IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άγιος Ιωάννης Χόνδρου Ηρακλείου

Ο Άγιος Ιωάννης είναι οικισμός της κοινότητας Χόνδρου, του δήμου Βιάννου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βιάννου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Άγιος Ιωάννης είναι παραθαλάσσιος οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου, μεταξύ των όρμων του Κερατόκαμπου στα ανατολικά και Τσούτσουρου στα δυτικά. Βρίσκεται ακριβώς πάνω στις εκβολές του μικρού ποταμού Αναποδ(ι)άρη, κοντά στους νότιους πρόποδες της κορυφής «Χόνδρος» (735 μ.) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 76 χλμ. περίπου ΝΑ. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Χόνδρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Χόνδρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιάννου. Τα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη στις εκβολές του ποταμού Αναποδ(ι)άρη Ο μικρός βιότοπος του Αναποδ(ι)άρη Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250000) eetaa.gr
Λεοπόλδος Σαλβάτορ, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Λεοπόλδος Σαλβάτορ (γερμ. Luitpold Salvator, 15 Οκτωβρίου 1863 - 4 Σεπτεμβρίου 1931) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και πρίγκιπας της Τοσκάνης.

 Ο Λεοπόλδος Σαλβάτορ Μαρία Ιωσήφ Φερδινάνδος Φραγκίσκος ντε Ασσίζι Κάρολος Άντώνιος ντε Πάντουα Ιωάννης Βαπτιστής Ιανουάριος Αλοϋσιος Γκοντζάγκα Ράινερ Βένζελος Γάλιος γεννήθηκε στη Σταρά Μπολεσλάβ της Βοημίας και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Σαλβάτορ της Αυστρίας και της Μαρίας Ιμμακουλάτας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών. Απεβίωσε το 1931 σε ηλικία 68 ετών. Νυμφεύτηκε το 1889 τη Μπλάνκα (= Λευκή) των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρη του Καρόλου, Δούκα της Μαδρίτης, και είχε τέκνα: Ντολόρες (1891 - 1974). Ιμμακουλάτα (1892 - 1971), παντρεύτηκε τον ευγενή Ιγκίνο Νέρι-Σερνέρι. Μαργαρίτα (1894 - 1986), παντρεύτηκε τον Φραντσέσκο-Μαρία Ταλιάνι ντε Μάρκιο. Ράινερ (1895 - 1930), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Λεοπόλδος (1897 - 1958), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Μαρία Αντωνία (1899 - 1977), παντρεύτηκε πρώτα τον δον Ραμόν δε Ορλάντις υ Βιγιαλόνγκα και έπειτα τον Λουίς Πέρεζ Σούκρε. Αντώνιος (1901 - 1987), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Ασσούντα (1902 - 1993), παντρεύτηκε τον Γιόζεφ Χόπφινγκερ. Φραγκίσκος Ιωσήφ (1905 - 1975), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Κάρολος Πίος (1909 - 1953), Αρχιδούκας της Αυστρίας. Lost Waltz A Story Of Exile by Bertita Harding (1944)
Χερσαία γέφυρα

Μια χερσαία γέφυρα, στη βιογεωγραφία, είναι ένας ισθμός ή ευρύτερη χερσαία σύνδεση μεταξύ διαφορετικών ξεχωριστών περιοχών, πάνω από τις οποίες τα ζώα και τα φυτά μπορούν να διασχίσουν και να αποικίσουν νέες περιοχές. Μια χερσαία γέφυρα μπορεί να δημιουργηθεί με θαλάσσια παλινδρόμηση, στην οποία πέφτει η στάθμη της θάλασσας, εκθέτοντας ρηχά, προηγουμένως βυθισμένα τμήματα υφαλοκρηπίδας ή όταν δημιουργείται νέα γη με τεκτονικές πλάκες ή περιστασιακά, όταν ο βυθός ανεβαίνει λόγω της μεταπαγετώδους ανόδου μετά από μια εποχή των παγετώνων.

 Η Γέφυρα του Αδάμ, συνδέει την Ινδία και τη Σρι Λάνκα Η Βερίγγεια Γέφυρα, η οποία συνέδεσε κατά διαλείμματα την Αλάσκα (Βόρεια Αμερική) με τη Σιβηρία (Βόρεια Ασία) καθώς τα επίπεδα της θάλασσας αυξήθηκαν και έπεσαν υπό την επίδραση των εποχών των παγετώνων Ντόγκερλαντ, μια πρώην ξηρά στη νότια Βόρεια Θάλασσα που συνέδεσε το νησί της Μεγάλης Βρετανίας με την ηπειρωτική Ευρώπη κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων Ο Ισθμός του Παναμά, του οποίου η εμφάνιση πριν από τρία εκατομμύρια χρόνια επέτρεψε τη Μεγάλη Αμερικανική Σύνδεση μεταξύ Βόρειας Αμερικής και Νότιας Αμερικής Η Χερσόνησος του Σινά, που συνδέει την Αφρική και την Ευρασία Τον 19ο αιώνα, ορισμένοι επιστήμονες διαπίστωσαν περίεργες γεωλογικές και ζωολογικές ομοιότητες μεταξύ ευρέως διαχωρισμένων περιοχών. Για την επίλυση αυτών των προβλημάτων, «κάθε φορά που οι γεωλόγοι και οι παλαιοντολόγοι αποτύγχαναν να εξηγήσουν τις προφανείς διαωκεάνιες ομοιότητες της ζωής που συνήγαγαν από τα απολιθωμένα αρχεία, ακόνιζαν τα μολύβια τους και σκιαγραφούσαν τις χερσαίες γέφυρες μεταξύ των κατάλληλων ηπείρων». Η ιδέα προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Ζουλ Μαρκού στο Lettres sur les roches du Jura et leur géographique dan dan les deux hémisphères («Γράμματα στα βράχια του Ιούρα (Οροσειρά) και τη γεωγραφική τους κατανομή στα δύο ημισφαίρια»), 1857-1860.Οι υποθετικές χερσαίες γέφυρες περιελάμβαναν: Archatlantis από τις Δυτικές Ινδίες έως τη Βόρεια Αφρική Archhelenis από τη Βραζιλία έως τη Νότια Αφρική Archiboreis στο Βόρειο Ατλαντικό Archigalenis από την Κεντρική Αμερική έως τη Χαβάη και τη βορειοανατολική Ασία Archinotis από τη Νότια Αμερική στην Ανταρκτική Λεμουρία στον Ινδικό Ωκεανό Η θεωρία της μετατόπισης των ηπείρων παρείχε μια εναλλακτική εξήγηση που δεν απαιτούσε χερσαίες γέφυρες. Ωστόσο, η θεωρία της μετατόπισης των ηπείρων δεν έγινε ευρέως αποδεκτή μέχρι την ανάπτυξη των τεκτονικών πλακών στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η οποία εξήγησε πληρέστερα την κίνηση των ηπείρων κατά τον γεωλογικό χρόνο. Έρνεστ Ίνγκερσολ (1920). «Land-Bridges Across the Oceans». Encyclopedia Americana. (Αγγλικά)
Ρουαπέχου

Το Ρουαπέχου (Μαορί γλώσσα: Ruapehu) είναι ενεργό ηφαίστειο στο νότιο άκρο της Ηφαιστειακής Ζώνης Τάουπο. Βρίσκεται 23 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Οχακούνε και 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της νότιας ακτής της Λίμνης Τάουπο. Το Ρουαπέχου είναι το υψηλότερο σημείο στο Βόρειο Νησί της Νέας Ζηλανδίας. Περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κορυφές: τις Ταχουράνγκι (2,797μ), Τε Χεουχέου (2.755μ) και Παρετεταϊτόνγκα (2.751μ). Το Ρουαπέχου ενεργοποιείται συχνά και είναι ένα από τα μεγαλύτερα ενεργά ηφαίστεια στη Νέα Ζηλανδία. Είναι μέρος του Εθνικού Πάρκου Τονγκαρίνο. Στα Μαορί Ruapehu σημαίνει λάκκος φασαρίας ή εκρηγνυόμενος λάκκος. Οι καιρικές συνθήκες στο βουνό είναι ασταθείς και οι επισκέπτες του προειδοποιούνται να είναι προετοιμασμένοι και να φέρουν βασικό εξοπλισμό επιβίωσης, καθώς δραματικές καιρικές αλλαγές έχουν κατά καιρούς στοιχίσει τη ζωή σε αρκετούς ανθρώπους.

 Το ηφαίστειο έχει εκραγεί τα έτη 1861, 1895, 1903, 1945, 1969, 1971, 1975, 1988, 1995, 1996 και 1997. Μεταξύ των εκρήξεων σχηματίζεται μια κρατηριακή λίμνη από το λιωμένο χιόνι. Όταν μια έκρηξη σχηματίζει φράγμα από τέφρα στην έξοδο της λίμνης, το φράγμα μπορεί να καταρρεύσει όταν η λίμνη ανέβει πάνω από το επίπεδο της κανονικής της εξόδου, προκαλώντας έναν χείμαρρο λάσπης γνωστό ως λαχάρ. Ένα λαχάρ στις 24 Δεκεμβρίου 1953 προκάλεσε την καταστροφή Τανγκιγουάι, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους 151 άνθρωποι. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mount Ruapehu στο Wikimedia Commons Η Έκρηξη του Ρουαπέχου το 1996 Εικόνες και Πληροφορίες από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν Ηφαιστειακοί Κίνδυνοι στο Ηφαίστειο Ρουαπέχου - από το Institute of Geological and Nuclear Sciences Limited Κάμερα Ηφαιστείου - Mt Ruapehu - ωριαίες φωτογραφίες από το GeoNet Peakware World Mountain Encyclopedia - Ruapehu
Mechanix

Το Mechanix είναι το δέκατο άλμπουμ του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος UFO, το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Chrysalis Records".Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στην Ελβετία με παραγωγό τον Γκάρι Λάιονς και ανέβηκε στο βρετανικό Top-10, με την βοήθεια του σινγκλ "Let It Rain", το οποίο μπήκε στο Top-75. Μετά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, ο μπασίστας Πιτ Γουέι αποχώρησε από τους UFO, για να σχηματίσει τους Fastway μαζί με τον κιθαρίστα των Motörhead, Έντι Κλαρκ.

 "The Writer" (Chapman, Mogg, Carter) – 4:12 "Somethin' Else" (Cochran, Sheeley) – 3:21 "Back into My Life" (Gary Lyons, Way, Mogg) – 4:59 "You'll Get Love" (Carter, Chapman, Mogg) – 3:10 "Doing It All for You" (Way, Chapman, Carter, Mogg) – 5:02 "We Belong to the Night" (Way, Carter, Mogg) – 3:57 "Let It Rain" (Way, Carter, Mogg) – 4:01 "Teri" (Chapman, Mogg) – 3:53 "Feel It" (Way, Mogg) – 4:07 "Dreaming" (Carter, Mogg) – 3:57 "Heel of a Stranger" (Way, Chapman, Carter, Mogg) – 4:05 "We Belong to the Night" (ζωντανό στην Οξφόρδη, 25/3/1983) - 4:34 "Let It Rain" (ζωντανό στην Οξφόρδη, 25/3/1983) - 3:07 "Doing It All for You" (soundcheck από το Birmingham Odeon, 26/3/1983) - 5:21 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Mechanix" ήταν οι εξής: Φιλ Μογκ - φωνητικά Πολ Τσάπμαν - κιθάρα Πιτ Γουέι - μπάσο Νιλ Κάρτερ - πλήκτρα Άντι Πάρκερ - τύμπανα Mechanix - UFO | Songs, Reviews, Credits | AllMusic UFO - Mechanix (album review) | Sputnikmusic MusicMight :: Artists :: UFO Αρχειοθετήθηκε 2016-04-07 στο Wayback Machine.
Μικροσπηλιά Άρτας

Η Μικροσπηλιά (πρώην Σερέσι) είναι χωριό του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, στον Νομό Άρτας της Ηπείρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 104 κατοίκους.

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 720 μ., στις παρυφές του όρους Τζουμέρκα, σε απόσταση 49 χλμ από την Άρτα. Διαθέτει δυο εκκλησίες και ένα διατηρητέο κτίριο στην πλατεία του χωριού, καθώς και έναν παραδοσιακό νερόμυλο. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Σερέσι. Μετονομάστηκε σε Μικροσπηλιά από κάποιες μικρές σπηλιές που ανακαλύφθηκαν στη περιοχή.
Κληρονομική οπτική νευροπάθεια Λέμπερ

H κληρονομική οπτική νευροπάθεια Λέμπερ (Leber's hereditary optic neuropathy, ή αλλιώς συντομογραφικά, νόσος LHON) είναι σοβαρή κληρονομική, νευροεκφυλιστική νόσος, που προσβάλλει το οπτικό νεύρο των οφθαλμών, και συχνότατα χαρακτηρίζεται από ξαφνική και ταχύτατη απώλεια όρασης σε νεαρούς ασθενείς.

 Είναι νόσος που υπάγεται στις πάρα πολλές, μέχρι σήμερα άγνωστες ακόμα, νόσους που οφείλονται σε μιτοχονδριακές μεταλλάξεις. Ο επιπολασμός της ασθένειας δεν είναι επακριβώς γνωστός, αλλά εκτιμάται περίπου στο 1/15.000 έως 1/50.000 άτομα, σε παγκόσμια κλίμακα. Επηρεάζει και τους δύο οφθαλμούς ταυτόχρονα ή διαδοχικά. Η απώλεια της όρασης στο δεύτερο οφθαλμό συμβαίνει συνήθως εβδομάδες μετά τον πρώτο. Η απώλεια είναι γενικά υποξεία, για αρκετές βδομάδες, και στη συνέχεια σταθεροποιείται. Υπάρχει όμως η πιθανότητα, σε αρκετούς ασθενείς, το μέγεθος του σκοτώματος να επεκταθεί και να προκαλέσει εν τέλει ισχυρότερη τύφλωση.Άλλοι ασθενείς δύναται να παρουσιάσουν νευρολογικά συμπτώματα, δυστονία, έως και παρεγκεφαλιδική αταξία. Υπήρξε η πρώτη μιτοχονδριακή νόσος στην οποία αποδείχτηκε ότι η αιτιοπαθογένειά της. Μία μορφή τύφλωσης που προσβάλλει άτομα μέσης ηλικίας και οφείλεται σε μεταλλάξεις στην οξειδοαναγωγάση του ζεύγους NADH-Q, συνιστώσα του Συμπλόκου I. Ορισμένες από τις μεταλλάξεις αυτές παρεμποδίζουν τη χρήση του NADH, ενώ άλλες παρεμποδίζουν τη μεταφορά ηλεκτρονίων στο συνένζυμο Q. Οι μεταλλάξεις στο Σύμπλοκο I αποτελούν και τη συνηθέστερη αιτία. Έχει αποδειχθεί ότι η νόσος LHON επισυμβαίνει εξαιτίας της εμφάνισης από μεταλλάξεις στο μιτοχονδριακό DNA (mtDNA), οι οποίες λαμβάνουν χώρα στις εξής νουκλεοτιδικές θέσεις: 11778, 3460, ή/και 14484. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει θεραπεία για τη νόσο LHON. Ορισμένες δραστικές ουσίες έχουν επιδείξει θετικά αποτελέσματα στη μερική ανάκτηση της όρασης.
Τουρκική Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου

Η Τουρκική Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου (τουρκικά: Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri, KTBK), αναφερόμενη επίσης και ως κατοχικός στρατός, όπως και κατοχική δύναμη, παλαιότερα 11ο Σώμα Στρατού, είναι η τουρκική φρουρά στην Κύπρο. Η Διοίκηση Τουρκικής Ειρηνευτικής Δύναμης Κύπρου (Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı) εδρεύει στην Κερύνεια.Το 1974, έπειτα από το πραξικόπημα που οργανώθηκε και υποστηρίχθηκε από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία βρισκόταν υπό το καθεστώς στρατιωτικής χούντας που ήθελε να αναγκάσει την ένωση με την Ελλάδα, τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν στην Κύπρο και κατέλαβαν το βόρειο τμήμα της νήσου. Η δύναμη εισβολής, η οποία αποτελούνταν από περίπου 40.000 στρατιώτες και 200 ​​άρματα μάχης, στη συνέχεια μειώθηκε σε φρουρά 17.000 στρατιωτών. Υπάρχει επίσης το αριθμητικά μικρότερο ελληνικό στρατιωτικό άγημα στο νησί, το οποίο συμπληρώνεται από την ελληνοκυπριακή Εθνική Φρουρά με 12.000 ως ενεργό στρατιωτικό δυναμικό και 75.000 ως εφεδρεία. Η ενίσχυση των τουρκικών στρατευμάτων μπορεί να πραγματοποιηθεί, εφόσον είναι αναγκαίο, μέσα σε λίγες ώρες. Παρ' όλ' αυτά, η ανεπίλυτη διαμάχη στην Κύπρο περιπλέκει τη συμμετοχή της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ και εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο στην αποτελεσματικότητα του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

 Η αρχική δύναμη των 40.000 στρατιωτών μειώθηκε με τις τουρκικές αρχές της Κύπρου να υποστηρίζουν ότι η τουρκική δύναμη είχε μειωθεί σε 17.500 στη δεκαετία του 1990. Ωστόσο, σύμφωνα με το με το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ «Εκτιμάται ότι τα τελευταία χρόνια έχουν υπάρξει στο βόρειο τμήμα του νησιού, λίγο κάτω από 30.000 ένοπλες δυνάμεις της Δημοκρατίας της Τουρκίας (τουρκικές δυνάμεις), καθιστώντας την μία από τις πιο στρατιωτικοποιημένες περιοχές στον κόσμο όσον αφορά τον αριθμό των στρατευμάτων και τον αριθμό των αμάχων. Επιπλέον, υπήρξαν ενδείξεις πρόσφατα ότι ο συνολικός αριθμός των τουρκικών δυνάμεων στο νησί μπορεί να έχει αυξηθεί.Οι τουρκικές δυνάμεις στην Κύπρο αποτελούν μέρος της τουρκικής Στρατιάς Αιγαίου που εδρεύει στη Σμύρνη της Τουρκίας. Ωστόσο, ο διοικητής των τουρκικών στρατευμάτων δίνει αναφορά στο Γενικό Επιτελείο της τουρκικής πρωτεύουσας, της Άγκυρας. Η δύναμη είναι υπεύθυνη για όλα την ασφάλεια και δεν συμμετέχει σε πολιτικά θέματα της ΤΔΒΚ.Από τις 16 Αυγούστου του 1974, ο τουρκικός στρατός διατηρεί τον έλεγχο του 37% της νήσου, στο βόρειο τμήμα. Η επιχειρησιακή διάρθρωση της Τουρκικής Ειρηνευτικής Δύναμης Κύπρου είναι η εξής: Τουρκική Ειρηνευτική Δύναμη Κύπρου, με έδρα την Κερύνεια 28η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού, με έδρα το Πασάκιοϊ, Κερύνεια 39η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού, με έδρα το Τσαμλιμπέλ, Μόρφου 14η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, με έδρα το Ντεγίρμενλικ, Λευκωσία 41ο Σύνταγμα Καταδρομών 109ο Σύνταγμα Πυροβολικού Δύναμη Ασφαλείας (ΤΔΒΚ) 2007 letter from Cypriot Government to UN, giving details of Turkish forces in Cyprus
ΑΣΠΤΤ

ΑΣΠΤΤ είναι τα αρχικά για Ασοσιασιόν Σπορτίβ ντε Ποστ, Τελεγκράφ ε Τελεφόν. Επρόκειτο, αρχικά για την ονομασία η οποία αποδιδόταν στους αθλητικούς συλλόγους των Γάλλων υπαλλήλων των ταχυδρομείων. Από την ένωση των συλλόγων αυτών προήλθε μία ομοσπονδία: η Αθλητική Ομοσπονδία των ΑΣΠΤΤ.

 Σήμερα, αριθμός συλλόγων βρίσκεται, λόγω της κοινής τους ιστορίας, ενοποιημένος υπό την επωνυμία ΑΣΠΤΤ, ανάμεσά τους οι παρακάτω: ΑΣΠΤΤ Αιξ-αν-Προβάνς - 1952 ΑΣΠΤΤ Αννεσύ ΑΣΠΤΤ Αράς ΑΣΠΤΤ Μπορντό - 1905 ΑΣΠΤΤ Μπρεστ - 1946 ΑΣΠΤΤ Καέν - 1931 ΑΣΠΤΤ Σαρλβίλ-Μεζιέρ ΑΣΠΤΤ Λιλ Μετροπόλ - 1922 ΑΣΠΤΤ Λιμόζ - 1941 ΑΣΠΤΤ Μαρσέιγ - 1907 ΑΣΠΤΤ Μετζ - 1967 ΑΣΠΤΤ Μονπελιέ - 1931 ΑΣΠΤΤ Μυλούζ - 1974 ΑΣΠΤΤ Νανσί - 1926 Γκραν-Νανσί ΑΣΠΤΤ Χαντμπόλ ΑΣΠΤΤ Νανσί Ουοτέρ-Πολό ΑΣΠΤΤ Ναντ - 1943 ΑΣΠΤΤ Ναντ Φουτμπόλ ΑΣΠΤΤ Νις - 1920 ΑΣΠΤΤ Παρί - 1908 ΑΣΠΤΤ Πουατιέ ΑΣΠΤΤ Σαιντ-Ετιέν - 1940 ΑΣΠΤΤ Στρασμπούρ - 1937 ΑΣΠΤΤ Τουλόν ΑΣΠΤΤ Τουλούζ Επίσημη ιστοσελίδα της Αθλητικής Ομοσπονδίας των ΑΣΠΤΤ Κατάλογος των ΑΣΠΤΤ της Γαλλίας
Coverdale•Page

Οι Coverdale•Page ήταν βρετανικό μπλουζ και χαρντ ροκ συγκρότημα, το οποίο προήλθε από τη συνεργασία του πρώην τραγουδιστή των Deep Purple και των Whitesnake, Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ, με τον πρώην κιθαρίστα των Led Zeppelin, Τζίμι Πέιτζ.

 Το πρότζεκτ ξεκίνησε το 1991 μετά από πρόταση του μουσικού παραγωγού Τζον Κάλοντνερ, αλλά παρ' όλα αυτά χρειάστηκαν δύο χρόνια για να πραγματοποιήσουν την πρώτη τους και μοναδική δισκογραφική προσπάθεια. Ο δίσκος "Coverdale - Page" κυκλοφόρησε στις 15 Μαρτίου 1993, με το δίδυμο να συνεργάζεται με τους μπασίστες Ρίκι Φίλιπς και Χόρχε Κάσας, το ντράμερ Ντένι Καρμάσι και τον κιμπορντίστα Λέστερ Μέντελ. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στην τέταρτη θέση των βρετανικών τσαρτ και την πέμπτη θέση των αντίστοιχων αμερικάνικων, ενώ έχει βραβευθεί ως πλατινένιος σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά. Σκοπός του συγκροτήματος ήταν να περιοδεύσουν σε όλο τον κόσμο και γι' αυτό το λόγο διατήρησαν τον Καρμάσι στο συγκρότημα και προσέλαβαν τον Γκάι Πρατ στο μπάσο και τον Μπρετ Ταγκλ στα πλήκτρα. Μετά από μερικές εμφανίσεις στην Ιαπωνία τον Δεκέμβριο του 1993, όπου παρουσίαζαν εκτός των τραγουδιών του νέου τους δίσκου τα τραγούδια "Still of the Night" και "Here I Go Again" των Whitesnake, όπως και τα "Rock N' Roll" "Kashmir" και "Black Dog" των Led Zeppelin, το συγκρότημα διαλύθηκε λόγω της επιστροφής του Πέιτζ στη Μεγάλη Βρετανία για να σχηματίσει με τον Ρόμπερτ Πλαντ τους Page and Plant. Ο Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ συνέχισε κατά καιρούς με διαφορετικές συνθέσεις των Whitesnake. Coverdale•Page (άλμπουμ) (1993) — UK No. 4; U.S. No. 5 Πηγή: Coverdale/Page | Music Biography, Credits and Discography | Allmusic Coverdale/Page – Free listening, concerts, stats, & pictures at Last.fm Coverdale/Page - Biography | Billboard Αρχειοθετήθηκε 2015-09-21 στο Wayback Machine. MusicMight :: Artists :: COVERDALE/PAGE - Rockdetector.com
X-COM: Apocalypse

To X-COM: Apocalypse είναι το τρίτο παιχνίδι της σειράς βιντεοπαιχνιδιών X-COM. Αναπτύχθηκε από την Mythos Games (δημιουργό του αρχικού βιντεοπαιχνιδιού X-COM), και κυκλοφόρησε από την MicroProse το 1997 για MS-DOS και Windows 95. Είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής, τοποθετημένο σε φανταστικό χώρο και χρόνο. Το παιχνίδι είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς που, εκτός από τους γύρους, περιελάμβανε και δράση σε πραγματικό χρόνο.

 Σκοπός του παιχνιδιού είναι ο παίκτης να προστατέψει μία πόλη από τους εξωγήινους εισβολείς, να ανακαλύψει νέα όπλα και να βρει έναν τρόπο να καταστρέψει τους εξωγήινους. Υπάρχουν δύο είδη παιχνιδιού. Ο ένας είναι η κλασική δισδιάστατη επιφάνεια που χρησιμοποιείται στην κεντρική διαχείριση, στο σχεδιασμό νέων όπλων, στις αγορές και πωλήσεις, στην πρόσληψη νέων επιστημόνων και στρατιωτών κλπ. Στις μάχες χρησιμοποιείται μία ισομετρική άποψη του χώρου, όπου ο χρήστης μπορεί να κινηθεί και στις τρεις διαστάσεις. Στο X-COM: Apocalypse προστέθηκε η δυνατότητα ο χρήστης, κατά τη διάρκεια των μαχών, να μπορεί να επιλέξει το παιχνίδι να εξελίσσεται σε πραγματικό χρόνο ή σε γύρους. Στο λογισμικό έχει προστεθεί μία διαδικασία "εκμάθησης", έτσι ώστε να δυσκολεύει ή να γίνεται πιο εύκολο αναλόγως των επιτυχιών του παίκτη. Σε αντιδιαστολή με τα προηγούμενα παιχνίδια, ο χρήστης πλέον έχει μόνο μία πόλη, τη Mega-Primus, στην οποία διαδραματίζεται όλη η πλοκή στη Γη. Η πόλη διοικείται από 13 συγκλητικούς. Όταν ξεκινάει η εισβολή των εξωγήινων η κυβέρνηση ξαναδημιουργεί το X-COM. Η οργάνωση του X-COM την οποία διαχειρίζεται ο παίκτης, χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση. Οι εξωγήινοι μπορούν είτε να καταλάβουν τα Κεντρικά κάποιας από τις υπόλοιπες οργανώσεις, είτε να διεισδύσουν σε κάποια από αυτές. Επίσης μία από αυτές τις οργανώσεις μπορεί να γίνει εχθρική απέναντι στην X-COM αν αυτοί αρχίσουν να δρουν με τρόπο που δεν τους ικανοποιεί. Όλα αυτά μπορούν να συμβούν ακόμα και στην κυβέρνηση η οποία μπορεί να γίνει εχθρική απέναντι στην X-COM. Εάν αυτό συμβεί η κυβέρνηση θα σταματήσει την επιχορήγηση ή μπορεί ακόμα και να επιτεθεί στο αρχηγείο της X-COM. Το παιχνίδι περιέχει bugs τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν π.χ. για να γίνουν επιδρομές σε κτίρια χωρίς να βρουν αντίσταση από εξωγήινους, αλλά αυτό, λόγω της ενσωματωμένης τεχνητής νοημοσύνης, μπορεί να δημιουργήσει αρνητικά αποτελέσματα όπως αύξηση των δυνάμεων των εξωγήινων κλπ. Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης του λογισμικού, η MicroProse θέλησε να αναλάβει το σχεδιασμό των γραφικών. Αυτό δημιούργησε αρκετά προβλήματα. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 30 Ιουνίου του 1997. Επανακυκλοφόρησε από την Hasbro Interactive το 1998 σαν μέρος του X-COM (Collector's Edition). Η ίδια επίσης το συμπεριέλαβε το 2008 στο X-COM: Complete Pack. Το 2009 η 2K Games το συμπεριέλαβε στο πακέτο 2K Huge Games Pack. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 2008 η Valve Corporation το συμπεριέλαβε στο Steam.
Μαφάλντα της Πορτογαλίας

Η Μαφάλντα, πορτογαλ. Mafalda (π. 1195 - 1 Μαΐου 1256) από τον Οίκο των Καπετιδών-Βουργουνδία-Πορτογαλίας ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Καστίλης.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Σάντσο Α΄ της Πορτογαλίας και της Ντούλσε, κόρης του Ραϋμόνδου-Βερεγγάριου Δ΄ κόμη της Βαρκελώνης. Παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης. Επειδή ήταν εξαδέλφια και ο γαμπρός πολύ μικρός (11 ετών) και δεν είχε ολοκληρωθεί ο γάμος, ακυρώθηκε. McMurdo, Edward. The History of Portugal: From the Commencement of the Monarchy to the Reign of Alfonso III, S. Low, Marston, Searle, & Rivington, 1888 A History of Portugal", CUP Archive
Ικέτας των Συρακουσών

Ο Ικέτας ή Ικέτης ήταν Τύραννος των Συρακούσων, μετά από τον Αγαθοκλή και πριν τον Πύρρο A΄ της Ηπείρου (289 π.Χ. - 279 π.Χ.).

 To 289 π.Χ. σκοτώθηκε ο Αγαθοκλής και ο υποτειθέμενος φονιάς του Μαίνων σκότωσε τον Αρχάγαθο, εγγονό τού Αγαθοκλή. Ο Μαίνων ανέλαβε τη διοίκηση του στρατού τού Αρχάγαθου, που πολιορκούσε την Αίτνα και έστρεψε τα όπλα εναντίον των Συρακουσών. Τότε οι Συρακούσιοι έστειλαν εναντίον του τον Ικέτα με σημαντικό στρατό. Ο πόλεμος συνεχίστηκε για κάποιο διάστημα, χωρίς κάποιο σημαντικό αποτέλεσμα. Ο Μαίνων έλαβε τη βοήθεια των Καρχηδονίων και υπερίσχυσε, έτσι οι Συρακούσιοι αναγκάστηκαν να υπογράψουν μία ατιμωτική ειρήνη. Γρήγορα μετά ακολούθησε εξέγερση, που οδήγησε στην απέλαση των μισθοφόρων από την Καμπανία, των λεγόμενων Μαμερτίνων. Πρέπει να ήταν σύντομα μετά από αυτό, που ο Ικέτας εγκαταστάθηκε στην εξουσία· ο Διόδωρος Σικελιώτης μας λέει, ότι έμεινε τύραννος για 9 έτη. Τα μόνα γεγονότα της ηγεσίας του που έχουν καταγραφεί, είναι ένας πόλεμος με τον Φιντία τύραννο τού Ακράγαντα, στον οποίο έλαβε σημαντική νίκη και ένας με τους Καρχηδονίους, στον οποίο ηττήθηκε στον ποταμό Τερία. Τελικά εκτοπίστηκε από τον Θυνίωνα, λίγο πριν την άφιξη τού Πύρρου Α΄ στη Σικελία· υπολογίζεται η έξωσή του να έγινε το 279/278 π.Χ, εννέα έτη μετά την άνοδό του (Διόδωρος Exc. Hoesch. xxi. 12, 13, xxii. 2, 6). Σώζονται χρυσά νομίσματα με τη μορφή του, που κόπηκαν στις Συρακούσες. Φέρουν την επιγραφή "ΕΠΙ ΙΚΕΤΑ", από την οποία συμπεραίνουμε, ότι δεν έλαβε τον τίτλο τού βασιλιά όπως ο σύγχρονός του Φιντίας στον Ακράγαντα. Smith, William, ed. (1870). "article name needed" . Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology.
Ζωγράφος του Βερολίνου

Ο Ζωγράφος του Βερολίνου είναι το συμβατικό όνομα σημαντικού αρχαίου Έλληνα αγγειογράφου του Αττικού ερυθρόμορφου ρυθμού. Συγκαταλέγεται στους πιο προικισμένους καλλιτέχνες της εποχής του και θεωρείται ότι είναι αυτός που άνοιξε τον δρόμο για τον πρώιμο κλασικισμό.

 John D. Beazley: Der Berliner Maler, Berlin 1930 (Forschungen zur antiken Keramik Reihe I: Bilder griechischer Vasen. Band 2) John D. Beazley: Attic Red-figure Vase-painters. 2nd ed. Oxford 1963, 196-219. 1633-1635. 1700-1701 John D. Beazley: The Berlin painter. Nachdruck der rev. Ausgabe 1944 u. 1947. Mainz 1974. (Forschungen zur antiken Keramik : Reihe 1, Bilder griechischer Vasen ; 2) Donna Carol Kurtz: The Berlin painter. Drawings by Sir John Beazley. Oxford 1983. ISBN 0-19-813220-4 John Boardman: Rotfigurige Vasen aus Athen. Die archaische Zeit, von Zabern, 4. Auflage, Mainz 1994 (Kulturgeschichte der Antiken Welt, Band 4) ISBN 3-8053-0234-7 John Oakley: Berliner Maler. In: Der Neue Pauly (DNP). Band 2, Metzler, Stuttgart 1997, ISBN 3-476-01472-X, Sp. 574–575. Κατάλογος έργων του Ζωγράφου του Βερολίνου με πληροφορίες προέλευσής τους Παρουσίαση του Ζωγράφου του Βερολίνου από το Πανεπιστήμιο TUFTS
Αμυγδαλόπιτα

Η αμυγδαλόπιτα είναι μια τούρτα αμυγδάλου στην ελληνική κουζίνα. Φτιάχνεται από αλεσμένα αμύγδαλα, αλεύρι, βούτυρο, αυγά, κρέμα γάλακτος και κρέμα ζαχαροπλαστικής. Είναι ένα από τα δημοφιλέστερα γλυκά ταψιού της ελληνικής κουζίνας. Άλλα γλυκά ταψιού είναι η γαλακτομπούρεκο, η καρυδόπιτα και το κανταΐφι.

 Για την παραγωγή της αμυγδαλόπιτας, τα ξηρά συστατικά της αμυγδαλόπιτας διπλώνονται αργά σε κρεμώδες βούτυρο και ζάχαρη. Στη συνέχεια χτυπώνται τα αυγά. Η αμυγδαλόπιτα ψήνεται σε δίσκο στην κουζίνα, στον οποίο ρίχνεται απλό σιρόπι μετά τη παρασκευή της και αφήνεται να κρυώσει πριν κοπεί σε μεμονωμένα τετράγωνα κομμάτια.
Ιμαντεντίν Ζενγκί

Ο Ιμαντεντίν Ζενγκί (I. İmadeddin Zengi, 1085 - 14 Σεπτεμβρίου 1146), ήταν Τούρκος ατάμπεης της Μοσούλης, του Χαλεπιού, της Χάμας και της Έδεσσας Μεσοποταμίας, πόλεων-εμιράτων που αποτελούσαν τμήματα της Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων. Υπήρξε ο ιδρυτής της περίφημης δυναστείας των Ζενγκιδών.

 Ο πατέρας του, Ακ Σουκούρ αλ-Χατζίμπ, ήταν εμίρης του Χαλεπίου υπό τον σάχη Μαλίκ Α΄ (ο σάχης Μαλίκ ήταν σουλτάνος στην ουσία, αλλά η τουρκική στρατιωτική αριστοκρατία που κυβερνούσε πλέον τους Άραβες και εξαραβισμένους-εξισλαμισμένους πληθυσμούς της Συρίας, Μεσοποταμίας, Περσίας, διατηρούσε τον ιρανικό τίτλο του σάχη για τον ανώτατο πολιτικο-στρατιωτικό ηγεμόνα για λόγους κύρους-σύνδεσης με το ένδοξο παρελθόν όταν κυρίαρχοι στον μουσουλμανικό κόσμο ήταν οι περσικές και αραβικές ελίτ) και αποκεφαλίστηκε ως ένοχος προδοσίας το 1094. Μετά το θάνατό του, ο Ιμαντεντίν ανατράφηκε από τον Κερμπογκά, αταμπέκο της Μοσούλης. Γιος του ήταν ο περίφημος Νουρεντίν Ζενγκί, μεγάλη μορφή στην ιστορία της μουσουλμανικής Ανατολής.
Κάνδαλος Φαρρών Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Κάνδαλος ΑχαΐαςΟ Κάνδαλος ή Κάνταλος είναι ορεινό εγκαταλελειμμένο χωριό του Νομού Αχαΐας, ευρισκόμενο ως θέση στην Τοπική Κοινότητα Χαλανδρίτσης του «καλλικρατικού» Δήμου Ερυμάνθου, του οποίου σώζονται σήμερα ερείπια.

 Τα χαλάσματά του, ορατά και σήμερα, είναι κτισμένα σε ορεινή τοποθεσία, σε υψόμετρο 770-830 μ. περίπου, στις νοτιοανατολικές πλαγιές των Βουνών της Χαλανδρίτσας, σε ύψωμα βορείως της Χαλανδρίτσας. Οδηγεί εκεί δύσβατος ανηφορικός χωματόδρομος από τη δυτική είσοδο της Χαλανδρίτσας, ο οποίος καταλήγει στο χωριό της Κρυσταλλόβρυσης. Στην περιοχή του Κανδάλου υπάρχει ξωκλήσι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο. Η πιθανή ετυμολογία της ονομασίας «Κάνδαλος», σύμφωνα με τον Ησύχιο, ίσως να σημαίνει κοίλωμα και «σκαντάλοι» είναι η λίθινες λεκάνες «προς ύδρευση ανθρώπων και ζώων». Ο ιστορικός Κ.Ν. Τριανταφύλλου αναφέρει ότι το βουνό της Χαλανδρίτσας ονομάζεται Κάνδαλος και ότι η κορυφή του ονομάζεται Τοπόλοβα. Πρόκειται για οικισμό για τον οποίο υπάρχουν ιστορικές αναφορές ήδη από τον 17ο αιώνα, ο οποίος ερημώθηκε τη δεκαετία του 1920. Αναφέρεται σε βενετική κατάσταση χωριών του 1699, ενώ τότε αποτελούσε κοινή ενορία με τη Χαλανδρίτσα και το γειτονικό χωριό Μίραλι. Το χωριό αναφέρεται σε δικαιοπρακτικά έγγραφα του 1757 και του 1764. Το 1830 αναφέρεται ως ενορία της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών. Κάτοικοι του χωριού δημιούργησαν τον ομώνυμο πεδινό οικισμό στη Δυτική Αχαΐα. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 20 Απριλίου 1835 και υπήχθη στον τότε Δήμο Φαρών. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912, και τη διάλυση των δήμων, προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Μπαρδικώστα. Με το ΦΕΚ 28Α της 08/02/1916 αποσπάστηκε από την τότε Κοινότητα Μπαρδικώστα και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Χαλανδρίτσης. Στις 16/05/1928, όταν είχε ήδη εγκαταλειφθή, διαπιστώθηκε η ερήμωσή του και καταργήθηκε ως οικισμός. Αναφέρεται το 1700 στην βενετική καταγραφή «Grimani» με την ονομασία Candalos, στην οποία βρέθηκε να κατοικείται από 55 κατοίκους αποτελούμενο συνολικά από 11 οικογένειες. Στα 1816 ο Πουκεβίλ αναφέρεται στο χωριό, ότι κατοικείτο από 15 οικογένειες. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κάνδαλος. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κανδάλου Αχαιοήλιδος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Φαρών (1835-1912). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018.
IATA

Η Διεθνής Ένωση Αερομεταφορών (αγγλικά: International Air Transport Association, IATA) είναι ένας διεθνής μη κρατικός οργανισμός αερομεταφορέων, με έδρα το Μόντρεαλ του Κεμπέκ, στον Καναδά και εκτελεστικά γραφεία στη Γενεύη της Ελβετίας. Οι τιμές των εισιτηρίων μεταξύ των αεροπορικών εταιρειών καθορίζονται μέσω της ΙΑΤΑ. Δεν είναι λίγες οι φορές που η ΙΑΤΑ έχει κατηγορηθεί ότι λειτουργεί ως καρτέλ με τα μέλη της, ενώ πολλοί αερομεταφορείς χαμηλού κόστους δεν είναι πλήρη μέλη της ΙΑΤΑ.

 Η ΙΑΤΑ έχει θεσπίσει για την αεροπορική μεταφορά Επικίνδυνων Αγαθών (εκρηκτικών, διαβρωτικών, δηλητηρίων κτλ) έναν ευρέως αποδεκτό κανονισμό από όλες τις αεροπορικές εταιρείες που μεταφέρουν τέτοιου είδους αγαθά. Μεταξύ άλλων κανονισμών, έχει θεσπίσει και τον Κανονισμό Αεροπορικής Μεταφοράς Ζώων, στον οποίο διευκρινίζει τις συνθήκες αεροπορικής μεταφοράς πάσης φύσεως ζώων. Μάλιστα, είναι τόσο λεπτομερής, που διευκρινίζει τις συνθήκες αερισμού, φωτισμού, θερμοκρασίας, τροφής/νερού και ωρών παραμονής στο κλουβί μεταφοράς για κάθε είδος και υποείδος του ζωικού βασιλείου. Η ΙΑΤΑ ιδρύθηκε στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τον Απρίλιο του 1945, στην Αβάνα της Κούβας. Είναι στην ουσία ο συνεχιστής του ίδιου οργανισμού που ιδρύθηκε με το ίδιο όνομα στη Χάγη το 1919, τη χρονιά που ξεκίνησαν οι πρώτες επιβατικές τακτικές πτήσεις. Ο λόγος δημιουργίας της είναι να υπάρχει ομοιομορφία στις τιμές των εισιτηρίων στις αεροπορικές εταιρείες, αλλά και ο έλεγχος του ανταγωνισμού που αναπτύσσεται μεταξύ τους. Το 1945 τα μέλη του ανέρχονταν σε 57 από 31 κράτη, κυρίως από την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Σήμερα, τα μέλη της έχουν ξεπεράσει τα 270 από 140 κράτη και από τις πέντε ηπείρους. Οι στόχοι της IATA είναι οι εξής: 1. Η προώθηση ασφαλούς, προγραμματισμένης και φθηνής αεροπορικής μεταφοράς προς όφελος όλων των λαών του κόσμου, ώστε να συμβάλει στο αεροπορικό εμπόριο και να κατανοήσει και να επιλύσει τα τυχόν προβλήματα που προκαλούνται στο πεδίο αυτό. 2. Να προσδώσει όλα τα μέσα που θα συμβάλλουν στη σωστή συνεργασία αερομεταφορέων που σχετίζονται, άμεσα ή έμμεσα, με τις διεθνείς αερομεταφορές. 3. Να συνεργάζεται με τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (International Civil Aviation Organization, ICAO). Η ΙΑΤΑ παρέχει 3-γράμματους κωδικούς αεροδρομίων και 2-ψήφιους κωδικούς αερομεταφορέων, οι οποίοι χρησιμοποιούνται ευρύτατα σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο ICAO χρησιμοποιεί 4-γράμματους και 3-γράμματους κωδικούς αντίστοιχα. Για καλύτερους ναύλους η ΙΑΤΑ έχει χωρίσει την υδρόγειο σε 3 ζώνες: 1. Βόρεια και Νότια Αμερική 2. Ευρώπη, Μέση Ανατολή και Αφρική. Ο ΙΑΤΑ Europe συμπεριλαμβάνει την Ευρώπη, την Αλγερία, το Μαρόκο και την Τυνησία. 3. Ασία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία και τα νησιωτικά συμπλέγματα του Ειρηνικού Ωκεανού. IATAN Ιστότοπος ΙΑΤΑ
Δήμος Κυπαρισσίας

Ο Δήμος Κυπαρισσίας ήταν δήμος του νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Τριφυλίας. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού στις ακτές του Ιονίου. Ο δήμος αποτελούταν από 11 δημοτικά διαμερίσματα καταλάμβανε έκταση 101 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 8.648 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Κυπαρισσία.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Κυπαρισσίας [ 5.708 ] η Κυπαρισσία [ 4.894 ] το Μεμί [ 222 ] οι Μπλεμενιάνοι [ 37 ] οι Μύλοι [ 109 ] το Ρουζάκι [ 302 ] η Τερψιθέα [ 144 ] Δ.δ. Αρμενιών -- οι Αρμενιοί [ 462 ] Δ.δ. Βρυσών -- οι Βρύσες [ 306 ] Δ.δ. Μουριατάδας [ 125 ] η Μουριατάδα [ 80 ] το Καρβούνι [ 45 ] Δ.δ. Μύρου [ 63 ] το Μύρο [ 32 ] το Αλιμάκι [ 31 ] Δ.δ. Ξηροκάμπου -- ο Ξηρόκαμπος [ 68 ] Δ.δ. Περδικονερίου -- το Περδικονέρι [ 327 ] Δ.δ. Ραχών -- οι Ράχες [ 305 ] Δ.δ. Σπηλιάς -- η Σπηλιά [ 614 ] Δ.δ. Στασιού -- το Στασιόν [ 312 ] Δ.δ. Φαρακλάδας -- η Φαρακλάδα [ 358 ] Σελλα Μεσσηνίας 1964- 1967 ΚωνσταντίνοςΣτασινού Πετρόπουλος (1909-1991)1975-1986 Παναγιώτης Τσάκος (1926-2015) 1987-1990 Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος 1991-2006 Ηλίας Τσιγγάνος 2007-2010 Γεώργιος Σαμπαζιώτης Δήμος Κυπαρισσίας Αποτελέσματα εκλογών Δ. Κυπαρισσίας, ΕΕΤΑΑ.
Συμφωνίες του Πάσχα

Οι Αγγλο-Iταλικές Συμφωνίες του 1938, που ονομάζονται επίσης Σύμβαση του Πάσχα ή Συμφωνίες του Πάσχα (ιταλικά: Patto ή Accordi di Pasqua), ήταν μια σειρά συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ της βρετανικής και της ιταλικής κυβέρνησης στη Ρώμη στις 16 Απριλίου 1938 προκειμένου να διατηρηθεί η υπάρχουσα παγκόσμια τάξη και την αποτραπεί μία συμμαχία της Ιταλίας με τη Γερμανία.Οι συμφωνίες καταχωρήθηκαν στις 15 Μαρτίου 1939 στη Σειρά Συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών.

 Από το 1935, οι κυβερνήσεις της Βρετανίας και της Γαλλίας προσπαθούσαν να προσεγγίσουν την ιταλική κυβέρνηση του Μπενίτο Μουσολίνι, με την ελπίδα να αποτρέψουν τη δημιουργία συμμαχίας μεταξύ της Φασιστικής Ιταλίας και της Ναζιστικής Γερμανίας. Η ανησυχία αυτή είχε ως αποτέλεσμα την ανοχή της Βρετανίας και της Γαλλίας απέναντι στην ιταλική εισβολή στην Αιθιοπία και την ιταλική εμπλοκή στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο.Εν τω μεταξύ, η Ιταλία προσπάθησε να απομακρύνει τη Βρετανία από τη Γαλλία, έτσι ώστε η Βρετανία να παραμείνει ουδέτερη όταν η Ιταλία θα αποφάσιζε να επιτεθεί στη Γαλλία. Αυτή η πολιτική θα διαρκέσει μέχρι την είσοδο των Ιταλών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Ιούνιο του 1940. Στις διάφορες συμφωνίες που υπογράφηκαν την ίδια ημέρα, η βρετανική και η ιταλική κυβέρνηση δεσμεύτηκαν να τηρήσουν την παρούσα τάξη στη Μεσόγειο και να απέχουν από κάθε ενέργεια κατά της κυριαρχίας των Βασιλείων της Σαουδικής Αραβίας και της Υεμένης, όπου η βρετανική κυβέρνηση είχε ερείσματα στο Άντεν, ενώ η ιταλική κυβέρνηση έλεγχε τη Σομαλία. Ανέλαβαν, επίσης, να διακηρύξουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη Διώρυγα του Σουέζ και να διατηρήσουν την ειρήνη μεταξύ των αποικιακών κτήσεων τους στην Ανατολική Αφρική. Για το ζήτημα της Αιθιοπίας, παρότι δεν κατονομαζόταν στις συμφωνίες, ήταν σαφές ότι η βρετανική κυβέρνηση σκόπευε να αγνοήσει τις εκεί ιταλικές ενέργειες. Η ιταλική κυβέρνηση ανέλαβε να αποσύρει τις δυνάμεις της από την Ισπανία για να διευκολύνει την αποκατάσταση της ειρήνης στη χώρα. Η πολιτική κατευνασμού προς την ιταλική κυβέρνηση δεν εμπόδισε τη δημιουργία μιας γερμανο-ιταλικής συμμαχίας, η οποία συνήφθη τον Μάιο του 1939 μέσα από το λεγόμενο Χαλύβδινο Σύμφωνο. Το κείμενο των συμφωνιών
2η Στρατιά (Τουρκία)

Η 2η Στρατιά (τουρκικά: 2. Ordu) αποτελεί μία από τις τέσσερις στρατιές του τουρκικού στρατού. Η έδρα της διοίκησης της 2ης Στρατιάς (2′inci Ordu Komutanlığı) βρίσκεται στη Μαλάτεια. Προστατεύει την Ανατολία και περιφρουρεί τα σύνορα με τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν. Η 2η Στρατιά, το 2012, διέθετε το δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό στρατευμάτων, μετά την 1η Στρατιά της Κωνσταντινούπολης, με περίπου 100.000 στρατιώτες.

 Τον Ιούνιο του 1941, υπήρξε αναδιοργάνωση του σχηματισμού της 2ης Στρατιάς, με διοικητή τον Αμπντουραχμάν Ναφίζ Γκιουρμάν. Κατά την εισβολή της Τουρκίας στη βόρεια Κύπρο το 1974, τμήμα του σχηματισμού της στρατιάς τέθηκε υπό τις διαταγές του 6ου Σώματος Στρατού. Το συγκεκριμένο τμήμα περιλάμβανε την Ειδική Δύναμη Τσακμάκ, μια μονάδα επιπέδου ταξιαρχίας που θα αποβιβαζόταν από τη θάλασσα, την ταξιαρχία ειδικών δυνάμεων, την ταξιαρχία αλεξιπτωτιστών, την 39η Μεραρχία Πεζικού, την 28η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού και στοιχεία της 5ης Τεθωρακισμένης Ταξιαρχίας και της Χωροφυλακής. Περίπου 6.000 τουρκοκύπριοι μαχητές βρίσκονταν στο εσωτερικό του θύλακα Γκιονιελί. Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 2ης Στρατιάς είναι η εξής: 2η Στρατιά, με έδρα τη Μαλάτεια 4ο Σώμα Στρατού, με έδρα την Άγκυρα 6ο Σώμα Στρατού, με έδρα τα Άδανα 7ο Σώμα Στρατού, με έδρα το Ντιγιαρμπακίρ 2η Στρατιά Αρχειοθετήθηκε 2015-05-03 στο Wayback Machine. στη σελίδα της Αρχηγίας του Τουρκικού Στρατού
Brain Thrust Mastery

Το "Brain Thrust Mastery" είναι το τρίτο άλμπουμ των We Are Scientists. Κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου του 2008 από την EMI. Το πρώτο single του άλμπουμ ήταν το "After Hours". Κυκλοφόρησε στις 3 Μαρτίου του 2008. Ακολούθησαν τα "Chick Lit" στις 9 Ιουνίου του 2008 και "Impatience" στις 27 Οκτωβρίου του 2008. Έφτασε στο #11 του UK Albums Chart. Το "Let's See It" συμπεριλήφθηκε στο 20ο επεισόδιο της 3ης σεζόν του Gossip Girl.

 Keith Murray - φωνή, κιθάρα Christopher Cain - μπάσο, φωνητικά Garrett Ray - ντραμς Ariel Rechtshaid - μηχανικός, θόρυβοι, εκκλησιαστικό όργανο, κρουστά, πιάνο, παραγωγή, συνθεσάιζερ Stevie Blacke - esraj Greg Calbi - mastering Alan Clarke - φωτογραφία Chris Coady - μηχανικός Serban Ghenea - μίξινγκ Greg Gordon - μηχανικός John Hanes - μίξινγκ Max Hart - DX-7, όργανο Hammond Ryan Hewitt - μίξινγκ Ross Hogarth - μηχανικός Jamie Muhoberac - όργανο Hammond Lewis Pesacov - ενορχήστρωση David Schiffman - μηχανικός Lee Smith, Jr. - τεχνικός ντραμς Kamasi Washington - σαξόφωνο Josh Smith - βοηθός Tim Roberts - βοηθός George Gumbs - βοηθός Mike Boden - βοηθός Clifton Allen - βοηθός
Μέγα Ετυμολογικόν

Το Μέγα Ετυμολογικόν (αναφέρεται συχνά στη βιβλιογραφία συντομογραφημένο ως EM από το Etymologicum magnum) είναι ένα από τα σημαντικότερα βυζαντινά λεξικά. Είναι επίσης το πρώτο βιβλίο που τυπώθηκε από καθαρά ελληνικό τυπογραφείο, 44 μόλις χρόνια μετά την εφεύρεση του Ιωάννη Γουτεμβέργιου.

 Το Μέγα Ετυμολογικόν είναι ένα ελληνόγλωσσο αλφαβητικό λεξικό με βαρύτητα στην ετυμολογία των λέξεων. Φέρεται να έχει εκπονηθεί στο πρώτο ήμισυ του 12ου αιώνα από άγνωστο λεξικογράφο και σε άγνωστο μέρος. Βασίζεται κατά μεγάλο μέρος σε προγενέστερο βυζαντινό λεξικογραφικό εγκυκλοπαιδικό έργο το οποίο δημιουργήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στα μέσα του 9ου αιώνα από συντάκτες που εικάζεται ότι ανήκαν στον κύκλο του λόγιου Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Φώτιου Α'. Το προγενέστερο αυτό λεξικό του 9ου αιώνα, του οποίου είναι πιθανό ότι ο αρχικός τίτλος ήταν Ἐτυμολογικόν ή, όπως και του παρόντος έργου, το Μέγα Ἐτυμολογικόν, ονομάστηκε και Etymologicum genuinum (= γνήσιο ετυμολογικό) από τον Ρίχαρντ Άουγκουστ Ράιτσενσταϊν (Richard August Reitzenstein), που ανακάλυψε το 1887 στην Βιβλιοθήκη του Βατικανού ότι ο κώδικας cod.vat. graec. 1818 περιέχει το λεξικό του 9ου αιώνα. Μία άλλη πηγή του Μεγάλου Ετυμολογικού είναι το «Γουδιανό Ετυμολογικό», (Etymologicum Gudianum), που θεωρείται ότι εκπονήθηκε τον 11ο αιώνα (μ.Χ.). Ο συγγραφέας του Μεγάλου Ετυμολογικού πρέπει να άντλησε και υλικό από κείμενα του Στεφάνου του Βυζαντίου, το λεξικό του Διογενιανού, από διάφορους σχολιαστές αρχαίων ελληνικών κειμένων και άλλων. Η αξία του λεξικού αυτού δεν είναι τόσο η παρεχόμενη ετυμολογία των λέξεων που σε πολλές των περιπτώσεων δεν είναι ορθή, όσο οι πληροφορίες που περιέχει σε άλλο λεξικολογικό υλικό και αποσπάσματα από συγγράμματα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων που φέρονται να έχουν απολεσθεί. Το Μέγα Ετυμολογικόν τυπώθηκε στη Βενετία το 1499 από τον Ζαχαρία Καλλιέργη με επιμέλεια και πρόλογο του Μάρκου Μουσούρου. Το χειρόγραφο που αποτέλεσε την βάση της έκδοσης έχει πλέον απολεσθεί. Η έκδοση αποτελεί ιδιαίτερο αντιπροσωπευτικό δείγμα της αρχετυπίας και κυρίως για την πλούσια διακόσμηση της κάθε σελίδας του με πρωτογράμματα και επίτιτλα, καθώς και την εκτεταμένη ερυθροτυπία με συμπλέγματα περίτεχνων γραμματοσειρών τυπογραφικών στοιχείων. Το βιβλίο αυτό θεωρείται σήμερα η αφετηρία της μετέπειτα πλούσιας τυπογραφικής δραστηριότητας του Ελληνισμού στα διάφορα κράτη διασποράς του, όπου βρισκόταν την εποχή εκείνη από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Ρωσία μέχρι τα κράτη της Δύσης και βόρειας Αφρικής. Το Μέγα Ετυμολογικόν είναι το πρώτο που τυπώθηκε σε ελληνικό τυπογραφείο και όχι η πρώτη ελληνόγλωσση εκτύπωση. "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΙΑ΄, σελ.688. Etymologicum Genuinum Mέγα Ετυμολογικόν. Έκδοση του 1816 Mέγα Ετυμολογικόν. Έκδοση του 1499
Δίαθλο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2010

Το δίαθλο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2010 στο Βανκούβερ διεξήχθη στο Ολυμπιακό Πάρκο Γουίσλερ του Γουίσλερ στη Βρετανική Κολομβία. Η διεξαγωγή των αγωνισμάτων διήρκεσε από τις 13 ως τις 26 Φεβρουαρίου 2010.

 Όλες οι ώρες είναι σταθερή ώρα του Ειρηνικού (UTC-8). Συμμετέχουν 220 αθλητές (113 άνδρες, 107 γυναίκες) Μία Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή μπορεί να δηλώσει για συμμετοχή ως και 12 αθλητές (6 άνδρες και 6 γυναίκες) και όχι περισσότερους από 4 αθλητές ανά αγώνισμα. Ποσοστώσεις ανά αγωνίσματα: Ατομικό: 88 (άνδρες), 87 (γυναίκες) Ταχύτητας: 88 (άνδρες), 87 (γυναίκες) Πουρσουίτ: 60 αθλητές1 Μαζική εκκίνηση: 30 αθλητές Σκυταλοδρομία: 20 ομάδες (80 αθλητές)1Τα κριτήρια για το πουρσουίτ βασίζονται στα αποτελέσματα των αγώνων ταχύτητας (σπριντ).
Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα (ΤΔΒΚ)

Το Ρεπουπλικανικό Τούρκικο Κόμμα (ΡΤΚ, τουρκικά: Cumhuriyetçi Türk Partisi, CTP) είναι σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1970 από τον Αχμέτ Μιτχάτ Μπερμπέρολογου, δικηγόρο, ενάντια στους Φαζίλ Κιουτσούκ και Ραούφ Ντενκτάς. Από το 2008, το ΡΤΚ έγινε συμβουλευτικό μέλους της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ψηφιζόμενο από όλα τα μέλη εκτός από την ελληνοκυπριακή Ε.Δ.Ε.Κ.. Έγινε πλήρες μέλος το 2014.

 Το ΡΤΚ είναι σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και βρίσκεται στα κεντροαριστερά του πολιτικού χάρτη. Το κόμμα ήταν φιλοσοβιετικό κατά την περίοδο του ψυχρού πολέμου, ιδίως υπό την ηγεσία του Οζγκιέρ Οζγκιούρ. Πάντως, το κόμμα δεν αυτοχαρακτηρίστηκε ποτέ ως κομμουνιστικό. Υπό τον Οζγκιούρ, το κόμμα είχε συναντήσεις επαναπροσέγγισης με το αριστερό κόμμα της Κύπρου, ΑΚΕΛ. Υπό τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, το κόμμα μετακινήθηκε προς τη σημερινή ήπια αριστερή του θέση. Στο κυπριακό ζήτημα, το ΡΤΚ υποστηρίζει μια πραγματιστική προσέγγιση, υπέρ της επανένωσης του νησιού. Κατά την προεδρία του Ταλάτ, πραγματοποιήθηκαν επαναπροσεγγιστικές συναντήσεις.Στις βουλευτικές εκλογές του 2018, το κόμμα επέστρεψε στην εξουσία, παρότι έπεσε από το 38% στο 21% (δεύτερη θέση). Κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση με μια συμμαχία τεσσάρων κομμάτων. Ο ηγέτης του ΡΤΚ Τουφάν Ερχουρμάν, έγινε πρωθυπουργός της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου στις 2 Φεβρουαρίου 2018. Έδρες στη Συνέλευση της Δημοκρατίας Επίσημος ιστότοπος (Τουρκικά)
Αντώνης Παπαπαντολέων

Ο Αντώνιος Παπαπαντολέων γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1913 και πέθανε στην Αθήνα. Ήταν επιχειρηματίας, πολεμιστής του Ελληνοαλβανικού μετώπου και αγωνιστής του ΕΔΕΣ. Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Αγρίνιο και το 1934 διορίστηκε στην Π.Α.Ε. Γενικών Αποθηκών Αγρινίου. Το 1942 προάχθηκε σε διευθυντή του υποκαταστήματος Αγρινίου και το 1955 σε διευθυντή του υποκαταστήματος Πατρών. Μετά την παραίτησή του από την υπηρεσία (1955) εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και ασχολήθηκε με εμποροβιομηχανικές επιχειρήσεις.

 Ο Παπαπαντολέων έλαβε μέρος στον Ελληνοαλβανικό πόλεμο του 1940 και κατά την διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε στον ΕΔΕΣ και ήταν πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής ΕΔΕΣ, επαρχίας Τριχωνίδος. Συνελήφθη 4 φορές από τις Ιταλογερμανικές κατοχικές αρχές και φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ από όπου και απελευθερώθηκε κατά την αποχώρηση των Γερμανών τον Οκτώβριο του 1944. Το 1944 έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά. Το 1945 διετέλεσε ιδιαίτερος στο γραφείο του τότε υπουργού Εσωτερικών Κωνσταντίνου Τσάτσου, ενώ το 1950 ήταν υποψήφιος με το Εθνικό Κόμμα του Ναπολέοντα Ζέρβα στην Αιτωλοακαρνανία. Το 1964 ήταν μέλος της Ένωσης Κέντρου. Ο Παπαπαντολέων ίδρυσε διάφορους συλλόγους Αγρινιωτών και Αιτωλοακαρνάνων: Σύλλογος των Συλλόγων των εν Αθήναις Τριχωνίων, Σύλλογος Ιστορικών Μελετών Ιερού Αγώνος Στερεάς Ελλάδος, Σύλλογος των εν Αθήναις Αγρινιωτών Ο Άγιος Χριστόφορος, Σύνδεσμος Ρουμελιωτών Ελλάδος. Το 1976 ίδρυσε τη Συντονιστική Επιτροπή Τριχωνίων για το διαχωρισμό του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Ο Παπαπαντολέων ήρθε σε σύγκρουση την περίοδο της Κατοχής με τον Γεώργιο Παπαϊωάννου με αντικείμενο την ηγεσία του τμήματος Τριχωνίδος. Η έριδα αυτή συνεχίστηκε και στα επόμενα χρόνια, στη διάρκεια των οποίων οι δύο πλευρές φρόντισαν με δημοσιεύματα στον Τύπο της Αιτωλοακαρνανίας να υποστηρίξουν τις απόψεις τους δημοσιεύοντας άρθρα για την Εθνική Αντίσταση στα οποία τονιζόταν ο ηγετικός τους ρόλος. Η ένταση οξύνθηκε το 1969 οπότε με βάση το Ν.Δ. 179 του 1969 αναγνωρίστηκαν οι εθνικιστικές αντιστασιακές οργανώσεις. Η επιτροπή της ΔΕΠΑΘΑ, αναγνώρισε ως αρχηγό του ΕΔΕΣ Τριχωνίδος τον Παπαϊωάννου. Το γεγονός στάθηκε αφορμή για μια σειρά αντεγκλήσεων τόσο υπηρεσιακά στη ΔΕΠΑΘΑ όσο και στον τοπικό τύπο. Ο Παπαπαντολέων προσέφυγε, μάλιστα, στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης. Έγραψε πλήθος άρθρων σε εφημερίδες της Αιτωλοακαρνανίας σχετικά με την Εθνική Αντίσταση και για τοπικά θέματα και είναι επίσης συγγραφέας του βιβλίου: Ο μυστικός αγώνας της εθνικής αντιστάσεως ΕΔΕΣ-ΕΟΕΑ. Απόρρητα έγγραφα – άγνωστες πτυχές. Το χρέος μου προς την αλήθεια 55 χρόνια μετά, Αθήνα 1997.
Λυμπέρης Θεοχαρόπουλος

Ο Λυμπέρης Θεοχαρόπουλος ήταν πολιτικός του 1821. Πριν από την επανάσταση υπήρξε πληρεξούσιος των Καλαβρύτων στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την επανάσταση και κατά την διάρκεια του αγώνα χρημάτισε πληρεξούσιος στις Συνελεύσεις και σε άλλες πολιτικές υπηρεσίες.

 Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1984

Το 70ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1984 διεξήχθη στο Καυτανζόγλειο Στάδιο Θεσσαλονίκης, από 31 Μαΐου ως 3 Ιουνίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1984.

 Υπήρξε μεγάλη συμμετοχή αλλά για πρώτη φορά μετά από πολλές δεκαετίες δεν βαθμολογήθηκαν οι κυπριακοί σύλλογοι, με αποτέλεσμα το επίπεδο των επιδόσεων να πέσει πολύ. Όσοι Κύπριοι έλαβαν μέρος ήταν εκτός συναγωνισμού. Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις 24 Μαρτίου στα Ιωάννινα ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών. Το πρωτάθλημα δεκάθλου διεξήχθη κατά το τετραήμερο των αγώνων, όπως και των 20.000μ βάδην, το οποίο για πρώτη φορά έγινε εντός σταδίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία. Στη μάχη της βαθμολογίας έπειτα από συναρπαστική μάχη επικράτησε με μικρή διαφορά ο "γηπεδούχος" Ηρακλής Θεσσαλονίκης σπάζοντας το τριετές σερί του Πανελληνίου και κατακτώντας ξανά τον τίτλο έπειτα από πέντε χρόνια. * "Ματιές στα Σπορ", Ιανουάριος 1985. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 247. GREEK CHAMPIONSHIPS.
Ρακέλ Μορέλ

H Ρακέλ Μορέλ (προφορά: [rakel moɾeʎ], Raquel del Rosario Ruiz Morell, γενν. 4 Φεβρουαρίου 1959) είναι Μεξικανή ηθοποιός, η οποία έγινε περισσότερο γνωστή από την τηλενουβέλα Esmeralda.Γεννήθηκε στη Μορέλια το 1959. Είναι παντρεμένη με τον κινηματογραφιστή Φερνάντο Νέσμε, αλλά δεν έχουν αποκτήσει παιδιά. Ενδιαφέρεται αρκετά για την αστρολογία. Αν και γεννημένη καθολική έχει ασπαστεί την Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία για προσωπικούς λόγους.

 Contrato con la muerte - 1982, ως Ρακέλ Seducción - 1986, ως Μόνικα Rosa Salvaje - 1987/88, ως Παουλίνα Amor en Silencio - 1988, ως Λισμπέτ Mi segunda madre - 1989, ως Ρακέλ Amor de nadie - 1990/91, ως Χίλντα Σάντ Milagro y magia - 1991, ως Γιολάντα Mágica juventud - 1992/93, ως Σουσάνα María José - 1995, ως Νατάλια ντε λα Κρους ντε Καμπουσάνο Pobre Niña Rica - 1995/96, ως Καρόλα Μεδράνο Esmeralda - 1997, ως Δόνια Μπλάνκα ντε Βελάσκο ντε Πενιαρρεάλ La usurpadora - 1998, ως Καρολίνα Καρίγιο Gotita de amor - 1998, ως Μπερνάρδα ντε Σαντιάγο Locura de amor - 2000, ως Παουλίνα Ουρτάδο Carita de Ángel - 2000/01, ως Μινέρβα Γκαμπόα ντε Αλβαράδο El juego de la vida - 2001/02, ως Κονσουέλο Ντουάρτε Mujer, casos de la vida real - 2001/03, ως Τερέσα Clase 406 - 2002/03, ως Γιολάντα Μποχορκές Amor Real - 2003, ως Μαρία Κλάρα ντε Ερέδια Cero y van 4 - 2004, ως Τερέσα (ταινία) Sexo impostor - 2005, ως Ινές (ταινία) Sueños y caramelos - 2005, ως Ροσάουρα Pablo y Andrea - 2005, ως Έλεν Σλάτερ Las Dos Caras de Ana - 2006/07, ως Ρεμπέκα La rosa de Guadalupe - 2008, ως Χούλια Un gancho al corazón - 2008/09, ως Βοηθός (γκεστ εμφάνιση) Mujeres Asesinas 2 - 2009, ως Όλγα Μεντόσα, Επεισόδιο: "Λάουρα, Η μπερδεμένη" (Σεζόν:2, Επεισόδιο:3) Zacatillo, un lugar en tu corazón - 2010, ως Κάρμεν Cuando Me Enamoro - 2010/11, ως Αγκάτα Μπελτράν Triunfo del amor - 2010/11, ως Νόρμα (γκεστ εμφάνιση) Amorcito corazón - 2011/12, ως Αδελφή Ερνεστίνα Amores verdaderos - 2012/13, ως Τομασίνα Λάγος De que te quiero, te quiero - 2013/14, ως Ρόσα Βαλντές El bienamado - 2017, ως Χενερόσα Σιενφουέγος Μοντάνιο Ρακέλ Μορέλ στην IMDb Raquel Morell's Facebook account