Peugeot 106

Το Peugeot 106 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας A, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, σε 2 φάσεις. Η γνωστή εκ των υστέρων ως Φάση 1 (εσωτερικός κωδικός του Ομίλου PSA : S1) κατασκευάστηκε από τον Σεπτέμβριο του 1991 έως τον Απρίλιο του 1996 και η Φάση 2 (εσωτερικός κωδικός του Ομίλου PSA : S2) από τον Μάιο του 1996 έως τον Δεκέμβριο του 2003. Το 106 αντικατέστησε το αρκετά παλαιότερο Peugeot 104 (που είχε εισαχθεί το 1972 και διατηρήθηκε στην παραγωγή έως το 1988) και αντικαταστάθηκε τον Ιούνιο του 2005 από το Peugeot 107. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.798.200 αντίτυπα σειράς 106.

 Στα πλαίσια της πολιτικής του τότε Ομίλου PSA, το Peugeot 106 S1 (Φάσης 1) μοιραζόταν το μηχανικό υπόβαθρο με το Citroën AX, που είχε εισαχθεί ήδη από τον Οκτώβριο του 1986, αν και δεν είχε καμία αισθητική ομοιότητα με αυτό. Παρομοίως, το Peugeot 106 S2 (Φάσης 2), που μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Μάιο του 1996, μοιραζόταν το μηχανικό υπόβαθρο με το λίγο μεγαλύτερο Citroën Saxo της κατηγορίας B (supermini αυτοκίνητα πόλης), που είχε εξελιχθεί με βάση την πλατφόρμα του προκατόχου AX. Επίσης, οι κινητήρες και τα περισσότερα μηχανικά εξαρτήματα όλων αυτών των μοντέλων, ήταν κοινά με του λίγο μεγαλύτερου Peugeot 205 της κατηγορίας B. Κατά μια ιστορική ειρωνεία όμως, όταν τον Φεβρουάριο του 1996 παρουσιάστηκε στην αγορά το Saxo, αν και ήταν ένα τεράστιο βήμα μπροστά ως προς τον προκάτοχο ΑΧ, το αρχικό Saxo φαινόταν σαν ένα εμφανισιακό αντίγραφο του Peugeot 106, που είχε βασιστεί επίσης στην πλατφόρμα του ΑΧ. Ειδικά μάλιστα το πλαϊνό προφίλ και το πίσω μέρος των πρώτων Saxo, των ετών 1996 και 1997, έδειχναν σαν ένα ακριβές αντίγραφο του Peugeot 106 και μόνο στα μεγαλύτερα μπροστινά φώτα του Saxo και στη μπροστινή γρίλια φαινόταν μια μικρή διαφορά. Μολονότι το Saxo είχε εξελιχθεί από το ΑΧ και όχι από το 106 (και η ακόμα μεγαλύτερη ιστορική ειρωνεία είναι ότι το Peugeot 106 του 1991 είχε προηγουμένως εξελιχθεί από το Citroën AX που είχε εισαχθεί ήδη από το 1986), εισέπραξε επικριτικά έως και άκρως αρνητικά σχόλια, όπως ότι «δεν μπήκαν ούτε καν στον κόπο να το διαφοροποιήσουν λίγο». Ως αποτέλεσμα, η Citroën προέβη επειγόντως σε δύο διαδοχικές ανανεώσεις, που και οι δύο έγιναν τόσο στο μπροστινό όσο και στο πίσω μέρος του Saxo, τον Δεκέμβριο του 1997 και τον Σεπτέμβριο του 1999, που το διαφοροποίησαν εμφανώς από το 106 και είχαν ως αποτέλεσμα μια εξαιρετικά μεγάλη άνοδο στις πωλήσεις του Saxo στα μετέπειτα χρόνια. Οι πρώτες φωτογραφίες του 106 είχαν εμφανιστεί ήδη από το 1989, πλην όμως λόγω της συνεχιζόμενης τεράστιας επιτυχίας του λίγο μεγαλύτερου Peugeot 205 η εισαγωγή του μοντέλου καθυστέρησε κατά 2 έτη ακόμα. Μάλιστα κατά τα έτη 1989 και 1990, αλλά ακόμα και το πρώτο εξάμηνο του 1991, η εταιρεία το ονόμαζε προσωρινά με τον κωδικό «Peugeot S10» και επί όλα αυτά τα έτη είχε αφήσει να εννοηθεί ότι εμπορικώς θα ονομαζόταν Peugeot 105. Η τελική απόφαση να ονομαστεί Peugeot 106 ελήφθη μόλις στα μέσα καλοκαιριού του 1991 και κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή πριν την παρουσίασή του, με συνεπακόλουθο αποτέλεσμα να μην υπάρξει ποτέ μοντέλο με την ονομασία Peugeot 105. Το αρχικό Peugeot 106 παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε στη Γαλλία στις 12 Σεπτεμβρίου 1991 και μέσα στον ίδιο μήνα κυκλοφόρησε σε όλη την Ευρώπη, αν και ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο ως δεξιοτίμονο έφτασε τον Οκτώβριο του 1991. Αρχικά προσφερόταν μόνο σε 3-πορτη hatchback εκδοχή αμαξώματος, μια κίνηση που θεωρήθηκε τότε ως λανθασμένη, αλλά στις αρχές Οκτωβρίου του 1992 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού παρουσιάστηκε και μια 5-πορτη hatchback εκδοχή και μπήκε αμέσως στη μαζική παραγωγή, αυξάνοντας έτσι σημαντικά την εμπορική απήχηση του 106. Κατά την παρουσίαση, οι διαθέσιμοι κινητήρες του Peugeot 106 ήταν 1.0 λίτρων, 1.1 λίτρων και 1.4 λίτρων βενζίνης, σε εκδοχές με καταλύτη και ηλεκτρονική έγχυση / ψεκασμό καυσίμου (electronic fuel injection) ή χωρίς καταλύτη και με καρμπυρατέρ, καθώς και ένας μη καταλυτικός κινητήρας ντίζελ 1.4 λίτρων (που αντικαταστάθηκε το 1995 από έναν καταλυτικό ντίζελ 1.5 λίτρων), ενώ στα επόμενα χρόνια προστέθηκαν και αρκετοί άλλοι. Από τα τέλη του 1992, λόγω των νέων ευρωπαϊκών προδιαγραφών καυσαερίων, οι εκδοχές βενζίνης χωρίς καταλύτη και με καρμπυρατέρ διακόπηκαν στην Ευρώπη και παρέμειναν, προσωρινά, μόνο για κάποιες δευτερεύουσες αγορές και για λίγους μήνες ακόμα, ενώ τον Ιούνιο του 1993 αποσύρθηκαν εντελώς από την παραγωγή. Γενικότερα, όλοι οι κινητήρες στα 12 έτη παραγωγής του Peugeot 106 ήταν 4-κύλινδροι σε σειρά (Ι4) και όλοι της οικογένειας κινητήρων PSA TU του Ομίλου PSA. Τον Απρίλιο του 1996, το Peugeot 106 υπέστη μια ελαφρά αισθητική ανανέωση, που μπήκε στην παραγωγή τον Μάιο και παρουσιάστηκε τον Ιούλιο. Με την εισαγωγή της Φάσης 2 άρχισε για πρώτη φορά να προσφέρει και μπροστινούς αερόσακους οδηγού και συνοδηγού. Από αυτούς, ο αερόσακος οδηγού ήταν εξ αρχής στάνταρ, ενώ του συνοδηγού ήταν τα πρώτα χρόνια έξτρα και τελικώς έγινε και αυτός στάνταρ τον Οκτώβριο του 1999, ενώ τον Μάιο του 2001 άρχισαν να προσφέρονται και πλευρικοί αερόσακοι. Επίσης, με την έναρξη της Φάσης 2 το 106 απέκτησε και πλευρικές εσωτερικές δοκούς στις πόρτες. Μηχανικά, προστέθηκε στην παλέτα των κινητήρων του και η έκδοση βενζίνης 1.6 GTI και πρακτικώς αντικατέστησε την εξαιρετικά δημοφιλή έκδοση Peugeot 205 GTI που είχε διακοπεί το 1994. Ταυτόχρονα, η άλλη κορυφαία έκδοση, η 106 Rallye, που είχε εισαχθεί το 1993, έλαβε μια αύξηση του κυβισμού της από τα 1.3 στα 1.6 λίτρα. Εκτός από την συμβατική μορφή του, κατασκευάστηκαν και αγωνιστικές εκδοχές ράλλυ, αλλά και αντίστοιχες πολιτικές εκδόσεις υψηλών επιδόσεων. Η γνωστότερη και δημοφιλέστερη όλων, ήταν η 106 Rallye, με τον εσωτερικό κωδικό «S16», που αντικατέστησε το επίσης εξαιρετικά δημοφιλές Peugeot 205 Rally. Από τον Ιανουάριο του 1993 έως τον Απρίλιο του 1996 ήταν κυβισμού 1.3 λίτρων, ενώ στη Φάση 2, από τον Μάιο του 1996 έως το 2003, ήταν 1.6 λίτρων, όπως προαναφέρθηκε. Η έκδοση αυτή, χρησιμοποιήθηκε κυρίως για κόντρες και σε πίστες, αλλά και σε καθημερινή χρήση. Το 1995, η Peugeot κυκλοφόρησε και μια αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση, το 106 Électrique, που κυκλοφόρησε σε λίγες χώρες της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία, στη Νορβηγία, αλλά και ως δεξιοτίμονο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο ηλεκτροκινητήρας του 106 Électrique είχε εξελιχθεί και παραγόταν από τον γαλλικό βελτιωτικό και κατασκευαστικό οίκο Heuliez. Για την ακρίβεια, χρησιμοποιούσε μπαταρία νικελίου και καδμίου, η οποία κατασκευαζόταν από τη γαλλική εταιρεία Saft Groupe S.A. (Société Anonyme – Ανώνυμη Εταιρεία) και είχε ισχύ 20 kW, δηλαδή 27 hp. Ο ίδιος ηλεκτροκινητήρας, που έφερε τον εργοστασιακό κωδικό SA13, τοποθετήθηκε επίσης και στα συγγενικά ηλεκτροκίνητα Citroën AX (έκδοση AX Électrique) και Citroën Saxo (έκδοση Saxo Électrique). Και στα 3 όμως μοντέλα, η ηλεκτροκίνητη έκδοση δεν γνώρισε καμία απήχηση και ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν, λόγω υψηλού κόστους, μικρής αυτονομίας (στο Peugeot 106 ήταν μόλις στα 100 χιλιόμετρα) και ανεπαρκών επιδόσεων (η μέγιστη ταχύτητα στο 106 ήταν μόλις 90 km/h). Ενδεικτικώς, ενώ η Peugeot προσδοκούσε ετήσια ζήτηση μεταξύ 15.000 και 20.000 αντιτύπων του Peugeot 106 Électrique, με αναμενόμενη τελική παραγωγή γύρω στα 100.000 αυτοκίνητα, τελικώς μόλις 6.400 Peugeot 106 Électrique πωλήθηκαν μεταξύ του 1995 και του 2003 και μάλιστα τα περισσότερα από αυτά αγοράστηκαν από την κυβέρνηση της Γαλλίας. Παρομοίως, από το βραχύβιο AX Électrique (κυκλοφόρησε από τις αρχές του 1994 έως το 1996) παρήχθησαν μόλις 395 αντίτυπα, ενώ από το Saxo Électrique (1996 έως 2003) παρήχθησαν μόλις 5.500 αντίτυπα, για τους ίδιους λόγους. Η παραγωγή του Peugeot 106 έληξε οριστικά τον Δεκέμβριο του 2003. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.798.200 αντίτυπα σειράς 106, τα οποία και παρήχθησαν στο Ωλνέ-σου-Μπουά (Aulnay-sous-Bois, βορειοανατολικό προάστειό του Παρισιού, σε ομώνυμο πρώην εργοστάσιο, που ξεκίνησε να λειτουργεί στις 24 Απριλίου 1973, ενώ το τελευταίο αυτοκίνητο στο εργοστάσιο αυτό παρήχθη στις 25 Οκτωβρίου 2013 και ήταν ένα Citroën C3 δεύτερης γενιάς) και στη Μυλούζ, Γαλλία, καθώς και στη Λα Μάρσα της Τυνησίας. Μετά από μια σύντομη παύση έφτασε ο διάδοχός του, το Peugeot 107, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2005, μαζί με τα συγγενικά Citroën C1 πρώτης γενιάς και Toyota Aygo πρώτης γενιάς. Μάλιστα τα τρία αυτά οχήματα εξελίχθηκαν από κοινού, στα πλαίσια της σχετικής κοινοπραξίας Toyota Peugeot Citroën Automobile (TPCA), και παρουσιάστηκαν σε παγκόσμια πρεμιέρα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης τον Μάρτιο του 2005, αν και η σειρά είχε αρχίσει να παράγεται από τις 28 Φεβρουαρίου 2005. Και τα τρία μοντέλα κατασκευάζονταν στο εργοστάσιο της κοινοπραξίας TPCA στο Κόλιν της Τσεχίας. Coombs, Mark & Rendle, Steve: Peugeot 106 1991 to 2001 Petrol & Diesel Haynes Service and Repair Manual. Haynes Publishing © 2001, ISBN 1-85960-768-3. Automobil Revue. Katalog 1995, 1996, 1997, 2000 & 2003. ADAC special Auto-Test Neuheiten Sommer 2002. München, Januar 2002. ISBN 3-89905-056-8. ADAC special Gebrauchtwagen Ratgeber 2002. München, Januar 2002. ISBN 3-89905-055-X. ADAC special Gebrauchtwagen Ratgeber 2003. München, Januar 2003. ISBN 3-89905-111-4. ADAC special Gebrauchtwagen Ratgeber 2005. München, Januar 2005. ISBN 3-89905-223-4. Peugeot 106 (S1) Betriebsanleitung. Automobiles Peugeot © 7 / 1992. 106 DA-NO-AN DCM 4320 (Φάση 1). Peugeot 106 (S2) Betriebsanleitung. Automobiles Peugeot © 6 / 1996. AL.97106.0020 (Φάση 2). Peugeot 106 (S2) Betriebsanleitung. Automobiles Peugeot © 7 / 2002. AL.02106.0021 (Φάση 2). Δοκιμή του Peugeot 106 1.4 XR (4Τροχοί - Ιούνιος 1992) Πρώτη γνωριμία με τα ηλεκτροκίνητα Peugeot 106 και Citroën AX (4Τροχοί - Φεβρουάριος 1994) Δοκιμή του Peugeot 106 Rallye 1.3 (4Τροχοί - Μάιος 1994) Πρώτη γνωριμία με τα Peugeot 106 1.6 GTi 16V και Peugeot 106 Rallye 1.6 (4Τροχοί - Μάιος 1996) Δοκιμή των ανανεωμένων Peugeot 106 1.0 και 1.1 και 1.4 (4Τροχοί - Ιούνιος 1996) Δοκιμή του Peugeot 106 Rallye 1.6 (4Τροχοί - Ιούνιος 1996) Δοκιμή του Peugeot 106 Rallye 1.6 16V (4Τροχοί - Ιούνιος 1998) Άρθρο για τα ηλεκτροκίνητα Peugeot 106 και Citroën AX (στα γερμανικά)