IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1953

Οι ΙΒ΄ Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1953 ήταν οι πρώτοι που διεξήχθησαν μεταπολεμικά. Έγιναν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο, την Κυριακή 28 και τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, οπότε διεξήχθη και ο μαραθώνιος. Μετείχαν μόνο τρεις βαλκανικές χώρες: Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα και Τουρκία. Νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία.

 Τα πολιτικά γεγονότα της μεταπολεμικής περιόδου, δηλαδή ο ελληνικός εμφύλιος και η δημιουργία κομμουνιστικών καθεστώτων στις βόρειες βαλκανικές χώρες, δεν άφησαν πολλά περιθώρια για φιλικές-ειρηνικές δραστηριότητες τα πρώτα χρόνια. Θύμα τους υπήρξαν και οι βαλκανικοί αγώνες, που παρά την επιτυχημένη διεξαγωγή τους προπολεμικά, δεν αναβίωσαν αμέσως. Στις αρχές της δεκαετίας του '50, που άρχισε κάπως να ομαλοποιείται η κατάσταση και να υπάρχουν κάποια φιλικά ανοίγματα, ξεκίνησε δειλά-δειλά ξανά η διοργάνωση, με τη συμμετοχή αρχικά μόνο τριών χωρών, της Ελλάδας, της Γιουγκοσλαβίας και της Τουρκίας. Η πρώτη μεταπολεμική διοργάνωση έγινε στην Αθήνα και διεξήχθη σε δύο μόνο ημέρες, στις 28-29 Ιουνίου, λόγω της μικρής συμμετοχής. Τις προηγούμενες ημέρες το Στάδιο είχε ανακαινιστεί, είχαν χαραχτεί καινούργιες γραμμές στο στίβο, είχαν συντηρηθεί τα σκάμματα των αλμάτων, είχαν αντικατασταθεί οι βαλβίδες των ρίψεων, είχαν βαφτεί τα εμπόδια και γενικά είχε ληφθεί μέριμνα εκσυγχρονισμού του από τον ΣΕΓΑΣ. Οι ξένες αποστολές αφίχθηκαν την Παρασκευή 26 Ιουνίου και φιλοξενήθηκαν στο ξενοδοχείο "Θεοξένεια" στο Κεφαλάρι Κηφισιάς. Η γιουγκοσλαβική αποτελείτο από 112 άτομα (35 αθλητές, 27 συνοδούς/προπονητές και 100 φιλάθλους) και ήρθε σιδηροδρομικά. Η τουρκική ήρθε αεροπορικά και την αποτελούσαν 60 άτομα. Τους αγώνες παρακολούθησαν περίπου 40 χιλιάδες θεατές την πρώτη ημέρα και 50 χιλιάδες τη δεύτερη παρά τη σχετικά τσουχτερή τιμή των εισιτηρίων που ήταν: 11.000 δρχ γενική είσοδος στις πλαϊνές κερκίδες, 22.000 δρχ στις κερκίδες 8-9, ενώ υπήρχαν και στρατιωτικά των 5.500 δρχ. Τη δεύτερη μέρα των αγώνων παρευρέθηκε η βασιλική οικογένεια και στον βασιλιά Παύλο προσφέρθηκε ειδικό δώρο μιας και συνέπεσε να είναι η ημέρα της ονομαστικής του εορτής. Συμμετείχαν δύο αθλητές από κάθε χώρα σε κάθε αγώνισμα και μια ομάδα σκυταλοδρομίας και βαθμολογήθηκαν οι έξι πρώτοι με 6-5-4-3-2-1 β. Φαβορί για την πρωτιά ήταν η Γιουγκοσλαβία, η οποία και επικράτησε, ενώ η Ελλάδα πήρε εύκολα τη 2η θέση. Όλα τα αγωνίσματα έγιναν στο Στάδιο, πλην της σφυροβολίας που διεξήχθη στο γειτονικό γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. και του μαραθώνιου που έγινε στην κλασική διαδρομή. "Αθλητική Ηχώ", 26/6/1953. "Αθλητική Ηχώ", 27/6/1953. "Αθλητική Ηχώ", 28/6/1953. "Αθλητική Ηχώ", 29/6/1953. "Αθλητική Ηχώ", 30/6/1953. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 178-179. "Η χρυσή ιστορία των αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 10/8/1979. BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS.
Στράτος Ατταλίδης

Ο Στράτος Ατταλίδης (10 Αυγούστου 1928 - 26 Μαρτίου 1998) ήταν Έλληνας, αρχικά λαϊκός τραγουδιστής και οργανοπαίκτης κρουστών που αναδείχθηκε κυρίως ως μουσικοσυνθέτης εξαιρετικών λαϊκών τραγουδιών της δεκαετίας του 1960, πολλά από τα οποία έγιναν μεγάλες επιτυχίες παραμένοντας μέχρι σήμερα κλασικά στο είδος τους.

 Ο Στράτος Ατταλίδης μικρασιατικής καταγωγής ήταν γιος εργοστασιάρχη υφαντουργίας, στη Νέα Ιωνία Αττικής ενώ παράλληλα διατηρούσε και δική του επιχείρηση πρατηρίου υφασμάτων. Ασχολήθηκε με το λαϊκό τραγούδι από πολύ νωρίς, περισσότερο από αγάπη έχοντας κάποια καλλιτεχνική κλίση και όχι ασφαλώς για λόγους βιοπορισμού. Το έργο του περιλαμβάνει περισσότερα από τριακόσια λαϊκά τραγούδια, που ανάγονται από τα μέσα περίπου της δεκαετίας του 1950 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970. Βασική ερμηνεύτρια των τραγουδιών του ήταν η κατά επτά χρόνια νεότερη, σύζυγός του Γιώτα Λύδια, (της οποίας το πραγματικό όνομα ήταν Παναγιώτα Μανταράκη), με την οποία απέκτησε, ένα χρόνο μετά τον γάμο τους, ένα γιο, τον Σταύρο Ατταλίδη. Συνεργάσθηκε με τον στιχουργό Κώστα Βίρβο, τον Θόδωρο Δερβενιώτη, τον Βασίλη Τσιτσάνη, τον Άκη Πάνου κ.α. Μερικές από τις πιο γνωστές επιτυχίες του είναι «Γιατί θες να φύγεις», «Πες μου γιατί», «Αχ ας μπορούσα», «Δεν θέλω την συμπόνια κανενός», «Έλα γύφτο μ’ έλα», «Γύρνα πάλι γύρνα», «Εμένα να μη με κλαις», «Ο ταυρομάχος», «Η Τσιγγάνα η Μαρίτσα», «Φύγε - φύγε», «Τρεις αγάπες» κ.α. Τραγούδια του ερμήνευσαν εκτός από τη Γιώτα Λύδια και ο Στράτος Διονυσίου, ο Στέλιος Καζαντζίδης, ο Γιώργος Χατζηαντωνίου κ.α.
Κοσμάς ο Ξένος

Ο Κοσμάς ο επονομαζόμενος και Μελωδός, μοναχός, ποιητής, Μαϊουμά, Ξένος, Ικέτης, Ιεροσολυμίτης, Αγιοπολίτης ή Ασύγκριτος ήταν μοναχός που έζησε τον 8ο αιώνα. Ήταν Θετός αδελφός του Ιωάννη Δαμασκηνού, διαπρεπής επίσκοπος Μαϊουμά Παλαιστίνης και ασματογράφος της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

 Καταγόταν από την Καλαβρία της Κάτω Ιταλίας. Γεννήθηκε περί το 685. Σε μικρή ηλικία έμεινε ορφανός και υιοθετήθηκε και ανατράφηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον Σέργιο Μανσούρ, τον πατέρα του Ιωάννη Δαμασκηνού, ο οποίος ήταν «υπουργός» οικονομικών του χαλίφη των Αράβων. Διαπαιδαγωγήθηκε από τον λόγιο Καλαβρό μοναχό Κοσμά. Μαζί με τον Ιωάννη Δαμασκηνό εγκαταβίωσε από το 726 στην περιώνυμη μονή του Αγίου Σάββα των Ιεροσολύμων, μελετώντας μαζί του στην πλούσια βιβλιοθήκη της Μονής. Γυρνώντας στην πατρίδα του έγινε μοναχός και κατόπιν χειροτονήθηκε ιερέας. Πηγαίνοντας στα Ιεροσόλυμα, συνελήφθη αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στη Δαμασκό της Συρίας. Εκεί τον συνάντησε ο πατέρας του Ιωάννη του Δαμασκηνού, Σέργιος, ο οποίος είχε κάποιο πολιτικό αξίωμα στο κράτος των Σαρακηνών. Μαθαίνοντας ότι ο αιχμάλωτος από την Καλαβρία ήταν άνθρωπος μορφωμένος και με ήθος, προσπάθησε και κατάφερε να τον πάρει στην υπηρεσία του. Του ανέθεσε να διδάξει τον γιο του Ιωάννη τον Δαμασκηνό και τον θετό γιο του, Κοσμά τον Μελωδό, αργότερα επίσκοπο Μαϊουμά. Συμπαραστάθηκε δε αυτόν στον αγώνα του κατά των εικονομάχων. Το 743 (κατ' άλλη άποψη το 735) εξελέγη επίσκοπος Μαϊουμά της Φοινίκης (επίνειο της Γάζας, η αρχαία Ανθηδών). Εκεί πέθανε περί το 740 ή 750-752. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 14 Οκτωβρίου. Ο Κοσμάς συνέθεσε πλήθος θαυμάσιων ύμνων, το σύνολο σχεδόν των οποίων ενσωματώθηκε στα λειτουργικά βιβλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ψέλνονται μέχρι σήμερα. Κάποιοι μελετητές θεωρούν ότι μερικοί από του ύμνους αυτούς είναι δημιουργήματα του δασκάλου του, Κοσμά , και εσφαλμένα αποδίδονται σε αυτόν. Μερικοί από τους γνωστότερους ύμνους που συνέθεσε είναι: Χριστὸς γεννᾶται δοξάσατε, Χριστούγεννα Βυθοῦ ἀνεκάλυψε πυθμένα, Θεοφάνεια Κύματι θαλάσσης, Μεγάλο ΣάββατοΑπό μορφολογικής άποψης, ο Κοσμάς χρησιμοποιεί στους κανόνες του διάφορες ακροστιχίδες, ενώ τους έχει συνθέσει μόνο στους 7 ήχους (εκτός του πλάγιου α΄). Χρησιμοποιεί ως πηγές του την Αγία Γραφή και την πατερική παράδοση, ενώ το ύφος του προσομοιάζει με αυτό του Ιωάννη Δαμασκηνού, αλλά με ιδιαίτερη προτίμηση σε αρχαϊκούς γλωσσικούς τύπους. Βίος Ιωάννου Δαμασκηνού, κεφάλαιο 8 Θεοδόσιος Β. Γεωργιάδης, Η Νέα Μούσα : Συνοπτική ιστορική και τεχνική μουσική μελέτη, Εν Σταμπουλ, Τύποις Μάρκου Δημητριάδου, 1936. Τ. Καλογερόπουλου, Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμ. 30ός, σελ. 303 Δετοράκης Θεοχάρης, Κοσμάς Μελωδός, Βίος και έργο Αρχειοθετήθηκε 2021-04-13 στο Wayback Machine., ΑΝΑΛΕΚΤΑ ΒΛΑΤΑΔΩΝ 28, Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Θεσσαλονίκη 1979. Εκκλησία της Ελλάδος gonia.gr
Θρυπτή

Η Θρυπτή είναι οροσειρά της ανατολικής Κρήτης. Η ψηλότερη κορυφή είναι ο Αφέντης Χριστός, με ύψος 1.476 μέτρα. Άλλες κορυφές περιλαμβάνουν τη ανατολική (Πάπουρα (1.187 μέτρα), δυτική Πάπουρα (1.010 μ.), Καψάς (997 μ.), Κλήρος (1331μ.), Καταλύματα (802 μ.) και Κουφωτό (912 μ.). Η οροσειρά έχει κυρίως ασβεστολιθικά πετρώματα, με εξαίρεση την περιοχή του Αφέντη Χριστού όπου υπάρχει δολομίτης. Η Θρυπτή χαρακτηρίζεται από τα φαράγγια, όπως το φαράγγι του Χα και το φαράγγι Μυλωνά, και τους γκρεμούς της. Η οροσειρά ανυψώνεται προς τα πάνω από το ενεργό ρήγμα της Ιεράπετρας, το οποίο έχει δημιουργήσει επίσης την πεδιάδα της Ιεράπετρας.

 § Μερικά ορεινά χωρια Άγιος Ιωάννης κουστουνάρι Πάνω Χωριό Η βλάστηση στη Θρυπτή συνήθως είναι φρυγανική και επηρεάζεται από τη βόσκηση. Υπάρχει επίσης δάσος από τραχεία πεύκη, ένα από τα ελάχιστα πευκοδάση της Κρήτης. Αν και μεγάλο τμήμα του δάσους έχει καταστραφεί από πυρκαγιές, σώζονται ακόμη μερικά δέντρα μεγάλης ηλικίας, περίπου 250 ετών. Στις κοιλάδες υπάρχουν αμπελώνες, ενώ σε κάποιες κοιλάδες υπάρχουν ρέματα και πηγές με μονίμως τρεχούμενο νερό. Σε κάποιες από τις δολίνες της περιοχής υπάρχει πυκνή βλάστηση, συμπεριλαμβανομένου και του ενδημικού φυτού πολύγονο το ιδαίο. Άλλα ενδημικά είδη της περιοχής περιλαμβάνουν τα στενοενδημικά Campanula hierapetrae, Helichrysum doerfleri και Minuartia wettseinii καθώς και το Eryngium amorginum, το οποίο πέρα από τη Θρυπτή απαντά στην Αμοργό.Το όρος Θρυπτή καθώς και η σπηλιά Θεριόσπιλιος κοντά στον Θόλο φιλοξενούν μια σχετικά μεγάλη αποικία της νυχτερίδας τρανομυώτιδα (Myotis myotis) καθώς και πολλά ενδημικά ασπόνδυλα, όπως τα στενοενδημικά είδη σαλιγκαριών Albinaria sturanyi και Albinaria teres. Η γεωμορφολογία της περιοχής και ο περιορισμένος αντίκτυπος από ανθρώπινες δραστηριότητες σημαίνει ότι ο πληθυσμός των θηλαστικών είναι σε εξαιρετική κατάσταση.Η νοτιοδυτική Θρυπτή είναι σημαντική περιοχή για τα αρπακτικά πτηνά, όπως τα όρνια, ο αετός ο χρυσαετός, ο φιδαετός και ο γυπαετός.
NGC 709

Ο NGC 709 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 150 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Bindon Stoney στις 28 Οκτωβρίου 1850 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 262.

 Δεδομένα για το NGC 709 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 709 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 709 στο Wikimedia Commons
Πι Ραμεσέ

Η Πι Ραμεσέ ή Πι Ραμές (αρχαία αιγυπτιακά : Pi-Ramesses Aa-nakhtu, μτφ : το σπίτι του Ραμσή, μεγάλη η νίκη), ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στην Κάτω Αίγυπτο που χτίστηκε αποκλειστικά σαν η νέα πρωτεύουσα κατά την δέκατη ένατη δυναστεία της Αιγύπτου από τον Φαραώ Ραμσή Β΄ (1279-1213 π.Χ.). Βρίσκεται κοντά στη σημερινή Καντίρ και στην αρχαία Άβαρις. Η πόλη είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως θερινό ανάκτορο υπό τον Σέτι Α΄ (1290-1279 π.Χ.).

 Ο Ραμσής Β΄ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή κάτι που μπορεί να έπαιξε ρόλο στην τοποθεσία που κατασκεύασε την πόλη κι μετέφερε την πρωτεύουσα. Ίσως επέλεξε την περιοχή και για γεωπολιτικούς λόγους, βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Αυτοκρατορία των Χεταίων και θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια επιδρομή ποιο γρήγορα με στρατεύματα που στάθμευαν στην πόλη. Η πόλη χτίστηκε στις όχθες του Νείλου και του κλάδου του Πηλούσιου, κι έφτασε τους 300,000 κατοίκους. Άκμασε σχεδόν έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Ραμσή. Κατά τη διάρκεια της 20ης δυναστείας η πόλη έχασε τη σημασία της και σταδιακά εγκαταλείφθηκε. Η Πι Ραμεσέ αναφέρεται και στο βιβλίο της εξόδου σαν Ραμεσή όπου αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκαν και Εβραίοι στην κατασκευή της. Από την πόλη αυτή οι Εβραίοι αναχώρησαν από την Αίγυπτο προς το σημερινό Ισραήλ. Σύγχρονη εκδοχή δίνει σαν την πόλη Ραμεσή όχι την Πι Ραμεσέ αλλά την Πειθώ αφού η Πι Ραμεσέ είχε εγκαταλειφθεί τότε εκτός κι αν διατηρούνταν κάποιο φρούριο στα ερείπια της. Η 21η δυναστεία μετέφερε την πρωτεύουσα της Αιγύπτου στην Τανίς και η πόλη σχεδόν εγκαταλείφθηκε αποτελώντας λατομείο για έτοιμα μνημεία. Σαν πόλη συνεχίζεται να αναφέρεται σε κατάλογους έως την 22α δυναστεία. Το 1884 ο Πέτριε Φλίντερς ξεκίνησε ανασκαφές στην Τάνις όπου συνεχίστηκαν το 1930 από τον Πιέρ Μοντιέτ. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι πολλά ευρήματα δεν ανήκαν στην πόλη αλλά είχαν μεταφερθεί εκεί από την Πι Ραμεσέ. Στη δεκαετία του 1960 ο Μάνφρεντ Μπίετακ εντόπισε τη θέση της πόλης και ξεκίνησε ανασκαφές. Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν ίχνη οποιασδήποτε προηγούμενης κατοίκησης ορατά στην επιφάνεια, οι ανακαλύψεις σύντομα εντόπισαν την πρωτεύουσα των Υκσώς Άβαρις. Η σύγχρονη Καντίρ αναγνωρίστηκε ως περιοχή της πρωτεύουσας του Ραμσή. Ο αρχαιολογικός χώρος σήμερα βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα νότια της αρχαίας Τανίς και την Άβαρις, και περίπου 2 χλμ νότια του χωριού Καντίρ.
Αθανάσιος Αντ. Δερβέναγας

Για τον παλαιότερο πολιτικό με το ίδιο ονοματεπώνυμο, δείτε Αθανάσιος Κ. ΔερβέναγαςΟ Αθανάσιος Δερβέναγας (Σεπτέμβριος 1941 - 10 Ιουνίου 2011), του Αντωνίου, ήταν Έλληνας δικηγόρος, πολιτικός και συγγραφέας. Υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Τρικάλων από το 1974 ως το 1989.

 Γεννήθηκε στην Πύλη Τρικάλων και ακολούθησε σπουδές νομικών και πολιτικών- οικονομικών επιστημών στο ΑΠΘ.Εξελέγη βουλευτής Τρικάλων για πρώτη φορά το 1974 με τη Νέα Δημοκρατία και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1977, 1981 και 1985.Απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 70 ετών και κηδεύτηκε από το Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου στις 11 Ιουνίου 2011. Τάφηκε στην Πύλη. 1976: "Το Σύνταγμα της Ελλάδος", Εκδόσεις Σάκκουλα Α.Ε. 1986: "Η νέα συνταγματική μεταρρύθμιση", Εκδόσεις Σάκκουλα Α.Ε. 1994 : "Η πρώτη (τέταρτη) εκδοχή και ο χαρακτηρισμός του πολιτεύματος", Σάκκουλας .
Ράντου Τσέπες

Ο Ράντου Τσέπες ή Ράντου ο όμορφος (Radu cel Frumos, 1437 έως 1439 - 1475) ήταν ο μικρότερος αδελφός του Βλαντ Γ΄ Τσέπες και βοεβόδας (πρίγκιπας) της Βλαχίας. Αμφότεροι ήταν γιοι του Βλαντ Β΄ Ντρακούλ.

 Γεννήθηκε στο Ιάσιο το 1435. Από μικρός στάλθηκε μαζί με τον αδελφό του στην Αδριανούπολη στην αυλή του Οθωμανού Σουλτάνου. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 1450 και οι Οθωμανοί τον διόρισαν κυβερνήτη της χώρας υπό την επικυριαρχία τους. Ο Ράντου πέθανε το 1477.
Βασιλική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων της Δανίας

Η Βασιλική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων της Δανίας (δαν. Kongelige Danske Videnskabernes Selskab) είναι εθνική ακαδημία της Δανίας, οργανισμός με σκοπό την προαγωγή των επιστημών, που ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα. Η έδρα της είναι το κτήριο του Ιδρύματος Κάρλσμπεργκ, στη Λεωφόρο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, στο κέντρο της Κοπεγχάγης.

 Η Ακαδημία ιδρύθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1742 μετά από άδεια του βασιλέως Χριστιανού ΣΤ΄ της Δανίας, ως ιστορικό collegium antiquitatum. Ιδρυτές της ήταν ο «Υπουργός του Κράτους» (το αντίστοιχο του πρωθυπουργού) Κόμης Γιόχαν Λούντβιχ Χόλσταϊν, και ο καθηγητής της Ιστορίας Χανς Γκραμ (μετέπειτα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης), με συνιδρυτές τον Λουθηρανό επίσκοπο και αρχαιοδίφη Έρικ Ποντόπινταν και τον Έρικ Χιελμστιέρνε. Το κτήριο της Βασιλικής Ακαδημίας, στη Λεωφόρο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν αριθμός 35, είναι αρκετά μεταγενέστερο από την ίδρυσή της και σχεδιάσθηκε από τον αρχιτέκτονα Βίλελμ Πέτερσεν (Vilhelm Petersen, 1830-1913) σε νεοκλασικό ρυθμό. Στο ισόγειο του κτηρίου βρίσκεται η έδρα του Ιδρύματος Κάρλσμπεργκ, ενώ στη Βασιλική Ακαδημία ανήκουν οι τρεις όροφοι από επάνω. Στον πρώτο όροφο βρίσκεται η παλαιά αίθουσα συνεδριάσεων, όπου συνεδριάζουν και σήμερα τα μέλη της Ακαδημίας. Υπάρχει επίσης βιβλιοθήκη και δωμάτια για ερευνητές. Στον δεύτερο όροφο βρίσκεται η γραμματεία και τα αρχεία της Ακαδημίας, καθώς και τα γραφεία του Προέδρου και του γενικού γραμματέα της. Ο τρίτος όροφος στεγάζει σήμερα τη νέα αίθουσα συνεδριάσεων. Αυτή δημιουργήθηκε στον χώρο της πρώην σοφίτας και μιας αποθήκης βιβλίων, με τη βοήθεια μιας προσαρμογής του κτηρίου το 1976. Τα μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας είναι ερευνητές προερχόμενοι από όλες σχεδόν τις επιστήμες και επιστημονικά πεδία. Σήμερα η Ακαδημία έχει περί τα 250 τακτικά και τα 260 αντεπιστέλλοντα μέλη. Το 2011 προστέθηκε ο Τομέας της «Ακαδημίας των Νέων» (δαν. Det Unge Akademi, DUA), που σήμερα έχει ως μέλη σαράντα νεαρούς ερευνητές. Olaf Pedersen: Lovers of Learning - A History of the Royal Danish Academy of Sciences and Letters, 1742-1992, Munksgaard, 1992, ISBN 87-7304-236-6 Επίσημος ιστότοπος Ψηφιακό αρχείο του Τομέα Φυσικομαθηματικών της Ακαδημίας στη βιβλιοθήκη του Παν/μίου Νότιας Δανίας Η «Ακαδημία των Νέων»
Άγιος Κωνσταντίνος Αρφαρών Μεσσηνίας

Ο Άγιος Κωνσταντίνος Αρφαρών είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 105 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Αρφαρών και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.

 Ο Άγιος Κωνσταντίνος Αρφαρών βρίσκεται σε υψόμετρο 35 μέτρων, πάνω στην 7η Εθνική Οδό, Κορίνθου - Καλαμάτας. 14-03-1971, αναγνώριση του οικισμού Άγιος Κωνσταντίνος και προσάρτησή του στην Κοινότητα Αρφαρών. 04-12-1997, ο οικισμός Άγιος Κωνσταντίνος αποσπάται από την Κοινότητα Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Αρφαρών. 07-06-2010, ο οικισμός Άγιος Κωνσταντίνος αποσπάται από το Δήμο Αρφαρών και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Δήμος Καλαμάτας
Αλένα Αρζαμάσκαγια

Αλένα (ή Αλιόνα) Αρζαμάσκαγια (Έρζυα:Олёна Эрзямассонь, Ρώσικα; Алёна, - 4 Δεκεμβρίου 1670) ήταν Μορδόβια Κοζάκα επαναστάτρια του 17ου αιώνα που πολέμησε στην Εξέγερση των Αγροτών το 1670 στη Νότια Ρωσία. Αν και ξεκίνησε ως μοναχή, κάποια στιγμή έγινε αταμάνα υπό την ηγεσία του Στέπαν Ράζιν και συμμετείχε στην κατάληψη του Τέμνικοφ ηγούμενη δύναμης περίπου 600 επαναστατών. Συνελήφθηκε και εκτελέστηκε με θάνατο στην πυρά. Την έχουν αποκαλέσει και «Ρωσίδα Ζαν ντ΄Αρκ» αλλά, ενώ η Ζαν ντ΄Αρκ πολέμησε για τον βασιλιά της, η Αρζαμάσκαγια πολέμησε ενάντια στον Τσάρο.

 Η Αρζαμάσκαγια γεννήθηκε σε ένα χωριό κοντά στο Αρζαμάς. Σε νεαρή ηλικία εξαναγκάστηκε να παντρευτεί έναν ηλικιωμένο χωρικό, αλλά πολύ σύντομα έγινε χήρα και από ανάγκη έγινε μοναχή στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στο Αρζαμάς. Εκεί έμαθε ανάγνωση και πρακτική ιατρική. Όταν το 1669 ξέσπασε η επανάσταση των Αγροτών, η Αρζαμάσκαγια έφυγε από το μοναστήρι και κατατάχθηκε στον στρατό των επαναστατών αφού έκοψε τα μαλλιά της και φόρεσε αντρικά ρούχα. Οι ικανότητές της στην τοξοβολία και την ιατρική κέρδισαν τον σεβασμό και την δημοφιλία των επαναστατών και κατάφερε να συγκεντρώσει υπό την ηγεσία της 300-400 άντρες, που δεν γνώριζαν ότι ο ηγέτης τους ήταν γυναίκα, με τους οποίους συμμετείχε στον αγώνα για την κατάληψη του Τέμνικοφ . Το 1670 ενώθηκε με τις δυνάμεις του Φιοντόρ Σιντόροφ και μαζί νίκησαν τον κυβερνήτη του Αρζαμάς, Λεόντι Σαϊσούκοφ. Μετά, αφού κατέλαβε το Σατσκ με 700 άντρες, επέστρεψε και μέσα σε δύο μήνες είχε καταλάβει το Τέμνικοφ. Το τάγμα της περιλάμβανε πια πάνω από 2.000 άντρες. Στις 30 Νοεμβρίου 1670 ο στρατός της ηττήθηκε από το τσαρικό στρατό και η Αρζαμάσκαγια πιάστηκε αιχμάλωτη ενώ το Τέμνικοφ επέστρεψε υπό τον έλεγχο του Τσάρου. Σύμφωνα με μαρτυρίες του 1677, την ημέρα που την συνέλλαβαν είχε κρυφτεί σε μία εκκλησία και κατάφερε να σκοτώσει πολλούς στρατιώτες πριν τελικά να την πιάσουν ενώ εκείνη αγκάλιαζε την Ιερή Τράπεζα.Κατά την αιχμαλωσία της βασανίστηκε με σκοπό να αποκαλύψει πληροφορίες για τους άλλους επαναστάτες, αλλά δεν ομολόγησε ποτέ τίποτα. Τελικά την καταδίκασαν να καεί ζωντανή, άλλοι λένε με την κατηγορία ότι ήταν μάγισσα και αιρετική και άλλοι λόγω των λεηλασιών που υπέστη το Τέρμικοφ κατά την κατάληψή του από τους επαναστάτες.Η πυρά στήθηκε σε μία μικρή καλύβα με άνοιγμα στην οροφή. Σύμφωνα με μαρτυρίες, η Αρζαμάσκαγια ανέβηκε στην καλύβα, έκανε την προσευχή της, έπεσε μέσα στο άνοιγμα και κάηκε σιωπηλά.Η εκτέλεση της Αρζαμάσκαγια προκάλεσε το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας και το 1677 δημοσιεύθηκε φυλλάδιο στη Γερμανία που παρουσίαζε τη ζωή της και την εκτέλεσή της. Από τον 20ο αιώνα και μετά η ζωή της Αρζαμάσκαγια έγινε αντικείμενο πολλών μυθιστορημάτων, ποιημάτων και θεατρικών έργων στη Ρωσία.
Δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός

Ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, επίσης γνωστός ως δημοκρατικός φεντεραλισμός, είναι ελευθεριακό σοσιαλιστικό πολιτικό σύστημα που αναπτύχθηκε από τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο οποίος επηρεάστηκε από τις ιδέες του Μάρεϋ Μπούκτσιν (τον οποίο και θεωρεί δάσκαλό του) και τις μελέτες του στον κλασικό αναρχισμό και τους θεωρητικούς του. Τον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό τον περιγράφει ως "ανοιχτό προς άλλες πολιτικές ομάδες και παρατάξεις" και ως "ευέλικτο, πολυπολιτισμικό, αντιμονοπωλιακό και προσανατολισμένο στη συναίνεση". Ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός οικοδομείται και εξελίσσεται συνέχεια στην Ροζάβα, όπως και σε άλλες περιοχές της Μ. Ανατολής.

 Ο Οτσαλάν, ο οποίος είναι o ιδεολογικό-φιλοσοφικός ηγέτης του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, ίδρυσε αυτή την ιδεολογία ενώ ήταν στη φυλακή. Ενώ αρχικά ήταν μια μαρξιστική-λενινιστική οργάνωση, η οργάνωση άλλαξε τις απόψεις τους καθώς ο Οτσαλάν άρχισε να συμφωνεί με τον Μάρεϋ Μπούκτσιν και να ενσωματώνει κάποια από την ιδεολογία του. Προς το τέλος της ζωής του, ο Μπούκτσιν απογοητεύθηκε από τα ολοένα και πιο απολιτικά στοιχεία του σύγχρονου αναρχικού κινήματος και ανέπτυξε αντί αυτού τον ελευθεριακό κοινοτισμό. Οι κεντρικοί πυλώνες του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού είναι η γυναίκα, η κοινωνική οικολογία και η άμεση δημοκρατία.Σύμφωνα με τον Οτσαλάν, η ιδεολογία του έχει τις ρίζες της στη συμμετοχική δημοκρατία και την αυτονομία σε τοπικό επίπεδο. Όσο ισχυρότερη είναι η συμμετοχή, τόσο ισχυρότερη είναι αυτή η δημοκρατία. Ενώ το έθνος-κράτος είναι σε αντίθεση με τη δημοκρατία, και μάλιστα το αρνείται, ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός αποτελεί μια συνεχή δημοκρατική διαδικασία. Οι υποστηρικτές του δεν βλέπουν την επαναστατική ανατροπή ενός κράτους ως έναν τρόπο δημιουργίας μιας βιώσιμης αλλαγής. Αντίθετα, τα κοινωνικά ζητήματα και τα ζητήματα που αφορούν την ελευθερία και τη δικαιοσύνη πρέπει να επιλυθούν με μια δημοκρατική-συνομοσπονδιακή διαδικασία. Εάν ένα έθνος-κράτος επιλέξει να προχωρήσει στην επίθεση, ωστόσο, οι οπαδοί μπορεί να αντισταθούν στην αυτοάμυνα της δημοκρατικής συνομοσπονδίας (όπως οι Μονάδες Προστασίας του Λαού, YPG).Η ιδεολογία γνώρισε μια κάθετη αύξηση του ενδιαφέροντος, καθώς υποστηρικτές του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού, όπως το YPG στη σύγκρουση στη Ροζάβα, έλαβαν μέρος στην καταπολέμηση της ISIS. Άμεση δημοκρατία Ροζάβα
Γεώργιος Ρούσσης

Ο Γεώργιος Ρούσσης υπήρξε Έλληνας λόγιος ιατροφιλόσοφος του 18ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Σιάτιστα. Σπούδασε ελληνικά, λατινικά, και ιταλικά στην Πάδοβα. Εξέδωσε στα Λατινικά κατάλογο των επιστατών του Γυμνασίου της Πάδοβας. Εγγονός του ήταν ο οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Γεώργιος Ρούσσης ο Νεόπουλος, γνωστός ως Γεώργιος Νιόπλιος.

 Μελέτιος, μητροπολίτης Αθηνών (1783–1795). Εκκλησιαστική Ιστορία, μετενεχθείσα εκ της ελληνικής εις την ημετέραν απλοελληνικήν φράσιν, εις τόμους τρεις διαιρεθείσα και πλουτισθείσα με πολλάς χρησίμους, και αναγκαίας υποσημειώσεις, και ακριβείς πίνακας παρά Γεωργίου Βενδότη εκ Ζακύνθου, και παρ' αυτού διορθωθείσα. Εν Βιέννη της Αουστρίας: Παρά Ιωσήπω Βαουμεϊστέρω, Νομοδιδασκάλω, και Τυπογράφω. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2011.
Τρεις αδελφές

Οι τρεις αδελφές (Три сeстры) είναι τετράπρακτο θεατρικό δράμα γραμμένο από τον Ρώσο συγγραφέα Άντον Τσέχωφ το 1900. Το έργο διαδραματίζεται σε μια επαρχιακή πόλη (που δεν κατονομάζεται) της Ρωσίας και αφορά στην διάψευση των ελπίδων και των επιθυμιών των προσώπων και ιδιαίτερα των τριών αδελφών, από την καθημερινότητα και το βάρος της ζωής. Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε στο «Θέατρο Τέχνης» της Μόσχας από τον Κονσταντίν Στανισλάφσκι στις 31 Ιανουαρίου του 1901. Στην Ελλάδα πρωτοπαρουσιάστηκε τον Ιούνιο του 1932, με τρεις κορυφαίες ερμηνεύτριες στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, την Κυβέλη, την Αλίκη και την Μιράντα.

 Όλγα Πραζόρωφ, καθηγήτρια στο τοπικό Γυμνάσιο Μάσσα Πραζόρωφ, παντρεμένη με τον καθηγητή Κουλίγκιν Ιρίνα Πραζόρωφ, ανύπαντρηΠραζόρωφ Αντρέι Σεργκέβιτς, αδερφός τους Νατάσα - Νατάλια Ιβάνοβνα - μνηστή και μετέπειτα σύζυγος του Αντρέι Πραζόρωφ Κουλίγκιν Φιόντορ Ίλιτς, σύζυγος της Μάσσα, καθηγητής του τοπικού Γυμνασίου Ανφίσσα, παραμάνα των αδερφών Πραζόρωφ, ηλικίας 80 ετών Φεραπόντ, γέρος φύλακας του κτιρίου του Επαρχιακού Συμβουλίου Αξιωματικοί της Φρουράς της πόλης, φίλοι της οικογένειας ΠραζόρωφΒερσίνιν Αλεξάντρ Ιγνάτιεβιτς, αντισυνταγματάρχης, διοικητής Πυροβολαρχίας Τούζεμπαχ Νικολάι Λβόβιτς (Βαρώνος), υπολοχαγός Σαλιόνιν Βασίλη Βασίλιεβιτς, λοχαγός επιτελείου Τσεμπουτίκιν Ιβάν Ρομάνιτς, στρατιωτικός γιατρός Φεντότικ Αλεξέι Πέτροβιτς, ανθυπολοχαγός Ρόντε Βλαντιμίρ Κάρλοβιτς, ανθυπολοχαγός Η Όλγα, 28 χρονών, η Μάσσα, 23, και η Ιρίνα, 20, κατοικούν μαζί με τον αδελφό τους Αντρέι Πραζόρωφ, σε επαρχιακή πόλη αφού η οικογένεια ακολούθησε τον στρατιωτικό πατέρα στην μετάθεσή του εκεί. Ο πατέρας τους όμως πέθανε πριν από ένα χρόνο και τώρα η οικογένεια επιθυμεί και σκέφτεται να εγκαταλείψει την πόλη για να γυρίσει στην γενέθλια πόλη τους, τη Μόσχα, από την οποία έχουν ωραίες αναμνήσεις. Η ζωή τους στην επαρχιακή πόλη δεν τους αρέσει, αφού δεν υπάρχει κοσμική και πνευματική κίνηση, δεν υπάρχουν διασκεδάσεις, ούτε ενδιαφέροντα. Όταν στην πόλη καταφτάνει ο αντισυνταγματάρχης Βερσίνιν, η Μάσσα (ήδη παντρεμένη με τον καθηγητή του Γυμνασίου Κουλίγκιν Φιόντορ Ίλιτς) θα αφεθεί σε μια πλατωνική σχέση έρωτα μαζί του, ενώ η Ιρίνα θα παρασυρθεί από τα αισθήματα του ερωτευμένου υπολοχαγού Τούζενμπαχ Νικολάι προς το πρόσωπό της. Η Όλγα, που δουλεύει ως καθηγήτρια στο τοπικό Γυμνάσιο, θεωρεί ότι η ευτυχία την περιμένει στη Μόσχα. Ο αδελφός τους, ο Αντρέι Πραζόρωφ, ονειρεύεται και αυτός τη Μόσχα και μία θέση στο Πανεπιστήμιό της. Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων του έργου "Τρεις αδερφές". Ακούστε το έργο εδώ: (ηχογραφημένη παράσταση του Εθνικού θεάτρου, 1982) α' μέρος, β' μέρος
Εθνικό Πάρκο Νίκκο

Το Εθνικό Πάρκο Νίκκο (日光国立公園, Nikkō Kokuritsu Kōen) είναι εθνικό πάρκο στην περιοχή Καντό, στο νησί Χονσού στην Ιαπωνία. Το πάρκο εκτείνεται σε τρεις περιφέρειες: Τοτσίγκι, Γκούνμα και Φουκουσίμα, και δημιουργήθηκε το 1934.

 Η ίδρυση του Εθνικού Πάρκου Νίκκο χρονολογείται στις αρχές του 20ου αιώνα. Έχει έκταση 1149,08 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η Δίαιτα της Ιαπωνίας όρισε το Νίκκο ως αυτοκρατορικό πάρκο (帝国公園, teikoku kōen) το 1911. Ο Νόμος για τα Εθνικά Πάρκα ψηφίστηκε το 1931 και το Εθνικό Πάρκο Νίκκο ιδρύθηκε το 1934. Το πάρκο επεκτάθηκε σε όλη τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Το Εθνικό Πάρκο Όζε ήταν κάποτε μέρος του Εθνικού Πάρκου Νίκκο, αλλά έγινε ξεχωριστό εθνικό πάρκο το 2007. Το πάρκο θεωρείται ως ένα από τα ομορφότερα της Ιαπωνίας, και είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός. Πέρα από το εντυπωσιακό του τοπίο, το πάρκο φημίζεται για τους ιστορικούς βουδιστικούς ναούς και τα ιερά του Σιντοϊσμού, με πιο αξιοσημείωτα τα Νίκκο Τόσο-γκου και Ρίννο-τζι. Έχουν χαρακτηριστεί ως Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, ως «Τα ιερά και οι ναοί του Νίκκο». Είναι ελεύθερη η είσοδος στο πάρκο και χωρίζεται σε τρεις ζώνες, όπως Νίκκο, Κινουγκάβα/Κουριγιάμα, Νάσου Κάσι/Σιομπάρα. Νίκκο Τόσο-γκου, ένα σιντοϊστικό ιερό, Νίκκο, Νομός Τοτσίγκι. Λίμνη Τσουζέντζι, 11,62 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μια γραφική λίμνη, Νίκκο. Καταρράκτες Κεγκόν, 97 μέτρα ύψος, ένας από τους τρεις ψηλότερους καταρράκτες της Ιαπωνίας. Όρος Ναντάι, 2.486 μέτρα ύψος, υψώνεται δραματικά πάνω από τη λίμνη Τσουζέντζι. Όρος Νίκκο-Σιράνε, 2.578 μέτρα ύψος, ένα ασπιδοειδές ηφαίστειο. Ρίννο-τζι, βουδιστικός ναός, Νίκκο. Καταρράκτες Ριούζου, 60 μέτρα ύψος, ένας γραφικός διπλός καταρράκτης. Φαράγγι Σιομπάρα, που διαθέτει πολλά ορειβατικά μονοπάτια. Ποταμός Κινουγκάβα, όπου κανείς μπορεί να κάνει ράφτινγκ και να θαυμάσει το τοπίο. Σέσο-σέκι, μια "φονική πέτρα" που έσπασε το 2022. Το Εθνικό Πάρκο Νίκκο είναι γνωστό για τα πολλά είδη φυτών και δέντρων, συμπεριλαμβανομένου του mizu-bashō, του λευκού λάχανου σκουνκ (Lysichiton camtschatcensis) του βάλτου Οζεγκαχάρα, των σφενδάμων, των ελάτων και των θαυμάσιων συστάδων σούγκι (Cryptomeria japonica), των ιαπωνικών κέδρων, που περιστοιχίζουν τους δρόμους γύρω από το Νίκκο. Στο Εθνικό Πάρκο Νίκκο ζουν πολλά είδη ζώων, όπως η Ιαπωνική αντιλόπη, το Ιαπωνικό ελάφι, η μαύρη ασιατική αρκούδα, Ιαπωνικοί μακάκοι, κ.α. Το Εθνικό Πάρκο Νίκκο είναι ένας δημοφιλής προορισμός για πεζοπορία, σκι, κάμπινγκ, γκολφ και τα πολυάριθμα ιστορικά θέρετρα ιαματικών πηγών όνσεν. Υπουργείο Περιβάλλοντος της Ιαπωνίας: Εθνικό Πάρκο Nikko Εθνικό Πάρκο Νίκκο (στα Αγγλικά)
Έρνεστ Μπάι Κορόμα

Ο Έρνεστ Μπάι Κορόμα (Ernest Bai Koroma, γενν. 1953) ήταν ο Πρόεδρος της Σιέρα Λεόνε από το 2007 ως το 2018. Είναι αρχηγός του Κογκρέσου για Όλο το Λαό, στα αγγλικά All People's Congress (APC). Μέχρι να εκλεγεί πρόεδρος, ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

 Γεννήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1953 στο Μακένι της επαρχίας Μπομπάλι, στα βόρεια της χώρας. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της χώρας του το 1976. Στη συνέχεια εργάστηκε στην Εθνική Ασφαλιστική Εταιρεία, ως το 2002 και σταδιοδρόμησε ως επιχειρηματίας. Είναι παντρεμένος με τη βιοχημικό Σία Κορόμα και έχουν δύο παιδιά. Ο Κορόμα εξελέγη ηγέτης του APC στις 24 Μαρτίου 2002, στη διάρκεια του συνεδρίου του κόμματος, χωρίς αντίπαλο, με 370 υπέρ και 12 κατά . Την ίδια χρονιά, εκπροσώπησε το κόμμα στις προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Με 22,3% των ψήφων, έχασε τις προεδρικές εκλογές από τον Αχμάντ Τετζάν Κάμπαχ από το Κόμμα του Λαού της Σιέρα Λεόνε, (SLPP), ο οποίος κέρδισε γύρω στο 70% . Στις βουλευτικές ο Κορόμα εξελέγη βουλευτής στη γενέτειρά του. Τον Ιούνιο του 2005 καθαιρέθηκε από την προεδρία του κόμματός του με απόφαση του Ανωτάτου Διακστηρίου αλλά επαναφέρθηκε στη θέση το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς. Στις 23 Ιουλίου 2007, ένοπλοι άνδρες αποπειράθηκαν να εισέλθουν στο διαμέρισμα του ξενοδοχείου του, σε μια πιθανή δολοφονική απόπειρα εναντίον του πολιτικού . Σύμφωνα όμως με άλλη εκδοχή, δεν υπήρξε καμία δολοφονική απόπειρα. Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών του 2007 στις 11 Αυγούστου ο Κορόμα πήρε 44,3% έναντι 38,3% για τον υποψήφιο του κυβερνώντος κόμματος SLPP, Σολομόν Μπερέουα. Ωστόσο, χρειάστηκε να διεξαχθεί και δεύτερος γύρος, στις 8 Σεπτεμβρίου. Στις 17 Σεπτεμβρίου η Εθνική Εφορευτική Επιτροπή ανακήρυξε τον Κορόμα νικητή του τελικού γύρου των προεδρικών εκλογών, με 54,6% των ψήφων, παρ' όλο που το SLPP αμφισβήτησε τα αποτελέσματα. Ο Κορόμα ορκίστηκε πρόεδρος την ίδια ημέρα, σε τελετή που παρακολούθησαν τόσο ο Κάμπαχ όσο και ο Μπερέουα. Ο Κορόμα επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 58,7% των ψήφων κερδίζοντας τις γενικές εκλογές στις 17 Νοεμβρίου 2012. Το Παλλαϊκό Κογκρέσο (APC) κέρδισε 67 έδρες επί συνόλου 112 εκλεγμένων εδρών στο Κοινοβούλιο. Προφίλ του πολιτικού
Απουσιολόγος

Στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, απουσιολόγος είναι μαθητής στον οποίο έχει ανατεθεί να καταγράφει τους απόντες συμμαθητές του οι οποίοι απουσιάζουν, σε ένα ειδικό βιβλίο, το απουσιολόγιο, ενώ μεταφέρει και το βιβλίο ύλης όπου καταγράφεται η διδαχθείσα ύλη της διδακτικής ώρας.

 Είθισται να εκτελεί χρέη Απουσιολόγου ο/η μαθητής/τρια που κατέγραψε την υψηλότερη βαθμολογία στην τάξη το αμέσως προηγούμενο τετράμηνο, στην Α΄ Γυμνασίου, για το πρώτο τετράμηνο οι απουσιολόγοι επιλέγονται με κλήρωση μεταξύ των μαθητών που είχαν μέσο όρο βαθμολογίας δέκα (10) κατά την αποφοίτηση τους από το δημοτικό, ενώ στο δεύτερο τετράμηνο οι απουσιολόγοι αλλάζουν με βάση τους δύο μαθητές με τον καλύτερο βαθμό στο πρώτο. Στις αλλαγές του σχολικού έτους, οι απουσιολόγοι ορίζονται από τον βαθμό ετήσιας επίδοσής τους στο προηγούμενο έτος. Έτσι εκλέγονται οι απουσιολόγοι και σε κάποια ιδιωτικά σχολεία. Απουσιολόγος στο πρώτο τετράμηνο της Α' Γυμνασίου ορίζεται ο/η μαθητής/τρια που κατέγραψε την υψηλότερη βαθμολογία στις εισαγωγικές εξετάσεις του σχολείου. Στο δεύτερο τετράμηνο οι απουσιολόγοι αλλάζουν με βάση τους δύο μαθητές με τον καλύτερο βαθμό στο πρώτο. Στις αλλαγές του σχολικού έτους, οι απουσιολόγοι ορίζονται από τον βαθμό ετήσιας επίδοσής τους στο προηγούμενο έτος. Έτσι εκλέγονται οι απουσιολόγοι και σε κάποια ιδιωτικά και πειραματικά σχολεία.
Χουάν Περόν

Ο Χουάν Ντομίνγκο Περόν (Juan Domingo Perón, 8 Οκτωβρίου 1895 - 1 Ιουλίου 1974) ήταν στρατηγός και πολιτικός της Αργεντινής, ο οποίος εκλέχθηκε τρεις φορές Πρόεδρος της χώρας από το 1946 ως το 1955 και από το 1973 ως το 1974.

 Ο Χουάν Περόν γεννήθηκε στις 8 Οκτωβρίου του 1895 σε μια μικρή επαρχία του Μπουένος Άιρες, στο Λόμπος. Σε ηλικία 16 ετών μπήκε στη στρατιωτική σχολή και μετά την αποφοίτησή του αναρριχήθηκε γρήγορα στην ιεραρχία. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός ακόλουθος της Αργεντινής στην Χιλή. Το 1936 εστάλη στην Ιταλία για να παρακολουθήσει τη στρατιωτική-φασιστική οργάνωση της χώρας από τον Ντούτσε. Το 1943, ως συνταγματάρχης, ήταν μεταξύ των ηγετών στρατιωτικού πραξικοπήματος κατά της εκλεγμένης κυβέρνησης του Ραμόν Καστίγιο. Κατέχοντας σημαντικές θέσεις του καθεστώτος, ο Περόν στήριξε την εργατική τάξη και προώθησε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις που τον έκαναν ιδιαίτερα δημοφιλή στο λαό της Αργεντινής. Όταν το 1945 φυλακίστηκε από άλλα μέλη της Χούντας, η στήριξη του κόσμου, σε συνδυασμό με τις οργανωμένες προσπάθειες της συζύγου του, Εβίτας Περόν, συνέβαλαν αποφασιστικά στην αποφυλάκισή του. Το 1946 εξελέγη πρόεδρος της Αργεντινής και αμέσως ξεκίνησε μία τεράστια κοινωνική μεταρρύθμιση. Στις αρχές της δεκαετίας του '50, λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η χώρα, οι φωνές διαμαρτυρίας άρχισαν να πληθαίνουν. Ο θάνατος της δημοφιλούς συζύγου του, Εβίτας, το 1952, και ο επακόλουθος αφορισμός τους από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, οδήγησαν στην ανατροπή του το 1955 από το στρατό. Πέντε χρόνια αργότερα, ο Χουάν Περόν μετακόμισε στην Ισπανία, από όπου ήλεγχε την αργεντίνικη κυβέρνηση. Το 1971 του επετράπη να επιστρέψει στη χώρα και το 1973 εξελέγη και πάλι πρόεδρος. Εννέα μήνες αργότερα (1 Ιουλίου 1974) πέθανε και τον διαδέχθηκε με επιτυχία η τρίτη σύζυγός του, Ισαμπέλ Περόν. «Δον Χούαν Περόν», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.56 (Φβρουάριος 1973), σελ.43 David Cox and Damian Nabot, La Segunda Muerte (Planeta 2007) Page, Joseph. Perón: a biography (Random House 1983)
Disraeli Gears

Το Disraeli Gears είναι ο δεύτερος στούντιο δίσκος του ροκ συγκροτήματος Cream, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1967 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Reaction" στην Ευρώπη και της "Atco" στην Αμερική. Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε το Μάιο του 1967 στη Νέα Υόρκη και η παραγωγή του έγινε από τον μετέπειτα μπασίστα των Mountain, Φήλιξ Παπαλάρντι. Οι Cream παρουσίασαν μία στροφή από τα μπλουζ του πρώτου δίσκου σε πιο ψυχεδελικούς ήχους. Ο δίσκος γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία ανεβαίνοντας στο Top-5 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού και έγινε πλατινένιος το 1993. Επίσης, περιείχε τις επιτυχίες "Strange Brew", που ανέβηκε στο βρετανικό Top-20 και "Sunshine of Your Love", το οποίο έφθασε ως το # 5 στις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε χρυσό. Το περιοδικό "Rolling Stone" έχει κατατάξει το "Disraeli Gears" στην 114η θέση της λίστας με τους "500 καλύτερους δίσκους όλων των εποχών".

 1. Strange Brew (Clapton, Pappalardi, Collins) - 2:46 2. Sunshine of Your Love (Clapton, Bruce, Brown) - 4:10 3. World of Pain (Pappalardi, Collins) - 3:03 4. Dance the Night Away (Bruce, Brown) - 3:34 5. Blue Condition (Baker) - 3:29 6. Tale of Brave Ulysses (Clapton, Sharp) - 2:46 7. SWLABR (Bruce, Brown) - 2:32 8. We're Going Wrong (Bruce) - 3:26 9. Outside Woman Blues (Reynolds) - 2:24 10. Take it Back (Bruce, Brown) - 3:05 11. Mother's Lament (Clapton, Bruce, Baker) - 1:47 Disraeli Gears (άλμπουμ) Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Το Disraeli Gears ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζακ Μπρους - μπάσο, φωνητικά Έρικ Κλάπτον - κιθάρα, φωνητικά Τζίντζερ Μπέηκερ - τύμπανα, φωνητικά Disraeli Gears - Cream | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Cream, 'Disraeli Gears' | 500 Greatest Albums of All Time | Rolling Stone Αρχειοθετήθηκε 2013-05-16 στο Wayback Machine. Αμερικανικά τσαρτ Γερμανικά τσαρτ Καναδικά τσαρτ Ολλανδικά τσαρτ Αυστραλιανά τσαρτ Αρχειοθετήθηκε 2014-06-03 στο Wayback Machine. Νορβηγικά τσαρτ Gold & Platinum - RIAA
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900 στο Παρίσι διεξήχθησαν έξι αγωνίσματα τοξοβολίας ανδρών. Στους αγώνες έλαβαν μέρος συνολικά 153 αθλητές από τρεις χώρες. Ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθησαν αγωνίσματα τοξοβολίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

 Οι τρεις χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών): Βέλγιο (18) Γαλλία (129) Ολλανδία (6) International Olympic Committee medal winners database. De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: Archery 1900. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2006. Mallon, Bill (1998). The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 0-7864-0378-0. La 84 Foundation: 1900 Report Αρχειοθετήθηκε 2008-05-28 στο Wayback Machine.
Σιβύλλα του Μπωζέ

Η Σίβυλλα, γαλλ. Sybille (1255 - 1294) από τον Οίκο του Μπωζέ ήταν κόρη του βαρόνου του Κουζάν και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

 Ήταν κόρη του Γκυ A΄ Νταμάς ντε Μπωζέ, βαρόνου του Κουζάν (π.1230 - 1269) και δελφίνου του Λαβιέ. Παντρεύτηκε το 1272 τον Αμεδαίο Ε΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα; Μπόννη, παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη Α΄ δελφίνο του Bιεννουά και μετά τον Ούγο των Ιβρέα, κύριο του Μονμπωζόν (γιο του Ούγου κόμη της Βουργουνδίας). Εδουάρδος 1284-1329, κόμης της Σαβοΐας. Ελεονώρα, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο των Σαλόν, κόμη του Ωσέρ & Τοννέρ, μετά τον Ντρε Δ΄ του Μελλό και έπειτα τον Ιωάννη Α΄ κόμη του Φορέ. Η κόρη τους; Μαργαρίτα του Μελλό, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Β΄ κύριο του Σαλόν-Αρλαί. Μαργαρίτα απεβ. 1349, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ των Αλεράμιτσι μαρκήσιο του Μομφερράτου. Αγνή απεβ. 1372, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ της Γενεύης. Γιος τους ήταν ο: Αμεδαίος Γ΄ κόμης της Γενεύης. Αίμων 1291-1343, κόμης της Σαβοΐας. Νυμφεύτηκε τη Γιολάντα Παλαιολογίνα και είχε κόρη την: Λευκή 1337-1387. Η κόρη της: Γιολάνδη Βισκόντι 1354-1385, παντρεύτηκε τον Σεκοντόττο Παλαιολόγο μαρκήσιο του Μομφερράτου. Ιωάννης. Βεατρίκη. Cox, Eugene L. (1967). The Green Count of Savoy. Princeton, New Jersey: Princeton University Press. LCCN 67-11030.
ΒΚ Ντιναμό Μόσχας

Η ΒΚ Ντιναμό Μόσχας (ρωσικά: ВК Динамо Москва) είναι ρωσική επαγγελματική ομάδα πετοσφαίρισης ανδρών, με έδρα τη Μόσχα. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα Ρωσίας, τον τίτλο του οποίου έχει κερδίσει δύο φορές (2006, 2008). Έχει κατακτήσει επίσης ένα ασημένιο και δύο χάλκινα μετάλλια στο Τσάμπιονς Λιγκ.

 Ιδρύθηκε το 1926 ως τμήμα της αθλητικής κοινωνίας Ντιναμό. Το 1977 πήρε την ονομασία «Ντιναμό Περιφέρειας Μόσχας» (Динамо Московская область) υπό την οποία αγωνίστηκε ως το 1994. Το 2000 μετονομάστηκε σε Ντιναμό-ΜΓΦΣΟ-Ολίμπ Μόσχας (Динамо-МГФСО-Олимп Москва), ενώ το 2002 πήρε τη σημερινή της ονομασία. Το έμβλημα της ομάδας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημος ιστότοπος
Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο

Ο Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο (Miguel Ángel Biaggio, γνωστός και ως Μάικ Μπάγιο, γεννημένος ως Μιγκέλ Άνχελ Ολιβάρες Μπάγιο Miguel Ángel Olivares Biaggio, 3 Σεπτεμβρίου 1976 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός και τραγουδιστής.

 Τηλενουβέλες El privilegio de amar - 1998/99, ως Φρανσίσκο "Πάντσο" Soñadoras - 1998/99, ως Αδόλφο Mi destino eres tú - 2000, ως Σέσαρ Μπέκερ Ροδρίγκες El derecho de nacer - 2001, ως Ιατ. Αλμπέρτο Λιμόντα El juego de la vida - 2001/02, ως Αντόνιο "Τόνιο" Πατσέκο Corazones al límite - 2004, ως Σαμουέλ Σισνέρος Κάστρο Contra viento y marea - 2005, ως Κούκο La madrastra - 2005, ως Άνχελ Σαν Ρομάν El amor no tiene precio - 2005, ως Καμίλο Μαρίν Rebelde - 2005/06, ως Χαβιέρ Αλάνις Las dos caras de Ana - 2006, ως Φαμπιάν Εσκουδέρο Muchachitas como tú - 2007, ως Ροδρίγο Σουάρες Querida enemiga - 2008, ως Γκονσάλο "Τσάλο" Καράσκο Un gancho al corazón - 2008/09, ως Κριστιάν Μπερμούντες Zacatillo, un lugar en tu corazón - 2010, ως Φερνάντο Γκαλβές Amorcito corazón - 2011/12, ως Αλφόνσο Αρμεντάρις Qué bonito amor - 2012/13, ως Σουσάνο "Σουσανίτο" Σάντσεζ Muchacha italiana viene a casarse - 2014/15, ως Οσβάλντο Άνχελες La doble vida de Estela Carrillo - 2017, ως Φάουστο Γκαλίντο En tierras salvajes - 2017, ως Φιντέλ Μολίνα Atrapada - 2018, ως Μάρκος La taxista - 2018/19, ως Χουάν Λοσόγια Te doy la vida - 2020, ως Μοδέστο ΦλόρεςΤηλεόραση Mujer, casos de la vida real - 2001/03 Mujeres asesinas - 2010, ως Ραμόν Μοράλες (σεζόν:3, επεισόδιο:3, "Ασουσένα, Η απελευθερωμένη") Como dice el dicho - 2011/13, ως Άλεξ/Μάουρο Por siempre Joan Sebastian - 2016, ως Ενρίκο Φιγκερόα Paquita la del barrio - 2017, ως Χόρχε Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο στην IMDb Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο, επίσημος λογαριασμός στο Twitter. Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο στο Instagram Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Living with the Past

Το Living with the Past είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ και DVD του αγγλικού ροκ συγκροτήματος Jethro Tull, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Fuel 2000". Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν μέτριες προς θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει τρία αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 4 / 5 και το "ProgArchives" 3,4 / 5. Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν από το 1989 μέχρι το 2002 και εκτός από κομμάτια των Jethro Tull περιλαμβάνουν τραγούδια από την προσωπική καριέρα του τραγουδιστή Ίαν Άντερσον, ενώ στις συναυλίες συμμετείχαν μουσικοί οι οποίοι είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν με το συγκρότημα.

 Intro – 0:22 "My Sunday Feeling" – 4:00 "Roots to Branches" – 5:34 "Jack in the Green" – 2:40 "The Habanero Reel" – 4:03 "Sweet Dream" – 4:54 "In the Grip of Stronger Stuff" – 2:57 "Aqualung" – 8:20 "Locomotive Breath" – 5:26 "Living in the Past" – 3:27 "Protect and Survive" – 1:01 "Nothing Is Easy" – 5:16 "Wond'ring Aloud" – 1:54 "Life Is a Long Song" – 3:32 "Christmas Song" – 3:05 "Cheap Day Return" – 1:12 "Mother Goose" – 1:57 "Dot Com" – 4:28 "Fat Man" – 5:06 "Some Day the Sun Won't Shine for You" – 4:13 "Cheerio" – 1:36 Living with the Past (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 30 Απριλίου 2002 Living with the Past (βίντεο)Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός Καναδάς (CRIA Certification): Χρυσός Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Living with the Past" ήταν οι εξής: Ίαν Άντερσον - φωνητικά, φλάουτο, μαντολίνο, ακουστική κιθάρα Μάρτιν Μπαρ - ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, φλάουτο Άντριου Γκίντινγκς - πλήκτρα, ακορντεόν Ντέιβ Πεγκ - μπάσο Τζόναθαν Νόις - μπάσο, μαντολίνο Μικ Άμπρααμς - ηλεκτρική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, φωνητικά Γκλεν Κόρνικ - μπάσο Ντον Πέρι - τύμπανα, κρουστά Κλάιβ Μπάνκερ - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΜπράιαν Τόμας - βιολί Τζέιμς Ντάνκαν - τύμπανα Μάλκολμ Χέντερσον - βιόλα Τζάστιν Τόμλισον - βιολί Τζούλιετ Τόμλισον - τσέλο Living with the Past - Jethro Tull | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Jethro Tull - Living with the Past | Sputnikmusic JETHRO TULL Living with the Past reviews and MP3 - Prog Archives
Επαρχία του Οριστάνο

Η Επαρχία του Οριστάνο (ιταλικά: Provincia di Oristano, ιδρύθηκε το 1974) είναι Ιταλική επαρχία στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 3.040 Τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 160.746 κατοίκους (2016), η πυκνότητα του πληθυσμού της είναι 53,7 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Έδρα της επαρχίας είναι το Οριστάνο (Oristano). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 87 Δήμους.Η επαρχία του Οριστάνο περιέχει την κοινότητα Σάντα Γκιούστα και την αρχαία πόλη Θάρρος, ιδρύθηκαν και οι δύο από την Καρχηδόνα. Η πόλη της Αρμπορέα ιδρύθηκε από τον Μπενίτο Μουσολίνι και τον Φασισμό, μετέφερε αγρότες από την Εμίλια-Ρομάνια και το Βένετο. Ο ποταμός Τίρσο ρέει μέσω της Επαρχίας του Οριστάνο, ξεκινά από την Επαρχία του Νουόρο και χύνεται στον κόλπο του Οριστάνο. Η πόλη Μπόζα βρίσκεται σε μια περιοχή κατά μήκος ενός ποταμού, έχει πολλές Μεσαιωνικές οχυρώσεις που έχουν διασωθεί. Η Επαρχία του Οριστάνο ιδρύθηκε το 1974 και δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τον ψηλό τουρισμό.

 Η Επαρχία του Οριστάνο είναι η μικρότερη επαρχία στη Σαρδηνία και δημιουργήθηκε από τμήματα των επαρχιών του Κάλιαρι και του Νουόρο στην ίδια περιοχή που βρισκόταν στον Μεσαίωνα η Δικαιοδοσία της Αρμπορέα. Συνορεύει βόρεια με τις επαρχίες του Σάσσαρι, ανατολικά με την Επαρχία του Νουόρο, νότια με τις επαρχίες του Κάλιαρι και του Μέντιο Καμπιντάνο, δυτικά βρέχεται από τη θάλασσα της Σαρδηνίας. Οι ακτές της βρέχονται από τον κόλπο του Ορινιάνο, το έδαφος είναι επίπεδο με πολλά έλη. Σύμφωνα με κυβερνητικό νόμο της Σαρδηνίας (2001) οι επαρχίες του νησιού αυξήθηκαν σε 8 από 4. Οι τροποποιήσεις αυτές άρχισαν να εφαρμόζονται τον Μάιο του 2005 οπότε και διεξήχθησαν περιφερειακές εκλογές στη Σαρδηνία. Έτσι στην επαρχία του Οριστάνο ενσωματώθηκαν 10 δήμοι από την Επαρχία του Νουόρο με συνολικό πληθυσμό περίπου 15.000 κατοίκους και έκταση 410 Τ.χλμ.. Η Επαρχία του Οριστάνο έχει 87 δήμους, οι σημαντικότεροι από τους οποίους είναι : Ros Belford; Martin Dunford; Celia Woolfrey (2003). Italy. Rough Guides. Roy Palmer Domenico (2002): The Regions of Italy: A Reference Guide to History and Culture, Greenwood Publishing Group Επαρχία του Οριστάνο Ιταλικές επαρχίες
FIFA 18

Το FIFA 18 είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ποδοσφαίρου στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών FIFA, αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από την Electronic Arts και κυκλοφόρησε παγκοσμίως στις 29 Σεπτεμβρίου 2017 για Microsoft Windows, PlayStation 3, PlayStation 4, Xbox 360, Xbox One και Nintendo Switch. Είναι η 25η προσθήκη στη σειρά FIFA. Ο επιθετικός της Ρεάλ Μαδρίτης, Κριστιάνο Ρονάλντο κοσμεί το εξώφυλλο της κανονικής έκδοσης, ενώ ο Ρονάλντο την Icon έκδοση του παιχνιδιού. Το FIFA 18 είναι η δεύτερη προσθήκη που χρησιμοποιεί τη μηχανή παιχνιδιού Frostbite 3, αν και κάποιες εκδόσεις του παιχνιδιού χρησιμοποιούν διαφορετική. Οι εκδόσεις για PlayStation 4, Microsoft Windows και Xbox One περιλαμβάνουν τη συνέχεια του "The Journey" (ελληνικά: "Το Ταξίδι"), μια λειτουργία βασισμένη στην ιστορία που έχει το FIFA 17, με τίτλο "The Journey: Hunter Returns" (ελληνικά: "Το Ταξίδι: Ο Hunter Επιστρέφει". Οι εκδόσεις για PlayStation 3 και Xbox 360, γνωστές ως FIFA 18: Legacy Edition, δεν περιέχουν κάποια νέα αλλαγή στον τρόπο παιχνιδιού (gameplay), πέρα από ενημερωμένες εμφανίσεις και ομάδες.

 Το FIFA 18 είναι παιχνίδι που προσομοιώνει ομοσπονδιακό ποδόσφαιρο (association football). Το παιχνίδι παρουσιάζει 52 πλήρως αδειοθετημένα στάδια από 12 χώρες, συν 30 γενικά γήπεδα, δηλαδή συνολικά 82, συμπεριλαμβανόμενου των 20 σταδίων της Premier League που ενσωματώνονται στη σειρά. Ο σχολιασμός παρέχεται για άλλη μία φορά από τους Martin Tyler και Alan Smith μαζί με τον Alan MclNally (ενημερώσεις για αποτελέσματα στο παιχνίδι), τον Geoff Shreeves (αναφορές τραυματισμών) και τον Mike West (τελικά αποτελέσματα). Το FIFA 18 Ulimate Team Icons, η νέα έκδοση του παλιού Legends είναι διαθέσιμη στις εκδόσεις του παιχνιδιού για PlayStation 4, Xbox One και Υπολογιστή. Ο Ντιέγκο Μαραντόνα προστέθηκε ως Icon (Είδωλο) στο Ultimate Team, μαζί με τους Βραζιλιάνους αστέρες Πελέ, Ρονάλντο, Ροναλντίνιο και Ρομπέρτο Κάρλος, τον Ρώσσο τερματοφύλακα Λεβ Γιάσιν και τον Γάλλο σταρ Τιερί Ανρί.Στο FIFA 18 προστέθηκε η τρίτη κατηγορία της γερμανικής Bundesliga, η 3. Liga. Επίσης, προστέθηκε η εθνική ανδρών Ισλανδίας και Σαουδικής Αραβίας, οι εθνικές ανδρών και γυναικών της Νέας Ζηλανδίας και έχει ξανά την τούρκικη Super League, αφού η EA ανανέωσε την άδεια μαζί τους.Η EA Sports εισήγαγε τις Γρήγορες Αλλαγές (Quick Subs) στο FIFA 18, όπου ο παίκτης μπορεί να κάνει αλλαγή όταν η μπάλα βγει εκτός αγωνιστικού χώρου. Επίσης, στη Λειτουργία Καριέρας (Career Mode), οι παίχτες μπορούν να παρακολουθούν διαδραστικά τις διαπραγματεύσεις μεταγραφών να συμβαίνουν και μπορούν ακόμη να δουν τα καινούρια τους αποκτήματα να αποκαλύπτονται μέσω κομμένων σκηνών βίντεο (cutscenes). Επίσημη ιστοσελίδα
15 (αριθμός)

Το 15 (δεκαπέντε) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 14 και πριν από το 16 .Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 15 συμβολίζεται ως XV στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΙΕ´ ή ιε´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 15 είναι ένας σύνθετος αριθμός, αφού οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 5 και 15, δηλαδή έχει και άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 16. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 15 είναι 15 = 3 · 5. Το 15 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων (3 · 5). Στη γεωμετρία, το δεκαπεντάγωνο είναι πολυγωνικό σχήμα. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Οι τετραγωνικές ρίζες του 15 είναι δύο άρρητοι αριθμοί, ίσοι κατά προσέγγιση με ±3,8729833462074168851792653997824 15! = 15·14·13·12·11·10·9·8·7·6·5·4·3·2 = 1.307.674.368.000 215 = 15↑↑2 = 1515 = 437.893.890.380.859.375 Ο ατομικός αριθμός 15 αντιστοιχεί στο φωσφόρο. Η ομάδα 15 του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων αντιστοιχεί στην VA ομάδα, δηλαδή την ομάδα του αζώτου. Το Μεσιέ 15 είναι ένα σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 33.600 ετών φωτός στον αστερισμό Πήγασος.