Αδελαΐδα Αβαγιάν

Η Αδελαΐδα Αβαγιάν (Adelaida Avagyan) (Avakian) ( αρμενικά: Ադելաիդա Հովսեփի Ավագյան‎, 6 Απριλίου 1924 – 12 Μαΐου 2000) ήταν Αρμένια γιατρός, ερευνήτρια και ηγέτης στην υγειονομική περίθαλψη. Ήταν επικεφαλής του εργαστηρίου Nutrition Hygiene (Nutritiology) από το 1969–94 στο Αρμενικό Ινστιτούτο Γενικής Υγιεινής και Επαγγελματικών Ασθενειών Αρχειοθετήθηκε 2021-01-18 στο Wayback Machine. στο Ερεβάν της Αρμενίας. Είναι συγγραφέας περισσότερων από 50 ερευνητικών άρθρων σε περιοδικά της ΕΣΣΔ .

 Η Αδελαΐδα Αβαγιάν γεννήθηκε στο Ερεβάν της Αρμενίας από τον Χόβσεπ Αβαγιάν, έναν ειδικό στη γεωργία και τη σύζυγό του Μαριανούς Βασιλιάν, καθηγήτρια ξένων γλωσσών. Η Αδελαΐδα ήταν η μεγαλύτερη από τα τέσσερα αδέρφια, τη Δεσδαιμόνα, τον Ρόμπερτ και την Εσφήρα. Κατά τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας στην οδό Τσαϊκόφσκι στο Ερεβάν της Αρμενίας, η Αδελαΐδα συχνά ασχολούνταν πολύ με την καθημερινή φροντίδα και λειτουργούσε ως πρότυπο για τα μικρότερα αδέρφια της. Η μητέρα της, μια καθηγήτρια ξένων γλωσσών με υψηλή μόρφωση, έδωσε μεγάλη προσοχή στην καλή εκπαίδευση και ενθάρρυνε την εκμάθηση πολλών γλωσσών και επιστημών. Ο πατέρας της πίστευε ότι σε κάθε παιδί έπρεπε να δοθεί η ευκαιρία για απεριόριστη ανάπτυξη των ταλέντων και των χαρισμάτων του. Ιδιαίτερα, η οικογένεια Αβαγιάν πίστευε στην παροχή της καλύτερης εκπαίδευσης στα παιδιά της. Καθ' όλη τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας και τα τέσσερα παιδιά είχαν ασχοληθεί με μουσικά όργανα και λογοτεχνία. Η Αδελαΐδα, για παράδειγμα, έπαιζε πιάνο από την ηλικία των 6 ετών για 7 χρόνια και έδειξε γρήγορη πρόοδο στην απόδοση. Η Αβαγιάν αποφοίτησε από το λύκειο Khachatur Abovian το 1941 έχοντας τη μεγαλύτερη βαθμολογία. Στη συνέχεια μπήκε στο Κρατικό Ιατρικό Ινστιτούτο του Ερεβάν. Το 1946 αποφοίτησε με έπαινο και έλαβε τον επαγγελματικό τίτλο του διδάκτορα της ιατρικής πράξης. Ενώ η Αβαγιάν ενδιαφερόταν πολύ να ασκεί την ιατρική στην πράξη, αποφάσισε να συνεχίσει την ιατρική έρευνα. Συγκεκριμένα, επιθυμούσε πολύ να αυξήσει τα επίπεδα φροντίδας υγιεινής και την πρακτική υγιεινή στην Αρμενία κατά τη δεκαετία του 1940 και να βοηθήσει στη βελτίωση της δημόσιας υγείας και της συνολικής ευεξίας. Εισήλθε στο Ινστιτούτο Διατροφικής Υγιεινής στη Μόσχα της ΕΣΣΔ. Αφού έγινε δεκτή, μετακόμισε στη Μόσχα. Το 1956, υπέβαλε την πρώτη της διατριβή (kandidatsakaia disertatcia) και έγινε μεταξύ των πρώτων γιατρών από την Αρμενία, που έκαναν μεταδιδακτορική εκπαίδευση στη Μόσχα. Η Αβαγιάν επιλέχθηκε να ταξιδέψει στην Ινδονησία ως πρεσβευτής, με γνώμονα το καθήκον της αναδιοργάνωσης του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης. Η Αβαγιάν αρνήθηκε αυτή την προσφορά, για να προσφέρει τις υπηρεσίες της στην Αρμενία. Έγινε διευθύντρια του εργαστηρίου υγιεινής διατροφής στο Ερεβάν. Καθώς ήταν επικεφαλής του τμήματος, η Αβαγιάν υπέβαλε επίσης τη διδακτορική της διατριβή το 1976, η οποία ήταν αποτέλεσμα 20ετούς έρευνας στον βιοϊατρικό τομέα. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της στην ιατρική έρευνα, ενήργησε ως σύμβουλος νέων επιστημόνων και των ερευνητικών τους προγραμμάτων ενώ ετοίμασε και δημοσίευσε πάνω από 100 δικά της ερευνητικά άρθρα σε πολλά διαφορετικά διεθνή περιοδικά. Η Αβαγιάν έδωσε επίσης πολλές συνεντεύξεις σε δημόσια ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα εκπαιδεύοντας το ευρύ κοινό σχετικά με τους κινδύνους του υποσιτισμού και την πρόληψη της αλλαντίασης στην οικιακή κονσερβοποίηση. Η Αβαγιάν παντρεύτηκε τον Αρταβάζντ Ντζβακεριάν, πολιτικό μηχανικό το 1962. Απέκτησαν μια κόρη, την Άννα το 1963. Έγινε γιαγιά τριών παιδιών, της Ασιά, του Χαρούτ και της Αδελαΐδα (που πήρε το όνομά της). Το 1998, η Αβαγιάν ενώθηκε με την κόρη της και την οικογένειά της στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2000, η Αβαγιάν διαγνώστηκε με καρκίνο και μετά από τρεις μήνες, έφυγε με την κόρη της και την οικογένειά της στο πλευρό της. Η Αβαγιάν κηδεύτηκε στο Williamsburg Memorial Park στο Γουίλιαμσμπουργκ στη Βιρτζίνια των ΗΠΑ. 1959 Μόσχα, Διατροφικές Μέθοδοι για τον προσδιορισμό της ζωτικής δραστηριότητας των μικροοργανισμών σε κονσερβοποιημένα κρέατα με αντιδράσεις ζύμωσης. 1965 Υγιεινή αξιολόγηση της θερμικής επεξεργασίας προϊόντων κρέατος με το τεστ φωσφατάσης. 1968 Φθορίζουσα-ορολογική μέθοδος στη διάγνωση της τροφικής δηλητηρίασης που προκαλείται από cl. αλλαντίαση. 1968 Το χλωριούχο 2,3,5-τρφαινυλοτετρασόλιο (TTC) ως δείκτης για την υγιεινή αξιολόγηση του ωμού, ημικατεργασμένου και έτοιμου προς κατανάλωση κρέατος και προϊόντων ψαριού. 1969 Υγειονομική-βακτηριολογική αξιολόγηση ακατέργαστου, ημικατεργασμένου και έτοιμου προς κατανάλωση κρέατος και προϊόντων ψαριού, με τη χρήση δοκιμής ρεσαζουρίνης. 1970 Εξπρές μέθοδοι υγειονομικής-βακτηριολογικής αξιολόγησης τροφίμων-ταχείες μέθοδοι διάγνωσης αλλαντίασης. 1972 Προσδιορισμός δευτερογενούς βακτηριακής μόλυνσης προϊόντων κρέατος μέσω δοκιμής για την παρουσία όξινης φωσφατάσης.