IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φλάβιος Ονώριος

Ο Ονώριος (Flavius Honorius Augustus, 9 Σεπτεμβρίου 384 - 15 Αυγούστου 423) ήταν αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 393 έως το 423. Ήταν γιος του Θεοδοσίου Α΄, καθώς και αδελφός του αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) αυτοκρατορίας Αρκάδιου.

 Ήταν ένας από τους νεότερους αυτοκράτορες, καθώς ανέβηκε στο θρόνο σε ηλικία μόλις 10 ετών. Ως εκ τούτου μέχρι την ενηλικίωση του εποπτευόταν από έναν αξιωματούχο, τον Στιλίχωνα. Σημαντικό γεγονός της βασιλείας του ήταν το 402 όταν ο Ονώριος μετέφερε την πρωτεύουσα της δυτικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από το Μιλάνο στη Ραβένα. Εκείνη την περίοδο, οι Βησιγότθοι γίνονταν ολοένα και πιο επικίνδυνοι για την Αυτοκρατορία. Έτσι ο Στιλίχωνας του υπαγόρευε μια συμβιβαστική πολιτική. Ο Ονώριος όμως άρχισε να υποπτεύεται τον Στιλίχωνα ότι με αυτή του την πολιτική ευνοούσε επίτηδες τους Βησιγότθους και τον Αρχηγό τους, Αλάριχο, έτσι τον εξόντωσε. Αυτό στάθηκε ως αφορμή για την επίθεση του Αλάριχου στην Ιταλία και στη Ρώμη, την όποια κατέκτησε και λεηλάτησε. Το 401 στη Βρετανία δημιουργήθηκε επανάσταση από τον Καμένδιο. Σε μάχη το 412 η επανάσταση σταμάτησε καθώς ο στρατός του Ονώριου με στρατηγό τον Κίδιο νίκησε τον Καμένδιο, ο οποίος σκοτώθηκε στη μάχη. Το 421 όρισε ως συναυτοκράτορά του τον Κωνστάντιο Γ΄ ο οποίος παρέμεινε συμβασιλέας για επτά μήνες μέχρι το θάνατό του. Μετά από δύο χρόνια (423) πέθανε και ο ίδιος επίσης από φυσικά αίτια. Τον διαδέχθηκε ως σφετεριστής του θρόνου ο Ιωάννης και ως νόμιμος διάδοχος ο Βαλεντινιανός Γ΄. This list of Roman laws of the fourth century shows laws passed by Honorius relating to Christianity. (αγγλικά).
Σάββας Πέτροβιτς-Νιέγκος

Ο Σάββας Β΄, σερβικά Сава ΙΙ (18 Ιανουαρίου 1702 - 9 Μαρτίου 1782) από τον Οίκο των Πέτροβιτς-Νιέγκος ήταν μητροπολίτης του Τσέτινγις (1735-81) με το ιδιότυπο καθεστώς του πρίγκιπα-επισκόπου του Μαυροβουνίου.

 Η Πολιτεία ήταν στα χέρια του Οίκου Πέτροβιτς-Νιέγκος. Από τον Μωυσή Α΄ πατριάρχη των Σέρβων χειροτονήθηκε το 1719 βοηθός επίσκοπος του Ντανίλο Α΄. Το 1735 ο Σάβας διαδέχθηκε τον εξάδελφό του Ντανίλο Α΄. Η περίοδος της αρχιερατίας του ήταν γεμάτη από σκληρές αντιπαραθέσεις μεταξύ φυλετικών αρχηγών για την εξουσία. Ήταν γιος του Ιβάν, αδελφού του Στεπάν (Στεφάνου). Ο Σεπάν είχε γιους τον Ντανίλο Α΄, τον Ράντουλ, πατέρα του Βασιλείου επόμενου μητροπολίτη και τον Νταμιάν, του οποίου οι απόγονοι θα ηγεμονεύσουν στο Μαυροβούνιο. A.M. Stanojević. 1912. 1767. год. пише црногорски владика Сава Петровић ду- оровачкој републици и каже: „и драго намв е владане ваше, кои се ви иош,е од нашега србскога иезика находите, кои за- повиедате" (I. и III. глава). Πριγκιπάτο του Μαυροβουνίου Κατάλογος μοναρχών του Μαυροβουνίου
Μονή Αγίας Τριάδος (Μουσούτιστε)

Η Μονή Αγίας Τριάδος (σερβικά: Манастир Свете Тројице), επίσης γνωστή ως Ρουσίνιτσα (Русиница) ήταν μεσαιωνικό Σερβικό Ορθόδοξο μοναστήρι και χαρακτηρισμένο πολιτιστικό μνημείο κοντά στο Μουσούτιστε, στο Κοσσυφοπέδιο και Μετόχια. Κατεδαφίστηκε ολοσχερώς τον Ιούλιο του 1999 από Αλβανοκοσοβάρους στρατιώτες.

 Ιδρύθηκε τον 14ο αιώνα στο λόφο Ρουσίνιτσα πάνω από το Μουσούτιστε, στην Χώρα του Μπράνκοβιτς, τμήματος της μεσαιωνικής Σερβίας. Η ύπαρξη του μοναστηρίου σε γραπτά αρχεία χρονολογήθηκε για πρώτη φορά το 1465. Ήταν γνωστή για την πολύτιμη συλλογή χειρογράφων χρονολογουμένων από τον 14ο έως τον 18ο αιώνα. Σημειώνεται ιδιαίτερα ένα «Βιβλίο Μνημονεύσεως» του 1465 και ένα χειρόγραφο Ευαγγέλιο του 14ου αιώνα. Η μονή φυλούσε επίσης μια συλλογή ξύλινων αγιογραφιών από το 1800.Τον Ιούνιο του 1999, η Μονή Αγίας Τριάδος στο Μουσούτιστε λεηλατήθηκε από Αλβανούς στρατιώτες και τον Ιούλιο του ίδιου έτους ανατινάχθηκε ολοσχερώς. Η πυρκαγιά μετά την έκρηξη κατέστρεψε όλα τα κτίρια στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας, μαζί με τον γειτονικό Ναό της Αγίας Θεοτόκου Οδηγήτριας και τα αρχαία χειρόγραφα.
Γιάννης Ιατρούδης

Ο Γιάννης Ιατρούδης (γενν. στις 2 Φεβρουαρίου 1999) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και επιθετικός για την ολλανδική Φόλενταμ, με μορφή δανεισμού από την ΑΕΚ.

 Ο Ιατρούδης αναδείχθηκε από τις ακαδημίες νέων του Εργοτέλη και έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα εναντίον του Πανσερραϊκού, την πρώτη αγωνιστική του Κυπέλλου Ελλάδας 2017-18. Κατάφερε να εντυπωσιάσει κατά την πρώτη του σεζόν με τον σύλλογο στη Φούτμπολ Λιγκ 2017-18, με 3 γκολ σε 22 εμφανίσεις, κυρίως ως αλλαγή.Ο Ιατρούδης διατήρησε την καλή του φόρμα κατά τη διάρκεια της επόμενης σεζόν, σκοράροντας δύο φορές κατά τη διάρκεια του πρώτου αγώνα της νέας σεζόν εναντίον του Ερμή Αμυνταίου στο Κύπελλο Ελλάδας 2018-19. Σημείωσε το τρίτο γκολ του στη διοργάνωση τη δεύτερη αγωνιστική της φάσης των ομίλων, ισοφαρίζοντας τον αγώνα κατά τη διάρκεια της εντός έδρας ήττας με 1-2 εναντίον του ΠΑΟΚ. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εντυπωσιακή εκστρατεία του Εργοτέλη στους προημιτελικούς του Κυπέλλου (ο πρώτος από το 1986), σκοράροντας εναντίον όλων των αντιπάλων της Σούπερ Λιγκ που αντιμετώπιζε ο σύλλογος, προτού αποκλειστεί τελικά από τον Αστέρα Τρίπολης με συνολικό σκορ 5-1 (ο Ιατρούδης σημείωσε το μοναδικό γκολ του Εργοτέλη). Με το τέλος της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο κορυφαίος σκόρερ της. Στις 7 Αυγούστου 2020, η ΑΕΚ ανακοίνωσε την απόκτηση του Ιατρούδη, με τετραετές συμβόλαιο. Κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας U21 για τους φιλικούς αγώνες εναντίον της Σλοβακίας και του Μαυροβουνίου τον Μάρτιο του 2019. Έκανε το ντεμπούτο του εναντίον της Σλοβακίας. Βραβείο Καλύτερου Νέου Ποδοσφαιριστή Φούτμπολ Λιγκ: 2018-19. (Αγγλικά) Προφίλ Γιάννης Ιατρούδης στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Καταστροφή του Προσηλίου Φωκίδας

Η καταστροφή του Προσηλίου Φωκίδας έλαβε χώρα τον Οκτώβριο του 1942 από τα ιταλικά στρατεύματα κατοχής, ως αντίποινα για τη μάχη της Ρέκας μεταξύ δυνάμεων του ΕΛΑΣ και ιταλικού τμήματος. Ήταν το πρώτο χωριό στην ελληνική επικράτεια που κάηκε ολοσχερώς από τους κατακτητές, αλλά οι κάτοικοί του το ξαναέχτισαν λίγα χρόνια αργότερα (1950), σε μικρότερο υψόμετρο.

 Το Προσήλιο, που αρχικά ονομαζόταν "Σεγδίτσα", βρισκόταν χτισμένο στην πλαγιά της Γκιώνας, σε υψόμετρο περίπου 850 μέτρων και σε απόσταση 11 χιλιομέτρων από την Άμφισσα. Αυτό ήταν το πρώτο χωριό μέχρι την ημέρα της επιδρομής των ιταλών. Σήμερα, στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν τρεις οικισμοί. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1942 ο Άρης Βελουχιώτης επικεφαλής της αντάρτικης δύναμης του ΕΛΑΣ που είχε ο ίδιος δημιουργήσει λίγους μήνες πριν κατ΄εντολή του ΚΚΕ αποφάσισε να επιφέρει στον εχθρό ένα πρώτο χτύπημα. Σαν στόχος, επιλέχθηκε μια ομάδα 33 Ιταλών στρατιωτών που είχαν καταλύσει για διανυκτέρευση σε έναν έρημο μύλο στη ρεματιά της Ρέκας. Η μάχη απέφερε πολλά λάφυρα στους Έλληνες αντάρτες και μερικούς αιχμαλώτους που προορίζονταν για ανταλλαγή με Έλληνες κρατουμένους. Ωστόσο, οι κατοχικές αρχές αρνήθηκαν να προχωρήσουν σε ανταλλαγή και εκτέλεσαν τους Έλληνες. Στη συνέχεια, το ανταρτοδικείο του ΕΛΑΣ προχώρησε σε καταδίκη των Ιταλών στρατιωτών και στον τουφεκισμό τους, πράξη η οποία εξόργισε την ιταλική διοίκηση της Στερεάς Ελλάδας. Στα μέσα Οκτωβρίου, ισχυρές ιταλικές δυνάμεις αναπτύχθηκαν στην περιοχή όπου είχε λάβει χώρα η μάχη και προέβησαν σε βιαιοπραγίες εις βάρος κατοίκων. Από τις ανακρίσεις που διενέργησαν οι ιταλοί, αποφάσισαν να επιρρίψουν ευθύνες για υποστήριξη των ανταρτών του ΕΛΑΣ στους Σεγδιτσιώτες, αφού θεωρήθηκε ότι το χωριό τους είχε στηρίξει με τρόφιμα και πληροφορίες για τις κινήσεις του τμήματος που είχε δεχθεί την επίθεση των ελλήνων. Το χωριό, αφού πρώτα εκκενώθηκε, πυρπολήθηκε ολοσχερώς στις 26 Οκτωβρίου 1942, ενώ οι κάτοικοί του κατέφυγαν στην Άμφισσα και άλλες γειτονικές περιοχές. Ως3 Νοέμβριος 2005, Οι άνθρωποι που ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο, Άρης Βελουχιώτης Τα μονοπάτια της Ελλάδας Fokidanet.gr Τα χωριά της Άμφισσας Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine.
Άννα Αμαλία του Μπάντεν-Ντούρλαχ

Η Άννα-Αμαλία, γερμ.: Anna-Amalia von Baden-Durlach (9 Ιουλίου 1595 · 18 Νοεμβρίου 1651 στο Σάαρμπρυκεν) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν κόρη του μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν. Έγινε επίτροπος του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν κατά την ανηλικιότητα του γιου της, από το 1640.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Γεωργίου-Φρειδερίκου μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ και της πρώτης συζύγου του Γιουλιάνας-Ούρσουλας, κόρης του κόμη του Ζαλμς-Νόιβιλε. Παντρεύτηκε το 1615 τον Γουλιέλμο-Λουδοβίκο κόμη του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν. Τα παιδιά της ήταν κατά τον νόμο ανήλικα, όταν ο σύζυγός της απεβίωσε το 1640. Ανέλαβε την επιτροπεία, ώσπου απεβίωσε. Μετά το τέλος της, ο Ιωάννης-Λουδοβίκος ενήργησε ως αντιβασιλέας για τους Γουσταύο-Αδόλφο και Βάλραντ, έως ότου η κληρονομιά διαιρέθηκε, όταν ενηλικιώθηκαν το 1659. Παντρεύτηκε το 1615 τον Γουλιέλμο-Λουδοβίκο κόμη του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν και είχε τα ακόλουθα παιδιά: Άννα-Γιουλιάνα (1617–1667), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο παλατινό κόμη του Τσβάιμπρυκεν. Μαυρίκιος. Καρλόττα (1619–1687), παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο-Έβερχαρντ κόμη του Λάινινγκεν-Βέστερμπουργκ. Κράτο (1621–1642), κόμης του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν. Απεβίωσε στη μάχη στο Στράελεν. Άννα-Αμαλία (1623–1695). Ιωάννης-Λουδοβίκος (1625–1690), κόμης του Νάσσαου-Ότβαϊλερ. Ελισάβετ-Σίβυλλα (1626–1627), απεβ. 1 έτους. Μαρία-Σίβυλλα (1628–1699), παντρεύτηκε τον Αύγουστο-Φίλιππο δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ. Γεώργιος-Φρειδερίκος (1630), απεβ. νήπιο. Γουσταύος-Αδόλφος (1632–1677), κόμης του Νάσσαου-Σάαρμπρυκεν. Γεώργιος-Φρειδερίκος (1633–1635), απεβ. 2 ετών. Βάλραντ (1635–1702), πρίγκιπας του Νάσσαου-Ούζινγκεν.
Midwestcon

Το Midwestcon είναι συνέδριο επιστημονικής φαντασίας που διεξάγεται ετησίως στο Σινσινάτι του Οχάιο των ΗΠΑ από το Cincinnati Fantasy Group. Το Midwestcon είναι ένα μη επίσημο συνέδριο γνωστό ως "relaxacon", το οποίο σημαίνει πως δεν έχει πρόγραμμα. Αντ' αυτού είναι αξιοσημείωτο ως μέσο για τους οπαδούς της επιστημονικής φαντασίας να συγκεντρωθούν, να γνωριστούν και να μιλήσουν χωρίς απόσπαση της προσοχής τους από άλλα συνέδρια.

 To Worldcon του 1949 πραγματοποιήθηκε στο Σινσινάτι, και το πρώτο Midwestcon ακολούθησε το 1950, και πραγματοποιείται κάθε χρόνο από τότε, καθιστώντας το ως το δεύτερο μακροβιότερο συνέδριο επιστημονικής φαντασίας που διεξάγεται στην ίδια πόλη, και το τρίτο αρχαιότερο στις ΗΠΑ. Πολλά σημαντικά πρόσωπα της επιστημονικής φαντασίας έχουν παρακολουθήσει το Midwestcon, συμπεριλαμβανομένων των Ισαάκ Ασίμωφ και Άρθουρ Κλαρκ. Ο Γουίλσον Τάκερ υπηρέτησε ως τελετάρχης για πολλά χρόνια. Άλλοι αξιοσημείωτοι συμμετέχοντες στο Midwestcon ήταν οι: Ρόμπερτ Μπλοχ Τζακ Λ. Τσάλκερ Ρόμπερτ Κόλσον Χάρλαν Έλλισον Φίλις Εισένστέϊν Λόιντ Άρθουρ Εσμπάτς Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ Ράνταλ Γκάρρεττ Τζο Χάλντεμαν Ντέιβιντ Χ. Κέλλερ Στίβεν Λι Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν Μπία Μαχάφεϊ Τζούλιαν Μέι Αλεξέι Πανσίν Μάικ Ρέσνικ Φρανκ Μ. Ρόμπινσον Ντικ Σμιθ Ε. Ε. Σμιθ Τεντ ΓουάιτΟ Χάουαρντ Ντέβορ και η Μάργκαρετ Φορντ Κάιφερ συμμετείχαν και στα 56 Midwestcons από το 1950 έως το 2005. Η ένωση First Fandom ιδρύθηκε στο Midwestcon του 1959. Επίσημη ιστοσελίδα Asimov - Midwestcon Arthur C. Clarke - Midwestcon
Ντάρια Τσούλτσοβα

Η Ντάρια Τσούλτσοβα (Λευκορωσικά: Дар'я Дзмітрыеўна Чульцова, Ρωσικά: Дарья Дмитриевна Чульцова) (γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1997, στο Σκλόου, Περιφέρεια Μογκίλεφ, Λευκορωσία ) είναι δημοσιογράφος από τη Λευκορωσία. Εργάστηκε στο τηλεοπτικό κανάλι Belsat TV. Παρουσίασε ζωντανά τη διαδήλωση στο μέρος όπου ο Ράμαν Μπανταρένκα ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου το 2020. Συνελήφθη εκεί στις 15 Νοεμβρίου 2020, στο Μινσκ.

 Γεννήθηκε στο Σκλόου. Από μικρή ενδιαφέρθηκε για τη δημοσιογραφία. Στο πανεπιστήμιο, εργάστηκε για την ιστοσελίδα "Mogilev.Online". Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Τμήμα Δημοσιογραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου Μογκίλεφ A. Κουλέσοφ το 2020. Την ίδια χρονιά, πήγε στο τηλεοπτικό κανάλι Belsat, όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Μαζί με τη δημοσιογράφο Κατσιαρίνα Αντρέεβα, έγινε κατηγορούμενη σε ποινική υπόθεση για την οργάνωση δράσεων που αντιτίθεντο στη δημόσια τάξη. Και οι δύο μετέδωσαν ζωντανά τη διαμαρτυρία στη μνήμη του Ραμάν Μπαντερένκα, ο οποίος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου. Αυτό πραγματοποιήθηκε στην "Πλατεία των Αλλαγών" ("Ploscha Peramen") στο Μινσκ στις 15 Νοεμβρίου 2020.Μετά τη σύλληψη της, η Ντάρια μεταφέρθηκε σε φυλακή στη Ζοτζίνα, όπου κρατήθηκε μέχρι τη δίκη. Στις 24 Νοεμβρίου 2020, δέκα οργανισμοί (το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βιάσνα, η Ένωση Δημοσιογράφων της Λευκορωσίας, η Επιτροπή του Ελσίνκι της Λευκορωσίας και άλλοι) προέβησαν σε κοινή δήλωση, στην οποία χαρακτηριζόταν ως πολιτική κρατούμενη.Στο δικαστήριο του Μινσκ με επικεφαλής τη δικαστή Ναταλία Μπουγκούκ στις 18 Φεβρουαρίου 2021, η Τσούλτστοβα και η Αντρέεβα καταδικάστηκαν σε ποινή φυλάκισης δύο ετών επειδή ώθησαν πολίτες στις διαμαρτυρίες της Λευκορωσίας το 2020. Στις 8 Φεβρουαρίου 2021, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Λευκορωσία έκανε μια δήλωση. Ζήτησε να ελευθερωθούν οι Τσούλτσοβα και Αντρέεβα.Στις 15 Φεβρουαρίου 2021, ο Τόνι Λόιντ, μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου, υποστήριξε την πολιτική κρατούμενη Τσούλτσοβα.Μετά την καταδίκη, στις 18 Φεβρουαρίου 2021, ο Πρόεδρος της Πολωνίας Αντρέι Ντούντα έκανε δημόσια κλήση για να αφεθούν ελεύθερες οι Τσούλτσοβα και Αντρέεβα. Στις 10 Δεκεμβρίου 2020, ορίστηκε δημοσιογράφος της χρονιάς (2020).Στις 10 Μαρτίου 2021, πήρε το βραβείο με το όνομα Ντάριους Φίκους από το Press Club Polska (πολωνική οργάνωση δημοσιογράφων).Μαζί με την Κατσιαρίνα Αντρέεβα και την Κατσιαρίνα Μπορίσεβιτς, στις 9 Απριλίου 2021, κέρδισε το Αλές Λίπαϊ (το πρόσωπο που δημιούργησε το BelaPAN) βραβείο "Τιμή της Δημοσιογραφίας". Η σελίδα της Ντάρια Τσούλτσοβα στην ιστοσελίδα του Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Viasna
Τίσογκ-ντέτσεν

Ο Τίσογκ-ντέτσεν (θιβετιανά: ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན, μεταγραφή Γουίλι: khri srong lde btsan) ήταν Θιβετιανός Αυτοκράτορας που άκμασε τον 8ο αιώνα μ.Χ. Διατηρήθηκε στον θρόνο από το 755 μέχρι περίπου το 797 και επί βασιλείας του ο βουδισμός καθιερώθηκε ως η επίσημη θρησκεία του Θιβέτ.

 Γεννήθηκε το 742 και ήταν γιος του προηγούμενου αυτοκράτορα Τριντέ-τσουκτσέν που δολοφονήθηκε μεταξύ των ετών 754/755. Ανήλθε στην εξουσία περίπου έναν χρόνο αργότερα με τη στήριξη των Βουδιστών, ξεκινώντας παράλληλα πόλεμο ενάντια στους υποστηρικτές της γηγενούς θρησκείας Μπον. Η επικράτηση του Τίσογκ-ντέτσεν οδήγησε στην εδραίωση του βουδισμού στην επικράτεια της αυτοκρατορίας, παρά τις αντιδράσεις σημαντικής μερίδας των ευγενών και του υπόλοιπου πληθυσμού. Προς αυτή την κατεύθυνση, ο Τίσογκ-ντέτσεν μερίμνησε για την ίδρυση και οικονομική ενίσχυση αρκετών βουδιστικών μοναστηριών (με πρώτο χρονικά το Σαμγιέ) και παράλληλα προσκάλεσε στο Θιβέτ σημαντικούς Ινδούς διδασκάλους του βουδισμού όπως οι Σανταρακσίτα, Καμαλασίτα και Padmasambhava, οι οποίοι επιδόθηκαν σε δραστηριότητες όπως η μετάφραση ιερών κειμένων, η οργάνωση του τοπικού μοναχισμού και το κήρυγμα. Από το 781 ακολούθησε και η άφιξη αντίστοιχων διδασκάλων από την Κίνα. Το 791 ο Τίσογκ-ντέτσεν προχώρησε με διάταγμα στην ανακήρυξη του βουδισμού ως επίσημης θρησκείας της αυτοκρατορίας του, ενώ το επόμενο έτος συγκάλεσε θεολογική σύνοδο που ασχολήθηκε με το ζήτημα που είχε προκύψει ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες σχολές διδασκαλίας της Μαχαγιάνα, της ινδικής και τη κινεζικής, επιλέγοντας εν τέλει το 794 την πρώτη, στην οποία έδωσε το προνόμιο της αποκλειστικής ιεραποστολής στην επικράτειά του, εκτοπίζοντας τη δεύτερη που μέχρι τότε γνώριζε αξιόλογη διάδοση. Η συγκεκριμένη προτίμηση υπαγορεύτηκε από τις πολιτικοστρατιωτικές εξελίξεις της περιόδου, με τον αυτοκράτορα να στοχεύει - μεταξύ άλλων - και στην πολιτιστική απαγκίστρωση του Θιβέτ από την Κίνα, με την οποία βρισκόταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε προστριβές. Στην εξωτερική πολιτική ο Τίσογκ-ντέτσεν διεξήγαγε επιτυχημένες εκστρατείες εναντίον της κινεζικής δυναστείας των Τανγκ, καταλαμβάνοντας προσωρινά το 763 και την πρωτεύουσα Τσανγκάν. Απεβίωσε μεταξύ των ετών 797 και 804. Απέκτησε δύο ή κατά άλλους τρεις γιους, μεταξύ των οποίων τους μετέπειτα αυτοκράτορες Μουνέ Τσένπο και Σεναλέκ. Για τη συμβολή του στη διάδοση του βουδισμού τιμάται ως ενσάρκωση του μποντισάτβα Manjusri.
Γιάννης Τακουρίδης

Ο Γιάννης Τακουρίδης είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 24 Μαΐου 1988 και αγωνίζεται ως κεντρικός στην ομάδα του Π.Α.Ο.Κ..

 Ο Τακουρίδης ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα με την ομάδα του Άρη, αγωνιζόμενος με την ομάδα της Θεσσαλονίκης στο πρωτάθλημα της Α2 εθνικής κατηγορίας του 2006, όπου ο Άρης κατέκτησε την άνοδο του στην Α1. Συνέχισε στην ομάδα των "κίτρινων" για πέντε σεζόν, με μεγαλύτερη επιτυχία την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα του 2009-10.Τον Δεκέμβριο του 2011 μεταγράφηκε στον Ηρακλή, με τον οποίο κατέκτησε το νταμπλ του 2012. Ακολούθησε η θητεία του στον Φοίνικα Σύρου, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια, χάνοντας στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας του 2013 από τον Ολυμπιακό.Την σεζόν 2014-15, αγωνίστηκε με την φανέλα του Ολυμπιακού, ενώ την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στην Παναχαϊκή.. Τον Δεκέμβριο του 2015 μεταπήδησε στον Π.Α.Ο.Κ., με τον οποίο κατέκτησε δύο πρωταθλήματα (2016, 2017) και δύο κύπελλα (2018, 2019). Ο Γιάννης Τακουρίδης έως τον Απρίλιο του 2017 είχε αγωνιστεί σε 34 αγώνες με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας. Μεσογειακοί Αγώνες 3η θεση: Ταραγόνα - 2018 3 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 2012, 2016, 2017 3 Κύπελλα Ελλάδας: 2012, 2018, 2019 1 Λιγκ Καπ Ελλάδας: 2015 ΤΑΚΟΥΡΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - Greekvolley.com Τακουρίδης Γιάννης | Onsports.gr
Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ουγγαρία

Η Ουγγαρία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, ως εκ τούτου, συμμετέχει στη στρατηγική της ΕΕ για αύξηση του μεριδίου των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η ΕΕ ενέκρινε οδηγία για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας το 2009, η οποία περιελάμβανε τον στόχο για την παραγωγή του 20% της ενέργειας στην ΕΕ από ανανεώσιμες. Μέχρι το 2030, η αιολική ενέργεια θα παράγει κατά μέσο όρο το 26-35% της ηλεκτρικής ενέργειας της ΕΕ και έτσι η Ευρώπη θα εξοικονομήσει ετησίως 56 δισ. ευρώ για ορυκτά καύσιμα. Οι εθνικοί συντάκτες της Ουγγαρίας προβλέπουν ότι μέχρι το 2020 η χώρα θα παράγει το 14,7% της ενέργειας της από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, υπερβαίνοντας τον δεσμευτικό στόχο τους για το 13% κατά 1,7 ποσοστιαίες μονάδες. Η Ουγγαρία είναι η χώρα της ΕΕ με τη μικρότερη πρόβλεψη διείσδυσης των ανανεώσιμων πηγών ηλεκτρικής ενέργειας το 2020, δηλαδή μόνο 11% (συμπεριλαμβανομένης της βιομάζας με 6% και της αιολικής ενέργειας με 3%). Το 2015, το 10.5% της ακαθάριστης ουγγρικής παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας προήλθε από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Το 52% των ΑΠΕ προέρχεται από βιομάζα, το 22% προέρχεται από την αιολική ενέργεια, το 7% προέρχεται από υδροηλεκτρική ενέργεια και το 3% από ηλιακή ενέργεια.

 Οι εθνικές προβλέψεις περιελάμβαναν 400 MW νέας ισχύος αιολικής ενέργειας μεταξύ του 2010-2020. Οι προβλέψεις του Ευρωπαϊκού Συνδέσμου Αιολικής Ενέργειας για το 2009 αναμένει ότι η Ουγγαρία θα φτάσει τα 1,2 GW εγκατεστημένης αιολικής ισχύος σε αυτό το διάστημα. Στο τέλος του 2010 η ισχύς αιολικής ενέργειας ήταν 295 MW. Ωστόσο, από το 2010, δεν έγιναν αποδεκτές άλλες προσφορές αιολικής ενέργειας. Το 2016, η ουγγρική κυβέρνηση απαγόρευσε την εγκατάσταση νέων εγκαταστάσεων αιολικής ενέργειας με διοικητικά μέτρα. Η τρέχουσα ισχύς της αιολικής ενέργειας στην Ουγγαρία είναι 329 MW. Η ουγγρική παραγωγή ηλιακής ενέργειας αναπτύσσεται γρήγορα, αν και από μια μικρή βάση. Στο τέλος του 2015 η Ουγγαρία είχε εγκαταστήσει περισσότερα από 110 μεγαβάτ (MW) φωτοβολταϊκών. Η χωρητικότητα της χώρας αναμένεται να διπλασιαστεί το 2016. Ευρισκόμενη στη λεκάνη των Καρπαθίων, η Ουγγαρία έχει περιορισμένη πρόσβαση στην υδροηλεκτρική ενέργεια. Από την ατυχή περίπτωση του σχεδίου φραγμάτων Γκαμπτσίκοβο-Ναγκιμαρός, η οικοδόμηση υδροηλεκτρικών φραγμάτων είναι εξαιρετικά αντιδημοφιλής στην ουγγρική κοινωνία. Τα υφιστάμενα κροατικά σχέδια κατασκευής νέων φραγμάτων στα κοινά τμήματα του ποταμού Δράβα απορρίπτονται από την ουγγρική κυβέρνηση. Τα δυο μεγαλύτερα υδροηλεκτρικά φράγματα της Ουγγαρίας (Τισαλόκ, Κισκιόρε) είναι χτισμένα στον ποταμό Τίσα, με χωρητικότητες 12,5 MW και 28 MW αντίστοιχα. Οι εναπομείναντες σταθμοί παραγωγής ενέργειας είναι συνήθως πρώην μύλοι μετασχηματισμένοι σε μικρά υδροηλεκτρικά φράγματα. Η γεωθερμική ενέργεια χρησιμοποιείται ευρέως στην Ουγγαρία για τη θέρμανση κατοικιών και βιομηχανικών περιοχών. Το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας που χρησιμοποιεί γεωθερμική ενέργεια κατασκευάζεται στη Τούρα με ισχύ 2,6 MW. Η λειτουργία του αναμένεται να αρχίσει το 2017. Ηλιακή ενέργεια στην Ουγγαρία Αιολική ενέργεια στην Ουγγαρία
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 1982

Το Κύπελλο Κύπρου 1982 ήταν η 8η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (5η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για 3η φορά στην ιστορία του.

 Στον τελικό προκρίθηκαν ο ΑΠΟΕΛ και η Ανόρθωση Αμμοχώστου. Το παιχνίδι διεξήχθη στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ με σκορ 3-1 σετ. Στεφανίδης, Γιώργος (26 Μαρτίου 2018). «Η ιστορία του Κυπέλλου στο βόλεϊ» (PDF). Χαραυγή. σελίδες 14–15. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Μαρτίου 2018. Ανακτήθηκε στις 26 Μαρτίου 2018. «Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών». www.volleyball.org.cy. ΚΟΠΕ. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Φεβρουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 2016.
Άννα Μαντζουράνη

Η Άννα Μαντζουράνη (Αθήνα, 28 Μαΐου 1935 - Αθήνα, 9 Ιανουαρίου 1991) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Είναι γνωστότερη για τις συμμετοχές της στις ταινίες: Θανάση σφίξε κι άλλο το ζωνάρι, Μάθε παιδί μου γράμματα κ.ά.Έχει κερδίσει το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου στο ΦΕΚΘ το 1981 για το ρόλο της στην ταινία Μάθε παιδί μου γράμματα.

 Σε ηλικία 18 χρονών ξεκίνησε τις σπουδές της, στη Δραματική Σχολή Τάκη Μουζενίδη όπως και στη σχολή τραγουδιού του Καλφόπουλου.Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1952 με τον θίασο Ελληνική Μουσική Κωμωδία του Μουζενίδη και πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 1958 στην ταινία Μέλπω. Σε γενικές γραμμές, η ηθοποιός έπαιζε περισσότερο σε θεατρικές παραστάσεις, παρά σε κινηματογραφικές ταινίες.Στη δεκαετία του 1980, συμμετείχε σε μια από τις γνωστότερες ταινίες της δεκαετίας αυτής, το Μάθε παιδί μου γράμματα, που συμπρωταγωνιστούσε ο Βασίλης Διαμαντόπουλος. Το 1981 παρέλαβε από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το βραβείο Α΄ Γυναικείου Ρόλου. Η Μαντζουράνη, υπήρξε γυναίκα του Αντώνη Καρατζόπουλου, ο οποίος ήταν παραγωγός ταινιών. Η Άννα Μαντζουράνη στο Cine.gr Αρχειοθετήθηκε 2017-07-30 στο Wayback Machine. Η Άννα Μαντζουράνη στο 90lepta.com Αρχειοθετήθηκε 2014-07-26 στο Wayback Machine. Η Άννα Μαντζουράνη στο RetroDB.gr Η Άννα Μαντζουράνη στο IMDb.com Η Άννα Μαντζουράνη στο FinosFilm.com Η Άννα Μαντζουράνη στο GreekActor.gr
Λουί Λαμπερί

Ο Λουί Λαμπερί (Γκονές, 11 Φεβρουαρίου 1992) είναι Γάλλος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2.08μ. αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ και ενίοτε σέντερ στην Ούνικς Καζάν της VTB Λίγκα.

 Από το 2008 έως το 2011, ο Λαμπερί έπαιξε για την Φο Προβάνς Μπασκέτ. Το 2011, υπέγραψε με την Υέρ-Τουλόν για την περίοδο 2011–12. Στις 10 Ιουλίου 2012 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Παρί-Λεβαλουά. Τον Ιούλιο του 2015 εντάχθηκε στους Νικς για το Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ.Το καλοκαίρι του 2017, συμφώνησε με την γαλλική Στρασμπούρ. Τη σεζόν 2017-18, είχε κατά μέσο όρο 12.2 πόντους, 7.2 ριμπάουντ και 1.3 ασίστ. Στις 27 Ιουλίου 2018 ο Λαμπερί υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Βαλένθια Μπάσκετ του Πρωταθλήματος Ισπανίας. Στις 15 Απριλίου 2019, κατέκτησε το Γιούροκαπ αφού η Βαλένθια νίκησε στην σειρά των τελικών την Άλμπα Βερολίνου με 2-1 νίκες. Επέκτεινε το συμβόλαιό του για δύο χρόνια στις 3 Ιουλίου 2020. Τη σεζόν 2021-22, είχε 8 πόντους και 5.2 ριμπάουντ, ενώ στην ACB μέτρησε 5.9 πόντους και 4.1 ριμπάουντ. Στις 17 Ιουνίου 2022, αποτέλεσε παρελθόν από την ισπανική ομάδα.Στις 27 Ιουλίου 2022, μετακόμισε στην Ρωσία και την VTB Λίγκα για λογαριασμό της Ούνικς Καζάν. Στις 16 Μαΐου 2023, κατέκτησε την VTB Λίγκα, αφού η Ούνιξ νίκησε στη σειρά των τελικών 4-1 την Λοκομοτίβ Κουμπάν. Στις 26 Ιουνίου 2014, ο Λαμπερί επιλέχθηκε με την 57η συνολική επιλογή στο ντραφτ του NBA του 2014 από τους Ιντιάνα Πέισερς. Αργότερα ανταλλάχθηκε στους Νιου Γιορκ Νικς τη νύχτα του ντραφτ. Στις 3 Ιανουαρίου 2022, οι Νιου Γιορκ Νικς έδωσαν τα δικαιώματα του ντραφτ του Λαμπερί στους Λος Άντζελες Λέικερς, ως μέρος μίας συμφωνίας τριών ομάδων που περιλάμβανε επίσης τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Παρί-Λεβαλουά Κύπελλο Γαλλίας: (2013) Στρασμπούρ Κύπελλο Γαλλίας: (2018) Βαλένθια Γιούροκαπ: (2019) Ούνικς Καζάν VTB Λίγκα: (2023) Καλύτερη πεντάδα στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ: (2018) Καλύτερος έκτος παίκτης του Πρωταθλήματος Γαλλίας: (2017) Γαλλικό All Star Game: (2016) Ο Λουί Λαμπερί στο eurobasket.com Ο Λουί Λαμπερί στο euroleague.net
Άννα Μαρία Λουίζα της Ορλεάνης, δούκισσα του Μονπανσιέ

Η Άννα Μαρία Λουίζα (γαλλ. Anne-Marie-Louise d'Orleans, 29 Μαΐου 1627 – 5 Απριλίου 1693) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του Δούκα της Ορλεάνης. Διαδέχθηκε τη μητέρα της ως δούκισσα του Μονπανσιέ.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Γκαστόν, Δούκα της Ορλεάνης, και της Μαρίας των Βουρβόνων, κόρης και κληρονόμου του Ερρίκου, Δούκα του Μονπανσιέ. Έγινε μία από τις πλουσιότερες κληρονόμους της Ιστορίας, αλλά έμεινε άγαμη, αφήνοντας την περιουσία της στον εξάδελφό της Φίλιππο Α΄ της Ορλεάνης (ιδρυτή του κλάδου των Βουρβόνων-Ορλεάνης). Αν και τη ζήτησαν σε γάμο ο Κάρολος Β΄ της Αγγλίας, ο Αλφόνσος ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και ο Κάρολος Εμμανουήλ Β΄ της Σαβοΐας, η ίδια ερωτεύθηκε τον αυλικό Αντουάν Νομπάρ ντε Κωμόν, Δούκα του Λοζύν. Όταν ζήτησε από τον εξάδελφό της Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας την άδεια να παντρευτεί τον αυλικό, σκανδαλίστηκε όλη η Αυλή, καθώς ήταν μία υπέρβαση (mésalliance). Έμεινε γνωστή για τη στάση της στην εξέγερση της Σφενδόνης, για το ότι έφερε τον διάσημο συνθέτη Ζαν Μπατίστ Λυλί στην Αυλή του Βασιλιά και για τις Αναμνήσεις της. Barker, Nancy Nichols: Brother to the Sun King; Philippe, Duke of Orléans, Johns Hopkins University Press, Baltimore/London, 1989 Cartwright, Julia: Madame: A life of Henrietta, daughter of Charles I and Duchess of Orléans, Seeley and Co.Ltd, London, 1900 Saintsbury, George (1911). "Montpensier, Anne Marie Louise d'Orléans, Duchesse de" . In Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica. 18 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 789–790.
Who's Better, Who's Best

Who's Better, Who's Best είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Who, η οποία κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 1988 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Η συλλογή περιλαμβάνει κομμάτια από όλη την δισκογραφία του συγκροτήματος, με εξαίρεση τον τελευταίο στούντιο δίσκο πριν την διάλυση τους με τίτλο "It's Hard". Κατά την κυκλοφορία της, ανέβηκε στο βρετανικό Top-10 και αργότερα βραβεύθηκε ως πλατινένια και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού.

 1. My Generation (Townshend) - 3:162. Anyway, Anyhow, Anywhere (Townshend, Daltrey) - 2:393. The Kids Are Alright (Townshend) - 2:454. Substitute (Townshend) - 3:465. I'm a Boy (Townshend) - 2:386. Happy Jack (Townshend) - 2:127. Pictures of Lily (Townshend) - 2:428. I Can See for Miles (Townshend) - 4:069. Who Are You (Townshend) - 5:0310. Won't Get Fooled Again (Townshend) - 3:3811. Magic Bus (Townshend) - 3:1912. I Can't Explain (Townshend) - 2:0413. Pinball Wizard (Townshend) - 2:5914. I'm Free (Townshend) - 2:4015. See Me, Feel Me (Townshend) - 3:3016. Squeeze Box (Townshend) - 2:4017. Join Together (Townshend) - 4:1918. You Better You Bet (Townshend) - 5:3719. Baba O'Riley (Townshend) - 5:00 Who's Better, Who's Best (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: 18 Μαρτίου 1988 Who's Better, Who's Best (άλμπουμ)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification): 2 x πλατινένιος Το "Who's Better, Who's Best" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Ρότζερ Ντάλτρι - φωνητικά, φυσαρμόνικα Πιτ Τάουνσεντ - κιθάρα, πλήκτρα, φωνητικά Τζον Εντουίστλ - μπάσο, πλήκτρα, φωνητικά Κιθ Μουν - τύμπανα, φωνητικά Who's Better, Who's Best - The Who | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Who, The - Who's Better, Who's Best (Vinyl, LP) at Discogs Who's Better Who's Best - The Who - TheWho.com
39 (αριθμός)

Το 39 (τριάντα εννέα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 38 και πριν από το 40. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 39 συμβολίζεται ως XXΧIX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΛΘ´ ή λθ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 39 είναι σύνθετος αριθμός καθώς οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 13 και 39, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 40. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 39 είναι 39 = 3 · 13. Το 39 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (3 · 13). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 39 αντιστοιχεί στο ύττριο. Το Μεσιέ 39 είναι ένα ανοικτό σμήνος σε απόσταση 825 ετών φωτός στον αστερισμό Κύκνος.
Πουτάο

Το Πουτάο (Βιρμανικά: ပူတာအိုမြို့) είναι η βορειότερη πόλη της πολιτείας Κατσίν στη Μιανμάρ. Είναι η κύρια πόλη στο δήμο Πουτάο. Οδικά, είναι προσβάσιμη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (για Μιανμαρέζους) αλλά είναι προσβάσιμο όλο το χρόνο από αέρος, εάν υπάρχουν επαρκείς τουριστικές ομάδες για να χρησιμοποιήσουν ένα αεροπλάνο. Η περιοχή γύρω από το Πουτάο είναι διάσημη για την ποικιλία των ενδημικών πουλιών και σπάνιων ορχιδέων, οι οποίες αναπτύσσονται φυσικά. Πολλοί λάτρεις των ορχιδέων προσελκύονται ιδιαίτερα από τη λεγόμενη "Μαύρη Ορχιδέα" που αναπαράγεται στα βουνά ανατολικά και δυτικά του Πουτάο.

 Το Χκακάμπο Ραζί και άλλα χιονισμένα βουνά είναι ορατά από το Πουτάο. Το Πουτάο προσελκύει επίσης τους λάτρεις της πεζοπορίας στη βάση κατασκήνωσης Χακαμποράζι, που βρίσκεται κοντά στο Ταχαουντάμ. Το Χκάμτι Λονγκ (επίσης Χάμτι Λονγκ) είναι το πρώην όνομα μιας εκ των απομακρυσμένων Πολιτειών Σαν. Ήταν πριγκιπικό κράτος γύρω από την πόλη το Πουτάο όπου εποίκησαν οι Χκάμτι Σαν. Το όνομά σημαίνει "Μεγάλο Μέρος του Χρυσού" στην γλώσσα Χκάμτι Σαν. Σήμερα, υπάρχουν Ραουάνγκ και Λίσου που θεωρούνται ήδη εθνικότητες Κατσίν. Ο πληθυσμός αυτής της εθνοτικής μειονότητας είναι τόσο μικρός που αντιμετωπίζουν την απειλή εξαφάνισης. Η περιοχή που καλυπτόταν από το Χκάμτι Λονγκ μπορεί να περιλαμβάνονται μέρη των σημερινών πολιτειών Κατσίν (όπου βρίσκεται το Πουτάο) και Σαν. Το κλίμα το Πουτάο είναι υγρό υποτροπικό κλίμα που επηρεάζεται από μουσώνες (τύπος Cwa της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν) με πολύ υψηλή μέση θερμοκρασία καθ'όλη την εποχή των μουσώνων. Η μέση θερμοκρασία τον Ιανουάριο είναι 13.1 °C ενώ ο Αύγουστος είναι ο θερμότερος μήνας με μέση θερμοκρασία 25.9 °C. Αεροδρόμιο Πουτάο
Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη

Το Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα για τη Δημοκρατία και την Ανάπτυξη (ΕΣΚ) ήταν ένα βραχύβιο ελληνικό κόμμα που ίδρυσε ο Γεράσιμος Αρσένης όταν είχε αποχωρήσει από το ΠΑ.ΣΟ.Κ..

 Το Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα ιδρύθηκε τον Απρίλιο 1987 και υπήρχε μέχρι τον Οκτώβριο 1989. Ανάμεσα στα στελέχη του κόμματος ήταν οι Χρήστος Κοκκινοβασίλης, ο Δημήτρης Πιπεργιάς και ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος, μετέπειτα βουλευτές και υπουργοί του ΠΑ.ΣΟ.Κ., καθώς και η ηθοποιός Νόρα Κατσέλη. Μέσω του προέδρου του, το Ελληνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα εκπροσωπήθηκε στο Ελληνικό Κοινοβούλιο το διάστημα 1987-1989. Το κόμμα εξέφραζε την αριστερή πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., και κυρίως αυτούς που είχαν δυσαρεστηθεί με το σταθεροποιητικό πρόγραμμα 1985-1987 του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας Κώστα Σημίτη. Έλαβε μέρος στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 1989 λαμβάνοντας το 0,21% των ψήφων (13.833 ψήφοι), ενώ στις ευρωεκλογές που διεξήχθησαν την ίδια μέρα, έλαβε 43.654 ψήφους (0,66%). Διαλύθηκε όταν ο Γεράσιμος Αρσένης επέστρεψε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις 5 Οκτωβρίου 1989.
401 Οττιλία

Η Οττιλία (Ottilia) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,1. Ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο της γερμανικής παράδοσης. Η Οττιλία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Κυβέλης.

 Η διάμετρος της Οττιλίας υπολογίσθηκε σε 99,1 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,02 τετράκις εκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,041 (από δεδομένα του IRAS). Η Οττιλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 3 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Καρμάιν Κόπολα

Ο Καρμάιν Βαλεντίνο Κόπολα (αγγλικά: Carmine Valentino Coppola 11 Ιουνίου 1910 – 26 Απριλίου 1991) ήταν Αμερικανός συνθέτης, φλαουτίστας, πιανίστας και τραγουδοποιός που συνέβαλε με πρωτότυπη μουσική στα Ο νονός, Ο νονός ΙΙ, Αποκάλυψη, τώρα!, Επαναστάτες χωρίς αύριο, και Ο νονός III, όλα σε σκηνοθεσία του γιου του, Φράνσις Φορντ Κόπολα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής ενώ ήταν υποψήφιος για BAFTA και Γκράμι.

 Ο Κόπολα γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Ήταν γιος της Μαρίας (το γένος Ζάσα) και του Αγκοστίνο Κόπολα, που μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Μπερνάλντα της Μπαζιλικάτα. Ο αδελφός του ήταν ο μαέστρος όπερας και συνθέτης Αντόν Κόπολα. Ήταν ο πατέρας των Όγκαστ Κόπολα, Φράνσις Φορντ Κόπολα και Τάλια Σάιρ, και παππούς των Νίκολας Κέιτζ, Σοφία Κόπολα, Ρόμαν Κόπολα, Τζέισον Σουόρτσμαν, Ρόμπερτ Σουόρτσμαν και του Τζιανκάρλο Κόπολα. Η σύζυγός του, Ιτάλια, πέθανε το 2004 στο Λος Άντζελες. Ο Κόπολα πέθανε στο Νόρθριτζ της Καλιφόρνιας σε ηλικία 80 ετών το 1991. Τόσο ο Κόπολα όσο και η σύζυγός του είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο του Σαν Φερνάντο. Ο Κόπολα έπαιζε φλάουτο. Σπούδασε στη Σχολή Τζούλιαρντ και αργότερα στο Manhattan School of Music. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, ο Κόπολα εργάστηκε υπό τον Αρτούρο Τοσκανίνι με τη Συμφωνική Ορχήστρα του NBC. Στη συνέχεια, το 1951, ο Κόπολα άφησε την Ορχήστρα για να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να συνθέσει μουσική. Εκείνη την περίοδο εργάστηκε κυρίως ως διευθυντής ορχήστρας στο Μπρόντγουεϊ και αλλού, δουλεύοντας με τον γιο του, τον σκηνοθέτη Φράνσις Φορντ Κόπολα, σε πρόσθετη μουσική για το Κάτω απ' το ουράνιο τόξο. Ο Καρμάιν συνέβαλε στη μουσική που ερμηνεύτηκε στη σκηνή του γάμου στην ταινία Ο νονός (1972). Αργότερα, ο γιος του τον κάλεσε να συνθέσει επιπλέον μουσική για τη μουσική του Ο νονός ΙΙ (1974), στην οποία αυτός και ο πατέρας του μνημονεύτηκαν στην ταινία με τους χαρακτήρες Αγκοστίνο και Καρμάιν Κόπολα, οι οποίοι εμφανίζονται σε μια διαγραμμένη σκηνή στην αναδρομή των νεανικών χρόνων του Βίτο Κορλεόνε. Ο συνθέτης της κύριας μουσικής Νίνο Ρότα και ο Καρμάιν κέρδισαν μαζί Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για την ταινία. Ο Καρμάιν συνέθεσε επίσης το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής για Ο νονός III (1990). Συμμετείχε ως μαέστρος και στις τρεις ταινίες της σειράς Ο νονός. Η Καρμάιν και ο Φράνσις έγραψαν μαζί μουσική για το Αποκάλυψη, τώρα! (1979), για το οποίο κέρδισαν Χρυσή Σφαίρα για την καλύτερη πρωτότυπη μουσική. Συνέθεσε επίσης ένα σάουντρακ διάρκειας τρεισήμισι ωρών για την προβολή στις ΗΠΑ της ανακατασκευής του επικού Ναπολέοντα του 1927 του Αμπέλ Γκανς από τον Κέβιν Μπράουνλοου. Ο Καρμάιν συνέθεσε τη μουσική για Το μαύρο άλογο (1979), στην οποία ο Φράνσις ήταν παραγωγός, και για τέσσερις άλλες ταινίες που σκηνοθέτησε ο γιος του τη δεκαετία του 1980. Πέθανε μέσα σε λιγότερο από τέσσερις μήνες μετά την πρεμιέρα του Ο Νονός III, από εγκεφαλικό επεισόδιο. Carmine Coppola στην IMDb Το μαύρο άλογο Gary S Dalkin Soundtrack MSN Music
Off Piotrkowska

Η Off Piotrkowska (στυλιζαρισμένο: OFF Piotrkowska) είναι εναλλακτικό πολυλειτουργικό συγκρότημα που βρίσκεται στο Λοτζ της Πολωνίας, στις εγκαταστάσεις του πρώην κλωστοϋφαντουργείου του Φραντσίσεκ Ράμις στην Οδό Πιοτρκόφσκα 138/140.Η εγκατάσταση περιλαμβάνεται στον κατάλογο των επτά νέων θαυμάτων της Πολωνίας, η οποία δημιουργήθηκε το 2014 με βάση τα αποτελέσματα ενός δημοψηφίσματος με τη συμμετοχή των αναγνωστών του «National Geographic Traveller». Το συγκρότημα στεγάζει αρχιτέκτονες, σχεδιαστές μόδας και στούντιο σχεδιασμού, καθώς και μουσικά κλαμπ, εστιατόρια, εκθεσιακούς χώρους, αίθουσες πρόβας, καταστήματα concept και μπαρ καφέ. Η Off Piotrkowska φιλοξενεί επίσης μαζικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένου του ετήσιου φεστιβάλ μουσικής Domoffon Festiwal.

 Στα τέλη του 19ου και του 20ού αιώνα, τα κτίρια του εργοστασίου στέγαζαν το εργοστάσιο ύφανσης και βαμβακιού του Φραντσίσεκ Ράμις.Κατά τη διάρκεια της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, στην περιοχή του πρώην εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας του Φραντσίσεκ Ράμις, άνοιξε το Εργοστάσιο Βιομηχανικής Κλωστοϋφαντουργίας του Λοτζ, και αργότερα το εργοστάσιο βιομηχανίας βαμβακιού. Από το 1999, τα μεταβιομηχανικά κτίρια χρησιμοποιήθηκαν από διάφορες εταιρείες. Στην αυλή στην οδό Πιοτρκόφσκα 138/140 υπήρχε μια συστάδα υπόστεγων με ασιατικά τρόφιμα, που ονομάζονταν από τους κατοίκους του Λοτζ «China Town». Στο τέλος του 2011, η OPG Orange Property Group, ο ιδιοκτήτης της έκτασης, ξεκίνησε το έργο Off Piotrkowska. Ο δημιουργός και ο τρέχων συντονιστής του έργου της Off Piotrkowska είναι ο Μίχαου M. Στις, Αντιπρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της OPG Property Professionals. Η συνολική έκταση της Off Piotrkowska είναι 12.898 μ2, ενώ η ωφέλιμη επιφάνεια είναι 6.537 μ2. Επίσημος ιστότοπος της OFF Piotrkowska
Subaru Trezia

Το Subaru Trezia ήταν ένα πολυμορφικό αυτοκίνητο πόλης, που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Subaru (μέλος του ομίλου Subaru Corporation) από τον Δεκέμβριο του 2010 έως τον Δεκέμβριο του 2017. Πρακτικώς, ήταν μια παράλληλη έκδοση του Toyota Verso-S, γνωστό σε κάποια κράτη και ως Toyota Ractis, με αισθητικές μόνο διαφορές, καθώς φέρει διαφορετικά μπροστινά και πίσω φώτα, προφυλακτήρες και μπροστινή γρίλια.

 Το όνομα «Trezia» προήλθε από την αγγλική λέξη «treasure», δηλαδή «θησαυρός». Το Subaru Trezia γράφεται στην ιαπωνική γραφή トレジア. Οι υποψήφιοι αγοραστές του Trezia στην Ιαπωνία, όπου και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 29 Νοεμβρίου 2010, μπορούσαν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο 4-κύλινδρους σε σειρά (I4) βενζινοκινητήρες: Τον κινητήρα 1NR-FE, 1.329 cm³, ισχύος 95 hp, ως μπροστοκίνητο. Τον κινητήρα 1NZ-FE, 1.496 cm³, ισχύος 109 hp στην μπροστοκίνητη έκδοση ή (προαιρετικά) μία 4-κίνητη με ρύθμιση της ισχύος στους 103 hp.Στην Ευρώπη, διατέθηκε μόνο ο ένας από τους κινητήρες βενζίνης, αυτός των 1.3 λίτρων και με ρύθμιση της ισχύος στους 93 hp. Σε κάποιες ευρωπαϊκές αγορές, ωστόσο, προσφέρθηκε και ένας turbodiesel 1.364 cm³, ο λεγόμενος D-4D, με ισχύ 90 hp, που μάλιστα σε ορισμένες από αυτές ήταν το μοναδικό διαθέσιμο μηχανικό σύνολο. Η ευρωπαϊκή εκδοχή διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 2014, ενώ ειδικότερα στη Γερμανία πωλήθηκαν 2.040 αντίτυπα. Τον Ιανουάριο του 2011, στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο, η Subaru παρουσίασε μία ακόμα ισχυρότερη έκδοση του Trezia, με την ονομασία Trezia STI. Σύντομη δοκιμή του Subaru Trezia από το περιοδικό 4Τροχοί (Απρίλιος 2011)
Μαρία Λιμάνσκαγια

Η Μαρία Λιμάνσκαγια (ρωσικά: Мария Филипповна Лиманская, επίσης λανθασμένα αναφερόταν ως Άννα Πάβλοβα) ήταν στρατιωτίνα του Ερυθρού Στρατού για τρία χρόνια κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έγινε γνωστή ως η Ρωσίδα που ρύθμιζε την κυκλοφορία στην Πύλη του Βρανδεμβούργου το 1945 μετά τη Μάχη του Βερολίνου. Σύντομα έγινε σύμβολο της Συμμαχικής νίκης επί της Ναζιστική Γερμανία.

 Γεννημένη το 1924 ως Μαρία Λιμάνσκαγια, κατατάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό το 1942, στην ακμή του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν 18 ετών. Εκείνη την περίοδο η Σοβιετική Στάβκα (Ανώτατη Διοίκηση) είχε αυξημένες ελλείψεις σε εκπαιδευμένους εφέδρους γιανα ενισχυθεί το σύνολο των 2.000 χιλιομέτρων μετώπου, και ως εκ τούτου άρχισε να στρατολογεί ανήλικους άνδρες και γυναίκες. Σχεδόν 800.000 γυναίκες θα υπηρετούσαν τελικά στον Κόκκινο Στρατό σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Λίγα είναι γνωστά σχετικά με τη στρατιωτική σταδιοδρομία του Λιμάνσκαγια εκτός από αρκετές περιπτώσεις όπου παραλίγο να σκοτωθεί. Σε κάποια στιγμή, εγκατέλειψε ένα κτίριο λίγα δευτερόλεπτα πριν ισοπεδωθεί από μια βομβιστική επίθεση. Επίσης είχε αρρωστήσει από ελονοσία. Μετά τη λήξη της Μάχης του Βερολίνου στις αρχές Μαΐου 1945, στη Λιμάνσκαγια ανατέθηκε να ρυθμίζει την κυκλοφορία στην Πύλη του Βρανδεμβούργου κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Πότσνταμ στα τέλη Ιουλίου. Κατά τη διεξαγωγή των καθηκόντων της, φωτογραφήθηκε, κινηματογραφήθηκε, καθώς επίσης και έδωσε συνέντευξη στον Ευγένι Χαλντέι, ένα δημοσιογράφο εργαζόμενο στο Τηλεγραφικό Πρακτορείο Σοβιετικής Ένωσης (TASS), ένα κρατικό πρακτορείο ειδήσεων. Φωτογραφίες της δημοσιεύθηκαν ευρέως σε εφημερίδες και περιοδικά σε όλο τον κόσμο και έγινε γρήγορα μια ιδανική εικόνα της νίκης επί της Ναζιστικής Γερμανία. Είχε επιπλέον μια σύντομη συνομιλία με τον Βρετανό ηγέτη Ουίνστον Τσόρτσιλ καθώς η συνοδεία του περνούσε από την Πύλη στο δρόμο τους για το Πότσνταμ. Η Λιμάνσκαγια είπε αργότερα για τη συνάντηση, «[ο Τσόρτσιλ] κοίταξε ακριβώς με τον τρόπο που τον φανταζόμουν, ρουφώντας ένα πούρο». Μετά τον πόλεμο, η Λιμάνσκαγια επέστρεψε στην πολιτική ζωή και παντρεύτηκε. Ο γάμος δεν κράτησε και αναγκάστηκε να αναθρέψει τις δύο κόρες μόνη της. Η Λιμάνσκαγια αργότερα ξαναπαντρεύτηκε, αυτή τη φορά με έναν συνάδελφο βετεράνο που λεγόταν Βίκτορ με τον οποίο έμεινε μαζί για 23 χρόνια μέχρι το θάνατό του. Πιστεύεται ότι έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής της στο χωριό της Ζβοναριόφκα, στο Σαράτοφ. Απόγονοι της Λιμάνσκαγια ήταν πέντε δισέγγονα, από τα οποία τρία τώρα ζουν στη Γερμανία. Για άγνωστους λόγους συχνά λανθασμένα αναφέρεται ως «Άννα Πάβλοβα" σε τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ και άλλες παρουσιάσεις στα ΜΜΕ. Goldstein, Joshua (2003). War and Gender: How Gender Shapes the War System and Vice Versa. Cambridge University. ISBN 978-0521001809. «Maria Limanskaya – Forgotten Iconic Image of the Second World War». Mark Simner. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2015. Kulikov, Andrei (13 Μαΐου 2004). «The Fate of Russian Girl from WWII Photo». Pravda. Ανακτήθηκε στις 20 Μαΐου 2015. Συνέντευξη της Μαρίας Λιμάνσκαγια με αγγλικούς υπότιτλους στο YouTube
Μπορίς Βιάν

Ο Μπορίς Βιάν (Boris Vian, στην Βιλ ντ Αβρέ, 10 Μαρτίου 1920 - Παρίσι, 23 Ιουνίου 1959) ήταν Γάλλος συγγραφέας, τζαζίστας, τραγουδοποιός, ηθοποιός, μεταφραστής, μέλος της Παταφυσικής και διευθυντής του τμήματος τζαζ της δισκογραφικής εταιρίας Philips. Αναγνωρίζεται σήμερα ως ένας από τους πιο σημαντικούς διανοούμενους της μεταπολεμικής Γαλλίας.

 ΜυθιστορήματαΑ. με το πραγματικό του όνομα : Vercoquin et le plancton (Ο σκουληκοσκανδαλιάρης και το πλαγκτόν — 1946) L'Écume des jours (Ο αφρός των ημερών —1946)—μτφ. Μαρίνα Λεοντάρη και Μαρία Παπαδήμα (εκδ. "Νεφέλη", 2013)L'Automne à Pékin (Φθινόπωρο στο Πεκίνο —1946)—μτφ. Αχιλλέας Κυριακίδης (εκδ. "Νεφέλη", 2014)L'Herbe rouge (Το κόκκινο χορτάρι —1950)—μτφ. Γεωργία Κατωπόδη (εκδ. "Χ. Μπαρμπουνάκης")L'Arrache-cœur (Ο ψυχοβγάλτης —1942)—μτφ. Μάχη Σκαρπαλέζου (εκδ. "Χατζηνικολή", 1979)Β. με το ψευδώνυμο Vernon Sullivan: J' irai cracher sur vos tombes (Θα πάω να φτύσω στους τάφους σας —1946)—μτφ. Σ.Λοϊζου (εκδ. "Νεφέλη")Les Morts ont tous la même peau (Όλοι οι νεκροί έχουν το ίδιο δέρμα —1947)—μτφ. Ε.Δ.Π. (εκδ. "Γράμματα")Et on tuera tous les affreux (Και να καθαρίσουμε τους κακομούτσουνους —1948)—μτφ. Ρένα Χατχούτ (εκδ. "Γράμματα")Elles se rendent se rendent pas compte (Έχουν μαύρα μεσάνυχτα —1950)—μτφ. Ρένα Χατχούτ (εκδ. "Γράμματα")Γ. τίτλος που δόθηκε μετά θάνατον : Trouble dans les Andains (1942)Συλλογές πεζογραφημάτωνLes Fourmis (1949) Les Lurettes fourrées (1948-1949) Le Loup-garou (1970) Écrits pornographiques (Πορνογραφικά γραπτά —1946-1956) Le Ratichon baigneur (1950)Θεατρικά έργαJ' irai cracher sur vos tombes (1948) L’ équarrissage pour tous (1950) Un radical barbu (1950) Le Goûter des généraux (1964) Paris varie ou fluctuat nec mergitur (1952) Les Bâtisseurs d'Empire ou Le Schmürz (1959) Fiesta (1958), λιμπρέτο της όπερας του Νταριούς Μιγιό (Darius Milhaud)ΠοίησηCent sonnets (1944 Barnum's Digest (1948) Cantilènes en gelée (1949) Le Temps de vivre (1954) Je voudrais pas crever (recueil) (1962) Poèmes et chansons (1966)ΤραγούδιLe Déserteur (1954) Les Jardins de banlieue Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Boris Vian στο Wikimedia Commons Le petit cahier du grand BORIS VIAN (Γαλλικά) Πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό
Φράνκο Κριστάλντι

Ο Φράνκο Κριστάλντι (ιταλικά: Franco Cristaldi), (3 Οκτωβρίου 1924 -1 Ιουλίου 1992) ήταν Ιταλός παραγωγός του κινηματογράφου, που πιστώνεται με την παραγωγή ή την συμπαραγωγή ταινιών μεγάλου μήκους από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του '90.

 Ο Κριστάλντι γεννήθηκε στο Τορίνο της Ιταλίας το 1924 και σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο για λίγο πριν επικεντρώσει τα ενδιαφέροντά του στον κινηματογράφο. Το 1946 ίδρυσε στο Τορίνο την εταιρεία παραγωγής Vides Cinematografica, η οποία αρχικά περιόριστηκε σε παραγωγές ντοκιμαντέρ και ταινιών μικρού μήκους. Έχοντας αποκτήσει αρκετή εμπειρία, το 1954 έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία μεγάλου μήκους Η Χαμένη Περιπόλος, σε σκηνοθεσία του Πιέρο Νέλλι, μια νεορεαλιστική ταινία (με λίγα μέσα παραγωγής και με ερασιτέχνες ηθοποιούς), η οποία όμως δεν ήταν εμπορική επιτυχία, αλλά τράβηξε την προσοχή της Lux Film, με την οποία ο Κριστάλντι δημιούργησε μια επιτυχημένη συνεργασία συμπαραγωγής ταινίων. Κατά την διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του, ο Κριστάλντι συνεργάστηκε με σκηνοθέτες και σεναριογράφους όπως ο Φραντσέσκο Ρόσσι, ο Πιέτρο Τζέρμι, ο Μάριο Μονιτσέλι, ο Φεντερίκο Φελίνι, ο Λουκίνο Βισκόντι και ο Τζουζέπε Τορνατόρε. Ο Φράνκο Κριστάλντι υπήρξε από τους πιο σημαντικούς παραγωγούς ταινιών για αρκετά χρόνια στην πατρίδα του στην Ιταλία και μερικές από τις πιο επιτυχημένες ταινίες του σε διεθνές επίπεδο περιελάμβαναν Το Όνομα του Ρόδου και Σινεμά ο παράδεισος, (Η μεν πρώτη κέρδισε ένα Βραβείο Σεζάρ και δύο BAFTA, ενώ η δεύτερη κέρδισε πολλά και σημαντικά βραβεία, μεταξύ άλλων το Μεγάλο Βραβείο στις Κάννες και το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας στη 62η τελετή απονομής της Αμερικανικής Ακαδημίας). Το 1977, ο Κριστάλντι εξελέγη πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Παραγωγών Κινηματογραφικών ταινιών και ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1984. Ο Φράνκο Κριστάλντι παντρεύτηκε στο πρώτο του γάμο, την Κάρλα Σιμονέττι, με την οποία απέκτησε έναν γιο, τον Μασσίμο. Το 1966 ζήτησε από το Βατικανό να ακυρώθει ο γάμος του με την Σιμονέττι και στη συνέχεια παντρεύτηκε την Κλαούντια Καρντινάλε από την οποία πήρε διαζύγιο το 1975. Το 1983 παντρεύτηκε την Ζεούντι Αράγια. A Hero of Our Times (1955) Mio figlio Nerone, 1956; Le notti bianche, 1957; A Man of Straw, 1958; Ο Κλέψας του Κλέψαντος, 1958; Kapò, 1959; Piece of the Sky, 1959; Ghosts of Rome, 1961; The Assassin, 1961; Διαζύγιο αλά Ιταλικά, 1961; Seduced and Abandoned, 1964; Vaghe stelle dell'Orsa, 1965 Alibi 1969 The Red Tent, 1969 Oh, Grandmother's Dead (1969) L'udienza, 1971 Amarcord, 1973 Ο Χριστός σταμάτησε στο Έμπολι, 1979 Café Express, 1980 E la nave va, 1983; Το Όνομα του Ρόδου, 1986; Nuovo cinema Paradiso, 1988 Ο Φράνκο Κριστάλντι στην IMDb
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1933

Το Πρωτάθλημα Αθήνας βόλεϊ 1932-33, τόσο των ανδρών όσο και των γυναικών, διοργανώθηκε από τον Πανιώνιο, με άδεια της Τεχνικής Επιτροπής Αθλοπαιδιών του ΣΕΓΑΣ. Τον τίτλο κατέκτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ..

 Δήλωσαν συμμετοχή 20 αθηναϊκοί σύλλογοι. Με βάση την κατάταξη της προηγούμενης σεζόν, οι έξι μετείχαν στην Α΄ κατηγορία και οι υπόλοιποι 14 αποτέλεσαν τη Β΄ κατηγορία. Οι αγώνες γίνονταν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και στο "Σινέ Στάδιον" επί της Ηρώδου Αττικού. Η πρώτη σειρά (α΄ γύρος) διεξήχθη από 11/12/1932 ως 1/1/1933 και ο τελικός (β΄) γύρος από 6/1/1933 ως 12/2/1933. Μετείχαν έξι ομάδες σε ενιαίο όμιλο με βαθμολογία. Ήταν οι: Ν. Βύρωνος, Ν. Ηστ, Πανιώνιος, Πανελλήνιος, Π. Φάληρο, Εθνικός Γ.Σ. Δεν είναι γνωστά τα αποτελέσματα και οι συνθέσεις των ομάδων. Τον τίτλο διεκδίκησαν ο Πανελλήνιος και η Νήαρ Ηστ, που ισοβαθμούσαν πριν από τον τελευταίο μεταξύ τους αγώνα, στον οποίο νικητής και πρωταθλητής Αθήνας αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος. Δεν είναι γνωστή η σειρά κατάταξης των υπόλοιπων τεσσάρων συλλόγων. Συμμετείχαν 14 ομάδες χωρισμένες σε τρεις ομίλους δύο των 5 και έναν των 4 ομάδων. Έγινε πρωτάθλημα δύο γύρων και οι δύο πρώτες κάθε ομίλου, συνολικά έξι, συγκρότησαν τον όμιλο της τελικής φάσης που ξεκίνησε στις 22/1/1933. Είναι γνωστό ποιες ομάδες προκρίθηκαν στην τελική εξάδα, αλλά όχι τα αποτελέσματα και ο πρωταθλητής. Όμιλοι Β΄ κατηγορίας (1ος): Ιωνικός Ν.Φ., Πανεπιστήμιο, Ν. Ιωνία, ΑΕ Παγκρατίου, Αθηναϊκός Α.Σ. (2ος: ΑΟ Πατησίων, Ελληνορωσικός, Αρμενική, Σπάρτα, ΧΑΝ. (3ος): Σχολή Ευελπίδων, Απόλλων Αθηνών, Α.Ε.Κ., ΑΕ Αμπελοκήπων. Όμιλος τελικής φάσης Ιωνικός Ν.Φ. Πανεπιστήμιον Αθηνών ΑΟ Πατησίων Ελληνορωσικός Απόλλων Αθηνών Σχολή Ευελπίδων εφ. ΕΘΝΟΣ, φύλλα Δεκεμβρίου 1932, Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 1933.