IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κλινική Περίπτωση

Κλινική Περίπτωση είναι τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε τη σεζόν 2011-2012 από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel. Το σενάριο βασίζεται στη βρετανική σειρά «Doc Martin» που προβάλλεται από το 2004 μέχρι σήμερα από το τηλεοπτικό δίκτυο ITV.Την μεταφορά του σεναρίου στα ελληνικά επιμελήθηκε η Χριστίνα Κοτζάμπαση ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ανδρέας Μορφονιός.Η σειρά περιείχε αρκετά εξωτερικά γυρίσματα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος τους πραγματοποιήθηκε στην Καρδαμύλη. Η σειρά ήταν στα 10 πρώτα προγράμματα με την υψηλότερη τηλεθέαση για το 2012. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς προβλήθηκε στις 18 Νοεμβρίου του 2011, ενώ το τελευταίο στις 25 Μαΐου του 2012. Παρόλο που την άνοιξη του 2012 η σειρά ανανεώθηκε για δεύτερο κύκλο επεισοδίων, τελικά τα γυρίσματα και η προετοιμασία του νέου κύκλου δεν ξεκίνησαν ποτέ λόγω οικονομικών προβλημάτων.

 Ένας ιδιόμορφος μεγαλοχειρουργός που ένα παράξενο παιχνίδι της ζωής τον έφερε από την καλύτερη κλινική του κόσμου στο αγροτικό ιατρείο της γραφικής ελληνικής επαρχίας. Τι γίνεται, όμως, όταν αυτός ο μεγαλογιατρός φοβάται το αίμα, όταν αυτός ο ιδιόρρυθμος, σχεδόν αντικοινωνικός, μανιακός με την τάξη γιατρός αποφασίζει να εγκατασταθεί σε ένα μικρό χωριό; Πώς βλέπουν τον διάσημο μεγαλογιατρό οι καλόκαρδοι, απλοϊκοί και συχνά αφελείς κάτοικοι; Μικρές ιστορίες καθημερινής τρέλας βιώνει ο Μάρκος Στάικος στη νέα του ζωή. Με τον έρωτα να καραδοκεί, οι συγχωριανοί του τον φέρνουν πολλές φορές στα όριά του. Παράλληλα, όμως, οι καλόκαρδοι αυτοί άνθρωποι, του δείχνουν και μια άλλη, πιο χαλαρή και χαρούμενη πλευρά της ζωής. Βασίλης Γαλαίος ως Πέτρος Τάσος Γιαννόπουλος ως Ηλίας Φάνης Μουρατίδης ως Μπαλτάς (επεισόδια 5,15) Μάνος Ζαχαράκος ως Δημήτρης (επεισόδια 6-11) Αλέξανδρος Μυλωνάς ως Παύλος Στάικος (επεισόδιο 7) Αλεξάνδρα Παντελάκη ως Αγγελική Στάικου (επεισόδιο 7) Δημήτρης Μαυρόπουλος ως φλερτ Αριστέας (επεισόδιο 10) Μαριάνθη Φωτάκη ως (επεισόδιο 11) Ηλίας Ζερβός ως Νικόλας Μπάσης (επεισόδιο 12) Χριστίνα Τσάφου ως Ρόζα Μπάση (επεισόδιο 12) Βασίλης Γιακουμάρος ως Ανέστης Μπάσης (επεισόδιο 12) Δημήτρης Κανέλλος ως Σωτήρης Μπάσης (επεισόδιο 12) Πηνελόπη Αναστασοπούλου ως Ζωή Παρθένη (επεισόδιο 13) Πάνος Σκουρολιάκος ως Πάλιουρας (επεισόδιο 14) Γιάννης Στάνκογλου ως Νικήτας Φρέρης (επεισόδια 15-18) Γιώργος Κορμανός Νίκος Παντελίδης ως Κοσμάς Λιάρος Αλέκος Μάνδηλας ως πατέρας Μαργαρίτας Αννέτα Κορτσαρίδου ως φαρμακοποιός Μιχάλης Αλικάκος ως Μάριος Εβίτα Συρίγου ως κόρη Μπαλτά Μέλπω Ζαρόκωστα ως Στέλλα Τζωρτζίνα Παλαιοθοδώρου ως Τζούλια Ιφιγένεια Τζόλα ως φίλη Πέτρου Λήδα Καπνά ως ανιψιά Πρόδρομου Τάκης Βλαστός ως Γιώργος Τάσος Φώης ως Μιχάλης Κλινική Περίπτωση στην IMDb
Βρύσες Λασιθίου

Οι Βρύσες (επίσημα: οι Βρύσες) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από τη Νεάπολη. Είναι κτισμένο στη βόρεια πλευρά του όρους Καβαλαρά, επάνω από την κοιλάδα Σκαφη Μιραμπέλλου.

 Την περίοδο της Κρητικής Επανάστασης 1866-68, στις Βρύσες έγινε μεγάλη μάχη 6-7 Αυγούστου 1867), στην οποία ηττήθηκαν οι Τούρκοι (σκοτώθηκαν 250 Οθωμανοί) και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν προς τη Νεάπολη. Στη μάχη εκείνη διακρίθηκαν ο Εμμανουήλ Κοκκίνης, τα αδέρφια Ματθαίος και Κωνσταντίνος Σφακιανάκης και άλλοι. Από το 1986 καθιερώθηκε ο εορτασμός της επετείου της μάχης, υπό την αιγίδα του Δήμου Νεάπολης (αρχικά και έπειτα Αγίου Νικολάου). Κοινότητα Βρυσών
Κλεπίνη

Η Κλεπίνη είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Klepini». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.
Δημήτριος Μπόσδας

Ο Δημήτριος B. Μπόσδας (26 Νοεμβρίου 1905 – 2 Ιουλίου 1997) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε νομάρχης στις αρχές του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα.

 Γεννήθηκε το 1905 στην Αθήνα. Ήταν γιος του συμβολαιογράφου Αθηνών, Βασιλείου Δ. Μπόσδα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Έπειτα έκανε σπουδές στο εξωτερικό (Γερμανία). Άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα. Διορίστηκε για πρώτη φορά νομάρχης το 1949 και τοποθετήθηκε στη Σάμο. Τον Μάιο του 1950 εισηγήθηκε σε συνέδριο νομαρχών το θέμα του μηχανικού εξοπλισμού των διοικητικών υπηρεσιών με γνώμονα την εύρυθμη λειτουργία των νομαρχιών. Μετά τη Σάμο διορίστηκε Νομάρχης Πιερίας. Στις 31 Μαρτίου 1953 έφτασε στην Κατερίνη και ανέλαβε τα καθήκοντά του. Αποχώρησε από την Πιερία το 1954 και τον διαδέχθηκε ως νομάρχης ο Θεμιστοκλής Μπάλλας. Ο Δημήτριος Β. Μπόσδας συνταξιοδοτήθηκε ως δικηγόρος. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στις 2 Ιουλίου 1997 και η κηδεία του έγινε από τον ιερό ναό του Αγίου Λαζάρου του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών, στις 4 Ιουλίου. "Das Konnossement nach griechischen Recht im Vergleich mit dem deutschem Recht, unter Berücksichtigung der internationalen Bestrebungen einer Vereinheitlichung des Konossemenisrechts" (Leipzig, 1927) "Η καλή τη πίστει κτήσις νομίμων ενεχύρων ή προνομίων, ιδία επί εισκομισθέντων αλλοτρίων (Αθήνα, 1931) "Περί του γάμου: Συμβολή εις την μελέτην του γάμου κατά την Εκλογήν των Ισαύρων" (Αθήνα, 1937) Κεντρική Βιβλιοθήκη του ΑΠΘ, open archives. "Η νομιμοποίησις του κληρονόμου κατά το σχέδιον του αστικού κώδικος" (Αθήνα, 1939)
Πανοραμίκ

Πανοραμίκ (γαλλικά : panoramique) στον κινηματογράφο ονομάζεται η οριζόντια κίνηση της κάμερας γύρω από τον άξονά της χωρίς αυτή να μετακινηθεί από την θέση της. Η λέξη πανοραμίκ είναι γαλλική και προέρχεται από την ελληνική λέξη πανόραμα.

 Ο λόγος που χρησιμοποιείται αυτή η τεχνική πανοραμίκ είναι για την περιγραφή ενός τοπίου ή αντικειμένου ή κι ενός γεγονότος. Ένα συχνό παράδειγμα χρήσης της τεχνικής είναι για την περιγραφή ενός χώρου που έχει γίνει μια δολοφονία και μας πληροφορεί για τα αντικείμενα ή τους ανθρώπους που υπάρχουν στο χώρο. Επίσης χρησιμοποιείται για να "ακολουθήσει" έναν ήρωα ή την δράση μιας σκηνής καθώς εξελίσσεται σε μία συγκεκριμένη περιοχή. Για παράδειγμα, όταν ο πρωταγωνιστής της σκηνής σκαρφαλώνει στην κορυφή ενός βουνού και κοιτάζει το τοπίο γύρω του, τότε με κίνηση πανοραμίκ της κάμερας που ακολουθεί την κίνηση του κεφαλιού του ήρωα, είτε από δεξιά προς τα αριστερά, είτε αντίστροφα, αποκαλύπτεται αυτό που βλέπει. Ένα άλλο παράδειγμα κίνησης πανοραμίκ είναι όταν η κινηματογραφική κάμερα μας παρουσιάζει την γαλήνη ενός τοπίου, για να καταλήξει τελικά, εντελώς απροσδόκητα, στο πτώμα ενός ανθρώπου, που βρίσκεται στη μέση ενός όμορφου λιβαδιού.Αρκετές φορές όμως τα πανοραμίκ έχουν κι ένα εκφραστικό (ψυχολογικό, δραματικό) ρόλο, εισάγουν ένα απροσδόκητο στοιχείο στην δράση, με τραγικό ή κωμικό αποτέλεσμα. Το πανοραμίκ είναι μια τεχνική που εκτός από τον κινηματογράφο χρησιμοποιείται επίσης στη ζωγραφική και στη φωτογραφία, είναι δηλαδή το αντίστοιχο της πανοραμικής λήψης. Αυτή η τεχνική έγινε γνωστή στην ζωγραφική στα μέσα του δεκάτου ενάτου αιώνα όπου, ειδικά οι Ευρωπαίοι ζωγράφοι, την χρησιμοποιούσαν για να περιγράψουν ένα τοπίο ή ένα ιστορικό γεγονός. Από την άλλη στο κινηματογράφο άρχισε να γίνεται γνωστή έναν αιώνα μετά. Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ χρησιμοποιούσε αυτή την τεχνική αρκετά συχνά. Για παράδειγμα η πρώτη σκηνή της ταινίας Ψυχώ είναι ένα πανοραμικό πλάνο της πόλης του Φοίνιξ, διάρκειας περίπου δύο λεπτών. Στην ταινία του Τζων Φορντ «Ταχυδρομική άμαξα», η κάμερα παρακολουθεί αρχικά την άμαξα που διασχίζει την κοιλάδα. Με κίνηση πανοραμίκ στρέφεται δεξιά προς την κορυφή ενός βραχώδους λόφου, όπου στέκεται μια ομάδα ινδιάνων έτοιμοι να επιτεθούν.
Αριστείδης Μούμογλου

Ο Αριστείδης Μούμογλου (Βέροια, 1942) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ πόντων σε ένα αγώνα στην Ελλάδα με 145, επίδοση που σημειώθηκε στις 13 Ιουλίου 1972. Η εν λόγω επίδοση καταγράφτηκε στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες, ενώ σήμερα αποτελεί την πέμπτη καλύτερη παγκοσμίως.

 Το 1958, σε ηλικία 16 ετών, αποκτήθηκε από τον Ηρακλή και δύο χρόνια αργότερα καθιερώθηκε στη βασική ομάδα. Από το 1961 έως το 1964 ο Ηρακλής μετατράπηκε με την παρουσία του σε μια από τις πρωταγωνιστικές ομάδες του πρωταθλήματος. Το 1962 αναδείχθηκε με τον Ηρακλή Πρωταθλητής Θεσσαλονίκης και Δευτεραθλητής Ελλάδας και το 1964 Δευτεραθλητής Ελλάδας. Το 1967 διέκοψε το μπάσκετ για να αφιερωθεί στις σπουδές του στη Φαρμακευτική σχολή έως το 1970, ωστόσο αγωνιζόταν στην ομάδα καλαθοσφαίρισης του Πανεπιστημίου. Το 1970 επέστρεψε στον Ηρακλή, στον οποίο αγωνίστηκε μέχρι το 1972. Μάλιστα στο τέλος εκείνης της χρονιάς, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της Α΄ Εθνικής με 654 πόντους. Στις 13 Ιουλίου 1972, σημείωσε το ρεκόρ πόντων σε ένα αγώνα που εξακολουθεί να παραμένει ακατάρριπτο όσον αφορά τα ελληνικά δεδομένα, ενώ αποτελεί την πέμπτη καλύτερη επίδοση σε παγκόσμιο επίπεδο. Απέναντι στην ομάδα του ΒΑΟ ο Μούμογλου σκόραρε 145 πόντους, σε ένα αγώνα που ο Ηρακλής κέρδισε με 172-94. Πέτυχε δηλαδή τους 145 από τους 172 πόντους του Ηρακλή. Ο Μούμογλου πέτυχε 63 πόντους στο πρώτο ημίχρονο και 82 από τους 109 συνολικά του Ηρακλή στο δεύτερο ημίχρονο. Πέτυχε 72 εύστοχα δίποντα, ενώ το κατόρθωμά του είναι ακόμη πιο μεγάλο αν υπολογιστεί πως εκείνη την εποχή στο μπάσκετ δεν είχε θεσμοθετηθεί ακόμη το τρίποντο (καθιερώθηκε στο NBA το 1979 και διεθνώς το 1984). Επίσης πέτυχε μία από τις έξι ελεύθερες βολές που εκτέλεσε. Ο αγώνας αυτός ήταν και ο τελευταίος της σταδιοδρομίας του στην καλαθοσφαίριση, καθώς το 1972 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Κάτοχος του ρεκόρ πόντων ήταν μέχρι τότε ο Παράσχος Τσάνταλης του Πανελληνίου, ο οποίος είχε σκοράρει 71 πόντους στις 28 Μαρτίου 1971 κόντρα στον Πανιώνιο.Το ρεκόρ του αποτέλεσε την καλύτερη επίδοση σε παγκόσμιο επίπεδο και καταγράφτηκε τότε στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες. Ωστόσο δεν κράτησε για πολύ, διότι στις 5 Φεβρουαρίου 1974 ο δεκατριάχρονος Σουηδός Ματς Βέρμελιν πέτυχε 272 πόντους σε έναν αγώνα 40 λεπτών στη νίκη της ομάδας του με τελικό σκορ 272-0 σε ένα τοπικό τουρνουά μπάσκετ αγοριών στη Στοκχόλμη (παραμένει μέχρι σήμερα το πιο απίθανο ρεκόρ στην ιστορία του μπάσκετ καθώς, επιπρόσθετα, ουδείς άλλος σκόραρε στον αγώνα, ούτε συμπαίκτης, ούτε αντίπαλος). Σήμερα, η επίδοσή του Μούμογλου αποτελεί την πέμπτη καλύτερη παγκοσμίως. Ο Αριστείδης Μούμογλου αγωνίστηκε με την Εθνική Εφήβων σε ένα αγώνα το 1962 και λίγους μήνες αργότερα κλήθηκε από την Εθνική Αντρών στην οποία συμμετείχε σε 5 αγώνες (7,4 πόντους μέσος όρος). Αριστείδης Μούμογλου, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Sportday Αφιέρωμα στον Αριστείδη Μούμογλου Αφιέρωμα 100 χρόνια Ηρακλής
Τζουλιέττα Σιμιονάτο

Η Τζουλιέττα Σιμιονάτο (ιταλικά: Giulietta Simionato‎, 12 Μαΐου 1910, Φορλί – 5 Μαΐου 2010, Ρώμη) ήταν ιταλίδα μεσόφωνος. Η καριέρα της ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930 και διήρκεσε 30 έτη, φθάνοντας μέχρι τη συνταξιοδότησή της το 1966.

 Τα πρώτα δεκαπέντε χρόνια της σταδιοδρομίας της δεν σημείωσε σημαντικές επιτυχίες, ερμηνεύοντας μόνο δευτερεύοντες ρόλους· η καριέρα της αναζωογονήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1940. Το 1936, έκανε το ντεμπούτο της στη Σκάλα και εμφανίστηκε εκεί τακτικά μεταξύ των ετών 1936 και 1966. Έκανε το ντεμπούτο της στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεντ Γκάρντεν το 1953, εμφανιζόμενη εκεί συχνά από το 1963 ως το 1965. Το 1953 ερμήνευσε για πρώτη φορά όπερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, πρωταγωνιστώντας ως Σαρλότ στον Βερθέρο του Ζυλ Μασνέ στην Όπερα του Σαν Φρανσίσκο, με τον Τσέζαρε Βαλέτι στον ομώνυμο ρόλο. Το 1959 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μητροπολιτική Όπερα, ως Ατζουτσένα στην όπερα Τροβατόρε. Εμφανίστηκε επίσης στο Φεστιβάλ του Εδιμβούργου (1947), στο Τεάτρο Νασιονάλ ντε Σάο Κάρλος (1954), στη Λυρική Όπερα του Σικάγο (1954 – 1961), στην Κρατική Όπερα της Βιέννης (από το 1956) και το Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ. Ακόμα, τραγούδησε σε πολλές περιπτώσεις με την επιφανή υψίφωνο Μαρία Κάλλας, συνοδεύοντάς τη συχνά ως Ανταλτζίζα στη Νόρμα του Μπελίνι.Η Σιμιονάτο είχε ένα μεγάλο ρεπερτόριο ρόλων, που περιελάμβανε τη Ροζίνα του Κουρέα της Σεβίλλης και τη Σταχτοπούτα της φερώνυμης όπερα του Ροσίνι, τη Σαρλότ του Βέρθερου του Μασνέ και την Κάρμεν του Μπιζέ. Ακόμα, ερμήνευσε ρόλους από όπερες του Βέρντι, όπως η Άμνερις από την Αΐντα, η Εμπολί του Δον Κάρλος και η Αντζουτσένα του Τροβατόρε. Πολλές από τις εμφανίσεις της ηχογραφήθηκαν, μεταδόθηκαν ζωντανά στο ραδιόφωνο ή αποτυπώθηκαν σε ταινίες.Συνταξιοδοτήθηκε το 1966, οπότε και παντρεύτηκε τον Τσέζαρε Φρουγκόνι. Πέθανε στη Ρώμη μία εβδομάδα πριν τα 100α της γενέθλια.
Φέλιξ Λουστάου

Ο Φέλιξ Λουστάου (ισπανικά: Félix Loustau, προφορά : [lusˈto], 25 Δεκεμβρίου 1922 – 5 Ιανουαρίου 2003) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως αριστερός ακραίος επιθετικός, βασικό στέλεχος στην ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ της δεκαετίας του 1940, γνωστής ως La Máquina.

 Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα της Ρίβερ Πλέιτ στις 28 Ιουνίου 1942 σε αγώνα με την Πλατένσε, στην οποία ήταν και η πρώτη παρουσίαση του λειτουργικού κουιντέτου της επίθεσης που έγινε θρύλος αγωνιζόμενο σε μόνο 18 παιχνίδια (η Ρίβερ κέρδισε 11, ισοπαλίες 5, έχασε 2 και σκόραρε 38 γκολ). Στους υπόλοιπους αγώνες, υπήρχαν δύο ακόμα παίκτες που εναλλάσσονταν. Η τελευταία παράσταση της La Máquina (Η Μηχανή) ήταν το 1946, όταν αποχώρησε ο Αντόλφο Πεντερνέρα. Ο Λουστάου συνέχισε να παίζει και να κερδίζει τίτλους με τον ερχομό του Αλφρέδο Ντι Στέφανο και στη συνέχεια με άλλους άξιους συμπαίκτες παραμένοντας στην κορυφή του ποδοσφαίρου της χώρας.Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους στη θέση του της Αργεντινής όλων των εποχών, αγωνιζόμενος σε 365 παιχνίδια πρωταθλήματος με τη Ρίβερ, σημείωσε 101 γκολ και κέρδισε οκτώ τίτλους πρωταθλήματος ( 1942, '45, '47, '52, '53, '55, '56 και '57). Αφού έπαιξε δεκαπέντε χρόνια στη μεγάλη ομάδα του Μπουένος Άιρες, το 1957 πήγε στην Εστουδιάντες ντε Λα Πλάτα, όπου έπαιξε μόλις εννέα παιχνίδια και δεν σημείωσε κανένα γκολ.Στην Εθνική Ομάδα της Αργεντινής, έκανε το ντεμπούτο του στις 6 Ιανουαρίου 1945, σε συνάντηση απέναντι στην Παραγουάη. Με την εθνική κέρδισε το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής (μετέπειτα Κόπα Αμέρικα) τρεις φορές (1945, 1946, 1947) και συνολικά, αγωνίστηκε σε 27 διεθνή παιχνίδια και σημείωσε 10 τέρματα. Ρίβερ Πλέιτ Πρωτάθλημα Αργεντινής (8) : 1942, 1945, 1947, 1952, 1953, 1955, 1956, 1957 Copa Ibargunen (2) : 1942, 1952 Copa Aldao (5) : 1945 (2), 1946, 1947 (2)Αργεντινή Κόπα Αμέρικα (3) : 1945, 1946, 1947 Máquina e il River Plate anni ’40 (Ιταλικά)
Από μακριά

To Από μακριά (πρωτότυπος τίτλος: Desde allá) είναι βενεζουελάνικη ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Λορένσο Βίγας. Είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του σκηνοθέτη.

 Ο Αρμάντο είναι ένας ευκατάστατος μεσήλικας που προσφέρει χρήματα σε νεαρούς άντρες για να έρθουν στο σπίτι του και να γδυθούν, χωρίς να τους αγγίξει. Μία μέρα, καλεί στο σπίτι του με αυτόν τον σκοπό έναν νεαρό που κλέβει και προκαλεί φασαρίες στο δρόμο, τον Έλντερ. Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο 72o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας, καθώς και το Βραβείο Σεναρίου στο 56o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ήταν η επίσημη υποβολή της Βενεζουέλας για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 89α βραβεία Όσκαρ και ήταν υποψήφια για το Βραβείο Γκόγια Καλύτερης Ιβηροαμερικανικής Ταινίας.
Αυτοκράτορας Φουσίμι

Ο Αυτοκράτορας Φουσίμι (伏見天皇, Fushimi-tennō, 10 Mαΐου 1265 – 8 Oκτωβρίου 1317) ήταν ο 92ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Η βασιλεία του εκτείνεται τα έτη από το 1287 ως το 1298.

 Πριν την άνοδό του στον θρόνο των Χρυσάνθεμων, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Χιροχίτο. Αν και η ορθογραφία του ονόματος αυτού του Αυτοκράτορα του 13ου αι. στο λατινικό ή ελληνικό αλφάβητο είναι ίδια με το προσωπικό όνομα του αυτοκράτορα Σόβα του 20ού αιώνα, τα κινεζικά ιδεογράμματα (kanji) είναι διαφορετικά: Αυτοκράτορας Φουσίμι, πρώην πρίγκιπας Χιροχίτο (熈仁) Αυτοκράτορας Σόβα, επίσης γνωστός ως αυτοκράτορας Χιροχίτo (裕仁) Ήταν ο δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Γκο-Φουκακούσα. Ήταν από τη γραμμή Τζιμγιόιν-τό. Αυτοκράτειρα: Σαϊόντζι (Φουτζιβάρα) Σόσι (西園寺（藤原）鏱子) αργότερα Eϊφουκούμον-ιν (永福門院), κόρη του Σαϊόντζι Σανεκάνε. Ο Χιροχίτο-σινό ονομάστηκε πρίγκιπας διάδοχος και διάδοχος τού εξαδέλφου του, τού Αυτοκράτορα Νταϊακακούτζι-τό Γκο-Ούντα. Οι πολιτικοί ελιγμοί από τον πατέρα τού Φουσίμι, τον Αυτοκράτορα Τζιμγιόνι-τό Γκο-Φουκακούσα, ήταν ένας κρίσιμος παράγοντας σε αυτή την επιλογή. Το έτος 1287 (Kόαν 10, 10ος μήνας), το 13ο έτος της βασιλείας ' Go-Uda-tennō (後宇多天皇十三年), ο Αυτοκράτορας παραιτήθηκε, και τη διαδοχή (σένσο) παρέλαβε ο εξάδελφός του. Λίγο αργότερα, ο Αυτοκράτορας Φουσίμι λέγεται ότι ανέβηκε στον θρόνο (σοκούι). Φουτζιβάρα νo Tαμεκάνε, Τσούναγκον Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας Κατάλογος Αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας Αυτοκρατορική λατρεία Ponsonby-Fane, Richard Arthur Brabazon . (1959). Ο Αυτοκρατορικός Οίκος της Ιαπωνίας . Κιότο: Ponsonby Memorial Society. OCLC 194887 Titsingh, Isaac . (1834). Nihon Ōdai Ichiran ; ou, Annales des empereurs du Japon . Παρίσι: Royal Asiatic Society, Oriental Translation Fund of Great Britain and Ireland. OCLC 5850691 Varley, Η. Paul . (1980). Jinnō Shōtōki: A Chronicle of Gods and Sovereigns . Νέα Υόρκη: Columbia University Press.(ISBN 978-0-231-04940-5)ISBN 978-0-231-04940-5 ; OCLC 5914584 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Emperor Fushimi στο Wikimedia Commons
Οθωμανική εισβολή στη Μάνη (1803)

Η Οθωμανική Εισβολή του 1803 στη Μάνη ήταν μία από τις πολλές επιχειρήσεις των Οθωμανών προκειμένου να υποτάξουν την Μάνη. Η Μάνη, ήταν μία από τις λίγες περιοχές της Ελλάδας που δεν κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, λόγω του ανώμαλου εδάφους και των ανυπότακτων κατοίκων της. Οι Μανιάτες, προκαλούσαν συχνά προβλήματα στους Οθωμανούς, αφού συμμαχούσαν με τους Ενετούς, όταν υπήρχε πόλεμος μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Βενετίας, ενώ ασχολούνταν και με την πειρατεία.

 βλέπε επίσης: Οθωμανική εισβολή στη Μάνη (1770) Μετά την αποτυχημένη επανάσταση των Ορλωφικών το 1770, ο μπέης της Πελοποννήσου, Χασάν Γαζής, εισέβαλε στη Μάνη με ένα μεγάλο σώμα Αλβανών. Ο στρατός τους, πολιόρκησε τον Πύργο των Γρηγοράκηδων στο Σκουτάρι, τον οποίο υπερασπίζονταν 15 άνδρες. Μετά από πολιορκία 3 ημερών, οι Οθωμανοί τοποθέτησαν πυρίτιδα στην βάση του πύργου, με αποτέλεσμα να ανατιναχθεί μαζί με τους υπερασπιστές του. Στη συνέχεια, ο στρατός βάδισε προς την πεδιάδα των Βρωμοπηγάδων, όπου ηττήθηκαν κατά κράτος από τους πολύ λιγότερους Μανιάτες. Οι Οθωμανοί υποχώρησαν, αλλά σύντομα κατάφεραν να αποκεφαλίσουν τον αρχηγό των Μανιατών, Έξαρχο Γρηγοράκη. Λίγο καιρό αργότερα, οι άνδρες του Σκουταρίου, υπό τον Τζανέτο Γρηγοράκη, κατάφεραν να ξεγελάσουν την οθωμανική φρουρά του Κάστρου του Πασσαβά και να το λεηλατήσουν. Τα επόμενα χρόνια, οι Οθωμανοί πίεζαν τον Τζανέτο να γίνει Μπέης των Μανιατών, αλλά ο ίδιος αρνούνταν πεισματικά, τελικά όμως αποδέχτηκε όταν απειλήθηκε η ζωή του. Ο Τζανέτος έγινε μπέης της Μάνης το 1782 και έμεινε γνωστός ως Τζανέτμπεης. Το 1798, συνεργάστηκε με τον Ναπολέοντα της Γαλλίας, προκειμένου να οργανώσει εισβολή στην Πελοπόννησο. Ο Τζανέτος συνέχισε να προκαλεί προβλήματα στους Οθωμανούς, μέσω της νήσου Κρανάη (τότε Μαραθονήσι), όπου ήταν η έδρα του. Το 1803, ένα μεγάλο φορτίο γαλλικών πλοίων έφτασε στη Μάνη. Όταν το έμαθαν αυτό οι Οθωμανοί, αποφάσισαν να τιμωρήσουν τον Τζανέτο. Όταν τα όπλα παραδόθηκαν, ο Τζανέτος προετοίμασε το φρούριό του για πολιορκία. Ο Καπουδάν πασάς συγκέντρωσε έναν μεγάλο αριθμό Αλβανών και στρατοπέδευσε στο Γύθειο, απέναντι από το φρούριο της Κρανάης. Ο Τζανέτος, μαζί με τους γιους και τους υποστηρικτές του, μπορούσαν να αντέξουν μακρόχρονη ποολιορκία, αφού ήταν οπλισμένοι με γαλλικά όπλα. Οι Οθωμανοί προκάλεσαν μεγάλες ζημιές στο φρούριο και απώλειες στον στρατό των Μανιατών. Λίγο αργότερα, ο Τζανέτος μαζί με τον στρατό του δραπέτευσαν κρυφά μέσα στη νύχτα και κατέφυγαν στην ενδοχώρα της Μάνης. Έτσι οι Οθωμανοί έληξαν την πολιορκία. Ο Τζανέτος Γρηγοράκης, πέθανε το 1808, ενώ προετοίμαζε επιδρομές σε οθωμανικά εδάφη. Ο Αντώνης Γρηγοράκης (ή Αντώνμπεης), έγινε μπέης της Μάνης από το 1802 έως το 1808, αλλά η απροθυμία του να αντιμετωπίσει τον ξάδερφό του, Τζανέτο, το 1807, προκάλεσε άλλη μία οθωμανική εισβολή. Τέλος, οι Οθωμανοί προσπάθησαν για άλλη μια φορά να καταλάβουν τη Μάνη το 1815. Peter Greenhalgh και Edward Ηλιόπουλος - Βαθιά μέσα στη Μάνη: Ταξίδι στο νοτιότερο άκρο της Ελλάδας, ISBN 0-571-13524-2
Άγιος Κρήσκης

Ο Κρήσκης εμφανίζεται ως πρόσωπο στην Καινή Διαθήκη. Θεωρείται παραδοσιακά ένας από τους 72 μαθητές που δίδαξε ο Ιησούς, Κατά Λουκά 10. Ήταν ιεραπόστολος στη Γαλατία και έγινε συνεργάτης του Παύλου.

 Ο Κρήσκης, σύντροφος του Παύλου κατά τη δεύτερη ρωμαϊκή αιχμαλωσία του, εμφανίζεται μια φορά στην Καινή Διαθήκη, όπου αναφέρεται ότι άφησε τον Απόστολο για να πάει στη Γαλατία: «Βιάσου να έρθεις σε μένα γρήγορα», γράφει ο Παύλος στον Τιμόθεο, «γιατί Ο Δήμος με άφησε, αγαπώντας αυτόν τον κόσμο, και πήγε στη Θεσσαλονίκη, ο Κρήσκης στη Γαλατία, ο Τίτος στη Δαλματία» (Β΄ Τιμόθεο 4:8–10). Όλοι οι σχολιαστές συμφωνούν να κατατάσσουν του Κρήσκη με τον Τίτο και όχι με τον Δήμο, και βλέποντας εδώ, επομένως, μια αναφορά σε ένα ιεραποστολικό ταξίδι στη Γαλατία. Αυτός ο όρος, στους χρόνους της Καινής Διαθήκης, μπορεί να σημαίνει είτε τη Γαλατία (σημερινή Γαλλία) είτε τη ρωμαϊκή επαρχία της Γαλατίας στη Μικρά Ασία, όπου ο Παύλος είχε ιεραποστολικό έργο. Στα άλλα εδάφια όπου εμφανίζεται στην Καινή Διαθήκη, ωστόσο, υποδηλώνει τη Γαλατία (Μικρά Ασία), και πιθανότατα θα γινόταν έτσι κατανοητό εδώ από τον Τιμόθεο, ειδικά καθώς οι άλλες περιοχές που αναφέρονται είναι στα ανατολικά της Ρώμης. Επιπλέον, ο Παύλος θα μπορούσε εύκολα να έχει έναν λόγο να στείλει έναν μαθητή του να επισκεφτεί τις παλιές του Εκκλησίες στη Γαλατία, ενώ ο Φένλον σημειώνει ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι είχε ενεργό ενδιαφέρον για τη Γαλατία (Γαλλία). Η παλαιότερη παράδοση (Αποστολικά Συντάγματα, VII, 46) αντιπροσωπεύει τον Κρήσκη ως επίσκοπο των Εκκλησιών στη Γαλατία. Μεταγενέστερες παραδόσεις, από την άλλη πλευρά, τον εντοπίζουν ως Επίσκοπο της Βιέννης στη Γαλατία, επίσης στο Μάιντς του Ρήνου. Αλλά οι παλαιότερες γνωστές παραδόσεις της ίδιας της Γαλατίας δεν αναφέρουν τίποτα για αυτόν τον μαθητή του Αποστόλου ως ιδρυτή των Εκκλησιών τους, και η πίστη θεωρείται ότι προέκυψε αργότερα από την επιθυμία μιας Αποστολικής καταγωγής. Οι ισχυρισμοί της Βιέννης έχουν υποστηριχθεί πολύ έντονα αλλά βασίζονται στη λανθασμένη ταύτιση του πρώτου επισκόπου της, Κρήσκη(Κρέσκενς), που έζησε τον τρίτο αιώνα, με τον Κρήσκη (μαθητή του Παύλου). Άλλο τόσο αβάσιμο είναι ότι υπήρξε επίσκοπος στη Μάιντς. Η ανάγνωση ορισμένων χειρογράφων (Sinaiticus, Ephræmi), που έχουν "Gallia" αντί για "Galatia", έχει επίσης προωθηθεί υπέρ της Γαλατίας, αλλά η παραδοσιακή ανάγνωση υποστηρίζεται από τη μεγάλη μάζα χειρογράφων. Ο Κρήσκης αναφέρεται ως ένας από τους Εβδομήκοντα Αποστόλους του Χριστού από τον Ψευδο-Δωρόθεο. Το μαρτύριό του στη Γαλατία, επί Τραϊανού, που εορτάστηκε στις 27 Ιουνίου από το Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο, στερείται επιβεβαίωσης παλαιότερων Μαρτυρολογιών. Η Ορθόδοξη εκκλησία τον τιμάει στης 30 Ιουλίου. Η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία τον τιμάει στης 27 Ιουνίου.
Αφροδίτη Καλλίπυγος

Η Αφροδίτη Καλλίπυγος (η Αφροδίτη με τα ωραία οπίσθια) είναι αρχαίο ελληνικό άγαλμα, και το τολμηρότερο της αρχαιότητας. Αντίγραφά του βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, μουσεία και δημόσιους χώρους.

 Η θεά του έρωτα εικονίζεται σε αφροδισιακή στάση. Με ανασηκωμένο τον μανδύα της ρίχνει το βλέμμα πίσω από την ωμοπλάτη της προς τους δύο ξεσκέπαστους γλουτούς της. Το όνομα του έργου εκδηλώνει το θεσπέσιο του θεάματος. Το γυμνό σώμα στην αρχαία ελληνική τέχνη ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με το ηρωικό στοιχείο, ενώ μέχρι τον τον 4ο αιώνα π.Χ. ήταν καλλιτεχνική έκφραση αποκλειστικά ανδρικών σωμάτων. Πρώτος ο Πραξιτέλης τόλμησε να εικονίσει την Αφροδίτη της Κνίδου γυμνή το 340 π.Χ. Σε αντίθεση με την φυσική γύμνια της Αφροδίτης της Κνίδου, η Αφροδίτη Καλλίπυγος παρουσιάζει τα θέλγητρά της σε δημόσια θέα, προσκαλώντας τον θεατή να τα θαυμάσει. Το όνομα του αγάλματος είναι ήδη αρχαίο και αναφέρεται στους Δειπνοσοφιστές του Αθήναιου. Το άγαλμα ήταν τοποθετημένο στον ομώνυμο ναό της Αφροδίτης Καλλιπύγου στις Συρακούσες, το 200 π.Χ. περίπου, ο οποίος, σύμφωνα με τον μύθο, κτίστηκε από δύο αδελφούς, κατόπιν καλλιστείων ομορφιάς. Και οι δύο παντρεύτηκαν τις νικήτριες. Τόμας Λόχμαν, Skulpturhalle Basel (2003). Skulptur des Montats August 2003: Die Aphrodite Kallipygos. σελίδες 1-2. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Ιανουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2011.
Λέιλα Ελ

Η Λέιλα Ελ (Layla El, 25 Ιουνίου 1977) είναι Αγγλίδα χορεύτρια, μοντέλο και επαγγελματίας παλαιστής. Από το 2015 εργάζεται ως μαζορέτα στην ομάδα του NBA Miami Heat.

 Αφού παρακολούθησε αρκετά μαθήματα σε σχολές χορού, η Ελ έγινε χορεύτρια για πρώτη φορά σε ένα καρναβάλι με το όνομα Carnival Cruise Lines. Επίσης, είναι τσιρλίντερ (μαζορέτα) στην ομάδα μπάσκετ του NBA, Μαϊάμι Χιτ. Τέλος, έχει γίνει χορεύτρια του τραγουδιστή Κάνι Γουέστ για τα βραβεία MTV Video Music Awards. Ταυτόχρονα, ακολουθούσε και καριέρα μοντέλου, με αρκετές φωτογραφίσεις σε περιοδικά, κάτι που συνέχισε και κατά την ενασχόλησή της με την επαγγελματική πάλη. Το 2006 η Λέιλα συμμετείχε σε έναν διαγωνισμό του WWE, στον οποίο η εταιρεία έψαχνε γυναίκες που θέλανε να γίνουν παλαιστές, με τις νικήτριες να υπέγραφαν μαζί του συμβόλαιο. Μια από αυτές ήταν η Λέιλα. Σποραδικά ξεκίνησε να εμφανίζεται στο SmackDown και από το 2007 εμφανιζόταν στο ρόστερ του ECW. Το 2008 μεταφέρθηκε στο Raw, όπου έγινε μάνατζερ του Γουίλιαμ Ρίγκαλ. Το 2009 επέστρεψε στο SmackDown, στο οποίο δημιούργησε ομάδα με τη Μισέλ ΜακΚουλ, γνωστές με το όνομα "Λέι-Κουλ". Τον Μάιο του 2010 κέρδισε για πρώτη φορά τίτλο στην καριέρα της, το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών και έγινε η πρώτη Βρετανίδα που το κατακτά. Λίγο μετά την κατάκτησή του, ενοποίησε τον τίτλο με το Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE, και έγινε η τελευταία πρωταθλήτρια του. Μετά από τραυματισμό τον Μάιο του 2011, επέστρεψε τον Μάρτιο του 2012 στην δράση και κατέκτησε το Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE. Προφίλ στο WWE.com Προφίλ στο OWoW.com Προφίλ στο IMDb.com
Κριτσίνι

Το κριτσίνι είναι μακρόστενο, αλμυρό αρτοσκεύασμα της ιταλικής και της ελληνικής κουζίνας, το οποίο ξεροψήνεται τυλιγμένο σε σουσάμι. Παρασκευάζεται συνήθως από αλεύρι, μαγιά, νερό, ελαιόλαδο ή ηλιέλαιο, αλάτι και σουσάμι και έχει μήκος περί τα 20 εκατοστά. Πολλές φορές προστίθεται σκληρό κίτρινο τυρί, όπως παρμεζάνα, κεφαλοτύρι ή κεφαλογραβιέρα.Στην Ιταλία, τα κριτσίνια τρώγονται σαν ορεκτικό και χρησιμοποιούνται σε διάφορες σαλάτες, συνδυασμένα συχνά με προσούτο. Στη ζύμη πολλές φορές προστίθενται σκόρδο, κρεμμύδι ή ελιές και μυρωδικά όπως ρίγανη, βασιλικός και μάραθος. Στην Ελλάδα, κριτσίνια πωλούνται από κουλουρτζήδες ή σε αρτοποιεία ή πρατήρια άρτου. Τρώγονται στο χέρι σαν κουλούρι ή σαν παξιμάδι βουτηγμένα σε ελληνικό ή γαλλικό καφέ.

 Η λέξη κριτσίνι προέρχεται από την ιταλική grissini, αν και συχνά παρετυμολογείται από ηχητική μίμηση ("κριτς-κριτς"). Τα κριτσίνια προέρχονται από το Τορίνο, πρωτεύουσα της ιταλικής επαρχίας Πεδεμοντίου, όπου το καρβέλι λεγόταν gherssa, grissia ή grizia και αργότερα το υποκοριστικό gherssin (καρβελάκι). Η τελευταία λέξη έγινε στα ιταλικά grissino και το Τορίνο πήρε το παρατσούκλι Grissinopoli. Οι πρώτες αναφορές για κριτσίνια καταγράφονται στα μέσα του 14ου αιώνα, ενώ φαίνεται να ήταν διαδεδομένα από το 1600 και ύστερα. Σήμερα, το grissino stirato αποτελεί προϊόν Π.Ο.Π.Σύμφωνα με την παράδοση τα πρώτα κριτσίνια έψησε ο ιταλός αρτοποιός Αντόνιο Μπρουνέρο, υπό τις οδηγίες του ιατρού Don Baldo Pecchio για να γιατρευτεί ο δούκας της Σαβοΐας, Βιτόριο Αμεντέο Β´, από τροφική δηλητηρίαση. Έχοντας στο μυαλό του τα καρβελάκια που έφτιαχνε η μητέρα του, ο Don Baldo παρείγγειλε ένα διπλοφουρνιστό, λεπτό ψωμί, ώστε να είναι απαλλαγμένο από παθογόνους μικροοργανισμούς. Συνταγές για κριτσίνιαΛεία ΠαπαευστρατίουΦτιάξτε μόνοι σας: Πικάντικα κριτσίνια με τυρί, Vita Φεβρουάριος (2010).Bread Sticks (Grissini) – (jocooks.com). (Αγγλικά)Οδηγίες για σαλάτεςRecipe: Poached Egg Salad Parma Ham Wrapped Grissini, Daily Mail 30 Ιουνίου 2011, έκδ. ηλεκτρονική: 18:12. (Αγγλικά)Fried Egg Caesar with Sun Dried Tomatoes and Prosciutto Breadsticks – (epicurious.com). (Αγγλικά)Ian Curley's Grissini Stick Salad – (cobramestate.com.au). (Αγγλικά)
Στάδιο Λιλέκουλα

Το Στάδιο Λιλέκουλα (εσθονικά: Lilleküla staadion), γνωστό ως A. Le Coq Arena για λόγους χορηγίας, είναι στάδιο ποδοσφαίρου στο Τάλιν της Εσθονίας. Είναι η έδρα του ποδοσφαιρικού συλλόγου Φλόρα Τάλιν και της Εθνικής Εσθονίας. Με χωρητικότητα 14.336 θεατών, είναι το μεγαλύτερο στάδιο ποδοσφαίρου στην Εσθονία.

 Τον Ιούλιο του 1998, η Φλόρα Τάλιν υπέβαλε αίτηση σχεδιασμού στο Δημοτικό Συμβούλιο του Τάλιν, ζητώντας άδεια για την κατασκευή ενός νέου σταδίου σε ερημική έκταση μεταξύ των σιδηροδρομικών γραμμών στην Κιτσέκουλα, κοντά στα σύνορα με τη γειτονική Λιλέκουλα. Λαμβάνοντας την έγκριση του συμβουλίου, η Φλόρα υπέγραψε μια μίσθωση 99 ετών για το ακίνητο και η κατασκευή ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2000. Το στάδιο σχεδιάστηκε από τον Χάλντο Όραβας. Το στάδιο άνοιξε επίσημα στις 2 Ιουνίου 2001, με έναν αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 μεταξύ Εσθονίας και Ολλανδίας. Ο αγώνας είδε τον Εσθονό Αντρές Όπερ να γίνεται ο πρώτος παίκτης που σκόραρε στο νέο γήπεδο, όταν σκόραρε στο 65ο λεπτό, με το τελικό αποτέλεσμα να είναι η ήττα με 2–4. Τον Ιανουάριο του 2002, η A. Le Coq αγόρασε τα δικαιώματα ονομασίας για το στάδιο και το ίδιο το στάδιο. Εκτός από το ποδόσφαιρο και άλλες αθλητικές εκδηλώσεις, έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές συναυλίες στο στάδιο. Ο Λένι Κράβιτζ εμφανίστηκε το 2005 και οι Aerosmith το 2007. Κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ19 του 2012, το στάδιο φιλοξένησε 6 από τους 15 αγώνες της διοργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Το 2012, η Φλόρα ολοκλήρωσε τη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας του Ποδοσφαιρικού Συγκροτήματος Λιλέκουλα, συμπεριλαμβανομένου του Σταδίου Λιλέκουλα, στην Εσθονική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Τον Σεπτέμβριο του 2016, ανακοινώθηκε ότι το στάδιο θα φιλοξενούσε το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2018. Κατά την προετοιμασία για τον αγώνα, η χωρητικότητα του γηπέδου αυξήθηκε από 10.000 σε 15.000. Ο αγώνας του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2018 μεταξύ της νικήτριας του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2017–18 , Ρεάλ Μαδρίτης και της νικήτριας του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2017–18 , Ατλέτικο Μαδρίτης, διεξήχθη στις 15 Αυγούστου 2018, με την Ατλέτικο Μαδρίτης να κερδίζει με 4–2 στην παράταση. Το Στάδιο Λιλέκουλα είναι το μέρος του Ποδοσφαιρικού Συγκροτήματος Λιλέκουλα, το οποίο περιλαμβάνει επίσης δύο γήπεδα με γρασίδι, δύο γήπεδα με τεχνητό χλοοτάπητα και ένα κλειστό γήπεδο. Στάδιο Λιλέκουλα στον ιστότοπο της Εσθονικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (εσθονικά) Στάδιο Λιλέκουλα στο fcflora.ee (εσθονικά)
Πίκρης Ρεθύμνης

Ο Πίκρης είναι οικισμός της Κοινότητας Αμνάτου του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου της Κρήτης με πληθυσμό 55 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται σε υψόμετρο 160 μέτρων και απέχει 18 χλμ. από το Ρέθυμνο.

 Για την προέλευση του ονόματος λένε ότι έμενε εδώ ένας πατέρας με 9 γιούς. Ένα Σάββατο πέθανε ο ένας και το επόμενο ο άλλος μέχρι που έχασε όλα τα παιδιά του. Όσοι πήγαιναν να τον συλλυπηθούν έλεγαν πάμε στου πικραμένου. Έτσι έμεινε το όνομα Πίκρι ή Πίκρης. Το 1583 είχε 170 κατοίκους, το 1881 στο δήμο Αμνάτου με 165 Χριστιανούς και 11 Τούρκους, ενώ το 1900 με 178 κατοίκους. Το 1920 ήταν έδρα δήμου με 131 κατοίκους, το 1928 στην κοινότητα Αμνάτου με 145 κατοίκους. 1961 (151), 1971 (111), 1981 (121), 1991 (80), 2001 (64). Η εκκλησία του χωριού, η ενοριακή, είναι αφιερωμένη στην Αγία Παρασκευή. Υπάρχουν και άλλες όμως εκκλησίες όπως της Αγίας Κυριακής, της Αγίας Φωτεινής. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Στ΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης. Εδώ υφίσταται επίσης η σπουδαία έπαυλη του Ενετού άρχοντα Κλόντιο (1610). Από αυτό το χωριό κατάγεται και ο λυράρης Βασίλης Καλαϊτζάκης ή Πήλινος. Επίσης ο Αδάμ Παπαδάκης, ήρως της ολοκαυτώσεως του Αρκαδιού το 1866.
Αντόνιο Πρίουλι

Ο Αντόνιο Πρίουλι (Ιταλικά Antonio Priuli, Βενετία, 10 Μαΐου 1548 - Βενετία, 12 Αυγούστου 1623) ήταν ο 94ος Δόγης της Βενετίας (17 Μαΐου 1618 - 12 Αυγούστου 1623). Εξελέγη Δόγης της Βενετίας εν μέσω συνομωσίας που οργάνωσε ο Ισπανός πρέσβης Αλφόνσο ντε Λα Κουέβα, 1ος Μαρκήσιος του Μπεδμάρ, ο οποίος προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο για να μπορέσει η πατρίδα του να καταλάβει την Δημοκρατία της Βενετίας. Οι προσπάθειες του Μπεδμάρ έμειναν γνωστές ως "Πόλεμος των Κατασκόπων" και συνεχίστηκαν μέχρι το 1622.

 Ο Αντόνιο Πρίουλι ήταν γιος του Τζερόλαμο Πρίουλι και της Ελισάβετ Καπέλλο, ακολούθησε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία σαν στρατιωτικός και ναυτικός. Παντρεύτηκε την Έλενα Μπαρμπαρίγκο και απέκτησε 14 παιδιά, αριθμός που έφερε μεγάλα έξοδα στην οικογενειακή περιουσία. Διορίστηκε Προβλεπτής στο Κρκ, με τον αιφνίδιο θάνατο του Νικολό Ντονά μόλις 35 μέρες μετά την άνοδο του στην θέση του Δόγη κλήθηκε από το Κρκ για να τον αντικαταστήσει. Ο Αντόνιο Πρίουλι εξελέγη Δόγης λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Νικολό Ντονά (17 Μαΐου 1618) την εποχή που είχαν κυκλοφορήσει έντονα οι φήμες ότι οι Ισπανοί κατάσκοποι του Μπεδμάρ είχαν εισχωρήσει στον βενετικό στρατό με στόχο να προετοιμάσουν την άλωση της πόλης από τους Ισπανούς. Ο Πρίουλι σαν απάντηση καταδίωξε σκληρά οποιονδήποτε ύποπτο, ιδιαίτερα μεταξύ των κατά βάση ξένων μισθοφόρων στο στρατό και το στόλο: εκατοντάδες στρατιώτες και ναύτες συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν για ανύπαρκτους λόγους. Ο Πατρίκιος Αντόνιο Φοσκαρίνι ήταν ένας από τους ευγενείς που αν και αποδείχτηκε αθώος εκτελέστηκε την ώρα που παρευρίσκετο σε εκδήλωση του Άγγλου πρέσβη (21 Απριλίου 1622). Η καταδίωξη σταμάτησε το 1622, και η κυβέρνηση της Βενετίας απολογήθηκε στην Αλέθεα Τάλμποτ για την εκτέλεση του Αντόνιο Φοσκαρίνι (16 Ιανουαρίου 1623). Η εχθρότητα μεταξύ Βενετίας και Ισπανίας συνεχίστηκε αλλά δεν έφτασε ποτέ ξανά στα επίπεδα της περιόδου 1618 - 1622. Τον Φεβρουάριο του 1623 ο Τριακονταετής Πόλεμος έφτασε στο ιταλικό έδαφος, αν και μονάχα στην Βαλτελλίνα. Ο Αντόνιο Πριούλι ήταν ήδη βαριά άρρωστος και πέθανε στις 12 Αυγούστου 1623. Ο Πόλεμος των Κατασκόπων
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2015-16

Το Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2015-16 αποτέλεσε το 18ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Apollon Ladies για 8η φορά στην ιστορία της.

 Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2015-16 συμμετείχαν 8 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2016-17. Σε σχέση με το πρωτάθλημα Παγκύπριο πρωτάθλημα 2014-15, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2015-16 δεν συμμετείχε η Pascal-Λήδρα. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν. Η βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 15/16 Το σύστημα βαθμολόγησης που ίσχυε ήταν: Νίκη=3 βαθμοί, Ισοπαλία=1 βαθμός, Ήττα=0 βαθμοί Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος: 1Ο διακοπέντας αγώνας Apollon Ladies - Δάφνη Τρούλλων κατακυρώθηκε με τέρματα 7-0 υπέρ της Apollon Ladies, κατόπιν απόφασης της Δικαστικής Επιτροπής της ΚΟΠ. Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 15/16 Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2015-16 Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2015-16
Forever, Michael

Το Forever, Michael είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον. Το άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε το 1975, ήταν το τέταρτο και τελευταίο στούντιο άλμπουμ του καλλιτέχνη με τη δισκογραφική εταιρεία Motown Records. Το Forever, Michael έλαβε θετικές γνώμες από σύγχρονους μουσικούς κριτικούς. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα άλμπουμ του Τζάκσον, το άλμπουμ δεν είχε εμπορική επιτυχία παγκοσμίως. Το άλμπουμ έφθασε στη 101η θέση στο Billboard 200 και στη 10η θέση του Billboard Component Chart στις ΗΠΑ, αλλά δεν κατατάχθηκε σε άλλα μουσικά τσαρτ. Το άλμπουμ πώλησε 4 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.Το άλμπουμ, το οποίο έχει διάρκεια 30 λεπτών, συμπεριλαμβάνει υλικό με R&B, ποπ, soul και ποπ ροκ μουσική. Ο Έντβαρτν Χόλλαντ, ο Μπράιαν Χόλλαντ, ο Χαλ Ντάβις, ο Φρέντι Πέρρεν, ο Σαμ Μπράουν Γ' ήταν παραγωγοί του Forever, Michael. Ως μέρος της προώθησης του άλμπουμ, κυκλοφόρησαν 3 singles από το Forever, Michael, τα οποία είχαν μέτρια εμπορική επιτυχία στο Billboard Hot 100 και σε άλλα μουσικά τσαρτ. Τα κομμάτια του άλμπουμ ξανακυκλοφόρησαν το 2009, μετά τον θάνατο του Μάικλ Τζάκσον ως μέρος του Hello World: The Motown Solo Collection.

 Το άλμπουμ ήταν το τέταρτο άλμπουμ του Τζάκσον ως solo καλλιτέχνης και θα είναι το τελευταίο του άλμπουμ που θα κυκλοφόρησε με τη Motown πριν αυτός και τα αδέρφια του (Τζάκσον 5, εκτός από τον Ζερμαίν) υπογράψουν ένα χρόνο αργότερα με τη CBS Records. Αυτό το άλμπουμ δείχνει την αλλαγή μουσικού ύφους για ένα 16χρόνο, ο οποίος υιοθετεί ένα ομαλότερο ήχο της soul, η οποία θα χρησιμοποιηθεί στα solo άλμπουμ του για την Epic Records. Τα περισσότερα από τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν το 1974, και το άλμπουμ έπρεπε να κυκλοφόρησε εκείνο το έτος. Ωστόσο, εξαιτίας της προώθησης του γνωστού hit των Τζάκσον 5, Dancing Machine, η παραγωγή του άλμπουμ του Τζάκσον ακυρώθηκε προσωρινά μέχρι το κομμάτι να χάσει τη διασημότητα του . Το άλμπουμ βοήθησε τον Τζάκσον να επιστρέψει στο top 40, χάρη στη βοήθεια των singles We're Almost There και Just a Little Bit of You, τα οποία γράφθηκαν από τον Έντβαρντ και Μπράϊαν Χόλλαντ. Το 1981, η Motown κυκλοφόρησε το One Day in Your Life ως single, μαζί με τη κυκλοφορία του One Day in Your Life, για να αντιμετωπίσει την επιτυχία του Τζάκσον με το Off the Wall και με την Epic. Το single έφθασε στη 1η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου έγινε το έκτο καλύτερο σε πωλήσεις single του 1981 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι το μόνο στούντιο άλμπουμ του Τζάκσον που δεν μοιράζει ένα τίτλο με τα κομμάτια από το άλμπουμ. Η compact disc εκδοχή του άλμπουμ μετακινεί τον άσπρο πίνακα γύρω από τη φωτογραφία του Τζάκσον στο εξώφυλλο, και κάνει την εικόνα μεγαλύτερα για να μην φαίνεται το background. Επιπλέον, το FOREVER, MICHAEL άλλαξε σε MICHAEL JACKSON και Forever, Michael σε διαφορετικό φόντο. Μάικλ Τζάκσον - φωνητικά Ντάβιντ Μπάμπεργκ - διευθυντής Τζιμ Μπριτ - φωτογραφία Χαλ Ντάβις - μουσικός παραγωγός Λ.Τ. Χορν - μηχανικός, mixing Έντι Μάνσον - διεύθυνση, παραγωγός Φρέντι Πέρρεν - διεύθυνση, παραγωγός Σαμ Μπράουν Γ' - διεύθυνση, παραγωγός Ρας Τερράνα - mixing Αρτ Ράιτ - διεύθυνση Πηγή:
ΧΚ Σπαρτάκ Μόσχας

Η ΧΚ Σπαρτάκ Μόσχας (ρωσικά: ХК Спартак Москва) είναι ρωσική επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα τη Μόσχα. Αγωνιζόταν στην κατηγορία Ταράσοφ του πρωταθλήματος Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ (ΚΧΛ) κατά τη διάρκεια της περιόδου 2013–14. Ωστόσο, η ομάδα δε συμμετείχε στο πρωτάθλημα της ΚΧΛ της περιόδου 2014–15, λόγω οικονομικών θεμάτων, αλλά επανήλθε στο πρωτάθλημα την περίοδο 2015–16.

 Η Σπαρτάκ Μόσχας ιδρύθηκε το 1946, ως τμήμα της εθελοντικής αθλητικής κοινωνίας Σπαρτάκ. Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (4): 1962, 1967, 1969, 1976 Κύπελλο ΕΣΣΔ (2): 1970, 1971 Πρωτάθλημα Ρωσίας (1): 2001 Spengler Cup (5): 1980, 1981, 1985, 1989, 1990 Ahearne Cup (3): 1971, 1972, 1973 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (11): 1948, 1965, 1966, 1968, 1970, 1973, 1981, 1982, 1983, 1984, 1991 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ (9): 1947, 1963, 1964, 1972, 1975, 1979, 1980, 1986, 1992 Κύπελλο ΕΣΣΔ (2): 1967, 1977 Κύπελλο Ευρώπης (2): 1970, 1977 Spengler Cup (1): 1982 Spengler Cup (1): 1978 Ahearne Cup (1): 1970 Επίσημος ιστότοπος
Μπεν Γουίσοου

Ο Μπεν Γουίσοου (Benjamin John "Ben" Whishaw, 14 Οκτωβρίου 1980) είναι Άγγλος ηθοποιός. Έχει παίξει στο θέατρο τον Άμλετ ; στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε στις ταινίες Nathan Barley, Criminal Justice, The Hour, London Spy. Έχει επίσης πρωταγωνιστήσει σε κινηματογραφικές ταινίες όπως Cloud Atlas, I'm Not There, Bright Star, Το άρωμα: Η ιστορία ενός δολοφόνου, Το κορίτσι από τη Δανία, Ο Αστακός, Επιστροφή στο Μπράιντσχεντ, Σουφραζέτα. Ακόμη, έχει παίξει τον ρόλο του Q σε τρεις ταινίες του Τζέιμς Μποντ, το Skyfall, το Spectre και το No Time to Die. Χάρισε την φωνή του ως Αρκούδα Πάντινγκτον στις ταινίες Paddington και Paddington 2 καθώς και στην Επιστρoφή της Mary Poppins.

 Ο Γουίσοου γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπεντφορντσάιρ. Η μητέρα του Λίντα είναι κοσμηματοπώλης και ο πατέρας του Χοσέ Γουίσοου εργάζεται στην τεχνολογία των υπολογιστών. Ο πατέρας του είναι γαλλικής, γερμανικής και ρωσικής καταγωγής και η μητέρα του είναι αγγλικής καταγωγής. Έχει έναν αδερφό, τον Τζέιμς, με τον οποίο είναι δίδυμοι. Το "Γουίσοου" δεν είναι το αληθινό επίθετο της οικογένειας ; η οικογένεια ονομαζόταν Στέλμαχερ, ένα γερμανικό όνομα. Ο πρώτος σοβαρός του ρόλος ήταν στην θεατρική παράσταση Big Spirit στο Queen Mother Theatre. Φοίτησε στο γυμνάσιο Henlow και στο λύκειο Samuel Whitbread στο Σέφορντ. Αποφοίτησε από την Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης του Λονδίνου το 2003. Για πολλά χρόνια ο Γουίσοου αρνιόταν να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικές με την προσωπική του ζωή, αναφέροντας : "Για μένα, είναι σημαντικό να κρατάς ένα επίπεδο ανωνυμίας. Ως ηθοποιός, η δουλειά σου είναι να πείθεις τους ανθρώπους ότι είσαι κάποιος άλλος. Επομένως εάν μιλάς συνέχεια στους άλλους για τον εαυτό σου, πιστεύω ότι πυροβολείς τον εαυτό σου". Το 2011 είπε στο περιοδικό Out : "Ως ηθοποιός έχεις πλήρη δικαιώματα στην ιδιωτικότητα και στο μυστήριο, ανεξάρτητα από το ποια είναι η σεξουαλικότητά σου, ανεξάρτητα από το τι κάνεις. Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτό πρέπει να αποτελεί θέμα δημόσιας συζήτησης επειδή είσαι δημόσιο πρόσωπο. Δεν καταλαβαίνω καθόλου γιατί κάνουμε τους ηθοποιούς σελέμπριτι". Ο Γουίσοου υπέγραψε ένα σύμφωνο συμβίωσης με τον Αυστραλό συνθέτη Μαρκ Μπράντσο τον Αύγουστο του 2012. Το 2014 παραδέχτηκε δημόσια την ομοφυλοφιλία του, λέγοντας ότι ήταν μια δυνατή εμπειρία για αυτόν. 1999 Στα χαρακώματα 2004 Αρκεί να αντέξει η αγάπη 2004 Χάπια, σφαίρες και 2.000.000 λίρες 2006 Το άρωμα: Η ιστορία ενός δολοφόνου 2007 I'm Not There 2008 Επιστροφή στο Μπράιντσχεντ 2009 The International 2009 Bright Star 2010 Η τρικυμία 2012 Cloud Atlas 2012 Richard II 2012 Skyfall 2013 Το θεώρημα μηδέν 2013 Days and Nights 2014 Πάντινγκτον (φωνή) 2015 Το κορίτσι από τη Δανία 2015 Ο Αστακός 2015 Spectre 2015 Στην καρδιά της θάλασσας 2016 Ένα ολόγραμμα για τον βασιλιά 2018 Mary Poppins Returns Ben Whishaw στο IMDb
Σέτσε

Το Σέτσε (Sezze) είναι πόλη και δήμος στην Επαρχία Λατίνα, της Ιταλίας, περίπου 65 χιλιόμετρα νότια της Ρώμης και 10 χιλιόμετρα από τις μεσογειακές ακτές. Το ιστορικό κέντρο του Σέτσε βρίσκεται σε υψηλό λόφο στην πεδιάδα του Πόντινε. Κατά την αρχαιότητα ήταν ελληνική πόλη ονομαζόταν Σητεία και βρισκόταν στην περιοχή του Λατίου.

 Σύμφωνα με τον μύθο, ο μυθικός ιδρυτής της πόλης ήταν ο Ηρακλής, ο οποίος έφτασε στο μέρος εκείνο μετά την νίκη του επί των Λαιστρυγόνων, πληθυσμού ανθρωποφάγων γιγάντων που ζούσαν στο νότιο Λάτιο. Πολύ πιθανόν ο Έλληνας ημίθεος ήρωας να έφερε μαζί του Κρήτες πολεμιστές (από τη γενέτειρα του πατέρα του, Δία), όπως παρατηρεί ο ιστορικός Ρόμπερτ Γκρέιβς. Λογικό ήταν οι Κρήτες αυτοί να ονόμασαν την πόλη σε ανάμνηση της πατρίδας τους Σητείας. Εκεί ο Ηρακλής νυμφεύτηκε με μια παρθένα και γέννησε τον ήρωα Φαύστο. Ακόμη και σήμερα οικόσημο της Σητείας απεικονίζει το λιοντάρι της Νεμέας, το κέρας της Αμάλθειας γεμάτο με φρούτα και ένα στέμμα που περιβάλλεται από την λατινική επιγραφή SETIA PLENA BONIS GERIT ALBI SIGNA LEONIS ("Η Σητεία είναι γεμάτη προϊόντα και φέρει το σήμα του λευκού λιονταριού"). Η πόλη εμφανίζεται στους ιστορικούς χρόνους ως πόλη των Ουόλσκων (5ος αιώνας π.Χ.) και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την αναφέρει ως Σητία. Αργότερα κατελήφθη από τους Ρωμαίους που ίδρυσαν εκεί νέα αποικία το 382 π.Χ. Κατά το 340 π.Χ. η Σητεία συμμετείχε στο πλευρό των Λατίνων συμμάχων κατά των Ρωμαίων, ώσπου ηττήθηκε η Λατινική ομοσπονδία στην μάχη του Τριφάνου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου μεταξύ του Μάριου και του Σύλλα το 82 π.Χ. κατελήφθη από τον τελευταίο. Αργότερα η πόλη κατέστη γεωργικό κέντρο και με πολλές επαύλεις, ενώ αναφέρεται από τους ποιητές Ιουβενάλιο και Μαρτιάλη για το ονομαστό κρασί της. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα επέζησε χάρη στην οχυρή θέση της και το 956 μ.Χ. οργανώθηκε ως ελεύθερη κοινότητα. Γύρω στο 1046 ο Βενεδικτίνος Λιντάνο της Antena (1026-1118), έκτισε το μοναστήρι της Αγίας Καικιλίας (τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 22 Νοεμβρίου). Συχνά το Σέτσε βρέθηκε σε σύγκρουση με τις γειτονικές κοινότητες (Carpineto, Bassett, Privett και Sermoneta). Το 1381 πέρασε στα χέρια της οικογένειας Caetani, η οποία εκδιώχθηκε από εξέγερση, δώδεκα χρόνια αργότερα. Το 1656 ο πληθυσμός είχε πληγεί σε μεγάλο βαθμό (μειώθηκε στο ήμισυ) από την πανούκλα και από επιδρομές των Ισπανών και των Αυστριακών. Το 1690, ιδρύθηκε στην πόλη μία από τις πρώτες σχολές στην Ιταλία, η επιστημονική και λογοτεχνική Ακαδημία του Abbozzati. Το 1798 το σύνολο του Λατίου καταλήφθηκε από τα γαλλικά στρατεύματα του Ναπολέοντος. Η Σητεία επαναστάτησε, εξοντώνοντας τη φρουρά: απέφυγαν τη σκληρή εκδίκηση μόνο μετά την καταβολή μεγάλου ποσού των χρημάτων. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η πόλη προσαρτήθηκε στο νεοσύστατο Βασίλειο της Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου μερικές εκκλησίες και κτίρια στο ιστορικό κέντρο καταστράφηκαν από τους αμερικανικούς βομβαρδισμούς. Κλαυδίου Πτολεμαίου Γεωγραφική υφήγησις. Το ταξίδι του Πυθέα στην άγνωστη Θούλη του Χρήστου Λάζου, εκδ. Αίολος.
Ρογήρος Βερνάρδος Α΄ της Φουά

Ο Ρογήρος-Βερνάρδος Α΄ ο παχύς, γαλλ. Roger Bernard I le gross (π. 1130 - Νοέμβριος 1188) από τον Οίκο της Φουά ήταν ο 4ος κόμης της Φουά (1148-86).

 Ήταν γιος τού Ρογήρου Γ΄ κόμη της Φουά, γιού του Ρογήρου Β΄ κόμη της Φουά (γιου του Πέτρου κυρίου του Κουζεράν, γιου του Βερνάρδου-Ρογήρου κόμη του Μπιγκόρ). Το 1149 και πάλι το 1163 στο Παμιέρ έπρεπε να αποδώσει στο ναό του Σαιντ-Αντονίν ντε Γρεντελά τις κατασχεθείσες γαίες. Τελικά συμφώνησε με τον ναό να είναι και οι δύο εξίσου ιδιοκτήτες (paréage). Η Αυλή του ήταν υπεύθυνη για την άμυνα και την απονομή δικαίου. Την ίδια συνιδιοκτησία έκανε ο Ρογήρος-Βερνάρδος Α΄ και με το αββαείο τού Σαιν-Βολουσιέν το 1168, όπου τα ενοίκια μοιράστηκαν μεταξύ της εκκλησιαστικής εξουσίας και αυτής τού κόμη. Νυμφεύτηκε την κόρη τού Ρογήρου Α΄ των Τρανκαβέλ και έγινε υποτελής τού κόμη της Βαρκελώνης. Απέφυγε να συμμετάσχει στον πόλεμο τού επικυρίαρχού του το 1159 και επικεντρώθηκε στην επέκταση της δικής του ζώνης επιρροής, όπως π.χ. με τη συμφωνία με τους κυρίους τού Ντυν το 1162. Το 1185 τελικά αναγκάστηκε να πολεμήσει μαζί με τον Αλφόνσο κόμη της Βαρκελώνης στη νότιο Γαλλία· μόνο ο Βερνάρδος Δ΄ κόμης τού Κομμάνζ μπόρεσε να μείνει ουδέτερος. Φαίνεται, πως ο Αλφόνσος προτίθετο να τού αναθέσει τη διακυβέρνηση της Προβηγκίας στον Ρογήρο-Βερνάρδο Α΄. Τάφηκε στο αββαείο τού Μπουλμπόν και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ραϋμόνδος Ρογήρος. Νυμφεύτηκε το 1151 την Καικιλία των Τρανκαβέλ, κόρη τού Ραϋμόνδου Α΄ υποκόμη των Αγκντ, Μπεζιέρ, Αλμπί, Καρκασσόν & Ραζέ και είχε τέκνα: Ραϋμόνδος-Ρογήρος απεβ. 1223, κόμης της Φουά. Εσκλαρμόντ 1151/66-1215, παντρεύτηκε τον Ιορδάνη Γ΄ τού Λ'Ιλ-Ζουνταίν. Roland Viader, L'Andorre du IXe au XIVe siècle: montagne, féodalité et communautés, (Presses du Universitaires du Mirail, 2003), 128.