IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βόσνιοι του Μαυροβουνίου

Οι Βόσνιοι αποτελούν μια εθνική μειονότητα στο Μαυροβούνιο, η οποία καταγράφηκε για πρώτη φορά με την απογραφή του 2003. Σύμφωνα με την πιο πρόσφατη απογραφή, του 2011, ο συνολικός αριθμός των Βοσνίων στο Μαυροβούνιο ήταν 53.605 κάτοικοι και αποτελούσαν το 8,65% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Οι Βόσνιοι είναι η τρίτη μεγαλύτερη εθνική ομάδα στη χώρα, μετά από τους Μαυροβούνιους και τους Σέρβους.Αρκετοί Βόσνιοι έφθασαν στην περιοχή του Μαυροβουνίου από τη Σλαβονία μετά το 1687, όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία έχασε όλα τα εδάφη βόρεια του Σάβα ποταμού, κατά τον Αυστροτουρκικό πόλεμο. Πολλοί περισσότεροι εγκαταστάθηκαν από την Ερζεγοβίνη, την περίοδο μετά το 1876, μετά την Εξέγερση της Ερζεγοβίνης (1875–1877), που οργανώθηκε από τους Σέρβους εναντίον της Αυστροουγγαρίας και των Μουσουλμάνων υποστηρικτών της. Ένα άλλο κύμα ακολούθησε σχεδόν αμέσως από τη Βοσνία και την Ερζεγοβίνη, καθώς η Συνθήκη του Βερολίνου έθεσε το Βιλαέτι της Βοσνίας υπό τον πλήρη έλεγχο της Αυστροουγγαρίας το 1878. Το τελευταίο κύμα Βοσνίων ακολούθησε το 1908, όταν η Αυστροουγγαρία προσάρτησε επίσημα τη Βοσνία, διακόπτοντας έτσι όλους τους άμεσους δεσμούς των Βόσνιων Μουσουλμάνων με την Υψηλή Πύλη, που αποτελούσε προστάτης τους.

 Οι Βόσνιοι ζουν κυρίως στο βόρειο Μαυροβούνιο, στην περιοχή Σαντζάκι, και αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού σε τέσσερις δήμους: Ρόζαγιε (83,91%), Πέτνιτσα (83,02%), Πλαβ (56%) και Γκουσίνιε (42,64%). Το βασικό πολιτικό κόμμα με το οποίο εκπροσωπούνται οι Βόσνιοι του Μαυροβουνίου είναι το Βοσνιακό Κόμμα του Μαυροβουνίου (Bošnjačka stranka , BS), στο οποίο ηγείται ο Ραφέτ Χουσόβιτς. Το κόμμα κατέχει επί του παρόντος δύο έδρες στο Κοινοβούλιο. Ένα άλλο βοσνιακό κόμμα είναι το Βοσνιακή Δημοκρατική Κοινότητα στο Μαυροβούνιο (BDZ u Crnoj Gori), με επικεφαλής τον Χαζμπίγια Καλάτς.Οι περισσότεροι Βόσνιοι της χώρας τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας του Μαυροβουνίου όταν διεξήχθη το δημοψήφισμα της ανεξαρτησίας το Μάιο του 2006. Σήμερα, η πλειοψηφία των Βοσνίων είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι και εντάσσονται στη σχολή σκέψης των Χαναφιτών, που αποτελεί τη μεγαλύτερη και παλαιότερη σχολή του ισλαμικού νόμου εντός του σουνιτικού Ισλάμ. Ντανιζέλ Αλίμπαμπιτς, τραγουδιστής Σέλμο Τσίκοτιτς, πολιτικός Μίρσαντ Χουσεΐνοβιτς, ποδοσφαιριστής Χαφίζ Αμπντουραχμάν Κούγιεβιτς, θρησκευτικός ηγέτης Μάιντα Μεχμεντόβιτς, παίκτρια χάντμπολ Φουάντ Μουζούροφιτς, ποδοσφαιριστής Ντάντο Πολούμεντα, τραγουδιστής Σάκο Πολούμεντα, τραγουδίστρια Ρεφίκ Σαμπανάτζοβιτς, ποδοσφαιριστής Σεάντ Σέχοβιτς, μπασκετμπολίστας Σουάντ Σέχοβιτς, μπασκετμπολίστας Ελσάντ Ζβέροτιτς, ποδοσφαιριστής Νταμίρ Τσακάρ, ποδοσφαιριστής Σέρμπο Ράστοντερ, ιστορικός Ιζουντίν Μπαΐροβιτς, ηθοποιός Φαχρουντίν Ραντόνσιτς, μεγιστάνας των μέσων ενημέρωσης, επιχειρηματίας, επενδυτής και πολιτικός Τζενάν Ραντόνσιτς, ποδοσφαιριστής Ράμο Κολενόβιτς, αθλητής καγιάκ Σενιντάχ, τραγουδίστρια
Κλουμπ Ατλέτικο Πλατένσε

Η Κλουμπ Ατλέτικο Πλατένσε είναι αργεντίνικος αθλητικός σύλλογος από το Μπουένος Άιρες. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 25 Μαΐου 1905. Παρόλο που έχει πολλά αθλητικά τμήματα, είναι περισσότερο γνωνστός για την ποδοσφαιρική του ομάδα, η οποία συμμετέχει στην Primera B Metropolitana, την τρίτη κατηγορία στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αργεντινής.

 Έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας είναι το Estadio Ciudad de Vicente López, χωρητικότητας 31000 θεατών. Συμμετείχε στη δεύτερη κατηγορία από το 1956 έως το 1964 και από το 1972 έως το 1976. Το 1976 προβιβάστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Αργεντινής. Στη συνέχεια υποβιβάστηκε. Το 2006 προβιβάστηκε στη Πριμέρα Β΄ Νασιονάλ, αλλά και πάλι διαβαθμίστηκε. Primera B Metropolitana (2): 1976, 2005–06 Official site
Σηκός

Σηκός ονομάζεται ο κύριος εσωτερικός χώρος στους αρχαίους ελληνικούς ναούς. Ήταν αποκλειστικά αφιερωμένος και χρησίμευε για τη φύλαξη του αγάλματος της θεάς ή του θεού, γι' αυτό και ήταν κλειστός για το κοινό, αφού οι τελετές και οι θυσίες γίνονταν στον βωμό που βρισκόταν έξω από τον ναό.

 Σε μερικούς ναούς, ιδίως στη Σικελία (π.χ. στον Σελινούντα), συναντάμε και έναν δεύτερο εσωτερικό χώρο, τον λεγόμενο άδυτον που βρίσκονταν πίσω από τον σηκό και ήταν χωρισμένος με τοίχο. Ο σηκός ήταν ένας κλειστός χώρος χωρίς παράθυρα. Το φως έμπαινε από την είσοδο. Στους μεγαλύτερους ναούς, ο σηκός περιείχε κίονες που στήριζαν την οροφή. Οι αρχαιότεροι ναοί (π.χ. στη Δήλο) περιείχαν μια κεντρική κιονοστοιχία. Αργότερα συναντάμε συνήθως δύο κιονοστοιχίες, οι οποίες διεμοίραζαν τον χώρο του σηκού σε τρεις διαδρόμους: δύο στενούς πλαϊνούς και έναν φαρδύτερο στη μέση. Η διαρρύθμιση αυτή έγινε κανόνας, αφού αργότερα, στον δωρικό ρυθμό συναντούμε τις εσωτερικές κιονοστοιχίες, ακόμα και σε μικρούς ναούς που δεν είχαν ανάγκη στηρίγματος. Ειδικά στους ναούς δωρικού ρυθμού συναντάμε διώροφες κατασκευές, που διεμοίραζαν τον σηκό σε πάνω και κάτω όροφο. Στον πάνω όροφο, την υπερώα, υπήρχαν αγάλματα δεξιά και αριστερά, όπως π.χ. στον ναό της Αφαίας στην Αίγινα. Στον σηκό του Παρθενώνα, οι κιονοστοιχίες αντί να χωρίζουν τον χώρο σε διαδρόμους τον περιβάλλουν σε ημικυκλικό σχηματισμό U. Τέλος, υπάρχει και η παραλλαγή του υπαίθριου σηκού, όπου ο εσωτερικός χώρος του ναού δεν είναι στεγασμένος, αλλά περιέχει μια εσωτερική αυλή, όπως για παράδειγμα ο ναός του Απόλλωνα στα Δίδυμα Μιλήτου. Πρόναος Άδυτον Οπισθόδομος Αρχαίος ελληνικός ναός (αρχιτεκτονική)
Ράδιο Βελιγράδι

Το Ράδιο Βελιγράδι (σερβικά: Радио Београд‎, Radio Beograd) είναι ένας κρατικός ραδιοφωνικός σταθμός που λειτουργεί στο Βελιγράδι της Σερβίας. Διαθέτει τέσσερα διαφορετικά προγράμματα (Ράδιο Βελιγράδι 1, Ράδιο Βελιγράδι 2, Ράδιο Βελιγράδι 3 και Ράδιο Βελιγράδι 202), καθώς και ένα πολύτιμο αρχείο από πολλές εκατοντάδες χιλιάδες δίσκους, μαγνητικές κασέτες και σιντί. Το Ράδιο Βελιγράδι αποτελεί μέρος της Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης της Σερβίας.

 Ο προκάτοχος του Ράδιο Βελιγράδι, Radio Beograd-Rakovica, ξεκίνησε το πρόγραμμά του το 1924 και ήταν μέρος ενός κρατικού ασύρματου τηλεγραφικού σταθμού. Το Radio Beograd, ξεκίνησε τη λειτουργία του τον Μάρτιο του 1929. Το πρόγραμμα του σταθμού αποτελούνταν από μουσική, ειδήσεις, θεατρικές εκπομπές κ.λπ. Το Ράδιο Βελιγράδι σταμάτησε να εκπέμπει στις 6 Απριλίου 1941, όταν βομβαρδίστηκε κατά τη διάρκεια της γερμανικής αεροπορικής επιδρομής στο Βελιγράδι, (Επιχείρηση Τιμωρία). Μετά την κατάληψη του Βελιγραδίου, το Ράδιο Βελιγράδι έγινε ο ραδιοφωνικός σταθμός των γερμανικών δυνάμεων και πήρε το όνομα Soldatensender Belgrad (Στρατιωτικό Ράδιο Βελιγράδι) εκπέποντας από την ίδια συχνότητα. Το πρόγραμμά του μπορούσε να ληφθεί σε όλη την Ευρώπη και τη Μεσόγειο. Όταν ζητήθηκε από έναν υπολοχαγό που εργαζόταν στον σταθμό και θα έφευγε με άδεια για τη Βιέννη να φέρει πίσω κάποιους δίσκους για μετάδοση, ανάμεσα στους δίσκους που αγόρασε από ένα κατάστημα μεταχειρισμένων ήταν το ελάχιστα γνωστό τραγούδι Lili Marleen που τραγουδούσε η Λάλε Άντερσεν, το οποίο μέχρι τότε είχε πουλήσει μόνο περίπου 700 αντίτυπα. Ο Καρλ-Χάινζ Ράιντγκεν, ο Γερμανός αξιωματικός που ήταν υπεύθυνος του σταθμού, άρχισε να μεταδίδει το τραγούδι στον αέρα. Λόγω της περιορισμένης συλλογής δίσκων του σταθμού εκείνη την εποχή, το τραγούδι παιζόταν συχνά. Αφού η ναζιστική κυβέρνηση διέταξε να σταματήσει να μεταδίδει το τραγούδι, το Ράδιο Βελιγράδι έλαβε πολλές επιστολές από στρατιώτες των Δυνάμτων του Άξονα σε όλη την Ευρώπη που τους ζητούσαν να παίξουν ξανά το Lili Marleen. Σε απάντηση, το Ράδιο Βελιγράδι επανένταξε το τραγούδι στο πρόγραμμα του. Από τότε, ο σταθμός έπαιζε την ηχογράφηση της Άντερσεν κάθε βράδυ στις 21:55 και η δημοτικότητά του τραγουδιού συνέχιζε να αυξάνεται. Στρατιώτες που στάθμευαν γύρω από τη Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένων και των γερμανικών στρατευμάτων της Αφρικής και της βρετανικής όγδοης στρατιάς, συντονίζονταν τακτικά για να ακούσουν το τραγούδι. Ακόμη και ο Έρβιν Ρόμελ, ο διοικητής του Αφρικανικού Σώματος, θαύμασε το τραγούδι. Έτσι, ζήτησε από το Ράδιο Βελιγράδι να ενσωματώσει το τραγούδι στις καθημερινές του εκπομπές, κάτι που έγινε. Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Παρτιζάνους του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο το 1944, ένα νέο Ράδιο Βελιγράδι, αυτή τη φορά υπό τον κομμουνιστικό έλεγχο, συνέχισε τη λειτουργία του και σταδιακά έγινε το μέσο εκπομπής με τη μεγαλύτερη επιρροή στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Σήμερα, το Ράδιο Βελιγράδι έχει μετατραπεί σε δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα. Επίσημος ιστότοπος (σερβικά)
Σιμωνίς Παλαιολογίνα

Η Σιμωνίς Παλαιολογίνα (Σερβικά : Симонида Палеолог Немањић, Κωνσταντινούπολη, 1294 - 1340) Βυζαντινή πριγκίπισσα και Βασίλισσα της Σερβίας ήταν κόρη του του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου και της δεύτερης συζύγου του Γιολάντας του Μομφερράτου. Η Σιμωνίς έγινε βασίλισσα της Σερβίας ως τέταρτη σύζυγος του Στέφανου Ούρου Β΄ Μιλούτιν.

 Μετά από ήττα των Βυζαντινών, ο Ανδρόνικος Β΄ υποσχέθηκε συμμαχία με γάμο στον Σέρβο ηγεμόνα Μιλούτιν (1298), του πρότεινε την αδελφή του Ευδοκία χήρα του Ιωάννη Β΄ Μέγα Κομνηνού αλλά όταν εκείνη αρνήθηκε προτάθηκε τότε η 4χρονη Σιμωνίς. . Οι εκκλησιαστικοί κύκλοι το απαγόρευσαν αλλά ο αυτοκράτορας ήταν αποφασισμένος να προχωρήσει τη συμφωνία, στα τέλη του 1298 έστειλε τον Θεόδωρο Μετοχίτη στη Σερβία να ξεκινήσει τις διαπραγματεύσεις. Ο Μιλούτιν ήταν τόσο πρόθυμος να αποδεχθεί που χώρισε την τρίτη σύζυγό του Άννα Τέρτερ κόρη του Βούλγαρου τσάρου.. Ο γάμος τελέστηκε στη Θεσσαλονίκη την άνοιξη του 1299, και το ζευγάρι αναχώρησε για τη Σερβία, τον Απρίλιο. Μετά το θάνατο του Μιλούτιν (1321) η Σιμωνίς επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και μπήκε μοναχή στο μοναστήρι του "Αγίου Ανδρέα εν Κρίσει". Πέθανε λίγο μετά το 1336. Έμεινε γνωστή στην Σερβική παράδοση για την ομορφιά και την αγνότητά της. Μια τοιχογραφία της στο μοναστήρι Γκρατσάνιτσα θεωρείται πολύτιμη για την Σερβική τέχνη, δυστυχώς είναι κατεστραμμένη και η Σιμωνίς εμφανίζεται χωρίς μάτια.. Ο Μίλαν Ράκιτς έγραψε ένα λυρικό ποίημα για τη Σιμωνίς και ο Μιλούτιν Βόιτς ένα ψυχολογικό δράμα "Το φθινόπωρο του βασιλιά". . Ο αστεροειδής Σιμωνίς 1675 που ανακαλύφθηκε από τον Σέρβο αστρονόμο Μίλοραντ Β. Πρότιτς πήρε το όνομά της.
Μονή Χρυσοστόμου Νάξου

Η Μονή Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου Νάξου βρίσκεται στη Νάξο των Κυκλάδων και είναι κτισμένη σε λόφο πάνω από την παραλία Γρόττα. Απέχει 2,5 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης ή Χώρας της Νάξου και έχει αμφιθεατρική θέα προς τα υπόλοιπα νησιά των Κυκλάδων.

 Σύμφωνα με την προφορική παράδοση η μονή λειτουργεί συνεχώς από την ίδρυσή της (πιθανολογείται το 1280) με γυναίκες μοναχούς. Θεωρείται το μοναδικό μοναστήρι της Ελλάδας που είναι αφιερωμένο στον Πατέρα και Ιεράρχη της Εκκλησίας, Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Σύμφωνα με τον τοπικό λαογράφο Νίκο Κεφαλληνιάδη ως χρονολογία ίδρυσης αναφέρεται το 1606, ενώ νεώτερες χρονολογίες στις επιγραφές των υπερθύρων της μονής μαρτυρούν διάφορες ανακαινίσεις που έγιναν στα έτη 1753, 1757 και 1777. Η μονή είναι φρουριακού χαρακτήρα, διαθέτει χαμηλή δοκαρόφρακτη πύλη και καταχύτη (λαδοζεματίστρα) από την εποχή των πειρατικών επιδρομών στο Αιγαίο. Στο εσωτερικό της υπάρχει μικρή αυλή με δροσερή πηγή. Αξιόλογα κειμήλια θεωρούνται το ξυλόγλυπτο τέμπλο του μικρού καθολικού με την εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (του 1818) καθώς και τα βιβλία, που είχε αποστείλει ο καταγόμενος από τη Νάξο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στην μητέρα του που μόνασε στη μονή. Το 1995 η μονή και η γύρω από αυτήν περιοχή σε ακτίνα 500 μ. κηρύχθηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο "που αποτελεί το αναγνωριστικό σημείο για τον επισκέπτη της Χώρας από τη θάλασσα, καθώς είναι κτισμένη στην πλαγιά του βουνού, που υψώνεται πάνω από της ακτές της Γρόττας, εποπτεύοντας ολόκληρη τη Χώρα". Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νάξου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Νάξο (Χώρα) και τα Αγκίδια αποτελούν τη δημοτική ενότητα Νάξου που υπάγεται στο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 5 μοναχές.
Μπονιφάτσο Μπέμπο

Ο Μπονιφάτσο Μπέμπο (ιταλικά: Bonifacio Bembo, περ. 1420 - μετά το 1477) ήταν Ιταλός ζωγράφος, προσωπογράφος και μικρογράφος, ο τελευταίος από τους εκπροσώπους του Διεθνούς Γοτθικού Ρυθμού στη Λομβαρδία.

 Από τα ελάχιστα που γνωρίζουμε σχετικά με τη ζωή του Μπονιφάτσο Μπέμπο, εικάζουμε ότι γεννήθηκε στην Μπρέσα, ότι ανήκε σε οικογένεια καλλιτεχνών που διατηρούσε εργαστήριο στην Κρεμόνα και ότι υπήρξε ζωγράφος στην αυλή των Δουκών του Μιλάνου. Αδερφός του ήταν ο επίσης γνωστός ζωγράφος, Μπενεντέττο Μπέμπο.Το μεγαλύτερο μέρος των έργων του Μπονιφάτσο Μπέμπο, το οποίο προέρχεται κυρίως από το τρίτο τέταρτο του 15ου αιώνα, έχει χαθεί. Ανάμεσα στα γνωστότερα συναντούμε τις τοιχογραφίες που φιλοτέχνησε για την Εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου στην Κρεμόνα. Ως αυτόνομα έργα, σώζονται μόνο οι προσωπογραφίες (σε νωπογραφία) του Φραντσέσκο Α' Σφόρτσα, ιδρυτή της ομώνυμης δυναστείας, και της συζύγου του, Μπιάνκα Μαρία Βισκόντι. Τα έργα αυτά, αρχικά τοποθετημένα επίσης στον Άγιο Αυγουστίνο, σήμερα φιλοξενούνται στην Πινακοθήκη της Μπρέρα, στο Μιλάνο, καθώς και μια τράπουλα ταρώ με μικρογραφίες σε χρυσό φόντο. Η εξαιρετική λεπταισθησία με την οποία διαγράφονται οι μορφές αποτελεί έκφραση της τέχνης εκείνης του Όψιμου Μεσαίωνα που είναι γνωστή ως Διεθνές Γοτθικό ύφος. Ο Μπονιφάτσο Μπέμπο ήταν ο τελευταίος από τους εκπροσώπους του ύφους αυτού στη Λομβαρδία. Διεθνής γοτθικός ρυθμός (Αγγλικά) Bonifacio Bembo, κατάλογος έργων σε διάφορα μουσεία ανά τον κόσμο. (Αγγλικά) Bonifacio Bembo, κατάλογος έργων γλυπτικής στην Web Gallery of Art. (Ιταλικά) Bèmbo, Bonifacio, βιογραφία στη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια Treccani.it. (Ιταλικά) Bèmbo, Bonifacio, βιογραφία στην Enciclopedia Italiana (1930), ιστότοπος Treccani.it.
Γεμιστά

Γεμιστά λέγονται φαγητά πολλών λαών που αποτελούνται συνήθως από λαχανικά και γέμιση με ρύζι (πολλοί τα αποκαλούν "ορφανά") ή κρέας ή μίγμα των δύο ("παντρεμένα"). Μερικές φορές για γέμισμα χρησιμοποιούνται και θαλασσινά, όπως καλαμάρια ή μύδια, ενώ το ρύζι αντικαθίσταται από πληγούρι ή λαχανικά με κιμά. Μαγειρεύονται κυρίως το καλοκαίρι, καθώς εκείνη την εποχή ωριμάζουν τα λαχανικά που χρησιμοποιούνται, και επειδή είναι ελαφρύ φαγητό μπορεί να καταναλωθεί άνετα σε θερμό καιρό, σαν ζεστό ή κρύο πιάτο.

 Στην Ελληνική κουζίνα τα γεμιστά φτιάχνονται κυρίως από ντομάτες και πιπεριές, ενώ το πιάτο γαρνίρεται με πατάτες ή κολοκυθανθούς. Αρκετές φορές γεμίζονται μελιτζάνες ή κολοκυθάκια, τα οποία σερβίρονται με αυγολέμονο ή γιαούρτι. Η γέμιση γίνεται συνήθως με ρύζι ή και κιμά, ντομάτα, κρεμμύδι και μαϊντανό, ενώ σε παραλλαγή της Πολίτικης κουζίνας χρησιμοποιούνται κουκουνάρια, σταφίδες και κανέλα αντί για κιμά. Στην Κρήτη παλιότερα συνηθίζονταν τα γεμιστά με πληγούρι. Σε σύγχρονες παραλλαγές χρησιμοποιείται φέτα ή μπέικον. Γεμιστά γίνονται επίσης αμπελόφυλλα (γιαπράκια), λαχανόφυλλα (σαρμαδάκια) ή μαρουλόφυλλα, φαγητά τα οποία λέγονται και ντολμάδες από το τουρκικό ρήμα dolmak (γεμίζω). Γνωστά είναι επίσης τα γεμιστά κρεμμύδια με κιμά, ενώ γεμίζονται και κυδώνια με αρνίσιο κρέας και κουκουνάρια. Εκτός από λαχανικά δημοφιλές πιάτο είναι και τα γεμιστά καλαμάρια. Τα γεμιστά μαγειρεύονται και σε άλλες χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, όπως η Τουρκία, ο Λίβανος κ.α. ΣυνταγέςΣυνταγές με γεμιστά
Μπαμπά μην τρέχεις

Μπαμπά Μη Τρέχεις είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη σεζόν 2007-2008. Αν και η σειρά απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα, ολοκληρώθηκε σε έναν κύκλο και έκτοτε προβάλλεται σε επανάληψη συχνά από τον σταθμό. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, οι πρωταγωνιστές της σειράς Φάνης Μουρατίδης και Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους ερωτεύτηκαν. To 2008 παντρεύτηκαν και τώρα έχουν δύο γιους, τον Έκτορα και τον Αλέξανδρο.

 Ο Βασίλης, που εργάζεται ως δάσκαλος σε σχολή οδηγών, και η Μόνα έχουν μόλις παντρευτεί. Μένουν πάνω από το σπίτι των γονιών της Μόνας και έχουν τη φυσιολογική ζωή τους, με τους συγγενείς, τους φίλους και τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους... Ώσπου η Μόνα μένει έγκυος και ο Βασίλης καλείται να αντιμετωπίσει το ερώτημα: θα είναι καλός πατέρας; Ο Μάρκος, κολλητός του Βασίλη, ζει με την αθυρόστομη γιαγιά του και είναι ένας φυσιολογικός νεαρός άντρας... Ώσπου ερωτεύεται ταυτόχρονα την αδερφή (Μιράντα) και την καλύτερη φίλη (Εύα) της Μόνας και καλείται να αντιμετωπίσει το ερώτημα: ποια είναι η καλύτερη για αυτόν; Νταίζη Σεμπεκοπούλου Μανώλης Κωνσταντάκης Δημήτρης Γεροδήμος Δημήτρης Κανέλλος Χρήστος Κόκκινος Ελπίδα Μαζαράκη Τάσος Παπαδόπουλος Νίκος Σεβδαλής Ιλόνα Κρέιμερς Φάνης Μαντζούνης Νίκος Μαυρουδής Χρήστος Μερζιώτης Τα πρώτα 3 επεισόδια προβαλλόταν κάθε Τρίτη στις 22:00, τα επόμενα 6 επεισόδια κάθε Πέμπτη στις 22:00, ενώ τα υπόλοιπα και πάλι κάθε Τρίτη στις 22:00. Δεν προβλήθηκε επεισόδιο στις 8/11/2007, στις 29/11/2007 και στις 20/12/2007 λόγω μετάδοσης ποδοσφαιρικού αγώνα. Η σειρά στο Mega Channel Μπαμπά μην τρέχεις στην IMDb
Μαξίμ Πουρκάγιεφ

Ο Μαξίμ Αλεξέγιεβιτς Πουρκάγιεφ (ρωσικά: Максим Алексеевич Пуркаев‎, Αυγούστου 14 (26), το 1894, στο χωριό Nalitovo, ρωσική Αυτοκρατορία – 1 Ιανουαρίου, 1953, Μόσχας) ήταν Σοβιετικός στρατιωτικός ηγέτης, φθάνοντας μέχρι το αξίωμα του στρατηγού.

 Ο Πουρκάγιεφ προσχώρησε στον Αυτοκρατορικό ρωσικό Στρατό το 1915 και ανέβηκε μέχρι το αξίωμα του πράπορστσικ πριν γίνει μέλος του Κόκκινου Στρατού το 1918. Έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος το 1919. Κατά τη διάρκεια του ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου υπηρέτησε και ως διοικητής τάγματος. Από το 1923, υπηρέτησε ως διοικητής συντάγματος (24ο Στράτευμα Τουφεκιών, αξιωματικός και διοικητής της μεραρχίας, μέχρι το 1936, όταν ξεκίνησε να σπουδάζει στη Στρατιωτική Ακαδημία Φρούνζε). Από το 1938 ο Πουρκάγιεφ υπηρέτησε ως επιτελάρχης της Στρατιωτικής Επαρχίας της Λευκορωσίας, ως ο Σοβιετικός στρατιωτικός ακόλουθος στο Βερολίνο κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, ενώ συμμετείχε και στο σχεδιασμό της Σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία. Από τον Ιούλιο του 1940, ο Πουρκάγιεφ υπηρέτησε ως Αρχηγός του Επιτελείου της Ειδικής Στρατιωτικής Επαρχίας του Κιέβου , ενώ από την αρχή του σοβιετογερμανικού πολέμου υπηρέτησε ως Επιτελάρχης στο Νοτιοδυτικό μέτωπο (Ιούνιος–Ιούλιος 1941), και αργότερα στην 60η Στρατιά και τον 3ο Στρατό Σοκ. Το 1942-43 υπηρέτησε ως διοικητής του μετώπου Καλίνιν, ενώ από τον Απρίλιο του 1943, το Άπω Ανατολικό Μέτωπο (από το 1945 ήταν γνωστό ως 2ο Άπω Ανατολικό Μέτωπο). Από το Σεπτέμβριο του 1945 έως τον Ιανουάριο του 1947 ο Πουρκάγιεφ υπηρέτησε ως διοικητής της Στρατιωτικής Επαρχίας της Άπω Ανατολής, όπου ήταν υποψήφιος στο Υψηλότερο Σοβιέτ της ΕΣΣΔ (1946-1950). Από τον Ιούνιο του 1947 ο Πουρκάγιεφ ήταν Επιτελάρχης και 1ος Αναπληρωτής Διοικητής των Δυνάμεων της Άπω Ανατολής. Από τον Ιούλιο του 1952 μέχρι το θάνατό του ο Πουρκάγιεφ υπηρέτησε ως Επικεφαλής της Διεύθυνσης Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Άμυνας της ΕΣΣΔ. Ο Πουρκάγιεφ τιμήθηκε δύο φορές με το Τάγμα του Λένιν (14 Νοεμβρίου του 1943, "Για την υποδειγματική τήρηση της κινητοποίησης, σύστασης, απόκτησης και εκπαίδευσης μονάδων και σχηματισμών από την ηγεσία του Κόκκινου Στρατού"), τέσσερα Τάγμα του Κόκκινου Λάβαρου, Τάγμα του Σουβόροφ (1η τάξη), Τάγμα του Κουτούζοφ (1η τάξη), και πολλά μετάλλια. Zalessky, K.A., Stalin's Empire: Biographical encyclopaedic dictionary, Moscow, Veche, 2000, (ρωσικά: Залесский К.А. Империя Сталина. Биографический энциклопедический словарь. Москва, Вече, 2000‎)
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1992-1993

Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 1992–93 ήταν η 9η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν όλες οι ομάδες, ανεξαρτήτως της κατηγορίας που αγωνίζονταν. Μέχρι και τους ημιτελικούς οι αγώνες ήταν μονοί, στην έδρα της αναφερόμενης ως γηπεδούχου. Ο τελικός διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη, στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 6η φορά στην ιστορία του.

 Αγωνίστηκαν ομάδες κατηγοριών χαμηλότερων της Α2, χωρισμένες σε ομίλους με γεωγραφικά κριτήρια. Από τη φάση αυτή εισήλθαν στη διοργάνωση του Κυπέλλου οι ομάδες της Α1 και Α2 Εθνκής Κατηγορίας. Η κλήρωση έγινε με γεωγραφικά κριτήρια για να αποφευχθούν μακρινές μετακινήσεις. Η κλήρωση έγινε με γεωγραφικά κριτήρια, όπως και στον προηγούμενο γύρο. Ο τελικός διεξήχθη στις 29 Μαρτίου 1993 στη Θεσσαλονίκη, στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς επεκράτησε με 3−0 του Α.Ο. Ορεστιάδας και κατέκτησε το 6ο κύπελλο στην ιστορία του. Διαιτητές: Βασιλειάδης Ανέστης, Λαδάς Χρ. Συνθέσεις: Ολυμπιακός (Κόντρα): Ντράγκοβιτς, Καζάζης Στ., Τριανταφυλλίδης, Αμαριανάκης, Μουστακίδης, Βίλντε / Καζάζης Δ., Μπρντζόβιτς, Μιχαλόπουλος, Φάκας, Λυκούδης, Ρούνοφ, Μανουσαρίδης. Α.Ο. Ορεστιάδας (Τεκτονίδης): Τζούριτς Μ., Χαραλαμπίδης, Μποζίδης, Σαμαράς, Τσακιρόπουλος, Μίλιτς / Μοσχοφίδης, Παπάζογλου Γ., Κεμανετζής, Βλασακίδης, Γραμματικόπουλος, Αμαξόπουλος. Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-03-09 στο Wayback Machine. Τελικός Κυπέλλου Ανδρών 1993 greekvolley.eu Αρχειοθετήθηκε 2021-01-04 στο Wayback Machine. εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Πέμπτη 17.12.92, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 15 - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03862, 1992 (12) ΔΕΚEΜΒΡΙΟΣ, αρχείο 0369 εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Παρασκευή 18.12.92, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 12 - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03862, 1992 (12) ΔΕΚEΜΒΡΙΟΣ, αρχείο 0394 εφ. ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ, Παρασκευή 18.12.92, σελ. 19 - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03217, 1992 (12) ΔΕΚEΜΒΡΙΟΣ, αρχείο 0379 εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΠΟΡ, Πέμπτη 07.01.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 16 - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03863, 1993 (01) ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ, αρχείο 0089 εφ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Παρασκευή 08.01.93, σελ. 12 - Ηλ. Βιβλοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03917, 1993 (01) ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ, αρχείο 0094 εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Πέμπτη 04.02.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 16 - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03864, 1993 (02) ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ, αρχείο 0093 εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Τρίτη 23.02.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 16 - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03864, 1993 (02) ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ, αρχείο 0501
In The Beginning

Το In The Beginning είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικού blues rock συγκροτήματος του Στίβι Ρέι Βον, Double Trouble, το οποίο κυκλοφόρησε στις 6 Οκτωβρίου του 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records". Η ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στις 1 Απριλίου 1980 στο "Steamboat 1874" του Ώστιν στο Τέξας και μεταδόθηκε ζωντανά από τον ραδιοφωνικό σταθμό "KLBJ-FM". Το συγκρότημα, ως Double Trouble, αποτελούνταν από τον Βον (ο οποίος αναφέρεται ως Στίβι Βον) στην κιθάρα και τα φωνητικά, τον Κρις Λέιτον στα τύμπανα και τον Τζάκι Νιούχαουζ στο μπάσο, ο οποίος τον Ιανουάριο του 1981 αντικαταστάθηκε από τον Τόμι Σάνον. Το άλμπουμ μπήκε στον κατάλογο επιτυχιών του Billboard σκαρφαλώνοντας ως το # 58 και βραβεύθηκε ως χρυσό.

 1. In The Open (Sonny Thompson, Freddie King) - 5:57 2. Slide Thing (Vaughan) - 3:18 3. They Call Me Guitar Hurricane (Jones) - 3:06 4. All Your Love (I Miss Loving) (Otis Rush) - 6:23 5. Tin Pan Alley (aka Roughest Place in Town) (Geddins) - 7:40 6. Love Struck Baby (Vaughan) - 2:56 7. Tell Me (Howlin' Wolf) - 2:48 8. Shake for Me (Dixon) - 4:04 9. Live Another Day (Vaughan) - 3:49 In the Beginning (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 6 Οκτωβρίου 1992 In the Beginning (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "In the Beginning" ήταν οι εξής: Στίβι Ρέι Βον - κιθάρα, φωνητικά Τζάκι Νιούχαουζ - μπάσο Κρις Λέιτον - τύμπανα In The Beginning - Stevie Ray Vaughan | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Review: Stevie Ray Vaughan and Double Trouble, “The Complete Epic Recordings Collection” Stevie Ray Vaughan & Double Trouble - In the Beginning (Vinyl, LP)
Ιωακείμ Φρειδερίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν

Ο Ιωακείμ Φρειδερίκος, γερμ. Joachim Friedrich (9 Μαΐου 1668 - 25 Ιανουαρίου 1722) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν (1706-1722).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυγούστου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Νόρμπουργκ και της Ελισάβετ-Καρλόττας, κόρης του Φρειδερίκου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Χαρτσγκερόντε. Γεννήθηκε στο Μαγδεβούργο. Τον πατέρα του Αυγούστου διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος Ιωάννης Αδόλφος, που παραχώρησε στον Αύγουστο το Νόρμπουργκ επί της νήσου Αλς. Το 1704 απεβίωσε ο Ιωάννης Αδόλφος και το 1706 τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Ιωακείμ Φρειδερίκος. Απεβίωσε το 1722 στο Πλεν σε ηλικία 54 ετών χωρίς άρρενες απογόνους και βυθισμένος στα χρέη. Για τα επόμενα επτά έτη το κάστρο του Πλεν παρέμενε κενό και μέρος της οικοσκευής εκποιήθηκε, ενώ τη διαχείριση της ιδιοκτησίας ανέλαβε ο βασιλικός οίκος της Δανίας. Το 1729 το ανέλαβε ο Φρειδερίκος Αύγουστος, γιος του Χριστιανού Καρόλου, αδελφού του Ιωακείμ Φρειδερίκου. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1704 τη Μαγδαληνή Ιουλιανή, κόρη του Ιωάννη Καρόλου του Βίττελσμπαχ, κόμη του Παλατινάτου-Γκέλνχαουζεν και είχε τέκνα: Καρλόττα Αμαλία 1709-1787, μοναχή στο αββαείο του Γκάντερσχαϊμ Ελισάβετ Ιουλιανή 1711, απεβίωσε σε βρεφική ηλικία Δωροθέα Αυγούστα Φρειδερίκη 1712-1765, μοναχή στο αββαείο του Γκάντερσχαϊμ Χριστιανή Λουίζα 1713-1778, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Λουδοβίκο Φρειδερίκο, κόμη του Χοενλόε-Βάικερσχαϊμ και μετά τον Λουδοβίκο Φρειδερίκο των Βέττιν, πρίγκιπα της Σαξονίας-ΧιλντμπουργκχάουζενΤο 1720 απεβίωσε η Μαγδαληνή Ιουλιάνα και το 1721 ο Ιωακείμ Φρειδερίκος έκανε δεύτερο γάμο με την Ιουλιανή Λουίζα του Οίκου των Τσίρκσενα (Cirksena), κόρη του Χριστιανού Έμπερχαρντ, πρίγκιπα της Ανατολικής Φρισίας· δεν απέκτησαν τέκνα, καθώς η μοναδική της κύηση κατέληξε σε αποβολή. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Joachim Frederick (Schleswig-Holstein-Sonderburg-Plön) στο Wikimedia Commons Family tree of the House of Schleswig-Holstein-Sonderburg Family line of Schleswig-Holstein-Plön
Εικονικό φάρμακο

Ένα εικονικό φάρμακο (αγγλικά: placebo) είναι μια πλαστή (εικονική) ιατρική παρέμβαση που μπορεί να παραγάγει το φαινόμενο της αυθυποβολής. Συνήθεις εικονικές παρεμβάσεις είναι τα αδρανή σκευάσματα (δισκία). Σε μια τέτοια εικονική θεραπευτική διαδικασία χορηγείται στον ασθενή ένα αδρανές χάπι, δίνεται στον ασθενή πληροφορία ότι αυτό μπορεί να βελτιώσει την κατάστασή του, αλλά δεν δίνεται πληροφορία ότι είναι στην πραγματικότητα αδρανές. Μια τέτοια παρέμβαση μπορεί να κάνει τον ασθενή να πιστέψει ότι η θεραπεία θα αλλάξει την κατάστασή του, και αυτή η πεποίθηση μπορεί να παραγάγει μια υποκειμενική αντίληψη θεραπευτικού αποτελέσματος, κάνοντας τον ασθενή να αισθανθεί ότι η κατάστασή του έχει βελτιωθεί. .Το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως το φαινόμενο placebo (πλασίμπο).Το εικονικό φραμακό είναι χρήσιμο εργαλείο στα χέρια των γιατρών αφού έχει συνισφέρει σε σημαντικό βαθμό στο τομέα της επιστημής αφού πλέον ασθένεις που νομίζουν πως είναι αρωστοι λαμβάνουν την ειδική αγωγή και νιώθουν καλύτερα

 Εικονικά σκευάσματα χρησιμοποιούνται ευρέως στην ιατρική έρευνα, αλλά όχι στην ιατρική πρακτική, και το φαινόμενο placebo είναι ένα ευρέως διαδεδομένο φαινόμενο. Οι επιδράσεις της αδρανούς ιατρικής παρέμβασης ενδέχεται να περιλαμβάνονται στις επιδράσεις πολλών ενεργών ιατρικών παρεμβάσεων. Οι επιδράσεις της αυθυποβολής υποδείχνουν σε σημασία της αντίληψης και σε ρόλο του εγκεφάλου στη σωματική υγεία. Ωστόσο, αν χρησιμοποιείται ως θεραπεία σε κλινική ιατρική (σε αντίθεση με την εργαστηριακή έρευνα), η απάτη που συνεπάγεται η χρήση εικονικών σκευασμάτων δημιουργεί, μεταξύ άλλων, ηθικά προβλήματα για τη σχέση ειλικρίνειας μεταξύ του γιατρού και του ασθενούς. Η Επιτροπή Επιστήμης και Τεχνολογίας της Βουλής των Κοινοτήτων στο Ηνωμένο Βασίλειο αναφέρει ότι: «... η συνταγογράφηση εικονικών σκευασμάτων ... συνήθως βασίζεται σε κάποιο βαθμό εξαπάτησης του ασθενούς» και «συνταγογράφηση εικονικών σκευασμάτων είναι κακή ή και επιβλαβής ιατρική πρακτική. Οι επιδράσεις τους είναι αναξιόπιστες και απρόβλεπτες και δεν μπορούν να αποτελούν τη μόνη βάση για οποιαδήποτε θεραπεία εντός του Εθνικού Συστήματος Υγείας.» Μετά από δημοσίευση του Henry Κ. Beecher το 1955 το φαινόμενο είχε θεωρηθεί ότι έχει κλινικά σημαντικές επιδράσεις. Η άποψη αυτή αμφισβητήθηκε όταν το 2001 μια συστηματική ανασκόπηση των κλινικών δοκιμών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν στοιχεία για κλινικά σημαντικές επιπτώσεις, εκτός ίσως για τη θεραπεία του πόνου και συνεχούς υποκειμενικής επίδρασης συμπτωμάτων. Η δημοσίευση αυτή έγινε αντικείμενο δριμείας κριτικής.
Η παράδοξη ζωή μιας έφηβης

Η παράδοξη ζωή μιας έφηβης (αγγλικά:Lady: my life as a bitch) είναi μυθιστόρημα του άγγλου συγγραφέα Melvin Burgess. Δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά το 2001 από τον εκδοτικό Andersen Press ενώ στα ελληνικά εκδόθηκε το 2007 από τον εκδοτικό οίκο Μίνωας. Ο συγγραφέας θίγει το ζήτημα της εφηβικής επαναστατικότητας και της ανάγκης των ανθρώπων για ελευθερία

 Κεντρική ηρωίδα είναι η έφηβη μαθήτρια Σάντρα Φράνσυ (Sandra Francy) , η οποία αντιστέκεται στο καταπιέστικο κοινωνικό της περιβάλλον καταφέυγοντας σε περιπετειώδεις δραστηριότητες. Η ζωή της ανατρέπεται μετά την τυχαία συνάντηση της με τον αλκοολικό Τέρρυ (Terry) ο οποίος την μετατρέπει σε σκύλο . Έτσι ώντας αγνώριστη από τους φίλους και την οικογένειά της αναγκάζεται να ζήσει στους δρόμους .Στην πορεία γνωρίζει τον Μιτς (Mitch) και τον Φέλλα (Fella) οι οποίοι είναι και οι ίδιοι μεταμορφωμένοι από τον Τέρρυ, κάτι που αποκάλυπτει την ικανότητά του να μετατρέπει ανθρώπους σε σκύλους όταν θυμώνει.. Στην νέα της μορφή, η Σάντρα ανακαλύπτει πώς είναι να ζει ως σκύλος μέσω διαφόρων περιπετειών που την κάνουν να αναρωτιέται για το αν αξίζει να ζει κανείς ως άνθρωπος. Oh, I was in love with Terry, but to run and sniff and feel my ears catching sounds out of the air! But what do you know? Only a dog could understand what I mean. .
Dhaka Tribune

Η Dhaka Tribune είναι μια εθνική αγγλόφωνη συμπαγής καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Ο ιδρυτικός συντάκτης Ζαφάρ Σομπάν τακτικά καλείται να σχολιάσει ειδήσεις που σχετίζονται με το Μπανγκλαντές για διεθνείς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς, σε θέματα όπως η ελευθερία του λόγου και τους πρόσφυγες.Ξεκίνησε το 2013. Έχει έντυπες και διαδικτυακές εκδόσεις με αναγνώστες από το Μπαγκλαντές και τον κόσμο. Ο εκδότης της εφημερίδας είναι ο Καζί Ανίς Αχμέντ, ο οποίος είναι επίσης ένας από τους διευθυντές.

 Η Dhaka Tribune εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 19 Απριλίου 2013 στο Μπαγκλαντές.Καθώς η έναρξή της σχεδόν συμπίπτει με τη κατάρρευση του Ράνα Πλάζα, οι δημοσιογράφοι και οι φωτογράφοι της έχουν καλύψει μεγάλες ιστορίες με παγκόσμιο αντίκτυπο και απήχηση όπως η προσφυγική κρίση των Ροχίνγκια.Στην εκτύπωση, η εφημερίδα ξεκίνησε ως μια εφημερίδα μεγάλου σχήματος πριν γίνει συμπαγής την 1η Μαρτίου του 2015.Το σύνθημα της εφημερίδας είναι Οι ειδήσεις που θέλετε. Όχι περισσότερο, όχι λιγότερο. Είναι γνωστή για τις βραβευμένες καμπάνιες μάρκετινγκ Χαίρομαι που είμαι ένας Μπανγκλαντεσιανός και Είμαι φτιαγμένος στο Μπανγκλαντές. Από το 2015, η Dhaka Tribune ήταν ο κύριος συνεργάτης των μέσων ενημέρωσης για το Λογοτεχνικό Φεστιβάλ της Ντάκα. Η εφημερίδα περιγράφει την εκδοτική πολιτική ως φιλελεύθερη οικονομικά και κοινωνικά. Η Dhaka Tribune υποστηρίζει ενεργά τα ίσα δικαιώματα των φύλων στο Μπαγκλαντές. Έχει καλέσει για την κατάγρηση των νομοθετικών διακρίσεων κατά των ομοφυλόφιλων στο Μπαγκλαντές. Αρκετές σελίδες της εφημερίδας είναι ανοικτές σε διαφορετικούς συντελεστές. Η 2Α Media Limited, εταιρεία του Ομίλου Gemcon που ανήκει στον ηγέτη της ομάδας Αουάμι Καζί Ναμπίλ Αχμέντ, είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος. Η εφημερίδα δημοσιεύει μια ποικιλία από τακτικά συμπληρώματα συμπεριλαμβανομένου του μηνιαίου περιοδικού Τέχνες και Γράμματα.
Ring of Honor

Το Ring of Honor (ROH) είναι αμερικάνικη εταιρεία επαγγελματικής πάλης, που ιδρύθηκε 2002 από τους Ρομπ Φέινσταϊν και Γκέιμπ Σαπόλσκι. Από το 2004 ως το 2011 η εταιρεία ανήκε στον Κάρι Σίλκιν προτού πωληθεί τον Μάιο του 2011, στην Ομάδα Μεταδόσεων Σίνκλερ (Sinclair Broadcast Group). Είναι η τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία πάλης στις Η.Π.Α., πίσω από τα WWE και TNA Wrestling.

 Το 2001, όταν το ECW έκλεισε από χρεωκοπία και εξαγοράστηκε από το WWE, άφησε ένα τεράστιο κενό στο χώρο της πάλης. Έτσι ξεκίνησε η ιδέα του ROH σαν αντικαταστάτη της πρώην εταιρείας. Μάλιστα, στο αρχικό στάδιο του εγχειρήματος, η έδρα του ECW που ήταν η Φιλαδέλφεια των Η.Π.Α. έγινε και έδρα του ROH. Γενικότερα στόχος ήταν να προσελκύσουν οπαδούς της Ανατολικής Περιφέρειας, που είναι οι σκληροπυρηνικοί του αθλήματος. Από το 2003 που ξεκίνησε η μετακίνηση των σόου και σε άλλες περιοχές, η δημοτικότητα του συνεχώς ανέβαινε. Για λίγο διάστημα το ROH συνεργάστηκε με το TNA, ενώ από το 2007 ξεκίνησαν περιοδείες και εκτός Αμερικής, με κύρια χώρα επίσκεψης την Ιαπωνία. Το Ring of Honor είναι υπεύθυνο για την παραγωγή σπουδαίων παλαιστών. Ανάμεσά τους οι CM Punk,Daniel Bryan και Seth Rollins. Για να πετύχει το σκοπό του το Ring of Honor έπρεπε από την αρχή της ύπαρξης του να διαχωρίσει τη θέση του από την διασκεδαστική προσέγγιση του Κατς που ακολουθούσε το World Wrestling Federation και να ακολουθήσει την προσέγγιση των παλιών οπαδών του κατς που προτιμούσαν την εντός ρινγκ δράση να είναι το κύριο στοιχείο του θεάματος αντί για τα παρασκήνια και τα σενάρια. Για να ενισχύσει αυτή την προσέγγιση το Ring Of Honor θέσπισε τον Κώδικα Της Τιμής (Code Of Honor) που θα έπρεπε να ακολουθούν όλοι οι παλαιστές και αποτελούνταν από τους πέντε Νόμους Της Τιμής (Five Laws Of Honor). 1. Οι παλαιστές έπρεπε να δίνουν τα χέρια πριν και μετά τον αγώνα. 2. Δεν επιτρέπονταν να ανακατεύονται σε αγώνες άλλων ή να βάζουν άλλους να ανακατεύονται στους αγώνες τους (No Interference). 3. Δεν πειράζουν τους διαιτητές. 4. Δεν επιτρέπονται οι επιθέσεις όταν ο αντίπαλος έχει την πλάτη γυρισμένη (No Sneak Attacks). 5. Δεν επιτρέπεται εσκεμμένα κάποιος να ακυρώνεται (No Intensional Disqualification). Αγνός Τίτλος ROHΤο πρωτάθλημα αυτό, ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2004 και σταμάτησε να υφίσταται τον Αύγουστο του 2006. Τον κατέκτησαν από μια φορά, με την σειρά οι: Έι Τζέι Στάιλς (69 μέρες), Νταγκ Γουίλιαμς (42 μέρες), Τζον Γουόλτερς (189 μέρες), Τζέι Λίθαλ (63 μέρες), Σαμόα Τζο (112 μέρες), Νάιτζελ ΜακΓκίνες (350 μέρες) και Μπράιαν Ντάνιελσον (τον τερμάτισε μόλις τον κατέκτησε). Επίσημη ιστοσελίδα ROH Επίσημος ιστότοπος Ring of Honor, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Ring of Honor, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Ring of Honor κανάλι στο YouTube
Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1990–91 (υδατοσφαίριση)

Το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Γυναικών 1990–91 (αγγλικά: LEN European Cup 1990–91) ήταν η 4η περίοδος του κορυφαίου πρωταθλήματος γυναικείας υδατοσφαίρισης της Ευρώπης που διοργανώθηκε από την LEN. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ολλανδική Ντονκ Γκούντα για 3η φορά στην ιστορία της.

 Ο Προκαταρκτικός γύρος διεξήχθη σε δύο ομίλους των έξι ομάδων. Οι τρεις πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην Τελική φάση. Οι αγώνες του ομίλου πραγματοποιήθηκαν στη Σέντες. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Οι αγώνες του ομίλου πραγματοποιήθηκαν στο Zwembad de Tobbe στη Χάουντα μεταξύ 26 και 29 Σεπτεμβρίου του 1990. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί(Δ) Διοργανώτρια ομάδα. Κορυφαίες σκόρερ Πηγή: Η Τελική φάση διεξήχθη σε δύο ομίλους των τριών ομάδων μεταξύ 8 και 11 Νοεμβρίου του 1990 στο Κρετέιγ. Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Βαθμολογικό σύστημα: Νίκη: 2 βαθμοί, Ισοπαλία: 1 βαθμός, Ήττα: 0 βαθμοί Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Πηγή: Euro League Women - Book of Champions (1987 έως το 2016)
Αγία Φωτιά Ιεράπετρας Λασιθίου

Για τον συνώνυμο οικισμό στον νομό Λασιθίου δείτε το λήμμα: Αγία Φωτιά Σητείας ΛασιθίουΗ Αγία Φωτιά είναι οικισμός της Κοινότητας Αγίου Ιωάννου του Δήμου Ιεράπετρας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Ιεράπετρας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Η Αγία Φωτιά είναι παράλιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού, στο μέσον σχεδόν της απόστασης από το δυτικό στο ανατολικό άκρο του και στα όρια των -τέως- επαρχιών Ιεράπετρας και Σητείας. Βρίσκεται στις ακτές του Λιβυκού Πελάγους, στο σημείο που εκβάλλει μικρός ποταμός, δυτικά του όρμου Καλά Νερά και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει περίπου 47 χλμ. ΝΑ. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Ιωάννη Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ιωάννη και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιεράπετρας(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=25439) Το εκκλησάκι της Αγίας Φωτιάς, από το οποίο ονομάστηκε ο οικισμός, δίπλα στο ποτάμι και 200 μ. από την παραλία Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού. Στο ανατολικό τέρμα της παραλίας, υπάρχει πηγή στο βράχο με καθαρό, γλυκό νερό. Η μικρή παραλία στη θέση «Κάτεργο» Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr https://1001beach.com/el/europe/greece/crete/agia_fotia Παραλίες ierapetra.net Οι παραλίες της Ιεράπετρας ierapetra.gr Παραλία Αγιά Φωτιά cretanbeaches.com Αρχειοθετήθηκε 2012-05-24 στο Wayback Machine.
Εικοστή τρίτη δυναστεία Φαραώ

Η 23η Δυναστεία της αρχαίας Αιγύπτου είναι η 3η δυναστεία της 3ης Μεταβατικής Περιόδου. Η δυναστεία αποτελείται από έναν αριθμό βασιλέων της Λιβυκής φυλής Μεσουές/Μα, Βερβερικής καταγωγής. Βασίλευσαν ως ανεξάρτητοι ηγεμόνες περιοχών της Άνω Αιγύπτου από το 880 ως το 720 π.Χ. και φαραώ από το 837 ως το 728 π.Χ.

 Υπάρχει αρκετή συζήτηση γύρω από αυτή τη δυναστεία, που μάλλον ήταν εγκατεστημένη στην Μεγάλη Ηρακλεόπολη, στη Μεγάλη Ερμόπολη και στις Θήβες. Τα μνημεία της βασιλείας των ηγεμόνων της δείχνουν ότι ήλεγχαν την Άνω Αίγυπτο παράλληλα με την 22η δυναστεία, ως λίγο πριν το τέλος τού Οσορκόν Β΄. J.P. Elias, "A Northern Member of the 'Theban' Twenty-Third Dynasty", Discussions in Egyptology 31 (1995), 57-67. J. Goldberg, "The 23rd Dynasty Problem Revisited: Where, When and Who?", Discussions in Egyptology 29 (1994), 55-85. H. Jacquet Gordon, "Deux graffiti d'époque libyenne sur le toit du Temple de Khonsu à Karnak" in Hommages à la memoire de Serge Sauneron, 1927-1976 (Cairo: 1979), pp. 169–74. K.A. Kitchen, The Third Intermediate Period in Egypt (c.1100–650 BC), 3rd ed., Warminster: 1996. Naunton, Christopher. “Libyans and Nubians.” A Companion to Ancient Egypt, by Alan B. Lloyd, vol. 1, Wiley-Blackwell, 2010, pp. 120–139.
N-φθορομεθαναμίνη

Η N-φθορομεθαναμίνη είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, άζωτο, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο CH4NF, αν και συνήθως παριστάνεται με τον ημισυντακτικό τύπο CH3NHF. Eίναι η απλούστερη οργανική φθοραμίνη, αφού θεωρητικά παράγεται από τη μητρική ένωση (NH2F), αν αντικατασταθεί ένα άτομο υδρογόνου της τελευταίας από μεθύλιο (CH3). Σε χημικά καθαρή μορφή είναι ασταθής, αλλά είναι πιο σταθερή σε διαλύματα.

 Η ονομασία «N-φθορομεθαναμίνη» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-αμίνη» φανερώνει ότι περιέχει μια αμινομάδα ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα. Το αρχικό πρόθεμα «N-φθορο-» δηλώνει την ύπαρξη ενός ατόμου φθορίου, ανά μόριο της ένωσης, ενωμένου στο άτομο του αζώτου. Έχει ένα (1) μόνο ισομερές θέσης, τη 1-φθορομεθαναμίνη (FCH2NH2). Η μοριακή δομή της N-φθορομεθαναμίνης αντιστοιχεί γεωμετρικά στη δύο (2) γεωμετρικά στερεά, συνδεμένων με κοινή κορυφή το άτομο του αζώτου. Πιο συγκεκριμένα: Ενός τετραέδρου, με το άτομο του άνθρακα στο κέντρο και με τρία (3) άτομα υδρογόνο και το άτομο του αζώτου στις κορυφές. Μιας τριγωνικής πυραμίδας, με το άτομο του αζώτου στην κορυφή και τα άτομα υδρογόνου και φθορίου στη βάση της. Επειδή το φθόριο είναι ηλεκτραρνητικότερο του αζώτου και το τελευταίο ηλεκτραρνητικότερο του άνθρακα και του υδρογόνου (με αυτήν τη σειρά) ο βαθμός οξείδωσης του αζώτου στη N-φθορομεθαναμίνη είναι +1, ενώ του άνθρακα -2. Με επίδραση φθοραμίνης (NH2F) σε (μον)αλομεθάνιο (μέθοδος Hofmann): Συμπαράγεται διμεθυλοφθοραμίνη (CH3NFCH3). Η χημική κινητική καθορίζει την τελική αναλογία των προϊόντων. Με αποικοδόμηση ακετυλοφθοραμίδιου παράγεται N-φθορομεθαναμίνη: Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε N-χλωρομεθαναμίνη (CH3NHCl) μπορεί να υποκατασταθεί το χλώριο από φθόριο, γιατί ο σχηματισμός δυσδυάλυτου χλωριούχου υφυδραργύρου μετακινεί τη χημική ισορροπία της αντίδρασης προς τα δεξιά: Έχει την τάση να μετατραπεί σε μεθανιμίνη, αποβάλλοντας υδροφθόριο. Σταθεροποιείται (σχετικά) σε μορφή αλάτων της. Για παράδειγμα, με υδροχλώριο δίνει το υδροχλωρικό της άλας: Με τη χρήση χλωριούχου ασβεστίου (CaCl2) είναι δυνατή η υποκατάσταση του φθορίου από χλώριο, επειδή το φθοριούχο ασβεστιο (CaF2) είναι δυσδιάλυτο και έτσι απομακρύνεται από τη χημική ισορροπία: Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζόλιο παράγεται N-μεθυλανιλίνη: Παράγει δευτεροταγείς μεθυλαμίνες με αλκυλαλογονίδια (RX). Π.χ.: Παράγει δευτεροταγή αμίδια (RCONFCH3) με ακυλαλογονίδια (RCOX). Π.χ.: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, Οργανική Χημεία, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Φθαλικό οξύ

Το φθαλικό οξύ είναι ένα αρωματικό οργανικό οξύ με δύο καρβοξυλικές ομάδες (-COOH) στο μόριό του. Το παράγωγό του φθαλικός ανυδρίτης παίζει σημαντικό ρόλο στη χημική βιομηχανία.

 Η κλασική παρασκευή του φθαλικού οξέος βασίζεται στην καταλυτική οξείδωση του ναφθαλινίου προς φθαλικό ανυδρίτη και μετέπειτα υδρόλυση του τελευταίου προς φθαλικό οξύ. Μια πιο σύγχρονη μέθοδος χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη το ο-ξυλόλιο αντί του ναφθαλινίου. Το μόριο του φθαλικού οξέος μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχεται από την προσθήκη μιας δεύτερης καρβοξυλικής ομάδας στον βενζολικό δακτύλιο του βενζοϊκού οξέος. Τρία είναι τα ισομερή που μπορούν να προκύψουν με τον τρόπο αυτό, το φθαλικό, το ισοφθαλικό και το τερεφθαλικό οξύ: Ο γενικός όρος «φθαλικά οξέα» χρησιμοποιείται για να γίνει αναφορά και στα τρία ισομερή, για παράδειγμα σε περίπτωση απροσδιόριστων μιγμάτων των τριών ενώσεων. Ωστόσο, η ονομασία «φθαλικό οξύ» αναφέρεται αποκλειστικά στο ορθό ισομερές, δηλαδή στην ένωση όπου οι δύο καρβοξυλομάδες βρίσκονται σε γειτονικά άτομα άνθρακα του βενζολικού δακτυλίου. Το φθαλικό οξύ και ο ανυδρίτης του είναι πρώτες ύλες για την παραγωγή των πολυεστερικών ρητινών, μέσω εστεροποίησης με πολυαλκοόλες όπως η γλυκερόλη. Το φθαλικό οξύ χρησιμοποιείται επίσης ως πρώτη ύλη για την παρασκευή χρωστικών ουσιών και πλαστικοποιητών. Ισοφθαλικό οξύ Τερεφθαλικό οξύ Φθαλικός ανυδρίτης Φθαλικές ενώσεις
Λιλιάνα του Χάλαντ

Η Λιλιάνα του Χάλαντ (Lilian av Halland, γεννημένη ως Λιλιάνα Μέι Ντέιβις Lillian May Davies, 30 Αυγούστου 1915 - 10 Μαρτίου 2013) ήταν η σύζυγος του Πρίγκιπα Μπέρτιλ, Δούκα του Χάλαντ.

 Γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου 1915 στο Σουόνσι της Νότιας Ουαλίας, και ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ιωάννη Ντέιβις και της Γκλάντις Μαίρης Κάραν. Υπήρξε fashion model και φωτογραφήθηκε για περιοδικά μόδας όπως το Vogue. To 1940 παντρεύτηκε τον Σκωτσέζο ηθοποιό Ιβάν Κρεγκ στο Χόρσαμ του Δυτικού Σάσεξ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Στις 7 Δεκεμβρίου 1976 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Μπέρτιλ, Δούκα του Χάλαντ στο παρεκκλήσι του Παλατιού Ντρότνινγκχολμ. Το ζευγάρι δεν απέκτησε απογόνους. Πέθανε στις 10 Μαρτίου 2013 στη Στοκχόλμη σε ηλικία 97 ετών. Είναι θαμμένη στο Βασιλικό Κοιμητήριο της Σόλνα. 30 Αυγούστου 1915 - Σεπτέμβριος 1940: Δεσποινίς Λιλιάνα Ντέιβις Σεπτέμβριος 1940 - 7 Νοεμβρίου 1947: Κυρία Ιβάν Κρεγκ 7 Δεκεμβρίου 1976 - 5 Ιανουαρίου 1997: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λιλιάνα της Σουηδίας, Δούκισσα του Χάλαντ 5 Ιανουαρίου 1997 - 10 Μαρτίου 2013: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Λιλιάνα της Σουηδίας, Χήρα Δούκισσα του Χάλαντ Εθνικές Σουηδία: Μέλος Μεγαλόσταυρου της Βασιλικού Τάγματος του Σεραφείμ (LoK av KMO) Σουηδία: Μέλος Μεγαλόσταυρου της Βασιλικού Τάγματος του Πολικού Αστέρα (KmstkNO) Σουηδία: Μέλος του Βασιλικού Παράσημου του Βασιλιά Κάρολου ΙΣΤ΄ Γουσταύου, 2η Τάξη Σουηδία: Παραλήπτρια του Μετάλλου των 50ων Γενεθλίων του Βασιλιά Καρόλου ΙΣΤ΄ Γουσταύου Σουηδία: Τιμητικός Μεγαλόσταυρος του Κοινωνικού Τάγματος της ΑθωότηταςΞένες Αργεντινή: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Απελευθερωτή Στρατηγού Σαν Μαρτίν Αυστρία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής για τις Υπηρεσίες προς τη Δημοκρατία της Αυστρίας Δανία: Μεγαλόσταυρος με Διαμάντια του Τάγματος του Ντάνεμποργκ Εσθονία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σταυρού της Τέρρα Μαριάννας Γαλλία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Εθνικής Τιμής Γερμανία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας Ισλανδία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Γερακιού Ιταλία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας Ιαπωνία: Κυρία Μεγάλου Κορδονιού του Τάγματος του Πολύτιμου Στέμματος Ιορδανία: Κυρία Μεγάλου Κορδονιού του Τάγματος του Αστέρα της Ιορδανίας Λετονία: Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος των Τριών Αστέρων Λιθουανία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Μέγα Δούκα Γκετιμίνα Πορτογαλία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Χριστού Ισπανία: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος της Ισαβέλλας της Καθολικής Σουηδία: Προστάτης του Κοινωνικού Τάγματος της Αθωότητας
Μουσείο Γκρεβέν

Το Μουσείο Γκρεβέν (γαλλικά: Le musée Grévin) είναι ένα ιδιωτικό μουσείο κέρινων ομοιωμάτων που βρίσκεται στο Παρίσι, στο 9ο διαμέρισμα στη δεξιά όχθη του Σηκουάνα. Το μουσείο εγκαινιάστηκε το 1882 και περιλαμβάνει κέρινα ομοιώματα διασημοτήτων από τον χώρο της τέχνης, του αθλητισμού και της πολιτικής. Το θέατρο Γκρεβέν (αίθουσα εκδηλώσεων) και το παλάτι των Αντικατοπτρισμών (αίθουσα με παραμορφωτικούς καθρέπτες και οπτική ψευδαίσθηση) αποτελούν επίσης μέρος της επίσκεψης του μουσείου. Οι αίθουσες έχουν πολύ όμορφο μπαρόκ ντεκόρ που χρονολογείται από το 1882. Εκτίθενται περισσότερα από 200 κέρινα ομοιώματα, που κυμαίνονται από τον Άλμπερτ Αινστάιν μέχρι τον Μαχάτμα Γκάντι, τον Μάικλ Τζάκσον και τον Άλφρεντ Χίτσκοκ. Επίσης, παρουσιάζονται πολλές σκηνές από την ιστορία της Γαλλίας, όπως ο Λουδοβίκος ΙΔ' στις Βερσαλλίες, η σύλληψη και αιχμαλωσία του Λουδοβίκου ΙΣΤ' και της βασιλικής οικογένειας ή η Ιωάννα της Λωρραίνης στην πυρά. Τα κέρινα ομοιώματα του μουσείου ανανεώνονται τακτικά, και νέες προσωπικότητες κάνουν την είσοδό τους στο Μουσείο Γκρεβέν, εκτοπίζοντας τους παλιούς και ξεχασμένους αστέρες.Η περιοχή εξυπηρετείται από το σταθμό μετρό Γκραν Μπουλβάρ (γραμμή 8 και 9 του μετρό).

 Το μουσείο ιδρύθηκε το 1882 από τον Αρτύρ Μεγιέ, δημοσιογράφο της εφημερίδας Λε Γκωλουά, έχοντας σαν πρότυπο το μουσείο της Μαντάμ Τισό που ιδρύθηκε στο Λονδίνο το 1835 και ονομάστηκε από το όνομα του πρώτου καλλιτεχνικού σκηνοθέτη, τον καρικατουρίστα Αλφρέ Γκρεβέν. Είναι ένα από τα παλαιότερα μουσεία κέρινων ομοιωμάτων στην Ευρώπη. Το μουσείο Γκρεβέν περιέχει πλέον περισσότερους από 200 χαρακτήρες με σκηνές από την ιστορία της Γαλλίας και τη σύγχρονη ζωή, συμπεριλαμβανομένου ενός πανοράματος της γαλλικής ιστορίας από τον Καρλομάγνο έως τον Ναπολέοντα Γ' και αιματηρές σκηνές της Γαλλικής Επανάστασης, με τις αυθεντικές κέρινες φιγούρες του τέλους του 19ου και αρχών του 20ού αιώνα.Η σκηνή της Σαρλότ Κορντέ που δολοφονεί τον Μαρά δημιουργήθηκε το 1889 και περιλαμβάνει το αυθεντικό μαχαίρι και τη μπανιέρα που χρησιμοποιούσε ο Μαρά. Αντίθετα, για τους πιο σύγχρονους κινηματογραφικούς αστέρες, αθλητές και διεθνείς προσωπικότητες χρησιμοποιήθηκαν σύγχρονες τεχνικές μοντελοποίησης. Νέοι χαρακτήρες κέρινων ομοιωμάτων προστίθενται τακτικά στο Μουσείο από τότε που άνοιξε. Συμπεριλαμβάνονται οι Ζινεντίν Ζιντάν, Ζαν Ρενό, Μόνικα Μπελούτσι, Ζαν Ντυζαρντέν, Ιζαμπέλ Ατζανί, Πενέλοπε Κρουζ, Μαντόνα και πολλοί άλλοι. Το μουσείο Γκρεβέν έχει παραρτήματα στο Μόντρεαλ και τη Σεούλ. Η ιστοσελίδα του μουσείου Γκρεβέν (γαλλικά, αγγλικά) Βίντεο από το youtube