Σουβάουκι

Το Σουβάουκι (πολωνικά: Suwałki, προφορά: [suˈvau̯kʲi], λιθουανικά: Suvalkai, γίντις: סואוואַלק) είναι πόλη στη βορειοανατολική Πολωνία, με πληθυσμό 69.210 κατοίκους (2011). Είναι πρωτεύουσα του Πόβιατ Σουβάουκι και ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά κέντρα στο Βοεβοδάτο Ποντλάσκιε. Μέχρι το 1999 ήταν έδρα του Βοεβοδάτου Σουβάουκι. Το Σουβάουκι είναι πρωτεύουσα της περιοχής Σουβάουκι. Απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Λιθουανία. Ο ποταμός Τσάρνα Χάντσα διέρχεται από την πόλη.

 Η παλαιότερη αναφορά στο χωριό γίνεται στο τέλος του 17ου αιώνα, όταν στην περιοχή υπήρχε ένα ερημητήριο των Καμαλντολέζων μοναχών (1682-1690). Το χωριό βρισκόταν επί της εμπορικής οδού ανάμεσα στο Καλίνινγκραντ και το Γκρόντνο. Απέκτησε δικαιώματα δήμου το 1720 από τον Αύγουστο Β΄ τον Δυνατό και εξελίχθηκε σε τοπικό κέντρο εμπορίου. Το 1796, μετά τον τρίτο διαμελισμό της Πολωνίας, έγινε τμήμα της Νέας Ανατολικής Πρωσίας. Μετά το 1815, οπότε και έγινε τμήμα του υποτελούς Βασιλείου της Πολωνίας, η πόλη άκμασε και το 1872 έγινε η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη του. Η πόλη ανακατασκευάστηκε και κτίστηκαν νέα μεγάλα δημόσια και θρησκευτικά κτίρια. Επίσης ο σιδηρόδρομος που ένωνε την Αγία Πετρούπολη με τη Βαρσοβία περνούσε από την πόλη.Μετά τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη δημιουργία της ανεξάρτητης Πολωνίας, η πόλη έγινε αντικείμενο φιλονικίας μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας και τον Ιούλιο του 1920, κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου η πόλη κατελήφθη για λίγο από τους Λιθουανούς. Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου η πόλη ήταν πολυπολιτισμική και σε αυτήν κατοικούσαν Πολωνοί, Εβραίοι, Γερμανοί, Ρώσοι, Ουκρανοί και Λευκορώσοι. Η πόλη ήταν σημαντικό εμπορικό και εκπαιδευτικό κέντρο, ήπια βιομηχανοποιημένη και έδρα μίας από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές φρουρές στη χώρα.Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η πόλη κατελήφθη από τους Σοβιετικούς στις 24 Σεπτεμβρίου 1939. Με το σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ η περιοχή δόθηκε στη Γερμανία. Όλοι οι Εβραίοι της πόλης απελάθηκαν και κατασκευάστηκε στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου υπολογίζεται ότι 30.000 με 46.000 Σοβιετικοί αιχμάλωτοι έχασαν τη ζωή τους. Η πόλη απελευθερώθηκε από τους Σοβιετικούς τον Οκτώβριο του 1944 έπειτα από μακροχρόνια μάχη που προκάλεσε εκτεταμένες καταστροφές στην πόλη. Μετά τον πόλεμο η πόλη έγινε βιομηχανικό κέντρο αλλά δεν έφτασε στην προπολεμική ακμή της. Πλέον η οικονομία της πόλης βασίζεται στην επεξεργασία τροφίμων, την υλοτομία, την υφαντουργία και την παραγωγή οικοδομικών υλικών. Ο κύριος δρόμος της πόλης είναι ο οδός Κοστσιούσκι, κατά μήκος της οποίας βρίσκονται νεοκλασικά κτίρια, τρεις εκκλησίες και το πάρκο του Συντάγματος της 3ης Μαΐου. Ανάμεσα στα σπίτια της οδού Κοστσιούσκι βρίσκονται το σπίτι της Μάρια Κονοπνίτσκα, το οικογενειακό σπίτι του Τσέσλαφ Μίλος και το σπίτι του ζωγράφου Άλφρεντ Κοβάλσκι. Η οδός Κοστσιούσκι συνδέεται με την οδό Χουόντνα με την πλατεία Κονοπνίτσκα. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος είναι το Πνευματικό Κέντρο της πόλης και το Πάρκο Επιστήμης και Τεχνολογίας Ανατολικής Πολωνίας.Γύρω από την πόλη βρίσκεται το πάρκο τοπίου Σουβάουκι, το οποίο συστάθηκε το 1976 και περιλαμβάνει αρχέγονα δάση και τη λίμνη Χάντσα, η οποία με βάθος 108 μέτρα είναι η βαθύτερη της Πολωνίας. Επίσης κοντά στην πόλη βρίσκεται το Εθνικό Πάρκο Βίγκρι, το οποίο συστάθηκε το 1989 με στόχο της προστασία της λίμνης Βίγκρι. Στις όχθες της λίμνης βρίσκεται το αναστηλωμένο μοναστήρι των Καμαλντολέζων μοναχών. Το Σουβάουκι είναι αδελφοποιημένο με τις: Επίσημος ιστότοπος (Πολωνικά) Ιστότοπος της πόλης του Σουβάουκι (Πολωνικά)