IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Άλεξ Λάιφσον

Ο Άλεξ Λάιφσον (Alex Lifeson, 27 Αυγούστου 1953) είναι Καναδός κιθαρίστας, γνωστός ως μέλος του progressive rock συγκροτήματος Rush. Οι αναγνώστες του περιοδικού "Guitar World" τον έχουν αναδείξει τρίτο καλύτερο κιθαρίστα όλων των εποχών, ενώ το "Rolling Stone" τον έχει τοποθετήσει στην 98η θέση της λίστας του με τους εκατό καλύτερους κιθαρίστες.

 Ο Λάιφσον γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1953 στο Φέρνι του Καναδά, από Γιουγκοσλάβους μετανάστες. Μεγάλωσε στο Τορόντο και πήρε την πρώτη του κιθάρα σαν δώρο Χριστουγέννων, σε ηλικία 13 ετών. Λίγο αργότερα, ήλθε σε επαφή με την ροκ μουσική και καλλιτέχνες όπως ο Τζίμι Χέντριξ, ο Έρικ Κλάπτον, κ.α. και αποφάσισε να σχηματίσει το πρώτο του συγκρότημα. Ξεκίνησαν να κάνουν πρόβες μαζί με το ντράμερ Τζον Ράτσεϊ και στα τέλη της δεκαετίας του '60, ο μπασίστας και τραγουδιστής Τζέντι Λι εντάχθηκε στο σχήμα, το οποίο έπαιζε διασκευές σε κομμάτια των Cream, Led Zeppelin και The Who. Το συγκρότημα ονομάστηκε Rush και ξεκίνησε να γράφει τα δικά του τραγούδια, επηρεασμένο φανερά από τον ήχο των Led Zeppelin. Το 1974, ηχογράφησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους, μετά την κυκλοφορία του οποίου ο Ράτσεϊ αποχώρησε δίνοντας την θέση του στον Νιλ Πιρτ. Οι Rush γνώρισαν μεγάλη επιτυχία με τον τέταρτο τους δίσκο, "2112", ο οποίος τους καθιέρωσε ως ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα του progressive rock στον κόσμο. Ακολούθησε μία σειρά ιδιαίτερα επιτυχημένων άλμπουμ, όπως τα "A Farewell to Kings" (1977), "Hemispheres" (1978), "Permanent Waves" (1980) και "Moving Pictures" (1981), πριν το συγκρότημα συνεχίσει κατά την δεκαετία του '80 με μεγάλη εμπορική επιτυχία, αλλά αλλάζοντας τον ήχο τους, με την κιθάρα του Λάιφσον να παραμερίζεται λόγω της έντονης χρήσης συνθεσάιζερ και πειραματικών ήχων. Η επιστροφή στον hard rock ήχο πραγματοποιήθηκε το 1993 με την κυκλοφορία του "Counterparts", όπου ο Λάιφσον επέστρεψε σε πρωταγωνιστικό ρόλο μέσα στο συγκρότημα. Στα μέσα της δεκαετίας του '90, ο κιθαρίστας δημιούργησε το πρότζεκτ Victor κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ τους τον Ιανουάριο του 1996. Στον δίσκο συμμετείχαν διακεκριμένοι ροκ μουσικοί ως γκεστ, όπως ο μπασίστας των Primus, Λες Κλέιπουλ και ο τραγουδιστής Έντουιν των I Mother Earth.Παράλληλα με τις ζωντανές εμφανίσεις και τις ηχογραφήσεις των Rush, ο Λάιφσον έχει συμμετάσχει σε δίσκους των Platinum Blonde, Tom Cochrane, Porcupine Tree, κ.α.. Σαν ηθοποιός, πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση στο ντοκιμαντέρ "Come on Children", το 1972. Το 2003 συμμετείχε στην κωμωδία "Trailer Park Boys" παίζοντας μια κωμική εκδοχή του εαυτού του, ενώ συμμετείχε και στα δύο sequel της συγκεκριμένης ταινίας. Επίσης, εμφανίστηκε μαζί με τους Rush στην ταινία "I Love You, Man", του 2009. Alex Lifeson | Biography | AllMusic Rush Biography | Rolling Stone Αρχειοθετήθηκε 2014-12-20 στο Wayback Machine. Alex Lifeson - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Alex Lifeson | Credits | AllMusic
Βουλή των Αντιπροσώπων (Αϊτή)

Η Βουλή των Αντιπροσώπων (γαλλικά: Chambre des Députés‎, αϊτινά: Chanm Depite) είναι η Κάτω Βουλή του νομοθετικού σώματος της Αϊτής. Η Άνω Βουλή της Εθνοσυνέλευσης είναι η Γερουσία της Αϊτής. Η Βουλή απαρτίζεται από 119 μέλη (προηγουμένως 99) , τα οποία εκλέγονται με την ψήφο του λαού για θητεία 4 ετών. Δεν υπάρχει όριο για ανανέωση θητείας για τους αντιπροσώπους.

 Τα 119 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το σύστημα των 2 γύρων. Ένας δεύτερος γύρος διεξάγεται σε περίπτωση που κανείς υποψήφιος δεν θα έχει την πλειοψηφία που απαιτείται προκειμένου να εκλεγεί από τον πρώτο γύρο. Τον Μάρτιο του 2015 με ένα νέο εκλογικό διάταγμα καθορίστηκε ότι η νέα Βουλή θα αποτελείται από 119 μέλη και η Γερουσία θα παραμείνει με 30 μέλη. «Haiti». The World Factbook. Central Intelligence Agency. 14 Νοεμβρίου 2006. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 17 Νοεμβρίου 2006. Schutt-Ainé, Patricia (1994). Haiti: A Basic Reference Book. Miami, Florida: Librairie Au Service de la Culture. σελ. 166. ISBN 0-9638599-0-0.
Ερνέστο Λαγουάρδια

Ο Ερνέστο Λαγουάρδια (Ernesto Laguardia) ισπανική προφορά ΔΦΑ: [erˈnesto laˈɣwarðja], είναι μεξικανός ηθοποιός γνωστός για τις ερμηνείες του στις μεξικάνικες τηλενουβέλες. Πήρε τον πρώτο πρωταγωνιστικό ρόλο του στη τηλενουβέλα "Quinceañera", έχει γίνει μια πολύ δημοφιλής ηθοποιός, συμμετέχοντας σε 17 τηλενουβέλες μέχρι στιγμής. Στο Quinceañera πρωταγωνιστώντας με τη Αδέλα Νοριέγα και τη Ταλία, Mi Querida Isabel, Alondra, Lazos de Amor, Desencuentro, Laberinto de Pasiones, La Antorcha Encendida, Amigas y Rivales και Amigos X Siempre. Σπούδασε επίσης Σκηνοθεσία και Παραγωγή ταινιών και τηλεοπτικών εκπομπών στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και από το 1996 έχει αναπτύξει σχέδια. Έκανε το ντεμπούτο του ως παρουσιαστής στην τηλεοπτική εκπομπή Hoy (Σήμερα) και έχει συνεχίσει να παίζει σε τηλενουβέλες

 "Corona de lágrimas" 2012-13 ως Rómulo Ancira (Κύριος Κάκος) "Fuego en la sangre" 2008 ως Juan José Robles "Hoy" 2003– (Παρουσιαστής) "Amor sin maquillaje" 2007 "Mundo de fieras" 2006 - "Leonardo Barrios" "Alborada" 2005 - "Cristóbal de Lara" "Otro rollo" 2005 - Ερνέστο Λαγουάρδια (Ο ίδιος) "Otro rollo... Historia en diez" 2005 - Ερνέστο Λαγουάρδια (Ο ίδιος) "El Show de Cristina" 2005 - Ερνέστο Λαγουάρδια (Ο ίδιος) "100 mexicanos dijeron" 2004 - Ερνέστο Λαγουάρδια (Ο ίδιος) "Premios TVyNovelas" (Βραβεία TVyNovelas) 2004 - Ερνέστο Λαγουάρδια (Ο ίδιος) "Código F.A.M.A. 2a. edición" 2004 - παρουσιαστής "Amor real" 2003 - "Humberto Peñalver" "Código F.A.M.A." 2003 - Παρουσιαστής "El Club" 2002 - Παρουσιαστής "Teleton" 2002-2004 - Παρουσιαστής "¡Qué padre!" 2002 - Παρουσιαστής "El Club de las estrellas" 2002 "Amigas y rivales" 2001 - Ernesto Laguardia (Ο ίδιος) "Amigos X siempre" 200 - "Salvador Vidal Ruvalcaba" "Cuento de Navidad" 1999 - "Miguel" "La Antorcha encendida" 1997 - "Στρατηγός Ιγνάσιο Αγιέντε" "Mi Querida Isabel" 1997 - "Luis Daniel Marquez Riquelme" "Desencuentro" 1997 - "Luis Torres" "Lazos de amor" 1996 - "Πατέρας της Μαρία Γουαδαλούπε, η Μαρία Φερνάντα και η Μαρία Πάουλα" "La Sonrisa del diablo" 1996 TV "Alondra" 1995 - "Carlos" "Los Parientes Pobres" 1993 - "Jesús Sánchez (Chucho)" "Cenizas y diamantes" 1990 "Flor y canela" 1989 - "Pablo" "Quinceañera" 1987 - "Pancho" "Tiempo de amar" 1987 "Marionetas" 1986 "Pobre juventud" 1986 "Hora Marcada" 1986 "Cachún cachún ra ra!" 1985-1986 - "Neto" "Los Años pasan" 1985 - "Cuco" "La Fiera" 1983 - "Raúl" (τυφλό αγόρι) "De noche vienes, Esmeralda" 1997 - "Pedro Lugo Alegría" "Novia que te vea" 1994 - "Eduardo Saavedra" "Principio y fin" 1993 - "Gabriel Botero" "The Wrong Man" 1993 - "Detective Ortega" "¡Aquí espaantan!" 1993 - "Alejandro" "María la guerrillera" 1991 "Ladrones de tumbas" 1990 - "Manolo Andrade" "Imagen de muerte" 1990 "La Ley de las calles" 1989 "Dune" 1984 - "Harkonnen's victim" "Amigos X siempre" 2000 Song: "El Ritmo de la Vida" Ο Ερνέστο Λαγουάρδια στο IMDb Βιογραφία του Ερνέστο Λαγουάρδια στο esmas Αρχειοθετήθηκε 2014-11-06 στο Wayback Machine. Ο Ερνέστο Λαγουάρδια στο Alma Latina
Πάλοι Νισύρου

Οι Πάλοι είναι παραθαλάσσιος παραδοσιακός οικισμός της Νίσυρου στα Δωδεκάνησα σε υψόμετρο 15 μέτρων. Οι Πάλοι βρίσκονται στη βόρεια πλευρά του νησιού, 4 χιλιόμετρα από το Μανδράκι.

 Η ονομασία του οικισμού προέρχεται από τη λατινική λέξη palus, η οποία σημαίνει πάσσαλος για να δένουν τα πλοία. Οι Πάλοι ιστορικά αποτελούσαν το επίνειο του Εμπορειού και άρχισαν να κατοικούνται στα τέλη του 19ου αιώνα. Για την εκμετάλλευση των θερμών πηγών της περιοχής άρχισαν κατασκευάζονται το 1895 τα «Ιπποκράτεια Λουτρά», ένα μεγάλο πέτρινο κτίριο, τα οποία όμως δεν λειτούργησαν. Απέναντί του βρίσκονται τα ρωμαϊκά λουτρά και το εκκλησάκι της Παναγίας της Θερμιανής, το οποίο έχει διαστάσεις 4 επί 2 μέτρα και κατασκευάστηκε το 1871.Σήμερα οι Πάλοι εξελίσσονται σε τουριστικό θέρετρο και είναι γνωστοί για τη αμμουδερή παραλία τους και διαθέτουν μαρίνα όπου μπορούν να δέσουν σκάφη αναψυχής και ψαροκάικα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Εμπορειό, τη νησίδα Άγιο Αντώνιο και τη νησίδα Στρογγύλη αποτελούν τη τοπική κοινότητα Εμπορειού που ανήκει στο δήμο Νισύρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχουν 239 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι: Παναγία η Θερμιανή Αρχειοθετήθηκε 2021-12-06 στο Wayback Machine. από τον ιστότοπο Οδυσσεύς Αρχειοθετήθηκε 2008-02-14 στο Wayback Machine. του Υπουργείου Πολιτισμού
Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου

Το Δημοτικό Στάδιο Περιστερίου «Άγγελος Ράμφος» είναι στάδιο στο Περιστέρι, στα Δυτικά προάστια της Αθήνας. Βρίσκεται επί των οδών, Γιαννιτσών, Κρέσνας και Μπιζανίου, ακριβώς δίπλα στο Κλειστό Γυμναστήριο «Ανδρέας Παπανδρέου» επί των οδών Τζον Κένεντι, Γιαννιτσών και Κρέσνας.Αποτελεί την μόνιμη και «φυσική» έδρα του Ατρομήτου Αθηνών που αγωνίζεται στην Σούπερ Λίγκα (Α΄ Εθνική). Η χωρητικότητα του γηπέδου ανέρχεται σε 8.969 θέσεις.

 Η ιστορία του γηπέδου, σύμφωνα με τον σύλλογο, ξεκινάει από την δεκαετία του 1940, ενώ εγκαινιάστηκε το 1947 την Κυριακή του Πάσχα. Μετά από έργα που έγιναν την δεκαετία του 1970, ο αγωνιστικός χώρος απέκτησε φυσικό χλοοτάπητα το 1977, αντικαθιστώντας τον χωμάτινο αγωνιστικό χώρο που προϋπήρχε. Τα εγκαίνια του φυσικού χλοοτάπητα έγιναν την Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 1977 στον αγώνα Ατρόμητος - Εθνικός Αστέρας για την 1η αγωνιστική του πρωταθλήματος Β΄ Εθνικής.Το 2003, έναν χρόνο πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, το γήπεδο αναβαθμίστηκε. Από το 2005 που επέστρεψε ο Ατρόμητος στην 1η Εθνική Κατηγορία ποδοσφαίρου, έγιναν βαθμιαία σημαντικά έργα για την αναβάθμιση του γηπέδου.Το καλοκαίρι του 2012, με την συμμετοχή του συλλόγου στα ευρωπαϊκά κύπελλα, έγιναν έργα περαιτέρω αναβάθμισης ώστε το γήπεδο να πληροί τις προδιαγραφές της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.Το ρεκόρ προσέλευσης στο γήπεδο είναι 13.099 θεατές και έχει γίνει στις 11 Ιανουαρίου του 1981 σε αγώνα του Ατρομήτου με τον Ολυμπιακό. Ωστόσο στο στάδιο έχει σημειωθεί μεγάλη προσέλευση και σε άλλα ματς του Ατρόμητου στο παρελθόν: Το 1973 στο ματς Ατρόμητος-Ρουφ είχαν κοπεί 10.720 εισιτήρια, το 1979 σε ματς Ατρόμητος-Κόρινθος 10.583 εισιτήρια κλπ. Συγκοινωνιακά το στάδιο εξυπηρετείται από τον παρακείμενο σταθμό Άγιος Αντώνιος της Γραμμής 2 του μετρό. Δημοτικό στάδιο Περιστερίου - Stadia.gr Επίσημη ιστοσελίδα Ατρόμητου Αθηνών
Μπιγκ Μπεν

Μπιγκ Μπεν λέγεται η μεγάλη καμπάνα και το ρολόι στο βόρειο άκρο των ανακτόρων του Ουεστμίνστερ στο Λονδίνο. γενικότερα παραπέμπει στο ρολόι ή τον πύργο του ρολογιού. Είναι το μεγαλύτερο τεσσάρων όψεων ρολόι με καμπάνες και ο πύργος του ρολογιού είναι ο τρίτος ψηλότερος στον κόσμο. Η ανέγερση του πύργου ολοκληρώθηκε στις 10 Απριλίου 1858. Ο πύργος του ρολογιού έχει γίνει ένα από τα πιο γνωστά σύμβολα τόσο του Λονδίνου όσο και της Αγγλίας, συχνά στην "establishing shot" των ταινιών που γυρίζονται στην πόλη.

 Ο τωρινός Πύργος του Ρολογιού ανεγέρθηκε ως μέρος του σχεδιασμού του Charles Barry για ένα νέο ανάκτορο, μετά από την καταστροφή του παλιού παλατιού του Ουέστμινστερ από πυρκαγιά το βράδυ της 16ης Οκτωβρίου 1834. Το νέο Κοινοβούλιο χτίστηκε σε νεογοτθικό στιλ. Αν και ο Barry ήταν ο κύριος αρχιτέκτονας του ανακτόρου, στράφηκε στον Αύγουστο Pugin για το σχεδιασμό του Πύργου του Ρολογιού, το οποίο μοιάζει σε νωρίτερα σχέδια του Pugin , συμπεριλαμβανομένου ενός για το Scarisbrick Hall. Ο σχεδιασμός για τον Πύργο του Ρολογιού ήταν το τελευταίο σχέδιο του Pugin πριν από την τελική κάθοδό του στην τρέλα και τον θάνατο, και ο ίδιος ο Pugin έγραψε, κατά το χρόνο της τελευταίας επίσκεψης του Barry για να εισπράξει τα σχέδια: «Εγώ ποτέ δεν δούλεψα τόσο σκληρά στη ζωή μου για τον κ. Barry για αύριο πρόσφερα όλα τα σχέδια για το τελείωμα του καμπαναριού του και αυτό είναι όμορφο ». Ο πύργος είναι σχεδιασμένος στο αγαπημένο γοτθικό σχέδιο του Pugin, και είναι 96,3 μέτρα (316 πόδια) υψηλό (περίπου 16 όροφοι). Το κάτω μέρος 61 μέτρα (200 πόδια) της δομής του Πύργος του Ρολογιού αποτελείται από πλινθοδομή με άμμο χρωματισμένα με Anston επένδυση ασβεστόλιθο. Το υπόλοιπο του ύψους του πύργου είναι πλαισιωμένο κωδωνοστάσιο από χυτοσίδηρο. Ο πύργος είναι θεμελιωμένος σε πέδιλο μήκους 15 μέτρων (49 ​​πόδια), από 3 μ. (9,8 ft) πάχους μπετόν, σε βάθος 4 μέτρα (13 πόδια) κάτω από το επίπεδο του εδάφους. Οι τέσσερις πίνακες του ρολογιού βρίσκεται 55 μέτρα (180 πόδια) πάνω από το έδαφος. Ο εσωτερικός όγκος του πύργου είναι 4.650 κυβικά μέτρα (164.200 κυβικά πόδια). Παρά τα γεγονότα τα πιο διάσημα τουριστικά αξιοθέατα του κόσμου, το εσωτερικό του πύργου δεν είναι ανοιχτό σε επισκέπτες από το εξωτερικό.Επίσης, ο πύργος δεν διαθέτει ανελκυστήρα, έτσι για να ανεβείτε τα 334 σκαλοπάτια από το ασβεστόλιθο στην κορυφή. Λόγω των αλλαγών στις συνθήκες του εδάφους από την κατασκευή (κυρίως σήραγγας για την επέκταση γραμμής Jubilee), ο πύργος κλίνει ελαφρώς προς τα βορειοδυτικά, κατά περίπου 220 χιλιοστά στο καντράν ρολογιού, δίνοντας μια κλίση περίπου 1 / 250. Το Μπιγκ Μπεν επρόκειτο να ηχήσει για τρία λεπτά πριν από την έναρξη της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Μεγάλης Βρετανίας. Πύργος Βικτώρια (Ουεστμίνστερ)
Μπρόκολο Ρομανέσκο

Το μπρόκολο Ρομανέσκο (επίσης γνωστό ως κουνουπίδι Ρωμανέσκο, Ρωμανέσκο ή brocoflower) είναι ένα βρώσιμο μπουμπούκι λουλουδιών του είδους Brassica oleracea, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το συνηθισμένο μπρόκολο και το κουνουπίδι. Το χρώμα του είναι πράσινο και το σχήμα του μοιάζει φυσικά με φράκταλ. Το μπρόκολο Ρομανέσκο έχει γεύση καρυδιού και πιο σφιχτή υφή από το συνηθισμένο μπρόκολο όταν μαγειρεύεται. Το μπρόκολο Ρομανέσκο (Brassica oleracea var. botrytis) είναι μια ποικιλία κουνουπιδιού που προέρχεται από τη Ρώμη της Ιταλίας.

 Το μπρόκολο Ρομανέσκο μοιάζει με το μπρόκολο ως προς το μηλοπράσινο χρώμα του και με το κουνουπίδι ως προς το συμπαγές σχήμα του, αλλά αποτελείται από μια σειρά από πυραμιδόσχημα "μπουκετάκια" τοποθετημένα σε σπειροειδή στεφάνη. Το γεωμετρικό (ή μορφοκλασματικό) σχήμα του είναι ιδιαίτερα διακριτικό και διακοσμητικό. Μια επιμήκης τομή του μπρόκολου Ρομανέσκο έχει την ίδια δομή με το κουνουπίδι ή το μπρόκολο (ταξιανθία συστάδας που αποτελείται από δευτερεύουσες και τριτεύουσες συστάδες). Τα άνθη παραμένουν μεριστωματικά όπως στο κουνουπίδι (var. Bothrytis) και δεν αναπτύσσονται, τουλάχιστον όταν διατίθενται στο εμπόριο, όπως στο μπρόκολο (var. italica). Η διάταξη των ανθοφόρων οφθαλμών σε κανονικές σπείρες απεικονίζει τους νόμους της φυλλοταξίας. Η προσεκτική εξέταση δείχνει ότι ο αριθμός των δεξιόστροφων σπειρών και ο αριθμός των αριστερόστροφων σπειρών είναι δύο αριθμοί της ακολουθίας Φιμπονάτσι . Επιπλέον, η αυτοομοιόμορφη γεωμετρία του μπρόκολου Ρομανέσκο το καθιστά παράδειγμα φυσικού φράκταλ. Αυτός ο μορφοκλασματικός χαρακτήρας οφείλεται στην παραγωγή νέων μεριστωμάτων με αυξανόμενο ρυθμό. Όπως και το συνηθισμένο κουνουπίδι, το Ρομανέσκο αποτελείται από ανθοφόρους οφθαλμούς που σταματούν να εξελίσσονται σε άνθη και στη συνέχεια μετατρέπονται σε στελέχη, τα οποία με τη σειρά τους προσπαθούν να παράγουν άνθη κ.ο.κ., με την ανθοκεφαλή να προκύπτει από αυτόν τον σωρό στελεχών επί στελεχών. Το άτυπο σχήμα του μπρόκολου Ρομανέσκο προέρχεται από το γεγονός ότι τα στελέχη του παράγουν μπουμπούκια όλο και πιο γρήγορα, ενώ ο ρυθμός παραγωγής είναι σταθερός για το συνηθισμένο κουνουπίδι- αυτή η επιτάχυνση είναι που δίνει μια πυραμιδοειδή εμφάνιση σε κάθε ένα από τα άνθη και αποκαλύπτει έτσι τη μορφοκλασματική πτυχή της δομής. Malatesta, M.; Davey, J.C. (1996). «Cultivar Identification Within Broccoli, Brassica Oleracea L. Var. Italica Plenck And Cauliflower, Brassica Oleracea Var. Botrytis L.». Acta Hortic 407 (407): 109–114. doi:10.17660/ActaHortic.1996.407.12. Fractal Food: Self-Similarity on the Supermarket Shelf (John Walker, March 2005) Procedural fractal 3-D generation of Romanesco broccoli with RenderMan (Aleksandar Rodić, 2009) Αυτοομοιότητα Σύνολο Μάντελμπροτ Σύνολο Julia Οικοδομήσιμο Σύμπαν
Λιγόρτυνος Ηρακλείου

Η Λιγόρτυνος είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά λόφου, με ωραία θέα προς την πεδιάδα της Μεσαράς.

 Το τοπωνύμιο Λιγόρτυνος είναι προελληνικό. Έχουν βρεθεί μάλιστα ευρήματα από την υστερομινωική εποχή, που βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου. Οι σημερινοί κάτοικοι έχουν καταγωγή από τη Μικρά Ασία (Καισάρεια, Πόντος, Ικόνιο) και ένα ποσοστό περίπου 120 ατόμων από τα Ανώγεια Μυλοποτάμου (όπως και της Πλακιώτισσας) .Οι Μικρασιάτες εγκαταστάθηκαν το 1923. Οι νέοι κάτοικοι σύντομα προσαρμόστηκαν στη γλώσσα και τα πολιτισμικά στοιχεία του τόπου και εξομοιώθηκαν με το γηγενές στοιχείο. Σε συμβόλαιο του 1271 το βρίσκουμε Legordine και ανήκε στο φέουδο του Λατινικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Μάλιστα, ενοικιάστηκε στον Ιάκωβο Μουδάτσο. Στις ενετικές απογραφές αναγράφεται Ligortino, με 193 κατοίκουςστα τέλη του 16ου αιώνα. Στον Καστροφύλακααναφέρονται και οι άλλοι οικισμοί, Chieffala, με 41 κατοίκους και Plachiotissa, με 94 κατοίκους. Όλα τα χωριά ήταν τουρκοχώρια κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Το 1834 κατοικούσαν 15 οικογένειες Τούρκων στη Λιγόρτυνο, 2 στην Πλακιώτισσα και 8 στους Κεφαλάδες. Οι αντίστοιχοι κάτοικοι στην απογραφή του 1881 ήταν 163 , 38 και 39, όλοι Τούρκοι. Το 1900 υπήχθη στο Δήμο Χάρακα. Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Οι κάτοικοι ασχολούνται ιδίως με την αμπελοκαλλιέργεια και την ελαιοκομία, όπως επίσης και με την κτηνοτροφία, ενώ καλλιεργούνται και δημητριακά και καπνά. Στην περιοχή του χωριού λειτουργεί τυροκομείο, ενώ τα σχολεία έχουν κλείσει. Η οικονομία του χωριού βασίζεται κυρίως στο λάδι και στη σταφίδα. Παλιότερα οι κάτοικοι ασχολούνταν και με την αγγειοπλαστική. Ενεργός είναι ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού, ο οποίος έχει καταστήσει το χωριό παραδοσιακό οικισμό, με εκδηλώσεις, καλαίσθητες παρεμβάσεις στους δρόμους (λιθόστρωτοι) και αναδεικνύοντας μνημεία, όπως το παλιό υδραγωγείο. Στη νότια πλευρά του οικισμού σώζονται τα ερείπια κατάγραφου ναού (Αγία Τριάδα), από τα βυζαντινά χρόνια. Κεντρικός ναός είναι ο Άγιος Χαράλαμπος. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τεφελίου. Το 1930 με το ΦΕΚ 232Α - 08/07/1930 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Κεφαλάδος και Πλακιώτισσα αποτελούν την κοινότητα Λιγορτύνου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 481 κατοίκους.Δείτε Κοινότητα Λιγορτύνου Χωριά του Δήμου Αστερουσίων Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Πλάκα Νάξου

Η Πλάκα είναι παράλιος οικισμός της δυτικής Νάξου με 18 κατοίκους (απογραφή 2011). Στα βόρεια συνορεύει με την παραλία του Μάραργκα και στα νότια με την Μικρή Βίγλα.

 Η περιοχή του οικισμού είναι γνωστή για την αμμώδη παραλία της μήκους τουλάχιστον 3 χλμ. Μετά τη δεκαετία του 90 η βελτίωση της προσβασιμότητας και ανάπτυξη τουριστικών υποδομών έχει τραβήξει το διεθνές τουριστικό ενδιαφέρον. Τον Μάιο του 1918 η «Guardian» την συμπεριέλαβε στις 25 καλύτερες παραλίες της Ευρώπης. Το 2001, στην απογραφή ο οικισμός αναγνωρίζεται και προσαρτάται στο Δημοτικό Διαμέρισμα Βιβλου του δήμου της Νάξου. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), καταργείται ο δήμος Νάξου και ο οικισμός προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τον οικισμό της Βίβλου ( 654 κ.) την Τοπική Κοινότητα Βίβλου ( 672 κ.). Η τ.κ. Βίβλου υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ»

Το Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ» (ρωσ. Медаль «За оборону Сталинграда») ήταν ένα βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1942, με το διάταγμα του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε για να τιμήσει τους ήρωες της Μάχης του Στάλινγκραντ.

 Το Μετάλλιο «Για την υπεράσπιση του Στάλινγκραντ» απονεμόταν σε στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, του Πολεμικού Ναυτικού της ΕΣΣΔ, του NKVD καθώς και άμαχου πληθυσμού που έλαβε μέρος στην άμυνα του Στάλινγκραντ. Θεωρείται ότι η άμυνα του Στάλινγκραντ διάρκεσε από τις 12 Ιουλίου 1942 μέχρι τις 19 Νοεμβρίου 1942. Συνολικά είχαν γίνει 759.560 απονομές του βραβείου.
Μπίλυ Άνγκερ

Ο Ουίλιαμ Μπρέντ Ανγκερ (William Brent "Billy" Unger) είναι ηθοποιός που γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1995, στην περιοχή Palm Beach County, στη Φλόριντα. Μαζί με την οικογένειά του, μετακινήθηκαν στο Χόλιγουντ το 2006 (σε ηλικία 11 ετών). Τα χόμπι του είναι η ηλεκτρική κιθάρα, το skateboard, ο χορός hip hop, το τραγούδι, το surfing και οι μηχανές. Όπως λέει και ο ίδιος η κιθάρα είναι το παν για εκείνον. Λατρεύει επίσης τη ροκ μουσική. Άρχισε το motocross riding μόλις μετακόμισε με τους γονείς του και τα αδέρφια του, τη μεγαλύτερή του αδερφή Erin και τον μικρότερο Eric Unger, στο Χόλιγουντ δηλαδή στην ηλικία 11 ετών. Το surfing το αγαπάει από τότε που ήταν ακόμα παιδί. Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές αλλά και ταινίες όπως είναι το Sonny with a Chance και το Opposite Day.

 Seven's Eleven: Sweet Toys Ρόλος :Frankie National Treasure: Book of Secrets Ρόλος :Charles Gates Changeling Ρόλος : Screaming Boy Rock Slyde Ρόλος : Young Rock Slyde Crank: High Voltage Ρόλος :Young Chev Chelios Cop Dog Ρόλος :Robby North Opposite Day Ρόλος : Sammuel " Sammy" Benson Children of the Corn Ρόλος : AΠρόσθετες φωνές Alabama Moon Ρόλος :Πρόσθετες φωνές Jack and the Beanstalk Ρόλος :Prince Charming Monster Mutt Ρόλος :Zack Taylor The Invited Ρόλος :Πρόσθετες φωνές Sammy's Adventures: The Secret Passage Ρόλος : Sammy You Again Ρόλος : Ben Olsen Tumbling Ρόλος :Josh The Love Forever Ρόλος : Joseph Sammy 2 Ρόλος :Sammy Το Χαμένο Μενταγιόν:Οι περιπέτειες του Billy Stone Ρόλος : Billy Stone Τηλεοπτικές σειρές Χρόνος 2007 Scrubs Ρόλος: Devin Cold Case Ρόλος: Jeff Reed Το σόου του Jay Logano Ρόλος : Kid #2 Desperate Housewives Ρόλος :Chad Χρόνος 2008 Medium Ρόλος : Jeremy McMullin Can You Teach My Alligator Manners? Ρόλος : Eric Terminator: Tα χρονικά της Σάρα Κόνορ Ρόλος :Martin "Marty" Bedell Family Guy Ρόλος :School Kid
Zad de Notre-Dame-des-Landes

Η ZAD de Notre-Dame-des-Landes (ZAD NDDL) είναι μια κατειλημμένη περιοχή που βρίσκεται κοντά στη Νάντη (Δυτική Γαλλία). Το εγχείρημα αυτό που ορίζεται ως αναρχική κομμούνα, γεννήθηκε αρχικά όταν κάτοικοι της περιοχής εξαναγκάστηκαν σε διωγμό από τη Γαλλική κυβέρνηση, όταν η τελευταία προέβη σε μια προσπάθεια απαλλοτρίωσης της γης τους, με σκοπό την κατασκευή αεροδρομίου. Οι κάτοικοι αρνούμενοι να εγκαταλείψουν τον τόπο τους κατέλαβαν την περιοχή, συνεπικουρούμενοι από αλληλέγγυους. Διάφορες προσπάθειες εκκένωσης έλαβαν χώρα από το Γαλλικό Κράτος τις τελευταίες δεκαετίες, που απαντήθηκαν από τους καταληψίες με οδοφράγματα και συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής.

 Αν και το συγκεκριμένο εγχείρημα έγινε ευρέως γνωστό στις αρχές του 2000, υπήρχε ήδη από την δεκαετία του ’60 σχέδιο για την κατασκευή αεροδρομίου. Στο σχέδιο αυτό αντιτάχθηκαν σκληρά, τόσο οι αγρότες – κάτοικοι της περιοχής, όσο και αλληλέγγυοι περιβαλλοντολόγοι και ακτιβιστές. Το 2018, η παρούσα κυβέρνηση της Γαλλίας κατέστησε σαφές στους καταληψίες, πως έχουν συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, για να εγκαταλείψουν το απελευθερωμένο έδαφος. Τελικά οι αρχές κατέστρεψαν ένα μεγάλο κομμάτι της κατάληψης, έως ότου έρθουν σε συνεννόηση με τους καταληψίες για να συζητήσουν το ενδεχόμενο κάποιας ανακωχής. Μέχρι στιγμής οι λίγοι εναπομείναντες κάτοικοι και οι τοπικές αρχές δεν έχουν καταφέρει να διευθετήσουν νομικά το ζήτημα. Η ZAD de Notre-Dame-des-Landes αποτελεί πάνω απ’ όλα ένα οικιστικό εγχείρημα – κοινό στην καρδιά της Ευρώπης, που στόχο έχει, μεταξύ άλλων, την ικανοποίηση των στεγαστικών αναγκών ανθρώπων που εκδιώχθηκαν από τον τόπο τους για τον προαναφερθέν λόγο. Η στέγαση είναι ένα πανανθρώπινο δικαίωμα και μια ανάγκη, η οποία μπορεί να συλλογικοποιηθεί και να πραγματωθεί αυτοθεσμισμένα, αυτόνομα και αντιιεραρχικά. Στο συγκεκριμένο, κατειλημμένο, απελευθερωμένο έδαφος, βρήκαν καταφύγιο, ακόμα και πάνω σε δέντρα –χτίζοντας εκεί τα σπίτια τους- δεκάδες οικογένειες. Οι στεγαστικές δομές τους παρείχαν τα απαραίτητα εφόδια για να μπορούν να διαβιούν αξιοπρεπώς, με συλλογικούς όρους και με βάση τις αρχές της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας και της αλληλεγγύης, χωρίς να καταβάλλουν υπέρογκα ποσά σε ενοίκια ή να λαμβάνουν δάνεια για την αγορά σπιτιών. Σημαντικό να αναφερθεί πως εντός των οικιστικών δομών υπάρχει -σε πολλές περιπτώσεις- ηλεκτρικό ρεύμα, καθαρό πόσιμο νερό και διάφορες μορφές θέρμανσης.
3390 Ντεμανέ

Ο Ντεμανέ (Demanet) είναι διπλός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,0. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Βέλγο αστρονόμο Ανρί Ντεμπεόν, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή της πόλεως Ναμύρ του Βελγίου.

 Η μέση διάμετρος του Ντεμανέ εκτιμάται σε 6,8 ± 0,3 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,18 ± 0,03. Ο Ντεμανέ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ώρες 51 λεπτά και 15 δευτερόλεπτα. Στις 24 Απριλίου 2021 ανακαλύφθηκε ότι ο Ντεμανέ έχει έναν δορυφόρο με μέσες διαστάσεις 1 χιλιόμετρο περίπου. Τροχιακά κ.ά. στοιχεία από το JPL
Ρόζαλιν Κάρτερ

Η Ελέανορ Ρόζαλιν Κάρτερ-Σμιθ (αγγλ. Eleanor Rosalynn Carter née Smith, 18 Αυγούστου 1927), είναι Αμερικανίδα αυτοβιογράφος και φεμινίστρια, που διατέλεσε Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1977 έως το 1981, κατά την περίοδο της Προεδρίας του συζύγου της, Τζίμι Κάρτερ. Κατά την διάρκεια της παραμονής της στον Λευκό Οίκο, ήταν πολιτικά ενεργή, αφού συμμετείχε σε συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου, αναλάμβανε δράσεις, καθώς και ήταν η στενότερη σύμβουλος του συζύγου της. Ύστερα από την θητεία των Κάρτερ, από τον Λευκό Οίκο, η ίδια συνέχισε τις δράσεις της, οι οποίες αφορούσαν κυρίως θέματα επάνω στην ψυχική υγεία, καθώς και στην φιλανθρωπία.Προηγουμένως, διατέλεσε Πρώτη Κυρία της Τζόρτζια, από το 1971 έως το 1975.

 Η Ελέανορ Ρόζαλιν Σμιθ, γεννήθηκε το 1927 στο Πλέινς της Τζόρτζια. Είναι κόρη του Γουίλμπερν Έντγκαρ Σμιθ και της Φράνσις Μάρεϊ. Φοίτησε στο "Plains High School", άπ'όπου και αποφοίτησε. Αργότερα σπούδασε εσωτερική διακόσμηση και αρχιτεκτονική στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια "Georgia Southwestern State University" το οποίο τελικά εγκατέλειψε και δεν αποφοίτησε, λόγω έλλειψης χρήματων. Η Ρόζαλιν Κάρτερ, είχε αναλάβει σημαίνοντα ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία του συζύγου της, Τζίμι, στις εκλογές του 1970, για το αξίωμα του Κυβερνήτη της Τζόρτζια. Στις 12 Ιανουαρίου 1971, με την ορκωμοσία του Τζίμι Κάρτερ, ως 76ος Κυβερνήτης της Τζόρτζια, έγινε Πρώτη Κυρία της πολιτείας. Εκεί είχε την ευκαιρία να αναπτύξει τις ιδέες και τις δράσεις της, που αφορούσαν κυρίως φεμινιστικά θέματα και θέματα ψυχικής υγείας. Στις 20 Ιανουαρίου 1977, με την ορκωμοσία του Τζίμι Κάρτερ ως 39ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, η Ρόζαλιν, έγινε Πρώτη Κυρία των Ηνωμένων Πολιτειών. Λίγες μέρες αργότερα, είχε πει ότι δεν θα επιθυμούσε να είναι μία "παραδοσιακή Πρώτη Κυρία". Κατά την Προεδρία του συζύγου της, ήταν πολιτικά ενεργή και πλήρως ενημερωμένη για την πολιτική καθημερινότητα, αφού λάμβανε μέρος στις περισσότερες συνεδριάσεις του υπουργικού συμβουλίου. Επίσης κατά τη διάρκεια του αξιώματός της, προώθησε θέματα φεμινισμού, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, φιλανθρωπίας, ψυχικής υγείας και υγειονομικής περίθαλψης. Κατά την περίοδο 1977-1981, χαρακτηριζόταν συχνά ως το "δεύτερο ισχυρότερο άτομο στις Ηνωμένες Πολιτείες", λόγω της επιρροής που ασκούσε. Στις 7 Ιουλίου 1946, η Ρόζαλιν Σμιθ, παντρεύτηκε τον Τζέιμς "Τζίμι" Ερλ Κάρτερ τζούνιορ, στο Πλέινς της Τζόρτζια. Έχουν αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον Τζον Ουίλλιαμ "Τζακ" (γ. 1947), τον Τζέιμς Ερλ "Τσιπ" ΙΙΙ (γ. 1950), τον Ντόνελ Τζέφρεϊ "Τζεφ" (γ. 1952), καθώς και την Έιμι Λιν (γ. 1967).
Συμμετοχή του Κοσσυφοπεδίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Το Κοσσυφοπέδιο μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 2016. Η ομάδα του οργανώνεται από την Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου (ΟΕΚ), η οποία ιδρύθηκε το 1992 και έγινε πλήρες μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής στις 9 Δεκεμβρίου 2014. Έκτοτε, έχει λάβει μέρος σε όλες τις Ολυμπιάδες και έχει κατακτήσει τρία χρυσά μετάλλια.

 Από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1920 έως τους Χειμερινούς του 1992, οι Κοσοβάροι αθλητές συμμετείχαν ως μέρος της Γιουγκοσλαβικής ομάδας. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960, τρεις ποδοσφαιριστές που γεννήθηκαν στο Κοσσυφοπέδιο (Μιλουτίν Σόσκιτς, Φαχρουντίν Γιουσούφι και Βλαντιμίρ Ντούρκοβιτς) κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο ως μέλη της Εθνικής ομάδας της Γιουγκοσλαβίας. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984, ο Αζίζ Σαλίχου έγινε ο πρώτος Ολυμπιονίκης από το Κοσσυφοπέδιο, ο οποίος κέρδισε ολυμπιακό μετάλλιο σε ατομικό αγώνισμα (χάλκινο στην πυγμαχία).Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας το 1992, συστάθηκε η Ολυμπιακή Επιτροπή του Κοσσυφοπεδίου. Ωστόσο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες συνέχισαν να παίρνουν μέρος μόνο οι Κοσοβάροι αθλητές σερβικής εθνικότητας, οι οποίοι συμμετείχαν με την ομάδα της Σερβίας και Μαυροβουνίου και αργότερα της Σερβίας. Στις 17 Φεβρουαρίου 2008, το κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου ανακήρυξε μονομερώς ανεξαρτησία από τη Σερβία. Η Μαϊλίντα Κελμέντι, παγκόσμια πρωταθλήτρια στο τζούντο, προκρίθηκε για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 και ήθελε να συμμετάσχει για το Κοσσυφοπέδιο, αλλά η ΔΟΕ δεν αναγνώριζε την ΟΕΚ εκείνη τη στιγμή. Η ΔΟΕ απέρριψε επίσης το αίτημα της Κελμέντι να αγωνιστεί ως ανεξάρτητη αθλήτρια, ενώ η Ολυμπιακή Επιτροπή της Σερβίας προσκάλεσε όλους τους Κοσοβάρους αθλητές να συμμετάσχουν με την ομάδα της Σερβίας. Η Κελμέντι εκπροσώπησε τελικά την Αλβανία, ενώ οι Σέρβοι του Κοσσυφοπεδίου συμμετείχαν με τη σέρβικη ομάδα. Τον Απρίλιο του 2013, οι κυβερνήσεις της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου υπέγραψαν τη συμφωνία των Βρυξελλών. Το Κοσσυφοπέδιο αναγνωρίστηκε ως προσωρινό μέλος της ΔΟΕ στις 22 Οκτωβρίου 2014, ενώ στις 9 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους έγινε πλήρες μέλος. Το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε Ολυμπιακούς Αγώνες ως ανεξάρτητο έθνος, με τη Κελμέντι σημαιοφόρο, η οποία κατέκτησε και το πρώτο μετάλλιο για τη χώρα. Ακολούθησαν δύο ακόμα χρυσά μετάλλια στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, με τις Ντίστρια Κρασνίκι και Νόρα Γκιακόβα στο τζούντο. α Η στήλη "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετοχών σε κάθε άθλημα και όχι τον αριθμό των αθλητών, καθώς κάποιοι έχουν λάβει μέρος σε περισσότερες από μία διοργανώσεις. β Η σειρά "Σύνολο" υποδεικνύει τον συνολικό αριθμό των συμμετεχόντων κάθε Ολυμπιάδας. Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή Κοσσυφοπεδίου Αρχειοθετήθηκε 2022-02-15 στο Wayback Machine. «Kosovo». Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή. «Kosovo». Olympedia.com. «Olympic Analytics/KOS». olympanalyt.com.
Κάτω Ποταμιά Κιλκίς

Η Κάτω Ποταμιά είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς σε υψόμετρο 180 μέτρων. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης του Κιλκίς είναι ένα γραφικός αγροτικός οικισμός κτισμένος σε πλαγιά βουνού στους πρόποδες του οποίου διέρχεται ο Γαλλικός ποταμός αφήνοντας στην αντίκρυ πλευρά τον οικισμό Άνω Ποταμιά. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Λειψύδριο, την Ακροποταμιά και την Άνω Ποταμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Λειψυδρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κιλκίς του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 είχε 118 κατοίκους.

 Οι κάτοικοι του χωριού είναι Σαρακατσάνοι και προερχόμενοι από τον Καύκασο, Πόντιοι (που αποτελούν πλέον και την πλειοψηφία). Οι πρόσφυγες προέρχονται από το χωριό Σιντισκόμ (σήμερα Γιαλνιζτζάμ, Yalnizcam) της περιοχής Αρνταχάν (Ardahan) - Κάρς (Kars) Καυκάσου, στο οποίο μετακινήθηκαν το 1878 μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο από την περιοχή της Αργυρούπολης (Γκιουμουσανέ, Gumushane) του Πόντου και συγκεκριμένα από τα χωριά Μάλαχα, Άτρα και Σουλαμίς. Στην Κάτω Ποταμιά κατοικούν επίσης, μία οικογένεια Μικρασιάτη (από Σμύρνη) και μερικές οικογένειες από τον Πόντο της περιοχής Κοτυώρων (σήμερα Ορντού). Η παλιά ονομασία της Ποταμιάς ήταν Σαρήκιοϊ και κατοικούνταν από Τούρκους. Η μετονομασία του οικισμού έγινε στις 19/7/1928 (Φ.Ε.Κ 156/1928). Οι πρώτοι πρόσφυγες στο χωριό εγκαταστάθηκαν περί το 1918 αν και στην Ελλάδα ήρθαν το έτος 1914 αμέσως μετά την απελευθέρωση του Κιλκίς το 1913. Οι οικογένειες αυτές έμειναν αρχικά στο χωριό Αγγίστα κοντά στο Ροδολίβος Σερρών και μετά από λίγα χρόνια αποφάσισαν να επιστρέψουν στο Σιντισκόμ. Η αδυναμία όμως επιστροφής λόγω της Ρωσικής επανάστασης και των συγκρούσεων των Τούρκων με τους Έλληνες και Ρώσους της περιοχής του χωριού τους, Σιντισκόμ, τους καθήλωσε στην Ελλάδα και επέλεξαν τότε το χωριό Κάτω Ποταμιά για εγκατάσταση αναμένοντας και τους συγγενείς τους από το Σιντισκόμ πολλοί από τους οποίους εγκαταστάθηκαν εκεί από το 1921. Τα επώνυμα των οικογενειών που εγκαταστάθηκαν στην Κάτω Ποταμιά προερχόμενοι από το Σιντισκόμ είναι Γεωργιάδης, Γιαχασίδης, Καλίδης, Καρυδάς, Κεσίδης, Κετικίδης, Κοσμίδης, Λεπίδης, Μαραντίδης, Μερτσανίδης, Μυρίδης, Παπαδόπουλος, Σαρίδης, Σουλαμίδης, Ταχταλίδης, Τσογγίδης και Φωτιάδης. Οι κάτοικοι ασχολούνται με γεωργικές εργασίες αλλά και με εμπορικές δραστηριότητες λόγω της γειτνίασης με την πόλη του Κιλκίς. Πολλοί εγκαταστάθηκαν στην πόλη της Θεσσαλονίκης όπου δραστηριοποιούνται και εργάζονται έχοντας τα εξοχικά τους στην Κάτω Ποταμιά, την οποία και επισκέπτονται τα Σαββατοκύριακα και τις άλλες ημέρες γιορτών. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην εορτή των οποίων το χωριό έχει την πανήγυρή του. Σημειώνεται ότι την εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, είχαν οι πρόγονοί των προσφύγων, στο χωριό Μάλαχα Αργυρούπολης Πόντου, την περίοδο προ του 1878, όπως και στο Σιντισκόμ Καυκάσου κατά την περίοδο (1878-1920).
The Best of Rainbow

Το The Best of Rainbow είναι η πρώτη συλλογή του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Rainbow, η οποία κυκλοφόρησε το 1981 μέσω της εταιρείας "Polydor" σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου. Η συλλογή αυτή περιλαμβάνει τραγούδια από τους πέντε πρώτους στούντιο δίσκους του συγκροτήματος, τα "Ritchie Blackmore's Rainbow", "Rainbow Rising", "Long Live Rock 'n Roll", "Down to Earth" και "Difficult to Cure". Το "The Best of Rainbow" γνώρισε επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία όπου ανέβηκε στο # 14 των τσαρτ και έγινε χρυσό.

 1. All Night Long (Blackmore, Glover) - 3:53 2. Man on the Silver Mountain (Blackmore, Dio) - 4:39 3. Lost in Hollywood (Blackmore, Glover, Powell) - 4:53 4. Jealous Lover (Blackmore, Turner) - 3:10 5. Long Live Rock 'n' Roll (Blackmore, Dio) - 4:23 6. Stargazer (Blackmore, Dio) - 8:26 7. Kill the King (Blackmore, Dio, Powell) - 4:29 8. A Light in the Black (Blackmore, Dio) - 8:12 9. Since You've Been Gone (Bullard) - 3:20 10. Sixteenth Century Greensleeves (Blackmore, Dio) - 3:31 11. Catch the Rainbow (Blackmore, Dio) - 6:36 12. Eyes of the World (Blackmore, Glover) - 6:42 13. I Surrender (Bullard) - 4:03 14. Gates of Babylon (Blackmore, Dio) - 6:49 15. Can't Happen Here (Blackmore, Glover) - 4:59 16. Starstruck (Blackmore, Dio) - 4:06 The Best of Rainbow (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 1981 The Best of Rainbow (άλμπουμ)Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσος Οι μουσικοί οι οποίοι εμφανίζονται σε τραγούδια αυτής της συλλογής είναι οι εξής:Ρόνι Τζέιμς Ντίο - φωνητικάΓκράχαμ Μπονέτ - φωνητικάΤζο Λιν Τέρνερ - φωνητικάΡίτσι Μπλάκμορ - κιθάραΤόνι Κάρεϊ - πλήκτραΜίκι Λι Σουλ - πλήκτραΝτέηβιντ Στόουν - πλήκτραΝτον Έρεϊ - πλήκτραΤζίμι Μπέην - μπάσοΓκρεγκ Γκρούμπερ - μπάσοΜπομπ Ντέισλι - μπάσοΡότζερ Γκλόβερ - μπάσοΚόζι Πάουελ - τύμπαναΓκάρι Ντρίσκολ - τύμπαναΜπόμπι Ροντινέλι - τύμπανα Allmusic review Discogs review Βρετανικά τσαρτ
Μάικ Ναχάρ

Ο Μάικ Ναχάρ, γεννημένος στις 7 Μαΐου 1971 στο Χάαρλεμ της Ολλανδίας, είναι πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,12 μέτρα και αγωνιζόταν στην θέση του σέντερ.

 Ο Ναχάρ σπούδασε στο πανεπιστήμιο Ράιτ Στέιτ του Ντέιτον του Οχάιο από το 1992 ως το 1994, αγωνιζόμενος με τους Ρέιντερς την σεζόν 1993-94 σε τριάντα αγώνες με μέσους όρους 15,4 πόντων και 6,7 ριμπάουντ. Το καλοκαίρι του 1994, επιλέχθηκε στην 52η θέση του ντραφτ του ΝΒΑ από τους Ατλάντα Χοκς, αλλά δεν αγωνίστηκε ποτέ στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Πρώτος σταθμός της επαγγελματικής του καριέρας υπήρξε η πορτογαλική Ατλέτικο Κελούζ, με την φανέλα της οποίας είχε 22,8 πόντους και 8,3 ριμπάουντ κατά την σεζόν 1994-95. Ακολούθησε η Μπενφίκα την επόμενη χρονιά, με την οποία σημείωνε 15,8 πόντους και 7,6 ριμπάουντ ανά αγώνα.Το καλοκαίρι του 1996 μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Κόρατς του 1997, κερδίζοντας στον τελικό την τουρκική Τόφας Προύσας. Παρέμεινε στους "κίτρινους" και την επόμενη σεζόν, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας του 1998, νικώντας την ΑΕΚ με 71-68 στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο.Επόμενος σταθμός της καριέρας του υπήρξε ο Ηρακλής, στον οποίο παρέμεινε για δύο χρόνια με μέσους όρους 3,5 πόντων και 2,0 ριμπάουντ στην δεύτερη του σεζόν. Το καλοκαίρι του 2000 συμφώνησε με την Μοντεκατίνι, παίζοντας στην πρώτη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος με μέσους όρους 7,4 πόντων και 3,6 ριμπάουντ, όπως και σε επτά παιχνίδια του κυπέλλου Κόρατς με 8,9 πόντους και 4,9 ριμπάουντ.Το 2001-02, επέστρεψε στην Ελλάδα φορώντας την φανέλα της Δάφνης, με την οποία έπαιξε σε 26 αγώνες με 13,5 πόντους και 8,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε στην βελγική Οστάνδη μέχρι τον Απρίλιο του 2003, παίζοντας σε οκτώ ματς του ULEB Cup με 4,5 πόντους και 2,1 ριμπάουντ.Το καλοκαίρι του 2003 μεταγράφηκε στην γερμανική Μπάμπεργκ, παίζοντας σε 24 παιχνίδια του γερμανικού πρωταθλήματος με 8,1 πόντους και 4,6 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν, υπέγραψε στον Πανελλήνιο, αλλά αφέθηκε ελεύθερος μετά από μόλις επτά αγώνες, τον Δεκέμβριο του 2004. Τον ίδιο μήνα, επέστρεψε στην Μπάμπεργκ παραμένοντας μέχρι το καλοκαίρι του 2006 και αφού αγωνίστηκε σε έντεκα αγώνες της Ευρωλίγκα και κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2005.Τις δύο τελευταίες χρονιές της αγωνιστικής του καριέρας, επέστρεψε στην πατρίδα του φορώντας την φανέλα της Άλμερε, από την οποία έφυγε τον Δεκέμβριο του 2007, για να κλείσει την καριέρα του στην Άρις Φρίσλαντ Λόιβαρντεν.Αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα της Ολλανδίας από το 1996 ως 1999 και επέστρεψε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα το 2004. Αφού αποχώρησε από την ενεργό δράση, ασχολήθηκε με την προπονητική σε συλλόγους της πατρίδας του. Mike Nahar Basketball Player Profile Mike Nahar Europe Stats | Basketball-Reference.com DraftExpressProfile: Mike Nahar, Stats, Comparisons, and Outlook
Γκριγκόρι Φρέιμαν

Ο Γκριγκόρι Άμπελεβιτς Φρέιμαν (ρωσικά: Григорий Абелевич Фрейман‎, γεν. 1926) είναι Ρώσος μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στην Πρόσθετη θεωρία αριθμών, ειδικότερα για την απόδειξή του που είναι γνωστή ως το Θεώρημα του Φρέιμαν. Είναι ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.

 Ο Φρέιμαν γεννήθηκε το 1926, στην πόλη Καζάν της Ρωσίας. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1949, και έλαβε το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Καζάν το 1956. Από το 1956 εργάστηκε στο Elabuga και το 1965 υπερασπίστηκε τον DSc. βαθμό του. Από το 1967 εργάστηκε στο Βλαντίμιρ, ενώ αργότερα στο Καλίνιν (το σημερινό Τβερ). Στη δεκαετία του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Φρέιμαν συμμετείχε στο κίνημα των αρνητών. Το σαμιζντάτ (samizdat) δοκίμιό του, με τον τίτλο Φαίνεται ότι είμαι Εβραίος, περιγράφει τη διάκριση εναντίον των εβραίων μαθηματικών στη Σοβιετική Ένωση. Η δημοσίευση έγινε στις ΗΠΑ το 1980. Αργότερα, ο Φρέιμαν μετανάστευσε στο Ισραήλ, όπου έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ. Freiman, G. A. (1973). Foundations of a structural theory of set addition. Translations of Mathematical Monographs. 37. American Mathematical Society. Freiman, G. A. (1999). «Structure Theory of Set Addition». Astérisque 258: 1–33. MR 1701187. Gregory Freiman at the Mathematics Genealogy Project. Gregory Freiman at the Mathematics of Tel Aviv University.
Λευτέρης Κακιούσης

Ο Ελευθέριος Κακιούσης, γεννημένος στις 7 Ιουνίου 1968 στη Θεσσαλονίκη, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και σημερινός προπονητής. Αγωνιζόταν στη θέση του πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ διαθέτοντας ύψος 1,80 μέτρα.

 Ο Κακιούσης αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους σε προσφορά καλαθοσφαιριστές στην ιστορία της ομάδας του Ηρακλή καθώς είναι πρώτος σε συμμετοχές, πρώτος σε ασίστ, τρίτος σκόρερ, τέταρτος στα τρίποντα, και πέμπτος στα ριμπάουντ στην ιστορία της ομάδας.Έχει πάρει μέρος στις μεγαλύτερες επιτυχίες του συλλόγου από το 1990 και μετά. Το 1990 και το 1991 κατέκτησε τη τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα, το 1994 διεκδίκησε το κύπελλο Ελλάδος στον τελικό κυπέλλου. Το 1995 κατέκτησε την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδας και βρέθηκε στους 4 του Ευρωπαικού Κυπέλλου, (στην καλύτερη χρονιά του Ηρακλή από το 1964 που είχε τερματίσει δευτερος στο πρωτάθλημα). Την ίδια χρονιά αναδείχθηκε πρώτος σε ασίστ στην Α1.[1] Το 1996 αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα και ήταν φιναλίστ στο κύπελλο Ελλάδος. Το 1997 ήταν και πάλι στον ημιτελικό του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου. Από το 1997 έως το 1999 αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ. Το 1998 κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Ελλάδος και το 1999 κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας, τον μοναδικό τίτλο της καριέρας του. Τη σεζόν 1999-2000 αγωνίστηκε στο Μακεδονικό. Διατηρεί προποτζίδικο στην Βενιζέλου 76 στην Θεσσαλονίκη. Μετά την αποχώρηση του από τα γήπεδα ασχολήθηκε με την προπονητική και από το 2002 έως το 2005 ανέλαβε την ομάδα του Ηρακλή την οποία οδήγησε το 2004 στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Έχει αναλάβει ακόμα το Μαρούσι και την ΑΕΚ. Με την Εθνική Ελλάδος έχει 44 συμμετοχές και 153 πόντους. Στα Ευρωμπάσκετ 1993 και 1995 κατέκτησε την 4η θέση και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 την 5η θέση. Ως βοηθός προπονητή της εθνικής έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 2005 και το ασημένιο στο Μουντομπάσκετ 2006. Λευτέρης Κακιούσης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά).
Μαυροβούνιοι

Οι Μαυροβούνιοι (μαυροβουνιακά/ σερβικά: Црногорци/Crnogorci, προφέρεται: [tsr̩nǒɡoːrtsi] ή προφέρεται: [tsr̩noɡǒːrtsi]), κυριολεκτικά "Άνθρωποι του Μαύρου Όρους", είναι φυλετική ομάδα που προέρχεται από το Μαυροβούνιο. Υπάρχουν Μαυροβούνιοι που θεωρούν τους εαυτούς τους ξεχωριστό έθνος. Ορισμένες φορές ωστόσο θεωρούνται Σέρβοι. Υπάρχει ένα ζήτημα σχετικά με την εθνική και τη γλωσσική ταυτότητά τους. Κοινότητες Μαυροβούνιων υπάρχουν στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στην Κροατία, στη Βόρεια Μακεδονία, στη Σερβία, στην Τουρκία, στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Αργεντινή, στη Γερμανία, στο Λουξεμβούργο, στη Χιλή, στον Καναδά και στην Αυστραλία.

 Mirabal, Sheyla (July 2010). «Human Y-Chromosome Short Tandem Repeats: A Tale of Acculturation and Migrations as Mechanisms for the Diffusion of Agriculture in the Balkan Peninsula». American Journal of Physical Anthropology 142 (3): 380–390. doi:10.1002/ajpa.21235. PMID 20091845. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1002/ajpa.21235/abstract/. Matica crnogorska (official pages) Αρχειοθετήθηκε 2018-03-25 στο Wayback Machine. Montenegrin Academy of Sciences and Arts (official pages) The Montenegrin Association of America Špiro Kulišić: O Etnogenezi Crnogoraca (On Ethnogenesis of Montenegrins) (in Montenegrin) (Σερβικά) Ethnic Origin of Montenegrins by Nikola Vukčević, 1981 (pdf) Article about Montenegrin tribes (in montenegrin language)
Ιστιοπλοΐα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 – Finn ανδρών

Το Finn ανδρών αποτελεί αγώνισμα της Ιστιοπλοΐας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 και πραγματοποιήθηκε από τις 27 Ιουλίου μέχρι και τις 3 Αυγούστου 2021 σε 5 διαφορετικά μέρη της Ιαπωνίας: το Καμακούρα, το Ζούσι, το λιμάνι της Ενοσίμα, τον Κόλπο Σάγκαμι και την Φουτζισάβα . Πραγματοποιήθηκαν 10 προκριματικές ιστιοδρομίες και ο τελικός αγώνας μεταλλίου, στον οποίο αναδείχθηκε χρυσός Ολυμπινίκης ο Βρεττανός Τζάιλς Σκοτ.

 Το αγώνισμα αποτελείται από 10 διαφορετικές ιστιοδρομίες και τον τελικό αγώνα μεταλλίου. Όλοι οι αθλητές ξεκινάν και πλέουν μαζί μια προκαθορισμένη διαδρομή, ενώ πρέπει να περάσουν από συγκεκριμένα σημάδια/σημαδούρες πριν τερματίσουν. Στο τέλος κάθε ιστιοδρομίας, κάθε αθλητής λαμβάνει βαθμούς ποινής, ανάλογα με την θέση που τερμάτισε (πχ. ο πρώτος λαμβάνει 1 βαθμό, ο δεύτερος 2 κ.ο.κ.). Στο τέλος των 10 ιστιοδρομιών τα 10 σκάφη που συγκέντρωσαν τους λιγότερους βαθμούς ποινής, προκρίνονται στον αγώνα μεταλλίου. Κάθε αθλητής, έχει το δικαίωμα να αποκλείσει μια ιστιοδρομία από την συνολική καταμέτρηση των βαθμών ποινής, εκτός του αγώνα μεταλλίου, ο οποίος μετράει διπλά. Αυτός που συγκέντρωσε τους λιγότερους βαθμούς ποινής μετά από όλους τους αγώνες, είναι ο νικητής. Σε περίπτωση ισοβαθμίας, υπερτερεί αυτός που τερμάτισε πιο γρήγορα στον αγώνα μεταλλίου.
Ιερός Ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Λαγκάδα Δυτικής Μάνης)

Ο Ιερός Ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος είναι ναός του 14ου αιώνα χαρακτηρισμένος ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Βρίσκεται επί του επαρχιακού δρόμου Καλαμάτας-Αρεόπολης, στην πλατεία του συνοικισμού Μπουλτσιάνικα του οικισμού Λαγκάδα Μεσσηνίας, 57χλμ μακριά από την Καλαμάτα.

 Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του ναού είναι τετράστυλος σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο. Η πλούσια κεραμοπλαστική διακόσμησή του είναι χαρακτηριστική των αρχιτεκτονικών τάσεων που υπήρχε στις εκκλησίες που χτίζονταν στην Λακωνία και την Μεσσηνία κατά το δεύτερο μισό του 13 αι.. Η εκκλησία έχει μονόλοβο τοξωτό κωδωνοστάσιο που υψώνεται στο δυτικό τοίχο της, το οποίο διατηρείται σε καλή κατάσταση και είναι κτισμένο κατά το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας φέροντας πλούσιο κεραμοπλαστικό διάκοσμο. Εσωτερικά ο ναός παρουσιάζει εκφυλισµένα γοτθικά στοιχεία, κυρίως στα παράθυρά του, τα οποία έχουν ενσωματωθεί στα στοιχεία της βυζαντινής αρχιτεκτονικής παράδοσης. Οι τοιχογραφίες του ναού χρονολογούνται στα τέλη του 14ου αι., αν και στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι καλυμμένες από ασβεστοκονιάματα.
Μαμελόντι Σάνταουνς ΦΚ

Η Μαμελόντι Σάνταουνς (αγγλικά: Mamelodi Sundowns) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα με βάση την Πρετόρια στη Νότια Αφρική. Ιδρύθηκε το 1970. Αποτελεί μία από τις κορυφαίες ομάδες της χώρας, καθώς είναι πολυνίκης της Πρέμιερσιπ και του Κυπέλλου. Είναι η πρώτη ομάδα της Νότιας Αφρικής που κατάφερε να κερδίσει το Τσάμπιονς Λιγκ, γεγονός που της έδωσε το δικαίωμα συμμετοχής στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.

 Τελευταία ενημέρωση: 23 Ιουλίου 2017 Πρωτάθλημα Νότιας Αφρικής (PSL)Πρωταθλήτρια (13): 1997–98, 1998–99, 1999–00, 2005–06, 2006–07, 2013–14, 2015–16, 2017-18, 2018-19, 2019-20, 2020/21, 2021/22, 2022/23 Δεύτερη θέση (3): 2009–10, 2014–15, 2016-17Πρωτάθλημα Νότιας Αφρικής (NSL)Πρωταθλήτρια (3): 1988, 1989–90, 1992–93 Δεύτερη θέση (2): 1990–91, 1994–95Κύπελλο Νότιας ΑφρικήςΚυπελλούχος (4): 1986, 1998, 2008, 2014–15 Φιναλίστ (5): 1989, 2000, 2001, 2007, 2011–12Λιγκ Καπ Νότιας ΑφρικήςΝικήτρια (3): 1990, 1999, 2015 Φιναλίστ (4): 1997, 1998, 2007, 2012Κύπελλο 8 Νότιας Αφρικής Νικήτρια (3): 1988, 1990, 2007 Φιναλίστ (6): 1992, 1994, 2001, 2002, 2008, 2016 Τσάμπιονς ΛιγκΝικήτρια (1): 2016 Φιναλίστ (1): 2001ΚΑΦ Σούπερ ΚαπΦιναλίστ (1): 2017 Επίσημος ιστότοπος
Βικτώρια ντελλα Ρόβερε

Η Βιττόρια (ιταλ. Vittoria della Rovere, 7 Φεβρουαρίου 1622 - 5 Μαρτίου 1694) από τον Οίκο των Ρόβερε ήταν κόρη του Δούκα του Ουρμπίνο και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Φεντερίκο Ουμπάλντο ντέλλα Ρόβερε, Δούκα του Ούρμπινο, και της Κλαυδίας των Μεδίκων, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Τοσκάνης. Παντρεύτηκε το 1633 τον Φερδινάνδο Β΄ των Μεδίκων, Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης, και είχε τέκνα: Κόζιμο (19 - 21 Δεκεμβρίου 1639). γιος (1640). Κόζιμο Γ΄ (1642-1723), Μεγάλος Δούκας της Τοσκάνης. Φραντσέσκο Μαρία (1660-1711), Καρδινάλιος, Δούκας του Ρόβερε και του Μοντεφέλτρο. Acton, Harold: The Last Medici, Macmillan, London, 1980, ISBN 0-333-29315-0 Young, G. F.: The Medici: Volume II, John Murray, 1920