Διλτιαζέμη

Η διλτιαζέμη, που πωλείται με την επωνυμία Tildiem μεταξύ άλλων, είναι αναστολέας διαύλων ασβεστίου που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της στηθάγχης και ορισμένων καρδιακών αρρυθμιών. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί στον υπερθυρεοειδισμό εάν δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν βήτα αποκλειστές. Λαμβάνεται από το στόμα ή με ένεση σε φλέβα. Όταν χορηγείται με ένεση, τα αποτελέσματα αρχίζουν συνήθως μέσα σε λίγα λεπτά και διαρκούν μερικές ώρες.Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν πρήξιμο, ζάλη, πονοκεφάλους και χαμηλή αρτηριακή πίεση. Άλλες σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν υπερβολικά αργό καρδιακό ρυθμό, καρδιακή ανεπάρκεια, ηπατικά προβλήματα και αλλεργικές αντιδράσεις. Η χρήση δεν συνιστάται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Δεν είναι σαφές εάν η χρήση της στον θηλασμό είναι ασφαλής.Η διλτιαζέμη λειτουργεί χαλαρώνοντας τον λείο μυ στα τοιχώματα των αρτηριών, με αποτέλεσμα να ανοίγουν και να επιτρέπουν στο αίμα να ρέει πιο εύκολα. Επιπλέον, δρα στην καρδιά για να παρατείνει την περίοδο έως ότου μπορεί να κτυπήσει ξανά. Αυτό το κάνει εμποδίζοντας την είσοδο ασβεστίου στα κύτταρα της καρδιάς και των αιμοφόρων αγγείων. Είναι αντιαρρυθμικό τάξης IV.Η διλτιαζέμη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1982. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν η 75η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από δέκα εκατομμύρια συνταγές. Διατίθεται επίσης σε σκεύασμα παρατεταμένης απελευθέρωσης.

 Η διλτιαζέμη ενδείκνυται για: Σταθερή στηθάγχη (που προκαλείται από άσκηση) - η διλτιαζέμη αυξάνει τη ροή αίματος στα στεφανιαία αγγεία και μειώνει την κατανάλωση οξυγόνου του μυοκαρδίου, αποτέλεσμα μειωμένης περιφερειακής αντίστασης, καρδιακού ρυθμού και συσταλτικότητας. Αγγειοσυσπαστική στηθάγχη - είναι αποτελεσματική λόγω των άμεσων επιδράσεών της στη διαστολή. Ασταθής στηθάγχη - η διλτιαζέμη μπορεί να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική εάν ο υποκείμενος μηχανισμός είναι ο αγγειοσπασμός. Γέφυρα μυοκαρδίου ΔυσμηνόρροιαΓια υπερκοιλιακές ταχυκαρδίες ( PSVT ), η διλτιαζέμη φαίνεται να είναι εξίσου αποτελεσματική με τη βεραπαμίλη στη θεραπεία της υπερκοιλιακής ταχυκαρδίας επανεισόδου.Η κολπική μαρμαρυγή ή ο κολπικός πτερυγισμός είναι μια άλλη ένδειξη. Το αρχικό bolus πρέπει να είναι 0,25 mg / kg, ενδοφλέβια (IV). Λόγω των αγγειοδιασταλτικών αποτελεσμάτων της, η διλτιαζέμη είναι χρήσιμη για τη θεραπεία της υπέρτασης. Οι αποκλειστές διαύλων ασβεστίου είναι καλά ανεκτοί και ιδιαίτερα αποτελεσματικοί στη θεραπεία της υπέρτασης χαμηλής ρενίνης. Σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ασθενείς με μειωμένη κοιλιακή λειτουργία ενδέχεται να μην είναι σε θέση να αντισταθμίσουν τις ινοτροπικές και χρονοτροπικές επιδράσεις της διλτιαζέμης, με αποτέλεσμα να είναι ένας ακόμη υψηλότερος συμβιβασμός της λειτουργίας. Με διαταραχές της αγωγιμότητας κόμβου, η χρήση διλτιαζέμης θα πρέπει να αποφεύγεται σε ασθενείς με ανωμαλίες κολποκοιλιακού κόμβου, λόγω των αρνητικών χρονότροπων και δρομότροπων επιδράσεών της. Ασθενείς με χαμηλή αρτηριακή πίεση, με συστολική αρτηριακή πίεση κάτω των 90 mm Hg, δεν πρέπει να θεραπεύεται με διλτιαζέμη. Η διλτιαζέμη μπορεί παράδοξα να αυξήσει τον κοιλιακό ρυθμό σε ασθενείς με σύνδρομο Wolff-Parkinson-White λόγω των βοηθητικών οδών αγωγής.Η διλτιαζέμη αντενδείκνυται παρουσία συνδρόμου άρρωστου φλεβόκομου, διαταραχών αγωγής κολποκοιλιακού κόμβου, βραδυκαρδίας, μειωμένης λειτουργίας της αριστερής κοιλίας, αποφρακτικής νόσου της περιφερικής αρτηρίας και χρόνιας αποφρακτικής πνευμονικής νόσου. H αντανακλαστική συμπαθητική απόκριση, που προκαλείται από την περιφερειακή διαστολή των αγγείων και την προκύπτουσα πτώση της αρτηριακής πίεσης, δρα εξουδετερώνοντας τις αρνητικές ινότροπες, χρονότροπες και δρομότροπες επιδράσεις της διλτιαζέμης. Οι παρενέργειες περιλαμβάνουν υπόταση, βραδυκαρδία, ζάλη, έξαψη, κόπωση, πονοκεφάλους και οίδημα. Σπάνιες παρενέργειες είναι συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, έμφραγμα του μυοκαρδίου και ηπατοτοξικότητα.Η διλτιαζέμη είναι ένα από τα πιο κοινά φάρμακα που προκαλούν λύκο που προκαλείται από φάρμακα, μαζί με την υδραλαζίνη, την προκαϊναμίδη, την ισονιαζίδη και τη μινοκυκλίνη. Λόγω της αναστολής των ηπατικών κυτοχρωμάτων CYP3A4, CYP2C9 και CYP2D6, υπάρχουν ορισμένες αλληλεπιδράσεις φαρμάκων. Μερικές από τις πιο σημαντικές αλληλεπιδράσεις παρατίθενται παρακάτω. Η ενδοφλέβια διλτιαζέμη θα πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή με βήτα-αποκλειστές, επειδή, ενώ ο συνδυασμός είναι πιο ισχυρός στη μείωση του καρδιακού ρυθμού, υπάρχουν σπάνιες περιπτώσεις δυσαρρυθμίας και αποκλεισμού κολποκοιλιακού κόμβου.Η κινιδίνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με αποκλειστές διαύλων ασβεστίου λόγω μειωμένης κάθαρσης και των δύο φαρμάκων και πιθανών φαρμακοδυναμικών επιδράσεων στα καρδιακά κομβία.Ταυτόχρονη χρήση της φαιντανύλης με διλτιαζέμη ή άλλων αναστολέων του CYP3A4, καθώς αυτά τα φάρμακα μειώνουν τη διάσπαση της φαιντανύλης και αυξάνουν έτσι τα αποτελέσματά της. Η διλτιαζέμη, επίσης γνωστή ως υδροχλωρική (2S,3S)-3-ακετοξυ-5-[2- (διμεθυλαμινο)αιθυλ] -2,3-διυδρο-2-(4-μεθοξυφαινυλ)-1,5-βενζοθειαζεπιν-4(5Η)-όνη έχει αγγειοδιασταλτική δράση που αποδίδεται στο (2S,3S) -ισομερές. Η διλτιαζέμη είναι ισχυρό αγγειοδιασταλτικό, αυξάνοντας τη ροή του αίματος και μειώνοντας μεταβλητά τον καρδιακό ρυθμό μέσω της ισχυρής καταστολής της αγωγής στον κολποκοιλιακό κόμβο. Συνδέεται με την άλφα-1 υπομονάδα των διαύλων ασβεστίου τύπου L κατά τρόπο παρόμοιο με αυτό της βεραπαμίλης, ενός άλλου αναστολέα διαύλων ασβεστίου μη-υδροϋδροπυριδίνης (μη-DHP). Χημικά, βασίζεται σε ένα δακτύλιο 1,4-θειαζεπίνης, καθιστώντας τον αναστολέα διαύλων ασβεστίου τύπου βενζοθειαζεπίνης. Είναι ένα ισχυρό και ήπιο αγγειοδιασταλτικό των στεφανιαίων και περιφερειακών αγγείων, αντίστοιχα, που μειώνει την περιφερειακή αντίσταση και το μεταφορτίο, αν και όχι τόσο ισχυρό όσο οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου τύπου διυδροπυριδίνης (DHP). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ελάχιστες αντανακλαστικές συμπαθητικές αλλαγές.