IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σιμόνα Κόσακ

Η Σιμόνα Κόσακ (Κρακοβία, 30 Μαΐου 1943 - Μπιαουίστοκ, 15 Μαρτίου 2007) ήταν Πολωνή βιολόγος, οικολόγος και καθηγήτρια δασικών επιστημών. Η Κόσακ είναι γνωστή για τις προσπάθειές της να διατηρήσει τα υπολείμματα των φυσικών οικοσυστημάτων στην Πολωνία. Το έργο της ασχολήθηκε, μεταξύ άλλων, με τη συμπεριφορική οικολογία των θηλαστικών. Μερικές φορές αναφερόταν στον εαυτό της ως «ζώο-ψυχολόγος».

 Το 1980, το Επιστημονικό Συμβούλιο του Ινστιτούτου Δασικών Ερευνών απένειμε στην Κόσακ διδακτορικό δίπλωμα στις Δασικές Επιστήμες με βάση τη διδακτορική της διατριβή «Έρευνα για την τροφική κατάσταση του ζαρκαδιού στον βιότοπο του φρέσκου μικτού κωνοφόρων δασών στο Πρωτογενές Δάσος Białowieża». και, το 1991, με μεταδιδακτορικό στις Δασικές Επιστήμες με βάση τη μεταδιδακτορική της διατριβή «Περιβαλλοντικοί και ενδοειδικοί καθοριστικοί παράγοντες της διατροφικής συμπεριφοράς του ζαρκαδιού (Capreolus capreolus L.) στο δασικό περιβάλλον». Το 1997 έλαβε τον ακαδημαϊκό τίτλο της Καθηγήτριας Δασικών Επιστημών.Η Κόσακ εργάστηκε στο Ινστιτούτο Έρευνας Θηλαστικών της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών στην Białowieża και στο Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών στο Τμήμα Φυσικών Δασών, όπου ήταν διευθύντρια από τον Ιανουάριο του 2003 έως τον θάνατό της το 2007. Ήταν επίσης ένας από τους δημιουργούς του απωθητικού UOZ-1, μιας συσκευής που προειδοποιεί τα άγρια ζώα για διερχόμενα τρένα. Τον Οκτώβριο του 2000, η Κόσακ τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό της Αξίας.Η Κόσακ ήταν γνωστή για τις αδιάλλακτες απόψεις και τις δράσεις της για την προστασία της φύσης, ειδικά στο δάσος Białowieża, όπου έζησε στο παλιό δασοκομείο "Dziedzinka" για περισσότερα από 30 χρόνια. Η Κόσακ καταγόταν από γνωστή καλλιτεχνική οικογένεια. Ήταν κόρη του Γέζι Κόσακ, αδελφή της Γκλόρια Κόσακ, εγγονή του Βόιτσεχ Κόσακ και δισέγγονη του Γιούλιους Κόσακ, και ανιψιά της Μαγκνταλένα Σαμοζβάνιετς και της Μάρια Παβλικόφσκα-Γιασνοζέφσκα. Ο Λεχ Γουίλτσεκ, φυσιοδίφης, φωτογράφος και συγγραφέας, ήταν ο σύντροφος της Κόσακ. The Białowieza Forest Saga The National Park in the Białowieza Forest Borowski, S., & Kossak, S. (1972). Bisoniana LI. The natural food preferences of the European bison in seasons free of snow cover. Acta theriologica, 17(13), 151-169. Borowski, S., & Kossak, S. (1975). The food habits of deer in the Białowieża Primeval Forest. Acta Theriologica, 20(32), 463-506. Kossak, S. (1976). The complex character of the food preferences of Cervidae and phytocenosis structure. Acta theriologica, 21(27), 359-373. Kossak, S. (1983). Trophic relations of roe deer in a fresh deciduous forest. Acta theriologica, 28(6), 83-127. Kossak, S. (1989). Multiple hunting by lynx and red fox and utilization of prey by some carnivores. Acta Theriologica, 34(36), 505-512. Kossak, S. (1992). Foraging habits and behaviour of moose calves in virgin forest. Acta Theriologica, 37, 51-51. Όταν η Σιμόνα Κοσάκ από «ψυχολόγος ζώων» κατέληξε να ζει στα δάση και να ξεχάσει τους ανθρώπους (φωτό)
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2012-2013

Το πρωτάθλημα Ελλάδας χάντμπολ ανδρών για την περίοδο 2012−13 ήταν το 24ο στην ιστορία της Α1 κατηγορίας και διεξήχθη με τη συμμετοχή δώδεκα ομάδων. Μετά το τέλος της κανονικής περιόδου, οι τέσσερις πρώτες ομάδες συνέχισαν στα πλέι οφ, οπού η ΑΕΚ επικράτησε του περσινού πρωταθλητή Διομήδη στους τελικούς με μειονέκτημα έδρας με 2-1 νίκες, και κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημα στην ιστορία της. Οι δύο τελευταίες ομάδες, ο Άρης Νίκαιας και ο Πανελλήνιος, υποβιβάστηκαν στην Α2.

 Στα πλέι οφ βρέθηκαν οι τέσσερις πρώτες της κανονικής περιόδου. Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε έναν γύρο (τρεις αγώνες, όλοι στην έδρα της ομάδας με την καλυτερη θέση στην κανονική περίοδο) μεταφέροντας τους βαθμούς της κανονικής περιόδου διαιρεμένους κατα το ήμισυ (σε περίπτωση κλάσματος γίνεται στρογγυλοποίηση προς τα πάνω). Ο Διομήδης ξεκίνησε με 21 βαθμούς (+0,5), η ΑΕΚ με 20, ο Δούκας με 18 και ο ΠΑΟΚ με 17 (+0,5). Οι δύο πρώτες ομάδες θα προκριθούν στους τελικούς. Ιστότοπος της ΟΧΕ Προκήρυξη πρωταθλήματος Επίσημος ιστότοπος της ΟΧΕ Αποτελέσματα Επίσημος ιστότοπος της ΟΧΕ Βαθμολογία Επίσημος ιστότοπος της ΟΧΕ
Paradise Papers

Τα Paradise papers είναι όρος που περιγράφει την αποκάλυψη 13.4 εκατομμυρίων εμπιστευτικών ηλεκτρονικών εγγράφων που συνδέονται με υπεράκτιες εταιρείες και άτομα που εδρεύουν σε φορολογικούς παραδείσους. Οι πληροφορίες είδαν το φως της δημοσιότητας στις 5 Νοεμβρίου 2017 σε πολλά μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο μετά από επεξεργασίας διεθνούς ομάδας δημοσιογράφων. Στις χώρες αυτές, εταιρείες, υπερπλούσιοι, αθλητές και πολιτικοί εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες που προσφέρουν οι φορολογικοί παράδεισοι απολαμβάνοντας ειδική φορολογική μεταχείριση. Τα έγγραφα προέρχεται από την δικηγορική εταιρία Appleby, τους προμηθευτές εταιρικών υπηρεσιών Estera και Asiaciti Trust, και τα μητρώα επιχειρήσεων 19 φορολογικών δικαιοδοσιών μυστικότητας. Συνολικά περιλαμβάνουν περισσότερα από 120.000 ονόματα ατόμων και εταιριών. Στα 8 τρις ευρώ υπολογίζονται σε φορολογικούς παραδείσους.

 Όπως έχει γίνει γνωστό, ο όρος «Ελλάδα» στα έγγραφα των Paradise Papers έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 19.000 έγγραφα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, συμβολαίων και συμβάσεων. Παράλληλα, καταγράφονται συνολικά 252 καταχωρίσεις διευθύνσεων επικοινωνίας στην Ελλάδα. Ως και τούτου, έχει δοθεί εντολή στους οικονομικούς εισαγγελείς της χώρας να ελέγξουν κάθε στοιχείο που αφορά την Ελλάδα τόσο σε φυσικά όσο και σε νομικά πρόσωπα. Τα ονόματα των Ελλήνων που εμπλέκονται στα έγγραφα έχουν δημοσιευθεί και βρίσκονται εδώ και εδώ Αρχειοθετήθηκε 2018-02-20 στο Wayback Machine. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα έγγραφα μεταξύ άλλων βρίσκονται: Facebook, Apple, Uber, Nike, Walmart, Allianz, Siemens, McDonald's, και Yahoo! Στο άρθρο αναφέρεται πως οι μεγάλοι κολοσσοί Facebook, Apple και Nike απέφυγαν δισεκατομμύρια δολάρια σε φορολογικά έσοδα από υπεράκτιες εταιρείες. Η Appleby είναι νομική εταιρεία με έδρα την πρωτεύουσα των Βερμούδων και δραστηριότητα της είναι η ειδίκευση στις υπεράκτιες επενδύσεις. Είναι μία από τις μεγαλύτερες εταιρίες για τις υπεράκτιες επιχειρήσεις με έσοδα 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Τα έγγραφα στα οποία έχει αποκτήσει πρόσβαση υπολογίζονται στα 7 εκατομμύρια από το 1950 μέχρι και το 2016. Panama Papers Pandora Papers Φορολογικό δίκαιο Ξέπλυμα μαύρου χρήματος Ονόματα Ελλήνων στα Paradise Papers Ονόματα Ελλήνων στα Paradise Papers (νέα λίστα Φεβρουάριος 2018) Αρχειοθετήθηκε 2018-02-20 στο Wayback Machine.
Enpal BV

Η Enpal είναι ολλανδική εταιρεία η οποία ενοικιάζει και πουλά προϊόντα στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κυρίως φωτοβολταϊκών συστημάτων, σε τελικούς πελάτες και προσφέρει σχετικές υπηρεσίες.

 Ιδρύθηκε το 2017 με την επωνυμία Evergreen. Αρχικά χρηματοδοτήθηκε από τον Αλεξάντερ Σάμβερ και άλλους. Πουλούσαν φωτοβολταϊκά, αλλά σύντομα προσέφεραν και ενοικιασμό με 20ετή διάρκεια, λόγω του μεγαλύτερου ενδιαφέροντος των πελατών. Το 2020, η Enpal πέτυχε πωλήσεις 56 εκατομμυρίων ευρώ και απασχολούσε περίπου 500 άτομα. Την επόμενη χρονιά, ο ετήσιος κύκλος εργασιών αυξήθηκε στα 110 εκατ. ευρώ, ενώ ο αριθμός των εργαζωμένων ξεπέρασε τους 1.000. Το 2022, οι πωλήσεις σχεδόν τετραπλασιάστηκαν στα 415 εκατομμύρια ευρώ. Βραβεύτηκε το 2021 με το Γερμανικό Βραβείο Αειφορίας στην κατηγορία «Next Economy Award». Είναι εγγεγραμμένη ως BV στο ολλανδικό εμπορικό μητρώο από τον Ιανουάριο του 2023, με έδρα στο Άμστερνταμ και υποκατάστημα στο Βερολίνο. Σύμφωνα με τον πάροχο στατιστικών Statista, η Enpal είναι ο ηγέτης της αγοράς στη Γερμανία στον τομέα των τελικών πελατών με φωτοβολταϊκά συστήματα στέγης. Επίσημη ιστοσελίδα
Ευρυμέδων (στρατηγός)

Ο Ευρυμέδων (; – 413 π.Χ.). ήταν Αθηναίος στρατηγός. Το 427 υπεράσπισε την Κέρκυρα από τους Πελοποννησίους. Το 415 έπλευσε με 10 πλοία στη Σικελία, για να βοηθήσει τον Νικία που πολιορκούσε τις Συρακούσες. Σκοτώθηκε σε ναυμαχία έξω από την πόλη των Συρακουσών.

 Οι Αθηναίοι έστειλαν στη Σικελία σαράντα πλοία μαζί με δυο στρατηγούς, τον Ευρυμέδοντα και τον Σοφοκλή. Στους στρατηγούς έδωσαν συγχρόνως διαταγή, όταν περνούν από την Κέρκυρα, να φροντίσουν και για τους κατοίκους της πόλεως, οι οποίοι ληστεύονταν από τους φυγάδας που είχαν καταφύγει στο όρος. Προς υποστήριξη των τελευταίων, είχαν στείλει και οι Πελοποννήσιοι στόλο εξήντα πλοίων, και επειδή επικρατούσε μεγάλη πείνα στην πόλη, ήλπιζαν ότι θα γίνουν εύκολα κύριοι των πραγμάτων.
Ραϋμόνδος ΣΤ΄ της Τουλούζης

Ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄, γαλλ. Raymond VI (27 Οκτωβρίου 1156 - 2 Αυγούστου 1222) από τον Οίκο της Τουλούζης ήταν κόμης της Τουλούζης, μαρκήσιος της Προβηγκίας και δούκας τού Ναρμπόν (1194-1222) και, ως Ραϋμόνδος Δ΄, κόμης τού Μελγκέιγ (1173-90).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ραϋμόνδου Ε΄ κόμη της Τουλούζης, μαρκησίου της Προβηγκίας & δούκα τού Ναρμπόν και της Κωνσταντίας των Καπετιδών, κόρης τού Λουδοβίκου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Γεννήθηκε στο Σαιν-Ζιλ τού Γκαρ και ήταν ανιψιός τού Λουδοβίκου Ζ΄ της Γαλλίας. Το 1194 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης της Τουλούζης και αμέσως εγκατέστησε ειρήνη με τον Αλφόνσο Β΄ της Αραγωνίας (νυμφεύτηκε την κόρη του Ελεονώρα) και τον Οίκο των Τρανκαβέλ (η αδελφή του Αδελαΐδα παντρεύτηκε τον Ρογήρο Β΄ των Τρανκαβέλ. Νυμφεύτηκε πρώτα τo 1172 την Ερμεσσένντε κόμισσα τού Μελγκέιγ, κόρη τού Βερνάρδου Ε΄ τού Πελέ. Απεβίωσε άτεκνη το 1176. Έκανε δεύτερο γάμο με τη Βεατρίκη τού Μπεζιέ, αδελφή τού Ρογήρου Β΄ υποκόμη τού Καρκασσόν, από τον Οίκο των Τρανκαβέλ. Την απέπεμψε το 1189 και αυτή αποσύρθηκε σε μονή· λέγεται ότι προσχώρησε στους Καθαρούς. Είχε τέκνο: Κωνσταντία π. 1180-μετά το 1260. Παντρεύτηκε πρώτα τον Σάντσο Ζ΄ της Ναβάρρας από τον Οίκο των Χιμένεθ και μετά τον Πιέρ-Μπερμόν Β΄ του Σωβ, κύριο τού Ανντούζ.Το 1196 ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄ έκανε τρίτο γάμο με την Ιωάννα των Ανζού, κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και είχε τέκνα: Ραϋμόνδος Ζ΄ 1197-1249, κόμης της Τουλούζης, μαρκήσιος της Προβηγκίας & δούκας τού Ναρμπόν. Ιωάννα 1198-1255, παντρεύτηκε τον Μπερνάρ Β΄ κύριο τού Λα Τουρ.Η Ιωάννα των Ανζού απεβίωσε το 1199 και ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄ έκανε τέταρτο γάμο με την φίλη της Κυρά της Κύπρου, κόρη τού Ισαακίου Κομνηνού-Καματηρού αυθέντη της Κύπρου. Ο γάμος ακυρώθηκε το 1202. Το 1204 έκανε τον πέμπτο γάμο του με την Ελεονώρα της Βαρκελώνης, κόρης τού Αλφόνσου Β΄ της Αραγωνίας. Smith, Damian J. (2004). Innocent III and the Crown of Aragon: The Limits of Papal Authority. Church, Faith and Culture in the Medieval West. Aldershot: Ashgate.
Θολωτοί τάφοι των λιβαδιών της Λίνεμπουργκ

Οι θολωτοί τάφοι των λιβαδιών της Λίνεμπουργκ βρίσκονται στην περιοχή προστατευμένης φύσης του λιβαδιών της Λίνεμπουργκ (γερμ. Lüneburger Heide), το οποίο βρίσκεται στην Κάτω Σαξονία στη Γερμανία. Ιστορικά τοποθετούνται στην εποχή του χαλκού. Εκτός από τους θολωτούς τάφους βρίσκονται στην ίδια περιοχή ίχνη αρχαίων μονοπατιών, τα οποία τεκμηριώνουν ότι η περιοχή αυτή ήταν κόμβος εμπορικού οδικού δικτύου από τα χρόνια της προϊστορικής εποχής.

 Οι θολωτοί τάφοι τοποθετούνται στην εποχή του χαλκού, συγκεκριμένα στα 2500 - 1400 π.Χ. Χαρακτηριστικό των θολωτών τάφων της περιοχής αυτής είναι το γεγονός ότι δεν περιέχουν ταφικά εναποθέματα, ενώ συνήθως βρίσκονται τοποθετημένοι σε κόμβους οδικών δικτύων που στην αρχαιότητα χρησίμευαν για τη μεταφορά εμπορικών αγαθών. Στο σημείο αυτό περνούσε δρόμος, τον οποίο χρησιμοποιούσαν οι έμποροι από τους προϊστορικούς χρόνους και μέχρι τον 190 αιώνα. Άλλοτε η περιοχή ήταν καλυμμένη από πυκνό δάσος, το οποίο αποψιλώθηκε τον μεσαίωνα, και έκτοτε έμεινε λιβάδι για τη βοσκή της ντόπιας κατσίκας, έτσι ώστε να διαμορφωθεί η χαρακτηριστική σημερινή του μορφή. Το έτος 1935 η περιοχή ανακηρύχτηκε εθνικό πάρκο προστασίας της φύσης.Στην όλη περιοχή βρίσκονται συνολικά δέκα οκτώ θολωτοί τάφοι, ενώ έχει αναστηλωθεί ογκόλιθος που ανακαλύφτηκε το 1991.
Σκοτς Χεντ

Η Σκοτς Χεντ (αγγλικά: Scott's Head) είναι μια κωμόπολη της Δομινίκας. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Μάρκου. Έχει πληθυσμό 721 κατοίκων (2001).

 Η Σκοτς Χεντ βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας και του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νότια της Γκαλιόν, ανατολικά της χερσονήσου Σκοτς Χεντ και νοτιοανατολικά του Κόλπου Σουφριέρ. Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Scotts Head, Dominica στο Wikimedia Commons
Κλήμης Φραγκίσκος ντε Πάουλα της Βαυαρίας

Ο Κλήμης Φραγκίσκος ντε Πάουλα (γερμ. Clemens Franz de Paula, 19 Απριλίου 1722 - 6 Αυγούστου 1770) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν εγγονός του Μαξιμιλιανού Β΄ Εμμανουήλ της Βαυαρίας.

 Ήταν γιος του Φερδινάνδου Μαρία Ιννοκεντίου, στρατάρχη της Αυστρίας, και της Μαρίας Άννας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φιλίππου Γουλιέλμου Αυγούστου του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ. Νυμφεύτηκε το 1742 την Μαρία Άννα των Βίττελσμπαχ-Παλατινάτου, κόρη του Ιωσήφ Καρόλου του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ· τέσσερα τέκνα που απέκτησε, απεβίωσαν σύντομα μετά τη γέννησή τους: Μαρία (30 Σεπτεμβρίου 1748), θνησιγενής. γιος (31 Μαίου 1754), θνησιγενής. Μαρία Άννα (28 Ιανουαρίου 1755), θνησιγενής. γιος (23 Ιουνίου 1756), θνησιγενής.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1957-58

Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1957-58 ήταν η 5η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ορφέας Λευκωσίας για 1η φορά στην ιστορία του.

 Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1957-58 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου και τον όμιλο Λευκωσίας-Αμμοχώστου-Κερύνειας. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων έδωσαν αγώνες μπαράζ με την νικήτρια να ανακηρύσσεται πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας. Η πρωταθλήτρια ομάδα προβιβάστηκε στο επόμενο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας (το οποίο θα ήταν την περίοδο 1958-59 αλλά δεν διεξήχθη και έτσι η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 1957-58 συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία 1959–60). Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Ομάδες που δεν συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΣτο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής της προηγούμενης περιόδου, Απόλλων, ο οποίος προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1957-58. Επιπλέον, στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε ο Ανταίος Λεμεσού ο οποίος διέλυσε την ποδοσφαιρική του ομάδα. Ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημαΣτο πρωτάθλημα συμμετείχε η Αμαθούς Λεμεσού και η Ένωσις Αγίων Ομολογητών που εντάχθηκαν στην ΚΟΠ το 1957. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν. Στον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Λεμεσού. Στον όμιλο Λευκωσίας-Αμμοχώστου-Κερύνειας πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ορφέας Λευκωσίας. Στους αγώνες μπαράζ συμμετείχαν οι πρωταθλητές των δύο ομίλων, Ορφέας Λευκωσίας και Πανελλήνιος Λεμεσού. Ο Ορφέας κέρδισε και τα δύο παιχνίδια (2-0 και 2-1) και στέφθηκε πρωταθλητής Β΄ κατηγορίας. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. ISBN 978-9963-688-87-6. Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου
101 Ελένη

Η Ελένη (Helena) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,33. Ανακαλύφθηκε το 1868 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τζέιμς Κρεγκ Γουάτσον, που παρατηρούσε από το Ανν Άρμπορ του Μίτσιγκαν, και πήρε το όνομά της από την Ωραία Ελένη της ελληνικής μυθολογίας. Υπήρξε ο πέμπτος από τους 22 συνολικά αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

 Η μέση διάμετρος της Ελένης υπολογίσθηκε σε 65,8 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 300 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ελένης εκτιμάται σε 1,84 cm/sec² (δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 532 φορές ασθενέστερη από την αντίστοιχη γήινη), ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 34,8 m/sec (125 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Ελένης είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι άγνωστο, ενώ η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Ελένη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 23 ώρες και 5 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Αεροπορικό Απόσπασμα Χρυσούπολης

Το Αεροπορικό Απόσπασμα Χρυσούπολης (Α/Απ Χρυσούπολης) είναι μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας και υπάγεται στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ). Το Α/Απ Χρυσούπολης εδρεύει στο Αεροδρόμιο Μέγας Αλέξανδρος πλησίον της Χρυσούπολης.

 Το 1947, με κονδύλια του Σχεδίου Μάρσαλ κατασκευάστηκε το Α/Δ Αμυγδαλεώνα. Εκεί εγκαταστάθηκε το «Αεροπορικό Απόσπασμα Καβάλας». Το 1985 η μονάδα μεταφέρθηκε στο νεόδμητο Α/Δ Χρυσούπολης και πήρε την ονομασία «Αεροπορικό Απόσπασμα Χρυσούπολης», διατηρώντας παράλληλα τη διοίκηση του Α/Δ Αμυγδαλεώνα. Το έμβλημα του Αεροπορικού Αποσπάσματος Χρυσούπολης αναπαριστά το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Θεσσαλονίκη. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ...ΕΠΑΙΣΘΕ ΤΕ ΚΑΙ ΑΝΔΡΕΣ ΑΓΑΘΟΙ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ... (ακολουθήστε με και θα γίνετε άνδρες γενναίοι). Η επιχειρησιακή διάρθρωση του Αεροπορικού Αποσπάσματος Χρυσούπολης είναι η εξής: Αεροπορικό Απόσπασμα Χρυσούπολης (Α/Απ Χρυσούπολης) Α/Δ Χρυσούπολης Α/Δ Αμυγδαλεώνα
Ντιέγκο Φλόρες

Ο Ντιέγκο Φλόρες (ισπανικά: Diego Flores‎, γενν. 18 Δεκεμβρίου 1982, Λας Πάλμας) είναι Αργεντινός σκακιστής. Του απονεμήθηκε ο ανώτατος σκακιστικός τίτλος του Γκρανμαίτρ το 2008. Έχει αναδειχθεί πέντε φορές πρωταθλητής Αργεντινής.

 Αποτελέσματα Σκακιστικών Ολυμπιάδων Ο Ντ. Φλόρες έχει εκπροσωπήσει την Αργεντινή σε αρκετές σκακιστικές Ολυμπιάδες. Τα αποτελέσματά του φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα: Αποτελέσματα Σκακιστικού Παγκοσμίου Κυπέλλου Παγκόσμιας Σκακιστικής Ομοσπονδίας (FIDE) Ο Ντ. Φλόρες έχει συμμετάσχει πολλές φορές στα Παγκόσμια Κύπελλα FIDE. Στον παρακάτω πίνακα φαίνονται αναλυτικά τα αποτελέσματά του: Αποτελέσματα Σκακιστικών Πρωταθλημάτων Αργεντινής Ο Ντ. Φλόρες συμμετείχε επανειλημμένα στο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής. Παρακάτω παρουσιάζονται κάποια από τα καλύτερα αποτελέσματά του: 2005: Αναδεικνύεται πρωταθλητής Αργεντινής, μπροστά από τον Πάμπλο Ρικάρντι, (+4, =4, -1). 2006: Καταλαμβάνει την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Αργεντινής, πίσω από τον Ρουμπέν Φελγκάερ και τον Φερνάντο Περάλτα (+5, =4, -1) 2008: Καταλαμβάνει την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα Αργεντινής, με νικητή τον Ρουμπέν Φελγκάερ (6.5 βαθμοί στους 11 αγώνες). 2009: Αναδεικνύεται πρωταθλητής Αργεντινής, μπροστά από τον Ρουμπέν Φελγκάερ, (+5, =5, -1). 2012: Αναδεικνύεται πρωταθλητής Αργεντινής, μπροστά από τον Μάριο Βιλλανουέβα, (8.5 βαθμοί σε 11 αγώνες). 2013: Αναδεικνύεται πρωταθλητής Αργεντινής, μπροστά από τον Ντιέγκο Βαλέργκα, (9 βαθμοί σε 11 αγώνες). 2015: Καταλαμβάνει τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Αργεντινής, πίσω από τον Σάντρο Μάρεγκο (9.5 βαθμοί σε 13 αγώνες). 2017: Αναδεικνύεται πρωταθλητής Αργεντινής, μπροστά από τον Φεντερίκο Πέρεζ Πόνσα, (9.5 βαθμοί σε 13 αγώνες). 2019: Αναδεικνύεται πρωταθλητής Αργεντινής, μπροστά από τον Φερνάντο Περάλτα, (9 βαθμοί σε 11 αγώνες). Αποτελέσματα Άλλων Σκακιστικών Τουρνουά 2010: Κέρδισε το 2ο Σκακιστικό Τουρνουά Μαρσέλ Ντυσάν, στο Μπουένος Άιρες, εξουδετερώνοντας τον Σάντρο Μάρεγκο στα τάι μπρέικ. 2011: Ισοβάθμισε στην 1η - 2η θέση στο Δεύτερο Κύπελλο Νότιας Αμερικής στο Μοντεβιδέο, μαζί με τον Αλεξάντερ Φιερ, τερματίζοντας δεύτερος, εν τέλει, στα τάι μπρέικ. 2012: Κατέκτησε την 1η θέση στο Αμερικανικό Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα, στο Μαρ ντελ Πλάτα. Ο Ντ. Φλόρες είναι ο σκακιστικός αρθρογράφος της καθημερινής εφημερίδας του Χουνίν, Diario Democracia, από το 2004. Το 2010 του απονεμήθηκε το Βραβείο Konex, από το ομώνυμο ίδρυμα, ως έναν από τους πέντε σημαντικότερους σκακιστές της προηγούμενης δεκαετίας στην Αργεντινή.
Πευκόλαος της Ινδίας

Ο Πευκόλαος ο Σωτήρ και Δίκαιος (Αρχ. Ελληνικά: Πευκόλαος ὁ Σωτήρ, ὁ Δίκαιος) ήταν ένας Ινδο-Έλληνας βασιλιάς, που κυβερνούσε την περιοχή της Γκαντάρα το 90 π.Χ. Η βασιλεία του ήταν μάλλον σύντομη και ασήμαντη, αφού άφησε λίγα νομίσματα· οι σχέσεις των τελευταίων Ινδο-Ελλήνων βασιλέων παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ασαφείς. Το όνομά του θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως "ο άνδρας από το Πουσκαλαβάτι". Το Pushkalavati ήταν η ιστορική πρωτεύουσα της Gandhara, που βρίσκεται στην κοιλάδα του Peshawar.

 Ο Πευκόλαος έκοψε σπάνια Ινδικά αργυρά νομίσματα, που φέρουν το πορτραίτο του με διάδημα (ταινία νικητή αθλητή) στην εμπρόσθια όψη. Στην οπίσθια όψη υπάρχει ένας όρθιος Δίας, που μοιάζει με αντίστοιχη παράσταση στα νομίσματα των σύγχρονων βασιλέων Ηλιοκλή Β΄ και Αρχεβίου. Ο τελευταίος έχει χτυπήσει δικά του μονογράμματα επάνω σε δύο νομίσματα του Πευκολάου (επισημασμένα νομίσματα). Εξέδωσε επίσης δίγλωσσα χάλκινα με την Άρτεμη και μία εστεμμένη γυναίκα με κλαδί φοίνικα (έμβλημα νίκης), ίσως μία θεά της πόλης ή μία προσωποποίηση της Τύχης. Ελληνο-βακτριανό βασίλειο Σελευκιδική Αυτοκρατορία Ελληνοβουδισμός Ινδο-Σκύθες Ινδο-Παρθικό Βασίλειο Kushan Empire Οι Έλληνες στη Βακτρία και την Ινδία, WW Tarn, Cambridge University Press. Τα νομίσματα των ινδο-ελληνικών βασιλιάδων, 256-54 π.Χ., AK Narain
Άνω Δουκαναίικα Αχαΐας

Τα Άνω Δουκαναίικα είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Δουκαναίικων, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 410 μέτρων.

 Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 05/04/1981 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Δουκαιναίικων. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Συμπολιτείας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Δουκαναίικων. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α΄, Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Δοκαναίικα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Άνω Δουκαναίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Δουκαναίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 03/07/2018.
Νηές Μαγνησίας

Οι Νηές είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Σούρπης στην περιφερειακή ενότητα Μαγνησίας σε υψόμετρο 10 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από τη Σούρπη Μαγνησίας και από το σημείο, που κατά την ελληνική μυθολογία, ξεκίνησε ο Αχιλλέας με τους άνδρες του για τον Τρωικό Πόλεμο.

 Ο οικισμός βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Παγασητικού Κόλπου και στην είσοδο του ομώνυμου όρμου των Νηών. Η βλάστηση της περιοχής χαρακτηρίζεται από τις εκτεταμένες ελαιοκαλλιέργειες. Οι Νήες βρίσκονται σε απόσταση επτά χιλιομέτρων από την Αμαλιάπολη (παλαιότερα Μιτζέλα) και σε κοντινή απόσταση από την πόλη του Αλμυρού. Ανήκει ως τοπική κοινότητα στην δημοτική ενότητα Σούρπης, που ανήκει στον Δήμο Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 15 μόνιμους κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: Στις Νηές σώζονται τα ερείπια της βυζαντινής εκκλησίας της Αγίας Τριάδας. Στη περιοχή υπάρχουν επίσης η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και της Αγίας Άννας. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας στην περιοχή αναπτύχθηκε έντονα η ελαιοκαλλιέργεια. Δύο ελαιοτριβεία της περιοχής, το πρώτο ιδιοκτησίας Δάνα-Αλεξοπούλου-Τσιγκρινού-Αναγνωστοπούλου και το δεύτερο Γεωργίου Τριάντου, έχουν χαρακτηριστεί από το 1995 ως ιστορικά μνημεία γιατί "αποτελεί αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό δείγμα παραδοσιακής προβιομηχανικής εγκατάστασης, σημαντικό για τη μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής". Ο μεταγενέστερος παραθαλάσσιος οικισμός δημιουργήθηκε αρχικά με την κατασκευή αγροτικών καλυβιών, προκειμένου οι κάτοικοι της Σούρπης να βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τις καλλιέργειές τους κατά τη συγκομιδή των καρπών της ελιάς, που αποτελούσε το κύριο έσοδό τους. Σήμερα μεγάλο ποσοστό των κτηρίων τού οικισμού είναι παραθεριστικές κατοικίες. Η θαλάσσια περιοχή στις ανατολικές ακτές άκρας Γλάρος στον ομώνυμο όρμο έχει κηρυχθεί από το 2004 αρχαιολογικός χώρος.
Αρένα Αμαζόνια

Η Αρένα Αμαζόνια (πορτογαλικά: Arena da Amazônia) είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Μανάους της Βραζιλίας και είναι έδρα των Νασιονάλ και Ν Φαστ Κλούμπε. Επίσης θα φιλοξενήσει αγώνες του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014.

 Το γήπεδο άρχισε να κατασκευάζεται το 2011 στη θέση του παλιού σταδίου Μπιμπαλδάο, ώστε να φιλοξενήσει αγώνες του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2014. Ολοκληρώθηκε το 2014 και εγκαινιάστηκε στις 9 Μαρτίου του ίδιου έτους με τον αγώνα Νασιονάλ-Κλούμπε ντο Ρέμο. Το κόστος κατασκευής του άγγιξε τα 605.000.000 Ρεάλ Βραζιλίας , ενώ ο αρχικός προϋπολογισμός ήταν 499.500.000 Ρεάλ. Η χωρητικότητα του γηπέδου αγγίζει τις 38.189 θέσεις , ενώ το γήπεδο διαθέτει ανελκυστήρες, τέσσερα υπόγεια πάρκινγκ και εστιατόριο. Επίσημος ιστότοπος Το στάδιο Το γήπεδο στη FIFA Αρχειοθετήθηκε 2014-06-19 στο Wayback Machine.
Αμπρόζιο Βιλιάλβα

Ο Αμπρόζιο Βιλιάλβα, πορτογαλικά: Ambrósio Vilhalva (1960-11/12/2013 Γκουίρα Ρόκα) ήταν τοπικός ηγέτης, ακτιβιστής για τα δικαιώματα των Γουαρανί και ηθοποιός στο ντοκιμαντέρ BirdWatchers - La terra degli uomini rossi (Η γη των κόκκινων ανθρώπων).

 Η κοινότητα Γκουίρα Ρόκα της οποίας ηγείτο θρησκευτικά ο πατέρας του ή «Τόπος του Πουλιού», διώχθηκε από την προγονική γη (τουκόχα) στη δεκαετία 40-50 από γαιοκτήμονες, και εγκαταστάθηκε σε προστατευόμενη περιοχή. Ο Αμπρόζιο και ο πατέρας του κατόρθωσαν μετά από προσπάθειες να ανακαταλάβουν τη γη τους το 2004 και να φυτέψουν ανάμεσα στα ζαχαροκάλαμα. Χάρη στις προσπάθειες του Αμπρόζιο ο υπουργός Δικαιοσύνης αναγνώρισε την Γκουίρα Ρόκα ως γη των Γουαρανί το 2009. Η δημοτικότητα του Αμπρόζιο Βιλιάλβα έφτασε στο απόγειό της όταν πρωταγωνίστησε σε ερευνητικό ντοκιμαντέρ για τους Γουαρανί. Ο Βιλιάλβα βρέθηκε δολοφονημένος στην κατοικίας του, στην Γκουίρα Ρόκα του Μάτο Γκρόσο ντο Σουλ της Βραζιλίας. Οι δράστες της δολοφονίας είναι μέχρι στιγμής άγνωστοι.
Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών 1993

Το Κύπελλο Ελλάδος πόλο ανδρών της περιόδου 1992–93 ήταν το 16ο στην ιστορία του θεσμού. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 2η συνεχόμενη φορά, που ήταν και η 2η φορά στην ιστορία του. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Αλέξανδρος Παπανελλόπουλος του Ν.Α.Ο. Κέρκυρας με 17 τέρματα.

 Στους αγώνες της A' φάσης του Κυπέλλου συμμετείχαν οι ομάδες της Α2 και αυτές που ανέβηκαν στην Α1 για την περίοδο 1992-93. Στους αγώνες της B' φάσης του Κυπέλλου εισήλθαν και οι υπόλοιπες ομάδες της Α1. Οι προημιτελικοί ήταν μονοί και διεξήχθησαν στις έδρες των ομάδων που προέκυψαν ύστερα από κλήρωση. Οι ημιτελικοί ήταν διπλοί και διεξήχθησαν εναλλάξ στην έδρα κάθε ομάδας. Ο Τελικός διεξήχθη στην Αθήνα, στο Κλειστό Κολυμβητήριο των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων Αμαρουσίου. Ο Ολυμπιακός Πειραιώς νίκησε τον Α.Ν.Ο. Γλυφάδας και κατέκτησε το 2ο Κύπελλο στην ιστορία του. Ο φουνταριστός του Ολυμπιακού Αντώνης Αρώνης αναδείχθηκε σε μορφή του τελικού και καταχειροκροτήθηκε από τους 1.000 περίπου θεατές της αναμέτρησης. Δέν ήταν μόνο για τα 3 τέρματα που πέτυχε, αλλά και για τη ψυχή και την αγωνιστικότητα που επέδειξε στα 36 πλέον χρόνια του. Συνθέσεις: Ολυμπιακός Πειραιώς (Μπόρις Ποπόφ): Βολτυράκης, Πλατανίτης, Βλάχος, Λούδης (3), Γιαννόπουλος Κ. (1), Χατζής, Βενετόπουλος (1), Σιδέρης, Αρώνης (3), Κραβαρίτης Δ., Λαδάς, Τζίνης, Παυλίδης Χ. Α.Ν.Ο. Γλυφάδας (Μπρούνο Σίλιτς): Βούρος, Μπερδές, Πεσματζόγλου Π., Στρατάκης Μαν., Δάνδολος (1), Παπαναστασίου Τ. (Ο "πιλότος"), Παπαναστασίου Μ. (1), Σελετόπουλος (1), Πάτερος (1), Πατέρας, Βλοντάκης Σπ., Κανελλόπουλος, Βαμβακάρης εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Πέμπτη 07.01.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 13 (29) - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03863, 1993 (01) ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ, αρχείο 0087 (Α' Φάση) εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Πέμπτη 14.01.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 17 (31) - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03863, 1993 (01) ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ, αρχείο 0239 (B' Φάση) εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Πέμπτη 11.02.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 13 (29) - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03864, 1993 (02) ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ, αρχείο 0242 (Προημιτελικοί) εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Πέμπτη 18.03.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 15 (29) - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03865, 1993 (03) ΜΑΡΤΙΟΣ, αρχείο 0377 (1οι ημιτελικοί) εφ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, Παρ. 26.03.93, ένθετο ΣΠΟΡ σελ. 10 (26) - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03865, 1993 (02) ΜΑΡΤΙΟΣ, αρχείο 0528 (2οι ημιτελικοί) εφ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, Τρίτη 30.03.93, σελ. 7 - Ηλ. Βιβλιοθήκη Βουλής των Ελλήνων / Στοιχεία: Α.Α. 03919, 1993 (03) ΜΑΡΤΙΟΣ, αρχείο 0584 (Τελικός) Οι τελικοί του Κυπέλλου Αρχειοθετήθηκε 2018-03-25 στο Wayback Machine. www.novasports.gr
Έντουαρτ Σάουμπερτ

Ο Έντουαρτ Σάουμπερτ (γερμανικά: Eduard Schaubert, γραφή Έδουαρδ Σάουμπερτ) (1804 - 1860) ή στην εξελληνισμένη του μορφή Εδουάρδος Σάουμπερτ ήταν Γερμανός αρχιτέκτονας που έδρασε στη νεοσύστατη Ελλάδα τον 19ο αιώνα. Σχεδίασε το πολεοδομικό σχέδιο της Αθήνας, του Πειραιά και της Ερέτριας. Πήρε μέρος σε αρχαιολογικές έρευνες.

 Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1804. Η καταγωγή του ήταν από παλαιά οικογένεια της Σιλεσίας. Το 1825 περίπου άρχισε να σπουδάζει αρχιτεκτονική στη Βασιλική Τεχνική Ακαδημία του Βερολίνου. Αποφοίτησε το 1829 και ταξίδεψε στην Ιταλία και εκεί δέχτηκε τη συμβουλή του καλού φίλου του Σταμάτη Κλεάνθη που τον ήξερε από φοιτητή, να κατέβει στην Ελλάδα. Ήρθε στην Ελλάδα το 1830 και παρέμεινε είκοσι χρόνια. Ο Σάουμπερτ και ο Κλεάνθης πήγαν μαζί στην Αίγινα όπου έμενε τότε ο Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας, και εκεί άρχισαν να κατασκευάζουν αποθήκες και νοσοκομεία. Το 1831 εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα. Εκεί έκτισαν ένα μικρό σπιτάκι, τη «Μικρή Ακρόπολη», το οποίο έκανε τόσο καλή εντύπωση στους Αθηναίους, που το διάλεξαν ως κατάλληλο για την εορτή των εγκαινίων του Πανεπιστημίου το 1837. Εν ακολούθως έκτισαν αρκετά ιδιωτικά σπίτια, του Άγγλου ναύαρχου Μάλκολμ, του Ρώσσου και του Αυστριακού πρόξενου, πολλών Αμερικάνων και Άγγλων. Με την πάροδο του χρόνου προβιβάστηκαν και οι δυο σημαντικά, και γίνανε διευθυντές της Αρχιτεκτονικής Υπηρεσίας Αθηνών. Εκπόνησαν σχέδια για την ανοικοδόμηση των Αθηνών και του Πειραιά. Τελικά όμως απόκτησαν τόσους πολλούς ραδιουργούς εχθρούς, που παραιτήθηκαν και οι δύο τον Δεκέμβριο του 1834. Η κυβέρνηση ανεκάλεσε την αποδοχή της παραίτησης τον Ιανουάριο του 1835 και προβίβασε μάλιστα τον Σάουμπερτ σε διευθυντή της Τεχνικής Υπηρεσίας όλης της χώρας και σε σύμβουλο του Υπουργείου των Εσωτερικών. Στη θέση αυτή παρέμεινε ο Σάουμπερτ εννέα χρόνια. Το 1843 με την εκδήλωση της καταφοράς εναντίον όλων των ξένων που διατελούσαν στην υπηρεσία της κυβέρνησης απολύθηκε και ο Σάουμπερτ, όπως και οι άλλοι. Έμεινε όμως ως ιδιώτης και προσλήφθηκε ως υπάλληλος από το Βασιλικό Μουσείο του Βερολίνου στην Αθήνα για να υποστηρίζει τις ανασκαφές. Μετά και από αυτήν την εργασία παρέμεινε στην Αθήνα και έκανε μερικές ακόμα σημαντικότατες εργασίες, όπως την αναστύλωση της Ακρόπολης και την ανέγερση των ανακτόρων. Τελικά εγκατέλειψε την Ελλάδα το 1850 και επέστρεψε στο Μπρέσλαου, όπου και πέθανε το 1860. Γεώργιος Δροσίνης, επιμ. (1935). Ημερολόγιον της Μεγάλης Ελλάδος, Τόμος 14. Αθήνα: Ι. Ν. Σιδέρης, Τυπογραφείον «Εστία». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Νοεμβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2010.
Κυβέρνηση της Ουκρανίας

Η Κυβέρνηση της Ουκρανίας (ουκρανικά: Уряд України) είναι το ανώτατο όργανο της εκτελεστικής εξουσίας στην Ουκρανία. Αποτελείται από το Υπουργικό Συμβούλιο (Кабінет Міністрів України) το οποίο απαρτίζεται από Πρωθυπουργό, τον Αναπληρωτή Πρωθυπουργό, τους Υπουργούς και τους Υφυπουργούς, που διορίζονται από τον Πρωθυπουργό με απόφαση του Προέδρου της δημοκρατίας. Τα έργα και οι πράξεις της κυβέρνησης ελέγχονται από το Κοινοβούλιο της Ουκρανίας, την Βερχόβνα Ράντα ή Ανώτατο Συμβούλιο της Ουκρανίας. Ο Πρωθυπουργός διορίζεται από το κοινοβούλιο με πρόταση του Προέδρου της δημοκρατίας. Έχει λιγότερες αρμοδιότητες από τον πρόεδρο της δημοκρατίας αν και στην πολιτική ιστορία της χώρας έγιναν προσπάθειες μεταφοράς κάποιων αρμοδιοτήτων του προέδρου στον πρωθυπουργό. Από τις 4 Μαρτίου 2020, Πρωθυπουργός είναι ο Ντενίς Σμιγκάλ, ο οποίος είναι ο επικεφαλής της τρέχουσας κυβέρνησης.

 Το Συμβούλιο των Υπουργών της Ουκρανίας (Кабінет Міністрів України) είναι ένα συλλογικό όργανο που αποτελείται από το προεδρείο του υπουργικού συμβουλίου που απαρτίζεται από πέντε υπουργεία που εκπροσωπούνται από τον αντίστοιχο υπουργό. Ορισμένα υπουργεία μπορούν να διευθύνονται από μέλη του προεδρείου του υπουργικού συμβουλίου (αντιπρόεδροι). Το προεδρείο του υπουργικού συμβουλίου αποτελείται από τον Πρωθυπουργό της Ουκρανίας που προεδρεύει του υπουργικού συμβουλίου και επικουρείται από τον πρώτο αντιπρόεδρο και άλλους αντιπροέδρους. Η Γραμματεία του Υπουργικού Συμβουλίου διασφαλίζει τη λειτουργία του υπουργικού συμβουλίου. Ο αριθμός των υπουργείων στο υπουργικό συμβούλιο έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου, ορισμένα υπουργεία καταργούνται, συγχωνεύονται ή υποβαθμίζονται σε κρατικές επιτροπές ή υπηρεσίες. Το υπουργικό συμβούλιο είναι υπεύθυνο έναντι του Προέδρου της Ουκρανίας, είναι υπό τον έλεγχο και λογοδοτεί στη Βερχόβνα Ράντα (ουκρανικό κοινοβούλιο). Αποτελείται από τον πρωθυπουργό, τον πρώτο αντιπρόεδρο, τρεις αντιπροέδρους και άλλους υπουργούς, οι οποίοι είναι επικεφαλής των υπουργείων τους. Σε κάποιο χρονικό σημείο υπήρχε επίσης ένα ίδρυμα "κρατικών υπουργείων" που καταργήθηκε σε μεγάλο βαθμό στις 25 Φεβρουαρίου 1992 με το Προεδρικό Διάταγμα (#98). Η Γραμματεία του Υπουργικού Συμβουλίου υποστηρίζει την αποτελεσματική λειτουργία της κυβέρνησης. Το διαρθρωτικό μέρος της γραμματείας είναι επίσης το γραφείο του Πρωθυπουργού της Ουκρανίας. Επίσημος ιστότοπος
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιβραλτάρ

Η πρώτη κατηγορία ποδοσφαίρου του Γιβραλτάρ είναι ένα πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ερασιτεχνικού τύπου και ιδρύθηκε το 1905 από την Ομοσπoνδία Ποδοσφαίρου Γιβραλτάρ (GFA). Αποτελεί την κορυφαία βαθμίδα του ποδοσφαίρου στο Γιβραλτάρ. Στην αρχή την κατηγορία αποτελούσαν μόλις 8 ομάδες αλλά με τον καιρό αυξήθηκαν. Το 1909 το πρωτάθλημα χωρίστηκε σε δύο κατηγορίες. Την περίοδο του 2013-14, η κατηγορία αυτή περιελάμβανε οκτώ ομάδες, με τη δεύτερη κατηγορία να αποτελείται από 12 συλλόγους. Για λόγους χορηγίας είναι γνωστή και ως Argus Insurance Premier Division. Την περίοδο 2014-15 το πρωτάθλημα έπαψε κατά κάποιο τρόπο να είναι ερασιτεχνικό, καθώς, η ομοσπονδία της χώρας έγινε μέλος της UEFA. Ως εκ τούτου, κάθε περίοδο έχουν δικαίωμα σημμετοχής στα προκριματικά των δύο κορυφαίών διασυλογικών διοργανώσεων της Ευρώπης 2 ομάδες. Ο πρωταθλητής και ο κυπελλούχος αντίστοιχα.

 Το ποδόσφαιρο στο Γιβραλτάρ ξεκίνησε την χρονιά 1892 με την πρώτη ομάδα που ιδρύεται να την λένε Πρινς οφ Γουέιλς ΦΚ (Prince of Wales FC). Το 1895 οι ομάδες αυξήθηκαν και έτσι αποφασίστηκε από την τοπική ομοσπονδία ποδοσφαίρου η δημιουργία ενός πρωταθλήματος με το όνομα Merchants Cup. Νικήτρια στο πρώτο αυτό πρωτάθλημα αναδείχθηκε η Γιβραλτάρ ΦΚ. Το πρώτο επίσημο πρωτάθλημα ιδρύθηκε το 1907 με πρώτη νικήτρια την Πρινς οφ Γουέιλς ΦΚ. Από την ίδρυση του, αυτό το πρωτάθλημα μαζί και με την δεύτερη κατηγορία (αυτή ιδρύθηκε το 1909) διεξάγεται κάθε χρόνο μέχρι και σήμερα. Μαζί με την διεξαγωγή του πρώτου πρωαθληματος εμφανίστηκε και το τοπικό εθνικό κύπελλο γνωστό ως Ρόκ Κάπ. Την χρονιά του 2013 μαζί με την είσοδο της ομοσπονδίας στην ΟΥΕΦΑ ιδρύθηκε και ένα ακόμα κύπελλο με το όνομα Πρέμιερ Κάπ παρόμοιο με τα αντοίστιχα δευτερεύοντα κύπελλα κάθε χώρας (Λίγκ Κάπ). Σήμερα η πιο πετυχημένη ομάδα του Γιβραλτάρ είναι η Λίνκολν ΦΚ Επίσημη ιστοσελίδα RSSSF
Φορτ Κασακρού

Η Φορτ Κασακρού (γαλλικά: Fort Cachacrou) είναι ένα χωριό και ακρωτήριο στη Χερσόνησο Κασακρού, Δομινίκα. Ανήκει στην ενορία του Αγίου Μάρκου. Βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας, νοτιοδυτικά του Αγίου 15°12 '52"N 61°22'22"W Μάρκου και νότια-κεντρικά της Χερσονήσου Κασακρού. Έχει πληθυσμό λιγότερο από 100 κατοίκους.

 Η Φορτ Κασακρού βρίσκεται νοτιοδυτικά της Δομινίκας, νοτιοδυτικά του Αγίου Μάρκου και νότια-κεντρικά της Χερσονήσου Κασακρού. Βρίσκεται ανατολικά της Σκοτς Χεντ. Στα νότιά της είναι ο Κόλπος Σουφριέρ. Η Φορτ Κασακρού βρίσκεται στην Χερσόνησο Σκοτς Χεντ που λέγεται αλλιώς Κασακρού. Από αυτήν ονομάστηκε Φορτ Κασακρού (δηλαδή Ακρωτήριο Κασακρού). Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1975

Το Κύπελλο Κύπρου 1975 ήταν η 1η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Διεξήχθη υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου). Συμμετείχαν 17 ομάδες. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 1η φορά στην ιστορία της.

 Οι ομάδες που πήραν μέρος στην πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Κύπρου ήταν οι: Ανόρθωση Αμμοχώστου, Ολυμπιακός Λευκωσίας, Αναγέννηση Δερύνειας, ΑΠΟΕΛ, Αχιλλέας Καϊμακλίου, Απόλλων Λεμεσού, Άρης Πολεμίου, Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, Αχαιών Ακτή, Αραράτ, Ομόνοια Ξυλοτύμπου, ΕΘΑ Έγκωμης, Ομόνοια Λευκωσίας, Ολυμπιάδα Νεάπολης, Φοίνικας Πύλας, ΑΕΛ Λεμεσού και Χαλκάνορας Ιδαλίου. Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Δεν έχουν εντοπιστεί όλα τα αποτελέσματα. Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Δεν έχουν εντοπιστεί όλα τα αποτελέσματα. Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο Ολυμπιακός Λευκωσίας. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 5 Δεκεμβρίου 1975 στο Παλιό Γ.Σ.Π. στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-1 σετ (15-5, 15-10, 14-16, 16-14). Στεφανίδης, Γιώργος (26 Μαρτίου 2018). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελίδες 14–15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2018. Στεφανίδης, Γιώργος (4 Φεβρουαρίου 2019). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελ. 14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 8 Φεβρουαρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 2019. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Αυτοκινητοβιομηχανία

Με τον όρο «αυτοκινητοβιομηχανία» νοείται συγκεκριμένα ολοκληρωμένη φράση των βιομηχανιών είτε ως σύνολο είτε μεμονωμένα, και ως κύριος ή ένας από τους κύριους ρόλους τους είναι να παράγουν αυτοκίνητα ανεξαρτήτως κατηγορίας. Η σημασία της αυτοκινητοβιομηχανίας έχει εξαπλωθεί σε παγκόσμια κλίμακα, και αυτό γιατί χάρη σε αυτήν γίνεται κατασκευή και παραγωγή οχημάτων σε όλες τις ηπείρους της Γης. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, πρέπει να γίνεται οικοδόμηση σχετικών εργοστασιακών παραρτημάτων σε ένα συγκεκριμένο μέρος στην εκάστοτε ήπειρο ώστε να υπάρχει αυξημένη παραγωγή των αυτοκινήτων. Βέβαια, υπάρχουν και οι περιπτώσεις συνεργασίας μιας βιομηχανίας με μια άλλη ώστε να μέσω της εξυπηρέτησης της μιας, να γίνεται συναρμολόγηση των οχημάτων της άλλης. Φυσικά, και οι δυο έχουν οικονομικά έσοδα και γι' αυτόν τον λόγο όσο ένα όχημα έχει ικανοποιητικές πωλήσεις τόσο αυξάνεται η παραγωγή. Όταν παρατηρείται αισθητή μείωση των πωλήσεων, συνήθως η κατασκευή του οχήματος σταματάει για να αντικατασταθεί από ένα πιο σύγχρονο και νεότερο μοντέλο ή να ολοκληρωθεί.

 Η πρώτη αυτοκινητοβιομηχανία σε παγκόσμιο επίπεδο που ιδρύθηκε το 1883 είναι η Mercedes-Benz. Ιδρυτής και σημαντικό πρόσωπο στην εξέλιξη της, ήταν ο Καρλ Μπενζ. Επίσης, η Γαλλική Peugeot είναι από τις παλαιότερες σε αυτόν τον κλάδο, καθώς το 1891, είχε κατασκευάσει το πρώτο της όχημα, το Type 3. Μάλιστα, η Γαλλική φίρμα τα κατασκεύαζε στον ίδιο χώρο που γίνονταν και τα ποδήλατα. Η Τσέχικη Tatra επίσης λειτούργησε ως κατασκευαστής οχημάτων, το 1897. Η Γαλλική Renault ιδρύθηκε το 1898 με τον Μαρσέλ Ρενώ που είναι ο συνιδρυτής της, να σκοτώνεται σε αγώνα το 1903. Το 1899, η Γερμανική Opel ξεκίνησε να παράγει δικά της οχήματα, αλλά ο πρωταρχικός της ρόλος δεν ήταν αυτός. Το ίδιο έτος, συνέβη και με την ιταλική FIAT. Η αυτοκινητοβιομηχανία είχε αποτελέσει στάδιο εξέλιξης στην ανθρωπότητα και οδηγώντας έτσι στην σταδιακή απομάκρυνση παλαιών μεταφορικών μέσων όπως η άμαξα. Μετά από χρόνια, ο Αμερικανός Χένρι Φορντ άνοιξε την δική του επιχείρηση γνωστή και ως Ford Motor Company, το 1903. Ακολούθησαν οι General Motors με την εξαγορά παλαιότερων βιομηχανιών, η Aston Martin και έπειτα πολλές ακόμη. Αυτή η λίστα δείχνει τις 15 πρώτες εταιρείες με βάση την παραγωγή αυτοκινήτων για το 2015.
FIFA 13

Το FIFA 13 (γνωστό στη βόρεια Αμερική και ως FIFA Soccer 13) είναι βιντεοπαιχνίδι ποδοσφαίρου της Electronic Arts, 13ο μέρος της σειράς FIFA. Αναπτύχθηκε από την EA Canada και κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2012.

 Τα πρωταθλήματα στο FIFA 13 είναι 30 από 24 χώρες και έχουν όλα επιβεβαιωθεί από την EA Sports. Περιλαμβάνονται όλα τα πρωταθλήματα από το FIFA 12, αλλά προστέθηκε το πρωτάθλημα της Σαουδικής Αραβίας για πρώτη φορά στην ιστορία της σειράς. Υπάρχουν 46 διεθνείς ομάδες στο FIFA 13, όπως επιβεβαίωσε η EA. Η Εθνική Τσεχίας και η Εθνική Παραγουάης επιστρέφουν στο FIFA. Η Εθνική Ινδίας, η Εθνική Βολιβίας και η Εθνική Βενεζουέλας επιστρέφουν στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών FIFA μετά από 11 χρόνια. Η Εθνική Κροατίας αφαιρέθηκε από το FIFA 13, καθώς δεν πήρε άδεια. *Οι ποδοσφαιριστές των εθνικών ομάδων που είναι μαρκαρισμένες με τον αστερίσκο (*) είναι πλαστοί, αλλά έχουν το ίδιο όνομα με τους πραγματικούς. EA.com ΕΑ.com Η λίστα με τα πρωταθλήματα.
Μαρία Δωροθέα της Αυστρίας

Η Μαρία Δωροθέα (γερμ. Maria Dorothea von Habsburg-Lorraine-Ungarn, 14 Ιουνίου 1867 – 6 Απριλίου 1932) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν κόρη του Αρχιδούκα της Αυστρίας-Ουγγαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Ορλεάνης.

 Η Μαρία Δωροθέα Αμαλία ήταν η πρώτη (επιζήσασα) κόρη του Ιωσήφ Καρόλου, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Ουγγαρίας, και της Κλοτίλδης, κόρης του Αυγούστου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Παντρεύτηκε το 1896 τον Φίλιππο, Δούκα της Ορλεάνης. Δεν απέκτησαν απογόνους. Poisson, Georges: Les Orléans, une famille en quête d'un trône, Éditions Perrin [fr], Παρίσι 1999
Ταυ λεπτόνιο

Το λεπτόνιο ταυ (σύμβολο τ-) είναι ένα αρνητικά φορτισμένο στοιχειώδες σωματίδιο με ζωή 2.90x10-13 δευτερόλεπτα και μάζα 1777 MeV/c2 (σε σύγκριση, η μάζα του πρωτονίου είναι 938 MeV/c2 και του ηλεκτρονίου 0.511 MeV/c2). Έχει αντίστοιχο αντισωματίδιο, το αντιταύ και σχετικά νετρίνα (νετρίνο ταυ και αντινετρίνο ταυ).

 Το λεπτόνιο ταυ ανήκει στην τρίτη γενιά λεπτονίων και είναι αντίστοιχο του ηλεκτρονίου (πρώτη γενιά) και του μιονίου (δεύτερη γενιά). Όπως και το ηλεκτρόνιο και το μιόνιο, το ταυ εμφανίζεται όμοιο σημείου χωρίς να έχει ποτέ βρεθεί εσωτερική δομή. Αν υπάρχει τέτοια δομή, τότε πρέπει αυτό το σωματίδιο να έχει μέγεθος μικρότερο από 10-18 μέτρα. Επίσης, ακριβώς όπως το ηλεκτρόνιο και το μιόνιο, το ταυ έχει σπιν ½. Τέλος, το ταυ και το αντιταύ φέρουν το ίδιο ηλεκτρικό φορτίο όπως το ηλεκτρόνιο και το ποζιτρόνιο αντίστοιχα. Το ταυ είναι το μόνο λεπτόνιο που μπορεί να μετατραπεί σε αδρόνια (τα άλλα λεπτόνια δεν έχουν την αναγκαία μάζα). Όπως και οι υπόλοιποι τρόποι διάσπασης του λεπτονίου ταυ, η διάσπαση σε αδρόνια γίνεται μέσω της ασθενούς αλληλεπίδρασης. Επειδή πρέπει ο λεπτονικός αριθμός πάντα να διατηρείται, πάντα παράγεται ένα νετρίνο ταυ όταν ένα λεπτόνιο ταυ διασπάται σε άλλα σωματίδια. Οι κοινές διασπάσεις του ταυ είναι οι ακόλουθες: Στο 17.84% των περιπτώσεων, το ταυ μετατρέπεται σε ένα νετρίνο ταυ, ένα ηλεκτρόνιο, και ένα ηλεκτρονικό αντινετρίνο. Στο 17.36% των περιπτώσεων, το ταυ μετατρέπεται σε ένα νετρίνο ταυ, ένα μιόνιο, και ένα μιονικό αντινετρίνο. Το ταυ ανακαλύφθηκε σε μια σειρά πειραμάτων μεταξύ 1974 και 1977 από τον Martin Lewis Perl και τους συνεργάτες του της ομάδας SLAC-LBL. Χρησιμοποιούσαν τον καινούριο τότε επιταχυντή ηλεκτρονίων και ποζιτρονίων του SLAC ο οποίος λεγόταν SPEAR και το μαγνητικό ανιχνευτή LBL. Είχαν τη δυνατότητα να παρατηρούν και να διαχωρίζουν μεταξύ λεπτονίων, αδρονίων, και φωτονίων. Δεν παρατήρησαν το ταυ κατευθείαν, αλλά ανακάλυψαν περιπτώσεις με ανωμαλίες: "Έχουμε ανακαλύψει 64 περιστατικά της μορφής e + + e − → e ± + μ ∓ + ≥ {\displaystyle e^{+}+e^{-}\rightarrow e^{\pm }+\mu ^{\mp }+\geq } 2 σωματίδια που δεν παρατηρήθηκανγια τα οποία δεν έχουμε συμβατική εξήγηση." Η ανάγκη για τουλάχιστο ακόμα δύο σωματίδια πήγαζε από την αδυναμία να επιδειχθεί διατήρηση της ενέργειας και της ορμής με μόνο ένα. Όμως, άλλα μιόνια, ηλεκτρόνια, φωτόνια, ή αδρόνια δεν παρατηρούντο. Έτσι προτάθηκε ότι αυτά τα περιστατικά περιείχαν την παραγωγή και μετέπειτα διάσπαση ενός νέου ζεύγους σωματιδίων: e + + e − → τ + + τ − → e ± + μ ∓ + {\displaystyle e^{+}+e^{-}\rightarrow \tau ^{+}+\tau ^{-}\rightarrow e^{\pm }+\mu ^{\mp }+} 4 νετρίναΑυτό ήταν πολύ δύσκολο να επιβεβαιωθεί διότι η ενέργεια για να παραχθεί ένα ζεύγος ταυ-αντιταύ είναι παρόμοια με το όριο για την παραγωγή μεσονίων D. Αλλά, εργασία που έγινε στο DESY-Heidelberg και με τον Απευθείας Μετρητή Ηλεκτρονίων (Direct Electron Counter - DELCO) του επιταχυντή SPEAR τελικά βρήκε τη μάζα και το σπιν του ταυ. Ο Martin Perl μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1995 με τον Frederick Reines. Ο τελευταίος βραβεύθηκε διότι κατάφερε να παρατηρήσει το νετρίνο.
Προγκρές 1

Το Προγκρές 1 (ρωσικά: Прогресс-1) ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο, που εκτοξεύθηκε το 1978 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Σαλιούτ 6. Ήταν το πρώτο από δεκάδες διαστημόπλοια Προγκρές που στάλθηκαν στο διάστημα. Το συγκεκριμένο ήταν της εκδόσεως 7K-TG και μετέφερε προμήθειες για το πλήρωμα που βρισκόταν τότε στον σταθμό, τους κοσμοναύτες Γιούρι Ρομανένκο και Γκεόργκι Γκρέτσκο. Στο φορτίο του περιλαμβάνονταν επίσης εξοπλισμός για την διεξαγωγή επιστημονικής έρευνας, και καύσιμα για τη ρύθμιση της τροχιάς του σταθμού και τη διεξαγωγή τροχιακών ελιγμών.

 Εκτοξεύθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1978 (08:24:40 UTC) με πύραυλο Soyuz-U 11A511U από το Κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Μετά την επιτυχημένη εκτόξευση του έλαβε τον κωδικό COSPAR 1978-008A καθώς και τον αριθ. 10603 στον κατάλογο δορυφόρων της NORAD. Πραγματοποίησε ελεύθερη πτήση διάρκειας δύο ημερών πριν την σύνδεση του με τον Σαλιούτ 6 στις 22 Ιανουαρίου (10:12:14 UTC). Την περίοδο εκείνη βρίσκονταν επίσης στον σταθμό και το Σογιούζ 27.Το Προγκρές 1 ήταν το πρώτο από 12 διαστημόπλοια αυτού του τύπου που ανεφοδίασαν τον Σαλιούτ 6 από το 1978 μέχρι το 1981. Από τα 2300 kg ολικού φορτίου, τα 1000 kg ήταν καύσιμα και νερό και το υπόλοιπο ήταν τρόφιμα, εξαρτήματα και επιστημονικός εξοπλισμός. Όταν το πλήρωμα ολοκλήρωσε την μεταφορά του φορτίου από το Προγκρές στον σταθμό, μετέφερε σε αυτό απορρίμματα που θα καταστρέφονταν αργότερα στην ατμόσφαιρα μαζί με το διαστημόπλοιο. Η πρακτική της καταστροφής των απορριμάτων μαζί με τα διαστημόπλοια Προγκρές που ανεφοδιάζουν τους σταθμούς παραμένει έκτοτε. Το διαστημόπλοιο αποσυνδέθηκε από τον Σαλιούτ 6 στις 6 Φεβρουαρίου, παρέμεινε σε τροχιά για δύο ακόμα ημέρες και τελικά καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα (πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό) στις 8 Φεβρουαρίου. Διαστημικές αποστολές το 1978