IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γενικές εκλογές της Μποτσουάνας (2014)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Μποτσουάνα στις 24 Οκτωβρίου 2014. Το αποτέλεσμα ήταν η 11η συνεχής νίκη για το Δημοκρατικό Κόμμα της Μποτσουάνας, το οποίο κέρδισε τις 37 από τις συνολικά 57 έδρες που αναδεικνύονται με εκλογές. Ο πρόεδρος Ίαν Χάμα ορκίστηκε για μια δεύτερη θητεία στις 28 Οκτωβρίου.

 Το Νοέμβριο του 2013 3 κόμματα της αντιπολίτευσης, το Εθνικό Μέτωπο της Μποτσουάνας, το Λαϊκό Κόμμα της Μποτσουάνας και το Κίνημα της Μποτσουάνας για Δημοκρατική Αλλαγή συγκρότησαν έναν συνασπισμό (ομπρέλα) που τον ονόμασαν Ομπρέλα για τη Δημοκρατική Αλλαγή (UDC). Συνολικά 192 υποψήφιοι πήραν μέρος στις εκλογές. Το Δημοκρατικό Κόμμα της Μποτσουάνας ήταν το μοναδικό κόμμα που διεκδίκησε όλες τις έδρες (57 τον αριθμό). Το Κόμμα Κογκρέσου της Μποτσουάνας είχε 54 υποψήφιους και η Ομπρέλα για τη Δημοκρατική Αλλαγή κατήλθε με 52 υποψηφίους. Υπήρχαν ακόμα 29 ανεξάρτητοι. Στις 25 Οκτωβρίου η εκλογική επιτροπή της Μποτσουάνας ανακοίνωσε ότι το Δημοκρατικό Κόμμα είχε κερδίσει 33 έδρες στο κοινοβούλιο. Η νίκη του BDP επιβεβαιώθηκε την επομένη. Η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε στη συνέχεια ότι το BDP είχε κερδίσει συνολικά 37 έδρες, το UDC 17 και το BCP 3. Άλλες 4 έδρες θα πληρωθούν από υποψηφίους που θα εκλεγούν από το Κοινοβούλιο, με τον πρόεδρο και το γενικό εισαγγελέα να καταλαμβάνουν τις 2 τελευταίες έδρες στο 63μελές κοινοβούλιο.Γύρω στις 800.000 ατόμων ψήφισαν στις εκλογές, ενώ οι εγγεγραμμένοι ήταν 824.000. Τα δύο κόμματα της αντιπολίτευσης σημείωσαν επιτυχία στις αστικές περιοχές της χώρας. Αντίθετα το BDP διατήρησε την επιρροή του στις αγροτικές περιοχές. IEC Botswana Scary strength of Botswana's ruling party
Ντανς ποπ

Η Ντανς ποπ είναι ένα ποπ και ντανς υποείδος μουσικής που πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές της δεκαετίας 1980. Είναι μουσική με γρήγορο ρυθμό που προορίζεται για τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης, δηλαδή χορεύεται και ακούγεται άνετα από το ραδιόφωνο. Δημιουργήθηκε από συνδυασμό ηλεκτρονικής μουσικής με ποπ, με επιρροές από disco, post-disco και synth-pop. Χαρακτηριστικά του είδους είναι: δυνατοί ρυθμοί, πιασάρικα τραγούδια με ευχάριστη μελωδία και εύκολα ρεφρέν. Το είδος διαμορφώνεται με γνώμονα παραγωγού . Η Ντανς ποπ έχει επιρροές από: σύγχρονο R&B, house, trance, techno, new jack swing, funk, synthpop, electropop και ορισμένες μορφές Europop. Αντιπροσωπεύτηκε από πολλούς ποπ καλλιτέχνες και συγκροτήματα: Σερ, Μαντόνα, Μπρίτνεϊ Σπίαρς, Κάιλι Μινόγκ, Γκλόρια Εστέφαν, Κριστίνα Αγκιλέρα, Τζένιφερ Λόπεζ, Spice Girls, Paula Abdul, Backstreet Boys, Μάικλ Τζάκσον, NSYNC, Destiny's Child, Τζάνετ Τζάκσον, Ριάννα, Μάιλι Σάιρους, Κέιτι Πέρι, Lady Gaga, Αριάνα Γκράντε, Σελίνα Γκόμεζ και Τέιλορ Σουίφτ.

 Καθώς ο όρος "ντίσκο" ξεπεράστηκε προς τα τέλη της δεκαετίας του 1970, χρησιμοποιήθηκαν εναλλακτικοί όροι για να περιγράψουν την μουσική για ντίσκο όπως: "μετά-ντίσκο", "κλάμπ", "ντανς" και "ντανς ποπ" μουσική. Πρόκειται για την εξέλιξη της ντίσκο μουσικής, δηλαδή μετά-ντίσκο, που ήταν πειραματική, ηλεκτρονική και με γνώμονα παραγωγός/DJ, και χρησιμοποιούσε sequencers και συνθεσάιζερ. Η Ντανς ποπ μουσική αναδύθηκε στη δεκαετία του 1980 ως συνδυασμός του ντανς και ποπ, ή μετά-ντίσκο, και ήταν γρήγορου ρυθμού και απλή, καλή για τα κλαμπ, με γνώμονα παραγωγό και πιασάρικη. Ήταν γρηγορότερου ρυθμού και πιο χορευτική από τη συμβατική ποπ, πιο δομημένη και λιγότερο ελεύθερη από τη χορευτική μουσική, και συνήθως συνδύαζε την απλή δομή με τα ποπ ρεφρέν και τους ταχείς και δυνατούς χορευτικούς ρυθμούς. Δημιουργήθηκε, διαμορφώθηκε και κυκλοφορούσε από παραγωγούς δισκογραφικών εταιρειών, οι οποίοι προσλάμβαναν τραγουδιστές για να τραγουδίσουν τα τραγούδια τους. Από τη δεκαετία του 1990 η ντανς πόπ καθιερώθηκε ως δημοφιλέστατο είδος μουσικής. Αντιπροσωπεύτηκε από πληθώρα τραγουδιστών και συγκροτημάτων, όπως οι Spice Girls, Μπρίτνεϊ Σπίαρς, Κριστίνα Αγκιλέρα, Τζέσικα Σίμπσον, Backstreet Boys και NSYNC. Από το 2010 έως σήμερα η ντάνς ποπ είναι επηρεασμένη από την ηλεκτρονική μουσική και δίνει μεγάλη έμφαση σε ρυθμούς με μπάσα ντραμς. Οι ντανς ποπ καλλιτέχνες όπως οι Britney Spears, Lady Gaga, Katy Perry, Madonna, Kesha, Christina Aguilera, Usher και Rihanna παραμένουν δημοφιλείς, και υπάρχουν νέοι καλλιτέχνες στο χώρο.
Καβαλλιανή Ευβοίας

Η Καβαλλιανή ή Ανδριανή είναι ακατοίκητη νησίδα του Νότιου Ευβοϊκού κόλπου. Βρίσκεται κοντά στις ακτές της Εύβοιας, απέναντι από την αρχαία Ραμνούντα. Η έκταση της νησίδας είναι 1,971 τ.χλμ. και έχει μέσο υψόμετρο 20 μέτρα. Διοικητικά ανήκει στον (καλλικρατικό) Δήμο Καρύστου (προηγουμένως στον Δήμο Στυραίων -αρχικά υπαγόταν στην κοινότητα Αλμυροποτάμου). Οικοπεδική έκταση 736 στρεμματων αγόρασαν εξ' αδιαιρέτου το 1981 μέχρι το 1988 από την οικογένεια Μπέλλου τα μελη συνεταιρισμου με την ονομασια Παραθεριστικός και Αστικός Οικοδομικός Συνεταιρισμός των Υπαλλήλων της Εμπορικής Τραπέζης (ΠΑΟΣΥΕΤ) .

 Από το 1961, απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός και περιλαμβάνεται μαζί με τον οικισμό Παναγιά (58 κ.) στην κοινότητα του Αλμυροποτάμου με έδρα τον οικισμό Αλμυροπόταμο (398 κ.). Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), η κοινότητα του Αλμυροποτάμου καταργείται και ο οικισμος στην Καβαλλιανή προσαρτάται στο νεοσύστατο Δήμο Στυραίων με έδρα τον οικισμό Στύρα. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), ο Δήμος Στυρέων καταργείται και η Καβαλλιανή προσαρτάται στο Δήμο Καρύστου με έδρα τον οικισμό Κάρυστος.Σήμερα ο οικισμός στο νησί, μαζί με τους οικισμούς Αλμυροπόταμο (102 κ.) και Παναγία (308 κ.), αποτελούν την Κοινότητα Αλμυροποτάμου (410 κ.), η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Στυρέων, του Δήμου Καρύστου, της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας, στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Σε απόσταση 1,5 περίπου μιλίου από την Καβαλλιανή συνέβη το ναυάγιο του ατμόπλοιου Χειμάρρα, το οποίο είναι το πλέον πολύνεκρο ναυάγιο της ελληνικής ναυτιλίας και χαρακτηρίστηκε ως ο «ελληνικός Τιτανικός». Το πλοίο βυθίστηκε στην περιοχή στις 19 Ιανουαρίου 1947, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 374 επιβαίνοντες. Πιθανότερη αιτία του ναυαγίου θεωρήθηκε η πρόσκρουση του πλοίου σε ύφαλο, αλλά υπήρξαν και άλλες εκδοχές όπως η πρόσκρουση του πλοίου σε νάρκη ή το σαμποτάζ.
Μπάαρλε-Νάσσαου

Το Μπάαρλε-Νάσσαου (ολλανδικά Baarle-Nassau) είναι δήμος και πόλη της Ολλανδίας στα Ολλανδο-Βελγικά σύνορα και πιο συγκεκριμένα στην επαρχία της Βόρειας Βραβάντης. Το 2007 κατοικούνταν από 6.668 μόνιμους κατοίκους και έχει έκταση 76,30 χλμ2.

 Το ιδιότυπο χαρακτηριστικό της πόλης είναι τα εξαιρετικά περίπλοκα σύνορα που τη χωρίζουν από το έτερο «αντίπαλο δέος», τη Βελγική πόλη Μπάαρλε-Χέρτογκ. Αμφότερα είναι περίκλειστα και αποσπασμένα εδάφη της Ολλανδίας και του Βελγίου αντίστοιχα, ενώ ορισμένα εδάφη είναι διπλά περίκλειστα, εξκλάβια εντός ενκλαβίων. Το Μπάαρλε-Νάσσαου αποτελείται από 26 ξεχωριστά κομμάτια γης, το μεγαλύτερο από τα οποία ονομάζεται Ζόντεράιχεν και βρίσκεται βόρεια της βελγικής πόλης Μέρκσπλας. Από την άλλη, το Βέλγιο έχει 22 εξκλάβια σε ολλανδικό έδαφος και ακόμη 3 πάνω στα σύνορα, ενώ οκτώ ολλανδικά εξκλάβια βρίσκονται εντός των βελγικών αποσπασμένων εδαφών. Το μικρότερο βελγικό εξκλάβιο, με κωδική ονομασία H22, μετρά ακριβώς 2.636 μ2. Η περιπλοκότητα της ιδιαίτερης αυτής κατάστασης οφείλεται εν πολλοίς σε εξίσου περίπλοκες και συναθροιζόμενες συμφωνίες, αγοραπωλησίες, ανταλλαγές εδαφών κλπ μεταξύ των Λόρδων της Μπρέντα και των Δουκών της Βραβάντης, μια ιστορία που ανάγεται στα χρόνια του Μεσαίωνα. Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ (1843), ένα μεγάλο μέρος αυτής της παραδοξότητας τακτοποιήθηκε, χωρίς ωστόσο να διευθετηθεί η κατάσταση πλήρως. Στις μέρες μας, οι κάτοικοι των δύο κοινοτήτων συμβιώνουν αρμονικά, εστιάζοντας στην τουριστική εκμετάλλευση της ιδιαίτερης οριογραμμής, η οποία είναι εμφανής στους δρόμους καθώς σηματοδοτείται με σιδερένια διαχωριστικά. Ο διαχωρισμός είναι εξίσου εμφανής στην αριθμοδότηση των σπιτιών, καθώς τα πλακίδια με τους αριθμούς είναι διαφορετικά για κάθε χώρα, ενώ επικουρικά συμβάλλει και η προσθήκη της αντίστοιχης σημαίας. Επίσημη ιστοσελίδα του Μπάαρλε-Νάσσαου Επίσημη ιστοσελίδα του Μπάαρλε-Χέρτογκ Τοπογραφικοί χάρτες με τα περιγράμματα των ενκλαβίων Φωτοφραφία του H-22, το μικρότερο ενκλάβιο του Μπάαρλε-Χέρτογκ Η ιστορία των Μπάαρλε-Νάσσαου και Μπάαρλε-Χέρτογκ Φωτογραφικό υλικό από τις δύο πόλεις Τουριστικός οδηγός στα Ολλανδικά για τις δύο πόλεις Αρχειοθετήθηκε 2005-12-27 στο Wayback Machine. Φωτογραφικό υλικό αφιερωμένο στις συνοριακές παραδοξότητες της πόλης
Μπλε δράκος της θάλασσας

Ο μπλε δράκος της θάλασσας είναι ένα από τα σπανιότερα θαλάσσια ζώα που ζει στα τροπικά νερά του πλανήτη συνήθως στις Νοτιοανατολικές ακτές της Νότιας Αφρικής και τις ανατολικές ακτές Αυστραλίας,τις ακτές της Μοζαμβίκης και στις ευρωπαϊκές ακτές. Το επιστημονικό του όνομα είναι Glaucus atlanticus.

 Το μέγεθός του δεν ξεπερνά τα 3 εκατοστά Είναι ασημί γκρι από την πίσω πλευρά και σκούρο και απαλό μπλε στην κοιλιακή χώρα. Έχει σκούρες μπλε λωρίδες στο κεφάλι του. Έχει ένα επίπεδο, κωνικό σώμα και έξι εξαρτήματα που διακλαδίζονται σε ακτινωτά δαχτυλίδια. Τα αγκάθια του Glaucus atlanticus είναι δηλητηριώδη. Το δηλητήριο το προσλαμβάνει από άλλα δηλητηριώδη ζώα, όπως μέδουσες. Το δηλητήριο μπορεί να προκαλέσει και θάνατο. Οι άνθρωποι που αγγίζουν τον μπλε θαλάσσιο δράκο, μπορούν να δεχτούν ένα οδυνηρό και μερικές φορές επικίνδυνο τσίμπημα. Ζει κυρίως σε τροπικά μέρη. Τρέφεται με δηλητηριώδη ζώα, και κυρίως με μέδουσες. Ο Glaucus atlanticus συχνάζει στην επιφάνεια της θάλασσας και μετακινείται με την βοήθεια ενός ειδικού σάκου που μέσα στον οποίο περιέχεται αέριο. Ο σάκος λειτουργεί προωθητικά στην κίνηση του μπλε δράκου στον ωκεανό. ο Glaucus atlanticus δεν μπορεί παρά να εμπνεύσει τους ανθρώπους για το φυσικό του περιβάλλον.
M74207281

Ο αριθμός M74207281 ή 274.207.281-1 (δύο υψωμένος στη δύναμη του εβδομήντα τέσσερα εκατομμύρια διακόσιες επτά χιλιάδες διακόσια ογδόντα ένα πλην ένα) αποτελεί πρώτο αριθμό Μερσέν.

 Ανακαλύφτηκε στις 7 Ιανουαρίου του 2016 σε υπολογιστή του πανεπιστημίου του Μιζούρι στις ΗΠΑ μέσω του κατανεμημένου εγχειρήματος GIMPS (Great Internet Mersenne Prime Search) και στην πλήρη μη εκθετική μορφή του αποτελείται από συνολικά 22.338.618 ψηφία. Είναι ο μόλις 49ος γνωστός πρώτος αριθμός Μερσέν, οι οποίοι είναι εξαιρετικά σπάνιοι και η ανακάλυψη τους όλο και δυσκολότερη καθώς αυξάνεται το αριθμητικό εύρος αναζήτησης. Η απόδειξη πως πρόκειται πράγματι για πρώτο αριθμό (αριθμό που δεν διαθέτει κανένα διαιρέτη παρά μόνο τον εαυτό του και τον αριθμό 1) διήρκεσε 31 ημέρες συνεχούς επεξεργασίας σε υπολογιστή τύπου Intel I7, ενώ ακολούθησαν και συμπληρωματικές επιβεβαιώσεις από άλλα ατομικά και κατανεμημένα συστήματα μεγαλύτερης ισχύος. Είναι κατά σχεδόν 5 εκατομμύρια ψηφία μεγαλύτερος από τον προηγούμενο γνωστό πρώτο Μερσέν ο οποίος ανακαλύφτηκε το 2013 επίσης μέσω του εγχειρήματος GIMPS.Η εύρεση του αριθμού καλύφτηκε διεθνώς, καταγράφηκε και ως νέα ανώτατη επίδοση στο βιβλίο Γκίνες, ενώ ο ίδιος ο πλήρης αριθμός κυκλοφόρησε σε 3τομη συλλεκτική έντυπη έκδοση 3.982 σελίδων. Ο αριθμός δεν συστήνεται για τους σκοπούς της κρυπτογράφησης RSA η οποία κάνει χρήση μεγάλων πρώτων αριθμών, καθώς πρόκειται για γνωστό αριθμό ο οποίος εύκολο να ανακαλυφθεί και να παραγοντοποιηθεί σε σχετικά μικρό διάστημα χρόνου, ενώ ο αριθμός είναι τόσο μεγάλος ώστε το κρυπτογραφημένο μήνυμα ενδεχομένως θα είναι μικρότερο από τον ίδιο τον αριθμό, και αποτελώντας υπόλοιπο του αριθμού θα μπορεί να βρεθεί μέσω της εκθετικής ρίζας του.Σε κάποιες εκλαϊκευμένες μαθηματικές δημοσιεύσεις έχει -λανθασμένα- δημοσιευτεί ως 274.207.281 -1 παραλείποντας το εκθετικό σύμβολο μετά το πρώτο ψηφίο. Αναζήτηση μεγάλων πρώτων αριθμών (Αγγλικά) Πρώτη εμφάνιση ψηφίων και ακολουθιών ψηφίων στον αριθμό 2^74207281 - 1 - oeis.org (Αγγλικά) Δεκαδική επέκταση του πρώτου αριθμού Μερσέν 2^74207281 - 1 - oeis.org
Νεβαρέ Χανιμεφέντι

Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:سيدة نيففار) (Τούρκικα: Nevvare Hanımefendi, 4 Μαΐου 1901 - 22 Απριλίου 1992) ήταν η τέταρτη σύζυγος του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Aliyyetü'ş-Şân Baş Nevvare Hanım Efendi Hazretleri

 Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι γεννήθηκε στις 4 Μαΐου 1901 στο Ντερμπέντ, και ήταν κόρη του Μουσταφά Μπέη Τσιχτσί και της συζύγου του Χαφιζέ Καπ. Το πραγματικό όνομα ήταν Αϊσέ Λεϊλά Τσιχτσί. Μέσω του παππού της, Σουλεϊμάν Μπέη, ήταν συγγενής με την Σαντιγιέ Μουβεντέτ Καντινεφέντι, τρίτη σύζυγο του σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄, της οποίας ο παππούς ήταν ο αδελφός του Σουλεϊμάν Μπέη. Είχε τρεις αδελφούς, τον Αχμέτ Σουκρού Μπέη, τον Χασάν Μπέη και τον Φικρί Μπέη, και τρεις αδελφές, την Σεφικά Χανίμ, την Χαλιμέ Χανίμ και την Χατζέρ Νουβίτ Χανίμ. Ήταν ψηλή, με πράσινα μάτια, μαύρα μακριά μαλλιά και λευκό δέρμα. Η Αϊσέ μεταφέρθηκε από τη Ρωσία στην Κωνσταντινούπολη, όπου παραδόθηκε στην αυλή του ηγεμόνα Μεχμέτ Βαχιντεντίν. Η Μουβεντέτ Καντινεφέντι, πήρε στη φροντίδα της, την Αϊσέ. Μετονομάστηκε σε Νεβαρέ και της δόθηκε πλήρης τουρκική και μουσουλμανική εκπαίδευση στο χαρέμι του παλατιού Τσεγκέλκιοϊ. Παρόλο που ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ ήταν 40 χρόνια μεγαλύτερος από την Νεβαρέ, οι γονείς της δέχτηκαν την πρόταση γάμου από τον σουλτάνο. Ο γάμος έγινε στις 20 Ιουλίου 1918 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ. Ωστόσο, από αυτό το γάμο δεν υπήρξαν παιδιά. Οτάν ο σουλτάνος ανέβηκε στο θρόνο η Νεβαρέ έλαβε τον τίτλο της "Üçüncü Kadınefendi" (δηλ. Τρίτη σύζυγος). Όταν ο σουλτάνος Μωάμεθ ΣΤ΄ καθαιρέθηκε, ακολούθησε τον έκπτωτο σουλτάνο στην εξορία. Στις 20 Μαΐου 1924 η Νεβαρέ και ο Μωάμεθ ΣΤ΄ πήραν διαζύγιο. Το 1926 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, τον Μεβλούτ Μπέη και πήρε το όνομα Λεϊλά Σονμεζλέρ, λίγο μετά εγκαταστάθηκαν στο Σισλί. Στις αρχές της δεκαετίας του '70 αγόρασαν ένα σπίτι στο Ντερμπέντ όπου έζησε μέχρι το θάνατό της. Η Νεβαρέ Χανιμεφέντι πέθανε στις 22 Απριλίου 1992 στο Ντερμπέντ σε ηλικία 90 ετών. Είναι θαμμένη Κοιμητήριο Ντερμπέντ. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Ilyushin Il-14

Το Ilyushin Il-14 (ονομασία αναφοράς NATO: «Crate») ήταν σοβιετικό δικινητήριο ελικοφόρο επιβατηγό και μεταγωγικό αεροσκάφος της δεκαετίας του 1950. Εκτός από την ίδια την ΕΣΣΔ, παραγόταν κατόπιν αδείας στην Ανατολική Γερμανία από τη VEB Flugzeugwerke ως VEB 14 και στη Τσεχοσλοβακία ως Avia 14. Σταδιακά τα Il-14 αντικαταστάθηκαν από τα πιο σύγχρονα Antonov An-24 και Yakovlev Yak-40.

 Το Il-14 αναπτύχθηκε προκειμένου να αντικατασταθούν τα ευρέως διαδεδομένα στη σοβιετική επικράτεια Douglas DC-3 και Lisunov Li-2. Επρόκειτο για εξέλιξη του προγενέστερου Ilyushin Il-12, που είχε πετάξει για πρώτη φορά το 1945. Τα Il-14 καλούνταν να καλύψουν ανάγκες τόσο της πολιτικής όσο και της πολεμικής αεροπορίας, ενώ παράλληλα θα έπρεπε να επιλυθούν τα σοβαρότατα προβλήματα που υπήρχαν με τους κινητήρες των Il-12. Ένα ακόμη πρόβλημα των Il-12 ήταν ότι μπορούσαν να μεταφέρουν λιγότερο φορτίο από όσο είχε προβλεφθεί αρχικά. Εν τέλει η ένταξη των Il-14 σε υπηρεσία ήταν ποιοτικό άλμα συγκριτικά με την προγενέστερη κατάσταση. Τα νέα αεροσκάφη προωθούνταν από δύο αστεροειδείς κινητήρες Shvetsov ASh-82T-7 των 1900 hp. Επίσης όλες οι βελτιώσεις που υλοποιήθηκαν είχαν ως αποτέλεσμα να βελτιωθούν αισθητά τα αεροδυναμικά χαρακτηριστικά του αεροσκάφος σε περίπτωση απώλειας ενός εκ των δύο κινητήρων., Il-14 Δικινητήρια επιβατηγά/μεταγωγικά.Il-14FK / 14FKM Εξειδικευμένα αεροσκάφη αεροφωτογράφησης.Il-14G Αεροσκάφη μεταφοράς εμπορευμάτων/φορτίου.Il-14GGO Ειδικά τροποποιημένα αεροσκάφη για τη διεξαγωγή έρευνας στον τομέα της γεωφυσικής.Il-14M Εκδοχή του Il-14P με επιμηκυμένη άτρακτο. Είχε 14–36 θέσεις.Il-14P Επιβατηγό με 18–32 θέσεις.Il-14PS / S Έκδοση VIP, βασισμένη στο Il-14P.Il-14RR Εξειδικευμένη έκδοση για τον έλεγχο της αλιείας.Il-14T Μεταγωγικό για τις ένοπλες δυνάμεις. Avia 14 Il-14M που παρήχθησαν κατόπιν αδείας από την Avia στην Τσεχοσλοβακία. Avia 14-24: Επιβατηγό με 24 θέσεις. Avia 14-32: Επιβατηγό με 32 θέσεις. Avia 14-40: Επιβατηγό με 40 θέσεις.Avia 14FG Έκδοση εναέριας επισκόπησης.Avia 14T Il-14T τσεχοσλοβάκικης κατασκευής.Avia 14S Έκδοση VIP.Avia 14 Super Έκδοση του 1960 με συμπιεζόμενη καμπίνα, επιπλέον δεξαμενές καυσίμου και θέσεις για 32, 36 ή 42 επιβάτες. VEB 14P Il-14P που παρήχθησαν κατόπιν αδείας από την VVB Flugzeugbau στην Ανατολική Γερμανία.VEB 14T VEB 14P που μετατράπηκαν σε μεταγωγικά για τις ένοπλες δυνάμεις. Αεροσκάφη που σχετίζονται με την ανάπτυξη του Il-14Ilyushin Il-12 Ogden, Bob (2008). Aviation Museums and Collections of The Rest of the World. UK: Air-Britain. (ISBN 978-0-85130-394-9) «Pentagon Over the Islands: The Thirty-Year History of Indonesian Military Aviation». Air Enthusiast Quarterly (2): 154–162. n.d.. ISSN 0143-5450. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ilyushin Il-14 στο Wikimedia Commons
Νούνο Β΄ Μέντες

Ο Νούνο Β΄ Μέντες (πορτογαλικά: Nuno II Mendes) ήταν ο τελευταίος Κόμης της Πορτογαλίας από τη γραμμή του Βίμαρα Πέρες. Ήταν ο γιος του Κόμη Μέντο Γ΄ Νούνες.Ήταν προστάτης μοναστηριών, όπως εκείνου του Γκιμαράες, ενώ φαίνεται να είχε κάνει και δωρεές σε αυτά. Κατείχε ιδιοκτησία στην Νογκέιρα, την Σάντα Τέκλα, το Γκουαλτάρ και σε άλλες περιοχές της σημερινής βόρειας Πορτογαλίας.Η επιθυμία του για μεγαλύτερη αυτονομία της Πορτογαλίας, τον οδήγησε σε σύγκρουση με τον Βασιλιά Γκαρσία Β΄ της Γαλικίας, όταν το 1070 υιοθέτησε τον τίτλο του Βασιλιά της Πορτογαλίας. Στις 18 Φεβρουαρίου 1071, κατά τη μάχη του Πεδρόσο, κοντά στο Μοναστήρι του Αγίου Μαρτίνου του Τιμπάες, θα ηττηθεί και θα πεθάνει, ενώ ο Γκαρσία Β΄ ονόμασε τον εαυτό του Βασιλιά της Γαλικίας και της Πορτογαλίας. Η Κομητεία της Πορτογαλίας, έπειτα, εντάχθηκε στα στέμματα της Γαλικίας και της Λεόν μέχρι να ξανασυσταθεί 22 περίπου χρόνια αργότερα από τον Βασιλιά Αλφόνσο ΣΤ΄ της Λεόν και της Καστίλλης.Παντρεύτηκε την Γκονσίνα με την οποία φαίνεται να απέκτησε μία κόρη, την Λόμπα Αουρεβελίντο Νούνες, και δύο γιους, τον Κόμη Γκόμες Νούνες και τον Φερδινάνδο.

 Barton, Simon (1997). The Aristocracy in Twelfth-century León and Castile. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9780521497275. Carvalho Correia, Francisco (2008). O Mosteiro de Santo Tirso de 978 a 1588: a silhueta de uma entidade projectada no chao de uma história milenária (στα Πορτογαλικά). Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela: Servizo de Publicacións e Intercambio Científico. ISBN 978-84-9887-038-1. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2015. Costa, Avelino de Jesus da (1956). A restauração da diocese de Braga. Revista Lusitania Sacra (στα Πορτογαλικά). σελίδες 17–28. ISSN 0076-1508. Mattoso, José (1981). «As famílias condais portucalenses dos séculos X e XI». A nobreza medieval portuguesa, a família e ο poder (στα Πορτογαλικά). Λισαβόνα: Editorial Estampa, Lda. (Imprensa Universitaria). OCLC 8242615. Mattoso, José (1970). A nobreza portucalense dos séculos IX a XI (PDF). Do tempo e da história (στα Πορτογαλικά). Λισαβόνα: Instituto de alta cultura. Centro de estudos históricos. σελίδες 35–50. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 26 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 12 Απριλίου 2015. Salazar y Acha, Jaime de (1989). «Los descendientes del conde Ero Fernández, fundador del Monasterio de Santa María de Ferreira de Pallares» (στα Ισπανικά). El Museo de Pontevedra (43): 67–86. ISSN 0210-7791. Saravia, Anísio Miguel de Sousa (coordinator) (2013). Espaço, poder e memória: a Catedral de Lamego, sécs. XII a XX (στα Πορτογαλικά). Λισαβόνα: Universidade Católica Portuguesa, Centro de Estudos de História Religiosa. ISBN 978-972-8361-57-0.
Γιώργος Γάσπαρης (καλαθοσφαιριστής)

Ο Γιώργος Γάσπαρης, γεννημένος στις 31 Ιανουαρίου 1965 στη Νέα Σμύρνη, είναι Έλληνας πρωήν καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής στο τμήμα υποδομών του Πανιωνίου. Αγωνιζόταν στη θέση του σούτιγκ γκαρντ με ύψος 1,93 μέτρα.

 Ξεκίνησε το μπάσκετ από τα παιδικά τμήματα του Πανιωνίου το 1975 και με το σύλλογο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος Εφήβων. Το 1981, σε ηλικία 16 ετών, έκανε το ντεμπούτο του στην α΄ ομάδα του συλλόγου σε αγώνα επί του Ολυμπιακού σημιεώνοντας μάλιστα 17 πόντους. Υπήρξε επί δώδεκα χρόνια βασικός παίκτης στην ομάδα του Πανιωνίου και βασικός συντελεστής στη μεγάλη ομάδα του συλλόγου της δεκαετίας του '80, η οποία έφτασε στον τελικό των πλέι-οφ του πρωταθλήματος, στα ημιτελικά στο Κύπελλο Κόρατς και κατέκτησε στο μοναδικό τίτλο της ομάδας. Στις 10 Απριλίου 1991, στον τελικό του κυπέλλου, ο Γιώργος Γάσπαρης σημείωσε 20 πόντους και ο Πανιώνιος ανακυρύχθηκε κυπελλούχος Ελλάδος. Το 1993 ο Γιώργος Γάσπαρης κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων με τον Άρη απέναντι στην Έφες Πίλσεν. Την ίδια χρονιά έφτασε με τον Άρη στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό. Στην Εθνική Ελλάδος έχει 21 συμμετοχές. Πήρε μέρος στο Μουντομπάσκετ 1990, όπου στον αγώνα εναντίον της Νότιας Κορέας σημείωσε 17 πόντους. Επίσης, μετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1991, όπου σημείωσε 12 πόντους απένατι στη Βουλγαρία. Είχε συμμετοχές στην εθνική παίδων και πολύ καλή παρουσία στην εθνική εφήβων. Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1993 Κύπελλο Ελλάδος: 1991 Κύπελλο Ελλάδος (φιναλίστ): 1993 Πρωτάθλημα Ελλάδος εφήβων: 1984 Διεθνής με Εθνική Ελλάδος: 21 φορές Γιώργος Γάσπαρης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Gran Turismo 2

Το Gran Turismo 2 (συντόμευση ως GT2) είναι βιντεοπαιχνίδι αγώνων που αναπτύχθηκε από τη Polyphony Digital και κυκλοφόρησε το 1999 για το PlayStation. Είναι η συνέχεια του παιχνιδιού Gran Turismo. Από τις 30 Απριλίου του 2008, το παιχνίδι έχει πουλήσει 1.71 εκατομμύρια αντίτυπα στην Ιαπωνία, 20,000 στη Νοτιοανατολική Ασία, 3.96 εκατομμύρια στη Βόρεια Αμερική και 3.68 εκατομμύρια στην Ευρώπη, με σύνολο 9.37 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Το παιχνίδι δέχτηκε επίσης μια κυκλοφορία για PlayStation Greatest Hits.

 Το Gran Turismo 2 είναι βασισμένο στο είδος βιντεοπαιχνιδιού αγώνων. Ο παίκτης ελέγχει ένα αυτοκίνητο εναντίον άλλων οδηγών τεχνητής νοημοσύνης σε διάφορες πίστες. Το παιχνίδι περιέχει δύο διαφορετικούς τρόπους: Arcade Mode και Simulation Mode (Gran Turismo Mode σε Ευρωπαϊκές και Ιαπωνικές εκδόσεις). Στο Arcade Mode, ο παίκτης μπορεί να επιλέξει ελεύθερα τα αυτοκίνητα που επιθυμεί και να δεχτεί ζημιά. Ωστόσο, στο Simulation Mode, ο παίκτης πρέπει να αποκτήσει άδειες οδήγησης, να πληρώσει για αυτοκίνητα και να κερδίσει τρόπαια για να ξεκλειδώσει νέες πίστες. Σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, το Gran Turismo 2 δεν έχει πολλές διαφορές με το πρώτο, με τη μόνη διαφορά ότι τα φρένα είναι λιγότερο διαθέσιμα να κλειδωθούν και να προκαλέσουν υπερστροφή του οχήματος. Το παιχνίδι έχει συνολικά 650 αυτοκίνητα και 27 πίστες, μαζί με πίστες ράλι. Μετά την απρόσμενη επιτυχία του Gran Turismo, ο Καζουνόρι Γιαμάουτσι σχεδίασε να κάνει το Gran Turismo 2 ένα "ακόμα καλύτερο προϊόν". Ο Τζάκ Τρέττον (αντιπρόεδρος πωλήσεων της SCEA) περίμενε το Gran Turismo 2 να "πάει στα ράφια ταχύτερα από το πρώτο, συνεχίζοντας τη ταχύτητα αυτής της απίστευτης σειράς". Το Gran Turismo 2 δέχτηκε θετικές κριτικές. Έχει ένα σκορ 92.42% στο GameRankings και ένα 93/100 στο Metacritic.
Ιερά Μονή Μάντζαρη

Η Ιερά Μονή Μάντζαρη βρίσκεται στον νομό Εύβοιας, 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Κύμης. Εορτάζει στις 23 Αυγούστου, ημέρα της Απόδοσης εορτής Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 2 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 170 μ.

 Πότε ακριβώς ιδρύθηκε η μονή δεν είναι γνωστό. Η παλαιότερη πηγή σχετικά με την ύπαρξη του μοναστηριού, είναι έγγραφο, με ημερομηνία 15 Αυγούστου 1529, με το οποίο κάτοικοι των χωριών Οξύλιθος και Όριο δώρισαν στο μοναστήρι κτήματα. Στη βιβλιοθήκη της μονής υπάρχουν άλλα δύο έγγραφα με ημερομηνία 4 Απριλίου 1608 και 4 Αυγούστου 1771 αντίστοιχα. Το πρώτο αφορά τη παραχώρηση κτηματικής περιουσίας της Μονής Κοτσικιάς στη Μονή Μάντζαρη έναντι 3.000 γροσίων, προκειμένου ο ηγούμενος και οι μοναχοί της Μονής Κοτσικιάς να βρουν τα απαραίτητα χρήματα για να καλύψουν τα έξοδα του μοναστηριού τους. Με το δεύτερο έγγραφο πουλήθηκε στη Μονή Μάντζαρη κινητή και ακίνητη περιουσία της Μονής Βύθουλα, προκειμένου ο ηγούμενος και οι μοναχοί της να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα έξοδα του δικού τους μοναστηριού. Υπάρχει επίσης ο κώδικας, ο οποίος άρχισε να γράφεται το 1608. Στην Επανάσταση του 1821 πήραν μέρος τόσο ο Ηγούμενος της μονής, Παρθένιος όσο και οι μοναχοί, μεταξύ των οποίων ο αδελφός του οπλαρχηγού της Εύβοιας Νικολάου Κριεζώτη, Γρηγόριος. Η μονή δώρισε στον αγώνα 8.000 γρόσια ενώ οι οπλαρχηγοί της Εύβοιας τη χρησιμοποιούσαν ως κρησφύγετο. Το 1834 η μονή είχε 10 μοναχούς. Το 1910 έγινε μετόχι της Μονής Σωτήρος Κύμης. Στη μέση του μοναστηριού υπάρχει το καθολικό της μονής. Πρόκειται για σταυρεπίστεγο, μονόκλιτο, βυζαντινού ρυθμού ναό, που το εσωτερικό του είναι καλυμμένο με ασβέστη. Σε σημεία που έχουν πέσει οι σοβάδες έχουν έρθει στο φως παλιές αγιογραφίες. Στο τέμπλο υπάρχουν τρεις βυζαντινές εικόνες, που ανάγονται στον 16ο αιώνα: της Παναγίας, του Χριστού και του Ιωάννη του Προδρόμου. Γύρω από το καθολικό υπάρχουν τα κελιά, οι ξενώνες, το ηγουμενείο, η βιβλιοθήκη, τα γραφεία, βοηθητικοί χώροι κ.α. και όλα μαζί περιβάλλονται από τον παλιό μαντρότοιχο της μονής. Στη μονή διατηρείται μια μεγάλη ξύλινη ανάγλυφη σφραγίδα του Αγίου Γεωργίου. Για την ονομασία της Μονής Μάντζαρη υπάρχουν διάφορες εκδοχές: υπάρχει η εκδοχή ότι πήρε το όνομά της από τον πρώτο ηγούμενο και ιδρυτή της, που ονομαζόταν «Μάντζαρης». Κατά άλλη εκδοχή ιδρύθηκε από μια πλούσια γυναίκα από τη Μικρά Ασία, που είχε μαζί της πολλά «μαντζάρια» (χρήματα) ενώ σύμφωνα με μια τρίτη εκδοχή η ονομασία προέρχεται από το μεγάλο πλούτο του μοναστηριού («μαντζάρια»). https://web.archive.org/web/20190802135358/https://www.eviagreece.gr/item/iera-moni-mantzari/ https://web.archive.org/web/20190802135358/http://ikivotos.gr/post/6446/monh-mantzarh-mnhmeio-thrhskeytikhs-kai-istorikhs-aksias
Α.Ο. Νεστάνης

Ο Αθλητικός Όμιλος Νεστάνης είναι ένας αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε στη Νεστάνη Αρκαδίας το 1964. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το κίτρινο και το σύμβολο του συλλόγου είναι το κλαδί ελιάς. Ως έδρα έχει το νέο ενωσιακό γήπεδο Νεστάνης από τη σεζόν 2023-24 και αγωνίζεται στην Β' Κατηγορία της ΕΠΣ Αρκαδίας.

 Η κορυφαία στιγμή στην ιστορία του συλλόγου ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας της ΕΠΣ Αρκαδίας τη σεζόν 2006-07 και η συμμετοχή στο περιφερειακό πρωτάθλημα της επόμενης σεζόν. Στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής τη σεζόν 2007-2008 τερματίζει στην 13η θέση από τις 15 του έβδομου ομίλου με 6 νίκες, 5 ισοπαλίες και 17 ήττες, και υποβιβάζεται ξανά στις τοπικές κατηγορίες της Αρκαδίας. Η δεύτερη μεγάλη στιγμή του συλλόγου έρχεται το καλοκαίρι του 2023 όταν και ανοίγει το νέο ενωσιακό γήπεδο της ΕΠΣ Αρκαδίας στη Νεστάνη, και ο σύλλογος επιστρέφει στην φυσική έδρα του. Πρωταθλήτρια Α' ΕΠΣ Αρκαδίας: 2006-07 Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας ΕΠΣ Αρκαδίας
Άριμπερτ του Άνχαλτ

Ο Άριμπερτ, germ. Aribert (18 Ιουνίου 1866 - 24 Δεκεμβρίου 1933) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας (ονομαστικά μόνο) του Άνχαλτ. Έγινε επίτροπος κατά την ανηλικιότητα του ανιψιού του Ιωακείμ-Ερνέστου.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Άνχαλτ και της Αντουανέττας των Βέττιν, κόρης του Εδουάρδου πρίγκιπα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Το 1918 ο τρίτος αδελφός του Εδουάρδος πρίγκιπας του Άνχαλτ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο γιος εκείνου Ιωακείμ-Ερνέστος. Επειδή ήταν 17 ετών, ο Άριμπερτ ανέλαβε την επιτροπεία ως την ενηλικίωση αυτού. Το 1933 απεβίωσε στο Μόναχο σε ηλικία 67 ετών, άτεκνος. Νυμφεύτηκε το 1891 τη Μαρία-Λουίζα, κόρη του Χριστιανού πρίγκιπα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Ο Άριμπερτ ήταν ομοφυλόφιλος και έκανε διακοπές στο Κάπρι, γνωστό για τη δημιουργία σχέσεων μεταξύ αρρένων. Όταν έκανε σχέση με έναν της υπηρεσίας του, ο δευτερότοκος αδελφός του Φρειδερίκος Β΄ δούκας του Άνχαλτ ακύρωσε τον γάμο. Η Μαρία-Λουίζα δεν ξαναπαντρεύτηκε. Robert Aldrich, The Seduction of the Mediterranean: Writing, Art and Homosexual Fantasy, London, 1993. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Prince Aribert of Anhalt στο Wikimedia Commons
Εξισώσεις ρηχών υδάτων

Οι εξισώσεις ρηχών υδάτων είναι μια σειρά εξισώσεων που περιγράφουν τη ροή κάτω από μια οριζόντια επιφάνεια πίεσης σε ένα υγρό. Η ροή που περιγράφουν αυτές οι εξισώσεις είναι η οριζόντια ροή που προκαλείται από μεταβολές στο ύψος της επιφάνειας πίεσης του υγρού. Οι εξισώσεις ρηχών υδάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ατμοσφαιρική και ωκεάνια μοντελοποίηση, αλλά είναι πολύ απλούστερες από τις πρωταρχικές εξισώσεις. Τα μοντέλα εξισώσεων ρηχών υδάτων έχουν μόνο ένα κατακόρυφο επίπεδο, οπότε δεν μπορούν να περιλαμβάνουν κανέναν παράγοντα που ποικίλλει ανάλογα με το ύψος. Σε γενικές γραμμές, σχεδόν όλες οι μορφές των εξισώσεων ρηχών υδάτων σχετίζονται με τις τρεις μεταβλητές (u, v, η), και την εξέλιξή τους στο χώρο και το χρόνο.

 u {\displaystyle u} είναι η ζωνική ταχύτητα (ή η ταχύτητα στην διάσταση x). v {\displaystyle v} είναι η μεσημβρινή ταχύτητα (ή η ταχύτητα στην διάσταση y). H {\displaystyle H} είναι το μέσο ύψος της οριζόντιας επιφάνειας πίεσης. η {\displaystyle \eta } είναι η απόκλιση της οριζόντιας επιφάνειας πίεσης από τον μέσο όρο της. g {\displaystyle g} είναι η επιτάχυνση της βαρύτητας f {\displaystyle f} είναι ο όρος που αντιστοιχεί στη δύναμη Coriolis και είναι ίσος με 2Ω sin (φ), όπου Ω είναι η γωνιακή ταχύτητα περιστροφής της Γης (π/12 ακτίνια/ώρα) και φ είναι το γεωγραφικό πλάτος. b {\displaystyle b} είναι η παχύρευστη οπισθέλκουσα. D u D t − f v = − g ∂ η ∂ x − b u D v D t + f u = − g ∂ η ∂ y − b v ∂ η ∂ t = − ∂ ( u ( H + η ) ) ∂ x − ∂ ( v ( H + η ) ) ∂ y {\displaystyle {\begin{aligned}{\frac {Du}{Dt}}-fv&=-g{\frac {\partial \eta }{\partial x}}-bu\\[3pt]{\frac {Dv}{Dt}}+fu&=-g{\frac {\partial \eta }{\partial y}}-bv\\[3pt]{\frac {\partial \eta }{\partial t}}&=-{\frac {\partial (u(H+\eta ))}{\partial x}}-{\frac {\partial (v(H+\eta ))}{\partial y}}\end{aligned}}} Οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μοντελοποιηθούν τα κύματα Rossby και Kelvin στην ατμόσφαιρα και στους ωκεανούς καθώς και τα κύματα βαρύτητας σε μικρότερο πεδίο (π.χ. κύματα επιφανείας σε μπανιέρα). Για να είναι έγκυρες οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων, το μήκος κύματος του φαινομένου που υποτίθεται ότι πρέπει να μοντελοποιήσουν πρέπει να είναι πολύ υψηλότερο από το βάθος της λεκάνης όπου συμβαίνει το φαινόμενο. Οι εξισώσεις των ρηχών υδάτων είναι ιδιαίτερα κατάλληλες για να σχηματίσουν παλίρροιες που έχουν πολύ μεγάλες κλίμακες μήκους (εκατοντάδες χιλιόμετρα). Για την παλιρροιακή κίνηση, ακόμη και ένας πολύ βαθύς ωκεανός μπορεί να θεωρηθεί ως ρηχός, καθώς το βάθος του θα είναι πάντοτε πολύ μικρότερο από το μήκος παλιρροιακού κύματος. Η εικόνα στα δεξιά εξάγεται από ένα ρηχό μοντέλο εξισορρόπησης νερού σε μπανιέρα. Το νερό δοκιμάζει 5 πιτσιλιές που δημιουργούν κύματα επιφανειακής βαρύτητας που διαδίδονται μακριά από τις θέσεις εκτόξευσης και αντανακλούν τα τοιχώματα της μπανιέρας.
Κεντητική

Η κεντητική είναι η τέχνη της διακόσμησης ενός υφάσματος ή άλλων υλικών με την χρήση βελόνας και κλωστής ή νήματος. Το κέντημα μπορεί να περιλαμβάνει και άλλα υλικά όπως μαργαριτάρια, χάντρες και πούλιες. Σήμερα το κέντημα εμφανίζεται συνήθως σε καπέλα, παλτά, κουβέρτες, πουκάμισα, παντελόνια, φορέματα, κάλτσες ενώ διαθέτει μεγάλη ποικιλία χρωμάτων στις κλωστές και τα νήματα. Μερικές από τις βασικές μορφές ή ραφές των πρώτων κεντημάτων είναι η αλυσιδωτή, ευθεία ή σταυτική ραφή που ακολουθεί το βελονάκι αλλά και οι οπές των κουμπιών που θεωρούνται οι κύριες μορφές της κεντητικής τέχνης.

 Gillow, John· Sentance, Bryan (1999). World Textiles. Bulfinch Press/Little, Brown. ISBN 0-8212-2621-5. Levey, S. M.· King, D. (1993). The Victoria and Albert Museum's Textile Collection Vol. 3: Embroidery in Britain from 1200 to 1750. Victoria and Albert Museum. ISBN 1-85177-126-3. Netherton, Robin· Owen-Crocker, Gale R., επιμ. (2005). Medieval Clothing and Textiles, Volume 1. Boydell Press. ISBN 1-84383-123-6. Readers Digest (1979). Complete Guide to Needlework. Readers Digest. ISBN 0-89577-059-8. van Niekerk, Di (2006). A Perfect World in Ribbon Embroidery and Stumpwork. ISBN 1-84448-231-6. Berman, Pat (2000). «Berlin Work». American Needlepoint Guild. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Φεβρουαρίου 2009. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2009. Caulfeild, S.F.A.· B.C. Saward (1885). The Dictionary of Needlework. Crummy, Andrew (2010). The Prestonpans Tapestry 1745. Burke's Peerage & Gentry, for Battle of Prestonpans (1745) Heritage Trust. Embroiderers' Guild Practical Study Group (1984). Needlework School. QED Publishers. ISBN 0-89009-785-2. Koll, Juby Aleyas (2019). Sarah's Hand Embroidery Tutorials. Lemon, Jane (2004). Metal Thread Embroidery. Sterling. ISBN 0-7134-8926-X. Vogelsang, Gillian· Vogelsang, Willem, επιμ. (2015). TRC Needles. The TRC Digital Encyclopaedia of Decorative Needlework. Leiden, The Netherlands: Textile Research Centre. Wilson, David M. (1985). The Bayeux Tapestry. Thames and Hudson. ISBN 0-500-25122-3. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Embroidery στο Wikimedia Commons
Δημήτρης Ζουρντός

Ο Δημήτρης Ζουρντός (1908 - 1944) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε το 1908 και διετέλεσε αμυντικός του Εθνικού Πειραιώς. Αγωνίστηκε σε τρεις συναντήσεις της εθνικής ομάδας Ανδρών κατά το διάστημα 1931 με 1933. Απεβίωσε σε ηλικία 36 ετών το 1944, τελευταίο χρόνο της Κατοχής.

 1 κύπελλο Ελλάδας: 19332 πρωταθλήματα ΕΠΣ Πειραιώς: 1928, 1929μία θέση δευτεραθλητή στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα: 1928 (πρώτη διοργάνωση υπό την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ΕΠΟ). "Εθνική Ελλάδος • Πορεία μέσα στο χρόνο", Βαγγέλης Μελέκογλου-Άγγελος Μενδρινός-Θοδωρής Νταβέλος, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 2001 (β' έκδοση), ISBN 960-0210-82-9
Στίπε Μέσιτς

Ο Στιέπαν Μέσιτς (κροατικά: Stjepan Mesić‎, γενν. 24 Δεκεμβρίου 1934) είναι Κροάτης πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε ως δεύτερος Πρόεδρος της Κροατίας από το 2000 ως το 2010. Ήταν επίσης πρωθυπουργός και ο τελευταίος πρόεδρος του συλλογικού προεδρίου της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Είναι παντρεμένος με την Μίλκα Μέσιτς (Milka Mesić). Το όνομά του το έχει συντομεύσει σε Στίπε, με το οποίο είναι γνωστότερος.

 Γεννήθηκε στην Οραχόβιτσα, Γιουγκοσλαβία, στις 24 Δεκεμβρίου του 1934 και στη δεκαετία του 1960 έγινε βουλευτής. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ και απεφοίτησε το 1961. Στη δεκαετία του 1970 φυλακίστηκε επειδή υποστήριξε την «εθνικιστική άνοιξη» (εθνικιστικό κίνημα). Μετά την απουσία του από τα πολιτικά, έγινε μέλος της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης το 1990 και στη συνέχεια πρωθυπουργός. Έγινε πρώτος αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας της Γιουγκοσλαβίας και το 1991 τελευταίος Πρόεδρός της. Όταν η Κροατία έγινε ανεξάρτητη παραιτήθηκε από πρόεδρος και το 1992 έγινε πρόεδρος της Βουλής. Το 1994 έφυγε από το κόμμα του (το HDZ) και ίδρυσε νέο κόμμα, που αργότερα συγχωνεύτηκε στο Κόμμα του Λαού της Κροατίας (HNS). Ο Μέσιτς εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος στις 7 Φεβρουαρίου 2000 ως κοινός υποψήφιος των κομμάτων HNS, HSS, LS και IDS, νικώντας στο β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών τον Ντράζεν Μπούτισα του HSLS. Ο Μέσιτς έλαβε 56,2% έναντι 43,8% για τον Ντράζεν Μπούτισα. Ορκίστηκε Πρόεδρος στις 18 Δεκεμβρίου του 2000. Ο κεντρώος Μέσιτς επανεξελέγη στις 16 Ιανουαρίου 2005 για δεύτερη θητεία, με 66% των ψήφων κατά το δεύτερο γύρο, ενώ η συντηρητική Γιαντράνκα Κόσορ, υποψήφια της κυβερνώσας Κροατικής Δημοκρατικής Κοινότητας (HDZ), έλαβε το 34% των ψήφων. Το εθνικιστικό κόμμα (Κροατική Δημοκρατική Ένωση) HDZ κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2003, με 66 από τις 152 έδρες στο Κοινοβούλιο. Το κυβερνών σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα κέρδισε 34 έδρες και 10 κέρδισε το Κόμμα του Λαού της Κροατίας. Το 2010 τον Μέσιτς διαδέχθηκε στο ύπατο αξίωμα ο Ίβο Γιοσίποβιτς. Βιογραφία του πολιτικού (στα κροατικά)
Αγδίνες Ευβοίας

Οι Αγδίνες (ή Αγδινοί) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρτεμισίου, του δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευβοίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ιστιαίας του νομού Ευβοίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Οι Αγδίνες είναι χωριό στο βόρειο τμήμα της Εύβοιας, στις βόρειες απολήξεις του όρους Ξηρού και πάνω από τον μικρό ποταμό Κάλα (Ξηριά) σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380. Ο οικισμός απέχει περίπου 114 χλμ. ΒΔ. της Χαλκίδας. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένες ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 10,893 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρτεμισίων του νομού Ευβοίας. Το 1919 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγδινών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρτεμισίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αρτεμισίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιστιαίας-Αιδηψού. Υπάρχουν δύο εκδοχές για το όνομα του χωριού: σύμφωνα με την πρώτη, η ονομασία είναι παράφραση του ρήματος αγναντεύω, λόγω της θέσης του χωριού και τη δυνατότητα να αγναντεύει κάποιος μακριά και προς όλες τις διευθύνσεις. Σύμφωνα με την άλλη -και πιθανότερη- εκδοχή, η ονομασία προέρχεται από κάποιον Αϊγκτίν Αγά, έναν από τους ιδιοκτήτες της περιοχής. Πάντως, η ονομασία του χωριού μετά την τουρκοκρατία και μετά την απελευθέρωση της Εύβοιας, είχε μικρές διαφοροποιήσεις. Επί τουρκοκρατίας ονομαζόταν Άγδινος, ενώ ο Ραγκαβής αναφέρεται στο χωριό με το όνομα Άγδινον. Τέλος σε κείμενο του 1836 βρίσκουμε τις Αγδίνες και ως Ογδίνους. Ο ναός του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου στο βοριοκεντρικό τμήμα του οικισμού Ο μεταβυζαντινός ναός της Αγίας Τριάδας, μέσα στο δάσος της περιοχής Η εγκατελειμμένη βρύση και το τουρκικό σπίτι από την εποχή τηςΤουρκοκρατίας Ο καταρράκτης στη θέση Κρέμασι ή Κρέμαση, εξαιρετικής ομορφιάςΟι Αγδίνες, όπως και όλα τα χωριά της περιοχής υπέστησαν μεγάλες καταστροφές από την πυρκαγιά της Β. Εύβοιας, τον Αύγουστο του 2021. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr agdines.gr http://mia-matia-ston-ilio.blogspot.gr/2013/08/blog-post.html
Ο νόθος γιος

Ο νόθος γιός ή οι δοκιμασίες της αρετής (γαλλικός τίτλος: Le Fils naturel, ou Les épreuves de la vertu) είναι πεντάπρακτο αστικό δράμα σε πεζό του Ντενί Ντιντερό που γράφτηκε το 1757 και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1757 στο κάστρο του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι.Η πλοκή, εμπνευσμένη από τον Αληθινό φίλο του Κάρλο Γκολντόνι, παρουσιάζει την ακεραιότητα ενός νεαρού άνδρα, ο οποίος αντιστέκεται στον έρωτά του για την κοπέλα με την οποία είναι ερωτευμένος ο φίλος του, πριν αποδειχθεί ότι μαζί της συνδέεται με συγγενικούς δεσμούς.

 Το έργο αφηγείται την ιστορία μιας απαγορευμένης αγάπης. Ο Ντορβάλ, ένας νεαρός άνδρας άγνωστης καταγωγής, πλούσιος, όμορφος, αξιοσέβαστος και ενάρετος, προσκαλείται στην οικογένεια του Κλερβίλ και της χήρας αδελφής του Κονστάνς. Εκεί μένει και η Ροζαλί, με την οποία είναι ερωτευμένος ο Κλερβίλ. Ο Ντορβάλ και η Ροζαλί ερωτεύονται και ο Ντορβάλ διχάζεται μεταξύ των συναισθημάτων του για την κοπέλα και τον σεβασμό του για τον Κλερβίλ. Το ξετύλιγμα της πλοκής θα αποκαλύψει ένα δεύτερο εμπόδιο, πολύ πιο τρομερό από αυτήν την υπόθεση συνείδησης: όταν ο πατέρας της Ροζαλί φτάνει για να ευλογήσει τον γάμο του Κλερβίλ και της Ροζαλί, αναγνωρίζει ότι ο Ντορβάλ είναι ο νόθος γιος του. Η Ροζαλί και ο Ντορβάλ συνειδητοποιούν τότε ότι η αγάπη που μοιράζονται είναι οικογενειακή και όχι ρομαντική. Η Ροζαλί παντρεύεται τον Κλερβίλ και ο Ντορβάλ παντρεύεται την Κονστάνς. Ο Ντιντερό έγραψε τα έργα Νόθος γιός και Ο πατέρας της οικογένειας (1758) για να υποστηρίξει τη θεωρία του αστικού δράματος που είχε αναπτύξει. Υπό αυτή την έννοια, εξάλλου, το κείμενο της παράστασης ακολουθείται από ένα θεωρητικό κείμενο, σε μορφή διαλόγου, μια πραγματεία για το θέατρο με τίτλο Συνομιλίες για τον Νόθο γιό, όπου αναλύει τις απόψεις του για το νέο θέατρο που στόχευε στη διδαχή του κοινού μέσα από τη συγκίνηση.
Αντόνιο Κάμπι

Ο Αντόνιο Κάμπι (Antonio Campi, περ. 1522 – 1587) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης . Γεννήθηκε στην Κρεμόνα. Το ύφος του συγχωνεύει το λομβαρδικό με το μανιεριστικό ύφος. Στην Κρεμόνα, η εκτεταμένη οικογένειά του ήταν η ιδρύτρια της σχολής ζωγραφικής της Κρεμόνας. Ο Τζούλιο Κάμπι και ο Αντόνιο Κάμπι ήταν ετεροθαλή αδέλφια, ενώ ο Βιντσέντσο Κάμπι ήταν κανονικός αδελφός του. Ο Μπερναρντίνο Κάμπι μπορεί να ήταν συγγενής. Όλοι είχαν δραστηριοποιηθεί ως ζωγράφοι. Μεταξύ των μαθητών του Αντόνιο ήταν οι Γκαλεάτσο Γκιντόνι (Galeazzo Ghidoni), Ιππολίτο Στόρτο (Ippolito Storto), Τζοβάννι Μπαττίστα Μπελλιμπόνι (Giovanni Battista Belliboni) και Τζοβάννι Πάολο Φοντούλο (Giovanni Paolo Fondulo).

 Το μυστήριο του πάθους του Χριστού, [1] Gaius Mucius Scaevola (σχέδιο του Ρωμαίου που εθελοντικά βάζει το χέρι του στη φωτιά), [2] Παναγία και Βρέφος με Αγίους Άγιος Γυρόλαμος (1563) Το μαρτύριο του Αγίου Λαυρεντίου (1581) Γυμνή γυναίκα (σχέδιο) Μελέτες προσώπου και ποδιού μιας γριάς (σχέδιο) Francesco Sfondrati (σχέδιο) Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων Lanzi, Luigi (1828). Thomas Roscoe, επιμ. The History of Painting in Italy from the period of the Revival of the Fine Arts to the End of the Eighteenth Century. VI. Stationer's Hall Court, Ludgate Street, London; Original from Fogg Library, Digitized May 18, 2007: W. Simpkin and R. Marshall. σελ. 184. Roberto Longhi, Un “San Sebastiano” di Antonio Campi, στο “Paragone”, 87, 1957, σελ. 66–67. Birgit Shell, Antonio Campi, Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, 1978. Γ. Μπόρα, στο I Campi. Cultura artistica cremonese del 500, επιμέλεια M. Gregori, Milano, 1985, σελ. 181–196 Freedberg, Sydney J. (1993). Pelican History of Art, επιμ. Painting in Italy, 1500-1600. Penguin Books Ltd. σελίδες 583–586. Marco Tanzi, Cremona 1560-1570: novità sui Campi, στο "Bollettino d'Arte", 83, 1994, tav. ΙΙ. Marco Tanzi, I Campi, 5 Continents Editions, 2004. Marco Tanzi, Un San Girolamo di Antonio Campi, Altomani & Sons ed., Milano, 2008 ((ISBN 978-88-7623-012-7) ). Campi's illustrations for Cremona fidelissima Beyer, Andrea, επιμ. (2004). Painters of reality : the legacy of Leonardo and Caravaggio in Lombardy (exhibition catalog). New York City: Metropolitan Museum of Art.
Νικόλαος Πινιατώρος

Ο Νικόλαος Πινιατώρος του Γεράσιμου (Αργοστόλι, 1903 - Αθήνα, 4 Μαρτίου 1987) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός , που διετέλεσε βουλευτής. Το επίθετό του απαντάται και ως Πηνιατώρος.

 Γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1903 και σπούδασε νομικά. Εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν παντρεμένος με την Έλντα-Ελένη και απέκτησαν έναν γιο, τον Γεράσιμο, και μία κόρη, τη Μόλλυ.Εξελέγη βουλευτής Κεφαλληνίας το 1958 με το κόμμα της ΕΡΕ.. Απεβίωσε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 1987 σε ηλικία 84 ετών και κηδεύτηκε από τον Κτητορικό Ναό Αγίου Αθανασίου Λάσης στο Αργοστόλι.
Φινλανδική Ομοσπονδία Στίβου

Η Φινλανδική Ομοσπονδία Στίβου (φινλανδικά: Suomen Urheiluliitto, SUL και σουηδικά: Finlands Friidrottsförbund) είναι ο εθνικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του στίβου στη Φινλανδία. Ιδρύθηκε το 1906 ως Φινλανδική Γυμναστική και Αθλητική Ομοσπονδία (Suomen Valtakunnan Urheiluliitto, SVUL) κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Δουκάτου της Φινλανδίας και πήρε τη σημερινή της μορφή το 1932 όπου αποσυνδέθηκε από την SVUL. Από το 1928 μέχρι το 1947 πρόεδρος της ομοσπονδίας ήταν ο Ούρχο Κεκόνεν, ο οποίος έγινε Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Φινλανδίας τα διαστήματα 1950 έως 1956 και 1956 έως 1982 αντίστοιχα. Η ομοσπονδία είναι μέλος της IAAF από το 1912, της EAA, της Φινλανδικής Ολυμπιακής Επιτροπής, της Φινλανδικής Αθλητικής Ομοσπονδίας και της Νορδικής Ομοσπονδίας Στίβου, η έδρα της βρίσκεται στο Ελσίνκι και ο πρόεδρός της από το 2013 είναι ο Βέσα Χαρμακόρπι.

 Φινλανδική Γυμναστική και Αθλητική Ομοσπονδία: ..... 1928−1931: Ούρχο ΚεκόνενΦινλανδική Ομοσπονδία Στίβου: 1932−1947: Ούρχο Κεκόνεν ...... 2006−2012: Άντι Πιχλακόσκι 2013−τώρα: Βέσα Χαρμακόρπι Φινλανδικό Πρωτάθλημα Στίβου (από το 1907) Φινλανδικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου (από το 1962) Φινλανδικό Πρωτάθλημα Στίβου Νέων Φινλανδικό Πρωτάθλημα Ανώμαλου Δρόμου Συμμετοχή της Φινλανδίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων Συμμετοχή της Φινλανδίας στους Νορδικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Νορδικό και Βαλτικό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Φινλανδίας στους Νορδικούς Αγώνες και Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Φινλανδίας στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο (Κύπελλο Μπρούνο Ζάουλι, 1965−2008) Εθνική Φινλανδίας Φινλανδικά ρεκόρ στίβου Επίσημη ιστοσελίδα της Φινλανδικής Ομοσπονδίας Στίβου
Αντρέου Φοντάς

Ο Αντρεου Φοντάς (ισπ:Andreu Fontàs i Prat) ή Αντρέου Φοντάς ι Πρατ είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται για λογαριασμό της Μπαρτσελόνα στην Πριμέρα Ντιβιζιόν. Για την σεζόν 2012-13 αγωνίζεται στην Ρεάλ Μαγιόρκα υπό την μορφή δανεικού.

 Γεννήθηκε στην Μπανιόλες και ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο, στην τοπική ομάδα της πόλης. Πριν καλά καλά συμπληρώσει 16 χρόνια ζωής, η Χιρόνα τον απέκτησε, όμως έναν χρόνο αργότερα ο νεαρός αριστεροπόδαρος άσος, μετακόμισε στη Λα Μασία. Τον καλοκαίρι του 2007, σε ηλικία 17 ετών, ο Αντρέου Φοντάς εντάχθηκε στα τμήματα υποδομής του συλλόγου, ο οποίος τον απέκτησε έναντι 5.000 ευρώ. Στις 31 Αυγούστου του 2009, ο Καταλανός στόπερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, αντικαθιστώντας στο '84 της αναμέτρησης με την Σπόρτινγκ Χιχόν (3-0), τον Ζεράρ Πικέ. Βρέθηκε και επίσημα στην πρώτη ομάδα τον Μάρτιο του 2011, καθώς διαγνώστηκε όγκος στο ήπαρ στον Ερίκ Αμπιντάλ και τον Δεκέμβριο, πέτυχε το παρθενικό του τέρμα υπό τις οδηγίες του Πεπ Γκουαρδιόλα, βρίσκοντας δίχτυα κόντρα στην Ρουμπίν Καζάν. Περίπου έναν χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα στις 12 Ιανουαρίου του 2012, ο Φοντάς υπέστη ρήξη έσω πλαγίου χιαστού συνδέσμου στο δεξί του γόνατο, με αποτέλεσμα να χάσει όλη την χρονιά. Το 2012, το καλοκαίρι επέστρεψε, ακολούθησε την προετοιμασία, αρνήθηκε προτάσεις, όμως εν τέλει παραχωρήθηκε δανεικός στην Ρεάλ Μαγιόρκα (15/10), μέχρι το τέλος της χρονιάς. Ο Φοντάς έπαιξε το 2008 στην Ισπανία κάτω των 19, την επόμενη χρονιάστην Ισπανία κάτω των 20 ενώ από το 2010 αγωνίζεται στην εθνική νέων αλλά και στην Εθνική Καταλονίας. Οι τίτλοι του με την Μπαρτσελόνα Πρωταθλήματα: 2009/10, 2010/11 Κύπελλο: 2011/12 Σούπερ Καπ Ισπανίας: 2009, 2010, 2011 Τσάμπιονς Λίγκ: 2008/2009, 2010/11 Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ: 2011 Παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων: 2011 http://www.fcbarcelona.com/football/first-team/staff/players/fontas/biography http://www.bdfutbol.com/en/j/j12396.html http://www.fifa.com/worldfootball/statisticsandrecords/players/player=312644/ Αρχειοθετήθηκε 2012-11-06 στο Wayback Machine. http://www.fifa.com/worldfootball/statisticsandrecords/players/player=312644/ Αρχειοθετήθηκε 2012-11-06 στο Wayback Machine.