Γκαμπριέλ Μαρσέλ

Ο Γκαμπριέλ Ονορέ Μαρσέλ (Gabriel Honoré Marcel, 7 Δεκεμβρίου 1889 - 8 Οκτωβρίου 1973) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας, κριτικός μουσικής και Χριστιανός υπαρξιστής. Συγγραφέας αρκετών βιβλίων τουλάχιστον τριάντα θεατρικών έργων, ο Μαρσέλ επικεντρώθηκε στον αγώνα του σύγχρονου ατόμου σε μια τεχνολογικά απάνθρωπη κοινωνία. Συχνά θεωρείται ως ο πρώτος Γάλλος υπαρξιστής, που αποστασιοποιήθηκε και άσκησε κριτική σε προσωπικότητες όπως ο Ζαν-Πολ Σαρτρ, προτιμώντας τον όρο «Φιλοσοφία της Ύπαρξης».

 Ο Μαρσέλ γεννήθηκε και πέθανε στο Παρίσι. Η μητέρα του πέθανε όταν ήταν νέος και ανατράφηκε από τη θεία και τον πατέρα του. Όταν ήταν οκτώ μετακόμισε στη Στοκχόλμη για ένα χρόνο όπου ο πατέρας του υπηρέτησε ως πληρεξούσιος υπουργός. Ο Μαρσέλ έλαβε το πτυχίο του στη φιλοσοφία το 1910, στην ασυνήθιστα νεαρή ηλικία των 21 ετών. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών, που διοργανώθηκε από τον Ερυθρό Σταυρό για να μεταφέρει τα νέα των τραυματιών στρατιωτών στις οικογένειές τους. Ο ίδιος δίδασκε στα σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ήταν κριτικός θεάτρου για διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά και εργάστηκε ως συντάκτης για την Plon, τη μεγάλη γαλλική καθολική εκδοτική εταιρεία. Μαρσέλ ήταν γιος αγνωστικιστή, και ο ίδιος ήταν άθεος μέχρι τη μεταστροφή του στον καθολικισμό το 1929. Ο Μαρσέλ ήταν αντίθετος προς τον αντισημιτισμό και υποστήριζε το επικοινωνιακό άνοιγμα προς τους μη Καθολικούς. Μείζονα έργα του είναι το Μυστήριο της Ύπαρξης (1951), Οι Διαλέξεις Gifford στην περίοδο 1949–50 στο πανεπιστήμιο του Αμπερντίν στη Σκοτία και το Ο Άνθρωπος Ενάντια στη Μαζική Κοινωνία (1955). Έδωσε επίσης τις Διαλέξεις William James πανεπιστήμιο Χάρβαρντ στην περίοδο 1961–62, που εκδόθηκαν αργότερα ως Το Υπαρξιακό Υπόβαθρο της Ανθρώπινης Αξιοπρέπειας. Έχοντας μεταστραφεί στον Καθολικισμό το 1929 έγραψε σημαντικά δραματικά έργα επηρεασμένα πιθανώς από τον Ίψεν και τον Πιραντέλλο, στα οποία διερεύνησε τη μυστική ζωή της συνείδησης, όπως τα Η χάρις, Η δίψα, Ο απεσταλμένος, Ένας άνθρωπος του Θεού και Η Ρώμη δεν βρίσκεται πια στη Ρώμη. Existence et objectivité (1914). Journal métaphysique (1914-1923), Paris, Gallimard, 1927. Être et avoir (1918-1933), Paris, Aubier, 1935. Du refus à l'invocation, Paris, Gallimard, 1940. (επανέκδοση το 1967 με τίτλο Essai de philosophie concrète, Paris, NRF/Gallimard, 1967) Homo viator, Paris, Aubier, 1945 La Métaphysique de Josiah Royce, Paris, Aubier, 1945 Position et approches concrètes du mystère ontologique, introduction par Marcel de Corte. Louvain, E. Nauwelaerts; Paris, Librairie philosophique J. Vrin, 1949 Le Mystère de l'être. Paris, Aubier, 1951, 2 volumes Les Hommes contre l'humain, Paris, La Colombe, 1951, réédition: Fayard, 1968 Le Déclin de la sagesse, Paris, Plon, 1954 L'homme problématique, Paris, Aubier, 1955 Théâtre et religion, Lyon, Éditions E. Vitte, 1958 Présence et immortalité, Paris, Flammarion, 1959 La Dignité humaine et ses assises existentielles, Paris, Aubier, 1964 Entretiens Paul Ricœur, Gabriel Marcel, Paris, Aubier, 1968, réédition : présence de Gabriel Marcel, 1999 Pour une sagesse tragique et son au-delà, Paris, Plon, 1968 En chemin, vers quel éveil ? Paris, Gallimard, 1971 Coleridge et Friedrich Wilhelm Joseph von Schelling. Paris, Aubier, 1971 Plus décisif que la violence, Paris, Plon, 1971 Percées vers un ailleurs, Fayard, 1973 Gabriel Marcel interrogé par Pierre Boutang suivi de Position et approches concrètes du mystère ontologique, Paris, J.-M. Place Éditeur, 1977 Tu ne mourras pas, textes choisis et présentés par Anne Marcel, préface du P. Xavier Tilliette, éditions Arfuyen, 2005 Le Cœur des autres, Paris, Éditions Grasset & Fasquelle, 1921 L'Iconoclaste, Paris, Stock, 1923 Un Homme de Dieu, Paris, Grasset, 1925 1925: La Chapelle ardente, mise en scène Gaston Baty, théâtre du Vieux-Colombier Le Monde cassé suivi de Position et approches concrètes du mystère ontologique, Paris, Desclée de Brouwer, 1933 Le Chemin de crête, Paris, Grasset, 1936 Le Dard, Paris, Plon, 1936 Le Fanal', Paris, Stock, 1936 La Soif, Paris, Desclée de Brouwer, 1938, réédité sous le titre Les cœurs avides, La Table Ronde, 1952 Théâtre comique : Colombyre ou le brasier de la paix - La double expertise - Les points sur les i - Le divertissement posthume, Paris, Albin Michel, 1947 Vers un autre Royaume : L'émissaire - Le signe de la croix. Paris, Plon, 1949 Rome n'est plus dans Rome, Paris, La Table Ronde, 1951 Croissez et multipliez, Paris, Plon, 1955 Mon temps n'est pas le vôtre, Paris, Plon, 1955 La dimension Florestan suivi de la conférence Le crépuscule du sens commun, Paris, Plon, 1958 Gabriel Marcel et François Mauriac. Στο François Bréda, La critique littéraire et dramatique de Gabriel Marcel, Les Éditions Grinta, Cluj-Napoca, 2004. Emmanuel Levinas, Paul Ricœur and Xavier Tilliette, Jean Wahl et Gabriel Marcel, Beauchesne, 1976, 96 p., ISBN 2-7010-0240-0 Paul Marcus, In Search of the Spiritual: Gabriel Marcel, Psychoanalysis, and the Sacred (London: Karnac), 2012. ISBN 1780490542 Διαδικτυακή Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας: Gabriel Marcel – από Jill Graper Hernandez. Εγκυκλοπαίδεια Φιλοσοφίας του Στάνφορντ: Gabriel (-Honoré) Marcel – από Brian Treanor. The Gabriel Marcel Society Gabriel Marcel's Collection Αρχειοθετήθηκε 2012-02-18 στο Wayback Machine. at the Harry Ransom Center στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν Homage to Gabriel Marcel (Article from the "Revue Métapsychique" (no. 14, June 1969, pp. 41–52)