IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ο σπαγγοραμμένος

Ο σπαγγοραμμένος είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1967, σε παραγωγή Καραγιάννης - Καρατζόπουλος και σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Αλέκο Σακελλάριο, το οποίο διασκευάστηκε από το θεατρικό έργο "Ένα βότσαλο στη λίμνη" του Σακελλάριου και του Χρήστου Γιαννακόπουλου. Πρωταγωνιστεί ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Η ταινία επιχρωματίστηκε στα WEST WING STUDIOS και προβλήθηκε απο τον τηλεοπτικό σταθμό STAR CHANNEL στις 6/5/2018.

 Ένας τσιγκούνης οικογενειάρχης ο Λάμπρος Σκουντρής (Λάμπρος Κωνσταντάρας) παρασύρεται ένα βράδυ από τον συνεργάτη του (Ανδρέας Μπάρκουλης) και γλεντούν στα μπουζούκια, με συντροφιά δύο φίλες του δεύτερου (Μαρία Μπονέλλου και Τζένη Ρουσσέα). Στη διάρκεια της νυχτερινής διασκέδασης και όντας μεθυσμένος, ο σπαγγοραμένος ξοδεύει υπέρογκα ποσά σε κεράσματα και πουρμπουάρ (ολόκληρη την προκαταβολή πελάτη του αρχιτεκτονικού του γραφείου. Ο τσιγκούνης καταλήγει μεθυσμένος το πρωί στο σπίτι του χωρίς να θυμάται καν πόσα και πώς ξόδεψε. Την ίδια μέρα η σύζυγος του σπαγγοραμμένου (Κατερίνα Γιουλάκη) υποδέχεται την εξ Αμερικής εξαδέλφη της (Τζένη Ρουσσέα) που μόλις έχει έρθει την προηγούμενη μέρα, αλλά δεν έχει γνωρίσει τον τσιγκούνη σύζυγο στο σπίτι. Έστι, όταν το βράδυ βγαίνουν για να γλεντήσουν, δεν γνωρίζει ο ένας τον άλλον και τη συγγενική σχέση τους. Τώρα η εξαδέλφη διαπιστώνει ότι ο χτεσινοβραδινός συνοδός της, ο σπάταλος και γλεντζές κύριος, δεν είναι άλλος από τον σπαγγοραμμένο σύζυγο της εξαδέλφης της και αποφασίζει να πάρει την υπόθεση στα χέρια της και να κάνει τον σπαγγοραμμένο σύζυγο να καταλάβει ότι τόσα χρόνια είχε αδικήσει την σύζυγό του και της είχε στερήσει βασικά πράγματα από τη ζωή. Η πονηρή εξαδέλφη δεν θα προδώσει τον τσιγκούνη εξάδελφο για τα νυχτοπερπατήματά του, και εκτός από τη συμμόρφωσή του θα "μάθει" παράλληλα και την γυναίκα του και εξαδέλφη της να ζητά και να παίρνει αυτά που τόσα χρόνια δικαιούτο και είχε στερηθεί. Λάμπρος Κωνσταντάρας (Λάμπρος Σκουντρής) Τζένη Ρουσσέα (Έβελυν - εξαδέλφη Βαγγελίτσα) Ανδρέας Μπάρκουλης (Γιώργος Φυλακτός) Κατερίνα Γιουλάκη (Βέτα Σκουντρή) Μαρία Μπονέλου (Λίντα) Νάσος Κεδράκας (Παναγιωταρέας) Ντία Αβδή Δήμητρα Ζέζα Γιώργος Κωβαίος Θόδωρος Κεφαλόπουλος Μαίρη Μιχελή
Lincoln LS

To Lincoln LS ήταν ένα μεσαίο πολυτελές σεντάν αυτοκίνητο της κατηγορίας Ε, που κατασκευάστηκε από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Lincoln, από τις αρχές του 1999 έως τις 3 Απριλίου 2006. Συνολικά παρήχθησαν 262.900 αντίτυπα σειράς LS. Ήταν το πρώτο μοντέλο της Lincoln στην κατηγορία των μεσαίων πολυτελών σπορ πισωκίνητων σεντάν, έχοντας έτσι ως βασικό στόχο να προσελκύσει ένα πιο νεανικό κοινό στην εταιρεία. Αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του 2005 από το Lincoln Zephyr.

 Το μοντέλο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ τον Ιούνιο του 1999 και βασιζόταν στην πλατφόρμα της μητρικής Ford με τον κωδικό DEW98, με αποτέλεσμα να μοιράζεται το σασί με την Jaguar S-Type και το Ford Thunderbird 11ης γενιάς, του 2001 - 2005 (καθώς τότε, εκτός από την Lincoln, ανήκε επίσης και η Jaguar στον Όμιλο της Ford). Αντίθετα με την ρετρό αισθητική των δύο αυτών μοντέλων, ωστόσο, το Lincoln LS είχε εντελώς διαφορετική εξωτερική εμφάνιση από αυτά, τυπική της τότε αισθητικής όλων των μοντέλων της Lincoln, με αποτέλεσμα ο εξωτερικός παρατηρητής να μην μπορεί να αντιληφθεί την συγγένεια με την πρώτη ματιά. Από την άλλη, το ταμπλό ο πίνακας οργάνων και το τιμόνι (που μπορούσε προαιρετικά να παραγγελθεί με ξύλο στη στεφάνη) του LS είχαν εμφανείς ομοιότητες με αυτά της Jaguar S-Type. Κατά τα έτη παραγωγής του, ήταν το εισαγωγικό σεντάν στην παλέτα της Lincoln, αν και το μήκος του πλησίαζε τα 5 μέτρα. Για την ακρίβεια, το Lincoln LS σχεδιάστηκε από τον Γερμανό Helmuth Schrader το 1995 με σκοπό τους υποψήφιους αγοραστές μικρότερων ηλικιών, που συνήθως επέλεγαν μεσαία σεντάν της BMW και της Mercedes-Benz. Με τη διεύρυνση αυτή, κατάφερε να επεκταθεί σε νέες ομάδες πληθυσμού, εκτός από αυτές που απευθυνόταν παραδοσιακά η εταιρεία, επιτυγχάνοντας για πρώτη φορά να σπάσει το αρνητικό ίματζ της Lincoln ως «το αυτοκίνητο των συνταξιούχων» που είχε έως τότε, κυρίως λόγω του εξαιρετικά υψηλού μέσου όρου ηλικίας των αγοραστών του τεράστιου σεντάν Lincoln Town Car. Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years). 1999 Lincoln LS V6 technical specifications 2004 Lincoln LS V8 technical specifications 2000-2006 Lincoln LS specs by automobile-catalog.com 2000-2002 Lincoln LS review by consumerguide.com 2003-2006 Lincoln LS review by consumerguide.com 2003 Lincoln LS photo gallery by carparts.com Αρχειοθετήθηκε 2015-04-23 στο Wayback Machine. Lincoln LS Owners Club
Δώρος Λοΐζου

Ο Δώρος Λοΐζου (23 Φεβρουαρίου 1944 - 30 Αυγούστου 1974) ήταν Κύπριος ποιητής και πολιτικός. Σκοτώθηκε τον Αύγουστο του 1974 στη Λευκωσία από ένοπλους της ΕΟΚΑ Β'.

 Ο Δώρος Λοΐζου γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 23 Φεβρουαρίου του 1944. Σπούδασε αρχικά στη σχολή θεάτρου των Θάνου Σακέττα και Κωστή Μιχαηλίδη στη Λευκωσία, την οποία όμως εγκατέλειψε λόγω των ταραχών που ξέσπασαν στην Κύπρο την περίοδο 1963 - 1964. Στη συνέχεια φοίτησε το διάστημα 1966 - 1968 στη σχολή τουριστικών επαγγελμάτων στη Ρόδο, εκδιώχθηκε όμως λόγω της αντιδικτατορικής του δράσης. Έπειτα μετέβη στη Βοστόνη όπου σπούδασε Ιστορία στο Hellenic College. Το 1972, μετά την αποφοίτησή του, επέστρεψε στην Κύπρο και εντάχθηκε στην ΕΔΕΚ, όπου διετέλεσε οργανωτικός γραμματέας της κεντρικής επιτροπής του κόμματος και γραμματέας της νεολαίας. Παράλληλα, ανέλαβε χρέη διευθυντή της κομματικής εφημερίδας Σοσιαλιστική Έκφραση. Το πρωί της 30ής Αυγούστου 1974, ένοπλοι που αποτελούσαν αυτόνομη ομάδα της ΕΟΚΑ Β' έστησαν ενέδρα για το αυτοκινήτο στο οποίο επέβαινε ο πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Βάσος Λυσσαρίδης και οδηγούσε ο Λοΐζου, κοντά στα γραφεία του κόμματος στη Λευκωσία. Από την δολοφονική επίθεση γλίτωσε ο Λυσσαρίδης, σκοτώθηκε όμως ο Λοΐζου και τραυματίστηκε η σύζυγος του νεαρού πολιτικού. Η κηδεία του Λοΐζου πραγματοποιήθηκε την επόμενη ημέρα στη Λευκωσία, παρουσία πλήθους κόσμου. Ο Λοΐζου είχε μεταφράσει στα ελληνικά ποιήματα ξένων λογοτεχνών όπως του Σαλβαντόρ Νόβο, του Πωλ Ελυάρ, του Ίκου Τακενάκα κλπ, και εξέδωσε ποιητική συλλογή με τίτλο «Ψωμί και Ελευθερία». Γιάννης Κ. Λάμπρου,Ιστορία του Κυπριακού, Τα χρόνια μετά την ανεξαρτησία, 1960-2004, Λευκωσία 2004. ΕΒΕ: Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου. ALUMNI ASSOCIATION OF HELLENIC COLLEGE AND HOLY CROSS - Alumni Memorial List. SigmaLive:Ο ήρωας-ποιητής. Νεολαία ΕΔΕΚ.
Κοινότητα Γραμματικού

Η Κοινότητα Γραμματικού ήταν κοινότητα της ανατολικής Αττικής η οποία λειτούργησε στο διάστημα 1912-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα της Αττικής και συνόρευε με τις κοινότητες Καπανδριτίου, Βαρνάβα και με τον δήμο Μαραθώνος. Περιλάμβανε ένα κοινοτικό διαμέρισμα, καταλάμβανε έκταση 58 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ήταν 1.486 κάτοικοι. Έδρα της κοινότητας ήταν το Γραμματικό.

 Η κοινότητα περιλάμβανε τους παρακάτω οικισμούς (σε παρένθεση ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001): το Γραμματικό [ 1.291 ] η Αγία Μαρίνα [ 62 ] το Σέσι [ 133 ] Η κοινότητα Γραμματικού συστάθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1912 με την οποία καταργήθηκαν οι διευρυμένοι δήμοι και αντικαταστάθηκαν από μικρότερες κοινότητες. Μέχρι τότε η περιοχή ανήκε στον πρώην διευρυμένο δήμο Μαραθώνα. Στην κοινότητα εκτός από το Γραμματικό που ορίστηκαν έδρα εντάχθηκαν οι οικισμοί Αγία Μαρίνα , και Άνω Σούλι. Το 1951 το Άνω Σούλι εντάχθηκε στον δήμο Μαραθώνος. Κατά την διάρκεια των επόμενων δεκαετιών μέσα στα όρια της κοινότητας Γραμματικού αναγνωρίστηκε και ο οικισμός Σέσι. Η κοινότητα διατηρήθηκε αμετάβλητη με την διοικητική διαίρεση του 1997 ενώ καταργήθηκε με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης την 1η Ιανουαρίου του 2010 και συνενώθηκε στον νέο Δήμο Μαραθώνος.
Χριστόδουλος Μπανίκας

Ο Χριστόδουλος (Χρήστος) Μπανίκας (20 Μαΐου 1978) είναι Έλληνας σκακιστής, με πολλές επιτυχίες στο ενεργητικό του. Έχει κατακτήσει συνολικά οκτώ ατομικά πρωταθλήματα Ελλάδος και έχει ανακηρυχθεί γκραντ μάστερ.

 Ο Μπανίκας γεννήθηκε στις 20 Μαΐου 1978 και διαμένει στη Θεσσαλονίκη. Το 1990, σε πολύ μικρή ηλικία κατέκτησε το πρωτάθλημα κάτω των 12 ετών και το 1993 το πρωτάθλημα κάτω των 16 ετών, με το πρωτάθλημα κάτω των 20 να ακολουθεί το 1996. Για πρώτη φορά αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας το έτος 2000. Έκτοτε ήταν συνεχώς νικητής ως και το 2005. Το 2008 επέστρεψε στις νίκες, όπως και το 2009, οπότε στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στην Ηλεία κατέκτησε τον όγδοο πανελλήνιο τίτλο του. Το 2001 στον αγώνα άνθρωπος εναντίον μηχανής αντιμετώπισε τον υπολογιστή Deep Junior και ηττήθηκε. Ο τρόπος που παίζει ο Μπανίκας διακρίνεται για την πολύπλοκη τακτική του. Με τα μαύρα συνήθως παίζει την Σικελική Άμυνα εναντίον του 1.ε4. Με τα λευκά έχει προτίμηση στο 1.δ4, όμως περιστασιακά παίζει 1. Νζ3 ή 1.γ4. Βαθμολόγηση και κατάταξη Στατιστικά στο ChessWorld.net Ο αγώνας του 2001 με αντίπαλο τον Deep Junior Αρχειοθετήθηκε 2009-09-21 στο Wayback Machine.
Δασικές πυρκαγιές της βόρειας Καλιφόρνιας (2018)

Οι πυρκαγιές της Βόρειας Καλιφόρνιας το 2018 ήταν η πιο θανατηφόρα και καταστροφική πυρκαγιά στην ιστορία της Καλιφόρνιας. Η φωτιά ξεκίνησε στις 8 Νοεμβρίου, 2018 στην κομητεία Μπουτ στην Βόρεια Καλιφόρνια. Η φωτιά προκάλεσε τουλάχιστον 85 θανάτους. Δύο άτομα εξακολουθούν να αγνοούνται μέχρι και σήμερα, ενώ 12 πυροσβέστες τραυματίστηκαν. Η πυρκαγιά κατέκαψε μια έκταση σχεδόν 240.000 στρεμμάτων και κατέστρεψε 18.804 κατοικίες, με το μεγαλύτερο μέρος των ζημιών να συμβαίνουν εντός των πρώτων τεσσάρων ωρών. Οι συνολικές ζημιές ανήλθαν στα 16,5 δισ. Δολάρια,

 Στις 8 Φεβρουαρίου 2019, έγινε μνημόσυνο για τους νεκρούς της πυρκαγιάς. Η κοινότητα Κονκόου και η πόλη Παραντάιζ επλήγησαν από την πυρκαγιά και μεγάλο μέρος των κτιρίων των δύο πόλεων καταστράφηκαν. Η πόλη Μαγκάλια υπέστη επίσης σημαντική ζημιά και η κοινότητα Πούλγκα της Καλιφόρνιας υπέστη ορισμένες ζημιές. Σχεδόν 19.000 κτίρια καταστράφηκαν. Τα περισσότερα ήταν σπίτια, ενώ καταστράφηκαν πέντε σχολεία, μια εκκλησία και το κτίριο του νοσοκομείου Φίδερ Ριβέρα υπέστη σοβαρές ζημιές Ο καπνός της φωτιάς προκάλεσε εκτεταμένη ατμοσφαιρική ρύπανση σε ολόκληρη την Περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο και την Κεντρική Κοιλάδα Εκατοντάδες σχολεία έκλεισαν στις 16 Νοεμβρίου. Σύμφωνα με φήμες ο καπνός ήταν ορατός ακόμη και στη Νέα Υόρκη, αφού ο καπνός ταξίδεψε περίπου 5.200 χιλιόμετρα ανατολικά. Σύμφωνα με τον Τζον Μπαλμς, ιατρού στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας Μπέρκλεϋ ο οποίος βρίσκεται στο Συμβούλιο Εναέριων Πόρων της Καλιφόρνιας, δήλωσε ότι η πυρκαγιά προκάλεσε την χειρότερη ατμοσφαιρική ρύπανση στη βόρεια Καλιφόρνια και τα περίχωρα του Σαν Φρανσίσκο.
Σάλτσα Μπολονέζ

Το Ραγού αλά Μπολονέζ (Ragù Bolognese) είναι ένα τυπικό ραγού από ανάμεικτο κιμά της κουζίνας της περιοχής της Μπολόνια. Παραδοσιακά σερβίρεται με ταλιατέλες με αυγά (tagliatelle al ragù), αλλά χρησιμοποιείται επίσης για να συνοδεύσει άλλα είδη ζυμαρικών, όπως τα λαζάνια στο φούρνο (με σάλτσα μπεσαμέλ) και το τυπικό πιάτο των φτωχών του παρελθόντος, την πολέντα.Μια πολύ συνηθισμένη χρήση της ραγού στο εξωτερικό είναι να συνοδεύει τα μακαρόνια (που λανθασμένα ονομάζονται spaghetti alla Bolognese), αρκετά διαδεδομένη στη Βόρεια Ευρώπη, όπου πωλείται ακόμη και σε κονσέρβες. Το πιάτο αυτό, που είναι πλέον ευρέως διαδεδομένο και στην Ιταλία, δεν οφείλεται στην κουζίνα της Μπολόνια, καθώς η κουζίνα της Εμίλιας-Ρομάνιας πάντα προτιμούσε τα ζυμαρικά με αυγά, συνήθως φρέσκα, από τα ζυμαρικά με σιμιγδάλι σκληρού σιταριού, συνήθως ξηρά.

 Η προέλευση του όρου "ραγού" είναι γαλλική, από τον όρο ragoût, με τον οποίο γίνεται αναφορά σε όλες εκείνες τις παρασκευές στις οποίες το κρέας (και ενίοτε τα ψάρια ή τα λαχανικά) τεμαχίζονται σε μικρά κομμάτια και στη συνέχεια μαγειρεύονταν σε χαμηλή φωτιά για αρκετή ώρα. Δεν είναι σαφές πότε άρχισε να χρησιμοποιείται ο όρος στην Ιταλία, αλλά το "ragù" ήταν ήδη παρόν στα τραπέζια των αριστοκρατών της Αναγέννησης, αρχικά ως αυτοτελές πιάτο (όπως εξακολουθεί να είναι στη γαλλική κουζίνα) και μόνο αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως σάλτσα για ζυμαρικά.Η συνταγή, η οποία αρχικά αποτελούνταν από μοσχαρίσιο σοφρίτο (soffritto) με "odori" (σέλινο, καρότο και κρεμμύδι), λαρδί και βούτυρο, έχει υποστεί παραλλαγές με την πάροδο του χρόνου, με κυριότερη την εισαγωγή της ντομάτας τον 19ο αιώνα (ή συχνότερα του πελτέ).Τον Οκτώβριο του 1982, η αντιπροσωπεία της Ιταλικής Μαγειρικής Ακαδημίας της Μπολόνια κατέθεσε τη συνταγή για το ραγού της Μπολόνια στο Εμπορικό, Βιομηχανικό, Βιοτεχνικό και Γεωργικό Επιμελητήριο της Μπολόνια, με σκοπό να διασφαλιστεί η συνέχεια και ο σεβασμός της γαστρονομικής παράδοσης της Μπολόνια στην Ιταλία και σε όλο τον κόσμο. Η παρασκευή της ραγού Μπολονέζ έχει αλλάξει με την πάροδο του χρόνου: στην εκδοχή που δημοσίευσε ο Pellegrino Artusi στο εγχειρίδιο του 1891, δεν υπήρχαν ντομάτες. Σήμερα, η πιο διαδεδομένη παραδοσιακή εκδοχή στην Μπολόνια, αν και με μικρές παραλλαγές από οικογένεια σε οικογένεια, είναι αυτή που έχει καταγραφεί στο Εμπορικό Επιμελητήριο.
Δημοκρατικό Μαυροβούνιο

Το Δημοκρατικό Μαυροβούνιο (Μαυροβουνιακά: Demokratska Crna Gora), οι Δημοκράτες, είναι ένα κεντρώο, οικονομικά φιλελεύθερο, φιλοευρωπαϊκό και πολυσυλλεκτικό κόμμα στο Μαυροβούνιο. Ιδρύθηκε το 2015 με διάσπαση από το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Άλεξα Μπέτσιτς.

 Το Δημοκρατικό Μαυροβούνιο ιδρύθηκε στις 19 Απριλίου 2015, κατόπιν διάσπασης δύο βουλευτών από το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα, και πρώτος πρόεδρος του κόμματος εξελέγη ο Άλεξα Μπέτσιτς. Μετά τις εκλογές του 2016, η εκπροσώπηση του κόμματος στο Κοινοβούλιο ανήλθε σε 8 βουλευτές, και στις τοπικές εκλογές του ίδιου έτους κέρδισε δύο δημαρχεία, των δήμων Μπούντβα και Κότορ. Στις εκλογές του 2020 οι Δημοκράτες ηγήθηκαν στη συμμαχία «Ειρήνη το Έθνος Μας», που κέρδισε τις 10 από τις 81 έδρες του Κοινοβουλίου.
Γκοαλούντο Γκατ

Το Γκοαλούντο Γκατ (επίσης Γκοαλάντα και Γκοαλόντο, βεγγαλικά: গোয়ালন্দঘাট) είναι μια μικρή πόλη και ποουρασάμπα στην υποεπαρχία Γκοαλανταγκάτ της επαρχίας Ρατζμπάρι στην Διαίρεση Ντάκα του Μπανγκλαντές. Υπάρχουν δύο σιδηροδρομικές διαβάσεις στο Γκοαλούντο Γκατ και το Γκοαλούντο Μπαζάρ. Η πόλη έχει έκταση 4.86 τ.χλμ. και πληθυσμό 22.000 κατοίκων (εκτίμηση 2001).

 Ο Σιδηρόδρομος της Ανατολικής Βεγγάλης άνοιξε την γραμμή από την Καλκούτα προς το Γκοαλούντο στη νότια όχθη του ποταμού Πάντμα το 1871. Το Γκοαλούντο ήταν για πολλά χρόνια σημαντικός συγκοινωνιακός κόμβος για τα ταξίδια στις ανατολικές περιοχές της Βεγγάλης και το Ασσάμ. Εδώ είναι μια σύντομη σχετικά με τη σημασία του Γκοαλούντο Γκατ στα προηγούμενα χρόνια: "Αν κάποιος πάει από την Καλκούτα στη Ντάκα το σιδηροδρομικό ταξίδι τελειώνει στο Γκοαλούντο και από εκεί στο Ναραγιανγκάντζ συνεχίζεται με ατμόπλοιο. Η βραδινή ταχυδρομική παράδοση από την Καλκούτα φτάνει στο Γκοαλούντο τις πρώτες πρωινές ώρες. Βρίσκεται στη διασταύρωση του Πάντμα, του Γάγγη και του Βραχμαπούτρα, και τα καθημερινά δρομολόγια των ατμόπλοιων το συνδέουν με τα σιδηροδρομικά συστήματα στο Ναραγιανγκάντζ και το Τσαντπούρ, και οι υπηρεσίες ατμόπλοιων το συνδέουν με το Μανταριπούρ, το Μπαρισάλ, το Σιλχέτ και το Κατσάρ. Υπάρχουν επίσης καθημερινά δρομολόγια από ατμόπλοια τον Πάντμα προς το Ντίγκα Γκατ, προς την Πάτνα στην εποχή της ξηρασίας, και το Μπουξάρ στις βροχές, και από τον Βραχμαπούτρα προς το Ντιμπρουγκάρ. Έτσι θα πρέπει να θεωρηθεί ότι το Γκοαλούντο καταλαμβάνει μια πολύ ισχυρή στρατηγική θέση στους υδατόδρομους της Βεγγάλης, μια θέση η οποία έχει γίνει πολύ ισχυρότερη από την ανάπτυξη των σιδηροδρόμων."Ακόμη και μετά τη διαίρεση της Ινδίας το 1947, η Ταχεία της Ανατολικής Βεγγάλης συνέχισε μέχρι το 1964. Αυτή ήταν η τελευταία άμεση σύνδεση με την Καλκούτα. Η σιδηροδρομική σύνδεση του Γκοαλούντο Γκατ από τότε έχει χρησιμοποιηθεί μόνο για εσωτερικές μετακινήσεις στο Μπαγκλαντές. Οι λεωφορειακές/οδικές μετακινήσεις από τότε έχουν αποκτήσει πρωταρχική σημασία στο Μπαγκλαντές. Οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν λεωφορεία για το ταξίδι από τη Ντάκα και άλλα μέρη προς το Μπεναπόλε και στη συνέχεια διασχίζουν τα σύνορα και φτάνουν στη Καλκούτα. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα οι οδικές μεταφορές γίνονται χρησιμοποιώντας τη πορθμειακή γραμμή Νταουλάτντια-Πατούρια σε κοντινή απόσταση. Το πλοίο επίσης μεταφέρει υπεραστικά λεωφορεία σε όλο τον Πάντμα.Τον Νοέμβριο του 2011, η Κυβέρνηση του Μπανγκλαντές κάλεσε διεθνείς προσφορές για την κατασκευή μιας δεύτερης γέφυρας στον Πάντμα που θα συνδέει την Πατούρια και τη Νταουλάτντια σε μια δημόσια-ιδιωτική εταιρική βάση, με κόστος 2 δισ. δολάρια. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Goalundo Ghat στο Wikimedia Commons
Βόλφγκανγκ Γκραφ φον Μπλύχερ

Ο Βόλφγκανγκ Γκραφ φον Μπλύχερ (γερμανικά:Wolfgang Graf von Blücher, 31 Ιανουαρίου 1917 - 21 Μαΐου του 1941 ) ήταν Γερμανός αλεξιπτωτιστής της Λουφτβάφε που σκοτώθηκε στις 21 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης.Τα δύο από τα αδέλφια του σκοτώθηκαν επίσης την ίδια μέρα. Στον Βόλφγκανγκ είχε απονεμηθεί ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού.Είναι θαμμένος μαζί με έναν από τους αδελφούς του στο Γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μάλεμε της Κρήτης.

 Τα αδέλφια του Βόλφγκανγκ, ο Χανς Γιοάχιμ Γκέμπχαρντ Λέμπερεχτ (23 Οκτωβρίου 1923 στο Φίνκεν - 21 Μαΐου 1941 κοντά στο Ηράκλειο)και ο Λέμπερεχτ Βίλχελμ Κονσταντίν Βολφ Άξελ (13 Απριλίου 1922 στο Φίνκεν - 21 Μαΐου 1941 κοντά στο Ηράκλειο) ήταν επίσης εκπαιδευμένοι αλεξιπτωτιστές που σκοτώθηκαν με διαφορά ωρών στις 21 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια της Γερμανικής εισβολής στο νησί της Κρήτης. Το σώμα του Λέμπερεχτ δεν βρέθηκε ποτέ. Τέσσερις εβδομάδες μετά τη μάχη, η μητέρα των αδελφών, η Γκέρτρουντ φον Νορντχάιμ, που είχε χάσει τον σύζυγό της το 1924, ενημερώθηκε ότι τρεις από τους τέσσερις γιους της είχαν σκοτωθεί την ίδια μέρα στη μάχη της Κρήτης. Ο τέταρτος γιος της, ο Άντολφ, αποχώρησε από το γερμανικό πολεμικό ναυτικό (Kriegsmarine) και επέστρεψε στο σπίτι για να αναλάβει την οικογενειακή αγροτική επιχείρηση. Πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε κατά λάθος το 1944 στη διάρκεια εξόρμησης για κυνήγι . Το 1974, τα αδέλφια Βόλφγκανγκ και Χανς Γιοάχιμ τάφηκαν σε ένα κοινό τάφο στο γερμανικό πολεμικό νεκροταφείο στο Μάλεμε της Κρήτης, το οποίο είχε εγκαινιαστεί πρόσφατα στις 6 Οκτωβρίου εκείνου του έτους, παρουσία της αδελφής τους Γκέρτρουντ και εκατοντάδων επισκεπτών από τη Γερμανία.Επειδή το σώμα του Λέμπερεχτ δεν ανακτήθηκε ποτέ , το όνομά του βρίσκεται σε μια τιμητική πινακίδα για τους 360 Γερμανούς που σκοτώθηκαν και δε βρέθηκαν ποτέ, κοντά στον τάφο των αδελφών του. Η αδελφή τους τιμητικά έδωσε τα ονόματα των αδελφών της στα παιδιά της. Walther-Peer Fellgiebel,Elite of the Third Reich: The Recipients of the Knight's Cross of the Iron Cross 1939-45 ISBN 1-874622-46-9 Beevor, Antony,Κρήτη η μάχη και η Αντίσταση ISBN 9789602709276 Kurowski, Franz (1995). Knights of the Wehrmacht Knight's Cross Holders of the Fallschirmjäger. Schiffer Military. ISBN 0-88740-749-8. Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives (in German). Jena, Germany: Scherzers Miltaer-Verlag. ISBN 978-3-938845-17-2. Thomas, Franz and Wegmann, Günter (1986). Die Ritterkreuzträger der Deutschen Wehrmacht 1939–1945 Teil II: Fallschirmjäger (in German). Osnabrück, Germany: Biblio-Verlag. ISBN 3-7648-1461-6. Fellgiebel, Walther-Peer (2000). Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939-1945. Friedburg, Germany: Podzun-Pallas.ISBN 3-7909-0284-5.
Στόγιαν Πρότιτς

Ο Στόγιαν Πρότιτς (σερβικά : Стојан Протић) (Κρούσεβατς 28 Ιανουαρίου 1857 - Βελιγράδι 28 Οκτωβρίου 1923) είναι Σέρβος πολιτικός, συγγραφέας και ένας από τους ιδρυτές του Ριζοσπαστικού κόμματος της Σερβίας. Πολλές φορές ήταν υπουργός Οικονομικών και εσωτερικών. Μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο σχημάτισε την πρώτη κυβέρνηση του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, και ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της Γιουγκοσλαβίας.

 Για την ηγεσία του Ριζοσπαστικού κόμματος συγκρούστηκε με τον Πάσιτς, αλλά έχασε και έγινε αρχηγός του κόμματος ο Πάσιτς. Για έναν χρόνο ήταν επικεφαλής της εθνικής βιβλιοθήκης της Σερβίας (1900-1901). Δημοσίευσε και εξέδωσε το περιοδικό "Дело" και την εφημερίδα "Одјек" και έγραψε την απάντηση στο Αυστροουγγρικό τελεσίγραφο στη Σερβία το 1914 . Το 1887 εκλέγεται μέλος του κοινοβουλίου , το 1893 προσωρινός δήμαρχος του Βελιγραδίου. Από τις 29 Μαΐου 1903 έως τις 16 Μαΐου 1905 χρημάτισε υπουργός εσωτερικών και ξανά από τις 17 Απριλίου 1906 έως τις 30 Μαΐου 1907. Υπουργός Οικονομικών από τις 11 Φεβρουάριου 1909 έως τις 8 Μαΐου 1912. Εκπρόσωπος του υπουργού εσωτερικών από τις 12 Σεπτεμβρίου 1910 έως τις 25 Ιουνίου 1911 κι έπειτα για τρίτη φορά υπουργός εσωτερικών από τις 30 Αυγούστου 1912 έως τις 22 Νοεμβρίου 1914. Εκ νέου υπουργός οικονομικών από τις 10 Ιουνίου 1917 έως τις 20 Δεκεμβρίου 1918 και έπειτα αναπληρωτής υπουργός εξωτερικών έως τις 20 Δεκεμβρίου 1918. Από τις 20 Δεκεμβρίου 1918 έως τις 16 Αύγουστος 1919 πρόεδρος της πρώτης κυβέρνησης του Βασιλείου Σέρβων Κροατών και Σλοβένων και από τις 19 Φεβρουαρίου έως τις 17 Μαΐου 1920 πρωθυπουργός του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας. "О Македонији и Македонцима“ „Албански проблем и Србија и Аустроугарска“ „Срби и Бугари у Балканском рату“ „Тајна конвенција између Србије и Аустроугарске“ Проф. др Дејвид Мекензи, Стојан Протић српски новинар и државник, Службени гласник, Београд, 2008. Мала енциклопедија Просвета - Општа Енциклопедија (М-Ш). Издавачко предузеће „Просвета“, Београд 1959.
Ανδρέας Ζοράρντ

Ο Ανδρέας Ζοράρντ (ουγγρικά: Zoerárd András, Szórád, Zoárd, Πολωνικά: Andrzej Świerad, Żurawek, Żórawek, Świrad και Wszechrad, Σλοβάκικα: Svorad, Τσέχικα: Sverad, Γερμανικά: Zoërard, Λατινικά: Zoerardus) ήταν ένας Βενεδικτίνος μοναχός, που δραστηριοποιούνταν στην Πολωνία και την Ουγγαρία, και τώρα τιμάται ως άγιος.

 Ο Ζοράρντ γεννήθηκε περίπου το 980 στο Οπατόβιετς, ένα μικρό χωριό στην Πολωνία. Μια παράδοση στο μικρό χωριό του Τρόπιε υποστηρίζει ότι όταν ήταν νέος, έζησε εκεί κοντά ως μοναχός. Περίπου το 1000, περίπου στα 20 του χρόνια, άρχισε να ζει ως ερημίτης και ιεραπόστολος, ευαγγελίζοντας στην Οουάβα της Σιλεσίας (σύγχρονη Πολωνία). Κάποια στιγμή, ταξίδεψε επίσης στη βόρεια Ουγγαρία (Σλοβακία) Γύρω στο έτος 1003 ο Ζοράρντ εγκαταστάθηκε στην Ουγγαρία, έγινε Βενεδικτίνος μοναχός στη Μονή του Αγίου Ιππόλυτου στο όρος Ζόμπορ κοντά στη Νίτρα - τότε μέρος του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Πήρε το όνομα "Ανδρέας". Εκεί έγινε ο πνευματικός οδηγός του Βενέδικτου της Σκάλκα. Ο Ζοράρντ και ο Βενέδικτος, με την άδεια του ανώτερου τους Φιλίππου, αργότερα έφυγαν από το μοναστήρι και έγιναν ερημίτες σε μια σπηλιά κατά μήκος του ποταμού Βαγκ κοντά στο Τρέντσιν στη σύγχρονη Σκάλκα ναντ Βάχομ. Ο Ανδρέας πέθανε από φυσικές αιτίες γύρω στο 1009. Εφάρμοσε τόσο αυστηρή λιτότητα, που, σύμφωνα με τον μύθο, η σιδερένια αλυσίδα, την οποία φορούσε τυλιγμένη γύρω από τη ζώνη, τελικά μεγάλωσε στο σώμα του. Ο Βενέδικτος συνέχισε να ζει στη σπηλιά για τρία χρόνια έως ότου δολοφονήθηκε από μια συμμορία κλεφτών, που αναζητούσαν θησαυρό. Το 1083 τα λείψανα του Ζοράρντ μεταφέρθηκαν στον καθεδρικό ναό του Αγίου Εμμαράμ στη Νίτρα, όπου παραμένουν μέχρι σήμερα. Μια βιογραφία των Βενέδικτου και Ζοράρντ γράφτηκε από τον Μάυρος της Νίτρα, Επισκόπου του Πετς, στην οποία λέει ότι ο Ζοράρντ έζησε μια ζωή ως ερημίτης, που ζούσε σε μια μικρή σπηλιά κοντά στο μοναστήρι. Το σπήλαιο έκτοτε ονομάστηκε Σβοράντοβα. Ο Ανδρέας τιμάται ιδιαίτερα στη Σλοβακία, την Ουγγαρία και την Πολωνία, αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η γιορτή του είναι 17 Ιουλίου, αλλά σε μερικά ημερολόγια τιμάται μαζί με τον Βενέδικτο στις 13 Ιουνίου. Ο Βασιλιάς Γκέζα Α' της Ουγγαρίας τον ανακήρυξε ως έναν από τους πολιούχους αγίους της Ουγγαρίας Ο Ζοράρντ πέθανε γύρω στο 1009. Ο Δούκας Γκέζα, ήδη από το 1064, έκανε τα πρώτα βήματα προς την αγιοποίησή του, αν και η λατρεία του Ζοράρντ επιβεβαιώθηκε επίσημα τον Ιούλιο του 1083 από τον Πάπα Γρηγόριο Ζ', χάρη στον Ούγγρο βασιλιά Λαδίσλαο Α' . Τα λείψανα του Ζοράρντ βρίσκονται στον καθεδρικό ναό του Αγίου Εμμαράμ στη Νίτρα.
Διοίκηση Καταδρομών Κύπρου

Η Διοίκηση Καταδρομών είναι στρατιωτικός σχηματισμός ειδικών δυνάμεων της Εθνική Φρουράς με έδρα τη Λάρνακα.Η κύρια αποστολή των Δυνάμεων Καταδρομών είναι ο ανορθόδοξος πόλεμος. Για αυτό το σκοπό άρχισε να εκπαιδεύεται το 1964 στα βουνά του Τροόδους ενώ λίγο καιρό μετά, άρχισε τις επιχειρήσεις εναντίων Τουρκοκυπρίων στασιαστών (μέλοι της TMT) και των τουρκικών δυνάμεων που επιχειρούσαν στο νησί.

 Τα μέλη φορούν τα διακριτικά της μονάδας που απεικονίζει ένα φτερωτό ξίφος, αντιπροσωπευτικό της «θανατηφόρας, σιωπηλής και ταχείας» φύσης των επιχειρήσεων των ειδικών δυνάμεων. Ένας κύλινδρος διασχίζει το ξίφος και τα φτερά με το σύνθημα "Ο Τολμών Νικά", είναι αφιερωμένα στον Ιερό Λόχο που υπηρετούσε με την 1 Special Air Service κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όλοι οι Καταδρομείς, φοράνε το πράσινο μπερέ με το εθνόσημο στην αριστερά. 31η Μοίρα Καταδρομών: Η 31η Μοίρα Καταδρομών συγκροτήθηκε το καλοκαίρι του 1964, την ίδια περίοδο με τη συγκρότηση της Εθνικής Φρουράς. Μετά την εισβολή η Μονάδα τοποθετήθηκε στο Καλό Χωριό Λεμεσού. Έκτοτε - και μέχρι σήμερα-, έχουν την έδρα τους στην επαρχία Λάρνακα. Η 31 ΜΚ που το 1974 έδρευε στην Αθαλάσσα θεωρείται η Μοίρα που ποτέ δεν ηττήθηκε και την νύκτα της 20 Ιουλίου 1974 κατάλαβε το Κοτζάκαγια (Μεγάλος Βράχος) στον Άγιο Ιλαρίωνα με απόλυτη επιτυχία, έκτοτε αποκαλέιται "Οι Πορθητές του Κατζάκαγια". 32η Μοίρα Καταδρομών: Η 32η Μοίρα Καταδρομών ιδρύθηκε το 1964 στο χωριό Σαϊττάς και μετά μεταφέρθηκε στην Πολεμίδια. Μετά τη Μάχη της Κοφίνου, μεταφέρθηκε στη Λάρνακα. Το 1970, μεταφέρθηκε στον Άγιο Χρυσόστομο στην επαρχία Κερύνειας. Μετά την εισβολή μεταφέρθηκε πρώτα στην Αθαλάσσα μετά ξανά στην επαρχία Λάρνακας.33η Μοίρα Καταδρομών: Η 33η Μοίρα Καταδρομών ιδρύθηκε στης 30 Απριλίου του 1965. Το 1967, μεταφέρθηκε στο Πέντε Μίλι και μετά στο Πέλλαπαϊς μέχρι την τούρκικη εισβολή. Σήμερα βρίσκεται στην επαρχία Λάρνακας. Εκτός από της αρχές της Δημοκρατίας και προφανώς της Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, η Διοίκηση Καταδρομών συνεκπαιδεύεται με πολλές άλλες χώρες όπως το Ισραήλ, τη Γαλλία, της ΗΠΑ, τη Σερβία, την Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και άλλες. 17ο ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ: 24 ΩΡΕΣ ΣΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ - ΛΟΚ 19/1/2019 Κύπριοι Καταδρομείς (1992) ΚΑΤΑΔΡΟΜΕΙΣ στο ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟ ΤΡΟΟΔΟΣ | Όλυμπος Aφιέρωμα της Ρωσικής Τηλεόρασης στη Διοίκηση Καταδρομών της Εθνικής Φρουράς Συνεκπαίδευση της Διοίκησης Καταδρομών με τους Royal Marines 36 χιλιόμετρα στο δρόμο της τιμής και του χρέους ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑΔΡΟΜΩΝ Επιχειρησιακό Άλμα Ελεύθερης Πτώσης
Η ωραία του Πέραν

Η Ωραία του Πέραν (τουρκικά: Beyoğlu güzeli) είναι μια ελληνοτουρκική ρομαντική ταινία του 1953, σε σκηνοθεσία Ορέστη Λάσκου. Πρωταγωνιστούν οι: Κάτια Λίντα, Σουχά Ντογάν και Μουαζέζ Αρτσάι.

 Ένα νεαρό ζευγάρι, καθένας από τους οποίους ανήκει σε διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, προσπαθεί χωρίς επιτυχία να ξεπεράσει τα εμπόδια που προκαλούν οι συγγενείς τους στη σχέση τους. Από εκείνη περιμένουν να προχωρήσει σε γάμο με έναν άνδρα ανάλογου κοινωνικού επιπέδου αλλά, όταν αυτός ο αρραβώνας διαλύεται επειδή η κοπέλα αγαπά άλλον, οδηγείται στον θάνατο από τον ίδιο της τον πατέρα. Ο νεαρός αγαπημένος της δεν θα αργήσει να πεθάνει και ο ίδιος, πριν το κάνει όμως καταγράφει στο ημερολόγιό του ολόκληρη την τραγική ιστορία του άτυχου έρωτά του. Κάτια Λίντα ως Ερμιόνη Σουχά Ντογάν ως Αιμίλιος Ηράκλειτος Μουαζέζ Αρτσάι Μεσούτ Σουρμελί Μουαζέζ Ντογάν Λίλιαν Γκρις Τζένη Διαμαντή Ε. Π. Κάρλι Μίμης Μιχαλόπουλος Ρένος Βρεττάκος Η υπόθεση είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Δημήτρη Παπαδόπουλου (Τυμφρηστού) που κυκλοφόρησε το 1920. Οι γλώσσες της ταινίας είναι ελληνικά και τουρκικά. Κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες τη σεζόν 1953-1954 και, κόβοντας 56.238 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 7η θέση ανάμεσα σε 21 ταινίες της ίδιας σεζόν. Αγκάχ Οζγκιούτς. Türk sinemasında İstanbul. Horizon International, 2010. Η ωραία του Πέραν στην IMDb
Ορλάντο Πράιντ

Η Ορλάντο Πράιντ είναι μια γυναικεία επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Ορλάντο. Η ομάδα άρχισε να διαγωνίζεται στο κορυφαίο πρωτάθλημα γυναικείου ποδοσφαίρου της Αμερικής μόλις το 2016.

 Τον Οκτώβριο του 2015, σε επίσημη συνέντευξη τύπου, η ομάδα ανακοίνωσε το επίσημο όνομα, το έμβλημα καθώς και τα χρώματα της. Την θέση του προπονητή πήρε ο Τομ Σερμάνι, ο οποίος είχε προπονήσει ομάδες όπως την Εθνική των Η.Π.Α. Την πρώτη της σεζόν η ομάδα τερμάτησε 9η έχοντας κάνει κάποιες μεγάλες αρχικές μεταγραφές όπως αυτήν της επιθετικού Άλεξ Μόργκαν που λίγους μήνες πριν είχε κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο με την Εθνική των Η.Π.Α. Άλλες μεταγραφές ήταν αυτές των Κέιλιν Κάιλ και Σάρα Χάγκεν. Την σεζόν 2017-18, η ομάδα κατάφερε να τερματίσει 3η στην κανονική περίοδο και να συμμετάσχει για πρώτη φορά στα πλέι οφς, στα οποιά όμως ητήθηκε στον ημιτελικό. Σημαντικό κομμάτι της σεζόν ήταν η απόκτηση της επιθετικού Μάρτα, βραβευμένη 5 φορές με το βραβείο της καλύτερης γυναίκας ποδοσφαιριστή, η οποία σκόραρε 13 τέρματα. Η απογοητευτική σεζόν 2018-19 οδήγησε στην απόλυση του Τομ Σερμάνι. Τον Ιανουάριο του 2019 η ομάδα ανακοίνωσε τον Μάρκ Σκίνερ ως νέο προπονητή.Η σεζόν 2020-21 ακυρώθηκε λόγω του κορoνοϊού. Την σεζόν 2021-22 η ομάδα τερμάτησε 8η ενώ την επόμενη χρονιά 10η. Έτσι η σεζόν 2017-18 παραμένει η καλύτερη μέχρι στιγμής στην ιστορία της Ορλάντο Πραίντ. Η ομάδα από το 2017 έως και σήμερα παίζει τα εντός έδρας παιχνίδια της στο Στάδιο Εξπλόρια το οποίο κτίστηκε για τον συγκεκριμένο σκοπό και έχει χωρητικότητα 25.500 άτομα. Πριν το 2017 η ομάδα αγωνίζοταν στο Κάμπινγκ Γουόρντ Στέιντιουμ, το οποίο σημείωσε ρεκόρ 23.403 θεατών. Η ομάδα σήμερα αποτελείται από 36 παίκτριες εκ των οποίων η πλειοψηφία είναι Αμερικανικής καταγωγής. Τελευταία ενημέρωση: April 18, 2023 Μάρκ Σκίνερ (Προπονητής) Κάρλ Γκρίν (Βοηθός Προπονητή) [1]
Καμπίνος

Το Καμπίνος (πολωνικά: Kampinos) είναι χωριό (πρώην πόλη) στο Βοεβοδάτο Μασοβίας της Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Καμπίνος. Το Καμπίνος έλαβε προνόμια πόλης το 1414 και υποβαθμίστηκε πριν από το 1579. Κατά τα έτη 1975-1998, ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Βαρσοβίας.

 Το χωριό βρίσκεται 42 χιλιόμετρα από τη Βαρσοβία, στην ουδέτερη ζώνη του Εθνικού Δρυμού Καμπίνος. Puszcza Kampinoska, Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2002, ISBN 83-85557-96-2, OCLC 749565601 Kampinos, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Βαρσοβία 1882, σελ. 799.
Αετοφωλιά Σερρών

Η Αετοφωλιά, έως το 1927 γνωστή ως Μουσατζιαλή ή Μουσατζαλή, είναι εγκαταλελειμμένος οικισμός που βρίσκεται στον σημερινό Δήμο Σιντικής της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 760 μέτρων, στους δυτικούς πρόποδες των όρων Βροντούς, σε απόσταση 7 χλμ. ανατολικά-νοτιοανατολικά από το Σιδηρόκαστρο Σερρών.

 Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανήκε διοικητικά στον Καζά του Ντεμίρ Ισάρ του Σαντζακίου των Σερρών του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης. Στη στατιστική μελέτη «Μακεδονία, Εθνογραφία και Στατιστική» του Βούλγαρου Βασίλ Κάντσωφ, εκτιμάται ότι το 1900 ο οικισμός είχε 200 Τούρκους κατοίκους. Στην «Εθνολογική Στατιστική των Βιλαετίων Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου» του Αθανάσιου Χαλκιόπουλου που εκδόθηκε το 1910 στην Αθήνα, ο οικισμός αναφέρεται ως μουσουλμανικός. Σε υπολογισμούς που εξέδωσε, το έτος 1919, η Επιτελική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατού, προ του 1912 αναφέρονται 160 μουσουλμάνοι, ενώ κατά τον Αύγουστο του 1915, 140 μουσουλμάνοι κάτοικοι. Μετά το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων, ο οικισμός περιήλθε στην ελληνική επικράτεια και το 1920 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σιδηροκάστρου. Με την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 οι Τούρκοι κάτοικοι αποχώρησαν και το 1927 ο οικισμός μετονομάστηκε σε Αετοφωλιά. Σύμφωνα με στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, τη δεκαετία του 1920 εγκαταστάθηκαν στην Αετοφωλιά τουλάχιστον 20 οικογένειες προσφύγων, οι οποίες σύντομα μετακινήθηκαν προς άλλα χωριά. Έτσι, στην ελληνική απογραφή του 1928, καταγράφονται μόλις 13 κάτοικοι. Ο οικισμός καταργήθηκε τυπικά το 1940, όταν έπαψε να καταγράφεται στις ελληνικές απογραφές. Το 1968 με το ΦΕΚ 146Α΄/6-7-1968, η θέση του πρώην οικισμού μετονομάστηκε σε «Χαλάσματα». Σήμερα, στην τοποθεσία του εγκαταλελειμμένου οικισμού υπάρχουν τα ερείπια των σπιτιών που υπήρχαν κάποτε εκεί. Κάτοψη των χαλασμάτων του οικισμού είναι, επίσης, ορατή σε αεροφωτογραφίες της περιόδου 1945-1960.
Μαρία Έλενα Κυριάκου

Η Μαρία Έλενα Κυριάκου (Λάρνακα, 11 Ιανουαρίου 1984) είναι Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια. Είναι περισσότερο γνωστή για τη νίκη της στον 1ο κύκλο του The Voice of Greece, με την ομάδα της Δέσποινας Βανδή, αλλά και για τη συμμετοχή της στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision το 2015 με την Ελλάδα και το τραγούδι "One Last Breath" με το οποίο κατέλαβε τη δέκατη ένατη θέση.

 Η Μαρία Έλενα Κυριάκου γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου 1984 στη Λάρνακα στην Κύπρο και κατοικεί εκεί από τότε. Έχει τρία αδέρφια• έναν αδερφό, τον Κυριάκο Παύλου και δύο αδερφές. Στην ηλικία των 13, η μητέρα της την έγραψε σε μια σχολή μουσικής. Μετά από μερικά χρόνια, σπούδασε φιλοσοφική στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στον πρώτο της χρόνο δέχτηκε πρόταση από τον Γιάννη Πλούταρχο, την οποία απέρριψε καθώς η ίδια επιθυμούσε να συνεχίσει τις σπουδές της. Έπειτα από δύο χρόνια στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, αποφάσισε να επιστρέψει στην Κύπρο. Τότε συνέχισε τις σπουδές τις στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Μετά την αποφοίτησή της, εγκατάστησε το δικό της φροντιστήριο. Το 2011, η μητέρα της της πρότεινε να δοκιμάσει την τύχη της στο Greek Idol αλλά η ίδια το αρνήθηκε . Η Μαρία Έλενα Κυριάκου ξεκίνησε τις ακροάσεις για το The Voice of Greece στην ηλικία των 29. Στον τελικό ερμήνευσε το τραγούδι της, το "Δύο Εγωισμοί" και ένα ντουέτο με την coach της με το τραγούδι "No More Tears (Enough Is Enough)". Όταν προχώρησε στο δεύτερο γύρο με την Αρετή Κοσμίδου και το Λευτέρη Κιντάτο, ερμήνευσε το "Because of You", το τραγούδι που είχε ερμηνεύσει στις blind auditions. Η Μαρία Έλενα Κυριάκου κέρδισε τον 1ο κύκλο και ένα συμβόλαιο δίσκου με την Universal Music Greece. Η Μαρία Έλενα Κυριάκου εκπροσώπησε την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision το 2015 με το τραγούδι "One Last Breath". Το τραγούδι προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατατάχθηκε στη 19η θέση με 23 βαθμούς. Η Μαρία Έλενα Κυριάκου είναι ένα από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειάς της, μεταξύ τους και ο Κύπριος ποδοσφαιριστής Κυριάκος Παύλου. Το 2006 παντρεύτηκε με το δημοσιογράφο αθλητικών Γρηγόρη Γεωργίου ενώ πήραν διαζύγιο το 2011. Έχει τρία παιδιά μαζί του. "Δύο Εγωισμοί" (2014) "Δυο Άγγελοι Στη Γη (Un Angelo Disteso Al Sole)" (2014) "Έχεις αφήσει εποχή" (2014) "One Last Breath" (2015) "Μια Αναπνοή" (2015) "Otherside" (2015) "Χωρίς Εσένα" (2015)
1,3-διοξετάνιο

Το 1,3-διοξετάνιο (αγγλικά 1,3-dioxetane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C2H4O2, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό τύπο του, . Είναι ένας ετεροκυκλικός διαιθέρας, που το μόριό του περιέχει έναν τετραμελή δακτύλιο, με εναλλάξ τα άτομα οξυγόνου και άνθρακα. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος 1,3-διοξετάνιο μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) 1,3-διοξετανικό δακτύλιο, δηλαδή τετραμελή δακτύλιο με εναλλάξ άτομα οξυγόνου και άνθρακα. Μπορεί να θεωρηθεί ως διμερές της μεθανάλης (Η2CO) και μπορεί να παραχθεί με φωτοχημικό διμερισμό της τελευταίας:

 Οξετάνιο 1,2-διοξετάνιο Διοξιράνιο Παπαγεωργίου, Β.Π., Εφαρμοσμένη Οργανική Χημεία, Εκδόσεις Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2005, ISBN 960-260-342-7 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, «ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ», Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 «Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας» Ν. Α. Πετάση 1982 Αναστάσιου Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 Καραγκιοζίδη Σ. Πολυχρόνη, «Ονοματολογία Οργανικών Ενώσεων στα Ελληνικά & Αγγλικά» Β΄ Έκδοση Θεσσαλονίκη 1991 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, «Γενική Οργανική Χημεία», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη, «Ειδικά Μαθήματα Οργανικής Χημείας», ΑΠΘ, θεσσαλονίκη 1983 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Φαίδωνα Χατζημηχαλάκη, «Εργαστηριακός Οδηγός», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1986 Νικολάου Ε. Αλεξάνδρου, Αναστάσιου Βάρβογλη, Δημητρίου Ν. Νικολαΐδη: «Χημεία Ετεροκυκλικών Ενώσεων», Εκδόσεις Ζήτη, Θεσσαλονίκη 1985 Διαδικτυακοί τόποι που αναφέρονται στις «Αναφορές και παρατηρήσεις».
Ζώης Καράμπελας

Ο Ζώης Καράμπελας (Μαρούσι, 27 Απριλίου 2001) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,86 μέτρα, αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για την ομάδα της Α.Ε.Κ.

 Ο Καράμπελας ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην Α2 Εθνική με το Περιστέρι, τη σεζόν 2017-18. Έκανε το ντεμπούτο του στην Α1 Εθνική τη σεζόν 2018-2019 με το Περιστέρι, σε έναν αγώνα εναντίον του Χολαργού. Τη σεζόν 2018-19, ανακηρύχθηκε Καλύτερος Νέος Παίκτης της Α1. Τη σεζόν 2020-21, είχε 2.9 πόντους και 1.9 ασίστ ανά 10 λεπτά συμμετοχής, σε 15 ματς. Στις 17 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από τη Λάρισα για ένα χρόνο. Με τη θεσσαλική ομάδα μέτρησε 5.3 πόντους (48% στο δίποντο, 30% στο τρίποντο), 2.7 ριμπάουντ και 2.9 ασίστ ανά 20 λεπτά παραμονής στο παρκέ σε 35 παιχνίδια στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στις 15 Αυγούστου 2022, συμφώνησε επίσημα με τον Απόλλωνα Πάτρας. Με τον Απόλλωνα μέτρησε κατά μέσο όρο 6.9 πόντους (42.1% δίποντα, 25.8% τρίποντα, 75% βολές), 2.9 ριμπάουντ, 4.5 ασίστ και 1 κλέψιμο σε 22 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα. Στις 2 Μαΐου 2023, ανακοινώθηκε από την Α.Ε.Κ. με συμβόλαιο έως το 2025. Ο Καράμπελας έχει υπάρξει μέλος των «μικρών» Εθνικών ομάδων της Ελλάδας, με τις οποίες πήρε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2018 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο U19 του 2019.Τον Φεβρουάριο του 2021, κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ανδρών ώστε να συμμετάσχει στα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2022. Ο πρώτος αγώνας ήταν κόντρα στη Βοσνία, ήττα με 69-84, με τον ίδιο να έχει 2 πόντους, 4 ριμπάουντ και 3 ασίστ σε 13:40 λεπτά συμμετοχής. Καλύτερος Νέος Παίκτης Ελληνικού Πρωταθλήματος: (2019) Ελληνικό All Star Game νέων: (2020) Προφίλ U19 στη FIBA Προφίλ στο Basketball-Reference.com Προφίλ στο Eurobasket.com Προφίλ στο RealGM.com Προφίλ στη Basket League Ελλάδας (Αγγλικά) Προφίλ στη Basket League Ελλάδας (Ελληνικά) Προφίλ στο Περιστέρι Αρχειοθετήθηκε 2019-06-29 στο Wayback Machine. (Ελληνικά)
Όλγα Σκαμπέγιεβα

Η Όλγα Βλαντίμιροβνα Σκαμπέγιεβα (ρωσικά: Ольга Владимировна Скабеева‎; γεννημένη στις 11 Δεκεμβρίου 1984 στο Βόλτζκι) είναι Ρωσίδα δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια. Είναι νικήτρια δύο φορές του βραβείου TEFI (2017, 2018).

 Η Σκαμπέγιεβα γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1984 στο Βόλτζκι, στο Όμπλαστ του Βόλγκογκραντ, όπου αποφοίτησε από το γυμνάσιο. Στη δέκατη τάξη αποφάσισε να γίνει δημοσιογράφος. Η δημοσιογραφική της σταδιοδρομία ξεκίνησε στην τοπική εφημερίδα. Σπούδασε στη Σχολή Δημοσιογραφίας του Κρατικού Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης, από την οποία αποφοίτησε με διακρίσεις το 2008. Εργάστηκε ως ανταποκρίτρια για το τηλεοπτικό πρόγραμμα Vesti.Ήρθε στο προσκήνιο το 2012-2013 με την κάλυψή της για τη δίκη των Pussy Riot, την αύξηση των αντικυβερνητικών συγκεντρώσεων εκείνη την εποχή και τις επακόλουθες ποινικές έρευνες για τις δραστηριότητες των υποστηρικτών της Ρωσικής αντιπολίτευσης. Οι επικριτικές αναφορές της για τη ρωσική αντιπολίτευση ώθησαν την τηλεοπτικό κριτικό Ιρίνα Πετρόβσκαγια να την χαρακτηρίσει ως μέλος των «ειδικών δυνάμεων» της ρωσικής κρατικής τηλεόρασης και τον τόνο της ως «εισαγγελικό και κατηγορητικό».Το 2015-2016 ηγήθηκε του προγράμματος του συγγραφέα Vesti.doc στο τηλεοπτικό κανάλι Russia 1. Από τις 12 Σεπτεμβρίου 2016, μαζί με τον σύζυγό της Γιεβγκένι Ποπόφ, διεξάγει μια κοινωνική και πολιτική εκπομπή 60 λεπτών στον τηλεοπτικό σταθμό Russia 1, που ανακοινώθηκε ως πρόγραμμα συζήτησης για θέματα υψηλού προφίλ.Είναι άξιο παρατήρησης ότι το 2018 η Σκαμπέγιεβα προσπάθησε να δυσφημίσει τη βρετανική έρευνα για τη δηλητηρίαση των Σεργκέι και Γιούλια Σκριπάλ. Στο τηλεοπτικό της πρόγραμμα λέγεται ότι η υπόθεση Σκριπάλ είναι «μια περίπλοκη βρετανική συνωμοσία, για να δυσφημίσει τη Ρωσία». Οι επικριτές την ονόμασαν με το ψευδώνυμο «Σιδηρά Κούκλα του Πούτιν». Όλγα Σκαμπέγιεβα στο Instagram Όλγα Σκαμπέεβα στο Zvezda Ρωσία: Το χάος του Τραμπ σημαίνει «τελικά θα νικήσουμε την Αμερική»
Μπόρα Ντόρντεβιτς

Ο Μπόρισαβ "Μπόρα" Ντόρντεβιτς (σερβικά κυριλλικά: Борисав-Бора Ђорђевић‎), γνωστός και ως Μπόρα Τσόρμπα (σερβικά κυριλλικά: Бора Чорба), είναι Σέρβος τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ποιητής. Είναι γνωστότερος ως ο τραγουδιστής του σερβικού και γιουγκοσλαβικού ροκ συγκροτήματος Riblja Čorba.

 Ο Ντόρντεβιτς γεννήθηκε στο Τσάτσακ το 1952 από τον πατέρα μηχανικό Ντράγκολιουμπ και τη μητέρα Νεράντζα, καθηγητή της Σερβικής γλώσσας. Σε ηλικία 15 χρονών ο Ντόρντεβιτς άρχισε να γράφει πoιήματα. Ο Ντόρντεβιτς έπαιξε με πολλά συγκροτήματα στο Τσάτσακ: Vesnici Ljubavi, Safiri, Dečaci sa Morave και Čačanski Plemići. Για ένα διάστημα, ήταν μέλος του PORS με τον Ράντομιρ Μιχαήλοβιτς Τότσακ στην κιθάρα. Ταυτόχρονα, ο έφηβος Ντόρντεβιτς, μαζί με μια ομάδα φίλων, άρχισε να ζει σε διαμερίσματα γύρω από την πατρίδα του Τσάτσακ. Μερικά από τα κλεμμένα χρήματα που αποκτήθηκαν με αυτόν τον τρόπο χρησιμοποιήθηκαν για την αγορά μουσικού εξοπλισμού. Ο Ντόρντεβιτς πέρασε επτά ημέρες στη φυλακή πριν αφεθεί ελεύθερος για να περιμένει την καταδίκη. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bora Đorđević στο Wikimedia Commons
Αϊζάια Κάζινς

Ο Αϊζάια Ντεβόντε Κάζινς (Isaiah Devonte Cousins, γενν. στις 13 Μαρτίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ/σούτινγκ γκαρντ για το Περιστέρι.

 Στις 23 Ιουνίου 2016, ο Κάζινς επιλέχθηκε από τους Σακραμέντο Κινγκς με την 59η συνολική επιλογή του NBA Ντραφτ 2016 και αργότερα εντάχθηκε στην ομάδα για το Σάμερ Λιγκ 2016. Στις 6 Σεπτεμβρίου, υπέγραψε με τους Κινγκς, αλλά αποδεσμεύτηκε στις 24 Οκτωβρίου μετά από δύο αγώνες προετοιμασίας. Επτά ημέρες αργότερα, αποκτήθηκε από τους Ρένο Μπίγκχορνς της D-League, τροφοδοτικής ομάδας των Κινγκς. Στις 19 Οκτωβρίου 2017, οι Σολτ Λέικ Σίτι Σταρς ανακοίνωσαν ότι είχαν αποκτήσει τα δικαιώματα επιστροφής του Κάζινς, μαζί με την 33η συνολική επιλογή στο Ντραφτ της G-League, με αντάλλαγμα την επιλογή του πρώτου γύρου (δεύτερη συνολικά) της ομάδας. Στις 11 Απριλίου 2018, η Σολέ Μπασκέτ του πρωταθλήματος Γαλλίας ανακοίνωσε ότι είχε υπογράψει τον Κάζινς για την υπόλοιπη σεζόν. Στις 3 Οκτωβρίου 2018, ο Κάζινς υπέγραψε με τους Γιούτα Τζαζ. Μετά τη συμμετοχή του σε τρεις αγώνες προετοιμασίας, αποδεσμεύτηκε στις 14 Οκτωβρίου. Στη συνέχεια, προστέθηκε στο ρόστερ της τροφοδοτικής τους ομάδας στην G League, Σόλτ Λέικ Σίτι Σταρς. Στις 24 Ιουλίου 2019, ο Κάζινς υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την Χάποελ Ιερουσαλήμ του πρωταθλήματος Ισραήλ. Την 1η Ιανουαρίου του 2020, αποχώρησε από την ομάδα, αφού είχε παίξει σε εννέα αγώνες του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Την 1η Ιανουαρίου του 2020, ο Κάζινς υπέγραψε με το Περιστέρι για το υπόλοιπο της σεζόν. Είναι ο γιος της Λίζα Κάζινς και έχει πάρει πτυχίο στις ανθρώπινες σχέσεις. Bio στους Οκλαχόμα Σάνερς Προφίλ στο RealGM
Ψυχικό Λάρισας

Το Ψυχικό, παλαιότερα γνωστό ως Κετσελή, είναι πεδινός οικισμός εντός των ορίων της δημοτικής ενότητας Κραννώνος, στον Δήμο Κιλελέρ του Νομού Λάρισας. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 250 μέτρων, 28 χλμ νοτιοδυτικά της Λάρισας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 129 κατοίκους. Η πλειοψηφία των κατοίκων απασχολείται κυρίως στον τομέα της γεωργίας και της κτηνοτροφίας.

 Επί τουρκοκρατίας, το χωριό ονομαζόταν Κετσελή. Μετά το 1881, όταν και ενσωματώθηκε μαζί με το μεγαλύτερο κομμάτι της Θεσσαλίας στο ελληνικό κράτος, έλαβε την ονομασία Ψυχικό. Την ίδια περίοδο, σύμφωνα με απογραφή που πραγματοποίησε το υπουργείο Εσωτερικών, ο πληθυσμός του χωριού ανερχόταν σε 176 κατοίκους. To 1900 στο Ψυχικό ζούσαν 31 οικογένειες. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ο οικισμός υπέστη καταστροφές έπειτα από επιδρομή γερμανικών δυνάμεων που είχαν την υποστήριξη ενόπλων της δοσιλογικής οργάνωσης ΕΑΣΑΔ. Διοικητικά, το Ψυχικό αποτέλεσε αρχικά οικισμό του δήμου Κραννώνος. Το 1912 υπήχθη στην επαρχία Λαρίσης ενώ το 1998 συμπεριλήφθηκε εντός των ορίων του καποδιστριακού δήμου Κραννώνος. Με βάση την, υφιστάμενη από το 2011, διοικητική διαίρεση της Ελλάδας, το Ψυχικό υπάγεται στο δήμο Κιλελέρ. Στο Ψυχικό βρίσκεται ο ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος διαθέτει τοιχογραφημένο διάκοσμο του 1842 - έργο του ζωγράφου Ζήκου Μιχαήλ - και αναγνωρίστηκε το 1986 ως διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Κάτω Χριστός Σερρών

Το Χριστός αποτελείται από τους ημιορεινούς οικισμούς του Άνω και (Κάτω) Χριστός, κτισμένους στους πρόποδες της οροσειράς της Βροντούς και υπόκειται στον Δήμο Σερρών της περιφερειακής ενότητας Σερρών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 το χωριό έχει πληθυσμό 347 κατοίκων, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 386 κατοίκων. Mε συνολικό πληθυσμό 347 κατοίκων, (οι οποίοι είναι Πόντιοι, Βλάχοι, Ντόπιοι, Θρακιώτες), και υψόμετρο 94 μέτρα, το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Βυζαντινό ναό που υπήρχε εκεί εις μνήμην του Σωτήρος Χριστού. Ο ναός αυτός μάλιστα με αυτοκρατορικό διάταγμα του Ανδρόνικου του Γ΄ είχε αφιερωθεί το 1321 στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου Σερρών. Κατά την Βυζαντινή εποχή το χωριό ήταν ιδιοκτησία του Μεγάλου Λογοθέτου Θεοδώρου Μετοχίτου και αναφέρεται σε βυζαντινά έγγραφα ως "χωρίον του Γαστιλέγκους". Το παλιό χωριό του Άνω Χριστός χαρακτηριζόταν από τα γραφικά παραδοσιακά οικήματα. Δυστυχώς όμως έπεσε θύμα του φαινομένου της εποχής(αστυφιλία) και εγκαταλείφθηκε κυρίως την τριετία 1967-1970. Το μόνο που μένει τώρα για να μας θυμίζει το παλιό χωριό είναι τα παλιά ερείπια. Στην περιοχή ενδιαφέρον παρουσιάζουν το φράγμα του Χειμάρρου, το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία αλλά και του Αγίου Γεωργίου. To Χριστός βρίσκεται βορειοδυτικά του Λευκώνα. Στην περιοχή βρέθηκε το 1970 ενεπίγραφη βωμόσχημη στήλη της ρωμαϊκής εποχής η οποία εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών.

 Η “χάσκα” είναι αποκριάτικο έθιμο που συναντάτε κυρίως στην περιοχή της Μακεδονίας, την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς και αναβιώνει από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Χριστός στην Πλατεία Ελευθερίας στις Σέρρες Ο γεροντότερος δένει μια κλωστή στον πλάστη, με τον οποίο ανοίγονται τα φύλλα της πίτας και στην άκρη της κλωστής δένεται ένα ξεφλουδισμένο βραστό αυγό. Όλοι κάθονται οκλαδόν σε γύρο και από την μέση ο παππούς κουνάει σαν εκκρεμές αυγό στα στόματα των μελών της οικογένειας ,τα οποία έχουν δεμένα στην πλάτη τα χέρια τους και προσπαθούν να χάψουν το αυγό. Η διαδικασία είναι πολύ διασκεδαστική γιατί δεν είναι εύκολο να φαγωθεί το αυγό. Το έθιμο της χάσκας το επιβάλει σαρακοστιανή επιταγή που λέει “με αυγό κλείνει το στόμα το βράδυ της αποκριάς και με αυγό ανοίγει πάλι το βράδυ της Ανάστασης” υπενθυμίζοντας τη νηστεία που πρέπει να τηρηθεί στο μεσοδιάστημα αυτό. Στο τέλος ζητούσαν συγχώρεση ο ένας από τον άλλον και οι μικρότεροι ασπάζονταν τα χέρια των μεγαλυτέρων της οικογένειας (παππούς ,πατέρας ,νονός) και εύχονταν καλή σαρακοστή και καλή Ανάστασ Στο Χριστός εδρεύει η τοπική "Νίκη" Χριστού που ιδρύθηκε το 1973 και αγωνίζεται στις τοπικές κατηγορίες (Α,Β,Γ) της Ε.Π.Σ. Σερρών στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Οι εγκαταστάσεις της Νίκης Χριστός αποτελούνται από το κύριο γήπεδο ποδοσφαίρου, βοηθητικό γήπεδο καθώς και γήπεδο μπάσκετ και βόλλευ. http://nikichristosfc.blogspot.com/p/blog-page_29.html