Ερρίκος του Μπωμόν

Ο Ερρίκος, γαλλ.: Henri de Beaumont (πριν από το 1280 - 10 Μαρτίου 1340) από τον Οίκο του Μπριέν, ήταν suo jure 1ος βαρόνος του Μπωμόν και έγινε jure uxoris 4ος κόμης του Μπιούκαν. Ήταν βασική προσωπικότητα στους Αγγλο-Σκωτικούς πολέμους του 13ου και του 14ου αιώνα, γνωστούς ως Πολέμους της Σκωτίας Ανεξαρτησίας. Ήταν γιος του Λουδοβίκου και της Αγνής, κυρίας του Μπωμόν. Ήταν ένας βετεράνος των εκστρατειών, που συμμετείχε σε κάθε σημαντική συμπλοκή, από τη μάχη του Φόλκερκ το 1298 έως τη μάχη του Χάλιντον Χιλ το 1333. Αν και δεν είναι πλέον μία ευρέως γνωστή μορφή, ωστόσο στην εποχή του είχε μεγάλη στρατιωτική και πολιτική σημασία. Η μακρόχρονη εμπειρία του στους Σκωτικούς πολέμους τον οδήγησε να αναπτύξει μία τεχνική μάχης, που αργότερα χρησιμοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό στο Κρεσύ και Aζενκούρ. Ως ένας από μία ομάδα Αγγλο-Σκώτων ευγενών, αργότερα γνωστών ως «απόκληρων» -Άγγλων των οποίων τα Σκωτικά εδάφη είχαν κατασχεθεί- έκανε πολλά για να ανατρέψει την ειρήνη μεταξύ Αγγλίας και Σκωτίας, που είχε υπογραφεί με τη συνθήκη του Νόρθαμπτον και να επιφέρει έναν Β΄ Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Σκωτίας. Με τον γάμο του λίγο πριν από τις 14 Ιουλίου 1310 με την Αλίκη Κάμυν, κόμισσα του Μπιούκαν (απεβ. στις 3 Ιουλίου 1349), την ανιψιά και κληρονόμο του Ιωάννη Κόμυν κόμη του Μπιούκαν, αναγνωρίστηκε ως κόμης ένεκα του δικαιώματος τής συζύγου του.

 Λίγο πριν από τις 14 Ιουλίου 1310 νυμφεύτηκε την Aλίκη Κάμυν κόμισσα του Μπιούκαν (απεβ. στις 3 Ιουλίου 1349), ανιψιά και κληρονόμο του Ιωάννη Κάμυν κόμη του Μπιούκαν (και εγγονή του Aλεξάνδρου Κάμυν κόμη του Μπιούκαν, λόρδου Υψηλού Κοντόσταυλου της Σκωτίας). Αναγνωρίστηκε ως κόμης του Μπιούκαν jure uxoris. Από την Αλίκη είχε παιδιά, όπως: Eλισάβετ (π. 1320 – 1400), παντρεύτηκε τον Nικόλαο Ώντλυ, 3ο βαρόνο του Ώντλυ (1328–1391), χωρίς απογόνους. Ιωάννης, 2ος κύριος του Μπωμόν (π. 1318), νυμφεύτηκε την Ελεονώρα του Λάνκαστερ, δισεγγονή του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας και αδελφή του Ερρίκου του Γκρόσμοντ. Iσαβέλλα, παντρεύτηκε τον Ερρίκο του Γκρόσμοντ 1ο δούκα του Λάνκαστερ, αδελφό της Eλεονώρας του Λάνκαστερ. Ήταν πρόγονοι του Οίκου του Λάνκαστερ, και εγγονός τους ήταν ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας. Αικατερίνη, παντρεύτηκε τον Δαβίδ Γ΄ τιτουλ. κόμη του Άθολ, 1ο κύριο του Στράθμπογκι. Ιωάννα, που ("λέγεται ότι") παντρεύτηκε τον Φουλκ Ζ΄ 3ο βαρόνο Φιτζγουόριν (απεβ. 1349), του κάστρου Γουίτινγκτον στο Σρόπσιρ και Άλβεστον του Γκλώστερσιρ. Balfour-Melville, EWM, Edward III και David II, 1954. Brut, ή The Chronicles of England, εκδ. FWD Brie, 1906. Μπράουν, Γ. "Ο Δεύτερος Πόλεμος της Ανεξαρτησίας της Σκοτίας", 2001 Pluscarden, το βιβλίο του, ed. FJH Skene 1880. Campbell, Τ., Αγγλία, Σκωτία και ο Εκατό Χρόνια Πολέμου, στην Ευρώπη στα τέλη του Μεσαίωνα, εκδ. R. Highfield et al., 1970. Cokayne, George Edward (1926). The Complete Peerage (2nd έκδοση). London: St. Catherine Press. Maxwell, Herbert, trans. (1907). Scalacronica; The reigns of Edward I, Edward II and Edward III as Recorded by Sir Thomas Gray. Glasgow: James Maclehose & Sons. Ανακτήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 2012. Nicolson, R., Edward III και the Scots, 1965. Ramsay, JH, The Genesis of Lancaster, 1307-99, 1913. Ridpath, G., The Border History of England and Scotland, 1810. Richardson, Douglas, Plantagenet Ancestry, Βαλτιμόρη, MD, 2004, σελ. 83-4,(ISBN 0-8063-1750-7) Webster, Β., Σκωτία Χωρίς Βασιλιά, 1329-1341, στο Μεσαιωνικό Σκωτία: Crown, Lordship and Community, ed. A. Grant και K 'J. Stringer, 1993. Wyntoun, Andrew, The Original Chronicle of Scotland, εκδ. Ν. Denholm Young, 1957.