IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μεσελέροι Λασιθίου

Οι Μεσελέροι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Ιεράπτρας, στην περιφερειακή ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Βρίσκεται περίπου 11 χλμ. βόρεια της Ιεράπετρας, και σε υψόμετρο 360 μέτρα.

 Το χωριό πήρε το όνομά του από τους αρχαίους οικισμούς Ώλερο και Ωλερία, αφού βρίσκεται στο μέσον τους. Το χωριό αναφέρεται από τον Φραγκίσκο Μπαρότσι το 1577 ως Messolerus, και από τον Καστροφύλακα το 1583, με 155 κατοίκους. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναγράφεται ως Meseleruz και στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 ως Meseleri, με 40 χριστιανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 174 κατοίκους. Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Οι Μεσελέροι αναφέρονται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι αποτελούν την κοινότητα Μεσελέρων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράπετρας του δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 135 κατοίκους.Δείτε: Κοινότητα Μεσελέρων Στην ευρύτερη περιοχή σώζονται κάποια αρχαία κτίσματα. Αξιοθέατο του χωριού αποτελεί η Ιερά Μονή Παναγίας Βρυωμένης, η οποία συγκεντρώνει αρκετούς επισκέπτες κατά την Εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στις 15 Αυγούστου. Το υπέρθυρο φέρει τη χρονολογία 1577. Το φυσικό περιβάλλον του χωριού υπέστη σοβαρό πλήγμα κατά την πυρκαγιά της 17ης Αυγούστου 1994, η οποία κατέστρεψε μεγάλο μέρος από το πευκοδάσος που το περιβάλλει. Μετά την πυρκαγιά, και με τη συμμετοχή του Φιλοδασικού Συλλόγου Μεσελέρων, έχουν γίνει προσπάθειες αναδάσωσης, έτσι ώστε το δάσος να επανακτήσει, όσο αυτό είναι δυνατό, την αρχική εικόνα του. Επίσημη ιστοσελίδα Δήμου Ιεράπετρας για τους Μεσελέρους Ιστορικό Λεύκωμα: «Η Ιστορική Μονή Βρυωμένης Μεσελέρων Ιεράπετρας» – Εμμανουήλ Φαρσάρης, έκδοση «Η Ώλερος» – Εξωραϊστικός και Μορφωτικός Σύλλογος Μεσελεριανών, 2007Μεσελέροι
Περιφερισμός

Ο διεθνής όρος περιφερισμός ή ρεζιοναλισμός (αγγλικά: regionalism) περιγράφει την μελέτη και αναφορά κοινωνικών φαινομένων (social phenomena) σε σχέση με την περιοχή (region) στην οποία παρατηρούνται. Κατά τον περιφερισμό δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στο φυσικό περιβάλλον, συμπεριλαμβάνοντας και την πολιτιστική παρουσία στην ίδια περιοχή, ως μέρος του όλου, υποστηρίζοντας ακριβώς την αλληλεξάρτηση μεταξύ των πολιτιστικών και των φυσικών στοιχείων της.

 Όλες οι κοινωνικές επιστήμες χρησιμοποιούν τον όρο εξετάζοντας κατά περιοχή το αντικείμενό τους. Ο περιφεριστής ερευνητής θεωρεί πάντα μια υπό εξέταση περιοχή ως μέρος, μονάδα, ένα μικρόκοσμο κοινωνίας, που αποτελείται από ένα σύνολο συντελεστών που συναπαρτίζουν το σχέδιο λειτουργίας της του οποίου οι συντελεστές μπορούν να γίνουν κατανοητοί μόνο και εφόσον θεωρηθούν μέρος μιας γενικότερης περιοχής. Συνεπώς ο όρος καλύπτεται περισσότερο ως γεωγραφικός όπου στο ένα άκρο τοποθετείται η άποψη ότι η κοινωνία αποτελεί την αντανάκλαση του φυσικού περιβάλλοντος, (όπως πρεσβεύει ο Ratzel) με συνέπεια η περιοχή να θεωρείται ως ένα φωτογραφικό σύμπλεγμα κλίματος, τοπογραφίας, μορφολογίας εδάφους, ορυκτών κ.λπ. Στο άλλο δε άκρο τοποθετείται η θεωρία του Zimmerman περί προσωπικοτήτων των περιοχών (regional personalities) που πολλοί όμως γεωγράφοι την απορρίπτουν, θεωρώντας καλύτερη εξέταση την πραγματοποίηση σειράς συστηματικών μελετών δια μέσου της αναπτυσσόμενης κουλτούρας μιας περιοχής και όχι τόσο με την απλή ορθόδοξη παρατήρηση των διαφόρων σχηματισμών της επιφάνειας της περιοχής. Η ευρύτητα του φάσματος του περιφερισμού φαίνεται από το πλήθος των επιστημών που χρησιμοποιούν τον όρο όπως: η ανθρωπολογία , η βιολογία, η γεωγραφία, η γεωλογία, η γεωπονία, η εγκληματολογία, η ιστορία, η οικολογία, τα οικονομικά, η πολιτειολογία, η στατιστική, η ψυχολογία καθώς επίσης και φιλολογία που ασχολείται με ιδιαίτερες τοπικές λογοτεχνικές έρευνες. Ο περιφερισμός εξετάζεται από τις πολιτικές επιστήμες ως εκδήλωση κινήματος. Στην Ελληνική όρος απαντάται συχνά και ως Τοπικισμός. Λεξικό Κοινωνικών Επιστημών UNESCO τ.3ος σ.833-4
Μπερενγκάρια της Πορτογαλίας

Η Μπερεγκάρια της Πορτογαλίας (πορτογαλικά: Berengária de Portugal, δανικά: Berengária af Portugal, 1198 - 27 Μαρτίου 1221) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ινφάντα της Πορτογαλίας και βασίλισσα της Δανίας ως δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας ήταν πέμπτη κόρη και δέκατο από έντεκα παιδιά του βασιλιά της Πορτογαλίας Σάντσο Α΄ και της Ντούλσε της Αραγωνίας, μεγάλωσε ορφανή, αφού ο πατέρας της πέθανε το 1212, ενώ η μητέρα της είχε πεθάνει από το 1198.

 Οι Δανοί αγάπησαν πολύ την Μπερεγκάρια, της αφιέρωσαν πολλά τραγούδια, αλλά από την άλλη την κατηγόρησαν για τους υψηλούς φόρους του συζύγου της, οι οποίοι στην πραγματικότητα μπήκαν λόγω των πολεμικών επιχειρήσεων και όχι λόγω της βασίλισσας. Έκανε πολλές δωρεές σε εκκλησίες και μονές. Η Μπερεγκαρία, αφού γέννησε πρώτα τους τρεις επόμενους μελλοντικούς βασιλείς της Δανίας, πέθανε από τους πόνους στην γέννα. Τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Ρίνγκστεντ στη μία πλευρά του βασιλιά Βαλντεράμ Β΄· στην άλλη πλευρά είχε ταφεί η βασίλισσα Ντάγκμαρ. Οι δύο σύζυγοι του Βάλντεμαρ είχαν σημαντικό ρόλο στους μύθους και τις μπαλάντες της Δανίας: η Ντάγκμαρ περιγράφεται σαν ευσεβής και δημοφιλής ιδανική βασίλισσα, ενώ η Μπερεγκάρια σαν πολύ όμορφη και αλαζονική. Ο τάφος της ανοίχτηκε (1885), όπου βρέθηκαν μία τούφα μαλλιά, το κρανίο της και καλοσχηματισμένα οστά, τα οποία ήταν απόδειξη της ομορφιάς της, την περίοδο που βρισκόταν στην ζωή. Με τον σύζυγο της Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας παιδιά της ήταν : Ερρίκος Δ΄ της Δανίας Σοφία (1217 - 1247), παντρεύτηκε (1230) τον Ιωάννη Α΄, μάργραβο του Βρανδεμβούργου Άβελ της Δανίας Χριστόφορος Α΄ της Δανίας Μπερενγκάρια
Neoplan Cityliner

Το Neoplan Cityliner είναι λεωφορείο της Neoplan, το οποίο κατασκευάζεται από το 1971. Αρχικά κατασκευαζόταν στο εργαστάσιο της πόλης Πλάουεν, της Γερμανίας ενώ, πλέον, κατασκευάζεται στην Άγκυρα της Τουρκίας.

 Το Cityliner παρουσιάστηκε πρώτη φορά στο Μονακό το 1971. Είναι το πρώτο λεωφορείο του διαθέτει τουαλέτα και κουζίνα. Το 1973, το ύψος του λεωφορείου άλλαξε και έγινε 3.55μ και, επιπλέον, τα τζάμια του ήταν πλέον διπλά. Το 1985, ξεκίνησε η παραγωγή της τέταρτης γενιάς του Cityliner. To 1986, ξεκίνησε η παραγωγή του Cityliner από την Neoplan USA. Το λεωφορείο ήταν τριαξονικό και 13,7 μέτρων. Το 1990, άλλαξαν οι διαστάσεις του Cityliner προσθέτοντας 16 εκ. στο ύψος του και ο χώρος των αποσκευών ήταν 15.6 m³. Στα μέσα της δεκαετίας του '90 κατασκευάστηκε το μοντέλο N 118/3 (H), το οποίο είναι το πρώτο τριαξονικό λεωφορείο με μήκος μεγαλύτερο από 12 μέτρα. Συγκεκριμένα ήταν 15 μέτρα. Το 1995, με αφορμή την 60η επέτειο της Neoplan, κατασκευάστηκεν 60 Cityliner, των οποίων ο εξοπλισμός ήταν υψηλότερης ποιότητας από τα υπόλοιπα Cityliner. Το 1996, ξεκίνησε η παραγωγή του μοντέλου N 116/3 (H), το οποίο είναι 13,7 μέτρων. To 2001, η παραγωγή των Cityliner είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές του Euro 3. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε η παραγωγή των μοντέλων N 1116 (12 μέτρα), N 1116/3 (12 μέτρα) και N 1116/3HL (τριαξονικό, 13 μέτρα). Το 2003, παρουσιάστηκε η σειρά Comfort ή C του Cityliner. Το 2006, παρουσιάστηκε η έκδοση 2006 με αφορμή την 35η επέτειο του Cityliner. Το Cityliner έχει δύο εκδόσεις κινητήρων. Στον μικρό κινητήρα η ισχύς είναι 309 kW, οι ίπποι 420 και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.100. Σε αυτή την έκδοση το κιβώτιο ταχυτήτων είναι χειροκίνητο και έχει 6 ταχύτητες. Στην έκδοση με το μεγάλο κινητήρα η ισχύς είναι 338 kW, οι ίπποι 460 και η μέγιστη ροπή στρέψης είναι 2.300. Επίσης, σε αυτή την έκδοση το κιβώτιο ταχυτήτων είναι αυτόματο και έχει 12 ταχύτητες. Και στις δύο εκδόσεις, το λεωφορείο διαθέτει ABS, ASR, EBS, ESP, ACC και LGS. Από το 2014, ο κινητήρας του Cityliner είναι σύμφωνος με τις προδιαγραφές του Euro 6. Φυλλάδιο Cityliner
Κατάλογος πόλεων της Ελλάδας

Ο κατάλογος των πόλεων της Ελλάδας περιλαμβάνει τους οικισμούς της Ελλάδας με μόνιμο πληθυσμό άνω των 10.000 κατοίκων, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της Απογραφής του 2011, που διενήργησε η Ελληνική Στατιστική Αρχή.Στον κατάλογο δεν αναφέρονται τα λεγόμενα προάστια, δηλαδή οι «οικισμοί ή περιοχές που βρίσκονται στην περιφέρεια μιας πόλης, μακριά από το κέντρο της», οι πληθυσμοί τους όμως περιλαμβάνονται στον αναφερόμενο πληθυσμό της πόλης. Για παράδειγμα, η Καλλιθέα είναι νότιο προάστιο της Αθήνας και ο πληθυσμός της, 100.641 κάτοικοι, περιλαμβάνεται στον πληθυσμό της Αθήνας ο οποίος αναφέρεται στον κατάλογο.

 Οι αναφερόμενοι στον κατάλογο πληθυσμοί των πόλεων, δεν ταυτίζονται με τους πληθυσμούς των Δήμων της Ελλάδας στους οποίους διοικητικά ανήκουν. Σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, τα πολεοδομικά συγκροτήματα εκτείνονται εντός των διοικητικών ορίων ενός μόνου Δήμου και συνεπώς, οι αναφερόμενες πόλεις έχουν πληθυσμούς μικρότερους από τους πληθυσμούς των Δήμων στους οποίους ανήκουν. Εξαιρέσεις αποτελούν οι πόλεις της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, στις οποίες υπάρχουν πολυάριθμοι Δήμοι. Ο Πειραιάς ανήκει στο ενιαίο πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας. Σε περίπτωση όπου υπάρχει πόλη που περιλαμβάνει δύο ή και παραπάνω οικισμούς, Δημοτικές Ενότητες ή Δήμους, όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, τότε υπάρχει σχετική σημείωση και ο εμφανιζόμενος πληθυσμός της πόλης προκύπτει από το άθροισμα των σχετικών επιμέρους πληθυσμών. Σύνολο Πληθυσμού Χώρας
354 Ελεονώρα

Η Ελεονώρα (Eleonora) είναι πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 6,44. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Ελεονώρας υπολογίσθηκε σε 155,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 3,91 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,195 (από δεδομένα του IRAS). Η Ελεονώρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 17 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κώστας Τσίμας

Ο Κωνσταντίνος (Κώστας) Τσίμας (1936-29 Νοεμβρίου 2005) ήταν κορυφαίο στέλεχος του αντιδικτατορικού αγώνα και του ΠΑΚ (ψευδώνυμο στην Αντίσταση κατά της Χούντας: «Μάρκος»), στενός φίλος και συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου. Μετά από το 1981, ανέλαβε πολύ σημαντικές κρατικές θέσεις, μία από τις οποίες ήταν διοικητής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (Ε.Υ.Π.)

 Ο Κώστας Τσίμας γεννήθηκε στο Θεολόγο της Θάσου. Ο πατέρας του ήταν καπνεργάτης και δραστήριο μέλος του ΚΚΕ. Η οικογένειά του μετανάστευσε αρχικά στο Βέλγιο και στη συνέχεια στις ΗΠΑ, όπου σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης (New York City University) και ανέπτυξε πολυσχιδή επιχειρηματική και πολιτική δραστηριότητα. Γνώρισε τον Ανδρέα Παπανδρέου και έγινε στενός συνεργάτης του στα τέλη της δεκαετίας του '60, επί χούντας, και αρχικά ανέλαβε υπεύθυνος του ΠΑΚ Βορείου Αμερικής. Στη συνέχεια ήταν υπεύθυνος για τον ένοπλο κλάδο του ΠΑΚ. Ο ίδιος ο Τσίμας εκπαιδεύτηκε από τις μυστικές υπηρεσίες της Ανατολικής Γερμανίας σε στρατόπεδα στη Συρία και το Λίβανο σε θέματα κατασκοπίας και ανορθόδοξου πολέμου. Συνόδευσε τον Ανδρέα Παπανδρέου στην επιστροφή του στην Ελλάδα το 1974. Όταν ο Α. Παπανδρέου έγινε πρωθυπουργός, ο Τσίμας διατέλεσε διαδοχικά Γενικός Διευθυντής των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ) και Ειδικός Σύμβουλος Πρωθυπουργού από το 1981 έως το 1984, Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης το διάστημα 1984-1985, υπαρχηγός της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΚΥΠ) τα χρόνια 1985-1987, και ήταν ο πρώτος διοικητής κατά τη μετεξέλιξή της σε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) τα χρόνια 1987-1989, μάλιστα ήταν αυτός που επεξεργάστηκε το νομοσχέδιο πολιτικοποίησης και μεταμόρφωσης της ελληνικής μυστικής υπηρεσίας. Από το 1989 έως το 1994 ήταν Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, και το 1995 έγινε Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Εκλέχθηκε βουλευτής ΠΑΣΟΚ στον νομό Καβάλας στις εκλογικές αναμετρήσεις του 2000 και του 2004. Ήταν ένα καθαρά «ανδρεϊκό» στέλεχος, και δεν είχε ποτέ ιδιαίτερες σχέσεις με τον Κώστα Σημίτη. Νίκος Κλειτσίκας, «Κώστας Τσίμας - Σελίδες Ζωής. Αγώνες για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία», Προσκήνιο, Αθήνα 2004. www.nikosklitsikas.gr "Έφυγε ένας ακραιφνής ανδρεϊκός", Ελευθεροτυπία, 30/11/2005
Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2016-17

Η Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ 2016-17 αποτέλεσε το 45ο πρωτάθλημα στη Α΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Αναγέννηση/Ελπίδα Πάφου για τρίτη φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ 2016-17 συμμετείχαν 12 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας ΠΟΑΣΠ 2017-18. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2016-17. Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτιζαν στην δεύτερη και τρίτη θέση είχα δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2017, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περίοδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν: Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Πηγή: «Α΄ Κατηγορία 2016-2017». ΠΟΑΣΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 29 Απριλίου 2019. Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Σημείωση: 4Στην Χρυσομηλιά επιβλήθηκε ποινή αφαίρεσης 3 βαθμών. 5Ο Ευαγόρας ξεκίνησε το πρωτάθλημα με -3 βαθμούς. Ισοβαθμίες:αΑΕΚ-Ποσειδώνας 2-2, Ποσειδώνας-ΑΕΚ 0-0βΧρυσομηλιά-Ακρίτας 2-2, Ακρίτας-Χρυσομηλιά 0-1γΑ.Ε. Αμπελίτης-Μιλτιάδης 1-1, Μιλτιάδης-Α.Ε. Αμπελίτης 3-4 Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Πηγή: «Α΄ Κατηγορία 2016-2017». ΠΟΑΣΠ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Απριλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 30 Απριλίου 2019. Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ Κύπελλο ΠΟΑΣΠ 2016-17
Φιλίππη του Λουξεμβούργου

H Φιλίππη του Λουξεμβούργου (1252 - 6 Απριλίου 1311) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του κόμη του Μπαρ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Αινώ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου και της συζύγου του Μαργαρίτας του Μπαρ, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Μπαρ. Παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ του Αινώ, κόμη του Αινώ, της Ολλανδίας και της Ζηλανδίας. Δύο από τις εγγονές της, η Φιλίππη του Αινώ και η Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ, έγιναν με τους γάμους τους βασίλισσες αντίστοιχα της Αγγλίας και της Γερμανίας. Με τον γάμο της με τον Ιωάννη Β΄ των Αβέν κόμη του Αινώ, της Ολλανδίας & της Ζηλανδίας, παιδιά της ήταν: Ιωάννης απεβ. 1302, κύρος του Μπωμόν, σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον των Γάλλων (11 Ιουλίου 1302) Ερρίκος απεβ. 1303, ιερέας (canon) στο Καμπραί. Γουλιέλμος Α΄ π.1286-1337, κόμης του Αινώ. Μαργαρίτα Β΄, κόμισσα του Αινώ, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Δ΄ της Γερμανίας. Φιλίππη, παντρεύτηκε τον Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας. Ιωάννης 1288-1356, κύριος του Μπωμόν. Μαργαρίτα απεβ. 1342, παντρεύτηκε τον Ροβέρτο Β΄ κόμη του Αρτουά, που σκοτώθηκε στην μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών (11 Ιουλίου 1302) Αλίκη απεβ. 1317, παντρεύτηκε (1290) τον Ρογήρο Μπιγκόντ 5ο κόμη του Νόρφολκ, με τον οποίο δεν απέκτησε παιδιά. Ισαβέλλα απεβ. 1305, παντρεύτηκε τον Ραούλ του Κλερμόν, κύριο του Νεσλ, που σκοτώθηκε στην μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών (11 Ιουλίου 1302). Ιωάννα, μοναχή στο Φοντανέλ. Μαρία 1280–1354, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ δούκα του Μπουρμπόν. Ματθίλδη, μοναχή. M. A. Pollock, Scotland, England and France After the Loss of Normandy, 1204-1296, (The Boydell Press, 2015) Φιλίππη του Λουξεμβούργου
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου παρά το φρέαρ

Ευαγγελισμός της Θεοτόκου παρά το φρέαρ είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας κατά τον οποίο η Θεοτόκος κρατώντας υδρία στέκεται κοντά σε πηγάδι, ενώ πάνω από αυτήν πετάει ένας άγγελος. Η Παρθένος δεν βλέπει τον άγγελο αλλά είναι έκπληκτη από το άγγελμα.

 Πρόκειται για θέμα αντλημένο από την απόκρυφη χριστιανική γραμματεία και το Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου. Άλλη πηγή είναι το αρμενικό απόκρυφο της Παιδικής ηλικίας του Κυρίου (5ο κεφ). Σύμφωνα με αυτό η Παναγία πηγαίνοντας να αντλήσει νερό άκουσε τη φωνή του αγγέλου και εξέλαβε αυτή ως δαιμονική, και τότε επικαλέσθηκε τον Θεό του Ισραήλ για να την προστατεύσει. Για πρώτη φορά απαντάται το θέμα στο τέλος του 5ου αι. σε ελεφάντινο δίπτυχο του καθεδρικού ναού του Μιλάνου. Τον 6ο αι. σε φιαλίδια (ευλογίας) της Μόντσα βρίσκουμε το θέμα αυτό. Αργότερα σε χειρόγραφο του Φυσιολόγου και μάλιστα στα μωσαϊκά. Επίσης σε ψηφιδωτά της αγίας Σοφίας του Κιέβου, της μονής Δαφνίου και του Αγίου Μάρκου της Βενετίας. Τον 12ο αιώνα στο ψηφιδωτό της Καπέλλας Παλατίνας, της Μαρτοράνας και της Μητροπόλεως του Μονρεάλε στη Σικελία. Τον 14ο αι. στη Μονή Χώρας της Κωνσταντινούπολης. Στον Άγιο Κλήμεντα Αχρίδος και στη Σούσιτσα την Παναγία η οποία στέκεται κοντά στο πηγάδι κρατάνε δύο εκατέροθεν γυναίκες. Ίσως είναι προσωποποιήσεις. Κωνσταντίνος Δ. Καλοκύρης, Η Θεοτόκος εις την εικονογραφίαν Ανατολής και Δύσεως. Θεσσαλονίκη: Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, 1972
Κάμιεν Κραγένσκι

Το Κάμιεν Κραγένσκι (πολωνικά: Kamień Krajeński, γερμανικά: Kamin in Westpreußen‎), μεταξύ 1920-1945 Κάμιεν Πομόρσκι (Kamień Pomorski), είναι πόλη του Πόβιατ Σεμπούλνο, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της βόρειας Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 2.338 κάτοικοι (2020). Βρίσκεται στην εθνοπολιτιστική περιοχή Κράινα.

 Η πρώτη ιστορική καταγραφή του Κάμιεν προέρχεται από το 1107. Το όνομά του σημαίνει «πέτρα» στα πολωνικά. Ήταν έδρα ενός καστελάτου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου του Βασιλείου της Πολωνίας. Τον 13ο αιώνα ανήκε στον Αρχιεπίσκοπο του Γκνιέζνο. Καταλήφθηκε για λίγο από τους Τεύτονες Ιππότες το 1339 πριν επιστρέψει στην Πολωνία. Το 1359, έλαβε δημοτικά δικαιώματα από τον Αρχιεπίσκοπο Γιαρόσουαφ Μπογκόρια. Λίγο μετά χτίστηκε ένα αμυντικό κάστρο που επέζησε μέχρι το 1721. Διοικητικά βρισκόταν στο Πόβιατ Νάκουο στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, το Κάμιεν προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας και με το γερμανοποιημένο όνομα Kamin (Κάμιν), αποτελούσε μέρος του Κράις Φλάτοφ στην πρωσική επαρχία της Δυτικής Πρωσίας. Από το 1871 ανήκε στη Γερμανική Αυτοκρατορία. Σύμφωνα με την απογραφή του 1910, το Κάμιν είχε πληθυσμό 1.547 κατοίκων, εκ των οποίων οι 1.312 (84,8%) ήταν Γερμανοί.Το 1920, το ανατολικό τμήμα της περιοχής, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Κάμιεν, Βιέντσμπορκ και Σεμπούλνο Κραγένσκιε, που είχε 30.516 κατοίκους (συμπεριλαμβανομένων 8.600 Πολωνών) επανενσωματώθηκε στη νεοσύστατη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία μετά τη Συνθήκη των Βερσαλλιών. Η πόλη έγινε μέρος του Πόβιατ Σεμπούλνο. Μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία, το Πόβιατ Σεμπούλνο προσαρτήθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία το 1939 και έγινε μέρος του Κράις Σέμπελμπουργκ. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, οι Πολωνοί υπέστησαν διώξεις, μαζικές συλλήψεις, απελάσεις και σφαγές. Πολλοί Πολωνοί φυλακίστηκαν σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Ράντζιμ και σε μια φυλακή που ιδρύθηκε από τους Selbstschutz στο Σεμπούλνο Κραγένσκιε και αργότερα δολοφονήθηκαν εκεί ή απελάθηκαν σε άλλα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μαζικές συλλήψεις Πολωνών πραγματοποιήθηκαν από τον Σεπτέμβριο του 1939. Το 1945, η πόλη αποκαταστάθηκε στην Πολωνία.
Σάντρο Βίζερ

Ο Σάντρο Βίζερ (γεννημένος στις 3 Φεβρουαρίου 1993 στη Βαντούζ) είναι ποδοσφαιριστής από το Λίχτενσταϊν, ο οποίος έχει αγωνιστεί στη γερμανική Μπούντεσλιγκα, την Αυστρία και την Ελβετία.

 Ο Βίζερ ξεκίνησε την καριέρα του ως νέος στην ΦΚ Τρίσεν από την οποία μετακινήθηκε στην ομάδα της πρωτεύουσας του Λίχτενσταϊν, ΦΚ Βαντούζ. Το 2006 συνέχισε την καριέρα του ως νέος στην ΦΚ Βασιλεία αγωνιζόμενος στις ηλικιακές κατηγορίες U16, U18 και U21 του ελβετικού συλλόγου. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στα 18ά του γενέθλια. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα στις 20 Μαρτίου 2011 σε μια νίκη με 2–1 εκτός έδρας επί της Γκρασχόπερς Ζυρίχης. Με το τέλος της σεζόν 2010–11 της Ελβετικής Σούπερ Λίγκα, ο Σάντρο Βίζερ κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή με τη ΦΚ Βασιλεία. Ο Βίζερ όντας γεννημένος το 1993, μπορούσε να αγωνιστεί με την νεοσύστατη ομάδα U19 της Βασιλείας στο NextGen Series της σεζόν 2011–12. Ο πρώτος αγώνας στον οποίο αγωνίστηκε ήταν αυτός απέναντι στην Τότεναμ Χότσπερ στις 17 Αυγούστου 2011.Στις 27 Δεκεμβρίου 2011 η Βασιλεία ανακοίνωσε πως ο Βίζερ θα έπαιρνε μεταγραφή για την γερμανική Χόφενχαϊμ 1899 στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 2012. Αποτελεί μέλος της Εθνικής Λίχτενσταϊν με την οποία μετρά 11 συμμετοχές. Ο Βίζερ έλαβε την πρώτη του κλήση για την ανδρική εθνική ομάδα της χώρας του το 2009, ενώ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του απέναντι στην Ισλανδία στις 11 Αυγούστου 2010. Βασιλεία Πρωταθλητής Ελβετίας στην ηλικιακή κατηγορία U18: 2009–10 Πρωταθλητής της Ελβετικής Σούπερ Λιγκ: 2011 Προφίλ από την ΦΚ Βασιλεία (Γερμανικά) Προφίλ στην ιστοσελίδα της Ελβετικής Φούτμπολ Λιγκ (Γερμανικά) Προφίλ στον ιστότοπο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας του Λίχτενσταϊν (Γερμανικά)
Ξενοφών Γρηγόρης

Ο Ξενοφών Γρηγόρης (Σπανοχώρι Λευκάδας 1902-1988) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός της Αριστεράς. Ήταν βουλευτής Λευκάδας έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 1963 και έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 1964 με απόφαση του Εκλογοδικείου, τον Ιούλιο του του 1964 Ήταν παντρεμένος με τη Χαρίκλεια και απέκτησαν 3 παιδιά το Γιώργο,την Έμη και την Παναγιώτα.

 Καταγόταν από φτωχική οικογένεια της Λευκάδας. Φοίτησε στο Γυμνάσιο της Χώρας στα 1914 και σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Αρνήθηκε να συνεχίσει τις σπουδές του στις ΗΠΑ με υποτροφία του ιδρύματος Ροκφέλερ. Αφοσιώθηκε με ευθύνη στο λειτούργημά του και σε ολόκληρο το νησί όταν έλεγαν "ο γιατρός" εννοούσαν τον ίδιο. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 έλαβε μέρος και προσέφερε τις υπηρεσίες του. Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση εναντίον των Ναζί (και ως γραμματέας του ΕΑΜ Λευκάδας) έπειτα από την εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα, το 1941. Παράλληλα μερίμνησε για τη δημιουργία ιατρείων και κέντρων εμβολιασμού αλλά και για τη συγκρότηση ενόπλων ομάδων κατά των κατακτητών. Για την τελευταία του δράση φυλακίστηκε στην απομόνωση από τους Ιταλούς επί πέντε μήνες. Την περίοδο εκείνη προσβλήθηκε από φυματίωση και η υγεία του επιδεινώθηκε από τον εκτοπισμό του μετά την απελευθέρωση. Πολιτεύτηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του και εξελέγη βουλευτής με την ΕΔΑ το 1963 και το 1964. Κατά την επταετία της χούντας, ο Ξενοφών Γρηγόρης και η σύζυγός του, Χαρίκλεια, υπέστησαν νέες εξορίες στη Γυάρο και στη Λέρο. Το 1970 εξαιτίας "ανηκέστου βλάβης της υγείας του" επέστρεψε από την εξορία στη Λευκάδα, όπου συνέχισε να ασκεί το ιατρικό του λειτούργημα αφιλοκερδώς (σε πολλές περιπτώσεις πλήρωνε ο ίδιος για τα φάρμακα των ασθενών του). Πέθανε στις 4 Μαΐου 1988 σε ηλικία 86 ετών. Το ιατρικό υλικό του (ανάμεσα στο οποίο και το μικροσκόπιο που χρησιμοποιούσε), δωρίστηκαν στη Χαραμόγλειο Βιβλιοθήκη από την κόρη του Ξενοφώντα, Παναγιώτα Γρηγόρη. Άρθρα και ομιλίες των: Απόστολου Μαργέλη, Γιώργου Κτενά, Πάνου Σταματέλου, Γιάννη Αθηνιώτη, από το έργο – αφιέρωμα του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας (2001). Σύλλογος Λευκαδίων Ηλιούπολης «Η Φανερωμένη», Ημερολόγιο 2001. Προσωπικότητες της Λευκάδας του 19ου και του 20ού αιώνα. Αφιέρωμα: Ξενοφώντας Γρηγόρης, ο Γιατρός, ο Άνθρωπος -Α΄Μέρος, Βιολέττας Σάντα, εφ. Λευκαδίτικα Νέα, ανάκτηση 29 Ιουνίου 2013. Αφιέρωμα στον Ξενοφώντα Γρηγόρη, 2ο μέρος, ανάκτηση 29-6-2013 Ξενοφών Γρηγόρης στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.
Ζαν Λερέ

Ο Ζαν Λερέ (γαλλικά: Jean Leray, γεννήθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1906 και απεβίωσε στις 10 Νοεμβρίου 1998)ήταν Γάλλος μαθηματικός, ο οποίος ασχολήθηκε τόσο με τις μερικές διαφορικές εξισώσεις όσο και με την αλγεβρική τοπολογία.

 Γεννήθηκε στο Chantenay-sur-Loire (σήμερα τμήμα της Νάντης). Σπούδασε στην École Normale Supérieure από το 1926 έως το 1929. Έλαβε το διδακτορικό του το 1933. Το 1934 ο Λερέ δημοσίευσε μια σημαντική εργασία που θεμελίωσε τη μελέτη των ασθενών λύσεων των εξισώσεων Navier-Stokes. Την ίδια χρονιά, μαζί με τον Ιούλιο Σόντερ ανακάλυψαν ένα τοπολογικό αναλλοίωτο, που σήμερα ονομάζεται βαθμός Λερέ-Σόντερ, το οποίο εφάρμοσαν για να αποδείξουν την ύπαρξη λύσεων για τις μερικές διαφορικές εξισώσεις που στερούνται μοναδικότητας. Από το 1938 έως το 1939 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Νανσί. Δεν εντάχθηκε στην ομάδα Μπουρμπακί, αν και ήταν κοντά με τους ιδρυτές της. Το κύριο έργο του στην τοπολογία πραγματοποιήθηκε ενώ βρισκόταν σε στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου στο Έντελμπαχ της Αυστρίας από το 1940 έως το 1945. Έκρυψε την εξειδίκευσή του στις διαφορικές εξισώσεις, φοβούμενος ότι οι συνδέσεις του με τα εφαρμοσμένα μαθηματικά θα μπορούσαν να τον αναγκάσουν να αναλάβει πολεμική δράση. Το έργο του Λερέ κατά την περίοδο αυτή αποδείχθηκε καθοριστικό για την ανάπτυξη των φασματικών ακολουθιών και των κυψελών. Στη συνέχεια αναπτύχθηκαν από πολλούς άλλους, και το καθένα ξεχωριστά έγινε ένα σημαντικό εργαλείο στην ομολογική άλγεβρα. Επέστρεψε στην εργασία πάνω στις μερικές διαφορικές εξισώσεις από το 1950 περίπου. Ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού από το 1945 έως το 1947 και στη συνέχεια στο κολλέγιο της Γαλλίας μέχρι το 1978. Του απονεμήθηκε το βραβείο Μαλάξα (Ρουμανία, 1938), το Μεγάλο Βραβείο Μαθηματικών Επιστημών (Γαλλική Ακαδημία Επιστημών, 1940), το Βραβείο Φελτρινέλι (Accademia dei Lincei, 1971), το Βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά (Ισραήλ, 1979) και το Χρυσό Μετάλλιο Λομονόσοφ (Μόσχα, 1988). Εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας το 1959 και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών το 1965. "Jean Leray (1906–1998)", by Armand Borel, Gennadi M. Henkin, and Πίτερ Λαξ, Σημειώσεις της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας, vol. 47, no. 3, March 2000. Jean Leray Short biography
Ριτσέζα της Πολωνίας, βασίλισσα της Ουγγαρίας

Η Ρίχετσα/Ρίξα ή Αδελαΐδα, πολων. Richeza Piasta (11ος αι.) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πολωνίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Μιέσκο Β΄ Λάμπερτ βασιλιά της Πολωνίας και της πρώτης συζύγου του Ρίχετσας των Ετσονιδών, κόρης του Έτσο παλατινού κόμη της Λοθαριγγίας. Η σύζυγος του Έτσο, η ΜΑτθίλδη των Οθωνιδών, ήταν κόρη του Όθωνα Β΄ της Γερμανίας και της Θεοφανούς των Σκληρών. ΠΑραδοσιακά αποκαλείται Ρίχετσα, αλλά οι πηγές της εποχής της δεν επιβεβαιώνουν το όνομα αυτό. Στην εποχή μας θεωρούμε ότι την αποκαλούσαν Αδελαΐδα. Το διάστημα 1039-43 παντρεύτηκε τον Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας, που είχε υπηρετήσει τον πατέρα της και είχε λάβει μέρος στην εκστρατεία του Μιέσκο Β΄ εναντίον των παγανιστικών φυλών της Πομερανίας. Το 1048 ο σύζυγός της έλαβε το 1/3 της Ουγγαρίας (Tercia pars Regni) ως πρόσοδο (appanage) από τον αδελφό του Ανδρέα Α΄ και το ζεύγος μετακινήθηκε στην Ουγγαρία. Στις 6 Οκτωβρίου 1060 ο σύζυγός της, αφού νίκησε τον αδελφό του, στέφθηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας. Παντρεύτηκε τον Μπέλα Α΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα: Γκέζα Α΄ π. 1040-1077, βασιλιάς της Ουγγαρίας. Λαδίσλαος Α΄ π. 1040-1095, βασιλιάς της Ουγγαρίας. Λάμπερτ απεβ. π. 1096, δούκας του 1/3 της Ουγγαρίας. Σοφία π. 1050-1095, παντρεύτηκε πρώτα τον Ούλρικ Α΄ της Βαϊμάρης-Ορλαμύντε, μάργραβο της Καρνιόλης και μετά τον Μάγκνους των Μπίλλουνκ, δούκα της Σαξονίας. Ευφημία, παντρεύτηκε τον Όθωνα Α΄ των Πρεμυσλιδών πρίγκιπα του Ολομόουτς. Ελένη, παντρεύτηκε τον Δημήτριο-Ζβονιμίρ της Κροατίας. (ανώνυμη), παντρεύτηκε τον Λάμπερτ των Χοντ-Παζμάνυ, ευγενή της Ουγγαρίας. Λάνκα, παντρεύτηκε τον Ροστισλάβ των Ρουρικιδών πρίγκιπα τού Τμουταρακάν. Kristó, Gyula - Makk, Ferenc: Az Árpád-ház uralkodói (IPC Könyvek, 1996) Korai Magyar Történeti Lexikon (9-14. század), főszerkesztő: Kristó, Gyula, szerkesztők: Engel, Pál és Makk, Ferenc (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1994) Magyarország Történeti Kronológiája I. – A kezdetektől 1526-ig, főszerkesztő: Benda, Kálmán (Akadémiai Kiadó, Budapest, 1981)
Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ

Ο Ρόμπερτ Άντονι Ροντρίγκεζ (Robert Anthony Rodriguez, 20 Ιουνίου 1968) είναι Αμερικανός (μεξικάνικης καταγωγής) σκηνοθέτηςκαι σεναριογράφος γνωστός για την ικανότητα του να φτιάχνει επικερδείς και δημοφιλείς ταινίες με πολύ μικρούς προϋπολογισμούς και σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα. Ο Ροντρίγκεζ έχει γυρίσει τις περισσότερες ταινίες του στο Τέξας και στο Μεξικό.

 Ο Ροντρίγκεζ όχι μόνο κάνει την παραγωγή, τη σκηνοθεσία και το σενάριο των ταινιών του, αλλά πολύ συχνά δουλευέι και σαν μοντέρ, διευθυντής φωτογραφίας, οπερατέρ, χειριστής steadicam, συνθέτης, υπεύθυνος ειδικών εφέ και μοντέρ ήχου. Η ανάμιξη του αυτή σε τόσους πολλούς τομείς μια κινηματογραφικής παραγωγής του απέφερε το ψευδώνυμο "one-man film crew" (κινηματογραφικό συνεργείο του ενός ατόμου). Αποκαλεί τον τρόπο που κάνει ταινίες "Mariachi-style" (μια αναφορά στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, το El Mariachi), κάτι που όπως έχει γράψει σε βιβλίο του σημαίνει οτι πρέπει να χρησιμοποιείς "τη δημιουργικότητα και όχι το χρήμα για να λύσεις προβήματα". Καμία του ταινία δεν έχει υπερβεί σε προϋπολογισμό τα 40 εκατομμύρια δολλάρια, ποσό σχετικά μικρό για Χολυγουντιανές παραγωγές. Sin City 2 (2008) (προ-παραγωγή) Sin City 3 (2008) (προ-παραγωγή) Grindhouse (2007) (τμήμα "Planet Terror") (ψεύτικο trailer "Machete") The Adventures of Sharkboy and Lavagirl 3-D (2005) Sin City (2005) Once Upon a Time in Mexico (2003) Spy Kids 3-D: Game Over (2003) Spy Kids 2: Island of Lost Dreams (2002) Spy Kids (2001) The Faculty (1998) From Dusk Till Dawn (1996) Four Rooms (1995) (τμήμα "The Misbehavers") Desperado (1995) Roadracers (1994) (TV) El Mariachi (1992) Bedhead (1991) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Robert Rodriguez στο Wikimedia Commons Ο Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ στο Cine.gr Ο Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ στο Cinescape Ο Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ στο The Independents
Πούντα Κάνα

Η Πούντα Κάνα (ισπανικά: Punta Cana) είναι τουριστική κωμόπολη στην ανατολικότερη επαρχία της Δομινικανής Δημοκρατίας, La Altagracia. Η περιοχή διαθέτει παραλίες που βρέχονται ταυτόχρονα και από τον Ατλαντικό ωκεανό και την Καραϊβική. Έχει πληθυσμό που εκτιμάται κοντά στους 50.000 κατοίκους.

 Η Πούντα Κάνα είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός στην Δομινικανή Δημοκρατία. Η περιοχή προσφέρει δραστηριότητες οι οποίες πραγματοποιούνται στο νερό όπως ταχυπλοΐα, κρουαζιέρες, κατάδυση, κολύμπι με καρχαρίες και σαλάχια, παρακολούθηση φαλαινών και δελφινιών, ψάρεμα καθώς και ziplinning και καταμαράν. Η κωμόπολη έχει εύκολη πρόσβαση στην πρωτεύουσα Σάντο Ντομίγκο καθώς και στην επαρχία της Σαμάνα, στην οποία έγιναν τα γυρίσματα του Survivor 2017. Η κωμόπολη περιλαμβάνει και πολλά κέντρα ψυχαγωγίας όπως το Puntacana Resort and Club, το Cap Cana και το Coco Bongo.
Φραγκίσκος Αδόλφος του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ

Ο Φραγκίσκος Αδόλφος, γερμ. Franz Adolf (7 Ιουλίου 1724 - 22 Απριλίου 1784) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (ονομαστικά μόνο) του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ.

 Ήταν ο τρίτος γιος του Βίκτωρα Α΄, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόιμ και της Καρλόττας Λουίζας, κόρης του Γουλιέλμου Μαυρίκιου, κόμη του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν-Μπίρσταϊν. Το 1784 απεβίωσε στο Χάλλε επί του Ζάαλε σε ηλικία 60 ετών. Νυμφεύτηκε το 1762 τη Μαρία Ιωσήφα από τη Σιλεσία, κόρη του Ιωάννη-Βόλφγκανγκ, κόμη του Χάσλινγκεν. Είχαν τέκνα: Βίκτωρ Φρειδερίκος 1764-1767 Καρλόττα Λουίζα 1766-1776 Φρειδερίκος Φραγκίσκος Χριστόφορος 1769-1807, νυμφεύτηκε την Ιωάννα Αμαλία Καρολίνα Βέσταρπ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και δόθηκε ο τίτλος του κόμη/κόμισσας του Βέσταρπ σε αυτήν και τα τέκνα της: Λουδοβίκος Φρειδερίκος Βίκτωρ 1791-1850, νυμφεύτηκε τη Φραγκίσκη του Λαβέρν-Πεγκιγιέν Κάρολος Βίκτωρ 1834-1872, κόμης του Βέσταρπ Βίκτωρ 1868-1947, κόμης του Βέσταρπ Κάρολος Ιωακείμ 1926-1957, κόμης του Βέσταρπ Βίκτωρ Ουρβάνος 1958-1992, κόμης του Βέσταρπ Μάρκος Ιωακείμ 1998, κόμης του Βέσταρπ. Ο άρρην εκ πρωτοτοκίας εκπρόσωπος του Οίκου. Κάρολος Βίκτωρ Αδόλφος 1796-1850, νυμφεύτηκε την Παυλίνα, βαρόνη του Μύφλινγκ και έχει απογόνους ως τις ημέρες μας Βικτώρια Αμαλία Ερνεστίνη 1772-1817, παντρεύτηκε πρώτα τον Κάρολο (γιο του Γουλιέλμου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ) και μετά τον Φραγκίσκο, κόμη του Βίμπφεν Αδόλφος Κάρολος Αλβέρτος 1773-1776 Λεοπόλδος Λουδοβίκος 1775-1776 Μαρία Ερριέττα 1779-1780 Morganatic and Unequal Marriages in German Law Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the Counts of Westarp". Genealogy.EU
Κόλπος του Μανάρ

Ο Κόλπος του Μανάρ (Gulf of Mannar) είναι ένας μεγάλος κόλπος του Ινδικού ωκεανού, που αποτελεί μέρος της λεγόμενης Θάλασσας των Λακκαδίβων. Βρίσκεται ανάμεσα στο νοτιότερο μέρος της ανατολικής ακτής της Ινδίας και στη δυτική ακτή της Σρι Λάνκα. Η αλυσίδα χαμηλών νησιών και υφάλων που είναι γνωστή ως Γέφυρα του Αδάμ (ή Ραμσέθου) και περιλαμβάνει και την ομώνυμη νήσο, διαχωρίζει τον κόλπο του Μανάρ από τον κόλπο του Παλκ στα βόρεια. Ο κόλπος είναι γνωστός από την αρχαιότητα για την αλιεία μαργαριταριών, ενώ σε αυτόν βρίσκονται αλικόρες.

 Ο κόλπος του Μανάρ έχει έκταση 10.500 τετρ. χιλιόμετρα, μέγιστο μήκος 160 χιλιόμετρα και πλάτος 130 έως 275 χιλιόμετρα. Το μέσο βάθος του ανέρχεται σε 1335 μέτρα. Οι ποταμοί Μαλβαθού Όγια (Αρούβι Άρου) της Σρι Λάνκα και Θαμιραμπαράνι της νότιας Ινδίας εκβάλλουν στον κόλπο. Ο κόλπος του Μανάρ είναι εδώ και τουλάχιστον δύο χιλιάδες χρόνια γνωστός για τα μαργαριτοφόρα μαλάκια των ειδών Pinctada radiata και Pinctada fucata. Ο Ρωμαίος φυσιοδίφης Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (23-79) επαίνεσε την αλιεία μαργαριταριών του κόλπου ως μία από τις παραγωγικότερες στον κόσμο. Παρά το ότι πλέον η εύρεση φυσικών μαργαριταριών θεωρείται πλέον υπερβολικά ακριβή στα περισσότερα μέρη του κόσμου και έχει αντικατασταθεί από την παραγωγή καλλιεργούμενων μαργαριτοφόρων, στον κόλπο του Μανάρ συνεχίζεται να διεξάγεται ακόμα.Τα κυριότερα λιμάνια στον κόλπο είναι το Κολόμπο στη Σρι Λάνκα και το Τουτικορίν στο Ταμίλ Ναντού της Ινδίας. Αν και αυτά τα δύο λιμάνια μπορούν να δεχθούν πλοία με μεγάλο βύθισμα, μόνο πλοία με αρκετά μικρό βύθισμα μπορούν να περάσουν από τη Γέφυρα του Αδάμ. Τον Ιούλιο του 2005 η ινδική κυβέρνηση επεχείρησε να προχωρήσει το σχέδιο για τη διάνοιξη βαθιού διαύλου εκεί, που θα ένωνε τον κόλπο του Μανάρ με τον κόλπο της Βεγγάλης. Οι υπέρμαχοι του σχεδίου τονίζουν τα ωφέλη μιας απευθείας θαλάσσιας συγκοινωνίας χωρίς να χρειάζεται τα πλοία να περιπλέουν τη Σρι Λάνκα, ενώ οι οικολόγοι έχουν προειδοποιήσει για τη ζημιά που θα προκαλούσε αυτό το σχέδιο στη θαλάσσια ζωή και στα αλιευτικά πεδία του κόλπου του Παλκ και του κόλπου του Μανάρ.
Ps (Unix)

Στα πιο πολλά λειτουργικά συστήματα βασισμένα στο Unix, το πρόγραμμα ps εμφανίζει τις διεργασίες που εκτελούνται εκείνη τη στιγμή. Ένα σχετικό εργαλείο του Unix, το top, εμφανίζει σε πραγματικό χρόνο πληροφορίες για τις διεργασίες που εκτελούνται. Η εντολή ps είναι παρόμοια με την εντολή tasklist των Microsoft Windows. Στο Windows PowerShell, η ps είναι ένα προκαθορισμένο ψευδώνυμο για το cmdlet Get-Process, το οποίο έχει την ίδια λειτουργία.

 # ps PID TTY TIME CMD 7431 pts/0 00:00:00 su 7434 pts/0 00:00:00 bash 18585 pts/0 00:00:00 ps Ο χρήστης μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει την εντολή ps σε συνδυασμό με την εντολή grep για να βρει πληροφορίες για μια συγκεκριμένη διεργασία, όπως ο κωδικός διεργασίας της (process id). Για παράδειγμα: # ps -A | grep firefox-bin 11778 ? 02:40:08 firefox-bin 11779 ? 00:00:00 firefox-bin Εμφανίζει κάθε διεργασία που τρέχει σαν root (κατευθείαν ή έμμεσα) σε τρόπο εμφάνισης χρήστη: # ps -U root -u root u USER PID %CPU %MEM VSZ RSS TTY STAT START TIME COMMAND root 1 0.0 0.0 10348 640 ? Ss 2009 0:06 init [5] Η ps έχει πολλές επιλογές. Σε λειτουργικά συστήματα που υποστηρίζουν τα πρότυπα SUS και POSIX, η ps συνήθως εκτελείται με τις επιλογές -ef, όπου η "-e" επιλέγει κάθε ("every") διεργασία και η "-f" σημαίνει πλήρη ("full") εμφάνιση εξόδου. Άλλη μια συνηθισμένη επιλογή είναι η -l, η οποία ορίζει την εκτεταμένη ("long") εμφάνιση. Τα πιο πολλά συστήματα που προήλθαν από το BSD δεν δέχονται τις επιλογές των προτύπων SUS και POSIX λόγω συγκρούσεων για ιστορικούς λόγους (για παράδειγμα, οι επιλογές "e" ή "-e" θα εμφανίσουν τις μεταβλητές περιβάλλοντος). Σε αυτά τα συστήματα η ps συνήθως εκτελείται με τις μη-πρότυπες επιλογές aux, με την "a" να εμφανίζει τη λίστα όλων των διεργασιών στο τερματικό (συμπεριλαμβανομένων και άλλων χρηστών), την "x" να εμφανίζει όλες τις διεργασίες χωρίς τερματικά να τις ελέγχουν, και η "u" προσθέτει μια στήλη με το χρήστη που ελέγχει κάθε διεργασία. Για μέγιστη συμβατότητα, όταν χρησιμοποιείται αυτή η σύνταξη, δεν υπάρχει "-" μπροστά από το "aux". Επίσης μπορεί να προστεθεί το 'ww' μετά το aux, όπως στην "ps auxww" για πλήρεις πληροφορίες για κάθε διεργασία, που περιλαμβάνει και όλες τις παραμέτρους της. Κατάλογος βοηθημάτων του Unix top pstree pgrep kill ps — Ορισμός από το Single Unix Specification (Αγγλικά) Η εντολή ps δείχνει όλες τις διεργασίες που τρέχουν στο Linux Αρχειοθετήθηκε 2013-10-05 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
Α.Σ. Έβρος Σουφλίου

Ο Αθλητικός Σύλλογος Έβρος Σουφλίου είναι ιστορικός αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1928 στο Σουφλί του Έβρου. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου και από την ίδρυσή του διαθέτει ποδοσφαιρικό τμήμα, ενώ στο παρελθόν δραστηριοποιούταν επίσημα και στα αθλήματα του στίβου, της καλαθοσφαίρισης και της πετοσφαίρισης. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Έβρου και έχει παρουσία στα πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και Δ΄ Εθνικής. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Σουφλίου «Δημήτρης Μπακιρτζής».

 Ο Έβρος Σουφλίου ξεκίνησε την επίσημη αγωνιστική του πορεία από τα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Θράκης, αγωνιζόμενος μαζί με τα σωματεία των νομών Ροδόπης και Ξάνθης. Το 1969 μαζί με τα υπόλοιπα σωματεία του Έβρου ίδρυσαν την Ε.Π.Σ. Έβρου, αποτελώντας 1 από τα 14 συνολικά ιδρυτικά της σωματεία.Η πρώτη παρουσία του σε εθνικό επίπεδο σημειώνεται τη σεζόν 1982-83, όποτε και συμμετείχε στο νεοσύστατο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, την μετέπειτα Δ΄ Εθνική. Μάλιστα τερμάτισε στην 9η θέση σε σύνολο 19 ομάδων του 7ου Ομίλου και κέρδισε την παραμονή του, ωστόσο όμως υποβιβάστηκε την επόμενη σεζόν, 1983-84. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής εκ νέου τις χρονιές 1987-88, 1991-92, 2006-07, 2009-10, 2010-11, 2011-12 και 2012-13.Με την αναδιάρθρωση του 2013 κατά την οποία καταργήθηκε η Δ΄ Εθνική, κέρδισε την ιστορική άνοδο στην νεοσύστατη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Στην Γ΄ Εθνική παρέμεινε για 3 αγωνιστικές περιόδους, από τη σεζόν 2013-14 μέχρι και τη σεζόν 2015-16. Στον πρώτο αγώνα της ιστορίας του στην Γ΄ Εθνική αντιμετώπισε τον Π.Ο. Μουδανιών εντός έδρας στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος στις 22 Σεπτεμβρίου του 2013 και πανηγύρισε τη νίκη με 2-0. 4 Πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Έβρου: 1986-87, 1990-91, 2005-06, 2008-09. 6 Κύπελλα Ε.Π.Σ. Έβρου: 2008-09, 2009-10, 2010-11, 2011-12, 2012-13, 2015-16. Από την ίδρυσή του διατηρούσε επίσης και τμήμα στίβου, ενώ αργότερα ίδρυσε και τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης. Μάλιστα το τμήμα βόλει του συλλόγου υπήρξε ιδρυτικό σωματείο της Ένωσης Σωματείων Πετοσφαίρισης Θράκης το 1983, σημερινή Ένωσης Σωματείων Πετοσφαίρισης Θράκης-Ανατολικής Μακεδονίας.Το 1989 αποσχίστηκαν από το σύλλογο και έκτοτε δραστηριοποιούνται υπό τη σκέπη του «Αθλητικού Συλλόγου Αθλοπαιδιών (Α.Σ.Α.) Έβρος Σουφλίου». Επίσημη σελίδα Facebook Α.Σ. Έβρου Σουφλίου
Κρυπτογράφηση Συμμετρικού Κλειδιού

Η κρυπτογράφηση συμμετρικού κλειδιού (Symmetric Cryptography) βασίζεται στην ύπαρξη ενός και μόνο κλειδιού, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο στην κρυπτογράφηση όσο και στην αποκρυπτογράφηση του μηνύματος. Το κλειδί αυτό θα πρέπει να είναι γνωστό μόνο στα συναλλασσόμενα μέρη. Η διαδικασία της κρυπτογράφησης και αποκρυπτογράφησης φαίνεται πιο παραστατικά στο σχήμα που ακολουθεί: Ένα πρόβλημα το οποίο υφίσταται στους αλγόριθμους κρυπτογράφησης είναι η αδυναμία ανταλλαγής του κλειδιού με κάποιο ασφαλή τρόπο. Στην σύγχρονη ψηφιακή εποχή ο αποστολέας και ο παραλήπτης του μηνύματος πολλές φορές δεν γνωρίζονται, οπότε για την μετάδοση του κλειδιού από τον έναν στον άλλο θα πρέπει να υπάρχει κάποιο ασφαλές κανάλι επικοινωνίας. Φυσικά το διαδίκτυο δεν μπορεί να αποτελέσει κανάλι ασφαλούς επικοινωνίας, οπότε η χρήση της συμμετρικής κρυπτογράφησης σε εφαρμογές ηλεκτρονικού εμπορίου, ανταλλαγής ηλεκτρονικών μηνυμάτων κοκ ουσιαστικά δεν υφίσταται. Το βασικό πλεονέκτημα των αλγορίθμων συμμετρικού κλειδιού είναι ότι η διαδικασία της κρυπτογράφησης και αποκρυπτογράφησης είναι πολύ γρήγορη και δεν καταναλώνει σημαντική υπολογιστική ισχύ. Οι πιο γνωστοί αλγόριθμοι αυτού του είδους είναι οι DES, Triple DES, IDEA, RC2, RC4, AES.

 Θα παρουσιάσουμε ένα αναλογικό παράδειγμα από την καθημερινή ζωή το οποίο περιγράφει την κρυπτογράφηση συμμετρικού κλειδιού. Έστω η Alice και ο Bob, θέλουν να επικοινωνήσουν με ασφάλεια χρησιμοποιώντας το δημόσιο ταχυδρομείο. Η Alice θέλει να στείλει ένα καμουφλαρισμένο-κρυφό μήνυμα στον Bob και περιμένει μια καμουφλαρισμένη-κρυφή απάντηση από αυτόν. Σύμφωνα με την κρυπτογράφηση συμμετρικού κλειδιού η Alice θα βάλει το μήνυμά της μέσα σε ένα κουτί με λουκέτο για το οποίο έχει το κλειδί. Στέλνει το κλειδαμπαρωμένο κουτί με το δημόσιο ταχυδρομείο στον Bob. Ο Bob έχει ένα ίδιο κλειδί (το οποίο έχει πάρει από την Alice στο παρελθόν, σε διαπροσωπική συνάντηση που είχαν) και μόλις λαμβάνει το κουτί, ανοίγει το λουκέτο και διαβάζει το μήνυμα. Ο Bob βάζει το μήνυμά του στο κουτί, το κλειδώνει και το στέλνει με δημόσιο ταχυδρομείο στην Alice. Το πρόβλημα εδώ είναι ότι το κλειδί για το λουκέτο είναι κοινό και για την Alice και για τον Bob και για να δώσει αντίγραφο του κλειδιού ο ένας με τον άλλον θα πρέπει να συναντηθούν γιατί δεν είναι ασφαλές να το στείλουν με το δημόσιο ταχυδρομείο (ίσως τότε κάποια διεφθαρμένη υπάλληλος του ταχυδρομείου, π.χ. η Mallory θα μπορούσε να υποκλέψει το κλειδί και να δημιουργήσει ένα αντίγραφο ώστε στο μέλλον να υποκλέπτει ή να παραποιεί τα μηνύματα που ανταλλάσσονται στο κουτί). Κρυπτογραφία Κρυπτογράφηση Δημόσιου Κλειδιού
Επιπεδοτυπία

Ο όρος επιπεδοτυπία αναφέρεται σε όλες εκείνες τις εκτυπωτικές μεθόδους στις οποίες η πλάκα εκτύπωσης που χρησιμοποιείται δεν έχει εσοχές ή προεξοχές, αλλά η εκτυπούμενη και μη εκτυπούμενη επιφάνεια βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. Το μελάνι εκτύπωσης μεταφέρεται στα σημεία όπου υπάρχει θέμα για εκτύπωση.

 Ουσιαστικά και οι επιφάνειες που εκτυπώνονται και εκείνες που δεν εκτυπώνονται είναι στο ίδιο επίπεδο. Οι περιοχές, όμως, που διαθέτουν εκτυπώσιµο θέµα συγκρατούν το µελάνι. Οι πρώτες επιπεδοτυπίες ονοµάστηκαν λιθογραφίες γιατί η εκτυπωτική πλάκα ήταν λίθινη. Στις µέρες µας η λίθινη πλάκα έχει αντικατασταθεί από µεταλλικές πλάκες (τσίγκους). Πρόκειται για τσιγκογραφία ή λιθογραφία όφσετ, είναι δε η πιο διαδεδοµένη µέθοδος εκτυπώσεων. Μάλιστα ήδη αναπτύσσονται τεχνικές όπου το ενδιάµεσο φιλµ στο οποίο αποτυπώνεται η δουλειά καταργείται, έτσι ώστε να εκτυπώνουµε απευθείας από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή στην εκτυπωτική πλάκα (τεχνική CTP-Computer to Plate). Αυτή η µέθοδος είναι ιδιαιτέρως αξιόπιστη καθώς παράγει ποιοτικά αποτελέσµατα σε σύντοµο χρονικό διάστηµα µε χαµηλότερο κόστος σε σχέση µε άλλες µεθόδους εκτυπώσεων. Γι' αυτό εξάλλου και προτιµάται για την εκτύπωση εφηµερίδων, περιοδικών, εντύπων κ.λπ. Επίσης, είναι δυνατόν να υπάρξουν εκτυπώσεις µε αυτή τη µέθοδο και σε µεγάλου πάχους, τραχείες επιφάνειες (π.χ. χαρτόκουτα). Όφσετ Εκτυπώσεις και Ηλεκτρονική Σελιδοποίηση Σηµειώσεις για το Μάθηµα «Οπτική Επικοινωνία», Δηµήτρης Κουτσοµπόλης, ΕΚΠΑ
453 Τεά

Η Τεά (Tea) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,6. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια. Η Τεά ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.

 Η διάμετρος της Τεά υπολογίσθηκε σε 20,2 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 8,7 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,248 (από δεδομένα του IRAS). Η Τεά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6,4 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ω! Καρμέλα

Το Ω! Καρμέλα (πρωτότυπος τίτλος: ¡Ay Carmela!) είναι ισπανική ταινία του 1990 σε σκηνοθεσία του Κάρλος Σάουρα. Έχει τιμηθεί με 13 βραβεία Γκόγια, μεταξύ των οποίων της καλύτερης ταινίας.

 Ένα μπουλούκι κωμικών προσπαθεί να διασκεδάσει τους στρατιώτες του δημοκρατικού στρατού κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Η Καρμέλα, ο Παουλίνο κι ο Γκουστάβετε, κατευθύνονται προς τη Βαλένθια αλλά μπαίνουν κατά λάθος στην περιοχή του εθνικού στρατού, όπου πιάνονται αιχμάλωτοι. Ο μόνος τρόπος για να σώσουν την ζωή τους είναι να δώσουν μια παράσταση για μια ομάδα στρατιωτικών, πράγμα που αντιτίθεται στην ιδεολογία τους.
Κέισι ΛαΜπο

Η Σαμάνθα Κέισι ΛαΜπο (Samantha Casey Labow, 14 Αυγούστου 1986) είναι Αμερικανίδα παραγωγός ταινιών και ηθοποιός γνωστή για τον ρόλο της ως Κέιτ Ντενάλι στη Χαραυγή - Μέρος 1 και Χαραυγή - Μέρος 2 .

 Η ΛαΜπο μετακόμισε από τη Νέα Υόρκη στο Λος Άντζελες σε ηλικία 16 ετών με τη μητέρα και την αδελφή της, και μέχρι την ηλικία των 18 ετών, είχε περάσει από ακρόαση και έγινε δεκτή στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια . Πέρασε πέντε φορές κάστινγκ για το ρόλο της KΚέιτ Ντενάλι για τη Χαραυγή - Μέρος 1 πριν τελικά παίξει.
Τρυπημένη

Η Τρυπημένη είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Trypimeni». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Σταντ ντε λα Λικόρν

Το σταντ ντε λα Λικόρν είναι το κεντρικό στάδιο της πόλης Αμιέν της Πικαρδίας στη Γαλλία. Οφείλει το όνομά του στο μυθολογικό πλάσμα του μονόκερου (γαλλ. licorne) που κοσμεί το έμβλημα της πόλης, φιλοξενεί την Αμιέν ΣΚ, την επαγγελματική ομάδα ποδοσφαίρου της πόλης. Η χωρητικότητά του είναι 12.097 θέσεις καθημένων.

 Αναγνωρίσιμο από τον ψηλό διαφανή ανεμοφράκτη, έχει σχεδιαστεί ώστε η χωρητικότητά του να μπορεί να φτάσει τις 20.000 θέσεις στην περίπτωση που η Αμιάν ΣΚ εξασφαλίσει την άνοδό της στη Λιγκ 1. Ο φωτισμός του παρέχεται από 96 προβολείς ισχύος 2.000 βατ έκαστος. Χτισμένο στη συνοικία του Ρενανκούρ, αντικαθιστώντας το παλιό Stade Moulonguet που κρινόταν πλέον μικρό για τις ανάγκες της ομάδας, εγκαινιάζεται στις 24 Ιουλίου 1999 με την ευκαιρία του Γαλλικού Σούπερ Καπ που βρήκε αντιπάλους την ΦΚ Ναντ, νικήτρια του Κυπέλλου Γαλλίας και τη Ζιροντέν Μπορντό, νικήτρια του πρωταθλήματος. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Stade de la Licorne (Amiens) στο Wikimedia Commons
Λάσκος ΙΙ (περιπολικό)

Η πυραυλάκατος ΤΠΚ Αντιπλοίαρχος Λάσκος ΙΙ (Ρ-20, πρώην Ρ-50) είναι ένα από τα τέσσερα παρόμοιου τύπου (αδελφά) σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού της Ελλάδας: «Λάσκος ΙΙ», «Μπλέσσας ΙΙ, «Μυκόνιος» και΅«Τρουπάκης».

 Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία Construction mecaniques de Normandie (CMN) του Χερβούργου, στη Νορμανδία της Γαλλίας. Το σκάφος είχε παραγγελθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση το 1974. Στις 6 Ιουλίου 1976 παρελήφθη στο ναυπηγείο από τον Πλωτάρχη Μ. Λογοθέτη και στις 30 Απριλίου 1977 κατέπλευσε στην Ελλάδα. Το «Λάσκος ΙΙ» πήρε το όνομά του προς τιμήν του Κυβερνήτη του Υ/Β «Κατσώνης» Βασίλη Λάσκου, ο οποίος φονεύθηκε την 14η Σεπτεμβρίου 1943 στη θαλάσσια περιοχή Σκιάθου – Πηλίου, σε πολεμική δράση εναντίον του εχθρού. Ο Β. Λάσκος προήχθη σε Πλοίαρχο μετά θάνατον «επ' ανδραγαθία» στις 4 Δεκεμβρίου 1943, με αναδρομική ισχύ από 14 Σεπτεμβρίου 1943.Η πυραυλάκατος «Λάσκος» —όπως και τα αδελφά της πλοία— υποβλήθηκε σε εκτεταμένες εργασίες εκσυγχρονισμού των συστημάτων της (πρόγραμμα Εκσυγχρονισμός Μέσης Ζωής), οι οποίες ολοκληρώθηκαν στα Ναυπηγεία Ελευσίνας την 22α Απριλίου 2008. «ΤΠΚ Λάσκος». Πολεμικό Ναυτικό. Ανακτήθηκε στις 28.01.2016. «Πυραυλάκατοι (ΤΠΚ) τύπου LA COMBATTANTE III». Πολεμικό Ναυτικό. Ανακτήθηκε στις 28.01.2016. «ΛΑΣΚΟΣ Αντιπλοίαρχος (P 20)». hellasarmy.gr. Ανακτήθηκε στις 28.01.2016. Wertheim, Eric (2007). The Naval Institute Guide to Combat Fleets of the World. 15η έκδοση. Αννάπολις: Naval Institute Press. ISBN 978-1591149552. Κανονιοφόρος Λάσκος Ι