IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χιντέο Χοσόνο

Ο Χιντέο Χοσόνο (ιαπωνικά: 細野秀雄, αγγλ. Hosono Hideo, γεννημένος στις 7 Σεπτεμβρίου 1953), ForMemRS, είναι διακεκριμένος Ιάπωνας επιστήμων υλικών, ο οποίος έχει γίνει ευρέως γνωστός για την ανακάλυψη υπεραγωγών με βάση τον σίδηρο.Είναι πρωτοπόρος στην ανάπτυξη ημιαγωγών διαφανών οξειδίων: πρότεινε μια ιδέα σχεδιασμού υλικού για έναν διαφανή ημιαγωγό άμορφου οξειδίου (TAOS) με μεγάλη κινητικότητα ηλεκτρονίων, απέδειξε την εξαιρετική απόδοση των τρανζίστορ λεπτής μεμβράνης TAOS για οθόνες επόμενης γενιάς και μετέτρεψε με επιτυχία ένα συστατικό τσιμέντου 12CaO·7Al2O3 σε διαφανή ημιαγωγό, μέταλλο και τελικά υπεραγωγό.

 2009 – Βραβείο Bernd T. Matthias 2009 - Μετάλλιο Τιμής 2012 – Βραβέιο Nishina 2013 – Βραβευμένοι με παραπομπές Thomson Reuters 2015 – Αυτοκρατορικό Βραβείο της Ιαπωνικής Ακαδημίας 2016 – Βραβείο Ιαπωνίας 2017 – Εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας 2018 – Βραβείο Von Hippel 2023 – Βραβείο τεχνολογίας Eduard Rhein Σύμφωνα με το Web of Science, έχει συν-συγγράψει 5 άρθρα με περισσότερες από 1000 αναφορές το καθένα (ως Σεπτέμβριο 2019): Kamihara, Y.; Watanabe, T.; Hirano, M.; Hosono, H. (2008). «Iron-Based Layered Superconductor La[O1−xFxFeAs (x = 0.05–0.12) with Tc= 26 K»]. Journal of the American Chemical Society 130 (11): 3296–7. doi:10.1021/ja800073m. PMID 18293989. https://www.researchgate.net/publication/5558258. Nomura, K.; Ohta, H.; Takagi, A.; Kamiya, T.; Hirano, M.; Hosono, H. (2004). «Room-temperature fabrication of transparent flexible thin-film transistors using amorphous oxide semiconductors». Nature 432 (7016): 488–92. doi:10.1038/nature03090. PMID 15565150. Bibcode: 2004Natur.432..488N. https://www.researchgate.net/publication/8162567. Kawazoe, H.; Yasukawa, M.; Hyodo, H.; Kurita, M.; Yanagi, H.; Hosono, H. (1997). «P-type electrical conduction in transparent thin films of CuAlO2». Nature 389 (6654): 939. doi:10.1038/40087. Bibcode: 1997Natur.389..939K. Nomura, K; Ohta, H; Ueda, K; Kamiya, T; Hirano, M; Hosono, H (2003). «Thin-film transistor fabricated in single-crystalline transparent oxide semiconductor». Science 300 (5623): 1269–72. doi:10.1126/science.1083212. PMID 12764192. Bibcode: 2003Sci...300.1269N. Kamiya, Toshio; Nomura, Kenji; Hosono, Hideo (2016). «Present status of amorphous In–Ga–Zn–O thin-film transistors». Science and Technology of Advanced Materials 11 (4): 044305. doi:10.1088/1468-6996/11/4/044305. PMID 27877346. Bibcode: 2010STAdM..11d4305K.
Αντώνης Βλοντάκης

Ο Αντώνης Βλοντάκης (10 Οκτωβρίου 1975) είναι Έλληνας πρώην διεθνής αθλητής της υδατοσφαίρισης και ηθοποιός. Αγωνιζόταν στη θέση του φουνταριστού. Γεννήθηκε στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Είναι 200 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδας. Είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Αθλητών Υδατοσφαίρισης. Είναι αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ν.Ο. Χανίων ενώ το 1997 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς με τον οποίο το 2002 ανεδείχθη πρωταθλητής Ευρώπης. Μετείχε σε τρεις ολυμπιάδες ενώ κατέκτησε συνολικά 13 τρόπαια σε συλλογικό επίπεδο (11 με τον Ολυμπιακό, 2 με τον Εθνικό).

 Από το 2003 είναι παντρεμένος με το μοντέλο και Playmate 1998, Κορίνα Στεργιάδου. Έχουν αποκτήσει τρία παιδιά: την Μαλένα, την Ηλέκτρα και τον Σπυρίδωνα. Έχει αγωνιστεί στις εξής ομάδες: Ν.Ο. Χανίων: 1992–1997 Ολυμπιακός Πειραιώς: 1998–2002 Εθνικός Πειραιώς: 2003–2008 Πανιώνιος: 2008-2009 Ολυμπιακός Πειραιά: 2010–2011 Ν.Ο. Χίου: 2012–2013 Νηρέας Λαμίας: 2014 Υδραϊκός: 2015–2017 Ολυμπιάδες: 2000 (10ος), 2004 (4ος), 2008 (7ος). Παγκόσμιο Πρωτάθλημα: 3η θέση (2005), 4η θέση (2003) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εφήβων: 2η θέση (1995) World League: 3η Θέση (2004) Πρωταθλήματα Ελλάδος (5): 1999, 2000, 2001, 2002, 2010. Κύπελλα Ελλάδος (5): 1998, 2001, 2002, 2004, 2010. Κύπελλο πρωταθλητριών: 1 (2002) Πρωταθλήματα Ελλάδος (1): 2006 Κύπελλα Ελλάδος (1): 2005 Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος: 2005. Επίσημη ιστοσελίδα
Επαρχία Κορό

Η Επαρχία Κορό είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Μοπτί, Μαλί. Έχει έκταση 10.937 τ.χλμ. και πληθυσμό 361.944 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Κορό.

 Η Επαρχία Κορό βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και κεντρο-ανατολικά της Περιφέρειας Μοπτί. Συνορεύει στα βόρεια με την Επαρχία Ντουενζά, στα δυτικά με την Επαρχία Μπαντιαγκαρά, στα νοτιοδυτικά νε την Επαρχία Μπανκάς και στα ανατολικά και νοτιοανατολικά με τη Μπουρκίνα Φάσο. Η Επαρχία Κορό διαιρείται σε 16 διαμερίσματα: Μπαμπά Μπαραπιρελί Μποντό Ντιανκαμπού Ντινανγκουρού Ντιουνγκανί Ντουγουτενέ Ι Ντουγουτενέ ΙΙ Κασσά Κοπορό Πεν Κοποροκενντιέ Να Κορό Μαντουγκού Πελ Μαουντέ Γιορό Γιουντιού Επαρχίες του Μαλί
Ζαν Ρενουάρ

Ο Ζαν Ρενουάρ (γαλλικά: Jean Renoir‎), (15 Σεπτεμβρίου 1894 - 12 Φεβρουαρίου 1979) ήταν Γάλλος σκηνοθέτης του κινηματογράφου. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, καθώς αποτελεί τον πατέρα του ποιητικού ρεαλισμού.

 Ο Ρενουάρ γεννήθηκε στη Μονμάρτρη του Παρισιού το 1894. Πατέρας του ήταν ο θρυλικός ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ και αδελφός του ο Πιερ Ρενουάρ, ο οποίος ήταν ηθοποιός. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο τραυματίστηκε σοβαρότατα στο πόδι του. Αυτό το μοιραίο γεγονός, όμως, του έδωσε και τη δυνατότητα να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο, αρχικά βλέποντας και παρατηρώντας ταινίες του Τσάρλι Τσάπλιν και του Γκρίφιθ, αλλά και πολλών άλλων αξιόλογων σκηνοθετών. Έμεινε επίσης έκπληκτος και από τις πρωτοπορίες του σινεμά του Στρόχαϊμ. Τη δεκαετία του '30 δημιουργεί τις πρώτες του ταινίες, πολλές από τις οποίες έμελλαν να γράψουν ιστορία στην τέχνη του κινηματογράφου. Συγκεκριμένα, Ο κανόνας του παιχνιδιού θεωρείται μία από τις δέκα καλύτερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Στη συνέχεια στράφηκε προς το Χόλιγουντ, όπου έδωσε κάποιες εξαιρετικές ταινίες, μερικές από τις οποίες ήταν αντιναζιστικές. Συνέχισε να σκηνοθετεί ταινίες μέχρι το τέλος της ζωής του, όταν άρχισε να κλονίζεται σοβαρά η υγεία του. Οι πολιτικές του απόψεις ήταν κομμουνιστικές, κάτι το οποίο μπορεί να διακρίνει κανείς από το σύνολο της φιλμογραφίας του, παρόλο που ο ίδιος δεν είχε ενταχθεί ποτέ σε κάποιο πολιτικό κόμμα. 1928: Το κοριτσάκι με τα σπίρτα 1931: Η σκύλα 1934: Μαντάμ Μποβαρί 1936: Εκδρομή στην εξοχή 1937: Η μεγάλη χίμαιρα 1938: Ανθρώπινο κτήνος 1939: Ο κανόνας του παιχνιδιού 1945: Σκλάβος της γης (Ο άνθρωπος του νότου) 1953: Η χρυσή άμαξα 1955: Φρανς Καν Καν
Dawn Explosion

Dawn Explosion είναι ο τίτλος του τρίτου δίσκου του ροκ συγκροτήματος Captain Beyond, ο οποίος ηχογραφήθηκε στα τέλη του 1976 και τις αρχές του 1977 στα "Record Plant Studios" της Βόρειας Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών και κυκλοφόρησε μέσω της "Warner Bros. Records" ανεβαίνοντας στο # 181 των αμερικανικών τσαρτ. Το "Dawn Explosion" επανεκδόθηκε σε μορφή CD στις 1 Ιουλίου 1994 από την "One Way Records".

 1. Do or Die (Rhino, Caldwell, Daffern) - 3:38 2. Icarus (Rhino, Caldwell, Dorman) - 4:17 3. Sweet Dreams (Rhino, Caldwell, Dorman) - 5:29 4. Fantasy (Rhino, Caldwell, Dorman) - 6:02 5. Breath of Fire, Part 1 & Part 2 (Rhino, Caldwell, Daffern) - 6:19 6. If You Please (Rhino, Caldwell, Daffern, Dorman) - 4:13 7. Midnight Memories (Rhino) - 3:59 8. Oblivion (Rhino, Caldwell, Dorman) - 4:00 Dawn Explosion (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 1977 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Dawn Explosion" είχε την εξής μορφή: Γουίλι Ντάφερν - φωνητικά Λάρι Ράινχαρτ - κιθάρα Λι Ντόρμαν - μπάσο Μπόμπι Κάλντγουελ - τύμπανα Allmusic review Εκδόσεις Αμερικανικά τσαρτ
Light My Fire

Το "Light My Fire" είναι το έκτο κομμάτι του δίσκου "The Doors" του αμερικάνικού ροκ συγκροτήματος The Doors, το οποίο κυκλοφόρησε και σε μορφή 7" σινγκλ βινυλίου στις 24 Απριλίου του 1967 από τη δισκογραφική εταιρεία "Elektra Records" με το "The Crystal Ship" στη δεύτερη του πλευρά. Το σινγκλ γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες σκαρφαλώνοντας στην κορυφή των τσαρτ του Billboard για τρεις εβδομάδες στα τέλη Ιουλίου του 1967. Η επιτυχία του σινγκλ βοήθησε τον δίσκο να ανέβει στο Top-5 των τσαρτ και ανέβασε την δημοτικότητα του συγκροτήματος, ενώ έγινε χρυσό πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.Το 2004, το περιοδικό Rolling Stone κατέκτησε το κομμάτι στη 35η θέση στα "500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών". Το 1998 το κομμάτι εντάχθηκε στο "Grammy Hall of Fame".

 Η σύνθεση του τραγουδιού προήλθε από μία ανολοκλήρωτη ενορχήστρωση του κιθαρίστα Ρόμπι Κρίγκερ, πάνω στην οποία δούλεψε το υπόλοιπο συγκρότημα. Το μεγαλύτερο μέρος των στίχων γράφτηκε από τον Κρίγκερ, ο οποίος ήθελε να γράψει για ένα από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Ο Τζιμ Μόρισον έγραψε το μέρος της δεύτερης στροφής, ενώ ο κιμπορντίστας Ρέι Μάνζαρεκ δημιούργησε την εισαγωγή. Τα εκτενή σόλο πλήκτρων και κιθάρας βασίστηκαν στη διασκευή του Τζον Κολτρέιν του τραγουδιού "My Favorite Things". Όταν το συγκρότημα ήλθε σε σημείο να ηχογραφήσει το τραγούδι τον Αύγουστο του 1966 υπό της υπογραφής της Elektra, ο παραγωγός Πολ Ροθτσάιλντ κάλεσε τον Λάρι Κνετσελ για να παίξει μπάσο, από τη στιγμή που το συγκρότημα δε περιλάμβανε μπασίστα. Η πιο γνωστή τηλεοπτική εμφάνιση των Doors, όπου έπαιζαν το "Light My Fire" έγινε στο "Ed Sullivan Show" στις 17 Σεπτεμβρίου 1967, όπου ζητήθηκε από το συγκρότημα να αλλάξει τον στίχο "girl, we couldn't get much higher", λόγω της εμφανούς αναφοράς του σε ναρκωτικές ουσίες. Τα μέλη των Doors συμφώνησαν να αλλάξουν τον στίχο σε "girl, we couldn't get much better", αλλά κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης, ο Τζιμ Μόρισον τραγούδησε τον αρχικό στίχο. Για το λόγο αυτό, το συγκρότημα δεν προσκλήθηκε να εμφανιστεί ξανά στη συγκεκριμένη εκπομπή. 1. Light My Fire (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:522. The Crystal Ship (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:34 Light My Fire (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: Απρίλιος 1967 Light My Fire (σινγκλ) Ιταλία (FIMI Certification): χρυσός Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): πλατινένιος Το Light My Fire ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Οι Doors Τζιμ Μόρισον – φωνητικά Ρόμπι Κρίγκερ – κιθάρα Ρέι Μάνζαρεκ – πλήκτρα, μπάσο Τζον Ντένσμορ – τύμπαναΓκεστ Συμμετοχή Λάρι Νέτσελ – μπάσο To "Light My Fire" έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες, μερικοί εκ των οποίων είναι η Έττα Τζέιμς, η Σίρλεϊ Μπάσεϊ, ο Τζο Τζόουνς, ο Αλ Γκριν, ο Μπόμπι Ντάριν και η Νάνσι Σινάτρα, οι Amorphis, η Τζούλι Ντρίσκολ, οι Four Tops, ο Τζοσέ Φελισιάνο, η Τάμι Λιν, οι UB40, ο Στίβι Γουόντερ, η Μέι Γουέστ, κ.α.. Set The Night On Fire: Behind The Doors' 'Light My Fire' The Doors score their first #1 hit with "Light My Fire" Στίχοι Light My Fire Αρχειοθετήθηκε 2019-01-04 στο Wayback Machine. Guitar Tabs Keyboard Tabs
Τζον Καμαρά

Ο Τζον Μπανκολέ Καμαρά (γεννημένος στις 12 Μαΐου 1988) είναι ποδοσφαιριστής από τη Σιέρα Λεόνε, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό του Απόλλωνα Σμύρνης, όπου και αγωνίζεται στη θέση του μέσου.

 Γεννημένος στο Φρίταουν, ο Καμαρά έχει μέχρι στιγμής αγωνιστεί στον Λίβανο και την Ελλάδα για λογαριασμό των Τανταμόν Σουρ και Απόλλωνα Σμύρνης.Πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 2013, ενώ έχει αγωνιστεί και σε αναμετρήσεις για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, εκπροσωπώντας τη χώρα του.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1989-1990

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1990 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Έδεσσα. Συμμετείχαν πέντε σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο ΠΑΟΚ για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.

 Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι πέντε φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής: Αθήνας-Πειραιά: Πανελλήνιος Γ.Σ.. Θεσσαλονίκης: ΠΑΟΚ Βόρειας Ελλάδας: Γ.Ο. Καστοριάς, Ίκαροι Σερρών. Νότιας Ελλάδας: Α.Κ.Ο. Λειβαδιάς. "Ματιές στα σπορ", Ιανουάριος 1991.
Ιανουάριος 2004

20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας Δεκαετία 2000 | Δεκαετία 2010| Δεκαετία 2020 1999 | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 Ιανουάριος 2004 | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος

 7 Ιανουαρίου: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ανακοινώνει την πρόθεσή τού να αφήσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και να κινηθούν οι διαδικασίες για την διαδοχή του. Ανακοινώνει την διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών για τις 7 Μαρτίου 2004. 8 Ιανουαρίου: Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης προτείνει την διεξαγωγή συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ στις 6 Φεβρουαρίου και εκλογές για διαδοχή του προέδρου του κόμματος στις 8 Φεβρουαρίου. Μοναδικός υποψήφιος για την προεδρία ήταν ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου, υιός του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου.
Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας

Το Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (σερβοκροατικά: Устав Републике Српске/Ustav Republike Srpske) είναι η πρωταρχική νομική πράξη της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, μίας οικονομικής οντότητας εντός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Το σύνταγμα παραδόθηκε από την Εθνοσυνέλευση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας στις 28 Φεβρουαρίου 1992, αλλά έπρεπε να αναθεωρηθεί μετά την υπογραφή της Συμφωνίας του Ντέιτον. Παρέχει το σύνολο των νόμων και αρχών για την οντότητα, και ανάμεσά στις πιο σημαντικές λειτουργίες της, καθορίζει την εσωτερική οργάνωση της Δημοκρατίας, τη λειτουργία των επίσημων θεσμικών οργάνων, καθώς και τα δικαιώματα και τις ελευθερίες για τους πολίτες της. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας ξεκίνησε τις λειτουργίες στις 1 Ιουλίου 1994 και ο βασικός του ρόλος είναι να εξασφαλίσει την προστασία του Συντάγματος και του νόμου. Αποτελείται από εννέα δικαστές, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου, που εκλέγονται σύμφωνα με το Σύνταγμα και το νόμο.

 Το πρώτο σύνταγμα εγκρίθηκε εγκρίθηκε επίσημα στις 28 Φεβρουαρίου 1992, με την ονομασία το Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Устав Српске Републике Босне и Херцеговине / Ustav Srpske Republike Bosne i Hercegovine). Εγκρίθηκε κατά την περίοδο του Πολέμου της Βοσνίας και μετά την υπογραφή της Συμφωνίας του Ντέιτον το Σύνταγμα έχει υποστεί πολλές τροποποιήσεις σε μορφή τροπολογιών, προκειμένου να συμμορφωθεί με την ειρηνευτική συμφωνία και με το Συνταγματικό Δικαστήριο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Αποτελείται από 12 κεφάλαια. 1. Βασικές διατάξεις 2. Ανθρώπινα Δικαιώματα και Ελευθερίες 3. Οικονομικός και Κοινωνικός Σχεδιασμός 4. Δικαιώματα και υποχρεώσεις 5. Οργάνωση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας 6. Εδαφική Οργάνωση 7. Άμυνα 8. Η συνταγματικότητα και η νομιμότητα 9. Το Συνταγματικό Δικαστήριο 10. Δικαστήρια και Εισαγγελία 11. Αλλαγή του Συντάγματος 12. Τελικές διατάξεις Επίσημο έγγραφο του Συντάγματος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (Αγγλικά) Σχετική νομοθεσία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (Αγγλικά)
Κάλια Παπαδοπούλου

Η Κάλια Παπαδοπούλου (15 Μαρτίου 1980), είναι Κύπρια πρώην καλαθοσφαιρίστρια και νυν προπονήτρια καλαθοσφαίρισης. Διαθέτοντας ύψος 1,66 μέτρα αγωνιζόταν ως Πόιντ γκαρντ και Σούτινγκ γκαρντ. Για τρία συνεχόμενα χρόνια βραβεύτηκε ως η καλύτερη Κύπρια καλαθοσφαιρίστρια από την Κυπριακή Ομοσπονδία, αποτελώντας μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητές για το άθλημα στη Μεγαλόνησο.

 Ξεκίνησε την καριέρα της το 1993 αγωνιζόμενη με τα χρώματα της ΑΕΛ Λεμεσού. Το 1998 μετακόμισε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στον Μέγα Αλέξανδρο Θεσσαλονίκης. Για δύο έτη αγωνίστηκε στο Θερμαϊκό Θέρμης κατακτώντας την περίοδο 2002-2003 το Πρωτάθλημα Α2 Εθνικής Γυναικών. Στη συνέχει αγωνίστηκε στο Α.Π.Σ. Siemens, όπου σε 17 αγώνες είχε 7,6 πόντους και 4,8 ανά αγώνα. Επέστρεψε στην ΑΕΛ Λεμεσού από το 2005 μέχρι το 2008 κατακτώντας τρία πρωταθλήματα και δύο κύπελλα Κύπρου, αποχωρώντας ωστόσο επεισοδιακά. Κατά την περίοδο 2008-2009 αγωνίστηκε στο γαλλικό πρωτάθλημα με την φανέλα της Λαβεϊρόν Ντρομ. Το φθινόπωρο του 2009 επέστρεψε στην Ελλάδα, αποτελώντας μέλος της ομάδας του Ο.Α. Χανίων. Το καλοκαίρι του 2010 εντάχθηκε στο δυναμικό και πάλι μιας κυπριακής ομάδας, του Κεραυνού Στροβόλου. Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου 2010-11 βραβεύτηκε ως η Κορυφαία Γυναίκα καλαθοσφαιρίστρια της χρονιάς από την Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.Υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Κύπρου Γυναικών. Λιάκου, Βαρβάρα. ««Κάλια Παπαδοπούλου: Μία Κύπρια στις Άλπεις»». Ιστότοπος WePlayBall.gr. http://www.weplayball.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=692%3Akalia-papadopoulou&catid=90%3Aall-star-direction&Itemid=123&lang=el. Μπορίνος, Μάριος (4 Μαΐου 2009). «Η Κάλια Παπαδοπούλου αντί της Κέρκες στα Χανιά!». Ιστότοπος WePlayBall.gr. http://www.weplayball.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1546%3A2009-10-07-12-51-11&catid=94%3A2009-05-04-20-03-45&Itemid=125&lang=el.
Οίτη

Η Οίτη, παλαιότερα γνωστή ως Καταβόθρα, είναι βουνό της Στερεάς Ελλάδας και καταλαμβάνει τμήμα των νομών Φθιώτιδας και Φωκίδας. Η Οίτη συνδέεται στα νότια με την Γκιώνα, δυτικά με τα Βαρδούσια και ανατολικά με το Καλλίδρομο ενώ το όριό της στα βόρεια είναι η κοιλάδα του Σπερχειού. Στις πλαγιές της σχηματίζονται πολλά υδάτινα ρεύματα. Από την Οίτη πηγάζουν ο Μόρνος και ο Γοργοπόταμος. Σημαντικά χωριά στις πλαγιές και στους πρόποδες της Οίτης είναι η Παύλιανη, η Υπάτη και το Μαυρολιθάρι. Η ψηλότερη κορυφή της, ο Πύργος, έχει υψόμετρο 2.152 μέτρα. Άλλες κορυφές της Οίτης είναι το Γρεβενό (2.114 μ.), ορατό από τη Λαμία και την κοιλάδα του Σπερχειού, το Σέμπι (2.091 μ.), η Αλύκαινα ή Αλουμπόραχη (2.052 μ.) και τα Δύο Βουνά (1.615 μ.). Πολύωρες αναβάσεις προς τις κορυφές της Οίτης πραγματοποιούνται από την Υπάτη και την Παύλιανη. Ωστόσο, τους καλοκαιρινούς μήνες τα ψηλότερα σημεία του βουνού είναι προσβάσιμα από δασικούς δρόμους.

 Η περιοχή της Οίτης είναι ανακηρυγμένος Εθνικός δρυμός και είναι από τους ομορφότερους της Ελλάδας. Είναι κατάφυτη από έλατα που ανήκουν στο είδος της κεφαλληνιακής ελάτης. Επίσης υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από πλατύφυλλα, όπως πλατάνια, σφενδάμια, προύνοι, ιτιές κ.λπ. Στην βόρεια πλευρά του βουνού συναντάται και μία μικρή συστάδα από μαυρόπευκα, είδος αρκετά σπάνιο για την νότια Ελλάδα. Σε χαμηλότερα υψόμετρα υπάρχουν πυκνοί θαμνώνες από σκληρόφυλλα είδη, όπως πουρνάρι, αριά, κουμαριά, πικροδάφνη κ.λπ., ενώ σε μεγάλα υψόμετρα υπάρχει πλούσια υποαλπική βλάστηση. Φυλλοβόλες βελανιδιές συναντώνται σε υψόμετρο γύρω στα 800 μέτρα. Η πανίδα της Οίτης είναι πλούσια και περιλαμβάνει ευρέως διαδεδομένα είδη, καθώς και μικρούς πληθυσμούς λύκου, αγριόγιδου και ζαρκαδιού. Από το 2003 αναφέρεται η σποραδική παρουσία αρκούδας. Η ορνιθοπανίδα της Οίτης περιλαμβάνει δασικά είδη. Στην Οίτη στην περιοχή του Εθνικού Δρυμού υπάρχει καταφύγιο του ορειβατικού συλλόγου Λαμίας. Κατά τη μυθολογία, σε μια κορυφή της Οίτης, που λέγεται «Πυρά», κάηκε σε μεγάλη φωτιά («πυρά») ο Ηρακλής, για να γλιτώσει από τον χιτώνα της Δηιάνειρας. Κατά την αρχαιότητα στα νότια της Οίτης βρισκόταν η αρχαία Δωρίδα ενώ στην βόρεια πλευρά της ζούσαν οι Οιταίοι, οι Αινιάνες και οι Μαλιείς. Δασαρχείο Λαμίας Παύλιανη (άρθρο στην Καθημερινή) Εθνικός Δρυμός Οίτης Αρχειοθετήθηκε 2016-07-05 στο Wayback Machine. Οίτη (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ) Εθνικός Δρυμός Οίτης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Google Duo

Το Google Duo ήταν υπηρεσία και εφαρμογή τηλεφωνίας μέσω IP (VoIP) και βιντεοτηλεφωνίας που αναπτύχθηκε από την Google και ήταν διαθέσιμη για Android, iOS και προγράμματα περιήγησης ιστού. Επέτρεπε στους χρήστες να πραγματοποιούν φωνητικές κλήσεις και βιντεοκλήσεις σε υψηλή ευκρίνεια χρησιμοποιώντας κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο. Το Duo μπορούσε να χρησιμοποιηθεί είτε με έναν αριθμό τηλεφώνου είτε με έναν λογαριασμό Google, επιτρέποντας στους χρήστες να καλούν κάποιον από τη λίστα επαφών τους.Στα τέλη του 2022, το Google Duo καταργήθηκε και συγχωνεύτηκε με το Google Meet, μεταφέροντας όλες τις λειτουργίες και τεχνολογίες του σε αυτό.

 Το Google Duo ανακοινώθηκε στο συνέδριο προγραμματιστών της Google στις 18 Μαΐου 2016 και ξεκίνησε την παγκόσμια κυκλοφορία του στις 16 Αυγούστου 2016. Τον Δεκέμβριο του 2016, το Google Duo αντικατέστησε το Hangouts στη σουίτα εφαρμογών Google που πρέπει να εγκαταστήσουν οι κατασκευαστές συσκευών προκειμένου να αποκτήσουν πρόσβαση στο Play Store, με το Hangouts να γίνεται προαιρετικό.Τον Μάρτιο του 2017, ανακοινώθηκε ότι το Google Duo θα επέτρεπε στους χρήστες να πραγματοποιούν κλήσεις μόνο με ήχο. Η λειτουργία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Βραζιλία, με παγκόσμια κυκλοφορία τον Απρίλιο. Ένα χρόνο αργότερα, τον Μάρτιο του 2018, προστέθηκαν βίντεο και φωνητικά μηνύματα στο Duo. Οι χρήστες μπορούν να αφήνουν μηνύματα διάρκειας έως και 30 δευτερολέπτων για τις επαφές που δεν είναι διαθέσιμες.Η υποστήριξη για βιντεοκλήσεις οκτώ ατόμων και στις εκδόσεις iOS και Android της εφαρμογής προστέθηκε τον Μάιο του 2019. Σύμφωνα με παρόμοιες προσφορές ομαδικών κλήσεων από το FaceTime, το WhatsApp, το Skype και το Facebook Messenger, οι συμμετέχοντες μπορούν να συμμετάσχουν ή να αποχωρήσουν από τη συνομιλία ανά πάσα στιγμή. Το Google Duo αύξησε το μέγιστο μέγεθος ομάδας σε δώδεκα στο τέλος Μαρτίου 2020 και σε 32 έως τον Μάιο του 2022.Τον Αύγουστο του 2020, σύμφωνα με πληροφορίες, η Google σχεδίαζε να συγχωνεύσει τελικά το Google Duo με το Google Meet με επιχειρηματικό προσανατολισμό. Τον Δεκέμβριο του 2021 αυτός ο στόχος είχε απορριφθεί, αλλά το Duo συνέχισε να είναι διαθέσιμο και ενημερωμένο. Τον Ιούνιο του 2022, η Google ανέστρεψε την πορεία της και ανακοίνωσε ότι το Duo θα συγχωνευόταν στην πραγματικότητα στο Meet. Η συγχώνευση ξεκίνησε τον Αύγουστο, με την εφαρμογή Duo για κινητά να μετονομάζεται σε Meet, ενώ το αρχικό Meet ονομάστηκε Meet Original και θα καταργηθεί σταδιακά. Επιπλέον, διαδικτυακή εφαρμογή Google Duo πλέον ανακατευθύνει στην διαδικτυακή εφαρμογή Google Meet. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Google Duo στο Wikimedia Commons
Γεώργιος Βίκτωρ του Βάλντεκ και Πύρμοντ

Ο Γεώργιος Βίκτωρ (γερμ.: George Victor, Fürst zu Waldeck und Pyrmond, 14 Ιανουαρίου 1831 – 12 Μαΐου 1893) ήταν ο τρίτος κυρίαρχος πρίγκιπας του γερμανικού κρατιδίου Βάλντεκ και Πύρμοντ.

 Γεννήθηκε στο Μπαντ Άρολσεν, ως ο πρώτος (επιζήσας) γιος του Γεωργίου Β΄ του Βάλντεκ και Πύρμοντ και της συζύγου του Έμμας, κόρης του Βίκτωρα Β΄ του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ-Σάουμμπουργκ-Χόυμ. Μετά το τέλος του πατέρα του, τον διαδέχθηκε ως πρίγκιπας στις 15 Μαΐου 1845 . Ήταν 13 ετών και ήταν υπό την κηδεμονία της μητέρας του. Απεβίωσε από πνευμονία στο Mαρίενμπαντ της Βοημίας και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Φρειδερίκος. Νυμφεύτηκε για πρώτη φορά στις 26 Σεπτεμβρίου 1853 στο Βισμπάντεν την Ελένη, κόρη του Γουλιέλμου, Δούκα του Νάσσαου. Είχαν τέκνα: Σοφία Νικολίνα (1854 – 1869), απεβίωσε από φυματίωση. Παυλίνα (1855 – 1925), παντρεύτηκε τον Αλέξιο του Μπένταϊμ και Στάινφουρτ. Μαρία (1857 – 1882), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Βυρτεμβέργης (μετέπειτα Γουλιέλμος Β΄ της Βυρτεμβέργης). Έμμα (1858 – 1934), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ των Κάτω Χωρών. Η σημερινή ολλανδική βασιλική οικογένεια κατάγεται από αυτόν τον γάμο: Βιλελμίνη (1880 - 1962), Βασίλισσα της Ολλανδίας. Έλενα (1861 – 1922), παντρεύτηκε τον Λεοπόλδο του Ηνωμένου Βασιλείου, Δούκα του Ώλμπανυ. Ανάμεσα στα παιδιά της ήταν ο: Κάρολος Εδουάρδος (1884 - 1954), τελευταίος Δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Η σημερινή σουηδική βασιλική οικογένεια κατάγεται από αυτόν τον γάμο: Σίβυλλα (1908 - 1972), παντρεύτηκε τον Γουσταύο Αδόλφο, Δούκα του Βέστερμποτεν. Φρειδερίκος (1865 – 1946), τελευταίος πρίγκιπας του Βάλντεκ και Πύρμοντ. Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη του Σάουμπουγκ-Λίππε. Ελισάβετ (1873 – 1961), παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο του Έρμπαρχ-Σένμπεργκ.Ο δεύτερος γάμος του έγινε στο Λουίζενλουντ στις 29 Απριλίου 1891 με τη Λουίζα, κόρη του Φρειδερίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ. Από αυτόν τον γάμο απέκτησε έναν γιο: Βολράδος (1892 – 1914), Πρίγκιπας του Βάλντεκ και Πύρμοντ, σκοτώθηκε στη μάχη λίγο μετά το ξεκίνημα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αλέξιος Λουκόπουλος

Ο Αλέξιος Λουκόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός του αγώνα του 1821. Η καταγωγή του ήταν από τα Φιλιατρά και είχε πάει στη Ζάκυνθο. Το 1824 ήταν στο Νιόκαστρο (τη σημερινή Πύλο). Έλαβε μέρος ως πληρεξούσιος στις: Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους, Γ' Εθνοσυνέλευση Τροιζήνας, Γ' Εθνοσυνέλευση Ερμιόνης και αργότερα, μετά την άφιξη του Καποδίστρια έγινε ο πρώτος Γενικός Διευθυντής του Ταχυδρομείου (1828-1829) και αργότερα έφορος στο Εθνικό Νομισματοκοπείο στην Αίγινα.

 Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Φωτάκου, κατά την εισβολή του Δράμαλη, όταν οι Έλληνες ήταν συγκεντρωμένοι στο Άργος και περίμεναν την πτώση του Ναυπλίου για να το λαφυραγωγήσουν, η τότε κυβέρνηση έκανε ότι ήταν δυνατό για να στείλει στρατιώτες στα Μεγάλα Δερβένια. Οι Τριπολιτσιώτες Ρήγας και Σέκελης είχαν κάνει την αρχή και παρουσιάστηκαν με 600 στρατιώτες. Βρισκόταν εκεί και ο Μαυρομιχάλης με κάμποσους Μανιάτες και υποσχέθηκε και αυτός να βγει έξω με 2000 άντρες, αλλά έναντι πληρωμής. Ο Λουκόπουλος τότε πρόθυμος έβγαλε και έδωσε 1200 χρυσά νομίσματα, τα λεγόμενα Μαχμουτιέδες, αξίας έκαστον 25 γροσίων. Τα λεφτά τα πήραν οι Μανιάτες, δεν κράτησαν όμως την υπόσχεσή τους. Τα Γενικά Ταχυδρομεία ιδρύθηκαν από την Ελληνική Πολιτεία με το ψήφισμα 6550 της 24ης Σεπτεμβρίου 1828 του κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια και ο Λουκόπουλος ήταν ο πρώτος Γενικός Διευθυντής τους από το 1828 μέχρι το 1829. Στη συνέχεια έγινε έφορος στο Εθνικό Νομισματοκοπείο στην Αίγινα, αντικαθιστώντας τον Αλέξανδρο Κοντόσταβλο στις 7 Μαΐου 1830. Παρέλαβε από τον πρώτο έφορο στις 19 και 20 Μαΐου. Παρέμεινε στο Νομισματοκοπείο μέχρι τις 6 Μαϊου 1832 οπότε παρέδωσε τη διοίκηση στον Νικόλαο Λεβίδη. Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. σελ. 107. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Άσσαμπ

Η Άσσαμπ ή Άσεμπ (τιγκρινιακά: ዓሰብ, αφάρ: ዓሱበይ‎) είναι πόλη-λιμάνι στην Περιοχή Νοτίου Ερυθράς Θαλάσσης της Ερυθραίας. Βρίσκεται στη δυτική ακτή της Ερυθράς Θάλασσας. Οι γλώσσες που ομιλούνται στο Άσσαμπ είναι κυρίως η Αφάρ, η Τιγκρινιακή και τα Αραβικά. Το Άσσαμπ είναι γνωστό για τη μεγάλη αγορά, τις παραλίες και τη νυχτερινή ζωή.

 Το Άσσαμπ έχει το τυπικό θερμό ερημικό κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh) της περιοχής Ντανακίλ. Το κλίμα της πόλης είναι ξηρό και εξαιρετικά ζεστό, με εξαιρετικά χαμηλή μέση ετήσια βροχόπτωση 40 χιλ. Το Άσσαμπ παρουσιάζει υψηλές θερμοκρασίες τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και της νύχτας, με την ετήσια μέση θερμοκρασία να πλησιάζει τους 31 °C.
Switchball

Το Switchball είναι 3D βιντεοπαιχνίδι παζλ-δράσης που δημιουργήθηκε από τη Σουηδική εταιρεία Atomic Elbow και κυκλοφόρησε από τη Sierra Online για τα Microsoft Windows στις 26 Ιουνίου του 2007, και αργότερα για το Xbox 360 μέσω του Xbox Live Arcade στις 7 Νοεμβρίου του 2007 και PlayStation 3 μέσω του PlayStation Network στις 17 Σεπτεμβρίου του 2009. Χρησιμοποιεί τη μηχανή PhysX. Η ανάπτυξη του παιχνιδιού ξεκίνησε το 2004 ως Crazyball, ενώ το 2005 κέρδισε το βραβείο για το καλύτερο παιχνίδι για PC στο Swedish Game Awards και ήταν ένα φιναλίστ στο "Technical Excellence Class" στο Independent Games Festival το 2006.Στις 26 Μαρτίου του 2008, το παιχνίδι επανακυκλοφόρησε στο Xbox Live Arcade με ένα patch που βελτίωσε τα γραφικά και άλλαξε το σκορ.

 Το παιχνίδι βάζει τον παίκτη στο ρόλο μιας μπίλιας, που οδηγείται μέσα από μια στενή κούρσα στον αέρα σε πέντε διαφορετικά περιβάλλοντα: Skyworld, Iceworld, Caveworld, Cloudworld και Lavaworld. Η μπίλια μπορεί να "μεταμορφωθεί" σε διαφορετικές μπάλες με μοναδικές φυσικές ιδιότητες, όπως ένα Marble Ball, ένα Power Ball και ένα Steel Ball. Κάθε κούρσα περιλαμβάνει εμπόδια και παγίδες, όπως ξύλινα κουτιά, φύλλα από ύφασμα, ανεμιστήρες, μαγνήτες και κανόνια. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί παζλ βασισμένα σε φυσικές, όπως κινούμενα κιβώτια ή ράμπες. Επίσης, οι διαφορετικές μπάλες αντιδρούν με το περιβάλλον με διαφορετικούς τρόπους. Κάθε επίπεδο είναι χρονομετρημένο, ενώ οι παίκτες ανταμείβονται με χρυσά, αργυρά και χάλκινα μετάλλια, ανάλογα με το πόσο γρήγορα θα ολοκληρώσει το επίπεδο. Η GamesRadar έδωσε στη PC έκδοση του Switchball ένα 8 από 10, επαινώντας την μηχανή φυσικής AGEIA, σχολιάζοντας πως "η κύλιση και πρόσκρουση και χτυπήματα και εκσφενδονισμοί είναι όλα εξαιρετικά καλά δημιουργημένα. Και για τη φυσική, το καλύτερο πράγμα που συνέβη στα παιχνίδια από εκρηκτικά βαρέλια, έχει ένα τρόπο που σας νοιάζει". Το Team Xbox έδωσε στην έκδοση Xbox 360 ένα 9.4 από 10, αναφέροντας ότι "το Switchball είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα παιχνίδια παζλ στο XBLA". Η IGN επαίνεσε την μηχανή φυσικής AGEIA, λέγοντας ότι "το πραγματικό "αστέρι" του Switchball από όλη την εμπειρία, online ή offline, είναι το σύστημα της φυσικής".Η Computer and Video Games επέκρινε τη δυσκολία των γρίφων σε αργότερα επίπεδα στην έκδοση PC, λέγοντας ότι "δεν ξεμένει από μυαλά, αλλά σε αργότερα επίπεδα υποκύπτει σε αυτή την λανθασμένη ορμή να δυναμώσει την πίεση. Αυτό ισχύει άσχημα. Το Switchball είναι ένα στοχαστικό παιχνίδι παζλ, αλλά ούτε η μηχανή ούτε οι χειρισμοί δεν είναι στα καθήκοντα επιδεξιότητας που θέτει εδώ". Switchball στο MobyGames
Οικονομική γεωγραφία

Η Οικονομική Γεωγραφία είναι ιδιαίτερος επιστημονικός κλάδος της Ανθρωπογεωγραφίας και επικουρικός των Οικονομικών Επιστημών. Αντικείμενο έρευνας και μελέτης του κλάδου αυτού είναι συνοπτικά η κατανομή των οικονομικών δραστηριοτήτων (παραγωγή, συναλλαγές κ,λπ.) του ανθρώπου στην επιφάνεια της Γης. Βασικό μέλημά της είναι τόσο η περιγραφή των φυσικών πλουτοπαραγωγικών πηγών και της αξιολογικής συμβολής τους στην οικονομική ανάπτυξη καθώς και η μελέτη των προσδιοριστικών παραγόντων στο βαθμό ανάπτυξης διαφόρων περιοχών. Εξ αυτού η έρευνα και μελέτη της επεκτείνεται στα αίτια και τις μορφές επιδράσεων των διαφόρων οικονομικών δραστηριοτήτων ή παρεμβάσεων που συμβαίνουν είτε προς υποστήριξη είτε όχι των τοπικών φυσικών πόρων.

 Ανάλογα του ειδικότερου αντικειμένου μελέτης η Οικονομική Γεωγραφία διακρίνεται σε επιμέρους κλάδους, είτε κατά περιοχές, (όπως π.χ. παγκόσμια, κατά ήπειρο, ή κατά χώρα), είτε σε επιμέρους κλάδους ανά οικονομική δραστηριότητα (όπως π.χ. βιομηχανική γεωγραφία, γεωγραφία αγροτικής οικονομίας, γεωγραφία μεταφορών, γεωγραφία εργατικού δυναμικού, κ.λπ. Η Οικονομική Γεωγραφία ξεκίνησε αρχικά τελείως εμπειρικά με τη μελέτη που αφορούσε την παγκόσμια κατανομή και παραγωγή διαφόρων αγαθών, και κατ΄ επέκταση κατά ήπειρο και κατά κράτος, όπως π.χ. σίτου, ελαίου, χρυσού, ενέργειας κ.λπ. σε συσχέτιση με το υφιστάμενο περιβάλλον, προσδιορίζοντας έτσι οικονομικές περιοχές. Στη σύγχρονη όμως έρευνα εξετάζονται παράλληλα και οι διάφορες κυβερνητικές πολιτικές και μέτρα που εφαρμόζονται και την εξέλιξη επ΄ αυτών, που έχουν να κάνουν με τη σημασία της αγοράς σ΄ ένα τόπο εγκατάστασης, π.χ. βιομηχανιών κ.ά., καθώς και των παραγόντων που συμβάλουν σ΄ αυτό. Έτσι υπό τη θεωρητική προσέγγιση αυτή και την ανάλυση της αλληλεπίδρασης δεσμών, που παρατηρούνται μεταξύ παραγωγικών και καταναλωτικών μονάδων, η οικονομική γεωγραφία σχετίζεται πολύ στενά με τη διαμόρφωση της περιφερειακής κυβερνητικής πολιτικής. Για παράδειγμα η ανάλυση ενός αστικο-βιομηχανικού συμπλέγματος αποτελεί βασικό αντικείμενο της οικονομικής γεωγραφίας συνέπεια του οποίου είναι ο καθορισμός των βιομηχανικών ζωνών. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Larousse Britannica" τομ.17ος, σελ.12, 14.
Αραβησσός Πέλλας

Το χωριό Αραβησσός ή Αραβυσός βρίσκεται στο νομό Πέλλας της Μακεδονίας και έχει 1.398 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού Πάικου και 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Γιαννιτσών. Η πλειοψηφία των κατοίκων του προέρχεται από μέρη της Καππαδοκίας και συγκεκριμένα από τα χωριά Ενεχίλ και Αραβησσός (Παλαιά Αραβησσός), εξού και η ονομασία του τόπου, καθώς και από χωριά της Καλλίπολης (Ταϊφίρ, Γαλατά) και από τα μεγάλα Λιβάδια (κυρίως Βλάχοι). Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κύρρου, του δήμου Πέλλας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 25,252 χμ² (2011).

 Το όνομα του χωριού, το οποίο ανήκε στην κοινότητα Ασιάρ Βέη, αρχικά ήταν Όμπαρ, το οποίο σημαίνει δέκα μπάρες νερό. Το όνομα αυτό δεν ήταν τυχαίο, διότι εκεί υπήρχαν και υπάρχουν οι λεγόμενες πηγές της Αραβησσού που υδροδοτούν την πόλη της Θεσσαλονίκης. Η ιστορία αυτού του τόπου έχει τις βάσεις της από το 1926, καθώς τότε έγιναν οι πρώτες εγκαταστάσεις των κατοίκων και την ίδια χρονιά μετονομάστηκε και ο οικισμός. Παλαιότερα οι μόνοι κάτοικοι ήταν οι Βλάχοι από τα Μεγάλα Λιβάδια, οι οποίοι όμως ζούσαν νομαδικά και έμεναν στην περιοχή εκείνη μόνο κατά το χειμώνα. Οι πρόσφυγες της Αραβησσού της Μικράς Ασίας έμειναν σε σπίτια που τους έφτιαξε το κράτος και ασχολήθηκαν με την γεωργία. Συχνές ήταν οι ασθένειες λόγω της γειτνίασης με το Βάλτο των Γιαννιτσών (π.χ. ελονοσία). Αργότερα, κατέφτασαν πρόσφυγες από το Ενεχίλ που ασχολήθηκαν επίσης με τη γεωργία, καθώς και σε ένα εργοστάσιο υφαντουργίας. Το χωριό έχει δυο εκκλησίες: τον κεντρικό ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και το δεύτερο ναό στα νεκροταφεία του χωριού, αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία. Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται λατομείο παραγωγής ασφαλτοκονιασμάτων και υλικών χαλικοστρώσεων. Οι πηγές Αραβησσού έχουν χαρακτηριστεί ως υγρότοπος και απέχουν μισό χιλιόμετρο νοτιοανατολικά του χωριού. Έχουν εμβαδόν 50 στρέμματα και βρίσκονται σε υψόμετρο 43 μέτρων. Εκεί βρίσκονται χώροι εστίασης ώστε ο επισκέπτης να απολαύσει το τοπίο. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Δήμος Κύρρου - Αραβησσός Αραβησσός - Ιστορία Αρχειοθετήθηκε 2011-01-02 στο Wayback Machine. Κενανίδης, Λάζαρος (2009). «Η εγκατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων της Καππαδοκίας, στα χωριά της (Νέας) Αραβησσού, της (Νέας) Αξού και του Νέου Μυλότοπου της επαρχίας Γιαννιτσών» (PDF). Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ανακτήθηκε στις 20 Ιανουαρίου 2011.
Σάνια Ίλιτς

Ο Αλεξάνταρ "Σάνια" Ίλιτς (σερβικά: Александар Сања Илић, 27 Μαρτίου 1951 - 7 Μαρτίου 2021) ήταν Σέρβος συνθέτης και κιμπορντίστας. Ίδρυσε την ομάδα Balkanika το 1998 και μαζί τους εκπροσώπησε τη Σερβία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2018 με το τραγούδι "Nova deca", το οποίο προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατέλαβε τη 19η θέση. Ήταν προηγουμένως ο κιμπορντίστας της γιουγκοσλαβικής μπάντας San από το 1971 έως το 1975.

 Ο Ilić γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1951 στο Βελιγράδι. Ο πατέρας του ήταν συνθέτης, ενώ ο αδελφός του Ντράγκαν είναι μουσικός και μέλος του συγκροτήματος Generacija 5. Ο Ίλιτς ήταν παντρεμένος με τη Σέρβα ηθοποιό και μοντέλο Ζλάτα Πέτκοβιτς μέχρι το θάνατό της το 2012. Είχαν μαζί έναν γιο που γεννήθηκε το 1984.Ο Ίλιτς ξεκίνησε τη μουσική του σταδιοδρομία στην ηλικία των 12 ετών, όταν συνέθεσε ένα τραγούδι για τον Σέρβο τραγουδιστή Ντράγκαν Λάκοβιτς. Στην ηλικία των 16 ετών, συνέθεσε το τραγούδι "Baj baj baj", το οποίο αργότερα παρουσιάστηκε από τον Bisera Veletanlić στη Jugovizija το 1976, τοποθετώντας το τρίτο. Αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Ο Ilić συνέχισε τη μουσική του σταδιοδρομία στη δεκαετία του 1970, ερμηνεύοντας σε διάφορα συγκροτήματα όπως το Vragolani και το San. Αργότερα συνέθεσε τη μουσική για τον ύμνο της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Το 1982, συνέθεσε το τραγούδι "Halo, Halo" το οποίο εκπροσώπησε τη Γιουγκοσλαβία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 1982, που ερμηνεύτηκε από το συγκρότημα Aska. Αργότερα συνέθεσε το τραγούδι "Princeza", το οποίο προσπάθησε να εκπροσωπήσει τη Γιουγκοσλαβία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 1984.Το 1998 ίδρυσε το μουσικό σύνολο Balkanika και πραγματοποίησαν την πρώτη τους συναυλία το 2000. Με το Balkanika εκπροσώπησε τη Σερβία στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision 2018 με το τραγούδι "Nova deca" και ήρθαν 19οι στον τελικό.Ο Ίλιτς απεβίωσε στο Βελιγράδι στις 7 Μαρτίου 2021 λόγω επιπλοκών που προκλήθηκαν από την COVID-19 στη διάρκεια της πανδημίας στη Σερβία. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sanja Ilić στο Wikimedia Commons
Σέξτος Ιούλιος Καίσαρ (κυβερνήτης της Συρίας)

Ο Σέξτος Ιούλιος Καίσαρ V, λατιν.: Sextus Julius Caesar (άκμασε το 48 π.Χ.) ήταν γιος του εξάδελφου του Γαΐου Ιούλιος Καίσαρα στρατηγού και δικτάτορα. Υπηρέτησε ως ένας από τους αξιωματικούς του κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου. Σκοτώθηκε σε μία εξέγερση των στρατιωτών, ενώ ήταν ακόμη νέος.

 Ο Σέξτος I. K. V ήταν γιος του Σέξτου Ιουλίου Καίσαρα IV flamen Quirinalis (ιερέα του Κυρινάλιου) και εγγονός του Σέξτου Ιουλίου Καίσαρα ΙΙΙ υπάτου το 91 π.Χ. Αν και ορισμένοι μελετητές υποθέτουν ότι ταυτίζεται με τον ιερέα του Κουιρινάλιου, ο Aππιανός τον περιγράφει ως «πολύ νεαρό» το 47 π.Χ. Ο Σέξτος ΙΙΙ ύπατος είχε αποβιώσει το 89 και ο Σέξτος ΙV κατείχε πολύ ανώτερο ιερατικό αξίωμα περίπου δέκα χρόνια πριν από την εποχή, που ο γιος του αναφέρεται από τον Όππιανό. Ο πατέρας του Σέξτου V, ο ιερέας, ήταν εξάδελφος του Γαΐου Ιουλίου Καίσαρα, υπό τον οποίο ο νεαρός Σέξτος V θα υπηρετούσε κατά τη διάρκεια του Eμφυλίου Pολέμου. Το 49 π.Χ., στις αρχές του εμφυλίου πολέμου, ο Σέξτος βρισκόταν στην Ισπανία, υπηρετώντας στον στρατό τού εξαδέλφου τού πατέρα του, ο οποίος τον έστειλε ως πρεσβευτή στον Μάρκο Τερέντιο Βάρο -έναν από τους διοικητές του Πομπήιου-, τον οποίο ο Ιούλιος Καίσαρας συγχώρησε αργότερα μετά τη Μάχη των Φαρσάλων. Στο τέλος του Αλεξανδρινού Πολέμου το 47 π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας έδωσε στον Σέξτο την ηγεσία της Συρίας. Δεν είναι σαφές ποιον τίτλοι κατείχε. Ο Μπρόουτον προτείνει ότι ήταν ένας από τους στρατιωτικούς τριβούνους τού Καίσαρα το 49, έπειτα quaestor (ταμίας) το 48. στη Συρία μπορεί να ήταν απεσταλμένος (legatus) τού Καίσαρα, ή ίσως proquaestor pro praetore. Σε κάθε περίπτωση ήταν κυβερνήτης της Συρίας.Τότε ο Kόιντος Καικίλιος Βάσος, ένας από τους αξιωματικούς του Πομπήιου, ο οποίος είχε φύγει στην Τύρο μετά τη μάχη των Φαρσάλων, προσπάθησε να κερδίσει την υποστήριξη ορισμένων στρατιωτών του Σέξτου. Όταν ο κυβερνήτης ανακάλυψε τη δραστηριότητά του, ο Βάσος έδωσε τη δικαιολογία ότι μαζεύει στρατεύματα για να βοηθήσει τον Μιθριδάτη του Κιμμερίου Βοσπόρου. Στη συνέχεια ο Βάσος διέδωσε τη φήμη, ότι ο Ι. Καίσαρας είχε ηττηθεί και σκοτωθεί στην Αφρική και ισχυρίστηκε ότι είχε διοριστεί κυβερνήτης της Συρίας. Βάδισε εναντίον του Σέξτου, ο οποίος τον νίκησε, αλλά στη συνέχεια ώθησε τους στρατιώτες του Σέξτου να εξεγερθούν και να σκοτώσουν τον διοικητή τους. Ο Βάσος διεκδίκησε τον τίτλο του πραίτορα και τα περισσότερα στρατεύματα του Σέξτου λίγοι που παρέμειναν πιστοί κατέφυγαν στην Κιλικία. Στη συνέχεια ο Καίσαρας ανέθεσε τη Συρία στον Κόιντο Κορνιφίκιο, που τότε ήταν στην Κιλικία. Γένος Ιουλίων
Κατάλογος αστέρων του Διαβήτη

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Διαβήτη παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Διαβήτη κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «SIMBAD Astronomical Database». Centre de Données astronomiques de Strasbourg. Ανακτήθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2007. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010. Samus, N. N.· Durlevich, O. V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Apr)». Ανακτήθηκε στις 18 Ιουλίου 2012. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Σεργκέι Τιχανόφσκι

Ο Σεργκέι Τιχανόφσκι (γεννημένος στις 18 Αυγούστου 1978, Όνομα στα Ρωσικά: Сергей Леонидович Тихановский, Όνομα στα Λευκορωσικά: Сергей Леонидович Тихановский) είναι ένας Λευκορώσος πολιτικός ακτιβιστής, μπλόγκερ και γιουτιούμπερ. Είναι ο σύζυγος της Σβετλάνα Τσιχανόφσκαγια, επίσης γνωστή Λευκορωσίδα ακτιβίστρια. Το Μάιο του 2020 είχε προσπαθήσει να καταθέσει υποψηφιότητα για τις Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές, ωστόσο λίγες ημέρες αργότερα συνελήφθη. Προς το παρόν είναι φυλακισμένος, καθώς τον βαραίνουν κατηγορίες υποκίνησης σε ταραχές. Η Διεθνής Αμνηστία τον χαρακτηρίζει ως κρατούμενο συνείδησης.

 Γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1978 στην κωμόπολη Γόρκι της ανατολικής Λευκορωσίας, ενώ μεγάλωσε στο Γκόμελ. Αποφοίτησε από την σχολή Φιλολογίας του κρατικού Πανεπιστημίου του Γκόμελ. Αργότερα ασχολήθηκε με την παραγωγή βίντεο, ενώ άνοιξε κάποια νυχτερινά κέντρα στο Γκόμελ. Έπειτα ο Σεργκέι Τσιχανόφσκι δημιούργησε ένα κανάλι στο YouTube μέσα από το οποίο έγινε γνωστός στο Λευκορωσικό κοινό. Στις αρχές Μαίου ανακοίνωσε την πρόθεσή του να συμμετάσχει στις προεδρικές εκλογές του 2020. Ωστόσο στις 6 Μαίου συνελήφθη, με την κατηγορία ότι παρακινούσε τους πολίτες να συμμετάσχουν σε παράνομες και βίαιες διαμαρτυρίες. Λίγο πριν είχε καλέσει τους υποστηρικτές του να κατέβουν σε διαδήλωση κατά του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο.
Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Μαντουκίου Κέρκυρας

Ο Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Μαντουκίου Κέρκυρας ήταν ιστορικό ποδοσφαιρικό σωματείο της Κέρκυρας, με έδρα το Μαντούκι, προάστιο της πόλης της Κέρκυρας. Επίσημο έτος ίδρυσής του ήταν το 1946 και το 2016 εορτάστηκαν τα 70 χρόνια από την ίδρυση του συλλόγου. Είχε πολυετή παρουσία στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας αλλά και πλήθος συμμετοχών στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας, ενώ έχει αναδείξει αρκετούς σημαντικούς ντόπιους ποδοσφαιριστές. Από το 2017 έχει αναστείλει τη λειτουργία του.

 Ο Ολυμπιακός Μαντουκίου αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ το 1963 με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 1023. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε επίσημα πλέον στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας. Το 1981 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κέρκυρας, πανηγυρίζοντας την άνοδο σε εθνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα για πρώτη φορά στην ιστορία του και συγκεκριμένα στο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας, 3η κατηγορία στην ιεραρχία του ελληνικού ποδοσφαίρου τότε. Την ίδια χρονιά έκανε το νταμπλ, καθώς κατέκτησε για πρώτη φορά το κύπελλο Ε.Π.Σ. Κέρκυρας, νικώντας στον τελικό με 4-3 στη διαδικασία των πέναλτι (1-1 κ.δ. & παρ.) τον Όλυμπο Κέρκυρας. Στην Εθνική ερασιτεχνική αγωνίστηκε την περίοδο 1981-82 και μη καταφέρνοντας να πετύχει την παραμονή του επέστρεψε στο τοπικό πρωτάθλημα. Το 1987 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Κέρκυρας.Συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1987 όπου αντιμετώπισε τον Αετό Λουτρών σε διπλά παιχνίδια.Με συνολικό σκορ 8-4 (3-3 και 5-1) κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε για πρώτη φορά την περίοδο 1987-88, γνωρίζοντας ωστόσο τον υποβιβασμό. Το 1990 θα κατακτήσει ξανά το τοπικό πρωτάθλημα και θα επιστρέψει στην Δ΄ Εθνική. Τη σεζόν 1990-91 πανηγύρισε την παραμονή, ενώ την επόμενη χρονιά (1991-92) υποβιβάστηκε προσωρινά στο τοπικό πρωτάθλημα καθώς το 1993 αναδείχθηκε πρωταθλητής και επέστρεψε στην Δ΄ Εθνική, στην οποία αγωνίστηκε για τελευταία φορά τη σεζόν 1993-94 όποτε και υποβιβάστηκε. Τα επόμενα χρόνια η αγωνιστική πορεία του Ολυμπιακού Μαντουκίου περιορίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας. Το καλοκαίρι του 2017 έκανε γνωστό ότι δε δηλώνει συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας Ε.Π.Σ. Κέρκυρας της περιόδου 2017-18, παραμένοντας έκτοτε ανενεργός. Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία: 1981-82 (4ος όμιλος): 14η θέση, υποβιβασμός Δ΄ Εθνική Κατηγορία: 1987-88 (3ος όμιλος): 19η θέση, υποβιβασμός 1990-91 (9ος όμιλος): 16η θέση, παραμονή 1991-92 (7ος όμιλος): 13η θέση, υποβιβασμός 1993-94 (7ος όμιλος): 19η θέση, υποβιβασμός Πρωταθλήματα ΕΠΣ Κέρκυρας:5 (1966-67,1980-81,1986-87,1989-90,1992-93) κύπελλο ΕΠΣ Κέρκυρας:1 (1980-81) Επίσης ο Ολυμπιακός Μαντουκίου έχει καλλιεργήσει και το γυναικείο ποδόσφαιρο, αποτελώντας μάλιστα την πρώτη ομάδα την ιστορία του κερκυραϊκού ποδοσφαίρου που έλαβε μέρος σε εθνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα γυναικών, όταν το 2012 εντάχθηκε στην Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών.
Γκαετάνο Μικέττι

Ο σεβασμιότατος Γκαετάνο Μικέττι (ιταλικά: Gaetano Michetti, γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1922, απεβίωσε στις 13 Δεκεμβρίου 2007) διετέλεσε επίτιμος επίσκοπος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, με έδρα στο Πέζαρο (Pesaro) της Ανκόνα της Ιταλίας, αντικαθιστώντας τον Λουίτζι Κάρλο Μπορρομέο (Luigi Carlo Borromeo).

 Γεννήθηκε στο Κορριντόνια στις 5 Μαρτίου 1922, όπου και χειροτονήθηκε ιερέας το 1948. Διετέλεσε καθηγητής της εκκλησιαστικής ιστορίας και εκκλησιαστικού δικαίου σε σχολεία στο Φέρμο. Στις 31 Μαΐου 1961, ο Πάπας Ιωάννης ΚΓ΄ τον υπέδειξε ως βοηθό επίσκοπο του Φέρμο.Έχει μιλήσει και στις τέσσερις συνεδρίες της Δεύτερης Συνόδου του Βατικανού. Στις 28 Δεκεμβρίου 1975 ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ τον υπέδειξε ως επίσκοπο του Πέζαρο.Στις 13 Δεκεμβρίου 2007 άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 85 ετών. Επισκοπή του Πέζαρο Catholic Hierarchy
Στάδιο Ντα Λουζ

Το Στάδιο Ντα Λουζ (πορτογαλικά: Estádio da Luz, προφέρεται: [(ɨ)ˈʃtaðju ðɐ ˈluʃ]) ή απλά Ντα Λουζ είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο στη Λισαβόνα στην Πορτογαλία και είναι έδρα της Μπενφίκα. Φιλοξένησε τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ 2013-2014. Είναι το στάδιο το οποίο η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδας κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 2004.

 Το γήπεδο κατασκευάστηκε το 2003, ενώ άνοιξε τις πύλες του στις 25 Οκτωβρίου του ίδιου έτους με τον φιλικό αγώνα μεταξύ της Μπενφίκα και της ουρουγουανικής Νασιονάλ. Κατασκευάστηκε στη θέση του παλιού γηπέδου της Μπενφίκα, το οποίο κατεδαφίστηκε το 2002 για να φτιαχτεί το νέο γήπεδο. Η χωρητικότητα του γηπέδου είναι 65.647 άτομα. Το 2004 η Πορτογαλία φιλοξένησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 και το Ντα Λουζ φιλοξένησε συνολικά 5 αγώνες, 3 για τη φάση των ομίλων και 2 για τη φάση των νοκ-άουτ, ενώ φιλοξένησε τον Τελικό του Euro 2004. Αναλυτικά οι αγώνες: Φάση Ομίλων Γύρος Νοκ-άουτ Φάση των 16 Τελικός Το στάδιο στην επίσημη ιστοσελίδα της Μπενφίκα Αρχειοθετήθηκε 2014-01-18 στο Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20180527135305/http://www.stadiumguide.com/lisboa/
Μικρή Περιμετρική Πάτρας

Η Μικρή Περιμετρική Οδός Πάτρας (εναλλακτικά: Μίνι Περιμετρική) είναι δημόσιο τεχνικό έργο εντός της πόλης των Πατρών. Ολοκληρώθηκε και δόθηκε προς χρήση στις 22 Σεπτεμβρίου 2018.

 Βασικός σκοπός δημιουργίας της αποτέλεσε η ανάγκη της διευκόλυνσης μετακινήσεων από και προς διάφορες περιοχές και προάστια της Πάτρας παρακάμπτοντας το ιστορικό κέντρο της πόλης, ώστε να μην επιβαρύνεται με κυκλοφοριακό φόρτο. Επί της ουσίας συνδέει το βόρειο με το ανατολικό και νότιο μέρος της πόλης και το αντίστροφο, χωρίς να απαιτείται ανάγκη διέλευσης μέσα από το κέντρο. Κατασκευάστηκε με σκοπό να συμβάλλει σημαντικά στην αποσυμφόρηση της κίνησης στο κέντρο καθώς θα συνδέει τα Ταμπάχανα με την περιοχή του λεγόμενου Νέου Δρόμου, στο ύψος της συνοικίας της Αγίας Σοφίας, έτσι ώστε να μπορεί κανείς να μεταβεί γρηγορότερα σε περιοχές που, σε άλλη περίπτωση, θα χρειαζόταν να κινηθεί εντός του κέντρου. Είναι ένα έργο που προβλέπεται να βελτιώσει και να διευκολύνει τις μετακινήσεις για μεγάλο πλήθος οδηγών καθημερινώς. Παράλληλα με την κατασκευή της Μικρής Περιμετρικής, εκτελέστηκαν ή προβλέπεται να εκτελεστούν έργα διάνοιξης ή και πεζοδρομήσεις κάποιων οδών εντός του κέντρου της πόλης, με αποτέλεσμα να αλλάξει μερικώς ο χάρτης συγκοινωνιών και μετακινήσεων του ιστορικού της κέντρου της πόλης. Διαθέτει δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση, επαρκή φωτισμό σε όλο της το εύρος, και δύο σήραγγες. Κατά την κατασκευή της Μικρής Περιμετρικής οι εργασίες καθυστέρησαν ή διακόπηκαν για κάποιο χρονικό διάστημα, κυρίως λόγω αρχαιοτήτων που βρέθηκαν στην περιοχή. Κατά καιρούς είχαν δοθεί διάφορες παρατάσεις ολοκλήρωσής της. Η Μίνι Περιμετρική είχε αρχικό προϋπολογισμό 26.094.341,65 ευρώ με τίτλο «Ολοκλήρωση Κατασκευής Μικρής Περιμετρικής Οδού Πατρών και Κατασκευή Αγωγού Ομβρίων Σ1 περιοχής Αρόης». Εν συνεχεία ακολούθησε επαναδημοπράτησή της τον Νοέμβριο του 2013 και η σύμβαση υπογράφτηκε τον Μάιο του 2014. Ο ανάδοχος που ανέλαβε το έργο αρχικά ήταν η «ΔΟΜΟΚΑΤ ΑΕ», ενώ τελικός ανάδοχος υπήρξε η «Εργοδυναμική Πατρών ΑΤΕ». Ο προϋπολογισμός του έργου ανήλθε σε 21.951.219,51 ευρώ (ποσό χωρίς ΦΠΑ) και εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ: Επιχειρησιακό Πρόγραμμα (Ε.Π.) «Δυτική Ελλάδα – Πελοπόννησος – Ιόνιοι Νήσοι (2014-2020)», ενώ συγχρηματοδοτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (Ε.Τ.Π.Α.). Φορέας υλοποίησης του έργου ήταν η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Μέσω συνδετήριας οδού με το τοπικό οδικό δίκτυο προβλέπεται η σύνδεση της Μικρής Περιμετρικής Πατρών με την Ευρεία Παράκαμψη Πατρών, μέσω του προβλεπόμενου νέου κόμβου στο ύψος του Ζαβλανίου. Ο νέος κόμβος χωροθετείται ανάμεσα στις σήραγγες «Γηροκομείο» και «Αρχαιολογικός», συνδέοντας την Ευρεία Παράκαμψη Πατρών με το αρκτικό τμήμα της πόλης. Βόλτα από...ψηλά στη μικρή περιμετρική της Πάτρας - Εντυπωσιακές εικόνες από drone. thebest.gr. 26/03/2017. Ανακτήθηκε: 16/07/2018. Πάτρα: Οι αρχαιολογικοί θησαυροί που κρύβονται στα χώματα της Μίνι Περιμετρικής. newsnowgr.com. 18/11/2014. Ανακτήθηκε: 16/07/2018. Ενδεικτική αρθρογραφία για τη Μίνι Περιμετρική Πάτρας Αρχειοθετήθηκε 2020-09-22 στο Wayback Machine.. pelop.gr. Ανακτήθηκε: 25/09/2018.