IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μπρόζε Μπάμπεργκ

Η Μπρόζε Μπάμπεργκ (γερμανικά: Brose Bamberg), γνωστή και ως Μπάμπεργκ, είναι γερμανικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης από την ομώνυμη πόλη της βόρειας Βαυαρίας. Έως το 2016 ονομαζόταν Μπρόζε Μπάσκετς. Ιδιοκτήτης του συλλόγου είναι η Bamberger Basketball GmbH. Αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος ενώ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετέχει στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ.

 Από το 2001, η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στη «Brose Arena», ένα χώρο που έχει υποστεί μια σειρά μετονομασιών, από τότε που χτίστηκε. Έπειτα από κάποιες εργασίες στο κτίριο το 2006, πλέον μπορεί να φιλοξενήσει 6.800 θεατές για παιχνίδια καλαθοσφαίρισης. Χάρη στη διεύρυνση, η αρένα είναι πλέον αρκετά μεγάλη για διεθνείς αναμετρήσεις (ελάχιστη χωρητικότητα: 5.000 θεατές). Προηγουμένως, διεξήγαγε τις εντός έδρας αναμετρήσεις σε διεθνής αγώνες στη «Nürnberger Arena». Πριν χτιστεί η Brose Arena (που παλαιότερα ονομαζόταν Forum Bamberg, Jako Arena και Stechert Arena), η ομάδα αγωνιζόταν στο «John F. Kennedy Hall» στους στρατώνες των ΗΠΑ ιστοσελίδα στο Μπάμπεργκ και αργότερα στο «Graf Stauffenberg Hall». Οι οπαδοί της Μπάμπεργκ είναι γνωστοί για την αφοσίωσή τους και την αμέριστη υποστήριξη. Η θορυβώδης υποστήριξη με τύμπανα, άσματα και μια μπάντα χάλκινων πνευστών, παρέχουν μια καυτή ατμόσφαιρα στο γήπεδο, η οποία είναι γνωστή ως Frankenhölle. Ο σύλλογος έχει μετονομαστεί αρκετές φορές. 1.FC 01 Bamberg (1955-1988) TTL Bamberg (1988-1995} TTL uniVersa Bamberg (1995-2000) TSK uniVersa Bamberg (2000-2003) GHP Bamberg (2003-2006) Brose Baskets Bamberg (2006-2016) Brose Bamberg (2016-σήμερα) Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου. Πρωτάθλημα Γερμανίας Πρωταθλήτρια (9): 2004–05, 2006–07, 2009–10, 2010–11, 2011–12, 2012–13, 2014–15, 2015-16, 2016-17 Δεύτερη θέση (3): 1992–93, 2002–03, 2003–04 Κύπελλο Γερμανίας Κυπελλούχος (6): 1992, 2010, 2011, 2012, 2017 Δεύτερη θέση (2): 2006, 2015 Τσάμπιονς Καπ Γερμανίας Νικήτρια (5): 2007, 2010, 2011, 2012, 2015 Δεύτερη θέση (1): 2013 Επίσημος ιστότοπος
Barbie: Life in the Dreamhouse

Το Barbie: Life in the Dreamhouse (ελληνικά: Η Λαμπερή Ζωή της Barbie) είναι αμερικανική διαδικτυακή κωμική σειρά κινουμένων σχεδίων CGI μικρού μήκους που δημιουργήθηκε από την Arc Productions και τη Mattel Creations (τμήμα παραγωγής της Mattel). Η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται στις 11 Μαΐου του 2012 και ολοκληρώθηκε το 2015. Είναι διαθέσιμη στo Barbie.com, Netflix και YouTube. Στη 1 Σεπτεμβρίου του 2013, προβλήθηκαν δύο special επεισόδια στο Nickelodeon. Μία σειρά reboot είναι προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2017, υπό τον τίτλο Barbie: Dreamhouse Adventures.

 Η σειρά τοποθετείται σε μία φανταστική εκδοχή του Μαλιμπού των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου οι κάτοικοι είναι κούκλες. Οι κούκλες συμπεριφέρονται όπως και οι άνθρωποι. Η σειρά επικεντρώνεται στη Barbie, τις αδερφές, τους φίλους, το αγόρι της, Ken, και τα κατοικίδιά της. Το Νοέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε το βιντεοπαιχνίδι party περιπέτειας Barbie: Dreamhouse Party στα Steam, Nintendo DS, Nintendo 3DS, Nintendo eShop, Wii και Wii U. Αναπτύχθηκε από την Torus Games και διανεμήθηκε από την Little Orbit. Barbie - Κέιτ Χίγκινς Ken - Σον Χάνκινσον Raquelle - Χάβιλαντ Στίλγουελ Skipper - Πόλα Ρόουντς Chelsea - Λόρα Γκέροου Ryan - Τσάρλι Μπόντιν Teresa - Κέιτι Κράουν Nikki - Νάκια Μπιούρις Midge - Άσλιν Νικόλ Σέλικ Summer - Τάρα Σάντς Ρεπόρτερ - Ντέιβιντ Γουάιμπ Ντουλάπα - Τοντ Ρέσνικ Επίσημη ιστοσελίδα Επίσημο κανάλι στο YouTube Barbie: Life in the Dreamhouse στο IMDb
No Sleep at All

No Sleep at All είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου 1988 σε μορφή δίσκου βινυλίου και CD μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "GWR Records". Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε κατά την εμφάνιση τους σαν πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Giants of Rock" στη Χάμεενλίνα της Φινλανδίας, στις 2 Ιουλίου 1988. Για την προώθηση του άλμπουμ οι Motörhead περιόδευσαν στη Βόρεια Αμερική ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Slayer. Στην Ελλάδα, κυκλοφόρησε και ένα σινγκλ το οποίο περιείχε την εκτέλεση του τραγουδιού "Metropolis" με τίτλο "Metropolis (Acropolis)" όπως το προλόγιζε ο Lemmy, από τις εμφανίσεις τους στο κλειστό γήπεδο του Σπόρτινγκ κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Rock 'n' Roll". Το 2001, στην επανέκδοση του CD περιεχόταν τα επιπλέον κομμάτια "Stay Clean" και "Metropolis".

 1. Doctor Rock (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 3:24 2. Traitor (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:40 3. Dogs (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 3:24 4. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:17 5. Eat the Rich (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 4:34 6. Built for Speed (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 4:56 7. Deaf Forever (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 4:02 8. Just 'Cos You Got the Power (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 7:28 9. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 5:58 10. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 6:33 No Sleep at All (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 15 Οκτωβρίου 1988 Το "No Sleep at All" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Φιλ Κάμπελ - κιθάρα Würzel - κιθάρα Φιλ "Philthy Animal" Τέιλορ - τύμπανα Allmusic review Sputnik Music review Encyclopaedia Metallum review Βρετανικά τσαρτ
Ακρωτήρι Νάξου

Το Ακρωτήρι είναι παραλιακός οικισμός στην βορειοανατολική Νάξο με 47 κατοίκους (απογραφή 2011). Μαζί με τον οικισμό Κινίδαρο αποτελουν την Τοπική Κοινότητα Κινίδαρου που διοικητικά ανήκει στον Δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.

 Το 1981, με την απογραφή, αναγνωρίζεται ως οικισμός και προσαρτάται στην κοινότητα του Κινίδαρου. Το 1997, με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας (νόμος 2539/97), η κοινότητα του Κινίδαρου καταργείται και ο οικισμός Ακωτήρι προσαρτάται στο Δήμο Νάξου με έδρα τον την Χώρα της Νάξου. Συγκεκριμένα, με το πρόγραμμα Καποδίστριας υπαγόταν στο Δημοτικό Διαμέρισμα Κινήδαρου, του Δήμου Νάξου, του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Το 2010, με την εφαρμογή του προγραμματος Καλλικράτης (νόμος 3852/2010), καταργείται ο Δήμος Νάξου και το Ακρωτήρι προσαρτάται στο νεοσύστατο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τον οικισμό του Κινίδαρου ( 341 κ.) την Τοπική Κοινότητα Κινιδάρου ( 388 κ.). Η τ.κ. Κινιδάρου υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Μητροπολίτης Σμύρνης Βαρθολομαίος

Ο Μητροπολίτης Σμύρνης Βαρθολομαίος (κατά κόσμον Μιχαήλ Σαμαράς, γενν. Άνω Λεχώνια Μαγνησίας, 13 Ιουνίου 1972) είναι Έλληνας θεολόγος και φιλόλογος, πρώην αρχιγραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Σήμερα διατελεί επίσκοπος της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, στην Ιερά Μητρόπολη Σμύρνης.

 Γεννήθηκε στα Άνω Λεχώνια Βόλου. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Πρότυπο Κλασικό Λύκειο Βόλου το 1990. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ειδικότερα στον Τομέα Κλασικών Σπουδών του ως άνω Τμήματος. Ακολούθως φοίτησε στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1995 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1996 πρεσβύτερος από τον τότε Μητροπολίτη Σεβαστείας Δημήτριο και διηκόνησε έως το 2002 στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας ως προϊστάμενος του Μητροπολιτικού Ναού της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στην πόλης της Νάουσας και υπεύθυνος διαφόρων τομέων της διακονίας της Μητροπόλεως. Το 2002 προσελήφθη στην Πατριαρχική Αυλή, αναλαμβάνοντας καθήκοντα παρά την Αρχιγραμματεία της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και ως Γραμματέας διαφόρων Συνοδικών Επιτροπών. Το 2005 διορίσθηκε Υπογραμματεύων και το 2011 Αρχιγραμματεύς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θέση την οποία διατήρησε έως την εκλογή του. Στις 29 Αυγούστου 2016 εξελέγη ομόφωνα από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου (μετά από εισήγηση του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου) Μητροπολίτης Σμύρνης. Μάλιστα η εκλογή Μητροπολίτου Σμύρνης έγινε για πρώτη φορά μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Την Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου πραγματοποιήθηκε η χειροτονία του νέου Μητροπολίτη Σμύρνης, την οποία τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, παρουσία μεγάλου αριθμού Ιεραρχών του Οικουμενικού Πατριαρχείου και πλήθους πιστών. Η ιστορική Ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτου έγινε το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2016, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Βουκόλου Σμύρνης. Τυγχάνει πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του εν Αθήναις Ιδρύματος Υποστηρίξεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της ΜΚΟ OECUMENICA, ενώ μετέχει διαφόρων εκκλησιαστικών αποστολών, ιδιαιτέρως δε διορθοδόξου χαρακτήρος. Ιστοσελίδα Ιδρύματος Υποστηρίξεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου Ιστοσελίδα Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως]
Επαρχίες της Αλγερίας

Η Αλγερία χωρίζεται σε 48 βιλάγιες (επαρχίες) και 1541 μπαλαντίγιες (δήμοι, στα γαλλικά: commune). Η πρωτεύουσα της μπαλαντίγια, νταΐρας, ή επαρχίας (που είναι και η μεγαλύτερη πόλη αυτών) δίνει πάντα σε αυτές τις οντότητες το όνομά τους. Ακόμη και το Αλγέρι, η πρωτεύουσα της χώρας, έδωσε το όνομά του (El Djazayar) στη χώρα. Σύμφωνα με το αλγερινό σύνταγμα, μία βιλάγια είναι μια εδαφική συλλογικότητα η οποία απολαμβάνει οικονομική και διπλωματική ελευθερία. Η APW, ή «Λαϊκό Επαρχιακό Κοινοβούλιο (Αssemblée Populaire Wilayale, στα γαλλικά) είναι η πολιτική οντότητα που κυβερνά την επαρχία, με επικεφαλής τον κυβερνήτη Βαλή, ο οποίος έχει επιλεγεί από τον αλγερινό πρόεδρο για να χειριστεί τις αποφάσεις του APW. Το APW έχει επίσης πρόεδρο, ο οποίος εκλέγεται από τα μέλη του APW, τα οποία εκλέγονται από τους Αλγερινούς πολίτες.

 Ο νόμος αριθ. 84-09 της 4ης Φεβρουαρίου 1984 σχετικά με την οργάνωση της αλγερινής επικράτειας και όπως ενημερώθηκε και συμπληρώθηκε με τον νόμο αριθ. JO της 7ης Φεβρουαρίου 1984, όρισε τον αριθμό των επαρχιών της Αλγερίας σε 48 και καθόρισε τον κατάλογο των δήμων ή «κοινοτήτων» κάθε επαρχίας. Ο ακόλουθος πίνακας παρουσιάζει τον κατάλογο των επαρχιών, με τον αριθμητικό κωδικό κάθε επαρχίας, το όνομά της (το οποίο είναι σε κάθε περίπτωση το ίδιο με το όνομα της πρωτεύουσας της επαρχίας), τον αριθμό των διαμερισμάτων, τον αριθμό των δήμων καθώς και την έκταση της επαρχίας και τον πληθυσμό της. Στις 26 Νοεμβρίου 2019, το υπουργικό συμβούλιο της Αλγερίας ψήφισε νομοσχέδιο για την προσθήκη 10 ακόμη επαρχιών, χωρίζοντας ορισμένες από τις μεγαλύτερες επαρχίες στο νότο της Αλγερίας σε μικρότερες επαρχίες. Έτσι προστέθηκαν οι ακόλουθες επαρχίες: Επαρχία Μπορντζ Μπατζί Μοχτάρ Επαρχία Ιν Σαλάχ Επαρχία Ντζανέτ Επαρχία Ιν Γκουεζάμ Επαρχία Ελ Μ'Γκαΐρ Επαρχία Τουγκούρτ Επαρχία Μπενί Αμπές Επαρχία Τιμιμούν Επαρχία Ουλέντ Τζελάλ Επαρχία Ελ Μενιά Οι 15 νομοί αναδιοργανώθηκαν για να σχηματίσουν 31 επαρχίες: Αμέσως μετά την ανεξαρτησία, η Αλγερία διατήρησε τους 15 πρώην γαλλικούς νομούς της, οι οποίοι μετονομάστηκαν σε βιλάγιες (επαρχίες) το 1968, ως επί το πλείστον με ορισμένες αλλαγές ονόματος: 9A-Αλγέρι 9C-Άναμπα (πρώην Μπον) 9B-Μπατνά 9D-Κωνσταντίνη 9H-Ορλεανβίλ (Τότε Ελ Ασνάμ, σημερινό Σλεφ) 8A-Ελ Ουαχάτ (σημερινή Ουάργκλα) 9E-Μεντέα 9F-Μοσταγκανέμ 9G-Οράν 9R-Σαϊντά 8B-Σαουρά (Σημερινό Μπεσάρ) 9J-Σετίφ 9K-Τιαρέτ 9L-Τιζί-Ουζού 9M-Τλεμσέν Κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας της Αλγερίας, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο υιοθέτησε ένα οργανωτικό σύστημα διαιρούμενο με 6 αριθμημένες βιλάγιες: Ωρές Κωνσταντίνη Καβυλία Αλγέρι Οράν Σαχάρα
Λουί Τοκέ

Ο Λουί Τοκέ (γαλλικά: Louis Tocqué), 1696 - 1772, ήταν Γάλλος ζωγράφος, ειδικευμένος στη ζωγραφική πορτρέτων.Θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος της προσωπογραφίας στη Γαλλική τέχνη του 18ου αιώνα.

 Ο Λουί Τοκέ γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1696 στο Παρίσι. Ο πατέρας του, που ήταν επίσης ζωγράφος, πέθανε τον Απρίλιο του 1710, πριν ο Λουί γίνει 14 ετών και τη φροντίδα του ανέλαβε ο ζωγράφος Ζαν-Μαρκ Νατιέ, ο οποίος, αντιλαμβανόμενος το ταλέντο του νεαρού, τον έβαλε να κάνει αντίγραφα πορτρέτων μεγάλων ζωγράφων. Τη δεκαετία του 1720 συνέχισε την εκπαίδευσή του κοντά στον Νατιέ, τον Νικολά Μπερτέν και τον Υασίντ Ριγκώ. Το 1747, παντρεύτηκε την κόρη του προστάτη του Μαρί Νατιέ, γεγονός που εδραίωσε τη φιλία των δύο καλλιτεχνών. Πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου 1772 στο Παρίσι. Ο Τοκέ ζωγράφισε τα πρώτα έργα του όταν ήταν μαθητευόμενος του Ζαν-Μαρκ Νατιέ. Επηρεάστηκε επίσης από τον Υασίντ Ριγκώ, ο οποίος ήταν αργότερα ένας από τους δασκάλους του και τον Νικολά ντε Λαρζιλιέρ, έναν άλλο Γάλλο ζωγράφο. Το πρώτο του σημαντικό έργο ήταν η ζωγραφική του πορτρέτου του Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας που παρήγγειλε ο προπάππους του Λουδοβίκος ΙΔ΄. Το 1731 έγινε δεκτός ως μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Το 1740 ζωγράφισε το πορτρέτο της βασίλισσας της Γαλλίας Μαρίας Λεστσίνσκα. Έγινε έτσι ζωγράφος προσωπογραφιών της αριστοκρατίας και της μεγαλοαστικής τάξης.Από το 1737 έως το 1759 περισσότερα από πενήντα από τα πορτρέτα που ζωγράφισε, εκτίθονταν τακτικά στις εκθέσεις του Σαλόν στο Παρίσι. Το 1745 ζωγράφισε το πορτρέτο της δελφίνης Μαρίας-Θηρεσίας της Ισπανίας, ένα χρόνο πριν τον θάνατό της. Η φήμη του ξεπέρασε τα σύνορα της Γαλλίας. Το 1756 ταξίδεψε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, όπου έμεινε για δύο χρόνια μετά από πρόσκληση της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Ρωσίας, προκειμένου να φιλοτεχνήσει το πορτρέτο της και άλλα μελών της ρωσικής αριστοκρατίας. Αυτό το πορτρέτο αποτελεί σήμερα μέρος της μόνιμης συλλογής του Μουσείου Ερμιτάζ της Αγίας Πετρούπολης στη Ρωσία. Στη δεκαετία του 1760 ταξίδεψε στη Δανία όπου φιλοτέχνησε τα πορτρέτα της δανικής βασιλικής οικογένειας και δίδαξε στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών της Δανίας στην Κοπεγχάγη.Όταν επέστρεψε από τα ταξίδια του στη Γαλλία, ασχολήθηκε λίγο με τη ζωγραφική για να απολαύσει την περιουσία που του είχαν αποφέρει τα έργα του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Louis Tocqué στο Wikimedia Commons
Ρον Σίμονς

Ο Ρόναλντ "Ρον" Σίμονς (Ronald "Ron" Simmons, 15 Μαΐου 1958) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής και πρώην παίκτης του ράγκμπι. Εκτός από το πραγματικό του όνομα στα ρινγκ χρησιμοποιούσε και το όνομα "Φάρουχ Ασάντ" ή τα δύο ξεχωριστά (Φάρουχ ή Ασάντ).

 Στο WCW έγινε μια φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών και είναι ο πρώτος Αφροαμερικανός που κατέκτησε Παγκόσμιο τίτλο, σύμφωνα με το WWE. Έγινε επίσης και μια φορά πρωταθλητής του Παγκόσμιο Ομάδων, καθώς και Ομαδικός Πρωταθλητής Ηνωμένων Πολιτειών. Στο WWF έγινε τρεις φορές Ομαδικός Πρωταθλητής με τον Μπράντσο, με τον οποίο σχημάτισαν την ομάδα Acolytes Protection Agency (A.P.A.), που είχε και διαφορετικές ονομασίες μετέπειτα. Το 2012, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame. Εκτός από την επαγγελματική πάλη, ο Σίμονς ασχολήθηκε και με το ράγκμπι, στο κολέγιο, παίζοντας στην άμυνα στο μεγαλύτερο πρωτάθλημα του αθλήματος, National Football League (NFL), αλλά και στα Canadian Football League (CFL) και United States Football League (USFL) για τέσσερις σεζόν την δεκαετία του 1980. Προφίλ στο Hall of Fame του WWE Προφίλ στο Online World of Wrestling
Lacrimosa (Ρέκβιεμ)

Lacrimosa ονομάζονται οι δυο τελευταίες στροφές (18η και 19η) του Λατινικού ύμνου Dies Irae γνωστού από τη χρήση του παλαιότερα στη νεκρώσιμη λειτουργία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

 Το κείμενο αναφέρεται στην ημέρα της κρίσης. Είναι γραμμένο σε τροχαϊκό τετράμετρο. Στη 18η στροφή η ομοιοκαταληξία είναι ζευγαρωτή. Στη 19η έχει αντικατασταθεί από συνήχηση και ο στίχος γίνεται καταληκτικός. Η πρώτη γνωστή πολυφωνική σύνθεση που το περιλαμβάνει (σαν τμήμα του Dies Irae) είναι του Engarandus Juvenis. Πολλοί συνθέτες, ανάμεσα τους οι Μότσαρτ, Τζουζέπε Βέρντι και Εκτόρ Μπερλιόζ το περιλαμβάνουν σαν διακριτό μέρος σε συνθέσεις Ρέκβιεμ. "Dies Iræ" Περιέχει δυο Λατινικές εκδόσεις και μια Αγγλόγλωσση λογοτεχνική μετάφραση.
Δομή Κατσικά

Η Δομή Κατσικά είναι επιχειρησιακή μονάδα του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου για τη φιλοξενία και προσωρινή υποδοχή προσφύγων και μεταναστών στην Ελλάδα. Βρίσκεται στη Δημοτική Κοινότητα Κατσικά του Δήμου Ιωαννιτών της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων της Περιφέρειας Ηπείρου. Στη δομή δραστηριοποιούνται ο ΕΟΔΥ, το Υπουργείο Παιδείας, ο Ελληνικός Στρατός, η ASB Ελλάδος και η Μετάδραση.

 Η δομή Κατσικά είναι η μεγαλύτερη δομή προσφύγων και μεταναστών στην Ήπειρο. Διοικητής της δομής από το Νοέμβριο 2020 είναι ο επιχειρηματίας Δημήτρης Λάκκας. Υποστήριξη στις ομάδες διαχείρισης των δομών φιλοξενίας της Ηπείρου (Κατσικά, Φιλιππιάδας, Δολιανών) παρέχει η εταιρία ASB από το Φεβρουάριο 2018.Το Δεκέμβριο του 2020 στη δομή διέμεναν περίπου 1300 άτομα, σε συνολική χωρητικότητα 1450 ατόμων. Στις 14 Δεκεμβρίου 2020 σημειώθηκαν επεισόδια μεταξύ αστυνομικών δυνάμεων, συμπεριλαμβανομένων διμοιριών ΜΑΤ, και διαμενόντων στη δομή λόγω της εγκατάστασης σε αυτήν περίπου 150 νεοαφιχθέντων προσφύγων. Μαρτυρίες μιλούν για χρήση βίας, δακρυγόνων και πυροβολισμών στον αέρα, ενώ η Ελληνική Αστυνομία δεν έχει εκδώσει ανακοίνωση για το συμβάν. Η ένταση δημιουργήθηκε λόγω της σύμπτυξης που έπρεπε να γίνει στα κοντέινερ ώστε να φιλοξενηθούν τα επιπλέον άτομα που μετακινήθηκαν στη δομή από Αθήνα, Σέρρες και άλλες περιοχές της χώρας. Δύο άτομα εκ τών ήδη διαμενόντων στη δομή αρνήθηκαν να μετακινηθούν με αποτέλεσμα να σχηματιστεί σε βάρος τους δικογραφία. Δομή Φιλοξενίας και Προσωρινής Υποδοχής Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Οι επιχειρησιακές μονάδες του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου
Ανατολική Ρουάντα

Η Ανατολική Ρουάντα είναι μια επαρχία της Ρουάντα από τη 1 Ιανουαρίου 2006. Έχει έκταση 9.813 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.141.174 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Ρουαμαγκάνα.

 Η Ανατολική Ρουάντα βρίσκεται ανατολικά της Ρουάντα. Καλύπτει όλη την ανατολική πλευρά της. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με τη Βόρεια, στα κεντρο-δυτικά με την Επαρχία Κιγκάλι, στα νοτιοδυτικά με τη Νότια, στα ανατολικά με την Τανζανία και στα βόρεια με την Ουγκάντα. Έχει έκταση 9.813 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα. Μπιούμπα - 70.593 Κιμπούνγκο - 46.240 Η Ανατολική Ρουάντα διαιρείται σε 7 δήμους: Δήμος Γκατσίμπο Δήμος Καγιόνζα Δήμος Κιρέε Δήμος Μπουγκερέσα Δήμος Νγκόμα Δήμος Νυαγκατάρε Δήμος Ρουαμαγκάνα Η Ανατολική Ρουάντα έχει 2.141.174 κατοίκους (2006). Είναι σε πληθυσμό δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Ρουάντα μετά τη Νότια. Έχει πυκνότητα 218,2 κατοίκων ανά τ.χλμ.. Είναι κατά πυκνότητα η μικρότερη επαρτχία της Ρουάντα. Επαρχίες της Ρουάντα
1 μήνας και κάτι

1 Μήνας Και Κάτι είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη σεζόν 2007-2008. Το σενάριο υπέγραψε η Μαίρη Μουγιακάκου, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Βασίλης Θωμόπουλος. Η σειρά παρουσιάζει τη ζωή της Άννας (Ζέτα Δούκα), μιας νέας και όμορφης αρχιτέκτονος, παντρεμένη με μια κόρη που όμως μια ανατροπή θα αλλάξει τη ζωή της σε έναν μόλις μήνα και κάτι. Το πρωταγωνιστικό καστ της σειράς συμπληρώνουν ο Αλέξης Γεωργούλης, ο Γιάννης Στάνκογλου, η Μάρθα Βούρτση, η Βίλμα Τσακίρη και ο Νίκος Γαλανός.Τη παραγωγή της σειράς ανέλαβε η Άνωση Α.Ε. και το τραγούδι των τίτλων "Όλα Αλλάζουν" ερμήνευσε η Ευσταθία.

 Η Άννα είναι μια νέα και όμορφη αρχιτέκτονας που τα έχει όλα στη ζωή της: έναν σύζυγο που τη λατρεύει, μια αξιολάτρευτη κορούλα, τις κολλητές της με τις οποίες μοιράζεται τα πάντα, τη μαμά της, χήρα βιομηχάνου που την έχει μεγαλώσει με όλες τις ανέσεις και τη πιστή οικονόμο της μαμάς που την έχει μεγαλώσει σαν κόρη της. Την ημέρα των γενεθλίων της κόρης της Βάλιας, η Άννα νιώθει ότι τίποτα δεν μπορεί να σκιάσει την ευτυχία της. Όμως η ζωή έχει άλλα σχέδια γι' αυτή... Μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα θα δει τον ανέφελο και ευτυχισμένο γάμο της να διαλύεται, τη σχέση της με τις κολλητές της να δοκιμάζεται, τον κεραυνοβόλο έρωτα να την αιφνιδιάζει, τον πρώην άντρα της να της παίζει ένα καλοστημένο παιχνίδι, τη μητέρα της να κάνει την υπέρβαση και την 5χρονη κόρη της να της δίνει μαθήματα ωριμότητας. Αλλά το σπουδαιότερο: θα δει τη ζωή με άλλα μάτια. Και θα καταλάβει ότι ευτυχία δεν ήταν αυτό που ζούσε μέχρι τώρα, αλλά αυτό που μόλις τώρα αρχίζει... Τα πρώτα 9 επεισόδια προβάλλονταν κάθε Τετάρτη στις 21:00, ενώ τα υπόλοιπα κάθε Πέμπτη στις 22:00. Στις 17/10/2007, 21/11/2007, 5/12/2007, 10/4/2008 και 1/5/2008 δεν προβλήθηκε επεισόδιο λόγω μετάδοσης ποδοσφαιρικού αγώνα. 1 μήνας και κάτι στην IMDb
Ντίκλο

Το Ντίκλο ( γεωργιανά: დიკლო) είναι ένα χωριό στην ιστορική περιοχή Τουσέτι της Γεωργίας. Διοικητικά, υπάγεται στο Δήμο Αχμέτα στο μχάρε Καχέτι. Βρίσκεται μεταξύ του Καυκάσου και της οροσειράς Πιρικίτα του Τουσέτι.

 Το 2002, βάσει της απογραφής, στον οικισμό ζούσαν 16 άτομα, εκ των οποίων οι 5 ήταν άντρες και οι 11 γυναίκες. Φαίνεται πως θεωρούνταν λαϊκοί ήρωες που προστάτευαν τον οικισμό. Στην καρδιά του χωριού υπήρχε ένα ιερό, στο οποίο απαγορευόταν η πρόσβαση στις γυναίκες. Βάσει της απογραφής του 2014, ο οικισμός είναι πλέον ακατοίκητος. Σε απόσταση 2 χλμ. ανατολικά του χωριού, βρίσκονται τα ερείπια του Παλαιού Ντίκλο και του φρούριού του. Το φρούριο είναι αναγνωρισμένο ως Αμετακίνητο Μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Γεωργίας από το 2018. Το΄φρούριο χρονολογείται να έχει έναρξη κατασκευής τον 4ο αιώνα και έχει σημαντική θέση στην Ιστορία του Τουσέτι, εφόσον φύλασσε τα βόρεια σύνορα της χώρας κατά την μεσαιωνική περίοδο.Το φρούριο είναι χτισμένο σε ένα ψηλό και απόκρημνο βουνό με πευκοδάση. Στα κτίρια του συγκροτήματος περιλαμβάνονται οικήματα, καταφύγια, αποθήκες και οχυρωματικές δομές. Οι δομές είναι κατασκευασμένες ώστε να σχηματίζουν ένα συμπαγές, ολοκληρωμένο και αυτόνομο σύστημα άμυνας. Στη συνεκτικότητα αυτή συμβάλλουν οι πολύ στενοί διάδρομοι πλάτους ~1 μ. που θα περιόριζαν την κινητικότητα των εισβολέων.Στο φρούριο διακρίνονται 3 υψομετρικά επίπεδα. Το κατώτερο επίπεδο προοριζόταν για καλλιέργειες και αγροτικές δραστηριότητες. Στα άλλα δύο επίπεδα βρίσκονταν τα οικήματα, χτισμένα κοντά το ένα στο άλλο, και με τους εξωτερικούς τοίχους τους να σχηματίζουν ένα τείχος προστασίας. Στο κορυφαίο επίπεδο υπήρχε ένας ορθογώνιος διώροφος πύργος. Κατά τον 17ο αιώνα, υπήρχε μόνο μια στενή είσοδος για την οχυρωμένη πόλη.
Αρκάδι Ηρακλείου

Το Αρκάδι (επίσημη ονομασία Αρκάδιον) είναι οικισμός της κοινότητας Δαμανίων, της Δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νίκου Καζαντζάκη, του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων, της Περιφερειακής ενότητας (τέως Νομού) Ηρακλείου, στην Περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου του Νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.

 Το Αρκάδι είναι ορεινός οικισμός στο κεντρικό τμήμα του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο του νομού, στις νότιες πλαγιές του βουνού Μονοδένδρι (803 μ.), βορειοδυτικά της λίμνης Δαμανίων και σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 520. Απέχει 35 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. του Ηρακλείου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγίου Θωμά του Νομού Ηρακλείου. Το 1947 προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Δαμανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την Κοινότητα Δαμανίων και προσαρτήθηκε στον Δήμο Νίκου Καζαντζάκη. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον Δήμο Νίκου Καζαντζάκη και προσαρτήθηκε στον Δήμο Αρχανών-Αστερουσίων. Οι κάτοικοι κατάγονται από τα Ανώγεια Ρεθύμνης και εγκαταστάθηκαν εκεί μετά την απελευθέρωση της Κρήτης. Διατηρούν την ιδιαίτερη προφορά των Ανωγειανών, όπως επίσης τα ήθη και τα έθιμά τους. Το μνημείο πεσόντων στους εθνικούς αγώνες από το 1821 μέχρι και τη γερμανική κατοχή.Στον οικισμό δραστηριοποιείται ο πολιτιστικός σύλλογος Αρκαδίου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό Διακοπές, εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Αγιωργίτικο

Η ποικιλία Αγιωργίτικο (γνωστή και σαν Μαύρο Νεμέας, Μαυρούδι Νεμέας), είναι μία από τις πιο εκλεκτές και τις πιο πλούσιες σε χρώμα ελληνικές ερυθρές ποικιλίες σταφυλιών. Η προέλευσή της είναι από τη Νεμέα.

 Απαντάται σε πολλά αμπελουργικά διαμερίσματα της Πελοποννήσου (Κορινθία, Αργολίδα, Μεσσηνία), τη Στερεά Ελλάδα, τη Θεσσαλία και την Εύβοια. Οίνος Ο.Π.Α.Π. Νεμέα καθώς και Τοπικός οίνος και Επιτραπέζιος οίνος σε συνοινοποίηση με άλλες ποικιλίες. Είναι φυτό ζωηρό και εξαιρετικά παραγωγικό. Τα πιο κατάλληλα σχήματα μόρφωσης είναι το κυπελλοειδές και το αμφίπλευρο γραμμικό. Παρουσιάζει ευαισθησία στον περονόσπορο, στο ωίδιο, στον μολυσματικό εκφυλισμό, στην ξηρασία και στους παγετούς. Περιγραφή
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1982

Το 68ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1982 διεξήχθη για πρώτη φορά στην Κρήτη, στο Εθνικό Στάδιο Χανίων (Ελενα Βενιζέλου), από 24 ως 26 Σεπτεμβρίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1982. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ξανά ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με σχετική άνεση, αφού είχε 13 β. διαφορά από τον δεύτερο Ηρακλή Θ.

 Στους αγώνες υπήρξε συμμετοχή αθλητών από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο αλλά το επίπεδο επιδόσεων ήταν χαμηλό, αν εξαιρεθεί ένα ρεκόρ αγώνων. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 7 Νοεμβρίου στη διαδρομή Λειβαδιά-Θήβα μαζί με το αντίστοιχο των γυναικών. Χωριστά έγινε επίσης το πρωτάθλημα δεκάθλου ενώ το πρωτάθλημα βάδην (20.000μ) έγινε στο Αγρίνιο στις 23 Μαϊου μαζί με αυτό των εφήβων (10.000μ). Τα υπόλοιπα αγωνίσματα διεξήχθησαν κατά το τριήμερο των πανελληνίων αγώνων. Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε σχετικά άνετα ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. *Συνολικά βαθμολογήθηκαν 34 σωματεία. "Ματιές στα Σπορ", Ιανουάριος 1983. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 247.
Αγγλικανική Εκκλησία της Αυστραλίας

Η Αγγλικανική Εκκλησία της Αυστραλίας είναι μέλος της εκκλησιαστικής Αγγλικανικής Κοινωνίας και είναι το πολυπληθέστερο δόγμα στην Αυστραλία μετά την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Μέχρι το 1981 ονομαζόταν Εκκλησία της Αγγλίας στην Αυστραλία και την Τασμανία.

 Όταν το 1787 ήρθαν στην Αυστραλία τα πρώτα πλοία με κατάδικους, ο αιδεσιμότατος Ρίτσαρντ Τζόνσον ήταν ο επίσημος ιερέας των ναυτών και των καταδίκων οι οποίοι αποτέλεσαν τους πρώτους αποίκους της Νέας Νότιας Ουαλίας. Το 1825 εκλέγεται ο πρώτος αρχιδιάκονος Αυστραλίας υπό τη δικαιοδοσία του επισκόπου Καλκούτας. Το 1836 εκλέγεται ο πρώτος επίσκοπος Αυστραλίας, ενώ το 1842 ιδρύεται η επισκοπή Τασμανίας. Το 1847 η Αυστραλία χωρίζεται σε 4 επισκοπές: (Σίδνεϊ, Μελβούρνη, Νιουκάστλ και Αδελαΐδα). Τα επόμενα 80 χρόνια οι επισκοπές ανήλθαν σε 25. Τον Ιανουάριο του 1962 η Αγγλικανική Εκκλησία Αυστραλίας κηρύχτηκε αυτοκέφαλη και απέκτησε δικό της αρχιεπίσκοπο. Σήμερα η Αυστραλία έχει 23 Αγγλικανικές επισκοπές που περιέρχονται σε 5 επαρχίες, χωρίς να συνυπολογίζεται η Τασμανία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, στην Αυστραλία κατοικούν 3.718.241 Αγγλικανοί, οι οποίοι αντιστοιχούν στο 18.7% του συνολικού πληθυσμού. Επαρχία Νέας Νότιας Ουαλίας (κυριότερες επισκοπές: Αρμιντέιλ , Μπάθουρστ, Καμπέρας) Επαρχία Κουίνσλαντ (κυριότερες επισκοπές: Μπρίσμπεϊν, Βόρεια Επικράτεια) Επαρχία Νότιας Αυστραλίας (κυριότερες επισκοπές: Αδελαΐδα ) Επαρχία Βικτόριας (κυριότερες επισκοπές: Μελβούρνης) Επαρχία Δυτικής Αυστραλίας (κυριότερες επισκοπές: Περθ) Επαρχία Τασμανίας Επίσημη σελίδα της Αγγλικανικής Εκκλησίας της Αυστραλίας
Τηλεόραση της Χαϊνάν

Η Τηλεόραση της Χαϊνάν (HNWTV) (海南电视台) είναι τηλεοπτικός σταθμός στη Χαϊνάν της Κίνας.Ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1982, και άρχισε να εκπέμπει στις 1 Οκτωβρίου 1984. Ο σταθμός διαθέτει πέντε στούντιο, από τα οποία δύο έχουν 1.000 m2 και 400 m2. Ο σταθμός βρίσκεται επί του παρόντος στη διαδικασία της ψηφιοποίησης του τηλεοπτικού εξοπλισμού, και σχεδιάζει να εγκρίνει μη γραμμική επεξεργασία και ψηφιακή τεχνολογία συμπίεσης για τη μετάδοση των προγραμμάτων.

 Αυτό το ολοκληρωμένο κανάλι είναι προσβάσιμο σε 7.5 εκατομμύρια τηλεθεατές και φθάνει στο 85% της επαρχίας. Είναι επίσης διαθέσιμο σε ορισμένα μέρη της Αυτόνομης Επαρχίας Γκουανγκσί Ζουάνγκ και την επαρχία Κκουανγκτούνγκ. Τα πιο σημαντικά προγράμματα της HNTV-1 περιλαμβάνουν: Μετάδοση Ειδήσεων της Χαϊνάν (Hainan Xinwen Lianbo) Εβδομαδιαίο Σινουέν (Xinwen Zhoukan) Κόσμος Οικονομίας (Jingji Tiandi) Νήσος Χαϊνάν (Zhonguo You Ge Hainandao) Τηλεοπτική Αυλή (Dianshi Fating) Ηλιοτρόπιο (Taiyang Hua) Αυτό το ενσύρματο κανάλι μεταδίδει προγράμματα όπως τα παρακάτω: Μετάδοση Ειδήσεων της Χαϊνάν (Hainan Xinwen Lianbo) Τουριστικές Πληροφορίες (Lvyou Shikong) Αυτό το ενσύρματο κανάλι μεταδίδει γενικές ειδήσεις και επιχειρηματικές πληροφορίες, όπως οικονομία, ακίνητα και αγορές. Ιστοσελίδα
The Very Best of Testament

The Very Best of Testament είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, η οποία κυκλοφόρησε στις 10 Σεπτεμβρίου 2000 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rhino Entertainment". Στην συλλογή συμπεριλήφθηκαν κομμάτια από τους δίσκους των Testament οι οποίοι κυκλοφόρησαν από το 1987 μέχρι το 1994 , όπως και από το ΕΡ "Return to the Apocalyptic City", αγνοώντας όμως το τέταρτο άλμπουμ τους, "Souls of Black".

 1. The Haunting (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:17από το "The Legacy"2. Burnt Offerings (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:08από το "The Legacy"3. First Strike Is Deadly (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 3:43από το "The Legacy"4. The New Order (Skolnick, Peterson) - 4:27από το "The New Order"5. Into the Pit (Billy, Peterson, Skolnick) - 2:47από το "The New Order"6. Disciples of the Watch (Billy, Skolnick, Peterson) - 5:07από το "The New Order"7. Practice What You Preach (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 4:57από το "Practice What You Preach"8. Greenhouse Effect (Billy, Skolnick, Peterson, Christian, Clemente) - 4:55από το "Practice What You Preach"9. Signs of Chaos (Skolnick) - 0:30από το "The Ritual"10. Electric Crown (Billy, Skolnick, Peterson) - 5:30από το "The Ritual"11. So Many Lies (Billy, Peterson, James, Skolnick) - 6:05από το "The Ritual"12. The Ritual (Billy, James, Skolnick, Peterson) - 7:29από το "The Ritual"13. Return to Serenity (Billy, James, Peterson) - 6:30από το "The Ritual"14. Over the Wall (live) (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:29από το "Return to the Apocalyptic City"15. Dog Faced Gods (Billy, James, Peterson) - 4:02από το "Low" Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "The Very Best of Testament" είναι οι εξής: Τσακ Μπίλι - φωνητικά Άλεξ Σκόλνικ - κιθάρα Έρικ Πίτερσον - κιθάρα Γκλεν Αλβελάις - κιθάρα Τζέιμς Μέρφι - κιθάρα Γκρεγκ Κρίστιαν - μπάσο Λούι Κλεμέντε - τύμπανα Πολ Μπόσταφ - τύμπανα Τζον Τεμπέστα - τύμπανα The Very Best of Testament - Testament | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Testament - The Very Best of Testament (album review) | Sputnikmusic Testament - The Very Best of Testament - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Γκραν Πρι Βελγίου 2018 (Φόρμουλα 1)

Το Γκραν Πρι Βελγίου 2018 είναι ο 13ος αγώνας της χρονιάς στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2018) και διεξήχθη στην πίστα Spa-Francorchamps στο Σταβελότ του Βελγίου. Αυτή ήταν η 51η φορά που η συγκεκριμένη πίστα ήταν στο καλεντάρι της Φόρμουλα 1.

 Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 24 Αυγούστου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft), την μαλακή γόμα (Soft) ή την μεσαία γόμα (Medium) της Pirelli. Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 24 Αυγούστου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft), την μαλακή γόμα (Soft) ή την μεσαία γόμα (Medium) της Pirelli. Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 24 Αυγούστου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη πολύ μαλακή γόμα (Supersoft), την μαλακή γόμα (Soft) ή την μεσαία γόμα (Medium) της Pirelli. Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 25 Αυγούστου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Σεμπάστιαν Φέτελ να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης. Έντονοι χαρακτήρες - Pole positionΠλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 26 Αυγούστου 2018. Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων. - Επίσημος Ιστότοπος - FIA - Fox Sports - Sky Sports - Autosport
Μπερνάρ Τσουμί

Ο Μπερνάρ Τσουμί (Bernard Tschumi) είναι ένας γαλλοελβετός αρχιτέκτονας του μεταμοντερνισμού και του μοντερνισμού. Επίσης είναι κοσμήτορας της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη.

 Είναι γιος του ιδρυτή του πολυτεχνείου της Λωζάνης. Σπούδασε αρχιτεκτονική στη Ζυρίχη στo ETH Ζυρίχης και έγινε αρχικά γνωστός ως θεωρητικός της αρχιτεκτονικής. Το πρώτο του κτίριο ήταν το Πάρκο 500 στρεμμάτων της Βιλέτ στο Παρίσι, που σήμερα θεωρείται δείγμα του μεταμοντερνιστικού κινήματος. Έκτοτε ανέλαβε πολλά σημαντικά έργα, όπως την επέκταση του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, τη Γυάλινη Βιντεοθήκη του μουσείου του Γκρόνινγκεν, και εγκαταστάσεις της εταιρείας Vacheron-Constantin στη Γενεύη. Στην Ελλάδα έγινε γνωστός ως αρχιτέκτονας του νέου κτιρίου του μουσείου της Ακρόπολης. Μπερνάρ Τσουμί «Αξιοποιήστε το φως», Ελευθεροτυπία, 07/10/2007. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bernard Tschumi στο Wikimedia Commons
Ζαν Αντουάν Νολέ

Ο Ζαν Αντουάν Νολέ (γαλλικά: Jean-Antoine Nollet, 19 Νοεμβρίου 1700 - 25 Απριλίου 1770) ήταν Γάλλος κληρικός και φυσικός. Ως ιερέας ήταν περισσότερο γνωστός ως «Αββάς Νολέ» (γαλλικά: Abbé Nollet).

 Ο Νολέ επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην νέα επιστήμη του ηλεκτρισμού, τον οποίο μελέτησε με τη βοήθεια του Κ. Φ. Ντι Φε και του Ρενέ Αντουάν Φερσό ντε Ρεομίρ. Έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου το 1734 και αργότερα έγινε ο πρώτος καθηγητής Πειραματικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο των Παρισίων. Το 1746 συγκέντρωσε γύρω στις 2.000 μοναχούς που έκαναν έναν κύκλο σε ακτίνα 1,6 χλμ συνδέοντάς τους με κομμάτια από σιδερένια καλώδια. Στη συνέχεια απελευθέρωσε μια μπαταρία των δοχείων Λέιντεν μέσω της ανθρώπινης αλυσίδας και παρατήρησε ότι κάθε άντρας αντέδρασε ταυτόχρονα στην ηλεκτροπληξία, δείχνοντας ότι η ταχύτητα της διασποράς του ηλεκτρισμού ήταν πολύ υψηλή. Το 1748 ανακάλυψε το φαινόμενο της ώσμωσης στις φυσικές μεμβράνες. Το 1750 ο Νολέ παρουσίασε πρόοδο στον ηλεκτροψεκασμό. Παρατήρησε ότι το νερό που τρέχει από ένα δοχείο θα αερολυθεί εάν στο δοχείο διοχετευτεί ηλεκτρισμός και τεθεί δίπλα σε ηλεκτρική γείωση. Επίσης παρατήρησε ότι με τον ίδιο τρόπο “ένα άτομο που θα ηλεκτροδιεγερθεί μέσω σύνδεσης με γεννήτρια υψηλής τάσης, δεν θα αιμορραγήσει φυσιολογικά εάν ήταν να κοπεί. Αντίθετα, το αίμα θα τιναχθεί σαν να ψεκάζεται από την πληγή.” Βιογραφία από τον Eugenii Katz Magie, W.M. (1935). "The Leyden Jar." Source book in physics. Cambridge: Harvard UP. pp. 403–406. Partial translation of "Observations sur quelques nouveaux phénomènes d'Électricité", published in Mémoires de l' Académie Royale des Sciences, 1796, p. 1. Extract of the Observations Made in Italy, by the Abbe Nollet, F. R. S. on the Grotta de Cani. Translated from the French by Tho. Stack, M. D. F. R. S. (January 1, 1753). [1]
Μάχη του Αγίου Αθανασίου Καρύταινας

Η Μάχη στον Άγιο Αθανάσιο της Καρύταινας ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με νικηφόρο έκβαση για τους Έλληνες. Έγινε στις 27 Μαρτίου 1821 στην Καρύταινα.

 Οι οπλαρχηγοί της Γορτυνίας, Γέρων Κολοκοτρώνης, Δεληγιάννης και Πλαπουταίοι πολιορκούσαν τους Οθωμανούς κατοίκους της Καρύταινας και λίγους Αλβανούς, μέσα στο παλιό τους φρούριο. Ενώ η πολιορκία είχε δυσμενή για τους πολιορκούμενους έκβαση, έγινε γνωστό ότι άλλοι Τούρκοι, κάτοικοι του Φαναριού, και εκείνοι των Ζιούμπων μαζί με τα γυναικόπαιδά τους συνολικά γύρω στις τρεις χιλιάδες πληθυσμός, έχοντας μαζί τους και μεγάλο αριθμό φορτηγών ζώων είχαν ενωθεί και ετοιμάζονταν να περάσουν μέσα από την Γορτυνία και να παν στην Τρίπολη. Ο Γέρων Κολοκοτρώνης μόλις ειδοποιήθηκε, τοποθετήθηκε με αρκετό σώμα στρατιωτών απέναντι της Γόρτυνας στον Άγιο Αθανάσιο στις 27 Μαρτίου 1821 και περίμενε το πέρασμα των Οθωμανών. Οι Τούρκοι φτάνοντας και βλέποντας το πέρασμα να το κρατάν οι Έλληνες, αποφάσισαν και επιτέθηκαν. Διέσχισαν το σώμα των Ελλήνων, και ενώ πλησίαζαν να βγουν στην πεδιάδα της Καρύταινας, έφτασε άλλο ένα σώμα Ελληνικό από 300 στρατιώτες. Οι Τούρκοι βλέποντας το δεύτερο σώμα και υποθέτοντας ότι υπάρχουν και άλλες ενισχύσεις φοβήθηκαν και οπισθοδρόμησαν στο κατηφορικό έδαφος, πηγαίνοντας προς το ποτάμι, με σκοπό να το περάσουν και να βγουν απέναντι στο φρούριο της Καρύταινας. Οι Έλληνες βλέποντας τους Τούρκους να οπισθοχωρούν, επιτέθηκαν και έκαναν μεγάλη φθορά στα γυναικόπαιδα και τα φορτηγά ζώα. Εν τω μεταξύ άλλοι Τούρκοι βγήκαν από το φρούριο της Καρύταινας και τουφέκιζαν τους Έλληνες για να αναχαιτίσουν τον όλεθρο που πάθαιναν οι ομόθρησκοί τους. Ο ποταμός ήταν πλημμυρισμένος και δυσκόλευε το πέρασμα. Πολλοί Τούρκοι πνίγηκαν, αλλά όσοι μπόρεσαν πέρασαν το ποτάμι και βρήκαν καταφύγιο στο φρούριο. Μετά την ήττα αυτή οι Τούρκοι νύχτα έστειλαν ανθρώπους στην Τρίπολη και ειδοποίησαν την εκεί εξουσία για τα γεγονότα, ζητώντας συγχρόνως να τους βοηθήσουν. Η εξουσία έστειλε δυο χιλιάδες ιππείς και πεζούς. Οι Έλληνες, αν και ήταν δέκα περίπου χιλιάδες, βλέποντας τους εχθρούς τρόμαξαν και διασκορπίστηκαν χωρίς την ελάχιστη συμπλοκή. Οι Οθωμανοί όμως, αφού ενώθηκαν με τους υπόλοιπους, λεηλάτησαν και πυρπόλησαν την Καρύταινα, και αναχώρησαν για την Τρίπολη. Λάμπρος Κουτσονίκας (1863). Γενική ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως, Τόμος Α΄. Εν Αθήναις: Εκ του «Ευαγγέλιμου» Δ. Καρακατζάνη. Ανακτήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2011. Γεώργιος Κρέμος (1839-1926) (1879). Χρονολόγια της Ελληνικής Ιστορίας : προς χρήσιν πάντος φιλομαθούς, ιδία δε των εν τοις γυμνασίοις μαθητών. Εν Αθήναις: Τυπογραφείον Δημητρίου Ιασεμίδου. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2010.
Σερίφ Ισμαήλ

Ο Σερίφ Ισμαήλ (Sherif Ismail Mohamed, 6 Ιουλίου 1955,- 4 Φεβρουαρίου 2023 αραβικά: شريف إسماعيل ), είναι Αιγύπτιος μηχανικός, ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Αιγύπτου από το 2015 ως τις 7 Ιουνίου 2018. Προηγουμένως χρημάτισε υπουργός Πετρελαίου και Ορυκτών Πόρων από το 2013 ως το 2015.

 Ο Ισμαήλ, γεννημένος στις 6 Ιουλίου 1955, σπούδασε μηχανολόγος-μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Έιν Σανς, αποφοιτώντας το 1978. Διατέλεσε διευθυντής σε κρατικές εταιρείες πετροχημικών και φυσικού αερίου. Υπηρέτησε ως εκτελεστικός αντιπρόεδρος και εν συνεχεία πρόεδρος της αιγυπτιακής εταιρείας πετροχημικών (ECHEM), η οποία συστάθηκε το 2002. Εν συνεχεία ανέλαβε πρόεδρος της Αιγυπτιακής Εταιρείας Φυσικού Αερίου (EGAS).Έπειτα ήταν διευθυντής στην κρατική εταιρεία καυσίμων (GANOPE). Σύντομα έγινε πρόεδρος της εταιρίας. Διορίστηκε υπουργός Πετρελαίου και Ορυκτών Πόρων στις 16 Ιουλίου 2013 στην μεταβατική κυβέρνηση του Χαζέμ αλ Μπεμπλάουι. Αντικατέστησε τον Σερίφ Χασάν Χαντάρα στο αξίωμα.Ο Ισμαήλ διορίστηκε πρωθυπουργός στις 12 Σεπτεμβρίου 2015.Απεβίωσε στις 4 Φεβρουαρίου 2023 σε ηλικία 67 ετών Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sherif Ismail στο Wikimedia Commons
Κλούμπε Φεροβιάριο ντε Μαπούτο

Η Φεροβιάριο Ντε Μαπούτο είναι ένας αθλητικός σύλλογος από το Μαπούτο της Μοζαμβίκης. Είναι γνωστός για το ποδοσφαιρικός και το καλαθοσφαιρικό του τμήμα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1924 σαν Clube Ferroviário de Lourenço-Marques. Το 1976 μετονομάστηκε σε Clube Ferroviário de Maputo.

 Το 1982 κέρδισε τους δύο πρώτους εθνικούς τίτλους: το κύπελλο και το πρωτάθλημα Μοζαμβίκης. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio da Machava χωρητικότητας 45000 θεατών. Συνολικά έχει κατακτήσει 9 πρωταθλήματα (1982, 1989, 1996, 1997, 1999, 2002, 2005, 2008, 2009) και 6 κύπελλα (1982, 1989, 1996, 2004, 2009, 2011). Έχει 6 συμμετοχές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής και 2 συμμετοχές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Αφρικής.
Φιλίπ ντ'Ορλεάν (1838-1894)

Ο Φίλιππος (Philippe d'Orléans, 24 Αυγούστου 1838 - 8 Σεπτεμβρίου 1894) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν βασιλιάς των Γάλλων για 2 μέρες το 1848 και δούκας της Ορλεάνης (1842-94), αν και προτιμούσε τον τίτλο Κόμης του Παρισιού. Ήταν, επίσης, τιτουλάριος βασιλιάς της Γαλλίας (1850-94) και τον διαδέχθηκε ο Φίλιππος της Ορλεάνης.

 Ο Λουδοβίκος Φίλιππος Αλβέρτος ήταν γιος του Φερδινάνδου Φιλίππου της Ορλεάνης, διαδόχου της Γαλλίας, και της Ελένης, κόρης του Φρειδερίκου Λουδοβίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Το 1864 νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μαρία Ισαβέλλα της Ορλεάνης, κόρη του Αντωνίου, Δύκα του Μονπανσιέ, και είχε τέκνα: Αμαλία (1865 - 1951), παντρεύτηκε τον Κάρολο της Πορτογαλίας. Φίλιππος (1869 - 1926), Δούκας της Ορλεάνης, διεκδικητής Βασιλιάς της Γαλλίας (ως Φίλιππος Ζ΄). Ελένη (1871 - 1951), παντρεύτηκε τον Εμμανουήλ-Φιλιβέρτο της Αόστα. Κάρολος (1875). Ισαβέλλα (1878 - 1961), παντρεύτηκε τον Ιωάννη, Δούκα του Γκιζ. Ιάκωβος (1880 - 1881). Λουίζα (1882 - 1958), παντρεύτηκε τον Κάρολο των Δύο Σικελιών. Φερδινάνδος (1884 - 1924), Δούκας του Μονπανσιέ. Flers, Hyacinthe, marquis de. Le comte de Paris. Paris: Perrin, 1888. Hanson, Edward. "The Wandering Princess: Princess Hélène of France, Duchess of Aosta". Fonthill, 2017.
Ασαγιάκατλ

Ο Ασαγιάκατλ (ισπανικά: Axayácatl που σημαίνει "πρόσωπο του νερού", έζησε περίπου το 1449–1481) ήταν ο έκτος τλατοάνι του Τενοτστιτλάν και ηγέτης της Τριπλής Συμμαχίας των Αζτέκων.

 Ο Ασαγιάκατλ ήταν γιος της πριγκίπισσας Ατολόστλι Β΄ και του ξαδέλφου της, του πρίγκιπα Τεσοσομόκ. Ήταν εγγονός των αυτοκρατόρων Μοκτεσούμα Α΄ και Ίτσκοατλ. Ήταν απόγονος του βασιλιά Κουαουτοτοτσίν. Ήταν διάδοχος του Μοκτεσούμα και οι αδερφοί του ήταν οι αυτοκράτορες Τίσοκ και Αουιτσότλ. Αδελφή του ήταν η πριγκίπισσα Τσαλτσιουνενετσίν. Ήταν θείος του αυτοκράτορα Κουαουτέμοκ και πατέρας των αυτοκρατόρων Μοκτεσούμα Β΄ και Κουιτλάουακ. Κατά τη διάρκεια της νεολαίας του, η στρατιωτική του ανδρεία του οδήγησε στο να κερδίσει την εύνοια σημαντικών προσώπων της εποχής, όπως ο Νεσαουαλκόγιοτλ και Τακαακαέλ Α΄. Έτσι, μετά τον θάνατο του Μοκτεσούμα Α΄ το 1469, επιλέχθηκε να ανέβει στο θρόνο, παρά την δυσαρέσκεια των αδερφών του. Είναι επίσης σημαντικό ότι η Μεγάλη Πέτρα του Ήλιου, επίσης γνωστή ως Ημερολόγιο των Αζτέκων, χαράχτηκε υπό την ηγεσία του. Το 1475 σημειώθηκε ένας μεγάλος σεισμός που κατέστρεψε πολλά σπίτια στο Τενοτστιτλάν.
Μάρκος Πένια

Ο Μάρκος Πίνια (ισπανικά: Marcos Piña) (γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1977) είναι Αργεντίνος πολιτικός, συγγραφέας και πολιτικός επιστήμονας, που υπηρετεί στο αξίωμα του Επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου της Αργεντινής, έπειτα από το διορισμό του από τον Πρόεδρο Μαουρίσιο Μάκρι στις 10 Δεκεμβρίου 2015. Προηγουμένως, είχε διατελέσει νομοθέτης της πόλης του Μπουένος Άιρες με την παράταξη Δέσμευση για την Αλλαγή. Ο ίδιος είναι ένας από τους κύριους συμβούλους του κόμματος Προπουέστα Ρεπουμπλικάνα, ενώ είχε ηγηθεί της εκστρατείας που οδήγησε στην εκλογή του Μάκρι στην προεδρία της χώρας.

 Ο Μάρκος Πένια γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου του 1977, στο Μπουένος Άιρες. Είναι ο γιος του Φέλιξ Πένια, ο οποίος εργαζόταν στο Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης, και της ακαδημαϊκού Κλάρα Μπραούν Καντίλο. Είναι, επίσης, εγγονός της Αργεντινού φυσιολόγου, Εδουάρδο Μπραούν-Μενέντες. Παρακολούθησε τα πρώτα χρόνια της πρωτοβάθμιας στο Δημοτικό Σχολείο Γουεϊσάιντ στο Ποτόμακ των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς ζούσε με τους γονείς του στο εξωτερικό. Αργότερα επέστρεψε στην Αργεντινή και ολοκλήρωσε το γυμνάσιο στο Μπουένος Άιρες. Αποφοίτησε με πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες από το Πανεπιστήμιο Τορκουάτο ντι Τέγια. Το 2003 εξελέγη νομοθέτης για την Πόλη του Μπουένος Άιρες με την παράταξη Δέσμευση για την Αλλαγή. Ο ίδιος βρέθηκε στην ηγετική ομάδα της παράταξης, η οποία αργότερα θα μετασχηματιστεί στο πολιτικό κόμμα Προπουέστα Ρεπουμπλικάνα, ευρύτερα γνωστό και ως ΠΡΟ, ένα νέο κόμμα που θα ωθήσει τον Μαουρίσιο Μάκρι στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης.Όταν ο Μαουρίσιο Μάκρι έγινε Δήμαρχος της Πόλης του Μπουένος Άιρες, το 2007, ο Πένια διορίστηκε ως Γενικός Γραμματέας του Δήμου. Από εκεί ήταν υπεύθυνος για τον τομέα επικοινωνίας της πόλης. Τον Νοέμβριο του 2015, μετά την εκλογή του Μάκρι στην προεδρία της χώρας, ο Πένια διορίστηκε στη θέση του Επικεφαλής του Υπουργικού Συμβουλίου της Αργεντινής. Η ανάληψη των καθηκόντων του έγινε στις 10 Δεκεμβρίου 2015 στο Προεδρικό Μέγαρο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marcos Peña στο Wikimedia Commons
Φιλίππα της Αντιόχειας

Η Φιλίππα, γαλλ. Philippa de Poitiers (1148 - 1178) από τον Οίκο του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν κόρη της πριγκίπισσας του Πουατιέ και με τον γάμο της έγινε κυρία του Τορόν.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ραϋμόνδου και της Κωνσταντίας των Ωτβίλ πριγκίπισσας της Αντιόχειας, κόρης του Βοημούνδου Β΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας. Πήρε το όνομα της εκ πατρός μάμμης της Φιλίππης των Ρουέργκ, κόρης του κόμη της Τουλούζης. Αδέλφια της ήταν ο Βοημούνδος Γ΄ της Αντιόχειας και η Μαρία, σύζυγος του Μανουήλ Α΄ Κομνηνού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Το 1149 ο πατέρας της απεβίωσε στη μάχη του Ινάμπ. Το 1153 η μητέρα της έκανε 2ο γάμο με τον Ραϋνάλδο των Σατιγιόν και απέκτησε μία κόρη, την Αγνή, σύζυγο του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας. Ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός είχε εξάδελφο τον Ανδρόνικο (Α΄), που ζούσε στην Αυλή. Ο Αυτοκράτορας, που δεν είχε ακόμη αποκτήσει γιο, θέλησε να παντρέψει την κόρη του Μαρία (από τον 1ο γάμο του με τη Βέρθα) με τον Μπέλα (Γ΄) της Ουγγαρίας, που τον ονόμασε διάδοχο και κάλεσε όλους να ορκιστούν πίστη σε αυτόν. Ο Ανδρόνικος, που ήταν πιθανός διάδοχος αν δεν αποκτούσε γιο ο Μανουήλ Α΄, αρνήθηκε και εκτοπίστηκε από την Αυλή. Του δόθηκε η επαρχία της Κιλικίας. Ο Ανδρόνικος (Α΄) είχε ερωμένη την Ευδοκία Κομνηνή, ανιψιά του Αυτοκράτορα. Ο Ανδρόνικος δραπέτευσε στην Αυλή της Αντιόχειας. Εκεί αποπλάνησε τη Φιλίππη, που περιγράφεται ως ωραία και την κρατούσε μαζί του. Ο Ιωάννης Κίνναμος περιγράφει την αδελφή της Μαρία ως υψηλή, ευειδής και ξανθή· αναμφίβολα και η Φιλίππη θα είχε όμοια χαρακτηριστικά. Ο θυμός του Μανουήλ Α΄ ξαναζωντάνεψε από την ατιμία και ο Ανδρόνικος αναγκάστηκε να φύγει από την Αντιόχεια. Η Φιλίππη ήταν ερωμένη του το διάστημα 1166-67. Αφού εγκαταλείφθηκε από τον Ανδρόνικο, η Φιλίππη παντρεύτηκε τον Χάμφρεϋ Β΄ κύριο του Τορόν (Τεμπνίν) μετά το 1166. Για τον Χάμφρεϋ Β΄ ήταν ο 2ος γάμος. Από τον 1ο του γάμο με μία αγνώστου σε εμάς ονόματος γυναίκα είχε γιο τον Χάμφρεϋ Γ΄. Η Φιλίππη δεν απέκτησε απογόνους ούτε από τον Χάμφρεϋ Β΄. Απεβίωσε το 1178, περίπου 30 ετών. Τάφηκε στον ναό της Αγ. Μαρίας στην Κοιλάδα του Ιωσαφάτ. Ο σύζυγός της απεβίωσε το επόμενο έτος. Το 1180 απεβίωσε ο Μανουήλ Α΄ και τον διαδέχθηκε ο γιος του (από τον 2ο γάμο του με τη Μαρία) Αλέξιος Β΄ Κομνηνός, που ήταν 11 ετών. Αντιβασίλισσα ανέλαβε η Μαρία. Τότε ο Ανδρόνικος επέστρεψε να καταλάβει την Κωνσταντινούπολη και εκεί βρήκε τη χήρα Μαρία, αδελφή της Φιλίππης, που τη συνέλαβε. Έπειτα από καιρό την έπνιξε, μαζί με τον γιο της Αλέξιο Β΄, 14 ετών πια, και ανέλαβε ο ίδιος Αυτοκράτορας ως Ανδρόνικος Α΄. Δύο έτη μετά κατακρεουργήθηκε από τον όχλο. Παντρεύτηκε μετά το 1166 τον Χάμφρεϋ Β΄ κύριο του Τορόν. Ήταν η 2η σύζυγός του. Δεν απέκτησαν απογόνους. Cawley, Charles, ANTIOCH, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Andronicus I". Encyclopædia Britannica. 1 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 976.
Μπολέσλαφ ο Ευσεβής

Ο Μπολέσλαφ ο ευσεβής, πολων. Bolesław pobożny (1224/7-14 Απριλίου 1279) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Μεγάλης Πολωνίας (1239-47), δούκας τού Κάλις (1247-49), τού Γκνιέζνο (1249-50), τού Γκνιέζνο-Κάλις (1253-57, 73-79), τού Ινόβροτσλαφ (1271-73), της Μεγάλης Πολωνίας και τού Πόζναν (1257-73), κυβερνήτης τού Λανντ (1261), επίτροπος της αρχής στα δουκάτα Μαζοβίας, Πουότσκ και Τσερσκ (1262-64) και στο Μπιντγκόστς (1268-73).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγααλύτερης Πολωνίας και της Χέντβικ/Γιάντβιγκα, που οι πηγές δεν αναφέρουν την καταγωγή της. Από τα ονόματα των τέκνων της οι ιστορικοί εκτιμούν, ότι θα ήταν κόρη τού Μέστβιν Α΄ δούκα της Πομερανίας ή τού Σβιατοπλούκ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας. Μάλλον έλαβε το όνομα τού μεγάλου θείου του Μπολέσλαφ δούκα της Κουγιάβια. Το παρωνύμιό του ο ευσεβής αναφέρεται ήδη ενόσω ζούσε, από το Χρονικό τού Συλλόγου τού Καθεδρικού στο Πόζναν. Τα πρώτα έτη ο Μπολέσλαφ είδε τον πατέρα του να ερίζει εναντίον τού Βλάντισλαφ Γ΄ (θείου τού Βλάντισλαφ Οντόνιτς) για την κληρονομία. Ο πατέρας του ενδιαφέρθηκε για τη μόρφωση των δύο γιων του και απόδειξη γι' αυτό είναι ότι ο Μπολέσλαφ και ο αδελφός του Πσέμισλ Α΄ μπορούσαν να διαβάσουν και να γράψουν Λατινικά. Ο Μπολεσλάφ απεβίωσε χωρίς άρρενες απογόνους, έτσι τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Πσέμισλ Β΄, που στέφθηκε βασιλιάς της Πολωνίας το 1295. Όμως σκοτώθηκε όμως το επόμενο έτος· ήταν ο τελευταίος του κλάδου της Μεγάλης Πολωνίας. Νυμφεύτηκε το 1258 τη Γιολέντα (Ελένη) των Αρπάντ, κόρη τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας και είχε τέκνα: Ελισάβετ 1261/3-1304, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα. Γιαντβίγκα (1270/5-1339), παντρεύτηκε τον Βλάντισλαφ Α΄ των Πιαστ τον Βραχύ, δούκα της Κουγιάβια και βασιλιά της Πολωνίας. Άννα 1276/78-πριν το 1300, μοναχή στο Γκνιέζνο.