Renault Twingo

Το Renault Twingo είναι αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α και κατασκευάζεται από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault. Η πρώτη γενιά του παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1992 στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην ηπειρωτική Ευρώπη τον Απρίλιο του 1993, ενώ παρήχθη έως τον Αύγουστο του 2007. Η δεύτερη γενιά του μοντέλου κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2007. Κύρια χαρακτηριστικά του, διαχρονικά, είναι η πολυμορφικότητά του και η πολύ καλή εκμετάλλευση χώρων σε σχέση με το μέγεθός του, σε συνδυασμό πάντα με το πρωτοποριακό του ντιζάιν. Τον Μάρτιο του 2014 στο Σαλόνι της Γενεύης παρουσιάστηκε η τρίτη γενιά του, που κυκλοφορεί αποκλειστικά ως 5-πορτο και με τη διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση», σε αντίθεση με το «όλα εμπρός» των 2 πρώτων γενεών του. Το όνομα του μοντέλου προήλθε από το συνδυασμό των λέξεων: «Twist», «Swing» και «Tango».

 Οι πρώτες μελέτες για το μοντέλο ξεκίνησαν το 1985, με σκοπό την εξέλιξη του αντικαταστάτη του Renault 4, ως το «πρότζεκτ W60». Έως το έτος 1990, είχαν κατατεθεί αρκετές διαφορετικές σχεδιαστικές προτάσεις και τελικώς επελέγη ως βάση για τη δημιουργία του νέου μοντέλου το πρωτότυπο αυτοκίνητο Matra P41 του 1990. Η τελική αισθητική του αρχικό Twingo διαμορφώθηκε από τον Jean-Pierre Ploué, υπό την ηγεσία και επίβλεψη του τότε Διευθυντή σχεδίασης της Renault, Πατρίκ Λε Κιεμέντ (Patrick Le Quément), ο οποίος έκανε και την τελική επιλογή του ντιζάιν, δηλώνοντας ότι η αισθητική του μοντέλου θύμιζε χαμόγελο. Η αντισυμβατική ενός όγκου σχεδίασή του, με τις έντονες καμπύλες και το χαρούμενο «πρόσωπο», ήταν αρκετά προχωρημένη για την εποχή του και προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση. Αίσθηση επίσης έκαναν η πολυμορφικότητα του εσωτερικού του, οι έγχρωμες πινελιές στο σαλόνι και οι τεράστιοι για την κατηγορία του χώροι. Στο εσωτερικό ξεχώριζε ο στάνταρ ηλεκτρονικός πίνακας οργάνων, που είχε μάλιστα δύο οθόνες, με την μία να έχει τοποθετηθεί στο κέντρο του ταμπλό, κάτι ιδιαίτερα καινοτόμο για την εποχή του. Άλλη μία καινοτομία ήταν το συρόμενο εμπρός-πίσω του πίσω καθίσματος, που μετέβαλε το διαθέσιμο χώρο επιβατών και το χώρο αποσκευών ανάλογα με τις ανάγκες των επιβαινόντων. Το μοντέλο παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 1992 στο Διεθνές Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην ηπειρωτική Ευρώπη τον Απρίλιο του 1993, πετυχαίνοντας εξ αρχής μεγάλη εμπορική απήχηση σε όλες τις αγορές όπου διατέθηκε. Η παραγωγή του Twingo Ι γινόταν αρχικά μόνο στη Γαλλία, ενώ μεταγενέστερα άρχισε να παράγεται επίσης στην Κολομβία (1995 - 2012) και στην Ουρουγουάη (1999 - 2002) για τις αγορές της Νότιας Αμερικής. Δέχτηκε τρεις μικρές αισθητικές επεμβάσεις, το 1998, το 2000 και το 2004, χωρίς να αλλάξει όμως σημαντικά το γνώριμο σχήμα του μοντέλου. Αποτέλεσε ιδιαίτερα εμπορικό μοντέλο για την Renault, με τις πωλήσεις της πρώτης γενιάς να φτάνουν συνολικά τα 2.400.000 αντίτυπα. Σε πολλές χώρες είχε φανατικούς οπαδούς και ξεχωριστές λέσχες ιδιοκτητών του μοντέλου, και αρκετές λέσχες υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Ωστόσο, η πρώτη γενιά δεν παρήχθη ποτέ σε δεξιοτίμονη έκδοση, για λόγους μείωσης του κόστους παραγωγής και, ως εκ τούτου, δεν διατέθηκε ποτέ στα περισσότερα κράτη με την οδήγηση στα αριστερά, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο ή στην Ιρλανδία. Στην αρχή της καριέρας του, έφερε έναν 8-βάλβιδο κινητήρα 1.2 λίτρων, απόδοσης 55 ίππων, ο οποίος είχε προέλθει από το Renault 5. Αργότερα αντικαταστάθηκε από έναν πιο σύγχρονο, απόδοσης 60 ίππων. Το 2000, προστέθηκε και ένας 16-βάλβιδος κινητήρας, ισχύος 75 ίππων. Από πλευράς κιβωτίων, μαζί από τα κλασικά χειροκίνητα, τον Σεπτέμβριο του 1994 κυκλοφόρησε και με ένα ημιαυτόματο κιβώτιο, χωρίς συμπλέκτη, με την επωνυμία Easy. Τον Απρίλιο του 2001 άρχισε να διατίθεται με ένα νέο, πιο σύγχρονο ημιαυτόματο κιβώτιο, με την εμπορική ονομασία Quickshift (ειδικότερα στην Ιταλία, ονομαζόταν Cinetic). Ταυτόχρονα με την εισαγωγή του πρώτου ημιαυτόματου κιβωτίου, τον Σεπτέμβριο του 1994 το Twingo απέκτησε και στάνταρ αερόσακο οδηγού. Τον Σεπτέμβριο του 1995, απέκτησε και στάνταρ αερόσακο συνοδηγού, ενώ άρχισε να προσφέρει και σύστημα αντιμπλοκαρίσματος τροχών (ABS), το οποίο σταδιακά στα επόμενα χρόνια έγινε στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις και σε όλα τα κράτη. Η δεύτερη γενιά του μοντέλου παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2007 και η παραγωγή του μεταφέρθηκε από τη Γαλλία στη Σλοβενία, ενώ αντίθετα με την πρώτη γενιά, διατέθηκε και σε δεξιοτίμονη έκδοση. Κυκλοφόρησε αρχικά στη Γαλλία, στη Σλοβενία και στην Ιταλία, στις 15 Ιουνίου 2007. Στα άλλα κράτη της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Ιρλανδία και στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε στις 4 Σεπτεμβρίου 2007. Το μοντέλο βασίστηκε στο αμάξωμα του Renault Clio δεύτερης γενιάς και με τις απαραίτητες, βέβαια, ενισχύσεις. Συνέχισε να χαρακτηρίζεται για την άνεση χώρων και την πολυμορφικότητά του, αν και σε σχεδίαση θεωρήθηκε τότε από μεγάλο ποσοστό του κοινού ως αρκετά πιο συντηρητικό σε σχέση με την καινοτόμα σε αυτό τον τομέα πρώτη γενιά. Από πλευράς κινητήρων, κυκλοφόρησε στην Ελλάδα με τρεις βενζινοκινητήρες 1.2 λίτρων, 2 ατμοσφαιρικούς (60 και 76 ίππων αντίστοιχα) και 1 τούρμπο απόδοσης 100 ίππων. Στο εξωτερικό είχε κυκλοφορήσει και ένας πετρελαιοκινητήρας 1.5 λίτρων, σε διάφορες ιπποδυνάμεις. Από πλευράς κιβωτίων ταχυτήτων, έφερε ένα 5-τάχυτο μηχανικό, καθώς και ένα 5-τάχυτο αυτόματο διαθέσιμο προαιρετικά με τον κινητήρα 1.2 λίτρων των 76 ίππων. Προσφέρθηκε στην Ελλάδα με τα εξής επίπεδα εξοπλισμού: Access, Authentic, Trend, More, Expression, Dynamique, Miss Sixty, GT, GT Gordini, RS. Τον Σεπτέμβριο του 2011, παρουσιάστηκε η ανανεωμένη εκδοχή της δεύτερης γενιάς. Οι αλλαγές στην εξωτερική σχεδίαση ήταν έντονες. Το ντιζάιν δεν ήταν πλέον συντηρητικό, ενώ ήταν και το πρώτο μοντέλο παραγωγής που ενσωμάτωσε την νέα τότε σχεδιαστική ταυτότητα της Renault, με την υπογραφή του αρχισχεδιαστή της εταιρείας, Van der Acker. Οι ζάντες αλουμινίου ανανεώθηκαν και προσφέρονταν σε ποικιλία σχεδίων, ενώ οι δυνατότητες επιλογής συνδυασμών που δίνονταν στους πελάτες είναι πάρα πολλές. Στην Ελλάδα, η Φάση 2 διατέθηκε με τον βενζινοκινητήρα 1.2 λίτρων 16V 76 hp, καθώς και με τον πετρελαιοκινητήρα 1.5 DCi σε 2 εκδόσεις ιπποδυνάμεων: 75 και 85 hp. Διατέθηκε επίσης σε έκδοση με αυτόματο κιβώτιο με τον βενζινοκινητήρα 1.2 λίτρων. Προσφέρθηκε στα επίπεδα εξοπλισμού: Authentic, Trend, Dynamic, Initiale. Στο αμάξωμα και τα μηχανικά μέρη του Twingo II βασίστηκε και το μικρό roadster Renault Wind, που παρήχθη από τον Σεπτέμβριο του 2010 έως τον Ιούνιο του 2013 σε λίγα αντίτυπα, λόγω εξαιρετικά χαμηλής εμπορικής ζήτησης, ενώ λόγω των εξ αρχής καταστροφικά χαμηλών πωλήσεων δεν διατέθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Από την αρχή της εμπορικής διάθεσης του μοντέλου, κυκλοφόρησε στη σπορ έκδοση GT που φέρει τον 1.2 τούρμπο κινητήρα της Renault απόδοσης 100 ίππων. Στα τέλη του έτους 2010 (αρχές του 2011 στην Ελλάδα) άρχισε να διατίθεται ως GT Gordini φέροντας τις ανάλογες αισθητικές παρεμβάσεις των εκδόσεων Gordini. Στις αρχές του 2008, παρουσιάστηκε η πιο άγρια έκδοση RS που είχε δεχτεί τις σχετικές βελτιώσεις της Renault Sport. Φέρει ατμοσφαιρικό κινητήρα 1.6 λίτρων, απόδοσης 133 ίππων. Στις αγορές κυκλοφόρησε στα τέλη της ίδιας χρονιάς, ενώ αργότερα κυκλοφόρησε και μια έκδοση Gordini (δεν διατέθηκε στην Ελλάδα η συγκεκριμένη έκδοση). Το 2010, έλαβε επίσημη έγκριση η πρώτη αγωνιστική έκδοση ράλλυ, το Twingo RS R2, που εξελίχθηκε από την αγωνιστική θυγατρική εταιρεία Renault Sport. Η ίδια εταιρεία εισήγαγε το 2012 την ακόμα ισχυρότερη εκδοχή του, το Twingo RS R2 Evo. Λίγο προηγουμένως, από τη σεζόν του 2011, είχε προσθέσει και μία ακόμα αγωνιστική έκδοση ράλλυ, το Twingo RS R1. Τα στοιχεία αφορούν το Twingo II facelift στην Ελλάδα. Η τρίτη γενιά του Renault Twingo, αναπτύχθηκε σε συνεργασία με την Mercedes-Benz και μοιράστηκε το σασί και τους κινητήρες με το Smart Forfour δεύτερης γενιάς. Ως αποτέλεσμα, το Twingo τρίτης γενιάς υιοθέτησε τη διάταξη «κινητήρας πίσω, πίσω κίνηση», κοινώς «όλα πίσω», σε αντίθεση με το «όλα εμπρός» των 2 πρώτων γενεών του. Η επίσημη ελληνική ιστοσελίδα του Renault Twingo Πληροφορίες για το Renault Twingo πρώτης γενιάς (στα γερμανικά)