IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Σκινές Χανίων

Ο Σκινές είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κυδωνίας. Απέχει 15 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένος σε υψόμετρο 110 μέτρα στην κοιλάδα του ποταμού Κερίτη και περιβάλλεται από πορτοκαλεώνα. Το όνομα του χωριού προέρχεται από το φυτό σχίνος ή σκίνος.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Schinea, στην επαρχία Κυδωνίας. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Schinea με 36 οφειλόμενες αγγαρίες και 12 προνομιούχους, αλλά δεν αναφέρεται στην απογραφή πληθυσμού. Kαι ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό ως Schinea. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Σκένες ότι είχε 20 χριστιανικές και 4 τουρκικές οικογένειες. Το χωριό αναφέρει ο Μιχαήλ Χουρμούζης το 1842 στο έργο του Κρητικά, με το όνομα Σχοινιά.Το 1881 ανήκε στον δήμο Αλικιανού και σύμφωνα με την απογραφή είχε 286 χριστιανούς κατοίκους και 1 Τούρκο. Στην απογραφή του 1900 είχε 362 κατοίκους και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Το 1920 είχε οριστεί έδρα ομώνυμου αγροτικού δήμου. Το 1925 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας η οποία συνέχισε να υπάρχει μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον τότε δήμο Μουσούρων.Δείτε επίσης: Κοινότητα Σκινέ Το χωριό καταστράφηκε από τους Γερμανούς τον Αύγουστο του 1941. Οι Γερμανοί ανατίναξαν τα σπίτια του χωριού, εξόρισαν τα γυναικόπαιδα και εκτέλεσαν 40 κατοίκους. Τον Μάρτιο του 1943 εκτέλεσαν άλλους 40 κατοίκους. Ο Anthony Beevor στο βιβλίο του "Κρήτη. Η μάχη και η αντίσταση" σημειώνει πως την 1η Αυγούστου, σύμφωνα με την Ειδική Επιχείρηση Νο.1 καταστράφηκαν κι άλλα χωριά και μεταξύ άλλων: Αλικιανός, Φουρνές και Σκινές. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Νταρίο Φερνάντες

Ο Νταρίο Φερνάντες (Darío Ezequiel Fernández) (γεν. 1978) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,79 μ., παίζει στη μεσαία γραμμή. Παλιότερα έκανε σημαντική καριέρα στον Πανιώνιο. Το 2009-10 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική με τον Άρη Θεσσαλονίκης. Το 2011 έπαιξε στην Κύπρο και το 2012-13 στο Ισραήλ.

 Ο Νταρίο Φερνάντες γεννήθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1978 στην πόλη Πούντα Άλτα της Αργεντινής. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην τοπική ομάδα Σπόρτινγκ Πούντα Άλτα και το 2000 πήγε στην Ιντεπεντιέντε Ριβαδάβια. Ως το 2005 αγωνίστηκε σε διάφορες ομάδες της πατρίδας του. Στη συνέχεια ήρθε στην Ελλάδα, στον Πανιώνιο, στον οποίο υπήρξε βασικό στέλεχος της μεσαίας γραμμής επί τρεις σεζόν και βοήθησε αποφασιστικά την ομάδα στις διακρίσεις που πέτυχε στο πρωτάθλημα αλλά και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το 2008-09 έπαιξε στην Μπειτάρ Ιερουσαλήμ του Ισραήλ, με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ισραήλ (Israel State Cup). Τη σεζόν 2009-10 επέστρεψε στο ελληνκό πρωτάθλημα και αγωνίστηκε ως δανεικός στον Άρη Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Μπεϊτάρ και τον Ιανουάριο 2011 πήγε στην κυπριακή Αλκή Λάρνακας. Το 2012 εέστρεψε στην Μπεϊτάρ. Κύπελλο Ισραήλ: 2009. http://www.zerozero.eu Αρχειοθετήθηκε 2008-01-03 στο Wayback Machine. Player CV Αρχειοθετήθηκε 2008-09-17 στο Wayback Machine. Base Datos Futbol Argentino
Βάδη-Βυρτεμβέργη

Η Βάδη-Βυρτεμβέργη (γερμανικά: Baden-Württemberg) είναι ομοσπονδιακό κρατίδιο της Γερμανίας. Η έκτασή της είναι 35.751,65 τετρ. χλμ., έχει 11,07 εκατομ. κατοίκους και πρωτεύουσά της είναι η Στουτγκάρδη.

 Το ομοσπονδιακό κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης σχηματίσθηκε (ύστερα από δημοψήφισμα το 1951) στη μεταπολεμική Γερμανία το 1952 με τη συνένωση των τριών κρατιδίων της Βυρτεμβέργης-Βάδης, της Βάδης και της Βυρτεμβέργης-Χοεντσόλερν, που είχαν συσταθεί το 1945 από τις στρατιωτικές διοικήσεις των συμμαχικών δυνάμεων κατοχής, το πρώτο από την αμερικανική και τα άλλα δύο από τη γαλλική διοίκηση. Ένα τμήμα της Βυρτεμβέργης-Χοεντσόλερν ανήκε στην πρωσική επαρχία Χοεντσόλερν, η οποία ήταν απομακρυσμένη από την υπόλοιπη Πρωσία. Ο πληθυσμός του κρατιδίου εκτιμάται γύρω στα 10,7 εκατ. κατοίκους (1994). Σημαντικά αξιοθέατα του κρατιδίου αποτελούν ο Μέλανας Δρυμός και η λίμνη της Κωνσταντίας (γερμ. Bodensee). Πρωτεύουσα είναι η Στουτγκάρδη. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Καρλσρούη, η Χαϊδελβέργη, το Φράιμπουργκ (αποκαλούμενο και πύλη του Μέλανα Δρυμού), το Φρίντριχσχαφεν (στις όχθες της λίμνης της Κωνσταντίας) και η φημισμένη λουτρόπολη Μπάντεν-Μπάντεν. Το έμβλημα του κρατιδίου ανήκε παλαιότερα στην οικογένεια Στάουφεν (Staufen), μια από τις παλαιότερες στην περιοχή, μέλη της οποίας υπήρξαν αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους και δούκες της Σουαβίας (γερμ. Schwaben). Οι οικονομικές δραστηριότητες του κρατιδίου είναι σημαντικές και ποικίλες, αν και δεν διαθέτει πολλούς φυσικούς πόρους. Εδρεύουν εκεί σημαντικές αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως η Daimler (γνωστή κυρίως ως Mercedes-Benz (Στουτγκάρδη-Ουντερτύρκχαϊμ, όπου και το περίφημο μουσείο αυτοκινήτου), η Audi / Άουντι (οι εγκαταστάσεις στο Νέκαρζουλμ, κοιλάδα του Νέκαρ, παλαιότερα έδρα της NSU) και η Porsche / Πόρσε (Στουτγκάρδη-Τσουφενχάουζεν). Εδρεύουν επίσης οι εταιρείες Bosch, Zeiss, Würth, Stihl, Lidl και SAP, καθώς και πλήθος μικρότερων βιομηχανιών και βιοτεχνιών, οι οποίες αποτελούν τη σπονδυλική στήλη της οικονομικής δραστηριότητας του κρατιδίου, μαζί με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ο αστεροειδής 333 Βαδηνία (333 Badenia) που ανακαλύφθηκε το 1892, πήρε το όνομά του από τη Βάδη. Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στο κρατίδιο διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2016. Βάδη-Βυρτεμβέργη στο Curlie
Ναϊρί Ζαριάν

Ο Ναϊρί Ζαριάν (αρμενικά: Նաիրի Զարյան, φιλολογικό ψευδώνυμο του Χαγιαστάν Γεγκγιαζαριάν, Χαραγκονίς, Οθωμανική Αυτοκρατορία, 1900/1901 - Γερεβάν, Σοβιετική Ένωση, 1969) ήταν Αρμένιος κομμουνιστής λογοτέχνης, δημοσιογράφος και μεταφραστής που άκμασε κατά τη διάρκεια της σοβιετικής περιόδου.

 Ο Ζαριάν γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1900 / 13 Ιανουαρίου 1901 στον οικισμό Χαραγκονίς της περιοχής Βαν της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (εντός των ορίων της σημερινής Τουρκίας) και το 1915 κατέφυγε στη Ρωσική Αυτοκρατορία ως συνέπεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων, κατά την οποία σκοτώθηκαν οι γονείς του με συνέπεια να περάσει σε διάφορα ορφανοτροφεία τα υπόλοιπα χρόνια μέχρι την ενηλικίωσή του. Κατόπιν σπούδασε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Γερεβάν και εμφανίστηκε στα γράμματα το 1921, ενώ το 1926 δημοσίευσε την πρώτη συλλογή ποιημάτων του. Ταυτόχρονα συνεργάστηκε με αρκετά αρμενικά έντυπα και το 1930 εξέδωσε το - σοσιαλιστικού χαρακτήρα - επικό ποίημα «Ο βράχος του Ρουσάν», το οποίο αναφέρεται ως το πρώτο αυτού του είδους στην αρμενική λογοτεχνία. Την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου συνέγραψε λογοτεχνικά κείμενα πατριωτικού και αντιφασιστικού περιεχομένου στα οποία συγκαταλέγονται «Ο χορός της αθανασίας» (1941) και το δημοφιλές «Η φωνή της Πατρίδας»(1943), ενώ τιμήθηκε με το σοβιετικό μετάλλιο «Για την άμυνα του Καυκάσου». Από το 1944 μέχρι το 1946 διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων Αρμενίας. Σημαντικά έργα του Ζαριάν θεωρούνται το μυθιστόρημα «Χατσαβάν» (1937-1947), με θέμα την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού σε ένα χωριό, καθώς και το «Άρα ο Όμορφος» (1946), μια έμμετρη τραγωδία σε πέντε πράξεις εμπνευσμένη από τον αρμενικό μύθο του Άρα και της Ασσύριας βασίλισσας Σεμιράμιδος. Άλλα έργα του είναι το δράμα «Κοντά στην Άνοιξη» (1950), η τραγωδία «Αρτάβασδος και Κλεοπάτρα» (1968) και η ποιητική συλλογή «Σε περιμένω» (1968), η οποία τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο της ΣΣΔ Αρμενίας μερικά χρονιά μετά τον θάνατο του Ζαριάν. Έργα του συγγραφέα έχουν μεταφραστεί μεταξύ άλλων στα αγγλικά, τα ρωσικά και τα ουκρανικά. Απεβίωσε στις 11 Ιουλίου του 1969 στο Γερεβάν. Ο Ζαριάν κατακρίθηκε από μια μερίδα Αρμενίων προσωπικοτήτων (όπως οι Χοβχαννές Σιράζ, Σογκομόν Ταρόντσι και Χοβχαννές Γκουκασιάν) για τη στάση του έναντι διωκόμενων συγγραφέων κατά τις περιόδους των σταλινικών εκκαθαρίσεων και των μεταπολεμικών χρόνων. Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Εταιρεία Ακάδημος, Αθήνα 1979, τόμος 3ος. Ara Baliozian, Armenia observed, Ararat Press, 1979. Vartan Gregorian, The Road to Home. My Life and Times, Simon and Schuster, New York 2004. Mischa Kudian, Soviet Armenian poetry, Mashtots Press, 1974. «Nairi Zaryan Αρχειοθετήθηκε 2020-01-03 στο Wayback Machine.». writers.am (στα Αγγλικά). Writers.am. «ЗАРЬЯ́Н, Наири». feb-web.ru (στα Ρωσικά). Краткая литературная энциклопедия (КЛЭ).
Παιρισάδης Α΄ του Βοσπόρου

Ο Παιρισάδης Α΄, επίσης γνωστός ως Βιρισάδης ή Παρυσάδης, από τη δυναστεία των Σπαρτοκιδών, ήταν βασιλιάς τού βασιλείου του Βοσπόρου από το 342 έως το 310/9 π.Χ. Ο πατέρας του ήταν ο Λεύκων Α΄, ένας βασιλιάς τού Βοσπόρου που ήταν υπεύθυνος για την ίδρυση και επέκταση τού βασιλείου από μία απλή ηγεμονία, που επικεντρωνόταν γύρω από την πόλη Παντικάπαιον, σε ένα μεγάλο ελληνιστικό βασίλειο στον Κιμμέριο Βόσπορο.

 Ο Παιρισάδης γεννήθηκε από τον Λεύκωνα και μία μητέρα, που ονομαζόταν ίσως Θεοδοσία, αν και αυτό είναι ακόμη άγνωστο, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ήταν μητέρα του. Ήταν αντιβασιλιάς μαζί με τον Σπάρτοκο Β΄, πριν ανεβεί στον θρόνο, καθώς κυβερνούσε ως κυβερνήτης τα μικρότερα μέρη του βασιλείου, όπως η Θεοδοσία, λόγω του ότι δεν ήταν ο μεγαλύτερος. Ο Παιρισάδης έγινε ο μοναδικός ηγεμόνας τού βασιλείου τού Βοσπόρου, όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Σπάρτοκος απεβίωσε το 342 π.Χ. μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης, από το 347 έως το 342 π.Χ. Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Παιρισάδης πιθανότατα νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Koμοσαρύη, κόρη τού θείου του Γοργίππου και απέκτησαν τέσσερις γιους: τον Σάτυρο Β΄, που πιθανότατα πήρε το όνομά του από τον παππού του Σάτυρο Α΄, τον Εύμηλο, τον Γόργιππο Β΄, που ίσως πήρε το όνομά του από τον πατέρα τής Koμοσαρύης και θείο τού Παιρισάδη, και τον Πρύτανη. Είχε επίσης κόρη την Ακίδα. Μέσω αυτού τού γάμου, έγινε βασιλιάς των Σινδών. Ο Παιρισάδης μπορεί να είχε το επίθετο «Επιφανής», που σημαίνει «θεός φανερωμένος», ή ίσως το επίθετο «Θεός», επειδή ο λαός του τον υμνούσε συχνά ως θεό και τον τιμούσε ως θεό.Στη μάχη, ο Παιρισάδης είχε τρεις ενδυμασίες για διαφορετικές περιπτώσεις. Φορούσε μία στολή όταν επιθεωρούσε τα στρατεύματά του, μία άλλη όταν ήταν στη μάχη και, τέλος, φορούσε μία όταν αναγκαζόταν να φύγει από τη μάχη. Το έκανε αυτό, ώστε όταν εξέταζε τα στρατεύματά του, να γινόταν έτσι γνωστός σε όλους. Μετά όταν ήταν σε μάχη, ο εχθρός δεν θα τον γνώριζε, και όταν αναγκαζόταν να φύγει, κανείς δεν θα ήξερε ότι ήταν αυτός.Ήταν επίσης ενεργός στρατιωτικός ηγέτης, πιθανώς κατέκτησε την πόλη Τάναϊ και υπέταξε πολλές φυλές γύρω από τη Μαιώτιδα Λίμνη και επέκτεινε το βασίλειο περισσότερο από ό,τι ο πατέρας του στους Επεκτατικούς Πολέμους του Βοσπόρου, καθώς και να διεξήγαγε πόλεμο εναντίον των Σκυθών κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας του. Ο Παιρισάδης Α΄ απεβίωσε το 310/09 π.Χ., έχοντας κυβερνήσει περίπου 38 χρόνια ως βασιλιάς τού Βοσπόρου. Μετά το τέλος του, ο Σάτυρος Β΄, ο Πρύτανης και ο Εύμηλος συμμετείχαν στον Εμφύλιο Πόλεμο του Βοσπόρου, επειδή ο Εύμηλος είχε αξίωση για τον θρόνο και ήταν σύμμαχος με τον Αριφάρνη, ενώ ο Σάτυρος Β΄ δεν τον υποστήριζε και έτσι διεξήγαγε πόλεμο εναντίον τού αδελφού του. Ο νικητής Εύμηλος, επέκτεινε πολύ το βασίλειο κατά τη σύντομη, πενταετή βασιλεία του.
Σιχισμός στο Μπανγκλαντές

Ο Σιχισμός στο Μπαγκλαντές χρονολογείται από το 1503, αλλά έχει μειωθεί μετά την διαίρεση της Ινδίας. Οι περισσότεροι σιχιστές της χώρας είναι υπάλληλοι της Ινδικής Υψηλής Επιτροπής ή προσκυνητές. Υπήρχαν δεκαοκτώ ιστορικά γκουρντβάρα στο Μπαγκλαντές αλλά τώρα μόνο επτά έχουν απομείνει.

 Ο Γκουρού Νάνακ επισκέφθηκε το Μπαγκλαντές και ίδρυσε μια σειρά από Γκουρντβάρα. Η Γκουρντβάρα Νάνακ Σάχι (গুরুদুয়ারা নানকশাহী) είναι η κύρια γκουρντβάρα (αίθουσα προσευχής) στη Ντάκα του Μπαγκλαντές. Βρίσκεται στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Ντάκα και θεωρείται ως η μεγαλύτερο των 7 γκουρντβάρα της χώρας. Μετά τη διχοτόμηση της Ινδίας, η κοινότητα των Σιχ έφυγε για την Ινδία. Μετά τον Ινδοπακιστανικό Πόλεμο του 1971 και τον απελευθερωτικό πόλεμο του Μπανγκλαντές, Ινδοί σιχιστές στρατιώτες βοήθησαν στην ανακαίνιση των Γκουρντβάρα που έμειναν στο Μπαγκλαντές.
Ερριέττα της Κλέβης

H Ερριέττα, γαλλ. Henriette de Cleves / de La Mark (31 Οκτωβρίου 1542 - 24 Ιουνίου 1601) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν κόρη του δούκα του Νεβέρ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Μάντουας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα του Νεβέρ & κόμη του Ρετέλ και της Μαργαρίτας των Βουρβόνων-Λα Μαρς, κόρης του Καρόλου δούκα του Βαντόμ. Διαδέχθηκε τον αδελφό της ως δούκισσα του Νεβέρ & κόμισσα του Ρετέλ. Παντρεύτηκε το 1565 τον Λουδοβίκου Γκοντζάγκα πρίγκιπα της Μάντουα και είχε τέκνα: Αικατερίνη 1568-1629, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ των Βαλουά, δούκα του Λονγκεβίλ. Μαρία-Ενριέττα 1571-1614, παντρεύτηκε τον Ερρίκο της Λωρραίνης, δούκα του Μαγιέν. Κάρολος Α΄ δούκας του Νεβέρ και Ρετέλ· ως Κάρολος Γ΄ δούκας της Μάντουα. Boltanski, Ariane (2006). Les ducs de Nevers et l'État royal: genèse d'un compromis (ca 1550 - ca 1600) (in French). Librairie Droz. Commire, Anne; Klezmer, Deborah, eds. (2000). Women in World History: Harr-I. Yorkin Publications. Elliott, Lisa Keane (2012). "Charitable Intent in Late Sixteenth Century France: The Nevers Foundation and Single Poor Catholic Girls". In Scott, Anne M. (ed.). Experiences of Poverty in Late Medieval and Early Modern England and France. Routledge. Strage, Mark (1976). Women of Power: The Life and Times of Catherine de' Medici. Harcourt Brace Jovanovich.
Reputation

Το Reputation (που σημαίνει φήμη) είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ της αμερικανίδας τραγουδίστριας - τραγουδοποιού Τέιλορ Σουίφτ. Κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου του 2017 από την εταιρεία Big Machine Records. Το άλμπουμ γράφτηκε από την ίδια την Τέιλορ, αλλά και από τους παραγωγούς Τζακ Αντόνοφ, Μαξ Μάρτιν και Shellback. Το Reputation αναδείχτηκε το πιο επιτυχημένο σε πωλήσεις άλμπουμ του 2017. Επιπλέον η Τέιλορ δέχτηκε συγχαρητήρια από τους κριτικούς για την μουσική και τους στίχους του άλμπουμ, συγκεντρώνοντας μεγάλο αριθμό βραβείων.

 Στις 18 Αυγούστου 2017, η Τέλιορ εκκαθάρισε όλους τους λογαριασμούς της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και την επίσημη ιστοσελίδα της, προκαλώντας υποψίες για αναμονή νέου άλμπουμ. Στις 23 Αυγούστου 2017, ανακοίνωσε μέσω του Instagram τον τίτλο του νέου της άλμπουμ, καθώς και την ημερομηνία της κυκλοφορίας του, ενώ την επόμενη μέρα, βγήκε το πρώτο τραγούδι και σινγκλ, το "Look What You Made Me Do". Στις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, κυκλοφόρησε ως δεύτερο τραγούδι και πρώτο προωθητικό το ...Ready For It?, το οποίο επανακυκλοφόρησε ως σινγκλ στο 24 Οκτωβρίου. Στις 20 Οκτωβρίου τα μεσάνυχτα, κυκλοφόρησε ένα τρίτο τραγούδι, το "Gorgeous", το οποίο προωθήθηκε μέσω ενός lyric video (βιντεοκλίπ με στίχους). Το τέταρτο τραγούδι και δεύτερο προωθητικό το "Call It What You Want", κυκλοφόρησε στις 2 Νοεμβρίου. Το άλμπουμ βγήκε ολόκληρο στην κυκλοφορία στις 10 Νοεμβρίου 2017. Στις 24 Αυγούστου 2017, κυκλοφόρησε το πρώτο τραγούδι και σινγκλ από το άλμπουμ, το "Look What You Made Me Do". Το τραγούδι αυτό έσπασε σημαντικό αριθμό μεγάλων ρεκόρ, όπως τα περισσότερα stream στο Spotify σε ένα 24ωρο, από κάθε καλλιτέχνη. Επίσης, ανέβηκε στο νούμερο ένα του τσαρτ Billboard Hot 100, με τις μεγαλύτερες πωλήσεις της χρονιάς, κάντοντας το τραγούδι το πέμπτο νο.1 της Τέιλορ Σουιφτ αλλά και το πρώτο από σόλο γυναίκα καλλιτέχνη μετά το Hello της Αντέλ. Το μουσικό του βίντεο έκανε πρεμιέρα στος 27 Αυγούστου 2017, κατά τη διάρκεια των MTV Video Music Awards 2017, και προβλήθηκε μέσα σε ένα 24ωρο 43,2 εκατομμύρια φορές στο YouTube, τις περισσότερες προβολές από κάθε βίντεο σπάζοντας το ρεκόρ του Hello της Αντέλ που είχε 27,7 εκταομμύρια το 2015. Στις 23 Οκτωβρίου του 2017, κυκλοφόρησε teaser του βιντεοκλίπ του τραγουδιού ...Ready For It?, το οποίο είχε ήδη κυκλοφορήσει ως προωθητικό τραγούδι από τις 3 Σεπτεμβρίου . Στις 24 Οκτωβρίου, το τραγούδι κυκλοφόρησε ως κανονικό και δεύτερο σινγκλ καθώς εστάλη στο ραδιόφωνο rhythmic contemporary, ενώ το βίντεο βγήκε στο YouTube στις 27 του μηνός. Στις 19 Οκτωβρίου 2017, ανακοινώθηκε ένα νέο τραγούδι, το "Gorgeous", το οποίο έγινε διαθέσιμο την επόμενη μέρα μέσω διαδυκτυακών διαρροών ώς το πρώτο προωθητικό τραγούδι του άλμπουμ.Στις 2 Νοεμβρίου 2017, μέσω ανακοινώσεων στους λογαριασμούς της στο Instagram και στο Twitter, η Τέιλορ ανακοίνωσε πως εμπρόκειτο να κυκλοφορήσει το δεύτερο προωθητικό τραγούδι του άλμπουμ, το "Call It What You Want", το οποίο κυκλοφόρησε τελικά τα μεσάνυχτα της 3ης Νοεμβρίου. Διασκευές Το "Look What You Made Me Do" περιλαμβάνει το ρυθμό από το τραγούδι "I'm Too Sexy" του συγκροτήματος Right Said Fred.
Περικλής Κρητικός

Ο Περικλής Κρητικός, (Πάτρα ? - Πάτρα 1955), ήταν Έλληνας βιομήχανος πολιτικός, βουλευτής και υπουργός. Ήταν γόνος οικογένειας των Πατρών. Ο πατέρας του Χαράλαμπος ήταν ο πρώτος από την οικογένεια που ασχολήθηκε με το εμπόριο.

 Από μικρή ηλικία ο Κρητικός έγινε μέλος του Παναχαϊκού Γ.Σ. ήταν μάλιστα από τους πρώτους αθλητές του αναφέρεται στους εταίρους του συλλόγου το 1892, εταίροι ήταν τα μέλη κάτω από 18 ετών. Στους πρώτους εσωτερικούς αγώνες του Παναχαϊκού το 1892 ήταν πρώτος σε αγώνα δρόμου, δεν διασώθηκε η απόσταση, στον προκριματικό ήταν επίσης πρώτος, είχε πάρει μέρος και στην αναρρίχηση επί κάλω. Στους Β' ετήσιους εσωτερικούς αγώνες του Παναχαϊκού το 1893 πήρε μέρος χωρίς να κατακτήσει κάποιο από τα αθλοθετημένα έπαθλα. Το 1893 ο Παναχαϊκός δημιούργησε και μουσική μπάντα ο Κρητικός αναφέρεται στους μουσικούς της. Το 1916 μετά τον θάνατο του πατέρα του Χαράλαμπου ανέλαβε την οικογενειακή βιοτεχνία κατασκευής κεφαλομαντήλων. Ο Περικλής Κρητικός επέκτεινε τη βιοτεχνία του πατέρα του και δημιούργησε εργοστάσιο κατασκευής νημάτων που έγινε ανώνυμος εταιρία το 1929 και λειτούργησε συνεχώς έως το 2000 που έκλεισε . Στην συνέχεια η εταιρεία επεκτείνεται και στον κλάδο των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων με την αγορά και λειτουργία του ξενοδοχείου "Majestik" στο κέντρο της πόλης που το κτίριο διασώζεται ακόμα και σήμερα. Το 1952 επέκτεινε την εταιρεία σε παρασκευή συναφών προϊόντων με τα νήματα και την κατασκευή νέου εργοστασίου. Το 1921 είχε αγοράσει το θερινό θέατρο "Παράδεισος" στο κέντρο, σήμερα, της πόλης που στην θέση του κατασκεύασε τον κινηματογράφο-θέατρο "Πάνθεον" όπου καταστράφηκε το 1940 σε βομβαρδισμό και ανακατασκευάστηκε από τον Κρητικό για να του δοθεί η σημερινή του μορφή . Ο Περικλής Κρητικός είχε βοηθήσει οικονομικά στην αποπεράτωση του στρατιωτικού νοσοκομείου, στην δωρεά οίκου τυφλού, κι άλλα. Ο Κρητικός ασχολήθηκε με την πολιτική. Στην κυβέρνηση του Μεταξά το 1936 ήταν Υπουργός πρόνοιας από το 1936 ως το 1938 και υφυπουργός Αγορανομίας το 1937-1938 (15/5/1937-12/12/1938)
Ελευθερία του Τύπου (αναφορά)

Η Ελευθερία του Τύπου (αγγλικά: Freedom of the Press) είναι μια ετήσια έκθεση από την αμερικανική μη κυβερνητική οργάνωση Freedom House, με την μέτρηση του επιπέδου της ελευθερίας και συντακτικής ανεξαρτησίας που απολαμβάνει ο Τύπος σε χώρες και σημαντικά αμφισβητούμενα εδάφη σε όλο τον κόσμο.

 Η διαδικασία βαθμολόγησης εμπλέκει δεκάδες αναλυτές (προσωπικό του Freedom House και συμβούλους) που καταρτίζουν σχέδια αξιολογήσεων χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν από τις επαγγελματικές επαφές σε διάφορες χώρες, ταξίδια του προσωπικού και συμβούλων, διεθνείς επισκέπτες, τα πορίσματα των οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθερίας του τύπου, ειδικούς σε γεωγραφικούς και γεωπολιτικούς τομείς, μέλη του δικτύου International Freedom of Expression Exchange (IFEX), και μια ποικιλία από εγχώρια και διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης. Στις χώρες δίνεται μια συνολική βαθμολογία από 0 (περισσότερο ελεύθερη) έως 100 (λιγότερο ελεύθερη) με βάση μια σειρά από 23 μεθοδολογικές ερωτήσεις και 109 δείκτες που χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες που καλύπτουν το νομικό, πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον. Με βάση τα αποτελέσματα, οι χώρες ταξινομούνται κατόπιν ως "Ελεύθερες" (0-30), «Εν μέρει ελεύθερες" (31 έως 60), ή «Μη Ελεύθερες" (61-100). Τα σχέδια αξιολογήσεων επιθεωρούνται σε ανεξάρτητη και σε συγκριτική βάση, σε σύγκριση με τις διαπιστώσεις του προηγούμενου έτους, τυχόν προτεινόμενες σημαντικές αριθμητικές αλλαγές ή αλλαγές κατηγορίας υπόκεινται σε εξονυχιστικό έλεγχο, και αξιολογήσεις γίνονται για να εξασφαλιστεί η συγκρισιμότητα και η συνέπεια στα ευρήματα από χώρα σε χώρα, από περιοχή σε περιοχή, και από ένα έτος στο άλλο. Ενώ υπάρχει ένα στοιχείο υποκειμενικότητας που συνδέεται με τη διαδικασία αξιολόγησης, τονίζει την πνευματική αυστηρότητα, αναγνωρίζει τις πολιτιστικές διαφορές, διαφορετικά εθνικά συμφέροντα, και διαφορετικά επίπεδα οικονομικής ανάπτυξης, και προσπαθεί να παράγει ισορροπημένες και αμερόληπτες εκτιμήσεις. [3] Η αναφορά Ελευθερία του Τύπου 2015 καλύπτει γεγονότα που έλαβαν χώρα μεταξύ 1 Ιανουαρίου 2014 και 31 Δεκεμβρίου 2014. Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου από τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα
Ντεσισλάβα της Βουλγαρίας

Η Ντεσισλάβα' της Βουλγαρίας, βουλγαρικά: Десислава‎ / Desislava (β' ήμισυ 14ου αι.) από τον Οίκο του Σρατσιμίρ ήταν κόρη του Ιβάν-Αλεξάνδρου τσάρου της Βουλγαρίας και της δεύτερης συζύγου του Σάρας, μίας Εβραίας που με τον γάμο της έγινε Ορθόδοξη με το όνομα Θεοδώρα.

 Αμφιθαλή αδέλφια της ήταν ο Ιβάν Σισμάν τσάρος της Βουλγαρίας στο Τάρνοβο, ο Ιβάν Ασέν Ε΄ πρίγκιπας της Βουλγαρίας και η Μαρία Κυράτζα σύζυγος του Ανδρονίκου Δ΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Από τον πρώτο γάμο τού πατέρα της, είχε τρία ετεροθαλή αδέλφια: Μιχαήλ Ασέν Δ΄ διάδοχος, Ιβάν Ασέν Δ΄ πρίγκιπας, Ιβάν Σρατσιμίρ τσάρος της Βουλγαρίας στο Βιντίν και Ταμάρα σύζυγο τού Μουράτ Α΄ σουλτάνου των Οθωμανών.
Σαντζάκι της Δράμας

Το σαντζάκι της Δράμας (οθωμανικά τουρκικά: Sancak-i/Liva-i Drama) ήταν δευτέρου επιπέδου επαρχία (σαντζάκι ή λιβάς) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που περιλάμβανε την περιοχή γύρω από την πόλη της Δράμας, η οποία μετέπειτα περιήλθε στην Ελλάδα και ειδικότερα στην ανατολική Μακεδονία.

 Το σαντζάκι δημιουργήθηκε ως μέρος των μεταρρυθμίσεων του Τανζιμάτ περί το 1846, από περιοχές που ελήφθησαν από διάφορες επαρχίες. Η ίδια η Δράμα ανήκε στο Σαντζάκι των Σερρών. Το νέο Σαντζάκι Δράμας ανήκε στο εγιαλέτι της Θεσσαλονίκης και μετά το 1867 στο βιλαέτι της Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1867–69, το σαντζάκι της Δράμας συγχωνεύθηκε στο σαντζάκι των Σερρών, αποκαταστάθηκε και στη συνέχεια καταργήθηκε προσωρινά το διάστημα 1872–73. Το 1891, τα εδάφη του ανατολικά του ποταμού Νέστου περιήλθαν στο σαντζάκι της Αδριανούπολης. Το 1912, το σαντζάκι περιλάμβανε έξι υποδιοικήσεις (καζάδες): Δράμα, Καβάλα, Σαρίσαμπαν, Θάσος και Πράβι. Η επαρχία διαλύθηκε όταν καταλήφθηκε από βουλγαρικά στρατεύματα κατά τον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο και το 1913, μετά το Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο περιήλθε στην επικράτεια της Ελλάδας. Οι διοικητικές διαιρέσεις του σαντζακίου το 1912 ήταν οι εξής: Καζάς της Δράμας (Δράμα) Καζάς της Καβάλας (Καβάλα) Καζάς του Σαρίσαμπαν (Χρυσούπολη) Καζάς του Πραβίου (Ελευθερούπολη) Καζάς της Θάσου (Θάσος) Birken, Andreas (1976). Die Provinzen des Osmanischen Reiches. Beihefte zum Tübinger Atlas des Vorderen Orients (στα Γερμανικά). 13. Reichert. σελ. 76. ISBN 9783920153568. Ι. Χιόνης, Κωνσταντίνος (2015). Ο μακεδονικός αγώνας στο σαντζάκι της Δράμας. Καβάλα: Εκδόσεις Ξυράφι. ISBN 978-618-82068-2-3.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Πειραιά 1988–89

Το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιώς της περιόδου 1988-89 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 100 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν η Αμφιάλη και ο ΑΣ Ποντίων. Υπερπρωταθλήτρια Πειραιώς ανακηρύχθηκε η ομάδα της Αμφιάλης, επικρατώντας του αντιπάλου της με σκορ 1-0. Και οι δυο πρωταθλήτριες ανέβηκαν στη Δ΄Εθνική της περιόδου 1989-90, όπως και η νικήτρια του μπαράζ δευτεραθλητριών ΑΣ Δραπετσώνα.

 Α΄ με 30 ομάδες σε δύο ομίλους των 15. Β΄ με 32 ομάδες σε δύο ομίλους των 16. Γ΄ με 38 ομάδες σε τρεις ομίλους των 13-13-12 ομάδων. Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στη Δ΄ Εθνική: Αμφιάλη Α.Σ. Ποντίων Αγώνας για τον Υπερπρωταθλητή: 27 Μαΐου 1989, γήπεδο Νίκαιας: Αμφιάλη - Α.Σ. Ποντίων: 1-0. Αγώνας για την Τρίτη Θέση και άνοδο στη Δ΄ Εθνική: 24 Ιουνίου 1989, γήπεδο Κορυδαλλού: Α.Σ. Δραπετσώνας - Α.Ο. Καστέλλας: 1-0.Την επόμενη περίοδο έγινε αύξηση των ομάδων της Α΄ κατηγορίας και δεν υποβιβάστηκε καμία ομάδα Οι τελικές βαθμολογίες των δυο ομίλων ήταν οι εξής: Μεγαρικός και Ερμής Νίκαιας ήταν οι πρωταθλητές των δυο ομίλων. Με την αναδιάρθρωση και την αύξηση των ομάδων της Α΄ της επόμενης περιόδου οι πέντε πρώτες κάθε ομίλου προβιβάστηκαν και δεν υποβιβάστηκε καμία (ενώ προβλεπόταν οι 4 τελευταίες κάθε ομίλου)Οι τελικές βαθμολογίες των ομίλων Στη Γ΄ ΕΠΣΠ συμμετείχαν 38 σύλλογοι χωρίς κανένα καινούριο σύλλογο και την «απώλεια» του Αστέρα Ευγενείας που δε δήλωσε συμμετοχή. Οι πρωταθλητές και δευτεραθλητές κάθε ομίλου προβιβάστηκαν στη Β΄ ενώ μετά την αναδιάρθρωση που εγινε το καλοκαίρι τους ακολουθησαν και οι τρίτοι κάθε ομίλου. Πρωταθλητές Ομίλων: ΑΕ Καμινίων Δίας Κορυδαλλού Παντζιτζιφιακός Δευτεραθλητές/Τριταθλητές που προβιβάστηκαν στη Β΄: ΑΟ Κορυδαλλού / Άρης Μεγάρων ΑΕΚ Παλιάς Κοκκινιάς / ΑΕ Αίγινας Νίκη Κερατσινίου / Θησέας Πειραιά Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Το Κύπελλο της περιόδου 1988-89 κατέκτησε ο Α.Σ. Ποντίων Δραπετσώνας για δεύτερη φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στον τελικό του συντοπίτη του Α.Σ. Δραπετσώνα. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Μινωική γλώσσα

Η Μινωική γλώσσα (ISO 639-3: omn, Glottolog: mino1236) είναι η γλώσσα του Μινωικού πολιτισμού στην Κρήτη η οποία γραφόταν με χρήση των κρητικών ιερογλυφικών και μετέπειτα με το συλλαβάριο της Γραμμικής Α.

 Η Μινωική Κρήτη ήταν η πρώτη γνωστή περιοχή στην Ευρώπη όπου αναπτύχθηκε και χρησιμοποιήθηκε σύστημα γραφής, γεγονός που αποτελεί ισχυρή ένδειξη ύπαρξης ανεπτυγμένου πολιτισμού. Καθώς τα κρητικά ιερογλυφικά δεν έχουν αποκρυπτογραφηθεί, ενώ η Γραμμική Α έχει αποκρυπτογραφηθεί μόνο εν μέρει, η γλώσσα παραμένει άγνωστη και αταξινόμητη, καθώς δεν είναι καν δυνατό να διαπιστωθεί αν οι δύο γραφές αποτυπώνουν την ίδια γλώσσα -η Γραμμική Β έχει διαπιστωθεί πως είναι η γραπτή μορφή της μυκηναϊκής ελληνικής-. Η ετεοκρητική γλώσσα της οποίας δείγματα διασώζονται σε κάποιες αλφαβητικές επιγραφές, είναι κατά 1000 χρόνια μεταγενέστερη της Μινωικής και πιθανώς απόγονος της, ωστόσο και η ίδια παραμένει αταξινόμητη. Οι Μινωίτες αρχικά χρησιμοποιούσαν ένα είδος γραφής, την ιερογλυφική, που μοιάζει πολύ με την ιερογλυφική της Αιγύπτου, αλλά διαφέρει στο ότι η γραφή αυτή χρησιμοποιεί μεν εικόνες ως σημεία, αλλά παίρνουν την φωνητική αξία των λέξεων που δηλώνουν τα αποτυπωμένα αντικείμενα. Συνυπήρχε δε με τη Γραμμική γραφή Α κατά την Παλαιοανακτορική περίοδο. Στην Νεοανακτορική περίοδο επικρατεί όμως η Γραμμική Α. Οι δύο αυτές μορφές γραφής συνυπάρχουν τόσο χρονικά όσο και τοπικά, όπως προκύπτει από τις ανασκαφές στο ανάκτορο των Μαλίων της Κρήτης και αλλού. Οι ανασκαφές στην Κνωσσό από τον Άρθουρ Έβανς έφεραν στο φως επιγραφές με συλλαβικές γραφές που τις ονόμασε Γραμμική Α και Γραμμική Β. Η αποκρυπτογράφηση της τελευταίας το 1952 από τον Άγγλο αρχιτέκτονα Μάικλ Βέντρις απέδειξε ότι στην Κνωσσό μιλούσαν την ίδια γλώσσα με τους Αχαιούς, την Ελληνική. Μια συστηματική μελέτη των επιγραφών, σφραγίδων και άλλων ενεπίγραφων αντικειμένων κατέστησε δυνατή την ανάγνωση της Μινωικής γλώσσας. Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις για την ύπαρξη γένους, ουσιαστικού, ρηματικών καταλήξεων και διαφόρων ειδών λεξιλογίου. Πολλοί ισχυρίζονται ότι τα ιερογλυφικά και η Γραμμική Α έχουν παρόμοιες φωνητικές αξίες με την Γραμμική Β, αλλά ακόμα μας είναι άγνωστες. Ανασκαφές φέρνουν στο φως επιγραφές με κρητικά ιερογλυφικά και συλλαβικές γραφές. Ενεπίγραφα δαχτυλίδια, όπως αυτά του θησαυρού των Αηδονίων, ο περίφημος και πολυσυζητημένος Δίσκος της Φαιστού, ο διπλός πέλεκυς του Αρκαλοχωρίου και άλλες λίθινες και χάλκινες πινακίδες καταμαρτυρούν την ύπαρξη μιας αιγαιακής γραφής. Gareth Owens. 1999. The structure of the Minoan language. Journal of Indo-European Studies 27. 15-55. Yves Duhoux. 2010. Eteocypriot and Cypro-Minoan 1-3. Kadmos 48. 39-75. Best, Jan. 1989. The Language of Linear A. In Best, Jan and Woudhuizen, Fred (eds.), Lost Languages from the Mediterranean, 1-34. E.~J.~Brill. Γραμμική Α Γραμμική Β Ετεοκρητική γλώσσα Κρητικά Ιερογλυφικά Αιγαιακά ψηφία Η Ελληνικότητα των κρητικών γραφών Μινωική γλώσσα Αρχειοθετήθηκε 2012-10-10 στο Wayback Machine.
Σαβίνα της Βαυαρίας

H Σαβίνα, γερμ. Sabina von Bayern von Wittelsbach (24 Απριλίου 1492 - 30 Αυγου΄στου 1564) από το νΟίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βυρτεμβέργης.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Αλβέρτου Δ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Κουνιγούνδης των Αψβούργων, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Έσω Αυτρίας, αρχιδούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Γερμανίας. Παντρεύτηκε το 1513 τον Ούλριχ δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα: Χριστόφορος 1515-1568, δούκας της Βυρτεμβέργης. Άννα 1513-1530, απεβ. 17 ετών. Πορτραίτα και Βιογραφίες Γερμανών
Ολιβιέ Σορλέν

Ο Ολιβιέ Σορλέν είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Απριλίου 1979 στην πόλη Σαιντ-Ετιέν. Ο Σορλέν αγωνιζόταν ως μέσος στην ομάδα του ΠΑΟΚ.Απο το καλοκαίρι του 2010 ανήκει στη Γαλλική Εβιάν.

 Ο Σορλέν αγωνίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη Γαλλία έχοντας αγωνιστεί με τις ομάδες Βαλένς, Μονπελιέ, ΑΣ Μονακό και Ρεν. Τον Ιανουάριο του 2008 ήρθε ως δανεικός στον ΠΑΟΚ από τη Ρεν όπου εντυπωσίασε με την απόδοση του. Το Ιούνιο του 2009 υπέγραψε διετές συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα της Θεσσαλονίκης που τον απέκτησε με μεταγραφή από τη Ρεν. Στις 29 Αυγούστου 2010, ο Σορλέν ζήτησε να συναντηθει με τον προεδρο του ΠΑΟΚ. Στη συνάντηση που είχαν του ανακοινωσε ότι αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά οικογενειακά προβληματα τα οποία τον αναγκάζουν να επιστρέψει στη Γαλλία και ζήτησε να λυθεί το συμβόλαιο του. Συνέχισε την καρίερα του στην ποδοσφαιρικη ομάδα του Εβιάν, η οποία αγωνίζεταν στη Β' Γαλλίας στο τέλος της σεζόν 2010-11 πανηγύρισε την άνοδο με την ομάδα στη μεγάλη κατηγορία στο Γαλλικό πρωτάθλημα. Τα στατιστικά του Ολιβιέ Σορλέν στο Γαλλικό πρωτάθλημα Τα στατιστικά του Σορλέν στο Ελληνικό πρωτάθλημα
Αμαλία του Παλατινάτου

Η Αμαλία, γερμ. Amalie (25 Ιουλίου 1490 - 6 Ιανουαρίου 1524) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του εκλέκτορα του Παλατινάτου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πομερανίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Λουδοβίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας. Παντρεύτηκε το 1513 τον Γεώργιο Α΄ δούκα της Πομερανίας και είχε τέκνα: Μπόγκισλαβ ΙΑ΄ 1514, απεβίωσε νήπιο. Φίλιππος Α΄ 1515-1560, δούκας της Πομερανίας. Μαργαρίτα 1518-1569, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Γ΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχάγκεν. Friedrich Wilhelm Barthold: Geschichte von Rügen und Pommern, Perthes, 1845, pp. 83 ff and 178 Johann Samuel Ersch: Allgemeine encyclopädie der wissenschaften und künste, J. f. Gleditsch, 1847, section 3, part 23, p 136
Εδουάρδο Σανταμαρίνα

Ο Εδουάρδο Σανταμαρίνα (Eduardo Santamarina, γενν. 9 Ιουλίου 1968) είναι Μεξικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Ο Σανταμαρίνα πήρε μαθήματα υποκριτικής στο Centro de Educación Artística (CEA- Κέντρο της Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης) στην Πόλη του Μεξικού. Έκανε το ντεμπούτο του το 1992. Οι πιο ξεχωριστοί ρόλοι του ήταν μέχρι σήμερα στις τηλενουβέλες Marisol το 1996 και Rubi το 2004.Ο Εδουάρδο νυμφεύθηκε την ηθοποιό Ιτατί Καντοράλ το 2000, που γέννησε τα δίδυμα αγόρια του ζευγαριού, Χοσέ Εδουάρδο και Ρομπέρτο Μιγκέλ. Ο Σανταμαρίνα και η Καντοράλ υπέβαλαν αίτηση διαζυγίου το 2003 και ο γάμος διαλύθηκε τυπικά το 2004. Μετά από το διαζύγιο τους, άρχισε μια σχέση με την ηθοποιό Σουσάνα Γκονσάλες μέχρι τον χωρισμό τους τον Νοέμβριο του 2007. Σήμερα είναι παντρεμένος με την ηθοποιό Μαϊρίν Βιγιανουέβα, που γέννησε την κόρη τους Χούλια στις 18 Ιουλίου 2009.

 Libre para amarte (2013) - Ramón Sotomayor Por ella soy Eva (2012) - Diego Fonticoda Ni contigo ni sin ti (2011) - Leonardo Cornejo Triunfo del amor (2010) - Octavio Iturbe Yo amo a Juan Querendón (2007-2008) - Juan Domínguez Amor sin maquillaje (2007) Rubi (2004) - Alejandro Cárdenas Ruiz Velo de novia (2003) - José Manuel del Álamo/Jorge Robleto Amigas y rivales (2001) - José Alcántara El precio de tu amor (2000-2001) - Antonio Ríos Cuento de Navidad (1999) - Hombre ángel Serafín (1999) - Miguel Armendáriz Rencor apasionado (1998) - Mauricio Gallardo Del Campo Salud, dinero y amor (1997-1998) - Jorge Miguel La antorcha encendida (1996) - Félix Marisol (1996) - José Andrés Garcés del Valle La dueña (1995) - Mauricio El vuelo del águila (1994) - Dr. Ortega Prisionera de amor (1994) - Rodrigo Miranda Más allá del puente (1993-1994) - Luis Enrique De frente al sol (1992) - Luis Enrique El abuelo y yo (1992) - Ulises La picara soñadora (1991) Mujeres asesinas (2009) - Marcos La Familia Peluche Ο Εδουάρδο Σανταμαρίνα στο IMDb Βιογραφία του Εδουάρδο Σανταμαρίνα στο esmas Αρχειοθετήθηκε 2014-08-04 στο Wayback Machine. Ο Εδουάρδο Σανταμαρίνα στο Alma Latina
Δωδεκάδελτος

Η Δωδεκάδελτος (λατινικά lex duodecim tabularum) μαζί με τον Ακουίλιο νόμο, υπήρξαν από τους σημαντικότερους νόμους της δημοκρατικής περιόδου της ρωμαϊκής δημοκρατίας. Χρονολογείται περί τον 5ο αιώνα π.Χ., ενώ χαρακτηριστικό της αποτελεί η μακροβιότητα της καθώς αποτελούσε νομική πυξίδα μέχρι και το τέλος των Ιουστινιάνειων χρόνων.

 Η διαμάχη των πληβείων με τους πατρικίους εξαιτίας την αυθαιρεσίας των τελευταίων αποτέλεσε την αιτία δημιουργίας του. Το 455 π.Χ. μετά από πρόταση του δημάρχου των πληβείων η Σύγκλητος αναθέτει σε τριμελή επιτροπή τη μελέτη όλων των έννομων τάξεων με γνώμονα την παράδοση της Αθήνας και της σολώνειας νομοθεσίας. Το 451 π.Χ. διορίζεται επίσης από την Σύγκλητο 10μελής επιτροπή αποκλειστικά από πατρικίους για την σύνταξη ενός κώδικα. Το έργο των Ρωμαίων ολοκληρώθηκε και αποτελούταν από 10 πινακίδες- δέλτους με τις διατάξεις του νομοσχεδίου. Ωστόσο το έργο τους θεωρήθηκε ελλιπές γεγονός που οδήγησε στην σύνταξη μιας ακόμα επιτροπής, αυτή τη φορά αποτελούμενη από ισάριθμους πατρίκιους και πληβείους εξέδωσε δύο ακόμα δέλτους. Οι δύο τελευταίες μαζί με τις δέκα προηγούμενες αποτέλεσαν την Δωδεκάδελτο, η οποία και δημοσιεύτηκε το 449/8 π.Χ.στη Ρωμαϊκή Αγορά (Forum Romanum). Αρχική παρατήρηση ότι η δωδεκάδελτος δεν έχει διασωθεί ακέραιη και το περιεχόμενό της το γνωρίζουμε από μεταγενέστερους νομικούς. Περιλαμβάνει Δικονομικές διατάξεις, διατάξεις οικογενειακού, εμπράγματου και ενοχικού δικαίου. Διατάξεις αναφορικά με την Διαθήκη και την εξ αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή, όπως επίσης και δημόσια αδικήματα. Οι δύο τελευταίες δέλτοι, αναφέρονται στις πολιτικές διαπραγματεύσεις των πατρικίων με τους πληβείους, όπου και στους τελευταίους αναγνωρίζεται το δικαίωμα του «συνέρχεσθαι», η απαγόρευση εκτελέσεων, αν δεν έχει προηγηθεί δίκη, και το δικαίωμα προσφυγής στην κρίση του λαού προσώπων που καταδικάσθηκαν σε θάνατο ή σε βαριές σωματικές ποινές. Αποτελεί το σημείο εισαγωγής της αρχής, ότι ο νεότερος νόμος καταργεί τον παλαιότερο. Σ. ΤΡΩΙΑΝΟΣ - Ι. ΒΕΛΙΣΣΑΡΟΠΟΥΛΟΥ- ΚΑΡΑΚΩΣΤΑ, Ιστορία Δικαίου
Isle of Wight (μουσικό άλμπουμ)

Isle of Wight είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Τζίμι Χέντριξ, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου τον Νοέμβριο του 1971 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Polydor Records". Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στις 30 Αυγούστου 1970 στο φεστιβάλ "Isle of Wight" της Αγγλίας, στην τελευταία ζωντανή εμφάνιση του Χέντριξ στο Ηνωμένο Βασίλειο πριν τον θάνατο του, μερικές ημέρες αργότερα. Η φωτογραφία του εξωφύλλου είναι τραβηγμένη στην συναυλία του στο Deutschlandhalle του Βερολίνου, στις 4 Σεπτεμβρίου 1970.Το άλμπουμ ανέβηκε στο βρετανικό Top-20 φθάνοντας μέχρι το # 17 και σκαρφάλωσε στο # 26 των νορβηγικών τσαρτ.

 1. Midnight Lightning (Hendrix) - 7:212. Foxy Lady (Hendrix) - 8:403. Lover Man (James) - 3:184. Freedom (Hendrix) - 4:215. All Along the Watchtower (Dylan) - 4:276. In from the Storm (Hendrix) - 6:08 Isle of Wight (άλμπουμ)Επίσημη κυκλοφορία: Νοέμβριος 1971 Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Isle of Wight" είναι οι εξής: Τζίμι Χέντριξ - κιθάρα, φωνητικά Μπίλι Κοξ - μπάσο Μιτς Μίτσελ - τύμπανα Isle of Wight - Jimi Hendrix | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Jimi Hendrix - Isle Of Wight (Vinyl, LP, Album) at Discogs JIMI HENDRIX Blue Wild Angel: Live at the Isle of Wight reviews and MP3 - Prog Archives
Κυβέρνηση Ίβιτσα Ντάτσιτς 2012

Η Κυβέρνηση του Ίβιτσα Ντάτσιτς ήταν κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Σερβίας η οποία σχηματίστηκε στις 27 Ιουλίου 2012 κι αντικαταστάθηκε το 2014 από την Κυβέρνηση Αλεξάνταρ Βούτσιτς 2014.

 Ίβιτσα Ντάτσιτς, πρωθυπουργός, Ίβιτσα Ντάτσιτς, υπουργός εσωτερικών,Αλεξάνταρ Βούτσιτς, πρώτος αναπληρωτής υπουργός υπεύθυνος για την άμυνα, την ασφάλεια και την καταπολέμηση της διαφθοράς και του εγκλήματος, Βέλικο Οντάλοβιτς, γενικός γραμματέας της κυβέρνησης, Ρασίμ Λιάγιτς, αντιπρόεδρος και υπουργός εξωτερικών και εσωτερικών εμπορίου και τηλεπικοινωνιών. Γιόβαν Κρικομπάμπιτς, αντιπρόεδρος και υπουργός πολιτικής εργασίας, απασχόλησης και κοινωνικών.Λάζαρ Κρστιτς, υπουργός οικονομικών. Ιβάν Μρίκιτς, υπουργός εξωτερικών. Νεμπόισα Ρόντιτς, υπουργός άμυνας. Ιγκόρ Μίροβιτς, υπουργός περιφερειακής ανάπτυξης και τοπικής αυτοδιοίκησης. Σάσα Ραντούλοβιτς υπουργός οικονομίας. Αλεξάνταρ Άντιτς, υπουργός μεταφορών. Βέλιμιρ Ίλιτς, υπουργός χωροταξίας και δημοσίων έργων, από τις 3 Σεπτεμβρίου 2013 υπουργός δημοσίων έργων και αστικής ανάπτυξης. Νίκολα Σελάκοβιτς, υπουργός δικαιοσύνης και δημόσιας διοίκησης. Ντράγκαν Γκλάμοσιτς, υπουργός γεωργίας δασών και διαχείρισης υδάτων. Τόμισλαβ Γιοβάνοβιτς, υπουργός παιδείας επιστημών και τεχνολογικής ανάπτυξης. Σλάβιτσα Ντούκιτς Ντεγιάνοβιτς, υπουργός υγείας. Ζοράνα Μιχαήλοβιτς, υπουργός προστασίας ενέργειας ανάπτυξης και περιβάλλοντος. Ιβάν Τάσοβατς, υπουργός πολιτισμού και μέσων ενημέρωσης. Μίλαν Μπάγιεβιτς, υπουργός φυσικών πόρων ορυχείων και χωροταξίας. Βάνια Ουντοβίσιτς, υπουργός νεολαίας και αθλητισμού. Σουλεϊμάν Ουγκλιάνιν, υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου αρμόδιος για τη βιώσιμη ανάπτυξη των υπανάπτυκτων περιοχών. Αλεξάνταρ Βουλίν, υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, αρμόδιος για το Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια. Μπράνκο Ρούζιτς, υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου, αρμόδιος για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Με τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης αντικαταστάθηκαν 11 υπουργοί. Λάζαρ Κρστιτς υπουργός οικονομικών, αντικατέστησε τον Κοινοβούλιο της Σερβίας
Ισαβέλλα Μαγκόεβα

Η Ισαβέλλα Μαγκόεβα (Ρωσικά: Изабель Казбековна Магкоева, γεννημένη στις 20 Ιανουαρίου 1991) είναι Ρωσίδα πολιτική ακτιβίστρια. Είναι απόφοιτη του Ρωσικού κρατικού πανεπιστημίου για τις ανθρωπιστικές επιστήμες, με ειδίκευση στις ανατολίτικες σπουδές και την ιαπωνική λογοτεχνία και εξέχουσα μέλος του ρωσικού σοσιαλιστικού κινήματος.

 Η Μαγκόεβα στην εφηβεία της εργάστηκε ως μοντέλο μόδας. Άρχισε να ενδιαφέρεται για την αριστερή ιδεολογία όταν ήταν στο τέλος της εφηβείας της και άρχισε να συμμετέχει σε πολιτικά γεγονότα κατά τη διάρκεια των ρωσικών διαμαρτυρίων του 2011-2012.Ήταν μια από τις κορυφαίες ομιλήτριες στην τρίτη διαδήλωση του κινήματος «March of Millions» στη Μόσχα και μια από τους διοργανωτές της «Σχολής Δημοτικής Δημοσιογραφίας» για την Επιτροπή της 6ης Μαΐου (ένας οργανισμός που υποστηρίζει τους Ρώσους πολιτικούς κρατούμενους). Συμμετείχε επίσης σε πολλές συζητήσεις, μερικές από τις οποίες προβλήθηκαν στη Ρωσική Τηλεόραση. Κατά τη διάρκεια των εκλογών του Συμβουλίου Συντονισμού της Αντιπολίτευσης, ήταν υποψήφια από το μπλοκ «Νέα Αριστερά». Ορισμένοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί ακτιβιστές την συνέκριναν με τη γνωστή ακτιβίστρια της Χιλής Καμίλα Βαλέχο. Σε μια συνέντευξη της στην εφημερίδα «Moi Raion» (Η Περιφέρεια Μου) , η Μαγκόεβα μίλησε για την ανάπτυξη των κοινωνικών κινημάτων και την ανάγκη να αγωνιστεί η ίδια για την πολιτική εξουσία, για τις εκλογές στο Συντονιστικό Συμβούλιο της Αντιπολίτευσης, για τον αριστερό φεμινισμό, τον αντι-φασισμό και τι μπορούν να μάθουν οι σύγχρονοι πολιτικοί ακτιβιστές από την αρχαία Ιαπωνική τέχνη της περιφρούρησης. «Είναι ανακριβές όταν χαρακτηρίζουν όλους μας ότι επιδιώκουμε μια επιστροφή στο παρελθόν. Αυτό απλά δεν είναι αλήθεια. Είμαστε μια νέα εκσυγχρονισμένη μορφή σοσιαλισμού». Είμαι στο Ρωσικό Σοσιαλιστικό Κίνημα επειδή ο σταλινισμός είναι απαράδεκτος για μένα και η σοσιαλιστική μου επιλογή είναι αδιαχώριστη από το σύγχρονο διεθνές κίνημα ενάντια στην παντοδυναμία της αγοράς και του παγκόσμιου καπιταλισμού. Και, φυσικά, η οργάνωση για μένα δεν είναι ηγέτες που περιβάλλονται από σιωπηλούς σημαιοφόρους, αλλά μια συλλογική ισότητα, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται δημοκρατικά». Isabel Magkoeva's page Αρχειοθετήθηκε 2012-10-08 στο Wayback Machine. at Opposition Coordination Council site.Ισαβέλλα Μαγκόεβα, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Ισαβέλλα Μαγκόεβα, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Τράμπζονσπορ

Η Τράμπζονσπορ (τουρκικά: Trabzonspor, προφέρεται: [ˈtrabzonspor]) είναι τούρκικος αθλητικός σύλλογος με έδρα την Τραπεζούντα. Ιδρύθηκε στις 2 Αυγούστου του 1967. Διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, στίβου, κολύμβησης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, τζούντο και σκοποβολής. Τα τμήματα ποδοσφαίρου και καλαθοσφαίρισης αγωνίζονται σε επαγγελματικό επίπεδο, ενώ τα υπόλοιπα τμήματα είναι ερασιτεχνικά.

 Το ποδοσφαιρικό τμήμα είναι η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα της Τουρκίας που δεν εδρεύει στην Κωνσταντινούπολη και η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας της χώρας. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης είναι το μοναδικό που έχει φτάσει σε τελικό ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης, όταν το 2015 αγωνίστηκε στον τελικό του Γιουροτσάλεντζ, όπου και ηττήθηκε από τη Ναντέρ με 64–63. Το 1984, η Τράμπζονσπορ σχεδίαζε να δημιουργήσει ομάδα χειροσφαίρισης, αλλά το εγχείρημα εγκαταλήφθηκε αργότερα. Έπειτα από 26 χρόνια, στις 24 Φεβρουαρίου του 2010 δημιουργήθηκε η ομάδα χειροσφαίρισης του συλλόγου, το τρίτο κατά σειρά ομαδικό τμήμα, η οποία γρήγορα κατάφερε να φτάσει στην κορυφαία κατηγορία της χώρας (Türkiye Erkekler Hentbol Süper Ligi). Επίσημος ιστότοπος
Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ (Ιερουσαλήμ)

Η Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ (αμχαρικά: ኪዳነ ምሕረት) στην Ιερουσαλήμ αποτελεί τμήμα του μοναστηριού του Ντεμπρέ Γκενέτ (ደብረ ገነት), του οποίου η ονομασία μεταφράζεται ως «Μοναστήρι του Παραδείσου».Το μοναστήρι και η εκκλησία του υπάγονται θρησκευτικά στην Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία.

 Το Κιντανέ Μεχρέτ (ኪዳነ ምሕረት) είναι φράση στη Γλώσσα Γκεζ, η οποία μεταφράζεται ως «Σύμφωνο του Ελέους». Αναφέρεται σε αιθιοπική παράδοση σύμφωνα με την οποία ο Ιησούς υποσχέθηκε στη μητέρα του πως θα συγχωρούσε τα αμαρτήματα εκείνων οι οποίοι ζήτησαν την μεσολάβησή της.Ο εορτασμός της Παναγίας του Συμφώνου του Ελέους εορτάζεται στις 16 Γιεκατίτ (αιθιοπικό ημερολόγιο), ημερομηνία η οποία αντιστοιχεί στις 24 Φεβρουαρίου (γρηγοριανό ημερολόγιο), με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη, όταν και η συγκεκριμένη ημερομηνία αντιστοιχεί στις 25 Φεβρουαρίου, καθώς, βάση του αιθιοπικού ημερολογίου, η πρόσθετη ημέρα εντάσσεται στον, σύμφωνα με το γρηγοριανό ημερολόγιο, μήνα Σεπτέμβριο. Ο Αυτοκράτορας της Αιθιοπίας, Ιωάννης Δ΄, χρησιμοποίησε λάφυρα πολέμου τα οποία είχαν αποκτηθεί κατά τη διάρκεια πολεμικής σύγκρουσης με το Χεδιβάτο της Αιγύπτου προκειμένου να προχωρήσει στην απόκτηση γαιών, νότια της Παλαιάς Πόλεως της Ιερουσαλήμ. Οι εργασίες ανέγερσης ξεκίνησαν το 1893, έπειτα από τον θάνατο του Ιωάννη, το 1889, ενώ η κατασκευή της εκκλησίας ολοκληρώθηκε το 1901, κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αυτοκράτορα Μενελίκ Β΄. Η Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ στην Ιερουσαλήμ είναι κυκλικού σχήματος, με θόλο ύψους, περίπου, 30 μέτρων. Όπως και στην πλειοψηφία των αιθιοπικών εκκλησιών, το εσωτερικό αποτελείται από τρεις ομόκεντρους δακτυλίους. Στο μέσον, ευρίσκεται το τετραγωνικό μεκντές (αμχαρικά: መቅደስ), «ιερό», επίσης ονομαζόμενο ως κιντιστέ κιντουσάν (αμχαρικά: ቅድስተ ቅዱሳን), «άγιο των αγίων», όπου μόνον οι ιερείς και οι διάκονοι έχουν δικαίωμα εισόδου, ενώ περιέχει το ταμπότ, τον πίνακα επί του οποίου εορτάζεται η Θεία Ευχαριστία. Περιμετρικά αυτού, βρίσκεται το κυκλικό τμήμα, το οποίο είναι γνωστό ως κιντίστ (αμχαρικά: ቅድስት), «άγιο», το οποίο προορίζεται για εκείνους οι οποίοι είναι σε θέση να λάβουν την Θεία Κοινωνία. Ο εξωτερικός κυκλικός δακτύλιος, το κνε μαχλέτ (αμχαρικά: ቅኔ ማሕሌት) προορίζεται για τους ψάλτες, ενώ δικαίωμα πρόσβασης έχει το σύνολο των πιστών, ανεξαιρέτως. Το μοναστήρι του Ντεμπρέ Γκενέτ δεν είναι το μοναδικό της Ιερουσαλήμ που να περιλαμβάνει Αιθίοπες μοναχούς. Συγκεκριμένα, επί της οροφής του Παρεκκλησίου της Αγίας Ελένης της Εκκλησίας του Παναγίου Τάφου, Αιθίοπες μοναχοί είναι εγκατεστημένοι από το 1850, εντός υποτυπώδους μοναστηριού γνωστού ως Ντεΐρ ες-Σουλτάν, καθώς και δύο συνδεόμενων παρεκκλησίων, από το 1970. Το καθεστώς ιδιοκτησίας τους, αποτελεί αντικείμενο διαμάχης μεταξύ της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και της Κοπτικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Αλεξανδρείας.
Αφρός σιλικόνης

Ο αφρός σιλικόνης είναι ένα προϊόν συνθετικού καουτσούκ που χρησιμοποιείται στη στεγανοποίηση, σε φύλλα και σε αντιπυρικά συστήματα. Είναι διαθέσιμο σε στερεή, σκληρυμένη μορφή καθώς και σε μεμονωμένα υγρά συστατικά για εγκαταστάσεις πεδίου.

 Σε παρεμβύσματα Σε φύλλα Σε σωλήνες υψηλής θερμοκρασίας για αυτόκλειστα Σε αντιπυρικά συστήματα Σε επιφανειοδραστικά Όταν τα συστατικά στοιχεία του αφρού σιλικόνης αναμειγνύονται μαζί, παράγουν αέριο υδρογόνο, που προκαλεί το σχηματισμό φυσαλίδων μέσα στο ελαστικό, καθώς αλλάζει από υγρό σε στερεό. Αυτό καταλήγει σε μια εξωτερική πίεση, προκαλώντας τριβή μεταξύ του αφρού και του οτιδήποτε χύνεται μέσα. Η θερμοκρασία και η υγρασία μπορούν να επηρεάσουν τον βαθμό επέκτασης. Αν το αέριο διαφεύγει με την πάροδο του χρόνου, αυτή η τριβή μειώνεται. United States Nuclear Regulatory Commission Event Number: 46261: 1" gap appeared in the RTV silicone foam firestop in an Appendix R wall between Fire Area (FA) 29 and FA 30 at PRAIRIE ISLAND, MN, NRC Region 3, Notification Date: 09/20/2010, Notification Time: 17:26 (ET), Event Date: 09/16/2010, Event Time: 13:43 (CDT), Last Update Date: 09/20/2010 Silicone foam used as high temperature tube for autoclave Stockwell Elastomerics silicone foam used in gasketing Silicone sponge sheets United States Nuclear Regulatory Commission Information Notice 88-04, INADEQUATE QUALIFICATION AND DOCUMENTATION OF FIRE BARRIER PENETRATION SEALS - Bounding United States Nuclear Regulatory Commission Information Notice 88-04 Supplement 1, INADEQUATE QUALIFICATION AND DOCUMENTATION OF FIRE BARRIER PENETRATION SEALS - 4 fires in Diablo Canyon starting inside silicone foam United States Nuclear Regulatory Commission Information Notice 88-56 POTENTIAL PROBLEMS WITH SILICONE FOAM FIRE BARRIER PENETRATION SEALS United States Nuclear Regulatory Commission Information Notice 94-28 POTENTIAL PROBLEMS WITH FIRE-BARRIER PENETRATION SEALS) ccnr.org Representative Ed Markey's Statements concerning flammable firestops Silicone foam surfactant, the Marangioni effect on cell stabilisation