IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, γνωστότερο ως Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, είναι το κεντρικό αρχαιολογικό μουσείο του νομού Μαγνησίας και ταυτόχρονα ένα από τα παλαιότερα μουσειακά ιδρύματα, κτισμένο σε νεοκλασικό ρυθμό, χάρη στη δωρεά του ομογενούς Αλέξιου Αθανασάκη, με καταγωγή από την Πορταριά Πηλίου. Διοικητικά το μουσείο ανήκει στη ΙΓ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Βόλου, υπηρεσιακή μονάδα του Υπουργείου Πολιτισμού σε ό,τι σχετίζεται με τις προϊστορικές και κλασικές αρχαιότητες του νομού.

 Ο επιτύμβιες γραπτές στήλες της Δημητριάδας, επιτύμβια ανάγλυφα της ελληνιστικής περιόδου που φέρουν έντονα ίχνη χρώματος, προϊόντα των ανασκαφών του Α.Σ. Αρβανιτόπουλου, έγιναν η πρώτη μουσειακή συλλογή που στέγασε το μουσείο. Οι στήλες υπήρξαν το κεντρικό θέμα της επανέκθεσης του Δ. Ρ. Θεοχάρη το 1961, μαζί με ευρήματα μυκηναϊκών θέσεων και ευρήματα της κλασικής και ελληνιστικής περιόδου. Βασιζόμενος σε διαφορετικό πλαίσιο που αναδείκνυε τον εκπαιδευτικό ρόλο της μουσειακής συλλογής, ο Γ. Χουρμουζιάδης αφαίρεσε τους υαλοπίνακες των προθηκών προκειμένου να διαμορφωθεί άμεση σχέση θεατή και εκθέματος και ταυτόχρονα διαμόρφωσε συλλογές ευρημάτων ανάλογα με την κοινωνική τους αξία. Μετά τη διαμόρφωση νέων κτηριακών εγκαταστάσεων και την επανέκθεση του 2004, το μουσείο φιλοξενεί αρχαιολογικά ευρήματα από το νομό Μαγνησίας, από την παλαιολιθική περίοδο έως τους ρωμαϊκούς χρόνους, ενώ παράλληλα γίνονται περιοδικές εκθέσεις με νέα ευρήματα ανασκαφών ή αφιερώματα σε σημαντικά πρόσωπα της Θεσσαλίας. Η δημιουργία του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας, το 2015, στο λόφο "Μεζούρλο", της Λάρισας, ήρθε να συμπληρώσει τους χώρους παρουσίασης των αρχαιολογικών ευρημάτων της Θεσσαλίας, ως το κεντρικό αρχαιολογικό μουσείο της και παράλληλα ένα από τα δέκα μεγαλύτερα της χώρας. Κωνσταντίνος Βουζαξάκης «Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου» Αρχειοθετήθηκε 2018-11-16 στο Wayback Machine., από την ιστοσελίδα "Οδυσσεύς", του Υπουργείου Πολιτισμού.
Άγιος Νικόλαος Βιάννου Ηρακλείου

Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Άνω Βιάννου, του δήμου Βιάννου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Βιάννου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις πλαγιές της κορυφής «Κέρατο» (621 μ.), ανατολικά του επαρχιακού δρόμου Άνω Βιάννου-Κερατόκαμπου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 300. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΝΑ. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Βιάννου του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Βιάννου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιάννου. Η εκκλησία του Αγίου Ραφαήλ βόρεια του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «ROAD» (Κρήτη 1:250.000) eetaa.gr
Άρης Μακρής

Ο Άρης Μακρής (Αθήνα, 23 Απριλίου 1990) είναι Έλληνας τραγουδιστής και ηθοποιός ο οποίος έγινε γνωστός το 2013 ως μέλος του boy band συγκροτήματος Boys and Noise. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Records.

 Το 2016 το συγκρότημα διαλύθηκε και τότε ξεκίνησε να τραγουδάει μόνος του ως solo καριέρα. Το πρώτο του τραγούδι είχε τίτλο Στάσου ενω κυκλοφόρησε και άλλα τραγούδια όπως Τα Σπάσαμε, Νάρκη και Της Αγάπης Roller Coaster. Το 2017 συμμετείχε στο τέταρτο κύκλο του Your Face Sounds Familiar ως διαγωνιζόμενος όπου κατέκτησε την 3η θέση. Το 2019 συμμετείχε στον έκτο κύκλο του X-Factor ως παρουσιαστής των Backstage. Το 2020 συμμετείχε στον τέταρτο κύκλο του Just the 2 Of Us μαζί με την Ερρίκο Πρεζεράκου όπου κατέκτησαν την 4η θέση. Το 2021 συμμετείχε ως Συμπαρουσιαστής στην εκπομπή Καλοκαίρι Not μαζί με την Ελένη Τσολάκη. Το 2022 κυκλοφορήσε το τραγούδι Καιρός Για 2 σε συνεργασία με την Μαρία Κοσμάτου.
Έντζο Σίφο

Ο Βισέντζο «Έντζο» Ντανιέλε Σίφο (ιταλική προφορά [ˈɛntso ˈʃʃiːfo], γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1966) είναι Βέλγος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν τη θέση του επιθετικού μέσου. Ήταν μέλος της ομάδας του Βελγίου, με το οποίο αγωνίστηκε σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα, αποτελώντας τον έναν από τους συνολικά τρεις Βέλγους ποδοσφαιριστές που έχουν πετύχει κάτι τέτοιο.

 Ο Σίφο γεννήθηκε στην Λα Λουβιέρ. Κατάφερε να αναδειχθεί ως μεγάλο ταλέντο στον χώρο του ποδοσφαίρου, λαμβάνοντας, μάλιστα το ψευδώνυμο "Μικρός Πελέ" στην τοπική ομάδα, όπου αγωνιζόταν κατά τα παιδικά του χρόνια. Ο Σίφο εντάχθηκε στην τοπική Λα Λουβιέρ σε ηλικία 14 ετών, όμως, σύντομα, πήρε μεταγραφή για την ΡΣΚ Άντερλεχτ, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα το 1983. Μεταγράφηκε στην Ιντερνατσιονάλε το 1987 όμως δεν κατάφερε να πείσει για την αξία του με τις εμφανίσεις που πραγματοποίησε, με αποτέλεσμα, λίγο καιρό αργότερα, να πάρει μεταγραφή για την Ζιροντέν Μπορντό και πιο συγκεκριμένα το 1988, όπου, ωστόσο, απογοήτευσε εκ νέου με την απόδοσή του. Η καριέρα του αναγεννήθηκε με την μεταγραφή του στην Οσέρ το 1989, με αποτέλεσμα την επιστροφή του στην Ιταλία για λογαριασμό της Τορίνο το 1991. Ο Σίφο, στη συνέχεια, πήρε μεταγραφή για την ΑΣ Μονακό, προτού ολοκληρώσει την καριέρα του με την ομάδα που τον ανέδειξε ποδοσφαιρικά, την Άντερλεχτ. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 2000, αφού διαγνώσθηκε ότι πάσχει από χρόνια αρθρίτιδα. Ο Σίφο πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με το Βέλγιο τον Ιούνιο του 1984 απέναντι στην Γιουγκοσλαβία.Αγωνίστηκε με το Βέλγιο στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1986, 1990, 1994 και του 1998, αγωνιζόμενος, συνολικά, σε δεκαέξι αναμετρήσεις. Ήταν ο καλύτερος νέος παίκτης της διοργάνωσης του 1986. Συνολικά, στη διάρκεια της καριέρας του με την Εθνική Βελίου μέτρησε 84 διεθνείς συμμετοχές, ενώ πέτυχε 18 τέρματα. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ο Σίφο ασχολήθηκε με την προπονητική, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία της Σπορτίνγκ Σαρλερουά, στις αρχές της σεζόν 2000-01. Τα μέτρια αποτελέσματα της ομάδας τον οδήγησαν σε παραίτηση τον Ιούνιο του 2002. Τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν η ΡΕ Μουσκρόν. Στις 6 Ιουνίου 2009, ο Σίφο εγκατέλειψε την Μουσκρόν, ελέω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η βελγική ομάδα. Με την ΡΣΚ Άντερλεχτ Πρωτάθλημα Βελγίου: 1985, 1986, 1987, 2000 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: φιναλίστ το 1984Με την ΑΣ Μονακό Λιγκ 1: 1997 Με την Τορίνο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ: φιναλίστ το 1992 Κύπελλο Ιταλίας: 1992/1993
Σεισμός της Αθήνας (2019)

Στις 19 Ιουλίου 2019 και ώρα 14:13:15 σημειώθηκε σεισμός μεγέθους 5,3 Ρίχτερ με επίκεντρο 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Αθήνας στην περιοχή της Πάρνηθας και είχε εστιακό βάθος 10 χιλιόμετρα.

 Από τον σεισμό ένα κτίριο κατέρρευσε στην οδό Ερμού ενώ κατέρρευσε ένα μπαλκόνι πολυκατοικίας, στον Πειραιά κατέρρευσε ένας παλιός ταινιοδρομος, στο κτίριο της Βουλής παρατηρήθηκαν μικροζημιές στον μητροπολιτικό ναό Αθήνας έπεσαν σοβάδες ενώ στον ιερό ναό Αγίας Ειρήνης στην οδό Αιόλου έπεσε ο Σταυρός της εκκλησίας, παρατηρήθηκαν ζημιές σε κτίρια της Αθήνας, 5 άνθρωποι τραυματίστηκαν. Στη μονή Δαφνίου κατέρρευσε τμήμα του εξωτερικού περίβολου, όμως οι ζημιές στο υπόλοιπο μνημείο ήταν μικρές.Η Πυροσβεστική δέχθηκε 76 κλήσεις συνολικά για παροχή βοήθειας και απεγκλωβισμούς ατόμων, λόγω του σεισμού, στην περιοχή της Αττικής. Ειδικότερα, οι 45 κλήσεις αφορούν σε παροχή βοήθειας και οι 31 σε απεγκλωβισμούς ατόμων από ασανσέρ, όταν διακόπηκε το ρεύμα.Λίγη ώρα μετά τον σεισμό, παρατηρήθηκαν προβλήματα στις τηλεπικοινωνίες κινητής και σταθερής τηλεφωνίας. Ο σεισμός είχε μέγεθος 5,3 Ρίχτερ και εστιακό βάθος 10 χιλιόμετρα σύμφωνα με το USGS ή 5,1 Ρίχτερ και εστιακό βάθος 13 χιλιόμετρα σύμφωνα με το Γεωδυναμικό ινστιτούτο και προήλθε από το ρήγμα της Πάρνηθας που είχε δώσει το καταστροφικό σεισμό της Αθήνας το 1999.Την ίδια μέρα μετά από μισή ώρα (14:42:19) σημειώθηκε μετασεισμός 4,4 Ρίχτερ και στις (15:11:54) σημειώθηκε μετασεισμός μεγέθους 4,2 Ρίχτερ. Η μετασεισμική ακολουθία συνεχίστηκε για μήνες στις 28 Ιουλίου 2019 ώρα (19:09:08) σημειώθηκε σεισμός μεγέθους 4,6 Ρίχτερ και στις 27 Αυγούστου 2019 ώρα (09:24:40) σημειώθηκε νέος μετασεισμός 4,5 Ρίχτερ. Στις 18 Φεβρουαρίου 2021 ώρα (05:04:32) στην ίδια περιοχή λίγο πιο βόρεια σημειώθηκε σεισμική δόνηση μεγέθους 3,7 Ρίχτερ και προήλθε από το ίδιο ρήγμα. Evaluation of macroseismic intensity, strong ground motion pattern and fault model of the 19 July 2019 Mw5.1 earthquake west of Athens The 19 July 2019 earthquake in Athens, Greece: A delayed major aftershock of the 1999 Mw = 6.0 event, or the activation of a different structure?
Μογγολική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Η Μογγολική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (μογγολικά: Монголын Хөлбөмбөгийн Холбоо, МХБХ) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Μογγολία. Η έδρα της βρίσκεται στο Ουλάν Μπατόρ και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων της χώρας, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Μογγολίας.

 Το 1956, ο στρατιωτικός διοικητής του Στρατού της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μογγολίας και υπολοχαγός Τζάμιανγιν Λχάγκβασιρεν, διορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής Αθλητισμού του Συμβουλίου των Υπουργών. Από τότε καθιερώθηκε η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου η οποία διέθετε προπονητή, 15 αμειβόμενους ποδοσφαιριστές και αθλητικές ενδυμασίες. Το 1959 ξεκίνησε ο σχηματισμός της Μογγολικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, με επικεφαλής τον γραμματέα, διαθέτοντας προπονητές, τμήματα υποδομής και τεχνική επιτροπή. Επίσημος ιστότοπος
Αστική Περιοχή Μακαμπάκο

Η Αστική Περιοχή Μακαμπάκο (Αγγλικά: Makambako Urban District, Σουαχίλι: Makambako Mjini) (ή Κοινοτικό Συμβούλιο Μακαμπάκο – Makambako Town Council), είναι μια από τις έξη περιοχές στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region) της Τανζανίας. Συνορεύει στα βόρεια και ανατολικά με την Περιοχή Μουφίντι (Mufindi District), στα νότια με την Αγροτική Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Rural District) και δυτικά με την Περιοχή Ουανγκινγκ'όμπε (Wanging'ombe District). Η διοικητική της έδρα βρίσκεται στην πόλη Μακαμπάκο (Makambako).

 Κατά το 2012, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή στην Τανζανία, ο πληθυσμός στην Αστική Επαρχία Μακαμπάκο (Makambako Urban District), ήταν 93.827 άτομα. Η Αστική Περιοχή Μακαμπάκο (Makambako Urban District), κατοικείται κυρίως από την φυλή Μπένα (Bena). Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός κορμός T1 από το Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam) προς τα σύνορα της Ζάμπια (Zambia), διασχίζει την περιοχή. Η διακλάδωση του οδικού κορμού Τ6, παύει στην πόλη Μακαμπάκο (Makambako). Αυτός ο δρόμος, περνά μέσα από το Ντζόμπε (Njombe) και τελειώνει στην πόλη Σονγκέα (Songea), στην Περιφέρεια Ρουβούμα (Ruvuma Region).Ο σιδηρόδρομος TAZARA – από το Νταρ ες Σαλαάμ (Dar es Salaam) προς την Λουσάκα (Lusaka) - περνά μέσα από την περιοχή από τα ανατολικά προς τα δυτικά· η πόλη Μακαμπάκο (Makambako), έχει σιδηροδρομικό σταθμό. Από το 2012, η Αστική Επαρχία Μακαμπάκο (Makambako Urban District), διαιρείται διοικητικά σε 8 Τμήματα: Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Ντζόμπε Ντζόμπε Παραπομπές σημειώσεων
Κρατιδιακές εκλογές στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία 2021

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2021 διεξήχθησαν κρατιδιακές εκλογές στο Μεκλεμβούργο–Δυτική Πομερανία, για να εκλεγούν τα μέλη του 8ου Λάνταγκ.Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ήρθε πρώτο, με γύρω στο 40% των ψήφων. Μετά τις εκλογές, το ΣΔΚ συμμάχησε με την Αριστερά. Η Μανουέλα Σβέσιγκ επανεξελέγη πρωθυπουργός με 41 από 79 ψήφους υπέρ.

 Τα μέλη του Λάνταγκ Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με ελεύθερη, καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μικτό. Κάθε εκλογέας ρίχνει δύο ψήφους, μία Α' ψήφο για το τοπικό πλειοψηφικό και μία Β' ψήφο για την εθνική εκπροσώπηση. τα 36 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα (Α' ψήφοι) από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. τα 35 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από τις Β' ψήφους. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στο Λάνταγκ είναι 5%. Η κατανομή των εδρών γίνεται με τη μέθοδο Χέαρ-Νίμεγιερ. «παραπανίσιες» έδρες διατίθενται σε ορισμένο αριθμό μελών έτσι ώστε να διατηρηθεί η αναλογικότητα της αναλογικής εκπροσώπησης και να αντισταθμισθούν οι ανισότητες από τους δύο τρόπους εκλογής..Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου και υποψηφιότητας έχουν όλοι οι πολίτες της Γερμανίας, ηλικίας άνω των 18 ετών, υπό την προϋπόθεση να έχουν τη μόνιμη κατοικία τους στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, για τουλάχιστον 37 ημέρες και 3 μήνες αντίστοιχα, και να μην έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα με δικαστική απόφαση ή ιατρική διάγνωση.
Ανατολική Μεσόγειος

Η Ανατολική Μεσόγειος είναι ένας χαλαρός όρος που περιγράφει το ανατολικό μισό ή ένα τρίτο της Μεσογείου (με τη Θάλασσα του Λεβάντε να αποτελεί το ελάχιστο κοινό μέρος). Κατά βάση περιλαμβάνει όλες τις παράκτιες περιοχές αυτής της θαλάσσιας περιοχής, που αναφέρεται και στις κοινότητες που συνδέονται με την περιοχή. Περιλαμβάνει το νοτιότερο μισό της περιοχής της Ανατολίας της Τουρκίας, τη μικρότερη Επαρχία του Χάταϊ, την Κύπρο, τα Δωδεκάνησα, και τις χώρες Λίβανος, Συρία, Παλαιστίνη, Ισραήλ, Ιορδανία, και Αίγυπτος. Μια πιο ευρεία χρήση του όρου μπορεί να περιλαμβάνει το Λιβυκό Πέλαγος και κατά συνέπεια τη Λιβύη. Επίσης, το Αιγαίο και έτσι την Ανατολική Θράκη, την ηπειρωτική Ελλάδα και τα νησιά της. Τέλος, ένα κομμάτι της κεντρικής Μεσογείου, το Ιόνιο, και τη νότια Αλβανία στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, προς παραπέρα στις νοτιοανατολικές ακτές της Ιταλίας.

 Η ανατολική αυτή περιοχή της Μεσογείου συνήθως περιγράφεται με δύο τρόπους: Ο Λεβάντες με τις ιστορικά συνδεδεμένες γειτονικές χώρες, τα Βαλκάνια και τα νησιά της Ελλάδας. Την περιοχή της Συρίας μαζί με την Κύπρο (περιοχή επίσης γνωστή ως Λεβάντες), την Αίγυπτο, Δωδεκάνησα, και τη Τουρκική Ανατολία. Οι χώρες και περιοχές της Ανατολικής Μεσογείου περιλαμβάνουν την Κύπρο, την Ανατολία, τη Επαρχία Χάταϊ, τα Δωδεκάνησα, και τις χώρες Λίβανος, Συρία, Παλαιστίνη, Ισραήλ, Ιορδανία, και Αίγυπτος. Ο όρος Νοτιοανατολική Μεσόγειος έχει καταγραφεί ως όρος για τα Ευρύτερα Βαλκάνια: Αλβανία, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία, Κροατία, Ελλάδα, Σλοβενία, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Κόσοβο, Μαυροβούνιο και Ρουμανία. Μία έρευνα το 2019 θέλησε να προσθέσει και τη Μολδαβία και Ουκρανία, που άλλοι συνδέουν περισσότερο με την οικονομία και ιστορία της Μαύρης Θάλασσας. Μείζων Συρία Θάλασσα του Λεβάντε Εγγύς Ανατολή Αρχαία Εγγύς Ανατολή
Ροβέρτος Δαρβίνος

Ο Δρ. Ροβέρτος Δαρβίνος (Robert Waring Darwin, F.R.S. (30 Μαΐου 1766 — 13 Νοεμβρίου 1848) ήταν γιος του Εράσμου Δαρβίνου και πατέρας του Κάρολου Δαρβίνου.

 Έγινε Διδάκτωρ Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, και τελείωσε τις ιατρικές του σπουδές στο Εδιμβούργο το 1786, σε ηλικία μόλις 20 ετών. Το 1787, όταν ήταν ακόμη κάτω των 20 ετών, ξεκίνησε πρακτική στο Shrewsbury. Λέγεται ότι οδηγήθηκε εκεί από τον πατέρα του που του έδωσε £ 20, λέγοντας του, «Πες μου αν χρειαστείς περισσότερα, και εγώ θα σου στείλω». Ένα περιστατικό απογείωσε τη φήμη του και έτσι μέσα σε μόλις έξι μήνες, ο Δαρβίνος είχε ήδη πενήντα ασθενείς. Ο Ρομπέρτος Δαρβίνος παρατήρησε αν και στην αρχή εμπειρικά ότι είναι αδύνατο κανείς να κρατήσει το μάτι του σταθερό καθώς πραγματοποιούνται μικρές κινήσεις που ο άνθρωπος δεν μπορεί να ελέγξει. Την παρατήρηση αυτή την διατύπωσε κατά τον πρώτο χρόνο του στην ιατρική σχολή κατά τη διεξαγωγή ενός πειράματος και μάλιστα κατέληξε ότι από την αστάθεια του οφθαλμού ένα μέρος του αμφιβληστροειδή καταπονείται ιδιαίτερα από την έκθεση στο λευκό. Στις 18 Απριλίου 1796 νυμφεύτηκε την Συζάνα Γουέτζγουντ (Susannah Wedgwood]), στον ναό της St. Marylebone, Μίντλσεξ, και απέκτησαν έξι παιδιά: Marianne Darwin (1798 — ;), παντρεύτηκε τον Henry Parker (1788 — 1858) το 1824. Caroline Sarah Darwin (1800 — 1888) παντρεύτηκε τον Josiah Wedgwood. Susan Elizabeth Darwin (1803 — 1866) Erasmus Alvey Darwin (1804 — 1881) Κάρολος Ροβέρτος Δαρβίνος (1809 — 1882) Emily Catherine Darwin (1810 — ;)Εκλέχτηκε μέλος (Fellow) της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society) στις 21 Φεβρουαρίου 1788. Αντέδρασε για το ταξίδι του γιου του με το Μπηγκλ, όμως τελικά πείστηκε. Μεγαλόσωμος άντρας που έφτανε τα 1,88 m, σύμφωνα με αναφορές σταμάτησε να ζυγίζεται όταν έφτασε τα 152 kg. Ανάγκαζε τον αμαξά του να δοκιμάζει το πάτωμα των σπιτιών που επισκεπτόταν και διέθετε ειδικά, φτιαγμένα για αυτόν, πέτρινα σκαλοπάτια για να ανεβαίνει στην άμαξα του. http://darwin.baruch.cuny.edu/biography/shrewsbury/rdarwin.html
Βιτζέβανο

Το Βιτζέβανο (ιταλικά: Vigevano, λομβαρδικά: Avgevan) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας. Είναι κτισμένο στη δεξιά όχθη του ποταμού Τιτσίνο, περίπου 40 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μιλάνου. Η πόλη είναι γνωστή για τη βιομηχανία υποδημάτων.

 Η παλαιότερη αναφορά στο Βιτζέβανο χρονολογείται από το 963, όπου αναφέρεται ότι διέθετε οχύρωση. Οι οχυρώσεις ενισχύθηκαν τον 12ο αιώνα. Το Βιτζέβανο υπήρξε αντικείμενο διαμάχης μεταξύ Παβίας και Μιλάνου. Το 1154 δόθηκε στην Παβία από τον Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα, όμως κατακτήθηκε από το Μιλάνο την περίοδο 1201-1212. Ως ελεύθερος δήμος συμμετείχε στη δεύτερη Λίγκα της Λομβαρδίας το 1227.Τον 14ο αιώνα έγινε φέουδο των Ντέλλα Τόρε και στη συνέχεια των Βισκόντι και το 1449 κατακτήθηκε από τους Σφόρτσα. Ο Λουδοβίκος Σφόρτσα προχώρησε στην κατασκευή νέων κτιρίων στην πόλη, όπως της πιάτσα Ντουκάλε και του πύργου του Μπραμάντε. Το 1532 ορίστηκε πρωτεύουσα της επαρχίας Βιτζεβάνασκο του Δουκάτου του Μιλάνου. Το 1748 πέρασε στην κατοχή του οίκου της Σαβοΐας και του βασιλείου της Σαρδηνίας. Το 1866 λειτούργησε στο Βιτζέβανο το πρώτο εργοστάσιο παπουτσιών στην Ιταλία, με την υποδηματοποιία να παρουσιάζει μεγάλη ανάπτυξη τις επόμενες δεκαετίες. Το κεντρικό αξιοθέατο του Βιτζέβανο είναι Πιάτσα Ντουκάλε, μια επιμήκης πλατεία που κτίστηκε το 1492-93 από τον Λουντοβίκο Σφόρτσα, η οποία περιβάλλεται από στοές. Στο ένα άκρο της βρίσκεται ο καθεδρικός ναός (ντουόμο) του Βιτζέβανο, του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε το 1532 και τον 17ο αιώνα κτίστηκε η μπαρόκ πρόσοψή του. Στην κορυφή της πόλης βρίσκεται το κάστρο των Σφόρτσα, με τον πύργο του Μπραμάντε. Στην πόλη λειτουργεί μουσείο υποδημάτων. (Ιταλικά) Επίσημος ιστότοπος
Προϋπολογισμός

Προϋπολογισμός είναι η επίσημη έκφραση όλων των σχεδίων, των στόχων και των σκοπών της διοίκησης που καλύπτει όλες τις δραστηριότητες της επιχείρησης ή και ενός κράτους για μια καθορισμένη χρονική περίοδο. Ο προϋπολογισμός αποτελεί ένα εργαλείο παρέχοντας στόχους και κατεύθυνση, έλεγχο του άμεσου περιβάλλοντος, βοήθεια για τον έλεγχο των οικονομικών δεδομένων της εργασίας και του τμήματος και επίλυση προβλημάτων πριν αυτά προκύψουν. Είναι δηλαδή, η ακριβής και διεξοδική εκτίμηση των εσόδων και των εξόδων που θα προκύψουν σε συγκεκριμένη οικονομική περίοδο, από έναν οργανισμό, δημόσιο ή ιδιωτικό.

 Οι προϋπολογισμοί ταξινομούνται συνήθως σε δύο κατηγορίες: Λειτουργικός προϋπολογισμός (operating budgets) ή λειτουργικά προγράμματαΧρηματοοικονομικούς προϋπολογισμούς (financial budgets)Οι λειτουργικοί προϋπολογισμοί περιλαμβάνουν τους προϋπολογισμούς εσόδων και εξόδων και παρουσιάζουν τα ποσά των αγαθών και των υπηρεσιών τα οποία η επιχείρηση προγραμματίζει να χρησιμοποιήσει κατά τη διάρκεια της περιόδου λειτουργίας της και τα οφέλη τα οποία αναμένει να προσκομίσουν οι δραστηριότητες της. Οι χρηματοοικονομικοί προϋπολογισμοί παρουσιάζουν τα ποσά των χρημάτων τα οποία η επιχείρηση προγραμματίζει να ξοδέψει κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου και τις πηγές που προγραμματίζει να τα προμηθευτεί.Ανάλογα με το σκοπό τους υπάρχουν διάφοροι τύποι προϋπολογισμού: Γενικός προϋπολογισμός (Master budget), ο οποίος περιλαμβάνει την προϋπολογισθείσα κατάσταση αποτελεσμάτων χρήσης, τον ισολογισμό και την κατάσταση ταμειακής ρευστότητας,Ταμιακός προϋπολογισμός (Cash budget) ο οποίος απεικονίζει τις προϋπολογιζόμενες εισπράξεις και πληρωμές της επιχείρησης κατά τη διάρκεια της περιόδου προϋπολογισμού,Προϋπολογισμός δαπανών κεφαλαίου (Capital budget) που αφορά τη λήψη αποφάσεων σε συγκεκριμένες επενδυτικές επιλογές και το συνολικό διαθέσιμο κεφάλαιο προς επενδύσεις καιΛειτουργικός προϋπολογισμός (Operating budget), ο οποίος περιλαμβάνει τις προϋπολογισθείσες εισροές και εκροές κατά την προβλεπόμενη οικονομική περίοδο. Πλεονασματικός προϋπολογισμός θεωρείται ο προϋπολογισμός όπου τα έσοδα υπερβαίνουν τις δαπάνες. Ισοσκελισμένος προϋπολογισμός είναι ο προϋπολογισμός που τα έσοδα είναι ίσα με τις δαπάνες στη συγκεκριμένη οικονομική περίοδο. Ελλειμματικός προϋπολογισμός είναι ο προϋπολογισμός όπου οι δαπάνες υπερβαίνουν τα έσοδα.
Κύπελλο Ελλάδας υδατοσφαίρισης γυναικών 2019

Το Κύπελλο Ελλάδος υδατοσφαίρισης γυναικών 2018-19 ήταν η 2η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού, και διεξήχθη με την συμμετοχή των 8 ομάδων της Α1 κατηγορίας. Η τελική φάση διεξήχθη με τη μορφή Φάιναλ-4 στο Ιωνικό κολυμβητήριο Χίου. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ν.Ο. Βουλιαγμένης.

 Το Φάιναλ-4 της διοργάνωσης διεξήχθη στο Ιωνικό κολυμβητήριο Χίου στις 15 και 16 Φεβρουαρίου. Διαιτητές: Σταυρίδης, Μαρκοπούλου Συνθέσεις: Ν.Ο. Βουλιαγμένης (Αλεξία Καμμένου): Τζόνσον, Χαραλαμπίδη 1, Χυδηριώτη 3, Ελληνιάδη, Κοκκινάκη, Ξενάκη 1, Νίνου Ειρ. 3, Πάτρα, Κώτσια, Διαμαντοπούλου Βασ., Ράνεϊ 2, Μαστροκάλου, Κοτσιώνη, Νίνου Π., Γιαννοπούλου Ολυμπιακός (Χάρης Παυλίδης): Διαμαντοπούλου Χρ., Πλευρίτου Ελ., Έγκενς 2, Ελευθεριάδου, Μανωλιουδάκη, Αβραμίδου 3, Ασημάκη 1, Πλευρίτου Μαργ., Μπάκλινγκ, Πλευρίτου Βασ., Τσουκαλά 1, Μυριοκεφαλιτάκη 1, Σταματοπούλου, Παπαναστασίου Δ., ΚανετίδουΔιακρίσεις: Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP): Άσλεϊ Τζόνσον (Ν.Ο. Βουλιαγμένης) Καλύτερη τερματοφύλακας: Άσλεϊ Τζόνσον (Ν.Ο. Βουλιαγμένης) Πρώτες σκόρερ: Αλεξάνδρα Ασημάκη (Ολυμπιακός Πειραιώς), Άλκηστη Αβραμίδου (Ολυμπιακός Πειραιώς): 6 γκολ Κυπελλούχος πόλο γυναικών η Βουλιαγμένη, 10-8 τον Ολυμπιακό Αρχειοθετήθηκε 2023-02-15 στο Wayback Machine. www.tanea.gr Με "περίπατο" στον τελικό ο Ολυμπιακός, 20-3 τον Νηρέα Χαλανδρίου Αρχειοθετήθηκε 2023-02-17 στο Wayback Machine. koe.org.gr Δηλώσεις μετά τον πρώτο ημιτελικό. Πλευρίτου:"Θα είναι άλλο παιχνίδι ο τελικός" - Καραγιάννη:"Εμπειρίες..." Αρχειοθετήθηκε 2023-02-17 στο Wayback Machine. koe.org.gr Άνετα και ο ΝΟ Βουλιαγμένης στον τελικό, 17-3 τον ΑΝΟ Γλυφάδας Αρχειοθετήθηκε 2023-02-17 στο Wayback Machine. koe.org Δηλώσεις μετά τον δεύτερο ημιτελικό. Λιώση:"Τελικός χωρίς προγνωστικά" - Σαλάχας:"Πετύχαμε τους δύο φετινούς στόχους" Αρχειοθετήθηκε 2023-02-18 στο Wayback Machine. koe.org.gr Αλεξία Καμένου: "Οι ομάδες χτίζονται με υπομονή και πίστη" Αρχειοθετήθηκε 2023-02-18 στο Wayback Machine. koe.org
Υποδοχές επεξεργαστών

Γενικά, ονομάζουμε ‘’’υποδοχή επεξεργαστή’’’ (στα αγγλικά ‘’’cpu socket’’’), το ηλεκτρικό εξάρτημα που είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε να φιλοξενήσει τον επεξεργαστή του συστήματος. Είναι ένας ειδικός τύπος ολοκληρωμένου κυκλώματος με τη μορφή πρίζας και μεγάλο αριθμό επαφών (οπών). Η υποδοχή αυτή παρέχει πολλές λειτουργίες : παρέχει μια φυσική δομή για την υποστήριξη του επεξεργαστή, υποστήριξη για ψύκτρα, διευκόλυνση στην αντικατάσταση του επεξεργαστή (μειώνοντας το κόστος), αλλά κυρίως σχηματίζει μια ηλεκτρική διασύνδεση του επεξεργαστή με το ηλεκτρονικό σύστημα. Μπορεί να συναντηθεί στους περισσότερους προσωπικούς επιτραπέζιους υπολογιστές και εξυπηρετητές πάνω στη μητρική κάρτα.

 Συνήθως, οι υποδοχές των επεξεργαστών κατασκευάζονται από πλαστικό, ένα μεταλλικό μοχλό και μεταλλικές επαφές για κάθε μια από τις υποδοχές του επεξεργαστή. Οι περισσότεροι επεξεργαστές έχουν σημάδια, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η σωστή τοποθέτηση. Ο τρόπος τοποθέτησης είναι απλός : στην περίπτωση τύπου PGA πρώτα ανασηκώνεται ο μεταλλικός μοχλός, ο επεξεργαστής τοποθετείται στην υποδοχή και στο τέλος ο μοχλός κατεβαίνει. Με τη χρήση του μοχλού εξασφαλίζεται η φυσική προστασία του επεξεργαστή δημιουργώντας παράλληλα και την απαραίτητη ηλεκτρική σύνδεση ανάμεσα στον επεξεργαστή και την υποδοχή. Στην περίπτωση τύπου LGA, δεν υπάρχει μοχλός, αλλά ένα μεταλλικό καπάκι κλείνει πάνω από τον επεξεργαστή, προστατεύοντας τον. Όλες οι υποδοχές είναι κατασκευασμένες έτσι ώστε να μπορούν να υποδεχτούν ψύκτρα για τον επεξεργαστή, δηλαδή να μπορούν να αντέξουν το έξτρα βάρος (συνήθως είναι πολύ βαριές σε σχέση με τους επεξεργαστές) ιδίως κατά την τοποθέτηση και την απομάκρυνσή τους και να εξασφαλίζουν την καλή θερμική επαφή με τον επεξεργαστή. Οι υποδοχές προσφέρουν ένα πλεονέκτημα, από το να τοποθετήσουμε τον επεξεργαστή απευθείας πάνω στο κύκλωμα. Το πλεονέκτημα είναι η ευκολότερη αντικατάσταση του σε περίπτωση ελαττωματικού εξαρτήματος. Συχνά ο επεξεργαστής αποτελεί το πιο ακριβό εξάρτημα του συστήματος ενώ το κόστος της υποδοχής είναι πολύ πιο χαμηλό, γι’ αυτό και έγινε αποδεκτό από τους κατασκευαστές.
Πρωταθλήματα υποδομής Σούπερ Λιγκ 2013–14

Τα πρωταθλήματα υποδομής Super League της περιόδου 2013–14 διεξήχθησαν για πρώτη φορά σε τρεις ηλικιακές κατηγορίες, καθώς προστέθηκε η διοργάνωση για ποδοσφαιριστές κάτω των 15 έτων, μαζί με τις προϋπάρχουσες κατηγορίες κάτω των 20 και κάτω των 17 ετών. Συμμετείχαν υποχρεωτικά οι ομάδες υποδομής των ΠΑΕ του επαγγελματικού πρωταθλήματος Super League ανδρών 2013–14, με εξαίρεση την κατηγορία Κ15 όπου η συμμετοχή είναι προαιρετική.

 Η Super League Κ20 διεξήχθη σε έναν ενιαίο όμιλο με τις 18 ομάδες. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ποδοσφαιριστές έως 20 ετών. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του ΠΑΟΚ. Η Super League Κ17 διεξήχθη σε δύο ομίλους, που διαμορφώθηκαν με γεωγραφικά κριτήρια. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν ποδοσφαιριστές έως 17 ετών. Οι ομάδες του α΄ ομίλου μετά από δύο γύρους συνέχισαν σε δύο διαφορετικά γκρουπ, στο πρώτο για τις θέσεις 1 ως 7 (αγωνίστηκαν σε έναν γύρο) και το δεύτερο για τις θέσεις 8 ως 11 (αγωνίστηκαν σε δύο γύρους). Οι ομάδες του β' ομίλου αγωνίστηκαν σε τέσσερεις γύρους. Ο πρώτος κάθε ομίλου προκρίθηκε απευθείας στην τελική φάση, ενώ οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 2 ως 4 στον α' όμιλο και ο δεύτερος του β' ομίλου έδωσαν αγώνες μπαράζ για τα δύο τελευταία εισιτήρια. Τα μπαράζ και η τελική φάση διεξήχθησαν με αγώνες νοκ-άουτ, και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Ξάνθης. Στα μπαράζ διασταυρώθηκαν η δεύτερη ομάδα του β' ομίλου με την τρίτη του α' ομίλου, και η δεύτερη με την τέταρτη του α' ομίλου. Οι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων που κατέκτησαν τη δεύτερη θέση στον όμιλό τους. Η τελική φάση διεξήχθη στο Αγρίνιο, στις 10 και 12 Μαΐου 2014. Ημιτελικοί Τελικός Ο τελικός διεξήχθη στις 5 Απριλίου στο Αγρίνιο. Σούπερ Λιγκ Κ20 2013-14 Επίσημος ιστότοπος Σούπερ Λιγκ. Σούπερ Λιγκ Κ20 2013-14 Ιστότοπος soccerway.com. Σούπερ Λιγκ Κ17 2013-14 Επίσημος ιστότοπος Σούπερ Λιγκ. Ημιτελικοί Κ17 Ιστότοπος contra.gr. Τελικός Κ17 Ιστότοπος sport24.gr. Τελικός Κ15 Ιστότοπος contra.gr.
Περικλής Χριστοφορίδης

Ο Περικλής Χριστοφορίδης (1907 - 30 Σεπτεμβρίου 1983) ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός. Προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια του Πόντου, αφού τόσο ο πατέρας, όσο και ο παππούς του Περικλής, ήταν επίσης ηθοποιοί. Είναι ένας από τους δέκα ηθοποιούς με τις περισσότερες συμμετοχές στον ελληνικό κινηματογράφο.

 Γεννήθηκε στην Τραπεζούντα. Το 1922 μετοίκησε στην Ελλάδα. Η θητεία του στις σκοτεινές αίθουσες υπήρξε από τις μακροβιότερες, από το 1929 μέχρι και το 1979, συμμετέχοντας σε ταινίες όπως Η μπόρα του Δημήτρη Γαζιάδη (με συμπρωταγωνίστρια την Αλίκη Ιερωνύμου) σε σενάριο του Παύλου Νιρβάνα (η οποία ήταν και η τελευταία βουβή ελληνική ταινία) και το Ταξίδι του μέλιτος του Γιώργου Πανουσόπουλου. Ο παππούς και ο πατέρας του υπήρξαν επίσης ηθοποιοί, όπως και η αδερφή του Στέλλα, η οποία ήταν από τις πρώτες που έκανε κινηματογράφο με την ταινία Οι απάχηδες των Αθηνών (1950). Ο Περικλής Χριστοφορίδης έπαιξε σε αρκετές ταινίες μαζί με τον, επίσης ηθοποιό, ξάδελφό του Τάκη Χριστοφορίδη. Ο Περικλής Χριστοφορίδης πέθανε στη Θεσσαλονίκη, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 30 Σεπτεμβρίου 1983. Η σορός του μεταφέρθηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας στην Αθήνα. Κηδεύτηκε στο Γ΄ Νεκροταφείο της Νίκαιας, την 1η Οκτωβρίου 1983. Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου. Αναλυτική φιλμογραφία Περικλής Χριστοφορίδης (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
(26308) 1998 SM165

Το (26308) 1998 SM165 είναι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο με τροχιακή αντήχηση με τον Ποσειδώνα 1:2, δηλαδή για κάθε δύο περιφορές του Ποσειδώνα γύρω από τον Ήλιο, αυτό κάνει μία. Έχει διάμετρο περίπου 290 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1998. Προς το παρόν βρίσκεται σε απόσταση 37,9 ΑΜ από τον Ήλιο.

 Το (26308) 1998 SM165 έχει ένα δορυφόρο με διάμετρο περίπου 100 χιλιόμετρα που περιφέρεται σε απόσταση 11.300 χιλιομέτρων σε 130.1 ημέρες. Αποτελούν διπλό σύστημα, το οποίο υπολογίζεται ότι έχει μάζα (6.78 ± 0.24)x1018 κιλά . Ο δορυφόρος του ονομάζεται S/2001 (26308) 1 και ανακαλύφθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2001. Διάγραμμα Τροχιάς από το JPL (απαιτείται λογισμικό JAVA) IAUC 7807: Η ανακοίνωση της ανακάλυψης του δορυφόρου
Υγρόμετρο

Τα υγρόμετρα είναι ειδικά όργανα της Μετεωρολογίας, με τα οποία μετριέται η υγρασία ατμόσφαιρας. Υπάρχουν διάφοροι τύποι υγρομέτρων όπως το υγρόμετρο τρίχας, το υγρόμετρο Αλλυάρ ή υγρόμετρο δρόσου, καθώς και άλλα που λόγω διαφορετικού τρόπου λειτουργίας και μέτρησης φέρονται με κατ' ιδία ονόματα όπως οι υγρογράφοι και τα ψυχρόμετρα.

 Το 1783 ο Ελβετός γεωλόγος Οράς Μπενεντίτ ντε Σοσύρ ανακάλυψε το υγρόμετρο με το οποίο και γίνεται η μέτρηση της υγρασίας στον αέρα. Όσο κι αν φανεί παράξενο, το κύριο μέρος του οργάνου αυτού είναι η δέσμη τριχών ανθρώπου ή αλόγου. Οι Ινδιάνοι στην Αμερική γνώριζαν από τα πολύ παλαιότερα χρόνια την ιδιότητα των φυσικών τριχών να αυξομειώνονται κατά το μήκος τους ανάλογα με την υγρασία που είχαν. Μια αρκετά μακάβρια μέθοδος, αφού και παρατηρήθηκε το φαινόμενο αυτό από τις τούφες της κεφαλής των εχθρών τους που είχαν αποκεφαλίσει. Στα σύγχρονα υγρόμετρα υφίσταται δέσμη ανθρώπινων τριχών, κατά προτίμηση ξανθού ατόμου, που προηγουμένως έχουν καθαρισθεί πολύ καλά από σκόνες και το λίπος. Οι τρίχες λοιπόν αυτές όταν ο αέρας είναι υγρός απορροφούν υγρασία και επιμηκύνονται. Αντίθετα όταν ο αέρας είναι ξηρός η υγρασία των τριχών εξατμίζεται και το μήκος τους μειώνεται. Οι αυξομειώσεις αυτές μεγεθύνονται μηχανικά και μεταβιβάζονται σε δείκτη επί βαθμολογημένου τόξου 0 - 100. Ο τύπος αυτού του υγρομέτρου βασίζεται στον προσδιορισμό της θερμοκρασίας κατά την οποία εμφανίζεται σε κάποια αποψυχόμενη επιφάνεια δρόσος που προέρχεται από την υγρασία του αέρος. Η θερμοκρασία αυτή που ονομάζεται «σημείο δρόσου» σχετίζεται άμεσα με την υγρομετρική κατάσταση του αέρα. Το υγρόμετρο Αλλυάρ αποτελείται από ορθογώνιο μεταλλικό δοχείο που περιέχει αιθέρα. Ο αιθέρας εξατμιζόμενος δια πρόσφυσης ρεύματος αέρος, προκαλεί απόψυξη των τοιχωμάτων του δοχείου και εμφάνιση στην εξωτερική του επιφάνεια σταγονίδια δρόσου. Η αναλογία αυτών προσδιορίζει την υφιστάμενη υγρασία. Μπορεί βέβαια οι ινδιάνοι να πρόσεξαν μέσα από μακάβριες καταστάσεις την φυσική ιδιότητα των τριχών, που μαρτυρά ιδιαίτερη προσοχή πιθανώς εκ φόβου, πλην όμως ο ελληνικός λαός της υπαίθρου την γνώριζε την ιδιότητα αυτή από πολύ παλιά από τα σχοινιά στους αχυρώνες που άλλοτε αυτά χαλαρώνουν και άλλοτε σφίγγουν. Σχετική είναι και η ακόλουθη ελληνική παροιμία: «Όταν σφίγγουν τα σχοινιά ξέχασε τον θερισμό».
Γεώργιος Αστερίου

Για τον βουλευτή και αντιπρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, δείτε Γεώργιος Αστερίου (βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδας)Ο Γεώργιος Αστερίου ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από τη Βαρβάρα των Μαδεμοχωρίων Χαλκιδικής.

 Το 1821 συμετείχε στην επανάσταση των Μαδεμοχωρίων, στην οποία συνέδραμε ο Εμμανουήλ Παπάς, αλλά οι επιχειρήσεις απέτυχαν πλήρως. Ο Γεώργιος Αστερίου, από τους επιζώντες αυτής της επανάστασης κατέφυγε στη Νότια Ελλάδα, προκειμένου να συνεχίσει τον αγώνα. Η οικογένειά του αιχμαλωτίστηκε και η μοίρα της έμεινε άγνωστη. Πήρε μέρος σε συνολικά, 18 μάχες. Το 1824 υπηρετούσε στην άμυνα των Ψαρών, όπου κατά την επίθεση των Τούρκων, πληγώθηκε βαριά, στο αριστερό του χέρι. Το 1825 μετείχε στις επιχειρήσεις στην Πελοπόννησο, όπου πολέμησε κατά του Ιμπραήμ. Το 1827, συμμετείχε σε εκστρατεία στη Χίο, όπου και τραυματίστηκε. Τελευταία μάχη, στην οποία πήρε μέρος, ήταν στην Πέτρα Βοιωτίας, το Σεπτέμβριο του 1829. Πέθανε το 1847, πάμπτωχος, στην Αταλάντη Φθιώτιδας, όπου διέμενε τα τελευταία του χρόνια. Ένας αγωνιστής της επανάστασης του 1821 από τη Βαρβάρα", εισήγηση Κωνσταντίνου Χιούτη, εκπαιδευτικού Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Χαλκιδικής, Ιστορία
Ιερά Μητρόπολις Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου

Η Ιερά Μητρόπολις Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου, συχνά αναφερόμενη απλώς ως «Ιερά Μητρόπολις Σύρου», είναι μία από τις Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δημιουργήθηκε το 1833 και με τη σημερινή της μορφή υπάρχει από το 1922. Περιλαμβάνει τα νησιά Σύρο, Τήνο, Άνδρο, Μύκονο, Κέα, Κύθνο, Σέριφο, Σίφνο, Κίμωλο, Μήλο, Σίκινο, Φολέγανδρο και Δήλο. Μητροπολίτης της είναι από το 2001 ο Δωρόθεος Β΄ (Πολυκανδριώτης).

 Ο Χριστιανισμός διαδόθηκε στις Κυκλάδες από τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Αυτό φαίνεται από τις χριστιανικές κατακόμβες της Μήλου, αλλά και από την ίδρυση της «Επισκοπής Δήλου», της πρώτης Επισκοπής των Κυκλάδων, τον 4ο αιώνα. Στην «Επισκοπή Δήλου» υπαγόταν αρχικά και η Σύρος. Αργότερα περιελήφθη στην «Επισκοπή Κέας και Κύθνου», η οποία υπαγόταν στην «Αρχιεπισκοπή Αθηνών» μέχρι το 1204. Το 1537 επανασυστάθηκε η «Επισκοπή Κέας, Κύθνου και Σύρας» και από το 1621 ως το 1833 υπήχθη στην «Αρχιεπισκοπή Άνδρου». Μετά την Ελληνική Επανάσταση και την μονομερή ανακήρυξη Αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, το 1833, ονομάστηκε «Επισκοπή Κυκλάδων». Το 1852 προήχθη σε Αρχιεπισκοπή και ο τίτλος της μεταβλήθηκε σε «Σύρου και Τήνου». Από το 1900 προστέθηκε στον τίτλο και η Άνδρος, ενώ το 1922 προήχθη σε Μητρόπολη, όπως όλες οι επισκοπές της Ελλάδος, και προσετέθη στον τίτλο η Κέα και η Μήλος. Στην Μητρόπολη λειτουργούν σήμερα οι παρακάτω μονές: Ανδρικές Παναχράντου Άνδρου Αγ. Νικολάου Άνδρου Αγ. Μαρίνης Άνδρου Βρύσεως Σίφνου Ταξιαρχών Σερίφου Παναγίας Τουρλιανής Μυκόνου Αγ. Ιωάννου Ταλάντων Σύρου Αγ. Γεωργίου του Καπούλη Γυναικείες Κοιμήσεως Θεοτόκου Κεχροβουνίου Τήνου Ζωοδόχου Πηγής Άνδρου Αγ. Βαρβάρας Σύρου Κοιμήσεως Παλαιοκάστρου Μυκόνου Χρυσοπηγής Σικίνου «Ιερά Μητρόπολη Σύρου, Τήνου, Άνδρου, Κέας και Μήλου». Εκκλησία της Ελλάδος. Ανακτήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2022. Γεδεών, Μανουήλ (1885). Πατριαρχικοί Πίνακες: Ειδήσεις ιστορικαί βιογραφικαί περί των Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως: από Ανδρέου του Πρωτοκλήτου μέχρις Ιωακείμ Γ' του από Θεσσαλονίκης, 36-1884. Κωνσταντινούπολη: Lorenz & Keil. Βέης, Νίκος. Ο κώδιξ της Ορθοδόξου Εκκλησίας Άνδρου και Σύρου (PDF). Αποστολόπουλος, Δημήτρης Γ. (1987). Η Νομική Συναγωγή Του Δοσιθέου. Μία Πηγή Και Ένα Τεκμήριο. Αθήνα: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών. σελ. 146. Επίσημος ιστότοπος
Τάλαντο

Το τάλαντο είναι μονάδα μέτρησης της μάζας που χρησιμοποιούνταν κατά την αρχαιότητα από πολλούς λαούς της Μεσοποταμίας και της Μεσογείου. Οι υποδιαιρέσεις του, όταν αναφέρονταν σε πολύτιμα μέταλλα, λειτουργούσαν και ως νομίσματα. Συνήθως ένα τάλαντο ισοδυναμούσε με το βάρος του νερού που χωρά σε έναν τυποποιημένο αμφορέα. Αυτό ποίκιλλε από λαό σε λαό. Κατά προσέγγιση ένα ελληνικό («αττικό») τάλαντο ισοδυναμούσε με 26 σημερινά χιλιόγραμμα και είχε μήκος 78 εκατοστά και πλάτος 58,3 εκατοστά , ένα αιγυπτιακό με 27, ένα βαβυλωνιακό με 30,3 και ένα ρωμαϊκό με 32,3. Οι Εβραίοι χρησιμοποιούσαν το βαβυλωνιακό τάλαντο, αλλά αργότερα το αναθεώρησαν - το βαρύ τάλαντο της εποχής της Καινής Διαθήκης θα ζύγιζε σήμερα 58,9 χιλιόγραμμα με μήκος 92,4 εκατοστά και πλάτος 70,2 εκατοστά.

 Οι Σουμέριοι, Βαβυλώνιοι και Εβραίοι διαιρούσαν το τάλαντο σε 60 μνες. Την υποδιαίρεση αυτή υιοθέτησαν και οι Έλληνες, μετατρέποντας τη μνα σε νομισματική μονάδα αναφοράς. Δηλαδή μία χρυσή μνα ισοδυναμούσε με περίπου 433 γραμμάρια χρυσού όχι μόνο ως μάζα, αλλά και ως αγοραστική δύναμη. Τάλαντα δεν κόπηκαν ποτέ και μνες μόνο σπάνια, αφού ένα τέτοιο κέρμα ήταν πολύ βαρύ για να χρησιμοποιηθεί. Κόπηκαν όμως δραχμές, δηλ. εκατοστά της μνας (περ. 4,3 γραμμάρια). Η αττική δραχμή αποτέλεσε το βασικό νόμισμα της κλασικής εποχής και όπως είναι ευνόητο, η αξία της εξαρτιόταν από το μέταλλο που χρησιμοποιήθηκε - π.χ. μια ασημένια είχε μικρότερη συναλλακτική αξία από μια χρυσή. 60 μνες ισοδυναμούσαν με ένα τάλαντο. 1 μνα ισοδυναμούσε με 100 δραχμές. Ετυμολογικά δραχμή σημαίνει το κέρμα που μπορεί να πιαστεί με το χέρι, σε αντιδιαστολή με τη δύσχρηστη μνα που ζύγιζε σχεδόν μισό κιλό. Η δραχμή από άργυρο (ασήμι) ήταν το βασικό νόμισμα της Αρχαίας Ελλάδας. 1 δραχμή αντιστοιχούσε 6 οβολούς. 1 οβολός αντιστοιχούσε 8 χαλκούς.Υπολογίζεται ότι ένα ασημένιο τάλαντο, δηλ. στην πραγματικότητα έξι χιλιάδες ασημένιες δραχμές, επαρκούσε για το μηνιαία μισθοδοσία των 200 ανδρών που στελέχωναν μια αθηναϊκή τριήρη κατά τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Ο κωμικός ποιητής Μάχων αφηγείται πως η εταίρα Φρύνη ζητούσε μία μνα για κάθε νύχτα. Ο Χριστός προσέδωσε στο τάλαντο μια νέα σημασία με την Παραβολή των Ταλάντων, όπου περιέγραψε την εργατικότητα και την καλλιέργεια των ικανοτήτων ως την πραγματική περιουσία («τάλαντα») του ανθρώπου. Βάσει αυτής της παραβολής, ο χριστιανικός κόσμος ταύτισε στη συνέχεια την έννοια του ταλάντου με το ιδιαίτερο χάρισμα - έτσι προέκυψε η σημερινή χρήση της λέξης «ταλέντο» (από το talentum, τη λατινική λέξη για το τάλαντο).
Νικόλαος Α. Παπαγεωργίου

Ο Νικόλαος Παπαγεωργίου (21 Ιουλίου 1901 - Οκτώβριος 1983) του Αποστόλου, ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής στη Θεσσαλία. Τιμήθηκε με ιδιαίτερες διακρίσεις από την Ελλάδα.

 Σπούδασε ιατρική. Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Λαρίσης με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1950. Επανεξελέγη βουλευτής Λαρίσης-Μαγνησίας με την ΕΡΕ το 1956 και Μαγνησίας το 1958 και το 1961. Απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών, τον Οκτώβριο του 1983. Ο γιος του, Ιωάννης (1939-2020), εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 1990.
Τασούκου Χόντζο

Ο Τασούκου Χόντζο (本庶 佑, Honjo Tasuku, ημερομηνία γέννησης: 27-01-1942) είναι ένας Ιάπωνας γιατρός και ανοσολόγος. Πήρε μαζί με τον Αμερικανό Τζέιμς Π. Άλλισον το 2018 το Νόμπελ Φυσιολογίας ή Ιατρικής για την ανακάλυψη της θεραπείας του καρκίνου με την αναστολή της αρνητικής ανοσολογικής ρύθμισης, χρησιμοποιώντας μονοκλωνικά αντισώματα, που αποτρέπουν τους ανασταλτικούς δεσμούς. Ανακάλυψε την πρωτεΐνη PD-1, που παίζει ρόλο στον προγραμματισμό του κυτταρικού θανάτου. Είναι γνωστός για την μοριακή ταυτοποίηση των κυτταροκινών IL-4 και IL-5, που ενεργοποιούν τα Β κύτταρα.

 Ο Τασούκου Χόντζο γεννήθηκε στο Κιότο. Σπούδασε ιατρική στο πανεπιστήμιο του Κιότο και ολοκλήρωσε τη διδακτορική διατριβή του το 1975 στο ίδιο πανεπιστήμιο. Έλαβε υποτροφίες από το Ίδρυμα Κάρνεγκι στην Ουάσινγκτον και το Εθνικό Ίδρυμα Υγείας των Η.Π.Α. στο Μέριλαντ. Έτσι, κατάφερε να ασχοληθεί με την έρευνα πάνω στο ανοσοποιητικό σύστημα. Το 1974 επέστρεψε στην Ιαπωνία στο τμήμα ιατρικής του πανεπιστημίου του Τόκιο και αργότερα στα 1979 πήγε στην ιατρική σχολή στην Οσάκα, όπου παρέμεινε ως καθηγητής μέχρι το 1984. Στην Οσάκα διευκρίνισε τον μηχανισμό μεταβολής των τάξεων ανοσοσφαιρινών, μέσω του οποίου τα Β κύτταρα μετατρέπουν την παραγωγή των αντισωμάτων από έναν τύπο αντισώματος σε έναν άλλον ανάλογα με τον τύπο των αντιγόνων με τα οποία παρουσιάζονται. Το 1984 πήγε ξανά στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου του Κιότο. Εκεί ανακάλυψε με τους συνεργάτες του την πρωτεΐνη PD-1, που παίζει ρόλο στον προγραμματισμό του κυτταρικού θανάτου και η οπαία βρίσκεται στην επιφάνεια των Τ κυττάρων. Αντιλήφθηκε ότι η έλλειψη αυτής της πρωτεΐνης παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη αυτοάνοσων ασθενειών. Απέδειξε ότι η αναστολή της πρωτεΐνης PD-1 σε πειραματόζωα με καρκίνο ώθησε τα Τ κύτταρα να σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα. Η ανακάλυψη του Τασούκου Χόντζο έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη της ανοσοθεραπείας για την καταπολέμηση διάφορων μορφών καρκίνου, όπως του μελανώματος, του λεμφώματος, του καρκίνου των νεφρών, του καρκίνου του πνεύμονα, του καρκίνου των ωοθηκών, κ.α. Από το 2005 ο Τασούκου Χόντζο έγινε καθηγητής ανοσολογίας και γονιδιακής ιατρικής στο πανεπιστήμιο του Κιότο. Είναι μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας Επιστημών από το 2003 και της Ιαπωνικής Ακαδημίας από το 2005. Ο Τασούκου Χόντζο έχει λάβει αρκετές διακρίσεις για την επιστημονική του έρευνα. Έχει κερδίσει το 2014 μαζί με τον Τζέιμς Π. Άλλισον το βραβείο Τάνγκ για την Βιοφαρμακευτική Επιστήμη. Το 2016 κέρδισε το βραβείο Κιότο για τις Βασικές Επιστήμες για την ανακάλυψη του μηχανισμού, που είναι υπεύθυνος για την λειτουργική διαφοροποίηση των αντισωμάτων και τις κλινικές εφαρμογές της PD-1. Από το 2015 είναι πρόεδρος του ιδρύματος για την βιοΐατρική έρευνα και καινοτομία. Τασούκου Χόντζο άρθρο στην ιστοσελίδα www.britannica.com. Τασούκου Χόντζο βιογραφικά στοιχεία στην ιστοσελίδα του πανεπιστημίου Κιότο. Ανοσολογία άρθρο στην ιστοσελίδα www.britannica.com.
Καρβίδιο του βηρυλλίου

Το καρβίδιο του βηρυλλίου (αγγλικά: beryllium carbide) είναι δυαδική χημική ένωση του βηρυλλίου και του άνθρακα με χημικό τύπο Be2C. Πιο συγκεκριμένα είναι ένα μεταλλικό καρβίδιο. Είναι μια πολύ σκληρή χημική ένωση.

 Το καρβίδιο του βηρυλλίου παράγεται με συνθέρμανση των χημικών στοιχείων που το αποτελούν, δηλαδή βηρυλλίου και άνθρακα, σε αυξημένες θερμοκρασίες (άνω των 900°C): 2 B e + C → > 900 o C B e 2 C {\displaystyle \mathrm {2Be+C{\xrightarrow {>900^{o}C}}Be_{2}C} } Επίσης, μπορεί να παραχθεί με αναγωγή οξειδίου του βηρυλλίου (BeO) από άνθρακα, σε θερμοκρασία άνω των 1,500°C: 2 B e O + 3 C → > 1.500 o C B e 2 C + 2 C O {\displaystyle \mathrm {2BeO+3C{\xrightarrow {>1.500^{o}C}}Be_{2}C+2CO} } Το καρβίδιο του βηρυλλίου υδρολύεται (σε περίπου ουδέτερο pH), αλλά πολύ αργά: B e 2 C + 2 H 2 O → C H 4 ↑ + 2 B e O {\displaystyle \mathrm {Be_{2}C+2H_{2}O{\xrightarrow {}}CH_{4}\uparrow +2BeO} } Παρουσία οξέων η υδρόλυσή του επιταχύνεται: B e 2 C + 4 H + → C H 4 ↑ + 2 B e 2 + {\displaystyle \mathrm {Be_{2}C+4H^{+}{\xrightarrow {}}CH_{4}\uparrow +2Be^{2+}} } Ωστόσο, σε πυκνά και θερμά διαλύματα βάσεων, η αντίδραση γίνεται πολύ γρήγορη: B e 2 C + 4 O H − → C H 4 ↑ + 2 B e O 2 2 − {\displaystyle \mathrm {Be_{2}C+4OH^{-}{\xrightarrow {}}CH_{4}\uparrow +2BeO_{2}^{2-}} }
Βιλαέτι του Αρχιπελάγους

Το βιλαέτι ή αγιαλέτι ή μπεηλερμπεηλίκι των νήσων της Άσπρης Θάλασσας όπου Άσπρη Θάλασσα το Αιγαίο Πέλαγος και ακόμα Νομαρχία Νήσων του Αρχιπελάγους, όπως και βιλαέτι του Αρχιπελάγους (οθωμανικά τουρκικά: ولايت جزائر بحر سفيد, Vilâyet-i Cezair-i Bahr-i Sefid) ήταν διοικητική διαίρεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Παρόλο που λεγόταν των νήσων περιλάμβανε και χερσαία σαντζάκια διάσπαρτα στην Αυτοκρατορία Διοικούνταν από τον Καπουδάν Πασά, τον αρχιναύαρχο του οθωμανικού στόλου.Δημιουργήθηκε το 1554 κι άλλαξε σύσταση πολλές φορές έως το 1912, όταν τα Δωδεκάνησα καταλήφθηκαν από τον Ιταλικό στρατό. Το 1600 αναφέρεται ότι είχε 13 σαντζάκια, 1500 περίπου τιμάρια και 130 περίπου ζιαμέτια.

 Το 1554 είχε τα εξής Σαντζάκια: Σαντζάκι της Καλλίπολης Σαντζάκι της Ρόδου Σαντζάκι της Εύβοιας Σαντζάκι της ΜυτιλήνηςΜετέπειτα προστέθηκαν τα παρακάτω Σαντζάκια: Σαντζάκι του Κοτζάελι Σαντζάκι της Μπίγα Σαντζάκι της Σούγλα Σαντζάκι της Ναυπάκτου Σαντζάκι του Κάρλελι (Αιτωλοακαρνανία) Σαντζάκι του Μυστρά Σαντζάκι της ΚύπρουΤον 17ο αιώνα προστέθηκαν: Σαντζάκι της Χίου Σαντζάκι της Νάξου Σαντζάκι της ΆνδρουΤο 1864 αποτελούνταν μόνο από τα εξής σαντζάκια: Σαντζάκι της Χίου Σαντζάκι της Μυτιλήνης Σαντζάκι της Ρόδου Σαντζάκι της ΛήμνουΤο 1884 αποτελούνταν από τα νησιά η Νίσυρος με 4 μικρότερα νησάκια, η Κάλυμνος με 9 μικρότερα νησιά, η Αστυπάλαια με 11 μικρότερα νησιά, και η Κως με 4 ακόμα νησάκια.
Φίλιππος Σιγισμούνδος του Βολφενμπύτελ

Ο Φίλιππος Σιγισμούνδος (Philipp Sigismund von Braunschweig-Wolfenbüttel, 1 Ιουλίου 1568 - 19 Μαρτίου 1623) ήταν Γερμανός Λουθηρανός πρίγκιπας-επίσκοπος (Fürstbischof) του Φέρντεν και του Οσναμπρύκ (1591-1623), γιος του Ιουλίου του Βολφενμπύτελ και της Χέντβιχ των Χοεντσόλερν.

 Γεννήθηκε στην πόλη Χέσσεν της Σαξονίας-Άνχαλτ (σήμερα συνοικία της πόλης Όστερβικ) και ήταν γιος του Ιουλίου, πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Χέντβιχ των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Β΄ Έκτορος εκλέκτορα μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Ήταν λουθηρανός και το 1586 έγινε διοικητής της πριγκιπικής επισκοπής του Φέρντεν και το 1591 διοικητής της πριγκιπικής επισκοπής του Οσναμπρύκ· και οι δύο βρίσκονται στην Κάτω Σαξονία. Απεβίωσε στο Μπαντ Ίμπουργκ και τον διαδέχθηκαν στο Φέρντεν ο Φρειδερίκος του Ολδεμβούργου (πριν γίνει βασιλιάς της Δανίας ως Φρειδερίκος Γ΄) και στο Οσναμπρύκ ο Άιτελ Φρειδερίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν.
Ζήνων ο Ελεάτης

Ο Ζήνων ο Ελεάτης ήταν ένας από τους αρχαίους Έλληνες προσωκρατικούς φιλοσόφους στην Κάτω Ιταλία και μέλος της Ελεατικής σχολής, που ίδρυσε ο Παρμενίδης. Ο Αριστοτέλης τον αποκαλούσε εφευρέτη της διαλεκτικής μεθόδου. Είναι γνωστός για τα τέσσερα παράδοξά του, τα οποία ο Μπέρτραντ Ράσελ περιέγραψε ως ασύγκριτα διακριτικά και βαθιά.

 Γιος του Τελευταγόρα και ο αγαπημένος μαθητής του Παρμενίδη. Ο Ζήνων γεννήθηκε γύρω στο 488 π.Χ στην Ελέα (σημερινή Velia) της Ιταλίας. Έζησε μερικά χρόνια στην Αθήνα και λέγεται ότι ανέλυε και εξηγούσε τις θεωρίες και τα δόγματά του στον Περικλή και τον Καλλία για 100 μήνες. Λέγεται ότι βοήθησε τον Παρμενίδη να γράψει τους Νόμους της Ελέας στους οποίους οι Ελεάτες ορκίζονταν πίστη κάθε χρόνο. Υπέρμαχος της ελευθερίας δεν δίστασε να ρισκάρει τη ζωή του για να γλυτώσει την πατρίδα του από έναν τύραννο, τον Νέαρχο. Το αν πέθανε στην προσπάθεια ή αν επιβίωσε της πτώσης του τυράννου είναι ένα σημείο στο οποίο οι ειδήμονες διαφωνούν. Ακόμα και το όνομα του τυράννου είναι σημείο διαφωνίας. Ο Ζήνων αφιέρωσε όλη την ενέργειά του για να επεξηγήσει και να εξελίξει το φιλοσοφικό σύστημα του Παρμενίδη. Ο Πλάτωνας αναφέρει πως ο Ζήνων ήταν 25 χρόνια νεότερος του Παρμενίδη, και έγραψε την υπεράσπιση του φιλοσοφικού του συστήματος σε πολύ νεαρή ηλικία. Αν και έχουν σωθεί ελάχιστα από τα γραπτά του, τα περισσότερα που γνωρίζουμε για αυτόν προέρχονται από τον Αριστοτέλη στα Φυσικά, βιβλίο 6, κεφάλαιο 9. Η συνεισφορά του Ζήνωνα στην Ελεατική φιλοσοφία είναι εντελώς αρνητική. Δεν προσέθεσε τίποτα θετικό στη διδασκαλία του Παρμενίδη, παρά αφιερώθηκε στο να αρνείται και να ανταποδεικνύει τις απόψεις των αντιπάλων του. Ο Παρμενίδης δίδασκε πως ο κόσμος των αισθήσεων είναι μια ψευδαίσθηση επειδή αποτελείται από κίνηση (ή αλλαγή) και πολλαπλότητα. Το Πραγματικό Όν είναι απολύτως ένα και δεν υπάρχει πολλαπλότητα σε αυτό. Είναι στατικό και αμετάβλητο. Η κοινή λογική λέει πως υπάρχει και κίνηση και πολλαπλότητα. Αυτή είναι και η Πυθαγόρεια αντίληψη της πραγματικότητας ενάντια στην οποία επιχειρηματολογούσε ο Ζήνωνας. Ο Ζήνων έδειξε πως η κοινή αντίληψη της πραγματικότητας οδηγεί σε παράδοξα και οξύμωρα. Τα παράδοξα του Ζήνωνα απασχόλησαν, δοκίμασαν, και ενέπνευσαν πολλούς φιλοσόφους, μαθηματικούς και φυσικούς ανά τους αιώνες και μέχρι τη σύγχρονη εποχή. Βλαστός, Γρηγόρης, «Σημείωση γιὰ τὸ βέλος τοῦ Ζήνωνα » , Δευκαλίων, 2 (1974), σσ. 301-318 Μετζενιώτης, Διονύσης: «Τα παράδοξα του Ζήνωνα. Συμβολή σε μιαν ατέλειωτη συζήτηση». Εποπτεία, τόμ. 90 (1984), 469-478 Testudo, O., «Ο χώρος για τον Ζήνωνα». Μετάφρ. Παύλος Καλλιγάς. Δευκαλίων 33/34 (1981), 147-163 G. S. KIRK / J. E. RAVEN / MALCOLM SCHOFIELD, Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι, Μετάφραση Δημοσθένη Κούρτοβικ,εκδ.ΜΙΕΤ, Αθήνα,1988, 2006(4η εκδοση),σσ. 271-287 Κβαντικό παράδοξο του Ζήνωνα