνμορ. Ο Χέιλ σχεδίασε το νέο του σπίτι και το ονόμασε Τέινμπαι. Κατασκευάστηκε εξολοκλήρου από πέτρα με την μπροστινή όψη να κοιτάει νότιο-δυτικά, μακριά από τον δρόμο. Στα παράθυρα και στις πόρτες έβαλε λεπτομέρειες από το κίνημα εντ Κράφτς που διαφοροποιούσαν και αναδείκνυαν το σπίτι από τα σπίτια τις περιοχής.Η μετακόμιση συν έπεσε με το δεκαετές διάλειμμα του Χέιλ από μεγάλα έργα. Δεν είναι γνωστός ο λόγος που έγινε αυτό αλλά είναι γνωστό ότι ο Χέιλ από το 1914 είχε προβλήματα με την καρδιά του και η κόρη του έμαθε να οδηγεί για να τον εξυπηρετεί. Κάποιοι υποθετικοί λόγοι που μπορεί να σταμάτησε είναι ότι δούλευε σε έργα για τον πόλεμο ή ότι ήθελε να απολαύσει το νέο του σπίτι. Ο Χέιλ ήταν πρόεδρος του συλλόγου Αρχιτεκτόνων του Σέφιλντ μεταξύ του 1909 έως και το 1911 και την ίδια στιγμή συμμετείχε στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστήμιου του Σέφιλντ. Το 1919 ένας γείτονας του Χέιλ, ιδιοκτήτης εταιρίας παραγωγής ατσαλιού, του ζήτησε να του σχεδιάσει ένα νέο κατάστημα πώλησης σιδηροδρομικών ελατηρίων στο Ράτλαντ Γουόρκς στο Νίπσεντ. Το κατάστημα αυτό είναι το μόνο γνωστό βιομηχανικό κτήριο του Χέιλ. Έχει μεγάλα αψιδωτά παράθυρα, διακριτικές αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, και ελαφριά πάνελ που αναγράφουν το όνομα της εταιρίας.Ο Χέιλ στην συνέχεια έκτισε το σπίτι της κόρης του, κοντά στο σπίτι του, αφού παντρεύτηκε το 1921. Η τελευταία φάση της καριέρας του είναι ανάμεσα στο 1926 έως και το 1929 οπού πέθανε. Αυτήν την περίοδο, ο Χέιλ έκανε πέντε εκκλησίες με νέο γεωμετρικό στυλ, με λίγες ιστορικές λεπτομέρειες. Έχει προτεθεί ότι το στυλ της δουλειάς του Χέιλ εκείνη την περίοδο αντανακλά την νηφαλιότητα που ακολουθεί μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό φαίνεται καθαρά στην Μεθοδική εκκλησία Μπάνερ Κρος που είναι ένα πολεμικό μνημείο που μοιάζει με κενοτάφιο. Η τελευταία δουλειά του Χέιλ, τελείωσε μετά τον θάνατο του, από τον μαθητή του στα σχέδια του Χέιλ και ήταν η Μεθοδική εκκλησία του ΜπέντςΓκριν.