IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
The Anthem (τραγούδι, Pitbull)

Το "The Anthem" είναι το δεύτερο σινγκλ από κυκλοφόρησε από τον Pitbull από το άλμπουμ του The Boatlift το 2007. Διαθέτει τον ράπερ της crunk Lil Jon. Ο στίχος εισαγωγής, καθώς και το κύριο θέμα του τραγουδιού, είναι παρμένο από μια παλιά Λατινικής μουσικής επιτυχία του '70, το "El Africano", από τους Sonora Dinamita. Περιέχειτο τραγούδι "Calabria", από τον Δανό παραγωγό και DJ Rune Reilly Kølsch, επίσης γνωστός ως Enur.

 Το επίσημο remix έχει τίτλο "Defense (The Anthem)", διαθέτει τον Soca Artiste Machel Montano από την Τρινιδάδ με τον Pitbull & τον Lil Jon. Το remix μπορεί να βρεθεί στο άλμπουμ Flame on του Machel Montano (Wining Season είναι η έκδοση των Η.Π.Α. του άλμπουμ). Αυτό το τραγούδι είναι αξιοσημείωτο επειδή ο πρωταρχικός του ρυθμός παίζεται από ένα ηλεκτρόφωνο σαξόφωνο, το οποίο καλύπτει μια απλή μικρή τριάδα. Υπάρχει ένα βίντεο κλιπ για το remix στο YouTube. Το βίντεο κλιπ για το τραγούδι γυρίστηκε στην Τρινιντάντ και Τομπάγκο, το Μαϊάμι και την Ατλάντα και έχει λάβει περισσότερες από 11 εκατομμύρια προβολές στο YouTube. Το βίντεο έγινε αφιέρωση στην Natasja Saad.
Εκλογές Κυβερνήτη του Γκουάμ (2018)

Οι εκλογές κυβερνήτη του Γκουάμ του 2018 διενεργήθηκαν στις 6 Νοεμβρίου 2018, προκειμένου να εκλεγεί ο Κυβερνήτης του Γκουάμ. Ο Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης Έντι Κάλβο δεν μπορούσε να είναι εκ νέο υποψήφιος, ύστερα από την επανεκλογή του στις εκλογές του 2014, καθώς με βάση τη νομοθεσία του Γκουάμ, ο Κυβερνήτης απαγορεύεται να υπηρετήσει και 3η συνεχόμενη θητεία. Εκτός από τον Κυβερνήτη εκλέγεται και ο Αντικυβερνήτης, ως συνυποψήφιος. Έπειτα από τον προκριματικό γύρο στις 25 Αυγούστου, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα έδωσε το χρίσμα για την υποψηφιότητα στον Αντικυβερνήτη Ρέι Τενόριο (ο οποίος δεν είχε αντίπαλο στις προκριματικές εκλογές), ενώ το Δημοκρατικό Κόμμα όρισε υποψήφια την πρώην γερουσιαστή Λου Λέον Γκερέρο (η οποία κέρδισε στον προκριματικό γύρο . Νικήτρια αναδείχθηκε η τελευταία, με ποσοστό 50,7 % των ψήφων και έγινε η πρώτη γυναίκα κυβερνήτης στην ιστορία του Γκουάμ.

 Συνυποψήφιος του Ρεπουμπλικανού Ρέι Τενόριο ήταν ο Τόνι Άντα και της Δημοκρατικής Λου Λέον Γκερέρο ο Τζος Τενόριο. Η υποψήφια των Δημοκρατικών Λου Λέον Γκερέρο συγκέντρωσε 18.081 ψήφους έναντι 9.419 ψήφων για τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο, Ρέι Τενόριο. Με βάση τη νομοθεσία του Γκουάμ, οι υποψήφιοι για το αξίωμα του Κυβερνήτη για να εκλεγούν στο αξίωμα αυτό, θα πρέπει να έχουν συγκεντρώσει το απαιτούμενο ποσοστό του άνω του 50% των συνολικών ψήφων. Η Γκερέρο πέτυχε το συγκεκριμένο όριο με οριακή πλειοψηφία, 50,7% των ψήφων έναντι 26,41 για τον Τενόριο και 22,81% για τον Φρανκ Αγουόν τζούνιορ. Οι γενικές εκλογές διεξήχθησαν επίσης την Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2018. Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν μία έδρα στη Βουλή και οι Ρεπουμπλικανοί έχασαν επίσης μία. Έτσι, στη νέα Βουλή μετά τις εκλογές του 2018 εκλέχθηκαν 10 Δημοκράτες και 5 Ρεπουμπλικανοί. Παράλληλα με τις εκλογές για Κυβερνήτη, εκλέχθηκε στις 6 Νοεμβρίου 2018 και ο αντιπρόσωπος του Γκουάμ στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Την έδρα κέρδισε ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος Μάικλ Σαν Νίκολας. Επίσημες ιστοσελίδες προεκλογικής εκστρατείαςRay Tenorio (R) for Governor
Μπικτόρια Κεντ

Η Μπικτόρια Κεντ (Victoria Kent, [bik.'to.ɾja 'kent], Μάλαγα, 6 Μαρτίου 1892 - Νέα Υόρκη, 25 Σεπτεμβρίου 1987) ήταν Ισπανίδα δικηγόρος και πολιτικός κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας. Αποτέλεσε μία εκ των πρωτοπόρων γυναικών της εποχής της σε θέματα εκπαίδευσης και πολιτικών δικαιωμάτων στην Ισπανία και μία από τις τρεις πρώτες που εκλέχθηκαν βουλευτίνες μαζί με την Κλάρα Κανποαμόρ και τη Μαργαρίτα Νέλκεν.

 Γεννήθηκε στη γειτονία Μπικτόρια της Μάλαγα σε μια μικροαστική οικογένεια με αλλοδαπές ρίζες: ο πατέρας της ήταν πιθανότατα ιρλανδικής καταγωγής και η μητέρα της, που ονομαζόταν Τσάνο, ιταλικής. Το φιλελεύθερο κλίμα του οίκου της σε συνδυασμό με την υποστήριξη που έλαβε από τη μητέρα της την ώθησαν να επιδιώξει ανώτατες σπουδές, κάτι αρκετά δύσκολο για τις γυναίκες της εποχής της δεδομένων των εμποδίων που έθεταν τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα στην παρακολούθηση μαθημάτων. Μετακόμισε στη Μαδρίτη και εντάχθηκε στον φιλελεύθερο κύκλο της Εστίας για Δεσποινίδες που προωθούσε, υπό την καθοδήγηση του Ελεύθερου Μορφωτικού Ιδρύματος, προοδευτικές τεχνικές μόρφωσης. Εκεί είχε ως καθηγητές τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, τον Ραφαέλ Αλβέρτι και τον Ραμόν Γκόμεθ ντε λα Σέρνα. Έλαβε το διδακτορικό στη Νομική σχολή όσο παράλληλα είχε ενταχθεί στους προοδευτικούς κύκλους της Μαδρίτης. Πρωτοπώρησε, αναλαμβάνοντας την θέση της δικηγόρου των καταδικασμένων δημοκρατικών πολιτικών που πρωταγωνίστησαν μια αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος και έξωσης του μονάρχη Αλφόνσου ΙΓ΄. Ως αποτέλεσμα, με την κήρυξη της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας, ο πρόεδρος Νιθέτο Αλκαλά Θαμόρα την όρισε υπεύθυνη των σωφρονιστικών ιδρυμάτων της χώρας υπό τον υπουργό Δικαιοσύνης Φερνάντο ντε λος Ρίος. Διατηρήθηκε έναν χρόνο στη θέση, βελτιώνοντας ιδιαίτερα την κατάσταση των φυλακών της χώρας. Ωστόσο το φιλόδοξο πρόγραμμά της προκάλεσε αντιδράσεις και ως αποτέλεσμα απομακρύνθηκε από το υπουργείο. Συνέχισε την πολιτική δράση στα πλαίσια του αστικού Ριζοσπαστικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, υποστηρίζοντας ότι η γυναικεία ψήφος θα ήταν επικίνδυνη για τη δημοκρατία εάν δεν προηγείο η βελτίωση της εκπαίδευσης των γυναικών, σε αντίθεση με την Κλάρα Κανποαμόρ που κατάφερε να πείσει το Κοινοβούλιο να ψηφίσει υπέρ της το 1931.Mε την ήττα των δημοκρατικών στον Ισπανικό Εμφύλιο εξορίστηκε στη Γαλλία όπου παρέμεινε καθόλη τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ζώντας υπό την κάλυψη ψευδώνυμου με τη βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού. Μετανάστευσε στο Μεξικό το 1948 όπου εργάστηκε ως καθηγήτρια δικαίου και ως εκπαιδευτής υπαλλήλων σοφρωνιστικών καταστημάτων της χώρας. Συνέχισε να ασχολείται με τις φυλακές και από τη θέση της στον ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη από το 1950 κι έπειτα. Στις ΗΠΑ γνώρισε την ισπανίστρια Λουίζ Κρέιν, με την οποία διατήρησε ερωτικές σχέσεις. Επέστρεψε στην Ισπανία δύο φορές μετά το τέλος της δικτατορίας χωρίς ωστόσο να εγκαθίσταται μόνιμα. Απεβίωσε στη Νέα Υόρκη. Villena, Miguel Ángel (2007), Victoria Kent, Una pasión republicana. Random House Mondadori, Βαρκελώνη.
Άγιος Αθανάσιος Λακωνίας

Ο Άγιος Αθανάσιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κούνου, της δημοτικής ενότητας Οιτύλου, του δήμου Ανατολικής Μάνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Ο Άγιος Αθανάσιος έχει ενταχθεί, από το 1978, στους παραδοσιακούς οικισμούς της Ελλάδας. Το 2011 απογράφηκε χωρίς κατοίκους.

 Ο Άγιος Αθανάσιος είναι ημιορεινός οικισμός στη νοτιοδυτική Λακωνία. Ανήκει στα χωριά της Μάνης που βλέπουν στον Μεσσηνιακό κόλπο, πολύ κοντά στο ακρωτήριο Δρόσος και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 90 χλμ. περίπου Ν. της Σπάρτης. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1928 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κούνου Με το ΦΕΚ 102Α - 05/07/1994 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κούνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Οιτύλου Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Οιτύλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ανατολικής Μάνης(Πηγή: ) Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, κτισμένη από ντόπια πέτρα και απόλυτα ενταγμένη στον περιβάλλοντα χώρο. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr https://naoistimani.blogspot.com/p/blog-page_430.html
Ντιρντλ

Το Ντιρντλ (γερμαν: Dirndl) είναι ένα παραδοσιακό ένδυμα, πολύ δημοφιλές στη νότια Γερμανία, την Αυστρία και το Νότιο Τιρόλο της Ιταλίας, εμπνευσμένο από την παραδοσιακή φορεσιά των ανώτερων Αυστριακών τάξεων. Το «Ντιρντλ» είναι ένα ένδυμα βαμβακερής ύφανσης, το οποίο συνθέτουν μπλούζα, κορμάκι, φούστα και ποδιά.Το ντεκολτέ του συνήθως δένεται με κορδόνι και είναι διακοσμητικό, ενώ τα μανίκια είναι κοντά. Η θερινή εκδοχή του ενδύματος έχει ως βάση ανοιχτά χρώματα ενώ η χειμερινή είναι σκουρόχρωμη.

 Στη διάλεκτο της νότιας Γερμανίας, με τον όρο Dirndl αρχικά γινόταν αναφορά σε μια νεαρή γυναίκα ή σε ένα κορίτσι, ενώ ο όρος Dirndlkleid, αφορούσε το ένδυμα. Το ντιρντλ πρωτοεμφανίστηκε το δέκατο ένατο αιώνα, ως στολή την οποία φορούσαν οι υπηρέτριες στις οικίες των Αυστριακών. Λιγότερο περίτεχνες και πιο λιτές μορφές του ενδύματος, μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν και ως ρούχα εργασίας. Υιοθετήθηκε ως ένδυμα της Αυστριακής ανώτερης τάξης, περίπου το 1870. Σήμερα, το ντιρντλ χρησιμοποιείται σε επίσημες περιστάσεις και κατά τη διάρκεια ορισμένων παραδοσιακών εκδηλώσεων, ειδικά στην Αυστρία, Βαυαρία(Οκτόμπερφεστ) και το Νότιο Τιρόλο. Συχνά, το ντιρντλ αποτελεί το ένδυμα εργασίας πολλών υπαλλήλων σε τουριστικές επιχειρήσεις, εστιατόρια και μπυραρίες στην Αυστρία και τη Γερμανία. Hollmer, Heide and Hollmer, Kathrin. Dirndl. Trends, Traditionen, Philosophie, Pop, Stil, Styling. Edition Ebersbach, Berlin 2011, ISBN 978-3-86915-043-7 Tostmann, Gexi. Das Dirndl (Alpenländische Tradition und Mode). Verlag Christian Brandstätter, Wien 1998 Επίσημη ιστοσελίδα τουρισμού της Αυστρίας:Πληροφορίες για το ντιρντλ.
Πάρχαμ

Το Πάρχαμ (αγγλικά: Parham‎) είναι κωμόπολη της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Ανήκει στο νησί Αντίγκουα και στην ενορία του Αγίου Πέτρου. Βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, ανατολικά της Αντίγκουα και κεντρικά του Αγίου Πέτρου. Έχει πληθυσμό 1.276 κατοίκων (2008).

 Το Πάρχαμ βρίσκεται νότια της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, ανατολικά της Αντίγκουα και κεντρικά του Αγίου Πέτρου. Έχει πληθυσμό 1.276 κατοίκων (2008). Βρίσκεται νοτιοανατολικά της πρωτεύουσας, Σεντ Τζονς. Λόφος Πάρχαμ Γκρέιτ Μπερντ Άιλαντ, μικρή νησίδα που βρίσκεται περίπου 3 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Αντίγκουα. Ονομάστηκε έτσι από κωπηλάτες που εντυπωσιάστηκαν από τα πουλιά που το νησί φιλοξενούσε. Εκκλησία Αγίου Πετρου. Χτίστηκε το 1840 από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Τόμας Γουίκις. Κατάλογος πόλεων, κωμοπόλεων και χωριών της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Southern by the Grace of God

Southern by the Grace of God είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου του 1988 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA". Οι ηχογραφήσεις του δίσκου προέρχονται από τις συναυλίες του συγκροτήματος στο "Reunion Arena" του Ντάλας την 1 Νοεμβρίου 1987, στο "The Omni" της Ατλάντα στις 15 Οκτωβρίου του ίδιου έτους όπως και στο "Starwood Amphitheatre" στο Άντιοχ του Τενεσί στις 23 Οκτωβρίου του 1987. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία αποτέλεσε φόρο τιμής προς τα θύματα του αεροπορικού δυστυχήματος που είχε διακόψει την πορεία των Lynyrd Skynyrd δέκα χρόνια νωρίτερα. Τα φωνητικά ανέλαβε ο μικρότερος αδελφός του Ρόνι Βαν Ζαντ, Τζόνι, την κιθάρα ανέλαβε ο Ράνταλ Χολ αντικαθιστώντας τον Άλεν Κόλινς και επέστρεψε στην σύνθεση του σχήματος ο Εντ Κινγκ αναλαμβάνοντας την κιθάρα.

 "Introduction by Lacy Van Zant/Workin' for MCA" (Ed King, Ronnie Van Zant) - 6:04 "That Smell" (Allen Collins, Ronnie Van Zant) - 6:33 "I Know a Little" (Steve Gaines) - 4:58 "Comin' Home" (Allen Collins, Ronnie Van Zant) - 6:36 "You Got That Right" (Steve Gaines, Ronnie Van Zant) - 4:33 "What's Your Name?" (Gary Rossington, Ronnie Van Zant) - 3:59 "Gimme Back My Bullets" (Gary Rossington, Ronnie Van Zant) - 4:58 "Swamp Music" (Ed King, Ronnie Van Zant) - 3:51 "Call Me the Breeze" (J.J. Cale) - 7:29 "Dixie/Sweet Home Alabama" (Ed King, Gary Rossington, Ronnie Van Zant) - 8:29 "Free Bird" (Allen Collins, Ronnie Van Zant) - 14:51 Southern by the Grace of God (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 21 Μαρτίου 1988 Το Southern by the Grace of God ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζόνι Βαν Ζαντ - φωνητικά Γκάρι Ρόζιγκτον - κιθάρα Εντ Κινγκ - κιθάρα, φωνητικά Ράνταλ Χολ - κιθάρα, φωνητικά Λέον Γουίλκισον - μπάσο Μπίλι Πάουελ - πλήκτρα Άρτιμους Πάιλ - τύμπανα Κρις Πάιλ - κρουστά Ντέιλ Κραντζ Ρόζιγκτον - φωνητικά Κάρολ Μπρίστοου - φωνητικάΓκεστ συμμετοχέςΤσάρλι Ντάνιελς - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Τόι Κάλντγουελ - κιθάρα Τζεφ Καρλίσι - κιθάρα Ντόνι Βαν Ζαντ - φωνητικά Southern by the Grace of God - Lynyrd Skynyrd | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Lynyrd Skynyrd - Southern by the Grace of God (album review) | Sputnikmusic Lynyrd Skynyrd – Southern by the Grace of God - Discogs
Πωλ Φουκάρ

Ο Πωλ-Φρανσουά Φουκάρ (Paul-François Foucart, 15 Μαρτίου 1836 – 19 Μαΐου 1926) ήταν Γάλλος αρχαιολόγος με ειδίκευση στην επιγραφολογία, γνωστός για τις έρευνές του αναφορικά με τα Ελευσίνια Μυστήρια. Υπήρξε πατέρας του αιγυπτιολόγου Ζωρζ Φουκάρ. Ο Φουκάρ γεννήθηκε στο Παρίσι και από το 1855 σπούδασε στην École Normale Supérieure, αποφοιτώντας το 1858. Στη συνέχεια δίδαξε στο Λύκειο Καρλομάγνου και στο Λύκειο Μποναπάρτ. Το 1874 έγινε λέκτορας στο Collège de France, όπου το 1877 διορίστηκε καθηγητής της επιγραφολογίας και της ελληνικής αρχαιολογίας. Το 1878 εκλέχθηκε μέλος της Académie des Inscriptions et Belles Lettres, αντικαθιστώντας τον Ζοζέφ Νωντέ, και το ίδιο έτος διορίστηκε διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών.

 Mémoire sur les ruines et l'histoire de Delphes, 1865 («Υπόμνημα επί των ερειπίων και της ιστορίας των Δελφών») Des associations religieuses chez les Grecs, thiases, éranes, orgéons, 1875 («Θρησκευτικές ενώσεις στους Έλληνες») Décret des Athéniens relatif à la ville de Chalcis, 1877 («Ψήφισμα των Αθηναίων περί της Χαλκίδος») Mélanges d'épigraphie grecque, 1878 («Απάνθισμα ελληνικής επιγραφικής») Recherches sur l'origine et la nature des mystères d'Éleusis, 1895 («Έρευνες επί της προελεύσεως και φύσεως των Ελευσινίων Μυστηρίων») Les grands mystères d'Éleusis, personnel-cérémonies, 1900 («Τα μεγάλα Ελευσίνια Μυστήρια») La formation de la Province Romaine d'Asie, 1903 («Η δημιουργία της Ρωμαϊκής Επαρχίας της Ασίας») Le culte de Dionysos en Attique, 1904 («Η λατρεία του Διονύσου στην Αττική») Étude sur Didymos d'après un papyrus de Berlin, 1906 («Μελέτη περί του Διδύμου κατά τον πάπυρο του Βερολίνου») Les mystères d'Éleusis, 1914 («Τα Ελευσίνια Μυστήρια») Le culte des héros chez les Grecs, 1918 («Η λατρεία των ηρώων στους Έλληνες».)
Άγιος Παντελεήμονας Ικαρίας

Ο Άγιος Παντελεήμονας είναι οικισμός της Ικαρίας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου, της δημοτική ενότητα (τέως δήμου) Ραχών του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άγιος Παντελεήμονας είναι ορεινός οικισμός της ΒΔ. Ικαρίας, στις βόρειες κλιτύς της κορυφής «Αμμούδια» (913 μ.), κοντά στον Άγιο Πολύκαρπο και σε υψόμετρο 440. Απέχει 52 χλμ. περίπου Δ. του Αγίου Κηρύκου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου του νομού Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Πολυκάρπου και προσαρτήθηκε στο δήμο Ραχών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από το δήμο Ραχών και προσαρτήθηκε στο δήμο Ικαρίας. Η εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Νορμπέρ Ρατσιραχονάνα

Ο Νορμπέρ Ρατσιραχονάνα (Norbert Lala Ratsirahonana, 1938-) είναι πολιτικός από τη Μαδαγασκάρη, που χρημάτισε πρωθυπουργός του νησιωτικού κράτους και προσωρινός πρόεδρος από το 1996 ως το 1997.

 Γεννήθηκε στην Αντσιρανάνα, στις 18 Νοεμβρίου του 1938. Ίδρυσε και έγινε πρόεδρος του Κόμματος «Κρίνεστε από το Έργο σας» (Asa Vita no Ifampitsarana). Το εν λόγω κόμμα ήταν αντίθετο προς τον πρόεδρο Ντιντιέ Ρατσιράκα. Ο ίδιος ο Ρατσιραχονάνα και το κόμμα του ανήκαν στο συνασπισμό που εξέλεξε τον Αλμπέρ Ζαφί στην προεδρία, το 1993. Με την εκλογή του Ζαφί, διορίστηκε ως πρόεδρος του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ο Πρόεδρος Ζαφί διόρισε πρωθυπουργό το Ρατσιραχονάνα στις 28 Μαΐου του 1996. Λίγο αργότερα ο Ζαφί καθαιρέθηκε από το Κοινοβούλιο έπειτα από πρόταση μομφής. Στις 5 Σεπτεμβρίου του 1996 ο δικαστικός έγινε και προσωρινός πρόεδρος. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, που διεξήχθησαν στις 3 Νοεμβρίου του 1996, ήρθε 4ος λαμβάνοντας ποσοστό 10,14% των ψήφων, με πρώτους τους Ρατσιράκα, Ζαφί και Εριζό Ραζαφιμαχαλέο. Στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών του 1996 ο Ρατσιραχονάνα υποστήριξε το Ζαφί. Ωστόσο, πρόεδρος εξελέγη ο Ρατσιράκα στις 29 Δεκεμβρίου, με οριακή πλειοψηφία. Στις 9 Φεβρουαρίου του 1997 ορκίστηκε πρόεδρος ο Ρατσιράκα και τερματίστηκε η θητεία του Ρατσιραχονάνα στο ύπατο αξίωμα. Έπειτα από 12 ημέρες αντικαταστάθηκε και ως πρωθυπουργός. Το κόμμα AVI έγινε στη συνέχεια το κυριότερο αντιπολιτευόμενο κόμμα, παρά την αποδυνάμωσή του. Στις βουλευτικές εκλογές του 1998 κέρδισε μόνο 13 επί συνόλου 150 εδρών στο Κοινοβούλιο. Το 1997 ο δικαστικός έγινε πρόεδρος της Εθνικής Εκτελεστικής Επιτροπής του συνασπισμού της Αντιπολίτευσης με την ονομασία «Πανόραμα».Το 2001 ο Ρατσιραχονάνα απέσυρε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2001 και υποστήριξε την υποψηφιότητα του Μαρκ Ραβαλομανάνα.Διορίστηκε «απεσταλμένος» του προέδρου επί προεδρίας Ραβαλομανάνα. Το 2006 παραιτήθηκε και τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για το προεδρικό αξίωμα. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, στις προεδρικές εκλογές του Δεκεμβρίου του 2006 έλαβε 4,22% των ψήφων και ήρθε 5ος.
1095 Τουλίπα

Η Τουλίπα (Tulipa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,289. Ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο φυτό.

 Η μέση διάμετρος της Τουλίπας εκτιμάται σε 31,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1208. Η Τουλίπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 2 ώρες και 47 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Τόγκο Χεϊχάτσιρο

Ο στρατάρχης-ναύαρχος Τόγκο Χεϊχάτσιρο (ιαπωνικά: 東郷 平八郎) (27 Ιανουαρίου 1848 - 30 Μαΐου 1934), υπηρέτησε ως «Γκενσούι» ή αλλιώς ναύαρχος του στόλου στο αυτοκρατορικό ιαπωνικό ναυτικό και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ναυτικούς ήρωες της Ιαπωνίας. Ως αρχηγός του στόλου κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ της Ρωσίας και της Ιαπωνίας το 1904 μέχρι το 1905, περιόρισε με επιτυχία τις Ρωσικές ναυτικές δυνάμεις του Ειρηνικού στο Πόρτ Άρθουρ πριν από μια αποφασιστική νίκη επί ενός στόλου στη νήσο Τσουσίμα τον Μάιο του 1905. Οι δυτικοί δημοσιογράφοι έδωσαν στον Τόγκο το προσωνύμιο «Ο Νέλσον της Ανατολής», αναφερόμενοι στον γνωστό Βρετανό ναύαρχο, Οράτιο Νέλσον.

 Ο Τόγκο γεννήθηκε ως Τόγκο Νακάγκορο στις 27 Ιανουαρίου του 1848 στην περιοχή "Kajiya-chō" της πόλης Καγκοσίμα στην περιοχή Σάτσουμα (πλέον γνωστός ως νομός Καγκοσίμα), σε μια ευγενή οικογένεια στη φεουδαρχική Ιαπωνία, τρίτος από τους τέσσερις γιούς του Τόγκο Κιτσιζαέμον, ενός σαμουράι που εξυπηρετούσε τον άρχοντες της οικογένειας Σιμάζου ως ελεγκτής των εσόδων και διοικητής της περιφέρειας. Η μητέρα το Τόγκο Χεϊχάτσιρο, η Χόρι Μάσουκο (1812–1901), ήταν μια ευγενή γυναίκα που καταγόταν από την ίδια φυλή με τον σύζυγό της.Όσο ήταν ακόμη νέος, ο Τόγκο εκπαιδευόταν για να γίνει πολεμιστής σαμουράι. Άλλαξε το όνομά του σε Χεϊχάτσιρο (που σημαίνει «ειρηνικός γιος») σε μια θρησκευτική και πατριωτική τελετή στην οποία επιβλήθηκε όταν έγινε 13 ετών, κατά την οποία η παράδοση των Σαμουράι καλεί τους νέους να υιοθετήσουν ένα νέο όνομα (Γκενπούκου). Η πρώτη εμπειρία του Τόγκο με τον πόλεμο ήταν κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Καγκοσίμα τον Αύγουστο του 1863, στην οποία η Καγκοσίμα δέχτηκε πυρά από το Βασιλικό Ναυτικό με σκοπό να τιμωρήσουν τον Σατσούμα «Ντάμιο» (φεουδάρχης άρχοντας) για τον θάνατο του Τσαρλς Λένοξ Ρίτσαρντσον στην εθνική οδό Τοκάιντο το προηγούμενο έτος (επίσης γνωστό ως το περιστατικό Ναμαμούγκι) και την άρνηση των Ιαπώνων να καταβάλουν κάποιου είδους αποζημίωση. Ο Τόγκο, ο οποίος ήταν 15 χρονών τότε, ήταν μέλος ενός πληρώματος όπλων που επάνδρωνε ένα από τα πυροβόλα που υπερασπίστηκε το λιμάνι.
Γαστούρι Κέρκυρας

Το Γαστούρι είναι παραδοσιακός οικισμός της Κέρκυρας. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού, νότια της πόλης της Κέρκυρας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του Γαστουρίου ανέρχεται στους 679 κατοίκους.

 Το Γαστούρι είναι κτισμένο στις πλαγιές του όρους Άγιοι Δέκα, σε υψόμετρο 120 μέτρων. Αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα του 1474 και η ονομασία του αποδίδεται στην ύπαρξη εργαστηρίων κατασκευής πήλινων σκευών μαγειρικής (γάστρες). Λόγω της θέσης και του κλίματός του αποτέλεσε τόπο παραθερισμού για τις ευκατάστατες οικογένειες της Κέρκυρας, πολλές από τις οποίες έκτισαν στο Γαστούρι και στη συνοικία του οικισμού Παχάτικα τις εξοχικές τους κατοικίες. Μάλιστα κατά τα τέλη του 19ου αιώνα έκτισε στο Γαστούρι την εξοχική της έπαυλη - το ονομαστό Αχίλλειο - η αυτοκράτειρα της Αυστρίας, Ελισάβετ. Παράλληλα ο οικισμός υπήρξε γενέτειρα του σημαντικού ζωγράφου του 19ου αιώνα, Χαράλαμπου Παχή. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Γαστούρι λειτούργησαν διάφορες υπηρεσίες των γαλλικών και σέρβικων στρατευμάτων. Διοικητικά το Γαστούρι αποτέλεσε μέχρι το 1997 τμήμα της επαρχίας Κερκύρας. Στη συνέχεια υπήχθη στον καποδιστριακό δήμο Αχιλλείων ενώ από το 2011 υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αχιλλείων του καλλικρατικού δήμου Κέρκυρας. Αποτελεί έδρα της δημοτικής κοινότητας Γαστουρίου στην οποία ανήκει και το παραθαλάσσιο χωριό Πέραμα. Ο ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στην Παναγία την Οδηγήτρια. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Αρχιερατική Περιφέρεια Συναράδων της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας. Εκτός από το Αχίλλειο, στο Γαστούρι βρίσκονται αρκετά παλιά αρχοντικά σπίτια αλλά και εξοχικές κατοικίες του 18ου και 19ου αιώνα (π.χ. η έπαυλη της οικογένειας Βούλγαρη, κτίσμα του 1715). Στα Παχάτικα έχει διασωθεί θολωτή δεξαμενή νερού που κατασκευάστηκε για τις ανάγκες του Αχιλλείου. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britrannica" τομ. 16ος, σελ.209.
Μορίς Χαλμπβάκς

Ο Μορίς Χαλμπβάκς (γαλλικά: Maurice Halbwachs, 11 Μαρτίου 1877 – 16 Μαρτίου 1945) ήταν Γάλλος φιλόσοφος και κοινωνιολόγος, γνωστός για τη συμβολή του πάνω στον τομέα της συλλογικής μνήμης.

 Γεννήθηκε το 1877 στη Ρεμς από καθολικούς γονείς. Ο πατέρας του, γερμανός δάσκαλος, εγκατέλειψε την Αλσατία μετά την προσάρτησή της στη Γερμανία στο τέλος του γαλλοπρωσικού πολέμου το 1871. Δυο χρόνια μετά τη γέννηση του Μ. Χαλμπβάκς η οικογένεια μετακόμισε στο Παρίσι. Ο Μορίς Χαμπβάκς σπούδασε φιλοσοφία με τον Henri Bergson στην Ecole Normale Superieure στο Παρίσι. Αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή το 1901 και δίδαξε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση μέχρι το 1904. Εκείνο το έτος μετακόμισε στη Γερμανία, καθώς του έχει ανατεθεί η καταλογογράφηση του έργου του Leibniz στο Πανεπιστήμιο του Γκέτιγκεν, έργο που δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει. Το 1905 επέστρεψε στη Γαλλία και συνάντησε τον Εμίλ Ντιρκέμ, ο οποίος τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με την κοινωνιολογία. Σε άμεσο χρονικό διάστημα συμμείχε στην ομάδα επιμέλειας του περιοδικού L' Annee Sociologique, όπου συνεργάστηκε με τον Francois Simiand. To 1909 γύρισε στη Γερμανία και σπούδασε μαρξιστική θεωρία και οικονομικά στο Βερολίνο. Κατά τα χρόνια του Μεσοπολέμου ο Χαλμπβάκς αποτέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς συνεχιστές της σχολής του Durkheim συμβάλλοντας στη διάδοση του έργου του δασκάλου του. Ο θαυμασμός του για τον Durkheim τον ώθησε να αναπτύξει τη δική του έρευνα. Ενδιαφέρθηκε για μελετητές εκτός της γαλλικής σχολής, όπως οι Weber, Pareto, Veblen και Schumpeter, στους οποίους αφιέρωσε μακρά επιστημονικά δοκίμια. Το έργο του άσκησε σημαντική επιρροή στην Κοινωνιολογία της Γνώσης. Ο ίδιος σε μια συνέντευξή του 1934 στον αμερικάνικο κοινωνιολόγο Earle E. Eubank αναγνώριζε το πόνημά του: " The Social Frameworks of Memory" ως το πιο σημαντικό του έργο. Το 1944 συνελήφθη από την Γκεστάπο και μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου πέθανε την επόμενη χρονιά. Σπουδαιότερο έργο του είναι «Η συλλογική μνήμη» που θεωρείται κλασσικό και στηρίχτηκε σε χειρόγραφά του και εκδόθηκε μετά τον θάνατό του από συγγενείς του.
Νέος Πύργος Ευβοίας

Ο Νέος Πύργος είναι χωριό στη βορειοδυτική πλευρά της Εύβοιας (απέναντι από τη Φθιώτιδα) και στον μυχό του Όρμου Ωρεών. Βρίσκεται επί της οδού Ιστιαίας - Αιδηψού, σε απόσταση 2 χιλιομέτρων δυτικά από τους Ωρεούς. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ιστιαίας - Αιδηψού, του οποίου αποτελεί ομώνυμη κοινότητα.

 Μέχρι το 1925 η τοποθεσία στην οποία σήμερα βρίσκεται ο Νέος Πύργος ήταν μια άγρια περιοχή που άφηνε μάλλον αδιάφορους τους κατοίκους των Ωρεών και της Ιστιαίας. Το χωριό ιδρύθηκε το 1924 όταν οι πρόσφυγες που έφθασαν με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 στην Αιδηψό από το χωριό Πύργος κοντά στην Κωνσταντινούπολη (σήμερα Κεμέρ Μπουργκάς - Kemerburgaz), διάλεξαν τον τόπο αυτό για να κατοικήσουν. Εγκαταστάθηκαν στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα το χωριό και που αγόρασε το κράτος για να εγκατασταθούν οι πρόσφυγες.Ο οικισμός ξεκίνησε να χτίζεται το 1925 με σύγχρονες πολεοδομικές προδιαγραφές (οικοδομικά τετράγωνα). Σε λίγα χρόνια η περιοχή μετατράπηκε σε πρότυπη αγρόπολη του ελληνικού κράτους, ακολουθώντας τις ρωσικές προδιαγραφές των αγροπόλεων. Τα ακαλλιέργητα μέχρι τότε εδάφη μετατράπηκαν σε παραγωγικό πόρο για τη βόρεια Εύβοια. Ο σύγχρονος Νέος Πύργος βρίσκεται χτισμένος κατά μήκος ακτής στον Βόρειο Ευβοϊκό κόλπο. Σε απόσταση 1,5 χιλιομέτρου από τον Νέο Πύργο βρίσκεται η παραλία της Νησιώτισσας.Σήμερα ο Νέος Πύργος, με 786 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011), είναι σχεδόν ενωμένος με τους Ωρεούς. Με τα χωριά Ωρεοί, Καστανιώτισσα και Ταξιάρχη συγκροτούν τη Δημοτική Ενότητα Ωρεών (τέως Δήμο Ωρεών), με συνολικό πληθυσμό 3.017 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011.Ο Νέος Πύργος διαθέτει σήμερα ξενοδοχεία όλων των κατηγοριών, καθώς και πολλές ενοικιαζόμενες μικρές και μεγάλες γκαρσονιέρες. Πολυάριθμες είναι επίσης οι ψαροταβέρνες, οι ψησταριές, τα ουζερί, οι πιτσαρίες, και τα κέντρα διασκέδασης με ζωντανή και μη μουσική. Το λιμανάκι του μπορεί να φιλοξενήσει μικρά κυρίως σκάφη.
Ντοκοουντό

Το Ντοκοουντό η "Dokkōdō" (ιαπωνικά: 獨行道) ("The Path of Aloneness", "The Way to Go Forth Alone" ή "Ο Δρόμος του να Βαδίζεις Μόνος"), είναι ένα σύντομο έργο που έγραψε ο Μιγιαμότο Μουσάσι μια εβδομάδα πριν πεθάνει το 1645. Αποτελείται από 21 κανόνες. Το "Ντοκοουντό" συνίστατο σε μεγάλο βαθμό με την ευκαιρία του Μουσάσι να παραδώσει τα υπάρχοντά του ως προετοιμασία για το θάνατο, και ήταν αφιερωμένο στον αγαπημένο του μαθητή, τον Τεράο Μαγκονότζο (στον οποίο είχε αφιερωθεί και το προηγούμενο έργο Go rin no sho [Το βιβλίο των πέντε κύκλων]), που τους πήρε στην καρδιά. Το "Ντοκοουντό" εκφράζει μια αυστηρή, ειλικρινή και ασκητική άποψη της ζωής.

 Οι 21 αρχές του Ντοκοουντό: Να αποδέχεσαι τα πάντα όπως ακριβώς έχουν. Μην έχεις ως σκοπό της ζωής σου την απόλαυση. Μην δείχνεις προτίμηση σε οτιδήποτε. Να μην δίνεις μεγάλη σημασία στον εαυτό σου αλλά να δίνεις μεγάλη σημασία στον κόσμο γύρω σου. Σε όλη σου την ζωή να είσαι απαλλαγμένος από την επιθυμία. Μην μετανιώνεις για όσα έχεις κάνει. Ποτέ μην δείξεις φθόνο απέναντι σε οποιονδήποτε, καλό η κακό. Ποτέ μην επιτρέψεις σε έναν χωρισμό να σου προκαλέσει θλίψη. Μην αναζητάς δικαιολογίες ούτε να κρατάς κακία στον εαυτό σου η σε άλλους. Μην επιτρέψεις ποτέ να σε καθοδηγεί το συναίσθημα του πάθους η του έρωτα. Μην αναζητάς κομψότητα και ομορφιά στο κάθε τι. Μην ζεις με πολυτέλεια. Μην αποζητάς το καλό φαγητό. Μην προσκολλάσαι σε πράγματα τα οποία δεν έχεις πια ανάγκη. Έχε εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και μην πιστεύεις σε προλήψεις. Μην συλλέγεις όπλα ούτε και να εξασκείσαι με άλλα όπλα πέρα από εκείνα που σου είναι χρήσιμα. Μην φοβάσαι τον θάνατο. Μην αναζητάς πλούτη η ακίνητα για τα γεράματα σου. Να τιμάς τον Βούδα και τους θεούς χωρίς να βασίζεσαι στην βοήθειά τους. Μπορεί να θυσιάσεις την ζωή σου, αλλά πρέπει πάντα να διασώζεις την τιμή σου. Ποτέ μην ξεστρατίσεις από το Μονοπάτι. Tokitsu, Kenji (2006). Miyamoto Musashi: His Life and Writings. Trans. Sherab Chodzin Kohn. Weatherhill. ISBN 978-0-8348-0567-5. Μετάφραση του "Dokkōdō" "Dōkkodō" στην αρχική γραφή (αρχειοθετημένη έκδοση. Πρωτότυπο μπορεί να βρεθεί εδώ [1]) Τα τελευταία λόγια του Miyamoto Musashi - Μια προσπάθεια μετάφρασης του - "Dokkôdô", χαρτί του Teruo MACHIDA, στο "Bulletin of Nippon Sport Science University", τομ. 36, Νο. 1, 2006, σελ. 105–120(Αρχείο PDF στα Αγγλικά [2])
Σαμίρ Ριφάι

Ο Σαμίρ Ριφάι (Samir Zaid al-Rifai, στα αραβικά سمير زيد الرفاعي) είναι πολιτικός από την Ιορδανία, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός από τον Δεκέμβριο του 2009 έως την 1η Φεβρουαρίου 2011. Είναι γιος του πρώην πρωθυπουργού, Ζαΐντ αλ-Ριφάι.

 Γεννήθηκε το 1966. Το 1984 έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ στις Μεσανατολικές Σπουδές το 1988. Εν συνεχεία, απέκτησε και τίτλο Μάστερ στις Διεθνείς Σχέσεις από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ το 1989. Το 1999 διορίστηκε γενικός γραμματέας της Βασιλικής Χασεμιτικής Αυλής. Επίσης τέθηκε επικεφαλής του Βασιλικού Γραφείου Τύπου και του τμήματος επικοινωνιών. Ο Ριφάι χρημάτισε υπουργός στη Βασιλική Αυλή από το 2003 έως το 2005. Διορίστηκε σύμβουλος του βασιλιά τον Απρίλιο του 2005 και τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου έγινε CEO του Jordan Dubai Capital. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία της Ιορδανίας από τον βασιλιά στις 9 Δεκεμβρίου του 2009. Το υπουργικό του συμβούλιο εγκρίθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 14 Δεκεμβρίου του 2009.Έπειτα από τη διεξαγωγή πρόωρων βουλευτικών εκλογών, στις 9 Νοεμβρίου 2010, ο Ριφάι έλαβε εκ νέου εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης, στις 22 Νοεμβρίου.Στις αρχές του 2011 ξέσπασαν διαδηλώσεις και ταραχές εναντίον της οικονομικής πολιτικής του Ριφάι, με αποτέλεσμα ο βασιλιάς Αμπντάλα να διορίσει ξανά πρωθυπουργό τον Μπακίτ.
Κάινα Χανίων

Η Κάινα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αποκορώνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Βρίσκεται σε απόσταση 28 χλμ. από την πόλη των Χανίων.

 Βρίσκεται στη θέση της αρχαίας πόλης Κάϊνου ή Κάνου, μίας από τις 147 αρχαίες πόλεις της Κρήτης. Στη Βενετική και Οθωμανική περίοδο αναφερόταν ως Gayna (1301), Caina (1577, 1630), Κayna (1650), Kayna ma´a Kalivya (1670), Κάυνα (1881). Στην απογραφή του 1650, 1670 είχε 30 νοικοκυριά και στην απογραφή του 1881 είχε 317 χριστιανούς κατοίκους.Εκεί λέγεται ότι γεννήθηκε η θεότητα Βριτομάρτις Δίκτυννα θυγατέρα του Δία και της Κάρμης.Δείτε: Κοινότητα Κάινας http://digitalcrete.ims.forth.gr/tourkology_habitation_display.php?id=808
36 (αριθμός)

Το 36 (τριάντα έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 35 και πριν από το 37. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 36:2 = 18, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 36 συμβολίζεται ως XXXVI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΛϚ´ ή λς΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 36 είναι σύνθετος αριθμός καθώς οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 2, 3, 4, 6, 9, 12, 18 και 36, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 38. Αποτελεί υψηλά σύνθετο αριθμό καθώς διαθέτει περισσότερους διαιρέτες (8) από όλους τους αριθμούς που προηγούνται πριν από αυτόν. Το 36 είναι υπερτέλειος αριθμός, αφού το άθροισμα των διαιρετών του, πλην του εαυτού του, είναι μεγαλύτερο από τον ίδιο. Το 36 είναι τετραγωνικός αριθμός («τέλειο τετράγωνο»), αφού 36 = 6². Ο επόμενος τετραγωνικός αριθμός είναι το 49. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 36 είναι 36 = 2²·3². Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 36 αντιστοιχεί στο κρυπτό. To Μεσιέ 36 είναι ένα ανοικτό σμήνος σε απόσταση 4.100 ετών φωτός στον αστερισμό Ηνίοχος.
Δημοτικό Στάδιο Λοτζ «Βουαντίσουαφ Κρουλ»

Το Δημοτικό Στάδιο Λοτζ «Βουαντίσουαφ Κρουλ», γνωστό και ως Δημοτικό Στάδιο ΛΚΣ (πολωνικά: Stadion Miejski Łódzkiego Klubu Sportowego im. Władysława Króla), είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Λοτζ της Πολωνίας.

 Το γήπεδο φιλοξενεί αγώνες ποδοσφαίρου από το 1924. Το αρχικό στάδιο, που χτίστηκε για την ποδοσφαιρική ομάδα ΛΚΣ Λοτζ, φιλοξένησε ένα μέγιστο κοινό 45.000 θεατών στις 21 Αυγούστου 1971, στην ισοπαλία με 0-0 της ΛΚΣ Λοτζ εναντίον της Πολόνια Μπίτομ. Οι εξέδρες ανακαινίστηκαν σε διάφορες χρονικές περιόδους και μέχρι το 2001 το γήπεδο είχε θέσεις για 12.160 φιλάθλους, σε τμήματα που χτίστηκαν σε διάφορες χρονικές περιόδους.Οι παλιές εγκαταστάσεις κατεδαφίστηκαν το 2014 και αντικαταστάθηκαν από μια ενιαία κερκίδα χωρητικότητας 5.700 θεατών. Στον ίδιο χώρο σχεδιάστηκε ένα νέο γήπεδο 16.500 θέσεων. Η υποστήριξη για το έργο υπονομεύτηκε από την εκ νέου ανάκληση του δημάρχου του Λοτζ στις αρχές του 2010. Ο μεταβατικός πρόεδρος αμφισβήτησε το κόστος του γηπέδου. Η πόλη έχει επίσης ανακοινώσει δημόσια δημοπρασία για το μερίδιό της στον σύλλογο, καθώς δεν έχουν πλέον την οικονομική δυνατότητα να καλύπτουν τις οικονομικές απώλειες των συλλόγων.Τον Νοέμβριο του 2013 υπογράφηκε τελικά σύμβαση για την έναρξη κατασκευής του νέου γηπέδου με τη Mirbud, με ολοκλήρωση εντός 20 μηνών. Αρχικά κατασκευάστηκε μόνο μια κερκίδα χωρητικότητας 5.700 θεατών. Μόλις ολοκληρωθεί και στις τέσσερις πλευρές, το στάδιο θα έχει χωρητικότητα πάνω από 20.000 θεατές. Δεν υπάρχει ακόμη χρονοδιάγραμμα για την περαιτέρω εξέλιξη, καθώς η ΛΚΣ δεν απαιτεί επιπλέον θέσεις, καθώς αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην 4η κατηγορία του πολωνικού ποδοσφαίρου, λόγω του υποβιβασμού που προκλήθηκε από χρεοκοπία. Η νέα τοποθεσία είναι δίπλα στο αρχικό στάδιο. Το στάδιο φιλοξενεί επίσης την Μπουντοβλάνι Λοτζ, ομάδα ράγκμπι γιούνιον. Η συνολική δαπάνη θα είναι μικρότερη από 100 εκατομμύρια ζλότι. Η πόλη του Λοτζ χρηματοδοτεί την ανάπτυξη και θα ελέγχει την εγκατάσταση μόλις ολοκληρωθεί, με τις ΛΚΣ και Μπουντοβλάνι να είναι απλώς ενοικιαστές. Από το 2017, η ΛΚΣ προωθήθηκε στην 3η κατηγορία του πολωνικού ποδοσφαίρου με αποτέλεσμα ο Δήμαρχος να ανακοινώσει ότι οι υπόλοιπες τρεις κερκίδες θα κατασκευαστούν. Οι εργασίες στις υπόλοιπες κερκίδες αναμένεται να ξεκινήσουν το 2018. Ωστόσο, η πραγματική ανακατασκευή ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2019.Στις 24 Μαΐου 2021, η δήμαρχος του Λοτζ, Χάνα Ζντανόφσκα, υπέγραψε ένα καταστατικό που δίνει στο Δημοτικό Στάδιο το όνομα του προπολεμικού ποδοσφαιριστή και παίκτη χόκεϊ, Βουαντίσουαφ Κρουλ.
Ωδή

Με τον λογοτεχνικό όρο Ωδή χαρακτηρίζεται ειδικό είδος της λυρικής ποίησης που φέρεται να πρωτοκαλλιεργήθηκε στην Αρχαία Ελλάδα κυρίως με εγκωμιαστικό χαρακτήρα, όχι όμως την πνευματική ανάταση του ύμνου, που αποτελούσε την ουσιώδη διαφορά τους. Οι ωδές αποτελούσαν στην ουσία τραγούδια που ψάλλονταν από χορευτές εγκωμιάζοντας θεούς, άρχοντες, ήρωες ή πολιτικές καταστάσεις. Χαρακτηριστικές τέτοιες ωδές ήταν εκείνες του Πίνδαρου που εγκωμίαζε τους νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων.

 Εκτός από τα κύρια χαρακτηριστικά των ωδών εκείνων που ήταν η σοβαρότητα, η επισημότητα αλλά και ο έντονος μεγαλοπρεπής τόνος τους παρουσίαζαν και το λεγόμενο από τους σύγχρονους τρίπτυχο στροφικό σύστημα, ή τριπλή στροφική πλοκή. που την αποτελούσαν η «στροφή», η «αντιστροφή» και η «επωδός». Οι μεν στροφή και αντιστροφή ήταν ισόστιχες και ακολουθούσαν το ίδιο μέτρο. Αντίθετα η επωδός ακολουθούσε διάφορο αριθμό στίχων αλλά και διάφορο μέτρο από τις δύο προηγούμενες. Οι νεότεροι Έλληνες ποιητές αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 έγραψαν ωδές χωρίς όμως να ακολουθούν το παραπάνω αρχαίο τρίπτυχο σύστημα διατηρώντας όμως την επισημότητα και τον μεγαλοπρεπή χαρακτήρα. Περισσότερο γνωστός Έλληνας ποιητής που ξεχώρισε για τις ωδές του είναι ο Ανδρέας Κάλβος. Ωδές όμως έγραψε και ο Διονύσιος Σολωμός εκ των οποίων ξεχωρίζει εκείνη με την οποία εγκωμιάζει τον φιλέλληνα Λόρδο Βύρωνα. Περισσότερο διάσημη ωδή σήμερα, είναι η Ωδή στη Χαρά, που συνέγραψε ο Σίλλερ και μελοποίησε ο Μπετόβεν στην 9η συμφωνία του. Ιωάν. και Νικήτας Παρίσης "Λεξικό Λογοτεχνικών Όρων" Εκδ. ΟΕΔΒ, σελ. 210.
Φερνάνδο Σαν Εμετέριο

Ο Φερνάνδο Σαν Εμετέριο Λάρα - (Fernando San Emeterio Lara) (Σανταντέρ, 1 Ιανουαρίου 1984) είναι Ισπανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, μέλος της Εθνικής Ισπανίας, και για αρκετά χρόνια βασικός παίκτης της Βαλένθια. Το 2011 φαίνεται να είναι η καλύτερη χρονιά στην καριέρα του, αφού αναδείχτηκε «Πολυτιμότερος Παίκτης» (MVP) του Πρωταθλήματος Ισπανίας, αλλά και μέλος της καλύτερης πεντάδας της Ευρωλίγκα.Από το 2021 και αφότου αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, εργάζεται ως βοηθός προπονητή στην Βαλένθια, του Πρωταθλήματος Ισπανίας και της Ευρωλίγκα.

 Ο Σαν Εμετέριο ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του από τη Βαγιαδολίδ, το 2001. Το 2006 πήρε μεταγραφή για την Χιρόνα και το 2008 για την Μπασκόνια. Το 2015 υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Βαλένθια, Τη σεζόν 2016-17, ήταν σημαντικό μέλος της ομάδας όταν αυτή κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία της το Πρωτάθλημα Ισπανίας, νικώντας την Ρεάλ Μαδρίτης με 3-1 νίκες στη σειρά των τελικών. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2017, δεσμεύτηκε με τη Βαλένθια μέχρι το 2019. Στις 7 Δεκεμβρίου 2017, συμπλήρωσε 150 συμμετοχές στην Ευρωλίγκα.Τη σεζόν 2019-20, μέτρησε 7,3 πόντους, 1,8 ριμπάουντ, 1,6 ασίστ σε 24 αγώνες στην Ευρωλίγκα. Υπέγραψε επέκταση συμβολαίου (1+1) στις 13 Ιουλίου 2020.Την 1η Ιουλίου 2021, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, σε ηλικία 37 ετών και μετά από 20 χρόνια σημαντικής πορείας. Ο Σαν Εμετέριο ήταν μέλος της Εθνικής ομάδας της Ισπανίας που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005.Ήταν επίσης μέλος της εθνικής Ισπανίας που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIBA του 2010 και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Στη συνέχεια, ο Σαν Εμετέριο συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2011, όπου η Ισπανία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και κέρδισε μια θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012, στους οποίους κέρδισε το αργυρό μετάλλιο. Συμμετείχε επίσης στο Ευρωμπάσκετ 2013, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Ήταν ξανά παρών στο Ευρωμπάσκετ 2015, όπου κατέκτησε για δεύτερη φορά το χρυσό μετάλλιο καθώς και στο Ευρωμπάσκετ 2017 στο οποίο κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Το καλοκαίρι του 2021, ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στην προπονητική αποτελώντας βοηθό προπονητή του Άλεξ Μουμπρού στον πάγκο της Βαλένθια. Μπασκόνια Πρωτάθλημα Ισπανίας: (2010) Βαλένθια Πρωτάθλημα Ισπανίας: (2017) Γιούροκαπ: (2019) Καλύτερη πεντάδα στην Ευρωλίγκα: (2011) 5x MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα: (Top 16 1η αγωνιστική, 2009/10), (4ος αγώνας playoff 2009/10), (Top 16 6η αγωνιστική, 2010/11), (6η αγωνιστική 2011/12), (3η αγωνιστική 2012/13) Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) του Πρωταθλήματος Ισπανίας: (2011) Καλύτερη πεντάδα στο Πρωτάθλημα Ισπανίας: (2011) Δεύτερη καλύτερη πεντάδα στο Γιούροκαπ: (2017) Ο Φερνάνδο Σαν Εμετέριο στο acb.com (in Spanish) Ο Φερνάνδο Σαν Εμετέριο στο eurobasket.com Ο Φερνάνδο Σαν Εμετέριο στο fibaeurope.com
Ιωδοχλωρομεθάνιο

Το χλωριωδομεθάνιο ή μεθυλενοχλωριωδίδιο, αλλά συμβολίζεται επίσης συχνά συντομογραφικά ως Halon-10101, είναι μια άχρωμη υγρή οργανική ένωση της ομόλογης σειράς των διαλογονοαλκανίων. Θεωρητικά προκύπτει από το μεθάνιο, αν αντικατασταθούν δύο (2) άτομα υδρογόνου από ένα άτομο χλωρίου και ένα ιωδίου. Έτσι προκύπτει ο χημικός του τύπος: CH2ClI στη θέση αυτού του μεθανίου (CH4).

 1. Με επίδραση NaI σε διχλωρομεθάνιο: Συμπαράγεται διιωδομεθάνιο. Είναι σχετικά εύκολη η απομόνωση του χλωροϊωδομεθανίου με απόσταξη, λόγω σημαντικής διαφοράς σημείων ζέσεως. Το I (ιώδιο) και υποκαθιστά και αποκαθίσταται ευκολότερα από το Cl. Γι' αυτό στις παρακάτω αντιδράσεις είναι ευκολότερο να ληφθούν σχετικά μεγάλες αποδόσεις σε προϊόντα υποκατάστασης μόνο του ιωδίου. Αν είναι επιθυμητή η υποκατάσταση δυο αλογόνων είναι καλύτερα να προτιμηθεί διιωδομεθάνιο, διβρωμομεθάνιο ή διχλωροαιθάνιο.1. Υδρόλυση προς χλωρομεθανόλη: 2. Επίδραση με RONa προς χλωρομεθυλενοαλκυλαιθέρα: 3. Επίδραση με RC≡CNa προς 1-χλωροαλκίνιο-2: 4. Με RCOONa προς χλωρομεθυλενοαλκυλεστέρα: 5. Με NaCN προς χλωροαιθανονιτρίλιο: 6. Με RNa προς αλκυλοχλωρίδιο: 7. Με NaSH προς χλωρομεθανοθειόλη: 8. Με RSNa προς χλωρομεθυλενοαλκυλοθειαιθέρα: 9. Με NaI προς διιωδομεθάνιο: 10. Με NH3 προς χλωρομεθυλεναμίνη: 11. Με RNH2 προς χλωρομεθυλεναλκυλαμίνη: 12. Με R1NHR2 προς χλωρομεθενοδιαλκυλαμίνη: 13. Με PH3 προς χλωρομεθυλενοφωσφίνη: 14. Με NaNO2 προς χλωρονιτρομεθάνιο: Η απόδοση της μερικής αναγωγής, που περιγράφεται παρακάτω, είναι σχετικά μεγαλύτερη σε σύγκριση με τα αντίστοιχα διαλογονομεθάνια ενός είδους αλογόνου.1. Με NaBH4: 2. Με υδρογόνο «εν τω γεννάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Θεέ υπερασπίσου τη Νέα Ζηλανδία

Ο 'God Defend New Zealand (Θεέ Υπερασπίσου τη Νέα Ζηλανδία) είναι ένας από τους εθνικούς ύμνους της Νέας Ζηλανδίας μαζί με τον God Save the Queen. Παρόλο που αναγνωρίζονται και οι δύο ως εθνικοί ύμνοι, χρησιμοποιείται συνήθως ο πρώτος.

 Οι στίχοι του ύμνου γράφτηκαν ως ποίημα τη δεκαετία του 1870 από τον Ιρλανδό Ελευθεροτέκτονα μετανάστη Τόμας Μπράκεν. Το 1876 διοργανώθηκε ένας διαγωνισμός για το ποιος θα έγραφε την μουσική για το ποίημα,με έπαθλο δέκα "γουινέες" (Αγγλικό νόμισμα). Νικητής του διαγωνισμού ήταν ο Τζον Τζόζεφ Γουντς, που συνέθεσε τη μελωδία μέσα σε ένα απόγευμα, αφότου έμαθε για τον διαγωνισμό. Το τραγούδι έγινε σταδιακά γνωστό κατά τον 19ο αιώνα και τις αρχές του 20ου, και το 1940 η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας αγόρασε τα πνευματικά δικαιώματα για να το "χρησιμοποιήσει" κατά τις γιορτές εκείνης της χρονιάς. Αφότου ο ύμνος ακούστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, έγιναν οι πρώτες κινήσεις για να υιοθετηθεί ως εθνικός ύμνος της χώρας. Το 1976 μια επιτροπή παρουσιάστηκε στη βουλή ζητώντας να κατοχυρωθεί το άσμα ως εθνικός ύμνος. Έτσι στις 20 Νοεμβρίου του 1977 αναγνωρίστηκε επίσημα με την άδεια της Ελισάβετ Β', για να χρησιμοποιείται παράλληλα με τον God Save the Queen, ο οποίος ως τότε ήταν ο μοναδικός επίσημος ύμνος της Νέας Ζηλανδίας. Ο ύμνος έχει πέντε στροφές στα Αγγλικά, μεταφρασμένες και στα Μαορί. Συνήθως μόνο η πρώτη στροφή τραγουδιέται, και σε κάποιες περιπτώσεις η δεύτερη και η τελευταία.
Φλέτσερ Χέντερσον

Ο Φλέτσερ Χάμιλτον Χέντερσον (James Fletcher Hamilton Henderson, Jr., 18 Δεκεμβρίου 1897 - 29 Δεκεμβρίου 1952) ήταν Αμερικανός πιανίστας, διευθυντής ορχήστρας, ενορχηστρωτής και συνθέτης, με σημαντική συνεισφορά στην εξέλιξη της τζαζ και του σουίνγκ.

 Γεννήθηκε στο Κάθμπερτ (Cuthbert) της Τζόρτζια των ΗΠΑ, γιος μεσοαστικής οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής σχολείου και η μητέρα του καθηγήτρια πιάνου. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ατλάντα, από όπου αποφοίτησε το 1920. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη προκειμένου να ακολουθήσει μεταπτυχιακές σπουδές χημείας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Εξαιτίας της αδυναμίας του να ακολουθήσει μία σταδιοδρομία ως χημικός – γεγονός στο οποίο συνέβαλε και το χρώμα του – στράφηκε στη μουσική. Αρχικά εργάστηκε σε δισκογραφικές εταιρίες όπως την Black Swan Records, ως μουσικός διευθυντής και πιανίστας. Το 1922 ηγήθηκε της πρώτης προσωπικής του ορχήστρας και περίπου στις αρχές του 1924 εντάχθηκε σε αυτή ο Λούις Άρμστρονγκ. Σημαντική συνεισφορά στην ορχήστρα είχε επίσης ο μουσικός διευθυντής Ντον Ρέντμαν. Εκτός από τον Άρμστρονγκ, στην ορχήστρα συμμετείχαν κατά διαστήματα και οι Μπένι Κάρτερ, Κόλμαν Χώκινς, Ρόι Έλντριτζ, Ρεντ Άλλεν και Τζο Σμιθ. Παρά το γεγονός πως η ορχήστρα του είχε απήχηση στο κοινό, ο ίδιος ο Χέντερσον δεν διέθετε σημαντικές ικανότητες στη διαχείρισή της, αδυνατώντας να την προωθήσει εμπορικά ή να επιβληθεί στους μουσικούς με τους οποίους συνεργαζόταν. Ο Χέντερσον υπήρξε σημαντικός ενορχηστρωτής και το 1934, κάτω από το βάρος οικονομικών δυσχερειών, αναγκάστηκε να πουλήσει στον Μπένι Γκούντμαν, κάποιες από τις καλύτερες του ενορχηστρώσεις. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, οι δύο μουσικοί συνεργάστηκαν όταν ο Χέντερσον συμμετείχε αρχικά ως πιανίστας στην ορχήστρα του Γκούντμαν και αργότερα ως ενορχηστρωτής, μέχρι το 1941. Η συνεργασία τους υπήρξε καταλυτική για την εξέλιξη του σουίνγκ. Τα επόμενα χρόνια, ηγήθηκε διαφόρων μουσικών σχημάτων ενώ την περίοδο 1948 - 1949 περιόδευσε με την Έθελ Γουώτερς. Το 1950 υπέστη εγκεφαλικό, το οποίο οδήγησε σε μερική παράλυσή του. Πέθανε δύο χρόνια αργότερα, στη Νέα Υόρκη. The New Grove Dictionary of Jazz, Oxford University Press Red Hot Jazz
Σέξτος Άλκιμος Έκδικος Άβιτος

Ο Σέξτος Άλκιμος Έκδικος Άβιτος (Avit de Vienne, 450 - 525), γνωστός και ως Σέξτιμος Άβιτος ή Σίξτος Άβιτος, ήταν Γαλλορωμαίος ποιητής και χριστιανός επίσκοπος της Βιεν στη Γαλατία. Η φήμη του βασίζεται εν μέρει στην ποίησή του, αλλά και στο ρόλο που έπαιξε ως γραμματέας των βασιλέων των Βουργουνδών. Ο Άβιτος γεννήθηκε σε μια εξέχουσα γαλλορωμαϊκή οικογένεια γερουσιαστών που σχετιζόταν με τον αυτοκράτορα Άβιτο.

 Η καταγωγή του ήταν αριστοκρατική, ενώ και η μόρφωσή του ήταν υψηλή. Η συγγραφική και αποστολική του δράση ήταν πλούσια.Ο Άβιτος ήταν πολέμιος, και δη με επιτυχία, διάφορων αιρέσεων. Στις επιτυχίες του αυτές, συγκαταλέγεται και ο προσηλυτισμός του στον βασιλιά Σιγισμούνδο της Βουργουνδίας, αφού ο πρώτος είχε αρνηθεί αρχικά και ο Άβιτος παρακίνησε τον βασιλιά των Φράγκων σε εκστρατεία. Εκτός από αυτές τις δραστηριότητές του άφησε πίσω του επιστολές, ομιλίες και ποιήματα. Από αυτά, όμως, σώζονται λίγα.Αναγνωρίζεται ως άγιος. Η Καθολική εκκλησία εορτάζει την μνήμη του στις 5 Φεβρουαρίου. Catholic Encyclopedia: St. Avitus Christian Classics Ethereal Library: Opera Omnia
Ghetonia

Οι Ghetonia (Γειτονία) είναι ελληνόφωνο (κατωιταλικά) συγκρότημα παραδοσιακής, κυρίως, μουσικής από την Γκρετσία Σαλεντίνα της νότιας Ιταλίας. Δημιουργήθηκε το 1992 από τους: Ρομπέρτο Λίτσι (τραγούδι και κιθάρα, μέλος του παλαιότερου συγκροτήματος Canzoniere Grecanico Salentino), Σαλβατόρε Κοτάρντο (σαξόφωνο) και Πιεράντζελο Κολούτσι, με σκοπό την διατήρηση και αναβίωση της μουσικής, της γλώσσας και της πολιτιστικής παράδοσης της περιοχής. Η παρέα αυτή μεγάλωσε κατά τα επόμενα χρόνια με μουσικούς όπως τον Εμανουέλε Λίτσι (τραγούδι, κιθάρα), τον Φράνκο Νούτσο (κρουστά), τον Άντζελο Ούρσο (κοντραμπάσο), τον Αντμίρ Σκουρτάι (ακορντεόν) , τον Μάσιμο Πίνκα (κοντραμπάσο), τον Αντόνιο Κοτάρντο (φλάουτο) και τον Τζώρτζο Βέντολα (κοντραμπάσο). Πέρα από την Ιταλία και την Ελλάδα όπου οι εμφανίσεις τους είναι συχνές, οι Γειτονία έχουν κάνει πολλές συναυλίες και στα Βαλκάνια, στην Κούβα και στις ΗΠΑ.

 1993 - Mara l'acqua (Circolo Ghetonìa, Calimera (Le)-AnimaMundi Edizioni) 1994 - Agapiso (Circolo Ghetonìa, Calimera (Le) - AnimaMundi Edizioni ) 1995 - Malìa (Circolo Ghetonìa, Calimera (Le) - AnimaMundi Edizioni) 1996 - Per incantamento (Circolo Ghetonìa, Calimera (Le) - ελληνική έκδοση 1998, στο περιοδικό Μετρό με τον τίτλο Τα Μαγικά - AnimaMundi Edizioni 1996 - Grecìa Salentina (Unione Europea/Circolo Ghetonìa, Calimera (Le) 1998 - Mari e lune a est del sud (AnimaMundi Edizioni/Radici Music Records) 2001 - Krifì. Live: Portogallo, Grecia, Spagna (AnimaMundi edizioni) 2005 - Terra e sale (Anima Mundi Edizioni) 2009 - Riza (CD+DVD Η συναυλία πραγματοποιήθηκε 18η Φεβρουαρίου του 2008 στην Καλημέρα) (IRMA/Edel/Italian World Music) 2009 - Taranta Nights Vol.2 - (Italian World Music) 2010 - Sud (Italian World Music) Συνέντευξη (στα ιταλικά) Ghetonìa MySpace Profile Oriamu pisulina, γρεκιάνικο τραγούδι των Ghetonia Kalinifta, γρεκιάνικο τραγούδι των Ghetonia