IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιώργος Κατσαούνης

Ο Γιώργος Κατσαούνης είναι Έλληνας αθλητής της υδατοσφαίρισης που αγωνίζεται στον Ν.Ο.Β., στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Γεννήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1982 στην Αθήνα και αγωνίζεται με την Εθνική Ελλάδας. Έχει αγωνιστεί, επίσης, στις εθνικές ομάδες παίδων, εφήβων και νέων. Είναι Πτυχιούχος, του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας, στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού. Έχει μεταπτυχιακές σπουδές και Masters of International Business από το αμερικάνικο πανεπιστήμιο Hult Business School.

 Ο Γιώργος Κατσαούνης ξεκίνησε την καριέρα του το 1997 στον Ν.Ο. Βουλιαγμένης και στέφθηκε Πρωταθλητής στις κατηγορίες Παίδων, Εφήβων, Νέων Ανδρών και Κυπελλούχος Ανδρών έως το 2000. Τη σεζόν 2001-02 αγωνίστηκε στην Α1 κατηγορία, με το Παλαιό Φάληρο. Το 2002 επέστρεψε στον Ν.Ο. Βουλιαγμένης και αγωνίστηκε με τα χρώματα του Ομίλου στη Α1 κατηγορία έως το καλοκαίρι του 2008. Τη σεζόν 2008-09 αγωνίστηκε στην Α1 κατηγορία με το Ν.Ο. Χίου. Από το Σεπτέμβριο του 2009 εντάχθηκε στο δυναμικό του Πανιωνίου και αγωνίστηκε στην Α1 κατηγορία τη σεζόν 2009-10. Τον Σεπτέμβριο του 2010 επέστρεψε με διετές συμβόλαιο στον Ν.Ο. Βουλιαγμένης Έχει παίξει σε 6 τελικούς πρωταθλημάτων, 6 Κυπέλλων Ελλάδας και ένα ευρωπαϊκό τελικό Λεν Τρόφι, πλέον Europa Cup. Το 2012 με τον Ν.O. Βουλιαγμένης στέφθηκε Πρωταθλητής και Κυπελλούχος νικώντας στις δύο κορυφαίες αθλητικές εκδηλώσεις της χώρας. Την νέα αγωνιστική περίοδο 2012-2013, παίζει με το σκουφάκι του Παναθηναϊκός Α.Ο.. Την περίοδο 2013-2014 απουσιάζει από το ελληνικό πρωτάθλημα λόγω σπουδών στο εξωτερικό. Το 2014-2015 επανέρχεται και παίζει με τον Α.Ν.Ο.Γλυφάδας, όπου συντελεί στην επίτευξη της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα Ελλάδας. Την χρονιά αυτή, το 2015 τελειώνει την αθλητική του καριέρα και κρεμάει, όπως συνηθίζεται να λένε στο πόλο το σκουφάκι του. Αρχίζει την επαγγελματική του σταδιοδρομία με πρώτη θέση στο υψηλού επιπέδου γυμναστήριο Holms σαν Venue Manager. Το 2016 προσλαμβάνεται από το adidas Group σαν Junior Marketing Manager της Reebok για Ελλάδα και Κύπρο. Αποχωρεί από την adidas Group το 2017 και ξεκινά δικό του γυμναστήριο με εξειδίκευση στο crossfit το Fitbox-66. 1997-2001: Ν.Ο. Βουλιαγμένης 2001-2002: Παλαιό Φάληρο 2002-2008: Ν.Ο. Βουλιαγμένης 2008-2009: Ν.Ο. Χίου 2009-2010: Πανιώνιος 2010-2011: Ν.Ο. Βουλιαγμένης 2011-2012: Ν.Ο. Βουλιαγμένης 2012-2013: Παναθηναϊκός Α.Ο. Τρόπαιο Λεν Τρόφι (φιναλίστ): 2004 Πρωτάθλημα υδατοσφαίρησης Παίδων [Πρωτάθλημα Ελλάδος Παίδων] (1): 1997 Πρωτάθλημα υδατοσφαίρησης Εφήβων [Πρωτάθλημα Ελλάδος Εφήβων] (1): 1998 Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Νέων Αντρών [Πρωτάθλημα Ελλάδος Νέων Ανδρών] (1): 1998 Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης αντρών [Πρωταθλήματα Ελλάδος] (φιναλίστ): 6 φορές Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών [Κύπελλο Ελλάδος] (1): 1999 Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών[Κύπελλα Ελλάδος] (φιναλίστ): 6 φορές. Κύπελλο Ελλάδος 2012 με τον Ναυτικό Όμιλο Βουλιαγμένης [Κύπελλο Ελλάδος]] (1) 2012 Πρωτάθλημα Α1 υδατοσφαίρισης Ανδρών με τον Ναυτικό Όμιλο Βουλιαγμένης [Πρωτάθλημα Α1 Ανδρών]] (1): 2012 Ιστοσ. Δημοπσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη, Κατσαούνη, Χατς, Γαλανίδη και Σπύρου ανακοίνωσε ο Πανιώνιος, 16 Σεπτεμβρίου 2009
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1910

Tο Δ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1910 διεξήχθη την Κυριακή 4 Απριλίου 1910, στην Αθήνα με την εκκίνηση και τον τερματισμό να γίνονται στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. και κατέκτησε το επαμειβόμενο κύπελλο του Βασιλιά της Ιταλίας Βιτόριο Εμμανουήλ.

 Στον αγώνα μετείχαν 22 δρομείς: 10 του Πανελληνίου, 11 του Εθνικού και ένας του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς. Δεδομένου πως δεν συνδυάστηκε με άλλο αθλητικό γεγονός, η παρουσία του κόσμου στο Στάδιο ήταν περιορισμένη. Από πλευράς επισήμων παρέστησαν ο υπουργός Δικαιοσύνης Φικιώρης, ο γεν. γραμματεύς της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων Σπυρίδων Λάμπρος και ο καθηγητής του Διεθνούς Δικαίου του Πανεπίστημίου Γεώργιος Στρέιτ Η διαδρομή είχε συνολικό μήκος 12.000μ αλλά δεν υπάρχει περιγραφή της. Η εκκίνηση δόθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο στις 16:00 και οι δρομείς βγήκαν από την ΒΑ κρύπτη προς το λόφο του Αρδηττού. Αγωνίστηκαν υπό την επίβλεψη του ανθυπίλαρχου Βάλλα που τους ακολουθούσε έφιππος. Επέστρεψαν έπειτα από 45΄ λεπτά περίπου. Στη νικήτρια ομάδα των αγώνων απονεμήθηκε το βαρύτιμο ασημένιο Κύπελλο, επίχρυσο εσωτερικά, που είχε προσφέρει ο Ιταλός βασιλέας Βιτόριο Εμμανουέλε. Το κατέκτησε ο Εθνικός Γ.Σ. και μετά τη λήξη του αγώνα ο Σπυρίδων Λάμπρος, ως γεν. γραμματέας της Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων, ανήγγειλε το αποτέλεσμα τηλεγραφικά στον βασιλιά της Ιταλίας. Ο νικητής του ατομικού αγωνίσματος Γ. Μανωλάσης πέτυχε νέο ρεκόρ αγώνων βελτιώνοντας την παλιά επίδοση κατά 6΄13΄΄. Σημειώσεις:1 Tην ομάδα του Εθνικού αποτελούσαν οι: Στ. Δημητρίου, Χ. Δάβαρης, Κ. Λέπουρας, Φ. Κόπελας, Γ. Γκιουλαφέντης.2 Την ομάδα του Πανελλήνιου αποτελούσαν οι: Γ. Μανωλάσης, Ι. Παναγάκος, Γ. Κουλουμπέρδας, Α. Κωνσταντακόπουλος, Εμμ. Καστρινός. εφ. "Σκριπ", 6/4/1910, σ. 3. εφ. "Εμπρός", 6/4/1910, σ. 4.
Λουίζα Φραγκίσκη των Βουρβόνων

Η Λουίζα Φραγκίσκη των Βουρβόνων (4 Δεκεμβρίου 1707 - 19 Αυγούστου 1743) ήταν μια εγγονή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας και της ερωμένης του Μαρκησίας του Μοντεσπάν. Η Λουίζα Φραγκίσκη ήταν γνωστή ως Μαντεμουαζέλ του Μαιν και δεν απέκτησε παιδιά.

 Η Λουίζα Φραγκίσκη γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Γονείς της ήταν ο Λουδοβίκος Αύγουστος του Μαιν και η Λουίζα Βενεδίκτη των Βουρβόνων. Ήταν η μικρότερη από τα επτά παιδιά του ζευγαριού, δύο εκ των οποίων απεβίωσαν κατά την παιδική ηλικία.Η Λουίζα Φραγκίσκη τοποθετήθηκε στο Abbaye de Maubuisson, ένα πολύ περίφημο μοναστήρι στην περιοχή Saint-Ouen-l'Aumône της Γαλλίας, στα βορειοδυτικά προάστια του Παρισιού. Ανατράφηκε εκεί. Όταν επισκέφτηκε τη Φραγκίσκη του Μαιντενόν το 1717, η Μαιντενόν είπε ότι αυτή και οι δύο αδελφοί της θα ήταν πολύ ευχαριστημένοι μαζί τους.Η Λουίζα Φραγκίσκη ήταν πολύ κοντά στους γονείς της, παρόλο που οι τελευταίοι δεν ήταν ποτέ πολύ κοντά. Η μητέρα της συχνά ντρόπιαζε τον άντρα της και αυτό προκάλεσε μεγάλη τριβή. Στις 9 Απριλίου 1714, βαφτίστηκε με το όνομα της θείας της Λουίζας Φραγκίσκης, γνωστή ως Madame la Duchesse. Το 1718 φυλακίστηκαν και οι δύο γονείς της, ο πατέρας της στάλθηκε στον Doullens και τη μητέρα της στη Ντιζόν. Μεταφέρθηκε σε άλλο μοναστήρι στο Chaillot του Παρισιού γύρω από την περιοχή του σημερινού Τροκαντερό. Έμεινε στο Chaillot μέχρι το 1720 όταν οι γονείς της απελευθερώθηκαν από τις ξεχωριστές φυλακές τους.Με το θάνατο του πατέρα της, της δόθηκαν τα διαμερίσματα στο ισόγειο με θέα στο Orangerie και ζούσε δίπλα στη μητέρα της. Η Λουίζα Φραγκίσκη φημολογήθηκε ότι ήταν αρραβωνιασμένη με έναν Monsieur de Guise, αλλά η εν λόγω δέσμευση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Μέχρι το 1740, ένας άλλος πιθανός γάμος ήταν με τον χήρο πρίγκιπα του Μονακό, ο οποίος συχνά ζούσε στις Βερσαλλίες. Αυτό δεν συνέβη ποτέ. Ένας άλλος υποψήφιος ήταν ο πρώτος ξάδελφος της, ο Λουδοβίκος των Βουρβόνων. Η Λουίζα Φραγκίσκη λέγεται ότι δεν ήταν δεν ήταν ούτε όμορφη ούτε ελκυστική, και εκτός από την προίκα της, κανείς δεν θα είχε ζητήσει το χέρι της.Η Λουίζα Φραγκίσκη δεν θα παντρευόταν ποτέ. Πέθανε σε ηλικία 35 ετών, μετά από λιποθυμία της κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Άφησε τις επικερδείς συντάξεις της στην ξαδέρφη της Ελισάβετ Αλεξανδρίνη των Βουρβόνων. Θάφτηκε στο Παρεκκλήσι του Château d'Anet. Ο τάφος της καταστράφηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση.
Χορστ Σκοφ

Ο Χορστ Σκοφ (Horst Skoff) ήταν επαγγελματίας παίκτης της αντισφαίρισης από την Αυστρία. Κατέκτησε μερικούς τίτλους στο απλό σε επαγγελματικό επίπεδο από το 1988 ως το 1993. Αποσύρθηκε από τα κορτ το 1995.

 Γεννήθηκε στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας στις 22 Αυγούστου του 1968. Έγινε επαγγελματίας το 1985. Κέρδισε τους πρώτους τίτλους του στο απλό το 1988 στην Αθήνα. Σε ολόκληρη την καριέρα του κέρδισε 4 συνολικά σημαντικούς τίτλους στο απλό ανδρών και δύο στο διπλό.Η καλύτερη θέση στην καριέρα του στην παγκόσμια κατάταξη ήταν η 18η στο απλό και η 70ή στο διπλό. Επί 9 χρόνια αποτέλεσε μέλος της εθνικής Αυστρίας στο Κύπελλο Ντέιβις, πετυχαίνοντας ρεκόρ με 22-17. Βοήθησε την ομάδα να φτάσει στην ημιτελική φάση των ομίλων, το 1990. Σε μια από τις πιο αξιοσημείωτες νίκες του, ο Σκοφ κέρδισε το Ματς Βίλαντερ στους προημιτελικούς της διοργάνωσης το 1989 με 6–7, 7–6, 1–6, 6–4, 9–7. Στον ημιτελικό του 1990 ηττήθηκε με 6–3, 7–6, 4–6, 4–6, 3–6 από το Μάικλ Τσανγκ. Ο Σκοφ αποσύρθηκε από τους επαγγελματικούς αγώνες το 1995. Απεβίωσε στις 8 Ιουνίου του 2008 στο Αμβούργο, έπειτα από καρδιακή προσβολή. Ρεκόρ στο Κύπελλο Ντέιβις Kurier.at
Λάκι Λουτσιάνο (ταινία)

Λάκι Λουτσιάνο (ιταλικά: Lucky Luciano), είναι ο τίτλος μιας βιογραφικής δραματικής ταινίας Ιταλικής παραγωγής του 1973, σε σκηνοθεσία Φραντσέσκο Ρόσι. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ο Τζιάν Μαρία Βολοντέ και ο Βινσέντ Γκαρντένια.

 Το 1946 ο καταδικασμένος γκάνγκστερ και αρχηγός της αμερικανικής μαφίας, Λάκι Λουτσιάνο (Τζιάν Μαρία Βολοντέ) θα απελαθεί από την αμερικανική κυβερνηση και ο Λουτσιάνο θα επιστρέψει στην γενέτειρα του, την Ιταλία. Ως πρώτος σταθμός της παραμονής του εκεί θα είναι η Ναπόλι, όπου ο Λουτσιάνο θα αρχίσει να δραστηριοποίητε κυρίως στη παραγωγή και εμπορία ηρωίνης και στη συνέχεια στην εξαγωγή της προς τις Ηνωμένες Πολιτείες. Συντόμα όμως οι Αμερικανοί θα αντιληφθούν ότι ο Λουτσιάνο κατά την επιστροφή του στην Ιταλία, αρχισε ξανά την εγκληματική του δράση και θα στείλουν τον Χάρι Ασλίγκερ (Εντμοντ Ό Μπράιεν), ο οποίος είναι επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ναρκωτικών. Ο Ασλίγκερ θα έρθει σε επαφή με τις ιταλικές δικαστικές αρχές, και θα τους ενημερώσει για την δράση του Λουτσιάνο στη Ιταλία. Από τότε και έως τον αιφνίδιο θάνατο του το 1962, ο Λάκι Λουτσιάνο θα βρισκέται ύπο την στενή παρακολούθηση των Ιταλικών διωκτικών αρχών, χωρίς ωστόσο να μπορέσουν να βρούνε ενοχοποιητικά στοιχεία εις βάρος του για να τον παρεπέμψουν σε δίκη. Τζιάν Μαρία Βολοντέ ως Λάκι Λουτσιάνο Βινσέντ Γκαρντένια ως Συνταγματάρχης Τσαρλς Πολέτι Σιλβέριο Μπλάσι ως Ιταλός Λοχαγός Τσαρλς Κιοφί ως Βίτο Τζενοβέζε Λάρυ Γκέιτς ως Δικαστής Χέρλαντ Καρίν Πίτερσεν ως Ιγκέα Λισόνι Έντμοντ Ο'Mπράιεν ως Επίτροπος Χάρι Ασλίγκερ Μάγδα Κονόπκα ως Κοντέσα Τσαρλς Σιραγκούζα ως ο ίδιος Ροντ Στάιγκερ ως Τζιν Τζιανίνι Ο Λάκι Λουτσιάνο (1973) στην IMDb Λάκι Λουτσιάνο (ταινία) στο Rotten Tomatoes
Εκλογές Εθνοσυνέλευσης του Νεπάλ 2022

Εκλογές Εθνοσυνέλευσης διεξήχθησαν στο Νεπάλ στις 26 Ιανουαρίου 2022 προκειμένου να εκλεγούν 19 από τα 20 αποχωρούντα μέλη της Τάξης ΙΙ της Εθνοσυνέλευσης, της άνω βουλής του Ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου του Νεπάλ. Τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με έμμεση ψηφοφορία και έχουν εξαετή θητεία με το ένα τρίτο των μελών να συνταξιοδοτείται κάθε δύο χρόνια. Ωστόσο, τα μέλη που συνταξιοδοτήθηκαν υπηρέτησαν μόνο τέσσερα χρόνια λόγω της εκλογής ολόκληρου του σώματος το 2018, όταν διεξήχθη κλήρωση για τον προσδιορισμό των μελών με διετή, τετραετή και εξαετή θητεία.

 Οκτώ μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται από καθεμία από τις επτά επαρχίες του Νεπάλ και 3 μέλη διορίζονται από τον Πρόεδρο για συνολικά 59 μέλη. Η σύνθεση των μελών από κάθε επαρχία πρέπει να περιλαμβάνει τρεις γυναίκες, έναν Dalit (μέλος της κατώτερης κοινωνικής τάξης) και έναν ανάπηρο ή μέλος μιας μειονότητας. Οι τρεις εναπομείναντες κατηγοριοποιούνται ως ανοιχτοί/λοιποί υποψήφιοι. Όλα τα μέλη που εκλέγονται από αυτές τις εκλογές πρέπει να ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τα μέλη που αποχωρούν. Τα μέλη εκλέχτηκαν με το πλειοψηφικό σύστημα από ένα εκλογικό σώμα που αποτελείται από μέλη της αντίστοιχης επαρχιακής συνέλευσης και Πρόεδρο/Δήμαρχο και Αντιπρόεδρο/Αντιδήμαρχο των τοπικών επιπέδων εντός της επαρχίας. Κάθε ψήφος μέλους της επαρχιακής συνέλευσης έχει βάρος σαράντα οκτώ, ενώ κάθε ψήφος Προέδρου/Δήμαρχου/Αντιπροέδρου/Αντιδημάρχου έχει βάρος δεκαοκτώ. Αυτό το εκλογικό σώμα θα εκλέξει 19 μέλη ενώ 1 μέλος, του οποίου η θητεία θα λήξει επίσης ταυτόχρονα, θα οριστεί από τον Πρόεδρο έπειτα από σύσταση της κυβέρνησης του Νεπάλ. Σύμφωνα με το άρθρο 87 του Συντάγματος, πρόσωπο που πληροί τα ακόλουθα κριτήρια έχει τα προσόντα για να γίνει μέλος της Εθνοσυνέλευσης: πολίτης του Νεπάλ, συμπλήρωσε την ηλικία των τριάντα πέντε ετών, να μην έχει καταδικαστεί για ποινικό αδίκημα που εμπεριέχει ηθική αυτουργία, δεν αποκλείεται από κανέναν ομοσπονδιακό νόμο και δεν κατέχει κανένα αξίωμα κέρδους. Καθώς η δημιουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος του Νεπάλ επανήλθε από το Συνταγματικό Δικαστήριο, οι συνολικά 47 έδρες του το 2020 εμφανίζονται εδώ από το επόμενο κόμμα των μελών του : CPN (UML), CPN (Μαοϊκό Κέντρο) και CPN (ΗΠΑ) .
Δυτικές Άλπεις

Οι Δυτικές Άλπεις είναι το δυτικό τμήμα της περιοχής των Άλπεων, και περιλαμβάνουν το νοτιοανατολικό τμήμα της Γαλλίας, ολόκληρο το Μονακό, το βορειοδυτικό τμήμα της Ιταλίας και το νοτιοδυτικό τμήμα της Ελβετίας. Στα νοτιοανατολικά, η ορεινή περιοχή συνορεύει με την ιταλική Κοιλάδα του Πάδου. Στα δυτικά, η κοιλάδα του ποταμού Ροδανού τη χωρίζει από την Κεντρική οροσειρά (Μασίφ Σαντράλ). Το βορειότερο τμήμα των Δυτικών Άλπεων σχηματίζεται από τις Ελβετικές Προάλπεις. Οι κορυφές και τα ορεινά περάσματα (διαβάσεις) είναι υψηλότερα σε σύγκριση με τις Ανατολικές Άλπεις, ενώ το εύρος των οροσειρών είναι μικρότερο.

 Οι Δυτικές Άλπεις περιλαμβάνουν το σύνολο των αλπικών οροσειρών της Γαλλίας και του Μονακό, το μεγαλύτερο τμήμα στην Ελβετία, και μια μη αμελητέα αλπική περιοχή της Ιταλίας και είναι γενικά σημαντικά υψηλότερες από τις ανατολικές Άλπεις - τα περισσότερα όρη άνω των 4.000 μέτρων των Άλπεων βρίσκονται στις Δυτικές Άλπεις, και ως εκ τούτου οι υψηλότερες κορυφές των Άλπεων, συμπεριλαμβανομένου του Λευκού όρους, το υψηλότερο βουνό σε ολόκληρη την οροσειρά (4.810 μ.). Έχουν τον άξονά τους στην κατεύθυνση βορρά-νότου, σε αντίθεση με τη γενική κατεύθυνση των Άλπεων συνολικά. Για το λόγο αυτό και λόγω του κλίματος, της γεωλογικής δομής και της οικονομίας, διακρίνονται σε Βόρειες και Νότιες Άλπεις. Το μήκος των Δυτικών Άλπεων είναι 300 χιλιόμετρα και το πλάτος κυμαίνεται από 150 έως 185 χιλιόμετρα. Παραδοσιακή υποδιαίρεση (1926) Σύμφωνα με τις Υποδιαιρέσεις των Άλπεων (Partizione delle Alpi), που υιοθετήθηκαν από την ιταλική Εθνική Επιτροπή Γεωγραφίας το 1926 μετά το 9ο Ιταλικό Γεωγραφικό Συνέδριο, η οροσειρά των Άλπεων χωρίζεται σε τρία βασικά τμήματα : τις Δυτικές Άλπεις, Κεντρικές Άλπεις και τις Ανατολικές Άλπεις.Σε αυτή την παραδοσιακή υποδιαίρεση, το όριο των Δυτικών Άλπεων αρχίζει από την ορεινή διάβαση Κολ ντ'Αλτάρ στην Ιταλία και τελειώνει στην ορεινή διάβαση Κολ Φερέ στην Ελβετία. Η Υποδιαίρεση των Άλπεων χωρίζει τις Δυτικές Άλπεις στα ακόλουθα οκτώ τμήματα (σε αγκύλες ο αριθμός του τμήματος στην εικόνα στα αριστερά): Παραθαλάσσιες Άλπεις (1), Κοττιανές Άλπεις (2), Άλπεις Γκραι ή Γραϊανές (3), Άλπεις της Προβηγκίας (4), Άλπεις του Ντωφινέ (5), Προάλπεις της Προβηγκίας (6), Προάλπεις του Ντωφινέ (7) και Προάλπεις της Σαβοΐας (8). Υποδιαίρεση SOIUSA (2005) Η ενοποιημένη διεθνής αλπική ορογραφική υποδιαίρεση του αλπικού συστήματος (SOIUSA), που δημιουργήθηκε το 2005, εγκατέλειψε την υποδιαίρεση των Άλπεων σε τρία τμήματα και χώρισε τις Άλπεις σε δύο μεγάλα τμήματα: τις Δυτικές Άλπεις και τις Ανατολικές Άλπεις, που χωρίζονται από τον άξονα που σχηματίζεται από τον ποταμό Ρήνο, την ορεινή διάβαση Σπλούγκα, τη λίμνη Κόμο και τη λίμνη Λέκο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Western Alps στο Wikimedia Commons
Σκέιντ Φούτμπαλ

Η Σκέιντ Φούτμπαλ είναι μια νορβηγική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Όσλο. Ιδρύθηκε της 1η Ιανουαρίου 1915. Έδρα της ομάδας είναι το Νόρντρε Όσεν. Έχει πολλές συμμετοχές στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας με τελευταία το 1999.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της ομάδας στις διοργανώσεις της ΟΥΕΦΑ: Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Νορβηγίας (1): 1966 Κύπελλο Νορβηγίας (8): 1947, 1954, 1955, 1956, 1958, 1963, 1965, 1974 Η Σκέιντ αποτέλεσε το 1979 τον ενδιάμεσο σταθμό του γνωστού προπονητή Γιάτσεκ Γκμοχ, μετά την παραίτησή του από την τεχνική ηγεσία της Εθνική Πολωνίας και πριν έρθει τον Νοέμβρη του ίδιου χρόνου στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΣ Γιάννινα, για να γίνει τελικά μόνιμος κάτοικος Ελλάδας. Επίσημος ιστότοπος
Ροντόνια

Η Ροντόνια (πορτογαλικά: Rondônia) είναι πολιτεία στη δυτική Βραζιλία. Συνορεύει δυτικά με την πολιτεία Άκρι, βορειά με την Αμαζόνας και ανατολικά με τη Μάτου Γκρόσου. Στα νότια συνορεύει με τη Βολιβία. Διοικητικό κέντρο της πολιτείας είναι Πόρτου Βέλιου. Η πολιτεία Ροντόνια ονομάστηκε προς τιμήν του στρατάρχη Καντίντου Ροντόν.

 Περίπου 80% της έκτασης της πολιτείας καταλαμβάνει τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Η Ροντόνια διοικητικά διαιρείται σε 2 μεσοπεριοχές και 8 μικρόπεριοχες και έχει 52 δήμους. Η πολιτεία έχει πληθυσμό 1.562.409 κατοίκους και έκταση 237.590,9 τετ.χλμ. Η βάση της οικονομίας είναι η γεωργία. Καλλιεργούνται το καφεόδεντρο και το κακαόδεντρο. Επίσημος ιστότοπος
Άλμπερτ Λόρτσινγκ

Ο Άλμπερτ Λόρτσινγκ (Gustav Albert Lortzing, Βερολίνο, 23 Οκτωβρίου 1801 – Βερολίνο 21 Ιανουαρίου 1851) ήταν Γερμανός συνθέτης, ηθοποιός και τραγουδιστής. Θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος της Spieloper, είδους ελαφράς όπερας.

 Ali Pascha von Janina (Αλή πασάς των Ιωαννίνων, 1824) Der Pole und sein Kind (Ο Πολωνός και το παιδί του, 1831) Zar und Zimmermann (Τσάρος και ξυλουργός, 1837, με θέμα το ταξίδι του Μεγάλου Πέτρου στην Ολλανδία, έργο στο οποίο κυρίως οφείλει την φήμη του) Der Wildschütz oder Die Stimme der Natur (Ο λαθροκυνηγός ή Η φωνή της φύσης, 1842, έργο που σημείωσε επίσης μεγάλη επιτυχία) Undine (Οντίν, 1845)
Μακλούμπα

Η μακλούμπα ή μαγκλούμπα (αραβικά: مقلوبة‎) είναι παραδοσιακό ιρακινό, λιβανέζικο, παλαιστινιακό, και ιορδανικό πιάτο που σερβίρεται σε ολόκληρη την περιοχή του Λεβάντε. Αποτελείται από κρέας, ρύζι και τηγανητά λαχανικά που τοποθετούνται σε μια κατσαρόλα που αναποδογυρίζεται όταν σερβίρεται, εξ ου και το όνομα μακλούμπα, που μεταφράζεται κυριολεκτικά ως "ανάποδα". Το πιάτο χρονολογείται από αιώνες και βρίσκεται στο κιτάμπ-αλ-ταμπίκχ, μια συλλογή από συνταγές του 13ου αιώνα.

 Η μακλούμπα μπορεί να περιλαμβάνει μια ποικιλία λαχανικών, όπως τηγανητές ντομάτες, πατάτες, κουνουπίδι και μελιτζάνα, που συνοδεύονται είτε από κοτόπουλο ή αρνί. Τα πιο συνηθισμένα είναι το κουνουπίδι και η μελιτζάνα. Όλα τα συστατικά τοποθετούνται προσεκτικά στην κατσαρόλα σε στρώσεις, έτσι ώστε όταν το δοχείο αντιστρέφεται για σερβίρισμα, το πιάτο μοιάζει με στρώμα κέικ.Η μακλούμπα συνήθως διακοσμείται με κουκουνάρι και ψιλοκομμένο φρέσκο μαϊντανό. Μερικές φορές σερβίρεται με σαλάτα και φρέσκο γιαούρτι και συχνά προετοιμάζεται για γιορτές και μεγάλες συγκεντρώσεις. Αραβική κουζίνα Αιγυπτιακή κουζίνα Ισραηλινή κουζίνα Ιορδανική κουζίνα Λιβανέζικη κουζίνα Παλαιστινιακή κουζίνα Μακλούμπα (Αναποδογυρισμένο κοτόπουλο και ρύζι)
Επίκεντρο

Το επίκεντρο είναι το σημείο της επιφάνειας της Γης ακριβώς πάνω από ένα υπόκεντρο ή εστίαση, από το οποίο μπορεί να προέρχεται ένας σεισμός ή μια υπόγεια έκρηξη.

 Στους σεισμούς, το επίκεντρο είναι συνήθως η περιοχή με τις περισσότερες ζημιές, αλλά το μήκος της ρήξης του ρήγματος στο υπέδαφος μπορεί να εξαπλωθεί στην επιφάνεια και να επηρεάσει μια μεγάλη περιοχή. Για παράδειγμα, στον σεισμό του Ντενάλι του 2002 με ένταση 7.9 ρίχτερ στην Αλάσκα, το επίκεντρο ήταν στο δυτικό άκρο της ρήξης αλλά η μεγαλύτερη ζημιά έγινε σε μια περιοχή 330 χιλιόμετρα ανατολικά. Τα εστιακά βάθη των σεισμών που συμβαίνουν σε ηπειρωτικό φλοιό έχουν συνήθως επίκεντρο 2 με 20 χιλιομέτρων. Οι ηπειρωτικοί σεισμοί με βάθος κάτω από 20 χιλιόμετρα είναι σπάνιοι, ενώ σε ζώνες υποβύθισης οι σεισμοί μπορεί να προέρχονται από βάθη βαθύτερα των 600 χιλιομέτρων. Κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, τα σεισμικά κύματα διαδίδονται σε όλες τις κατευθύνσεις από το υπόκεντρο. Η σεισμική σκίαση παρουσιάζεται στην αντίθετη πλευρά της Γης από το επίκεντρο του σεισμού, διότι ο υγρός εξωτερικός πυρήνας του πλανήτη διαθλά τα διαμήκη ή συμπιεστικά κύματα (P-κύματα), ενώ απορροφά τα εγκάρσια ή διάτμητα κύματα (S-κύματα). Έξω από την σεισμική ζώνη σκιάς, μπορούν να εντοπιστούν και τα δύο κύματα, αλλά, λόγω των διαφορετικών ταχυτήτων και μονοπατιών μέσα από τη Γη, φτάνουν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές. Η απόσταση του επικέντρου χρησιμοποιείται επίσης κατά τον υπολογισμό των σεισμικών μεγεθών, όπως αναπτύχθηκε από τον Ρίχτερ και Γκούτενμπεργκ. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό επίθετο ἐπίκεντρος Ο όρος επινοήθηκε από τον Ιρλανδό σεισμολόγο Ρόμπερτ Μάλλετ.Η λέξη επίκεντρο χρησιμοποιείται και με την έννοια του κέντρου. Για παράδειγμα, το «Περιορίστηκαν οι μετακινήσεις στην Κινεζική επαρχία η οποία πιστεύεται ότι είναι το επίκεντρο της επιδημίας SARS.»
Τομσκ

Το Τομσκ (ρωσικά: Томск) είναι μία από τις παλαιότερες σιβηρικές ρωσικές πόλεις, πρωτεύουσα της Περιφέρειας Τομσκ. Έχει 524.669 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Απέχει από τη Μόσχα περίπου 3.500 χιλιόμετρα. Είκοσι χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Τομσκ βρίσκεται το Σέβερσκ, όπου γίνεται παραγωγή/επεξεργασία πλουτωνίου και εμπλουτισμός ουρανίου. Μαζί οι δύο αυτές πόλεις συγκροτούν ένα από τα σπουδαιότερα βιομηχανικά και ενεργειακά κέντρα της Ρωσίας πέραν των Ουραλίων.

 Το Τομσκ ιδρύθηκε σε ταταρικό έδαφος από διακόσιους Κοζάκους το 1604, κατόπιν διαταγής του τσάρου Μπoρίς Γκοντουνόφ, με ορμητήριο ένα ξύλινο φρούριο που οι εποικιστές έχτισαν στην όχθη του ποταμού Τομ. Διακόσια χρόνια αργότερα, το 1804, η πόλη είχε αναπτυχθεί τόσο που έγινε πρωτεύουσα του Κυβερνείου Τομσκ, μιας αχανούς διοικητικής περιφέρειας, η οποία συμπεριελάμβανε εδάφη που σήμερα απλώνονται στις περιφέρειες Νοβοσιμπίρσκ, Κεμέροβο, Κρασνογιάρσκ και Αλτάι, καθώς και στο ανατολικό Καζακστάν. Στα μέσα του 19ου αιώνα, το Τομσκ μαρτυράται πως διέθετε οκτώ εκκλησίες και πενήντα πέτρινα κτήρια. Το 1873 ιδρύθηκε εκεί το πρώτο βιβλιοπωλείο και η πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη σε ολόκληρη τη Σιβηρία, το 1880 πανεπιστήμιο και το 1896 τεχνολογικό ινστιτούτο (το σημερινό πολυτεχνικό πανεπιστήμιο). Με την είσοδο του 20ου αιώνα έφτασε σε τέτοιο σημείο προόδου που διέθετε 4 εφημερίδες, 4 θέατρα, 5 κινηματογράφους, 7 βιβλιοθήκες και 3 ψυχαγωγικά πάρκα. Το 1911 ο πληθυσμός του ήταν περίπου 110 χιλιάδες άνθρωποι και η έκτασή του 15 χλμ², μεγέθη αρκετά μεγάλα για σιβηρική πόλη ακόμη και σήμερα. Στην ακμή συνέβαλε και το γεγονός ότι η πόλη χρησιμοποιήθηκε (μεταξύ άλλων) ως τόπος εκτόπισης για πολιτικούς αντιπάλους του τσαρικού καθεστώτος - οι εξόριστοι ήταν συνήθως προοδευτικοί άνθρωποι και έφερναν μαζί τους νέες ιδέες από την Ευρώπη, οι οποίες δύσκολα θα έφθαναν με άλλον τρόπο στο μακρινό Τομσκ. Ανάμεσά τους βρέθηκαν ο δεκεμβριστής Μπάτενκοφ, ο αναρχικός Μπακούνιν, ο φιλελεύθερος Στανιουκόβιτς, ο ναρόντνικος Κορολένκο. Υπολογίζεται ότι κάποια στιγμή στα τέλη του 19ου αιώνα, αυτή η κατηγορία πολιτών αντιστοιχούσε στο 1/5 των κατοίκων του Γκοβερνοράτου. Τα πρωτεία του Τομσκ στη Σιβηρία χάθηκαν στη δεκαετία του 1890 με την κατασκευή του Υπερσιβηρικού. Μολονότι διέθετε σύνδεση με τη νέα σιδηροδρομική γραμμή, δεν κατάφερε να ανταγωνισθεί το Νοβονικολάγιεβσκ (νυν Νοβοσιμπίρσκ) που χτίστηκε αποκλειστικά για να παίξει το ρόλο του βασικού συγκοινωνιακού - εμπορικού κόμβου στην ευρύτερη περιοχή. Από τότε η πόλη ζει στη σκιά του Νοβοσιμπίρσκ, παραμένει όμως ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά και βιομηχανικά κέντρα της Σιβηρίας. Επίσημος ιστότοπος (Ρωσικά) Google Maps Google Earth Flickr.com Institute of Strength Physics and Materials Science Το Πολυτεχνείο του Τομσκ Το Πανεπιστήμιο του Τομσκ Tomsk. Information and Entertainments.
Μπαμπάς στο Σπίτι

Το Μπαμπάς στο Σπίτι (πρωτότυπος τίτλος: See Dad Run) είναι κωμική τηλεοπτική σειρά αμερικανικής παραγωγής που έκανε πρεμιέρα στις 6 Οκτωβρίου του 2012. O πρωταγωνιστής της σειράς, ο Scott Baio, βοήθησε στην παραγωγή του προγράμματος. Στις 17 Μαρτίου του 2014, το Nick σε Nite επιβεβαίωσε ότι η τρίτη σεζόν θα ήταν η τελευταία σεζόν.

 Μετά από μια δεκαετία στην τηλεοπτική του σειρά, ο ηθοποιός David Hobbs (Scott Baio) γίνεται ένας κανονικός μπαμπάς, ώστε να βλέπει σαπουνόπερες με τη σύζυγό του Amy Hobbs (Alanna Ubach) αλλά γρήγορα συνειδητοποιεί ότι δεν μπορεί να είναι όπως ο μπαμπάς στην τηλεόραση και ότι πρέπει να γίνουν αλλαγές. Έχει να φροντίσει τα τρία παιδιά του, την Emily (Ryan Newman), τον Τζο (Jackson Brundage) και την Janie (Bailey Michelle Brown), με την βοήθεια των φίλων του που είναι ο Marcus (Mark Curry) και ο Kevin (Ramy Youssef). Scott Baio ως David Hobbs Alanna Ubach ως Amy Hobbs (σύζυγος του David) Ryan Newman ως Emily Hobbs (μεγαλύτερη κόρη του David) Jackson Brundage ως Joe Hobbs (γιος του David) Bailey Michelle Brown ως Janie Hobbs (μικρότερη κόρη του David) Ramy Youssef ως Kevin Kostner (βοηθός παραγωγής της τηλεοπτικής σειράς που έπαιζε ο David) Mark Curry ως Marcus Barnes (σεναριογράφος της τηλεοπτικής σειράς που έπαιζε ο David) Jaylen Barron ως Mary Barnes (κόρη του Marcus) Alyvia Alyn Lind ως Charlotte (φίλη της Janie) Bebe Wood ως Amanda (κορίτσι του Joe) Bridget Shergalis ως Bea (φίλη της Emily) Brianne Tju ως Taylor (φίλη της Emily) Danika Yarosh ως Olivia (φίλη της Emily) Luke Benward ως Matthew Pearson (πρώην αγόρι της Emily) Wendy Raquel Robinson (γυναίκα του Marcus) Το See Dad Run έχει πολλές κριτικές από επώνυμους κριτικούς τέχνης. Για την πρώτη σεζόν, η σειρά δέχτηκε κριτική από την ιστοσελίδα Metacritic και έτσι ο αριθμός των πόντων αυξήθηκε από τους 50 στους 100 πόντους. Ο δημοσιογράφος David Hickley από την εφημερίδα New York Daily News βαθμολόγησε την εκπομπή με 2 στα 5 αστέρια. Η Emily Ashby από τον οργανισμό Common Sense Media βαθμολόγησε την εκπομπή με 4 στα 5 αστέρια. Επίσημη ιστοσελίδα See Dad Run στην IMDb
Μήνας του μέλιτος

Ως μήνας του μέλιτος ονομάζεται διεθνώς το ταξίδι αναψυχής που κάνουν οι νεόνυμφοι αμέσως μετά την τέλεση του γάμου. Χωρίς ταξίδι, μήνας του μέλιτος ονομάζεται το αμέσως μετά τη σύζευξη χρονικό διάστημα που χαρακτηρίζεται από συναισθήματα αρμονίας και έρωτα.

 Στα αγγλικά, η φράση honey moon, δηλαδή Σελήνη του μέλιτος, συναντάται για πρώτη φορά το 1546. Στον δυτικό πολιτισμό, το ταξίδι αναψυχής καθιερώνεται κυρίως στον 19ο αιώνα στη Μεγάλη Βρετανία ως έθιμο που εισάχθηκε από την Ινδία. Από εκεί εξαπλώθηκε και στην Ευρώπη, όπου το 1820 στη Γαλλία ονομάστηκε voyage à la façon anglaise, δηλαδή Αγγλικό ταξίδι. Το ταξίδι του μέλιτος όπως το συναντάμε σήμερα τυποποιήθηκε την εποχή της Μπελ Επόκ και έγινε η πρώτη μορφή του μαζικού τουρισμού, με δημοφιλέστατους προορισμούς τα παράλια της Μεσογείου στη Γαλλία και Ιταλία, καθώς και τις Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις Ρώμη, Παρίσι, Λονδίνο, Βερόνα, Βενετία, Βιέννη και αλλού. Urs Keller: „Nur du und ich“. Schweizer Brautpaare auf Hochzeitsreise, in: Schweizerisches Archiv für Volkskunde, 103. Bd. (2007), S. 1–20 (Volltext)
Πυρηνική Βόμβα τύπου Thin Man

Η Πυρηνική Βόμβα τύπου "Thin Man" (επίσημα, Mark 2) ήταν ένα προτεινόμενο πυρηνικό όπλο πλουτωνίου το οποίο ανέπτυσσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατα τη διάρκεια του σχεδίου Μανχάταν. Η ανάπτυξή του ματαιώθηκε όταν διαπιστώθηκε ότι ο ρυθμός αυτόματης σχάσης των πυρηνικών αντιδραστήρων γένους πλουτωνίου ήταν υπερβολικά υψηλός για χρήση σε ένα σχέδιο όπλου .

 Ο σχεδιασμός της "Thin Man" ήταν πρώιμος σχεδιασμός πυρηνικού όπλου που προτάθηκε πριν το πλουτώνιο να έχει αναπαραχθεί επιτυχώς σε έναν πυρηνικό αντιδραστήρα από την ακτινοβολία του ουρανίου-238. Θεωρήθηκε ότι το πλουτώνιο, όπως το ουράνιο-235, θα μπορούσε να συγκεντρωθεί σε μια κρίσιμη μάζα με την απλή λήψη ενός υποκρίσιμου κομματιού σε ένα άλλο. Για την αποφυγή προπυρσοκρότησης, μία σφαίρα πλουτωνίου θα έπρεπε να επιταχυνόταν σε ταχύτητα περίπου 3.000 ποδιών ανά δευτερόλεπτο (910m/s), είτε μια αντίδραση σχάσης θα άρχιζε πριν το συγκρότημα ήταν πλήρες, ανατινάζοντας τη συσκευή εκτός πρόωρα. Η εκτιμώμενη διάμετρος του Mark 2
Τόνι Μπράουν

Ο Τόνι Μπράουν (ΟΒΕ, James Anthony Brown ή Tony Brown, γενν. στις 5 Ιανουαρίου 1950) είναι πολιτικός, που διετέλεσε επικεφαλής υπουργός (αρχηγός κυβερνήσεως) στη Νήσο του Μαν από τις 14 Δεκεμβρίου 2006 ως τις 11 Οκτωβρίου 2011 και μέλος της Βουλής των Κλειδιών (House of Keys).

 Σπούδασε στο Κασλ Ηλεκτρολογία και μέχρι σήμερα είναι επικεφαλής της εταιρείας ηλεκτρικών συσκευών Tony Brown Electrics στο Κασλτάουν. Το 1981 εξελέγη βουλευτής και το 2000 απέτυχε να γίνει Πρόεδρος της Βουλής, ωστόσο έγινε αντιπρόεδρος. Νωρίτερα ανέλαβε διάφορα αξιώματα, όπως του υπουργού Υγείας (1986-89), υπουργού Τουρισμού (1994-96) και υπουργού Μεταφορών (1996-2001). Έπειτα από τις εκλογές του 2001, έγινε Πρόεδρος της Βουλής και το 2002 ξανά αντιπρόεδρος. Επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής το 2006 και στις 14 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς εξελέγη από τη Βουλή αρχηγός της κυβερνήσεως (επικεφαλής υπουργός) λαμβάνοντας 27 ψήφους. Διορίστηκε στο αξίωμα από τον Αντικυβερνήτη την ίδια ημέρα. Στη συνέχεια, όπως προβλέπει η νομοθεσία, παραιτήθηκε από Πρόεδρος της Βουλής. Τον Δεκέμβριο του 2011 παραιτήθηκε από επικεφαλής υπουργός, σύμφωνα με την επιθυμία του.Είναι παντρεμένος με τη Ρέιτσελ Σμιθ από το 1979 και έχουν 1 γιο και 1 κόρη. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (ΟΒΕ) το 2013. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του επικεφαλής υπουργού ο Άλαν Μπελ.
Α. Τζ. Πέρο

Ο Α. Τζ. Πέρο (Anthony Jude Pero, 14 Οκτωβρίου 1959 - 20 Μαρτίου 2015) ήταν Αμερικανός ντράμερ της hard rock και heavy metal μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος των Twisted Sister και Adrenaline Mob.

 Ο Πέρο γεννήθηκε στο Στάτεν Άιλαντ το 1959. Οι γονείς του, του πήραν το πρώτο του σετ τυμπάνων σε ηλικία τριών ετών και αφού το έσπασε, την επόμενη χρονιά του αγόρασαν ένα σετ της γνωστής μάρκας "Ludwig". Ξεκίνησε να κάνει μαθήματα με δασκάλους της περιοχής, ενώ κάποια στιγμή μαθήτευσε δίπλα στον διάσημο Τζιν Κρούπα και σε ηλικία επτά ετών, τον προσκάλεσαν να παίξει στο "Mike Douglas Show". Στα δέκα του χρόνια εμφανίστηκε ζωντανά σε τηλεμαραθώνιο του Τζέρι Λιούις μαζί με δύο ακόμη νέους μουσικούς, όπου έπαιξαν διασκευές σε κομμάτια των Τσάρλι Πάρκερ και Ντέιβ Μπρούμπεκ.Στα εφηβικά του χρόνια, συνέχισε να μελετά και να εξασκείται στα τύμπανα. Όταν ο ντράμερ μίας κολεγιακής μπάντας έσπασε το πόδι του, ο νεαρός Πέρο τον αντικατέστησε για μία περιοδεία τριών εβδομάδων στην Ευρώπη, όπου έλαβε τρία χρυσά μετάλλια στο φεστιβάλ τζαζ του Παρισιού.Στο λύκειο δούλεψε πάνω στην τεχνική του, επηρεασμένος από συγκροτήματα όπως οι Black Sabbath, Emerson, Lake and Palmer, Yes, κ.α.. Μετά την αποφοίτηση του, έγινε μέλος των Twisted Sister, με τους οποίους ηχογράφησε πέντε στούντιο άλμπουμ από το 1982 μέχρι το 1987, πουλώντας περισσότερα από πέντε εκατομμύρια αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 2001, το συγκρότημα επανενώθηκε με σκοπό μία φιλανθρωπικού τύπου συναυλία για την συγκέντρωση χρημάτων προς βοήθεια των θυμάτων των σωμάτων ασφαλείας κατά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Από το 2003 και έπειτα, συνέχισαν να περιοδεύουν, ενώ ηχογράφησαν την επανεκτέλεση του κλασικού "Stay Hungry" ως "Still Hungry" το 2004 και το "A Twisted Christmas" δύο χρόνια αργότερα. Ο Πέρο έγινε μέλος των Adrenaline Mob το 2013, κυκλοφορώντας μαζί τους το άλμπουμ "Men of Honor" και το ΕΡ "Dearly Departed".Στις 20 Μαρτίου 2015, οι Adrenaline Mob ταξίδευαν από την Βαλτιμόρη στο Πουκίπσι, κατά την διάρκεια της αμερικάνικης περιοδείας τους. Τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος προσπάθησαν να ξυπνήσουν τον Πέρο, ο οποίος δεν συνερχόταν και μεταφέρθηκε σε τοπικό νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του λόγω καρδιακής προσβολής. BIO | AJ PERO – OFFICIAL WEBSITE A.J. Pero - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives A. J. Pero Discography at Discogs AJ PERO – OFFICIAL WEBSITE | AJ PERO AJ Pero (@AJPero) | Twitter A. J. Pero | Facebook
Άιρον Σέικ

Ο Χοσεΐν Κόσροου Αλί Βαζίρι (15 Μαρτίου 1942- 7 Ιουνίου 2023) είναι ένας Ιρανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής και περιστασιακός ηθοποιός, πιο γνωστός με το όνομα Άιρον Σέικ που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ.

 Είναι γνωστός για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος WWE, από τον Μπομπ Μπάκλουντ, που το είχε στην κατοχή του για περίπου έξι χρόνια. Εκείνη την εποχή, ο Άιρον Σέικ προκαλούσε τους άλλους παλαιστές να ξεφύγουν απο την οδυνηρή του λαβή, το Iron Clutch. Μετά απο αρκετές προσπάθειες άλλων παλαιστών, ο τότε ανερχόμενος Χαλκ Χόγκαν κατάφερε να αποδράσει απο τη λαβή. Επίσης, ο Σέικ είναι εκείνος που ηττήθηκε από τον Χαλκ Χόγκαν, για να κατακτήσει ο τελευταίος τον πρώτο του μεγάλο τίτλο. Στην μεγαλύτερη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 ήταν αντιπαθητικός προς το κοινό, με το σενάριο που του δινόταν να υποδυθεί. Απο το 2004 και μετά, άρχισε να δίνει συνεντεύξεις εναντίον της επιχείρησης της πάλης και εξυβρίσεις άλλων παλαιστών (κυρίως του Χαλκ Χόγκαν), που τράβηξαν τη προσοχή του κόσμου και τον έκαναν γνωστό στους νεότερους οπαδούς της πάλης. Απεβίωσε στις 7 Ιουνίου 2023 σε ηλικία 81 ετών Στην καριέρα του, πέρασε από διάφορες εταιρείες, της ανεξάρτητης σκηνής αλλά και μεγαλύτερες, όπως φυσικά το WWE. Έχει περάσει επίσης από το American Wrestling Association. Από το 1996 που σταδιακά σταμάτησε να παλεύει, εμφανίζεται σποραδικά για το WWE κυρίως. ACCW Heavyweight Championship (2 φορές) CWA Heavyweight Championship (1 φορά) NWA National Television Championship (1 φορά) IAW Heavyweight Championship (1 φορά) IAW Tag Team Championship (3 φορά) – με Μπράιαν Κοστέλο IWA United States Heavyweight Championship (1 φορά) NWA Canadian Heavyweight Championship (Toronto version) (2 φορές) NWA Mid-Atlantic Heavyweight Championship (1 φορά) NWA Canadian Tag Team Championship (Vancouver version) (1 φορά) – με Τέξας Άουτλο NWA New Zealand British Commonwealth Championship (1 φορά) NWA 2000 American Heritage Championship (1 φορά) NWA Pacific Northwest Tag Team Championship (1 φορά) – με Μπουλ Ράμος WWΕ Championship (1 φορά) WWΕ Tag Team Championship (1 φορά) – με Νικολάι Βολκόφ Προφίλ στο WWE Hall of Fame Επίσημη ιστοσελίδα Interview with Iron Sheik – Pars Times The Accelerator's Wrestling Rollercoaster – The Iron Sheik The Iron Sheik Iron Sheik still in the game
Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου

Ο Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος Αναγέννηση Νέου Ρυσίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Νέου Ρυσίου Θεσσαλονίκης, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Νέου Ρυσίου. Επίσημα, έτος ίδρυσής του είναι το 1980 και αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο και το λευκό. Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και τάε κβον ντο.

 Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13 η Αναγέννηση συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και συγκεκριμένα στον 3ο Όμιλο. Τερματίζοντας δεύτερη στην τελική βαθμολογία, εξασφάλισε την άνοδό της στην Α' Κατηγορία. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.Έδρα του συλλόγου είναι το Γήπεδο Ποδοσφαίρου του Αθλητικού Κέντρου Νέου Ρυσίου στο Δήμο Θέρμης. Πρόεδρος του συλλόγου είναι η ΣΥΡΙΣΤΑΤΙΔΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ, γενικός αρχηγός του τμήματος ο Νικόλαος Ευσταθιάδης και έφορος του τμήματος ο ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ ΕΝΤΙ. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η Αναγέννηση Νέου Ρυσίου συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. και συγκεκριμένα στον Α' Όμιλο. Στην κανονική περίοδο βρέθηκε στην 4η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, αγωνιζόμενος πάντα στην ίδια κατηγορία, ο σύλλογος κατέλαβε την 5η θέση της τελικής κατάταξης. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. και συγκεκριμένα στο 2ο Όμιλο. Ο σύλλογος επίσης συμμετείχε στο Κύπελλο Ανδρών Ε.ΚΑ.Σ.Θ., γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στη Γ' Φάση από την Α.Ε. Πυλαίας με σκορ 54-52.Έδρα της Αναγέννησης είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Αθλητικού Κέντρου Νέου Ρυσίου στο Δήμο Θέρμης. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Δημήτριος Ασημόπουλος και έφορος του τμήματος ο Ζήσης Προκοπίου. Καθήκοντα προπονητή διατηρεί ο Αχιλλέας Καρδομάτης. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του συλλόγου κατέκτησε το Πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης την αγωνιστική περίοδο 2008-09, λαμβάνοντας το δικαίωμα συμμετοχής στις εθνικές κατηγορίες. Τη διετία 2013 - 2015 αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική Κατηγορία, με υψηλότερη διάκριση την 4η θέση πανελλαδικά και μία συμμετοχή σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδος. Το τμήμα πετοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε μετά το 2000.Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13 ο σύλλογος, στην πρώτη του συμμετοχή στα πρωταθλήματα της Ε.ΠΕ.Σ.Θ., κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας Γυναικών εξασφαλίζοντας την άνοδο στην επόμενη κατηγορία. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Γυναικών (1η Τοπική) της Ε.ΠΕ.Σ.Θ..Έδρα της Αναγέννησης είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Αθλητικού Κέντρου Νέου Ρυσίου στο Δήμο Θέρμης. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Δημήτριος Ασημόπουλος και έφορος του τμήματος ο Γιάννης Ουρκέρογλου. Α.Μ.Σ. Αναγέννηση Νέου Ρυσίου, επίσημος ιστότοπος τμήματος καλαθοσφαίρισης.
Αλφόνσος, καρδινάλιος-πρίγκιπας της Πορτογαλίας

Ο Αλφόνσος, πορτογαλ. Afonso (23 Απριλίου 1509 - 21 Απριλίου 1540) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν πρίγκιπας της Πορτογαλίας, αρχιεπίσκοπος της Λισσαβόνας και καρδινάλιος.

 Ήταν ο τέταρτος γιος τού Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας και της Μαρίας των Τραστάμαρα, κόρης τού Φερδινάνδου Β΄ της Αραγωνίας. Γεννήθηκε στην Έβορα και ήταν πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας. Έγινε αρχιεπίσκοπος της Λισσαβόνας και καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το 1540 απεβίωσε σε ηλικία 31 ετών στη Λισσαβόνα. Τάφηκε αρχικά στον καθεδρικό της Λισσαβόνας και έπειτα η σορός του μεταφέρθηκε στη μονή Χερόνιμος. Sanceau, Elaine (1970). Reign of the Fortunate King, 1495–1521: Manuel I of Portugal. Hamden, Conn.: Archon Books. ISBN 0-2080096-8-X. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Afonso de Portugal (1509–1540) στο Wikimedia Commons
Βάτου

Το βάτου (vatu), στην (ISO 4217: VUV, μερικές φορές και Vt) είναι το νόμισμα του Βανουάτου. Εισήχθη το 1982, έπειτα από την ανεξαρτησία της νησιωτικής χώρας, σε αντικατάσταση του Φράγκου των Νέων Εβρίδων. Η εισαγωγή του βάτου έφερε και το τέλος της επίσημης κυκλοφορίας του αυστραλιανού δολαρίου στο Βανουάτου. Το βάτου δεν έχει υποδιαιρέσεις και η αξία του παρουσιάζει διακυμάνσεις. Φημολογείται όμως ότι έχει «κλειδωθεί» η ισοτιμία του με άλλα νομίσματα χωρίς να γίνει αυτό επίσημα γνωστό.

 Το 1983 κυκλοφόρησαν κέρματα του 1 και των 2, 5, 10, 20 και 50 βάτου, ενώ ακολούθησε η κυκλοφορία των 100 βάτου το 1988. Το 1982 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια από την Κεντρική Τράπεζα του Βανουάτου σε ονομαστικές αξίες των 100, 500 και 1000 βάτου. Ακολούθησαν τα χαρτονομίσματα των 5.000 βάτου, το 1989. Το 1993 εισήχθησαν και χαρτονομίσματα των 500 και 1000 βάτου. Χαρτονομίσματα των 200 βάτου κυκλοφόρησαν το 1995. Οι κάτοικοι της χώρας πολλές φορές κάνουν λόγο για υποθετικό δολάριο ισότιμο με 100 βάτου, χωρίς να αποσαφηνίζουν για ποιας χώρας το νόμισμα λένε. Αυτό προέρχεται από την περίοδο 1966-1973 όταν το φράγκο των Νέων Εβρίδων ήταν ίδιο σε αξία με το αυστραλιανό δολάριο σε ισοτιμία των 100 φράγκων = 1 δολάριο. Η ιδέα αυτή για το υποθετικό δολάριο ενισχύεται και από το μέγεθος του κέρματος των 100 βάτου: είναι 23 χιλιοστά και συγκρίσιμο με τα 23 χιλιοστά του αυστραλιανού δολαρίου, όπως επίσης και τα 23 χιλιοστά του νεοζηλανδικού δολαρίου. Όμως, στο πάχος προσιδιάζει στη βρετανική στερλίνα. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801-1991, 18th ed., Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues, Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors), 7th ed., Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
Οροσειρά Σουντίρμαν

Η οροσειρά Σουντίρμαν (Ινδονησιακά Pegunungan Sudirman), επίσης οροσειρά Νασάου ή Ντουγκουντουγκούο είναι ο δυτικός τομέας των ορέων Μαόκε στα κεντρικά υψίπεδα της Νέας Γουινέας. Εδώ βρίσκεται η υψηλότερη κορυφή στην Ωκεανία και την Αυστραλασία, η Πούντσακ Τζάγια (4. 884 μ.) και το μεγάλο ορυχείο χαλκού και χρυσού Γκράσμπεργκ. Η ακανόνιστη οροσειρά δεν διαθέτει πέρασμα χαμηλότερο των 4.000 μέτρων και έχει κορυφές όπως η Τζάγια στα 4.884 μ. Τα βουνά της οροσειράς εκτείνονται σε απόσταση 320 χλμ. δυτικά από τα όρη Τζαβαβιτζάγια. Η οροσειρά πήρε το όνομά της από τον στρατηγό Σουντίρμαν (Soedirman), αρχηγό του αγώνα για ανεξαρτησία ενάντια στους Ολλανδούς το 1940.

 Η κεντρική κορδιλιέρα διαιρείται σε δύο οροσειρές μέσω της κοιλάδας Μπάλιεμ, που τη διατρέχει από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, διαμορφώνοντας φυσικό σύνορο ανάμεσα στις υψηλές δυτικές κορυφές και τις ανατολικές. Δυτικά, εξαπλώνεται η οροσειρά Σουντίρμαν με ιζηματογενείς βράχους με ύψος πάνω από 4.000 μ. Η οροσειρά φιλοξενεί πολλά ενδημικά είδη, όπως το ορτύκι των χιονισμένων βουνών (anurophasis monorthonyx) απειλούμενο είδος, o κοκκινολαίμης των χιονισμένων βουνών (petroica archboldi) για το οποίο δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία και θηλαστικά όπως το Ντινγκίζο (dendrolagus mbaiso), επίσης απειλούμενο είδος. Η απομονωμένη οροσειρά Γουέιλαντ στο απώτατο δυτικό άκρο της Σουντίρμαν είναι καταφύγιο ενδημικών θηλαστικών και ερπετών. «Τοπογραφικός χάρτης της Sudirman Range». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 4 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 2014.
Arte Povera

H Arte Povera, η φτωχή τέχνη ως μεταμοντέρνο κίνημα έχει τις ρίζες της στα τέλη της δεκαετίας του 1960 στις μεγάλες πόλεις της Ιταλίας και κυρίως στο Τορίνο. Ο όρος πιστώνεται στον Ιταλό κριτικό της τέχνης Γκερμάνο Τσελάντ (Germano Celant) το 1967 και εισήχθη στην Ιταλία σε περίοδο κοινωνικής αναταραχής, όταν οι καλλιτέχνες υιοθέτησαν ριζοσπαστική στάση, επιτιθέμενοι στις αξίες των καθιερωμένων θεσμών της κυβέρνησης, της βιομηχανίας και του πολιτισμού. Σημείο εκκίνησης του κινήματος θεωρείται η έκθεση Im Spazio, που επιμελήθηκε ο Celant και πραγματοποιήθηκε στη Galleria La Bertesca στη Γένοβα της Ιταλίας, από τον Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο του 1967. Ο Celant, από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του κινήματος Arte Povera, διοργάνωσε δύο εκθέσεις το 1967 και το 1968 και συνέγραψε το Arte Povera Storie e protagonisti, προωθώντας την ιδέα μιας επαναστατικής τέχνης, ελεύθερης από δομικές και οικονομικές συμβάσεις.

 Giuliano, S. 2011, Arte Povera, A Question of Image, Études photographiques διαθέσιμο στο http://journals.openedition.org/etudesphotographiques/3471, ανάκτηση 16/12/2019. Lumley, R., 2010, Germano Celant. The Arte Povera period, Domus, διαθέσιμο στο https://www.domusweb.it/en/art/2010/10/31/germano-celant-the-arte-povera-period.html, ανάκτηση 10/11/2017. Ρουμπέκα, Κ. 2011, Arte Povera (Φτωχή Τέχνη) - Μέρος Α, ArtMag διαθέσιμο στο http://www.artmag.gr/art-history/art-history/item/2659-arte-povera-part-a, ανάκτηση 12/11/2017. Ρουμπέκα, Κ. 2011, Arte Povera (Φτωχή Τέχνη) - Μέρος Β, ArtMag διαθέσιμο στο http://www.artmag.gr/art-history/art-history/item/2720-arte-povera-part-b, ανάκτηση 12/11/2017. "Arte Povera". Glossary of Art, Architecture & Design since 1945, 3rd. ed. Germano Celant, Arte povera, history and stories, Electa Arte Povera at Artcyclopedia Walker Art Museum exhibit, 2001-2002 Tate Collection glossary Αρχειοθετήθηκε 2017-02-24 στο Wayback Machine. Studio International magazine review of Arte Povera exhibit GOLDFISH BOWL KNIFE - Jannis Kounellis at MONA Hobart Tasmania
Αλεξάντερ Νέβιλ

Ο Αλεξάντερ Νέβιλ (1340 - 1392) επιφανής Άγγλος μεσαιωνικός κληρικός και αρχιεπίσκοπος της Υόρκης (1374 - 1388) ήταν πέμπτος και μικρότερος γιος του Ραλφ Νέβιλ, 2ου βαρόνου των Νέβιλ του Ρέμπι και της Αλίκης Αούντλει. Ο Αλεξάντερ Νέβιλ ήταν μέλος της Οικογένειας Νέβιλ που ήταν πανίσχυρη στην βόρεια Αγγλία. Ο πρώτος εκκλησιαστικός διορισμός του Αλεξάντερ Νέβιλ ήταν διάκονος του Γιορκ Μίνστερ (1361 - 1373). Έγινε διεκδικητής της αρχιδιακονίας της Κορνουάλης (1361 - 1371) μέχρι που κέρδισε την θέση (1371) και στην συνέχεια αρχιδιάκονος του Ντάραμ (1371 - 1373). Διορίστηκε την περίοδο 3 - 14 Απριλίου 1374 αρχιεπίσκοπος της Υόρκης, ο βασιλιάς επικύρωσε τον διορισμό στις 1 Ιανουαρίου 1374. Αφιερώθηκε στις 4 Ιουνίου 1374 στην επισκοπή του Ουεστμίνστερ και ενθρονίστηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1374 στην Γιορκ Μίνστερ.

 Στην Επανάσταση των Λόρδων εναντίον του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας (1386) ο Αλεξάντερ Νέβιλ κατηγορήθηκε για προδοσία και καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση στο κάστρο του Ρότσεστερ. Ο Αλεξάντερ δραπέτευσε και ο Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄ που λυπήθηκε έντονα για τον διωγμό του τον τοποθέτησε στις 30 Απριλίου 1388 στην Σκωτσέζικη επισκοπή του Αγίου Ανδρέα, δεν διορίστηκε τελικά ποτέ επειδή οι Σκωτσέζοι πιστοί στο σχίσμα της Αβινιόν αναγνώρισαν τον δικό τους υποψήφιο Ουόλτερ Τραιλ. Το υπόλοιπο της ζωής του ο Αλεξάνδρος Λέβιν υπηρέτησε στην ενοριακή εκκλησία της Λέουβεν στην οποία και πέθανε τον Μάιο του 1392, τάφηκε στην εκκλησία των Καρμελιτών. Cokayne, G. E. (2000). The Complete Peerage: Rickerton to Sisonby. Volume IX (Reprint ed.). Gloucester: Sutton Publishing. Dowden, John (1912). Thomson, J. Maitland, ed. The Bishops of Scotland. Glasgow: James Maclehose and Son. Fryde, E. B.; Greenway, D. E.; Porter, S.; Roy, I., eds. (1986). Handbook of British Chronology (3rd, reprinted 2003 ed.). Cambridge: Cambridge University Press. Horn, J. M. (1962). Exeter Diocese. Fasti Ecclesiae Anglicanae 1300–1541. Volume IX. British History Online. Jones, B. (1963). Northern Province (York, Carlise and Durham). Fasti Ecclesiae Anglicanae 1300–1541. Volume VI. British History Online.
Δενδροχώρι Λάρισας

Το Δενδροχώρι είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καλλιθέας Φαρσάλων, της Δημοτικής Ενότητας Ναρθακίου και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.

 Το Δενδροχώρι Λάρισας βρίσκετται σε υψόμετρο 520 μέτρων και έχει πληθυσμό 37 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Ως το 1940 ονομαζόταν Ντινόμπασι και μέχρι το 1957, Ντινομπάσιο. Διοικητικές μεταβολές οικισμών - Δένδροχώρι Λάρισας (Ντινομπάσιο Λάρισας, Ντινόμπασι Λάρισας) (Ε.Ε.Τ.Α.Α.).
Ελένη της Ελλάδας

Η Ελένη της Ελλάδας και της Δανίας (2 Μαΐου 1896 - 28 Νοεμβρίου 1982) ήταν η σύζυγος του Καρόλου Β' της Ρουμανίας και μητέρα του Μιχαήλ της Ρουμανίας.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν το τρίτο παιδί και η πρώτη κόρη του Κωνσταντίνου Α΄ της Ελλάδας και της Σοφίας. Στις 10 Μαρτίου 1921, έγινε η πρώτη Πριγκίπισσα της Ελλάδας που παντρεύτηκε στην Αθήνα. Η τελετή έλαβε χώρα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών, όπου παντρεύτηκε τον δεύτερο εξάδελφό της, διάδοχο του ρουμανικού θρόνου τότε, Κάρολο. Ο γάμος αυτός στην αρχή ήταν ευτυχισμένος, αλλά σύντομα η κατάσταση άλλαξε και έτσι στις 21 Ιουνίου 1928, ο γάμος διαλύθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρουμανίας για λόγους ασυμβατότητας.Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αφοσιώθηκε στη φροντίδα των τραυματιών. Για τις προσπάθειές της στη διάσωση Εβραίων της Ρουμανίας από τους Γερμανούς Ναζί, τιμήθηκε με τον τιμητικό τίτλο του Δίκαιου των Εθνών. Από τον γάμο της με τον Κάρολο της Ρουμανίας απέκτησε το μοναδικό της παιδί ένα γιό: τον Μιχαήλ (1921-2017), μετέπειτα Βασιλιά της Ρουμανίας. Στις 10 Ιουνίου 1948, παντρεύτηκε την Άννα των Βουρβόνων-Πάρμας (1923-2016) και απέκτησαν πέντε κόρες: την Μαργαρίτα (γενν. 1949), πρώην διάδοχο του Ρουμανικού θρόνου, καθώς η μοναρχία καταργήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1947. την Ελένη (γενν. 1950). την Ειρήνη (γενν. 1953). την Σοφία (γενν. 1957). την Μαρία (γενν. 1964).Η Ελένη απεβίωσε στην Λωζάνη, στις 28 Νοεμβρίου 1982. 2 Μαΐου 1896 - 10 Μαρτίου 1921: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ελένη της Ελλάδας και της Δανίας 10 Μαρτίου 1921 - 4 Ιανουαρίου 1926: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα διαδόχου της Ρουμανίας 4 Ιανουαρίου 1926 - 4 Ιανουαρίου 1928: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα της Ρουμανίας 4 Ιανουαρίου 1928 - 6 Σεπτεμβρίου 1940: Η Αυτής Μεγαλειότητα Η Βασίλισσα Ελένη 6 Σεπτεμβρίου 1940 - 30 Δεκεμβρίου 1947: Η Αυτής Μεγαλειότητα Η Βασιλομήτωρ της Ρουμανίας 30 Δεκεμβρίου 1947 - 28 Νοεμβρίου 1982: Η Αυτής Μεγαλειότητα Η Βασιλομήτωρ Ελένη της Ρουμανίας Διακρίσεις ελληνικής δυναστείας Ελληνική Βασιλική Οικογένεια: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος των Αγίων Όλγας και Σοφίας Ρουμανική Βασιλική Οικογένεια: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του Καρόλου Α' Ρουμανική Βασιλική Οικογένεια: Κυρία Μεγαλόσταυρου του Τάγματος του ΣτέμματοςΔιακρίσεις ρουμανικής δυναστείας Ρουμανία: Αποδέκτης Μεταλλίου της Στρατιωτικής Αρετής Arthur Gould Lee, Helen, Queen Mother of Rumania, Princess of Greece and Denmark: An Authorized Biography. London: Faber and Faber (1956).