Άντριεν φαν ντερ Βερφ

Ο Άντριεν φαν ντερ Βερφ (Adriaen van der Werff, 21 Ιανουαρίου 1659 – 12 Νοεμβρίου 1722) ήταν Ολλανδός ζωγράφος πορτρέτων και ερωτικών, λατρευτικών και μυθολογικών σκηνών. Ο αδελφός του, Πίτερ φαν ντερ Βερφ (1661–1722), ήταν ο κύριος μαθητής και βοηθός του.

 Σε ηλικία δέκα ετών, άρχισε να κάνει μαθήματα, δύο χρόνια αργότερα συνεργάσθηκε με τον Έχλον φαν ντερ Νέιρ, ο οποίος ειδικευόταν στην απεικόνιση ενδυμάτων και τα υφασμάτων. Σε ηλικία δεκαεπτά ετών δημιούργησε το δικό του εργαστήριο στο Ρότερνταμ όπου αργότερα έγινε επικεφαλής της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά. Το 1696, τον επισκέφθηκαν ο Ιωάννης Γουλιέλμος του Παλατινάτου και η σύζυγός του, Άννα Μαρία Λουίζα των Μεδίκων . Το ζευγάρι παρήγγειλε δύο πίνακες για να αποσταλούν στον Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων, τον πατέρα της Άννα Μαρία Λουίζα, στη Φλωρεντία. Τα επόμενα χρόνια ο φαν ντερ Βερφ ταξίδευε τακτικά μεταξύ του Ντίσελντορφ και της πατρίδας του. Το 1703, έγινε ο επίσημος ζωγράφος της Αυλής και Ιππότης, όταν πέθανε ο πρώην δάσκαλός του και προκάτοχός του φαν ντερ Νέιρ. Ο φαν ντερ Βερφ πληρωνόταν εξαιρετικά καλά από τον Εκλέκτορα για τους βιβλικούς ή κλασικούς (ερωτικούς) πίνακές του. Το 1705, ζωγράφισε ένα πορτρέτο του Τζαν Γκαστόνε των Μεδίκων, Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης . Το 1716, έχασε τη δουλειά του όταν πέθανε ο Εκλέκτορας, επειδή τα ταμεία δεν είχαν πλέον χρήματα. Ο φαν ντερ Βερφ έγινε ένας από τους πλέον επαινεσθέντες Ολλανδούς ζωγράφους της εποχής του, αποκτώντας ευρωπαϊκή φήμη και περιουσία. Ο Άρνολντ Χαουμπράκεν, γράφοντας το 1718, τον θεωρούσε τον σπουδαιότερο από τους Ολλανδούς ζωγράφους και αυτή ήταν η επικρατούσα κριτική άποψη καθ' όλον τον 18ο αιώνα: ωστόσο, η φήμη του δεινοπάθησε τον 19ο αιώνα, όταν αναφέρεται ότι "πρόδωσε την ολλανδική νατουραλιστική παράδοση". Στη βικτωριανή εποχή, οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εκτιμήσουν την τέχνη του, και έτσι το μεγαλύτερο μέρος του έργου του πήγαινε στα υπόγεια της Παλαιάς Πινακοθήκης. Ο φαν ντερ Βερφ άσκησε επίσης το επάγγελμα του αρχιτέκτονα στο Ρότερνταμ, όπου σχεδίασε μερικές κατοικίες. Hedwig Elisabeth (1673) Οικογενειακό Πορτρέτο (1680-1689) Παιδιά που παίζουν μπροστά σε μια ομάδα Ηρακλειδών (1687) Shepherd and Shepherdess (1689) Flora with Putti Stringing Flowers (1696) Διογένης (1699) Η Σάρα παρουσιάζει την Άγαρ στον Αβραάμ (1699) Μαρία Άννα Λουίζα (1700) Πορτρέτο του Γιόχαν Βίλχεμ, Εκλέκτορα του Παλατινάτου (1700) Πορτρέτο του JΤζον Τσώρτσιλ, 1ου Δούκα του Μάρλμπορο (12 Δεκεμβρίου 1701) Αδάμ και Εύα (περίπου 1711) Homage to the Arts (1713) Η Μαρία με τον Χριστό βρέφος και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής (1715), μαόνι, 46 x 34 cm, Gemäldegalerie Alte Meister, Δρέσδη Η Αγία Οικογένεια και το Βρέφος Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής (1715) Η κρίση του Παρισιού (1716) Ο Ευαγγελισμός (1718), μεταφέρθηκε από δρυ σε καμβά, 71 x 52 cm, Gemäldegalerie Alte Meister, Δρέσδη Mucius Scaevola, μολύβι σε χαρτί. 29,4 × 20,6 εκ. Herzog Anton Ulrich-Museum, Μπράουνσβαϊγκ Μη μου άπτου (1719) Nymphes dasant (1720), ζωγραφισμένος επίσης από τον αδελφό του Perkeo, αβέβαια αποδιδόμενο αυτό το πορτρέτο, πιθανόν ζωγραφισμένο από τον Johann George Dathan Πορτρέτο του Simon Martin Haake Πορτρέτο της Μαρίας Β' της Αγγλίας, ζωγραφισμένο επίσης με τον Étienne-Jehandier Desrochers Πορτρέτο του Friedrich von Schomberg Πορτρέτο του Γουλιέλμου Β' της Αγγλίας, ζωγραφισμένο επίσης με τον Étienne-Jehandier Desrochers The Visitation, μελάνι, πλυμένο σε χαρτί, 29,4 x 20,6 εκ. Herzog Anton Ulrich-Museum, Braunschweig (Brunswick) Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Ο Adriaen van der Werff στο PubHist Αναπαυση από την φυγή από την Αίγυπτο, 1706