Μαρία Αντωνία πριγκίπισσα Κοχάρυ

Η Μαρία Αντωνία (ουγγρ. Mária Antónia von Koháry, 2 Ιουλίου 1797 - 25 Σεπτεμβρίου 1862) από τον Οίκο Κοχάρυ, ήταν Ουγγαρέζα ευγενής και πρόγονος πολλών Ευρωπαίων μοναρχών. Ήταν κληρονόμος του Οίκου της και μία από τις τρεις μεγαλύτερες γαιοκτήμονες στην Ουγγαρία.

 Γεννήθηκε στη Βούδα, ως Μαρία Αντωνία, κόμισσα Κοχάρυ ντε Σαμπράγκ & Σίτνυα, το δεύτερο παιδί του Φραντς Γιόζεφ, κόμη Κοχάρυ ντε Σαμπράγκ, και της Μαρία Αντόνια Γιοζέφα Γιοχάννα Μπατίστα, κόμισσας του Βάλντσταϊν-Βάρτενμπεργκ. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Φραγκίσκος απεβίωσε σε ηλικία δύο ετών, στις 19 Απριλίου 1795. Αυτό άφησε την Αντωνία από τη στιγμή της γέννησής της ως τη μοναδικό κληρονόμο της τεράστιας περιουσίας του Οίκου Κοχάρυ. Κληρονόμησε πάνω από 150.000 εκτάρια (1.500.000 στρέμματα) γης στη σημερινή Κάτω Αυστρία, την Ουγγαρία και τη Σλοβακία, συμπεριλαμβανομένων κτημάτων, δασών, ορυχείων και εργοστασίων. Σύμφωνα με έναν κατάλογο περιουσιακών στοιχείων που επισυνάφθηκε στο συμβόλαιο γάμου τού γιου της Αυγούστου, τη στιγμή τού γάμου του με την Κλημεντίνη πριγκίπισσα της Ορλεάνης το 1843, οι ιδιοκτησίες των Κοχάρυ περιελάμβαναν το τεράστιο παλάτι Κοχάρυ στο κέντρο της Βιέννης και πολλά βιεννέζικα μέγαρα, ένα καλοκαιρινό σπίτι και εδάφη στο Έμπενταλ της Κάτω Αυστρίας, ακίνητα στην Αυστρία -στο Βελμ, Ντούρνκρουτ, Βάλτερσκιρχεν, Μπόχμισντρουτ και Άλτχοφλαϊν- καθώς και δώδεκα μέγαρα στην Ουγγαρία, την κυριότητα της Κιραλύτια και ένα μέγαρο στην Πέστη. Το 1868, όταν παντρεύτηκε ο εγγονός της Αντωνίας, ο Φερδινάνδος δούκας του Αλανσόν, εκτιμήθηκε ότι αυτός και τα τρία αδέλφια του είχαν κληρονομήσει συνολικά ένα εκατομμύριο φράγκα μόνο από το μερίδιό τους στο κτήμα της αείμνηστης της γιαγιάς τους. Μέχρι τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι απόγονοί της, ο κλάδος Κοχάρυ του Οίκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, ήταν μεταξύ των τριών μεγαλύτερων γαιοκτημόνων στην Ουγγαρία. Στις 30 Νοεμβρίου 1815 στη Βιέννη, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ήταν μεγαλύτερος αδελφός τού Λεοπόλδου (Α΄) μελλοντικού βασιλιά των Βέλγων. Για να την καταστήσει μία κατάλληλη νύφη για έναν πρίγκιπα, ο αυτοκράτορας Φραγκίσκος Β΄ είχε αναβιβάσει τον πατέρα της (του οποίου οι πρόγονοι ήταν κόμητες στην ουγγρική αριστοκρατία από τον Ιούλιο του 1685 και πιο πριν βαρόνοι από τον Φεβρουάριο του 1616) σε πρίγκιπα Κοχάρυ του Τσάμπραγκ & Σίτνια στην αριστοκρατία της Αυστρίας στις 15 Νοεμβρίου 1815, δύο εβδομάδες πριν από τον γάμο, επιτρέποντάς της έτσι να προσέλθει στον γάμο ως πριγκίπισσα. Απεβίωσε στη Βιέννη το 1862 και τάφηκε στο δουκικό μαυσωλείο στο κοιμητήριο αμ Γκλόκενμπεργκ στο Κόμπουργκ. Παντρεύτηκε το 1815 τον Φερδινάνδο πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνα: Φερδινάνδος Β΄ 1816–1885, νυμφεύτηκε τη Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας. Πέτρος Ε΄ 1837-1861, βασιλιάς της Πορτογαλίας. Λουδοβίκος 1838-1889, βασιλιάς της Πορτογαλίας. Μαρία-Άννα 1843-1884, παντρεύτηκε τον Γεώργιο της Σαξονίας. Μαρία-Ιωσηφίνα 1867-1944, παντρεύτηκε τον Όθωνα αρχιδούκα της Αυστρίας. Αντωνία 1845-1913, παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο πρίγκιπα του Χοεντσόλερν. Φερδινάνδος 1865-1927, βασιλιάς της Ρουμανίας. Αύγουστος 1818–1881, πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Φερδινάνδος 1861-1948, βασιλιάς της Βουλγαρίας. Βόρις Γ΄ 1894-1943 βασιλιάς της Βουλγαρίας. Βικτώρια 1822–1857, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης πρίγκιπα του Νεμούρ. Γκαστόν 1842-1922, κόμης του Ε. Νυμφεύτηκε την Ισαβέλλα των Μπραγκάνσα, κόρη του Πέτρου Β΄ αυτοκράτορα της Βαζιλίας. Λεοπόλδος 1824-1884, πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.Το ζευγάρι είχε απογόνους τον Κάρολο αυτοκράτορα της Αυστρίας (γιο της Μαρίας-Ιωσηφίνας της Σαξονίας), τον Όθωνα των Αψβούργων (γιο του προηγούμενου), τον Μιχαήλ της Ρουμανίας (γιο του Καρόλου Β΄ της Ρουμανίας, γιου του Φερδινάνδου της Ρουμανίας), τον Πέτρο Β΄ της Γιουγκοσλαβίας (γιου της Μαρίας της Ρουμανίας, κόρης του Φερδινάνδου της Ρουμανίας), τον Συμεών Β΄ της Βουλγαρίας (γιου του Βόρι Γ΄ της Βουλγαρίας), τους Μπόρις και Χέρμανν-Φρειδερίκο πρίγκιπες του Λάινινγκεν (γιους της Μαρίας-Λουίζας της Βουλγαρίας, κόρης του Φερδινάνδου της Βουλγαρίας), τον Πέτρο δε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά (γιο του Γκαστόν κόμη του Ε) και μέλη του Αυτοκρατορικού Οίκου της Βραζιλίας που ζουν σήμερα. Kυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Αγίας Ισαβέλλας, 9 Δεκεμβρίου 1835 Marek, Miroslav. «Koháry de Csábrág et Szitnya Family». [ αυτο-δημοσιευμένη πηγή ] Otto Posse: Die Wettiner, Λειψία, 1891 http://www.zeno.org/Brockhaus-1911/A/Koh%C3%A1ry http://www.gda.bayern.de/findmittel/pdf/staco_kohary_001_2009.pdf%5B%5D (PDF; 319) kB) http://genealogy.euweb.cz/hung/kohary.html