IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εργαζόμενη Γυναίκα

Η Εργαζόμενη γυναίκα είναι κωμική τηλεοπτική σειρά αυτοτελών επεισοδίων που προβαλόταν στον ΑΝΤ1 από τις 5 Φεβρουαρίου 2009 μέχρι τις 8 Μαρτίου 2010. Προβλήθηκαν δύο κύκλοι, με τον πρώτο να αποτελείται από 13 επεισόδια και τον δεύτερο από 7. Το σενάριο της σειράς έγραψαν οι Σάρα Γανωτή και Νίκος Σταυρακούδης. Πρωταγωνίστρια είναι η Ελένη Ράντου και έκαναν πέρασμα επίσης πολλοί άλλοι ηθοποιοί.

 Σε κάθε αυτοτελές επεισόδιο, η Ράντου υποδύεται μια διαφορετική γυναίκα που ασκεί κάποιο διαφορετικό επάγγελμα και το επεισόδιο εστιάζει σε αυτό και την προσωπική ζωή της. Διάφοροι Έλληνες ηθοποιοί έκαναν εμφανίσεις σε επεισόδια της σειράς συμπρωταγωνιστώντας με την Ελένη Ράντου. Κάποιοι από αυτούς είναι αρκετά αναγνωρίσιμοι στο ευρύ κοινό ενώ υπήρξαν και ηθοποιοί που έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στη σειρά. "Fast Food" / 5.2.2009 "Η Περιπτερού" / 12.2.2009 "Πίτα Πόπη: Μέρος Α'" / 19.2.2009 "Πίτα Πόπη: Μέρος Β'" / 26.2.2009 "Η Φιλόλογος: Μέρος Α'" / 5.3.2009 "Η Φιλόλογος: Μέρος Β'" / 12.3.2009 "Η Αρχισυντάκτρια" / 19.3.2009 "Στέλεχος Πολυεθνικής: Μέρος Α'" / 26.3.2009 "Στέλεχος Πολυεθνικής: Μέρος Β'" / 2.4.2009 "Η Ασφαλίστρια" / 9.4.2009 "Οικιακή Βοηθός" / 30.4.2009 "Η Λογίστρια" / 7.5.2009 "Η Αεροσυνοδός" / 4.6.2009 "Η Φυσικοθεραπεύτρια" / 16.10.2009 "Γραφείο Τελετών" / 19.2.2010 "Η Μεσίτρια" / 22.2.2010 "Η Τροχονόμος" / 26.2.2010 "Η Δικηγόρος" / 1.3.2010 "Η Σοπράνο" / 5.3.2010 "Η Νοσοκόμα" / 8.3.2010 Εργαζόμενη Γυναίκα στην ιστοσελίδα του ANT1
Ιγκόρ Μιλόσεβιτς

Ο Ιγκόρ Μιλόσεβιτς (γεννημένος στις 14 Απριλίου του 1986 στο Βελιγράδι) είναι Έλληνας, με καταγωγή από τη Σερβία, εν ενεργεία και πρωήν διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 193 εκ. και αγωνίζεται τόσο ως πλέι μέικερ όσο και ως σούτινγκ γκαρντ.

 Αν και γεννημένος στη Σερβία, ο Μιλόσεβιτς βρέθηκε στην Ελλάδα από πολύ μικρή ηλικία ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο μπάσκετ το 2003 παίζοντας στον [[Ηρακλή Θεσσαλονίκης]], στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 2005, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο εγχώριο τίτλο. Το 2005 άφησε την Ελλάδα και επέστρεψε στη Σερβία. Την τριετία 2005-08 αγωνίστηκε για λογαριασμό του Ερυθρού Αστέρα, με τον οποίο μάλιστα κατέκτησε το Κύπελλο Σερβίας το 2006. Το 2008, ο Μιλόσεβιτς προσπάθησε να κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του επιδιώκοντας να εξασφαλίσει κάποιο συμβόλαιο σε ομάδα του ΝΒΑ συμμετέχοντας στα Ντραφτ εκείνου του έτους. Ωστόσο δεν κατάφερε να διακριθεί, με αποτέλεσμα να μην επιλεγεί από καμία ομάδα. Μετά τη σύντομη παρουσία του στις ΗΠΑ, ο Μιλόσεβιτς επέστρεψε στην Ελλάδα και την περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, με τον οποίο μάλιστα έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της Ευρωλίγκας του 2009. Το καλοκαίρι του 2009 μετεγγράφη στο Μαρούσι και λίγους μήνες αργότερα μεταπήδησε στη Λιθουανία για λογαριασμό της Λιέτουβος Ρίτας, όπου έμεινε για ένα χρόνο και με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Λιθουανίας το 2010. Τον Ιανουάριο του 2011 ο Μιλόσεβιτς μεταπήδησε στην τουρκική Τράμπζονσπορ, ενώ το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους μετεγγράφη στην Αστάνα, ομάδα του Καζακστάν, με την οποία μάλιστα κατέκτησε το πρωτάθλημα Καζακστάν του 2012. Το 2012 ο Μιλόσεβιτς ταξίδεψε στη Γερμανία για λογαριασμό των Μπράουνσβαϊγκ Φάντομς, ενώ μέσα στο 2013 επέστρεψε στην Ελλάδα, αυτήν τη φορά για λογαριασμό της Καβάλας. Ακολούθως, αγωνίστηκε για την Κυπριακή ομάδα ΑΕΚ Λάρνακας ενώ τη διετία 2014-16 αγωνίστηκε για την Κύμη. Τη σεζόν 2016-17 έπαιξε στην ομάδα του Χολαργού. Από το καλοκαίρι του 2017 αγωνίζεται για την ομάδα του Περιστερίου. Ο Μιλόσεβιτς έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Ελλάδος, τόσο σε επίπεδο νέων, όσο και σε επίπεδο ανδρών. Μάλιστα έχει αγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ18 του 2004, καθώς και στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα Κ20 του 2005 και του 2006. Επίσης, έχει κατακτήσει με την εθνική Ελλάδος μπάσκετ το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρα το 2009. Σε συλλογικό επίπεδο 1 Κύπελλο Σερβίας: 2006 1 Πρωτάθλημα Λιθουανίας: 2010 1 Κύπελλο Λιθουανίας: 2010 1 Πρωτάθλημα Καζακστάν: 2012Σε εθνικό επίπεδο Αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς αγώνες: 2009 Το προφίλ του Μιλόσεβιτς στο nba.com Ανακοίνωσε Μιλόσεβιτς ο Ολυμπιακός Igor Milosevic, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά).
Χριστόφορος του Βέρλε

Ο Χριστόφορος, γερμ. Christopher (πριν το 1385 - 25 Αυγούστου 1425) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Βέρλε-Βάρεν & Γκόλντμπερκ (1395 ή μετά - 1425).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη ΣΤ΄ κυρίου του Βέρλε-Βάρεν & Γκόλντμπερκ και της Αγνής (του Οίκου του Μεκλεμβούργου), κόρης του Νικολάου Ε΄ κυρίου του Βέρλε-Γκόλντμπερκ. Το 1425 απεβίωσε μάλλον άγαμος και σίγουρα άτεκνος. Ήταν ο τελευταίος άρρην του κλάδου του και το Βέρλε-Βάρεν & Γκόλντμπερκ περιήλθε στον 2ο εξάδελφό του Γουλιέλμο κύριο του Βέρλε-Γκύστρο, του αμέσως πρεσβύτερου κλάδου. Genealogical table of the House of Mecklenburg Biographical information on Christopher on emecklenburg.de
Βομβιστικές επιθέσεις στο Μπαλί (2002)

Οι βομβιστικές επιθέσεις στο Μπαλί ήταν πολύνεκρη τρομοκρατική ενέργεια που πραγματοποιήθηκε στις 12 Οκτωβρίου του 2002 στην τουριστική περιοχή Κούτα της νήσου Μπαλί στην Ινδονησία. Ο απολογισμός της επίθεσης περιλάμβανε 202 νεκρούς και πάνω από 200 τραυματίες διαφόρων εθνικοτήτων. Για την επίθεση συνελήφθησαν και καταδικάστηκαν με διάφορες ποινές (συμπεριλαμβανομένης και της θανατικής καταδίκης) διάφορα μέλη της ισλαμικής τρομοκρατικής οργάνωσης Τζεμάα Ισλαμίγια.

 Η επίθεση πραγματοποιήθηκε το βράδυ της 12ης Οκτωβρίου του 2002, στο τουριστικό θέρετρο Κούτα, στο οποίο παραθέριζαν τουρίστες, προερχόμενοι κατά κύριο λόγο από κράτη του Δυτικού Κόσμου. Η πρώτη έκρηξη πραγματοποιήθηκε στις 11:05 μ.μ. σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης όπου είχε παρεισφρήσει βομβιστής αυτοκτονίας, ενώ λίγα δευτερόλεπτα αργότερα έγινε νέα, ισχυρότερη έκρηξη όταν ανατινάχτηκε έξω από έτερο νυχτερινό κέντρο ένα βαν που ήταν παγιδευμένο με εκρηκτικά. Σχεδόν ταυτόχρονα, πραγματοποιήθηκε και έκρηξη μικρής κλίμακας έξω από το προξενείο των ΗΠΑ στην κοντινή πόλη, Ντενπασάρ. Σύμφωνα με τον επίσημο απολογισμό, οι βομβιστικές επιθέσεις είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 202 ανθρώπων και τον τραυματισμό άλλων 209. Η πλειοψηφία των καταγεγραμμένων θυμάτων ήταν τουρίστες, με 88 εξ αυτών να προέρχονται από την Αυστραλία. Ακόμη σκοτώθηκαν αρκετοί Ινδονήσιοι που εργάζονταν ως υπάλληλοι σε επιχειρήσεις της περιοχής ή ήταν επαγγελματίες που σχετίζονταν με τον τουρισμό (π.χ. οδηγοί ταξί). Επισήμως ανέρχονται στους 38, ωστόσο άλλη εκτίμηση κάνει λόγο για αδιευκρίνιστο αριθμό, ισχυριζόμενη ελλιπή καταγραφή των Ινδονήσιων θυμάτων που προέρχονταν από άλλα μέρη της χώρας. Στους νεκρούς περιλαμβάνονταν ακόμη 23 Βρετανοί, 7 Αμερικανοί και άτομα από άλλα 19 κράτη. Την ευθύνη για την επίθεση ανέλαβε η ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση Τζεμάα Ισλαμίγια, η οποία είχε διασυνδέσεις με την Αλ Κάιντα. Παράλληλα, παρουσιάστηκε στα ΜΜΕ ηχογραφημένο μήνυμα αποδιδόμενο στον Οσάμα μπιν Λάντεν μέσω του οποίου επιδοκιμάστηκε η ενέργεια ως απάντηση στη στάση της Αυστραλίας στον Πόλεμο κατά της Τρομοκρατίας και στο ζήτημα του Ανατολικού Τιμόρ. Αργότερα, διάφορες πηγές υποστήριξαν πως για την πραγματοποίηση της επίθεσης, η Τζεμάα Ισλαμίγια είχε ενισχυθεί οικονομικά από την Αλ Κάιντα. Τα επόμενα χρόνια συνελήφθησαν διάφορα μέλη της Τζεμάα Ισλαμίγια ως ύποπτοι για το χτύπημα. Μεταξύ αυτών, ο στρατιωτικός αρχηγός της οργάνωσης Ριντουάν Ισαμουντίν που συνελήφθη το 2003 και κρατείται στο Γκουαντάναμο και τρία μέλη της οργάνωσης που καταδικάστηκαν εις θάνατον το 2003 από τις ινδονησιακές αρχές και εκτελέστηκαν το 2008. Ακόμη, το 2010 σκοτώθηκε σε επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας της Ινδονησίας ένα ηγετικό μέλος της οργάνωσης και θεωρούμενος ως ο οργανωτής της επίθεσης στην Κούτα ονόματι Ντουλματίν. Προς τιμήν των θυμάτων της επίθεσης έχουν ανεγερθεί μνημεία σε διάφορα μέρη ανά την υφήλιο. Το 2003 ανεγέρθηκε μνημείο στον χώρο όπου βρισκόταν το ένα από τα δύο κέντρα διασκέδασης που επλήγησαν και το οποίο περιλαμβάνει πλάκα με τα ονόματα των θυμάτων. Ανάλογα μνημεία εντοπίζονται σε πόλεις της Αυστραλίας, στο Λονδίνο, στη Σιγκαπούρη κ.α.
Ζάουμε Καμπρέ

Ο Ζάουμε Καμπρέ (Jaume Cabré i Fabré, προφορά: [ˈʒawmə kəˈβɾe], γενν. Βαρκελώνη, 30 Απριλίου 1947) είναι Καταλανός συγγραφέας και σεναριογράφος, ένας από τους δημοφιλέστερους συγγραφείς στην καταλανική γλώσσα παγκοσμίως. Είναι απόφοιτος Καταλανικής Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, έχοντας εργαστεί ως καθηγητής πανεπιστημίου στο Πανεπιστήμιο της Λιέιδα, ενώ είναι μέλος του φιλολογικού τομέα του Ινστιτούτου Καταλανικών Μελετών. Έχει συγγράψει πολλά σενάρια για ταινίες και τηλεοπτικές σειρές και έχει βραβευτεί με τα μεγαλύτερα βραβεία της καταλανόφωνης λογοτεχνίας για τα βιβλία του. Το 2014 του απονεμήθηκε ο Σταυρός του Αγίου Γεωργίου από την Κυβέρνηση της Καταλονίας για τις υπηρεσίες του στα καταλανικά γράμματα και καταλανική κουλτούρα. Έχει ταχθεί υπέρ της υπεράσπισης της καταλανικής γλώσσας και του δικαιώματος των Καταλανών να αποσχιστούν από την Ισπανία. Με αφορμή τις καταλανικές εκλογές του 2015 εντάχθηκε στους εκλογικούς καταλόγους του συνασπισμού «Μαζί για το Ναι».

 Τα πρώτα του διηγήματα εκδόθηκαν το 1974 στη συλλογή Faules de mal desar («Μύθοι που δύσκολα φυλάσσονται») και το πρώτο του μυθιστόρημα τέσσερα χρόνια αργότερα με τον τίτλο Galceran, l'heroi de la guerra negra («Γκαλσεράν, ο ήρωας του μαύρου πολέμου»). Ακολούθησαν μυθιστορήματα στα οποία ο συγγραφέας αποκάλυψε τα θέματα που θα τον απασχολούσαν στο συγγραφικό του μέλλον: η εξουσία, η ανθρώπινη ιδιότητα, η μουσική και η καλλιτεχνική δημιουργία. Τη δεκαετία του 1980 εξέδωσε τρία κείμενα, η δράση των οποίων διαδραματίζεται στη φανταστική πόλη Φρέισες (λογοτεχνικός καθρέπτης της Τεράσα). Το 1991 παρουσίασε το μυθιστόρημα Senyoria («Εξοχότητα») και το 1996 το L'ombra de l'eunuc («Η σκιά του ευνούχου») που λάμβανε χώρα στη Βαρκελώνη των τελευταίων χρόνων της δικτατορίας του Φράνκο και της Μεταπολίτευσης, ενδεδυμένο με έναν μεταλογοτεχνικό λόγο που μεταπλάστηκε σε βιβλία με τη συλλογή δοκιμίων El sentit de la ficció («Το νόημα της λογοτεχνίας»). Το 2000 εξέδωσε τη συλλογή διηγημάτων Viatge d'hivern («Χειμερινό ταξίδι»). Ακολούθησαν τα δύο δημοφιλέστερα έργα του, Οι φωνές του ποταμού Παμάνο το 2004 και Confiteor (2011), που μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και στα ελληνικά με τη συνδρομή του Ινστιτούτου Ραμόν Λιουλ: Οι φωνές του ποταμού Παμάνο, μετάφρ. Ευρυβιάδης Σοφός, Εκδοτ. Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα 2008, 647 σελ., (ISBN 978-960-6715-82-2) Confiteor, μετάφρ. Ευρυβιάδης Σοφός, εκδ. «Πόλις», Αθήνα 2016, 736 σελ., (ISBN 978-960-435-507-5) Η σκιά του ευνούχου , μετάφρ. Ευρυβιάδης Σοφός, εκδ. «Πόλις», Αθήνα 2019, 512 σελ.,(ISBN 978-960-435-668-3) Ο Ζάουμε Καμπρέ στον Σύλλογο Συγγραφέων στην Καταλανική Γλώσσα
Ελισάβετ της Σαξονίας

Η Ελισάβετ (γερμ. Elisabeth, 4 Φεβρουαρίου 1830 - 14 Αυγούστου 1912) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Γένουας.

 Η Μαρία Ελισάβετ Μαξιμιλιανή Λουδοβίκα Αμαλία Φραγκίσκη Σοφία Λεοπολδίνα Άννα Βαπτιστή Ιαβερία Νεπομύκενα ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη της Σαξονίας και της Αμαλίας Αυγούστας, κόρης του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας. Παντρεύτηκε το 1850 τον Φερδινάνδο της Γένουας και είχε τέκνα: Μαργαρίτα (1851 - 1926), παντρεύτηκε τον Ουμβέρτο Α΄ της Ιταλίας. Θωμάς (1854 - 1931), Δούκας της Γένουας.Το 1855 ο Φερδινάνδος απεβίωσε και η Μαργαρίτα έκανε το 1855 δεύτερο, μυστικό γάμο με τον αρχιθαλαμηπόλο της Νικολό, Μαρκήσιο του Ραπάλο. "Margherita's Mother Dead", The New York Times, Rome, 15 August 1912
Άγκνιγια Ντιτκοφσκίτε

Η Άγκνιγια Ολέγκοβνα Ντιτκοφσκίτε (Ρωσικά: А́гния Оле́говна Дитковски́те, Λιθουανικά: Agnija Ditkovskytė, επίθετο συζύγου Τσάντοφ), είναι Ρωσίδα ηθοποιός γεννημένη στις 11 Μαΐου 1988 (1988-05-11) στο Βίλνιους της Λιθουανίας.

 Η Άγκνιγια γνωρίστηκε το 2006 τον ηθοποιό Αλεξέι Τσάντοφ, χώρισαν το 2009. Έκαναν επανασύνδεση μερικούς μήνες αργότερα και παντρεύτηκαν με το 2012, στις 5 Ιουνίου του 2014 γέννησε το πρώτο τους παιδί (αγόρι). Τζόναθαν Φλέμινγκ Πτάχα (ράπερ) Τίματι Πάβελ Πριλούτσνι Σεργκέι Τσιρκόφ Μαρίνα Πετρένκο Αλεξέι Τσάντοφ Κονσταντίν Κριούκοφ Μαξίμ Ματβέγεφ Ελιζαβέτα Μπογιάρσκαγια Σβετλάνα Ιβανόβα Εκατερίνα Βιλκόβα Βίκτωρ Βασιλιέφ μάτια: Καστανά μαλλιά: Καστανά σύζυγος: Αλεξέι Τσάντοφ ύψος: 1,74 Άγκνιγια Ντιτκοφσκίτε, επίσημος λογαριασμός στο Twitter.
Βύρων Δάβος

Ο Βύρων Δάβος (1927) είναι Έλληνας ιστορικός, συγγραφέας και ποιητής. Γεννήθηκε στο Πελόπιο Ηλείας και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ως αξιωματικός του Πυροσβεστικού σώματος. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών. Η λογοτεχνική του ιδιότητα έχει αναγνωριστεί από το ΥΠΠΟ.

 Έχει γράψει πληθώρα ιστορικών, λογοτεχνικών και ποιητικών έργων. Ξεχασμός του πόνου, 1942 Αθηναϊκές νύχτες Οι αγχόνες Ηλιοβασιλέματα στη μοναξιά Χρόνοι σκλαβιάς, 1945 Ήρθαν τα χελιδόνια - Πύργος, 1951 Μακρινές Αγάπες - Αθήνα, 1957 Ήχοι και αντίλαλοι - Αθήνα, 1959 Φωνές από τα άστρα Νοσταλγίες και πόθοι Εσπερινές ανταύγειες Πορφυρένια Δειλινά Φωτεινές αναμνήσεις Ανείπωτα Μυστικά Στις όχθες του Αλφειού - Αθήνα, 1958 Όσα γράφει η μοίρα Της προσφυγιάς οι δρόμοι Στις ξενιτιάς τις στράτες Στον τροχό της Τύχης Η μεγάλη επιστροφή - Αθήνα, 1971 Φρασινιά - Αθήνα, 1975 Στους ξένους δρόμους Ο παραγιός Η κατάρα και άλλα διηγήματα Ένας άνθρωπος κοιτάζει τη Δύση - Αθήνα, 1974 Πικραμένα ταξίδια Το ξένο ψωμί Το φάγωμα Άρχοντες και χωριάτες Η ιστορία του χωριού μου - Αθήνα, 1974 25 Χρόνια κοντά στο Μάριο Βαϊανό - 1975 Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930 Η ιστορία της εφημερίδας "Πατρίς" του Πύργου Ηλείας Οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού Κριεκούκι Ηλείας Ο Χριστόφορος Παπουλάκος Το Πετροβούνι Κριεκουκιώτικος λόγος Οι Ολυμπιακοί Αγώνες 1896 Η ιστορία της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας 1830-1980 Η Μακεδονία του 1893-1903 (το Μακεδονικό ζήτημα) Οι σφαγές των Αρμενίων (το Αρμενικό ζήτημα) 1890-1896 Οι ανασκαφές της Αρχαίας Ολυμπίας 1875-1891 Δήμος Ολυμπίων (Ιστορία 32 χωριών) Μικρασιατική εκστρατεία Η Ηλεία πριν και μετά την Επανάσταση του 1821 Η ζωή των κατοίκων της Ηλείας κατά την τουρκοκρατία Ιστορία του Πύργου Ηλείας Η Ηλεία γύρω από το 1900 Τοπωνύμια της Ηλείας Τα σταφιδικά της Ηλείας (1827-1995) Η λογοτεχνία κατά την εποχή του Μάριου Βαϊάνου Λαογραφική γλώσσα Η Ήλιδα και οι Ολυμπιακοί αγώνες Γεώργιος Ζαλόκωστας Το πολεμικό μεγαλείο του 1912-1913 Ιστορικά της Αθήνας 1800-1900 Οι ζωγράφοι κατά την εποχή του Μάριου Βαϊάνου Εφημερίδες Ηλείας 1867-1930 Η προοδεύουσα Αμαλιάδα Αθηναιογραφήματα Φωτιές και καπνοί πάνω από την Ελλάδα 1830-1930 Το πυροσβεστικό Σώμα στα Σπάργανα Ιστορικά των χωριών της Ηλείας Οι ληστές της Ηλείας 1821-1930 Ιστορικά της πόλης του Πύργου 1830-1930 Βίος και πολιτεία των Πολιτικών της Ηλείας Το μεταπολεμικό Πελόπιο Πόλεμος και κατοχήΕπίσης κατά καιρούς έχει αρθρογραφήσει σε διάφορες εφημερίδες της Ηλείας όπως η Πατρίς, η Αυγή κ.α. Εθνική Βιβλιοθήκη - Κατάλογος έργων
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1993

Το 35ο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων (ΣΙΣΜ) (τελική φάση) διεξήχθη στο Μαρόκο, στις πόλεις Καζαμπλάνκα, Ραμπάτ και Κενίτρα, τον Ιούνιο του 1993. Νικήτρια αναδείχθηκε η Αίγυπτος.

 Στην τελική φάση προκρίθηκαν 9 χώρες, έπειτα από προκριματικούς αγώνες (συνολικά έλαβαν μέρος 12 χώρες). Οι χώρες που προκρίθηκαν και όσα ματς είναι γνωστά από την προκριματική φάση έχουν ως εξής: 1 Οι αγώνες ήταν μονοί. Στο άλλο ματς Ιταλία-Ρωσία: 3-0. Γαλλία και Ιταλία ισοβάθμησαν με 3β αλλά η Γαλλία είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων. Διεξήχθη σε τρεις γύρους. Στον Α΄ γύρο οι εννιά ομάδες αγωνίστηκαν σε τρεις ομίλους με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήρια κατάταξης ήταν κατά σειρά η καλύτερη διαφορά τερμάτων, η καλύτερη επίθεση, τα περισσότερα κόρνερ. Στον Β΄ γύρο (ημιτελικό) προκρίθηκαν έξι ομάδες, που αγωνίστηκαν σε δύο νέους ομίλους με βαθμολογία. Στον τελικό γύρο οι επικεφαλής των δύο ημιτελικών ομιλών αγωνίστηκαν στον τελικό ενώ οι υπόλοιπες ομάδες, ανάλογα με τη θέση που τερμάτισαν, έδωσαν αγώνες για τις θέσεις 7η-9η (οι τελευταίες ομάδες των τριών ομίλων του Α΄ γύρου), 5η-6η, 3η-4η, για τη διαμόρφωση της τελικής κατάταξης. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Αίγυπτος. Οι αγώνες έγιναν στις πόλεις Καζαμπλάνκα, Ραμπάτ και Κενίτρα του Μαρόκου. 7η-9η θέση Ιράν-Τανζανία: [;]. Ιράν -Γκαμπόν: [;]. Τανζανία-Γκαμπόν: [;]. 5η θέση Πολωνία-ΗΠΑ: [;]. 3η θέση Γερμανία-Γαλλία: 3-0. ΤΕΛΙΚΟΣ Αίγυπτος- Μαρόκο: 3-2 (παρ.). Σκόρερ Αιγύπτου: Ελ Κας, Ραγιάν, Σαντέκ. RSSSF Ποδοσφαιρικά αρχεία
Στήλη Βεσπασιανού στο Αρμάζι

Η Στήλη Βεσπασιανού στο Αρμάζι (γεωργιανά: |ვესპასიანეს არმაზის სტელა, αγγλικά: Armazi stele of Vespasian‎) είναι στήλη γραμμένη στα αρχαία ελληνικά, η οποία βρέθηκε το 1867, στο Αρμάζι, 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μτσκέτα, την αρχαία πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιβηρίας.

 Η στήλη μνημονεύει την ενίσχυση της οχύρωσης των τειχών της πόλης Αρμοζικής (Αρμάζι) από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Βεσπασιανό.Επιπλέον, η επιγραφή αναφέρει ακόμα, δύο αυτοκράτορες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον Τίτο και τον Δομιτιανό, δύο βασιλιάδες του Βασιλείου της Ιβηρίας, τον Μιθριδάτη Α΄ της Ιβηρίας και τον Φαρασμάνη Α΄ της Ιβηρίας, καθώς και τον πρίγκιπα Αμάζασπη (Amazaspus). Η επιγραφή χρονολογείται στο 75 ΚΕ.Η κορυφή της στήλης έχει καταστραφεί ή χαθεί. Σύμφωνα με τον καθηγητή David Braund το κείμενο που έλειπε ήταν πιθανόν στα λατινικά ή τα αρμαζικά (απόφυση της αραμαϊκής γλώσσας). Ο Cyril Toumanoff προσδιορίζει, επίσης, τον Αμάζασπη (Amazaspus), ως τον βασιλιά Αμάζασπη Α΄ της Ιβηρίας, αν και πιθανόν να πρόκειται μόνο για τον πρίγκιπα Αμάζασπη, γιο του Φαρασμάνη Α΄ της Ιβηρίας, ο οποίος είναι γνωστός από το Επίγραμμα του Αμάζασπος, (114-117 ΚΕ), το οποίο βρέθηκε στην Ρώμη. «Ο Αυτοκράτωρ Καίσαρ Βεσπασιανός Αύγουστος, Ύπατος Ποντίφηξ, κρατώντας την εξουσία των Τριβωνίων Πληβείων για έβδομη φορά, Αυτοκράτωρ για δέκατη τέταρτη φορά, Ύπατος για έκτη φορά και που έχει ανακηρυχθεί για την έβδομη, Πατέρας των Πατρίων (της πατρίδας), Κήνσορας και ο Αυτοκράτωρ Τίτος Καίσαρ, ο γιος του Αυγούστου, κρατώντας την εξουσία των Τριβωνίων Πληβείων για πέμπτη φορά, Ύπατος για τέταρτη φορά και που έχει ανακηρυχθεί για την πέμπτη, Κήνσορας και ο Δομιτιανός Καίσαρ, ο γιος του Αυγούστου, Ύπατος για τρίτη φορά και που έχει ανακηρυχθεί για την τέταρτη, για τον βασιλιά των Ιβήρων Μιθριδάτη, γιου του βασιλιά Φαρασμάνη και τον Αμάζασπη, φίλο του Καίσαρα και των Ρωμαίων και για τους ανθρώπους του (Ίβηρες), αυτοί [οι Ρωμαίοι] οχύρωσαν τα τείχη».
Τζόσιας Μόλι

Ο Τζόσιας Μόλι (Josias Moli, γενν. στις 19 Αυγούστου 1954) είναι πολιτικός από το Βανουάτου, πρώην πρόεδρος της Βουλής και πρώην υπηρεσιακός πρόεδρος της μικρής νησιωτικής χώρας. Είναι μέλος του κόμματος Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων.

 Έγινε προσωρινός πρόεδρος και πρόεδρος του Κοινοβουλίου στις 28 Ιουλίου του 2004. Διαδέχθηκε σε αμφότερα τα αξιώματα το Ρότζερ Αμπιούτ, ο οποίος ηττήθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2004. Με βάση το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Βουλής αναλαμβάνει και υπηρεσιακός Πρόεδρος όταν το Κοινοβούλιο δεν έχει ακόμα εκλέξει Πρόεδρο, κάτι που ήταν απαραίτητο μετά την καθαίρεση του Άλφρεντ Μασένγκ. Ο Μόλι απώλεσε τη θέση του προσωρινού προέδρου όταν εξελέγη από το Κοινοβούλιο και τους επικεφαλής των περιοχών ένας νέος πρόεδρος, στις 16 Αυγούστου του 2004. Ήταν το τέταρτο πρόσωπο που υπηρέτησε στο αξίωμα του Προέδρου του Βανουάτου σε 4 μήνες. Τον διαδέχθηκε ο Καλκότ Ματασκελέκελε, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος από ειδικό σώμα. Ο Μόλι απώλεσε και το αξίωμα του προέδρου της Βουλής, τον Δεκέμβριο του 2004, όταν η κυβέρνηση του Σερζ Βοχόρ αντικαταστάθηκε από νέα κυβέρνηση με αρχηγό τον Χαμ Λίνι.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91

Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91 ήταν η 52η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Απόλλων για 1η φορά στην ιστορία του.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1990-91 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1991-92. Η δωδέκατη ομάδα έδωσε αγώνες μπαράζ με την τρίτη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1990-91, με τη νικήτρια να συνεχίζει στην Α΄ κατηγορίας 1991-92 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορίας 1991-92.Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1991-92. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1991-1992. Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1989-90, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1990-91 συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1989-90 ΕΠΑ και ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς . Στο πρωτάθλημα δεν συμμετείχαν ο Ευαγόρας Πάφου και ο Εθνικός Άχνας που είχαν υποβιβαστεί στη Β΄ κατηγορία 1990-91. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=2 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση. 1: Από την ΑΠΕΠ αφαιρέθηκαν 4 βαθμοί από τη Δικαστική Επιτροπή λόγω μη προσέλευσης της ομάδα στο παιχνίδι με την Ανόρθωση. Το παιχνίδι κατακυρώθηκε με 2-0 υπέρ της Ανόρθωσης. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: Η Ένωση Νέων Παραλιμνίου έδωσε αγώνες μπαράζ με την 3η ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ Κατηγορίας 1990-91, Εθνικός Άχνας. Στο πρώτο παιχνίδι, η γηπεδούχος Ένωση Νέων Παραλιμνίου κέρδισε με 4-0. Η ΕΝΠ κέρδισε και στην έδρα του Εθνικού Άχνας με 3-1 και παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία. «1990/91 Cypriot First Division». Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation. 14 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2016. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 128. ISBN 9963-8720-1-8. Στεφανίδης, Γιώργος (2003). 40 χρόνια κυπριακές ομάδες στην Ευρώπη. Λευκωσία: Χαραυγή. σελ. 213. ISBN 9963-8841-1-3. Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1990-91 Πρώτοι σκόρερ Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Πορεία των κυπριακών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου
Lying from You

Το "Lying from You" είναι ένα τραγούδι από το αμερικανικό ροκ συγκρότημα Linkin Park και κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου του 2004. Εκδόθηκε ως airplay-μοναδικό single από το δεύτερο άλμπουμ τους, Meteora, το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Μαρτίου 2003.

 Το τραγούδι ανοίγει με βιόλα που αναπαράγεται από sampler, ήχος που συνοδεύει και πολλά σημεία του τραγουδιού. Η εισαγωγή, επίσης, περιέχει (πάλι από sampler) ήχο αυτοκινήτου που σπινάρει. Το τραγούδι ήταν ένα από τα επτά τραγούδια των Linkin Park που χρησιμοποιήθηκαν στη συνεργασία μεταξύ της μπάντας και του ράπερ Jay-Z ("Dirt off Your Shoulder/Lying from You") στον mash- up δίσκο Collision Course που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2004. Έχει επίσης, τη φωνή από sampler και μάλλον λιγότερο γοητευτική, του Βρετανού κωμικού Bill Bailey κατά τη διάρκεια της "coffee shop emo" ρουτίνας του. Στις live παραστάσεις του 2008, το "Lying from You" χρησιμοποίησε μια νέα εισαγωγή, αφαιρώντας όλα τα δείγματα (ήχους από sampler) από την εισαγωγή και το πρώτο μισό της πρώτης εκδοχής. Συνέντευξη με τον Mike Shinoda, Μάρτιος 2003 στο ShoutWeb: Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει επίσημο μουσικό βίντεο για το τραγούδι, live υλικό του τραγουδιού από το live άλμπουμ των Linkin Park Live in Texas έχει χρησιμοποιηθεί για το μουσικό βίντεο. Η ζωντανή εκδοχή του τραγουδιού χρησιμοποιήθηκε σε εκδόσεις internet του βίντεο. Αυτό το ζωντανό βίντεο είναι διαθέσιμο στο iTunes, μαζί με το "Points of Authority". Ένα βίντεο με αποσπάσματα από το τέταρτο single του άλμπουμ, το μουσικό βίντεο του From the Inside μπορεί να το δει κάποιος στο YouTube. Promo CD-R Το "Lying from You" κυκλοφόρησε ως airplay-μοναδικό single από το άλμπουμ. Είχε κυκλοφορήσει μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2004, και στον Καναδά ως ζωντανό μουσικό βίντεο με πλάνα από το Live in Texas. Για το ότι ήταν airplay-μοναδικό single, ακόμη κατάφερε να φτάσει στη θέση 1 στο Modern Rock Tracks διάγραμμα, δίνοντας στη μπάντα την τέταρτη συνεχόμενή τους θέση 1 από το άλμπουμ Meteora. Ήρθε κοντά στην επίτευξη αυτού, επίσης, εμφανιζόμενο στο Mainstream Rock Tracks διάγραμμα, όπου πέρασε πέντε εβδομάδες στο νούμερο 2.
Ντέντερ Έεντραχτ Χέκελγκεμ

Η Ντέντερ Έεντραχτ Χέκελγκεμ είναι μια βελγική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1935. Συμμετέχει στη Belgian Third Division B. Έδρα της ομάδας είναι το Florent Beeckmanstadion, χωρητικότητας 8157 θεατών. Η καλύτερη θέση στην οποία έχει τερματίσει ποτέ ήταν η 15η στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου τις περιόδους 2007-08 και 2008-09. Έχει κερδίσει 1 πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας.

 Belgian Second Division: Νικήτρια (1): 2006–07 Belgian Second Division Final Round: Φιναλίστ (1): 1997–98 Belgian Third Division A: Νικήτρια (1): 2005–06 Official Website (Ολλανδικά) FCV Dender at UEFA.COM FCV Dender at EUFO.DE FCV Dender at Weltfussball.de FCV Dender at Football Squads.co.uk FCV Dender at National Football Teams.com FCV Dender at Football Lineups.com
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1985–86

Για την περίοδο 1985-86, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Πύργου ο οποίος σε αγώνα μπαράζ νίκησε τον Ηλειακό Λεχαινών στην διαδικασία των πέναλτι.

 Η περίοδος 1985-86 ήταν η 17η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας. Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής: Α κατηγορία (2 όμιλοι) Β κατηγορία (2 όμιλοι) Γ κατηγορία (2 όμιλοι) Στην Α κατηγορία μετείχαν 26 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους. Η περίοδος 1985-86 ήταν η τελευταία περίοδος κατά την οποία η Α κατηγορία ήταν χωρισμένη σε δύο ομίλους. 1ος όμιλος 2ος όμιλος μπαράζ ανόδου Εθνικός Πύργου-Ηλειακός Λεχαινών 1-1 (4-3 πέναλτι) Στην Β κατηγορία μετείχαν 30 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους 1ος όμιλος η Προοδευτική Μανωλάδας είχε -2 βαθμούς 2ος όμιλος ο Ερμής Πλατάνου είχε -3 βαθμούς Στην Γ κατηγορία μετείχαν 20 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους 1ος όμιλος * ο Αχχιλέας δεν κατήλθε στο πρωτάθλημα. 2ος όμιλος ο Α.Ο Κορυφής δεν κατήλθε στο πρωτάθλημα ο Εθνικός Αμπελοκάμπου είχε -5 βαθμούς, η Ολυμπιάδα Αγίων Αποστόλων είχε -4 Τελικός 25 Μαρτίου 1986 Αστέρας Αμαλιάδας - Α.Ο Ζάκυνθος 3-0 - εθνικό στάδιο Πύργου - [1]
Υδνόρα

Η υδνόρα (επιστημονική-λατινική ονομασία Hydnora) είναι γένος δικοτυλήδονων φυτών, ιθαγενών της Αφρικής, της Μαδαγασκάρης και της Αραβικής Χερσονήσου, το οποίο περιγράφηκε επιστημονικά για πρώτη φορά από τον Σουηδό φυσιοδίφη Καρλ Πέτερ Τούνμπεργκ το 1775. Η ονομασία του γένους προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ὕδνον, που σημαίνει «τρούφα». Οι υδνόρες ειναι παρασιτικά φυτά, που τρέφονται από τις ρίζες άλλων φυτών. Εκπέμπουν οσμή που προσελκύει τα έντομα και τους παρέχει κλειστό χώρο, όπου παραμένουν αρκετό χρόνο, ώστε να κολλήσουν πολλοί κόκκοι γύρης επάνω τους και να επικονιάσουν κατόπιν άλλες υδνόρες.

 Σήμερα γίνονται γενικώς δεκτά τα εξής είδη στο γένος υδνόρα: Hydnora abyssinica (υδνόρα η αβυσσηνιακή), A.Br. – Ομάν, Υεμένη, Σαουδική Αραβία, Αφρική (από την Ερυθραία και το Σουδάν έως τη Ναμίμπια και την Επαρχία Κουαζούλου-Νατάλ) Hydnora africana (υδνόρα η αφρικανική), Thunb. – Ανγκόλα, Ναμίμπια, Επαρχία του Ακρωτηρίου Hydnora arabica (υδνόρα η αραβική), Bolin & Musselman – Ομάν & Υεμένη Hydnora esculenta, Jum. & H.Perrier – Μαδαγασκάρη Hydnora sinandevu, Beentje & Q.Luke – Κένυα, Τανζανία Hydnora triceps, Drège & E.Mey. – Επαρχία Βόρειου Ακρωτηρίου, Ναμίμπια Hydnora visseri, Bolin, E.Maass, & Musselman – Επαρχία Βόρειου Ακρωτηρίου, Ναμίμπια Στην υδνόρα έχει βρεθεί ένα από τα μικρότερα πλαστιδιακά γονιδιώματα των αγγειόσπερμων φυτών. Σε σύγκριση με το αντίστοιχο γονιδίωμα των στενότερων συγγενών γενών, το γονιδίωμα των χλωροπλαστών του είδους Hydnora visseri παρουσιάζει ακραία εξελικτική συρρίκνωση, τόσο σε μέγεθος (περίπου 27 χιλιάδες ζεύγη βάσεων) όσο και σε αριθμό λειτουργικών γονιδίων (24 γονίδια). Είδη υδνόρας διατίθενται σε αγορές βοτάνων στη Μοζαμβίκη και στη Νότια Αφρική. Στη Νότια Αφρική η φυλή Imbola yesiXhosa αναφέρεται ότι παρασκευάζει μια αλοιφή του ριζώματος του φυτού ως θεραπεία για την ακμή και άλλες δερματικές παθήσεις. Στην Ουγκάντα τα εκεί είδη του φυτού αναφέρεται ότι χρησιμεύουν ως τροφή (οι καρποί) και ως φάρμακο (τα ριζώματα) για τη διάρροια, την υπέρταση και τον διαβήτη, αν και η φαρμακευτική δράση δεν έχει ακόμα επιβεβαιωθεί επιστημονικώς.
Χομαγιούν και Βακάρ

Ο Hamayun Anwar (?-Απρίλιος 2012, σε ηλικία 18 ετών και ο Wakar Ahmed, ?-Απρίλιος 2012 σε ηλικία 32 ετών), μετανάστες στην Ελλάδα από το Πακιστάν πέθαναν στην Ελλάδα σε δυστύχημα καθώς προσπαθούσαν μέχρι την υστάτη στιγμή να απεγκλωβίσουν ζευγάρι ηλικιωμένων από τις ράγες του τρένου. Για την πράξη αυτοθυσίας τους τιμήθηκαν από την Ακαδημία Αθηνών μετά θάνατον, ενώ η ιστορία τους ενέπνευσε το τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου «Χομαγιούν και Βακάρ».

 Στο Κρυονέρι Αττικής, αυτοκίνητο Ι.Χ. επιχείρησε να περάσει τις γραμμές από σημείο που δεν υπήρχε διάβαση, με αποτέλεσμα οι τροχοί του να κολλήσουν στη σιδηροτροχιά. Τρεις μετανάστες από το Πακιστάν, (Hamayun Anwar, Wakar Ahmed και Masood Ahmed, 41 χρονών) οι οποίοι βρισκόνταν κοντά, προσπάθησαν να ξεκολλήσουν το αμάξι από τις ράγες. Όταν το τρένο που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη - Αθήνα, πλησίασε, επικράτησε πανικός. Ο ένας μετανάστης απομακρύνθηκε, ενώ οι άλλοι δυο (Χομαγιούν και Βακάρ) ενέτειναν τις προσπάθειες τους. Στη σύγκρουση που ακολούθησε σκοτώθηκαν οι δύο μετανάστες και οι δύο επιβαίνοντες του αυτοκινήτου. Ο Masood μεταφέρθηκε τραυματίας στο νοσοκομείο. Η Ακαδημία Αθηνών τίμησε τους δυο νεαρούς μετά θάνατον για «υπέρτατη πράξη αυτοθυσίας». Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου συνέθεσε το τραγούδι «Χομαγιούν και Βακάρ». Ο τρίτος, Masood, έλαβε από το υπουργείο Εσωτερικών άδεια παραμονής στη Ελλάδα «για εξαιρετικούς λόγους». Χομαγιούν και Βακάρ (τραγούδι)
Αρχαία περσική γλώσσα

Η αρχαία περσική γλώσσα άρια ή άρυα είναι η αρχαιότερη των Περσιδών γλωσσών. Ταξινομείται στην ομάδα των Δυτικών ιρανικών γλωσσών, υποομάδα των ινδοϊρανικών γλωσσών,που ανήκουν γλωσσολογικά στην ινδοευρωπαϊκή οικογένεια Η αρχαία Περσική, και η Αβέστα έχουν στενή συγγένεια με τη σανσκριτική γλώσσα. Η Σανσκριτική, όπως και όλες οι αρχαίες Ινδοευρωπαϊκές είναι κλιτικές γλώσσες. Η φωνητική της αρχαίας Περσικής περιελάμβανε τρία ζεύγη απλών φθόγγων, μακρύ και βραχύ a, i, u, διφθόγγους ai, au, 23 φωνήματα σύμφωνα. Ως προς τη μορφολογία της παρουσιάζει τρεις αριθμούς, τρία γένη, ρήματα και πολύπλοκη δομή. Το λεξιλόγιό της περιέχει αφθονία δάνειων λέξεων από άλλες αρχαίες ιρανικές γλώσσες, όπως και από μη Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, όπως η Αραμαϊκή. Συνολικά θεωρούμενη η αρχαία Περσική ήταν το θεμέλιο πάνω στο οποία μια σειρά γλωσσικών μετασχηματισμών οδήγησαν την περσική γλώσσα στη σύγχρονη μορφή της. Σε ό,τι αφορά στη χρήση της κατά την αρχαιότητα αρχαία περσικά κείμενα (πινακίδες, σφραγίδες, μνημειακές επιγραφές) της δυναστείας των Αχαιμενιδών βρέθηκαν στο Ιράν, την Τουρκία και την Αίγυπτο. Εξελισσόμενη μεταμορφώθηκε διαδοχικά σε Μέση περσική γλώσσα ή Παχλαβί του Ιράν της δυναστείας των Σασσανιδών και σύγχρονη Περσική γλώσσα.

 Η αρχαία Περσική γραφόταν από τα αριστερά προς τα δεξιά με ένα είδος σφηνοειδούς γραφής. Η αρχαία περσική σφηνοειδής περιείχε 36 σημεία που αναπαριστούσαν τα σύμφωνα, τα φωνήεντα ή σειρές απλών συμφώνων και φωνηέντων, μια σειρά τριών αριθμών (1, 10, 100), ένα διαιρέτη και οκτώ ιδεογράμματα, γεγονός που καθιστά το αρχαίο περσικό συλλαβάριο αλφαβητικό ως προς τη φύση του. Παρόλο που τα γράμματα του συγκεκριμένου αλφάβητου φαίνονται ίδια με εκείνα της ακκαδικής και της σουμεριακής σφηνοειδούς, μόνο ένα, το LΑ, προέρχεται από αυτή τη γραφή. (Το LΑ δεν απαντάται σε αρχαίες περσικές λέξεις, αλλά σε γλωσσικά δάνεια από την Ακκαδική.) Οι περισσότεροι ερευνητές σήμερα συμφωνούν ότι η αρχαία περσική γραφή επινοήθηκε περί το 525 Π.Κ.Ε. για τις μνημειακές επιγραφές του Αχαιμενίδη βασιλέα Δαρείου Α'. Αρχαίες Ιρανικές Γλώσσες και Λογοτεχνία: Ο Κύκλος των Αρχαίων Ιρανικών Σπουδών (CAIS) Ομάδα Ιρανικών Γλωσσών Αποκρυπτογράφηση της Περσικής Σφηνοειδούς Αρχειοθετήθηκε 2007-03-14 στο Wayback Machine. Αρχαία Περσική Σφηνοειδής Γραφή Το Αρχαίο Περσικό Αλφάβητο Αρχειοθετήθηκε 2008-01-16 στο Wayback Machine. Bartholomae, Christian, 1855-1925. Altiranisches Worterbuch, Berlin, W. de Gruyter, 1961. Hinz, Walther, 1906, Altpersischer Wortschatz, Nendeln, Liechtenstein : Kraus Reprint, 1966. Kent, Roland G. (Roland Grubb), 1877-1952, Old Persian : grammar, texts, lexicon. New Haven, Conn. : American Oriental Tolman, Herbert Cushing, b. 1865, Ancient Persian lexicon and the texts of the Achaemenidan inscriptions transliterated and translated with special reference to their recent re-examination, New York, Cincinnati [etc.] American Book Company [1908].
Πρόδρομος Μεραβίδης

Ο Πρόδρομος Μεραβίδης (1912 - 10 Αυγούστου 1981) ήταν πρωτοπόρος του ελληνικού κινηματογράφου, μοντέρ και οπερατέρ. Γύρισε την πρώτη ομιλούσα ελληνική ταινία "Νύχτα χωρίς ξημέρωμα" και οργάνωσε το πρώτο εμφανιστήριο έγχρωμου κινηματογράφου.

 Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1912. Το 1933 γύρισε την ταινία Ο Βόλος και το Πήλιον και το 1936 ο ίδιος παρουσίασε στο Σινεάκ τα πρώτα ομιλούντα επίκαιρα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1940 μαζί με άλλους φωτογράφους και κινηματογραφιστές (ως στρατευμένος εικονολήπτης) γύρισε ταινία (επίκαιρα) στο Μέτωπο της Αλβανίας, κατά τον πόλεμο του 1940. Την περίοδο εκείνη έχασε και δύο μηχανές. < Το 1945, μαζί με τον Κώστα Παπαδούκα και με σκίτσα του Σταμάτη Πολενάκη, παρουσίασε την πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων Ο Ντούτσε Αφηγείται. Η ταινία κινηματογραφήθηκε στα εργαστήρια που είχε ιδρύσει ο πατέρας του Δημήτριος Μεραβίδης. Την περίοδο 1945-50 γύρισε σε ολόκληρη την Ελλάδα ταινίες σε φιλμ 16 χιλιοστών για λογαριασμό της «Ελληνικής Πολεμικής Περίθαλψης», η οποία χρηματοδότησε την ανασυγκρότηση της υπαίθρου. Η ταινία του μικρού μήκους Κως, ήταν η πρώτη έγχρωμη ελληνική ταινία (1949-50). Το 1979 τιμήθηκε με αναμνηστικό μετάλλιο από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης. Πέθανε σε ηλικία 69 ετών στις 10 Αυγούστου 1981 και κηδεύτηκε την μεθεπομένη από τον ιερό ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στο Νεκροταφείο Ζωγράφου. Άγγελοι χωρίς φτερά (1965) Ήρθες αργά (1961) Αλλού τα κακαρίσματα... (1960) Κρουαζιέρα στη Ρόδο (1960) Κως, το νησί του Ιπποκράτους (1958) Η φτωχεια θελει καλοπεραση (1958) Η Δούκισσα της Πλακεντίας (1956) Ανοιχτή Θάλασσα (1954) Προπαντος ψυχραιμια (1951) Απαγωγή στην Κρήτη (1951) Η Κως (1950) Η Παναγία της Μονής Βουλκάνων (1948) Εκατό χιλιάδες λίρες (1948) Η Κρήτη στις φλόγες (1947) Δυο Τραγούδια στην Ελλάδα (1946) Τρίπολις- Ασέα (1946) Κρήτη (1945) Η βίλλα με τα νούφαρα (1945) Κάλλιο αργά παρά ποτέ (1939) Ανοιχτή Θάλασσα (1954) Η Κως (1950) Η Παναγία της Μονής Βουλκάνων (1948) Τρίπολις-Ασέα (1946) Κρήτη (1945) Η Κως (1950) Η Παναγία της Μονής Βουλκάνων (1948) Τρίπολις- Ασέα (1946) Κρήτη (1945) Η Κως (1950) 100.000 λίρες (1948) Τρίπολις-Ασέα (1946) Κρήτη (1945)
Τζάκοπο Γκαττιλούζιο

Ο Τζάκοπο Γκαττιλούζι ή Τζάκομο (απεβίωσε το 1428) ήταν ο τρίτος Άρχοντας της Λέσβου την περίοδο μεταξύ 1403/4 - 1428. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φραντσέσκο Β΄ Γκαττιλούζιο, τον οποίο διαδέχτηκε ως κύριος του νησιού στις 26 Οκτωβρίου 1404. Ο Ουίλιαμ Μίλερ αναφέρει ότι στόχος του Τζάκοπο ως ημιαυτόνομου άρχοντα ήταν να ευνοεί τα συμφέροντα των Γενουατών όταν αυτοί βρίσκονταν σε διαμάχη με τους Ενετούς, ωστόσο, να συνεργάζεται και με τις δύο πλευρές όταν αυτές βρίσκονταν σε διαμάχη με τους Οθωμανούς γείτονές του. Για παράδειγμα, παρείχε βοήθεια στον Κεντυρίωνα Β΄ Ζαχαρία, Πρίγκιπα της Αχαΐας ενάντια στους Τόκκους της Κεφαλληνίας και της Ζακύνθου.Αδέλφια του ήταν οι Ντορίνο, Παλαμέντε, Ιρένε και Ελένα. Καθώς δεν απέκτησε άρρενες απογόνους, μετά τον θάνατό του τον διαδέχτηκε ο νεαρότερος αδελφός του, Ντορίνο Α΄ Γκαττιλούζιο.

 Ο Τζάκοπο νυμφεύθηκε την Μπόνα Γκριμάλντι. Μονάχα ένα τέκνο είναι γνωστό από τον γάμο αυτό: Μία κόρη, η οποία νυμφεύθηκε τον Νικολό Κρίσπο, Άρχοντα της Σύρου. Ο τελευταίος ήταν γιος του Φραντσέσκο Α΄ Κρίσπο του Δουκάτου του Αρχιπελάγους.Ο Νικολό αναφέρει τον Τζάκοπο ως πεθερό του σε επιστολές του, οι οποίες διασώζονται από το 1426. Ωστόσο, το όνομα της συζύγου του παραμένει άγνωστο. Ο Νικολό απέκτησε συνολικά έντεκα τέκνα, ωστόσο σε καμία πηγή δεν αναφέρεται η μητέρα ή μητέρες τους. Μία καταγραφή του Κατερίνο Ζένο, η οποία χρονολογείται από το 1474, αναφέρει τον Νικολό ως νυμφευμένο με την Βαλέντζα Μεγάλη Κομνηνή, υποτιθέμενη αδελφή ή κόρη του Ιωάννη Δ΄ της Τραπεζούντας. Εάν αυτό σημαίνει ότι ο Νικολό νυμφεύθηκε δεύτερη φορά ή ότι ο Ζένο έκανε λάθος παραμένει υπό αμφισβήτηση μεταξύ των ιστορικών. Γενεαλογία Γκαττιλούζι (Γατελούζοι) Marek, Miroslav. «Gattilusio family». genealogy.euweb.cz. Genealogy.EU. Cawley, Charles, His listing along with daughter., Foundation for Medieval Genealogy, http://fmg.ac/Projects/MedLands/LATIN%20LORDSHIPS%20IN%20GREECE.htm#dauGiacopoGatilusionMNiccoloCrispo
Ανατόλι Ντ'Ακτίλ

Ο Ανατόλι Αντόλφοβιτς Ντ'Ακτίλ (ρωσ. Анатолий Адольфович Д'Актиль, γεννηθείς Νόσον-Νόχιμ Αμπράμοβιτς Φρένκελ, ρωσ. Носон-Нохим Абрамович Френкель, 15 Ιουνίου 1890, Ιρκούτσκ, Ρωσική Αυτοκρατορία - 29 Νοεμβρίου 1942, Μόλοτοφ, ΕΣΣΔ) ήταν Σοβιετικός ποιητής-τραγουδοποιός, θεατρικός συγγραφέας, σατιρικός και μεταφραστής.

 Γεννήθηκε στο Ιρκούτσκ, σε μια αστική εβραϊκή οικογένεια, του βοηθού φαρμακοποιού Αμπράμ Νατάνοβιτς Φρένκελ και της Βέρα Μοϊσέιεβνα Μεϊερόβιτς. Το 1891, ο πατέρας του έγινε φαρμακοποιός, ιδιοκτήτης φαρμακείου και φαρμακείου στην Τσιτά, όπου μετακόμισε όλη η οικογένεια. Φοίτησε στο γυμνάσιο και 4 χρόνια στο κολλέγιο (Νέα Υόρκη), μετέπειτα στις νομικές σχολές του Τόμσκ (1909) και των πανεπιστημίων της Αγίας Πετρούπολης. Τα έργα του άρχισαν να εκδίδονται από τη δεκαετία του 1910. Το 1912 εγκαταστάθηκε τελικά στην Αγία Πετρούπολη. Επιμελήθηκε την εβδομαδιαία εφημερίδα "Ζωή και δικαστήριο" (1913). Έγραψε αιχμηρά φειγιέτα, δίστιχα, χιουμοριστικά ποιήματα, παρωδίες, τραγούδια. Εργάστηκε ως συγγραφέας στίχων για τον Λεονίντ Ουτιόσοφ. Μετέφρασε την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων του Λιούις Κάρολ, καθώς και πολλές ιστορίες των Ο. Χένρι και Τζακ Λόντον. Το 1917 κατέληξε στο Ροστόφ επί του Ντον, όπου εργάστηκε στο θέατρο βαριετέ «Διεφθαρμένος Τζίμι». Ωστόσο, κέρδισε τη φήμη του στη Σοβιετική Ρωσία ως συγγραφέας του "Πορεία των Ιππέων του Μπουντιόνι" σε μουσική του Ντμίτρι Ποκράς. Κατά τον Εμφύλιο υπηρέτησε στο Πολιτικό Τμήμα της Α' Στρατιάς Ιππικού. Το 1921 ο Ντ'Ακτίλ οργάνωσε και επιμελήθηκε το σατιρικό περιοδικό "Κόκκινο κοράκι" (αργότερα "Βεεμώθ") καθώς και το περιοδικό "Σμεχάτς" . Έγινε ευρέως γνωστός ως ο συγγραφέας των στίχων του "March of Enthusiasts" σε μουσική του Ισαάκ Ντουνάγιεφσκι, το οποίο ήταν ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια στις ετήσιες σοβιετικές διαδηλώσεις της Πρωτομαγιάς. Από την αρχή του πολέμου μέχρι τον Αύγουστο του 1942 εργάστηκε στο Λένινγκραντ. Από την πολιορκημένη πόλη οδηγήθηκε στο Μόλοτοφ (Περμ). Πέθανε το 1942 και τάφηκε στο νεκροταφείο Γιεγκοσίχινσκογιε στο Περμ. Παντρεύτηκε το 1915. Είχε τρεις κόρες - γεννημένες το 1917, το 1924 και το 1926. Η ανιψιά του Ανατόλι Ντ'Ακτίλ ήταν η ποιήτρια και μεταφράστρια Βέρα Φιόντοροβνα Φρένκελ (1929-1974), που έζησε μαζί με την οικογένεια του ως το θάνατο της. Поляков В. С. Товарищ Смех. - М., 1976. - С. 184-187. Зуб Э. Великий многоликий // Еженедельник "Пятница" [www.pseudology.org/evrei/dAktil_Frenkel_AA.htm] Ρούσσκιχ Ε. Ο Ντ'Ακτίλ είναι ποιητής . // "Κοπέικα", έκδοση 47 της 2ας Δεκεμβρίου 2009.
Νίκος Κυζερίδης

Ο Νίκος Κυζερίδης (1971) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος ή επιθετικός. Αγωνίστηκε επί σειρά ετών στην Α΄ Εθνική, ενώ χρίστηκε μια φορά διεθνής με την Εθνική Ελλάδας.

 Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1971 και ξεκίνησε την σταδιοδρομία του το 1990 από τη Νάουσα. Το καλοκαίρι του 1995 μεταγράφεται στον νεοφώτιστο τότε στην Α' Εθνική, Πανηλειακό όπου έμεινε μέχρι το τέλος της σεζόν 1997/98. Έπειτα είχε ένα σύντομο πέρασμα από στην αγγλική Πόρτσμουθ που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ, για να αποκτηθεί κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο του 1998/1999 από τον Άρη. Στην ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε μέχρι το 2004, πετυχαίνοντας δυο εξόδους στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και μια συμμετοχή σε τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, ενώ τη σεζόν 2003/04, που ο Άρης κινδύνευσε άμεσα με υποβιβασμό στην Β' Εθνική αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ της ομάδας με 7 τέρματα. Αργότερα αγωνίστηκε στη Γ΄ Εθνική με τη Βέροια, ενώ από το 2006 ως το 2009 ανήκε στον Αγροτικό Αστέρα με τον οποίο αγωνίστηκε κυρίως στη Β΄ Εθνική. Τον Ιανουάριο του 2009 μεταπήδησε στον Μακεδονικό και τη Γ΄ Εθνική, ενώ τη σεζόν 2009/10 αγωνίστηκε με τον Αετό Σκύδρας στο Περιφερειακό Πρωτάθλημα όπου και έκλεισε την καριέρα του. Στις 8 Απριλίου του 1998 αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδος σε φιλική αναμέτρηση εναντίον της Ρουμανίας. Το 2012 ο Κυζερίδης διαγνώστηκε με καρκίνο. Τη δημοσιοποίηση του προβλήματός του ακολούθησε κύμα συμπαράστασης από τον αθλητικό χώρο, καθώς και από το φίλαθλο κοινό. Τον Σεπτέμβριο του 2018 ο ίδιος ανακοίνωσε πως ξεπέρασε οριστικά την ασθένειά του. National football teams Διεθνείς με την Εθνική Ελλάδος Ο επιθετικός , Νίκος Κυζερίδης, το νέο πρόσωπο στην εθνική ομάδα ανδρών
Φερδινάνδος Φίλιππος της Ορλεάνης

O Φερδινάνδος Φίλιππος (Ferdinand-Philippe d'Orléans, 3 Σεπτεμβρίου 1810 - 13 Ιουλίου 1842) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν δούκας της Ορλεάνης (1830-42) και διάδοχος της Γαλλίας το ίδιο διάστημα.

 Ο Φερδινάνδος Φίλιππος Λουδοβίκος Κάρολος Ερρίκος Ιωσήφ ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Φιλίππου της Γαλλίας και της Μαρίας Αμαλίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου Β΄ των Δύο Σικελιών. Πέθανε σε ηλικία 32 ετών μετά από δυστύχημα με την άμαξά του στη Σαμπλονβίλ. Το 1837 νυμφεύτηκε την Ελένη, κόρη του Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν, και είχε τέκνα: Φίλιππος (1838 - 1894), αντί του τίτλου του Δούκας της Ορλεάνης προτιμούσε τον τίτλο Κόμης του Παρισιού. Ήταν γνωστός στους Ορλεανιστές ως Φίλιππος ΣΤ΄, διεκδικητής Βασιλιάς της Γαλλίας. Ροβέρτος (1840 - 1910), Δούκας του Σαρτρ. (Γαλλικά) Guy Antonetti, Louis-Philippe, Paris, Librairie Arthème Fayard, 2002 (ISBN 2-213-59222-5) Mullié, Charles (1852). "Orléans (Ferdinand-Philippe-Louis-Charles-Henri-Joseph) de Bourbon, duc d'". Biographie des célébrités militaires des armées de terre et de mer de 1789 à 1850 (in French). (Γαλλικά) Ferdinand-Philippe d'Orléans, duc d'Orléans, Souvenirs 1810–1830, texte établi, annoté et présenté par Hervé Robert, Genève, Librairie Droz S.A., 1993 (Γαλλικά) Ferdinand-Philippe d'Orléans, duc d'Orléans, Lettres 1825–1842, publiées par ses fils le comte de Paris et le duc de Chartres, Paris, Calmann-Lévy, 1889
Συνοικία Ίμπο

Η Ίμπο (πορτογαλικά: Ibo) είναι μια συνοικία της Επαρχίας Κάμπο Ντελγκάντο της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η Ίμπο. Έχει έκταση 48 τ.χλμ. και πληθυσμό 7.706 κατοίκων το 2005. Είναι η μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο.

 Η Ίμπο βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο και βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης. Ξεχωριστή είναι η παραλία της Κιλαλέα. Έχει συνολική έκταση 48τ.χλμ. (19 τ.μ.). Είναι η μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο. Η Ίμπο, αν και μικρή, είναι πλούσια σε νησιά. Τα κυριότερα νησιά είναι το Φιό, το Ίμπο, το Ματέμο, το Νιβάβε, το Κιλάλεα, το Κιράμπο το Νησί Κιρίμπα, το Ρόλας και το Σενκάρ. Η Ίμπο το 2005 είχε 7.706 κατοίκους. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 194.67 κάτοικοι ανά χιλιόμετρο. Το 1997 είχε 7.061 κατοίκους με πυκνότητα 147,1 ανά χιλιόμετρο Μάλιστα, η συνοικία Ίμπο έχει τον μικρότερο πληθυσμό από όλες τις άλλες συνοικίες της Κάμπο Ντελγκάντο και έναν από τους μικρότερους σε όλη τη Μοζαμβίκη. Η Ίμπο διαιρείται σε 2 υποσυνοικίες και 3 περιοχές. Οιπρωτεύουσες των υποσυνοικιών είναι με μαύρα γράμματα. Οι υποσυνοικίες και οι περιοχές είναι οι εξής: Υποσυνοικία Ίμπο Ίμπο Ματέμο Υποσυνοικία Κιρίμπα Κιρίμπα Οι κυριότερες πόλεις της Ίμπο είναι οι εξής: Ίμπο Ματέμο Κιρίμπα Συνοικίες της Μοζαμβίκης (Πορτογαλικά)Government profile
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2019

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2019 ήταν η 49η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από την Ελληνική Γυμναστική Ομοσπονδία. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα «Ιωάννης Μελισσανίδης» στο Εθνικό Γυμναστήριο Μίκρας, στη Θεσσαλονίκη για έβδομη συνεχόμενη χρονιά από την Πέμπτη 11 έως και την Παρασκευή 12 Ιουλίου του 2019. Συμμετείχαν 83 αθλητές (21 άνδρες, 21 γυναίκες, 12 έφηβοι, 29 νεανίδες). Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες Α΄ (Ανδρών–Γυναικών) και Β΄ (Εφήβων–Νεανίδων). Πρωταθλήτρια ομάδα στους άνδρες αναδείχθηκε o Α.Γ.Ο. Πάτρας και στις γυναίκες ο Α.Π.Σ. Ορφέας Καλαμαριάς. Ο Νίκος Ηλιόπουλος έφτασε τους 19 πανελλήνιους τίτλους στην καριέρα του και έτσι ισοφάρισε το ρεκόρ του πολυνίκη στην ιστορία του θεσμού Βλάση Μάρα, επίσης κατόχου 19 χρυσών σε πανελλήνια πρωταθλήματα ανδρών.

 Το πρόγραμμα των αγώνων: Πέμπτη 11 Ιουλίου10:00 – 12:30: Γενικός αγώνας Νεανίδων 14:00 – 16:00: Γενικός αγώνας Γυναικών 16:15 – 16:30: Απονομές Γυναικών – Νεανίδων 17:30 – 20:00: Γενικός αγώνας Ανδρών – Εφήβων 20:15 – 20:30: Απονομές Ανδρών-ΕφήβωνΠαρασκευή 12 Ιουλίου10:00 – 12:10: Τελικοί οργάνων Γυναικών – Νεανίδων 13:00 – 15:00: Τελικοί οργάνων Ανδρών – Εφήβων 15:15 – 15:45: Απονομές 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 «Οι πρωταθλητές της ενόργανης δίνουν ραντεβού στη Θεσσαλονίκη» «Ολοκληρώθηκε το πανελλήνιο πρωτάθλημα ενόργανης, «έπιασε» τα 19 χρυσά μετάλλια του Μάρα ο Ηλιόπουλος» «Ηλιόπουλος και Ξουλόγη παρέμειναν στην κορυφή, στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ενόργανης» Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2019 — Τελικοί οργάνων Ανδρών — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2019 — Τελικοί οργάνων Γυναικών — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2019 — Σύνθετο ατομικό Ανδρών — Αναλυτικά αποτελέσματα Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 2019 — Σύνθετο ατομικό Γυναικών — Αναλυτικά αποτελέσματα
Επαρχία Τριφυλίας

Η επαρχία Τριφυλίας ήταν μία από τις τέσσερις επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Έδρα της ήταν η Κυπαρισσία. Καταλάμβανε το βόρειο τμήμα του νομού και συνόρευε με τις επαρχίες Πυλίας στα νότια με όριο τον ποταμό Σέλα, Μεσσήνης στα ανατολικά με όριο την οροσειρά Αιγάλεο και με την επαρχία Ολυμπίας του νομού Ηλείας στα βόρεια με όριο το ποτάμι Νέδα.

 Δημιουργήθηκε αρχικά από τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια με το Ι' ψήφισμα της 13ης Απριλίου 1828 σαν μία από τις τέσσερις επαρχίες του Τμήματος Άνω Μεσσηνίας και με την ονομασία Επαρχία Αρκαδίας. Η Επαρχία Αρκαδίας καταργήθηκε με την επόμενη η Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1833 και μετονομάστηκε σε Επαρχία Τριφυλίας. Με την διοικητική διαίρεση του 1833 ως μία από τις έξι επαρχίες του νομού Μεσσηνίας. Καταργήθηκε στην συνέχεια με την διοικητική διαίρεση του 1836 η οποία κατήργησε προσωρινά το νομαρχιακό σύστημα και επανασυστάθηκε το 1848. Με την διοικητική διαίρεση του 1899 αποτέλεσε μαζί με την επαρχία Ολυμπίας τον νεοσύστατο νομό Τριφυλίας. Ο νομός Τριφυλίας καταργήθηκε το 1909 και η επαρχία εντάχθηκε ξανά στον νομό Μεσσηνίας και παρέμεινε μέχρι το 1997 οπότε και καταργήθηκε με το σχέδιο Καποδίστριας. Στην περιοχή που καταλάμβανε η πρώην επαρχία συγκροτήθηκαν με το σχέδιο Καποδίστριας οι δήμοι Κυπαρισσίας, Φιλιατρών, Αυλώνα, Αετού, Δωρίου, Είρας και Γαργαλιάνων και το μεγαλύτερο τμήμα του Δήμου Νέστορος ενώ με το σχέδιο Καλλικράτης δημιουργήθηκαν στην περιοχή ο δήμος Τριφυλίας και ο δήμος Οιχαλίας.