IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Καρίς φαν Χάουτεν

Η Καρίς Ανούκ φαν Χάουτεν (Carice Anouk van Houten, 5 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Ολλανδή ηθοποιός. Έχει βραβευτεί τρεις φορές στην πατρίδα της με το βραβείο Golden Calf για τις ερμηνείες της στις ταινίες Suzy Q (1999), Minoes (2001) και Zwartboek (2006).

 Η Καρίς γεννήθηκε στη μικρή πόλη Λάιντερντορπ στη νότια Ολλανδία. Η μητέρα της, Margje Stasse, δουλεύει στην Ολλανδική εκπαιδευτική τηλεόραση και ο πατέρας της, Theodore van Houten, είναι συγγραφέας. Έχει μια μικρότερη αδερφή, την Jelka van Houten, η οποία είναι επίσης ηθοποιός. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο St. Bonifatiuscollege στην Ουτρέχτη και συνέχισε τις σπουδές της στο Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie του Άμστερνταμ. Η Καρίς πήρε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεταινία του Martin Koolhoven Suzy Q. Η ταινία κέρδισε πολλά τοπικά και διεθνή βραβεία και υπήρξε η πιο πολυβραβευμένη Ολλανδική ταινία για το 1999. Η Καρίς κέρδισε το βραβείο ερμηνείας υποδυόμενη το ρόλο της κεντρικής ηρωίδας Suzy. Έχει εμφανιστεί σε αρκετές ακόμη ταινίες του ίδιου σκηνοθέτη, ο οποίος μάλιστα έχει δηλώσει ότι θεωρεί την Καρίς ως την καλύτερη ηθοποιό στην πατρίδα της. Η Καρίς έχει τιμηθεί επίσης με τα βραβεία Pisuisse και Top Naeff για την δουλειά της στο θέατρο, ενώ κέρδισε το δεύτερο Golden Calf για τη συμμετοχή της στην ταινία Minoes το 2001 στο ρόλο μιας γάτας που μεταμορφώνεται σε κορίτσι. Βραβεύτηκε για τρίτη φορά για την συμμετοχή της στην ταινία Zwartboek (Η Μάυρη Λίστα) όπου υποδύεται το ρόλο της Εβραίας Ραχήλ Στάιν την εποχή της Ναζιστικής κατοχής στην Ολλανδία. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Πάουλ Βερχόφεν δήλωσε σε συνέντευξη του στην τηλεόραση : "Πότε στη μέχρι τώρα ζωή μου δεν είχα δουλέψει με μια τόσο χαρισματική ηθοποιό" και όταν του ζητήθηκε να την συγκρίνει με την Σάρον Στόουν απάντησε : "Η Καρίς ξέρει να παίζει". Ο κριτικός κινηματογράφου Dick Schümer γράφει στην κριτική του για την ταινία, που δημοσιεύτηκε στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, ότι η Καρίς "δεν είναι μόνο πιο όμορφη από την Σκάρλετ Τζοχάνσον αλλά και καλύτερη ηθοποιός". Το 2007 πρωταγωνίστησε στην ρομαντική κομεντί Alles is liefde που με περισσότερα από 1 εκατομμύρια εισιτήρια έγινε η πιο επιτυχημένη Ολλανδική ταινία της χρονιάς και μια από τις πιο επιτυχημένες Ολλανδικές ταινίες ανέκαθεν. Το 2008 εμφανίστηκε στην ταινία του Μπράιαν Σίνγκερ Valkyrie δίπλα στον Τομ Κρουζ. Διατηρούσε σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Zwartboek, Σεμπάστιαν Κοχ, έως τον Αύγουστο του 2009. 2006 Koppensnellers 2012-... Game of Thrones Zwartboek (soundtrack) (2006) Golden Calf (1999): Best TV Actress - Suzy Q Camério (2002): Best Actress - Minoes Golden Calf 2002: Best Actress - Minoes Artek (2005): Best Actress - Minoes Golden Calf 2006: Best Actress - Zwartboek Pisuisse (1999) Top Naeff (2000) ELLE Personal Style Award (2006) H Kαρίς στο Cine.gr H Kαρίς στο Virtual-History.com
Γκερντ Κάντερ

Ο Γκερντ Κάντερ (Gerd Kanter, γεννήθηκε 6 Μαΐου 1979) είναι Εσθονός δισκοβόλος, χρυσός Ολυμπιονίκης το 2008 στο Πεκίνο. Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής το 2007 και χάλκινος Ολυμπιονίκης το 2012 στο Λονδίνο. Συνολικά έχει κατακτήσει πέντε μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, τέσσερα σε Πανευρωπαϊκά και ένα σε Πανεπιστημιάδα. Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ Εσθονίας στο δίσκο με 73,38 μέτρα, επίδοση που αποτελεί την τρίτη καλύτερη στην ιστορία του αθλήματος.

 Γεννήθηκε στις 6 Μαϊου 1979 στο Τάλιν. Το 2005 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην πανεπιστημιάδα που διεξήχθη στη Σμύρνη και ήταν δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στο Ελσίνκι. Την επόμενη χρονιά ήταν και πάλι δεύτερος, αυτή τη φορά στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Ανοιχτού Στίβου, στο Γκέτεμποργκ. Στις 4 Σεπτεμβρίου του 2006 στο Χέλσινγκμποργκ, στη Σουηδία έριξε το δίσκο στα 73μ. και 38 εκ., πετυγχαίνοντας ρεκόρ Εσθονίας. Το 2007 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στην Οζάκα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο ρίχνοντας το δίσκο στα 68μ. και 94 εκ. Το 2008 στο Πεκίνο ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης, με βολή στα 68μ. και 82 εκ., ενώ το 2009 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, που διεξήχθη στο Βερολίνο. Την επόμενη χρονία ήταν τέταρτος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στη Βαρκελώνη. Από το 2011 μέχρι το 2016 κέρδισε δύο μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα: το ασημένιο μετάλλιο το 2011 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στο Νταεγού, στη Νότια Κορέα και το χάλκινο μετάλλιο το 2013 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στη Μόσχα. Στο ίδιο διάστημα κέρδισε και τρία μετάλλια σε πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα: δύο φορές το ασημένιο, το 2012 και το 2014, στο Ελσίνκι και στη Ζυρίχη αντίστοιχα και μια φορά το χάλκινο, το 2016, στο Άμστερνταμ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 ήταν τρίτος με 68μ. και 3 εκ. Το 2012 και το 2013 ήταν πρώτος στο IAAF Diamond League. http://www.iaaf.org/athletes/estonia/gerd-kanter-183462
Τα σύννεφα του Σιλς Μαρία

Το Τα σύννεφα του Σιλς Μαρία (πρωτότυπος τίτλος: Clouds of Sils Maria ή Sils Maria) είναι ταινία του 2014 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ολιβιέ Ασαγιάς.

 Η Μαρία Έντερς είναι μια γνωστή ηθοποιός που ταξιδεύει με τη βοηθό της Βαλεντίν στη Ζυρίχη, για να λάβει ένα βραβείο από τον Βίλχελμ Μέλχιορ, έναν θεατρικό συγγραφέα. Η Μαρία είχε παίξει 20 χρόνια πριν ένα έργο του, το Maloja Snake, το οποίο την έκανε γνωστή. Ο τίτλος του έργου προέρχεται από ένα φυσικό φαινόμενο που δημιουργείται στις Άλπεις, όταν τα σύννεφα παίρνουν το σχήμα του φιδιού. Το θέμα του έργου ήταν ο αδιέξοδος έρωτας μιας μεσήλικης, της Έλενα, για μία νεαρή γυναίκα, τη Ζίγκριντ, την οποία είχε υποδυθεί η Μαρία. Πριν φτάσει στον προορισμό της, μαθαίνει ότι ο Βίλχελμ πέθανε και, όπως της εκμυστηρεύεται η χήρα του, η Ρόζα, αυτοκτόνησε. Η τελετή για την παραλαβή του βραβείου γίνεται, και τότε ο νέος σκηνοθέτης Κλάους Ντίστερβεγκ προτείνει στη Μαρία να ανεβάσουν ξανά το θεατρικό έργο, και αυτή τη φορά να υποδυθεί την Έλενα. Ο Κλάους της λέει πως την Ζίγκριντ θα την κάνει η Τζο-Αν Έλις, μία νεαρή ηθοποιός που παίζει σε blockbusters και προκαλεί τον Τύπο με σκάνδαλα. Η Μαρία αρχικά διστάζει, όμως εν τέλει δέχεται. Ξεκινά τις πρόβες του ρόλου της και τη βοηθά η Βαλεντίν, που κάνει την Έλενα. Η Μαρία απογοητεύεται από τη Βαλεντίν και της λέει πως δεν έχει καταλάβει τον ρόλο, όμως δεν της θυμώνει. Η Μαρία γνωρίζει τη συμπρωταγωνίστριά της, τη Τζο-Αν, η οποία έχει σχέση με τον Κρίστοφερ Γκάιλς, έναν παντρεμένο ηθοποιό. Λίγες εβδομάδες αργότερα, η Μαρία συναντά τον Κλάους και εκείνος την ενημερώνει πως η σύζυγος του Γκάιλς έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. Η Τζο-Αν συναντά και αυτή τη Μαρία και τον Κλάους και λέει στον Γκάιλς να έρθει κι αυτός. Όμως, ο Κλάους την προειδοποιεί ότι υπάρχουν παπαράτσι, κάτι που αποδεικνύεται αληθές. Η Μαρία προετοιμάζεται για τη μεγάλη πρεμιέρα στο Λονδίνο και έχει άλλη βοηθό. Η νέα της βοηθός της λέει πως ζητά να τη συναντήσει ένας νέος σκηνοθέτης, ο Πιρς Ρόαλντσον, για μία ταινία επιστημονικής φαντασίας. Η Μαρία τον συναντά λίγο πριν ξεκινήσει η παράσταση και του λέει πως η καλύτερη για τον ρόλο είναι η Τζο-Αν. Όσο η Μαρία μιλάει με τον Πιρς, την ενημερώνουν να ετοιμαστεί για να ανέβει στη σκηνή και την ενημερώνουν πως η παράσταση είναι sold out. Στο τέλος, η παράσταση αρχίζει. Στα βραβεία Σεζάρ κέρδισε στην κατηγορία Β' Γυναικείου Ρόλου (Κρίστεν Στιούαρτ), ενώ έλαβε υποψηφιότητα σε άλλες πέντε: Α' Γυναικείου Ρόλου (Ζιλιέτ Μπινός), σκηνοθεσίας, πρωτότυπου σεναρίου, καλύτερης ταινίας και φωτογραφίας.Επίσης, ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα στο 67ο φεστιβάλ των Καννών. Επίσημος ιστότοπος (Διεθνής) Επίσημος ιστότοπος (Γαλλία) Επίσημος ιστότοπος (ΗΠΑ) Τα σύννεφα του Σιλς Μαρία στην IMDb
Ξανθόρροια η νότια

Η ξανθόρροια η νότια (Xanthorrhoea australis) είναι είδος πολυετούς μονοκοτυλήδονου φυτού, που ανήκει στην οικογένεια της αλόης, τα ασφοδελοειδή. Είναι είδος ενδημικό της Αυστραλίας, όπου είναι γνωστό ως grass tree («γρασιδόδεντρο»), όπως και τα άλλα είδη του γένους ξανθόρροια. Είναι το πλέον συχνά συναντώμενο από τα 28 είδη του γένους. Ο «κορμός» του είδους αυτού μπορεί να φθάσει σε ύψος αρκετών μέτρων και αρκετές φορές αναπτύσσει και κλάδους. Σε διάφορες γλώσσες των ιθαγενών της Αυστραλίας αποκαλείται bukkup, baggup ή kawee.

 Ο βασικός τρόπος για την ταυτοποίηση των ειδών της ξανθόρροιας είναι παρατηρώντας τη διατομή των φύλλων. Στην περίπτωση της X. australis η διατομή έχει προσεγγιστικά σχήμα διαμαντιού, ενώ το χρώμα των φύλλων έχει γαλαζωπή απόχρωση. Η ξανθόρροια η νότια αναπτύσσει συνήθως έναν τραχύ «κορμό», που μπορεί να φέρει κλάδους και να έχει μαύρο χρώμα (να είναι μαυρισμένος) εξαιτίας πυρκαγιών. Μπορεί να φθάσει σε ύψος άνω των τριών μέτρων, με μέγιστο πλάτος (στο φύλλωμα) μέχρι 1 μέτρο. Ο φλοιός είναι χονδρός, τραχύς και φελλώδης. Το φυτό αναπτύσσεται πολύ αργά και ο «κορμός» αρχίζει να φαίνεται μετά από πολλά έτη. Τα μακριά και στενά φύλλα είναι συγκεντρωμένα όλα μαζί στο άνω μέρος του κορμού.Η Xanthorrhoea australis χρειάζεται αρκετά έτη για να ανθίσει για πρώτη φορά και δεν ανθίζει πάντοτε κάθε έτος. Ωστόσο, τη χρονιά μετά από μια πυρκαγιά ανθίζει οπωσδήποτε και μάλιστα έντονα. Τα άνθη εμφανίζονται σε έναν πολύ μακρόστενο βότρυ, που μπορεί να αναπτυχθεί σε μήκος έως και δύο μέτρων. Τα άνθη έχουν από 6 πέταλα και συνήθως καλύπτουν από το ήμισυ έως τα 5/6 του μήκους του στελέχους. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Xanthorrhoea australis στο Wikimedia Commons
Χιμνάσια ι Εσγρίμα ντε Λα Πλάτα

Η Χιμνάσια ι Εσγρίμα ντε Λα Πλάτα (ισπανικά: Club de Gimnasia y Esgrima La Plata) είναι ένας αργεντίνικος, επαγγελματικός, αθλητικίς σύλλογος από την πόλη Λα Πλάτα. Ιδρύθηκε στις 3 Ιουνίου 1887. Είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Juan Carmelo Zerillo, χωρητικότητας 24544 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Αργεντινής.

 Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Αργεντινής (1): 1929 Primera B (4): 1915, 1944, 1947, 1952 Copa Centenario de la AFA (1): 1993 Copa Estímulo (1): 1929 .}} Copa San Martín de Tours (1): 1973 . Gimnasia y Esgrima La Plata, 100 Años, by Carlos Asnaghi. Publisher: Editorial Ceyne (1988) - ISBN 978-950-9871-04-5 Gimnasia: Historia de una Pasión, by Héctor Collivadino. Publisher: Editorial Deportiva Bonaerense y Diario El Día (2005) - ISBN 987-43-0446-4 Asociación del Futbol Argentino: Cien Años con el Fútbol, by Beto Devoto. Publisher: Manrique Zago Ediciones (1993) - ISBN 978-950-9517-40-0 140 Años de Fútbol Argentino, by Diego Estévez. Publisher: Edición del Autor (2009) - ISBN 978-987-05-5872-9 Yo, el Basurero, by Aníbal Guidi & Oscar Venturino. Publisher: Editorial Universitaria de La Plata (2005) - ISBN 978-987-595-012-2 La Barrabrava: Fútbol y Política, by Gustavo Veiga. Publisher: Grupo Editorial Agora (1998) - ISBN 978-987-96235-3-4 Official website (Ισπανικά) Letra G (Ισπανικά) Pasión Tripera (Ισπανικά) Historical table of the club at RSSSF
Βόρεια Ντακότα

Η Βόρεια Ντακότα (State of North Dakota) (ˌnɔrθ_dəˈkoʊtə ) είναι μια πολιτεία που βρίσκεται στη μεσοδυτική περιοχή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, κατά μήκος του Καναδικού συνόρου, περίπου στο μέσο της απόστασης μεταξύ του Ειρηνικού ωκεανού και του Ατλαντικού Ωκεανού. Έχει έκταση 183.108 τ.χλμ. και πληθυσμό 811.044 κατοίκους (εκτίμηση 2023). Η Βόρεια Ντακότα είναι η 19η μεγαλύτερη πολιτεία σε έκταση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι επίσης η τέταρτη ολιγοπληθέστερη. Η Βόρεια Ντακότα δημιουργήθηκε από το Έδαφος της Ντακότα και έγινε δεκτή στη Ένωση στις 2 Νοεμβρίου του 1889, ταυτόχρονα με τη Νότια Ντακότα. Πρωτεύουσα της πολιτείας είναι το Μπίσμαρκ και μεγαλύτερη πόλη είναι το Φάργκο. Τα κύρια δημόσια πανεπιστήμια βρίσκονται στο Γκραντ Φορκς και το Φάργκο. Η Αεροπορία των ΗΠΑ λειτουργεί βάση Αεροπορίας στο Μινότ και το Γκραντ Φορκς.

 Βλέπε επίσης: Κατάλογος κομητειών της Βόρειας Ντακότα Η Βόρεια Ντακότα θεωρείται ότι ανήκει στις περιοχές που είναι γνωστές ως τα Άνω Μεσοδυτικά και οι Μεγάλες Πεδιάδες, και αναφέρεται μερικές φορές οι «Υψηλές Πεδιάδες». Η πολιτεία μοιράζεται τον Κόκκινο Ποταμό του Βορρά με την Μινεσότα στα ανατολικά· η Νότια Ντακότα βρίσκετα στα νότια, η Μοντάνα στα δυτικά, και οι Καναδικές επαρχίες του Σασκάτσουαν και της Μανιτόμπα βρίσκονται στα βόρεια. Η Βόρεια Ντακότα βρίσκεται στο κέντρο της Βόρειας Αμερικής, και συγκεκριμένα το κέντρο βρίσκεται σε ένα πέτρινο σήμα στο Ράγκμπι (Βόρεια Ντακότα), αυτοπροσδιοριζόμενο ως το «γεωγραφικό κέντρο της βορειοαμερικανικής ηπείρου». Με 70,762 square miles (183,273 km2), η Βόρεια Ντακότα είναι η 19η μεγαλύτερη πολιτεία. Τα μετεωρολογικά γεγονότα περιλαμβάνουν τη βροχή, το χιόνι, το χαλάζι, χιονοθύελλες, πολικά μέτωπα, ανεμοστροβίλους, καταιγίδες, και ταχείς καθοδικούς ανέμους. Ανάλογα με την τοποθεσία, οι ετήσιοι καταιωνισμοί κυμαίνονται από 14 to 22 in (360 to 560 mm).Οι ανοιξιάτικες πλημμύρες είναι σχετικά σύνηθες γεγονός στην Κοιλάδα του Βόρειου Ρεντ Ρίβερ, εξαιτίας του ποταμού που ρέει βόρεια στον Καναδά, δημιουργώντας ice jams. Ντακότα Βόρεια Ντακότα στο Curlie
Σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2018

Η σκοποβολή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2018 θα πραγματοποιηθούν από τις 7 έως τις 12 Οκτωβρίου στο Πάρκο Πολιδεπορτίβο Ρόκα στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.

 Το πρόγραμμα αναμένεται να αναρτηθεί από την Οργανωτική Επιτροπή του Μπουένος Άιρες 2018. Αίγυπτος (2) Αργεντινή (2) Αρμενία (1) Αυστρία (1) Αυστραλία (3) Βέλγιο (1) Βοσνία και Ερζεγοβίνη (1) Βουλγαρία (2) Γαλλία (1) Γερμανία (4) Γεωργία (1) Δανία (1) Ελβετία (1) Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (1) Ιαπωνία (1) Ινδία (4) Ινδονησία (1) Ιράκ (1) Ιράν (2) Ισπανία (1) Ιταλία (2) Κίνα (3) Καζακστάν (1) Καναδάς (1) Κινεζική Ταϊπέι (1) Κολομβία (1) Κροατία (1) Λετονία (1) Λευκορωσία (1) Λιθουανία (1) Μαυροβούνιο (1) Μεγάλη Βρετανία (1) Μεξικό (4) Μογγολία (1) Μολδαβία (1) Μπανγκλαντές (2) Νότια Κορέα (1) Νότια Αφρική (1) Ουγγαρία (1) Ουζμπεκιστάν (1) Ουκρανία (1) Πακιστάν (1) Περού (1) Πολωνία (1) Ρουμανία (1) Ρωσία (3) Σερβία (2) Σιγκαπούρη (1) Σλοβακία (1) Σλοβενία (1) Σρι Λάνκα (1) Τατζικιστάν (1) Ταϊλάνδη (1) Τουρκία (1) Τσεχία (1) Τυνησία (1) Φινλανδία (1) Χιλή (1)
Μουσική στην Αρχαία Αίγυπτο

Οι Αιγύπτιοι, έχουν αρχαία μουσική παράδοση και αριθμό αξιόλογων μουσικών οργάνων. Ό,τι αφορά στη μουσική της αρχαίας Αιγύπτου έχει ανακαλυφθεί από απεικονίσεις. Για παράδειγμα, πλάκα από σχιστόλιθο που χρονολογήθηκε το 3.500 π.Χ. δείχνει χορεύτριες που ενώ χόρευαν, έπαιζαν φλάουτο. Γενικότερα στις απεικονίσεις σχετικά με τη μουσική και το τραγούδι των Αιγυπτίων συναντάμε το φλάουτο και την άρπα. Τη μουσική τη χρησιμοποιούσαν στους ναούς και στο παλάτι, αλλά και στη καθημερινή ζωή. Η μουσική αυτής της περιόδου είναι φτιαγμένη από ημιτόνια. Από παραστάσεις διακρίνεται η «χειρονομία» (είδος μουσικής διεύθυνσης). Αυτό το είδος διεύθυνσης χαρακτηρίζεται από μελωδική κίνηση, κάτι που δείχνει την ύπαρξη της ορχήστρας στους αρχαίους Αιγύπτιους.

 Τα βασικά όργανα των Αιγυπτίων είναι η λύρα και η κιθάρα (αργότερα περνούν στους Έλληνες). Τη μουσική τους οι Αιγύπτιοι εμπλουτίζουν και με άλλα όργανα από την Ανατολή όπως: αυλούς, λαούτο, τρομπέτα, σείστρο. Από τα αρχαιότερά τους όργανα είναι και το τεμπούνι (είδος άρπας και εθνικό όργανό τους). Από πνευστά έχουν το μεμ (μακρύς αυλός) και το σέμπι (πλαγίαυλος). Ως κρουστά υπάρχουν τα κρόταλα και τα τύμπανα (από σκασμένους κορμούς δέντρων, όπου τοποθετούσαν τεντωνμένα δέρματα). Στοιχεία της μουσικής των Αιγυπτίων μεταφυτεύτηκαν στη Μινωική Κρήτη, στις Μυκήνες, στην Κυκλαδική Ελλάδα, αλλά και στους Ετρούσκους. Πιθανόν ο Πυθαγόρας να επηρεάστηκε από τους Αιγυπτίους για να αναπτύξει τη μουσική του θεωρία. Μαίρη Δρακάτου - Τ. Καλαντζοπούλου 2004, Η μουσική και η ιστορία της, Νικολαΐδης Μ. - Edition Orpheus, Αθήνα ISBN 960-7266-47-1
Ιμπραΐμ Ναζίρ

Ο Ιμπραχίμ Ναζίρ (Ibrahim Nasir Rannabandeyri Kilegefan, KCMG, NGIV) ήταν πολιτικός από τις Μαλδίβες, που υπήρξε πρωθυπουργός (1957-68) όταν ακόμα η χώρα ήταν σουλτανάτο και μετέπειτα πρώτος πρόεδρος της Δεύτερης Δημοκρατίας από το 1968 ως το 1978.

 Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1926 και κατάγεται από τη βασιλική οικογένεια των προηγούμενων Σουλτάνων των Μαλδίβων. Γιος του Αϊσάτ Ντίντι, του οποίου το γενεαλογικό δέντρο φθάνει στη βασιλική δυναστεία των Ντιγιαμαγκιλί. Ο Ναζίρ ως πρόεδρος, την περίοδο από το 1968 ως το 1978 συνέβαλε στην ανασυγκρότηση της νησιωτικής χώρας και στο άνοιγμά της προς τον έξω κόσμο. Ανάμεσα στα άλλα, μερίμνησε για την είσοδο της χώρας στον ΟΗΕ και προχώρησε στον εκσυγχρονισμό της αλιευτικής βιομηχανίας με μηχανοκίνητα πλεούμενα, όπως επίσης και τη βελτίωση της τουριστικής υποδομής. Στον εκπαιδευτικό τομέα, εισήγαγε την αγγλική γλώσσα στο αναλυτικό πρόγραμμα των δημόσιων σχολείων. Επίσης, επί των ημερών του λειτούργησε ο πρώτος τηλεοπτικός Television Maldives και ο πρώτος ραδιοφωνικός Radio Maldives σταθμός στις Μαλδίβες. Μερίμνησε επίσης για την κατασκευή διεθνούς αεροδρομίου, στη Μαλέ. Κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ναζίρ, ο πολιτικός ήρθε αντιμέτωπος με κατηγορίες για αυταρχισμό και καταστολή. Ιδιαίτερα, επικρίθηκε για τις μεθόδους σιδερένιας πυγμής, με τις οποίες αντιμετώπισε την εξέγερση των κατοίκων στις ατόλες του Τιναντού, του Αντού και του Χουβαντού. Οι τελευταίοι σχημάτισαν αυτόνομη κυβέρνηση (Ηνωμένη Δημοκρατία των Σουβαδίβων), συνάπτοντας δεσμούς με τη Βρετανία. Τον Ναζίρ, ο οποίος δε δέχτηκε να είναι υποψήφιος και για τρίτη προεδρική θητεία, διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα το 1978 ο Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, Υπουργός Μεταφορών και πρώην μόνιμος αντιπρόσωπος των Μαλδίβων στα Ηνωμένα Έθνη. Ο ίδιος ο Ναζίρ έφυγε στη Σιγκαπούρη. Το 1980 κατηγορήθηκε για σχεδιασμό απόπειρας πραξικοπήματος κατά του διαδόχου του, πράγμα που ο Ναζίρ το αρνήθηκε. Οι προσπάθειες για έκδοσή του από τη Σιγκαπούρη απέτυχαν και τελικά τον Ιούλιο του 1990 ο ίδιος ο Γκαγιούμ απένειμε χάρη στο Ναζίρ, επειδή συμμετείχε στον αγώνα για την ανεξαρτησία. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, που έζησε στη Σιγκαπούρη, υπέφερε από προβλήματα στα νεφρά. Πέθανε στο νοσοκομείο Μάουντ Ελίζαμπεθ της Σιγκαπούρης, στις 22 Νοεμβρίου του 2008. Βιογραφικό στο rulers.org Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ibrahim Nasir στο Wikimedia Commons
Πουντεντιάνα

H Πουντεντιάνα (Pudentiana, εξελληνισμένα: Πουδεντιανή) είναι μια παραδοσιακή χριστιανή αγία και μάρτυρας του 2ου αιώνα που αρνήθηκε να λατρέψει τους Ρωμαίους Αυτοκράτορες Μάρκο Αυρήλιο και Αντωνίνο Ευσεβή ως θεότητες. Μερικές φορές είναι τοπικά γνωστή ως Ποτεντιάνα και συχνά συνδυάζεται με την μάρτυρα αδερφή της, Πραξίδη.

 Σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα γεγονότα και τη Μαρτυρολογία του Ράιχεναου, ήταν Ρωμαία παρθένα της παλαιοχριστιανικής εκκλησίας, κόρη του Αγίου Πούντενς, φίλη των Αποστόλων και αδελφή της Πραξίδης. Η Πραξίδη (ή Πραξηδίς) και η Πουντεντιάνα, μαζί με τον πρεσβευτή Πάστορα και Πάπα Πίο Α΄, έχτισαν ένα βαπτιστήριο στην εκκλησία μέσα στο σπίτι του πατέρα τους και άρχισαν να βαφτίζουν ειδωλολάτρες. Η Πουντεντιάνα πέθανε σε ηλικία 16 ετών, πιθανώς ως μάρτυρας και θάφτηκε δίπλα στον πατέρα της Πούντενς, στις κατακόμβες της Πρισίλα στην Σαλάρια οδό. Ενώ υπάρχουν αποδείξεις για τη ζωή του Πούντενς (εξελληνισμένα: Πούδης), δεν υπάρχουν άμεσες ενδείξεις ούτε για την Πουντεντιάνα ούτε για την Πραξίδη. Είναι πιθανόν ότι η «ecclesia Pudentiana» (Εκκλησία του Πούντενς) της πρώιμης Εκκλησίας θεωρήθηκε ως «Αγία Πουντεντιάνα». Μια βασιλική στη Ρώμη (Σάντα Πουντεντσιάνα) πήρε το όνομά της και η μνήμη της κατά το Γενικό Ρωμαϊκό Ημερολόγιο εορταζόταν στις 19 Μαΐου έως την αναθεώρησή της το 1969. Η Πουντεντιάνα δεν αναφέρεται ούτε εκεί ούτε στη Ρωμαϊκή Μαρτυρολογία καθώς θεωρείται πρόσωπο που δεν υπήρξε ποτέ.Ο Ισπανός κατακτητής Μιγκέλ Λόπεζ ντε Λεγκαζπί, ιδρυτής της σύγχρονης πόλης της Μανίλα, απέκτησε την κατοχή του εδάφους στις 19 Μαΐου 1571. Δεδομένου ότι ήταν η γιορτή της Πουντεντιάνα (στα ισπανικά: Potenciana, Ποτενσιάνα), ο Λεγκαζπί την δήλωσε ως προστάτη για τις σημερινές Φιλιππίνες.Με την Αποστολική Επιστολή Impositi Nobis της 12ης Σεπτεμβρίου 1942, ο Πάπας Πίος ΙΒ΄, κατόπιν αιτήματος της επισκοπής των Φιλιππίνων, κήρυξε την Παναγία με τον τίτλο της Αμώμου Σύλληψης ως κύρια προστάτη της χώρας, με τις Αγίες Πουντεντιάνα και Ρόζα Λίμας ως δευτερεύοντες προστάτιδες, αναφέροντας ότι τα ιστορικά έγγραφα έδειξαν ότι η Πουντεντιάνα ήταν προστάτης από τον 16ο αιώνα και η Ρόζα της Λίμα από τον 17ο. Σήμερα, η Ιντραμούρος (ιστορική περιτοιχισμένη περιοχή μέσα στην πόλη της Μανίλα, την πρωτεύουσα των Φιλιππίνων) έχει ακόμα έναν δρόμο που φέρει το όνομά της. Το όνομα Pudentiana είναι επίσης το όνομα μιας αρχαίας πόλης και επισκοπικής έδρας στη ρωμαϊκή επαρχία της Νουμιδίας, η οποία είναι μεταξύ των τίτλων που αναφέρονται στο Annuario Pontificio (Ετήσιο Παπικό Ημερολόγιο). Δύο κάτοχοι της επίτιμης έδρας έχουν γίνει καρδινάλιοι: Μάριο Κασαριέγκο ι Ασεβέντο και Όσκαρ Αντρές Ροντρίγκεζ Μαραντιάγκα.
Επίθεση Smurf

Η επίθεση Smurf είναι ένα είδος επίθεσης άρνησης εξυπηρέτησης (DOS - Denial of Service) και πήρε το όνομά της από το πρώτο πρόγραμμα που την υλοποίησε (Smurf στα Αγγλικά σημαίνει στρουμφάκι). Σε μία τέτοια επίθεση, ο επιτιθέμενος χρησιμοποιεί την διεύθυνση IP broadcast διαφόρων δικτύων για να πλημμυρίσει το θύμα με πακέτα ping ICMP Echo Reply.

 Κατά την έναρξη μίας επίθεσης Smurf, ο επιτιθέμενος στέλνει μία πληθώρα πακέτων ping ICMP Echo Request σε διευθύνσεις IP broadcast διαφόρων δικτύων. Τα πακέτα αυτά έχουν τροποποιηθεί κατάλληλα ούτως ώστε στο πεδίο source της κεφαλίδας IP να αναγράφεται η διεύθυνση IP του θύματος και όχι του επιτιθέμενου. Επίσης, δεδομένου ότι στάλθηκαν στην διεύθυνση IP Broadcast των διαφόρων δικτύων, τα λαμβάνουν όλοι οι υπολογιστές που ανήκουν σε αυτά. Αυτό έχει ως συνέπεια όλοι οι υπολογιστές να απαντούν στο ping με πακέτα ICMP Echo Reply, τα οποία έχουν ως διεύθυνση προορισμού την διεύθυνση IP του θύματος. Άρα λοιπόν το θύμα πλημμυρίζει με πακέτα ping και οδηγείται σε κατάρρευση. Η επίθεση Smurf ουσιαστικά επιτρέπει στον επιτιθέμενο να εκμεταλλευτεί άλλα δίκτυα υπολογιστών και με την αποστολή σχετικά λίγων πακέτων ping να πετύχει τον στόχο του. Τα δίκτυα υπολογιστών χρησιμεύουν ουσιαστικά στον πολλαπλασιασμό των πακέτων του επιτιθέμενου και την αποστολή αυτών στο θύμα. Τα δίκτυα τα οποία χρησιμοποιούνται κατ' αυτόν τον τρόπο ονομάζονται Ενισχυτές Smurf (Smurf Amplifiers), διότι ενισχύουν την επίθεση. Πριν από αρκετά χρόνια τα περισσότερα δίκτυα υπολογιστών ήταν ευπαθή σε τέτοιου είδους επιθέσεις. Σήμερα όμως έχουν αναπτυχθεί οι κατάλληλες τεχνολογίες ούτως ώστε οι επιθέσεις Smurf να μην αποδίδουν. Για παράδειγμα στους δρομολογητές Cisco, η προστασία ενάντια σε επιθέσεις Smurf μπορεί να επιτευχθεί με μονάχα μία εντολή: no ip directed-broadcast Η παραπάνω εντολή ουσιαστικά αποτρέπει ένα δίκτυο υπολογιστών από το να γίνει συνεργός σε μία επίθεση Smurf. Δεν προστατεύει όμως αυτό το δίκτυο από το να γίνει θύμα της επίθεσης. Το θύμα μπορεί να προστατευθεί και να μετριάσει τις απώλειες από μία τέτοια επίθεση χρησιμοποιώντας ένα Firewall. ICMP ping Ping flood Ping Of Death IP IP spoofing Firewall Ο κώδικας του πρώτου προγράμματος (smurf.c) που υλοποίησε την επίθεση Smurf. Ένα αρχείο με τους καλύτερους ενισχυτές Smurf.
Δημήτρης Μουσιάρης

Ο Δημήτρης Μουσιάρης (1959 - 1979) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής που υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων. Γεννήθηκε το 1959 και καταγόταν από το Δαμάσι Λάρισας. Έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητικό δυστύχημα στις 6 Σεπτεμβρίου του 1979 μαζί με τον συμπαίκτη του στην Λάρισα και στις μικρές εθνικές ομάδες, Δημήτρη Κουκουλίτσιο. Αγωνιζόταν ως επιθετικός.

 Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον τοπικό Δαμασιακό και αποκτήθηκε το 1976 από την Λάρισα έναντι 150.000 δραχμών. Αρχικά στελέχωσε το ερασιτεχνικό τμήμα του συλλόγου και την περίοδο 1977/78 έγινε επαγγελματίας. Την ίδια σεζόν είχε σημαντική συμβολή στην άνοδο της Λάρισας στην Α' Εθνική, ενώ την επόμενη χρονιά κατάφερε να κάνει αισθητή την παρουσία του στη μεγάλη κατηγορία πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις με τέσσερα γκολ σε 31 συμμετοχές. Παράλληλα πέτυχε να αναγνωριστεί ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1979 και ενώ ο Μουσιάρης κατευθυνόταν μαζί με τους συμπαίκτες του στην Λάρισα, Δημήτρη Κουκουλίτσιο και Γιάννη Βαλαώρα οδικώς προς την Αθήνα με σκοπό να ενσωματωθούν στην αποστολή της Εθνικής Ελπίδων για τη φιλική αναμέτρηση με το αντίστοιχο συγκρότημα της Σοβιετικής Ένωσης, 111 χλμ. έξω από την Αθήνα, κοντά στη Θήβα, το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Μουσιάρης ξέφυγε από την πορεία του λόγω ταχύτητας αλλά και ολισθηρότητας του οδοστρώματος (λίγες ώρες νωρίτερα είχε βρέξει) με αποτέλεσμα να συγκρουστεί πλαγιομετωπικά με το επερχόμενο ΚΤΕΛ Αθηνών-Λαμίας. Από την σύγκρουση σκοτώθηκαν επιτόπου ο Μουσιάρης με τον Κουκουλίτσιο, ενώ ο Βαλαώρας τραυματίστηκε σοβαρά, αποφεύγοντας ωστόσο τον κίνδυνο. Η είδηση του θανάτου του Μουσιάρη και του Κουκουλίτσιου προκάλεσε το θρήνο ολόκληρου του φίλαθλου ποδοσφαιρικού κοινού της Ελλάδας και κυρίως της κοινωνίας της Λάρισας, από την οποία προέρχονταν τα δύο θύματα. Κάθε χρόνο πραγματοποιείται το ποδοσφαιρικό τουρνουά «Κουκουλίτσιος-Μουσιάρης» προς τιμήν του Μούσιαρη και του συμπαίκτη του Κουκουλίτσιου, ενώ το γήπεδο του Δαμασίου φέρει το όνομα το όνομα του (μαζί με το όνομα ενός άλλου ποδοσφαιριστή της ΑΕΛ που πέθανε σε νεαρή ηλικία, ονόματι Ζέρμα). Στατιστικά αγωνιστικής περιόδου 1978/79 "Χάθηκαν οι ελπίδες της ΑΕΛ"
Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι

Ο Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι (Pedro Pablo Kuczynski, περισσότερο γνωστός απλώς ως PPK, 3 Οκτωβρίου 1938-) είναι Περουβιανός οικονομολόγος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 66ος πρόεδρος του Περού από τις 28 Ιουλίου 2016 ως τις 23 Μαρτίου 2018. Έγινε πρόεδρος μετά την νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2016 νικώντας την Κέικο Φουχιμόρι στον δεύτερο γύρο. Από το 2005 ως το 2006 ήταν πρωθυπουργός του Περού.

 Γεννημένος στη Λίμα από Πολωνο-Εβραίο πατέρα και Ελβετίδα μητέρα, ο Κουτσίνσκι εργάστηκε στις ΗΠΑ προτού ασχοληθεί με την πολιτική. Κατείχε θέσεις σε αμφότερα την Παγκόσμια Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προτού διοριστεί γενικός διευθυντής της Κεντρικής Αποθεματικής Τράπεζας του Περού. Αργότερα χρημάτισε υπουργός Ενέργειας και Ορυκτών Πόρων στις αρχές της δεκαετίας του '80 επί προεδρίας του Φερνάντο Μπελαούντε Τέρι και ως υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών και πρωθυπουργός επί προεδρίας Αλεχάντρο Τολέδο τη δεκαετία του 2000 Ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2011, και ήρθε 3ος. Εξελέγη πρόεδρος με οριακή διαφορά στον δεύτερο γύρο των εκλογών του 2016. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 28 Ιουλίου 2016. Ο Κουτσίνσκι κατηγορήθηκε ότι είπε ψέματα για το αν έλαβε μίζες από την βραζιλιάνικη κατασκευαστική εταιρεία Odebrecht, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν διαδικασίες από το Κογκρέσο για την καθαίρεσή του. Ωστόσο, δεν συμπληρώθηκαν οι απαιτούμενες ψήφοι. Τα σκάνδαλα συνεχίστηκαν με αποκορύφωμα την αποκάλυψη βίντεο με φερόμενες εικόνες στις οποίες ο πρόεδρος εξαγόραζε ψήφους, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο Κουτσίνσκι να παραιτηθεί στις 21 Μαρτίου 2018. Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Πρώτος Αντιπρόεδρος, Μαρτίν Βισκάρα. Την περίοδο της προεδρίας του, σύζυγός του ήταν η αμερικανίδα Νάνσι Λάνγκε.
Άνα Χάρα

Η Ετέλ Άνα ντελ Ροσάριο Χάρα Βελάσκες γεννήθηκε στις 11 Μαΐου του 1968 και είναι Περουβιανή δικηγόρος και πολιτικός. Χρημάτισε πρωθυπουργός του Περού από τον Ιούλιο του 2014 ως την παραίτησή της το 2015. Το 2011 εξελέγη μέλος του Κογκρέσου με το Περουβιανό Εθνικιστικό Κόμμα. Ήταν υπουργός Γυναικών και Ευάλωτων Πληθυσμών από το 2011 έως το 2014.

 Γεννήθηκε στην περιοχή Ίκα του Περού. Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Σέντ Αλοΐσιους Γκονζάγκα που βρίσκεται στην ομώνυμη πόλη. Στην Ανώτατη Σχολή των πανεπιστημιακών σπουδών ασχολήθηκε με την φιλοσοφία με ειδίκευση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και ξεκίνησε το διδακτορικό της στη Νομική. Το 1998, άρχισε να εργάζεται ως συμβολαιογράφος στην Ίκα. Το 2011 εξελέγη μέλος του Κογκρέσου του Περού, με το Εθνικιστικό Κόμμα του Περού για την Ίκα . Στις 11 Δεκεμβρίου 2011 ορκίστηκε Υπουργός Γυναικών και Κοινωνικής Ανάπτυξης. Παρέμεινε στην ανώτατη θέση του Υπουργείου μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου 2014, όταν ορκίστηκε Υπουργός Εργασίας και Απασχόλησης. Μετά την παραίτηση του Ρενέ Κορνέχο ανέλαβε πρωθυπουργός της χώρας. Το Κογκρέσο του Περού στις 31 Μαρτίου 2015 αποφάσισε την καθαίρεσή της με 72 ψήφους υπέρ έναντι 42 κατά, με τις κατηγορίες της κατασκοπίας στους αντιπάλους της. Την διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Πέδρο Κατεριάνο. http://elcomercio.pe/politica/gobierno/ana-jara-asume-hoy-como-primera-ministra-palacio-noticia-1744798 http://elcomercio.pe/politica/gobierno/congresista-gana-peru-ana-jara-nueva-ministra-mujer-noticia-1346542
Λιβανικές γενικές εκλογές 2022

Στις 15 Μαΐου 2022 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στον Λίβανο, για να εκλεγούν τα 128 μέλη του Λιβανικού κοινοβουλίου.Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7 το πρωί για τους εκλογείς, σε γύρω στα 1.880 εκλογικά κέντρα που λειτούργησαν σε όλη τη χώρα. Οι πάνω από 200.000 Λιβανέζοι του εξωτερικού είχαν την ευκαιρία να ψηφίσουν στις 6–8 Μαΐου 2022, στα εκλογικά τμήματα που λειτούργησαν σε 48 χώρες. Πάνω από 700 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 128 έδρες στο κοινοβούλιο. Οι Λιβανικές Δυνάμεις, το Ελεύθερο Πατριωτικό Κίνημα και το Κίνημα Αμάλ ήρθαν πρώτα στις εκλογές, κερδίζοντας 19, 17 και 15 έδρες αντίστοιχα. Το Μελλοντικό Κίνημα του Σάαντ Χαρίρι έχει μποϊκοτάρει τις εκλογές και δεν συμμετείχε, αλλά πρώην μέλη του Μελλοντικού Κινήματος που συμμετείχαν κατάφεραν να κερδίσουν 8 έδρες.

 Στις 17 Οκτωβρίου 2019 άρχισαν μαζικές διαδηλώσεις στο Λίβανο για τις αυξήσεις στις τιμές της βενζίνης, του καπνού και των κλήσεων VoiP. Ακολούθησε μία περίοδος οικονομικής κρίσης, με μεγάλη ύφεση, λιτότητα, προβλήματα ρευστότητας, αύξηση του πληθωρισμού και ποσοστά ανεργίας που εκτοξεύτηκαν στα ύψη. Οι διαδηλώσεις οδήγησαν στην παραίτηση του Πρωθυπουργού Σαάντ Χαρίρι, στις 29 Οκτωβρίου 2019. Η κυβέρνηση που σχημάτισε ο Χασάν Ντιάμπ τον Ιανουάριο του 2020 παραιτήθηκε μετά την έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού, τον Αύγουστο του 2020. Η οικονομική κατάσταση συνέχισε να επιδεινώνεται, και τον Σεπτέμβριο του 2021 ο πληθωρισμός του Λιβάνου εκτοξεύτηκε στην πρώτη θέση παγκόσμια. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2021 ανέλαβε καθήκοντα ως Πρωθυπουργός ο Νατζίμπ Μικάτι, ο πλουσιότερος άντρας στο Λίβανο. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Λιβάνου, τα 128 μέλη του Λιβανικού κοινοβουλίου εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μείγμα αναλογικής εκπροσώπησης και εξομολογητισμού. Τα 128 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από 15 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι έδρες κάθε εκλογικής περιφέρειας είναι κατανεμημένες μεταξύ των 11 διαφορετικών θρησκευτικών ομάδων του Λιβάνου, π.χ. στην Ανατολική Βηρυτό οι περισσότερες έδρες θα διατεθούν σε Χριστιανούς ορθόδοξους ενώ στη Δυτική Βηρυτό οι περισσότερες θα διατεθούν σε Μουσουλμάνους. Οι εκλογείς πρέπει, πρώτα, να επιλέξουν και να σημαδέψουν το κόμμα που θα ψηφίσουν. Μετά, μπορούν να επιλέξουν έναν συγκεκριμένο υποψήφιο του κόμματος και να γράψουν ένα δεύτερο σημάδι προτίμησης γι'αυτόν τον υποψήφιο. Η κατανομή των εδρών γίνεται με απλή ποσόστωση και μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων.
Ετζέ Αϋχάν

Ο Ετζέ Αϋχάν Τσαγλάρ (Ece Ayhan Çağlar, Μούγλα, 10 Σεπτεμβρίου 1931 - Σμύρνη, 12 Ιουλίου 2002) ήταν Τούρκος ποιητής. Στα ποιήματά του χρησιμοποιούσε το όνομα Ετζέ Αϋχάν. Είναι μία από τις εξέχουσες μορφές του ΙΙ. Νέου Κινήματος, αν και ο ίδιος δεν δεχόταν τον όρο και προτιμούσε τον Ιδιωτική Ποίηση.

 Kınar Hanım'ın Denizleri (1959) Bakışsız Bir Kedi Kara (1965) Ortodokslular (1968) Devlet ve Tabiat (1973) Yort Savul (Συλλογή των παραπάνω έργων, 1977) Zambaklı Padişah (1981) Defterler (Ημερολόγια, 1981) Çok Eski Adıyladır (1982) Kolsuz bir Hattat (Πρόζα, 1987) Çanakkaleli Melahat'a İki El Mektup ya da Özel Bir Fuhuş Tarihi (1991) Sivil Şiirler (1993) Son Şiirler (1993) Bütün Yort Savul'lar (Συλλογική ποίηση, 1994) Ece Ayhan (1997). A Blind Cat Black and Orthodoxies. Sun and Moon Press. (ISBN 1-55713-102-3) Λεπτομερής βιογραφία και ολόκληρη η εργογραφία του Ποιήματα στα Αγγλικά: "Master's Work", "Monument Of The Unknown Student", "Phaeton" και "Violet Rascal" Ποιήματα στα Αγγλικά: "Ocharina" και "Rats of Jerusalem" Ποίημα στα Αγγλικά: "Sword" Ποίημα στα Αγγλικά "Violet Rascal"
Συνθήκη των Ηλυσίων

Η Συνθήκη των Ηλυσίων ήταν συνθήκη φιλίας μεταξύ Γαλλίας και Δυτικής Γερμανίας, η οποία υπεγράφη από τον Πρόεδρο Σαρλ ντε Γκωλ και τον Καγκελάριο Κόνραντ Αντενάουερ στις 22 Ιανουαρίου του 1963 στο Μέγαρο Ηλυσίων στο Παρίσι. Με την υπογραφή αυτής της συνθήκης, η Γερμανία και η Γαλλία καθιέρωσαν νέα θεμέλια για τις σχέσεις τους και τερμάτισαν αιώνες αντιπαλότητας μεταξύ τους.

 Η συνθήκη καλούσε σε τακτικές διαβουλεύσεις μεταξύ Γαλλίας και Δυτικής Γερμανίας για όλα τα σημαντικά ζητήματα που αφορούν θέματα άμυνας, εκπαίδευσης και νεολαίας. Απαιτεί επίσης τακτικές συνόδους κορυφής μεταξύ αξιωματούχων υψηλού επιπέδου, πράγμα που σημαίνει ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων πρέπει να συνεδριάζουν τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο και τους Υπουργούς Εξωτερικών κάθε τρεις μήνες, για να διασφαλιστεί η στενή συνεργασία μεταξύ των δύο κρατών. Μόλις δύο μήνες μετά την υπογραφή της συνθήκης φιλίας, ξέσπασε μια νέα διαμάχη μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Ο Πρόεδρος ντε Γκωλ ήθελε η συνθήκη αυτή να κάνει την Δυτική Γερμανία αποστασιοποιημένη και να την απομακρύνει απο την προστασία των ΗΠΑ. Θεωρούσε την Δυτική Γερμανία (και τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας) υποτελείς στην Ουάσιγκτον.Το αξιοσημείωτο της συνθήκης ηταν το ότι δεν έκανε καμία αναφορά στις ΗΠΑ, τη Βρετανία, το ΝΑΤΟ ή την Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου. Ωστόσο, όταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζον Κένεντι εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το θέμα αυτό στον πρέσβη της Δυτικής Γερμανίας στις Ηνωμένες Πολιτείες,το Μπούντεσταγκ επικυρώσε τη συνθήκη με ένα προοίμιο το οποίο καλούσε τη Γαλλία και τη Δυτική Γερμανία να ακολουθήσουν στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ, καλούσε την είσοδο της Βρετανίας στην ΕΟΚ, την επίτευξη μιας συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου στο πλαίσιο της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίους, και τέλος την στρατιωτική ολοκλήρωση της Δύσης στο ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Ανάμεσα στις άμεσες συνέπειες της Συνθήκης είναι η δημιουργία του γαλλο-γερμανικού Γραφείου Νεότητας, η δημιουργία της γαλλο-γερμανικών γυμνασίων και η αδελφοποίηση μεταξύ πολλών Γαλλικών και Γερμανικών πόλεων, σχολείων και περιφερειών. Ένα άλλο αποτέλεσμα της Συνθήκης ήταν η γαλλο-γερμανική στρατιωτική ταξιαρχία, η οποία ιδρύθηκε το 1987 και είναι ακόμα άθικτη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Élysée Treaty στο Wikimedia Commons
Βομβοκού Αιτωλοακαρνανίας

Η Βομβοκού είναι ορεινός οικισμός της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 600 μέτρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Βασίλειο, τη Λεύκα Βομβοκού, τα Μάρμαρα και τη Μονή Αγίου Ιωάννου συναποτελούν την Τοπική κοινότητα Βομβοκούς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ναυπάκτου του Δήμου Ναυπακτίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 50 κάτοικους.

 Η Βομβοκού είναι κτισμένη στις νότιες πλαγιές του όρους Ριγάνι, προς τη δεξιά όχθη του χείμαρρου Σκα, με θέα προς τον Πατραϊκό και Κορινθιακό κόλπο.. Βρίσκεται Β.-ΒΔ. της Ναυπάκτου σε απόσταση 10 χλμ. Η περιοχή γύρω από το χωριό είναι λοφώδης, με χαμηλή βλάστηση και καλύπτεται από πουρνάρια, αγριελιές, σπάρτο, σχίνα, μυρτιές, αγριοαχλαδιές, κουτσουπιές κ.α. Η αρχική θέση του χωριού ήταν στη τοποθεσία "Ρούγα" (Παλιοχώρι) κοντά στην εκκλησία και αναφερόταν με το όνομα Βομβοκοί. Το 1912 ορίστηκε ως έδρα της ομώνυμης κοινότητας, το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Βομβοκού, ενώ σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, το 1997, ανήκε στον τότε Δήμο Ναυπάκτου. Απογραφές πληθυσμού Στην ευρύτερη περιοχή της Βομβοκούς και στην τοποθεσία "Άϊ Λιας" που διασχίζεται από το χείμαρρο Πυργουλάκη έχουν βρεθεί 7 αρχαίοι τάφοι. Έχουν βρεθεί πολλές ογκώδεις πέτρες, ορισμένες από τις οποίες είναι επεξεργασμένες και πιστοποιούν την ύπαρξη αρχαίου λατομείου, πιθανόν στα Μάρμαρα. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, σύμφωνα με την προφορική παράδοση, στη θέση "Χρυσοσπηλιά" οι εύποροι Ναυπάκτιοι έκρυβαν τα πολύτιμα υπάρχοντά τους σε κοντινή σπηλιά της περιοχής. Στη θέση "Ανάθεμα", δυτικά του χωριού, υπάρχουν ερείπια από οχυρό και παρατηρητήριο (Στασιόνα) των Γερμανών που κατασκεύασαν την περίοδο της κατοχής. Τον Ιανουάριο του 2014 εγκαινιάστηκε και λειτουργεί Λαογραφικό Μουσείο. Το σημαντικότερο αξιοθέατο είναι η μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου που αναφέρεται με την προσωνυμία "Βομβοκούς". Το μοναστήρι είναι γυναικείο, βρίσκεται ΒΔ. του χωριού σε πλάτωμα απότομης πλαγιάς του όρους Ριγάνι και απέχει περίπου 2 χλμ. Ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα και ανοικοδομήθηκε περίπου το 1695 πάνω στα θεμέλια του παλιού ναού. Το καθολικό του είναι σταυροειδής ναός, τετρακιόνιος με τρούλο και περίτεχνη αγιογράφηση (τέλους 17ου αιώνα) μεγάλης ιστορικής αξίας. Την περίοδο της επανάστασης του 1821, το μοναστήρι, υπήρξε το αρχηγείο της στρατιωτικής δύναμης που συμμετείχε στον αποκλεισμό του Φρουρίου της Ναυπάκτου. Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ αναφέρει ότι το 1817 υπήρχαν έξι μοναχοί. Βομβοκού Αρχειοθετήθηκε 2017-12-26 στο Wayback Machine. από την ιστοσελίδα του Δήμου Ναυπακτίας Βομβοκού από την ιστοσελίδα http://klepanafpaktias.blogspot.gr
Κετουμίλε Μασίρε

Ο σερ Κουέτ Κετουμίλε Τζόνι Μασίρε (αγγλικά: Quett Ketumile Joni Masire‎, 23 Ιουλίου 1925 - 22 Ιουνίου 2017) ήταν πολιτικός από την Μποτσουάνα, πρόεδρος της χώρας από το 1980 ως το 1998. Παραιτήθηκε το 1998 και αντικαταστάθηκε από τον τρίτο πρόεδρο, Φέστους Μοχάε.

 Γεννήθηκε στην Κάνιε της Μποτσουάνας, στις 23 Ιουλίου του 1925. Εργάστηκε ως καθηγητής και διευθυντής στο Γυμνάσιο Σιπατσίτσο την περίοδο 1949-1955. Το 1962 ίδρυσε μαζί με άλλους το Δημοκρατικό Κόμμα της Μποτσουάνας (BDP). Το 1965 ο πρόεδρος του κόμματος αυτού, Σερέτσε Χάμα, εξελέγη πρωθυπουργός στην αφρικανική χώρα, η οποία έγινε ανεξάρτητη το 1966. Ο Μαζίρε έγινε αντιπρόεδρος. Μετά το θάνατο του προέδρου Σερέτσε Χάμα, στις 13 Ιουλίου του 1980, ο Μασίρε εξελέγη νέος πρόεδρος, στις 18 Ιουλίου. Το 1991 τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα της Αγγλίας. Το 1998 παραιτήθηκε από την προεδρία. Ωστόσο, παρέμεινε ιδιαίτερα ενεργός στη διπλωματία και έγινε μεσολαβητής για την επίλυση της κρίσης στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Τον Ιούνιο του 2007 διορίστηκε από την Αναπτυξιακή Κοινότητα της Νοτιότερης Αφρικής με σκοπό να μεσολαβήσει για τον τερματισμό της πολιτικής διαμάχης στο Λεσότο.Στις 16 Μαΐου του 2004 διορίστηκε επικεφαλής του Παγκοσμίου Ομίλου για τις Πρώτες Ύλες και για την Ενέργεια στην Αφρική (Global Africa Resource & Energy Corporation) , μια δημόσια εταιρεία. Έχει συγγράψει το βιβλίο "Very Brave or Very Foolish: Memoirs of an African Diplomat". Είναι μέλος του Ιδρύματος για την Παγκόσμια Ηγεσία, ενός οργανισμού, που μέλημά του΄είναι η προώθηση της σωστής διακυβέρνησης ανά τον κόσμο.Πέθανε στις 22 Ιουνίου 2017, μετά από προβλήματα υγείας, σε ηλικία 91 ετών.
Λευκός καρχαρίας

Ο λευκός καρχαρίας (επιστημονική ονομασία: Carcharodon carcharias (Καρχαρόδων ο καρχαρίας)), γνωστός και ως σπρίλλιος, μεγάλος λευκός, λευκός θάνατος, είναι ένας εξαιρετικά μεγάλος καρχαρίας που βρίσκεται στα παράκτια νερά κοντά στην επιφάνεια σε όλους τους σημαντικούς ωκεανούς. Φθάνει σε μήκος μεγαλύτερο των 6 μέτρων (αν και κάποιες αναφορές κάνουν λόγο για μήκος μεγαλύτερο των 8 μέτρων και βάρους μεγαλύτερου των 3.324 χιλιόγραμμων) και ζυγίζει συνήθως μέχρι 2.240 κιλά. Είναι το μόνο είδος του γένους του (Carcharodon) που υπάρχει ακόμα. Φτάνει σε ωριμότητα σε ηλικία περίπου 15 ετών και μπορεί να ζήσει πάνω από 30 χρόνια. Ο μεγάλος λευκός καρχαρίας είναι αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο γνωστό αρπακτικό ψάρι και είναι ένας από τους βασικούς εχθρούς των θαλάσσιων θηλαστικών ενώ η ταχύτητα που αναπτύσσει στην κολύμβηση μπορεί να φτάσει τα 56 χλμ/ώρα. Τρέφεται με μια ποικιλία άλλων θαλάσσιων ζώων συμπεριλαμβανομένων των ψαριών, πτερυγιόποδων και θαλασσοπουλιών και θηλαστικών, ερχόμενος πρώτος στην καταγραφή θανάσιμων επιθέσεων σε ανθρώπους. Οι μεγάλοι λευκοί καρχαρίες περιλαμβάνονται στα πιο διάσημα ζώα στον κόσμο. Είναι αξιοσημείωτα για το μέγεθός τους, με το μεγαλύτερο καταγεγραμμένο θηλυκό δείγμα να έχει μήκος 5,83 μέτρα και βάρος 2.000 κιλά.

 Οι λευκοί καρχαρίες ζουν σχεδόν σε όλα τα παράκτια και θαλάσσια ύδατα με θερμοκρασία μεταξύ 12 και 24 ° C, με μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες (στο βορειοανατολικό Ατλαντικό ωκεανό και στη Καλιφόρνια), τη Νότια Αφρική, την Ιαπωνία, την Ωκεανία, τη Χιλή, και τη Μεσόγειο. Στην Ελλάδα, η μεγαλύτερη συγκέντρωση πληθυσμού παρατηρείται στις περιοχές: Κέρκυρα, Κόρινθο, Ιόνιο πέλαγος, Αιγαίο πέλαγος (Θερμαϊκός Κόλπος, Θάσος, Καβάλα, Σαμοθράκη Αλεξανδρούπολη), μέχρι τα τουρκικά παράλια στον Βόσπορο. Το είδος εμφανίζεται και στην Κύπρο. Οι μεγάλοι λευκοί καρχαρίες συνήθως εμφανίζονται σε βάθη τουλάχιστον 500 μέτρων. Από όλα τα είδη καρχαριών, ο μεγάλος λευκός καρχαρίας είναι το είδος που ευθύνεται για τις περισσότερες καταγεγραμμένες επιθέσεις σε ανθρώπους, 272. Περισσότερο από οποιαδήποτε καταγεγραμμένη επίθεση, το μπεστ-σέλλερ του Πίτερ Μπένσλι και η μεταφορά του στον κινηματογράφο το 1975 με την ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ Τα σαγόνια του καρχαρία δημιούργησαν την εικόνα του μεγάλου λευκού ως ανθρωποφάγου.Κάποιες φορές, σπανίως όμως, έχουν επιτεθεί σε κανό (5 από τις 108 επιθέσεις στο Ειρηνικό τον 20ο αιώνα) και σκάφη έως και 10 μέτρων και τα έχουν βυθίσει ενώ στην πλειονότητα των περιστατικών έχουν επιτεθεί από την πρύμνη. Στην Ελλάδα έχουν επίσης καταγραφεί λίγες επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένου και του θανάτου ενός 17χρονου που κολύμπουσε σε 100 μέτρα απόσταση από ακτή της Κερατέας Αττικής. Πέρα από τους ανθρώπους οι οποίοι αιχμαλωτίζουν καρχαρίες, η φάλαινα όρκα αποτελεί το σημαντικότερο εχθρό του μεγάλου λευκού καρχαρία. Επιθέσεις έχουν καταγραφεί, όπου οι όρκες τους σκοτώνουν και τρώνε το συκώτι τους.
For The Thrashers

Το "For The Thrashers" είναι ένα προωθητικό single που περιέχει τέσσερα τραγούδια από το επερχόμενο, τότε, άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, Mother's Milk. Το single κυκλοφόρησε μέσα στο 1989 και δεν ήταν ποτέ διαθέσιμο προς πώληση καθώς μοιραζόταν αποκλειστικά ως δείγμα σε ραδιοφωνικούς σταθμούς.

 "Stone Cold Bush" – 3:04 "Fire" – 2:01 "Nobody Weird Like Me" – 3:37 "Punk Rock Classic" – 1:47 Anthony Kiedis - φωνή Τζον Φρουσιάντε - κιθάρα, φωνητικά στα κομμάτια #1, #3, #4 Flea - μπάσο, φωνητικά Chad Smith - ντραμς στα κομμάτια #1, #3, #4 Χίλελ Σλόβακ - κιθάρα στο κομμάτι #2 Jack Irons - ντραμς στο κομμάτι #2
108 Εκάβη

Η Εκάβη (Hecuba) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1869 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και πήρε το όνομα της συζύγου του Πριάμου στην ελληνική μυθολογία.

 Η μέση διάμετρος της Εκάβης υπολογίσθηκε σε 65 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 390 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 40 m/sec (144 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Εκάβης είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,243 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 125 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε –58 βαθμούς Κελσίου. Η Εκάβη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες και 15 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Παλτό

Το παλτό είναι ένα βαρύ και ζεστό ένδυμα που χρησιμοποιείται κυρίως τον χειμώνα από άντρες και γυναίκες. Το ύψος του συνήθως φτάνει ως το γόνατο, φοριέται πάνω από τα υπόλοιπα ρούχα και κλείνει με κουμπιά ή φερμουάρ (σύγχρονα)· μερικές φορές περιλαμβάνει και ζώνη.

 Από τις αρχές του Μεσαίωνα η λέξη παλτό αποτελούσε μια από τις πρώτες λέξεις στη κατηγορία των ειδών ένδυσης στην αγγλική γλώσσα. Μέχρι τον 18ο αιώνα, οι κάπες και οι μανδύες αντικαταστάθηκαν από τα παλτό. Από τα μέσα του 20ου αιώνα, οι όροι μπουφάν και παλτό μπερδεύτηκαν στα πρόσφατα στυλ· η διαφορά στη χρήση συνεχίζει να παραμένει για παλιότερα ενδύματα.
Α1 Κατηγορία επιτραπέζιας αντισφαίρισης γυναικών 2008-2009

Το πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης γυναικών για την περίοδο 2008−2009 διεξήχθη με τη συμμετοχή 8 ομάδων. Διεξήχθη σε δύο γύρους, σύνολο 14 αγώνων για κάθε ομάδα, ενώ δεν διεξήχθησαν πλέι οφ. Πρωταθλητής αναδείχθηκε αήττητος ο Ολυμπιακός για 18η φορά.

 Στα μπαράζ για την Α1 της επόμενης περιόδου συμμετείχαν τέσσερις ομάδες: οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 8 και 9 στην Α1 και οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 2 και 3 στην Α2. Στην Α1 παρέμεινε η Χ.Α.Ν.Θ. ενώ προβιβάστηκε ο Παναθηναϊκός. Τελική Βαθμολογία πρωταθλήματος Επίσημος ιστότοπος Ε.Φ.Ο.Επ.Α Τα μπαράζ Επίσημος ιστότοπος Ε.Φ.Ο.Επ.Α
Μπλε ώρα

Η μπλε ώρα είναι η περίοδος του λυκαυγούς (το πρωί ή το βράδυ, γύρω από το τελευταίο) όταν ο Ήλιος βρίσκεται σε σημαντικό βάθος κάτω από τον ορίζοντα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το εναπομένον ηλιακό φως παίρνει μια κυρίως μπλε απόχρωση. Αυτή η απόχρωση διαφέρει από το χρώμα του ουρανού σε μια καθαρή μέρα, η οποία προκαλείται από μοριακή σκέδαση. Η μπλε ώρα εμφανίζεται όταν ο Ήλιος είναι αρκετά μακριά κάτω από τον ορίζοντα, έτσι ώστε τα μπλε μήκη κύματος του ηλιακού φωτός να κυριαρχούν λόγω της απορρόφησης Σάπουις που προκαλείται από το όζον. Δεδομένου ότι ο όρος είναι καθομιλουμένη, δεν έχει έναν επίσημο ορισμό όπως η αυγή, το σούρουπο ή τα τρία στάδια του λυκόφωτος. Μάλλον, η μπλε ώρα αναφέρεται στην κατάσταση του φυσικού φωτισμού που εμφανίζεται συνήθως γύρω από το ναυτικό στάδιο της περιόδου του λυκόφωτος (την αυγή ή το σούρουπο).

 Η συχνά παρουσιαζόμενη λανθασμένη εξήγηση ισχυρίζεται ότι η ατμόσφαιρα της Γης μετά τη δύση του ηλίου και πριν την ανατολή του ηλίου δέχεται και διασκορπίζει μόνο τα μικρότερα μπλε μήκη κύματος του ήλιου και διασκορπίζει τα μεγαλύτερα, κοκκινωπά μήκη κύματος για να εξηγήσει γιατί η απόχρωση αυτής της ώρας είναι τόσο μπλε. Στην πραγματικότητα, η μπλε ώρα συμβαίνει όταν ο Ήλιος βρίσκεται αρκετά μακριά από τον ορίζοντα, έτσι ώστε τα μπλε μήκη κύματος του ηλιακού φωτός να κυριαρχούν λόγω της απορρόφησης Σάπουις που προκαλείται από το όζον.Όταν ο ουρανός είναι καθαρός, η μπλε ώρα μπορεί να είναι ένα πολύχρωμο θέαμα, με το φως του ήλιου να χρωματίζει τον ουρανό κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο και μπλε . Αυτό το φαινόμενο προκαλείται από τη σχετική διαχυσιμότητα των μικρότερων μηκών κύματος (πιο μπλε ακτίνες) του ορατού φωτός σε σχέση με τα μεγαλύτερα μήκη κύματος (πιο κόκκινες ακτίνες). Κατά τη διάρκεια της μπλε «ώρας», το κόκκινο φως διέρχεται από το διάστημα, ενώ το μπλε φως διασκορπίζεται στην ατμόσφαιρα, και έτσι φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Η μπλε ώρα συνήθως διαρκεί περίπου 20-30 λεπτά αμέσως μετά τη δύση του ηλίου και ακριβώς πριν την ανατολή του ηλίου. Για παράδειγμα, εάν ο ήλιος δύει στις 6:30 μ.μ., η μπλε ώρα θα εμφανιζόταν από τις 6:40 το απόγευμα έως τις 7 το απόγευμα . Αν ο ήλιος έβγαινε στις 7:30 π.μ., η μπλε ώρα θα εμφανιζόταν από τις 7 π.μ. έως τις 7:20 είμαι . Η εποχή του χρόνου, η τοποθεσία και η ποιότητα του αέρα επηρεάζουν την ακριβή χρονική στιγμή της μπλε ώρας. Πολλοί καλλιτέχνες εκτιμούν αυτή την περίοδο για την ποιότητα του απαλού φωτός . Αν και η μπλε ώρα δεν έχει επίσημο ορισμό, το μπλε χρωματικό φάσμα είναι πιο εμφανές όταν ο Ήλιος βρίσκεται μεταξύ 4° και 8° κάτω από τον ορίζοντα. Οι φωτογράφοι χρησιμοποιούν την μπλε ώρα για την ήρεμη διάθεση που δημιουργεί. Όταν φωτογραφίζετε κατά τη διάρκεια της μπλε ώρας, μπορεί να είναι ευνοϊκό να καταγράφετε θέματα που έχουν τεχνητές πηγές φωτός, όπως κτίρια, μνημεία, αστικά τοπία ή γέφυρες. Εφαρμογή για κινητά Blue hour (iOS, Iphone/iPad) bluehoursite.com: Τα πάντα για τη Blue Hour and Night Photography (ειδήσεις, άρθρα, συμβουλές και αριθμομηχανή) Αρχειοθετήθηκε 2021-03-01 στο Wayback Machine. Υπολογιστής Twilight, πίνακας Golden Hour/Blue Hour