IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
RTVE (ραδιοτηλεοπτικός φορέας)

Η Corporación de Radio y Televisión Española, S.A. (Ραδιοτηλεόραση της Ισπανίας, RTVE) είναι η δημόσια ραδιοτηλεοπτική εταιρία της Ισπανίας. Η RTVE είναι η μεγαλύτερη οπτικοακουστική επιχείρηση στην Ισπανία, μεταδίδοντας στην Ισπανική γλώσσα. Από τον Ιανουάριο του 2010, χρηματοδοτείται αποκλειστικά από επιχορηγήσεις του δημοσίου. Ήταν γνωστή ως Ente Público Radiotelevisión Española (Δημόσια Οντότητα της Ραδιοτηλεόρασης της Ισπανίας) έως το 2007 όπου και αναδιαρθρώθηκε στην τρέχουσα υπηρεσία. Η RTVE έχει στον έλεγχό της την Televisión Española (TVE) η οποία έχει αναλάβει τις τηλεοπτικές υπηρεσίες και, την Radio Nacional de España η οποία έχει αναλάβει τις ραδιοφωνικές.

 Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια της TVE μεταδίδουν στα Ισπανικά με εξαίρεση το TVE Catalunya, που μεταδίδει κυρίως στα Ισπανικά με ορισμένο πρόγραμμα στα Καταλανικά επίσης. Η RTVE (τότε γνωστή ως RNE) έγινε πλήρες μέλος της EBU το 1955 και η τηλεόραση της Ισπανίας (TVE) εντάχθηκε στο Δίκτυο Eurovision το 1960. Η εταιρία έχει συμβάλλει στην παραγωγή περισσοτέρων από 300 ταινιών, πολλές από τις οποίες έχουν λάβει βραβεία σε διεθνή φεστιβάλ ταινιών σε όλο τον κόσμο. Από το 1979 έως το 1987 μία δεύτερη ραδιοφωνική υπηρεσία εν ονόματι Radiocadena Española, ήταν επίσης μέρος της RTVE. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί της τελευταίας, σε αντίθεση με την RNE, έκαναν και προβολή διαφημίσεων. Η Radiocadena Española (RCE) συγχωνεύτηκε με την RNE μεταξύ του 1987 και 1989. Η πρώην NO-DO (κινηματογραφικού-ενημερωτικού περιεχομένου υπηρεσία) συγχωνεύτηκε επίσης στην RTVE το 1980. Από το κλείσιμο της NO-DO το 1982, η RTVE μαζί με την Filmoteca Española είναι υπεύθυνες για την φύλαξη του αρχείου της NO-DO. Το RTVE προσφέρει διαδικτυακό περιεχόμενο μέσω της επίσημης ιστοσελίδας rtve.es. Η ιστοσελίδα διευθύνεται από το τμήμα Interactive Media της RTVE και προσφέρει στους χρήστες την δυνατότητα να ακούσουν και να παρακολουθήσουν την ζωντανή ροή των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών. Η ιστοσελίδα διαθέτει επίσης ειδησεογραφικό περιεχόμενο και την διαδικτυακή υπηρεσία "A la carta". Πολυμέσα σχετικά με το θέμα RTVE στο Wikimedia Commons
Πρεσβεία της Κύπρου στη Γαλλία

Η Πρεσβεία της Κύπρου στη Γαλλία (γαλλικά: Ambassade de Chypre en France) είναι η διπλωματική αντιπροσωπεία της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώπιον της Γαλλικής Δημοκρατίας. Ευρίσκεται επί του αριθμού 23 της Οδού Γαλιλαίου, εντός του 16ου Δημοτικού Διαμερίσματος του Παρισιού, πρωτεύουσας της χώρας. Πρέσβης της διατελεί, από το 2011, ο Μάριος Λυσιώτης.

 Η Κυπριακή Δημοκρατία έλαβε την ανεξαρτησία της από το Ηνωμένο Βασίλειο στις 16 Αυγούστου 1960. Την ίδια ημέρα, η Γαλλία όρισε τον Ρομπέρ Μπωντουί, ήδη γενικό πρόξενο, ως διπλωματικό επιτετραμμένο, προτού προχωρήσει στην αντικατάστασή του, το 1962, με έναν πρέσβη, τον Λουί Κελέρ. Ωστόσο, η Κυπριακή Κυβέρνηση προτίμησε να ξεκινήσει από τη δημιουργία πρεσβειών στο Λονδίνο, την Αθήνα, την Άγκυρα, τη Βόννη, τη Μόσχα και το Κάιρο, ενώ στο Παρίσι δεν δημιούργησε παρά μόνον ένα προξενείο, προτού, το 1968, προχωρήσει στην αναβάθμισή του ως πρεσβεία. Ως αποτέλεσμα, η Κυπριακή Κυβέρνηση παρέδωσε στη Γαλλία το αίτημα συγκατάθεσης για τον ορισμό του Πόλυ Μοδινού ως πρώτου πρέσβη της στις 16 Νοεμβρίου 1968. Η πρόταση έγινε αποδεκτή από το Υπουργικό Συμβούλιο της Γαλλίας στις 15 Ιανουαρίου 1969, ενώ ο ίδιος ο Μοδινός παρέδωσε τα διαπιστευτήριά τους στις 17 Απριλίου 1969. Παράλληλα, ο Μοδινός ήταν ο ύστατος πρέσβης ο οποίος παρέδωσε τα διαπιστευτήριά του στον Στρατηγό ντε Γκωλ, καθώς ο τελευταίος παραιτήθηκε του αξιώματός του ως Προέδρου της Δημοκρατίας στις 28 Απριλίου 1969, την επομένη του δημοψηφίσματος επί της μεταρρυθμίσεως της Γερουσίας και της περιφερειοποίησης. Το κτίριο το οποίο φιλοξενεί την πρεσβεία της Κύπρου, στεγάζει, επίσης, το γενικό προξενείο της Ελλάδας. Πέραν των προξενικών αρμοδιοτήτων οι οποίες επιτελούνται από την πρεσβεία της στο Παρίσι, η Κύπρος διαθέτει, επίσης, τιμητικό προξενείο στη Μασσαλία. Κυπριακό Υπουργείο Εξωτερικών Κατάλογος διπλωματικών αντιπροσωπειών της Κύπρου Πρεσβεία της Γαλλίας στην Κύπρο Σχέσεις Γαλλίας-Κύπρου Από το Journal officiel de la République française (JORF), στο Légifrance: Άλλες παραπομπές:
Όλαφ Σολτς

O Όλαφ Σολτς (γερμανικά: Olaf Scholz, Οσναμπρύκ, 14 Ιουνίου 1958), είναι Γερμανός πολιτικός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), που υπηρετεί ως ομοσπονδιακός Καγκελάριος της Γερμανίας από τις 8 Δεκεμβρίου 2021.

 Ο Σολτς γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1958 στο Όσναμπρυκ της Κάτω Σαξωνίας της Γερμανίας. Μεγάλωσε στο Αμβούργο. Αφού αποφοίτησε από το λύκειο το 1977, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, λαμβάνοντας πτυχίο (LLB) το 1984. Προσωπική ζωή Ο Σολτς είναι παντρεμένος από το 1998 με την πολιτικό του SPD Μπρίτα Ερνστ, με την οποία ζουν στο Πότσδαμ από το 2018. Από το 2007 ως το 2009, ο Σολτς διετέλεσε ομοσπονδιακός Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και από το 2009 ήταν ένας από τους αναπληρωτές προέδρους της κοινοβουλευτικής ομάδας του SPD στην Μπούντεσταγκ, καθώς και πρόεδρος στην κοινοβουλευτική ομάδα του SPD στο Αμβούργο. Από τις 7 Μαρτίου 2011 μέχρι τις 13 Μαρτίου 2018 ήταν Δήμαρχος του Αμβούργου και από τις 14 Μαρτίου 2018 υπηρέτησε ως ομοσπονδιακός Υπουργός Οικονομικών και Αντικαγκελάριος της Γερμανίας. Το 2018 διετέλεσε επίσης μεταβατικός πρόεδρος του SPD. Μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2021, και ύστερα από τον σχηματισμό τρικομματικής κυβέρνησης (Σοσιαλιστών, Πρασίνων και Ελευθέρων Δημοκρατών) , ο Σολτς εξελέγη ομοσπονδιακός Καγκελάριος της Γερμανίας στις 8 Δεκεμβρίου 2021, με 395 ψήφους από τη Μπούντεσταγκ.
Χούκμπερτ

Ο Χούκμπερτ (Hucbert [Υκμπέρ]· σημερινή γαλλική γραφή: Hubert [Υμπέρ]· 820 - 864) ήταν Φράγκος ευγενής, μέλος του Οίκου των Μποζονιδών, γιος του Μπόζο του Πρεσβύτερου κόμη του Τορίνο και του Βαλαί.

 Ήταν αδελφός της Τευτβέργας, η οποία ήταν σύζυγος του Λοθαρίου Β΄ των Καρολιδών βασιλιά της Λοθαριγγίας. Ο Χούκμπερτ ήταν σε όλη την διάρκεια της ζωής του ηγούμενος στο αββαείο του Αγίου Μαυρικίου, στα Βαλαί. Οι προσπάθειες του επ'αδελφή γαμπρού του Λοθάριου Β΄ επικεντρώθηκαν στο διαζύγιό του με την σύζυγό του Τευτβέργα. Για να επιτύχει τον σκοπό του, ζήτησε την υποστήριξη των θείων του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού και Καρόλου Β΄ του Φαλακρού. Ο Χούκμπερτ αντέδρασε σκληρά και προχώρησε σε ένοπλες ενέργειες, προκειμένου να υποστηρίξει την αδελφή του. Ο Χούκμπερτ ήταν πατέρας του: Θεοβάλδου (854/860 - 895), κόμη της Αρλ.
Μακεδονίτισσα Λευκωσίας

Η Μακεδονίτισσα είναι περιοχή του Δήμου Έγκωμης στην πόλη της Λευκωσίας. Συνορεύει με τις συνοικίες του Αρχαγγέλου, την Κάτω Λακατάμια, τον Στρόβολο, και τον Άγιο Δομέτιο. Στην συνοικία βρίσκονται το Μακάρειο Στάδιο, η Κρατική Έκθεση, το Εθνικό Στάδιο Αντισφαίρισης, το Πολυπροπονητήριο "Ευάγγελος Φλωράκης, το Κλειστό γυμναστήριο "Λευκόθεο" και το Κλειστό γυμναστήριο "Ελευθερία" . Το όνομα προέρχεται από την Ιερά Μονή Παναγίας Μακεδονίτισσας .

 Στην Μακεοδονίτισσα βρίσκεται ο "τύμβος" στρατιωτικό νεκροταφείο Ελλαδιτών και Κυπρίων πεσόντων της Κύπρου στους αγώνες κατά των Τούρκων του 1964 και 1974. Στον χώρο μάλιστα όπου έγινε το κοιμητήριο στις 22 Ιουλίου 1974 καταρρίφθηκε από φίλια πυρά το αεροπλάνο τύπου "Noratlas" που μετέφερε την 1η Μοίρα Καταδρομών των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που έρχονταν στη Κύπρο για την υπεράσπιση της νήσου. Τα συντρίμμια του αεροσκάφους ήταν θαμμένα κάτω από τον τύμβο (πλέον έχουν γίνει ανασκαφές), μάλιστα όλοι οι επιβαίνοντας εκτός έναν (Μοναδικός επιζήσας ήταν ο καταδρομέας Θανάσης Ζαφειρίου που πήδηξε στο κενό από το φλεγόμενο αεροσκάφος) πέθαναν χωρίς ποτέ να αναγνωριστούν όλοι. Το αεροσκάφος μετέφερε τμήμα καταδρομέων από τα Χανιά. Η μονή της Παναγίας Μακεδονίτισσας άγνωστο πότε ιδρύθηκε αναφέρεται πρώτη φορά τον 16ο αιώνα και διατηρήθηκε έως τα τέλη του 19ου αιώνα. Το όνομα της , Μακεδονίτισσα, προέρχεται από το φυτό μαϊντανό που στην Κύπρο λεγόταν "μακεδονήσιον". Σήμερα στον χώρο διατηρήται ο ναός της Παναγίας της Μακεδονίτισσας..
Μονωτής

Μονωτής είναι κάθε υλικό το οποίο δεν επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση του ηλεκτρικού φορτίου από τη μάζα του. Τέλειοι μονωτές που να απαγορεύουν εντελώς τη διέλευση του ηλεκτρικού φορτίου από μέσα τους δεν υπάρχουν, αλλά μερικά υλικά τις περισσότερες φορές συμπεριφέρονται ως τέλειοι μονωτές. Μερικοί μονωτές είναι το πλαστικό, τα κεραμικά υλικά, το γυαλί. Επίσης ο ατμοσφαιρικός αέρας είναι ένας μονωτής.

 Διηλεκτρικά ή μονωτές χαρακτηρίζονται τα υλικά στα οποία τα ηλεκτρικά πεδία που αναπτύσσονται στο εσωτερικό τους διατηρούνται για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Κατά την επίδραση ηλεκτρικού πεδίου στα υλικά αυτά δημιουργούνται ηλεκτροστατικά δίπολα που προσανατολίζονται κατάλληλα ως προς το πεδίο (διεργασία πόλωσης) ενώ η ειδική ηλεκτρική τους αντίσταση παραμένει υψηλή. Η ιδιότητα αυτή καθορίζει βασικά τη διηλεκτρική συμπεριφορά τους. Τα κοινά διηλεκτρικά χρησιμοποιούνται ως ηλεκτρικοί μονωτές και ως πυκνωτές. Οι απαιτήσεις απο τη χρησιμοποίηση ηλεκτρομονωτικών υλικών είναι η παρεμπόδιση της διαφυγής ηλεκτρικών φορτίων από τους αγωγούς, η αντοχή τους στις περιβαλλοντικές συνθήκες, η παροχή προστασίας στους αγωγούς ή τα εξαρτήματα από τη διάβρωση, η αντοχή τους στη θερμοκρασία που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν. Στα διηλεκτρικά οι δεσμοί της δομής τους είναι ομοιοπολικοί ή ιοντικοί ή συνδυασμός των δυο τύπων. Επίσης μπορεί να έχουμε συγκράτηση γειτονικών στιβάδων ή μορίων με δυνάμεις van der Waals. Τα ηλεκτρόνια στους δεσμούς αυτούς δεν είναι ελεύθερα όπως στο μεταλλικό δεσμό. Συνεπώς τα υλικά που περιέχουν τέτοιους δεσμούς εμφανίζουν μονωτικές ιδιότητες. Στο διάγραμμα των ζωνών ενέργειας, η ζώνη σθένους είναι πλήρης, η ζώνη αγωγιμότητας κενή ενώ το ενεργειακό χάσμα είναι πολύ μεγάλο. Συνεπώς στους μονωτές είναι δύσκολο στις συνήθεις συνθήκες τα ηλεκτρόνια να μεταπηδήσουν στη ζώνη αγωγιμότητας και να εμφανιστεί αγωγιμότητα. Η περιγραφή αυτή ισχύει για τα ιδανικά διηλεκτρικά. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πάντοτε μερικά ελεύθερα ηλεκτρόνια στη ζώνη αγωγιμότητας.
Διονύσιος Βασιλείου

Ο Διονύσιος Βασιλείου ήταν αγωνιστής και πολιτικός του αγώνα του 1821. Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Μικρομάνης. Υπηρέτησε στρατιώτης και αργότερα έγινε πολιτικός. Χρημάτισε Γερουσιαστής και βουλευτής.

 Φώτιος Χρυσανθόπουλος, επιμ. (1888). Βίοι Πελοποννησίων ανδρών και των εξώθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως. Αθήνα: Σταύρος Ανδρόπουλος, Τυπογραφείο Π. Δ. Σακελλαρίου. Ανακτήθηκε στις 10 Απριλίου 2010.
Β΄ Βασιλειών

Το Β' Βασιλειών (ή Β' Σαμουήλ όπως λέγεται στην εβραϊκή βίβλο) είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης. Κατατάσσεται στα λεγόμενα «Ιστορικά Βιβλία» της Παλαιάς Διαθήκης, ενώ στην Εβραϊκή Βίβλο στην ομάδα «Προγενέστεροι Προφήτες».

 Το βιβλίο Β' Βασιλειών μαζί με το Α' ως ενιαίο έργο, εκθέτουν την ιστορία του Ισραηλιτικού λαού από το τέλος της εποχής των Κριτών μέχρι το τέλος της βασιλείας του Δαβίδ (1020-961 π.Χ.). Κατά την περίοδο αύτη οι ισραηλίτες αποκτούν σταδιακά εθνική οντότητα με τη βοήθεια της καθιέρωσης του θεσμού της Μοναρχίας, που συνενώνει τις φυλές τους και συσφίγγει τους εθνικούς τους δεσμούς. Βασικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας των βιβλίων αυτών είναι ο κριτής και προφήτης του Ισραήλ Σαμουήλ και βασιλείς Σαούλ και Δαβίδ. Σκοπός της συγγραφής είναι να καταστεί σαφές ότι ο Θεός, αναγνωρίζει στο πρόσωπο του Δαβίδ τον εκλεκτό δούλο του και εμπιστεύεται τη βασιλική του δυναστεία, στην όποια εναποθέτει τις μεσσιανικές προσδοκίες του λαού του. Στον αρχαίο εβραϊκό κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης, τα δύο αυτά έργα αποτελούσαν ένα, το οποίο οι Ο' για λόγους μάλλον πρακτικούς το διχοτόμησαν. Μια απλή αντιπαραβολή του τέλους του ενός βιβλίου προς την αρχή του άλλου, φανερώνει την συνέχεια τους. Όπως και στο βιβλίο Α' Βασιλειών, η ιουδαϊκή παράδοση διασώζει ως συγγραφέα του βιβλίου τον Σαμουήλ, πράγμα όμως δύσκολο να έχει συμβεί στην πραγματικότητα αφού πέθανε πριν ανέβει στο θρόνο ο Δαβίδ. Ίσως ο πραγματικός συγγραφέας να έζησε κατά τους χρόνους του Δαβίδ, πιθανόν όμως και έπειτα από αυτούς, αφού γράφει όλη την ιστορία του. Κάποιοι θεωρούν ότι θα μπορούσε να είναι κάποιος από τους επισήμους και μορφωμένους υπομνηματογράφους της εποχής εκείνης, ίσως και κάποιος από τους προφήτες, Νάθαν ή Γαδ. Άλλοι πάλι διαφωνούν και με τις εικασίες αυτές. Μία άλλη θεωρία είναι ότι το περιεχόμενο του έργου αυτού έχει πολυσύνθετη φιλολογική προέλευση και ίσως αποτελεί και συναρμολόγημα διαφόρων πηγών από αυτοτελείς παραδόσεις ή και συμπλέγματα παραδόσεων. Η συγγραφή θεωρείται πως ολοκληρώθηκε περίπου το 1040 π.Χ.. Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 24 κεφάλαια: κεφ. 1-5: Ο Δαβίδ χρίεται βασιλιάς της Χεβρώνας και της Ιερουσαλήμ. κεφ. 6-10: Ο Δαβίδ στο απόγειο της δόξας του. κεφ. 11-20: Μηχανορραφίες και εξεγέρσεις κατά του Δαβίδ. κεφ. 21-24: Οι τελευταίες ενέργειες του Δαβίδ. Μπρατσιώτης Ι. Παναγιώτης, Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην, Αθήνα 1993 (c1936) Χαστούπης Π. Αθανάσιος, Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην, εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, 1986 Καλαντζάκης Ε. Σταύρος, Εισαγωγή στην Παλαιά Διαθήκη, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2006 James Luther Mays et al., Harper's Bible Commentary, San Francisco: Harper & Row, 1988 John Barton and John Muddiman, Oxford Bible Commentary, New York: Oxford University Press, 2001 Gleason Leonard Archer, A Survey of Old Testament Introduction, 3η έκδ., Moody Press, 1998 David Noel Freedman, The Anchor Bible Dictionary, New York: Doubleday, 1992 Αγία Γραφή Παλαιά Διαθήκη Βιβλικός κανόνας Α' Βασιλειών Γ' Βασιλειών Δ' Βασιλειών
Ίιρστε Ντιβίζι

Η Ίιρστε Ντιβίζι (ολλανδικά Eerste Divisie, ολλανδική προφορά: ˈɪːr.stə di.ˈvi.zi, ελληνικά: Πρώτη Κατηγορία) είναι η δεύτερη κατηγορία της Ολλανδίας. Προβιβάζονται στην Έρεντιβιζι 2 ομάδες, η πρωταθλήτρια και μία από τα play offs. Ονομάζεται «Jupiler League» για εμπορικούς λόγους.

 Η Ίιρστε Ντιβίζι ιδρύθηκε το 1956, ενώ το πρώτο πρωτάθλημα κατέκτησε η ΑΝΤΟ Ντεν Χάαχ. Από το 1972 ως το 2008 καμία ομάδα δεν μπορούσε να υποβιβαστεί. Από το 2009 υποβιβάζεται μία ομάδα στην Τόπκλασε. Ως το 2008 ο μόνος τρόπος για να προβιβαστεί μια ομάδα από το Χούφντκλασε στην Ίιρστε Ντιβίζι ήταν παίρνοντας τη θέση μιας ομάδα της Ίιρστε Ντιβίζι που θα χρεοκοπούσε ή θα έχανε την άδεια συμμετοχής, όπως έγινε το 1992 με τη χρεοκοπία των Βαχενίνχεν και Φλίσιχεν, το 2010 και 2011 όταν χρεοκόπησαν οι Χάρλεμ και Ρούζενταλ αντίστοιχα και το 2013 όταν χρεοκόπησαν οι Άπελντορν και Φέενταμ. Η Ολλανδική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (KNVB), για να αποτρέψει και άλλες χρεοκοπίες προβίβασε την Αχίλλες '29 από την Τόπκλασε, ενώ επιτράπηκε στις Γιονγκ Άγιαξ, Γιονγκ Τβέντε και Γιονγκ Αϊνχόφεν (το αποθεματικό των πρώτων αντίστοιχων ομάδων) να αγωνιστούν στην 2η κατηγορία . Προβιβάζεται στην Έρεντιβιζι η πρωταθλήτρια ομάδα και κερδίζουν το εισιτήριο για τα Play Offs: Η ομάδα με το καλύτερο ρεκόρ στην "πρώτη περίοδο" της σεζόν (1η-8η αγωνιστική). Η ομάδα με το καλύτερο ρεκόρ στη "δεύτερη περίοδο" της σεζόν (9η-16η αγωνιστική). Η ομάδα με το καλύτερο ρεκόρ στην "τρίτη περίοδο" της σεζόν (17η-24η αγωνιστική). Η ομάδα με το καλύτερο ρεκόρ στην "τέταρτη περίοδο" της σεζόν (25η-32η αγωνιστική).Οι βαθμοί από τα τελευταία 4 παιχνίδια προσθέτονται στην τελική βαθμολογία. Κερδίζουν μια θέση στα Play Offs οι ομάδες που κατέλαβαν τη 2η-5η θέση. Επίσημος ιστότοπος της Ίιρστε Ντιβίζι
Ρενιέ, μαρκήσιος του Μομφερράτου

Ο Ρενιέ, μαρκήσιος του Μομφερράτου,( Ιταλ. Ranieri, 1084 - 1135) Μαρκήσιος του Μομφερράτου (1100 - 1135) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι ήταν γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Δ΄ του Μομφερράτου και της Όττα ντι Ανιέ.

 Σε διατάγματα της εποχής του εμφανίζεται πολύ ισχυρός άντρας, ο Οίκος των Αλεράμιτσι βγήκε απο την αφάνεια και απέκτησε ισχυρή πολιτική επιρροή στην Ιταλική χερσόνησο. Είναι ασαφές πότε ξεκίνησε να κυβερνά, εμφανίζεται πρώτη φορά σε διάταγμα (1111), ακολούθησαν άλλα διατάγματα (1126, 1133) που εμφανίζεται με συγγενείς του να ιδρύουν την Κιστερκιανή μονή της Σάντα Μαρία ντι Λουτσέντιο στο Τορίνο. Από το 1111 ήταν οπαδός του Ερρίκου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, την ίδια χρονιά η εκκλησία του Βία Φραγκιγκένα με αυτοκρατορικό διάταγμα περνά στο Τορίνο. Την ίδια χρονιά ο Ρενιέ και ο ξάδελφος του Ομπέρτο Α΄ του Οτσιμιάνο δωρίζουν το μοναστήρι του Σαιν Εβασίου του Καζάλε στην μονή του Σαιν Μαρτίνο του Ζενζάνο, η πράξη αυτή δείχνει ότι η περιοχή του Οτσιμιάνο ήταν στο παρελθόν έδρα βασιλέων. Ο Ρενιέ δώρισε το μερίδιο του στο Λανγκιάνο στο στην μονή του Σαιν Σεκόντο ντι Τέρρα Ρόσσα που σχετίζεται με το αβαείο της Φρουτουαρία, βρέθηκε μαζί με τον αυτοκράτορα όταν παραχωρούσε πολλά κάστρα στον ανιψιό του Κορράδο Γ΄ της Γερμανίας Με την σύζυγο του Γκιζέλα της Βουργουνδίας, μαρκησία του Μομφερράτου απέκτησε : Ιωάννα, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο-Κλίτο (1127) αλλά χήρεψε την επόμενη χρονιά. Γουλιέλμος Ε΄ του Μομφερράτου Ματθίλδη Αδελασία, μοναχή Ισαβέλλα Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge, Herausgegeben von Detlev Schwennicke (Marburg, Germany: Verlag von J. A. Stargardt, 1984) Usseglio, Leopoldo. I Marchesi di Monferrato in Italia ed in Oriente durante i secoli XII e XIII. 1926. Ρενιέ, μαρκήσιος του Μομφερράτου
Κρίστιαν Τούξεν Φάλμπε

Ο Κρίστιαν Τούξεν Φάλμπε (1792-1849) ήταν Δανός ναυτικός, εξερευνητής, χαρτογράφος και διπλωμάτης. Ως πρόξενος στο Μπεϊλίκι της Τύνιδας, όπου και παρέμεινε μεταξύ του 1821 και του 1831, ήταν ο πρώτος που πραγματοποίησε αρχαιολογικές έρευνες στην τοποθεσία της Καρχηδόνας, καθώς και ο πρώτος ο οποίος δημιούργησε σύγχρονο χάρτη της Τυνησίας.

 Recherches sur l’emplacement de Carthage (planches), Paris, Imprimé par autorisation du roi à l'Imprimerie Royale, Paris, Service historique de la Défense, Archives du département de la Marine, 1833 Description du plan de Tunis et de Carthage, Copenhague, Service historique de la Défense, Département de l'armée de terre, 1-M 1675. Asie et Afrique, Mémoires et reconnaissance/inventaire/série 1M tome II. F 141-166, 1832 Houda Baïr, « La première carte moderne de Tunis (1831-1832). Le travail de Falbe en contexte », Revue européenne de géographie (2009). P. Brock, "Falbe, Christian Tuxen" in: Dansk Biografisk Leksikon vol. 5 (1891).
Χιμπέρνιαν ΦΚ

Η Χιμπέρνιαν (αγγλικά: Hibernian) είναι ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη του Εδιμβούργου στη Σκωτία και αγωνίζεται στην Σκωτσέζικη Πρέμιερ Λίγκ. Ιδρύθηκε το 1875 απο Ιρλανδούς μετανάστες. Μαζί με την Χαρτς αποτελούν τους δύο κυριότερους εκπροσώπους του Εδιμβούργου στο ποδόσφαιρο της Σκωτίας και στα μεταξύ τους ντέρμπι υπάρχει μεγάλη αντιπαλότητα.

 Η Χιμπέρνιαν έχει κατακτήσει 4 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σκωτίας, 3 φορές το Κύπελλο Σκωτίας και 3 φορές το Λίγκ καπ Σκωτίας. Πρωτάθλημα Σκωτίας 1902-03 1947-48 1950-51 1951-52Κύπελλο Σκωτίας 1887: Χιμπέρνιαν - Ντάμπαρτον: 2-1 1902: Χιμπέρνιαν - Σέλτικ: 1-0 2016: Χιμπέρνιαν - Ρέιντζερς: 3-2 Λίγκ Καπ Σκωτίας 1972: Χιμπέρνιαν - Σέλτικ 2–1 1991: Χιμπέρνιαν - Νταρφέλμιν 2-0 2007: Χιμπέρνιαν - Κιλμαρνοκ 5-1 Επίσημος ιστότοπος
Νέον Μαρτυρολόγιον

Το Νέον Μαρτυρολόγιον είναι έργο του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτη που περιέχει 85 βιογραφίες «νεοφανών μαρτύρων» (ανθρώπων που μαρτύρησαν μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως). Ο πλήρης τίτλος του είναι: «Νέον Μαρτυρολόγιον, ήτοι Μαρτύρια των νεοφανών μαρτύρων των μετά την άλωσιν της Κωνσταντινουπόλεως κατά διαφόρους καιρούς και τόπους μαρτυρησάντων. Συνταχθέντα εκ διαφόρων συγγραφέων και μετ' επιμελείας ότι πλείστως διορθωθέντα, εν οις και ικαναί ακολουθίαι προσετέθησαν». Η πρώτη έκδοση του έργου πραγματοποιήθηκε το 1794 στην Αθήνα. Η δεύτερη έκδοση , στην οποία προστέθηκαν τα μαρτύρια που συνέβησαν μέχρι το 1838, έγινε το 1856 (αναφέρει όμως ως τόπο της πρώτης έκδοσης την Ευρώπη, εννοώντας ίσως την Βενετία). Στο έργο αυτό παραθέτει τα μαρτύρια 85 γνωστών νεομαρτύρων.

 Η ένταση των εξισλαμισμών στις ελληνικές ηπειρωτικές χώρες και στις άλλες βαλκανικές κατά τον 18ο αιώνα ήταν η αιτία που έκανε τον Νικόδημο τον Αγιορείτη , να συλλέξει τις πιο γνωστές και πιο δραματικές βιογραφίες των νεομαρτύρων και να τις παρουσιάσει στους ομοδόξους του σαν ένα ζωντανό παράδειγμα για υπομονή και εγκαρδίωση. Ο Νικόδημος ο Αγιορείτης αναπτύσσει την θεολογία των Νεομαρτύρων υποστηρίζοντας πως η εμφάνισή τους, κατά θείαν ευδοκίαν όπως λέει ο ίδιος, στους χρόνους εκείνους αποσκοπούσε στην αναζωογόνηση της κλονιζόμενης πίστης των συγχρόνων του Χριστιανών. Επίσης, αναμειγνυόμενοι με τους πολλούς αλλόπιστους θα διαδώσουν την ορθόδοξη πίστη. Οι Νεομαρτύρες θα αποτελέσουν δόξα και καύχημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Χωρίς να υστερούν σε τίποτα από τους μάρτυρες της πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας κι αυτοί επέδειξαν παρρησία, έχυσαν το αίμα τους για τον Ιησού Χριστό. Έτσι μόνο κατά τον χρόνο εμφάνισής τους μπορούν να αποκληθούν νέοι, αλλά παλαιοί όσον αφορά το μαρτύριό τους. Οι νέοι αυτοί μάρτυρες λειτουργούν και ως παράδειγμα υπομονής για τους ορθόδοξους πληθυσμούς που ζουν κάτω από τον ζυγό της δουλείας. Τέλος, δίνουν θάρρος σε όσους οδηγούνται στο μαρτύριο εκείνη την εμπερίστατη περίοδο καθώς γίνονται μιμητές των νεομαρτύρων, και η καλύτερη απόδοση τιμής προς τους νεομάρτυρες αποτελεί η μίμηση του δικού τους έργου. Διαφόρων συγγραφέων, Νέον Μαρτυρολόγιον εν Αθήναις 1794 (ή Βενετία 1799) Διαφόρων συγγραφέων, Νέον Μαρτυρολόγιον Εκδ. Στεφ. Κ. Σκάθαρου, Τυπ. Φ. Καραμπίνη & Κ. Βάφα, εν Αθήναις 1856 Νικοδήμου Αγιορείτου, Νέον Μαρτυρολόγιον, Αστήρ, Αθήνα 1961 Χρήστος Κρικώνης, «Νικόδημος ο Αγιορείτης:περί των Νεομαρτύρων», στο: Πρακτικά Συνεδρίου (Θεσ/νίκη 21-25 Μαΐου 1997),Η Θεσσαλονίκη ως κέντρο ορθοδόξου θεολογίας Προοπτικές στη σημερινή Ευρώπη, Θεσ/νίκη, 2000, σσ. 97-105 Απόστολος Βακαλόπουλος, Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τομ. Δ' Τουρκοκρατία (1669-1812), εκδ. Ηρόδοτος, Αθήνα, 2005 Ιστορική έκδοση του 1856, ψηφιακό αρχείο από την ιστοσελίδα Ανέμη Νέον μαρτυρολόγιον Ιερά Μητρόπολις Μυτηλήνης, Συντάκτες των συναξαρίων του Νέου Μαρτυρολογίου e-istoria Απόστολος Βακαλόπουλος ...Η πρώτη συλλογή βιογραφιών νεομαρτύρων είναι του ... Αρχειοθετήθηκε 2014-01-22 στο Wayback Machine. ...πού συνέταξε ὁ Μέγας Λογοθέτης Ἰωάννης Καρυοφύλλης (†1693), τά ὁποῖα περιέχονται σ᾿ ὅλες τίς ἐκδόσεις τοῦ Νέου Μαρτυρολογίου τοῦ ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου...
Hyundai i10

Το Hyundai i10 είναι αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, που παράγεται από την νοτιοκορεατική αυτοκινητοβιομηχανία Hyundai από το 2007. Τον Αύγουστο του 2013, παρουσιάστηκε η δεύτερη γενιά του και προωθήθηκε στις αρχές του 2014 και, ειδικότερα στην Ευρώπη, έφτασε τον Ιανουάριο του ίδιου έτους. Μαζί με τη δεύτερη γενιά, εξελίχθηκε και μια λίγο μεγαλύτερη εκδοχή του, το Grand i10, κυρίως για τις αγορές της Ασίας και παρουσιάστηκε τον Σεπτέμβριο του 2013, μαζί με μια έκδοση σεντάν το Hyundai Xcent. Η τρίτη γενιά του i10 παρουσιάστηκε στις 20 Αυγούστου 2019.

 Το αρχικό i10 εξελίχθηκε υπό την κωδική ονομασία «Hyundai PA» για να αντικαταστήσει το Hyundai Atos, που ήταν γνωστό επίσης και ως Hyundai Amica και Hyundai Santro. Αρχικά, το αυτοκίνητο απευθυνόταν κυρίως στην αγορά της Ινδίας, με την παραγωγή στην Ινδία, δεδομένης της δημοτικότητας των κόμπακτ hatchback στη χώρα. Στενή συγγένεια με το Hyundai i10 έχει το Kia Picanto.Η τρίτη γενιά του μοντέλου, προσφέρει και μια σεντάν εκδοχή αμαξώματος, το Hyundai Aura, που απευθύνεται κυρίως στην Ινδία. Για πρώτη κυκλοφόρησε στην αγορά της χώρας αυτής στις 21 Ιανουαρίου 2020. Διαχρονικά, το i10 διαθέτει μεγάλη ανοιχτή γρίλια, σχάρα με επένδυση από χρώμιο, προβολείς ομίχλης, καπό που δίνει την οπτική εντύπωση ότι έχει κέλυφος, και πίσω αεροτομή στην οροφή για την κορυφαία έκδοση. Η πίσω πόρτα έχει λαβή με επένδυση από χρώμιο. Το συνολικό μήκος του i10 (3.565 χιλιοστά) και το μεταξόνιο (2.380 χιλιοστά) είναι ταυτόσημα με του Hyundai Atos / Santro, αν και με λίγο περισσότερο χώρο στο εσωτερικό. Ο εργονομικός σχεδιασμός είχε ως στόχο να φιλοξενήσει ψηλότερους οδηγούς και να αυξήσει τον πίσω χώρο για τα γόνατα. Το πλάτος του έχει αυξηθεί (στο εμπρός και πίσω μέρος) κατά 70 χιλιοστά, προσφέροντας έτσι σαφώς περισσότερο χώρο για τους ώμους. Το ύψος έχει μειωθεί κατά 40 χιλιοστά. Ο χώρος αποσκευών έχει όγκο 225 λίτρα στην πρώτη γενιά και 252 λίτρα στη δεύτερη γενιά, αν και είναι σημαντικά μικρότερος από αυτόν του Hyundai Getz της κατηγορίας B. Η επίσημη διεθνής ιστοσελίδα του Hyundai i10 Αρχειοθετήθηκε 2014-03-27 στο Wayback Machine. Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Hyundai i10
Α.Π.Σ. Παπάδος Γέρας

Ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Παπάδος Γέρας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο, με έδρα των δραστηριοτήτων του τον Παππάδο στο νησί της Λέσβου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1996 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλέ και το λευκό. Διατηρεί τμήματα ανδρικής καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης και ￼εφηβικής καλαθοσφαίρισης.

 Το τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης του συλλόγου διαθέτει νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Έδρα του τμήματος είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Νεάπολης Μυτιλήνης, χωρητικότητας 500 θεατών.Αποτελεί μία από τις ισχυρότερες ομάδες του νησιού, με πολυάριθμες κατακτήσεις Πρωταθλημάτων και Κυπέλλων της Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Λέσβου. Έδρα του τμήματος είναι το Γήπεδο Καλαθοσφαίρισης Σκοπέλου.
Κυλιόμενη κυκλοφορία

Η κυλιόμενη κυκλοφορία, γνωστή και ως κυλιόμενη ενημέρωση ή συνεχής παράδοση, είναι μια έννοια στην ανάπτυξη λογισμικού για τη συχνή παράδοση ενημερώσεων σε εφαρμογές. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το τυπικό μοντέλο ανάπτυξης έκδοσης ή σημειακής έκδοσης που χρησιμοποιεί εκδόσεις λογισμικού που πρέπει να επανεγκατασταθούν πάνω από την προηγούμενη έκδοση. Ένα παράδειγμα αυτής της διαφοράς θα ήταν οι πολλαπλές εκδόσεις του Ubuntu Linux έναντι της μοναδικής και συνεχώς διατηρούμενης ενημερωμένης έκδοσης του Arch Linux.

 Τα μοντέλα ανάπτυξης κυλιόμενης κυκλοφορίας είναι ένας από τους πολλούς τύπους κύκλους κυκλοφορίας της ζωής λογισμικού. Αν και ένα μοντέλο κυλιόμενης κυκλοφορίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη οποιουδήποτε κομματιού ή συλλογής λογισμικού, χρησιμοποιείται συχνά από διανομές Linux. Αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι για παράδειγμα GNU Guix System, Arch Linux, Gentoo Linux, openSUSE Tumbleweed, PCLinuxOS, Solus, SparkyLinux και Void Linux. Ορισμένες σύγχρονες βάσεις δεδομένων Distributed SQL, όπως η YugabyteDB, μπορούν επίσης να υποστηρίξουν αυτήν τη δυνατότητα. Μια κυλιόμενη κυκλοφορία συνήθως υλοποιείται χρησιμοποιώντας μικρές και συχνές ενημερώσεις. Ωστόσο, η απλή λήψη ενημερώσεων δεν σημαίνει αυτόματα ότι κάποιο λογισμικό χρησιμοποιεί κυλιόμενο κύκλο κυκλοφορίας. Για να συμβεί αυτό, η φιλοσοφία των προγραμματιστών πρέπει να είναι να εργάζονται με έναν κλάδο κώδικα, αντί διακριτών εκδόσεων. Όταν η κυλιόμενη κυκλοφορία χρησιμοποιείται ως μοντέλο ανάπτυξης, οι ενημερώσεις λογισμικού παραδίδονται συνήθως στους χρήστες από έναν διαχειριστή πακέτων στον προσωπικό υπολογιστή του χρήστη, έχοντας πρόσβαση μέσω του Διαδικτύου σε ένα απομακρυσμένο χώρο αποθήκευσης λογισμικού (συχνά μέσω ενός κατοπτρισμού λήψης) που είναι αποθηκευμένο σε έναν εξυπηρετητή αρχείων Διαδικτύου. Συνεχής παράδοση
Μαλατέστα Νοβέλλο

Ο Ντομένικο, ιταλ.: Domenico Malatesta, πιο γνωστός ως Μαλατέστα Νοβέλλο, ιταλ.: Malatesta Novello (5 Αυγούστου 1418 – 20 Νοεμβρίου 1465) από τον Οίκο των Μαλατέστα ήταν Ιταλός κοντοτιέρος, κύριος της Τσεζένα.

 Γεννήθηκε στη Μπρέσια, ως γιος του Παντόλφο Γ΄ και της Aντονία ντα Μπαρινιάνο. Το 1429, μετά το τέλος του θείου του Κάρλο Α΄, έγινε κύριος της Τσεζένα σε ηλικία 11 ετών, μαζί με τα αδέλφια του Γκαλεότο-Ροβέρτο (ο μόνος ενήλικος, που όμως απεβίωσε το 1432) και τον Σιγισμόνδο-Παντόλφο. Δύο χρόνια αργότερα κατέστειλε αρκετές ταραχές στην πόλη, που υποκινήθηκαν από τους Μαλατέστα του Πέζαρο. Όμως ο λαός στράφηκε εναντίον του αρχηγού εκείνων και χαιρέτισε αυτόν και τον αδελφό του Σιγισμόνδο-Πάντολφο ως κυρίους. Επίσης το 1431 ο Ντομένικο κατέπνιξε μία εξέγερση στο Φάνο. Το 1433, το έτος από το οποίο εξουσίαζε μόνος του στην Τσεζένα, χρίστηκε αυτοκρατορικός ιππότης από τον Σιγισμούνδο της Γερμανίας. Ως εκ τούτου, εγκατέλειψε το όνομα Ντομένικo για να ονομαστεί Μαλατέστα Νοβέλλο. Εκείνη την εποχή τα εδάφη του περιλάμβαναν τις πόλεις Τσεζένα, Μπερτινόρo, Μεντόλα, Σαρσίνα, Ρονκοφρέντο και το Πιβιέρο ντι Σιστίνο. Παρέλαβε επίσης την Τσέρβια από τον Σιγισμόνδο-Παντόλφo, κτίζοντας εκεί σημαντικές οχυρώσεις. Εκτός από τις στρατιωτικές του πράξεις, ο Νοβέλλο φημίζεται για τα μεγάλα οικοδομικά του προγράμματα στην Τσεζένα, όπως τη μονή της Σάντα Μαρία (1438), την ενίσχυση του Κάστρου των Μαλατέστα και τη διεύρυνση των τειχών της πόλης (1441). Το 1452 ίδρυσε τη Βιβλιοθήκη των Μαλατέστα, την πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη στην Ευρώπη. Κατασκεύασε επίσης δημόσια έργα όπως γέφυρες, σήραγγες και φράγματα. Απεβίωσε στην Τσεζένα το 1465. Το τέλος του σήμανε τη λήξη της θητείας των Μαλατέστα στην Τσεζένα. Το 1434, όταν ήταν 16 ετών, νυμφεύτηκε τη Βιολάντε ντα Μοντεφέλτρο, κόρη του Γκουιντανόνιο κόμη του Ουρμπίνο, η οποία ήταν 4 ετών τότε. Οι δύο τους ζούσαν χωρισμένοι, ενώ ενώθηκαν μόνο στα 12α γενέθλιά της (το 1442). Ιστορία της Τσεζένα
Οι Καρτ Ποσταλ (μυθιστόρημα)

Για άλλες χρήσεις, δείτε: Καρτ Ποστάλ (αποσαφήνιση).Το βιβλίο Οι Κάρτ Ποστάλ (πρωτότυπος τίτλος: CARTES POSTALES from Greece) είναι ένα μυθιστόρημα από τη Βρετανίδα συγγραφέα Βικτόρια Χίσλοπ που έγινε γνωστή στο ελληνικό κοινό από το βιβλίο της Το Νησί (μυθιστόρημα). Οι Καρτ Ποστάλ συμπεριλήφθηκαν στη λίστα της βρετανικής εφημερίδας The Guardian για τα 100 πιο εμπορικά βιβλία του 2017.

 Το βιβλίο κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Διόπτρα . Ένας άντρας ξεκινά ένα οδοιπορικό στη γενέτειρα του, την Κρήτη και έπειτα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μέσα από τις ιστορίες των ανθρώπων που συναντά, ανακαλύπτει την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία τους και άγνωστες πτυχές του εαυτού του ενώ του δίνονται πολύτιμα μαθήματα ζωής. Θέλοντας να μοιραστεί τις εμπειρίες του αυτές με τη πρώην αγαπημένη του, της στέλνει Καρτ ποσταλ χωρίς να γνωρίζει ότι έχει μετακομίσει. Η Έλι λαμβάνει κάθε εβδομάδα στο γραμματοκιβώτιό της καρτ ποσταλ από τον άγνωστο αποστολέα Α, μαγεύεται από τις εικόνες της Ελλάδας και τις ιστορίες του και αποφασίζει να κάνει το μεγάλο ταξίδι από το Λονδίνο στην Ελλάδα. Διασκευή του βιβλίου μεταφέρθηκε στην ελληνική τηλεόραση το 2021 από την ΕΡΤ (Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση) με τίτλο Καρτ Ποστάλ ο. Πρωταγωνιστεί ο Ανδρέας Κωνσταντίνου σε σκηνοθεσία Γιώργου Παπαβασιλείου και συμμετέχει πληθώρα γνωστών Ελλήνων ηθοποιών. Η σειρά αποτελείται από 12 επεισόδια. Η συγγραφέας Βικτόρια Χίσλοπ συμμετείχε ενεργά σε ολόκληρη την διαδικασία και ιδιαίτερα στη διασκευή του σεναρίου . Victoria Hislop, Οι Καρτ Ποσταλ Εκδόσεις Διόπτρα 2016 σελ.420 ISBN=9789606051654 Ιστοσελίδα της Βικτόρια Χίσλοπ για το βιβλίο 'οι Καρτ Ποσταλ' Ιστοσελίδα της Βικτόρια Χίσλοπ
Χιού Φούτ

O Χιου Φουτ (πλήρες όνομα Hugh Mackintosh Foot, Baron Caradon (8 Οκτωβρίου 1907 – 5 Σεπτεμβρίου 1990) ήταν Βρετανός κυβερνήτης διαφόρων αποικιών ο οποίος επέβλεψε την πορεία τους προς ανεξαρτησία, ενώ διετέλεσε και εκπρόσωπος της Μεγάλης Βρετανίας στον ΟΗΕ.

 Ο Χιου Φουτ γεννήθηκε στο Πλύμουθ στις 8 Οκτώβρη 1907. Σπούδασε στο κολλέγιο St. John στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και αποφοίτησε το 1929. Ήταν πρόεδρος της ένωσης διαλόγου/αντιλόγου (debate) Cambridge Union και πρόεδρος της Φιλελεύθερης Λέσχης του πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Η καριέρα του Φουτ ήταν μακριά και γεμάτη διακρίσεις. Στην βρετανική Παλαιστίνη υπηρέτησε ως βοηθός του επιτρόπου της Ναμπλούς. Στον β ΠΠ υπηρέτησα σαν στρατιωτικός διοικητής στην Κυρηναϊκή (Ανατολική Λιβύη) και μετά ήταν ο αποικιακός διοικητής της Κύπρου από το 1943 ως το 1945. Μετά τον πόλεμο υπηρέτησε ως στην Τζαμάικα (1945-47), Νιγηρία (1947-1950), ξανά στην Τζαμάικα από το 1951.Επέστρεψε στην Κύπρο ως Κυβερνήτης το 1957 έως το 1960, όπου η Κύπρος κέρδισε την ανεξαρτησία της. Το 1961, έγινε πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στον ΟΗΕ. Όταν οι εργατικοί κέρδισαν τις γενικές εκλογές του 1964, έγινε υπουργός Εξωτερικών (Minister of State for Foreign Affairs) και πρέσβης της Βρετανίας στον ΟΗΕ από το 1964 ως το 1970. Ο Φουτ ήταν μασόνος. Ο Φουτ ήταν ένα εκ των τεσσάρων παιδιών του βουλευτή της Αγγλίας με το κόμμα των Φιλελευθέρων Άιζακ Φουτ. Το 1936 νυμφεύτηκε την Florence Sylvia Tod 1936 και απέκτησαν 4 παιδιά, 3 αγόρια και 1 κορίτσι.
Εθνική Σομαλίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: 2 Φεβρουαρίου 2015 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Σομαλίας αντιπροσωπεύει τη Σομαλία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Σομαλίας (Somali Basketball Federation).

 Η Σομαλία δεν έχει μέχρι σήμερα λάβει ποτέ μέρος σε κάποια Ολυμπιακή Διοργάνωση, ούτε σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών.Μετρά δύο συμμετοχές στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα (Afrobasket) που διοργανώνει η FIBA Africa, αρχικά το 1968 και κατόπιν το 1979. Στη δεύτερη περίσταση, οπότε ήταν και η διοργανώτρια χώρα, η Σομαλία κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο. Τις τελευταίες δεκαετίες η χώρα απέχει από το θεσμό.Η Σομαλία διαθέτει επίσης το δικαίωμα συμμετοχής στους Παναφρικανικούς Αγώνες και στους Παναραβικούς Αγώνες υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Πορεία σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σομαλίας σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα (Afrobasket): Πορεία σε Παναφρικανικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σομαλίας σε Παναφρικανικούς Αγώνες: Πορεία σε Παναραβικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Σομαλίας σε Παναραβικούς Αγώνες: Εθνική Σομαλίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Somalia, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Somali Basketball Federation, πληροφορίες στον επίσημο ιστότοπο της Ολυμπιακής Επιτροπής της Σομαλίας. (Αγγλικά)
Ορθοδοξία

Η λέξη ορθοδοξία χρησιμοποιείται χαρακτηριστικά για να αναφερθεί στην θεωρούμενη ως σωστή θεολογική ή δογματική τήρηση του Χριστιανισμού. Η ορθοδοξία αποτελεί σημείο αναφοράς, και συμπληρωματική έννοια, της ετεροδοξίας ("άλλη διδασκαλία"), της αίρεσης και του σχίσματος. Όσοι παρεκκλίνουν από την ορθοδοξία ομολογώντας πίστη σε ένα άλλο δόγμα αποκαλούνται «αιρετικοί», ενώ εκείνοι που παρεκκλίνουν από την ορθοδοξία με την απόσχιση από το αντιληπτό σώμα των οπαδών, καλούνται «σχισματικοί». Η διάκριση στην ορολογία γίνεται ως προς το περιεχόμενο —εάν κάποιος εξετάζει την οργανική ενότητα, η έμφαση δίνεται στο σχίσμα ενώ αν κάποιος εξετάζει τη δογματική συνοχή, η σημασία μετακινείται στην αίρεση.

 Οι κύριες εθνοτικές ομάδες Ορθοδόξων είναι οι Έλληνες, οι οποίοι εκφράζουν την Ελληνορθόδοξη–Βυζαντινή παράδοση του Χριστιανισμού και υφίστανται ως μήτρα των άλλων εκκλησιαστικών παραδόσεων· οι Σλάβοι, των οποίων η λειτουργική παράδοση μετεξελίχθηκε από την Βυζαντινή βάση, επηρεαζόμενη από δυτικές επιρροές, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερης λαμπρότητας τυπικό, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της Αυτοκρατορικής Ρωσίας και επί τη βάσει της θεωρίας της διάδοχης Τρίτης Ρώμης· οι Ρουμάνοι, συμπεριλαμβανομένων των Μολδαβών· και οι Γεωργιανοί, οι Οσσετοί και άλλοι λαοί του Καυκάσου. Πηγή πίστεώς της, η Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρεί την Θεία Αποκάλυψη δια της εμπειρίας των αγίων, όπως αυτή καταγράφεται στην Αγία Γραφή, τα εγκεκριμένα από τις Οικουμενικές Συνόδους Πατερικά κείμενα, τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, τα Λειτουργικά κείμενα της Εκκλησίας, και την Υμνολογία της Εκκλησίας. Η εμπειρία αυτή των αγίων ονομάζεται Ιερά Παράδοση. Οι Άγιοι Πατέρες των πρώτων χριστιανικών αιώνων θεωρούνται αυθεντίες στην ερμηνευτική της Αγίας Γραφής και την Δογματική, όπως και οι πατέρες όλων των αιώνων. Ορθόδοξες αποκαλούνται και οι Ανατολίτικες Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες των Αρμενίων, Κοπτών, Σύρων και Αιθιόπων, μεταξύ άλλων, οι οποίες δεν ανήκουν στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Θεία Λειτουργία Ανατολικός Χριστιανισμός Ορθόδοξη Εκκλησία Ορθόδοξο εορτολόγιο Ψυχοδρόμιο |Ορθοδοξία | Ποιμαντική | Πολιτισμός.Διαδρομές της ψυχής μέσα από την Πνευματικότητα, Θεολογία και Ποιμαντική της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ποιμαντική, Αυτογνωσία, Θεολογία, Πολιτισμός ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ INFO Ψηφιακό περιοδικό για τα δρώμενα στον ορθόδοξο εκκλησιαστικό χώρο Θεολογική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών: "Ορθόδοξη Εκκλησία", άρθρο του καθηγητή Κωνσταντίνου Σκουτέρη, στα αγγλικά.. Ελεύθερου περιεχομένου εγκυκλοπαίδεια σχετικά με την Ορθοδοξία ορθοδοξία WIKIPEDIA Ορθοδοξία. Μια ιστοσελίδα για τον Ορθόδοξο κόσμο Ορθοδοξία: Βίντεο και ήχος Ορθοδοξία | orthodoxia.online | Ιστοσελίδα για την Ορθοδοξία & την Εκκλησία.
Πηγαϊδάκια Ηρακλείου

Τα Πηγαϊδάκια είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Η θέση του είναι στα δυτικά των Αστερουσίων, νότια του οικισμού Πόμπια. Η απόστασή του από το Ηράκλειο είναι 66 χιλιόμετρα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία και την παραγωγή οπωροκηπευτικών στην παράλια περιοχή. Επίσης, στις ασχολίες συγκαταλέγεται και η κτηνοτροφία. Κάποιοι από τους κατοίκους εργάζονται στην εταιρεία ανεφοδιασμού για τα καράβια, στους Καλούς Λιμένες. Στον οικισμό λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

 Το τοπωνύμιο οφείλει την ονομασία του στα μικρά πηγάδια, τα οποία βρίσκονται γύρω από το χωριό. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Γεωργίου. Σε εξωκλήσια, όπως στον Άγιο Ιωάννη, σώζονται υπολείμματα από τοιχογραφίες. Επίσης, βλέπουμε χαραγμένη την επιγραφή 1507. Το 1583 το χωριό αναφέρεται στην ενετική απογραφή του Καστροφύλακα με την ονομασία Pigadachia με 319 κατοίκους Δείτε Κοινότητα Πηγαϊδακίων Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Πόμπιας. Το 1927 με το ΦΕΚ 5Α - 12/01/1927 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Βιόλα Άμχερτ

Η Βιόλα Άμχερτ (Viola Patricia Amherd, γεννημένη στις 7 Ιουνίου 1962) είναι Ελβετή πολιτικός, αντιπρόεδρος της Ελβετικής Ομοσπονδίας από την 1η Ιανουαρίου 2023 και μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το 2019. Είναι επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Άμυνας, Πολιτικής Προστασίας και Αθλητισμού. Η Άμχερτ ήταν μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Λαϊκού Κόμματος (CVP/PDC) μέχρι το 2021, όταν συγχωνεύτηκε με το Συντηρητικό Δημοκρατικό Κόμμα (BDP/PBD) για να σχηματίσει το Κέντρο (DM/LC), στο οποίο προσχώρησε.

 Η Άμχερτ ήταν μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Brig-Glis ( Stadtrat, εκτελεστικό μέλος) από το 1992 έως το 1996, αντιπρόεδρος του δήμου Brig-Glis από το 1996 έως το 2000 και πρόεδρος του δήμου Brig-Glis από το 2000 έως το 2012. Εκπροσωπώντας το καντόνι του Βαλαί, ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της Ελβετίας από τις 31 Μαΐου 2005 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2018. Στις εκλογές για το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο της 9ης Δεκεμβρίου 2015, η Άμχερτ έλαβε 16 ψήφους για την κενή έδρα που κατείχε η Εβελίνε Βίντμερ-Σλουμφ μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015, αν και δεν είχε υποβάλει το όνομά της ως υποψήφια. Η θέση τελικά πήγε στον Γκι Παρμελέν . Κατά τη διάρκεια των εικασιών για υποψηφιότητα για το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για την αντικατάσταση της Ντόρις Λόιτχαρτ στις 5 Οκτωβρίου 2018. Στις 16 Νοεμβρίου 2018 η Άμχερτ και η Χάιντι Τζγκράγκεν, τοπικό στέλεχος στο καντόνι του Ούρι, ορίστηκαν ως υποψήφιοι του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το CVP/PDC. Την 5η Δεκεμβρίου εξελέγη στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο με 148 ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία μαζί με την Κάριν Κέλερ-Σούτερ του FDP. Οι Φιλελεύθεροι . Στις 10 Δεκεμβρίου 2018 ανακοινώθηκε ότι η Άμχερτ θα ήταν επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Άμυνας, Πολιτικής Προστασίας και Αθλητισμού (DDPS) από την 1η Ιανουαρίου 2019. Η Άμχερτ έγινε η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε τη θέση. Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, τον Απρίλιο του 2022 η Άμχερτ έγραψε στον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Τόμας Μπαχ, καλώντας την ΔΟΕ να αναστείλει την ιδιότητα μέλους για τους αξιωματούχους από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία, όπως η ΔΟΕ συνέστησε την απαγόρευση αθλητών και αξιωματούχων από τις δύο χώρες από τους αγώνες. Η Άμχερτ αποφοίτησε από τη Σχολή Λατινικής Γραμματικής στο Κολέγιο του Μπριγκ το 1982. Από το 1982 έως το 1987 σπούδασε νομολογία στο Πανεπιστήμιο του Φρίμπουργκ και το 1987 έλαβε άδεια και στους δύο νόμους . Στη συνέχεια ολοκλήρωσε πρακτική άσκηση ως δικηγόρος και συμβολαιογράφος στο Brig-Glis μέχρι το 1990. Το 1990 της απονεμήθηκε το δίπλωμα συμβολαιογράφου του καντονιού Βαλαί και το 1991 το δίπλωμα δικηγόρου και οι εξετάσεις δικηγόρων του καντονιού Βαλέ. Από το 1991 εργάστηκε ως αυτοαπασχολούμενη δικηγόρος και συμβολαιογράφος με γραφείο στο Brig-Glis και από το 1994 έως το 2006 ως δικαστής μερικής απασχόλησης της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Προσωπικών Εφέσεων. Η Βιόλα Άμχερτ είναι ανύπαντρη και ζει στο Brig-Glis. Στις 7 Δεκεμβρίου 2022 εξελέγη Αντιπρόεδρος του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου για το 2023. όπως συνηθίζεται, αναμένεται να εκλεγεί πρόεδρος για το 2024. Επίσημος ιστότοπος (in γερμανική and γαλλική)
Η Ωραιότερη Ιστορία του Κόσμου

Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου (στα αγγλικά: The Greatest Story Ever Told), είναι ο τίτλος μίας θρησκευτικής αμερικανικής κινηματογραφικής ταινίας, του 1965, σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς, σενάριο Φέλτον Άουρσλερ και Χένρυ Ντένκερ, και παραγωγή Ντέιβιντ Λην. Θεωρείται ως μία από τις μεγαλύτερες υπερπαραγωγές για τον κινηματογράφο με θέμα τη ζωή του Χριστού, διάρκειας πάνω από 3 ωρών.

 Η γέννηση του Ιησού στη φάτνη της Βηθλεέμ, η φυγή στην Αίγυπτο, τα παιδικά και νεανικά χρόνια, η βάφτιση στον Ιορδάνη ποταμό, η συνάντηση με τους μαθητές, η διδασκαλία, τα θαύματα, η είσοδος στην Ιερουσαλήμ, ο Μυστικός Δείπνος, η σύλληψη, η σταύρωση, η Ανάσταση και η Ανάληψη. Η ταινία ήταν υποψήφια για 4 όσκαρ, χωρίς όμως να διακριθεί με κανένα. Η αρχική διάρκεια της ταινίας ήταν τέσσερις ώρες και 20 λεπτά. Έγιναν περικοπές τρεις φορές: αρχικά στις τρεις ώρες και 58 λεπτά, στις τρεις ώρες και 17 λεπτά για προβολή στη Μεγάλη Βρετανία και τέλος στις δύο ώρες και 27 λεπτά για ευρύτερη προβολή στις ΗΠΑ. Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων στην έρημο της Αριζόνας όπου είχαν στηθεί τα σκηνικά της Ιερουσαλήμ, χιόνισε ύστερα από 50 ολόκληρα χρόνια, το συνεργείο προσπάθησε να καθαρίσει ότι είχε απομείνει, δυστυχώς όμως ξαναχιόνισε και το συνεργείο της ταινίας, αποφάσισε να μεταφέρει το σετ της Ιερουσαλήμ εξ ολοκλήρου σε στούντιο.
Ταυρίνιος

Ο Ταυρίνιος, λατιν.: Taurinius, (επίσης αποκαλούμενος Ταυρίνος) ήταν ένας Ρωμαίος σφετεριστής, που επαναστάτησε εναντίον τού Σεβήρου Αλέξανδρου το 232. Ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, από τις λεγεώνες που στάθμευαν στη ρωμαϊκή Μεσοποταμία, όταν επαναστάτησαν λόγω της εισβολής των Σασσανιδών το 229. Η εξέγερσή του καταπνίγηκε γρήγορα από τον Σ. Αλέξανδρο, στα τέλη τού θέρους τού 232 μ.Χ. και πνίγηκε στον Ευφράτη, ενώ προσπαθούσε να διαφύγει στην επικράτεια των Σασσανιδών.

 Το 229 μ.Χ., επί Αυτοκράτορα Σεβήρου Αλεξάνδρου, οι Σασσανίδες εισέβαλαν στη Ρωμαϊκή Μεσοποταμία. Αυτό οδήγησε σε μία εξέγερση το 232 μ.Χ. από την επαρχιακή φρουρά. Κατά τη διάρκεια αυτής της εξέγερσης, ο Φλάβιος Ηράκλειος σκοτώθηκε και η λεγεώνα ανακήρυξε τον Ταυρίνιο αυτοκράτορα. Στα τέλη τού θέρους τού 232 μ.Χ. ο Αλέξανδρος έφτασε για να συντρίψει την εξέγερση. Ο Ταυρίνιος τράπηκε σε φυγή και πνίγηκε, ενώ προσπαθούσε να περάσει τον Ευφράτη και να μεταβεί στην επικράτεια των Σασσανιδών. Το Eπιτομή των Καισάρων τον αναφέρει ως Ταυρίνιο και λέει ότι επαναστάτησε ενάντια στον Αυτοκράτορα Σεβήρο Αλέξανδρο και ανακηρύχθηκε αύγουστος. Λέγεται ότι ρίχτηκε στον Ευφράτη εξαιτίας τού φόβου προς τον Σεβήρο Αλέξανδρο. Σημειώνεται ότι αυτή είναι η μόνη αναφορά οποιουδήποτε γεγονότος κατά τη διάρκεια της βασιλείας τού Σ. Αλεξάνδρου, που έγινε στο έργο Eπιτομή των Καισάρων. Ο Ζωναράς κάνει παρόμοια αναφορά σε αυτόν, αλλά τον αναφέρει ως Ταύρο. Ο Ταυρίνιος δεν έλεγξε κάποιο νομισματοκοπείο, επομένως δεν υπάρχουν νομισματικά στοιχεία της εξέγερσής του. Αν και αναφέρεται στο Eπιτομή των Καισάρων, ο Ταυρίνιος απουσιάζει αισθητά από το Περί των Καισάρων τού Aυρήλιου Βίκτωρα, και από τοΣύντομη Ρωμαϊκή Ιστορία τού Eυτρόπιου, και δεν βρίσκεται σε καμία άλλη λογοτεχνική ή επιγραφική μαρτυρία. Epitome de Caesaribus 24.2 Alföldy, Géza· Straub, Johannes (1970). Antiquitas: Beiträge zur Historia-Augusta-Forschung, Volume 7. R. Habelt Verlag. Bouchier, Edmund Spenser (1916). Syria as a Roman province. B. H. Blackwell. Eder, Walter· Renger, Johannes (2007). Brill's Chronologies of the Ancient World New Pauly Names, Dates and Dynasties. Leiden: Brill. ISBN 9789004153202. Krumbacher, Karl (1971). Byzantinische Zeitschrift. G.G. Teubner. McHugh, John S. (2017). Emperor Alexander Severus: Rome's Age of Insurrection, AD222-235. Pen and Sword. ISBN 9781473845848. Pearson, Paul N. (2017). Maximinus Thrax: From Common Soldier to Emperor of Rome. Skyhorse Publishing, Inc. ISBN 9781510708754.
Αισιοδοξία

Αισιοδοξία είναι να προσδοκεί κανείς έντονα ότι όλα θα πάνε καλά στη ζωή, ασχέτως των εμφανιζόμενων εμποδίων και των απογοητεύσεων αλλά και των ασθενειών που υπάρχουν και εμφανίζονται πολύ συχνά

 Η αισιοδοξία είναι η στάση που έχουν οι άνθρωποι που τους εμποδίζει να πέσουν σε απάθεια, απελπισία ή κατάθλιψη όταν αντιμετωπίζουν μια δυσκολία. Τεχνικά ορίζεται ως ο τρόπος που έχουν να ερμηνεύουν στον εαυτό τους τις αποτυχίες τους και τις επιτυχίες τους. Οι αισιόδοξοι άνθρωποι πιστεύουν πως μια αποτυχία οφείλεται σε παράγοντες που μπορούν να αλλάξουν με διαφορετική προσέγγιση, ώστε την επόμενη φορά να έρθει η επιτυχία. Βλέπουν δηλαδή την αναποδιά ως κάτι που μπορεί να διορθωθεί και θεωρούν πως το εμπόδιο δεν οφείλεται σε κάποιο προσωπικό τους μειονέκτημα από το οποίο δε μπορούν να ξεφύγουν. Η φωνή μέσα τους λέει: «Η τακτική που χρησιμοποιώ είναι λάθος» ή «Σήμερα οι κακές ειδήσεις στην τηλεόραση έκαναν τους υποψήφιους πελάτες μου πραγματικά μαγκωμένους». Αντίθετα με τον απαισιόδοξο, που η διανοητική στάση του τον οδηγεί στην απελπισία, στον αισιόδοξο ξυπνά την ελπίδα. Η ικανότητα αυτή να συνεχίζει κάποιος παρά τις ήττες, συνδυασμένη με κάποιο ταλέντο, οδηγεί στην επιτυχία περισσότερο από τους ανθρώπους που διαθέτουν μόνο το ταλέντο αλλά καταθέτουν πιο γρήγορα τα όπλα όταν κάτι πάει στραβά. Η προϋπόθεση είναι να είναι η αισιοδοξία ρεαλιστική, καθώς η υπερβολικά αφελής αισιοδοξία συχνά αποβαίνει καταστροφική. Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα από έναν αισιόδοξο τρόπο σκέψης. Οι αισιόδοξοι είναι πιο υγιείς, πιο αποτελεσματικοί, αναρρώνουν γρηγορότερα, έχουν χαμηλά επίπεδα κατάθλιψης και πετυχαίνουν υψηλότερες ακαδημαϊκές επιδόσεις. Σύμφωνα με το Ντάνιελ Γκόλμαν η αισιοδοξία διδάσκεται. Άλλοι ειδικοί προτείνουν πως η αισιοδοξία μπορεί να βελτιωθεί στο άτομο και δεν είναι αποκλειστικά κληρονομούμενη. Ιδίως οι γονείς έχουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της αισιοδοξίας των παιδιών τους και η δική τους ψυχική υγεία είναι καθοριστική. Ελπίδα
Παλιά Συναγωγή του Λοτζ

Η Παλιά Συναγωγή του Λοτζ (πολωνικά: Stara Synagoga w Łodzi), επίσης γνωστή ως Συναγωγή Άλτε Σιλ (Synagoga Alte Szil, που σημαίνει «Συναγωγή της Παλιάς Πόλης»), ήταν συναγωγή στο Λοτζ της Πολωνίας. Η Παλιά Συναγωγή ήταν η κύρια ορθόδοξη συναγωγή του Λοτζ. Χτίστηκε από ορθόδοξους μεγαλοβιομήχανους που ήθελαν να ξεπεράσουν ή τουλάχιστον να ανταγωνιστούν τη Μεγάλη Συναγωγή του Λοτζ του 1881 που χτίστηκε από τη μεταρρυθμισμένη εβραϊκή κοινότητα.

 Το Λοτζ, ένα χωριό με λιγότερους από 200 κατοίκους στα τέλη του δέκατου όγδοου αιώνα, εξελίχθηκε γρήγορα σε μια μεγάλη βιομηχανική πόλη. Η πρώτη συναγωγή του Λοτζ, ένα ξύλινο κτίριο, χτίστηκε το 1809 στην οδό Βολμπόρσκα 8. Η γη αγοράστηκε από έναν υπολοχαγό της Εθνικής Φρουράς που ονομαζόταν Γιούζεφ Άουφσλαγκ. Μέχρι το 1854 το κτίριο ήταν σε τόσο κακή κατάσταση που κρίθηκε ακατάλληλο από τις αρχές της πόλης. Είναι γνωστό ότι οι υπηρεσίες συνεχίστηκαν διεξοδικά το 1861 παρά την επίσημη καταδίκη.Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1859 σχετικά με μια νέα, τούβλινη συναγωγή στην οδό Βολμπόρσκα 20, σχεδιασμένη από τον Γιαν Κάρολ Μέρτσινγκ σε ένα νεο-μανιεριστικό στυλ. Το νέο κτίριο άνοιξε το 1861. Η κατασκευή, επιβραδυνόμενη από μια οικονομική κρίση, συνεχίστηκε μέχρι το 1871.Το κτίριο του 1861 αντικαταστάθηκε μεταξύ 1897 και 1900 από μια περίτεχνη συναγωγή της Μαυριτανικής Αναβίωσης που σχεδιάστηκε από τον Άντολφ Ζέλιγκσον, έναν γνωστό αρχιτέκτονα από το Λοτζ. Τα υπογεγραμμένα σχέδια του αρχιτέκτονα για το κτίριο δημοπρατήθηκαν στον Sotheby's στις 17 Δεκεμβρίου 2008 για 13.750 $.Σύμφωνα με τον Σίμον Χούμπερμπαντ (1909-1942), ο οποίος τεκμηρίωσε την ανταπόκριση των Εβραίων της Πολωνίας στο Ολοκαύτωμα πριν δολοφονηθεί από τους Ναζί: «Η συναγωγή ήταν πολύ ψηλή και όμορφη. Περιείχε δύο γυναικείες στοές. Συνολικά, είχε πεντακόσιες θέσεις. Υπήρχαν τριάντα έξι κύλινδροι Τορά στη συναγωγή και μεγάλη ποσότητα ασημένιων στολιδιών Τορά, συμπεριλαμβανομένων πολλών παλαιών έργων τέχνης. Όλες οι επίσημες δημόσιες τελετές πραγματοποιούνταν σε αυτήν τη συναγωγή».Η συναγωγή κάηκε ολοσχερώς στις 15-16 Νοεμβρίου 1939, κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής. Μεγάλη Συναγωγή του Λοτζ Συναγωγή Εζράς Ισραέλ