IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εθνικός ύμνος του Πακιστάν

Το Qaumī Tarāna (στη γλώσσα Ουρντού: قومی ترانہ} είναι ο εθνικός ύμνος του Πακιστάν. Παρουσιάζει το μοναδικό χαρακτηριστικό να έχει γραφεί η μουσική του πριν τους στίχους. Τη μουσική του ύμνου συνέθεσε ο Αχμέτ Γκουλαμάλι Τσάγκλα (Ahmed Ghulamali Chagla) και οι στίχοι είναι του Αμπού αλ- Ασάρ (Hafeez Jullundhri). Αποτελείται από τρεις στροφές και καθιερώθηκε επίσημα το 1954.

 Την ημέρα της ανεξαρτησίας του, στις 14 Αυγούστου του 1947, το Πακιστάν δεν είχε εθνικό ύμνο. Όταν έγινε η έπαρση της σημαίας στην τελετή, ακούστηκε το τραγούδι "Pakistan Zindabad, Azadi Paendabad". Η σημαία είχε εγκριθεί από τη συμβουλευτική συνέλευση μόλις τρεις ημέρες νωρίτερα. Ο Μοχάμετ Άλι Τζίναχ, πρώτος κυβερνήτης του Πακιστάν ανέθεσε στον Αζάντ να γράψει έναν ύμνο μέσα σε λίγες ημέρες. Ο ύμνος που γράφτηκε από τον Αζάντ εγκρίθηκε αμέσως από τον Τζίνα και παίχτηκε στο ραδιόφωνο του Πακιστάν. Το έργο του Αζάντ παρέμεινε ο εθνικός ύμνος επί σχεδόν 18 μήνες, παρότι είχε ανταγωνισμό από κάποιον Μπ. Τ. Μπαγκάρ. Το 1950 το θέμα να γραφεί ένας νέος εθνικός ύμνος παρουσιάστηκε ξανά επιτακτικό, ενόψει της επίσημης επίσκεψης του σάχη του Ιράν Ρεζά Παχλεβί στο Πακιστάν. Παρουσιάστηκε μια μουσική σύνθεση από τον Τσάγκλα.. Ο ύμνος καθιερώθηκε επίσημα το 1954. Ωστόσο, η μουσική ήταν σύνθεση του 1950 και είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιστάσεις προτού γίνει η καθιέρωση. Το 1950 ο ύμνος παίχτηκε χωρίς στίχους. Τον Αύγουστο του 1954 έγινε η επίσημη καθιέρωσή του. Ο ύμνος παίχτηκε επίσης στη διάρκεια της επίσκεψης του πρωθυπουργού του Πακιστάν στις ΗΠΑ. Στο ραδιόφωνο του Πακιστάν ο ύμνος ακούστηκε για πρώτη φορά μετά την επίσημη έγκρισή του στις 13 Αυγούστου του 1954. Ο συνθέτης Τσάγκλα είχε πεθάνει το 1953, λίγο πριν την επίσημη καθιέρωση του ύμνου. Λίγες είναι οι πληροφορίες για τον αρχικό ύμνο του Αζάντ. Οι στίχοι του ύμνου προέρχονται από την εφημερίδα "Αυγή". Οι στίχοι γράφτηκαν στην Ουρντού, με τη χρήση περσικής γραμματικής. Καθεμιά λέξη σε ολόκληρο τον ύμνο είναι περσικής ή αραβικής προέλευσης, με την εξαίρεση της λέξης "ka" ( کا, "από" ) η οποία έχει καθαρά προέλευση από την Ουρντού. Ο ύμνος διαρκεί 1 λεπτό και 20 δευτερόλεπτα, και χρησιμοποιεί 21 μουσικά όργανα και 38 διαφορετικούς τόνους. Πληροφορίες για τον ύμνο από το Υπουργείο Πληροφοριών του Πακιστάν
Combat 18

Η Combat 18 (C18) είναι μία νεοναζιστική οργάνωση. Ιδρύθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, έχοντας δεσμούς με κινήματα στις ΗΠΑ, και έκτοτε έχει εξαπλωθεί και σε άλλες χώρες. Τα μέλη της Combat 18 έχουν θεωρηθεί ύποπτοι για πολυάριθμους θανάτους μεταναστών, μη-λευκών και άλλων μελών της C18. Το "18" στο όνομά της προέρχεται από τα αρχικά του Αδόλφου Χίτλερ (Adolf Hitler).Τα μέλη της στο Ηνωμένο Βασίλειο αποκλείονται από την προσχώρηση στη Βρετανική Υπηρεσία Φυλακών και στην αστυνομία.

 Η Combat 18 σχηματίστηκε στις αρχές του 1992. Μεταξύ των ιδρυτών ήταν ο Τσάρλι Σάρτζεντ και ο Χάρολντ Κόβινγκτον. Η C18 σύντομα έγινε αντικείμενο προσοχής σε εθνικό επίπεδο, λόγω των απειλών για βία εναντίων μεταναστών, μελών εθνοτικών μειονοτήτων και αριστερών. Το 1992, ξεκίνησε η κυκλοφορία του περιοδικού Redwatch, το οποίο περιείχε φωτογραφίες, ονόματα και διευθύνσεις πολιτικών αντιπάλων. Η Combat 18 είναι μία ανοιχτά νεοναζιστική οργάνωση, η οποία βασίζεται στη βία και είναι εχθρική προς τις εκλογές, και για αυτόν τον λόγο ο Σάρτζεντ έφυγε οριστικά από το Βρετανικό Εθνικό Κόμμα (BNP) το 1993.
Δυτικά Μίντλαντς

Τα Δυτικά Μίντλαντς (αγγλικά: West Midlands) είναι μία από τις εννέα επίσημες περιφέρειες της Αγγλίας. Όπως και οι υπόλοιπες περιφέρειες, έτσι και τα Δυτικά Μίντλαντς, δημιουργήθηκαν (ως περιφέρεια) το 1994 και υιοθετήθηκε για στατιστικούς σκοπούς από το 1999. Αποτελεί τμήμα της ιστορικής περιοχής των Μίντλαντς. Η συνολική έκταση των Δυτικών Μίντλαντς, ανέρχεται σε 12.998 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της περιφέρειας, ανέρχεται σε 6.01 εκατομμύρια κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022). Η σημαντικότερη και η μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη των Δυτικών Μίντλαντς, είναι το Μπέρμινγχαμ. Τα Δυτικά Μίντλαντς, περιλαμβάνουν τις κομητείες του Γουόρστερσαϊρ, Γουόρικσαϊρ, των Δυτικών Μίντλαντς, του Σρόπσαϊρ, του Στάφορντσαϊρ και του Χέρεφορντσαϊρ.Σημαντικές πόλεις (εκτός από το Μπέρμινγχαμ), είναι το Γουλβερχάμπτον, το Γουόρστερ, το Κόβεντρι, το Λίτσφιλντ, Στόουκ ον Τρεντ, το Χέρεφορντ, το Ντάντλεϊ, το Σριούσμπερι, και το Στράτφορντ-απόν-Έιβον.

 Τα Δυτικά Μίντλαντς, βρίσκονται στο κεντρο-δυτικό μέρος της Αγγλίας. Στα δυτικά, συνορεύουν με την Ουαλία, στα ανατολικά με τα Ανατολικά Μίντλαντς, στα βόρεια, με την Βορειοανατολική Αγγλία, και στα νότια, με την Νοτιοδυτική Αγγλία και την Νοτιοανατολική Αγγλία. Η περιφέρεια των Δυτικών Μίντλαντς, αποτελεί έναν συνδυασμό της αστικής και της επαρχιακής-αγροτικής Αγγλίας. Είναι η μοναδική περιφέρεια της Αγγλίας (εκτός από το Μείζον Λονδίνο), που δεν βρέχεται από θάλασσα. Το υψηλότερο σημείο των Δυτικών Μίντλαντς, είναι στην κομητεία του Χέρεφορντσαϊρ, περί τα 703 μέτρα. Κλίμα Η περιφέρεια των Δυτικών Μίντλαντς, έχουν εύκρατο ωκεάνιο κλίμα με θερμά καλοκαίρια (σπανιότερα ζεστά) και δροσερούς έως και κρύους χειμώνες. Οι βροχοπτώσεις είναι σύνηθες φαινόμενο καθ' όλη την διάρκεια του έτους. Ο Ιούλιος είναι ο ξηρότερος μήνας, και ο Δεκέμβριος, ο πιο υγρός. Πολιτική Τα Δυτικά Μίντλαντς, παρότι τείνει να έχει μια πολιτική υπεροχή υπέρ του Συντηρητικού Κόμματος, στην ευρύτερη περιοχή του Μπέρμινγχαμ υπάρχει αξιόλογη επιρροή και αυξανόμενη τάση του Εργατικού Κόμματος. Η περιφέρεια των Δυτικών Μίντλαντς, διαθέτει 59 εκλογικές περιφέρειες για την Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου. Επί του παρόντου (ύστερα από τις εκλογές του 2019), η περιφέρεια έχει: 42 βουλευτές από το Συντηρητικό Κόμμα (Tories), 15 βουλευτές από το Εργατικό Κόμμα (Labour), 1 βουλευτή από τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες (Lib Dems) και 1 ανεξάρτητο βουλευτή.
258 Τύχη

Η Τύχη (Tyche) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1886 από τον Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ της Γερμανίας, και πήρε το όνομα της προσωποποιήσεως της τύχης στην ελληνική μυθολογία. Η Τύχη έχει απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,5. Είναι το δεύτερο σε διαστάσεις μέλος της Οικογένειας αστεροειδών της Ευνομίας, μετά την ίδια την Ευνομία, αλλά καθώς κείται στα όρια αυτής της οικογένειας πιθανώς να μη ανήκει σε αυτή.

 Η μέση διάμετρος της Τύχης υπολογίσθηκε σε 65 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 400 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2,7 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης) και το άλβεδό της είναι 0,168. Η Τύχη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με αβέβαιη περίοδο, που έχει εκτιμηθεί από 9,98 ως 10,04 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 104 βαθμούς C υπό το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε -5 °C. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
ΦΚ Λοζάν-Σπορ

Η Λωζάνη Σπορτ είναι ένας ελβετικός αθλητικός σύλλογος από τη Λωζάνη στην Ελβετία. Είναι περισσότερο γνωστή για το ποδοσφαιρικό της τμήμα. Ο σύλλογος διαθέτει ακόμη τμήματα στίβου, κωπηλασίας, και rink hockey.

 Το ποδοσφαιρικό τμήμα ιδρύθηκε το 1896 υπό το όνομα Montriond Lausanne. Ωστόσο, η Lausanne Football and Cricket Club είχε ιδρυθεί από το 1860, η οποία πιστεύεται από κάποιους ιστορικούς ότι είναι η παλαιότερη ποδοσφαιρική ομάδα στην Ευρώπη. Η ομάδα θα πάρει το όνομα Λωζάνη Σπορτ το 1930 μετά που το ποδοσφαιρικό τμήμα ενοποιήθηκε με το σύλλογο Club Hygiénique de Lausanne, ενα σύλλογο γυμναστικής. Η ομάδα αγωνίζεται στο Stade Olympique de la Pontaise, χωρητικότητας 15850 θέσεων, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1954. Αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας μεταξύ 1906-1931 και 1932-2002. Έχει κερδίσει 7 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας και 9 φορές το Κύπελλο Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών). Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας Πρωταθλήτρια (7): 1912–13, 1931–32, 1934–35, 1935–36, 1943–44, 1950–51, 1964–65 Φιναλίστ (8): 1946–47, 1954–55, 1961–62, 1962–63, 1968–69, 1969–70, 1989–90, 1999–2000Τσάλεντζ Λιγκ Ελβετίας Νικήτρια: 2010–111. Liga Promotion Νικήτρια: 2004–051. Liga Classic Νικήτρια: 2003–04Κύπελλο Ελβετίας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κυπελλούχος (9): 1935, 1939, 1944, 1950, 1962, 1964, 1981, 1998, 1999 Φιναλίστ (8): 1937, 1946, 1947, 1957, 1967, 1984, 2000, 2010Swiss League Cup Φιναλίστ: 1981 Ποδοσφαιρικό τμήμα Τμήμα στίβου Τμήμα Roller hockey Τμήμα Rowing
NGC 1943

Το NGC 1943 είναι αστρικό σμήνος στον αστερισμό Τράπεζα. Το ανακάλυψε ο James Dunlop το 1826. Βρίσκεται στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου, περίπου 170.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη, και σχετίζεται με το νεφέλωμα εκπομπής Henize N 130.

 Δεδομένα για το NGC 1943 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 1943 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 1943 στο Wikimedia Commons
Άγις Ταμπακόπουλος

Ο Άγις Ταμπακόπουλος (1892-18 Αυγούστου 1958) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός, διδάκτορας του πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν. Διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης από τις 17 Ιουλίου 1938 ως τις 20 Απριλίου 1941. Ως πρώτος τη τάξει υπουργός χρημάτισε και πρωθυπουργός μετά την αυτοκτονία του Κορυζή από τις 18 Απριλίου ως τις 20 Απριλίου 1941. Το αρχείο του αποτελεί τη μοναδική πηγή για άντληση πληροφοριών ως προς την αρχική μορφή του κειμένου του Αστικού Κώδικα.

 Καταγόταν από οικογένεια στρατιωτικών και πολιτικών από την Αρκαδία. Άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Κατά τη θητεία του στο υπουργείο Δικαιοσύνης (στην κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά) δημοσιεύτηκε ο Αστικός Κώδικας (επιμελήθηκε τη σύνταξή του από κοινού με το Γεώργιο Μπαλή) και ο Στρατιωτικός Ποινικός Κώδικας. Υπήρξε ιδρυτής του Ελληνικού Ινστιτούτου Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου, των Παιδικών Δικαστηρίων και του Ταμείου Συντάξεων Συμβολαιογράφων. Μεταπολεμικά ήταν συνιδρυτής του Ελληνικού Συνδέσμου Ευρωπαϊκής Συνεργασίας και σύμβουλος επί της ιδρύσεως των ασφαλειών "Αστήρ". Η σύζυγός του, Μαρία, διατήρησε το προσωπικό του αρχείο. Ο Άγις Ταμπακόπουλος ήταν ξάδερφος του διπλωμάτη Κωνσταντίνου Καρατζά (1889-1950) όπου κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έσωσε τις ζωές 51.000 Εβραίων στη Γερμανία, Γαλλία, Ουγγαρία, Ελλάδα και Ιταλία και το 2005 έλαβε τον τίτλο του Δικαίου των Εθνών από το Γιαντ Βασσέμ. Ιστορία της αποπερατώσεως του Εθνικού Κώδικος (1953) συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα από το ΕΛΙΑ (αρχικό αρχείο σε μορφή .rtf) [προσωρινά αποθηκευμένο]
Κορώνη Πρέβεζας

Η Κορώνη είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας, στην Περιφέρεια Ηπείρου. Διοικητικά μαζί με το Κορωνόπουλο και την Τζάρα, ανήκει στην Κοινότητα Κορώνης, της Δημοτικής Ενότητας Φαναρίου (πρώην Δήμος Φαναρίου) και υπάγεται στο Δήμο Πάργας.

 Η Κορώνη Πρέβεζας είναι κτισμένη σε υψόμετρο 39 μέτρων και έχει 192 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών Πρέβεζας - Κορώνη. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινοτήτων Πρέβεζας - Κοινότητα Κορώνης. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Κοινοτικές Εκλογές - Κοινότητα Κορώνης Πρέβεζας. Fanaripress.gr - Η Κορώνη Πρέβεζας από ψηλά (Πτήση drone) (βίντεο στο youtube). Δήμος Πάργας.
Αμερικάνικη νεροχελώνα

Η Αμερικάνικη νεροχελώνα, Trachemys Scripta (Schoepff, 1792) είναι ένα είδος μεσαίου μεγέθους χελώνας γλυκού νερού της οικογένειας των Εμυδίδων. Αποτελεί ένα από τα πιο δημοφιλή κατοικίδια ζώα και έχει εισαχθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, εξαιτίας του εμπορίου και των ανθρώπων με την απελευθέρωση τους στη φύση.

 H Αμερικάνικη νεροχελώνα ανήκει στη σειρά των Χελωνίων όπου στην οποία περιέχονται περίπου 250 είδη χελωνών. Το είδος αυτό (Trachemys Scripta) περιέχει τρία υποείδη: Τα Trachemys Scripta Elegans (Κοκκινομάγουλη χελώνα), Trachemys Scripta Scipta (Κιτρινομάγουλη Χελώνα) και Trachemys Scripta Τrostii (Χελώνα Cumberland). Τα θηλυκά μπορούν να φτάσουν τα 30 cm ενώ τα αρσενικά είναι μικρότερα. Τα μεγάλης ηλικίας αρσενικά συχνά έχουν μελανιστικού τύπου μορφή χωρίς να διακρίνονται ραβδώσεις και χρώματα. Η φυσική κατανομή του είδους περιλαμβάνει τις Ανατολικές και Κεντρικές Η.Π.Α., καθώς και το Β. Μεξικό. Η Αμερικάνικη νεροχελώνα έχει εισαχθεί σε πολλά μέρη του κόσμου μέσω του εμπορίου κατοικίδιων ζώων. Αυτές οι χελώνες συχνά ανταγωνίζονται με τα αυτόχθονα είδη για την τροφή, το ενδιαίτημα και άλλους πόρους. Συχνά λιάζονται σε φωλιές πτηνών, καταστρέφοντας τη φωλιά και βλάπτοντας τα αυγά, ενώ έχουν καταγραφεί περιπτώσεις όπου θηρεύουν τους νεοσσούς. Χελώνες που έχουν γεννηθεί σε συνθήκες αιχμαλωσίας μπορεί να είναι φορείς ασθενειών, άγνωστων για τα αυτόχθονα είδη. Η παρουσία τους στην ελληνική φύση έχει προκαλέσει προβλήματα στους πληθυσμούς των αυτοχθόνων ειδών. Η πώλησή τους είναι πλέον απαγορευμένη στην Ε.Ε., παρόλο που ακόμα πωλούνται σε συνοικιακά κυρίως pet shops.
Προκριματικά Κυπέλλου Καραϊβικής 2014

Τα προκριματικά Κυπέλλου Καραϊβικής 2014 ξεκίνησαν τον Μάιο του 2014 και ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 2014. Η προκριματική διοργάνωση σκοπό έχει τον καθορισμό των ομάδων που θα συμμετέχουν στο Κύπελλο Καραϊβικής 2014, το οποίο με τη σειρά του καθορίζει τις ομάδες που θα συμμετέχουν στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2015 και στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο. Το Μάρτιο του 2014 ανακοινώθηκε ότι η Τζαμάικα θα φιλοξενήσει την «τελική φάση» της διοργάνωσης στο Μοντέγκο Μπέυ. Τον Απρίλιο του 2014, η Ποδοσφαιρική Ένωση Καραϊβικής ανακοίνωσε την κλήρωση της φάσης των ομίλων.

 Συνολικά 26 ομάδες εισήλθαν στη διοργάνωση. Οι νικήτριες προκρίνονται στον πρώτο γύρο. Φιλοξενείται στο Μοντσερράτ (UTC-4). Στις 8 Μαΐου του 2014, ανακοινώθηκε ότι το Μπλέικς Εστέιτ Στέιντιουμ του Μοντσερράτ θα πρέπει να περάσει από επιθεώρηση για να φιλοξενήσει τα παιχνίδια του ομίλου, στο παρελθόν είχε ανακοινωθεί ότι τα παιχνίδια του ομίλου θα διεξάγονταν στο Μποναίρ. Είναι η πρώτη φορά που το Μοντσεράτ έχει επιλεγεί για να φιλοξενήσει οποιαδήποτε διοργάνωση της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Καραϊβικής. Φιλοξενείται στην Αρούμπα (UTC-4). Η πρώτη, η δεύτερη και η καλύτερη τρίτη ομάδα προκρίνονται στο δεύτερο γύρο. Φιλοξενείται στη Μαρτινίκα (UTC-4). Φιλοξενείται στο Πουέρτο Ρίκο (UTC-4). Φιλοξενείται στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (UTC-4). Φιλοξενείται στον Άγιος Χριστόφορο και Νέβις (UTC-4). Η πρώτη και η δεύτερη ομάδα προκρίνονται στο δεύτερο γύρο. Φιλοξενείται στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο (UTC−4). Φιλοξενείται στην Αϊτή (UTC−4). Φιλοξενείται στη Γουαδελούπη (UTC−4). Επίσημος ιστότοπος
Πάτρικ Σάλομον

Ο Πάτρικ Σάλομον (Γερμανικά-λατινικό αλφάβητο: Patrick Salomon, γενν. στις 10 Ιουνίου 1988, Βιέννη) είναι Αυστριακός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Ατρόμητο.

 Στην ηλικία των πέντε ετών ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ακαδημία νέων της Φλόριντσντορφερ. Σε ηλικία δέκα ετών εντάχθηκε στις ακαδημίες της Αούστρια Βιέννης, όπου έμεινε για τέσσερα χρόνια. Το 2002 επέστρεψε στην Φλόριντσντορφερ, σε ηλικία 16 ετών, και εξασφάλισε μια θέση στην ομάδα που έπαιξε στη Wiener Landesliga της Δ' κατηγορίας. Το καλοκαίρι του 2008 μετακόμισε στην Αούστρια Λούστεναου. Στις 11 Ιουλίου 2008 έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στην ήττα με 0–2 εναντίον της Γκρέντιγκ. Εξασφάλισε θέση ως βασικός αμυντικός μέσος και έπαιξε σε όλους τους αγώνες του πρωταθλήματος της σεζόν 2008–09. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 11 Νοεμβρίου 2009, στην εκτός έδρας νίκη με 4–2 επί της Βάκερ Ίνσμπουργκ, όπου σκόραρε το πρώτο γκολ του αγώνα.Το 2010 εντάχθηκε στην Αούστρια Βιέννης για δύο σεζόν και μετά επέστρεψε στην Αούστρια Λούστεναου. Στις αρχές της σεζόν 2014–15 μετακόμισε στην Άλταχ. Τη σεζόν 2018–19 εντάχθηκε στη Μάτερσμπουργκ. Μετά από δύο σεζόν στο Μπούργκενλαντ, όπου έκανε 49 εμφανίσεις στην Μπούντεσλιγκα, μετακόμισε στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ατρόμητο. Την άνοιξη του 2009 κλήθηκε στην Εθνική Αυστρίας Κ-21 από τον νέο προπονητή Αντρέας Χέρτσογκ. Τον Ιούνιο του 2009 έκανε το ντεμπούτο του στη νίκη με 1–0 εναντίον της Βουλγαρίας. Προφίλ στο Transfermarkt.com
Η Παναγία και το Θείο Βρέφος με το μικρό Άγιο Ιωάννη το Βαπτιστή (Μποτιτσέλι, Λούβρο)

Η Παναγία και το Θείο Βρέφος με τον μικρό Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή (ιταλικά: Madonna col Bambino e San Giovannino Battista) είναι έργο αναγεννησιακής ζωγραφικής, που φιλοτέχνησε περίπου το 1470 ο Ιταλός ζωγράφος Σάντρο Μποτιτσέλι (1445-1510). Ανήκει στη συλλογή του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι και βρίσκεται στον πρώτο όροφο, στην αίθουσα 3 του Salon Carré, Denon.

 Αγοράστηκε από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΗ΄ το 1824 και αποδόθηκε στον καλλιτέχνη για πρώτη φορά από τον Ούλμαν το 1893. Την ίδια άποψη έχουν υποστηρίξει πολλοί ακόμη συγγραφείς. Έχει επίσης υποστηριχθεί πως πρόκειται για προϊόν συνεργασίας του Μποτιτσέλι με κάποιον βοηθό του ή ακόμη και προϊόν απλώς του εργαστηρίου του. Αποτελεί ένα από τα πρώτα έργα του καλλιτέχνη στο οποίο, αν και είναι ακόμη εμφανής η επιρροή των Φιλίππο Λίππι (1406-1469) και Αντρέα ντελ Βερρόκκιο (1437-1488), διαφαίνεται ήδη η σαφής και ισχυρή αίσθηση του μνημειώδους που χαρακτηρίζει το ώριμο έργο του. Σύμφωνα με τον Μάντελ, ο οποίος θεωρεί το έργο «αδιαμφισβήτητης ποιότητος», το πρώιμο στυλ του καλλιτέχνη είναι διακριτό μέχρι και στα φύλλα των δένδρων στο βάθος, που δεν έχουν ακόμη «αυτή την ανάμειξη μαύρου και κίτρινου, αξιοσημείωτης έντασης, που χαρακτηρίζει τα μεταγενέστερα έργα του». Cristina Acidini Luchinat, Botticelli, poète du détail, Flammarion, 2010 (ISBN 978-2081241428) Giulio Carlo Argan, Botticelli (1957), collection Le Goût de notre temps, éditions Albert Skira. Marcel Brion, Botticelli, Crès, 1932. André Chastel, Botticelli, Silvana, Milan, 1957. Bruno Santi, Botticelli, in I protagonisti dell'arte italiana, Scala Group, Florence 2001 (ISBN 8881170914) Παρουσίαση του πίνακα από το Μουσείο του Λούβρου
Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο

Ο Μαρτίμ Αλφόνσος Σισόρρο, πορτογαλ. Martim Afonso Chichorro (1250 - 1313) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν ευγενής της Πορτογαλίας στην Αυλή τού αδελφού του Διονυσίου της Πορτογαλίας.

 Ήταν νόθος γιος τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας και της ερωμένης του Μαντραγκάνα, κόρης τού Αλοάνντρο Μπεν Μπέκαρ. Αμφιθαλής αδελφή του ήταν η Ουρράκα. Ετεροθαλή αδέλφια ήταν ο Διονύσιος της Πορτογαλίας, ο Αλφόνσος κύριος τού Πορταλέγρε, ο νόθος Ροδρίγο Αλφόνσος διοικητής αποικιών και άλλα δέκα γνήσια ή νόθα. Νυμφεύτηκε την Ινές Λοουρένσο ντε Σόουσα, κόρη τού Λοουρένσο Σοάρες κυρίου τού Βαλαντάρες & Τάνγκιλ και είχε τέκνα: Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Β΄ γενν. 1280, ευγενής της Πορτογαλίας. Μαρία Αλφόνσο Σισόρο 1280-1379. Κονστάνσα. Μαργκαρίτα. Βάσκο Αφόνσο ντε Σόουσα. s Pinto Coelho Da Cunha. By Wendel Albert Oliveira Pereira. Secret Genealogy III - From Jewish Anglo-Saxon Tribes to New France Acadians. By Suellen Ocean. Corografia portugueza e descripçam topografica do famoso famoso reyno de Portugal. By Antonio Carvalho da Costa. El gran diccionario histórico o Miscellanea curiosa de la Historia Sagrada. By Louis Moreri.
Μεγάρχη Άρτας

Η Μεγάρχη είναι ένα χωριό του Δήμου Νικολάου Σκουφά με 271 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και απέχει περίπου 11 χλμ. από την πόλη της Άρτας.. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Μεγάρχη υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Πέτα με έδρα το Πέτα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, η Μεγάρχη εντάχθηκε στο Δήμο Νικολάου Σκουφά.

 Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας, στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, η Μεγάρχη μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών. Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι, με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, η Μεγάρχη, από πλευρά ιδιοκτησίας, υπήρξε ιδιόκτητο χωριό και κατοικούσαν σε αυτή 23 χριστιανικές οικογένειες.Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 100 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Η Μεγάρχη αποτελούσε μέρος του τμήματος Βρύσεως.Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στη Μεγάρχη. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στο χωριό διέμεναν περίπου 15 οικογένεις. Οι κάτοικοι εκκλησιάζονταν στο ναό του Τιμίου Προδρόμου, του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στη Μεγάρχη υπήρχε γραμματοδιδασκαλείο και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 20 μαθητές. Ο Ξενόπουλος μας πληροφορεί ότι το χωριό παρήγαγε εξαιρετικής ποιότητας καπνά.Η οριστική απελευθέρωση της Μεγάρχης έλαβε χώρα το 1881, όπου ορίστηκε ως σύνορο του Ελληνικού κράτους, ο ποταμός Άραχθος. Δήμος Ν.Σκουφά Περιφερειακή Ενότητα Άρτας
Γορδιανός Β΄

Ο Γορδιανός Β΄ (Marcus Antonius Gordianus Sempronianus Romanus Africanus, 192 - 12 Απριλίου 238) ήταν Ρωμαίος αυτοκράτορας για ένα μήνα, μαζί με τον πατέρα του, Γορδιανό Α', το 238, το έτος των έξι αυτοκρατόρων. Προσπαθώντας να ανατρέψει τον αυτοκράτορα Μαξιμίνο Θραξ, έχασε τη ζωή του σε μάχη έξω από την Καρχηδόνα.

 Γεννημένος το 192, ο Γορδιανός Β' ήταν ο μόνος γνωστός γιος του Γορδιανού Α'. Η οικογένειά του ανήκε στην τάξη των ιππέων, ήταν μετριόφρων και πολύ πλούσια. Λεγόταν ότι ο Γορδιανός σχετιζόταν με επιφανείς συγκλητικούς. Όμως ο Γορδιανός Β' ήταν πολύ μικρότερος των αρετών και της δημοτικότητας του πατέρα του. Αναμίχθηκε έντονα στη λεγόμενη στάση του Ηλιογαβάλου. Αργότερα επιλέχθηκε από τον πατέρα του ως συνάρχοντας και φονεύθηκε σε μάχη κατά του Καπελιανού προ της Καρχηδόνας. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ. 5ος, σ. 600
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Δυτικής Αυστραλίας

Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Δυτικής Αυστραλίας (αγγλικά: Football West) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην πολιτεία Δυτική Αυστραλία της Αυστραλίας. Η έδρα της βρίσκεται στο Περθ και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της πολιτείας, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου.

 Ο φορέας ιδρύθηκε τον Ιούλιο του 2004 για να αντιπροσωπεύσει όλα τα επίπεδα ποδοσφαιρικών διοργανώσεων στο Περθ και στη Δυτική Αυστραλία. Ο οργανισμός δημιουργήθηκε μετά από μια περίοδο εθνικής και πολιτειακής επανεξέτασης και μεταρρύθμισης, η οποία διεξήχθη από τις ομοσπονδιακές και τις πολιτειακές κυβερνήσεις και διευκολύνθηκε από το DRS (WA) με στόχο τη δημιουργία ενός ενιαίου ποδοσφαιρικού πολιτειακού εκπροσώπου. Επίσημος ιστότοπος
Ουίλιαμ Πάτρικ Χίτλερ

Ο Ουίλιαμ Πάτρικ Χίτλερ (μεταγενέστερο επώνυμο Στούαρτ-Χιούστον) (12 Μαρτίου 1911, Λίβερπουλ, Ηνωμένο Βασίλειο - 14 Ιουλίου 1987, Λονγκ Άιλαντ, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ) ήταν ανιψιός του Αδόλφου Χίτλερ.

 Ο γιος του Αλόις Χίτλερ του νεότερου και της Ιρλανδής Μπρίτζετ Ντάουλινγκ (Bridget Dowling) γεννήθηκε στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πατέρας του εγκατέλειψε σύντομα την οικογένεια και επέστρεψε στη Γερμανία. Ο Αλόις ξαναπαντρεύτηκε, προσπάθησε όμως γύρω στο 1925 να αναπτύξει γραπτώς ξανά σχέση με την Μπρίτζετ και τον γιο του. Την παρακάλεσε να στείλει τον Ουίλιαμ Πάτρικ στη Γερμανία και η Μπρίτζετ τελικά συμφώνησε. Στην ηλικία των 18, ο Γουίλιαμ Πάτρικ Χίτλερ πήγε για πρώτη στη Γερμανία για να επισκεφτεί τον πατέρα του. Αφού το 1933 ο θείος του, Αδόλφος Χίτλερ, έγινε καγκελάριος της Ναζιστικής Γερμανίας, ο Ουίλιαμ Πάτρικ μετέβη στη χώρα, ελπίζοντας να τον βοηθήσει. Ο Αδόλφος όμως δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος με τον ερχομό του ανιψιού του, αφού προσπαθούσε με κάθε τρόπο εδώ και χρόνια να εξαφανίσει κάθε ίχνος της καταγωγής του (αργότερα κατέστρεψε το χωριό των γονέων του γι' αυτό τον λόγο). Παρόλ' αυτά φρόντισε να βρει θέση εργασίας για τον ανιψιό του. Στην αρχή ο Ουίλιαμ Πάτρικ δούλευε σε τράπεζα, αργότερα στην Opel. Δεν ήταν όμως ευτυχισμένος με τη ζωή του στη Γερμανία. Όταν ο θείος του το 1938 του πρότεινε να αφήσει τη βρετανική υποκοότητα και να πάρει τη γερμανική, για καλύτερες θέσεις εργασίας, υποψιάστηκε παγίδα. Πανικοβλημένος εγκατέλειψε τη Γερμανία και επέστρεψε στο Λονδίνο, όπου έγραψε άρθρο για το περιοδικό Look με τίτλο "Γιατί μισώ τον θείο μου" (Why I hate my uncle). Όταν, το 1939, ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Ουίλιαμ Πάτρικ βρισκόταν με τη μητέρα του στις ΗΠΑ, όπου έμεινε οριστικά. Από το 1944 μέχρι το 1947 υπηρέτησε στο πολεμικό ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 1947 παντρεύτηκε τη Φύλις (γενν. 1925), με την οποία είχε τέσσερα παιδιά: τον Αλεξάντερ Άντολφ (γενν. 1949), τον Λούις (γενν. 1951), τον Χάουαρντ (1957-1989) και τον Μπράιαν (γενν. 1965). Οι γιοι του Ουίλιαμ Πάτρικ είναι ανύπαντροι και δεν έχουν παιδιά. Gardner, David: The last of the Hitlers, Worcester, BMM, 2001. - VIII, 197 S. : Ill. ISBN 0-9541544-0-1 Getting to know the Hitlers Αρχειοθετήθηκε 2004-08-05 στο Wayback Machine. from the Daily Telegraph. Author talks about 'the Last of the Hitlers' CNN interview. The Last of the Hitlers by David Gardiner.
Κονίστρες Εύβοιας

Οι Κονίστρες είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας χτισμένο σε υψόμετρο 150 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει πληθυσμό 575 κατοίκων.

 Οι Κονίστρες είναι κτισμένες σε υψόμετρο 150 μέτρων ανάμεσα σε Κύμη και Αυλωνάρι σε απόσταση 69 χιλιομέτρων από τη Χαλκίδα. Νότια του οικισμού έχουν βρεθεί αρχαιολογικά ευρήματα (ερείπια αρχαίου τείχους, κεραμίδια, αγγεία κλπ). Οι κάτοικοι των Κονιστρών συμμετείχαν ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 υπό την ηγεσία του ιατροφιλοσόφου Γεώργιου Κονίστριου - Χρυσοχόου. ή Χρυσοφού Το 1836 ο οικισμός ορίστηκε έδρα του δήμου Κονιστρών και το 1854 αναφέρεται από τον Ιάκωβο Ρίζο Ραγκαβή στον τρίτο τόμο των Ελληνικών του με πληθυσμό 324 κατοίκων. Το 1912 μετατράπηκε σε έδρα κοινότητας ενώ από το 1997 ως το 2010 ήταν έδρα του καποδιστριακού δήμου Κονιστρών. Το 2011, μετά τις αλλαγές του προγράμματος Καλλικράτης υπήχθη στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Αποτελεί το διοικητικό και οικονομικό κέντρο της Δημοτικής Ενότητας Κονιστρών και διαθέτει διθέσιο νηπιαγωγείο, οκταθέσιο δημοτικό, γυμνάσιο, Γενικό Λύκειο και Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑΛ). Στο χωριό σώζονται πολλά παραδοσιακά κτίρια αρκετά, από τα οποία αρκετά έχουν κηρυχθεί διατηρητέα. Στις Κονίστρες εδρεύει ο Αθλητικός Όμιλος Κονιστρών.Στις Κονίστρες γεννήθηκαν ο αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης και λόγιος Γεώργιος Κονίστριος, οι πολιτικοί Γεώργιος Βογιατζής και Νικόλαος Λιανόπουλος και ο λογοτέχνης Κώστας Μώρος.
Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2012–2013

Το πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Α2 Εθνικής Κατηγορίας 2012–13 έγινε με τη συμμετοχή 12 ομάδων που χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Οι ιστορικές ομάδες Α.Ν.Ο. Γλυφάδας και ο Εθνικός Πειραιώς προβιβάστηκαν στην Α1 για την περίοδο 2013–14. Οι Ν.Ο. Λάρισας και Τρίτων Αμαρουσίου υποβιάστηκαν στη Β' Εθνική.

 Οι δύο πρώτες ομάδες προκρίνονται στο γκρουπ ανόδου ενώ οι δύο τελευταίες στο γκρουπ καθόδου Επίσημη πηγή: Επίσημη πηγή: Α' γύρος 1η αγωνιστική Εθνικός Πειραιά - Νηρέας Λαμίας 7-6 ΝΟ Καλαμακίου - ΑΝΟ Γλυφάδας 8-11 Νηρέας Γέρακα - Ηρακλής 5-72η αγωνιστική Νηρέας Λαμίας - ΑΝΟ Γλυφάδας 5-10 Ηρακλής - ΝΟ Καλαμακίου 7-8 Εθνικός Πειραιά - Νηρέας Γέρακα 12-23η αγωνιστική ΑΝΟ Γλυφάδας - Ηρακλής 11-4 Νηρέας Γέρακα - Νηρέας Λαμίας 9-10 ΝΟ Καλαμακίου - Εθνικός Πειραιά 8-74η αγωνιστική Νηρέας Λαμίας - Ηρακλής 8-8 Εθνικός Πειραιά - ΑΝΟ Γλυφάδας 9-8 Νηρέας Γέρακα - ΝΟ Καλαμακίου 7-75η αγωνιστική Ηρακλής - Εθνικός Πειραιά 6-7 ΑΝΟ Γλυφάδας - Νηρέας Γέρακα 10-3 ΝΟ Καλαμακίου - Νηρέας Λαμίας 5-4 Β' Γύρος 1η αγωνιστική ΑΝΟ Γλυφάδας - ΝΟ Καλαμακίου 12-6 Νηρέας Λαμίας - Εθνικός Πειραιά 14-8 Ηρακλής - Νηρέας Γέρακα 10-92η αγωνιστική Εθνικός Πειραιά - Νηρέας Γέρακα 11-8 Ηρακλής - ΝΟ Καλαμακίου 8-10 Νηρέας Λαμίας - ΑΝΟ Γλυφάδας 11-83η αγωνιστική ΑΝΟ Γλυφάδας - Ηρακλής 7-5 ΝΟ Καλαμακίου - Εθνικός Πειραιά 7-7 Νηρέας Γέρακα - Νηρέας Λαμίας 7-134η αγωνιστική Νηρέας Γέρακα - ΝΟ Καλαμακίου 5-10 Εθνικός Πειραιά - ΑΝΟ Γλυφάδας 8-8 Νηρέας Λαμίας - Ηρακλής 10-55η αγωνιστική Ηρακλής - Εθνικός Πειραιά 5-7 ΑΝΟ Γλυφάδας - Νηρέας Γέρακα 13-6 ΝΟ Καλαμακίου - Νηρέας Λαμίας 5-11 Επίσημη πηγή:
1621 Ντρούζμπα

Η Ντρούζμπα (Druzhba) είναι ένας μικρός αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,861. Ανακαλύφθηκε το 1926 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από τη ρωσική λέξη που σημαίνει «φιλία».

 Η μέση διάμετρος της Ντρούζμπα εκτιμάται σε 9,08 ± 0,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,237 ± 0,046. Η Ντρούζμπα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 99 ώρες και 12 λεπτά, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ψεματισμένος

Ο Ψεματισμένος είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο. Το χωρίο Ψεματισμένος είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας, με σημαντική ιστορία και παράδοση. Το χωριό βρίσκεται στα 120 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στη δυτική όχθη του ποταμού του Αγίου Μηνά ή αλλιώς Μαρονιού. Συνδυάζει το πεδινό κάμπο με γενική κλίση προς την θάλασσα. Έντονη είναι η βλάστηση , αφού καλλιεργούνται από τους κατοίκους του χωρίου σιτηρά, νομευτικά φυτά και πολλά άλλα.

 Η κύρια εκκλησία του χωριού, ειναι αφιερωμένη στην Αγία Μαρίνα, την συναντάμε στην έξοδο του προς Ζύγι. Κατέχει πλούσια παράδοση και έχει μέγιστη αρχαιολογική αξία. Χρονολογείται απο τον 16ο αιώνα και έχει κηρυχθεί απο το Τμήμα Αρχαιοτήτων ως αρχαίο μνημείο . Η τεχνοτροπία που διέπει την αγιογραφική τέχνη της εκκλησίας οφείλεται στην ‘’Κυπροιταλική’’ αναγέννηση. Επίσης το Εξωκλήσι των Αγίων Ανδρονίκου και Αθανασίας είναι σημαντικό μνημείο του χωρίου. Χρονολογείται πάνω απο τον 11ο αιωνα και είναι υπο την προστασία του τμήματος αρχαιοτήτων. Είναι ένας θησαυρός για το χωρίο με βυζαντινή αίγλη. Οι χωρικοί τιμούν την Αγια Μαρίνα με ενα λαμπρό πανηγυρικό διήμερο στις 17 και 18 Ιουλίου. Το πανηγύρι των Αγίων Ανδρόνικου και Αθανασίας γίνεται στις 9 Οκτωβρίου. Μερικά από τα αξιοθέατα για τον επισκέπτη του Ψεματισμένου αποτελεί το πάρκο φυσικής βλάστησης με τις φραγκοελιές, αυτά τα τεράστια αιωνόβια ελαιόδεντρα χρονολογούνται από την εποχή της φραγκοκρατίας. Ο επισκέπτης μπορεί επίσης να κάνει οδοιπορική περιδιάβαση πέραν του εσωτερικού του πυρήνα του χωριού και στα φυσικά αξιοθέατα που βρίσκονται στο περίγυρο της κοινότητας όπως είναι και η φυσική πηγή "Αης Πήαος" (Αγία πηγή), ο Αμαλάς, κάτω στενά, το βουνό Μαύρος κ.α Η τοπική παράδοση πιστεύει ότι το όνομα Ψεματισμένος προήλθε από κάποιο περιστατικό επί τουρκοκρατίας. Σχετίζεται με την εξαφάνιση κάποιου Τούρκου εν ονόματι Αλή, που ήρθε στο χωριό από τη Λάρνακα, για την είσπραξη του φόρου. Οι κάτοικοι σκότωσαν τον φοροεισπράκτορα επειδή δεν είχαν λεφτά να πληρώσουν λόγω ανομβρίας, και ακολούθως πέταξαν το πτώμα του σε μια χαράδρα. Όταν αργότερα οι τούρκοι αναζήτησαν τον αγνοούμενο εισπράκτορα, οι κάτοικοι του χωριού απάντησαν ότι δεν γνώριζαν για την τύχη του. Η απάντηση αυτή δεν έγινε πιστευτή από τον Τούρκο στρατηγό που ονόμασε το χωρίο ψευτοχώρι. Από το περιστατικό αυτό προήλθε το όνομα του χωρίου [ψευτοχώρι=Ψεματισμένος]. Ακόμα και σήμερα υπάρχει στο χωριό κρημνώδης περιοχή – τοπωνύμιο με το όνομα «Πιαλή», δηλαδή «εκεί που πήγε ο Αλής», ή «που χάθηκε ο Αλής». Μια δεύτερη εκδοχή υποστηρίζει ότι από τα πολλά κοιτάσματα γύψου που υπάρχουν στην περιοχή το αρχικό όνομα του χωριού ήταν Γυψοματισμένος, [γυψωμένος τόπος]. Με το πέρασμα των χρόνων ο Γυψοματισμένος μετατράπηκε σε Ψεματισμένος. Σε παλιούς χάρτες το χωριό αναφέρεται ως Pismanmeno. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Καμηλοπάρδαλη της Αγκόλας

Η καμηλοπάρδαλη της Ανγκόλας (Giraffa giraffa angolensis) ή καμηλοπάρδαλη της Ναμπίμπια είναι υποείδος της καμηλοπάρδαλης το οποίο κατοικεί στις σαβάνες της βόρειας Ναμπίμπια, της νοτιοδυτικής Ζάμπιας, της Μποτσουάνας και της δυτικής Ζιμπάμπουε.

 Γενετικές μελέτες που έγιναν το 2009 υποστηρίζουν ότι οι πληθυσμοί που ζουν στην βόρεια έρημο της Ναμπίμπια και του εθνικού πάρκου Εθόσα κατάγονται από άλλα υποείδη. Ωστόσο μελέτες βασίζονται σε μιτοχονδριακό γενετικό υλικό δεν υποστηρίζουν την διαίρεση των δύο υποείδων, αλλά την αναγνώριση της καμηλοπάρδαλης της νοτίου Ζιμπάμπουε σαν καμηλοπάρδαλη της Ανγκόλας. Αυτό το υποείδος φέρει μεγάλες μαύρες κηλίδες οι οποίες έχουν και γωνιές. Ο λαιμός αυτών των καμηλοπαρδάλεων είναι μικρός συγκριτικά με άλλα υποείδη. Επιπλέον, αυτό το υποείδος φέρει λευκά αυτιά και πόδια.
Τζιμ Πομερόι

Ο Τζιμ Πομερόι (Jim Pomeroy, 16 Νοεμβρίου 1952- 6 Αυγούστου 2006) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας οδηγός αγωνιστικής μοτοσικλέτας. Το 1973, έγινε ο πρώτος Αμερικανός που κέρδισε αγώνα Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μότοκρος στην Ισπανία. Ο Πομερόι σκοτώθηκε όταν προσέκρουσε το τζιπ του σε άλλο όχημα σε δυστύχημα κοντά στην Γιακίμα, στην πολιτεία της Ουάσινγκτον στις ΗΠΑ.

 1973 250cc Motocross World Championship - 7ος (Bultaco) 1974 250cc Motocross World Championship - 14ος (Bultaco) 1975 250cc Motocross World Championship - 7ος (Bultaco) 1976 250cc Motocross World Championship - 4ος (Bultaco) 1977 250cc Motocross U.S. Championship - 3ος (Honda) 1978 250cc Motocross U.S. Championship - 5ος (Honda) Motorcycle Hall of Fame Αρχειοθετήθηκε 2006-12-08 στο Wayback Machine.- Βιογραφία Σελίδα για τον Jim Pomeroy
Φοινίκη (Αλβανία)

Η Φοινίκη ή το Φοινίκι (αλβανικά: Finiq‎) είναι κωμόπολη και δήμος που βρίσκεται 10 χλμ. ανατολικά από τους Αγίους Σαράντα και τις ακτές του Ιονίου Πελάγους και 20 χλμ. βόρεια των ελληνικών συνόρων. Είναι μέρος του Νόμου Δέλβινου της Περιφέρειας Αυλώνα. Ο δήμος δημιουργήθηκε το 2015 με τη διοικητική μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης από τη συγχώνευση των πρώην δήμων Αλύκου, Δίβρης, Λιβαδειάς, Μεσοποτάμου και Φοινίκης που έγιναν δημοτικές ενότητες. Η έδρα του Δήμου Φοινίκης είναι το χωριό Ντρεμίσι. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 11.862 άτομα (απογραφή του 2011) από τα οποία τα 5.513 δηλαδή σχεδόν το 50% είναι Έλληνες. Ο πληθυσμός της περιοχής του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 1.333 άτομα. Ο πληθυσμός του δήμου είναι κυρίως ελληνικός, ενώ η ίδια η πόλη αποτελεί εξ ολοκλήρου μέρος της ελληνικής μειονότητας, κρατώντας τις ελληνικές παραδόσεις, τημ γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα. Η δημοτική μονάδα της Φοινίκης περιλαμβάνει τα χωριά Φοινίκη, Μπουρόνια, Τσλιρίμ, Βρυώνη, Καραχάτζι, Βρομερό και Μπλερίμας. Στην αρχαιότητα, η Φοινίκη ήταν το πολιτικό κέντρο της Ηπειρώτικης φυλής των Χαόνων.

 Τα ερείπια της αρχαίας πόλης βρίσκονται σε έναν λόφο δίπλα στη σύγχρονη πόλη. Σε αυτήν υπογράφτηκε συνθήκη το 205 π.Χ. που τερμάτιζε τον Α΄ Μακεδονικό Πόλεμο. Στην αρχαιότητα η Φοινίκη ήταν το πολιτικό κέντρο στο οποίο ζούσε η Ελληνική φυλή των Χαόνων. Η πρώιμη βυζαντινή αρχιτεκτονική (4ος - 7ος) δείχνει έναν οικισμό στην περιοχή με μια τρίκλιτη βασιλική. Ο οικισμός διατήρησε το αρχαίο του όνομα και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καταγράφεται ως "Φοινίκη" (1431). Σύμφωνα με το "Χρονικό του Αργυροκάστρου" τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν ειρηνικά στην Φοινίκη, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) οι Μουσουλμάνοι την κατέστρεψαν. Στα τέλη του 16ου αιώνα η Φοινίκη εμφανίζεται ξανά σαν ένα μεγάλο αστικό κέντρο με 359 νοικοκυριά, το Αργυρόκαστρο είχε 392 και το Δέλβινο 204. Το 1862 ιδρύθηκε ελληνικό σχολείο, ενώ το 1870 οικοδομήθε και δεύτερο γλωσσικό σχολείο. Χάονες Konstantinos., Giakoumis (2002). "The monasteries of Jorgucat and Vanishte in Dropull and of Spelaio in Lunxheri as monuments and institutions during the Ottoman period in Albania (16th-19th centuries)". University of Birmingham. Retrieved 20 May 2018. Kyriazis, Doris (2019). "Διατοπικότητα και διαχρονικότητα των νεοελληνικών γλωσσικών ιδιωμάτων της νότιας Αλβανίας". Proceedings of the International Conference Series of Modern Greek Dialects and Linguistic Theory. 8: 122 https://web.archive.org/web/20081028140625/http://www.phoinike.com/
Θίσβη Βοιωτίας

Η Θίσβη βρίσκεται στον Νομό Βοιωτίας, είναι οικισμός της κοινότητας Θίσβης,της δημοτικής ενότητας Θίσβης, του δήμου Θηβαίων, της περιφερειακής ενότητας Βοιωτίας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται στα δυτικά του νομού στον Κορινθιακό κόλπο, στους πρόποδες του Ελικώνα και, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 183 κατοίκους. Στην Κοινότητα Θίσβης περιλαμβάνεται και ο οικισμός του Όρμου Αγίου Ιωάννη, στο οποίο διαμένουν 7 κάτοικοι.

 Μέχρι το 1915 ονομαζόταν Κακόσι οπότε και μετονομάστηκε σε Θίσβη από το όνομα της παρακείμενης αρχαίας πόλης. Η Θίσβη ήταν αρχαία βοιωτική πόλη που βρισκόταν στην ίδια θέση με τον σημερινό οικισμό. Ο Όμηρος την αναφέρει στις βοιωτικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Στα ιστορικά χρόνια ήταν ακμαία βοιωτική πόλη. Στη Θίσβη υπήρχε ιερός ναός της Αρτέμιδος. Όπως αναφέρει ο Παυσανίας η πόλη πήρε την ονομασία της από τη νύμφη Θίσβη. Η πόλη αναφέρεται και από τον Στράβωνα στα Γεωγραφικά του. Η Θίσβη είχε, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές , κατά τον 19ο, 20ό και 21ο αιώνα, που έχουν συνοπτικά ως εξής: ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835 Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Θίσβης ΦΕΚ 62Α - 03/11/1836 Ο οικισμός αποσπάται από την επαρχία Λεβαδείας του νομού Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στην επαρχία Θηβών του νομού Αττικής και Βοιωτίας ΦΕΚ 136Α - 08/07/1899 Ο οικισμός αποσπάστηκε στο νομό Βοιωτίας από το νομό Αττικής και Βοιωτίας ΦΕΚ 282Α - 04/12/1909 Ο οικισμός αποσπάστηκε στο νομό Αττικής και Βοιωτίας από το νομό Βοιωτίας ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 Σύσταση της κοινότητας με την απόσπαση του οικισμού Κακόσι από το δήμο Θίσβης και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας Ο οικισμός Άγιος Ιωάννης αποσπάται από το δήμο Θίσβης και προσαρτάται στην κοινότητα. ΦΕΚ 148Α - 20/04/1915 Ο οικισμός Κακόσι της κοινότητας μετονομάζεται σε Θίσβη Η κοινότητα μετονομάζεται σε κοινότητα Θίσβης ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943 Η κοινότητα αποσπάται από το νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στο νομό Βοιωτίας ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Θίσβης και προσαρτάται στο δήμο Θίσβης ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Θίσβης και προσαρτάται στο δήμο Θηβαίων
Ολέκσιγι Ντανίλοβ

Ο Ολέκσιγι Μιατσεσλόβοβιτς Ντανίλοβ (ουκρανικά: Олексій Мячеславович Данілов) (7 Σεπτεμβρίου 1962 -) είναι Ουκρανός πολιτικός. Είναι ο γραμματέας του Συμβουλίου Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας (από τις 3 Οκτωβρίου 2019).

 Τον Οκτώβριο 2021 ο Ντανίλοβ δήλωσε πως πίστευε ότι θα ήταν καλύτερα για την Ουκρανία να γίνει προεδρική δημοκρατία παρά κοινοβουλευτική-προεδρική δημοκρατία. Υποστήριξε ότι θα «ήταν δυνατό να γίνει ένα άλμα προς τα εμπρός» μόνο με ένα «υπεύθυνο άτομο πού ξέρει προς τα πού πηγαίνει η χώρα». Η Ουκρανία είναι κοινοβουλευτική-προεδρική δημοκρατία. Ο Ντανίλοβ είναι παντρεμένος με την Λουντμίλα. Το ζευγάρι έχει τέσσερα παιδιά και επτά εγγόνια. Ολέκσιγι Ντανίλοβ, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Νότο

Η Νότο (Σικελικά : Notu, Λατινικά : Netum) είναι πόλη και κοινότητα στην Ιταλική Επαρχία των Συρακουσών στις ανατολικές ακτές της Περιφέρειας της Σικελίας. Η έκταση της πόλης είναι 554.99 τετραγωνικά χιλιόμετρα και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την Απογραφή του 2018 24.028 κάτοικοι. Βρίσκεται περίπου 32 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα Συρακούσες στους πρόποδες της οροσειράς Υβλέας, έδωσε το όνομα του στη γύρω περιοχή "Πεδιάδα του Νότο". Η αρχαία πόλη του Νότο και άλλες επτά πόλεις στην κοιλάδα της έχουν ανακηρυχτεί από την UNESCO Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς με σημαντικό αρχαιολογικό, τουριστικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον (2002).

 Η αρχαία πόλη του Νότο ιδρύθηκε από τον προϊστορικό λαό των Σικελών και βρίσκεται 8 χιλιόμετρα βόρεια στο Όρος Αλμέρια, στην αρχαιότητα ονομαζόταν Νέητον. Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία παραχώρησε την πόλη στον βασιλιά των Συρακουσών Ιέροντα Β΄ (263 π.X.). Ο μυθικός ήρωας Δαίδαλος παρέμεινε στη Νότο, έφτασε ύστερα από πτήση πάνω από το Ιόνιο Πέλαγος, στην πόλη έφτασε και ο Ηρακλής ύστερα από τον έβδομο άθλο του. Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία η πόλη αντιστάθηκε σκληρά στον τύραννο Βέρρες. Οι Άραβες κατέκτησαν τη Σικελία (866) και έδωσαν προαγωγή στον Νότο σε πρωτεύουσα μίας από τις τρεις επαρχίες του νησιού με το όνομα "Πεδιάδα του Νότο". Η Νότο έγινε το τελευταίο οχυρό των Αράβων την εποχή που οι Νορμανδοί κατέκτησαν το νησί, κατόπιν έγινε Νορμανδική πόλη. Τον 16ο και τον 17ο αιώνα η πόλη έβγαλε μεγάλες προσωπικότητες των γραμμάτων και των τεχνών, ο Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας της παραχώρησε τον τίτλο "Έξυπνη πόλη". Τον επόμενο αιώνα η Νότο επεκτάθηκε περισσότερο από τα γνωστά όρια με πολλά νέα λαμπρά κτίσματα, εκκλησίες, ανάκτορα και μοναστήρια, τα περισσότερα ισοπεδώθηκαν στον θανατηφόρο σεισμό μεγέθους 7.4 Ρίχτερ (11 Ιανουαρίου 1693). Η πόλη ξανακτίστηκε μετά τον σεισμό από διάσημους αρχιτέκτονες με νέα κτίσματα ρυθμού Μπαρόκ, η νέα θέση της πόλης ήταν πιο κοντά στο Ιόνιο και ο καλλιτέχνης Σεζάρ Μπράντι την ονόμασε "Πέτρινο κήπο", ανακηρύχτηκε από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Πολλά από τα νέα κτίσματα οικοδομήθηκαν από μία μορφή πέτρας που προκύπτει από την έκθεση του μελιού στον ήλιο, μέρος του Καθεδρικού ναού κατέρρευσε (1966) με μεγάλα πλήγματα για την αρχιτεκτονική Μπαρόκ. Η πόλη έχασε το καθεστώς της πρωτεύουσας επαρχίας όταν εξεγέρθηκε στον Οίκο των Βουρβόνων (1817), άνοιξε τις πύλες της στον Τζουζέπε Γκαριμπάλντι (16 Μαΐου 1860) και εισήλθε στην Ιταλική Ενοποίηση (21 Οκτωβρίου 1860). Η Νότο απέκτησε επισκοπή (1844) αλλά αργότερα διαλύθηκαν οι θρησκευτικές συντεχνίες που είχαν σημαντικά προνόμια (1866). Τον Ιούλιο του 1943 απελευθερώθηκε από το Φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι, στο Ιταλικό δημοψήφισμα του 1946 ψήφισε όπως ολόκληρη η Σικελία υπέρ της διατήρησης της μοναρχίας. Jeremy Johns (7 Oct 2002). Arabic Administration in Norman Sicily: The Royal Diwan. Cambridge University Press. ISTAT UNESCO
Dr. Alban

Ο Dr. Alban (26 Αυγούστου 1957) είναι Νιγηριανός μουσικός και παραγωγός. Γεννήθηκε στη Νιγηρία ως Alban Nwapa και σπούδασε οδοντιατρική στη Σουηδία. Αργότερα έγινε DJ στο κλαμπ "Alphabet Street" της Στοκχόλμης. Με το τραγούδι It's my life (1992) έκανε επιτυχία διεθνώς.

 Albums : 1990 - Hello Africa 1992 - One Love 1993 - Hello Africa (Second Edition) 1994 - Look Who's Talking 1996 - Born In Africa 1997 - The Very Best Of 1990 - 1997 1997 - I Believe 2000 - PrescriptionΔιάσημες επιτυχίες : 1990 - Hello Africa 1990 - No Coke 1992 - It's My Life 1993 - Sing Hallelujah! 1994 - Look Whos Talking 1995 - This Time Im free 1997 - Mr. Dj 2001 - Because Of You http://www.dralban.net/ - Επίσημος ιστότοπος.
Ηλιούπολη Καΐρου

Η Ηλιούπολη (αραβικά : مصر الجديدة - Μισρ ελ Τζαντίντα, μτφ : Νέα Αίγυπτος) (Αρχαία Ελληνικά : Ηλιόπολις ή Ηλιούπολη , "Πόλη του Ήλιου") είναι μία πόλη έξω από το Κάιρο σήμερα προάστιο του Καΐρου στην Αίγυπτο. Ιδρύθηκε το 1905 από την "Εταιρεία Ηλιούπολη Όασις", με επικεφαλής τον βέλγο βιομήχανο Εντουάρ Λούις Ιωσήφ και τον Μπόγκος Νουμπάρ, γιο του αιγύπτιου πρωθυπουργού Νουμπάρ Πασά. Είναι μία από τις πιο εύπορες περιοχές του Καΐρου. Σήμερα (2010) η Ηλιούπολη έχει περισσότερο από ένα εκατομμύριο κατοίκους.

 Το 1907-1910 ο βαρώνος Εντουάρ Λούις Ιωσήφ έχτισε στην περιοχή μια μεγαλοπρεπή οικία σε έκταση που αγόρασε από την αποικιακή κυβέρνηση σε ερημική περιοχή, τότε, έξω από το Κάιρο. Σταδιακά γύρω από την έκταση αυτή η εταιρία έχτισε κι άλλες βίλες εύπορων, ξενοδοχεία, γήπεδα γκολφ κ.α. με αρχιτέκτονα τον Καμίλ Ρομπίντα ενώ συνδέθηκε με το Κάιρο με τραμ το 1910. Το 1910 πάνω από το νέο προάστιο πραγματοποιήθηκε αεροπορική επίδειξη. Η αεροπορική επίδειξη ωστόσο δεν είχε επιτυχία επειδή λόγω των αμμοθυελλών χρειάστηκε να ακυρωθούν πολλές πτήσεις. Το σπίτι το 1957 πουλήθηκε και το 2012 ανακοινώθηκε ότι σε συνεργασία με τη βελγική κυβέρνηση ανακαινίστηκε και λειτουργεί ως διεθνές πολιτιστικό κέντρο. Από το 1980 είναι γνωστό ως "παλάτι του Βαρώνου". Η περιοχή είναι από το 2012 η έδρα του ιδιωτικού Πανεπιστημίου Ηλιουπόλεως. Γνωστό είναι και το Παλάτι της Ηλιουπόλεως πρώην ξενοδοχείο και έπειτα προεδρικό μέγαρο. Andrew Beattie: Cairo: A Cultural History, Oxford University Press 2005. S. 182–187. Agnieska Dobrowolska: Heliopolis – Rebirth of the City of the Sun. American University in Cairo Press 2006. ISBN 977-416-008-8 Yasser Elsheshtawy: Planning Middle Eastern Cities: An Urban Kaleidoscope in a Globalizing World. Routledge 2004. S. 144–151. ISBN 0-415-30400-8 Anne Van Loo/Marie-Cécile Bruwier (Hrsg.), Héliopolis, Brussels: Fonds Mercator 2010. ISBN 978-90-6153-930-8
Μαργαρίτα του Χοεντσόλερν-Νυρεμβέργης

Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margaret von Hohenzollern-Nuremberg (1367 - 1406) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μπρουγκράβου της Νυρεμβέργης και με τον γάμο της έγινε λαντγραβίνα της Έσσης.

 Ήταν κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ μπουργκράβου της Νυρεμβέργης και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ μαργράβου του Μάισσεν. Το 1383 στο Kούλμπαχ παντρεύτηκε τον Χέρμαν Β΄ λάντγκραβο της Έσσης, ως η δεύτερη σύζυγός του και είχαν τα ακόλουθα παιδιά: Μαργαρίτα 1389–1446, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Αγνή 1391–1471, παντρεύτηκε τον Όθωνα Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Γκέτινγκεν. Λουδοβίκος Α΄ 1402-1458, λάντγκραβος της Έσσης. Χέρμαν 1396-1406 απεβ. 10 ετών, Ερρίκος 1387–1394 απεβ. 7 ετών, Ελισάβετ 1388–1394 απεβ. 6 ετών, Φρειδερίκος 1398-1402 απεβ. 4 ετών, Άννα 1385–1386, απεβ. 1 έτους.
Μάρκο Ρούμπιο

Ο Μάρκο Αντόνιο Ρούμπιο (Marco Antonio Rubio, 28 Μαΐου 1971), είναι Αμερικανός πολιτικός και δικηγόρος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για τη Φλόριντα από το 2011. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Πριν την εκλογή του στη Γερουσία, διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Φλόριντα από το 2007 μέχρι το 2009.

 Ο Ρούμπιο, ο οποίος είναι Κουβανός Αμερικανός στην καταγωγή και είναι κάτοικος του Μαϊάμι, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα και στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μαϊάμι. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 διετέλεσε επίτροπος πόλης για το Δυτικό Μαϊάμι, ενώ το 2000 εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Φλόριντα εκπροσωπώντας της 111η περιφέρεια. Εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Φλόριντα το Νοέμβριο του 2006. Ο Ρούμπιο ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τη Γερουσία των ΗΠΑ το Μάιο του 2009 μετά την παραίτηση του Μελ Μαρτίνεζ. Παρόλο που αρχικά βρισκόταν πίσω από τον επικρατέστερο για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών Τσάρλι Κριστ με διψήφιο ποσοστό στις δημοσκοπήσεις, τελικά ο Ρούμπιο τον ξεπέρασε, ενώ στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών έλαβε τελικά το χρίσμα του κόμματος. Μετά την ήττα του, ο Κριστ επέλεξε τελικά να κατέλθει στις γενικές εκλογές ως ανεξάρτητος. Στις γενικές εκλογές, στις οποίες συμμετείχε και ο Κέντρικ Μικ ως υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος, ο Ρούμπιο αναδείχθηκε ως νικητής των εκλογών συγκεντρώνοντας το 48,9% των ψήφων. Ο Μάρκο Ρούμπιο είναι ένας από τους τρεις Ισπανοαμερικανούς Γερουσιαστές που υπηρετούν σήμερα, μαζί με τον επίσης Ρεπουμπλικανό Τεντ Κρουζ του Τέξας και τον Δημοκρατικό Μπομπ Μενέντεζ του Νιου Τζέρσεϊ.Στις 13 Απριλίου 2015, ο Μάρκο Ρούμπιο ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις προεδρικές εκλογές του 2016.