Λουδοβίκος Β΄ της Βαυαρίας (1229-1294)

Ο Λουδοβίκος Β΄ ο Αυστηρός (Ludwig der Strenge, 13 Απριλίου 1229 - 2 Φεβρουαρίου 1294) από τον Οίκο των Βίττελσμαπχ, ήταν παλατινός κόμης του Ρήνου (1253-55) και δούκας της Βαυαρίας (1253-55). Το 1255 μοιράστηκε τη Βαυαρία με τον αδελφό του, κρατώντας το μερίδιό του ως Λουδοβίκος Α΄ δούκας της Άνω Βαυαρίας (1255-94).

 Ήταν γιος του Όθωνα Β΄ παλατινού κόμη του Ρήνου και δούκα της Βαυαρίας και της Αγνής των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ε΄ παλατινού κόμη του Ρήνου. Νέος υποστήριξε τον Κορράδο Δ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας, σύζυγο της αδελφής του Ελισάβετ. Το 1253 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε στα δύο δουκάτα. Το 1255 μοίρασε τη Βαυαρία με τον αδελφό του: ο ίδιος κράτησε την Άνω Βαυαρία και ο Ερρίκος ΙΓ΄ την Κάτω Βαυαρία. Αυτό δεν ήταν νόμιμο και οι δυσαρεστημένοι επίσκοποι συμμάχησαν με τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας. Το 1257 ο Ότακαρ Β΄ εισέβαλε στη Βαυαρία, αλλά οι δύο αδελφοί, που συνήθως διχογνωμούσαν, συμφώνησαν και τον απέκρουσαν. Διέμενε στο Μόναχο και στο κάστρο της Χαϊδελβέργης. Ως πρίγκιπας-εκλέκτορας ενεπλάκη στην εκλογή του βασιλιά της Γερμανίας για 40 έτη: το 1256 απεβίωσε ο διεκδικητής Γουλιέλμος Β΄ κόμης της Ολλανδίας και ο Λουδοβίκος Β΄ υποστήριξε τον Ριχάρδο Ανζού κόμη της Κορνουάλης. Μαζί με τον αδελφό του Ερρίκο ΙΓ΄ βοήθησαν τον ανιψιό τους Κορραδίνο, γιο του Κορράδου Δ΄, στο δουκάτο του της Σουαβίας, αλλά δεν έγινε δυνατή η εκλογή του Κορραδίνου ως βασιλιά της Γερμανίας. Για την υποστήριξή του αυτή στους Χοενστάουφεν, ο πάπας τον έθεσε υπό απαγόρευση το 1266. Το επόμενο έτος ακολούθησε τον στρατό του Κορραδίνου που διέβη τις Άλπεις, αλλά στη Βερόνα ο Λουδοβίκος Β΄ επέστρεψε. Ο Κορραδίνος προχώρησε και σκοτώθηκε στη Νάπολη το 1268· ο Λουδοβίκος Β΄ κληρονόμησε μερικές περιοχές στη Σουαβία. Το 1273 υποστήριξε την εκλογή του Ροδόλφου Α΄ των Αψβούργων έναντι του Ότακαρ Β΄. Το 1275 ο στρατός τους συνάντησε το στρατό του βασιλιά της Βοημίας στον ποταμό Μοράβα και τον νίκησαν· ο Ότακαρ Β΄ σκοτώθηκε. Το 1289 το δικαίωμα του εκλέκτορα αφαιρέθηκε από τον δούκα της Βαυαρίας και δόθηκε σε αυτόν της Βοημίας. Του έμεινε το δικαίωμα ως παλατινός κόμης του Ρήνου. Όταν το 1291, απεβίωσε ο Ροδόλφος Α΄, ο Λουδοβίκος Β΄ δεν είχε τη δύναμη να υποστηρίξει τον Αλβέρτο Α΄ των Αψβούργων, αδελφό της συζύγου του Ματθίλδης, έναντι του Αδόλφου του Νασσάου. Απεβίωσε στη Χαϊδελβέργη και ετάφη στην κρύπτη του αββαείου Φύρστενφελντ. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ροδόλφος Α΄, ο οποίος νυμφεύτηκε τη Ματίλντα, κόρη του Αδόλφου του Νασσάου. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1254 τη Μαρία της Βραβάντης, κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα της Βραβάνδης και της Μαρίας Χοενστάουφεν (κόρης της Ειρήνης Αγγελίνας). Δύο έτη μετά, με την υποψία μοιχείας, αυτή εκτελέστηκε. Η πραγματική ενοχή της δεν μπορεί να αποδειχθεί. Ως εξιλέωση ο Λουδοβίκος Β΄ ίδρυσε την κιστερκιανή μονή του Φύρστενφελντ κοντά στο Μόναχο. Αν και διαφορετικές πηγές περιγράφουν διαφορετικά το συμβάν, μάλλον έγινε ως εξής: το 1256 ο Λουδοβίκος Β΄ επισκέφθηκε την κτήση του στο Ρήνο για ένα μακρύ χρονικό διάστημα. Η Μαρία έγραψε δύο επιστολές, μία προς τον άνδρα της και μία προς τον κόμη του Κύμπουργκ. Ο ταχυδρόμος παρέδωσε λάθος τις επιστολές, έτσι ο άνδρας της έλαβε την επιστολή προς τον κόμη και συμπέρανε ότι η σύζυγός του είχε σχέση. Δεν απέκτησαν τέκνα. Το 1260 νυμφεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του Άννα των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη του Κορράδου Α΄ δούκα του Γκλόγκουφ και είχε τέκνα: Μαρία, γενν. 1261, μοναχή στο αββαείο Μαρίανμπουργκ στο Μπόπαρντ. Λουδοβίκος 1267-1290, απεβίωσε 23 ετών σε κονταρομαχία στη Νυρεμβέργη.Το 1273 νυμφεύτηκε την τρίτη συζυγό του Ματθίλδη των Αψβούργων, κόρη του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας και αδελφή του Αλβέρτου Α΄ της Γερμανίας. Είχαν τέκνα: Ροδόλφος Α΄ παλατινός κόμης του Ρήνου και δούκας της Άνω Βαυαρίας. Μέχτιλντ 1275-1319, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ του Λύνεμπουργκ. Αγνή 1276/78-1345, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο τον Νεότερο, λάντγκραβο της Έσσης και έπειτα τον Ερρίκο Α΄ των Άνχαλτ μαρκήσιο (μαργράβο) του Βρανδεμβούργου-Στέννταλ. Άννα, γενν. 1280, μοναχή στην Ουλμ. Λουδοβίκος Δ΄ 1282-1347, βασιλιά της Γερμανίας. Genealogy of Ludwig II.