IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Α.Π.Σ. Δόξα Προσκυνητών

Ο Α.Π.Σ. Δόξα Προσκυνητών είναι αθλητικό σωματείο στους Προσκυνητές του νομού Ροδόπης. Χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο Προσκυνητών.

 Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Δόξα» Προσκυνητών ιδρύθηκε το 2005. Η πρώτη σημαντική επιτυχία της ομάδας ήταν η κατάκτηση του πρωταθλήματος της Α1 Κατηγορίας της ΕΠΣ Θράκης την περίοδο 2014–15, κερδίζοντας έτσι μια θέση στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ 2015 και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο, όπου και τερμάτισε στην 3η θέση με 6 βαθμούς, χάνοντας έτσι την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Την περίοδο 2015–16, η ομάδα επανέλαβε την περσινή επιτυχία κατακτώντας το 2ο τίτλο της στο πρωτάθλημα της ΕΠΣΘ και σε συνδιασμό με τη 2η θέση που κατέλαβε στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ 2016, κέρδισε για πρώτη φορά στην ιστορία της την άνοδο στη Γ΄ Εθνική. Στην πρώτη συμμετοχή της ομάδας στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, την περίοδο 2016–17, η ομάδα κατέλαβε την 13η θέση του 1ου Ομίλου με 25 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, 2017–18, η ομάδα τερμάτησε στη 10η θέση του βαθμολογικού πίνακα συγκεντρώνοντας 20 βαθμούς, με αποτέλεσμα τον υποβιβασμό στις τοπικές κατηγορίες, ενώ παράλληλα την ίδια περίοδο, 2017–18, κατέκτησε το Κύπελλο ΕΠΣΘ. Γ΄ Εθνική: 2016–17 Γ΄ Εθνική: 2017–18 Α.Π.Σ. Δόξα Προσκυνητών, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Εκτροχιασμός συρμού στο Ζάγκρεμπ

Ο εκτροχιασμός συρμού στο Ζάγκρεμπ συνέβη στις 30 Αυγούστου 1974 όταν η ταχεία (αριθμός 10410) που ταξίδευε από το Βελιγράδι, Γιουγκοσλαβία, προς το Ντόρτμουντ, Δυτική Γερμανία, (προερχόμενη από την Αθήνα) εκτροχιάστηκε πριν μπει στον κεντρικό σταθμό του Ζάγκρεμπ (σημερινή Κροατία ), σκοτώνοντας 153 άτομα. Ήταν το χειρότερο σιδηροδρομικό ατύχημα στην ιστορία της Γιουγκοσλαβίας μέχρι εκείνη την ημερομηνία και παραμένει ένα από τα χειρότερα στην ιστορία της Ευρώπης.

 Το δυστύχημα σημειώθηκε όταν και τα εννέα βαγόνια της επιβατικής ταχείας εκτροχιάστηκαν και ανετράπησαν στην είσοδο του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού του Ζάγκρεμπ, 719 μέτρα από την είσοδο της γραμμής IIa. Στις 22:33 η μηχανή εισήλθε στον σταθμό μέσω της γραμμής ΙΙα χωρίς κανένα από τα βαγόνια της.Πολλοί από τους επιβάτες πέθαναν αμέσως. 41 από αυτούς δεν έγινε δυνατό να αναγνωριστούν και τάφηκαν σε κοινό τάφο στο νεκροταφείο Mirogoj .Οι επιζώντες επιβάτες ανέφεραν ότι το τρένο δεν είχε επιβραδύνει καθώς περνούσε από τους σταθμούς Λούντινα (Ludina) και Νοβοσέλετς (Novoselec), περίπου μία ώρα πριν φτάσει στον κεντρικό σταθμό του Ζάγκρεμπ, και ότι έγερνε επικίνδυνα.Οι επιβάτες ήταν κυρίως gastarbeiters (γκασταρμπάιτερ) που εργάζονταν στη Δυτική Γερμανία και οι οικογένειές τους, μεταξύ των οποίων και πολλά παιδιά. Ο μηχανοδηγός και ο βοηθός του δεν τραυματίστηκαν και η μηχανή έλξης παρέμεινε άθικτη. Η μηχανή εκτίθεται σήμερα στο Κροατικό Μουσείο Σιδηροδρόμων .Το τρένο ήταν προγραμματισμένο να φτάσει στο Ζάγκρεμπ από το Βινκόβτσι (Vinkovci) στις 19:45΄ τοπική ώρα. Ο μηχανοδηγός, Nikola Knežević, και ο βοηθός του, Stjepan Varga, ήταν και οι δύο εξαντλημένοι, έχοντας εργαστεί συνεχόμενα επί δύο ολόκληρες ημέρες. Μεταγενέστερη έρευνα για το ατύχημα έδειξε ότι το τρένο ξεπέρασε το όριο ταχύτητας κατά σχεδόν 70 km/h (43 mph) σε πολλά σημεία, έτσι ώστε αντί να μπαίνεις στο σταθμό με το όριο ταχύτητας των 40 km/h (25 mph), το τρένο ταξίδευε με ταχύτητα 104 km/h (65 mph) . Το πλήρωμα έβαλε επίσης πολύ αργά τα φρένα, με αποτέλεσμα το τρένο να εκτροχιαστεί γρήγορα σε ένα αγνώριστα συντρίμμια. Ο μηχανοδηγός καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλάκιση και ο βοηθός του σε 8 χρόνια. Το δικαστήριο αναγνώρισε την κόπωσή τους λόγω 52 συνεχόμενων ωρών εργασίας ως ελαφρυντικό.> This Day in History 1974: Τρένο πέφτει σε σταθμό στη Γιουγκοσλαβία (History Channel) Κίνδυνος Μπροστά! Ζάγκρεμπ 1974 Η αναζήτηση για πτώματα συνεχίζεται μετά τη χειρότερη σιδηροδρομική καταστροφή της Γιουγκοσλαβίας . (31 Αυγούστου 1974, British Pathé TV )
Πάνος Κατσαρέας

Ο Πάνος Κατσαρέας (1912 - 1947) ήταν αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς που κατά τη διάρκεια της κατοχής εντάχθηκε στα Τάγματα Ασφαλείας. Στη συνέχεια, την περίοδο του εμφυλίου πολέμου σχημάτισε την παραστρατιωτική οργάνωση ΕΑΟΚ (Εθνικές Αντικομμουνιστικές Ομάδες Κυνηγών) με κύριο σκοπό την εξόντωση των Κομμουνιστών.

 Γεννήθηκε το 1912 στην Πολιάνα της Μεσσηνιακής Μάνης. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο γυμνάσιο Αρεόπολης και αποφοίτησε από τη Σχολή Υπαξιωματικών. Σταδιοδρόμησε αρχικά ως υπαξιωματικός του Στρατού ενώ το 1938 έγινε αξιωματικός, καθώς ονομάσθηκε ανθυπολοχαγός Αυτοκινήτων.Μετά την γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και την έναρξη της Κατοχής, εντάχθηκε στην εθνικιστική οργάνωση Ελληνικός Στρατός που δραστηριοποιήθηκε στην Πελοπόννησο και ανέλαβε καθήκοντα διμοιρίτη στο συγκρότημα Ταϋγέτου με διοικητή τον συνταγματάρχη Αθανάσιο Γιαννακόπουλο.. Το φθινόπωρο του 1943, μετά τη διάλυση της εν λόγω οργάνωσης από τον ΕΛΑΣ, ο Κατσαρέας εντάχθηκε στα Τάγματα Ασφαλείας Λακωνίας. Στο πλαίσιο της συμμετοχής του στα Τάγματα Ασφαλείας, έδωσε σκληρές μάχες με τις δυνάμεις των ανταρτών στη Σοχά Λακωνίας, στη Μηλιά και στη Σελίνιτσα της Μάνης.Στις 6 Ιουνίου 1946 ίδρυσε τις παρακρατικές Εθνικές Αντικομμουνιστικές Ομάδες Κυνηγών (ΕΑΟΚ), η δράση των οποίων εκτεινόταν, εκτός από την Λακωνία, στην Μεσσηνία και, μερικώς, σε χωριά της νότιας Αρκαδίας. Η ίδρυση της οργάνωσης υποστηρίζεται ότι υπαγορεύθηκε από το γραφείο του τότε υπουργού Στρατιωτικών Πέτρου Μαυρομιχάλη. Ως ηγετικό στέλεχος των παραστρατιωτικών στην περιοχή πίεζε ποικιλοτρόπως τους κατοίκους αποτελώντας την αιχμή του δόρατος της ονομαζόμενης «λευκής τρομοκρατίας». Μάλιστα, δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που οι άνδρες του πρωτοστάτησαν σε επιθέσεις κατά αμάχων (κυρίως συγγενών ανταρτών) όπως στη Βαμβακού Λακωνίας, όπου τον Οκτώβριο του 1946, μετά από μάχη, δεκάδες κάτοικοι που κατηγορήθηκαν ως συνεργάτες των ανταρτών του ΔΣΕ εκτελέστηκαν μαζικά από άνδρες των ΕΑΟΚ. Σύμφωνα με τότε πληροφόρηση της εφημερίδας Ελευθερία οι εκτελεσθέντες ήταν τουλάχιστον 42, σε νεότερες έρευνες ο κατάλογος των εκτελεσθέντων μόνο μέσα στην Βαμβακού είναι συνολικά 28. Στις 20 Μαρτίου 1947 ο Κατσαρέας φονεύθηκε έξω από το χωριό Γεράκι, σε ενέδρα μαχητών του Αρχηγείου Πάρνωνα του Δημοκρατικού Στρατού, υπό τον Τάκη Γεωργόπουλο, μετά από εντολή του αρχηγού του τοπικού ΔΣΕ, Θεόδωρου Πρεκεζέ. Για αντίποινα τα μέλη της ΕΑΟΚ εισέβαλαν στις φυλακές Γυθείου και εκτέλεσαν περίπου τριάντα αριστερούς κρατούμενους. Παρά το ισχυρό πλήγμα του θανάτου του Κατσαρέα, η οργάνωση του εξακολούθησε να υφίσταται, συνεχίζοντας τόσο τις μάχες κατά των ανταρτών όσο και τις βιαιοπραγίες κατά πολιτών. Ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος ήταν τότε υπουργός Εσωτερικών στην πολυκομματική κυβέρνηση συνασπισμού του Δημητρίου Μάξιμου, χαρακτήρισε τον Κατσαρέα «νέο Παύλο Μελά» και δικαιολόγησε τα αντίποινα σε βάρος αριστερών επειδή «επρόκειτο περί καθολικής εξεγέρσεως του εθνικόφρονος λαού της Λακωνίας».
Ντόνα Ταρτ

Η Ντόνα Ταρτ (Donna Tartt ; 23 Δεκεμβρίου 1963) είναι Αμερικανίδα συγγραφέας και η συγγραφέας των μυθιστορημάτων The Secret History (1992), The Little Friend (2002) και The Goldfinch (2013). Κέρδισε το WH Smith Literary Award για το βιβλίο The Little Friend το 2003 και το Πούλιτζερ Φαντασίας για το βιβλίο The Goldfinch το 2014. Συμπεριλήφθηκε στην λίστα του περιοδικού Time με τους "100 Ανθρώπους με την μεγαλύτερη επιρροή" το 2014.

 2003 WH Smith Literary Award – The Little Friend 2003 Orange Prize for Fiction shortlist – The Little Friend 2013 National Book Critics Circle Award (fiction) shortlist – The Goldfinch 2014 Baileys Women's Prize for Fiction shortlist – The Goldfinch 2014 Pulitzer Prize for Fiction – The Goldfinch 2014 TIME 100 The 100 Most Influential People 2014 Andrew Carnegie Medal for Excellence for Fiction – The Goldfinch Vanity Fair International Best Dressed List, 2014 2014 Malaparte Prize (Italy) – The Goldfinch ΜυθιστορήματαThe Secret History (1992, Alfred A. Knopf) The Little Friend (2002, Alfred A. Knopf) The Goldfinch (2013, Little, Brown)Μικρές ιστορίες"Tam-O'-Shanter", The New Yorker, April 19, 1993, pp. 90–91 "A Christmas Pageant", Harper’s 287.1723, December 1993, pp. 45–51 "A Garter Snake", GQ 65.5, May 1995, pp. 89ff "The Ambush", The Guardian, June 25, 2005Nonfiction"Sleepytown: A Southern Gothic Childhood, with Codeine", Harper’s 285.1706, July 1992, pp. 60–66 "Basketball Season" in The Best American Sports Writing, edited and with an introduction by Frank Deford, Houghton Mifflin, 1993 "Team Spirit: Memories of Being a Freshman Cheerleader for the Basketball Team", Harper’s 288.1727, April 1994, pp. 37–40Ακουστικά βιβλίαThe Secret History The Little Friend (abridgement) True Grit (with an afterword expressing her love of the novel) Winesburg, Ohio (selection) Hargreaves, Tracy (2001). Donna Tartt's "The Secret History". New York and London: Continuum International Publishing Group. (ISBN 0-8264-5320-1). Kakutani, Michiko (1992). "Students Indulging in Course of Destruction". New York Times, September 4, 1992. Kaplan, James (1992). "Smart Tartt". Vanity Fair, September 1992. McOran-Campbell, Adrian (August 2000). The Secret History. Tartt, Donna (2000). "Spanish Grandeur in Mississippi". Oxford American, Fall 2000. Yee, Danny (1994). "Studying Ancient Greek Warps the Mind of the Young?" Donna Tartt interviewed by Robert Birnbaum at identitytheory.com Interview with Jill Eisenstadt Αρχειοθετήθηκε 2015-06-04 στο Wayback Machine. in BOMB Tartt on reading and her Scottish grandmother Αρχειοθετήθηκε 2012-02-07 στο Wayback Machine. Tartt in Vogue on her teenage worship of Hunter S. Thompson Αρχειοθετήθηκε 2013-04-07 στο Wayback Machine. NPR: Talk of the Nation: Donna Tartt interviewed by Lynn Neary (November 5, 2002) NPR: Talk of the Nation: Donna Tartt and Anne Rice interviewed by Ray Suarez (October 30, 1997) Donna Tartt at BBC Radio 4 – Bookclub interviewed by James Naughtie (January 5, 2014) The Guardian's 10 Best Dressed People of 2013
Τζάσπερ (Αλμπέρτα)

Το Τζάσπερ (αγγλικά: Jasper) είναι κωμόπολη και δήμος στην επαρχία της Αλμπέρτας στον Καναδά. Αποτελεί το κέντρο εμπορίου του ομώνυμου εθνικού δρυμού, που βρίσκεται στα Καναδικά Βραχώδη Όρη στην κοιλάδα του ποταμού Αθαμπάσκα. Βρίσκεται 362 χιλιόμετρα δυτικά του Έντμοντον και 290 χιλιόμετρα βόρεια του Μπανφ. Το 2011 ο πληθυσμός του ήταν 4.432 κάτοικοι.

 Το Τζάσπερ βιώνει ένα οριακά υγρό ηπειρωτικό/υποαρκτικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Dfb/Dfc). Η υψηλότερη θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ στο Τζάσπερ ήταν 41,2 °C στις 30 Ιουνίου 2021. Η πιο κρύα θερμοκρασία που καταγράφηκε ποτέ ήταν -47,2 °C στις 24 Ιανουαρίου 1916.Τα καλοκαίρια στο Τζάσπερ είναι ευχάριστα, με ημερήσιες υψηλές θερμοκρασίες συνήθως γύρω στους 21,1 °C και χαμηλές γύρω στους 7,2 °C. Οι χειμώνες είναι κρύοι, αν και μπορεί να θεωρούνται ήπιοι σύμφωνα με τα καναδικά πρότυπα, με ημερήσιες υψηλές τιμές γύρω στους -2,2 °C και χαμηλές περίπου -11,7 °C. Ευρισκόμενη στην καρδιά του Εθνικού Δρυμού Τζάσπερ, η κωμόπολη περιβάλλεται από δάση που φιλοξενούν ποικίλλα είδη άγριας ζωής, όπως μεγάλα ελάφια και μαύρες αρκούδες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jasper, Alberta στο Wikimedia Commons
Εθνικά Αρχεία της Βιβλιοθήκης της Ζιμπάμπουε

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ζιμπάμπουε (NLZ) είναι η εθνική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στο Μπουλαβάγιο στη Ζιμπάμπουε και αποτελεί μέρος της Εθνικής Υπηρεσίας Βιβλιοθήκης και Τεκμηρίωσης (της Ζιμπάμπουε).

 Η Εθνική Ελεύθερη Βιβλιοθήκη της Ζιμπάμπουε, ιδρύθηκε το 1945, και βρίσκεται στην δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας στο Μπουλαγουέο. Χρησιμεύει τόσο ως εθνική δημόσια βιβλιοθήκη όσο και ως εθνικό κέντρο διαδανεισμού.Το προηγούμενο καθεστώς της Εθνικής Ελεύθερης Βιβλιοθήκης της Ζιμπάμπουε ως ανεξάρτητου οργανισμού καταργήθηκε με νόμο του Κοινοβουλίου της Ζιμπάμπουε για την ίδρυση της NLDS το 1985, και η βιβλιοθήκη του Μπουλαγουέο έγινε μέρος της NLDS στη Χαράρε.Στο Μπουλαγουέο εδρεύει επίσης η παλαιότερη δημόσια βιβλιοθήκη της Ζιμπάμπουε, η Δημόσια Βιβλιοθήκη του Μπουλαγουέο, που άνοιξε το 1896. Zimbabwe, The Hague: International Federation of Library Associations, OCLC 225182140, http://db.ifla-world-report.org/home/map#/2/2/BIH9Z0WVMGESDRU . (Includes information about the national library) Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Ζιμπάμπουε
Τζόρτζια Μόφετ

Η Τζόρτζια Ελίζαμπεθ Μόφετ (αγγλικά Georgia Elizabeth Moffett) είναι αγγλίδα ηθοποιός,ιδιαίτερα γνωστή για το ρόλο της ως η κόρη του Δόκτωρ Jenny,στην τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας Doctor Who (επεισόδιο "The Doctor's Daughter"). Είναι η κόρη του ηθοποιού Πίτερ Ντάβισον (αγγλικά Peter Davison) και της Σάντρα Ντίκινσον (αγγλικά Sandra Dickinson). Είναι σύζυγος του επίσης ηθοποιού Ντέιβιντ Τένναντ.

 Η Μόφετ γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου του 1984 στο δυτικό Λονδίνο. Σπούδασε στο St' Edwards School στην Οξφόρδη. Έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην ηλικία των 15 (1999) στο Peak Practice, όπου έπαιξε τη Nicki Davey. Η Μόφετ έχει εμφανιστεί σε διάφορα τηλεοπτικά δράματα όπως το The Second Quest και Like Father Like Son. Έπαιξε την Alice Harding στο δράμα του καναλού ITV Where the Heart Is (2004-2005). Έχει παίξει στο πλευρό του πατέρα της Πίτερ Ντάβισον στο Fear,Stress & Anger καθώς και The Last Detective. Το 2004 πήρε μέρος στα δοκιμαστικά για το ρόλο της συντρόφου του Δόκτωρ, Rose Tyler στη τηλεοπτική σειρά DOCTOR Who. Τελικά θεωρήθηκε πολύ νέα για να παίξει το ρόλο, τον οποιό κι έδωσαν στην Μπίλι Πάιπερ (Billie Piper). Το 2009 πήρε το ρόλο της κόρης του Δόκτωρ στην ίδια σειρά, όπου και γνώρισε τον μέλλοντα σύζυγό της, Ντέιβιντ Τέναντ. Το 2007 έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο ως Mathilde Verlaide στο έργο Total Eclipse. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Georgia Moffett στο Wikimedia Commons
Homo ergaster

Ο Homo ergaster (χόμο εργκάστερ, «άνθρωπος εργάτης») ή αλλιώς ο Αφρικανικός Homo erectus είναι ένα εξαφανισμένο είδους ανθρώπου το οποίο ζούσε στην ανατολική και νότια Αφρική κατά την πρώιμη Πλειστόκαινο εποχή, πριν από περίπου 1,8 με 1,3 εκατομμύρια έτη.

 Κατά την καθιερωμένη επιστημονική ορολογία, η πρώτη λατινική λέξη Homo σημαίνει άνθρωπος, ενώ στην περίπτωση του Homo ergaster το δεύτερο μέρος του ονόματος, ergaster, σύμφωνα με το σκεπτικό της ονομασίας του είδους το 1975 από τους ανθρωπολόγους, προέρχεται από το αρχαιοελληνικό ἐργαστήρ (εργάτης), ως αναφορά για τις ανεπτυγμένες τεχνικές επεξεργασίας του λίθου που χρησιμοποιούσε. Υπάρχει διαφωνία μεταξύ των ειδικών σχετικά με την ταξινόμηση και καταγωγή του Homo Ergaster, αλλά είναι πλέον ευρέως αποδεκτό πως πρόκειται για τον απευθείας πρόγονο των μετέπειτα ανθρώπινων ειδών, όπως ο Ασιατικός Homo erectus, ο μετέπειτα Homo heidelbergensis, ο Homo neanderthalensis ή αλλιώς Νεάντερταλ, και ο σύγχρονος άνθρωπος του Homo sapiens.Είναι ένα από τα πρώτα μέλη του γένους Homo, και πιθανώς ο πρόγονος του Homo erectus. Μερικοί παλαιοανθρωπολόγοι, θεωρούν πως ο Homo Ergaster είναι απλώς η Αφρικανική έκδοση του Homo Erectus και ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των δύο. Έτσι υπάρχει η σχετική ορολογία του «Homo erectus sensu stricto» για τον Ασιατικό Homo Erectus, και το «Homo erectus sensu lato» το οποίο συμπεριλαμβάνει και τα δύο είδη ως ορολογία. Οι πιό πρόσφατες ανακαλύψεις, πηγαίνουν ακόμα παραπέρα και ισχυρίζονται πως και τα τέσσερα γνωστά ανθρώπινα είδη της Αφρικής, «Homo habilis», «Homo rudolfensis», «Homo ergaster», και «Homo erectus» είναι αντιπρόσωποι του ίδιου είδους, του επονομαζόμενου «Homo erectus», το οποίο εμφανίστηκε στην Αφρική πριν από 2 εκατομμύρια χρόνια και επεκτάθηκε στην Ευρώπη και την Ασία, φτάνοντας σε μακρινές περιοχές όπως η Κίνα και η Ιάβα της Ινδονησίας, όπου έχουν βρεθεί ίχνη του με ηλικία 1,2 εκατομμυρίων ετών. Όσο για τον πρόγονο του ίδιου του ergaster, πιστεύεται πως προήλθε από τον Homo habilis περίπου πριν από 1,9 έως 1,8 εκατομμύρια έτη. Πέρα από τις ανεπτυγμένες ικανότητες στην κατασκευή λίθινων εργαλείων, καθώς και το ότι είναι το πρώτο ανθρώπινο είδος που μετανάστευσε πέρα από την Αφρική, θεωρείται πιθανό πως ο ergaster ήταν το πρώτο ανθρωποειδές που τιθάσευσε την φωτιά. Δεν είναι βέβαιο το αν το έκανε με το να διατηρεί τη φυσική φωτιά που έβρισκε -από πυρκαγιές και κεραυνούς- ή με το να προκαλεί ο ίδιος την δημιουργία φωτιάς-με χρήση κλαδιών ή λίθων- όμως είναι γενικώς αποδεκτό πως είχε την δυνατότητα ελέγχου και χρήσης της.Σύμφωνα με ενημερωτική σειρά εκπομπών του BBC του 2003, ο ergaster ήταν πιθανώς το πρώτο ανθρώπινο είδος του οποίου τη φωνή οι σύγχρονοι άνθρωποι θα αναγνώριζαν ως ανθρώπινη φωνή. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Homo ergaster στο Wikimedia Commons
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1929-30

Στο 6ο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1929-30 τον τίτλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός που έλαβε μέρος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1929-1930. Στα πρωταθλήματα των τριών κατηγοριών πήραν μέρος 17 ομάδες.

 Η σεζόν αυτή σημαδεύτηκε από τον ξεσηκωμό των σωματείων των μικρών κατηγοριών, τα οποία συνασπίστηκαν και με επικεφαλής της Ε.Φ. Νεαπόλεως έκαναν προσφυγή στα δικαστήρια κατά της απόφασης της ΕΠΟ, που όριζε πως ο πρωταθλητής της Ένωσης έχει 40 ψήφους στις ψηφοφορίες, αρχαιρεσίες κλπ. Μετά τη θετική δικαστική απόφαση εξέλεξαν νέο Δ.Σ. με πρόεδρο τον Ιωάννη Ανδριανόπουλο και όλα τα μέλη από τις ομάδες της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας. Οι δυο ισχυροί σύλλογοι θορυβήθηκαν από την εξέλιξη αυτή και την επόμενη σεζόν ενώ είχαν γίνει μόνο πέντε αγώνες, εγκατέλειψαν την Α΄ Πειραιά και εντάχθηκαν μαζί με τους ισχυρούς των άλλων Ενώσεων στην Εθνική κατηγορία. Στην ΕΠΣ Πειραιά είχαμε τη διαγραφή του Μοσχάτου και την επανεγγραφή του Θησέα, που έχει συνεχή παρουσία μέχρι σήμερα. Επίσης, ο Ηρακλής μετονομάστηκε σε "Πειραϊκή Αθλητική Ένωση" Μετείχαν οι ίδιες τρεις ομάδες της προηγούμενης σεζόν και ο Ολυμπιακός κατέκτησε σχετικά εύκολα τον τίλο. Στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος, επικράτησε 3-1 του Εθνικού στο γήπεδο του Ποδηλατοδρομίου Ν. Φαλήρου. Πρωταθλητής: Ολυμπιακός Σύνθεση: Αχιλλέας Γραμματικόπουλος (τερμ.), Δημήτρης Σοφράς, Φίλιππος Κουράντης, Νίκος Πανόπουλος, Λάλης Λεκκός, Τάσος Βιολέτης, Κωστής Τερεζάκης, Γιώργος Ανδριανόπουλος (αρχ. ), Βασίλης Ανδριανόπουλος, Λεωνίδας Ανδριανόπουλος Προπονητής: Γιαν Κοψίβα Πρώτος σκόρερ: Γιώργος Ανδριανόπουλος: 7 γκολ. Άνοδος από Β΄: Πειραϊκός Όμιλος *Έδωσε αγώνα διαβάθμισης με τον πρωταθλητή της Β΄ Πειραϊκό αλλά τελικά έμειναν και οι δύο. Στη Β΄ κατηγορία μετείχαν πέντε σύλλογοι. Αγωνιστικός πρωταθλητής υπήρξαν οι Φίλαθλοι που ισοβάθμισαν με την Πειραϊκή. Η διαμάχη της ΕΠΣΠ με την ΕΠΟ δεν επέτρεψε να αναδειχθεί πρωταθλητής. Η ΕΠΣΠ ανέδειξε την Πειραϊκή και η ΕΠΟ τους Φιλάθλους. Τελικά, ανακηρύχθηκε πρωταθλητής ο Πειραϊκός και πήρε την άνοδο. Μόλις την 1η Αυγούστου η ΕΠΣΠ ανακοίνωσε την τελική κατάταξη των ομάδων. Πρωταθλητής Β΄: Πειραϊκός Όμιλος: ανέβηκε στην Α΄.*Η Πειραϊκή είναι ο πρώην Ηρακλής Πειραιώς. **Η Φαληρική παρέμεινε χωρίς διαβάθμιση λόγω αύξησης του αριθμού των ομάδων. Στη Γ΄ κατηγορία μετείχαν εννέα σύλλογοι. Το πρωτάθλημα κατέκτησαν οι Αργοναύτες. Μόλις την 1η Αυγούστου η ΕΠΣΠ ανακοίνωσε την τελική κατάταξη των ομάδων. Πρωταθλητής Γ΄: Αργοναύται: ανέβηκε στη Β΄ χωρίς διαβάθμιση, λόγω αύξησης του αριθμού των ομάδων. Άνοδος στη Β΄: Φαληρικός Σύνδεσμος, Φρεαττύς, λόγω αύξησης του αριθμού των ομάδων.*Στο τέλος της σεζόν το Μοσχάτο διαγράφηκε και τη θέση του πήρε ο Π.Σ. Θησεύς Αγ. Διονυσίου, ο οποίος επανεντάχθηκε στην Ένωση. Ηλεκτρονικό αρχείο εφ. "Αθλητική Ηχώ". Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000 Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", Εκδόσεις Πελεκάνος, Αθήνα 1999, σ. 223-226. Γεώργιου Πασαμήτρου, "Η ιστορία του πειραϊκού ποδοσφαίρου", εφ. "Αθλητική Ηχώ" 22-24 Μαρτίου 1951. Στατιστική ποδοσφαίρου. "Η σειρά του πρωταθλήματος Πειραιώς", εφ. "Βραδυνή", 2/8/1930. Αρχειοθετήθηκε 2015-10-18 στο Wayback Machine. ψηφ.σελ. 184
Αϊσά Ντουιχί

Η Αϊσα Ντουιχί είναι ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ανήκει στην φυλή των Σαχράουι από το Μαρόκο. Είναι πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας για την Ειρήνη, τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το οποίος αγωνίζεται μεταξύ άλλων για τα δικαιώματα των κρατουμένων στα στρατόπεδα του Μετώπου Πολισάριο στην επαρχία Τιντούφ της Νοτιοδυτικής Αλγερίας στα σύνορα της Δυτικής Σαχάρας. Συγκεκριμένα, η Ντουιχί δραστηριοποιείται ως εκπρόσωπος για όσους έχουν απαχθεί και αιχμαλωτιστεί στα στρατόπεδα Πολισάριο και επιδιώκει την καταπολέμηση της προπαγάνδας και της παραπληροφόρησης εναντίων ευάλωτων γυναικών. Το 2019 ήταν μεταξύ των βραβευθέντων γυναικών στο 1ο Διεθνές Φόρουμ Ηγεσίας Γυναικών που έγινε στις Βρυξέλλες υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

 Ως πρόεδρος του Παρατηρητηρίου της Σαχάρας, η Ντουιχί είναι υπεύθυνη για την επικοινωνία με άλλες ΜΚΟ σε συναφείς τομείς. Σε συνεργασία με το Ανεξάρτητο Δίκτυο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τον Σύνδεσμο Σαχάρας για τη Δημοκρατία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα η Ντουίχι εξέδωσε δήλωση που καταδικάζει τη διεθνή σιωπή σχετικά με την κατάσταση των στρατοπέδων Πολισάριο στο Τιντούφ και τη Λαχάντα, και καταγγέλλει αυθαίρετες δίκες και συλλήψεις δημοσιογράφων και ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.Το 2020 η Ντουιχί δημιούργησε ένα πρόγραμμα με τίτλο "Afgarich Sahara" (Ήρωες της Σαχάρας) που απευθύνεται σε παιδιά στην περιοχή, δίνοντάς τους την ευκαιρία να μοιραστούν τις εμπειρίες τους κατά τη διάρκεια της COVID-19, καθώς και να συμβάλουν στον πολιτισμό, την τέχνη και τη δημιουργικότητα, σε μια διαδικτυακή πλατφόρμα για τη δημιουργία θετικής ατμόσφαιρας στα νοικοκυριά.
Ορλάντο Πάιρετς

Η Ορλάντο Πάιρετς (αγγλικά: Orlando Pirates) είναι ποδοσφαιρική ομάδα στο Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής. Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το λευκό. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Ορλάντο.

 Η «Ορλάντο Πάιρετς» ιδρύθηκε το 1937 στο Ορλάντο του Σοβέτο. Τελευταία ενημέρωση: 20 Αυγούστου 2018. Πρέμιερ Ντιβίζιον (PSL)Πρωταθλήτρια (4): 2000-01, 2002–03, 2010–11, 2011–12Ντιβίζιον 1 (NSL)Πρωταθλήτρια (1): 1994Φερστ Ντιβίζιον (NPSL)Πρωταθλήτρια (4): 1971, 1973, 1975, 1976Nedbank CupΚυπελλούχος (8): 1973, 1974, 1975, 1980, 1988, 1996, 2011, 2014Telkom KnockoutΝικήτρια (1): 2011MTN 8Νικήτρια (9): 1972, 1973, 1978, 1983, 1993, 1996, 2000, 2010, 2011 ΚΑΦ Τσάμπιονς ΛιγκΝικήτρια (1): 1995ΚΑΦ Σούπερ ΚαπΝικήτρια (1): 1996ΚΑΦ Κονφεντερέισον ΚαπΦιναλίστ (1): 2015 Επίσημος ιστότοπος
Ναός του Ηρακλή (Αμμάν)

Ο Ναός του Ηρακλέως, επίσης γνωστός ως ο Μεγάλος Ναός, είναι ένας αρχαίος ρωμαϊκός ναός αφιερωμένος στον Ηρακλή στο Αμμάν της Ιορδανίας. Θεωρείται ότι είναι η σημαντικότερη ρωμαϊκή δομή της Ακροπόλεως του Αμμάν. O Nαός χτίστηκε όταν ο Γ. Μαρκιάνος ήταν κυβερνήτης της επαρχίας της Αραβίας (162-166 μ.Χ.), την ίδια περίοδο με το ρωμαϊκό θέατρο στο Αμμάν

 Σύμφωνα με ορισμένες επιγραφές που βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο ο Ναός του Ηρακλή είχε ανεγερθεί προς τιμήν του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μάρκου Αυρήλιου , Κοντά στο Ναό βρέθηκαν θραύσματα ενός χεριού που ανήκαν σε κολοσσιαίο άγαλμα του Ηρακλή . Εκτιμάται ότι το άγαλμα είχε ύψος πάνω από 10 μέτρα, καθιστώντας το ένα από τα μεγαλύτερα αγάλματα της ελληνορωμαϊκής εποχής. Μεταξύ 1989 και 1997, το Αμερικανικό Κέντρο Ερευνών (ACOR) χρηματοδότησε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης της ακροπόλεως του Αμμάν με σκοπό τη μετατροπή του σε αρχαιολογικό πάρκο. Το έργο σχεδιάστηκε από αρχαιολόγους και αρχιτέκτονες του Πανεπιστημίου της Ιορδανίας. Στον Ναό του Ηρακλή, η αποκατάσταση επικεντρώθηκε στην στοά, στο βορειοδυτικό τμήμα του βάθρου και σε τρεις από τις στήλες του. Οι στήλες ανεγέρθηκαν ξανά το 1993. Κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης και μετά από εμπεριστατωμένη μελέτη των αρχαιολογικών ευρημάτων ο αρχιτέκτονας Χρυσάνθος Κανελλόπουλος κατασκεύασε μια μακέτα του ναού. Πρότεινε μάλιστα να ξαναχτισθεί ο Ναός επειδή είναι γνωστό πως ήταν στην αρχαιότητα. Ωστόσο, θα παραβίαζε τις διάφορες διεθνείς συμβάσεις σχετικά με το ποσοστό του μνημείου που πρέπει να υπάρχει για να επιτραπεί η αποκατάσταση . Jordan - Carole French In Jordan, the hand of Hercules at the Citadel of Amman Αρχειοθετήθηκε 2021-05-23 στο Wayback Machine.
Κορράδος του Βίττελσμπαχ

Ο Κορράδος, γερμ. Conrad (π. 1120/25 - 25 Οκτωβρίου 1200) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν αρχιεπίσκοπος του Μάιντς (1161-65, 1183-1200), αρχικαγκελάριος της Γερμανίας (1161-65, 1183-1200) και καρδινάλιος.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Όθωνα Δ΄, κόμη του Σάιερν και της Χάιλικα, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄, κόμη του Πέτεντορφ-Λένγκενφελντ-Χόπφενοε. Σπούδασε στο Σάλτσμπουργκ και στο Παρίσι. Για τη θέση του αρχιεπισκόπου του Μάιντς έριζαν ο Ροδόλφος του Τσέρινγκεν, ο Χριστιανός του Μπουχ και ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν της Γερμανίας. Το 1161 το Συμβούλιο του Λόντι, για να δώσει ένα τέλος στη έριδα, όρισε τον Κορράδο. Επίσης ο Φρειδερίκος Α΄ όρισε τον αντίπαπα Βίκτωρα Δ΄ για αντίθεση προς τον Πάπα Αλέξανδρο Γ΄. Το 1164 ο Βίκτωρ Δ΄ απεβίωσε και εκλέχθηκε διάδοχος ο αντίπαπας Πασχάλης Γ΄, που ο Κορράδος δεν τον αναγνώρισε. Αυτό είχε ως συνέπεια να χάσει τη θέση του· ταξίδεψε στη Γαλλία και στη Ρώμη το 1165. Τότε η θέση του καταλήφθηκε από τον Χριστιανό του Μπουχ. Ο πάπας Αλέξανδρος Γ΄, που εξακολουθούσε να τον θεωρεί αρχιεπίσκοπο, τον έκανε καρδινάλιο-ιερέα του Σαν Μαρτσέλλο αλ Κόρσο, μετά καρδινάλιο-επίσκοπο της Σαμπίνα και έπειτα επίσκοπο της Σόρα στην Καμπανία. Πριν ο Χριστιανός έλθει στη Ρώμη ακολουθώντας τον στρατό της Γερμανίας, ο Κορράδος διέφυγε. Με τη Συνθήκη της Βενετίας το 1177 ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ αναγκάστηκε να αναγνωρίσει τον Χριστιανό και ο Κορράδος αποζημιώθηκε με την αρχιεπισκοπή του Σάλτσμπουργκ. Το 1183 απεβίωσε ο Χριστιανός και ο Κορράδος επέστρεψε στην αρχιεπισκοπή του Μάιντς. Ξαναέκτισε τις οχυρώσεις της πόλης και ανακαίνισε τον καθεδρικό ναό. Το 1187 στη Συνέλευση (Diät) στο Γκελνχάουζεν έπεισε τους επισκόπους του να υποστηρίξουν τον Γερμανό βασιλιά έναντι της Ρώμης. Το 1197 απεβίωσε ο Ερρίκος ΣΤ΄ Χοενστάουφεν και μαζί με άλλους πρίγκιπες εξέλεξαν διάδοχο τον γιο του Φρειδερίκο Β΄. Άφησε τη Γερμανία και οδήγησε τη Σταυροφορία του 1197 (μεταξύ της Γ΄ και της Δ΄) στους Αγίους Τόπους. Το 1201 απεβίωσε ο Βοϊμόνδος Γ΄ Πουατιέ, πρίγκιπας της Αντιόχειας και ο Κορράδος προσπάθησε να παρέμβει στη διαδοχή υπέρ του εγγονού Ραϋμόνδου, αλλά μάταια. Το 1199 έστεψε με παπική έγκριση τον Λέοντα Β΄ των Ρουπενιδών ως βασιλιά, υποτελή της Γερμανίας. Επέστρεψε στη Γερμανία, όπου πέτυχε ανακωχή μεταξύ των Οίκων του Χοενστάουφεν και των Γουέλφων το 1200. Με την εκλογή του Πάπα Λούκιου Γ΄ το 1181 έγινε ο πρύτανης του Συλλόγου των καρδιναλίων. Μετέβη στην Ουγγαρία και συμφιλίωσε τους αδελφούς Ίμρε και Ανδρέα Γ΄. Κατά την επιστροφή απεβίωσε και τάφηκε στον καθεδρικό του Μάιντς. Brixius, Johannes M. (1912). Die Mitglieder des Kardinalkollegiums von 1130-1181. Berlin. Ganzer, Klaus (1963). Die Entwicklung des auswärtigen Kardinalats im hohen Mittelater. Tübingen. Juritsch, Georg (1894). Geschichte der Babenberger und ihrer Länder, 976-1246. Innsbruck: Wagnerschen Universitätsbuchhandlung.
Κουτσογιανναίικα Αιτωλοακαρνανίας

Τα Κουτσογιανναίικα είναι ορεινό χωριό της Ναυπακτίας του νομού Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 750 μέτρων στις πλαγιές του Βελβιτσιά. Σύμφωνα με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, μαζί με το Γάβρο συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Γάβρου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πυλλήνης του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 9 κάτοικοι.

 Τα Κουτσογιανναίικα βρίσκονται στις δυτικές πλαγιές του βουνού Μακρύορος, επάνω στην επαρχιακή οδό Ναυπάκτου - Καταφυγίου - Άνω Χώρας και απέχουν 32 χλμ. Β. απο την Ναύπακτο. Το χωριό πήρε το όνομά του από τον Κουτσογιάννη που είχε τόπο καταγωγής την Καρυά, παλιό οικισμό του Ευπαλίου και αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά ως οικισμός της κοινότητας Γάβρου το 1940. Σύμφωνα με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ανήκε στον πρώην Δήμο Πυλλήνης του Νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Απογραφές πληθυσμού
Ακορντεόν

Το ακορντεόν είναι αερόφωνο πληκτροφόρο μουσικό όργανο, ιδιαίτερα διαδεδομένο στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική πολλών Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών χωρών. Εφευρέθηκε κατά πάσα πιθανότητα στη Γερμανία το 1822, αν και το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ανήκει στον Cyrill Demian (1829). Έχει σχήμα κουτιού και αποτελείται από δύο πληκτρολόγια και μια αεροπαραγωγό φυσούνα που συμπιέζεται και επεκτείνεται από τον εκτελεστή. Ο ήχος παράγεται με τη δόνηση μεταλλικών ελασμάτων στο εσωτερικό του, που πάλλονται με τη ροή του αέρα.

 Το ακορντεόν παίζεται κρατώντας το με τα δύο χέρια στο ύψος του στήθους. Χρησιμοποιούνται ιμάντες στήριξης (από το όργανο στους ώμους) λόγω του βάρους του οργάνου. Το αριστερό χέρι χειρίζεται ένα πληκτρολόγιο παρόμοιο με αυτό του μπαντονεόν, που αντιστοιχεί σε 6 έως και 140 διαφορετικούς συνδυασμούς ελεύθερων μπάσων νοτών ή συγχορδιών. Ο ρόλος του είναι πολυδιάστατος ανάλογα με τον τύπο του ακορντεόν (μπαγιάν, μπαντονεόν, κλασικό ακκορντεόν με πλήκτρα στο δεξί χέρι). Στο δεξί χέρι αντιστοιχεί ένα πληκτρολόγιο παρόμοιο μ' αυτό του πιάνου -στο κλασικό ακκορντεόν-, για την εκτέλεση της μελωδίας. Ενίοτε το δεξί πληκτρολόγιο έχει μορφή παρόμοια με το αριστερό, όπως και στο μπαντονεόν, το ρώσικο ακορντεόν (μπαγιάν) και την κονσερτίνα. Η φυσούνα χειρίζεται και από τα δύο χέρια, όχι μόνο για την παραγωγή αέρα, αλλά και για την διαφοροποίηση των δυναμικών. Ακόμη, το ακορντεόν διαθέτει κουμπιά, που ονομάζονται ρεζίστρα ή ρετζίστρα τα οποία διαφοροποιούν τη χροιά του ήχου, τόσο στο δεξί όσο και στο αριστερό μέρος, συνήθως με συνδυασμούς οκτάβων. Λόγω του σχετικά μικρού μεγέθους του, αλλά και της ιδιότητάς του να συνδυάζει μελωδία και συνοδεία, το ακορντεόν αγαπήθηκε και ενσωματώθηκε στη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική πολλών λαών. Στην Ευρώπη, συνδέθηκε άρρηκτα με τη γαλλική λαϊκή μουσική του 20ού αιώνα, όπως επίσης και με το ρεπερτόριο του ταγκό. Ευρεία είναι η διάδοσή του στην ιταλική και ελληνική μουσική, ενώ αποτελεί κυρίαρχο όργανο σε μπάντες σλαβόφωνων χωρών. Μπαντονεόν
Ηρακλείδης ο Λέμβος

Ο Ηρακλείδης ο Λέμβος ή Ηρακλείδης του Σαραπίωνος, ήταν αρχαίος Έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος, ιστορικός, που γεννήθηκε στην Καλλάτιδα του Πόντου, κατ΄ άλλους στην Αλεξάνδρεια (Αιγύπτου) ή στην Οξύρυγχο της Αιγύπτου. Έζησε κατά τον 2ο αιώνα π.Χ. και χρημάτισε διοικητικός υπάλληλος στην Αίγυπτο επί Βασιλέως Πτολεμαίου Στ' του Φιλομήτορα. Από τη θέση του αυτή συνέβαλε στη σύναψη συνθήκης μεταξύ του Πτολεμαίου και του Βασιλέως της Συρίας Αντίοχου Δ' του Επιφανή το 170 π.Χ.. Το προσδιοριστικό όνομα Λέμβος δεν αφορά καταγωγή αλλά σε μεταφορική σημασία σημαίνει κόλακας και παράσιτος.

 Ο Ηρακλείδης ήταν από αυτούς που υποστήριξαν ότι ο Πυθαγόρας άφησε γραπτά έργα και του αποδίδει τα φιλοσοφικά ποιήματα: "Περί του Όλου" και "Ιερός Λόγος". Ο Ηρακλείδης ο Λέμβος έγραψε μεταξύ άλλων "Ιστορία" σε 37 βιβλία, "Λεμβετικόν λόγον", Ασχολήθηκε κυρίως με επιτομές, δηλαδή συντομευμένες εκδόσεις ή περιλήψεις, βιογραφιών γραμμένων από άλλους συγγραφείς. Του αποδίδονται τα έργα: επιτομή των "Βίων" του Σατύρου, επιτομή της "Διαδοχής" του Σωτίωνα, έργων του Έρμιππου και ίσως το "Περί Πολιτειών" σύγγραμμα, του οποίου συγγραφέας φέρεται ο Ηρακλείδης ο Ποντικός. Μ. Παπαθωμόπουλος, "Βίβλος Ξάνθου φιλοσόφου και Αισώπου δούλου αυτού περί της αναστροφής Αισώπου", σελ. 298 Χηνιάδης Δημήτρης, "Αρχαίοι ιστοριογράφοι και γεωγράφοι", σελ. 126
H&M

Η H&M (Hennes & Mauritz) είναι σουηδική πολυεθνική εταιρεία λιανικής πώλησης ειδών ένδυσης με ρούχα για άνδρες, γυναίκες, εφήβους και παιδιά. Διαθέτει περισσότερα από 4.500 καταστήματα σε 62 χώρες. Το 2015 μετρούσε περίπου 132.000 εργαζόμενους. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εταιρεία λιανικής πώλησης ενδυμάτων παγκοσμίως, ακριβώς πίσω από την ισπανική Inditex (μητρική εταιρεία των Bershka, Massimo Dutti, Pull and Bear, Stradivarius, Zara και άλλων).

 Ιδρύθηκε από τον Έρλινγκ Πέρεσον το 1947, όταν άνοιξε το πρώτο κατάστημα στην κεντρική οδό της Βεστερός στη Σουηδία. Το πρώτο όνομα της εταιρίας ήταν "Hennes" (ελληνικά: δικό της) αφού πουλούσε αποκλειστικά γυναικεία ρούχα. Το 1968, ο Πέρεσον απέκτησε το κατάστημα ένδυσης λιανικής του Μαουρίτζ Γουάλιντφορς, γεγονός που οδήγησε στην ένταξη της ανδρικής συλλογής στο φάσμα των προϊόντων του και στη μετονομασία "Hennes & Mauritz" (H&M). Αριθμός καταστημάτων Από το 2004, η H&M συνεργάζεται με τη UNICEF σε διάφορα προγράμματα για την προστασία των παιδιών. Μέχρι το 2012, η H&M είχε συγκεντρώσει 8 εκατομμύρια δολάρια για κοινωνική ενίσχυση σε ένα πρόγραμμα για το Μπανγκλαντές, που στοχεύει στην προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών, δίνοντάς τους πρόσβαση στην εκπαίδευση.Τον Αύγουστο του 2015, η H&M ανακοίνωσε ότι θα επιβραβεύσει με ένα ετήσιο βραβείο αξίας 1 εκατομμυρίου ευρώ την ενίσχυση της τεχνολογίας και των τεχνικών της ανακύκλωσης. Επίσημη ιστοσελίδα
Φίλιπ Φολτζ

Ο Φίλιπ Φολτζ, (γερμανικά: Philipp Foltz) (11 May 1805 – 5 August 1877) ήταν Γερμανός ζωγράφος ιστορικών σκηνών, γεννημένος στο Μπίνγκεν. Ήταν μαθητής τού επίσης ζωγράφου πατέρα του Λούντβιχ Φολτζ (Ludwig Foltz). Σπούδασε ζωγραφική στο Μόναχο με καθηγητή τον Κορνέλιους (Cornelius), τον οποίο βοήθησε στις τοιχογραφίες της Γλυπτοθήκης του Μονάχου (Glyptothek). Οι τοιχογραφίες αυτές δεν διασώζονται πλέον λόγω των βομβαρδισμών του κτιρίου κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, υπάρχουν όμως σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Αργότερα, ο Φίλιπ Φολτζ διακόσμησε την αίθουσα Σίλλερ στο νέο Βασιλικό Ανάκτορο. Το έτος 1870 έγινε καθηγητής και αργότερα διευθυντής της Ακαδημίας του Μονάχου.

 Μεταξύ των σπουδαίων έργων του συγκαταλέγονται: Οι κατεστραμμένες τοιχογραφίες του στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου. Ο μεγάλος πίνακας - τοιχογραφία στο ανάκτορο Maximilianeum (Maximilianeum Palace) του Μονάχου Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Βαρβαρόσσα και ο δούκας Ερρίκος ο Λέων, και "Ο Κλέων αντιπαρατίθεται στον Περικλή". Στην Ελλάδα και στη βιβλιογραφία φέρεται με τον τίτλο "Ο Περικλής αγορεύων από της Πνυκός", μάλιστα μια λιθογραφία αυτού του πίνακα κοσμεί το εξώφυλλο των νέων διαβατηρίων της Ελλάδας. Πίνακες με σκηνές κυνηγιού για τον Μαξιμιλιανό Β΄. "Η κατάρα του τραγουδιστή" (Μόναχο). "Götz von Berlichingen" (Βιέννη); "Ο Βασιλιάς Όθων αφήνει το Μόναχο για την Ελλάδα".Τα έργα του Φίλιπ Φολτζ είναι ποιοτικά στη σύνθεση, και προσεκτικά στην εκτέλεση, αλλά αντιφατικά στη φόρμα και "ξερά" στα χρώματα. Παρουσίαση έργων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Philipp Foltz στο Wikimedia Commons
Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών)

Το Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίρισης γυναικών) αποτελεί τη δεύτερη σημαντικότερη διοργάνωση του αθλήματος της πετοσφαίρισης γυναικών στην Κύπρο (μετά την Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου). Το κύπελλο διεξάγεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τη συμμετοχή των ομάδων της Α΄ κατηγορίας. Η νικήτρια της διοργάνωσης εκπροσωπεί την Κύπρο σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

 Η πρώτη διοργάνωση κυπέλλου πετοσφαίρισης γυναικών στην Κύπρο έγινε το 1976 υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου), με κυπελλούχο τον Πεζοπορικό Λάρνακας. Υπό την αιγίδα της ΕΟΠΕ διεξήχθη ακόμα μία διοργάνωση κυπέλλου το 1977.Αρχές του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης η οποία ανέλαβε τη διοργάνωση των πρωταθλημάτων και των κυπέλλων πετοσφαίρισης στην Κύπρο. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τους τελικούς κυπέλλου Κύπρου. Υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου.Υπό την αιγίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις κατακτήσεις ανά ομάδα. Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Γυναικών «Το κύπελλο βόλεϊ γυναικών» (PDF). 2 Απριλίου 2018. σελ. 14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 2 Απριλίου 2018. Ανακτήθηκε στις 2 Απριλίου 2018. Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης Πετοσφαίριση στην Κύπρο Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου Σούπερ Καπ Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών)
Διεθνής Αερολιμένας Χανίων «Ιωάννης Δασκαλογιάννης»

Ο Διεθνής Αερολιμένας Χανίων «Ι. Δασκαλογιάννης» (IATA: CHQ, ICAO: LGSA, ΥΠΑ: ΚΑΧΝΔ). Ο αερολιμένας βρίσκεται στην χερσόνησο του Ακρωτηρίου (ή Σούδα) και απέχει περίπου 14 χιλιόμετρα από την πόλη των Χανίων. Το αεροδρόμιο, αποτελεί σημείο εισόδου προς τη Δυτική και όχι μόνο, Κρήτη για έναν αυξανόμενο αριθμό τουριστών.

 Το όνομα του αεροδρομίου έχει δοθεί προς τιμή του αρχηγού της εξέγερσης στα Σφακιά της Κρήτης (1770-1771) Ιωάννη Δασκαλογιάννη. 1954: Κατασκευάζεται το αεροδρόμιο Χανίων στο Μάλεμε και ως το 1959 εξυπηρετούσε μόνο πτήσεις εσωτερικού 1959: Μεταφέρεται στη χερσόνησο Ακρωτήρι και λειτουργεί και ως έδρα της 115 Πτέρυγας Μάχης 1967: Κατασκευάστηκε ο πρώτος αεροσταθμός με δύο θέσεις στάθμευσης αεροσκαφών 1974: Πραγματοποιείται η πρώτη διεθνής πτήση προς το αεροδρόμιο, η αύξηση του τουρισμού στα Χανιά δημιούργησε την ανάγκη για δημιουργία ενός νέου κτηρίου καθώς οι πτήσεις προς τον αερολιμένα αυξάνονται. 1996: Ολοκληρώθηκε η κατασκευή του νέου αεροσταθμού σε διαφορετική θέση με 6 θέσεις στάθμευσης αεροσκαφών 2005: Έγινε η ολοκλήρωση επέκτασης του αεροδρομίου που έλαβε την ονομασία «Κρατικός Αερολιμένας Χανίων Ιωάννης Δασκαλογιάννης». 2016: Ολοκληρώνονται τα έργα επέκτασης του αεροσταθμού και της ανακαίνισης τμημάτων του αεροδρομίου Χανίων. 2018 : Ολοκληρώνονται από τη Fraport Greece οι νέες διαγραμμίσεις των αεροσκαφών, τα οποία πλέον αναχωρούν με τη χρήση εξοπλισμού push back, με αποτέλεσμα το διπλασιασμό των θέσεων στάθμευσης, επεκτάθηκε η περιοχή ελέγχου ασφαλείας επιβατών, με την αύξηση των μηχανημάτων ελέγχου χειραποσκευών από 5 σε 8 και αυξήθηκε ο χώρος των καταστημάτων Duty Free από 400 τ.μ. σε 1.200 τ.μ., μεταφέρθηκε η αίθουσα VIP, ώστε να αυξηθούν οι πύλες επιβίβασης από 14 σε 16. και αφαιρέθηκαν οι διαχωριστικοί τοίχοι στις αίθουσες αναχωρήσεων, με σκοπό τη διαμόρφωση ανοιχτού χώρου επιφανείας 3.000 τ.μ., κατασκευάστηκε νέο αντλιοστάσιο λυμάτων και δικτύου (περίπου 3,5 χλμ.) και συνδέθηκε με το δημοτικό αποχετευτικό δίκτυο, βελτιστοποιήθηκαν οι ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις (νέα ΚΚΜ, νέες καλωδιώσεις, νέα φωτιστικά σώματα, νέοι ηλεκτρολογικοί πίνακες κ.λπ.), αναβαθμίστηκε ο φωτισμός του Apron, αναδιαμορφώθηκαν οι χώροι WC, με σκοπό την αύξηση των τουαλετών στην Extra Schengen περιοχή και μεταφέρθηκε η κυλιόμενη σκάλα σε νέα θέση, με σκοπό την καλύτερη εκμετάλλευση των διαθέσιμων χώρων. Υψόμετρο: 150 μ Διεύθυνση Διαδρόμου: 11 / 29 Τα στοιχεία αντλούνται από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) μέχρι το 2016 και από το 2017 και μετά από την επίσημη ιστοσελίδα του αεροδρομίου. Επίσημη ιστοσελίδα του αερολιμένα
Νεμέσι Μαρκές ι Όστε

Ο Νεμέσι Μαρκές ι Όστε (Nemesi Marqués y Oste) ήταν ο προσωπικός αντιπρόσωπος του επισκόπου της Ουρχέλ και συνηγεμόνα της Ανδόρρας από τις 3 Ιουνίου 1993 ως τις 20 Ιουλίου 2012.

 Είναι Ρωμαιοκαθολικός ιερέας και τοπικός αξιωματούχος ενός χωριού με 55 κατοίκους, το οποίο λέγεται Μπεγιεστάρ . Γεννήθηκε στο Κάμπο της Λέιντα στις 17 Μαΐου του 1935. Υπηρέτησε ως αντιπρόσωπος του Επισκόπου της Ουρχέλ. Ο επίσκοπος της Ουρχέλ είναι συνηγεμόνας της Ανδόρρας μαζί με τον εκάστοτε Γάλλο Πρόεδρο. Τον διαδέχθηκε ο Ζοζέπ Μαρία Μαουρί ως αντιπρόσωπος του επισκόπου συνηγεμόνα στις 20 Ιουλίου 2012.
Διαίρεση Κομίλλα

Η Διαίρεση Κομίλλα (Βεγγαλικά: কুমিল্লা বিভাগ‎) είναι μια προτεινόμενη διοικητική διαίρεση εντός του Μπαγκλαντές για τα βόρεια τμήματα της υπάρχουσας διαίρεσης Τσιταγκόνγκ, αποτελούμενη από τις επαρχίες Μπραχμανμπάρια, Κομίλλα, Τσαντπούρ, Νοαχάλι, Φένι και Λακσμιπούρ της Διαίρεσης Τσιταγκόνγκ. Καλύπτει τις νοτιοανατολικές περιοχές της χώρας, με συνολική έκταση 12.848,53 τ.χλμ. και στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 16.708.000 κατοίκων.

 Διάφοροι όροι χρησιμοποιούνται για την περιγραφή των διαφορετικών (και μερικές φορές επικαλυπτόμενων) γεωγραφικών και πολιτικών περιοχών της προτεινόμενης διαίρεσης Κομίλλα. Εν συντομία, οι κύριοι όροι και οι απλές εξηγήσεις τους είναι οι εξής: Γεωγραφικοί όροι:Το Σαματάτα (ή Σαματάτ) (Βεγγαλικά: সমতট‎), ήταν ένα αρχαίο βασίλειο. Η ευρύτερη περιοχή της Κομίλλα και η περιοχή του ευρύτερου Νοαχάλι ήταν εντός του βασιλείου του Σαματάτα. Γεωγραφικά, η προτεινόμενη διαίρεση αποτελείται από δύο διαφορετικές πολιτιστικές περιοχές - την μεγαλύτερη Κομίλλα και το μεγαλύτερο Νοαχάλι. Μεγαλύτερη Κομίλλα (Βεγγαλικά: বৃহত্তর কুমিল্লা‎): Ιδρύθηκε ως επαρχία Τιππέρα της Βεγγάλης από τους Βρετανούς το 1790 και μετονομάστηκε αργότερα σε Κομίλλα το 1960. Συμπεριλαμβάνει τις υποδιαιρέσεις Μπραχμανμπάρια και Τσαντπούρ που έγιναν ξεχωριστές επαρχίες το 1984. Μεγαλύτερο Νοαχάλι (Βεγγαλικά: নোয়াখালী‎): Το αρχαίο όνομα του Νοαχάλι είναι το Μπουλούα. Η επαρχία Νοαχάλι δημιουργήθηκε από την βρετανική ινδική κυβέρνηση το 1787. Περιλάμβανε τις υποδιαιρέσεις Λακσμιπούρ και Φένι, οι οποίες τελικά έγιναν ξεχωριστές επαρχίες το 1984.Ροσναμπάντ (ή Ροουσαναμπάντ) (Βεγγαλικά: রোসনাবাদ‎): (αντιστοιχεί περίπου με την προτεινόμενη διαίρεση Κομίλλα, εξαιρώντας την Επαρχία Λόφων Ρανγκαμάτι). Ήταν διοικητική μονάδα επαρχιακού επιπέδου (Τσάκλα) στο Βεγγαλικό Σούμπαχ κατά τη διάρκεια της περιόδου της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας.Τιππέρα (Βεγγαλικά: ত্রিপুরা‎): η προτεινόμενη διαίρεση Κομίλλα ιδρύθηκε υπό την βασιλεία της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών το 1765 ως επαρχία. Η σημερινή μεγαλύτερη Κομίλλα ήταν κάποτε κάτω από το αρχαίο βασίλειο των Σαματάτα και ενώθηκε με το Βασίλειο Τριπούρι. Το Λαλμάι Μαϊναμάτι υπό τη δυναστεία Ντέβα (8ος αιώνας μ.Χ.) και κατά τη διάρκεια του δέκατου και τα μέσα του ενδέκατου αιώνα μ.Χ. Το 1732, έγινε το κέντρο του υποστηριζόμενου από τη Βεγγάλη τομέα Τζαγκάτ Μανίκγια.Το κίνημα των αγροτών κατά του βασιλιά της Τρίπουρα το 1764, το οποίο αρχικά διαμορφώθηκε υπό την ηγεσία του Σαμσέρ Γκαζί, είναι ένα αξιοσημείωτο ιστορικό γεγονός στην Κομίλλα. Ήρθε υπό τον έλεγχο της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών το 1765 και ιδρύθηκε ως επαρχία Τιππέρα (επίσης γνωστό ως Τσάκλα Ροσναμπάντ) το 1790. Αργότερα, επανοργανώθηκε σε τρεις φάσεις σε έξι επαρχίες. Η διαίρεση θα υποδιαιρείται σε έξι επαρχίες (ζίλα) και από εκεί σε 59 υποεπαρχίες (ουπαζίλα). Οι έξι επαρχίες που απαριθμούνται παρακάτω καταλαμβάνουν το βορειοδυτικό τμήμα (37.6%) της σημερινής διαίρεσης Τσιταγκόνγκ, ενώ οι υπόλοιπες πέντε επαρχίες (ζίλα) αποτελούν το νοτιοανατολικό τμήμα (62.4%) που χωρίζονται από το χαμηλότερο (ή Μπαγκλαντεσιανό) τμήμα του ποταμού Φένι. Διαίρεση Σιλχέτ
Ο.Κ.Α. Αρκάδι Ρεθύμνου

Ο Όμιλος Κλασσικού Αθλητισμού Αρκάδι είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Ρεθύμνου, στο νησί της Κρήτης. Η ιστορία του ξεκινά επισήμως το 1976 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Στο έμβλημα και στο όνομά του αποτυπώνεται η ιστορική Μονή Αρκαδίου, διάσημη για την ανατίναξη της πυριτιδαποθήκης της το Νοέμβριο του 1866, ως πράξη αντίστασης στους Τούρκους που την πολιορκούσαν. Ο σύλλογος διατηρεί ενεργά τμήματα στίβου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, πάλης, άρσης βαρών, ενόργανης γυμναστικής και τραμπολίνο.

 Το τμήμα άρσης βαρών του Αρκαδίου ιδρύθηκε το 1982 με προπονητή το Διογένη Σταυρουλάκη. Το 1989 τον διαδέχθηκε ο Παντελής Ζουμπουλάκης. Σε ομαδικό επίπεδο ο σύλλογος το 2000 και το 2011 κατατάχθηκε 2ος και 3ος αντίστοιχα σύλλογος στην Ελλάδα στο σύνολο των Κατηγοριών. Διακεκριμένοι αθλητές του συλλόγου είναι οι Νεκτάριος Ανυφαντάκης, Γιώργος Αλεξανδράκης, Αντώνης Σηφογιαννάκης, Νίκος Λαζίδης και Θωμάς Λιόντος. Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων στίβου που εκδίδει κάθε Νοέμβριο ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ο σύλλογος του Ρεθύμνου έχει αξιολογηθεί ως ακολούθως πανελλαδικά: Ιδρυτής του τμήματος καλαθοσφαίρισης του συλλόγου, που αποτέλεσε και την πρώτη ομάδα στο νομό, ήταν το 1976 ο διακεκριμένος δισκοβόλος και καθηγητής φυσικής αγωγής Μιχάλης Μαράκης (1944-2000).Η ομάδα αναδείχθηκε Πρωταθλήτρια στο τοπικό Πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ε.ΚΑ.Σ.Κ. την περίοδο 1997-98. Τοπικές διοργανώσεις Πρωτάθλημα Α΄ Ε.ΚΑ.Σ.Κ. Πρωταθλήτρια (1): 1998 Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης του συλλόγου διαθέτει νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Διατηρεί ομάδα ενηλίκων γυναικών, αλλά και ακαδημίες νεαρότερων ηλικιακά κοριτσιών. Έδρα του είναι το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Ρεθύμνου «Μελίνα Μερκούρη», χωρητικότητας 1.600 καθήμενων θεατών.Διακρίσεις του συλλόγου τα τελευταία χρόνια είναι: 7× Πρωταθλήματα Γυναικών Κρήτης (2003, 2006, 2008, 2010, 2014, 2016, 2018) 1× Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Νεανίδων (2010) 5× Πρωταθλήματα Νεανίδων Κρήτης (2009, 2010, 2013, 2014, 2015) 2× Πρωταθλήματα Κορασίδων Κρήτης (2008, 2009)Το πρώτο παιχνίδι που έδωσε ποτέ το Αρκάδι στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος έλαβε χώρα στις 21 Σεπτεμβρίου 2008. Το Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ήταν το πρώτο του συλλόγου σε εθνικό επίπεδο. Το τμήμα ενόργανης γυμναστικής του Ο.Κ.Α. Αρκάδι ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1983, επί προεδρίας του Μανώλη Μουρτζανού. Ιδρυτής και πρώτος προπονητής του τμήματος ήταν ο Σπύρος Ελευθερόγλου και έφορος ο Μανώλης Παπυράκης. Στην πολυετή πορεία του Αρκαδίου στο άθλημα καταλυτικό ρόλο έχει επίσης παίξει ο πρώην έφορος του τμήματος και πρώην πρόεδρος του ευρύτερου συλλόγου, Αντώνης Πολιουδάκης, καθώς και ο πρώην αθλητής και προπονητής του συλλόγου, Νίκος Προβιάς.Η στέγαση του τμήματος έγινε αρχικά στο Κλειστό Γυμναστήριο του 2ου Γυμνασίου της πόλης, του οποίου Γυμνασιάρχης ήταν ο Χρήστος Μακρής. Σχετικά πρόσφατα λόγω έλλειψης χώρου το τμήμα μετακόμισε στο Πανεπιστημιακό Γυμναστήριο. Κλειστό Γυμναστήριο Ρεθύμνου «Μελίνα Μερκούρη», πληροφορίες στον ιστότοπο Stadia.gr.
Πλακιδία

Η Πλακιδία, λατιν. Placidia (π. 441 - π. 484) ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος του Ολύβριου Αυτοκράτορα τού Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους, μη αναγνωρισμένου στην Ανατολή. Δεν γνωρίζουμε το πλήρες όνομά της, όμως σύμφωνα με τις συμβάσεις των γυναικείων ονομάτων της αρχαίας Ρώμης, ο ιστορικός Κρις Σκάρρε στο έργο του Το Χρονικό των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων: η βασιλεία τους από τις βασιλικές καταγραφές των ηγεμόνων της Αυτοκρατορικής Ρώμης (1995) την ονομάζει Γάλλα Πλακιδία Βαλεντινιανή ή Γάλλα Πλακιδία τη Νεότερη.

 Ήταν η δεύτερη κόρη τού Βαλεντινιανού Γ΄ Αυτοκράτορα τού Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους και της Λικινίας Ευδοξίας. Μεγαλύτερη αδελφή της ήταν η Ευδοκία, σύζυγος τού Ουνέρικ (γιού τού Γκιζέριχου των Βανδάλων). Η Πλακιδία εκτιμάται, ότι γεννήθηκε μεταξύ των ετών 439-443. Η Ευδοκία ονομάστηκε από το όνομα της εκ μητρός μάμμης της Αιλίας Ευδοκίας, ενώ η Πλακιδία από αυτό της εκ πατρός μάμμης της Γάλλας Πλακιδίας. Παντρεύτηκε τον Ολύβριο Αυτοκράτορα του Δυτικού Ρωμαϊκού Κράτους, μη αναγνωρισμένο από την Ανατολή και είχε τέκνο: Ανικία Ιουλιανή 462-527/8, που πέρασε τη ζωή της στην προ-Ιουστινιάνεια Αυλή της Κωνσταντινούπολης. Εθεωρείτο η πιο αριστοκρατική και η πλουσιότερη κάτοικος της πόλης. Ο ιστορικός Όοστ σχολιάζει, ότι "οι απόγονοι της (μάμμης της) Γάλλας Πλακιδίας ήταν μεταξύ των ευγενών της Ανατολικής Αυτοκρατορίας". R. B. Stewart, "My Lines: Galla Placidia Valentiniana the younger" Stewart I. Oost, Galla Placidia Augusta: A biographical essay (Chicago: University Press, 1968), p. 247 Prosopography of the Later Roman Empire, vol. 2
5

Το έτος 5(V) ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει την Πέμπτη σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Μεσσάλα και Κίννα (ή, λιγότερο συχνά, το 758 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 5 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 5 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Η Ρώμη αναγνωρίζει τον Κουνομπελίνο, βασιλιά των Catuvellauni, ως βασιλιά της Βρετανίας. Οι γερμανικές φυλές Κίμβροι και Χαρίδες στέλνουν πρεσβευτές στη Ρώμη. Ο Τιβέριος κατακτά την κατώτερη Γερμανία. Η Αγριππίνα η Πρεσβύτερη παντρεύεται τον Γερμανικό, τον δεύτερο ξάδερφό της. Η Λιβίλλα παντρεύεται τον Δρούσο Ιούλιο Καίσαρα, γιο του Τιβέριου. Απόστολος Παύλος, Εβραίος αρχηγός των χριστιανών. Ρούζι Γιν, δισέγγονος του αυτοκράτορα Σουάν των Χαν (θ. 25 μ.Χ.) Γιν Λιχούα, αυτοκράτειρα της δυναστείας Χαν (θ. 64 μ.Χ.) Χαμπίμπ ο ξυλουργός, Σύρος μάρτυρας (κατά προσέγγιση έτος) Κλεοπάτρα Σελήνη Β΄, Αιγύπτια ηγεμόνας της Κυρηναϊκής και της Λιβύης