Κωνσταντίνος Ιωνίδης

Ο Κωνσταντίνος Ιωνίδης (ή Ιωάννου ή Ιπλιξής) ήταν έμπορος υφασμάτων και συλλέκτης έργων τέχνης, εξέχων μέλος της ελληνικής παροικίας του Λονδίνου κατά την προ-επαναστατική και επαναστατική περίοδο και ευεργέτης του ελληνικού κράτους.

 Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 17 Μαρτίου του 1775 από τον παπα-Ιωάννη και τη Δεσποινού. Ο πατέρας του Ιωάννης Καισαρεύς ή Καϊσαρλής, όπως συνηθιζόταν να λέγεται, ήταν ο ιερέας της ενορίας της «Παναγίας της Ελπίδας» στο Κοντοσκάλι Κωνσταντινούπολης.Επειδή ο πατέρας του πέθανε νωρίς, η μητέρα του έβαλε τον 8ετή Κωνσταντίνο στο εργαστήριο του θείου του Λουκά Καϊσαρλή, να μάθει την τέχνη του λιθοξόου. Στο εργαστήριο ο Κωνσταντίνος δεν μπόρεσε να μείνει πολύ και έτσι βρήκε δουλειά σαν υπάλληλος στο εμπορικό κατάστημα «Χατζημανωλάκη-Καμάρα» στη Πόλη. Από απλός υπάλληλος, και αφού έμαθε να γράφει και να διαβάζει, εξελίχθηκε σε συνεταίρο της επιχείρησης. Ξέροντας ήδη το υφασματεμπόριο, επιδόθηκε γύρω στο 1803 σε εισαγωγή υφασμάτων από την Αγγλία. Για τον σκοπό αυτό επισκέφτηκε το Μάντσεστερ ήδη από το 1815 και οργάνωσε τη συνεργασία με τις αγγλικές φίρμες. Από την εργασία αυτή πήρε και το επώνυμο Ιπλιξής (iplik = κλωστή, νήμα στην τουρκική γλώσσα). Οι δουλειές του τώρα μέχρι την επανάσταση του 1821 ανθούσαν και είχε καταφέρει να κάνει μεγάλη περιουσία. Το 1821 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει, λόγω των διώξεων, την Πόλη και να συνεχίσει την εμπορική δραστηριότητά του στο Λονδίνο, στο οποίο διατηρούσε κατάστημα. Κατά την παραμονή του στο Λονδίνο αποφάσισε να αλλάξει το επώνυμό του, που ήταν Ιπλιξής, σε Ιωνίδης (που σημαίνει της Ιωνίας), με το οποίο και έμεινε γνωστός. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, συνεισέφερε στην ανέγερση του κτιρίου του Πανεπιστημίου, ενώ ύστερα από προτροπές του δημάρχου Πειραιά Πέτρου Ομηρίδη-Σκυλίτση ανήγειρε με δικά του έξοδα την Ιωνίδειο Σχολή, για την οποία έδωσε πάνω από 40.000 δραχμές. Ο Κωνσταντίνος Ιωνίδης ασχολήθηκε επίσης και με τη συλλογή έργων τέχνης (Ρέμπραντ, κλπ). Κατόρθωσε μάλιστα να γίνει ένας εκ των σημαντικότερων συλλεκτών έργων τέχνης της εποχής του, βοηθώντας παράλληλα πολλούς νέους καλλιτέχνες και λογοτέχνες. Μεγάλο μέρος της συλλογής του το δώρισε ο γιος του στη βασίλισσα Βικτώρια, όταν έφτιαχνε το μουσείο "Victoria and Albert Museum". Ο Κωνσταντίνος Ιωνίδης παντρεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1801 τη Μαριώρα Σεντουκάκη ή Σαντουλάκη και απέκτησαν τα παρακάτω παιδιά: Ευανθία Ιωνίδη (1803 - 1844) σύζυγος Ιωάννη Γεωργίου Αργέντη υφασματέμπορου του Λονδίνου και συνεταίρου του πατέρα της Ιωάννης Ιωνίδης (1806 - 1808) Ελένη Ιωνίδη (1808 - 1899), σύζυγος Αθανασίου Κωνσταντίνου Ρωσέττη Αλέξανδρος-Κωνσταντίνος Ιωνίδης, (1810 - 1890) έμπορος, τραπεζίτης, συλλέκτης έργων τέχνης, σύζυγος Ευτέρπης Σγούτα Αργυρή Ιωνίδη (1812 - 1887), σύζυγος του εμπόρου Ιωάννη Κωνσταντίνου Φενερλή Ζωή Ιωνίδη (1814 - 1860), σύζυγος Ιωάννη Αδαμάκη ή Τσιαλίκ εμπόρου από τη Χίο Νικόλαος Ιωνίδης (1815 - 1873), σύζυγος Ιουλίας (Τζούλια) Βουδούρη, πιθανόν από τη γνωστή οικογένεια της Ύδρας Ευστράτιος Ιωνίδης (1817 - 1888), σύζυγος Χαρίκλειας Ξένου, της οικογένειας του Στέφανου Ξένου Λωξάνδρα (Λούσυ) Ιωνίδη (1819 - 1845), σύζυγος του εμπόρου Κωνσταντίνου Τσικαλιώτη Ευφροσύνη Ιωνίδη (1822 - 1896), σύζυγος του εκ Ζαγοράς εμπόρου Δημητρίου (Ιωάννου) Κασσαβέτη Αικατερίνη Ιωνίδη (1826 - 1862), σύζυγος του εμπόρου και ασφαλιστικού πράκτορα Γιώργου Πέτρου Λασκαρίδη Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών (1921). Δημήτριος Α. Δημητριάδης, επιμ. Οι ευεργέται των πανεπιστημίων: Βιογραφικόν απάνθισμα μετά εικόνων. Εν Αθήναις: Τυπογραφικά Καταστήματα Ταρουσοπούλου. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 25 Μαΐου 2010.