Συνθήκη του Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ

Η συνθήκη του Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ συνήφθη το φθινόπωρο του έτους 911 μεταξύ του βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας Καρόλου Γ' του Απλού και του Ρόλλο, πολέμαρχου και αρχηγού των Βίκινγκς. Με τη συνθήκη επετράπη η εγκατάσταση των Νορμανδών στη Νευστρία υπό την προϋπόθεση ότι θα προστάτευαν το βασίλειο του Καρόλου Γ' από οποιαδήποτε νέα εισβολή των «ανδρών του Βορρά».

 Από την εποχή της βασιλείας του Καρλομάγνου (774-814), τα χριστιανικά μοναστήρια και οι πόλεις της βόρειας περιοχής της σημερινής Γαλλίας αποτελούσαν το αντικείμενο επιδρομών και λεηλασίας των Βίκινγκς. Η ίδρυση στρατιωτικών διοικήσεων, όπως η μαρκιωνία της Νευστρίας, και η δημιουργία οχυρωμένων γεφυρών, όπως στο Πον-ντε-λ'Αρς στο Σηκουάνα, από τους Καρολίδες, βασιλείς των Φράγκων, δεν κατάφεραν να σταματήσουν αυτές τις επιδρομές. Περίπου το 910-911, ένας Σκανδιναβός αρχηγός, ο Ρόλλο, έκανε μια επιδρομή μέσω της μαρκιωνίας της Νευστρίας, αλλά νικήθηκε κάτω από τα τείχη της Σαρτ από έναν συνασπισμό Φράγκων αριστοκρατών. Αυτή ήταν η στιγμή που επέλεξε ο Κάρολος ο Απλός να διαπραγματευτεί. Και επρόκειτο για μια διαπραγμάτευση επείγουσα, καθώς ο βασιλιάς ήθελε να καταλάβει το βασίλειο της Λοθαριγγίας χωρίς να απειλείται από τους Βίκινγκς. Η συνθήκη υπεγράφη στο Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ, ένα χωριό ανάμεσα στη Ρουέν και το Παρίσι. Δεν έχουμε το κείμενο της συνθήκης, αλλά ένας ιστοριογράφος των αρχών του 11ου αιώνα, ο Ντυντόν του Σαιν-Κεντάν, παρέθεσε το περιεχόμενό του. Ωστόσο, υπάρχουν μερικές αμφιβολίες σχετικά με την ειλικρίνεια της ιστορίας του. Οι ρήτρες της συνθήκης είχαν ως εξής: Ο Κάρολος Γ' θα παραχωρούσε στον Ρόλλο την περιοχή ανάμεσα «στον ποταμό Επτ και τη θάλασσα». Οι ιστορικοί διαφωνούν σχετικά με την ακριβή έκταση της παραχώρησης. Οι περισσότεροι από αυτούς θεωρούν ότι η δωρεά αφορούσε τις κομητείες ή επισκοπές της Ρουέν, του Εβρέ και του Λιζιέ, έκταση που αντιστοιχεί στα όρια της παλιάς Άνω-Νορμανδίας, δηλαδή τα εδάφη των σημερινών νομών Ερ και Σεν-Μαριτίμ και την περιοχή του Ωζ. Άλλοι θεωρούν ότι ήταν μικρότερη. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ένας βασιλιάς παραχωρούσε μέρος της επικράτειάς του στους Βίκινγκς για να έχει ειρήνη. Στο τέλος του 9ου αιώνα, ο Αγγλοσάξονας βασιλιάς Αλφρέδος ο Μέγας παραχώρησε στους Σκανδιναβούς εδάφη της Αγγλίας που αποτέλεσαν το Ντανλώ (Danelaw). Ο Ρόλλο θα δεχόταν να βαπτισθεί Χριστανός και να παντρευτεί τη Γκιζέλα, κόρη του Καρόλου Γ'. Ο Ρόλλο έπρεπε να εξασφαλίσει την προστασία του βασιλείου των Φράγκων, ιδιαίτερα από τις επιδρομές των συμπατριωτών του Βίκινγκ που θα αποφάσιζαν να ανεβούν τον Σηκουάνα. Ο αρχηγός των Νορμανδών θα δήλωνε φεουδαλική υποταγή στον βασιλιά. Σε αυτό το τελευταίο σημείο, ο Ντυντόν του Σαιν-Κεντάν, με πρόθεση να κολακεύσει τους Νορμανδούς, διηγείται την ακόλουθη ιστορία: Ο Ρόλλο αρνήθηκε να γονατίσει μπροστά στον βασιλιά, ως ένδειξη υποταγής, και να φιλήσει τα πόδια του, οπότε βρέθηκε ένας συμβιβασμός. Ένας από τους ανθρώπους του Ρόλλο θα εκτελούσε τη συμβολική πράξη στη θέση του. Αλλά ο Νορμανδός, χωρίς να γονατίσει, ανέβασε τόσο ψηλά το πόδι του βασιλιά ώστε ο τελευταίος έχασε την ισορροπία του και έπεσε προς τα πίσω.Η ύπαρξη της συνθήκης επιβεβαιώνεται από μία πράξη του Καρόλου Γ' του Απλού με ημερομηνία 14 Μαρτίου 918. Η συνθήκη ήταν πολύ σημαντική, δεδομένου ότι δημιούργησε το μελλοντικό δουκάτο της Νορμανδίας. Ο Ρόλλο και ο γιος του Γουλιέλμος Α΄ της Νορμανδίας, επέκτειναν τα αρχικά εδάφη τους, ιδιαίτερα στα δυτικά, στην Κάτω Νορμανδία και τη Βρετάνη. Ο Ρόλλο σεβάστηκε τις ρήτρες της Συνθήκης και δεν εισέβαλε πλέον στα εδάφη του βασιλείου. Μετά όμως τη φυλάκιση του Καρόλου του Απλού το 923, έκανε επιδρομές στην Πικαρδία. Βίκινγκς (ελληνικά)