Νεγκοτίν

Η Νεγκοτίν (σερβικά : Неготин) είναι πόλη και Δήμος της Σερβίας. Βρίσκεται στην περιφέρεια Μπορ της βορειοανατολικής κεντρικής Σερβίας . Βρίσκεται κοντά στα σύνορα μεταξύ της Σερβίας , της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας . Είναι το δικαστικό κέντρο της περιφέρειας Μπορ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 16.716, ενώ ο δήμος έχει 36.879 κατοίκους. Το μουσείο της Νεγκοτίν έχει πολλά αρχαιολογικά ευρήματα, από την ρωμαϊκή εποχή με τις πιο πρόσφατα εκθέματα του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου. Ο δήμος Νεγκοτίν έχει πολλές γκαλερί, μνημεία, εκκλησίες και μοναστήρια, και αρχαιολογικούς χώρους. Η κοντινή Ντέμιρ Κάπιγια και το εθνικό πάρκο προσφέρει εκπληκτική θέα και πολλά μονοπάτια για πεζοπορία.

 Η ετυμολογία του ονόματος της πόλης είναι ασαφής, υπάρχουν τρεις εκδοχές: από την λατινική ονομασία για έναν εμπορικό σταθμό, από την ισπανική λέξη "Negocios". Επίσης η Νεγκοτίν βρίσκεται σε μια περιοχή με σημαντική παρουσία βλάχων ακριβώς σαν το συνονόματη Νεγκοτίνο της Βόρειας Μακεδονίας. Από την σλαβική λέξη "něga" με την κατάληξη -ota / /-otina που σημαίνειένα μέρος απομονωμένο. Η λέξη "Νεγκοτίν" μπορεί να προέρχεται από την κελτική "neges" και "tin" που σημαίνει "το φρούριο του πολέμου". Με την ονομασία Νεγκοτίν αναφέρεται για πρώτη φορά το 1530 ως οικισμός. Η περιοχή στην αρχαιότητα ήταν τμήμα της αρχαίας Θράκης κι έπειτα μετά το 279 π.Χ. δέχτηκε εγκατάσταση Κελτών. Η ρωμαϊκή κατάκτηση τον 1ο αιώνα π.Χ. αποδυνάμωσε τις Παλαιο-Βαλκανικές φυλές. Οι Μυσοί είχαν ηττηθεί από το ρωμαϊκό στρατό υπό τον Κράσσο ο οποίος ήταν Ρωμαίος ύπατος το 30 π.Χ.. Η περιοχή οργανώθηκε σε επαρχία Μοισίας το 87 μ.Χ. από τον αυτοκράτορα Δομιτιανό. Έπειτα πέρασε στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία και έπειτα, μετά τον 7ο αιώνα, έγινε μέρος των πρώτων Σερβικών βασιλείων. Η Ελληνιστική θρησκευτική επιρροή μαρτυρείται μέσα από τα αρχαιολογικά ευρήματα στην Ροβίνε και στην Τάμνιτς όπου δέσποζε η λατρεία του Ηρακλή, έχουν βρεθεί ανάγλυφο του Δία του Ηρακλή και του Διόνυσου στο Βούκοβο. Ρωμαϊκή νεκρόπολη έχει ανασκαφεί στο χωριό Ρογκλγέβο, ασημένιες και χρυσές πόρπες του 250-320 μ.Χ. έχουν βρεθεί σε ανασκαφές στην Νεγκοτίν. Μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα η Νεγκοτίν ήταν μια μικρή πόλη χωρίς στρατηγική ή πολιτιστική σημασία. Στις αρχές του 18ου αιώνα ωστόσο οι Αυστροούγγροι όπου ανήκε τότε η πόλη, οχύρωσαν την πόλη. Μετά από μια περίοδο Τουρκοκρατίας η Νεγκοτίν απελευθερώθηκε το 1804 από τον Βέλκο Πέτροβιτς κατά τη διάρκεια της πρώτης σερβικής εξέγερσης. Αφού απελευθερώθηκε το 1804 κι έως το 1810 η Νεγκοτίν γρήγορα απέκτησε μεγάλη σημασία. Το 1913 μετά από πολυήμερη πολιορκία έπεσε στους Οθωμανούς, σε αυτή την πολιορκία σκοτώθηκε και ο Βέλκο Πέτροβιτς. Η πόλη απελευθερώθηκε πάλι το 1833 μετά την παραχωρησή της από τους Οθωμανούς στο Πριγκιπάτο της Σερβίας. Μέχρι την επίσημη ανακήρυξη της Σερβικής ανεξαρτησίας το 1878 η Νεγκοτίν είχε επιτύχει σε μεγάλο βαθμό να γίνει σπουδαίο περιφερειακό κέντρο πολιτιστικό εκπαιδευτικό και θρησκευτικό. Το πρώτο σχολείο άνοιξε το 1824 ακολουθούμενο από ένα γυμνάσιο το 1839, ενώ η πόλη είχε κι επίσκοπο. Στις 28 Ιουλίου 1914 ένας πρώην σύμμαχος που έγινε εχθρός η Αυστροουγγαρία κήρυξε τον πόλεμο στη Σερβία. Μετά από αρχικές επιτυχίες των σερβικών στρατευμάτων το χειμώνα του 1915-16 οι πολύ λιγότεροι Σέρβοι μην μπορώντας πλέον να αποκρούσουν τις επιθέσεις των συνδυασμένων στρατών της Αυστροουγγαρίας, της Γερμανίας και της Βουλγαρίας, η σερβική κυβέρνηση επέλεξε την εξορία μαζί με τον στρατό του. Η Νεγκοτίν σύντομα καταλήφθηκε και παρέμεινε έτσι μέχρι το φθινόπωρο του 1918 όταν ο σερβικός στρατός επέστρεψε νικηφόρα στη χώρα. Στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο οι γερμανικές, ουγγρικές και οι ιταλικές δυνάμεις επιτέθηκαν στις 6 Απριλίου 1941 στην Γιουγκοσλαβία. Η Νεγκοτίν απελευθερώθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1944, μετά από λιγότερο από τρεισήμισι χρόνια γερμανικής κατοχής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του δήμου είναι 36.879 κάτοικοι, εκ των οποίων οι 16,716 ζουν στην πόλη της Νεγκοτίν. Οι Εθνοτικές ομάδες στο δήμο Νεγκοτίν σύμφωνα με την απογραφή του 2002: Σέρβοι : 38.263 (88,13%) Ρουμάνοι (Βλάχοι): 3.000 (6.91%)Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, οι περισσότεροι από τους οικισμούς του δήμου Νεγκοτίν είχαν σερβική εθνική πλειοψηφία. Ο οικισμός με ρουμανική εθνική πλειοψηφία είναι η Κοβίλοβο. Άλλος οικισμός με σχετική ρουμανική πλειοψηφία είναι η Αλεξάντροβατς. Παλαιότερα αποτελέσματα της απογραφής δείχνουν υψηλότερο μερίδιο του ρουμανικού του πληθυσμού αλλά κατά τον 20ο αιώνα ο αριθμός τους μειώθηκε δραματικά υπέρ των Σέρβων. Για παράδειγμα στην απογραφή του 1921 μετρήθηκαν 32.591 άτομα στο Δήμο Νεγκοτίν, που αποτελούνταν από 17.201 (53%) Ρουμάνους 15.340 (47%), οι Σέρβους και μικτές οικογένειες και 50 άλλοι. Ο πληθυσμός των χωριών γύρω από την Νεγκοτίν υποστηρίζεται κυρίως από τα μέλη της οικογένειας που είναι μετανάστες στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Η γεωργία είναι μια παράπλευρη δράση περισσότερο για ένα μικρό εισόδημα. Ο μεγαλύτερος εργοδότης του δήμου είναι η χημική βιομηχανία "Prahovo". Στέβαν Μοκράνιατς, ο πιο διάσημος συνθέτης της Σερβίας του 19ου αιώνα γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νεγκοτίν. Το σπίτι του είναι μουσείο σήμερα. Βέλικο Πέτροβιτς, αγωνιστής της Σερβικής επανάστασης πέθανε στην πολιορκία της πόλης από τους Οθωμανούς. Τζόρτζε Στανόγιεβιτς, σέρβος φυσικός, άγαλμα του υπάρχει στο κέντρο της Νεγκοτίν στην πλατεία που φέρει το όνομά του, υπάρχει άγαλμα του στο Βελιγράδι. Πέταρ Ζίβκοβιτς, πολιτικός, υπουργός και πρωθυπουργός. Έλενα Τομάσεβιτς, τραγουδίστρια που εκπροσώπησε τη Σερβία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Γιουροβίζιον το 2008. Negotin Radio television Bor Official website of Mokranjčevi Dani festival