Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1984

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1984, πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαΐου 1984 στην Πόλη του Λουξεμβούργου. Η παρουσιάστρια Ντεζιρέ Νόσμπους, που ήταν μόλις 19 ετών εκείνη τη στιγμή, φιλοξένησε την παράσταση με χαλαρό τρόπο, κάτι που ήταν αρκετά ασυνήθιστο για την παράσταση εκείνη την εποχή. Εκδήλωσε την ευχέρεια της σε τέσσερις γλώσσες με εναλλαγή μεταξύ Αγγλικών, Γαλλικών, Γερμανικών και Λουξεμβουριανών κατά τη διάρκεια της ομιλίας, συχνά στην ίδια πρόταση. Οι Σουηδοί Herreys ήταν οι νικητές αυτού του διαγωνισμού με το τραγούδι "Diggi-Loo Diggi-Ley". Αυτή ήταν η δεύτερη νίκη της σκανδιναβικής χώρας, και η πρώτη στα σουηδικά, καθώς οι ABBA ερμηνεύσαν το "Waterloo" στα αγγλικά όταν κέρδισαν το 1974. Ο Ρίτσαρντ και ο Λούις Χέρρεϊ έγιναν οι πρώτοι έφηβοι που κέρδισαν την Eurovision και παραμένουν οι νεότεροι άνδρες νικητές, 19 ετών και 260 ημερών και 18 ετών και 184 ημερών αντίστοιχα.Το Ισραήλ δεν συμμετείχε λόγω του ότι ο διαγωνισμός έπεφτε τις ίδιες μέρες με τις γιορτές της χώρας, το Yom HaZikaron. Η Ισλανδία επρόκειτο να συμμετάσχει αλλά αποσύρθηκε λόγω έλλειψης οικονομικής υποστήριξης. Το 1984 είναι επίσης αξιοσημείωτο για τις αποδοκιμασίες (booing) που μπορούσαν να ακουστούν από το κοινό, ειδικά στο τέλος της παράστασης του Ηνωμένου Βασιλείου. Λέγεται ότι οι αποδοκιμασίες (booing) οφειλόταν στους αγγλικούς χούλιγκαν ποδοσφαίρου που προκάλεσαν ταραχές στο Λουξεμβούργο τον Νοέμβριο του 1983 μετά τον αποκλεισμό τους από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου της UEFA.

 Η Πόλη του Λουξεμβούργου είναι μια κοινότητα με το καθεστώς της πόλης και η πρωτεύουσα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Alzette και Pétrusse στο νότιο Λουξεμβούργο. Η πόλη περιέχει το ιστορικό Κάστρο του Λουξεμβούργου, που ιδρύθηκε από τους Φράγκους στον Πρώιμο Μεσαίωνα, γύρω από το οποίο αναπτύχθηκε ένας οικισμός. Το Μεγάλο Θέατρο εγκαινιάστηκε το 1964 ως Δημοτικό Θέατρο (Théâtre Municipal de la Ville de Luxembourg) και εκεί παρουσιάζονται θεατρικές παραστάσεις, μπαλέτα και όπερες. Στον ίδιο χώρο έγινε και ο διαγωνισμός τραγουδιού του 1973. Σημειώσεις 1.^ Περιέχει λίγες λέξεις στα Αγγλικά. 2.^ Περιέχει λίγες λέξεις στα Ιταλικά. 3.^ Περιέχει λίγες λέξεις στα Γερμανικά. Πριν από το διαγωνισμό, η Σουηδία δεν αναμενόταν να κερδίσει ούτε καν να πετύχει μια υψηλή θέση. Κατά την πορεία προς το Διαγωνισμό, η στοιχηματική εταιρία Ladbrokes είχε τις χαμηλότερες αποδόσεις σε τραγούδια από την Ιρλανδία, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Σουηδία θεωρήθηκε "dark horse" με υψηλές αποδόσεις. Κάθε χώρα είχε μια κριτική επιτροπή που έδωσε από 1 έως 8, 10 και 12 πόντους για τα δέκα κορυφαία τραγούδια τους. Στο τέλος των προτελευταίων ψήφων της κριτικής επιτροπής, υπήρχε μόνο διαφορά έξι βαθμών μεταξύ Σουηδίας και Ιρλανδίας, στους 141 και 135 αντίστοιχα. Ωστόσο, η Γιουγκοσλαβία ήταν η μόνη χώρα που δεν είχε δώσει πόντους στην Ιρλανδία και η Πορτογαλία, η τελευταία κριτική επιτροπή, έδωσε στη δυτική χώρα μόνο δύο βαθμούς, συνθλίβοντας τις πιθανότητές τους. Η ψηφοφορία της Πορτογαλίας κόστισε επίσης στη Δανία, η οποία κράτησε σε μια ισχυρή τρίτη θέση και προηγούταν για ένα μικρό χρονικό διάστημα, σε εκείνη τη θέση, όταν οι 12 της Πορτογαλίας ανέβασαν την Ισπανία από 94 σε 106 βαθμούς. Ταυτόχρονα, η Πορτογαλία έδωσε στη Δανία μόνο έναν βαθμό, κάνοντας 101 τους συνολικούς βαθμούς της. Παρ' όλα αυτά, αυτή ήταν η καλύτερη θέση της τελευταίας χώρας σε πάνω από 20 χρόνια. Στα μισά της ψηφοφορίας, ο πίνακας αποτελεσμάτων έγινε μπλε και παρέμεινε έτσι μέχρι το τέλος της ψηφοφορίας. Αυτό ήταν ορατό μόνο σε τηλεθεατές. Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό: Σουηδία – Ανιέτα Μπόλμε-Μπέριεφορς Λουξεμβούργο – Ζακ Αρβέι Γαλλία – Νικόλ Αντρέ Ισπανία – Ματίλδε Χαρρίν Νορβηγία – Έγκιλ Τάιγκε Ηνωμένο Βασίλειο – Κόλιν Μπέρι Κύπρος – Άννα Παρτελίδου Βέλγιο – Ζακ Ολιβιέ Δημοκρατία της Ιρλανδίας – Τζον Σκίαν Δανία – Μπεντ Χένιους Ολλανδία – Φλιπ φαν ντερ Σάλι Γιουγκοσλαβία – Σνεζάνα Λίπκοφσκα-Χατζιναούμοβα (Snežana Lipkovska-Hadžinaumova) Αυστρία – Τίλια Χέρολντ Γερμανία – Κέρτσιν Σβάιγκχεφερ Τουρκία – Φατίχ Ορμπάι Φινλανδία – Σόλβεϊγκ Χέρλιν Ελβετία – Μισέλ Στοκέρ Ιταλία – Μαριολίνα Κανούλι Πορτογαλία – Ελάντιο Κλίμακο Ισπανία – Φρανθίσκο Γκουαρντόν (εργαζόμενος σε εργαστήριο και ειδικός στη φωτογραφία), Κάρμεν Γκονθάλεθ (μεταφράστρια), Ραφαέλ Ρουγιάν (καλαθοσφαιριστής), Μάιτε Σάντσο (ηθοποιός), Βικτοριάνο Βαλένθια (πρώην ταυρομάχος και επιχειρηματίας), Αντρές Μαγκνταλένο (ηθοποιός και θεατρικός επιχειρηματίας), Εύα Νασάρε (καθηγήτρια μπαλέτου και γυμναστικής), Λουίς ντελ Βαλ (θεατρικός συγγραφέας), Κάρμεν Γαρίδο (δημόσιες σχέσεις), Λουίς Φερνάντο Αμπάντ (βιομήχανος), Κοντσίτα Μίνγκεθ (ιππέας). Η επίσημη ιστοσελίδα της Eurovision (Αγγλικά)