IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Φαινόμενο της βουτυρωμένης φρυγανιάς

Ως φαινόμενο της βουτυρωμένης φρυγανιάς έχει καταγραφεί η παρατήρηση ότι η βουτυρωμένη φρυγανιά τείνει να προσγειώνεται με την πλευρά του βουτύρου, αφού πέσει. Στις αγγλοσαξωνικές χώρες χρησιμοποιείται ως ιδιωτισμός για τις απαισιόδοξες προοπτικές.

 Η αρχική καταγραφή και οι αρχικές παρατηρήσεις του φαινόμενου δεν έχουν με ακρίβεια ξεκαθαριστεί, ενώ γραπτές αναφορές υπάρχουν από τα μέσα του 19ου αιώνα και έπειτα. Μια καταγραφή της παρατήρησης βρίσεκται σε ένα ποίημα του Τζέιμς Πέιν από το 1884: I never had a slice of bread, (ποτέ δεν είχα φέτα από ψωμί)Particularly large and wide, (σημαντικά μεγάλη και πλατιά) That did not fall upon the floor, (που δεν έπεσε στο πάτωμα) And always on the buttered side! (από τη βουτυρωμένη της πλευρά) Μια μελέτη του 1991 από την τηλεοπτική σειρά QED του BBC διαπίστωσε ότι όταν η φρυγανιά πετιέται στον αέρα, προσγειώνεται με το βούτυρο προς τα κάτω μόλις τις μισές φορές (όπως θα προβλεπόταν τυχαία). Ωστόσο, αρκετές επιστημονικές μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι όταν το τοστ πέφτει από ένα τραπέζι (σε αντίθεση με το να πετιέται στον αέρα), πέφτει πιο συχνά με την πλευρά του βουτύρου. Μια μελέτη για αυτό το θέμα από τον Robert Matthews κέρδισε το βραβείο Ig Nobel για τη φυσική το 1996. Όταν το τοστ πέφτει από το χέρι κάποιου, το κάνει υπό γωνία, λόγω της φύσης του να έχει γλιστρήσει από την προηγούμενη θέση του, τότε το τοστ περιστρέφεται. Δεδομένου ότι τα τραπέζια είναι συνήθως μεταξύ δύο και έξι ποδιών (0,7 έως 1,83 μέτρα), υπάρχει αρκετός χρόνος για το τοστ να περιστραφεί περίπου μισή στροφή και έτσι να προσγειωθεί ανάποδα σε σχέση με την αρχική του θέση. Δεδομένου ότι η αρχική θέση είναι συνήθως με την πλευρά του βουτύρου προς τα πάνω, το τοστ προσγειώνεται με την πλευρά του βουτύρου προς τα κάτω. Ωστόσο, εάν το τραπέζι έχει ύψος πάνω από 10 πόδια (3,0 m), το τοστ θα περιστραφεί πλήρως κατά 360 μοίρες και θα προσγειωθεί με την πλευρά του βουτύρου προς τα πάνω. Επίσης, εάν το τοστ ταξιδεύει οριζόντια με πάνω από 3,6 μίλια την ώρα (1,6m/s), το τοστ δε θα περιστρέφεται αρκετά, ώστε να προσγειωθεί με την πλευρά του βουτύρου προς τα κάτω. Στην πραγματικότητα, το φαινόμενο προκαλείται από θεμελιώδεις φυσικές σταθερές. Το πρόσθετο βάρος του βουτύρου έχει επίδραση στη διαδικασία πτώσης, αφού το βούτυρο απλώνεται σε όλη τη φέτα. Ένα κομμάτι φρυγανιάς έχει αδράνεια, καθώς γυρίζει προς το πάτωμα, εμποδίζοντας το γύρισμά του να σταματήσει εύκολα. Συνήθως, σταματά μόνο χτυπώντας στο πάτωμα. Αυτή η στιγμή αδράνειας καθορίζεται από την ταχύτητα με την οποία γυρίζει το τοστ, σε συνδυασμό με το μέγεθος και τη μάζα του τοστ. Επειδή τα περισσότερα τοστ και φρυγανιές είναι σχετικά ομοιόμορφα, συχνά προσγειώνονται με παρόμοιο τρόπο. Νόμος του Μέρφυ
Εντουάρ Ενζιράντ

Ο Εντουάρ Ενζιράντ (Édouard Ngirente, 1973-) είναι οικονομολόγος και πολιτικός από τη Ρουάντα, πρωθυπουργός της χώρας από τις 30 Αυγούστου 2017. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον πρόεδρο Πολ Καγκάμε.

 Ο Ενζιράντ γεννήθηκε στη Ρουάντα το 1973. Ολοκλήρωσε το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ρουάντα, αποκτώντας τίτλο μπάτσελοε στα οικονομικά και στη στατιστική. Στη συνέχεια απέκτησε και μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στις οικονομικές επιστήμες. Επίσης, κατέχει τίτλο PhD στα οικονομικά από το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβαίν στο Βέλγιο. Δίδαξε ως καθηγητής στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ρουάντα ως το 2010. Εν συνεχεία διορίστηκε γενικός διευθυντής σχεδιασμού στο υπουργείο Οικονομικών και Οικονομικού Προγραμματισμού, για να προαχθεί σε ανώτατο σύμβουλο στο ίδιο υπουργείο εντός του έτους. Στις 30 Μαρτίου 2011 του χορηγήθηκε άδεια επ' αόριστο από το υπουργικό συμβούλιο για να αναλάβει τα καθήκοντά του ως ανώτατου συμβούλου στην εκτελεστική διεύθυνση της Παγκόσμιας Τράπεζας στην Ουάσινγκτον. Διορίστηκε πρωθυπουργός στις 30 Αυγούστου 2017. Γραφείο Πρωθυπουργού της Ρουάντα Αρχειοθετήθηκε 2012-11-25 στο Wayback Machine.
Γύλος

Ο γύλος (επιστημονικό όνομα Coris julis), γνωστός και ως γαϊτανούρι, ιλάρι, πουρπουριά, λεμοναριά και σπετσιάς, είναι πολύχρωμο ψάρι το οποίο ανήκει στην οικογένεια των λαβρίδων. Απαντάται στη Μεσόγειο και στον βορειοανατολικό Ατλαντικό.

 Ο γύλος είναι μικρό ψάρι, με ατρακτοειδές στενόμακρο σώμα, μικρά μάτια, μυτερό ρύγχος και με μυτερά πυκνά δόντια. Το χρώμα του γύλου είναι καστανόμαυρο ή πράσινο στη ράχη και λευκό στην κοιλιά. Επίσης, στα πλευρά του έχει μια πορτοκαλο-κόκκινη γραμμή που φτάνει έως την ουρά του. Το βάρος του, συνήθως, φτάνει τα 150 γραμμάρια. Το μήκος του φτάνει τα 20 με 25 εκατοστά. Ο γύλος ζει στον πάτο της θάλασσας σε βραχώδεις και φυκώδεις περιοχές, σε βάθος από ένα μέχρι 60 μέτρα, αν και μόνο τα μεγάλα αρσενικά παραμένουν για αρκετή ώρα σε βαθιά νερά. Το χειμώνα τα ψάρια μετακινούνται σε βαθύτερα νερά. Ο γύλος τρώει διάφορα μαλάκια και άλλα μικρότερα ψάρια, όπως και μικρές γαρίδες. Froese, Rainer & Pauly, Daniel, επιμ. (2014). "Coris julis" στην FishBase. Έκδοση: Μάρτιος 2014. «Γύλος». ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΨΑΡΕΜΑ. 28 Αυγούστου 2011. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014. «Γύλος». psarema.info-Το blog του Έλληνα ψαρά!. 12 Σεπτεμβρίου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2014.
Ρομπέρ Σωλζέ

Ο Ρομπέρ Σωλζέ (γαλλικά: Robert Saulger, Παρίσι, 3 Ιουλίου 1637 – Νάξος, 14 Σεπτεμβρίου 1709) ήταν Γάλλος Ιησουίτης ιεραπόστολος και ιερέας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, καθώς και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Κυκλάδων.

 Έγινε δεκτός στην Εταιρεία του Ιησού στις 9 Οκτωβρίου 1657, όπου και, στην πορεία, αιτήθηκε να σταλεί ως ιεραπόστολος στην Ελλάδα. Στη συνέχεια, κατέστη ηγούμενος του ιησουιτικού μοναστηριού της Νάξου. Όντας προσωπικός φίλος του εξομολογητή του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, Πατέρα Λα Σαιζ, χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη επιρροή του με απώτερο σκοπό να ωθήσει τον Γάλλο μονάρχη στην κήρυξη Σταυροφορίας, ωστόσο, δίχως αποτέλεσμα.Είναι κυρίως γνωστός για το βιβλιογραφικό έργο του υπό τον τίτλο Histoire nouvelle des Ducs et autres Souverains de l'Archipel, ανωνύμως εκδοθέν το 1698, το οποίο, για καιρό, αποτέλεσε εκ των ελάχιστων διαθέσιμων ιστοριογραφικών πηγών σχετικά με την ιστορία του Δουκάτου του Αρχιπελάγους.
Μελίνα Κανακαρίδη

Η Μελίνα Κανακαρίδη (Melina Eleni Kanakaredes Constantinides, 23 Απριλίου 1967) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ελληνικής καταγωγής. Έγινε ιδιαίτερα γνωστή πρωταγωνιστώντας στις σειρές CSI: Νέα Υόρκη και Providence.

 Γεννήθηκε στο Άκρον του Οχάιο από Έλληνες γονείς (ποντιακής καταγωγής). Ξεκίνησε σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο (Ohio State University) και στη συνέχεια σπούδασε θέατρο στο Point Park College, στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνια, από όπου αποφοίτησε το 1989. Από το 1991 και μέχρι το 1995 πρωταγωνίστησε στην καθημερινή σειρά Guiding Light. Για το ρόλο της στη σειρά αυτή προτάθηκε δύο φορές για το βραβείο Έμμυ, για τηλεοπτική σειρά που προβάλλεται σε καθημερινή βάση (Daytime Emmy Award). Από το 1999 μέχρι το 2002 υποδύθηκε την Dr. Sydney Hansen στη σειρά Providence και από το 2004 μέχρι το 2010 την Ντετέκτιβ Πρώτου Βαθμού Στέλλα Μπονασέρα στην αστυνομική σειρά CSI: Νέα Υόρκη. Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε στις ταινίες The Long Kiss Goodnight και 15 Λεπτά (15 Minutes), όπου συμπρωταγωνίστησε με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Επρόκειτο να υποδυθεί την πρωταγωνίστρια στην ταινία Γάμος...αλά Ελληνικά (My Big Fat Greek Wedding), κάτι που τελικά δεν έγινε λόγω της εγκυμοσύνης της, αντικαθιστώμενη από την επίσης ελληνοαμερικανίδα Νία Βαρντάλος. Το 2010 υποδύθηκε τη θεά Αθηνά στην ταινία Ο Πέρσι Τζάκσον και η κλοπή της αστραπής. Είναι παντρεμένη με έναν πρώην σύμβουλο εστιατορίων, τον Πέτρο Κωνσταντινίδη (Peter Constantinides) και έχει δύο κόρες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Melina Kanakaredes στο Wikimedia Commons Βιογραφία της Μελίνας Κανακαρίδη (αγγλ.) στον ιστότοπο www.notablebiographies.com Βιογραφία της Μελίνας Κανακαρίδη (αγγλ.) στον ιστότοπο www.thefamouspeople.com
Λευτέρης Φυσικόπουλος

Ο Λευτέρης (Μπέμπης) Φυσικόπουλος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα Ελλάδος.

 Ο Φυσικόπουλος αγωνιζόταν στο αριστερό πλευρό της μεσαίας γραμμής και ήταν γνωστός για την ταχύτητα του. Το 1945 μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη από τις Σέρρες και έπαιξε στα τρία πρώτα παιχνίδια της τελικής φάσης του πρωταθλήματος, δημιουργώντας το νικητήριο γκολ του Άγγελου Βασιλειάδη στον εντός έδρας αγώνα κατά του Ολυμπιακού, βοηθώντας τον Άρη πανηγυρίσει τον τίτλο του πρωταθλητή.Υπήρξε βασικός στην ομάδα του Άρη που αγωνίστηκε στο πασχαλινό τουρνουά Αθηνών του 1946, η οποία ηττήθηκε από τον Ολυμπιακό με 1-0, κέρδισε την ΑΕΚ με 0-1, κατέβαλλε την αντίσταση του Παναθηναϊκού με 1-3, με τον Φυσικόπουλο να πετυχαίνει ένα από τα τρία τέρματα της ομάδας του και ηττήθηκε με 2-1 από τον Απόλλωνα Αθηνών.Την επόμενη σεζόν, οι "κίτρινοι" πραγματοποίησαν μέτρια πορεία στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης, με τον Φυσικόπουλο να αποβάλλεται με κόκκινη κάρτα σε δύο αναμετρήσεις. Ο ίδιος διακρίθηκε στον αγώνα εναντίον του Ηρακλή στις 2 Νοεμβρίου 1947, όπου πέτυχε τα δύο από τα τρία τέρματα των "κίτρινων" για το ισόπαλο 3-3. Την ίδια σεζόν, πέτυχε δύο ακόμη τέρματα κατά του Μελιτέα, ανατρέποντας το αρχικό 0-1 και δίνοντας τη νίκη στον Άρη. Από το καλοκαίρι του 1948 και έπειτα, καθιερώθηκε σαν αριστερό χαφ ο Λευτέρης Χαλυβόπουλος, αναγκάζοντας τον Φυσικόπουλο να συνεχίσει με την δεύτερη ομάδα του Άρη, όπου αγωνιζόταν σαν κεντρικός αμυντικός. Επανήλθε στην πρώτη ομάδα όταν ο Άρης σε ένδειξη διαμαρτυρίας αγωνίστηκε με αναπληρωματικούς παίκτες στην τελική φάση του πρωταθλήματος του 1949 εναντίον του Παναθηναϊκού.Έκλεισε την καριέρα του παίζοντας στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1949-50, σκοράροντας το τελευταίο του τέρμα με απευθείας εκτέλεση φάουλ εναντίον του ΠΟ Ξηροκρήνης, στη νίκη του Άρη με 5-2 στις 15 Ιουνίου 1950. Βασίλης [άγνωστο επίθετο], Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ...Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, αυτοέκδοση, 2014. ISBN 978-960-93-5927-6 Φυσικόπουλος Μπέμπης (Λευτέρης) | aris.re
Σρέτσκο Κάτανετς

Ο Στρέτσκο Κάτανετς (γεννημένος στις 16 Ιουλίου 1963) στην πόλη Λιουμπλιάνα) είναι Σλοβένος πρώην ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας. Επίσης, έχει εργαστεί ως προπονητής σε αρκετές εθνικές ομάδες. Από το 2013 είναι ο προπονητής της Εθνικής Σλοβενίας.

 Ο Στρέτσκο Κάτανετς ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ηλικία των επτά ετών στη Λιουμπλιάνα. Το 1981 πήγε στην Ολίμπια Λιουμπλιάνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1985 οπότε και μεταπήδησε στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Την επόμενη χρονιά μετεγγράφη στην Παρτιζάν με την οποία στέφθηκε πρωταθλητής Γιουγκοσλαβίας το 1987. Το 1988 εντάχθηκε στη ΦφΜ Στουτγκάρδη με την οποία έφτασε στα τελικά του Κυπελλου UEFA το 1989 και έχασε απέναντι στη Νάπολι του Ντιέγκο Μαραντόνα. Έμεινε στη Γερμανία μόνο μία σεζόν, καθώς το 1989 υπέγραψε για την ιταλική ΟΚ Σαμπντόρια. Την πρώτη του σεζόν εκεί κατέκτησε ένα Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κυπελλούχων. Το 1992 έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ωστόσο δεν κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο καθώς η ΟΚ Σαμπντόρια υπέστη ήττα από την άλλη φιναλίστ, τη Μπαρτσελόνα. Το 1994, έφτασε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ιταλίας. Το καλοκαίρι του 1994, ο Στρέτσκο Κάτανετς αποάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του, σε ηλικία 31 ετών. Μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, ο Κάτανετς αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα, αλλά από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. Το 1996 ανέλαβε βοηθός προπονητή στην Εθνική Σλοβενίας U21. Στο πόστο αυτό παρέμεινε μέχρι το 1998. Το 1998 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τη Ντρούστβο Γκόριτσα, ενώ λίγο καιρό αργότερα ανέλαβε και πάλι την Εθνική Σλοβενίας, αλλά αυτή τη φορά αποτέλεσε τον προπονητή της ομάδας των ανδρών. Στον πάγκο της Εθνική Σλοβενίας παρέμεινε μέχρι το 2002. Επόμενος σταθμός της προπονητικής καριέρας του Κάτανετς ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, στον οποίο ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες. Την τριετία 2006-09, ο Κάτανετς αποτέλεσε τον προπονητή της Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας ενώ από το 2009 και μέχρι το 2011 εργάστηκε ως προπονητής στην Εθνική των Η.Α.Ε.. Από το 2013 και μέχρι σήμερα, ο Στρέτσκο Κάτανετς εργάζεται ως προπονητής στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών της Σλοβενίας. Ο Στρέτσκο Κάτανετς έχει πραγματοποιήσει 51 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γιουγκοσλαβίας και 5 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της Σλοβενίας. 1 Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας: 1987 1 Πρωτάθλημα Ιταλίας: 1991 1 Κύπελλο Ιταλίας: 1994 1 Σούπερ Καπ Ιταλίας: 1991 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1990 Το προφίλ του Κάτανετς στο transfermarkt.co.uk Το προφίλ του Στρέτσκο Κάτανετς στο worldfootball.net Τέλος ο Κάτανετς από τον Ολυμπιακό
Άννα της Σαξονίας (1437-1512)

H Άννα, γερμ. Anna von Sachsen von Wettin (7 Μαρτίου 1437 - 31 Οκτωβρίου 1512) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και της Μαργαρίτας των Αψβούργων, κόρης του Ερνέστου δούκα της Έσω Αυστρίας (Στυρίας, Καρινθίας, Καρνιόλης). Παντρεύτηκε το 1458 τον Αλβέρτο Γ΄ Αχιλλέα των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα: Φρειδερίκος Α΄ 1460-1536, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ. Αμαλία 1461-1481, παντρεύτηκε τον Κάσπαρ των Βίττελσμπαχ κόμη του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Βαρβάρα 1464-1515, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο ΙΑ΄ των Πιάστ δούκα του Γκλόγκουφ και μετά τον Βλαδίσλαο Β΄ των Γιαγκελλόνων βασιλιά της Ουγγαρίας & Βοημίας. Σίβυλλα 1467-1524, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ δούκα του Γύλιχ-Μπεργκ. Σιγισμούνδος 1468-1495, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Μπάυροϊτ. Δωροθέα 1471-1520, ηγουμένη στο αββαείο του Μπάμμπεργκ. Ελισάβετ 1474-1507, παντρεύτηκε τον Χέρμαν Η΄ κόμη του Χέννεμπεργκ-Άσαχ. Αναστασία 1478-1534, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Δ΄ κόμη του Χέννεμπεργκ-Σλόιζινγκεν. Μαγδαληνή 1476-1480 απεβ. 4 ετών, Γεώργιος 1474-1476 απεβ. 2 ετών· Άννα 1462, Αλβέρτος 1466, Αλβέρτος 1470, απεβίωσαν νήπια. Frederick Albert of Langenn: Duke Albrecht the Brave, the progenitor of the royal house of Saxony, p. 37 ff Daniel Martin Ernst Kirchner: The electresses and queens on the throne of the Hohenzollerns ..., Volume 1, 134 ff
Πικραμνιώδη

Τα Πικραμνιώδη (λατ. Picramniales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο (μονοφυλετική ομάδα) των μαλαχίδων (malvids) του κλάδου των ροδίδων (rosids). Είναι μονοτυπική τάξη με μόνο μία οικογένεια - Πικραμνιοειδή (Picramniaceae) στην οποία κατατάσσονται 3 γένη και 49 είδη.

 Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Πικραμνιώδων περιλαμβάνει μόνο μία οικογένεια των Πικραμνιοειδών η οποία περιέχει τα 3 γένη: Picramnia Nothotalisia Alvaradoa Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των ροδίδων που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Πικραμνιώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
Περιφερικό νευρικό σύστημα

Το περιφερικό νευρικό σύστημα αποτελείται από νευρικές ίνες πού μεταφέρουν αισθητικά μηνύματα τόσο προς το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) αλλά και την απάντηση του ΚΝΣ πρός την αντίθετη μεριά των ινών δήλαδή το σώμα (κυρίως μύες, όργανα, αδένες).

 Τα κύτταρα του νευρικού συστήματος τα οποία μεταφέρουν πληροφορίες από το το σώμα (δηλαδή τους περιφερικούς υποδοχείς που υπάρχουν στο σώμα και αναγνωρίζουν τις αλλαγές) ονομάζονται κεντρομόλοι ή προσαγωγοί νευρώνες. Οι πληροφορίες αυτές όταν πλέον γίνουν αντιληπτές από τον εγκέφαλο ονομάζονται αισθητικοί νευρώνες. Οι φυγόκεντροι ή εξαγωγοί νευρώνες είναι αυτοί που μεταφέρουν την απάντηση του εγκεφάλου στο ερέθισμα του προσαγωγού νευρώνα. Όταν οι φυγόκεντροι νευρώνες (αυτοί δηλαδή που έχουν κατεύθυνση από τον εγκέφαλο προς το σώμα) νευρώνουν σκελετικούς μυς προκαλώντας κινήσεις ονομάζονται κινητικοί νευρώνες. Θα πρέπει να αναφερθεί και μιά άλλη κατηγορία νευρώνων που υπάρχει οι διάμεσοι ή συνδετικοί ή εφεδρικοί νευρώνες. Οι νευρώνες αυτοί όμως ανήκουν στο ΚΝΣ. Επίσης θα πρέπει να τονισθεί πως όταν αναφερόμαστε στην αισθητική οδό του περιφερικού νευρικού συστήματος δεν περιλαμβάνονται οι ειδικές αισθήσεις που μεταφέρονται με τα εγκεφαλικά νεύρα (όσφρησης, όρασης, γεύσης, ακοής και ισορροπίας) αλλά οι γενικές αισθήσεις όπως αυτές της αφής, πίεσης, πόνου, θερμοκρασίας κτλ. The Peripheral Nervous System and What It Does Αρχειοθετήθηκε 2010-12-03 στο Wayback Machine. Central nervous system (CNS) anatomy Νευρικό σύστημα Κεντρικό νευρικό σύστημα Κύτταρα νευρικού συστήματος
Όκρος Τσίχε

Το Όκρος Τσίχε ( γεωργιανά: ოქროს ციხე), το όνομα του οποίου μεταφράζεται ως «Χρυσό φρούριο», είναι μεσαιωνικό φρούριο στο Δήμο Αντιγένι, στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι στα νότια της Γεωργίας, βόρεια του χωριού Σόκα. Βρίσκεται στην ιστορική κοιλάδα Κβαμπλιάνι, σε ένα δυσπρόσιτο και απόκρημνο βουνό. Το φρούριο κατείχε εξέχουσα θέση στις Γεωργιανές-Οθωμανικές αναμετρήσεις του 16ου αιώνα και ήταν επίσης γνωστό με την τουρκική απόδοση του ονόματός του: Αλτουνκάλα. Το 2007, το Όκρος Τσίχε καταχωρήθηκε στον κατάλογο με τα Αμετακίνητα Πολιτιστικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας.

 Το φρούριο Όκρος Τσίχε είναι μια από τις μεγαλύτερες μεσαιωνικές οχυρώσεις στη Γεωργία. Οι παχιοί τοίχοι του είναι χτισμένοι από χοντρικά ξακρισμένους ογκόλιθους, που ορθώνονται σε ύψος 10 μέτρων. Η ακρόπολη βρίσκεται πάνω σε μια βραχώδη κορυφογραμμή του βουνού και οι προμαχώνες του - ενισχυμένοι με μεγάλους πύργους - κάνουν απότομη κάθοδο στις νότιες και βόρειες πλαγιές. Το σχέδιό του είναι περίπλοκο, με αρκετά επίπεδα που ακολουθούν την ακανόνιστη βραχώδη επιφάνεια και ανθρωπογενή τεχνητά τοιχώματα που συνδυάζονται με τα φυσικά βραχώδη. Το φρούριο Όκρος Τσίχε χτίστηκε στα τέλη του 13ου ή στις αρχές του 14ου αιώνα και ήταν ένα από τα κύρια οχυρά στην κατοχή της δυναστείας των Ζακέλι του πριγκιπάτου του Σάμτσχε. Λόγω της εξέχουσας θέσης του στην κοιλάδα Κβαμπλιάνι, το φρούριο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση του Σάμτσχε από τις εισβολές του Οθωμανικού στρατού κατά την Καυκάσια εκστρατεία του Λαλά Μουσταφά Πασά το 1578. Είναι το φρούριο στο οποίο είχε οχυρωθεί η πριγκίπισσα Ντεντισμέντι (Γεωργιανά: დედისიმედი), προτού διαπραγματευτεί μια ειρηνευτική συμφωνία με τον Οθωμανό διοικητή. Μετά την ολοκληρωτική κατάκτηση της επαρχίας από τους Οθωμανούς, το φρούριο ήταν γνωστό με το τουρκικό όνομά του, Αλτουνκάλα, και λειτουργούσε ως κέντρο της ομώνυμης περιοχής (λίβα). Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Okro fortress στο Wikimedia Commons
Ανρεδέρα

Η ανρεδέρα (Anredera) είναι γένος αγγειόσπερμων τροπικών και υποτροπικών φυτών, που ανήκει στην οικογένεια βασελλοειδή. Είναι ιθαγενές της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, των Δυτικών Ινδιών, του Τέξας και της Φλόριντα. Μερικά είδη έχουν εισαχθεί σε άλλες περιοχές της Γης (ιδίως σε μεσογειακές χώρες και σε διάφορα ωκεάνια νησιά). Τα περισσότερα είδη είναι αειθαλή αναρριχητικά σχετικώς ξηρών θαμνότοπων. Μερικά είδη είναι γνωστά με την κοινή ονομασία «κληματίδες της Μαδέρας» (Madeira vines). Τουλάχιστον ένα είδος, το A. cordifolia («ανρεδέρα η καρδιόφυλλος») έχει εδώδιμες ρίζες-κονδύλους και φύλλα παρόμοια με εκείνα του Basella alba. Τα άνθη τους είναι γενικώς λευκά και μικρά, διατεταγμένα σε βότρεις.

 Τα σήμερα παραδεκτά είδη είναι τουλάχιστον τα ακόλουθα δώδεκα, που δίνονται εδώ με την επιστημονική ονομασία τους, τα ονόματα των επιστημόνων που τα περιέγραψαν πρώτοι και, για μερικά είδη, ανεπίσημη ελληνική απόδοση ονομασίας (και γεωγραφική κατανομή): Anredera aspera, Sperling: ανρεδέρα η τραχεία (Βολιβία) Anredera baselloides, (Kunth) Baill. (Εκουαδόρ, Περού) Anredera brachystachys, (Moq.) Sperling: ανρεδέρα η βραχύσταχυς (Κολομβία, Εκουαδόρ) Anredera cordifolia, (Ten.) Steenis: ανρεδέρα η καρδιόφυλλος (Ν. Αμερική από τη Βενεζουέλα έως την Αργεντινή, εισηγμένο σε Μεξικό, Κεντρική Αμερική, Καλιφόρνια, Τέξας, Λουιζιάνα, Φλόριντα, Πουέρτο Ρίκο, Βερμούδες, νότια Ευρώπη, Μαρόκο, Κανάριες Νήσους, Αζόρες, νότια Κίνα, Ινδία, Νέα Ζηλανδία, Πολυνησία, Νήσο Αγίας Ελένης, Πράσινο Ακρωτήριο, Μαδέρα) Anredera densiflora, Sperling: ανρεδέρα η πυκνόφυλλος (Εκουαδόρ, Περού) Anredera diffusa, (Moq.) Sperling (Περού) Anredera floribunda, (Moq.) Sperling: ανρεδέρα η ανθοβριθής (Κολομβία) Anredera krapovickasii, (Villa) Sperling: ανρεδέρα του Κραπόβικας (Βολιβία, Αργεντινή) Anredera marginata, (Kunth) Sperling (Εκουαδόρ, Περού, Βραζιλία) Anredera ramosa, (Moq.) Eliasson: ανρεδέρα η πολύκλαδος (κεντρικό και νότιο Μεξικό, Κεντρική Αμερική, Κολομβία, Βενεζουέλα, Εκουαδόρ, Περού, Βολιβία, Νησιά Γκαλαπάγκος) Anredera tucumanensis, (Lillo & Hauman) Sperling (Εκουαδόρ, Βολιβία, νότια Βραζιλία, Επαρχία Τουκουμάν της Αργεντινής) Anredera vesicaria, (Lam.) Gaertn f.: ανρεδέρα η κυστική (Μεξικό, Κεντρική Αμερική, Δυτικές Ινδίες, Βενεζουέλα, Φλόριντα, Τέξας) Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 5, σελ. 793
29 Φεβρουαρίου

Δεκέμβριος | Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος 28 Φεβρουαρίου | 29 Φεβρουαρίου | 1 Μαρτίου Η 29η Φεβρουαρίου είναι η 60ή ημέρα του δίσεκτου έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 306 ημέρες. Τα έτη που έχουν 29 μέρες στον Φεβρουάριο είναι εξ ορισμού δίσεκτα.

 1504 - Στην Τζαμάικα, ο Χριστόφορος Κολόμβος, γνωρίζοντας ότι θα γίνει έκλειψη Σελήνης, χρησιμοποιεί τη γνώση του για να πείσει τους ιθαγενείς να του παράσχουν προμήθειες. 1720 - Η Ουλρίκα-Ελεονώρα, βασίλισσα της Σουηδίας, παραιτείται υπέρ του συζύγου της, Φρειδερίκου, ο οποίος γίνεται βασιλιάς στις 24 Μαρτίου. 1768 - Πολωνοί ευγενείς σχηματίζουν τη Συνομοσπονδία του Μπαρ. 1916 - Το Ηνωμένο Βασίλειο προσαρτά το Τοκελάου. 1920 - Η Εθνική Συνέλευση της Τσεχοσλοβακίας εγκρίνει το Σύνταγμα. 1940 - Για την ερμηνεία της ως "Μάμι" στο Όσα Παίρνει ο Άνεμος, η Χάτι ΜακΝτάνιελ γίνεται η πρώτη Αφροαμερικανίδα που κερδίζει βραβείο Όσκαρ. 1940 - Σοβιετοφινλανδικός πόλεμος του 1939: Η Φινλανδία ξεκινά ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. 1940 - Λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο φυσικός Έρνεστ Ορλάντο Λόρενς παραλαμβάνει το βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 1939 σε μία τελετή που πραγματοποιείται στο Σαν Φρανσίσκο. 1944 - Οι τρεις κυριότερες ελληνικές αντιστασιακές οργανώσεις, ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, ΕΔΕΣ και ΕΚΚΑ, υπογράφουν τη Συμφωνία της Πλάκας - Μυρόφυλλου. 1960 - Σεισμός μεγέθους 5,7 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ κλονίζει το παράκτιο Μαρόκο, καταστρέφοντας το Αγκαντίρ και αφήνοντας πίσω του πάνω από 12.000 νεκρούς και άλλους τόσους τραυματίες. 1996 - Τερματίζεται επίσημα η πολιορκία του Σαράγεβο. 2004 - Μετά από πραξικόπημα, ο Ζαν-Μπετράν Αριστίντ απομακρύνεται από τη θέση του προέδρου της Αϊτής. 1468 - Πάπας Παύλος Γ΄ 1528 - Αλβέρτος Ε΄, δούκας της Βαυαρίας 1792 - Τζοακίνο Ροσσίνι, Ιταλός συνθέτης 1860 - Χέρμαν Χόλεριθ, Αμερικανός στατιστικολόγος 1864 - Άντολφ Βέλφλι, Ελβετός καλλιτέχνης 1928 - Σέυμουρ Παπέρτ, Νοτιοαφρικανός μαθηματικός 1940 - Βαρθολομαίος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως 1956 - Αϊλίν Γουόρνος, Αμερικανίδα δολοφόνος 1956 - Τόμι Ρεμενγκεσάου, πρόεδρος του Παλάου 1980 - Μιχάλης Μουρούτσος, Έλληνας αθλητής του ταεκβοντό 1988 - Μπένεντικτ Χέβεντες, Γερμανός ποδοσφαιριστής 2000 - Φεράν Τόρες, Ισπανός ποδοσφαιριστής 1868 - Λουδοβίκος Α΄, βασιλιάς της Βαυαρίας 1992 - Ιωάννης Γιαλόφας, Έλληνας πολιτικός 2004 - Τατζιντέν Μπεν Σαΐντ Μασούντε, πολιτικός από τις Κομόρες 2012 - Βασίλης Τσιβιλίκας, Έλληνας ηθοποιός Οσίων και ομολογητών Κασσιανού του Ρωμαίου και Γεωργίου επισκόπου Δεφέλτου Οσίου Γερμανού του εκ Ρουμανίας Οσίου Μελετίου επισκόπου Χαρκίβ Αγίου Αρσενίου μητροπολίτου Ροστόβ
Φρανθίσκο Λάργο Καμπαγιέρο

Ο Φρανθίσκο Λάργο Καμπαγιέρο (Ισπανικά: Francisco Largo Caballero, 1869-1946) ήταν πρωθυπουργός της Ισπανίας. Γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1869. Ήταν σοσιαλιστής και αρχηγός της Γενικής Ένωσης Εργατών. Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ισπανίας εν μέσω του Ισπανικού εμφυλίου, διαδεχόμενος τον Χοσέ Χιράλ, από τον Σεπτέμβριο του 1936 έως τον Μάιο του 1937. Στα νεανικά του χρόνια ήταν ελαιοχρωματιστής και το 1931 έγινε μέλος του Ισπανικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος. Το 1917, μετά από μια εργατική απεργία, συλλαμβάνεται και φυλακίζεται και τον επόμενο χρόνο (1918) εκλέγεται βουλευτής και απελευθερώνεται. Εκτός από πρωθυπουργός, διετέλεσε υπουργός Εργασίας (1931-1933) και υπουργός Άμυνας (1936-1937). Το 1939 αποσύρθηκε από την πολιτική και αυτοεξορίστηκε στο Παρίσι. Το 1940 συνελήφθη από τους Γερμανούς και στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, στο Νταχάου. Πέθανε στο Νταχάου το 1946, λίγο μετά το τέλος του πολέμου.

 Beevor, Antony (2006). The Battle for Spain: The Spanish Civil War, 1936–1939. London: Penguin Books. ISBN 0-14-303765-X. Graham, Helen (2005). The Spanish Civil War. A Very Short Introduction. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-280377-1. Jackson, Gabriel (1967). The Spanish Republic and the Civil War, 1931–1939. Princeton: Princeton University Press. ISBN 0-691-00757-8. Paz, Abel (2011). The Story of the Iron Column: Militant Anarchism in the Spanish Civil War. AK Press. ISBN 978-1-84935-064-8. Retrieved 2015-08-27. Preston, Paul (2006). The Spanish Civil War. Reaction, revolution & revenge. London: Harper Perennial. ISBN 978-0-00-723207-9. Thomas, Hugh (2003). The Spanish Civil War. London: Penguin Books. ISBN 978-0-14-101161-5. Urquijo y Goitia, José Ramón de (2008). Gobiernos y ministros españoles en la edad contemporánea. Editorial CSIC - CSIC Press. ISBN 978-84-00-08737-1. Retrieved 2015-08-27.
Επαγγελματίας οπλίτης

Ο Επαγγελματίας Οπλίτης νοείται Υπαξιωματικος ο οποίος κατατάσσεται για την αντιμετώπιση των αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων σε μόνιμα στελέχη, προκειμένου να καλυφθούν θέσεις επιχειρησιακών και τεχνικών ειδικοτήτων, οι οποίες απαιτούν σημαντική εκπαίδευση και εξειδίκευση. Κατατάσσονται και υπηρετούν ως Μόνιμοι Υπαξιωματικοί μετά το πέρας επτά ετών. Κατατάσσονται και εξελίσσονται βαθμολογικά ως Υπαξιωματικοι στο μεγαλύτερο μέρος της πορείας τους στο στράτευμα.

 Η πρόσληψη γίνεται ύστερα από προκήρυξη πλήρωσης θέσεων από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, μετά από έγκριση του Γενικό Επιτελείο Στρατού. Με την προκήρυξη καθορίζονται οι ειδικότητες και ο χρόνος υποβολής τους. Ως Επαγγελματίες Υπαξιωματικοι θα πρέπει να έχουν κάποια ειδικά προσόντα και προϋποθέσεις για να καταταγούν: Να έχουν την ελληνική ιθαγένεια. Να έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας και να μην έχουν υπερβεί το 28ο έτος κατά το έτος κατάταξης τους στις Ένοπλες Δυνάμεις. Να έχουν ανάστημα τουλάχιστον 1,60μ οι άνδρες και 1,55 οι γυναίκες. Να έχουν γραμματικές γνώσεις, το επίπεδο των οποίων καθορίζεται κατά ειδικότητες με απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας. Να είναι ικανοί κατηγορίας πρώτης (I/1) ή δεύτερης (Ι/2), σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για την εξέταση της σωματικής ικανότητας των μονίμων - στρατευσίμων. Γενικό Επιτελείο Στρατού
Άγγελος Σκαφιδάς

Ο Άγγελος Σκαφιδάς είναι παλαίμαχος Έλληνας αμυντικός ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Αγωνίστηκε τις δεκαετίες ’60 και ’70 στην Α΄ Εθνική και στη Β΄ Εθνική με την Καλαμάτα. Έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις κορυφαίες μορφές στην ιστορία του μεσσηνιακού ποδοσφαίρου.

 Ο Άγγελος Σκαφιδάς γεννήθηκε στην Καλαμάτα, όπου αγωνίστηκε σε όλη την ποδοσφαιρική του καριέρα. Αγωνιζόταν στο κέντρο της άμυνας αλλά και αμυντικό χαφ. Ήταν αρχηγός το 1971-72, όταν η ομάδα πήρε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Τη σεζόν 1972-73 αγωνίστηκε στην Α΄ Εθνική. Στο τέλος της σεζόν η Καλαμάτα υποβιβάστηκε αλλά το 1974 πήρε ξανά τον τίτλο και την άνοδο από τη Β΄ Εθνική. Έπαιξε άλλη μία σεζόν στην ανώτερη κατηγορία αλλά υποβιβάστηκε ξανά. Στη συνέχεια ο Σκαφιδάς σταμάτησε το ποδόσφαιρο και εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορους συλλόγους της Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας. Το Μάρτιο του 2012 ο Άγγελος Σκαφιδάς τιμήθηκε από τη διοίκηση του Απόλλωνα Καλαμάτας για την προσφορά του στο σύλλογο και γενικότερα στο μεσσηνιακό ποδόσφαιρο μαζί με τέσσερις ακόμα παλαίμαχους, τους: Δημήτρη Βελίσκο, Κώστα Σινοδινό, Λάκη Θειακό και Λάμπρο Παπούλια. Σημείωση : τα στοιχεία προέρχονται από http://www.rsssf.com/tablesg/grkhist.html#81 Πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής (2): 1972, 1974. Ο Άγγελος Σκαφιδάς παντρέυτηκε τη Βάσια Νικολακοπούλου, μουσικό παραγωγό του ραδιοφώνου και κόρη του είναι η ηθοποιός Γιούλικα Σκαφιδά.
Πάολα του Βελγίου

Η Βασίλισσα Πάολα του Βελγίου (1937) (γεννημένη ως Πάολα Ρούφο της Καλαβρίας) είναι η σύζυγος του τέως Βασιλιά Αλβέρτου Β΄ του Βελγίου, ο οποίος παραιτήθηκε από το θρόνο τον Ιούλιο του 2013.

 Η Πάολα γεννήθηκε στο Φόρτε ντέι Μάρμι στην Τοσκάνη της Ιταλίας από αριστοκρατική οικογένεια. Είναι το έβδομο και νεότερο παιδί του πιλότου Φούλκο, Πρίγκιπας Ρούφο της Καλαβρίας και της συζύγου του Λουίζας Γκαζέλι ντέι Κόντι ντι Ροσάνα. Η γενεαλογία της προέρχεται από την Ιταλία και το Βέλγιο.Θεωρούνταν ως μία από τις πιο όμορφες γυναίκες της Ευρώπης στην νεότητά της.Η Βασίλισσα Πάολα μιλάει άπταιστα ιταλικά, γαλλικά, γερμανικά και αγγλικά. Λιγότερο καλά μιλάει τα ολλανδικά, τα οποία όμως είναι η μία από τις τρεις επίσημες γλώσσες του Βελγίου. Το 1958 ο Αλβέρτος, Πρίγκιπας της Λιέγης μετέβη στο Βατικανό για να παρακολουθήσει την ενθρόνιση του Πάπα Ιωάννη ΚΓ΄. Σε μια δεξίωση στο βελγική πρεσβεία της Ρώμης ο Πρίγκιπας γνώρισε την Πάολα. Ο Αλβέρτος αργότερα θα ζητήσει σε γάμο την Πάολα, των οποίων ο αρραβώνας ανακοινώθηκε το 1959.Ο Αλβέρτος και η Πάολα επιθυμούσαν να παντρευτούν στο Βατικανό, κάτι που ήθελαν και οι δύο οικογένειές τους. Ωστόσο, η βελγική κυβέρνηση δεν το ενέκρινε αυτό, καθώς υποστήριζε ότι ο γάμος έπρεπε να γίνει εντός του Βελγίου. Ο Πάπας, ύστερα από διπλωματικές πιέσεις, αρνήθηκε και αυτός με τη σειρά του το γάμο στο Βατικανό, λέγοντας ότι ο γάμος θα έπρεπε να γίνει κοντά στο λαό.Ο γάμος τελικώς έγινε στις 2 Ιουλίου 1959 στις Βρυξέλλες. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, δύο γιους και μια κόρη: τον Φίλιππο του Βελγίου (1960-), παντρεύτηκε την Λαίδη Ματθίλδη ντ Ουντεκέμ ντ Ακόζ. Απέκτησαν 4 παιδιά. την Άστριντ, Αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Έστε (1962-), παντρεύτηκε τον Λόρεντζο των Αψβούργων-Λωρραίνης τιτουλάριο αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε. Απέκτησαν 5 παιδιά. τον Πρίγκιπα Λαυρέντιο του Βελγίου (1963-), παντρεύτηκε την Κλαίρη Κουμς. Απέκτησαν 3 παιδιά.Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ο γάμος της Πάολας με τον Αλβέρτο είχε φθαρεί. Υπήρχαν μάλιστα φήμες για επικείμενο διαζύγιο. Ωστόσο, αργότερα οι σχέσεις τους βελτιώθηκαν. 11 Σεπτεμβρίου 1937 – 2 Ιουλίου 1959: Η Βασιλική Υψηλότητα Ντόνα Πάολα Ρούφο ντι Καλαβρία 2 Ιουλίου 1959 – 9 Αυγούστου 1993: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα της Λιέγης 9 Αυγούστου 1993 – 21 Ιουλίου 2013: Η Μεγαλειότητα Της Η Βασίλισσα των Βέλγων 21 Ιουλίου 2013 – έως σήμερα: Η Μεγαλειότητα Της Βασίλισσα Πάολα του Βελγίου Her Majesty's official homepage (Αγγλικά) Royaltyinthenews.com
Η μορφή της γυναίκας

Η ταινία Η Μορφή της Γυναίκας (αγγλ. A Woman's Face), είναι δράμα παραγωγής 1941 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Κιούκορ και αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού της Φρανσί Ντε Κρουασέ Il Etait Une Fois. Η διασκευή του θεατρικού για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τον Ντόναλντ Όγκντεν Στιούαρντ. Πρωταγωνίστρια της ταινίας είναι η Τζόαν Κρόφορντ στο ρόλο μιας σημαδεμένης γυναίκας η οποία ζει στην παρανομία, βγάζοντας χρήματα εκβιάζοντας τα θύματά της. Η Κρόφορντ πλαισιώνεται από τους Μέλβιν Ντάγκλας και Κόνραντ Βάιντ. Πριν γυριστεί η χολιγουντιανή μεταφορά το 1941, είχε γυριστεί η σουηδική με τίτλο En kvinnas ansikte και την Ίνγκριντ Μπέργκμαν στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

 Στη Σουηδία, η Άννα Χολμ (Τζόαν Κρόφορντ) μια γυναίκα με παραμορφωμένο πρόσωπο, διευθύνει μια σειρά επιχειρήσεων που έχουν ως σκοπό να καλύπτουν την πραγματική της ενασχόληση, εκείνην της εκβιάστριας. Κάποια στιγμή συναντά έναν άνδρα, τον Τόρστεν Μπάρινγκ (Κόνραντ Βάιντ), ο οποίος φαίνεται να μην ενδιαφέρεται για την ουλή που καθιστά το πρόσωπό της φρικιαστικό και τον ερωτεύεται. Ο Τόρστεν Μπάρινγκ είναι γόνος πλούσιας οικογένειας, αλλά προτιμά να ατιμάζει το ευγενικό του όνομα ζώντας επίσης στην παρανομία. Το ζευγάρι συνεταιρίζεται, αλλά κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης της Άννα σε ένα από τα θύματά της, τη Βέρα Σέγκερτ (Όζα Μάσεν), μιας γυναίκας που απατά το σύζυγό της γιατρό Γκούσταβ Σέγκερτ (Μέλβιν Ντάγκλας), η Άννα αιφνιδιάζεται από το γιατρό. Ενώ η Άννα περιμένει τη σύζυγό του να της δώσει τα κοσμήματα προκειμένου να μην αποκαλύψει την απιστία της στον άνδρα της, εκείνος μπαίνει στο σπίτι και η Άννα προσπαθώντας να το σκάσει χτυπάει. Ο γιατρός την περνάει για κλέφτρα και όταν βλέπει την ουλή του προσώπου της, προθυμοποιείται να την βοηθήσει να γίνει καλά. Η εγχείρηση της Άννας έχει αίσιο αποτέλεσμα και η γυναίκα έχει σκοπό να βγει από την παρανομία. Αλλά είναι ακόμα ερωτευμένη με τον Τόρστεν, ο οποίος όταν την ξανασυναντά της ζητάει να συμμετάσχει στο σατανικό του σχέδιο. Ο ανιψιός του Τόρστεν, ο τετράχρονος Λαρς Έρικ (Ρίτσαρντ Νίκολς), αποτελεί εμπόδιο για τον άνδρα, καθώς πρόκειται να κληρονομήσει όλη την περιουσία των Μπάρινγκ. Ο Τόρστεν πείθει την Άννα, να παραστήσει την γκουβερνάντα στην οικία των Μπάρινγκ και να τον βοηθήσει να σκοτώσει τον Λαρς Έρικ. Παρά τις ευνοϊκές κριτικές που έλαβε η ταινία, δεν είχε εμπορική απήχηση, καθώς η Τζόαν Κρόφορντ θεωρούταν εκείνη την περίοδο δηλητήριο των ταμείων. Πρόκειται για τη μοναδική φορά στην καριέρα της, που η ηθοποιός απαρνήθηκε την κομψή της εικόνα για να υποδυθεί μια γυναίκα με παραμορφωμένο πρόσωπο. Η μορφή της γυναίκας στην IMDb
Άγγελος Ποστέκογλου

Ο Άγγελος Ποστέκογλου (αγγλικά: Ange Postecoglou) είναι Ελληνοαυστραλός προπονητής και πρώην ποδοσφαιριστής. Ως προπονητής της Εθνικής Αυστραλίας, οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών του 2015. Από το 2023 είναι προπονητής του αγγλικού συλλόγου Τότεναμ.

 Γεννήθηκε στις 27 Αυγούστου του 1965 στην Ελλάδα, στην Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής, και μετανάστευσε οικογενειακώς στην Αυστραλία σε ηλικία 5 ετών. Σαν ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε ως αμυντικός από το 1984 μέχρι το 1993 στη Σάουθ Μέλμπουρν, έχοντας 193 συμμετοχές στο αυστραλιανό πρωτάθλημα και κατακτώντας δυο πρωταθλήματα το 1984 και το 1991. Παράλληλα διετέλεσε αρχηγός της ομάδας. Επίσης αγωνίστηκε από το 1986 μέχρι το 1988 τέσσερις φορές με την Εθνική Αυστραλίας, σε διπλές φιλικές αναμετρήσεις με την Τσεχοσλοβακία και τη Νέα Ζηλανδία. Αργότερα ως προπονητής της Σάουθ Μέλμπουρν από το 1996 μέχρι το 2000 κατέκτησε δυο Πρωταθλήματα Αυστραλίας (1998 και 1999) και το Πρωτάθλημα Ωκεανίας, συμμετέχοντας έτσι το 2000 στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων που διεξήχθη στη Βραζιλία. Έπειτα ανέλαβε για επτά χρόνια (2000-2007) την Εθνική Ελπίδων της Αυστραλίας. Αργότερα εργαζόταν στο τηλεοπτικό κανάλι Fox Sports και ήταν σύμβουλος στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Βικτώρια. Τον Μάρτιο του 2008 επέστρεψε στην Ελλάδα αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Παναχαϊκής έπειτα από πρόταση που του έγινε από τον τότε πρόεδρο της ομάδας Κώστα Μακρή, η έλευση όμως του Αλέξη Κούγια στα διοικητικά του πατραϊκού συλλόγου είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνσή του τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Με την Παναχαϊκή κατέγραψε 34 αγώνες με απολογισμό 17 νίκες, 9 ισοπαλίες και 8 ήττες. Από το 2009 έως το 2013 ήταν προπονητής της Μπρισμπέιν Ρόαρ, ενώ από τον Οκτώβριο του 2013 μέχρι το 2017 διετέλεσε ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Αυστραλίας, με την οποία κατέκτησε το Ασιατικό Κύπελλο του 2015. Στα τέλη Δεκεμβρίου του 2017 συμφώνησε με την ιαπωνική Γιοκοχάμα Μαρίνος ως αντικαταστάτης του Έρικ Μόμπαερτς που είχε προαναγγείλει την αποχώρησή του από την ομάδα. Στις 10 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε η πρόσληψή του ως προπονητής της Σέλτικ Γλασκώβης. Στην πρώτη του χρονιά στους Κέλτες, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Σκωτίας της σεζόν 2021-22, έχοντας πρώτο σκόρερ τον Έλληνα επιθετικό, Γιώργο Γιακουμάκη.Στις 6 Ιουνίου 2023 ανακοινώθηκε η πρόσληψη του ως τεχνικός της Τότεναμ. Έγινε μάλιστα ο πρώτος προπονητής από την Ελλάδα και από τηνΑυστραλία που ανέλαβε προπονητής σε ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ. www.ozfootball.net
Θεόδωρος Τριθύριος

Ο Θεόδωρος Τριθύριος (απεβ. 20 Αυγούστου 636), γνωστός και ως Θεόδωρος ο Σακελλάριος, ήταν Βυζαντινός ταμίας του κράτους και στρατιωτικός διοικητής κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της βασιλείας του Αυτοκράτορα Ηρακλείου.

 Γεννημένος στην Αντιόχεια κατά τη διάρκεια του 7ου αι., ο Τρίθυρος ήταν Έλληνας Χριστιανός ταμίας, που εργαζόταν για τον βυζαντινό Αυτοκράτορα Ηράκλειο και ήταν εξαιρετικά πιστός σε αυτόν. Απολάμβανε υπεροχή κάτω από τον τίτλο του «σακελλάριου», δηλ. του βυζαντινού ταμία. Στο 634 ο Αυτοκράτορας έστειλε τον αδελφό του, τον Θεόδωρο για την καταπολέμηση της εισβολής του στρατού των μουσουλμάνων στην Ατζναντάιν, όπου ηττήθηκε. Για την ήττα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ο Θεόδωρος κατηγόρησε τον αιμομικτικό γάμο τού αδελφού του με την ανιψιά του Μαρτίνα. Ο Ηράκλειος αμέσως τον καθαίρεσε από την θέση του και τον έφερε πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Με την καθαίρεση του Θεόδωρου, ο Ηράκλειος διόρισε τον Τριθύριο να αναλάβει στρατιωτικό ρόλο, όπως την διοίκηση του στρατού του αδελφού του. Οι ιστορικοί αναφέρουν, ότι ο Ηράκλειος ήθελε να δώσει τα ηνία στον Θεόδωρο, όχι επειδή του ήταν πιστός, αλλά επειδή ήταν συνονόματοι με τον αδελφό του και ότι οι στρατιώτες δεν θα αισθανόταν πολύ την αντικατάσταση του αδελφού του. Το 635, ωστόσο, τα πράγματα είχαν αρχίσει να λαμβάνουν σοβαρές διαστάσεις, όταν τα Ρωμαϊκά στρατεύματα ηττήθηκαν σε αρκετές άλλες μάχες. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην οικονομική δυσπραγία και τη μη παροχή των μισθών από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στα στρατεύματα. Ο Τριθύριος τοποθετήθηκε σε άλλο ρόλο. Τις περισσότερες φορές, ο ρόλος του Τριθύριου με το στρατό, υπηρέτησε ως σταθερός στρατηγός. Μια ορισμένη κόπωση είχε γεμίσει τον αέρα και ο Ηράκλειος είχε διαλύσει πολλά συντάγματα για λόγους οικονομίας. Δεν υπήρχε ενθουσιασμός για την ένταξη στον στρατό, ωστόσο η παρουσία του Αυτοκρατορικού ταμία ενθάρρυνε τις προσλήψεις μισθοφόρων. Η Μουσουλμανική κατάκτηση της Συρίας ήταν μια σημαντική απειλή για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και έτσι ο Ηράκλειος διέταξε τον Τριθύριο να οδηγήσει έναν στρατό για να αντιμετωπίσει τις επιθέσεις. Ο πραγματικός ρόλος του με το στρατό είναι αμφισβητήσιμος, αλλά παρ' όλα αυτά η συμμετοχή του έφερε διαβεβαίωση. Τον Αύγουστο του 636, κατέβηκε στο ποταμό Γιαρμούκ, ανατολικό παραπόταμο του Ιορδάνη ποταμού για την καταπολέμηση του στρατού Ρασιντούμ στη Μάχη του Γιαρμούκ. Κατά τού αντίπαλου στρατιωτικού ηγέτη Χαλίντ Ιμπν αλ-Ουαλίντ, ο Τριθύριος αποφάσισε να δώσει την εντολή ο Βαχάν, Αρμένιος πρίγκιπας, διότι ο ίδιος αισθάνθηκε, ότι δεν ήταν ένας τρομερός διοικητής του στρατού. Αυτό δεν είχε αποτέλεσμα και στις 20 Αυγούστου 636 ο Θεόδωρος Τριθύριος, απεβίωσε στα χέρια των μουσουλμάνων μαζί με τον Βαχάν και σχεδόν όλοι οι άνδρες του.
Κρεγκ Τόμας

Ο Κρεγκ Τόμας είναι αμερικάνος παραγωγός, ο οποίος έχει συμμετάσχει στην παραγωγή American Dad!, Oliver Beene,Quintuplets καθώς και στην επιτυχία του CBS, την κωμική σειρά How I Met Your Mother η οποία δημιουργήθηκε το 2005. O Κρεγκ Τόμας αποφοίτησε από το Wesleyan University το 1997.

 * How I Met Your Mother Επεισόδια: "Pilot" "Purple Giraffe" "The Pineapple Incident" "Life Among the Gorillas. " "Nothing Good Happens After 2 A.M." "Milk" "Come On" "Where Were We?" "Monday Night Football" "Bachelor Party" "Something Blue" "Wait for It" "The Platinum Rule" "No Tomorrow" "Ten Sessions" "The Chain of Screaming" "Miracles" "Do I Know You?" "The Best Burger in New York" "Woooo!" "The Stinsons" "As Fast as She Can" "The Leap" "Definitions" "Robin 101" "The Playbook" "Girls Versus Suits" "Rabbit or Duck" "Doppelgangers" "Big Days" "Architect of Destruction" "Natural History" "Last Words" "Oh Honey" "Landmarks" "Challenge Accepted" "The Best Man" "Ducky Tie" "The Rebound Girl" "Tailgate" "The Burning Beekeeper" "The Broath" "Good Crazy" "The Magician's Code" "Farhampton" "The Pre-Nup" "The Final Page" "Band or DJ?" "P.S. I Love You" "Bad Crazy" "The Ashtray" "The Time Travelers" "Something Old" "Something New" "The Locket" "Coming Back" "Mom And Dad" "Bedtime Stories" "Bass Player Wanted" "Slapsgiving 3: Slappointment in Slapmarra" "How Your Mother Met Me" "Sunrise" "Rally" "Daisy" "The End of the Aisle" "Last Forever" * Oliver Beene Επεισόδια: "Dancing Beene" "The Nudie Mag" "X-Ray Specs" "A Trip To Connie Island" "Oliver and The Otters" * The Goodwin Games Επεισόδια: "Pilot" "The Hamletta" * 'American Dad! Επεισόδια: "Stan of Arabia: Part 2"
Τζο Μακ Ίντυρ

Ο Τζόσεφ Μέλρει Μακ Ίντυρ (Joseph Mulrey "Joey" McIntyre, 31 Δεκεμβρίου 1972) είναι Αμερικανός τραγουδιστής, συνθέτης και ηθοποιός. Είναι ευρύτερα γνωστός ως το νεότερο μέλος του συγκροτήματος New kids on the block.

 Ο Τζο γεννήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1972 στο Νίντχαμ της Μασαχουσέτης. Είναι ο μικρότερος από τα εννιά αδέλφια της οικογένειας. Σε ηλικία 12 ετών, μπήκε στο συγκρότημα των New kids on the block, αντικαθιστώντας τον Τζέιμι Κέλι. Η αλήθεια είναι πως δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στο γκρουπ, μιας και οι υπόλοιποι τέσσερις ήταν φίλοι εδώ και χρόνια. Παρ'όλα αυτά, κατάφεραν να γίνουν ένα ιδιαίτερα επιτυχημένο μουσικό σχήμα. Το 1994, οι New kids on the block διαλύθηκαν και ο Τζο ξεκίνησε την σόλο καριέρα του με τον δίσκο "Stay The Same". Παράλληλα, έπαιξε στην ταινία The Fantasticks, πλάι στην Τζιν Λουίζα Κέλι. Το 1999, τραγούδησε το "Remember Me", τραγούδι που ακουγόταν στην ταινία Southie, στην οποία πρωταγωνιστούσε ο πρώην New Kid Ντόνι Γουόλμπεργκ. Το 2001, ο Τζο επέστρεψε στην δισκογραφία με το άλμπουμ "Meet Joe Mac". Από αυτό, ξεχώρισε το τραγούδι "Rain" που έγινε επιτυχία. Συνέχισε όμως, να ασχολείται με την ηθοποιία: την ίδια χρονιά συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις στο Μπρόντγουει και το 2002 εμφανίστηκε στη δεύτερη σεζόν του επιτυχημένου σίριαλ Boston Public. Διαγωνίστηκε επίσης στο ριάλιτι Dancing With The Stars, καταλήγοντας τρίτος. Οι δύο τελευταίοι δίσκοι που έβγαλε είναι το "8:09" του 2004, και ο φετινός "Talk To Me", που περιέχει διασκευές. Ο Τζο παντρεύτηκε στις 9 Αυγούστου 2003, ακριβώς έναν χρόνο μετά την γνωριμία τους. Η Μπάρετ τον βοήθησε πολύ στην δημιουργία των δίσκων του. Εξ´άλλου, ο τίτλος του άλμπουμ του "8:09" αναφέρεται στην ημερομηνία που γνωρίστηκαν, και, αργότερα, παντρεύτηκαν. 1998 - "Stay The Same" 1999 - "Stay The Same" (επανέκδοση) 2001 - "Μeet Joe Mac" 2002 - "One Too Many:Live From New York" 2004 - "8:09" 2006 - "Talk To Me" 1995 - Barking Sharks 2000-2001 - Tick, Tick...BOOM! 2005 - Wicked 2006 - Happy Days 1995 - Τhe Fantasticks 2006 - On Broadway
Φτερού

Ο Ανδρέας Νομικός (Λήμνος, 1937 – Αθήνα, 6 Νοεμβρίου 2021) γνωστότερος ως φτερού ήταν υπαίθριος μικροπωλητής της Αθήνας. Πουλούσε φτερά για ξεσκόνισμα και φώναζε με ψιλή φωνή «φτερά... και πούπουλα». Αποτελούσε γραφική φυσιογνωμία της Αθήνας εδώ και πάνω από 50 χρόνια, από τη δεκαετία του '60 μέχρι και σήμερα και η έκφραση «φτερά... και πούπουλα» έχει μείνει κλασική. Χρησιμοποιούσε ψιλή φωνή και καμώματα για να διαφημίσει την πραμάτεια του, για τα οποία θεωρείτο ομοφυλόφιλος, ενώ είναι οικογενειάρχης με τρία παιδιά. Αναφέρεται ότι πολλοί πίστευαν ότι η προσέγγισή του αυτή ήταν προσποιητή, με σκοπό να προσελκύει την προσοχή. Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών στις 6 Νοεμβρίου 2021

 Ως ηθοποιός έχει εμφανιστεί σε πολλές κωμωδίες και σε αρκετές από αυτές σε ρόλο πωλητή φτερών ή σε ρόλο θηλυπρεπούς. Ένας Δον Ζουάν για κλάματα (1960) Ο Καταφερτζής (1964) Ο Μελέτης στην Άμεσο Δράση (1966) Διπλοπενιές (1966) (πλανόδιος πωλητής φτερών) Σήκω χόρεψε συρτάκι (1967) (πορτιέρης νυχτερινού κέντρου) Ένας ιππότης με... τσαρούχια (1968) Ένας κλέφτης... με φιλότιμο (1968) (πωλητής φτερών) Ο Μαχαραγιάς (1968) Ο Ναύτης του Αιγαίου (1968) Ποιος Θανάσης!! (1968) Θου-Βου: φαλακρός πράκτωρ, επιχείρησις Γης Μαδιάμ (1969) 2 τρελλοί κι' ο ατσίδας (1970) Ένας Κίτσος στα μπουζούκια (1970) Η Ζαβολιάρα (1971) Καυτά ψυχρά κι ανάποδα (1971) Ο καμαριέρης της μπουζουξούς (1971) Ο πειρασμός μιας μικρής (1975) Μονά ζυγά δικά μου (1979) Τα σαϊνια (1982) Άρπα Colla (1982) Παπαδίστικη κομπανία (1983) Σερίφης ο μηχανοφάγος (1983) Η δημοκρατία του νέφους (1983) Ένας πρωτάρης στο κολλέγιο (1985) Λιποτάκτης (1988) Ράδιο-Αρβύλα (1986) Ο Ευρωγκόμενος (1987) Το Μπάκπακ (2018) - ταινία μικρού μήκους Πρόσωπα & Σημεία: Αιόλου & Ευριπίδου (2020) - ντοκιμαντέρ μικρού μήκους ΕΘΝΟΣ της Κυριακής, «Φτερά, πάρτε καλά φτερά» Ένθετο ΕΘΝΟΣΑΟΥΤ επιμέλεια Σοφία Ταράντου, σελ 16, 27 Ιαν.- 2 Φεβ. 2008 (ανατύπωση ενός κεφαλαίου από το παρακάτω βιβλίο) Κώστας Παπασπήλιου, «Οι Ωραίοι των Αθηνών», Εκδόσεις ΙΡΙΣ - Α.Σ. Φιλιππότης Andreas Nomikos στην IMDb
Τζον Κόνσταμπλ

Ο Τζον Κόνσταμπλ (John Constable) Ηστ Μπέργκχολτ (East Bergholt), Αγγλία, 11 Ιουνίου 1776 – Λονδίνο, 31 Μαρτίου 1837) ήταν Άγγλος ζωγράφος. Θεωρείται ένας . από τους πιο σημαντικούς Ευρωπαίους τοπιογράφους. Διακρίθηκε επίσης στην προσωπογραφία.

 Έφθασε στην ακμή του μετά τα σαράντα του και αναγνωρίστηκε στην Αγγλία, αφού πρώτα είχε αναγνωριστεί στη Γαλλία, στο Σαλόν του Παρισιού. Ήταν υπέρμαχος του ρομαντισμού και ευαίσθητος χαρακτήρας. Η τέχνη του μπορεί να συγκριθεί με εκείνη των Ντελακρουά και Ζερικό, ενώ επηρέασε όλους τους μετέπειτα ζωγράφους της σχολής της Μπαρμπιζόν κι ακόμα και τους ιμπρεσιονιστές. Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γκόλντινγκ Κόνσταμπλ, ενός πλούσιου εμπόρου καλαμποκιού και αλεύρων, και της Ανν Γουάτς. Το 1794 πήγε στο Νόρφολκ για σπουδές και ένα χρόνο μετά γνώρισε τον συλλέκτη έργων τέχνης Σερ Τζορτζ Μπόμοντ. Έτσι αποφάσισε να ασχοληθεί με τη ζωγραφική και τον επόμενο χρόνο γράφηκε μαθητής του Τζον Τόμας Σμιθ και αργότερα από του Τζορτζ Φροστ. Το 1801 έκανε ταξίδια για να ζωγραφίσει, ενώ το 1809 νυμφεύθηκε μυστικά τη Μαρία Μπίκνελ, γιατί οι δικοί της αντιδρούσαν. Το 1816 έχασε και τους δυο γονείς του, και παντρεύτηκε εκ νέου τη Μαρία, ενώ είχαν χωρίσει. Το 1821 άρχισε να παίρνει καλές κριτικές από πολλούς μεγάλους κριτικούς στη Βασιλική Ακαδημία. Το 1828 πέθανε η σύζυγός του και τάφηκε στο Λονδίνο. Εννέα χρόνια αργότερα, στις 31 Μαρτίου 1937, πέθανε και αυτός ξαφνικά στο Λονδίνο σε ηλικία 61 ετών και τάφηκε δίπλα της. Βιογραφικό & έργα του Ν. Σάκκουλα, «Οι προσωπογραφίες του Τζον Κόνσταμπλ», εφημ. Η Καθημερινή, 12 Απριλίου 2009.
Λεύκιππος ο Μεταποντινός

Ο Λεύκιππος ήταν μυθικός και επώνυμος ήρωας, που ίδρυσε το Μεταπόντιο ως Αχαϊκή αποικία, και αφού εξαπάτησε τους κατοίκους του Τάραντα. Απεικονίσεις του συναντούμε στα αργυρά και χρυσά νομίσματα του Μεταποντίου, στα οποία πάντα φοράει κορινθιακό κράνος.

 Ο ιστορικός Στράβων αναφέρει στα Γεωγραφικά, βιβλίο ΣΤ', 265 ότι: ...οἰκιστὴς δὲ τοῦ Μεταποντίου Δαύλιος ὁ Κρίσης τύραννος γεγένηται τῆς περὶ Δελφούς, ὥς φησιν Ἔφορος. ἔστι δέ τις καὶ οὗτος λόγος ὡς ὁ πεμφθεὶς ὑπὸ τῶν Ἀχαιῶν ἐπὶ τὸν συνοικισμὸν Λεύκιππος εἴη, χρησάμενος δὲ παρὰ τῶν Ταραντίνων τὸν τόπον εἰς ἡμέραν καὶ νύκτα μὴ ἀποδοίη, μεθ᾽ ἡμέραν μὲν λέγων πρὸς τοὺς ἀπαιτοῦντας ὅτι καὶ εἰς τὴν ἐφεξῆς νύκτα αἰτήσαιτο καὶ λάβοι, νύκτωρ δ᾽ ὅτι καὶ πρὸς τὴν ἑξῆς ἡμέραν... Ο Λεύκιππος εξαπάτησε τους Ταραντίνους και καταπάτησε την περιοχή που του παραχώρησαν προσωρινά, απαντώντας τους κάθε φορά που την ζητούσαν πίσω, ότι του την έδωσαν για το επόμενο βράδυ ή μέρα ανάλογα με τη στιγμή που αυτοί έρχονταν. Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς Antiquitates Romanae 19, 3. Στράβων 6, 265.
Νικήτας Παφλαγών

Ο Νικήτας Παφλαγών ή Νικήτας Δαυίδ υπήρξε Βυζαντινός συγγραφέας του 10ου αιώνα. Η καταγωγή του δεν είναι ακριβώς γνωστή άν και στον συναξαριστή του επισκόπου Ματθαίου Λαγγή τόμος Φεβρουαρίου, έκτη τού μηνός , σελ. 144 ,σε υποσημείωση λέγει οτι είναι ο Συμεών ο Μεταφραστής. Ήκμασε κατά τις βασιλείες Λέοντος του Σοφού και Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου. Σπουδαιότερο έργο του ο Βίος Ιγνατίου, εξυμνητικό του Ιγνάτιου και επικριτικό για τον Φώτιο.

 Των πάνυ Αποστόλων εγκωμιαστικοί λόγοι Ιγνατίου, αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, βίος ήτοι άθλησις Εξήγησις των επών του Μεγάλου Γρηγορίου του Θεολόγου Migne, Patrologia Graeca, τόμος 105, σελ. 15, 487 και 578 Ανδρόνικος Δημητρακόπουλος (1872). Ορθόδοξος Ελλάς : ήτοι περί των Ελλήνων των γραψάντων κατά Λατίνων και περί των συγγραμμάτων αυτών. Εν Λειψίαι: Τύποις Μέτζγερ και Βίττιγ. Ανακτήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2010. Αρτόποπουλος Γ. Ιωάννης, «Συμβολή στη μελέτη για τον Νικήτα τον Παφλαγόνα» από ejournals.epublishing.ekt.gr/. Αρχειοθετήθηκε 17 Φεβρ.2018. Ανακτήθηκε 17 Φεβρ.2018 «Νικήτας ο Παφλαγών» από ENCYCLOPAEDIA OF THE HELLENIC WORLD. Αρχειοθετήθηκε 17 Φεβρ.2018. Ανακτήθηκε 17 Φεβρ.2018