IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ντέιβ Χάινεμαν

Ο Ντέιβιντ Γιουτζίν "Ντέιβ" Χάνεμαν (αγγλικά:David Eugene "Dave" Heineman) (γεννήθηκε στις 12 Μαΐου 1948) είναι ο 39ος Κυβερνήτης της Νεμπράσκα. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, και ο σημερινός Πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών. Όντας εκλεγμένος για πλήρεις τετραετείς θητείες το 2006 και το 2010, στο τέλος της δεύτερης θητείας του, ο Χάινεμαν έγινε ο κυβερνήτης με την μεγαλύτερη θητεία στην ιστορία της Νεμπράσκα με 10 έτη υπηρεσίας.

 Ο Χάινεμαν ζούσε σε διάφορα μέρη στην ανατολική Νεμπράσκα κατά την διάρκεια της νιότης του, τελικά παρακολουθώντας την μέση εκπαίδευση στο Γουέιχου. Αποφοίτησε από την Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ το 1970. Υπηρέτησε πέντε έτη στον Στρατό Ξηράς των ΗΠΑ, αποσυρόμενος με το βαθμό του λοχαγού. Επίσης αποφοίτησε από το πρόγραμμα εκπαίδευσης Army Ranger.Ο Χάινεμαν υπηρέτησε στο Συμβούλιο του Φρέμοντ από το 1990 μέχρι το 1994. Επίσης υπηρέτησε δύο θητείες ως Πολιτειακός Υπουργός Οικονομικών της Νεμπράσκα (Nebraska State Treasurer) από το 1994 μέχρι το 2001, και διορίσθηκε 37ος Αναπληρωτής Κυβερνήτης της Νεμπράσκα την 1η Οκτωβρίου 2001. Εκλέχθηκε για πλήρη θητεία αναπληρωτή κυβερνήτη το 2002. Είναι παντρεμένος με την Sally Ganem, πρώην διευθύντρια δημοτικού σχολείου. Έχουν έναν γιο. Ο Χάινεμαν έγινε Κυβερνήτης στις 20 Ιανουαρίου 2005, μετά την παραίτηση του Μάικ Γιόχανς για να γίνει Υπουργός Γεωργίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Κυβέρνηση του Προέδρου Τζορτζ Ο. Μπους. Στις 11 Απριλίου 2005, ανακοίνωσε ότι θα διεκδικούσε την εκλογή του σε μια πλήρη τετραετή θητεία. Είχε την υποστήριξη του Γερουσιαστή της Νεμπράσκα Τσακ Χάγκελ, αν και αντιμετώπισε μια δύσκολη πρόκληση στον Ρεπουμπλικανικό προκριματικό από τον πρώην προπονητή του ποδοσφαίρου Nebraska Cornhuskers και Αντιπροσώπου των ΗΠΑ Τομ Όσμπορν. Έλαβε 49 τοις εκατό από τις πάνω από 197.000 ψήφους που μετρήθηκαν, και ο Όσμπορν 45 τοις εκατό. Ο Χάινεμαν νίκησε τον Δημοκρατικό υποψήφιο Ντέιβιντ Χαν στην γενική εκλογή της 7ης Νοεμβρίου 2006, λαμβάνοντας 73,4 τοις εκατό των ψήφων. Ως κυβερνήτης ο Χάινεμαν εργάστηκε με το Νομοθετικό Σώμα της Νεμπράσκα για να ψηφιστεί η μεγαλύτερη περικοπή φόρων στην ιστορία της πολιτείας. Στις 23 Απριλίου 2010, ο Χάινεμαν υπέγραψε ένα σημαντικό νομοσχέδιο για τις εκτρώσεις. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Dave Heineman στο Wikimedia Commons Nebraska Office of the Governor Dave Heineman official state site Governor Dave Heineman official campaign site Πρότυπο:GovLinks Campaign contributions for Mike Johanns and Dave Heineman (2000, 2002, 2004) at FollowTheMoney.org
Λένη

Λένη είναι ο τίτλος ελληνικής κοινωνικής σειράς που μεταδόθηκε από το Mega Channel τη σεζόν 2003-2004, με πρωταγωνίστρια την Κάτια Δανδουλάκη. Η σειρά αποτελείται από 20 επεισόδια. Το σενάριο της σειράς έγραψε η Μιρέλλα Παπαοικονόμου ενώ τη σκηνοθεσία επιμελείται ο Λάμπης Ζαρουτιάδης. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2003 και το τελευταίο στις 8 Μαρτίου 2004.

 Η Ελένη Καραγιάννη, μια φιλόδοξη και δυναμική γυναίκα είναι χρόνια παντρεμένη με τον Πέτρο. Οι απαιτήσεις της δουλειάς της δεν έδωσαν στην Ελένη ούτε το περιθώριο αλλά ούτε και την επιθυμία να γίνει μητέρα. Η ανάγκη του παιδιού έγινε κρυφό παράπονο για τον Πέτρο, που απομονωμένος και καθόλου επιβεβαιωμένος από την Ελένη, καταφεύγει σε εφήμερες σχέσεις. Εκείνη όταν το ανακαλύπτει, του ζητάει να χωρίσουν. Μετά από έναν καβγά, η Ελένη φεύγει από το σπίτι και καταφεύγει στο εξοχικό του πατέρα της στο χωριό. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, κάποια στιγμή ανοίγει το port baggage και μέσα βρίσκει (προς μεγάλη της έκπληξη) κουλουριασμένο ένα κοριτσάκι, την Όλια! Η Ελένη προσπαθεί να μιλήσει με την Όλια και να μάθει πως βρέθηκε εκεί και ποιοι είναι οι γονείς της. Η μικρή αρχικά δεν μιλάει καθόλου. Όμως η Όλια είναι αυτό που έψαχνε η Ελένη στη ζωή της, το παιδί που ποτέ δεν είχε και θα της γνωρίσει ένα καινούργιο κόσμο. Οι δυο τους θα μείνουν μαζί δημιουργώντας μία δυνατή σχέση. Όταν κάποια στιγμή εμφανιστεί η πραγματική μητέρα της Όλιας, η Ελένη θα κάνει τα πάντα για να μην τη χάσει καθώς τα συναισθήματά της για αυτήν είναι τόσο δυνατά. Λένη στην IMDb
259

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 259 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 259 (CCLΙΧ ) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αιμιλιανού και Βάσσου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 1012 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 259 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Αυτοκράτορας Βαλεριανός οδηγεί ένα στράτευμα (70.000 ανδρών) για να επανακτήσει την Έδεσσα, που πολιορκείται από τις δυνάμεις του Πέρση βασιλιά Σαπώρη του Α'. Μία έξαρση πανώλης σκοτώνει πολλούς λεγεωνάριους, αποδυναμώνοντας τη ρωμαϊκή θέση στη Συρία. Μάχη των Μεδιολάνων: Μία γερμανική συνομοσπονδία, οι Αλαμαννοί (300.000 πολεμιστές), οι οποίοι διασχίζουν τις Άλπεις, ηττούνται από τις Ρωμαϊκές λεγεώνες υπό τις οδηγίες του Γαλλιηνού, κοντά στα Μεδιόλανα (σημερινό Μιλάνο). Ο Πόστουμος επαναστατεί κατά του Γαλλιηνού στη Γαλατία. Οι δυτικές επαρχίες της Βρεταννίας και της Ισπανίας εντάσσονται στο ανεξάρτητο βασίλειό του-το οποίο αποκαλείται σήμερα Γαλατική Αυτοκρατορία. Ο Πόστουμος, κυβερνήτης της Γαλατίας, αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας και συνεχίζει να κυβερνά τη Γαλατική Αυτοκρατορία μέχρι το 269, όταν και δολοφονείται από τους στρατιώτες του. Το Ρωμαϊκό φρούριο του Βίζμπαντεν στη Γερμανία καταλαμβάνεται από τους Αλαμαννούς (πιθανόν το 260). Οι Φράγκοι, οι οποίοι εισβάλλουν στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κοντά στην Κολωνία το 257, προσεγγίζουν την Ταρραγόνα της Ισπανίας. Περσία Μεσοποταμία: ο Οδαίναθος, ο ηγεμόνας του βασιλείου της Παλμύρας, λεηλατεί την πόλη της Νεχαρδέας, καταστρέφοντας τη μεγάλη εβραϊκή θρησκευτική σχολή της πόλης. Θρησκεία Ο Πάπας Διονύσιος εκλέγεται ως ο 25ος Πάπας. Αυτοκράτορας Ουέι του Τζιν, Κινέζος αυτοκράτορας της δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 307) Τάο Καν, Κινέζος στρατηγός της δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 334) Γιανγκ Τζι, Κινέζα αυτοκράτειρα της δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 292) 10 Ιανουαρίου - Πολύευκτος, Ρωμαίος άγιος 18 Ιανουαρίου - Σαν Τσεν, Κινέζος στρατηγός και αντιβασιλέας του Ανατολικού Γου (γεννήθηκε το 232) Αυγούριος της Ταρραγόνας, χριστιανός Ισπανορωμαίος ιερέας Φρουκτόσος, χριστιανός άγιος, επίσκοπος και μάρτυρας Τζεοντόνγκ Ουάνγκ, βασιλιάς της Γκαίιγια Ουάνγκ Τσανγκ, Κινέζος στρατηγός του Σάο Ουέι
Όρκος της αγάπης

Όρκος της αγάπης (Ισπανικά: Juro Que Te Amo) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2008. Είναι ριμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1993, Los Parientes Pobres. Πρωταγωνιστούν Άνα Μπρέντα Κοντρέρας, Χοσέ Ρον, Πατρίσια Ναβιδάδ και Αλεχάντρο Άβιλα.

 Η Βιολέτα Μαδριγάλ είναι μια όμορφη κοπέλα που ζει σε ένα χωριό με τους γονείς της, τον Αμάδο και την Αντόνια, και τα αδέλφια της Χούλιο, Ντανιέλ, και Λία. Η οικογένεια της ήταν η πλουσιότερη πόλη, αλλά αφού έχασαν την περιουσία τους συνειδητοποίησαν την υποκρισία των ανθρώπων που στο παρελθόν φαινόταν να τους αγαπούν και να τους σέβονται. Ο Χουστίνο Φρεγόσο είναι ο πιο ισχυρός από τους πρώην φίλους του, την οικογένεια Μαδριγάλ, οι οποίοι έκαναν την περιουσία τους μέσω των σκοτεινών συμφωνιών που έπληξαν τη σταθερότητα της εταιρείας χαλκού, που άνηκε στην οικογένεια Μαδριγάλ. Αυτή η νέα κατάσταση ωφελεί τη σύζυγό του Μαλένα, η οποία απολαμβάνει τη νέα πλούσια θέση τους, και την κόρη τους Μαριέλα, η οποία εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία για να ταπεινώσει τη Βιολέτα. Άνα Μπρέντα Κοντρέρας ως Βιολέτα Μαδριγάλ Καμπέρο ντε Αλδάμα Πατρίσια Ναβιδάδ ως Αντόνια Καμπέρο χηρ. ντε Μαδριγάλ/ντε Λασκάνο Χοσέ Ρον ως Χοσέ Μαρία Αλδάμα Αλεχάντρο Άβιλα ως Μαριάνο Λασκάνο Μαδριγάλ Πέπε Γκάμες ως Χούλιο Μαδριγάλ Καμπέρο Αλέξις Αγιάλα ως Χουστίνο Φρεγόσο Λούρδες Ρέγες ως Μαλένα ντε Φρεγόσο Φλορένσια ντε Σαράτσο ως Μαριέλα Φρεγόσο ντε Κουεγιέρ Σεσίλια Γκαμπριέλα ως Λεονόρα Κάσις Σουλοάγα ντε Λασκάνο Μαρσέλο Κόρδοβα ως Μαξιμιλιάνο "Μαξ" Κουεγιέρ Μαριάνα Καρρ ως Φάουστα Σουλοάγα Λιλιάνα Γκορέ ως Ιβάνα Λασκάνο Κάσις Γιοάνα Μπρίτο ως Χεσούσα Πονσιάνο Έκτορ Σάες ως Τορίμπο Χαβιέρ Μαρκ ως Πάδρε Μπασίλιο Ερρέρα Χοσέ Ελίας Μορένο Τζ. ως Ροχέλιο Ουρμπίνα Νατάσα Ντουπεϊρόν ως Ροσαλία "Λία" Μαδριγάλ Καμπέρο Γιέσικα Κοτς ως Κριστίνα ντε Ουρμπίνα Αλμπέρτο Αγνέσι ως Ρενάτο Λασκάνο Κάσις Ιμανόλ Λαντέτα ως Πάμπλο Λασκάνο Κάσις Οσβάλντο ντε Λεόν ως Ροδρίγο Τσαρολέ Κλάουδια Γκοδίνες ως Σέλια Αδριάνο Σεντέχας ως Ντανιέλ Μαδριγάλ Καμπέρο Σούρι Σαντάϊ ως Κοραλίτο Γκρασιέλα Μπερνάρντος ως Αντελίνα Σεσίλια Ρόμο ως Ολβίδο Λορέλι Μανσίγια ως Καντέλα Ρομπέρτο Μιγκέλ ως Ντελφίνο Αριάνε Πεγισέρ ως Γιάνις Αντόνιο Εσκομπάρ ως Πανταλεόν Λορένα Άλβαρες ως Αδελαΐδα Λακάγιο Χεράρδο Μουργκία ως Σελεστίνο ΤσαρολέΓκεστ εμφανίσεις Χερμάν Γκουτιέρρες ως Ιατ. Αλεχάντρο Ράνχελ Κέλσι Αρισμέντι ως Ίρμα Λουίς Χοσέ Σανταντέρ ως Αμάδο Μαδριγάλ Περέιρα Φρανσίσκο Ρούμπιο ως Κλάουδιο Μπαλκασάρ Λισσέτα Ρόμο ως Φλορένσια Μαρία Μαρσέλα ως Σάρα Όσκαρ Ορτίς ντε Πινέδο ως Οσιέλ Αλεχάντρα Χουράδο ως Τσόνα Σέρχιο Μάγιερ ως Παραγωγός Μόνικα Γκάρσα ως Γκράσια Λακάγιο Ροσίο Σομπράδο ως Νοσοκόμα Μάρκο Μουνιός ως Αντρές Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με ένα βραβείο: TV Adicto Golden (Τίτλοι έναρξης) ` Όρκος της αγάπης στην IMDb Επίσημος ιστότοπος at esmas.com
Ιστορικά Μνημεία και Χώροι του Χιραϊζούμι

Το Χιραϊζούμι – Ναοί, Κήποι και Αρχαιολογικοί Χώροι που Απεικονίζουν την Βουδιστική Αγνή Χώρα είναι μια ομάδα από πέντε περιοχές που χρονολογούνται από τα τέλη του 11ου και 12ου αιώνα στο Χιραϊζούμι, Νομός Ιουάτε, Ιαπωνία. Το 2011 καταλογίστηκαν από το UNESCO ως Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς σύμφωνα με τα κριτήρια ιι και vi.

 Για τέσσερις γενιές από το 1087, όταν ο Φουτζιουαρα νο Κιγιοχιρα μετέφερε την έδρα και την κατοικία του από τα βόρεια, μέχρι το 1189, όταν ο στρατός του Μιναμότο νο Γιοριτόμο έθεσε τέλος στο Βόρειο Φουτσιουάρα, το Χιραϊζούμι αποτέλεσε ένα σημαντικό πολιτικό, στρατιωτικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο. Αρκετοί μεγάλοι ναοί που συνδέονταν με την Βουδιστική Αγνή Χώρα ιδρύθηκαν και επιχορηγήθηκαν, αλλά ο χαμός των ευεργετών τους και μια σειρά από πυρκαγιές συνέβαλαν στην μετέπειτα παρακμή τους. Το 1689, όταν ο Μπασό επισκέφθηκε την περιοχή έγραψε, στο Όκου νο Χοσομίτσι (Στενό πέρασμα προς το εσωτερικό): καλοκαιρινό γρασίδι... ότι απομένει από τα όνειρα των στρατιωτών. Μια σειρά ανασκαφών από τα μέσα του εικοστού αιώνα και μετά, σε συνδυασμό με αναφορές από το Αζουμα Καγκαμι, ιδιαίτερα το αίτημα Μπουντζι-νο -τσουμον του 1189, και το Σοουα σότζο ή "έκκληση των μοναχών" του 1313 από τα αρχεία του Τσούσον-τζι, έχουν συμβάλει πολύ στην κατανόηση των χώρων και της περιόδου. Το 2006 στις αρχικές υποψηφιότητες για το «Χιραϊζούμι - Πολιτιστικό Τοπίο που Σχετίζεται με την Κοσμολογία της Βουδιστικής Αγνής Χώρας» περιλαμβάνονταν ακόμη 5 περιοχές, παραλείποντας του Καντζιζαιο-ως ξεχωριστού χώρου. Οι 4 απορρίφθηκαν το 2008, και το Παλάτι Γιανάγκι αποκλείστηκε το 2011 αλλά καταβάλλονται προσπάθειες για να ενταχθούν στους καταλόγους μελλοντικά.
Καμαριώτης Ηρακλείου

Ο Καμαριώτης είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου και βρίσκεται σε υψόμετρο 620 μέτρα. Στα δυτικά του οικισμού υπάρχει μικρή περιοχή κατάφυτη από βελανιδιές, πουρνάρια και χαρούπια. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 29 χιλιόμετρα. Κύρια ασχολία στον οικισμό είναι η αμπελοκαλλιέργεια. Ο Καμαριώτης πανηγυρίζει τον Απρίλιο και τον Αύγουστο. Το Σεπτέμβριο γίνεται η γιορτή της τσικουδιάς και γίνονται εκδηλώσεις από τον πολιτιστικό σύλλογο του οικισμού.

 Στη δυτική έξοδο του Καμαριώτη βρίσκουμε χωματόδρομο, ο οποίος οδηγεί στην Τρυπητή. Εκεί οι επισκέπτες μπορούν να θαυμάσουν τους πελώριους βράχους που συνθέτουν λαβυρίνθους και άλλα παράξενα σχήματα. Αξιοσημείωτος είναι ο παλαιός ναός της Παναγίας και η τρίκλιτη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που κτίστηκε τον 16ο αιώνα. Στο υπέρθυρο της δυτικής πύλης στο ναό του Αγίου Γεωργίου υπάρχει ο λέοντας του Αγίου Μάρκου και στην αψίδα του κεντρικού κλίτους ο δικέφαλος αετός, το οικόσημο της βυζαντινής οικογένειας των Καλλεργών. Κατάλοιπο της Τουρκοκρατίας είναι η τουρκική βρύση που σώζεται σήμερα στην πλατεία του χωριού Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας, ο Καμαριώτης υπαγόταν στην επαρχία Μυλοποτάμου, στο σημερινό νομό Ρεθύμνου, ενώ συνέχιζε να ανήκει στην Επαρχία Μυλοποτάμου έως το 1950, όπου με νομοθετική πράξη αποδόθηκε στο νομό Ηρακλείου, μαζί με τα Μετόχια Καμαριώτου, τα οποία σήμερα ονομάζονται Αηδονοχώρι. Στις 16 Ιανουαρίου 1867 έγινε στο χωριό μάχη με τους Τούρκους, στην οποία εφονεύθησαν υπό των Τούρκων οι Έλληνες αξιωματικοί υπολοχαγός πεζικού Παλαμάς Βασίλειου αδερφός του ποιητή Κωστή Παλαμά και υπίατρος Βασιλείου Ιωάννης. Στην επαρχία Μυλοποτάμου υπαγόταν έως και τις αρχές του 20ου αιώνα. Πολλοί από τους κατοίκους μετανάστευσαν στο εξωτερικό μετά τη δεκαετία του '60, ωστόσο αρκετοί από αυτούς επιστρέφουν σήμερα και ανακαινίζουν τα παλιά τους πέτρινα σπίτια. Ο γνωστότερος θρύλος είναι αυτός με την καμπάνα της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Το σήμαντρο φερόταν να είχε χρυσό βόλι και να ακούγεται μέχρι τα Χανιά. Όταν μπήκαν οι Τούρκοι στην Κρήτη, οι κάτοικοι έκρυψαν την καμπάνα και από τότε εξαφανίστηκε. Το 2004 ξεκίνησε η ανακαίνιση της εκκλησίας και το γεγονός ότι η τελευταία κτίστηκε πάνω σε βράχο, όπου πιθανότατα έκρυψαν οι χωριανοί την καμπάνα, αναπτέρωσε τις ελπίδες για να βρεθεί αυτή. Ως οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τυλίσου του Δήμου Μαλεβιζίου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 323 κατοίκους. Δείτε: Κοινότητα Καμαριώτου Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Στοιχεία για το χωριό από το Δήμο Τυλίσου.
Ρεάλ Μούρθια

Η Ρεάλ Μούρθια (ισπανικά: Real Murcia) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στην πόλη Μούρθια της Ισπανίας. Σήμερα (2012) αγωνίζεται στη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Το γήπεδό της είναι το Εστάδιο Νουέβα Κοντομίνα χωρητικότητας 33.054 θεατών.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1908 αλλά υπάρχει μία αμφισβήτηση καθώς το 1903 ιδρύθηκε η FootBall Club de Murcia και το 1906 η Murcia Football Club. Τη σημερινή ονομασία την πήρε την σεζόν 1923-1924. Έχει αγωνιστεί στην Πριμέρα Ντιβισιόν 17 σεζόν και στη Σεγούντα Ντιβισιόν 46 σεζόν. (Ισπανικά) Επίσημος ιστότοπος
Κοτυληδόνα

Η κοτυληδόνα ή κοτυληδώνας (ο), εκ του αρχαίου κοτυληδών (ο) (με τη σειρά του από το αρχ. κοτύλη = κύπελο, κοίλο) αποτελεί σημαντικό μέρος του εμβρύου, το οποίο περιλαμβάνεται στον σπόρο των φυτών. Κατά τη βλάστηση του φυτού η κοτυληδόνα εξελίσεται στα πρώτα (εμβρυακά) φύλλα από το μετέπειτα βλαστάρι. Ο αριθμός των κοτυληδώνων καθορίζει μεταξύ άλλων την ταξινόμηση του κάθε αγγειόσπερμου φυτού, με κύριες τάξεις αυτές των μονοκοτυλήδονων (ή μονοκότυλα) και δικοτυλήδονων (ή δικότυλα).

 Στην περίπτωση που οι κοτυληδόνες έχουν φωτοσυνθετική ικανότητα, αποτελούν κατ' ουσίαν τα πρώτα φύλλα του φυτού, χωρίς ωστόσο να ταυτίζονται με τα πραγματικά φύλλα, που αναπτύσσονται αργότερα μέσω διαφορετικής διαδικασίας. Όπως η ρίζα και τα μεριστώματα, οι κοτυληδόνες διαμορφώνονται κατά την εμβρυογέννεση και είναι παρούσες στον σπόρο κατά τη βλάστηση. Τα φύλλα από την άλλη πλευρά αναπτύσσονται από τα μεριστώματα, κατόπιν της βλάστησης. Η κοτυληδόνα στα Αγρωστώδη καθώς και άλλα μονοκοτυλήδονα αποτελεί ένα είδος τροποποιημένου φύλλου, το οποίο συντίθεται από το σκύτελλο (scutellum ) και το κολεόπτιλο· το μεν σκύτελλο είναι ένας ιστός στο εσωτερικό του σπόρου, ο οποίος απορροφά θρεπτικά στοιχεία από το παρακείμενο ενδόσπερμα, ενώ το δε κολεόπτιλο είναι μια προστατευτική μεμβράνη, που καλύπτει την επικοτύλη (το πρώιμο στάδιο του βλαστού). Τα γυμνόσπερμα φυτά επίσης έχουν κοτυληδόνες, ο αριθμός των οποίων είναι συχνά μεταβλητός, και γι' αυτό ονομάζονται και πολυκοτυλήδονα· 2 έως 24 κοτυληδόνες σχηματίζουν μια δέσμη στην κορυφή της υποκοτύλης (εμβρυακός μίσχος), η οποία περικλείει την επικοτύλη. Ο αριθμός των κοτύλων ποικίλει σε κάθε είδος, με ορισμένα μόνο να παρουσιάζουν σταθερό αριθμό, όπως π.χ. το Μεσογειακό Κυπαρίσσι, το οποίο έχει πάντα ένα ζεύγος κοτύλων. Ο μεγαλύτερος αριθμός κοτύλων που έχει καταγραφεί ανήκει στο είδος Pinus maximartinezii (είδος πεύκου που απαντάται στο Μεξικό), το οποίο διαθέτει 24 κοτύλους. Οι κοτυληδόνες μπορεί να είναι βραχύβιες, με ζωή λίγων μόνο ημερών από την βλάστηση, ή και μακρόβιες, παρούσες για έναν χρόνο ή και περισσότερο. Αναπτύσσονται καθώς απορροφούν τα θρεπτικά στοιχεία του ίδιου του σπόρου· όταν τα αποθέματα αρχίσουν να εξαντλούνται οι κοτυληδόνες μπορεί να πρασινίσουν και να αρχίσουν να φωτοσυνθέτουν, ή να μαραίνονται, παραδίδοντας τη σκυτάλη στα πρώτα φύλλα, τα οποία με τη σειρά τους θα αρχίσουν να φωτοσυνθέτουν και κατ' επέκταση να τρέφουν το φυτό.
Μίχκελ Λούντιγκ

Ο Μίχκελ Λούντιγκ (εσθονικά: Mihkel Lüdig, 9 Μαΐου (παλαιό ημερολόγιο: 27 Απριλίου) 1880 στη Βασκράαμα, Ρωσική Αυτοκρατορία – 7 Μαΐου 1958 στη Βάντρα, Εσθονική ΣΣΔ, Σοβιετική Ένωση) ήταν Εσθονός συνθέτης, οργανίστας και επικεφαλής χορωδίας. Ως συνθέτης, εργάστηκε ιδίως για χορωδιακά τραγούδια του τύπου α καπέλλα. Ο Λούντιγκ θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους διοργανωτές των μεγάλων μουσικών εκδηλώσεων στην 20ου αιώνα, Εσθονία. Ήταν μαθητής του Νικολάι Σολόβιεφ.

 Ο Λούντιγκ ξεκίνησε και ηγήθηκε σε μια σειρά από εκδηλώσεις: Η Ημέρα τραγουδιού στο Πάρνου το 1903, τα εγκαίνια του νέου κτιρίου του Βανεμούινε το 1906, η Ημέρα της Μουσικής του Τάρτου το 1911, το έβδομο Γενικό Πάρτι Τραγουδιού της Εσθονίας το 1910; το άνοιγμα της Έντλα το 1911. Ο Λούντιγκ ήταν μεταξύ των ιδρυτών της Έστο-Μούουσικα. Ήταν η πιο επιτυχημένη επιχείριση παροχής μουσικής στην Εσθονία. Επίσης έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση του βραχύβιου μηνιαίου περιοδικού Χέλικουντ, με επιμέλειες από τον Έντουαρντ Βίσναπουου. Το 1918–1924, ο Λούντιγκ εργάστηκε ως οργανίστας του κίρικ του Κάαρλι. Το 1920–1922, ο Λούντιγκ ήταν καθηγητής οργάνων στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής του Τάλιν, στην οποία ήταν ένας από τους ιδρυτές της το 1919. Ο Λούντιγκ εργάστηκε επίσης ως διευθυντής της σχολής για τα έτη 1919–1923. Το 1925, ο Λούντιγκ μετακόμισε στην Αργεντινή, ελπίζοντας να βρει καλύτερη εργασία. Ωστόσο, οι φήμες για έλλειψη οργανιστών στο Μπουένος Άιρες αποδείχθηκε σοβαρά παραφουσκωμένη, οπότε η καριέρα του ξεκίνησε σε θέση πιανίστα σε ένα ξενοδοχείο, ενώ αργότερα έπαιξε το ρόλο του διευθυντή για μια τοπική γερμανική ανδρική χορωδία. Το 1929, ο Λούντιγκ επέστρεψε πίσω στην Εσθονία. Μέχρι το 1932, δίδαξε το παίξιμο οργάνων και εξασκούταν με αυτά στο Τάλιν. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε στο Πάρνου και έγινε διευθυντής στην κοινωνία της Έντλα. Από το 1934 έως το τέλος της ζωής του, το 1958, έζησε και εργάστηκε στην Βάντρα, όπου πέθανε στην ηλικία των 78 ετών. Koolielu: Mihkel Lüdig
Συμφωνία Κωνσταντινούπολης (1881)

Η Συμφωνία Κωνσταντινούπολης (1881) ήταν διμερής συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που συνομολογήθηκε τελικά στις 28 Μαρτίου του 1881 στη Κωνσταντινούπολη, ημερομηνία της τελευταίας συνεδρίασης όπου και καθορίστηκε μεταξύ των δύο Βασιλείων η γραμμή των νέων συνόρων. Η Συμφωνία αυτή είναι ιδιαίτερα ιστορική για την Ελλάδα που δικαίωσε ένα όνειρο αιώνων. Σύμφωνα με τη Συμφωνία αυτή παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Βασίλειο οι πρώην οθωμανοκρατούμενες περιοχές της Θεσσαλίας και το τμήμα του Νομού Άρτας, ανατολικά του Άράχθου. Το δε Ελληνικό Βασίλειο υποχρεώθηκε στην αποζημίωση όλων των τουρκικών περιουσιών των κατοίκων που υπήρχαν στις περιοχές αυτές. Όλες τις επιμέρους συμφωνίες, κατά περιοχή, της Συμφωνίας αυτής υπέγραψαν τελικά και οι Πρέσβεις των Μεγάλων Δυνάμεων κατά τη Σύμβαση Κωνσταντινούπολης (1881) που ακολούθησε δύο μήνες μετά, επίσης στην Κωνσταντινούπολη. Τέλος η Συμφωνία αυτή επικυρώθηκε με ιδιαίτερη Σύμβαση στις 2 Ιουλίου 1881.

 Η Συμφωνία αυτή προκλήθηκε «αμαχητί» μετά την Συνθήκη του Βερολίνου (1878) και τη Διάσκεψη του Βερολίνου (1880) που είχε ακολουθήσει, και ιδιαίτερα μετά τη έντονη Διακοίνωση των Μεγάλων Δυνάμεων (1880) που συμπλήρωσε την προηγούμενη, κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που συνέχιζε να αρνείται την εφαρμογή του ΙΓ΄ Πρωτοκόλλου της πρώτης παραπάνω συνθήκης. Αξίζει επίσης ν΄ αναφερθεί πως μετά τον ενθουσιασμό των Ελλήνων αγροτών ιδιαίτερα της Θεσσαλίας και τη δικαίωση των ονείρων περί της ελευθερίας τους, η ελληνική πολιτεία αδυνατούσε στην αποζημίωση των μεγάλων τσιφλικιών που είχε αναλάβει την υποχρέωση. Τότε έσπευσαν Έλληνες του εξωτερικού, (κυρίως Ελληνο-αμερικανοί), και αγόρασαν από τους Τούρκους αυτές τις εκτάσεις μαζί με τους οικισμούς που περιλαμβάνονταν σ΄ αυτές με συνέπεια το θεσσαλικό αγροτικό ζήτημα να παραμείνει και μάλιστα ακόμη πιο έντονο αφού οι νέοι πλέον μεγαλο-γαιοκτήμονες ήταν Έλληνες. Χαραλ. Νικολάου «Διεθνείς Συνθήκες» σελ. 148-9 Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης Υπουργείο Εξωτερικών (εισαγωγή στην αγγλική, το πλήρες κείμενο στη γαλλική)
Βαγγέλης Καράμπουλας

Ο Βαγγέλης Καράμπουλας (18 Νοεμβρίου 1981) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τον Ιωνικό Νίκαιας. Το ψευδώνυμό του είναι ο κ. Άνοδος, λόγω του γεγονότος ότι οι σύλλογοι που παίζει σχεδόν πάντα προβιβάζονται στην επόμενη υψηλότερη κατηγορία πρωταθλήματος.

 Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, ο Καράμπουλας έχει αγωνιστεί σε μερικούς από τους ακόλουθους συλλόγους στην Ελλάδα: Σπόρτινγκ, Μακεδονικός, MENT, Πανελλήνιος (EuroCup), Ηρακλής, Ίκαρος Καλλιθέας, ΑΕΝ Κηφισιάς, ΑΕΚ, Καβάλα, Φάρος Κερατσινίου και Ιωνικός Νίκαιας. Είχε ψηφιστεί ο Πολυτιμότερος Παίκτης της Α2 το 2010, το 2013 και το 2017. Οι ομάδες του κατάφεραν να κερδίσουν την άνοδο από την Α2 στην Α1 για πέντε διαδοχικές περιόδους, επιτυγχάνοντας αυτό συνολικά οκτώ φορές (2010, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2019, 2020) και κερδίζοντας το πρωτάθλημα της Α2 συνολικά πέντε φορές (2010, 2013, 2014, 2015, 2019).Το 2017, έγινε μέλος του Ιωνικού Νίκαιας, που έπαιζε στη Β΄ Εθνική. Κατά τη διάρκεια της Α2 περιόδου 2018-19, ενώ έπαιζε με τον Ιωνικό, σημείωσε 61 πόντους σε έναν αγώνα εναντίον του Εθνικού Πειραιά. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, είχε 10 εύστοχα τρίποντα. Προφίλ EuroCup Προφίλ στο Eurobasket.com Προφίλ Basket League (Ελληνικά) Προφίλ στο Draftexpress.com Προφίλ στο AEK.com Άρθρο του Sport24.gr για το Βαγγέλη Καράμπουλα (Ελληνικά)
Μπουμπού Σισέ

O Μπουμπού Σισέ γαλλικά: Boubou Cissé‎ 1974-) είναι πολιτικός του Μάλι, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 2019 ως το 2020. Υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών, Ορυχείων, Βιομηχανίας και Ορυχείων.

 Ο Μπουμπού Σισέ κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο της Ωβέρν και διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Αιξ-Μασσαλίας. Ο Σισέ ξεκίνησε την καριέρα του ως οικονομολόγος στην Παγκόσμια Τράπεζα στην Ουάσινγκτον, το 2005. Το 2008, διορίστηκε επικεφαλής οικονομολόγος και διευθυντής έργου στο τμήμα ανθρώπινης ανάπτυξης. Αργότερα εργάστηκε στη Νιγηρία και στον Νίγηρα ως μόνιμος εκπρόσωπος στην Παγκόσμια Τράπεζα.Ο Σισέ διορίστηκε πρωθυπουργός του Μάλι το 2019 μετά την παραίτηση του Σουμεϊλού Μπουμπεγιέ Μαϊγκά και της κυβέρνησής του. Υπήρξε υπουργός Βιομηχανίας και Ορυχείων το 2013, υπουργός Ορυχείων τον Απρίλιο του 2014 και υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών το 2016. Ο Μπουμπού Σισέ παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο στην Μπαμακό στο σχολείο Μαμαντού Κονά και στη συνέχεια στο δημοτικό σχολείο Ν'Τομικορομπουγκά. Μετά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, σπούδασε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και στη συνέχεια στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στις 18 Αυγούστου 2020 ο Σισέ μαζί με τον πρόεδρο Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, συνελήφθησαν από στασιαστές του στρατού στη διάρκεια απόπειρας πραξικοπήματος. Την επομένη ο Κεϊτά διέλυσε το κοινοβούλιο και ανακοίνωσε την παραίτησή του, λέγοντας ότι δεν ήθελε να χυθεί καθόλου αίμα για να διατηρηθεί στην εξουσία.
Μάχη στον Άγιο Βασίλειο

Η Μάχη στον Άγιο Βασίλειο ήταν μια μάχη του Ελληνικού Εμφυλίου η οποία κατέληξε στην εμφατική νίκη του Ελληνικού Στρατού απέναντι στις δυνάμεις του ΔΣΕ Πελοποννήσου. Η μάχη ήταν κομβικής σημασίας, καθώς οδήγησε στην διάλυση του ΔΣΠ

 Στη Πελοποννήσο, οι δυνάμεις του Εθνικού Στρατού είχαν ξεκινήσει εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στις οποίες συμμετείχαν περίπου 25000 στρατιώτες, ενώ ο ΔΣΠ έφθασε στη μεγαλύτερή του ακμή τους 3000 μαχητές τελείως ξεκομμένος από τις δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) της κεντρικής Ελλάδας. Μετά από την σχετική αποτυχία μιας επιχείρησης του ΔΣΕ στην περιοχή του Λεωνιδίου οι δυνάμεις του κατέφυγαν για ξεκούραση στον Άγιο Βασίλειο χωριό με σημαντική αριστερή συμμετοχή. Ενώ υπήρξε προειδοποιητικό μήνυμα από τη διοίκηση της 55ής ταξιαρχίας του ΔΣΕ ότι περίπου 1200 στρατιώτες αναχώρησαν από το χωριό Βαμβακού προς άγνωστη κατεύθυνση τα μέλη των ΛΟΚ κατάφεραν οχυρωθούν στην ίδια περιοχή περιμένοντας το πρωί ώστε να εκδηλώσουν την αιφνιδιαστική επίθεση τους. Η επικράτηση τους έναντι στο 1ο τάγμα της 55ης ταξιαρχίας ήταν πλήρης, ενώ οι απώλειες του Δημοκρατικού στρατού σε στελέχη και μαχητές ήταν πολύ μεγάλες. Μετά την μάχη ο διοικητής του 1ου τάγματος του ΔΣΠ Αλέκος Τσουκόπουλος πέρασε από στρατοδικείο και εκτελέστηκε ως υπεύθυνος για βαριά αμέλεια ενώ ο Πάνος Κοντογιάννης πολιτικός επίτροπος του ίδιου τάγματος καταδικάστηκε σε θάνατο με αναστολή. Μετά την συγκεκριμένη μάχη, το ηθικό των μαχητών του ΔΣΠ έπεσε κατακόρυφα, και δεν ξαναυπήρξε άλλη μεγάλης έκτασης μάχη μέχρι την ολοκληρωτική διάλυση του ΔΣΠ. Περιγραφή της μάχης από τον Κώστα Ι. Παπαδόγιαννη ΜΑΧΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ-ΒΑΣΙΛΗ, περιγραφή της μάχης από μαχητή του ΔΣΠ που αιχμαλωτίστηκε Περιγραφή της μάχης από καταδρομέα του Εθνικού Στρατού
Βάλμπουργκα των Αψβούργων

Η Βάλπουργκ, γερμ. Walburga von Habsburg-Lothringen, prinzessin von Austria (γενν. 5 Οκτωβρίου 1958) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του διαδόχου και μετά τιτουλάριου αυτοκράτορα της Αυστρο-Ουγγαρίας. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα Ντάγκλας.

 Ήταν η πέμπτη κόρη του Όθωνα διαδόχου και μετά τιτουλάριου αυτοκράτορα της Αυστρο-Ουγγαρίας και της Ρεγκίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου Γ΄ πρίγκιπα της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Παντρεύτηκε το 1992 τον Κάρολο-Άξελ-Άρτσιμπαλτ κόμη Ντάγκλας (γενν. 1949) και είχε τέκνο: Μόριτς/Μαυρίκιος Όθων Βέντσελ γενν. 1994, κόμης Ντάγκλας. Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser XVI. "Haus Österreich". C.A. Starke Verlag, 2001, pp. 90-92. ISBN 978-3-7980-0824-3.
12 Τραγούδια από τις Κατακόμβες

Τα 12 Τραγούδια από τις Κατακόμβες αποτελούν τον πρώτο δίσκο του συγκροτήματος Τα Παιδιά της Παλαιότητας από την Κέρκυρα, διάδοχου σχήματος των Κόρε. Ύδρο.. Βασισμένος σε έναν κύκλο ανέκδοτων τραγουδιών του Π.Ε. Δημητριάδη από την εποχή των Κόρε. Ύδρο., ο δίσκος ηχογραφήθηκε με φορητό εξοπλισμό σε διάφορα σημεία της πόλης της Κέρκυρας και κυκλοφόρησε από την Inner Ear τον Ιούνιο του 2014.

 "Μια Νέα Αίρεση" – 2:33 "Τα Μάτια του Ρασοφόρου" – 2:52 "Το Δράμα Ενός..." – 2:27 "Μην Αναφέρεις την Αγάπη" – 5:01 "Ήμουν ο Χριστός (στα όνειρά μου)" – 0:38 "Ανατριχίλα πάνω από την Παναγία" – 4:09 "(μία ανάπαυλη)" – 0:59 "Ένα Συναίσθημα" – 3:50 "(Αναλογία με) Το Τέλος της Αναλογικής Τηλεόρασης" – 2:35 "Μνήμες '85" – 2:32 "Το Γαλάζιο Τραγούδι (στην εποχή της διάχυσης)" – 4:31 "Προετοιμασία για την Κηδεία" – 2:29 "Θέμα: Αποχαιρετιστήριο" – 3:33 Τα 12 Τραγούδια από τις Κατακόμβες στο Discogs Τα 12 Τραγούδια από τις Κατακόμβες στο MusicBrainz Τα 12 Τραγούδια από τις Κατακόμβες στο YouTube
Λουίζα Σοφία του Χάναου-Λίχτενμπεργκ

Η Λουίζα-Σοφία, γερμ.: Louise Sophie von Hanau-Lichtenberg (11 Απριλίου 1662 στο Μπίσοφσχαϊμ αμ Χόεν Στεγκ - 9 Απριλίου 1751 στο Ότβαϊλερ) ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Νάσσαου-Ότβαϊλερ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη-Ράιχαρντ Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ (1628–1666) και της Άννας-Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ (1640–1693), κόρης του Χριστιανού Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Μπίσβαϊλερ. Παντρεύτηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1697 με τον Φρειδερίκο-Λουδοβίκο (13 Νοεμβρίου 1651 - 25 Μαΐου 1728) κόμη του Νάσσαου-Ότβαϊλερ. Για εκείνον ήταν ο δεύτερος γάμος του. Δεν απέκτησαν απογόνους. Reinhard Suchier: Genealogie des Hanauer Grafenhauses, σε: Festschrift des Hanauer Geschichtsvereins zu seiner fünfzigjährigen Jubelfeier am 27. Αύγουστος 1894, Χάναου, 1894 Ernst J. Zimmermann: Hanau Stadt und Land, 3rd ed., Hanau, 1919, επανεκτύπωση 1978
Δήμος Νέας Κυδωνίας

Ο Δήμος Νέας Κυδωνίας ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Χανίων. Βρισκόταν στα βόρεια του νομού και είχε ως έδρα τον Γαλατά. Επρόκειτο για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 7.301 κατοίκους και έκταση 21.457 στρέμματα. Ο δήμος περιλάμβανε 4 δημοτικά διαμερίσματα: Δημοτικό διαμέρισμα Δαράτσου -- ο Δαράτσος Δημοτικό διαμέρισμα Αγίας Μαρίνας η Αγία Μαρίνα οι Άγιοι Θεόδωροι (νησίδα) Δημοτικό διαμέρισμα Γαλατά -- ο Γαλατάς Δημοτικό διαμέρισμα Σταλού -- ο Σταλός

 1987-1990 Λευτέρης Αμπαδιωτάκης. Ο πρώτος Δήμαρχος Νέας Κυδωνίας. Εξελέγη το 1986 με ποσοστό 63,96% στον δεύτερο γύρο έναντι 36,04% για τον Αντώνη Κουτουλάκη. Πέθανε εν ενεργεία Αντιδήμαρχος, από καρκίνο, στις 4 Αυγούστου 2014. 1991-1994 Ιωάννης Κουτουλάκης. Εξελέγη το 1990 με 52,89% έναντι 47,11% για το Γεώργιο Τσαγκαράκη. 1995-2006 Νικόλαος Αποστολάκης. Εξελέγη για πρώτη φορά το 1994 στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 52,05% επικρατώντας του Ιωάννη Κουτουλάκη (47,95%) και επανεξελέγη το 1998 στον πρώτο γύρο με 62,68% έναντι 33,76% για το Λευτέρη Αμπαδιωτάκη. Στις εκλογές του 2002 εξελέγη Δήμαρχος για 3η συνεχή φορά, με ποσοστό 50,11% έναντι 49,89 για τον Εμμανουήλ Σταματάκη. 2007 - 31 Δεκεμβρίου 2010 Εμμανουήλ Σταματάκης. Ο τελευταίος Δήμαρχος Νέας Κυδωνίας. Κέρδισε τις εκλογές του 2006 με 51,56% από τον πρώτο γύρο, έναντι 37,13% για την Αλεξάνδρα Φιώτη-Μαρκογιαννάκη. Στοιχεία για τον Δήμο Νέας Κυδωνίας από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης Εκλογικά αποτελέσματα Δήμου Ν. Κυδωνίας, ΕΕΤΑΑ.
Σπήλιος Λιβανός

Ο Σπήλιος (Σπυρίδωνας-Παναγιώτης) Λιβανός (Αθήνα, 20 Σεπτεμβρίου 1967) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας της Νέας Δημοκρατίας και Αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του ΝΑΤΟ (ΚΣ ΝΑΤΟ) και επικεφαλής της Ελληνικής Αντιπροσωπείας στην ΚΣ ΝΑΤΟ. Έχει διατελέσει, ακόμα, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Είναι υιός του Διονύση Λιβανού, ανηψιού του πρώην πρωθυπουργού Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ο οποίος διατέλεσε βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και υπουργός Τουρισμού στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Κολλέγιο Αθηνών, όπου ήταν συμμαθητής με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Εν συνεχεία μετέβη στις ΗΠΑ, όπου σπούδασε οικονομικά και πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο Amherst της Μασαχουσέτης, ενώ απέκτησε και δύο μεταπτυχιακά στην Αγγλία, από το πανεπιστήμιο του Reading στις διεθνείς σχέσεις και από το πανεπιστήμιο του Bristol στην πολιτική ανάλυση.Εκλέχθηκε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τη Νέα Δημοκρατία στις εκλογές του 2007 και του 2019. Από τον Ιούλιο του 2019 διατελεί κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος. Διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Φίλων Παναγιώτη Κανελλόπουλου.Στον ανασχηματισμό του Ιανουαρίου του 2021, ορίστηκε υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης. Στις 7 Φεβρουαρίου 2022, ο Πρωθυπουργός τον απέμπεψε από το αξίωμά του. Τον Μάρτιο του 2022 ανέλαβε επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στο ΝΑΤΟ. Και στην συνέχεια αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής συνέλευσης του ΝΑΤΟ Είναι νυμφευμένος με την δικηγόρο Δόμνα Κυρζοπούλου και έχουν ένα γιο, τον Διονύση, και δύο κόρες, την Δανάη και την Αλίκη.
Νικολάι Σουλεϊμάνοφ

Ο Νικολάι Σουλεϊμάνοφ (Ρωσικά: Николай Сулейманов, γεννημένος στις 6 Οκτωβρίου 1955 και σύμφωνα με πληροφορίες σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 1994) με το ψευδώνυμο «Khoza» και «Ρουσλάν», ήταν ένας από τους ηγέτες της τσετσενικής μαφίας στη Ρωσία.

 Ο Σουλεϊμάνοφ πήγε στη Μόσχα στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και βοήθησε τους Χοζ-Αχμέντ Νουχάγιεφ και Μουβλάντι Ατλαγκέριεφ να δημιουργήσουν εκεί τις τσετσενικές συμμορίες. Μέχρι το 1986 η συμμορία του Σουλεϊμάνοφ έλεγχε την νότια όχθη του ποταμιού της Μόσχας, τη μεγαλύτερη αγορά αυτοκινήτων στην πρωτεύουσα, και ειδικεύοταν στους εκβιασμούς αποκαλούμενους ως «Νέα Ρωσία». Μετά από έναν πόλεμο μεταξύ συμμορίων το 1988–89, η τσετσενική μαφία, που ελέγχεται ονομαστικά από την εγκληματική συμμορία γνωστή και ως «Musa the Older», κατάφερε να αναγκάσει ορισμένες από τις κορυφαίες αντίπαλες εγκληματικές οργανώσεις να φύγουν εντελώς από την πόλη και να αναλάβει μια δεσπόζουσα θέση στη Μόσχα. Το 1990 ο Σουλεϊμάνοφ καταδικάστηκε σε φυλάκιση τεσσάρων ετών, αλλά απελευθερώθηκε δύο χρόνια αργότερα.Το 1993 πήγε με τους άντρες του στην Τσετσενία, όπου ενώθηκε με τον χαρισματικό γκάνγκστερ-αντάρτη Ρουσλάν Λαμπαζάνοφ και συμμετείχε σε απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του Τσετσένου Προέδρου Ντζοκάρ Ντουντάιεφ, απαιτώντας την παραίτησή του. Μετά τον σοβαρό τραυματισμό του κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης που υπήρξαν πυροβολισμοί στο κέντρο του Γκρόζνι, ο Σουλεϊμάνοφ άλλαξε στρατόπεδο και πήγε με την κυβέρνηση του Ντουντάγιεφ, ωστόσο εγκατέλειψε την αυτονομιστική δημοκρατία και επέστρεψε ξανά στη Μόσχα.Σύμφωνα με πληροφορίες, ο «Khoza» σκοτώθηκε τον Δεκέμβριο του 1994, λίγο πριν από το ξέσπασμα του Πρώτου Τσετσενικού Πολέμου, αφού πυροβολήθηκε σε μια από τις επιχειρήσεις του, τον 7ο Σταθμό Συντήρησης Αυτοκινήτων στη Μόσχα, από έναν δολοφόνο που έστειλε η Ρωσική μαφία. Η θέση του αναλήφθηκε από τον «Ασλάν» και τον «Λέτσι η αρκούδα». Ήταν μια από τις σειρές δολοφονιών γκάνγκστερ υψηλού προφίλ που σηματοδότησαν την αρχή μιας άλλης στροφής του μεγάλου ξεκαθαρίσματος της μαφίας το 1995-1996.
Lada Largus

Το LADA Largus είναι μικρομεσαίο πολυμορφικό αυτοκίνητο (MPV) που παράγεται από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία AvtoVAZ / Lada, από τις 4 Απριλίου 2012. Πρόκειται για παράλληλη έκδοση του επίσης πολυμορφικού Dacia Logan MCV του 2006, που εξελίχθηκε από τη γαλλική Renault, στην οποία ανήκει η Dacia. Το Largus κατασκευάζεται στα πλαίσια σχετικής κοινοπραξίας μεταξύ της Lada και του ομίλου Renault - Nissan, ο οποίος το 2008 εξαγόρασε το 30% της εταιρείας, ενώ το 2016 αύξησε το ποσοστό της στο 70%, καθιστώντας την πλέον μία ακόμα θυγατρική της. Για την ακρίβεια το Largus διαφέρει εξωτερικά από το Logan MCV μόνο στους μπροστινούς προβολείς, στη γρίλια και στον μπροστινό προφυλακτήρα.

 Το Largus διατίθεται σε 2 εκδοχές αμαξώματος: Πολυμορφικό station wagon (Largus Universal, επίσημος κωδικός εργοστασίου: R90), με 5-θέσιο ή 7-θέσιο σαλόνι και χώρο αποσκευών 1.350 και 750 λίτρα αντίστοιχα. Επαγγελματικό panel van (Largus Furgon, επίσημος κωδικός εργοστασίου: F90), ως Cargo Van μεγάλης χωρητικότητας, με χώρο αποσκευών 2.540 λίτρα.Και οι δύο εκδόσεις μπορούν να παραγγελθούν είτε με βενζινοκινητήρα 1.6 λίτρων 4-κύλινδρο 8-βάλβιδο και ισχύος 84 hp, είτε με βενζινοκινητήρα 1.6 λίτρων 4-κύλινδρο 16-βάλβιδο και ισχύος 105 hp. Το μοναδικό διαθέσιμο κιβώτιο ταχυτήτων, είναι ένα 5-τάχυτο μηχανικό. Οι πωλήσεις της έκδοσης station wagon στη Ρωσία ξεκίνησαν επίσημα στις 16 Ιουλίου 2012, ενώ η επαγγελματική εκδοχή πάνελ βαν λανσαρίστηκε τον Αύγουστο του 2012. Μέσα στο 2015, προστέθηκε στην παλέτα και μια έκδοση SUV, το Largus Cross. Όλα τα Largus φέρουν 2 μπροστινούς αερόσακους, σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS), σύστημα bluetooth με hands free, κλιματισμό και ραδιο-CD με MP3-player στο ηχοσύστημα. Επίσης, μπορούν προαιρετικά να εξοπλιστούν και με πλευρικούς αερόσακους. Η επίσημη ρωσική ιστοσελίδα του 5-θέσιου Lada Largus Η επίσημη ρωσική ιστοσελίδα του 7-θέσιου Lada Largus Η επίσημη ρωσική ιστοσελίδα του Lada Largus panel van Anna Sulimina: «The end of Lada as we know it» The Moscow News, 19 April 2012.
Αλεξάντερ Ν'Ντουμπού

Ο Αλεξάντερ Α. Ν'Ντουμπού (γεννημένος στις 4 Ιανουαρίου 1992) είναι Γκαμπονέζος διεθνής ποδοσφαιριστής, κινέζικης καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται στη γαλλική Μαρσέιγ. Αγωνίζεται στη θέση του μέσου, ενώ έχει την ικανότητα να αγωνίζεται και στις δύο πτέρυγες του γηπέδου και εντάχτηκε στη Μαρσέιγ το 2006.

 Ο Ν'Ντουμπού γεννήθηκε στο Πορ-Ζεντί από Γκαμπονέζο πατέρα και Κινέζα μητέρα, οι οποίοι γνωρίστηκαν στην Κίνα, όπου ο πατέρας του φοιτούσε. Ο Ν'Ντουμπού ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ομάδα της Ντιβιζιόν 1 της Γκαμπόν, ΑΣ Σογκαρά. Σε ηλικία 12 ετών, ο Ν'Ντουμπού αποχώρησε από τη χώρα με προορισμό τη Γαλλία και την ομάδα του γαλλικού νότου ΦΚ Καρπαντρά. Αργότερα, είχε ένα σύντομο πέρασμα από τη Μαρτίγκ προτού περάσει από δοκιμή στη Μαρσέιγ. Καθώς πέτυχε στα δοκισματικά, η ομάδα προσέφερε στον Ν'Ντουμπού συμβόλαιο ως aspirant (νέος). Κι ενώ αγωνιζόταν ακόμη με τα τμήματα υποδομής των Μασσαλών, ήταν αρχηγός της ηλικιακής κατηγορίας U-17 του συλλόγου που κατέκτησε το Εθνικό Πρωτάθλημα U-17 της σεζόν 2008–09. Στις 18 Νοεμβρίου 2009, ο Ν'Ντουμπού έβαλε την υπογραφή του στο πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Το νέο του συμβόλαιο τέθηκε σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2011, καθώς στον παίκτη είχαν απομείνει άλλα δύο χρόνια από το συμβόλαιό του, τύπου élite. Ο Ν'Ντουμπού πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με τους Φωκαείς στις 9 Ιανουαρίου 2010, πέντε μέρες, μόλις, μετά τα 18α του γενέθλια, σε έναν αγώνα για το Κύπελλο Γαλλίας απέναντι στην ερασιτεχνική Τρελισάκ.Στις 10 Αυγούστου 2011, ο Ν'Ντουμπού μετακόμισε στην Ορλεάν, υπό τη μορφή δανεικού για έναν χρόνο. Ο Ν'Ντουμπού είναι διεθνής με την Εθνική Γκαμπόν, στην οποία κλήθηκε για πρώτη φορά από τον παλιό ομοσπονδιακό τεχνικό της, Αλαίν Ζιρές, τον Νοέμβριο του 2009. Προφίλ του Αλεξάντερ Ν'Ντουμπού στο om.net
ΘΟΪ Αυγόρου

Το Θρησκευτικό Ορθόδοξο Ίδρυμα Άγιος Γεώργιος Αυγόρου (ή το ΘΟΪ Αυγόρου) είναι κυπριακό σωματείο από το χωριό Αυγόρου της επαρχίας Αμμοχώστου με δραστηριότητες σε εθνικές, κοινωνικές, πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις.

 Ιδρύθηκε το 1954 και χρώματα έχει το μπλε και το άσπρο. Διατηρεί τμήματα πετοσφαίρισης και χειροσφαίρισης. Στο παρελθόν διατηρούσε και τμήμα ποδοσφαίρου. Η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου έχει αρκετές συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου. Σήμερα είναι ανενεργή. Το ΘΟΪ Αυγόρου διαθέτει γυναικεία πετοσφαιρική ομάδα η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας της ΚΟΠΕ. Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης ΘΟΪ Αυγόρου
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1999

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) 1999 (τελική φάση) διεξήχθη στην Κροατία, στο Ζάγκρεμπ, από 7 ως 17 Αυγούστου 1999, με συμμετοχή 8 χωρών. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Αιγύπτου, η οποία στον τελικό νίκησε την Ελλάδα στα πέναλτι.

 Στην τελική φάση μετείχαν οκτώ χώρες, οι οποίες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους: Μετά την ολοκλήρωση των αγώνων των ομίλων, οι ομάδες αγωνίστηκαν στην επόμενη φάση για να προκύψει η τελική κατάταξη, ανάλογα με τη θέση που τερμάτισαν στον όμιλο. Οι δύο πρώτες κάθε ομίλου έπαιξαν στα ημιτελικά, ενώ οι υπόλοιπες έδωσαν αγώνες κατάταξης για την 5η και 7η θέση. Οι νικήτριες των δύο ημιτελικών αγωνίστηκαν στον τελικό και οι ηττημένες για την 3η θέση. Για την 7η θέση: Μπουρκίνα Φάσο – ΗΠΑ: 9-1 Για την 5η θέση: Ουκρανία – Γουινέα: 1-0 Ημιτελικοί: Ελλάδα – Κροατία: 3-2 Αίγυπτος – Γερμανία: 4-1 Για την 3η θέση: Κροατία – Γερμανία: 2-0 ΤΕΛΙΚΟΣ, 17/8/1999, Ζάγκρεμπ: Αίγυπτος – Ελλάδα: 3-3 (5-4 πέναλτι) Προπονητής: Ποδοσφαιριστές: RSSSF Αθλητικά αρχεία
Εύρηκα

Η αρχαία ελληνική ρηματική φράση εύρηκα - εύρηκα ή απλώς εύρηκα (αρχαία: εὕρηκα) είναι η πασίγνωστη ιστορική αναφώνηση του Αρχιμήδη (287 π.Χ.-212 π.Χ.) που λέγεται ότι όταν ανακάλυψε τη γνωστή αρχή περί της άνωσης τόσο πολύ είχε ενθουσιασθεί που εξήλθε στο δρόμο γυμνός και τρέχοντας επαναλάμβανε συνεχώς αυτή τη φράση.

 Μία μέρα, ο βασιλιάς Ιέρων Β΄ των Συρακουσών παρήγγειλε στον μεγαλύτερο καλλιτέχνη της πόλης να του φτιάξει μία κορόνα από καθαρό χρυσάφι. Όταν ο βασιλιάς πήρε την κορόνα, άρχισαν να διαδίδονται φήμες πως ο καλλιτέχνης τον είχε κοροϊδέψει, παίρνοντας ένα μέρος από το χρυσάφι για τον εαύτο του και αντικαθιστώντας το με άλλο μέταλλο. Ωστόσο, η τελειωμένη κορόνα είχε το ίδιο βάρος με το χρυσάφι του βασιλιά. Ο βασιλιάς κάλεσε τότε τον Αρχιμήδη να εξετάσει το ζήτημα. Στα πειράματά του, ο Αρχιμήδης βρήκε το νόμο του ειδικού βάρους. Ανακάλυψε πως όταν ένα στερεό σώμα μπει μέσα σε υγρό, χάνει τόσο βάρος όσο είναι το βάρος του όγκου του υγρού που εκτοπίζει.Ο Αρχιμήδης επινόησε ένα σύστημα που χρησιμοποιεί το ειδικό βάρος των στερεών σωμάτων. Ζύγιζε πρώτα το στερεό στον αέρα και έπειτα το ζύγιζε μέσα στο νερό. Και αφού το στερεό ζύγιζε λιγότερο μέσα στο νερό, αφαιρούσε το βάρος που είχε μέσα στο νερό από το βάρος που είχε στον αέρα. Τέλος, διαιρούσε το βάρος του στερεού σώματος στον αέρα με την απώλεια βάρους που είχε το σώμα μέσα στο νερό. Έμαθε έτσι, πως ένας δοσμένος όγκος από χρυσάφι ζυγίζει 19,32 φορές τον ίσο όγκο νερού. Όμως, καθώς δεν μπόρεσε να προχωρήσει περισσότερο στο πρόβλημα της βασιλικής κορόνας, ο Αρχιμήδης σηκώθηκε να πάει στα λουτρά για να ξεκουραστεί. Εκεί βρήκε τη λύση. Μέσα στον ενθουσιασμό του βγήκε από το λουτρό γυμνός στο δρόμο φωνάζοντας: "Εύρηκα! Εύρηκα!".Ο Αρχιμήδης γύρισε στο σπίτι του, ζύγισε την κορόνα στον αέρα και ύστερα τη ζύγισε μέσα στο νερό. Με τη μέθοδο αυτή βρήκε το ειδικό βάρος της κορόνας. Το ειδικό βάρος της δεν ήτανε 19,3. Δεν μπορούσε, λοιπόν, η κορόνα να ηταν από καθαρό χρυσάφι. Ο Αρχιμήδης απέδειξε πως ο καλλιτέχνης ήταν απατεώνας. Σ' αυτό το ιστορικό περιστατικό αποδίδεται σήμερα όλη η ουσία της ανακριτικής. Και μάλιστα θεωρείται η πρώτη αναμφισβήτητα προσπάθεια που έγινε για τον σκοπό της αποκάλυψης εγκλήματος με προσφυγή σε επιστημονικές γνώσεις και εν προκειμένω του Αρχιμήδη, που ενήργησε ως πραγματογνώμων. Το 1796 ο Καρλ Φρίντριχ Γκάους σημειώνει στο ημερολόγιό του ότι κάθε θετικός ακέραιος αποτελεί άθροισμα τριών τριγωνικών αριθμών: ΕΥΡΗΚΑ! num = Δ + Δ + Δ Το θεώρημα αυτό σήμερα είναι γνωστό ως θεώρημα ΕΥΡΗΚΑ του Γκάους. Φιλίστωρ σύγγραμμα φιλολογικόν και παιδαγωγικόν
Ναΐτες Ιππότες (ελευθεροτεκτονισμός)

Οι Ναΐτες Ιππότες είναι ένα διεθνές Τεκτονικό Τάγμα επηρεασμένο από το ιστορικό Τάγμα των Ιπποτών του Ναού και στενά συνδεδεμένο με τον Ελευθεροτεκτονισμό. Ο πλήρης τίτλος του Τάγματος είναι Τα Ενωμένα Θρησκευτικά, Στρατιωτικά και Τεκτονικά Τάγματα του Ναού και του Αγ. Ιωάννη της Ιερουσαλήμ, της Παλαιστίνης, της Ρόδου και της Μάλτας.

 Στα μέσα του 17ου αιώνα Ελευθεροτέκτονες άρχισαν να ενσωματώνουν σύμβολα και παραδόσεις του μεσαιωνικού τάγματος των Ιπποτών του Ναού. Το πρωτότυπο μεσαιωνικό Τάγμα των Ιπποτών του Ναού ιδρύθηκε μετά την Πρώτη Σταυροφορία, και υπήρχε περίπου από το 1118 έως το 1312. Δεν υπάρχουν γνωστά ιστορικά τεκμήρια που να συνδέουν τους Ιππότες του Ναού του μεσαίωνα και τον Τεκτονικό Ναϊτισμό. Τα δύο τάγματα διαφέρουν ως προς τη δραστηριότητά τους, αλλά έχουν κάποια κοινά ιδεολογικά σημεία και σύμβολα. Οι Ναΐτες Ιππότες συναντώνται σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους που ονομάζουν «Διοικητήρια». Μέλος των Ναϊτών μπορεί να γίνει κάθε Διδάσκαλος Ελευθεροτέκτονας Χριστιανικής Πίστεως (σε κάποιες επικράτειες μέλη μπορούν να γίνουν και Διδάσκαλοι Ελευθεροτέκτονες που δεν είναι Χριστιανοί, αρκεί να ορκιστούν ότι θα υπερασπιστούν την Χριστιανική Πίστη), αφού έχει ήδη τιμηθεί με τον βαθμό της «Βασιλικής Αψίδας». Σε κάποιες επικράτειες απαιτείται ο Διδάσκαλος Ελευθεροτέκτονας να συμμετέχει σε κάποιο «Κρυπτικό Τεκτονικό Συμβούλιο», ενώ σε άλλες είναι προαιρετικό.Όπως σε όλες τις Τεκτονικές οργανώσεις, για να γίνει κάποιος μέλος του Τάγματος πρέπει να έχει υγιείς ηθικές αξίες, η φήμη του να είναι υποδειγματική και να πιστεύει στο Υπέρτατο Ον. DeMolay International Grand Encampment of Knights Templar of the United States of America Sovereign Great Priory of the Knights Templar of Canada Grand Commandery Knights Templar of the State of Missouri Grand Commandery Knights Templar of the State of New York Knights Templar Eye Foundation Order of the Temple - Great Priory of Scotland The Web of Hiram Αρχειοθετήθηκε 2007-10-30 στο Wayback Machine. Section on The Royal Exalted Religious and Military Order of Masonic Knights Templar of England and Wales at Bradford University
Κόμμα Ενότητας

Το Κόμμα Ενότητας {ισπανικά: Partido Unitario) ήταν πολιτικό κόμμα φιλελεύθερης τάσης. Ιδρύθηκε το 1816 και ήταν ενεργό έως και το 1862. Υποστήριξε την ανάγκη για μια συγκεντρωτική κυβέρνηση στις Ηνωμένες Επαρχίες του Ρίο ντε λα Πλάτα, οι οποίες αργότερα ονομάστηκαν σε Ηνωμένες Επαρχίες της Νοτίου Αμερικής με τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ενώ κατά τον 19ο αιώνα πήραν την ονομασία Δημοκρατία της Αργεντινής.

 Ο ενωτισμός προέρχεται από την ανεξαρτησία και το συγκεντρωτικό μοντέλο κράτους της Ναπολεόντειας Γαλλίας, σύμφωνα με το οποίο το Έθνος προϋπήρχε στις επαρχίες, και ήταν απλά εσωτερικές διαιρέσεις με περιορισμένη αυτονομία. Τα μέλη του εντάχθηκαν ως επί το πλείστον από την ελίτ του Μπουένος Άιρες και τις πρωτεύουσες πτων επαρχιών: τα μέλη της ανώτερης τάξης, διανοούμενοι, στρατιωτικοί, κλπ. Η κατηγορία αυτή δεν είχε επαφή με τον αγροτικό πληθυσμό, οι οποίοι πρόσκυνταν κυρίως προς το πολιτικό κίνημα καουντίγιος (caudillos).
631 Φιλιππίνα

Η Φιλιππίνα (Philippina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,496. Ανακαλύφθηκε το 1907 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον Philipp Kessler, ένα φίλο του Κοπφ.

 Η μέση διάμετρος της Φιλιππίνας εκτιμάται σε 57,65 ± 1,2 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,176. Η Φιλιππίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 55 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Καζίμιες Σάμπατ

Ο Καζίμιες Αλεξάντερ Σάμπατ (πολωνικά: Kazimierz Aleksander Sabbat) (27 Φεβρουαρίου 1913 – 19 Ιουλίου 1989), ήταν Πρόεδρος της Πολωνίας στην εξορία από τις 8 Απριλίου 1986 μέχρι το θάνατό του, στις 19 Ιουλίου 1989, αφού υπηρέτησε (από το 1976) ως πρωθυπουργός της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης.

 Ο Σάμπατ γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1913 στο χωριό Μπιελίνι, τότε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, στους πρόποδες του όρους Γουίσα Γκούρα. Ολοκλήρωσε το γυμνάσιο στο Μιέλετς και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, λίγο πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν πρόσκοπος και παρέμεινε αφοσιωμένος στην έννοια του προσκοπισμού, ακόμη και στη μετέπειτα ζωή του, ενώ βρισκόταν στην εξορία. Μετά από μια σύντομη υπηρεσία στο Πολωνικό Πολεμικό Ναυτικό, ο Σάμπατ μετακινήθηκε στη 10η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία του Στανίσουαφ Μάτσεκ. Τραυματισμένος κατά την πολωνική υποχώρηση το 1939, κατάφερε να φτάσει στη Μεγάλη Βρετανία, όπου μετακινήθηκε στο Βρετανικό Γενικό Επιτελείο ως αξιωματικός υπεύθυνος για τους νέους. Αφού απολύθηκε από το στρατό το 1948, ξεκίνησε τη δική του επιτυχημένη επιχείρηση στην Αγγλία. Αργότερα εργάστηκε για την Προσκοπική Οργάνωση και την Ένωση Πολωνών Βετεράνων σε εθελοντική βάση. Ως στέλεχος της Εθνικής Ένωσης διηύθυνε το Υπουργείο Οικονομικών και το 1976 έγινε πρωθυπουργός της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης. Προσπάθησε να ενώσει τους διάφορους κύκλους των μεταναστών και δημιούργησε ολοένα ισχυρότερους δεσμούς με το αντιπολιτευτικό κίνημα στην Πολωνία, το οποίο ωφελήθηκε από την ηθική και υλική βοήθεια της εξόριστης κυβέρνησης μέσω διαφορετικών Ταμείων. Έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Πολωνίας (εξόριστος) το 1986, διαδεχόμενος τον Έντβαρντ Μπέρναρντ Ρατσίνσκι. Πέθανε στο Λονδίνο, σε ηλικία 76 ετών, το 1989. Συμπτωματικά, την ίδια μέρα, ο Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι εξελέγη από ένα ακόμη μη ελεύθερο Κοινοβούλιο ως ο πρώτος Πρόεδρος της χώρας από τη δεκαετία του 1950. Ο Ρίσαρντ Κατσορόφσκι, Υπουργός Εσωτερικών Υποθέσεων και ορισμένος διάδοχος, ανέλαβε τα καθήκοντά του στην εξορία και στις 22 Δεκεμβρίου 1990, μετά τις πρώτες ελεύθερες και δίκαιες εκλογές στην Πολωνία μετά τον πόλεμο, παρέδωσε τις εξουσίες του και τα διακριτικά της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας στον εκλεγμένο Πρόεδρο, Λεχ Βαλέσα. Ο Σάμπατ ενταφιάστηκε στο κοιμητήριο Γκάνερσμπερι στο Λονδίνο, μαζί με την Άννα Σάμπατ, η οποία πέθανε στις 28 Απριλίου 2015. Τα παιδιά τους εξακολουθούν να ζουν σε περιοχές κοντά στο Λονδίνο. Έχει 8 εγγόνια. Σελίδα του Καζίμιες Σάμπατ στον ιστότοπο του Προέδρου της Δημοκρατίας της Πολωνίας Αρχειοθετήθηκε 2007-08-16 στο Wayback Machine. Σχετικά με την προσκοπική δραστηριότητα του Σάμπατ