IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ρουβίδιο

Το χημικό στοιχείο Ρουβίδιο (αγγλικά: Rubidium), χημικό σύμβολο Rb, είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 37 και ατομικό βάρος 85,467. Έχει θερμοκρασία τήξης 38,89 C° και θερμοκρασία βρασμού 688 C°. Στο περιοδικό σύστημα φέρεται στην ομάδα Ια δηλαδή στην ομάδα αλκαλίων.

 Το ρουβίδιο ανακαλύφθηκε φασματοσκοπικά από τους Ρόμπερτ Μπούνσεν και Γκούσταβ Κίρχοφ το 1861 σχεδόν συγχρόνως με την ανακάλυψη του καισίου με το οποίο και απαντά συνηθέστερα στη φύση. Το όνομά του δόθηκε εκ του λατινικού "rubidus" που σημαίνει καστανέρυθρος, επειδή στο ορατό πεδίο του φάσματός του παρουσιάζει δύο ερυθρές γραμμές. Αν και στη φύση, (φλοιό της Γης), βρίσκεται σε μεγαλύτερη ποσότητα από εκείνη του καισίου, περίπου 330 μέρη στο εκατομμύριο (ppm), εντούτοις δεν σχηματίζει ορυκτά. Ανευρίσκεται κυρίως ως προσμίξεις 5% των ορυκτών λεπιδόλιθος, πολλουκίτης και τριφυλλίνης. Το θαλασσινό νερό περιέχει κατά μέσο όρο από 125 μg / L του ρουβιδίου. Το ρουβίδιο έχει ένα σταθερό ισότοπο (μαζικός αριθμός: 85). Το ρουβίδιο-87, το οποίο είναι ελαφρώς ραδιενεργό, έχει διάρκεια ημιζωής 4,88x1010 χρόνια (περίπου 49 δισεκατομ. χρόνια), δηλαδή περισσότερο από τρεις φορές μεγαλύτερο από την υπολογισμένη ηλικία του σύμπαντος. Το Rb-87 διασπάται στο σταθερό στρόντιο-87 (Sr-87) με την εκπομπή θετικού σωματιδίου β. Οι ενώσεις ρουβιδίου έχουν διάφορες χημικές και ηλεκτρονικές εφαρμογές. Το μέταλλο ρουβιδίου εύκολα ατμοποιείται και έχει χρήση στα λέιζερ. Χρησιμοποιείται στη βιοχημεία για να επάγει τα κύτταρα να παραλάβουν το DNA, και ως βιοδείκτης αφού εύκολα παραλαμβάνεται για να αντικαταστήσει το κάλιο, και εμφανίζεται σε μικρές μόνο ποσότητες στους ζωντανούς οργανισμούς. Άλλες ενώσεις ρουβιδίου είναι το υδροξείδιο ρουβιδίου για χημικές διεργασίες, το ανθρακικό ρουβίδιο (Rb2CO3), το οποίο χρησιμοποιείται σε γυαλιά στην οπτική κ.ά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ραδιοχρονολόγηση πετρωμάτων. Οι ενώσεις ρουβιδίου χρησιμοποιούνται μερικές φορές σε πυροτεχνήματα για να τους δώσει ένα πορφυρό χρώμα. Το ρουβίδιο χρησιμοποιείται σε θερμοηλεκτρικές γεννήτριες για λέιζερ, σε ατομικά ρολόγια ακριβείας και στη βιομηχανία των τηλεπικοινωνιών. Το ρουβίδιο-82 χρησιμοποιείται για την τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων για το σπινθηρογράφημα αιμάτωσης του μυοκαρδίου για τον εντοπισμό όγκων του εγκεφάλου σε PET CT SCAN και θεραπευτικά έχει χρησιμοποιηθεί στη μανιακή κατάθλιψη και την κατάθλιψη. Το ρουβίδιο μπορεί να προκαλέσει πυρκαγιές. Στα ζώα, το ρουβίδιο μπορεί να αντικαταστήσει το κάλιο, ως ένα κάποιο βαθμό, στα νεφρά και τους μυς, όταν το κάλιο λείπει, αλλά αυτή η ανταπόκριση είναι παροδική και αναπόφευκτα εξαφανίζεται και μπορεί να οδηγήσει στο θάνατο.
Μους

Μια μους (γαλλικά: mus‎, σε ελληνική απόδοση σημαίνει «Αφρός») είναι μια μαλακή προετοιμασμένη παρασκευή που ενσωματώνει φυσαλίδες αέρα για να δώσει μια ελαφριά και αέρινη υφή. Μπορεί να κυμαίνεται από ελαφριά και αφράτη έως κρεμώδες και παχιά, ανάλογα με τις τεχνικές προετοιμασίας. Μια μους μπορεί να είναι γλυκιά ή αλμυρή.

 Οι γλυκές μους παρασκευάζονται συνήθως με χτυπημένα ασπράδια αυγών, σαντιγί, ή και τα δύο, και αρωματίζονται με σοκολάτες, καφέ, καραμέλα, πουρέ φρούτων ή διάφορα βότανα και μπαχαρικά, όπως μέντα ή βανίλια . Στην περίπτωση μερικών μους σοκολάτας, οι κρόκοι αυγών αναδεύονται συχνά σε λιωμένη σοκολάτα για να δώσουν στο τελικό προϊόν μια πιο πλούσια αίσθηση στο στόμα. Τα μους συνήθως ψύχονται προτού σερβιριστούν, γεγονός που τους δίνει πυκνότερη υφή. Το γλυκό μους σερβίρεται ως επιδόρπιο, ή χρησιμοποιείται ως γέμιση ενός κέικ. Μερικές φορές σταθεροποιείται με ζελατίνη.Οι αλμυρές μους μπορούν να παρασκευαστούν από κρέας, ψάρια και οστρακοειδή, φουά γκρα, τυρί ή λαχανικά. Οι ζεστές μους συχνά παίρνουν την ελαφριά υφή τους όταν προστεθούν χτυπημένα ασπράδια αυγών. Διάφορα επιδόρπια που αποτελούνται από σαντιγύ σε πυραμιδοειδή σχήματα με βασικό συστατικό τον καφέ, το λικέρ, τη σοκολάτα, τα φρούτα, και ούτω καθεξής είτε στο μείγμα ή περιχύνονται στην κορυφή είναι γνωστά ήδη από το 1768. Οι σύγχρονες μους είναι συνέχεια αυτής της παράδοσης. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mousse στο Wikimedia Commons
Junkers

Η Junkers ήταν βιομηχανία στο Ντεσάου της Γερμανίας. Ιδρύθηκε από τον μηχανικό Χούγκο Γιούνκερς το 1895. Τα πιο γνωστά προϊόντα της βιομηχανίας ήταν τα αεροσκάφη, ενώ το όνομα Junkers υπάρχει μέχρι σήμερα ως τμήμα της Bosch και κατασκευάζει καλοριφέρ.

 Ο Γιούνκερς ίδρυσε το 1895 ένα εργοστάσιο που κατασκεύαζε λέβητες και καλοριφέρ στο Ντεσάου. Κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου οι πωλήσεις μειώθηκαν, οπότε ο Γιούνκερς, με την εμπειρία του στην επεξεργασία μετάλλων, αποφάσισε να κατασκευάσει ένα αεροπλάνο. Το Junkers J1 ήταν, το 1915, το πρώτο αεροπλάνο από μέταλλο. Το 1931 πούλησε το τμήμα με τα καλοριφέρ και περιορίστηκε στην κατασκευή κινητήρων και αεροσκαφών. Την μεγαλύτερη επιτυχία είχε με το επιβατικό αεροπλάνο Junkers Ju 52. Βρέθηκε σε διαμάχη με τους Ναζί, οι οποίοι τον πίεσαν να τους παραχωρήσει την βιομηχανία του το 1935. Τον φυλάκισαν στο σπίτι του, και του απαγορεύτηκε κάθε επαγγελματική και εφευρετική δραστηριότητα. Κρύβοντας αυτή την πραγματικότητα από τη δημοσιότητα, η βιομηχανία του συνέχιζε να φέρει το όνομά του και κατασκεύασε, με εντολή του στρατού, το Junkers Ju 87, γνωστότερο ως "Στούκα", όπως και το Ju 52 που χρησιμοποιήθηκε από τη Λουφτβάφε ως μεταγωγικό. Άλλο μοντέλο της εταιρίας που γνώρισε μεγάλη επιτυχία ήταν το πολλαπλών ρόλων Junkers Ju 88. Η Junkers διέπρεψε επίσης στην κατασκευή κινητήρων μέσω της θυγατρικής της Jumo (Junkers Motoren) που κατασκεύαζε κινητήρες για μια ευρεία γκάμα αεροσκαφών αλλά και πολύ επιτυχημένους κινητήρες τζετ. Οι εγκαταστάσεις της βιομηχανίας στο Ντεσσάου καταστράφηκαν εντελώς το 1945 από βομβαρδισμό. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Junkers στο Wikimedia Commons
Γιάνισκε Ότοκε

Το Γιάνισκε Ότοκε είναι δασώδης περιοχή που βρίσκεται στο νότιο τμήμα του δυτικού θύλακα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ανήκει στο δήμο Σίποβο, απέχει 9 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης του Σίποβο και 90 χλμ. από το περιφερειακό κέντρο Μπάνια Λούκα. Ρέει κατά μήκος του ομώνυμου ποταμού Γιάνι. Γειτνιάζει άμεσα με τα δάση Γιάνι και το μοναστήρι του Γκλόγκοβατς.

 Λόγω της εξαιρετικής διατήρησης της φύσης, υπάρχει ποικίλο περιβάλλον και ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες. Στην περιοχή αναπαράγονται πολλά φυτά και ζώα.Το κοντινό ποτάμι είναι πολύ πλούσιο σε ψάρια όπως οι πέστροφα. Γύρω κατοικούν άγρια ζώα όπως ο λαγός, ο λύκος, οι αλεπούδες, η καφέ αρκούδα, τα ελάφια και τα αγριογούρονα, έτσι και το ρύζι. Επίσης αναπαράγονται γεράκια, αετοί και περιστέρια. Το ανάγλυφο αποτελείται κυρίως από ασβεστολιθικά πετρώματα και δολομίτες. Όσον αφορά το κλίμα, το Γιάνισκε Ότοκε έχει μέτριο ηπειρωτικό κλίμα. Η περιοχή είναι δημοφιλής τουριστικός προορισμός για πικνίκ και το πιο ελκυστικό θέρετρο στο δήμο του Σίποβο. Η πλούσια βλάστηση, τα δάση και ο ποταμός Γιάνι προσελκύει τουρίστες. Την περιοχή κοσμούν καταρράκτες και ρυάκια. Η περιοχή είναι κατάλληλη για κυνήγι και το ψάρεμα. Το 2016. το φεστιβάλ Z.Ε.Κ. έλαβε χώρα στο Γιάνισκε Ότοκε (ψυχαγωγία, οικολογία και τουρισμός) από τους Σωρούς, στο οποίο εκτελούνται πολλές εταιρίες. Δήμος Σίποβο Γιάνι Τουριστική οργάνωση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας Ιστοσελίδα του δήμου Σίποβο
Γκίντο Βεστερβέλε

Ο Γκίντο Βεστερβέλε (Guido Westerwelle, 27 Δεκεμβρίου 1961 - 18 Μαρτίου 2016) ήταν Γερμανός πολιτικός. Ήταν ιδρυτικό μέλος και από το 1983 ως το 1988 πρόεδρος των Νέων Φιλελεύθερων (Junge Liberale). Από το 1994 ως το 2001 ήταν γενικός γραμματέας και από το 2001 ως το 2011 πρόεδρος του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP). Επίσης, ο Βεστερβέλε ήταν από το 2006 ως το 2009 αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του FDP και αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Γερμανική Βουλή. Από το 2009 ως το 2013 ήταν υπουργός Εξωτερικών στη δεύτερη κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ. Όντας υπουργός, διετέλεσε από την ανάληψη των καθηκόντων του μέχρι τον Μάιο του 2011 αναπληρωτής καγκελάριος ή, στην καθομιλουμένη, αντικαγκελάριος.

 Στις 20 Ιουλίου του 2004, ο Βεστερβέλε παρευρέθηκε στα πεντηκοστά γενέθλια της Άνγκελα Μέρκελ συνοδευόμενος από τον σύντροφό του, Μίχαελ Μροντς. Ήταν η πρώτη φορά που παρευρέθηκε σε δημόσια εκδήλωση με τον σύντροφό του και θεωρήθηκε ως δημόσιο coming out. Το ζευγάρι επισημοποίησε τη συμβίωσή του στις 17 Σεπτεμβρίου του 2010 σε μία ιδιωτική τελετή στη Βόννη. Στις 20 Ιουνίου του 2014, δημοσιεύτηκε ότι ο Βεστερβέλε έπασχε από οξεία μυελογενή λευχαιμία. Υποβλήθηκε σε χημειοθεραπείες και σε μεταμόσχευση μυελού των οστών. Η τελευταία φορά που εμφανίστηκε δημοσίως ήταν τον Νοέμβριο του 2015, παρουσιάζοντας ένα βιβλίο για την αντιμετώπιση του καρκίνου του αίματος με τίτλο Zwischen zwei Leben (Ανάμεσα σε δύο ζωές). Ο Βεστερβέλε πέθανε από την ασθένεια στην Κολωνία στις 18 Μαρτίου του 2016, σε ηλικία 54 ετών.
Τρωάδες (ταινία του 1971)

Το κινηματογραφικό έργο Τρωάδες (αγγλικά: The Trojan Women) είναι δραματική ταινία αμερικανικής, βρετανικής, και ελληνικής παραγωγής του 1971 σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και πρωταγωνίστριες τις Κάθριν Χέπμπορν, Βανέσα Ρέντγκρεϊβ, και Ειρήνη Παππά. Βασίζεται στην τραγωδία Τρώαδες του Ευριπίδη χωρίς την συμμετοχή των θεοτήτων στην ταινία, και η μουσική επένδυση έχει γίνει από τον Μίκη Θεοδωράκη.

 Η Εκάβη, βασίλισσα των Τρώων και μητέρα του Έκτορα, του πιο τρομερού από τους Τρώες πολεμιστές, θωρεί τα απομεινάρια του βασιλείου της. Η Ανδρομάχη, χήρα του θανατωμένου Έκτορα και μητέρα του γιου του, του Αστυάνακτα, πρέπει να μεγαλώσει τον γιο της μετά το πέρας του πολέμου. Η Κασσάνδρα, κόρη της Εκάβης η οποία οδηγήθηκε στην παράνοια από τις φρικαλεότητες του πολέμου, αναμένει έως ότου ο Αγαμέμνονας εάν θα την κάνει παλλακίδα του. Η Ωραία Ελένη, περιμένει να δει αν θα ζήσει.Μα η πλέον φριχτή αλήθεια τους είναι άγνωστη έως ότου ο Ταλθύβιος, αγγελιοφόρος του Έλληνα βασιλιά, αφιχθείς στην πόλη τους ανακοινώσει πως ο βασιλιάς Αγαμέμνονας και ο αδερφός του ο Μενέλαος έχουν αποφασίσει τον θάνατο του Αστυάνακτα, του τελευταίου αρσενικού διαδόχου της δυναστείας της Τροίας, ο οποίος πρέπει να εκτελεστεί ώστε να διασφαλιστεί πως δεν θα υπάρξουν μελλοντικές διεκδικήσεις. Κάθριν Χέπμπορν, ως Εκάβη Βανέσα Ρέντγκρεϊβ, ως Ανδρομάχη Ζενβιέβ Μπυζό, ως Κασσάνδρα Ειρήνη Παππά, ως Ωραία Ελένη Μπράιαν Μπλέσιντ, ως Ταλθύβιος Πάτρικ Μαγκί, ως Μενέλαος Η κινηματογράφηση έγινε 80 χιλιόμετρα ανατολικά της Μαδρίτης στην Ισπανία, στο χωριό Ατιένθα.Ο Κακογιάννης αρχικά είχε επιλέξει διαφορετικούς πρωταγωνιστές για την ταινία, ανάμεσα τους και τον Ροντ Στάιγκερ, και σκόπευε να την γυρίσει στην Ιταλία το 1963, το ανέβαλε όμως λόγω άλλων υποχρεώσεων. Σχετικά με την πλοκή του έργου ανέφερε πως είναι ρεαλιστικό και διαχρονικό, χωρίς να έχει χάσει την δύναμη του με το πέρασμα του καιρού καθώς αυτή η γυναίκα (Εκάβη) θα μπορούσε να υπάρχει και σήμερα, και αφορά την ματαιότητα του πολέμου.Η Χέπμπορν ανέφερε πως συνήθως στους περισσότερους ρόλους τους ήταν εκφραστική και ζωηρή, για τον συγκεκριμένο ρόλο της Εκάβης όμως έπρεπε να προετοιμαστεί ώστε να εκδηλώσει τα απολύτως απαραίτητα, ενώ για τις ανάγκες της ταινίας άλλαξε τον τόνο της φωνής της σε πιο βαθιά και αποχρωμάτισε την αμερικανική προφορά της. Η ταινία κέρδισε το βραβείο Διεθνούς Οργανισμού Ειρήνης. Η Κάθριν Χέπμπορν βραβεύτηκε για την ερμηνεία της με το βραβείο κοινού του Κάνσας Σίτυ, και η Ειρήνη Παππά από το Εθνικό Συμβούλιο Επιθεώρησης Κινηματογράφου των ΗΠΑ με το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού. The Trojan Women (1971) στην IMDb Τρωάδες στο cine.gr
Άγιος Στέφανος Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Άγιος Στέφανος Ο Άγιος Στέφανος είναι χωριό του Δήμου Ξηρομέρου στην Αιτωλοακαρνανία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 112 μόνιμους κατοίκους.

 Ο Άγιος Στέφανος βρίσκεται ανάμεσα στις λίμνες Αμβρακία και Οζερός. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 30 μέτρων, επάνω στην Ε.Ο. Αγρινίου - Άρτας σε απόσταση 24,5 χλμ. ΒΔ. από το Αγρίνιο και 18 χλμ. Ν. - ΝΑ. από την Αμφιλοχία. Σημαντικότερο αξιοθέατο θεωρείται ο βυζαντινός ναός του Αγίου Στεφάνου, που βρίσκεται προς τα ανατολικά του χωριού σε ύψωμα της περιοχής και για τον οποίο δεν προσδιορίζεται η χρονολογία κτίσης του. Είναι εγκαταλελειμμένος από την εποχή της τουρκοκρατίας και αναστηλώθηκε το 1997-1998. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, ο Άγιος Στέφανος μαζί με τον Παππαδάτο και το Ρίβιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Παππαδάτου που ανήκει στην δημοτική ενότητα Φυτειών του Δήμου Ξηρομέρου. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1981 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Παπαδάτου της επαρχίας Βονίτσης και Ξηρομέρου. Ο Άγιος Στέφανος Ριβίου
Γιώργος Λιάγκας

Ο Γιώργος Λιάγκας (Αθήνα, 28 Μαΐου 1969) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, τηλεπαρουσιαστής και ραδιοφωνικός παραγωγός. Από τον Ιούνιο του 2021 είναι αντιπρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αθλητικής Ένωσης Λάρισας.

 Γεννήθηκε το 1969 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Η καταγωγή του είναι από το Αργυροπούλι Λάρισας. Είναι πτυχιούχος μηχανολόγος μηχανικός, απόφοιτος του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, από όπου πήρε το πτυχίο με βαθμό «λίαν καλώς». Κατά τη διάρκεια των σπουδών του εργαζόταν ως πιανίστας σε ένα πιάνο-μπαρ. Εκεί τον είδε ο σκηνοθέτης Κώστας Καραγιάννης και τον συμβούλεψε να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία, πράγμα που έγινε. Υπήρξε στέλεχος του πολιτικού και κοινοβουλευτικού ρεπορτάζ στο ΣΚΑΪ (μετέπειτα ALPHA) και αργότερα στο STAR, όπου παρουσίαζε και δελτία ειδήσεων. Δάσκαλος του στη δημοσιογραφία υπήρξε ο Σταμάτης Μαλέλης. Στη συνέχεια μετακινήθηκε στο MEGA όπου παρουσίασε τα επιτυχημένα τηλεπαιχνίδια «Fifty Fifty» και «Η εκδίκηση της ξανθιάς». Από τον Οκτώβριο του 2010 ως τον Ιούλιο του 2013 ανέλαβε από κοινού με την τότε σύζυγό του, Φαίη Σκορδά, την παρουσίαση της πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής του MEGA, «Πρωινό mou» σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Το καλοκαίρι του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΑΝΤ1 και μέχρι το καλοκαίρι του 2016 παρουσίασε την εκπομπή «Το Πρωινό», πάλι με τη Φαίη Σκορδά. Από το 2007 μέχρι το 2014 διατηρούσε ραδιοφωνική εκπομπή στον Real FM 97.8 μαζί με την Ελεάννα Τρυφίδου. Τη σεζόν 2014-2015 διατηρούσε ραδιοφωνική εκπομπή στα Παραπολιτικά 90.1 FM μαζί με την Ευγενία Μανωλίδου ενώ παράλληλα παρουσίασε το talent show «The Voice of Greece» στον ΑΝΤ1. Ακολούθησαν το show «Rising Star» και το τηλεπαιχνίδι «Lucky room» τη σεζόν 2016-17 στο ίδιο κανάλι. Το 2018 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής μαζί με τον Αλέξη Κωστάλα, την Γκαλένα Βελίκοβα και την Ελεονώρα Μελέτη του σόου χορού του ΑΝΤ1, «Dancing with the Stars» που παρουσίαζε η Ευαγγελία Αραβανή. Το 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΣΚΑΪ όπου τη σεζόν 2019-20 παρουσίασε τη μεσημεριανή ψυχαγωγική εκπομπή «Μεσημέρι με τον Γιώργο Λιάγκα» και το τηλεπαιχνίδι «Guess my age».Το 2021, επέστρεψε στον ΑΝΤ1 και τη σεζόν 2021-22 παρουσίασε ξανά την εκπομπή «Το Πρωινό» μαζί με τη Φαίη Σκορδά. Τη σεζόν 2022-23 παραμένει στη παρουσίαση του πρωινού, έχοντας όμως ως συμπαρουσιάστρια τη Δούκισσα Νομικού για τρεις μόνο εβδομάδες. Στις εθνικές εκλογές του 2007, ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στο Νομό Λάρισας, αλλά για λίγες ψήφους δεν κατάφερε να εκλεγεί. Ειδικότερα, σε εκείνες τις εκλογές, από τις οχτώ έδρες του Νομού Λάρισας, τρεις πήρε η Νέα Δημοκρατία, τρεις το ΠΑΣΟΚ, μία το ΚΚΕ και μία ο ΛΑΟΣ. Από το ΠΑΣΟΚ εκλέχθηκαν οι Φίλιππος Σαχινίδης, Έκτωρ Νασιώκας και Βασίλης Έξαρχος. Ο Λιάγκας ήταν τέταρτος σε σταυρούς προτίμησης και έτσι δεν εκλέχθηκε. Στις 20 Ιουνίου 2010 παντρεύτηκε τη Φαίη Σκορδά ύστερα από τρία χρόνια σχέσης. Απέκτησαν δύο γιους, τον Γιάννη (γενν. 2011) και τον Δημήτρη Λιάγκα (γενν. 2014). Τον Νοέμβριο του 2016 ανακοίνωσαν το διαζύγιό τους μετά από έξι χρόνια έγγαμου βίου και εννέα χρόνια σχέσης.
Πανεπιστήμιο του Ντουμπρόβνικ

Το Πανεπιστήμιο του Ντουμπρόβνικ (Κροατικά: Sveučilište u Dubrovniku, Λατινικά: University Studiorum Ragusina) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο που βρίσκεται στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας. Έχει τις ρίζες της σε διάφορα διαδοχικά ιδρύματα αφιερωμένα στη διδασκαλία της ναυτικής μηχανικής και της ναυτικής αρχιτεκτονικής. Το 1996, σε αναγνώριση των θαλάσσιων παραδόσεων της πόλης, ιδρύθηκε το πολυτεχνείο της σχολής και αργότερα έλαβε το πλήρες πανεπιστημιακό καθεστώς το 2003. Το πανεπιστήμιο από τότε έχει διαφοροποιήσει τα μαθήματά του, αλλά οι ναυτικές επιστήμες παραμένουν η παραδοσιακή τους δύναμη.

 Η υψηλή εκπαίδευση και η επιστημονική εργασία έχουν τις ρίζες τους στο μακρινό παρελθόν. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις ναυτικές, τις κοινωνικές και τις φυσικές επιστήμες. Για παράδειγμα, ο Beno Kotruljević, του Ντουμπρόβνικ, έγραψε τέσσερα βιβλία το 1458 για το εμπόριο και έναν τέλειο έμπορο, που εκδόθηκαν στη Βενετία το 1573, και ήταν το πρώτο έργο του είδους του. Υπάρχει επίσης ο Nikola Sorgojević, ένας πολίτης της Δημοκρατίας του Ντουμπρόβνικ (Respublica Ragusii, 1358–1816), ο πρώτος Κροάτης που έγραψε ένα βιβλίο για την πλοήγηση (δημοσιεύθηκε το 1574). Οι Ιησουίτες ίδρυσαν το Collegium Ragusinum το 1624, το οποίο μετατράπηκε σε δημόσιο ίδρυμα υψηλής μάθησης όπου μελετήθηκαν οι τέχνες και οι φυσικές επιστήμες. Αυτό το ίδρυμα παρείχε εκπαίδευση στον Ruđer Bošković, τον πιο επιφανή Κροάτη επιστήμονα και τον ιδρυτή της δυναμικής θεωρίας των ατόμων, ο οποίος συνέχισε τις διδακτορικές του σπουδές στη Ρώμη. Η Γερουσία της Δημοκρατίας του Ντουμπρόβνικ επέτρεψε στους νεαρούς αριστοκράτες να μελετήσουν τη ναυσιπλοΐα και το εμπόριο, και να εφαρμόσουν τις επαγγελματικές τους γνώσεις όταν ταξιδέψουν έξω από την Αδριατική Θάλασσα.
Άντερς Λίντεγκααρντ

Ο Άντερς Ρόζενκρατζ Λίντεγκααρντ (δανικά: Anders Rozenkrantz Lindegaard, προφορά: ˈlinˀəɡɒːˀ, 13 Απριλίου 1984 -) είναι ένας Δανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και διεθνής με την Εθνική Δανίας, που αγωνίζεται ως τερματοφύλακας.

 Ξεκίνησε την καριέρα του το 2003 στη δανέζικη Όντενσε Μπόλντκλουμπ όπου τις περισσότερες φορές ήταν αναπληρωματικός του Άρεκ Ονίσκο και έτσι δανείστηκε αρχικά στην Κόλντινγκ και έπειτα στην Άαλεσουντ ΦΚόπου και μετακινήθηκε οριστικά το 2009. Στην Άαλεσουντ ΦΚυπήρξε βασικός και τη σεζόν 2009-2010 πήρε τον τίτλο του καλύτερου τερματοφύλακα της σεζόν στη Νορβηγία όπου και αγωνίζονταν συλλογικά, αλλά και στην πατρίδα του, τη Δανία. Μετά την επιτυχημένη αυτή σεζον, πήρε μεταγραφή στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Έχει συμμετάσχει σε 19 αγώνες και έχει ως τώρα κερδίσει με την ομάδα του την Πρέμιερ Λίγκ τη σεζόν 2012-2013 και το FA Community Shield το 2011 και το 2013. Anders Lindegaard at ManUtd.com Άντερς Λίντεγκααρντ στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com National team data (Δανικά) Career stats at Danmarks Radio στο Wayback Machine (αρχειοθετήθηκε 25 August 2005) (Δανικά)
Fiat Multipla

Το Fiat Multipla (εσωτερικός κωδικός εργοστασίου: Type 186) ήταν ένα μικρό 5-πορτο πολυμορφικό (MPV) αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Fiat, από τα τέλη του 1998 έως το 2010. Βασίστηκε στο 5-πορτο μικρομεσαίο μοντέλο Fiat Brava, αν και το Multipla ήταν μικρότερου μήκους και μεγαλύτερου πλάτους από τους ανταγωνιστές του. Μάλιστα είχε δύο σειρές με τρία καθίσματα η καθεμία (εφικτό λόγω του μεγάλου πλάτους), ενώ όλα τα αντίπαλα μοντέλα είχαν δύο μπροστινά καθίσματα. Για πρώτη φορά εμφανίστηκε άλλο μοντέλο με επίσης 6-θέσιο σαλόνι το 2005 και ήταν το Honda FR-V. Επίσης, το Multipla ήταν κοντύτερο και από το 3-πορτο Fiat Bravo, πλην όμως με μεγαλύτερους χώρους επιβατών και αποσκευών.

 Οι πρώτες πωλήσεις του Multipla ξεκίνησαν στην Ιταλία τον Νοέμβριο του 1998, αλλά οι εξαγωγές ξεκίνησαν 1 χρόνο μετά. Όπως έχει συμβεί και με αρκετά άλλα μοντέλα της Fiat, το Multipla αναβίωσε το όνομα ενός παλαιότερου μοντέλου, την πολυμορφική εκδοχή «Multipla» του Fiat 600 του 1955 - 1969. Αν και στην εγχώρια αγορά το Multipla κατάφερε υψηλές πωλήσεις, στα άλλα κράτη σημείωσε πολύ χαμηλή εμπορική πορεία. Τον Ιούνιο του 2004, το μοντέλο υπέστη μια ανανέωση, υιοθετώντας μια πιο συμβατική εμφάνιση στο μπροστινό μέρος, το οποίο είχε αρχικά πυροδοτήσει αμφιλεγόμενα σχόλια για την αισθητική του. Συγκεκριμένα, η πρώτη εκδοχή του έφερε 6 μπροστινούς προβολείς, από τους οποίους οι δύο χαμηλότεροι ήταν τα λεγόμενα φώτα ομίχλης, οι δύο μεσαίοι ήταν τα κοντινά φώτα και οι δύο υψηλότεροι προβολείς, που βρίσκονταν κάτω από το παρμπρίζ, ήταν τα λεγόμενα μακρινά φώτα. Από το 2008 έως το 2013, το Multipla κατασκευάστηκε υπό σχετική άδεια και στην Κίνα, από την εταιρεία Zotye Auto, ως Zotye M300 Langyue, χρησιμοποιώντας μισο-έτοιμα αμαξώματα από την Ιταλία. Συνολικά, η Zotye πούλησε 220 πλήρως ηλεκτροκίνητα αντίτυπα του M300. Fiat Multipla Owner's Manual (1st generation)
331

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 331 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 331 (CCCXXXI ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Βάσσου και Αβλαβίου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1084 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 331 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Αυτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος προωθεί σθεναρά το Χριστιανισμό, κατάσχοντας την περιουσία και τα τιμαλφή τους ενός αριθμού παγανιστικών ναών μέσα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Κωνσταντίνος Α΄ εγκαινιάζει τον Ναό των Αγίων Αποστόλων στην Κωνσταντινούπολη. Ο Κωνσταντίνος Α΄ διακηρύσσει ένα νόμο κατά του διαζυγίου. Κατηγορείται για μαγεία και εκτελείται ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Σώπατρος Ασία Ο Γκουγκόγκουον γίνεται ηγεμόνας του Κορεατικού βασιλείου του Γκουγκορεό. Τέχνες και επιστήμες Ο Ευσέβιος της Καισαρείας γράφει το Ονομαστικόν. Θρησκεία Ο Γρηγόριος ο Φωτιστής αποσύρεται σε ένα μικρό ιερό ενός ναού της επαρχίας Νταρανάλι (Αρμενία). 6 Νοεμβρίου - Ιουλιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας (πεθαίνει το 363) Ιοβιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας (πεθαίνει το 364) Γιάο Τσανγκ, αυτοκράτορας των Τσιανγκ στο Μετέπειτα Τσιν (πεθαίνει το 394) Γρηγόριος ο Φωτιστής, προστάτης άγιος και πρώτος επίσημος αρχηγός της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας (γεννιέται περίπου το 257) Μιτσεόν του Γκουγκορεό, 15ος ηγεμόνας του Γκουγκορεό
Γιάννης Καραβίδας

Ο Γιάννης Καραβίδας, (1934 - 2019) ήταν Έλληνας λογοτέχνης. Γεννήθηκε στη Μικρή Γότιστα Ιωαννίνων το 1934 από γονείς αγρότες. [1] Τα πρώτα του ποιήματα δημοσιεύτηκαν στα γυμνασιακά του χρόνια. Το 1965 εμφανίζεται επίσημα στα γράμματα με την ποιητική του συλλογή Σπίθες στο μάρμαρο, για να ακολουθήσουν έως και τον θάνατό του πολλές άλλες. Έγραψε ακόμα διάφορα μελετήματα, άρθρα και κριτικά σημειώματα σε εφημερίδες και περιοδικά. Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα ιταλικά, γαλλικά, πολωνικά και ουγγρικά. Διετέλεσε Πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και έτυχε πολλών άλλων διακρίσεων.

 Ίχνη στο μαύρο και στο άσπρο (1971) Ημερολόγιο εξόδου (1973) Μέρες της ιστορίας μας (1975) Poesie (1977) Ο άλλος ήλιος (1978) Τα παιδιά του 1979 μ.Χ. (1979) Διασταυρώσεις (1981) Διασταυρώσεις β’ (1985) Κυπριακοί απόηχοι (1988) Ποιήματα 1965–1985 (1994) Ένας ήλιος νυκτόβιος (1997) Σπορά στην άσφαλτο (2001) Ο ποιητής Φοίβος Δέλφης (1972) Το πολυτεχνείο στην ποίηση της Λιλής Ιακωβίδη (1976) Λιλή Ιακωβίδη η ποιήτρια της νιότης (1978) Ο γνήσιος ανθρωπισμός στην ποίηση του Θαλή Ρητορίδη (1980) Φυσιολατρία και ανθρωπιά μέσα από τα γιαννιώτικα σονέτα και τους λυρικούς στοχασμούς του Γιώργου Βρέλλη (1982) Η ποιητική πορεία του Βασίλη Κραψίτη (1984) Η διαλεκτική της ειρήνης στην ποίηση του Γιώργου Κουλούκη (1990) Η Ναταλία Αποστολοπούλου και η γυναίκα της αντίστασης (ISBN 978-960-8472-27-3 (1999) Νίκη Κακαβά Γαρίδη η ποιήτρια της όψιμης τόλμης (2000)Ο Γιάννης Καραβίδας έγραψε ακόμη πολλά άρθρα και κριτικά σημειώματα σ’ εφημερίδες και περιοδικά, έκανε παρουσιάσεις λογοτεχνών και διαλέξεις και συνεργάστηκε για μια περίπου δεκαετία ως κριτικός λογοτεχνικών βιβλίων με την εφημερίδα Ριζοσπάστης. [2] - Βιογραφία και έργα [3] [4]
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2010-2011

Το Κύπελλο Ελλάδος πετοσφαίρισης γυναικών 2010−2011, ήταν το 13ο στην ιστορία του θεσμού. Για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης δεν έγινε τελική φάση (φάιναλ−4 ή φάιναλ−8) αλλά τελικός σε ουδέτερη έδρα. Μέχρι τα ημιτελικά οι αγώνες έγιναν στις έδρες ομάδων. Επίσης μετά από αρκετά χρόνια δεν υπήρχε εξάρτηση του θεσμού από την κατάταξη του πρωταθλήματος (από το 2003 μέχρι το 2007 η διοργάνωση έγινε υπό τη μορφή φάιναλ−8 και συμμετείχαν οι οκτώ πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος, ενώ από το 2008 έως το 2010 στην κλήρωση για τις προκριματικές φάσεις υπήρχαν περιορισμοί ανάλογα με την κατάταξη της κάθε ομάδας στο πρωτάθλημα). Και οι δώδεκα ομάδες της Α1 μπήκαν στην κλήρωση χωρίς περιορισμούς. Το κύπελλο κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός.

 Η ΕΑ Λάρισας αποχώρησε. Ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης, η Κερατέα και το Πειραματικό προχώρησαν στη Β' φάση χωρίς αγώνα. Κλειστό Σάμου, 16 Απριλίου 2011 MVP: Ευαγγελία Χαντάβα Συνθέσεις: Ολυμπιακός (Γιάννης Νικολάκης): Νικούλη 2 πόντοι (2/5 επιθέσεις), Κυριακίδου 12 π. (4 άσοι, 4/10 επιθ., 4 μπλοκ), Γιακουμή 13 π. (1 άσος, 11/15 επιθ., 1 μπλοκ), Ογκνιένοβιτς 6 π. (4 άσοι, 2/2 επιθ.), Χαντάβα 20 π. (20/41 επιθ., 45% υποδοχή), Κόλεβα 18 π. (16/39 επιθ., 38% υποδ., 2 μπλοκ), Μαγγίνα (λ. 69% υποδ., 9 άμ.), Μουστάκη, Καβαθά, Γκίμπσον 7 (6/9 επιθ., 1 μπλοκ) ΑΕΚ (Κυριάκος Καμπερίδης): Κουτουξίδου 5 π. (3 άσοι, 1/3 επιθ., 1 μπλοκ), Κις 23 π. (20/42 επιθ., 3 μπλοκ), Μποροβίντσεκ 10 π. (1 άσος, 8/10 επιθ., 1 μπλοκ), Παπαγεωργίου, Λαμπρινίδου 4 π. (2/6 επιθ., 2 μπλοκ), Καλαϊντζίεβα 8 π. (8/24 επιθ., 31% υποδ.), Σάκκουλα (λ, 65% υπ., 11 άμ.), Κουνάδη, Ντελ Ρίο 15 π. (1 άσος, 11/23 επιθ., 41% υποδ., 3 μπλοκ) Αποτελέσματα Ιστότοπος volleyball.gr Τελικός Ιστότοπος volleynews.gr MVP του τελικού Ιστότοπος volleyball.gr
9223372036854775807

Το 9.223.372.036.854.775.807 αποτελεί σύνθετο αριθμό ίσο με 263 -1, ο οποίος ολογράφως εκφράζεται ως εννέα πεντάκις εκατομμύρια διακόσια είκοσι τρία τετράκις εκατομμύρια τριακόσια εβδομήντα δύο τρισεκατομμύρια τριάντα έξι δισεκατομμύρια οκτακόσια πενήντα τέσσερα εκατομμύρια επτακόσιες εβδομήντα πέντε χιλιάδες οκτακόσια επτά. Αποτελεί την μέγιστη δυνατή τιμή στους 64μπιτους υπολογιστές (επεξεργασία δεδομένων ανά χωρητικότητα 64 μπιτ την φορά) και η αναπαράσταση ημερομηνιών με τύπο δεδομένων 64 μπιτ δεν πάσχει από το πρόβλημα του έτους 2038.

 είναι περιττός αριθμός καθώς δεν διαιρείται ακριβώς με το 2. είναι σύνθετος αριθμός καθώς πέρα από τον εαυτό του και το 1 διαθέτει και άλλους αριθμούς ως διαιρέτες. εκφράζεται στην μορφή 2^(2^n-1)-1, 2^(2^n-1), 2^(2^n)-1, 2^(2^n), η οποία είναι σημαντική στην αριθμητική του δυαδικού συστήματος. Ο αριθμός αντιστοιχεί στον τύπο δεδομένων μεγάλου ακεραίου (long int ή big int) και στην δεκαεξαδική μορφή του εκφράζεται ως 7FFF,FFFF,FFFF,FFFF16. Αποτελεί την μέγιστη δυνατή τιμή στους υπολογιστές με δυνατότητα επεξεργασίας 64 μπιτ, ενώ η παρουσία της τιμής στα πλαίσια υπολογισμού ενδεχομένως υποδηλώνει την παρουσία σφάλματος ή έλλειψης τιμής. Στις παλαιότερες εκδόσεις των λειτουργικών συστημάτων τα οποία δημιουργήθηκαν με χρήση της γλώσσας προγραμματισμού C, ο τύπος δεδομένων που χρησιμοποιείται για την καταγραφή χρόνου (time_t), αποτελείται από 32 μπιτ (μέγιστη δυνατή τιμή 2.147.483.647 αριθμού με πρόσημο). Καθώς η καταγραφή του χρόνου ορίζεται ως ο αριθμός δευτερολέπτων που έχει περάσει από την 1η Ιανουαρίου 1970 (εποχή Unix), η μέγιστη δυνατή τιμή των 32 μπιτ (2.147.483.647, ως δευτερόλεπτα περίπου 58 έτη) δεν επαρκεί για τις ημερομηνίες από το έτος 2038 και έπειτα κάτι που είναι γνωστό ως πρόβλημα του έτους 2038, παρόμοιου με το πρόβλημα του έτους 2000. Έτσι για την επίλυση του προβλήματος, οι υπολογιστές αναβαθμίστηκαν στις αρχές του 21ου αιώνα σε αρχιτεκτονική με υποστήριξη 64 μπιτ η οποία διαθέτει πολύ μεγαλύτερη μέγιστη τιμή (τον αριθμό 9.223.372.036.854.775.807) η οποία εάν εκτιμηθεί ως δευτερόλεπτα αντιστοιχεί σε 292 δισεκατομμύρια έτη από την 1η Ιανουαρίου 1970. Η διαδικτυακή υπηρεσία πληρωμών Paypal υπέπεσε σε σφάλμα τον Ιούλιο του 2013 όταν κατά λάθος κατέθεσε 92 τετράκις εκατομμύρια δολάρια ($92.233.720.368.547.800, αριθμό υποεκατονταπλάσιο του 9.223.372.036.854.775.807) στον λογαριασμό κάποιου μέλους. Μετά την ανακάλυψη του σφάλματος, η εταιρεία διόρθωσε το σφάλμα και ως κίνηση καλής θέλησης έκανε δωρεά κάποιου αδιευκρίνιστου ποσού σε φιλανθρωπικό οργανισμό της επιλογής του μέλους του οποίου ο λογαριασμός παρουσίασε το σφάλμα. 1024 (αριθμός) 65535 (αριθμός) Online Encyclopedia of Integer Sequences 9223372036854775807 - OEIS
ΕΘΑ Έγκωμης (ποδόσφαιρο)

Η Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης ή η ΕΘΑ Έγκωμης (διαβάζεται «έθα») ήταν μια κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την Έγκωμη της Λευκωσίας. Αποτελούσε μέρος του αθλητικού συλλόγου ΕΘΑ Έγκωμης. Χρώματα της ομάδας ήταν το κίτρινο και το μαύρο.

 Η ΕΘΑ Έγκωμης δημιουργήθηκε το 1942 από την ενοποίηση των σωματείων Θύελλας και Αναγέννηση. Στο σωματείο δόθηκε το όνομα Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης (ΕΘΑ Έγκωμης). Η ΕΘΑ ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Εθνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ) το 1960 και αργότερα υπήρξε ιδρυτικό σωματείο της Αθλητικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Εθνικοφρόνων Σωματείων Προαστίων Λευκωσίας (ΑΠΟΕΣΠ), στις διοργανώσεις της οποίας συμμετείχε για αρκετά χρόνια. Το 1986 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας, την περίοδο 1986-87, τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου της. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. Το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΕΘΑ Έγκωμης είναι ανενεργό. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η ΕΘΑ συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Επίσημος ιστότοπος
Μάικ Έμαν

Ο Μάικ Έμαν (Michiel Godfried Eman) είναι πολιτικός από την Αρούμπα και πρωθυπουργός από τον Οκτώβριο του 2009 ως τον Νοέμβριο του 2017. Είναι πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος της Αρούμπας (AVP) (Arubaanse Volkspartij/Partido di Pueblo Arubano). Κατάγεται από οικογένεια πολιτικών.

 Γεννήθηκε στην Σαν Πέδρο ντε Βερόνα του Οράνιεστατ, την 1η Σεπτεμβρίου 1961. Ο πατέρας του, Άλμπερτ, ήταν αρχηγός του AVP όταν γεννήθηκε ο Μάικ. Απεβίωσε όμως σε ηλικία 50 ετών από καρδιακή προσβολή και τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα και με στερήσεις. Δραστηριοποιήθηκε στην πολιτική παρά το νεαρό της ηλικίας του, ενώ μαζί με δύο αδέρφια του ίδρυσαν επιχείρηση. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο των Ολλανδικών Αντίλλων (UNA) και πήρε το πτυχίο του της νομικής το 1992. Το 1996 απέκτησε και πτυχίο στο πολιτικό δίκαιο (συμβολαιογράφου) από το ίδιο πανεπιστήμιο. Ο Μάικ εργάστηκε ως συμβολαιογράφος από το 1992 ως το 2001, οπότε κατήλθε στην πολιτική. Ο αδερφός του, Χένι Έμαν έγινε πρωθυπουργός το 1986 και ο Μάικ έγινε γραμματέας του. Το 1995 πρωτοστάτησε στη δημιουργία του τηλεοπτικού σταθμού ATV, θυγατρικού του αμερικανικού NBC. Ο αδερφός του, Χένι, αποφάσισε να αποχωρήσει από την πολιτική το 1999. Το 2001 κατήλθε υποψήφιος με το AVP στις εκλογές του 2001, στις οποίες το κόμμα υπέστη ήττα με απώλεια 4 εδρών. Ο τότε ηγέτης του κόμματος, Τίκο Κρόες, παραιτήθηκε από την προεδρία και παρέδωσε την ηγεσία στον πρώην υπουργό δικαιοσύνης, Έντι Κρόες. Ο Μάικ έγινε αντιπρόεδρος του κόμματος και εξελέγη πρόεδρός του το 2003. Στις εκλογές του 2005 το AVP ανέκτησε 2 έδρες και ο Έμαν έγινε ηγέτης της αντιπολίτευσης, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση. Το 2006 μίλησε για τη "συνταγματική κρίση". Το 2008 εξελέγη αντιπρόεδρος της Διεθνούς των Κεντρώων Δημοκρατών. Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών, στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, το κόμμα του Έμαν (AVP) κέρδισε την πλειοψηφία εδρών (12 επί συνόλου 21) στο κοινοβούλιο, με ποσοστό 48%. Παρουσίασε τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης στον Κυβερνήτη στις 2 Οκτωβρίου του 2009. Ορκίστηκε 5ος πρωθυπουργός στις 30 Οκτωβρίου 2009. www.mikeeman.com- Προσωπικός ιστότοπος (στη γλώσσα παπιαμέντο)
Εθνικό Ολυμπιακό Στάδιο Ντίναμο (Μινσκ)

Το Εθνικό Ολυμπιακό Στάδιο Ντίναμο (λευκορωσικά: Нацыянальны Алімпійскі стадыён Дынама, Nacyjanalny Alimpijski stadyjon Dynama) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Μινσκ της Λευκορωσίας. Άνοιξε ξανά το 2018 μετά από ένα τεράστιο έργο ανακαίνισης. Νωρίτερα χρησιμοποιήθηκε ως επί το πλείστον για αγώνες ποδοσφαίρου και ήταν η έδρα της Ντίναμο Μινσκ, της Φ.Κ. Μινσκ και της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Λευκορωσίας. Στο παρελθόν το γήπεδο στάδιο είχε χωρητικότητα 40.000 θεατών, αλλά επειδή ένα μέρος του άνω μέρους είχε εγκαταλειφθεί στα μέσα της δεκαετίας του 1990 για λόγους ασφαλείας, η πραγματική χωρητικότητα πριν από τις ανακαινίσεις ήταν 34.000 θεατές. Μετά την ανακαίνιση, η χωρητικότητα είναι μόνο 22.246.

 Το Ολυμπιακό Στάδιο Ντίναμο κατασκευάστηκε και άνοιξε το 1934 και στη συνέχεια επεκτάθηκε το 1939. Καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και ξαναχτίστηκε κατά τα έτη 1947-1954. Ανακαινίστηκε περαιτέρω κατά τη διάρκεια του 1978-1980 για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980. Τον Οκτώβριο του 2012, το στάδιο έκλεισε για μεγάλες εργασίες ανακατασκευής. Άνοιξε ξανά το 2018 ως στάδιο ποδοσφαίρου, έτοιμο εγκαίρως για τους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2019. Κατά τη διάρκεια των σοβιετικών χρόνων, το γήπεδο αποτελούσε την έδρα της ΦΚ Ντίναμο Μινσκ, η οποία συνέχισε να χρησιμοποιεί το στάδιο μέχρι το 2008. Από το 2009, το Ντιναμο Μινσκ μετεγκαταστάθηκε σε ένα μικρότερο στάδιο, το Στάδιο Ντίναμο-Γιούνι, ενώ το Ολυμπιακό Στάδιο Ντίναμο έγινε ο κύρια έδρα για την Φ.Κ. Μινσκ. Το στάδιο ήταν επίσης ένα παραδοσιακό γήπεδο φιλοξενίας του τελικού αγώνα του Κυπέλλου Λευκορωσίας, που πραγματοποιήθηκε στο στάδιο σχεδόν κάθε χρόνο μεταξύ 1992 και 2012, με εξαίρεση τα έτη 2002 και 2011. Το στάδιο ήταν ένας από τους χώρους του ποδοσφαιρικού τουρνουά στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980. Φιλοξενούσε 6 αγώνες της φάσης των ομίλων και έναν προημιτελικό αγώνα. Ήταν ένας από τα γήπεδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U18 του 1984 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο Νέων του 1985, όπου και οι δύο διοργανώσεις πραγματοποιήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση. Από το 1992, το στάδιο υπήρξε η πρωταρχική έδρα της εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Λευκορωσίας. Με τα χρόνια το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε από πολλούς λευκορωσικούς συλλόγους στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα, σε περίπτωση που τα γήπεδα των συλλόγων δεν πληρούσαν τα κριτήρια της UEFA. Τα τελευταία χρόνια χρησιμοποιήθηκε ως έδρα για τους αγώνες του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ της ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ, συμπεριλαμβανομένης της ομαδικής φάσης και των δύο διοργανώσεων, του προκριματικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ και της νοκ άουτ φάσης του Γιουρόπα Λιγκ. Προφίλ σταδίου στο pressball.by Προφίλ σταδίου στον ιστότοπο της Ντίναμο Μινσκ Προφίλ σταδίου στον ιστότοπο της Φ.Κ. Μινσκ
Άνταμ Γιανκόφσκι

Ο Άνταμ Γιανκόφσκι (Adam Jankowski, (γενν. 1948 στο Γκντανσκ της Πολωνίας) είναι Αυστριακός ζωγράφος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τέχνης και Σχεδίου του Όφφενμπαχ (HfG Offenbach). Το στούντιο του βρίσκεται στο Σανκτ Πάουλι στο Αμβούργο της Γερμανίας.

 Ο Γιανκόφσκι μεγάλωσε στο Γκντανσκ της Πολωνίας, αλλά μετακόμισε το 1955 στη Βαρσοβία και το 1961 με τους γονείς του στη Βιέννη. Από το 1966-1968 σπούδασε μηχανολογία στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας της Βιέννης, και 1968-1970 σπούδασε ζωγραφική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βιέννης μετέπειτα και σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Αμβούργου. Επιπλέον, σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου. Το πρώιμο έργο του Γιανκόφσκι είναι στενά συνδεδεμένο με το κίνημα του '68, το πολιτικό υποκείμενο στη ζωγραφική θεωρήθηκε ως πρόκληση εκείνη τη εποχή. Ένας κύκλος της εργασίας του ήταν αφιερωμένος στον αγώνα εναντίον της Χούντας στην Ελλάδα. Σε ένα έργο τέχνης παριστάνει μια συμφοιτήτριά του Ελληνίδα δακρυσμένη μετά από ένα γράμμα από την Ελλάδα. Η καλλιτεχνική σταδιοδρομία του Γιανκόφσκι ανέκαθεν χαρακτηρίζεται από την ανταλλαγή με άλλους καλλιτέχνες όπως τον Uwe Schneede και τον Robert Lettner. Το νεότερο έργο του Jankowski είναι αφιερωμένο στο ζήτημα της τοπιογραφίας στην εποχή των ψηφιακών τεχνολογιών απεικόνισης. Ο Γιανκόφσκι ίδρυσε το 1986, μαζί με τον KP Brehmer, την Anna Oppermann, Dagmar Fedderke, Constatin Hahm, Herbert Hossmann και την Gesine Petersen τον καλλιτεχνικό συνεταιρισμό "Galerie Vorsetzen" που ήταν ένα στέκι της πρωτοπορίας της τέχνης στη Δυτική Γερμανία της δεκαετίας του '80. O Άνταμ Γιανκόφσκι στον ιστότοπο της HfG Offenbach Οι απόφοιτοι και φοιτητές του Άνταμ Γιανκόφσκι
Ζοάο Πεσόα

Το Ζοάο Πεσόα ή Ζοάο Πεσσόα (πορτογαλικά: João Pessoa, προφορά: [ʒuˈɐ̃w peˈsoɐ]) είναι η πρωτεύουσα της βραζιλιάνικης πολιτείας Παραΐμπα, στην βορειοανατολική Βραζιλία. Σύμφωνα με υπολογισμούς του 2013, η Ζοάο Πεσόα έχει 769.604 κατοίκους και είναι η 23η πολυπληθέστερη πόλη στη χώρα. Η πόλη αναφέρεται ως η ανατολικότερη πόλη της ηπειρωτικής Αμερικής, με γεωγραφικό μήκος στο Πόντα ντος Σεΐσας 34°47′35″ Δ. Βρίσκεται 125 χιλιόμετρα βόρεια του Ρεσίφε και 180 χιλιόμετρα νότια του Νατάλ.

 Το Ζοάο Πεσόα ιδρύθηκε το 1585 στο όνομα των βασιλικών κτημάτων και χαρακτηρίστηκε αμέσως πόλη, γεγονός που την κατατάσει ως την τρίτη παλαιότερη πόλη στη Βραζιλία. Η πόλη ιδρύθηκε με το όνομα Νόσα Σενιόρα ντας Νέβες (Nossa Senhora das Neves), αλλά με την υποταγή του πορτογαλικού στέμματος στο ισπανικό η πόλη μετονομάστηκε σε Φιλίπια ντε Νόσα Σενιόρα ντας Νέβες. Στην πόλη άνθισε το έμποριο ζάχαρης από ζαχαροκάλαμα, με 18 μύλους να λειτουργούν στην πόλη στις αρχές του 17ου αιώνα. Η πόλη κατακτήθηκε από τους Ολλανδούς το 1634 και οι Πορτογάλοι την ανέκτησαν το 1654. Η πόλη πήρε το όνομα Παραΐμπα, όνομα το οποίο διατήρησε μέχρι το 1930, όταν και πήρε το σημερινό της όνομα από τον κυβερνήτη της πολιτείας Ζοάο Πεσσόα Καβαλακάντι ντι Αλμπουκέρκι. Η πόλη αναπτύχθηκε σημαντικά μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα ενώ με την ανάπτυξη του εμπορείου στους νότιους ωκεανός η ανάπτυξη της πόλης επιταχύνθηκε. Μια λιμνοθάλασσα που υπήρχε ανάμεσα στη πόλη και τις παραλίες αποξηράνθηκε το 1910 βοηθώντας στην επέκταση των ορίων της πόλης και στην αστικοποίησή Η πόλη διαθέτει παραλιακό μέτωπο μήκους 20 χιλιομέτρων στο οποίο δεν επιτρέπεται η κατασκευή κτιρίων με περισσότερους από τέσσερις ορόφους. Το ιστορικό κέντρο της πόλης αποτελεί από το 2007 μνημείο εθνικής κληρονομιάς. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα João Pessoa στο Wikimedia Commons
Συμμαχία της Αρμενίας

Η Συμμαχία της Αρμενίας ( αρμενικά: Հայաստան դաշինք‎) είναι ένας αρμένικος πολιτικός συνασπισμός. Ιδρύθηκε το 2021 και σημερινός της ηγέτης είναι ο πρώην πρόεδρος της Αρμενίας Ρομπέρτ Κοτσαριάν.

 Κατά την διάρκεια των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων του 2020-2021, ο Κοτσαριάν υποστήριξε το Κίνημα Εθνικής Σωτηρίας, μια πολιτική συμμαχία που απαιτούσε την παραίτηση του πρωθυπουργού Νικόλ Πασινιάν. Ο Κοτσαριάν στην συνέχεια δήλωσε οτι θα επιστρέψει στην πολιτική ιδρύοντας νέα πολιτική συμμαχία. Η Συμμαχία της Αρμενίας ιδρύθηκε στις 9 Μαΐου του 2021, με συμμετέχοντα κόμματα την Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία, το κόμμα Αναγέννηση της Αρμενίας και άλλους ανεξάρτητους μεταξύ των οποίων και ο ηγέτης του συνασπισμού Κοτσαριάν.Η συμμαχία συμμετείχε στις εκλογές του 2021., όπου κέρδισε 21.1% της λαϊκής ψήφου, και 29/107 έδρες στην Εθνοσυνέλευση, κάτι που καθιστά τον συνασπισμό αξιωματική αντιπολίτευση. Επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας εκλέχθηκε ο Σεϊράν Οχανιάν. Η συμμαχία υποστηρίζει τα εθνικά συμφέροντα της χώρας καθώς και μια σειρά πολιτικών με στόχο την ασφάλεια και την προστασία του κράτους, ενώ επίσης αγωνίζεται για τον τερματισμό της κοινωνικο-οικονομικής παρακμής. Στοχεύει σε ποιοτικότερα και μεγαλύτερα επίπεδα ανάπτυξης. Η Συμμαχία υποστηρίζει την κυριαρχία της περιοχής Αρτσάχ, που ανήκει στην ευρύτερη πατρίδα του Αρμένικου λαού και κατοικείται από Αρμένιους, όμως διεκδικείται από το Αζερμπαϊτζάν το οποίο επιχειρεί στρατιωτικά εναντίον της. Η Συμμαχία θεωρεί σημαντικό πυλώνα την προστασία των συνόρων, την καταπολέμηση της διαφθοράς και την βελτίωση της δημόσιας ζωής. Επίσης απαιτεί τον τερματισμό λειτουργίας ΜΚΟ που δρουν με ξένη χρηματοδότηση.
Ναός του Σατούρνου

Ο ναός του Σατούρνου (Κρόνου), λατιν. templum (ή aedes) Saturni, ήταν αρχαίος ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στον θεό Σατούρνο. Τα ερείπιά του στέκονται στους πρόποδες του Καπιτωλίνου λόφου, στα δυτικό άκρο της Ρωμαϊκής Αγοράς. Παραδοσιακά θεωρείται ότι ο ναός αφιερώθηκε στο θεό το έτος 497 π.Χ., ωστόσο οι αρχαίοι συγγραφείς διαφωνούν σημαντικά για το ιστορικό του ναού.

 Η κατάρρευση άφησε λίγα μέρη του κτηρίου άθικτα, εκτός από τον πρόναο ο οποίος σώζεται. Στο επιστύλιο υπάρχει η επιγραφή: SENATUS POPULUS QUE ROMANUS INCENTIO CONSUMPTUM RESTITUIT δηλ. "Η Σύγκλητος και ο Λαός της Ρώμης, τον από πυρκαγιά κατεστραμμένο (ναό) ανακαίνισαν". Δυτικά είναι η Οδός του Καπιτωλίνου (Vicus Capitolinus), η Στοά της θεϊκής συγκατάθεσης (Porticus deorum Consentium) και ο ναός του θεϊκού Βεσπασιανού. Βόρεια είναι η κλίμακα του Ναού της Ομονοίας, η Αψίδα του Σεπτίμιου Σεβήρου και τα Ρόστρα. Ανατολικά η Οδός των Ζυγοπωλών (Vicus Iugarius), η Ιουλία Βασιλική και η Αψίδα του Τιβέριου. Υπήρχε κρηπίδα με στενή σκάλα και επάνω από αυτήν άλλη κρηπίδα με φαρδιά σκάλα. Ο ναός είχε 6 Χ 12 κίονες. Από αυτούς οι πρώτοι 6 Χ 3 αποτελούσαν πρόναο. Οι τελευταίοι 9 κίονες από κάθε πλάι ήταν ημικίονες, ενσωματωμένοι στον σηκό, δηλ. ο ναός ήταν ψευδοπερίπτερος (όπως και ο παρακείμενος Ναός του Βεσπασιανού και του Τίτου). Η διπλή κρηπίδα στο εσωτερικό της μάλλον είχε το aerarium. Η κατασκευή του ναού θεωρείται, ότι ξεκίνησε στα τελευταία έτη του Ταρκύνιου του Υπερήφανου, τελευταίου βασιλιά της Ρώμης. Τα εγκαίνια έγιναν από τον ύπατο Τίτο Λάρτιο κατά τα πρώτα έτη της Δημοκρατίας. Ο ναός ανακατασκευάστηκε πλήρως από τον Λούκιο Μουνάτιο Πλάνκο το 42 π.Χ.. Τα παρόντα ερείπια προέρχονται από την τρίτη κατασκευή του ναού του Κρόνου, που αντικατέστησε τον κατεστραμμένο ναό από τη φωτιά του Καρίνου το 283 μ.Χ. . Η επιγραφή που σώζεται στο επιστύλιο μνημονεύει αυτή την ανακατασκευή έπειτα από την πυρκαγιά. Ίσως ήταν ακόμη σε χρήση ως τον 4ο αι., ωστόσο ναός έκλεισε από τις διώξεις κατά των παγανιστών, που έγιναν την περίοδο εκείνη. Στη Ρωμαϊκή μυθολογία, ο Σατούρνος εξουσίαζε κατά την περίοδο της Χρυσής Εποχής και συνέχισε να σχετίζεται με τον πλούτο. Ο ναός στέγαζε τον θησαυρό (aerarium) της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας σε χρυσό και άργυρο. Τα κρατικά αρχεία, τα εμβλήματα και τα πρότυπα μέτρα βάρους για τα μέταλλα επίσης φυλασσόταν εδώ. Αργότερα ο θησαυρός μετακινήθηκε σε άλλο κτήριο και τα αρχεία μεταφέρθηκαν στο γειτονικό Ταμπουλάριουμ. Η κρηπίδα του ναού, από συμπαγές κονίαμα επενδυμένο με τραβερτίνη, χρησιμοποιήθηκε για τη χάραξη λογαριασμών. Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, το άγαλμα από χρυσό στο εσωτερικό του σηκού ήταν καλυμμένο με ύφασμα και εφοδιασμένο με δρεπάνι με μακρύ χέρι (κόσα). Η άγαλμα ήταν από ξύλο και γεμισμένη με λάδι. Τα πόδια ήταν σκεπασμένα με λωρίδες μαλλιού, που τις έβγαζαν μόνο στις 17 Δεκεμβρίου, την ημέρα των Σατουρναλίων. Robert E.A. Palmer, Rome and Carthage at Peace (Franz Steiner, 1997), p. 63; Hans-Friedrich Mueller, "Saturn," in The Oxford Encyclopedia of Ancient Greece and Rome, p. 221. Lawrence Richardson, A New Topographical Dictionary of Ancient Rome (Johns Hopkins University Press, 1992), p. 343.
Αλλυλοφαινυλαιθέρας

Ο αλλυλοφαινυλαιθέρας (αγγλικά allyl phenyl ether) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C9H10O, αν και αποδίδεται πιο αναλυτικά από τον ημισυντακτικό του τύπο PhOCH2CH=CH2. Ο χημικά καθαρό αλλυλοφαινυλαιθέρας, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι διαυγές και πολύ ελαφρά κίτρινο υγρό. Η ένωση είναι σε γενικές γραμμές αρκετά σταθερή ένωση, ωστόσο, αν αποσυνθεθεί, μπορούν να παραχθούν τοξικές αναθυμιάσεις, από διοξείδιο του άνθρακα (CO2) και μονοξείδιο του άνθρακα (CO).

 Ένας τύπος της σύνθεσης του αλλυλοφαινυλαιθέρα είναι μέσω τριφασικής υγρής κατάλυσης, που χρησιμοποιεί ως αντιδραστήρια φαινολικό νάτριο (PhONa) και βρωμιούχο τετραβουτυλαμμώνιο [QBr, όπου Q = (CH3CH2CH2CH2)4N+]. Κάποιοι παράγοντες που επηρεάζουν (αυτήν) τη σύνθεση είναι: Η παρουσία ποσοτήτων διαφόρων τύπων αλάτων, όπως βρωμιούχο νάτριο (NaBr), βρωμιούχο κάλιο (KBr) και ανθρακικό νάτριο (Na2CO3). Η θερμοκρασία. Τα είδη των οργανικών διαλυτών που χρησιμοποιούνται. Το γραμμομοριακό κλάσμα του φαινολικού νατρίου. Ο αλλυλοφαινυλαιθέρας είναι πολύ καλό πρόδρομο αντιδραστήριο για πολλά διαφορετικά πειράματα. Σε ένα από αυτά χρησιμοποιήθηκε στην μετάθεση Κλέισεν (Claisen rearrangement). Εξαιτίας της δομής της ένωσης, μπορεί να δώσει μετάθεση με το να βρίσκεται σε μια λιγότερο από βέλτιστη μεσομορφή της, όπου η ένωση φαίνεται να είναι στερεοχημικά παρεμποδισμένη. Αυτή η μεσομορφή είναι πραγματικά απαραίτητη για να πραγματοποιηθεί η μετάθεση, και μπορεί να διαμορφωθεί μόνο από (σχετικά λίγες) ορισμένες ενώσεις, όπως ο αλλυλοφαινυλαιθέρας. Παπαγεωργίου Β.Π., “Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία: Κυκλικές Ενώσεις”, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1986. Speight J. G., “Chemical and Process Design Handbook”, McGraw-Hill, 2002 Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια “Επιστήμη & Ζωή” Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982
Αλίκυρνα

Η Αλίκυρνα ή Αλίκαρνα ήταν αρχαία αιτωλική πόλη. Χρονολογείται στον 4ο π.Χ. αιώνα αν και έχει εντοπιστεί βρεθεί κιβωτιόσχημος τάφος του 8ου αι. π.Χ. που μαρτυρά αρχαιότερη κατοίκηση της περιοχής. Από το 1976 η περιοχή έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.

 Γίνεται απλή αναφορά στο όνομά της στις αρχαίες πηγές. Ο Στράβωνας την αναφέρει ως κώμη και την τοποθετεί μετά την Πλευρώνα ενώ αναφέρει ότι απείχε 30 στάδια απόσταση από την αρχαία Καλυδώνα αναφέροντας επίσης ότι επρόκειτο για παραλιακή πόλη. Ο Πλίνιος απεναντίας αναφέρει ότι βρισκόταν στην ενδοχώρα. Με βάση τις πηγές αυτές οι περισσότεροι μελετητές θεωρούν ότι η αρχαία Αλίκυρνα βρίσκεται στο λόφο «Χίλια Σπίτια» κοντά στον οικισμό του Αγίου Θωμά του Μεσολογγίου όπου σώζονται ερείπια μικρού οχυρωματικού περιβόλου. Η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως την αρχαία Αλίκυρνα κατά τη διάρκεια κατασκευής της Ιονίας Οδού. [10.2.21] ... μετὰ δὲ τὸν Εὔηνον τὸ ὄρος ἡ Χαλκίς͵ ἣν Χαλκίαν εἴρηκεν Ἀρτεμίδωρος· εἶθ᾽ ἡ Πλευρών͵ εἶθ᾽ ἡ Ἁλίκυρνα κώμη͵ ἧς ὑπέρκειται Καλυδὼν ἐν τῆι μεσογαίαι σταδίοις τριάκοντα· περὶ δὲ τὴν Καλυδῶνά ἐστι τὸ τοῦ Λαφρίου Ἀπόλλωνος ἱερόν· εἶθ᾽ ὁ Ταφιασσὸς τὸ ὄρος ...
South Park: The Fractured but Whole

Το South Park: The Fractured but Whole είναι βιντεοπαιχνίδι ρόλων που αναπτύχθηκε από την Ubisoft σε συνεργασία με την South Park Digital Studios. Βασίζεται στη σειρά κινουμένων σχεδίων South Park και αποτελεί συνέχεια του παιχνιδιού του 2014 South Park: The Stick of Truth. Κυκλοφόρησε στις 17 Οκτωβρίου του 2017 για PlayStation 4, Xbox One και Microsoft Windows, και στις 24 Απριλίου του 2018 για το Nintendo Switch.

 Το South Park: The Fractured but Whole εξελίσσεται στο South Park, φανταστική πόλη στα Βραχώδη Όρη του Κολοράντο. Τα γεγονότα του παιχνιδιού λαμβάνουν χώρα μία μέρα μετά από εκείνα του προηγούμενου παιχνιδιού, The Stick of Truth. Ο παίκτης ελέγχει πάλι το New Kid. Τα παιδιά το παιχνίδι ρόλων τους για να γίνουν υπέρ-ήρωες και να δημιουργήσουν φραντζάιζ μέσων ενημέρωσης. Μη μπορώντας να συμφωνήσουν ποιος θα πάρει μια ταινία ή σειρά στο Netflix, οι χαρακτήρες χωρίζονται σε δύο αντίπαλες ομάδες, τους Coon and Friends και τους Freedom Pals, οι οποίες προσπαθούν να φτιάξουν πρώτες το δικό τους φραντζάιζ. Το Μάρτιο 2014, ο συν-δημιουργός του South Park Ματ Στόουν δήλωσε ότι ο ίδιος και ο Τρέι Πάρκερ ήταν ανοιχτοί στο να δημιουργήσουν τη συνέχεια του παιχνιδιού, ανάλογα με την υποδοχή που θα λάμβανε το South Park: The Stick of Truth.Η συνέχεια, το South Park: The Fractured but Whole, ανακοινώθηκε επίσημα στις 15 Ιουνίου του 2015. Το παιχνίδι αναπτύχθηκε από την Ubisoft San Franciscoμ αντικαθιστώντας την Obsidian Entertainment, για τα Playstation 4, Xbox One και Microsoft Windows. Το South Park: The Fractured but Whole δέχθηκε κυρίως θετικές κριτικές, σύμφωνα με το Metacritic. Επίσημος ιστότοπος