Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008

Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008 ήταν η 53η έκδοση του ετήσιου διαγωνισμού τραγουδιού Eurovision. Έλαβε χώρα στο Βελιγράδι της Σερβίας, μετά τη νίκη της Μαρίγια Σερίφοβιτς στο διαγωνισμό του 2007 στο Ελσίνκι της Φινλανδίας με το τραγούδι "Molitva". Ήταν η πρώτη φορά που ο διαγωνισμός διεξήχθη στη Σερβία, μόλις 1 χρόνο μετά το ντεμπούτο της χώρας στο διαγωνισμό ως ανεξάρτητη χώρα. Με τη διοργάνωση να αναλαμβάνουν η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) και η Ραδιοτηλεόραση της Σερβίας (RTS), ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Belgrade Arena, και (για πρώτη φορά) αποτελούνταν από δύο ημιτελικούς στις 20 και 22 Μαΐου, και τον τελικό στις 24 Μαΐου 2008. Τα τρία ζωντανά σόου παρουσίασαν οι Γιοβάνα Γιάνκοβιτς και Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς. Ήταν ο πρώτος διαγωνισμός τραγουδιού της Eurovision που πραγματοποιήθηκε σε μια πρώην Γιουγκοσλαβική δημοκρατία. Σαράντα τρεις χώρες συμμετείχαν στο διαγωνισμό, κερδίζοντας το ρεκόρ των σαράντα δύο το προηγούμενο έτος. Ο Άγιος Μαρίνος και το Αζερμπαϊτζάν συμμετείχαν για πρώτη φορά, ενώ η Αυστρία δεν επέστρεψε, κυρίως λόγω ερωτήσεων σχετικά με τον ημιτελικό οργανισμό και την πολιτικοποίηση του διαγωνισμού.Νικήτρια αναδείχθηκε η Ρωσία με το τραγούδι "Believe", ερμηνευμένο από τον Ντίμα Μπιλάν που το συνέγραψε με τον Τζιμ Μπινζ. Αυτή ήταν η πρώτη νίκη της Ρωσίας στο διαγωνισμό και η τρίτη συνεχόμενη χρονιά που τερμάτισε στις τρεις πρώτες θέσεις. Η Ουκρανία, η Ελλάδα, η Αρμενία και η Νορβηγία ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα, αντίστοιχα. Η Αρμενία πέτυχε το καλύτερο αποτέλεσμα μέχρι σήμερα σε αυτήν την έκδοση. Από τις χώρες των "Μεγάλων Τεσσάρων", η Ισπανία κατέλαβε την υψηλότερη θέση, τερματίζοντας δέκατη έκτη, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο κατέληξε στην τελευταία θέση για δεύτερη φορά στην ιστορία της Eurovision, μετά το 2003. Ο επίσημος ιστότοπος, eurovision.tv, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά εθνικούς τελικούς για τον φετινό διαγωνισμό ζωντανά στο ESCTV. Επιπλέον, για πρώτη φορά στον νικητή απονεμήθηκε επίσημο τρόπαιο νικητή του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision. Το τρόπαιο είναι ένα χειροποίητο κομμάτι γυαλιού αμμοβολής σε σχήμα μικροφώνου της δεκαετίας του 1950.

 Η Σερβία απέκτησε το δικαίωμα να φιλοξενήσει τον Διαγωνισμό αφού η Μαρίγια Σερίφοβιτς κέρδισε το Διαγωνισμό του 2007 στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Δεδομένου ότι η Σερβία ήταν ο νικητής του προηγούμενου διαγωνισμού, ο διαγωνισμός του 2008 πραγματοποιήθηκε στη συνέχεια εκεί. Το Belgrade Arena στο Βελιγράδι επιλέχθηκε ως τόπος διεξαγωγής του διαγωνισμού, και συγκαταλέγεται μεταξύ των μεγαλύτερων εσωτερικών χώρων στην Ευρώπη, με συνολική χωρητικότητα 25.000 θέσεων. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2007 ο δήμαρχος του Ελσίνκι παρέδωσε τα "κλειδιά της Eurovision" στον αντιπρόσωπο του Βελιγραδίου. Η τελετή εκείνη έγινε παράδοση από τον διαγωνισμό του 2008 και έπειτα, καθώς το δαχτυλίδι περιέχει τα κλειδιά από κάθε χώρα που φιλοξένησε το διαγωνισμό. Εξαιτίας των διαδηλώσεων και επεισοδίων έπειτα από την μονομερή κήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου στις 17 Φεβρουαρίου 2008, η EBU έκανε τηλεφωνική σύσκεψη για να αποφασίσει αν θα έπρεπε να μεταφερθεί ο τόπος διεξαγωγής σε άλλη χώρα. Η Ουκρανία θεωρήθηκε ως επιλογή, αφού ήρθε δεύτερη στο διαγωνισμό του 2007. Το YLE ήταν μια άλλη επιλογή, αφού φιλοξένησε το διαγωνισμό την προηγούμενη χρονιά στο Ελσίνκι της Φινλανδίας. Η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ) της Ελλάδας έκανε πρόταση να διοργανώσει ξανά τον διαγωνισμό στην Αθήνα ξανά. Αργότερα, αποφασίστηκε ότι ο διαγωνισμός θα έμενε στο Βελιγράδι, με την EBU ενισχύει οικονομικά. Το RTS θα εξασφάλιζε εγγυήσεις για την ασφάλεια όλων των συμμετεχόντων και του κοινού στο διαγωνισμό. Ειδική ασφάλεια είχαν οι αντιπροσωπείες της Αλβανίας, του Ισραήλ και της Κροατίας. In the end, the contest was held without any incidents. Η RTS διοργάνωσε έναν διαγωνισμό που οδήγησε στη δημιουργία της επωνυμίας, του λογότυπου και της σκηνής του Διαγωνισμού του 2008. Το θέμα του Διαγωνισμού βασίστηκε στην "συμβολή του ήχου". Αυτό ήταν συμβολικό, καθώς το Βελιγράδι βρίσκεται στη συμβολή δύο ευρωπαϊκών ποταμών, του Σάβου και του Δούναβη. Το λογότυπο που επιλέχθηκε, ένα Μουσικό κλειδί, σχημάτισε τη γραφική βάση του σχεδιασμού που δημιούργησε ο Boris Miljković.Οι καρτ-ποστάλ στο πρώτο και δεύτερο ημιτελικό βασίστηκαν στη δημιουργία της σημαίας του έθνους που έπρεπε να παίξει στη συνέχεια. Κάθε καρτ-ποστάλ είχε μια διήγηση που σχετίζεται με κάθε χώρα και τους ανθρώπους της. Κατά τη διάρκεια κάθε καρτ-ποστάλ εμφανίστηκε ένα σύντομο γράμμα. Όλα ήταν στην εθνική γλώσσα της χώρας του καλλιτέχνη, με εξαίρεση τη Σερβική καρτ-ποστάλ, η οποία αποτελούνταν από "Καλώς ήλθατε στο Βελιγράδι" και "Καλώς ήλθατε στη Σερβία" σε διάφορες γλώσσες και τη βελγική καρτ-ποστάλ που γράφτηκε στην κατασκευασμένη γλώσσα όπου το βελγικό γκρουπ εκτελούσε. Οι κάρτες τερματίστηκαν με μια σφραγίδα με το φετινό λογότυπο της Eurovision. Σύμφωνα με το RTS, η κύρια σκηνή αντιπροσώπευε εγγενείς ταυτότητες, ιστορία και σύγχρονα θέματα, σύμβολα και παγκόσμια αναγνωρισμένα μηνύματα. Η σκηνή με θέμα τη συμβολή περιείχε επίσης μεγάλο αριθμό οθονών τηλεόρασης και LCD. Η σκηνή είχε ρυθμίσεις για όλες τις νέες ηλεκτρονικές δυνατότητες, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων κινητών τμημάτων της σκηνής. Σχεδιάστηκε από τον David Cushing με έδρα το Σικάγο. Ο πρώτος ημιτελικός δημιουργήθηκε γύρω από ένα θέμα πόλης. Ο διαγωνισμός ξεκίνησε με ένα πανόραμα της πόλης του Βελιγραδίου που σχηματίζεται στο παρασκήνιο της σκηνής με δύο κύματα να γλιστρούν κάτω από τη σκηνή για να συναντηθούν στο κέντρο - στη συμβολή, το συνολικό θέμα του διαγωνισμού. Ο δεύτερος ημιτελικός βασίστηκε στο θέμα του νερού, το οποίο ενισχύθηκε από την εμφάνιση της σκηνής κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού όπου το νερό σχημάτισε τα κύρια χρώματα της σκηνής. Ο τελικός βασίστηκε στο θέμα της συμβολής. Η κατασκευή της σκηνής διήρκεσε αρκετές ημέρες και πραγματοποιήθηκε από διάφορες ομάδες από όλη την Ευρώπη. Τα πυροτεχνήματα χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό για τις συμμετοχές από την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, την Τουρκία, την Τσεχία, τη Βουλγαρία και την Ελβετία. Η σκηνή έλαβε θετικά σχόλια από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τους θαυμαστές που την περιέγραψαν ως "ένα από τα πιο όμορφα στάδια στην ιστορία του διαγωνισμού". Σε συνέντευξη Τύπου στο Ελσίνκι τον Μάιο του 2007, ο Σβάντε Στοκσέλιους, εκτελεστικός επόπτης του Διαγωνισμού για την EBU, ανακοίνωσε ότι η μορφή του διαγωνισμού μπορεί να επεκταθεί σε δύο ημιτελικούς το 2008 ή το 2009. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2007 ανακοινώθηκε ότι η EBU είχε εγκρίνει το σχέδιο φιλοξενίας δύο ημιτελικών το 2008.Με βάση την έρευνα που διεξήγαγε ο εταίρος τηλε-ψηφοφορίας της EBU, Digame, οι ημι-φιναλίστ ταξινομήθηκαν στους ημιτελικούς μέσω κλήρωσης των πολλών, η οποία δημιουργήθηκε για να κρατήσει τις χώρες που έχουν σημαντική ιστορία ψήφου χωριστά. Κάθε ραδιοτηλεοπτικός φορέας έπρεπε να μεταδώσει τον ημιτελικό στον οποίο λάμβανε μέρος, με την εκπομπή του άλλου ημιτελικού να είναι προαιρετική. Η κλήρωση για την ημιτελική κατανομή πραγματοποιήθηκε στη Δημοτική Συνέλευση του Βελιγραδίου τη Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2008 στις 13:00 CET και διεξήχθη από τους παρουσιαστές του διαγωνισμού Γιοβάνα Γιάνκοβιτς και Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς. Πρώτα, σχεδιάστηκαν δύο φάκελοι με «Ημιτελικός 1» και «Ημιτελικός 2». Στη συνέχεια, τρεις χώρες από κάθε δοχείο επιλέχθηκαν τυχαία για να συμμετάσχουν στον πρώτο ημιτελικό και οι άλλες τρεις στο δεύτερο. Η χώρα που έμεινε στο δοχείο 5 συμμετείχε στον πρώτο φάκελο που κληρώθηκε, ενώ, η χώρα που έμεινε στο δοχείο 6 στο δεύτερο φάκελο.Οι αυτόματοι φιναλίστ επέλεξαν εάν θα μεταδώσουν και τους δύο ημιτελικούς ή μόνο έναν, αλλά οι θεατές από αυτές τις χώρες θα μπορούσαν να ψηφίσουν μόνο σε ένα. Από την κλήρωση που πραγματοποιήθηκε, αποφασίστηκε ποια από τις πέντε φιναλίστ χώρες θα μεταδώσει και θα έχει δικαίωμα ψήφου σε οποιαδήποτε από τις εκδηλώσεις. Οι ημιτελικοί μεταδόθηκαν ζωντανά μέσω διαδικτύου μέσω του Eurovision.tv. Τα εννέα κορυφαία τραγούδια από την τηλ-ψηφοφορία προκρίθηκαν για τον τελικό, και ένα δέκατο καθορίστηκε από τις εφεδρικές επιτροπές. Είκοσι πέντε τραγούδια διαγωνίστηκαν στον τελικό. Στις 24 Ιανουαρίου 2008, και οι 38 χώρες στους ημιτελικούς χωρίστηκαν στα ακόλουθα δοχεία με βάση το ιστορικό των ψηφοφοριών και τη γεωγραφική θέση: Η κλήρωση για να αποφασιστεί η τρέχουσα σειρά εμφάνισης των τραγουδιών σε κάθε ημιτελικό και τελικό διεξήχθη στη συνεδρίαση των αρχηγών των αντιπροσωπειών στις 17 Μαρτίου 2008. Στις 21 Δεκεμβρίου 2007, η EBU επιβεβαίωσε ότι 43 χώρες θα ήταν παρόντα στο Βελιγράδι. Ο Άγιος Μαρίνος, καθώς και το νεότερο μέλος της EBU, το Αζερμπαϊτζάν, έκαναν το ντεμπούτο τους στο διαγωνισμό του 2008. Η Αυστρία δεν συμμετείχε, καθώς, ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός, ORF, δήλωσε ότι "έχουμε ήδη δει το 2007 ότι δεν είναι η ποιότητα του τραγουδιού, αλλά η χώρα προέλευσης που καθορίζει την απόφαση". Η Ιταλία, η οποία δεν συμμετείχε από το 1997, και η οποία θα ήταν αυτόματη φιναλίστ, απουσίαζε και πάλι. Η Σλοβακία απουσίαζε λόγω προβλημάτων προϋπολογισμού. Οι ακόλουθες χώρες συμμετείχαν σε δύο ημιτελικούς που μεταδόθηκαν ζωντανά την Τρίτη 20 Μαΐου και την Πέμπτη 22 Μαΐου 2008. Εκτός από αυτό, οι αυτόματοι φιναλίστ Γερμανία και Ισπανία άσκησαν δικαιώματα ψήφου στον πρώτο ημιτελικό. Η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Σερβία άσκησαν δικαιώματα ψήφου στο δεύτερο ημιτελικό. Η Ισπανία και η Γαλλία μεταδίδουν ο καθένας μόνο τον ημιτελικό στον οποίο συμμετείχαν. Η Γερμανία, η Σερβία και το Ηνωμένο Βασίλειο παρακολούθησαν και τους δύο ημιτελικούς (με τη Γερμανία να μεταδίδει με καθυστέρηση). Ο πρώτος ημιτελικός διεξήχθη στις 20 Μαΐου του 2008. Η Γερμανία και η Ισπανία ψήφισαν σ 'αυτόν τον ημιτελικό. Με τιρκουάζ υποδηλώνεται η συμμετοχή που επιλέχθηκε από τις επιτροπές για να πάει στον τελικό. Ο δεύτερος ημιτελικός διεξήχθη στις 22 Μαΐου του 2008. Το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία και η Σερβία ψήφισαν σ 'αυτόν τον ημιτελικό. Με τιρκουάζ υποδηλώνεται η συμμετοχή που επιλέχθηκε από τις επιτροπές για να πάει στον τελικό. Οι φιναλίστ ήταν: οι τέσσερις χώρες που υποστηρίζουν οικονομικά το διαγωνισμό στο μεγαλύτερο βαθμό: Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο, η διοργανώτρια χώρα Σερβία οι 10 χώρες από τον πρώτο ημιτελικό και οι 10 χώρες που προκρίθηκαν από το δεύτερο ημιτελικό.Ο τελικός διεξήχθη στις 24 Μαΐου 2008 και νικήτρια αναδείχθηκε η Ρωσία. Η Πολωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γερμανία έλαβαν όλες 14 βαθμούς. Στους κανόνες του Διαγωνισμού υπάρχει ένας λεπτομερής μηχανισμός για να ξεκαθαρίζεται η ισοπαλία μεταξύ χωρών, σύμφωνα με τον οποίον στην 23η θέση θα βρεθεί η Γερμανία, έχοντας λάβει περισσότερα 12άρια από τις άλλες δύο χώρες (συγκεκριμένα ένα), στην 24η η Πολωνία, έχοντας λάβει περισσότερα 10άρια (ένα στο σύνολο) από το Ηνωμένο Βασίλειο που έρχεται στην 25η και τελευταία θέση έχοντας λάβει ως υψηλότερο βαθμό το 8. Εκφωνητές βαθμολογιών στον τελικό Η σειρά βαθμολογίας και οι εκφωνητές ήταν οι ακόλουθοι: Παρακάτω είναι μια σύνοψη όλων των 12 βαθμών που δόθηκαν στον τελικό: Το 2008 απονεμήθηκαν τα βραβεία που φέρουν το όνομα του δημιουργού του ετήσιου διαγωνισμού, Μαρσέλ Μπεζανσόν. Για πρώτη και μοναδική φορά, τα βραβεία υποδιαιρέθηκαν σε 4 κατηγορίες: Τύπου, Οπαδών Poplight, Καλλιτεχνικό Βραβείο και Βραβείο Συνθέτη. Ο Γενικός Οργανισμός Ερασιτεχνών της Eurovision (γαλλικά:Organisation Générale des Amateurs de l'Eurovision, κοινά γνωστός ως OGAE) είναι διεθνής οργανισμός ιδρυθείς το 1984 στη Σαβόνλινα της Φινλανδίας από τον Γιάρι-Πέκα Κοϊκαλάινεν (Jari-Pekka Koikkalainen). Ο οργανισμός αποτελείται από ένα δίκτυο 40 φαν κλαμπ του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision ανά την Ευρώπη και όχι μόνο, και αποτελεί μη κυβερνητικό , μη κερδοσκοπικό και μη πολιτικό οργανισμό. Μεταξύ των φαν κλαμπ του OGAE γίνεται ψηφοφορία, από το 2007, επιτρέποντας στα μέλη των διαφορετικών φαν κλαμπ ανά τον κόσμο να ψηφίζουν τα αγαπημένα τους τραγούδια του διαγωνισμού. Τα υψηλότερα συνολικά αποτελέσματα μετά την περάτωση της ψηφοφορίας και την καταμέτρηση όλων των ψήφων είναι τα εξής. Το χιουμοριστικό βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ για το χειρότερο ντύσιμο κέρδισε η καλλιτέχνιδα της Ανδόρας, Γκιζέλα. Κάθε χώρα μπορούσε να μεταδώσει τηλεοπτικά τον τελικό και τον ημιτελικό μόνο αν ήταν μία από τις διαγωνιζόμενες ή βαθμολογούσε, Αυστρία: Στην Αυστρία ο διαγωνισμός μεταδόθηκε ζωντανά (όνο ο τελικός) από το ORF. Ωστόσο, οι τηλεθεατές είδαν τους δύο ημιτελικούς από την γερμανική τηλεόραση.. Αυστραλία: Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε από το SBS. Ο πρώτος ημιτελικός μεταδόθηκε την Παρασκευή 23 Μαΐου στις 19:30 τοπική ώρα, ο δεύτερος ημιτελικός το Σάββατο 24 Μαΐου 2008 στις 19:30 τοπική ώρα και ο τελικός την Κυριακή 25 Μαΐου 2008 στις 19:30 τοπική ώρα. Ιταλία: Ο διαγωνισμός δεν μεταδόθηκε ζωντανά από κανένα τηλεοπτικό κανανά από τοάλι στην Ιταλία, όμως μεταδόθηκε ζωντανά από το SMRTV, τόσο από την τηλεόραση όσο και από το ραδιόφωνο. Σε ορισμένες μόνο περιοχές της Ιταλίας το εν λόγω κανάλι είδαν και Ιταλοί τηλεθεατές, όπως στη Βενετία.Παγκοσμίως: Στο διεθνές τηλεοπτικό δίκτυο της Eurovision μέσω δορυφόρου, οι τηλεθεατές είδαν τον διαγωνισμό ζωντανά, μέσω των καναλιών TVRi, ERT World, ARMTV, TVE Internacional, TRT International, TVP Polonia, RTP Internacional, RTS Sat και SVT Europa. Επίσης, ο επίσημος δικτυακός τόπος του διαγωνισμού εξασφάλισε ένα live stream χωρίς σχόλια μέσω της υπηρεσίας peer to peer μέσω του συστήματος Octoshape. Ο διαγωνισμός μεταδόθηκε από το κανάλι RTS σε υψηλή ανάλυση 1080i (HD) με ήχο 5.1 Surround. Μέσω του BBC HD το πρόγραμμα μεταδόθηκε με παρόμοιο τρόπο και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ το λιθουανικό κανάλι LRT μετέδωσε όλο το πρόγραμμα σε 1080i HD μέσω του καναλιού LTV. Το ίδιο έκανε και το ελβετικό HD suisse. Οι περισσότερες χώρες έστειλαν σχολιαστές στο Βελιγράδι ή σχολίασαν το διαγωνισμό από τις χώρες τους. Συμμετέχουσες χώρεςΟι σχολιαστές των 43 συμμετεχουσών χωρών ήταν οι εξής: Μη συμμετέχουσες χώρεςΟι σχολιαστές των μη συμμετεχουσών χωρών ήταν: Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Eurovision Song Contest 2008 στο Wikimedia Commons