IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Α.Σ. Απόλλων Πεταλιδίου

Ο Αθλητικός Σύλλογος Απόλλων Πεταλιδίου είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Πεταλίδι Μεσσηνίας. Έχει επίσημο έτος ίδρυσης το 1978, χρώματα το λευκό και το κυανό και έμβλημα την κεφαλή του αρχαίου θεού Απόλλωνα. Μεγαλύτερη διάκριση για το σύλλογο είναι οι παρουσίες της ποδοσφαιρικής του στη Δ΄ Εθνική κατηγορία, όπου αγωνίστηκε συνεχώς για 5 συνεχείς αγωνιστικές περιόδους από τη σεζόν 2003-04 ως τη σεζόν 2007-08. Επίσης από το σύλλογο αναδείχθηκε ο διεθνής αμυντικός Σωκράτης Παπασταθόπουλος.

 Ο «Αθλητικός Σύλλογος Απόλλων Πεταλιδίου» ιδρύθηκε επίσημα το 1978 και έκτοτε αγωνίζεται στις διοργανώσεις της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας. Την αγωνιστική περίοδο 2002-03 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας για πρώτη φορά στην ιστορία του και κατέκτησε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε συνεχώς για 5 χρονιές, από τη σεζόν 2003-04 ως και τη σεζόν 2007-08 που υποβιβάστηκε. Η καλύτερη παρουσία στη Δ΄ Εθνική καταγράφηκε τη σεζόν 2006-07 όποτε και κατέλαβε την 3η θέση. Από την περίοδο 2008-09 επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και την Α΄ Κατηγορία. Υποβιβάστηκε και επέστρεψε προσωρινά στην Α΄ Κατηγορία τη σεζόν 2012-13, όποτε και υποβιβάστηκε εκ νέου. Τη σεζόν 2019-20 τερμάτισε στη 2η θέση δεύτερης τη τάξει κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας και επέστρεψε μετά από 7 χρόνια στην Α΄ Κατηγορία. Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας (1): 2003 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας: Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας (1): 2008 Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας (1): 2005 Αναλυτικά η παρουσία του στη Δ΄ Εθνική είναι η εξής: 2003-04: 9ος όμιλος, 8η θέση/16 ομάδες 2004-05: 6ος όμιλος, 7η θέση/15 ομάδες 2005-06: 6ος όμιλος, 10η θέση/15 ομάδες 2006-07: 6ος όμιλος, 3η θέση/15 ομάδες 2007-08: 6ος όμιλος, 14η θέση/18 ομάδες (υποβιβασμός) Ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που ανέδειξε ο σύλλογος είναι ο διεθνής αμυντικός Σωκράτης Παπασταθόπουλος, που το 2005 πήγε στην ΑΕΚ και σήμερα αγωνίζεται στον Ολυμπιακό http://snsstamoskal.blogspot.com/2008/06/blog-post_9852.html
Σύνοδος (υπολογιστές)

Στην πληροφορική, και ειδικότερα στα δίκτυα υπολογιστών, μια σύνοδος (αγγλ. session) είναι μια διαρκής σύνδεση δυο συσκευών που χρησιμοποιεί το επίπεδο συνόδου (αγγλ. session layer) ενός πρωτοκόλλου δικτύωσης (αγγλ. network protocol), ή μια διαρκής σύνδεση μεταξύ ενός χρήστη (αγγλ. user) και ενός ομολόγου του (αγγλ. peer), που συνήθως είναι ένας εξυπηρετητής.Η σύνοδος πραγματοποιείται με την ανταλλαγή πακέτων πληροφοριών μεταξύ του υπολογιστή του χρήστη και του εξυπηρετητή. Η σύνοδος είναι ένα από τα επίπεδα διασύνδεσης ενός πρωτοκόλλου δικτύωσης (π.χ. telnet, FTP), για παράδειγμα είναι το πέμπτο επίπεδο του μοντέλου αναφοράς OSI. Στις περιπτώσεις όπου τα πρωτόκολλα μετάδοσης δεν είναι τυποποιημένα σε επίπεδα (π.χ. UDP) ή όπου οι σύνοδοι δεν είναι διαρκείς αλλά πολύ βραχύβιες (π.χ. HTTP), οι σύνοδοι διατηρούνται από λογισμικό ανωτέρου επιπέδου που χρησιμοποιεί μια μέθοδο (αγγλ. method) ορισμένη για τα δεδομένα που ανταλλάσσονται. Για παράδειγμα, μια σύνοδος μεταξύ ενός φυλλομετρητή (αγγλ. browser) και ενός απομακρυσμένου εξυπηρετητή μπορεί να βασίζεται σε ένα ειδικό κείμενο (αγγλ. cookie), το οποίο θα καθορίζει την κατάσταση της συνόδου, δηλαδή θα περιέχει μοναδικό αναγνωριστικό, αύξοντα αριθμό βήματος ή ώρα τελευταίας επαφής, και πληροφορίες για τις προτιμήσεις του χρήστη ή για το επίπεδο εξουσιοδότησης του.

 Μπορούμε να προσομοιώσουμε την σύνοδο με μια τυπική γλώσσα, όπου τα στοιχεία του αλφάβητου θα είναι οι επιτρεπτές εντολές του πρωτόκολλου επικοινωνίας υπολογιστών. Για παράδειγμα, θα παραθέσουμε επικοινωνία με έναν πρωτεύοντα (primary) υπολογιστή και έναν δευτερεύοντα (secondary), με χρήση του πρωτόκολλου HDLC (High-level Data Link Control-procedure, υψηλού επιπέδου διαδικασία ελέγχου του καναλιού μεταφοράς δεδομένων). Στο πρωτόκολλο αυτό ο τρόπος λειτουργίας λέγεται NRM (Normal Response Mode, κανονικός τρόπος απόκρισης), όπου ο πρωτεύων μιλά και ο δευτερεύων επιτρέπεται μόνο να απαντά, δηλαδή έχουν HDX (Half DupleX, δυνατότητα ροής μηνυμάτων σε δύο κατευθύνσεις με ενεργή διαδοχικά μόνο την μία από τις δύο) επικοινωνία ελεγχόμενη από τον πρωτεύοντα. Επιτρεπτό αλφάβητο: εντολές του πρωτεύοντα προς τον δευτερεύονταSNRM (Set NRM, ετοιμάσου για συζήτηση) DISC (DISConnect, ας σταματήσουμε)εντολές του δευτερεύοντα προς τον πρωτεύονταUA (Unnumbered Acknowledgement, ελήφθη) CMDR (CoMmanD Reject, λάθος σήμα)εντολές κοινές (από πρωτεύοντα: -εντολή, από δευτερεύοντα: εντολή-)-RR, RR- (Receive Ready, ελήφθη, περιμένω επόμενο) -RNR, RNR- (Receive Not Ready, δεν ελήφθη, μη στείλεις άλλο) -I, I- (Information, πακέτο πληροφορίας)Παραθέτουμε μερικές συνόδους, όπου σημειώνουμε με έντονα γράμματα τα μηνύματα του δευτερεύοντος και όπου μήκος είναι το πλήθος των μηνυμάτων: SNRM CMDR DISC UA (μήκος 4, δεν μεταφέρθηκαν πακέτα πληροφοριών) SNRM RR- –I RR- DISC UA (μήκος 6, έστειλε ο πρωτεύοντας ένα πακέτο) SNRM CMDR SNRM RR- –I RR- DISC RNR- –RR I- –RR I- –RR RR- DISC UA (μήκος 16, έστειλε ο πρωτεύοντας ένα πακέτο και μετά ο δευτερεύοντας δυο πακέτα πληροφοριών)
Κάστρο της Κασάμα

Το κάστρο της Κασάμα (笠間城, Kasama-jō) είναι Ιαπωνικό κάστρο, που βρίσκεται στην Κασάμα, στο κέντρο του νομού Ιμπαράκι της Ιαπωνίας. Στο τέλος της περιόδου Έντο, το κάστρο της Κασάμα ήταν η έδρα ενός νεότερου κλάδου της φυλής Μακίνο, νταϊμιό του τομέα Κασάμα, αλλά το κάστρο και ο τομέας υπέστησαν πολλές αλλαγές φυλών κατά τη διάρκεια της πρώιμης περιόδου Έντο.

 Το 1205, ο Σιόγια Τομονάρι, ο οποίος ήταν στην υπηρεσία του Ουτσουνομίγια Γιοριτσούνα, μετακόμισε σε αυτήν την περιοχή και άλλαξε το όνομά του σε "Κασάμα". Το αρχικό Κάστρο Κασάμα ολοκληρώθηκε το 1235, αλλά λίγα είναι γνωστά για τη φυλή Κασάμα κατά την περίοδο Καμακούρα και την επακόλουθη περίοδο Μουρομάτσι. Ωστόσο, το 1591, ο Κασάμα Τσουνάιε αρνήθηκε την κλήση του αρχηγού του, του Ουτσουνομίγια, να ενώσει τις δυνάμεις του εναντίον της μεταγενέστερης φυλής Χότζο στη μάχη της Ονταβάρα και έχασε την ιδιοκτησία του κάστρου του. Ο Ταμανιού Κατσουμάσα, ο οποίος ήταν στην υπηρεσία του Ουτσουνομίγια αντικατέστησε αρχικά το Κασάμα, αλλά το 1598 το κάστρο καταλήφθηκε από τον Γκάμο Σατονάρι ως μέρος ενός τομέα 30.000 koku. Έκανε πολλές τροποποιήσεις, για να εκσυγχρονίσει τη διάταξή του. Μετά τη μάχη της Σεκιγκαχάρα, ο Τοκουγκάβα Ιεγιάσου ανέθεσε το κάστρο στον Ματσουντάιρα Γιασουσίγκε το 1601. Ως έδρα του τομέα Κασάμα υπό το σογκουνάτο Τοκουγκάβα, το κάστρο πέρασε στη φυλή Ογκασαβάρα, τη φυλή Τόντα-Ματσουντάιρα, τη φυλή Ναγκάι, τη φυλή Ασάνο, τη φυλή Ινόουε, τη φυλή Χόντζο, τη φυλή Ινόουε (και πάλι), πριν έρθει στα χέρια της φυλής Μακίνο το 1747, η οποία στη συνέχεια παρέμεινε στην Κασάμα μέχρι την αποκατάσταση του Μεϊτζί. Τα μέλη της φυλής Γκάμο και Ασάνο έκαναν κάποιες τροποποιήσεις στο κάστρο, για να γίνει πιο μοντέρνο. Το Κάστρο Κασάμα είναι σπάνιο μεταξύ των κάστρων στην κορυφή του βουνού της περιόδου Σενγκόκου, επειδή διήρκεσε κατά την περίοδο Έντο χωρίς να εγκαταλειφθεί, να μεταφερθεί ή να ξαναχτιστεί πλήρως. Το κάστρο αποτελούνταν από τον περίβολο Μάιν και Ντόντζον στις δύο παρακείμενες κορυφές του όρους Σασίρο και με το δεύτερο και το τρίτο περίβολο στους πρόποδες του βουνού. Η εκτεταμένη χρήση λιθοδομής είναι επίσης ασυνήθιστη για την περιοχή του Καντό.Ελάχιστα απομεινάρια του κάστρου σήμερα υπάρχουν εκτός από κάποια λιθοδομή, έναν ανακατασκευασμένο πυργίσκο γιαγκούρα και δύο ανακατασκευασμένες πύλες. Το 1873 τα περισσότερα κτίσματα του κάστρου κατεδαφίστηκαν, αφού το κάστρο είχε ήδη εγκαταλειφθεί από το 1871. Το 1880 ο πυργίσκος Χατσίμαν μεταφέρθηκε στον ναό Σιντζότζι. Το 2011 ανακοινώθηκε η διεξαγωγή ευρύτατης μελέτης σχετικά με τα ερείπια του κάστρου της Κασάμα. Schmorleitz, Morton S. (1974). Castles in Japan. Tokyo: Charles E. Tuttle Co. σελίδες 144–145. ISBN 0-8048-1102-4. Motoo, Hinago (1986). Japanese Castles. Tokyo: Kodansha. σελ. 200 pages. ISBN 0-87011-766-1. Mitchelhill, Jennifer (2004). Castles of the Samurai: Power and Beauty. Tokyo: Kodansha. σελ. 112 pages. ISBN 4-7700-2954-3. Turnbull, Stephen (2003). Japanese Castles 1540-1640. Osprey Publishing. σελ. 64 pages. ISBN 1-84176-429-9. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kasama Castle στο Wikimedia Commons
Ιγνάτιος ο Διάκονος

Ο Διάκονος και Σκευοφύλαξ της Μεγάλης Εκκλησίας Ιγνάτιος είναι ένας από τους καλύτερους συγγραφείς αγιολογικών κειμένων του 9ου αιώνα. Αν και συγγραφέας βίων αγίων λίγα πράγματα είναι γνωστά για τον ίδιο. Υπήρξε κατά τα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοφίλου Μητροπολίτης Νικαίας, μετά την αποκατάσταση της Ορθοδοξίας το 843 εξορίστηκε σε ένα μοναστήρι έξω από την Κωνσταντινούπολη, όπου και πέθανε γύρω στα μέσα του 9ου αιώνα.

 Ο Ιγνάτιος θεωρείται συγγραφέας κάποιων εκ των καλυτέρων αγιολογικών κειμένων. Το υψηλό επίπεδο της γλώσσας του φανερώνουν γνώσεις ρητορικής, ώστε να θεωρείται επαγγελματίας λογογράφος και δάσκαλος ρητορικής και γραμματικής. Του αποδίδονται διάφορα ποιήματα:Στίχοι εἰς τὸν Ἀδάμ PG 117, 1163-74 Τετράστιχα εἰς μύθους Αἰσωπικούς 24 Ιαμβικά γνωμικά Κάποια από τα επιγράμματα της Παλατινής ΑνθολογίαςΤου αποδίδονται άμεσα 2 αγιολογικά κείμενα:Ο Βίος του Πατριάρχη Ταρασίου Ο Βίος του Πατριάρχη ΝικηφόρουΑπό πολλούς μελετητές αποδίδεται στον Ιγνάτιο η πατρότητα των βίων του Αγίου Γεωργίου Αμάστριδος και του Αγίου Γρηγορίου του Δεκαπολίτου. Η θέση αυτή στηρίζεται στην ομοιότητα του συγγραφικού ύφους και το ότι τα κείμενα αυτά γράφτηκαν κατά το α΄ μισό του 9ου αιώνα. Ihor Sevcenko,«Hagiography of the Iconoclast Period», Iconoclasm, Birmingham, 1977 Wolfgang Buchwald, Armin Hohlweg, Otto Prinz, Tusculum-Lexikon, Vol I, Munchen 1982
Ατόλη Τζόνστον

Η ατόλη Τζόνστον είναι μη ενσωματωμένη περιοχή των Η.Π.Α. από το 1858 και είναι στην δικαιοδοσία της Υπηρεσίας Ψαριών και Άγριας Ζωής των ΗΠΑ. Είναι Καταφύγιο Άγριας Ζωής και μέρος των Θαλάσσιων Εθνικών Μνημείων Απομακρυσμένων Νήσων Ειρηνικού.

 Η ατόλη βρίσκεται 1150 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Χαβάης. Αποτελείται από ένα κραλλιογενή ύφαλο, δύο φυσικά νησιά, το Τζόνστον και το Σάντ, καθώς και από δύο τεχνητά νησιά, το Ακάου και το Χίκινα. Οι Η.Π.Α από το 1971 χρησιμοποιούν την ατόλη για πυρηνικές δοκιμές και για καταστροφή χημικών και βιολογικών όπλων με αποτέλεσμα την μόλυνσή της. Από το 2000 οι Η.Π.Α έχουν δεσμευτεί να σταματήσουν να χρησιμοποιούν την βάση και να φροντίσουν για την εξάλειψη της ρύπανσης. Η ατόλλη έχει επίσης ανακηρυχθεί καταφύγιο άγριων ζώων. Ο πληθυσμός της αποτελείται από προσωπικό των Η.Π.Α.
Ιταλικό Κύπελλο καλαθοσφαίρισης ανδρών

Το Κύπελλο καλαθοσφαίρισης ανδρών Ιταλίας (Coppa Italiana di Pallacanestro ή Coppa Italia) είναι τακτική ετήσια διοργάνωση του επαγγελματικού Ιταλικού μπάσκετ, που διοργανώνεται από την Ιταλική μπασκετική Λίγκα (Ένωση) – LBA. Διοργανώθηκε για πρώτη φορά την αγωνιστική σεζόν 1967-68. Κατά το χρονικό διάστημα 1975-1983 η διοργάνωση δεν διεξήχθη. Ο νικητής της διοργάνωσης, ανά έτος, συναντάται με την πρωταθλήτρια ομάδα σε έναν μονό αγώνα, για την ανάδειξη του υπέρ-πρωταθλητή μπάσκετ Ιταλίας (Ιταλικό Supercup).

 1967–68: Ignis Sud Napoli 1968–69: Ignis Varese 1969–70: Ignis Varese 1970–71: Ignis Varese 1971–72: Simmenthal Milano 1972–73: Ignis Varese 1973–74: Norda Bologna 1974–83: Not Held 1983–84: Granarolo Bologna 1984–85: Scavolini Pesaro 1985–86: Simac Milano 1986–87: Tracer Milano 1987–88: Snaidero Caserta 1988–89: Knorr Bologna 1989–90: Knorr Bologna 1990–91: Glaxo Verona 1991–92: Scavolini Pesaro 1992–93: Benetton Treviso 1993–94: Benetton Treviso 1994–95: Benetton Treviso 1995–96: Stefanel Milano 1996–97: Kinder Bologna 1997–98: Teamsystem Bologna 1998–99: Kinder Bologna 1999–00: Benetton Treviso 2000–01: Kinder Bologna 2001–02: Kinder Bologna 2002–03: Benetton Treviso 2003–04: Benetton Treviso 2004–05: Benetton Treviso 2005–06: Carpisa Napoli 2006–07: Benetton Treviso 2007–08: A.IR. Avellino 2008–09: Montepaschi Siena 2009–10: Montepaschi Siena 2010–11: Montepaschi Siena 2011–12: Montepaschi Siena 2012–13: Montepaschi Siena 2013–14: Banco di Sardegna Sassari 2014–15: Banco di Sardegna Sassari 2015–16: EA7 Emporio Armani Milano 2016–17: EA7 Emporio Armani Milano 2017–18: Fiat Torino 2018–19: Vanoli Cremona 2019–20: Umana Reyer Venezia 2020–21: AX Armani Exchange Milano 2021–22: AX Armani Exchange Milano
Άννα Ελισάβετ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ

Η Άννα-Ελισάβετ, γερμ.: Anne-Elisabet von Anhalt-Bernburg (19 Μαρτίου 1647, Mπέρνμπουργκ - 3 Σεπτεμβρίου 1680, Μπέρνστατ, νυν Μπιερούτουφ), ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βυρτεμβέργης-Μπέρνστατ.

 Η Άννα-Ελισάβετ ήταν κόρη του Χριστιανού Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1599–1656) και της Ελεονώρας-Σοφίας (1603–1675), κόρης του Ιωάννη Β΄ δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ. Παντρεύτηκε στις 13 Μαρτίου 1672 στο Μπέρνστατ με τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς. Είχαν επτά παιδιά. Η δούκισσα ήταν καλά μορφωμένη και μουσικά προικισμένη: ήταν μία ταλαντούχος τραγουδίστρια. Μιλούσε άπταιστα πολλές γλώσσες και έπαιζε πολλά μουσικά όργανα. Είχε σημαντική επιρροή στον σύζυγό της και τον συμβούλευε σε κρατικά θέματα κράτους. Η Άννα-Ελισάβετ απεβίωσε μετά από επιπλοκές στον τελευταίο τοκετό της στις 3 Σεπτεμβρίου 1680. Παντρεύτηκε το 1672 τον Χριστιανό-Ούλριχ Α΄ δούκα της Βυρτεμβέργης-Ελς και είχε τέκνα: Λουίζα-Ελισάβετ 1673-1736, παντρεύτηκε τον Φίλιππο δούκα της Σαξονίας-Μέρσενμπουργκ-Λάουχστετ. Χριστιανός-Ούλριχ 1674, απεβ. νήπιο. Λεοπόλδος-Βίκτωρ 1675-1676, απεβ. 1 έτους. Φρειδερίκη-Χριστίνα 1676, απεβ. νήπιο. Σοφία-Αγγελική 1677-1700, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Ερρίκο δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς-Πέγκαου-Νόιστατ. Eλεονώρα-Αμοένα 1678-1679, απεβ. 1 έτους. Θεοδοσία 1680, απεβ. νήπιο. Georg Christian Lehms: Teutschlands galante Poetinnen mit ihren sinnreichen und netten Proben. . . , Φρανκφούρτη, 1715
Yamaha Z

Το Yamaha Z γνωστό και ως Yamaha Y125Z είναι δίχρονη μοτοσικλέτα 125 κυβικών τύπου "παπάκι" που παράχθηκε από την Ιαπωνική βιομηχανία Yamaha. Έκανε το ντεμπούτο του το 1998 ως διάδοχος του Yamaha Y110SS. Παρόλο που πωλήθηκε σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας όπως η Μαλαισία και η Σιγκαπούρη πωλήθηκε επίσης και στην Ελλάδα Η χρήση του Yamaha Z είναι περισσότερη αγωνιστική παρά για ταξίδια διότι μπορεί να παρουσιάσει διάφορες βλάβες. Το μηχανάκι αυτό παρ'όλο που δεν έχει αξιοπιστία να δώσει είναι πάρα πολύ γρήγορο για τα κυβικά του ειδικά αν τροποποιηθεί.

 Το Yamaha Z χρησιμοποιείται συνήθως σε τουρνουά αγώνων δρόμου με παπιά στη Μαλαισία και σε άλλες ασιατικές χώρες. Στη Μαλαισία το Ζ χρησιμοποιείται στην κατηγορία expert των αγώνων. Τα Ζ κυκλοφορούν ακόμα στη Μαλαισία με τη νέα έκδοση τα ZR. Στην Ελλάδα παρατηρείται ακόμα ένας μεγάλος αριθμός από Ζ, αν και τα τελευταία χρόνια τα Ζ σπανίζουν όλο και περισσότερο στην Ελλάδα. Επίσης θεωρείται στην Ελλάδα ως "Το πιο Γρήγορο Παπί του Κόσμου". Όπως και στις Ασιατικές χώρες χρησιμοποιείται και στην Ελλάδα σε αγώνες δρόμου διότι αν τροποποιηθεί το Ζ μπορεί να φτάσει τα 150 η ακόμα και τα 200 κυβικά. Τα Ζ πωλούνται ακόμα από παιδιά στην Ελλάδα μεταχειρισμένα σε αρκετά υψηλές τιμές λόγω των δυνατοτήτων του παπιού. Οι κινητήρες WR 200 συχνά χρησιμοποιούνται στα Yamaha Z. Ο αριθμός των "μαμίσιων" Yamaha Z στην Ελλάδα είναι πολύ μικρός και είναι εξαιρετικά σπάνια και μερικά από αυτά που πωλούνται έχουν κομμένο σκελετό. Από τα πιο γνωστά Ζ είναι το άσπρο Ζ του πρωταθλητή αγώνων Γιάννη "Casper" Λαμπρόπουλου. Μερικά Yamaha Z στην Ελλάδα φοράν ειδικές μάσκες πολυεστέρα για καλύτερη εμφάνιση που όμως δεν έχουν φώτα. Το Pro Z Dragster είναι μια ελληνική τροποποίηση του Yamaha Ζ η οποία είναι αποκλειστικά και μόνο για αγώνες dragster. Για να μετατραπεί ένα κανονικό Ζ σε Pro Z απαιτείται κόψιμο σε κάποια σημεία του σκελετού καθώς και χαμήλωμα, άλλο μπροστινό σύστημα καθώς και δοχείο για τη βενζίνη καθώς το τεπόζιτο αφαιρείται. Το πιο γρήγορο Pro Z στον κόσμο είναι αυτό του διάσημου πρωταθλητή αγώνων Dragster, Γιάννη Λαμπρόπουλου. Στα Pro Z τοποθετούνται κινητήρες είτε από το κανονικό Yamaha Z άλλα και από WR 200. Η κινέζικη εταιρεία Lifan προσπάθησε να αντιγράψει το Ζ κατασκευάζοντας το Lifan Z το οποίο είναι πολύ όμοιο και ακόμα και στα ίδια κυβικά αλλά τετράχρονο. Επίσης έχουν σχεδόν ίδιο σκελετό. Παρουσίαση του Yamaha Z στο motordragland Yamaha Z Αρχειοθετήθηκε 2015-11-10 στο Wayback Machine. στο bikepics
Άρνολντ Ρίτελ

Ο Άρνολντ Ρίτελ (εσθονικά: Arnold Rüütel) είναι Εσθονός πολιτικός (γενν. στις 10 Μαΐου 1928). Εξελέγη Πρόεδρος της χώρας στις 21 Σεπτεμβρίου 2001 και έγινε ο 2ος Πρόεδρος της Εσθονίας από την εποχή της ανεξαρτησίας, το 1991 μέχρι το 2006.

 Ο Ρίτελ γεννήθηκε στο νησί Σάαρεμαα (Saaremaa). Σπούδασε Γεωργικές Επιστήμες και έγινε αρχηγός κράτους στην κομμουνιστική Εσθονία το 1983,όταν ακόμα ήταν Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Το Μάρτιο του 1990 εξελέγη Πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου της Εσθονίας και επί ηγεσίας του ανακηρύχθηκε η ανεξαρτησία της χώρας το 1991. Παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι τον Οκτώβριο του 1992. Το 1992 πήρε μόνο 43% στις προεδρικές εκλογές και Πρόεδρος έγινε ο Λέναρτ Μέρι. και εξελέγη βουλευτής το 1995. Ένα χρόνο μετά απέτυχε ξανά να εκλεγεί στην προεδρία και επικράτησε ο Μέρι. Πρόεδρος εξελέγη το 2001 και ανέλαβε καθήκοντα στις 8 Οκτωβρίου 2001 μετά την ήττα του Τόμας Σάβι στον τελικό γύρο. Παντρεύτηκε την Ίνγκριντ Ρίτελ και έχουν δύο κόρες. Ιστοσελίδα του προέδρου της Εσθονίας
The Case for Christ

Το The Case of Christ είναι μια αμερικάνικη ταινία που σκηνοθέτησε ο Jon Gunn και γράφτηκε από τον Brian Bird με βάση μια αληθινή ιστορία που ενέπνευσε το βιβλίο του Lee Strobel, The Case for Christ: A Journalist's Personal Investigation of the Evidence for Jesus. Πρωταγωνιστές είναι ο Mike Vogel, η Erika Christensen, ο Faye Dunaway και ο Robert Forster και ακολουθεί έναν δημοσιογράφο που θέλει να διαψεύσει τον Χριστιανική πίστη. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 7 Απριλίου 2017 από την Pure Flix entertaiment.

 Το 1980, ο Lee Strobel, αθεϊστής και βραβευμένος δημοσιογράφος, εφαρμόζει τις δημοσιογραφικές και νομικές δεξιότητές του για να προσπαθήσει να διαψεύσει τη χριστιανική πίστη της συζύγου του, Leslie, η οποία προκαλεί προβλήματα στο γάμο του. Αφού ολοκληρώσει την διεξοδική έρευνα για σχεδόν δύο χρόνια, βρίσκει τα ιστορικά στοιχεία για τον Ιησού και στη συνέχεια βρίσκει μια καινούργια πίστη στον Χριστό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, κυκλοφόρησε στις 7 Απριλίου 2017. Στο δεύτερο Σαββατοκύριακο η ταινία κέρδισε 2,8 εκατομμύρια δολάρια και τελειώνοντας 9η στο box office. It ended up debuting to $3.9 million, finishing 10th at the box office. In its second weekend the film grossed $2.8 million, dropping 30.5% and finishing 9th at the box office. Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ
373 Μελουζίνα

Η Μελουζίνα (Melusina) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,13. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη Μελουζίνα ή Μελουσίνα, μια νεράιδα-γοργόνα των μεσαιωνικών ευρωπαϊκών θρύλων.

 Η διάμετρος της Μελουζίνας υπολογίσθηκε σε 95,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 920 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,043 (από δεδομένα του IRAS). Η Μελουζίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 12 ώρες και 58 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Άγιος Γεώργιος Ηρακλειάς

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Γεώργιος (ελληνικά τοπωνύμια) Ο Άγιος Γεώργιος είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ηρακλειάς των Κυκλάδων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 105 κατοίκους.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι κτισμένος σε υψόμετρο 30 μέτρων, βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος του νησιού και αποτελεί το λιμάνι του. Κύριο αξιοθέατο του οικισμού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου που κτίστηκε το 1834 και ανακαινίσθηκε το 1987. Σε αυτήν οφείλεται η ονομασία του χωριού, όπως και η παλιότερη ονομασία ολόκληρου του νησιού. Στο χωριό υπάρχουν διάφορα τουριστικά καταστήματα εστίασης και καταλύματα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 όταν προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Ηρακλείας της επαρχίας Νάξου, ενώ στην απογραφή του ίδιου έτους είχε 152 κατοίκους. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ηρακλείας του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων.
Αλ Μουχάρακ Σ.Κ.

Η Αλ Μουχάρακ Σπορτς Κλαμπ (αραβικά: نادي المحرق الرياضي‎) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος του Μπαχρέιν, που εδρεύει στη Μουχάρακ. Είναι ένα από τα παλαιότερα αθλητικά σωματεία στην περιοχή της Αραβικής Χερσονήσου. Έχει κερδίσει 34 τίτλους του Πρωταθλήματος Μπαχρέιν. Η Αλ Μουχάρακ Σ.Κ. συμμετέχει επίσης σε αθλήματα εκτός από το ποδόσφαιρο, όπως η καλαθοσφαίριση και η πετοσφαίριση. Ιστορικά, η ομάδα ποδοσφαίρου της Αλ Μουχάρακ περιλαμβάνει τους περισσότερους παίκτες της Εθνικής Μπαχρέιν. Η Αλ Μουχάρακ είναι ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους στην ποδοσφαιρική ιστορία του Μπαχρέιν, αν όχι ο μεγαλύτερος. Η ομάδα έχει επίσης 5 τίτλους Κυπέλλου Διαδόχου του Θρόνου του Μπαχρέιν, το ρεκόρ κατακτήσεων. Η Αλ Μουχάρακ έχει κερδίσει 33 φορές, μέχρι το 2020, το Κύπελλο Μπαχρέιν (ρεκόρ)

 Η Αλ Μουχάρακ ιδρύθηκε το 1928. Η ομάδα έχει παράξει μερικά από τα αστέρια της εθνικής ομάδας, όπως ο αρχηγός της Εθνικής Μπαχρέιν, Μοχάμεντ Σαλμίν, ο Ράσιντ Αλ Ντοσαρί, ο τερματοφύλακας Άλι Χάσαν, ο Άλι Άμερ και ο Εμπαχίμ Αλ Μισχάς. Η Αλ Μουχάρακ έχει φέρει ξένους επαγγελματίες σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως ο Βραζιλιάνος επιθετικός Ρίκο, ο Βόσνιος Άντναν Σάραϊλιτς, ο Βραζιλιάνος Ζουλιάνο ντε Παόλα και ο Μαροκινός Ζαμάλ Έμπραρο. Ο Ρίκο κέρδισε το βραβείο του κορυφαίου σκόρερ του πρωταθλήματος το 2008 με 19 γκολ. Το 2008, ήταν μια τέλεια σεζόν για την Αλ Μουχάρακ, καθώς ολοκλήρωσε τη σεζόν με τέσσερις τίτλους (Πρωτάθλημα Μπαγκρέιν, Κύπελλο Μπαχρέιν, Κύπελλο Πρίγκιπα και το ΑΦΚ Καπ). Η Αλ Μουχάρακ Σ.Κ. έγινε η πρώτη ομάδα του Μπαχρέιν που κατέκτησε ηπειρωτική διοργάνωση.Στις 10 Ιουνίου 2012, η Αλ Μουχάρακ κέρδισε για πρώτη φορά το Τσάμπιονς Λιγκ Κυπέλλου του Κόλπου. Ποδόσφαιρο Πρωτάθλημα Μπαχρέιν (34):1957, 1958, 1960, 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1973, 1974, 1976, 1980, 1983, 1984, 1986, 1988, 1991, 1992, 1995, 1999, 2001, 2002, 2004, 2006, 2007, 2008, 2009, 2011, 2015, 2018Κύπελλο Μπαχρέιν (33):1952, 1953, 1954, 1958, 1959, 1961, 1962, 1963, 1964, 1966, 1967, 1972, 1974, 1975, 1978, 1979, 1983, 1984, 1989, 1990, 1993, 1995, 1996, 1997, 2002, 2005, 2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2016, 2020Κύπελλο FA Μπαχρέιν (4):2005, 2009, 2012, 2020Κύπελλο Διαδόχου του Θρόνου του Μπαχρέιν (5)2001, 2006, 2007, 2008, 2009Ελίτ Καπ (1):2018/2019Σούπερ Καπ Μπαχρέιν (3):2006, 2013, 2018ΑΦΚ Καπ (1):2008Τσάμπιονς Λιγκ Κυπέλλου του Κόλπου (1):2012 Επίσημος ιστότοπος της Αλ Μουχάρακ Σ.Κ. Αρχειοθετήθηκε 2013-04-20 στο Wayback Machine.
Αμίρ Μεχντί

Ο Αμίρ Μεχντί (1913-1999) ήταν Πακιστανός ορειβάτης γνωστός για τη συμμετοχή του στην αυστριακή ομάδα που έκανε την πρώτη επιτυχή ανάβαση του Νάνγκα Παρμπάτ το 1953 και του Κ2 το 1954 με την ιταλική αποστολή. Τόσο ο Μεχντί όσο και ο Βάλτερ Μπονάτι είναι επίσης γνωστοί για το γεγονός ότι επιβίωσαν μία νύκτα στο υψηλότερο γνωστό εκτεθειμένο μπιβουάκ (8.100 μ) στο K2 το 1954.

 Στη διάρκεια της ιταλικής αποστολής, εγκαταλείφθηκαν από τους Ακίλλε Κομπανιόνι και Λίνο Λατσεντέλλι, που ήθελαν να εμποδίσουν τον Μπονάτι από την ανάβαση στην κορυφή, και εξαναγκάστηκαν να μείνουν σε παγωμένο πατάρι στα 8.100 μ. το υψηλότερο εκείνη την εποχή. Καθώς ο Μεχντί φορούσε στρατιωτικά άρβυλα, έχασε τα δάκτυλα των ποδιών του από κρυοπάγημα και πέρασε 8 μήνες σε νοσοκομείο, προκειμένου να αναρρώσει. Η ιταλική κυβέρνηση του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη, αλλά δεν απολογήθηκε ποτέ για τις πράξεις της αποστολής.
Εθνικός ύμνος της Ανδόρρας

El Gran Carlemany (Ο Μέγας Καρλομάγνος) ονομάζεται ο εθνικός ύμνος της Ανδόρρας του οποίου τους στίχους έγραψε ο Joan Benlloch i Vivo (1864-1926). Συνθέτης είναι ο Enric Marfany Bons (1871-1942). Η Ανδόρα καθιέρωσε το τραγούδι αυτό ως εθνικό ύμνο το 1921.

 El gran Carlemany, mon Pare dels alarbs em deslliurà, I del cel vida em donà de Meritxell, la gran Mare, Princesa nasquí i Pubilla entre dues nacions neutral Sols resto l'única filla de l'imperi Carlemany. Creient i lliure onze segles, creient i lliure vull ser. Siguin els furs mos tutors i mos Prínceps defensors!I mos Princeps defensors! Ο Μεγάλος Καρλομάγνος, ο Πατέρας μου, με ελευθέρωσε από τους Σαρακηνούς, Και από τον Παράδεισο μου έδωσε τη ζωή της Meritxell, της μεγάλης Μητέρας Γεννήθηκα Πριγκίπισσα, Κληρονόμος ουδέτερη, ανάμεσα σε δύο έθνη Είμαι η μόνη εναπομείνασα κόρη της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών Πιστή και ελεύθερη για 11 αιώνες, θα είμαι πιστή και ελεύθερη Οι νόμοι της χώρας μου ας είναι οι δάσκαλοί μου και οι ηγεμόνες η άμυνά μου!Και οι ηγεμόνες η άμυνά μου! national-symbol.com- περιλαμβάνει αρχεία ήχου.
Μέρες οργής, ένα ρέκβιεμ για την Ευρώπη

Το Μέρες οργής, ένα ρέκβιεμ για την Ευρώπη είναι ποιητική - δοκιμιακή ταινία του σκηνοθέτη Βασίλη Μαζωμένου, βασισμένη σε συνδυαστικές τεχνικές κινούμενου σχεδίου, ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας. Είναι η πρώτη ελληνική ταινία μεγάλου μήκους που έγινε μεταφορά από βίντεο σε φιλμ και, παράλληλα, το ντεμπούτο του σκηνοθέτη Βασίλη Μαζωμένου, ο οποίος έγραψε το σενάριο, κάνοντας και την παραγωγή. Έκανε πρεμιέρα το 1995 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και ήταν την επόμενη χρονιά επίσημη ελληνική συμμετοχή στο διεθνές Φεστιβάλ Βελιγραδίου. Μέρος της κινηματογραφικής τριλογίας του Βασίλη Μαζωμένου πάνω στην παρακμή του Δυτικού Πολιτισμού, η ταινία προβλήθηκε στην ρετροσπεκτίβα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πόρτο το 2001, όπου ο Βασίλης Μαζωμένος τιμήθηκε με το ειδικό βραβείο του φεστιβάλ.Πρόκειται για ένα ιδιαίτερο Mockumentary βασισμένο στην τεχνική του ψηφιακού κινούμενου σχεδίου.

 Αφού ο Δαίδαλος εγκαταλείψει τον λαβύρινθο, φτάνει στην Ευρώπη για να χτίσει την ιδανική πολιτεία. Όμως στα σχέδια του μπαίνουν εμπόδιο μυθολογικές δυνάμεις του Σκότους. Ο πόλεμος μαζί τους είναι αναπόφευκτος. Στην ταινία, το ταξίδι του Δαίδαλου μέσα στο Μύθο και την Ιστορία ταυτίζεται με τη γέννηση, την ακμή και την παρακμή του δυτικού πολιτισμού. Γράφει ο Antonio Reis στον κατάλογο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πόρτο: Οι Μέρες Οργής στόχευσαν να συνδυάσουν ένα μύθο του Ελληνικού Κλασικισμού, την τραγική ιστορία του Δαιδάλου, με ένα θέμα που πάντα ενδιέφερε τα φιλμς επιστημονικής φαντασίας : την Ουτοπία της Ιδανικής Πολιτείας. Ανάμεσα σε αυτούς τους δυο πόλους, όλη η γέννηση, η ακμή και η παρακμή του αστικού πολιτισμού αναθεωρείται… Ο Μαζωμένος στο πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ του φέρνει ένα εξαιρετικό στιλ για την έννοια του κινηματογραφικού raccord. Όλα αυτά χωρίς ποτέ να υποτάσσεται το ποιητικό όραμα στην τεχνολογία που χρησιμοποιεί. Το αντίθετο, κατορθώνει να υποτάξει την κιν/φική αφήγηση στην ποιητική του πρόθεση. Τέλος, γράφει ο Βρασίδας Καραλής, στην Ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου:Ο Βασίλης Μαζωμένος εμφανίστηκε με την πρώτη του ταινία το 1995 Μέρες Οργής - Ένα Ρέκβιεμ για την Ευρώπη (1995), μια εσχατολογική οπτική εξερεύνηση των τελευταίων ημερών της Ευρώπης, με βάση τον κλασικό μύθο του Δαίδαλου και την ιδέα της επιστημονικής φαντασίας, για τη δημιουργία μιας ουτοπικής κοινωνίας μέσα από την καταπίεση και τα βασανιστήρια. Βρασίδας Καραλής, A history of Greek cinema Μέρες οργής, ένα ρέκβιεμ για την Ευρώπη στην IMDb Μέρες Οργής, ένα Ρέκβιεμ για την Ευρώπη στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1983

Το 69ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1983 διεξήχθη για πρώτη φορά στο νέο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, στην Καλογρέζα, από 10 ως 12 Ιουνίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1983. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά ο Πανελλήνιος Γ.Σ.

 Στους αγώνες υπήρξε μεγάλη συμμετοχή αθλητών από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Είχαμε την κατάρριψη δύο πανελληνίων ρεκόρ στο ύψος και στη δισκοβολία ανδρών. Όπως είχε καθιερωθεί, σε διαφορετικές ημερομηνίες έγιναν τα πρωταθλήματα μαραθωνίου (διεξήχθη στις 30 Απριλίου στη Λαμία ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών), βάδην (διεξήχθη στις 21 Μαΐου στο Νέο Φάληρο) και δεκάθλου (διεξήχθη στις 14-15 Μαΐου στο Στάδιο Καραϊσκάκη μαζί με τα υπόλοιπα σύνθετα αγωνίσματα γυναικών και εφήβων-νεανίδων). Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία. Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε δύσκολα ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, έπειτα από συναρπαστική μάχη με τον Ηρακλή Θ., τον οποίο ξεπέρασε μόλις ένα βαθμό. *Συνολικά βαθμολογήθηκαν 44 σωματεία. "Ματιές στα Σπορ", Ιανουάριος 1984. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 247. GREEK CHAMPIONSHIPS.
Κάνδαλος Λαρισσού Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Κάνδαλος Αχαΐας Ο Κάνδαλος Λαρισσού είναι ένα μικρό χωριό της Αχαΐας. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας ως τμήμα του δημοτικού διαμερίσματος Μιχοΐου του πρώην Δήμου Λαρισσού (Λαρίσου).

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 221 μέτρων στη γεωγραφική περιοχή του Λαρισσού. Βρίσκεται πολύ κοντά στα τωρινά σύνορα των Νομών Αχαΐας και Ηλείας. Εγγύς του βρίσκεται το χωριό της Δάφνης (πρώην Κομποθέκρα) στο Νομό Ηλείας και τα χωριά Άνω Βελιτσές και Ψευτέικα στο Νομό Αχαΐας. Δημιουργήθηκε από κατοίκους του ομώνυμου εγκαταλελειμμένου ορεινού οικισμού στις πλαγιές των Βουνών της Χαλανδρίτσας. Την 16/10/1940 αναγνωρίστηκε ως οικισμός και υπήχθη στην κοινότητα Μιχοΐου. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Λαρισσού μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού τον 21ό αιώνα είναι η εξής: Στο χωριό υπάρχουν δύο ναοί: του Αγίου Νικολάου και ο κοιμητηριακός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Να μην συγχέεται με τον ομώνυμο οικισμό στα Καλάβρυτα και με τον ομώνυμο εγκαταλελειμμένο οικισμό κοντά στη Χαλανδρίτσα του πρώην Δήμου Φαρρών. Μιχόι Αχαΐας Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού−Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κάνδαλος. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κάνδαλου Λαρισσού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
Κωνσταντίνος Τριαρίδης

Ο Κωνσταντίνος Τριαρίδης του Αθανασίου (1938 - 27 Ιουνίου 2012) ήταν Έλληνας ιατρός, πανεπιστημιακός και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Κιλκίς με το ΠΑΣΟΚ και υπουργός Μακεδονίας - Θράκης στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1993 - 1996).

 Γεννήθηκε το 1938 στο Κιλκίς, αλλά μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), στην οποία διετέλεσε καθηγητής χειρουργικής κεφαλής και τραχήλου. Το ενδιαφέρον του για την πολιτική τον οδήγησε να σπουδάσει και πολιτικές επιστήμες, λαμβάνοντας πτυχίο και μεταπτυχιακό σε αυτό τον τομέα, επίσης από το ΑΠΘ.Προδικτατορικά υπήρξε μέλος της Ελληνικής Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ) και το 1974 ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Κατά τη διάρκεια της χούντας των συνταγματαρχών ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως στέλεχος του ΠΑΚ Εσωτερικού, συνελήφθη από την ΕΣΑ, και εξορίστηκε.Εκλέχθηκε βουλευτής Κιλκίς με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 1989 (Ιουνίου και Νοεμβρίου), του 1990 και του 1993. Διετέλεσε υπουργός Μακεδονίας - Θράκης στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου, από το 1993 έως το 1996. Ως υπουργός Μακεδονίας - Θράκης ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το Κιλκίς, χρηματοδοτώντας από τον προϋπολογισμό του Υπουργείου μια σειρά από μεγάλα έργα υποδομής, όπως το δημαρχιακό μέγαρο και το συνεδριακό κέντρο της πόλης. Πέθανε από καρκίνο στις 27 Ιουνίου 2012, σε ηλικία 74 ετών. Ήταν νυμφευμένος και είχε τρία παιδιά.
Μουσείο Σουκιενίτσε

Το Μουσείο Σουκιενίτσε ή Πινακοθήκη της Πολωνικής Τέχνης του 19ου αιώνα στο Σουκιενίτσε (πολωνικά: Galeria Sztuki Polskiej XIX wieku w Sukiennicach), είναι τμήμα του Εθνικού Μουσείου της Κρακοβίας στην Πολωνία. Το μουσείο στεγάζεται στον επάνω όροφο της αναγεννησιακής Αγοράς Υφασμάτων Σουκιενίτσε στο κέντρο της Κεντρικής Πλατείας Αγοράς στην Παλιά Πόλη της Κρακοβίας.Η Πινακοθήκη περιέχει τη μεγαλύτερη μόνιμη έκθεση της πολωνικής ζωγραφικής και γλυπτικής του 19ου αιώνα, σε τέσσερα μεγάλα δωμάτια. Η πλειοψηφία της σημερινής συλλογής στο Σουκιενίτσε περιλαμβάνει δωρεές από συλλέκτες, καλλιτέχνες και τις οικογένειές τους.

 Το Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας ιδρύθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1879 με το διάταγμα του Δημοτικού Συμβουλίου της Κρακοβίας μετά από διετή ανακαίνιση της Αγοράς Υφασμάτων Σουκιενίτσε, υπό την θητεία του Δημάρχου Μικοουάι Ζιμπλικιέβιτς. Σε μια τελετουργική εκδήλωση στις 3 Οκτωβρίου 1879, ανακοινώθηκε ότι ο καλλιτέχνης Χένρυκ Σιεμιράντζκι πρόσφερε τη μνημειακή ζωγραφική του που ονομάζεται Δαυλοί του Νέρονα (Pochodnie Nerona) ως δώρο στην πόλη, με σκοπό τη δημιουργία μιας ολοκαίνουργιας εθνικής πινακοθήκης στο κτίριο. Το νέο Μουσείο εξέλεξε τον Βουαντίσουαφ Γουστσκιέβιτς, Πρύτανη της Ακαδημίας Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο» ως τον πρώτο διευθυντή του. Ήταν ένας σημαντικός πολιτιστικός χώρος από τη στιγμή που άνοιξε. Η συλλογή αναπτύχθηκε ραγδαία υπό τους ξένους διαμελισμούς, με αυθόρμητες δωρεές από την ντόπια υψηλή κοινωνία, καθώς και από τους ίδιους τους καλλιτέχνες.Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930, οι συλλογές αποτελούνταν σχεδόν 300.000 αντικείμενα. Ο κατάλογος των μεγάλων ευεργετών μεγάλωσε εκθετικά, συμπεριλαμβανομένων πολλών οικογενειών ευγενών. Το 1920, το Μουσείο απέκτησε πάνω από 15.000 αντικείμενα που δωρίστηκαν από έναν μόνο συλλέκτη, τον Φέλιξ Μάνγκχα Γιασιένσκι, του οικοσήμου Ντόου Ντόγκα. Η κατασκευή του σύγχρονου Νέου Κεντρικού Κτιρίου του Μουσείου που βρίσκεται στην οδό Μάγια 3, ξεκίνησε το 1934. Όλα τα εκθέματα που κυμαίνονται από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή μεταφέρθηκαν εκεί.Η Πινακοθήκη έκλεισε στους επισκέπτες από τον Οκτώβριο του 2006 έως το 2009 για σημαντικές ανακαινίσεις. Το μεγαλύτερο μέρος των συλλογών της πινακοθήκης μεταφέρθηκε στο Κάστρο του Νιεποουομίτσε για προσωρινή έκθεση. Η Πινακοθήκη άνοιξε ξανά το 2010 με νέο τεχνικό εξοπλισμό, αποθήκες, χώρους εξυπηρέτησης, καθώς και βελτιωμένη θεματική διάταξη των εκθεμάτων, παρέχοντας μια ευρύτερη εικόνα της πολωνικής τέχνης της εποχής. Σουκιενίτσε (Αίθουσα Υφασμάτων της Κρακοβίας) Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας Πολιτισμός της Κρακοβίας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sukiennice Museum στο Wikimedia Commons Αρχική σελίδα του Μουσείου Σουκιενίτσε
Άρον Τάμασι

Ο Άρον Τάμασι (ουγγρικά: Áron Tamási, γεννήθηκε ως Γιάνος Ταμάς, 20 Σεπτεμβρίου 1897 – 26 Μαΐου 1966) ήταν Ούγγρος συγγραφέας. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στην πατρίδα του, τη Τρανσυλβανία, καθώς και στην Ουγγαρία, καθώς οι ιστορίες είναι γραμμένες στο αυθεντικό στυλ του Σέκελι.

 Γεννήθηκε στη Φαρκασλάκα, σε μια οικογένεια Σέκελι στην επαρχία Ουντβάρχελι (σημερινό Λουπένι της επαρχίας Χαργκίτα), ενώ σπούδασε και αποφοίτησε σε νομική και εμπόριο στο πανεπιστήμιο Μπάμπες-Μπολιάι, Ο Ταμάσι μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1923, λίγα χρόνια μετά την παράδοση της Τρανσυλβανίας στη Ρουμανία. Έγραψε τα πρώτα μυθιστορήματά του στην ουγγρική γλώσσα εκεί, και μετά δημοσιεύθηκαν στο Κλουζ, με επιτυχία. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1926 και έζησε στην Τρανσυλβανία μέχρι το 1944. Ένα από τα γνωστότερα έργα του Τάμασι είναι μια τριλογία μυθιστορημάτων για τις περιπέτειες ενός αγοριού από το Σέκελι με το όνομα Άμπελ, ένα νεαρό κυνηγό που ζούσε μόνος στα δάση των ορέων Χαργκίτα. Ο Τάμασι μετακόμισε στη Βουδαπέστη το 1944 και έζησε εκεί για την υπόλοιπη ζωή του, μέχρι τον θάνατο του το 1966. Με αίτημα του, θάφτηκε στην πατρίδα του, τη Γη του Σέκελι, μια εθνοπολιτιστική περιοχή της ανατολικής Τρανσυλβανίας στη Ρουμανία. Szász Tamás, a pogány – Κλουζ, 1922 – σύντομες ιστορίες Lélekindulás – Κλουζ, 1925 – σύντομες ιστορίες Szűzmáriás királyfi – 1928 – μυθιστόρημα Erdélyi csillagok - 1929 – σύντομες ιστορίες Címeresek – Κλουζ, 1931 – μυθιστόρημα Helytelen világ – Κλουζ, 1931 – σύντομες ιστορίες Ábel a rengetegben – Κλουζ, 1932 – μυθιστόρημα Ábel az országban – Κλουζ, 1934 – μυθιστόρημα Ábel Amerikában – Κλουζ, 1934 – μυθιστόρημα Énekes madár – Βουδαπέστη, 1934 – δράμα Rügyek és reménység – Βουδαπέστη, 1935 – σύντομες ιστορίες Jégtörő Mátyás – Κλουζ, 1936 – μυθιστόρημα Tündöklő Jeromos – Κλουζ, 1936 – δράμα Ragyog egy csillag – Κλουζ, 1937 – μυθιστόρημα Virágveszedelem – Βουδαπέστη, 1938 – σύντομες ιστορίες Magyari rózsafa – Βουδαπέστη, 1941 – μυθιστόρημα Vitéz lélek – Βουδαπέστη, 1941 – δράμα Csalóka szivárvány – Βουδαπέστη, 1942 – δράμα Összes novellái – Βουδαπέστη, 1942 – σύντομες ιστορίες A legényfa kivirágzik – Βουδαπέστη, 1944 – σύντομες ιστορίες Hullámzó vőlegény – Βουδαπέστη, 1947 – δράμα Zöld ág – Βουδαπέστη, 1948 – μυθιστόρημα Bölcső és bagoly – Βουδαπέστη, 1953 – μυθιστόρημα Hazai tükör – Βουδαπέστη, 1953 – μυθιστόρημα Elvadult paradicsom – Βουδαπέστη, 1958 – σύντομες ιστορίες 1922–26 Világ és holdvilág – Βουδαπέστη, 1958 – σύντομες ιστορίες 1936–57 Hegyi patak – 1959, δράμα Szirom és Boly – Βουδαπέστη, 1960 – μυθιστόρημα Játszi remény – Βουδαπέστη, 1961 – σύντομες ιστορίες Akaratos népség – Βουδαπέστη, 1962 – δράμα Hétszínű virág – Βουδαπέστη, 1963 – σύντομες ιστορίες Ψηφιοποιημένα έργα του Άρον Τάμασι
Βαλκανικό κύπελλο συλλόγων 1973

Το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων 1973 ήταν το 11ο Βαλκανικό Κύπελλο συλλόγων ποδοσφαίρου, μια ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετείχαν έξι σύλλογοι βαλκανικών κρατών. Διεξήχθη σε δύο ομίλους με βαθμολογία και οι νικητές αγωνίστηκαν σε διπλό τελικό. Το Κύπελλο κατέκτησε αήττητη η Λοκομοτίβ Σόφιας από τη Βουλγαρία για πρώτη φορά στην ιστορία της. Στον τελικό αντιμετώπισε την Τίργκου Μούρες από τη Ρουμανία. Η διοργάνωση διάρκεσε από το Μάρτιο ως τον Οκτώβριο του 1973.

 Σχόλια: Ο όμιλος τελείωσε με απόλυτη ισοβαθμία των τριών ομάδων, με αποτέλεσμα η πρώτη θέση να κριθεί στη διαφορά τερμάτων, στην οποία επικράτησε η Τίργκου Μούρες που εκμεταλλεύτηκε καλύτερα την έδρα της κάνοντας εντυπωσιακές νίκες με 5-1 και 3-0 επί των αντιπάλων της. Σχόλια: Ο Άρης ξεκίνησε εντυπωσιακά συντρίβοντας με 4-2 την Μπεσίκτας στο γήπεδο Χαριλάου. Αλλά στη συνέχεια έκανε δυο ήττες εκτός έδρας, οπότε έχασε κάθε ελπίδα για πρόκριση. ΤΕΛΙΚΟΣ (α΄ αγώνας): Τίργκου Μούρες, 19 Σεπτεμβρίου 1973:ΤΕΛΙΚΟΣ (β΄ αγώνας): Σόφια, 3 Οκτωβρίου 1973: Αρχείο Βαλκανικού Κυπέλλου
Παραμόρφωση (μηχανική)

Η παραμόρφωση είναι σε γενικές γραμμές η αλλαγή του σχήματος ή του μεγέθους ενός σώματος έπειτα από την ασκήση κάποιας δύναμης πάνω στο σώμα. Παραμόρφωση μπορεί να προκληθεί επίσης από μεταβολή της θερμοκρασίας του σώματος κατά τις διαδικασίες της συστολής ή διαστολής. Η έννοια της παραμόρφωσης χρησιμοποιείται πολύ συχνά στη φυσική, στην εφαρμοσμένη μηχανική, στη δομική, την επιστήμη υλικών κ.α. Η μελέτη της ενδιαφέρει κάθε εφαρμογή όπου είναι σημαντική η στατικότητα, η στερεότητα και οι δομικές αστοχίες μιας κατασκευής ή ενός σώματος.

 Αδρά μπορούν να διακριθούν δυο είδη παραμόρφωσης: Ελαστική παραμόρφωση, που δεν είναι μόνιμη, δηλαδή το σώμα επανέρχεται στο αρχικό του σχήμα (από τον ίδιο δρόμο και ακαριαία) όταν πάψει να ενεργεί η δύναμη που προκάλεσε την παραμόρφωση. Παράδειγμα ελαστικής παραμόρφωσης είναι αυτή ενός ελατηρίου, που επανέρχεται στο αρχικό του μήκος μόλις πάψει να του ασκείται δύναμη. Τα πραγματικά σώματα έχουν ένα όριο στο πόσο μπορούν να παραμορφωθούν ελαστικά και εξαρτάται από το σχήμα, το υλικό και τη θερμοκρασία τους. Η ελαστική παραμόρφωση περιγράφεται μαθηματικά από τον νόμο του Hooke σύμφωνα με τον οποίο η παραμόρφωση είναι ανάλογη της δύναμης που ασκείται. σ = E ε {\displaystyle \sigma =E\varepsilon } Όπου σ {\displaystyle \sigma } είναι η δύναμη ανά μονάδα επιφάνειας ή αλλιώς τάση, Ε το μέτρο ελαστικότητας του υλικού και ε {\displaystyle \varepsilon } είναι η αναλογία του παραμορφωμένου μήκους προς το αρχικό ή ανηγμένη παραμόρφωση. Πλαστική παραμόρφωση που είναι μόνιμη, δηλαδή το σώμα δεν επανέρχεται στο αρχικό του σχήμα. Παράδειγμα μπορεί να είναι ένα κομμάτι πλαστελίνης το οποίο χτυπάμε με το χέρι μας πάνω σε ένα τραπέζι, ή το ελατήριο του πιο πάνω παραδείγματος όταν του ασκηθεί υπερβολική δύναμη εφελκυσμού και ανοίξει. Υπάρχει ένα όριο στην πλαστική παραμόρφωση μέχρι το σώμα να σπάσει (όριο θραύσης). Σε ένα σώμα που ασκείται μία συνεχώς αυξανόμενη δύναμη, αρχικά εμφανίζεται ελαστική παραμόρφωση. Όταν ξεπεραστεί το λεγόμενο όριο ελαστικότητας το σώμα χάνει την ικανότητα να επανέρχεται πλήρως στο αρχικό του σχήμα. Αν αφεθεί ελεύθερο θα επανέλθει μόνο το μέρος που αντιστοιχεί στην ελαστική παραμόρφωση και η παραμόρφωση που δεν επανέρχεται ονομάζεται παραμένουσα ή πλαστική παραμόρφωση. Αν η δύναμη συνεχίσει να αυξάνεται, το σώμα θα φτάσει στο όριο θραύσης του και θα σπάσει. Τα παραπάνω στάδια δεν εμφανίζονται σε όλα τα υλικά. Για παράδειγμα η πλαστελίνη δεν εμφανίζει ελαστικές παραμορφώσεις για αυτό και κρατάει στο σχήμα που της δίνουμε. Στο γυαλί δεν υπάρχουν μόνιμες παραμορφώσεις πριν τη θραύση για αυτό και ταιριάζουν απόλυτα τα κομμάτια από ένα σπασμένο τζάμι. Τα υλικά που έχουν μεγάλες πλαστικές παραμορφώσεις πριν σπάσουν λέγονται όλκιμα (π.χ. χάλυβας, αλουμίνιο κ.α.) ενώ τα υλικά που έχουν πολύ μικρές ή και καθόλου πλαστικές παραμορφώσεις λέγονται ψαθυρά (π.χ. μάρμαρο, γυαλί, κιμωλία, χυτοσίδηρος κ.α.). Ι.Ν. Πρασιανάκης, Σ.Κ. Κουρκούλης, Πειραματική αντοχή των υλικών, Αθήνα 1999, Εκδόσεις Συμμετρία Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Deformation στο Wikimedia Commons
Παναθηναϊκός Σικάγο

Ο Παναθηναϊκός Σικάγο, είναι ένας ελληνοαμερικάνικος ποδοσφαιρικός σύλλογος, ο οποίος εδρεύει στην πόλη του Σικάγου. Την τρέχουσα σεζόν (2021-22), αγωνίζεται στο NPLS (4η κατηγορία Αμερικής). Οι εντός έδρας αγώνες διεξάγονται στο Nike Park, στην περιοχή Ιλινόις.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε από δύο Έλληνες φιλάθλους του Παναθηναϊκού, τους Δημήτρη (πατέρας) και Διονύση (Ντένι, γιός και παίκτης της ομάδας) Χρονόπουλο το 2019, λειτουργώντας αρχικά, ως ακαδημία. Το 2020, διανύοντας την πανδημία του κορονοϊού, η ομάδα κατάφερε να λάβει μέρος στο NPLS (4η κατηγορία Αμερικής). Η ομάδα προκειμένου να φτιάξει ένα δυνατό σύνολο που θα μπορέσει να πρωταγωνιστήσει στην κατηγορία, απέκτησε διάφορους ποδοσφαιριστές, μεταξύ αυτών και ο Γάλλος πρώην επιθετικός του Παναθηναϊκού, Τζιμπρίλ Σισέ. Χορηγίες Η πρώτη χορηγία της ομάδας ήταν η γνωστή εταιρία, Κάππα, ενώ από το 2021, η Δανέζικη Hummel International ανέλαβε την έκδοση των νέων ενδύσεων της ομάδας. 1. Ντένι (Διονύσης) Χρονόπουλος - Διευθυντής και παίκτης 2. Δημήτρης Χρονόπουλος - Πρόεδρος 3. Βασιλική Χρονοπούλου - Διοικητικός Βοηθός/Διευθυντής ΜΜΕ 4. Γιώργος Κατσαρός - Προπονητής Σεζόν 2021-2022
Σοφία Φρειδερίκη του Μεκλεμβούργου-Σβερίν

Η Σοφία Φρειδερίκη (γερμ. Sophia Friederika, 24 Αυγούστου 1758 - 29 Νοεμβρίου 1794) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του Δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα διαδόχου της Δανίας.

 Ήταν η μόνη κόρη του Λουδοβίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Καρλόττας Σοφίας, κόρης του Φραγκίσκου Ιωσία της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. Παντρεύτηκε το 1774 τον Φρειδερίκο, Διάδοχο της Δανίας, και είχε τέκνα: θνησιγενής κόρη (19 Σεπτεμβρίου 1781). θνησιγενής κόρη (17 Φεβρουαρίου 1783). Ιουλιανή Μαρία (2 Μαίου - 28 Οκτωβρίου 1784). Χριστιανός Η΄ (1786 - 1848), Βασιλιάς της Δανίας & Νορβηγίας. Γιος του ήταν ο: Φρειδερίκος Ζ΄ (1808 - 1863), τελευταίος άρρην απόγονος του κύριου κλάδου των Όλντενμπουργκ. Ιουλιανή Σοφία (1788 - 1850), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Έσσης-Φίλιππσταλ-Μπάρχφελτ. Λουίζα Καρλόττα (1789 - 1864), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Έσσης-Κάσσελ. Κόρη της ήταν η: Λουίζα (1817 - 1898), Διάδοχος, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Θ΄ της Δανίας. Φερδινάνδος (1792-1863), Διάδοχος της Δανίας. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 83.
Εθνόσημο του Αγίου Ευσταθίου

Το εθνόσημο του Αγίου Ευσταθίου αποτελείται από έναν θυρεό και το ρητό. Θεσμοθετήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 2004 από το Νησιωτικό συμβούλιο του Αγίου Ευσταθίου όταν ακόμα ο τελευταίος αποτελούσε τμήμα των Ολλανδικών Αντίλλων, και παρέμεινε σε ισχύ ως το εθνόσημο του δημόσιου σώματος του Αγίου Ευσταθίου μετά τη διάλυσή τους.

 Ο θυρεός αποτελείται από τρία μέρη, συμβολίζοντας το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Επίσης, απεικονίζεται το σύμβολο του Χρυσού Βράχου (προσωνύμιο για τον ιστορικά εύφορο Άγιο Ευστάθιο), το πορτοκαλί χρώμα (Fort Oranje) και το αγγελόψαρο. Από κάτω είναι γραμμένο το ρητό: superba et confidens (Περήφανη και Πιστή). Ο θυρεός περικλείεται από μπλε χάντρες, που ήταν σύμβολο πλούτου.Το εθνόσημο σχεδιάστηκε από τον Ουάλτερ Χέλεμπραντ (Walter Hellebrand) και υπεβλήθη στο Ανώτατο Ολλανδικό Συμβούλιο των Ευγενών με σκοπό να αξιολογηθεί το 1999. Στην απάντησή του το 2002, το συμβούλιο χαρακτήρισε το σχέδιο ως 'υπερβολικό'. Συνέστησε να απλοποιηθούν οι υπερβολές στον θυρεό και πρότεινε την αντικατάσταση των λοιπών στοιχείων με ένα στέμμα, όπως στα εμβλήματα του Κουρασάο, του Μποναίρ και των επαρχιών της Ολλανδίας. Το 2004 το Συμβούλιο συμπέρανε ότι οι συμβουλές του δεν είχαν ακολουθηθεί.Μετά την αλλαγή του συνταγματικού καθεστώτος στο νησί το 2010, το συμβούλιο του Αγίου Ευσταθίου ζήτησε από το Ανώτατο Συμβούλιο των Ευγενών να του παραχωρηθεί το δικό του εθνόσημο ως δημόσιο σώμα της Ολλανδίας. Το εθνόσημο παραχωρήθηκε από το συμβούλιο χωρίς αλλαγές. Το ρητό είναι SUPERBA ET CONFIDENS στα λατινικά.
Γεώργιος Κουμάντος

Ο Γεώργιος Κουμάντος (12 Φεβρουαρίου 1925 - 16 Αυγούστου 2007) ήταν Έλληνας νομικός. Ήταν καθηγητής αστικού δικαίου στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Αναστασίου Κουμάντου, προέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους κατά την περίοδο 1941 - 1949. Σπούδασε νομική στη νομική σχολή του πανεπιστήμιο Αθηνών και συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Κατά τη διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, για την οποία και φυλακίστηκε. Ακολούθησε ακαδημαϊκή καριέρα και το 1960 έγινε υφηγητής του αστικού δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1968 απολύθηκε από την πανεπιστημιακή του θέση λόγω των αντιδικτατορικών του φρονημάτων. Για την συμμετοχή του στην «Εταιρεία Μελέτης Ελληνικών Προβλημάτων» συνελήφθη και εξορίστηκε το 1972 αρχικά στο Κερασοχώρι Ευρυτανίας και εν συνεχεία στο Θέρμο Τριχωνίδας. Μετά την πτώση της Χούντας επανήλθε στη θέση του και το 1975 εξελέγη καθηγητής του αστικού δικαίου. Το 1993 έγινε ομότιμος καθηγητής.Ως νομικός συνέγραψε πλήθος επιστημονικών έργων ενώ συμμετείχε και σε αρκετές νομοπαρασκευαστικές επιτροπές ως μέλος ή πρόεδρος, σημαντικότερη των οποίων ήταν αυτή για την σύνταξη του νέου νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, στην οποία ήταν πρόεδρος. Επίσης έχει διατελέσει πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης για την Πνευματική Ιδιοκτησία, του Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, Ευρωπαϊκής Επιτροπής Νομικής Συνεργασίας και της Επιτροπής Οικογενειακού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης, ad hoc δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ.α. Στις εκλογές του 2000 διορίστηκε από την κυβέρνηση Σημίτη στην θέση του υπηρεσιακού υπουργού Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Είχε τιμηθεί με το παράσημο του Ταξιάρχη του Φοίνικος. Τα τελευταία χρόνια αρθρογραφούσε τακτικά στην εφημερίδα ''Η Καθημερινή'', της οποίας ήταν αντιπρόεδρος στο διοικητικό συμβούλιο.Το 1974, έπειτα από αίτημα της Ένωσης Κέντρου, μίλησε μέσω της τηλεόρασης εναντίον του βασιλικού πολιτεύματος, με την ομιλία του αυτή να προκαλεί αντιδράσεις.Απεβίωσε κολυμπώντας στις 16 Αυγούστου 2007 στο Άστρος Κυνουρίας.