Γιοι και εραστές

Γιοι και εραστές, (αγγλικά: Sons and Lovers), είναι μυθιστόρημα του Βρετανού λογοτέχνη Ντ. Χ. Λώρενς που εκδόθηκε το 1913. Ενώ το μυθιστόρημα αρχικά έλαβε μια χλιαρή κριτική, μαζί με τους ισχυρισμούς της βλασφημίας, σήμερα θεωρείται ως αριστούργημα από πολλούς κριτικούς και συχνά θεωρείται ως το καλύτερο επίτευγμα του Λώρενς.

 Το τρίτο δημοσιευμένο μυθιστόρημα του Ντ. Χ. Λώρενς, το οποίο θεωρήθηκε από πολλούς ως το αρχαιότερο αριστούργημά του, αφηγείται την ιστορία του Πολ Μορέλ, ενός νεαρού άνδρα και ενός εκκολαπτόμενου καλλιτέχνη. Η αρχική έκδοση του 1913 εκδόθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον Έντουαρντ Γκάρνετ που αφαίρεσε 80 αποσπάσματα, περίπου το ένα δέκατο του κειμένου. Το μυθιστόρημα είναι αφιερωμένο στον Γκάρνετ. Ο Γκάρνετ, ως λογοτεχνικός σύμβουλος της εκδοτικής εταιρείας Ντάκγουορθ, ήταν μια σημαντική προσωπικότητα που οδήγησε τον Λώρενς πιο βαθιά στον λογοτεχνικό κόσμο του Λονδίνου κατά τα έτη 1911 και 1912. Το κείμενο που αφαιρέθηκε αποκαταστάθηκε στην έκδοση του 1992.Ο Λώρενς άρχισε να εργάζεται πάνω στο μυθιστόρημα την περίοδο που η μητέρα του ήταν άρρωστη και συχνά εκφράζει αυτήν την αίσθηση για τη χαμένη ζωή της μητέρας του μέσω της θηλυκής πρωταγωνίστριας του Γκέρτρουντ Μορέλ. Τα γράμματα που γράφτηκαν γύρω από την εποχή της ανάπτυξής του δείχνουν ξεκάθαρα τον θαυμασμό που ένιωθε για τη μητέρα του - βλέποντας την ως «έξυπνη, ειρωνική, ευαίσθητη γυναίκα» - και τον φαινομενικά ατυχές γάμο της με τον ανθρακωρύχο πατέρα του, έναν άντρα με «αυθεντικό ταμπεραμέντο» και αστάθεια. Πίστευε ότι η μητέρα του είχε παντρευτεί κάτω από την τάξη της. Η Λύντια Λώρενς δεν γεννήθηκε στη μεσαία τάξη. Αυτή η προσωπική οικογενειακή σύγκρουση που βίωσε ο Λώρενς του έδωσε την ώθηση για το πρώτο μισό του μυθιστορήματός του - στο οποίο τόσο ο Ουίλλιαμ, ο μεγαλύτερος αδερφός όσο και ο Πολ Μορέλ περιφρονούν όλο και περισσότερο τον πατέρα τους - και την επακόλουθη εξερεύνηση των ανταγωνιστικών σχέσεων του Πολ Μορέλ και με τις δύο ερωμένες του, οι οποίες επηρεάζονται αδιάκοπα από την αφοσίωση του στη μητέρα του. Το πρώτο προσχέδιο του μυθιστορήματος του Λώρενς έχει πλέον χαθεί και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, κάτι που φαίνεται να οφείλεται άμεσα στην ασθένεια της μητέρας του. Δεν επέστρεψε στο μυθιστόρημα για τρεις μήνες, οπότε είχε τον τίτλο «Πολ Μορέλ». Το προτελευταίο προσχέδιο του μυθιστορήματος συνέπεσε με μια αξιοσημείωτη αλλαγή στη ζωή του Λώρενς, καθώς η υγεία του κλονίστηκε και παραιτήθηκε από τη διδακτική του δουλειά για να περάσει χρόνο στη Γερμανία. Αυτό το προσχέδιο δεν το συνέχισε ποτέ, ωστόσο, καθώς συνάντησε και παντρεύτηκε την Γερμανίδα αριστοκράτισσα, Φρίντα Γουήκλυ, η οποία ήταν σύζυγος ενός πρώην καθηγητή του στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ. Σύμφωνα με τις σημειώσεις της Φρίντα για την πρώτη τους συνάντηση, αυτή και ο Λώρενς μίλησαν για τον Οιδίποδα και τις επιπτώσεις της πρώιμης παιδικής ηλικίας στη μετέπειτα ζωή μέσα στα είκοσι λεπτά της συνάντησης τους. Το τρίτο προσχέδιο του «Πολ Μορέλ» στάλθηκε στον εκδοτικό οίκο Heinemann. η απάντηση, μια μάλλον βίαιη αντίδραση, προήλθε από τον ίδιο τον William Heinemann. Η αντίδρασή του καταγράφει το σοκ και την απειρία του μυθιστορήματος του Λώρενς, «η υποβάθμιση της μητέρας [όπως διερευνήθηκε σε αυτό το μυθιστόρημα], που υποτίθεται ότι ήταν πιο ήπιο, είναι σχεδόν αδιανόητη». ενθάρρυνε τον Λώρενς να επανασχεδιάσει το μυθιστόρημα για άλλη μια φορά. Εκτός από την αλλαγή του τίτλου σε ένα πιο θεματικό «Γιοι και εραστές», η απάντηση του Heinemann είχε αναζωογονήσει τον Λώρενς για να υπερασπιστεί έντονα το μυθιστόρημα και τα θέματα του ως ένα συνεκτικό έργο τέχνης. Για να δικαιολογήσει τη μορφή του, ο Λώρενς εξηγεί, με επιστολές στον Γκάρνετ, ότι είναι μια «μεγάλη τραγωδία» και ένα «μεγάλο βιβλίο», που αντικατοπτρίζει την «τραγωδία χιλιάδων νέων στην Αγγλία».