IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ιωάννης Βαλασόπουλος

Ο Ιωάννης Βαλασόπουλος ή Βαλασσόπουλος (1821-1888) ήταν Έλληνας πολιτικός του 19ου αιώνα. Ιατρός στο επάγγελμα, μπήκε στην πολιτική το 1856, έγινε δυο φορές υπουργός, το 1865 Οικονομικών και το 1874 Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. Δύο χρόνια μετά, το 1876, καταδικάστηκε ως ένοχος χρηματισμού για την εκλογή τριών μητροπολιτών (στην υπόθεση των σιμωνιακών) οπότε και τελείωσε η πολιτική του σταδιοδρομία.

 Γεννήθηκε στην Τρίπολη ή στη Βορδόνια Λακωνίας το 1821 περίπου. Σχολείο πήγε στον Μιστρά και στο Ναύπλιο. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και συνέχισε κάνοντας σπουδές ιατρικής και χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Πίζας, απ' όπου αποφοίτησε μετ'επαίνων το 1847 . Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε νομαρχιακός γιατρός στην Λαμία και μετά στην Σπάρτη. Ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχτηκε βουλευτής Λακεδαιμονίας το 1856. Ξανά εκλέχτηκε βουλευτής το 1861 και το 1865, οπότε και έγινε Υπουργός των Εξωτερικών και στη συνέχεια Οικονομικών στην κυβέρνηση Μπενιζέλου Ρούφου. Το 1874 στην κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη έγινε Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως. Κατηγορήθηκε λόγω της υπόθεσης των σιμωνιακών και δικάστηκε με το νόμο περί ευθύνης υπουργών. Στη δίκη κρίθηκε ένοχος χρηματισμού από τρεις υποψήφιους μητροπολίτες για να εξασφαλίσει την εκλογή τους. Το 1876 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους, τριετή στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων και στην καταβολή 56.200 δραχμών υπέρ του πτωχοκομείου. Από τότε αποσύρθηκε από την πολιτική σκηνή και εξακολούθησε το ιατρικό επάγγελμα.Στη συνέχεια επανήλθε στην ενεργό πολιτική σκηνή και εξελέγη άλλες δύο φορές βουλευτής Λακωνίας (1879, 1885)Απεβίωσε στην Πάτρα στις 5 Ιουλίου του 1888. Ιωάννης Βαλασόπουλος - βιογραφικά στοιχεία από το Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών Κωνσταντίνος Σκόκος (1889). Ημερολόγιον Σκόκου. Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδου. σελ. 394. Αντώνης Μακρυδημήτρης, Οι υπουργοί των εξωτερικών της Ελλάδας 1829-2000, εκδ.Καστανιώτης, Αθήνα, 2000, σελ.58
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952

Το τουρνουά καλαθοσφαίρισης της 15ης Ολυμπιάδας έλαβε χώρα μεταξύ 13 Ιουλίου - 2 Αυγούστου 1952 στο Ελσίνκι, πρωτεύουσα της Φινλανδίας, με τη συμμετοχή 23 εθνικών ομάδων ανδρών. Ήταν η τρίτη φορά που το άθλημα συμπεριλαμβανόταν στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων και η πρώτη που χρησιμοποιήθηκαν δύο διαφορετικά κλειστά γυμναστήρια: στο ξεκίνημα το Tennispalatsi, από τα προημιτελικά και ύστερα το Messuhalli. Από τα αξιοσημείωτα της διοργάνωσης, ξεχωρίζει η τρίτη συνεχόμενη επικράτηση των Ηνωμένων Πολιτειών και η πρώτη εμφάνιση της Σοβιετικής Ένωσης (αργυρό μετάλλιο). Το συγκεκριμένο ζευγάρι επρόκειτο να αναμετρηθεί σε τελικό τέσσερις ακόμη φορές στις επόμενες πέντε διοργανώσεις. Τρίτη τερμάτισε η Ουρουγουάη (πρώτο μετάλλιο στο τουρνουά). Μνεία πρέπει να γίνει επίσης στο ασυνήθιστο σύστημα διεξαγωγής, το οποίο προέβλεπε αυτόματη πρόκριση στη Φάση των 16 για δέκα ομάδες.

 Οι 13 «αδύνατοι» του τουρνουά χωρίστηκαν με κλήρωση σε τρεις ομίλους. Κάθε φορά που μια ομάδα έφτανε τις δύο ήττες, αποκλειόταν αμέσως από τη συνέχεια. Οι αναμετρήσεις συνεχίζονταν μεταξύ των υπολοίπων μέχρι να απομείνουν δύο «ζωντανοί» σε κάθε όμιλο, οι οποίοι προκρίνονταν στον επόμενο γύρο. Οι 6 νικητές του προκριματικού γύρου ενώθηκαν με τις υπόλοιπες 10 ομάδες και σχημάτισαν με κλήρωση 4 ομίλους. Οι δέκα που πρωτοεμφανίστηκαν σε αυτή τη φάση ήταν οι: ΗΠΑ, Γαλλία, Βραζιλία, Μεξικό, Ουρουγουάη, Χιλή - η πρώτη εξάδα της προηγούμενης Ολυμπιάδας Φινλανδία - αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της διοργανώτριας χώρας Αργεντινή - εν ενεργεία παγκόσμια πρωταθλήτρια Σοβιετική Ένωση, Τσεχοσλοβακία - το ζευγάρι του τελικού στο Ευρωμπάσκετ 1951 Στις ισοβαθμίες εφαρμόστηκε το κριτήριο του μεταξύ τους αγώνα. * Ο αριθμός νικών - ηττών αναφέρεται για στατιστικούς μόνο λόγους.* Οι ομάδες των θέσεων 9 και 17 αναγράφονται με αλφαβητική σειρά. 1952 Olympic Games - επίσημος ιστοχώρος της FIBA
Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Καναδά

Η Ελληνική Ορθόδοξη Αρχιεπισκοπή Καναδά είναι εκκλησιαστική επαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, με έδρα το Τορόντο του Καναδά. Ιδρύθηκε το 1996 ως Μητρόπολη Τορόντο, με απόσπαση τμήματος της μέχρι τότε Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής, με πρώτο Μητροπολίτη της τον Μητροπολίτη Σωτήριο (Αθανασούλα).

 Στις αρχές του 20ού αιώνα, στον Καναδά υπήρχαν περίπου 300 Έλληνες. Οι πρώτες Ελληνικές Κοινότητες που ιδρύθηκαν στον Καναδά ήταν στο Μόντρεαλ, στο Τορόντο και στο Θάντερ Μπέι. Πρώτος Επίσκοπος στον Καναδά ορίστηκε το 1960 ο Μητροπολίτης Ελαίας Αθηναγόρας. Ακολούθησε ο Επίσκοπος Τιµόθεος (1963-1967) και ο Επίσκοπος Αγκώνος Θεοδόσιος (1967-1973). Ο νυν Αρχιεπίσκοπος Σωτήριος εξελέγη Επίσκοπος Κωνσταντίας στις 18 Δεκεμβρίου 1973 και χειροτονήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1974. Από τότε υπηρετεί την Εκκλησία στον Καναδά και Προήχθη σε Επίσκοπο Τορόντο το 1979 και σε Μητροπολίτη το 1996. Την περίοδο της ίδρυσης της Μητρόπολης Τορόντο, υπήρχαν 22 Ελληνικές Ορθόδοξες Κοινότητες στον Καναδά. Σήμερα έχουν αυξηθεί σε 76, με τον Ελληνισμό του Καναδά να υπολογίζεται σε περίπου 350.000. Στις 12 Ιουνίου 2019, μετά από πρόταση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, πραγματοποιήθηκε μετονομασία της Ιεράς Μητροπόλεως Τορόντο σε Ιερά Αρχιεπισκοπή Καναδά. Στην Αρχιεπισκοπή διακονούν επιπλέον σήμερα τρεις βοηθοί επίσκοποι που φέρουν τους τίτλους παλαιών επισκοπών της Μικράς Ασίας. Είναι οι Κεράμων Βαρθολομαίος (Μοστράτος), Πατάρων Αθηναγόρας (Σαλμάς) και Ζηνουπόλεως Ιάκωβος (Αντωνόπουλος). Η Ιερά Αρχιεπισκοπή διαιρείται διοικητικά σε Περιφέρειες, στις οποίες εντάσσονται οι Κοινότητες και οι Ενορίες της. Αλμπέρτα Βρετανική Κολομβία Μανιτόμπα Σασκάτσουαν Στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Καναδά λειτουργούν δύο Μονές. Ιερά Μονή Αγίου Κοσμά του Αιτωλού:Ιδρύθηκε το 1993. Βρίσκεται στην περιοχή του Μπόλτον της Επαρχίας του Οντάριο. Το Μοναστήρι είναι Γυναικείο και εγκαταβιώνουν 13 Μοναχές. Ιερά Μονή της Παναγίας της Παρηγορήτισσας:Ιδρύθηκε το 1993. Βρίσκεται στο Μπράουνσμπεργκ, κοντά στο Λασούτ, περιοχή δυτικά του Μόντρεαλ της Επαρχίας του Κεμπέκ. Ιδρύθηκε υπό την καθοδήγηση του Γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας, μαθητή του Γέροντα Ιωσήφ του Ησυχαστή. Το Μοναστήρι είναι Γυναικείο και εγκαταβιώνουν 23 Μοναχές. Ιστοσελίδα Ιεράς Αρχιεπισκοπής Καναδά
Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1968

Η Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ (28 Φεβρουαρίου 1968 - 28 Φεβρουαρίου 1973) ήταν η 2η κυβέρνηση της Κύπρου και η δεύτερη κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ΄.

 Η Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ προέκυψε μετά από τις προεδρικές εκλογές του 1968, στις οποίες ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄ εξελέγη Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας με ποσοστό 96,30%, διαδεχόμενη την Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ 1960. Τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ στήριξαν το Πατριωτικό Μέτωπο και το ΑΚΕΛ.Μετά την επανεκλογή του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ όλοι οι υπουργοί της προηγούμενης κυβέρνησης υπέβαλλαν τις παραιτήσεις τους. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ τους ζήτησε να παραμείνουν στα καθήκοντα τους μέχρι να λάβει αποφάσεις. Ως εκ τούτου, στην αρχική σύνθεση της νέας κυβέρνησης περιλαμβάνονταν όλοι οι υπουργοί της προηγούμενης. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την αρχική σύνθεση της κυβέρνησης: Στις 10 Μαρτίου 1968 απεβίωσε ο Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας Ανδρέας Αραούζος. Τα καθήκοντα του ανέλαβε ο Ρένος Σολομίδης παράλληλα με τα καθήκοντα του ως Υπουργού Οικονομικών.Στις 8 Ιουνίου 1968 ο Υπουργός Οικονομικών Ρένος Σολομίδης παραιτήθηκε. Στη θέση του στο Υπουργείο Οικονομικών διορίστηκε ο Ανδρέας Πατσαλίδης ενώ στο Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας διορίσθηκε ο Νίκος Δημητρίου.Την 1η Νοεμβρίου 1968 ο Υπουργός Εσωτερικών και Άμυνας Πολύκαρπος Γιωρκάτζης υπέβαλε την παραίτηση του. Στη θέση του διορίστηκε ο Επαμεινώνδας Κωμοδρόμος. Ανασχηματισμός 1970 Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ προέβη σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης στις 29 Ιουνίου 1970. Οι αλλαγές ήταν: στη θέση του Υπουργού Παιδείας διορίστηκε ο Φρίξος Πετρίδης στη θέση του Υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας διορίστηκε ο Ανδρέας Λοϊζίδης στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης διορίστηκε ο Γεώργιος Ιωάννιδης στη θέση του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων διορίστηκε ο Νίκος Ρούσος στη θέση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων διορίστηκε ο Ανδρέας Μαυρομάτης στη θέση του Υπουργού Γεωργίας και Φυσικών Πόρων διορίστηκε ο Παναγιώτης ΤουμαζήςΣτη θέση του Υπουργού Υγείας διορίστηκε ο Μιχάλης Γλυκύς στις 6 Οκτωβρίου 1970.Στις 6 Μαΐου 1972 ο Υπουργός Εξωτερικών, Σπύρος Κυπριανού, παραιτήθηκε. Η πλήρωση της θέσης του έγινε στον επόμενο ανασχηματισμό. Ανασχηματισμός 1972 Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ΄ προέβη σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης στις 16 Ιουνίου 1972. Οι αλλαγές ήταν: στη θέση του Υπουργού Εξωτερικών διορίστηκε ο Ιωάννης Χριστοφίδης στη θέση του Υπουργού Εσωτερικών και του Υπουργού Άμυνας διορίστηκε ο Γεώργιος Ιωαννίδης στη θέση του Υπουργού Παιδείας διορίστηκε ο Ανδρέας Κούρος στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης διορίστηκε ο Χρίστος Βάκης στη θέση του Υπουργού Εμπορίου και Βιομηχανίας διορίστηκε ο Μιχαήλ Κολοκασίδης στη θέση του Υπουργού Γεωργίας και Φυσικών Πόρων διορίστηκε ο Οδυσσέας Ιωαννίδης στη θέση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων διορίστηκε ο Μάρκος Σπανός στη θέση του Υπουργού Συγκοινωνιών και Έργων διορίστηκε ο Γιάγκος Ζαμπαρλούκος.Στις 4 Οκτωβρίου ο Υπουργός Υγείας Μιχάλης Γλυκύς παραιτήθηκε. Στη θέση του διορίστηκε ο Ζήνων Σεβέρης. Προεδρικές εκλογές - Τελετή εγκατάστασης Μακαρίου Γ΄ - 1968
Πελλέας και Μελισσάνθη (Ντεμπυσσύ)

Πελλέας και Μελισσάνθη ή Πελλέας και Μελισάνδη αποτελεί τίτλο κλασσικής όπερας του Κλωντ Ντεμπυσσύ, σε πέντε πράξεις, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Όπερα Κομίκ (Opéra-Comique) του Παρισιού το 1902. Το λιμπρέτο είναι βασισμένο και ακολουθεί σχεδόν πιστά το ομώνυμο θεατρικό έργο του Μωρίς Μαίτερλινκ. Πρόκειται περί συμβολικού μύθου με εκλεπτυσμένη απλότητα ο οποίος και αποδίδεται σε 15 εικόνες.

 Ο Άρχοντας Γκολώ, αρκετά προχωρημένης ηλικίας, συναντά σ΄ ένα κυνήγι του την πανέμορφη Μελισάνδη να κλαίει κοντά σε μια πηγή. Την μεταφέρει στο πύργο του και τελικά την νυμφεύεται. Στο μεταξύ ο Γκολώ ξαναβρίσκει τον ετεροθαλή αδελφό του Πελλέα. Η Μελισάνδη και ο Πελλέας κυριεύονται από ακατανίκητο αμοιβαίο και σφοδρό έρωτα. Ο Γκολώ βασανιζόμενος από ζηλοτυπία οδηγεί τον αδελφό του κοντά σε βάραθρο εκ του οποίου οι αναθυμιάσεις είναι θανατηφόρες. Εκεί τον συμβουλεύει να απομακρυνθεί από την Μελισάνδη. Διαρκώς όμως ανήσυχος, μάταια προσπαθεί να αποσπάσει ομολογία και από τον μικρό του γιο τον Υνιόλ (από τον πρώτο του γάμο) που είναι και ο μοναδικός μάρτυς των κρυφών συναντήσεων των ερωτευμένων. Ο Πελλέας που έχει αποφασίσει να φύγει συναντά για τελευταία φορά την Μελισάνδη, και ενώ οι νέοι συνομιλούν εμφανίζεται ο Γκολώ και με το ξίφος του φονεύει τον Πελλέα και τραυματίζει την Μελισάνδη που υποκύπτει στο τραύμα της αφού προηγουμένως φέρνει στη ζωή ένα κοριτσάκι, χωρίς ποτέ όμως να δώσει απάντηση σε καμία από τις βάναυσες ερωτήσεις του Γκολώ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Pelléas et Mélisande (opera) στο Wikimedia Commons Lawrence Gilman, Debussy's Pelléas et Mélisande: A Guide to the Opera with Musical Examples from the Score, ελεύθερο βιβλίο από το Project Gutenberg
Κοσμάς και Δαμιανός

Με τα ονόματα Κοσμάς και Δαμιανός υπάρχουν δύο ζεύγη Αγίων Αναργύρων στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Όλοι τους ήταν ανά δύο μεταξύ τους αδέλφια. Επίσης ήταν γιατροί οι οποίοι εξασκούσαν την ιατρική αφιλοκερδώς και γι αυτό επονομάστηκαν "Ανάργυροι" (δεν έπαιρναν αργύρια).

 Οι δίδυμοι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός ( - 303) υπήρξαν γιατροί και μάρτυρες της ορθοδοξίας γιοί της Θεοδότης. Γεννήθηκαν στην Συρία και πέθαναν το 303 στις Αιγές της μικρασιατικής Κιλικίας. Θεράπευαν αφιλοκερδώς τους αρρώστους. Γνωστό είναι το θαύμα που έκαναν, πετυχαίνοντας την μεταμόσχευση ενός ποδιού από νεκρό άτομο, σε έναν άρρωστο με σηψαιμία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους την 1η Νοεμβρίου. Τα αδέλφια Κοσμάς και Δαμιανός ήταν γιατροί που όπως όλοι οι Άγιοι Ανάργυροι δεν έπαιρναν χρήματα για τις υπηρεσίες που προσέφεραν. Κατάφεραν να κάνουν τον αυτοκράτορα Καρίνο να πιστέψει στο Χριστιανισμό κατά τη διάρκεια που υποβάλλονταν σε βασανιστήρια. Σκοτώθηκαν, πιθανότατα από κάποιον ιατρικό αντίζηλο, το 284. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους την 1η Ιουλίου. Μαζί με τους Κοσμά και Δαμιανό μαρτύρησαν στην Κιλικία και τα αδέλφια τους Λεόντιος, Άνθιμος και Ευτρόπιος, οι οποίοι ήταν επίσης γιατροί. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη όλων των αδελφών την 17η Οκτωβρίου. ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ σελ. ΣΥΝΑΞΑΡΙΟΝ Ορθόδοξος Συναξαριστής: Άγιοι Ανάργυροι Κοσμάς και Δαμιανός Brigitte Bönisch-Brednich: Kosmas und Damian, Hll.. Enzyklopädie des Märchens, Bd. 8 (1996), Spp. 311-313 Anneliese Wittmann: Kosmas und Damian: Kultausbreitung und Volksdevotion. Berlin: Schmidt 1967 Σελίδα για τον Κοσμά στο ökumenisches Heiligenlexikon Σελίδα για τον Δαμιανό στο ökumenisches Heiligenlexikon
Άγιος Χαράλαμπος Πάρου

Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι οικισμός της Πάρου. Υπάγεται διοικητικά στην δημοτική κοινότητα και δήμο Πάρου, της περιφερειακής ενότητας Πάρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πάρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι πεδινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται κοντά στο ύψωμα «Προφήτης Ηλίας», πάνω στον επαρχιακό δρόμο Παροικιάς-Νάουσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 2,5 χλμ. περίπου ΒΑ. της Παροικιάς. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πάρου. Στον οικισμό εδρεύει η Εταιρία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Πάρου Οι Τρεις Εκκλησίες, μεταβυζαντινές, καμαροσκέπαστες του 17ου αιώνα, που οικοδομήθηκαν στη θέση παλαιοχριστιανικής βασιλικής (6ος-7ος αιώνας). Στην οικοδόμησή τους χρησιμοποιήθηκε υλικό από αρχαία μνημεία, κυρίως ιωνικό κιονόκρανο με επιγραφή του 4ου π.Χ. αιώνα, που αναφέρεται στον Παριανό ποιητή Αρχίλοχο Η εκκλησία του Αγίου Χαραλάμπους στο κέντρο του οικισμού Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη και Προφήτη Ελισσαίου, ανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «ROAD» (Πάρος 1:50.000) eetaa.gr
Δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων Μεσσηνίας

Η δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων είναι μία από τις 6 δημοτικές ενότητες του Δήμου Πύλου-Νέστορος, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Η δημοτική ενότητα Χιλιοχωρίων περιλαμβάνει τα 5 δημοτικά διαμερίσματα του πρώην Δήμου Χιλιοχωρίων που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας από παλαιότερες κοινότητες της περιοχής. Ο δήμος αυτός είχε ως έδρα του τον Χανδρινό, καταλάμβανε έκταση 73,950 τ.χλμ. και λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πύλου-Νέστορος. Ακολουθώντας τη διαδρομή Καλαμάτα - Πύλος (με την Εθνική Οδό 82) διασχίζει κανείς το μεγαλύτερο τμήμα της δημοτικής ενότητας Χιλιοχωρίων.

 Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες, καθώς και οι οικισμοί της δημοτικής ενότητας Χιλιοχωρίων. Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου Αρχειοθετήθηκε 2013-12-25 στο Wayback Machine. της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011. Ο αριθμός μέσα στα [ ] είναι ο μόνιμος πληθυσμός. Η σειρά είναι (γενικά) αλφαβητική. Συνολικός πληθυσμός: [ 2468 ] Συνολικός πληθυσμός: [ 575 ] η Κουκκουνάρα [ 129 ] η Στενωσιά [ 446 ] Συνολικός πληθυσμός: [ 516 ] τα Κρεμμύδια [ 516 ] Συνολικός πληθυσμός: [ 307 ] ο Μεσοπόταμος [ 307 ] Συνολικός πληθυσμός: [ 373 ] το Σουληνάρι [ 373 ] Συνολικός πληθυσμός: [ 697 ] η Πλατανόβρυση [ 61 ] ο Χανδρινός [ 636 ] Δήμος Πύλου - Νέστορος, επίσημη ιστοσελίδα: www.pylos-nestor.gr
Όθων της Κλέβης

Ο Όθων, γερμ.: Otto von Kleve (1278 - Horstmar, 29 Οκτωβρίου 1310) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόμης της Κλέβης από το 1305 έως το 1310.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ντήτριχ Ζ΄ κόμη της Κλέβης (1256-1305) και της πρώτης του συζύγου Μαργαρίτας των Βάσσενμπεργκ, κόρης του Όθωνα Β΄κόμη του Γκέλρε. Ο πρώτος γάμος του ήταν με τον Aδελαΐδα των Λα Μαρκ, κόρη του Ένγκελμπερτ Α΄ κόμη του Λα Μαρκ, Δεν απέκτησαν απογόνους. Ο δεύτερος γάμος του Όθωνα ήταν με τη Mέχτελντ του Βίρνεμπουργκ, ανιψιά του Ερρίκου Β΄ κόμη του Βίρνεμπουργκ. Είχαν ένα τέκνο: Ίρμγαρντ, π.1307-1362, αρχικά μνηστεύθηκε τον Αδόλφο Β΄ κόμη του Λα Μαρκ, αλλά αργότερα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Δ΄ κύριο του Άρκελ. Όθων 1332/34, κύριος του Άρκελ. Ιωάννης Ε΄ 1362-1428, κύριος του Άρκελ.Όταν απεβίωσε το 1310, τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Ντήτριχ Η΄ ως κόμης της Κλέβης.
Πολ Ντι Ρέστα

Ο Πολ Ντι Ρέστα(γεν. στο Απχόλ του Λίβινγκστον στις 16 Απριλίου του 1986) είναι Βρετανός οδηγός αγώνων από τη Σκοτία. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε απ' το 2011 μέχρι και το 2013. Η μόνη ομάδα για λογαριασμό της οποίας έτρεξε ο Ντι Ρέστα είναι η Force India. Το σύνολο των Γκραν Πρι στα οποία πήρε μέρος ήταν 58. Το 1ο από αυτά ήταν το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 2011 και το τελευταίο το Βραζιλιάνικο Γκραν Πρι του 2013. Κατά τη σταδιοδρομία του αυτή το μόνο αποτέλεσμα το οποίο σημείωσε ήταν πως κατάφερε να σκοράρει συνολικά 121 βαθμούς.

 Ο Ντι Ρέστα εντάχθηκε στη Φόρμουλα 1 το 2011 όπου πήρε τη θέση του Ιταλού οδηγού της Force India Βιταντόνιο Λιούτσι. Και τις 3 αυτές σεζόν που μετείχε στο Πρωτάθλημα τοης Φόρμουλα 1, ο Ντι Ρέστα είχε για team mate ένα Γερμανό. Το 2011 και το 2013 τον Άντριαν Σούτιλ και το 2012 το Νίκο Χούλκενμπεργκ. Ο Βραζιλιάνος οδηγός της Williams Φελίπε Μάσα στο Γκραν Πρι Ουγγαρίας του 2017 έλαβε μέρος μόνο στις 2 πρώτες περιόδους Ελεύθερων Δοκιμαστικών. Στην 1η περίοδο είχε έξοδο και στη 2η κατάφερε να συμπληρώσει μόνο 12 γύρους και τότε άρχισε να ζαλίζεται. Το βράδυ της Παρασκευής πήγε στο Νοσοκομείο όπου έμεινε όλη τη νύχτα. Νωρίς το πρωί του Σαββάτου πήρε εξιτήριο κι ετοιμάστηκε να ξαναμπεί στο μονοθέσιο για την 3η περίοδο των Ελεύθερων Δοκιμαστικών όμως εκεί δεν μπόρεσε να συμμετάσχει επειδή ένιωσε έντονο ίλιγγο. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ομάδας συνεδρίασε για να αποφασίσει ποιον θα έβαζαν στη θέση του Μάσα. Αποφασίστηκε να τοποθετηθεί ο Ντι Ρέστα όμως μόνο για τα επίσημα Δοκιμαστικά Κατάταξης το απόγευμα του Σαββάτου και τον αγώνα της Κυριακής. Στην 3η περίοδο Ελεύθερων Δοκιμαστικών πήρε μέρος μόνο ο Καναδός οδηγός της ομάδας Λανς Στρολ. Ο Ντι Ρέστα πράγματι πήρε μέρος στα Επίσημα Δοκιμαστικά Κατάταξης και στον αγώνα όμως δεν μπόρεσε να σημειώσει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα αφού στον 18ο γύρο εγκατέλειψε.
Into the Fire

Το Into the Fire είναι τραγούδι του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Deep Purple in Rock" και αποτέλεσε το πέμπτο κομμάτι του δίσκου.

 Το τραγούδι ηχογραφήθηκε από τις 24 μέχρι τις 28 Νοεμβρίου 1969 στα "IBC Studios" του Λονδίνου. Μπήκε στο set list των ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος μέχρι το 1971, όταν και αντικαταστάθηκε από κομμάτια του δίσκου "Fireball".Οι στίχοι του τραγουδιού αποτελούν προειδοποίηση για τους κινδύνους της χρήσης ναρκωτικών ουσιών, ενώ η μουσική έχει αργό ρυθμό με πολύ βαρύ ήχο από την κιθάρα, τα πλήκτρα και το μπάσο. Τα φωνητικά του Ίαν Γκίλαν συμβαδίζουν σε αυτό το ρυθμό μέχρι το ρεφρέν όπου ανεβάζει κλίμακα. Ζωντανά ηχογραφημένες εκτελέσεις του "Into the Fire" υπάρχουν στις εξής κυκλοφορίες: BBC Sessions 1968–1970 (2011) από το βρετανικό δίκτυο "BBC" στις 23 Σεπτεμβρίου 1970 Scandinavian Nights και Live in Stockholm από το σουηδικό ραδιοφωνικό δίκτυο "Tonkraft" στις 12 Νοεμβρίου 1970 History, Hits & Highlights '68–'76 (2009) από το γερμανικό τηλεοπτικό δίκτυο "RBB" το 1971 From The Setting Sun… (In Wacken) (2015) …To The Rising Sun (In Tokyo) (2015) Live in Rome 2013 (2019) Το Into the Fire ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Τζον Λορντ - πλήκτρα Deep Purple 25th Anniversary CD Booklet 1995 EMI Records The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Στίχοι του Into the Fire Αρχειοθετήθηκε 2014-05-11 στο Wayback Machine. Guitar Tabs 1 Guitar Tabs 2 Guitar Tabs 3
Grasshopper Manufacture

Η Grasshopper Manufacture Inc. (ιαπωνικά: 株式会社グラスホッパー・マニファクチュア, Χέπμπορν: Kabushiki Gaisha Gurasuhoppā Manifakuchua) είναι ιαπωνική εταιρεία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών που ιδρύθηκε το 1998 από τον Γκοΐτσι Σούντα. Μέλος της εταιρείας είναι, μεταξύ άλλων και μετά από την αποχώρησή του από την Konami, ο μουσικός Άκιρα Γιαμαόκα, που έχει εργαστεί σε αρκετά από τα παιχνίδια της εταιρείας ως συνθέτης ή διευθυντής μουσικής.

 Η Grasshopper Manufacture ιδρύθηκε στις 30 Μαρτίου του 1998 στο Σουριγκάμι της Ιαπωνίας. Απέσπασε ευρεία προσοχή το 2005 με την κυκλοφορία του βιντεοπαιχνιδιού killer7 για τις κονσόλες GameCube και PlayStation 2. Η εταιρεία έχει αναπτύξει παιχνίδια για κυκλοφορία εντός αλλά και εκτός Ιαπωνίας. Της ανήκει η σειρά No More Heroes, με το πρώτο μέρος της να είναι από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια της εταιρείας. Ιδρυτής και επικεφαλής της είναι ο σεναριογράφος, σχεδιαστής και σκηνοθέτης Γκοΐτσι Σούντα, γνωστός και ως Suda51, ο οποίος είναι γνωστός και για τους τίτλους της εταιρείας που είναι πρωτότυποι και περισσότερο φανταστικοί, αλλά είχαν και μεγαλύτερο οικονομικό ρίσκο. Η εταιρεία έχει κυκλοφορήσει και διάφορα παιχνίδια βασισμένα σε anime, όπως τα Samurai Champloo: Sidetracked, Blood+: One Night Kiss και Rebuild of Evangelion: Sound Impact.Τον Μάιο του 2007, ο Σούντα ανακοίνωσε στην ομιλία του στην Game Developers Conference ότι η εταιρεία εργαζόταν σε τρεις τίτλους για το Wii, εκ των οποίων οι δύο έχουν κυκλοφορήσει: το No More Heroes και το Fatal Frame: Mask of the Lunar Eclipse. Έκτοτε, ο τρίτος τίτλος δεν έχει κυκλοφορήσει, ούτε έχουν ανακοινωθεί περισσότερες λεπτομέρειες γι' αυτόν. Η εταιρεία έχει παρουσιάσει ένα κόνσεπτ για ένα παιχνίδι του PlayStation 3 με τίτλο Kurayami, μία μη γραμμική περιπέτεια εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα του Φραντς Κάφκα The Castle, που "έσπασε την καρδιά του". Αργότερα, το παιχνίδι ακυρώθηκε, και ιδέες από αυτό μεταφέρθηκαν στο παιχνίδι Shadows of the Damned.Το 2010, ο Γιασουχίρο Ουάντα εισήλθη στην εταιρεία ως COO. Ωστόσο αποχώρησε και ίδρυσε την δική του εταιρεία το 2011 με την επωνυμία Toybox.Στις 30 Ιανουαρίου του 2013, η εταιρεία αποκτήθηκε από την GungHo Online Entertainment. Έκτοτε, κυκλοφόρησε το παιχνίδι Let It Die. Ο αριθμός των υπαλλήλων της Grasshopper Manufacture είναι 35 άτομα. Επίσημη ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2019-09-26 στο Wayback Machine.
Οικογένεια Έσσλιν

Η οικογένεια Έσσλιν (γερμανικά von Hößlin) είναι ιστορική οικογένεια βαυαρικής καταγωγής. Χρονολογείται από το 1500 και εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα στις αρχές του 19ου αιώνα. Στις 6 Δεκεμβρίου 1832, μία επιτροπή συμβούλων ανώτατης μόρφωσης που συγκροτήθηκε από τον Λουδοβίκο Α', μια ελληνική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καθώς και πολλοί επιχειρηματίες, μεταξύ των οποίων και ο τραπεζίτης και μεγαλέμπορος Ιούλιος φον Έσσλιν, αναχώρησαν από το Μόναχο, συνοδεύοντας το δεκαεπτάχρονο βασιλιά Όθωνα στην Ελλάδα. Από τότε η οικογένεια Έσσλιν δρα στον Ελλαδικό χώρο, ενώ πέραν της συνεισφοράς της στα οικονομικά δρώμενα της χώρας και στην ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, έχει αναδείξει μεταξύ άλλων, έναν αγωνιστή της Κρητικής Επανάστασης, τον Φερδινάνδο Έσσλιν, που έπεσε ηρωικά μαχόμενος εναντίον των Τούρκων το 1866 στο Βαφέ της Κρήτης, έναν Μακεδονομάχο, τον Όθωνα Έσσλιν, γιό του Αριστείδη Έσσλιν και της Μαρίας Νοταρά της επιφανούς οικογένειας των Νοταραίων και εγγονής του Γεωργίου Καραϊσκάκη και έναν πρόεδρο της Βουλής, τον έγκριτο Αθηναίο νομικό, ιδρυτή και πρώτο Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, τον Κωνσταντίνο Έσσλιν.

 Γκάλους Έσσλιν (γερμ. Gallus Hößlin I), 1500, άρχοντας του Λίνταου Χάνς Έσσλιν (γερμ. Hans Hößlin II), 1534 Μπαλτάσαρ Γ' Έσσλιν (γερμ. Balthasar Hößlin III), 1568-1606 Μπαλτάσαρ Δ' Έσσλιν (γερμ. Balthasar Hößlin IV), 1602 Μπαλτάσαρ Ε' Έσσλιν (γερμ. Balthasar Hößlin V), 1630-1672, μεγαλέμπορος του Λίνταου Βαρθολομαίος φον Έσσλιν (γερμ. Bartholomäus von Hößlin VI), 1659-1704, σύμβουλος της Αυτοκρατορίας, χρυσοτέχνης και πατρίκιος με τίτλο ευγενείας από το 1697 Φίλιππος Άλμπρεχτ Μπαλτάσαρ φον Έσσλιν (γερμ. Philipp Albrecht Balthasar von Hößlin VII), 1690-1750, σύμβουλος της Αυτοκρατορίας και δικαστής Κριστόφ Μπαλτάσαρ φον Έσσλιν (γερμ. Christoph Balthasar von Hößlin VIII), 1721-1792, μεγαλέμπορος στη Βενετία και την Τεργέστη, ύπατος του Φοντάκο ντέϊ Τεντέσκι στη Βενετία και απ' ευθείας απόγονος, από την πλευρά της μητέρας του, των διάσημων εμπορικών και τραπεζικών οικογενειών Φούγκερ (Fugger) και Βέλσερ (Welser) Μάρκος Κριστόφ φον Έσσλιν (γερμ. Markus Christoph Balthasar von Hößlin IX), 1754-1811, μεγαλέμπορος και πλοιοκτήτης στην Τεργέστη Ιούλιος φον Έσσλιν (γερμ. Julius Heinrich Balthasar von Hößlin Χ), 1802-1849, τραπεζίτης και μεγαλέμπορος Αριστείδης Έσσλιν XI, 1839-1904, Φερδινάνδος Έσσλιν XI, 1842-1866, Κωνσταντίνος Έσσλιν XI, 1844-1920 Γουλιέλμος Έσσλιν ΧΙΙ, 1872-1953, γεωπόνος και μεγαλοκτηματίας Φλαμπουρίτσας - Τρικάλων Κορινθίας Αριστείδης Γουλ. Έσσλιν ΧΙΙΙ, 1904-1993, ταξίαρχος της αεροπορίας Hartmut von Hösslin - Hösslin Daten aus 5 Jahrhunderten ISBN 978-3-89639-087-5 Dr Henry Simonsfeld - Der Fondaco dei Tedeschi in Venedig und die Deutsche-Venetianischen Handelsbeziehungen
Εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας

Η εκλογική περιφέρεια Αρκαδίας είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας, η οποία περιλαμβάνει το νομό Αρκαδίας. Στην εκλογική περιφέρεια αντιστοιχούν σήμερα 3 έδρες. Σήμερα, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι στην εκλογική περιφέρεια ανέρχονται σε περίπου 131.000.

 Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από το 1996 και μετά στην Αρκαδία. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Ακολουθούν οι βουλευτές Αρκαδίας της περίοδου 1974-2015
Bdnews24.com

Το bdnews24.com είναι ειδησεογραφική ιστοσελίδα του Μπανγκλαντές στα αγγλικά και τα βεγγαλικά. Τον Αλωνάρης του 2021, η κατάταξη Alexa ήταν 6ο στο Μπαγκλαντές και 1.484ο σε παγκόσμιο επίπεδο.

 Το 2005, η εταιρεία ξεκίνησε αρχικά ως το πρώτο αποκλειστικά βασισμένο στο διαδίκτυο πρακτορείο ειδήσεων της χώρας, και ήταν γνωστή ως BDNEWS. Τα άλλα δύο εθνικά πρακτορεία ειδήσεων εκείνη την εποχή ήταν η κρατική Μπαγκλαντές Σανγκμπάντ Σάνγκσθα (BSS) και το ιδιωτικό Ηνωμένες Ειδήσεις του Μπαγκλαντές (UNB), που εκείνη την εποχή ήταν βασισμένες στον τηλέτυπο "υπηρεσίες σύρμα". Μετά από μια εξαγορά στα μέσα του 2006 στην εταιρεία συμμετοχών Bangladesh News 24 Hours Ltd, η ιδιοκτησία ασκείται μεταξύ δύο μοναδικά μέλη του συμβουλίου: τον γενικό διευθυντή και αρχισυντάκτη Τουφίκ Ιμρός Χαλίντι και τον πρόεδρο της εταιρείας, Ασίφ Μαχμούντ. Τον Οκτώβριο του 2006, το bdnews24.com κυκλοφόρησε εκ νέου ως η πρώτη ελεύθερη διαδικτυακή εφημερίδα του Μπανγκλαντές και μετονομάστηκε σε bdnews24.com. Ο αρχισυντάκτης Χαλίντι είναι δημοσιογράφος και πρώην εργαζόμενος του BBC. Στις 28 Μαΐου 2012, το γραφείο του bdnews24.com δέχθηκε επίθεση από άνδρες με ματσέτες τραυματίζοντας τρεις δημοσιογράφους. bdnews24 - official website (στα αγγλικά) bdnews24 Bangla - official website (στα βεγγαλικά)
Φούτμπολ Λιγκ Ουάν

Η Λιγκ Ουάν (αγγλικά: League One) είναι η τρίτη ποδοσφαιρική κατηγορία στο αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Ακόμη, αποτελεί την δεύτερη κατά σειρά από τις τρεις κατηγορίες της Αγγλικής Φούτμπολ Λιγκ. Είναι επίσης γνωστή ως Sky Bet League 1 για εμπορικούς λόγους. Περιλαμβάνει 24 ποδοσφαιρικές ομάδες. Η Λιγκ Ουάν ξεκίνησε να υπάρχει από τη σεζόν 2004–05. Τα προηγούμενα χρόνια ήταν γνωστή ως Football League Second Division, ενώ είχε την ονομασία Football League First Division πριν από την έλευση της Πρέμιερ Λιγκ.

 Οι δύο πρώτες ομάδες της βαθμολογίας στην Λιγκ Ουάν προβιβάζονται κατευθείαν στην Τσάμπιονσιπ, ενώ οι ομάδες από την θέση 3 έως 6 μπαίνουν σε διαδικασία πλέι οφ με διπλούς ημιτελικούς και τους νικητές να αγωνίζονται σε τελικό με έπαθλο το τρίτο εισιτήριο του προβιβασμού. Οι τέσσερις ομάδες που τερμάτισαν στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν υποβιβάζονται στη Λιγκ Του και αντικαθίστανται από τις τρεις πρώτες ομάδες και την ομάδα που κέρδισε τα πλέι-οφ των θέσεων 4-7 σε αυτή την κατηγορία. Το Sky Sports αυτό τον καιρό μεταδίδει τα ματς της Λιγκ Ουάν με τα στιγμιότυπα να μεταδίδονται από το BBC One σε πρόγραμμά του με την ονομασία The Football League Show, που δείχνει επίσης στιγμιότυπα αγώνων της Τσάμπιονσιπ και της Λιγκ Του. Στιγμιότυπα από όλους τους αγώνες της Φούτμπολ Λιγκ είναι διαθέσιμοι για ελεύθερη παρακολούθηση στην ιστοσελίδα του BBC. Οι παρακάτω 24 ομάδες συμμετέχουν στην Λιγκ Ουάν στη διάρκεια της σεζόν 2016–17. Επίσημη Ιστοσελίδα της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν Τοποθεσίες των ομάδων της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν
Βαχτάνγκ Ανανιάν

Ο Βαχτάνγκ Στεπανί Ανανιάν (αρμενική γλώσσα: Վախթանգ Ստեփանի Անանյան, 26 Ιουλίου 1905 - 4 Μαρτίου 1980) ήταν Αρμένιος πεζογράφος και δημοσιογράφος που διακρίθηκε για την προσφορά του στην πνευματική ζωή της Σοβιετικής Ένωσης.

 Ο Ανανιάν γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1905 στον οικισμό Πογκοσκιλίσα (αργότερα Σαμακιάν) της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, που στη σύγχρονη εποχή βρίσκεται εντός των ορίων της πόλης του Ντιλιντζάν στην Αρμενία. Τέκνο οικογένειας χωρικών, πέρασε τα παιδικά του χρόνια στη γενέτειρά του, η οποία αποτελούσε κομμάτι της αρμενικής υπαίθρου. Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο του χωριού του και το 1915 εισήχθη σε σχολείο του Ντιλιντζάν, από το οποίο ωστόσο έφυγε, λόγω οικονομικών δυσκολιών, προκειμένου να γίνει βοσκός. Το 1926 εγκαταστάθηκε στο Γερεβάν, όπου εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες. Παράλληλα, ήταν στέλεχος της κρατικής οργάνωσης νεολαίας Κομσομόλ και από το 1928 μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, ενώ το 1935 έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Κολχόζνικος». Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο επιστρατεύθηκε και βρέθηκε στα πεδία των μαχών μέχρι και τη λήξη των εχθροπραξιών. Κατόπιν συνέχισε τις δημοσιογραφικές και συγγραφικές του ασχολίες, ενώ το 1970 τιμήθηκε με κρατικό βραβείο της ΣΣΔ Αρμενίας για τη συμβολή του στην παιδική και νεανική λογοτεχνία. Απεβίωσε στο Γερεβάν, στις 4 Μαρτίου του 1980. Κόρη του ήταν η κριτικός λογοτεχνίας, Νέλι Ανανιάν. Ο Ανανιάν διακρινόταν για τη ζωντανή, ρομαντική και ιδιόρρυθμη γραφή του, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο περιέγραφε μέσα από τα κείμενά του διάφορες εικόνες της φύσης. Ξεκίνησε τη συγγραφή κατά τη δεκαετία του 1920 όταν και δημοσιεύθηκαν τα πρώτα έργα του σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το 1930 εκδόθηκε η νουβέλα του «Μέσα στον κύκλο της φωτιάς», η πλοκή της οποίας διαδραματίζεται στην περίοδο του Ρωσικού Εμφυλίου. Άλλα βιβλία του είναι τα «Στο πεδίο της μάχης» (1946), «Μετά τον πόλεμο» (1947), «Στις όχθες της Σεβάν» (1951), «Αιχμάλωτοι του Χοβαζαντζόρ» κ.ά. Μάλιστα, οι δύο τελευταίες αποτέλεσαν τη βάση αντίστοιχων αρμενικών ταινιών. Ακόμη, ξεχωρίζουν οι «Ιστορίες κυνηγιού», οι οποίες γράφτηκαν από το 1947 μέχρι το 1966 και είναι αφιερωμένες στη ζωή κοντά στη φύση. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Melešin, Stanislav (1958). Library of Soviet short stories. Encounter in Taiga. Foreign Languages Publishing House.
Vulnicura Live

Το Vulnicura Live είναι ζωντανό άλμπουμ της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ. Περιέχει 14 τραγούδια, τα οποία ηχογραφήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιοδείας της "Vulnicura Tour" για την προωθηση του ογδόου στούντιο άλμπουμ της, Vulnicura (2015).

 Η αρχική κυκλοφορία ήταν μια αποκλειστική έκδοση, η οποία πωλούνταν στα καταστήματα Rough Trade σε περιορισμένο απόθεμα και κυκλοφόρησε από την One Little Indian. Όλα τα CD και βινύλια πουλήθηκαν πολύ γρήγορα και εξαντλήθηκαν. Οκτώ μήνες αργότερα, στις 15 Ιουλίου 2015 κυκλοφόρησε μια κανονική εμπορική έκδοση, με αλλαγμένη σειρά των τραγουδιών, διαφορετική διάρκεια και διαφορετικό εξώφυλλο. Μια επιπλέον εκδοχή, εκτός από την standard ήταν η "Luxury Edition", ένα box set που περιλαμβάνει το άλμπουμ σε CD και βινύλιο, μια κάρτα για δωρεάν ψηφιακή λήψη των τραγουδιών, ένα σετ 6 φωτογραφιών και μια τρισδιάστατη μάσκα με οδηγίες για τη συναρμολόγησή της. Rough Trade exclusive *Το 10 και το 15 δεν περιλαμβάνονται στην έκδοση του βινυλίου. Κανονική Κυκλοφορία
Άνω Υδρούσσα Φλώρινας

Η Άνω Υδρούσσα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Περάσματος, του δήμου Φλώρινας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φλώρινας, στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Φλωρίνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας. Μέχρι το 1928 ο οικισμός ονομαζόταν Άνω Κόττορι.

 Η Άνω Υδρούσσα είναι ορεινό χωριό στο κεντρικό τμήμα του νομού Φλωρίνας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές κλιτύς της κορυφής «Μαύρο Βουνό» (1.021 μ.) του Βέρνου, νοτιοανατολικά του φράγματος Τριανταφυλλιάς και δίπλα στην επαρχιακή οδό Φλώρινας-Καστοριάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 860. Απέχει 12 χλμ. περίπου ΝΑ. της Φλώρινας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 13,303 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 ως Άνω (Γκόρνο) Κόττορι και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Φλωρίνης. Το 1928 μετονομάστηκε σε Άνω Υδρούσα και το 1940 η ονομασία διορθώθηκε σε Άνω Υδρούσσα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Υδρούσσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Περάσματος. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Περάσματος και προσαρτήθηκε στον δήμο Φλωρίνης. Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία (αγελάδες). Καλλιεργούνται, κυρίως, σιτάρι, σίκαλη, φράουλες και φασόλια γίγαντες. Η εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου στο νότιο τμήμα του οικισμού Το φράγμα της Τριανταφυλλιάς, βορειοδυτικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1993, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Κορφές», τεύχος 119 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
Παλαιό Ελευθεροχώρι Πιερίας

Το Παλαιό Ελευθεροχώρι είναι χωριό της Πιερίας, με 631 κατοίκους (2001). Οι κάτοικοι του χωριού (κυρίως Πόντιοι πρόσφυγες) καλλιεργούν καπνά, σιτηρά, Ελιές, βαμβάκι και Αμπέλια. Ελάχιστες οικογένειες ασχολούνται με την Μελισσοκομία την Κτηνοτροφία και την πτηνοτροφία. Υπάρχει αγροτικό ιατρείο, γεωργικός συνεταιρισμός και διθέσιο Δημοτικό Σχολείο καθώς και νηπιαγωγείο. Ο κεντρικός ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Παρασκευή, ενώ υπάρχουν και παρεκκλήσια-ξωκλήσια (Άγιος Αθανάσιος). Τοπική γιορτή γίνεται στις 26 Ιουλίου. Απέχει 23 χιλιόμετρα από την Κατερίνη.

 Στο Ελευθεροχώρι υπήρχαν αρκετές οικογένειες γηγενών, οι λεγόμενοι ντόπιοι. Τα πρώτα χρόνια κατοικούσαν εκεί και πολλές οικογένειες Τούρκων, οι οποίοι μετά τη Συνθήκη της Λωζάννης και την ανταλλαγή των πληθυσμών έφυγαν για την Τουρκία. Αργότερα ήρθαν περίπου 10 οικογένειες, πρόσφυγες από τη Θράκη.Η ονομασία «Παλαιό Ελευθεροχώρι» προήλθε αργότερα, για να φαίνεται η διαφορά από το Νέο Ελευθεροχώρι. Το Ελευθεροχώρι αναφέρεται ότι είχε 13 οικίες με 51 κατοίκους (Ορθόδοξος πληθυσμός) το 1913, σε Πίνακα του Πληθυσμού της Υποδιοικήσεως της Κατερίνης (από το Δήμο Κατερίνης). Σε έκθεση της δεκαετίας του '30 βρίσκουμε ότι το Δημοτικό Σχολείο στο χωριό είχε έναν δάσκαλο και 163 μαθητές. Μετά τη δεκαετία του '70 υπήρξε υψηλό κύμα μετανάστευσης. Καζταρίδης Ι. Φ., Κατερίνη: Από τη μικρή κώμη στην πολύτροπη πόλη, εκδόσεις ΜΑΤΙ, 2006
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών

Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών elite (παλαιότερα Α' κατηγορία) είναι η ανώτατη διοργάνωση πυγμαχίας στην Ελλάδα, διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1949 από την Ελληνική ομοσπονδία Φιλάθλων Πάλης, Πυγμαχίας και Άρσεως Βαρών. Το άθλημα της Πυγμαχίας ανεξαρτητοποιήθηκε το 1951 με την ίδρυση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας, η οποία διοργανώνει το πρωτάθλημα έκτοτε. Οι αθλητές που αγωνίζονται, διεκδικούν μια θέση στην Εθνική ομάδα πυγμαχίας ανδρών. Πρωταθλητής Ελλάδος για το 2022 είναι ο Ολυμπιακός, ενώ ο Παναθηναϊκός είναι ο πολυνίκης της διοργάνωσης με 29 πρωταθλήματα. Το αντίστοιχο πρωτάθλημα γυναικών ξεκίνησε το 1998.

 Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ανδρών κατηγορίας elite έχουν δικαίωμα συμμετοχής πυγμάχοι ηλικίας 19 ως 40 ετών που έχουν αγωνιστεί σε τουλάχιστον 35 αγώνες. Χωρίζονται σε δέκα κατηγορίες βάρους: 49, 52, 56, 60, 64, 69, 75, 81, 91 και 91+ κιλά. Οι αγώνες είναι διάρκειας τριών γύρων των τριών λεπτών. Σε κάθε κατηγορία βάρους επιτρέπεται η συμμετοχή έως δεκαέξι το ανώτερο πυγμάχων. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας αναδεικνύεται πρωταθλητής σύλλογος βάσει βαθμολογίας (κάθε νίκη πυγμάχου στα πλαίσια της τελικής φάσης δίνει 3 βαθμούς στο σύλλογο του, ενώ 1 βαθμό συμμετοχής παίρνουν οι πυγμάχοι που δεν σημειώνουν νίκη), καθώς και πολυνίκης σύλλογος βάσει των συνολικών μεταλλίων.
Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας

Η Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε. (ακρωνύμιο της «Ένωσης Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας») αποτελεί μια από τις τοπικές ενώσεις καλαθοσφαίρισης στην ελληνική επικράτεια. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα η ιστορία της καλαθοσφαίρισης ξεκινά στα τέλη της δεκαετίας του 1950 με επίκεντρο τις πόλεις της Χαλκίδας και των Θηβών. Σε αυτές διοργανώνονταν επί σειρά ετών δικά τους ανεξάρτητα πρωταθλήματα στα οποία λάμβαναν μέρος οι τοπικές ομάδες. Το 1980 ιδρύθηκε η Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Στερεάς Ελλάδας, την οποία διαδέχθηκε το 1986 η Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας με τη σημερινή της μορφή.Η έδρα της Ένωσης βρίσκεται στην πόλη της Θήβας. Στην δικαιοδοσία της ανήκουν τα καλαθοσφαιρικά σωματεία των Νομών Ευβοίας, Βοιωτίας, Φθιώτιδας, Φωκίδας και Ευρυτανίας.

 Η Ένωση διοργανώνει τα παρακάτω Πρωταθλήματα: Α' Κατηγορία Ανδρών Β' Κατηγορία Ανδρών Γ' Κατηγορία Ανδρών Α' Κατηγορία ΓυναικώνΣε επίπεδο μικρότερων ηλικιών οργανώνονται πρωταθλήματα Νεανίδων, Κορασίδων, Εφήβων και Παίδων καθώς και τουρνουά μικρότερων ηλικιακών ομάδων. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ομοσπονδίας οι πρωταθλήτριες ομάδες Ανδρών προβιβάζονται στο δεύτερο όμιλο νότου της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, ενώ οι πρωταθλήτριες ομάδες γυναικών προβιβάζονται στην Α2 Εθνική Κατηγορία Γυναικών, εφόσον περάσουν νικηφόρα από σχετικό Πρωτάθλημα Ανόδου που διοργανώνεται ανάμεσα στους πρωταθλητές των τοπικών ενώσεων Νοτίου Ελλάδος. Χρονολόγιο Συγκεντρωτικά Στοιχεία Τα παρακάτω Γυμναστήρια αποτελούν τις αγωνιστικές έδρες ομάδων που διαγωνίζονται ή διαγωνίζονταν στα Πρωταθλήματα Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας: Κύρια πηγή Πρωταθλητριών ομάδων: «Αφιέρωμα ΕΣΚΑΣΕ 1980-2022: Οι 279 πρωταθλητές σε όλες τις κατηγορίες!», άρθρο στον ιστότοπο StereaBasket.gr, 20 Ιουνίου 2022. Επίσημη ιστοσελίδα Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε. Ελληνική ομοσπονδία καλαθοσφαίρισης Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1960-61

Η Β΄ κατηγορία Κύπρου 1960-61 αποτέλεσε το 7ο πρωτάθλημα στη Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η Ένωσις Αγίων Ομολογητών για 1η φορά στην ιστορία της.

 Το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορία την περίοδο 1960-61 αποτελείτο από δύο ομίλους: τον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου και τον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Στη συνέχεια, οι πρωταθλήτριες των δύο ομίλων αναμετρήθηκαν σε αγώνες μπαράζ. Πρωταθλήτρια Β΄ κατηγορίας ανακηρύχτηκε η ομάδα που κέρδισε στους αγώνες μπαράζ. Όσο αφορά τον προβιβασμό, υπήρχε απόφαση για διεξαγωγή αγώνων διαβαθμίσεως μεταξύ της πρωταθλήτριας Β΄ κατηγορίας 1960-61 και της τελευταίας ομάδας της Α΄ κατηγορίας 1960-61. Ωστόσο, στις 19 Ιανουαρίου 1961 η γενική συνέλευση της ΚΟΠ αποφάσισε να μην διεξαχθούν αγώνες διαβαθμίσεως μεταξύ της πρωταθλήτριας ομάδας της Β΄ κατηγορίας 1960-61 και της τελευταίας ομάδας της Α΄ κατηγορίας 1960-61. Η πρωταθλήτρια ομάδα Β΄ κατηγορίας θα συνέχιζε στη Β΄ κατηγορία ενώ δεν θα υπήρχε διαβάθμιση από το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας, όπως και έγινε. Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς και η ήττα με ένα βαθμό. Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια της προηγούμενης περιόδου, Αλκή Λάρνακας, η οποία προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία 1960-61. Επίσης δεν συμμετείχε η ΑΫΜΑ η οποία υπέβαλε αίτημα συμμετοχής στην Α΄ κατηγορία, το οποία έγινε αποδεκτό από τη γενική συνέλευση της ΚΟΠ. Στο πρωτάθλημα συμμετείχαν η ΑΕΚ Αμμοχώστου και ο Εθνικός Αστέρας Λεμεσού που εγράφησαν στις τάξεις της ΚΟΠ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας-Αμμοχώστου συμμετείχαν οι ομάδες: Ένωσις Αγίων Ομολογητών, ΑΕΚ Αμμοχώστου, Οθέλλος Αμμοχώστου και ΠΑΕΚ Κερύνειας. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ένωσις Αγίων Ομολογητών. Στον όμιλο Λεμεσού-Λάρνακας-Πάφου συμμετείχαν οι ομάδες: Αμαθούς Λεμεσού, ΑΠΟΠ Πάφου, Πανελλήνιος Λεμεσού, Εθνικός Αστέρας Λεμεσού και Αναγέννηση Λάρνακας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Λεμεσού. Στους αγώνες μπαράζ αναμετρήθηκαν η Ένωσις Αγίων Ομολογητών και ο Πανελλήνιος Λεμεσού. Ο πρώτος αγώνας έγινε στην έδρα του Πανελλήνιου, στο στάδιο ΓΣΟ. Η Ένωσις Αγίων Ομολογητών κέρδισε με 5-6.. Στο δεύτερο αγώνα κέρδισε ξανά με 3-2 στην έδρα της (παλιό ΓΣΠ) και αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. ΚΟΠ (Απρίλιος 2013). Το περιοδικό της ΚΟΠ. Λευκωσία: ΚΟΠ, σελ. 79. http://www.cfa.com.cy/images/DownloadsGr/PERIODIKO%20KOP-T4%20FINAL.pdf. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1960-61
Οβελίσκος του Αξούμ

Ο οβελίσκος του Αξούμ (αμχαρικά: የአክሱም ሐውልት) ή στήλη της Ρώμης, είναι μνημείο του 4ου αιώνα στην πόλη του Αξούμ στην Αιθιοπία. Είναι κατασκευασμένο από γρανίτη και διαθέτει ύψος 24 μέτρων και βάρος 160 τόνων.

 Η κατασκευή ανεγέρθηκε αρχικά κατά τον 4ο αιώνα από το βασίλειο του Αξούμ. Δεν αποτελεί πραγματικά οβελίσκο καθώς δεν διαθέτει πυραμοειδή σχήμα στην κορυφή του αλλά ημικυκλικό. Ο σκοπός της ανέγερσης του ήταν πιθανώς ώστε να λειτουργήσει ως σημείο για την ύπαρξη υπογείου ταφικού θαλάμου. Υπάρχουν πολλές άλλες παρόμοιες μικρότερου μεγέθους στήλες διάσπαρτες στην περιοχή. Κατά τα τοπικά έθιμα, οι μεγαλύτερου μεγέθους στήλες προορίζονταν για τους βασιλείς και ήταν διακοσμημένες με αναπαραστάσεις και σχέδια πορτών και παραθύρων, ενώ τα χαμηλόβαθμα μέλη της αριστοκρατίας είχαν στήλες μικρότερου μεγέθους. Κατά την διάρκεια της ιταλικής κατοχής της Αιθιοπίας, οι αρχές της φασιστικής Ιταλίας βρήκαν την στήλη το 1935 να είναι πεσμένη και σπασμένη σε 5 κομμάτια, και το 1937 τα τμήματα της στήλης μεταφέρθηκαν στην Ιταλία ως αναμνηστικό της κατοχής της Αιθιοπίας. Η στήλη επανασυστάθηκε και ανεγέρθηκε στην Ρώμη στην περιοχή της Πόρτα Καπένα μπροστά από το Υπουργείο της Ιταλικής Αφρικής της εποχής εκείνης, με τα εγκαίνια να γίνονται στις 28 Οκτωβρίου του 1937 ώστε να συμπέσει με τον εορτασμό της επετείου της πορείας προς την Ρώμη από τους μελανοχίτωνες του Μουσολίνι.Μετά το τέλος του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, η Αιθιοπία διεκδίκησε την επιστροφή του μνημείου, και μέσω μεσολάβησης του ΟΗΕ το 1947 η Ιταλία συμφώνησε στην επιστροφή του. Ωστόσο η στήλη παρέμεινε στην Ρώμη για πολλές ακόμη δεκαετίες, εν μέρει λόγω των τεχνικών δυσκολιών για την μεταφορά του μνημείου και του κόστους μεταφοράς. Το 1997 υπήρξε εκ νέου συμφωνία μεταξύ της Αιθιοπίας και Ιταλίας για επιστροφή της στήλης,και το 2003 ξεκίνησε η τεχνική διαδικασία της μεταφοράς με στόχο την επιστροφή έως τον Μάρτιο του 2004. Σημειώθηκαν καθυστερήσεις τόσο για τεχνικούς λόγους, όσο και για το γεγονός ότι η Ιταλία ισχυρίστηκε πως δεν είχε λάβει ακόμα πληρωμή από την Αιθιοπία για τα έξοδα μεταφοράς της στήλης. Ζητήθηκε διαμεσολάβηση από τις ΗΠΑ η οποία αρνήθηκε να μεταφέρει τα τμήματα της στήλης μέσω μεταγωγικών αεροπλάνων. Ακολούθησαν διάφορες άλλες προσπάθειες, ανάμεσα τους και προσπάθεια συγκέντρωσης χρημάτων μέσω του διαδικτύου. Εν τέλει το τεχνικό πρόβλημα της μεταφοράς επιλύθηκε εν μέρει με την αναβάθμιση του αεροδρομίου του Αξούμ ώστε να λάβει την στήλη, η οποία μεταφέρθηκε μέσω αεροπλάνου Antonov An-124. Με τον ερχομό του πρώτου τμήματος του μνημείου στην Αιθιοπία ακολούθησαν πανυγηρισμοί, και ακολούθησαν άλλες 2 πτήσεις για τα υπόλοιπα τμήματα, με το κόστος μεταφοράς των 7,7 εκατομμυρίων δολαρίων να αναλαμβάνεται τελικά από την Ιταλία. Η επανασύσταση της στήλης στο Αξούμ ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2008, και η τελική επανέγερση του μνημείου έγινε στις 4 Σεπτεμβρίου του 2008. The Monumental Stelae of Aksum, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης
Παπαγάλος της Σενεγάλης

Ο παπαγάλος της Σενεγάλης ή παπαγάλος με κεφάλι νέγρου (επιστημονικό όνομα: Poicephalus senegalus - Ποικέφαλος ο σενεγαλός) είναι από τους πιο γνωστούς αφρικάνικους παπαγάλους μαζί με τον Γκρίζο και τον Αγαπόρνιθα. Αποτελεί ένα από τα 9 είδη του γένους Ποικέφαλος (Poicephalus). Απαντάται σε μια μεγάλη έκταση από τη Σενεγάλη μέχρι τη Νιγηρία και το Βόρειο Καμερούν. Ζει από 30 μέχρι 50 χρόνια. Το θηλυκό γεννάει 3-4 αυγά τα οποία επωάζει για 24 με 26 ημέρες. Τα μικρά αποκτούν την ανεξαρτησία τους μετά από 11 εβδομάδες.

 Οι παπαγάλοι της Σενεγάλης έχουν μήκος 23 εκατοστά ενώ το βάρος τους κυμαίνεται μεταξύ 125 έως 155 γραμμάρια. Το χρώμα τους είναι πράσινο, εκτός από την κοιλιά που έχουν ένα V με κίτρινο, πορτοκαλί ή κόκκινο, χρώμα ανάλογα με το υποείδος. Το κεφάλι τους είναι γκρί και το ράμφος τους μαύρο. Η ίριδα των ματιών είναι μαύρη στα νέα πουλιά, ανοίγει όμως σιγά σιγά μέχρι να γίνει ανοιχτό κίτρινο στα ενήλικα πουλιά. Το αρσενικό με το θηλυκό δεν έχουν εξωτερικές διαφορές και η μόνη ακριβής μέθοδος για την εύρεση του φύλου είναι μέσω DNA. Συνήθως όμως τα θηλυκά έχουν λίγο πιο μικρό σώμα και κεφάλι, καθώς και το V στο στήθος είναι πιο μεγάλο. Υπάρχουν 3 διαφορετικά υποείδη Παπαγάλων της Σενεγάλης: Poicephalus senegalus senegalus (Ποικέφαλος ο σενεγαλός ο σενεγαλός): Αποτελεί το συνηθέστερο είδος. Το στήθος είναι κίτρινο. Poicephalus senegalus mesotypus (Ποικέφαλος ο σενεγαλός ο μεσότυπος) : Το στήθος είναι πορτοκαλί. Poicephalus senegalus versteri (Ποικέφαλος ο σενεγαλός του Φέρστερ) : Το στήθος είναι κόκκινο και ο χρωματισμός αυτός καταλαμβάνει μεγαλύτερη έκταση σε σχέση με τα άλλα δύο είδη, όμως συνολικά το σώμα του είναι μικρότερο. Έχουν μια ιδιαίτερη προτίμηση στα φιστίκια αν και στους κατοικίδιους παπαγάλους δεν συνίσταται η χρήση τους ως τροφή μιας και είναι πιθανό να περιέχουν μύκητες στο κέλυφός τους. Παράλληλα τρώνε ότι και οι άλλοι παπαγάλοι, όπως φρεσκα φρούτα και λαχανικά καθως και σπόρια όπως ηλιόσπορους. Ο Παπαγάλος της Σενεγάλης τυγχάνει ιδιαίτερης εκτίμησης σαν κατοικίδιο, διότι εξημερώνεται αρκετά και εξελίσσεται σε αφοσιωμένο και αγαπητό σύντροφο που μπορεί να μάθει να λέει και κάποιες λέξεις. Έχει όλα τα χαρακτηριστικά των μεγάλων παπαγάλων αλλά έχει μικρότερο μέγεθος και είναι αρκετά ήσυχο πουλί, πράγμα που το καθιστά ιδανικό για διαμερίσματα. Παράλληλα είναι ιδιαίτερα δραστήριο πουλί και κάνει διάφορα ακροβατικά που διασκεδάζουν τον ιδιοκτήτη του. Στην Ελλάδα εισάγεται ένας ιδιαίτερα μεγάλος αριθμός άγριων πουλιών τα οποία αιχμαλωτίστηκαν σε μεγάλη ηλικία και είναι τελείως ακατάλληλα για κατοικίδια. Πρέπει να προτιμούνται πουλιά που έχουν γεννηθεί σε αιχμαλωσία και ιδανικά να έχουν ταϊστεί από άνθρωπο. BirdLife International (2006). Poichephalus Senegalus Birds of The Gambia by Barlow, Wacher and Disley, ISBN 1-873403-32-1 «SENEGAL Parrot». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Φεβρουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 2005.