Αλεξάντροφ (πόλη)

Το Αλεξάντροφ (ρωσ. Александров, ρωσ. προφορά «Αλικσάντραφ») είναι πόλη της Ευρωπαϊκής Ρωσίας. Αποτελεί το διοικητικό κέντρο ομώνυμου διαμερίσματος (του ραγιόν Αλεξάντροφσκι) στην Περιφέρεια του Βλαντίμιρ, και βρίσκεται 120 χιλιόμετρα οδικώς βορειοανατολικά του κέντρου της Μόσχας. Ο πληθυσμός του Αλεξάντροφ σύμφωνα με την απογραφή του 2010 ήταν 61.551 κάτοικοι και 59.000 περίπου σε εκτίμηση του 2018. Μειώνεται συνεχώς από το τέλος της κομμουνιστικής εποχής (το 1989 ήταν 68.220 κάτοικοι). Παλαιότερα ήταν γνωστή με την ονομασία Αλεκσαντρόφσκαγια Σλομπόντα.

 Η πόλη υπήρχε ως οικισμός ήδη από τα μέσα του 14ου αιώνα με την ονομασία Αλεκσαντρόφσκαγια Σλομποντά (ρωσ. Александровская Слобода) και το 1430 πέρασε στην εξουσία του πρίγκιπα Γιούρι Σβενιγκορόντσκι. Ωστόσο ιδρύθηκε επισήμως με τη σημερινή ονομασία το 1513 από τον Μέγα Πρίγκιπα της Μόσχας Βασίλη Γ΄, ο οποίος έκτισε μέγαρο για κατοικία του, οχυρώσεις και τους πρώτους πέτρινους ναούς. Σημαντική ανάπτυξη γνώρισε όμως το Αλεξάντροφ τον 16ο αιώνα, οπότε για ένα χρονικό διάστημα τριών μηνών, από τον Δεκέμβριο του 1564 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1565, η πόλη ήταν η de facto πρωτεύουσα της Ρωσίας, μέχρι που ο Τσάρος Ιβάν ο Τρομερός συμφώνησε να επιστρέψει την Αυλή του και τα ιερά λείψανα στη Μόσχα. Αυτό έγινε μόνον όταν η Ρωσική Εκκλησία τού έδωσε την άδεια να ιδρύσει την Οπρίτσνινα. Τον αιώνα αυτόν κτίσθηκαν στο Αλεξάντροφ ο Ναός του Ποκρόφ, μία από τις παλαιότερες λιθόκτιστες και με κωνικό τρούλο εκκλησιές σε ολόκληρη τη Ρωσία, αλλά και ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδας. Επίσης την ίδια εποχή λειτούργησαν στην πόλη τυπογραφεία, ιδρύθηκαν εργαστήρια όπου κατασκευάζονταν κανόνια, καμπάνες και άλλα μεταλλικά τεχνήματα. Ανεγέρθηκαν μέγαρα και άλλα οικοδομήματα, από τα οποία σήμερα σώζονται μόνο λείψανα. Η ακμή αυτή του Αλεξάντροφ διάρκεσε λίγες μόνο δεκαετίες. Τη διαδέχθηκε η παρακμή, με καταστροφές που επέφερε ο πολωνικός στρατός κατά την Εποχή των Αναστατώσεων (1598-1613). Το 1654 το ερειπωμένο πρώην ανάκτορο του Ιβάν του Τρομερού μετατράπηκε στο Μοναστήρι του Ουσπένσκι, του οποίου σώζεται σήμερα το καθολικό και κελλιά μοναχών. Το 1778 δόθηκε στο Αλεξάντροφ ο τίτλος της πόλεως.Σήμερα η πόλη είναι γνωστή για το κρεμλίνο της και το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της. Το Αλεξάντροφ είναι κτισμένο σε μέσο υψόμετρο 190 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στο ανατολικό άκρο της λοφοσειράς Κλιν-Ντιμιτρόφ, που απλώνεται βορείως της Μόσχας. Κτίσθηκε στις όχθες του μικρού ποταμιού Σεράγια, αριστερού παραπόταμου του Σέρνα, ο οποίος με τη σειρά του χύνεται στον Κλυάζμα. Η περιοχή γύρω από την πόλη είναι τυπικό τοπίο της κεντρικής Ρωσίας: σχεδόν επίπεδη, με μεγάλα δάση και μικρότερες καλλιεργούμενες εκτάσεις. Το Αλεξάντροφ είναι σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος, ιδίως σιδηροδρομικός, όπου διασταυρώνεται η βασική γραμμή Μόσχας-Γιαροσλάβλ με την κυκλική σιδηροδρομική γραμμή που υπάρχει γύρω από τη Μόσχα (ο λεγόμενος Μεγάλος σιδηροδρομικός Δακτύλιος της Μόσχας). Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του Αλεξάντροφ είναι 56°24΄ Βόρειο πλάτος και 38°43΄ Ανατολικό μήκος. Το Αλεξάντροφ είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής πόλεις: Τσέσκα Λίπα, Τσεχία Κόμπτον, Καλιφόρνια των ΗΠΑ Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 98 Το Αλεξάντροφ στα «Βικιταξίδια» Επίσημος ιστότοπος του δήμου (στη ρωσική γλώσσα) Ανεπίσημος ιστότοπος του Αλεξάντροφ (στη ρωσική γλώσσα) Ευρετήριο οργανισμών και επιχειρήσεων της πόλεως (στη ρωσική γλώσσα)