Confessions on a Dance Floor

Το Confessions on a Dance Floor είναι το δέκατο στούντιο άλμπουμ από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια - τραγουδοποιό Μαντόνα. Κυκλοφόρησε στις 11 Νοεμβρίου 2005 από την Warner Bros Records και ήταν μια τελείως διαφορετική δουλειά από το προηγούμενο άλμπουμ της American Life (2003). Έχει επιρροές απ' την 70's και 80's ντίσκο, καθώς και από τη σύγχρονη μουσική των κλαμπς. Αρχικά, εργάστηκε με τον Mirwais Ahmadzai αλλά αργότερα ένιωσε ότι η συνεργασία τους δεν πήγαινε προς την κατεύθυνση που ήθελε. Έτσι, ξεκίνησε απ' την αρχή την προετοιμασία του άλμπουμ με τον Stuart Price. Μουσικά το άλμπουμ είναι δομημένο σαν ένα σετ DJ. Τα τραγούδια είναι αναμειγμένα και συνδέονται έτσι, ώστε να παίζονται χωρίς να υπάρχει κανένα κενό. Τον τίτλο τον πήρε γιατί το tracklisting του άλμπουμ αποτελείται από ξέγνοιαστα και χαρούμενα τραγούδια στην αρχή, ενώ στη συνέχεια εξελίσσονται σε πιο σκοτεινές μελωδίες και στίχους. Σε διάφορα τραγούδια του άλμπουμ χρησιμοποιεί δείγματα από καλλιτέχνες όπως οι ABBA, Donna Summer, Pet Shop Boys, Bee Gees και Depeche Mode. Ένα κομμάτι του άλμπουμ, το "Isaac", δεν έγινε αποδεκτό από ορισμένους ισραηλινούς ραβίνους γιατί ισχυρίστηκαν ότι απευθύνεται στον Yitzhak Luria (λόγιο της Καμπάλα τον 16ο αιώνα). Σύγχρονοι κριτικοί επαίνεσαν το άλμπουμ χαρακτηριζοντάς το, ως την επιστροφή της κλασσικής Μαντόνα και το κατέταξαν ως ένα από τα καλύτερα της. Το 2007 τιμήθηκε με βραβείο Γκράμι στην κατηγορία Best Electronic/Dance Album, καθώς και μ' ένα βραβείο από τα BRIT Awards το 2006, στην κατηγορία International Female Solo Artist. Μετά την κυκλοφορία του, το άλμπουμ έφτασε την κορυφή των τσαρτς σε 40 χώρες, κερδίζοντας μια θέση στο βιβλίο του Ρεκόρ Γκίνες. Παρά το γεγονός ότι κυκλοφόρησε προς το τέλος του 2005 κατετάχθη ως το έκτο άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις εκείνης της χρονιάς. Υπολογίζεται ότι μέχρι σήμερα έχει πουλήσει πάνω από 12 εκατομμύρια αντίτυπα.

 Η Μαντόνα σε μια συνέντευξη στο Billboard είπε ότι ξενυχτούσαν για να εργάζονται πάνω στο άλμπουμ μαζί με τον Price. Αυτό έδωσε την ευκαιρία στη Μαντόνα να εργαστεί σε άλλες πτυχές των συνθέσεων. Επίσης, είπε ότι η συνεργασία τους ήταν σαν αδερφού - αδερφής σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες συνεργασίες της, αφού είχαν δουλέψει μαζί κιόλας και στη Re-Invention World Tour. Μουσικά το άλμπουμ είναι δομημένο σαν ένα νυχτερινό σετ που αποτελείται από έναν DJ. Η μουσική ξεκινά από το φως και τη χαρά, και καθώς εξελίσσεται, γίνεται πιο έντονη, με τους στίχους να ασχολούνται περισσότερο σχετικά με προσωπικά συναισθήματα, όπως, εξομολογήσεις (Confessions). Σύμφωνα με τη Madonna, Αυτή ήταν η κατεύθυνση του δίσκου μου, αυτός ήταν ο σκοπός, να μπορείτε να τον ακούσετε σ' ένα πάρτυ ή στο αυτοκίνητο σας. Ασταμάτητα. Το πρώτο τραγούδι του άλμπουμ "Hung Up", έχει ένα sample απ'τους ΑΒΒΑ το "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight) (1979). Στο "Forbidden Love", ενσωμάτωσε στοιχεία απ'το έργο του Electronic γκρουπ Kraftwerk. Το "Push" είναι σαν μια συνέχεια του "Borderline" (1984) και ήταν αφιερωμένο στον τότε σύζυγο της Guy Ritchie. Έναν παλλόμμενο ρυθμό έχει το "Isaac", το οποίο ήταν το μόνο τραγούδι που έφερνε σαν μπαλάντα στο άλμπουμ. Ωστόσο, το τραγούδι είχε επικριθεί έντονα από μια ομάδα Ισραηλινών που σχολίασαν ότι η Μαντόνα βλασφημούσε τη θρησκεία τους. Αρχικά, η Μαντόνα ήθελε να το ονομάσει "Fear of Flying". Όσο αφορά τους στίχους, στο "Sorry" λέει τον τίτλο του τραγουδιού (στα ελληνικά "Συγνώμη") σε 10 διαφορετικες γλώσσες. Στο "I Love New York" απεικονίζει τη Μαντόνα να υμνεί την πόλη που την έκανε αυτό που είναι σήμερα, στο "Let It Will Be" τραγουδάει για την επιτυχία και τη δόξα και με το "Like It or Not" μιλάει για το σταυροδρόμι του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος. Το Confessions on a Dance Floor κέρδισε παγκόσμια αναγνώριση απ' τους κριτικούς. Το τελικό του σκορ από τη Metacritic ήταν 80/100, βασισμένο σε 28 επαγγελματικές κριτικές. Ο Keith Caulfield από το Billboard σχολίασε είναι μια ευπρόσδεκτη επιστροφή από τη Βασιλισσα της Ποπ. Ο Stephen Thomas Erlewine από το Allmusic ανέφερε ότι είναι η πρώτη φορά που η Μαντόνα ακούγεται σαν ένας βετεράνος μουσικός. Ο Alan Braidwood απ' το BBC υποστήριξε, είναι το πιο εμπορικό άλμπουμ της Μαντόνα τα τελευταία 15 χρόνια. Ο Alexis Petridis από την εφημερίδα The Guardian είπε, μπορεί να είναι μια επιστροφή στις βασικές αξίες της Μαντόνα, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει κάτι πρωτότυπο και γενναίο με το άλμπουμ. Ο Peter Robinson από το Observer Music Monthly δήλωσε ότι είναι στο ίδιο επίπεδο με τα True Blue (1986) και Like a Prayer (1989). Υποστηρίζει ότι το άλμπουμ δεν θα ήταν έτσι όπως είναι αν δεν υπήρχε η Μαντόνα, αλλά η παραγωγή του Stuart Price κλέβει την παράσταση. Σύμφωνα με τον Deusner, το πρώτο μισό του άλμπουμ, μέχρι το κομμάτι "I Love New York" ήταν δυνατό, άλλα το δεύτερο μέρος του χάνει τη λεπτή ισορροπία μεταξύ της ποπ ελαφρότητας και της πνευματικής βαρύτητας. Ο Thomas Inskeep από το Stylus Magazine τη θεώρησε ως την καλύτερη προσπάθειά της μετά το Ray of Light, ενώ ο Kelefa Sanneh από τους New York Times το αποκάλεσε ενθουσιώδες. Ο Christian John Wikane από το περιοδικό PopMatters.com σχολίασε ότι, αποδεικνύει ότι η Μαντόνα μπορεί να πλησιάζει τα 50, αλλά παραμένει μια δυνατή παρουσία στην ποπ μουσική. Το The Village Voice επισήμανε ότι βρήκε τη μουσική της μοίρα και είναι άνετα ο χορευτικός δίσκος της χρονιάς. Ο Alan Light από το Rolling Stone δήλωσε, το άλμπουμ μας δείχνει ότι η Μαντόνα δεν έχασε ποτέ την πίστη της για τη δύναμη του ρυθμού, και συνέχισε, το άλμπουμ δεν θα αντέξει στο πέρασμα του χρόνου όπως οι ένδοξες πρώτες επιτυχίες της απ' τα 80's, αλλά μπορεί ακόμα να κάνει τον κόσμο να χορέψει."Τέλος, ο Jason Shawhan από την ιστοσελίδα About.com ονόμασε το άλμπουμ το πιο διασκεδαστικό που έχει βγάλει μετά το True Blue. Κέρδισε βραβείο στην κατηγορία Best International Female Solo Artist το 2006, στα BRIT Awards. Την ίδια χρονιά το άλμπουμ κέρδισε την κατηγορία World's Best Selling Pop Artist and Best Selling U.S. Artist, στα World Music Awards. Ήταν υποψήφια για πέντε βραβεία στα MTV Video Music Awards 2006 για το πρώτο σινγκλ, Hung Up. Ήταν επίσης υποψήφια στα MTV Europe Music Awards, στις κατηγορίες Best Album of the Year, Best Pop Video, and Best Female Artist. Το 2007 κέρδισε Γκράμι στην κατηγορια Best Dance/Electronic Album. Έφτασε το νούμερο 1 σε 40 χώρες. Στις ΗΠΑ, το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στο Billboard 200 chart, πουλώντας 350.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα. Μέχρι το 2013 έχει πουλήσει 1,703,000 αντίτυπα στην Αμερική. Έχει πιστοποιηθεί δύο φορές πλατινένιο στην Αυστραλία και πήγε στο νούμερο ένα επίσης στον Καναδά με πωλήσεις 74,000 την πρώτη εβδομάδα. Στην κορυφή των τσαρτ βρέθηκε και στο Ηνωμένο Βασίλειο, κανοντάς το, το ένατο νούμερο ένα άλμπουμ της εκέι, πουλώντας πάνω απο 1,600,000 αντίτυπα μέχρι το 2012. Το άλμπουμ, επίσης, πήγε στο νούμερο ένα στα ευρωπαϊκά charts και, στις 13 Σεπτεμβρίου του 2006, πιστοποιήθηκε τέσσερις φορές πλατινένιο από τη Διεθνή Ομοσπονδία Φωνογραφικής Βιομηχανίας (IFPI). Στην Ιρλανδία έφτασε μέχρι το 3, στη Γαλλία το 113, αλλά την επόμενη εβδομάδα πήδηξε 112 θέσεις πηγαίνοντας στο ένα. Στο Χονγκ Κονγκ απονεμήθηκε το βραβείο "Gold Disc Award". Σε όλη την Ευρώπη έφτασε νούμερο ένα στην Αυστρία, το Βέλγιο (Φλάνδρα και Βαλλονία), Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Νορβηγία, Πολωνία, Ισπανία, Σουηδία και Ελβετία. Παρά το γεγονός ότι κυκλοφόρησε στο μισό του 2005, ήταν το έκτο άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις της χρονιάς (6,300,000). Μέχρι το 2012 έχει πουλήσει πάνω από 12,000,000 παγκοσμίως. Η Μαντόνα κέρδισε το βραβείο για "Best International Female Artist Solo" το 2006 στα "BRIT Awards". Επίσης, κέρδισε "World's Best Selling Pop Artist" και "Best Selling U.S. Artist" το 2006 στα "World Music Awards". Ήταν υποψήφια για πέντε βραβεία στα "MTV Video Music Awards" για το "Hung Up" και υποψήφια για "Best Album of the Year", "Best Pop Video" και "Best Female Artist" στα MTV Europe Music Awards το 2006. Το "Rolling Stone" το κατέταξε στο νούμερο 22 για τα άλμπουμ της χρονιάς. Κέρδισε επίσης ένα βραβείο Grammy στην κατηγορία "Best Dance/Electronic Album" το 2007. Το "Hung Up" που χρησιμοποιήθηκε αρχικά σε μια σειρά από τηλεοπτικές διαφημίσεις και σήριαλ, κυκλοφόρησε ως πρώτο σινγκλ του άλμπουμ στις 17 Οκτωβρίου του 2005. Το τραγούδι εκτιμήθηκε από τους κριτικούς οι οποίοι είπαν ότι το τρακ θα αποκαταστήσει τη φήμη της Μαντόνα που είχε πέσει κάπως από το 2003 με το "American Life". Επίσης, υποστήριξαν ότι ήταν το καλύτερο χορευτικό κομμάτι της μέχρι σήμερα. Έγινε μια παγκόσμια εμπορική επιτυχία, φτάνοντας στην κορυφή των τσαρτς 41 χωρών και κερδίζοντας μια θέση στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες, μαζί με το άλμπουμ. Στις Ηνωμένες Πολιτείες έγινε το 36ο τραγούδι της που μπαίνει στο Top 100 του Billboard ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Έλβις Πρίσλεϊ. Το αντίστοιχο βίντεο ήταν ένα αφιέρωμα στον Τζον Τραβόλτα, τις ταινίες και τον χορό του. Το "Sorry" κυκλοφόρησε ως δεύτερο σινγκλ από το άλμπουμ στις 28 Φεβρουαρίου του 2006. Το τραγούδι έλαβε θετικές κριτικές και δήλωσαν ότι είναι το καλύτερο κομμάτι στο "Confessions on a Dance Floor". Έγινε μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία, την Ισπανία, τη Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έγινε το 12ο νούμερο ένα σινγκλ της Μαντόνα εκεί. Σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο έφτασε στη δεκάδα των τσαρτς, εκτός από την Αμερική, στην οποία δεν είχε τόσο μεγάλη επιτυχία λόγω του σαμποτάζ από τα ραδιόφωνα. Το βίντεο είναι σαν τη συνέχεια του "Hung Up". Το "Get Together", κυκλοφόρησε ως το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ από την Warner Bros Records στις 6 Ιουνίου του 2006. Την απόφαση να κυκλοφορήσει ως σινγκλ την πήραν αφού ήταν το τρίτο τραγούδι του άλμπουμ με τα πιο πολλά κατεβάσματα στα iTunes. Το κυκλοφόρησε για να συμπέσει με την έναρξη της Confessions Tour. Οι κριτικοί έδωσαν συγχαρητήρια στην ικανότητα της Μαντόνα να μετατρέπει τα κλισέ σχόλια σε ποπ συνθήματα με αυτό το τραγούδι. Έγινε επιτυχία στα dance charts στην Αμερική. Το μουσικό βίντεο ειναι επεξεργασμένο έτσι ώστε να φαίνεται σαν κινούμενα σχέδια ενώ γυρίστηκε στο Koko Club στο Λονδίνο. Το "Jump" ήταν το τέταρτο και το τελευταίο σινγκλ από το άλμπουμ, που κυκλοφόρησε στις 31 Οκτωβρίου 2006. Μπήκε στη δεκάδα σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και νούμερο ένα σε Ιταλία και Ουγγαρία. Στην Αμερική δεν είχε τεράστια επιτυχία. Στο βίντεο η Μαντόνα φοράει μια ξανθιά περουκα bob και ένα μαύρο δερμάτινο κορμάκι ενώ συμμετέχουν χορευτές που κάνουν παρκούρ. Για την προώθηση του άλμπουμ, η Μαντόνα εμφανίστηκε στα "MTV Europe Music Awards" το 2005 και στα "Grammy Awards" το 2006. Επίσης έπαιξε μερικά απ' τα τραγούδια της σε κλαμπ στο Λονδίνο, όπως, Koko Club και G-A-Y, αλλά και σε άλλες χώρες όπως, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, τη Γερμανία και τη Γαλλία, για την προώθηση του "Hung Up Promo Tour". Τέλος ξεκίνησε την περιοδεία της Confessions Tour τον Μάιο του 2006 με τα έσοδα μόνο στις ΗΠΑ να ξεπερνάνε τα 194,7 δολάρια. Κέρδισε βραβεία όπως, "Most Creative Stage Production" στα "Pollstar Concert Industry Awards", και "Top Boxscore" απ' τα "Billboard Touring Awards". ΣημειώσειςΤα δείγματα του "Hung Up", "Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)" ηχογραφήθηκαν από τους ABBA και γράφτηκαν από τους Benny Andersson και Björn Ulvaeus. Το "Get Together" αρχικά παράχτηκε από τους Anders Bagge και Peer Åström. CD — 12-track continuous, crossfading mix CD Limited Deluxe Edition — 13-track version, released in December 2005, includes bonus track, 'Fighting Spirit', a 40 page picture book from the Steven Klein photo session; an 80 page blank journal book, which includes lyrics from the album track "Like It or Not"; a one month free ICON fanclub membership, and a unique slipcover housing. All tracks are a continuous mix, except for the bonus track. Digital Version — Digital download 12-track edition, all tracks are separate and do not crossfade. Digital Non-Stop Mix - digital download which blends the 12 songs into one long continuous track. iTunes Non-Stop Mix — digital download which blends the 12 songs into one long, continuous track. It also includes the "Hung Up" music video. Limited Edition 2-LP Pink Vinyl Set Confessions Remixed — Promotional triple 12" vinyl set with all remixes by Stuart Price, released on April 11, 2006, with a limited print of only 3,000 copies. Japanese Tour Edition — 2006 re-release to promote the Confessions Tour, includes the 12-track CD with bonus DVD including the music videos and making of specials for "Hung Up" and "Sorry".