IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιαροσλάβ Οσμομίσλ

Ο Γιαροσλάβ Βολοντιμιρκόβιτς ο Νουνεχής, ουκραν. Ярослав Володимирковых Осмомыслъ [προφ. Οσμομίσλ] (π. 1135 - 1 Οκτωβρίου 1187) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Γαλικίας ήταν πρίγκιπας της Γαλικίας (1153-87).

 Ήταν γιος τού Βολοντιμίρκο πρίγκιπα της Γαλικίας και μίας των Άρπαντ, κόρης τού Κολομάν της Ουγγαρίας. Ανέλαβε την εξουσία το 1153. Στην εξωτερική του πολιτική ήταν σύμμαχος με τους βασιλείς της Ουγγαρίας και της Πολωνίας και εναντίον των πριγκίπων τού Κιέβου, οι οποίοι υποστήριζαν τον εξάδελφό του Ιβάν τού Μπερλάντνικ στις προσπάθειές του να αποσπάσει συνοριακές πόλεις από τη Βολινία. Έπειτα από πολλά έτη εχθροπραξιών, ο Γιαροσλάβ κατάφερε την εξορία τού Ιβάν, ο οποίος πήγε στην Κωνσταντινούπολη, στην Αυλή τού Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Το 1164-65 ο Ανδρόνικος Κομνηνός, εξάδελφος τού Αυτοκράτορα, δραπέτευσε από την αιχμαλωσία στην Κωνσταντινούπολη και διέφυγε στην Αυλή τού Γιαροσλάβ. H προοπτική διεκδίκησης τού θρόνου της Κωνσταντινούπολης από τον Ανδρόνικο με την υποστήριξη της Γαλικίας και της Ουγγαρίας ανησύχησε τους Ρωμαίους και οι διπλωμάτες τους αναστατώθηκαν άνευ προηγουμένου. Τελικά ο Μανουήλ Α΄ χαρίστηκε στον εξάδελφό του και τον έπεισε να επιστρέψει το 1165. Επίσης ο Γιαροσλάβ πείστηκε να εγκαταλείψει τις Ουγγρικές διασυνδέσεις του και να επιστρέψει πλήρως στην Αυτοκρατορική σφαίρα επιρροής. Ως το 1200 οι πρίγκιπες της Γαλικίας πρόσφεραν υπηρεσίες στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, επιτιθέμενοι στους εχθρούς της Κουμάνους. Νυμφεύτηκε την Όλγα των Ρουρικιδών, κόρη τού Γιούρι Α΄ του μακρόχειρος (dolgoruky) πρίγκιπα τού Κιέβου και είχε τέκνα: Βλαντίμιρ Β΄ απεβ. 1198/9, πρίγκιπας της Γαλικίας. Ευφροσύνη, παντρεύτηκε τον Ιγκόρ πρίγκιπα τού Τσέρνιγοφ. Βιατσεσλάβα απεβ. μετά το 1200, παντρεύτηκε τον Όδονα των Πιαστ δούκα της Μεγαλύτερης Πολωνίας. (κόρη), παντρεύτηκε τον Στέφανο Γ΄ της Ουγγαρίας.Από την παλλακίδα του Ναστάζια (Αναστασία) είχε τέκνο: Ολέγκ 1161-1188, πρίγκιπας της Γαλικίας. Pasternak, Ya. Ancient Halych. Krakov-Lviv, 1944 Maiorov A.V. Galitsko-Volynskaya Rus: Ocherki sotsialno-politicheskikh otnoshenii v domongolskii period. Knyaz, boyare i gorodskaya obschina. St Petersburg, 2001 (in Russian).
Συνειδητή κοινότητα

Συνειδητή κοινότητα (ή κοινότητα από πρόθεση) είναι μία σχεδιασμένη οικιστική κοινότητα με σκοπό να προσφέρει ένα πολύ υψηλότερο βαθμό κοινωνικής αλληλεπίδρασης στα μέλη της σε σχέση με άλλες κοινότητες. Τα μέλη μιας συνειδητής κοινότητας συχνά μοιράζονται ένα κοινό κοινωνικό, πολιτικό ή πνευματικό όραμα και μοιράζουν μεταξύ τους ευθύνες και πρώτες ύλες. Ο όρος συνειδητή κοινότητα χρησιμοποιήθηκε επίσημα έπειτα από μια συνάντηση το 1948 στις ΗΠΑ ατόμων που ενδιαφέρονταν για την ίδρυση εναλλακτικών κοινοτήτων. Ο όρος «Συνειδητή» εκφράζει τη συνειδητή θέληση των ατόμων να βρεθούν μεταξύ τους. Η FIC (Fellowship for Intentional Community), που γεννήθηκε τότε, διέκρινε τις εξής κατηγορίες Συνειδητών Κοινοτήτων: οικοδομικοί συνεταιρισμοί, κοινοπραξίες γης (land trusts), κομμούνες, κιμπούτς, άσραμς, κοοπερατίβες σπιτιών και οικοκοινότητες.

 Οι σκοποί ποικίλουν για κάθε συνειδητή κοινότητα. Αυτοί περιλαμβάνουν τη συλλογική ιδιοκτησία και διαχείριση των πόρων (κομμούνες ή κολεκτίβες), δημιουργία γειτονιών για οικογένειας (οικοδομικοί συνεταιρισμοί) ή οικολογική διαβίωση σε οικοκοινότητες με σκοπό τη βιωσιμότητα. Μερικές κοινότητες είναι κοσμικές, άλλες έχουν πνευματική / θρησκευτική βάση. Συνήθως όλες δίνουν βάρος στην ηθική αξία της ισονομίας. Άλλα κοινά θέματα είναι η εθελοντική απλότητα, η ομαδική και ατομική ανάπτυξη και η αυτονομία. Μερικές κοινότητες δημιουργούνται για να προσφέρουν βοήθεια σε μη-ικανά άτομα, όπως για παράδειγμα μετανάστες, άστεγους, ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Μερικές κοινότητες διατηρούν κέντρα εκμάθησης ή υγείας. Κριστιάνια Οικο-αναρχισμός Οικοκοινότητες Κιμπούτς Intentional Communities Database Communities Directory, Online Αρχειοθετήθηκε 2011-09-08 στο Wayback Machine. Intentional Communities website Fellowship for Intentional Community Αρχειοθετήθηκε 2006-12-03 στο Wayback Machine.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1938-39

Στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1938-39 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Πειραιώς, αλλά στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1938-1939 προκρίθηκαν και οι δύο επόμενες ομάδες: Ολυμπιακός και Άρης Πειραιά. Στη δύναμη των σωματείων της ΕΠΣΠ εντάχθηκαν οι Κεραμεικός Καμινίων, ΑΟ Παλαιάς Κοκκινιάς και Πανελευσινιακός και έλαβαν μέρος στη Γ΄ κατηγορία.

 Μετείχαν 4 σύλλογοι και το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Εθνικός σχετικά εύκολα. Για το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1938-1939 (νότιος όμιλος) προκρίθηκαν και οι δύο επόμενες ομάδες: ο Ολυμπιακός και ο Άρης. Τη χρονιά αυτή υπήρχε η ιδιαιτερότητα πως οι σύλλογοι μετέφεραν στο εθνικό πρωτάθλημα τα μεταξύ τους αποτελέσματα από το τοπικό. Έτσι, αφενός δεν ξαναέπαιξαν μεταξύ τους και λιγόστεψαν οι αγωνιστικές, αφετέρου η θέση στον όμιλο του εθνικού πρωταθλήματος καθόριζε και την τελική τους τύχη στο τοπικό (δηλαδή αν θα υποβιβάζονταν ή όχι). Έτσι ο Άρης που τερμάτισε 7ος στο Εθνικό πρωτάθλημα υποβιβάστηκε στη Β΄ Πειραιά! Τελικά καμιά ομάδα δεν υποβιβάστηκε λόγω αύξησης του αριθμού σε έξι. Μια άλλη αλλαγή ήταν η καθιέρωση της βαθμολογίας 3-2-1, αντί του 2-1-0 που ίσχυε ως τότε. Πρωταθλητής: Εθνικός Πειραιώς Σύνθεση: Σχίζας, Λυπιώτης, Ζάκκας, Μπόλκας, Αϊντούκοβιτς, Καριώτης, Δεληγιώργης, Καούνος, Λιοντής, Σταυρόπουλος, Ζωγραφίδης. * Ο Ολυμπιακός και ο Άρης προκρίθηκαν στο νότιο όμιλο του πανελλήνιου πρωταθλήματος. Εκεί ο Άρης τερμάτισε 7ος, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί αρχικά στη Β΄ κατηγορία. Τελικά καμιά ομάδα δεν υποβιβάστηκε λόγω αύξησης του αριθμού σε έξι. |} Πρωταθλήτρια: Προοδευτική, άνοδος στην Α΄. Δευτεραθλητής: Αργοναύτης Πειραιώς, άνοδος στην Α΄. Συμμετείχαν 7 σύλλογοι. Πρωταθλητής: Κεραμεικός, αήττητος με 6 νίκες και 44-0 γκολ. Δευτεραθλητής: Πανελευσινιακός, άνοδος στη Β΄. Τελικός πρωταθλήματος: Κεραμεικός - Πανελευσινιακός: 4-0.*Ο "Α.Ο. Κεραμεικός" ήταν η ποδοσφαιρική ομάδα των εργατών της βιομηχανίας "Κεραμεικός", η οποία είχε ιδιόκτητο γήπεδο (Αρχείο Πρωτοδικείου Πειραιώς, Α.Μ.1581/8-6-1938). Αργότερα συγχωνεύτηκε με τον Ατρόμητο Καμινίων. Με το ίδιο όνομα αναφέρεται παλιότερα ανεξάρτητος σύλλογος και στην Αθήνα. Ηλεκτρονικό αρχείο εφ. "Αθλητική Ηχώ". Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000 Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 1999, σ. 237-238. Γεώργιου Πασαμήτρου, "Η ιστορία του πειραϊκού ποδοσφαίρου", εφ. "Αθλητική Ηχώ" 22-24 Μαρτίου 1951. Στατιστική ποδοσφαίρου. "Αι επίσημοι εορταί ενάρξεως των πρωταθλημάτων Αθηνών-Πειραιώς", "Αθλητικόν Βήμα", 28/9/1938, ψηφ. σελ. 580.
Μεσιέ 21

Το Μεσιέ 21 (γνωστό και ως M21 και NGC 6531) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 4.000 ετών φωτός, αν και η απόστασή του δεν έχει καθοριστεί με ακρίβεια, στον αστερισμό Τοξότη. Βρίσκεται στο ίδιο πεδίο με το τρισχιδές νεφέλωμα. Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ τις 5 Ιουνίου 1764.

 Το Μεσιέ 21 αποτελείται από τουλάχιστον 57 μέλη και έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός. Το Μ21 είναι σχετικά νεαρό με ηλικία περίπου 4,6 εκατομμύρια έτη . Το λαμπρότερο μέλος είναι ένας αστέρας τύπου Β0. Επειδή είναι τόσο νεαρό θεωρείται ότι είναι μέρος της αστρικής συγκέντρωσης ΟΒ1 του Τοξότη. Δεδομένα για το NGC 6531 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 6531 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Messier 21, SEDS Messier pages
Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ

Ο Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ 1ος λόρδος του Ωμπινύ και κόμης του Εβρέ (περί το 1380 - 1429) επιφανής Σκωτσέζος ευγενής και στρατιωτικός στη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου ήταν γιος του Αλεξάντερ Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ και της Τζάνετ Κιθ. Ο Τζων Στιούαρτ ήταν μακρινός ξάδελφος των βασιλέων της Σκωτίας από τον Οίκο των Στιούαρτ, απόγονος του Τζων Στιούαρτ του Μπονκίλ δεύτερου γιου του Αλεξάντερ Στιούαρτ, 4ου Υψηλού Στιούαρτ της Αγγλίας.

 Κληρονόμησε τις εκτάσεις και τους τίτλους του πατέρα του (1404), στέφτηκε ιππότης (1418) και συμμετείχε στη Γαλλική εκστρατεία μαζί με τους κόμητες του Μπάκαν και του Ουίγκταουν, το 1420 έγινε Κοντόσταυλος του Μεγάλου στρατού της Σκωτίας. Ο Ντάρνλεϊ βρέθηκε στη μεγάλη νίκη των Σκωτσέζων στη μάχη του Μπωγκέ (1421) για τη βοήθεια που είχε προσφέρει του παραχωρήθηκαν οι ηγεμονίες του Κόνκρεσολτ (1421) και του Ωμπινύ (1422) από τον δελφίνο. Ο Ντάρνλεϊ ήταν παρόν και στην ήττα στο Κραβάρτ στην οποία αιχμαλωτίστηκε και έχασε το ένα μάτι. Την εποχή που ήταν αιχμάλωτος δεν συμμετείχε στη μάχη του Βερνέιγ που οι Γάλλο - Σκωτσέζικες δυνάμεις υπέστησαν συντριπτική ήττα. Τα λύτρα για την απελευθέρωση του πληρώθηκαν από τον δελφίνο Κάρολο, ο Ντάρνλεϊ στη συνέχεια μπήκε στην υπηρεσία των Γάλλων και ανέλαβε τη διοίκηση των Σκωτσέζικων δυνάμεων στη χώρα. Μετά από μια νίκη επί των Άγγλων στο Λε Μον-Σαιν-Μισέλ έγινε κόμης του Εβρέ και μπόρεσε να έχει τον κρίνο στα σύμβολα του. Το 1428 επέστρεψε στη Σκωτία με τον Ρενώ ντε Σαρτρ, αρχιεπίσκοπο της Ρεμς για να συγκεντρώσει περισσότερα στρατεύματα και να τακτοποιήσει τον γάμο ανάμεσα στη Μαργαρίτα της Σκωτίας, Δελφίνη της Γαλλίας και τον γιο του Γάλλου δελφίνου Λουδοβίκο. Επέστρεψε στη Γαλλία (1429) και πήρε μέρος στην Πολιορκία της Ορλεάνης με 1000 άντρες, τέσσερις μέρες αργότερα διηύθυνε ένα Σκωτσέζικο τάγμα στη μάχη του Έρρινγκς που σκοτώθηκε. Ο Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Σαιντ Κρουά στην Ορλεάνη. Ο Τζων Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ παντρεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ντόντσαντ κόμη του Λέννοξ, συνόδευσε τον σύζυγο της στη Γαλλία πέθανε 10 μήνες μετά από αυτόν και τάφηκε μαζί του στην Ορλεάνη, με την Ελισάβετ απέκτησε : Άλαν Στιούαρτ του Ντάρνλεϊ Τζων Στιούαρτ, 2ος λόρδος του Ωμπινύ Balfour Paul, Sir James, Scots Peerage, IX vols. Edinburgh 1904.
Αγιόκαμπος Ευβοίας

Ο Αγιόκαμπος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Αγίου, της δημοτικής ενότητας Αιδηψού, του δήμου Ιστιαίας–Αιδηψού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ιστιαίας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Ο Αγιόκαμπος είναι παράλιος οικισμός της ΒΔ. Εύβοιας, στον δίαυλο των Ωρεών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 11 χλμ. Β. των Λουτρών Αιδηψού και 12,5 χιλ. Δ.ΝΔ της Ιστιαίας (έδρας του δήμου). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιδηψού Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αιδηψού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιστιαίας-Αιδηψού(Πηγή: ) Στα αρχαία χρόνια στη θέση του οικισμού, εικάζεται ότι, υπήρχε η πόλη Διός ιδρυμένη από τους Αθηναίους. Οι κάτοικοί της είχαν ως κύρια ασχολία την παραγωγή πορφύρας, που χρησίμευε στη βαφή βασιλικών ενδυμάτων. Η προέλαση των Δάτη και Αρταφέρνη είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη καταστροφή της αρχαίας πόλης, με φυσικό επακόλουθο τη μη ύπαρξη ιστορικών στοιχείων για την ακριβή θέση της. Η αρχαιολογική σκαπάνη του 19ου αιώνα έφερε στο φως σημαντικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων και νομίσματα της Ιστιαίας. Τα τελευταία χρόνια ο Αγιόκαμπος έχει εξελιχθεί σε τουριστικό κέντρο με καλή ξενοδοχειακή υποδομή. Πορθμείο συνδέει τον οικισμό με την Γλύφα, στην απέναντι ακτή της ηπειρωτικής Στερεάς. Το Μουσείο «Ναυτίλος», Θαλασσίων Ευρημάτων. Περιλαμβάνει συλλογές από κοχύλια, κοράλλια, απολιθώματα, πετρώματα και ημιπολύτιμους λίθους. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, ανατολικά του οικισμού Η οργανωμένη παραλία του οικισμού, δεξιά και αριστερά του πορθμείου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://www.youtube.com/watch?reload=9&v=8OeLQod5pjc https://www.voriaevia.net/%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%8C%CE%BA%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%82/
Πέπε (Ζοζέ Μασία)

Ο Ζοζέ Μασία (πορτογαλικά: José Macia, γεννήθηκε 25 Φεβρουαρίου 1935), γνωστός ως Πέπε (Pepe) ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας του που κέρδισε τα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962.

 Ο Πέπε αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός και πέρασε όλη την καριέρα του με τη Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε. Είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της με 403 γκολ σε επίσημους και φιλικούς αγώνες, από τα οποία τα 180 στο Πρωτάθλημα Παουλίστα. Ήταν μέλος της επιθετικής τριάδας της ομάδας μαζί με τους Πελέ και Κουτίνιο, μια από τις καλύτερες όλων των εποχών συμμετέχοντας σε όλες τις μεγάλες επιτυχίες του συλλόγου.Αγωνίστηκε για την εθνική ομάδα της Βραζιλίας το διάστημα 1956–63, χωρίς όμως να καταφέρει να καθιερωθεί με το Μάριο Ζαγκάλο να αγωνίζεται στην ίδια θέση. Σημείωσε 16 γκολ σε 34 εμφανίσεις.Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση εργάστηκε ως προπονητής για περισσότερο από τρεις δεκαετίες σε πολυάριθμες ομάδες της χώρας του έχοντας πέντε θητείες στη Σάντος, ενώ υπήρξε προπονητής για ολιγόμηνο διάστημα και της Εθνικής ομάδας του Περού. Παίκτης Σάντος Πρωτάθλημα Παουλίστα (10) : 1955, 1956, 1958, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1967, 1968 Τουρνουά Ρίο – Σάο Πάολο (4) : 1959, 1963, 1964, 1966 Πρωτάθλημα Βραζιλίας (6) : (Taça Brazil) 1961, 1962, 1963, 1964, 1965, (Torneio Roberto Gomes Pedrosa) : 1968 Κόπα Λιμπερταδόρες (2) : 1962, 1963 Διηπειρωτικό Κύπελλο (2) : 1962 , 1963 Σούπερ Διηπειρωτικό Κύπελλο : 1968Εθνική Βραζιλίας Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου (2) : 1958, 1962 Κύπελλο Roca (2) : 1957, 1963 Κύπελλο Ατλαντικού (2) : 1956 και 1960 Κύπελλο Bernardo O'Higgins : 1961 Κύπελλο Oswaldo Cruz (2) : 1961, 1962Προπονητής Σάντος : Πρωτάθλημα Παουλίστα 1973 Φορταλέζα Εσπόρτε Κλούμπε : Καμπεονάτο Σεραένσε 1985 Ασοσιασάο Ατλέτικα Ιντερνασιονάλ : Καμπεονάτο Παουλίστα 1986, Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας Βραζιλίας 1988 Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε : Πρωτάθλημα Βραζιλίας 1986 Τόκιο Βέρντι : Πρωτάθλημα Ιαπωνίας 1991–92 Ατλέτικο Παραναένσε : Πρωτάθλημα Β' Κατηγορίας Βραζιλίας 1995
Πανδημία COVID-19 στη Γερμανία

Η Πανδημία COVID-19 προκλήθηκε από τον Κορονοϊό SARS-CoV-2 ο οποίος εξαπλώθηκε και στην Γερμανία από τα τέλη Ιανουαρίου 2020 και έπειτα.Ο ιός διαπιστώθηκε για πρώτη φορά σε μια ομάδα εργαζόμενων μιας εταιρείας, που είχαν όλοι συμμετάσχει στην ίδια συνάντηση. Το πρώτο θετικό τεστ διαπιστώθηκε στις 27 Ιανουαρίου. Όπως στα περισοότερα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έτσι και στην Γερμανία υπήρξαν εκτεταμένες απαγορεύσεις και περιορισμοί των συνταγματικών δικαιωμάτων με σκοπό τον περιορισμό της εξάπλωσης του ϊού.

 Όπως στις περισσότερες χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, τα μέτρα άλλαξαν συχνά κατά τη διάρκεια της επιδημίας. Η αυστηρότερη μορφή μέτρων επηβλήθηκε από τα τέλη Μαρτίου μέχρι τα τέλη Μαΐου και από τα τέλη Δεκεμβρίου (και παραμένουν μέχρι σήμερα). Η έξοδος από το σπίτι επιτρέπεται μόνο για τα απολύτως αναγκαία, όπως αγορά τροφίμων, εργασία (όταν δεν είναι εξ αποστάσεως), επίσκεψη γιατρού. Η χρήση της μάσκας είναι υποχρεωτική. Σε ορισμένες περιοχές επιτρέπεται η μετακίνηση μόνο εντός συγκεκριμένων ορίων. Καθότι η Γερμανία είναι μια ομοσπονδιακή δημοκρατία, τα μέτρα δε διέφεραν μόνο από τη μια χρονική στιγμή στην άλλη, αλλά και από το ένα κρατίδιο στο άλλο, υπήρξαν ωστόσο αποφάσεις, που αφορούσαν το σύνολο της Γερμανίας. Ως προς την συνταγματικότητα, υπήρξαν αποφάσεις που υποστήριξαν τα μέτρα και αποφάσεις, που τα χαρακτήρισαν αντισυνταγματικά. Η τελευταία σχετική απόφαση πάρθηκε τον Ιανουάριο στο δικαστήριο της Βαϊμάρης και αμφισβητεί το νόημα και την αποτελεσματικότητα των μέτρων. Ως προς τη χρήση της μάσκας υπήρξαν ήδη σκάνδαλα διαφθοράς. Μέλη του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος χρηματίστηκαν, για να προωθήσουν εταιρείες παραγωγής μασκών. Λόγω των σκανδάλων υποχρώθηκαν σε παραίτηση. Στα διαγράμματα που ακολουθούν μπορούμε να διαπιστώσουμε την εξέλιξη της επιδημίας. Το πρώτο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τα μέσα Μαρτίου. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά γρήγορα και έφτασε την αιχμή του κατά τα μέσα Απριλίου. Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων, το κύμα αυτό ήταν περιορισμένο. Το δεύτερο κύμα θανάτων με επιβεβαιωμένο θετικό τεστ για τον ϊό ξεκίνησε κατά τα τέλη Οκτωβρίου του 2020. Το κύμα εξελίχθηκε σχετικά πιο αργά και έφτασε την αιχμή του κατά τις αρχές του Ιανουαρίου του 2020. Όπως μπορούμε να δούμε στο διάγραμμα για τον συνολικό αριθμό θανάτων, το κύμα αυτό ήταν πολύ πιο έντονο. Το ακόλουθο διάγραμμα παρουσιάζει τον συνολικό αριθμό τεστς ανά μέρα. Το διάγραμμα αυτό παρουσιάζει το πρόβλημα ό,τι δεν βασίζεται σε τυχαιοποιημένα στοιχεία καθώς και ότι απεικονίζει απόλυτους αριθμούς θετικών τεστ, που φυσιολογικά εξαρτώνται και απο τον αριθμό των τεστ που πραγματοποιήθηκαν. Για τον λόγο αυτόν, μπορεί επομένως να παρουσιάζει μια διαστρεβλωμένη εικόνα της εξέλιξης.
Σατωμπελαίρ

Η Σατωμπελαίρ (αγγλικά: Chateaubelair) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων και πρωτεύουσα του Αγίου Δαβίδ. Βρίσκεται στο νησί του Άγιου Βικέντιου. Βρίσκεται βορειοδυτικά της χώρας και του νησιού και νότια-κεντρικά της ενορίας. Έχει πληθυσμό, σύμφωνα με την απογραφή του 2006, 741 κατοίκους.

 Η Σατωμπελαίρ βρίσκεται στο νησί του Άγιου Βικέντιουβορειοδυτικά της χώρας και του νησιού και νότια-κεντρικά της ενορίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, η Λαγιού είχε πληθυσμό 741 κατοίκων. Η οικονομία της Σατωμπελαίρ βασίζεται στα αγροτικά. Υπάρχουν πολλές διαθέσιμες δραστηριότητες κάθε χρόνο, όπως η υποβρύχια αλιεία. Άλλα αθλήματα είναι το μπάσκετ, το ποδόσφαιρο και το κρίκετ. Κατάλογος κωμοπόλεων και χωριών του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδινών Κατάλογος κωμοπόλεων και χωριών του Άγιου Βικέντιου και Γρεναδίνων ανά πληθυσμό
Μουσταλευριά

Η μουσταλευριά είναι παραδοσιακό ελληνικό γλύκισμα που έχει ως κύριο συστατικό του τον μούστο. Οι ρίζες της ανάγονται στα αρχαία χρόνια όπου ήταν γνωστή ως οινούτα, ονομασία που διατηρήθηκε και κατά τη βυζαντινή περίοδο μαζί με άλλα ονόματα όπως μουστόπιτα και πάστελλος. Στη Σάμο αναφέρεται και ως κουρκούτα, στην Κρήτη κεφτέρια ενώ στην Κύπρο Ππαλουζές ή παλουζές.

 Η μουσταλευριά παράγεται από τον μούστο, δηλαδή το χυμό των σταφυλιών του τρύγου (διαδικασία που πραγματοποιείται συνήθως τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο) ο οποίος στη συνέχεια τοποθετείται σε χαμηλή φωτιά. Χαρακτηριστική είναι κατά τη διάρκεια του βρασίματος η χρήση ποσότητας ασπροχώματος έτσι ώστε να καθαριστεί ο μούστος. Άλλα υλικά που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του είναι μεταξύ άλλων και ανάλογα με τις κατά τόπους διαφοροποιήσεις, το αλεύρι, το πετιμέζι, η ζάχαρη, ο βασιλικός, τα αμύγδαλα, τα καρύδια, το σιμιγδάλι, το σουσάμι, η κανέλα, η βανίλια, το ανθόνερο κλπ. Είναι ευρύτατα διαθέσιμη κατά την εποχή του τρύγου, το φθινόπωρο, οπότε παράγεται ο μούστος αλλά και τις υπόλοιπες εποχές του χρόνου. Από τη μουσταλευριά παρασκευάζονται τα κιοφτέρια.
Πρωθυπουργός της Τόνγκα

Ο πρωθυπουργός της Τόνγκα (ιστορικά αναφέρεται με τον όρο premier) είναι αρχηγός κυβέρνησης στην Τόνγκα. H χώρα είναι μοναρχία και έχει αρχηγό κράτους τον μονάρχη και πρώην πρωθυπουργό Τουπόου ΣΤ΄. Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι ο Σιαόσι Σοβαλένι, ο οποίος εκλέχθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 2021 και διορίστηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2021. Ο Σοβαλένι συγκέντρωσε 16 ψήφους.Η θέση του Πρωθυπουργού (Premier έως το 1970) θεσμοθετήθηκε με το σύνταγμα του 1875, καθώς το Άρθρο 51 ορίζει ότι ο Πρωθυπουργός και οι υπουργοί διορίζονται και παύονται από τον βασιλιά.Ο πρωθυπουργός συνεπικουρείται από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης της Τόνγκα.

 DΚατά τη δεκαετία του 2000, η χώρα γνώρισε αύξηση του εκδημοκρατισμού. Τον Μάρτιο του 2006, ο βασιλιάς Ταουφααχάου Τουπόου Δ' διόρισε τον Φελέτι Σεβέλε, μετριοπαθές μέλος του Κινήματος για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία ως πρωθυπουργό. Ο Σεβέλε ήταν ο πρώτος μη βασιλικός που κατείχε αυτή τη θέση μετά τον Σίρλεϊ Γουάλντεμαρ Μπέικερ το 1881. Όλοι οι πρωθυπουργοί από την πρωθυπουργία του Μπέικερ ήταν μέλη της τάξης των ευγενών.Τον Ιούλιο του 2008 ο βασιλιάς Γεώργιος Τουπόου Ε΄ ανακοίνωσε ορισμένες σημαντικές δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Θα εγκατέλειπε το ουσιαστικό μέρος των εκτελεστικών του εξουσιών και θα ακολουθούσε στο εξής το έθιμο των μοναρχιών όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, ασκώντας τα προνόμιά του μόνο με τη συμβουλή του πρωθυπουργού. Επιπλέον, δεν θα διόριζε πλέον ως πρωθυπουργό όποιον επιθυμούσε, αλλά θα διόριζε ένα μέλος της Νομοθετικής Συνέλευσης που θα εκλεγόταν από τη Νομοθετική Συνέλευση. World Statesmen – Tonga
Garden of Eden (τραγούδι)

Το Garden of Eden είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses, γραμμένο από τον τραγουδιστή Αξλ Ρόουζ και τον κιθαρίστα Slash. Στυλιστικά, συνδυάζει τον κλασσικό hard rock ήχο του συγκροτήματος μαζί με punk στοιχεία.

 Αξλ Ρόουζ - κύρια φωνητικά Slash - κιθάρα, φωνητικά Ίζυ Στράντλιν - κιθάρα, φωνητικά Νταφ ΜαΚέγκαν - μπάσο, φωνητικά Ματ Σόρουμ - ντραμς Για το κομμάτι "Garden of Eden" δεν κυκλοφόρησε σινγκλ. Ωστόσο κυκλοφόρησε ένα βίντεο άλμπουμ διάρκειας 10:09 λεπτών με τίτλο Garden of Eden: Strictly Limited Edition. Κυκλοφόρησε σε μορφή VHS το 1993 και περιλαμβάνει μουσικά βίντεο από την περίοδο 1992-93. Από τότε δεν έχει επανακυκλοφορηθεί. Ωστόσο υπάρχουν νεότερες bootleg εκδοχές, και σε μορφή DVD. Garden of Eden (W. Axl Rose, Saul Hudson) Dead Horse (Rose) Yesterdays (Rose, Aaron Arkeen, Adalberto Miranda, Billy McCloud) (ζωντανά στο Λας Βέγκας το 1992)
Αζελαϊκό οξύ

Το αζελαϊκό οξύ (azelaic acid) είναι οργανική χημική ένωση, με σύντομο συντακτικό χημικό τύπο HOOC(CH2)7COOH. Ανήκει στην κατηγορία των κορεσμένων δικαρβοξυλικών οξέων και σε κανονικές συνθήκες έχει τη μορφή λευκής σκόνης. Στη φύση το αζελαϊκό οξύ βρίσκεται στο σιτάρι, στη σίκαλη και στο κριθάρι. Αποτελεί πρόδρομο σε ποικίλα βιομηχανικά προϊόντα, όπως πλαστικά και πλαστικοποιητές, ενώ είναι συστατικό καλλυντικών για τα μαλλιά και το δέρμα.

 Το αζελαϊκό οξύ παράγεται βιομηχανικά με οζοντόλυση του ελαϊκού οξέος, οπότε παράγεται ως παραπροϊόν και εννεαϊκό οξύ. Στη φύση παράγεται από μια μαγιά, τον πιτυρόσπορο (Malassezia furfur), ο οποίος ζει στο φυσιολογικό δέρμα του ανθρώπου και πολλών ζώων. Η βακτηριακή αποσύνθεση του εννεαϊκού οξέος δίνει επίσης αζελαϊκό οξύ. Στα φυτά το αζελαϊκό οξύ χρησιμεύει ως «σήμα καταπόνησης» σε αμυντικές αποκρίσεις μετά από κάποια μόλυνση. Το σήμα αυτό επάγει τη συσσώρευση σαλικυλικού οξέος, ενός σημαντικού συστατικού της αμυντικής αντιδράσεως ενός φυτού. Οι εστέρες αυτού του δικαρβοξυλικού οξέος χρησιμοποιούνται ως λιπαντικά και πλαστικοποιητές. Συγκεκριμένα, στη βιομηχανία λιπαντικών αποτελεί παράγοντα που καθιστά πιο παχύρρευστο τον γράσο Lithium Complex. Από την άλλη, μαζί με την εξαμεθυλενοδιαμίνη, το αζελαϊκό οξύ σχηματίζει το νάιλον-6,9, το οποίο έχει εξειδικευμένες χρήσεις ως πλαστικό. Το αζελαϊκό οξύ χρησιμεύει στην αντιμετώπιση ήπιων μορφών της ακμής, κοινής και φλεγμονώδους. Επιδρά σκοτώνοντας τα βακτήρια της ακμής, που προσβάλλουν τους πόρους του δέρματος. Επίσης, μειώνει την παραγωγή κερατίνης, η οποία προάγει την ανάπτυξη αυτών των βακτηρίων. Το αζελαϊκό οξύ χρησιμεύει επίσης με τη μορφή τοπικής αλοιφής για τη θεραπεία της rosacea, εξαιτίας της αντιφλεγμονώδους δράσεώς του, καθώς μειώνει τα οζίδια και το πρήξιμο που προκαλεί η νόσος. Ο βιοχημικός μηχανισμός δράσεως πιστεύεται ότι είναι η αναστολή της δραστηριότητας της υπερδραστήριας πρωτεάσης που μετατρέπει την καθελικιδίνη στο δερματικό πεπτίδιο LL-37. Το αζελαϊκό οξύ έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των κηλιδώσεων του δέρματος, όπως του μελάσματος. Επιπλέον, έχει συσταθεί ως εναλλακτικό της υδροκινόνης (HQ). Ως αναστολέας της τυροσινάσης, το αζελαϊκό οξύ περιορίζει τη σύνθεση της μελανίνης. Εμπορικές ονομασίες φαρμακευτικών σκευασμάτων με αζελαϊκό οξύ είναι, μεταξύ άλλων, και οι ακόλουθες: Azepur99, Azetec99, Azaclear (με νικοτιναμίδη), AzClear Action, Azelex, Finacea, Finevin, Melazepam, Skinoren, Ezanic, Azelac, Azaderm. Πληροφορίες από τη Δερματολογική Εταιρεία της Νέας Ζηλανδίας Τοπική χρήση από τη MedlinePlus
Κομλάν Μαλί

Ο Κομλάν Μαλί (Komlan Laphasha Mally, 1960-) είναι πολιτικός από το Τόγκο. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 2007 ως το 2008. Έγινε πρωθυπουργός του Τόγκο τον Δεκέμβριο του 2007.

 Γεννήθηκε στις 12 Απριλίου του 1960 στην Αντιβά. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κυβερνώντος κόμματος, που έχει το όνομα του Συναγερμού του Λαού του Τόγκο (RPT). Για κάποιο διάστημα υπηρέτησε ως νομάρχης στις επαρχίες Γουάγουα και Γκολφ. Τον Σεπτέμβριο του 2006 διορίστηκε υπουργός Αστικής Ανάπτυξης και Πολεοδομίας στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Γιαγοβί Αγκμπογιμπό, αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε ως τον Δεκέμβριο του 2007. Εξελέγη ως υποψήφιος του RPT στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2007 από την επαρχία Αμού. Έπειτα από τις εκλογές, διορίστηκε πρωθυπουργός από τον πρόεδρο Φωρ Γκνασίγκμπε στις 3 Δεκεμβρίου του 2007. Την περίοδο του διορισμού του θεωρούνταν σχετικά άγνωστος στην πολιτική σκηνή του Τόγκο.Ο Μαλί παραιτήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 2008.
Αραβικός λύκος

O αραβικός λύκος (Canis lupus arabus) είναι υποείδος του γκρίζου λύκου (Canis lupus), που ανήκει στην μεγάλη οικογένεια των Κυνιδών και στο γένος Κύων. Το είδος αυτό ζούσε κάποτε σε όλη την Αραβική χερσόνησο. Τώρα ζει σε περιοχές του Ισραήλ, του νότιου και δυτικού Ιράκ, στο Ομάν, την Υεμένη, την Ιορδανία, τη Σαουδική Αραβία και πιθανότατα σε ορισμένες περιοχές του Όρους Σινά.

 Ο αραβικός λύκος είναι ένας μικρού μεγέθους λύκος που έχει προσαρμοστεί στις συνθήκες της ερήμου. Έχει ύψος 66 εκατοστά και ζυγίζει κατά μέσο όρο 18,14 κιλά. Τα αυτιά του είναι μεγάλα σε σχέση με το μέγεθος του και άλλα συγγενικά είδη, πράγμα απαραίτητο για την ομοιόμορφη κατανομή της θερμοκρασίας τους. Οι αραβικοί λύκοι δεν ζουν συνήθως σε αγέλες, αλλά κυνηγούν σε ζεύγη ή σε ομάδες 3 ή 4 ζώων. Έχουν κοντή και λεπτή γούνα το καλοκαίρι, αν και η χαίτη στην πλάτη τους παραμένει πυκνή και το καλοκαίρι. Αυτό θεωρείται ότι αποτελεί προσαρμογή κατά της ηλιακής ακτινοβολίας. Η χειμωνιάτικη γούνα είναι μακριά και πυκνή. O αραβικός λύκος δεν έχει ιδρωτοποιούς αδένες, αλλά όπως οι άλλοι σκύλοι, ελέγχει την θερμοκρασία του σώματός του λαχανιάζοντας ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Σε αντίθεση με τους άλλους γκρίζους λύκους, τα δύο μεσαία δάχτυλα των ποδιών τους είναι μικρότερα από τα άλλα, κοινό χαρακτηριστικό με το αφρικανικό αγριόσκυλο. Διαφέρει από τον Ινδικό λύκο λόγω της γούνας του, του μικρότερου μεγέθους και του μικρότερου κεφαλιού του. Οι αραβικοί λύκοι μπορούν να επιτεθούν και να φάνε κάθε οικόσιτο ζώο ως το μέγεθος της κατσίκας. Ως αποτέλεσμα οι χωρικοί συχνά δηλητηριάζουν ή σκοτώνουν τους λύκους. Τρέφονται επίσης με λαγούς, τρωκτικά, οπληφόρα, είναι επίσης πτωματοφάγα ζώα. Κυνηγούν επίσης ζώα μεσαίου μεγέθους όπως γαζέλες και αγριοκατσικα. Σύμφωνα με τον Κόκκινο κατάλογο της IUCN, χαρακτηρίζεται «Απειλούμενο». Στο Ομάν, ο πληθυσμός των λύκων, έχει αυξηθεί σημαντικά από τότε που απαγορεύτηκε το κυνήγι και πιθανότατα θα επανεμφανιστούν σε αρκετές περιοχές της χώρας. Στο Ισραήλ, οι πληθυσμοί υπολογίζονται στα 100 - 150 άτομα. Στο Ιράκ, ο πληθυσμός του αυξάνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Ο λύκος, αναφέρεται συχνά στην Αγία Γραφή ως εχθρός για τα κοπάδια (Σιράχ 13:21, Ματθαίος 7:15) και ως δείγμα προδοσίας, αγριότητας και αιμοδιψίας. Η φυλή του Βενιαμίν, λόγω του πολεμικού χαρακτήρα της, παρομοιάστηκε με λύκο στην Καινή και Παλαιά Διαθήκη.
Disney Channel

Το Disney Channel (αρχικά ονομαζόμενο ως The Disney Channel από τις 18 Απριλίου 1983 έως τις 6 Απριλίου 1997 και συνήθως συντομευμένο ως Disney έως και το Σεπτέμβριο του 2002) είναι ένα αμερικάνικο τηλεοπτικό δίκτυο το οποίο απευθύνεται σε παιδιά, έφηβους και οικογένεια. Το κανάλι ανήκει ιδιοκτησιακά στην Disney Branded Television, μονάδα της Disney General Entertainment Content, τμήμα της The Walt Disney Company, και μεταδίδεται δορυφορικά μέσω συνδρομητικών πλατφορμών. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει παιδικές σειρές και ταινίες παραγωγής της Disney.

 Ήδη από την άνοιξη του 1977, η εταιρεία ξεκίνησε να σκέφτεται την δημιουργία δικού της καναλιού, εξοπλισμένο με προγράμματα και ταινίες από την Walt Disney Productions. Ωστόσο, δεδομένου ότι η εστίαση της εταιρείας ήταν στο Epcot Center του Disney World Resort, ο τότε πρόεδρος της Disney, Card Walker απέρριψε την ιδέα.Τον Νοέμβριο του 1981, ξεκίνησαν τη δεύτερη προσπάθεια, ήθελαν να ξεκινήσουν μια κοινοπραξία με την Group W. Αυτό δεν συνέβη, ωστόσο, καθώς η συνεργασία έληξε ξανά τον Σεπτέμβριο του 1982 λόγω διαφωνιών σχετικά με τις οικονομικές δεσμεύσεις που απαιτούσαν από την επιχείρηση να πληρώσει το 50% του κόστους εκκίνησης. Ως αποτέλεσμα, η διαχείριση του σταθμού γινόταν για άλλη μια φορά αποκλειστικά από την Walt Disney Productions και τον πρόεδρο του πρώτου σταθμού Άλαν Βάγκνερ. Το κανάλι ανακοινώθηκε επίσημα στις αρχές του 1983. Το Disney Channel κυκλοφόρησε σε εθνικό επίπεδο ως συνδρομητικό κανάλι στις 18 Απριλίου 1983 με το όνομα The Disney Channel. Το κανάλι - το οποίο αρχικά περιελάμβανε πρόγραμμα 16 ωρών την ημέρα από τις 7:00 π.μ. μέχρι 11:00 μ.μ. Ανατολική Ζώνη Ώρας – έγινε διαθέσιμο σε παρόχους καλωδιακής τηλεόρασης και στις 50 πολιτείες των Η.Π.Α. έως τον Σεπτέμβριο του 1983, ενώ συγκέντρωσε παραπάνω από 611.000 συνδρομητές μέχρι τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Τον Οκτώβριο του 1983, το κανάλι έκανε ντεμπούτο την πρώτη του ταινία προορισμένη για την τηλεόραση, Tiger Town, για την οποία κέρδισε το κανάλι ένα βραβείο CableACE. Το κανάλι, με το πρόγραμμα του, άγγιζε τους 1,75 εκατομμύρια συνδρομητές μέχρι τον Ιανουάριο του 1985.Στις 6 Απριλίου 1997, το κανάλι μετονομάστηκε επίσημα σε Disney Channel, αν και περιστασιακά κυκλοφορούσε ως "Disney" από το 1997 έως το 2002. Καθ' όλη τη διάρκεια του 2020, το Disney Channel έχασε το 33% των τηλεθεατών λόγω της επιτυχίας του Disney+, με αποτέλεσμα να κλείσουν διάφορα κανάλια σε όλο τον κόσμο εκτός των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα, το Disney Channel ξεκίνησε να μεταδίδεται από τις 8 Νοεμβρίου 2009 μέσω της NOVA (θέση 504) και από τις 3 Φεβρουαρίου 2010 μέσω της COSMOTE TV (θέση 501). Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει ζώνη αφιερωμένη στα παιδιά προσχολικής ηλικίας με κινούμενα σχέδια καθώς και προγράμματα για νεανικό κοινό με σειρές και ταινίες εκ των οποίων οι περισσότερες είχαν προβληθεί και από την ΕΡΤ. Το κανάλι εκπέμπει μεταγλωττισμένο στα Ελληνικά από τις 6:00 μέχρι τις 3:00. Disney XD Disney Junior Ιστοσελίδα του Disney Channel (Disney Now)
Μονή Φιλοσόφου

Η Μονή Φιλοσόφου είναι μοναστήρι το οποίο βρίσκεται στην χαράδρα του ποταμού Λούσιου, νότια της Δημητσάνας, στο Νομό Αρκαδίας. Είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και γιορτάζει στην απόδοση της εορτής, στις 23 Αυγούστου. Είναι χτισμένη στη δυτική πλευρά του φαραγγιού του Λούσιου, 11 χλμ. νοτιοδυτικά της Δημητσάνας και περίπου 86 χλμ. από την Τρίπολη. Η Μονή αποτελείται από δύο μοναστηριακά συγκροτήματα, ένα παλαιό και ένα νέο, τα οποία βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους.

 Η παλαιά Μονή Φιλοσόφου είναι η πιο ιστορική και παλαιά μονή της Αρκαδίας και από τα παλαιότερα βυζαντινά μνημεία της Ελλάδας. Ιδρύθηκε το 963 από τον Ιωάννη Λαμπαρδόπουλο από τη Δημητσάνα, τον επονομαζόμενο «φιλόσοφο», ο οποίος ήταν γραμματέας («Πρωτοκρίτης») του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά. Από το προσωνύμιό του πήρε και η Μονή το όνομά της. Είχε χαρακτηριστεί σταυροπηγιακή. Ήταν χτισμένη στο εσωτερικό μιας σπηλιάς, πάνω από μια απόκρημνη χαράδρα και σήμερα διατηρείται μόνο ένα μικρό εκκλησάκι Βυζαντινής τεχνοτροπίας του 10ου αιώνα με τις αξιόλογες τοιχογραφίες του. Είναι ναός εγγεγραμμένος τετράστηλος σταυροειδής με οκτάπλευρο τρούλο. Από την υπόλοιπη μονή σώζονται μόνο ερείπια κελλιών και άλλων κτισμάτων, καθώς και μια στέρνα. Η παλαιά μονή είναι γνωστή και ως «Κρυφό Σχολειό», γιατί κατά την παράδοση λειτουργούσε εκεί στα χρόνια της Τουρκοκρατίας σχολείο που αργότερα εξελίχθηκε σε σπουδαία ιερατική σχολή που λειτούργησε στη Νέα Μονή. Στη Σχολή αυτή φοίτησε πλήθος δασκάλων, ιερέων, μοναχών, ανωτέρων κληρικών, καθώς και ηγετικές μορφές της Εκκλησίας. Από αυτήν αναδείχτηκαν τέσσερις πατριάρχες Ιεροσολύμων, δύο Οικουμενικοί Πατριάρχες και πολλοί ανώτατοι εκκλησιαστικοί άνδρες (Γρηγόριος ο Ε΄, Παλαιών Πατρών Γερμανός). Η νέα Μονή Φιλοσόφου ιδρύθηκε μετά τα μέσα του 17ου αιώνα (λειτουργούσε ήδη το 1691). Βρίσκεται σε απόσταση τετρακοσίων περίπου μέτρων από την παλαιά Μονή, σε ομαλότερη θέση. Το καθολικό της κτίστηκε το 1661, και κατόπιν κτίσθηκαν και αρκετά κελιά, χωρίς όμως να εγκαταλειφθεί η παλαιά μονή. Το τέμπλο του καθολικού είναι ξυλόγλυπτο με εξαιρετική διακόσμηση και φέρει εικόνες κρητικής τεχνοτροπίας που αποδίδονται στο ζωγράφο Βίκτωρα (1663). Ο ναός αγιογραφήθηκε το 1693 με δαπάνη του «Μαυραηδή-πασά Φαρμάκη» από τη Στεμνίτσα, ο οποίος είχε εξισλαμισθεί, αλλά επανήλθε στο Χριστιανισμό επί Ενετοκρατίας. Απεικόνιση του χορηγού υπάρχει στη δυτική πλευρά του ναού (υπό τη μορφή τυπικού Ανατολίτη με βλοσυρό ύφος, πολυτελές ένδυμα και κομπολόι) δίπλα στην αγία Ελένη. Μεταξύ των ετών 1834-1836 η Μονή διαλύθηκε με απόφαση της Βαυαρικής Αντιβασιλείας, με τη δικαιολογία ότι είχε κάτω από έξι μοναχούς. Η περιουσία της δημεύθηκε και πωλήθηκε σε ιδιώτες. Μετά τη διάλυση, η Μονή ερήμωσε και σταδιακά κατέρρευσε. Σήμερα λειτουργεί ως ανδρική Μονή, μετόχι (με βασιλικό διάταγμα, από τις 14 Απριλίου 1922) της γειτονικής Μονής Τιμίου Προδρόμου Στεμνίτσας. Το 1955 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο και από το 1992 άρχισε να ανακαινίζεται ριζικά με την επίβλεψη του Υπουργείου Πολιτισμού. Τάσος Γριτσόπουλος, «Η μονή Φιλοσόφου κατά τους ΙΣΤ΄, ΙΖ΄ αιώνας», Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τομ. ΙΒ΄, σελ. 103-136.
Αγία Ειρήνη Κύθνου

Η Αγία Ειρήνη είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δήμου Κύθνου, της περιφερειακής ενότητας Κέας-Κύθνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κέας του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.

 Η Αγία Ειρήνη είναι παράλιος οικισμός στη βορειοανατολική Κύθνο. Βρίσκεται στον μυχό ορμίσκου κοντά στα Λουτρά, σε μέσο σταθικό υψόμετρο 5. Απέχει περίπου 6 χλμ. Β. της Χώρας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κύθνου. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κύθνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κύθνου. Ολόκληρη η περιοχή κοντά στον οικισμό, ιδιαίτερα βόρεια των Λουτρών, έχει ανασκαφεί κατά τις τελευταίες δεκαετίες και, έχουν έρθει στο φως λείψανα προϊστορικών οικισμών, πιθανότατα της Μεσολιθικής Περιόδου (9η-8η χιλιετία π.Χ.) Το μικρό, αλλά ασφαλέστατο, λιμανάκι του οικισμού γράφηκε στην ιστορία της Νεώτερης Ελλάδας για τα αιματηρά γεγονότα που διαδραματίστηκαν εκεί, τον Μάρτιο του 1862 και που έμειναν στην ιστορία ως Κυθνιακά. Τα γεγονότα αυτά υπήρξαν η απαρχή της έξωσης του Όθωνα από την Ελλάδα. Η εκκλησία της Αγίας Ειρήνης (Αγία Ιρίνα) στην παραλία του οικισμού, στην οποία οφείλεται η ονομασία του οικισμού. Εκεί υπάρχουν τρεις αναμνηστικές πλάκες εις ανάμνηση των «Κυθνιακών» Η υπήνεμη, αμμώδης παραλία του οικισμού Η παραλία Αρκούδι στα δυτικά Το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, με όμορφη ακρογιαλιά Η πετρόχτιστη πηγή πίσω από τον οικισμό Το πανηγύρι της Αγίας Ειρήνης στις 5 Μαΐου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Χάρτες «ROAD» Google Earth Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Απόρριψη μοσχεύματος

Η απόρριψη μοσχεύματος συμβαίνει όταν ο μεταμοσχευμένος ιστός απορρίπτεται από το ανοσοποιητικό σύστημα του λήπτη, το οποίο καταστρέφει τον μεταμοσχευμένο ιστό. Η απόρριψη μοσχεύματος μπορεί να μειωθεί προσδιορίζοντας τη μοριακή ομοιότητα μεταξύ του δότη και του λήπτη και με τη χρήση ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων μετά τη μεταμόσχευση.

 Η πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση οργάνων, που πραγματοποιήθηκε το 1954 από τον Joseph Murray, περιελάμβανε πανομοιότυπα δίδυμα και έτσι δεν παρατηρήθηκε απόρριψη. Σε άλλες περιπτώσεις, ο αριθμός των μη ταιριασμένων παραλλαγών γονιδίων, δηλαδή αλληλόμορφα, κωδικοποιούμενα μόρια επιφανείας κυττάρων που ονομάζονται μείζον σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας (MHC), τάξεις Ι και II, συσχετίζονται με την ταχύτητα και τη σοβαρότητα της απόρριψης μοσχεύματος. Στους ανθρώπους το MHC ονομάζεται επίσης ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων (HLA).Αν και ο προσδιορισμός κυτταροτοξικής διασταυρούμενης αντιστοίχισης μπορεί να προβλέψει απόρριψη που προκαλείται από κυτταρική ανοσία, οι δοκιμές γενετικής έκφρασης ειδικές για τον τύπο οργάνου που πρόκειται να μεταμοσχευθούν, για παράδειγμα AlloMap Molecular Expression Testing, έχουν υψηλή αρνητική προγνωστική τιμή. Η μεταμόσχευση μόνο συμβατών μοσχευμάτων ABO (αντιστοίχιση ομάδων αίματος μεταξύ δότη και λήπτη) βοηθά στην πρόληψη της απόρριψης που προκαλείται από χυμική ανοσία .
Καρολίνα Μαρία της Αυστρίας

Η Καρολίνα Μαρία (γερμ. Karoline Marie von Habsburg-Lothringen, prinzessin von Österreich-Toskana, 5 Σεπτεμβρίου 1869 - 12 Μαΐου 1945) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας-Τοσκάνης και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα.

 Η Καρολίνα Μαρία Ιμμακουλάτα Ιωσηφίνα Φερδινάνδη Θηρεσία Λεοπολδίνα Αντωνία Φραγκίσκη Ισαβέλλα Λουίζα Ιανουαρία Χριστίνα Βενεδίκτη Λαυρεντία Ιουστινιανή ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Σαλβάτορ, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Πρίγκιπα της Τοσκάνης, και της Μαρίας Ιμμακουλάτας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών. Παντρεύτηκε το 1894 τον Αύγουστο Λεοπόλδο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνα: Αύγουστος Κλήμης (1895 - 1908). Κλημεντίνη Μαρία (1897 - 1975), παντρεύτηκε τον Έντουαρντ φον Χέλλερ. Μαρία Καρολίνα (1899 - 1941), ήταν διανοητικά ανάπηρη σε ίδρυμα. Οι Ναζί, ως μέρος της πολιτικής ευθανασίας, συγκέντρωσαν τους ασθενείς σε στρατόπεδο στο Ανάκτορο Χάρτχαϊμ και τους έβαλαν σε θάλαμο αερίων. Ράινερ (1900 - 1945), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Φίλιππος (1901 - 1985), Πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Θηρεσία Χριστίνα (1902 - 1990), παντρεύτηκε τον Λάμοραλ φον Τάξις ντι Μπορντόνια ε Βαλνίγκρα. Λεοπολδίνα Λευκή (1905 - 1978). Ερνέστος Φραγκίσκος (1907 - 1978), έκανε μοργανατικό γάμο και έτσι έχασε τον τίτλο του. Darryl Lundy (10 May 2003). "Karoline Marie Immaculee Erzherzogin von Österreich". ThePeerage.com. Retrieved 2008-11-28. Paul Theroff. "TUSCANY". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2008-11-28.
Rhea Ripley

Η Ντέμι Μπένετ (αγγλικά: Demi Bennett, 11 Οκτωβρίου 1996) είναι Αυστραλή επαγγελματίας παλαίστρια που ανήκει στο δυναμικό του προγράμματος RAW του WWE, στο οποίο συμμετέχει με το ψευδώνυμο Rhea Ripley.

 Η Μπένετ γεννήθηκε το 1996 στην Αδελαΐδα της Νότιας Αυστραλίας και από παιδικά της χρόνια ασχολήθηκε με διάφορα αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το ράγκμπι, το καράτε, η κολύμβηση κλπ προτού καταλήξει στο κατς, ξεκινώντας από το σόου Riot City Wrestling που εδρεύει στη γενέτειρά της. Στα τέλη του 2014 ή τις αρχές του 2015 δοκιμάστηκε από το WWE ωστόσο απορρίφθηκε καθώς ήταν ακόμη κάτω από το ηλικιακό όριο των 21 ετών που θέτει ως όρο η αμερικανική εταιρεία. Εν τέλει παρέμεινε στις εγχώριες διοργανώσεις επαγγελματικής πάλης μέχρι το 2017, όταν και υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE, συμμετέχοντας αρχικά για δύο συνεχόμενες χρονιές στο γυναικείο τουρνουά Mae Young Classic όπου αντιμετώπισε τις MJ Jenkins,Kacy Catanzaro,Tegan Nox και Io Shirai. Το 2018 εντάχθηκε στο ρόστερ του NXT UK, όπου αναδείχτηκε η παρθενική πρωταθλήτρια της κατηγορίας των γυναικών επικρατώντας σε σχετικό τουρνουά κατά σειρά της Αγγλίδας Σία Μπρουκσάιντ και των Νεοζηλανδών Ντακότα Κάι και Τόνι Στορμ. Τον Ιανουάριο του 2019 έχασε τον τίτλο της από την Τόνι Στορμ και τον ίδιο μήνα εμφανίστηκε στο Royal Rumble, συμμετέχοντας στο ομώνυμο γυναικείο κύριο γεγονός της βραδιάς, όπου έθεσε εκτός μάχης τρεις αντιπάλους προτού αποκλειστεί από την Μπέιλι. Το επόμενο διάστημα της παρουσίας της στο NXT UK ενεπλάκη σε διάφορες σεναριακές κόντρες. Το ίδιο έτος εντάχθηκε στο δυναμικό το NXT, κάνοντας ακόμη σποραδικές εμφανίσεις στο SmackDown και το RAW. Παράλληλα συμμετείχε στο Pay Per View Survivor Series, όπου μαζί με άλλες παλαίστριες του ΝΧΤ επικράτησαν των αντιπάλων τους από το SmackDown και το RAW σε ομαδικό αγώνα. Τον Δεκέμβριο του 2019 η Rhea Ripley κατέκτησε το Γυναικείο Πρωτάθλημα NXT επικρατώντας της Σάινα Μπάζλερ. Ακολούθως υπερασπίστηκε επιτυχώς τον τίτλο της απέναντι στην Τόνι Στορμ ωστόσο τον έχασε όταν ηττήθηκε στη WrestleMania 36 από τη Σαρλότ Φλερ τον Μάρτιο του 2020. Το 2021 συμμετείχε στο Royal Rumble, όπου ήταν φιναλίστ χάνοντας από τη Μπιάνκα Μπελαίρ. Εντός του έτους αναμένεται η μετάταξή της στο σόου του RAW.
Μαίρη Σέλλεϋ

Η Μαίρυ Ουόλλστονκραφτ Σέλλεϋ (Mary Wollstonecraft Shelley, Λονδίνο, 30 Αυγούστου 1797 – Λονδίνο, 1 Φεβρουαρίου 1851) ήταν Αγγλίδα συγγραφέας και σύζυγος του ρομαντικού ποιητή Πέρσυ Σέλλεϋ, γνωστή για το μυθιστόρημά της Φράνκενσταϊν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας.

 Η Μαίρυ Ουόλλστονκραφτ Γκόντγουιν γεννήθηκε στο Σόμερς Τάουν του Λονδίνου το 1797 και ήταν κόρη του πολιτικού φιλοσόφου Ουίλλιαμ Γκόντγουιν και της φεμινίστριας συγγραφέως Μαίρυ Ουόλλστονκραφτ. Η μητέρα της απεβίωσε 11 μέρες μετά τη γέννηση της. Την ανατροφή της ανέλαβε ο πατέρας της. Η Μαίρυ έλαβε μια εξαιρετική εκπαίδευση, η οποία ήταν πολύ ευρεία και ριζοσπαστική για την εποχή της. Ο πατέρας της, όταν η ίδια ήταν 15 ετών, την περιέγραψε ως τολμηρή, αποφασιστική και με "κοφτερό" μυαλό. Το 1812, ο Γκόντγουιν την έστειλε να μείνει σε ένα σπίτι φίλων, των Μπάξτερ, στην Σκωτία. Εκεί γνώρισε και ερωτεύτηκε τον ποιητή Πέρσυ Μπυς Σέλλεϋ, ο οποίος την απήγαγε το 1814 στην Ελβετία. Παντρεύτηκαν μετά τον θάνατο της γυναίκας του Σέλλεϋ, Χάριετ Ουέστμπρουκ. Απέκτησαν 4 παιδιά εκ των οποίων τα τρία πέθαναν σε πολύ μικρή ηλικία. Το 1816 κατά τη διάρκεια ταξιδιού με τον Σέλλεϋ και ενώ φιλοξενούνταν στη βίλα του ποιητή Λόρδου Μπάυρον στην Λίμνη της Γενεύης, ξεκίνησε να γράφει το μυθιστόρημα Φράνκενσταϊν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1817 και εκδόθηκε το 1818. Μετά το θάνατο του συζύγου το 1822 της αφοσιώθηκε στη συγγραφή. Φράνκενσταϊν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας (Frankenstein: or, The Modern Prometheus), 1818 Η Βαλπέργκα (Valperga), 1823 Ο τελευταίος άνθρωπος, (The Last Man), 1826 Φώκνερ (Falkner), 1837 Ημερολόγιο ενός ταξιδιού έξι εβδομάδων (Journal of a Six Weeks’ Tour), 1814, για ένα ταξίδι με τον Σέλλεϋ. Απέκτησε τέσσερα παιδιά με τον Πέρσυ Σέλλεϋ: μια κόρη (1815), τον Ουίλλιαμ (1816 - 1819), την Κλάρα Εβερίνα (1817 - 1818) και τον Πέρσυ Φλόρενς (1819 - 1889, βαρονέτος, σερίφης του Σάσσεξ). Βιογραφία της Μαίρυ Σέλλεϋ Άρθρο του Πανεπιστημίου Brandeis για τη ζωή και το έργο της Μαίρυ Σέλλεϋ Βιογραφία
Ο σεφ που έπαιζε με τη φωτιά

Ο σεφ που έπαιζε με τη φωτιά (πρωτότυπος τίτλος: Burnt) είναι αμερικανική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία του Τζον Γουέλς και σενάριο του Στίβεν Νάιτ. Βασίζεται σε ιστορία του Μίχαελ Καλέσνικο.

 Ο Άνταμ Τζόουνς είναι σεφ , ο οποίος δούλευε με επιτυχία στο Παρίσι, όμως η εξάρτηση στα ναρκωτικά και η τελειομανία του τον οδήγησαν στην καταστροφή. Τώρα θέλει να κάνει μία νέα αρχή στο Λονδίνο και δουλεύει ξανά με τους παλιούς συνεργάτες του, ενώ γνωρίζει μία καινούρια, την Έλεν. Μπράντλεϊ Κούπερ ως Άνταμ Τζόουνς Σιένα Μίλερ ως Έλεν Σουίνι Ομάρ Σι ως Μισέλ Ντάνιελ Μπρουλ ως Τόνι Μπαλέρντι Ρικάρντο Σκαμάρτσιο ως Μαξ Σαμ Κίλεϊ ως Ντέιβιντ Αλίσια Βικάντερ ως Αν Μαρί Μάθιου Ρις ως Μοντγκόμερι Ρις Ούμα Θέρμαν ως Σιμόν Έμμα Τόμσον ως Δρ. Ρόσχιλντ Λίλι Τζέιμς ως Σάρα Σάρα Γκριν ως Κέιτλιν Τζέιμι Ντόρναν ως Λίον Σουίνι (διαγραμμένες σκηνές) Επίσημος ιστότοπος Ο σεφ που έπαιζε με τη φωτιά στην IMDb
Γκαέλ Ν'Λουντουλού

Ο Γκαέλ Ν'Λουντουλού, γεννημένος στις 29 Απριλίου 1992, είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής κονγκολέζικης καταγωγής, ο οποίος αγωνιζόταν με την ομάδα του Άρη στο πρωτάθλημα της Γ' εθνικής τη διετία 2014-2016.

 Ο Ν'Λουντουλού ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στα τμήματα υποδομής της Παρί Σεν Ζερμέν και σε ηλικια δεκαέξι ετών υπέγραψε στην Πόρτσμουθ ΦΚ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2010.Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε από την ΦΚ Λοζάν-Σπορ, με την οποία είχε δώδεκα συμμετοχές και κατέλαβε την έβδομη θέση στο πρωτάθλημα Ελβετίας.Την επόμενη σεζόν έπαιξε για την βουλγάρικη Τσερνομόρετς Μπουργκάς, με 24 συμμετοχές και δύο τέρματα, ενώ το 2013-14 είχε 22 συμμετοχές και 2 γκολ με την φανέλα της Λοκομοτίβ Σόφιας. Τον χειμώνα του 2014, μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος της τρίτης εθνικής, έχοντας δεκαπέντε συμμετοχές και πέντε γκολ. Τον Σεπτέμβριο του 2015, ανανέωσε το συμβόλαιο του με τους "κίτρινους" για έναν ακόμη χρόνο.Το καλοκαίρι του 2016, συμφώνησε με την ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Gaël N'Lundulu - player profile - Transfermarkt Gael Nlundulu Player Profile - ESPN FC Gaël N'Lundulu - Performance data - Transfermarkt
Εξόνιο

Εξόνιο (ή εξώνιο) ονομάζεται οποιοδήποτε μέρος ενός γονιδίου που κωδικοποιεί ένα τμήμα του τελικού ώριμου RNA που παράγεται από αυτό το γονίδιο μετά την αφαίρεση των ιντρονίων μέσω του ματίσματος του RNA. Ο όρος εξόνιο αναφέρεται τόσο στην αλληλουχία DNA εντός ενός γονιδίου όσο και στην αντίστοιχη αλληλουχία στα RNA μετάγραφα που προκύπτουν από αυτό. Κατά το μάτισμα του RNA, τα ιντρόνια απομακρύνονται και τα εξόνια συνδέονται ομοιοπολικά μεταξύ τους για τη δημιουργία του ώριμου αγγελιαφόρου RNA. Ακριβώς όπως ολόκληρο το σύνολο των γονιδίων ενός είδους αποτελεί το γονιδίωμα, ολόκληρο το σύνολο των εξονίων αποτελεί το εξονίωμα.

 Αν και οι μονοκύτταροι ευκαρυώτες όπως η ζύμη είτε δεν έχουν καθόλου ιντρόνια ή έχουν πολύ λίγα, τα μετάζωα και ειδικά τα γονιδιώματα των σπονδυλωτών έχουν ένα μεγάλο κλάσμα μη κωδικοποιητικού DNA. Για παράδειγμα, στο ανθρώπινο γονιδίωμα μόνο το 1,1% αυτού αποτελείται από εξόνια, ενώ το 24% είναι ιντρόνια, με το 75% του γονιδιώματος να είναι διαγονιδιακό DNA. Αυτό μπορεί να παρέχει ένα πρακτικό πλεονέκτημα στην υγειονομική περίθαλψη γιατί καθιστά την εμπορική αλληλούχιση ολόκληρου του εξονιώματος μια μικρότερη και λιγότερο δαπανηρή πρόκληση από ό,τι την εμπορική αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος. Η μεγάλη διακύμανση του μεγέθους του γονιδιώματος και της τιμής C μεταξύ των μορφών ζωής έχει δημιουργήσει μια ενδιαφέρουσα πρόκληση που ονομάζεται αίνιγμα της τιμής C. Σε όλα τα ευκαρυωτικά γονίδια που περιλαμβάνονται στη GenBank υπήρχαν (το 2002) κατά μέσο όρο 5,48 εξόνια ανά γονίδιο. Το μέσο εξόνιο κωδικοποιούσε 30-36 αμινοξέα. Ενώ το μακρύτερο εξόνιο στο ανθρώπινο γονιδίωμα έχει μήκος 11555 bp, πολλά εξόνια έχουν μήκος μόνο 2 bp. Ένα μονό-νουκλεοτιδικό εξόνιο έχει αναφερθεί στο γονιδίωμα του Arabidopsis. Στα γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες, τα εξόνια περιλαμβάνουν τόσο την αλληλουχία που κωδικοποιεί για πρωτεΐνη όσο και τις 5'- και 3'- αμετάφραστες περιοχές (UTR). Συχνά το πρώτο εξόνιο περιλαμβάνει τόσο την 5' UTR όσο και το πρώτο μέρος της κωδικοποιητικής αλληλουχίας, αλλά εξόνια που περιέχουν μόνο περιοχές της 5′-UTR ή (πιο σπάνια) της 3′-UTR εμφανίζονται σε ορισμένα γονίδια. Δηλαδή, οι UTR μπορεί να περιέχουν ιντρόνια. Ορισμένα μη κωδικοποιητικά RNA μετάγραφα έχουν επίσης εξόνια και ιντρόνια. Τα ώριμα mRNA που προέρχονται από το ίδιο γονίδιο δεν χρειάζεται να περιλαμβάνουν τα ίδια εξόνια, καθώς διαφορετικά ιντρόνια στο προ-mRNA μπορούν να αφαιρεθούν με τη διαδικασία του εναλλακτικού ματίσματος.
136 Αυστρία

Η Αυστρία (Austria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,69. Ανακαλύφθηκε το 1874 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από το Πόλα της Γιουγκοσλαβίας, και έλαβε το όνομα της πατρίδας του (ήταν η πρώτη από τις πολλές ανακαλύψεις αστεροειδών του συγκεκριμένου αστρονόμου).

 Η μέση διάμετρος της Αυστρίας είναι 36,9 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 68 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Αυστρίας εκτιμάται σε 1,12 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 874 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 21,2 m/sec (76 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Αυστρίας είναι Μ (με πιθανή κυριαρχία των μετάλλων νικελίου και σιδήρου), αν και οι Clark et al. (1994) προτείνουν ότι μπορεί να προσομοιάζει περισσότερο σε αστεροειδή τύπου S. Δεν δείχνει σχεδόν κανένα χαρακτηριστικό απορροφήσεως στο εγγύς υπέρυθρο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 89 °C κάτω από το μηδέν. Η Αυστρία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 11 ώρες 29 λεπτά και 49 δευτερόλεπτα. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα