Κατρίν Σπάακ

Η Κατρίν Σπάακ (γαλλικά: Catherine Spaak, 3 Απριλίου 1945 – 17 Απριλίου 2022) ήταν γαλλικής καταγωγής Ιταλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια που έπαιξε σε ιταλικές κυρίως ταινίες με ορισμένες χολιγουντιανές και διεθνείς παραγωγές. Είναι περισσότερο γνωστή για τους ρόλους της στις ταινίες Ο φανφαρόνος (1962), Άδεια ζωή (1963) και Ο γάτος με τις 9 ουρές (1971).

 Η Σπάακ γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1945 λίγο έξω από το Παρίσι, στη Μπουλόν-Μπιγιανκούρ του Ο-ντε-Σεν, στη Γαλλία. Γονείς της ήταν η πρώην ηθοποιός Κλοντί Κλεβ (το γένος Αλίς Περιέ) και ο Βέλγος σεναριογράφος Σαρλ Σπάακ. Η μεγαλύτερη αδερφή της ήταν η ηθοποιός Ανιές Σπάακ. Ήταν επίσης ανιψιά του Βέλγου πολιτικού Πολ-Ανρί Σπάακ, ενώ η γιαγιά της από τον πατέρα της ήταν η Μαρί Ζανσόν Σπάακ, η πρώτη γυναίκα βουλευτής του Βελγίου. Αρχικά ήθελε να γίνει μπαλαρίνα και σπούδασε μπαλέτο, μέχρι που τα παράτησε όταν της είπαν ότι παραήταν ψηλή. Η Σπάακ αποφάσισε να γίνει ηθοποιός όταν το καλοκαίρι του 1955 συνόδευσε τον πατέρα της σε ένα κινηματογραφικό πλατό, όπου είδε την Τζίνα Λολομπρίτζιτα. Όταν οι γονείς της της ανακοίνωσαν ότι χωρίζουν, η Σπάακ έφυγε από το σπίτι σε ηλικία 15 ετών και μετακόμισε στην Ιταλία, όπου εγκαταστάθηκε και τελικά πολιτογραφήθηκε. Ο πρώτος ρόλος της Σπάακ ήταν στη γαλλική 13λεπτη μικρού μήκους ταινία L'hiver (1959), σε σκηνοθεσία Ζαν Γκοτιέ, τον οποίο ακολούθησε ένας σύντομος ρόλος στη γαλλική ταινία απόδρασης από τη φυλακή Το κελί της προδοσίας (1960). Η σύντομη εμφάνιση της Σπάακ στην ταινία τράβηξε τα βλέμματα ενός ρεπόρτερ από το Παρίσι και τη συνέντευξή της που ακολούθησε την είδε η Σοφία Λόρεν, η οποία σκέφτηκε ότι η Σπάακ θα ήταν κατάλληλη για έναν σημαντικό ρόλο στο Όταν τα νιάτα ξυπνούν, μια ταινία που ο παραγωγός σύζυγός της Κάρλο Πόντι σκόπευε να γυρίσει στη Ρώμη. Η ταινία κυκλοφόρησε το 1960 με τη Σπάακ να εμφανίζεται ως 17χρονη φοιτήτρια που έχει σχέση με έναν μεσήλικα, τραβώντας την προσοχή του ευρύτερου κοινού.Η Σπάακ έγινε σύντομα έφηβη σταρ, και μεταξύ 15 και 18 ετών, είχε πρωταγωνιστήσει σε τουλάχιστον 12 ταινίες. Στους αρχικούς της ρόλους, οι διάλογοί της μεταγλωττίζονταν μέχρι να μάθει ιταλικά. Ως ενήλικας, η Σπάακ εμφανίστηκε σε πολλές κωμωδίες και μερικά δράματα από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων ταινιών της είναι Το γαϊτανάκι του έρωτα (1964, σε σκηνοθεσία Ροζέ Βαντίμ, με τους Ζαν-Κλοντ Μπριαλί, Τζέιν Φόντα και Άννα Καρίνα), Ο άνδρας, η γυναίκα και τα λεφτά (1965, με πρωταγωνιστές τους Μαρτσέλο Μαστρογιάνι και Βίρνα Λίζι), Οι γενναίοι του Μπρανκαλεόνε (1966, με τον Βιτόριο Γκάσμαν), Μοιχεία αλά ιταλικά (1966, με τον Νίνο Μανφρέντι). Ο πρώτος της κινηματογραφικός ρόλος σε αμερικανική παραγωγή ήταν ως ερωμένη ενός επενδυτή που θέλει να αγοράσει ένα εμβληματικό ξενοδοχείο στη Νέα Ορλεάνη με συμπρωταγωνιστή τον Ροντ Τέιλορ στο Ξενοδοχείο των παρανόμων (1967).Ο επόμενος σημαντικός ρόλος της Σπάακ ήταν ως νεαρή χήρα δίπλα στον Ζαν-Λουί Τρεντινιάν στη σεξοκωμωδία του 1968 Διαστροφές του έρωτα. Ακολούθησαν το Certo, certissimo, anzi... probabile (1969, με την Κλάουντια Καρντινάλε ), η ταινία giallo Ο γάτος με τις 9 ουρές (1971, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ντάριο Αρτζέντο με τον Καρλ Μάλντεν), Η ιστορία μιας μοναχής (1973), η αμφιλεγόμενη κωμωδία Ερωτιάρης, ένας γόης στο χαρέμι (1973), το σπαγκέτι γουέστερν Για μια χούφτα χρυσάφι (1975) με τους Τζιμ Μπράουν και Λι Βαν Κλιφ, το Αποπλάνηση τώρα (1980, με τους Ρότζερ Μουρ, Λίνο Βεντούρα και Ούγκο Τονιάτσι), Το τζιτζίκι θέλει μέλι (1981, με τους Κλίο Γκόλντσμιθ και Φερνάντο Ρέι) και Alice (2010). Καθώς η καριέρα της στον κινηματογράφο άρχισε να παρακμάζει τη δεκαετία του 1980, η Σπάακ μεταπήδησε στη δημοσιογραφία και την τηλεόραση. Παρουσίασε ένα δημοφιλές τηλεοπτικό τοκ σόου στην Ιταλία με το όνομα Harem που προβαλλόταν από το 1988 έως το 2002. Τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, η Σπάακ ανέπτυξε παράλληλη καριέρα στο τραγούδι, ηχογραφώντας μια σειρά από άλμπουμ. Ως τραγουδίστρια, θεωρήθηκε από ορισμένους ως η ιταλική αντίστοιχη της Γαλλίδας τραγουδίστριας Φρανσουάζ Αρντί. Η Σπάακ ηχογράφησε μερικά από τα τραγούδια της Αρντί το 1963 για την εταιρεία DET. Η Σπάακ παντρεύτηκε τέσσερις φορές. Ο πρώτος της γάμος έγινε στις 30 Ιανουαρίου 1963, όταν ήταν σε ηλικία 18 ετών με τον ηθοποιό Φαμπρίτσιο Καπούτσι, τον οποίο είχε γνωρίσει στα γυρίσματα της ταινίας Στον παράδεισο των 1000 κοριτσιών (1962) και με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, τη Σαμπρίνα.Μετά το διαζύγιό της από τον Καπούτσι το 1971, η Σπάακ ήταν παντρεμένη από τον Αύγουστο του 1972 έως το 1979 με τον Ιταλό διασκεδαστή Τζόνι Ντορέλι με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Γκαμπριέλε Γκουίντι.Από το 1993 έως το 2010, ήταν παντρεμένη με τον αρχιτέκτονα Ντανιέλ Ρέο και από τον Ιούλιο του 2013 έως τον Ιούνιο του 2020 με τον Βλαντιμίρο Τουζέλι. Η Σπάακ πέθανε στη Ρώμη στις 17 Απριλίου 2022 σε ηλικία 77 ετών, ένα χρόνο αφότου είχε υποστεί εγκεφαλική αιμορραγία. Επίσημη ιστοσελίδα