Τάγκα-τάισα

Το Τάγκα-τάισα (多賀大社) είναι Σιντοϊστικό ιερό, που βρίσκεται στην πόλη Τάγκα, στην περιοχή Ινουκάμι, στο νομό Σίγκα της Ιαπωνίας. Το ιερό συχνά αναφέρεται ως Ο-Τάγκα-σαν (O-Taga-san) (お多賀さん) από τους ντόπιους κατοίκους. Οι κήποι του εσωτερικού σόιν, οι οποίοι ανάγονται στην περίοδο Μομογιάμα είναι ένας αναγνωρισμένος Εθνικός Τόπος Γραφικής Ομορφιάς, ενώ το σόιν της μέσης περιόδου Έντο είναι μία Σημαντική Πολιτιστική Περιουσία του νομού Σίγκα.

 Ιζανάγκι Ιζανάμι Η ίδρυση του Τάγκα-τάισα είναι άγνωστη. Αναφέρεται στα αρχαία χρονικά των Κοτζίκι και Νιχόν Σόκι από το 712 μ.Χ. Ο θρύλος του ιερού το συνδέει με τον θρυλικό ήρωα Γιαμάτο Τακέρου, του οποίου ο γιος, Ινουγκάμι νο Μιτασούκι στάλθηκε ως απεσταλμένος στη Sui China το 614 μ.Χ. και την πρώτη ιαπωνική πρεσβεία στην Τανγκ Κίνας το 630 μ.Χ. Ήταν επίσης ο πρόγονος της φυλής Ινουκάμι, από την οποία πήρε το όνομά της η περιοχή Ινουκάμι, στη Σίγκα (όπου βρίσκεται το ιερό). Ωστόσο, στα αρχεία Ενγκισίκι του 914 μ.Χ., αναφέρεται μόνο ως μικρό ιερό. Από την περίοδο Χεϊάν λατρευόταν, επειδή είχε αποτελεσματικότητα για τον τοκετό, επαγγελματική βοήθεια, την πυρόσβεση και τη μακροζωία. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Μουρομάτσι, καθώς τα προσκυνήματα στο Μεγάλο Ιερό της Ίσε και στο Κουμάνο Σάνζαν κέρδισαν δημοτικότητα, οι προσκυνητές ενθαρρύνθηκαν να επισκεφθούν το ιερό Τάγκα ως μέρος της διαδρομής. Στην περίοδο Σενγκόκου, ο Τογιοτόμι Χιντεγιόσι είχε ισχυρή πίστη σε αυτό το ιερό και προσευχόταν συχνά για παράταση της ζωής της μητέρας του. Δώρισε 10.000 koku, ή το ισοδύναμο εισόδημα ενός έτους για ένα νταϊμιό για την ανακατασκευή και τη συντήρησή του.Το ιερό καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1615, αλλά ξαναχτίστηκε αμέσως από τον σόγκουν Τοκουγκάβα Χιντετάντα και ανακατασκευάστηκε το 1633 από τον Τοκουγκάβα Ιεμίτσου. Το 1651, ο Ίι Ναοτάκα του τομέα Χικόνε του παραχώρησε κτήματα 150 koku για τη συντήρησή του. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του ιερού καταστράφηκε ξανά από πυρκαγιά το 1733 και από καταιγίδα το 1791. Κάθε φορά, ξαναχτιζόταν με τη βοήθεια του σογκουνάτου Τοκουγκάβα και του τομέα Χικόνε. Με την ίδρυση του Κρατικού Σιντοϊσμού μετά την αποκατάσταση του Μεϊτζί, το ιερό χαρακτηρίστηκε ως νομαρχιακό ιερό σύμφωνα με το σύγχρονο σύστημα καταταγμένων σιντοϊστικών ιερών το 1871. Προήχθη σε Κανπέι-τσούσα (Kanpei-chūsha) (官幣中社, Αυτοκρατορικό ιερό, 2ης βαθμίδας) το 1885 και σε Κανπέι-τάισα (Kanpei-taisha) (官幣大社, Αυτοκρατορικό ιερό, 1ης βαθμίδας) το 1914. Πολλά από τα κτήρια του ιερού είναι εγγεγραμμένα ενσώματα πολιτιστικά αγαθά της πόλης Τάγκα. Κορέι-τάισαϊ (古例大祭): Είναι το πιο σημαντικό φεστιβάλ, που διεξάγεται στις 22 Απριλίου. Είναι επίσης γνωστό ως Τάγκα-ματσούρι (多賀まつり). Οτάουε-σάι (御田植祭): Είναι ένα φεστιβάλ, που διεξάγεται στις 7 Ιουνίου με παραδοσιακές τελετές και σχετίζεται με την καλλιέργεια του ρυζιού. Μάντο-σάι (万灯祭): Είναι ένα φεστιβάλ με φαναράκια, που διεξάγεται τη νύχτα 3-5 Αυγούστου. Οτάγκα-σακούσι (お多賀杓子): Ένα φυλαχτό σακούσι (Ιαπωνική κουτάλα) από την εποχή της βασιλείας της Αυτοκράτειρας Γκένσο. Πιθανώς από αυτή τη λέξη προέρχεται η ρίζα της Ιαπωνικής λέξης οταματζακούσι. Ιτοκίρι-μότσι (糸切餅): Είναι ένα Ιαπωνικό γλυκό, που φτιάχνεται κολλώδες ρύζι μότσι και πουλιέται σε καταστήματα της περιοχής γύρω από το ιερό. Το Ιτοκίρι-μότσι αρχικά κατασκευάστηκε για να εορταστεί η νίκη των Ιαπώνων επί των Μογγόλων τον 13ο αιώνα. Το ιερό απέχει περίπου 20 λεπτά με τα πόδια από το σταθμό Τάγκα Τάισα-μάε στη γραμμή Ohmi Railway Taga, ή περίπου δέκα λεπτά με το λεωφορείο από το σταθμό Μινάμι-Χικόνε στη γραμμή JR West Biwako.