IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Prime Evil

Το Prime Evil είναι το έκτο άλμπουμ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Οκτωβρίου του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Under One Flag Records". Αυτός ήταν ο δίσκος που χαρακτηρίστηκε από την επιστροφή του κιθαρίστα Τζέφρι Νταν (Mantas) στο συγκρότημα, μετά την αποχώρηση του μπασίστα και τραγουδιστή Κόνραντ Λαντ (Cronos) το Νοέμβριο του 1988, με σκοπό την δημιουργία του προσωπικού του σχήματος μαζί με τους πρώην κιθαρίστες των Venom, Μάικ Χίκι και Τζιμ Κλερ. Στο συγκρότημα παρέμεινε ο ντράμερ Άντονι Μπρέι (Abaddon) και τα φωνητικά και το μπάσο ανέλαβε ο Τόνι Ντόλαν, ενώ την ρυθμική κιθάρα ο Αλ Μπαρνς.

 1. Prime Evil (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 4:38 2. Parasite (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:08 3. Blackened Are the Priests (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 4:19 4. Carnivorous (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:11 5. Skeletal Dance (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:07 6. Megalomania (Iommi, Butler, Ward, Osbourne) - 5:25 7. Insane (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:54 8. Harder Than Ever (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:09 9. Into the Fire (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:23 10. Skool Daze (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 4:23 11. Live Like an Angel – Die Like a Devil (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:05 Το "Prime Evil" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Mantas - κιθάρα Αλ Μπαρνς - κιθάρα Τόνι Ντόλαν - φωνητικά, μπάσο Abaddon - τύμπανα Prime Evil - Venom | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Venom - Prime Evil - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Venom - Prime Evil (album review) | Sputnikmusic 1986 HISTORY. Venom Collector Page venom black metal
Τζακ Μπλακ

Ο Τόμας Τζέικομπ "Τζακ" Μπλακ (Thomas Jacob "Jack" Black, 28 Αυγούστου 1969) είναι Αμερικανός κωμικός, ηθοποιός και μουσικός. Έχει το συγκρότημα Tenacious D μαζί με τον Kyle Gass. To συγκρότημα έχει 3 δίσκους, 1 τηλεοπτική σειρά και 1 ταινία. Ήταν μέλος του Frat Pack, ένα γκρουπ κωμικών που έχει εμφανιστεί σε ταινίες του Hollywood. Ήταν υποψήφιος για 2 Χρυσές Σφαίρες το 2004 και το 2013. Επίσης έχει κερδίσει ένα MTV Movie Award και ένα Nickelodeon Kids Choice Award που τα οποία τα παρουσίαζε τις χρονιές 2006, 2008 και 2011.

 Γεννήθηκε στην Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, και ήταν γιος από δύο εργένηδες γονείς. Έχει παίξει σε σειρές όπως: Life Goes On, Northern Exposure, Mr. Show, Picket Fences και The X-Files. Ο Τζακ πρωταγωνίστησε στον πιλότο της σειράς Heat Vision and Jacκ, σε σκηνοθεσία Μπεν Στίλερ. Αργότερα πήρε ρόλους σε ταινίες όπως το Airborne, Demolition Man, Waterworld, The Fan, Mars Attacks!, Dead Man Walking και άλλες. Το 2000 εμφανίστηκε στην ταινία High Fidelity με τον Τζον Κιούσακ. Η καριέρα του απογειώθηκε αργότερα με τις ταινίες Shallow Hal, The School of Rock, Nacho Libre, Tenacious D in The Pick of Destiny, King Kong, Year One and Gulliver's Travels. Η φωνή του ως Po στο Kung Fu Panda που έκανε άνοιγμα με $20.3 εκατ. και αργότερα πάλι το 2011 με το Kung Fu Panda 2. Η επόμενη ταινία είναι το The Big Year που κυκλοφόρησε το 2011 με τους Στιβ Μάρτιν και Όουεν Γουίλσον. Έκανε γκέστ εμφάνιση στο The Office και στο iCarly στο επεισόδιο iStart a Fan War. Το 2006 παρουσίασε τα Kid's Choice Awards, 6 Απριλίου 2006 και μετά στις 29 Μαρτίου 2008 και στις 2 Απριλίου 2011. Επίσης εμφανίστηκε στα MTV video music awards στις 31 Αυγούστου 2006. Έχει εμφανιστεί 5 φορές στο Saturday Night Live. Το 2008 παρουσίασε τα Spike Video Game Awards. Το 2009 ήταν η κύρια φωνή στο παιχνίδι Brutal legend. Τον Τζακ τον ξέρετε και σαν JBη Jables, είναι ο κύριος τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Tenacious D. Δίπλα απο τον Kyle Gass, έχουν κυκλοφορήσει 2 άλμπουμ και μια ταινία, Η πένα του πεπρωμένου, όπου το τραγούδι τους The metal χρησιμοποιήθηκε για το παιχνίδι "Learn"Guitar Hero III: Legends of Rock" και "Brütal Legend". Το "Rock Your Socks" από το άλμπουμ Tenacious D παίχτηκε στο παιχνίδι "Rock Band Unplugged" και το "Master Exploder" από την πένα του πεπρωμένου το όποιο μπήκε στο βίντεο παιχνίδι "Guitar Hero Van Halen" και "Rock Band 2" δίπλα από το τραγούδι τους Tribute από το άλμπουμ Tenacious D. Την ταινία Η πένα του πεπρωμένου την σκηνοθέτησε ο Liam Lynch. Επίσης στην ταινία εμφανίστηκαν και πολλοί guests όπως ο Τιμ Ρόμπινς και ο Ronnie James Dio ως σατανάς. Ο Μπεν Στίλερ έκανε μια guest εμφάνιση στο βίντεο κλιπ Tribute. Έχει εμφανιστεί σε μουσικά βίντεο των Foo Fighters όπως: Beck "Sexx Laws", "Learn To Fly","Low" και "The One". Τον Οκτώβριο του 2010 εμφανίστηκε στο BlizzCon 2010. Ο Τζακ είναι παντρεμένος με την Tanya Haden από το 2006 και έχουν μαζί 2 παιδιά. Τζακ Μπλακ στο IMDb Τζακ Μπλακ στο Facebook
Dassault Mirage G

Το Dassault Mirage G ήταν γαλλικό διθέσιο αεριωθούμενο μαχητικό αεροσκάφος με πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας. Αναπτύχθηκε από την Dassault Aviation στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και εξελίχθηκε στα μαχητικά πολλαπλών ρόλων Mirage G4 και Mirage G8 που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν αναχαιτιστικά αλλά είχαν την δυνατότητα να πλήξουν στόχους με πυρηνικά όπλα. Παρόλο που κατασκευάστηκαν πρωτότυπα και έγιναν δοκιμές, ολόκληρο το πρόγραμμα ανάπτυξης ακυρώθηκε την δεκαετία του 1970 χωρίς να ενταχθεί σε παραγωγή.

 Το 1965 το γαλλικό Υπουργείο Άμυνας ζήτησε την ανάπτυξη ενός μαχητικού με πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας που θα μπορούσε να επιχειρεί από αεροδρόμια και αεροπλανοφόρα. Η Γαλλία είχε προηγουμένως συμμετάσχει στο πρόγραμμα AFVG, που εξελίχθηκε στο Panavia Tornado, αλλά αργότερα αποσύρθηκε. Η Dassault έλαβε τον Οκτώβριο του 1965 εντολή για την δημιουργία πρωτοτύπου που θα προωθούνταν από ένα τουρμπφάν κινητήρα Pratt & Whitney/SNECMA TF-306. Το 1967 παρουσιάστηκε το πρώτο αεροσκάφος με πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας της Dassault, το μονοκινητήριο διθέσιο Mirage G. Ήταν επί της ουσίας μια εκδοχή του Mirage F2 με διαφορετικές πτέρυγες. Η οπισθόκληση των πτερύγων κειμένονταν ανάμεσα στις 22 και τις 70 μοίρες.Οι πτητικές δοκιμές πραγματοποιήθηκαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, όμως η ανάπτυξη του Mirage G ακυρώθηκε το 1968. Οι πτήσεις συνεχίστηκαν μέχρι τις 13 Ιανουαρίου 1971 που το μοναδικό αεροσκάφος χάθηκε σε ατύχημα. The basic Mirage G was developed into a twin-engine, two-seat nuclear strike fighter, the Mirage G4 after a separate contract was issued in 1968 for two aircraft to be built. These aircraft were intended to be powered by Snecma M53 turbofans in production. While the aircraft were under construction the requirements changed and the French military requested that the design be converted into a dedicated interceptor. Το αρχικό Mirage G εξελίχθηκε σε ένα δικινητήριο αεροσκαφος που θα είχε δυνατότητα προσβολής στόχων με πυρηνικά όπλα. Το 1968 υπεγράφη ξεχωριστό συμβόλαιο για την ανάπτυξη δύοπ πρωτοτύπων που υα προωθούνταν από κινητήρες τουρμποφάνSnecma M53. Ενώ αναπτύσσονταν το αεροσκάφος, δόθηκε εντολή ο ρόλος του να αλλάξει σε αυτόν του αναχαιτιστικού. Το Mirage G4-01 μετονομάστηκε σε G8-01 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 8 Μαΐου 1971. Το δεύτερο αεροσκάφος, το G4-02, που μετατράπηκε σε μονοθέσιο και μετονομάστηκε σε G8-02 πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 13 Ιουλίου 1972. Ήταν εξοπλισμένα με ραντάρ Thomson-CSF και σύστημα πλοήγησης-επίθεσης που βασίζονταν στο αντίστοιχο των SEPECAT Jaguar και Dassault Milan.. Εξ αιτίας περικοπών στον προϋπολογισμό, ούτε αυτή η έκδοση μπήκε σε παραγωγή. Το Mirage G8-01 εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Αέρος και Διαστήματος (Musée de l'Air et de l'Espace) κοντά στο Παρίσι. Dassault Mirage F2 General Dynamics F-111 Aardvark Mikoyan-Gurevich MiG-23 Panavia Tornado Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών Green, William. The Observer's Book of Aircraft. London. Frederick Warne & Co. Ltd., 1968. Green, William. The Observer's Book of Aircraft. London. Frederick Warne & Co. Ltd., 1972. ISBN 0-7232-1507-3 Flight International - October 1971 - Mirage G
Στέφανος Σγούρος

Ο Στέφανος Σγούρος (Πουλάδες Κέρκυρας, 1924 - Κέρκυρα, 31 Αυγούστου 2017) ήταν Έλληνας ζωγράφος και αγιογράφος της Επτανησιακής Σχολής που διακρίθηκε κυρίως στην τοπιογραφία και την ανθρώπινη μορφή.

 Ο Στέφανος Σγούρος γεννήθηκε στους Πουλάδες της Κέρκυρας το 1924. Ήταν γιος και μαθητής του ζωγράφου και αγιογράφου Διονυσίου Σγούρου (1887-1977). Οι σπουδές του στη ζωγραφική συνεχίστηκαν στο Istituto Volontà της Ρώμης, από το οποίο αποφοίτησε το 1952 με τιμητικούς τίτλους και διακρίσεις. Εγκαταστάθηκε στην Άνω Κορακιάνα της Κέρκυρας, την οποία ιδιαίτερα αγάπησε μέχρι τον θάνατό του. Ήταν παντρεμένος με την Κατερίνα Σγούρου και απέκτησαν μαζί δύο κόρες. Πέθανε στην Κέρκυρα την 31 Αυγούστου 2017, σε ηλικία 93 ετών. Ο Σγούρος ασχολήθηκε τόσο με την ελαιογραφία όσο κυρίως και με την υδατογραφία. Ήταν κυρίως τοπιογράφος, αλλά άφησε έργα και σε άλλα είδη ζωγραφικής, όπως η προσωπογραφία, η ηθογραφία και οι νεκρές φύσεις. Από το 1947 επιδόθηκε και στην αγιογραφία. Εικόνες και εικονογραφημένα λάβαρα (σκόλες λέγονται στην Κέρκυρα) υπάρχουν σε πολλούς ναούς της Κέρκυρας, αλλά και σε ιδιωτικές συλλογές. Κατά την περίοδο 1958-1980 εικονογράφησε οροφές ναών (ουρανίες λέγονται στα Επτάνησα), συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διάσωση του είδους. Ουρανίες του υπάρχουν μεταξύ άλλων στους ναούς: της Υπεραγίας Θεοτόκου Αγίων Θεοδώρων Λευκίμμης (1959), της Υπεραγίας Θεοτόκου Οδηγήτριας Πέλεκα (1960), του Παντοκράτορος Εβροπούλων (1967), του Αγίου Σπυρίδωνος Σαρόκου (1979), του Αγίου Νικολάου Κορακιάνας (1980).Στις ελαιογραφίες του ασχολείται κυρίως με την ανθρώπινη μορφή, καθώς και με την ηθογραφία και τις νεκρές φύσεις, περιοριζόμενος στο ακαδημαϊκό ρεαλιστικό ιδίωμα. Τα έργα υδατογραφίας του ακολουθούν την επτανησιακή παράδοση για τη ζωγραφική τέχνη, όπως αυτή διαμορφώνεται από τον 16ο αιώνα μέχρι και σήμερα. Ο Στέφανος Σγούρος έγραψε σχετικά: "Η τέχνη της ζωγραφικής είμαι μία και μόνη. Η επιστήμη της αναπαράστασης του φυσικού είναι πάντοτε η ίδια". Ήταν ο τελευταίος από τους συνεχιστές της παράδοσης της ακουαρέλας των κλασικών Κερκυραίων, κυρίως όμως του Άγγελου Γιαλλινά.Η πρώτη του ατομική έκθεση έγινε στην Κέρκυρα το 1956. Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις στην Κέρκυρα το 1971 και το 1975, καθώς και στις Βρυξέλλες τον Μάιο του 1975. Το καλοκαίρι του 2005 έγινε αναδρομική έκθεση των έργων του στη Δημοτική Πινακοθήκη της Κέρκυρας. Η τελευταία του αναδρομική έκθεση έγινε τον Ιούλιο 2011 στην Πινακοθήκη "Λέανδρος Μ. Σπαρτιώτης" στην Πρέβεζα. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του βρίσκεται σε ιδιωτικές συλλογές. Στη συλλογή της οικογένειάς του συμπεριλαμβάνονται έργα των περισσότερων φάσεων της δημιουργίας του.
Μετάξινο βιβλίο

Το μετάξινο βιβλίο είναι ένα αρχαίο βιβλίο αστρονομίας με κείμενα Κινέζων αστρονόμων, περίπου του 400 π.Χ., το οποίο ανακαλύφτηκε στον τάφο Mawangdui της Κίνας το 1973. Έχει καταγραμμένους 29 κομήτες που ονομάζει 彗星, που μεταφράζεται "αστέρια σκούπες" και οι οποίοι είχαν γίνει ορατοί από τη γη σε μία περίοδο περίπου 300 ετών.

 Το περιεχόμενο του μετάξινου βιβλίου είναι ο πρώτος άτλαντας κομητών. Καταγράφει περίπου είκοσι απεικονίσεις κομητών. Μερικές από τις σελίδες του έχουν μήκος ενάμιση μέτρο. Κάθε εικόνα συνοδεύεται και από ένα κείμενο που περιγράφει ένα γεγονός που συμπίπτει χρονικά με την εμφάνιση του εκάστοτε κομήτη, παραδείγματος χάριν, "ο θάνατος του πρίγκηπα", "ο ερχομός της πανούκλας", ή "η ξηρασία 3 ετών". Ancient Chinese Astronomy
Αζερική γλώσσα

Η αζερική γλώσσα είναι η επίσημη γλώσσα της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Ορισμένες διάλεκτοι της γλώσσας ομιλούνται σε πολλές περιοχές του Ιράν (αλλά κυρίως στις βορειοδυτικές περιοχές, γνωστές ως Ιρανικό Αζερμπαιτζάν), όπου και είναι η πιο δημοφιλής μειονοτική γλώσσα και όπου έχει περισσότερους ομιλητές από οπουδήποτε αλλού στον κόσμο. Η γλώσσα ομιλείται επίσης στη ρωσική Δημοκρατία του Νταγκεστάν, τη νοτιοανατολική Γεωργία, το βόρειο Ιράκ και την ανατολική Τουρκία. Υπάρχουν μεταξύ 23 και 30 εκατομμύρια γηγενείς Αζέροι ομιλητές. Είναι μία τουρκική γλώσσα του κλάδου Ογούζ, σε στενή συγγένεια με την Τουρκική και επίσης ιστορικά επηρεασμένη από την Περσική και Αραβική γλώσσα.

 Πριν το 1929 η Αζερική γλώσσα γραφόταν στο περσοαραβικό αλφάβητο. Την περίοδο 1929-1938 το λατινικό αλφάβητο ήταν σε χρήση στο βόρειο τμήμα της χώρας (ήταν διαφορετικό από το σημερινό). Από το 1938 έως το 1991, ήταν σε χρήση το κυριλλικό. Το 1991, εισήχθη το σημερινό λατινικό αλφάβητο, αν και η μετάβαση ήταν αργή. Σήμερα, χρησιμοποιείται, επίσημα πλέον, στο Βόρειο Αζερμπαϊτζάν η λατινική γραφή, αλλά η κυριλλική γραφή είναι ευρέως διαδεδομένη. Στο Ιράν και στο Νότιο Αζερμπαϊτζάν, χρησιμοποιείται η περσοαραβική γραφή (υπάρχει αντιστοιχία 1 προς 1 με τα άλλα αλφάβητα, αν και η σειρά των γραμμάτων είναι διαφορετική). Επίσης δεν έχει τυποποιηθεί η ορθογραφία για την περσοαραβική γραφή. Ελληνικά-Αζερμπαϊτζάν φρασεολόγιο
Το ψώνιο

Το ψώνιο είναι ελληνική κωμική ταινία του 1983, σε σκηνοθεσία Ομήρου Ευστρατιάδη. Το σενάριο το έγραψε ο Λάκης Μιχαηλίδης, ενώ η παραγωγή έγινε από τον Γιώργο Καραγιάννη. Πρωταγωνιστεί ο Σωτήρης Μουστάκας.

 Ο Σωτήρης Χαρίτος είναι ένας πολύ καλός μηχανικός αυτοκινήτων, που όμως επιθυμεί να γίνει ηθοποιός. Οι φίλοι του μάλιστα, που γνωρίζουν το όνειρό του, τον αποκαλούν ψώνιο. Τρέχει από δω κι από κει κάνοντας τον κομπάρσο, ώσπου κάποια στιγμή, ύστερα από μια παταγώδη αποτυχία, πιάνει την καλή, παίζοντας στην τηλεόραση τον βλάκα με τεράστια επιτυχία. Το ψώνιο στο Cine.gr Το ψώνιο στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Μαρία Άννα Ιωσηφίνα της Αυστρίας

Η Μαρία Άννα Ιωσηφίνα (γερμ. Maria Anna Josepha von Habsburg, 30 Δεκεμβρίου 1654 - 14 Απριλίου 1689) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Παλατινάτου.

 Ήταν η τρίτη κόρη (2η από τον 3ο γάμο) του Φερδινάνδου Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ελεονώρας Γκοντζάγκα, κόρης του Καρόλου, Δούκα του Μαγιέν. Παντρεύτηκε το 1678 τον Ιωάννη Γουλιέλμο του Παλατινάτου. Έκαναν δύο θνησιγενή τέκνα: γιος (6 Φεβρουαρίου 1683). γιος (5 Φεβρουαρίου 1686). "GONZAGA: LINEA SOVRANA DI MANTOVA". Enciclopedia genealogica del Mediterraneo (in Italian). Società Genealogica Italiana [Italian Genealogical Society]. Retrieved 29 August 2018. "Gonzaga, Maria (1609–1660)". Women in World History: A Biographical Encyclopedia. Gale Research. 2002. Retrieved 28 August 2018.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2016-17

Το Κύπελλο Κύπρου 2016-17 ήταν η 43η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (40η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οκτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2016-17. Νικητής ήταν ο Παφιακός για 4η φορά στην ιστορία του.

 Στην προημιτελική φάση οι οκτώ ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους σε τέσσερα ζευγάρια και έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας). Οι τέσσερις νικήτριες προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση. Στην ημιτελική φάση οι ομάδες κληρώθηκαν τυχαία μεταξύ τους και τα δύο ζευγάρια έδωσαν διπλούς αγώνες (εντός και εκτός έδρας) με τις δύο νικήτριες να προκρίνονται στον τελικό. Στις δύο αυτές φάσεις, αν μια ομάδα πετύχαινε δύο νίκες, τότε έπαιρνε αυτή την πρόκριση.Σε περίπτωση που στους δύο αγώνες οι δύο ομάδες είχαν από μία νίκη, όπως πιο κάτω, αμέσως με την λήξη του δεύτερου αγώνα διεξαγόταν το χρυσό σετ (golden set): Πρώτος αγώνας 3 – 0, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 τότε χρυσό σετ Πρώτος αγώνας 3 – 1, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 τότε χρυσό σετ Πρώτος αγώνας 3 – 2, δεύτερος αγώνας 2 – 3 τότε χρυσό σετ Πρώτος αγώνας 3 – 0 ή 3 – 1, δεύτερος αγώνας 2 – 3 προκρίνεται ο νικητής του πρώτου αγώνα Πρώτος αγώνας 3 – 2, δεύτερος αγώνας 0 – 3 ή 1 – 3 προκρίνεται ο νικητής του δεύτερου αγώναΟ τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα. Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στον τελικό προκρίθηκαν o Παφιακός και η Ομόνοια. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 17 Μαρτίου 2017 στο Κίτιον στη Λάρνακα. Νικητής ήταν ο Παφιακός με σκορ 3-2 σετ (25-21, 25-21, 18-25, 27-29, 15-8). ΚΟΠΕ, επιμ. (2016-11-24) (pdf). ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ OΠΑΠ Α’ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΑΝΔΡΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2016 – 2017. Λευκωσία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2017-03-23. https://web.archive.org/web/20170323133402/http://www.volleyball.org.cy/docs/201617/cupmen_201617.pdf. «Κύπελλο ΟΠΑΠ Α΄ Κατηγορίας Ανδρών 2016-17 - Αποτελέσματα» (PDF). www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 21 Μαρτίου 2021. Ανακτήθηκε στις 21 Μαρτίου 2021.
Παγέντσνο

Το Παγέντσνο (πολωνικά: Pajęczno) είναι πόλη και η έδρα του Πόβιατ Παγέντσνο, στο Βοεβοδάτο Λοτζ της Πολωνίας, περίπου 40 χλμ. βόρεια της Τσενστοχόβα. Ο πληθυσμός του είναι 6.410 κάτοικοι (2021).

 Αναφέρεται για πρώτη φορά σε ιστορικές πηγές από το 1140, όταν ήταν μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας που κυβερνούσε ο Οίκος των Πιαστ. Είχε δικαιώματα πόλης μεταξύ 1276 και 1870, και ξανά από το 1958. Ήταν μια βασιλική πόλη του Πολωνικού Στέμματος, διοικητικά τοποθετημένη στο Βοεβοδάτο Σιέρατς (1339-1793) στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Μια εβραϊκή κοινότητα ήταν κάτοικοι του Παγέντσνο από τα τέλη του 1700 και αριθμούσε περίπου 700 στην αρχή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την πόλη το Σεπτέμβριο του 1939, εξαπέλυσαν μια βίαιη επίθεση κατά της εβραϊκής κοινότητας, ξεκινώντας με δολοφονίες και κακοποιήσεις, αφαιρώντας τους το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας τους και το 1941, περιορίζοντάς τους σε ένα υπερπλήρες γκέτο. Μετά από αυτό, οι Εβραίοι εκδιώχθηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και, στη συνέχεια, τον Αύγουστο του 1942, πολλοί δολοφονήθηκαν στην πόλη και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους στάλθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Χέλμνο όπου τους δολοφόνησαν αμέσως αέρια. Το 1942, οι Γερμανοί απέλασαν επίσης 312 Πολωνούς, οι οποίοι απελάθηκαν σε ένα στρατόπεδο διέλευσης στο κοντινό Βιέλουν και στη συνέχεια σε καταναγκαστική εργασία στη Γερμανία και τη γερμανική κατεχόμενη Γαλλία. Οι τελευταίες δεκάδες Εβραίοι στάλθηκαν στο Γκέτο του Λοτζ. Πολύ λίγοι Εβραίοι του Παγέντσνο επέζησαν του πολέμου.Στις 14 Ιουνίου 2019, ένας μεθυσμένος άνδρας διέσχισε την πόλη με ένα άρμα T-55 και συνελήφθη λίγο αργότερα. Ιστότοπος που δημιουργήθηκε από κατοίκους του Παγέντσνο Επίσημος ιστότοπος Ανεξάρτητη πύλη για το Παγέντσνο
Μπαμπικέρ Αουάνταλα

Ο Μπαμπικέρ Αουάνταλα (αραβ. بابكر عوض الله) ήταν Σουδανός πολιτικός (1917-2019), που διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας του από τις 25 Μαΐου 1969 μέχρι τις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Ανήκε στο ρεύμα του αραβικού εθνικισμού.

 Ο Αουάνταλα γεννήθηκε στην Πολιτεία του Κυανού Νείλου του τότε αγγλοαιγυπτιακού Σουδάν στις 2 Μαρτίου 1917. Το 1940 απεφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Κολεγίου Γκόρντον (Gordon Memorial College). Ο Αουάνταλα αναδείχθηκε πρόεδρος της Βουλής του Σουδάν το 1954 και παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1957. Το 1964 έδωσε την ώθηση για την έναρξη της «Επαναστάσεως του Οκτωβρίου» εκείνου του έτους, αντιτιθέμενος στην κυριαρχία των στρατιωτικών στην ηγεσία της χώρας. Μετά την επανάσταση, έγινε ο ανώτατος δικαστικός του Σουδάν., αλλά το 1967 παραιτήθηκε από τη θέση του αυτή, διαμαρτυρόμενος για την άρνηση της κυβερνήσεως να επαναφερθεί στη Βουλή το Σουδανικό Κομμουνιστικό Κόμμα, για το οποίο το ανώτατο δικαστήριο είχε γνωμοδοτήσει ότι αντισυνταγματικώς είχε απαγορευθεί να μετέχει στο κοινοβούλιο. Ο Αουάνταλα συμμετέσχε στο πραξικόπημα του Μαΐου 1969, που εγκαινίασε την περίοδο της κυριαρχίας τού Γκααφάρ Νιμέιρι.Στη στρατιωτική κυβέρνηση του Νιμέιρι ο Αουάνταλα ήταν το μοναδικό μέλος που δεν ανήκε στις ένοπλες δυνάμεις. Επιλέχθηκε ως πρωθυπουργός και ταυτοχρόνως υπουργός Εξωτερικών του Σουδάν στις 25 Μαΐου 1969. Μετά τον Οκτώβριο του 1969 έφυγε από την πρωθυπουργία και διατήρησε μόνο το υπουργικό του αξίωμα, μέχρι το 1971. Στη συνέχεια, από το 1971, κατείχε τις θέσεις του αντιπροέδρου της κυβερνήσεως και του υπουργού Δικαιοσύνης. Από το 1972 μέχρι το 1973 διετέλεσε αντιπρόεδρος του Σουδάν.Ο Αουάνταλα απεβίωσε στις 17 Ιανουαρίου 2019, σε ηλικία 101 ετών.
ΚΦ Τίρανα

Η ΚΦ Τίρανα (αλβανικά: KF Tirana) είναι αλβανική ομάδα ποδοσφαίρου που εδρεύει στην πρωτεύουσα της χώρας. Τα χρώματα της ομάδας είναι μπλε και άσπρο. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Σελμάν Στερμάσι χωρητικότητας 9.600 θεατών.

 Ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1920, υπό την ονομασία Αγκίμι Σ.Α. (Agimi S.A.) και ιδρυτής της ήταν ο Π. Νίκα. Άλλα ιδρυτικά μέλη της ομάδας ήταν οι Α. Ερεμπάρα, Π. Γιάκοβα, A. Χότζα, A. Κόγια, Π. Μπερίσα και A. Ζάιμι. Το 1927 μετονομάστηκε σε Σ.Κ. Τίρανα (Sportklub Tirana). Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1947 άλλαξε την ονομασία της σε 17 Νέντορι Τιράνων (17 Nëntori = 17 Νοέμβρη) λόγω των πιέσεων που δέχτηκε από την κομμουνιστική κυβέρνηση της χώρας εξαιτίας των πολιτικών θέσεων που αντιπροσώπευε ο σύλλογος από την ίδρυσή του. Το 1952 άλλαξε εκ νέου όνομα και ονομάστηκε Πούνα Τιράνων (Puna Tirana). Μέχρι την δεκαετία του 1980 η ΚΦ Τίρανα ήταν στη σκιά των άλλων δύο μεγάλων ομάδων της πόλης των Τιράνων, την Παρτιζάν και την Διναμό, οι οποίες ελέγχονταν από τα Υπουργεία Αμύνης και Εσωτερικών αντίστοιχα, ενώ ανά καιρούς απολάμβαναν ευνοικής μεταχείρισης, πολλές φορές εις βάρος της ΚΦ Τίρανα. Το 1991 η ομάδα ξαναπήρε το αρχικό της όνομα και το 2005 άλλαξε το αρκτικόλεξό της σε Κ.Φ. Τίρανα Έδρα του συλλόγου είναι το Στάδιο Σελμάν Στερμάσι (Selman Stërmasi), χωρητικότητας 12.500 θέσεων, ενώ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις χρησιμοποιεί το Στάδιο Κεμάλ Στάφα, χωρητικότητας 19.700 θέσεων. 1920-1927: Αγκίμι Σ.Α. (Agimi S.A.) 1927-1947: Σ.Κ. Τίρανα (Sportklub Tirana) 1947-1951: Σ.Κ. 17 Νέντορι Τιράνων (S.K. 17 Nëntori Tirana) 1951-1956: Πούνα Τιράνων (Puna Tirana) 1956-1991: Σ.Κ. 17 Νέντορι Τιράνων (S.K. 17 Nëntori Tirana) 1991-2005: Σ.Κ. Τίρανα (Sportklub Tirana) 2005:000Κ.Φ. Τίρανα (Klubi i Futbollit Tirana) Η ΚΦ Τίρανα είναι η πιο επιτυχημένη αλβανική ομάδα έχοντας κατακτήσει: 26 Πρωταθλήματα Αλβανίας :(1930, 1931, 1932, 1934, 1936, 1937, 1964-65, 1965-66, 1967-68, 1969-70, 1981-82, 1984-85, 1987-88, 1988-89, 1994-95, 1995-96, 1996-97, 1998-99, 1999-00, 2002-03, 2003-04, 2004-05, 2006-07,2008-09, 2019-20, 2021-22). 16 Κύπελλα Αλβανίας :(1938, 1963, 1976, 1977, 1983, 1984, 1986, 1994, 1996, 1999, 2001, 2002, 2006, 2011, 2012, 2017). 12 Σούπερ Καπ Αλβανίας : (1994, 2000, 2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2009, 2011, 2012, 2017, 2022). Η ΚΦ Τίρανα έχει συμμετέχει 24 φορές σε Ευρωπαϊκές διοργανώσεις με πρώτη το 1965/66 στο Τσάμπιονς Λίγκ όπου αντιμετώπισε την σκωτσέζικη Κιλμάρνοκ. Έχει συνολικά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις 64 αγώνες και μετράει 14 νίκες, 9 ισοπαλίες και 41 ήττες. Έχει φτάσει 6 φορές στο Τσάμπιονς Λίγκ 2 φορές στον 2ο γύρο του Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (1983 και 1990) και 2 φορές στον 2ο γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων (1987 και 1995) Δεν έχει καταφέρει να προχωρήσει πέρα απο τον 2ο Προκριματικό Γύρο. Αρτούρ Λεκμπέλο Μιρέλ Γιόσα Σέλμαν Στερμάσι Ρίζα Λούστα Nάιμ Κριεζίου Φατμίρ Φρασερί Ίντριτ Φορτούζι Αγκουστίν Κόλα Αλμπάν Μπούσι Χαμντί Σαλίχι Το έμβλημα του συλλόγου όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος Η ΚΦ Τίρανα στο uefa.com
Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλαμάτας

Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Καλαμάτας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στην Καλαμάτα. Ο σταθμός άνοιξε το 1892 και έκλεισε για τα περισσότερα τρένα το 2010. Προς το παρόν, εξυπηρετείται από τρένα εκδρομικής λειτουργίας, ενώ παραμένει ανενεργός σε άλλα δρομολόγια, αλλά στο χώρο φιλοξενείται το υπαίθριο πάρκο σιδηροδρόμων, με αρκετά σιδηροδρομικά εκθέματα.

 Το κτήριο αποτελεί παράδειγμα κτηρίου βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Είναι λιθόκτιστο, ενώ η στέγη του είναι ξύλινη δίρριχτη καλυμμένη με κεραμίδι. Τα πλαίσια των πορτών και των παραθύρων είναι διακοσμημένα με κόκκινα τούβλα ενώ τα παράθυρα έχουν τοξωτό σχήμα. Οι πόρτες είναι ταμπλαδωτές, ενώ στο περίγραμμα του κτηρίου υπάρχει διακοσμητική ταινία. Το ενδιάμεσο τμήμα του κτηρίου του σταθμού είναι διώροφο.
Χάβι Γκαρθία

Ο Φρανθίσκο Χαβιέρ Γκαρθία Φερνάντες (ισπανικά: Francisco Javier García Fernández‎), γεννημένος στις 8 Φεβρουαρίου 1987, είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος στην Ρεάλ Μπέτις.

 Καθώς ήταν ποδοσφαιριστής της νεανικής ομάδας, ο Γκαρθία αγωνίστηκε σε τρεις αγώνες του Πρωταθλήματος Ισπανίας 2004-2005 με την πρώτη ομάδα, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στις 28 Νοεμβρίου 2004 σε ηλικία 17 ετών στον αγώνα με τη Λεβάντε Ουνιόν Ντεπορτίβα, στον οποίο η Ρεάλ Μαδρίτης επικράτησε με σκορ 5-0. Μετά, συνέχισε τις εμφανίσεις στη νεανική ομάδα της Ρεάλ για ολόκληρη τη χρονιά 2005-2006. Παρά τις εμφανίσεις του στους φιλικούς αγώνες το καλοκαίρι του 2006, ο Γκαρθία δεν έλαβε θέση στη βασική ενδεκάδα για τη χρονιά 2006-2007. Τον Αύγουστο του 2007 έλαβε θέση στη βασική ενδεκάδα, καθώς ο Ρούμπεν ντε λα Ρεντ και ο Εστεμπάν Γκρανέρο αποχώρησαν από τον σύλλογο. Έλαβε προτάσεις από αγγλικές και ισπανικές ομάδες, ενώ στις 31 Αυγούστου υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Κλουμπ Ατλέτικο Οσασούνα. Στις 29 Απριλίου 2008, η Οσασούνα ανακοίνωσε επισήμως την επιστροφή του Γκαρθία στην Ρεάλ Μαδρίτης. Καθώς δεν κατάφερε να λάβει θέση στη βασική ομάδα της Ρεάλ Μαδρίτης, μετεγράφη στις 21 Ιουλίου 2009 στη Μπενφίκα, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο. Την τελευταία ημέρα της θερινής μεταγραφικής περιόδου 2012 μετεγράφη στη Μάντσεστερ Σίτι, η οποία έδωσε 16 εκατομμύρια λίρες για να τον αποκτήσει. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στον πρώτο κιόλας αγώνα για τη Σίτι απέναντι στην Στοουκ Σίτι (1-1). Στις 14 Αυγούστου 2014 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για την ρωσική ομάδα στις 16 Αυγούστου στον αγώνα με την ΦΚ Ουφά, ως αλλαγή στο 69ο λεπτό. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη Ζενίτ στον αγώνα της 6ης αγωνιστικής του Πρωταθλήματος Ρωσίας 2014-2015 με τη Λοκομοτίβ Μόσχας, ο οποίος έληξε με σκορ 1-0 υπέρ της Ζενίτ. Στις 14 Αυγούστου 2017 μετεγράφη στην Ρεάλ Μπέτις, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Το ποσό της μεταγραφής ανήλθε στα 1.5 εκατομμύρια ευρώ. Ο Χάβι αγωνίστηκε για όλες τις βαθμίδες της Εθνικής Ισπανίας, ενώ με την Εθνική Ισπανίας κάτω των 19 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου κάτω των 19 το 2006. Τελευταία ενημέρωση: 30 Ιουλίου 2017 Ρεάλ Μαδρίτης ΒSegunda División B: 2004-2005Ρεάλ ΜαδρίτηςΠρωτάθλημα Ισπανίας: 2006-2007 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2008ΜπενφίκαΠρωτάθλημα Πορτογαλίας: 2009-2010 Taça da Liga: 2009-2010, 2010-2011, 2011-2012Μάντσεστερ ΣίτιΠρωτάθλημα Αγγλίας: 2013-2014 Football League Cup: 2013-2014Ζενίτ Αγίας ΠετρούποληςΠρωτάθλημα Ρωσίας: 2014-2015 Κύπελλο Ρωσίας: 2015-2016 Σούπερ Καπ Ρωσίας: 2015, 2016 Εθνική Ισπανίας κάτω των 19Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου κάτω των 19: 2006 (Αγγλικά) Προφίλ 3010 στο Soccerway Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Zenit History» (Ρωσικά)
Άγιος Γεώργιος Ελάτης Τρικάλων

Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ελάτης, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αιθήκων, του δήμου Πύλης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Τρικάλων, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Τρικάλων του νομού Τρικάλων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Τρικάλων, στις νότιες κλιτύς του Κόζιακα, δίπλα και νότια από την Ελάτη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 840. Απέχει 33 χλμ. περίπου Δ.ΝΔ. των Τρικάλων. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ελάτης. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ελάτης και προσαρτήθηκε στον δήμο Αιθήκων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αιθήκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Πύλης. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη βόρεια είσοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Κορφές», τ. 103 eetaa.gr
Κατάλογος μοναρχών της Νεαπόλεως

Οι Μονάρχες της Νεαπόλεως κυβέρνησαν το Βασίλειο της Νεαπόλεως που κληρονόμησε ο Κάρολος Γ΄ της Νεαπόλεως, βασιλιάς της Ουγγαρίας και δισέγγονος του Καρόλου Β΄ του Χωλού (1282). Ο κλάδος των Ανζού της Νεαπόλεως μετονομάστηκε σε Ανζού του Δυρραχίου λόγω του γάμου του Καρόλου Γ΄ με τη Μαργαρίτα του Δυρραχίου μέλος επιφανούς αριστοκρατικής οικογένειας της Νεαπόλεως.

 Η Ιωάννα Α΄ αρνήθηκε να αναγνωρίσει βασιλιά της Νεαπόλεως τον εχθρό της Κάρολο του Δυρραχίου παρά το ότι δεν είχε η ίδια διάδοχο, οι νόμιμοι διάδοχοι ήταν οι απόγονοι της Μαργαρίτας, κόμισσας του Ανζού κόρης του Καρόλου του Χωλού. Στη βασιλική γραμμή εμφανίστηκε ο Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού Γάλλος πρίγκιπας από τον Οίκο των Βαλουά, η Ιωάννα τον αναγνώρισε για να αποφύγει την ένωση του στέμματος με τη Γαλλία. Ο Κάρολος Γ΄ κατέλαβε τον θρόνο της Νεαπόλεως και ο Οίκος των Βαλουά εμφανίστηκε ως διεκδικητής, ο Λουδοβίκος Β΄ του Ανζού εμφανίζεται μερικές φορές σαν βασιλιάς της Νεαπόλεως αλλά δεν καταγράφεται στους επίσημους βασιλικούς καταλόγους. Η Ιωάννα Β΄ της Νάπολης αναγνώρισε τον Λουδοβίκο Γ΄ του Ανζού διάδοχο της στον θρόνο της Νεαπόλεως (1423) αλλά πέθανε πρίν από την ίδια χωρίς απογόνους (1434), τα κληρονομικά δικαιώματα μεταφέρθηκαν στον δεύτερο αδελφό του Ρενέ Α΄ της Νεαπόλεως Η Ιωάννα Β΄ της Νάπολης είχε αναγνωρίσει διάδοχο της πριν τον Λουδοβίκο Γ΄ του Ανζού τον βασιλιά της Αραγωνίας Αλφόνσο τον Μεγαλόψυχο. Ο ίδιος αρνήθηκε αρχικά να το δεχτεί αλλά το κατάκτησε αργότερα από τον Ρενέ του Ανζού (1442). Τον Ρενέ του Ανζού κληρονόμησε στο Βασίλειο της Νεαπόλεως ο ανιψιός του Κάρολος Δ΄ του Ανζού (1480) αλλά πέθανε πρόωρα (1481) και σύμφωνα με τη διαθήκη του κληρονόμος του ήταν ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας. Ο γιος του Κάρολος Η΄ της Γαλλίας προσπάθησε να πάρει τη Νάπολη με τη βία αλλά απέτυχε και πέθανε και εκείνος άτεκνος (1498), τον διαδέχθηκε ο μακρινός του ξάδελφος Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας που αρχικά δεν είχε καμιά απαίτηση αλλά αργότερα τη διεκδίκησε σαν κληρονόμος του Καρόλου Η΄. Η Νάπολη κατακτήθηκε και έγινε τμήμα του Γαλλικού βασιλείου, στην πόλη τοποθετήθηκε Γαλλική αντιβασιλεία. Η Νάπολη ενώθηκε επί Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας με το Βασίλειο της Αραγωνίας, την ίδια εποχή η Αραγωνία ενώθηκε με το Βασίλειο της Καστίλης δημιουργώντας το "Βασίλειο της Ισπανίας". Η κάθε περιοχή διοικήθηκε σαν ξεχωριστό κράτος με δικό της Κοινοβούλιο, στη Νάπολη τοποθετήθηκε Ισπανός αντιβασιλέας. Η Δημοκρατία της Νεαπόλεως κυβερνήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα υπό τον δούκα της Γκιζ με τον τίτλο Δόγης της Νεαπόλεως. Η Νάπολη ενώθηκε με την Ισπανία από τον βασιλιά Φίλιππο Δ΄ και κυβερνήθηκε την περίοδο αυτή με Ισπανική αντιβασιλεία. Κατάλογος μοναρχών της Σικελίας Κατάλογος μοναρχών του Βασιλείου των Δύο Σικελιών
Ερωτικά παιχνίδια (ταινία, 1999)

Το Ερωτικά παιχνίδια (πρωτότυπος τίτλος: Cruel Intentions) είναι μία αμερικανική ταινία παραγωγής 1999 σε σκηνοθεσία Ρότζερ Καμπλ (Roger Kumble). Το σενάριο έχει βασιστεί στο βιβλίο "Les Liaisons dangereuses" του Πιερ Σοντερλό ντε Λακλό. Πρωταγωνιστούν οι Ράιαν Φίλιπι, Σάρα Μισέλ Γκέλαρ, Ρις Γουίδερσπουν και Σέλμα Μπλερ.

 Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Καμπλ μεταφέρει την υπόθεση από τη Γαλλία του 18ου αιώνα, όπου εξελίσσεται στο βιβλίο, σε μια Νέα Υόρκη παλαιότερης εποχής. Ο πρωταγωνιστής Σεμπάστιαν απολαμβάνει τη φήμη του στο κολέγιο ως γυναικοκατακτητής. Το γοητευτικό αγόρι έχει τον τρόπο του για να ρίχνει στο κρεβάτι ακόμα και το πιο δύσκολο θήραμα. Η μόνη που καταφέρνει να του αντισταθεί είναι η ετεροθαλής αδερφή του Κάθριν και για το λόγο αυτό αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση για τον ίδιο. Η αδίστακτη Κάθριν αποφασίζει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση για το συμφέρον της και, όταν ο Σεμπάστιαν θέτει ως επόμενο στόχο του την κόρη του καινούριου διευθυντή, τον προκαλεί στοιχηματίζοντας ότι δεν θα καταφέρει να ρίξει στο κρεβάτι την αθώα και ακόμα παρθένα Ανέτ. Έπαθλο για την ίδια είναι η πολυαγαπημένη τζάγκουαρ του Σεμπάστιαν, ενώ για εκείνον μια πολλά υποσχόμενη συνάντηση με την ίδια. Ωστόσο η Κάθριν έχει χωρίσει πρόσφατα από τον φίλο της Κορτ Ρέινολντς, ο οποίος την άφησε για την αφελή Σεσίλ. Η Κάθριν, θέλοντας να πάρει εκδίκηση αποφασίζει να καταστρέψει τη φήμη της Σεσίλ πριν ακόμα προλάβει να έρθει στο κολέγιο, βάζοντας τον Σεμπάστιαν να την ξελογιάσει και παρακολουθώντας την στενά. Ο Σεμπάστιαν ξεκινά τις πρώτες προσπάθειες με την Ανέτ, οι οποίες δεν έχουν αποτέλεσμα, αφού η κοπέλα γνωρίζει ήδη το παρελθόν και τη φήμη του αγοριού. Στη συνέχεια όμως τα δύο παιδιά πλησιάζουν ο ένας τον άλλον και ερωτεύονται. Ράιαν Φίλιπι στο ρόλο του Σεμπάστιαν Σάρα Μισέλ Γκέλαρ στο ρόλο της Κάθριν Ρις Γουίδερσπουν στο ρόλο της Ανέτ Σέλμα Μπλερ στο ρόλο της Σεσίλ Λουίζ Φλέτσερ στο ρόλο της Έλεν Σούζι Κερτζ στο ρόλο της Δρ. Γκρινμπάουμ Σον Πάτρικ Τόμας στο ρόλο του Ρόναλντ Κριστίν Μπαράνσκι στο ρόλο της Μπάνι Τζόσουα Τζάκσον στο ρόλο του Μπλέιν Έρικ Μάμπιους στο ρόλο του Γκρεγκ Τάρα Ριντ στο ρόλο της Μάρσι Με προϋπολογισμό 10,5 εκατομμύρια δολάρια η ταινία Ερωτικά Παιχνίδια έκανε άνοιγμα στη 2η θέση με 13 εκ. δολάρια. Στις ΗΠΑ οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 38,3 εκ. δολάρια ενώ παγκοσμίως απέφερε 75,9 εκατομμύρια δολάρια. Ερωτικά Παιχνίδια στο IMDb Cruel Intentions στο Rotten Tomatoes Ερωτικά παιχνίδια στο Metacritic Cruel Intentions στο Box Office Mojo
Κυβέρνηση Αναστασίου Χαραλάμπη 1922

Η Κυβέρνηση Αναστασίου Χαραλάμπη 1922 (Σεπτέμβριος 1922) ήταν η μοναδική κυβέρνηση διάρκειας μιας μόνο ημέρας στην σύγχρονη ελληνική ιστορία. Διορίστηκε προσωρινά, αμέσως μετά το Κίνημα της 11ης Σεπτεμβρίου 1922, από την ηγεσία των Κινηματιών.Συγκεκριμένα, η «Επαναστατική Επιτροπή» πρόσφερε την πρωθυπουργική θέση στον Αλέξανδρο Ζαΐμη, αλλά επειδή εκείνος έλειπε στο εξωτερικό, και μέχρι να επιστρέψει, διόρισε προσωρινό πρωθυπουργό τον Σωτήριο Κροκιδά. Αλλά επειδή και αυτός έλειπε στην Κόρινθο, όρκισε ως αντικαταστάτη του πρωθυπουργού, τον αρχαιότερο υπουργό, τον υπουργό Στρατιωτικών, αντιστράτηγο Αναστάσιο Χαραλάμπη.. Το κυβερνητικό σχήμα ορκίστηκε ενώπιον του νέου βασιλιά, του Γεωργίου Β΄.

 «Πρωθυπουργός» - («Πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου»): αντιστράτηγος, Αναστάσιος Χαραλάμπης«Επί των Εξωτερικών υπουργός»: προσωρινά, Ευθύμιος Κανελλόπουλος «Επί της Δικαιοσύνης υπουργός»: Φίλιππος Βασιλείου «Επί των Εσωτερικών υπουργός»: προσωρινά, Αναστάσιος Χαραλάμπης «Επί των Εκκλησιαστικών και της Δημοσίας εκπαιδεύσεως υπουργός»: Ιωάννης Σιώτης «Επί των Οικονομικών υπουργός»: προσωρινά, Γεώργιος Μ. Εμπειρίκος «Επί της Εθνικής Οικονομίας υπουργός» : Ευθύμιος Κανελλόπουλος «Επί του Δημοσίου Θησαυρού» : προσωρινά, Γεώργιος Εμπειρίκος «Επί των Δημοσίων Συγκοινωνιών υπουργός»: Πέτρος Καλλιγάς «Επί της Γεωργίας και Δημοσίων κτημάτων υπουργός» : προσωρινά, Πέτρος Καλλιγάς «Επί των Στρατιωτικών υπουργός»: Αναστάσιος Χαραλάμπης «Επί των Ναυτικών υπουργός»: Δημήτριος Παπαχρήστος «Επί του Επισιτισμού και Αυταρκείας υπουργός» : Γεώργιος Εμπειρίκος «Επί της Περιθάλψεως υπουργός»: Απόστολος Δοξιάδης «Επί των Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων υπουργός» : προσωρινά, Πέτρος Καλλιγάς
About Time

About Time είναι ο τίτλος του ένατου στούντιο άλμπουμ του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Ten Years After, το οποίο κυκλοφόρησε το 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chrysalis Records". Το συγκρότημα γύρισε ένα βίντεο κλιπ για το κομμάτι "Highway of Love" στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια. Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου περιελάμβανε εμφανίσεις σε μεγάλα φεστιβάλ της Ευρώπης, σε μία εκ των οποίων έπαιξαν μπροστά σε 80.000 θεατές στο ανατολικό Βερολίνο. Οι πωλήσεις του άλμπουμ ήταν χαμηλές, αφού έφθασε μόλις ως το # 120 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος των Ten Years After με τον Άλβιν Λι στην σύνθεση τους, αφού αποχώρησε από το συγκρότημα πριν την κυκλοφορία του "Now" το 2004.

 1. Highway of Love (Gould, Alvin Lee) - 5:132. Let's Shake It Up (Gould, Alvin Lee) - 5:143. I Get All Shook Up (Alvin Lee) - 4:384. Victim of Circumstance (Alvin Lee) - 4:295. Goin' to Chicago (Hinkley, Lee) - 4:226. Wild Is the River (Gould, Alvin Lee) - 3:537. Saturday Night (Gould, Alvin Lee) - 4:068. Bad Blood (Crooks, Lyons) - 7:099. Working in a Parking Lot (Crooks, Lyons, Nye) - 4:5210. Outside My Window (Gould, Alvin Lee) - 5:4711. Waiting for the Judgement Day (Gould, Alvin Lee) - 4:30 About Time (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: Νοέμβριος 1989 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "About Time" είναι οι εξής: Άλβιν Λι - κιθάρα, φωνητικά Λίο Λάιονς - μπάσο Τσικ Τσέρτσχιλ - πλήκτρα Ρικ Λι - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΝικ Καρλς - φωνητικά Τζίμι Τζέιμισον - φωνητικά Ten Years After - About Time | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Ten Years After - About Time (Vinyl, LP, Album) at Discogs TEN YEARS AFTER 1989 - About Time
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1932-1933

Η 6η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, η οποία τίμησε τις καλύτερες ταινίες που προβλήθηκαν μεταξύ 1η Αυγούστου 1932 και 31 Δεκεμβρίου 1933, πραγματοποιήθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών στις 16 Μαρτίου 1934. Την παρουσίαση της απονομής έκανε ο Γουίλ Ρότζερς.

 Απονεμήθηκαν τα ακόλουθα βραβεία: 4 υποψηφιότητες: Καβαλκάντι, Αποχαιρετισμός στα Όπλα και Κυρία για μια Μέρα 3 υποψηφιότητες: I Am a Fugitive from a Chain Gang and Little Women 2 υποψηφιότητες: 42α Οδός, Η ιδιωτική ζωή του Ερρίκου Η΄ και State Fair 3 βραβεία: Καβαλκάντι 2 βραβεία: Αποχαιρετισμός στα Όπλα Επίσημη ιστοσελίδα των Βραβείων Όσκαρ Επίσημη ιστοσελίδα της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών Eyman, Scott (2005). Lion of Hollywood: the life and legend of Louis B. Mayer (I έκδοση). New York, United States: Simon & Schuster. ISBN 0-7432-0481-6. OCLC 57506846.
Α.Π.Ο. Δάφνη Ερυθρών

Ο Α.Π.Ο. Δάφνη Ερυθρών είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τις Ερυθρές Αττικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1949 και έχει χρώματα το πράσινο και το λευκό. Έδρα του συλλόγου αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Ερυθρών.

 Ο Α.Π.Ο. Δάφνη Ερυθρών ιδρύθηκε το 1937 και επισημοποιήθηκε το 1949. Το καλοκαίρι του 1970 αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ και εντάχθηκε στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ευβοίας - Βοιωτίας, ξεκινώντας από τη Γ΄ Κατηγορία την περίοδο 1970-71. Κατέκτησε το πρωτάθλημα της Γ' τοπικής κατηγορίας και έναν χρόνο μετά (1972) πήρε αήττητη τον τίτλο και της Β' κατηγορίας της περιόδου 1971-72, ανεβαίνοντας στην Α΄ κατηγορία. Το 1972, αν και ομάδα Β΄ κατηγορίας, έφτασε εώς τον τελικό της πρώτης διοργάνωσης του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ευβοίας - Βοιωτίας, χάνοντας τον τίτλο από τον Α.Ο. Θήβα. Την επόμενη ωστόσο χρονιά, 1973, αναδείχθηκε κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Ευβοίας - Βοιωτίας και προκρίθηκε στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών της σεζόν 1972-73, όπου αποκλείοντας κατά σειρά τους Α.Σ. Λαμία με 2-1 στα πέναλτι, Μακεδονικό Σιάτιστας με 2-0, Ποσειδών Ηρακλείου με 2-0 και Εθνικό Αλεξανδρούπολης με 1-2 έφτασε στον τελικό. Στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη στο γήπεδο Νίκαιας, επικράτησε με 4-3 του Πέλοπα Κιάτου και αναδείχθηκε κυπελλούχος Ελλάδας ερασιτεχνών. Το 1974 έφτασε εκ νέου στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Βυβοίας - Βοιωτίας, όπου ηττήθηκε από τον Πρωτέα Χαλκίδας.Κατόπιν εντάχθηκε στη δύναμη της ανεξάρτητης πλέον Ε.Π.Σ. Βοιωτίας, με την ίδρυσή της το 1974. Κατέκτησε τα 2 πρώτα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας τις χρονιές 1974-75 και 1975-76 και αμφότερα προκρίθηκε στο ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου 1975 και 1976, διεκδικώντας την άνοδο στην Β' Εθνική Κατηγορία, χωρίς όμως επιτυχία. Το 1975 μάλιστα κατέκτησε το νταμπλ, καθώς κατέκτησε και το πρώτο κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας νικώντας με 2-0 στον τελικό τον Α.Ο. Θήβα. Έχει αναδειχθεί 8 φορές πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Βοιωτίας και 4 φορές κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Βοιωτίας σε σύνολο 5 παρουσιών στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Βοιωτίας. Την περίοδο 1976-77 κατέκτησε το κύπελλο επικρατώντας με 2-0 της Α.Ε. Ορχομενού, την περίοδο 1992-93 κατέκτησε το κύπελλο επικρατώντας με 3-0 του Ατρόμητου Αγίου Μελετίου και την περίοδο 2010-11 επικρατώντας της Ένωσης Άσπρων Σπιτιών/Αντίκυρας.Έχει 8 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής Κατηγορίας και 3 συμμετοχές στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Τις χρονιές 1978-79, 1979-80 και 1980-81 αγωνίστηκε στο Εθνικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα. Τις χρονιές 1982-83, 1990-91, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 2007-08, 2010-11 και 2011-12 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής. (1970-1974)Ε.Π.Σ.Ε.-Β.: Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευβοίας-Βοιωτίας(1974–τώρα) Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Βοιωτίας (8): 1974-75, 1975-76, 1977-78, 1981-82, 1989-90, 2000-01, 2006-07, 2009-10 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Βοιωτίας (4): 1974-75, 1976-77, 1992-93, 2010-11 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Ευβοίας - Βοιωτίας (1): 1972-73 Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών (1): 1972-73 Μικρό Αφιέρωμα Σε Μια Μεγάλη Ομάδα.. newspull.gr ΒΟΙΩΤΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ: Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΔΑΦΝΗ ΕΡΥΘΡΩΝ viotikoperiskopio.blogspot.com Σελίδα Facebook του συλλόγου Ψηφιακό αρχείο του συλλόγου στην επίσημη σελίδα Facebook
Μιλτιάδης Χούμας

Ο Μιλτιάδης Χούμας, γνωστότερος ως Καπετάν Χούμας (Χώρα Σάμου 1913 - Πειραιάς 1989) ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης. Έμεινε γνωστός για τις αποστολές διαφυγής, κατά τις οποίες φυγάδευσε πολλούς Έλληνες και Άγγλους στη Μέση Ανατολή. Τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας(OBE) και με το παράσημο των Διακεκριμένων Υπηρεσιών (DSO).

 Γεννήθηκε στη Χώρα Σάμου το 1913. Το 1941 έφτασε στη Λεμεσό, με το καΐκι του "Ευαγγελίστρια", το οποίο επιτάχθηκε με διαταγή του Ελληνικού Προξενείου. Εντάχθηκε από τον Άγγλο Ταγματάρχη Michael Woodbine Parish, στην οργάνωση "Δύναμη Α" που διεξήγαγε ανορθόδοξο πόλεμο με έδρα το Κάιρο. Η σημαντικότερη αποστολή στην οποία έλαβε μέρος ήταν εκείνη της μεταφοράς του Άγγλου θερμαστή John Capes, ο οποίος ήταν ο μοναδικός διασωθείς από το ναυάγιο του υποβρυχίου "Περσεύς". Η δύσκολη αποστολή διήρκεσε τρεις ημέρες και ήταν η φυγάδευση του Κέιπς από την Κεφαλονιά στη Σμύρνη. Ο Χούμας πραγματοποίησε συνολικά 65 αποστολές σε εχθρικά ύδατα. Πέθανε στον Πειραιά και κηδεύτηκε στη Χώρα Σάμου τον Μάρτιο του 1989. Στη μνήμη του Χούμα διεξάχθηκαν, κατά τη Ναυτική Εβδομάδα 2008 στη Σάμο, αγώνες ιστιοπλοΐας ανοικτής θαλάσσης με το όνομά του. Τον Μάϊο 2016 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός, το ιστορικό μυθιστόρημα της Τέσυ Μπάιλα "Άγριες Θάλασσες", που βασίζεται στη συμμετοχή του Μιλτιάδη Χούμα με το καΐκι του "Ευαγγελίστρια " στη συμμαχική οργάνωση διαφυγής "ΜΙ 9". Στις 15 Ιουλίου 2016 έγιναν από τον Δήμαρχο Σάμου Μιχάλη Αγγελόπουλο στη γενέτειρα του Χούμα, Χώρα Σάμου, τα αποκαλυπτήρια της προτομής του.
456 Αμπνόμπα

Η Αμπνόμπα (Abnoba) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,2. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη θεά των Γαλατών.

 Οι διαστάσεις της Αμπνόμπα εκτιμώνται σε 39,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 65,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,234 (από δεδομένα του IRAS). Η Αμπνόμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 12 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Έλληνες στη Νορβηγία

Οι Έλληνες της Νορβηγίας αποτελούν μια από τις μικρότερες μεταναστευτικές ομάδες της χώρας.Η ελληνική κοινότητα στη Νορβηγία αποτελούνταν από 1.671 άτομα το 2009, μια αύξηση σε σύγκριση με τα 1.572 άτομα το 2008. Το 2009, οι 673 ήταν μετανάστες, 41 γεννήθηκαν στη Νορβηγία από δύο μετανάστες γονείς, και 809 γεννήθηκαν στη Νορβηγία με μετανάστη γονέα. Η πλειοψηφία τους είναι εγκατεστημένη στο Μπέργκεν και το Όσλο. Υπάρχουν πολύ λίγοι Έλληνες στη Νορβηγία που είναι παντρεμένοι με άλλους Έλληνες.

 Έντεκα μαθητές στα νορβηγικά πρωτοβάθμια και κατώτερα δευτεροβάθμια σχολεία μιλούν τα ελληνικά ως κύρια γλώσσα. Οι περισσότεροι από αυτούς ζουν στο Μπέργκεν. Ένα μέρος των 7.600 Ανατολικών Ορθόδοξων Χριστιανών στη Νορβηγία είναι Έλληνες. Η κυρίως ελληνική συνάθροιση του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ιδρύθηκε το 1965 στο Όσλο, με κύριο σκοπό την εξυπηρέτηση της ελληνικής Ορθόδοξης κοινότητας στη Νορβηγία. Η εκκλησία διοικείται υπό τον Μητροπολίτη Κλεόπα Στρογγύλη, που εδρεύει στη Στοκχόλμη. Η συνάθροιση γιορτάζει τη Θεία Λειτουργία τακτικά κάθε μήνα μέσω των υπηρεσιών του Αρχιμανδρίτη Αλεξάνδρου Λουκάτου. Επιπλέον, η Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Μιχαήλ είναι μια μικρή ελληνική κοινότητα στο Μπέργκεν με 98 μέλη. Ελληνονορβηγικές σχέσεις
Αγία Μαρίνα Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Αγία Μαρίνα (αποσαφήνιση) Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ματαράγκας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρακύνθου, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μεσολογγίου του νομού Αιτωλοακαρνανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας. Η παλαιά ονομασία του οικισμού ήταν Χασάναγα ή Χασάναγας.

 Η Αγία Μαρίνα είναι πεδινός οικισμός στο νοτιοκεντρικό τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές όχθες της Τριχωνίδας, ανάμεσα στα χωριά Ματαράγκα στα δυτικά και Γραμματικό στα ανατολικά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Από τον οικισμό περνάει ο επαρχιακός δρόμος που συνδέει τα χωριά Ζευγαράκι και Κάτω Μακρινού, ενώ στα ανατολικά ρέει ο χείμαρρος Κουρκούτα ή Μπογλάστης. Απέχει περίπου 19 χλμ. ΝΔ. του Αγρινίου και 28 χλμ. ΝΔ. του Θέρμου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Χασάναγα ή Χασάναγας, και προσαρτήθηκε με το ΦΕΚ 19Α-07/12/1835 στον δήμο Κερασιάς του, τέως, νομού Αιτωλίας $ Ακαρνανίας. Διατήρησε αυτό το όνομα μέχρι το 1953 και με το ΦΕΚ 86Α - 11/04/1953 μετονομάστηκε σε Αγία Μαρίνα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ματαράγκας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρακύνθου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 οικισμός αποσπάστηκε από τον δήμο Αρακύνθου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου. Η εκκλησία του Αγίου Λαζάρου στα βορειοδυτικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Αθήνα: Τεγόπουλος – Μανιατέας, εκδ. 1996. σελ. 98, τομ.1. και εκδ. 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr
Βερναρδίνα Χριστίνα Σοφία της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ

H Βερναρδίνα Χριστανή Σοφία (γερμ. Bernhardine Christiane Sophie von Sachsen-Weimar-Eisenach, 5 Μαΐου 1724 - 5 Ιουνίου 1757) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ.

 Ήταν η τρίτη (επιζήσασα) κόρη του Ερνέστου Αυγούστου Α΄ της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της Ελεονώρας Βιλελμίνης, κόρης του Εμμανουήλ Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Καίτεν. Παντρεύτηκε το 1744 τον Ιωάννη Φρειδερίκο του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και είχε τέκνα: Φρειδερίκη 1745-1778, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Κάρολο του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ. θνησιγενές 1746. θνησιγενές 1747. Σοφία Ερνεστίνη 1749-1754. Βιλελμίνη 1751-1780. Ερριέττα Καρλόττα 1752-1756. Bernhard Anemüller: Johann Friedrich Fürst zu Schwarzburg-Rudolstadt 1721 bis 1767, 1864 Jens Henkel and Lutz Unbehaun: Die Fürsten von Schwarzburg-Rudolstadt, Thüringer Landesmuseum Heidecksburg, Rudolstadt, 1997 (3rd ed.: 2001), ISBN 3-910013-27-9 Johann Christian August Junghans: Geschichte der schwarzburgischen Regenten, Leipzig, 1821, online, viewed on 2 march 2012 Friedrich Apfelstedt: Das Haus Kevernburg-Schwarzburg von seinem Ursprunge bis auf unsere Zeit: dargestellt in den Stammtafeln seiner Haupt- und Nebenlinien und mit biographischen Notizen über die wichtigsten Glieder derselben, Bertram, Sondershausen, 1890, ISBN 3-910132-29-4