IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ρίγανη

Η ρίγανη (Ορίγανον το κοινόν, Origanum vulgare) είναι αρωματικό ποώδες, πολυετές, ιθαγενές και θαμνώδες φυτό της Μεσογείου και της Κεντρικής Ασίας. Ανήκει στο γένος Ορίγανο της τάξης των λαμιωδών αγγειόσπερμων δικότυλων φυτών.

 Το φυτό έχει ύψος 20-80 εκ., έχει φύλλα αντίθετα μήκους 1-4 εκ. Αναπτύσσεται καλά σε εδάφη με pH 6-9 και μπορεί να εκμεταλλευτεί , όταν καλλιεργείται, ακόμα και πολύ φτωχά , ξηρικά και πετρώδη εδάφη. Τα άνθη της έχουν χρώμα άσπρο-μώβ και ανθίζει από Ιούνιο κυρίως μέχρι Αύγουστο αναλόγως της περιοχής. Η Ελληνική ρίγανη (Greek Oregano) είναι φυτό πολυετές και ποώδες η ποιότητά της θεωρείται από τις καλύτερες παγκοσμίως. Η ρίγανη πέρα από το χαρακτηριστικό άρωμα και γεύση που δίνει στο φαγητό έχει και πάρα πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες, με κυριότερη (γνωστή φαρμακευτικά) δραστική ουσία την καρβακρόλη. Στην Ελλάδα η ρίγανη είναι αυτοφυής και βρίσκεται σε ορεινές και βραχώδεις περιοχές. Είναι αντιδιαρροϊκή, αντιφλεγμονώδης, βακτηριοκτόνα. Υπό μορφή αφεψημάτων χρησιμοποιείται για την ατονία των εντέρων, αποχρεμπτικό για το βήχα, βοηθάει στην υπέρταση και την αρτηριοσκλήρυνση. Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης (οριγανέλαιο) χρησιμοποιείται για τον πονόδοντο. Η ρίγανη έχει 12 φορές περισσότερο αντιοξειδωτική δράση από το πορτοκάλι, 30 από την πατάτα και 42 από το μήλο. Επίσης με λίγη ρίγανη στην τροφή των πτηνών σας κρατάτε τις αρρώστιες μακριά τους.Μία άλλη κύρια χρήση της είναι κατά των χρόνιων ρευματισμών. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν τη θεραπευτική της αξία και τη χρησιμοποιούσαν πίνοντας το τσάι της σε κολικούς και εξωτερικά σε πρηξίματα και για το στραβολαίμιασμα. Χρησιμοποιείται ως καρύκευμα κυρίως στη μαγειρική αλλά και σπανιότερα ως αφέψημα, το οποίο αναφέρεται ως εξαιρετικό κατά του βήχα. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα στη χωριάτικη σαλάτα. Είναι το βασικό καρύκευμα των χωρών της Μεσογείου και βασικό συστατικό της Ελληνικής, αλλά και της Ιταλικής κουζίνας. Η συλλογή της ρίγανης γίνεται κατά την ανθοφορία του φυτού, τα άνθη αυτά ξεραίνονται σε ειδικά υπόστεγα ή ξηραντήρια και στη συνέχεια τρίβονται και κοσκινίζονται. Επειδή η συλλογή της απαιτεί αρκετά εργατικά χέρια, η έλλειψη τους οδήγησε σε οργανωμένη καλλιέργεια στις περιοχές όπως Μαυρούδα, Τρικάλων και της Καρδίτσας. Στις Η.Π.Α η κατανάλωση της ρίγανης αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια και έτσι άρχισε η καλλιέργεια της σε διάφορες περιοχές του νότου αλλά και στο Μεξικό. Από την Κρητική λαϊκή παράδοση, ένα απόσπασμα από Κρητική μαντινάδα:"Αρισμαρί και ρίγανη, φασκομηλιά, φλισκούνι, θύμος, μυρθιά και καντιφές τρυπούνε μου τ΄ αρθούνι." Άγνωστα στοιχεία για τη ρίγανη, ανακτήθηκε στις 15/06/2015.
Ινφάντα Σοφία της Ισπανίας

Η Πριγκίπισσα Σοφία της Ισπανίας (ισπανικά: Sofía de Borbón y Ortiz, 29 Απριλίου 2007) είναι η μικρότερη κόρη του βασιλιά Φιλίππου ΣΤ΄ και της βασίλισσας Λετίθια της Ισπανίας.Έχει μια μεγαλύτερη αδελφή, την Πριγκίπισσα Ελεονώρα των Αστουριών, την οποία ακολουθεί στη γραμμή διαδοχής του ισπανικού θρόνου.

 Γεννήθηκε στις 4:50 μ.μ. στη Μαδρίτη στις 29 Απριλίου 2007.Όπως και στην μεγαλύτερη αδελφή της, η γέννηση της ανακοινώθηκε από τη βασιλική οικογένεια στον τύπο μέσω μηνύματος SMS.Η Πριγκίπισσα Σοφία πήρε το όνομα της από την γιαγιά της, Βασίλισσα Σοφία της Ισπανίας. Βαπτίστηκε στις 15 Ιουλίου στους κήπους του παλατιού της Θαρθουέλα. Νονοί της ήταν η μητρική γιαγιά της, Παλόμα Ροκασολάνο και ο Πρίγκιπας Κωνσταντίν-Άσσεν του Βιντίν. Όπως και στην αδελφή της, της δόθηκε το πρόσθετο όνομα de Todos los Santos "(των Αγίων Πάντων)", παράδοση των Βουρβόνων. 29 Απριλίου 2007 – μέχρι σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Σοφία της Ισπανίας Επίσημος ιστότοπος της Βασιλικής Οικογένειας της Ισπανίας
Αμυγδαλόλακκος Λασιθίου

Ο Αμυγδαλόλακκος είναι οικισμός της κοινότητας Αγίου Αντωνίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νεαπόλεως, του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Αμυγδαλόλακκος είναι οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου, προς τις ακτές του Κρητικού Πελάγους. Βρίσκεται κοντά στον παράκτιο επαρχιακό δρόμο Νεαπόλεως-Αγίου Αντωνίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 230. Απέχει 27 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λατσίδας του νομού Λασιθίου. Το 1927 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Αντωνίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Αντωνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Νεαπόλεως. Με το ΦΕΚ 874Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεαπόλεως και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Νικολάου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1981, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
2691 Σέρσικ

Ο Σέρσικ (Sersic) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1974 από το προσωπικό του «Αστεροσκοπείου Φελίξ Αγκυγιάρ» στο Ελ Λεονθίτο της Αργεντινής και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αργεντινού αστρονόμου Χοσέ Λουις Σέρσικ ( José Luis Sérsic, 1933–1993).

 Από την εξέταση της καμπύλης φωτός του Σέρσικ τον Ιούνιο και Ιούλιο του 2011 από το Αστεροσκοπείο Οντρέγιοφ της Τσεχίας ανακαλύφθηκε η ύπαρξη ενός δορυφόρου του, ο οποίος περιφέρεται σε απόσταση μόλις 17 χιλιομέτρων από το κύριο σώμα με περίοδο περιφοράς 26,82 ± 0,05 ώρες, ενώ ο ίδιος ο κυρίως αστεροειδής περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 3,88 ώρες. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1411)

Η Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (1411) έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Οθωμανικού Εμφυλίου Πολέμου (20 Ιουλίου 1402 - 5 Ιουλίου 1413), όταν το χάος επικράτησε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά την ήττα του Σουλτάνου Βαγιαζήτ Α' από τον Τιμούρ. Αν και ο Μεχμέτ Τσελεμπή είχε ανακηρυχτεί Σουλτάνος από τον Τιμούρ μετά τη μάχη της Άγκυρας, τα αδέρφια του Ίσα Τσελεμπή, Μουσά Τσελεμπή, Σουλεϊμάν Τσελεμπή και αργότερα ο Μουσταφά Τσελεμπή, αρνήθηκαν να αποδεχτούν την κυριαρχία του και ο καθένας αποφάσισε να διεκδικήσει τον θρόνο. Ως αποτέλεσμα, η Οθωμανική Αυτοκρατορία πέρασε στη φάση ενός εμφυλίου πολέμου, ο οποίος διήρκησε μέχρι τη μάχη του Τσαμούρλου στις 5 Ιουλίου 1413, η οποία έληξε με νίκη του Μεχμέτ Τσελεμπή, ο οποίος ανακηρύχτηκε Σουλτάνος Μωάμεθ Α΄.

 Πριν τη μάχη της Άγκυρας, η Βυζαντινή Αυτοκρατορία είχε χάσει μεγάλο μέρος της δύναμης της από εξωτερικούς παράγοντες, αλλά μετά την ήττα των Οθωμανών από τον Τιμούρ, η Αυτοκρατορία - για μικρό χρονικό διάστημα - έγινε σημαντικός παίκτης στα εσωτερικά θέματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μανουήλ Β' Παλαιολόγος υποστήριξε τον Σουλεϊμάν ως διεκδικητή του οθωμανικού θρόνου. Ο Σουλεϊμάν υπέγραψε τη συνθήκη της Καλλίπολης με τον Βυζαντινό αντιβασιλέα Ιωάννη Ζ΄ το 1403, καθώς ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ βρισκόταν στη Δυτική Ευρώπη. Σύμφωνα με τους όρους της συνθήκης, ο Σουλεϊμάν παραχώρησε μερικές περιοχές κατά μήκος της Θάλασσας του Μαρμαρά με αντάλλαγμα τη στήριξη των Βυζαντινών κατά τη διάρκεια του εμφυλίου και ανακήρυξε τον εαυτό του Σουλτάνο της αυτοκρατορίας στην Εντιρνέ, την πρωτεύουσα της Ρούμελης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, ο Μουσά νίκησε τον Σουλεϊμάν στη μάχη του Κοσμίδιου το 1410 - ο Σουλεϊμάν προσπάθησε να ξεφύγει, ωστόσο, αιχμαλωτίστηκε στην προσπάθεια του να περάσει στη βυζαντινή επικράτεια και σκοτώθηκε από Τούρκους χωρικούς στις 18 Φεβρουαρίου 1411. Ο Μουσά θεώρησε τον εαυτό του συμβασιλέα του ευρωπαϊκού μέρους της αυτοκρατορίας. Τότε, ο Μουσά συγκέντρωσε δυνάμεις κατά των συμμάχων του Σουλεϊμάν, συμπεριλαμβανομένου και του Μανουήλ Β΄ και προχώρησε στην πολιορκία της Κωνσταντινούπολης το 1411. Ο Μανουήλ Β΄ ζήτησε τη βοήθεια του Μωάμεθ Α΄, ο οποίος πρόδωσε τον Μουσά και σύναψε συμμαχία με τους Βυζαντινούς. Ο Μουσά αναγκάστηκε να προχωρήσει στην άρση της πολιορκίας κάπου στον ίδιο χρόνο. Σε δύο μεγάλες συγκρούσεις, το 1411 και το 1412, οι δυνάμεις του Μωάμεθ Α΄ συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις του Μουσά και τις δύο φορές επικράτησαν οι δυνάμεις του Μωάμεθ, αναγκάζοντας τον αντίπαλο να άρει την πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Το 1413, ο Μωάμεθ έλαβε τη στήριξη του Σέρβου μονάρχη Στέφαν Λαζάρεβιτς και του μπεή των Τούρκων Δουλκαδιρίδων, καθώς και αρκετών στρατηγών του Μουσά. Έτσι, οι δυνάμεις του Μωάμεθ κατάφεραν να επικρατήσουν στη μάχη του Τσάμουρλου, κοντά στο Σάμοκοβ της Βουλγαρίας. Ο Μουσά τραυματίστηκε στη μάχη και στην προσπάθεια του να γλιτώσει, αιχμαλωτίστηκε και σκοτώθηκε στις 5 Ιουλίου 1413. Κατάλογος πολιορκιών της Κωνσταντινούπολης
Τζέιμι Νομπλ

Ο Τζέιμς Χάουαρντ Γκίμπσον (James Howard Gibson, 23 Δεκεμβρίου 1976) είναι Αμερικανός πρώην παλαιστής και νυν παραγωγός του WWE. Περισσότερο γνωστός έγινε με το ψευδώνυμο Τζέιμι Νομπλ.

 Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τον χώρο του κατς το 1995. Αγωνίστηκε για σπουδαίες εταιρείες του χώρου, το World Championship Wrestling, το Ring of Honor, άλλες μικρότερης εμβέλειας στις Η.Π.Α. αλλά και στην Ιαπωνία, και κυρίως στο WWE. Στην καριέρα του, που σταμάτησε λόγω τραυματισμού το 2009, κατέκτησε δύο σημαντικούς τίτλους, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH και το Πρωτάθλημα Ευκίνητων Παλαιστών, από μια φορά το καθένα. Μετά το τέλος της καριέρας του, λόγω σοβαρού τραυματισμού στην πλάτη, το 2009, συμφώνησε με την εταιρεία WWE σε έναν παρασκηνιακό ρόλο, παραγωγού και ανιχνευτή ταλέντων. Έως και σήμερα συνεχίζει σε αυτή την θέση. Προφίλ στο WWE.com
Πλαττνερίτης

Ο πλαττνερίτης (αγγλ. plattnerite) είναι ορυκτό οξείδιο του μολύβδου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Καρλ Φρίντριχ Πλάττνερ (Carl Friedrich Plattner, 1800–1858), καθηγητή της μεταλλουργικής στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας .

 Απαντάται σε υδροθερμικά κοιτάσματα τα οποία έχουν υποστεί οξείδωση σε πολύ ξηρά κλίματα. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο κερουσίτης, ο σμιθσονίτης, ο ημιμορφίτης, ο ροζασίτης, ο αουριχαλκίτης, ο πυρομορφίτης, ο βουλφενίτης, ο ασβεστίτης και ο χαλαζίας. Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Σημαντικές εμφανίσεις του είναι στη Σκωτία, στο Ιράν, στο Τσουμέμπ της Ναμίμπια, στο Mapimi και την Santa Eulalia (Τσιχουάουα) του Μεξικού και τις Πολιτείες Αριζόνα, Καλιφόρνια, Κολοράντο, Αϊντάχο, Μοντάνα, Νεβάδα και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ. Στην Ελλάδα απαντά στα εξής μεταλλεία Λαυρίου: Ιλάριον Νο. 50, Φερνάντο Νο. 1, Έλαφος, «km-3», Μεγάλα Πεύκα Νο. 29, Σιγιά, Μαρία, παραλία Θορικού. Handbook of Mineralogy Mindat.org Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
Θευδίγιζελ

Ο Θευδίγιζελ ή Θευδέγιζελ, Theudigisel ή Theudegisel, στα λατινικά Theudigisclus και στα ισπανικά, γαλισιανά και πορτογαλικά Teudiselo, Teudigiselo, ή Teudisclo, (π. 500 – Δεκέμβριος 549) ήταν βασιλιάς των Βησιγότθων στην Ισπανία και τη Σεπτιμανία (548–549). Ορισμένες λίστες Βησιγότθων βασιλέων παρακάμπτουν τον Θευδίγιζελ, καθώς και τον Aγίλα Α΄, πηγαίνοντας απευθείας από τον Θεύδη στον Αθαναγίλδ.

 Ο Θευδίγιζελ ήταν κορυφαίος στρατηγός των Οστρογότθων του Θεύδη και, όταν ο τελευταίος δολοφονήθηκε, κατάφερε να γίνει βασιλιάς. Είχε απωθήσει τους Φράγκους από την Ισπανία μετά την εισβολή τους στο 541, αποκόπτοντάς τους στο πέρασμα του Βαλκάρλου, αλλά δέχτηκε μία δωροδοκία για να τους επιτρέψει να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Σύμφωνα με τον Ισίδωρο της Σεβίλλης, ο Θευδίγιζελ δολοφονήθηκε, επειδή "μόλυνε τους γάμους πολλών ισχυρών ανδρών με δημόσια πορνεία" και δολοφονήθηκε από μία ομάδα συνωμοτών κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου στη Σεβίλλη. Αν και συμφωνεί ότι ο Θευδίγιζελ απεβίωσε κατά τη διάρκεια ενός συμποσίου, ο Γρηγόριος τού Τουρ καταγράφει μία διαφορετική ιστορία για το τέλος του: στη μέση της εορτής, τα φώτα έσβησαν και ένας άγνωστος σκότωσε τον Θευδίγιζελ στο σκοτάδι. «Οι Βησιγότθοι είχαν υιοθετήσει την κατακριτέα συνήθεια να σκοτώνουν αδικαιολόγητα, όποιον βασιλιά τους δυσαρεστούσε και να τον αντικαθιστούν στον θρόνο από κάποιον, που προτιμούσαν», καταλήγει ο Γρηγόριος. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Teudiselo στο Wikimedia Commons
Γενικές Εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου 1950

Οι εκλογές του 1950 διεξήχθησαν στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 23 Φεβρουαρίου 1950. Το Κόμμα Εργατικής Κυβέρνησης του Κλέμεντ Άτλι τότε βρέθηκε σε εξουσία, και η εκλογή αυτή αποτέλεσε τη δεύτερη γενική εκλογή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Εργατικό Κόμμα: 315 έδρες Συντηρητικό Κόμμα: 298 έδρες Λαϊκό Κόμμα: 6 έδρες Εθνικό Κόμμα Σκωτίας: 2 έδρες Άλλα κόμματα: 9 έδρεςΗ εκλογή οδήγησε σε αδιέξοδο, με το Εργατικό Κόμμα να διατηρεί την εξουσία, αλλά χωρίς απόλυτη πλειοψηφία στην Βουλή των Κοινοτήτων. Αυτή η εκλογή ανοίγει τον δρόμο για την επόμενη εκλογική μάχη το 1951. Οι εκλογές του 1950 διεξήχθησαν καθώς η πενταετής θητεία του Εργατικού Κόμματος έφθανε στο τέλος της. Οι εκλογές αυτές ακολούθησαν την περίοδο ανασυγκρότησης του Ηνωμένου Βασιλείου μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και την δημιουργία του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS). Οι εκλογές του 1950 δεν άλλαξαν την κυβερνητική εξουσία, αλλά ενίσχυσαν το Εργατικό Κόμμα παρά την απώλεια ορισμένων εδρών. Η εκλογική αυτή μάχη επονομάστηκε "η εκλογή του καμπαναριού" λόγω της αναμενόμενης αβεβαιότητας για το ποιο κόμμα θα κυβερνούσε, και άφησε τον Άτλι στη θέση του Πρωθυπουργού.
Σφιέντα Λίπκα

Η Σφιέντα Λίπκα (πολωνικά: Święta Lipka, γερμανικά: Heiligelinde, «Αγία Φιλύρα») είναι μικρό χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Ρέσελ, εντός του Πόβιατ Κέντσιν στο Βοεβοδάτο Βαρμίας-Μαζουρίας στη βορειοανατολική Πολωνία. Βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Ρέσελ, 13 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Κέντσιν και 55 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Όλστιν. Ο πληθυσμός του χωριού είναι περίπου 200 κάτοικοι. Βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Μαζουρίας. Το χωριό είναι γνωστό για το ιερό και το ναό προσκυνήματος, ένα αριστούργημα της μπαρόκ αρχιτεκτονικής και το μοναδικό και εξαιρετικό κινούμενο εκκλησιαστικό όργανο της.

 Σύμφωνα με το μύθο, το όνομα Heiligelinde και Święta Lipka - Ιερή Φιλύρα - αναφέρεται σε ένα δέντρο με ένα ξύλινο άγαλμα της Παναγίας κάτω από το οποίο έλαβαν χώρα θαύματα. Υπάρχει ένας μύθος ότι ένας καταδικασμένος εγκληματίας χάραξε ένα ειδώλιο της Παναγίας και αποφυλακίστηκε αμέσως μετά. Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης τοποθέτησε το θαυματουργό ειδώλιο σε μια φιλύρα, η οποία είχε θεραπευτικές ιδιότητες. Η πραγματική προέλευση του ονόματος μπορεί να προέρχεται από ένα ιερό άλσος των Παλαιών Πρώσων. Ένα παρεκκλήσι στην τοποθεσία αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε ένα τίτλο ιδιοκτησίας του 1491 που εκδόθηκε από τον Γιόχαν φον Τίφεν, τότε Μεγάλο Δάσκαλο των Τευτόνων Ιπποτών. Ήταν τότε μέρος του Βασιλείου της Πολωνίας ως φέουδο που κατείχαν οι Τεύτονες Ιππότες. Εκείνη την εποχή ήταν ήδη προσκύνημα, με πανδοχείο. Καταστράφηκε περίπου το 1525 κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης, κατά την οποία η περιοχή σταδιακά έγινε πιο Λουθηρανική. Αν και το χωριό βρισκόταν στην προτεσταντική περιοχή της Μαζουρίας, η ρωμαιοκαθολική πίστη εγκρίθηκε και πάλι στο Δουκάτο της Πρωσίας το 1605. Το παρεκκλήσι ανοικοδομήθηκε από τους Ιησουίτες και αφιερώθηκε το 1619 από τον πρίγκιπα-επίσκοπο της Βαρμίας Σίμον Ρουντνίτσκι και έγινε δημοφιλής τόπος προσκυνήματος μεταξύ του Ρωμαιοκαθολικού πληθυσμού των γύρω κομητειών και άλλων τμημάτων της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, καθώς και των Λουθηρανών Μαζούριων. Μεταξύ των προσκυνητών του 17ου αιώνα ήταν ο Πολωνός Βασιλιάς Βλαδίσλαος Δ΄ της Πολωνίας. Το 1688, ο επίσκοπος της Βαρμίας Μίχαου Στέφαν Ραντζεγιόφσκι έθεσε τον ακρογωνιαίο λίθο μιας νέας, μεγάλης μπαρόκ εκκλησίας, η οποία καθαγιάστηκε το 1693 από τον διάδοχό του, Επίσκοπο Γιαν Στανίσουαφ Ζμπόνσκι. Από τον 18ο αιώνα το χωριό ήταν μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας. Το μοναστήρι των Ιησουιτών καταργήθηκε και ο Βασιλιάς Φρειδερίκος Β΄ της Πρωσίας επέτρεψε στους Ιησουίτες να μείνουν μόνο ως κοσμικοί διαχειριστές του εκκλησιαστικού συγκροτήματος. Ο Φραντσίσεκ Κσαβέρι Ριμκιέβιτς έγινε ο πρώτος ιερέας της ενορίας στην μετά των Ιησουιτών περίοδο. Από το 1871 έως το 1945 το χωριό ήταν μέρος της Γερμανίας, διοικητικά τοποθετημένο στην επαρχία της Ανατολικής Πρωσίας. Μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1945, το χωριό μαζί με τη Μαζουρία έγινε και πάλι μέρος της Πολωνίας. Επίσημος ιστότοπος (πολωνικά) Ιησουίτες της Σφιέντα Λίπκα Αρχειοθετήθηκε 2010-02-16 στο Wayback Machine.
Ροσαλία δε Κάστρο

Η Ροσαλία ντε Κάστρο (Rosalía de Castro, Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, 24 Φεβρουαρίου 1837 — Παδρόν, 15 Ιουλίου 1885) ήταν Ισπανίδα συγγραφέας. Είναι μια από της σημαντικότερες συγγραφείς σε γαλικιανή γλώσσα, ενώ μεγάλο μέρος του έργου της είναι στα καστιλιανικά. Θεωρείται η σημαντικότερη μορφή του Rexurdimento, της αναγέννησης της γαλικιανής γλώσσας και στις 17 Μαΐου, τη μέρα που δημοσιεύθηκε η συλλογή ποιημάτων της Cantares gallegos γιορτάζεται η Ημέρα των Γαλικιανών Γραμμάτων.

 Ήταν νόθα κόρη του ιερέα Xosé Martínez Viojo και της María Teresa de la Cruz de Castro e Abadía και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της με της θείες της και αργότερα με τη μητέρα της. Το 1858 παντρεύτηκε τον ιστορικό Manuel Murguía. Μαζί απέκτησαν 6 παιδιά. Ήταν πάντα φιλάσθενη και το 1885 πέθανε από καρκίνο . Έγραψε τα πρώτα της έργα στα καστιλιάνικα, ενώ το 1863, ο σύζυγός της, κι αυτός σημαντικός εκπρόσωπος του Rexurdimento, δημοσίευσε χωρίς τη γνώση της τα ποιήματα Cantares gallegos. Τον επόμενο χρόνο δημοσιεύτηκε η συλλογή διηγημάτων Contos da miña terra I, και το 1880 η δεύτερη συλλογή ποιημάτων της σε γαλικιανή γλώσσα Follas novas. Όλο το υπόλοιπο έργο της είναι στα καστιλιανικά. Τα ποιήματά της μελοποιήθηκαν από διάφορους μουσικούς όπως ο Emilio Cao, ο Amancio Prada και η Luz Casal. Στο Soundrack της ταινίας Mar Adentro ακούγεται το ποίημά της Negra Sombra από τη συλλογή Follas Novas. 1863 (ποιήματα) Cantares gallegos 1880 (ποιήματα) Follas novas 1864 (πρόζα) Contos da miña terra I 1857 (ποιήματα) La Flor 1859 (πρόζα) La hija del mar 1861 (πρόζα) Flavio 1863 (ποιήματα) A mi madre 1863 (πρόζα) El cadiceño 1866 (πρόζα) Ruinas 1866 (πρόζα) Las literatas 1867 (πρόζα) El caballero de las botas azules 1881 (πρόζα) El primer loco 1881 (πρόζα) El domingo de Ramos 1881 (πρόζα) Padrón y las inundaciones 1884 (ποιήματα) En las orillas del Sar Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Rosalía de Castro στο Wikimedia Commons
Παύλος Φρειδερίκος του Μεκλεμβούργου (1852-1923)

Ο Παύλος Φρειδερίκος (γερμ. Paul Friedrich, 19 Σεπτεμβρίου 1852 - 17 Μαΐου 1923) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και στρατηγός του ιππικού της χώρας του.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Β΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Αυγούστας, κόρης του Ερρίκου ΝΙΓ΄ του Ρόις-Κέστριτς. Το 1923 απεβίωσε στο Λούντβιχσλουστ σε ηλικία 71 ετών. Νυμφεύτηκε το 1881 την εξαδέλφη του Μαρία, κόρη του Χούγκο του Βίντις-Γκρετς, και της Λουίζας (κόρης του Παύλου Φρειδερίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν). Είχε τέκνα: Παύλος Φρειδερίκος (1882 - 1904). Μαρία Λουίζα (1883). Μαρία Αντουανέττα (1884 - 1944). Ερρίκος Μπόρβιν (1885 - 1942), Πρίγκιπας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελίζαμπεθ Τίμπιτς Πραττ, μετά την Νάταλι Έλρικς και έπειτα την Καρόλα φον Άλερς-Χάμισσο. Huberty, Michel; Alain Giraud; F. B. Magdelaine. L'Allemagne Dynastique, Tome VI: Bade-Mecklembourg. pp. 233, 239. ISBN 978-2-901138-06-8.
Χάρι Μαγκουάιρ

Ο Χάρι Μαγκουάιρ (Harry Maguire, 5 Μαρτίου 1993) είναι Άγγλος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και στην εθνική ομάδα της Αγγλίας.

 Γεννημένος 5 Μαρτίου 1993 στο Σέφιλντ πέρασε από τις ακαδημίες της Σέφιλντ Γιουνάιτεντ προτού πραγματοποιήσει το ντεμπούτο του το 2011. Πραγματοποίησε συνολικά 166 εμφανίσεις με τις Λεπίδες και ήταν ο παίκτης της χρονιάς της ομάδας για τρία συνεχόμενα χρόνια, καθώς και η ένωση αθλητικογράφων τον τοποθέτησε ισάριθμες φορές στην ομάδα της χρονιάς της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν. Το 2014 πήρε μεταγραφή για τη Χαλ Σίτι για 2,5 εκατομμύρια ευρώ και δόθηκε δανεικός στη Γουίγκαν το 2015. Το 2017 μετεγράφη στη Λέστερ Σίτι για 12 εκατομμύρια λίρες και δύο χρόνια αργότερα πήρε μεταγραφή για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ της οποίας το ύψος εκτιμήθηκε σε 80 εκατομμύρια λίρες, το υψηλότερο ποσό παγκοσμίως για αμυντικό. Ήταν μέλος της ομάδας της χρονιάς του Γιουρόπα Λιγκ για τη σαιζόν 2020-21. Ο Μαγκουάιρ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική ανδρών τον Οκτώβριο του 2017 και επιλέχθηκε στην αποστολή της Αγγλίας για το Μουντιάλ 2018, όπου και σκόραρε το πρώτο του διεθνές γκολ, στα προημιτελικά στη νίκη με 2-0 ενάντια στη Σουηδία. Έφτασε επίσης και στον τελικό του Γιουρο 2020, σκοράροντας ξανά στα προημιτελικά. Ο ίδιος ήταν μέλος της ομάδας του τουρνουά. Στις 21 Αυγούστου 2020, σύμφωνα με αναφορές, ο Μαγκουάιρ συνελήφθη στη Μύκονο μετά από ένα καυγά. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ σε δήλωση της ανέφερε ότι ο Μαγκουάιρ "συνεργαζόταν πλήρως με τις ελληνικές αρχές." Ο Μαγκουάιρ εμφανίστηκε στο δικαστήριο της Σύρου την επόμενη μέρα, αφού πέρασε δύο μέρες στο κρατητήριο για τον καυγά. Αφέθηκε ελεύθερος δύο μέρες μετά και η δίκη του αναβλήθηκε για τις 25 Αυγούστου.Στις 25 Αυγούστου κρίθηκε ένοχος για επίθεση, αντίσταση κατά των Αρχών και απόπειρα δωροδοκίας από δικαστήριο στη Σύρο. Ο Μαγκουάιρ ήταν απών από τη δίκη. Την ίδια ημέρα καταδικάστηκε ερήμην 21 μήνες και 10 ημέρες με αναστολή. Ωστόσο, είναι ποινή με αναστολή και τα εγκλήματα για τα οποία κατηγορείται θεωρήθηκαν πλημμελήματα.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1973

Το 59ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1973 διεξήχθη από τις 21 ως τις 23 Σεπτεμβρίου 1973 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1973. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και πάλι ο Παναθηναϊκός Α.Ο. για 19η συνεχόμενη χρονιά.

 Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή αθλητές και αθλήτριες από σωματεία από όλη την Ελλάδα και από την Κύπρο. Παρά τη μεγάλη συμμετοχή αθλητών, η προσέλευση των θεατών ήταν μικρή. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, την Παρασκευή 6 Απριλίου, στην κλασική διαδρομή, με διεθνή συμμετοχή. Χωριστά διεξήχθη και το δέκαθλο, στις 4-5 Μαΐου, κατά τη διάρκεια των Εαρινών Αγώνων Στίβου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στην ομαδική βαθμολογία. Γενικά στους αγώνες δεν σημειώθηκαν αξιόλογα ρεκόρ με λίγες εξαιρέσεις, καθώς οι πρωταθλητές ήταν κουρασμένοι από τους βαλακνικούς που είχαν προηγηθεί. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε για άλλη μια χρονιά ο Παναθηναϊκός Α.Ο. αλλά με μικρή διαφορά βαθμών από Εθνικό Αθ., Πανελλήνιο και Ηρακλή Θ. Οι ιθύνοντες του Ηρακλή Θεσσαλονίκης είχαν πολλά παράπονα, ισχυριζόμενοι πως έγιναν παρατράγουδα εις βάρος αθλητών του συλλόγου τους που τους στέρησαν πολλούς βαθμούς, με συνέπεια την απώλεια της πρωτιάς. Στα αξιοσημείωτα η επαναφορά στους αγώνες των παλιών γραφικών ελληνικών αγωνισμάτων της λιθοβολίας και της ελληνικής δισκοβολίας, τα οποία είχαν αφαιρεθεί από το επίσημο πρόγραμμα των αγώνων μετά το 1955. *Βαθμολογήθηκαν συνολικά 32 σωματεία. "Μακεδονία", 21/9/1973. "Μακεδονία", 22/9/1973. "Μακεδονία", 23/9/1973. "Μακεδονία", 25/9/1973. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 209-211.
NGC 3305

Ο NGC 3305 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 190 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ύδρα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ στις 24 Μαρτίου 1835 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Ύδρας.

 Δεδομένα για το NGC 3305 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3305 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3305 στο Wikimedia Commons
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2014-2015

Το κύπελλο Ελλάδας βόλεϊ γυναικών για την περίοδο 2014−15 είναι η 17η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διοργανώθηκε από την ΕΟΠΕ. Συνολικά δήλωσαν συμμετοχή 155 ομάδες από όλη την Ελλάδα. Κυπελλούχος αναδείχθηκε για 5η στην σειρά χρονιά, ο Ολυμπιακός.

 Την Α΄ φάση του κυπέλλου Ελλάδας αποτέλεσαν τα κύπελλα των δέκα τοπικών ενώσεων. Από κάθε ένωση με διαβάθμιση κατηγοριών (ΕΣΠΑΑΑ, ΕΣΠΕΔ, ΕΠΕΣΘ, ΕΣΠΕΠ) δικαίωμα πρόκρισης στην Β' φάση είχαν τέσσερις ομάδες, και από τις ενώσεις χωρίς διαβάθμιση δύο ομάδες. Οι ομάδες που προκρίθηκαν από κάθε ένωση: Ε.Σ.Π.Α.Α.Α. (4): Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α. (4): Ε.ΠΕ.Σ.Θ. (4): Ε.Σ.ΠΕ.Κ.ΕΛ. (4): Ε.Σ.ΠΕ.Π. (4): Ε.Σ.ΠΕ.Θρ.-Αν.Μακ. (2): Ε.Σ.ΠΕ.Μ. (2): Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Ε. (2): Ε.Σ.ΠΕ.Κ. (2): Ζ' περιφέρεια (2): Στη Β' φάση εισήλθαν στη διοργάνωση οι 18 ομάδες της Α2 που δήλωσαν συμμετοχή, και οι 30 ομάδες που προκρίθηκαν από την Α' φάση. Οι κληρώσεις έγιναν με γεωγραφικά κριτήρια, ώστε να αποφευχθούν οι μεγάλες μετακινήσεις για τις ομάδες. Πρόκριση άνευ αγώνα: Παγγεραγωτικός, Ερμής Δράμας. Στη Γ' φάση βρέθηκαν επτά ομάδες από τη Β' φάση, καθώς και εννιά ομάδες της Α1 γυναικών 2014–15 (δεν δήλωσαν συμμετοχή στο κύπελλο ΓΣ Ηλιούπολης, Μακεδόνες Αξιού). Η τελική φάση (final-4) διεξήχθη το διήμερο 28 και 29 Μαρτίου στο Αγρίνιο και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τη δημόσια τηλεόραση Nέριτ Plus. Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 28 Μαρτίου. Ο πρώτος ημιτελικός ανάμεσα σε Πανναξιακό και Παναθηναϊκό ξεκίνησε στις 17:30 ώρα Ελλάδος, και ο δεύτερος ανάμεσα στον Ηρακλή Κηφισιάς και τον Ολυμπιακό στις 20:00. Ο τελικός ανάμεσα στον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό διεξήχθη στις 29 Μαρτίου με ώρα έναρξης 18:00. Ο Ολυμπιακός επικράτησε και κατέκτησε για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά το τρόπαιο. MVP: Ιβάνα Μπραμπόροβα
Οικογένεια Αγγελόπουλου

Η οικογένεια Αγγελόπουλου είναι μια από τις μεγαλύτερες επιχειρηματικές οικογένειες της Ελλάδας. Η καταγωγή της οικογένειας είναι από το Βλαχόρραπτη Αρκαδίας ενώ υποστηρίζεται ότι ήταν συγγενική με τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄.

 Θεόδωρος Αγγελόπουλος (1875-1953), ιδρυτής της Χαλυβουργικής, σύζυγος Χριστίνας Παπαθανασίου και γιος του ΆγγελουΑγγελής Αγγελόπουλος (1904-1995), μέλος της Ακαδημία Αθηνών, πολιτικός, οικονομολόγος, σύζυγος Έλλης Σεφεριάδου και γιος του Θεοδώρου Δημήτριος Αγγελόπουλος (1907-1986), βιομήχανος, σύζυγος Τασίας Σταυροπούλου και γιος του Θεοδώρου Παναγιώτης Αγγελόπουλος (1909-2001), βιομήχανος και γιος του ΘεοδώρουΘεόδωρος Π. Αγγελόπουλος (1943- ), βιομήχανος, σύζυγος Γιάννας Δασκαλάκη και γιος του ΠαναγιώτηΚωνσταντίνος Π. Αγγελόπουλος (1945-2021), βιομήχανος και γιος του ΠαναγιώτηΠαναγιώτης Κ. Αγγελόπουλος, βιομήχανος, ιδιοκτήτης της Κ.Α.Ε. Ολυμπιακός και γιος του Κωνσταντίνου Γιώργος Αγγελόπουλος, βιομήχανος, ιδιοκτήτης της Κ.Α.Ε. Ολυμπιακός και γιος του ΚωνσταντίνουΙωάννης Θ. Αγγελόπουλος (1911-1974), συνιδρυτής της Χαλυβουργικής, γιος του Θεόδωρου, ο νεότερος από τα τέσσερα αδέρφια. Αγγελόπουλος (αποσαφήνιση)
Μετάλλιο Ειρήνης Ότο Χαν

Το Μετάλλιο Ειρήνης Ότο Χαν είναι γερμανικό χρυσό μετάλλιο που απονέμεται σε ακτιβιστές για την παγκόσμια ειρήνη εξ ου και ο χαρακτηρισμός του, που όμως δεν θα πρέπει να συγχέεται με το γνωστότερο Μετάλλιο Ότο Χαν.

 Το μετάλλιο αυτό φέρει το όνομα του σπουδαίου Γερμανού νομπελίστα χημικού Ότο Χαν ιδιαίτερα στη μνήμη των μεγάλων προσπαθειών του, που είχε επιχειρήσει επί διεθνούς επιπέδου σε ανθρωπιστικά ζητήματα και ενάντια στους πυρηνικούς εξοπλισμούς. Δημιουργήθηκε από την εγγονή του Ότο Χαν, την Ντήντριχ Χαν (Dietrich Hahn), το 1988, και απονέμεται ανά διετία από τον δήμαρχο του Βερολίνου και πρόεδρο του Συνδέσμου Ηνωμένων Εθνών της Γερμανίας (Deutsche Gesellschaft für die Vereinten Nationen), DGVN, σε πρόσωπα ή φορείς που έχουν αναπτύξει «εξαιρετικές υπηρεσίες για την ειρήνη και τη διεθνή κατανόηση». Κατά παράδοση, το χρυσό μετάλλιο ειρήνης Ότο Χαν που συνοδεύεται με ένα δερματόδετο δίπλωμα ένθετο σε χρυσό, απονέμεται σε ειδική τελετή σταθερά στις 17 Δεκεμβρίου σε ανάμνηση της ημερομηνίας εκείνης του 1938 που ο Ότο Χαν και ο βοηθός του Φριτς Στράσμαν ανακάλυψαν στο Βερολίνο την πυρηνική σχάση του ουρανίου΄, θέτοντας έτσι τις επιστημονικές και τεχνικές βάσεις της πυρηνικής ενέργειας, χαρακτηρίζοντας ομοίως "πυρηνική", ή "ατομική" την νέα εποχή. Με το χρυσό μετάλλιο Ότο Χαν έχουν βραβευθεί από της ίδρυσής του οι: Σάντρο Περτίνι (Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας), (το 1988) Μιχαήλ Γκορμπατσόφ (Πρόεδρος της ΕΣΣΔ), (το 1989) Σιμόν Βίζενταλ, Αυστριακός συγγραφέας, ιδρυτής του Εβραϊκού Κέντρου Τεκμηρίωσης στη Βιέννη (το 1991) Σερ Καρλ Πρόπερ, Βρετανός φιλόσοφος και θεωρητικός (το 1993). Χανς Κόσχνικ, Γερμανός πολιτικός (το 1995) Γεχούντι Μενουχίν, Αμερικανοεβραίος βιρτουόζος και μαέστρος (το 1997) Γκέρτ Ρούγκερ, Γερμανός δημοσιογράφος, ντοκιμαντερίστας της τηλεόρασης (το 1999). Μίριαμ Μακίμπα, Νοτιοαφρικανή τραγουδίστρια, (το 2001) Μαίρη Ρόμπινσον, Ιρλανδή πολιτικός (το 2003) Μοχάμεντ Άλι, Αμερικανός πυγμάχος (το 2005) Χανς Κουνγκ, Ελβετός θεολόγος, ιδρυτής και πρόεδρος του Παγκόσμιου Ιδρύματος Ηθικής (το 2008) Ντάνιελ Μπαρενμπόιμ, Αργεντινός Ισπανο-Εβραίος, διευθυντής ορχήστρας, (το 2010), Ταντατόσι Ακίμπα, Ιάπωνας μαθηματικός και πολιτικός, δήμαρχος της Χιροσίμα, (το 2012). Βραβείο του Otto Hahn Μετάλλιο Ειρήνης
Far Beyond a Distant Sun – Live Arlington, Texas

Far Beyond a Distant Sun – Live in Arlington Texas είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του ροκ συγκροτήματος Captain Beyond, ο οποίος ηχογραφήθηκε στις 6 Οκτωβρίου του 1973 στο πανεπιστήμιο του Άρλινγκτον στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών και κυκλοφόρησε μέσω της "Dream Clinic" το 2002. Στη συγκεκριμένη συναυλία οι Captain Beyond άνοιγαν για τους King Crimson και η εμφάνιση αυτή έγινε στα πλαίσια της περιοδείας για την προώθηση του δίσκου "Sufficiently Breathless".

 1. Intro / Distant Sun (Dorman) - 6:33 2. Drifting in Open Space (Dorman) - 4:04 3. Pandora's Box/1000 Days of Yesterday (Evans, Caldwell) - 14:55 4. Dancing Madly Backwards (Evans, Caldwell) - 18:15 5. Mesmerization Eclipse (Evans, Caldwell) - 18:05 6. Stone Free (Hendrix) - 5:21 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Far Beyond a Distant Sun - Live in Arlington Texas" είχε την εξής μορφή: Ροντ Έβανς - φωνητικά Λάρι Ράινχαρτ - κιθάρα Λι Ντόρμαν - μπάσο Μπόμπι Κάλντγουελ - τύμπανα 6/10/1973, University of Texas at Arlington MetalMusicArchives.com CAPTAIN BEYOND Far Beyond a Distant Sun - Live in Arlington Texas - Progarchives Captain Beyond Live - Far Beyond a Distant Sun - Spirit of Rock webzine
Αστεροπαίος

Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστεροπαίος (από την ομηρική λέξη αστεροπή = αστραπή, κεραυνός) είναι γνωστός ένας πολεμιστής που έλαβε μέρος στον Τρωικό Πόλεμο ως ηγεμόνας των Παιόνων και σύμμαχος των Τρώων. Ο Αστεροπαίος, που ήταν γιος του Πηλεγόνα και εγγονός του ποτάμιου θεού Αξιού, σκοτώθηκε στον πόλεμο αυτό από τον Αχιλλέα. Ο Αστεροπαίος αναφέρεται στην Ιλιάδα (Μ 102, Φ 137 κ.ε.).

 Ο αστεροειδής 4805 Αστεροπαίος (4805 Asteropaios), που ανακαλύφθηκε το 1990 και ανήκει στην Τρωική Ομάδα, πήρε το όνομά του από αυτό το μυθικό πρόσωπο.Το όνομα Αστεροπαίος αναφέρεται από τον Όμηρο στην Ιλιάδα. Στον Όμηρο απαντά και η λέξη αστεροπή η οποία σημαίνει αστραπή λάμψη. Η λέξη αστεροπή απαντά και στον Ησίοδο.(Θεογονία) Ο Θεός Δίας αποκαλείται «στερεοπηγερέτας» κατά το «νεφεληγερέτα Ζεύς» και αστεροπητής που σημαίνει αστραπηβόλος. Ο Δίας αποκαλείται αστεροπητής και στον Ησίοδο (Θεογονία) Στον Τρωικό πόλεμο, οι Παίονες, πρωτεύουσα των οποίων ήταν η Αμυδώνα, χτισμένη στις όχθες του Αξιού, το σημερινό Αξιοχώρι, Κιλκίς συμμετείχαν ως σύμμαχοι των Τρώων με αρχηγό τους τον Πυραίχμη. Μαζί του πολεμούσε ακόμη ο Αστεροπαίος, ο γιος του Πηλεγόνα, ο οποίος ήταν παιδί του ποτάμιου Θεού Αξιού και της Νύμφης Περίβοιας. Κι οι δυο, ωστόσο, σκοτώθηκαν ο Πυραίχμης από τον Πάτροκλο και ο Αστεροπαίος από τον Αχιλλέα. Ο Αστεροπαίος ένας από τους αρχηγούς της Παιονίας λέγουν ότι ευλόγως ελέγετο υιός του Πηλεγόνος και ότι οι οι ίδιοι οι Παίονες εκαλούντο Πελαγόνες. Αυτό το οποίο γράφει και ο Στράβων είναι ότι ο Αστεροπαίος καταγόταν από την Παιονία της Μακεδονίας και ότι οι Παίονες εκαλούντο Πελαγόνες. Έλαβε μέρος στο πλευρό των Τρώων στον εμφύλιο Τρωικό Πόλεμο, έναν πόλεμο μεταξύ ανθρώπων που είχαν την ίδια γλώσσα,την ίδια θρησκεία και τα ίδια ήθη και έθιμα. Αυτό προκύπτει από το διάλογο του Διομήδους με το Γλαύκο (Ιλιάς Ζ123) Έλληνες και Τρώες ήταν αδελφοξαδέλφια. Γνωρίζουμε από τον Όμηρο ότι ο Αξιός ήταν πλατύς, ότι είχε «ωραιότατο νερό» (Β 848-850) και ότι έκανε «βαθιά στροβιλίσματα» (Φ 143), ότι από «τη μακρινή Αμυδώνα, από τα μέρη του Αξιού» προέρχονταν οι Παίονες «με τα αγκυλωτά τόξα» (Β 848-850) «που φορούσαν περικεφαλαίες με αλογοουρά» (Π 287-288) και ότι τους συνόδευε ο Πυραίχμης, τον οποίο χτύπησε με δόρυ ο Πάτροκλος. Εκτός από τον Πυραίχμη αναφέρεται και ο Αστεροπαίος, γιος του Πηλεγόνη που κι αυτός με τη σειρά του ήταν γιος του Αξιού. Στους μύθους δηλαδή που παραδίδει ο Όμηρος περιλαμβάνεται και ο έρωτας του ποταμού με τη μεγαλύτερη κόρη του Ακεσσαμενού, βασιλιά της γειτονικής στον Αξιό Πιερίας, την Περίβοια (Φ 143). Ο ίδιος ο Αστεροπαίος δηλώνει στον Αχιλλέα: Η γενιά μου κατάγεται από τον πλατύροο Αξιό, εκείνον τον Αξιό που το ωραιότατο νερό του τρέχει πάνω στη γη. Αυτός γέννησε τον Πηλεγόνη, ικανό στο δόρυ. Κι αυτός λένε ότι γέννησε εμένα. Ιλ. Φ 154-160). Κρουσίου: Λεξικόν Ομηρικόν, διασκευή από την 6η γερμανική έκδ. υπό Ι. Πανταζίδου, έκδοση «Βιβλιεκδοτικά καταστήματα Αναστασίου Δ. Φέξη», Αθήνα 1901
EMC Corporation

Η EMC Corporation (EMC2) είναι μια αμερικανική εταιρία που ταξινομείται στις λίστες Fortune 500 και S&P 500. Κατασκευάζει λογισμικά και υλικά συστημάτων για τη διαχείριση πληροφοριών και την αποθήκευση τους. Τα κεντρικά γραφεία της βρίσκονται στο Χόπκιντον της Μασσαχουσέτης των ΗΠΑ. Η EMC παράγει μια σειρά προϊόντων αποθήκευσης επαγγελματικών δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων σκληρού δίσκου και των ανάλογων λογισμικών επιτήρησης και αποθήκευσης δεδομένων. Το κύριο προϊόν της, το Symmetrix, είναι βασικό στοιχείο των δικτύων αποθήκευσης δεδομένων σε πολλά μεγάλα κέντρα επεξεργασίας δεδομένων.

 Η EMC ιδρύθηκε το 1979. Ιδρυτικά της μέλη ήταν ο Ρίτσαρντ Ήγκαν και ο Ρότζερ Μαρίνο, από τους οποίους προέρχονται και τα αρχικά γράμματα Ε (Egan) και Μ (Marino) στο όνομα της επιχείρησης. Αρχικά ξεκίνησαν με την παραγωγή καρτών μνήμης, για να επεκταθούν και στον τομέα των σκληρών δίσκων. Με την προσφορά του Moshe Yanai, η EMC ανέβηκε στην κορυφή με πρωτοποριακές και ισχυρές πλατφόρμες αποθήκευσης δεδομένων. Στον τομέα της αποθήκευσης δεδομένων, ανταγωνίζεται την ΙΒΜ, την Network Appliance, την HP και την HDS. Η επιχείρηση διεύρυνε την προσφορά της σε υλικό, λογισμικά και συμβουλευτικές υπηρεσίες γύρω από τους τομείς της. Τον Ιούλιο του 2006 η EMC άνοιξε ένα γραφείο έρευνας και ανάπτυξης στη Σαγκάη της Κίνας, για να προωθήσει την περαιτέρω επέκταση της στην κινεζική αγορά. Στις 7 Ιουνίου 2007, η EMC ανήγγειλε ότι θα επένδυε $160 εκατομμύρια δολάρια στην Σιγκαπούρη για να ιδρύσει ένα νέο τεράστιο εργαστήριο που θα λειτουργήσει μέσα σε ένα έτος. Με μια σειρά αγορών και συνεργασιών η EMC έγινε ο παγκόσμια μεγαλύτερος προμηθευτής στον τομέα της αποθήκευσης στοιχείων. Αγορές και συνεργασίες Επίσημη ιστοσελίδα Επίσημη ιστοσελίδα των προϊόντων της εταιρείας Ο ιδρυτής της εταιρείας, Founder Dick, ανακεφαλαιώνει την απαρχή της εταιρείας Σύντομη ιστορία της εταιρείας μέχρι το 1998 Σταθμοί στην ιστορία της EMC Managing IT For A Flat World by David Goulden, CFO, EMC, BusinessWeek October 2, 2006
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1995

Τα 21α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1995.

 Καλύτερη Ταινία: Leaving Las Vegas Επιλαχών: A Little Princess Καλύτερη Σκηνοθεσία: Mike Figgis – Leaving Las Vegas Επιλαχών: Ανγκ Λι – Sense and Sensibility Α' Ανδρικός Ρόλος: Νίκολας Κέιτζ – Leaving Las Vegas Επιλαχών: Άντονι Χόπκινς – Nixon Α' Γυναικείος Ρόλος: Ελίζαμπεθ Σου – Leaving Las Vegas Επιλαχών: Jennifer Jason Leigh – Georgia Β' Ανδρικός Ρόλος: Don Cheadle – Devil in a Blue Dress Επιλαχών: Κέβιν Σπέισι – Outbreak, Seven, Swimming with Sharks και The Usual Suspects Β' Γυναικείος Ρόλος: Τζόαν Άλεν – Nixon Επιλαχούσα: Μίρα Σορβίνο – Mighty Aphrodite Καλύτερο Σενάριο: Έμμα Τόμσον – Sense and Sensibility Επιλαχών: Mike Figgis – Leaving Las Vegas Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Lü Yue – Shanghai Triad Επιλαχών: Darius Khondji – Seven Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: Bo Welch - A Little Princess Επιλαχών: Gary Frutkoff – Devil in a Blue Dress Καλύτερη Μουσική: Patrick Doyle – A Little Princess Επιλαχών: Howard Shore – Seven Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Wild Reeds (Les roseaux sauvages) • France Επιλαχών: The Postman (Il postino) • Italy/France/Belgium Best Non-Fiction Film: Crumb Επιλαχών: Theremin: An Electronic Odyssey Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: Toy Story The Douglas Edwards Experimental/Independent Film/Video Award: Mark Rappaport – From the Journals of Jean Seberg Βραβείο Νέας Γενιάς: Αλφόνσο Κουαρόν – A Little Princess Βραβείο Επιτευγματος Καριέρας: André de Toth Ο Επίσημος ιστότοπος
Νόβι Ουρενγκόι

Το Νόβι Ουρενγκόι (ρωσικά: Но́вый Уренго́й‎) είναι πόλη στον Αυτόνομο θύλακα των Γιαμάλων Νένετς στη Ρωσία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 104.107 κατοίκων. Στην απογραφή του 2002 η πόλη είχε πληθυσμό 94.456 κατοίκων, αυξημένος από τους 93.235 κατοίκους του 1989. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του αυτόνομου θύλακα, μετά το Νογιάμπρσκ.

 Ιδρύθηκε το 1975 μετά την ανακάλυψη του πεδίου φυσικού αερίου του Ουρενγκόι, και είναι από τα μεγαλύτερα στη Ρωσία. Το καθεστώς πόλης της χορηγήθηκε το 1980. Εντός του πλαισίου των διοικητικών διαιρέσεων, είναι ενσωματωμένη ως πόλη θυλακιακής σημασίας του Νόβι Ουρενγκόι, έχοντας ισοδύναμο διοικητικό καθεστώς με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη θυλακιακής σημασίας του Νόβι Ουρενγκόι είναι ενσωματωμένη ως Αστικός Θύλακας Νόβι Ουρενγκόι. Το Νόβι Ουρενγκόι έχει υποαρκτικό κλίμα (τύπος Dfc σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν). Οι χειμώνες είναι πολύ κρύοι και μακροί, ενώ οι μέσες θερμοκρασίες ποικίλλουν από τους -30 °C με -22°C τον Ιανουάριο, και τα καλοκαίρια είναι ήπια και σύντομα με τις μέσες θερμοκρασίες να κυμαίνονται από τους +10 °C έως τους +18 °C τον Ιούλιο. Ο υετός είναι μέτριος και είναι λίγο πιο μεγαλύτερος το καλοκαίρι σε σύγκριση με τις υπόλοιπες εποχές. Μια σημαντική βιομηχανία της πόλης είναι η παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η πόλη έχει ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα φυσικού αερίου στον κόσμο και υπάρχουν σημαντικές προοπτικές για περαιτέρω εξερεύνηση. Η κρατική εταιρεία Γκάζπρομ είναι ο κύριος τοπικός εργοδότης. Η πόλη βρίσκεται στη σιδηροδρομική γραμμή Τιουμέν–Νόβι Ουρενγκόι. Ταξιδεύοντας βόρεια από το Τιουμέν, το Νόβι Ουρενγκόι είναι ο τελευταίος σημαντικός σταθμός της γραμμής, ενώ ο προηγούμενος σταθμός της γραμμής είναι το Νογιάμπρσκ. Το Νόβι Ουρενγκόι βρίσκεται κατά μήκος του σιδηροδρόμου Σαλεχάρντ-Ιγκάρκα, γνωστός και ως "Νεκρός Δρόμος". Εκτείνεται από το Νόβι Ουρενγκόι έως το Στάρι Ναντίμ και είναι τμήμα του Σιδηρόδρομου του Θανάτου, ο οποίος χρησιμοποιείται ως σημαντικός σιδηρόδρομος για μεταφορά φορτίων. Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο του Νόβι Ουρενγκόι. Η Φακέλ είναι αντρική ομάδα βόλεϊ, η οποία αγωνίζεται στην Ρωσική Βόλεϊ Σούπερ Λιγκ και η έδρα της είναι το Αθλητικό Κέντρο Γκαζοντομπιτσίκ. Στην σεζόν 2008-09 τερμάτισε τρίτη, πίσω από την Ζενίτ Καζάν και την Ίσκρα Οντίντσοβο.
Αντόνιο Μπαντέρας

Ο Χοσέ Αντόνιο Ντομίνγκεθ Μπαντέρα (José Antonio Domínguez Bandera, 10 Αυγούστου 1960), γνωστός ως Αντόνιο Μπαντέρας, είναι Ισπανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός. Άρχισε την καριέρα του ως ηθοποιός με μία σειρά ταινιών από τον σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ και μετά εμφανίστηκε σε πολύ γνωστές ταινίες του Χόλλυγουντ, ειδικά κατά τη δεκαετία του 1990, συμπεριλαμβανομένων των Assassins, Evita, Interview with the Vampire, Philadelphia, Desperado, Η μάσκα του Ζορό and Spy Kids. Ο Μπαντέρας έδωσε επίσης τη φωνή του στο Γάτος Σπιρουνάτος (Puss in Boots) συνέχεια των ταινιών Σρεκ και στη μέλισσα στη διαφήμιση της Nasonex.

 Ο Χοσέ Αντόνιο Ντομίνγκεθ Μπαντέρας γεννήθηκε στη Μάλαγα, της Ανδαλουσίας, στην Ισπανία. Ο πατέρας του, Χοσέ Ντομίνγκεθ, ήταν αστυνομικός στον ισπανικό εμφύλιο. Η μητέρα του, Άννα Μπαντέρας, ήταν δασκάλα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Έχει έναν μικρότερο αδερφό,τον Χαβιέ. Παρά το γεγονός ότι το όνομα της οικογένειάς του πατέρα του είναι Domínguez, πήρε το επώνυμο της μητέρας του, όπως το καλλιτεχνικό της. Ως παιδί, ήθελε να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής μέχρι που το σπασμένο πόδι τον εμπόδισε να αφήσει τα όνειρά του στην ηλικία των δεκατεσσάρων. Έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις τέχνες του θεάματος και αποτελούσε μέρος της ARA Θεάτρου-Σχολής που διευθύνεται από τον Angeles Rubio y-Αργκουέλλες Alessandri και το Κολέγιο της Δραματικής Τέχνης, και τα δύο στη Μάλαγα. Η δουλειά του στο θέατρο, και τις εμφανίσεις του στους δρόμους, τελικά τον οδήγησε στο Εθνικό Θέατρο της Ισπανίας. Η καριέρα του απογειώθηκε με την παρουσία του στην ταινία του Δέσε με. Ο Μπαντέρας άρχισε να εργάζεται σε μικρά καταστήματα κατά τη διάρκεια του μεταδικτατορικού πολιτιστικού κινήματος της Ισπανίας γνωστό ως «La Movida Madrileña».Κατά τη διάρκεια εμφάνισης στο θέατρο, ο Μπαντέρας τράβηξε την προσοχή του Ισπανού σκηνοθέτη Πέδρο Αλμοδόβαρ, ο οποίος προσλαμβάνει το νεαρό ηθοποιό το 1982 στην ταινία ντεμπούτο Λαβύρινθος του πάθους. Πέντε χρόνια αργότερα, εμφανίστηκε στην ταινία του σκηνοθέτη Ο νόμος του πόθου, στην οποία κάνει πρωτοσέλιδα με τον ρόλο του ως ομοφυλόφιλος άνδρας, από τον οποίο απαίτησαν να είναι ο πρώτος άνδρας που φιλάει άνδρα στην μεγάλη οθόνη. Ο Αντόνιο Μπαντέρας στην IMDb (Αγγλικά)
Βιάρος Καποδίστριας

Ο Βιάρος Καποδίστριας (1774 - 1842) ήταν Έλληνας πολιτικός, νομικός και μέλος της Φιλικής Εταιρείας από την Κέρκυρα. Υπήρξε αδελφός των κυβερνητών της Ελλάδας Ιωάννη και Αυγουστίνου Καποδίστρια.

 Ο Βιάρος Καποδίστριας γεννήθηκε το 1774 στην Κέρκυρα και ήταν ο πρωτότοκος γιος του διπλωμάτη κόμη Αντώνιου-Μαρία Καποδίστρια και της Διαμαντίνας, κόρης του Χριστόδουλου Γονέμη. Αφού παρακολούθησε εγκύκλια μαθήματα στη γενέτειρά του, μετέβη στην Πάδοβα, όπου σπούδασε νομικά. Επιστρέφοντας στα Επτάνησα διετέλεσε γερουσιαστής Κέρκυρας και το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Αριστείδη Παππά. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, έχοντας ως έδρα την Κέρκυρα, υπήρξε -μαζί με τον μεγαλέμπορο Κωνσταντίνο Γεροστάθη- σύνδεσμος ανάμεσα στα φιλελληνικά σωματεία της Ευρώπης και τους επαναστάτες. Παράλληλα συμμετείχε στις προσπάθειες για περίθαλψη των προσφύγων, που κατέφευγαν από τις επαναστατημένες περιοχές στα νησιά του Ιονίου. Τον Μάρτιο του 1828 ήρθε μαζί με τον αδελφό του Αυγουστίνο στην Ελλάδα, για να συνδράμουν τον έτερο αδελφό τους και κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Διετέλεσε μέλος του «Πανελληνίου» και μαζί με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο διορίστηκε υπεύθυνος περί των Πολεμικών. Αποτέλεσε επίσης μέλος του Γενικού Φροντιστηρίου, έκτακτος επίτροπος των Σποράδων και από τον Οκτώβριο του 1829 υπουργός Ναυτικών. Παράλληλα, φέρεται και ως υπεύθυνος της μυστικής αστυνομίας. Επίσης σημαντική ήταν η συνεισφορά του στη δράση του Ορφανοτροφείου Αίγινας και στην ίδρυση του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου στο ίδιο νησί. Το γεγονός ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Αυγουστίνος αναδείχτηκαν σε υψηλόβαθμα κρατικά στελέχη, στηλιτεύτηκε από την αντικαποδιστριακή πολιτική παράταξη ως δείγμα νεποτισμού. Επίσης ο Βιάρος κατηγορήθηκε για αυταρχική διοίκηση, αλλά και για διάφορες αυθαιρεσίες. Τον Μάιο του 1832, μετά από την πτώση του Αυγουστίνου Καποδίστρια από την εξουσία, ο Βιάρος κατέφυγε στην Κέρκυρα, όπου και απεβίωσε το 1842. Βιάρος Καποδίστριας στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών
Απόλλων και Υάκινθος (Μότσαρτ)

Η όπερα Απόλλων και Υάκινθος (λατινικά: Apollo et Hyacinthus) γράφτηκε το 1767 από τον Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, όταν αυτός ήταν 11 ετών και αποτελείται από τρεις πράξεις. Το θέμα της όπερας είναι βασισμένο σε έναν αρχαίο ελληνικό μύθο, όπως αυτός παρουσιάστηκε από το λατίνο ποιητή Οβίδιο στο αριστούργημά του Μεταμορφώσεις. Το λιμπρέτο έχει γράψει ο Ρούφινους Βιντλ. Η πρώτη παρουσίαση της όπερας έλαβε χώρα στις 13 Μαΐου 1767, στην Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου του Σάλτσμπουργκ.

 Σύμφωνα με τον μύθο, ο Υάκινθος, πρίγκηπας της Σπάρτης, πέθανε σε ατύχημα, χτυπημένος στο κεφάλι από ένα δίσκο που εκσφενδόνισε ο ερωτευμένος μαζί του θεός Απόλλωνας. Σύμφωνα με τον μύθο, υπεύθυνος για τον θάνατο του Υάκινθου είναι ο Ζέφυρος, ο θεός που αντιπροσώπευε τον δυτικό άνεμο, ο οποίος έριξε το δίσκο επίτηδες για να σκοτώσει τον Υάκινθο, επειδή ζήλευε τη σχέση του ωραίου νεαρού με τον θεό Απόλλωνα. Μετά τον θάνατό του, ο Απόλλωνας μεταμόρφωσε τον αδικοχαμένο Υάκινθο σε άνθος χρησιμοποιώντας το χυμένο αίμα του. Οίβαλος, βασιλιάς της Σπάρτης (τενόρος) Μελία, κόρη του Οίβαλου (σοπράνο) Υάκινθος, γιος του Οίβαλου (σοπράνο) Απόλλων (άλτο) Ζέφυρος, φίλος του Υάκινθου (σοπράνο) πρωθιερέας του Απόλλωνα (μπάσος) ιερέας του Απόλλωνα (μπάσος)
Ανεμούτσα Μαγνησίας

Η Ανεμούτσα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Δρακείας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αγριάς, του δήμου Βόλου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βόλου του νομού Μαγνησίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Η Ανεμούτσα είναι ημιορεινός οικισμός στο ανατολικοκεντρικό τμήμα του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες του Πηλίου, λίγο βορειότερα της Αγριάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 355. Απέχει 10 χλμ. περίπου Α. του κέντρου του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 και προσαρτήθηκε στον δήμο Νηλείας του νομού Λαρίσης. Εντάχθηκε διαδοχικά στον νομό Μαγνησίας (1899), Λαρίσης (1909) και Μαγνησίας (1942). Με το ΦΕΚ 169Α - 29/12/1989 αποσπάστηκε από την κοινότητα Δρακείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγριάς. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αγριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Βόλου. Το ξωκκλήσι του Τιμίου Σταυρού στην ανατολική είσοδο του οικισμού. Έχει χαρακτηριστικό ξυλόγλυπτο τέμπλο και φωτίζεται τις νυχτερινές ώρες Ο άγιος Μιχαήλ, δυτικά του οικισμού Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Πήλιο 1:60.000) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr