IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Χελλένικ Φούτμπολ Λιγκ

Η Χελλένικ Φούτμπολ Λιγκ (αγγλικά: Hellenic Football League) είναι μία ένωση η οποία αφορά ποδοσφαιρικά σωματεία από την Αγγλία. Kαλύπτει μια περιοχή που περιλαμβάνει τις αγγλικές κομητείες του Μπέρκσαϊρ, του Γκλόστερσαϊρ, του Όξφορντσαϊρ, του νότιου Μπάκιγχαμσαϊρ, του νότιου Χέρεφορντσαϊρ, του δυτικού Μείζονος Λονδίνου και του βόρειου Γουίλτσαϊρ. Υπάρχει επίσης μία ομάδα από το Χάμπσαϊρ και το Νορθάμπτονσαϊρ.

 Ο φορέας ιδρύθηκε το 1953. Την περίοδο 2000–01 η Χελλένικ Φούτμπολ Λιγκ απορρόφησε την Τσιλτόνιαν Λιγκ διαθέτοντας πλέον την Πρέμιερ Ντιβίζιον, την Ντιβίζιον Ουάν Ιστ και την Ντιβίζιον Ουάν Γουέστ. Την περίοδο 2006–07, η Χελλένικ Λιγκ απορρόφησε την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπάνμπερι Ντίστρικτ και Λορντ Τζέρσεϊ, με τρεις κατηγοορίες που έφεραν πλέον τον τίτλο Χελλένικ Βέτερανς Λιγκ. Ξεκινώντας με την αναδιοργάνωση του 2004–05, η Χελλένικ Λιγκ τοποθετήθηκε στο 5ο και 6ο επίπεδο του Νάσιοναλ Λιγκ Σίστεμ. Οι σύλλογοι της Πρέμιερ Ντιβίζιον βρίσκονταν στο επίπεδο του Βήματος 5, το οποίο ανέβασε επίπεδο την Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ Ντιβίζιον Ουάν (Βήμα 4). Επίσημος ιστότοπος
Καστανιές Έβρου

Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Καστανιές (αποσαφήνιση) Οι Καστανιές, επίσημα αι Καστανεαί, είναι μεγάλος πεδινός οικισμός της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 42 μέτρα. Ο πληθυσός της σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2021) ανέρχεται σε 698 κατοίκους.

 Οι Καστανιές βρίσκονται στα σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Εκεί λειτουργεί από τις 23 Απριλίου 1953 ένας από τους δύο τελωνειακούς σταθμούς κατά μήκος των χερσαίων συνόρων των δύο χωρών. Στις Καστανιές βρίσκεται το μοναδικό χερσαίο σύνορο της Ελλάδας με την Τουρκία, (σε μήκος περίπου 11 χιλιομέτρων) δεδομένου ότι το υπόλοιπο σύνορο καθορίζεται από την κοίτη του ποταμού Έβρου. Βρίσκεται βορείως της Ορεστιάδας και παρακείμενος του οικισμού των Ριζίων και σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από την τουρκική πόλη της Αδριανούπολης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.059 κατοίκους, ενώ το 2001 είχε 1.516, που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Το 1923 συστάθηκε εκεί το πρώτο τελωνείο στην ελληνοτουρκική μεθόριο, το οποίο λειτουργεί μέχρι και σήμερα. Το χωριό επί τουρκοκρατίας ονομαζόταν "Τσιρέκιοϊ" και παλαιότερα είχε γνωρίσει μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, από την καλλιέργεια της σκούπας. Στις Καστανιές λειτουργεί δημοτική βιβλιοθήκη ενταγμένη στο πρόγραμμα του Εθνικού Κέντρου βιβλίου για την αναγνωσιμότητα στον Νομό Έβρου. Τον Μάρτιο του 2018 στα ελληνοτουρκικά σύνορα, στις Καστανιές Έβρου, αιχμαλωτίστηκαν από πολυμελή τουρκική περίπολο δύο Έλληνες αξιωματικοί. Στις αρχές του 2020 το χωριό έλαβε το φως της δημοσιότητας λόγω των επεισοδίων στα ελληνοτουρκικά σύνορα.
Citroën E-Méhari

Το Citroën E-Méhari ήταν ένα ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο, τύπου compact SUV εκτός δρόμου, που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën από τον Μάρτιο του 2016 έως τον Ιανουάριο του 2019. Το μοντέλο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στις 7 Δεκεμβρίου 2015 και μπήκε στην παραγωγή τον Μάρτιο του 2016, μαζί με την παρουσίασή του στο ευρύ κοινό στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης. Για 3 έτη, παρήχθη σε περιορισμένα αντίτυπα και σε συνεργασία με τη γαλλική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρικών αυτοκινήτων Bolloré. Μάλιστα βασίστηκε στο επίσης γαλλικό Bolloré Bluesummer, ενώ προωθήθηκε επίσημα ως ο ιδεολογικός απόγονος του μικρού τζιπ Citroën Méhari του 1968 - 1987.

 Οι πρώτες πωλήσεις ξεκίνησαν στη Γαλλία την άνοιξη του 2016, με τη βασική τιμή (με την τότε ισοτιμία) στα 25.000 ευρώ, στην οποία δεν υπολογιζόταν το κόστος της μπαταρίας, η οποία προσφερόταν ως λίζινγκ και με χρέωση 79 ευρώ τον μήνα. Κυκλοφόρησε σε μία μόνο έκδοση εξοπλισμού, με μοναδική προαιρετική επιλογή τον κλιματισμό, που χρεωνόταν έξτρα 1.450 ευρώ. Σταδιακά, μετά την εγχώρια αγορά, άρχισε να εξάγεται και σε κάποιες άλλες χώρες της Ευρώπης. Ενδεικτικώς στη Γερμανία, η βασική τιμή του ήταν 24.790 ευρώ χωρίς τις μπαταρίες, οι οποίες τότε νοικιάζονταν για 87 ευρώ τον μήνα. Επίσης, η Citroën το διέθετε επίσημα και ως rent-a-car με τιμή 299 ευρώ τον μήνα, μαζί με την μπαταρία. Το μοντέλο είχε αυστηρά 4-θέσιο σαλόνι και ο χώρος αποσκευών του είχε χωρητικότητα μόλις 200 λίτρα, αν και μπορούσε να φτάσει έως και τα 800 λίτρα με την αναδίπλωση των πίσω καθισμάτων. Τελικώς όμως, η παραγωγή του E-Méhari σταμάτησε άδοξα, πριν ακόμα συμπληρωθούν 3 χρόνια από το λανσάρισμα, καθώς διακόπηκε η κατασκευή του τον Ιανουάριο του 2019, λόγω καταστροφικά χαμηλών πωλήσεων. Ενδεικτικώς, ενώ η εταιρεία υπολόγιζε το 2016 να πουλήσει 1.000 αντίτυπα ετησίως, το 2018 πούλησε μόλις 228 αντίτυπα στη Γαλλία και στις εξαγωγικές αγορές ο αριθμός των πωλήσεων ήταν εντελώς μηδαμινός. Η επιτάχυνση 0–50 km/h ερχόταν σε 6,4 δευτερόλεπτα και η μέγιστη ταχύτητα ήταν 110 km/h. Citroën Méhari Citroën FAF Citroën C4 Cactus Citroën C3 Pluriel www.carmagazine.co.uk/ «Citroën E-Mehari: the electric beach buggy you can buy in 2016», Published: 8 December 2015. www.bbc.com/autos/ «The Roundabout Blog Design Electric vehicles. Citroën finds its happy place.» By Matthew Phenix. 8 December 2015. www.citroen.fr/ Citroën E-Méhari www.auto-motor-und-sport.de/ Citroen E-Mehari Verkaufsstart Elektro-Buggy für 25.000 Euro.
Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν

Ο Κορνέλις Γιοχάνες φαν Χάουτεν (ολλανδικά: Cornelis Johannes van Houten) (Χάγη, 18 Φεβρουαρίου 1920 - 24 Αυγούστου 2002) ήταν Ολλανδός αστρονόμος. Μερικές φορές το όνομά του δίνεται επίσης στη βιβλιογραφία ως Κέις φαν Χάουτεν (Kees van Houten).

 Με εξαίρεση ένα σύντομο διάστημα ως βοηθός στο Αστεροσκοπείο Γιερκς στις ΗΠΑ (1954 έως 1956), ο φαν Χάουτεν πέρασε ολόκληρη την επαγγελματική του σταδιοδρομία στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Ως αποτέλεσμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, έπρεπε να διακόψει τις σπουδές του και δεν ήταν σε θέση να κάνει το διδακτορικό του παρά το 1952. Παντρεύτηκε την αστρονόμο Ίνχριντ Χρόνεφελντ (που πήρε το όνομα Ίνχριντ φαν Χάουτεν-Χρόνεφελντ). Ο φαν Χάουτεν, η σύζυγός του και ο αστρονόμος Tom Gehrels σχημάτισαν μια πολύ επιτυχημένη επιστημονική τριάδα που ανακάλυψε συνολικά 4.329 αστεροειδείς στο πλαίσιο της έρευνας Palomar-Leiden. Πήρε εκτεταμένες φωτογραφίες του ουρανού με την κάμερα 48 " - Schmidt του Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ στις ΗΠΑ. Οι φωτογραφικές πλάκες στάλθηκαν στην Ολλανδία και αναλύθηκαν στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν για τον προσδιορισμό των αστεροειδών. Η στατιστική κατανομή των τροχιών τους έδειξε ότι οι αστεροειδείς περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο σε ομάδες. Ο φαν Χάουτεν μελέτησε επίσης τις ακτινικές ταχύτητες των κοντινών δυαδικών αστέρων. Μέχρι τον θάνατό του δημοσίευσε άρθρα για αστεροειδείς και την έκλειψη δυαδικών αστέρων. Ο αστεροειδής (1673) φαν Χάουτεν πήρε το όνομά του.
Κατάλογος μοναρχών του Μαυροβουνίου

Το Μαυροβούνιο ήταν ανεξάρτητο πριγκιπάτο στη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους του Μεσαίωνα, ενώ στη συνέχεια κατελήφθη από τους Οθωμανούς. Το Μαυροβούνιο κατάφερε να πετύχει την ανεξαρτησία του το 1878, την ίδια χρονιά που η Σερβία, επίσης, πέτυχε τη δική της, όμως παρέμειναν χωριστά βασίλεια έως το 1918, όταν και ενώθηκαν μεταξύ τους για να αποτελέσουν τη Γιουγκοσλαβία.

 Βαβύλας (Μητροπολίτης από το 1493) (1516–1520) Γερμανός Β΄ (1520–1530) Παύλος (1530–1532) Βασίλειος Α΄ (1532–1540) Νικόδημος (1540) Ρομίλ (1540–1559) Μακάριος (1560–1561) Ρουβίμ Α΄ (1561–1569) Παχώμιος Β΄ Κομανίν (1569–1579) Γεράσιμος (1575–1582) Βενιαμίν (1582–1591) Νικάνωρ (1591–1593) Στέφανος (1591–1593) (Παράλληλα με τον Νικάνωρ) Ρουβίμ Β΄ Μπόλιεβιτς-Νιέγκος (1593–1636) Μαρνταρίγιε Α΄ Κορνετσάνιν (1639–1649) Βησσαρίων Α΄ (1649–1659) Μαρνταρίγιε Β΄ Κορνετσάνιν (1659–1673) Ρουβίμ Γ΄ Μπόλιεβιτς (1673–1685) Βασίλειος Β΄ Βελίκασιτς (1685) Βησσαρίων Β΄ Μπάγιτσα (1685–1692) Σάββας Α΄ Καλουντέροβιτς (1694–Ιούλιος 1696) Οίκος των Πέτροβιτς-Νιέγκος Πρόεδρος του Μαυροβουνίου Κατάλογος των Προέδρων του Μαυροβουνίου Πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου
284

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 284 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 284 (CCLXXXIV ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Καρίνου και Νουμεριανού (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1037 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 284 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 20 Νοεμβρίου - Ο Αυτοκράτορας Νουμεριανός ταξιδεύει διαμέσου της Βιθυνίας (Μικρά Ασία) στο νόστο του για τη Ρώμη. Υποφέροντας από μία φλεγμονή στα μάτια, ταξιδεύει με ένα κλειστό παλανκίνο στο οποίο στρατιώτες βρίσκουν το αποσυντεθειμένο πτώμα του. 20 Νοεμβρίου - Ο Διοκλητιανός, σε ηλικία 39 ετών, ανακηρύσσεται νέος αυτοκράτορας. Εγκαθίσταται στη Νικομήδεια (σημερινό Ιζμίτ, Τουρκία) και υποδέχεται τη μοβ αυτοκρατορική στολή, ισχυριζόμενος ότι ο έπαρχος των πραιτωρίων (και αντίπαλος για το θρόνο) Άρριος Άπερος δολοφόνησε το Νουμεριανό, σκοτώνοντάς τον στο σημείο που φέρεται να είχε γίνει αυτή η πράξη. Ο Διοκλητιανός υλοποιεί μεταρρυθμίσεις στο Ρωμαϊκό στρατό, ενισχύοντας τη στρατολόγηση, επιτρέποντας μεγάλο πλήθος βαρβάρων εθελοντών. Το χειμώνα, προελαύνει με το στατό το κατά μήκος των Βαλκανίων. Ο Σαβίνος Ιουλιανός, Ρωμαίος σφετεριστής εναντίον του Αυτοκράτορα Καρίνου, επαναστατεί στη ρωμαϊκή επαρχία της Παννονίας στην άκρη των Βαλκανίων. Επιδράμει στη Βόρεια Ιταλία και αυτοανακηρύσσεται αυτοκράτορας. Οι Βαγαύδες, μία ομάδα χωρικών ανταρτών, αρχίζει μία εξέγερση στη Γαλατία εναντίον της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο Διοκλητιανός ανακηρύσσει τη Δαρδανία, μία περιοχή τοποθετειμένη στην Ιλλυρία, ως μία ρωμαϊκή επαρχία διαφορετική από τη Μοισία. Κορέα Ο Γιουρντί γίνεται βασιλιάς του Κορεατικού βασιλείου του Σιλλά. Θρησκεία Ο Ρουφίνος διαδέχεται το Δομέτιο ως Επίσκοπος του Βυζαντίου. Σίμα Κάι, μετέπειτα Αυτοκράτορας Ουάι των Τζιν, Κινέζος αυτοκράτορας της Δυναστείας των Τζιν (πεθαίνει το 313) 20 Νοεμβρίου - Νουμεριανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας Σαν Χάο, Κινέζος αυτοκράτορας του Ανατολικού Γου (γεννιέται το 243)
Μπόβα

Ο Μπόβα (ιταλικά: Bova, Μπόβα· καλαβριανά: Vùa) είναι δήμος (comune) στην επαρχία του Ρέτζο-Καλάμπρια στην ιταλική περιοχή της Καλαβρίας, περίπου 120 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Καταντζάρο και περίπου 25 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρηγίου. Είναι ένα από τα ελληνόφωνα χωριά της Μποβεσίας, μιας από τις δύο γραικάνικες περιοχές της νότιας Ιταλίας, όπου απαντάται με το όνομα Βούας ή και Χώρα του Βούα. Το χωριό είναι εγγεγραμμένο στον κατάλογο I Borghi più belli d'Italia.

 Τα αρχαιολογικά ευρήματα μαρτυρούν την ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή ήδη από τη νεολιθική εποχή· στην προρωμαϊκή εποχή, η περιοχή κατοικήθηκε από τους Αύσονες. Οι Έλληνες άποικοι ίδρυσαν μια πόλη (γνωστή ως Δηλία) στο σημερινό δήμο Σαν Πασκουάλε. Η πόλη αυτή ακολούθησε τα γεγονότα των πολέμων μεταξύ των μεγάλων ελληνικών κέντρων της περιοχής, του Ρηγίου, των Επιζεφυρίων Λοκρών και των Συρακουσών, και αργότερα υποτάχθηκε από τις τελευταίες. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση κατέστη πόλη με δικαιώματα υπηκοότητας. Το 440 η Δηλία λεηλατήθηκε από τους Βανδάλους. Οι αδιάκοπες επιθέσεις από θαλάσσης ώθησαν του κατοίκους των περισσότερων πόλεων της περιοχής να εγκατασταθούν σε ασφαλέστερες τοποθεσίες μακριά από την ακτή. Οι κάτοικοι από τη Δηλία ίδρυσαν τη σημερινή Χώρα του Βούα σε μια πλαγιά του Ασπρομόντε, σε υψόμετρο περίπου 900 μέτρων. Αυτό δεν εμπόδισε τους Σαρακηνούς να επιτεθούν επανειλημμένως στην πόλη και, το 953, να τη λεηλατήσουν. Πολλοί από τους κατοίκους της εκτοπίστηκαν, με εντολή του Σικελού μουσουλμάνου εμίρη Χασσάν αλ-Κάλμπι, ως σκλάβοι στην Αφρική. Οι Άραβες πολιόρκησαν ξανά τον Βούα το 1075. Υπό τους Νορμανδούς (11ος αιώνας) ο Βούας έγινε εκκλησιαστικό φέουδο υπό τον Αρχιεπίσκοπο του Ρηγίου, ο οποίος τον κατείχε μέχρι την κατάργηση της φεουδαρχίας το 1806. Τον 16ο αιώνα η περιοχή του Βούα έλαβε πολυάριθμους παράκτιους πύργους ως άμυνα κατά των αφρικανών πειρατών. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη βομβαρδίστηκε σφοδρά από τους συμμαχικές δυνάμεις το 1943. Επίσημη ιστοσελίδα
Πρόεδρος του Λάος

Ο πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λάος είναι ο αρχηγός του κράτους του Λάος . Ο σημερινός πρόεδρος είναι ο Θόνγκλουν Σισουλίθ, από τις 22 Μαρτίου 2021. Είχε εκλεγεί στο παρελθόν ως Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Επαναστατικού Κόμματος του Λάος, την πιο ισχυρή θέση του Λάος τον Ιανουάριο του 2021, κατατάσσοντάς τον πρώτο στο Πολιτικό Γραφείο .

 H θέση του Προέδρου της Λαϊκής Δημοκρατίας ανάγεται στην καταγωγή του στον Πρίγκιπα Σουπανουβόνγκ, τον πρώτο Πρόεδρο της Λαϊκής Δημοκρατίας, μέλος της έκπτωτης βασιλικής οικογένειας και έναν από τους Τρεις Πρίγκιπες, ο οποίος έγινε Πρόεδρος όταν το πρώην Βασίλειο του Λάος ανατράπηκε από το Πάθετ Λάο το 1975, στο τέλος του Εμφυλίου Πολέμου του Λάος . Ο πρόεδρος εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση για θητεία πέντε ετών, χωρίς περιορισμούς θητείας. Ένας υποψήφιος πρέπει να λάβει τουλάχιστον την υποστήριξη των δύο τρίτων από τους νομοθέτες που είναι παρόντες και ψηφίζουν για να εκλεγεί. Ο πρόεδρος εκπροσωπεί το Λάος εσωτερικά και εξωτερικά, επιβλέπει το έργο καθώς και διαφυλάσσει τη σταθερότητα του εθνικού κυβερνητικού συστήματος και προστατεύει την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της χώρας. Ο Πρόεδρος διορίζει τον πρωθυπουργό, τον αντιπρόεδρο, τους υπουργούς και άλλους αξιωματούχους με τη σύμφωνη γνώμη της Εθνοσυνέλευσης. Ωστόσο, το Λάος είναι ένα μονοκομματικό κομμουνιστικό κράτος μαρξισμού-λενινισμού . Η υψηλότερη και η πιο ισχυρή πολιτική θέση είναι ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Επαναστατικού Κόμματος του Λάος και όχι ο Πρόεδρος. Ο γενικός γραμματέας ελέγχει το Πολιτικό Γραφείο και τη Γραμματεία, τα κορυφαία όργανα λήψης αποφάσεων του Λάος, καθιστώντας τον κάτοχο του αξιώματος ως de facto ηγέτη του Λάος. Επιπλέον, ο Πρόεδρος είναι ο γενικός διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων του Λαού του Λάος. Δεδομένου ότι το Λάος είναι μονοκομματικό κράτος, με το Λαϊκό Επαναστατικό Κόμμα του Λάος ως το μόνο νομικά επιτρεπόμενο κόμμα, όλοι οι πρόεδροι της Λαϊκής Δημοκρατίας της Λαϊκής Δημοκρατίας υπήρξαν μέλη του κόμματος ενώ κατέχουν αξίωμα.
Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE

Ο WWE Γυναικείος Τίτλος ("WWE Women's Championship") ήταν ένας τίτλος επαγγελματικής πάλης της εταιρείας WWE. Η καταγωγή του τίτλου χρονολογείται απο το 18 Σεπτεμβρίου 1956, όταν η Φάμπιουλους Μούλαχ έγινε η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών του NWA. Το WWE δεν είχε γυναικείο τίτλο μέχρι το 1984, όταν δημιούργησε το δικό του με τη Φάμπιουλους Μούλαχ ως πρωταθλήτρια. Παρόλα αυτά το WWE ισχυρίζεται πως η ίδρυση του πρωταθλήματος πραγματοποιήθηκε το 1956 και ότι δεν υπήρξαν αλλαγές στη κατοχή του τίτλου απο τότε που η Φάμπιουλους Μούλαχ το κατέκτησε το 1956 μέχρι που το έχασε το 1984. Αυτό έκανε το Πρωτάθλημα Γυναικών τον παλαιότερο ενεργό τίτλο επαγγελματικής πάλης στην ιστορία του WWE, μέχρι την απόσυρση του το 2010. Η τελευταία πρωταθλήτρια ήταν η Λέιλα. Ένα νέο Πρωτάθλημα Γυναικών WWE (πλέον Πρωτάθλημα Γυναικών Raw) ιδρύθηκε το 2016 και παρόλο που οι δύο τίτλοι είχαν την ίδια ονομασία και ο παλαιότερος τίτλος θεωρούταν ο προηγηθείς του, το καινούργιο πρωτάθλημα δεν φέρει την ιστορία του παλιού.

 Στην επίσημη ιστορία του WWE η πρώτη πρωταθλήτρια ήταν η Φάμπιουλους Μούλαχ, η οποία νίκησε τη Τζούντι Γκρέιμπλ στις 18 Σεπτέμβριου του 1984. Η Μούλαχ είχε τη μεγαλύτερη θητεία ως πρωταθλήτρια, κρατώντας το τίτλο για 10 χρόνια, ενώ το WWE δεν αναγνωρίζει τις αλλαγές τίτλου που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ του 1956 μέχρι το 1984, με αποτέλεσμα η θητεία της Μούλαχ ως πρωταθλήτρια να καταγράφεται ως 28 χρόνια. Τεχνικά η Φάμπιουλους Μούλαχ έχει τις περισσότερες θητείες (8), όμως λόγω της προαναφερθείσας αναγνώρισης του WWE, τις περισσότερες θητείες έχει η Τρις Στράτους (7), ενώ η Μούλαχ έχει μόλις 4. Τη συντομότερη θητεία έχει η Μίκι Τζέιμς με μια ώρα. Το πρωτάθλημα γυναικών έχει κατακτήσει και ένας άνδρας, ο Χάρβι Γουίπλμαν. Στις 30 Ιανουαρίου του 2000 ο Γουίπλμαν κέρδισε το τότε πρωτάθλημα γυναικών WWE (τότε WWF) απο τη Κατ, ενώ ήταν μεταμφιεσμένος σε γυναίκα και χρησιμοποίησε το όνομα "Χερβίνα" σε έναν αγώνα απο πραγματοποιήθηκε μέσα σε πισίνα. http://wwe.com/classics/titlehistory/women Πρωτάθλημα WWEΔιηπειρωτικό ΠρωτάθλημαΟμαδικό Πρωτάθλημα WWEΠρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE
Σπηλιά Αχαΐας

Η Σπηλιά είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική κοινότητα Λυκουρίας της Δημοτικής Ενότητας Κλειτορίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.

 Η Σπηλιά απέχει 8,1 χλμ. από την Κλειτορία, έδρα της Δημοτικής Ενότητας στην οποία ανήκει. Είναι ορεινός οικισμός σε υψόμετρο 486 μέτρων και οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει μόνιμους 5 κατοίκους. Στην περιοχή της βρίσκεται το Μνημείο της Χελονοσπηλιάς για την μάχη που έγινε εκεί στις 16 Μαρτίου 1821. Η Σπηλιά αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Λυκουρίας. Το 1998 με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του σχεδίου "Καποδίστριας" ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Λευκασίου ως τμήμα του Δημοτικού Διαμερίσματος Λυκουρίας. Από το 2011 βάσει της διοικητικής μεταρρύθμισης "Καλλικράτης" αποτελεί οικισμό της Τοπικής κοινότητας Λυκουρίας του διευρυμένου Δήμου Καλαβρύτων. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Σπηλιάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 16/04/2017. Χελωνοσπηλιά. exploring-greece.gr. Ανακτήθηκε: 20/10/2017.
Ιλιά Πονομαριόφ

Ο Ιλιά Βλαντίμιροβιτς Πονομαριόφ (ρωσικά: Илья Владимирович Пономарёв‎, ουκρανικά: Ілля Володимирович Пономарьов‎, γενν. 6 Αυγούστου 1975, Μόσχα, ΕΣΣΔ) είναι Ρώσος πολιτικός που ζει εξόριστος στην Ουκρανία από το 2014.

 Στο παρελθόν, ήταν βουλευτής της Κρατικής Δούμας της Ρωσίας (5η και 6η συγκλήσεις), μέλος της παράταξης Δίκαιη Ρωσία και μέλος του Συμβουλίου του Αριστερού Μετώπου. Στις 20 Μαρτίου 2014, ήταν ο μόνος που ψήφισε στην Κρατική Δούμα κατά της προσάρτησης της Κριμαίας στη Ρωσία. Στις 18 Ιουνίου 2014, έφυγε από τη Ρωσία για τις ΗΠΑ, όπου έζησε για τα επόμενα δύο χρόνια. Στις 7 Απριλίου 2015, η Κρατική Δούμα, κατόπιν αιτήματος της Γενικής Εισαγγελίας, στέρησε από τον Πονομαριόφ τη βουλευτική ασυλία για έρευνα στην υπόθεση της υπεξαίρεσης του Ιδρύματος Σκόλκοβο, ενώ στις 16 Οκτωβρίου 2015, συμφώνησε στη σύλληψή του ερήμην. Η Ερευνητική Επιτροπή της Ρωσικής Ομοσπονδίας άνοιξε ποινική υπόθεση εναντίον του πολιτικού και σκοπεύει να επιτύχει την έκδοση του στη Ρωσία. Στις 17 Ιουλίου 2015 συνελήφθη ερήμην από δικαστήριο της Μόσχας και συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο διεθνών καταζητούμενων. Στις 10 Ιουνίου 2016, η Κρατική Δούμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας στέρησε στον Πονομαριόφ τις βουλετικές του εξουσίες λόγω συστηματικής αδυναμίας εκπλήρωσης των καθηκόντων του, συμπεριλαμβανομένης της απουσίας από τις συνεδριάσεις της ολομέλειας για 30 ή περισσότερες ημερολογιακές ημέρες. Στις 24 Ιουνίου 2016 έλαβε προσωρινή άδεια παραμονής στην Ουκρανία. Στις 17 Μαΐου 2019, την τελευταία εργάσιμη ημέρα της θητείας του, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Π. Α. Ποροσένκο υπέγραψε διάταγμα για τη χορήγηση ουκρανικής υπηκοότητας στον Ι. Β. Πονομαριόφ. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Κίεβο, όπου, σύμφωνα με τα δικά του λόγια, ασχολείται με την προσέλκυση επενδύσεων στην Ουκρανία. Γνωρίζει άπταιστα την ουκρανική γλώσσα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ilya Ponomarev στο Wikimedia Commons
Σαμ Βαν Ρόσομ

Ο Σαμ Βαν Ρόσομ (γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1986) είναι Βέλγος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Βαλένθια της 1ης Ισπανίας . Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Βελγίου . Έχει ύψος 1,88 μέτρων και παίζει στη θέση του πόιντ γκαρντ .

 Από την ηλικία των 6 έως τα 16 του, ο Βαν Ρόσομ έπαιξε για τους Μπόμπκατ Γκεντ, Γκεντ Γιουνάιτεντ και Μπλακ Μπίαρς Γκεντ. Αφού έπαιξε με την ΜΜΚ Ντε Πίντε στην τρίτη και δεύτερη κατηγορία του Βελγίου για τρεις χρονιές, ο Βαν Ρόσομ πήρε μία θέση στην σύνθεση της ΜΚ Οστάνδης το 2005. Την αγωνιστική περίοδο 2007–08, συνέβαλε σημαντικά στην Οστάνδη, καθώς είχε μέσο όρο 11,5 πόντους και 3,2 ασίστ ανά παιχνίδι. Το 2008 ο Βαν Ρόσομ υπέγραψε με την ιταλική Σκαβολίνι Πέζαρο . Μετά από δύο χρόνια στην Ιταλία, πήγε στην Ισπανία για να παίξει με την ΚΑΪ Σαραγόσα . Το συμβόλαιό του επεκτάθηκε μετά την πρώτη του χρονιά. Το 2013 υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με τη Βαλένθια Μπάσκετ . Τον Σεπτέμβριο του 2017, υπέγραψε ξανά με τη Βαλένθια για μία ακόμη χρονιά. Στις 11 Ιουλίου 2020 ο Βαν Ρόσομ ανανέωσε το συμβόλαιό του για έναν ακόμη χρόνο, με την επιλογή μίας ακόμη αγωνιστικής περιόδου. Ο Βαν Ρόσομ αγωνίζεται με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Βελγίου από το 2006. Εκπροσώπησε το Βέλγιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2015 όπου έχασε από την Ελλάδα στην Φάση των 16 με 75–54. Σε 6 παιχνίδια στην διοργάνωση, είχε μέσο όρο 12,2 πόντους, 3,7 ριμπάουντ και 4,5 ασίστ σε 43,5 % στα σουτ εντός πεδιάς. Ο Σαμ Βαν Ρόσομ Αρχειοθετήθηκε 2016-03-03 στο Wayback Machine. στο acb.com Ο Σαμ Βαν Ρόσομ στο draftexpress.com Ο Σαμ Βον Ρόσομ στο eurobasket.com Ο Σαμ Βαν Ρόσομ στο euroleague.net
Λάκης Μιχαηλίδης

Ο Λάκης Μιχαηλίδης (Θεσσαλονίκη, 21 Νοεμβρίου 1932 - Αθήνα, 22 Μαρτίου 2010) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας. Ήταν απόφοιτος της Νομικής Σχολής, ενώ σπούδασε και Οικονομικά, όπως και τη θεατρική τέχνη στο Μακεδονικό Ωδείο. Απασχολήθηκε αρχικά στο χώρο της διαφήμισης, πριν στραφεί ολοκληρωτικά στη συγγραφή. Έχει αφήσει περισσότερα από 100 σενάρια για έργα που προβλήθηκαν είτε στον κινηματογράφο, είτε παίχθηκαν από διάφορες θεατρικές σκηνές, μεταξύ των οποίων πολλές αστικές ηθογραφίες και επιθεωρήσεις. Ιδιαίτερα δημοφιλές είναι το μυθιστόρημά του «Φορτουνάκηδες και Βροντάκηδες». Ήταν επί σειρά ετών πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Τιμήθηκε με το βραβείο Παπαδούκα για το σύνολο της θεατρικής του προσφοράς.

 Δημοσιευμένα σενάρια «Φουρτουνάκηδες και Βροντάκηδες», 2001 «Η Αρχόντισσα και ο Αλήτης» 2001 «Έτσι γράφεται η Επιθεώρηση», 2002 «Ιερά τέρατα ...αγγελικά πλασμένα», 2005 «Στη Χώρα του Ύπνου», 2007Σενάρια για ταινίες: «Το παιδί της πιάτσας», 1961 «Εισπράκτωρ 007», 1966 «Η Βουλευτίνα», 1966 «Η Κλεοπάτρα ήταν Αντώνης», 1966 «Δημήτρη μου Δημήτρη μου», 1967 «ο γεροντοκόρος», 1967 «Βίβα Ρένα», 1967 «Η χαρτορίχτρα», 1967 «Πατέρα κάτσε φρόνιμα», 1967 «Το πιο λαμπρό αστέρι», 1967 «Το πιο λαμπρό μπουζούκι», 1968 «Ο τρελός τα χει 400», 1968 «ο Τυχεράκιας», 1968 «η Αρχόντισσα της κουζίνας», 1969 «Ένας μάγκας στα σαλόνια», 1969 «η νεράιδα και το παλικάρι», 1969 «ο παραμυθάς», 1969 «η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά», 1969 «Ησαϊα μη χορεύεις», 1969 «Εγώ ρεζίλεψα τον Χίτλερ», 1970 «Έμπαινε Μανωλιό», 1970 «ο Μανωλίος στην Ευρώπη», 1971 «Αγάπησα μια πολυθρόνα», 1971 «ο Φαφλατάς», 1971 «ο Αντιφασίστας», 1972 «Από τα αλώνια στα σαλόνια», 1972 «Ένα αγόρι αλλιώτικο από τα άλλα», 1971 «Εθελοντής στον έρωτα», 1971 «Πίσω μου σε έχω σατανά» 1971 «Εφτά χρόνια γάμου», 1972 «ο Αισιόδοξος», 1973 «Ένας κοντός θα μας σώσεις», 1981 «Ρένα να η ευκαιρία», 1981 «Η μανούλα, το μανούλι και παίδαρος», 1982
Πλάκα κάνεις

Πλάκα Κάνεις είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής, ψυχαγωγικής τηλεοπτικής εκπομπής όπου συντελούνται φάρσες σε ανυποψίαστους πολίτες και προβλήθηκε τις σεζόν 2010-2012 από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 με παρουσιαστές τον Σάββα Πούμπουρα και τον Δημήτρη Βλάχο. Οι φάρσες λαμβάνουν χώρα σε δημόσιους χώρους, όπως καφετέριες, εστιατόρια και μπαρ. Συνολικά προβλήθηκαν 18 επεισόδια, τα οποία αποτελούν τον πρώτο και δεύτερο κύκλο της σειράς. Τη σεζόν 2013-2014 έκανε πρεμιέρα ο τρίτος κύκλος με την ονομασία Πλάκα Κάνεις: Hotel Edition, στον οποίο οι φάρσες λάμβαναν χώρα σε ξενοδοχεία και συνολικά προβλήθηκαν 15 επεισόδια.

 Οι παρουσιαστές, αρχικά διαλέγουν ένα άτομο από μία παρέα. Η ομάδα του παιχνιδιού τον/την πλησιάζει, προσποιούμενη να έρθει μαζί του για να συμπληρώσει κάποιο έγγραφο, και να του προσφέρει ένα χρηματικό έπαθλο, με αντάλλαγμα να παίξει στο "Πλάκα κάνεις", χωρίς να το καταλάβει η παρέα του/της. Αφού δεχτεί να υπακούσει στις εντολές που θα του/της δίδονται, του/της παρέχονται ένα ακουστικό και ένα μικρόφωνο και επιστρέφει στο τραπέζι, σαν να μη συμβαίνει τίποτα! Από εκεί και πέρα, μπορεί να κάνει όσα ευτράπελα, άβολα, περίεργα και αγχώδη πράγματα μπορούν να συμβούν δημιουργώντας συναισθήματα στους φίλους του/της που βρίσκονται στην ίδια παρέα, όπως π.χ. να αλλάξει θέση τρεις φορές, να πιει τη μπύρα του διπλανού του/της, να σπάσει όλα τα ποτήρια ή να φιλήσει τη σερβιτόρα. Στόχος, να κάνει πέντε πράγματα. Αν τα καταφέρει, χωρίς να αποκαλύψει τον σκοπό, κερδίζει ένα σημαντικό χρηματικό έπαθλο. Την αρχισυνταξία είχε αναλάβει η Σοφία Καλλίδου, ενώ για την σκηνοθεσία ήταν υπεύθυνος ο Θάνος Γκομόζιας (Πλάκα Κάνεις) και ο Βασίλης Γλυνός (Πλάκα κάνεις: Hotel edition). Οργάνωση Παραγωγής: Αντώνης Μάτσος Διεύθυνση Παραγωγής:Γιώργος Λύγγρης Σύμβουλος Παραγωγής: Τζώρτζης Ποφάντης Εκτέλεση Παραγωγής: J.K. Productions Ηθοποιοί που συμμετέχουν στο Πλάκα Κάνεις: Αθηνά Βαλκώνη, Ήρα Μπέσκα Ηθοποιοί που συμμετέχουν στο Πλάκα κάνεις: Hotel edition: Γιώργος Πούλης, Ελένη Καλουτσάκη, Μαρία Ψιλοπούλου, Χριστιάνα Δάρρα https://archive.today/20130702042154/www.antenna.gr/tv/plakakaneis/About http://www.ishow.gr/personBio.asp?guid=0307EC65-9E96-4FBD-B6B4-55E81379136C http://www.ishow.gr/personBio.asp?guid=AB753A1B-2FF5-4450-A3C5-9B98C1CF6F5D
Μακούφκι

Τα Μακούφκι (πολωνικά: Makówki, σιλεσικά: Makōwki, σιλεσικά γερμανικά: Mohn Kließla, γερμανικά: Mohnpielen‎, ουγγρικά: Mákos guba‎) είναι γλυκά επιδόρπια ψωμιού με βάση τον παπαρουνόσπορο από την Κεντρική Ευρώπη. Το επιδόρπιο θεωρείται παραδοσιακό στη Σιλεσία (στη νοτιοδυτική Πολωνία), όπου σερβίρεται σχεδόν αποκλειστικά την Παραμονή Χριστουγέννων. Είναι επίσης δημοφιλές σε άλλα μέρη της Πολωνίας, καθώς και στην ανατολική Γερμανία, τη Σλοβακία και την Ουγγαρία.

 Τα μακούφκι είναι επίσης πολύ γνωστά στο Βρανδεμβούργο και στο Βερολίνο με το όνομα Mohnpielen. Ο Τέοντορ Φοντάνε στα ταξίδια του στο Μαργραβιάτο του Βραδεμβούργου έγραψε για το Mohnpielen και άλλα πιάτα. Ένα παρόμοιο πιάτο, αλλά με φέτες κίφλι (kipferl) στην Ουγγαρία ονομάζεται mákos guba. Στην Πολωνία, έξω από την περιοχή της Σιλεσίας, το πιάτο είναι ευρέως γνωστό ως μακιέουκι (makiełki). Αυτό είναι ιδιαίτερα κοινό στο Πόζναν και στο Λοτζ, όπου εγκαταστάθηκαν Σιλεσιανοί μετανάστες κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης του 19ου αιώνα. Τα κύρια συστατικά είναι το γλυκό λευκό ψωμί και οι ψιλοκομμένοι παπαρουνόσποροι βρασμένοι σε γάλα με βούτυρο. Άλλα σημαντικά συστατικά περιλαμβάνουν τα αποξηραμένα φρούτα (σύκα, σταφίδες, βερίκοκα, χουρμάδες, κ.λπ.), αμύγδαλα και άλλα είδη ξηρών καρπών (η επιλογή των ξηρών καρπών και των αποξηραμένων φρούτων ποικίλλει). Αρωματίζεται με ζάχαρη, μέλι, βανίλια, κανέλα και ρούμι. Το ψωμί κόβεται σε λεπτές φέτες και στρώνεται σε πήλινο σκεύος ή πιο συχνά σε γυάλινο μπολ. Μετά από κάθε στρώση περιχύνεται η σάλτσα από τους βρασμένους παπαρουνόσπορους, με άρωμα και ξηρούς καρπούς, ώστε να μουλιάσει καλά το ψωμί. Η κορυφή διακοσμείται με μερικούς επιπλέον ξηρούς καρπούς και φρούτα. Το πιάτο σερβίρεται κρύο, τουλάχιστον αρκετές ώρες μετά την προετοιμασία. Η κουζίνα της Σιλεσίας μπορεί να είναι πολύ συντηρητική. Η παράδοση στο σερβίρισμα των μακούφκι διατηρείται καλά στους Σιλέσιους και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τα Χριστούγεννα στη Σιλεσία χωρίς το πιάτο. Από τους γηραιότερους θα θεωρούνταν ανορθόδοξο να το παρασκευάζουν εκτός της περιόδου των Χριστουγέννων – Πρωτοχρονιάς. Η προετοιμασία των μακούφκι εκτός της Σιλεσίας μπορεί να είναι δύσκολη λόγω της μη διαθεσιμότητας λεπτοαλεσμένου σπόρου παπαρούνας (συνήθως απαιτείται ειδικός μύλος). Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η κονσερβοποιημένη πάστα παπαρούνας είναι μερικές φορές διαθέσιμη στο εμπόριο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί.
Ντέρμπι της Κοκκινιάς

Το ντέρμπι ανάμεσα στον Ιωνικό και στην Προοδευτική είναι η αθλητική αναμέτρηση ανάμεσα στους δύο προαναφερθέντες αθλητικούς συλλόγους σε όλα τα ομαδικά αθλήματα, αλλά κυρίως αφορά στο ποδόσφαιρο. Είναι γνωστό ως «Ντέρμπι της Κοκκινιάς» για γεωγραφικούς λόγους, ενώ αναφέρεται και ως «Ντέρμπι της Γρηγορίου Λαμπράκη», λόγω ότι οι έδρες τους, το γήπεδο Νεάπολης και το γήπεδο Νίκαιας, βρίσκονται επί της ομώνυμης λεωφόρου.

 Το ντέρμπι της Κοκκινιάς στο ποδόσφαιρο υπήρξε από τα προπολεμικά χρόνια με αντιπάλους αρχικά την Προοδευτική και τον Άρη Πειραιώς (Κοκκινιάς). Οι αγώνες μεταξύ τους ήταν πάντοντε έντονα φορτισμένοι και θεωρούταν ως ένα από τα πιο σκληρά ποδοσφαιρικά ντέρμπι της χώρας. Οι αγώνες μεταξύ Προοδευτική και Άρη περιορίστηκαν σε τοπικό επίπεδο στα πρωταθλήματα Πειραιά πριν τη θέσπιση των εθνικών πρωταθλημάτων, με εξαίρεση τη σεζόν 1963-64 που βρέθηκαν αντιμέτωποι στην Β΄ Εθνική σε δύο επίσης επεισοδιακούς αγώνες μεταξύ τους. Το 1965 ο Άρης συγχωνεύτηκε με την άλλη ομάδα της Νίκαιας, την Α.Ε. Νίκαιας, η οποία μάλιστα έπαιξε μαζί με την Προοδευτική στο πρώτο πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής τη σεζόν 1959-60. Από τη συγχώνευση του Άρη και της Α.Ε. Νίκαιας δημιουργήθηκε ο Ιωνικός Νίκαιας.Ο νεοσύστατος τότε Ιωνικός, ο οποίος στα επόμενα χρόνια θα αγωνιστεί επί χρόνια στην Α΄ Εθνική, ακόμα και στην Ευρώπη και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και θα φτάσει στον τελικό κυπέλλου Ελλάδας το 2000 και η σπουδαία Προοδευτική εκείνων των χρόνων στην Α΄ Εθνική, η οποία μόλις είχε τερματίσει στην 4η θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και είχε φτάσει για 2η φορά στα ημιτελικά του κυπέλλου, βρέθηκαν αντιμέτωποι για πρώτη φορά σε ανεπίσημο επίπεδο στις 5 Σεπτεμβρίου του 1965 σε φιλικό αγώνα στο γήπεδο της Νεάπολης και αναδείχθηκαν ισόπαλοι χωρίς τέρματα. Σε επίσημο επίπεδο, Ιωνικός και Προοδευτική συναντήθηκαν πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής τη σεζόν 1968-69, με 2 εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις ανάμεσα στους δύο συλλόγους που έληξαν όμως ισόπαλες χωρίς τέρματα. Οι δυο ομάδες βρέθηκαν αντιμέτωπες στην Α΄ Εθνική για πρώτη φορά τη σεζόν 1997-98. Οπαδική αντιπαλότητα Η έχθρα ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων, δεν άργησε να αρχίσει, καθώς από τις πρώτες αναμετρήσεις μεταξύ των δύο ομάδων, υπήρχαν εντάσεις και επεισόδια. Αυτό μεταφέρθηκε αργότερα και στα γήπεδα της Α' εθνικής. Ο μεγαλύτερος λόγος ύπαρξης αυτής της έχθρας είναι γεωγραφικός. Αναλυτικός πίνακας με τα αποτελέσματα σε επίσημους αγώνες πρωταθλήματος και κυπέλλου Σύνολα ανά αγώνα
Μουτούνους Τουτούνους

Ο Μουτούνους Τουτούνους (λατινικά: Mutunus Tutunus, ή Mutinus Titinus / Μουτίνους Τιτίνους) στην αρχαία ρωμαϊκή κοινωνία ήταν φαλλική θεότητα του γάμου, εφάμιλλη του Πριάπου στην ελληνική μυθολογία. Ο ναός του βρισκόταν στον Βέλιο λόφο, και θεωρούνταν πως υπήρχε από την ίδρυση της Ρώμης, έως τον 1ο αιώνα π.Χ..

 Αντίθετα από τον Πρίαπο, ο οποίος αναπαρίσταται με ανθρώπινη μορφή και τεράστιο φαλλό, ο Μουτούνους φαίνεται πως ενσαρκώνονταν απευθείας στον φαλλό, κατά παρόμοιο τρόπο με το φασίνους ή τον πατέρα του μυθικού 6ου βασιλιά της Ρώμης Σερβίου Τούλιου. Η ονομασία του φαίνεται πως προκύπτει από τις λαϊκές λατινικές λέξεις για το πέος, mūtō (ή muttō) και mūtōnium. Το Mutto αποτελούσε μερικές φορές το τρίτο μέρος της ονομασίας ενός ανδρός κατά τα ρωμαϊκά πρότυπα ονοματοδοσίας. Ο κωμωδιογράφος του 2ου αιώνα π.Χ., Γάιος Λουκίλιος, θεωρείται πως έγραψε την πρώτη γνωστή αναφορά της λέξης και στις δύο μορφές της ως at laeva lacrimas muttoni absterget amica (Η κοπέλα σκουπίζει τα δάκρυα του Μούττο - το αριστερό του χέρι, δηλαδή) και το παράγωγο mūtōnium. Το mūtōnium ενδεχομένως αντικατέστησε την παλαιότερη μορφή, καθώς εμφανίζεται αργότερα σε επιγραφές στην Πομπηία. Ο λυρικός ποιητής Οράτιος (1ος αιώνας π.Χ.) επίσης προσωποποίησε το πέος του συνομιλώντας μαζί του και αναφερόμενος σε αυτό ως μούττο και συζητώντας περί αιδοίων. Ο όρος mūtūniātus, χρησιμοποιήθηκε ως επίθετο από τον Μαρτιάλη (1ος αιώνας μ.Χ.) για να περιγράψει τον καλοπροικισμένο άντρα.Και τα 2 τμήματα της λέξης έχουν την ίδια ονομασία, καθώς το Tītīnus πιθανώς προέρχεται από το tītus, το οποίο επίσης σήμαινε πέος. Κατά την προκαταρκτική γαμήλια ιεροτελεστία, οι Ρωμαίες νύφες κατά το έθιμο έπρεπε να τοποθετήσουν τον φαλλό του Μουτούνους στο αιδοίο τους ώστε να προετοιμαστούν για την συνουσία με τον σύζυγο τους, και η πρακτική αυτή μαρτυρείται από τους Εκκλησιαστικούς Πατέρες οι οποίοι θεωρούσαν το έθιμο αυτό ακραίο τρόπο τερματισμού της παρθενίας. Κατά τον χριστιανό Αρνόβιο, οι γυναίκες καβαλούσαν τον απαίσιο φαλλό του Τουτούνους με τα τεράστια ξεδιάντροπα τμήματα του, ωστόσο κατά άλλες πηγές οι νύφες που συμμετείχαν σε αυτό το έθιμο μάθαιναν να μην ντρέπονται την συνουσία και να εγκαταλείπουν την ντροπή τους. Ο γραμματικός του 2ου αιώνα Σέξτος Πομπηίος Φέστος, αποτελεί την μοναδική πηγή της αρχαιότητας ο οποίος αναφέρεται συγκεκριμένα στην θεότητα, και ενδεχομένως η περιγραφή των χριστιανικών πηγών είναι εχθρική προς το έθιμο λόγω του θρησκευτικού ανταγωνισμού της εποχής.Τα ίχνη του παλαιού ναού του Μουτούνους Τουτούνους στον Βελιανό λόφο δεν έχει σταθεί δυνατό να ανακαλυφθούν. Κατά τον Σέξτο Πομπηίο Φέστο ο οποίος μαρτυρά την ύπαρξη του, ο ναός καταστράφηκε για να δημιουργηθούν ιδιωτικά λουτρά στην θέση του τα οποία ανήκαν στον στρατηγό και γερουσιαστή Γνάιο Δομίτιο Καλβίνο, παρά το γεγονός ότι η τοποθεσία θεωρούνταν ιερή λόγω και της παλαιότητας της.
Ρομπ Τέρι

Ο Ρόμπερτ Τέρι (γεν. 30 Μαρτίου 1980) είναι Ουαλός επαγγελματίας παλαιστής και μποντιμπίλντερ. Αυτή την περίοδο, εργάζεται στην εταιρεία πάλης, TNA Wrestling και έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο "Ρομπ Τέρι".

 Το 2006, ενώ δούλευε ως φύλακας σε κέντρο διασκέδασης, γνωρίστηκε με έναν παραγωγό αγώνων και σύντομα ξεκίνησε να δουλεύει σε τοπικές εταιρείες πάλης. Το 2007, υπέγραψε συμβόλαιο με το WWE και στάλθηκε στο εκπαιδευτήριο Florida Championship Wrestling. Τον Νοέμβριο, εκτός απο παλαιστής, εμφανιζόταν και ως ο σωματοφύλακας του Νικ Νέμεθ (γνωστός ως Ντολφ Ζίγκλερ). Τον Αύγουστο του 2008, αποδεσμεύτηκε απο το WWE. Τον Απρίλιο του 2009, ο Ρομπ Τέρι έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο TNA Wrestling. Σύντομα, συμμετείχε στην ομάδα "Αγγλική Εισβολή", η οποία αποτελούταν απο τους Άγγλους Νταγκ Γουίλιαμς και Μάγκνους. Ο Τέρι γρήγορα ξεχώρισε για τη σωματική του διάπλαση και συνήθιζε να κάνει επιθέσεις σε άλλους παλαιστές. Το 2010, κέρδισε τη Παγκόσμια ζώνη TNA, που τώρα λέγεται Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα. Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Τέρι έγινε σωματοφύλακας του Ρόμπι Ι, και υποδύεται αυτό το ρόλο μέχρι σήμερα. Προφίλ στο OWoW.com Προφίλ στο ProWrestling.com
Αντρέ Σίλβα

Ο Αντρέ Μιγκέλ Βαλέντε ντα Σίλβα (πορτογαλικά: André Miguel Valente da Silva, 6 Νοεμβρίου 1995) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Ρεάλ Σοσιεδάδ.

 Άρχισε την καριέρα του στη Σαλγκέιρος, όπου πήρε μεταγραφή σε ακόμα τρεις ομάδες ως νέος μέχρι να πάει στην Πόρτο και να υπογράψει επαγγελματικό επίπεδο. Τα πρώτα επαγγελματικά βήματα τα έκανε με την Πόρτο Β, όπου έμεινε για τρία χρόνια, ώσπου η Πόρτο τον ανέβασε στο κανονικό επίπεδο της πορτογαλικής ομάδας. Το καλοκαίρι του 2017 έφυγε για την Ιταλία για λογαριασμό της Μίλαν. Η μεταγραφή έφτασε τα 38 εκατομμύρια ευρώ, όπως δημοσίευσε ο ιταλικός τύπος. Το καλοκαίρι του 2018 πήγε δανεικός στη Σεβίλλη, όπου κατάφερε να βάλει τρία γκολ σε ένα ματς στην 4–1 νίκη της ομάδας του εναντίον της Ράγιο Βαγιεκάνο. Το επόμενο καλοκαίρι παραχωρήθηκε δανεικός στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης.Στις 3 Ιουλίου 2021 ανακοινώθηκε με πενταετές συμβόλαιο από τη Λειψία, η οποία τον απέκτησε από την Άιντραχτ Φρανκφούρτης κάνοντας χρήση της ειδικής ρήτρας αποχώρησης του συμβολαίου του. Συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017. Συμμετείχε, επίσης, στο Μουντιάλ του 2018 στη Ρωσία, ωστόσο δεν κατάφερε να πετύχει κάποιο γκολ.
Τζον Άνιστον

Ο Τζον Άντονι Άνιστον (αγγλικά: John Anthony Aniston γενν. Γιάννης Αναστασάκης, 24 Ιουλίου 1933- 11 Νοεμβρίου 2022), ήτανΑμερικανός ηθοποιός ελληνικής καταγωγής . Ήταν περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Βίκτωρ Κυριάκης στη δραματική σειρά του NBC, Μέρες αγάπης, στην οποία ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1985 και έπαιζε συνεχώς από τότε. Ο ρόλος του χάρισε μια υποψηφιότητα για το Βραβείο Emmy στην κατηγορία Β' Ανδρικού Ρόλου σε δραματική σειρά το 2017. Ήταν πατέρας της ηθοποιού Τζένιφερ Άνιστον.

 Ο Άνιστον γεννήθηκε στην Κρήτη από τη Στέλλα Τζόαν (το γένος Κουμέ, 1899–1992) και τον Αντώνιο Αναστασάκη (1889–1965). Η οικογένεια έφυγε από την Κρήτη για τις Ηνωμένες Πολιτείες όταν ο Άνιστον ήταν δύο ετών. Ο πατέρας του αγγλοποίησε τα ονόματα της οικογένειας όταν έφτασαν στην Αμερική. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Τσέστερ της Πενσιλβάνιας, όπου είχε εστιατόριο. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνιας με πτυχίο στις Θεατρικές Τέχνες, ενώ έγινε μέλος της αδελφότητας Α-Χ-Ρ Μετά το κολέγιο, υπηρέτησε στο Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών ως αξιωματικός πληροφοριών στον Παναμά φτάνοντας τον βαθμό του υπολοχαγού. Ο Άνιστον ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός το 1962 στη σειρά 87th Precinct ως "αστυνομικό #1" στο επεισόδιο "New Man in the Precinct". Εμφανίζεται τακτικά σε σαπουνόπερες από το 1969, όταν εντάχθηκε για πρώτη φορά στη σειρά Μέρες αγάπης ως χαρακτήρας με το όνομα Έρικ Ρίτσαρντς, τον οποίο έπαιξε μέχρι το 1970. Το 1975, εντάχθηκε στο καστ της σειράς Love of Life ως Έντι Αλεάτα, εμφανιζόμενος σε ένα επεισόδιο. Επέστρεψε στο καστ της σειράς Μέρες αγάπης για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά ως Βίκτωρ Κυριάκης, τον Ιούλιο του 1985, όπου συνεχίζει να παίζει τον ίδιο ρόλο. Ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Emmy 2017 για την ερμηνεία του. Έχει επίσης παίξει μικρούς ρόλους στις τηλεοπτικές σειρές Airwolf, Οικογένεια Γκίλμορ και The West Wing. Ο Άνιστον έχει κάνει γκεστ εμφανίσεις στις σειρές Μάχη (1964), My Big Fat Greek Life (2002), Σταρ Τρεκ: Βόγιατζερ - Σχεδιάζοντας τα νέα σύνορα (2001), American Dreams, Journeyman και Mad Men. Ο Άνιστον είχε μια κόρη, την Τζένιφερ Άνιστον (γεννημένη στις 11 Φεβρουαρίου 1969), με την πρώτη του σύζυγο, Νάνσι Ντάου, και έναν γιο, τον Αλεξάντερ, με τη δεύτερη σύζυγό του, Σέρι Ρούνεϊ (την οποία γνώρισε ενώ συμπρωταγωνιστούσε στο Love of Life). Νονός της κόρης του Τζένιφερ ήταν ο Τέλι Σαβάλας, ένας από τους καλύτερους φίλους του. Ο Άνιστον είχε επίσης έναν θετό γιο, τον Τζον T. Μέλικ, από τον προηγούμενο γάμο της Νάνσι, τον οποίο μεγάλωσε από μικρό παιδί. Ο Άνιστον ήταν φανατικός θαυμαστής του Ουίλιαμ Σέξπιρ και είναι κάτοχος πολλών αντιτύπων πρώτης έκδοσης του Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 11 Νοεμβρίου 2022. John Aniston στην IMDb
Οιχαλία Μεσσηνίας

Η Οιχαλία είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Οιχαλίας, εντάσσεται στη Δημοτική Ενότητα Οιχαλίας, και υπάγεται στο Δήμο Οιχαλίας.

 Η Οιχαλία Μεσσηνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 91 μέτρων και έχει πληθυσμό 394 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1915, ονομαζόταν Αλητσελεπή. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές οικισμών Μεσσηνίας - Οιχαλία (Αλητσελεπή) (εξωτερικός σύνδεσμος) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων Μεσσηνίας - Δήμος Οιχαλίας (1835 - 1912) (εξωτερικός σύνδεσμος) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινοτήτων Μεσσηνίας - Κοινότητα Οιχαλίας (Κοινότητα Αλητσελεπή) (εξωτερικός σύνδεσμος) Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμων Μεσσηνίας - Δήμος Οιχαλίας (1997...) (εξωτερικός σύνδεσμος) Δήμος Οιχαλίας (ιστότοπος Δήμου Οιχαλίας) Το χωριό μας Οιχαλία Μεσσηνίας (facebook)
Αρμενοχώρι Χανίων

Το Αρμενοχώρι (επίσημη ονομασία Αρμενοχώριον) είναι οικισμός της κοινότητας Σφακοπηγαδίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μυθήμνης, του δήμου Κισσάμου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Το Αρμενοχώρι είναι ημιορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Τυφλού και πάνω στον επαρχιακό δρόμο Μαλαθύρου-Βουλγάρω, νότια του Σφακοπηγαδίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 41 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων (μέσω Νωπηγείων). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μαλαθύρου του νομού Χανίων. Το 1929 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σφακοπηγαδίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σφακοπηγαδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μηθύμνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μηθύμνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Κισσάμου. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://ellinismos.gr/istoria-ellinismoy/topikes-istories/armenochori-chanion/
Εκλογές Βόρειας Κορέας

Οι εκλογές στη Βόρεια Κορέα διεξάγονται κάθε 5 χρόνια για Κοινοβούλιο (για τα μέλη της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης). Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 17 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική. Εκτός από τα μέλη της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης, εκλέγονται και οι αντιπρόσωποι για τις "λαϊκές συνελεύσεις" των πόλεων, των κομητειών και των επαρχιών.

 Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Μαρτίου του 2009 και εξελέγησαν τα μέλη της 12ης Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης Η αρχική ημερομηνία για τη διεξαγωγή τους ήταν η 5η Αυγούστου του 2008, ωστόσο αναβλήθηκαν για άγνωστους λόγους. Οι αναλυτές υποθέτουν ότι αυτό σχετίζεται με τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τότε ο ηγέτης της χώρας, Κιμ Γιονγκ Ιλ. Όλοι οι υποψήφιοι είναι μέλη του Δημοκρατικού Μετώπου για την Επανένωση της Πατρίδας και προεπελέγησαν από το κόμμα. Κάθε υποψήφιος διεκδίκησε την έδρα του σε μία από τις 687 εκλογικές περιφέρειες.Μέχρι το μεσημέρι είχε ψηφίσει το 71% των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους. Άνδρες και γυναίκες προσήλθαν να ψηφίσουν φορώντας κοστούμια και παραδοσιακά φορέματα (chosŏn-ot), αντίστοιχα. Το Κοινοβούλιο έχρισε στις 9 Απριλίου για τρίτη φορά ηγέτη της χώρας τον 67χρονο Κιμ Γιονγκ Ιλ, χωρίς να υπάρχει άλλος υποψήφιος. Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 9 Μαρτίου 2014. Ήταν οι πρώτες εκλογές από την ανάληψη της ηγεσίας της χώρας από τον Κιμ Γιονγκ-ουν μετά το θάνατο του Κιμ Γιονγκ Ιλ και την εκτέλεση του Γιανγκ Σον-τάεκ. Όλοι οι υποψήφιοι ήταν μέλη του Δημοκρατικού Μετώπου για την Επανένωση της Πατρίδας. Ο Κιμ Γιονγκ Ουν επανεξελέγη με ποσοστό 100%.
Μαριάννα των Κάτω Χωρών

H Μαριάννα (γαλλ. Marianne van Oranje-Nassau, 9 Μαΐου 1810 - 29 Μαΐου 1883) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πριγκίπισσα της Ολλανδίας και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Πρωσίας.

 Η Βιλελμίνη Φρειδερίκη Λουίζα Καρλόττα Μαριάννα ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Γουλιέλμου Α΄ των Κάτω Χωρών και της Βιλελμίνης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας. Παντρεύτηκε το 1830 τον Αλβέρτο της Πρωσίας και είχε τέκνα: Καρλόττα (1831 - 1855), παντρεύτηκε τον Γεώργιο Β΄ της Σαξονίας-Μάινινγκεν. γιος (1832), θνησιγενής ή έζησε λίγες ώρες. Αλβέρτος (1837 - 1906), Πρίγκιπας της Πρωσίας. Φρειδερίκη Λουίζα Βιλελμίνη Ελισάβετ (27 Αυγούστου - 9 Οκτωβρίου 1840). Αλεξανδρινή (1842 - 1906), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.Το 1845 άφησε τον άπιστο σύζυγό της (διαζεύχθηκαν το 1849) και έκανε σχέση με τον Γιοχάννες φαν Ρόσσουμ. Από αυτόν είχε ένα φυσικό τέκνο: (νόθος) Γιόχαν Βίλελμ φαν Ράινχαρτσαουζεν (γενν. 1849). Het Koninklijk Huis
Καλυβάκια

Τα Καλυβάκια είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Kalyvakia». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουνίου 2018.
Ράγιο Βαγιεκάνο

Η Ράγιο Βαγιεκάνο (ισπανικά: Rayo Vallecano) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος στην συνοικία Βαγιέκας στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Αγωνίζεται στο Κάμπο ντε Φούτμπολ ντε Βαγιέκας, χωρητικότητας 14,708 θεατών και είναι ένα από τα παλαιότερα αθλητικά σωματεία της Ισπανίας που συνήθως αγωνίζεται στην Πριμέρα και στην Σεγούντα Ντιβιζιόν. Ιδρύθηκε στις 29 Μαΐου 1924 σαν Atlético Deportivo El Rayo. Το 1947 άλλαξε όνομα σε Agrupación Deportiva Rayo Vallecano και το 1995 στο σημερινό της όνομα Rayo Vallecano de Madrid. Χρώματα έχει το κόκκινο και το άσπρο. Η Ράγιο έχει αγωνιστεί μια φορά στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ της περιόδου 2000-01. Έφτασε μέχρι τα προημιτελικά όπου και αποκλείστηκε από την ισπανική Αλαβές.

 Το Κάμπο ντε Φούτμπολ ντε Βαγιέκας (παλαιότερα γνωστό ως Εστάδιο Τερέσα Ριβέρο) είναι ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο που βρίσκεται στον αριθμό 1 της οδού Παγιάσο Φοφό της Βαγέκας. Άνοιξε στις 10 Μαΐου 1976, με αρχικό του όνομα το "Νέο Γήπεδο Βαγιέκας", αλλά τον Ιανουάριο του 2004, 13 χρόνια από την άφιξη της οικογένειας Ρουίθ-Ματέος το 1991, άλλαξε ονομασία, καθώς η γυναίκα του ιδιοκτήτη, του επιχειρηματία Χοσέ Μαρία, ανέλαβε την προεδρία της ομάδας αποτελώντας έτσι την πρώτη γυναίκα πρόεδρο μιας ομάδας της πρώτης κατηγορίας. Έχει χωρητικότητα 14,708 θεατών με αποκλειστικά θέσεις καθήμενων, και διαστάσεις 102x64 μέτρα. Επιπλέον, ένα από τα δύο κομμάτια του γηπέδου που βρίσκονται πίσω από τις εστίες δεν διαθέτει κερκίδα, αλλά μονάχα έναν μεγάλο τοίχο με διαφημιστικές πινακίδες. Τον Ιούνιο του 2009, η ομάδα ανακοίνωσε σχέδια για την κατασκευή νέου γηπέδου. Η Ράγιο Βαγιεκάνο αποτέλεσε τον τελευταίο σταθμό στην καριέρα του Λάουρι Κάννινγκχαμ, ο οποίος σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα, λίγο έξω από την Μαδρίτη το 1989, μετά από μία μόνο σεζόν στον σύλλογο. Ο Κάννινγκαχμ είχε αγωνιστεί επίσης και στην γειτονική Ρεάλ Μαδρίτης, για τέσσερα χρόνια, ενώ το 1986 είχε περάσει για άλλη μια σεζόν από την Ράγιο. Τα μέλη του ισπανικού αντιφασιστικού μουσικού γκρουπ Ska-P είναι δηλωμένοι οπαδοί της ομάδας και της έχουν αφιερώσει δύο τραγούδια, με τίτλο Como un Rayo και Rayo Vallecano. Οι οπαδοί της Ράγιο είναι ευρέως γνωστοί για τις αριστερές πεποιθήσεις τους, τόσο σε πολιτικό όσο και σε αθλητικό επίπεδο. Οι Bukaneros, οι ultras της Βαγιεκάνο έχουν ταχθεί ενάντια στην παγκοσμιοποίηση του ποδοσφαίρου, στον ρατσισμό και στον φασισμό. Η Ράγιο Βαγιεκάνο αποτελεί την τελευταία ομάδα «γειτονιάς» στην Ισπανία και έτσι αντιπροσωπεύει την εργατική τάξη. Σεγούντα Ντιβιζιόν (1): 2017/18 Σεγούντα Ντιβιζιόν B (4): 1955/56, 1964/65, 1984/85, 2007/08 18 σεζόν στην Πριμέρα Ντιβιζιόν 35 σεζόν στην Σεγούντα Ντιβιζιόν 5 σεζόν στην Σεγούντα Ντιβιζιόν B Ελβίρ Μπόλιτς Χόρχε Βαλδίβια Λάουρι Κάννινγκχαμ Ούγο Σάντσες Βίκτορ Ονόπκο Γιόζιπ Βίσνιτς Αντόνιο Αμάια Ιβάν Αμάια Χαβιέρ Καμούνιας Μίτσελ Άλβαρο Νεγρέδο Κάζεϊ Κέλερ Φερνάντο Μορένα. Επίσημη Ιστοσελίδα Προφίλ Ομάδας στο Futbolme Rayo Herald – Οι τελευταίες ειδήσεις σχετικά με τον σύλλογο Αρχειοθετήθηκε 2020-06-16 στο Wayback Machine.
Λεωνίδας Στεργίου

Ο Λεωνίδας Στεργίου (λατινικό αλφάβητο: Leonidas Stergiou, γενν. στις 3 Μαρτίου 2002) είναι Ελβετός ελληνικής και σερβικής καταγωγής διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τη Ζανκτ Γκάλεν.

 Ο Στεργίου έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Ζανκτ Γκάλεν το Φεβρουάριο του 2019, στη νίκη με 3-1 επί της Ζυρίχης. Ο Στεργίου έχει αγωνιστεί με τι Εθνικές Ελβετίας U15, U16, U17 και U19.Σε επίπεδο ανδρών, είναι επιλέξιμος να αγωνιστεί στην Εθνική Ελβετίας, λόγω γέννησης στη χώρα, είτε στην Εθνική Ελλάδας, λόγω καταγωγής. Το Μάρτιο του 2020, αναφέρθηκε πως ο Στεργίου είναι στα πλάνα του προπονητή της Ελλάδας, Τζον φαν'τ Σχιπ.Στις 12 Ιουνίου 2022, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως διεθνής με την Εθνική Ελβετίας, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στο 79ο λεπτό εντός έδρας αναμέτρησης με αντίπαλο την Πορτογαλία, στη Γενεύη, στο πλαίσιο του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ. Ο Στεργίου γεννήθηκε στο Βατβίλ στην περιοχή Τόγκενμπουργκ της Ελβετίας. Η μητέρα του είναι Σέρβα και ο πατέρας του είναι Έλληνας. Μέχρι στιγμής, έχει περάσει ολόκληρη τη ζωή του στη χώρα της γέννησής του, όπου εντάχθηκε στις ακαδημίες της Ζανκτ Γκάλεν σε νεαρή ηλικία και στη συνέχεια προχώρησε μέσω των ηλικιακών ακαδημιών μέχρι την πρώτη ομάδα. Λεωνίδας Στεργίου στον ιστότοπο της Ζανκτ Γκάλεν Λεωνίδας Στεργίου στο SFV (U17) Προφίλ στο Transfermarkt.com