IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εστέμπαν Γρανέρο

Ο Εστέμπαν Φελίξ Γρανέρο Μολίνα (γεννημένος στις 2 Ιουλίου 1987) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της Ρεάλ Σοσιεδάδ. Γνωστός με το ψευδώνυμο El Pirata (ο πειρατής), μπορεί να αγωνιστεί ως κεντρικός ή επιθετικός μέσος, με τις καλύτερες αρετές του να είναι στην πάσα, στις τεχνικές ικανότητες και τα σουτ. Αναδείχτηκε μέσω των ακαδημιών της Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά κατάφερε να κάνει το όνομά του μέσω της Χετάφε, την οποία ακολούθησε η επιστροφή του στην πρώτη του ομάδα, με την οποία κατέκτησε δύο σημαντικούς τίτλους, αν και χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα σε διάστημα τριών σεζόν κατά το οποίο παρέμεινε στην ομάδα. Ο Γρανέρο εκπροσώπησε την Ισπανία στην ηλικιακή κατηγορία Κ-21, αγωνιζόμενος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009.

 Ο Γρανέρο πήγε στις ακαδημίες της Ρεάλ από τα 8 του και γρήγορα φάνηκε το ποδοσφαιρικό του ταλέντο. Από το 2004 ως το 2006 ο Γρανέρο αγωνιζόταν για τη Ρεάλ C΄ σκοράροντας 9 φορές σε 48 ματς. Στο τέλος της σεζόν, ο Γρανέρο προβιβάστηκε στη Ρεάλ Β΄. Σε μία σεζόν πέτυχε 4 γκολ σε 37 αγώνες. Τη σεζόν 2006-07 ο Γρανέρο πήγε στη Χετάφε σαν δανεικός από τη Ρεάλ. Κέρδισε αμέσως την εμπιστοσύνη του Μίτσελ και έγινε βασικός στην εντεκάδα. Έβαλε 3 γκολ σε 27 ματς. Στις 13 Ιουλίου 2008 ο Ισπανός μέσος υπέγραψε συμβόλαιο με τη Χετάφε. Βοήθησε πολύ στην πορεία της ομάδας, πετυχαίνοντας 5 γκολ σε 35 ματς. Ο Γρανέρο πήγε στην ομάδα που ξεκίνησε στις 21 Ιουλίου 2009 έναντι 4.000.000€. Έκανε το ντεμπούτο του στη Πριμέρα Ντιβιζιόν στη νίκη επί της Εσπανιόλ στις 29 Σεπτεμβρίου με 3-0, σκοράροντας μάλιστα το πρώτο γκολ της αναμέτρησης. Τη σεζόν 2009-2010 η βασίλισσα απέκτησε τους Μεζούτ Εζίλ και Σάμι Κεντίρα, οι οποίοι αγωνίζονταν στην ίδια θέση με τον Γρανέρο. Έτσι ο Ισπανός ποδοσφαιριστής έμενε στον πάγκο. Μετά από 2 σεζόν έρχεται ο Φάμπιο Κοεντράο και ο Γρανέρο δεν είχε πολύ χρόνο συμμετοχής. Σκόραρε 4 γκολ σε 67 αγώνες. Στις 30 Αυγούστου 2012, 2 μέρες πριν κλείσει η μεταγραφική περίοδος του καλοκαιριού, ο Γρανέρο υπέγραψε 4ετές συμβόλαιο με την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς. Πέτυχε 1 γκολ σε 25 αγώνες. Στη συνέχεια πήγε δανεικός στη Ρεάλ Σοσιεδάδ και στη συνέχεια παρέμεινε εκεί.
Φορολογία στην Εσθονία

Η Φορολογία στην Εσθονία αποτελείται από την κρατική και την τοπική φορολόγηση. Ένα σχετικά μεγάλο μέρος των κρατικών εσόδων προέρχεται από τους φόρους κατανάλωσης, ενώ τα έσοδα από τους φόρους κεφαλαίου είναι από το χαμηλότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

 Η Εσθονία επιβάλει ένα φόρο ακίνητης περιουσίας, των οποίων τα έσοδα χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση των τοπικών δήμων. Το ποσοστό φορολόγησης ρυθμίζεται από τα Τοπικά Συμβούλια μέσα στα όρια 0,1 ως 2.5%. Ο συγκεκριμένος φόρος είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές χρηματοδότησης των δήμων.Η φορολογία ακινήτων επιβάλλεται μόνο για την αντικειμενική αξία των ακινήτων, χωρίς να υπολογίζεται η τυχόν αξιοποίησή του. Οι απαλλαγές από το φόρο είναι πολύ λίγες, ενώ ακόμη και τα δημόσια όργανα υπόκεινται στο φόρο ακινήτων. Για παράδειγμα οι ναοί εξαιρούνται από τη φορολόγηση, όμως τα ακίνητα που ανήκουν σε θρησκευτικά όργανα φορολογούνται κανονικά.Ο φόρος έχει συμβάλει στην υψηλή φορολόγηση (γύρω στο 90%) των ιδιόκτητων κατοικιών στην Εσθονία, έναντι ενός ποσοστού 67,4% στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την 1η Ιουλίου 2009, ο κανονικός φορολογικός συντελεστής Φ.Π.Α στην Εσθονία βρίσκεται στο 20% και ο μειωμένος στο 9%. Ένα μικρός αριθμός αγαθών και υπηρεσιών δεν φορολογούνται. Το εσθονικό σύστημα του Φ.Π.Α είναι βασισμένο στην οδηγία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2006/112/ΕΚ και οι βασικές αρχές του είναι ίδιες όπως σε άλλες χώρες της ευρωπαϊκής κοινότητας. Το 2012 τα ετήσια έσοδα ενός προσώπου για την υποχρεωτική φορολόγησή του έπρεπε να είναι άνω των 16.000 ευρώ. Ο συντελεστής φόρου εισοδήματος των νομικών προσώπων ήταν στο 20% το έτος 2015. Εντούτοις, το σύστημα φορολόγησης των επιχειρήσεων, την ίδια περίοδο, μετατόπιζε τη στιγμή της εταιρικής φορολογίας από τη στιγμή της απόκτησης των κερδών στη στιγμή της διανομής τους. Με άλλα λόγια, η απόκτηση των κερδών από μόνη της δεν έφερνε την ευθύνη του φόρου εισοδήματος, καθώς προέκυπτε μόνο όταν το κέρδος διανεμόταν στους μετόχους. Σε περίπτωση που το κέρδος που διανέμεται στους μετόχους προέρχεται από μερίσματα που παραλαμβάνονται μέσω θυγατρικής επιχείρησης ή από εταιρία με βάση σε άλλη χώρα, η διανομή του κέρδους είναι απαλλαγμένη από τη φορολόγηση. Η Εσθονία δεν επιβάλλει φόρο παρακράτησης στα μερίσματα πληρωμών.
Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας

Το Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας είναι από τα τρία επίσημα τάγματα της Φινλανδίας. Ο Πρόεδρος της Φινλανδίας είναι ο Μεγάλος Δάσκαλος των τριών ταγμάτων. Τα τάγματα διοικούνται από συμβούλια αποτελούμενα από έναν καγκελάριο, έναν αντιπρόεδρο και τουλάχιστον τέσσερα μέλη. Το Τάγμα του Λευκού Ρόδου της Φινλανδίας και το Τάγμα του Λιονταριού της Φινλανδίας έχουν κοινό συμβούλιο.

 Το Τάγμα του Λευκού Ρόδου εγκαθιδρύθηκε από τον Γκούσταφ Μανερχάιμ ως επίτροπο (προσωρινό επικεφαλής κράτους) στις 28 Ιανουαρίου 1919. Η ονομασία του προέρχεται από τα εννέα λευκά τριαντάφυλλα στο εθνόσημο της Φινλανδίας. Οι τρέχοντες κανονισμοί του τάγματος ισχύουν από την 1η Ιουνίου 1940. Pictures of decorations The Office of the President of the Republic of Finland: Order of the White Rose of Finland
Φάτνη

Η φάτνη ή το παχνί είναι μια κατασκευή η οποία χρησιμοποιείται για το τάισμα των ζώων. Η δεξαμενή τροφοδοσίας είναι ένα ορθογώνιο κιβώτιο που είναι κατασκευασμένο είτε από ξύλο, είτε από πέτρα, είτε από μέταλλο είτε από πλαστικό. Τα παχνιά χρησιμοποιούνται κυρίως στην κτηνοτροφία. Βρίσκονται σε στάβλους και αγροκτήματα.

 Η φάτνη είναι Χριστιανικό σύμβολο, το οποίο σχετίζεται με την Φάτνη της Γεννήσεως, όπου η Παναγία και ο Ιωσήφ αναγκάζονται να μείνουν σε χώρο για ζώα αντί σε ξενώνα, και χρησιμοποιούν μια φάτνη ως πρόχειρη κούνια για τον νεογέννητο Χριστό.(Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον 2:7). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Feeding troughs στο Wikimedia Commons
Γενεαλογία

Η γενεαλογία είναι η μελέτη και ανακάλυψη-δημιουργία ενός γενεαλογικού δέντρου. Για τον σκοπό αυτό απαιτείται η συλλογή ονομάτων συγγενών, ζώντων και νεκρών, και ο προσδιορισμός των σχέσεων μεταξύ τους βάσει ενδείξεων και/η τεκμηρίωσης. Σε αυτό το άρθρο οι όροι γενεαλόγος και ερευνητής εννοούν οποιονδήποτε ασχολείται με το θέμα, είτε πρόκειται για κάποιον που το κάνει ως χόμπι είτε πρόκειται για επαγγελματία.

 Οι γενεαλόγοι συλλέγουν προσωπικές μαρτυρίες και οικογενειακές ιστορίες για να ανακαλύψουν προγόνους και ζώντες συγγενείς. Οι γενεαλόγοι επιχειρούν επίσης να κατανοήσουν όχι μόνο πού και πότε έζησαν κάποιοι, αλλά και τον τρόπο ζωής τους, τη βιογραφία και τον τρόπο σκέψης τους. Αυτό συχνά απαιτεί — ή οδηγεί σε — γνώση παλαιών νόμων, παλαιών πολιτικών συνόρων, τάσεων μετανάστευσης και ιστορικών κοινωνικών συνθηκών. Ακόμη και μία ανεπιτυχής αναζήτηση προγόνων βοηθά σε καλύτερη κατανόηση της ιστορίας. Η αναζήτηση ζώντων συγγενών συχνά οδηγεί σε οικογενειακές συνεστιάσεις, τόσο μακρινών όσο και αποκομμένων συγγενών. Καμιά φορά οι γενεαλόγοι βοηθούν στην επανένωση οικογενειών που χωρίστηκαν λόγω πολέμου, μετανάστευσης και υιοθεσίας. Ο γενεαλόγος μπορεί να βοηθήσει στο να διατηρηθούν ζωντανές οικογενειακές παραδόσεις ή στην αποκάλυψη οικογενειακών μυστικών. Αρχικά, η γενεαλογία ασχολείτο κυρίως με την καταγωγή αρχόντων και ευγενών, συχνά για να αποδείξει ή να αμφισβητήσει τη νομιμότητα διεκδίκησης πλούτου και εξουσίας. Πολλές καταβολές, τις οποίες διάφοροι ισχυρίστηκαν κατά καιρούς, θεωρούνται από σύγχρονους μελετητές ως εντελώς φτιαχτές, κυρίως ισχυρισμοί βασιλέων και αυτοκρατόρων ότι δήθεν κατάγονται από θεούς ή ιδρυτές πολιτισμών. Στην πεζογραφία είναι σύνηθες φαινόμενο να αποδίδεται σε κάποιον χαρακτήρα ένα περίπλοκο γενεαλογικό δέντρο, με στόχο να γίνει ο χαρακτήρας πιο ενδιαφέρων.
La Década Prodigiosa

Οι La Década Prodigiosa (Ελληνικά: Η Τεράστια Δεκαετία) - επίσης γνωστοί ως La Década - είναι ένα ισπανικό μουσικό συγκρότημα που δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '80 και συμμετείχε στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 1988.

 Οι La Década Prodigiosa παρουσιάστηκαν το 1985 ως έργο που σκηνοθετήθηκε από τον Χαβιέρ ντε Χουάν (ντραμς), τον Μάνελ Σαντιστέμπαν (πιάνο) και τον Μάνουελ Αγκιλάρ (μπάσο) για την παραγωγή ενός άλμπουμ με ποτ πουρί δημοφιλών ισπανικών τραγουδιών από τη δεκαετία του '60. Αρκετοί τραγουδιστές συνεδρίασαν σε αυτό το πρώτο άλμπουμ, το Los Años 60, Vol. Ι. Λόγω της επιτυχίας του άλμπουμ, σχηματίστηκε ένα συγκρότημα οκτώ μελών το 1986 για το δεύτερο άλμπουμ (Los Años 60, Vol. II): οι Μανόλο Ροδρίγκεθ, Θεθίλια Μπάνκο, Άννα Νέρι, Καρμέλο Μαρτίνεθ και Χοσέ Σουμπίθα ενώθηκαν με τουςτρεις δημιουργούς. Το συγκρότημα έκανε περιοδεία στην Ισπανία με το δικό του σόου.Το 1988, οι La Década επιλέχθηκαν εσωτερικά από τον τηλεοπτικό σταθμό Televisión Española για να εκπροσωπήσουν την Ισπανία στον 33ο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision στο Δουβλίνο με ένα από τα πρώτα πρωτότυπα τραγούδια τους, το "La chica que yo quiero (Made in Spain)". Καθώς μόνο έξι άτομα επέτρεπαν στη σκηνή από τους κανόνες της EBU, ο Χαβιέρ ντε Χουάν ήταν ο μαέστρος της ορχήστρας και ο Μανόλο Ροδρίγκεθ έμεινε στα παρασκήνια. Οι La Década τερμάτισαν 11οι από τις συνολικά 21 συμμετοχές.Από τότε, η ομάδα είχε πολλές αντικαταστάσεις των μελών της, λόγω του ότι στα μέσα της δεκαετίας του '90 η δημοτικότητά τους άρχισε να μειώνεται. Οι καλλιτέχνες που συμμετείχαν σε διάφορες παρατάξεις του γκρουπ ήταν οι Πάκο Μοράλες (1986-1987, 1991-1994), Μίκελ Χέρτσογκ (1989-1991), Παλόμα Μπλάνκο (1991-1997) και Κάρλος Σανταμαρία (1991- 1998). Από το 2015, η ομάδα αποτελείται από τους Χαβιέρ Ένθο, Κέισι, Χεσούς Λαρά και Πατρίθια Ναβάρρο.Η ομάδα συμμετείχε στο Φεστιβάλ Μπενιντόρμ του 1996 με το τραγούδι "Las ganas de vivir" και έλαβε το τρίτο βραβείο. Το 2001 πέτυχαν τη δεύτερη θέση, με την ονομασία Hi Priority για την περίσταση, στην ισπανική προεπιλογή για το διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "A nadie como a ti" και συμμετείχαν στο Φεστιβάλ Benidorm ως Karma με το ίδιο τραγούδι. Το 2005 και το 2007 προσπάθησαν να εκπροσωπήσουν ξανά την Ισπανία στην Eurovision, και το 2006 κέρδισαν τελικά το Φεστιβάλ Benidorm με το τραγούδι "A ti". Los Años 60, Vol. I (1985) Los Años 60, Vol. II (1986) Los Años 70 (1987) Los 80, Vol I. (1988) Los 80, Vol II. (1989) Lo mejor en vivo de los 60, 70 y 80 (1990) Licencia para bailar (1991) La Década (1993) Baila con La Década (1994) Disneymania (1995) Las Ganas de Vivir (1997) Lo Mejor de La Década Prodigiosa (1999) Seguimos de fiesta con los 80 y 90 (2002) Una década latina (2003) Los éxitos internacionales de los 80's (2004) Technostalgia (2006) Cien Mil Kilómetros (2009) Spanish Dance (2010) Made in Spain, el Musical de tu vida (2012) Eres tú (2014) 30 años contigo (2015) Επίσημη ιστοσελίδα
Παύλος Τούτουζας

Ο Παύλος Τούτουζας (1935 - 2021) ήταν διακεκριμένος Έλληνας καρδιολόγος, ομότιμος καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας.Υπήρξε ένας από τους καλύτερους Έλληνες καρδιολόγους και διακρίθηκε για το σημαντικό επιστημονικό, ακαδημαϊκό και κλινικό του έργο.

 Γεννήθηκε στη Θήβα το 1935, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1953. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1957. Εκπόνησε την ειδίκευσή του στην παθολογία και την καρδιολογία στην Πανεπιστημιακή Κλινική του Ιπποκράτειου Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών έως και το έτος 1963. Μετεκπαιδεύτηκε στο εξωτερικό στο National Heart Institute and Hammersmith Hospital του Λονδίνου μέχρι και το 1969. Έλαβε το διδακτικό του δίπλωμα από το Παν/μιο Αθηνών το 1969. Κατέλαβε τον τίτλο του Επίκουρου Καθηγητή το 1972 και στη συνέχεια από τα έτη 1975 έως και 1984 εργάστηκε ως υποδιευθυντής της Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1984 εκλέχθηκε διευθντής αυτής. Από το 1988 υπήρξε ενεργό και δραστήριο μέλος στην Ευρωπαϊκή Καρδιολογική Εταιρεία. Την τακτική θέση του καθηγητή την απέκτησε το 1989. Υπήρξε μέλος πολλών επιτροπών και ιδρυμάτων της Ελλάδας και του εξωτερικού. Στα χρόνια της ενεργής του σταδιοδρομίας, μεταξύ άλλων, ο δρ. Π. Τούτουζας διετέλεσε: Πρόεδρος, Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία (1984-1986) Γραμματέας, Ελληνική Αντιυπερτασική Εταιρεία (1978-1990) Πρόεδρος, Ελληνική Αντιυπερτασική Εταιρεία (1990-1992)Σήμερα κατέχει περισσότερες από 25.000 αναφορές στη βάση δεδομένων Google Scholar, γεγονός που πιστοποιεί τη διεθνή αναγνώριση του ερευνητικού του έργου στο αντικείμενο της καρδιολογίας. Απεβίωσε στις 26 Νοεμβρίου 2021. Τα χτυποκάρδια (εκδόσεις Κάκτος, 2007) Εγχειρίδιο καρδιολογίας (εκδόσεις Παρισιάνου, 2006) Έξω καρδιά (εκδόσεις Κάκτος, 2005) Δίαιτα και διατροφή (εκδόσεις Κάκτος, 2004) Καρδιακές παθήσεις (εκδόσεις Παρισιάνου, 2001) Γνώρισε την καρδιά σου (εκδόσεις Κάκτος, 2001) Εγκάρδια επαφή (εκδόσεις Κάκτος, 2000) Άνθρωποι της καρδιάς (εκδόσεις Κάκτος, 1999) Περί καρδίης (εκδόσεις Κάκτος, 1998) Οι δρόμοι της καρδιάς (εκδόσεις Κάκτος, 1995)
Χλωρικό οξύ

Το χλωρικό οξύ, με χημικό τύπο HClO3, είναι οξυγονοοξύ του χλωρίου και επίσημος πρόδρομος των χλωρικών αλάτων. Είναι ισχυρό οξύ (σταθερά διάστασης οξέος ≈ -2.7) και οξειδωτικός παράγοντας.

 Το χλωρικό οξύ είναι θερμοδυναμικά ασταθές. Στην κατάσταση του κρύου υδατικού διαλύματος το χλωρικό οξύ είναι σταθερό αν η συγκέντρωση του φτάνει μέχρι το 30% περίπου, αν και το χλωρικό οξύ σε ένα υδατικό διάλυμα μπορεί να είναι επίσης σταθερό εάν το ποσοστό συγκέντρωσης του δεν ξεπερνά το 40% εφόσον παρασκευαστεί με προσεκτική εξάτμιση υπό ελαττωμένη πίεση. Με ποσοστά που ξεπερνούν αυτές τις συγκεντρώσεις, τα διαλύματα χλωρικού οξέως αποσυντίθενται για να δώσει μια ποικιλία από προϊόντα. Οι παρακάτω τύποι δίνουν ένα τέτοιο παράδειγμα: 8 HClO3 → 4 HClO4 + 2 H2O + 2 Cl2 + 3 O2 3 HClO3 → HClO4 + H2O + 2 ClO2 Το χλωρικό οξύ είναι ισχυρός οξειδωτικός παράγοντας. Οι περισσότερες οργανικές ουσίες και εύφλεκτα υλικά θα κατακαούν αν έρθουν σε επαφή με χλωρικό οξύ. Μπορεί να παρασκευαστεί από την αντίδραση του θειικού οξέος με το χλωρικό βάριο. Με κατακρήμνιση το αδιάλυτο θειικό άλας βαρίου αφαιρείται: Ba(ClO3)2 + H2SO4 → 2 HClO3 + BaSO4Μια άλλη μέθοδος παραγωγής του είναι η θέρμανση του υποχλωριώδους οξέος, παράγοντας χλωρικό οξύ και χλωριούχο υδρογόνο: 3 HClO → HClO3 + 2 HCl Χλωρικό Υποχλωριώδες οξύ Χλωριώδες οξύ Υπερχλωρικό οξύ Οξειδωτικό οξύ Διχλωρικό πεντοξείδιο Greenwood, Norman N.· Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd έκδοση). Butterworth–Heinemann. ISBN 0080379419.
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2008-2009

Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της αγωνιστικής περιόδου 2008-2009 ήταν το 38ο που διοργανώθηκε. Ο τελικός έγινε στο Γήπεδο Σούκρου Σαρατζόγλου στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας στις 20 Μαΐου 2009 ανάμεσα στην ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ απο την Ουκρανία και τη Βέρντερ Βρέμης από τη Γερμανία. Η ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ κέρδισε το ματς 2-1 στην παράταση (κανονική διάρκεια : 1-1) με γκολ των Λουίς Αντριάνο και Γιάντσον και κατέκτησε τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο στην ιστορία της. Ο πρώτος προκριματικός γύρος ξεκίνησε στις 17 Ιουλίου 2008 και η κυρίως διοργάνωση στις 18 Σεπτεμβρίου 2008. Συνολικά πήραν μέρος στη διοργάνωση (μαζί με τα προκριματικά) 157 ποδοσφαιρικά σωματεία. Κάθε ευρωπαϊκό κράτος συμμετείχε στη διοργάνωση με διαφορετικό αριθμό ομάδων (ανάλογα με τη βαθμολογία της χώρας από την UEFA). Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Βάγκνερ Λοβ της ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 11 τέρματα.

 Η κλήρωση έγινε στη Νιόν της Ελβετίας την 1η Ιουλίου 2008. Τα παιχνίδια έγιναν στις 17 Ιουλίου και 31 Ιουλίου 2008 (εκτός από το παιχνίδι ανάμεσα στην ΦΚ Νόρντζελαντ και την ΤΒΜΚ Τάλιν που έγινε στις 29 Ιουλίου 2008). 1 Ο αγώνας έγινε στο στάδιο του Σμεντέρεβο, μιας και η έδρα της Μπόρατς Τσάτσακ δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της ΟΥΕΦΑ. 2 Ο αγώνας έγινε στο Friedrich-Ludwig-Jahn-Sportpark του Βερολίνου κι όχι στην έδρα της Χέρτα Βερολίνου, το Ολυμπιακό Στάδιο Βερολίνου, στο οποίο γινόταν μια άλλη εκδήλωση. 3 Ο αγώνας έγινε στο Κισινάου στο Στάδιο Ζίμπρου, μιας και η έδρα της Νίστρου Οτάτσι δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της ΟΥΕΦΑ. 4 Ο αγώνας έγινε στο Τόρσχαβν στο στάδιο Tórsvøllur, μιας και η έδρα της ΕΜ/Στρέιμουρ δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της ΟΥΕΦΑ. 5 Ο αγώνας έγινε στην έδρα της Μπάρνσλεϊ, στο Όκγουελ Στάδιο επειδή ο χλοοτάπητας του γηπέδου της Μάντσεστερ Σίτι είχε υποστεί φθορά από τη συναυλία των Bon Jovi. 6 Ο αγώνας έγινε στο στάδιο Råsunda, μιας και η έδρα της Ντιουργκάρντενς δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της ΟΥΕΦΑ. 7 Η Μίντιλαντ κληρώθηκε να είναι γηπεδούχος στο πρώτο παιχνίδι, αλλά τελικά έγινε αλλαγή από την ΟΥΕΦΑ 8 Ο αγώνας έγινε στο Racecourse Ground στο Ρέξαμ, μιας και η έδρα της Μπάνγκορ Σίτι δεν πληρούσε τις προδιαγραφές της ΟΥΕΦΑ. Uefa ιστορία του κυπέλλου [1] Europa League 2008-09
Νίκος Καραβίδας

Ο Νίκος Καραβίδας (γενν. 1962) είναι Έλληνας μέσος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε σε Παναθηναϊκό, ΟΦΗ και Πανιώνιο στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

 Ο Νίκος Καραβίδας γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1962 στην Αθήνα. Ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή και ξεκίνησε στον Παναθηναϊκό, στον οποίο αγωνίστηκε από το 1983-84 ως το 1987-88, χωρίς να καταφέρει να αποκτήσει θέση βασικού. Έκανε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 4 Σεπτεμβρίου 1983 και με τον ΠΑΟ κατέκτησε δύο πρωταθλήματα: 1984 και 1986. Επίσης, τρία Κύπελλα (1984, 1986, 1988) αλλά δεν αγωνίστηκε σε κανένα από τους τρεις τελικούς. Το 1988 πήγε στον ΟΦΗ, όπου έμεινε δύο σεζόν κι έπαιξε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Ακολούθως, πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε τρεις σεζόν. Σημειώσεις Τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81 Δεν υπάρχουν στοιχεία για τις σεζόν μετά το 1992. Πρωτάθλημα Ελλάδος (2): 1984 και 1986. Κύπελλο Ελλάδος (3): 1984, 1986 kai 1988. «Όλα για το ποδόσφαιρο ’91», περιοδικό Εικόνες.
Άρειος Πάγος

Ο Άρειος Πάγος είναι το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο της πολιτικής και ποινικής δικαιοσύνης της Ελλάδας. Τα μέλη του, οι αρεοπαγίτες, εξετάζουν την ορθότητα της κάθε δικαστικής απόφασης, εξασφαλίζοντας με τις αποφάσεις τους την ενότητα της νομολογίας. Σε περίπτωση μη σχηματισμού κυβέρνησης, κατά το Σύνταγμα της Ελλάδας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιλέξει ανάμεσα στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου, για την ανάθεση σχηματισμού οικουμενικής κυβέρνησης όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, έτσι ώστε να διενεργήσει εκλογές και να διαλύσει τη Βουλή.

 Το όνομα προήλθε από το ομώνυμο δικαστήριο στην Αρχαία Αθήνα και είναι είτε από τον θεό Άρη (που κατά την ελληνική μυθολογία δικάστηκε εκεί από τους Θεούς του Ολύμπου για τον φόνο του γιου του Ποσειδώνα Αλιρρόθιου), είτε από τις «Αρές Ερινύες» τις λεγόμενες και «Σεμνές» που ήταν χθόνιες θεότητες της τιμωρίας και της εκδίκησης. Ο Άρειος Πάγος ιδρύθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1834 με βασιλικό διάταγμα και λειτούργησε ως το ανώτατο δικαστήριο του κράτους. Η πρώτη απόφαση του Αρείου Πάγου (1/1835) κρίθηκε και αποφασίσθηκε στις 30 Απριλίου 1835 και δημοσιεύθηκε την 1η Μαΐου 1835. Μέχρι το 1981, ο Άρειος Πάγος στεγαζόταν στο «Ιλίου Μέλαθρον» επί της Πανεπιστημίου όπου σήμερα στεγάζεται το νομισματικό μουσείο. Από τις 23 Φεβρουαρίου του 1981, μέχρι και σήμερα, στεγάζεται στο δικαστικό μέγαρο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, χτισμένο από τον αρχιτέκτονα Ιάσονα Ρίζο, στο χώρο που παλαιότερα βρίσκονταν οι φυλακές Αβέρωφ. Τα μέλη του Αρείου Πάγου έχουν ισόβια θητεία, αποχωρούν δηλαδή μετά τα 67 έτη. Στον Άρειο Πάγο σήμερα υπηρετούν: ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, δέκα (10) Αντιπρόεδροι, εβδομήντα τέσσερις (74) Αρεοπαγίτες, Δέκα Οχτώ (18) Αντεισαγγελείς του Αρείου Πάγου.Οι εργασίες του Αρείου Πάγου οργανώνονται σε εννέα τμήματα, εκ των οποίων τα έξι είναι πολιτικά και ασχολούνται με υποθέσεις ιδιωτικού δικαίου (ενοχικού, εμπορικού, κληρονομικού, εμπράγματου, εργατικού κλπ.) και τα υπόλοιπα τρία ποινικά. Επίσης, ο Άρειος Πάγος λειτουργεί και σε Ολομέλεια. Ιστοσελίδα του Αρείου Πάγου Εθνικό Οπτικοακουστικό Αρχείο: Εγκαίνια του νέου κτηρίου του Αρείου Πάγου στην Αθήνα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή.
Samakal

Η Samakal (βεγγαλικά: সমকাল Samakal, "τρέχουσα ώρα, σύγχρονος") είναι μια Βεγγαλική ημερήσια εφημερίδα που εκδίδεται στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Η Samakal άρχισε να δημοσιεύεται στις 31 Μαΐου 2005. Το 2007, η κυκλοφορία της Samakal ήταν περίπου 200.000 αντίτυπα.Ο Γκολάμ Σαρουάρ, διακεκριμένος δημοσιογράφος στο Μπαγκλαντές, εργάζεται ως συντάκτης. Ο Σ. Μ. Σαχάμπ Ουντίν υπηρετεί ως Εκτελεστικός Διευθυντής, ενώ ο Μουσταφίζ Σάφι είναι Εκτελεστικός Συντάκτης της καθημερινής.

 Αξιοσημείωτοι αρθρογράφοι τακτικά γράφουν για την εφημερίδα. Ο Αμπντούλ Γκαφάρ Τσοουντχουρί γράφει κάθε εβδομάδα στο συμπλήρωμα Καλέρ Αϊνά (Ο Καθρέφτης του Χρόνου). Ο Χασάν Αζιζούλ Χουκ, γνωστός συγγραφέας στην Ινδική υποήπειρο, είναι επίσης αρθρογράφος για την εφημερίδα. Ο Ζιλλούρ Ραχμάν Σιντίκι, ο Μπαντρουντίν Ομάρ, ο Σαχριάρ Καμπίρ, ο Ανού Μοχάμεντ, ο Αμπού Αχμέντ και ο Μαμουνούρ Ρασίντ επίσης αρθρογραφούν στην εφημερίδα. Το Kaler Kheya (Βάρκα του Χρόνου) είναι δημοφιλές λογοτεχνικό περιοδικό, το οποίο είναι ένα από τα εβδομαδιαία συμπληρώματα της Samakal. Τα άλλα εβδομαδιαία συμπληρώματα είναι τα "Κύβος", "Shaili", το "Taka Aana Pai (Οικονομία)", "Techline", "Alor Pathojatri', 'Moncharbaire" και "Ghassfaring (σελίδα για τα παιδιά)'. Η "Suhreed Samabesh (Πλατφόρμα καλοθελητών)" είναι η οργάνωση αναγνωστών της εφημερίδας. Η εφημερίδα έχει διαχείριση εκδηλώσεων και την προωθεί την ενότητα. Διάφορες κοινωνικές, πολιτικές, προωθητικές και άλλες εκδηλώσεις, συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης, σεμινάρια, τηλεοπτικές εκπομπές και πολλά άλλα βρίσκονται υπό την εποπτεία του παρόντος τμήματος. Ο Ιμράν Καντίρ είναι επικεφαλής αυτού του τμήματος. Από την αρχή της λειτουργίας της το 2005, οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας εργάζονται παρά τις απειλές και τους κινδύνους. Το 2005, ο Γκουτάμ Ντας, ο οποίος εργαζόταν ως επικεφαλής του γραφείου στο Φαριντπούρ δολοφονήθηκε. Το 2006, στελέχη του κυβερνώντος κόμματος επιτέθηκαν στο γραφείο της Samakal στο Ρατζσάχι και επιτέθηκαν στον επικεφαλής του. Κατάλογος εφημερίδων στο Μπανγκλαντές Prothom Alo The Daily Ittefaq Jugantor Daily Naya Diganta The Daily Star' Επίσημη ιστοσελίδα
Μετόχι Λαρισσού Αχαΐας

Για οικισμούς με ίδιο όνομα στην Αχαΐα, δείτε: Μετόχι Αχαΐας Το Μετόχι Λαρισσού είναι χωριό της Αχαΐας. Ανήκει διοικητικά από το 2010 στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας ως τμήμα και έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του πρώην Δήμου Λαρίσου.

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 2 μέτρων, στη γεωγραφική περιοχή του Λαρισσού. Βρίσκεται πολύ κοντά στα τωρινά σύνορα των Νομών Αχαΐας και Ηλείας. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Βουπράσιο, Νέο Βουπράσιο και Λάππα καθώς και ο προστατευόμενος υδροβιότοπος της Στροφυλιάς. Αναφέρεται στα 1700 στη βενετική απογραφή Grimani ως «Ζευγολατιό Μεγάλου Σπηλαίου (Segogi Mega Spileo)», ονομασία η οποία μαρτυράει ότι η περιοχή, που αργότερα μετεξελίχθηκε σε οικισμό, υπήρξε αρχικά μετόχι της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου, ήδη επί βυζαντινών χρόνων, για την επίβλεψη των εκεί κτημάτων της μονής. Την 20/04/1835 ο οικισμός Πέρα Μετόχι προσαρτάται στον τότε Δήμο Βουπρασίων. Την 28/08/1912 με το ΦΕΚ 256Α αποσπάται από το Δήμο Βουπρασίων και ορίζεται ως έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", το Μετόχι προσαρτάται στο Δήμο Λαρισσού, του οποίου υπήρξε η έδρα, μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Δυτικής Αχαΐας (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης". Με το ΦΕΚ 955Β της 16/04/2014 η Δημοτική Κοινότητα Μετοχίου μετατράπηκε σε τοπική κοινότητα. Το 1824 η περιοχή λεηλατήθηκε από τους Τούρκους. Ο οικισμός απείχε τέσσερεις ώρες και σαράντα λεπτά δρόμο στα 1885 από τη Μανωλάδα, την έδρα του τότε Δήμου Βουπρασίων στον οποίο υπαγόταν διοικητικά . Η σύγχρονη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Στο χωριό υπάρχουν τρεις ναοί: ο ενοριακός του Αγίου Νικολάου, ο ναός του Αγίου Πέτρου και ο κοιμητηριακός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο οικισμό της Τοπικής κοινότητας Ελαιώνος του Δήμου Αιγιαλείας ή με τον ομώνυμο οικισμό του Δήμου Καλαβρύτων. Λάππα Αχαΐας Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μετόχι. Ε.Ε.Τ.Α.Α - Διοικητικές μεταβολές Μετοχίου Λαρισσού Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Μετοχίου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Δυτικής Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λαρισσού (1997-2010), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 28/10/2017.
Μητροπολιτική Πόλη της Νάπολης

Η Μητροπολιτική Πόλη της Νάπολης (ιταλικά: Città Metropolitana di Napoli) είναι Μητροπολιτική περιοχή στην περιφέρεια της Καμπανίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.171,13 τ.χμ. και ο πληθυσμός της φτάνει τους 3.092.859 κατοίκους. Έδρα της είναι η Νάπολη (Napoli). Συνολικά, η Μητροπολιτική περιοχή αριθμεί 92 δήμους. Είναι η πιο πυκνοκατοικημένη στην Ιταλία με πυκνότητα 2.641 κατοίκους ανά τ.χμ. Στην απογραφή του 2001 οι 6 πολυπληθέστεροι δήμοι σε ολόκληρη την Ιταλία βρίσκονταν στη Μητροπολιτική ζώνη της Νάπολης, καθώς και οι 11 από τους 15 πρώτους σε πυκνότητα δήμους.

 Ακολουθεί ένας αλφαβητικά ταξινομημένος κατάλογος με τους 92 δήμους (comuni) της Μητροπολιτικής Πόλης της Νάπολης: Η περιοχή είναι ιδιαίτερα αναπτυγμένη τουριστικά, κυρίως χάρη στην Πομπηία και το Ερκολάνο, τις τοποθεσίες των αρχαιολογικών χώρων των ρωμαϊκών πόλεων που καταστράφηκαν το 79 μ.Χ. από την έκρηξη του Βεζούβιου.Στον κόλπο της Νάπολης υπάρχουν 3 νησιά που αποτελούν δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς: η Ίσκια, η Προτσίντα και κυρίως το κοσμοπολίτικο Κάπρι. Σημαντικός προορισμός είναι επίσης η Χερσόνησος του Σορρέντο, με γραφικά χωριά, κάστρα και εκκλησίες. Εκεί παράγεται και το ονομαστό λικέρ από λεμόνι, το λιμοντσέλο. Επίσημη ιστοσελίδα της Μητροπολιτικής Νάπολης Αρχειοθετήθηκε 2016-12-13 στο Wayback Machine.
Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια

Η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια (βιετναμέζικα: Wikipedia tiếng Việt) είναι Βιετναμέζικη έκδοση της Βικιπαίδειας, μια ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια που αναπτύσσεται από το ίδρυμα Wikimedia. Όπως κάθε άλλη Βικιπαίδεια έχει λογισμικό Mediawiki. Ο κύριος ανταγωνιστής της είναι το Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του Βιετνάμ (βιετναμέζικα:Từ điển Bách khoa toàn thư Việt Nam) ένα εγκυκλοπαιδικό λεξικό που είναι διαθέσιμο και στο διαδίκτυο. Τον Ιούνιο 2015, η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια είχε 1,134,000 λήμματα. Είναι η μεγαλύτερη βικιπαίδεια σε μια μη-ευρωπαϊκή γλώσσα, και η μεγαλύτερη σε μια γλώσσα που είναι επίσημη σε μόνο μια χώρα. Όμως, στην πραγματικότητα μόνο 375.000 λήμματα έχουν δημιουργηθεί με μη αυτόματο τρόπο, καθώς το 67% των συνολικών λημμάτων είναι δημιουργημένα από bots, κάνοντάς την 3η κατά αριθμό λημμάτων σε μη-ευρωπαϊκή γλώσσα, μετά την Ιαπωνική και την Κινεζική Βικιπαίδεια.

 Η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2002, και στην κύρια σελίδα είχε ένα λήμμα σχετικά με την Βιετναμέζικη Κοινωνία Διαδικτύου. Το έργο δεν είχε μεγάλη προσοχή και δεν είχε σημαντικές συνεισφορές όταν επανεκιννήθηκε τον Οκτώβριο του 2003 όταν η νεώτερη έκδοση με λογισμικό MediaWiki που επέτρεπε τη χρήση Unicode εγκατάσταθηκε αργότερα. Τον Αύγουστο του 2008, η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια είχε πάνω από 50,000 λήμματα, και 432 κατά προσέγγιση λήμματα είχαν δημιουργηθεί από bots. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2009 το έργο ξεπέρασε τα 100.000 λήμματα, με αυτή την φορά τα 5.000 λήμματα να έχουν δημιουργηθεί από bots. Τα μικρού μεγέθους λήμματα επισημάνθηκαν ως επεκτάσεις και ήταν τα περισσότερα λήμματα φτιαγμένα από bots.Η Βιετναμέζικη Βικιπαίδεια έφτασε τα 500,000 λήμματα στις 28 Σεπτεμβρίου 2012 και τα 1,000,000 λήμματα στις 15 Ιουνίου 2014. Βιετναμέζικες εγκυκλοπαίδειες
Κανόνας του Μπέργκμαν

Ο κανόνας του Μπέργκμαν στη ζωολογία είναι οικογεωγραφικός κανόνας που συσχετίζει το γεωγραφικό πλάτος με την μάζα σώματος των ζώων. Γενικώς σύμφωνα με τον κανόνα, η μάζα σώματος των ατόμων ενός είδους αυξάνεται όσο αυξάνεται το γεωγραφικό πλάτος και το κλίμα γίνεται πιο κρύο, ή από άτομα στενά συγγενικών ειδών που διαφέρουν μόνο ως προς το μέγεθος, είναι αναμενόμενο το μεγαλύτερο είδος να βρίσκεται σε μεγαλύτερο γεωγραφικό πλάτος. Ο κανόνας πήρε το όνομά του από τον Γερμανό βιολόγο του 19ου αιώνα, Κρίστιαν Μπέργκμαν (Christian Bergmann), ο οποίος τον πρωτοδιατύπωσε το 1847. Ο κανόνας συχνά εφαρμόζεται μόνο σε θηλαστικά και πουλιά (ενδόθερμα), ωστόσο κάποιοι ερευνητές έχουν βρει στοιχεία για την εφαρμογή του κανόνα και σε εκτόθερμα ζώα. Ο κανόνας του Μπέργκμαν είναι αμφιλεγόμενος και η εγκυρότητά του έχει αμφισβητιθεί, ενώ υπάρχει διαφωνία ανάμεσα στους επιστήμονες για το αν ο κανόνας θα πρέπει να εφαρμόζεται στην ποικιλία εντός ενός είδους ή στην ποικιλία ανάμεσα σε διαφορετικά είδη. Αν και έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί για την εξήγηση του κανόνα δεν υπάρχει ξεκάθαρη εξήγηση για την ύπαρξη αυτού του μοτίβου.

 Η πρώτη εξήγηση, η οποία δόθηκε από τον Μπέργκμαν όταν πρωτοδιατύπωσε τον κανόνα, είναι ότι τα μεγαλύτερα ζώα έχουν μικρότερη αναλογία επιφάνειας προς όγκο από ότι τα μικρότερα, έτσι εκπέμπουν λιγότερη θερμότητα ανά μονάδα μάζας, και παραμένουν θερμότερα σε κρύα κλίματα. Από την άλλη, τα θερμότερα κλίματα επιβάλουν την αντίθετη αντιμετώπιση: η θερμότητα σώματος που παράγεται από τον μεταβολισμό πρέπει να εκλύεται γρήγορα παρά να αποθηκεύεται. Έτσι η μεγαλύτερη αναλογία επιφάνειας προς όγκο στα μικρότερα ζώα σε θερμά και ξηρά κλίματα διευκολύνει την απώλεια θερμότητας μέσω του δέρματος και βοηθά την ψύξη του σώματος. Ωστόσο υπάρχουν κάποιες σημαντικές εξαιρέσεις ειδών με μεγάλη μάζα και μικρή αναλογία επιφάνειας-όγκου που διαβιούν σε θερμά κλίματα, όπως ο Αφρικανικός ελέφαντας. Σε αυτή την περίπτωση ενδέχεται να λειτουργούν παρόμοιες θερμορυθμιστικές βελτιστοποιήσεις, όπως η ομοιοθερμία της μάζας για την αντίσταση σε σημαντική αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος στα θερμά κλίματα. Αναφέρεται ότι οι ελέφαντες βρίσκονται πιο συχνά στις σκιές όταν έχουν μικρά, τα οποία έχουν σημαντικά μεγαλύτερη αναλογία επιφάνειας-όγκου, και έτσι είναι πιο επιρρεπή σε αλλαγές της θερμοκρασίας τους εξαιτίας του περιβάλλοντος. Bergmann, Carl (1847). «Über die Verhältnisse der Wärmeökonomie der Thiere zu ihrer Grösse». Göttinger Studien 3 (1): 595–708. Roberts DF (1953). «Body weight, race and climate». American Journal of Physical Anthropology 11: 533–558. doi:10.1002/ajpa.1330110404. Roberts DF (1978). Climate and Human Variability (2nd έκδοση). Menlo Park, CA: Cummings. Ruff CB (1994). «Morphological adaptation to climate in modern and fossil hominids». Yearbook of Physical Anthropology 37: 65–107. doi:10.1002/ajpa.1330370605. Schreider E (1950). «Geographical distribution of the body-weight/body-surface ratio». Nature 165: 286. doi:10.1038/165286b0.
Τροχαίο υλικό Ο.Σ.Ε.

Το τροχαίο υλικό του ΟΣΕ, το οποίο λειτουργεί η ιδιωτική εταιρεία HELLENIC TRAIN, χωρίζεται σε: Κινητήριο (Μηχανές έλξης ): Μηχανές που έλκουν τα επιβατικά - εμπορικά βαγόνια για την εκτέλεση των δρομολογίων, είτε για ελιγμούς βαγονιών ή για σιδηροδρομικά έργα. Ελκόμενο (Βαγόνια): Τα τρένα που έλκονται από τις μηχανές έλξης. Χωρίζονται σε: Επιβατάμαξες - Για τις επιβατικές αμαξοστοιχίες (μερικούς τόνους) Φορτάμαξες - Για τις εμπορικές αμαξοστοιχίες (χιλιάδες τόνους) Αυτοκινητάμαξες ("train sets"): Συρμοί με επιβατηγά οχήματα που δεν χρειάζονται μηχανές για να τους έλκουν. Χρησιμοποιούνται μόνο σε επιβατικές αμαξοστοιχίες.Παρακάτω, παρατίθενται όλες οι σειρές του τροχαίου υλικού:

 Παρακάτω, παρατίθενται μόνο οι σειρές τρένων οι οποίες φέρουν το λογότυπο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. Για τις υπόλοιπες, καθώς και χαρακτηριστικά των σειρών βλέπε τις παρακάτω ενότητες. Μηχανές έλξης και ελιγμών κανονικού εύρους Ο ΟΣΕ, εκμεταλλεύεται κινητήριο τροχαίο υλικό κατασκευασμένο στην Ευρώπη (Siemens, Faur) τον Καναδά (Bombardier), και της ΗΠΑ καθώς και από ανενεργές σήμερα εταιρείες (AdTranz, Krupp, ALCo κλπ.). Όλες οι μηχανές προσδιορίζονται από αριθμήσεις. Οι παλιότερες ήταν της μορφής Α.ΧΧΧ, από 2ΧΧ μέχρι 5ΧΧ, όπου τα δύο τελευταία ψηφία υποδηλώνουν την κάθε μονάδα της εκάστοτε σειράς. Η αρίθμηση αυτή χρησιμοποιείται πλέον μόνο στις σειρές που χρησιμοποιούνται σε εμπορευματικές αμαξοστοιχίες, ενώ αυτές που χρησιμοποιούνται σε εργασίες ελιγμών, είναι της μορφής Α.1ΧΧ. Οι νέες, εξαψήφιες αριθμήσεις, είναι της μορφής Χ20 ΧΧΧ, όπου το πρώτο ψηφίο είναι είτε 1 (ηλεκτράμαξες), είτε 2 (δηζελάμαξες), ενώ τα τελευταία 3 ψηφία υποδηλώνουν την εκάστοτε μονάδα. Πηγή: Αυτοκινητάμαξες κανονικού εύρους Ο ΟΣΕ, εκμεταλλεύεται αυτοκινητάμαξες ελληνο-ευρωπαϊκής κατασκευής (Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά , Siemens, Stadler. κλπ.), αλλά και από τον Καναδά (Bombardier). Επίσης, έχουν κατασκευαστεί τρένα και από ανενεργές σήμερα εταιρείες (AEG, LEW, κλπ.). Η αρίθμησή τους είναι του τύπου Χ2Χ ΧΧΧ ή Χ60 ΧΧΧ. Παλαιότερα, ήταν του τύπου ΧΧΧ. Πηγή: Μηχανές έλξης και Αυτοκινητάμαξες (στενού εύρους) Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ ΑΕ, εκμεταλλεύεται τρένα στενού εύρους ευρωπαϊκής, αμερικανικής και ελληνικής κατασκευής. Η αρίθμησή τους είναι: Α.9ΧΧΧ για τις μηχανές του μετρικού δικτύου Πελοποννήσου των πρώην ΣΠΑΠ, αλλά και του παλιού μετρικού δικτύου των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων. ΔΑ.Χ για τις μηχανές του Τρένου του Πηλίου 3ΧΧΧ για τις αυτοκινητάμαξες του Οδοντωτού σιδηροδρόμου Διακοπτού-Καλαβρύτων. ΧΧΧΧ για τις μετρικές αυτοκινητάμαξεςΠηγή: Βαγόνια Οι επιβατάμαξες προσδιορίζονται από ένα ή δύο κεφαλαία γράμματα (π.χ. A για Α' θέση, B για Β' θέση ή WR για όχημα κυλικείου), πάντα του λατινικού αλφαβήτου Επιβατάμαξες Intercity Πηγή: Επιβατάμαξες στενού εύρους Κλινάμαξες Οι κλινάμαξες σήμερα δεν είναι σε χρήση. Μηχανές έλξης και ελιγμών κανονικού εύρους Πηγή: Αυτοκινητάμαξες κανονικού εύρους Η πρώτη αρίθμηση των αυτοκινηταμαξών, ήταν του τύπου ΑΑ.ΧΧ. Πηγή: Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας ΤΡΑΙΝΟΣΕ (Μέλος του ομίλου F.D.S.I. / Σ.Ι.Κ.)
Ντεμπρέ Μπιζέν

Το Ντεμπρέ Μπιζέν (Debre Bizen) είναι το πιο γνωστό μοναστήρι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Ταουαχιντό (Tawāhidō) της Ερυθραίας. Βρίσκεται στην κορυφή του όρους Ντεμπρέ Μπιζέν (825 μέτρα), κοντά στην πόλη Νεφασίτ (Nefasit) στην Ερυθραία. Η βιβλιοθήκη της, περιέχει πολλά σημαντικά χειρόγραφα στη γλώσσα Γκέ'εζ (Ge'ez).

 Το Ντεμπρέ Μπιζέν ιδρύθηκε κατά το 1350 από τον Αββά Φίλιππο (Abba Filipos), ο οποίος ήταν μαθητής του Αββά Αμπσάντι (Abba Absadi). Κατά το 1400, η Μονή ακολούθησε τον κανόνα του Οίκου Ιουστάτεβος (Ewosṭatewos) (Άγιος Ευστάθιος της Αιθιοπίας) και ένα γκαντλ (gadl) των Ιουστάτεβος, συντάχθηκε αργότερα εκεί. Σύμφωνα με τον Τομ Κίλλιον (Tom Killion), παρέμεινε ανεξάρτητο από την Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία ενώ ο Ρίτσαρντ Πάνκχερστ (Richard Pankhurst) δηλώνει, ότι εξακολουθούσε να εξαρτάται από την Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία με κέντρο το Αξούμ.Σε κάθε περίπτωση, επιβιώνει ένα κεφάλαιο του αυτοκράτορα Ζαρά Γιακόμπ (Zara Yaqob), το οποίο χορηγούσε εδάφη στο Ντεμπρέ Μπιζέν.Το μοναστήρι ήταν ένας από τους πολλούς οικισμούς που καταστράφηκαν τον 16ο αιώνα, από τους Οθωμανούς σε μια από τις εκστρατείες τους, για τη δημιουργία της επαρχίας του Χαμπές (Habesh).Όταν ο Αμπούνα Γιοχάνες ΙΔ (Abuna Yohannes XIV), ο οποίος ήρθε στην Αιθιοπία από το Κάιρο, για να υπηρετήσει ως επικεφαλής της Αιθιοπικής Εκκλησίας, κρατήθηκε στο Αρκίκο (Arqiqo), από την τοπική Naib, για λύτρα. Ο ηγούμενος του Ντεμπρέ Μπιζέν, τον βοήθησε να δραπετεύσει.
Χριστίνα Γιαζιτζίδου

Η Χριστίνα Γιαζιτζίδου είναι Ελληνίδα αθλήτρια της κωπηλασίας και χάλκινη Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Γεννημένη στη Καστοριά στις 12 Οκτωβρίου 1989 με καταγωγή από το Χιονάτο.

 Η Χριστίνα Γιαζιτζίδου γεννήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 1989 στην Καστοριά όπου και κατοικεί μόνιμα. Είναι αθλήτρια του Ναυτικού Ομίλου Καστοριάς. Ασχολήθηκε με την κωπηλασία ενώ ήταν ακόμη μαθήτρια του Δημοτικού και πήρε για πρώτη φορά μέρος στην Εθνική ομάδα της Ελλάδας το 2004. Έχει πολλές διακρίσεις σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Μεταξύ άλλων, τo 2009 από κοινού με την Αλεξάνδρα Τσιάβου ήρθε πρώτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας στο Πόζναν της Πολωνίας ενώ το 2011 κατέκτησε μαζί με την Τριανταφυλλιά Καλαμποκά το χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών στα πλαίσια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος κωπηλασίας κάτω των 23 ετών. Μαζί με την Αλεξάνδρα Τσιάβου έχει σημειώσει και άλλες επιτυχίες όπως οι πρώτες θέσεις το 2011 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Μπλεντ και στο Ευρωπαϊκό του Πλόβντιβ ενώ τον Αύγουστο του 2012 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών.Το 2013, η Γιαζιτζίδου ήταν ενταγμένη στις Ένοπλες Δυνάμεις με το βαθμό της ανθυπολοχαγού πεζικού. Τον Ιούλιο του 2016 παραιτήθηκε από προπονήτρια του Ναυτικού Ομίλου Καστοριάς. Ολυμπιακοί αγώνες 2012: Τελικός Κωπηλασίας Γιαζιτζίδου - Τσιάβου Δηλώσεις Γιαζιτζίδου -- Τσιάβου
Ρεγγίνα Ούλμαν

Η Ρεγγίνα Ούλμαν (Γερμανικά: Regine Kohn Ulmann) (1847–1938), επίσης γνωστή με τα λογοτεχνικά ονόματά της Γέρτρουντ Μπέργκερ και Άγκνες Θάι, ήταν Αυστριακή διευθύντρια σχολείου, συντάκτρια και φεμινίστρια. Ενεργό μέλος του εβραϊκού γυναικείου κινήματος, το 1866 ήταν μία από τις έξι γυναίκες που ίδρυσαν την Ένωση Υποστήριξης Θηλέων (Mädchen Unterstutzungs-Verein), που αργότερα έγινε διευθύντρια των σχολών κατάρτισης του συλλόγου για φτωχά Εβραϊκά κορίτσια.

 Γεννημένη την 1η Σεπτεμβρίου 1847 στη Βιέννη, η Ρεγγίνα Κον ήταν η κόρη του εμπόρου Γουλφ (Βίλχελμ) Κον (περίπου 1810–1884) και της σύζυγός του Νέττυ (1813–1855). Το 1867, παντρεύτηκε τον έμπορο Σίγκμουντ Ούλμαν (1835-1914). Μετά τον πρόωρο θάνατο της μητέρας της, η Κον εκπαιδεύτηκε ιδιωτικά υπό τη καθοδήγηση της μητέρας της. Το 1867, όταν ήταν μόλις 19 ετών, η Ρεγγίνα Ούλμαν ήταν συνιδρύτρια της Ένωσης Υποστήριξης Θηλέων που σχεδιάστηκε για να παρέχει εκπαιδευτική υποστήριξη και επαγγελματική κατάρτιση σε κορίτσια από φτωχές εβραϊκές οικογένειες. Το 1889, ίδρυσε μια εκπαιδευτική σχολή για τις γυναίκες με αντικείμενο τη φροντίδα των παιδιών και το 1905, ξεκίνησε μαθήματα που οδηγούσαν στην απασχόληση των γυναικών ως επαγγελματικά στελέχη.Καθώς η οικογένειά της υπέφερε από το κραχ του χρηματιστηρίου του 1874, ολοκλήρωσε μια εκπαιδευτική σχολή και διευθύνε αρχικά το σχολείο κατάρτισης πριν αναλάβει την περαιτέρω ανάπτυξη του συλλόγου υποστήριξης κοριτσιών. Κατά τα επόμενα χρόνια, ο αριθμός των κοριτσιών που φοιτούσαν στο σχολείο κατάρτισης αυξήθηκε σημαντικά. Μετά το θάνατο της Πώλα Φρανκλ-Χότσβαρτ το 1895, η Ούλμαν έγινε διευθύντρια του συλλόγου που, από το 1902, ήταν γνωστή ως Ομοσπονδία Γυναικειών Οργανώσεων της Αυστρίας (Bund Österreichischer Frauenvereine).Το 1896, σε συνεργασία με την Μάριαν Χάινις ηγήθηκε της Ένωσης Κοινωνικής Βοήθειας των Γυναικών και έγινε μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του αυστριακού γυναικείου κινήματος. Δραστηριοποιήθηκε επίσης σε πολλές άλλες γυναικείες οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένου της Ένωσης Ευημερίας των Γυναικών (Verband Weiblische Fürsorge), την οποία προήδρευσε αργότερα μέχρι το 1938. Συγκεκριμένα, η ένωση συγκέντρωσε 40 μη πολιτικές οργανώσεις πρόνοιας προκειμένου να εξασφαλίσει καλύτερο συντονισμό κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.Το 1923, μαζί με την Ανίτα Μίλερ-Κοέν και τη Μάριαν Χάινις, οργάνωσε το Πρώτο Παγκόσμιο Συνέδριο Εβραϊκών Γυναικών που άνοιξε στο Χόφμπουργκ.Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου, παρουσίασε την ιστορία των εβραϊκών γυναικείων οργανώσεων στην Αυστρία.Η Ούλμαν ήταν επίσης ενεργή ως δημοσιογράφος και συντάκτρια, γράφοντας άρθρα σε όλα τα κύρια όργανα του γυναικείου κινήματος. Για περίπου 27 χρόνια, ήταν αρχισυντάκτρια του Das Blatt der Hausfrau. Συνέβαλε επίσης με άρθρα στον αυστριακό, γερμανικό και ελβετικό τύπο, ειδικά στο Neue Freie Presse, το Osterreichische Volkszeitung, το Wiener Mode, το Vossische Zeitung και το Neues Wiener Tagblatt.Η Ρεγγίνα Ούλμαν πέθανε στη Βιέννη στις 13 Μαρτίου 1939. Το 1937, η Ούλμαν τιμήθηκε με το Χρυσό Πολιτικό Μετάλλιο Αξίας της Αυστρίας (Goldenes Verdienstzeichen des österreichischen Verdienstordens).
Αγγελική Ιονάτου

Η Αγγελική Ιονάτου (γνωστή διεθνώς ως Angélique Ionatos, 1954-2021) ήταν Eλληνίδα τραγουδοποιός, τραγουδίστρια και κιθαρίστρια, γεννημένη στην Αθήνα το 1954. Έκανε κυρίως καριέρα στη Γαλλία και μελοποίησε Έλληνες ποιητές ενώ έκανε γνωστή στους Γάλλους τη Σαπφώ. Πέθανε στις 7 Ιουλίου 2021 από σοβαρή ασθένεια.

 1972 : Résurrection (με τον Φώτη Ιονάτο) 1975 : Angélique et Photis Ionatos (Βραβείο της Ακαδημίας Charles-Cros) 1979 : Η παλάμη σου 1981 : Το δάσος των ανθρώπων 1983 : Ο Ήλιος ο ηλιάτορας 1984 : Μαρία Νεφέλη 1985 : Récital 1988 : Το Μονόγραμμα (του Οδυσσέα Ελύτη) 1989 : Archipel (ανθολογία) 1991 : Sappho de Mytilène (με τη Νένα Βεντσάνου) 1992 : Ο Έρωτα 1994 : Μια θάλασσα 1996 : Ιουλίου λόγος 1997 : Chansons nomades (με τον Henri Agnel) 2000 : D'un Bleu très noir 2003 : Angélique Ionatos canta Frida Kahlo : Alas Pa volar (Des ailes pour voler) 2004 : Anthologie (Compilation) 2007 : Eros y muerte 2009 : Comme un jardin la nuit (ντουέτο με την Κατερίνα Φωτεινάκη) 2015 : Reste la lumière Βιογραφία και δισκογραφία Le Mondomix d'Angélique Ionatos
Στρατιωτική Διοίκηση στην Πολωνία

Η Στρατιωτική Διοίκηση στην Πολωνία (γερμανικά: Militärverwaltung in Polen) αναφέρεται στις στρατιωτικές κατοχικές αρχές που συστάθηκαν στη σύντομη περίοδο κατά τη διάρκεια και αμέσως μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία (1 Σεπτεμβρίου - 6 Οκτωβρίου 1939), στην οποία τα κατεχόμενα πολωνικά εδάφη διοικούνταν από τη Βέρμαχτ (γερμανικός στρατός) σε αντίθεση με την μεταγενέστερη πολιτική διοίκηση και το Γενικό Κυβερνείο.

 Τα περισσότερα κατεχόμενα μέρη είχαν κάποια πολωνική διοίκηση, συχνά ad hoc, που δημιουργούνταν μετά την απομάκρυνση του επίσημου προσωπικού. Αυτές θα διαλύονταν γρήγορα από τους Γερμανούς και ο προσωρινός έλεγχος αυτών των περιοχών δόθηκε στους Κόρυκ (Korück). Πολιτικοί αξιωματούχοι (Λάντρατ) ανατέθηκαν γρήγορα για τη διακυβέρνηση πολωνικών πόβιατ ή ομάδων αυτών. Στις δυτικές πόλεις και χωριά, οι Γερμανοί διορίστηκαν δήμαρχοι και δικηγόροι. Στις κεντρικές και ανατολικές πόλεις και χωριά γίνονταν αποδεκτοί και Πολωνοί. Ο Αδόλφος Χίτλερ εξέδωσε τις πρώτες οδηγίες για τη διοίκηση κατοχής στις 8 Σεπτεμβρίου. Στις 8 και 13 Σεπτεμβρίου 1939, η γερμανική στρατιωτική περιοχή στο Πόσεν, υπό τη διοίκηση του στρατηγού Άλφρεντ Φόλαρντ-Μπόκελμπεργκ, και η Δυτική Πρωσία, υπό την διοίκηση του στρατηγού Βάλτερ Χάιτζ, ιδρύθηκαν στην κατακτημένη Βιελκοπόλσκα και Πομερέλια, αντίστοιχα. Με βάση τους νόμους της 21ης Μαΐου 1935 και της 1ης Ιουνίου 1938, ο γερμανικός στρατός ανέθεσε αστικές διοικητικές εξουσίες στους Αρχηγούς Πολιτικής Διοίκησης (CdZ). Ο Χίτλερ διόρισε τον Άρτουρ Γκρέιζερ ως CdZ της στρατιωτικής περιοχής Πόσεν και τον Γκάουλαϊτερ του Ντάνζιγκ, Άλμπερτ Φόρστερ, ως CdZ της στρατιωτικής περιοχής της Δυτικής Πρωσίας. Στις 3 Οκτωβρίου 1939, οι στρατιωτικές περιοχές ενώθηκαν με επίκεντρο το «Λοτζ» και το «Κρακάου», όπου τέθηκαν υπό τη διοίκηση των μεγάλων στρατηγών Γκερτ φον Ρούντστετ και Βίλχελμ Λιστ, με τον Χίτλερ να διορίζει τους Χανς Φρανκ και Άρτουρ Ζάις-Ίνκβαρτ ως πολιτικούς αρχηγούς, αντίστοιχα. Έτσι, το σύνολο της κατεχόμενης Πολωνίας χωρίστηκε σε τέσσερις στρατιωτικές περιοχές (Δυτική Πρωσία, Πόσεν, Λοτζ και Κρακάου). Ο Φρανκ διορίστηκε ταυτόχρονα «ανώτατος αρχηγός διοίκησης» για όλες τις κατεχόμενες περιοχές. Ένα διάταγμα που εκδόθηκε από τον Χίτλερ στις 8 Οκτωβρίου 1939, προέβλεπε την προσάρτηση των δυτικών πολωνικών περιοχών και της ελεύθερης πόλης του Ντάντσιχ. Ένας ξεχωριστός νόμος προέβλεπε τη συμπερίληψη της περιοχής γύρω από το Σουβάουκι (το τρίγωνο Σουβάουκι). Το υπόλοιπο τμήμα της περιοχής παρέμεινε υπό στρατιωτική κατοχή μέχρι που ο Χίτλερ αποφάσισε στις 12 Οκτωβρίου να ιδρύσει το Γενικό Κυβερνείο, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 26 Οκτωβρίου. Εισβολή στην Πολωνία Διοικητικές διαιρέσεις των πολωνικών εδαφών κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Διοίκηση Γενικού Κυβερνείου Μπέρενστάιν Τατιάνα, Ρουτκόφσκι Άνταμ: Niemiecka administracja wojskowa na okupowanych ziemiach polskich (1 Σεπτεμβρίου - 25 Οκτωβρίου 1939 r.). στο: Najnowsze Dziejke Polski. Υλικά και μελέτες από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Bd. VI. Βαρσοβία, 1962. σελ. 45-57
Εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιώς

Η εκλογική περιφέρεια Β΄ Πειραιώς είναι η μία από τις 8 περιφέρειες της μείζονος περιφέρειας Αττικής και η μία από τις δύο του Πειραιά. Περιλαμβάνει τους καλλικρατικούς δήμους Κερατσινίου-Δραπετσώνας, Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη, Κορυδαλλού, Περάματος και Σαλαμίνας. Δημιουργήθηκε το 1958, κυρίως για να περιορίσει την εκλογική δύναμη της ΕΔΑ. Αντιπροσωπεύει πάνω από 270.000 δημότες. Από τις εκλογές του 1974 ως σήμερα η Β' Πειραιώς δίνει σταθερά 8 έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Το χαρακτηριστικό της περιφέρειας αυτής είναι ότι στις 27 εκλογικές αναμετρήσεις που έχουν διεξαχθεί από τη μεταπολίτευση ως σήμερα (18 Βουλευτικές Εκλογές και 9 Ευρωεκλογές), η Νέα Δημοκρατία έχει πρωτεύσει μόνο δύο φορές (1974 και 1977), ενώ από το 1981 μέχρι το 2009 πρώτευε πάντα το ΠΑΣΟΚ, το οποίο όμως στη συνέχεια υπέστη εντυπωσιακή καθίζηση. Χαρακτηριστική επίσης και η δύναμη της Αριστεράς, με το ΚΚΕ να αναδεικνύεται δεύτερο κόμμα στις Ευρωεκλογές του 1981 και τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα από το 2012 και μετά.

 Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη μεταπολίτευση και μετά στην B' Πειραιώς. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στη Β' Πειραιώς. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Βουλ. 1974: Κώστα Διγκαβέ, «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. 1977: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979. Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985. Βουλ. 1985: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990. Βουλ. 1993: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994. Ευρ. 1994: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994. Από το 1996 και μετά: Ιστοσελίδα Υπουργείου Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine. https://web.archive.org/web/20090221030720/http://www.in.gr/news/ekloges/ekloges2.htm https://web.archive.org/web/20120308033606/http://www.kalpes.gr/info/egk.asp http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/VouleutSyndiasmoi.htm
Αλεξία Χατούν

Η Αλεξία Χατούν (Οθ. Τούρκικα:الكسياس خاتون) (Τούρκικα: Alexias Hatun, γεννημένη ως Αλεξία Μεγάλη Κομνηνή, 1443 - 1488) ήταν η ένατη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Γεννήθηκε το 1443. Σε ηλικία 20 ετών παντρεύτηκε τον Μωάμεθ Β΄, μετά την εκτέλεση του πατέρα της Δαυίδ Μέγα Κομνηνού, τελευταίου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, στο Γεντί Κουλέ την 1η Νοεμβρίου 1463 και τον χωρισμό του Μωάμεθ από την Άννα Χατούν. Λέγεται ότι ήταν μια από τις πιο όμορφες γυναίκες της εποχής της, του Σουλτάνου Μωάμεθ Β΄. Παρά το γάμο της, με τον Μωάμεθ Β΄ δεν μεταστράφηκε στον Ισλαμισμό, παρέμεινε Χριστιανή. Πέθανε το 1488. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)