IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χερσόνησος του Σινά

Η Χερσόνησος του Σινά ή το Σινά (Αραβικά: سيناء‎ ​) είναι μια τριγωνικού σχήματος ασιατική χερσόνησος περίπου 60.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων που συνδέει την Ασία με την Αφρική και πολιτικά ανήκει στην Αίγυπτο. Έχει πληθυσμό περίπου 1.400.000 άτομα.

 Βρίσκεται στην Α.ΝΑ. λεκάνη της Μεσογείου από την οποία και ορίζεται από Β. Από Α. ορίζεται από τον Κόλπο της Άκαμπα ή Κόλπο του Εϊλάτ, που αποτελεί προέκταση του ανατολικού σκέλους της Ερυθράς θάλασσας, προς Ν. ομοίως από την Ερυθρά θάλασσα, και προς Δ. από το δυτικό σκέλος της Ερυθράς, τον αρχαίο Ηρωοπολιτικό κόλπο ή Κόλπο τoυ Σουέζ, όπως αποκαλείται σήμερα. Η χερσόνησος του Σινά είναι τριπλάσια σε έκταση της Πελοποννήσου, χώρα κατάξερη, ορεινή και αμμώδης. Ειδικότερα το νότιο τμήμα αυτής αποτελεί ένα σύμπλεγμα ορεινών όγκων, το υψηλότερο των οποίων είναι το όρος Σινά ή Τζεμπέλ Κατερίν με υψόμετρο περίπου 2.650 μ. στους πρόποδες του οποίου και βρίσκεται η ιστορική και σπουδαία Μονή της Αγίας Αικατερίνης. Άλλες κορυφές του ίδιου ορεινού όγκου είναι το Ντζεμπέλ Μούσα (= όρος του Μωυσή), με υψόμετρο 2.990μ. και το Ντζεμπέλ Σερβέλ ύψους 2.060 μ. Η περιοχή αυτή είναι και η πλέον σεισμόπληκτη απ΄ όλη την ευρύτερη περιοχή. Το υπέδαφος της χερσονήσου του Σινά είναι πλούσιο σε χαλκό, σίδηρο, πορφυρίτη, και άλλα μέταλλα ενώ υφίστανται πολλά λατομεία και μεταλλεία μερικά των οποίων χρονολογούνται από την 3η χιλιετία π.Χ.. Τελευταία ανευρέθηκαν και κάποια κοιτάσματα πετρελαίου, σε απόσταση 50 χμ. από την περιοχή του Ασσάλ, που η εκμετάλλευσή τους ξεκίνησε συστηματικά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σημειώνεται ότι κοντά στη περιοχή του Σουέζ υφίστανται πολλές θερμοπηγές καλούμενες Πηγές του Μωυσή και νοτιότερα αυτών οι Θέρμες των Φαραώ καθώς και οι λεγόμενες Δώδεκα πηγές. Το κλίμα στη περιοχή του Σινά είναι τελείως ξηρό, οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες και το χιόνι άγνωστο. Κάποιοι μικροί χείμαρροι που υπάρχουν το Καλοκαίρι είναι κατάξεροι. Συνεπώς και η χλωρίδα στη περιοχή αυτή είναι υποτυπώδης. Τα μόνα δέντρα που απαντώνται κι αυτά σπάνια είναι η μυρίκη (τάρφας) και κάποιο είδος ακακίας (σαγιάλ), αφθονούν όμως οι φοίνικες. Κάποια δέντρα που καταφέρνουν και επιβιώνουν μετά από προσπάθειες των μοναχών της μονής και γύρω από την ιστορική μονή είναι συκιές, αχλαδιές, ελιές, καθώς και αμπέλια. Κύρια κατοικίδια ζώα είναι οι καμήλες, οι κότες και λίγες κατσίκες, ενώ από τα άγρια είναι κυρίως φίδια, ποντίκια, σαύρες, ως και αετοί, κοράκια και άλλα. Πλούσιος είναι ενάλιος πλούτος των ακτών της χερσονήσου, ενώ θεωρείται ο σημαντικότερος του κόσμου ειδικότερα σε κοράλλια. Η Χερσόνησος του Σινά κατά τον Πόλεμο των έξι ημερών κατελήφθη από το Ισραήλ, αλλά αργότερα αποδόθηκε ξανά στην Αίγυπτο.
Τοαρίπι Λαούτι

Ο Σερ Τοαρίπι Λαούτι (Toaripi Lauti, 28 Νοεμβρίου 1928 - 25 Μαΐου 2014), GCMG, ήταν πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε πρώτος πρωθυπουργός της ανεξάρτητης χώρας και μετέπειτα Γενικός Κυβερνήτης.

 Γεννήθηκε ως Τοαλίπι Λαούτι (Toalipi Lauti). Προτού ακόμα γίνει η χώρα του ανεξάρτητη, έγινε ανώτερος υπουργός των Νησιών Έλλις, από τις 2 Οκτωβρίου 1975 ως την 1η Οκτωβρίου του 1978. Μόλις τα νησιά Έλλις έγιναν ανεξάρτητα, το 1978 και έλαβαν την ονομασία Τουβαλού, ο Λαούτι έγινε πρωθυπουργός. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 8 Σεπτεμβρίου 1981, οπότε και αποχώρησε, έχοντας ηττηθεί στις εκλογέςκαι επειδή κατηγορήθηκε για εμπλοκή σε σκάνδαλο επενδύσεων. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Τομάζι Πουαπούα. Αρκετά χρόνια αργότερα, καθώς κόπασε ο θόρυβος από τις συνθήκες παραίτησής του από την πρωθυπουργία, ο Λαούτι έγινε Γενικός Κυβερνήτης της χώρας του, διαδεχόμενος τον Τουπούα Λεουπένα. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Οκτωβρίου του 1990 και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως την 1η Δεκεμβρίου 1993. Μετά το 2000 παρέμεινε στη χώρα του, αρνούμενος να φύγει από εκεί, λόγω της αλλαγής στο κλίμα και της ανόδου της στάθμης των ωκεανών, σε αντίθεση με πολλούς συμπατριώτες του, οι οποίοι έφυγαν στη Νέα Ζηλανδία. To 1997 είχε ενεργά τοποθετηθεί για το ζήτημα αυτό σε σύνοδο για το κλίμα. Πέθανε το 2014.
Αθίκια

Τα Αθίκια είναι κωμόπολη του Νομού Κορινθίας. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης δημοτικής κοινότητας του Δήμου Κορινθίων Έχουν 1834 κάτοικους και βρίσκονται 17 χιλιόμετρα νότια της πόλης της Κορίνθου, σε υψόμετρο 250 μέτρων.

 Το «χωριό» όπως συνηθίζεται να λέγεται από τους ντόπιους , είναι χτισμένο στις λοφοειδείς απολήξεις του βουνού Σκαρούμπαλο κι απλώνει τα πόδια του στην εύφορη κοιλάδα που το περιβάλλει. Ολόγυρα τα δασοσκεπή βουνά Βουκίνα, Πίρθι, Σκαρούμπαλο, Άγ.Δημήτριος, Μαλιμπάρδι και οι ελαιοπράσινοι λόφοι Κάστριζα, Λιούκα, Σταυρούλι, Σκούρτη, Άγ. Αθανάσιος, δημιουργούν ένα φυσικό τείχος… προστασίας. Η μόνη διέξοδος υπάρχει στο βόρειο μέρος στη θέση Δυο Βουνά. Στο μέρος αυτό ενώνονται τα δύο ρέματα- χείμαρροι Αγία Παρασκευή και Ξεριάς που «αυλακώνουν» τον μικρό κάμπο με κατεύθυνση Ν.Β. και συνεχίζουν ως ένα προς την πεδιάδα του Γκα. Από το ίδιο σημείο περνάει και ο δημόσιος δρόμος που συνδέει τα Αθίκια με την (παλαιά) εθνική οδό Κορίνθου-Άργους και άλλες περιοχές. Το σχήμα και η θέση της κοιλάδας, φανερώνουν την ύπαρξη κάποιας προϊστορικής λίμνης τα νερά της οποίας ξεχύθηκαν από τη διέξοδο που αναφέραμε προς τη θάλασσα του Κορινθιακού. Η δημοτική κοινότητα Αθικίων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 50,277 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αλαμάννος και Μονή Ταξιαρχών. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας) Υποστηρίζεται ότι στην ευρύτερη περιοχή των Αθικίων, από τους μυκηναϊκούς χρόνους, υπήρχε η πόλη της αρχαίας Τενέας. Αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή Κιάφα, ΝΑ του χωριού, στηρίζουν αυτήν την άποψη. Σημαντικότερο εξ αυτών είναι το άγαλμα του κούρου της Τενέας, που σήμερα φιλοξενείται στη Γλυπτοθήκη του Μονάχου στη Γερμανία. Στα Αθίκια εδρεύει ο αθλητικός και ποδοσφαιρικός σύλλογος «Τενεάτης Αθικίων», με έτος ίδρυσης το 1930. Έμβλημα του συλλόγου είναι η κεφαλή του Κούρου της Τενέας και χρώματά του το μπλε και το λευκό. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Κορινθίας και αγωνίζεται στα πρωταθλήματά της. Έδρα του αποτελεί το δημοτικό γήπεδο των Αθικίων.Μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου είναι η συμμετοχή του στο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας ως τρίτη τη τάξει εθνική κατηγορία τις περιόδους 1980-81 και 1981-82 και η συμμετοχή του στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ως τέταρτη τη τάξει εθνική κατηγορία (μετέπειτα Δ΄ Εθνική) τις περιόδους 1982-83 και 1983-84. Έχει κατακτήσει 2 πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κορινθίας (1980,2022) και τις χρονιές 1984 και 1997 υπήρξε φιναλίστ του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Κορινθίας με αντιπάλους τους Ολυμπιακό Λουτρακίου και Πέλοπα Κιάτου αντίστοιχα. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Το χωριό Αθίκια χθες και σήμερα, Σούλη Μιχ. Τσεκούρα, Αθήνα 1994
Marooned Live

Marooned Live είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Sodom, το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV/Steamhammer".Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Get What You Deserve" και έλαβε χώρα στο "The Docks" του Αμβούργου στις 10 Μαΐου του 1994, με τα δύο τελευταία κομμάτια να ηχογραφούνται κατά την διάρκεια του soundcheck.Οι κριτικές για τον δίσκο υπήρξαν μέτριες, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με μόλις δύο αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 2,9 / 5, το "Metal Archives" με 70 % και το "Metal Storm" με 8,1 / 10.

 "Intro" – 0:35 "Outbreak of Evil" – 2:51 "Jabba the Hutt" – 2:34 "Agent Orange" – 5:31 "Jesus Screamer" – 1:48 "Ausgebombt" – 2:51 "Tarred and Feathered " – 3:24 "Abuse" – 1:33 "Remember the Fallen" – 4:45 "An Eye for an Eye" – 4:00 "Tired and Red" – 5:06 "Eat Me!" – 2:54 "Die Stumme Ursel" – 3:20 "Sodomized" – 2:47 "Gomorrah" – 1:56 "One Step over the Line" – 4:16 "Freaks of Nature" – 2:53 "Aber Bitte mit Sahne" – 5:17 (διασκευή στον Udo Jürgens) "Silence Is Consent" – 2:52 "Wachturm/Erwachet" – 4:24 "Stalinhagel" – 7:01 "Fratricide" – 2:53 "Gone to Glory" – 1:58 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Marooned Live" ήταν οι εξής: Tom Angelripper - μπάσο, φωνητικά Andy Brings - κιθάρα Atomic Steif - τύμπανα Marooned Live - SODOM WEB SQUAD Sodom - Marooned Live | Sputnikmusic Sodom - Marooned Live - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Κοινωνία και Πολιτισμός των Ρομά

Οι Ρομά είναι μια ξεχωριστή εθνοτική και πολιτιστική ομάδα λαών που ζουν σε όλο τον κόσμο και οι οποίοι μοιράζονται μια οικογένεια γλωσσών και ενίοτε έναν παραδοσιακό νομαδικό τρόπο ζωής. Παρόλο που η ακριβής προέλευσή τους δεν είναι ξεκάθαρη, η κεντρική Ινδία αποτελεί ένα αξιοσημείωτο τόπο προέλευσης. Η γλώσσα τους προέρχεται και είναι παρόμοια με τις σημερινές γλώσσες γκουτζαράτι και ρατζαστάν ενώ δανείζεται και δάνεια από άλλες γλώσσες καθώς οι ρομά μετανάστευαν από την Ινδία. Στην Ευρώπη, παρόλο που ο πολιτισμός τους έχει πέσει θύμα άλλων πολιτισμών, οι ρομά έχουν βρει τρόπο να διατηρήσουν την κληρονομιά και την κοινωνία τους.

 Οι ρομά βρίσκονται σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Συνήθως υιοθετούν ονόματα που είναι κοινά στην χώρα διαμονής τους. Οι σύγχρονοι ρομά σπάνια χρησιμοποιούν το παραδοσιακό όνομα της γλώσσας τους, όπως το Čingaren. Η ρομανική είναι η μόνη ινδοαριανή γλώσσα που ομιλείται αποκλειστικά σε όλη την Ευρώπη από τον Μεσαίωνα. Οι ομιλητές της ρομανικής χρησιμοποιούν πολλούς όρους για την γλώσσα τους. Γενικά αναφέρονται στην γλώσσα τους ως Čingari čhib ή řomani čhib, που σημαίνει "η γλώσσα των ρομά" ή "η ρομανική γλώσσα". Ο όρος ρομανική γλώσσα χρησιμοποιείται από τους μελετητές από τον 19ο αιώνα ενώ μέχρι τότε χρησιμοποιούσαν τον όρο γλώσσα των τσιγγάνων. A Roma Journey—explores Romani culture in the Balkans and beyond, including digitised texts, photographs, paintings and recordings of traditional songs. Gypsy law by Peter T. Leeson (doi:10.1007/s11127-012-0048-4) The Economics of Gypsies—Freakonomics Romani Lives—Lungo Drom Αρχειοθετήθηκε 2013-07-18 στο Wayback Machine. Mention of romanipe as being a Rom Roma culture and traditions: the ROMANIPEN Mention of romanipe as the Romani Code (in ρωσική) Mention of romanipe as Romani culture (in ρωσική) Mention of romanipe as being a Rom (in ρωσική) Romowie - bliscy i dalecy. A short definition of romanipe in the text (in πολωνική) Romanipen-sistemul valorilor rome—BBC News (in Romanian)
Ελεών Βοιωτίας

Ο Ελεών ή Ελεώνας είναι χωριό της Βοιωτίας και αποτελεί ομώνυμη τοπική κοινότητα υπαγόμενη στο Δήμο Θηβαίων, κατόπιν εφαρμογής του Σχεδίου Καλλικράτης. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.010 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Στα ανατολικά όρια του Ελεώνα βρίσκεται Κέντρο Απεξάρτησης Τοξικομανών Κρατουμένων, το οποίο, από το 2008, γειτνιάζει με τις μεταστεγασμένες Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού.

 Το όνομα του χωριού προέρχεται από τα έλη που υπήρχαν στην περιοχή κατά την αρχαιότητα, γι' αυτό και γράφεται με «ε» και όχι με «αι» (Ελαιώνας), όπως συχνά εκ παραδρομής αναφέρεται. Μέχρι το 1955 ονομαζόταν Σπαήδες . Ο αρχαίος οικισμός του Ελεώνα βρισκόταν κοντά στην περιοχή του σημερινού χωριού. Ο Όμηρος την αναφέρει ως μία από τις Βοιωτικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Ο πληθυσμός του χωριού είχε αυξητικές τάσεις μετά τη δεκαετία του '60, αλλά μειώνεται τα τελευταία χρόνια - λόγω εσωτερικής μετανάστευσης και μείωσης γεννήσεων - με αποτέλεσμα το δημοτικό σχολείο να γίνει και πάλι τετραθέσιο, όπως ήταν παλαιότερα. Υπάρχουν επίσης αρκετοί νεαροί μετανάστες από Πακιστάν και Ινδία που εργάζονται εποχικά σε γεωργικές εργασίες. Πριν την έλευση των μεταναστών στις εποχικές γεωργικές εργασίες εργάζονταν κυρίως Ρομά που εγκαθίσταντο με τσαντίρια στα περίχωρα, ή ντόπιοι. Η οικονομία του χωριού βασίζεται κυρίως στη γεωργία και λιγότερο στην κτηνοτροφία. Καλλιεργούνται κυρίως πατάτες, κρεμμύδια, καρπούζια, βαμβάκι, ελιές κλπ. Για αρκετά χρόνια οι κάτοικοι ασχολούνταν και με την καλλιέργεια του καπνού που είχαν φέρει Μικρασιάτες πρόσφυγες που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή. Με τη δημιουργία βιομηχανικής ζώνης στην περιοχή αρκετοί εγκατέλειψαν την καλλιέργεια του καπνού και εργάζονταν ως εργάτες στα εργοστάσια. Ενώ με τη γεωργία συνέχισαν να ασχολούνται όσοι διέθεταν μεγάλο κλήρο. Στο χωριό λειτουργεί Δημοτικό Σχολείο και Νηπιαγωγείο. Το δημοτικό σχολείο λειτουργεί ως τετραθέσιο. Εκεί υπάρχει ένα γήπεδο μπάσκετ, ποδοσφαίρου με κερκίδες και τα δύο και πολλές άλλες δραστηριότητες. Το δημοφιλέστερο άθλημα στον Ελεώνα είναι το ποδόσφαιρο. Ο Α.Ε.Σ ΕΛΕΩΝΑΣ, ομάδα του χωριού, τη σεζόν 2013-14 έπαιζε στην Β' Κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Βοιωτίας. Στο γήπεδο του χωριού έχει δοθεί το όνομα Γεώργιος Κατσιφής, προς τιμή του υποσμηναγού Γεωργίου Κατσιφή. Ο υποσμηναγός, που καταγόταν από τον Ελεώνα, σκοτώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1982 στην περιοχή Αγίου Ιωάννη Απιδέας Λακωνίας, συνεπεία συντριβής του αεροσκάφους F-4E της 338 Μοίρας Διώξεως Βομβαρδισμού της 117 Πτέρυγας Μάχης (Ανδραβίδα), στο οποίο ήταν κυβερνήτης κατά τη διάρκεια διατεταγμένης αποστολής, με συγκυβερνήτη τον Ανθυποσμηναγό Σαλβάρα Λάμπρο.
1999 Χιραγιάμα

Ο Χιραγιάμα (Hirayama) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,6. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιάπωνα αστρονόμου Κιγιοτσούγκου Χιραγιάμα.

 Η μέση διάμετρος του Χιραγιάμα εκτιμάται σε 33,95 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,088 ± 0,012. Ο Χιραγιάμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ώρες και 38 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ριχίμουνδ

Ο Ριχίμουνδ ή Ρεχίμουνδ, λατιν.: Richimund, Rechimund, (5ος αι.) ήταν ηγέτης των Σουηβών στη Γαλισία από το 457 έως το 464 περίπου. Δεν καταγράφηκε ως βασιλιάς (rex), αν και ο Υδάτιος έγραψε ότι inter Frumarium et Rechimundum oritur de regni potestate dissensio («μεταξύ Φρούμαρ και Ρεχίμουνδ προέκυψε μία διχόνοια για τη δύναμη του βασιλείου»).

 Το 457 οι Σουηβοί χωρίστηκαν σε δύο φατρίες, μία με επικεφαλής τον Μάλδρα, που επιτέθηκε στη Λουζιτανία και μία άλλη με επικεφαλής τον Φράμτα, που παρέμεινε στη Γαλισία. Μετά από μερικούς μήνες διακυβέρνησης, ο Φράμτα απεβίωσε και ο Ρεχίμουνδ εμφανίστηκε ως διάδοχός του. Ενώ είναι πιθανό οι Σουηβοί να ζούσαν κάτω από μία δυαρχία, είναι πιο πιθανό οι δύο φατρίες να παρέμειναν ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Ο τελικός διάδοχος του Μάλδρα, ο Φρούμαρ, δεν περιγράφηκε επίσης ως βασιλιάς, αλλά το 464 περίπου ολόκληρο το έθνος των Σουηβών ενοποιήθηκε υπό έναν βασιλιά, που ονομαζόταν Ρεμίσμουνδ. Προφανώς, ο Ρεχίμουνδ και ο Φρούμαρ είχαν πολεμήσει για τον θρόνο και αμφότεροι είχαν αποκλειστεί, ανοίγοντας το δρόμο για τον Ρεμίσμουνδ. Μερικοί μελετητές έχουν ταυτίσει τον Ρεμίσμουνδ με τον Ρεχίμουνδ, αλλά αυτό φαίνεται τραβηγμένο. Thompson, E. A. "The End of Roman Spain: Part II." Nottingham Mediaeval Studies, xxi (1977), pp. 3–31. Reprinted as "The Suevic Kingdom of Galicia" in Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire. Madison: University of Wisconsin Press, 1982. pp. 161–187. (ISBN 0-299-08700-X). See p. 167 for Rechimund.
Ναταλία Χατζηγιαννίδου

Η Ναταλία Χατζηγιαννίδου (γεννήθηκε 19 Ιουλίου 1979 στη Φλώρινα) είναι Ελληνίδα ποδοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται συνήθως ως μέσος, αρχηγός της Εθνικής Ελλάδας γυναικών. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα και είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών με την εθνική ομάδα με τουλάχιστον 161 αγώνες.

 Ξεκίνησε τα πρώτα της ποδοσφαιρικά βήματα σε ηλικία 12 ετών στον Φιλυριακό Φλώρινας (ομάδα της γενέτειρας πόλης) το 1991, έτος ίδρυσης της ομάδας. Με την ομάδα του Φιλυριακού κατέκτησε ένα Πανελλήνιο πρωτάθλημα το 2000. Η θητεία της Χατζηγιαννίδου στον νεοσύστατο σύλλογο συνέπεσε με τα καλύτερά του χρόνια. Κατέκτησε αρχικά το Περιφερειακό Πρωτάθλημα τη σεζόν 1992–93 και ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία και εκτός από τον τίτλο του 2000, ήταν επίσης δεύτερος το 1998, το 2001, το 2002 και το 2004 και τρίτος το 1999. Οι επιτυχίες περιλαμβάνουν παρουσίες σε ευρωπαϊκά τουρνουά όπως το Women's Cup of Italy (έκδοση της Σικελίας το 2003), που διοργανώθηκε από κοινού από την UEFA και την Ιταλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (FIGC), όπου ο σύλλογος τιμήθηκε από την τελευταία, το Διεθνές Τουρνουά Pecquencourt μεταξύ άλλων και ένας νικηφόρος φιλικός αγώνας με 3–0 απέναντι στην εθνική ομάδα γυναικών για το Φεστιβάλ Πρεσπών του 2005 (27 Αυγούστου), όπου η Χατζηγιαννίδου σημείωσε το τρίτο γκολ.Τον Ιανουάριο του 2008 πραγματοποιήθηκε η μεταγραφή της στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε 12 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, αλλά και είχε 30 συμμετοχές σε οκτώ σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών. Μετά από 13 χρόνια προσφοράς στην ομάδα τον Νοέμβριο του 2020, η παίκτρια προχώρησε σε διαδικασίες προκειμένου να μείνει ελεύθερη, καθώς φέρεται πως είχε έντονα παράπονα στον τρόπο που την αντιμετώπιζε ο σύλλογος της Θεσσαλονίκης. Την 1η Απριλίου 2021 ανακοινώθηκε η μεταγραφή της στον Αγροτικό Αστέρα Ευόσμου Θεσσαλονίκης, ομάδα με την οποία αγωνίστηκε για μία σεζόν.Τον Ιανουάριο του 2022 μεταγράφηκε στον Αστέρα Ρεθύμνου και κάνοντας ντεμπούτο της στις 13 Μαρτίου στα πλαίσια της 13ης αγωνιστικής της Womens' Football League.Την αγωνιστική περίοδο 2022–23 ενσωματώθηκε στη Ρεθυμνιακή Ένωση Αθλητών (ΡΕΑ), τον σύλλογο που διαδέχτηκε τον Αστέρα Ρεθύμνου.Εμβληματική μορφή του ελληνικού γυναικείου ποδοσφαίρου, έκανε το ντεμπούτο της στην εθνική γυναικών στις 2 Νοεμβρίου 1997, συμμετείχε στην Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004 (η εθνική κατέλαβε τη 10η θέση) και στις 8 Μαρτίου 2016 ξεπέρασε τον Γιώργο Καραγκούνη με την 140ή εμφάνισή της σε εμφανίσεις σε εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ποδοσφαίρου. Φιλυριακός Φλώρινας Πρωτάθλημα Ελλάδας : 2000ΠΑΟΚ Πρωτάθλημα Ελλάδας (12) : 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020 Κύπελλο Γυναικών (5) : 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 Ελλάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς του 2004 N. CHATZIGIANNIDOU Προφίλ στο sports-reference.com Χατζηγιαννίδου στο Κουτί της Πανδώρας: «Δεν ενδιαφέρονται για το ποδόσφαιρο γυναικών»
877 Βαλκυρία

Η Βαλκυρία (Walküre) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,665. Ανακαλύφθηκε το 1915 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από τις πολεμικές θεότητες Βαλκυρίες της σκανδιναβικής μυθολογίας.

 Η μέση διάμετρος της Βαλκυρίας εκτιμάται σε 38,41 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,062. Η Βαλκυρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 26 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ευστάθιος Λάμψας

Ο Ευστάθιος Λάμψας (περ. 1850 - Οκτώβριος 1923) ήταν Έλληνας σεφ και μετέπειτα αυτοδημιούργητος επιχειρηματίας, ιδρυτής του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία. Ήταν επίσης ιδιοκτήτης της Βίλας Μαργαρίτας στους Αμπελόκηπους.

 Ο Ευστάθιος (Στάθης) Λάμψας καταγόταν από το χωριό Βεσίνι, κοντά στα Καλάβρυτα. Έζησε τα πρώτα του χρόνια στην Οδησσό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και επέστρεψε μαζί με την οικογένεια του στην Αθήνα, στις αρχές της δεκαετίας του 1860. Σπούδασε μαγειρική στο Παρίσι. Είναι γνωστός κυρίως για την ανάδειξη του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία σε σύμβολο της Αθήνας. Εντάχθηκε στο μετοχικό σχήμα του ξενοδοχείου το 1878. Επίσης έχτισε το Ίδρυμα του Γηροκομείου μεταξύ Αμπελοκήπων και Ψυχικού, το οποίο έχει δώσει το όνομά του σε όλη τη συνοικία. Για την προσφορά του αυτή προς τιμήν του έχει ονομαστεί η οδός που βρίσκεται κατα μήκος του Γηροκομείου από τη κάτω πλευρά. Παντρεύτηκε το 1909 την Παλμύρα Παλφρουά. Είχε μια θετή κόρη, την Μαργαρίτα, η οποία παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Πετρακόπουλο.
Κωδικοί ATC B05

Οι κωδικοί ATC B05, που περιγράφουν το Υποκατάστατα αίματος και διαλύματα έγχυσης είναι θεραπευτική υποομάδα του Ανατομικού-Θεραπευτικού-Χημικού Συστήματος Ταξινόμησης, ενός συστήματος αλφαριθμητικών κωδικών που αναπτύχθηκε από τον WHO για την ταξινόμηση των φαρμάκων και άλλων ιατρικών προϊόντων. Η υποομάδα B05 είναι τμήμα της ανατομικής ομάδας B Αίμα και αιματοποιητικά όργανα. Κωδικοί για κτηνιατρική χρήση (ATCvet codes) μπορούν να δημιουργηθούν τοποθετώντας το γράμμα Q μπροστά από τον ανθρώπινο κωδικό ATC: QB05... Οι εθνικές εκδόσεις της ταξινόμησης ATC μπορούν να συμπεριλαμβάνουν πρόσθετους κωδικούς που δεν υπάρχουν σε αυτόν τον κατάλογο, οι οποίοι ακολουθούν την έκδοση WHO.

 B05AA01 Αλβουμίνη ορού B05AA02 Άλλα κλάσματα πρωτεϊνών πλάσματος B05AA03 Υποκατάστατα αίματος φθορανθράκων B05AA05 Δεξτράνη B05AA06 Παράγοντες ζελατίνης B05AA07 Υδοξυαιθυλάμυλο B05AA08 Αιμοσφαιρίνη κροσφουμαρίλη B05AA09 Hemoglobin raffimer B05AA10 Γλουταμερής αιμοσφαιρίνη (βόειος) B05AX01 Ερυθροκύτταρα B05AX02 Θρομβοκύτταρα B05AX03 Πλάσμα (αίματος) B05AX04 Βλαστοκύτταρα από αίμα του ομφάλιου λώρου B05BA01 Αμινοξέα B05BA02 Λιπώδη γαλακτώματα B05BA03 Υδατάνθρακες B05BA04 Υδρολύματα πρωτεϊνών B05BA10 Συνδυασμοί B05BB01 Ηλεκτρολύτες B05BB02 Ηλεκτρολύτες με υδατάνθρακες B05BB03 Τρομεταμόλη B05BB04 Ηλεκτρολύτες σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα B05BC01 Μαννιτόλη B05BC02 Καρβαμίδιο B05CA01 Κετυλοπυριδίνιο B05CA02 Χλωρεξιδίνη B05CA03 Νιτροφουράλη B05CA04 Σουλφαμεθιζόλη B05CA05 Ταυροειδών B05CA06 Αμυγδαλικό οξύ B05CA07 Noxytiolin B05CA08 Γαλακτική αιθακριδίνη B05CA09 Νεομυκίνη B05CA10 Συνδυασμοί B05CB01 Χλωριούχο νάτριο B05CB02 Κιτρικό νάτριο B05CB03 Κιτρικό μαγνήσιο B05CB04 Όξινο ανθρακικό νάτριο B05CB10 Συνδυασμοί B05CX01 Γλυκόζη B05CX02 Σορβιτόλη B05CX03 Γλυκίνη B05CX04 Μανιτόλη B05CX10 Συνδυασμοί B05XA01 Χλωριούχο κάλιο B05XA02 Όξινο ανθρακικό νάτριο B05XA03 Χλωριούχο νάτριο B05XA04 Χλωριούχο αμμώνιο B05XA05 Θειικό μαγνήσιο B05XA06 Φωσφορικό κάλιο, συμπεριλαμβάνοντας συνδυασμούς με άλλα άλατα του καλίου B05XA07 Χλωριούχο ασβέστιο B05XA08 Οξικό νάτριο B05XA09 Φωσφορικό νάτριο B05XA10 Φωσφορικό μαγνήσιο B05XA11 Χλωριούχο μαγνήσιο B05XA12 Χλωριούχος ψευδάργυρος B05XA13 Υδροχλωρικό οξύ B05XA14 Γλυκεροφωσφορικό νάτριο B05XA15 Γαλακτικό κάλιο B05XA16 Διαλύματα καρδιοπληγίας B05XA17 Οξικό κάλιο B05XA30 Συνδυασμοί ηλεκτρολυτών B05XA31 Ηλεκτρολύτες σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα B05XB01 Υδροχλωρική αργινίνη B05XB02 Αλανυλ γλουταμίνη B05XB03 Λυσίνη B05XX02 Τρομεταμόλη
Σιδηροδρομικός σταθμός Ράντεγκαστ

Ο σιδηροδρομικός σταθμός Ράντεγκαστ (γερμανικά: Bahnhof Radegast, πολωνικά: stacja Radogoszcz) είναι ένας ιστορικός σιδηροδρομικός σταθμός στο Λοτζ της Πολωνίας. Ο σταθμός, που αρχικά χτίστηκε μεταξύ 1926 και 1937, χρησιμοποιήθηκε εκτενώς κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Χρησίμευσε ως Umschlagplatz για τη μεταφορά Εβραίων από το Γκέτο του Λοτζ στα στρατόπεδα εξόντωσης κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ. Η «πλατφόρμα φόρτωσης» βρίσκεται στο Μαρίσιν, μια γειτονιά στην περιοχή Μπαουούτι της πόλης.

 Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο σταθμός βρισκόταν ακριβώς έξω από το Γκέτο του Λοτζ, ενός από τα μεγαλύτερα εβραϊκά γκέτο στην υπό γερμανική κατοχή Ευρώπη. Η Umschlagplatz στο σταθμό Ράντεγκαστ ήταν ο τόπος όπου κατά κύριο λόγο Εβραίοι κάτοικοι του Λοτζ, συμπεριλαμβανομένων χιλιάδων ατόμων που απελαύνονταν από όλη την κατεχόμενη Πολωνία, είχαν συγκεντρωθεί για άμεση απέλαση στα γερμανικά στρατόπεδα εξόντωσης του Χέουμνο (Κούλμχοφ) και Άουσβιτς. Περίπου 200.000 Πολωνοί, Αυστριακοί, Γερμανοί, Λουξεμβούργιοι και Τσέχοι Εβραίοι, καθώς και πολλοί Ρομά, Σίντι και Λαλέρι, πέρασαν από το σταθμό στο δρόμο προς το θάνατό τους την περίοδο από 16 Ιανουαρίου 1942 έως 29 Αυγούστου 1944. Το σημείο συλλογής είχε την ίδια σημασία για το Λοτζ που είχε το γνωστότερο Umschlagplatz για το Γκέτο της Βαρσοβίας. Το 2004, οι εορταστικές τελετές για την εξηκοστή επέτειο από την καταστροφή του Γκέτο του Λοτζ το 1944 και την αναχώρηση της τελευταίας μεταφοράς από το Ράντεγκαστ, κίνησαν τις προσπάθειες μετατροπής του πρώην σταθμού σε μνημείο του Ολοκαυτώματος. Στις 28 Αυγούστου 2005, αποκαλύφθηκε ένα μνημείο για τους Εβραίους θύματα που πέρασαν από το σταθμό, με βάση το σχέδιο του Τσέσουαφ Μπιελέτσκι (Czesław Bielecki), το οποίο περιελάμβανε τη Σήραγγα των Απελαθέντων, μήκους 140 μέτρων. Το ανακαινισμένο κτίριο του σταθμού χρησιμεύει ως ένα από τα τμήματα του Μουσείου Ανεξαρτησίας του Λοτζ.
Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: Μάιος 2019 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Πολωνίας (πολωνικά: Reprezentacja Polski w koszykówce kobiet) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Πολωνίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Πολωνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Polski Zwiazek Koszykówki).

 Η Πολωνία ήταν μια από τις χώρες που εντάχθηκαν στους κόλπους της FIBA στα πρώτα χρόνια μετά την ίδρυσή της και συγκεκριμένα το 1934.Το 1938 έλαβε μέρος στο πρώτο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στην Ιταλία, καταλαμβάνοντας μάλιστα την 3η θέση. Μέχρι σήμερα έχει κατακτήσει 5 μετάλλια στο θεσμό, με επιφανέστερο το χρυσό του έτους 1999. Επιπλέον έχει αποτελέσει οικοδέσποινα της διοργάνωσης τέσσερις φορές (συμπεριλαμβανομένης εκείνης που στέφθηκε Πρωταθλήτρια).Η τελευταία διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας που συμμετείχε ανάγεται στο 2000 και συγκεκριμένα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ. Ενώ παλαιότερα η Πολωνία αποτελούσε μια από τις πιο υπολογίσιμες ευρωπαϊκές δυνάμεις του αθλήματος, από το 2005 και μετά οι εμφανίσεις της ήταν μετριοπαθείς. Πορεία σε Ολυμπιακούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Πολωνίας σε Ολυμπιακούς Αγώνες: Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Πολωνίας σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket) Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Πολωνίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket): Εθνική Πολωνίας U20 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Πολωνίας U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Πολωνίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Πολωνίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών) Εθνική Πολωνίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Poland, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Polski Zwiazek Koszykówki, επίσημος ιστότοπος. (Πολωνικά)
Χλόντβιχ του Χόενλοε-Σίλινγκσφιρστ

Ο Χλόντβιχ, εξελληνισμένα Χλωδοβίκος (γερμ.: Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst, 31 Μαρτίου 1819 - 6 Ιουλίου 1901) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν πρίγκιπας του Χοενλόε-Σίλινγκσφιρστ, του Ράτιμπορ και του Κόρβεϊ (1845-1901). Έγινε πρωθυπουργός της Βαυαρίας (1866-1870), της Πρωσίας (1894-1900) και καγκελάριος της Γερμανίας (1894-1900).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Ιωσήφ, πρίγκιπα του Χοενλόε-Σίλλινγκσφυρστ και της Κωνσταντίας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Ο πατέρας του ήταν καθολικός και η μητέρα του λουθηρανή. Σύμφωνα με τη σύμβαση που συνηθιζόταν την εποχή αυτή, οι γιοί έπαιρναν το θρήσκευμα του πατέρα και οι κόρες της μητέρας. Νυμφεύτηκε το 1847 τη Μαρία, κόρη του Λουδοβίκου Αδόλφου Φρειδερίκου, πρίγκιπα του Ζάιν-Βίτγκενσταϊν-Ζάιν. Η Μαρία ήταν κληρονόμος τεράστιων εκτάσεων στην Αυτοκρατορική Ρωσία, καθώς ο πάππος της Λουδοβίκος Αδόλφος Πέτρος, πρίγκιπας Ζάιν-Βίτγκενσταϊν-Μπέρλενμπουργκ-Λούντβιγκσμπουργκ ήταν στρατάρχης στη Ρωσία. Ο Κλόντβιχ είχε τέκνα: Ελισάβετ Κωνσταντία Λεονίλλα Στεφανία 1847-1915 Στεφανία Μαρία Αντωνία 1851-1882, παντρεύτηκε τον Αρθούρο, κόμη του Σένμπορν-Βίζεντχαϊντ Φίλιππος Ερνέστος 1853-1915, 8ος πρίγκιπας του Χοενλόε-Σίλλινγκσφυρστ Μαυρίκιος 1862-1940, νυμφεύτηκε τη Ρόζα, λαντγραβίνα του Ζαλμ-Ράιφερσαϊντ-Κράουτχαϊμ & Ντικ Αλέξανδρος 1862-1924, νυμφεύτηκε την Εμμανουέλα Γκαγιόν ντέι Πρίντσιπι ντι Τρικάζε Μολιτέρνο Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Hohenlohe". Encyclopædia Britannica. 13 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 573–575. New York Times. 7 July 1901 "Prince Hohenlohe Dead. Ex-Chancellor of Germany Expires in Switzerland. Was Eighty-two Years Old. Kaiser Likely to Postpone Trip to Norway in Order to Attend the Funeral"
Ωκεανός

Ωκεανός αποκαλείται η πολύ μεγάλη θαλάσσια επιφάνεια μόνο 7%. Ο όρος καθιερώθηκε, ιστορικά, από τον αρχαίο Έλληνα Ηρόδοτο και προέρχεται από τον ομώνυμο μυθικό θεό της Ελληνικής Μυθολογίας, τον Ωκεανό. Οι ωκεανοί αρχικά ήταν τρεις, ο Ειρηνικός, ο Ατλαντικός και ο Ινδικός, ενώ στη συνέχεια προστέθηκαν οι δύο των πόλων της Γης, ο Αρκτικός και ο Ανταρκτικός Ωκεανός, που συνολικά καλύπτουν σχεδόν τα τρία τέταρτα (71%) της επιφάνειας της γης, περιέχουν δε το 97% του νερού και το 90% των ηφαιστείων, ενώ σχεδόν τα μισά από τα παγκόσμια θαλάσσια ύδατα παρουσιάζουν βάθος μεγαλύτερο των 3.000 μέτρων.

 Οι ωκεανοί καλύπτουν έκταση 361 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων της γήινης επιφάνειας. Έχουν συνολικό όγκο 1.335 εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα και το μέσο βάθος τους είναι 3.688 μέτρα (σχεδόν τα μισά από τα παγκόσμια θαλάσσια ύδατα έχουν βάθος άνω των 3.000 μέτρων). Ένα αρκετά μεγάλο μέρος των ωκεανών είναι ανεξερεύνητο. Είναι το μοναδικό μέρος του πλανήτη Γη που δεν έχει εξερευνηθεί αρκετά. Ταξίδια στον ωκεανό γινόντουσαν από τους προϊστορικούς χρόνους, αλλά μόνο στους σύγχρονους χρόνους έχει πραγματοποιηθεί εκτενές υποβρύχιο ταξίδι. Το βαθύτερο σημείο στον ωκεανό είναι η τάφρος των Μαριανών (Mariana Trench), η οποία βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό, βόρεια των Μαριάνων νήσων (Marianna Islands). Έχει μέγιστο βάθος 10.971 μέτρων. Ερευνήθηκε πλήρως το 1951 με το βρετανικό ναυτικό σκάφος, "Challenger ΙΙ" που έδωσε το όνομά του στο βαθύτερο μέρος της τάφρου Challenger Deep. Θάλασσα Ωκεανογραφία
Άγιος Μάρκος Ηρακλείου

Ο Άγιος Μάρκος είναι οικισμός της Κοινότητας Πηγαϊδακίων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μοιρών, του δήμου Φαιστού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Καινουργίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Άγιος Μάρκος είναι παραθαλάσιος οικισμός σχεδόν στο άκρο του νοτιοδυτικού τμήματος του νομού Ηρακλείου, στον όρμο των Καλών Λιμνιώνων. Βρίσκεται κοντά στην έξοδο του «Αγιοφάραγγου», δίπλα στους Καλούς Λιμένες και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 73 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πηγαϊδακίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από κοινότητα Πηγαϊδακίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μοιρών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μοιρών και προσαρτήθηκε στον δήμο Φαιστού. Η εκκλησία του Αγίου Παύλου όπου, κατά την παράδοση, αποβιβάστηκε ο Απόστολος Παύλος, όταν τον μετέφεραν στη Ρώμη Τα νησάκια Μικρονήσι, Μεγαλονήσι και Παπαδόπλακα απέναντι από τον οικισμό Η παραλία «Στενά» του οικισμού Το ακρωτήρι Λίθινο, το απώτατο νοτιοδυτικό άκρο του νομού Ηρακλείου, δυτικά του οικισμού Το Αγιοφάραγγο, μικρό φαράγγι, αλλά από τα ομορφότερα στην Κρήτη, με τη λιμνοθάλασσα και την παραλία του, δυτικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000) eetaa.gr
Μαργαρίτα της Σαβοΐας (1589-1655)

Η Μαργαρίτα (ιταλ. Margarita di Savoia, 28 Απριλίου 1589 - 26 Ιουνίου 1655) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του Δούκα της Σαβοΐας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Μάντοβας & του Μομφερράτου.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Καρόλου Εμμανουήλ Α΄ της Σαβοΐας και της Αικατερίνης Μιχαέλας των Αψβούργων, κόρης του Φιλίππου Β΄ της Ισπανίας. Παντρεύτηκε το 1608 τον Φραγκίσκο Δ΄ της Μάντοβας & του Μομφερράτου και είχε τέκνα: Μαρία (1609 - 1660), παντρεύτηκε τον Κάρολο Γκοντζάγκα, Δούκα του Μαγιέν. Λουδοβίκος (1611 - 1612). Ελεονώρα (12 - 13 Σεπτεμβρίου 1612). Le Royaume d'Italie, vol. I. Les manuscrits du C.E.D.R.E. (Cercle d'Études des Dynasties Royales Européennes): Dictionnaire Historique et Généalogique. 1992. ISSN 0993-3964. pp. 80–81, 129-132, 152-154. Kamen, Henry (1997). Philip II. Yale University Press. Storrs, Christopher (1999). War, Diplomacy and the Rise of Savoy 1690-1720. Cambridge University Press. ISBN 0521551463.
Γιόχαν Κρύγκερ

Ο Γιόχαν Κρύγκερ (9 Απριλίου 1598 - 23 Φεβρουαρίου 1662) είναι γνωστός ως Γερμανός συνθέτης γνωστών ύμνων. Στην πραγματικότητα, ήταν σορβικής εθνικότητας βαπτισμένος ως Γιαν Κρίγκαρ (Jan Krygar). Ήταν επίσης ο εκδότης του πιο ευρέως χρησιμοποιούμενου λουθηρανικού ύμνου του 17ου αιώνα, του Praxis pietatis melica.

 Ο Κρούγκερ γεννήθηκε στο Γκρος Μπρέεσεν (τώρα μέρος του Γκούμπεν) ως γιος ενός πανδοχέα, του Γκέοργκ Κρούγκερ. Σπούδασε στο κοντινό λατινικό σχολείο (που τότε βρίσκονταν στο Γκούμπεν) έως το 1613 και το πρόγραμμα διδασκαλίας του σχολείου περιελάμβανε μουσική και τραγούδι. Στη συνέχεια ταξίδεψε στο Σόοραου και το Μπρέσλαου για περαιτέρω εκπαίδευση και τέλος στο Ρέγκενσμπουργκ, όπου έλαβε μουσική εκπαίδευση από τον Πάουλους Χόμπεργκερ (1560–1634). Το 1615 ταξίδεψε στο Βερολίνο, όπου σπούδασε θεολογία στο Ευαγγελικό Γυμνάσιο προς το Γκρι Μοναστήρι. Το 1616 εργάστηκε ως κατοίκον δάσκαλος στην οικογένεια φον Μπλούμενταλ. Οι μαθητές του περιλάμβαναν τον Γιοάχιμ Φρίντριχ φον Μπλούμενταλ. Από το 1620 σπούδασε θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Βίτενμπεργκ και εκπαιδεύτηκε περαιτέρω στη μουσική μέσω ιδιωτικών σπουδών. Από το 1622 έως το θάνατό του, μία περίοδο 40 ετών, ήταν ταυτόχρονα καθηγητής στο γυμνάσιο Zum Grauen Kloster και ψάλτης της εκκλησίας αγίου Νικολάου στο Βερολίνο. Ο Κρούγκερ συνέθεσε πολλά συναυλιακά έργα και έγραψε εκτενώς για τη μουσική εκπαίδευση. Το 1643 γνωρίστηκε με τον διάσημο συγγραφέα ύμνων Πάουλ Γκέρχαρντ, για τον οποίο έγραψε τη μουσική για διάφορους ύμνους. Το 1647 εκδίδει το σημαντικότερο γερμανικό λουθηρανικό ύμνο του 17ου αιώνα, τον Praxis pietatis melica. Το 1628, παντρεύτηκε τη χήρα ενός δημοτικού συμβούλου. Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου, ο Κρούγκερ και η οικογένειά του υπέμειναν πολλές δυσκολίες, συμπεριλαμβανομένης της πείνας. Έπεσε άρρωστος με πανούκλα και σχεδόν πέθανε από αυτή την ασθένεια, χάνοντας πέντε παιδιά και τη γυναίκα του το 1636. Το 1637, έχοντας αναρρώσει από την ασθένεια, παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, με τη 17χρονη κόρη ενός πανδοχέα, με την οποία απέκτησε δεκατέσσερα παιδιά, τα περισσότερα από τα οποία πέθαναν σε νεαρή ηλικία. Μία από τις κόρες του παντρεύτηκε τον ζωγράφο Μίκαελ Κόνραντ Χιρτ, ο οποίος έκανε ένα πορτρέτο του Κρούγκερ το 1663. Ο Κρούγκερ πέθανε στο Βερολίνο. [[scores:Category:{{{id}}}|Ελεύθερες παρτιτούρες από τον Γιόχαν Κρύγκερ]] στο International Music Score Library Project Free scores by Johann Crüger in the Choral Public Domain Library (ChoralWiki) Free scores at the Mutopia Project
Βέρμλαντ

Το Βέρμλαντ (σουηδικά: Värmland‎, προφορά: [ˈvæ̌rmland]) είναι ιστορική επαρχία στη δυτική-κεντρική Σουηδία.Συνορεύει με το Βέστεργκετλαντ, Ντάλσλαντ, Νταλάρνα, Βέστμανλαντ και Νάρκε και συνορεύει με τη Νορβηγία στα δυτικά. Η προέλευση του ονόματος που προέρχεται από τη μεγάλη τοπική λίμνη Βέρμελν (Värmeln), αλλά και από τον ποταμό Βέρμα (Værma). Η επαρχία ήταν αρχικά άνηκε στο Γέταλαντ και από το 1815 ανήκει στο Σβίαλαντ.

 Από το 1772, οι Σουηδοί/ές Πρίγκιπες/ίσσες φέρουν τον τίτλο του/ης Δούκα/ισσας από διάφορες επαρχίες και είναι αποκλειστικά μόνο ονομαστικός τίτλος. Πρίγκιπας Ερρίκος (1310–1318), επίσης Δούκας του Σβίελαντ, Σόντερμανλαντ, Χάλαντ, Βέστεργκετλαντ και Ντάλσλαντ Πριγκίπισσα Ίνγκεμποργκ (1312–1326), επίσης Δούκισσα του Σβίαλαντ, Σόντερμανλαντ, Χάλαντ, Βέστεργκετλαντ και Ντάλσλαντ Πρίγκιπας Κάρολος (1560–1604), επίσης Δούκας του Νάρκε και του Σόντερμανλαντ Πριγκίπισσα Μαρία (1579–1589), επίσης Δούκισσα του Νάρκε και του Σόντερμανλαντ Πριγκίπισσα Χριστίνα (1592–1604), επίσης Δούκισσα του Νάρκε και του Σόντερμανλαντ Πρίγκιπας Κάρολος Φίλιππος (1607–1618), επίσης Δούκας του Νάρκε και του Σόντερμανλαντ Πρίγκιπας Γουσταύος (1858–1907) Διάδοχος Πριγκίπισσα Βικτώρια (1881–1907) Πρίγκιπας Κάρολος Φίλιππος (1979–σήμερα) Πριγκίπισσα Σοφία (2015–σήμερα)
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1934-35

Το Κύπελλο Κύπρου 1934-35 ήταν η 1η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Συμμετείχαν οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1934-35. Νικήτρια ήταν η Ένωσις Νέων Τραστ για πρώτη φορά στην ιστορία της.

 Στο κύπελλο Κύπρου 1934-35 συμμετείχαν οι 8 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1934-35. Το κύπελλο διεξήχθη πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας. Οι αγώνες της προημιτελικής φάσης έγιναν στις 4 Νοεμβρίου 1934. Η ημιτελική φάση πραγματοποιήθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1934. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ένωσις Νέων Τραστ και ο ΑΠΟΕΛ. Ο πρώτος τελικός διεξήχθη στις 18 Νοεμβρίου 1934 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (κοινή έδρα των δύο ομάδων) στη Λευκωσία. Το παιχνίδι έληξε ισόπαλο 0-0. Για το λόγο αυτό διεξήχθη επαναληπτικός στις 25 Νοεμβρίου 1934 στο ίδιο γήπεδο. Νικήτρια ήταν η Ένωσις Νέων Τραστ με σκορ 1-0. Α΄ τελικός (18 Νοεμβρίου 1934)Διαιτητής: Άλφρεντ Κιγκ Τραστ (Μάλλιος Γκάλιτς): Κώστας Καλησπέρας, Τάκης Κουλουμάς, Χαμπής Φιλίππου, Νίκος Ιωνίδης, Μάλλιος Γκάλιτς, Βότσης Χριστοδουλίδης, Τάκης Τσίγκης, Φένεκ Βενσάν, Λουτέρ Σαλακιάν, Ανδρέας Χαραλάμπους «Θαλασσινός», Νίκος Τήλλυρος ΑΠΟΕΛ (Γιόζεφ Κιούνσλερ): Κωστής Κυρίου, Άγγελος Χατζηιωσήφ, Βρασίδας Κραμβής, Φυτής Νεοφυτίδης, Κόκης Ρωσσίδης, Μέμνων Κωνσταντινίδης «Ψύλλος», Γιώργος Αβρααμίδης «Μίρης», Διομήδης Συμεωνίδης, Σωκράτης Γαβριηλίδης, Πάμπος Αβρααμίδης, Μιχαλάκης Κωνσταντινίδης Β΄ τελικός (25 Νοεμβρίου 1934)Διαιτητής: Άλφρεντ Κιγκ Τραστ (Μάλλιος Γκάλιτς): Κώστας Καλησπέρας, Τάκης Κουλουμάς, Χαμπής Φιλίππου, Νίκος Ιωνίδης, Μάλλιος Γκάλιτς, Βότσης Χριστοδουλίδης, Τάκης Τσίγκης, Φένεκ Βενσάν, Αράμ Τσατιρτσιάν, Ακόπ Τσατιρτσιάν, Νίκος Τήλλυρος ΑΠΟΕΛ (Γιόζεφ Κιούνσλερ): Κωστής Κυρίου, Άγγελος Χατζηιωσήφ, Βρασίδας Κραμβής, Φυτής Νεοφυτίδης, Κόκης Ρωσσίδης, Μέμνων Κωνσταντινίδης «Ψύλλος», Γιώργος Αβρααμίδης «Μίρης», Διομήδης Συμεωνίδης, Σωκράτης Γαβριηλίδης, Λυκούργος Αρχοντίδης, Στέλιος Νάταρ Σκόρερ: 55΄ 1-0 Τάκης Τσίγκης «1934/35 Cyprus Cup». RSSSF. 24 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2017. «Ιστορίες... κυπέλλου». goal.philenews.com. 18 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 29. ISBN 9963-8720-1-8. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. σελίδες 59, 284. ISBN 978-9963-688-87-6. Στεφανίδης, Γιώργος (2015). Μεγάλες Στιγμές Κυπριακού Ποδοσφαίρου 1934-2014. Κύπρος: Γιώργος Στεφανίδης. σελίδες 31–34. ISBN 978-9963-8841-3-1. Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1934-35
Στέβαν Τοντόροβιτς

Ο Στέβαν "Στέβα" Τοντόροβιτς (σερβικά κυριλλικά: Стеван-Стева Тодоровић‎ ; Ο Νόβι Σαντ, 1832 – Βελιγράδι, 1925) ήταν Σέρβος ζωγράφος και ιδρυτής της σύγχρονης ξιφασκίας και του κινήματος Σοκόλ στη Γιουγκοσλαβία.

 Ο Τοντόροβιτς γεννήθηκε στο Νόβι Σαντ και πέθανε στο Βελιγράδι. Ήταν ανταποκριτής και ζωγράφος πολέμου για διάφορες εγχώριες και ξένες εφημερίδες κατά τη διάρκεια των Σερβικών-Τουρκικών Πολέμων (1876-1878), και έγινε γνωστός ως ο ιδρυτής της πολεμικής ζωγραφικής στη Σερβία. Από τους Βαλκανικούς Πολέμους και αργότερα τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτό δεν ήταν πλέον ατομικό επάγγελμα, αλλά ένα έργο που υπόκειται σε κρατικούς και στρατιωτικούς κανονισμούς. Ο Στέβαν Τοντόροβιτς ήταν κοντά στο βασιλικό οίκο των Ομπρένοβιτς. Έκανε πορτρέτα σχεδόν όλων των μελών της βασιλικής οικογένειας, συμπεριλαμβανομένης της Ναταλί της Σερβίας. Το πορτρέτο της την βοήθησε να γίνει η «Σερβική Μόνα Λίζα». Έκθεσε τα έργα του ως μέρος του περίπτερου του Βασιλείου της Σερβίας στη Διεθνή Έκθεση Τέχνης του 1911. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης του ζωής δημιούργησε έργα τέχνης υπό διάφορες οπτικές μορφές, κυρίως Ρομαντισμός έως τον Ακαδημαϊσμό. Τα καλύτερα έργα του πραγματοποιήθηκαν με το ρομαντικό πνεύμα. Η εκτεταμένη καλλιτεχνική του κληρονομιά αποτελείται από πορτρέτα, θρησκευτικούς και ιστορικούς πίνακες, τοπία και πολλές μελέτες και σχέδια. Μεγάλο μέρος των καλλιτεχνικών του δραστηριοτήτων σχετίζεται με τη Σερβία και το Βελιγράδι, όπου συμμετείχε ενεργά στην πολιτιστική και κοινωνική ζωή. Άνοιξε την πρώτη σχολή τέχνης στο Βελιγράδι, όπου οι νέοι έμαθαν σχέδιο, τραγούδι, ξιφασκία και γυμναστικές ασκήσεις. Λόγω της μεγάλης διάρκειας ζωής και της εξαιρετικής αντοχής και της σκληρής δουλειάς κατάφερε να δημιουργήσει ένα πλούσιο έργο ζωγραφικής.
Κατάλογος μοναρχών του Λεσότο

O Βασιλιάς (Marena) του Λεσότο είναι ο μονάρχης στο Λεσότο (πρώην Μπασουτολάνδη). Από το 1822 έως το 1965 μονάρχης ήταν ο εκάστοτε ανώτατος αρχηγός (στη γλώσσα Σεσότο barena ba baholo) της Μπασουτολάνδης. Η διαδοχή στον θρόνο του Λεσότο ορίζεται στο Κεφάλαιο Ε΄ του συντάγματος του αφρικανικού βασιλείου. Ο Μοσεσόε Α΄ ήταν ο πρώτος βασιλιάς, από το 1822 έως το 1870.Τρεις φορές (1970, 1990 και 1996) την αντιβασιλεία μετά την ανεξαρτησία άσκησε μια γυναίκα, η βασίλισσα Μαμοχάτο.Ο βασιλιάς Μοσεσόε Β΄ σκοτώθηκε σε δυστύχημα τον Ιανουάριο του 1996 και αργότερα τον διαδέχθηκε ο γιος του, Λετσίε Γ΄.Ο σημερινός βασιλιάς είναι ο Λετσίε Γ΄.

 Το Κεφάλαιο V Το άρθρο 45 του συντάγματος του Λεσότο ορίζει ότι: (1) Το Συμβούλιο των Αρχηγών μπορεί ανά πάσα στιγμή να ορίσει, σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο του Λεσότο, το πρόσωπο (ή τα πρόσωπα, κατά σειρά προηγουμένου δικαιώματος) που δικαιούνται να διαδεχθούν το αξίωμα του Βασιλιά μετά τον θάνατο του κατόχου ή σε περίπτωση εμφάνισης οποιασδήποτε κενής θέσης σε αυτό το αξίωμα και εάν πεθάνει ή κενωθεί η θέση, υπάρχει πρόσωπο που έχει προηγουμένως οριστεί σύμφωνα με αυτό το τμήμα και το οποίο είναι ικανό σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο του Λεσότο να διαδεχθεί αυτό το αξίωμα, αυτό το πρόσωπο (ή, εάν υπάρχουν περισσότερα από ένα τέτοια άτομα, ότι ένα από αυτά που έχει οριστεί ότι έχει το πρώτο δικαίωμα να διαδεχθεί το αξίωμα) θα γίνει Βασιλιάς. (2) Εάν, με τον θάνατο του κατόχου ή την εμφάνιση οποιασδήποτε κενής θέσης στο αξίωμα του Βασιλιά, δεν υπάρχει πρόσωπο που να γίνει Βασιλιάς σύμφωνα με το εδάφιο (1), το Συμβούλιο των Αρχηγών, με κάθε πρακτική ταχύτητα και σύμφωνα με το εθιμικό δίκαιο του Λεσότο, προβαίνει στον ορισμό ενός ατόμου που θα διαδεχθεί τον Βασιλιά και το πρόσωπο που θα οριστεί έτσι θα γίνει Βασιλιάς. Ο βασιλιάς αμείβεται με 52.778 δολάρια ΗΠΑ ετησίως. † Απεβίωσε εν ενεργεία
Ιχνάτιους Κρόον

Ο Ιχνάτιους Κρόον (φλαμανδικά: Ignatius Croon (παραλλαγές του ονόματος: Ignaz Cronò, Ignaz Croon και προσωνύμιο: Gaudtvinck ή Goudtvinck (= κοκκινολαίμης), 1639–1667) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος, αφού εκπαιδεύτηκε στο Μέχελεν μετοίκησε στη Ρώμη, όπου απεβίωσε σε νεαρή ηλικία.

 Ο Κρόον γεννήθηκε στο Μέχελεν, γιος του γραμματέα Πέτερ Κρόον και αδελφός του Πέτερ Κρόον (1634-1682), ενός "κανονικού" (canon) ιερέα και ευλαβούς συγγραφέα. Ήταν μαθητής του επιφανούς ζωγράφου Πέτερ Φρανσουά στο Μέχελεν γύρω στα 1650. Πιθανότατα έφυγε για τη Ρώμη όταν ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του το 1657.Στη Ρώμη έζησε στο σπίτι του Πίτερ Μούλιερ του νεότερου, ενός θαλασσογράφου από την Ολλανδική Δημοκρατία, στην ενορία της Σάντα Μαρία ντελ Πόπολο. Έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας οργάνωσης κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων που δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη. Η οργάνωση είχε τη συνήθεια να δίνει προσωνύμια (παρατσούκλια) στα μέλη της και στον Κρόον δόθηκε το προσωνύμιο Gaudtvinck (γράφεται και Goudtvinck), που αποδίδεται ως "κοκκινολαίμης". Το όνομά του εμφανίζεται σε μια κόγχη της Σάντα Κοστάντσα, της εκκλησίας της Ρώμης που συνήθιζαν να συναθροίζονται οι Bentvueghels. Εκεί είναι γραμμένη με κόκκινη κιμωλία η φράση ignativs croon/alias gavdtvinck. Απεβίωσε στη Ρώμη σε ηλικία μόλις 28 ετών. Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Φλαμανδική ζωγραφική Δεν είναι γνωστά έργα του. Ένα πορτρέτο του αδελφού του, Πέτερ Κρόον, που σήμερα βρίσκεται στο Δημοτικό Μουσείο του Μέχελεν, αποδίδεται σε αυτόν.
Ζίριους Ουίλιαμς

Ο Ζίριους Κλίφτον Ουίλιαμς (γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1997) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για τον Άρη της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με το Ντέιτον και το Έικρον .

 Ο Ουίλιαμς παρακολούθησε τα μαθήματα του γυμνασίου του Γουέιν . Ως δευτεροετής είχε μέσο όρο 11,9 πόντους και 9,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, ενώ σουτάρει με 50,9 τοις εκατό στα σουτ εντός πεδιάς. Ο Ουίλιαμς είχε μέσο όρο 11,8 πόντους και 9,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως ανώτερος και οδήγησε το Γουέιν σε έναν τίτλο στην πολιτεία της 1ης Κατηγορίας . Αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης για δεύτερη συνεχόμενη χρονιάς. Ο Ουίλιαμς δεσμεύτηκε με το Ντέιτον τον Ιούνιο του 2014. Ως πρωτοετής στο Ντέιτον, ο Ουίλιαμς είχε μέσο όρο 2,1 πόντους και 1,7 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Ο Ουίλιαμς είχε μέσο όρο 8,2 πόντους και 4,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι ως δευτεροετής σπουδαστής. Στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια της νεανικής του χρονιάς, ξεκίνησε και είχε κατά μέσο όρο 11,3 πόντους ανά παιχνίδι. Έχασε τα επόμενα πέντε παιχνίδια με τραυματισμό στην πλάτη και σημείωσε 16 πόντους εναντίον του Σαιντ Μαίρυς στο δεύτερο παιχνίδι του μετά τον τραυματισμό, αλλά δεν ανέκτησε ποτέ την αρχική του θέση. Ο Ουίλιαμς σταμάτησε να ταξιδεύει σε εκτός έδρας αγώνες τον Φεβρουάριο του 2018 για να επικεντρωθεί στους ακαδημαϊκούς και αποκλείστηκε επ' αόριστον λόγω τραυματισμού στην πλάτη στις 28 Φεβρουαρίου Ολοκλήρωσε τη χρονιά με μέσο όρο 5,0 πόντους και 3,1 ριμπάουντ ανά αγώνα. Μετά την συγκεκριμένη περίοδο, ενημέρωσε τον προπονητή Άντονι Γκραντ για την πρόθεσή του να μεταγραφεί. Ο Ουίλιαμς ανακοίνωσε ότι θα μεταφερόταν στο Έικρον στις 24 Απριλίου, έχοντας επίσης επισκεφθεί το Κεντ Στέιτ . Ο Ουίλιαμς σημείωσε ένα υψηλό σταδιοδρομίας 25 πόντων στις 4 Δεκεμβρίου 2019, σε μια νίκη με 85-73 επί του Μάρσαλ . Στις 8 Φεβρουαρίου 2020, ο Ουίλιαμς πέτυχε το νικητήριο τρίποντο με 4,2 δευτερόλεπτα να απομένουν στη νίκη με 59-58 επί του Ήστερν Μίσιγκαν . Ως ανώτερος, ο Ουίλιαμς είχε μέσο όρο 13,9 πόντους και 9,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, σουτάροντας με 90,8 τοις εκατό από τη γραμμή των ελευθέρων βολών, 48,0 τοις εκατό στα δίποντα και 29,9 τοις εκατό στα τρίποντα. Οδήγησε το Έικρον με επίδοση 24-7 και την πρώτη θέση στο τουρνουά του συνεδρίου, το οποίο ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού. Ο Ουίλιαμς επιλέχτηκε στην Τρίτη Ομάδα All- MAC . Στις 25 Ιουλίου 2020, ο Ουίλιαμς υπέγραψε την πρώτη του επαγγελματική συμφωνία με την ΜΚ Κόρμεντ της 1ης Ουγγαρίας . Είχε μέσο όρο 8,9 πόντους, 5,2 ριμπάουντ και 1,0 κλέψιμο ανά παιχνίδι. Στις 24 Ιουλίου 2021, ο Ουίλιαμς υπέγραψε με τον Άρη της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας . Ο Ουίλιαμς είναι γιος του Κλίφτον και της Κέι Ουίλιαμς. Ο πατέρας του έπαιζε αμερικανικό ποδόσφαιρο στο Πανεπιστήμιο του Σέντραλ Στέιτ ενώ η μητέρα του ήταν αθλήτρια στο Καθόλικ Σέντραλ Σχουλ στο Σπρίνγκφιλντ του Οχάιο πριν σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι . Ο Ουίλιαμς έχει μια μεγαλύτερη αδερφή, τη Σατίλα, και μια μικρότερη, την Αλίσα, που και οι δύο είναι πετοσφαιρίστριες. Πήρε το όνομά του από την κολόνια Ζίριους. Βιογραφικό στους Ντέιτον Φλάιερς Βιογραφικό στους Έικρον Ζιπς