IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
1000 Forms of Fear

Το "1000 Forms of Fear" είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ από την αυστραλιανή τραγουδίστρια-τραγουδοποιό Σία Φέρλερ. Κυκλοφόρησε στις 4 Ιουλίου 2014. Το "Chandelier" κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2014 ως το πρώτο single του άλμπουμ. Στις 2 Ιουνίου του 2014, το "Eye of the Needle" έγινε διαθέσιμο για κατέβασμα σε όσους προ-παράγγελναν το άλμπουμ στο iTunes Store. Το άλμπουμ έλαβε θετικές κριτικές με πολλούς κριτικούς να επαινούν την σκοτεινή διάθεση του άλμπουμ, την παραγωγή, τους στίχους και τα φωνητικά της Σία. Είναι το πρώτο νούμερο ένα άλμπουμ της στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στον Καναδά και την Αυστραλία και στον αριθμό 4 στη Νέα Ζηλανδία. Το "1000 Forms of Fear" παρήχθη από τον μακρόχρονο συνεργάτη της Σία, Greg Kurstin με τον Diplo να είναι συμπαραγωγός στο "Elastic Heart", τον Jesse Shatkin στο "Chandelier" και τον Christopher Braide στο "Big Girls Cry".

 Αυστραλία - 1 Βέλγιο (Φλάνδρα) - 34 Βέλγιο (Βαλλονία) - 10 Καναδάς- 1 Δανία - 5 Ολλανδία - 22 Φινλανδία - 9 Γαλλία - 8 Γερμανία - 30 Ιρλανδία - 19 Ιταλία - 78 Νέα Ζηλανδία - 4 Νορβηγία - 2 Πολωνία - 14 Ισπανία - 31 Σουηδία - 25 Ελβετία - 4 Ηνωμένο Βασίλειο - 11 ΗΠΑ - 1 Sia Furler - φωνή, συγγραφή, σχέδιο, φωτογραφία, καλλιτεχνική διεύθυνση, διεύθυνση εκτέλεσης παραγωγής Christopher Braide - παραγωγή, ηχογράφηση φωνητικών, συγγραφή Greg Kurstin - παραγωγή, ντραμς, κιθάρα, μπάσο, mellotron, πιάνο, συγγραφή, μηχανικός, κρουστά, εκκλησιαστικό όργανο, ηχογράφηση φωνητικών, μίξινγκ, ξυλόφωνο Diplo - παραγωγή, μηχανικός, προγραμματισμός ντραμς Jesse Shatkin - παραγωγή, ντραμς, πλήκτρα, προγραμματισμός, συγγραφή, μηχανικός Nick Valensi - κιθάρα, συγγραφή Justin Parker - συγγραφή Andrew Swanson - μηχανικός, προγραμματισμός ντραμς, συγγραφή Rob Kleiner - ηχογράφηση φωνητικών Thomas Pentz - συγγραφή Sam Dixon - συγγραφή Grant Michaels - συγγραφή Jasper Leak - συγγραφή Keith Naftaly – A&R Anita Marisa Boriboon - σχέδιο Zöe Zag - σχέδιο Alex Pasco - επιπλέον μηχανικός Julian Burg - επιπλέον μηχανικός Bob McLynn - μάνατζμεντ David Russell - μάνατζμεντ Jonathan Daniel - μάνατζμεντ Emily Lazar - mastering Rich Morales - βοηθός mastering Manny Marroquin - μίξινγκ Chris Galland - βοηθός μίξινγκ Delbert Bowers - βοηθός μίξινγκ Rachel Kurstin - διευθυντής παραγωγής
Παγετώνας Περίτο Μορένο

Ο Παγετώνας Περίτο Μορένο (ισπ. Glaciar Perito Moreno), βρίσκεται στην Αργεντινή, στο Εθνικό Πάρκο των Παγετώνων στην επαρχία της Σάντα Κρουζ, και αποτελεί ένα από τους ελκυστικότερους τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Ο παγετώνας προσεγγίζεται από την πανέμορφη κωμόπολη του Ελ Καλαφάτε, , 80 χλμ μακριά και κύριο κέντρο τουρισμού της περιοχής. Την ονομασία του την πήρε από τον Αργεντινό εξερευνητή Φρανσίσκο Μορένο τον επονομαζόμενο και Περίτο, που σημαίνει τον ″ειδικό″.

 Ο παγετώνας Περίτο Μορένο είναι ένας από τους μεγαλύτερους στην Παταγωνία με μήκος που φτάνει τα 30 χιλιόμετρα. Η αρχή του βρίσκεται σε υψόμετρο 2.100 μέτρων και καταλήγει στα θερμά επίπεδα της λίμνης Αργεντινής, 180 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Συγκαταλέγεται στους ελάχιστους παγετώνες παγκοσμίως που εξακολουθούν να αυξάνονται με τον χρόνο, γεγονός που τον καθιστά αντικείμενο μελέτης από τους ειδικούς. Το μέτωπο του παγετώνα εκτείνεται σε μήκος 5 χιλιομέτρων, και το μέσο ύψος του φθάνει τα 75 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της λίμνης, ενώ το βυθισμένο τμήμα του είναι 170 μέτρα. Ο παγετώνας καθώς επεκτείνεται, συναντά την απέναντι ξηρά της χερσονήσου του Μαγγελάνου, αποκόπτοντας έτσι τον νότιο βραχίονα, της λίμνης Αργεντινής, τον Μπράτσο Ρίκο (Braco Rico) από την υπόλοιπη λίμνη. Τότε, η στάθμη του Μπράτσο Ρίκο αρχίζει να ανυψώνεται σταδιακά, δεχόμενη τα ύδατα της λεκάνης απορροής της, φθάνοντας έως και 30 μέτρα πάνω από τη στάθμη της υπόλοιπης λίμνης. Η δύναμη που ασκεί το νερό στη βάση του παγετώνα τον διαβρώνει σιγά-σιγά, έως ότου αναγκάζεται το παγωμένο αυτό φράγμα να καταρρεύσει τελείως και τα νερά να παροχετευθούν στη λίμνη μέσω του πορθμού του Τυμπάνου (Canal de los Tempanos). Τώρα το σκηνικό είναι έτοιμο για την έναρξη του επόμενου κύκλου. Ο κύκλος αυτός είναι ακανόνιστος και διαρκεί δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια ο ένας από τον άλλον. Η πλέον πρόσφατη κατάρρευση συνέβη στις 10 Μαρτίου 2016, ενώ προηγούμενες έχουν καταγραφεί το 2012, 2008, 2006, 2004 κ.λ.π. Ο παγετώνας Περίτο Μορένο αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα αξιοθέατα της Παταγωνίας. Στην περιοχή δραστηριοποιούνται πολλές τουριστικές εταιρείες, οι οποίες δρομολογούν τόσο πλοία όσο και λεωφορεία, για τον συγκεκριμένο παγετώνα αλλά και άλλους γειτονικούς. Με λεωφορείο απέχει δύο περίπου ώρες από το θέρετρο του Ελ Καλαφάτε. Επί τόπου, στον παγετώνα λειτουργεί κέντρο επισκεπτών, ενώ μπορεί κάποιος να επιλέξει μεταξύ δύο διαδρομών, μιάς διάρκειας μιάμισυ ώρας, και μιάς μεγαλύτερης διάρκειας πέντε ωρών.
Εκπαιδευτικός Όμιλος

Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος ήταν σωματείο που ιδρύθηκε το 1910 στην Αθήνα από λογοτέχνες, εκπαιδευτικούς και πολιτευόμενους. Στους ιδρυτές περιλαμβάνονταν, ανάμεσα σε άλλους, οι Βλάσης Γαβριηλίδης, Ίων Δραγούμης, Αλέξανδρος Δελμούζος, Αλέξανδρος Διομήδης, Νίκος Καζαντζάκης, Γεώργιος Καφαντάρης, Ανδρέας Καρκαβίτσας, Λορέντζος Μαβίλης, Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Δημήτριος Πετροκόκκινος, Μάρκος Τσιριμώκος (Στ. Ραμάς) και Φώτος Φωτιάδης. Ο αρχικός κύκλος των ιδρυτών προερχόταν από το δημοτικιστικό σωματείο με την επωνυμία «Εταιρία "Εθνική Γλώσσα"».

 Ο αρχικός στόχος του Εκπαιδευτικού Ομίλου συνίστατο στη συγγραφή διδακτικών βιβλίων στη δημοτική γλώσσα και στη σύσταση ενός Πρότυπου Δημοτικού Σχολείου, με άμεσο σκοπό την εφαρμογή των παιδαγωγικών ιδεών του δημοτικιστικού κινήματος στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Αυτό θεωρούταν το πρώτο βήμα στην προσπάθεια συνολικής αναμόρφωσης της ελληνικής εκπαίδευσης "με τον καιρό", δηλαδή όταν θα το επέτρεπαν οι περιστάσεις. Κατά την άποψη του Ομίλου, η εκπαίδευση θα βελτιωνόταν εάν εφαρμοζόταν η διδασκαλία της δημοτικής γλώσσας κι εφόσον καταπολεμούταν ο σχολαστικισμός. Από το 1911, εξέδιδαν μερικά διδακτικά και εκπαιδευτικά βιβλία. Οι προσπάθειές τους στηρίχθηκαν στις εργασίες του Μανόλη Τριανταφυλλίδη, του Αλέξανδρου Δελμούζου και του Δημήτρη Γληνού. Το 1917, η κυβέρνηση Βενιζέλου ζήτησε από τον Εκπαιδευτικό Όμιλο να συνεργαστεί μαζί της για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Με νομοθετικό διάταγμα καθιερώθηκε η δημοτική γλώσσα στο δημοτικό σχολείο και γράφτηκαν νέα αναγνωστικά (Τα ψηλά βουνά). Αυτά αποσύρθηκαν το 1920, όταν έπεσε η κυβέρνηση Βενιζέλου και τερματίστηκε η μεταρρύθμιση. Άλλη προσπάθεια εφαρμογής της μεταρρύθμισης πραγματοποιήθηκε την περίοδο 1922-1925, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Οι μη ταυτισμένες τάσεις και πολιτικές απόψεις των στελεχών του Εκπαιδευτικού Ομίλου, η ταύτιση της εφαρμογής του προγράμματός του με τις τύχες ενός πολιτικού κόμματος, αλλά κι η χροιά που προσέλαβε ο ίδιος ο Όμιλος ως κόμμα των διδασκάλων, οδήγησαν τελικά στη διάσπασή του το 1927 σε δυο τάσεις, τις οποίες εκπροσωπούσαν ο Γληνός και ο Δελμούζος. Δημαράς, Αλέξης (1994). Εκπαιδευτικός Όμιλος. Κατάλογος μελών, 1910-1927. Αθήνα: Εταιρεία Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού και Γενικής Παιδείας. Κακαβάνης, Ηρακλής (2009). «Σελίδες από την ιστορία του Εκπαιδευτικού Ομίλου». Θέματα Παιδείας (35-36, 39): 101-117, 117-132. Θεογιάννη, Παρασκευή (2010). «Δελτίο του Εκπαιδευτικού Ομίλου (1911-1924)». Δελτίο Εκπαιδευτικής Αρθρογραφίας (34-35): 7-9. Χαραλάμπους, Δημήτρης (1987). Ο Εκπαιδευτικός Όμιλος: η δράση του για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση και η διάσπασή του. Θεσσαλονίκη: Αφοί Κυριακίδη. Τσιριμώκος, Μάρκος (1927). «Ιστορία του Εκπαιδευτικού Ομίλου (γραμμένη από έναν ιδρυτή)». Νέα Εστία (7 και 8): 401-410 και 468-478. Αρχείο Εκπαιδευτικού Ομίλου [τμήμα], στο Αρχείο Δ. Γληνού, Ίδρυμα Γληνού.
Τζοβάννι ντελ Μπιόντο

Ο Τζοβάννι ντελ Μπιόντο (Giovanni del Biondo) ήταν Ιταλός ζωγράφος του 14ου αιώνα της Γοτθικής και της πρώιμης Αναγέννησης. Δραστηριοποιήθηκε κατά την περίοδο 1356-1399 και είναι γνωστός κυρίως για τα πάνελ του. Ειδικεύτηκε σε θρησκευτικά έργα, πολλά από τα οποία έχουν διασωθεί.

 Η ακριβής ημερομηνία γέννησης του Τζοβάννι ντελ Μπιόντο είναι άγνωστη. Από τα φορολογικά αρχεία είναι γνωστό ότι ο Τζοβάννι ντελ Μπιόντο έζησε και άκμασε στη Φλωρεντία όπου απεβιωσε το 1399. Μπορεί να έχει εκπαιδευτεί στο εργαστήριο των Αντρέα και Νάρντο ντι Τσιόνε (Nardo di Cione), όπου εργάστηκε επίσης στην αρχή της σταδιοδρομίας του. Τα πρώτα του έργα που σώζονται είναι τοιχογραφίες. Αυτά τα έργα φέρουν σαφώς το σημάδι της επιρροής του ύφους του Τζόττο. Αργότερα άρχισε να δημιουργεί πίνακες με τέμπερα σε πάνελ. Αυτά τα έργα δείχνουν συχνά την επιρροή των Αμπρότζο Λορεντσέττι, Αντρέα ντι Τσιόνε, Γιάκοπο ντι Τσιόνε και Μπερνάρντο Ντάντι. Σχεδόν όλοι οι πίνακες του Μπιόντο απεικονίζουν θρησκευτικά θέματα και αποτελούσαν αρχικά τμήματα μεγάλων ρετάμπλ. Τα πρώτα του έργα είναι απλές συνθέσεις με έντονα χρώματα και συνήθως στερούνται διαστάσεων βάθους. Σταδιακά οι μορφές του Μπιόντο απέκτησαν περισσότερη διακόσμηση και λεπτομέρεια και πιο φυσιολογική εμφάνιση. Οι μορφές έγιναν επίσης πιο αυθόρμητες στη διάταξή τους. Στα μετέπειτα έργα του, ο Μπιόντο έδωσε μεγαλύτερη προσοχή στις λεπτομέρειες του προσκηνίου και του φόντου στη σύνθεσή του. Δημιούργησε μεγαλύτερη αίσθηση βάθους, αλλά οι μορφές του έγιναν πιο φορμαλιστικές και σκλήρυναν. Οι ιδιοσυγκρασίες του ύφους του περιλαμβάνουν ιδιότροπες αναλογίες, αιχμηρά, μυτερά χαρακτηριστικά και έντονη αίσθηση του σχεδιασμού. Υπάρχουν μόνο δύο ρετάμπλ με την υπογραφή του. Λόγω του διακριτικού του ύφους, ήταν δυνατό να αποδοθεί με βεβαιότητα σημαντικός αριθμός έργων στον καλλιτέχνη. Το ύφος του παρέμεινε το ίδιο στη μετέπειτα σταδιοδρομία του. Η χρήση βοηθών εργαστηρίου με διάφορα επίπεδα επάρκειας στη μεταγενέστερη περίοδο οδήγησε σε κάποιαν απώλεια ποιότητας. Υπάρχουν δύο παραδείγματα του ύφους της ζωγραφικής του Τζιοβάνι ντελ Μπιόντο στην Πινακοθήκη του Οντάριο στο Τορόντο ("Όραμα του Αγίου Βενέδικτου", "Ο Άγιος Βενέδικτος Επαναφέρει τη Ζωή στον Μοναχό") Υπάρχει επίσης ένα βασικό παράδειγμα του ύφους του Μπιόντο στην Πινακοθήκη Μνημείων, στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ ("Παναγία με τον Θεό Πατέρα"). Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Giovanni del Biondo στο Wikimedia Commons
Ντον Πέρι

Ο Ντον Πέρι (αγγλικά: Doane Ethredge Perry‎) είναι Αμερικανός ντράμερ της hard rock μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος του συγκροτήματος Jethro Tull από το 1984 και έπειτα, ενώ έχει συνεργαστεί με ονόματα όπως ο Lou Reed, οι Fairport Convention, ο James LaBrie, κ.α..

 Ο Πέρι ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο στην ηλικία των επτά ετών, συνεχίζοντας για τέσσερα χρόνια. Στα έντεκα του ξεκίνησε να παίζει τύμπανα, μετά την πρώτη του επαφή με την μουσική των The Beatles, δημιουργώντας το δικό του συγκρότημα κατά τα εφηβικά του χρόνια. Στα 18 του χρόνια έγινε επαγγελματίας μουσικός και προσπάθησε να φοιτήσει στο κολέγιο ταυτόχρονα, προσπάθεια που δεν ευδοκίμησε, με τον Πέρι να συνεχίζει αποκλειστικά ως μουσικός. Στις αρχές της δεκαετίας του '80, συμμετείχε σε δύο άλμπουμ του Λου Ριντ, ενώ την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως η Λόρα Μπράνιγκαν, ο Τζέι Γκρούσκα, ο Τζιμ Μεσίνα, κ.α.. Το 1984, έγινε μέλος των Jethro Tull, με πρώτη του ηχογράφηση του βραβευμένο με Γκράμι, "Crest of a Knave". Ακολούθησαν τα "Rock Island", "Catfish Rising" και "Roots to Branches", με το συγκρότημα να παρουσιάζει φθίνουσα πορεία. Το 2003, κυκλοφόρησαν το τελευταίο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "The Jethro Tull Christmas Album" και συνέχισαν να περιοδεύουν κατά καιρούς μέχρι το 2011, όταν και ουσιαστικά σταμάτησαν να υφίστανται. Έχει συμμετάσχει σε δεκάδες δίσκους, συνεργαζόμενος τα τελευταία χρόνια με καλλιτέχνες όπως ο Τζέιμς ΛαΜπρι, η Ρέιτσελ Σουίτ, ο Ντέιβ Πεγκ, η Μισέλ Γιανγκ, κ.α.. Ο Πέρι παντρεύτηκε το 1990 την ηθοποιό Χέδερ Γούντραφ, μαζί με την οποία διαμένουν στο Γούντλαντ Χιλς της Καλιφόρνια. Biography – Doane Perry Doane Perry | Jethro Tull Doane Perry | Credits | AllMusic
Çalıkuşu

Το Çalıkuşu είναι μια τουρκική τηλεοπτική σειρά του 2013, που παράγεται από την Tims Productions και μεταδόθηκε από τον Kanal D. Πρωταγωνιστούν οι Τούρκοι ηθοποιοί Μπουράκ Οστσιβίτ και Fahriye Evcen και είναι μια προσαρμογή του ομώνυμου βιβλίου του Τούρκου συγγραφέα Reşat Nuri Güntekin, που δημοσιεύθηκε το 1922 Έχει πωληθεί σε διάφορες χώρες όπως το Ισραήλ, το Ιράν, η Σερβία, η Βουλγαρία, η Ρωσία, η Ουκρανία και το Καζακστάν .

 Η Feride ( Fahriye Evcen ), ένα ορφανό κορίτσι που προστατεύεται από τους θείους της από πολύ νεαρή ηλικία, μεταξύ της αθωότητας και της χαράς της είναι ότι ο κόσμος δεν είναι πάντα τόσο αθώος όσο είνα,. ποτέ δεν φαντάζεται ότι θα καταλήξει να ερωτευτεί με το άτομο με το οποίο μοιράστηκε τις περιπέτειες της ως παιδί, τον ξάδελφό της Kamran Burak Özçivit ), έναν σεβαστό γιατρό της οικογένειας. Μια αθώα αγάπη αλλά ταυτόχρονα όμορφη. Burak Özçivit ως Kamran. Fahriye Evcen ως Feride. Mehmet Özgür ως Seyfettin. Elif İskender ως Besime. Ebru Helvacıoğlu ως Necmiye. Deniz Celiloğlu ως Selim. Ο Begüm Kütük Yaşaroğlu ως Neriman. Ο Güneş Hayat ως Gülmisal Kalfa. Hülya Gülşen ως Dilber Kalfa. Elif Sümbül Sert ως Nuriye. Alptekin Serdengeçti ως Levent. Aslı İçözü ως κα. Aleksi Ο Pınar Çağlar Gençtürk ως Münevver.
IPhone 15 Pro

Τα iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max είναι έξυπνα τηλέφωνα που σχεδιάστηκαν, αναπτύχθηκαν και διατίθενται στην αγορά από την Apple Inc. Είναι τα κορυφαία iPhone της δέκατης έβδομης γενιάς και διαδέχονται τα iPhone 14 Pro και iPhone 14 Pro Max . Οι συσκευές ανακοινώθηκαν μαζί με το iPhone 15 και το iPhone 15 Plus κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης της Apple στο Apple Park στο Κουπερτίνο της Καλιφόρνια, στις 12 Σεπτεμβρίου 2023, ενώ κυκλοφόρησαν στις 22 Σεπτεμβρίου 2023.

 Πολλές φήμες ανέφεραν ότι το iPhone 15 Pro Max μπορεί να είχε μετονομαστεί σε iPhone 15 Ultra, καθώς η Apple είχε παρουσιάσει προηγουμένως το Apple Watch Ultra . Ωστόσο, λίγο πριν από την εκδήλωση, νέες φήμες πρότειναν ότι θα μείνουν με το όνομα "Pro Max" για το μοντέλο 6,7 ιντσών. Όπως τα iPhone 15 και 15 Plus, τα 15 Pro και Pro Max αντικαθιστούν την υποδοχή Lightning με USB-C για συμμόρφωση με την Ευρωπαϊκή Ένωση που επιβάλλει τη χρήση αυτής της υποδοχής σε έξυπνα τηλέφωνα με την Οδηγία (ΕΕ) 2022/2380 το 2022. Η Apple είχε ήδη εισαγάγει το USB-C στις φορητές συσκευές της με το iPad Pro τρίτης γενιάς, που κυκλοφόρησε το 2018. Το περίβλημα των iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max είναι κατασκευασμένο από τιτάνιο . Θα είναι διαθέσιμα στα χρώματα φυσικό τιτάνιο, μπλε τιτάνιο, λευκό τιτάνιο και μαύρο τιτάνιο. Ταχύτητες φόρτισης και μεταφοράς Τα iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max χρησιμοποιούν USB-C με ταχύτητες μεταφοράς USB 3 (εκτιμώμενα έως 10Gbps / 1,25GBps), μια βελτίωση σε σχέση με τα βασικά μοντέλα iPhone 15/15 Plus και τα iPhone 14 Pro που έχουν μόνο ταχύτητες μεταφοράς USB 2.0 (εκτιμώμενα έως 480 Mbps / 60MBps). Έξοδος βίντεο Όλα τα μοντέλα iPhone 15 υποστηρίζουν την εναλλακτική λειτουργία DisplayPort μέσω εξόδου βίντεο USB-C με ανάλυση HDR έως και 4K .Τα προηγούμενα μοντέλα iPhone (από το iPhone 5 έως το iPhone 14 Pro) είχαν μέγιστη υποστηριζόμενη ανάλυση 1600 x 900 (λίγο μικρότερη από 1080p ) με τον προσαρμογέα Lightning Digital AV λόγω τεχνικών περιορισμών της υποδοχής Lightning. Κουμπί δράσης Τα iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max διαθέτουν ένα κουμπί δράσης (αγγλικά: action button), που αντικαθιστά το διακόπτη σίγασης. Η λειτουργία του κουμπιού δράσης μπορεί να διαμορφωθεί από τον χρήστη. Το κουμπί προεπιλεγμένα ρυθμίζει την αθόρυβη λειτουργία. Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν το άνοιγμα της κάμερας, την εγγραφή ενός Voice Memo ή την εναλλαγή μιας λειτουργίας εστίασης. Τα iPhone 15 Pro και iPhone 15 Pro Max κυκλοφόρησαν με iOS 17. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα IPhone 15 Pro στο Wikimedia Commons
Σταυροχώρι Κιλκίς

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Σταυροχώρι (αποσαφήνιση) Το Σταυροχώρι, επίσημα Σταυροχώριον, είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς στην κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 110 μέτρων.

 Το Σταυροχώρι βρίσκεται σε απόσταση 8,5 χλμ. ΒΔ. της πόλης του Κιλκίς και 47 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στα χωριά Μεταλλικό (ΝΑ.) και Χέρσο (Β.-ΒΔ.). Είναι κτισμένο δίπλα στην εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Δοϊράνης και τη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Χατζηγιαννούς και αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να προσαρτάται στην κοινότητα Αρμουτσή που τότε ανήκε στο νομό Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε Σταυροχώριον το 1927 και το 1934 αποσπάστηκε στον τότε νεοϊδρυθέντα νομό Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Σταυροχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 398 κατοίκους. Στα βορειοδυτικά βρίσκεται η βιομηχανική περιοχή (ΒΙ.ΠΕ.) Κιλκίς που λειτουργεί από το έτος 1985. Μέχρι το 2000 τη διοίκηση και διαχείριση της ΒΙ.ΠΕ. ασκούσε η Τράπεζα Ε.Τ.Β.Α. Α.Ε. Από το 2000 η διοίκηση και διαχείρισή της έχει περιέλθει με απόφαση της τότε Υπουργού Ανάπτυξης στους εγκατεστημένους σ’ αυτήν επιχειρηματίες και στη συσταθείσα από αυτούς ΔΙ.ΒΙ.ΠΕ.Κ. Α.Ε. Η Βιομηχανική Περιοχή Κιλκίς (ΒΙ.ΠΕ. Κιλκίς) είναι η τρίτη μεγαλύτερη στην Ελλάδα.
Άγκι ΜακΚένζι

Η Άγκενς ΜακΚένζι γνωστή ως Άκγι ΜακΚένζι είναι παρουσιάστρια στην τηλεόραση, πιο γνωστή από την παρουσίαση της εκπομπής Αστραφτερά σπίτια (How clean is your house?) στο Channel 4 και από τη παρουσίαση του Storage Hoarders στο ITV.

 Η Άγκι ΜακΚένζι γεννήθηκε στην Σκωτία και πήγαινε στο σχολείο Kingussie High School. Σπούδασε στο Aberdeen College of Commerce όπου αποφήτησε με πολύ καλούς βαθμούς και έτσι προσλήφθηκε στο Foreign Office, εκεί δούλεψε ως security. Έπειτα άφου υπέγραψε με το Official Secrets Act προσλήφθηκε στο Secret Intelligence Service, πιο γνωστό ως MI6, το οποί στεγεζεται στο Λονδίνο. Έπειτα δούλεψε σε πολλες lifestyle εκπομπές και ύστερα έγινε αναπληρωματικός συντάκτης στο περιοδικό Good Housekeeping. Ύστερα άφου είχε δουλέψει στο Good Housekeeping, και αφού είχε αμπειρία από θέματα καθαριότητας του σπιτιού, πήρε την απόφαση να δηλώσει συμμετοχή στην εκπομπή Αστραφτερά σπίτια (How clean is your house?). Τελικά προσλήφθει για την παρουσιάση της εκπομπής μαζί με την επαγγελματία καθαρίστρια Κιμ Γούντμπαμ. Η ΜακΚένζι, επιπλέον, έχει εμφανιστεί στην εκπομπή The Oprah Winfrey Show στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στον τρίτο κύκλο του Dancing on Ice του τηλεοπτικού σταθμού ITV με παρτενέρ τον Sergey Malyshev και ως καλεσμένη στην lifestyle εκπομπή The Hour του τηλεοπτικού σταθμού STV. Τον Δεκέμβριο 2012 η ΜακΚένζι παρουσίασε την εκπομπή Storage Hoarders στο οποίο ο δεύτερος κύκλος γυρίστηκε τον Αύγουστο 2013. Αστραφτερά σπίτια - Channel 4 (2003–2009) V Graham Norton - Channel 4 (2003) Children in Need - BBC One (2003) The Terry and Gaby Show - Channel 5 (2003) Hogmanay Live - STV (2003) National Television Awards Party of the Year (2004) Hell's Kitchen - ITV (2004) BBC Breakfast - BBC One/BBC News 24 (2004) Friday Night with Jonathan Ross - BBC One (2004) Too Posh To Wash - Channel 4 (2004) This Morning - ITV (2004) EastEnders - BBC One (2004) Today with Des and Mel - ITV (2005) Dirty Tricks (2005) The Paul O'Grady Show - ITV/Channel 4 (2005, 2006) The F-Word - Channel 4 (2005) The 100 Greatest Family Films - Channel 4 (2005) Grumpy Old Women - BBC Two (2006) Richard & Judy - Channel 4 (2006) Come Dine With Me - Channel 4 (2006) The Mint - ITV (2006) Hogmanay Stories - STV (2006) Dancing On Ice - ITV (2008) Loose Women - ITV (2008) Hider in the House - (2008) The Hour - (2009) All Star Family Fortunes - ITV (2010) Celebrity MasterChef - BBC One, BBC Two (2011)
Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Μηνά

Ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Μηνά είναι Ορθόδοξος Καθεδρικός Ναός, ο οποίος βρίσκεται στο Ηράκλειο και είναι η έδρα του Αρχιεπίσκοπου Κρήτης. Ξεκίνησε να χτίζεται στις 25 Μαρτίου 1862 από τον Μητροπολίτη Κρήτης Διονύσιο τον εξ Αδριανουπόλεως Θράκης. Η κατασκευή του διακόπηκε κατά την Κρητική Επανάσταση του 1866 και τελικά ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1895. Τα εγκαίνια του ναού έγιναν στις 16 Απριλίου 1895 από το Μητροπολίτη Κρήτης Τιμόθεο Α΄ . Ο ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Μηνά, πολιούχο της πόλης του Ηρακλείου.

 Ο χώρος στο οποίο χτίστηκε ο ναός ήταν κήπος που ανήκε σε τούρκικη οικογένεια. Στον Κώδικα του Ναού αναφέρεται ότι ο κήπος αγοράστηκε από την επιτροπή ανέγερσης του ναού. Επιπλέον χώρος αγοράστηκε από τον Αλή Βαϊράμογλου έναντι 60.000 γροσίων Η δαπάνη για την ανέγερση καλύφθηκε από άτακτες συνδρομές χριστιανών της πόλης και της υπαίθρου καθώς και από τακτικές εισφορές από διάφορα μοναστήρια. Ποσό 112.000 γροσίων αναλήφθηκε το 1864 από δάνειο της Χριστιανικής Ορφανικής Τράπεζας Ηρακλείου. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε ειδικό λαχείο για τη συγκέντρωση ποσού 2.000.000 γροσίων. Αξιοσημείωτο είναι ότι το έργο έθεσε υπό την αιγίδα του ο Σουλτάνος Αμπντούλ Αζίζ Χαν χορηγώντας 40.000 γρόσια. Η κάτοψη του ναού, καθώς και η στέγαση του, παραπέμπουν στο σταυροειδή εγγεγραμμένο με τρούλλο και με υψηλό τύμπανο. Εσωτερικά συνδυάζει και στοιχεία τρίκλιτης βασιλικής, με υπερώα στη βόρεια, τη νότια και τη δυτική πλευρά σε σχήμα Π. Ο ναός έχει επιφάνεια 1,350 m2 και είναι ο μεγαλύτερος ναός στην Κρήτη ενώ θεωρείται (με βάση τα βασικά του μεγέθη) και ένας από τους μεγαλύτερους ναούς στην Ελλάδα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1966

Το NB΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1966 διεξήχθη από τις 2 ως τις 5 Ιουνίου 1966 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά μαζί με το αντίστοιχο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1966. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για δωδέκατη συνεχόμενη χρονιά.

 Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή 395 αθλητές και αθλήτριες από 34 σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 17 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή. Το αποτελέσμά του μέτρησε στην βαθμολογία. Αντίθετα δεν διαχωρίστηκαν από τη διοργάνωση το δέκαθλο και το βάδην. Λόγω της μεγάλης συμμετοχής οι αγώνες απλώθηκαν σε τέσσερις ημέρες, από Πέμπτη ως Κυριακή. Την Πέμπτη έγιναν τα αγωνίσματα της πρώτης ημέρας του δεκάθλου και το απόγευμα η τελετή έναρξης, η παρέλαση, η ορκωμοσία και κάποιοι προκριματικοί. Την Παρασκευή ολοκληρώθηκε το δέκαθλο και έγιναν κυρίως προκριματικοί. Επίσης, λόγω της διεξαγωγής αγώνων ποδοσφαίρου στο γήπεδο, το Σάββατο και την Κυριακή οι αγώνες άρχισαν μια ώρα αργότερα και τα ποδοσφαιρικά ματς μια ώρα ενωρίτερα ώστε να εξυπηρετηθούν και οι δύο διοργανώσεις έπειτα από φιλική συνεννόηση του ΣΕΓΑΣ με την ΕΠΟ. Είναι χαρακτηριστικό πως στο ημίχρονο του ποδοσφαιρικού αγώνα του Σαββάτου δόθηκε η εκκίνηση του αγώνα βάδην. Η σφυροβολία διεξήχθη στο γήπεδο του Εθνικού Γ.Σ. Η γενική είσοδος ορίστηκε 20 δρχ, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερη προσέλευση. Το Σαββατοκύριακο προσήλθαν 3.000 και 5.000 θεατές. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. με 43 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο σύλλογο αλλά όχι τόσο μεγάλη όσο τα προηγούμενα χρόνια. Ο Μεσημερτζής με τρεις νίκες στα αγωνίσματα 1500μ, 5000μ και 3000μ στιπλ ήταν ο πολυνίκης αθλητής. *Συνολικά βαθμολογήθηκαν 15 σωματεία. |} "Αθλητική Ηχώ", 3/6/1966. "Αθλητική Ηχώ", 4/6/1966. "Αθλητική Ηχώ", 5/6/1966. "Αθλητική Ηχώ", 6/6/1966. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 205.
Μουχατζίρ

Οι Μουχατζίρ είναι μουσουλμάνοι μετανάστες πολυεθνικής καταγωγής και οι απόγονοί τους, οι οποίοι μετανάστευσαν από διάφορες περιοχές της Ινδίας στο Πακιστάν μετά την ανεξαρτησία του Πακιστάν.

 Στα ούρντου, ο όρος μουχατζίρ (Ουρντού: مہاجر) προέρχεται από τον αραβικό muhājir (αραβικά: مهاجر), ο οποίος σημαίνει "μετανάστης". Στην ιστορία, ο όρος συνδέεται με τη μετανάστευση μουσουλμάνων. Μετά την ανεξαρτησία του Πακιστάν, ένας σημαντικός αριθμός μουσουλμάνων μετανάστευσαν στο Πακιστάν από το έδαφος που παρέμεινε στην Ινδία. Μετά την κατάτμηση, έγινε μια τεράστια ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ των δύο νεοσυσταθέντων κρατών. Στις ταραχές που προηγήθηκαν της κατάτμησης στην περιοχή του Πουντζάμπ, σκοτώθηκαν 200.000 έως 2.000.000. Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες εκτιμά ότι 14 εκατομμύρια Ινδουιστές, Σιχ και Μουσουλμάνοι εκτοπίστηκαν κατά τη διάρκεια της διαίρεσης. Ήταν η μεγαλύτερη μαζική μετανάστευση στην ανθρώπινη ιστορία. Οι περισσότεροι από τους μετανάστες που εγκαταστάθηκαν στην επαρχία του Πουντζάμπ του Πακιστάν ήρθαν από τις σημερινές ινδικές πολιτείες Πουντζάμπ, Χάριανα, Χιματσάλ Πραντές και Δελχί ενώ άλλοι ήταν από το Τζαμού και Κασμίρ, το Ρατζαστάν και τις Ηνωμένες επαρχίες. Οι μετανάστες που μετακόμισαν στην επαρχία του Σινδ από το Πακιστάν προήλθαν από τότε τις βρετανικές ινδικές επαρχίες της Βομβάης, τις κεντρικές επαρχίες, το Μπεράρ και τις Ηνωμένες επαρχίες, καθώς και τα πριγκιπάτα Χαϊντεραμπάντ, Μπαρόντα, Κατσχ και Ρατζπουτάνα. Οι περισσότεροι από αυτούς τους μετανάστες εγκαταστάθηκαν στις πόλεις του Σινδ, όπως το Καράτσι, το Χαϊντεραμπάντ, το Σουκκούρ και ο Μιρπούρχας. Πολλοί μετανάστες μιλούσαν Ουρντού ή διαλέκτους όπως οι Ντεκάνι, Χαριμπόλι, Αουάντι, Μποτζπούρι, Μεβατί, Σαντρί, Μαρούρι και Χαριανβί, οι οποίοι έγιναν γνωστοί ως Μουχατζίρ. Σε μια περίοδο μερικών δεκαετιών, αυτές οι διαφορετικές ομάδες μοιράζονται την κοινή εμπειρία της μετανάστευσης.
Ανδρέας Σπυρόπουλος

O Ανδρέας Σπυρόπουλος (Παραμυθιά Θεσπρωτίας, 12 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Έλληνας μηχανολόγος μηχανικός και πολιτικός. Από τον Ιούνιο του 2022 ανέλαβε τη θέση του Γραμματέα της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ - Κινήματος Αλλαγής.

 Γεννήθηκε στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας τον Σεπτέμβριο του 1986. Είναι διπλωματούχος Μηχανολόγος Μηχανικός – Μηχανικός Παραγωγής και Διοίκησης, της Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ολοκληρώνοντας το μεταπτυχιακό του (master) στην σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Από το 2010 δραστηριοποιήθηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας στην Αθήνα. Σήμερα διατηρεί τεχνική εταιρία στην Αθήνα, την οποία και ίδρυσε το 2014 με συνεργάτη του, η οποία διαθέτει ένα πρωτοπόρο δίκτυο μηχανικών σε ολόκληρη την Ελλάδα. Κατά την διάρκεια των σπουδών του στην Ξάνθη στην Πολυτεχνική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Φοιτητικού Συλλόγου, δραστηριοποιήθηκε μάλιστα συνδικαλιστικά στην ΠΑΣΠ ως Γραμματέας για 2 έτη και εκπρόσωπος στη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου για 3 έτη αντίστοιχα. Στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΠΑ.ΣΟ.Κ εκλέχθηκε για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 2013, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση. Επανεξελέγη το 2015 και από τότε συμμετέχει σε όλα τα κεντρικά όργανα του κινήματος. Τον Ιούνιο του 2022, κατά τη διεξαγωγή του 3ου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής ήρθε πρώτος σε ψήφους στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή όπου και εκλέχθηκε Γραμματέας. https://kinimaallagis.gr/grammateas-andreas-spiropoulos/ https://www.facebook.com/spiropoulos.andreas https://twitter.com/spiropoulos_A
Μεγάλη Βρύση Κιλκίς

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μεγάλη Βρύση Η Μεγάλη Βρύση είναι πεδινό χωριό του νομού Κιλκίς σε υψόμετρο 120 μέτρων.

 Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Αρμουτσή. Η Μεγάλη Βρύση βρίσκεται σε απόσταση 4 χιλιομέτρων Δ.-ΒΔ. της πόλης του Κιλκίς, ανάμεσα στα χωριά Βαπτιστής (ΝΔ.), Καστανιές (ΒΔ.), Σταυροχώρι (Β.) και Μεταλλικό (ΒΑ.). Οι κάτοικοι του χωριού είναι κυρίως πρόσφυγες από την περιοχή του Καυκάσου και της Ανατολικής Θράκης. Συγκεκριμένα, οι Πόντιοι κάτοικοι κατάγονται από το χωριό Καράουργαν περιοχής Σαρικαμίς, Καρς, στο οποίο μετακινήθηκαν το 1878-1882, από το χωριό Χόταρ Σεβάστειας στο οποίο μετακινήθηκαν περί το 1840 και από το χωριό Σιμικλή Αργυρούπολης Πόντου. Στην γειτονική περιοχή "Γιάννες (Μεταλλικό)" υπάρχει ιαματική πηγή από φυσική μεταλλική ανάβλυση, γύρω από την πηγή εκτείνεται σημαντικός αρχαιολογικός χώρος, που παλαιότερα γινόταν χρήση του νερού για λουτροθεραπεία. Το 1919, με το παλιό του όνομα αναφέρεται στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε, με το ΦΕΚ 179Α-30/08/1927 σε Μεγάλη Βρύση. Μέχρι το 1994 ήταν έδρα της κοινότητας Μεγάλης Βρύσης στην οποία ανήκε και ο γειτονικός οικισμός Μεταλλικό. Μετά την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας εντάχθηκε στο δήμο Κιλκίς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάλης Βρύσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 492 μόνιμους κατοίκους.
Αισχίνης ο Σφήττιος

Ο Αισχίνης ο Σφήττιος (περίπου 425-350 π.Χ) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και ακόλουθος του Σωκράτη κατά τη διάρκεια της νιότης του. Οι ιστορικοί τον αποκαλούν Αισχίνη Σωκρατικό, για να τον ξεχωρίσουν από τον ρήτορα Αισχίνη.

 Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο Αισχίνης ο Σφήττιος ήταν παρών στη δίκη και στον θάνατο του Σωκράτη. Είναι γνωστό πως μετά τον θάνατο του Σωκράτη, ο Αισχίνης ξεκίνησε να γράφει φιλοσοφικούς διαλόγους, στους οποίους ο Σωκράτης ήταν ο κύριος ομιλητής. Αν και διασώθηκαν μονάχα αποσπασματικά και σε αναφορές μεταγενέστερων συγγραφέων, ήταν γνωστός στην αρχαιότητα για την προσεκτική διαμόρφωση των διαλόγων. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, ο Αισχίνης ξεπερνούσε τον Ξενοφώντα και έφθασε στο επίπεδο του Πλάτωνα. Υπάρχουν ενδείξεις πως ο Αισχίνης παρουσίαζε τους διαλόγους του στα Σικελικά Μέγαρα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στον Διονύσιο Β΄ τον Νεότερο, ενώ φαίνεται να του δώρισε μερικά αντίγραφα των διαλόγων του. Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, όπως ο Διογένης Λαέρτιος, γνωρίζουμε πως ο Αισχίνης έγραψε τους εξής διαλόγους: Αλκιβιάδης Ασπασία Αξίοχος Καλλίας Μιλτιάδης Ρίνων Τηλαύγης Ο Διογένης Λαέρτιος, σε σύντομη αναφορά προς το πρόσωπο του Αισχίνη, αναφέρει πως είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα γι' αυτό και αποφάσισε να εργαστεί στο δικαστήριο του Διονύσιου του νεότερου στις Συρακούσες, όπου εξασκήθηκε στην ρητορική και έγραφε ομιλίες για τις εμπλεκόμενες πλευρές. Παράλληλα, ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης, στο έργο Κατά Αισχίνη, το οποίο γράφτηκε από τον Λυσία, αναφέρει πως ο Αισχίνης είχε διάφορα χρέη ως αρωματοπώλης και τον κατηγορεί γι' αποχή από τις διδαχές του Σωκράτη. Επίσης, χαρακτηρίζει τον Αισχίνη ως σοφιστή. Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει πως στον πλατωνικό διάλογο «Κρίτων», πρωταγωνιστής δεν ήταν ο Κρίτωνας αλλά ο Αισχίνης, γεγονός που βασίζεται στην αντιπάθεια που έτρεφε ο Πλάτωνας για τον Αισχίνη. Античная философия. Энциклопедический словарь. - М.: Прогресс-Традиция, 2008. - С.827. Обнорский Н. П, Эсхин из Сфетта // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). - СПб., 1890-1907. Barbara Ehlers: Eine vorplatonische Deutung des sokratischen Eros. Der Dialog "Aspasia" des Sokratikers Aischines (= Zetemata 41). Beck, München 1966 Heinrich Dittmar. Aischines von Sphettos. 1912
Δένδρα Εύβοιας

Τα Δένδρα είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 56 κατοίκους. Είναι κτισμένοι σε υψόμετρο 250, στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Κοτυλαίων και νοτιοδυτικά της Κύμης. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην καλλιέργεια ελιών και σύκων.

 Τα Δένδρα ανήκουν στην περιοχή του Καστροβαλά. Κατά τη διάρκεια της Φραγκοκρατίας, το μικρό φέουδο της περιοχής που περιελάμβανε όλα τα χωριά βόρεια της γέφυρα της Σκοτεινής εκτός της Κύμης δόθηκε στον ιππότη Valois (Βαλουά). Το φέουδο αυτό λεγόταν "guaddam castellum castrum VALLA" και ονομάστηκε από τους ντόπιους «Καστροβαλά» για χάρη συντομίας. Η Ενετοκρατία στην περιοχή έληξε το 1470, με την κατάκτηση της Εύβοιας από τους Οθωμανούς.Το χωριό μέχρι το 1954 λεγόταν Καρασαλιάνοι, από το όνομα του πρώτου οικιστή, ενός Τούρκου με το όνομα Καρασάλης. Το σημερινό του όνομα το οφείλει στην παρουσία μεγάλων βελανιδιών στην περιοχή του οικισμού. Το 1835 ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Κοτυλαίων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ανδρωνιάνων. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Αυλώνος και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου.Μέχρι το 1959 στο χωριό λειτουργούσε σχολείο. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Τα σπίτια του χωριού είναι πετρόκτιστα και χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα. Για τη στέγασή τους χρησιμοποιούν πέτρινες πλάκες. Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο. Είναι πετρόκτιστος, κτισμένος το 1897, και ενδιαφέρον παρουσιάζει το καμπαναριό του. Κοντά στο κέντρο του χωριού βρίσκεται βρύση. Προοδευτικός σύλλογος Ανδρωνιάνων - Δέντρων
Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων

Ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ΑΕ (ΟΣΚ ΑΕ) ήταν κατασκευαστικός φορέας του Δημοσίου αρμόδιος για την ανέγερση δημόσιων εκπαιδευτικών υποδομών και τον εξοπλισμό τους. Το 2013 συγχωνεύθηκε με άλλους δημόσιους κατασκευαστικούς οργανισμούς (Δημόσια Επιχείρηση Ανέγερσης Νοσηλευτικών Μονάδων, ΔΕΠΑΝΟΜ, και όχι μόνον). προϊόν της συγχώνευσης είναι ένας ενιαίος κατασκευαστικός φορέας δημόσιων κτιριακών υποδομών (συμπεριλαμβανομένων και των σχολείων), η εταιρεία Κτιριακές Υποδομές ΑΕ (ΚτΥπ ΑΕ).

 Ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ιδρύθηκε το 1962 με αρχική διάρκεια πέντε (5) έτη και σκοπό την κάλυψη των μεγάλων ελλείψεων της χώρας σε σχολικές υποδομές λόγω των οποίων υπήρχε πρόβλημα αναλφαβητισμού. Ο νέος οργανισμός στελεχώθηκε από 50 υπαλλήλους. Σε αυτήν την πρώτη φάση ο ΟΣΚ κατασκεύασε στην ύπαιθρο ολιγοθέσια σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ στις εξασφάλισε ως επί το πλείστον οικόπεδα για την ανέγερση και δημοτικών και γυμνασίων σχολείων. Επίσης, ανέλαβε να εκσυγχρονίσει την επίπλωση των σχολικών μονάδων και να εφοδιαστούν με τα απαραίτητα μέσα για τα μαθήματα της γεωγραφίας, της ανθρωπολογίας, της φυσικής, της χημείας και της γυμναστικής. Οι μετακινήσεις των πληθυσμών προς τα αστικά κέντρα δημιουργούσαν ολοένα αυξανόμενες και διαφοροποιούμενες ανάγκες για σχολικές υποδομές. Ο οργανισμός έπαψε να έχει προσωρινό χαρακτήρα και μεταβλήθηκε σε κύριο φορέα υλοποίησης της πολιτικής δημιουργίας σχολικής στέγης. Οι υπάλληλοι έφθασαν τους 300. Το 1984, ο ΟΣΚ ανέλαβε ως κύρια αρμοδιότητα τα έργα στο λεκανοπέδιο της Αττικής, ενώ η κατασκευή σχολικών μονάδων στους υπόλοιπους Νομούς ανατέθηκε στις Διευθύνσεις Τεχνικών Υπηρεσιών των κατά τόπους αρμόδιων Νομαρχιών. Ο ΟΣΚ συνέχισε να επικουρεί το έργο των Νομαρχιών σε επίπεδο προδιαγραφών, μελετών και χρηματοδοτήσεων. Το 1994 η αρμοδιότητα για τις επισκευές και συντηρήσεις των σχολείων μεταφέρθηκε στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (με τους Ν.1892/90, 1894/90 και 2009/92). Το 1998 ο ΟΣΚ μετετράπη από ΝΠΔΔ σε ανώνυμη εταιρεία με σκοπό την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος με την επωνυμία "Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ΑΕ" (ΟΣΚ ΑΕ), μορφή με την οποία λειτουργούσε έως την προσχώρηση στην εταιρεία Κτιριακές Υποδομές ΑΕ (ΚτΥπ). Αρμοδιότητες της ΟΣΚ ΑΕ από το 1998 έως και τη συγχώνευση ήταν η κατασκευή σχολικών μονάδων στην Αττική και η προμήθεια, αποθήκευση και διανομή του εξοπλισμού των σχολικών μονάδων (π.χ. θρανία, έδρανα, πίνακες κ.λπ.) σε όλη την Ελλάδα. Συχνά κατασκεύαζε επίσης σχολικά κτίρια στην επικράτεια με προγραμματικές συμβάσεις ή ανάλογες υπουργικές αποφάσεις. Εποπτεύουσα αρχή ήταν αρχικά το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ενώ αργότερα υπήρχε συνδυαστική εποπτεία και από το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Το 2013, καταργήθηκε. Αρχειοθετημένη ιστοσελίδα της ΟΣΚ ΑΕ Ιστοσελίδα της ΚτΥπ ΑΕ
Α.Π.Σ. Πάρνων Αγίου Πέτρου

Ο Α.Π.Σ. Πάρνων Αγίου Πέτρου ή απλά Πάρνων ήταν ένας αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε στον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας το 1933. Τα χρώματα του συλλόγου ήταν το γαλανό και το ερυθρό και το σύμβολο του συλλόγου ήταν ο κέδρος. Ως έδρα είχε το γήπεδο Αγίου Πέτρου.

 Ο Πάρνωνας στις πρώτες χρονιές της ίδρυσής του συμμετείχε σε τουρνουά με άλλες ομάδες της Κυνουρίας. Τη δεκαετία του ΄40 η ομάδα σταματάει να λειτουργεί για περίπου δύο δεκαετίες. Από τη δεκαετία του '60 και για τον επόμενο περίπου μισό αιώνα αποτελεί μία υπολογίσιμη δύναμη στα γήπεδα της Αρκαδίας, με διακρίσεις και τίτλους Β' και Γ' κατηγορίας της ΕΠΣ Αρκαδίας. Το 2012 ο σύλλογος φεύγει από την έδρα του στον Άγιο Πέτρο και αγωνίζεται στο γήπεδο της Τεγέας, στην περιοχή της Παλαιάς Επισκοπής. Τα οικονομικά προβλήματα οδηγούν στην δύσκολη απόφαση της διάλυσης του συλλόγου τη σεζόν 2016-17. Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας ΕΠΣ Αρκαδίας
Τρομοκρατικό χτύπημα στο Στρασβούργο

Το βράδυ της 11ης Δεκεμβρίου 2018, ο Μαροκινός Σερίφ Σεκάτ (Chérif Chekatt) άνοιξε πυρ στη Χριστουγεννιάτικη αγορά του Στρασβούργου (Christkindelsmärik). Τέσσερα άτομα σκοτώθηκαν και 12 τραυματίστηκαν. Δράστης ήταν ο 29χρονος Chérif Chekatt, ο οποίος βρισκόταν σε λίστα παρακολούθησης των υπηρεσιών ασφαλείας. Σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυροβολισμών με τη γαλλική αστυνομία το απόγευμα της 13ης Δεκεμβρίου.

 Η επίθεση άρχισε περίπου στις 19:50 τοπική ώρα (20:50 ώρα Ελλάδος) κοντά στην Place Kléber. Ο Σεκάτ μπήκε στην περιοχή μέσω του Pont du Corbeau και στη συνέχεια πέρασε από τη Rue des Orfèvres, ανοίγοντας πυρ σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες, πρώτα στο Carre-d'Or (Rue des Orfèvres) και στη συνέχεια στη Rue des Grandes-Arcades. Ο Σεκάτ φώναζε "Allahu akbar" καθώς πυροβολούσε στο πλήθος. Στη συνέχεια αντάλλαξε πυρά με την Εθνική Αστυνομία. Ο δράστης στη συνέχεια διέφυγε με ταξί. Αρχικά, 350 άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας κυνηγούσαν τον Chekatt, υποστηριζόμενοι από εναέριες μονάδες. Το βράδυ της 13ης Δεκεμβρίου, η αστυνομία ανακάλυψε τον Σεκάτ στην περιοχή του Στρασβούργου μεταξύ Neudorf και Stade de la Meinau. Οι αστυνομικοί προσπάθησαν να τον συλλάβουν, αυτός άρχισε να πυροβολεί και οι αστυνομικοί ανταπέδωσαν τα πυρά, με αποτέλεσμα τον θάνατο του Σεκάτ.
Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα

Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα (αγγλικά: The Three Days of the Condor‎) είναι πολιτικό θρίλερ αμερικανικής παραγωγής του 1975 σε σκηνοθεσία του Σίντνεϊ Πόλακ και σενάριο των Ντέιβιντ Ρέιφιλ και Λορένζο Σιμπλ Τζ. βασισμένο στην νουβέλα του 1974 "Έξι μέρες του Κόνδορα" του Τζέιμς Γκρέιντι. Πρωταγωνιστούν οι Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Φέι Ντάναγουει, Κλιφ Ρόμπερτσον και ο Μαξ φον Σίντοφ. Η ταινία ήταν υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερου μοντάζ και Χρυσής Σφαίρας Καλύτερου Α' γυναικείου ρόλου σε δραματική ταινία.

 Ο Τζο Τάρνερ (Ρόμπερτ Ρέντφορντ) είναι αναλύτης της CIA, με το κωδικό όνομα "Κόνδορας". Εργαζεται στην Αμερικανική Λογοτεχνική και Ιστορική Λέσχη στην Νέα Υόρκη, που στην πραγματικοτήτα είναι γραφείο της CIA. Διαβαζει βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά απο ολο τον κόσμο, ψαχνοντάς για κρυμμένα μηνυμάτα. Ο Ταρνερ θα ετοιμάσει μια αναφορά για καποιες παράξενες ενότητες ενος βιβλιου που βρήκε και θα την στείλει στα κεντρικά γραφεία της CIA. Κατά την διαρκεία ενός ολιγολέπτου διαλειμμάτος ο Τάρνερ θα βγει απο την Λέσχη και θα πάει σε ενα κοντινό καφέ για να φαει κατι .Εν τω μεταξύ δύο άντρες θα μπουν μέσα στην λέσχη και θα δολοφονήσουν ολους τους συνεργάτες του Τάρνερ. Επιστρεφόντας στην Λέσχη ο Τάρνερ θα σοκαριστεί από το θεαμα αντικρυζόντας παντού πτώματα. θα φύγει αμέσως και θα ειδοποιήσει τα κεντρικά γραφεία της CIA, για το συμβάν. Ρόμπερτ Ρέντφορντ ως Τζο Τάρνερ Φέι Ντάναγουει ως Κάθυ Χέιλ Κλιφ Ρόμπερτσον ως Χιγκίνς Μαξ φον Σίντοφ ως Ζουμπέρ Τζον Χάουσμαν ως Γουεμπάς Άντισον Πάουελ ως Λεόναρντ Άτγουντ Τίνα Τσεν ως Τζάνις Τσόνγκ Μάικλ Κέιν ως Γουίκς Ο κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Έμπερτ έδωσε στην ταινία 3 από τα 4 αστέρια του, σημειώνοντας «Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα» είναι ένα καλοφτιαγμένο θρίλερ, έντονο και συναρπαστικό, και ταυτόχρονα τρομακτικό πράγμα, που σε αυτούς τους μήνες μετά από το Σκάνδαλο Γουώτεργκειτ, είναι το γεγόνος ότι είναι πάρα πολύ πιστευτό. Οι συνωμοσίες που αφορούσαν τις δολοφονίες από ομοσπονδιακές υπηρεσίες βρίσκονταν σε ασαφείς δημοσιεύσεις της άκρας αριστεράς. Τώρα είναι φανταχτερές και διασκεδαστικές με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ και την Φέι Νταναγουέι. Πόσο σύντομα θα συνηθίσουμε στις πιο καταθλιπτικές δυνατότητες σχετικά με την κυβέρνησή μας, και πόσο σύντομα κι εμείς εμπορευόμαστε σε αυτές. Τα αστέρια του Χόλυγουντ κάποτε έπαιζαν καουμπόηδες και στρατηγούς. Τώρα είναι μισθοφόροι δολοφόνοι ή στόχοι.Στην ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 86%, με βάση 45 κριτικές και μέση βαθμολογία 7/ 10. Οι Τρεις Μέρες του Κόνδορα στην IMDb
Ζοντουάν ντε Μπωβιλιέ

Ο Ζοντουάν ή Ζεντουάν ντε Μπωβιλιέ (προς το 1140, στην περιοχή της Σαρτρ – μετά το 1191), ήταν Σταυροφόρος άρχοντας καταγόμενος από την επαρχία της Μπως.

 Πατέρας του εικάζεται πως ήταν ο Ζεντουάν ντε Μπωβιλιέ († προ του 1179). Ο Ζοντουάν ντε Μπωβιλιέ φαίνεται να μην νυμφεύθηκε. Συμμετείχε στην Γ΄ Σταυροφορία μαζί με άλλους άρχοντες καταγόμενους από την Μπως. Ευρισκόταν στην Ιερουσαλήμ το 1190, όπου και ήταν εκπρόσωπος του Ρενώ ντε Μπαρ, Επισκόπου της Σαρτρ. Η οικογένεια των Μπωβιλιέ θεωρείται πως ευρισκόταν μεταξύ των, ακόμη επιβιώσαντων κατά τον 19ο αιώνα, σταυροφορικών οικογενειών και οι οποίες δεν είχαν αλλάξει το όνομά τους. Το οικόσημό της συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών της δεύτερης από τις Αίθουσες των Σταυροφοριών στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Blason de Jodoin de Beauvilliers qui est peint dans la salle des croisades au château de Versailles et preuves (Charles Gavard, Galeries historiques du palais de Versailles, Versailles palais, 1844, p. 149).
Κριστόφ Μιλάκ

Ο Κριστόφ Μιλάκ (Kristóf Milák, γεννήθηκε 20 Φεβρουαρίου 2000) είναι Ούγγρος κολυμβητής. Από το 2019 κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μέτρα πεταλούδα με χρόνο 1:50.73.

 Γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2000 στη Βουδαπέστη. Το 2017 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 100 μ. πεταλούδα με 50,62. Επρόκειτο για νέο παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων και νέο ρεκόρ Ουγγαρίας στο εν λόγω αγώνισμα, 15 εκ. λιγότερα από το 50,77 που πέτυχε ο ίδιος ο Μιλάκ στον ημιτελικό, και που ήταν επίσης παγκόσμιο ρεκόρ εφήβων και ρεκόρ Ουγγαρίας.Το 2018 στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κολύμβησης, που διεξήχθη στη Γλασκόβη, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 200 μέτρα πεταλούδα, ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων της ίδιας χρονιάς κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια και ένα ασημένιο. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κολύμβησης, στο Γκουάνγκτζου, το 2019, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ του Μάικλ Φελπς, με χρόνο 1:50.73. https://www.fina.org/athletes/kristof-milak-14 https://www.the-sports.org/kristof-milak-swimming-spf451459.html
Ναός του Αυγούστου και της Λιβίας

Ο Ναός του Αυγούστου και της Λιβίας είναι ρωμαϊκός εξάστυλος περίπτερος ναός κορινθιακού ρυθμού χτισμένος στις αρχές του 1ου αιώνα. Βρισκόταν στην αγορά της αρχαίας πόλης που αντιστοιχεί στο κέντρο της σύγχρονης κοινότητας Βιέν στον γαλλικό νομό Ιζέρ στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.

 Η περιοχή της Βιέν έγινε ρωμαϊκή αποικία γύρω στο 47 π.Χ., λίγο αργότερα από τη συνολική κατάκτηση της Γαλατίας (58-51 π.Χ.) από τον Ιούλιο Καίσαρα. Μετά την εγκατάστασή τους στη Βιέν, οι Ρωμαίοι έχτισαν έναν ναό αφιερωμένο στην αυτοκρατορική λατρεία προς τιμήν του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου και της τρίτης συζύγου του, Λιβίας. Αυτές οι ρωμαϊκές κατασκευές εξυπηρετούσαν έναν ουσιαστικό πολιτικό και θρησκευτικό ρόλο στην ενσωμάτωση των τοπικών πληθυσμών.Ο ναός του Αυγούστου και της Λιβίας κατασκευάστηκε σε δύο στάδια: αρχικά, το κτίριο κατασκευάστηκε από πέτρα και χρονολογείται από το 20-10 π.Χ. Από την αρχική κατασκευή παραμένει μόνο το πίσω μέρος. Το μεγαλύτερο μέρος του ναού ανακατασκευάστηκε αργότερα γύρω στο 40 μ.Χ., η κατασκευή ήταν γρήγορη καθώς οι ναοί του πρώτου αυτοκράτορα αντιμετωπίστηκαν με ιδιαίτερη ευλάβεια. Ο μεγάλος ναός κατασκευάστηκε σε εξάστυλο κορινθιακό ρυθμό με προστώο και κυριαρχούσε στην κεντρική αγορά της πόλης που περιλάμβανε και άλλα χαρακτηριστικά ρωμαϊκά οικοδομήματα. Στην ανατολική πρόσοψη, στη ζωφόρο, υπάρχει μια σειρά επιγραφών, αφιερώνοντας τον ναό στη «Ρώμη και στον Αύγουστο Καίσαρα, γιο του θεού» και στην θεοποιημένη Λιβία. Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και με τον εκχριστιανισμό της περιοχής της παλιάς Γαλατίας, ο ναός χρησίμευσε ως ενοριακή εκκλησία μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση. Από το 1792, η εκκλησία χρησιμοποιήθηκε ως ναός της Λογικής και αργότερα ως το εμπορικό δικαστήριο της Βιέν. Πριν από το 1852, το κτήριο στέγαζε επίσης το μουσείο και τη βιβλιοθήκη της πόλης, και τελικά, μετά από 28 χρόνια εργασιών, το κτήριο αποκαταστάθηκε στην αρχική του κατάσταση του ρωμαϊκού ναού. Σήμερα, με τον Τετράγωνο ναό (Μαιζόν καρέ) στη Νιμ, μια ακόμη από τις κατασκευές αυτού του τύπου που έχει διατηρηθεί επίσης καλά στο έδαφος της αρχαίας Γαλατίας, αποτελεί μια εντυπωσιακή απόδειξη του γαλατορωμαϊκού οικισμού της Βιέν και είναι αντικείμενο ταξινόμησης στα ιστορικά μνημεία από το 1840.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1961

Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 1961 ήταν το πρώτο που διεξήχθη μετά από 21 χρόνια. Συμμετείχαν 7 ομάδες, 4 από το πρωτάθλημα κέντρου, ο πρωταθλητής Α.Ο. Παγκρατίου, ο Παναθηναϊκός, ο Πανελλήνιος και ο Μίλωνας, 2 από το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, η ΧΑΝΘ και ο Ηρακλής και μία από την περιφέρεια ο Τάλως Χανίων, ενώ ήταν να συμμετάσχει και η Ε.Α. Πατρών, αλλά αποσύρθηκε. Η διοργάνωση έλαβε χώρα στην Αθήνα, 23 με 30 Δεκεμβρίου 1961. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος για έκτη φορά στις επτά διοργανώσεις που είχαν διεξαχθεί έως τότε.

 Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους των τεσσάρων (ο πρώτος όμιλος έμεινε με τρεις ομάδες μετά τη αποχώρηση της ΕΑΠ). Ο πρώτος κάθε ομίλου προκρίθηκε στον τελικό, ενώ οι δεύτεροι προκρίθηκαν στο μικρό τελικό. Βαθμολογία Αποτελέσματα Βαθμολογία Αποτελέσματα Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 3 βαθμοί, Ήττα: 1 βαθμός Ο Α.Ο. Παγκρατίου δεν κατέβηκε στον μικρό τελικό, με αποτέλεσμα ο Μίλων να καταλάβει την τρίτη θέση χωρίς αγώνα. Ο αγώνας ήταν προγραμματισμένος να γίνει στις 29 Δεκεμβρίου Στο μεγάλο τελικό αναμετρήθηκαν ο Πανελλήνιος με τον Παναθηναϊκό. Ο Πανελλήνιος επικράτησε στο τάι μπρέικ και κατέκτησε το 6ο πρωτάθλημα στην ιστορία του. Ο αγώνας έγινε στις 30 Δεκεμβρίου 1961. Ψηφιακό αρχείο Αθλητικής Ηχούς
Σωματείο

Σωματείο ή σύλλογος είναι μια ένωση δύο ή περισσότερων ατόμων με κοινό συμφέρον ή στόχο. Υπάρχουν σωματεία που δραστηριοποιούνται στο χώρο του αθλητισμού, σωματεία που ασχολούνται με κοινωνικές δράσεις κλπ..

 Το σωματείο, σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, είναι ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου.Ως σωματείο ορίζεται ένωση τουλάχιστον είκοσι προσώπων που επιδιώκει σκοπό μη κερδοσκοπικό και απέκτησε νομική προσωπικότητα, αφού εγγράφηκε σε ειδικό δημόσιο βιβλίο που τηρείται στο πρωτοδικείο της έδρας του. Τα σωματεία διέπονται από τις γενικές διατάξεις του Αστικού Κώδικα (άρθρα 78-106), αλλά και για ορισμένες κατηγορίες σωματείων έχουν συμπληρωματική εφαρμογή ειδικές διατάξεις της νομοθεσίας, όπως για τα αλληλοβοηθητικά σωματεία (ν. 281/1914), για τα εργατοϋπαλληλικά σωματεία (ν. 1264/1982), για τα επαγγελματικά σωματεία (ν. 1712/1987), για τα αθλητικά σωματεία (ν. 2725/1999). Άρθρα 69 & 78-106 του Αστικού Κώδικα (Υπουργείο Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) Ν. Παπαδόπουλος (2010). Γενικές Αρχές Δικαίου (ιδίως για τους εντρυφώντες στον κλάδο της Διοίκησης των Επιχειρήσεων). Θεσσαλονίκη: ΔΙΣΙΓΜΑ. σελ. 296. ISBN 978-960-9495-05-9.