Bristol Buckingham

To Bristol Type 163 Buckingham ήταν βρετανικό δικινητήριο μέσο βομβαρδιστικό του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Παρήχθη σε πολύ μικρούς αριθμούς και αξιοποιήθηκε κυρίως σαν ταχύ μεταφορικό ή σαν εκπαιδευτικό.

 Το 1939 η Bristol πρότεινε την ανάπτυξη ενός βομβαρδιστικού με βάση το Beaufighter, που θα προωθούνταν από δύο κινητήρες Hercules. Εκείνη την περίοδο ο σχεδιασμός προέβλεπε την προμήθεια μέσων βομβαρδιστικών από τις ΗΠΑ προκειμένου η βρετανική βιομηχανία να μπορέσει να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη και την παραγωγή βαρέων τύπων. Παρόλα αυτά είχε ζητηθεί η ανάπτυξη ενός αεροσκάφους αυτής της κλάσης εγχώρια, κατά προτίμηση με βάση κάποιο υπάρχον αεροσκάφος, κάτι που πρακτικά σήμαινε με βάση το Beaufighter ή το Beaufort. Η Bristol ονόμασε αρχικά το νέο αεροσκάφος Bristol Type 161 και αργότερα Type 162 Beaumont. Το Υπουργείο Αεροπορίας ζητούσε βάσει της απαίτησης Β/7/40 την ανάπτυξη ενός μέσου βομβαρδιστικού που θα αντικαθιστούσε το Blenheim. Το Beaumont κάλυπτε τις ανάγκες με αποτέλεσμα να δοθεί στην εταιρεία παραγγελία για την ολοκλήρωση τριών πρωτοτύπων. Η άτρακτος και το ουραίο των αεροσκαφών αυτών προέρχονταν από το Beaufighter ενώ το εμπρόσθιο και το κεντρικό μέρος της ατράκτου ήταν νέας σχεδίασης. Αμυντική προστασία παρείχαν δύο πυργίσκοι πολυβόλων. Η ανάπτυξη των πρωτοτύπων ξεκίνησε στα τέλη του 1940, όμως λόγω των αλλαγών των απαιτήσεων και της ανάγκης για ανώτερες επιδόσεις κατέστη σύντομα σαφές ότι το Beaumont θα ήταν ανεπαρκές. Προκειμένου να μπορεί το αεροσκάφος να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα η κατασκευάστρια το επανασχεδίασε προκειμένου να μπορεί να χρησιμοποιεί τους κινητήρες Bristol Centaurus. Πλέον το αεροσκάφος, που διέθετε επίσης μεγαλύτερες πτέρυγες, ονομάζονταν Type 163 Buckingham. Διέθετε οπλισμό στο ρύγχος καθώς και σε πυργίσκους στο πάνω και το κάτω μέρος της ατράκτου. Ο πλοηγός/βομβαρδιστής κάθονταν σε κοιλιακή γόνδολα στο μέσο της ατράκτου. Το αεροσκάφος πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 4 Φεβρουαρίου 1944 αλλά κατά την διάρκεια των δοκιμών παρουσίασε προβλήματα ευστάθειας με αποτέλεσμα να γίνουν διάφορες αλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της τοποθέτησης μεγαλύτερων κάθετων ουραίων. Όταν ξεκίνησε η παραγωγή, οι επιχειρησιακές ανάγκες ήταν ήδη διαφορετικές. Τα Buckingham ήταν ακατάλληλα για αποστολές στο θέατρο επιχειρήσεων της Ευρώπης. Τον Ιανουάριο του 1944 αποφασίστηκε να σταλούν σε άλλα μέτωπα προς αντικατάσταση των παλαιότερων Vickers Wellington. Τα αεροσκάφη ήταν προβληματικά ως προς τον χειρισμό με συνέπεια τον Αύγουστο του 1944 να διακοπεί η ανάπτυξή τους. Προκειμένου να μείνουν οι γραμμές παραγωγής ανοικτές, αποφασίστηκε η συνέχιση της κατασκευής τους για ένα διάστημα, αλλά για χρήση σε άλλους ρόλους. Τελικά μόνο 54 ολοκληρώθηκαν ως βομβαρδιστικά, ενώ από τα εναπομείναντα πολλά μετατράπηκαν σε ταχέα μεταφορικά, χωρίς αμυντικό οπλισμό. Η χρήση τους ήταν πολύ περιορισμένη. Άλλα 65 ολοκληρώθηκαν σαν εκπαιδευτικά με την ονομασία Buckmaster και παρέμειναν σε υπηρεσία με την RAF σε αυτό τον ρόλο μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950. Type 163 Buckingham Τέσσερα πρωτότυπα με κινητήρες Centaurus IV.Type 163 Buckingham B1 Έκδοση παραγωγής με κινητήρες Centarus VI ή XI. Από τα 400 που παραγγέλθηκαν αρχικά μόνο 54 ολοκληρώθηκαν ως βομβαρδιστικά.Type 163 Buckingham C1 Buckingham B1 που ολοκληρώθηκαν ως ταχέα μεταφορικά με δυνατότητα μεταφοράς τεσσάρων επιβατών. Κατασκευάστηκαν 64 μονάδες.Type 164 Brigand Τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό που χρησιμοποιούσε τις πτέρυγες και το ουραίο του Buckingham και νέα άτρακτο.Type 165 Brigand II Εκπαιδευτικό, δεν υλοποιήθηκε.Type 166 Buckmaster Έκδοση εκπαίδευσης του Buckingham.Type 169 Έκδοση αναγνώρισης, δεν υλοποιήθηκε. Ηνωμένο ΒασίλειοRAF Bristol Brigand Bristol Buckmaster Douglas A-26 Invader Buttler, Tony. British Secret Projects: Fighters and Bombers 1935-1950. Hinckley, UK: Midland Publishing, 2004. ISBN 1-85780-179-2. Buttler, Tony. "Left Behind By Progress: The Bristol Buckingham". Air International, Vol, 52, No 3, March 1997, pp. 182–187. ISSN 0306-5634. Mondey, David. The Hamlyn Concise Guide to British Aircraft of World War II. London: Aerospace Publishing Ltd., 1982 (reprint 1994). ISBN 1-85152-668-4. "Two of a Trio: The Bristol Buckingham Fast Day or Night Bomber and the Brigand Long-range Attack Monoplane." Flight, 13 December 1945. Winchester, Jim. The World's Worst Aircraft: From Pioneering Failures to Multimillion Dollar Disasters. London: Amber Books Ltd., 2005. ISBN 1-904687-34-2.