IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σημαία του Τοκελάου

Καθώς το Τοκελάου είναι σήμερα μη αυτοδιοικούμενο έδαφος της Νέας Ζηλανδίας, η σημαία της Νέας Ζηλανδίας είναι η επίσημη σημαία. Υπάρχει όμως και μία εναλλακτική σημαία, που πολύ συχνά χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους του νησιού και επισημοποιήθηκε από τη Βασίλισσα το 2009.

 Η εναλλακτική και ανεπίσημη σημαία προτάθηκε το 1989. Τα τρία αστέρια στην ανεπίσημη σημαία (η οποία δε θα γινόταν επίσημη εάν άλλαζε το καθεστώς της χώρας, βάσει της απόφασης της Βουλής) συμβολίζουν τις τρεις ατόλλες που απαρτίζουν τα νησιά Τοκελάου. Τον Ιούνιο του 2007 το τοπικό Κοινοβούλιο έλαβε αποφάσεις για τη σημαία, τον ύμνο και τα εθνικά σύμβολα του Τοκελάου. Η σημαία που προτάθηκε απεικόνιζε ένα καλλιτεχνικά σχεδιασμένο κανό με 4 αστέρια (σύμβολο των 3 κυρίων νησιών και επιπλέον του Νησιού Σουέινς (Swains Island), το οποίο τελεί από αμερικανική διοίκηση αλλά το διεκδικεί το Τοκελάου. Καθώς δεν επιτεύχθηκε η απαιτούμενη πλειοψηφία στο δημοψήφισμα για το μελλοντικό καθεστώς του Τοκελάου, που διεξήχθη το 2007, η σημαία αυτή δεν υιοθετήθηκε. Τον Μάιο του 2008 εγκρίθηκαν από το τοπικό Κοινοβούλιο οι τελικές εκδόσεις των εθνικών συμβόλων. Το σχέδιο της σημαίας βασίστηκε στην πρόταση του 2007 με μικρές τροποποιήσεις στη διάταξη των αστεριών και στη χρήση του Σταυρού του Νότου ως συμβόλου της γεωγραφικής θέσης των νησιών. Την ίδια περίοδο εγκρίθηκε και ένα έμβλημα. Η νέα σημαία παρουσιάστηκε από τον Γενικό Διοικητή στον Ούλου (αρχηγό κυβέρνησης) ως η πρώτη επίσημη σημαία του Τοκελάου στις 7 Σεπτεμβρίου του 2009. Τα εγκαίνια της σημαίας γίνονται στις 21 Οκτωβρίου του 2009.
Διερευνητική μάθηση

Η διερευνητική μάθηση (inquiry-based learning) στηρίζεται κυρίως στις αναζητήσεις, απορίες και ερωτήσεις των µαθητών παρά στη παρουσίαση της διδακτέας ύλης από τον εκπαιδευτικό. Στόχος της διερευνητικής μάθησης είναι η μετατόπιση του βάρους της διδασκαλίας στη διδακτική διαδικασία με διερευνητικές μεθόδους ώστε ο μαθητής να εμπλακεί προσωπικά στη γνωστική διαδικασία και να μάθει πώς να μαθαίνει μόνος του. Η διερευνητική μάθηση σχετίζεται με τη διερευνητική διδασκαλία (inquiry teaching), η οποία συνιστά μία "μορφή διδασκαλίας με την οποία οι εκπαιδευτικοί παρέχουν στους μαθητές και τις μαθήτριες πληροφορίες, εμπειρίες ή προβλήματα που λειτουργούν ως βάση για τις ερευνητικές δραστηριότητες των μαθητών/-τριών. Οι μαθητές/-τριες δημιουργούν υποθέσεις ή πιθανές λύσεις, συλλέγουν σχετικά δεδομένα και τα αξιολογούν για να καταλήξουν σε ένα συμπέρασμα"

 Η διερευνητική μάθηση είναι πρωτίστως μια παιδαγωγική μέθοδος, που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του κινήματος ανακαλυπτικής μάθησης κατά τη δεκαετία του 1960 ως απάντηση στις παραδοσιακές μορφές διδασκαλίας, σύμφωνα με τις οποίες οι άνθρωποι όφειλαν να απομνημονεύουν πληροφορίες. Η φιλοσοφία της διερευνητικής μάθησης έχει τις ρίζες της στην εποικοδομητική θεωρία μάθησης, στο έργο δηλαδή των Πιαζέ, Ντιούι, Βιγκότσκι, και Φρέιρε, μεταξύ άλλων, και μπορεί να θεωρηθεί εποικοδομητική. Η παραγωγή πληροφοριών και η δημιουργία νοήματος από αυτές η οποία βασίζεται σε προσωπικές ή κοινωνικές εμπειρίες είναι γνωστή ως εποικοδομισμός (κονστρουκτιβισμός). Η βιωματική μάθηση του Ντιούι (μάθηση μέσω της εμπειρίας) προϋποθέτει την ενεργητική συμμετοχή του μαθητή σε προσωπικές και αυθεντικές εμπειρίες, το να έχει νόημα γι αυτόν η διαδικασία. Η διερευνητική μάθηση μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω της βιωματικής μάθησης, στο βαθμό που περιλαμβάνει την εμπλοκή με το υπό μελέτη περιεχόμενο / υλικό, τη διερεύνηση και τη συνεργασία στην προσπάθεια δημιουργίας νοήματος. Ο Βιγκότσκι προσέγγισε τον εποικοδομισμό ως μάθηση μέσω της εμπειρίας που επηρεάζεται από την κοινωνία και τον μεσολαβητή. Η έννοια που κατασκευάζεται από μια εμπειρία μπορεί να έχει τόσο ατομικό όσο και ομαδικό χαρακτήρα.. Ειδικές διαδικασίες μάθησης περιλαμβάνουν: Θέση ερωτήσεων Επίτευξη υποστηρικτικών αποδείξεων για απάντηση στις ερωτήσεις Ερμηνεία των αποδείξεων που συλλέγονται Σύνδεση της ερμηνείας με τη γνώση που αποκτήθηκε από την έρευνα Δημιουργία επιχειρημάτων και δικαιολόγηση της ερμηνείας
Κίρκα

Ο Κίριλ "Κίρκα" Μπαμπίτσιν (Kirill "Kirka" Babitzin, Ελσίνκι, 22 Σεπτεμβρίου 1950 - 31 Ιανουαρίου 2007) ήταν Φινλανδός μουσικός. Εκπροσώπησε τη Φινλανδία στο διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1984 με το τραγούδι Hengaillaan, όπου ήρθε ένατος.

 Kirka keikalla (1969) Kirka (1969) Saat kaiken (1971) Nykyaikaa (1972) Rautaa ja kettinkiä (1973) Kirkan parhaita (1974) Tiukka linja (1975) Babitzinit konsertissa (1975) Lauantaiyö (1976) Kaksi puolta (1977) Anna & Kirka (1978) Kirkan parhaat (1979) Kirka (1981) Täytyy uskaltaa (1983) Hengaillaan (χρυσό, 1984) Älä sano ei (1985) Isot hitit (1985) R.O.C.K. (χρυσό 1986) The Spell (χρυσό, 1987) Surun pyyhit silmistäni (τέσσερις φορές πλατινένιο, 1988) Anna käsi (δύο φορές πλατινένιο, 1989) Iskelmäkansio (1989) Parhaat, uudet versiot (1990) Ota lähellesi (πλατινένιο, 1990) Kasvot peilissä (πλατινένιο, 1991) Babitzin (1991) Pyydä vain (χρυσό, 1992) Kirka (χρυσό, 1994) Tie huomiseen (χρυσό, 1996) Hetki lyö: 1967–1997 (πλατινένιο, 1997) Mestarit Areenalla (τρεις φορές πλατινένιο, 1999) Suuri hetki (2000) Sinut siinä nään (2002) Elämääni eksynyt (2005) 40 unohtumatonta laulua (2006)
Κέβιν ΜακΧέιλ

Ο Κέβιν Έντουαρντ ΜακΧέιλ (Kevin Edward McHale, γεννήθηκε 19 Δεκεμβρίου 1957) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και προπονητής, που αγωνίστηκε σε ολόκληρη την επαγγελματική του καριέρα στους Μπόστον Σέλτικς. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους πάουερ φόργουορντ όλων των εποχών και είναι μέλος του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.

 Μετά τη θητεία του στο γυμνάσιο στην οποία ονομάστηκε Mr. Basketball της πολιτείας της Μινεσότα, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο, όπου επιλέχθηκε σε δύο πρώτες ομάδες της περιφέρειας και σημείωσε πολλά ομαδικά ρεκόρ που εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι και σήμερα. Επιλέχθηκε τρίτος στο ντραφτ του ΝΒΑ το 1980 από τους Σέλτικς και πέρασε τις πρώτες του έξι σεζόν ως πολύτιμος παίκτης πάγκου, υποστηρίζοντας τους Λάρι Μπερντ και Ρόμπερτ Πάρις, ονομαζόμενος δύο φορές ο καλύτερος έκτος παίκτης της χρονιάς του NBA. Έγινε βασικός το 1986, σχηματίζοντας αυτό που συχνά θεωρείται η καλύτερη τριάδα ψηλών παικτών στην ιστορία του ΝΒΑ. Κέρδισε τρία πρωταθλήματα με τους Σέλτικς. Έχοντας ήδη παίξει σε ένα NBA All-Star Game ως παίκτης πάγκου, αφότου έγινε βασικός, έπαιξε σε επιπλέον έξι αγώνες και ψηφίστηκε στην καλύτερη αμυντική ομάδα έξι συνολικά φορές. Μετά από τραυματισμούς που ανάγκασαν την αποχώρησή του μετά τη σεζόν 1992–93, ονομάστηκε αργότερα και στις δύο επετειακές ομάδες των 50 και 75 χρόνων του πρωταθλήματος.Ο ΜακΧέιλ άρχισε να εργάζεται για τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς αμέσως μετά την αποχώρησή του το 1993 (μέχρι το 2009) και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, ως τηλεοπτικός αναλυτής, γενικός διευθυντής και επικεφαλής προπονητής. Ήταν ο προπονητής των Χιούστον Ρόκετς από το 2011 μέχρι που απολύθηκε μετά από το κακό ξεκίνημα στη σεζόν 2015–16. Εργάζεται επί του παρόντος ως αναλυτής αγώνων. 3 × Πρωτάθλημα NBA (1981, 1984, 1986) 7 × NBA All-Star (1984, 1986 - 1991) Καλύτερη ομάδα NBA (1987) 3 × Καλύτερη αμυντική ομάδα (1986 – 1988) 3 × Δεύτερη καλύτερη αμυντική ομάδα (1983, 1989, 1990) 2 × NBA καλύτερος έκτος παίκτης (1984, 1985) Καλύτερη ομάδα ρούκι (1981) Επετειακή ομάδα 50 χρόνων του ΝΒΑ Επετειακή ομάδα 75 χρόνων του ΝΒΑ Νο. 32 που αποσύρθηκε από τους Μπόστον Σέλτικς Νο. 44 που αποσύρθηκε από τους Μινεσότα Γκόλντεν Γκόρφερς Μινεσότα Mr. Basketball (1976) Αναλυτικά στατιστικά καριέρας Αρχειοθετήθηκε 2011-08-05 στο Wayback Machine. Kevin McHale
Γεώργιος Ν. Λαμπρινάκος

Ο Γεώργιος Λαμπρινάκος (1942-2016), του Νικολάου και της Ισμήνης, ήταν Έλληνας πολιτικός και πρώην στέλεχος εταιρειών και επιχειρήσεων, ο οποίος υπηρέτησε ως νομάρχης. Στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, υπηρέτησε ως Νομάρχης Αρκαδίας το 1974 και έπειτα ως Νομάρχης Λασιθίου και Νομάρχης Λάρισας.

 Γεννήθηκε στις 6 Απριλίου 1942. Πατέρας του ήταν ο πρώην βουλευτής Λακωνίας, Νικόλαος Λαμπρινάκος. Σπούδασε νομικά και Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Διορίστηκε για πρώτη φορά νομάρχης από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Αύγουστο του 1974 σε ηλικία 32 ετών, και τοποθετήθηκε στην Αρκαδία.Από το 1976 ως το 1979 ήταν επικεφαλής της νομαρχίας Λασιθίου και το 1979 μετατέθηκε στον νομό Λάρισας, όπου παρέμεινε ως το 1981. Ως νομάρχης στη Λάρισα, αντιμετώπισε τις καταστροφές που προξένησαν οι σεισμοί του 1980 στην περιοχή.Τον Νοέμβριο του 1987 διορίστηκε με απόφαση του δημάρχου Πειραιά Ανδρέα Ανδριανόπουλου διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού του δήμου Πειραιά "Κανάλι 1".Απεβίωσε στο Γάζι στις 24 Οκτωβρίου 2016 και ετάφη εκεί.
Σομπεκχοτέπ Β΄

Ο Κχαανκχρέ Σομπεκχοτέπ (σήμερα πιστεύεται ότι είναι ο Σομπεκχοτέπ Β΄; γνωστός ως Σπμπεκχοτέπ Α΄ σε παλιότερες μελέτες) ήταν αρχαίος Αιγύπτιος Φαραώ της Δέκατης τρίτης Δυναστείας κατά τη Δεύτερη μεταβατική περίοδο. Σύμφωνα με τους αιγυπτιολόγους Kim Ryholt και Darell Baker, ο Κχαανκχρέ Σομπεκχοτέπ ήταν ο 13ος φαραώ της δυναστείας, και είχε μια μικρή βασιλεία περίπου το 1735 π.Χ. Ο Jürgen von Beckerath τον θεωρεί τον 16ο φαραώ της δυναστείας.

 Ο Σομπεκχοτέπ εμφανίζεται στην Λίστα των Βασιλέων του Καρνάκ Κχαανκχρέ. Υπάρχη επίσης ένα όνομα Σομπεκ[χοτε]πρε στην στήλη 6, γραμμή 15 της Λίστας Βασιλέων του Τορίνο , το οποίο θα μπορούσε να είναι ο Σομπεκχοτέπ Α΄. Όμως αυτή η ταύτιση δεν είναι σίγουρη, και η χρονολογική θέση του Σομπεκχοτέπ Α΄ μέσα στην 13η Δυναστεία είναι θέμα διαμάχης. Σύγχρονες τις εποχής του μαρτυρίες αποτελούν ανάγλυφα από ένα ναΐσκο που κάποτε έστεκε στην Άβυδο, και ένα θραύσμα από επίγραφη στήλη. Παραπέρα, το όνομα Κχαανκχρέ Σομπεκχοτέπ εμφανίζεται σε μια επιγραφή σε βάθρο αγάλματος από γρανίτη που ανήκε στη συλλογή Amherst, και από το 1982 βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο (έκθεμα BM 69497). Το πιθανότερο είναι ότι η βασιλεία του ήταν σύντομη, μεταξύ τρία και τεσσεράμισι χρόνια. Ο Ryholt αναφέρει ότι ο Σομπεκχοτέπ Α΄ μπορεί να είναι ο ίδιος με τον Σομπεκχοτέπ Β΄, ο οποίος αναφέρεται μόνο ως Σομπεκχοτέπ στη Λίστα των Βασιλέων του Τορίνο. Άλλοι, όπως ο Dodson, θεωρούν ότι ο Κχαανκχρέ Σομπεκχοτέπ Β΄ και ο Σεκχεμρέ Κχουταουΐ Σομπεκχοτέπ Α΄ ως δύο διαφορετικούς ηγεμόνες της 13ης Δυναστείας, ενώ ο Bierbrier καταγράφει τον Κχαανκχρέ Σομπεκχοτέπ Α΄ως Σεκχεμρέ Κχουταουΐ Σομπεκχοτέπ Β΄.
Κρατικό Βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας

Το Κρατικό Βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ρωσικά: Государственная премия Российской Федерации), δημιουργήθηκε το 1992 και είναι τιμητικό βραβείο το οποίο αντικατέστησε το Κρατικό Βραβείο Ε.Σ.Σ.Δ. μετά τη διάλυση της Ε.Σ.Σ.Δ. Το 2004, οι κανόνες για την επιλογή των επιτυχόντων υποψήφιων είχαν μεταβληθεί σημαντικά που καθιστά το βραβείό πιο κοντά σε βραβεία όπως το Βραβείο Νόμπελ και το Βραβείο Λένιν.

 Κάθε χρόνο απονέμονται επτά "αντίτυπα" του βραβείου: Τρία βραβεία στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας Τρία βραβεία στον τομέα της λογοτεχνίας και των τεχνών. Ένα βραβείο για την ανθρωπιστική εργασία (συστάθηκε το 2005).Ως τώρα απονεμήθηκαν μόνο 3 βραβεία ανθρωπιστικής βοήθειας: Πατριάρχης Μόσχας Αλέξιος Β΄ (2005) Αλεξάντερ Σολζενίτσιν (Ρώσος συγγραφέας) (2006) Ζακ Σιράκ (Γάλλος Πρόεδρος) (2007)Το κάθε βραβείο ανέρχεται σε 5 εκατομμύρια ρούβλια (200 χιλιάδες δολάρια) και ο νικητής παίρνει το μετάλλιο μαζί με το δίπλωμα. Το βραβείο, συνήθως, παρουσιάζεται από τον Πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε μια τελετή που πραγματοποιείται στο Κρεμλίνο, στη Μόσχα. Σοφία Γκουμπαϊντούλινα, Λογοτεχνία. Ροδιών Τσέτριν, Λογοτεχνία. Φαζίλ Ισκαντέρ. Σλάβα Ζάιτσεφ. Βαλεντίν Παντελειμόνοβιτς. Βατσλάφ Μιχάλσκι, Λογοτεχνία. Λιουτβίγκ Φαντέεφ, Μαθηματική Φυσική. Ναταλία Πολοσμάκ, Πολιτισμός. Αλεξάντερ Κβάσνικοφ, Διάστημα. Μπέλλα Απχαντούλινα, Ποιήση. Νινέλ Κουζμινά. Άννα Νετρέπκο, Όπερα. Πατριάρχης Μόσχας Αλέξιος Β΄ Ίγκορ Γκογκίριν. Αλεξάντερ Σκρίνσκι, Πυρηνική Φυσική. Αλεξέι Μπατάλοφ, Κινηματογράφος. Νούρναλ Χανέτοφ. Μιχαήλ Πλέτνιον, Μούσικη. Αλεξάντερ Σολζανίτσιν. Βλαντισλάφ Πουστοβόιτ, Ακουστική Οπτική. Ίγκορ Σπάσκι, Πυρηνικά υποβρύχια. Αλεξάντερ Κονοβάλοφ, Νευροχειρουργική. Ιρίνα Βάσινα. Όλγα Μποντόρινα, Μουσική. Σβετλάνα Ζαχάροβα, Μπαλέτο. Ζακ Σιράκ. Βλαντιμίρ Άρνολντ, Μαθηματικά. Αλεξέι Χοχλόφ, Επιστήμη. Αντρέι Ζαλιζνιάκ, Γλωσσολογία.Το 2008, σύμφωνα με την εφημερίδα "Kommersant" είχε απονεμηθεί και τέταρτο μετάλλιο, ωστόσο ο βραβευμένος είναι άγνωστος, λόγω εμπιστευτικού χαρακτήρα των εργασιών. Αλίσα Φρέϊντλιτς, Κινηματογράφος. Αντρέι Κοβαλτσούκ, Γλυπτική. Ευγκένι Καρπέρσκι, Πληροφορική.
Λυσσαριά Αχαΐας

Η Λυσσαριά υπήρξε παλιός, βραχύβιος οικισμός του τότε Νομού Αχαιοήλιδος, που δεν υπάρχει πια. Η θέση του οικισμού τοποθετείται στην περιοχή ανάμεσα στους οικισμούς της Πλατανόβρυσης, της Χαλανδρίτσας και του Βασιλικού, ενώ σήμερα στη θέση του έχει αναπτυχθεί ο νεότερος οικισμός της Κοίμησης.

 Η Λυσσαριά, που ίσως αρχικά να ονομαζόταν «Λυσσαρέα», καταγράφηκε το 1700 στην ενετική απογραφή «Grimani» ως «Lisaria» και είχε 19 οικογένειες (77 κάτοικοι). Ως «Lisaria, το 1830, είχε πληθυσμό 9 οικογένειες, ενώ το 1835 αναφέρεται να κατοικείται από 5 οικογένειες (22 κάτοικοι). Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 20/04/1835, όταν και υπήχθη στον τότε Δήμο Φαρών, ενώ καταργήθηκε από οικισμός το 1845 (ΦΕΚ 32Α της 08/12/1845). Στην περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας Πλατανόβρυσης απαντώνται τα τοπωνύμια «Λυσσαριά» και «Λυσσαρόβρυση». Κοίμηση Αχαΐας Πλατανόβρυση Αχαΐας Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Κυδωνίαι, λήμμα Λυσσαριά. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Λυσσαριάς Αχαιοήλιδος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/06/2018.
Μαρίκα Παπαγκίκα

Η Μαρίκα Παπαγκίκα (Κως, 1 Σεπτεμβρίου 1890 – Νέα Υόρκη, 2 Αυγούστου 1943) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια. Θεωρείται η σπουδαιότερη ελληνική φωνή στην Αμερική των αρχών του 20ού αιώνα (από όσες τουλάχιστον ηχογραφήθηκαν σε δίσκους).

 Γεννήθηκε στην Κω την 1η Σεπτεμβρίου 1890. Το πατρικό της ήταν Κατσόρη.Μετέβη από την Κω στην Αλεξάνδρεια το 1913 με την οικογένειά της και το 1915 στις Η.Π.Α. μαζί με τον σύζυγό της, Κώστα (Γκας) Παπαγκίκα, με καταγωγή από το Μαρτίνο. Ως το 1925, η Μαρίκα και ο Κώστας είχαν ανοίξει το νάιτ κλαμπ Marika's στο νούμερο 215W της 34ης Οδού κοντά στην 8η Λεωφόρο, το πρώτο καφέ αμάν στη νέα Υόρκη, ένας χώρος με ελληνική κουζίνα και μουσική και χώρος συνάντησης για Έλληνες κι άλλους μετανάστες από την Μεσόγειο (Αλβανούς, Άραβες, Αρμένιους, Βούλγαρους και Τούρκους).Είχε σπουδαία διαδρομή στο πάλκο και στη δισκογραφία μέχρι το Κραχ του 1929, οπότε και καταστράφηκε οικονομικά. Δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα, ενώ το μουσικό της ρεπερτόριο έγινε ευρέως γνωστό στην Ελλάδα μετά από 40 χρόνια.Στις Η.Π.Α. ηχογράφησε το πρώτο της τραγούδι το 1918 στα στούντιο της Victor Records με τίτλο «Με ξέχασες» για να ακολουθήσει το «Σμυρναίικο μινόρε». Το 1919 μπαίνει στο στούντιο της Columbia, μαζί με τον Αθανάσιο Μακεδόνα στο βιολί, τον Μάρκο Σιφνιό στο τσέλο και τον σύζυγό της, Κώστα Παπαγκίκα, στο τσίμπαλο. Ως το 1929, ηχογράφησε γύρω στα 250 τραγούδια, κλείνοντας τη δισκογραφική της παρουσία με 4 τραγούδια το 1937.Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έζησε με τον Κώστα στο 198 της Λεωφόρου Λίλυ Ποντ, στο Σάουθ Μπητς του Στέιτεν Άιλαντ στην Νέα Υόρκη, όπου πέθανε στις 2 Αυγούστου 1943. Τα Ρεμπέτικα του Παναγιώτη Κουνάδη, Έκδοση Τα Νεα, 2010 Frangos, Steve. Marika Papagika and the Transformation of Modern Greek Music Ηχογραφήσεις της Μαρίκας Παπαγκίκα - Internet Archive
Τέμενος Περτεβνιγιάλ Βαλιντέ Σουλτάνα

Το Τέμενος Περτεβνιγιάλ Βαλιντέ Σουλτάνα (τούρκικα: Pertevniyal Valide Sultan Camii) είναι ένα οθωμανικό τέμενος στην Κωνσταντινούπολη και συγκεκριμένα στην γειτονιά Ακσαράι, δίπλα από το σχολείο της γειτονιάς.

 Το Τέμενος Περτεβνιγιάλ Βαλιντέ Σουλτάνα είναι ένα από τα τελευταία οθωμανικά τεμένη που χτίστηκαν στη Κωνσταντινούπολη. Το τέμενος κατασκευάστηκε προς τιμήν της Περτεβνιγιάλ Σουλτάνα που ήταν σύζυγος του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄ και μητέρα του Αμπντούλ Αζίζ. Το τζαμί κατασκευάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Μοντάνι την περίοδο 1869-1871. Το τέμενος είναι μια μίξη πολλών αρχιτεκτονικών ρυθμών όπως του τουρκικού ρυθμού και πολλών άλλων ευρωπαϊκών ρυθμών όπως ο γοτθικός ρυθμός.
Λέοναρντ Νίμοϊ

Ο Λέοναρντ Νίμοϊ (Leonard Simon Nimoy, 26 Μαρτίου 1931 – 27 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, τραγουδιστής, ποιητής και φωτογράφος. Γεννήθηκε στη Βοστόνη της Μασαχουσέτης στις 26 Μαρτίου του 1931, από οικογένεια εβραίων μεταναστών, που είχαν έλθει στις ΗΠΑ από το Izyaslar της σημερινής Ουκρανίας. Ξεκίνησε την ηθοποιία από πολύ μικρός, σαν μέλος θεατρικών ομάδων της τοπικής κοινότητας όπου μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Κολλέγιο της Βοστόνης και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο Pasadena Playhouse της Καλιφόρνια. Ερμήνευσε τους πρώτους (δευτερεύοντες) ρόλους του στην κινηματογραφική ταινία "Queen for a Day" (1951) και στην τηλεοπτική σειρά "Zombies of the Stratosphere" (1952), ενώ ήταν ο βασικός πρωταγωνιστής της ταινίας "Kid Monk Baroni" (1952). Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας, λόγω του ότι είχε ήδη καθιερωθεί ως αναγνωρίσιμος διασκεδαστής, εργάσθηκε στην Ατλάντα σαν παραγωγός εκπομπών για τον αμερικανικό στρατό.

 Ο Νίμοϊ έφτασε στο απόγειο της δημοφιλίας του, με τη συμμετοχή του στη σειρά Σταρ Τρεκ (1965-1969), όπου υποδύθηκε με μεγάλη πειστικότητα τον κο Σποκ (Mr Spock) έναν φλεγματικό εξωγήινο, αξιωματούχο-συγκυβερνήτη του πληρώματος του φανταστικού διαστημόπλοιου "Έντερπραϊζ". Η σειρά γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία και είχε ως επακόλουθο την παραγωγή οκτώ σχετικών ταινιών, στις οποίες ο Νίμοϊ επίσης συμμετείχε, καθώς και την δημιουργία ενός ολόκληρου franchise. Ο χαρακτήρας του Σποκ βραβεύθηκε ως ένας από τους 50 κορυφαίους τηλεοπτικούς, ενώ χάρισε στον Νίμοϊ τρεις τιμητικές υποψηφιότητες για βραβεία Emmy. Την εμπειρία του σαν "κος Σποκ", ο Νίμοϊ κατέγραψε σε δυο αυτοβιογραφίες του με τίτλους "Δεν είμαι ο Σποκ" (1975) και "Είμαι ο Σποκ" (1995). Εκτός της σειράς "Σταρ Τρεκ", ο Νίμοϊ πρωταγωνίστησε και στο επίσης γνωστό σίριαλ "Mission: Impossible". Ο Νίμοϊ απεβίωσε στις 27 Φεβρουαρίου του 2015 σε ηλικία 83 ετών. Εγκυκλοπαίδεια Britannica
Χάουι Ου

Η Ου Χονγκουί (απλουστευμένα κινέζικα: 欧泓奕, παραδοσιακά κινέζικα: 歐泓奕), επίσης γνωστή με το όνομα Χάουι Ου στα αγγλικά, είναι Κινέζα περιβαλλοντική ακτιβίστρια που οργανώνει μαθητικές κινητοποιήσεις για το κλίμα στην Γκουιλίν της νότιας Κίνας, ζητώντας περισσότερη δράση για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου από τη χώρα της και για την κλιματική αλλαγή. Πρόκειται για "μια από τις ελάχιστες νεαρές ακτιβίστριες της Κίνας που έλαβε μέρος στις δραστηριότητες των Παρασκευών για το Μέλλον και του Extinction Rebellion στη διάρκεια των τελευταίων ετών, πριν εμπνεύσει και άλλους νέους να αναλάβουν δράση".

 Ο ακτιβισμός της Ου ξεκίνησε όταν εκείνη έπεισε τους γονείς της, και δυο τους καθηγητές πανεπιστημίου, να υιοθετήσουν διαφορετικές επιλογές στον τρόπο ζωής τους για να μειώσουν το ατομικό τους αποτύπωμα άνθρακα. Στα τέλη Μαΐου του 2019, σε ηλικία 16 ετών, η Ου προχώρησε σε σχολική απεργία για το κλίμα, κρατώντας χειροποίητα πανό επί αρκετές ημέρες μπροστά από το Δημαρχείο της Γκουιλίν, για να ζητήσει άμεσα ισχυρότερες δράσεις για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Οταν η Σουηδή ακτιβίστρια Γκρέτα Τούνμπεργκ αποκάλεσε την Ου «αληθινή ηρωίδα», οι αρχές ανακοίνωσαν ότι η Ου θα πρέπει να σταματήσει τη δράση της λόγω έλλειψης άδειας. Αμέσως μετά, ο λογαριασμός της στο WeChat μπλοκαρίστηκε. Τον Σεπτέμβριο του 2019, η Ου οργάνωσε την εκστρατεία Plant for survival. Δεν της επιτράπηκε να επιστρέψει στο σχολείο όσο ασχολείται με τον ακτιβισμό του κλίματος. Το 2019, η ομάδα νέων ακτιβιστών Earth Uprising την όρισε να συμμετάσχει στη σύνοδο κλιματικής δράσης του ΟΗΕ το 2019 στη Νέα Υόρκη. Το 2020, η Κίνα δεσμεύτηκε να έχει μηδενικές εκπομπές άνθρακα έως το έτος 2060 αλλά συνέχισε να κατασκευάζει σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα. Η Ου διατηρεί επαφή με τον περιβαλλοντικό ακτιβιστή Zhao Jiaxin. Μετά τη σύλληψή της καθώς και τριών άλλων ακτιβιστών μετά από μια δράση σιωπηλής διαμαρτυρίας μπροστά από το Εκθεσιακό Κέντρο της Σαγκάης το Σεπτέμβριο του 2020, η Γκρέτα Τούνμπεργκ την αποκάλεσε «απίστευτα γενναία». Η Ου και οι γονείς της έχουν γίνει χορτοφάγοι. Στη Λωζάνη της Ελβετίας, η Ou ξεκίνησε απεργία πείνας στην πλατεία Palud στις 19 Απριλίου 2021, με σκοπό να διαμαρτυρηθεί για την 60 ημερών φυλάκισή της και για το πρόστιμο ύψους 1.200 ελβετικών φράγκων που της επιβλήθηκαν μετά από διαμαρτυρία της κατά την επέκταση της εκμετάλλευσης του λατομείου ασβεστόλιθου τον λόφο από Mormont από την ελβετογαλλική εταιρεία τσιμέντου LafargeHolcim. Η Ου δηλώνει τα εξής σχετικά με την ακτιβιστική δράση υπέρ του περιβάλλοντος: «Το θέμα δεν είναι πόση καταστολή έχουμε δεχθεί, αλλά το γεγονός ότι παρά το ότι ξέρουμε πως είναι δύσκολο, τολμάμε να υπάρχουμε. Τολμάμε να λέμε την αλήθεια για το κλίμα και τον οικολογικό κίνδυνο, να αμφισβητούμε τον καπιταλιστικό και υπερκαταναλωτικό κόσμο. Αρνούμαστε να γίνουμε τρόφιμοι της αδικίας». Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Howey Ou στο Wikimedia Commons
Μεγάλη Ορδή

Η Μεγάλη Ορδή ήταν ταταρικό-μογγολικό χανάτο που υπήρξε από το 1466 περίπου, μέχρι το 1502. Αποτελούσε το απομεινάρι της μεγάλης αυτοκρατορίας των στεπών, Χρυσής Ορδής.

 Οι περιφερειακές περιοχές της Χρυσής Ορδής χωρίστηκαν ως ακολούθως: το 1438 ιδρύθηκε το Χανάτο του Καζάν, το 1441 το Χανάτο της Κριμαίας, και το 1466 το Χανάτο του Άστραχαν. Το υπόλοιπο που τελικώς παρέμεινε, έγινε γνωστό ως "Μεγάλη Ορδή", και διατήρησε την περιοχή της στέπας μεταξύ των ποταμών Δνείπερου και Ουράλη, την πρωτεύουσα Σαράι καθώς και τον ισχυρισμό του φορέα της παράδοσης της Χρυσής Ορδής. Μέχρι το 1470 οι Τάταροι Νογκάι βόρεια της Κασπίας Θάλασσας ήταν πια εχθροί της Μεγάλης Ορδής, και στη δύση, η Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία επεκτεινόταν κατά μήκος του ποταμού Δνείπερου. Το 1480 η Μοσχοβία και το Χανάτο της Κριμαίας σχημάτισαν συμμαχία εναντίον της Μεγάλης Ορδής, η οποία με τη σειρά της συμμάχησε με το Βασίλειο της Πολωνίας υπό τον Καζιμίρ Δ΄ Γιαγκελόν. Εκείνη τη χρονιά η προσπάθεια της Μεγάλης Ορδής να εισβάλει στη Μοσχοβία απέτυχε. Την ίδια χρονιά ο ηγέτης της, χαν Αχμέτ, σκοτώθηκε από τους Τατάρους Νογκάι. Τον διαδέχθηκε ο υιός του, Σεΐχ Αχμέτ (σεΐχης Αχμέτ). Μετά από αυτό το γεγονός, η Μεγάλη Ορδή αποδυναμώθηκε από τις συγκρούσεις μεταξύ των υιών του πρώτου Αχμέτ. Την άνοιξη του 1491 ο χάνος της Κριμαίας πρότεινε στη Μοσχοβία την αποστολή στρατευμάτων για να εξολοθρεύσουν τη Μεγάλη Ορδή, δεδομένου ότι είχε αρπάξει τα άλογα της ορδής. Οι Μοσχοβίτες έστειλαν μοσχοβίτικο και ταταρικό ιππικό και οι Οθωμανοί, επικυρίαρχοι και σύμμαχοι των Τατάρων της Κριμαίας, 2.000 γενίτσαρους. Μέχρι τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ένα τμήμα της ορδής είχε αποχωρήσει από αυτή και το υπόλοιπο καταδιωκόταν από τους Τάταρους Νογκάι. Το 1500 αναφέρθηκε η παρουσία τους κοντά στο Κουμπάν, σε πολύ άσχημη κατάσταση μετά την ήττα τους από τους Καβαρδινούς (φυλή Κιρκάσιων). Το 1501 ο χαν Σεΐχ Αχμέτ και 20.000 από το λαό του μετακινήθηκαν βόρεια του ποταμού Ντον. Πολλοί από τους ανθρώπους του λιποτάκτησαν. Το 1502 ο χαν της Κριμαίας αιχμαλώτισε το μεγαλύτερο τμήμα των υπηκόων της Μεγάλης Ορδής μαζί με τα κοπάδια τους και τους μετέφερε στην Κριμαία. Ο χαν Σεΐχ Αχμέτ διέφυγε. Αναφέρθηκε ξανά κοντά στην πόλη Καζάν με 4.000 ιππείς να διαπραγματεύεται με τους Μοσχοβίτες. Κατόπιν πήγε στο Άστραχαν απ' όπου εκτοπίστηκε από τους Νογκάι (1504). Κινήθηκε τότε προς το Κίεβο για να διαπραγματευτεί με τον βασιλιά της Πολωνίας (το Κίεβο ήταν υπό πολωνική κατοχή τότε), και κατόπιν στην πόλη Άκκερμαν (η σημερινή ουκρανική πόλη Μπίλχοροντ στον ποταμό Δνείστερο) για να διαπραγματευτεί με τους Οθωμανούς (που τότε κατείχαν την πόλη Άκκερμαν). Η τελευταία αναφορά γι' αυτόν ήταν ότι βρισκόταν αιχμάλωτος στη φυλακή της λιθουανικής πόλης Βίλνα.
441 Βαθίλδη

Η Βαθίλδη (Bathilde) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,51. Ανακαλύφθηκε το 1898 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Βαθίλδης υπολογίσθηκε σε 70,3 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 364 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι M (μεταλλικός), ενώ το άλβεδό της είναι 0,141 (από δεδομένα του IRAS). Η Βαθίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 27 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Σιττάκη

Η Σιττάκη ή Σίττα (αρχαία ελληνικά: Σιττάκη - Σίττα, αγγλικά: Sittace ή Sittake ή Sittakê, - Sitta ακκαδικά: Sattagū) ήταν αρχαία πόλη, πρωτεύουσα της αρχαίας Σιττακινής, στην Μεσοποταμία, στην Ασσυρία, στο νότιο άκρο της επαρχίας αυτής, στη διαδρομή μεταξύ της πόλης Αρτεμίτα και των Σούσων.

 Η Σιττάκη ονομαζόταν επίσης Σίττα, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Διόδωρος Σικελιώτης (xvii. 110), ενώ ο Γουίλιαμ Σμιθ (19ος αιώνας), συγγραφέας του «Λεξικού της Ελληνικής και Ρωμαϊκής Γεωγραφίας», πίστευε ότι η αναφορά του Διόδωρου Σικελιώτη στην πόλη Σάμβανα (αγγλικά: Sambana), που αναφέρεται και ως Σάβατα (ή Σάβδατα ή Σάββατα, αγγλικά: Sabata), ταυτίζεται επίσης με την Σιττάκη. Η προέλευση του ονόματος της πόλης πιθανόν να συνδέεται με τα βαβυλωνιακά αρχεία («Βαβυλώνιοι Δίσκοι»), όπου υπάρχει σχετική αναφορά στην πολιτεία "URU.Sattagû", η οποία μπορεί να είναι μετάφραση ή προσέγγιση της έννοιας «άνθρωποι (=λαός) της Σατταγυδίας», η οποία ήταν περσική σατραπεία. Πιθανόν επίσης να συνδέεται και με την ελληνική λέξη "σίττος" (σίτος = σιτάρι).Η περιοχή της Σιττακινής φαίνεται να έχει κληθεί σε μεταγενέστερους χρόνους Απολλωνιάτιδα (αρχαία ελληνικά: Απολλωνιάτις, γενική Απολλωνιάτιδος, αγγλικά - λατινικά: Apolloniatis) σύμφωνα και με τον Στράβωνα. ΛDictionary of Greek and Roman Geography, London: John Murray.
Κουνασίρ

Το Κουνασίρ (ρωσικά: Кунаши́р, ιαπωνικά: 国後島, Kunashiri-tō) είναι ένα νησί και ειδικότερα το τρίτο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των Κουρίλων νήσων μετά το Ιτουρούπ και το Παραμουσίρ. Έχει έκταση 1.490 τ.χλμ. και 7.800 κατοίκους (2002). Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Γιούζνο-Κουρίλσκ με 5.832 κατοίκους (2010). Το Κουνασίρ, μαζί με τα Ιτουρούπ, Σικοτάν καθώς και τις νησίδες Χαμπομάι, διεκδικούνται από την Ιαπωνία, γεγονός που έχει οδηγήσει στην διαμάχη των Κουρίλων. Τα τέσσερα αυτά νησιά προσαρτήθηκαν από τον στρατό της τότε Σοβιετικής Ένωσης στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

 Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Αϊνού. Το 1643 ο Ολλάνδος γεωγράφος Μάαρτεν Χέριτς (Maarten Gerritsz Vries) της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών επισκέφτηκε τις Νότιες Κουρίλες, το Κουνασίρ, το Ιτουρούπ (το οποίο ονόμασε «Στάτεν Άιλαντ» (Staten Island)) και το Ουρούπ όπου συνάντησε τους Αϊνού και το οποίο ονόμασε «Κόμπανι Άιλαντ» (Company Island) και τα διεκδίκησε για την Ολλανδία. Το 1754 οι Νταΐμιο (φεουδάρχες άρχοντες) του Ματσούμαε ίδρυσαν στο νότιο άκρο του Κουνασίρ έναν οικισμό αλιείας και εμπορίου (国 後 場所, Kunashiri-basho). Η διοίκηση αυτού του οικισμού βρίσκονταν στο Tomari (σημερινό Γκολόβνινο) και η περιοχή αλιείας και εμπορίου κάλυπτε τα νησιά Κουνασίρ, Ιτουρούπ και Ουρούπ. Το 1789 στο Κουνασίρ και στο Χοκάιντο έλαβε μέρος η μάχη Menashi-Kunashiri στην οποία οι Αϊνού εξεγέρθηκαν εναντίον των Ιαπώνων εμπόρων και αποίκων. Το 1811 ο Ρώσος πλοηγός Βασίλι Γκολόβνιν (Vasily Golovnin) προσπάθησε να χαρτογραφήσει και να εξερευνήσει το νησί, αλλά συνελήφθη από τις ιαπωνικές αρχές και πέρασε δύο χρόνια στη φυλακή. Την 1η Σεπτεμβρίου του 1945, ή μία ημέρα πριν από την υπογραφή των εγγράφων παράδοσης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις 2 Σεπτεμβρίου του 1945, σύμφωνα με τις αποφάσεις που ελήφθησαν στη Διάσκεψη της Γιάλτας, η Σοβιετική Ένωση κατέλαβε τις Κουρίλες Νήσους. Αυτό συνέβη αφότου η Σοβιετική Ένωση αποκήρυξε το Σοβιετικοϊαπωνικό Σύμφωνο Ουδετερότητας τον Απρίλιο του 1945 και κήρυξε πόλεμο στην Ιαπωνία στις 9 Αυγούστου του 1945 (επισήμως, το ίδιο το σύμφωνο παρέμεινε σε ισχύ μέχρι τις 13 Απριλίου του 1946). Αν και η Ιαπωνία συμφώνησε μετά από διαβουλεύσεις να παραχωρήσει τις αξιώσεις της σε ολόκληρη την αλυσίδα των νησιών, συμπεριλαμβανομένων των Βόρειων Εδαφών ως μέρος της Συνθήκη του Σαν Φρανσίσκο το 1951, η ιαπωνική κυβέρνηση ισχυρίζεται από τη δεκαετία του 1960 ότι τα νότια νησιά δεν ήταν μέρος των παραδιδόμενων Κουρίλων Νήσων.
Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία

Η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) είναι υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που εδρεύει στο Λουξεμβούργο. Κύριο καθήκον της είναι η συλλογή και δημοσίευση στατιστικών στοιχείων που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, ως σύνολο, και τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και η ανάπτυξη και προώθηση μεθόδων στατιστικής σε κράτη-μέλη ή υποψήφια κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε κράτη εντός της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (EFTA). Έτσι, η Eurostat, μαζί με τους διάφορους αντίστοιχους εθνικούς οργανισμούς της κάθε χώρας, συνεισφέρουν στη λειτουργία του Ευρωπαϊκού Συστήματος Στατιστικής.

 Ως υπηρεσία του οργάνου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Eurostat υπάγεται στην εποπτεία του Επιτρόπου Οικονομικών και Οικονομίας. Γενικός διευθυντής της Eurostat από το 2008 έως το 2016 ήταν ο Βάλτερ Ράντεμάχερ, ο οποίος πιο πριν είχε διετελέσει πρόεδρος της Κρατικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Γερμανίας. Από το 2017 γενική διευθύντρια της Eurostat είναι η Μαριάνα Κότζεβα που προηγουμένως είχε διατελέσει επικεφαλής της Βουλγαρικής Στατιστικής Υπηρεσίας. 1953 Ιδρύεται η Στατιστική Υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα. 1958 Ιδρύεται η Ευρωπαϊκή Κοινότητα καθώς και η υπηρεσία-προκάτοχος της Eurostat. 1959 Υιοθετείται το όνομα Eurostat, ως Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Δημοσιεύεται η πρώτη της έκδοση, που αφορά σε στατιστικές επί γεωργικών θεμάτων. 1960 Τελείται η πρώτη έρευνα, που αφορά στην Απασχόληση Εργατικού Δυναμικού.
115

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 115 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 115 (CXV) ήταν κοινό έτος το οποίο ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Μεσσάλα και Βεργιλιανού (γνωστό και ως έτος 868 από Κτήσεως Πόλεως). Η ονομασία 115 για το έτος χρησιμοποιείται από τον πρώιμο Μεσαίωνα, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Αυτοκράτορας Τραϊανός ανακόπτεται στην Νότια Μεσοποταμία, μετά από μία εισβολή του στην συγκεκριμένη περιοχή. Ο Τραϊανός αιχμαλωτίζει την παρθική πρωτεύουσα, την Κτησιφώντα. Οι Εβραίοι της Αιγύπτου και της Κυρήνης πυροδοτούν μία επανάσταση (τον Δεύτερο Ιουδαϊκό Πόλεμο), η οποία εξαπλώνεται στην Κύπρο, την Ιουδαία και την ρωμαϊκή επαρχία της Μεσοποταμίας. Μία στάση ξεσπά στην Βρετανία. Η φρουρά του Εβορράκου σφαγιάζεται. Το Πάνθεο του Αγρίππα επανακατασκευάζεται στην Ρώμη. Ο Λούσιος Κουινέτος, Κυβερνήτης του Τραϊανού στην Ιουδαία, αρχίζει μία θηριώδη εκστρατεία για να διατηρήσει την ειρήνη στην επαρχία. Ασία Ένας σεισμός καταστρέφει την Απάμεια και την Αντιόχεια της Συρίας. Ο τοπικός επίσκοπος θεωρείται υπεύθυνος (θα μαρτυρήσει και θα μνημονεύεται ως Άγιος Ιγνάτιος). Θρησκεία Ο Σίξτος ο Α' διαδέχεται τον Αλέξανδρο τον Α' ως τον έβδομο Πάπα σύμφωνα με τις ρωμαιοκαθολικές βιογραφίες. Παυσανίας, Έλληνας ιστορικός και γεωγράφος (πεθαίνει το 180) Αυτοκράτορας Σαν των Χαν, αυτοκράτορας της Κινεζικής Δυναστείας των Χαν (πεθαίνει το 144) Πάπας Αλέξανδρος ο Α'
Ντιρχάμ Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων

Το ντιρχάμ ή ντιράμ (αραβικά: درهم) είναι το νόμισμα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Έχει κωδικό ISO 4217 AED. Οι ανεπίσημες συντομογραφίες περιλαμβάνουν τα DH ή Dhs. Το ντιρχάμ υποδιαιρείται σε 100 φιλς (fils) (فلس).

 Εισήχθη το 1973 και αντικατέστησε το ριάλ του Κατάρ και του Ντουμπάι, με τα οποία είχε την ίδια αξία . Πριν από το 1966 όλα τα εμιράτα που θα σχημάτιζαν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα χρησιμοποιούσαν τη ρουπία του Περσικού Κόλπου. Στις 28 Ιανουαρίου 1978 το ντιρχάμ ευθυγραμμίστηκε με τα ειδικά σχεδιαστικά πρότυπα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.Στην πραγματικότητα, είχε «κλειδωθεί» η ισοτιμία του με το Δολάριο των ΗΠΑ. Από το Νοέμβριο του 1997, η ισοτιμία είναι 1 δολάριο ΗΠΑ= 3,6725 ντιρχάμ, που σημαίνει περίπου 1 ντιρχάμ = 0,272294 δολάρια. Το 1973 κυκλοφόρησαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 25, 50 φιλς, και του 1 ντιρχάμ. Τα κέρματα μεγαλύτερης αξίας ήταν από χαλκονικέλιο. Το 1995 τα κέρματα των 50 φιλς και του 1 ντιρχάμ μειώθηκαν σε μέγεθος. Η αξία και οι αριθμοί στα κέρματα είναι γραμμένα με αραβικούς αριθμούς της Ανατολής και το κείμενο είναι στην αραβική γλώσσα. Το 1973 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε αξίες των 1, 5, 10, 50, 100 και των 1000 ντιρχάμ. Ακολούθησε δεύτερη σειρά το 1982 , ενώ χαρτονομίσματα των 500 ντιρχάμ κυκλοφόρησαν το 1983 και ακολούθησαν τα 200 ντιρχάμ το 1989. Το 2000 επανεισήχθησαν τα τραπεζογραμμάτια των 1000 ντιρχάμ. Σήμερα κυκλοφορούν χαρτονομίσματα των 5 , 10 , 20, 50, 100 , 200, 500 και 1000 ντιρχάμ. Το κείμενο στην πίσω όψη είναι στα αγγλικά με τα νούμερα στη γλώσσα Χιντού. Αναμνηστικά νομίσματα
Σιδηροδρομικός σταθμός της Άγκυρας

Ο σταθμός Άγκυρα είναι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός στην Άγκυρα της Τουρκίας. Ο σταθμός βρίσκεται στη συνοικία Ουλούς απέναντι από το δημόσιο πάρκο Γκεντσλίκ και κοντά στο δεύτερο κτίριο της Μεγάλης Εθνικής Συνέλευσης της Τουρκίας. Πριν από το 2009, ο σταθμός ήταν ο πιο πολυσύχναστος στην Τουρκία από άποψη μεταφοράς επιβατών, δεχόμενος 181 τρένα την ημέρα. Ο σταθμός είναι το ανατολικό άκρο του σιδηροδρομικού διαδρόμου Κωνσταντινούπολη-Άγκυρα, καθώς και το ανατολικό άκρο της σιδηροδρομικής γραμμής υψηλής ταχύτητας Yüksek Hızlı Tren. Λόγω της αναμόρφωσης του σιδηροδρομικού δικτύου στην Άγκυρα, στο πλαίσιο του έργου Başkentray, οι αμαξοστοιχίες έχουν παύσει προσωρινά την εξυπηρέτηση του σταθμού της Άγκυρας.Το αρ ντεκό κτίριο του σταθμού κτίστηκε το 1937 για να ικανοποιήσει την αύξηση της σιδηροδρομικής κίνησης και έχει γίνει ένα ορόσημο της πόλης. Στις 29 Οκτωβρίου 2016 εγκαινιάστηκαν πλατφόρμες για αμαξοστοιχίες μεγάλης ταχύτητας, οι οποίες στεγάζονται κάτω από ένα νέο κτίριο, το Ankara Tren Garı.

 Ο σταθμός άνοιξε τις πύλες του το 1892. Μεταξύ του 1914 και του 1918 δεν είχε υπηρεσία μεταφοράς επιβατών, παρά μόνο λίγα δρομολόγια μεταφοράς εμπορευμάτων. Η εταιρεία Οθωμανικοί Σιδηρόδρομοι της Ανατολίας έπεσε, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον έλεγχο των Βρετανών, όμως οι Τούρκοι εθνικιστές κατέλαβαν την Άγκυρα και τμήματα του δικτύου της εταιρείας. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Τουρκικής Ανεξαρτησίας, η εταιρεία μετέφερε στρατεύματα από την Άγκυρα στο μέτωπο κοντά στο Εσκί Σεχίρ.Μετά το τέλος του πολέμου οι υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών από την Κωνσταντινούπολη προς την Άγκυρα αποκαταστάθηκαν. Τα επόμενα χρόνια το δίκτυο θα επεκταθεί προς την Καισάρεια, με την Άγκυρα να μην αποτελεί πλέον τον τερματικό σταθμό. Οι Οθωμανικοί Σιδηρόδρομοι της Ανατολίας αποκτήθηκαν την 1η Ιουνίου 1927 από τους Τουρκικούς Κρατικούς Σιδηροδρόμους (TCDD). Το 1927 εγκαινιάστηκε το δρομολόγιο Anatolian Express από την Κωνσταντινούπολη προς την Άγκυρα από την εταιρεία Compagnie Internationale des Wagons-Lits.Το σημερινό αρ ντεκό κτίριο κτίστηκε το 1937 από Γερμανούς αρχιτέκτονες. Η εταιρεία Τουρκικοί Κρατικοί Σιδηρόδρομοι ολοκλήρωσε τη σύνδεση της Άγκυρας με άλλες σημαντικές πόλεις, δημιουργώντας το δρομολόγιο 9η Σεπτεμβρίου Εξπρές (1939) προς τη Σμύρνη, το Ανατολικό Εξπρές (1939) προς την Καρς και το Νότιο Εξπρές (1944) προς το Ντιγιαρμπακίρ και το Κουρταλάν. Το 1972 ο σταθμός, μαζί με το κομμάτι μεταξύ Σινκάν και Καγιάς, ηλεκτροδοτήθηκαν με 25 kV AC γραμμές για τις ανάγκες εξυπηρέτησης του Προαστιακού Σιδηροδρόμου της Άγκυρας. Το 1993 η γραμμή Κωνσταντινούπολη-Άγκυρα ήταν πλήρως ηλεκτροδοτούμενη. Στη δεκαετία του 1990 άνοιξε ένα μουσείο τρένων ατμού δίπλα στο σταθμό της Άγκυρας. Το 2009 ένα τρένο υψηλής ταχύτητας ξεκίνησε να λειτουργεί από την Άγκυρα προς το Εσκί Σεχίρ.
Ελισάβετ της Βοημίας, δούκισσα της Αυστρίας

H Ελισάβετ, γερμ. Elisabet (1358 - 1373) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν κόρη του βασιλιά της Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Αυστρίας.

 Ήταν η 3η κόρη (1η από το 3ο γάμο) του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας και της Άννας των Πιάστ, κόρης του Ερρίκου Β΄ δούκα της Σβιντνίτσα. Αδελφός της αμφιθαλής ήταν ο Βεντσεσλάβος Δ΄ της Βοημίας και ετεροθαλής ο Σιγισμόνδος της Ουγγαρίας & Γερμανίας. Ήταν 8 ετών όταν έγινε ο γάμος της με τον Αλβέρτο Γ΄ δούκα της Αυστρίας. Απεβίωσε 15 ετών και τάφηκε στη μονή των Καρθουσιανών στα Γκάμινγκ της Κάτω Αυστρίας, μαζί με τους γονείς του συζύγου της. Παντρεύτηκε το 1366 τον Αλβέρτο Γ΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας· δεν απέκτησε απογόνους. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Charles IV. (Roman Emperor)". Encyclopædia Britannica. 5 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 898.
Spanair

Η Spanair, ήταν μια αεροπορική εταιρεία που έδρευε στη Μαγιόρκα, Ισπανία. Η εταιρεία διέθετε δίκτυο προορισμών τόσο εντός της Ισπανίας, αλλά και γενικά στην Ευρώπη και στη Δυτική Αφρική. Η εταιρεία επίσης εκτελούσε ναυλωμένες πτήσεις για λογαριασμό ταξιδιωτικών οργανισμών. Η κύρια βάση της ήταν το Αεροδρόμιο Son Sant Juan, ενώ διέθετε επιμέρους βάσεις στο Διεθνές Αεροδρόμιο Μπαράχας της Μαδρίτης, και στο αεροδρόμιο Ελ Πρατ. Η εταιρία έπαυσε τη λειτουργία της στις 02:00 CET της 28ης Ιανουαρίου 2012.

 Η Spanair ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1986 και ξεκίνησε τις δραστηριότητές της τον Μάρτιο 1988. Η ίδρυσή της αποτέλεσε τον καρπό της συνεργασίας μεταξύ SAS και της Viajes Marsans και ξεκίνησε εκτελώντας ναυλωμένες πτήσεις. Πτήσεις μακρών αποστάσεων ξεκίνησαν το 1991, προς Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Μεξικό και Δομινικανή Δημοκρατία, ενώ οι πτήσεις εσωτερικού ξεκίνησαν το 1994. Η εταιρεία χρησιμοποιούσε αεροσκάφη τύπου Boeing 767-300 προς Ουάσινγκτον, Μπουένος Άιρες στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ενώ εντάχθηκε στην αεροπορική συμμαχία Star Alliance το 2003. Κύριοι μέτοχοι είναι ο Όμιλος SAS (94.9%) και ο Όμιλος Marsans (5.1%). Απασχολεί 2535 άτομα προσωπικό. Ο στόλος της Spanair αποτελείται από τα παρακάτω αεροσκάφη (Ιανουάριος 2006): 16 Airbus A320-200 5 Airbus A321-200 3 McDonnell Douglas MD-81 2 Fokker 100 (ενοικιασμένα) 10 McDonnell Douglas MD-82 28 McDonnell Douglas MD-83Τον Μάρτιο του 2006, η μέση ηλικία των αεροσκαφών της Spanair είναι τα 12 χρόνια. Κωδικός ΙΑΤΑ: JK Κωδικός ICAO: JKK Callsign: Spanair Spanair (στα αγγλικά) SAS (στα αγγλικά) Οι στολές των αεροσυνοδών της Spanair Αερομεταφορές στην Ευρώπη: Παρόν & Μέλλον
Μίλαν Τράικοβιτς

Ο Μίλαν Τράικοβιτς (σερβικά: Милан Трајковић‎) είναι Σερβικής καταγωγής Κύπριος αθλητής του στίβου με σημαντικές επιτυχίες και διακρίσεις σε διεθνείς αγώνες στο δρόμο με εμπόδια. Γεννήθηκε στην πόλη Σουρντούλιτσα της Σερβίας και μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Κύπρο εξαιτίας της έκρυθμης κατάστασης που δημιουργήθηκε από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς στη Σερβία το 1999. Από νεαρή ηλικία άρχισε να ασχολείται με το ποδόσφαιρο, ενώ στην Κύπρο εντάχθηκε στις τάξεις των ακαδημιών της ποδοσφαιρικής ομάδας του Απόλλωνα Λεμεσού. Παρά την επιτυχημένη παρουσία του στο ποδόσφαιρο, ξεκίνησε παράλληλα την ενασχόλησή του με τον στίβο όπου και πέτυχε σημαντικές διακρίσεις στη συνέχεια.

 Οι σημαντικότερες του διακρίσεις είναι η κατάκτηση δύο χρυσών μεταλλίων στα Δρόμο με εμπόδια 110μ. στους Αγώνες Μικρών Κρατών Ευρώπης το 2013 και το 2015 με χρόνους 14.03 και 13.86 αντίστοιχα. Κατά την πρώτη του συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, o Τράικοβιτς προκρίθηκε στον τελικό του Δρόμου 110μ με εμπόδια με χρόνους 13.41 και 13.31 στους ημιτελικούς. Με αυτή του την πρόκριση, αποτελεί τον πρώτο και μοναδικό μέχρι στιγμής Κύπριο αθλητή που προκρίνεται στον τελικό του συγκεκριμένου αγωνίσματος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το ατομικό του ρεκόρ είναι 13.31 στο αγώνισμα του Δρόμου 110μ με εμπόδια στον ημιτελικό στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο και 7.67 στο αγώνισμα του Δρόμου 60μ με εμπόδια στον Πειραιά το 2015. Και τα δύο ατομικά του ρεκόρ αποτελούν παγκύπρια ρεκόρ.
Επαρχία Λιμόν

Η Επαρχία Λιμόν (ισπανικά: Provincia de Limón) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 9.188,5 τ.χλμ. και πληθυσμό 432.923 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Πουέρτο Λιμόν. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Σικίρρες, η Πουέρτο Βιέχο δε Ταλαμάνκα και η Γκυοάπιλες.

 Η Επαρχία Λιμόν βρίσκεται βορειοανατολικά της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Ερεδία και τη Νικαράγουα, στα κεντρο-δυτικά με την Καρτάγο, στα νοτιοδυτικά με την Σαν Χοσέ, στα νότια με την Πουνταρένας και στα ανατολικά με τον Παναμά. Έχει έκταση 9.188,5 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η τέταρτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας, την Γκουανακάστε και την Αλαχουέλα. Οι τέσσερις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Πουέρτο Λιμόν, η Σικίρρες, η Πουέρτο Βιέχο δε Ταλαμάνκα και η Γκουάπιλες. Άλλες πόλεις είναι η Ματίνα, η Μπρίμπρι και η Γκουάσιμο. Η Επαρχία Λιμόν διαιρείται σε 6 καντόνια: Καντόνι (πρωτεύουσα) Γκουάσιμο (Γκουάσιμο) Λιμόν (Πουέρτο Λιμόν) Ματίνα (Ματίνα) Ποκοσί (Γκουάπιλες) Σικίρρες (Σικίρρες) Ταλαμάνκα (Πουέρτο Βιέχο δε Ταλαμάνκα) Η Επαρχία Λιμόν είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 432.923 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ και την Αλαχουέλα. Έχει πυκνότητα 47.2 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η τέταρτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Καρτάγο, την Ερέδια και την Αλαχουέλα. Επαρχίες της Κόστα Ρίκα Φωτογραφίες της Επαρχίας Λιμόν
Φάιναλ Φορ Ευρωλίγκας ανδρών 2013

Το Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας ανδρών 2013 ήταν η τελική διοργάνωση του Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα ανδρών 2012-13. Διεξήχθη από τις 10 Μαΐου έως τις 12 Μαΐου 2013, στην The O2 Arena στο Λονδίνο. Ο πρωταθλητής Ελλάδας Ολυμπιακός υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο του στην Ευρωλίγκα από την προηγούμενη σεζόν, αφού νίκησε στον τελικό τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ο Βασίλης Σπανούλης κέρδισε τον δεύτερο συνεχόμενο βραβείο του MVP του Φάιναλ Φορ και τον τρίτο στην καριέρα του. Ο Σπανούλης μπήκε στην ίδια λίστα με τον Τόνι Κούκοτς, ως ο μοναδικός παίκτης που κέρδισε το βραβείο τρεις φορές.

 Στις 12 Μαΐου 2012, ανακοινώθηκε ότι το Φάιναλ Φορ θα φιλοξενηθεί στην The O2 Arena στο Λονδίνο της Αγγλίας. Η O2 Arena είναι κλειστή αρένα πολλαπλών χρήσεων που βρίσκεται στο κέντρο του συγκροτήματος ψυχαγωγίας The O2, στη χερσόνησο του Γκρίνουιτς, στο νοτιοανατολικό Λονδίνο. Πήρε το όνομά της από τον κύριο χορηγό της, την εταιρεία τηλεπικοινωνιών O2. Η O2 Arena είναι το μεγαλύτερο κτήριο στον κόσμο, σε μέτρηση κατά εμβαδόν και έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη χωρητικότητα θέσεων από οποιονδήποτε εσωτερικό χώρο στο Ηνωμένο Βασίλειο, πίσω από την Αρένα Μάντσεστερ, αλλά πήρε την κορωνίδα της πιο πολυσύχναστης μουσικής αρένας στον κόσμο από το Madison Square Garden της Νέας Υόρκης το 2008. Ο πλησιέστερος σταθμός του μετρό στο γήπεδο είναι ο σταθμός Βόρειου Γκρίνουιτς, στη γραμμή Jubilee. Μετά το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου, οι Μαδριλένοι προηγήθηκαν του Ολυμπιακού με 17 πόντους. Ωστόσο, οι Ερυθρόλευκοι κατάφεραν να επιστρέψουν στο παιχνίδι και το παιχνίδι ήταν ισόπαλο μέχρι το τέλος του τρίτου δεκαλέπτου. Με ηγέτη τον Σπανούλη, ο Ολυμπιακός ξέφυγε στο τέταρτο δεκάλεπτο. Επίσημος ιστότοπος
Σύγκριση Καντονέζικης και Κινεζικής γλώσσας

Τα Καντονέζικα και τα Τυποποιημένα Κινέζικα, γνωστά και ως Μανδαρινικά, είναι και οι δύο ποικιλίες της κινεζικής γλώσσας (Σινιτικές γλώσσες). Τα καντονέζικα αναφέρεται συχνά ως διάλεκτος της Μανδαρινικής (Τυποποιημένα Κινεζικά), παρόλο που δεν είναι ούτε αμοιβαία κατανοητή ούτε προέρχεται από τη τελευταία. Τα Μανδαρινικά ανήκει στον Μανδαρινικό Κινεζικό (Βόρειο Κινεζικό) κλάδο, ενώ τα Καντονέζικα είναι μέρος του κινεζικού κλάδου Γιούε.

 Εκτιμάται ότι τα Τυποποιημένα Κινεζικά και τα Καντονεζικά εκτιμάται ότι έχουν λεξικολογική ομοιότητα 19%. Υπάρχουν πολλές συγγενείς λέξεις, αλλά υπάρχουν και ψευδείς φιλικές. Τα καντονεζικά έχουν πιθανό υπόστρωμα από τα Τάι-Καντάι. Στην πραγματικότητα, ο Μάι δηλώνει ότι τα Καντονέζικα και τα Μανδαρινικά έχουν λεξική ομοιότητα 62%, αντί για τα 23.1% και 1.8% όπως περιγράφεται από τον Λι. Μια μελέτη του 2008 προτείνει ότι υπάρχει λεξιλογική ομοιότητα γύρω στο 24% και φωνολογική ομοιότητα 50%. Ο Χε δηλώνει ότι οι δύο ποικιλίες είναι παρόμοιες στη φωνολογία τους μόνο για το 21.5% των κοινώς χρησιμοποιούμενων λέξεων, και είναι παρόμοιες στις λεξικές έννοιες και χρήση μόνο για το 23.1% των λεξιλογικών καταχωρήσεων.Ο Μάι δηλώνει ότι στην πραγματικότητα υπάρχει φωνολογική ομοιότητα 63.7% μεταξύ των Καντονέζικων και των Μανδαρινικών.Τα Καντονέζικα έχουν 19 αρχικά και 53 τελικά. Τα μανδαρινικά έχουν 19 αρχικά. Τα μανδαρινικά διατηρεί τα ανακεκομμένα σύμφωνα από τα Μεσαιωνικά Κινεζικά, ενώ τα Καντονεζικά τα έχουν χάσει, αν και αυτό συνέβη μόνο στις αρχές του 20ού αιώνα. Τα καντονέζικα έχει το μήκος των φωνηέντων ως διακριτό χαρακτηριστικό. Τα Καντονέζικα έχουν 6 φωνημικούς τόνους και 3 ελεγχόμενους τόνους. Τα μανδαρινικά περιγράφονται ως έχουσα 4 φωνητικούς τόνους και έναν ουδέτερο τόνο. Ο παρακάτω πίνακας περιγράφει την αντιστοιχία των τόνων σε σύγκριση με τους Τέσσερις Τόνους των Μεσαιωνικών Κινεζικών. Πιστεύεται ότι τα Καντονέζικα ότι είναι μία από τις πλησιέστερες υπάρχουσες ποικιλίες των κινεζικών προς τα Μεσαιωνικά Κινεζικά. Από την άλλη πλευρά, τα Μανδαρινικά διατηρούν μερικά χαρακτηριστικά όπως τα ανακεκομμένα σύμφωνα, το οποίο έχει χαθεί στις περισσότερες νότιες κινεζικές ποικιλίες. Και οι δύο είναι αναλυτικές γλώσσες. Τα Καντονέζικα έχουν διαφορετικά γραμματικά μόρια.
Διαπρωκτική επίχυση

Η διαπρωκτική επίχυση του ορθού και του παχέος εντέρου έχει σχεδιαστεί για να βοηθά την εκκένωση των κοπράνων από το έντερο με την εισαγωγή νερού σε αυτά τα διαμερίσματα μέσω του πρωκτού.Είναι μια θεραπεία για άτομα με δυσλειτουργία του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ακράτειας κοπράνων και/ή της δυσκοιλιότητας (ιδιαίτερα της δυσχεσίας). Ο αντίκτυπος της διαπρωκτικής επίχυσης ποικίλλει σημαντικά. Μερικά άτομα βιώνουν τον πλήρη έλεγχο της ακράτειας και άλλα αναφέρουν μικρό ή καθόλου όφελος. Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η θεραπεία μπορεί να εξεταστεί και για παιδιά.Όταν η διατροφή και η φαρμακευτική αγωγή έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικές, χρησιμοποιείται διαπρωκτική επίχυση.

 Πιθανά πλεονεκτήματα: Αποφεύγονται χειρουργικές επεμβάσεις, φάρμακα ή άλλες επεμβάσεις Με την τακτική κένωση του εντέρου χρησιμοποιώντας διαπρωκτική επίχυση, η ελεγχόμενη λειτουργία του εντέρου συχνά αποκαθίσταται σε υψηλό βαθμό σε ασθενείς με δυσλειτουργία του εντέρου. Αυτό δίνει τη δυνατότητα στους χρήστες να αναπτύξουν μια συνεπή ρουτίνα του εντέρου επιλέγοντας την ώρα και τον τόπο εκκένωσης. Σε ασθενείς με δυσκοιλιότητα, η τακτική εκκένωση του κάτω μέρους του παχέος εντέρου και του ορθού μπορεί να επιταχύνει τη διέλευση από ολόκληρο το κόλον. Υπήρξε, προς έκπληξη, μια ταχεία απορρόφηση των μεθόδων διαπρωκτικής επίχυσης σε ομάδες ασθενών με υψηλή συμπτωματολογία με πρωκτικά συμπτώματα. Σε άτομα με ακράτεια κοπράνων, η αποτελεσματική κένωση του κάτω μέρους του παχέος εντέρου και του ορθού σημαίνει ότι νέα κόπρανα μπορεί να μην φτάσουν στο ορθό για έως και 2 ημέρες, γεγονός που μπορεί να αποτρέψει τη διαρροή μεταξύ των επιχύσεων. Μπορεί να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος σε ασθενείς με νευρογενή προβλήματα του εντέρου και της ουροδόχου κύστης.Πιθανά μειονεκτήματα: Απαιτεί εκπαίδευση από επαγγελματία υγείας, ώστε το άτομο να κατανοήσει πώς να χρησιμοποιεί τον εξοπλισμό Απαιτείται ένας βαθμός επιδεξιότητας για να πραγματοποιηθεί διαπρωκτική επίχυση στο σπίτι. Εάν το άτομο δεν μπορεί να εκτελέσει μόνο του την άρδευση, μπορεί να χρειαστεί φροντιστής Απαιτείται περιοδική αντικατάσταση του εξοπλισμού, διαφορετικά μικροβιακά βιοφίλμ μπορεί να αρχίσουν να αναπτύσσονται μέσα στη σωλήνωση, μολύνοντας το υγρό επίχυσης. Οι τρέχουσες συσκευές διαπρωκτικής επίχυσης προσφέρουν ορθικούς καθετήρες ή κώνους μιας χρήσης. Μπορεί να εμφανιστεί επίμονη διαρροή υπολειπόμενου υγρού επίχυσης μετά την επίχυση και να καθιστά αυτή την επιλογή μη χρήσιμη, καθώς τα υγρά είναι πιο δύσκολο να συγκρατηθούν από τα στερεά σε άτομα με ακράτεια κοπράνων. Επιπλοκές όπως ανισορροπία ηλεκτρολυτών (δεν αποδεικνύεται όταν χρησιμοποιείτε νερό βρύσης ή αλατούχο διάλυμα) και γαστρεντερική διάτρηση (πολύ σπάνια).