IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1990

Τα 16α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1990.

 Καλύτερη Ταινία: Τα Καλά Παιδιά Επιλαχών: Χορεύοντας με τους Λύκους Καλύτερη Σκηνοθεσία: Μάρτιν Σκορσέζε – Τα Καλά Παιδιά Επιλαχών: Κέβιν Κόστνερ – Χορεύοντας με τους Λύκους Α' Ανδρικός Ρόλος: Τζέρεμι Άιρονς – Reversal of Fortune Επιλαχών: Φιλίπ Νουαρέ – Life and Nothing But (La vie et rien d'autre) Α' Γυναικείος Ρόλος: Αντζέλικα Χιούστον – The Grifters and The Witches Επιλαχών: Τζοάν Γούντγουορντ – Mr. & Mrs. Bridge Β' Ανδρικός Ρόλος: Τζο Πέσι – Τα Καλά Παιδιά Επιλαχών: Bruce Davison – Longtime Companion Β' Γυναικείος Ρόλος: Lorraine Bracco – Τα Καλά Παιδιά Επιλαχών: Dianne Wiest – Edward Scissorhands Καλύτερο Σενάριο: Nicholas Kazan – Reversal of Fortune Επιλαχών: Charles Burnett – To Sleep with Anger Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Michael Ballhaus – Goodfellas Επιλαχών: Vittorio Storaro – The Sheltering Sky Καλύτερη Μουσική: Richard Horowitz και Ryuichi Sakamoto – The Sheltering Sky Επιλαχών: Randy Newman – Avalon Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Life and Nothing But (La vie et rien d'autre) • Γαλλία Επιλαχών: Cyrano de Bergerac • Γαλλία Best Non-Fiction Film (tie): Paris Is Burning Pictures of the Old World (Obrazy starého sveta) Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: The Rescuers Down Under Experimental/Independent Film/Video Award: Marlon Riggs – Tongues Untied Βραβείο Νέας Γενιάς: Jane Campion Βραβείο Επιτευγματος Καριέρας (tie): Blake Edwards Chuck Jones Ειδικό Βραβείο: Charles Burnett Ο Επίσημος ιστότοπος
Π.Α.Ο. Ηρακλής Ελευσίνας

Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Ελευσίνας «ο Ηρακλής» είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Ελευσίνα. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1928, χρώματα του συλλόγου το πράσινο και το λευκό και έμβλημά του το τριφύλλι. Ο σύλλογος ανήκει στην Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής, αγωνιζόμενος στις διοργανώσεις της, ενώ παλαιότερα άνηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Στο παρελθόν είχε αγωνιστεί στη Γ΄ Εθνική και στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Ελευσίνας.

 Ο Ηρακλής Ελευσίνας ιδρύθηκε το 1928 στην Ελευσίνα από Μικρασιάτες πρόσφυγες. Αποτέλεσε απόγονος του προγενέστερου συλλόγου «Μικρασιατική Ένωση Ελευσίνας», πρώτη προσφυγική ομάδα της περιοχής που υπήρχε από το 1925. Το όνομα του συλλόγου παραπέμπει στον ομώνυμο ήρωα της Ελληνικής μυθολογίας και δόθηκε από τον Ηρακλή Γιογιό, ένας εκ των ιδρυτών του συλλόγου.Το 1956 εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και έκτοτε αγωνίζεται επίσημα. Την περίοδο 1979-1980 αναδείχθηκε υπέρ-πρωταθλητής Πειραιώς επικρατώντας του Αίαντα Σαλαμίνας στον αγώνα που διεξήχθη στο Δημοτικό Γήπεδο Νεάπολης Νίκαιας και κέρδισε την άνοδο στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία, τρίτη τη τάξει κατηγορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Το 1982-1983 αναδείχθηκε πρωταθλητής Πειραιώς και το 1990-1991 αναδείχθηκε υπέρ-πρωταθλητής επικρατώντας εκ νέου του Αίαντα Σαλαμίνας στον αντίστοιχο αγώνα που διεξήχθη στο Δημοτικό Στάδιο Κορυδαλλού. Τις χρονιές 1980-1981 και 1981-1982 αγωνίστηκε στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία και τις χρονιές 1983-1984, 1991-1992, 1992-1993 και 1993-1994 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας.Κατόπιν, συνέχισε να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και το 2003 ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής, με τον Ηρακλή Ελευσίνας να εντάσσεται και να αποτελεί ιδρυτικό της σωματείο. Από τη σεζόν 2003-2004 αγωνίζεται στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής. Το 2018 κατέκτησε το Κύπελλο της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής στην παρθενική του συμμετοχή στον τελικό της διοργάνωσης, επικρατώντας του Μανδραϊκού. Τη σεζόν 2018-2019 συμμετείχε ως Κυπελλούχος της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής στο Κύπελλο Ελλάδας, όπου συνάντησε τον Κυπελλούχο της Ε.Π.Σ. Λασιθίου Ο.Φ. Ιεράπετρας, ομάδα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας και αποκλείστηκε.
Συμμετοχή της Ελλάδας στη Eurovision Χορού

Η Ελλάδα συμμετείχε στον πρώτο Διαγωνισμό Χορού της Γιουροβίζιον το 2007. Το ζευγάρι που εκπροσώπησε την χώρα ήταν η Ουρανία Κολλιού και ο Σπύρος Παυλίδης, οι οποίοι επιλέχθηκαν μετά από εθνικό τελικό. Διαγωνίστηκαν στους χορούς Jive και Showdance. Εξαιτίας των πυρκαγιών του 2007 που είχαν ξεσπάσει στα δάση της Ελλάδας, αυτή η εκδήλωση δεν προβλήθηκε ζωντανά στην Ελλάδα και η επιτροπή του διαγωνισμού επέλεξε να δώσει μόνο αυτή τους βαθμούς και να μην γίνει το televoting. Η Ελλάδα κατέλαβε την 13η θέση με 31 βαθμούς από 11 χώρες. Η Ελλάδα συμμετείχε ξανά στον Διαγωνισμό Χορού της Eurovision το 2008. Ο Ιάσονας Ροδίτης και η Τόνια Κόσοβιτς χόρεψαν λάτιν και κατέλαβαν την 7η θέση με 72 βαθμούς. Ο τρίτος Διαγωνισμός Χορού της Γιουροβίζιον έχει ακυρωθεί προσωρινά.

 Το Αζερμπαϊτζάν και η Ελλάδα ανακοίνωσαν ότι επαγγελματίες χορευτές θα ήταν οι εκπρόσωποί τους στον Διαγωνισμό Χορού της Γιουροβίζιον το 2008. Σύμφωνα με τους κανονισμούς του Διαγωνισμού Χορού, δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν στον Διαγωνισμό επαγγελματίες χορευτές. Η EBU διευκρίνισε ότι το ζευγάρι των χορευτών πρέπει να αποτελείται από έναν επαγγελματία (ο χορευτής που βγάζει τα προς το ζην από τον χορό) και έναν μη επαγγελματία, που είναι όμως γνωστός σε άλλον κλάδο πέρα από τον χορό. Ο μη επαγγελματίας χορευτής δεν χρειάζεται να είναι διασημότητα, εφόσον είναι γνωστός στον κλάδο του, και δεν αποτελεί προϋπόθεση ότι δεν έχει καμιά εμπειρία με τον χορό. Δεδομένου λοιπόν ότι οι εκπρόσωποι του Αζερμπαϊτζάν και της Ελλάδας αποτελούνταν από δυο επαγγελματίες χορευτές, δεν είναι ξεκάθαρο πώς εξηγείται η εγκυρότητα της συμμετοχής αυτών των χωρών. Η Ελλάδα έχει λάβει τους περισσότερους βαθμούς από ... Η Ελλάδα έχει δώσει τους περισσότερους βαθμούς σε ... Klier, Marcus (2008-09-06). "Poland wins Eurovision Dance Contest 2008 - © EBU © EBU Marcin Mroczek & Edyta Herbus Poland wins Eurovision Dance Contest 2008!". ESCToday Granger, Anthony (29 May 2011). "What caused the death of the Eurovision Dance Contest?". Eurovoix.xom. Eurovoix.com Rules | Eurovision Dance Contest - Glasgow 2008 Αρχειοθετήθηκε 2008-09-12 στο Wayback Machine. Eurovision Dance Contest 2008 Glasgow Танцевальное Евровидение 2008 Глазго
Αλίσα Μπo

Η Αλίσα Ιλχάαν Μπο (αγγλικά: Alisha Ilhaan Bø, γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1997), γνωστή επαγγελματικά ως Αλίσα Μπο (Alisha Boe), είναι Νορβηγή ηθοποιός με καταγωγή από τη Σομαλία. Είναι γνωστή για το ρόλο της Τζέσικα Ντέιβις στη δραματική σειρά του Netflix, 13 Reasons Why.

 Ο Μπο γεννήθηκε στο Όσλο της Νορβηγίας, από Σομαλό πατέρα και νορβηγίδα μητέρα (από το Τρόντχαϊμ). Αυτή και η μητέρα της μετακόμισαν στο Λος Άντζελες όταν η Αλίσα ήταν επτά ετών επειδή η μητέρα της παντρεύτηκε έναν Αμερικανό άνδρα. Η Μπο παρακολούθησε το El Camino Real High School, όπου συμμετείχε στο δραματικό πρόγραμμα. Μετά την αποφοίτησή της, συνέχισε την καριέρα της ως ηθοποιός, οπότε έγινε η πρώτη ηθοποιός με Σομαλική καταγωγή που κατέχει ηγετικό ρόλο σε μια αμερικανική ταινία μετά την Ιμάν. Η Μπο έκανε το ντεμπούτο της το 2008, όταν έπαιξε το ρόλο της νέας Lisa Swan στην ταινία τρόμου Amusement. Ένα χρόνο αργότερα, εμφανίστηκε στην ταινία He On My Mind, και στην ταινία τρόμου Paranormal Activity 4 του 2012. Το 2014, έκανε μια γκεστ εμφάνιση στο Modern Family και σε δύο επεισόδια του Extant.Τον Νοέμβριο του 2014, εντάχθηκε στο καστ της σαπουνόπερας του NBC, Days of Our Lives για τον δευτερεύων ρόλο της Daphne. Το 2017, άρχισε να απεικονίζει τον ρόλο της Τζέσικα Ντέιβις στην πρωτότυπη δραματική σειρά του Netflix, 13 Reasons Why. Αλίσα Μπo στην IMDb
Χάρκοβο

Το Χάρκοβο ή Χάρκιβ (ουκρ.: Харків, ρωσικά: Харьков) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ουκρανίας. Ήταν η πρώτη πρωτεύουσα της Σοβιετικής Ουκρανίας, και σήμερα διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Χάρκοβο, καθώς και της επαρχίας Χάρκοβο εντός της περιφέρειας. Η πόλη βρίσκεται στα βορειοανατολικά της χώρας. Το 2006 ο πληθυσμός της ήταν 1.461.300.

 Το Χάρκοβο είναι μείζον πολιτισμικό, επιστημονικό, εκπαιδευτικό, μεταφορικό και βιομηχανικό κέντρο της Ουκρανίας. Η βιομηχανία του ειδικεύεται κυρίως στην παραγωγή μηχανών. Υπάρχουν εκατοντάδες βιομηχανίες στην πόλη. Ανάμεσά τους και οι παγκοσμίως γνωστές όπως το Σχεδιαστικό Γραφείο Μορόζοφ, το Εργοστάσιο Αρμάτων Μαλίσιεφ, η Χάρτρον (κατασκευάστρια αεροδιαστημικών και πυρηνικών ηλεκτρονικών) και η Τουρμποάτομ (παραγωγός στροβίλων). Στην πόλη υπάρχει υπόγειος σιδηρόδρομος (μετρό) με μήκος δικτύου 35 χιλιόμετρα και 28 σταθμούς. Ένα γνωστό αξιοθέατο της πόλης είναι η Πλατεία Ελευθερίας (Площа Свободи), γνωστή παλαιότερα ως Πλατεία Ντζερζίνσκι, η οποία είναι η 3η μεγαλύτερη πλατεία στην Ευρώπη και 7η στον κόσμο. Το κλίμα του Χαρκόβου είναι υγρό ηπειρωτικό (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Dfa/Dfb) με κρύους, χιονισμένους χειμώνες και ξηρά και καυτά καλοκαίρια. Η πόλη έχει σχετικά ηλιόλουστα, θερμά καλοκαίρια, τα οποία, ωστόσο, είναι αρκετά ήπια σε σύγκριση με τις θερμοκρασίες στις περιοχές της Νότιας Ευρώπης λόγω του χαμηλότερου υψομέτρου της περιοχής, της γειτνίασης με τη Μαύρη Θάλασσα και του γεωγραφικού πλάτους της πόλης. Το Χάρκοβο έχει σχετικά μεγάλους και κρύους χειμώνες. Η μέση βροχόπτωση είναι συνολικά 519 χιλιοστά ετησίως, με τις περισσότερες τον Ιούνιο και τον Ιούλιο. Σύμφωνα με τη σοβιετική απογραφή του 1989, ο πληθυσμός της πόλης ήταν 1.593.970 κάτοικοι. Το 1991 μειώθηκε στους 1.510.200, συμπεριλαμβανομένων 1.494.200 μόνιμων κατοίκων. Το Χάρκοβο είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην Ουκρανία μετά την πρωτεύουσα, το Κίεβο. Η πρώτη ανεξάρτητη πανουκρανική απογραφή πληθυσμού πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2001 και η επόμενη πανουκρανική απογραφή πληθυσμού είχε διαταχθεί να διεξαχθεί το 2020. Από το 2001, ο πληθυσμός της περιοχής του Χάρκοβο έχει ως εξής: το 78,5% ζει σε αστικές περιοχές, και το 21,5% ζει σε αγροτικές περιοχές. Το Χάρκοβο είναι αδελφοποιημένο με: Citynet UA – Επίσημος Ιστότοπος του Κέντρου Πληροφοριών της Πόλης του Χάρκοβο
Γεώργιος Ισηγόνης

Ο Γεώργιος Ισηγόνης ήταν Έλληνας αθλητής στίβου του Πανιωνίου Γ.Σ. κατά τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα στη Σμύρνη. Διακρινόταν στα 110 μ. με εμπόδια. Το 1905 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδος στα 110 μ. εμπ. Επίσης, κατέκτησε τέσσερις συνεχόμενες νίκες στους Πανιώνιους Αγώνες από το 1903 ως το 1906 και μετείχε σε διάφορους σημαντικούς αγώνες της εποχής, μεταξύ άλλων και στους Β΄ Διεθνείς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906.

 Ο Γεώργιος Ισηγόνης γεννήθηκε στο Κορδελιό (Περαία), προάστιο της Σμύρνης, γύρω στο 1885 και ήταν γόνος φιλάθλου οικογένειας, αφού μέλη της ίδιας οικογένειας υπήρξαν αθλητικοί παράγοντες του Πανιωνίου: ο Κ. Ισηγόνης στο Δ.Σ. του 1906 και ο Μιλτιάδης Ισηγόνης στο Δ.Σ. του 1910. Ξεκίνησε τον αθλητισμό στον Α.Σ. Περαίας-Κορδελιού, με τα χρώματα του οποίου πρωτοεμφανίστηκε στους στίβους στους Πανιώνιους Αγώνες του 1903, όταν κατέκτησε την πρώτη θέση στα 110 μ. με εμπόδια με επίδοση 18.0. Την ίδια χρονιά νίκησε στα Σάμια, στο νησί της Σάμου. Στο αγώνισμα των υψηλών εμποδίων υπήρξε ακατανίκητος στους Πανιώνιους Αγώνες επί μία τετραετία, ως το 1906, αγωνιζόμενος με τα χρώματα του Πανιωνίου από το 1904. Το 1905 μετέχει για πρώτη φορά στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου και κατακτά την πρώτη θέση στα υψηλά εμπόδια με 16.2, μια φαινομενικά εκπληκτική επίδοση, η οποία όμως οφειλόταν στο γεγονός ότι η απόσταση ήταν 100 μ. και τα εμπόδια εννέα αντί για δέκα. Το 1906 ως νικητής των Πανιωνίων Αγώνων μετέχει στους Β΄ Διεθνείς Ολυμπιακούς Αγώνες (Μεσοολυμπιακούς) στο Παναθηναϊκό Στάδιο, τερματίζοντας δεύτερος στη σειρά του στον προκριματικό. Το 1907 μετέχει για τελευταία φορά στους Πανιώνιους Αγώνες αλλά αποκλείεται από τον τελικό. Έχουν πλέον αρχίσει να εμφανίζονται νεότεροι και ταχύτεροι εμποδιστές. Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου Χρυσά μετάλλια (1) 1905: 100 μ. εμπ.: 16.2 (αντί 110 μ.) Πανιώνιοι Αγώνες (4 νίκες) 1903 (1): 110 μ. εμπ. 1904 (1): 110 μ. εμπ. 1905 (1): 110 μ. εμπ. 1906 (1): 110 μ. εμπ. Ατομικές επιδόσεις 110 μ. εμπ.: 18.0 (1903) Πέτρου Λινάρδου, "Η Σμύρνη του Πανιωνίου", 1998.
115 (αριθμός)

Το 115 (εκατόν δέκα πέντε) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 114 και πριν από το 116. Είναι περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 115 συμβολίζεται ως CXV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΡΙΕ΄ ή ριε΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 115 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 5, 23 και 115, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 116. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 115 είναι 115 = 5 · 23. Το 115 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (5 · 23). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Στη χημεία, ο ατομικός αριθμός 115 αντιστοιχεί στο στοιχείο Μοσκόβιο. Ο 115 Θύρα, είναι ένας μεγάλος και λαμπρός αστεροειδής.
Αθηρίς

Η αθηρίς (Atheris) είναι γένος από δηλητηριώδη φίδια της υποοικογένειας της οχιάς, που βρίσκονται μόνο στην τροπική υποσαχάρια Αφρική, με πολλά είδη να έχουν απομονωμένες και κατακερματισμένες γεωγραφικές κατανομές εξαιτίας του περιορισμού τους στις ζούγκλες. Ως αποτέλεσμα συγκλίνουσας εξελίξεως, εμφανίζουν πολλές ομοιότητες με δενδρόβια είδη της διαφορετικής υποοικογένειας του κροταλία, που ζουν στην Ασία και τη Νότια Αμερική. Σήμερα αναγνωριζονται 17 είδη του γένους.

 Οι αθηρίδες είναι σχετικώς μικρά φίδια, με τα ενήλικα να έχουν συνολικό μήκος που κυμαίνεται από 55 cm στο είδος Atheris katangensis μέχρι 78 cm το πολύ στο A. squamigera.Η κεφαλή είναι ευρεία και τριγωνική σε όλα είδη, και ξεχωρίζει καθαρά από τον λαιμό. Ο ρινικός κάνθος είναι διακρίνεται επίσης καθαρά, ενώ το ρύγχος είναι ευρύ. Οι οφθαλμοί είναι σχετικώς μεγάλοι, με ελλειψοειδείς κόρες.Το σώμα είναι λεπτό και ελαφρώς πεπλατυσμένο. Οι ραχιαίες φολίδες αλληλοεπικαλύπτονται και φέρουν έντονη γραμμική εξόγκωση. Στο μέσο του σώματος υπάρχουν 14 έως 36 σειρές ραχιαίων φολίδων. Υπάρχουν από 133 έως 175 στρογγυλευμένες κοιλιακές φολίδες. Οι υποουραίες φολίδες είναι μονές και 38 έως 67 τον αριθμό. Η ουρά είναι ισχυρά συλληπτήρια και μπορεί να στηρίξει το σώμα όταν κρέμεται από ένα κλαδί.Τα φίδια του γένους έχουν μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων, συχνά ακόμα και μέσα στο ίδιο είδος. Ιδίως τα είδη A. ceratophora και A. squamigera παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλομορφία.
Αρχαιολογικό Μουσείο Αρχαίας Αγοράς

Το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας, ή Μουσείο Αρχαίας Αγοράς (Αθηνών), ή Μουσείο Αττάλου δημιουργήθηκε το 1957, με την αναστήλωση από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών της Στοάς του Αττάλου, στον ισόγειο χώρο της οποίας και εγκαταστάθηκε.

 Σ' αυτό το αρχαιολογικό μουσείο στεγάζονται και εκτίθενται ευρήματα που έχουν έλθει στο φως από τις αρχαιολογικές ανασκαφές που έχουν γίνει στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Αγοράς της Αθήνας και μόνο απ' αυτόν, που εκτείνεται δυτικά και νοτιοδυτικά του μουσείου μέχρι τον αρχαίο ναό του Ηφαίστου. Ο εκθεσιακός χώρος του Μουσείου διακρίνεται στον εσωτερικό, που περιλαμβάνει τέσσερις ενότητες-χώρους, και τον εξωτερικό αίθριο χώρο. Στο πρώτο τμήμα της έκθεσης του μουσείου που αρχίζει από τη νότια πλευρά (προς την Ακρόπολη) εκτίθενται αγγεία, πήλινα ειδώλια, κοσμήματα, όπλα, κτερίσματα τάφων της μυκηναϊκής μέχρι και της γεωμετρικής περιόδου, δεδομένου ότι ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Αγοράς αρχικά ήταν νεκροταφείο πριν μεταφερθεί αυτό δυτικότερα, (στον έξω Κεραμεικό), και μεταβληθεί σε κέντρο εμπορικών θρησκευτικών, πολιτικών, πολιτιστικών ακόμη και αθλητικών συναθροίσεων.Στο κεντρικό, και σπουδαιότερο, χώρο του μουσείου περιλαμβάνονται εκθέματα από την πολιτική ζωή και την εμπορική κίνηση της αρχαίας Αθήνας κατά τους κλασικούς χρόνους, όπως όστρακα εξοστρακισμού, κλεψύδρες, χάλκινες ψήφοι των αθηναϊκών δικαστηρίων, μέτρα και σταθμά της περιόδου, συλλογή νομισμάτων και διάφορα ψηφισματοφόρα ανάγλυφα. Στον επόμενο χώρο παρουσιάζονται στον επισκέπτη μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία γνωστών αρχαίων αγγειογράφων καθώς και διάφορα σκεύη του καθημερινού βίου. Την έκθεση του μουσείου συμπληρώνουν μαρμάρινα γλυπτά, θραύσματα επιγραφών, αγαλματίδια κ.λπ. της ρωμαϊκής, βυζαντινής και μεταβυζαντινής περιόδου που προέρχονται κυρίως από πηγάδια του γύρω χώρου. Τέλος στον αίθριο χώρο του ισογείου μεταξύ των κιονοστοιχιών του οικοδομήματος εκτίθενται πολύ αξιόλογα γλυπτά, βάσεις επιγραφών, βωμοί, κιονόκρανα, γλυπτά από το διάκοσμο του Ηφαιστείου, του ναού του Άρεως κλπ. Πληροφορίες για το μουσείο - Υπουργείο Πολιτισμού Αρχειοθετήθηκε 2016-05-09 στο Wayback Machine.
Bristol Tourer

Το Bristol Tourer ήταν πολιτικό διπλάνο γενικής χρήσης που παρήχθη στο Ηνωμένο Βασίλειο τα χρόνια μετά το τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, χρησιμοποιώντας στοιχεία από τα σχέδια του Bristol Fighter. Τα Bristol Tourer έφεραν ποικιλία κινητήρων, ανάλογά με τη διαθεσιμότητα και τις επιθυμίες του εκάστοτε πελάτη, συμπεριλαμβανομένων των Rolls-Royce Falcon, Siddeley Puma, Hispano-Suiza 8 και Wolseley Viper. Αρκέτα αεροσκάφη διέθεταν καλύπτρα που σκέπαζε ένα ή δύο από τα καθίσματα των επιβατών που ήταν τοποθετημένα στο οπίσθιο κόκπιτ, δίνοντας στα αεροσκάφη το όνομα Coupé. Το πιλοτήριο παρ'όλα αυτά παρέμενε ανοικτό. Στις 4 Δεκεμβρίου 1921, Bristol Tourer της αεροπορικής εταιρίας Western Australian Airways πραγματοποίησαν την πρώτη προγραμματισμένη πτήση μεταφοράς επιβατών στην Αυστραλία, μεταξύ του Περθ και του Γκέραλντον (Geraldton). Η Ελληνική Ναυτική Αεροπορία παρέλαβε 12 Bristol Tourer (6 αεροσκάφη Type 81A και 6 Type 86 – «Greek Tourer») το 1925, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως εκπαιδευτικά προκεχωρημένης εκπαίδευσης έως το 1935.

 Type 27 – Τα πρώτα Tourer για την Βρετανική Ρυθμιστική Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας, με κινητήρες Rolls-Royce Falcon και διπλά χειριστήρια ελέγχου. Κατασκευάστηκαν 3 αεροσκάφη. Type 28 – Παρόμοιο με το Type 27 με καλύπτρα στις οπίσθιες θέσεις. Type 29 – Έκδοση με κινητήρες Siddeley Puma για χρήση ως εταιρικό μεταφορικό αεροσκάφος Bristol. Κατασκευάστηκαν 2 αεροσκάφη. Type 45 – «Scandinavian Tourer», παρόμοιο με το Type 29 με σύστημα προσγείωσης εξοπλισμένο με χιονοπέδιλα. Type 47 – Τριθέσια έκδοση με ανοικτό οπίσθιο κόκπιτ. Type 48 - Παρόμοιο με το Type 47, έκδοση υδροπλάνου. Type 81 – «Puma Trainer», παρόμοιο με το Type 29 τροποποιημένο ως εκπαιδευτικό. Κατασκευάστηκε ένα νέο και τροποποιήθηκαν τέσσερα αεροσκάφη. Type 81A - Παρόμοιο με το Type 81 με επανασχεδιασμένο σύστημα προσγείωσης για την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Κατασκευάστηκαν 6 αεροσκάφη. Type 86 – «Greek Tourer», παρόμοιο με το αρχικό Bristol Fighter και με δυνατότητα μεταφοράς οπλισμού, για το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Κατασκευάστηκαν 6 αεροσκάφη. Type 88 – «Bulgarian Tourer» έφερε κινητήρα Wolseley Viper, για τη Βουλγαρική Ταχυδρομική Υπηρεσία. Taylor, Michael J. H. (1989). Jane's Encyclopedia of Aviation. London: Studio Editions. σελ. 206. World Aircraft Information Files. London: Bright Star Publishing. σελίδες File 890 Sheet 87. Το Bristol Tourer στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας
Αρένα Τόρουν

Η Αρένα Τόρουν (πολωνικά: Arena Toruń) είναι μια κλειστή αρένα αθλητικών και ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων πολλαπλών χρήσεων στο Τόρουν, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της Πολωνίας. Είναι η έδρα της ομάδας καλαθοσφαίρισης Τβάρντε Πιερνίκι Τόρουν.

 Το 2010, το γενικό έργο του χώρου παρουσιάστηκε από μια κοινοπραξία των εταιρειών DEDECO και MD Polska. Η κατασκευή του κτιρίου ξεκίνησε το 2011. Βρίσκεται στο προάστιο Χέουμνο, στο δυτικό τμήμα της πόλης. Το συνολικό κόστος της αρένας έφτασε τα 158 εκατομμύρια ζουότι. Οι διαστάσεις του κτιρίου είναι 162,25 μέτρα μήκος, 97,10 μέτρα πλάτος και 20 μέτρα ύψος. Η αρένα άνοιξε επίσημα στις 10 Αυγούστου 2014.Από το 2015, ο χώρος φιλοξενεί το Κύπελλο Κοπέρνικος, μια συνάντηση του IAAF World Indoor Tour.Ο χώρος φιλοξένησε επίσης το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 2021 από τις 4 έως τις 7 Μαρτίου 2021.
Λουτσιάνο Γκαλέτι

Ο Λουτσιάνο Μαρτίν Γκαλέτι (Luciano Martín Galletti, 9 Απριλίου 1980) είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής. Είναι 13 φορές διεθνής με την εθνική ομάδα της Αργεντινής και έχει σκοράρει 3 φορές.

 Γεννήθηκε στις 9 Απριλίου 1980 στην πόλη Λα Πλάτα. Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε στην ομάδα της γενέτειράς του Εστουδιάντες, όπου αγωνίστηκε δυο σεζόν (1997-98, 1998-99). Στη συνέχεια πήρε μεταγραφή στην Πάρμα, όπου αγωνίστηκε μισή σεζόν χωρίς να έχει ούτε μία συμμετοχή - το 2ο μισό αυτής της σεζόν (1999-2000) μεταγράφηκε στη Νάπολι όπου είχε 11 συμμετοχές και 2 γκολ. Αφού δεν έπιασε στην Ευρώπη, επέστρεψε στην Εστουδιάντες. Κάνοντας μια παραγωγική σεζόν (28 αγώνες, 9 γκολ) έρχεται ξανά το κάλεσμα απ'την Ευρώπη και συγκεκριμένα απ' τη Ρεάλ Σαραγόσα, στην οποία αγωνίστηκε 4 σεζόν έχοντας 135 συμμετοχές και 15 γκολ. Το πιο σημαντικό γκολ ήταν εκείνο τη σεζόν 2003-04 στον τελικό του Copa del Rey απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, καθώς χάρισε τη νίκη στη Σαραγόσα στην παράταση (τελικό σκορ 3-2). Στις 29 Ιουλίου 2005 υπέγραψε συμβόλαιο ύψους 4 εκατομμυρίων στην Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου αγωνίστηκε 2 σεζόν έχοντας 62 συμμετοχές και 5 γκολ. Τον Ιούλιο του 2007 μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας τεσσάρων χρόνων. Στη φανέλα του στον Ολυμπιακό είχε αρχικά το νούμερο 8, αλλά όταν ο Νέρι Καστίγιο πήρε μεταγραφή στη Σαχτάρ, πήρε το νούμερο 7, που είναι το αγαπημένο του και το είχε στη Ρεάλ Σαραγόσα και στην Ατλέτικο Μαδρίτης. Τον Ιούνιο του 2013, επέστρεψε στην ενεργό δράση για λογαριασμό του ΟΦΗ. Ωστόσο, λίγο καιρό αργότερα αναγκάστηκε και πάλι να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Το Σεπτέμβριο του 2014 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του στο τεχνικό τιμ του Ολυμπιακού με τον Γκαλέτι να αναλαμβάνει χρέη σκάουτερ στη Λατινική Αμερική. Ο Γκαλέτι, τέλος, είναι διεθνής με την Εθνική Αργεντινής έχοντας 13 συμμετοχές και 3 γκολ. Το Φεβρουάριο του 2010, ο Γκαλέτι διαγνώστηκε με προβλήματα στα νεφρά του, όπου αυτό τον οδήγησε να χάσει όλη την σεζόν. Μετά από κάποιες θεραπείες, γεννήθηκε η ελπίδα πως θα μπορούσε να επανέλθει, αλλά ο γιατρός του είπε ότι είναι καλύτερο να αποσυρθεί από την ενεργό δράση. Όμως, δυο χρόνια αργότερα βρέθηκε συμβατός δότης, ο πατέρας του Αργεντίνου ποδοσφαιριστή, με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην ενεργό δράση το 2013, φορώντας τη φανέλα του ΟΦΗ. 1 Κύπελλο Ισπανίας (2004, με τη Ρεάλ Σαραγόσα) 2η θέση στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας (2008, 2009) 2 Κύπελλα Ελλάδας (2008, 2009) 1 Σούπερ Καπ Ελλάδας (2007) 1η θέση στο Πρωτάθλημα Νέων Νοτίου Αμερικής 1999 Vodafone MVP of the YEAR 2009 Πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα 2008-09 με 14 γκολ (μαζί με τον Ισμαέλ Μπλάνκο) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα στο Wikimedia Commons BDFutbol profile Λουτσιάνο Γκαλέτι στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com (Αγγλικά) Λουτσιάνο Γκαλέτι – Επιδόσεις στις διοργανώσεις της FIFA Soccerway profile
Πορταριά Χαλκιδικής

Η Πορταριά είναι μεγάλος πεδινός οικισμός και ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα στο Δήμο Νέας Προποντίδας του νομού Χαλκιδικής. Με βάση την απογραφή πληθυσμού του 2011 έχει 1.202 κατοίκους. Στον οικισμό λειτουργεί δημοτικό σχολείο , που ονομάζεται «Δημοτικό σχολείο Πορταριάς», καθώς και σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες το οποίο ονομάζεται «Ειδικό Σχολείο Μουδανιών». Το ΕνΕΕΓΥΛ Νέας Προποντίδας είναι μια νέα δομή που ανήκει στη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Χαλκιδικής και βρίσκεται στην Πορταριά του ομώνυμου Δήμου και απευθύνεται σε μαθητές με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Η πρόσφατη απόφαση ίδρυσης στην Πορταριά του Δήμου Νέας Προποντίδας, του Ενιαίου Ειδικού Επαγγελματικού Γυμνασίου – Λυκείου (σύμφωνα με το ΦΕΚ Τεύχος Β’ Αρ. φύλλου 2702/02.07.2019) αναβαθμίζει καίρια την εκπαίδευση που παρέχεται στους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, αφού αποτελεί την καταλληλότερη για αυτούς εκπαιδευτική διέξοδο, προσφέροντάς τους παράλληλα και κατοχυρωμένα επαγγελματικά δικαιώματα. Τέλος, παρέχει στους μαθητές που ολοκληρώνουν με επιτυχία τις σπουδές τους Απολυτήριο Ειδικού Επαγγελματικού Λυκείου και Πτυχίο Ειδικότητας. Από αθλητική άποψη ενεργή στην Α΄ ερασιτεχνική κατηγορία είναι η ποδοσφαιρική ομάδα της Πορταριάς, «Θερμαϊκός», στο τοπικό πρωτάθλήμα της ΕΠΣ Χαλκιδικής. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της βερικοκιάς. Ονομαστά είναι τα υπερπρώιμα «βερίκοκα Πορταριάς», τα οποία εξάγονται και στο εξωτερικό.Επίσης σε μεγάλη κλίμακα γίνεται και καλλιέργεια ελιάς, κυρίως της πράσινης βρώσιμης ελιάς με την ονομασία «Χαλκιδικής» ή «Αγγουράκι».

 Πολιτιστικά δραστηριοποιείται ο ομώνυμος πολιτιστικός σύλλογος. Το χωριό πανηγυρίζει στις 15 Αυγούστου, οπότε εορτάζεται η Κοίμηση της Θεοτόκου. Ο ομώνυμος ιερός ναός φιλοξενεί την εικόνα της Παναγίας, η οποία χρονολογείται από το 1840. Η εικόνα περιφέρεται σε λιτανεία, γύρω από το χωριό στις 14 Αυγούστου. Προστάτης του χωριού είναι ο Άγιος Αθανάσιος Αθωνίτης,του οποίου εκκλησία με έτος ανέγερσης το 1860, βρίσκεται στην είσοδο του χωριού σε ένα πευκόφυτο αλσύλιο και προς τιμήν του οποίου τελούνται κάθε χρόνο στις αρχές Μαΐου οι αθλητικές εκδηλώσεις "Αγιοθανάσια", στις οποίες μετέχουν αθλητές και αθλήτριες από όλη τη Χαλκιδική. Το χωριό οικοδομήθηκε στην περιοχή όπου βρισκόταν η αρχαία πόλη Σπάρτωλος. Κοντά στο χωριό έχουν επισημνθεί ίχνη δυο ρωμαϊκών οικισμών, οι οποίοι ταυτίζονται ίσως με τα αρχαία πολίσματα Αιόλειο και Πλεύμη. Η ονομασία του χωριού οφείλεται πιθανότατα στη μεγάλη πόρτα που βρισκόταν στην κεντρική πλατεία του χωριού, εξ ου και η αρχική ονομασία Πορτάρα, σύμφωνα με αναφορά του Γάλλου Προξένου στη Θεσσαλονίκη, Εμμανουέλ Κουζερί. Ο οικισμός κατοικοικούνταν αδιάκοπα σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, ενώ διοικητικά υπαγόταν στο ναχιγιέ της Καλαμαριάς. Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της Προταριάς προσέφεραν στον αγώνα. Ο Παναγιώτης Παύλου και ο Γεώργιος Αθανασίου ήταν οι κυριότεροι αγωνιστές από το χωριό. Την περίοδο της εγκατάστασης των προσφύγων στην περιοχή και ως το 1925 αποτέλεσε διοικητικό κέντρο όπου υπάγονταν οι νέοι οικισμοί. Η Πορταριά στην ιστοσελίδα του Δήμου Νέας Προποντίδας Πορταριά στο Facebook
Κάρολος των Βουρβόνων (1818-1861)

Ο Κάρολος Λουδοβίκος (ισπαν. Carlos de Montemolín, 31 Ιανουαρίου 1818 - 13 Ιανουαρίου 1861) από τον Οίκο των βουρβόνων-Ισπανίας ήταν κόμης του Μοντεμολίν και Καρλιστής διεκδικητής του βασιλείου της Ισπανίας από την εποχή παραίτησης του πατέρα του, οπότε πήρε και τον τίτλο του κόμη του Μοντεμολίν.

 Ο Κάρολος Λουδοβίκος Μαρία ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Καρόλου Μαρία της Ισπανίας, Κόμη της Μολίνα, και της πρώτης συζύγου του, Μαρία Φραγκίσκη της Μπραγκάνσα, κόρης του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας. Ήταν ο υποκινητής του 2ου Καρλικού Πολέμου (1847 - 1849). Αιχμάλωτος (1860) με τον αδελφό του Φερδινάνδο, σύντομα ελευθερώθηκαν. Απεβίωσε (1861) από ανεξήγητη ακόμη αιτία, μαζί με τη σύζυγό του, Μαρία Καρολίνα, και τον αδελφό του Φερδινάνδο. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του, Ιωάννης Κάρολος, Κόμης του Μοντιθόν. Νυμφεύτηκε το 1850 τη Μαρία Καρολίνα των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρη του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών. Δεν απέκτησε απογόνους.
Μοντέλ Βοντέιβιους Πόρτερ

Ο Χασάν Χαμίν Ασάντ (αγγλικά: Hassan Hamin Assad), γεννημένος ως Άλβιν Μπερκ Τζούνιορ )αγγλικά: Alvin Burke Jr, 28 Οκτωβρίου 1973), είναι Αμερικανός παλαιστής. Είναι γνωστός με το όνομα που χρησιμοποιεί στα ρινγκ Μοντέλ Βοντέιβιους Πόρτερ (Montel Vontavious Porter ή MVP).

 Προπονήθηκε για να γίνει επαγγελματίας παλαιστής από τους Σόουλμαν Άλεξ Τζι και Νόρμαν Σμάιλι. Ο Εμ Βι Πι αγωνίστηκε σε πολλές διαφορετικές εταιρείες στην αρχή της καριέρας του, μαζί με μια ένα πέρασμα από το Total Nonstop Action Wrestling. Στον χρόνο του σε αυτές τις εταιρείες, κατέκτησε αρκετούς τίτλους. Ο Εμ Βι Πι είναι γνωστός, περισσότερο, για την καριέρα του στο WWE. Το 2005 υπέγραψε με την συγκεκριμένη εταιρεία, συμβόλαιο για να εκπαιδευτεί στις θυγατρικές της εταιρείες. Τον Οκτώβριο του 2006 έκανε το ντεμπούτο του στο WWE SmackDown. Το 2007 κατέκτησε τον τίτλο Ηνωμένων Πολιτειών WWE, τον οποίο κράτησε περισσότερο από οποιονδήποτε παλαιστή, από το 2001, που απέκτησε τα δικαιώματα του τίτλου το WWE. Τον τίτλο κατέκτησε άλλη μια φορά τον Μάρτιο του 2009. Επίσης, κατέκτησε το 2007 το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE μαζί με τον Ματ Χάρντι, με τον οποίο αργότερα είχε πολύμηνη αντιπαλότητα. Τα επόμενα χρόνια παρέμεινε σε αγώνες για δευτερεύοντες τίτλους και ποτέ δε γνώρισε τη μεγάλη επιτυχία. Τον Δεκέμβριο του 2010 απολύθηκε από την εταιρεία. Το 2011 επέστρεψε στις ανεξάρτητες εταιρείες πάλης, υπογράφοντας συμβόλαιο με το ιαπωνικό New Japan Pro Wrestling. Εκεί στην πρώτη του χρονιά, ο Εμ Βι Πι κατέκτησε τον Διηπειρωτικό τίτλο IWGP. Το 2013 η συνεργασία του με την εταιρεία λύθηκε. Τον Ιανουάριο του 2014, ο Εμ Βι Πι έκανε το ντεμπούτο του στο TNA Wrestling έχοντας τον ρόλο του επενδυτή. Έπειτα, αφού άρχισε μια αντιπαλότητα με την ιδιοκτήτρια Ντίξι Κάρτερ, το σενάριο εξελίχθηκε με τον Εμ Βι Πι να γίνεται ο διαχειριστής των παλαιστικών δραστηριοτήτων του TNA. Ο Ασάντ μόλις στα 12 του εισήχθη σε μια συμμορία, ενώ ο πατέρας του ήταν αστυνομικός. Επειδή στα 16 του διέπραξε μια ληστεία και κράτησε όμηρο ένα παιδί, μπήκε σε αναμορφωτήριο και στην συνέχεια εξέτισε ποινή φυλάκισης εννιάμισι ετών. Το 2007 από το WWE διαπιστώθηκε πως πάσχει από μια ασθένεια που κάνει την καρδιά του ανθρώπου να χτυπάει γρηγορότερα από το κανονικό. Ο Εμ Βι Πι έχει συμμετάσχει σε μια ταινία, μαζί με άλλους παλαιστές. Προσωπική ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2012-07-02 στο Wayback Machine. Προφίλ Online World of Wrestling
NGC 3816

Ο NGC 3816 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 270 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 9 Μαΐου 1864 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Λέοντα.

 Δεδομένα για το NGC 3816 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3816 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3816 στο Wikimedia Commons
Τελικός Κόπα Αμέρικα 2015

Ο Τελικός Κόπα Αμέρικα 2015 ήταν ο τελευταίος αγώνας του Κόπα Αμέρικα 2015, μιας διεθνούς ποδοσφαιρικής διοργάνωσης υπό την αιγίδα της CONMEBOL, η οποία έλαβε χώρα στη Χιλή από τις 11 Ιουνίου έως τις 4 Ιουλίου. Ο αγώνας πραγματοποιήθηκε στις 4 Ιουλίου του 2015 στο Εστάδιο Νασιονάλ του Σαντιάγο και περιελάμβανε τη διοργανώτρια Χιλή και την Αργεντινή. Η Χιλή ως πρωταθλήτρια εξασφάλασε μία θέση στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2017 της FIFA στη Ρωσία. Ένα νέο τρόπαιο, το οποίο κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιηθεί στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2016, παρουσιάστηκε στο τελικό.

 Αυτή η διοργάνωση ήταν η έβδομη που φιλοξενήθηκε από τη Χιλή. Ο αγώνας σηματοδίτησε την πέμπτη φορά που Χιλή έφτασε σε τελικό. Ποτέ ξανά δεν είχε κερδίσει τη διοργάνωση και η τελευταία της εμφάνιση σε τελικό ήταν το 1987, όταν ηττήθηκε από την Ουρουγουάη. Εν τω μεταξύ, η Αργεντινή έφτασε στον εικοστό έβδομο τελικό. Η τελευταία της εμφάνιση σε τελικό ήταν το 2007, όταν ηττήθηκε από τη Βραζιλία, ενώ η τελευταία της κατάκτηση πρωταθλήματος (συμπεριλαμβανομένων των παγκόσμιων διοργανώσεων) ήταν το 1993. Copa América Chile 2015 (Επίσημη ιστοσελίδα) (Αγγλικά) Copa América 2015, CONMEBOL.com (Ισπανικά)
Μερσέντες της Ορλεάνης

Η Μερθέδες της Ορλεάνης (γαλλ. Mercedes d'Orléans, 24 Ιουνίου 1860 - 26 Ιουνίου 1878) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν η πρώτη σύζυγος του Αλφόνσου ΙΒ΄ της Ισπανίας.

 Η Μαρία δε λας Μερθέδες (του Ελέους) Ισαβέλλα Φραγκίσκη δε Ασίς Αντωνία Λουίζα Φερδινάνδη γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1860 στο Βασιλικό Παλάτι της Μαδρίτης και ήταν το έβδομο παιδί και η πέμπτη κόρη του Αντωνίου της Ορλεάνης, Δούκα του Μονπανσιέ, και της Λουίζας Φερδινάνδης των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας. Ανάδοχοι της ήταν θείοι της, Ισαβέλλα Β΄ της Ισπανίας και Φραγκίσκος δε Ασίας, Δούκας του Κάδιθ. Παρόλο που η Μερθέδες ήταν Γαλλιδα πριγκίπισσα, ήταν επίσης Ινφάντα της Ισπανίας και πέρασε τα πρώτα οκτώ χρόνια της ζωής της στην Ισπανία. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε στο Παλάτι του Σαν Τέλμο στην Ανδαλουσία, ο πατέρας της φημολογείται ότι είχε φιλοδοξίες να απόκτηση το στέμμα της κουνιάδας του, γεγονός που τον καθιστούσε ανεπιθύμητο στη βασιλική αυλή της Μαδρίτης. Όταν η Ισαβέλλα Β΄ καθαιρέθηκε το 1868, η οικογένεια της Μερθέδες έφυγε από την Ισπανία στην εξορία. κατά τη διάρκεια αυτής της εξορίας, το 1872, γνώρισε τον πρώτο της εξάδελφο, τον Αλφόνσο, Πρίγκιπα των Αστουριών, ο οποίος ζούσε εξόριστος. Μετά την αποκατάσταση του συντάγματος, η Μερθέδες παντρεύτηκε τον Αλφόνσο (πλέον Αλφόνσο ΙΒ΄) στις 23 Ιανουαρίου 1878. Σύμφωνα με ισχυρισμούς, η επιλογή του Βασιλιά διέλυσε τις ελπίδες της μητέρας του, Ισαβέλλας, για το γάμο του Αλφόνσου με την Μπλάνκα των Βουρβόνων, κόρη του Καρλιστή αντιπάλου του Καρόλου, Δούκα της Μαδρίτης. Ωστόσο, λίγο μετά το μήνα του μέλιτος, έγινε γνωστό ότι η Μερθέδες υπέφερε από τυφοειδή πυρετό. Ο γάμος τους θα διαρκέσει μόνο έξι μήνες, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε μια αποβολή.Η Μερθέδες υποκύπτει στην ασθένεια, δύο ημέρες μετά τα 18α γενέθλιά της, στις 26 Ιουνίου 1878, καθώς για μερικές ημέρες ήταν αναίσθητη. Όταν ο υπουργός του Βασιλιά, Αντόνιο Κάνοβας δελ Καστίγιο, πρότεινε να πάρει μια νέα σύζυγο, ο Αλφόνσος συμφώνησε, επιλέγοντας την αδερφή της Μερθέδες, Μαρία Χριστίνα. Αλλά και αυτή υπέφερε σε φυματίωση και πέθανε κατά τη διάρκεια της περιόδου των αρραβώνων τους. Στα τέλη του 1879 ο Αλφόνσος παντρεύτηκε την Μαρία Χριστίνα της Αυστρίας, και προς τιμήν της πρώτης συζύγου του, έδωσε το όνομά της στη μεγαλύτερη κόρη του, Μαρία δε λας Μερθέδες, Πριγκίπισσα των Αστουριών. Η Βασίλισσα Μερθέδες εγκαινίασε το κτίριο του Καθεδρικό της Λα Αλμουδένα στη Μαδρίτη, απέναντι από το βασιλικό παλάτι, το οποίο ξεκίνησε το 1883. Τα λείψανα της Βασίλισσας Μερθέδες ενταφιάστηκαν εκεί στις 8 Νοεμβρίου 2000, σύμφωνα με τις επιθυμίες του χήρου συζύγου της. Μια πόλη στην επαρχία Ισαβέλλα, που βρίσκεται στις Φιλιππίνες, ονομάστηκε Βασίλισσα Μερσέντες προς τιμήν της κατά την αποικιακή περίοδο της Ισπανίας. 24 Ιουνίου 1860 - 23 Ιανουαρίου 1878: Η Βασιλική Υψηλότητα Ινφάντα Μερθέδες της Ισπανίας, Πριγκίπισσα της Ορλεάνης 23 Ιανουαρίου 1878 – 26 Ιουνίου 1878: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα της Ισπανίας
I Am Not Okay with This

I Am Not Okay With This είναι ο τίτλος αμερικανικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που βασίζεται στο ομώνυμο κόμικ του Charles Forsman. Κυκλοφόρησε στο Netflix στις 26 Φεβρουαρίου 2020. Η σειρά έλαβε θετικά σχόλια, με επαίνους για τις ερμηνείες των ηθοποιών, ιδιαίτερα της Σοφία Λιλς και του Γουάιατ Όλεφ. Τον Αύγουστο του 2020, διακόπηκαν τα γυρίσματα της σειράς λόγω της πανδημίας COVID-19.

 Σοφία Λιλς ως Σίντι Νόβακ, μια 17χρονη κοπέλα που αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι έχει τηλεκινητικές δυνάμεις Γουάιατ Όλεφ ως Στάνλεϊ Μπάρμπερ, γείτονας και φίλος της Σίντι Σόφια Μπράιαντ ως Ντίνα, η καλύτερη φίλη της Σίντι με την οποία η Σίντι είναι κρυφά ερωτευμένη Κάθλιν Ρόουζ Πέρκινς ως Μάγκι Νόβακ, η χήρα μητέρα τις Σίντι Ρίτσαρντ Έλις ως Μπράντ Λιούις, το αγόρι της Ντίνας που δεν συμπαθεί η Σίντι Ζάκαρι Σ. Ουίλιαμς ως Ρίκι Μπέρι, ο πλούσιος φίλος του Μπράντ Αίνταν Βότακ-Χισσόνγκ ως Λίαμ Νόβακ, ο μικρότερος αδελφός της Σίντι Στις 12 Δεκεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι το Netflix είχε στα σκαριά μία σειρά οκτώ επεισοδίων, εκ των οποίων μόνο τα επτά γυρίστηκαν. Η σειρά δημιουργήθηκε από τους Τζόναθαν Έντουϊστλ και Κρίστι Χολ. Ο Έντουϊστλ σκηνοθέτησε επίσης τη σειρά. Η σειρά κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου 2020 και το Netflix ανακοίνωσε ότι θα υπάρξει και δεύτερη σεζόν. Στις 21 Αυγούστου 2020, το Netflix ακύρωσε τα γυρίσματα της δεύτερης σεζόν λόγω της πανδημίας COVID-19. Παράλληλα με την ανακοίνωση της σειράς, ανακοινώθηκε ότι η Σοφία Λιλς, η Σόφια Μπράιαντ, ο Γουάιατ Όλεφ και η Κάθλιν Ρόουζ Πέρκινς θα πρωταγωνιστούν στη σειρά. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στο Πίτσμπεργκ τον Ιούνιο του 2019. Η πόλη του Μπράουνσβιλ της Πενσυλβανίας χρησίμευσε ως πρωταρχική τοποθεσία, ενώ το σχολείο του Wilmerding Westinghouse Arts Academy χρησιμοποιήθηκε ως τον εξωτερικό χώρο του Λυκείου. Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, η σειρά έχει βαθμολογία έγκρισης 87% με 67 κριτικές και με βαθμολογία 6,82 / 10. Η ιστοσελίδα αναφέρει, «Η σειρά είναι τόσο αμήχανη και γοητευτική όσο η εφηβεία, αλλά με τις συνεχείς υπερφυσικές ανατροπές, το "I Am Not Okay With This" με αυτήν την πρώτη σεζόν κατά καιρούς καταλήγει σε επιφανειακά συμπεράσματα, αλλά η δυνατή απόδοση της Σοφία Λιλς κρατάει το ενδιαφέρον του τηλεθεατή.» Το Metacritic έδωσε στη σειρά βαθμολογία 68 στα 100 με βάση 16 κριτικούς, δίνοντας γενικά ευνοϊκές κριτικές. Η σειρά προτάθηκε για το "Best Adaptation from Comic Book / Graphic Novel" στα Βραβεία Harvey 2020.
Τζόσουα Κένεντι

Ο Τζόσουα Μπλέικ Κένεντι είναι διεθνής Αυστραλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός.Γεννήθηκε στις 20 Αυγούστου του 1982 στην Γουντόνκα της Βικτόρια.Έχει ύψος 194 εκατοστά.

 Ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 1999 από την Κάρλτον και το 2000 μεταγράφηκε στην ΦφΛ Βόλφσμπουργκ όπου έμεινε ως το 2002 έχοντας 2 γκολ σε 8 αναμετρήσεις στο πλαίσιο της Μπουντεσλίγκα.Ακολούθησαν τη σεζόν 2002/03 οι Κίκερς Στουτγκάρδης (1 γκολ σε 23 συμμετοχές),την επόμενη χρονιά Κολονία (αγωνίστηκε περισσότερο στην β' ομάδα του συλλόγου όπου είχε 9 γκολ σε 23 συμμετοχές,στην α' ομάδα έπαιξε μόλις 4 ματς χωρίς να σκοράρει) και ακολούθησαν η Ντιναμό Δρέσδης (2004-06) όπου σημείωσε 16 γκολ σε 60 αγώνες,η Νυρεμβέργη (12 συμμετοχές και 1 γκολ σε 1,5 χρόνο) καθώς και η Καρλσρούη στην οποία έμεινε από τον Ιανουάριο του 2008 μέχρι τον Ιούνιο του 2009 έχοντας 7 γκολ σε 33 αναμετρήσεις. Το 2009,και έπειτα από σχεδόν εννέα χρόνια στα γήπεδα της Γερμανίας και έχοντας παροπλιστεί στην Καρλσρούη,ο Κένεντι αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα του στην Ναγκόγια Γκράμπους της Ιαπωνίας. Ο Κένεντι είναι από το 2006 διεθνής με την Εθνική Αυστραλίας μετρώντας συνολικά 7 γκολ σε 21 συμμετοχές.Ήταν μάλιστα μέλος της Εθνικής Αυστραλίας στα Μουντιάλ του 2006 και του 2010. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Joshua Kennedy στο Wikimedia Commons
Ο Αββάς Κωνσταντίνος

Ο Αββάς Κωνσταντίνος (γαλλ. L'Abbé Constantin) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου θεατρικού συγγραφέα και μυθιστοριογράφου Λουδοβίκου Αλεβύ (Ludovic Halévy), δημοσιευμένο το 1882. Το μυθιστόρημα γνώρισε μεγάλη επιτυχία εκείνη την εποχή, και έκτοτε έκανε αμέτρητες εκδόσεις. Μάλιστα, άνοιξε και την πόρτα της Γαλλικής Ακαδημίας στον συγγραφέα του, ο οποίος την πέρασε το 1884. Το 1877 διασκευάστηκε σε θεατρικό έργο, ενώ έγινε και κινηματογραφική ταινία, την περίοδο του βωβού κινηματογράφου και μάλιστα τρεις φορές (1916 Η.Π.Α, 1925 (Γαλλία), 1933 Γαλλία).

 Ένας αγαθός εφημέριος, στο χωριό Λουγκβάλ, ο αββάς Κωνσταντίνος, ασκεί επί 30 χρόνια τα καθήκοντα του πνευματικού πατέρα και προστάτη των χωρικών, όταν ξαφνικά πληροφορείται ότι κληρονόμος της σεβαστής φίλης του της Μαρκησίας του Λουγκβάλ είναι μια νεαρή Αμερικανίδα, η κυρία Σκωτ, άλλοτε ηθοποιός του ιπποδρόμου και φυσικά «αιρετική», (τύγχανε Διαμαρτυρόμενη), και η οποία όμως από μια ιδιαίτερη ιδιοτροπία αγόρασε από τους πραγματικούς κληρονόμους τα κτήματα της Μαρκησίας και μαζί μ΄ αυτά σχεδόν και ολόκληρο το χωριό. Το πολύ χειρότερο όμως ήταν ότι η αιρετική ηθοποιός που εν τω μεταξύ απέκτησε ήδη θαυμαστή της κάποιο νεαρό «γλετζέ», τον Πωλ Λαβαρδέν, αποφάσισε να εγκατασταθεί στον πύργο του Λουγκβάλ και να «δηλητηριάσει» έτσι, με το πιο ύπουλο τρόπο τα χρηστά και αγνά ήθη της τοπικής κοινωνίας των χωρικών. Ο Αββάς Κωνσταντίνος απαρηγόρητος και απελπισμένος αναμένει τη μοιραία καταστροφή. Παρ΄ όλους όμως τους φόβους του, τελικά η μοιραία κυρία Σκωτ κατακτά και αυτόν, και μάλιστα πολύ ευκολότερα, αφού αποδεικνύεται στη συνέχεια ότι δεν είναι μόνο χαριτωμένη, ελεήμων και γενναιόδωρη αλλά συμβαίνει, κατόπιν αποκάλυψης, να είναι και Καθολική, καταγόμενη από Καθολικούς γονείς του Καναδά και όχι αιρετική όπως νόμιζαν όλοι.
Δήμος Ελασσόνας

Ο Δήμος Ελασσόνας είναι δήμος της περιφέρειας Θεσσαλίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Ελασσόνας , Λιβαδίου, Αντιχασίων, Ολύμπου, Ποταμιάς και Σαρανταπόρου και των Κοινοτήτων Βερδικούσας και Καρυάς. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 1568,14 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 40.879 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε η Ελασσόνα.

 Ο Δήμος Ελασσόνας διαιρείται σε εννέα δημοτικές ενότητες. Κοινότητα Κρανέας Ελασσόνας -- η Κρανέα Ελασσόνας [ 2.691 ] Κοινότητα Άκρης -- η Άκρη [ 191 ] Κοινότητα Λουτρού -- το Λουτρό [ 702 ] Κοινότητα Βερδικούσσης [ 2.254 ] τα Αμπέλια [ 256 ] ο Βάρκος [ 47 ] η Βερδικούσσα [ 1.812 ] η Κουτσούφλιανη [ 20 ] τα Παλιάμπελα [ 80 ] τα Παλιάσκα [ 39 ] Κοινότητα Ελασσόνας [ 7.750 ] το Αγιονέρι [ 31 ] η Αετορράχη [ 77 ] η Ελασσόνα [ 7.338 ] το Μικρό Ελευθεροχώρι [ 304 ] Κοινότητα Βαλανίδας [ 559 ] η Βαλανίδα [ 450 ] η Κλεισούρα [ 109 ] Κοινότητα Γαλανοβρύσης -- η Γαλανόβρυση [ 428 ] Κοινότητα Δρυμού -- ο Δρυμός [ 586 ] Κοινότητα Ευαγγελισμού -- ο Ευαγγελισμός [ 722 ] Κοινότητα Κεφαλοβρύσου -- το Κεφαλόβρυσο [ 234 ] Κοινότητα Παλαιοκάστρου -- το Παλαιόκαστρο [ 270 ] Κοινότητα Στεφανοβούνου [ 495 ] η Λεύκη [ 8 ] το Στεφανόβουνο [ 487 ] Κοινότητα Καρυάς -- η Καρυά [ 542 ] Κοινότητα Κρυοβρύσης -- η Κρυόβρυση [ 83 ] Κοινότητα Συκαμινέας -- η Συκαμινέα [ 94 ] Κοινότητα Λιβαδίου -- το Λιβάδι [ 2.244 ] Κοινότητα Δολίχης -- η Δολίχη [ 430 ] Κοινότητα Καλλιθέας [ 699 ] η Καλλιθέα [ 652 ] το Πετρωτό [ 47 ] Κοινότητα Κοκκινογείου -- το Κοκκινόγειο [ 240 ] Κοινότητα Κοκκινοπηλού [ 592 ] τα Καλύβια [ 467 ] ο Κοκκινοπηλός [ 125 ] Κοινότητα Λόφου [ 336 ] το Ασπρόχωμα [ 106 ] ο Λόφος [ 230 ] Κοινότητα Ολυμπιάδας [ 591 ] η Ολυμπιάδα [ 465 ] ο Σπαρμός [ 126 ] Κοινότητα Πυθίου -- το Πύθιο [ 433 ] Κοινότητα Φλαμπούρου [ 273 ] οι Βρυσοπούλες [ 0 ] η Ιερά Μονή Σπαρμού [ 1 ] η Σκοπιά [ 95 ] το Φλάμπουρο [ 177 ] Κοινότητα Αμουρίου -- το Αμούριο [ 312 ] Κοινότητα Βλαχογιαννίου -- το Βλαχογιάννι [ 895 ] Κοινότητα Δομένικου -- το Δομένικο [ 627 ] Κοινότητα Μαγούλας -- η Μαγούλα [ 232 ] Κοινότητα Μεγάλου Ελευθεροχωρίου -- το Μεγάλο Ελευθεροχώρι [ 584 ] Κοινότητα Μεσοχωρίου -- το Μεσοχώρι [ 551 ] Κοινότητα Πραιτωρίου -- το Πραιτώρι [ 362 ] Κοινότητα Συκέας [ 624 ] τα Καλύβια Αναλήψεως [ 99 ] η Συκέα [ 525 ] Κοινότητα Αζώρου -- ο Άζωρος [ 333 ] Κοινότητα Γερανίων -- τα Γεράνια [ 251 ] Κοινότητα Γιαννωτών -- τα Γιαννωτά [ 261 ] Κοινότητα Λυκουδίου [ 298 ] το Λυκούδι [ 298 ] η Συκιά [ 0 ] Κοινότητα Μηλιάς -- η Μηλιά [ 397 ] Κοινότητα Σαρανταπόρου -- το Σαραντάπορο [ 580 ] Κοινότητα Τσαπουρνιάς [ 335 ] η Τσαπουρνιά [ 179 ] η Φαρμάκη [ 156 ] Κοινότητα Τσαριτσάνης -- η Τσαρίτσανη [ 2.040 ] Αιρετοί δήμαρχοι Ελασσόνας διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής: Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης
Σημαία της Αιθιοπίας

Η σημαία της Αιθιοπίας είναι μια από τις αρχαιότερες αφρικανικές σημαίες και αποτελείται από τρεις ισομεγέθεις οριζόντιες λωρίδες, με τα χρώματα της αφρικανικής ενότητας ή τα λεγόμενα παναφρικανικά χρώματα - κόκκινο, πράσινο και κίτρινο- , τα οποία χρησιμοποιήθηκαν από το 1897. Το έμβλημα προστέθηκε στη σημαία το 1996. Η σημαία καθιερώθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1996. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 22 Αυγούστου 1995.

 Τα χρώματα στη σημαία, τα οποία έχουν ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα από τις αρχές του 17ου αιώνα , συμβολίζουν: το κόκκινο τη δύναμη ή το αφρικανικό αίμα που χύθηκε για την άμυνα της πατρίδας, το κίτρινο την ειρήνη και την αρμονία ανάμεσα στις πολλές φυλές, οι οποίες έχουν θρησκευτικές και εθνικές διαφορές, το πράσινο τη γη και τη γονιμότητα.Το εθνόσημο αποτελείται από ένα πεντάκτινο αστέρι με τις ακτίνες του. Το αστέρι είναι κίτρινο σε μπλε δίσκο, ο οποίος επικαλύπτει τις πράσινες και τις κόκκινες λωρίδες. Το αστέρι αναφέρεται στο λαμπρό μέλλον της Αιθιοπίας, ενώ οι κίτρινες ακτίνες που εκπέμπει είναι σε ίδια απόσταση και θεωρείται ότι εκπροσωπούν την ισότητα ανάμεσα σε όλους τους Αιθίοπες, πέρα από κάθε φυλή και γένος. Η βασιλική σημαία είχε ένα λιοντάρι με σταυρό και χρησιμοποιούνταν από το 17ο αιώνα περίπου. Στα μέσα του 19ου αιώνα το κόκκινο χρώμα άλλαξε θέση (πρώτα ήταν στην κορυφή). Το 1996 προστέθηκε και το έμβλημα. Πριν το 1996 αλλά και σήμερα ακόμη, χρησιμοποιήθηκε η απλή σημαία, χωρίς το έμβλημα. http://www.ethioworld.com/CountryInformation/ethiopianflag.htm Αρχειοθετήθηκε 2010-02-09 στο Wayback Machine.
Κορίτσι για Σπίτι

Το Hors de Prix (ελλ. τίτλος Κορίτσι για Σπίτι) είναι μια κωμωδία Γαλλικής παραγωγής του 2006 σε σκηνοθεσία Πιέρ Σαλβαντορί και με πρωταγωνιστές τους Ωντρέ Τοτού και Γκαντ Ελμαλέχ.

 Ο Ζαν (Γκαντ Ελμαλέχ), ένας ντροπαλός σερβιτόρος σε πολυτελές ξενοδοχείο, παριστάνει τον εκατομμυριούχο και κεντρίζει την προσοχή της Ιρέν (Ωντρέ Τοτού), μιας τυχωδιόκτησσας που εκμεταλεύετε πλούσιους κυρίους. Όταν εκείνη ανακαλύπτει ότι είναι φτωχός, εξαφανίζεται. Το πρόβλημα είναι ότι ο Ζαν την έχει ερωτευθεί και έτσι την αναζητά και τελικά την εντοπίζει στην Κυανή Ακτή... Ωντρέ Τοτού ... Ιρέν Γκαντ Ελμαλέχ ... Ζαν Marie-Christine Adam ... Μαντλέν Vernon Dobtcheff ... Ζακ Jacques Spiesser ... Ζιλ Annelise Hesme ... Ανιές Didier Brice ... Φρανσουά Επίσημη ιστοσελίδα
Νίκος Ψημμένος

Ο Νίκος Κ. Ψημμένος (Εμπεσός Αιτωλοακαρνανίας, 1935), είναι Έλληνας πανεπιστημιακός καθηγητής φιλοσοφίας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στην ιστορία της φιλοσοφίας, στη νεοελληνική φιλοσοφία και στον Γκέοργκ Χέγκελ. Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση, τη λαογραφία και την κριτική της τέχνης.

 Γεννήθηκε στην Εμπεσό της Ακαρνανίας. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας (Basel Ελβετίας), όπου τιμήθηκε με τον τίτλο του διδάκτορος φιλοσοφίας. Υπηρέτησε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ως επιμελητής (1979-1982), ως λέκτορας (1982-1984), ως επίκουρος καθηγητής (1984-1988), ως αναπληρωτής καθηγητής (1988-1995) και ως καθηγητής (1995-2005).[1] Ίδρυσε το Κέντρο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας (Κ.Ε.ΝΕ.Φ.) κι εξέδωσε οκτώ τεύχη του εξαμηνιαίου ενημερωτικού περιοδικού "Τα νέα του Κ.Ε.ΝΕ.Φ.", Ιωάννινα 1998-2001.[2] Αρχειοθετήθηκε 2020-02-22 στο Wayback Machine. Hegels Heraklit-Verständnis. Diss., Basel-Paris 1978. Η ελληνική Φιλοσοφία από το 1453 ώς το 1821. Ανθολογία κειμένων με εισαγωγή και σχόλια Ν. Ψημμένου. 2 τόμοι, εκδ. Γνώση, Αθήνα 1988-1989. Κούμας, Κωνσταντίνος Μ.: Εισαγωγή, Θεμελιώδης Φιλοσοφία. Επιμέλεια Ν. Κ. Ψημμένου - Σοφίας Γ. Τακουρλή. εκδ. Ερμής, Αθήνα 1997. Μελετήματα Νεοελληνικής Φιλοσοφίας. 4 τόμοι, Ιωάννινα 2004-2008. Σωκράτης. Ένα δοκίμιο - δώδεκα ερωτήματα για τη ζωή και το έργο του. εκδ. Δώτιον, Ιωάννινα 2007. Για τον Μεθόδιο Ανθρακίτη. Μελετήματα. εκδ. Δώτιον, Ιωάννινα 2007. G. W. F. Hegel. Μελέτες για τη ζωή και το έργο του. εκδ. Δωδώνη, Αθήνα-Γιάννενα 2009. Τα λόγια της ροδιάς μας. Χρονικό της Ποταμιάς. εκδ. Δώτιον, Ιωάννινα 2004. Ποίηση (με το ψευδώνυμο Νίκος Ποταμίτης, εκδ. Δώτιον): Ποτάμιοι Στίχοι (1999), Γέρνοντας (1999), Ασκήσεις επί χάρτου. Σαράντα χαϊκού (2001), Έρωτος Τροπαί (2003), Τα Λόγια της Ροδιάς μας (2004), Στης Ποταμιάς τ' αηδόνι – Ελεγεία (2005), Εν Σιατίστη (2006), Εμπεσών εν Εμπεσώ... (2006), Περί Βλεμμάτων (2007), Καλεπιστίου Γραφές (2009), Αχ, Πατρίδα μου (2009), Ποιήματα για τον Ρήγα (2011), Μπρος στο απέραντο γαλάζιο (2012), Μνήμες Ερατεινής Ζωής (2013), Αχ, Μικρή Πατρίδα μου (2014). Κριτική της τέχνης - Λαογραφία (εκδ. Δώτιον): Ερμηνευτικές Προσεγγίσεις Έργων Νεοελλήνων Χαρακτών (Ιωάννινα 2012), Προσεγγίσεις στο Έργο του Κώστα Ντιό (Ιωάννινα 2010), Συμβολή στο Τοπωνυμικό της Ποταμιάς (Ιωάννινα 2005), Το Χρονολόγιο της Ποταμιάς (Ιωάννινα 2013), Για τον Ρήγα, Δοκίμια (Ιωάννινα 2011). Δημοσίευσε πληθώρα άρθρων σε περιοδικά και συλλογικούς τόμους.[3] Ο δήμος Αγιάς και η Ποταμιά τιμούν τον Νίκο Ψημμένο, εφημερίδα Ελευθερία, 8-8-2015. Εργαστήριο Ερευνών Νεοελληνικής Φιλοσοφίας: Τεκμήρια.
Αναστασία Ρομάνοβνα

Η Αναστασία Ρομάνοβνα Ζακχάργινα-Γιουρίεβνα (1530 - 7 Αυγούστου 1560) από τον Οίκο των Ζακχάργιν-Γιουρίεβ (μετέπειτα Ρομάνοβ) ήταν κόρη βογιάρου, συμβούλου (οκόλνιτσυ) του Βασιλείου Γ΄ και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας και Αυτοκράτειρα της Ρωσίας.

 Ήταν κόρη του Ρομάν Γιουρίεβιτς Ζακχάργιν-Γιουρίεβ, βογιάρου και συμβούλου (οκόλνιτσυ) του Βασιλείου Γ΄ και της Ουλιάνας Ιβάνοβνας. Αδελφός της ήταν ο Νικήτας Ρομάνοβιτς, πρόγονος όλων των τσάρων Ρομάνοβ. Παντρεύτηκε τον Ιβάν Δ΄ μεγάλο πρίγκιπα της Μόσχας και μετά Αυτοκράτορα της Ρωσίας και είχε τέκνα: Ντμίτρι 1552-1553, απεβίωσε 1 έτους. Ιβάν 1554-1581, διάδοχος, απεβ. 27 ετών. Φιοντόρ Α΄ 1557-1598, Αυτοκράτορας της Ρωσίας. τρεις κόρες, απεβίωσαν το πολύ δύο ετών. Sebag Montefiore, Simon. The Romanovs: 1613 to 1918 (2016).