Αβέν-λεζ-Ωμπέρ

Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ (γαλλικά: Avesnes-les-Aubert), είναι πόλη και έδρα κοινότητας της Β. Γαλλίας, στο νομό Νορ (Nord), της περιοχής Ω-ντε-Φρανς (Hauts-de-France). Η κοινότητα έχει έκταση 9,01 χμ² και πληθυσμό 3.635 κατοίκους (2011), με πυκνότητα 403 κατοίκους ανά χμ². Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Αβενουά (Avesnois-(es)).

 Η πόλη πρωτοαναφέρεται το 1180 με την ονομασία Avesnæ Oberti. Κατά τον 13ο αιώνα αναφέρεται ως Avesnæ Wauberti και Avesnes Woubiert, ενώ τον επόμενο αιώνα ως Avesnes Gobert. Διάφορες ερμηνείες έχουν δοθεί για την προέλευση της ονομασίας της πόλης, όπως το λατινικό avena «βρώμη», με αναφορά στις καλλιέργειες της περιοχής, ή το επίσης λατινικό advenae «ξένοι, αυτοί που έχουν έρθει για εγκατάσταση». Σύμφωνα με τον Βονιφάτιο, η ονομασία προέρχεται από την κελτική λέξη ave ή aven «ρέμα, ποτάμι», από τη θέση της πόλης σχετικά με τον ποταμό Ερκλέν (Εrclin). Ωστόσο, η πιθανότερη ρίζα του ονόματος της πόλης είναι η, γερμανικής προέλευσης, λέξη afisna ή avisna «βοσκότοπος». Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ είναι κτισμένο σε πεδινή τοποθεσία κοντά στον ποταμό Ερκλέν (Erklin), παραπόταμο του Εσκώ, σε εύφορη περιοχή με εκτεταμένες καλλιέργειες, σιτηρών και τεύτλων. Το υπέδαφος χαρακτηρίζεται από υψηλή περιεκτικότητα σε αργιλώδεις κόκους (silt), που έχουν δημιουργηθεί από την επίδραση του ανέμου (αιολικός σχηματισμός), ενώ εδράζεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα κρητιδικής προέλευσης. Βρίσκεται περίπου 10 χλμ. Α. του Καμπραί, με κύριες οδικές αρτηρίες τις D74, D97, D114 και D942. Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή η περιοχή ανήκε στην ισχυρή Γαλατοβελγική φυλή των Νερβίων (Nervii), των οποίων η αρχική πρωτεύουσα Μπαβέ (Bavay), αντικαταστάθηκε από το Καμπραί, τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Κατά το 15ο αιώνα, το χωριό χτυπήθηκε από επιδημία πανώλης. Η εξέλιξη πληθυσμού του Αβέν-λεζ-Ωμπέρ έχει ως εξής: κάτοικοι 4.098 (1954), 4.426 (1962), 4.256 (1975), 4.031 (1982), 3.592 (1999), 3.706 (2006), 3.635 (2011). Η κύρια δραστηριότητα, όπως και σε πολλά άλλα χωριά του Καμπραί, υπήρξε ανέκαθεν η υφαντουργία, ειδικά εκείνη των βατιστών, από πολύ ντελικάτα, λινά ή βαμβακερά υφάσματα, που έκανε την περιοχή ξακουστή σε όλη την Ευρώπη. Ενδεικτικά, το 1789 η πόλη διέθετε 433 αργαλειούς ύφανσης, ενώ μέχρι το 1910 απασχολούνταν στη συγκεκριμένη δραστηριότητα, περίπου 1.600 άτομα. Το Αβέν-λεζ-Ωμπέρ ήταν γνωστό στους ντόπιους ως "Μεγάλο Χωριό", πιθανώς λόγω του μεγέθους του (Grand Village), αλλά και του πληθυσμού του, που έφθασε μέχρι και τους 5.052 κατοίκους το 1910. Αργότερα, η ύφανση γινόταν με μηχανές και, στις αρχές του 20ού αιώνα, η δραστηριότητα περιορίστηκε σε ειδικά εργαστήρια (ateliers). Το 1954, απασχολούνταν 612 εργαζόμενοι σε 13 εργαστήρια ύφανσης. Το Δημαρχείο της πόλης ολοκληρώθηκε το 1902, αντικαθιστώντας μια παλαιότερη μικρή κατασκευή. Καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1991 και τα έργα αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 1993, με την πρόσοψη να διατηρείται και το εσωτερικό να ανακαινίζεται εξ ολοκλήρου.Η Εκκλησία του Σαιν-Ρεμύ (Saint- Rémy) διευρύνθηκε το 1732, και ξανά μεταξύ 1890-1892. Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι καμπάνες είχαν λιώσει σε χυτήρια και το μέταλλο χρησιμοποιήθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής. Στις 10 Οκτωβρίου 1918, κατά τη διάρκεια βρετανικής επίθεσης (δεύτερη μάχη του Καμπραί), ο πύργος καταστράφηκε, πιθανότατα από το γερμανικό πυροβολικό.Η φερώνυμη Οικία Αβέν-λεζ-Ωμπέρ εγκαινιάστηκε τον Φεβρουάριο του 2000. Συγκεντρώνει και παρουσιάζει στοιχεία για τη ζωή της πόλης κατά το 19ο αιώνα, αφιερωμένη κυρίως στη γεωργία, την υφαντική και την καθημερινή ζωή, αλλά εκτίθενται και αντικείμενα που σχετίζονται με τους δύο παγκοσμίους πολέμους και την αντίσταση.Το Παρεκκλήσι της Αγίας Φιλομένας (Sainte Philomène), χρονολογείται από το 1841 και κτίστηκε μετά από μια επιδημία χολέρας που κτύπησε την πόλη το 1832.Το παλιό ζυθοποιείο χρονολογείται από το 1920 και λειτουργούσε με βάση μια πηγή με νερό κατάλληλο για παραγωγή μπύρας και, αργότερα, για καλλιέργεια βύνης. habitants.fr geoportail.gouv.fr Eugène Mannier: Études étymologiques, historiques et comparatives sur les noms des villes, bourgs et villages du département du Nord, Paris, Auguste Aubry, Libraire-Éditeur, 1861 Louis Boniface, Etude sur la signification des noms topographiques de l'arrondissement de Cambrai, Valenciennes, Impr. Louis Henry, 1866 (lire en ligne [archive]), p. 33-34 Histoire des bâtiments [archive], sur le site officiel de la mairie d'Avesnes-les-Aubert (consulté le 23 janvier 2012 Πάπυρος Λαρούς, 1963 Michelin, Atlas Routier et Touristique, 1999