IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιαρομίρ της Πράγας

Ο Γιαρομίρ (τσεχ.: Jaromír, μετά το 1035 - 26 Ιουνίου 1090) ήταν χριστιανός επίσκοπος της Πράγας από το 1068, όταν τοποθετήθηκε από τον αδελφό του Βρατίσλαο Β΄ της Βοημίας. Προερχόταν από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών

 Ήταν γιος τού Μπρετίσλαφ Α΄ δούκα της Βοημίας και της Γιούντιτ των Ποππονιδών, κόρης τού Ερρίκου μαργράβου τού Νόρτμαρκ. Το 1063 ο αδελφός του ίδρυσε την επισκοπή τού Ολομόουτς και αναβίβασε τον Ιωάννη, έναν μοναχό από το Μπρζέβνοφ, στην επισκοπή. Ο Γιαρομίρ, που δεν έλαβε τον φόρο της δεκάτης ή κάποιο φέουδο, μνησικάκισε και οι δύο αδελφοί ήλθαν σε μακρά διαμάχη. Ο Γιαρομίρ μάλιστα επιτέθηκε στη επισκοπή τού Ολομόουτς και απέσπασε τα λείψανα, που είχαν μεταφερθεί από την Πράγα στη νέα επισκοπή. Ο Βρατίσλαος Α΄ από την άλλη για να τον εκνευρίσει, φορούσε τα επισκοπικά ενδύματα στις επίσημες τελετές, παρουσία τού αδελφού του. Το δικαίωμα αυτό το είχε αποκτήσει πληρώνοντας στον πάπα 100 μάρκα ετησίως. Ο πάπας Αλέξανδρος Β΄ έστειλε απεσταλμένο (legatus) τον Ροδόλφο για να συγκροτήσει σύνοδο, που θα έλυνε τις συγκρούσεις της νέας επισκοπής. Ο Γιαρομίρ δεν παραβρέθηκε και καθαιρέθηκε. Ο πάπας Γρηγόριος Ζ΄ κάλεσε τους επισκόπους στη Ρώμη. Σε σύνοδο τού 1074 ο Γιαρομίρ είπε, πως ο αδελφός του τον κακομεταχειρίστηκε, αρνήθηκε πάντως να παραδώσει το Πόντβιν. Ο Γρηγόριος Ζ΄ διέταξε τον Βρατίσλαο Β΄ να απομακρύνει τον αδελφό του με τη βία, αν χρειαστεί. Čechura, Jaroslav; Mikulec, Jiří; Stellner, František (1996). Lexikon českých panovnických dynastií (in Czech) (1st ed.). Prague: Akropolis. p. 68. ISBN 80-85770-30-X.
Σοφία Καρλόττα της Βυρτεμβέργης

H Σοφία Καρλόττα, (γερμ. Sophie Charlotte von Württemberg, 22 Φεβρουαρίου 1671 - 11 Σεπτεμβρίου 1717) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόρη του Δούκα της Βυρτεμβέργης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Άιζεναχ.

 Ήταν η τρίτη κόρη του Εβεράρδου Γ΄ της Βυρτεμβέργης και της Μαρίας Δωροθέας Σοφίας του Έττινγκεν-Έττινγκεν. Παντρεύτηκε το 1688 τον Ιωάννη Γεώργιο Β΄ της Σαξονίας-Άιζεναχ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Marek, Miroslav. "Genealogy of the House of Wettin". genealogy.euweb.cz. Retrieved 29 September 2014. Saxe-Weimar-Eisenach line in: Royaltyguide.nl [retrieved 29 September 2014].
Ουίλιαμ Χότζες

O Ουίλιαμ Χότζες (William Hodges) (28 Οκτωβρίου 1744 – 6 Μαρτίου 1797) ήταν Άγγλος ζωγράφος και χαράκτης. Συμμετείχε στο δεύτερο ταξίδι του Τζέιμς Κουκ στον Ειρηνικό Ωκεανό και είναι γνωστός για τα σκίτσα και τους πίνακες των τοποθεσιών που επισκέφτηκε σ' αυτό το ταξίδι, μεταξύ των οποίων η Ταϊτή, το Νησί του Πάσχα, η Νέα Ζηλανδία και η Ανταρκτική.

 Ο Χότζες γεννήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1744 στο Λονδίνο. Σπούδασε κοντά στον Ουίλιαμ Σίπλεϊ και στον Ρίτσαρντ Γουίλσον. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, έβγαζε τα προς το ζην ζωγραφίζοντας θεατρικά σκηνικά.Μεταξύ 1772 και 1775 ο Χότζες συνόδευσε τον Τζέιμς Κουκ στον Ειρηνικό ως καλλιτέχνης της αποστολής. Πολλά από τα σκίτσα και τους πίνακές του δημοσιεύθηκαν ως χαρακτικά στην αρχική έκδοση των ημερολογίων του Κουκ από το ταξίδι.Οι περισσότερες από τις μεγάλης κλίμακας θαλασσογραφίες και τοπία από τα ταξίδια του στον Ειρηνικό, έργα για τα οποία είναι περισσότερο γνωστός, ολοκληρώθηκαν μετά την επιστροφή του στο Λονδίνο, για την ολοκλήρωση των οποίων χρηματοδοτήθηκε από το βρετανικό Ναυαρχείο. Αυτοί οι πίνακες απεικόνιζαν πιο δυνατές φωτοσκιάσεις, παρεκκλίνοντας σημαντικά από την ευρωπαϊκή τοπιογραφία και οι σύγχρονοι κριτικοί τέχνης ισχυρίστηκαν ότι η χρήση του φωτός και των χρωματικών αντιθέσεων έδινε στους πίνακές του μια τραχιά και ημιτελή εμφάνιση. Ο Χότζες δημιούργησε επίσης πολλές πολύτιμες προσωπογραφίες νησιωτών του Ειρηνικού και σκηνές από το ταξίδι με μέλη της αποστολής.Το 1778, ταξίδεψε στην Ινδία, ένας από τους πρώτους Βρετανούς επαγγελματίες ζωγράφους τοπίου που επισκέφτηκε τη χώρα αυτή. Παρέμεινε εκεί για έξι χρόνια, μένοντας στο Λάκναου.Στις 6 Νοεμβρίου 1786 εξελέγη μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας. Αργότερα, ταξίδεψε σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης μιας επίσκεψης στην Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία το 1790. Το 1793, δημοσίευσε ένα εικονογραφημένο βιβλίο για τα ταξίδια του στην Ινδία. Τον Δεκέμβριο του 1794, άνοιξε γκαλερί στο Λονδίνο και εξέθεσε 25 έργα του μεταξύ των οποίων δύο μεγάλους πίνακες: Τα Αποτελέσματα της Ειρήνης και Οι Συνέπειες του Πολέμου. Στα τέλη Ιανουαρίου του 1795, με τη Βρετανία να συμμετέχει στον Πόλεμο του Πρώτου Συνασπισμού κατά της Επαναστατικής Γαλλίας και τα αισθήματα να είναι έντονα, την έκθεση επισκέφτηκε ο πρίγκιπας Φρειδερίκος της Υόρκης και του Όλμπανι, δεύτερος γιος του βασιλιά Γεωργίου Γ'. Ο δούκας προσβλήθηκε στη θέα του πολιτικού θέματος αυτών των δύο έργων και διέταξε να κλείσει η γκαλερί. Αυτή η βασιλική λογοκρισία σήμανε το τέλος της καριέρας του Χότζες. Πολλά από τα έργα του πουλήθηκαν τότε σε δημοπρασία, αλλά αποκόμισε μόνο ένα μικρό ποσό.Στη συνέχεια, αποσύρθηκε με την οικογένειά του στο Ντέβον και έγινε συνεργάτης σε μια τράπεζα, η οποία απέτυχε κατά τη διάρκεια της τραπεζικής κρίσης του Μαρτίου 1797. Στις 6 Μαρτίου του ίδιου έτους πέθανε, ο θάνατός του επισήμως αναφέρθηκε οφειλόμενος σε πρόβλημα στο στομάχι, αλλά φημολογήθηκε ότι είχε αυτοκτονήσει από υπερβολική δόση λάβδανου. Η κορυφή Hodges Knoll στην Ανταρκτική πήρε το όνομά του.
AllMusic

Το AllMusic, προηγουμένως γνωστό ως All Music Guide και AMG, είναι αμερικανική διαδικτυακή βάση δεδομένων μουσικής. Το εγχείρημα ξεκίνησε το 1991 από την All Media Guide που έγινε αργότερα All Media Network.

 Ο άνθρωπος που ξεκίνησε το AllMusic το 1991 είναι ο Μάικλ Έρλγουαϊν της All Media Guide. Σκοπός του εγχειρήματος ήταν η σύνθεση δισκογραφικών πληροφοριών για κάθε καλλιτέχνη που έκδωσε δίσκο από τότε που οΕνρίκο Καρούζο έδωσε στη δισκογραφική βιομηχανία την πρώτη της μεγάλη ώθηση. Το πρώτο σχετικό βιβλίο αναφοράς εκδόθηκε τον επόμενο χρόνο. Το AllMusic.com, το AllMovie.com και το AllGame.com πουλήθηκαν από την Rovi τον Ιούλιο του 2013 στο All Media Network, LLC. Η All Media Network, LLC. σχηματίστηκε από τους αρχικούς ιδρυτές του SideReel.com και του Ackrell Capital. Το περιεχόμενο δημοσιεύτηκε αρχικά σε βιβλίο το 1991 ως All Music Guide, και είναι πλέον ελεύθερο για το κοινό ως πληροφορία και διαδικτυακή παραπομπή, και διαθέσιμο μέσω αδειοδότησης σε παραγωγές ακουστικών συστημάτων και καταστήματα. Η All Media Network δημοσιεύει επίσης τη σειρά οδηγών της AllMusic που περιλαμβάνει τους οδηγούς AllMusic Guide to Rock, All Music Guide to Jazz και All Music Guide to the Blues. Ο Βλαντίμιρ Μπογκντάνοφ προεδρεύει της παραγωγής της σειράς οδηγών. Το Αύγουστο του 2007, το PC Magazine περιέλαβε την ιστοσελίδα AllMusic στον κατάλογο «Top 100 Classic Websites». Επίσημος ιστότοπος
1338 Ντυπόντα

Η Ντυπόντα (Duponta) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,447. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της από το επώνυμο ενός ανηψιού του Μπουαγιέ, του Μαρκ Ντυπόν (Marc Dupont).

 Η μέση διάμετρος της Ντυπόντας εκτιμάται σε 8 ως 19 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Η Ντυπόντα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες 51 λεπτά και 16 δευτερόλεπτα. Φωτομετρικές παρατηρήσεις το 2007 απεκάλυψαν την ύπαρξη ενός δορυφόρου της Ντυπόντας με διάμετρο περί τα 3 χιλιόμετρα και περίοδο περιφοράς 17 ωρών και 34 λεπτών. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κυνόσαργες

Το Κυνόσαργες ήταν περιοχή της Διομείας, δήμου της αρχαίας Αθήνας, ευρισκόμενο εκτός των τειχών της πόλης, νότια του Ναού του Ολυμπίου Διός, στην αριστερή όχθη του Ιλισού ποταμού· χονδρικά συμπίπτει με τη σημερινή συνοικία του Κυνοσάργους. Στην αρχαιότητα φιλοξενούσε τα Ηράκλεια εν Κυνοσάργει και διέθετε μάλιστα ένα από τα τρία μεγαλύτερα και σημαντικότερα γυμνάσια της Αθήνας (μαζί με την Ακαδημία Πλάτωνος και το Λύκειο): το Κυνόσαργες

 Ονομάσθηκε έτσι διότι κάποτε όταν οι Αθηναίοι προσέφεραν θυσία στον Ηρακλή, ένας σκύλος πήγε και άρπαξε τους μηρούς του θυσίου ζώου και καταδιωκόμενος στη συνέχεια φτάνοντας στο σημείο αυτό (στο «κυνός αργού», δηλαδή «του λευκού / ταχέος σκύλου») τα εγκατέλειψε. Οι Αθηναίοι μπροστά σε αυτό το απρόσμενο συμβάν έσπευσαν να συμβουλευτούν το Μαντείο των Δελφών με ποιον τρόπο έπρεπε να «εξιλεώσουν» τον ήρωα Ηρακλή. Τότε έλαβαν τον χρησμό να ιδρύσουν «ιερό» εκεί που ο σκύλος μετέφερε τους μηρούς από το θυσίασμα. Έτσι οι Αθηναίοι ίδρυσαν πράγματι «ιερό» και το ονόμασαν εκ του κυνός αργού Κυνόσαργες. Ήταν «ιερό» και γυμνάσιο για τους μη γνησίους (από πατέρα και μητέρα) Αθηναίων παίδες γι αυτό και ήταν «καθ-ιερωμένο» στον νόθο και αυτόν Ηρακλή. Εκεί γυμναζόταν και ο Θεμιστοκλής, νόθος ων, Αθηναίος, (λόγω μητέρας του αλλοδαπής). Λέγεται ότι ο Θεμιστοκλής κατέβαλε πολλές προσπάθειες για να πείσει τους γνήσιους παίδες Αθηναίους να τον ακολουθήσουν στο Κυνόσαργες για να εξαλειφθεί αυτή η διάκριση. Τούτο όμως δεν φαίνεται να το κατόρθωσε αφού στα χρόνια του Πλουτάρχου υπήρχε ακόμη η διάκριση αυτή.Φημισμένο ήταν και το άλσος που περιέβαλλε το Γυμνάσιο αυτό. Το γυμνάσιο του Κυνοσάργους χρησίμευε και ως κτήριο διδασκαλίας του μαθητή του Σωκράτη, Αντισθένη που υπήρξε ιδρυτής της φιλοσοφικής σχολής των κυνικών.Ο Ηρόδοτος αναφέρεται σε έναν βωμό στη περιοχή αυτή το 490/89 π.Χ., ο οποίος έγινε ονομαστό ιερό του Ηρακλή, και το οποίο συνδεόταν επίσης με τη μητέρα του Αλκμήνη, τη σύζυγο του Ήβη και τον βοηθό του Ιόλαο.Ευρήματα που ενισχύουν την ύπαρξη του Κυνοσάργους βρέθηκαν κατά τη διάρκεια εργασιών σε οικόπεδο πίσω από τον Άγιο Παντελεήμονα Ιλισού, στον σημερινό Νέο Κόσμο. August Mommsen (1898). «Feste der Stadt Athen im Altertum, geordnet nach attischem Kalender» (στα Γερμανικά). B. G. Teubner. Ανακτήθηκε στις 20 Αυγούστου 2009. Πλούταρχος: Βίοι Παράλληλοι. Έκδοση στα Γερμανικά, Τόμος Α΄, Εκδόσεις Georg Müller, Μόναχο και Λειψία 1913. Κεφάλαιο Θεμιστοκλής. ελληνικό κείμενο στην Βικιθήκη Morison, William. «Cynosarges». iep.utm.edu. Internet Encyclopedia of Philosophy. Ανακτήθηκε στις 7 Ιουνίου 2016.
Καπετανούδι Σερρών

Το Καπετανούδι, έως το 1926 γνωστό ως Μαραμόρ, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σερρών της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 700 μέτρων, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες των όρων Βροντούς, σε απόσταση 2,5 χλμ. δυτικά από το χωριό Ξηρότοπος Σερρών.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά των Σερρών του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Το όνομα Μαραμόρ προήλθε πιθανόν από την τουρκική λέξη «μερμέρ» και τη βλάχικη λέξη «μάρμουρα» που σημαίνουν μάρμαρο.Στη δημογραφική μελέτη «Εθνογραφία των Βιλαετίων Αδριανούπολης, Μοναστηρίου και Θεσσαλονίκης» που εκδόθηκε το 1878 στην Κωνσταντινούπολη, εκτιμάται ότι το 1873 ο οικισμός αποτελούνταν από 75 σπίτια και 195 μουσουλμάνους κατοίκους, ενώ η στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμά ότι το 1900 ο οικισμός είχε 300 Τούρκους κατοίκους. Σύμφωνα με την «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός είχε 800 μουσουλμάνους κατοίκους. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 55 μουσουλμάνοι κάτοικοι. Με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και εγκαταλείφθηκε ή καταστράφηκε. Το 1920 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Μερτάτης (Ξηρότοπος), μαζί με τον οικισμό Άνω Μετόχι, ενώ το 1926 μετονομάστηκε σε Καπετανούδι. Το αγρόκτημα Καπετανουδίου αγοράσθηκε από οικογένειες Βλάχων κτηνοτρόφων και κατά την ελληνική απογραφή του 1928 καταγράφηκαν 79 κάτοικοι. Κατά την περίοδο του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, στο Καπετανούδι είχε εγκατασταθεί ο σταθμός διοίκησης της 7ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Ο οικισμός καταργήθηκε τυπικά το 1951, καθώς έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές. Σήμερα, στην τοποθεσία του οικισμού υπάρχουν διάσπαρτοι σωροί από πέτρες και ίχνη από τα θεμέλια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Κάτοψη του οικισμού είναι ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960. Περίπου 2 χλμ. βόρεια από το Καπετανούδι, έχει κατασκευαστεί λιμνοδεξαμενή που εξυπηρετεί τις ανάγκες ύδρευσης του Λευκώνα Σερρών. * Αναφέρεται δύο φορές, ως Μπραμόρ με πληθυσμό 55 κατοίκων και ως Μαραμόρ με χαρακτηρισμό «κατεστραμμένο και ακατοίκητο».
Μάρηδες

Οι Μάρηδες είναι γηγενές θρακικό φύλο με δική τους ενδυμασία και γλωσσικά ιδιώματα, που κατοικεί κυρίως σε 13 χωριά στην περιοχή του βόρειου τμήματος του Νομού Έβρου. Λέγεται ότι προέρχονται από τους αρχαίους Θράκες.

 Δεν υπάρχει επίσημη εκδοχή για την προέλευση του ονόματος, αλλά υπάρχουν κάποιες ανεπίσημες εκδοχές. Μία από αυτές θεωρεί πως αποτελούν απογόνους του αρχιερέα Μάρωνα, ενώ μία άλλη ισχυρίζεται ότι η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «μαρμαίρω» που θα πει λάμπω, κάτι που έχει άμεση σχέση με τις παραδοσιακές τους φορεσιές οι οποίες κυριολεκτικά λάμπουν από τα στολίδια. Είναι μια εντελώς ξεχωριστή Θρακική φυλή, με χαρακτηριστικά παρόμοια με αυτά των αρχαίων Θρακών. Ακόμη και σήμερα είναι μια πληθυσμιακή ομάδα με ισχυρή εσωτερική συνοχή. Έχουν κοινή καταγωγή, ιστορικές καταβολές, ίδια ψυχοσύνθεση και χαρακτήρα, συμπεριφορά, νοοτροπία, έκφραση και προφορά, ήθη και έθιμα και παραδοσιακή ενδυμασία. Μέσα στην κοινωνία τους κυριαρχεί ο θρακιώτικος τρόπος ζωής, είναι δεμένοι με την πλούσια και γνήσια θρακιώτικη παράδοσή τους, ενώ μέχρι πρόσφατα (γύρω στο 1950) ήταν μια εντελώς κλειστή κοινωνία. Είναι χαρακτηριστικό ότι, η μεγάλη πλειοψηφία των επιθέτων είναι σε «ίδης» και «ούδης», πράγμα που μαρτυρά τους στενούς συγγενικούς δεσμούς ενώ μέχρι την 10ετία του 50 δεν αντάλλασσαν γαμπρούς και νύφες με άλλα χωριά «για να μην χαλάσει η ράτσα». Αμπελάκια, Σιτοχώρι, Κουφόβουνο, Ποιμενικό, Ασβεστάδες, Ασπρονέρι, Βρυσικά, Καρωτή, Νεοχώρι, Κυανή, Στέρνα, Παταγή, Μάνη
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Παραγουάης

Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Παραγουάης (ισπανικά: Asociación Paraguaya de Fútbol, APF) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στην Παραγουάη. Η έδρα της βρίσκεται στην Ασουνσιόν και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της χώρας, Πριμέρα (Α´ Κατηγορία) και Ασένσο (Β' Κατηγορία), όπως και για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Παραγουάης.

 Ιδρύθηκε στις 18 Ιουνίου του 1906 ως Ένωση Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών Παραγουάης (Liga Paraguaya de Football Association), ενώ αργότερα μετονομάστηκε σε Ένωση Ποδοσφαίρου Παραγουάης (Liga Paraguaya de Football), και, τέλος, στις 3 Δεκεμβρίου του 1998 πήρε τη σημερινή της ονομασία (Asociación Paraguaya de Fútbol), η οποία παρεμπιπτόντως είναι μία από τις ονομασίες που είχε υιοθετήσει μια μειοψηφούσα ομοσπονδία ποδοσφαίρου από ορισμένα σωματεία, τα οποία στη συνέχεια εντάχθηκαν στα οργανωμένα πρωταθλήματα μεταξύ 1911 και 1917). Το 2015 παρουσιάστηκε ένα νέο λογότυπο, το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο. Επίσημος ιστότοπος (Ισπανικά)
Σακίρ

Το Σακίρ είναι μια περιοχή στο Νότιο Κυβερνείο του Μπαχρέιν, κοντά στο Ζάλακ. Περιέχει το παλάτι Al-Sakhir, που χτίστηκε το 1870. Επιπλέον, η κατασκήνωση στο Σακίρ κατά τους χειμερινούς μήνες είναι μια δημοφιλής δραστηριότητα στη χώρα.

 Στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η περιοχή γνώρισε πολλές αλλαγές, όπως τη δημιουργία της κύριας πανεπιστημιούπολης του Πανεπιστημίου του Μπαχρέιν και του Διεθνούς Σιρκουί του Μπαχρέιν, που φιλοξενεί το Γκραν Πρι του Μπαχρέιν και το Γκραν Πρι του Σακιρ. Το Σακίρ είναι επίσης η τοποθεσία της διετής Διεθνούς Αεροπορικής Έκθεσης του Μπαχρέιν καθώς και το πάρκο άγριας ζωής Al Areen, το μοναδικό φυσικό καταφύγιο και ζωολογικός κήπος που βρίσκεται στην χώρα. Η Bell Racing Helmets, κορυφαίος κατασκευαστής κρανών Φόρμουλα 1 και μηχανοκίνητου αθλητισμού, έχουν τα γραφεία τους κοντά στη Πίστα.
Βίλλεμ Κάντερ

Ο Βίλλεμ Κάντερ (ολλ. Willem Canter, ή Wilhelm Canter, 1542 - 1575) υπήρξε ο πρώτος σημαντικός Ολλανδός ελληνιστής της πατρίδας του. Η διδασκαλία του επηρέασε τους κλασικούς φιλολόγους μέχρι και τον 19ο αιώνα.

 Γεννήθηκε το 1542 στο Λέουβαρντεν ή στην Ουτρέχτη. Η καταγωγή του ήταν από εύπορη οικογένεια της Φρυσσίας. Από νωρίς διδάχτηκε αρχαίες γλώσσες, στις οποίες από μικρός έδειξε ιδιαίτερη κλίση. Διδάσκαλός του ήταν ο Γεώργιος Μακροπέδιος (Georgius Macropedius, Joris van Lanckvelt). Σε ηλικία 12 ετών γράφτηκε φοιτητής στο Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λέουβεν, και το 1560 συνέχισε στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων, όπου γνωρίστηκε με τον Ζαν Ντορά (Jean Dorat) και τον Γιόζεφ Σκάλιγκερ (Joseph Justus Scaliger). Περιηγήθηκε στη Γερμανία και Ιταλία, όπου γνωρίστηκε και με άλλους κλασικούς φιλολόγους. Κατά την διάρκεια των πολέμων 1562–98 αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Γαλλία και αφού διέμεινε λίγα χρόνια στην Ιταλία επέστρεψε στην πατρίδα του. Απεβίωσε από φυματίωση το 1575 στην Λέουβεν. Ο Κάντερ ήταν άριστος γνώστης της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και γι' αυτό διακρινόταν από τους συναδέλφους του της εποχής. Μετέφρασε πολλά έργα Ελλήνων στα λατινικά. Μαζί με τον Σκάλιγκερ εξέδωσε σχολιασμένα έργα του Λυκόφρονα του Χαλκιδέα και του Αθήναιου, ενώ ο ίδιος μετέφρασε αρχαίους τραγικούς ποιητές, οι οποίοι εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του. Μετάφρασε και Έλληνες ρήτορες, τον Αίλιο Αριστείδη, Γοργία, Ανδοκίδη και Λυσία. Οι εκδόσεις του αυτές έκαναν τα έργα των αρχαίων Ελλήνων προσιτά στους Ολλανδούς φιλολόγους, χρησίμευσαν ως αναγνωστικά και έγιναν αφετηρία μελέτης των ελληνικών γραμμάτων. Οι ιδέες του περί φιλολογίας εκδόθηκαν το 1566 στη Βασιλεία και συνέχισαν να επανεκδίδονται και να διδάσκονται μέχρι τον 19ο αιώνα. Melchior Adam: Vitae Germanorum philosophorum…. Frankfurt am Main 1615, S. 272–288 (ψηφιακή έκδοση). Peter Kuhlmann: Canter, Willem. In: Derselbe, Helmuth Schneider (Hrsg.): Geschichte der Altertumswissenschaften. Biographisches Lexikon. Supplemente Bd. 6). Metzler, Stuttgart u. a. 2012, ISBN 978-3-476-02033-8, Sp. 197–198.
Ιβάν ο Νέος

Ο Ιβάν Ιβάνοβιτς ο νέος, ρωσ. Иван Иванович Молодой [προφ. μολοντόι] (15 Φεβρουαρίου 1458 - 6 Μαρτίου 1490) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν ο διάδοχος στο μεγάλο πριγκιπάτο της Μόσχας.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της Μαρίας του Τβερ, κόρης τού Μπόρις Αλεξάντροβιτς πρίγκιπα τού Τβερ. Ο πατέρας του τού έδωσε την εξουσία να διαχειρίζεται τις πιο πολλές διοικητικές και στρατιωτικές υποθέσεις, ώστε οι Ρώσοι να τον συνηθίσουν ως μελλοντικό ηγεμόνα. Τού έδωσε τον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα και έτσι οι πρέσβεις της Μόσχας μιλούσαν, εκπροσωπώντας τους δύο πρίγκιπες. Οι πρέσβεις των άλλων Ρωσικών κρατών και των άλλων χωρών, μπορούσαν εξ ίσου να απευθύνονται στον έναν ή τον άλλον για ένα θέμα. Τα Ρωσικά χρονικά αναφέρουν ότι ο Ιβάν συμμετείχε στις εκστρατείες εναντίον τού Ιμπραχίμ τού Καζάν (1468) και τού Νόβγκοροντ (1471). Το 1476 και 1478, κατά τη διάρκεια απουσίας του, ο Ιβάν Γ΄ έθεσε τον Ιβάν υπεύθυνο της Μόσχας. Το 1480 ο Ακχμάτ χαν μετακινήθηκε στα Ρωσικά σύνορα και το ίδιο έκανε ο μέγας πρίγκιπας, στέλνοντας τον Ιβάν με πολλά συντάγματα. Τους χώριζε ο ποταμός Ούγκρα και οι δύο στρατοί έμειναν στάσιμοι για πολύ διάστημα. Ο Ιβάν Γ΄ μετακινήθηκε προς στον ποταμό Όκα· επέστρεψε στη Μόσχα και ζήτησε από τον γιο του να κάνει το ίδιο, φοβούμενος για τη ζωή του. Όταν αρνήθηκε, ο Ιβάν Γ΄ ζήτησε από τον βοηθό του πρίγκιπα Κόλμσκι να τον φέρει, αλλά ο Ιβάν ο νέος επέμενε να μείνει. Όταν ο ποταμός πάγωσε, ο πατέρας του τού είπε να τον διασχίσει: το σχέδιό του ήταν να επιτεθεί στους Τατάρους. Ωστόσο ο Ακχμάτ χαν, όταν είδε τον Ρωσικό στρατό, προτίμησε να φύγει και έτσι οι Ρώσοι επέστρεψαν στη Μόσχα. Το 1485 ο Ιβάν έλαβε την κληρονομία της μητέρας του στο Τβερ και εγκαταστάθηκε ως κυβερνήτης στην πόλη, που πρόσφατα είχε καταλάβει ο πατέρας του. Σύντομα ασθένησε από ποδάγρα (ουρική αρθρίτιδα). Ο ιατρός του Λέων υποστήριξε ότι θα μπορούσε να τον θεραπεύσει και ζήτησε την άδεια για να αρχίσει τη θεραπεία· η υγεία του επιδεινώθηκε και απεβίωσε το 1490. Ο Λέων αργότερα εκτελέστηκε. Νυμφεύτηκε την Ελένα των Μουσάτ, κόρη τού Στέφεν Γ΄ πρίγκιπα της Μολδαβίας και είχε τέκνο: Ντμίτρι Ιβάνοβιτς. The Dynastic Crisis 1497-1502. J. L. I. Fennell, The Slavonic and East European Review, Vol. 39, No. 92 (Dec., 1960), 1. JSTOR
NGC 10

Ο NGC 10 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Γλύπτη. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 25 Σεπτεμβρίου 1834. Απέχει 346 έτη φωτός από τον Ήλιο και ταξινομείται ως SAB(rs)bc σύμφωνα με το σύστημα ντε Βοκουλέρ. Ο Paturel et al. (2003) από την άλλη τον ταξινομεί ως SBbc, δηλαδή ως ραβδωτό σπειροειδή γαλαξία.

 Στις 22 Δεκεμβρίου 2011 ο Στιούαρτ Πάρκερ (Stuart Parker) παρατηρώντας από τη Νέα Ζηλανδία ανακάλυψε υπερκαινοφανή Τύπου ΙΙ που ονομάστηκε SN 2011jo. Εντοπίστηκε 2″ ανατολικά και 16″ βόρεια από το γαλαξιακό πυρήνα. Δεδομένα για το NGC 10 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 10 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 10 στο Wikimedia Commons
455 Βρουχσαλία

Η Βρουχσαλία (Bruchsalia) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,86. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τους Γερμανούς αστρονόμους Μαξ Βολφ και Άρνολντ Σβάσμαν, που παρατηρούσαν από τη Χαϊδελβέργη.

 Οι διαστάσεις της Βρουχσαλίας εκτιμώνται σε 84,4 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 630 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι CP (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,071 (από δεδομένα του IRAS). Η Βρουχσαλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 39 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Σουλτάν Μπαχού

Ο Χαντράτ Σουλτάν Μπαχού ή Μπαχού Α' Γουάν (ούρντου: سُلطان باہُو‎, παντζάμπι: ਸੁਲਤਾਨ ਬਾਹੂ και سلطان باہو, περ. 1630-1691) ήταν σουφιστής μυστικιστής, ποιητής και λόγιος που άκμασε στα εδάφη της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ κατά τον 17ο αιώνα. Τιμάται ως άγιος του σουφισμού.

 Δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία σχετικά με τη ζωή του Σουλτάν Μπαχού, αναφορές για τον οποίο γίνονται περιστασιακά σε διάφορα έργα. Κύρια πηγή πληροφοριών για το πρόσωπό του αποτελεί μια μεταγενέστερη εξιδανικευτική για τον ίδιο βιογραφία, γραμμένη από τον απόγονό του, Σουλτάν Χαμίντ. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Χαμίντ, ο Μπαχού γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Σαχ Τζαχάν, στο Σορκότ του Παντζάμπ (στη σημερινή εποχή βρίσκεται εντός των ορίων του Πακιστάν), οικισμό που είχε παραχωρηθεί στον πατέρα του που ήταν στρατιωτικός. Ο Σουλτάν Μπαχού ασχολήθηκε με τη συγγραφή ποιητικών έργων, διατριβών, επιστολών και άλλων βιβλίων (ο ακριβής αριθμός των οποίων δεν έχει καθοριστεί) στην περσική γλώσσα, με εξαίρεση ένα έργο του, το οποίο είναι γραμμένο στα παντζάμπι. Απεβίωσε το 1691. Στο Γκαρχ Μαχαράτζα της επαρχίας Πουντζάμπ του Πακιστάν υπάρχει μαυσωλείο προς τιμήν του.
Εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας

Η εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας είναι μία από τις τέσσερις περιφέρειες της μείζονος εκλογικής περιφέρειας Θεσσαλίας. Αποτελείται από 8 δήμους σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Καλύπτει σήμερα την έκταση της που είχε ο νομός Μαγνησίας. Από το 1974 έως το 2000 η περιφέρεια Μαγνησίας έδινε έξι έδρες στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Από το 2004 έως το 2012 έδινε πέντε, ενώ από το 2015 ο αριθμός των εδρών επανήλθε στις έξι.

 Στην Εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας υπάγονται οκτώ καλλικρατικοί δήμοι: Δήμος Βόλου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Αλμυρού ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Νοτίου Πηλίου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Σκιάθου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Ρήγα Φεραίου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Σκοπέλου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Δήμος Αλοννήσου ( εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι) Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών από τη Μεταπολίτευση και μετά στην εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Στις εκλογές του 1974 κατήλθαν στην περιφέρεια τέσσερα κόμματα. Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας. Συγκεκριμένα παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια. Βουλ. 1974: Κώστα Διγκαβέ, «Οι εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. 1977: Κώστα Διγκαβέ, «Εκλογές 1977», Εκδόσεις Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 1979. Βουλ. 1981, Ευρ. 1981 και Ευρ. 1984: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1985», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1985. Βουλ. 1985: Κώστα Διγκαβέ, «Αλμανάκ 1986», Εκδόσεις Μαλλιάρης - Παιδεία, Θεσσαλονίκη 1986. Βουλ. Ι. 1989, Ευρ. 1989, Βουλ. Ν. 1989 και Βουλ. 1990: Γ. Αναστασάκος, Γ. Βούλγαρης, Η. Νικολακόπουλος, «Εκλογές 1989 - 1990», Εκδόσεις Τα Νέα, Αθήνα 1990. Βουλ. 1993: Συλλογικό, «Οι εκλογές της 10ης Οκτωβρίου 1993», Εκδόσεις Το Ποντίκι, Αθήνα 1994. Ευρ. 1994: Εφημερίδα Το Ποντίκι, Τρίτη 14 Ιουνίου 1994. Από το 1996 και μετά: Ιστοσελίδα Υπουργείου Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2019-04-11 στο Wayback Machine.. https://web.archive.org/web/20090221030720/http://www.in.gr/news/ekloges/ekloges2.htm https://web.archive.org/web/20120308033606/http://www.kalpes.gr/info/egk.asp http://www.ypes.gr/ekloges/content/gr/VouleutSyndiasmoi.htm
Τόνι Άτλας

Ο Άντονι Γουάιτ (γεννημένος στις 23 Απριλίου, του 1954) είναι ένας Αμερικανός, επαγγελματίας παλαιστής, μπόντιμπιλντερ και αρσιβαρίστας. Περισσότερο γνωστός είναι με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί στα ρινγκ, "Τόνι Άτλας".

 Το ντεμπούτο του στην επαγγελματική πάλη το έκανε στις 10 Ιουλίου 1974 και στην συνέχεια αγωνίστηκε για το National Wrestling Alliance. Στην καριέρα του, πέρασε από πολλές εταιρείες, ανάμεσά τους, η προαναφερθείσα και το World Championship Wrestling, στις οποίες έγινε ιδιαίτερα γνωστός. Επίσης, έχει βρεθεί στο πλευρό πάρα πολύ σπουδαίων παλαιστών όπως ο Ρόκι Τζόνσον, ενώ είναι ο πρώτος που νίκησε τον Χαλκ Χόγκαν. Από το 1988 έως το 1990 είχε μια μικρή διακοπή στην καριέρα του, που άρχισε να οδεύει προς το τέλος της, ενώ την ίδια χρονιά και την επόμενη, αγωνίστηκε για το WWF. Ο Άτλας, εισήχθη στο WWE Hall of Fame το 2006, ενώ το 2008 επέστρεψε και πάλι στην δράση για μερικές εμφανίσεις. Στην καριέρα του, κατέκτησε συνολικά 22 τίτλους. Προφίλ στο WWE Hall of Fame
Αλφάβητο Μεϊτέι

Το αλφάβητο Μεϊτέι, επίσης γνωστό ως Μεϊτεί Μαγιέκ, είναι αμπουγκίντα που χρησιμοποιήθηκε για το αλφάβητο Μεϊτέι, μιας από τις επίσημες γλώσσες της Ινδικής πολιτείας της Μανιπούρ, μέχρι το δέκατο όγδοο αιώνα, όταν αντικαταστάθηκε από το βεγγαλικό αλφάβητο. Μερικά χειρόγραφα έχουν επιβιώσει. Στον εικοστό αιώνα, το αλφάβητο έχει επανακάμψει. Καθώς η Μεϊτέι δεν διαθέτει φωνητικά σύμφωνα, υπάρχουν μόνο δεκαπέντε σύμφωνα που χρησιμοποιούνται για τις μητρικές λέξεις, συν τρία γράμματα για τα καθαρά φωνήεντα. Εννέα επιπλέον σύμφωνα κληρονομημένα από τις Ινδικές γλώσσες είναι διαθέσιμες για δάνεια. Υπάρχουν επτά διακριτικά φωνηέντων και ένα διακριτικό του τελικού συμφώνου ([/ŋ/]). Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό αυτού του αλφαβήτου είναι η χρήση των μερών του σώματος στην ονομασία των γραμμάτων. Κάθε γράμμα παίρνει το όνομά του από ένα μέρος του ανθρώπινου σώματος στην γλώσσα Μεϊτέι. Για παράδειγμα, το πρώτο γράμμα "κοκ" σημαίνει "κεφάλι" * το δεύτερο γράμμα "σαμ" σημαίνει "μαλλιά", το τρίτο γράμμα "λάι" σημαίνει "μέτωπο", και ούτω καθεξής. Η άλλη μορφή του αλφάβητου εξακολουθούν να υπάρχει, το οποίο διατηρεί τη βεγγαλική επιρροή και ακολουθεί το βεγγαλικό στυλ του ηχητικού συστήματος, τα "κο", "χο", "γκο" και ούτω καθεξής. Το βεγγαλικό αλφάβητο έχει μειωθεί στη δημοτικότητά του και έχει πλέον αντικατασταθεί από το ντόπιο "Αλφάβητο Μεϊτέι", το οποίο δεν ακολουθεί Μπενγκάλι στυλ στη γραφή και το σύστημα ήχου.

 Το αλφάβητο Μεϊτέι έχει χρησιμοποιηθεί από τους αρχαίους χρόνους. Μια πέτρινη επιγραφή που βρέθηκε στο Χόιμπου στην επαρχία Τενγκνοουπάλ της σημερινής πολιτείας Μανιπούρ, περιέχει βασιλικά διατάγματα του Βασιλιά Κιγιάμπα - που είναι η αρχή του Τσιεθαρόλ Κουμπάμπα - το Βασιλικό Χρονικό της Μανιπούρ. Το αρχικό Μεϊτέι Μαγιέκ περιέχει 18 αλφάβητα. Από τις αρχές του 18ου αιώνα, το Μεϊτέι Μαγιέκ έχει αντικατασταθεί από το αλφάβητο Ανατολικό Ναγκάρι μέχρι τώρα. Εν τω μεταξύ, η αναβίωση του Μεϊτέι Μαγιέκ είναι σε εξέλιξη από τον 20ο αιώνα. Το αλφάβητο Μεϊτέι προστέθηκε στο Πρότυπο Unicode τονΟκτώβριο του 2009 με την κυκλοφορία της έκδοσης 5.2. Οι χαρακτήρες Unicode για το αλφάβητο Μεϊτέι, που ονομάζεται Μεϊτέι Μαγιέκ, είναι οι U+ABC0–U+ABFF. Οι χαρακτήρες για ιστορικές ορθογραφίες είναι μέρος των χαρακτήρων επέκτασης του Μεϊτέι Μαγιέκ στο U+AAE0–U+AAFF. Chelliah, Shobhana L. (1997). A grammar of Meithei. Berlin: Mouton de Gruyter. (ISBN 0-19-564331-3). Chelliah, Shobhana L. (2002). Early Meithei manuscripts. In C. I. Beckwith (Ed.), Medieval Tibeto-Burman languages: PIATS 2000: Tibetan studies: Proceedings of the ninth seminar of the International Association of Tibetan Studies, Leiden 2000 (pp. 59–71). Leiden, Netherlands: Brill. Chelliah, Shobhana L. (2002). A glossary of 39 basic words in archaic and modern Meithei. In C. I. Beckwith (Ed.), Medieval Tibeto-Burman languages: PIATS 2000: Tibetan studies: Proceedings of the ninth seminar of the International Association of Tibetan Studies, Leiden 2000 (pp. 189–190). Leiden, Netherlands: Brill. Meitei Mayek Channel : E-Pao.Net Meetei Mayek Omniglot, a guide to written language Contemporary Meetei Mayek based Poetry
Μπλεζ Κομπαορέ

Ο Μπλεζ Κομπαορέ (Blaise Compaoré, 1951-) είναι πολιτικός από την Μπουρκίνα Φάσο. Κατέλαβε την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα το 1987, στη διάρκεια του οποίου ο πρόεδρος Τομά Σανκαρά ανατράπηκε και δολοφονήθηκε. Έπειτα από περίοδο μονοκομματικού καθεστώτος, νομιμοποίησε τα πολιτικά κόμματα και εξελέγη πρόεδρος το 1991, κερδίζοντας συνεχώς τις εκλογές ως και το 2010. Έπειτα από λαϊκή εξέγερση, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση το 2014. Τον Απρίλιο του 2022 καταδικάστηκε ερήμην σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία του Σανκαρά.

 Γεννήθηκε στην πρωτεύουσα Ουαγκαντουγκού, στις 3 Φεβρουαρίου 1951. Ίδρυσε το κυβερνών κόμμα, Κογκρέσο για τη Δημοκρατία και Πρόοδο. Χρημάτισε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Σανκαρά. Ο ίδιος διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πραξικοπήματα κατά των Σαγιέ Ζερμπό και Ζαν Μπατίστ Οεντραογκό. Στις 15 Οκτωβρίου 1987 σε αιματηρό πραξικόπημα, ο Κομπαορέ έγινε πρόεδρος και ο πρόεδρος Σανκάρα δολοφονήθηκε. Εξολόθρευσε τους πολιτικούς του αντιπάλους Ανρί Ζονγκό και Ζαν Μπατίστ Μπουκαρί Λινγκανί. Ως πρόεδρος αύξησε τις ελευθερίες του Τύπου και ενδυνάμωσε τη δημοκρατία, νομιμοποιώντας τα πολιτικά κόμματα. Ωστόσο, μαζί με την Προεδρική Φρουρά κατηγορήθηκε για το φόνο του δημοσιογράφου Νορμπέρ Ζονγκό και του ασκήθηκε μήνυση για τη δολοφονία της χήρας του ανατραπέντος και δολοφονηθέντος προέδρου, Μαριάμ Σανκαρά. Εξελέγη πρόεδρος το 1991 και επανεξελέγη το 1998 και στις 13 Νοεμβρίου 2005 με ποσοστό 80,35% των ψήφων και νικώντας άλλους 12 υποψηφίους. Το 2000 έγινε αναθεώρηση του Συντάγματος, βάσει της οποίας η θητεία του Προέδρου περιορίστηκε σε 2 πενταετίες. Το κυβερνών κόμμα κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές του 2007. Τον Οκτώβριο του 2009 ορίστηκε διαμεσολαβητής για την επίλυση της κρίσης στη Γουινέα ανάμεσα στην στρατιωτική κυβέρνηση και στην αντιπολίτευση. Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 21 Νοεμβρίου 2010 ο Κομπαορέ επανεξελέγη με ποσοστό 81% των ψήφων. Ο Κομπαορέ παραιτήθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2014 ύστερα από λαϊκή εξέγερση η οποία εκδηλώθηκε πριν από την ψήφιση νομοσχεδίου του κοινοβουλίου το οποίο θα επέτρεπε στον ίδιο να κατέλθει εκ νέου στις εκλογές του 2015, ειδάλλως θα αναγκαζόταν να παραιτηθεί λόγω ορίου στον αριθμό των θητειών. Ο γενικός διοικητής του στρατού Ονορέ Τραορέ τον διαδέχτηκε στην προεδρία ως υπηρεσιακός πρόεδρος ο οποίος με την σειρά του αντικαταστάθηκε από τον Ισαάκ Ζιντά. Web Thomas Sankara Συνέντευξη του Κομπαορέ στον Pascal Drouhaud Reporters Without Borders, Burkina Faso 2004- ετήσια έκθεση. IFEX: Monitoring media freedom in Burkina Faso
Ελληνισμός Ακακίου

Το Αθλητικό Σωματείο Αναγνωστήριο Ελληνισμός Ακακίου (ή ο Ελληνισμός Ακακίου) είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Ακάκι της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα έχει συμμετοχές κυρίως στη Δ΄ κατηγορία Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε, το κίτρινο και το πορτοκαλί. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Ελληνισμός Ακακίου.

 Ο Ελληνισμός Ακακίου ιδρύθηκε το 1924. Η ομάδα αρχικά αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ και της ΑΠΟΕΣΠ. Το 1987 εντάχθηκε στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα της περιόδου 1987-88 από το οποίο υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. Επέστρεψε στη Δ΄ κατηγορία την περίοδο 1989-90. Παρέμεινε στην κατηγορία αυτή ως την περίοδο 1992-93 που υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα. Επανήλθε στη Δ΄ κατηγορία το 1995. Μέχρι την περίοδο 2005-06 συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία (με εξαίρεση την περίοδο 1999-00 που συμμετείχε στη Γ΄ κατηγορία). Την περίοδο αυτή υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωταθλήματα.Το 2007 επέστρεψε στη Δ΄ κατηγορία στην οποία συμμετείχε για τρεις περιόδους. Υποβιβάστηκε την περίοδο 2009-10. Συνεχίζει στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. 1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ελληνισμός συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.2Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Ελληνισμός συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.3Ο Ελληνισμός κέρδισε 18 βαθμούς αλλά τιμωρήθηκε με αφαίρεση 3 βαθμών και έτσι στην τελική βαθμολογία αναγράφονται 15 βαθμοί. Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ελληνισμός Ακακίου, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Φρειδερίκη του Βρανδεμβούργου-Σβετ

Η Φρειδερίκη (γερμ. Friederike von Brandenburg-Schwedt, 18 Δεκεμβρίου 1736 - 9 Μαρτίου 1798) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Βυρτεμβέργης.

 Η Φρειδερίκη Σοφία Δωροθέα ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου του Βρανδεμβούργου-Σβετ και της Σοφίας Δωροθέας, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας. Παντρεύτηκε το 1753 τον Φρειδερίκο Β΄ Ευγένιο της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα: Φρειδερίκος Α΄ (1754-1816), Δούκας της Βυρτεμβέργης, που αναβαθμίστηκε σε εκλέκτορα και βασιλιά της. Ο κλάδος του εξέλιπε το 1921. Λουδοβίκος (1756-1817), Δούκας της Βυρτεμβέργης. Ο γιος του νυμφεύτηκε μοργανατικά και τα τέκνα του έλαβαν τον τίτλο του δούκα του Τεκ. Ο κλάδος του Τεκ εξέλιπε το 1981. Ευγένιος (1758-1822), Δούκας της Βυρτεμβέργης. Ο κλάδος της Καρλσρούης εξέλιπε το 1903. Σοφία Δωροθέα (μετά Μαρία Φιόντοροβνα) (1759-1828), παντρεύτηκε τον Παύλο της Ρωσίας. Γουλιέλμος Φρειδερίκος Φίλιππος (1761-1830), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Ο γιος του έκανε μοργανατικό γάμο και τα τέκνα του έλαβαν τον τίτλο του δούκα του Ούραχ. Ο κλάδος του Ούραχ έχει απογόνους ως τις ημέρες μας. Φερδινάνδος Φρειδερίκος Αύγουστος (1763-1834), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Φρειδερίκη (1765-1785), παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ του Ολδεμβούργου. Ελισάβετ (1767-1790), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Φρειδερίκη Βιλελμίνη Αικατερίνη 1768. Κάρολος Φρειδερίκος Ερρίκος (1770-1791). Αλέξανδρος (1771-1833), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Ο κλάδος Άλτσχαουζεν ή Καθολικός ή Δουκικός συνέχισε το 1921 τη διαδοχή. Μέλη του είναι οι τιτουλάριοι βασιλείς και δούκες της Βυρτεμβέργης. Κάρολος Ερρίκος (1772-1833), Πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Έκανε μοργανατικό γάμο. Montgomery-Massingberd, Hugh (ed.) (1977). Burke's Royal Families of the World, 1st edition. London: Burke's Peerage. pp. 184–186. ISBN 0-85011-023-8. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 21.
Α.Σ. Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου 2004

Ο Αθλητικός Σύλλογος Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου 2004 είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Λέχαιου, στο Νομό Κορινθίας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 2004 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το λευκό. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες και αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων.

 Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η Ολυμπιάδα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Κ. από το οποίο και υποβιβάστηκε. Εντούτοις, την επόμενη περίοδο, 2012-13, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στη Β' Κατηγορία με μόλις μία ήττα. Η κατάκτηση του Πρωταθλήματος επέτρεψε στο σύλλογο να επιστρέψει στην υψηλότερη κατηγορία. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Α.Σ. Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου 2004 διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών του 1ου Ομίλου Νότου που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης - ΕΟΚ. Έχοντας συγκεντρώσει 11 νίκες και 11 ήττες κατέλαβε την 7η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα.Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Λέχαιου. Καθήκοντα προπονητή διατηρεί ο Στέφανος Παπαμιχαήλ. Το ρόστερ της Ολυμπιάδας για την περίοδο 2013-14 συνθέτουν οι παρακάτω αθλητές: Η γυναικεία ομάδα της Ολυμπιάδας Άσσου-Λέχαιου έχει κατακτήσει πέντε φορές το Πρωτάθλημα Γυναικών Ε.Σ.Κ.Α.Κ. και συγκεκριμένα κατά τα έτη 2008, 2010, 2011, 2012 και 2013.Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012-13 η Ολυμπιάδα έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα Γυναικών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ.Α.Κ., ολοκληρώνοντας τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης. Ακολούθως διεκδίκησε την άνοδο στην Α2 Εθνική Κατηγορία μέσω αγώνων μπαράζ που διεξήχθησαν τον Ιούνιο στην Αθήνα. Η ομάδα απέτυχε να κερδίσει ένα από τα δύο εισιτήρια και επιπλέον ηττήθηκε με σκορ 65-48 σε αγώνα κατάταξης από την Α.Γ.Ε. Χαλκίδας. Εντούτοις, μετά από την άρνηση συμμετοχής στην Α2 Εθνική του Αστέρα Εξαρχείων και την απόσυρση της Χαλκίδας, τη θέση στο εθνικό πρωτάθλημα πήρε η ομάδα της Κορινθίας. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Σ. Ολυμπιάδα Άσσου-Λέχαιου 2004 διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Γυναικών και συγκεκριμένα στον Όμιλο Νότου. Χωρίς να πετύχει καμία νίκη σε σύνολο 22 αγώνων, βρέθηκε στη 12η και τελευταία θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στις τοπικές κατηγορίες.Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος γνώρισε την ήττα στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης από τo Περιστέρι με σκορ 65-35, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τη συνέχεια της διοργάνωσης.Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Λέχαιου. Καθήκοντα πρώτης προπονήτριας διατηρεί τα τελευταία χρόνια η Ελένη Ρούτση.
Νίκος Νικολαΐδης (συγγραφέας)

Ο Νίκος Δημ. Νικολαΐδης (28 Ιουλίου 1964) είναι Έλληνας συγγραφέας και σχεδιαστής κόμικς. Έχει ασχοληθεί με την τοπική και αθλητική ιστορία του Αιγάλεω καθώς και με τη μελέτη και δημιουργία κόμικς.

 Γεννήθηκε το 1964 στο Αιγάλεω. Μαθήτευσε στην Ιωνίδειο σχολή του Πειραιά και σπούδασε στην οδοντιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Το 1998 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο του σχετικά με την ιστορία της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας από την μετακατοχική μέχρι την πρόσφατη περίοδο, έργο για το οποίο βραβεύτηκε από τον δήμο Αιγάλεω. Στη συνέχεια συνέγραψε και την ιστορία της ομάδας μπάσκετ του ίδιου συλλόγου. Για το συγγραφικό του έργο έχει τιμηθεί επίσης από τον Σύνδεσμο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Αθλητών και Παραγόντων του Αιγάλεω Α.Ο. και από τον σύνδεσμο φιλάθλων του συλλόγου. Το 2009 συμμετείχε σε συντονιστική επιτροπή που είχε συσταθεί με σκοπό να αποτρέψει τη συγχώνευση του ποδοσφαιρικού τμήματος του Αιγάλεω με το αντίστοιχο του Ηλυσιακού.Έχει συμμετάσχει σε μελέτες σχετικές με τα κόμικς των εκδόσεων Ανεμοδουρά, τις οποίες εξέδωσε ο ίδιος ο οίκος, με διαφορετικές επωνυμίες, καθώς και σε μελέτη για τα νεανικά περιοδικά γενικότερα. Παράλληλα σχεδιάζει το κόμικς «Πορτιέρο Μάκης Ροδίτης» και υπογράφει το σενάριο του «Τετρακοσάρη», ενθέτου του περιοδικού Νέος Μπλεκ. Έχει γράψει το σενάριο ιστορίας του Μπλεκ που δημοσιεύτηκε στην ιταλική έκδοση του περιοδικού. Ατομικά Συλλογικά Επιμέλειες Μπλεκ, το τίμημα της Προδοσίας, ιστοσελίδα lifo.gr.
Οίκος της Έσσης

Ο Οίκος της Έσσης γερμ. Hessen, είναι κλάδος του Οίκου του Ρέγκιναρ (Reginar) που κυβέρνησε τη μαρκιωνία της Έσσης. Τα μέλη του κύριου κλάδου Κάσσελ αναβαθμίστηκαν σε εκλέκτορες, ενώ τα μέλη του πλάγιου κλάδου Ντάρμστατ αναβαθμίστηκαν σε μεγάλους δούκες.

 To 1241 η Σοφία λαντγκραβίνα της Έσσης, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄ δούκα της Βραβάντης, από τον Οίκο του Ρέγκιναρ. Ο πρώτος γιος τους Ερρίκος έλαβε τη Βραβάντη και ο δεύτερος, επίσης Ερρίκος, έλαβε την Έσση. Ο Οίκος της Έσσης χωρίστηκε σε δύο κλάδους. Ο πρεσβύτερος της Έσσης-Κάσσελ αναβαθμίστηκε το 1803 σε εκλεκτοράτο και προσαρτήθηκε στην Πρωσία το 1866. Ο νεότερος κλάδος της Έσσης-Ντάρμστατ έγινε μεγάλο δουκάτο και έμεινε ως το 1918, οπότε έπαυσαν οι μοναρχίες στη Γερμανία. Και οι δύο κλάδοι έχουν απογόνους ως τις ημέρες μας. Το 1567 απεβίωσε ο Φίλιππος Α΄ λαντγράβος της Έσσης και μοίρασε την επικράτειά του στους τέσσερις γιους του. Έτσι η Έσση διαιρέθηκ στα τμήματα Κάσσελ, Ντάρμστατ, Μάρμπουργκ και Ράινφελς. Ο κλάδος Κάσσελ (εκλέκτορες της Έσσης) έχει τους επιμέρους κλάδους: Ρότενμπουργκ (Ράινφελς) Βάνφρητ Φίλιππσταλ Μπάρχφελτ Ρούμπενχαϊμ.Επιφανή μέλη είναι ο Φρειδερίκος Α΄ της Σουηδίας και ο Φρειδερίκος-Κάρολος της Φινλανδίας. Το Κάσσελ ενώθηκε με την Πρωσία το 1866. Ο κλάδος Ντάρμστατ (μεγάλοι δούκες της Έσσης) περιλαμβάνει τους υποκλάδους: Χόμπουρκ Μπάττενμπερκ.Ο από τον τελευταίο κλάδο Αλέξανδρος νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1851 την κόμισσα Τζούλια Χάουκε· στους άρρενες απογόνους δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ. Κατά το Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Μπάττενμπεργκ, που είχαν εγκατασταθεί στη Βρετανία, άλλαξαν τον τίτλο τους σε Μαουντμπάττεν (γερμ. berg = αγγλ. mount). Ο γιος του Αλέξανδρος έγινε πρώτος πρίγκιπας της Βουλγαρίας.
Ώρα στη Νότια Κορέα

Η Νότια Κορέα έχει μια ζώνη ώρας, τη Χειμερινή Ώρα Κορέας (UTC+09:00), η οποία έχει τη συντομογραφία KST. Η Νότια Κορέα προς το παρόν δεν χρησιμοποιεί τη θερινή ώρα, αλλά πειραματίστηκε με αυτή κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1988 στη Σεούλ.

 Το 1434, ο εφευρέτης Τζανγκ Γιονγκ-σιλ ανέπτυξε το πρώτο ρολόι νερού της Κορέας, το οποίο προσαρμόστηκε ως πρότυπο χρονομέτρη της Κορέας από τον Βασιλιά Σέτζονγκ. Είναι πιθανό ότι οι Κορεάτες χρησιμοποιούσαν ρολόγια νερού για να μετρήσουν το χρόνο πριν από αυτή την εφεύρεση, αλλά δεν υπάρχουν συγκεκριμένα αρχεία γι'αυτό. Το 1437, ο Τζανγκ Γιονγκ-σιλ, μαζί με τον Τζονγκ Τσο, δημιουργήθηκε ένα σχήματος μπολ ηλιακό ρολόι που ονομάζεται άνγκμπου ίλγκου (Hangul: 앙부일구), το οποίο ο Βασιλέας Σέτζονγκ τοποθέτησε δημόσια, ώστε ο καθένας θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει.Το 1908, η κορεατική Αυτοκρατορία υιοθέτησε πρότυπη ώρα που ήταν 8.5 ώρες μπροστά από την ώρα UTC (UTC+08:30). Το 1912, κατά τη διάρκεια της Ιαπωνικής κατοχής της Κορέας, ο Γενικός Κυβερνήτης της Κορέας άλλαξε τη χειμερινή ώρα στην UTC+09:00 για να ευθυγραμμιστεί με τη Χειμερινή Ώρα Ιαπωνίας. Ωστόσο, το 1954, η κυβέρνηση της Νότιας Κορέας υπό τον Πρόεδρο Σίνγκμαν Ρι επανήλθε η χειμερινή ώρα UTC+08:30. Στη συνέχεια, το 1961, υπό τη στρατιωτική κυβέρνηση του Προέδρου Παρκ Τζονγκ-χούι, η χειμερινή ώρα επαναφέρθηκε στην UTC+09:00 για άλλη μια φορά.Προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι αμερικανοί τηλεθεατές, η Νότια Κορέα χρησιμοποίησε τη θερινή ώρα όταν η Σεούλ φιλοξένησε τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988. Αυτή η αλλαγή σήμαινε ότι πολλά πρωινά γεγονότα θα μπορούσαν να μεταδοθούν ζωντανά από τη Νότια Κορέα, όταν υπήρχε η ζώνη prime time στην Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Βόρεια Κορέα χρησιμοποίησε επίσης της Χειμερινή Ώρα Κορέας. Από τον Αύγουστο του 2015 έως το Μάιο του 2018, η Βόρεια Κορέα άλλαξε τη ζώνη ώρας στη UTC+08:30, μια ζώνη ώρας που είναι γνωστή ως Χειμερινή Ώρα Πιονγιάνγκ, αλλά η αλλαγή ανεστράφη για την προώθηση της κορεατικής ενότητας. Η Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για τη Νότια Κορέα στο αρχείο zone.tab, που ονομάζεται Ασία/Σεούλ.
Πανόπουλος Ηλείας

Ο Πανόπουλος, γνωστότερος ως Χάνι Πανόπουλου (ή και Χάνια Πανοπούλου) ή Πανόπουλο (ή και Πανόπουλου), είναι ορεινός οικισμός του Νομού Ηλείας. Διοικητικά αποτελεί έδρα της Τοπικής Κοινότητας Αντρωνίου, που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Λασιώνος του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» που τέθηκε σε ισχύ από 1/1/2011.

 Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 590 μέτρων περίπου, στο οροπέδιο της Κάπελης, κοντά στις νότιες υπώρειες του Σκιαδοβουνίου, πρόβουνου του Ερυμάνθου. Βόρεια του χωριού και σε κοντινή απόσταση διέρχεται ο ποταμός Πηνειός. Γειτνιάζει με το παρακείμενο πεδινό δρυοδάσος της Φολόης. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Αγία Τριάδα, Άγιος Γεώργιος (Ζαχαραίικα), Άγναντα, Αμπελάκια, Αντρώνι, Κακοτάρι, Καρπέτα, Σπαρτουλιά καθώς και ο ιστορικός χώρος όπου διεξήχθη το 1821 η Μάχη του Κατσαρού, ο οποίος παλιότερα και εκείνη την περίοδο ονομαζόταν «Κατσαρέικα χάνια». Επίσης, το χωριό διασχίζει η λεγόμενη Ε.Ο. «111» (Πατρών-Τριπόλεως). Απέχει 41 χλμ. από την Αρχαία Ολυμπία, έδρα του ομώνυμου δήμου, 42 χλμ. από την Αμαλιάδα, 39 χλμ. από τον Πύργο Ηλείας, 58-60 χλμ. από την Πάτρα και 109 χλμ. από την Τρίπολη. Αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός με την ονομασία «Χάνια Πανοπούλου» την 19/03/1961 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Αντρωνίου. Την περίοδο 12/09/1966-18/11/1967 αποτέλεσε έδρα της βραχύβιας Κοινότητας Χανίων Πανοπούλου, προτού προσαρτηθεί εκ νέου στην Κοινότητα Αντρωνίου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Λασιώνος και υπήρξε έδρα τόσο του δήμου όσο και του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Αντρωνίου.Παλιότερα ονομαζόταν Χάνια Πανοπούλου, ονομασία που άλλαξε στην σημερινή με το ΦΕΚ 146Α της 06/07/1968. Η ονομασία είναι ανθρωπωνυμικό και προέρχεται από το επίθετο κατοίκου του γειτονικού Αντρωνίου ο οποίος είχε φτιάξει, ήδη πριν το 1821, χάνι στην περιοχή. Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Στο χωριό είχε την έδρα του ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Π.Φ.Ο. Πανόπουλου, που ιδρύθηκε το 2007, ο οποίος το 2013 συγχωνεύτηκε με τον Αστέρα Αμαλιάδας δημιουργώντας την ομάδα Α.Ο. Αστέρας Αμαλιάδας - Πανόπουλο με έδρα την Αμαλιάδα. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Ο Πανόπουλος στον χάρτη. topoguide.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πανόπουλου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Λασιώνος. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Αντρωνίου Ηλείας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Χανίων Πανοπούλου Ηλείας (1966-1967). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2018. Πανδέκτης: Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας - Χάνια Πανοπούλου-Πανόπουλος. pandektis.ekt.gr. Ανακτήθηκε: 09/04/2018.