Έθιμα και παραδόσεις του Αζερμπαϊτζάν

Το Αζερμπαϊτζάν είναι μια χώρα που διατηρούνται εδώ και αιώνες οι εθνικές παραδόσεις. Οι παραδόσεις συνοδεύουν τους Αζέρους από τη στιγμή της γέννησής τους. Οι παραδόσεις του Αζερμπαϊτζάν αντικατοπτρίζουν τα στοιχεία διαφόρων θρησκειών που υπήρχαν στην επικράτειά του . Η κληρονομιά, ο πολιτισμός και ο εκπολιτισμός αυτής της περιοχής έχουν τόσο αρχαίες οσο και σύγχρονες ρίζες.

 Νοβρούζ Μπαϊράμ είναι μια παραδοσιακή γιορτή, το οποίο γιορτάζεται ως ερχομός της άνοιξης στο Αζερμπαϊτζάν στην ημέρα της εαρινής ισημερίας, 21 Μαρτίου. Οι παραδόσεις και τα έθιμα παραμένουν αναλλοίωτα, στο πέρασμα των αιώνων, παρά την απαγόρευση του Νοβρούζ Μπαϊράμ, κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου. Τα γλέντια και οι εορτασμοί του Νοβρούζ Μπαϊράμ κρατούν για εβδομάδες: τις τέσσερις Τρίτες που προηγούνται της γιορτής, οι κάτοικοι λατρεύουν το νερό, τον αέρα, τη γη και τη φωτιά. Η ιερή φωτιά από το αρχαίο ζωροαστρικό τέμπλο της φωτιάς στην πόλη Σουραχάνι μεταφέρεται με δάδες στην κεντρική πλατεία τις πόλεις. Το κεντρικό στοιχείο της γιορτής είναι η φωτιά. Στα χωριά και στις πόλεις οι άνθρωποι ανάβουν φωτιές, καθώς πιστεύουν στην της δύναμη και μετά πηδάνε από πάνω. Ο μπακλαβάς είναι το πιο σημαντικό παραδοσιακό γλυκό της γιορτής. Κάθε πόλη και κάθε χωριό του Αζερμπαϊτζάν έχει τη δική του συνταγή για τον μπακλαβά. Τα παιχνίδια που τα βαμμένα αβγά είναι τα όπλα και όποιου τα σπάσει, χάνει τη μάχη είναι πολύ δημοφιλή, στο Αζερμπαϊτζάν, κατά τη διάρκεια των εορτασμών. Άλλο έθιμο της γιορτής είναι να κρυφακούς αυτά που λένε οι γείτονες σου στα σπίτια τους και αν είναι κάτι θετικό, τότε οι ευχές σου θα πραγματοποιηθούν. Άλλες δημόσιες και παραδοσιακές γιορτές είναι Ημέρα της Γυναίκας, Ramazan Bayrami, Γουρμπάν Μπαϊράμι, Ημέρα της Δημοκρατίας, Ημέρα του Συντάγματος, Ημέρα της Νίκης, Ημέρα των Ενόπλων Δυνάμεων, Ημέρα της Σωτηρίας, Ημέρα Σημαίας και πολλά άλλα. Η τελετή γάμου είναι μία από τις σημαντικότερες και επίσημες οικογενειακές τελετές του λαού του Αζερμπαϊτζάν. Αυτή η τελετή είναι πολύπλοκο και συνδέεται με την υποχρεωτική εκτέλεση πολλών τελετουργιών . Η πρώτη προϋπόθεση του γάμου είναι τέτοια έθιμα όπως "qız görmə" (γνωριμία με τη νύφη). Οι συμμετέχοντες σε αυτό το στάδιο του γάμου είναι γυναίκες. Έτσι, οι επόμενοι συγγενείς του άντρα αρχίζουν να μαθαίνουν, συλλέγουν πληροφορίες για το κορίτσι, τους γονείς της και για την όλη οικογένεια της. Η δεύτερη προϋπόθεση του γάμου είναι τέτοια έθιμα όπως "elçilik" (όταν πηγαίνουν να ζητήσουν το χέρι της κοπέλας). Οι γονείς του γαμπρού πηγαίνουν στο σπίτι της νύφης και ζητούν επίσημα την κοπέλα. Λένε “Με την ευχή του Θεού και με την ευχή του Μωάμεθ, ζητάμε την κόρη σας για το γιο μας....” Όταν οι γονείς της κοπέλας λένε το “ναι”, όλοι πίνουν παραδοσιακό γλυκό τσάι (şirin çay) σ'αυτή τη στιγμή ο γαμπρός βάζει στο δάχτυλο της κοπέλας ένα ψιλό δαχτυλίδι υπόσχεσης. Εκείνη την ημέρα ορίζεται η ημερομηνία του αρραβώνα (nişan). Η εγγραφή του γάμου (nikah,kəbin) γίνεται μερικές ημέρες πριν από το γάμο. Μια βραδιά πριν το γάμο γίνεται «η νύχτα της χένας» (xına gecəsi). Η νύφη έχει καλυμμένο το κεφάλι και το πρόσωπο μ΄ ένα τούλι κόκκινο, είναι ντυμένη με παραδοσιακή στολή και χορεύει μαζί με τις ανύπαντρες κοπέλες οι οποίες κρατούν κόκκινα κεριά και κάνουν έναν κυκλικό χορό, με τη νύφη να είναι η πρώτη του χορού. Τραγουδούν λυπητερά τραγούδια που αναφέρονται στο φευγιό της νύφης από την οικογένειά της. Στη συνέχεια η νύφη κάθεται στην καρέκλα και της βάζουν τη χένα στην παλάμη. Ακολουθεί την επόμενη μέρα ο γάμος όπου ο γαμπρός πρέπει να πάρει τη νύφη από το σπίτι της με τη συνοδεία μουσικών οργάνων και πάνε να γιορτάζουν .