IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μολυβδάνιο

Το μολυβδάνιο ή πλαμπάνιο (αγγλικά: plumbane), είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει μόλυβδο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο PbH4. Το μολυβδάνιο είναι ένωση όχι καλά χαρακτηρισμένη, όχι καλά γνωστή, και είναι θερμοδυναμικά ασταθής, με τάση απώλειας (τουλάχιστον) ενός (1) ατόμου υδρογόνου. . Αποτελεί το μολυβδούχο ανάλογο του μεθάνιου, του σιλάνιου, του γερμανάνιου και του κασσιτεράνιου. Οι όροι μολυβδάνιο και πλαμπάνιο επεκτείνονται και πέρα της «μητρικής» ένωσης, σε μια σειρά «θυγατρικές» ενώσεις, με γενικό τύπο PbR4, όπου τα όχι απαραίτητα ίδια R παριστάνουν υδρογόνα, αλογόνα ή μονοσθενείς ανόργανες ή οργανικές ρίζες. Ακόμη, δύο (2) ή τρία (3) R, μπορούν να αντικατασταθούν, επίσης, από δισθενείς ή τρισθενείς ρίζες, σχηματίζοντας έτσι και ετεροκυκλικά μολυβδάνια ή πλαμπάνια. Στα παράγωγα αυτά συμπεριλαμβάνονται αξιοσημείωτες ενώσεις όπως ο τετραφθορομόλυβδος (PbF4) και ο τετρααιθυλομόλυβδος (Et4Pb), το αντικροτικό της παλιάς super βενζίνης.

 Μέχρι πρόσφατα, ήταν αβέβαιο το αν πράγματι συνθέθηκε μολυβδάνιο, αν και οι πρώτες αναφορές σε αυτό χρονολογούνται από τη δεκαετία του '20. Το 1963, οι Ζάαλφελτ (Saalfeld) και Σβεκ (Svec) ανέφεραν την παρατήρηση ιόντος μολυβδωνίου (PbH4+), με φασματοσκοπία μάζας. Το μολυβδάνιο ήταν επανηλημμένα θέμα μελετών σχετιστικιστικών υπολογισμών, που ερευνούσαν τις σταθερότητες, τις γεωμετρίες και τις ενέργειες υδριδίων με γενικούς τύπους MH4 και MH2 Γενικά, τα υδρίδια μετάλλων σχηματίζονται όταν αέριο υδρογόνο αφήνεται να αντιδράσει με τα αντίστοιχα μέταλλα. Μπορούν να εξυπηρετήσουν ως χημικές αποθήκες υδρογόνου, εφόσον το ίδιο το αέριο είναι δύσκολο και επικίνδυνο στο χειρισμό του, εξαιτίας της υψηλής του ευφλεκτότητας. Οι πρώιμες μελέτες πάνω στο μολυβδάνιο αποκάλυψαν ότι η ένωση αυτή είναι ασταθής, σε σύγκριση με τις ανάλογές του σιλάνιο, γερμανάνιο και κασσιτεράνιο. Δεν μπορεί να συνθεθεί με μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν για τη σύνθεση γερμανάνιου ή κασσιτεράνιου. Πρόσφατα, όμως, συνθέθηκε μολυβδάνιο από δινιτρικό μόλυβδο [Pb(NO3)2] και νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4). Επιπρόσθετα, αναπτύχθηκε ένας μηχανισμός σύνθεσης μολυβανίου.Το 2003, οι Βανγκ (Wang) και Άντριους (Andrews) μελέτησαν προσεκτικά την παρασκευή μολυβδανίου με απόθεση λέιζερ και επιπρόσθετα ταυτοποίησαν την παραγώμενη ένωση με δέσμες υπερύθρου. Το μολυβδάνιο είναι ασταθές άχρωμο αέριο. Αποτελεί το βαρύτερο υδρίδιο στοιχείων της ομάδας του άνθρακα. Επιπλέον, το μόριο του μολυβδάνιο έχει τετραεδρική δομή (Td) με ισορροπία απόστασης μεταξύ των ατόμων μολύβδου και υδρογόνου στα 173 pm. Τα ποσοστά κατά μάζα συμμετοχής των δυο στοιχείων είναι 1,91% υδρογόνο και 98,09% μόλυβδος. Οι αριθμοί οξείδωσης των δυο στοιχείων σ' αυτήν την ένωση είναι -1 και +4, αντίστοιχα, γιατί η ηλεκτραρνητικότητα του υδρογόνου είναι υψηλότερη από αυτήν του μολύβδου. Η σταθερότητα των υδριδίων μετάλλων με γενικό τύπο MH4, όπου M στοιχείο της ομάδας του άνθρακα, ελαττώνεται με την αύξηση του ατομικού αριθμού του στοιχείου M. Μεθάνιο Σιλάνιο Γερμανάνιο Κασσιτεράνιο
Π.Α.Σ. Ωρωπός

Ο Π.Α.Σ. Ωρωπός είναι ερασιτεχνικό αθλητικό σωματείο που εδρεύει στον Ωρωπό Αττικής. Ιδρύθηκε το 1947 και χρώματά του είναι το μαύρο και το λευκό. Η ομάδα μετράει 2 συμμετοχές στη Δ' Εθνική Κατηγορία. Αυτό το διάστημα συμμετέχει στην ερασιτεχνική B' Κατηγορία της ΕΠΣΑΝΑ. Έδρα της αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Νέων Παλατίων Ωρωπού (χωρητικότητας περίπου 2.000 θεατών) στα Νέα Παλάτια Ωρωπού.

 Ο Π.Α.Σ. Ωρωπός ιδρύθηκε το 2005 και προέκυψε από την συγχώνευση των δύο τοπικών ομάδων, του Α.Ο. Ωρωπού (έτος ίδρυσης το 1947) και της Α.Ε. Ωρωπού (έτος ίδρυσης το 1992). Ο Α.Ο. Ωρωπού το 1977 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου ΕΠΣΑ. Το 2017 ο σύλλογος έκλεισε 70 χρόνια ζωής, μιας και χρησιμοποιεί ως επίσημο έτος ίδρυσης το 1947.Την περίοδο 2008-09, η νεοσύστατη ομάδα του Ωρωπού κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α' ΕΠΣΑΝΑ και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας, μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας μέχρι σήμερα. Στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατάφερε να παραμείνει για δύο συνεχόμενες περιόδους. Την περίοδο 2009-10, παρθενική της ομάδας στη Δ' Εθνική, κατέλαβε την 5η θέση που είναι και η υψηλότερη της ομάδας και παράλληλα την ίδια χρονιά, συνδύασε την επιτυχημένη παρουσία της κατακτώντας το Κύπελλο ΕΠΣΑΝΑ για πρώτη φορά.. Από την περίοδο 2011-12 ο ΠΑΣ Ωρωπός αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑΝΑ. Την περίοδο 2018-19, ο ΠΑΣ Ωρωπός κατέλαβε τη δεύτερη θέση και έτσι πέτυχε την άνοδο στην Α' ΕΠΣΑΝΑ, όμως την επόμενη λόγω οικονομικών αδυναμιών δεν κατάφερε να αγωνιστεί και μηδενίστηκε σε όλα τα ματς . Οι ακαδημίες του ΠΑΣ αποτελούν το βασικό μέλημα της ομάδας καθώς το 90% των παικτών τις αντρικής ομάδος προέρχονται απο τις ακαδημίες.Η Κ16 έχει μια συμμετοχή στον τελικό της ΕΠΣΑΝΑ την σεζόν 2022/23 ενώ έφτασε και στην ημιτελική φάση την σεζόν 2021/22. Εξίσου επιτυχημένη και η Κ14 που έχει 2 back to back συμμετοχές στην φαση τον 8. Από τους ποδοσφαιριστές της ομάδας σημαντικότερη εξέλιξη είχε ο Δημήτρης Κολοβός, ο οποίος το 2010 συνέχισε στο πρωτάθλημα της Superleague και συγκεκριμένα στον Πανιώνιο. Ο Π.Α.Σ. Ωρωπός έχει 2 συμμετοχές στην Δ' Εθνική: 2009-10 (9ος όμιλος από 10): 5η θέση (σε σύνολο 16 ομάδων), 53β. 2010-11 (9ος όμιλος από 10): 13η θέση (σε σύνολο 16 ομάδων), 26β. Υποβιβασμός. Πρωταθλητής ΕΠΣΑΝΑ (1): 2008-09 Κυπελλούχος ΕΠΣΑΝΑ (1): 2009-10 oropos-sports.blogspot.gr www.erasitexniko-podosfairo.gr http://pasoropos.weebly.com/
Εγκεφαλικά κύματα

Τα εγκεφαλικά κύματα είναι το αποτέλεσμα της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) είναι η καταγραφή της ηλεκτρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου μέσω ηλεκτροδίων που τοποθετούνται στο δέρμα του κεφαλιού. Κατά την καταγραφή αυτής της ηλεκτρικής δραστηριότητας παρατηρούνται διάφορες συχνότητες οι οποίες κατηγοριοποιούνται ανάλογα με το πότε εμφανίζονται. Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ) αποκαλύπτει 4 βασικά κύματα: τα κύματα α (8-13 Hz) τα κύματα β (13-30 Hz) τα κύματα δ (1-4 Hz) και τα κύματα θ (4-8 Hz)αλλά φαίνεται πως το φάσμα του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος αποκαλύπτει και μια ακόμη κατηγορία κυμάτων, τα κύματα γ (περίπου 30-70 Hz). Η ηλεκτρική δραστηριότητα του εγκεφάλου καταγράφεται πλέον και με πιο σύγχρονα μέσα, όπως μαγνητικούς τομογράφους που δίνουν τη δυνατότητα ακριβούς εντοπισμού του σημείου του εγκεφάλου που παρουσιάζει την ηλεκτρική δραστηριότητα και το πώς αυτή μεταναστεύει από περιοχή σε περιοχή. Για παράδειγμα μπορούν να γίνονται εμφανείς οι περιοχές που δραστηριοποιούνται κατά τη διάρκεια του ύπνου, οι οποίες εντοπίζονται σε μικρότερο όγκο σε σχέση με τη λειτουργία ενός εγκεφάλου σε εγρήγορση (ξύπνιου).

 Τα πρώτα χρόνια της ζωής το ΗΕΓ αποτελείται κυρίως από χαμηλές συχνότητες. Κατά την ηρεμία του ατόμου με τα μάτια κλειστά, το ΗΕΓ που καταγράφεται από την οπίσθια περιοχή του εγκεφάλου, δίνει κύματα α, ενώ οι συχνότητες που καταγράφονται από το πρόσθιο τμήμα αντιστοιχούν σε κύματα β. Κατά την εγρήγορση όμως κύματα β με χαμηλότερη τάση και υψηλότερη συχνότητα, αντικαθιστούν τα κύματα α. Τα κύματα θ παρατηρούνται στα αρχικά στάδια του ύπνου, ενώ τα κύματα δ εμφανίζονται σε στάδια βαθύτερου ύπνου. Μια από τις παλαιότερες αναφορές γι' αυτά τα κύματα ήταν το 1964 χρησιμοποιώντας καταγραφές της ηλεκτρικής δραστηριότητας από ηλεκτρόδια που είχαν εμφυτευτεί στο οπτικό κέντρο πιθήκων που ήταν ξυπνητοί. Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι οτι τα κύματα γ σχετίζονται με τη συνείδηση (consciousness) μια λειτουργία που ακόμη δεν είναι κατανοητή και η οποία κεντρίζει το ενδιαφέρον πολλών επιστημόνων από πολλούς επιστημονικούς κλάδους. ´Ερευνες έχουν δείξει ότι τα κύματα γ είναι συνεχώς παρόντα κατά τη διάρκεια της χαμηλής τάσεως γρήγορης νεοφλοιικής δραστηριότητας (low voltage fast neocortical activity (LVFA)), που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του ξυπνήματος και κατά τη διάρκεια του ύπνου REM. Πρόσφατα πειράματα έχουν δείξει οτι τα κύματα γ είναι συνεχώς παρόντα σε αρουραίους κατά την διάρκεια της LVFA που εμφανίζεται στη διάρκεια της χειρουργικής αναισθησίας. Κάποιοι ερευνητές ωστόσο δεν διακρίνουν τα κύματα γ ως ξεχωριστή κατηγορία αλλά τα τοποθετούν στα κύματα β.
Ελληνικές ευρωεκλογές 1981

Οι Ελληνικές ευρωεκλογές 1981 διεξήχθησαν την Κυριακή 18 Οκτωβρίου 1981, ταυτόχρονα με τις βουλευτικές εκλογές. Διενεργήθηκαν με βάση τον νόμο 1180/81 και το υπ' αριθμόν 981/81 Προεδρικό Διάταγμα, ενώ το εκλογικό σύστημα ήταν η απλή αναλογική με τη διαδικασία της λίστας. Υπουργός Εσωτερικών για τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών και των πρώτων ευρωεκλογών τον Οκτώβριο του 1981 διετέλεσε ο Γεώργιος Δ. Δασκαλάκης. Στα υπόλοιπα εννέα κράτη μέλη της τότε ΕΟΚ οι πρώτες Ευρωεκλογές είχαν διεξαχθεί το 1979, όμως η Ελλάδα προσχώρησε σε αυτήν την 1η Ιανουαρίου 1981. Για τον λόγο αυτό η θητεία των 24 Ελλήνων Ευρωβουλευτών διήρκεσε 2,5 χρόνια και όχι 5, έως τις Ευρωεκλογές του 1984.

 Από τον Ιανουάριο του 1981 έως τη διεξαγωγή των Ευρωεκλογών, οι εκπρόσωποι της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ήταν διορισμένοι από τη Βουλή και η κατανομή των εδρών ήταν: Νέα Δημοκρατία 14, ΠΑΣΟΚ 7, ΕΔΗΚ 1, ΚΚΕ 1, ΚΟΔΗΣΟ 1. 1 Κοινό ψηφοδέλτιο 2 κομμάτων: Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (ΚΟΔΗΣΟ) και Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (ΚΑΕ). 1 Ο Ασημάκης Φωτήλας αντικαταστάθηκε από τον Μανώλη Πονηρίδη αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές, για να αντικατασταθεί με τη σειρά του από τον Αριστείδη Ουζουνίδη τον Ιούνιο του 1983. 2 Ο Αντώνης Γεωργιάδης αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη Ζιάγκα τον Ιούλιο του 1982. 3 Ο Δημήτρης Κουλουριάνος αντικαταστάθηκε από την Καλλιόπη Νικολάου αμέσως μετά τις Ευρωεκλογές. 4 Ο Απόστολος Παπαγεωργίου αντικαταστάθηκε από τον Ηλία Γλυκοφρύδη τον Σεπτέμβριο του 1982, για να αντικατασταθεί με τη σειρά του από τον Γιώργο Αλεξιάδη το Νοέμβριο του 1982. Κώστας Διγκαβές, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985, σελίδες 281 - 289. Έλληνες Ευρωβουλευτές από το in.gr
Metalhead

Metalhead είναι ο τίτλος του 14ου στούντιο δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1999 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer". Έλαβε θετικές κριτικές, αλλά δεν κατάφερε να μπει στα βρετανικά ή τα αμερικανικά τσαρτ.Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των Saxon από το "Denim and Leather" του 1981, στον οποίο δεν έπαιζε τα τύμπανα ο Νάιτζελ Γκλόκλερ, αλλά ο πρώην ντράμερ των Eloy και των Sinner, Φριτς Ράντοου. Τα τραγούδια του δίσκου γράφτηκαν από τον τραγουδιστή Μπιφ Μπάιφορντ, τον μπασίστα Νιμπς Κάρτερ και τους κιθαρίστες Πωλ Κουήν και Νταγκ Σκάρατ, εκτός από την εισαγωγή του δίσκου, την οποία έγραψε ο πρώην ντράμερ των Saxon, Νάιτζελ Γκλόκλερ.

 Intro (Glockler) - 1:24 Metalhead (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 4:52 Are We Travellers in Time (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 5:17 Conquistador (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 4:42 What Goes Around (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 4:24 Song of Evil (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 4:12 All Guns Blazing (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 3:53 Prisoner (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 4:12 Piss Off (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 4:04 Watching You (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 5:18 Sea of Life (Byford, Quinn, Scaratt, Carter) - 8:11 Metalhead (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 9 Νοεμβρίου 1999 Το Metalhead ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μπιφ Μπάιφορντ - φωνητικά Νταγκ Σκάρατ - κιθάρα Πωλ Κουήν - κιθάρα Νιμπς Κάρτερ - μπάσο Φριτς Ράντοου - τύμπανα
Εθνική Οδός 76 (Ελλάδα)

Η Εθνική Οδός 76 (ΕΟ76), είναι οδικός άξονας της Ελλάδας που ενώνει τη Μεγαλόπολη με τον Ναό Επικούριου Απόλλωνα κοντά στα Κρέστενα, μέσω Ανδρίτσαινας και Καρύταινας. Σε όλο το μέρος της περνάει από την Πελοπόννησο. Έχει μια λωρίδα ανά κατεύθυνση. Διασχίζει τη δυτική και κεντρική Πελοπόννησο, στους νομούς Ηλείας και Αρκαδίας.

 Το δυτικό άκρο της Εθνικής Οδού 76 βρίσκεται 2 χιλιόμετρα δυτικά των Κρέστενων, όπου διαχωρίζεται με την Εθνική Οδό 9. Διασχίζει τα όρη της νότιας Ηλείας και της νοτιοδυτικής Αρκαδίας, περνώντας από την Ανδρίτσαινα και την Καρύταινα. Καταλήγει στη Μεγαλόπολη, όπου συνδέεται με την Εθνική Οδό 7. Η Εθνική Οδός 76 περνά από τις ακόλουθες τοποθεσίες: Κρέστενα Χάνι Γρύλλου Γραίκας Πλατιάνα Καλλιθέα Ανδρίτσαινα Θεισόα Καρύταινα Κατσίμπαλης Μεγαλόπολη Ναός Επικούριου Απόλλωνα
Honda Sport 90

Το Honda Sport 90, ή Super 90 και S90, είναι μοτοσυκλέτα της Honda 90 κ. εκ. εξαιρετικά ελαφριάς νέας σχεδίασης, με τον κινητήρα της να είναι βασισμένος στο Honda Super Cub και κατασκευάστηκε από το 1964 έως το 1969. Η μοτοσικλέτα συνέχισε να παράγεται σε διάφορες μορφές στην Ινδονησία.

 Ο μονοκύλινδρος αερόψυκτος κινητήρας OHC συνδέεται με ένα τετρατάχυτο μηχανικό κιβώτιο ταχυτήτων και διαθέτει χειροκίνητο συμπλέκτη με τις αλλαγές ταχυτήτων να γίνονται "1 κάτω, 3 επάνω", με την νεκρά να είναι μεταξύ 1ης και 2ης. Δεν υπάρχει στροφόμετρο, αλλά το ταχύμετρο υποδεικνύει εύρος στροφών για κάθε ταχύτητα. Η τελική ταχύτητα υποστηρίχθηκε ότι ήταν 64 μίλια/ ώρα και ο κινητήρας έχει ισχύ 8 ίππων. Ο κινητήρας του Honda Sport 90 περιέχει ένα λίτρο λαδιού και έχει εσωτερικό φυγοκεντρικό φίλτρο λαδιού και η εξάτμιση έχει αφαιρούμενο διάφραγμα. Ένας μεταλλικός κύλινδρος πίσω από το καρμπυρατέρ συγκρατεί το φίλτρο αέρα. Τα εργαλεία μπαίνουν κάτω από το κάθισμα στο δικό τους ντουλαπάκι.Το πλαίσιο είναι από πεπιεσμένο χάλυβα για ελαχιστοποίηση του βάρους και το μπροστινό μέρος είναι εξοπλισμένο με τηλεσκοπικά μπροστινά πιρούνια για βελτιωμένη συγκράτηση στο δρόμο. Η μοτοσυκλέτα δεν προοριζόταν για χρήση εκτός δρόμου, όπως αποδεικνύεται από το μικρό τιμόνι και τα ελαστικά του δρόμου. Τα 90 μίλια ανά γαλόνι ΗΠΑ (38 χλμ) δεν ήταν δύσκολο να επιτευχθούν, ακόμη και με γρήγορη οδήγηση. Υπάρχει μια ποικιλία μοντέλων, συμπεριλαμβανομένων των Honda S90, CS90 και Benly 90. Η ημερομηνία κατασκευής μπορεί να προσδιοριστεί αφαιρώντας το ντεπόζιτο καυσίμου και εξετάζοντας την ετικέτα που περιβάλλει την πλεξούδα καλωδίωσης.
Κοσμάς Αρκαδίας

Ο Κοσμάς είναι ορεινό χωριό της Πελοποννήσου και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας. Αποτελεί την έδρα (από το 1912) της πρώην Κοινότητας Κοσμά, ευρισκόμενο στην περιοχή της Νότιας Κυνουρίας.Είναι χτισμένος στο νοτιοανατολικό τμήμα του Πάρνωνα, σε υψόμετρο 1.127 μέτρων, ανάμεσα σε δάση από έλατα. Ο Κοσμάς απέχει 50 χιλιόμετρα από τον Τυρό, 32 χιλιόμετρα από το Λεωνίδιο και 24 χιλιόμετρα από τη Σκάλα και βρίσκεται στον δρόμο που συνδέει τους νομούς Αρκαδίας και Λακωνίας. Έχει χαρακτηριστεί επισήμως με το ΦΕΚ 908/Δ/98 ως παραδοσιακός οικισμός.

 Η σημερινή Δημοτική Ενότητα Κοσμά του Δήμου Νότιας Κυνουρίας παλαιότερα αποτέλεσε ανεξάρτητη κοινότητα, η οποία δεν καταργήθηκε κατά την Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας" το 1997 και συνέχισε να υφίσταται έως και το 2010. Εκτός από τον Κοσμά, στην δημοτική ενότητα περιλαμβάνονται η Μονή Ελώνης και ο μικρός οικισμός Πηγάδι, με 6 μόλις μόνιμους κατοίκους. Στην περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται ο Κοσμάς, εικάζεται ότι βρισκόταν η αρχαία πόλη Σελινούς και ναός αφιερωμένος στον Απόλλωνα. Το 1592 αναφέρεται για πρώτη φορά η ονομασία Κοσμάς σε μια επιστολή του μητροπολίτη Μονεμβασίας Γεννάδιου. Ιστορικές αναφορές υπάρχουν για τη συμμετοχή των κατοίκων του Κοσμά τόσο στην Ελληνική επανάσταση του 1821 όσο και στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940. Κατά την Κατοχή, το 1944, το χωριό κάηκε από τους Γερμανούς και τα Τάγματα Ασφαλείας και αργότερα, κατά τον Ελληνικό Εμφύλιο, λεηλατήθηκε. Ανοικοδομήθηκε όμως αργότερα. Οι Κοσμίτες μάλιστα ήταν αυτοί που πρώτοι στην Ελλάδα κατασκεύαζαν τα χτένια του αργαλειού από καλάμι. Το επάγγελμα του χτενοποιού το ασκούσαν για πολλά χρόνια, κατά αποκλειστικότητα οι «Γιωργατζάδες», όπως τους έλεγαν. Ιδιαίτερα φημισμένα ήταν και τα χειροποίητα κοσμίτικα υφαντά και κεντήματα που σχεδίαζαν και τα έφτιαχναν οι ντόπιοι με τα χέρια τους στον αργαλειό. Πολλοί από τους κατοίκους του οικισμού περνούν τον χειμώνα (ξεχειμωνιάζουν) στα γειτονικά χωριά της Λακωνίας Γεράκι και Βρονταμάς. Ο Κοσμάς διαθέτει Δημοτικό Σχολείο και κοινοτικό κατάστημα. Στο σχολείο σήμερα στεγάζεται λαογραφικό μουσείο, βιβλιοθήκη και πινακοθήκη. Ο ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους. Τα σπίτια του χωριού είναι πετρόκτιστα, ενώ οι Κοσμίτες φημίζονται για τις πέτρινες κατασκευές τους. Στο κέντρο του οικισμού κυριαρχεί η εκκλησία του χωριού, οι πετρόκτιστες βρύσες με τα λιοντάρια και η πλατεία με τα αιωνόβια πλατάνια και τα παραδοσιακά καφενεία. Οι τουριστικές υποδομές είναι ανεπτυγμένες, με παραδοσιακούς πετρόκτιστους ξενώνες, γήπεδο 5x5, ταβέρνες , παιδική χαρά και άλλες αθλητικές εγκαταστάσεις.
Εθνική Ελλάδας (ράγκμπι λιγκ ανδρών)

Η εθνική ομάδα ράγκμπι λιγκ της Ελλάδας εκπροσωπεί την Ελλάδα στο ράγκμπι λιγκ, επίσημα από το 2013, όταν ιδρύθηκε η Ελληνική Ομοσπονδία Ράγκμπυ Λιγκ. Ωστόσο, ξεκίνησε τους αγώνες της σε διεθνείς διοργανώσεις το 2003.

 Ο πρώτος ανεπίσημος αγώνας της εθνικής ομάδας ράγκμπι λιγκ της Ελλάδας πραγματοποιήθηκε το Σεπτέμβριο του 2003, στον οποίο το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ελλάδας επικράτησε με 26–10 επί της Νέας Καληδονίας στο Νόρφορντ Παρκ του Σίδνεϊ. Στις 27 Οκτωβρίου του 2013, η Ελλάδα νίκησε την Ουγγαρία με 90–0 σε έναν διεθνή αγώνα που διεξήχθη στη Βουδαπέστη μπροστά σε 500 θεατές. Στην ελληνική πλευρά συμμετείχαν μερικοί παίκτες από το ελληνικό πρωτάθλημα (8) και παίκτες που αγωνίζοτναν στην την Αυστραλία (9), όπως οι Ανάστα και Κορκίδας. Ο Ανάστα πετυχε 15 γκολ από 15 προσπάθειες και σημείωσε 46 πόντους στη νίκη. Τον Οκτώβριο του 2014, η Ελλάδα στέφθηκε πρωταθλήτρια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Γ, αφού κέρδισε την Τσεχία στον τελικό. Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη σε διεθνή διοργάνωση.Αργότερα τον ίδιο μήνα, η Ελλάδα μετείχε στο εναρκτήριο τουρνουά του Κυπέλλου Βαλκανίων που διεξήχθη στη Σερβία. Εκεί επικράτησε στο τελικό επί της διοργανώτριας, κατακτώντας έτσι το τρίτο διεθνές τουρνουά προσθέτοντάς το στην τροπαιοθήκη της, το δεύτερο σε πάνω από μία εβδομάδα. Επίσημος ιστότοπος
Πιερ Κορνέιγ

Ο Πιέρ Κορνέιγ (Pierre Corneille, παλιά απόδοση του ονόματός του στα ελληνικά «Πέτρος Κορνήλιος», 6 Ιουνίου 1606 – 1 Οκτωβρίου 1684) ήταν Γάλλος τραγικός ποιητής, ένας από τους τρεις μεγάλους (με τον Μολιέρο και τον Ρακίνα) Γάλλους δραματουργούς του 17ου αιώνα. Ονομάστηκε «ο ιδρυτής της γαλλικής τραγωδίας» και παρήγε έργα για περίπου σαράντα χρόνια.Καταγόμενος από αστική οικογένεια δικαστών, σπούδασε νομικά κι έγινε δικηγόρος, ασχολήθηκε δε, όπως και πολλοί σύγχρονοι συνάδελφοί του, με τη λογοτεχνία. Έγραψε αρχικά κωμωδίες και κωμικοτραγωδίες (tragi-comédies), εκ των οποίων Ο Σιντ, παρά τις εχθρικές κριτικές, υπήρξε ένας θρίαμβος. Απόγειο του ταλέντου του θεωρούνται οι ιστορικές του τραγωδίες (Οράτιος, Κίννας, Πολύευκτος, Ροδογύνη, Ηράκλειος, Νικομήδης). Το 1647, εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.Το 1652, αποθαρρυνμένος από τις κριτικές ενός έργου του, αφοσιώθηκε στη μετάφραση της Μίμησης του Χριστού, έργου αποδιδόμενου στον Θωμά εκ Κέμπης. Επανήλθε στο θέατρο το 1659 και έγραψε αρκετά έργα ακόμη. Το 1674 αποσύρθηκε οριστικά.

 ΔράματαMélite (Μελίτη, 1629) κωμωδία Clitandre ou l’Innocence persécutée (Κλιτάντρ ή αθωότητα καταδιωκομένη, 1630–31) τραγικο-κωμωδία La Veuve ou Le Traître trahi (Η Χήρα ή Ο προδομένος προδότης, 1631) τραγικο-κωμωδία La Galerie du Palais (Ο διάδρομος του παλατιού, 1631–32) κωμωδία La Suivante (Η υπηρέτρια, 1634) La Place royale ou l'Amoureux extravagant (Η Πλας Ρουαγιάλ ή Ο παράλογος εραστής, 1633–34) κωμωδία Médée (Μήδεια, 1635) τραγωδία L'Illusion comique (Η κωμική πλάνη, 1636) Le Cid (Ο Σιντ, 1637) τραγικο-κωμωδία ― ελλην. μετάφρ. Κώστας Βάρναλης ("Θέατρο" [Νίτσου], τεύχος 12. Horace (Οράτιος, 1640) Polyeucte (Πολύευκτος, 1642) La Mort de Pompée (Ο θάνατος του Πομπήιου, 1643) τραγωδία Cinna (Κίννας, 1643) Le Menteur (Ο ψεύτης, 1643) Rodogune ( Ροδογύνη, 1644) La Suite du Menteur (Η Συνέχεια του Ψεύτη, 1645) Théodore (Θεοδώρα, 1645) Héraclius (Ηράκλειος, 1647) Don Sanche d'Aragon (Δον Σάντσο της Αραγώνας, 1650) Andromède (Ανδρομέδα, 1650) Nicomède (Νικομήδης, 1651) Pertharite (1651) Œdipe (Οιδίπους, 1659) Trois Discours sur le poème dramatique (Τρεις λόγοι για το δραματικό ποίημα, 1660) Toison d'or (Το χρυσόμαλλο δέρας, 1660) Sertorius (Σερτώριος, 1662) τραγωδία Sophonisbe (Σοφονίσβη, 1663) τραγωδία Othon (1664) Agésilas (1666) Attila (Αττίλας, 1667) Tite et Bérénice (Τίτος και Βερενίκη, 1670) Psyché (Ψυχή, 1671) τραγικό μπαλέτο (με τον Μολιέρο και τον Φιλίπ Κινώ. Ο Κορνέιγ ποτέ δεν το συμπεριλάμβανε στα έργα του) Pulchérie (Πουλχερία, 1672) ηρωική κωμωδία Suréna (Σουρήνας, 1674) τραγωδίαΔιάφοραL'Imitation de Jésus-Christ (Η Μίμηση του Χριστού, 1656) μετάφραση από τα Λατινικά Discours du poème dramatique (Λόγος περί του δραματικού ποιήματος, 1660) Discours de la tragédie (Λόγος περί της τραγωδίας) Discours des trois unités (Λόγος περί των τριών ενοτήτων) [των Αριστοτελικών - τόπου, χρόνου, δράσης] Έργα του Πιέρ Κορνέιγ στο Poésies.net (γαλλικά)
Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής

Το δολάριο της Ανατολικής Καραϊβικής (East Caribbean dollar, κωδικός XCD) αποτελεί νόμισμα των 8 επί συνόλου 9 κρατών μελών του Οργανισμού των Χωρών της Ανατολικής Καραϊβικής. Υπάρχει από το 1965 και κανονικά αναγράφεται σύντομα με το σύμβολο του δολαρίου $ ή εναλλακτικά, ως EC$ για να διακρίνεται από τα άλλα νομίσματα που ονομάζονται δολάρια. Υποδιαιρείται σε 100 λεπτά (αγγλ. cent, πληθ. cents). Η ισοτιμία του επί του Δολαρίου των ΗΠΑ έχει «κλειδωθεί» ως εξής: 1 Δολάριο ΗΠΑ = 2,7 Δολάρια Ανατολικής Καραϊβικής από το 1976.

 Έξι από τις χώρες που χρησιμοποιούν για νόμισμα το δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής είναι ανεξάρτητες: Αγία Λουκία Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες Άγιος Χριστόφορος και Νέβις Αντίγκουα και Μπαρμπούντα Γρενάδα και ΔομινίκαΟι άλλες δύο είναι υπερπόντια εδάφη του Ηνωμένου Βασιλείου: Ανγκουίλα και ΜοντσερράτΣημειώνεται ότι το μόνο μη μέλος του Οργανισμού των Χωρών της Ανατολικής Καραϊβικής που δε χρησιμοποιεί το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής είναι οι Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι. Αυτή η χώρα χρησιμοποιεί το Δολάριο ΗΠΑ ως νόμισμα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 600.000 (σύμφωνα με υπολογισμούς των ετών 2005 και 2006), όσοι είναι δηλαδή οι κάτοικοι του Μαυροβουνίου. Το Δολάριο της Ανατολικής Καραϊβικής (EC$) αντικατέστησε το Δολάριο των Βρετανικών Δυτικών Ινδιών (BWI$), το οποίο ήταν σε χρήση από την πάλαι ποτέ Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών το 1965. Την περίοδο 1965-1983 η αρμόδια αρχή για το νόμισμα της Ανατολικής Καραϊβικής (Eastern Caribbean Currency Authority) τύπωσε το EC$, με τραπεζογραμμάτια από το 1965 και με κέρματα από το 1981. Σήμερα το EC$ τυπώνεται από την Κεντρική Τράπεζα της Ανατολικής Καραϊβικής, που εδρεύει στην πρωτεύουσα του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις, Μπαστέρ. Η εν λόγω τράπεζα δημιουργήθηκε έπειτα από συμφωνία, (Συμφωνία για την Κεντρική Τράπεζα της Ανατολικής Καραϊβικής (Eastern Caribbean Central Bank Agreement)), η οποία υπογράφηκε στο Πορτ οφ Σπέιν του Τρινιντάντ και Τομπάγκο στις 5 Ιουλίου του 1983. Ως το 1981 κυκλοφορούσαν τα κέρματα του Δολαρίου των Βρετανικών Ινδιών (BWI$). Το 1981 νέα σειρά κερμάτων εισήχθη σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 2, 5, 10 και 25 λεπτών και του 1 δολαρίου. Το στρογγυλό κέρμα του δολαρίου φτιαγμένο από αλουμίνιο και χαλκό αντικαταστάθηκε το 1989 με δεκαγωνική μορφή από χαλκονικέλιο. Υπάρχουν και μεγαλύτερης ονομαστικής αξίας τιμές όμως αυτές κόπηκαν μόνο ως κέρματα για μετάλλια. Το 1965 η Αρχή για τα Νομίσματα των χωρών της Ανατολικής Καραϊβικής τύπωσε τραπεζογραμμάτια σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 5, 20 και 100 δολαρίων. Τα πρώτα χαρτονομίσματα με το όνομα της Κεντρικής Τράπεζας της Ανατολικής Καραϊβικής του 1985 ήταν της ίδιας ονομαστικής αξίας, με την προσθήκη των χαρτονομισμάτων των 10 δολαρίων. Τα τελευταία τραπεζογραμμάτια του 1 δολαρίου τυπώθηκαν το 1989 και το 1993 τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 50 δολαρίων. Κεντρική Τράπεζα της Ανατολικής Καραϊβικής Τραπεζογραμμάτια Αρχειοθετήθηκε 2010-07-29 στο Wayback Machine. Κέρματα Αρχειοθετήθηκε 2011-09-27 στο Wayback Machine.
2-αιθυλοπυριδίνη

Η 2-αιθυλοπυριδίνη (αγγλικά 2-ethylpyridine) είναι βασική ετεροκυκλική αρωματική (δηλαδή ετεροαρωματική) οργανική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C7H9N. Η χημικά καθαρή 2-αιθυλοπυριδίνη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό που έχει δυσάρεστη οσμή, παρόμοια με της «μητρικής» πυριδίνης. Είναι μία από τις τρεις (3) ισομερείς του αιθυλοπυριδίνες, των οποίων οι δομές διαφέρουν ανάλογα με τη θέση που η αιθυλομάδα (-CH2CH3) τους επισυνάπτεται γύρω από το πυριδινικό τους δακτύλιο.

 Η παραγωγή της 2-αιθυλοπυριδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών. Με μείγμα αιθινίου (HC≡CH) και προπανονιτριλίου (CH3CH2CN), σε αναλογία 2:1 υπέρ του πρώτου, παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C5H5)2], παράγεται 2-αιθυλοπυριδίνη: Με επίδραση 1-βουτεν-2-αμίνης (CH2=C(NH)CH2CH3) σε προπανοδιάλη (HCOCH2CHO), που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της 3-υδροξυπροπενάλης (HOCH=CHCHO): Με επίδραση 2-αιθυλ-1,3-οξαζολίου ή 5-αιθυλ-1,3-οξαζολίου σε αιθένιο (CH2=CH2), παράγεται αρχικά 2-αιθυλο-3-υδρο-2-πυριδινόλη ή 5-αιθυλο-2,3-διυδρο-2-πυριδινόλη, αντίστοιχα, που και οι δύο δίνουν τελικά με αφυδάτωση 2-αιθυλοπυριδίνη: Η 2-αιθυλοπυριδίνη είναι μονοϋποκατεστημένη «θυγατρική» πυριδίνη και γι' αυτό είναι σημαντικά δραστικότερη από τη «μητρική» πυριδίνη. Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 2-αιθυλοπυριδίνης, σχηματίζοντας άλατα 3-αιθυλοπυριδινιωνίου. Ο σχηματισμός του 2-αιθυλοπυριδινιωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων. Πυριδίνη 2-μεθυλοπυριδίνη 3-μεθυλοπυριδίνη 4-μεθυλοπυριδίνη 3-αιθυλοπυριδίνη 2,3-λουτιδίνη 2,4-λουτιδίνη 2,5-λουτιδίνη 2,6-λουτιδίνη 3,4-λουτιδίνη 3,5-λουτιδίνη Αιθυλοβενζόλιο Ανιλίνη Βενζυλαμίνη
Ο μανάβης

Ο μανάβης είναι ελληνική ταινία ντοκιμαντέρ παραγωγής του 2013, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου. Ο μανάβης απέσπασε το Βραβείο Κοινού στο πλαίσιο του 15ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

 Ο πλανόδιος μανάβης Νίκος Αναστασίου, μαζί με τη γυναίκα του, Σοφία, από τη δεκαετία του 1980 κάνουν το ίδιο δρομολόγιο. Μία φορά την εβδομάδα, σε όλη τη διάρκεια του χρόνου, ξεκινώντας από τα Τρίκαλα επισκέπτονται τα εγκαταλειμμένα χωριά της νοτιοδυτικής Πίνδου, σε μια διαδρομή 75 χιλιομέτρων. Τα τελευταία χρόνια τους βοηθάνε και τα δυο τους παιδιά, ο Κώστας και ο Θύμιος. Το ντοκιμαντέρ παρακολουθεί το ταξίδι τους στις τέσσερις εποχές του χρόνου, το οποίο μεταμορφώνεται σε ένα συναρπαστικό όσο και συγκινητικό οδοιπορικό σε μια άγνωστη πλευρά της Ελλάδας. Βραβείο Κοινού 15ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας Βραβείο Σκηνοθεσίας Φεστιβάλ Ελληνικού Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας Υποψηφιότητα για την κατηγορία “Καλύτερο Ντοκιμαντέρ” - Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου Ειδικό Βραβείο «Αλληλεγγύη» στο 57ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τρέντο (Ιταλία) Ειδική Μνεία - 20th Film Festival De La Lessinia Ειδική Μνεία - 2ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ AegeanDocs Prix a la Diffucion - PriMed - Μασσαλία, Γαλλία
Δημήτρης Καραδολάμης

Ο Δημήτρης Καραδολάμης, γεννημένος στο Κιλκίς στις 15 Αυγούστου 1987, είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 m και αγωνίζεται στη θέση του πάουερ φόργουορντ στην ομάδα του Ηρακλείου για τον νότιο όμιλο του πρωταθλήματος της Β' Εθνικής κατηγορίας.

 Ο Καραδολάμης ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Α.Ο.Κ. Γουμένισσας και στα δεκαεπτά του χρόνια μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με τον οποίο αγωνίστηκε μόνο στην πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος της Α1 του 2005-06 εναντίον του Μακεδονικού, όπου οι "κίτρινοι" επικράτησαν εντός έδρας με 84-66.Την επόμενη χρονιά δόθηκε δανεικός στην ομάδα του Μακεδονικού και επέστρεψε στον Άρη το 2007-08, για να πραγματοποιήσει πέντε ακόμη συμμετοχές.Το 2008-09, φόρεσε την φανέλα της Α.Ε. Λάρισας και το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε στην ομάδα του ΟΦΗ. Παρέμεινε στην ομάδα του Ηρακλείου για τρεις σεζόν, βοηθώντας την να επιστρέψει στην Α2 εθνική κατηγορία.Από το 2013 μέχρι το καλοκαίρι του 2015 φόρεσε την φανέλα της Δόξας Λευκάδας και την σεζόν 2015-16 αγωνίστηκε με την ομάδα του Ηρακλείου.Από το 2002 ως το 2009, ο Καραδολάμης αγωνίστηκε με τις ελληνικές εθνικές ομάδες παίδων, εφήβων, νέων και ανδρών. Δημήτρης Καραδολάμης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Dimitrios Karadolamis, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά). άσωτοι του Παλέ - eBasket.gr Παίκτης: Καραδολάμης Δημήτρης | Καριέρα παίκτη μπάσκετ
Something to Remember

Το Something to Remember είναι η τρίτη συλλογή της αμερικανίδας τραγουδίστριας Madonna, ενώ αποτελεί το ενδέκατο album της. Περιλαμβάνει μια συλλογή από τις καλύτερες μπαλάντες της, καθώς και τρία νέα κομμάτια: "I Want You", "You'll See" και "One More Chance".

 Η Madonna συνεργάζεται και πάλι με τον παραγωγό Nellee Hooper για το τραγούδι "I Want You", στο οποίο συμμετέχει το συγκρότημα Massive Attack. Το κομμάτι αποτελεί διασκευή κλασικού τραγουδιού του Marvin Gaye και επρόκειτο να κυκλοφορήσει σαν single. Μάλιστα γυρίστηκε και βιντεοκλίπ, αλλά τα σχετικά σχέδια τελικά ναυάγησαν. Το "You'll See" κυκλοφόρησε σαν το πρώτο single, ενώ το "One More Chance" έγινε single μόνο στην ευρωπαϊκή αγορά. Και στα δύο η δημιουργία και παραγωγή έγινε από τη Madonna και τον David Foster. Το βιντεοκλίπ του "You'll See" είναι συνέχεια εκείνου που γυρίστηκε για το τραγούδι "Take A Bow" του προηγούμενου album. Οι φωτογραφίες του album ανήκουν σε μια καμπάνια του σχεδιαστή μόδας Versace (1995). Η Madonna χρησιμοποίησε τις φωτογραφίες που δεν χρησιμοποιήθηκαν για την καλλιτεχνική επένδυση του album. I Want You (με τη συμμετοχή των Massive Attack) – 6:23 I'll Remember – 4:23 Take a Bow – 5:21 You'll See – 4:41 Crazy for You – 4:05 This Used to Be My Playground – 5:10 Live to Tell – 5:52 Love Don't Live Here Anymore (remix) – 4:54 Something to Remember – 5:04 Forbidden Love – 4:09 One More Chance – 4:28 Rain – 5:29 Oh Father – 4:59 I Want You (ορχηστρικό με τη συμμετοχή των Massive Attack) – 6:04"La Isla Bonita" μόνο στην Ιαπωνική έκδοση "Verás" (You'll See) μόνο στην Λατινοαμερικανική έκδοση Οι στίχοι του album. (αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία των δημιουργών). "Chart Performance of Madonna Records - A Compiled History". MoCaW: Chart History. link. "Madonna Tribe News: PierPinto's Charts Updates". Madonna Tribe. link.
Έθελχελμ

Ο Έθελχελμ (Æthelhelm, πέθανε μετά την δεκαετία του 880) μέλος του Οίκου του Ουέσσεξ ήταν ο μεγαλύτερος από τους δυο γνωστούς γιους του Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ βασιλέως του Ουέσσεξ την περίοδο 865 - 871. Ο πατέρας τους πέθανε (871) και οι δυο γιοι του σε βρεφική ακόμα ηλικία κρίθηκαν ανίκανοι να κληρονομήσουν τον θρόνο ο οποίος πέρασε στον θείο τους Αλφρέδο τον Μέγα. Η μόνη αναφορά σχετικά με τον Έθελχελμ ήταν η εμφάνιση του ονόματος του στην διαθήκη του Αλφρέδου στα μέσα της δεκαετίας του 880 και πέθανε πρόωρα πιθανότατα την επόμενη δεκαετία. Η μητέρα του Έθελχελμ ήταν πιθανότατα η Γούλφθριθ του Ουέσσεξ.

 Μερικοί ιστορικοί τον ταυτίζουν με τον Έθελχελμ που διετέλεσε κόμης του Γουιλσάιρ και ήταν πατέρας της Έλφλιντ του Ουέσσεξ της δεύτερης συζύγου του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου (899). Η ιστορικός Μπάρμπαρα Γιόρκε (γεν. 1951) απέρριψε αυτή την αναφορά με τον ισχυρισμό ότι δεν ήταν συνηθισμένη πρακτική για τους Έθελινγκ να παίρνουν τον τίτλο του κόμη και μια αναφορά του βασιλιά Αλφρέδου στον κόμη Έθελχελμ δεν λέει τίποτα για συγγένεια μεταξύ τους. Ο γάμος επιπλέον του Εδουάρδου του Πρεσβύτερου με μια πρώτη του ξαδέλφη θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν αιμομιξία. Με τον θάνατο του Αλφρέδου του Μέγα (899) ο μικρότερος αδελφός του Έθελχελμ Έθελγουλντ Έθελινγκ διεκδίκησε τον θρόνο του Ουέσσεξ από τον ξάδελφο τους Εδουάρδο τον Πρεσβύτερο. Ο ιστορικός Έθελγουιρντ (πέθανε γύρω στο 998) διεκδίκησε την καταγωγή του από τον Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ, αν ισχύει πιθανό να ήταν απόγονος του Έθελχελμ, μερικοί γενεαλόγοι ισχυρίζονται την καταγωγή του Γκόντουιν του Ουέσσεξ από τον πατέρα του αλλά οι ιστορικοί το έχουν απορρίψει. Barbara Yorke, 'Edward as Ætheling', in N. J. Higham & D. H. Hill eds, Edward the Elder 899–924, Routledge, 2001 N. J. Higham, D. H. Hill, Edward the Elder: 899-924 (2013) Pauline Stafford, Queen Emma and Queen Edith, Blackwell, 2001Έθελχελμ
Τζέιμς Μάντισον

Για τον Άγγλο ποδοσφαιριστή, δείτε Τζέιμς Μάντισον (ποδοσφαιριστής). Ο Τζέιμς Μάντισον (αγγλικά: James Madison, 16 Μαρτίου 1751 - 28 Ιουνίου 1836) ήταν Αμερικάνος πολιτίκος, διπλωμάτης και ενας απο τους ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών Διετέλεσε Πρόεδρος από τις 4 Μαρτίου 1809 έως τις 4 Μαρτίου 1817.

 Ο Μάντισον γεννήθηκε σε μια εξέχουσα δουλοκτήτη οικογένεια στην Βιρτζίνιας. Υπηρέτησε ως μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Βιρτζίνια αλλα και στο Ηπειρωτικό Κογκρέσο κατά τη διάρκεια και μετά τον πόλεμο της Αμερικανικής Επανάστασης. Δυσαρεστημένος με την αδύναμη εθνική κυβέρνηση που ιδρύθηκε από τα Καταστατικά της Συνομοσπονδίας, βοήθησε στην οργάνωση της Συνταγματικής Συνέλευσης, η οποία παρήγαγε ένα νέο σύνταγμα σχεδιασμένο να ενισχύσει τη δημοκρατική κυβέρνηση έναντι της δημοκρατικής συνέλευση. Το Σχέδιο Βιρτζίνια του Μάντισον ήταν η βάση για τις συζητήσεις της Συνέλευσης, και γενικα ήταν μια φωνή με επιρροή στο συνέδριο. Έγινε ένας από τους ηγέτες του κινήματος για την επικύρωση του Συντάγματος και προσχώρησε στον Αλεξακο Χαμιλτον και ο John Jay γράφοντας The Federalist Papers, μια σειρά από δοκίμια υπέρ της επικύρωσης που παραμένει εξέχουσα θέση μεταξύ των έργων της πολιτικής επιστήμης στην αμερικανική ιστορία. Ο Μάντισον αναδείχθηκε σημαντικός ηγέτης στη Βουλή των Αντιπροσώπων και ήταν στενός σύμβουλος του προέδρου Τζορτζ Ουάσιγκτον. James Madison at MetaLibri White House biography James Madison: A Resource Guide στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου The James Madison Papers, 1723–1836 στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου The Papers of James Madison, υποσύνολο του Founders Online από τα Εθνικά Αρχεία American President: James Madison (1751–1836) στο Miller Center of Public Affairs, Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια Έργα του/της James Madison στο Project Gutenberg Έργα της/του ή για την/τον Τζέιμς Μάντισον στο Internet Archive James Madison Personal Manuscripts Guide to the James Madison and Dolley Madison Collection 1780–1848 στις Ειδικές Συλλογές του Πανεπιστημίου του Σικάγο
Ασημοχώρι Καρδίτσας

Το Ασημοχώρι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ταμασίου του δήμου Σοφάδων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1912 ο οικισμός ονομαζόταν Μπαλαμπανλή (Μπαλαμανή, Μπαλαμπλανή) και μέχρι το 1930 Μπαλαμπανού.

 Το Ασημοχώρι είναι πεδινό χωριό στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Καρδίτσας. Βρίσκεται στο νότιο όριο του κάμπου του νομού και πάνω στην επαρχιακή οδό Ανάβρας-Δομοκού, δίπλα στα όρια με τον νομό Φθιώτιδας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 170. Απέχει περίπου 36 χλμ. ΝΑ. της Καρδίτσας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 9,264 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 ως Μπαλαμπανλή και προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμασίου του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, πάλι στον νομό Τρικάλων. Το 1912 η ονομασία του διορθώθηκε σε Μπαλαμπανού και το 1930 σε Ασημοχώρι. Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ασημοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ταμασίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ταμασίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σοφάδων. Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου, κτίσμα του 1837, στο βόρειο τμήμα του οικισμού Ο ναός του Αγίου Κοσμά Το ξωκκλήσι της Αγίας Τριάδας, στη νότια έξοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Δημοψήφισμα ανεξαρτησίας της Ερυθραίας (1993)

Ένα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας έλαβε χώρα στην Ερυθραία από τις 23 έως τις 25 Απριλίου 1993. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν 99.83% υπέρ, ενώ η προσέλευση έφτασε το 98.5%. Η ανεξαρτησία κηρύχθηκε στις 27 Απριλίου.

 Η αποστολή παρατηρητών του ΟΗΕ για την επαλήθευση του δημοψηφίσματος στην Ερυθραία ιδρύθηκε σύμφωνα με το ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης 47/114 στις 16 Δεκεμβρίου 1992. Η αποστολή λειτούργησε μέχρι τις 25 Απριλίου 1993. Οι στόχοι της αποστολής ήταν να επαληθεύσει την αμεροληψία του δημοψηφίσματος, να εκθέσει αναφορές για παρατυπίες, καθώς και να επαληθεύσει τη μέτρηση, τον υπολογισμό και την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Το δημοψήφισμα ολοκληρώθηκε εντός συγκεκριμένου προϋπολογισμού, ενώ ήταν ελεύθερο και δίκαιο.
Βαλδράδα

Η Βαλδράδα, γερμ. Waldrada, vuldetrada (531 - 572) ήταν πριγκίπισσα των Λομβαρδών και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Αυστρασίας και μετά δούκισσα της Βαυαρίας.

 Ήταν κόρη του Βάσχο των Λομβαρδών (βασ. π.510-539) και της 2ης συζύγου του Αουστρίγκουσα ή Οστρογότθα, μίας των Γεπιδών. Το έργο Καταγωγή του έθνους των Λογγοβάρδων (Origo Gentis Longobardorum) αναφέρει "τη Βισιγάρδα και τη δεύτερη κόρη Βαλδεράδα" ως τις δύο κόρες του Βάσχο και της 2ης συζύγου του, και ότι η Βαλδράδα παντρεύτηκε πρώτα τον "Scusuald βασιλιά των Φράγκων και μετά τον Γαριπάλδο". Η Histroria Longobardorum ονομάζει τη Βαλδράδα ως δεύτερη κόρη του Βάσχο από τη 2η σύζυγό του, και πως παντρεύτηκε τον "Chusubald βασιλιά των Φράγκων". Ο Παύλος ο Διάκονος αναφέρει τη "Βισιγάρδα και τη δεύτερη κόρη Βαλδεράδα" ως τις δύο κόρες του Βάσχο και ττης 2ης συζύγου του, λέγοντας ότι η Βαλδεράδα παντρεύτηκε τον "Cusupald βασιλιά των Φράγκων" και μετά τον Γαριπάλδο. Ο Γρηγόριος της Τουρ καταγράφει τη "Βουλδετράδα ως τη σύζυγο του βασιλιά Θεοδεβάλδου". Ο Χέρμαν του Ράιχεναου ονομάζει τη "Βαλδεράδαν" ως σύζυγο του "Θεοπάλδου βασιλιά των Φράγκων", ενώ αναφέρει τον δεύτερο γάμο της με τον ¨Λοθάριο βασιλιά πατέρα του Θεοδεβέρτου". Σύμφωνα με τον Γρηγόριο του Τουρ, ο Χλωτάριος Α΄ των Φράγκων "άρχισε να έχει σχέσεις" με τη χήρα τού Θεοδεβάλδου, ώσπου "οι επίσκοποι παραπονέθηκαν και έτσι την έδωσε σύζυγο στον Γαριβάλδο δούκα της Βαυαρίας", που σημαίνει βέβαια ότι ο Χλωτάριος Α΄ δεν νυμφεύτηκε τη Βαλδράδα. Παντρεύτηκε πρώτα τον Θευδεβάλδο των Μεροβιγγείων βασιλιά της Αυστρασίας. Ήταν ερωμένη του Χλωτάριου Α΄ των Φράγκων. Η Βαλδράδα έκανε δεύτερο γάμο με τον Γαριβάλδο Α΄ των Αγιλολφιδών δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Γουνδοάλδος π.565-616, δούκας του Άστι. (;) Τάσιλος Α΄ 560-610, δούκας της Βαυαρίας. Θεοδελίνδη π.570-628, παντρεύτηκε πρώτα τον Αυθάριο βασιλιά των Λομβαρδών και μετά τον Αγιλούλφο δούκα του Τορίνο και βασιλιά των Λομβαρδών. Ρομίλδα απεβ. 611, παντρεύτηκε τον Γισούλφο Β΄ δούκα του Φρίουλι. Origo Gentis Langobardorum 4, MGH SS rer Lang I, p. 4. Historia Langobardorum Codicis Gothani 4, MGH SS rer Lang I, p. 9. Pauli Historia Langobardorum I.21, MGH SS rer Lang I, p. 59.
Ελιά Κερύνειας

Η Ελιά είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Elia». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
1282 Ουτοπία

Η Ουτοπία (Utopia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,205. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από την ουτοπία.

 Η μέση διάμετρος της Ουτοπίας εκτιμάται σε 53,07 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0627. Η Ουτοπία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 37 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Χώρα Ίου

Χώρα ή πόλη της Ίου (επίσημη ονομασία) είναι η πρωτεύουσα του νησιού της Ίου. Η πόλη έχει μόνο ένα δρόμο για τα αυτοκίνητα και πολλά μονοπάτια προσβάσιμα μόνο με τα πόδια. Είναι κτισμένη ανάμεσα σε δύο μικρούς λόφους και στην πόλη υπάρχουν τουλάχιστον 24 μικρές εκκλησίες, με την πιο γνωστή να είναι η εκκλησία η Παναγία η Γκρεμνιώτισσα.

 Η πόλη είναι χτισμένη με πρότυπα κυκλαδιτικής αρχιτεκτονικής. Σχεδόν όλα τα κτίρια καλύπτονται με ένα στρώμα Ασβέστη, έτσι το χρώμα τους είναι λευκό με μπλε πόρτες και κουφώματα. Δεν υπάρχουν δρόμοι, αλλά σκάλες που οδηγούν στον Λόφο Χώρα. Τα περισσότερα κτίρια στη βάση τους έχουν μικρά καταστήματα με σουβενίρ, καφετέριες, καταστήματα και εστιατόρια, και στους πάνω ορόφους υπάρχουν τα σπίτια των ανθρώπων.
Τρίγο Λίμπιο

Οι Trigo Limpio (Ισπανική προφορά: [ˈtɾiɣo ˈlimpjo]) ήταν ένα ισπανικό μουσικό τρίο δημοφιλές στην Ισπανία στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Δημιουργήθηκε αρχικά από τους Αμάγια Σάιθαρ, Ινιάκι ντε Πάμπλο και Λούις Κάρλος Χιλ.Η μπάντα εκπροσώπησε την Televisión Española στην έκτη έκδοση του OTI Festival 1977 με το τραγούδι "Rómpeme, mátame", κατακτώντας την τέταρτη θέση. Τρία χρόνια αργότερα, εκπροσώπησαν την Ισπανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 1980 με το τραγούδι "Quédate esta noche". Μέχρι τη στιγμή της συμμετοχής τους στην Eurovision, η Αμάγια Σάιθαρ είχε αντικατασταθεί από την Πατρίθια Φερνάντεθ.

 Ξεκινούν τον Ιούλιο του 1975 όταν υπογράφουν το πρώτο επαγγελματικό τους συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία Philips. Τα πρώτα χρόνια πέρασαν στο κίνημα "neofolk". Εκείνη την εποχή, έκαναν τις πρώτες τους επιτυχίες, όπως τα τραγούδια με τίτλο "Muñeca", "Pequeno Juan", "Adiós mama", "Txikita", "Celtiberico". 1975 - Muñeca / La balada de Andy Grange (Σίνγκλ) 1976 - Adiós mamá / Txikita (Σίνγκλ)1977 - Trigo Limpio. LP. 1977 - Cinco canas más / Aquella canción (Σίνγκλ) 1977 - Rómpeme, mátame / Yo nací en Oregón (Σίνγκλ) 1978 - Desde nuestro rincón. LP. 1978 - Maria Magdalena / El Paria (Σίνγκλ) 1979 - Ven a Jerusalem / Mi Casa (Σίνγκλ) 1979 - Pero dime / Vives como quieres (Σίνγκλ) 1980 - Quédate esta noche. LP. 1980 - Quédate esta noche / De profesión bribón (Σίνγκλ) 1980 - Qué / No me gusta sentirme solo (Σίνγκλ) 1981 - Caminando. LP. 1981 - Te quiero para mí. Grandes Éxitos. LP. 1981 - Cantad todos al niño / Navidad (Σίνγκλ από τη UNICEF) Κάλαντα. 1982 - Entrañablemente. LP. 1983 - Como un sueño. LP. 1984 - Hay cariño. LP. 1984 - Sol de verano (Σίνγκλ στα αγγλικά) 1984 - Los éxitos románticos en México. LP. 1985 - México. LP. 1986 - Diez años. LP. 1986 - Hablemos claro. L.P. 1986 - Qué me das. (Σίνγκλ) 1988 - Más. LP. 1988: Los éxitos románticos México. CD. 1995: Grandes Éxitos Doble CD Polygram España. 1999: Grandes Éxitos Doble CD Ramalama. Τραγούδια των Trigo Limpio [Δίσκοι των Trigo Limpio http://www.musicadelrecuerdo.com/shopdisplayproducts.asp?search=Yes&keyword=trigo%20limpio]
Η Μάχη των Φύλων (ταινία)

Η Μάχη των Φύλων (πρωτότυπος τίτλος: Battle of the Sexes) είναι αμερικανική ταινία του 2017 σε σκηνοθεσία των Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις και σενάριο του Σάιμον Μποφόι. Αναφέρεται στον αγώνα τένις μεταξύ της Μπίλυ Τζιν Κινγκ και του Μπόμπι Ριγκς,που διεξήχθη το 1973.

 ΗΠΑ, 1973. Οι κορυφαίες τενίστριες, μεταξύ αυτών η Μπίλυ Τζιν Κινγκ, δεν δέχονται να αμείβονται οκτώ φορές λιγότερο από τους τενίστες και αποχωρούν από τα τουρνουά και διαγράφονται από την ομοσπονδία. Η Κινγκ είναι παντρεμένη με τον Λάρι Κινγκ και ερωτεύεται την κομμώτρια Μέριλιν. Σε ένα τουρνουά η Μέριλιν την ακολουθεί και η ομοφοβική τενίστρια Μάργκαρετ Κορτ χαίρεται γιατί η Κινγκ θα είναι αποσπασμένη. Τελικά, η Κορτ κερδίζει την Κινγκ. Επιπλέον, ο Λάρι έχει καταλάβει ότι η Μπίλι και η Μέριλιν έχουν σχέση. Παράλληλα, ο πρώην τενίστας και τζογαδόρος Μπόμπι Ριγκς έχει προτείνει στην Κινγκ να παίξουν ένα παιχνίδι μεταξύ τους και η Κινγκ αρνείται. Μετά τη νίκη της Κορτ επί της Κινγκ, ο Ριγκς απευθύνεται στην Κορτ και εκείνη δέχεται. Στον αγώνα, ο Ριγκς κερδίζει. Μετά από αυτό το γεγονός, η Κινγκ εξοργίζεται και δέχεται να παίξει με τον Ριγκς, για να αποδείξει ότι μπορεί μία γυναίκα να κερδίσει έναν άντρα στο τένις. Ωστόσο, η ψυχολογία της πέφτει, καθώς χωρίζει με τη Μέριλιν και στον επόμενο αγώνα δεν έχει καλή απόδοση. Εξαφνίζεται για λίγες μέρες και είναι άρρωστη. Την ημέρα του αγώνα, η Μέριλιν φτάνει στο γήπεδο λίγο πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Συναντιούνται με την Κινγκ στα αποδυτήρια και μένουν μόνες τους. Μετά από λίγο, ο αγώνας ξεκινά. Στην αρχή παίρνει προβάδισμα ο Ριγκς, όμως η Κινγκ κερδίζει και τα τρία σετ. Στο τέλος, πηγαίνει για λίγο στα αποδυτήρια μόνη της και κλαίει και μετά βγαίνει πάλι στο γήπεδο, σε ένα κοινό που την αποθεώνει. Στις Χρυσές Σφαίρες η ταινία ήταν υποψήφια στις κατηγορίες Α' Γυναικείου Ρόλου (Έμμα Στόουν) και Α' Ανδρικού Ρόλου (Στιβ Καρέλ).Στα Βραβεία Satellite είναι υποψήφια σην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου (Έμμα Στόουν) και στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών στην κατηγορία Β' Ανδρικού Ρόλου (Στιβ Καρέλ).
Οροπέδιο Αλαζέγια

Το Οροπέδιο Αλαζέγια (ρωσικά: Алазейское плоскогорье) είναι χαμηλό οροπέδιο της Γιακουτίας, στην ανατολική ασιατική Ρωσία. Πήρε το όνομά του από τον ποταμό Αλαζέγια, που πηγάζει από τις πλαγιές κάτω από το οροπέδιο. Το οροπέδιο χαρακτηρίζεται από τους φυσικούς όρθιους μεμονωμένους βράχους που μοιάζουν με στήλες και ονομάζονται κιτζιλιάχ (= «πέτρινος άνθρωπος» στη γιακουτική γλώσσα). Ειδικότερα στα κιτζιλιάχ του οροπεδίου το κάτω τμήμα τους είναι λεπτότερο από το επάνω. Το Οροπέδιο Αλαζέγια συγκροτείται από ψαμμόλιθους,

 Το Οροπέδιο Αλαζέγια βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της Γιακουτίας (Δημοκρατίας των Σαχά), μεταξύ των ποταμών Ιντιγκίρκα, Κολιμά και Οζόγκινα. Το μέσο υψόμετρο της επιφάνειας του οροπεδίου είναι περίπου 350 μέτρα. Υπάρχουν ελαφρώς υψηλότερα τραπεζοειδή υψώματα, που διασχίζουν την έκταση του οροπεδίου, του οποίου το υψηλότερο σημείο είναι μια ανώνυμη κορυφή με υψόμετρο 954 μέτρα.Το οροπέδιο συνορεύει με την Παραλιακή πεδιάδα Γιάνα-Ιντιγκίρκα και τους ποταμούς Γιάνα και Ιντιγκίρκα στα δυτικά, με τον ποταμό Οζόγκινα στα νότια και με την παραλιακή πεδιάδα του Κολιμά με τον ομώνυμο ποταμό στα ανατολικά και βορειοανατολικά. Εκτός από τον Αλαζέγια πηγάζουν από το οροπέδιο οι ποταμοί Σεντεντέμα και Σάνγκινα.Στις χαμηλότερες περιοχές του οροπεδίου υπάρχουν δάση λάρικα, ενώ στις υψηλότερες κυριαρχεί η αλπική τούνδρα. Φυσιογεωγραφία της ρωσικής Άπω Ανατολής Υγρότοποι στη Ρωσία - τόμος 4
Τρισκέλιον

Το τρισκέλιον είναι ένα σύμβολο που αποτελείται από τρεις αλληλοσυνδεόμενες σπείρες, ή τρία λυγισμένα ανθρώπινα πόδια, ή οποιοδήποτε άλλο σύμβολο με τρία σκέλη ή κάποιο τρίπτυχο ή γενικά οτιδήποτε που βρίσκεται σε τριπλή συμμετρική περιστροφή. Αν και εμφανίζεται σε πολλά μέρη και εποχές αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα του πολιτισμού Λα Τεν της ευρωπαϊκής Εποχής του Σιδήρου. Το τρισκέλιον είναι σύμβολο της Σικελίας και της Νήσου του Μαν.

 Το τρισκέλιον ως σύμβολο συναντάται σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς, συμπεριλαμβανομένου του πρώτου γνωστού αστρονομικού ημερολογίου της δύσης στην Ιρλανδία στο δημοφιλές μεγαλιθικό μνημείο του Νιουγκραντζ γύρω στο 3200 π.Χ., σε Μυκυναϊκά αγγεία, σε νόμισμα στην Λυκία, σε στατήρες της Παμφυλίας (στην Άσπενδο, 370-333 π.Χ.) και στην Πισιδία. Σε κάποια ελληνικά πήλινα αγγεία εμφανίζεται ως οικόσημο σε ασπίδες πολεμιστών. Ως ένα αρχαίο σύμβολο της Σικελίας χρονολογείται την εποχή που η Σικελία ήταν μέρος της Μεγάλης Ελλάδας. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αποδίδει την προέλευση του τρισκέλιου της Σικελίας στο τριγωνικό σχήμα του νησιού, της αρχαίας Τριακρίας, που περιελάμβανε τρία ακρωτήρια τα οποία είχαν ίσες αποστάσεις το ένα από το άλλο.
Μπορίς Ζαχοντέρ

Ο Μπορίς Βλαντίμιροβιτς Ζαχοντέρ (ρωσικά: Борис Владимирович Заходер‎, 9 Σεπτεμβρίου 1918, Καγκούλ, Βεσσαραβία, Βασίλειο της Ρουμανίας — 7 Νοεμβρίου 2000, Μόσχα) ήταν Ρώσος ποιητής και συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Είναι γνωστός για τις μεταφράσεις των Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, Winnie the Pooh και άλλων κλασσικών παιδικών βιβλίων.

 Γεννήθηκε (1918-2000) σε μια εβραϊκή οικογένεια στη Μολδαβία αλλά μεγάλωσε στη Μόσχα. Αφού αποφοίτησε το 1935 από το λύκειο, σπούδασε στο Ινστιτούτο της Μόσχας στην Αεροπορική και έπειτα στο Ινστιτούτο Λογοτεχνίας. Ξεκίνησε δημοσιεύοντας ποιήματα και παραμύθια για τα παιδιά. Άρχισε να δημοσιεύει μεταφράσεις παιδικής λογοτεχνίας το 1960. Η μετάφραση του Λιούις Κα΄ρολ για τις περιπέτειες της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη, καθώς έγινε πιο δημοφιλής από πολλούς άλλους γνωστούς συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένου του Σαμουήλ Μαρσάκ και του Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ. Μια από τις συλλογές παιδικών διηγημάτων του είναι Ο Ερημίτης και το Τριαντάφυλλο. Του απονεμήθηκε το Ρωσικό Κρατικό Βραβείο για το έργο του. Biography of Boris Zakhoder (Αγγλικά)