Kepler-90

Ο Kepler-90 είναι αστέρας τύπου G, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 2.545 ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό του Δράκοντα. Είναι γνωστός για το πλανητικό του σύστημα που έχει ίσο αριθμό πλανητών με το ηλιακό σύστημα. Στις 14 Δεκεμβρίου 2017, η NASA και η Google ανακοίνωσαν την ανακάλυψη του όγδοου πλανήτη Kepler-90i, στο πλανητικό σύστημα του αστέρα. Η ανακάλυψη έγινε χρησιμοποιώντας μια νέα μέθοδο με μηχανή εκμάθησης που αναπτύχθηκε από την Google.

 Πριν από τις παρατηρήσεις της αποστολής Κέπλερ, ο Kepler-90 είχε αριθμό καταλόγου 2MASS J18574403+4918185 από το 2MASS. Το πλανητικό σύστημα του άστρου ανακαλύφθηκε από την αποστολή Kepler της NASA, μια αποστολή που έχει επιφορτιστεί με την ανακάλυψη πλανητών με τη μέθοδο διέλευσης γύρω από τα άστρα τους. Η μέθοδος διέλευσης που χρησιμοποιεί το Κέπλερ αφορά στην ανίχνευση μείωσης στη φωτεινότητα των άστρων. Αυτές οι μειώσεις στη φωτεινότητα μπορεί να ερμηνευθούν ως πλανήτες των οποίων οι τροχιές κινούνται μπροστά από τα αστέρια τους, από την οπτική γωνία της Γης. Το όνομα Kepler-90 απορρέει άμεσα από το γεγονός ότι το αστέρι είναι καταλογογραφημένο ως 90ο αστέρι που ανακαλύφθηκε από τον Κέπλερ και έχει επιβεβαιωμένους πλανήτες. Οι λατινικοί χαρακτήρες b, c, d, e, f, g, h και i στα ονόματα των πλανητών προέρχονται από τη σειρά της ανακάλυψης. Η ονομασία «b» δίνεται στον πρώτο πλανήτη σε τροχιά γύρω από ένα συγκεκριμένο αστέρι, και ακολουθείται από τα άλλα πεζά γράμματα του λατινικού αλφαβήτου. Ο Κέπλερ-90 είναι ένας αστέρας τύπου G με μάζα περίπου 120% της μάζας και της ακτίνας του Ήλιου. Έχει θερμοκρασία επιφάνειας 6080 K, και η ηλικία του υπολογίζεται σε περίπου 2 δισεκατομμύρια έτη. Σε σύγκριση, ο Ήλιος είναι περίπου 4,6 δισεκατομμυρίων ετών και έχει θερμοκρασία επιφάνειας 5778 Κ.Ο αστέρας έχει φαινόμενο μέγεθος 14, (ή πόσο φωτεινό φαίνεται από την οπτική γωνία της Γης). Ως εκ τούτου, είναι πολύ αμυδρός για να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι. Το απόλυτο μέγεθος είναι περίπου -0,5, και έτσι ο αστέρας είναι εγγενώς πολύ πιο φωτεινός από τον Ήλιο. Ο Κέπλερ-90 είναι αξιοσημείωτος για την ομοιότητα του στη διαμόρφωση του πλανητικού του συστήματος στο οποίο οι βραχώδεις πλανήτες είναι πιο κοντά στο αστέρι και οι γίγαντες αερίου πιο μακριά (όπως και στο Ηλιακό σύστημα). Οι έξι εσωτερικοί πλανήτες είναι είτε υπεργαίες ή μίνι-Ποσειδώνες, λόγω του μεγέθους τους. Δύο από τους εξωτερικούς πλανήτες είναι αέριοι γίγαντες. Ο προτελευταίος γνωστός πλανήτης περιστρέφεται γύρω από το άστρο σε περίπου ίδια απόσταση όσο η Γη γύρω από τον Ήλιο. Οι πολύ απόκεντροι πλανήτες δεν έχουν ακόμη πλήρως ερευνηθεί. Το πλανητικό σύστημα του Kepler-90 είναι το μόνο υποψήφιο σύστημα στην αποστολή Kepler για οκτώ πλανήτες και το δεύτερο μετά από το Ηλιακό Σύστημα. Ήταν επίσης ένα από τα δύο πλανητικά συστήματα με επτά πλανήτες μαζί με αυτό του TRAPPIST-1 πριν βρεθεί ο όγδοος τον Δεκέμβριο του 2017. Επιπλέον, έχει έξι εσωτερικούς πλανήτες (b ,c, i, d, e , f)που κυμαίνονται σε μέγεθος από το μέγεθος της Γης για τον μικρότερο μέχρι και τον Ποσειδώνα για τον μεγαλύτερο, ενώ οι δύο εξωτερικοί πλανήτες έχουν το μέγεθος γιγάντων αερίου. Και οι οκτώ γνωστοί υποψήφιοι πλανήτες είναι σε απόσταση το πολύ μία AU από τον Κέπλερ-90. Μία δοκιμή σταθερότητας Hill και μια τροχιακή ολοκλήρωση του συστήματος δείχνουν ότι το πλανητικό σύστημα είναι σταθερό. Πλανητική κατοικησιμότητα