Τύλλος Οστίλιος

Ο Τύλλος Οστίλιος (περί το 710 π.Χ. - 642 π.Χ.) ήταν ο τρίτος θρυλικός βασιλιάς της αρχαίας Ρώμης (673 π.Χ. - 642 π.Χ.), προκάτοχος του ήταν ο δεύτερος βασιλιάς Νουμάς Πομπίλιος και διάδοχος του ο Άνκος Μάρκιος. Σε αντίθεση με τον προκάτοχο του ο Τύλλος ήταν πολεμοχαρής βασιλιάς. Ο Τύλλος Οστίλιος ήταν εγγονός του ομώνυμου Τύλλος Οστίλιος που πολέμησε με τον Ρωμύλο και πέθανε όταν επιτέθηκαν οι Σαβίνοι στην Ρώμη. Το μεγαλύτερο κατόρθωμα στην βασιλεία του ήταν η νίκη του στην Άλμπα Λόνγκα που έγινε υποτελής στην Ρώμη. Ο δικτάτορας της πόλης αργότερα τον πρόδωσε, ο ίδιος επιτέθηκε για δεύτερη φορά, την κατέστρεψε και μετέφερε όλους τους κατοίκους της στην Ρώμη που έγιναν Ρωμαίοι πολίτες. Ο Τύλλος είχε συνεχείς επιτυχίες απέναντι στους Φιδήναι, τους Βήιους και τους Σαβίνους.Ο Τίτος Λίβιος αναφέρει ότι σύμφωνα με την παράδοση ο Τύλλος Οστίλιος έδωσε ελάχιστη προσοχή στην τήρηση των θρησκευτικών παραδόσεων επειδή πίστευε ότι ήταν ανάξιες για κάποιον βασιλιά. Στα τέλη της βασιλείας του εκπληρώθηκαν ωστόσο μια σειρά από προφητείες όπως μια καταιγίδα από πέτρες στο όρος Άλμπα, μια δυνατή φωνή που ακούστηκε ταυτόχρονα ότι οι κάτοικοι της Άλμπα ήταν άπιστοι στους θεούς και μία επιδημία που έπληξε την Ρώμη. Ο βασιλιάς Τύλλος Οστίλιος αρρώστησε και κυριεύτηκε από δεισιδαιμονίες. Ανανέωσε τις τελετές του Νουμά Πομπίλιου για τον Δία αλλά δεν έδειξε τον απαιτούμενο σεβασμό στην τήρηση τους με αποτέλεσμα ο οργισμένος Δίας να χτυπήσει τον ίδιο και το σπίτι του με κεραυνό.

 Τα γεγονότα σχετικά με την βασιλεία του Τύλλος Οστίλιος ακούγονται με σκεπτικισμό από τους σύγχρονους ιστορικούς όπως και σε όλους τους Ρωμαίους βασιλείς επειδή δεν υπάρχουν επαρκή ιστορικά στοιχεία και πολλές πηγές βρίσκονται σε αντίθεση. Με τον ίδιο τρόπο που πολλοί ιστορικοί συγχέουν γεγονότα της εποχής του Ταρκύνιου του Πρεσβύτερου με τον Ταρκύνιο τον Υπερήφανο γίνεται σύγχυση ανάμεσα στον Τύλλος Οστίλιος και τον Ρωμύλο. Ο Τύλλος Οστίλιος φαίνεται περισσότερο πολεμοχαρής βασιλιάς σε αντίθεση με τον προκάτοχο του Νουμά Πομπίλιο που περιγράφεται σαν ειρηνικός, χαρακτηριστικότερα παραδείγματα οι πόλεμοι απέναντι στους Φιδήναι και τους Βήιους. Το προσωνύμιο "Οστίλιος" θεωρείται η μεγαλύτερη απόδειξη για τον χαρακτηρισμό, στα Ρωμαϊκά το όνομα αυτό μεταφράζεται σαν "Εχθρικός" κάτι που εκδηλώνει σχέση με τον πόλεμο. Το "Οστίλιος" δείχνει ότι ήταν πραγματικά ιστορική φυσιογνωμία αλλά το πλήρες όνομα "Τύλλος Οστίλιος" παραπέμπει σε βασιλιά. Το όνομα "Τύλλος" ήταν συνηθισμένο στους Ρωμαίους από τα πανάρχαια χρόνια, υπήρχε και στην εποχή του συνεπώς δεν είναι μετέπειτα εφεύρεση, επιπλέον δύο γεγονότα που αναφέρονται στην βασιλεία του είναι αποδεδειγμένα ιστορικά. Η Άλμπα Λόνγκα ήταν μεγάλος οικισμός, οι αρχαιολογικές έρευνες έδειξαν ότι καταστράφηκε πραγματικά από επιδρομή αλλά η εποχή που έγινε η καταστροφή δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια. Το πιθανότερο είναι να την κατέστρεψαν οι Λατίνοι επειδή οι Ρωμαίοι σέβονταν πάντοτε τους τόπους της μητρικής τους καταγωγής. Το δεύτερο ιστορικό γεγονός στην βασιλεία του ήταν η οικοδόμηση του κτιρίου της Συγκλήτου με πρώτη ονομασία "Κουρία Οστίλιος", βρισκόταν στο βορειοδυτικό άκρο της Ρωμαϊκής Αγοράς (Forum). Χρονολογείται η κατασκευή του γύρω στο 600 π.Χ. και πήρε το όνομα του Οστίλιου. Οι ημερομηνίες γύρω στο 600 π.Χ. δεν έχουν καμιά σχέση με την περίοδο βασιλείας του Τύλλου Οστίλιου, αλλά -όπως είναι γνωστό- οι ημερομηνίες που κυβέρνησαν οι Ρωμαίοι βασιλείς αμφισβητούνται από τους ιστορικούς. Οι περίοδοι των 34 ετών, που αποτελούν τον μέσο όρο των βασιλέων της Ρώμης, θεωρούνται πολύ μεγάλες: οι Άγγλοι βασιλείς, που ήταν οι μακροβιότεροι τον μεσαίωνα, είχαν μέσον όρο βασιλείας μόλις τα 21 χρόνια. Ο ιστορικός Τιμ Κόρνελ (γενν. το 1946) με νέες αρχαιολογικές έρευνες και ανακαλύψεις προσδιόρισε την περίοδο του Ρωμαϊκού βασιλείου από το 625 π.Χ. μέχρι το 500 π.Χ., δηλ. 125 χρόνια, αντί για 240 όπως είχαν αρχικά προσδιοριστεί. Με την νέα χρονολόγηση, η βασιλεία του Τύλλου Οστίλιου μετατίθεται γύρω στο 600 π.Χ., και αυτό δείχνει ότι ο ίδιος κατασκεύασε το κτίριο, που πήρε το όνομά του. Τα γεγονότα για την ζωή του Τύλλος Οστίλιος χρησιμοποιήθηκαν σαν θέμα στην όπερα "Τύλλος Οστίλιος" του Τζιοβάννι Μπονοντσίνι στην Μπαρόκ περίοδο της μουσικής της Ρώμης (1694). Η αναπαραγωγή της όπερας έγινε αργότερα στην Πράγα (1727) και στο Μπρνο (1735) με μουσική του Αντόνιο Βιβάλντι. Ο Τύλλος Οστίλιος έγινε επίσης ο κεντρικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα του Ρομπέρ Κιθ (1898 - 1966) "Η διαμάχη των νικητών", εμφανίζεται επίσης στην Αινειάδα στην περιγραφή της ασπίδας του Αινεία και στο μυθιστόρημα του Φίλιπ Χοσέ Φάρμερ (1918 - 2009) "Ρίβεργουορλντ". Τίτος Λίβιος, "Ab Urbe Condita Libri", Βιβλίο Α΄ Cornell, T.J. The Beginnings of Rome.