IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πολύευκτος Μελιτηνής

Ο Άγιος Πολύευκτος της Μελιτηνής (γνωστός και ως Πολυεύκτης, 3ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Χριστιανός μάρτυρας ελληνικής καταγωγής, που τιμάται ως άγιος της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

 Σύμφωνα με την παράδοση, ο Πολύευκτος ήταν ένας εύπορος αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού και υπήρξε ο πρώτος στην ιστορία Χριστιανός που μαρτύρησε στην πόλη Μελιτηνή, τη σημερινή Μαλάτεια της Τουρκίας, που τότε ανήκε στο υποτελές στους Ρωμαίους Βασίλειο της Αρμενίας. Αυτό έγινε όταν Ρωμαίος Αυτοκράτορας ήταν ο Βαλεριανός (Ουαλεριανός), και συγκεκριμένα κατά το αγιολόγιο στις 10 Ιανουαρίου 259. Ο Συμεών ο Μεταφραστής γράφει ότι ο Πολύευκτος, παρακινημένος από τον ζήλο του φίλου του Αγίου Νεάρχου, είχε ασπασθεί δημόσια τον Χριστιανισμό: «Φλεγόμενος από ζήλο, ο Άγιος Πολύευκτος πήγε στην πλατεία της πόλεως και έσχισε το διάταγμα που απαιτούσε από όλους να λατρεύουν τα είδωλα. Λίγο αργότερα συνάντησε μια λιτανεία που μετέφερε δώδεκα είδωλα ανά τις οδούς της πόλεως. Ορμώντας, έρριξε τα είδωλα στο έδαφος και τα ποδοπάτησε.»Βασανίσθηκε από τις αρχές αγνοώντας τα κλάματα και τις διαμαρτυρίες της συζύγου του Παυλίνας, των παιδιών τους και του πεθερού του. Τελικώς αποκεφαλίσθηκε. Το σώμα του Αγίου τάφηκε στη Μελιτηνή και αργότερα ένας ναός ανεγέρθηκε και αφιερώθηκε στη μνήμη του εκεί: Αναφέρεται στη χριστιανική παράδοση ότι οι μετέπειτα γονείς του Αγίου Ευθυμίου του Μέγα, Παύλος και Διονυσία, προσευχήθηκαν με αίτημα την απόκτηση ενός γιου στον ναό του Αγίου Πολυεύκτου στη Μελιτηνή. Μετέπειτα, ένας άλλος ναός, σε ρυθμό βασιλικής, ανεγέρθηκε στη μνήμη του στην Κωνσταντινούπολη από την Ανικία Ιουλιανή το 524-527. Οι ανασκαφές της δεκαετίας του 1960 απεκάλυψαν ότι επί δεκαετία και πλέον αποτελούσε τον μεγαλύτερο ναό στην Πόλη, μέχρι την ανέγερση της Αγίας Σοφίας, και ότι ήταν πλούσια και φανταχτερά διακοσμημένος, για παράδειγμα με επίχρυσα ανάγλυφα παγωνιών και πολλές ανατολίτικες λεπτομέρειες. Η ημέρα που εορτάζεται η μνήμη του ήταν η 7η Ιανουαρίου στα αρχαία αρμενικά ημερολόγια και αυτή παρέμεινε η ημέρα της εορτής του στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, μαζί με τις 13 Φεβρουαρίου. Στο Ορθόδοξο μηνολόγιο η εορτή του μετακινήθηκε στις 9 Ιανουαρίου. Ο Πολύευκτος θεωρείται στον δυτικό κόσμο ο προστάτης άγιος των υποσχέσεων και των συμφωνιών. Ο Γάλλος κλασικός δραματουργός Κορνήλιος, εμπνευσμένος από την αφήγηση του μαρτυρίου του Αγίου Πολυεύκτου, ενσωμάτωσε στοιχεία από την ιστορία του στην ομώνυμη πεντάπρακτη τραγωδία του Πολύευκτος (1642). Το 1878 αυτή η τραγωδία έγινε ομώνυμη όπερα από τον Σαρλ Γκουνό, με τη βοήθεια του λιμπρετίστα Ζυλ Μπαρμπιέ. Υπάρχουν επίσης άλλα έργα βασισμένα στο αρχικό του Κορνηλίου: ένα χορόδραμα από τον Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ (1679) και η όπερα Πολιούτο (1838) του Ντονιτσέττι σε λιμπρέτο του Σαλβαντόρε Καμμαράνο που λογοκρίθηκε από τις αρχές (το 1840 προσαρμόσθηκε με τον Εζέν Σκριμπ στο Les martyrs). Τέλος, ο Πωλ Ντυκά συνέθεσε την ουβερτούρα Polyeucte (1891, παγκόσμια πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 1892). «Saint Polyeuctus» στο Catholic Online Martyr Polyeuctus of Melitene Santiebeati: Saint Polyeuctus Ο βίος του αγίου στον Ορθόδοξο συναξαριστή
Μαρία Δημάδη

Η Μαρία Δημάδη (1907-1944) ήταν Ελληνίδα αντιστασιακή από το Αγρίνιο. Στη διάρκεια της Κατοχής εργαζόταν ως διερμηνέας στο γερμανικό φρουραρχείο της πόλης και γνωρίζοντας έτσι για τις κινήσεις των γερμανικών στρατευμάτων ενημέρωνε τους αντάρτες. Εκτελέστηκε στις 31 Αυγούστου του 1944 από μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας, απέναντι από τις φυλακές της Αγίας Τριάδας.

 Η Μαρία Δημάδη γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1907 στο Αγρίνιο. Πατέρας της ήταν ο γυναικολόγος Κώστας Δημάδης και μητέρα της η Ερασμία Παναγοπούλου, κόρη του μεγαλέμπορα καπνού Παναγόπουλου. Κατά τη γερμανική κατοχή συμμετείχε αρχικά στην οργάνωση Εθνική Αλληλεγγύη, στο Αγρίνιο και στη συνέχεια το Φεβρουάριο του 1942 άρχισε να εργάζεται ως διερμηνέας στο γερμανικό φρουραρχείο της πόλης, καθώς γνώριζε άπταιστα τη γερμανική γλώσσα (όπως και τη γαλλική). Γνωρίζοντας, λόγω της θέσης της, για τις κινήσεις των γερμανικών στρατευμάτων στην ευρύτερη περιοχή, ενημέρωνε τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ. Έτσι το 2/39 σύνταγμα του ΕΛΑΣ, αφού ενημερώθηκε από τη Δημάδη για τις κινήσεις γερμανικών στρατευμάτων στις αρχές Ιουλίου του 1943, έστησε ενέδρα έξω από το χωριό Μυρτιά, πάνω από την λίμνη Τριχωνίδα και χτύπησε γερμανική φάλαγγα, στις 10 Ιουλίου 1943, σκοτώνοντας περισσότερους από 100 Γερμανούς στρατιώτες, στην μάχη της Μυρτιάς (ή Γουρίτσας). Η Δημάδη ενημέρωσε τον ΕΛΑΣ και για το σχέδιο των γερμανικών δυνάμεων να στραφούν προς το Καρπενήσι και να χτυπήσουν τους αντάρτες, τον Νοέμβριο του 1943. Επίσης μετά το χτύπημα του ΕΛΑΣ κατά γερμανικών στρατευμάτων στο χωριό Καινούριο, κοντά στο Αγρίνιο, στις 5 Ιουλίου 1944, κατά το οποίο σκοτώθηκαν 70 Γερμανοί στρατιώτες, ενημέρωσε τους αντάρτες ότι Γερμανοί στρατιώτες και μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας επρόκειτο να συλλάβουν κατοίκους του χωριού για σχέση με τους αντάρτες. Έτσι οι εν λόγω κάτοικοι πρόλαβαν να διαφύγουν και κανείς δεν συνελήφθη. Η Δημάδη βοήθησε πολλές φορές για την αποφυλάκιση κρατουμένων μεταξύ των οποίων και μέλη της αντίστασης ενώ είχε δώσει και ειδικές άδειες σε μέλη της αντίστασης διευκολύνοντας έτσι τις κινήσεις τους. Μαρία Δημάδη, ηρωίδα της εθνικής αντίστασης, του Φίλιππα Γελαδόπουλου ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΑΔΗ (ΕΡΤ ΑΡΧΕΙΟ)
Orphan Black

Το Orphan Black είναι μια Καναδική/Αμερικανική (Συμπαραγωγή) τηλεοπτική σειρά επιστημονικής φαντασίας με πρωταγωνίστρια την Τατιάνα Μασλάνι. Η πρεμιέρα της σειράς έγινε στις 30 Μαρτίου 2013. Προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό BBC America στην Αμερική και τον τηλεοπτικό σταθμό Space στον Καναδά. Η πρώτη σεζόν αποτελείται από 10 επεισόδια και έχει ανανεωθεί για δεύτερη σεζόν, η οποία θα προβληθεί από τις 19 Απριλίου 2014. Στην Ελλάδα θα προβάλλεται το χειμώνα του 2017-18 από τη Νέα Τηλεόραση Κρήτης.

 Η σειρά ακολουθεί την Σάρα Μάννινγκ, μια Αγγλίδα ορφανή μικροαπατεώνισσα, η οποία επιστρέφει μετά απο μήνες, για να διεκδικήσει την κόρη της. Αφού θα δει την αυτοκτονία μιας γυναικάς, εκμεταλλεύεται την ομοιότητά τους και κλέβει την ταυτότητα της. Ελπίζοντας να λύσει όλα της τα προβλήματα αδειάζοντας τον τραπεζικό λογαριασμό της νεκρής γυναικάς, ξαφνικά θα μάθει οτι αυτή και η νεκρή γυναικά είναι κλώνοι. Όσο η Σάρα ψάχνει για απαντήσεις, θα ανακαλύψει οτι υπάρχουν περισσότερα άτομα σαν και αυτήν, γενετικά ταυτόσημα, που φυτεύτηκαν σε ανυποψίαστους γονείς μεσώ εξωσωματικής γονιμοποίησης σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Χωρίς να έχει ιδέα ποιος δημιούργησε τους κλώνους, θα πρέπει να ανακαλύψει γρήγορα την αλήθεια, καθώς ένας δολοφόνος τις σκοτώνει μια μια. Τατιάνα Μασλάνι σε έναν αριθμό κλώνων, όλοι γεννημένοι το 1984 μεσώ εξωσωματικής γονιμοποίησης. Η σειρά με την έναρξη της επικεντρώνεται στην Σάρα Μάννινγκ, μια Αγγλίδα μικροαπατεώνισσα. Άλλοι κλώνοι και ρόλοι που υποδύεται η Μασλάνι είναι: η Ελίζαμπεθ "Μπεθ" Τσάιλντς, μια ντετέκτιβ της Αστυνομίας, η Άλισον Χέντριξ, μια νοικοκυρά των προαστίων, η Κοσίμα Νιχάους, μια μεταπτυχιακή φοιτήτρια στην εξελικτική αναπτυξιακή βιολογία, η Ελένα(άγνωστο επώνυμο), μια θρησκόληπτη δολοφόνος και η Τζένιφερ Φιτζσίμονς, δασκαλα και προπονήτρια κολύμβησης. Jordan Gavaris ως Φέλιξ "Φε" Ντόκινς, ο θετός αδερφός της Σάρα. Θεωρεί τον εαυτό του έναν σύγχρονο καλλιτέχνη. Dylan Bruce ως Πωλ Ντίρντεν, ένας πρώην μισθοφόρος στρατιωτικός, ο οποίος υπέγραψε συμβόλαιο για να παρακολουθεί την Μπεθ. Αργότερα μετά την αποκάλυψη του θανάτου της Μπεθ, γίνεται εραστής της Σαρα. Kevin Hanchard ως Ντετέκτιβ Άρθουρ "Αρτ" Μπελ, ο συνεργάτης Αστυνομικός της Μπεθ. Michael Mando ως Βικ, έμπορος ναρκωτικών και πρώην φίλος της Σάρα. Maria Doyle Kennedy ως Σιόμπαν Σάντλερ, η θετή μητέρα της Σάρα και του Φέλιξ, που συχνά την αποκαλούν "Κυρία Ες". Φυλάει την Κίρα, κόρη της Σάρα, όταν η Σάρα λείπει. http://pro.imdb.com/title/tt2234222/ http://www.imdb.com/title/tt2234222/ http://en.wikipedia.org/wiki/Orphan_Black Orphan Black στο BBC America, η ιστοσελίδα της σειράς στον τηλεοπτικό σταθμό BBC America Orphan Black στο Space, η ιστοσελίδα της σειράς στον τηλεοπτικό σταθμό Space Orphan Black στο IMDB, πληροφορίες για την σειρά στην Internet Movie Database
Μπραζαβίλ

Η Μπραζαβίλ (γαλλικά: Brazzaville) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Δημοκρατίας του Κονγκό. Έχει πληθυσμό περίπου 1 εκατ. κατοίκων και εκεί κατοικεί το ένα τρίτο του πληθυσμού της χώρας. Βρίσκεται επάνω στον ποταμό Κονγκό και ακριβώς απέναντι βρίσκεται η πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό, Κινσάσα. Είναι πολιτιστικό και οικονομικό κέντρο της χώρας.

 Η Μπραζαβίλ δημιουργήθηκε στη θέση ενός χωριού της φυλής Μπατέκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1880 από τον Γάλλο εξερευνητή Πιερ Σαβορνιάν ντε Μπρατζά, από τον οποίο και η πόλη πήρε το όνομά της. Ο αρχηγός της φυλής Μακόκο του Τεκέ παραχώρησε τη γη που ανήκε στον λαό του στην Γαλλική Αυτοκρατορία. Η πόλη χτίστηκε ως ανταγωνιστική για την Κινσάσα, όπου ιδρύθηκε από τους Βέλγους. Την περίοδο 1880-1892, η πόλη καταλήφθηκε από μια μικρή ομάδα στρατιωτών υπό την ηγεσία του Σενεγαλέζου στρατηγού Μαλαντίν Καμαρά, ο οποίος συνεργαζόταν με τους Γάλλους, προκειμένου να την προστατεύσει από την Βελγική επέκταση. Κατά την δεκαετία του 1960, η πόλη χωρίστηκε στο ευρωπαϊκό (το κέντρο της πόλης) και το αφρικανικό τμήμα (τα περίχωρα της πόλης). Η Μπραζαβίλ ήταν το θέατρο πολλών μαχών μεταξύ της Δημοκρατίας του Κονγκό, της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό και της Ανγκόλα. Τέλος, τη δεκαετία του 1990, διεξήχθη ένας πολύνεκρος εμφύλιος πόλεμος με χιλιάδες νεκρούς, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψουν πολλοί κάτοικοι την πόλη. Η Μπραζαβίλ βρίσκεται πάνω στην βόρεια όχθη του ποταμού Κονγκό, ακριβώς απέναντι από την Κινσάσα. Απέχει 500 χλμ. περίπου από τον Ατλαντικό Ωκεανό και βρίσκεται στο Νότιο Ημισφαίριο. Γύρω από την πόλη βρίσκεται σαβάνα. Η πόλη είναι γενικώς επίπεδη, και βρίσκεται σε υψόμετρο 317 μέτρων. Δρέσδη Ολάθε, Κάνσας Ουειχάι
Mahavishnu Orchestra

Οι Mahavishnu Orchestra ήταν αμερικανικό τζαζ - ροκ συγκρότημα, που δημιουργήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1971 από τον Τζον ΜακΛάφλιν. Γνώρισαν μεγάλη επιτυχία μέχρι το 1976, όταν και διαλύθηκαν αρχικά, για να επανενωθούν για τρία χρόνια στα μέσα της δεκαετίας του '80.

 Οι Mahavishnu Orchestra είχαν ως αρχική σύνθεση τον Τζον ΜακΛάφλιν στην κιθάρα, τον Μπίλι Κόμπαμ στα τύμπανα, τον Ρικ Λερντ στο μπάσο, τον Τζέρι Γκούντμαν στο βιολί και τον Τζαν Χάμερ στα πλήκτρα. Ο κιθαρίστας επηρεάστηκε από τον γκουρού Σρι Τσινμόι όταν έψαχνε ονομασία για το γκρουπ, με την λέξη "Mahavishnu" να μεταφράζεται ως "Θεία συμπόνια, δύναμη και δικαιοσύνη". Το ύφος τους ήταν μία μίξη από διαφορετικά είδη όπως η χαρντ ροκ του Τζίμι Χέντριξ, η φανκ, η παραδοσιακή ινδική μουσική, όπως και η κλασική μουσική.Το ντεμπούτο-άλμπουμ τους κυκλοφόρησε στις 14 Αυγούστου 1971 με τίτλο "The Inner Mounting Flame" και μπήκε στο Top-100 του Billboard, ενώ τον Μάρτιο του 1973 ακολούθησε το "Birds of Fire", το οποίο μπήκε στο Top-20 στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Μεγάλη Βρετανία.Το συγκρότημα διαλύθηκε αρχικά το 1973, με τον ΜακΛάφλιν να φέρνει νέα μέλη για να τον πλαισιώσουν. Ο Γκέιλ Μόραν αντικατέστησε τον Χάμερ στα πλήκτρα και ανέλαβε και τα φωνητικά, ενώ ο Ζαν-Λουκ Πόντι πήρε την θέση του βιολιστή του συγκροτήματος, ο Ράλφι Άρμστρονγκ αυτήν του μπασίστα και ο Ναράντα Μάικλ Γουόλντεν αντικατέστησε τον Κόμπαμ στα τύμπανα. Μετά την κυκλοφορία του "Apocalypse" το 1974, το οποίο ηχογραφήθηκε με την συμφωνική ορχήστρα του Λονδίνου, και του "Visions of the Emerald Beyond", η σύνθεση του συγκροτήματος άλλαξε και πάλι, με τον Στου Γκόλντμπεργκ στα πλήκτρα να πλαισιώνει τους ΜακΛάφλιν, Άρμστρονγκ και Γουόλντεν. Τελευταία ηχογράφηση τους για την δεκαετία του '70 υπήρξε το άλμπουμ "Inner Worlds", αφού μετά την κυκλοφορία του οι Mahavishnu Orchestra διαλύθηκαν. Το 1984, ο ΜακΛάφλιν αποφάσισε να αναδημιουργήσει το συγκρότημα, με τους Μπιλ Έβανς στο σαξόφωνο, Τζόνας Χέλμποργκ στο μπάσο, Μίτσελ Φόρμαν στα πλήκτρα και Μπίλι Κόμπαμ στα τύμπανα. Ο τελευταίος παρέμεινε μέχρι και τις ηχογραφήσεις του άλμπουμ "Mahavishnu" και αντικαταστάθηκε από τον Ντάνι Γκότλιμπ πριν την περιοδεία για την προώθηση του.Το συγκρότημα διαλύθηκε οριστικά το 1987, μετά την κυκλοφορία του δίσκου "Adventures in Radioland". Δώδεκα χρόνια αργότερα, η δισκογραφική εταιρεία Sony κυκλοφόρησε το άλμπουμ "The Lost Trident Sessions", με ηχογραφήσεις από τον Ιούνιο του 1973, οι οποίες δεν είχαν κυκλοφορήσει στο παρελθόν. Between Nothingness & Eternity (1973) Unreleased Tracks from Between Nothingness & Eternity (2011) Mahavishnu Orchestra | Biography, Albums, Streaming Links | AllMusic Power, Passion And Beauty: The Story Of The Legendary Mahavishnu Orchestra, By MARCO ANDERSON, August 20, 2006 The History of Jazz Music. John McLaughlin: biography, discography - scaruffi.com
Τεφνούτ

Η Τεφνούτ (επίσης Τεφνέτ και Θέφνις) μάλλον πρέπει να ήταν θεολογική οντότητα της Αιγυπτιακής Μυθολογίας παρά πραγματικό πρόσωπο. Στην Ηλιούπολη θεωρείτο δίδυμη αδελφή και σύζυγος του Σου, αλλά απ' ό,τι φαίνεται, σε αρχαιότερους χρόνους σχημάτιζε ζεύγος με κάποιο θεό Τεφέν, για τον οποίο δεν γνωρίζουμε τίποτε άλλο πέρα από το όνομά του. Η Τεφνούτ και ο Σου αποτελούσαν το πρώτο ζεύγος της Ηλιοπολιτικής Εννεάδας. Ήταν θεά της δροσιάς ή της βροχής, λίαν απαραίτητες στις κλιματολογικές συνθήκες της περιοχής και θεωρείτο επίσης ηλιακή θεότητα, η οποία απεικονίζονταν με μορφή λέαινας ή γυναικός με κεφάλι λέαινας και ο αδελφός της ως λέων. Με τη μορφή αυτή την απεικονίζει ο μύθος να περνά στη Νουβία, μετά από φιλονικία με τον σύζυγό της. Οι Έλληνες την ταύτιζαν κάποιες φορές με την Άρτεμη και στα κείμενα περιγράφεται ως ωχρά αδελφή του Σου, καθώς τον βοηθούσε να κρατά τον ουρανό. Η Τεφνούτ υποδέχονταν μαζί με τον αδελφό της κάθε πρωί τον Ήλιο, όταν εκείνος ανέτειλε πίσω από τα ανατολικά βουνά, ως συμβολικές μορφές της αιωνιότητας.

 Στην Heliopolitan θεολογία, ο Atum δημιούργησε το πρώτο ζευγάρι της Εννεάδας της Ηλιούπολης, Shu και Tefnut με αυνανισμό ή φτάρνισμα. Η Τεφνούτ ήταν η μητέρα της Nut και του Geb και γιαγιά των Osiris, Isis, Set, και Nephthys. Δισέγγονα της ήταν ο Ώρος και ο Άνουβης. Σε έναν μύθο, που αντιπροσωπεύει μια τρομερή καιρική καταστροφή στο τέλος του Παλαιού Βασιλείου, λέγεται ότι η Tefnut και ο Shu κάποτε διαφώνησαν και η Tefnut άφησε την Αίγυπτο για τη Nubia (η οποία ήταν πάντα πιο εύκρατη). Λέγεται ότι ο Shu γρήγορα αποφάσισε ότι του έλειπε, αλλά άλλαξε σε γάτα που κατέστρεψε οποιονδήποτε άνθρωπο ή θεό που την πλησίασε. Ο Θωθ, μεταμφιεσμένος, κατάφερε τελικά να την πείσει να επιστρέψει. Σύμφωνα με την κοσμολογία Heliopolitan, το πρώτο ζευγάρι κοσμικών στοιχείων, Shu και Tefnut, δημιούργησαν τη θεά του ουρανού, την Νουτ και τον θεό της γης, Γκεμπ. Ο Shu χώρισε την Nut από τον Geb όταν βρίσκονταν σε ερωτική πράξη, δημιουργώντας δυαδικότητα στον κόσμο: πάνω και κάτω, φως και σκοτάδι, καλό και κακό. Πριν από τον διαχωρισμό τους, όμως, η Nut είχε γεννήσει τους θεούς Ίσιδα, Όσιρις, Νέφθυς (Horus) και Σεθ. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι αν ο Shu δεν κρατούσε την Nut (ουρανό) και το Geb (γη) χωριστά δεν θα υπήρχε τρόπος για να υπάρξει φυσικά προφανής ζωή. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Tefnut στο Wikimedia Commons
Σφακοπηγάδι Χανίων

Το Σφακοπηγάδι (επίσημο: το Σφακοπηγάδιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχει 44 χιλιόμετρα από τα Χανιά και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 280 μ.

 Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 ως Sfacho pighadi, στην επαρχία Κισάμου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Sfacopigadi με 86 κατοίκους, 15 οφειλόμενες αγγαρείες και ένα προνομιούχο. O Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 αναφέρει το χωριό Sfaccopigadhi. Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, δεν αναφέρεται.Το 1881 ανήκε στον δήμο Πανεθύμου και σύμφωνα με την απογραφή είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό, 68 κατοίκους. Στην απογραφή του 1900 είχε 120 κατοίκους μαζί με τα Σκευιανά και τα Τρία Αλώνια και υπαγόταν στον ίδιο δήμο. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως έδρα αγροτικού δήμου. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Περβολακίων, αλλά το 1929 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997 όταν εντάχθηκε στον δήμο Μυθήμνης.Στο χωριό λειτουργούσε μέχρι το 2018 δημοτικό σχολείο. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Δυσάρεστες ιστορίες

Δυσάρεστες ιστορίες (γαλλικός τίτλος: Histoires désobligeantes) είναι συλλογή διηγημάτων του Γάλλου συγγραφέα Λεόν Μπλουά που εκδόθηκε το 1894. Αποτελείται από 32 διηγήματα που διαδραματίζονται στο Παρίσι και περιστρέφονται γύρω από την εγκληματικότητα, τις σεξουαλικές διαστροφές, δαιμονικούς ανθρώπους και άλλα θέματα τυπικά του Παρακμιακού κινήματος.Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί μεμονωμένα διηγήματα και μια επιλογή 13 διηγημάτων με τίτλο 13 ιστορίες για παλιοχαρακτήρες.

 Οι ιστορίες είναι εμπνευσμένες από δημοσιεύσεις διαφόρων γεγονότων στις εφημερίδες του Παρισιού, σύντομα άρθρα για σκάνδαλα, ατυχήματα, εγκλήματα και περίεργες υποθέσεις. Ο Λεόν Μπλουά καταγράφει τις ιστορίες χωρίς αποστροφή για τις ειδεχθείς πράξεις, δείχνοντας συχνά κατανόηση για τη σκοτεινή πλευρά του ανθρώπινου μυαλού, που μπορεί να οδηγήσει τον καθένα σε παρεκτροπές.Τα διηγήματα σχετίζονται, ως προς το είδος, με τις Σκληρές ιστορίες (1883) του Βιλιέ ντε λ'Ιλ-Αντάμ, τις Διαβολικές (1874) του Ζυλ Μπαρμπέ ντ’ Ωρεβιγύ και έργα του Έντγκαρ Άλαν Πόε και του Λωτρεαμόν και είναι γραμμένα με ύφος που θυμίζει δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, σε πυρετώδη αφηγηματικό ρυθμό και άφθονο μαύρο χιούμορ. Ο φανατικός στις θρησκευτικές του πεποιθήσεις Καθολικός συγγραφέας Μπλουά χρησιμοποίησε τις υποθέσεις για να επιτεθεί στηναγνωστικιστική μεσαία τάξη και στο κυρίαρχο κατεστημένο της εποχής του, περιλαμβάνοντας πλήθος αναφορών σε πραγματικά πρόσωπα. Για τον Μπλουά, όλες οι σωματικές απολαύσεις είναι εκτροπή ή, ακόμη χειρότερα, σατανικός πειρασμός, επομένως μόνο μέσω των βασάνων και της τιμωρίας οι χαρακτήρες του εξιλεώνονται για τις αμαρτίες τους. Ελλην. έκδοση: 13 ιστορίες για παλιοχαρακτήρες, μετάφραση: Αλέξανδρος Τσαντίλας, εκδόσεις Βακχικόν, 2017 Ελλην. έκδοση: Η φοβερή τιμωρία ενός οδοντογιατρού, μετάφραση: Βαγγέλης Μπιτσώρης, εκδόσεις: Άγρα, 2020, με πρόλογο του Χόρχε Λουίς Μπόρχες.
Ελισάβετ του Άνχαλτ-Τσερμπστ, ηγουμένη

Η Ελισάβετ, γερμ.: Elisabeth von Anhalt (15 Οκτωβρίου 1545, Ντέσαου - 26 Σεπτεμβρίου 1574, Μπάρμπυ ) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν ηγουμένη των κοσμικών μονών στο Γκέρνροντε και στο Φρόζε ως Ελισάβετ Γ΄ του Άνχαλτ. Αφού έφυγε από το μοναστήρι, έγινε με τον γάμο της κόμισσα του Μπάρμπυ.

 Ήταν η δεύτερη (επιζήσασα) κόρη του Ιωάννη Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ (1504-1551) από το γάμο του με τη Μαργαρίτα των Χόεντσολερν (1511–1577), κόρη του Ιωακείμ Α΄ εκλέκτορα του Βραδεμβούργου. Το 1565 η Ελισάβετ εξελέγη ηγουμένη της αυτοκρατορικής μονής του Αγίου Σύριακ (Cyriac, Κυριακού) στο Γκέρνροντε. Οι προσπάθειές της για βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των βαριά χρεωμένων είχαν λίγη επιτυχία. Το 1570 παραιτήθηκε από τη θέση της ως μοναχής και παντρεύτηκε. Τη διαδέχτηκε ως ηγουμένη η ανιψιά της Άννα Μαρία του Άνχαλτ. Παντρεύτηκε στις 19 Ιουλίου 1570 στο Μπέρνμπουργκ με τον Βόλφγκανγκ Β΄ κόμη του Μπάρμπυ και Mύλινγκεν (1531–1615). Μεταξύ της Ελισάβετ και του αδελφού της Ιωακείμ-Ερνέστου προέκυψε διαφωνία σχετικά με το αβαείο και τη διεκδίκησή της επί του Άνχαλτ. Η διαφορά λύθηκε λίγο πριν από το τέλος της και αυτή αντισταθμίστηκε με το ποσό των 76.000 ταλήρων. Από τον γάμο της με τον Βόλφγκανγκ, η Ελισάβετ είχε έναν γιο με το όνομα Κρίστοφερ, που απεβίωσε νέος. Η Ελισάβετ απεβίωσε από «φυματίωση» το 1574 και τάφηκε στο Μπάρμπυ. Παντρεύτηκε το 1570 τον Βόλφγκανγκ Β΄ κόμη του Μπάρμπυ και Mύλινγκεν και είχε τέκνο: Κρίστοφερ, απεβ. νέος. Philipp Ernst Bertram, Johann C. Krause: Geschichte des Hauses und Fürstenthums Anhalt: Fortsetzung, τόμος. 2, Curt, 1782, σελ. 207 Johann Samuel Ersch: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste στο alphabetischer Folge, J. f. Gleditsch, 1842, σελ. 367 ( Διαδικτυακά )
Ίνγκριντ Αλεξάνδρα της Νορβηγίας

Η Ίνγκριντ Αλεξάνδρα της Νορβηγίας (Νορβηγικά: Ingrid Alexandra av Norge, 21 Ιανουαρίου 2004 -) είναι το μεγαλύτερο παιδί του Διαδόχου Πρίγκιπα Χάακον και δεύτερη στη σειρά της γραμμής διαδοχής του Νορβηγικού θρόνου. Αναμένεται να γίνει η δεύτερη γυναίκα μονάρχης της Νορβηγίας, μετά τη Βασίλισσα Μαργαρίτα από τον 15ο αιώνα.

 Γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2004 στις 09:13 π.μ. (ώρα Όσλο) στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ρικσοσπιτάλετ του Όσλο. Είναι το πρώτο παιδί του Διαδόχου Πρίγκιπα Χάακον, κληρονόμου του θρόνου και δεύτερη εγγόνη του βασιλιά Χάραλντ Ε΄ και της βασίλισσας Σόνια. Η μητέρα της, η Διάδοχος Πριγκίπισσα Μέτε-Μάριτ, έχει ένα γιο, τoν Μάριους Μπόργκ Χόιμπι, γεννημένο το 1997 από μια προηγούμενη σχέση της. Μετά τη γέννηση της Ingrid Alexandra, η βασιλική οικογένεια γνώρισε μια άνοδο της δημοτικότητας της.Στις 17 Απριλίου 2004 η Ίνγκριντ Αλεξάνδρα βαφτίστηκε από τον επίσκοπο Γκούναρ Στόλσετ στο παρεκκλήσι του Βασιλικού Παλατιού του Όσλο. Νονοί της ήταν ο παππούς της, βασιλιάς Χάραλντ Ε΄, η θεία της, Πριγκίπισσα Μάρθα Λουίζα, ο Διάδοχος Πρίγκιπας της Δανίας, η Διάδοχος Πριγκίπισσα της Σουηδίας, ο Πρίγκιπας των Αστουριών και η γιαγιά της Μάριτ Τίεσεμ. Ο Διάδοχος Πρίγκιπας της Δανίας και ο Πρίγκιπας των Αστουριών, δεν ήταν σε θέση να παρευρεθούν στην βάφτιση λόγω των αντίστοιχων γάμων τους και είχαν προγραμματιστεί να λάβουν χώρα μέσα σε ένα μήνα από την βάφτιση. 21 Ιανουαρίου 2004 - έως σήμερα: Η Βασιλική Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ίνγκριντ Αλεξάνδρα της Νορβηγίας Νορβηγικές Νορβηγία: Παραλήπτρια Μεταλλίου του Ασημένιου Ιωβηλαίου του Βασιλιά Χάραλντ Ε΄ Νορβηγία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Αγίου Όλαφ (21 Ιανουαρίου 2022) 🇩🇰Δανία: Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Ελέφαντα (21 Ιανουαρίου 2022) Official website of the Royal House of Norway Video from NRK of the baptism of the Princess (NRK), 17 April 2004 (Νορβηγικά)
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2010-11

Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο γυναικών για την περίοδο 2010–11 ήταν το 24o στην ιστορία του θεσμού. Διεξήχθη με τη συμμετοχή οκτώ ομάδων σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα πλέι οφ, όπου αγωνίστηκαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες. Ο Ολυμπιακός για 4η φορά στην ιστορία του αναδείχθηκε πρωταθλητής, επικρατώντας της Βουλιαγμένης με 3–1 νίκες στους τελικούς έχοντας μειονέκτημα έδρας.

 Το σύστημα βαθμολόγησης άλλαξε από αυτή την περίοδο. Η νικήτρια ομάδα κερδίζει πλέον τρεις βαθμούς (έναντι των δύο που ίσχυε τα προηγούμενα χρόνια), ενώ ο ένας βαθμός της ισοπαλίας και οι 0 βαθμοί για ήττα παρέμειναν ίδιοι. Ο Ολυμπιακός έχει ένα μηδενισμό και μία ποινή αφαίρεσης τριών βαθμών, λόγω της χρησιμοποίησης δύο ξένων στον αγώνα με τη Βουλιαγμένη (αρχικό σκορ 8–8, κατοχυρώθηκε με 0–5 στη Βουλιαγμένη). Πηγή: ΣΠΟΡ ΦΜ Στα πλέι οφ προκρίθηκαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου. Οι ημιτελικές σειρές και ο μικρός τελικός κρίθηκαν στις δύο νίκες, ενώ ο μεγάλος τελικός κρίθηκε στις τρεις. Ο Ολυμπιακός επικράτησε στους τελικούς και κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ημιτελικοί Μικροί τελικοί Μεγάλοι τελικοί Βαθμολογία κανονικής περιόδου (πριν το μηδενισμό του Ολυμπιακού) Ιστότοπος sport-fm.gr. Τελική βαθμολογία κανονικής περιόδου Ιστότοπος sport-fm.gr. Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος
La Dessalinienne

La Dessalinienne ("Το τραγούδι του Ντεσαλίν") είναι ο εθνικός ύμνος της Αϊτής, προς τιμήν του Ζαν Ζακ Ντεσαλίν. Οι στίχοι γράφτηκαν από το Justin Lhérisson και μελοποιήθηκαν από το Nicolas Geffrard. Υιοθετήθηκε το 1904.

 Pour le Pays, Pour les Ancêtres, Marchons unis, Marchons unis. Dans nos rangs point de traîtres! Du sol,soyons seuls maîtres. Marchons unis, Marchons unis Pour le Pays, Pour les Ancêtres, Marchons, marchons, marchons unis, Pour le Pays, Pour les Ancêtres.Pour les Aïeux, pour la Patrie Bêchons joyeux, bêchons joyeux Quand le champ fructifie L'âme se fortifie Bêchons joyeux, bêchons joyeux Pour les Aïeux, pour la Patrie Bêchons, bêchons, bêchons joyeux Pour les Aïeux, pour la Patrie.Pour le Pays et pour nos Pères Formons des Fils, formons des Fils Libres, forts et prospères Toujours nous serons frères Formons des Fils, formons des Fils Pour le Pays et pour nos Pères Formons, formons, formons des Fils Pour le Pays et pour nos PèresPour les Aïeux, pour la Patrie Ο Dieu des Preux, Ο Dieu des Preux! Sous Ta garde infinie Prends nos droits, notre vie Ο Dieu des Preux, Ο Dieu des Preux! Pour les Aïeux, pour la Patrie Ο Dieu, Ο Dieu, Ο Dieu des Preux Pour les Aïeux, pour la PatriePour le Drapeau, pour la Patrie Mourir est beau, mourir est beau! Notre passé nous crie: Ayez l'âme aguerrie! Mourir est beau, mourir est beau Pour le Drapeau, pour la Patrie Mourir, mourir, mourir est beau Pour le Drapeau, pour la Patrie. Για την πατρίδα μας Για τους προγόνους μας, Ας προχωρήσουμε ενωμένοι. Ας μην υπάρχουν προδότες στις τάξεις μας! Ας είμαστε κύριοι της γης μας. Ενωμένοι ας προχωρήσουμε Για την πατρίδα μας Για τους προγόνους μας.Για τους προκατόχους μας, Για την πατρίδα μας Ας μοχθήσουμε με χαρά. Ας είναι γόνιμα τα χωράφια μας Και να παίρνει θάρρος η ψυχή μας. Ας μοχθήσουμε με χαρά Για τους προκατόχους μας Για την πατρίδα μας.Για την πατρίδα μας Και για τους προγόνους μας Ας μορφώσουμε τα παιδιά μας. Ελεύθεροι, δυνατοί κι ευημερούντες, Θα είμαστε πάντα αδέρφια. Ας μορφώσουμε τα παιδιά μας Για την πατρίδα μας Και για τους προγόνους μας.Για τους προκατόχους μας Για την πατρίδα μας, Ω, Κύριε των γενναίων! Πάρε τη ζωή μας και τα δικαιώματά μας Υπό την αιώνια προστασία Σου, Ω, Κύριε των γενναίων, Για τους προκατόχους μας Για την πατρίδα μας!Για τη σημαία, Για την χώρα μας ο θάνατος είναι όμορφος! Το παρελθόν μας φωνάζει: Έχε γερή ψυχή! Ο θάνατος είναι όμορφος Για τη σημαία Για την πατρίδα μας. MIDI αρχείο
Πέπε Καστάνιο

Ο Χοσέ «Πέπε» Καστάνιο Μουνιόθ (ισπανικά: José "Pepe" Castaño Muñoz, γενν. στις 14 Φεβρουαρίου 1999) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Αστέρα Τρίπολης.

 Ο Καστάνιο ως νεαρός ήταν μέλος των ακαδημιών των Χερέθ και Κάδιθ. Στις 17 Μαΐου 2015, αφού είχει ήδη αγωνιστεί με τη δεύτερη ομάδα της Κάδιθ, έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα ξεκινώντας βασικός στην εκτός έδρας ήττα με 3-0 εναντίον της Αρόγιο ΚΠ για τη Σεγούντα Ντιβισιόν Β. Σε ηλικία 16 ετών, 5 μηνών και 7 ημερών, έγινε ο νεότερος παίκτης που έκανε το ντεμπούτο του στην ομάδα.Στις 22 Ιουλίου 2015, ο Καστάνιο μετακόμισε στη Βιγιαρρεάλ ΚΦ και επέστρεψε στο ποδόσφαιρο νέων. Προήχθη στην τρίτη ομάδα τον επόμενο χρόνο και έφτασε στην δεύτερη ομάδα το 2018. Ο Καστάνιο έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις 17 Ιανουαρίου 2019, παίζοντας και στα 90 λεπτά της ήττας με 3-1 εναντίον της Εσπανιόλ για το Κύπελλο Ισπανίας.Στις 24 Αυγούστου του επόμενου έτους μετακόμισε στο εξωτερικό, αφού συμφώνησε σε τριετές συμβόλαιο με τον Αστέρα Τρίπολης. Ο Καστάνιο έχει αγωνιστεί με την Εθνική Ισπανίας U19. Προφίλ Πέπε Καστάνιο στο BDFutbol Προφίλ στο Transfermarkt.com Pepe Castaño στο Cadistas1910 (ισπανικά) (Αγγλικά) Προφίλ Πέπε Καστάνιο στο Soccerway
Χόρχε Καρρασκόσα

Ο Χόρχε Καρρασκόσα, γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1948 στο Βαλεντίν Αλσίνα του Μπουένος Άιρες, είναι πρώην Αργεντίνος διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε ως αριστερός αμυντικός σε αριθμό αργεντίνικων συλλόγων (Μπάνφιλντ, Ροσάριο Σεντράλ και Ουρακάν), καθώς και την Εθνική Αργεντινής.

 Ο Καρρασκόσα, ο οποίος έγινε γνωστός με το ψευδώνυμο El Lobo (« Ο Λύκος »), ξεκίνησε την καριέρα του το 1967 από την ΚΑ Μπάνφιλντ. Το 1970, πραγματοποίησε την πρώτη του διεθνή συμμετοχή με την Εθνική Αργεντινής και, παράλληλα, μεταγράφηκε στην ΚΑ Ροσάριο Σεντράλ, με την οποία και κατέκτησε το πρωτάθλημα Νασιονάλ το 1971. Το 1973, μεταγράφηκε στην ΚΑ Ουρακάν, με την οποία και αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Αργεντινής, για την πρώτη του σεζόν στην ομάδα. Ο τίτλος αυτός του Μετροπολιτάνο ήταν ο πρώτος του συλλόγου από την επαγγελματικοποίηση του ποδοσφαίρου στην Αργεντινή το 1931. Η Ουρακάν, στη συνέχεια, αναδείχτηκε δευτεραθλήτρια του πρωταθλήματος το 1974 και το 1975, ενώ έφτασε ως τον δεύτερο και τελευταίο γύρο του Κόπα Λιμπερταδόρες του 1974. Με την εθνική ομάδα της χώρας, ο Καρρασκόσα κλήθηκε προκειμένου να λάβει μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1974, όπου η Αργεντινή αποκλείστηκε στη διάρκεια του δεύτερου γύρου. Αγωνίστηκε μόνο στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις με αντιπάλους τη Βραζιλία και την Ανατολική Γερμανία. Το 1976, ο Καρρασκόσα ήταν αρχηγός της Εθνικής Αργεντινής στην αναμέτρηση της τελευταίας με αντίπαλο την Πολωνία. Έναν χρόνο αργότερα, έθεσε τέλος στην καριέρα του ως διεθνής, έναν χρόνο προ του Παγκοσμίου Κυπέλλου, το οποίο διοργάνωνε η χώρα του, ως αντίδραση στις επιπτώσεις του Πραξικοπήματος του 1976 και της εγκαθίδρυσης στρατιωτικού δικτατορικού καθεστώτος. Αριθμούσε, στο τέλος της καριέρας του, συνολικό αριθμό 30 διεθνών συμμετοχών και ενός τέρματος. Αγωνίστηκε στην Ουρακάν ως την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1979. Πρωτάθλημα Αργεντινής (2): Πρωταθλητής του Νασιονάλ το 1970 (ΚΑ Ροζάριο Σεντράλ) και του Μετροπολιτάνο το 1973 (ΚΑ Ουρακάν) Δευτεραθλητής του Μετροπολιτάνο το 1974 και το 1975 (ΚΑ Ουρακάν)
Π.Α. Ένωση Θράκη

Η Π.Α. Ένωση Θράκη ήταν ελληνικό αθλητικό σωματείο στην Αλεξανδρούπολη του νομού Έβρου. Δραστηριοποιούνταν στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Επίσημα χρώματα της ομάδας ήταν το μπλε και το κόκκινο. Έδρα της ήταν το στάδιο «Φώτης Κοσμάς» της Αλεξανδρούπολης, χωρητικότητας 7.000 θέσεων. Έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα Γ΄ και Δ΄ Εθνικής κατηγορίας.

 Το 1995 ιδρύθηκε ο Ορφέας Αλεξανδρούπολης, έπειτα από τη συγχώνευση των ομάδων «Εθνικός» και «Α.Ο. Αλεξανδρούπολη». Το 1999 ο σύλλογος μετονομάστηκε σε «Ποδοσφαιρική Αθλητική Ένωση Θράκη».Την περίοδο 2004–05 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας. Το 2007 η ομάδα μετείχε στη Γ΄ Εθνική με την επωνυμία «ΤΑΠ Ένωση Θράκης». Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008–09 η Ένωση Θράκης αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπισε η ομάδα, το διαιτητικό δικαστήριο της ΕΠΟ αποφάσισε τον Ιανουάριο πρωτοδίκως να προχωρήσει στο μηδενισμό της Θράκης για την τρέχουσα περίοδο. Κατόπιν, μετά από έφεση της διοίκησης της ομάδας του Παναιτωλικού, η προγενέστερη απόφαση αναιρέθηκε κι έτσι, αν και η Ενωση Θράκης αποχώρησε από το πρωτάθλημα, οι βαθμοί που κέρδισε της επεστράφηκαν. Το μέλλον της ομάδας για την επόμενη περίοδο ήταν αβέβαιο, ενώ χρειαζόταν άμεση λύση στις οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετώπιζε. Την περίοδο 2009-10 η Ένωση Θράκης αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική καταλαμβάνοντας την προτελευταία θέση με συνέπεια τον υποβιβασμό στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Έβρου, όπου δε δήλωσε συμμετοχή για τη περίοδο 2010-11 και εντέλει διαλύθηκε μετά από 15 χρόνια. Αξιοσημείωτη ήταν η αντιπαλότητα της ομάδας με την αντίστοιχη του Πανθρακικού. Το έμβλημα της ομάδας εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου. 1999–00 ‎Δ΄ Εθνική 2000–01 ‎Δ΄ Εθνική 2001–02 Δ΄ Εθνική 2002–03 ‎Δ΄ Εθνική 2003–04 Δ΄ Εθνική 2004–05 ‎Γ΄ Εθνική 2005–06 ‎Γ΄ Εθνική 2006–07 ‎Γ΄ Εθνική 2007–08 ‎Γ΄ Εθνική 2008–09 ‎Γ΄ Εθνική 2009–10 ‎Δ΄ Εθνική Ανεπίσημος ιστοχώρος Ένωσης Θράκης
Φιτζιανές γενικές εκλογές 2018

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στα Φίτζι στις 14 Νοεμβρίου 2018. Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για το κυβερνών κόμμα Πρώτα τα Φίτζι του πρωθυπουργού Φρανκ Μπαϊνιμαράμα, το οποίο έλαβε λίγο περισσότερο από το 50% των ψήφων και 27 από τις 51 έδρες στο κοινοβούλιο, με απώλειες πέντε εδρών. Το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα, κέρδισε έξι έδρες, ενώ το Κόμμα της Εθνικής Ομοσπονδίας διατήρησε τις τρεις έδρες του. Στις εκλογές διαπιστώθηκε επίσης ότι η εκπροσώπηση των γυναικών στο κοινοβούλιο θα ανέλθει στο 20%, με 10 γυναίκες να εκλέγονται.

 Στις 30 Σεπτεμβρίου ο πρωθυπουργός Φρανκ Μπαϊνιμαράμα ανακοίνωσε ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν στις 14 Νοεμβρίου 2018. Ο πρόεδρος Τζορτζ Κονρότε διέλυσε στη συνέχεια το κοινοβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 58 (3) του Συντάγματος, κατόπιν συμβουλής του Πρωθυπουργού. 234 υποψήφιοι που εκπροσωπούν έξι πολιτικά κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές και 56 από τους υποψηφίους ήταν γυναίκες. Ο αριθμός των υποψηφίων για το ψηφοδέλτιο καταρτίστηκε στις 18 Οκτωβρίου. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο ηγέτης του κόμματος Πρώτα τα Φίτζι Φρανκ Μπαϊνιμαράμα δήλωσε ότι ήθελε να κερδίσει όλες τις 51 κοινοβουλευτικές έδρες και να κυβερνήσει χωρίς αντιπολίτευση υποστηρίζοντας ότι τα δύο βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης αντιπροσώπευαν τα συμφέροντα των i-Taukei και των Ινδο-Φιτζιανών και όχι όλων των Φιτζιανών. Το κόμμα SODELPA (Σοσιαλδημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα) υποσχέθηκε να αποκαταστήσει το Μεγάλο Συμβούλιο Αρχηγών εντός 100 ημερών αν εκλεγεί και να εξετάσει το ενδεχόμενο αλλαγής του εκλογικού συστήματος για την αποκατάσταση των κοινοτήτων. Αργότερα υποσχέθηκαν ρητά να επαναφέρουν το Σύνταγμα του 1997. Επίσης στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ο ηγέτης της SODELPA, Σιτιβένι Ραμπούκα, κατηγορήθηκε και αθωώθηκε με την κατηγορία της ψευδούς δήλωσης των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων του στον επόπτη των εκλογών. Η προσφυγή της Ανεξάρτητης Επιτροπής των Φίτζι κατά της Διαφθοράς (FICAC) η οποία θα μπορούσε να είχε ως αποτέλεσμα την έκπτωση του Ραμπούκα δύο ημέρες πριν την ψηφοφορία, απορρίφθηκε, ενώ η FICAC υποχρεώθηκε να καταβάλει έξοδα ως αποζημίωση. Λίγο πριν το αποτέλεσμα της έφεσης ο Ραμπούκα κλήθηκε και πάλι από την αστυνομία με απροσδιόριστες κατηγορίες.Την ημέρα των εκλογών, η ψηφοφορία σταμάτησε σε 26 εκλογικά κέντρα λόγω καταρρακτώδους βροχής και πλημμύρας. Τα ψηφοδέλτια που ρίχτηκαν σε αυτά τα εκλογικά κέντρα καταστράφηκαν. Η ψηφοφορία ξεκίνησε με νέα ψηφοδέλτια το Σάββατο 17 Νοεμβρίου. Τα 51 μέλη του Κοινοβουλίου εκλέχθηκαν από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με αναλογική εκπροσώπηση ανοιχτού καταλόγου, με εκλογικό όριο 5%. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο d'Hondt. Το κυβερνών κόμμα Πρώτα τα Φίτζι έχασε 5 έδρες, αλλά διατήρησε την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Ο ηγέτης του κόμματος Πρώτα τα Φίτζι Φρανκ Μπαϊνιμαράμα απέδωσε την απώλεια των ψήφων στις κακές καιρικές συνθήκες. Ο Μπαϊνιμαράμα ορκίστηκε ως πρωθυπουργός στις 20 Νοεμβρίου και διόρισε ένα υπουργικό συμβούλιο αργότερα.
Η ζωή είναι ωραία (μυθιστόρημα)

Το "Η ζωή είναι ωραία είναι μυθιστόρημα γραμμένο από τον Ρομπέρτο Μπενίνι και τον Βιντσέντσο Τσεράμι κατά το πρότυπο του σεναρίου της ομώνυμης ταινίας με ερμηνεία και σκηνοθεσία από τον Μπενίνι στο 1997. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1998 από τις εκδόσεις Rizzoli και από από τον εκδοτικό οίκο Einaudi.

 Σε μία πόλη της Τοσκάνης, το Αρέτσο, πριν από την έναρξη του Δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, ο άνεργος Γκουίντο ψάχνει για δουλειά μαζί με τον φίλο του, μέχρι που συναντιέται με τη σαγηνευτική Ντόρα: η γυναίκα είναι από καλή οικογένεια και ήδη λογοδοσμένη με έναν πλούσιο και πομπώδη τύπο, ο οποίος σκέφτεται μόνο το πώς θα κερδίσει χρήματα. Στην πραγματικότητα, ο Γκουίντο, που ήδη προσπαθούσε να τραβήξει την προσοχή της Ντόρας με την γλυκιά του φλυαρία και την αστεία και πνευματώδη συμπεριφορά του, συνειδητοποιεί πως η κοπέλα δεν είναι ευτυχισμένη και πως θα της άξιζαν περισσότερα. Το περιστατικό λαμβάνει χώρα ακριβώς το βράδυ των αρραβώνων της Ντόρας, στο εστιατόριο της υψηλής κοινωνίας, όπου ο Γκουίντο εργάζεται ως σερβιτόρος. Η Ντόρα, η οποία είχε ήδη εκφράσει συμπάθεια και τρυφερότητα για τον Γκουίντο, το σκάει μαζί του μόλις τον βλέπει, και οι δύο τους λίγο μετά παντρεύονται. Περνούν μερικά χρόνια και έρχεται το 1939: η αρχή του πολέμου, και σύντομα ο Γκουίντο αρχίζει να έχει σοβαρά προβλήματα με την ναζιστική και φασιστική πολιτική,κυρίως επειδή αποφάσισε να ανοίξει ένα βιβλιοπωλείο. Πολύ σύντομα ο Γκουίντο συλλαμβάνεται μαζί με τη γυναίκα του και το μικρό Τζόσουα, τον γιο τους,και στέλνονται όλοι σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Ναζιστική Γερμανία. Ο Τζόσουα φοβάται πολύ, και έτσι ο Γκουίντο προσπαθεί να τον παρηγορήσει, εξηγώντας του πως όλο αυτό που συνέβαινε ήταν μόνο ένα παιχνίδι, με στόχο να κερδίσει ένα μεγάλο τανκ ο νικητής , ή αυτός που θα είχε μείνει σώος και αβλαβής μέχρι το τέλος του ολοκαυτώματος. Ο Γκουίντο στο στρατόπεδο χωρίζεται από τη γυναίκα του και βάζει τα δυνατά του να υποστηρίξει την άποψη του στον Τζόσουα, αν και στο στρατόπεδο η φρίκη είναι στην ημερήσια διάταξη. Για να σώσει τη ζωή του Τζόσουα ο Γκουίντο θα φτάσει στο σημείο να ζητήσει τη βοήθεια του αδελφικού φίλου του, Βαρθολομαίου, και, τέλος, να θυσιάσει την ίδια την ζωή του. Roberto Benigni, Vincenzo Cerami, η ζωή είναι όμορφη, Einaudi, Rizzoli, 1998, ISBN 88-06-14741-2
Vavoom: Ted the Mechanic

Το Vavoom: Ted the Mechanic είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το πρώτο από το δίσκο "Purpendicular", ο οποίος κυκλοφόρησε το Φεβρουάριο του 1996. Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε και σε μορφή CD σινγκλ μαζί με το "Sometimes I Feel Like Screaming".

 Οι στίχοι του τραγουδιού, αναφέρονται στην πραγματική ιστορία, ενός άντρα τον οποίο είχε γνωρίσει ο τραγουδιστής του συγκροτήματος, Ίαν Γκίλαν, σε μία παμπ, κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων του δίσκου "The House of Blue Light", το 1986. Η ιστορία του συγκεκριμένου άντρα προσέλκυσε το ενδιαφέρον του Γκίλαν, ο οποίος την έγραψε σε χαρτοπετσέτες και ανακαλύπτοντας τις μετά από αρκετά χρόνια, αποφάσισε η ιστορία που του περιγράφηκε από τον άντρα να αποτελέσει το περιεχόμενο των στίχων του συγκεκριμένου τραγουδιού. Όπως ανέφερε ο ίδιος ο τραγουδιστής, το όνομα του συγκεκριμένου προσώπου δεν ήταν Ted και δεν ήταν μηχανικός. Η λέξη "Vavoom" προήλθε από έναν φίλο του Γκίλαν, ο οποίος θέλησε κάποια στιγμή να του περιγράψει πως είδε μια κοπέλα και ο ίδιος αποφάσισε να την χρησιμοποιήσει στο κομμάτι. Το "Vavoom: Ted the Mechanic" έγινε μέρος του set list των Deep Purple για αρκετά χρόνια. Ζωντανά ηχογραφημένες εκτελέσεις του κομματιού υπάρχουν στους εξής δίσκους: Live at the Olympia '96 (1997) Total Abandon: Australia '99 (1999) Live at the Royal Albert Hall (2000) The Soundboard Series (2001) Live at the Rotterdam Ahoy (2002) Live at Montreux 1996 (2006) Live in Newcastle 2001 (2019) Το "Vavoom: Ted the Mechanic" ηχογραφήθηκε από τη έβδομη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Purpendicular CD Booklet, 02/1996 Στίχοι Ted the Mechanic Αρχειοθετήθηκε 2013-01-20 στο Wayback Machine. Guitar tabs 1 Guitar tabs 2 Guitar tabs 3 Bass tabs
Νεβάδο Τρες Κρούσες

Το Νεβάδο Τρες Κρούσες (ισπανικά: Nevado Tres Cruces‎) είναι ένα στρωματοηφαίστειο που θεωρείται ότι έχει σβήσει, το οποίο βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ της περιφέρειας Ατακάμα της Χιλής και της επαρχίας Καταμάρκα της Αργεντινής (νομός Τινογάστα).

 Οφείλει το όνομά του στο γεγονός ότι ιστορικά, ήταν γνωστό μόνο από την ακτή της Χιλής, και βλέποντας από εκείνη την πλευρά, φαινόταν στεφανωμένο με τρεις κορυφές προσανατολισμένες προς βορρά-νότο, που θύμιζαν τον Γολγοθά της Βίβλου, με κορυφή τους τρεις σταυρούς των βασανιστηρίων του Χριστού. Tres Cruces στα ισπανικά σημαίνει τρεις σταυροί. Αλλά η πραγματική κορυφή βρισκόταν ανατολικότερα, στα σύνορα Αργεντινής-Χιλής, και δεν ήταν ορατή από τη χιλιανή πλευρά. Το υψόμετρο του είναι 6.749 μέτρα. Η οροσειρά Τρες Κρούσες περιλαμβάνει έξι κορυφές άνω των 6.000 μέτρων και είναι το τέταρτο ψηλότερο ηφαίστειο στον πλανήτη. Βρίσκεται στο δυτικό άκρο μιας μικρής, ανώνυμης, χιονισμένης ηφαιστειακής αλυσίδας μήκους περίπου 50 χιλιομέτρων. Αυτή η ηφαιστειακή αλυσίδα περιλαμβάνει άλλους γίγαντες των Άνδεων, όπως τα Νεβάδος Όχος δελ Σαλάδο και Νασιμιέντος (ή Βάλτερ Πενκ Ι), που βρίσκονται στα ανατολικά. Στα δυτικά και βόρεια, δεν έχει κανένα όμορο βουνό και ως εκ τούτου δεσπόζει στην κοιλάδα της χιλιανής ερήμου Ατακάμα. Στα νότια, ωστόσο, το ηφαίστειο Λος Πάτος είναι ορατό σε απόσταση περίπου 20 χιλιομέτρων. Η χιλιανή πλευρά αποτελεί εν μέρει μέρος του Εθνικού Πάρκου Νεβάδο δε Τρες Κρούσες. Στην πλευρά της Αργεντινής, αποτελεί το βορειοδυτικό άκρο της λεκάνης Σαλίνα δε λα Λαγούνα Βέρδε.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2016

Οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2016 έγιναν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στο Πιτέστι της Ρουμανίας, στις 25 και 26 Ιουνίου. Νικήτριες χώρες στη βαθμολογία αναδείχθηκαν η Τουρκία στους άνδρες και η Ρουμανία στις γυναίκες.

 Στους αγώνες μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από 16 χώρες. Μετείχε για πρώτη φορά το Κόσοβο που έγινε η 17η χώρα-μέλος της Βαλκανικής Αθλητικής Συνομοσπονδίας (ABAF) αλλά δεν πήρε μέρος η Γεωργία. Στο αγωνιστικό πρόγραμμα προστέθηκαν τα αγωνίσματα των 3.000μ ανδρών και γυναικών, οπότε διεξήχθησαν συνολικά είκοσι ένα αγωνίσματα ανδρών-γυναικών, από τα οποία προέκυψαν οι ομαδικές βαθμολογίες. Εκτός από τους Βαλκανικούς Αγώνες Ανδρών-Γυναικών, το 2016 διεξήχθησαν ή έχουν προγραμματιστεί τα ακόλουθα βαλκανικά πρωταθλήματα: Κλειστού Στίβου, στις 27 Φεβρουαρίου στην Κωνσταντινούπολη. Βάδην, στις 16 Απριλίου στη Φλώρινα. Νέων Ανδρών-Γυναικών, στις 2-3 Ιουλίου στο Μπολού της Τουρκίας. Εφήβων-Νεανίδων, στις 2 Ιουλίου στο Κρούσεβατς της Σερβίας. Ορεινού δρόμου, στις 8 Ιουνίου στη Νόβα Ζαγορά της Βουλγαρίας. Ημιμαραθωνίου, στις 30 Οκτωβρίου στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου. Μαραθωνίου, στις 9 Οκτωβρίου στη Σόφια. Ανωμάλου δρόμου, στην Τσούπρια της Σερβίας. THE OFFICIAL WEB SITE OF BALKAN ATHLETICS (ABAF). Ιστοσελίδα ΣΕΓΑΣ
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1982-83

Το πρωτάθλημα της Ένωσης Πειραιώς της περιόδου 1982-83 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 74 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Περαμαϊκός και ο Ηρακλής Ελευσίνας. Και οι δυο πρωταθλητές ανέβηκαν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της περιόδου 1983-84. Υπερπρωταθλήτρια Πειραιώς ανακηρύχθηκε η ομάδα του Περάματος, σαρώνοντας τον αντίπαλό της με σκορ 6-2.

 Α΄ με 28 ομάδες σε δύο ομίλους των 14. Β΄ με 28 ομάδες σε δύο ομίλους των 14. Γ΄ με 18 ομάδες σε δυο ομίλους των 9. Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα:Ηρακλής Ελευσίνας Περαμαϊκός Αγώνας για τον Υπερπρωταθλητή: 28 Μαΐου 1983, γήπεδο Μοσχάτου: Περαμαϊκός - Ηρακλής Ελευσίνας: 6-2. Πρωταγωνιστές του αγώνα για την ανάδειξη του υπερπρωταθλητή αναδείχτηκαν οι ποδοσφαιριστές της νικήτριας Νίκος Μανιώτης (πρώτος σκόρερ της Α΄ Κατηγορίας Πειραιά για το 1983) και Αυγουστής Παπαποστόλου, οι οποίοι σημείωσαν από 3 γκολ αμφότεροι.Η τελική κατάταξη στους δυο ομίλους έχει ως εξής: Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στην Α΄ Κατηγορία:Παννεαπολικός Πράσινα Πουλιά Καμινίων Αγώνας για τον Υπερπρωταθλητή: 28 Μαΐου 1983, γήπεδο Δραπετσώνας: Παννεαπολικός - Πράσινα Πουλιά: 2-0.Δευτεραθλητές ομίλων που ανέβηκαν στην Α΄ Κατηγορία: Οδηγήτρια Χαλκηδών Νήαρ ΗστΗ τελική κατάταξη στους δυο ομίλους έχει ως εξής: Πρωταθλητές ομίλων που ανέβηκαν στην Β΄ Κατηγορία:Α.Ε. Αίγινας Εθνικός Περάματος Αγώνας για τον Υπερπρωταθλητή: 22 Μαΐου 1983: Α.Ε. Αίγινας - Εθνικός Περάματος: 3-2.Δευτεραθλητές ομίλων που ανέβηκαν στην Β΄ Κατηγορία:Ίκαρος Ασπροπύργου Δόξα Περάματος Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Στο κύπελλο της περιόδου 1982-83 συμμετείχαν 79 ομάδες συνολικά, εκ των οποίων 72 από τα πρωταθλήματα Α΄, Β΄ και Γ΄ κατηγορίας της ΕΠΣΠ, καθώς και οι Αίας Σαλαμίνας, Αργοναύτης, Α.Σ. Δραπετσώνα, Α.Ο. Νεάπολης, Νίκη Ρέντη, Α.Ο. Μοσχάτου και Πανασπροπυργιακός από το νεοσύστατο Εθνικό Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.Ο τελικός του κυπέλλου της περιόδου 1982-83 διεξήχθη για πρώτη φορά στο στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης». Κυπελλούχος αναδείχθηκε η Νίκη Ρέντη και προκρίθηκε στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών. Ηλεκτρονικό αρχείο "ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟΥΣ"
Βεατρίκη της Νάπολης

H Βεατρίκη, ιταλ. Beatrice (16 Νοεμβρίου 1457 - 23 Σεπτεμβρίου 1508) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Νάπολης και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Ουγγαρίας και μετά βασίλισσα της Ουγγαρίας & Βοημίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης και της πρώτης συζύγου του Ισαβέλλας του Κλερμόν, κόρης του Τριστάν ντε Κλερμόν κόμη του Κοπερτίνο. Παντρεύτηκε πρώτα το 1476 τον Ματθία Κορβίνο βασιλιά της Ουγγαρίας, διεκδικητή βασιλιά της Βοημίας και διεκδικητή δούκα της Αυστρίας. Για τον Κορβίνο ήταν ο τρίτος του γάμος και αυτός απεβίωσε το 1490. Το 1491 η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο με τον Βλαδίσλαο Β΄ των Γιαγκελλόνων βασιλιά της Ουγγαρίας & Βοημίας. Για αύτόν ήταν ο 2ος γάμος του. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους της και η Βεατρίκη απεβίωσε το 1508 και ο Βλαδίσλαος Β΄ έκανε τρίτο γάμο με την Άννα των Φουά-Καντάλ. J. Macek, Tři ženy krále Vladislava, Mladá fronta, Praha, 1991 kol. autorov, Encyklopédia Slovenska, Veda, Bratislava, 1977
Στην Εντατική

Το Στην Εντατική (ER) είναι αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά που βραβεύτηκε με πολλά Βραβεία Έμμυ και έχει ολοκληρώσει δώδεκα κύκλους. Θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες δραματικές σειρές της αμερικανικής τηλεόρασης.

 Η σειρά διαδραματίζεται στην αίθουσα επειγόντων περιστατικών σ΄ ένα μεγάλο νοσοκομείο του Σικάγο. Εκεί που η ένταση και το άγχος ανεβαίνουν κατακόρυφα παρακολουθούμε τις αγωνιώδεις προσπάθειες των γιατρών να σώσουν τη ζωή των ασθενών τους. Οι αποφάσεις παίρνονται σε κλάσματα δευτερολέπτων και είναι αποφάσεις ζωής ή θανάτου. Δουλεύουν με αυταπάρνηση αν και αμείβονται ανεπαρκώς και καθημερινά ένας είναι ο στόχος τους: η ζωή να είναι αυτή που θα επικρατήσει στη δύσκολη μάχη με το θάνατο. Χαρά και λύπη εναλλάσσονται και οι ισορροπίες δεν είναι πάντα εύκολο να κρατηθούν. Οι σκηνές του νοσοκομείου αποδίδονται με ρεαλιστικό τρόπο και αυτή είναι η επιτυχία και η διαφορά της συγκεκριμένης σειράς από άλλες που εκτυλίσσονται σε παρόμοιους χώρους. Παραγωγός της σειράς είναι ο Μάικλ Κράιτον, παραγωγός των κινηματογραφικών ταινιών Τζουράσικ Παρκ, Τουίστερ, Αποκαλύψεις, Ανατέλλων Ήλιος. Επίσημη ιστοσελίδα Σελίδα του ER στο TV.com
Πενβίλ

Η Πενβίλ (αγγλικά: Penville ή Pennville) είναι ένα χωριό της Δομινίκας. Βρίσκεται στον Άγιο Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ανδρέα. Έχει πληθυσμό 524 κατοίκων (2001).

 Η Πενβίλ βρίσκεται βορειοανατολικά της Δομινίκας και βορειοδυτικά του Αγίου Ανδρέα. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μορν οζ Ντιαμπλ, βορειοδυτικά της Βιέιγ Καζ και νότια του κόλπου Αγκουσά. Κατάλογος οικισμών της Δομινίκας
Mikoyan MiG-29

Το Mikoyan MiG-29 (ρώσικα: МиГ-29) είναι μαχητικό αεροσκάφος σχεδιασμένο στη Σοβιετική Ένωση για το ρόλο αεροπορικής υπεροχής. Αναπτύχθηκε την δεκαετία του 1970 από το σχεδιαστικό γραφείο Μικογιάν και μπήκε σε υπηρεσία το 1983. Παραμένει σε υπηρεσία στη Ρώσικη πολεμική αεροπορία και σε πολλά άλλα κράτη. Από την είσοδό του σε υπηρεσία (1977) μέχρι σήμερα έχουν υπάρξει πολλές εκδόσεις με βελτιώσεις στα ηλεκτρονικά, τους κινητήρες, το απόθεμα καυσίμου, τον οπλισμό κ.α. To MiG-29 με διαφορετική δομή, πτέρυγα και κινητήρες αποτέλεσε το MiG-29M (μετέπειτα γνωστό σαν MiG-33) το οποίο ήταν μια προσπάθεια για δημιουργία του πρώτου πραγματικά πολλαπλών ρόλων MiG-29 με επαρκή αυτονομία εγκαταλείποντας το δόγμα του μαχητικού άμυνας σημείου.Οι εκδόσεις που προσφέρονται τώρα είναι το MiG-29SMT,MiG-29K/KUB κ MiG-35 (στην ουσία ένα MiG-29K ξηράς με κατευθυνόμενη ώση και ραντάρ AESA).

 Το αεροσκάφος αυτό κατασκευάστηκε για να ανταγωνιστεί μαχητικά αεροσκάφη της πολεμικής αεροπορίας των Η.Π.Α. όπως το F-16 Fighting Falcon, F-15E Strike Eagle, F/A-18 Hornet και F-14 Tomcat. Το 1969 Η Σοβιετική Ένωση έμαθε για το πρόγραμμα της Πολεμικής Αεροπορίας των Η.Π.Α., F-Χ, το οποίο οδήγησε στο F-15 Eagle . Η σοβιετική ηγεσία σύντομα συνειδητοποίησε ότι το νέο αμερικανικό μαχητικό θα αντιπροσώπευε ένα σοβαρό τεχνολογικό πλεονέκτημα σε σχέση με τα υπάρχοντα σοβιετικά μαχητικά. Όνομα κατά ΝΑΤΟ: Mig-29 Fulcrum Mig-29A (9-12) Τακτικό μαχητικό αεροπορικής υπεροχής. Πρώτη πτήση: 1977 Mig-29 (9-13) Τακτικό μαχητικό αεροπορικής υπεροχής. Πρώτη πτήση: 1984 Mig-29 (9-14) Τακτικό μαχητικό αεροπορικής υπεροχής. Πρώτη πτήση: 1985 Mig-29 Κ Ναυτική έκδοση μαχητικό-βομβαρδιστικό. Πρώτη πτήση: 1988 Mig-29 KUB Ναυτική έκδοση (εκπαιδευτικό-μαχητικό αεροσκάφος). Πρώτη πτήση: 2007 Mig-29M (Mig-33) Μαχητικό-βομβαρδιστικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1984 Mig-29M2 (Mig-35) Μαχητικό-βομβαρδιστικό πολλαπλού ρολού . Πρώτη πτήση: 2002 Mig-29 MRCA (Εξαγωγική εκδοσή) Μαχητικό-βομβαρδιστικό πολλαπλού ρολού.Πρώτη πτήση: 2002 Mig-29 N Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1995 Mig-29 OVT Μαχητικό-βομβαρδιστικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 2003 Mig-29S Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1989 Mig-29 SD Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1995 Mig-29 SM Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1995 Mig-29 SMT Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1998 Mig-29 SE Μαχητικό πολλαπλού ρολού. Πρώτη πτήση: 1989 Mig-29 UB Διθέσιο επιχειρησιακό εκπαιδευτικό. Πρώτη πτήση: 1981 Mig-29 UBT Διθέσιο επιχειρησιακό εκπαιδευτικό μαχητικό. Πρώτη πτήση: 1998 Mig-29 KVP Πειραματικό αεροσκάφος. Πρώτη πτήση: 1982 Mig-29 E (9-21) Πειραματικό αεροσκάφος. Πρώτη πτήση: 1986 Mig-29 BM Μαχητικό πολλαπλού ρόλου. Πρώτη πτήση: 2003 (εκσυγχρονισμένο Mig-29 σε επίπεδο Mig-29 BM –Π.Α. Λευκορωσίας) Mig-29 Sniper. Τακτικό μαχητικό αεροπορικής υπέροχης. Πρώτη πτήση: (εκσυγχρονισμένο Mig-29 - Π.Α. Ρουμανίας) Κατάλογος μαχητικών αεροσκαφών Ukrainian Aviation Magazine,#5 2001. Excellent "Nine" Ukrainian Aviation Magazine,#6 2001."Nine" estimated at 4+ Ukrainian Aviation Magazine,#6 2007. MiG-35: on the verge of the fifth generati MiG Flugzeuge. K.H. Eyermann MiG-29 Fulcrum - Ρωσική Αεροπορία