Αγροτική Περιοχή Αρούσα

Η Αγροτική Περιοχή Αρούσα (Αγγλικά: Arusha Rural District, Σουαχίλι Wilaya ya Arusha Vijijini), είναι μία από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Αρούσα (Arusha Region) της Τανζανίας. Στα βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Λονγκίντο (Longido District), ανατολικά με την Περιοχή Μέρου (Meru District), νότια με την Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region), δυτικά με την Περιοχή Μοντούλι (Monduli District) και περιβάλλει την Αστική Περιοχή Αρούσα (Arusha Urban District). Η Αγροτική Επαρχία Αρούσα (Arusha Rural District) καθώς και η Περιοχή Μέρου (Meru District), προήλθαν μετά την Κυβερνητική απόφαση, σύμφωνα με το ΦΕΚ 353 του 2007 και μετά από το διαχωρισμό της Περιοχής Αρουμέρου.Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2012, ο πληθυσμός στην Αγροτική Επαρχία Αρούσα (Arusha Rural District), ήταν 323.198 άτομα.

 Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T2 από την Καμάνγκα (Kamanga) στα σύνορα της Κένυα, προς το Μόσι (Moshi) και ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T5 από το Μπαμπάτι (Babati) προς την Αρούσα, διέρχονται μέσα από την Αγροτική Επαρχία Αρούσα (Arusha Rural District). Από το 2012, η Αστική Επαρχία Αρούσα (Arusha Urban District) διαιρείται διοικητικά σε 21 Τμήματα. Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.Η Περιφέρεια της Αρούσα έχει εδάφη πλούσια και παραγωγικά. Εκτός του καφέ, παράγει επίσης και σε μεγάλες ποσότητες: δημητριακά, (σιτάρι, αραβόσιτο, φασόλια, μπιζέλια) καθώς επίσης και ηλιοτρόπιο και λίγο πύρεθρο. Μέχρι το 1948, ήταν η πρώτη σε παραγωγή παπαΐνης περιοχή, σε ολόκληρη τη Χώρα, στη συνέχεια όμως, επειδή έπεσε η τιμή της, οι κτηματίες στράφηκαν προς άλλες καλλιέργειες και παρόλο που στη συνέχεια η τιμή της επανήλθε σε ικανοποιητικά επίπεδα, οι γεωργοί δίσταζαν, φοβούμενοι επανάληψη της πτώσης στη τιμή της. Θεωρείται δε και όχι αδίκως, ως η ωραιότερη πόλης της Χώρας. Η περιβάλλουσα την Αρούσα φύση, με τα πυκνόφυτα, αιωνόβια, αειθαλή της δέντρα, τα κεφεδοκτήματα, τις πολλές και πυκνές μπανανοφυτείες, το εντυπωσιακό Όρος Μέρου και τους ποιητικούς γηλόφους, δίνουν στην όλη περιοχή μια αίσθηση ρομαντική και συνάμα ποιητική.Η περιοχή εκτός των Γερμανών και όταν αυτοί εκδιώχθηκαν το 1916 από τους Άγγλους, άρχισε να εποικίζεται σταδιακά από Ευρωπαίους όλων των εθνικοτήτων.Σημαντικός άποικος ήταν ένας Αγγλοεβραίος ονόματι Bloom, του οποίου η φυτεία, αριθμούσε πάνω από 1,000,000 δέντρα καφέ, άλλος σημαντικότατος άποικος της περιοχής, ήταν ο "Βασιλεύς" των διαμαντιών Williamson.Στην περιοχή, εισέρρευσε πέραν των Ευρωπαίων και πλήθος Ινδών· και οι οποίοι ασχολήθηκαν κυρίως με το εμπόριο. Ο πρώτος Έλληνας που ξεκίνησε την καλλιέργεια του καφέ, ήταν κάποιος Μιχαήλ Μιχαλάκης (από την Κάτω Παναγιά, Μ. Ασίας), ο οποίος εγκαταστάθηκε στην περιοχή Ντουρούμα (Nduruma) όπου έκτισε και την οικία του.Παρακάτω, αναφέρονται ορισμένοι από τους Έλληνες οι οποίοι κατοικούσαν στην περιοχή κατά το 1950+: Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Αρούσα Αρούσα Παραπομπές σημειώσεων Arusha District Council on Arusha Region website