IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ιωάννης Μάινχαρτ Ζ΄ της Γκορίτσια

Ο Ιωάννης Μάινχαρτ Ζ΄, γερμ. Johann Meinhard VII (1378/80 - 22 Μαΐου 1430) από τον Οίκο της Γκορίτσια ήταν παλατινός κόμης της Καρινθίας και κόμης του Κίρχενμπερκ.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μάινχαρτ ΣΤ΄ κόμη της Γκορίτσια και της Ούτεχιλτ, κόρης του Ούλριχ Δ΄ επιτρόπου (vogt) του Μετς (Mätsch). Το 1385 διαδέχθηκε τον πατέρα τους: ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος ΣΤ΄ έλαβε την κομητεία της Γκορίτσια και ο Ιωάννης Μάινχαρτ Ζ΄ την κομητεία του Κίρχμπερκ της μητέρας τους και την παλατινή κομητεία της Καρινθίας. Το 1430 απεβίωσε σε ηλικία 51 ετών, άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος ΣΤ΄. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1404 τη Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φρειδερίκου δούκα της Βαυαυρίας. Το 1422 έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή, κόρη του Μπέρναρτ κόμη του Πεττάου-Βύρμπερκ. Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του. Genealogy of John Meinhard VII
Γκάμπορ Μπάμπος

Ο Γκάμπορ Μπάμπος είναι Ούγγρος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Σόπρον στις 24 Οκτωβρίου του 1974. Αγωνίζεται με τα χρώματα της Ολλανδικής N.E.C., αποτελώντας το βασικό της τερματοφύλακα, ενώ είναι και αρχηγός της ομάδας. Παράλληλα αγωνίστηκε για 12 χρόνια στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουγγαρίας.

 Ο Μπάμπος ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα το 1993 στην ομάδα της γενέτειράς του, στην οποία αγωνίστηκε για δύο χρόνια. Το 1995 πήγε στην ΜΤΚ Βουδαπέστης όπου έπαιξε για 5 χρόνια. Από το 2000 μέχρι το 2004 αγωνίστηκε στην ΝΑΚ Μπρέντα, ενώ το 2004 πήρε μεταγραφή για την Φέγενορντ. Εκεί έπαιξε για μία σαιζόν, αφού την χρονιά 2005-2006 αγωνίστηκε ως δανεικός στην N.E.C.. To 2006 αγοράστηκε από την N.E.C., στην οποία παίζει μέχρι σήμερα. ΜΤΚ Βουδαπέστης Πρωτάθλημα Ουγγαρίας: 1997, 1999 Δεύτερη θέση: 2000 Κύπελλο Ουγγαρίας: 1997, 1998, 2000Προσωπικές διακρίσεις Τερματοφύλακας της χρονιάς στην Ερεντιβίζιε: 2004, 2008 Το προφιλ του παίκτη στην σελίδα της N.E.C. (Ολλανδικά)
Φράνκα Ποτέντε

Η Φράνκα Ποτέντε (Franka Potente, 22 Ιουλίου 1974) είναι Γερμανίδα ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα της στην ταινία It's a jungle out there, το 1995. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό για τον ρόλο της στην ταινία Τρέξε Λόλα, τρέξε (Run Lola run), παραγωγής 1998. Έχει πρωταγωνιστήσει σε αρκετές Γερμανικές ταινίες, αλλά κατάφερε να κάνει καριέρα και στο Χόλιγουντ, σε ταινίες όπως το Blow και το Χωρίς Ταυτότητα.

 It's a Jungle Out There 1995 Run Lola Run (Lola rennt) 1998 Anatomie 2000 The Princess and the Warrior (Der Krieger und die Kaiserin) 2000 Blow 2001 Χωρίς Ταυτότητα (The Bourne Identity) 2002 Try Seventeen 2002 Στη Σκιά των Κατασκόπων (The Bourne Supremacy) 2004 Creep 2004 Ξέφρενη ζωή (Elementarteilchen) 2006 Eichmann 2007 Che: Part Two 2008 Σανγκάη - Η πόλη των κατασκόπων 2010 Valerie 2010 Το κάλεσμα 2 2016 Franka Potente.org – extensive fansite.
Τσεχικές προεδρικές εκλογές (2008)

Εκλογές για την ανάδειξη του Προέδρου στη Δημοκρατία της Τσεχίας διεξήχθησαν από το Κοινοβούλιο στις 8 και στις 9 Φεβρουαρίου του 2008.Καθώς στον πρώτο γύρο δεν αναδείχθηκε κανείς νικητής από τους υποψηφίους Βάτσλαβ Κλάους και Γιαν Σβέινταρ, διεξήχθη νέος γύρος στις 15 Φεβρουαρίου 2008, που είχε ως αποτέλεσμα την οριακή επανεκλογή του Κλάους για δεύτερη θητεία. Ο Κλάους υπέγραψε την ορκωμοσία του με ένα στυλό από πλατίνα, που είχε αξία 1 εκατ. κορόνες (γύρω στα 61.300 δολάρια ΗΠΑ).

 Η διαδικασία για την εκλογή Προέδρου ξεκίνησε στις 8 Φεβρουαρίου 2008 στις 10 το πρωί, τοπική ώρα. Η συζήτηση πριν τη διεξαγωγή των εκλογών υπήρξε μακρά σε διάρκεια και επηρέασε το χρόνο διεξαγωγής της ψηφοφορίας. Υποψήφιοι ήταν ο Πρόεδρος Βάτσλαβ Κλάους και ο Γιαν Σβέιναρ. Έπειτα από τη διεξαγωγή δυο γύρων, η διαδικασία σταμάτησε στις 21:00 κατά προηγούμενη συμφωνία και επαναλήφθηκε στις 9 Φεβρουαρίου, χωρίς να ανακοινωθούν τα αποτελέσματα της δεύτερης ψηφοφορίας. Στη συνέχεια ανακοινώθηκαν στις 9 Φεβρουαρίου.Τρεις βουλευτές/γερουσιαστές αποχώρησαν από την ψηφοφορία για λόγους υγείας, λίγο πριν αρχίσει ο τρίτος γύρος. Και ο τρίτος γύρος απέβη άκαρπος για τη συγκέντρωση της απαιτούμενης πλειοψηφίας ώστε να εκλεγεί Πρόεδρος. Οι Κομμουνιστές απείχαν και ο Κλάους δεν κατάφερε να συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων για μια μόλις ψήφο. Η δεύτερη ψηφοφορία ορίστηκε για τις 15 Φεβρουαρίου και έγινε σε τρεις γύρους. Στον πρώτο γύρο ο Κλάους έλαβε 141 ψήφους, αρκετούς για την επανεκλογή του στον τρίτο γύρο. Αμφότεροι οι υποψήφιοι συνέχισαν στο δεύτερο γύρο. Ο δεύτερος γύρος είχε παρόμοια αποτελέσματα, ωστόσο ο Σβέιναρ υπέστη ξαφνική πτώση στα ποσοστά υποστήριξής του. Στον τρίτο γύρο ο Κλάους επανεξελέγη με 141 ψήφους έναντι 111 για τον αντίπαλό του.
Βόσε

Το Βόσε είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Βόσε της Περιφέρειας Χάτλον του Τατζικιστάν. Το 2000 ο πληθυσμός ήταν περίπου 20.000 άτομα. Η πόλη βρίσκεται στο νότιο μέρος της χώρας. Βρίσκεται 26 χιλιόμετρα νότια του Κουλόμπ και 174 χιλιόμετρα νότια της Ντουσαμπέ.

 Σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν ο κλιματικός τύπος της πόλης είναι ο "Csa", δηλαδή μεσογειακό κλίμα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία ανέρχεται στους +16.4 °C. Ο ζεστότερος μήνας είναι ο Ιούλιος με μέση θερμοκρασία +29 °C και ο δροσερότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος, με μέση θερμοκρασία +2.8 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση ανέρχεται στα 414.3 χιλιοστά. Κατά μέσο όρο, υπάρχουν 71.3 ημέρες με κατακρημνίσεις ετησίως. Ο υγρότερος μήνας είναι ο Μάρτιος με 86.8 χιλιοστά βροχής, ενώ ο ξηρότερος μήνας είναι ο Αύγουστος με μέση βροχόπτωση 0 χιλιοστών.
Khaya

Khaya είναι το γένος επτά ειδών από τα δέντρα στην οικογένειας του μαόνι Μελιοειδή (Meliaceae), εγγενές στην τροπική Αφρική και τη Μαδαγασκάρη. Όλα τα είδη γίνονται μεγάλα δέντρα ύψους 30-35 m, σπανίως 45 m, με έναν κορμό πάνω από 1 m σε διάμετρο, που συχνά είναι ενισχυμένος στη βάση. Τα φύλλα είναι πτεροειδή, με 4-6 ζεύγη φυλλαδίων, με το τελικό φυλλάδιο να απουσιάζει, κάθε φύλλο είναι 10-15 εκ. στρογγυλεμένο απότομα προς την κορυφή, αλλά συχνά με οξυτενή (acuminate) άκρη. Τα φύλλα μπορεί να είναι είτε φυλλοβόλα ή αειθαλή, ανάλογα με το είδος. Τα άνθη παράγονται σε χαλαρές ταξιανθίες, κάθε λουλούδι είναι μικρό, με τέσσερα ή πέντε κιτρινωπά πέταλα και δέκα στήμονες. Ο καρπός είναι σφαιρικός με τετραβάλβιδες ή πενταβάλβιδες κάψες διαμέτρου 5-8 εκ., οι οποίες περιέχουν πολλούς φτερωτούς σπόρους.

 Η ξυλεία της Khaya, ονομάζεται Αφρικανικό μαόνι και θεωρείται γενικά ως το πιο κοντινό μαόνι στο γνήσιο μαόνι, το οποίο είναι του γένους Swietenia. Η Khaya senegalensis, επίσης γνωστή ως το μαόνι της Αφρικανικής ξηράς ζώνης ή στην γλώσσα Σόνα Mubaba, επίσης, χρησιμοποιείται για τα ποώδη μέρη της. Στη δυτική Αφρική, οι Φουλάνι βοσκοί κλαδεύουν το δέντρο κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου, για τη διατροφή των βοοειδών. Επιπλέον, ο φλοιός της Κ. senegalensis συχνά συλλέγεται από τους φυσικούς πληθυσμούς, καθώς και στις φυτείες και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία πολλών ασθενειών. Οι σπόροι της Κ. senegalensis έχουν περιεκτικότητα σε έλαιο 52,5%, που αποτελείται από 21% παλμιτικό οξύ, 10% στεατικό οξύ, 65% ελαϊκό οξύ και 4% "αδιευκρίνιστα οξέα".Το ανθεκτικό κοκκινωπό-καφέ ξύλο της Κ. anthotheca, χρησιμοποιείται για την κατασκευή κανό ή μοκόρο (mokoros) και σε γενικές γραμμές, ως πλαίσια θυρών και ξυλεία τοποθέτησης ραφιών που είναι ανθεκτικό στους τερμίτες και τους τρυπητές.Κάποιες εταιρείες κατασκευής τυμπάνων και ταμπούρλων, όπως η «Premier», χρησιμοποιούσε στα μέσα της δεκαετίας του '70, ξυλεία Khaya για την κατασκευή των τυμπάνων της. Ωστόσο, επειδή ήταν πολλή ακριβή, στράφηκε στην χρήση άλλων υλικών, όπως σφένδαμο (maple) και σημύδα (birch). Afzelia Cordia africana Παραπομπές σημειώσεων
Α.Ο. Τεγέας

Ο Αθλητικός Όμιλος Τεγέας είναι ένας αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1969 και έχει την έδρα του στην Τεγέα, στον νομό της Αρκαδίας. Έδρα του συλλόγου είναι το δημοτικό γήπεδο Τεγέας, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή της Παλαιάς Επισκοπής. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το λευκό.

 Με δεκαετίες δραστηριοποίησης στον χώρο του αθλητισμού, ο ΑΟΤ έχει αναπτύξει εκτεταμένο φάσμα αθλημάτων, προσφέροντας ευκαιρίες για σωματική δραστηριότητα και αθλητική πρόοδο σε πολλούς νέους και ενήλικες. Ο σύλλογος δραστηριοποιείται σε πολλά αθλήματα, ενισχύοντας την αθλητική κουλτούρα της περιοχής. Ανάμεσα σε αυτά, συγκαταλέγονται το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση, η πετοσφαίριση, ο στίβος, η σκοποβολή, και πολλά άλλα. Η ποδοσφαιρική ομάδα του ΑΟ Τεγέας είναι η πιο επιτυχημένη, και έχει αναδειχθεί σε μία από τις κορυφαίες ομάδες της περιοχής ήδη από τα πρώτα χρόνια της στα τοπικά πρωταθλήματα της Αρκαδίας με την κατάκτηση του πρωταθλήματος Β' Αρκαδίας τη σεζόν 1971-72 χωρίς ήττα.Οι σημαντικότερες επιτυχίες του συλλόγου ήταν την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Α' ΕΠΣ Αρκαδίας κατά τη σεζόν 2010-11 και του κυπέλλου της Αρκαδίας κατά τη σεζόν 2009-10. Το γήπεδο, με χωρητικότητα περίπου 100 ατόμων, που ανακαινίστηκε το 2019 και απέκτησε κερκίδα το καλοκαίρι του 2023, αποτελεί τον χώρο όπου οι αθλητές του συλλόγου εξασκούν τις ικανότητές τους, προπονούνται και αγωνίζονται σε διάφορα πρωταθλήματα. Ο Αθλητικός Όμιλος Τεγέας δεν περιορίζεται μόνο στις αθλητικές του δραστηριότητες. Έχει αναπτύξει σημαντική επίδραση στον πολιτισμό και την κοινωνία της Τεγέας με τη διοργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων. Αυτές οι εκδηλώσεις έχουν πολιτισμικό χαρακτήρα και συμβάλλουν στην προώθηση του πολιτισμού και της κοινωνικής συνοχής στην περιοχή. Πρωταθλητής Α' ΕΠΣ Αρκαδίας: 2010-11 Κυπελλούχος ΕΠΣ Αρκαδίας: 2009-10 Πρωταθλητής Β' ΕΠΣ Αρκαδίας: 1971-72
Σόλομον Μαμαλόνι

Ο Σόλομον Μαμαλόνι (Solomon Mamaloni, 23 Ιανουαρίου 1943 - 11 Ιανουαρίου 2000) ήταν πολιτικός από τα νησιά του Σολομώντα και τρεις φορές Πρωθυπουργός της χώρας. Γεννήθηκε το 1943 και απεβίωσε στις 11 Ιανουαρίου του 2000

 Το 1974 έγινε ανώτερος υπουργός, όταν ακόμα τα νησιά ήταν εξαρτημένο έδαφος από το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο αξίωμα αυτό θήτευσε ως το 1976. Ο Μαμαλόνι ήταν ηγέτης του Προοδευτικού Κόμματος του Λαού, το οποίο είναι επίσης γνωστό με την ονομασία Ομάδα για την Ενότητα, από τη δεκαετία του ' 70 μέχρι το 1997. Στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1998 εξελέγη ηγέτης της Αντιπολίτευσης και αντικατέστησε τον Τζομπ Ντάντλεϊ Ταουσίγκα.Παρέμεινε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ως το θάνατό του, από νεφρική ανεπάρκεια, σε νοσοκομείο της πρωτεύουσας Χονιάρα, τον Ιανουάριο του 2000. Υπήρξε Πρωθυπουργός στη νησιωτική χώρα συνολικά τρεις φορές: 31 Αυγούστου 1981 - 19 Νοεμβρίου 1984 28 Μαρτίου 1989 - 18 Ιουνίου 1993 7 Νοεμβρίου 1994 - 27 Αυγούστου 1997 worldstatesmen.org: Νήσοι Σολομώντα
Ώρα στην Ελβετία

Η Ελβετία χρησιμοποιεί μια ενιαία ζώνη ώρας, η οποία συμβολίζεται ως Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET, UTC+01:00). Η Ελβετία επίσης χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα, μεταβαίνοντας στην Θερινή Ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET, UTC+02:00).

 Από το 1981 οι αλλαγές στη θερινή ώρα γίνονται κατά την ημερομηνία που καθορίζεται για την Ευρωπαϊκή Θερινή Ώρα. Πριν από αυτό η θερινή ώρα χρησιμοποιήθηκε το 1941-1942. Η διαφορά του γεωγραφικού μήκους ανάμεσα στο δυτικό και ανατολικό σημείο της Ελβετίας είναι ισοδύναμο με 4°32′09″, με αποτέλεσμα μια διαφορά περίπου 18 λεπτών από την ηλιακή ώρα. Η βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για την Ελβετία στο αρχείο zone.tab, που ονομάζεται Europe/Zurich. Οι στήλες επισημασμένες με το * είναι οι στήλες του zone.tab από μόνο του.
Κολοκυνθού Καστοριάς

Η Κολοκυνθού είναι οικισμός του Δήμου Καστοριάς της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (Πρόγραμμα Καλλικράτης). Από το 1999 έως το 2010, σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας, ανήκε στον Δήμο Αλιάκμονος ενώ πριν το 1999 ανήκε στον Δήμο Καστοριάς. Βρίσκεται δυτικά της πόλης της Καστοριάς, σε υψόμετρο 670 μ. και σε απόσταση 7 χλμ. από αυτή, στον οδικό άξονα προς Νεστόριο. Κατά την απογραφή του 2001 είχε 704 κατοίκους. Το 2001, κοντά στην Κολοκυνθού, ανακαλύφθηκε νεολιθικός προϊστορικός οικισμός.

 Ο νεολιθικός οικισμός εντοπίστηκε το καλοκαίρι του 2001, ανατολικά του δημοτικού διαμερίσματος της Κολοκυνθούς, κατά τη διάνοιξη του κάθετου άξονα της Εγνατίας οδού που συνδέει τη Σιάτιστα με τον συνοριακό σταθμό της Κρυσταλλοπηγής, στο τμήμα Κορομηλιά - Δισπηλιό. Η σωστική ανασκαφή άρχισε τον Σεπτέμβριο του 2001, μετά από επέμβαση της ΙΖ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, και οι ανασκαφικές εργασίες συνεχίστηκαν μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2002. Όμως οι εργασίες διάνοιξης του δρόμου κατέστρεψαν ολόκληρο το αρχαιολογικό στρώμα, πάχους 0,5 μ. περίπου, στο βόρειο και δυτικό τμήμα του αρχαιολογικού χώρου. Οι ανασκαφικές εργασίες διακόπηκαν πριν ολοκληρωθεί η ανασκαφή του χώρου, ο οποίος τελικά καταχώθηκε προκειμένου να συνεχιστούν οι εργασίες της Εγνατίας Οδού. Η αρχαία επίχωση βρίσκεται πάνω από παλαιά κοίτη του ποταμού Αλιάκμονα και καλυπτόταν από, αρχαιολογικά στείρο, στρώμα αργίλου πάχους 0,80 μ. Από το σύνολο των ευρημάτων διαφαίνεται πως στον οικισμό υπήρχαν μικρές πασσαλόπηκτες καλύβες, με τοίχους από πηλό με λειασμένη επιφάνεια όπου, στην ανωδομή, διακρίνονται και αποτυπώματα καλαμιών. Για το δάπεδο χρησιμοποιήθηκαν μικρές πέτρες, θραύσματα (όστρακα) αγγείων και κομμάτια άψητου ή ψημένου πηλού. Άλλα ευρήματα είναι τμήματα 25 πήλινων ειδωλίων διαφόρων τύπων πολλά εργαλεία από πυριτόλιθο, όπως λεπίδες, ξέστρα, μικρολεπίδες απολεπίσματα και πυρήνες, ως παραπροϊόντα της διαδικασίας κατασκευής των λίθινων εργαλείων πολλά λειασμένα εργαλεία από οφιόλιθο και μάρμαρο όστρακα αγγείων καθώς και οστά, κέρατα και άλλα κατάλοιπα διατροφής.Η κεραμική που βρέθηκε, στο μεγαλύτερο ποσοστό της, χρονολογείται στην Ύστερη Νεολιθική περίοδο. Η σπουδαιότητα των ευρημάτων και η ελλιπής έρευνα της περιοχής συμβάλλουν στην εκτίμηση πως ο οικισμός είναι πολύ σημαντικός. Ευρισκόμενος σε κομβικό σημείο, γειτόνευε και σχετιζόταν άμεσα με τον λιμναίο οικισμό του Δισπηλιού.
Βασιλιάς Γουέν των Τσόου

Ο Βασιλιάς Γουέν των Τσόου {ή αλλιώς γνωστός ως Μιχαήλ αγγελο}((Κινέζικα); 1152 – 1056 π.Χ.) ήταν βασιλέας των Τσόου στα τέλη της Δυναστείας Σάνγκ στην αρχαία Κίνα. Ο γιος του Γου κατέκτησε τους Σάνγκ στην μάχη του Μούγιε, με αποτέλεσμα ο Γουέν να τιμηθεί ως ο ιδρυτής των Τσόου. Σε ένα κινεζικό βιβλίο, αρκετοί ύμνοι τιμούν τον Βασιλέα Γουέν. Αρκετοί υποστηρίζουν ως τον πρώτο επικό ήρωα στην Κινεζική ιστορία.

 Γεννήθηκε ως Τζι Τσάνγκ (姬昌), ο Γουέν ήταν γιος της Τάι Ρεν και του Τζι Τζιλί, βασιλιά ενός μικρού κράτους που βρισκόταν στην σημερινή επαρχία Σαανξί. Ο πατέρας του γνώριζε τον βασιλέα των Σάνγκ Γουέν Ντινγκ στα τέλη του δωδέκατου αιώνα π.Χ. Παντρεύτηκε την Τάι Σι και είχε δέκα γιους. Σε μια στιγμή, ο Βασιλέας Τσόου των Σανγκ, επειδή φοβόταν την δύναμη του Γουέν που ανέβαινε, τον φυλάκισε στο Γιουλί (το σημερινό Τανγκίν στο Χενάν). Το 196 π.Χ., ο αυτοκράτορας της Κίνας Χαν Γκαοζού έδωσε στον βασιλέα Γουέν των τίτλο ''Μεγαλύτερος όλων των βασιλιάδων''. Βασιλέας Γου των Τσόου Μάχη του Μούγιε Πολυμέσα σχετικά με το θέμα King Wen of Zhou στο Wikimedia Commons
Α.Ε. Δόξα Κρανούλας

Η Α.Ε. Δόξα Κρανούλας είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην Κρανούλα Ιωαννίνων. Τα χρώματα της ομάδας είναι το πορτοκαλί, το μπλε και το άσπρο.

 Η «Αθλητική Ένωση Δόξα Κρανούλας» ιδρύθηκε το 1971. Με την άνοδο της στην Α ερασιτεχνική το 2003 η Δόξα Κρανούλας κατάφερε να κατακτήσει άμεσα το πρωτάθλημα και να ανέβει στην Δ εθνική. Εκεί παρέμεινε για 5 χρόνια. Το 2008-09 κατάφερε να κερδίσει το πρωτάθλημα στον 5ο όμιλο της Δ' Εθνικής, με 66 βαθμούς σε 32 αγώνες και απολογισμό 19 νίκες, 9 ισοπαλίες και 4 ήττες, αφήνοντας πίσω της τον Ναυπακτιακό Αστέρα και τον Τηλυκράτη Λευκάδας, ανεβαίνοντας έτσι στην Γ εθνική. Για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου την περίοδο 2009-10 η ομάδα αγωνίζεται σε επαγγελματική κατηγορία. Στη Γ' Εθνική παρέμεινε για 5 περιόδους. Υποβιβάστηκε τη σεζόν 2013-14 και επέστρεψε στα τοπικά πρωταθλήματα του Νομού Ιωαννίνων κατακτώντας την 4η θέση στην Α' κατηγορία το 2014-15 και την 2η το 2015-16.Το 2016-17 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α ερασιτεχνικής παλεύοντας μέχρι το φινάλε του πρωταθλήματος με τον ΑΟ Ανατολής. Σαν πρωταθλήτρια κέρδισε και την επάνοδο της στην Γ' Εθνική. Την πρώτη χρονιά από την επάνοδο της στην Γ εθνική, κατάφερε να παραμείνει και να τερματίσει στην 7η θέση. Την επόμενη χρονιά δήλωσε αδυναμία και δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ εθνικής και των τοπικών κατηγοριών. Το 2009-10 πέρασε στον πρώτο γύρο τη Ζάκυνθο στην έδρα της με νίκη στα πέναλτι 4-3.Ο αγώνας 0-0.Στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε εντός έδρας από τον Ιωνικό με 1-3. Το 2010-11 πέρασε στον πρώτο γύρο τον Φωκικό στην έδρα της με νίκη στα πέναλτι 4-3.Ο αγώνας 0-0.Στον δεύτερο γύρο αποκλείστηκε από τον Εθνικό εντός έδρας στην παράταση με 1-3 (κανονικός αγώνας 1-1). Το 2011-12 μπήκε στον δεύτερο γύρο και έπαιξε εντός έδρας με την Παναχαική.Έχασε στα πέναλτι με 3-4.Κανονικός αγώνας και παράταση 2-2. Το 2012-13 αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τον Πιερικό χάνοντας εντός έδρας στα πέναλτι με 1-3.Ο αγώνας 0-0. Το 2013-14 συμμετείχε στο κύπελλο Γ εθνικής.Αποκλείστηκε την πρώτη αγωνιστική από την Καστοριά εκτός έδρας με 4-0. Δ εθνική:1 (2008-09) Α κατηγορία ΕΠΣΗΠ:2 (2003-04,2016-17) Κύπελλο ΕΠΣΗΠ:1 (2005-06) Σούπερ καπ ΕΠΣΗΠ:1 (2017) Β κατηγορία ΕΠΣΗΠ:3 (1982-83,1989-90,2002-03) Επίσημη ιστοσελίδα Δόξα Κρανούλας
Σχέσεις Ελλάδας και Κούβας

Οι σχέσεις Ελλάδας και Κούβας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις ανάμεσα στην Κούβα και την Ελλάδα. Η Κούβα έχει πρεσβεία στην Αθήνα και η Ελλάδα έχει πρεσβεία στην Αβάνα. Οι ελληνικές θέσεις σε θέματα που αφορούν την Κούβα εκπονούνται από κοινού με άλλα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 Υπάρχουν μεταξύ 30 και 50 άτομα ελληνικής καταγωγής στην Κούβα. Κατοικούν ως επί το πλείστον στην Αβάνα, όπου υπάρχει ελληνική πρεσβεία. Το 2004, η Κούβα έχτισε τη πρώτη εκκλησία σε 43 χρόνια. Ήταν η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Νικολάου στη Παλιά Αβάνα. Εξυπηρετεί την υπολογιζόμενη σε 8.000 άτομα κοινότητα Ορθόδοξων Χριστιανών της Αβάνας, από τους οποίους 50 είναι Έλληνες. Η πρώτη Ελληνορθόδοξη εκκλησία της Κούβας, η Εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης χτίστηκε το 1950, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για τις υπηρεσίες της εκκλησίας. Το 2004, παρέμεινε το σπίτι για μια παιδική εταιρεία θεάτρου, παρά τις διπλωματικές προσπάθειες του Γιώργου Κωστούλα, πρέσβη της Ελλάδας στην Κούβα, ώστε η εκκλησία να επιστραφεί στον αρχικό σκοπό της. Διεθνείς σχέσεις της Κούβας Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας Σελίδα του Ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τις σχέσεις με την Κούβα Αρχειοθετήθηκε 2012-08-19 στο Wayback Machine.
Socket S1

Η υποδοχή Socket S1 είναι μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους μικροεπεξεργαστές τύπου Turion 64, Athlon 64 Mobile και Sempron της κατασκευαστικής εταιρείας AMD.

 Περιλαμβάνει την υποστήριξη μνήμης δύο καναλιών DDR2 SDRAM, επεξεργαστές με διπλό πυρήνα για λάπτοπ, και την τεχνολογία εικονικοποίησης (αγγλ. virtualization), για να ανταγωνιστεί την σειρά επεξεργαστών Intel Core 2 της Intel. Η εφαρμογή του ξεκίνησε με τον επεξεργαστή Turion 64 X2 το 2006. Η υποδοχή Socket S1 που έχει 638 βελόνες, αντικαθιστά την υποδοχή Socket 754 σε κινητούς προσωπικούς υπολογιστές λάπτοπ. Ίσως κυκλοφορήσουν μητρικές κάρτες ακόμα και για σταθερούς υπολογιστές γραφείου με την υποδοχή αυτή. Αποτελεί μέλος της νέας γενεάς σύγχρονων υποδοχών για επεξεργαστές από την AMD, μαζί με την υποδοχή Socket F (για κεντρικούς υπολογιστές) και την υποδοχή Socket AM2 (για σταθερούς υπολογιστές γραφείου). AMD Comparison AMD Preps to Switch to Socket S1, Socket M2, Socket F Αρχειοθετήθηκε 2016-12-11 στο Wayback Machine. AMD-Roadmap mit Sockel AM2
Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας

Ο Ιωάννης Τριστάνος της Γαλλίας (γαλλικά: Jean Tristan de France, 8 Απριλίου 1250 – 3 Αυγούστου/ 1270), κόμης του Νεβέρ (1265 - 1270), κόμης του Βαλουά και του Κρεπί (1268 - 1270) ήταν Γάλλος πρίγκηπας από την δυναστεία των Καπετιδών, γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας.

 Γεννήθηκε στην Δαμιέτη, έκτο παιδί και τέταρτος γιος του Αγίου Λουδοβίκου ήταν το πρώτο από τα τρία παιδιά που γεννήθηκε όταν ο Γάλλος βασιλιάς συμμετείχε στην Ζ΄ Σταυροφορία, η γενέτειρα του Νταμιέττα είχα κατακτηθεί από τους Σταυροφόρους υπό την ηγεσία του πατέρα του (1249). Σύμφωνα με τον ιστορικό Ιωάννη Τζόινβιλλ ένας ιππότης χρησιμοποιήθηκε σαν μαία όταν γεννήθηκε ο Ιωάννης, δυο μέρες πριν την γέννηση του ο πατέρας του συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Μαμελούκους αυτός ήταν ο λόγος που ονομάστηκε όταν γεννήθηκε Τριστάν δηλαδή θλιμμένος. Βαπτίστηκε στο μεγάλο τζαμί της Δαμιέτης που είχε στο μεταξύ μετατραπεί σε χριστιανική εκκλησία αλλά η γενέτειρα του εγκαταλείφθηκε πίσω στους μουσουλμάνους όταν απελευθερώθηκε ο πατέρας του σαν λίτρο. Τα επόμενα 4 χρόνια ο Ιωάννης τα έζησε στους Αγίους Τόπους όπου γεννήθηκαν τα μικρότερα αδέλφια του Πέτρος Α΄ του Αλανσόν (1251) και Λευκή (1253), όταν μεγάλωσε ο πατέρας του ήθελε να τον εντάξει στους Δομινιτιανούς αλλά ο Ιωάννης το αρνήθηκε. Παντρεύτηκε (1266) την Γιολάνδη Β΄, κόμισσα του Νεβέρ (1247 - 1280) με τον γάμο έγινε κόμης του Νεβέρ, του Οσέρ και της Τοννέρης, το 1268 έγινε κόμης του Βαλουά και του Κρεπί δώρο το οποίο δέχθηκε από τον πατέρα του. Ο Ιωάννης Τριστάν συμμετείχε με τον πατέρα του Λουδοβίκο Θ΄ στην Η΄ Σταυροφορία. Όταν οι Σταυροφόροι έφτασαν από τη Σαρδηνία στην Καρχηδόνα, μεγάλη επιδημία πανώλης θέρισε το στρατό· θύματα ήταν ο Ιωάννης και ο πατέρας του. Ο ίδιος απεβίωσε περίπου τρεις εβδομάδες πριν από τον Λουδοβίκο Θ΄. Τα σώματά τους μεταφέρθηκαν στο Παρίσι και τάφηκαν στη βασιλική του Αγ. Διονυσίου. Ο Ιωάννης δεν άφησε απογόνους και η χήρα του ξαναπαντρεύτηκε (1272) τον Ροβέρτο Γ΄ των Νταμπιέρ κόμη της Φλάνδρας. Η κομητεία τού Βαλουά επέστρεψε στο Γαλλικό στέμμα. Νυμφεύτηκε το 1266 τη Γιολάντα Β΄ του Οίκου της Βουργουνδίας κόμισσα του Νεβέρ, κόρη του Εύδη κόμη του Νεβέρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ιωάννης, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Ιωάννης της Αυστρίας (Johann von Österreich, Φλωρεντία, 20 Ιανουαρίου 1782 – Γκρατς, 11 Μαΐου 1859) ήταν επιφανές μέλος του Οίκου των Αψβούργων-Λωρραίνης, Αυστριακός στρατηγός και Γερμανός αντιβασιλέας.

 Ο Ιωάννης Βαπτιστής Ιωσήφ Φαβιανός Σεβαστιανός ήταν το 13ο παιδί του Λεοπόλδου Β΄ και της Μαρίας Λουίζας της Ισπανίας. Ο Ιωάννης έλαβε μόνο βασική στρατιωτική εκπαίδευση γιατί ήταν από μόνος του ταλέντο, έδειξε μεγάλο ηρωισμό στις μάχες μέχρι που συνετρίβη στη Μάχη του Χόχενλιντεν στις 3 Δεκεμβρίου 1800. Μετά τη σύναψη ειρήνης έγινε αρχηγός της μηχανικής και της αμυντικής υπηρεσίας διευθύνοντας δύο στρατιωτικές ακαδημίες, ενώ στη συνέχεια (1805) διηύθυνε την άμυνα στα στενά του Τυρόλο και το 1809 διηύθυνε το 8ο και το 9ο σώμα στρατού κατά του Ευγένιου ντε Μπωαρναί. Μετά από κάποιες επιτυχίες γνώρισε νέες ήττες στο Πιάβ και στο Ραμπ, με αποτέλεσμα να χάσει τις στρατιωτικές του ικανότητες και ο μεγάλος αδελφός του Φραγκίσκος Β΄ να του αφαιρέσει τη διοίκηση. Από τότε εγκαταστάθηκε στη Στυρία, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση της περιοχής. Έμεινε στη μνήμη των κατοίκων της Στυρίας ως η μεγαλύτερη εκσυγχρονιστική φυσιογνωμία της ιστορίας τους. Είχε διαρκείς συναντήσεις με απλούς ανθρώπους φορώντας την τοπική ενδυμασία και συγκέντρωνε συνέχεια στοιχεία για τις παραδόσεις της περιοχής. Ήταν δεινός φυσιολάτρης, ορειβάτης, κυνηγός και συλλογέας μετάλλων, γι' αυτό μία ορχιδέα που φυτρώνει στα βουνά της περιοχής πήρε το όνομά του. Ίδρυσε (1811) το Ιωάννειο Μουσείο στην πρωτεύουσα της Στυρίας Γκρατς, την αγροτική κοινότητα της Στυρίας (1819), την οικοδομική κοινότητα της Στυρίας και την κοινότητα της ιστορίας της Στυρίας. Εξελέγη τέλος αλλοδαπό μέλος της Ακαδημίας Σουηδικών Σπουδών. Ήταν ο μοναδικός στην οικογένεια που νυμφεύτηκε μία απλή γυναίκα, μη ευγενούς καταγωγής, την Άννα Πλεχλ (1829), κάτι που τον έφερε σε σύγκρουση με την Αυλή στη Βιέννη. Ο γιος, που απέκτησε με τον συγκεκριμένο μοργανατικό γάμο, ο: Φραγκίσκος (1839 - 1891), έγινε κόμης του Μεράν(ο). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Archduke Johann of Austria στο Wikimedia Commons
Γιώργος Σπυρόπουλος

Ο Γιώργος Σπυρόπουλος είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής, διεθνής με την εθνική νέων, που αγωνίστηκε τις δεκαετίες ’60 και ’70 ως επιθετικός. Είχε πάνω από 200 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο και την Παναχαϊκή, ενώ μία σεζόν αγωνίστηκε και στον Ολυμπιακό.

 Ο Γιώργος Σπυρόπουλος ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Α΄ Εθνική τη σεζόν 1968-69 στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε για τρεις σεζόν. Ήταν μέλος της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου που έφτασε ως τα ημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος το 1969, τερμάτισε τέταρτη στο πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων την επόμενη σεζόν. Αντιμετώπισε τη Χάνσα Ροστόκ (σκορ: 0-3, 2-0) και ο Σπυρόπουλος σημείωσε το πρώτο γκολ στη ρεβάνς. Όμως το 1970-71, στην εκπληκτική για το σύλλογο της Ν. Σμύρνης περίοδο που τερμάτισε δεύτερος, είχε πολύ λίγες συμμετοχές. Συνέχισε την καριέρα του στην Παναχαϊκή, όπου αγωνίστηκε ως το 1977. Ήταν βασικό στέλεχος της πιο επιτυχημένης ομάδας στην ιστορία του συλλόγου της Πάτρας, που τερμάτισε επί τρεις συνεχόμενες χρονιές (1971 ως 1974) στην πρώτη εξάδα του πρωταθλήματος και ήταν τέταρτη το 1972-73 κερδίζοντας τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν, κάτι που δεν είχε καταφέρει μέχρι τότε επαρχιακός σύλλογος. Το 1977 πήρε μεταγραφή για τον Ολυμπιακό, όπου είχε μια μέτρια σεζόν και την επόμενη χρονιά επέστρεψε στον Πανιώνιο, όπου έκλεισε την καριέρα του. Επίσης, αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1968. Σημείωση : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81
Kubuntu

Το Kubuntu είναι ελεύθερο και ανοικτού κώδικα λειτουργικό σύστημα που βασίζεται στη διανομή Linux Ubuntu. Χρησιμοποιεί το περιβάλλον εργασίας KDE Plasma. Το Kubuntu είναι επίσημα αναγνωρισμένη έκδοση του Ubuntu και χρησιμοποιεί τα ίδια θεμελιώδη συστήματα και αποθετήρια κώδικα με αυτό. Η ονομασία "Kubuntu" είναι σύντμιση των λέξεων "KDE" και "Ubuntu".

 Η διανομή Kubuntu επί της ουσίας διαφέρει από το Ubuntu στο περιβάλλον εργασίας, τις προεπιλεγμένες εφαρμογές και τα προεγκατεστημένα εργαλεία. Επειδή τα αποθετήρια κώδικα και τα θεμελιώδη συστήματα είναι κοινά, οποιαδήποτε εφαρμογή μπορεί να εγκατασταθεί στο ένα σύστημα μπορεί να εγκατασταθεί και στο άλλο. Το Kubuntu βασίζεται στο περιβάλλον KDE Plasma και τις εφαρμογές KDE Gear, που αναπτύσσoνται από το εγχείρημα KDE. Η ανάπτυξη του Kubuntu υποστηρίζονταν από την Canonical Ltd. μέχρι το 2012 και έκτοτε από την Blue Systems. Η έκδοση desktop του Kubuntu υποστηρίζει τις αρχιτεκτονικές Intel x86 και AMD64. Σε κάποια releases υποστηρίζονταν και άλλες αρχιτεκτονικές όπως οι SPARC, PowerPC, IA-64 (Itanium) και PlayStation 3 (μια ενημέρωση της Sony που έγινε τον Απρίλιο του 2010 απενεργοποίησε το OtherOS, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο να εγκατασταθούν άλλα λειτουργικά συστήματα στο PS3). Το Kubuntu ακολουθεί το σύστημα διανομής του Ubuntu, και οι νέες εκδόσεις παρουσιάζονται ταυτόχρονα με τις αντίστοιχες του τελευταίου. Έτσι, δημιουργούνται δύο εκδόσεις (αγγλ. release) ανά έτος, μία κάθε έξι μήνες, οι οποίες συμπίπτουν με τις αντίστοιχες εκδόσεις του Ubuntu και έχουν ίδιο αριθμό έκδοσης και κωδική ονομασία. Ως αριθμός έκδοσης χρησιμοποιείται το έτος και ο μήνας κατά τον οποίο έγινε η δημοσίευση, ενώ για κωδική ονομασία χρησιμοποιείται πάντοτε ένα επίθετο και το όνομα ενός ζώου, με τις δύο λέξεις να ξεκινούν πάντοτε με το ίδιο γράμμα (στα αγγλικά), όπως «Intrepid Ibex» και «Jaunty Jackalope». Για παράδειγμα, η έκδοση 6.06 του Kubuntu παρουσιάσθηκε τον Ιούνιο του 2006 και είχε την κωδική ονομασία «Dapper Drake». Κωδικές ονομασίες που προηγούνται αλφαβητικά (στα αγγλικά) υποδηλώνουν παλαιότερες εκδόσεις. Το Kubuntu έχει εγκατασταθεί σε περισσότερους από 500.000 υπολογιστές στη Βραζιλία (σε 42.000 σχολεία σε 4000 πόλεις). Οι 14,800 υπολογιστές του Μονάχου που είχαν εγκατεστημένο Linux χρησιμοποιούν το Kubuntu LTS 12.04 και το KDE 4.11. Η κυβέρνηση της πόλης της Ταϊπέι αποφάσισε να αντικαταστήσει τους υπολογιστές που είχαν Windows με το Kubuntu σε 10000 υπολογιστές που χρησιμοποιούνται σε σχολεία. Η γαλλική κυβέρνηση ανακοίνωσε το 2006 ότι θα χρήσιμοποιούσε το Kubuntu σε περισσότερους από 1000 υπολογιστές μέχρι τον Ιούνιο του 2007. Μέχρι τον Οκτώβριο του 2007 το Kubuntu χρησιμοποιείται στο σύνολο των 1100 δημοσίων σχολείων των Καναρίων Νήσων. Ubuntu KDE Επίσημος ιστότοπος Kubuntuguide – Help manual (unofficial), tips, FAQ, and software guide Η σελίδα για τη διανομή στο Distrowatch (Αγγλικά)
Φυλακή Χανίων

Η Φυλακή ή Φλακή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 100 μέτρων και απέχει από τα Χανιά 49 χιλιόμετρα, νότια από το χωριό Δράμια, μαζί με το οποίο απαρτίζουν την τοπική κοινότητα Φυλακής. Κοντά στο χωριό ρέει ο ποταμός Μουσελάς, κατά μήκος του οποίου υπάρχουν νερόμυλοι. Έχει ανακηρυχθεί διατηρητέος οικισμός.

 Το 1981 ανασκάφηκε στη θέση «Της τρύπας τ’ αρμί», περίπου ένα χιλιόμετρο βορειοδυτικά του χωριού, θολωτός τάφος της υστερομινωικής εποχής ΙΙΙΑ2-ΙΙΙΒ, η οποία αντιστοιχεί στην περίοδο 1370-1200 π.Χ.. Ο τάφος βρέθηκε συλημένος, αν και κάποια κτερίσματα διέλαθαν των τυμβορύχων, όπως χρυσοί ρόδακες περιδέρεου, ασημένια και λίθινα δαχτυλίδια και σφραγιδόλιθοι.Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε επί ενετικών χρόνων. Αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Dhramio Flari, στην επαρχία Αποκορώνου, και στην απογραφή του Καστροφύλακα του 1583 ως Flachi με 58 κατοίκους, με 38 οφειλόμενες αγγαρείες και πέντε προνομιούχους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το αναφέρει το 1630 ως Flachi. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Flaki, με 25 χριστιανικές και 4 τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται ως Φλακή με 206 Χριστιανούς κατοίκους και 19 Τούρκους. Στην απογραφή του 1900 υπαγόταν στον δήμο Γεωργιούπολης και το 1920 στον αγροτικό δήμο Κάστελου, ενώ αναφέρεται ως Φυλακή. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κουρνά και τον επόμενο χρόνο στην κοινότητα Κάστελου. Το 1949 ορίστηκε έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Φυλακής, αλλά τελικά η έδρα της κοινότητας μεταφέρθηκε στα Δράμια το 1955. Τελικά, με το πρόγραμμα Καποδίστριας η κοινότητα Φυλακής καταργήθηκε και ο οικισμός εντάχθηκε στο δήμο Γεωργιούπολης και με το πρόγραμμα Καλλικράτης έγινε τμήμα του δήμου Αποκορώνου.Δείτε: Κοινότητα Φυλακής Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Το όνομα του χωριού προέρχεται από τα ελληνικά φυλάκια και τις οθωμανικές φυλακές που υπήρχαν στην περιοχή. Εντός του χωριού σώζονται τα οθωμανικά κτίρια της Φυλακής και του Δικαστηρίου. Το κτίριο του παλαιού Δημοτικού Σχολείου της Φυλακής έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1γ του Ν. 3028/2002, διότι αποτελεί ένα μορφολογικά ενδιαφέρον ισόγειο λιθόκτιστο σχολικό κτίριο, το οποίο κατασκευάστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, σύμφωνα με το κρατικό πρόγραμμα ανέγερσης σχολικών κτιρίων της τετραετίας Ελευθερίου Βενιζέλου (1928-1932).Περίπου ένα χιλιόμετρο βορειοδυτικά του χωριού σώζεται θολωτός τάφος της υστερομινωικής εποχής ΙΙΙΑ2-ΙΙΙΒ. Ο θάλαμος είναι σχεδόν τετράγωνος με διαστάσεις 3,4 επί 3,65 μέτρα και έχει ύψος 3,8 μέτρα. Είναι κατασκευασμένος από πλακοειδής ασβεστόλιθους. Στην είσοδο του θαλάμου οδηγεί λαξευμένος κατηφορικός διάδρομος μήκους 11,1 μέτρων και πλάτους 1,67 μέτρων. Η είσοδος έχει ύψος 1,67 μέτρα και στο παρελθόν ήταν σφραγισμένη. Πάνω από την είσοδο υπάρχει κάθετη πλάκα. Μοιάζει αρχιτεκτονικά με τον θολωτό τάφο στο Μάλεμε.
Τάκης Παραφέστας

Ο Δημήτρης «Τάκης» Παραφέστας (γενν. 1 Δεκεμβρίου 1953, Φαλάνη Λάρισας) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Φαλανιακό και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του με την ΑΕΛ στην Α' Εθνική Κατηγορία (σημερινή Σούπερ Λιγκ).

 Ο Παραφέστας γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Φαλάνη της Λάρισας και σε ηλικία 15 ετών άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο με την τοπική ομάδα τον Φαλανιακό από το 1968 μέχρι το 1975, όπου και στην συνέχεια εντάχθηκε στην ομάδα της ΑΕΛ ξεκινώντας την καριέρα του ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Στην ΑΕΛ παρέμεινε μέχρι το 1987 έχοντας πάρει μέρος σε 246 αγώνες και πετυχαίνοντας και 4 γκολ. Κατά την διάρκεια της παραμονής του στην ΑΕΛ αγωνίζονταν στη θέση του Αμυντικού και κατέκτησε μαζί με την ομάδα του το Κύπελλο Ελλάδος το 1985 όπου ήταν και ο αρχηγός της ΑΕΛ. Το 1987 πήρε μεταγραφή στην ομάδα των Τρικάλων όπου και παρέμεινε μέχρι το 1988. Με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου εμφανίστηκε μόνο σε έναν φιλικό αγώνα ενάντια στην Ανατολική Γερμανία στις 15 Φεβρουαρίου 1984. Ο Παραφέστας ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής το 2000 αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της ΑΕΛ. Το 2003, όταν η ΑΕΛ αγωνίζονταν στη Γ' Εθνική Κατηγορία και ήταν κοντά στη ζώνη υποβιβασμού και στη διάλυση της, ο Παραφέστας ανέλαβε για ακόμη μία φορά την τεχνική ηγεσία της ομάδας και κατάφερε να σώσει τον ιστορικό σύλλογο από τον υποβιβασμό όταν στον προτελευταίο αγώνα της περιόδου η ομάδα αναδείχθηκε ισόπαλη με σκορ 3–3 στα Χανιά ενάντια στον τοπικό σύλλογο και την τελευταία αγωνιστική νίκησε τη Νίκη Βόλου στο ιστορικό Αλκαζάρ με 1-0. Την επόμενη περίοδο κατάφερε να ανεβάσει τον σύλλογο στη Super League 2 κερδίζοντας παράλληλα και το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής κατηγορίας και μετά παραιτήθηκε. Έκτοτε συνεχίζει την καριέρα του ως προπονητής σε διάφορες θεσσαλικές ομάδες κυρίως του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου όπως είναι ο Ηρακλής Σοφάδων (2006–2007), ο Ηρακλής Λάρισας (2014) και ο Αχιλλέας Φαρσάλων (2015-2017), στον Ατρόμητο Παλαμά (2019–2021). ΑΕΛΚύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1984-85 Το προφίλ του Τάκη Παραφέστα στο transfermarkt.com Ο Τάκης Παραφέστας στο national-football-teams.com
Κύπελλο Εθνών Αφρικής 2012

To Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2012 διοργανώθηκε από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (CAF) και φιλοξενήθηκε από δύο χώρες, την Γκαμπόν και την Ισημερινή Γουινέα. Ήταν η 28η διοργάνωση για την διεκδίκηση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής. Υποψήφιες χώρες για την ανάληψη της διοργάνωσης ήταν επίσης η Μοζαμβίκη, η Ναμίμπια, η Ζιμπάμπουε και η Σενεγάλη. Για πρώτη φορά στην ιστορία, η CAF επέλεξε ταυτόχρονα τους διοργανωτές των επόμενων τριών κυπέλλων. Έτσι η Ανγκόλα επελέχθηκε για τη διοργάνωση του 2010, οι Γκαμπόν/Ισημερινή Γουινέα για αυτή του 2012 ενώ για το 2013 αρχικά ήταν η Λιβύη η οποία αντικαταστάθηκε από τη Νότια Αφρική. Η Λιβύη ανέλαβε τη διοργάνωση του 2017. Η Νιγηρία θα αντικαταστήσει μια από αυτές τις χώρες εάν κριθούν ακατάλληλες.

 Τα προκριματική διαδικασία περιλάμβανε οκτώ ομίλους των τεσσάρων ομάδων, έναν των τριών (μετά την αποχώρηση της Μαυριτανίας) και έναν των πέντε. Στην τελική φάση προκρίθηκαν οι πρώτοι αλλά και οι δύο συνολικά καλύτεροι δεύτεροι των ομίλων. Τα προκριματικά πέρασαν 14 ομάδες που αν τις προσθέσουμε στους δύο διοργανωτές μας κάνουν τους 16 τελικούς συμμετέχοντες. Οι αγώνες του 1ου και 2ου ομίλου θα γίνουν σε γήπεδα της Ισημερινής Γουινέας, ενώ οι αντίστοιχοι του 3ου και του 4ου ομίλου στα γήπεδα της Γκαμπόν. Αν δύο ή περισσότερες ομάδες τελειώσουν τη φάση ομίλων με τον ίδιο αριθμό πόντων, κατατάσσονται με βάση τα ακόλουθα κριτήρια: κερδισμένοι πόντοι στους αγώνες μεταξύ των εκάστοτε ομάδων, διαφορά γκολ στους αγώνες μεταξύ των εκάστοτε ομάδων, αριθμός συνολικών γκολ στους αγώνες μεταξύ των εκάστοτε ομάδων, διαφορά γκολ σε όλους τους αγώνες του ομίλου, αριθμός συνολικών γκολ σε όλους τους αγώνες του ομίλου, πόντοι ευ αγωνίζεσθαι λαμβάνοντας υπόψη τις κίτρινες και κόκκινες κάρτες, κλήρωση της οργανωτικής επιτροπής.Όλες οι ώρες ταυτίζονται με την Ώρα Δυτικής Αφρικής (UTC+1). Η έναρξη του αγώνα καθυστέρησε λόγω της δυνατής βροχής και έτσι έγινε στις 18:15 αντί για τις 17:00. Ο αγώνας ξεκίνησε στις 21:15 αντί για 20:00 λόγω της καθυστέρησης στον αγώνα Λιβύη–Ζάμπια. Καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης: Κρίστοφερ Κατόνγκο Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης: Εμάνουελ Μαγιούκα Παίκτης που τήρησε το Fair-Play: Ζαν-Ζακ Γκοσό Βραβείο Fair-Play: Ακτή Ελεφαντοστού Τερματοφύλακας Κένεντι Μουίν Αμυντικοί Ζαν-Ζακ Γκοσό Στονφίρα Σούζου Τζον Μενσά Ανταμά Ταμπουρά Κεντρικοί Μέσοι Εμάνουελ Μαγιούκα Γιαγιά Τουρέ Ζερβινιό Σεϊντού Κεϊτά Επιθετικοί Κρίστοφερ Κατόνγκο Ντιντιέ Ντρογκμπά
Ω-Κλαιρ Άρης ΦΚ

Ο Ω-Κλαιρ Άρης ΦΚ (Eau Claire Aris FC) είναι ελληνοαμερικανικός ερασιτεχνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη Ω-Κλαιρ (Eau Claire) του Ουισκόνσιν των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε το 2009 και μετέχει στη Μεσοδυτική Κατηγορία (Midwest Division) της National Premier Soccer League (NPSL), η οποία εκπροσωπεί τις Δυτικές ΗΠΑ στην αμερικανική ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομοσπονδία (United States Adult Soccer Association-USASA). Αντιστοιχεί στο τέταρτο επίπεδο της αμερικανικής ποδοσφαιρικής πυραμίδας. Ο Άρης έχει χρώματα κιτρινόμαυρα και λευκά, έμβλημα τον θεό του πολέμου Άρη και αγωνίζεται στο Μπόλινγκερ Φιλντ (Bollinger Field) της πόλης Ω-Κλαιρ.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 2009 από τον Ελληνοαμερικανό επιχειρηματία Γκρεγκ Σαλιάρα, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης ενός επιτυχημένου ποδοσφαιρικού εμπορικού οίκου στην πόλη Ω-Κλαιρ. Της έδωσε το όνομα "Άρης" προς τιμή της αγαπημένης του ελληνικής ομάδας, του Άρη Θεσσαλονίκης, γι' αυτό έχει παρόμοια χρώματα και έμβλημα. Αμέσως, εντάχθηκε στο πρωτάθλημα Μεσοδυτικών πολιτειών (Midwest Division) της National Premier Soccer League, στο οποίο έδωσε το πρώτο ματς στις 31 Μαΐου 2009, χάνοντας με 0-5 από τους γειτονικούς "Madison 56ers". Την πρώτη σεζόν δεν έκανε ούτε μία νίκη και τερμάτισε στην προτελευταία θέση. Τα επόμενα χρόνια τερμάτισε στις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας, χωρίς να προκριθεί στα πλέιοφ. Υπό την αιγίδα του Άρη λειτουργούν επίσης ομάδες γυναικών, εφήβων, παίδων και ακαδημιών που μετέχουν σε αντίστοιχα πρωταθλήματα. Συνολικά οι ενεργές ομάδες του Άρη έχουν ως εξής: Ανδρική ομάδα (Μen Senior Team): NPSL-Midwest Division. Γυναικεία ομάδα K-18 (U18 ARIS LADIES). Εφηβική ομάδα Κ-16 (U16 ARIS JUNIORS). Παιδική ομάδα Κ-14 (U14 ARIS CHICOS). Ποδοσφαιρική Ακαδημία (ARIS YOUTH ACADEMY). Επίσημη Ιστοσελίδα. Aris FC making war at Dorais Field this summer. Ιστοσελίδα NPSL.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1950

Το 5ο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή "πρωτάθλημα ΣΙΣΜ", όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα από τα αρχικά CISM: Conseil International du Sport Militair, του "Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού", διοργανώθηκε το 1950, με συμμετοχή 7 κρατών. Η τελική φάση διεξήχθη στη Χάγη της Ολλανδίας τον Ιούνιο του 1950. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Ιταλίας.

 Στην προκριματική φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ. Στην τελική φάση προκρίθηκαν τέσσερις ομάδες, οι οποίες αγωνίστηκαν στους ημιτελικούς. Οι δύο νικήτριες έπαιξαν στον τελικό και οι ηττημένες για την τρίτη θέση. Στις περιπτώσεις ισοπαλίας, κριτήριο πρόκρισης αποτέλεσε ο αριθμός των κόρνερ που κέρδισε η κάθε ομάδα, ένα κριτήριο που εφαρμόστηκε για πολλά χρόνια στη συγκεκριμένη διοργάνωση, με τη λογική ότι η ομάδα που κέρδιζε πιο πολλά κόρνερ ήταν πιο επιθετική. Είναι γνωστό μόνο ένα αποτέλεσμα: 25/5/1950, Ρώμη: Ιταλία-Τουρκία: 3-0 Όλοι οι αγώνες έγιναν στη Χάγη, τον Ιούνιο του 1950. Ημιτελικοί Ιταλία-Γαλλία: 1-1 (περισσότερα κόρνερ η Ιταλία) Βέλγιο-Ολλανδία: 4-1 Αγώνας 3ης θέσης Γαλλία-Ολλανδία: 4-4 (περισσότερα κόρνερ η Γαλλία) ΤΕΛΙΚΟΣ 18/6/1950: Ιταλία-Βέλγιο: 2-1 (Τζιρόντο 25΄, Φαρίνα 65΄- Σαερέν 72΄) RSSSF Αθλητικά αρχεία εφ. "Αθλητική Ηχώ", 20/6/1950.
Γεώργιος Ραιδεστηνός Β΄

Ο Γεώργιος Ραιδεστηνός Β΄ (Ραιδεστός, 1833 - Κωνσταντινούπολη, 1889) υπηρέτησε την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία σαν Λαμπαδάριος, όταν ο Στέφανος ο Λαμπαδάριος ασθενούσε. Υπήρξε αμίμητος εκτελεστής της Ψαλτικής Τέχνης, και δεν υστερούσε από κανέναν των συγχρόνων του ψαλτών. Ήταν ιδιαίτερα φημισμένος για το αρχαΐζον Πατριαρχικό μουσικό του ύφος.

 Γεννήθηκε το 1833 στη Ραιδεστό, όπου και διδάχθηκε για πρώτη φορά μουσική. Τελειοποίησε τις σπουδές του στην Κωνσταντινούπολη δίπλα στον πρωτοψάλτη της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας Κωνσταντίνο Βυζάντιο, κατόπιν συστάσεως του εφησυχαζομένου τότε στην Αντιγόνη πρώην Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντίνου Α' του Σιναίου.Διετέλεσε ιεροψάλτης σε διάφορες εκκλησίες τού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Το 1863, όταν ήταν Πατριάρχης ο Σωφρόνιος Γ´, αναδείχθηκε Λαμπαδάριος της Μεγάλης Εκκλησίας· ως Πρωτοψάλτης υπηρετούσε τότε ο Ιωάννης ο Βυζάντιος. Στις 2 Φεβρουαρίου 1871, με Πατριάρχη τον Γρηγόριο ΣΤ´ διαδέχθηκε τον Σταυράκη Γρηγοριάδη στη θέση του Πρωτοψάλτη, στην οποία και παρέμεινε μέχρι 4 Νοεμβρίου του 1875. Αποσύρθηκε από το Πατριαρχείο κατά τον Οκτώβριο του 1876 και χοροστάτησε στον Γαλατά στις εκκλησίες του Αγίoυ Ιωάννου των Χίων, του Αγίoυ Νικολάου και του Σωτήρος Χριστού, στην εκκλησία της Αγίας Τριάδος στο Πέραν και κατά το τέλος του βίου του στην εκκλησία του Αγίoυ Νικολάου στο Τσιβαλί. Διετέλεσε για μια τετραετία (1880 - 1884) πρόεδρος του Ελληνικού Μουσικού Συλλόγου στον Γαλατά και διευθυντής και καθηγητής της Μουσικής Σχολής του Συλλόγου (1882). Ανέδειξε λίγους, αλλά αξιόλογους μαθητές. Απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη κατά τον Αύγουστο του 1889. Ο Γεώργιος Ραιδεστηνός Β΄ εργάστηκε και συνείσφερε σε όλα τα μαθήματα της ενιαυσίας ακολουθίας. Συνέθεσε αρκετούς ύμνους που ξεχωρίζουν για το μέλος και τη γλυκύτητά τους. Εξέδωσε δύο μουσικά βιβλία, σε ένα από αυτά βρίσκονται οι ασματικές ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος και του Πεντηκοσταρίου μετὰ της τυπικής διατάξεως. Θαυμάσια άσματά του εκδόθηκαν στο «Μουσικὸν Ἀπάνθισμα» του Δημητρίου Κυφιώτου (1894), στο «Ἕν ἄνθος τῆς καθ ἡμᾶς ἐκκλησιαστικῆς μουσικῆς» του Αγαθαγγέλου Κυριαζίδου (1896) και στην «Φόρμιγγα» μια Αθηναϊκή μουσική εφημερίδα. Υμνογράφοι της Βυζαντινής μουσικής (στα Αγγλικά). Αποστολική Διακονία. σελ. 104. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2013. Βιογραφίες Ραιδεστηνὸς Β', Γεώργιος. Πολίτικα Ανοιχαντάρια (PDF). cymVolon.com: Μεγάλη Εκκλησία. σελίδες 191–201. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 21 Ιουλίου 2013. Παρτιτούρες Βυζαντινής μουσικής
Αγία Βαρβάρα Δεματίου Ιωαννίνων

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στα Ιωάννινα, δείτε: Αγία Βαρβάρα Ιωαννίνων Η Αγία Βαρβάρα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δεματίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ανατολικού Ζαγορίου, του δήμου Ζαγορίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ιωαννίνων, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

 Η Αγία Βαρβάρα είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές απολήξεις του όρους Λάκμος και στα δεξιά του ποταμού Μετσοβίτικου, πάνω στην επαρχιακή οδό Μετσόβου-Ιωαννίνων, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 885. Aπέχει περίπου 37 χλμ. ΒΑ. των Ιωαννίνων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Δεματίου του νομού Ιωαννίνων. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Δεματίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικού Ζαγορίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ανατολικού Ζαγορίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ζαγορίου. Ο πετρόχτιστος ναός του Αγίου Νικολάου με το ψηλό καμπαναριό, στη νοτιοδυτική έξοδο του χωριού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.facebook.com/%CE%99%CE%B5%CF%81%CF%8C%CF%82-%CE%9D%CE%B1%CF%8C%CF%82-%CE%91%CE%B3%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CE%9D%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%BB%CE%AC%CE%BF%CF%85-%CE%94%CE%B5%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85-394603210915065/
Νοσοκομείο Τενόν

Το νοσοκομείο Τενόν βρίσκεται στο νούμερο 4 της οδού Κίνας (rue de la Chine) , στο 20ό διαμέρισμα του Παρισιού. Αποτελεί μέλος του οργανισμού AP-HP και ανήκει στα πανεπιστημιακά νοσοκομεία του Ανατολικού Παρισιού. Είναι ιδιαίτερα γνωστό για τις μονάδες ουρολογίας και πνευμονολογίας που διαθέτει. Είναι πιστοποιημένο από την Ανωτάτη Αρχή Υγείας της Γαλλίας (HAS).

 Το νοσοκομείο φέρει το όνομα του Γάλλου χειρουργού Ζακ Ρενέ Τενόν (1724-1816). Η κατασκευή του νοσοκομείου ξεκίνησε το 1870 με σχέδια της αρχιτέκτονος Marie-Etienne Billon, ωστόσο σταμάτησε κατά τη διάρκεια του Γαλλοπρωσικoύ πολέμου (1870) και αργότερα λόγω της Παρισινής Κομμούνας. Το νοσοκομείο ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1878 με την ονομασία "Νοσοκομείο Ménilmontant". Τον Φεβρουάριο του 1879 μετονομάστηκε σε νοσοκομείο Τενόν προς τιμήν του Ζακ Τενόν, ενός χειρουργού του δέκατου όγδοου αιώνα ο οποίος είχε σχεδιάσει τα αρχικά στάδια κατασκευής και οργάνωσης του νοσοκομείου στο βιβλίο του "Mémoire des hôpitaux de Paris”. Στις 19 Δεκεμβρίου του 1915 γεννήθηκε στο νοσοκομείο Τενόν η Γαλλίδα τραγουδίστρια Εντίθ Πιάφ . Το 2019 ο Γάλλος καλλιτέχνης Hom Nguyen αποτίει φόρο τιμής στην Εντίθ Πιάφ, δημιουργώντας το πορτρέτο της, το οποίο τοποθετείται μετέπειτα στην είσοδο του θαλάμου Meyneil. Μια γιγαντιαία τοιχογραφία καλύπτει επίσης το εξωτερικό τοίχωμα του κτηρίου. Ο Joseph Pleigneur, γνωστός και ως Manda, μαχαίρωσε τον François Leca έξω από το νοσοκομείο Τενόν . Ο Joseph Pleigneur ήταν σύντροφος της περίφημης Γαλλίδας ιερόδουλης Amélie Hélie, γνωστής και ως "Casque d'Or". Λόγω της βίαιης φύσης του Joseph, η Amélie διέκοψε τη σχέση τους και εν συνεχεία ξεκίνησε να διατηρεί σχέση με τον François Leca, κάτι το οποίο εξόργισε τον Joseph. O τελευταίος καταδίωξε τον Leca και την Amélie και αφού εισέβαλε στο ξενοδοχείο όπου διέμεναν, πυροβόλησε τον Leca στο χέρι και στο μηρό. Ο Leca μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Tenon για θεραπεία. Μετά από μερικές μέρες και αφού επουλώθηκαν τα τραύματά του, ο Leca εξήλθε από το νοσοκομείο όπου τον παραμόνευε ο Joseph και τον μαχαίρωσε. Ο Leca ωστόσο κατάφερε να επιβιώσει της επίθεσης. Τα γεγονότα αυτά ενέπνευσαν αργότερα τον Jacques Becker να δημιουργήσει την ταινία Casque d'Or. Ο Ουκρανός αναρχικός Nestor Makhno πέθανε στο νοσοκομείο Tenon στις 25 Ιουλίου 1934. Το 1961 ο ιατρός Gabriel Richet ίδρυσε το τμήμα νεφρολογίας του νοσοκομείου Tenon. Στις 20 Νοεμβρίου του 1922 εγκαινιάστηκε στο νοσοκομείο Tenon η μονάδα ακτινοθεραπείας. Η πρώτη επιτυχημένη γονιμοποίηση in vitro που είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση τριδύμων πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιανουαρίου του 1985. Το νοσοκομείο εξυπηρετείται από τις γραμμές του μετρό 3 και 3bis στο σταθμό Gambetta, καθώς και από τις γραμμές λεωφορείων RATP 26 60 61 64 69 στο Gambetta. Συνορεύει ανατολικά με την οδό Pelleport, δυτικά με την πλατεία Édouard-Vaillant, νότια με την οδό Belgrand, και βόρεια με τη λεωφόρο Gambetta. Tenon, το νοσοκομείο Ménilmontant . Υπό τη διεύθυνση του Dominique Meyniel . Le Cherche Midi, 2008.
Νικητές στο Αμερικανικό Όπεν (διπλό μικτό)

Το διπλό μικτό του τουρνουά αντισφαίρισης του Αμερικανικού Όπεν ξεκίνησε το έτος 1892, με πρώτους νικητές τη Μέιμπελ Καχίλ και τον Κλάρενς Χόμπαρτ. Η Καχίλ ήταν νικήτρια και στο απλό το 1891.

 Κατάλογοι νικητών στο Αμερικανικό ΌπενΝικητές στο Αμερικανικό Όπεν (απλό ανδρών) Νικήτριες στο Αμερικανικό Όπεν (απλό γυναικών) Νικητές στο Αμερικανικό Όπεν (διπλό ανδρών) Νικήτριες στο Αμερικανικό Όπεν (διπλό γυναικών)Νικητές Γκραν Σλαμ, στο διπλό μικτόΝικητές στο Αυστραλιανό Όπεν (διπλό μικτό) Νικητές στο Ρολάν Γκαρός (διπλό μικτό) Νικητές στο Γουίμπλεντον (διπλό μικτό)
Μπάρδουρ α Στέιγκ Νίλσεν

Ο Μπάρδουρ α Στέιγκ Νίλσεν (Bárður á Steig Nielsen', προφορά στη γλώσσα φερόε: [ˌbɔ͡ɑɹʊɹ ɔ͡ɑ ˈsta͡ɪ ˈnɪlsɛn] ; γεννημένος στις 16 Απριλίου 1972) είναι πολιτικός και επιχειρηματίας από τις νήσους Φερόε που υπηρετεί ως ηγέτης του Κόμματος της Ένωσης από το 2015 και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τις 16 Σεπτεμβρίου 2019 έως τις 22 Δεκεμβρίου 2022. Είναι επίσης τερματοφύλακας της ομάδας χάντμπολ VÍF Vestmanna και πρώην παίκτης χάντμπολ της εθνικής ομάδας των Νήσων Φερόε.

 Ο Νίλσεν ολοκλήρωσε το πρώτο μέρος της εκπαίδευσης του στη Διοίκηση λογιστικής από το Πανεπιστήμιο του Άαρχους, τη Σχολή Επιχειρήσεων και Κοινωνικών Επιστημών και έχει παρακολουθήσει μερικά από τα μαθήματα της εκπαίδευσης Merkonom από τη Føroya Handilsskúli . Ξεκίνησε την επιχειρηματική του καριέρα ως υπάλληλος στη λογιστική εταιρεία Rasmussen og Weihe στο Τόρσχαβν 1993–2000. Από το 2001 έως το 2004 εργάστηκε ως επικεφαλής λογιστής στο Kollafjord Pelagic στο Kollafjørður . Το 2007 άφησε τη θέση του ως υπουργός Οικονομικών των Νήσων Φερόε για να γίνει ο γενικός διευθυντής του μεγάλης κλίμακας οικοδομικού έργου SMI Stóratjørn στο Hoyvík, που σχεδιάστηκε από Ισλανδούς επιχειρηματίες. Το έργο δεν υλοποιήθηκε ποτέ λόγω της οικονομικής κρίσης του 2007–08. Ο Νίλσεν εργάσθηκε εκεί μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009. Το 2009–2010 ήταν ο γενικός διευθυντής ενός μηχανουργείου στο Χόιβικ 2009–2010. Από το 2010 ήταν ο CFO της τηλεφωνικής εταιρείας Vodafone Føroyar στην Τόρσχαβν. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του αεροδρομίου Vágar, της Kollafjord Pelagic και μερικών άλλων εμπορικών εταιρειών στην Τόρσχαβν. Ο Νίλσεν εξελέγη στο κοινοβούλιο των Φερόε εκπροσωπώντας το Norðurstreymoy κατά τις περιόδους 2002–2004 και 2004–2008. Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο του Γιόανες Άιντεσγκααρτ από το 2004, αλλά άφησε τη θέση για να γίνει επικεφαλής του οικοδομικού έργου Stóra Tjørn, το οποίο αργότερα ακυρώθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης. Στις εκλογές του 2011, επανεξελέγη στο Løgting. Τον Μάρτιο του 2015 εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματός του και στις 24 Οκτωβρίου 2015 εξελέγη πρόεδρος του Κόμματος της Ένωσης.