IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βουλευτικές εκλογές του Καμερούν (2020)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Καμερούν στις 9 Φεβρουαρίου 2020, μαζί με τις δημοτικές εκλογές. Το Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού του Καμερούν διατήρησε την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο, κερδίζοντας τις 139 από τις συνολικά 167 έδρες που αποφασίστηκαν την ημέρα των εκλογών.

 Τα 180 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται σε 58 μονοεδρικές και πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες μα βάση τα διαμερίσματα. Στις μονοεδρικές περιφέρειες χρησιμοποιείται το πλειοψηφικό σύστημα. Στις πολυεδρικές περιφέρειες γίνεται χρήση ενός συστήματος με αναλογική αντιπροσώπευση με κλειστές λίστες, με βάση το οποίο ένα κόμμα που συγκεντρώνει άνω του 50% των ψήφων σε μία εκλογική περιφέρεια κερδίζει όλες τις έδρες, όμως αν ένα κόμμα δεν συγκεντρώσει περισσότερο από το 50% των ψήφων, το κόμμα με τις περισσότερες ψήφους κερδίζει δώρο τις μισές έδρες και οποιοδήποτε άλλο κόμμα που λαμβένει άνω του 5% των ψήφων συγκεντρώνει αναλογικό μερίδιο του υπόλοιπου μισού των εδρών, σύμφωνα με τη μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων και την ποσόστωση Χέαρ. Η αρχική ημερομηνία για τη διενέργεια των εκλογών ήταν το 2018. Όμως, τον Ιούνιο του 2018 ο πρόεδρος Πολ Μπιγιά με επιστολή του προς τον πρόεδρο της Γερουσίας ζήτησε να καθυστερήσει η διεξαγωγή των εκλογών ως τον Οκτώβριο του 2019. Στις 2 Ιουλίου 2019 το κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της παράτασης της θητείας του για 12 μήνες. Ενόψει της ημερομηνίας εκείνης τον επόμενο Ιούνιο, διέρρευσαν έγγραφα στα κοινωνικά δίκτυα που φέρονταν να δείχνουν τον πρόεδρο Μπιγιά να διαπραγματεύεται με τους αρχηγούς των κομμάτων της βουλής την περαιτέρω αναβολή των βουλευτικών εκλογών προκειμένου να συμπέσουν με τη διενέργεια των δημοτικών εκλογών, τον Φεβρουάριο του 2020. Η κρίση στην Αγγλόφωνη περιοχή της χώρας μονοπώλησε τη διαδικασία, με τους υποστηρικτές της Αμπαζονίας να ζητούν την αποχή από τις εκλογές. Τα βίαια επεισόδια που ακολούθησαν είχαν ως αποτέλεσμα τη χαμηλή προσέλευση στην Βορειοδυτική Περιοχή και στην Νοτιοδυτική Περιοχή, με τους αυτονομιστές να ισχυρίζονται ότι το 98% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων είχαν μποϊκοτάρει την ψηφοφορία. Στις 22 Μαρτίου 2020 διεξήχθησαν εκλογές σε 11 εκλογικές περιφέρειες όπου δεν είχαν διενεργηθεί τον Φεβρουάριο. Το Δημοκρατικό Κίνημα του Λαού του Καμερούν κέρδισε και τις 13 έδρες.
All the Time in the World

Το All the Time in the World είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το δέκατο του δίσκου "Now What?!", ο οποίος κυκλοφόρησε στις 26 Απριλίου του 2013, ενώ το σινγκλ είχε κυκλοφορήσει στις 29 Μαρτίου από την "Ear Music".

 Το τραγούδι είναι ιδιαίτερα μελωδικό, μέσου ρυθμού, με τζαζ στοιχεία πέραν του κλασικού ροκ στυλ του συγκροτήματος, με σόλο κιθάρας από τον Στηβ Μορς και διαρκεί 3 λεπτά και 48 δευτερόλεπτα, ενώ η εκδοχή που υπάρχει στο άλμπουμ έχει διάρκεια 4 λεπτά και 21 δευτερόλεπτα.Το συγκεκριμένο κομμάτι κυκλοφόρησε σε μορφή σινγκλ μαζί με το "Hell to Pay" με σκοπό την προώθηση του δίσκου "Now What?!", αλλά δεν κατάφερε να γνωρίσει εμπορική επιτυχία. Ήταν το πρώτο σινγκλ του συγκροτήματος από το "Rapture of the Deep" το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 2005 και συμπεριλαμβανόταν στο ομώνυμο άλμπουμ. Το "All the Time in the World" συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά στο set list της ζωντανής εμφάνισης των Deep Purple στο Ισγκλ της Αυστρίας, στις 30 Απριλίου 2013. και εκτελέστηκε ζωντανά από το συγκρότημα μόνο σε κάποιες εμφανίσεις εκείνης της χρονιάς. All the Time in the World (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice) Hell to Pay (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice) Perfect Strangers (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Highway Star (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Το "All the Time in the World" ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Ντον Έρεϊ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Now What?!, 2013, CD Booklet Στίχοι All the Time in the World Deep Purple "All The Time in The World" Official Lyric Video (HD) from "NOW What?!" - Youtube
Ματθίλδη της Βουλώνης, δούκισσα της Βραβάντης

H Ματθίλδη, γερμ. Matilda/Maud de Boulogne d eLorraine (1170 - 16 Οκτωβρίου 1210) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του κόμη της Βουλώνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βραβάντης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ματθαίου κόμη της Βουλώνης ως συζύγου της Μαρίας Α΄ των Μπλουά, κόρης του Στεφάνου της Αγγλίας. Παντρεύτηκε το 1179 τον Ερρίκο Α΄ των Ρέγκιναρ δούκα της Βραβάντης και είχε τέκνα: Μαρία π. 1190-1260, παντρεύτηκε πρώτα τον Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων βασιλιά της Γερμανίας και μετά τον Γουλιέλμο Α΄ κόμη της Ολλανδίας. Αδελαΐδα γενν. π. 1190, παντρεύτηκε πρώτα τον Άρνολντ Γ΄ κόμη του Λουν/Λουτς, έπειτα τον Γουλιέλμο Ι΄ κόμη του Ωβέρν και μετά τον Άρνολντ του Βάζεμαελε. Μαργαρίτα 1192-1231, παντρεύτηκε τον Γκέρχαρτ Γ΄ των Βάσενμπερκ κόμη του Χέλρε. Ματθίλδη π. 1200-1267, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο ΣΤ΄ των Γουέλφων παλατινό κόμη του Ρήνου και έπειτα τον Φλόρις Δ΄ κόμη της Ολλανδίας. Ερρίκος Β΄ 1207-1248, δούκας της Βραβάντης & Λοτιέ. Γοδεφρείδος 1209-1254, κύριος του Γκάεσμπεεκ. The Lais of Marie de France. Translated by Burgess, Glyn S.; Busby, Keith. Penguin. 1986. Pollock, M.A. (2015). Scotland, England and France after the Loss of Normandy, 1204-1296. The Boydell Press. McDougall, Sara (2017). Royal Bastards: The Birth of Illegitimacy, 800-1230. Oxford University Press.
Αγκάθια Λασιθίου

Τα Αγκάθια είναι οικισμός της Κοινότητας Παλαικάστρου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ιτάνου, του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας, του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Τα Αγκάθια είναι πεδινός οικισμός στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται κοντά στους ανατολικούς πρόποδες του υψώματος «Μόδι» (539 μ.) και δίπλα στην επαρχιακή οδό Ζίρου-Παλαικάστρου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 84 χλμ. περίπου Α. του Αγίου Νικολάου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαικάστρου του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Παλαικάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιτάνου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιτάνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας. Ο μινωικός οικισμός στη θέση Ρουσόλακκος, από τους σπουδαιότερους στην Κρήτη. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 eetaa.gr
Ίισαλμι

Το Ίισαλμι (Φινλανδικά:Iisalmi, Σουηδικά: Idensalmi) είναι πόλη και δήμος της Φινλανδίας. Βρίσκεται στην επαρχία της Ανατολικής Φινλανδίας και είναι μέρος της περιοχής της Βόρειας Σαβονίας. Ο δήμος έχει πληθυσμό 22.497 (2005) και καλύπτει περιοχή έκτασης 872,65 χλμ², εκ των οποίων τα 109,27 χλμ² είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι της τάξεως των 26,0 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Ο δήμος είναι αποκλειστικά Φινλανδόφωνος.

 Οι ρίζες του Ίισαλμι βρίσκονται στον 17ο αιώνα όταν σχηματίστηκε με την τοπική εκκλησία η περιοχή του Ίισαλμι το 1627. Στα μέσα του 18ου αιώνα η Φινλανδία βρισκόταν υπό Σουηδική κατοχή, ενώ η Σουηδία βρισκόταν σε πόλεμο με την Ρωσική Αυτοκρατορία. Η περιοχή του Κόλγιονβίρτα στο Ίισαλμι είναι γνωστή ως η τοποθεσία μίας εκ των μαχών του πολέμου αυτού, ιδιαίτερα γιατί εκεί έλαβε χώρα μία από τις μεγαλύτερες Σουηδικές νίκες. Ωστόσο, η Σουηδία έχασε τον πόλεμο τελικά και αναγκάστηκε να παραδώσει τη Φινλανδία στην αυτοκρατορική Ρωσία. Το Ίισαλμι απέκτησε καθεστώς πόλης το 1891. Στο Ίισαλμι δραστηριοποιούνται διάφορες εταιρίες. Η Όλβι (Olvi), η τελευταία μεγάλη ανεξάρτητη ζυθοποιία στη Φινλανδία (οι άλλες μεγάλες Φινλανδικές ζυθοποιίες έχουν αγοραστεί από πολυεθνικές εταιρίες), έχει στο Ίισαλμι το εργοστάσιο και το διοικητικό της κέντρο. Η Τζένελεκ (Genelec), εταιρία κατασκευής ηχείων υψηλής ποιότητας τα οποία χρησιμοποιούνται σε στούντιο ηχογράφησης παγκοσμίως, έχει την έδρα και το εργοστάσιό της στο Ίισαλμι. Το Ίισαλμι διαθέτει το δικό του σιδηροδρομικό σταθμό στο δίκτυο VR. Η γραμμή μεταξύ Ίισαλμι και Όουλου ηλεκτροδοτήθηκε το Δεκέμβριο του 2006. Πέτσελ, Ουγγαρία Νούτοντεν, Νορβηγία Νύσεπινγκ, Σουηδία Κίρισι, Ρωσία Νύκεπενγκ Φέλστα, Δανία Λύνεμπουργκ, Γερμανία Το πιο διάσημο συγκρότημα με έδρα του το Ίισαλμι σήμερα είναι η χιουμοριστική κάντρι-ροκ ορχήστρα Χάλαβατουν Πάπατ (Halavatun Papat). Από το Ίισαλμι κατάγεται και ο Γιάακο Τέππο (Jaakko Teppo), Φινλανδός τραγουδιστής και στιχουργός. Αν και σχετικά μικρή πόλη το Ίισαλμι διαθέτει πολλά καλλιτεχνικά δρώμενα, μικρής και μεγαλύτερης κλίμακας. Ένα από τα γνωστότερα και πλέον αξιομνημόνευτα είναι το "Ρομπεπέιβετ" (Rompepäivät), δηλαδή, "οι μέρες των παλιών πραγμάτων". Οι άνθρωποι φέρνουν διάφορα παλιά πράγματα μικρότερης ή μεγαλύτερης αξίας και τα επιδεικνύουν, ενώ μερικά εξ αυτών διατίθενται και προς πώληση. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Iisalmi στο Wikimedia Commons Επίσημο σάιτ του Ίισαλμι
Άνω Δώριο Μεσσηνίας

Το Άνω Δώριο είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Άνω Δωρίου, της Δημοτικής Ενότητας Δωρίου και υπάγεται στο Δήμο Οιχαλίας.

 Το Άνω Δώριο Μεσσηνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 613 μέτρων και έχει πληθυσμό 159 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.Το Άνω Δώριο μέχρι το 1912, ονομαζόταν Σουλιμά και μέχρι το 1927, Άνω Σουλιμά (Κάτω Σουλιμά, ονομαζόταν το Δώριο), από τους Σουλιώτες που εγκαταστάθηκαν εδώ, από τη Βόρεια Ήπειρο. Η ονομασία προερχέται από την τοπική (sull i madh), που σημαίνει Σούλι το υψηλό, στην Τριφυλιακή αρβανίτικη. Οι κάτοικοι του χωριού, με επικεφαλής τον ιερέα Δημήτριο Παπατσώρη και τους θρυλικούς Ντρέδες, συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση. Μετά την έλευση του σιδηρόδρομου, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα στην περιοχή, οι κάτοικοι του Σουλιμά, έχτισαν το Κάτω Σουλιμά (σημερινό Δώριο), νοτιότερα του Άνω Σουλιμά (σημερινό Άνω Δώριο) και δίπλα στον σιδηροδρομικό άξονα Ζευγολατιό - Καλό Νερό, της γραμμής Καλαμάτα - Πάτρα. Το Κάτω Σουλιμά υπήρξε από το 1912 έως το 1928, όταν καταργήθηκε και συγχωνεύτηκε με το Δώριο. Ακολουθούν 4 πίνακες με τις διοικητικές μεταβολές, που αφορούν: Τον οικισμοό «Σουλιμά», όπως ονομαζόταν τότε το Άνω Δώριο, από το 1835 έως το 1912. Τον τότε «Δήμο Δωρίου», από το 1835 έως το 1912, με έδρα το οικισμό Σουλιμά, όπως ονομαζόταν τότε, το Άνω Δώριο. Τον οικισμό «Άνω Σουλιμά», από το 1912 έως το 1927 και μετονομασθέντα «Άνω Δώριο», από το 1927 και μετά. Την «Κοινότητα Άνω Σουλιμά», από το 1912 έως το 1927 και μετονομασθείσα «Κοινότητα Άνω Δωρίου», από το 1927 και μετά. Ντρέδες Δώριο Μεσσηνίας Δήμος Δωρίου Δήμος Οιχαλίας Άνω Δώριο (Σουλιμά) Μεσσηνίας (ιστοδελίδα). Άνω Δώριο (Σουλιμά) Μεσσηνίας (σελίδα στο facebook). Άνω Δώριο (Σουλιμά). Μάιος 2009 (βίντεο στο youtube).
The World Is Ours - Vol. 2: Anyplace Crazy As Anywhere Else

The World Is Ours - Vol. 2: Anyplace Crazy As Anywhere Else είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2012 σε μορφή CD και DVD μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "UDR". Τα τραγούδια του πρώτου CD όπως και τα δύο πρώτα του δεύτερου CD προέρχονται από τις ηχογραφήσεις στο φεστιβάλ "Wacken Open Air", στις 6 Αυγούστου 2011. Tο τρίτο μέχρι και το όγδοο τραγούδι του δεύτερου CD προέρχονται από την εμφάνιση των Motörhead στο φεστιβάλ "Sonisphere" της Μεγάλης Βρετανίας, στις 10 Ιουλίου 2011 και τα τελευταία πέντε τραγούδια της κυκλοφορίας προέρχονται από τις ηχογραφήσεις στο "Rock in Rio" στις 25 Σεπτεμβρίου 2011, όπου εμφανίστηκαν μαζί με τους Metallica και τους Slipknot.

 CD 1 1. Iron Fist (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:20 2. Stay Clean (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:31 3. Get Back in Line (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:30 4. Metropolis (Kilmister, Clarke, Taylor) - 5:10 5. Over the Top (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:44 6. One Night Stand (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:34 7. Rock Out (Kilmister, Campbell, Dee) - 2:26 8. The Thousand Names of God (Kilmister, Campbell, Dee) - 7:00 9. I Know How to Die (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:12 10. The Chase is Better Than the Catch (Kilmister, Clarke, Taylor) - 5:39 11. In the Name of Tragedy (Kilmister, Campbell, Dee) - 8:01 12. Just 'Cos You Got the Power (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 6:27 13. Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:04 14. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 5:14 15. Bomber (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:03 CD 2 16. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:56 17. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 8:04 18. Iron Fist (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:30 19. I Know How to Die (Kilmister, Campbell, Dee) - 3:07 20. In the Name of Tragedy (Kilmister, Campbell, Dee) - 6:54 21. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 5:13 22. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 5:17 23. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 7:46 24. Stay Clean (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:07 25. Over the Top (Kilmister, Clarke, Taylor) - 6:46 26. The Chase is Better Than the Catch (Kilmister, Clarke, Taylor) - 5:32 27. Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:38 28. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 5:07 The World Is Ours - Vol. 2: Anyplace Crazy As Anywhere Else (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 21 Σεπτεμβρίου 2012 Το "The World Is Ours - Vol. 2: Anyplace Crazy As Anywhere Else" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Φιλ Κάμπελ - κιθάρα Μίκι Ντι - τύμπανα Allmusic review Discogs review Encyclopaedia Metallum review Rocking.gr review, 17/12/2012 Γερμανικά τσαρτ
3-σφαίρα

Στα μαθηματικά, η 3-σφαίρα είναι το ανάλογο μιας σφαίρας υψηλότερων διαστάσεων στον τρισδιάστατο χώρο. Αποτελείται από ένα σύνολο σημείων που ισαπέχουν από ένα σταθερό κεντρικό σημείο στον τετραδιάστατο Ευκλείδειο χώρο. Η 3-σφαίρα είναι αντικείμενο τριών διαστάσεων που αποτελεί το σύνορο μιας μπάλας τεσσάρων διαστάσεων, αυτό είναι ανάλογο του πώς μια συνηθισμένη σφαίρα (η οποία λέγεται 2-σφαίρα), είναι μια δισδιάστατη επιφάνεια που αποτελεί το σύνορο μιας μπάλας τριών διαστάσεων. Η 3-σφαίρα είναι ένα παράδειγμα 3-πολλαπλότητας.

 Ο Τζέφρεϊ Γουίκς στο βιβλίο του Η διαμόρφωση του χώρου, το 1985, αναφέρεται στο "πώς να αντιληφθεί κάποιος επιφάνειες και τριών διαστάσεων πολλαπλότητες". Προσπαθώντας να εξηγήσει την υπερσφαίρα, που είναι αντικείμενο του υπερχώρου, την ανάγει σε αντικείμενα μικρότερων διαστάσεων και προειδοποιεί σχετικά με την ορολογία: Η γνωστή μας δύο-σφαίρα ορίζεται στον τρισδιάστατο χώρο, ως το σύνορο μιας τρισδιάστατης μπάλας. Αυτή η ορολογία είναι στάνταρ μεταξύ των μαθηματικών, αλλά όχι μεταξύ των φυσικών. Έτσι, μην εκπλαγείτε αν βρείτε κάποιους να αποκαλούν τη δύο-σφαίρα ως τρία-σφαίρα. Henderson, David W. (2001), Experiencing Geometry: In Euclidean, Spherical, and Hyperbolic Spaces (2η έκδοση), math.cornell.edu, http://www.math.cornell.edu/~henderson/books/eg00 Weeks, Jeffrey R. (1985), The Shape of Space: How to Visualize Surfaces and Three-dimensional Manifolds, google.books, http://books.google.com/books?id=Lurp6nB4LtQC&printsec=frontcover
Νίκος Μπαχαρίδης

Ο Νίκος Μπαχαρίδης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής και πλέον προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1976 στο Νέο Σιδηροχώρι του Νομού Ροδόπης. Είναι ο μοναδικός Έλληνας αθλητής που ανέβηκε συνολικά 5 κατηγορίες ποδοσφαίρου ξεκινώντας από το β τοπικό πρωτάθλημα μέχρι την Σούπερ Λίγκα, φορώντας τη φανέλα της ίδιας ομάδας του Πανθρακικού. Αγωνίζόταν κυρίως ως κεντρικός αμυντικός. Αυτή την στιγμής είναι προπονητής του Πανθρακικού.

 Ξεκίνησε την καρίερα του ως κεντρικός αμυντικός στην Δόξα Νέου Σιδηροχωρίου για τρία χρόνια κατόπιν μεταγράφηκε στην ομάδα του Πανθρακικού. Αγωνίστηκε για τρία χρόνια, τα δύο πρώτα στην ομάδα του Πανθρακικού και τον τρίτο στον Πανθρακικό – Ξυλαγανή οπώς είχε μετονομάστεί η ομάδα. Το 1998 μεταγράφηκε στην ΠΑΕ ΘΡΑΚΗ ομάδα στην Αλεξανδρούπολη, αγωνίστηκε ένα χρόνο και μεταγράφηκε στον Αγροτικό Αστέρα στην Θεσσαλονίκη επίσης για ένα χρόνο.Την σεζόν 2000-01 επέστρεψε και αγωνίστηκε στην ομάδα του Πανθρακικού η οποία από την σεζόν 2000-01 ανέβαινε κατηγορίες: ένα χρόνο Α΄Ερασιτεχνική, 2 χρόνια Δ΄Εθνική, 1 χρόνο Γ΄Εθνική, 2 χρόνια Β΄Εθνική και 2 χρόνια Super League. Έχει αγωνιστεί σε έξι συνολικά κατηγορίες και πανηγύρισε την άνοδο 5 κατηγοριών με την ομάδα της Θράκης από την β' κατηγορία ΕΠΣ Θράκης ως και την Σούπερ Λίγκα.Τον Απρίλιο του 2010 ανακοίνωσε το τέλος της ποδοσφαιρικής του καρίερας.Η ομάδα της Θράκης ανάθεσε στον Νίκο Μπαχαρίδη την θέση του τεχνικού διευθυντή της ομάδας. Ο Νίκος Μπαχαρίδης διατέλεσε την αγωνιστική περίοδο 2010-2011 Γενικός Αρχηγός του Πανθρακικού παρακολουθώντας παράλληλα και μαθήματα προπονητού της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας αποκτώντας μάλιστα και το πτυχίο UEFA B.Το καλοκαίρι του 2011 ανέλαβε προπονητής στην ομάδα Δ' Εθνικής της ΑΕ Νέας Χιλής.Αποχώρησε στο τέλος του 2011 και λίγο αρότερα ανέλαβε τον Έβρο Σουφλίου επίσης τότε ομάδα του Α' ομίλου της Δ'Εθνικής .Την επόμενη σεζόν είχε μια άκρως επιτυχημένη θητεία στην ομάδα του Σουφλίου, καθώς την οδήγησε εκ του ασφαλούς στη Γ’ Εθνική, παραλίγο μάλιστα και ως πρωταθλήτρια. Ωστόσο οι δύο πλευρές δεν συμφώνησαν για το σχεδιασμό της επόμενης αγωνιστικής περιόδου και αποφάσισαν να χωρίσουν φιλικά. Λίγο αργότερα επέστρεψε στον Πανθρακικό και ανέλαβε την ομάδα Κάτω των 20 ετών Ανανέωσε ο Μπαχαρίδης Η καριέρα του Μπαχαρίδη Nίκος Μπαχαρίδης Άρθρα - Nίκος Μπαχαρίδης Χρόνια Πολλά Νίκο
Το τρίο της χαράς

Το τρίο της χαράς ή αλλιώς Το Τρίο της Χαράς! (αγγλικά: To Wong Foo, Thanks for Everything! Julie Newmar) είναι τίτλος Αμερικανικής κινηματογραφικής ταινίας. Στην Ελλάδα προβλήθηκε τον Φεβρουάριο του 1996 και είναι -κατά κύριο λόγο- κωμωδία, χωρίς όμως να της λείπουν και μερικά δραματικά στοιχεία. Πρωταγωνιστούν ο Πάτρικ Σουέιζι, ο Γουέσλεϊ Σνάιπς και ο Τζον Λεγκουϊζάμο, τη σκηνοθεσία είχε αναλάβει ο Μπίμπαν Κίντρον, ενώ το σενάριο γράφτηκε από τον Ντάγκλας Κάρτερ Μπιν.

 Δύο φιλόδοξες ντραγκ κουίν, η Βίντα Μποέμ (Πάτρικ Σουέϊζι) και η Νοξίμα Τζάκσον (Γουέσλεϊ Σνάιπς) κερδίζουν με ισοπαλία τον τίτλο "ντραγκ κουίν της χρονιάς" σε καλλιστεία γιά ντραγκ κουίν στη Νέα Υόρκη. Όντας νικήτριες έχουν το δικαίωμα να συμμετάσχουν και σε δεύτερο διαγωνισμό καλλιστείων, αυτή τη φορά στο Χόλυγουντ, προκειμένου να διεκδικήσουν ακόμα έναν τίτλο. Λίγες ώρες πριν την αναχώρηση τους, συναντούν την Τσι-Τσι Ροντρίγκεζ (Τζον Λεγκουϊζάμο), μιά άπειρη κοινωνικά ντραγκ κουίν, ισπανικής καταγωγής. Με την προτροπή της Βίντα και την ανεκτικότητα της Νοξίμα, η Τσι-Τσι τις ακολουθεί στο ταξίδι τους. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού, η Βίντα διαπληκτίζεται με έναν ρατσιστή σερίφη και -κατά τη διάρκεια αυτού του διαπληκτισμού- εκείνη τον ρίχνει αναίσθητο στο έδαφος. Πανικοβλημένες και νομίζοντας πως ο σερίφης είναι νεκρός, οι τρεις ντραγκ κουίν συνεχίζουν το ταξίδι τους, αφήνοντας τον άνδρα να κείτεται στο δρόμο. Όμως το αυτοκίνητο τους παρουσιάζει τεχνική βλάβη, κι έτσι αναγκάζονται να μεταφέρουν το όχημα σε συνεργείο ενός απομονωμένου οικισμού και να διανυκτερεύσουν εκεί. Αφού έχει ξημερώσει, μαθαίνουν πως το αυτοκίνητο τους θα χρειαστεί δύο ημέρες για να φτιαχτεί. Έτσι, συνεχίζουν τη διαμονή τους στον οικισμό, γνωρίζοντας τους κατοίκους του και συνάπτοντας φιλικές σχέσεις μαζί τους. Σχεδόν κανείς κάτοικος δεν γνωρίζει το βιολογικό φύλο των πρωταγωνιστριών. Στην κορύφωση της ταινίας, ο σερίφης ανακαλύπτει το καταφύγιο των ντραγκ κουίν και επισκέπτεται τον οικισμό, απειλώντας και δηλώνοντας πως η ομοφυλοφιλία είναι κάτι το ακάθαρτο. Οι κάτοικοι προστατεύουν και υπερασπίζονται τις ντραγκ κουίν, κι έτσι ο σερίφης αποχωρεί. Το τέλος της ταινίας τοποθετείται ένα χρόνο μετά τα συμβάντα, με την Τσι-Τσι να κερδίζει τον διαγωνισμό καλλιστείων στο Χόλυγουντ. Για την ερμηνεία του στην ταινία, ο Πάτρικ Σουέιζι ήταν υποψήφιος για βραβείο Χρυσής Σφαίρας Α' ανδρικού ρόλου. Ο Τζον Λεγκουζιάμο ήταν επίσης υποψήφιος για το ίδιο βραβείο, στην κατηγορία Β' ανδρικού ρόλου. Η ίδια η ταινία ήταν υποψήφια για GLAAD Media Award Το τρίο της χαράς στο IMDB Το τρίο της χαράς στο cine.gr
Αντώνης Φλούντζης

Ο Αντώνης Φλούντζης (1906-1988) ήταν Έλληνας κομμουνιστής, αντιστασιακός και γιατρός. Έχει συγγράψει πολλά βιβλία που αφορούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της κατοχικής περιόδου και τους τόπους εξορίας μετά την απελευθέρωση.

 Ο Αντώνης Φλούντζης γεννήθηκε στο Αιτωλικό το 1906 από πατέρα ναυτικό. Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από τα φοιτητικά χρόνια εντάχθηκε στην ΟΚΝΕ. Αργότερα έγινε μέλος του ΚΚΕ. Για τους αγώνες του με το φοιτητικό και λαϊκό κίνημα διώχθηκε πολλές φορές. Κρατήθηκε συνολικά 24 χρόνια, με διοικητικές αποφάσεις, σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης, χωρίς ποτέ να υπογράψει δήλωση μετανοίας.Κρατήθηκε στην Ακροναυπλία, στα Στρατόπεδα συγκέντρωσης Λάρισας και Χαϊδαρίου, στις Φυλακές Αβέρωφ, στη Μακρόνησο, στον Αη Στράτη, στα Αντικύθηρα, στην Τρίπολη, και από τη δικτατορία του 1967 στα Γιούρα και στο Παρθένι της Λέρου. Σαν γιατρός πρόσφερε τις υπηρεσίες του στους συγκρατουμένους του. Στο Στρατόπεδο συγκέντρωσης Χαϊδαρίου ήταν ο υπεύθυνος γιατρός του στρατοπέδου. Τον Σεπτέμβριο του 1952, εξόριστος στον Αη Στράτη, προσέφερε ιατρική νοσηλεία στον εκεί εξόριστο Κώστα Γαβριηλίδη και μετά το θάνατό του στο νησί τον μετέφερε στην Αθήνα μαζί με την κόρη του Γαβριηλίδη. Μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς, όσο καιρό ήταν ελεύθερος, πήρε δραστήρια μέρος στο λαϊκό κίνημα και ιδιαίτερα στους αγώνες του κλάδου του. Αποφυλακίστηκε από τα Αντικύθηρα το 1962. Το 1967 η Χούντα των Συνταγματαρχών τον εκτόπισε στα Γιούρα και στο Παρθένι της Λέρου, απ' όπου αποφυλακίστηκε στις 30-10-1968 για λόγους υγείας. Μετά την οριστική αποφυλάκισή του άσκησε το ιατρικό επάγγελμα στην Αθήνα. Πέθανε στην Αθήνα τον Γενάρη του 1988 και τάφηκε στο Γ’ Νεκροταφείο Αθηνών στις 13 Ιανουαρίου. Ήταν παντρεμένος με την Κατίνα Φλούντζη και είχε μια κόρη τη Διάνα. Ο Δήμος Χαϊδαρίου τίμησε τις υπηρεσίες του προς τον συνάνθρωπο και τους συγκρατούμενούς του δίνοντας στην οδό πριν το ΚΕΒΟΠ το όνομά του: Οδός Φλούντζη Αντ. Ο Αντώνης Φλούντζης έγραψε πολλά έργα για τους τόπους κράτησής του. Τα έργα του, που δημοσιεύτηκαν μετά τη μεταπολίτευση, είναι: Χαϊδάρι Στρατόπεδα Λάρισας-Τρικάλων Ακροναυπλία και Ακροναυπλιώτες Το φοιτητικό κίνημα 1923-28 Στο κολαστήριο της Μακρονήσου Στο στρατόπεδο του Αη Στράτη 1950-1962 Στο Στρατόπεδο υγειονομικών Αντικυθήρων-Και στην Τρίπολη 1955-1962 Αντώνης Φλούντζης: "Στο στρατόπεδο του Αη Στράτη 1950-1962", Εκδόσεις Κ. Καπόπουλος, Αθήνα 1986
Αντρέι Κοροτάγεφ

Ο Αντρέι Κοροτάγεφ (Андре́й Вита́льевич Корота́ев, Μόσχα, 17 Φεβρουαρίου 1961) είναι Ρώσος ανθρωπολόγος, ιστορικός και ο οικονομολόγος. Η εισφορά του εντοπίζεται σε τρεις κύριους τομείς: μελέτες της μακροπρόθεσμης εξέλιξης των πολιτικών συστημάτων διαπολιτισμικές μελέτες μοντελοποίηση της κοινωνικής, οικονομικής και ιστορικής δυναμικής]].[1]. Το βασικό του μεθοδολογικό εργαλείο ήταν η χρήση οικονομιών κλίμακας σε μακροοικονομικά μοντέλα Είναι επίσης γνωστός για τη θεωρία της κοινωνικής εξέλιξης.Τα έργα του εκδόθηκαν στη Γαλλία, ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία, Ρωσία, Αυστρία, Σουηδία, Βέλγιο, Ισπανία,Ιταλία, Ουγγαρία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, την Κίνα, την Ουκρανία, την Ιαπωνία, τη Νορβηγία, την Τουρκία, την Αίγυπτο, την Υεμένη, και πολλές άλλες χώρες.

 Andrey Korotayev. Ancient Yemen. Oxford: Oxford University Press, 1995. ISBN 0-19-922237-1. Andrey Korotayev. Pre-Islamic Yemen. Wiesbaden: Harrassowitz Verlag, 1996. ISBN 3-447-03679-6. Andrey Korotayev. World Religions and Social Evolution of the Old World Oikumene Civilizations: A Cross-cultural Perspective. New York: Edwin Mellen Press, 2004. Korotayev A., Malkov A., Khaltourina D. Introduction to Social Macrodynamics: Secular Cycles and Millennial Trends. Moscow: URSS, 2006. Korotayev Α., Malkov Α., Khaltourina D. Introduction to Social Macrodynamics: Secular Cycles and Millennial Trends. Moscow: URSS, 2006. Korotayev Α. & Khaltourina D. Introduction to Social Macrodynamics: Secular Cycles and Millennial Trends in Africa. Moscow: URSS, 2006. A. Markov, & A. Korotayev (2007) «Phanerozoic marine biodiversity follows a hyperbolic trend» Palaeoworld 16/4: 311-318. Russian Demographic Crisis in Cross-National Perspective. Russia and Globalization: Identity, Security, and Society in an Era of Change / Ed. by D. W. Blum. Baltimore, MD: Johns Hopkins University Press, 2008. P. 37-78. Korotayev A., Zinkina J. Egyptian Revolution: A Demographic Structural Analysis. Entelequia. Revista Interdisciplinar 13 (2011): 139-165. Πλήρης Βιβλιογραφία Πρόγνωση με μαθηματική ακρίβεια Άρθρο για τον Κοροτάεφ στο InterSci Complexity wiki (με πλήρη κατάλογο εκδόσεων) Introduction to Social Macrodynamics: Compact Macromodels of the World System Growth Introduction to Social Macrodynamics: Secular Cycles and Millennial Trends at InterSci Complexity wiki Mellen Press' Information on Andrey Korotayev Reconsidering Weber: Literacy and the Spirit of Capitalism Secular Cycles and Millennial Trends Secular Cycles and Millennial Trends in Egypt Chapter 3: "A Compact Macromodel of World Economic and Demographic Growth" of Introduction to Social Macrodynamics: Compact Macromodels of the World System Growth(Moscow, URSS, 2006) A Spectral Analysis of World GDP Dynamics: Kondratieff Waves, Kuznets Swings, Juglar and Kitchin Cycles in Global Economic Development, and the 2008–2009 Economic Crisis. Structure and Dynamics. 2010. Vol.4. #1. P.3-57 (with Sergey Tsirel). Andrey V. Korotayev
Αργυραίικα Καρδίτσας

Τα Αργυραίικα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πετρίλου, της δημοτικής ενότητας Ανατολικής Αργιθέας, του δήμου Αργιθέας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.

 Τα Αργυραίικα είναι ορεινός οικισμός μεγάλου υψομέτρου στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Καρδίτσας, κοντά στα όρια με τον νομό Ευρυτανίας. Βρίσκεται στις δυτικές κλιτύς της κορυφής «Κούλια» (1.560 μ.) των Θεσσαλικών Αγράφων και στις ανατολικές όχθες του ποταμού Πετριλιώτη, δίπλα στο Πετρίλο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 1.145. Απέχει περίπου 58 χλμ. ΝΔ. της Καρδίτσας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πετρίλου του νομού Καρδίτσας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πετρίλου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αθαμανών. Με το ΦΕΚ 87Α - 12/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αθαμανών και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αργιθέας. Η μονή Παναγίας στη βόρεια είσοδο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «Ανάβαση» (Βόρεια Άγραφα, Λίμνη Πλαστήρα 1:50.000) Google Earth eetaa.gr
Πρετσιόζα

Η καμπάνα Πρετσιόζα (λατ. pretiosus, πολύτιμη) είναι η δεύτερη καμπάνα στον καθεδρικό ναό της Κολωνίας. Κατασκευάστηκε το έτος 1448 από τους Κρίστιαν Κλόιτ και Χάινριχ Μπρόντερμανν στην Κολωνία. Αναρτήθηκε στο καμπαναριό του νοτίου πύργου. Θεωρείται μια από τις πιο καλλίφωνες καμπάνες του κόσμου τεκμήριο της υψηλής μεσαιωνικής τέχνης κωδωνοποιείας. Ήταν η μεγαλύτερη καμπάνα του καθεδρικού ναού μέχρι το 1875.

 Η Πρετσιόζα αναρτήθηκε στον νότιο πύργο μετά την καμπάνα των τριών μάγων που αναρτήθηκε το 1418. Η κατασκευή της ήταν δύσκολη και απέτυχε τρεις φορές μέχρι που η τέταρτη παραγωγή έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Από τις επιγραφές της μαθαίνουμε ότι υπήρχαν άλλες τρεις προγενέστερες καμπάνες πιο πριν, οι οποίες είχαν σχεδόν το ίδιο μέγεθος. Η χρονολογία της κατασκευής της δεν είναι γνωστή, ούτε και αυτή των προγενεστέρων. Η καμπάνα είναι αφιερωμένη στον άγιο Σιμων Πέτρο, στην Παναγία και στους τρεις μάγους με τα δώρα. Την εποχή της κατασκευής της ήταν η μεγαλύτερη καμπάνα ολόκληρης της Χριστιανικής Δύσης. INSIGNIS STATUS ECCLESIE PROVIDUS SENATUS * CONCILII SANCTE PARILES UOTIS CIUITATIS * HUIUS CUM RELIQUIS GEMINI SEXUS DEO NOTIS * DENUO CONFLARI DANT ME SIMUL ET REOUARI * SUM[M]E CHRISTIFERE PETRI REGUM SUB HONORE * ◊ * ◊ * ◊ * CANTUM REDDO CHORIS UETITUM PRO SINGULIS HORIS * TERQ REFORMATA QUATRO PRECIOSA UOCATA * MILLE QUADRINGENTIS QUADRAGENIS OCTO DONATIS * DUM SONO TRISTATUR DEMON XPS UENERATUR * BRODERMAN HEINRICH CLOIT CHRISTIAN HANT GEMACHET MICH * ◊ * Άνθη (*) και ρόμβοι (◊) είναι μέρος της επιγραφής. Schaeben, J.: Domglocken, in: Kölner Domblatt (6/7), Köln 1952. Kaltenbach, J.: Die Pretiosa, in: Kölner Domblatt (31/32), Köln 1970. Seidler, M.: Die Kölner Domglocken (Dokumentations-CD mit ausführlichem Beiheft, 2. Aufl.), Köln 2000. Huiskes, Manfred: Kölner Geläute und Glocken des Mittelalters. T.3: Der Gießvertrag der Pretiosa von 1448, in: Jahrbuch für Glockenkunde (17/18), 2005–2006, S. 375–376. Poettgen, J.: 700 Jahre Glockenguss in Köln, S. 113ff. Παρουσίαση της καμπάνας από την επίσημη ιστοσελίδα του καθεδρικού ναού της Κολωνίας
Ryan YO-51 Dragonfly

Το Ryan YO-51 Dragonfly ήταν μονοκινητήριο ελαφρύ αεροσκάφος στρατιωτικής συνεργασίας με δυνατότητες βραχείας αποπροσγείωσης (Short Take Off Landing, STOL) το οποίο ανέπτυξε η Ryan Aeronautical για το Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC). Κατασκευάστηκαν μονάχα τρία πρωτότυπα διότι στον σχετικό διαγωνισμό επελέγη τελικά το ανταγωνιστικό Stinson L-1 Vigilant. Το αεροσκάφος ήταν επίσης γνωστό με το παρατσούκλι "ιπτάμενη μοτοτοσικλέτα" (flying motorcycle).

 Κατά τον σχεδιασμό του Dragonfly είχε δοθεί έμφαση στην δυνατότητα να επιχειρεί από αεροδιαδρόμους ελάχιστου μήκους. Ήταν ένα υψηλοπτέρυγο (parasol) μονοπλάνο, με πτέρυγες κατάλληλα σχεδιασμένες ώστε να έχει STOL δυνατότητες. Είχε διθέσιο ανοιχτό κόκπιτ και σταθερό σύστημα προσγείωσης.. Προωθούνταν απο αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-985-21 Wasp Junior.Με πλήρες βάρος και χωρίς flaps το αεροσκάφος μπορούσε να απογειωθεί σε διάδρομο μήκους 400 ποδών, ενώ η απόσταση αυτή μειώνονταν σε μόλις 75 πόδια με τα flaps. Επίσης μπορούσε να μείνει σταθερό εν πτήσει ακόμα και σε πολύ μικρές ταχύτητες της τάξεως των 30 mph, ενώ διαφημίζονταν πως ήταν ικανό να προσγειωθεί σε επιφάνεια μικρότερη από το μήκος του. Ο Στρατός παρέλαβε τρία YO-51 προκειμένου να τα αξιολογήσει σε συγκριτικές δοκιμές με προτάσεις άλλων εταιρειών (Stinson YO-49 και Bellanca YO-50) από τις οποίες και θα προέκυπτε η απόφαση για την προμήθεια του νέου αεροσκάφους στρατιωτικής συνεργασίας. The YO-51 was the heaviest of the three aircraft evaluated.Παρόλο που κρίθηκε επαρκές στις δοκιμές, που πραγματοποιήθηκαν στο Wright Field του Οχάιο, το σχέδιο της Stinson προτιμήθηκε, με συνέπεια να μην κατασκευαστούν άλλα YO-51. ΗΠΑ Αεροπορικό Σώμα του Στρατού των ΗΠΑ (United States Army Air Corps, USAAC) Bellanca YO-50 Stinson L-1 Vigilant Fieseler Fi 156 Adcock, Al (2005). US Liaison Aircraft in action. Aircraft in Action. 195. Carrollton, TX: Squadron/Signal Publications. ISBN 978-0897474870. Donald, David (1997). Complete Encyclopedia of World Aircraft. London: Orbis Publishing Ltd. ISBN 0760705925. Fowler, Harlan Davey (1948). Fowler Flaps for Airplanes: An engineering handbook. Los Angeles: Wetzel Publishing Co. ASIN B0007EA17Q. Merriam, Ray, επιμ. (2002). World War II Journal #15: U.S. Military Aircraft of World War II. Bennington, VT: Merriam Press. ISBN 1576381676. Pattillo, Donald M. (2001). Pushing the Envelope: The American Aircraft Industry. Ann Arbor, MI: University of Michigan Press. ISBN 978-0472086719. Penfield, Thomas (1941). Wings for America: Fighting Planes of the U. S. A. Chicago: Rand McNally & Co. ASIN B004BVUSC4. Rowe, Frank Joseph (2006). The Helio Courier Ultra C/stol Aircraft: An Illustrated Developmental History. Jefferson, NC: McFarland & Company. ISBN 978-0786422890.
Συργιάννης Παλαιολόγος

Ο Συργιάννης Παλαιολόγος Φιλανθρωπινός (π. 1290 - 1334) ήταν αριστοκράτης και στρατηγός στη Ρωμανία μεικτής Ελληνικής και Κουμανικής καταγωγής, που ενεπλάκη στον πρώτο εμφύλιο μεταξύ των Παλαιολόγων Ανδρονίκου Β΄ και Ανδρονίκου Γ΄ Αυτοκρατόρων των Ρωμαίων. Πιστός μόνο στον εαυτό του και στις φιλοδοξίες του, άλλαξε συμμαχίες αρκετές φορές και στο τέλος κατέκτησε μεγάλο μέρος της Μακεδονίας για τον Στέφανο Δ΄ Δουσάν της Σερβίας, ώσπου φονεύθηκε από τους Ρωμαίους.

 Γεννήθηκε περί το 1290. Έλαβε το όνομα του πατέρα ή του πάππου του, ενός Κουμάνου αρχηγού, που έγινε μέγας δομέστικος υπό τον Ανδρόνικο Β΄· πολλοί Κουμάνοι είχαν εγκατασταθεί στην Ευρώπη κατά τη βασιλεία του Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη (1221-54). Το αρχικό όνομα του πρεσβύτερου Συργιάννη ήταν Συτζιγκάν (από το Κουμανο-τουρκικό Sïčğan, ποντίκι), που εξελληνίστηκε σε Συργιάννης, όταν αυτός βαπτίστηκε. Μητέρα του νεότερου Συργιάννη ήταν η Ευγενία Παλαιολογίνα, ανιψιά του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου. Έχοντας επίγνωση της βαρύτητας του επωνύμου της μητέρας του, ο Συργιάννης το χρησιμοποιούσε ως δικό του για να προωθηθεί στην ιεραρχία. Η αδελφή του Θεοδώρα παντρεύτηκε τον Γκυ των Πουατιέ-Κύπρου, μετέπειτα βασιλιά της Αρμενίας. Εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές το 1315, όταν τοποθετήθηκε στρατιωτικός διοικητής της Μακεδονίας, κοντά στη Σερβία. Παρά τις υπάρχουσες Συνθήκες και ενάντια στις οδηγίες που του είχαν δοθεί, αποφάσισε να επιτεθεί στη Σερβία και στην Ήπειρο. Όταν απολύθηκε από τη θέση του εκεί, εξεγέρθηκε, αλλά αιχμαλωτίστηκε και φυλακίστηκε. Πριν το 1320 τον συγχώρησαν και ορίστηκε διοικητής της Θράκης. Bartusis, Mark C. (1997). The Late Byzantine Army: Arms and Society 1204–1453. Philadelphia, Pennsylvania: University of Pennsylvania Press. ISBN 0-8122-1620-2. *(Αγγλικά) Fine, John Van Antwerp (1994) [1987]. The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest (στα Αγγλικά). Ανν Άρμπορ, Μίσιγκαν: University of Michigan Press. ISBN 0-472-08260-4. (Αγγλικά) Kazhdan, Alexander, επιμ. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Οξφόρδη και Νέα Υόρκη: Oxford University Press. ISBN 0-19-504652-8. Laiou, Angeliki E. (1972). Constantinople and the Latins: The Foreign Policy of Andronicus II, 1282–1328. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. Nicol, Donald MacGillivray (1993). The Last Centuries of Byzantium, 1261–1453. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-43991-4. Nicol, Donald MacGillivray (1996). The Reluctant Emperor: A Biography of John Cantacuzene, Byzantine Emperor and Monk, c. 1295–1383. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52201-4. Norwich, John Julius (1996). Byzantium: The Decline and Fall. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-679-41650-0. Vásáry, István (2005). Cumans and Tatars: Oriental Military in the Pre-Ottoman Balkans, 1185–1365. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-83756-9.
Σιγισμούνδος των Έστε (1480-1524)

Να μη συγχέεται με τον θείο του Σιγισμούνδο των Έστε (1433-1507).Ο Σιγισμούνδος, ιταλ. Sigismondo, (1480 – 9 Αυγούστου 1524) από τον Οίκο των Έστε ήταν αδελφός και υποστηρικτής του Αλφόνσου Α΄ δούκα της Φερράρα.

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα και της Ελεονώρας της Ιβρέας-Τραστάμαρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης. Μεγάλωσε στην Αυλή της Φερράρα. Το 1505 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος αδελφός του Αλφόνσος Α΄. Ήταν επικεφαλής της συνοδείας που πήγε στη Ρώμη και έφερε τη Λουκρητία Βοργία, σύζυγο του Αλφόνσου Α΄. Οι μεγαλύτεροι αδελφοί του, ο δευτερότοκος Φερδινάνδος και ο τριτότοκος Ιούλιος αντιτάχθηκαν στο δούκα αδελφό τους, αλλά ο Σιγισμούνδος προτιμούσε να μένει στη σκιά τους. Συχνά συνόδευε τον Αλφόνσο Α΄ στα ταξίδια του, εντός και εκτός του δουκάτου. Τελικά η συνωμοσία που οργάνωσε ο Φερδινάνδος και ο Ιούλιος αποκαλύφθηκε· η δίκη τους, μαζί με τους άλλους συνωμότες, έγινε στο ανάκτορο του Σιγισμούνδου. Ο Αλφόνσος Α΄, ο Φερδινάνδος και ο Σιγισμούνδος ασθένησαν από σύφιλη, αλλά ενώ οι πρώτοι ανάρρωσαν, ο Σιγισμούνδος δεν μπόρεσε να ζήσει φυσιολογική ζωή. Απεβίωσε το 1524.
Γοδεφρείδος της Νάντης

Ο Γοδεφρείδος ΣΤ΄ του Ανζού (Geoffroy VI d'Anjou, 1 Ιουνίου 1134 – 27 Ιουλίου 1158, ) από τον Οίκο του Ανζού, γνωστός και ως Γοδεφρείδος της Νάντης, ήταν κόμης της Νάντης από το 1156 έως το 1158. Ήταν ο δεύτερος από τους τρεις γιους του Γοδεφρείδου Ε΄ κόμητος του Ανζού και της αυτοκράτειρας Ματθίλδης. Η επιθυμία του πατέρα του Γοδεφρείδου ήταν να γίνει ο ίδιος κόμης του Ανζού αν ο μεγαλύτερος αδελφός του Ερρίκος γίνει βασιλιάς της Αγγλίας γι' αυτό του δώρησε πολλά κάστρα. Το σώμα του Γοδεφρείδου έμεινε πολύ καιρό άταφο, μέχρι την ώρα που ο μεγαλύτερος γιος Ερρίκος ξεκαθαρίσει τις επιθυμίες του πατέρα του. Η ιστορία αυτή είναι γνωστή μονάχα σε στενό κύκλο πηγών γύρω απο την Τουρ, ο ιστορικός Γουίλιαμ Γουώρρεν λέει ότι ήταν εφεύρεση του Γοδεφρείδου για να συκοφαντήσει τον Ερρίκο.

 Τον Μάρτιο του 1152 αποπειράθηκε την απαγωγή της Ελεονώρας της Ακουιτανίας την στιγμή που ταξίδευε προς το Πουατιέ με σκοπό να παντρευτεί τον αδελφό του Ερρίκο Β' μετά το διαζύγιο της με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο Ζ΄, βρισκόταν σε αναμονή στο Πόρτ ντε Πίλες κοντά στον ποταμό Κρές με στόχο να την παντρευτεί αν η απαγωγή γινόταν με επιτυχία. Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου συμμάχησε με τον βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκο και τον αδελφό του Λουδοβίκου Ροβέρτο Α΄ του Ντρέ, τον Θεοβάλδο Ε' του Μπλουά και τον αδελφό του Ερρίκο Α΄ της Καμπανίας με στόχο να επιτεθούν στην Νορμανδία εναντίον του αδελφού του Ερρίκου Β' για να διαλύσουν τις κτήσεις του. Ο βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος Ζ' πήρε ο ίδιος την πρωτοβουλία για την συμμαχία επειδή οργίστηκε με τον γάμο του Ερρίκου Β' με την πρώην σύζυγο του Ελεονόρα χωρίς την δική του συγκατάθεση, αν η επίθεση ήταν επιτυχής οι 5 σύμμαχοι θα μπορούσαν να διαιρέσουν τα εδάφη της Ελεονόρας και του Ερρίκου και να τα κάνουν διανομή μεταξύ τους. Το 1154 ο Θεοβάλδος Ε΄ του Μπλουά επιτέθηκε στην Τουραίνη, που ο Ερρίκος θεωρούσε δική του, και ο Γοδεφρείδος συνελήφθη προσωρινά αιχμάλωτος για να τους ελευθερώσει ο Θεοβάλδος απαίτησε από τον Ερρίκο να καταστρέψει το κάστρο του Σομώ - συρ - Λουάρ. Τον Δεκέμβριο του 1154 πέθανε ο βασιλιάς της Αγγλίας Στέφανος και ο Γοδεφρείδος συνόδευσε στην Αγγλία τον Ερρίκο και την Ελεονώρα της Ακουιτανίας. Το επόμενο καλοκαίρι ο Γοδεφρείδος ξεκίνησε πάλι ταραχές εναντίον του αδελφού του καταλαμβάνοντας τα κάστρα του Σίνον, του Μιραμπώ και του Λουντάν, ο Ερρίκος τον ανάγκασε να τα εγκαταλείψει κρατώντας μόνο το Λουντάν, για τα υπόλοιπα του παραχώρησε αποζημίωση 1500 φράγκα. Την ίδια στιγμή οι κάτοικοι της Νάντης εξόρισαν τον κόμη τους ζητώντας από τον βασιλιά Ερρίκο να αφήσει τον αδελφό του Γοδεφρείδο να έρθει στην Νάντη να καλύψει το κενό του κόμη, ο Ερρίκος το δέχτηκε. Πέθανε αιφνίδια και πρόωρα στην Νάντη (1158) χωρίς απογόνους, τον διαδέχθηκε στην κομητεία της Νάντης ο ίδιος ο Ερρίκος Β'.
Τεοντόρα Ματέικο

Η Τεοντόρα Ματέικο (Ματεϊκόβα) (πολωνικά: Teodora Matejko (Matejkowa), το γένος Γκιεμπουουτόφσκα [Giebułtowska]) (1846 – 25 Αυγούστου 1896), είναι κυρίως γνωστή για το ότι υπηρέτησε ως ζωντανό μοντέλο για τον εθνικό ζωγράφο της Πολωνίας, Γιαν Ματέικο, το σύζυγό της. Υπηρέτησε ως ζωντανό μοντέλο για πολλούς πίνακες ζωγραφικής, κυρίως αξιόλογων γυναικών της ιστορίας της Πολωνίας.

 Οι γονείς της ήταν ο Αντόνι Γκιεμπουουτόφσκι και η Παουλίνα Σικόρσκα. Η Ματέικο ήταν μέλος της οικογένειας λιανοπωλητών Γκιεμπουουτόφσκι από το Νόβι Βίσνιτς, φίλοι της οικογένειας του μελλοντικού συζύγου της. Στις 21 Νοεμβρίου 1864 παντρεύτηκε τον ζωγράφο Γιαν Ματέικο, μελλοντικό Πρύτανη της Ακαδημίας Καλών Τεχνών, τον οποίο γνώριζε ήδη από μικρή. Μετά το γάμο, εγκαταστάθηκαν στο κέντρο της Κρακοβίας, όπου γέννησε πέντε παιδιά: τον Ταντέους, την Χελένα, την Μπεάτα, τον Γέζι και τη Ρεγκίνα (πέθανε σε βρεφική ηλικία).Λίγο μετά τη μετακόμιση, η Ματεϊκόβα διαγνώστηκε με διαβήτη. Στα τελευταία της χρόνια διαγνώστηκε επίσης με ψυχική ασθένεια, για την οποία νοσηλεύτηκε για λίγο δύο φορές. Ciciora–Czwórnóg B., Jan Matejko, Kolekcja Muzeum Narodowego w Krakowie, Ολσανίτσα 2005,
Νέα Κερύνεια Αχαΐας

Η Νέα Κερύνεια είναι πεδινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Κερύνειας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Ο ναός του οικισμού είναι αφιερωμένος στους Αρχαγγέλους Μιχαήλ και Γαβριήλ και την Αγία Αναστασία την Φαρμακολύτρια.

 Πρόκειται για σχετικά καινούριο οικισμό καθότι αναγνωρίστηκε ως τέτοιος στις 17/03/1991, όταν και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κερύνειας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Διακοπτού ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Κερύνειας. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Κερύνεια (αποσαφήνιση) Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ) - Ελληνική Εταιρία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), Λεξικό Διοικητικών Μεταβολών των Δήμων και Κοινοτήτων (1912-2001), Τόμοι Α΄-Β΄, Επιμέλεια έκδοσης: Γιάννης Μπαχάρας, Εκδόσεις ΕΕΤΑΑ, Αθήνα 2002. ISBN 960-7509-47-1. ISBN (SET) 960-7509-46-3. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Νέας Κερύνειας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Κερύνειας Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/07/2018.
Θέμης Μαρίνος

Ο Θεμιστοκλής Μαρίνος (Ζάκυνθος 1917 - Αθήνα, 21 Δεκεμβρίου 2018) ήταν στρατιωτικός, αντιστασιακός και οικονομολόγος. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και ήταν μέλος της Βρετανικής Συμμαχικής Αποστολής (SOE) κατά τη διάρκεια της κατοχής. Συνέγραψε ιστορικά βιβλία για την περίοδο της Κατοχής.

 Το 1940-41 πολέμησε στο ελληνοαλβανικό μέτωπο και στη Μάχη της Κρήτης ως έφεδρος αξιωματικός. Συνελήφθη από τον γερμανικό στρατό και, αφού δραπέτευσε, συνεργάστηκε με την αντίσταση στο νομό Ρεθύμνου, διέφυγε αργότερα στην Αίγυπτο με υποβρύχιο και κατατάχτηκε στην 1η Ελληνική Ταξιαρχία. Αποσπάστηκε από τον Πρίγκιπα Πέτρο στο βρετανικό Κέντρο Ειδικής Εκπαιδεύσεως στην Παλαιστίνη όπου και εκπαιδεύτηκε. Το Σεπτέμβριο του 1942 ως μέλος της βρετανικής ομάδος αλεξιπτωτιστών προσγειώθηκε μαζί με άλλους Βρετανούς αξιωματικούς στην Ελλάδα και ανατίναξαν τη σιδηροδρομική γέφυρα του Γοργοποτάμου με τη βοήθεια των δύο μεγάλων αντιστασιακών οργανώσεων ΕΔΕΣ και ΕΛΑΣ, διακόπτοντας τον εφοδιασμό των Γερμανών στη Β. Αφρική. Παρέμεινε στην Ελλάδα ως σύνδεσμος του Γενικού Στρατηγείου Μέσης Ανατολής. Τον Ιούλιο του 1943, με την απόβαση των συμμάχων στη Σικελία κατηύθυνε τις επιχειρήσεις παραπλάνησης και δολιοφθοράς κατά του Άξονα στην Αιτωλοακαρνανία, παίρνοντας μέρος στις ανατινάξεις των γεφυρών από το Μακρυνόρος ως την Άρτα και συγκεκριμένα τις Αννίνου, Κομποτίου, Αγ. Νικολάου και Ζούτου. Τον Ιανουάριο 1944 επέστρεψε στην Αίγυπτο και από εκεί στα Επτάνησα για να αναλάβει νέα αποστολή με διαταγή του Γενικού Στρατηγείου στα νησιά του Ιονίου, όπου οργάνωσε και διοίκησε το μυστικό δίκτυο πληροφοριών και δολιοφθορών μέχρι τον Νοέμβριο του 1944. Το 1945 - 1949 χρημάτισε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διεθνή Επιτροπή Ελέγχου Βουλγαρίας και σύνδεσμος της Ελληνικής Κυβερνήσεως στη Βαλκανική Επιτροπή Παρατηρητών του ΟΗΕ κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Εργάστηκε ως οικονομικός σύμβουλος στο Υπουργείο Συντονισμού, Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής των ΣΕΚ (ΟΣΕ), Γενικός Διευθυντής Οικονομικού της ΔΕΗ, Σύμβουλος της ΕΤΕΒΑ και Πρόεδρος της Τραπέζης Επενδύσεων, ενώ υπήρξε μέλος Διοικητικών Συμβουλίων (ΛΙΠΤΟΛ, ΚΕΠΕ, ΙΟΒΕ, ΣΕΒ, κλπ). Στο εξωτερικό εργάστηκε ως εμπειρογνώμων των Ηνωμένων Εθνών σε αναπτυξιακά προγράμματα του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ στο Ιραν, της Διεθνούς Τραπέζης στην Αιθιοπία και του Γραφείου Δοξιάδη (Γκάνα, Λιβύη). Του απενεμήθη ο βαθμός του Βρετανού λοχαγού και στη συνέχεια ταγματάρχη. Έλαβε πολλές πολεμικές διακρίσεις, ελληνικά και ξένα παράσημα. Μυστική αποστολή στο Ιόνιο (1944) Ο Εφιάλτης της Εθνικής Αντίστασης (2 τόμοι) Αποστολή Harling 1942 Harling mission 1942 Μυστική αποστολή στο Ιόνιο, εκδόσεις Ίκαρος
Ντμίτρι Μπογκάγιεφ

Ο Ντμίτρι Αλεξάντροβιτς Μπογκάγιεφ (ρωσικά: Дмитрий Александрович Богаев), γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1994 στο Αχτούμπινσκ, είναι Ρώσος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

 Ξεκίνησε να προπονείται στην ηλικία των δέκα. Ο πρώτος προπονητής του ήταν ο Βαλέρι Γκενάντιεβιτς Ζαϊνούλιν. Κίνησε το ενδιαφέρον του προπονητικού επιτελείου της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης και το 2011 μετεγράφη στην Ακαδημία της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με την οποία κατέκτησε δύο φορές την τρίτη θέση του Πρωταθλήματος Ρωσίας, ενώ κατέκτησε επίσης το Πρωτάθλημα Αγίας Πετρούπολης και το Κύπελλο Αγίας Πετρούπολης. Αρχικά αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού, ενώ από το 2014 αγωνίζεται ως δεξιός αμυντικός.Στο Πρωτάθλημα Νέων Ρωσίας πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 2012, στον αγώνα της 3ης αγωνιστικής με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, αντικαθιστώντας τον Αλεξέι Πανφίλοφ. Τον Αύγουστο του 2013 μετεγράφη στη Ζενίτ-2 Αγίας Πετρούπολης, η οποία αγωνιζόταν στη Γ' Κατηγορία του Πρωταθλήματος Ρωσίας. Το 2015, ο Αντρέ Βίλας-Μπόας τον πήρε στη βασική ομάδα και ο Μπογκάγιεφ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για τη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης στις 23 Σεπτεμβρίου στον αγώνα του Κυπέλλου Ρωσίας 2015-2016 απέναντι στη ΦΚ Βόλγκα Τβερ, αντικαθιστώντας τον Αλεξάντερ Ριαζάντσεφ στο 78ο λεπτό. Στις 9 Δεκεμβρίου αγωνίστηκε στον έκτο αγώνα της φάσης των ομίλων του UEFA Champions League απέναντι στην ΚΑΑ Γάνδη, αντικαθιστώντας τον Αλεξάντερ Αννικόφ στο 82ο λεπτό. Στις 5 Ιουλίου αποχώρησε από τον σύλλογο λόγω λήξης συμβολαίου.Στις 24 Αυγούστου 2016 μετεγράφη - μέχρι το τέλος της χρονιάς - ως δανεικός από τη ΦΚ Παλάνγκα, η οποία αγωνιζόταν στη Β' Κατηγορία του Πρωταθλήματος Λιθουανίας, στη ΦΚ Τόσνο, όπου εγγράφηκε ως μέσος. Την ίδια μέρα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στον εκτός έδρας αγώνα του Κυπέλλου Ρωσίας 2016-2017 απέναντι στη ΦΚ Ντολγκοπρούντνι. Στις 15 Ιουλίου 2017 επέστρεψε στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με την οποία υπέγραψε τριετές συμβόλαιο. Ζενίτ-2 Αγίας ΠετρούποληςΔευτεραθλητής της Ζώνης «Δύση» της Γ' Κατηγορίας τη χρονιά 2014-2015Ζενίτ Αγίας ΠετρούποληςΚυπελλούχος Ρωσίας 2015-2016 Τρίτη θέση στο Πρωτάθλημα Ρωσίας 2015-2016ΦΚ ΤόσνοΔευτεραθλητής της Β' Κατηγορίας τη χρονιά 2016-2017 Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Transfermarkt» (Αγγλικά) Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Sportbox.ru» (Ρωσικά)
Βίος ανθόσπαρτος

Βίος Ανθόσπαρτος είναι ο τίτλος μιας ελληνικής ρομαντικής κομεντί τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega Channel τη σεζόν 1998-1999. Το σενάριο υπέγραψε η Κάκια Ιγερινού, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε η Ρέινα Εσκενάζυ. Το τραγούδι των τίτλων ερμήνευσε ο Μανώλης Μητσιάς, τη σύνθεση του οποίου έχει γράψει ο Μάριος Τόκας. Το μεγαλύτερο μέρος της σειράς είναι γυρισμένο στη Χαλκίδα, όπου διαδραματίζεται και η ιστορία. Αν και η σειρά σημείωσε υψηλά νούμερα τηλεθέασης, ολοκληρώθηκε σε έναν μόνο κύκλο επεισοδίων, και έκτοτε επαναπροβάλλεται τακτικά σε επανάληψη. Σε συνέντευξη η Ναταλία Τσαλίκη δήλωσε ότι είναι μία από τις σειρές στις οποίες έπαιξε και έχει αγαπήσει.

 Η Αμαλία (Ναταλία Τσαλίκη) ζει στην Χαλκίδα μαζί με τους γονείς της, Ολυμπία (Αντιγόνη Γλυκοφρύδη) και Νότη (Νίκος Γαρόφαλλου), και τον παππού της, Μάνθο (Τίτος Βανδής). Η Αμαλία, που εργάζεται ως φοροτεχνικός και λογίστρια, παντρεύεται πολύ νωρίς έναν πρώην συμμαθητή της, τον οποίο επίσης πολύ νωρίς χάνει σε δυστύχημα. Κάποια στιγμή γνωρίζει τον μεγαλύτερο της ηλικιακά, Ανέστη (Γιάννης Φέρτης), με τον οποίο αποφασίζουν να παντρευτούν. Η ζωή όμως της φέρνει στον δρόμο της τον αδελφό του Ανέστη, Νικόλα (Γιάννης Μπέζος), με τον οποίο ερωτεύεται κεραυνοβόλα και αποφασίζει να αλλάξει τη ζωή της. Γιώργος Ψυχογιός: Τάσος Καρασούβλας Θάνος Σακελλαρίου Ξένια Ζερβού: Σουλτάνα Δημήτρης Μαυρόπουλος: Περίανδρος Μανώλης Μητσιάς: Μανώλης Μητσιάς Χρήστος Σάββας: μπογιατζής Θοδωρής Ρωμανίδης: ειδικευόμενος γιατρός Στέφανος Τραγανός: γιατρός Χρήστος Σπανός: βενζινοπώλης Μάγδα Τσαγγάνη: κυρία Κολότση Γρηγόρης Βαλτινός: δήμαρχος Τα πρώτα 3 επεισόδια προβάλλονταν κάθε Δευτέρα στις 21:10, ενώ τα υπόλοιπα προβάλλονταν κάθε Πέμπτη στις 21:10. Στις 1/4/1999 δεν προβλήθηκε επεισόδιο. Βίος ανθόσπαρτος στην IMDb