Βαλδουίνος ΦιτςΓκίλμπερτ

Ο Βαλδουίνος ΦιτςΓκίλμπερτ, αγγλ.: Baldwin FitzGilbert (απεβ. 1086-1091), αλλιώς Bαλδουίνος ο Σερίφης, Bαλδουίνος του Έξετερ, Bαλδουίνος ντε Μέγ (Meulles/Moels) και Βαλδουίνος ντυ Σαπ, από τον Οίκο της Νορμανδίας-Κλερ ήταν Νορμανδός μεγιστάνας και ένας από τους 52 ιδιοκτήτες του Ντέβον στο Domesday Book του βασιλιά Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή, από τον οποίο έλαβε το μεγαλύτερο φέουδο στο Ντέβον, αποτελούμενο από 176 εκμεταλλεύσεις ή φέουδα. Ήταν φεουδάρχης βαρόνος του Όκαμπτον, με έδρα το κάστρο Όκαμπτον στο Ντέβον.

 Καταγόταν από το Mελ (Μeulles) ή το κοντινό Λε Σαπ, στο Καλβαντός της Νορμανδίας. Ήταν νεότερος γιος του Γιλβέρτου, κόμη του Μπριόν (Brionne) και του E (Εu), στη Νορμανδία. Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ριχάρδο ΦιτςΓκίλμπερτ, το 1066 ο Bαλδουίνος συμμετείχε στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας. Μετά την επιτυχή πολιορκία της σαξονικής πόλης του Έξετερ, ο Γουλιέλμος Α΄ ο Κατακτητής διόρισε τον Βαλδουίνο καστελάνο του νεόκτιστου βασιλικού κάστρου εκεί, του Κάστρου Ρουζεμόν. Τον διόρισε επίσης κληρονομικό Σερίφη του Ντέβον, θέση που κράτησε μέχρι το τέλος του. Το κάστρο του Έξετερ ήταν από τότε η επίσημη έδρα του Σερίφη του Ντέβον. Ο βασιλιάς Γουλιέλμος Α' του παραχώρησε επίσης την πολύ μεγάλη φεουδαρχική βαρονία του Όκαμπτον στο Ντέβον, ως κεφαλή της οποίας έκτισε το κάστρο του Όκαμπτον. Αγγλικά κτήματα Το φέουδο του Bαλδουίνου στο Ντέβον ήταν το μεγαλύτερο σε εκείνη την κομητεία, που καταγράφεται στο Domesday Book του 1086, περιλαμβάνοντας 176 κτήσεις, κυρίως χωροδεσποτείες (ενορίες) ή ιδιοκτησίες, εκτός από τις δύο πρώτες εισηγμένες κτήσεις που αποτελούνταν από ομάδες σπιτιών στο Έξετερ και στο Μπάρνσταπλ. Καταγράφεται στο Domesday Book ως "Baldvinus Vicecomes", που κυριολεκτικά μεταφράζεται ως "Bαλδουίνος ο υποκόμης", ένας νορμανδικός τίτλος που σημαίνει ότι είχε διοικητική ευθύνη στην κομητεία του Ντέβον, το αξίωμα του οποίου είχε γίνει σχεδόν συνώνυμο με τον Σερίφη του Ντέβον, ένα αγγλοσαξονικό αξίωμα. Για το λόγο αυτό ο Βαλδουίνος είναι κοινώς γνωστός ως «Βαλδουίνος ο Σερίφης». Αυτές οι γαιοκτησίες αποτελούσαν τη φεουδαρχική βαρωνία του Όκαμπτον, που αργότερα κατείχε η οικογένεια Κουρτεναί, αργότερα επίσης φεουδαρχικοί βαρόνοι του Πλύμπτον και κόμητες του Ντέβον. Η πρώτη του σύζυγος ονομαζόταν Aλμπρέντα, την οποία ο Oρντέρικ Βιτάλις αναφέρει ως κόρη της θείας του Γουλιέλμου Α΄ του Κατακτητή, πιθανώς ανιψιάς της μητέρας του Ερλέβας. Στο Domesday Book, η γυναίκα του εμφανίζεται ως Έμμα. Είχε τρεις γιους, που παπεβίωσαν όλοι άτεκνοι, και δύο κόρες: Ρόμπερτ ΦιτςΜπάλντουιν, κληρονόμος του Bαλδουίνου στη Νορμανδία. Γουίλιαμ ΦιτςΜπάλντουιν, κληρονόμησε τα αγγλικά εδάφη του Bαλδουίνου. Ρίτσαρντ ΦιτςΜπάλντουιν. Αντελίζα ΦιτςΜπάλντουιν, κληρονόμος των τριών αδελφών της, απεβίωσε άτεκνη. (;Ματίλντα) ΦιτςΜπάλντουιν, σύζυγος διαδοχικά των Γουλιέλμου ΦιτςΓουίμουντ και Ράνουλφ Άβενελ. Ο Γουλιέλμος ΦιτςΓουίμουντ καταγράφεται στο Domesday Book του 1086 ως κάτοχος γης στο Ντόλτον, Ντέβον στο Nορθ Τάουτον Χάντρεντ, από τον πεθερό του Bαλδουίνο. Ο Bαλδουίνος είχε επίσης ένα νόθο παιδί, τον Γουίγκερ, μοναχό στο Μπεκ. Ο Bαλδουίνος ζούσε το 1086. Είχε αποβιώσει το 1091 σύμφωνα με τον Oρντέρικ. Μετά το τέλος των τριών γιων του χωρίς κληρονόμους, η κόρη του Αντελίζα ήταν η απόλυτη κληρονόμος του.