IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αλεξία Παππά

Η Αλεξία Παππά (αγγλικά: Alexi Pappas ή Alexia Pappa) (28 Μαρτίου 1990) είναι Ελληνοαμερικανίδα αθλήτρια μεγάλων αποστάσεων, σκηνοθέτις, ηθοποιός και συγγραφέας. Ως δρομέας μεγάλων αποστάσεων, η Παππά είχε τις πιο πολλές επιτυχίες στα 10.000 μέτρα, αλλά ήταν επίσης All-America της NCAA εσωτερικού στίβου στα 3.000 μέτρα, 5.000 μέτρα και στιπλ, καθώς και πρωταθλήτρια της Ivy League στο στιπλ. Στα 10.000 μέτρα γυναικών των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2016, η Παππά εκπροσώπησε την Ελλάδα και έθεσε εθνικό ρεκόρ. Ως σκηνοθέτης, η Παππά σκηνοθέτησε, συνέγραψε και πρωταγωνίστησε στο Tracktown. Ως συγγραφέας, η Παππά έγραψε το «Bravey: Chasing Dreams, Befriending Pain, and Other Big Ideas».

 Η Παππά γεννήθηκε στις 28 Μαρτίου 1990 από Ελληνοαμερικανό πατέρα, με ρίζες από τη Ρόδο και Αμερικανίδα μητέρα και μεγάλωσε στην Αλαμίντα της Καλιφόρνια. Η μητέρα της αυτοκτόνησε όταν η Παππά ήταν τεσσάρων ετών, μια εμπειρία που είπε ότι την επηρέασε με σημαντικούς τρόπους. Έχει έναν αδερφό.Η Παππά αποφοίτησε με πτυχίο τέχνης magna cum laude στη δημιουργική γραφή και στα αγγλικά από το Κολλέγιο Ντάρτμουθ το 2012.Η Παππά αποφοίτησε με Master of Fine Arts στη δημιουργική γραφή από το Κολέγιο Τεχνών και Επιστημών του Πανεπιστημίου του Όρεγκον το 2013. Είναι παντρεμένη με τον μακροπρόθεσμο σύντροφό της και συνεργάτη της στη δημιουργία ταινιών, Τζέρεμι Τάιχερ. Η Παππά έγινε Ελληνίδα πολίτης στις 8 Ιανουαρίου 2016 και εκπροσώπησε την Ελλάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 στα 10.000 μέτρα. Έθεσε ένα εθνικό ρεκόρ στα 10.000 μέτρα την 1η Μαΐου με 31:46:83 και ένα νέο ρεκόρ ξανά στις 12 Αυγούστου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 με 31: 36,16 για να πάρει τη 17η θέση πίσω από το παγκόσμιο ρεκόρ, σε έναν αγώνα με ένα παγκόσμιο ρεκόρ και έξι άλλα εθνικά ρεκόρ. Έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ, το οποίο υπήρχε από το 2002. Οι προσωπικοί της καλύτεροι χρόνοι είναι: 1.500 μέτρα 4:14:08, 3.000 μέτρα 9:05:12, 5.000 μέτρα 15:28:38 και 1.0000 μέτρα 31:36:16 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο και μαραθώνιος 2:34:26. Η Παππά είναι συγγραφέας, ηθοποιός και παραγωγός, γνωστή για το Tall as the Baobab Tree (2012), το Speed Goggles (2016), το Tracktown (2017) και το Olympic Dreams (2019), που ήταν η πρώτη ταινία φαντασίας που γυρίστηκε ποτέ σε ένα ολυμπιακό χωριό. Η Παππά είναι η συγγραφέας του πρώτου βιβλίου της, «Bravey: Chasing Dreams, Befriending Pain, and Other Big Ideas», που προωθήθηκε συγγραφικά από τη Μάγια Ρούντολφ. Το βιβλίο θα εκδοθεί και θα κυκλοφορήσει στις 12 Ιανουαρίου 2021. Αλεξία Παππά στην World Athletics (Αγγλικά) Ολυμπιακό προφίλ Alexia Pappas στο sports-reference.com Αλεξία Παππά στην IMDb Προφίλ συγγραφέα της Αλεξία Παππά στο Amazon Books
Λεζγκιστάν

Το Λεζγκιστάν ή Λέκια (Λεζγκικά: Леӄи Леӄи (lek'i)) μπορεί να αναφέρεται στα εξής: Όρος που χρησιμοποιείται ενίοτε για να περιγράψει το σημερινό Νταγκεστάν, πριν από τη ρωσική επανάσταση. Αλυτρωτική ιδέα της αυτονομιστικής οργάνωσης Σαντβάλ η οποία έχει ως στόχο τη δημιουργία μιας ενοποιημένης εθνοπολιτικής οντότητας στις όμορες περιοχές της Ρωσικής Δημοκρατίας του Νταγκεστάν και του Αζερμπαϊτζάν που κατοικούνται από Λεζγκί.

 Φέρεται ότι οι αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί όπως ο Ηρόδοτος, ο Στράβων και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος μιλούν για τους Λήγες (Λῆγαι) που κατοικούσαν στην Αλβανία του Καυκάσου. Οι Άραβες ιστορικοί του 9ου και 10ου αι. αναφέρουν το βασίλειο του Λακζ στο σημερινό νότιο Νταγκεστάν. Ο Αλ Μασουντί αναφέρει τους κατοίκους της περιοχής αυτής ως Λακζάμ (Λεζγκίν), που υπερασπίστηκαν τον σιρβανσάχ του Σιρβάν από τους εισβολείς από τον βορρά. Πριν από τη ρωσική επανάσταση, ο όρος Λεζγκίν εφαρμοζόταν σε όλες τις εθνοτικές ομάδες που κατοικούσαν στη σημερινή ρωσική Δημοκρατία του Νταγκεστάν. Το εθνικιστικό κίνημα των Λεζγκίν «Σαντβάλ» (Ενότητα) ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 1990 στο Ντερμπέντ, του Νταγκεστάν, στη Ρωσία (τότε Σοβιετική Ένωση). Απαιτούσε την ενοποίηση των Λεζγκίν (στο Αζερμπαϊτζάν και Νταγκεστάν), επειδή «δεν είχαν την ευκαιρία να αναπτύξουν τον πολιτισμό τους υπό σοβιετική κυριαρχία». Η Σαντβάλ δεν βρήκε υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν, εξάλλου, κατηγορήθηκε για τη βομβιστική επίθεση της 19ης Μαρτίου 1994 στο μετρό του Μπακού, κατά την οποία σκοτώθηκαν 27 άτομα. Υπήρξαν μαρτυρίες ότι οι μυστικές υπηρεσίες των Αρμενίων συμμετείχαν στη δημιουργία της Σαντβάλ, παρέχοντας χρηματοδότηση, εκπαίδευση και όπλα στα μέλη της.
Σχέσεις Ελλάδας και Μπαχρέιν

Οι σχέσεις μεταξύ Μπαχρέιν και Ελλάδας είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ του Βασιλείου του Μπαχρέιν και της Ελληνικής Δημοκρατίας . Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών, οι σχέσεις «υπήρξαν πάντα φιλικές και ζεστές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, μεταξύ άλλων εξαιτίας μιας πρώιμης ελληνιστικής επιρροής». Δεν υπάρχει οργανωμένη ελληνική κοινότητα ή ελληνική ορθόδοξη εκκλησία στη χώρα. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών δημιουργήθηκαν το 1973, δύο χρόνια μετά την ανεξαρτησία του Μπαχρέιν από τοΗνωμένο Βασίλειο και τη μετατροπή του από προτεκτοράτο σε ανεξάρτητο κράτος.

 Η Ελλάδα εκπροσωπείται στο Μπαχρέιν σε επίπεδο πρεσβειών αλλά μέσω της πρεσβείας που κατέχει στην πόλη του Κουβέιτ, τη πρωτεύουσα του Κουβέιτ. Στο προξενικό επίπεδο, η Ελλάδα εκπροσωπείται στο Μπαχρέιν μέσω ενός προξενείου που κατέχει στη Μανάμα. Το Μπαχρέιν δεν εκπροσωπείται στην Ελλάδα, ούτε σε επίπεδο πρεσβειών ούτε στο προξενικό επίπεδο. Το 2015 το Μπαχρέιν εξήγαγε στην Ελλάδα 376.000 δολάρια εμπορευμάτων, κυρίως χαλκό και πετρέλαιο. Την ίδια χρονιά, η Ελλάδα εξήγαγε στο Μπαχρέιν αγαθά αξίας 10 εκατομμυρίων δολαρίων. Τα εμπορεύματα ήταν πολύ πιο ποικίλα, με πιο σημαντικά τα δομικά υλικά και πετρέλαιο. Σχέσεις Ελλάδας-Κατάρ Οι διμερείς σχέσεις της Ελλάδας με το Μπαχρέιν
Σαπαίοι

Οι Σαπαίοι, Σαπαιανοί ή Σαπαιοί ήταν θρακική φυλή κοντά στην ελληνική πόλη των Αβδήρων. Ένας από τους βασιλείς τους ονομαζόταν Αβρούπολις και είχε συμμαχήσει με τους Ρωμαίους. Κυβέρνησαν τη Θράκη μετά τους Οδρυσίους μέχρι την ενσωμάτωσή της από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ως επαρχία.

 Κότυς Α΄ (Σαπαίων) γιος του Ροιμητάλκη π.57 π.Χ.-48 π.Χ. Ρησκούπορις Α΄ (Σαπαίων) γιος του Κότυ Α΄ 48 π.Χ.-41 π.Χ. Κότυς Β΄ (Σαπαίων) γιος του Ρησκούπορι Α΄ 42 π.Χ. – 15 π.Χ.Η Θράκη γίνεται πελατειακό κράτος της Ρώμης το 11 π.Χ.Ροιμητάλκης Α΄ γιος της Κότυ Β΄ 15 π.Χ. – 12 μ.Χ. Ρησκούπορις Β΄ (Σαπαίων) γιος του Κότυ Β΄ στη δυτική Θράκη. Το 12–18 μ.Χ. καθαιρέθηκε Κότυς Γ΄ (Σαπαίων) γιος του Ροιμητάλκη Α΄ στην ανατολική Θράκη 12–18 δολοφονήθηκε Ροιμητάλκης Β΄ γιος του Κότυ Γ΄ και της Αντ. Τρύφαινας 18–26Ρωμαίος επίτροπος ορίζει τον Ροιμητάλκη Γ΄ κυβερνήτη σε περιοχή της Θράκης 26-38Ροιμητάλκης Γ΄ γιος του Ρησκούπορι Β΄ 38–4646 στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Κατάλογος Θρακικών φυλών
Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1999–00

Η Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα 1999–00 ήταν η 10η περίοδος της Σεγκούντα Ντιβιζάο ντε Όνρα και η 66η αναγνωρισμένη περίοδος του β΄ επιπέδου ποδοσφαίρου στην Πορτογαλία.

 Στη διοργάνωση συμμετείχαν 18 ομάδες με την ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα να κερδίζει το πρωτάθλημα και μαζί με τις ΚΦ Ος Μπελενένσες και ΚΝ Σάντα Κλάρα να προβιβάζονται στην Πριμέιρα Λίγκα. Οι Μορειρένσε ΦΚ, ΑΝ Εσποσέντε και ΣΚ Κοβίλια υποβιβάστηκαν στη Σεγκούντα Ντιβιζάο. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Portugal 1999/2000 - RSSSF (Jorge Santos, Jan Schoenmakers and Daniel Dalence) Portuguese II Liga 1999/2000 - footballzz.co.uk
Καμουρές Καντινεφέντι

Η Καμουρές Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:كام-سيد أنثى سيد) (Τούρκικα: Kamures kadınefendi, 5 Μαρτίου 1855 - 30 Απριλίου 1921) ήταν η πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Baş Kam-res Kadın Efendi Hazretleri

 Η Καμουρές Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1855 στον Βόρειο Καύκασο. Σε πού μικρή ηλικία δόθηκε στο παλάτι για υπηρεσία. Σύντομα τη πρόσεξε ο σουλτάνος και στις 30 Σεπτεμβρίου 1872 παντρεύτηκαν στο Παλάτι Ορτακόϊ. Ένα χρόνο αργότερα γέννησε το μοναδικό της παιδί, τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Ζιγιαεντίν Εφέντι. Το 1918 δέχτηκε την επίσκεψη του Βασιλιά Μπόρις Γ΄ της Βουλγαρίας και της Αυτοκράτειρας Ζίτα της Αυστρίας. Ήταν η γιαγιά των μελλοντικών μαθητών της Σαφιγιέ Ουνιουβάρ, που ήταν δασκάλα στο σχολείο του παλατιού. Η Σαφιγιέ Ουνιουβάρ έγραψε στα απομνημονεύματά της για την Καμουρές: ...Κάποιος δεν πρέπει πληρώσει την πρώτη κλήση το βράδυ, και έτσι το απόγευμα της Παρασκευής που έβαλα το φόρεμά μου με το μακρύ βολάν. Έχοντας λάβει προηγουμένως την άδεια να πληρώσω ένα τηλεφώνημα, πέρασα με την Καλφά μου μέσα από τους υπέροχους κήπους του παλατιού, που είχαν τοποθετήσει τα λουλούδια σε σειρές και μπήκα στα διαμερίσματα της Μπας Καντινεφέντι, η οποια είναι η ανώτατη σύζυγος του μονάρχη. Η Καμουρές Καντινεφέντι ήταν η μητέρα του μεγαλύτερου γιου του σουλτάνου, του Ηγεμόνα Μεχμέτ Ζιγιαεντίν Εφέντι. Μετά το θάνατο του σουλτάνου το 1918 παρέμεινε στο ανάκτορο για λίγο και μετά μετακόμισε στο ανάκτορο του γιου της, όπου έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό της στις 30 Απριλίου 1921. Θάφτηκε στο κοιμητήριο Εγιούπ. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον

Ο Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον (ορθότερα Όουλαφυρ Ράκναρ Κρίμσον, ισλανδικά: Ólafur Ragnar Grímsson, 14 Μαΐου 1943-) είναι πολιτικός, που υπηρέτησε ως ο 5ος Πρόεδρος της Ισλανδίας (1996- 2016).

 Γεννήθηκε στο Ισαφιόρδουρ (Isafjordur) και σπούδασε Οικονομικές και Πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Παντρεύτηκε την Gudrun Katrin Thorbergsdottir το 1974, με την οποία απέκτησε δίδυμες κόρες. Το 1998 η σύζυγός του, χαρισματική και λαοφιλέστατη, πέθανε από λευχαιμία. Ο Όλαφουρ ξαναπαντρεύτηκε το 2003 την Dorrit Moussaieff (στις 14 Μαΐου του 2003, στα γενέθλιά του). Ήταν βουλευτής, υπουργός Οικονομικών (1988–1991) και πρόεδρος του Συνασπισμού του Λαού της Αριστεράς (1987–1995). Το 2004 αρνήθηκε να υπογράψει νόμο για τα ΜΜΕ και έγινε ο πρώτος Ισλανδός πρόεδρος που χρησιμοποίησε αυτό το δικαίωμα. Ο Γκρίμσον έγινε για πρώτη φορά πρόεδρος την 1η Αυγούστου του 1996 και επανεξελέγη το 2000 και το 2004 (στην τελευταία εκλογή, με το 67,5% των ψήφων). Τον Μάιο του 2008 δεν είχε κατέλθει υποψήφιος κάποιος άλλος για τις προεδρικές εκλογές, ώστε να τον αντιμετωπίσει. Οι εκλογές είχαν προγραμματιστεί για τις 28 Ιουνίου, τελικά όμως ο Γκρίμσον επιβεβαιώθηκε για μια νέα (4η συνεχή) προεδρική θητεία χωρίς αντίπαλο. Ορκίστηκε πρόεδρος για τέταρτη φορά την 1η Αυγούστου του 2008.Επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές που έγιναν το 2012 και υπηρέτησε ως το 2016.
Live in London (άλμπουμ των Testament)

Live in London είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2005 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Spitfire Records". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο "Camden Palace Theatre" του Λονδίνου στις 8 Μαΐου 2005, κατά την διάρκεια της περιοδείας "10 Days in May". Η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε την πεντάδα των μουσικών που είχε ηχογραφήσει τα πιο επιτυχημένα άλμπουμ του συγκροτήματος στα τέλη της δεκαετίας του '80 και της αρχές της επόμενης δεκαετίας. Οκτώ από τα κομμάτια του άλμπουμ ηχογραφήθηκαν με τον Τζον Τεμπέστα στα τύμπανα και τα υπόλοιπα έξι με τον Λούι Κλεμέντε. Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4,2 / 5 και το "Metal Archives" 88%.

 1. The Preacher (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:102. The New Order (Peterson, Skolnick) - 4:393. The Haunting (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:274. Electric Crown (Billy, Skolnick, Peterson) - 5:405. Sins of Omission (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 5:246. Souls of Black (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 3:597. Into the Pit (Billy, Peterson, Skolnick) - 3:068. Trial by Fire (Billy, Peterson, Skolnick) - 5:179. Practice What You Preach (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 5:2710. Let Go of My World (Billy, James, Peterson) - 3:4111. The Legacy (Billy, Skolnick, Peterson, Clemente) - 5:2912. Over the Wall (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:5213. Raging Waters (Souza, Peterson) - 4:4114. Disciples of the Watch (Billy, Peterson, Skolnick) - 5:15 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Live in London" είναι οι εξής: Τσακ Μπίλι - φωνητικά Άλεξ Σκόλνικ - κιθάρα Έρικ Πίτερσον - κιθάρα Γκρεγκ Κρίστιαν - μπάσο Τζον Τεμπέστα - τύμπανα Λούι Κλεμέντε - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΣταρ Ναγιέα - δεύτερα φωνητικά Live in London - Testament | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Testament - Live in London (album review) | Sputnikmusic Testament - Live in London - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Σάσου Σάλιν

Ο Σάσου Άντρεας Σάλιν (Ελσίνκι, 11 Ιουνίου 1991) είναι Φινλανδός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1.90μ. αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ για την Τενερίφη του Πρωταθλήματος Ισπανίας, καθώς και για την Εθνική Φινλανδίας.

 Στις 27 Αυγούστου 2010, ο Σαλίν υπέγραψε ένα τριετές συμβόλαιο με τη σλοβενική ομάδα Ολύμπια Λιουμπλιάνας. Στις 20 Ιουνίου 2013, επεξέτεινε το συμβόλαιό του με την Ολύμπια για δύο ακόμη χρόνια. Τον Φεβρουάριο του 2015, έφυγε από την Ολίμπια και υπέγραψε με την ισπανική ομάδα ΚΜ Γκραν Κανάρια για την υπόλοιπη χρονιά. Στις 16 Ιουνίου 2015, επανυπέγραψε με τη Γκραν Κανάρια για μια ακόμη περίοδο. Στις 11 Ιουλίου 2017, ο Σάλιν υπέγραψε ένα διετές συμβόλαιο με τον ισπανικό σύλλογο της Ουνικάχα Μάλαγα.Στις 12 Ιουλίου 2019, ο Σάλιν υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον ισπανικό σύλλογο Ιμπεροστάρ Τενερίφη. Στις 9 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε με την Τενερίφη το Διηπειρωτικό Κύπελλο, με τον ίδιο να ξεχωρίζει στον τελικό κόντρα στην Μπολόνια, έχοντας 12 πόντους (2/6 τρίποντα). Τη σεζόν 2020-21, έφτασε με την Τενερίφη στο Final-8 του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Συνολικά τη σεζόν 2020-21, είχε 8,2 πόντους (40,3% στα τρίποντα) στο Πρωτάθλημα και 12,8 πόντους (45,9% στα τρίποντα) στο Τσάμπιονς Λιγκ. Στις 16 Ιουλίου 2021, ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2023. Στις 6 Μαΐου 2022, προκρίθηκε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αφού η Τενερίφη κέρδισε στον ημιτελικό του Final Four την Χαποέλ Χολόν 78-71, με τον ίδιο να έχει 6 πόντους. Στις 8 Μαΐου, κατέκτησε το τρόπαιο του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, αφού η Τενερίφη κέρδισε στον τελικό την Μανρέσα 98-87 με τον ίδιο να είναι από τους κορυφαίους των νικητών έχοντας 18 πόντους, 2 ασίστ και 3 ριμπάουντ. Στις 12 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε για δεύτερη φορά το Διηπειρωτικό Κύπελλο νικώντας την Σάο Πάολο 89-68, με τον ίδιο να έχει 15 πόντους. Sasu Salin στο acb.com Sasu Salin στο eurobasket.com Sasu Salin στο euroleague.net Sasu Salin Αρχειοθετήθηκε 2015-10-08 στο Wayback Machine. στο fiba.com
Νηίθ

Η Νηίθ (/ neɪθ / ή / niːθ), είναι μια πρώιμη θεά στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία που λέγεται ότι ήταν η πρώτη και η πρωταρχική δημιουργός. Είναι η δημιουργός του σύμπαντος και ασχολείται ό,τι διέπει τον τρόπο λειτουργίας του. Η Νηίθ ήταν η κυρίαρχη θεότητα του Sais (Coptic: ⲥⲁⲓ Sai από την Αιγυπτιακή: Ζαου), όπου η λατρεία της ήταν κεντραρισμένη στο Δέλτα του Δυτικού Νείλου της Κάτω Αιγύπτου και βεβαιώθηκε ήδη από την πρώτη δυναστεία. Ο Neith ήταν επίσης μία από τις τρεις θεότητες της νότιας πόλης της Λατοπόλεως (Koine Greek: Λατοπόλις) ή Snē (Sahidic Coptic: ⲥⲛⲏ από παλαιότερη αιγυπτιακή: t3-snt, επίσης iwnyt δυτική όχθη του ποταμού Νείλου περίπου 55 χιλιόμετρα (34 μίλια) νότια του Λούξορ. Τα ερείπια της Λατοπόλεως ανήκαν στο διοικητικό συμβούλιο του Qena, αλλά από την 9/12/2009 ενσωματώθηκαν στο νέο διοικητικό συμβούλιο του Λούξορ.

 Αιγυπτιακή πολεμική πολιτεία Neith φορώντας το στέμμα Deshret της βόρειας (κάτω) Αιγύπτου, η οποία φέρει την κόμπρα του Wadjet Σε μερικούς μύθους δημιουργίας, αναγνωρίστηκε ως η μητέρα του Ra και του Apep. Όταν αναγνωρίστηκε ως θεά του νερού, θεωρήθηκε επίσης ως η μητέρα της Sobek, του κροκοδείλου. Ήταν αυτή η συσχέτιση με το νερό, δηλαδή τον Νείλο, που την οδήγησε μερικές φορές να θεωρείται η σύζυγος του Khnum και να συνδέεται με την πηγή του ποταμού Νείλου. Επίσης συσχετίστηκε με την Άρκρη του Νείλου καθώς και με τη θεά της τριάδας σε αυτό το κέντρο λατρείας. Όπως η θεά της δημιουργίας και της ύφανσης, λέγεται ότι ανακατεύει καθημερινά τον κόσμο στον αργαλειό της. Ένας εσωτερικός τοίχος του ναού στην Έσνα καταγράφει μια μαρτυρία της δημιουργίας στην οποία η Neith φέρνει από τα αρχέγονα νερά της μοναχής την πρώτη γη. Το μόνο που έχει συλλάβει στην καρδιά της δημιουργείται, συμπεριλαμβανομένων των τριάντα θεότητες. Χωρίς γνωστό σύζυγό της έχει χαρακτηριστεί ως «Θεά της Μητέρας Θεοτόκου»: Μοναδική θεά, μυστηριώδης και σπουδαίος που ήρθε στην αρχή και έκανε όλα να έρθουν να είναι. . . η θεία μητέρα του Ρα, που λάμπει στον ορίζοντα ... Ο Πρόκλος (412-485 μ.Χ.) έγραψε ότι ο άγιος του ναού του Neith στο Sais (από τον οποίο δεν υπάρχει τίποτα τώρα) έφερε την ακόλουθη επιγραφή: Είμαι τα πράγματα που είναι, αυτά θα γίνουν, και αυτά έχουν. Κανείς δεν έχει ποτέ ανοίξει το ρούχο με το οποίο είμαι κρυμμένος. Ο καρπός που έφερα ήταν ο ήλιος. Λέγεται ότι ο Νείθ παρενέβη στον βασιλικό πόλεμο μεταξύ του Χόρους και του Σετ, πάνω από το αιγυπτιακό θρόνο, συνιστώντας τον κανόνα του Χορού. Ένα μεγάλο φεστιβάλ, που ονομάζεται Γιορτή των Λάμπων, πραγματοποιήθηκε ετησίως προς τιμήν της και, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι απόγονοί της άναψαν πλήθος φώτων στην ύπαιθρο όλη τη νύχτα κατά τη διάρκεια του εορτασμού.
Ρωμύλος Κεδίκογλου

Ο Ρωμύλος Κεδίκογλου (γενν. Ηράκλειο, 1940) ήταν ο πρόεδρος του ανώτατου δικαστηρίου της Ελλάδος, του Αρείου Πάγου, από τον Ιούλιο του 2005 έως τα τέλη Ιουνίου του 2007.

 Γεννήθηκε το 1940 στο Ηράκλειο. Είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, λαμβάνοντας το πτυχίο του με άριστα. Στη συνέχεια, και αφού ολοκλήρωσε τη στρατιωτική του θητεία, σπούδασε στα πανεπιστήμια του Τύμπινγκεν, της Βόννης και της Φραγκφούρτης με υποτροφία από το Ελληνικό κράτος. Το 1981 αναγορέυθηκε διδάκτορας Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Γκαίτε της Φραγκφούρτης. Μιλά Γερμανικά, Γαλλικά και Αγγλικά. Το 1968 ήταν η χρονία κατά την οποία ο Ρωμύλος Κεδίκογλου εισήλθε στο Δικαστικό Σώμα, μέσω διαγωνισμού. Δώδεκα χρόνια αργότερα, το 1980, προήχθη σε πρωτοδίκη α΄ βαθμού, ενώ το 1984 έγινε εφέτης. Το 1997 ορίστηκε ως πρόεδρος Εφετών, και το 2000 εισήλθε στο σώμα του Αρείου Πάγου. Πριν γίνει πρόεδρος του ανωτάτου δικαστηρίου διετέλεσε αντιπρόεδρος για ένα χρόνο, από το 2004.Πέρα από τον Άρειο Πάγο έχει υπηρετήσει στα Πρωτοδικεία Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Λιβαδειάς, καθώς και στα Εφετεία Αθηνών και Πειραιώς. Ακόμη έχει συμμετάσχει σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές της Βουλής των Ελλήνων, και έχει δημοσιεύσει διάφορες επιστημονικές εργασίες σχετικές με το κληρονομικό δίκαιο, και την κυριότητα. Αρκετές φορές κατά το παρελθόν, έχει βρεθεί στο στόχαστρο των μέσων ενημέρωσης για υποθέσεις με τις οποίες έχει εμπλακεί.
Ουντμουρτική κουζίνα

Η Ουντμουρτική κουζίνα αποτελείται από την κουζίνα της Ουντμουρτίας και των Ουντμούρτ, και χαρακτηρίζεται από την πλούσια χρήση τοπικών τροφίμων. Οι παλιές παραδόσεις περιλαμβάνουν τρόφιμα που παρασκευάζονται από δημητριακά και από άλευρα, ειδικά από λευκασμένη σίκαλη, κριθάρι, σιτάρι, και φαγόπυρο. Το κρέας, τα λαχανικά και το μαύρο ψωμί είναι βασικά τρόφιμα στην Ουντμουρτική κουζίνα. Πρόσθετα τρόφιμα περιλαμβάνουν τα πελμένι, τις τηγανίτες, τα γλυκά και τις μικρές τάρτες. Το γάλα είναι σπάνιο αγαθό και αυτό που υπάρχει συχνά φτιάχνεται σε αϊράνι, ένα είδος ξινόγαλου.Οι Ουντμούρτιοι ιστορικά εμπλέκονται στην κτηνοτροφία, τη γεωργική παραγωγή και το κυνήγι. Η μελισσοκομία είναι μια κοινή πρακτική μεταξύ των Ουντμούρτιων και άλλων ομάδων στην περιοχή. Η εκτροφή χοίρων, επίσης υπάρχει. Οι πατάτες, τα λαχανικά και το λινάρι παράγονται σε σημαντικές ποσότητες στην Ουντμουρτία. Για το σύνολο της γεωργικής παραγωγής στη Ρωσία, η Ουντμουρτία κατετάγη ως 33η.

 Τα ζυμαρικά (πελμένι) είναι το πιο γνωστό Ουντμουρτικό εθνικό πιάτο, και στα Ουντμουρτικά ονομάζεται πελνάν, που σημαίνει "ψωμί αυτιού" (пельнянь: пель − αυτί, нянь – ψωμί). Αυτό το "ψωμί αυτιού" γίνεται με τη χρήση διαφόρων σφραγισμάτων που κυμαίνονται από μανιτάρια και μούρα έως κρέας και λάχανο. Η δημιουργία του πελμένι γίνεται παραδοσιακά το φθινόπωρο. Ετοιμάζεται σε μεγάλες ποσότητες, διατηρούνται στο κρύο, και στη συνέχεια τρώγονται κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η σημασία του πελμένι στον Ουντμουρτικό πολιτισμό τονίζεται από το γεγονός ότι το 2004 παρουσιάστηκε στην Ουντμουρτική πρωτεύουσα του Ιζκάρ (Ιζέφσκ) ένα μνημείο, το οποίο απεικονίζει ένα πελμένι ενός μέτρου μακρύ στο τέλος ενός πιρουνιού τριών μέτρων μακρύ. Ρωσική κουζίνα Ταταρική κουζίνα Lewis, D. (2013). After Atheism. Taylor & Francis. σελ. 107. ISBN 978-1-136-82557-6. Sheraton, M.· Alexander, K. (2015). 1,000 Foods to Eat Before You Die: A Food Lover's Life List. Workman Publishing. σελ. 419. ISBN 978-0-7611-4168-6.
Λίλιαν Άιχλερ Γουάτσον

Η Λίλιαν Άιχλερ Γουάτσον (Lillian Eichler Watson ; 1901/1902 - 25 Ιουνίου 1979) ήταν Αμερικανίδα διαφημίστρια, επιμελήτρια και συγγραφέας βιβλίων δεοντολογίας, που έγιναν best-seller. Το πρώτο Βιβλίο Δεοντολογίας, που κυκλοφόρησε το 1921 και χάρη στο οποίο δημιούργησε την διαφημιστική εκστρατεία Αυτή Παραγγέλνει Ξανά ... "Μια Σαλάτα Κοτόπουλου, Παρακαλώ", έγινε αμέσως best-seller και μετά ακολούθησαν αρκετές ενημερωμένες συνέχειες και πολλά άλλα βιβλία.

 Γεννήθηκε το 1901 ή το 1902. Είχε έναν αδερφό, τον Άλφρεντ, που ήταν επτά χρόνια νεότερος. Το 1919 ξεκίνησε να εργάζεται στην διαφημιστική εταιρεία Ruthrauff & Ryan, που είχε έδρα στο Μανχάταν. The Book of Etiquette (1921), later reprinted as The Standard Book of Etiquette Etiquette Problems in Pictures Well Bred English (1926) The Book of Conversation Charles Dickens The Customs of Mankind Wee Moderns Still Born The Standard Book of Letter Writing (1948)OCLC {{{1}}} Light From Many Lamps (1951)
Κανίς

Τα κανίς είναι μια ομάδα φυλών σκύλου. Η προέλευση της φυλής εξακολουθεί να συζητείται. Συγκεκριμένα συζητάται αν η φυλή κατάγεται από τη Γερμανία ως τύπος του σκύλου του νερού, ή από τον γαλλικό σκύλο Μπαρμπέ.Είναι η δεύτερη εξυπνότερη φυλή σκύλου μετά το Μπόρντερ κόλεϊ. Συμμετέχει σε πολλά αθλήματα για σκύλους και δραστηριότητες. Είναι ευκίνητο, υπάκουο, ικανό να εποπτεύσει κτηνοτροφικά ζώα κατά τη βοσκή. Συμμετέχει σε τσίρκα ενώ χρησιμεύει και ως σκύλος βοηθείας. Τα κανίς έχουν λάβει κορυφαίες διακρίσεις σε πολλά πρωταθλήματα για σκύλους, όπως για παράδειγμα στο Ουεστμίνστερ το 1991 και το 2002, καθώς και στην Παγκόσμια Επίδειξη Σκύλων 2007 και 2010. Διάφορες φυλές του κανίς έχουν κερδίσει διάφορες πολλές φορές το βραβείο καλύτερου σκύλου στο Κραφτς (1955, 1966, 1982, 1985, 2002 και 2014).

 Το κανίς εισήχθη στην Αγγλία αρκετά μετά από την ηπειρωτική Ευρώπη. Ζωγραφιές του γερμανού καλλιτέχνη Άλμπρεχτ Ντύρερ καθιέρωσαν τη λαϊκή εικόνα για τη φυλή στον 15ο και 16ο αιώνα. Ήταν η δημοφιλέστερη φυλή σκύλου στα τέλη του 18ου αιώνα στην Ισπανία, όπως φαίνεται από τα έργα ζωγραφικής του ισπανού καλλιτέχνη Φρανθίσκο Γκόγια. Στην εποχή του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ στη Γαλλία τα κανίς ήταν δημοφιλή ράτσα σκύλου.Η Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία, το διεθνές σώμα όπου οι κύριοι γαλλικοί και γερμανικοί σύλλογοι σκύλων είναι μεταξύ των μελών της, υποστηρίζει ότι η φυλή κατάγεται από το γαλικό μπαρμπέ. Όταν η φυλή αναγνωρίστηκε επίσημα από τη Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε πιθανή διαφορά μεταξύ δύο ιδρυτικών μελών, η Γερμανία αναγνώρισε τη γαλλική προέλευση του κανίς. Ο πρόγονος της φυλής μπορεί να έχει διασταυρωθεί με το ουγγρικό πούλι. Η γαλλική ονομασία κανίς προέρχεται από τη λέξη καν (cane, αναφερόμενη στη θηλυκή πάπια), δεδομένου ότι αυτό το είδος της φυλής χρησιμοποιούταν ως ανακτητής νερού σε κυνήγια παπιών, λόγω των ικανοτήτων στο κολύμπι.Ο βρετανικός σύλλογος σκύλων υποστηρίζει ότι η ράτσα κατάγεται από τη Γερμανία. Την ίδια θεωρία υποστηρίζει ο Καναδικός και ο Αμερικανικός. Η γερμανική προέλευση του σκύλου τεκμηριώνεται από την παρακάτω θεωρία: "Παρά τη σύνδεση του κανίς με τη Γαλλία, η φυλή προήλθε ως κυνηγός πάπιας στη Γερμανία..." Σε πολλές χώρες η φυλή είναι γνωστή με τη λέξη πούντελ ή παράγωγα του. Το κανίς έχει συμβάλει στη διαμόρφωση και άλλων μορφών σκυλιών, όπως το Μικροσκοπικό Σνάουτσερ, το Πρότυπο Σνάουτσερ, και τα σκυλιά του τύπου Μπισόν. Αυτό έχει γίνει για να αποτραπεί ο αφανισμός των παραπάνω φυλών, να μειωθεί το μέγεθος τους ή για καλλωπιστικούς λόγους.
Στόλος

Ως στόλος ή πολεμικός στόλος ορίζεται ένας μεγάλος σχηματισμός πολεμικών πλοίων και αποτελεί το μεγαλύτερο σχηματισμό στα πλαίσια ενός πολεμικού ναυτικού. Η αντιστοιχία ενός στόλου στη θάλασσα είναι ανάλογη ενός στρατού στην ξηρά. Οι στόλοι είναι συνήθως, αλλά όχι απαραίτητα, μόνιμοι σχηματισμοί και εντάσσονται σε κάποιο συγκεκριμένο ωκεανό ή θάλασσα. Οι περισσότεροι στόλοι ονομάζονται από τον ωκεανό ή τη θάλασσα όπου είναι εντεταγμένοι, με εξαίρεση το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό όπου χρησιμοποιούνται αριθμοί.

 Ο στόλος διοικείται συνήθως από Ναύαρχο, ο οποίος είναι συνήθως και ο επικεφαλής διοικητής όλης της ναυτικής δύναμης, όμως πολλοί στόλοι διοικήθηκαν ή διοικούνται από Αντιναυάρχους ή Υποναυάρχους. Οι περισσότεροι στόλοι χωρίζονται σε πολεμικές μοίρες, η κάθε μία διοικούμενη από ανώτατο αξιωματικό. Οι μοίρες αυτές με τη σειρά τους διαιρούνται σε υπομοίρες. Την εποχή του πανιού οι στόλοι διαιρούνταν σε μοίρες εμπροσθοφυλακής, μεσαίες και οπισθοφυλακής, ανάλογα με τη θέση της κάθε μοίρας στην γραμμή μάχης. Στη σύγχρονη εποχή οι μοίρες συνήθως αποτελούνται από ομοιογενείς ομάδες πολεμικών πλοίων ή πλοίων της ίδιας κλάσης, όπως Θωρηκτά, ή καταδρομικά. Παράλληλα οι στόλοι σήμερα συνδυάζουν πλοία επιφανείας, υποβρύχια, πλοία υποστήριξης και μέσα ναυτικής αεροπορίας για τη διεξαγωγή αεροναυτικών επιχειρήσεων. Καθώς μικρότερες ναυτικές δυνάμεις αποτελούνται από ένα μόνο στόλο, ο όρος στόλος είναι συχνά συνώνυμος με το ναυτικό καθαυτό. Η ύπαρξη πολυεθνικών στόλων δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο στη διάρκεια της ναυτικής ιστορίας. Για παράδειγμα ο στόλος της Ιεράς Συμμαχίας στη διάρκεια της ναυμαχίας της Ναυπάκτου το 1571 σχηματίστηκε από ναυτικές δυνάμεις διαφορετικών κρατών. Στη σύγχρονη εποχή το ΝΑΤΟ έχει δημιουργήσει μεικτούς στόλους και ναυτικές επιχειρήσεις με τη συμμετοχή διαφορετικών κρατών, όπως η Επιχείρηση Ενεργή Προσπάθεια (Operation Active Endeavour).
Ο άνθρωπος με τις απαντήσεις

Ο άνθρωπος με τις απαντήσεις είναι ταινία του 2021, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Στέλιου Καμμίτση. Είναι μία διεθνής συμπαραγωγή εταιρειών από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ιταλία.

 Ο Βίκτωρ είναι γύρω στα 20 και ζει με τη γιαγιά του στην Πάτρα. Είναι πρώην επιτυχημένος δύτης, αλλά τώρα εργάζεται σε εργοστάσιο επίπλων. Όταν η γιαγιά του πεθαίνει ξαφνικά, μπαίνει στο παλιό της Audi και ξεκινά ένα οδικό ταξίδι στη Γερμανία. Στο πλοίο για την Ιταλία συναντά τον Ματίας, έναν ριψοκίνδυνο νεαρό Γερμανό που πηγαίνει στο σπίτι του. Ο Ματίας πείθει τον Βίκτωρα να τον πάρει μαζί του.
Ανατόλι Μπιμπίλοφ

Ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ (Anatoly Ilyich Bibilov, στα οσσετιανά Бибылты Ильяйы фырт Анатолий| Bibylty Iljajy fyrt Anatolij|bˈibəltə iˈlʲajə fərt anaˈtolij, στα ρωσικά: Анато́лий Ильи́ч Биби́лов, 1970-) είναι αξιωματικός του στρατού από τη Ρωσία και την Νότια Οσσετία, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 4ος πρόεδρος της Νότιας Οσετίας, που είναι ντε φάκτο ανεξάρτητο κράτος (μη αναγνωρισμένο διεθνώς), διαδεχόμενος τον Λεονίντ Τιμπίλοφ ως πρόεδρος στις 21 Απριλίου 2017, μετά την εκλογική του νίκη και μέχρι τις 24 Μαΐου 2022.

 Γεννήθηκε στη Νότια Οσετία της γεωργιανής σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας στις 6 Φεβρουαρίου 1970. Έπειτα από οκτώ τάξεις πήγε σε ένα οικοτροφείο στην Τιφλίδα όπου έλαβε εντατική στρατιωτική και σωματική άσκηση, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στην Ανωτέρα Αεροπορική Σχολή Διοίκησης του Ριαζάν. Μετά την αποφοίτησή του, ο Μπιμπίλοφ υπηρέτησε στο τάγμα των ειρηνευτικών δυνάμεων στη Νότια Οσετία. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο στρατό της Νότιας Οσσετίας, μια μονάδα ειδικών δυνάμεων. Τον Οκτώβριο του 2008 διορίστηκε υπουργός των Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης της Νότιας Οσετίας. Ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές με το Κόμμα Ενότητας. Στις προεδρικές εκλογές του 2011 κέρδισε στον πρώτο γύρο, αλλά έχασε στον δεύτερο γύρο από την Άλλα Ντζιόγεβα. Σύντομα ωστόσο, το κοινοβούλιο της Νότιας Οσετίας δήλωσε ότι οι εκλογές δεν ήταν έγκυρες. Ο Λεονίντ Τιμπίλοφ εξελέγη τελικά πρόεδρος μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2012 στις οποίες δεν έλαβε μέρος ο Μπιμπίλοφ. Τον Ιούνιο του 2014 εξελέγη ως πρόεδρος του κοινοβουλίου της Νότιας Οσετίας. Σήμερα είναι επικεφαλής του κόμματος Ενωμένη Οσσετία, το οποίο τον πρότεινε για υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές του 2017. Ο Μπιμπίλοφ κέρδισε τις εκλογές στον πρώτο γύρο λαμβάνοντας το 54,8% των ψήφων και ανέλαβε τα καθήκοντά του ως ο 4ος πρόεδρος της Νότιας Οσετίας στις 21 Απριλίου 2017. Κατά την ορκωμοσία του, αντιπροσωπείες από τη Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και τη Ρωσία .Ο Μπιμπίλοφ ηττήθηκε από τον Άλαν Γκαγκλόγιεφ στις εκλογές του 2022.
Μπομπ Όρτον

Ο Ρόμπερτ Κιθ Όρτον (Robert Keith Orton, 10 Νοεμβρίου 1950 - ...) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, γνωστότερος με το όνομα Μπομπ "Κάουμποϊ" Όρτον, με το οποίο εμφανίζεται στα ρινγκ.

 Ο Μπομπ Όρτον, ξεκίνησε την καριέρα του το 1972, σε μικρές ανεξάρτητες εταιρείες στην Τζόρτζια και την Φλόριντα. Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, έγινε γνωστός με τις εμφανίσεις του στην μεγάλη εταιρεία National Wrestling Alliance. Στις αρχές της ίδιας δεκαετίας ξεκίνησε εμφανίσεις και στο WWE, τότε WWF, ενώ υπέγραψε συμβόλαιο μαζί του το 1984. Το 1988, έφυγε για να συνεχίσει στο American Wrestling Association (AWA), που έμεινε μέχρι το 1999, όταν σταμάτησε να ασχολείται με το άθλημα σε υψηλό επίπεδο και από τότε εμφανίζεται σε ανεξάρτητα σόου και σε προγράμματα του WWE. Στην καριέρα του, ο Όρτον δημιούργησε σπουδαίες κόντρες και αντιμετώπισε μερικούς από τους καλύτερους παλαιστές της εποχής. Μερικά παραδείγματα ήταν ο Ρικ Φλερ, ο Μπομπ Μπάκλουντ και ο Τζίμι Σνούκα. Συνολικά κατέκτησε 26 ατομικούς και ομαδικούς τίτλους. Το 2005 τιμήθηκε για την προσφορά του στον χώρο, με την εισαγωγή του στο WWE Hall of Fame. Είναι ο πατέρας του παλαιστή Ράντυ Όρτον, ο οποίος και τον εισήγαγέ στον παραπάνω θεσμό. Προφίλ στην ιστοσελίδα του WWE
Οξεπάνιο

To οξεπάνιο ή 1,6-εποξυεξάνιο ή 1,6-εξυλοξείδιο ή οξακυκλοεπτάνιο είναι ένας ετεροκυκλικός αιθέρας, με μοριακό τύπο C6H12O. Στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό. Το μόριό του αποτελείται από έναν επταμελή δακτύλιο που περιέχει από έξι (6) μεθυλένια (ομάδες -CH2) και ένα (1) άτομο οξυγόνου. Το οξεπάνιο μπορεί να πολυμεριστεί με κατιονικούς εναρκτήρες, όπως το εξαχλωραντιμονιούχο τριαιθυλοξώνιο [(C2H5)3OSbCl6], σχηματίζοντας ένα κρυσταλλικό στερεό με κανονική θερμοκρασία τήξης περί τους 56–58 °C.

 Εκτός από το «μητρικό» οξεπάνιο, ο όρος επίσης χρησιμοποιείται για να ορίσει και μια σειρά από «θυγατρικά» υποκατεστημένα οξεπάνια, που προκύπτουν (θεωρητικά) από το μητρικό μετά από αντικατάσταση ενός ή περισσοτέρων ατόμων υδρογόνου από διαφόρους υποκαταστάτες. Το οξεπάνιο μπορεί να παραχθεί με κυκλοποίηση από εσωτερική 1,6-αφυδάτωση 1,6-εξανοδιόλης διαλυμένης σε διμεθυλοσουλφοξείδιο (DMSO) στους 190°C, αλλά η απόδοση είναι φτωχή: Υπάρχει και άλλη δυνατότητα, η κυκλοποίηση με εσωτερική 1,6-απόσπαση υδροχλωρίου από 1,6-διχλωρεξάνιο με υδροξείδιο του καλίου (KOH), αλλά επίσης δίνει συγκρίσιμα μικρή απόδοση: Τα οξεπάνια μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή 1,6-διλειτουργικών παραγώγων του εξανίου, μετά από αντίδραση 1,6-προσθήκης με διάνοιξη του δακτυλίου του. Για τη διάνοιξη του δακτυλίου μπορούν να χρησιμοποιηθούν οξέα κατά Λιούις ή κατά Μπρόστεντ. Παράδειγμα τέτοιας αντιδράσης αποτελεί η αντίδράση του οξεπανίου με φαινυλοδιχλωροφωσφορικό οξύ (PhCl2PO) και ιωδιούχο νάτριο (NaI), οπότε παράγεται 1,6-διιωδεξάνιο [I(CH2)6I]: Άλλο παράδειγμα τέτοιας αντιδράσης αποτελεί η αντίδράση του οξεπανίου με τριβρωμιούχο βόριο (BBr3), ακολουθούμενη από οξείδωση από χλωροχρωμικό πυριδινώνιο (PyCrClO3,PCC). Με τον τρόπο αυτό παράγεται 6-βρωμεξανάλη [Br(CH2)5CHO]: Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».
Ινιαμπάνε (Επαρχία)

Η Ινιαμπάνε (πορτογαλικά: Inhambane) είναι μια επαρχία της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Ινιαμπάνε. Έχει πληθυσμό 1.412.349, έκτη μεγαλύτερη της Μοζαμβίκης μετά τις Ζαμβεζία, Ναμπούλα, Σοφάλα, Κάμπο Ντελγκάντο και Τέτε.Έχει έκταση 68,615 τ.χλμ.

 Η Ινιαμπάνε βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μοζαμβίκης. Συνορεύει στα δυτικά με την Γάζα, στα βορειοδυτικά με την Μανίκα και στα βορειοανατολικά με τη Σοφάλα. Στα ανατολικά και νοτιοανατολικά βρέχεται από τον Ινδικό ωκανό. Το κλίμα της Ινιαμπάνε είναι τροπικό, υγρότερο στις παραθαλάσσιες περιοχές και ξηρό στο εσωτερικό. Η Ινιαμπάνε έχει πλούσια ακτή και φιλοξενεί πολλά ντιγκόνγκ. Η Ινιαμπάνε διαιρείται σε 12 συνοικίες: Η μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία Ινιαμπάνε είναι η Ινιαμπάνε και δεύτερη μεγαλύτερη η Μασίσε. Άλλες πόλεις είναι η Βιλανκούλο, η Γκοβούρο, Ζαβάλα, η Ινιαρρίμε, η Μαμπότε, η Μασσίνγκα, η Μορρουμπένε, η Πάντα, η Τζανγκάμο, η Φουνιαλούρο και η Ομοΐνε. Η Ινιαμπάνε έχει τη δεύτερη μεγαλύτερη καλλιέργεια κάσιους (μετά τη Ναμπούλα). Παράγονται επίσης φρούτα, όπως ινδική καρύδα και κίτρος. Μάλιστα ο γεννημένος στο Μαπούτο (τότε Λουρένζο Μαρκές) ποιητής Ζοζέ Κραβεϊρίνια έγραψε το βιβλίο "Τα νόστιμα Τανζερίνια της Μοζαμβίκης". Ο συγγραφέας είναι ο πιο διάσημος ποιητής της Μοζαμβίκης. Εμπνεύστηκε από τα φρούτα της Ινιαμπάνε και έγραψε αυτό το ποίημα. Μια άλλη δραστηριότητα, σημαντική για την Ινιαμπάνε, είναι το ψάρεμα. Ο τουρισμός στην Ινιαμπάνε είναι πολύ σημαντικός, καθώς η επαρχία έχει πολλές και ωραίες παραλίες. Η ακτή έχει πολλοthumb|right|250px|Η παραλία του Τόφο]] Νησιά Μπαζαρούτο (νησιά Μπαζαρούτο, Μαγκαρούκε, Μπενγκέρρα, Σάντα Καρολίνα, Νησί Σελ, Μπάνκε Πράια ντε Ζαβόρα Κόλπος Γκινζάτα Μπαΐα ντος Κόκος (Ελληνικά: Κόλπος Ινδικής Καρύδας) Πράια ντο Τόφο Πράια ντο Μπάρρα Πόντα ντα Λίνγκα-Λίνγκα Πομένε Η πόλη της Ινιαμπάνε υπήρξε το δέκατο αιώνα και ήταν το νοτιότερο λιμάνι που το χρησιμοποιούσαν οι Άραβες για δουλεία. Το μέρο είχε επισκεφθεί το 1948 ο Βάσκο ντα Γκάμα, ο οποίος πέρασε τον κόλπο της Ινιαμπάνε για την Πορτογαλία. Το 1534 οι Πορτογάλοι ίδρυσαν ένα ταχυδρομείο στην Ινιαμπάνε. Η Ινιαμπάνε είναι γνωστή για τη μουσική της, που παίζεται κυρίως με ξυλόφωνο από το εθνικό γκρουπ των Τσόπι. Όπως και με πολλές άλλες συνοικίες της αποικιακής Μοζαμβίκης, η Πορτογαλική κυβέρνηση έκδωσε γραμματόσημα, ιδιαίτερα για την Ινιαμπάνε για αρκετά χρόνια. Το πρώτο τεύχος ήταν για την επέτειο της Ανθόνυ της Πάντουα το 1895. Τα γραμματόσημα έλργαν «CENTENARIO / DE / S. ANTONIO / Inhambane / MDCCCXCV». Αυτό το ακολούθησε το 1903 μια συλλογή που παρίστανε ένα πορτραίτο του Βασιλιά Κάρλο και χαράκτηκε η λέξη "INHAMBANE". Ινιαμπάνε Τανζερίνι Ζοζέ Κραβεϊρίνια (Πορτογαλικά)Inhambane Province official site
Ματθαίος Βλάσταρις

Ο Ματθαίος Βλάσταρις ήταν λόγιος κληρικός του 14ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν άνδρας ευλαβής και σοφός. Διδάσκαλός του ήταν ο Ισαάκ, ο οποίος ήταν φημισμένος και θαυμαστός στους μοναχούς. Συνέταξε τη συλλογή ιερών κανόνων (1335) "Σύνταγμα κατά στοιχείον". Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη στη Μονή της Θεοτόκου Περιβλέπτου - Μονή του κυρ Ισαάκ (σήμερα ναός αγίου Παντελεήμονος).

 Σύνταγμα κατά στοιχείον των εμπεριειλημμένων απασών υποθέσεων τοις ιεροίς και θείοις κανόσι,ποηθέν τε άμα και συντεθέν τω εν ιερομονάχοις ελαχίστω Ματθαίω τω Βλαστάρει (Γ.Α.Ράλλη και Μ.Ποτλή: Σύνταγμα των θείων και ιερών κανόνων, 1859). Έλεγχοι της πλάνης των Λατίνων Περί της εκπορεύσεως του Αγίου Πνεύματος Λόγος περί αζύμων Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψίαι: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. σελίδες 70-71. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν "ΗΛΙΟΥ",σελίδα 372, Τόμος ΣΤ, 1977 About the Holy Pascha, by Matthew Vlastares and Anastasios Ioannides (editor), Amazon «Book:About the Holy Pascha». and Orthodox Research Institute «Book:About the Holy Pascha». Ανακτήθηκε 19 Ιουλίου 2015.
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1994

Τα 60α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 1994, απονεμήθηκαν στις 22 Ιανουαρίου 1995, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1994.

 Καλύτερη Ταινία: Quiz Show Επιλαχών: Pulp Fiction Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Πωλ Νιούμαν - Nobody's Fool Επιλαχών: Samuel L. Jackson - Pulp Fiction Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Λίντα Φιορεντίνο - The Last Seduction Επιλαχούσα: Τζόντι Φόστερ - Nell Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Stefan Czapsky - Εντ Γουντ Καλύτερη Σκηνοθεσία: Κουέντιν Ταραντίνο - Pulp Fiction Επιλαχών: Κριστόφ Κισλόφσκι - Red (Trois couleurs: Rouge) Καλύτερο Ντοκιμαντέρ: Hoop Dreams Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Red (Trois couleurs: Rouge) • France/Switzerland/Poland Κσλυτερος Νέος Σκηνοθέτης Darnell Martin - I Like It Like That Επιλαχών: Kevin Smith - Clerks και David O. Russell - Spanking the Monkey Καλύτερο Σενάριο: Κουέντιν Ταραντίνο και Roger Avery - Pulp Fiction Επιλαχών: Paul Attanasio - Quiz Show Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Martin Landau - Εντ Γουντ Επιλαχών: Πολ Σκόφιλντ - Quiz Show Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Dianne Wiest - Bullets over Broadway Επιλαχούσα: Ούμα Θέρμαν - Pulp Fiction και Alfre Woodard - Crooklyn Ειδικό Βραβείο: Jean-Luc Godard Ο Επίσημος ιστότοπος
Περιβόλια Κυδωνίας Χανίων

Τα Περιβόλια είναι χωριό του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Χανίων, στη δυτική Κρήτη. Τα Περιβόλια βρίσκονται 4,5 χιλιόμετρα νότια από τα Χανιά με τα οποία έχουν ενωθεί οικιστικά, σε υψόμετρο 60 μέτρων, στην πεδιάδα των Χανίων, στους βόρειους πρόποδες των Λευκών Ορέων.

 Η πρώτη αναφορά στα Περιβόλια γίνεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, όπου αναφέρεται ως Perivólia με 30 χριστιανικές και 6 τουρκικές οικογένειες. Ο Πάσλεϊ στο ταξίδι στην Κρήτη συγκρίνει την περιοχή λόγω της βλάστησής της και της γεωγραφικής θέσης με το Πεδεμόντιο. Η περιοχή ήταν γνωστή για τους κήπους της. Στην περιοχή βρισκόταν η έπαυλη του Μουσταφά Ναϊλί πασά την οποία είχε ονομάσει Σελσεμπίλια, το όνομα μιας πηγής του μουσουλμανικού παραδείσου, η όποια πέρα από υπερπολυτελής είχε και φυλακές. Η έπαυλη κατασκευάστηκε το 1850 και είχε πολλά δωμάτια και βεράντες και περιβαλλόταν από μεγάλο κήπο με δέντρα. Η έπαυλη κατεδαφίστηκε από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής στον Β΄ΠΠ για να φτιάξουν τα δικά τους σπίτια. Στην απογραφή του 1881, τα Περιβόλια είχαν 517 Χριστιανούς και 364 Τούρκους κατοίκους.Το 1924 τα Περιβόλια εντάσσονται στο δήμο Χανίων, όπου και παρέμειναν μέχρι το 1936, όταν έγιναν έδρα της κοινότητας Περιβολίων. Το 1971 στα Περιβόλια προσαρτήθηκε ο οικισμός Πελεκαπίνα. Η κοινότητα καταργήθηκε το 1997 και τα Περιβόλια έγιναν τμήμα του δήμου Θερίσου και το 2010 του δήμου Χανίων. Στις απογραφές τα Περιβόλια είχαν 1.286 κ. (1928), 587 (1940), 1.344 (1951), 1.390 (1961), 1.589 (1971), 1.867 (1981), 2.428 (1991), 3.055 (2001) και 3.986 (2011). Κοντά στα Περιβόλια βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Χαρωδιάς. Το μοναστήρι χρονολογείται από τον 12ο αιώνα και ήταν αντρικό μοναστήρι μέχρι που εγκαταλήφθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα. Σήμερα σώζεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου και μερικά κελιά. Ανάμεσα στα Περιβόλια και στις Μουρνιές βρίσκεται το μετόχι της Αγίας Τριάδας της Μονής Σινά. Ιδρύθηκε τη Β΄ Βυζαντινή περίοδο (961-1204) και είχε αγροτικό χαρακτήρα. Στα Περιβόλια βρίσκεται το Δημοτικό Γήπεδο Περιβολίων. Το γήπεδο είναι έδρα του Α.Ο. Πλατανιά και αναβαθμίστηκε το 2012 ώστε να μπορούν να διεξαχθούν σε αυτό αγώνες της Superleague. Έχει χωρητικότητα 4.000 θεατών σε δύο κερκίδες, η μία σκεπαστή.
Φιλελεύθερο Κόμμα του Γιβραλτάρ

Το Φιλελεύθερο Κόμμα του Γιβραλτάρ (Αγγλικά: Liberal Party of Gibraltar ή LPG) είναι ένα φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Γιβραλτάρ. Ιδρύθηκε το 1991 ως Εθνικό Κόμμα του Γιβραλτάρ και διευθύνεται από τον Δρ Τζόζεφ Γκαρσία. Το LPG σχημάτισε τη ΣΕΚΓ-Φιλελεύθερη Συμμαχία σε συνεργασία με το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα του Γιβραλτάρ.

 Σε συμφωνία με τα περισσότερα φιλελεύθερα κόμματα, το κόμμα περιγράφει στην πολιτική του φιλοσοφία ότι βασίζεται σε αντιλήψεις ότι οι άνθρωποι αποφασίζουν μόνοι τους για το μέλλον τους και δεσμεύονται για την αυτοδιάθεση του Γιβραλτάρ όσον αφορά τις συνταγματικές ρυθμίσεις. Το κόμμα πιστεύει στην "ελευθερία, την ευθύνη, την ανοχή, την κοινωνική δικαιοσύνη και την ισότητα ευκαιριών: αυτές είναι οι κεντρικές αξίες του φιλελευθερισμού και παραμένουν οι αρχές πάνω στις οποίες πρέπει να οικοδομηθεί μια ανοιχτή κοινωνία. Αυτές οι αρχές απαιτούν μια προσεκτική ισορροπία ισχυρών πολιτικών κοινωνιών, δημοκρατική κυβέρνηση, ελεύθερες αγορές και διεθνής συνεργασία». Το κόμμα κάνει πολύ σαφή τη στάση του για την οικονομική πολιτική, δηλώνοντας ότι "οι ανοιχτές κοινωνίες χρειάζονται ανοιχτές αγορές. Μια φιλελεύθερη, ανοιχτή και ανεκτική κοινωνία απαιτεί οικονομία της αγοράς. Η πολιτική ελευθερία και η οικονομική ελευθερία ανήκουν μαζί". Τζόζεφ Γκαρσία (από το 1999) Στίβεν Λινάρες (από το 2000) Βιτζάι Νταριανάνι (από το 2019)
Πλάκα Χανίων

Η Πλάκα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 90 μέτρων, με θέα τον κόλπο της Σούδας. Απέχει 18 χιλιόμετρα από τα Χανιά.

 Η παλαιότερη μνεία του χωριού γίνεται στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, σύμφωνα με την οποία στο χωριό κατοικούσαν 20 χριστιανικές οικογένειες. Το 1881 είχε 313 κατοίκους και ανήκε στον δήμο Αρμένων. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Δείτε: Κοινότητα Πλάκας
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2002-2003

Το πρωτάθλημα χάντμπολ ανδρών της περιόδου 2002−2003 έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων. Το πρωτάθλημα έγινε σε δύο φάσεις. Στην Α΄ φάση οι δώδεκα ομάδες αγωνίστηκαν σε έναν όμιλο κι έδωσαν 22 αγώνες, ενώ στη δεύτερη φάση χωρίστηκαν σε δύο ομίλους για τις θέσεις 1−6 και 7−12 κι έδωσαν άλλους δέκα αγώνες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Φίλιππος Βέροιας για 8η φορά στην ιστορία του.

 Η ομάδα του Ι.Ε.Κ. Ξυνή δε συμμετείχε στο πρωτάθλημα. Όλοι οι αγώνες της κατοχυρώθηκαν με 10-0 υπέρ των αντιπάλων της και της αφαιρέθηκε ένας βαθμός για κάθε αγώνα. Στη Β΄ φάση οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο γκρούπ για τις θέσεις 1−6 και 7−12 ανάλογα με την κατάταξή τους στην Α΄ φάση κι έδωσαν άλλους δέκα αγώνες, μεταφέροντας ολόκληρη τη βαθμολογία τους από την Α΄ φάση. Ιστότοπος της ΟΧΕ Αθλητική Ηχώ, 24-2-2003 σελ. 32 Βαθμολογία Α΄ φάσης
Στέφανος Βογορίδης

Ο πρίγκηπας (Μπέης) Στέφανος Βογορίδης (βουλγαρικά: Стефан Богориди· ρουμάνικα: Ștefan Vogoride· τούρκικα: Stefanaki Bey· 1755 ή 1780 έως 1859) ήταν υψηλόβαθμος Οθωμανός πολιτικός βουλγαρικής καταγωγής. Ήταν εγγονός του Αγίου Σωφρόνιου της Βράτσα και πατέρας του Αλέξανδρου και Νικολάου Βογορίδη. Ο Στέφανος και ο αδελφός του Αθανάσιος πήραν το όνομα Βογορίδης προς τιμήν του Βόρις Α΄ της Βουλγαρίας (γνωστός και ως Βόγορης), του πρώτου χριστιανού ηγέτη της Βουλγαρίας. Ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας.

 Γεννημένος στο Κότελ της Βουλγαρίας, ο Στέφανος σπούδασε στην ελληνική Αυθεντική Ακαδημία Βουκουρεστίου, όπου άλλαξε το όνομά του από Στόικο σε Στέφαν. Αφού τελείωσε τις σπουδές του, ο Στέφανος κατατάχθηκε στο Οθωμανικό Πολεμικό Ναυτικό ως δραγουμάνος, δηλαδή μεταφραστής, υπό τον Σεΐντ Μουσταφά Πασά (τον μελλοντικό σουλτάνο Μουσταφά Δ΄). Πολέμησε στη Μάχη του Αμπουκίρ εναντίον του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη στην Αίγυπτο, όπου κατάφερε να ξεφύγει μετά την ήττα των Οθωμανών. Το 1812 ο Στέφανος έφτασε στη Μολδαβία μαζί με τον πρίγκηπα Σκαρλάτο Καλλιμάχη, ο οποίος τον διόρισε κυβερνήτη στο Γκαλάτσι (1812-1819). Το 1821, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του Τούντορ Βλαντιμιρέσκου και την εισβολή του Ιερού Λόχου, ήταν καϊμακάμης της Μολδαβίας, μία θέση την οποία διατήρησε μετά τη νίκη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας εναντίον των επαναστατών. Ανάμεσα στο 1825 και το 1828 εξορίστηκε στη Μικρά Ασία (Ανατολία). Μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-1829 και τη Συνθήκη της Αδριανούπολης έγινε σύμβουλος του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄, ο οποίος του έδωσε τον τίτλο του μπέη και τον διόρισε κυβερνήτη της Σάμου. Επισκέφτηκε τη Σάμο μόνο μια φορά το 1839 και κυβερνούσε το νησί από την Κωνσταντινούπολη. Ο Στέφανος, που μετονόμασε τη πρωτεύουσα του νησιού σε Στεφανούπολη, ήταν μισητός από τον λαό εξαιτίας της αυθαίρετης κυριαρχίας του. Οι Σαμιώτες επαναστάτησαν εναντίον του το 1849 και ένα χρόνο αργότερα ο σουλτάνος τον καθαίρεσε. Ο Στέφανος ήταν αυτοκρατορικός σύμβουλος του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και ένας από τους πρωτοπόρους του Τανζιμάτ. Ήταν ο πρώτος Χριστιανός που μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 καλωσόρισε έναν Οθωμανό σουλτάνο σαν επισκέπτη στο σπίτι του. Το 1849 πήρε άδεια από τον σουλτάνο για τη κατασκευή ορθόδοξης εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη. Στο σημείο που βρισκόταν κατασκευάστηκε μια εκκλησία από χυτοσίδηρο που ονομάστηκε Άγιος Στέφανος προς τιμήν του ευεργέτη της. Πέθανε το 1859 στην Κωνσταντινούπολη.
Κάλτσες των δώρων

Οι Κάλτσες των δώρων ή χριστουγεννιάτικες κάλτσες αποτελούν ένα ακόμη χαρακτηριστικό έθιμο των εορτών των Χριστουγέννων που προέρχεται από τις Βόρειες χώρες. Είναι οι κάλτσες που ο Άγιος Βασίλης αφήνει τα δώρα για τα παιδιά, και συνήθως τοποθετούνται κοντά στο τζάκι ή στη βάση του Χριστουγεννιάτικου δένδρου, δίπλα στη φάτνη ή στην εξώπορτα.

 Σύμφωνα με τη «βόρεια» χριστιανική παράδοση όλα άρχισαν σε ένα σπίτι ενός πατέρα με τρεις κόρες που πρόσφατα είχαν χάσει τη μητέρα τους. Οι δουλειές του πατέρα δεν πήγαιναν καλά και η οικογένεια μετακόμισε σε ένα παλιό και μικρότερο σπίτι. Όταν όμως οι κόρες έφθασαν σε ηλικία γάμου ο πατέρας έπεσε σε απόγνωση καθώς δεν μπορούσε να τι προικίσει, τότε πλησίαζαν και τα Χριστούγεννα. Ο Αϊ Βασίλης όμως που γνώριζε την κατάσταση αποφάσισε να βοηθήσει. Έτσι όταν η οικογένεια έπεσε να κοιμηθεί ερχόμενος ο Αϊ Βασίλης τοποθέτησε από ένα πουγκί με χρυσό στις κάλτσες των κοριτσιών που είχαν βάλει κοντά στο τζάκι με άλλα ρούχα για να στεγνώσουν. Το επόμενο πρωί οι κοπέλες βρήκαν με μεγάλη έκπληξη τα δώρα του Αϊ Βασίλη και η ζωή τους άλλαξε. Η ιστορία αυτή προέρχεται από την λαογραφική παράδοση σχετικά με την ζωή του Αγίου Νικολάου, ο οποίος μετετράπη στον χαρακτήρα του Αϊ Βασίλη στην Δυτική παράδοση. Αυτή είναι σε γενικές γραμμές η ιστορία του εθίμου που τηρείται σε πολλές χώρες με διάφορες παραλλαγές (όπως είσοδος του Αγίου από την καμινάδα ή από τον κήπο) σημεία που, ανάλογα, το επόμενο πρωί βρίσκουν τα παιδιά τα δώρα τους.
Χριστόφορος Τσαντούλας

Ο Χριστόφορος Τσαντούλας του Δημητρίου (Καμαρίνα Πρέβεζας, 1906 - Αθήνα, 6 Δεκεμβρίου 1992) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Πρέβεζας από το 1961 έως το 1967 και από το 1974 έως το 1977.

 Γεννήθηκε στην Καμαρίνα Πρέβεζας το 1906. Γιος του Δημητρίου Ι. Τσαντούλα και της Ελένης Κ. Νούσια. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, καθώς και στα Πανεπιστήμια Παρισίων και Ρώμης. Άσκησε το επάγγελμα του γιατρού (παθολόγου) στην Πρέβεζα. Πολιτεύτηκε από το 1946 μέχρι το 1977. Πέθανε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 1992 και τάφηκε στο κοιμητήριο της Πρέβεζας. Στην πλατεία Σεφέρη της Πρέβεζας υπάρχει μνημείο αφιερωμένο στο έργο των γιατρών της πόλης Χριστόφορου Τσαντούλα και Δημητρίου Κρόκου. Ήταν παντρεμένος με την Κυριακή Ζαχαριάδου (1918-1995), με την οποία απέκτησαν δυο γιους: τον Δημήτρη και τον Βαγγέλη Τσαντούλα. Πολιτεύτηκε στην εκλογική περιφέρεια Πρέβεζας και Άρτας χωρίς να εκλεγεί α) στις εκλογές της 31.3.1946 με τον συνασπισμό Εθνική Πολιτική Ένωσιςτων Γ. Παπανδρέου, Σ. Βενιζέλου και Π. Κανελλόπουλου και β) στις εκλογές της 5.3.1950 με το Κόμμα Γεωργίου Παπανδρέου του Γ. Παπανδρέου.Στις εκλογές της 29.10.1961 εκλέχθηκε βουλευτής Πρέβεζας με την Ένωση Κέντρου του Γ. Παπανδρέου, αλλά από τις 5.12.1961 κατέστη ανεξάρτητος βουλευτής και στις 26.9.1963 προσχώρησε στην Ε.Ρ.Ε. Εκλέχθηκε τρεις ακόμη φορές βουλευτής Πρέβεζας: στις εκλογές της 3.11.1963 και στις εκλογές της 16.2.1964 με την Ε.Ρ.Ε., καθώς και στις εκλογές της 17.11.1974 με την Νέα Δημοκρατία. Στις επόμενες εκλογές της 20.11.1977 δεν κατόρθωσε να επανεκλεγεί.