Ιμέρα

Η Ιμέρα ήταν αρχαία ελληνική αποικία στη Σικελία που ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. κατά τη διάρκεια του δεύτερου ελληνικού αποικισμού. Βρισκόταν στη βόρεια ακτή του νησιού στις όχθες του ομώνυμου ποταμού.

 Η Ιμέρα ήταν η πρώτη ελληνική αποικία στο βόρειο τμήμα της Σικελίας. Ιδρύθηκε κατά τη διάρκεια του 7ου αιώνα π.Χ. από αποίκους που προέρχονταν από την Ευβοϊκή αποικία Ζάγκλη (τη μετέπειτα Μεσσήνη). Ο Διόδωρος ο Σικελιώτης τοποθετεί την ίδρυση της πόλης 240 χρόνια πριν την καταστροφή της από τους Καρχηδόνιους κάτι που σημαίνει πως ιδρύθηκε το 648π.Χ. Στους πρώτους αποίκους προστέθηκε στη συνέχεια και ένας αριθμός εξόριστων Συρακούσιων, γι’ αυτό τον λόγο η Χαλκιδική διάλεκτος που μιλιόταν στην Ιμέρα είχε και Δωρικά στοιχεία. Για την πρώτη περίοδο της πόλης λίγα είναι γνωστά σήμερα. Από μία αναφορά του Αριστοτέλη φαίνεται πως η πόλη βρέθηκε κάτω από την κυριαρχία του τυράννου του Ακράγαντα, Φάλαρη. Στη συνέχεια ακολούθησε ένα σύντομο διάστημα στο οποίο βρέθηκε κάτω από την κυριαρχία του τυράννου της Ζάγκλης Σκύθη και ακολούθησε η άνοδος στην εξουσία του τυράννου Τήριλλου. Ο Τήριλλος για να διατηρηθεί στην εξουσία συμμάχησε με τον Καρχηδόνιο στρατηγό Αμίλκα του Άννωνος. Όταν εκδιώχθηκε από τον τύραννο του Ακράγαντα Θήρωνα ο Αμίλκας εκστράτευσε στη Σικελία για να τον βοηθήσει Η επέμβαση του Αμίλκα οδήγησε στην πρώτη μεγάλη σύγκρουση μεταξύ Ελλήνων και Καρχηδόνιων στη Σικελία. Ο Αμίλκας με έναν πολυάριθμο στόλο και στρατό κατευθύνθηκε στη δυτική Σικελία και από εκεί στην Ιμέρα που την υπερασπιζόταν ο Θήρων. Σύμφωνα με αναφορές της εποχής ο στρατός των Καρχηδονίων έφτανε τους 300.000 άντρες. Με τον Θήρωνα συμμάχησε ο Τύραννος των Συρακουσών Γέλων, ο οποίος έσπευσε στην Ιμέρα για να τον ενισχύσει. Ο Γέλων επέδειξε πολεμικές αρετές και κάτω από τις οδηγίες του ο ελληνικός στρατός νίκησε τον Καρχηδονιακό που υπερτερούσε αριθμητικά. Κατά τη διάρκεια της μάχης σκοτώθηκε ο Αμίλκας και οι Καρχηδόνιοι υποχώρησαν. Η μάχη της Ιμέρας διεξήχθη το 480 π.Χ. και σύμφωνα με τις αναφορές της εποχής συνέβη την ίδια ακριβώς μέρα με τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Τα επόμενα χρόνια η Ιμέρα παρέμεινε κάτω από την εξουσία του Θήρωνα, ο οποίος ανέθεσε τη διακυβέρνηση της στον γιο του Θρασυδαίο. Ο Θρασυδαίος κυβέρνησε αυταρχικά και αποξενώθηκε από τους πολίτες του. Μετά τον θάνατο του πατέρα του το 472 π.Χ. εκδιώχτηκε από τον τύραννο τον Συρακουσών Ιέρωνα. Την περίοδο μεταξύ του 461 και 408 π.Χ. η Ιμέρα γνώρισε ευημερία. Το 415 π.Χ. κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των Αθηναίων στη Σικελία, η Ιμέρα ήταν από τις πρώτες πόλεις που έσπευσαν να βοηθήσουν τις Συρακούσες. Η περίοδος της ευημερίας της Ιμέρας τερματίστηκε απότομα από την εκστρατεία των Καρχηδόνιων στη Σικελία το 408 π.Χ. Οι Καρχηδόνιοι με αρχηγό τον Αννίβα εκστράτευσαν στη Σικελία με σκοπό να υπερασπιστούν την πόλη Έγεστα που βρισκόταν σε πόλεμο με τον Σελινούντα. Αφού κατέστρεψαν τον Σελινούντα κατευθύνθηκαν προς την Ιμέρα την οποία πολιόρκησαν. Η πόλη έλαβε μία μικρή βοήθεια από τις Συρακούσες αλλά δεν κατάφερε να αντισταθεί και τελικά κυριεύτηκε. Οι Καρχηδόνιοι κατέστρεψαν ολοσχερώς την πόλη. Οι κάτοικοι που επιβίωσαν ίδρυσαν δυτικότερα την πόλη Θερμαί Ιμέραι. Η πόλη Θερμαί Ιμεραίαι πήρε το όνομα της από τις θερμοπηγές που υπήρχαν στην περιοχή. Αναπτύχθηκε αρχικά κάτω από Καρχηδονιακό έλεγχο και έγινε σημαντική πόλη γι’ αυτούς με αποτέλεσμα να γίνει στόχος των Ρωμαίων κατά τον πρώτο Καρχηδονιακό πόλεμο. Οι Ρωμαίοι τελικά την κατέλαβαν το 260 π.Χ. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να ακμάζει, ενώ μετά την καταστροφή της Καρχηδόνας το 148 π.Χ. ο στρατηγός Σκιπίωνας επανέφερε σ’ αυτή τα αγάλματα που είχαν αφαιρέσει οι Καρχηδόνιοι από την Ιμέρα το 408 π.Χ. Από την Ιμέρα καταγόταν ο λυρικός ποιητής Στησίχορος. Στις Θερμές Ιμέραιες γεννήθηκε ο τύραννος των Συρακουσών Αγαθοκλής Ναός της Αθηνάς Νίκης