IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
New wave of American heavy metal

Το New Wave of American Heavy Metal είναι είδος της heavy metal μουσικής, το οποίο ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του '90 στην Βόρεια Αμερική, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας. Τα πρώτα συγκροτήματα που εντάχθηκαν στο είδος ήταν οι Pantera, οι Slipknot και οι Machine Head. Το είδος περιλαμβάνει μία ποικιλία συγκροτημάτων που προέρχονται από το Alternative Metal, το Death Metal, το Groove Metal, το Progressive Metal, κ.α..

 Το New Wave of American Heavy Metal έχει τις ρίζες του στην hardcore σκηνή της Νέας Υόρκης και το thrash metal της δεκαετίας του '80. Έκανε την εμφάνιση στα μέσα της δεκαετίας του '90, όταν πλέον η σκηνή του grunge είχε παρακμάσει και τα συγκροτήματα που πρωτοστάτησαν στην ανάδειξη του νέου είδους ήταν οι Pantera, οι Slipknot, οι Machine Head, οι Biohazard, κ.α.. Τα συγκροτήματα του είδους συνδυάζουν την επιθετικότητα του hardcore με την τεχνική του Heavy και Progressive Metal. Τα φωνητικά ως συνήθως μοιάζουν με το γρύλισμα του Φιλ Άνσελμο των Pantera, χωρίς να απουσιάζουν τα ακραία, death metal φωνητικά ή τα "καθαρά" φωνητικά του κλασικού heavy metal. The New Wave Of American Heavy Metal - Smcgavin1 NWOAHM - New Wave of American Heavy Metal New Wave American Heavy Metal | - The Age of Metal
Κρίστιαν Τέιλορ

Ο Κρίστιαν Τέιλορ (Christian Taylor γεννήθηκε 18 Ιουνίου 1990) είναι Αμερικανός αθλητής του στίβου. Είναι δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης στο άλμα εις τριπλούν. Συμμετέχει σε διεθνείς διοργανώσεις στα αγώνισμα του τριπλούν και του μήκους.

 Γεννήθηκε στη Φαγιέτβιλ της Τζόρτζια από γονείς με καταγωγή απο τα Μπαρμπάντος. Κατέκτησε τον τίτλο του ολυμπιονίκη δύο φορές στο άλμα εις τριπλούν, στο Λονδίνο το 2012 και στο Ρίο το 2016. Το 2011 στο Παγκόσμιο της Ντέγκου, ο Τέιλορ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο τριπλούν.Το 2013 στη Μόσχα, ήταν μια ανάσα πίσω από το βάθρο (4η θέση) με επίδοση 17.20 μ. Το 2015 στο Πεκίνο, κέρδισε με ευκολία το αγώνισμα με την 2η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στο τριπλούν (18.21 μ.), μόλις 8 εκ. πίσω από το παγκόσμιο ρεκόρ του Τζόναθαν Έντουαρντς.Το 2017 στο Λονδίνο, κέρδισε τον τρίτο τίτλο του σε παγκόσμιο πρωτάθλημα. Στον επόμενη διοργάνωση του θεσμού, ο Τέιλορ υπερασπίστηκε για ακόμη μια φορά τον τίτλο του, έχοντας στο σύνολο τέσσερα χρυσά μετάλλια σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πράγμα που δεν έχει ξανακάνει κανένας αθλητής.
Γκέρμπεργκα της Λωρραίνης, κόμισσα του Βερμαντουά

Η Γκέρμπεργκα, γαλλ.: Gerberge της Λωρραίνης (π. 935 - 978) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόρη του Γιλβέρτου δούκα της Λωρραίνης και της Γκερμπέργκας της Σαξονίας, κόρης του Ερρίκου Α' του Ορνηθοθήρα, βασιλιά της Γερμανίας.

 Ήταν απόγονος του Καρλομάγνου και από τους δύο γονείς της. Η Γκέρμπεργκα απεβίωσε λίγο μετά τις 7 Σεπτεμβρίου 978. Το 954 ή πριν, παντρεύτηκε τον Aδαλβέρτο Α΄ των Καρολιδών κόμη του Βερμαντουά. Τα παιδιά τους ήταν: Ερβέρτος Γ΄, κόμης του Βερμαντουά . Όθων, ίσως ταυτίζεται με τον Όθωνα Α΄ κόμη του Σινύ ( π. 956 – π. 983–87 ) . Λιούντολφ, επίσκοπος των Noγιόν και Tουρναί ( π. 957 –986) .
Κρίτων Χρυσοχοΐδης

Ο Κρίτων Χρυσοχοΐδης (γενν. Καβάλα, 1948) είναι ιστορικός, βυζαντινολόγος, ομότιμος Διευθυντής Ερευνών στο Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, όπου από το 1980 ώς το 2015 διηύθυνε το πρόγραμμα Αρχειακών, Διπλωµατικών και Παλαιογραφικών Ερευνών, καθώς και τη σειρά Αθωνικά Σύμμεικτα. Κύριο πεδίο έρευνάς του είναι οι αρχειακές και παλαιογραφικές έρευνες, η Βυζαντινή και πρώιµη µεταβυζαντινή Αγιολογία, καθώς και η ιστορία των βυζαντινών και μεταβυζαντινών εκκλησιαστικών θεσμών και του μοναχισμού, με έμφαση στην ιστορία του Αγίου Όρους.

 Το Άγιον Όρος στα χρόνια της Απελευθέρωσης Το Άγιον Όρος στον 16ο αιώνα. Νύξεις και αιτούμενα Χειρόγραφες πηγές της εκκλησιαστικής ιστορίας στη Γεννάδειο Cenobio e deserto nella tradizione monastica bizantina Άθως και Ρωσία (15ος-18ος αιώνας). Ιδεολογήματα και πραγματικότητες (Μια προσέγγιση) Dall’ eremo al cenobio: storia e tradizioni delle origini del monachesimo athonita, Atanasio e il monachesimo al Monte Athos, Comunità di Bose, Magniano 2005, 27-45. Ο Παχώμιος Ρουσάνος στον Άθω, Παχώμιος Ρουσάνος Τετρακόσια πενήντα χρόνια από την κοίμησή του (+1553), Πρακτικά διεθνούς επιστ. συνεδρίου, Αθήνα 2005, 203-228. The Portaitissa icon of Iviron monastery and the cult of the Virgin on Mount Athos, M. Vassilaki (ed.), Images of the Mother of God. Perceptions of the Theotokos in Byzantium, Aldershot 2004, 133-142. Ιερά αποδημία. Το προσκυνηματικό ταξίδι στους Αγίους Tόπους στα μεταβυζαντινά χρόνια, Το ταξίδι από τους αρχαίους έως τους νεότερους χρόνους, Αθήνα 2003, 99-110. Το βιβλιογραφικό εργαστήριο της μονής Ιβήρων στις πρώτες δεκαετίες του 16ου αι., Η Ελληνική Γραφή κατά τους 15ο και 160 αι., Αθήνα 2000, 523-568. Το Άξιον Εστίν. Ιστορία-Λατρεία, Το Άξιον Εστίν. Παναγία η Καρυώτισσα, η εφέστια εικόνα του Πρωτάτου, Άγιον Όρος 1999, 7-17 και 31-33. Ο μητροπολίτης Σερρών Γεννάδιος (ante 1510-1540), Οι Σέρρες και η περιοχή τους. Απó την αρχαία στη μεταβυζαντινή κοινωνία, τ.2, Σέρρες 1998, 537-556. Tα οικονομικά των επισκόπων στις πρώτες δεκαετίες του 16ου αιώνα και η περίπτωση του Γενναδίου Σερρών Σχεδίασμα των εν Ελλάδι εκκλησιαστικών αρχείων Παλαιογραφικά Ύδρας, Σύμμεικτα 3 (1979), 179-195. Το μετόχι του Παναγίου Τάφου στην Κεφαλονιά (τέλη 16ου αι.) Παραδόσεις και πραγματικότητες στο Aγιο Όρος στα τέλη 15oυ καi τις αρχές 16oυ αιώνα Ιερά Μονή Καρακάλλου. Κατάλογος του Αρχείου, Αθωνικά Σύµµεικτα 1, Αθήνα 1985 (σε συνεργασία µε τον Π. Γουναρίδη) Έντυπες Ακολουθίες Αγίων Οδηγός εκθέσεως κειμηλίων Ιεράς Μονής Οσίου Ξενοφώντος http://agioritikesmnimes.blogspot.gr/2011/11/292.html
300 Γεραλδίνη

Η Γεραλδίνη (Geraldina) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,6. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.

 Η διάμετρος της Γεραλδίνης εκτιμάται σε 80,2 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 540 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,040 (από δεδομένα του IRAS). Η Γεραλδίνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 49 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία της επιφάνειάς της εκτιμάται σε περίπου 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ρενάτα της Λωρραίνης

Η Ρενάτα, γαλλ. Renata de Lorraine (20 Απριλίου 1544 - 22 Μαΐου 1602) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του δούκα της Λωρραίνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Χριστίνας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Χριστιανού Β΄ της Δανίας, Σουηδίας & Νορβηγίας. Παντρεύτηκε το 1568 τον εξάδελφό της Γουλιέλμο Ε΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Μαξιμιλιανός Α΄ 1573-1651, δούκας της Βαυαρίας. Μαρία-Άννα 1574-1616, παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Β΄ των Αψβούργων αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας. Φίλιππος 1576-1598, επίσκοπος Ρέγκενσμπουργκ και καρδινάλιος. Φερδινάνδος 1577-1650, αρχιεπίσκοπος-πρίγκιπας-εκλέκτορας της Κολωνίας, επίσκοπος Χίλντεσχαϊμ, Λιέγης, Μύνστερ, Παντερμπόρν. Αλβέρτος 1584-1666. Μαγδαληνή 1587-1628, παντρεύτηκε τον Βόλφγκανγκ-Γουλιέλμο των Βίττελσμπαχ δούκα του Παλατινάτου-Νόιμπουργκ.
Άγιοι Απόστολοι Λαύκου Μαγνησίας

Για το συνώνυμο οικισμό στο νομό Μαγνησίας δείτε το λήμμα: Άγιοι Απόστολοι Πτελεού Οι Άγιοι Απόστολοι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λαύκου, της δημοτικής ενότητας Σηπιάδος, του δήμου Νοτίου Πηλίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Ο οικισμός απογράφηκε χωρίς κατοίκους το 2011

 Οι Άγιοι Απόστολοι είναι παράλιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας, στον δυτικό μυχό του όρμου Βαλτούδι, απέναντι από το νησάκι Αλατάς, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 59 χλμ. περίπου ΝΑ. του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Λαύκου του δήμου Σηπιάδος Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σηπιάδος και προσαρτήθηκε στον δήμο Νοτίου Πηλίου(Πηγή: ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 eetaa.gr
Μητροπολίτης Χίου Πολύκαρπος Βαρβάκης

Ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος (κατά κόσμον Πέτρος Βαρβάκης) ήταν Έλληνας Θεολόγος, Επίσκοπος και Μητροπολίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας της Ελλάδος. Διετέλεσε Επίσκοπος Λεύκης, Μητροπολίτης Ελασσώνος, Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως, Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως και Νέας Ορεστιάδος και Μητροπολίτης Χίου.

 Ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος γεννήθηκε στα Αλάτσατα της Μικράς Ασίας στις 27 Ιουλίου 1862. Σπούδασε στη Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης, από την οποία αποφοίτησε το 1887. Η Διατριβή του έφερε τίτλοː Ότι αδίκως η του Μέσου Αιώνος 700-1453 Ανατολική Ορθόδοξος Εκκλησία κατηγορείται επί δουλοφροσύνη, νάρκη και στασιμότητι. Μετά την αποφοίτησή του διορίστηκε ιεροκήρυκας της Μητροπόλεως Βρυούλων, θέση που κατείχε μέχρι το 1893 οπότε διορίστηκε Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Σμύρνης. Στις 19 Δεκεμβρίου 1893 χειροθετήθηκε Μέγας Αρχιμανδρίτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Τον Ιούνιο του 1894 εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Επίσκοπος του Θρόνου, υπό τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Λεύκης. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, στις 6 Ιουνίου 1894 και ανέλαβε Βοηθός Επίσκοπος υπό τον Πατριάρχη και Αρχιερατικώς Προϊστάμενος της Ιεράς Μονής Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή. Στις 21 Οκτωβρίου 1900 εξελέγη Μητροπολίτης Ελασσώνος, στην οποία υπηρέτησε για μια δεκαετία. Στις 12 Αυγούστου 1910 εξελέγη Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως, αξιώθηκε να υποδεχθεί τον Ελληνικό Στρατό με επικεφαλής τον Βασιλιά Αλέξανδρο και να υψώσει έξω από τη Μητρόπολή του την Ελληνική Σημαία, τα λίγα αυτά χρόνια που η Αδριανούπολη ήταν ελληνική. Τον Οκτώβριο του 1922 η Αδριανούπολη γίνεται πάλι Τουρκική και οι Έλληνες υποχρεώνονται να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες που επί αιώνες κατοικούσαν. Έτσι ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος μαζί με το ποίμνιό του φεύγουν και εγκαθίστανται στο Κάραγατς που ήταν από την άλλη πλευρά του ποταμού Έβρου και ακολούθως 17 χιλιόμετρα νοτιότερα του Κάραγατς, και προσπαθεί να κρατήσει όλους τους πρόσφυγες μαζί, στη νέα πόλη. Μετά τις Ελληνοτουρκικές ανταλλαγές πληθυσμών το 1924, ανέλαβε τη νέα και προσωρινή Μητρόπολη Αδριανουπόλεως και Νέας Ορεστιάδος. Ως Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως και Νέας Ορεστιάδος, τέλεσε τον αγιασμό της Νέας Ορεστιάδος, θέτοντας παράλληλα και τον θεμέλιο λίθο της πόλης μαζί με τον Γενικό Διοικητή Θράκης Σπύρο Δάσιο. Από τις πρώτες του ενέργειες ήταν η κατασκευή ενός Ναού, που αφιερώθηκε στην Παναγία την Οδηγήτρια, για να στεγαστούν οι εικόνες και τα ιερά κειμήλια των προσφύγων. Ο Μητροπολίτης Πολύκαρπος παρά τις οικονομικές δυσκολίες που είχε η Μητρόπολη κατάφερε να οικοδομήσει Μητροπολιτικό Μέγαρο, ένα πέτρινο κτήριο ενός ορόφου με 8 δωμάτια και υπόγειο, το οποίο πριν τελειώσει παραχωρήθηκε στο Δημόσιο για τη στέγαση δημοσίων υπηρεσιών. Μετά την αποχώρηση του Πολυκάρπου, η Μητρόπολη Νέας Ορεστιάδος συγχωνεύθηκε με τη Μητρόπολη Διδυμοτείχου. Στις 12 Φεβρουαρίου 1931 εκλέγεται Μητροπολίτης Χίου, απέναντι από τη γενέτειρα του. Παραιτήθηκε από τη Μητρόπολη Χίου το 1933. Κοιμήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1945.
Βρογχιεκτασίες

Οι βρογχιεκτασίες είναι μια μόνιμη ανώμαλη διεύρυνση (διαστολή) σε έναν ή περισσότερους αεραγωγούς (βρόγχοι). Είναι χρόνια πάθηση του αναπνευστικού συστήματος. Πλεονάζουσα βλέννα τείνει να δημιουργεί λιμνάζουσες συγκεντρώσεις στα τμήματα των αεραγωγών που διευρύνονται. Τέτοιοι διευρυνθέντες αεραγωγοί με πλεονάζουσα βλέννα είναι επιρρεπείς σε λοιμώξεις.

 Το κύριο σύμπτωμα είναι βήχας με μεγάλη απόχρεμψη πτυέλων. Το ποσό των πτυέλων μπορεί να ποικίλλει, ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης του ασθενούς. Ο συνεχής βήχας με μεγάλη ποσότητα πτυέλων, μπορεί να προκαλεί καταπόνηση στον ασθενή. Κόπωση και κακή συγκέντρωση. Δύσπνοια. Σε μερικούς ασθενείς κόβεται η ανάσα, ιδιαίτερα κατά την διάρκεια σωματικής άσκησης ή έντονης σωματικής εργασίας. Αιμόπτυση που προκαλείται από έναν φλεγμονώδη αεραγωγό. Συνήθως πρόκειται μόνο για μικρές ποσότητες αίματος και μόνο περιστασιακά αιμοπτύονται μεγαλύτερες ποσότητες. Μερικοί ασθενείς με βρογχιεκτασία έχουν επίσης χρόνια ιγμορίτιδα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει αύξηση της βλέννας από τη μύτη (καταρροή). Συνήθεις είναι και οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του θώρακα . Αυτό συμβαίνει επειδή ένας φλεγμονώδης αεραγωγός με υπερβάλλουσα βλέννα, που δεν καθαρίζει εύκολα, είναι ιδανικός για την αύξηση και τον πολλαπλασιασμό βακτηριδίων (μικροβίων). Σε τέτοιες καταστάσεις τα πτύελα είναι πρασινωπά / κίτρινα λόγω της μόλυνσης. Η θεραπεία συχνά περιλαμβάνει τακτική φυσιοθεραπεία και χορήγηση αντιβιοτικών. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απαραίτητη η μακροχρόνια θεραπεία με αντιβιοτικά. Μερικές φορές χρησιμοποιούνται φάρμακα σε συσκευές εισπνοής. Σε ορισμένες περιπτώσεις είναι απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση. Οι ασθενείς δεν πρέπει να καπνίζουν καθώς το κάπνισμα μπορεί να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Συνιστάται ανοσοποίηση ( εμβολιασμός) κατά της γρίπης και του πνευμονιόκοκκου. Lung.gr - Βρογχιεκτασίες Αρχειοθετήθηκε 2010-03-29 στο Wayback Machine.
Μονή Τροοδιτίσσης

Η Ιερά Μονή της Τροοδιτίσσης, ή Ιερά Μονή Παναγίας Τροοδιτίσσης ή απλά και Τροοδίτισσα, είναι Ορθόδοξο ανδρικό Μοναστήρι στην Κύπρο που ανήκει στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Κύπρου και κατέχει εξέχουσα θέση μεταξύ των Κυπριακών Μονών, διότι είναι από τα παλαιότερα.

 Βρίσκεται στα διοικητικά όρια της κοινότητας Φοινί (Τρόοδος) της επαρχίας Λεμεσού. Είναι κτισμένη ψηλότερα από όλες τις άλλες Μονές του Νησιού, σε υψόμετρο 1300 μέτρων, στις ψηλές βουνοκορφές του Τροόδους, γι αυτό και έχει ονομαστεί «Τροοδίτισσα». Η Μονή ιδρύθηκε από αρχαιοτάτων χρόνων, αρχικά ως ένα σκητικό σπήλαιο στο οποίο βρέθηκε θαυματουργικά η εικόνα της Παναγίας της Τροοδιτίσσης από ένα βοσκό. Αργότερα, με συμβολή διαφόρων ευσεβών, κτίστηκε η Μονή που ξέρουμε σήμερα. Ο Ναός κάηκε από τους Τούρκους το 1585 και ανοικοδομήθη από τον τότε Ηγούμενο Παρθένιο. Ξανακάηκε το 1842 από πυρκαγιά που τέθηκε από ξεχασμένο αναμένο κερί στο καθολικό, και ανοικοδομήθηκε από τον τότε Ηγούμενο Μελέτιο. Ο τελευταίος Ναός είναι αυτός που υπάρχει και σήμερα. Αξίζει να αναφερθεί ότι κατά τα τέλη του 19ου αιώνος, περί το 1888, για σύντομο χρονικό διάστημα εγκαταβίωσε στην Μονή ή πλησίον αυτής και ο αναβιωτής της Παλαιφάτης Μονής του Σταυροβουνίου Οσιότατος Γέρων Διονυσιος (Χρηστίδης) Ιεροδιάκονος που ήρθε στην Κύπρο από το Άγιο Όρος. Η Μονή μετατράπηκε από Ι­δι­όρ­ρυ­θμο σε Κοινόβιο από τον Μητροπολίτη Πάφου Λεόντιος, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, αφότου εγκαταβίωσαν σ' αυτή Μοναχοί από την Μονή Σταυροβουνίου, με Προϊστάμενο τον Ο­σι­ώτα­το Μοναχό Δαμασκηνό , όταν είχε κοιμηθεί ο Η­γού­με­νος της Μονής Γέρων Ιάκωβος κατά το έτος 1939. Το 1942 αφότου ο Γέρων Δαμασκηνός απεβίωσε, τον διαδέχθηκε στην Η­γούυμε­νεία ο Αρχιμανδρίτης Παγκράτιος, ο οποίος εκλήθη από το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας. Η Τροοδίτισσα τότε ως Κοινόβιο, επέστρεψε στον ρυθμό της παλαιάς ομαλής δραστήριας Μοναχικής ζωής. Ο Η­γού­με­νος Παγκράτιος απεβίωσε τον Α­πρί­λι­ο του 1968 και τον διαδέχτηκε ο Ιερομόναχος της Μονής Α­θα­νάσι­ος. Οι Ηγούμενοι των τελευταίων ετών σύμφωνα με την πρόσφατη ιστορία της Μονής φαίνεται να είναι οι ακόλουθοι: Γέρων Ιάκωβος († 1939) Γέρων Δαμασκηνός († 1942) Γέρων Παγκράτιος († 1968) Γέρων Αθανάσιος (Σημερινός) Σήμερα, η Μονή είναι Ενοριακή διότι ανήκει στην Μητρόπολη Πάφου. Η Μονή συνεχίζει να ακολουθεί το κοινοβιακό σύστημα και οι Μοναχοί της αδελφότητας ζουν την σιωπηρή ήσυχη Μοναστική ζωή υπό την καθοδήγηση του Γέροντός τους. Μέλος της αδελφότητας υπήρξε και ο νυν Επίσκοπος Καρπασίας, Θεοφιλέστατος κ. Χριστοφόρος, ο οποίος είναι ένας από τους δύο βοηθούς του Αρχιεπισκόπου Κύπρου και έχει προσωρινά την έδρα της στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου . Σήμερα η αδελφότητα της Μονής απαριθμεί πέραν των 10 μοναχών και ο Καθηγούμενος της αδελφότητας είναι ο Αρχιμανδρίτης Αθανάσιος. Μοναστήρι Τροοδίτισσας Ιερά Μονή Τροοδιτίσσης (ανδρική) Ιερά Μονή Τροοδιτίσσης Ιερές Μονές της Κύπρου
Φοινικιά Σύρου

Η Φοινικιά είναι μικρός οικισμός που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του νησιού της Σύρου σε υψόμετρο 223 μέτρα και σε κοντινή απόσταση από την Άνω Σύρο προς την κατεύθυνση της Άνω Μεριάς. Κατά τις τελευταίες δεκαετίες έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή λίγοι κάτοικοι που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές εργασίες.

 Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, στην περιοχή ζουν σήμερα 10 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού: Δήμος Σύρου - Ερμούπολης Αρχειοθετήθηκε 2013-05-24 στο Wayback Machine.
Δεξαμενή σκέψης

Δεξαμενή σκέψης ή ομάδα προβληματισμού (αγγλικά: think tank ή policy institute ή research institute) είναι όρος ο οποίος χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει ερευνητικούς οργανισμούς οι οποίοι ασχολούνται με μελέτες αντιμετώπισης μιας ευρύτατης ποικιλίας ζητημάτων (π.χ. πολιτικά, οικονομικά, τεχνολογικά και αμυντικά). Οι οργανισμοί αυτοί μπορεί να ονομάζονται ιδρύματα, όμιλοι σκέψης, ομάδες εργασίας, ινστιτούτα ή κέντρα μελετών και χρηματοδοτούνται από ίδιους πόρους ή εισφορές από την πολιτεία, κόμματα, πολιτικούς, επιχειρήσεις, πολίτες κτλ. Νομικά, συνήθως έχουν τη μορφή Σωματείου ή μη Κερδοσκοπικής Οργάνωσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα αποτελέσματα των μελετών τους χρησιμοποιούνται είτε για να υποστηρίξουν είτε για να διαμορφώσουν στρατηγικές αποφάσεις των φορέων οι οποίοι τις χρηματοδοτούν και συνήθως λαμβάνουν αρκετή δημοσιότητα. Η έκφραση «δεξαμενή σκέψης» είναι μετάφραση του αγγλικού όρου «think tank» και είναι νεολογισμός ο οποίος πρωτοχρησιμοποιήθηκε στις ΗΠΑ το 1959, για ομάδες εργασίας οι οποίες είχαν ως σκοπό την υποστήριξη της διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, για βελτιστοποίηση των αποφάσεών της. Στη συνέχεια η χρήση της επεκτάθηκε και σε οργανισμούς μελέτης / διαμόρφωσης στρατηγικής σχετικούς με άλλους τομείς δραστηριότητας. Στην Ελλάδα η πρώτη και πιο γνωστή δεξαμενή σκέψης υπήρξε το ΙΣΤΑΜΕ.

 Μερικές από τις δεξαμενές σκέψεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα (αλφαβητικά): Ανοιχτή Κοινωνία Διεθνές Κέντρο Μελετών Ευξείνου Πόντου (ΔΙΚΕΜΕΠ) Δίκτυο για την Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη Ελεύθειν Ερά Think Tank (Ε2T2) Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής & Εξωτερικής Πολιτικής (ΕΛΙΑΜΕΠ) Ελληνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ) Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών (ΕΚΕΜ)Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών και Ερευνών (ΕΚΕΜΕ)Ερευνητικό Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Μελετών (ΕΙΕΑΜ-RIEAS)Ερευνητικός Όμιλος "John Stuart Mill" Ευρωπαϊκή Έκφραση Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Ίδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων (ΙΑΑ) Ινστιτούτο Βαλκανικών Σπουδών Ινστιτούτο Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ) Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ)Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων (ΙΔΟΣ) Ινστιτούτο Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών «Ανδρέας Παπανδρέου» (ΙΣΤΑΜΕ) Institute of Diplomacy and Global Affairs Institute of International Public Law and International Relations Κέντρο Ανατολικών Σπουδών για το Πολιτισμό και την Επικοινωνία - Πάντειο Πανεπιστήμιο Κέντρο Αστικής Μεταρρύθμισης (ΚΕ.ΑΣ.Μ.) Αρχειοθετήθηκε 2018-07-28 στο Wayback Machine. Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου - Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών-Μάρκος Δραγούμης (ΚέΦιΜ) Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ) The Catalyst Φοιτητές για την Ελευθερία Forum για την Ελλάδα Κέντρο Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων (ΚΕΔΙΣΑ)
Γιάννης Λαγουδάκος

Ο Γιάννης Λαγουδάκος είναι πολιτικός και συνδικαλιστής, γεννημένος στο Πέραμα την 1η Μαΐου 1971, πρώην Δήμαρχος και μόνιμος κάτοικος του Περάματος. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου. Παράλληλα έχει δύο μεταπτυχιακές εξειδικεύσεις: α) στην «Οργάνωση Διοίκησης Τοπικής Αυτοδιοίκησης», και β) στην «Εφαρμοσμένη Ψυχολογία». Έχει καταγωγή από τη Μάνη.

 Υποστηριζόμενος από τη ΝΔ και την Πολιτική Άνοιξη, διετέλεσε Δήμαρχος την τετραετία 2002-2006 στο Πέραμα, ως επικεφαλής του συνδυασμού «ΠΕΡΑΜΑ - ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΑ», εκλέχθηκε δε στο δημαρχιακό θώκο σε ηλικία μόλις 31 ετών. Στη θητεία του, το Σεπτέμβριο του 2003, ως Δήμαρχος είχε απασχολήσει τα ΜΜΕ, με την ενέργειά του να προβεί σε διήμερη απεργία πείνας και στην κατάληψη του 4ου νηπιαγωγείου Περάματος, διαμαρτυρόμενος για την μεγάλη καθυστέρηση στην αποπεράτωση του νηπιαγωγείου. Είχε επίσης απασχολήσει τα ΜΜΕ με το «κλείσιμο δρόμων» και με κινητοποιήσεις, προκειμένου να βρεθεί λύση στο χρόνιο πρόβλημα δυσοσμίας των βοθρολυμάτων της Ψυττάλειας. Σήμερα εξακολουθεί να ασχολείται με τα κοινά, ως δημοτικός σύμβουλος και κατέχει το αξίωμα του επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης στο Δήμο Περάματος. Δημοτικός σύμβουλος είχε διατελέσει και κατά τις τετραετίες 1998-2002 και 2006-2010. Πριν και μετά τη θητεία του ως Δημάρχου εργάστηκε σε Δημόσια ΙΕΚ ως καθηγητής, διδάσκοντας Συνταγματικό Δίκαιο και Εφαρμοσμένη Ψυχολογία. Από το 2009 ασκεί το λειτούργημα του δημοσίου υπαλλήλου.
Περσέπολις Τεχεράνης

H Περσέπολις (περσικά: پرسپولیس) είναι αθλητικό σωματείο στην Τεχεράνη του Ιράν. Δραστηριοποιείται στα αθλήματα του ποδοσφαίρου, του ποδοσφαίρου σάλας, της πετοσφαίρισης, του τάε κβον ντο και της πάλης. Το ανδρικό ποδοσφαιρικό τμήμα είναι το πλέον επιτυχημένο του συλλόγου. Το σωματείο διαθέτει ακόμη πανεπιστήμιο, τηλεοπτικό σταθμό, εστιατόρια, ενώ παράγει και ενεργειακά ποτά.

 Ακολουθούν τα αθλητικά τμήματα της Περσέπολις: Ποδόσφαιρο (Ανδρών) Ποδόσφαιρο (Γυναικών) Ποδόσφαιρο σάλας (Ανδρών) Ποδόσφαιρο σάλας (Γυναικών) Πετοσφάιριση Τάε κβον ντο Πάλη Ακολουθούν οι ιδιοκτήτες με χρονολογική σειρά: 1963–1979: CRC Company 1980–1986: Οργανισμός Φυσικής Αγωγής 1986–1989: Ίδρυμα Μοσταζαφάν 1989–1993: Οργανισμός Φυσικής Αγωγής 1993–2002: Υπουργείο Βιομηχανίας και Ορυχείων 2002–2011: Οργανισμός Φυσικής Αγωγής 2011–2014: Υπουργείο Νεολαίας και Αθλητισμού 2014–2015: Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, Υπουργείο Νεολαίας και Αθλητισμού 2015–τώρα: Υπουργείο Νεολαίας και Αθλητισμού Επίσημος ιστότοπος (τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών)
Self Entitled

To Self Entitled είναι το δωδέκατο άλμπουμ απο το πανκ συγκρότημα NOFX. Κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2012 από την Fat Wreck Chords.Για να γραφτεί χρειάστηκε περισσότερο από ένας χρόνος αλλά η ηχογράφηση κράτησε 1,5 εβδομάδα.Παραγωγός ήταν ο Bill Stevenson, παραγωγός των Wolves in Wolves' Clothing (2006) και Coaster (2009). Σε συνέντευξη με την ιστοσελίδα Punk News τον Οκτώβριο του 2012, ο Fat Mike είπε ότι ηχογράφησαν 18 τραγούδια, μα μόνο 12 μπήκαν στο άλμπουμ.

 1. "72 Hookers" 3:36 2. "I Believe in Goddess" 1:34 3. "Ronnie & Mags" 2:09 4. "She Didn't Lose Her Baby" 2:56 5. "Secret Society" 2:53 6. "I, Fatty" 1:36 7. "Cell Out" 2:02 8. "Down with the Ship" 2:23 9. "My Sycophant Others" 2:46 10. "This Machine Is 4" 2:07 11. "I've Got One Jealous Again, Again" 3:02 12. "Xmas Has Been X'ed" 2:43 Συνολική διάρκεια : 29:47 "My Stepdad's a Cop and My Stepmom's a Domme" Κυκλοφορία: 19 Ιουνίου 2012(με νέα τραγούδια) "Ronnie & Mags" Κυκλοφορία: 14 Αυγούστου 2012 "Xmas Has Been X'ed" Κυκλοφορία:15 Ιανουαρίου 2013 Fat Mike – φωνή, μπάσο Eric Melvin – κιθάρα, φωνητικά El Hefe – κιθάρα, φωνητικά Erik Sandin – ντραμς, κρουστά Κριτική στο AllMusic
Άγιος Γεώργιος Κεραμείων Λέσβου

Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της Λέσβου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κεραμείων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ευεργέτουλα, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Γεώργιος είναι πεδινός οικισμός στην ανατολική Λέσβο, σε περιοχή που βλέπει στον κόλπο της Γέρας, πάνω στην επαρχιακή οδό που συνδέει τα Κεραμειά με την Μυτιλήνη (ΕΟ 36) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 15. Απέχει 13 χλμ. περίπου ΒΔ. της Μυτιλήνης. Ο Άγιος Γεώργιος αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Κεραμείων του δήμου Ευεργέτουλα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ευεργέτουλα και προσαρτήθηκε στο δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στο δήμο Μυτιλήνης. . Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Σαλβατόρε Ριίνα

Ο Σαλβατόρε "Τοτό" Ριίνα (ιταλικά: Salvatore "Toto" Riina, 16 Νοεμβρίου 1930 - 17 Νοεμβρίου 2017) ήταν Ιταλός μαφιόζος και αρχηγός της Σικελικής μαφίας από το 1974 έως και την σύλληψη του το 1993. Ο Ριίνα έγινε ευρέως γνωστός για την ανελέητη εκστρατεία δολοφονιών που κορυφώθηκε στις αρχές του 1990 με τις δολοφονίες των εισαγγελέων της Επιτροπής κατά της Μαφίας, Τζοβάνι Φαλκόνε και Πάολο Μπορσελίνο, με αποτέλεσμα την εκτεταμένη δημόσια κατακραυγή στην Ιταλία και μια μεγάλη καταστολή από τις Ιταλικές Αρχές.

 Γεννημένος το 1930 στο Κορλεόνε της Σικελίας, ο Τοτό Ριίνα είχε χάσει τον πατέρα του Τζιοβάνι και τον 7χρονο αδελφό του Φρανσέσκο, όταν εκείνος ήταν 13 ετών, ενώ προσπαθούσαν να εξάγουν εκρηκτική ύλη από παλιά αμερικανική βόμβα. Σε ηλικία 19 ετών θα γίνει μέλος της τοπικής μαφίας του Κορλεόνε και θα κάνει τον πρώτο του φόνο. Το 1969 θα συλλήφθει και θα δικαστεί κατηγορούμενος για διάφορες ανθρωποκτονίες αλλά αφέθηκε ελεύθερος χάρη στην επιείκεια των ενόρκων. Το 1974 ο Τοτό Ριίνα θα παντρεύτει την αδελφή του Καλοτζέρο Μπαγκαρέλα, Νινέτα και θα αποκτήσει 4 παιδιά. Οι δυο του γιοι, Τζιοβάνι και Τζουζέπε, ακολούθησαν και αυτοί το δρόμο της μαφίας και κατέληξαν επίσης στη φυλακή. Τον Νοέμβριο του 2001, ένα δικαστήριο στο Παλέρμο καταδίκασε τον τότε 24χρονο Τζιοβάνι σε ισόβια κάθειρξη για τέσσερις φόνους. Ο μικρότερος γιος του Ριίνα, Τζουζέπε καταδικάστηκε σε 14 χρόνια φυλάκιση για διάφορα εγκλήματα, μεταξύ των οποίων και η συμμετοχή στη μαφία και το ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο Τοτό Ριίνα δεν τα έβαλε μόνο με τις άλλες φαμίλιες της μαφίας, αλλά και με το Ιταλικό κράτος: Αστυνομικούς, Εισαγγελείς και δικαστές. Το 1982 θα διατάξει τη δολοφονία του Στρατηγού των Καραμπινιέρι Κάρλο Αλμπέρτο Ντελα Κιέζα, ο οποίος έπειτα από τις επιτυχίες του εναντίον των Ερυθρών Ταξιαρχιών, θα σταλεί στη Σικελία από την Ιταλική κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την Μαφία. Τον δολοφόνησαν μόλις εκατό μέρες μετά την άφιξή του στο Παλέρμο με τη σύζυγό του. Δέκα χρόνια μετά θα διατάξει την δολοφονία του Δικαστή Τζοβάνι Φαλκόνε, στις 23 Μαΐου 1992, ο οποίος είχε κκαταφέρει συντριπτικά χτυπήματα στην Σικελική Μαφία. Το αυτοκίνητο του Φαλκόνε και τα δύο συνοδευτικά οχήματα με τη ασφάλειά του ανατινάχθηκαν με εκατοντάδες κιλά εκρηκτικών, στην διαδρομή από το αεροδρόμιο στην πόλη του Παλέρμο. Μαζί με τον δικαστή σκοτώθηκαν η γυναίκα του και οι τρεις σωματοφύλακές του. Δύο μήνες αργότερα στις 19 Ιουλίου 1992 ο Ριίνα θα δώσει εντολή να δολοφονηθεί και ο συνάδελφος και διάδοχος του Φαλκόνε, Πάολο Μπορσελίνο, μετά από μια επίσκεψη στο σπίτι της μητέρας του.
Χούντα

Η λέξη Χούντα (Junta) έχει ισπανική προέλευση και κυριολεκτικά σημαίνει σύνδεσμος ή γενικότερα επιτροπή διοίκησης/ συμβούλιο διοίκησης. Ο όρος στρατιωτική χούντα επικράτησε ιστορικά να αναφέρεται σε ομάδες αξιωματικών που συνωμοτούν και καταλαμβάνουν την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα.

 Κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί για πραξικοπήματα που έγιναν στη Μεσόγειο (Τουρκία, Συρία, Ιράκ, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Λιβύη, Πορτογαλία, Ισπανία), στη Λατινική Αμερική, καθώς και στην Ελλάδα. Παρόλο που για την Ελλάδα υπάρχει ιστορικό πραξικοπημάτων, ο όρος αυτός αναφέρεται περισσότερο στην πιο πρόσφατη επταετή περίοδο της δικτατορίας από τη Χούντα των Συνταγματαρχών (1967-1974). Αυτό πιθανόν λόγω της υιοθέτησης και χρήσης του όρου από εκπομπές ξένων ραδιοφωνικών σταθμών στην ελληνική, όπως το ραδιοφωνικό σταθμό της Μόσχας, τη Ντόιτσε Βέλλε, το Μπι Μπι Σι. Σήμερα αναφέρεται σε αυταρχική μορφή διακυβέρνησης που χαρακτηρίζεται από ολιγαρχική στρατιωτική δικτατορία, όπως διακρίνεται από άλλες κατηγορίες αυταρχικής κυριαρχίας, συγκεκριμένα την αυταρχική στρατιωτική δικτατορία, την ολιγαρχική κομματική δικτατορία και την αυταρχική κομματική δικτατορία. Στα ισπανικά, η λέξη χρησιμοποιείται ακόμα στην δημόσια διοίκηση (π.χ. στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση). Παράδειγμα η Junta de Comunidades de Castilla-La Mancha (Σύνδεσμος των Κοινοτήτων της Καστίλλης-Λα Μάντσας), η διοίκηση της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλλης-Λα Μάντσας της Ισπανίας.
Πολύστυλο Καβάλας

Το Πολύστυλο, έως το 1926 γνωστό ως Μπουλούσκα, Μπολούσκα ή Μπουλούστρα, είναι χωριό του Δήμου Καβάλας, της ομώνυμης περιφερειακής Ενότητας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 η δημοτική κοινότητα Πολύστυλου, που περιλαμβάνει και τους οικισμούς Δάτο και Μικροχώρι, είχε 791 κατοίκους, από 820 το 2011 (εκ των οποίων οι 420 στο Πολύστυλο). Βρίσκεται σε υψόμετρο 60 μέτρων και απέχει 10 χιλιόμετρα από την Καβάλα. Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου.

 Το χωριό διαθέτει νηπιαγωγείο (πρώην δημοτικό σχολείο) και λαογραφικό μουσείο, τα οποία είναι ενσωματωμένα στο ίδιο κτίριο. Ο χώρος αυτός είναι κατάλληλος για περιβαλλοντικά προγράμματα και σχολικές εκδρομές. Στην τοπική κοινότητα Πολυστύλου ανήκουν επίσης τα χωριά Δάτο και Μικροχώρι. Στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος και Αγίων Πέντε Μαρτύρων Πολυστύλου, φυλάσσονται τα Χαριτόβρυτα Σκηνώματα των Αγίων Ευστρατίου, Αυξεντίου, Ευγενίου, Μαρδαρίου και Ορέστου. Η ονομασία του οφείλεται σε έναν μεγάλο αριθμό αρχαίων μαρμάρινων στύλων (κιόνων), που βρέθηκαν στη περιοχή και πλέον βρίσκονται στο προαύλιο της εκκλησίας του χωριού. Ευρήματα αποδεικνύουν, ότι έχει κατοικηθεί ήδη από αρχαιοτάτων χρόνων. Ίσως να αποτελούσε μέρος της πόλεως των Φιλίππων. Τον 19ο αιώνα στην περιοχή υπήρχε μεγάλο κτήμα γνωστό ως κτήμα της Μπουλούτσκας ή Μπουλούστρας, όπου κατοικούσαν οι εργάτες του, πιθανότατα ελληνικής καταγωγής.Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στο Πολύστυλο εγκαταστάθηκαν 49 οικογένειες προσφύγων. Πρόκειται, δηλαδή, για έναν καθαρά προσφυγικό οικισμό, κυρίως Θρακιωτών. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στο δήμο Φιλίππων και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Αμυγδαλεώνος, μέχρι το 1949, όταν και αποσπάστηκε από την κοινότητα αυτή και υπάχθηκε στην κοινότητα Πολύστυλο, της οποίας ορίστηκε έδρα. Το Πολύστυλο, αποτελεί ένα ακόμα προσφυγοχώρι. Οι κάτοικοί του προήλθαν, κατά το ήμισυ από την Ανατολική Θράκη, και οι λοιποί από την Μικρά Ασία. Φθάνοντας στην Ελλάδα, πρόσφυγες από τα Σήμαντρα (Σεμέντερε) Καππαδοκίας (Καραμανλήδες - Σεμενδριώτες), μεταφέροντας τα τίμια λείψανα των αγίων ενδόξων Πέντε Μαρτύρων Ευστρατίου, Αυξεντίου, Ευγενίου, Μαρδαρίου και Ορέστου, αρχικά διέμειναν (από το 1924) στα Κόκκαλα, ένα ορεινό χωριό της Καβάλας και το 1944, λόγω λεηλασίας των Βουλγάρων, το εγκατέλειψαν, κατέβηκαν στον κάμπο των Φιλίππων και εγκαταστάθηκαν στο Πολύστυλο. Η Μνήμη των Αγίων Πέντε Μαρτύρων τιμάται στις 13 Δεκεμβρίου, ενώ η λιτανεία (Περιφορά) των ιερών λειψάνων τους, πραγματοποιείται στους δρόμους του χωριού κάθε χρόνο της Ζωοδόχου Πηγής (Παρασκευή της Διακαινησίμου), δηλαδή πέντε ημέρες μετά από το Πάσχα. Επιπρόσθετα, κάθε παραμονή του Αγίου Πνεύματος (Κυριακή της Πεντηκοστής απόγευμα) οργανώνεται πανηγύρι λόγω του εορτάζοντος ναού της Αγίας Τριάδος στην αυλή του σχολείου με φαΐ, ποτό και παραδοσιακούς χορούς από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Πολυστύλου και συλλόγους γειτονικών χωριών ή και από την πόλη της Καβάλας. https://www.impantokratoros.gr/agioi_pente_martyres.el.aspx Αρχειοθετήθηκε 2016-11-11 στο Wayback Machine.
Chinese Democracy (τραγούδι)

Το "Chinese Demoxracy" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού hard rock συγκροτήματος Guns N' Roses. Εμφανίστηκε στον ομότιτλο δίσκο του 2008, ενώ είχε κυκλοφορήσει στο iTunes Store μερικές μέρες πριν το άλμπουμ. Γράφτηκε κυρίως από τον τραγουδιστή Αξλ Ρόουζ και τον πρώην ντράμερ Τζος Φριζ. Είναι το πρώτο single του συγκροτήματος με αυθεντικό υλικό από το "Estranged" του 1994 (το 1999, ωστόσο, είχε κυκλοφορήσει το promo "Oh My God"). Εξέλαβε περισσότερο θετικές κριτικές.

 Η ταινία Kundun έπαιζε στην τηλεόραση σχετικά με τον Δαλάι Λάμα. Ήμουν έτοιμος να φύγω... και ήταν το τέλος της ταινίας. Και ο Δαλάι Λάμα ετοιμαζόταν να περάσει τα σύνορα, ξέρετε, για να είναι εξόριστος για την υπόλοιπη ζωή του από την ίδια του τη χώρα. Και κοιτά στους ανθρώπους που τον βοήθησαν, και ξέρεις ότι έχει ξεφύγει από την κινεζική κυβέρνηση. Τους χαιρετά και τον χαιρετούν. Κι έπειτα υπάρχει μια σκηνή στην οποία κοιτά πίσω τους και όλοι τους είναι νεκροί. Διότι γνώριζε πως θα σκοτώνονταν, κι εκείνοι γνώριζαν ότι βοηθώντας τον θα πέθαιναν. Και, το συναίσθημα σε αυτό το τραγούδι, είναι σχετικά με αυτό. Δεν είναι ένα έξυπνο κομμάτι. Δεν δίνει την απάντηση σε κάτι. Και δεν είναι αναγκαστικά κάτι καλό ή κακό για την Κίνα. Είναι ότι η Κίνα είναι μια από τις πιο ισχυρές αλλά και καταθλιπτικές χώρες και κυβερνήσεις στον κόσμο. Κι εμείς είμαστε τυχεροί να ζούμε σε ένα ελεύθερο κράτος. Σκεπτόμενος ότι αυτό κάπως με νευρίασε, γράψαμε αυτό το τραγούδι με το όνομα "Chinese Democracy". - Αξλ Ρόουζ, 1 Ιανουαρίου 2001, πρώτη εκτέλεση του κομματιού Αξλ Ρόουζ - κύρια φωνητικά, πλήκτρα Πωλ Τομπάιας - κιθάρα Ρόμπιν Φινκ - κιθάρα Buckethead - κιθάρα Ρίτσαρντ Φόρτους - κιθάρα Bumblefoot - κιθάρα Τόμμυ Στίνσον - μπάσο, φωνητικά Ντίζυ Ριντ - πλήκτρα, φωνητικά Κρις Πίτμαν - πλήκτρα, φωνητικά Φρανκ Φέρρερ - ντραμς
Ρουμανικές βουλευτικές εκλογές (2016)

Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Ρουμανία στις 11 Δεκεμβρίου 2016. Ήταν οι πρώτες που διενεργήθηκαν με ένα νέο εκλογικό σύστημα που εγκρίθηκε το 2015, με το οποίο έγινε επιστροφή στο αναλογικό εκλογικό σύστημα που χρησιμοποιήθηκε στις εκλογές του 2004. Με τη νέα εκλογική νομοθεσία μειώθηκε ο αριθμός των εδρών σε βουλή και γερουσία. Αποφασίστηκαν συνολικά 466 κοινοβουλευτικές έδρες (308 βουλευτές, 18 έδρες μειονοτικών βουλευτών και 134 γερουσιαστές) σε σύγκριση με 588 βουλευτές που εξελέγησαν το 2012. Η ομογένεια εκπροσωπείται από τέσσερις βουλευτές και δύο γερουσιαστές που εκλέγονται με την επιστολική ψήφο. Στις εκλογές καταγράφηκε ποσοστό συμμετοχής 39,5%, χαμηλότερο από το 2012, αλλά ελαφρώς υψηλότερο από τις εκλογές του 2008. Για πρώτη φορά οι Ρουμάνοι ψηφοφόροι που κατοικούν στο εξωτερικό μπόρεσαν να ψηφίσουν μέσω της επιστολικής ψήφου, ως απάντηση στις αμφιλεγόμενες διαδικασίες διεξαγωγής των προεδρικών εκλογών του 2014.

 Οι βουλευτικές εκλογές του 2016 πραγματοποιήθηκαν διαφορετικά σε σχέση με εκείνες του 2012 και του 2008. Στις 24 Φεβρουαρίου 2015 η Εκλογική Επιτροπή αποφάσισε καταρχήν να επιστρέψει η αναλογική εκπροσώπηση με λίστες κομμάτων, εγκαταλείποντας το πλειοψηφικό σύστημα που είχε εισαχθεί με τις εκλογές του 2008. Με τον νέο εκλογικό νόμο που υπέγραψε ο πρόεδρος Κλάους Γιοχάνις τον Ιούλιο του 2015 επαναφέρθηκε η αναλογική εκπροσώπηση. Αν και η εικόνα του Βίκτορ Πόντα και του σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (PSD) επλήγη από σκάνδαλα διαφθοράς και το πρόσφατο κύμα διαμαρτυριών, το κόμμα παρέμεινε ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα στη Ρουμανία. Εκτός από το PSD, το ρουμανικό κομματικό σύστημα πέρασε από πολλούς και σημαντικούς ανασχηματισμούς ομάδων. Αποτέλεσμα των εκλογών ήταν η επαναφορά των Σοσιαλδημοκρατών στην εξουσία, με σχηματισμό συμμαχικής κυβέρνησης με τον συνασπισμό Δημοκρατικών και Φιλελευθέρων ALDE. Τον Ιανουάριο του 2017 ανέλαβε πρωθυπουργός (και επικεφαλής της κυβέρνησης) ο Σορίν Γκριντεάνου.
Δήμος Φολόης

Ο Δήμος Φολόης ήταν δήμος του Νομού Ηλείας που υπήρξε δύο φορές σε διαφορετικές χρονικές περιόδους με διαφορετική σύσταση. Λειτούργησε τις περιόδους 1835-1841 και 1997-2010.

 Ο Δήμος δημιουργήθηκε με τον "νόμο περί συστάσεως των Δήμων" και το βασιλικά διατάγματα του 1835 και του 1836. Από το 1835 ανήκε στην Επαρχία Διποταμίας και περιελάμβανε τα χωριά Νουσά, Τσίπιανα, Μοσθενίτσα, Κερτίζα, Κακοτάρι, Κούμανι, Γιάρμενα, Αγία Άννα, Ανδρώνι, Μπεντένι και Κλεινδιά. Ο Δήμος καταργήθηκε το 1841 και προσαρτήθηκε στον Δήμο Λάμπειας. Έδρα του τότε δήμου ήταν το Κούμανι. Ο Δήμος Φολόης ήταν διοικητική διαίρεση του Νομού Ηλείας βάσει του Προγράμματος «Καποδίστριας» που προήλθε από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο ευρύτερο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας ως δημοτική ενότητα αυτού. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού, στην περιοχή του ομώνυμου όρους και αποτελούταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα, καταλαμβάνοντας συνολική έκταση 36,5 τ.χλμ. Είχε πληθυσμό 3.814 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν ο Λάλας. Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί: Δ.δ. Λάλα [ 850 ] ο Λάλας [ 744 ] ο Πόθος [ 106 ] Δ.δ. Αχλαδινής [ 449 ] η Αχλαδινή [ 438 ] ο Κουτσουρούμπας [ 11 ] Δ.δ. Δούκα [ 133 ] ο Δούκας [ 54 ] ο Λάσδικας [ 79 ] Δ.δ. Κούμανη [ 589 ] ο Κούμανης [ 564 ] ο Άι Γιαννάκης [ 8 ] η Καστανιά [ 17 ] Δ.δ. Μηλεών -- οι Μηλιές [ 183 ] Δ.δ. Νεμούτας [ 651 ] η Νεμούτα [ 652 ] η Βίλλια [ 432 ] ο Κάμπος (Δ.δ. Νεμούτας) [ 23 ] τα Τσαπαραίικα [ 34 ] Δ.δ. Νεράιδας [ 354 ] η Νεράιδα [ 306 ] ο Κάμπος (Δ.δ. Νεράιδας) [ 48 ] Δ.δ. Περσαίνης [ 404 ] η Πέρσαινα [ 1 ] η Νέα Πέρσαινα [ 403 ] Δ.δ. Φολόης -- η Φολόη [ 201 ] Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Παναγιώτης Θεοδ. Παπαθεοδώρου, Η Κρυόβρυση της Ηλείας, ιστορία και ζωή, Εκδόσεις Πέτρος Κούλης, Πάτρα 2003. ISBN 960-87799-0-1 Δήμος Φολόης, erymanthos.eu. Ανακτήθηκε: 08/09/2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Φολόης (1997-2010), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/09/2016. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δήμου Φολόης (1835-1841), eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 06/09/2016. Υπουργείο Εσωτερικών, δήμοι του σχεδίου Καποδίστριας Αρχειοθετήθηκε 2009-09-24 στο Wayback Machine.
Κατάλογος αρχηγών κράτους των Φίτζι

Αυτό το άρθρο απαριθμεί τους αρχηγούς κρατών των Φίτζι, από την ίδρυση του Βασιλείου των Φίτζι το 1871 μέχρι σήμερα. Επί του παρόντος, ο αρχηγός του κράτους των Φίτζι είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος διορίζεται από το Κοινοβούλιο για τριετή θητεία σύμφωνα με τους όρους του Συντάγματος του 2013. Ο σημερινός πρόεδρος είναι ο Ρατού Γουίλιαμ Κατονίβερε. Εξελέγη στις 22 Οκτωβρίου 2021 και ορκίστηκε στις 12 Νοεμβρίου 2021.

 Από το 1871 έως το 1874 βασιλιάς ήταν ο Ρατού (αρχηγός) Σερού Επενίσα Κακομπάου. Κατάφερε και ένωσε μέρος των αντιμαχόμενων φυλών των Φίτζι υπό την ηγεσία του, ιδρύοντας ένα ενωμένο βασίλειο των Φίτζι. Έλαβε το όνομα "Cakobau" που σημαίνει καταστροφέας του Μπάου. Ο Κακομπάου ήταν ο Vunivalu (Πολέμαρχος/Υπέρτατος Αρχηγός) του Μπάου από το 1852. Από καιρό είχε αυτοχαρακτηριστεί Tui Viti (Βασιλιάς των Φίτζι), αλλά δεν είχε αναγνωριστεί ως τέτοιος από άλλους αρχηγούς, και δεν άσκησε καμία άμεση εξουσία έξω από την επικράτειά του στο Μπάου μέχρι που ένωσε τη χώρα υπό την ηγεσία του το 1871. Οι πρόγονοί του, που χρονολογούνται από το 1770, έχουν συχνά – εσφαλμένα – καταχωρηθεί ως «Βασιλιάδες» των Φίτζι. Στις 10 Οκτωβρίου 1874 ο Κακομπάου υπέγραψε την Πράξη Εκχώρησης, που παρείχε στη Βρετανική Αυτοκρατορία την κυριαρχία στα νησιά. Από το 1874 έως το 1970 ο Βρετανός μονάρχης ήταν ο επίσημος αρχηγός του κράτους των Φίτζι, τα οποία ήταν βρετανική αποικία. Τα Φίτζι έγιναν ανεξάρτητο βασίλειο της Κοινοπολιτείας στις 10 Οκτωβρίου 1970, και η Ελισάβετ Β΄ ανέλαβε Βασίλισσα των Φίτζι. Ο Βρετανός μονάρχης εκπροσωπήθηκε από έναν κυβερνήτη, ο οποίος ενήργησε σύμφωνα με τις συμβουλές της βρετανικής κυβέρνησης. Τα Φίτζι ανακηρύχθηκαν δημοκρατία στις 7 Οκτωβρίου 1987, μετά την παραίτηση της Ελισάβετ Β΄ έπειτα από δύο στρατιωτικά πραξικοπήματα. Πρόεδρος των Φίτζι Πρωθυπουργός των Φίτζι
Τακτικούπολη Τροιζήνας

Η Τακτικούπολη (μέχρι το 1927 Δάρα) είναι οικισμός στον δήμο Τροιζηνίας, στην περιφερειακή ενότητα Νήσων της περιφέρειας Αττικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Τακτικούπολη έχει 250 κατοίκους. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 120 μέτρων στο δρόμο που οδηγεί στα Μέθανα, λίγο πριν τον ισθμό των Μεθάνων.

 Η Τακτικούπολη πήρε το όνομά της από το γεγονός ότι ο Κάρολος Φαβιέρος οργάνωσε εκεί το πρώτο σώμα τακτικού στρατού στα πλαίσια του ελληνικού κράτους. Κοντά στο χωριό και τον ισθμό των Μεθάνων έκτισε επίσης ένα οχυρό γνωστό ως Κάστρο του Φαβιέρου, πιθανόν για την προστασία του στρατοπέδου. Μέχρι το 1927 λεγόταν Δάρα. Η Τακτικούπολη προσαρτήθηκε το 1845 στον δήμο Τροιζήνος, όπου παρέμεινε μέχρι το 1912, όταν ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι το 1997, οπότε και με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Τροιζήνας και το 2020 στον δήμο Τροιζηνίας. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής και Ηρώο Πεσόντων. Άλλοι ναοί της Τακτικούπολης είναι η Αγία Σωτήρα και ο Άγιος Κυπριανός. Κοντινές παραλίες είναι της Δάρδιζας, τα λιμανάκια της Ξηρολίμνης και του Αγίου Νικολάου, με το ομώνυμο εξωκλήσι κτισμένο το 1900.
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2023

Το Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. 2023 ήταν η 25η διοργάνωση του ειδικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου με σκοπό τον καθορισμό των 24 ομάδων που θα προβιβαστούν στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία της επόμενης περιόδου. Έπειτα από την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου 2022-23 στα τοπικά πρωταθλήματα των Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων (ΕΠΣ), οι πρωταθλήτριες και οι τρεις δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ενώσεων (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας), έλαβαν το δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα, με διοργανώτρια αρχή την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ).

 Η διοργάνωση διεξήχθη με την συμμετοχή 56 ομάδων, τις πενήντα τρεις (53) πρωταθλήτριες ομάδες των ΕΠΣ και τρεις (3) δευτεραθλήτριες ομάδες των ιδρυτριών Ενώσεων (Αθηνών, Πειραιά, Μακεδονίας) των τοπικών ΕΠΣ χωρισμένων σε 8 ομίλους, από 7 ομάδες ο καθένας. Σύμφωνα με την προκήρυξη της ΕΠΟ, στη Γ΄ Εθνική της περιόδου 2023-24 προβιβάζονται οι τρεις (3) πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο, συνολικά δηλαδή 24 σύλλογοι. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 14 Μαΐου του 2023 και ολοκληρώθηκε στις 11 Ιουνίου. Πέντε ακόμα ομάδες που κατέλαβαν τις 4ες θέσεις στους ομίλους τους έλαβαν πρόσκληση να αναπληρώσουν κενά απο ομάδες που δε δήλωσαν συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής. Οι ενώσεις ποδοσφαιρικών σωματείων χωρίστηκαν σε οχτώ (8) ομίλους. Κάθε ομάδα μετείχε στον όμιλο στον οποίο βρίσκεται η ένωση στην οποία ανήκει. Ο καταρτισμός των ομίλων γίνεται με γεωγραφικά κριτήρια. Στις 5 Απριλίου 2023 έγινε η κλήρωση της σειράς των αγώνων σε κάθε όμιλο, με την διεξαγωγή σε 7 αγωνιστικές, δηλαδή ένα γύρο. Δεν συμμετείχαν οι ομάδες από τις ΕΠΣ Γρεβενών και ΕΠΣ Λασιθίου καθώς δεν διεξήχθησαν τα τοπικά πρωταθλήματα. Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές Αγωνιστικές
Μάικλ Γκόουβ

Ο Μάικλ Γκόουβ (αγγλ. Michael Gove, γεννημένος στις 26 Αυγούστου 1967) είναι Βρετανός πολιτικός που διατελεί Υπουργός Στέγασης καθώς επίσης και Υπουργός Διακρατικών Σχέσεων στην Κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ. Είναι βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος από το 2005 εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια του Σάρρεϋ Χηθ (Surrey Heath parliamentary constituency).

 Επί της πρώτης Κυβερνήσεως του Ντέιβιντ Κάμερον, το 2010, τοποθετήθηκε Υπουργός Παιδείας και το 2014 έγινε Υπεύθυνος Κομματικής Πειθαρχίας της Κυβέρνησης για τη Βουλή των Κοινοτήτων (Government Chief Whip in the House of Commons). Κατόπιν των γενικών εκλογών του 2015 τοποθετήθηκε Υπουργός Δικαιοσύνης στην δεύτερη Κυβέρνηση Κάμερον.Εν όψει του δημοψηφίσματος για την παραμονή της Βρετανίας στην ΕΕ, τάχθηκε υπέρ της Αποχώρησης.Η Τερέζα Μέι αρχικά τον απέλυσε το 2016 ωστόσο, μετά τις εκλογές του 2017 ο Γκόουβ επέστρεψε στην κυβέρνηση της Μέι ως υπουργός Περιβάλλοντος, Τροφίμων και Γεωργίας.Στις Κυβερνήσεις του Μπόρις Τζόνσον υπηρέτησε πρώτα ως Καγκελάριος του Δουκάτου του Λάνκαστερ και στην συνέχεια ως Υπουργός Διακρατικών Σχέσεων και Υπουργός Στέγασης. Τα δύο τελευταία υπουργεία του ανατέθηκαν και στην Κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ. Λόρδος Καγκελάριος (Υπουργός Δικαιοσύνης) Κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου Michael Gove επίσημη ιστοσελίδα Michael Gove "προφίλ" στην επίσημη ιστοσελίδα του Συντηρητικού Κόμματος
Αρχηγός Κράτους της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας

Ακολουθεί κατάλογος με τους αρχηγούς κράτους της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας από την εποχή της ανεξαρτησίας στις 13 Αυγούστου 1960. Συμπεριλαμβάνονται στη λίστα και οι ντε φάκτο αρχηγοί κράτους. Μέχρι σήμερα, ο Αντρέ Κολινγκμπά είναι ο μόνος πρόεδρος που παραιτήθηκε με δημοκρατικές διαδικασίες.

 Ο Νταβίντ Ντακό ανέλαβε τον έλεγχο της χώρας το 1959 έπειτα από σύντομη εσωτερική πάλη για την εξουσία με τον Αμπέλ Γκουμπά. Μετά την ανεξαρτησία, ο Ντακό υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Προσωρινής Κυβέρνησης και αργότερα πρόεδρος μέχρι να καθαιρεθεί σε πραξικόπημα την Πρωτοχρονιά του 1966 από έναν από τους υπουργούς του, τον Ζαν-Μπεντέλ Μποκασά. Κυβέρνησε για 10 χρόνια πριν από την αντικατάσταση της κυβέρνησης με μια μοναρχία, την Κεντροαφρικανική Αυτοκρατορία. Ο Μποκασά κυβέρνησε για σχεδόν τρία χρόνια πριν καθαιρεθεί σε ένα πραξικόπημα σχεδιασμένο από τη Γαλλία. Το πραξικόπημα εκείνο είχε ως αποτέλεσμα να εγκατασταθεί στην προεδρία ο Ντακό και η χώρα να μετονομαστεί σε Κεντροαφρικανική Δημοκρατία. Τον δεύτερο χρόνο της μονοκομματικής του κυβέρνησης, ανατράπηκε σε ένα αναίμακτο πραξικόπημα από τις ένοπλες δυνάμεις του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντρέ Κολινγκμπά. Τον πέμπτο χρόνο της δικής του στρατιωτικής κυβέρνησης, ο Κολινγκμπά έγινε Πρόεδρος και Αρχηγός του Κράτους της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας. Υπό την πίεση για εκδημοκρατισμό ο Κολινγκμπά ίδρυσε ένα πολιτικό κόμμα και πραγματοποίησε ένα δημοψήφισμα, στο οποία εξελέγη για μια εξαετή θητεία στο αξίωμα του προέδρου. Νικήθηκε στις επόμενες προεδρικές εκλογές το 1993 από τον Ανζ Φελίξ Πατασέ, ο οποίος υπηρέτησε στο αξίωμα επί σχεδόν 10 χρόνια πριν ανατραπεί με πραξικόπημα από τις ένοπλες δυνάμεις με επικεφαλής τον αρχηγό του στρατού, Φρανσουά Μποζιζέ. Ο Μποζιζέ υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας μέχρι που ανατράπηκε στις 24 Μαρτίου 2013 από τον αρχηγό των ανταρτών Σελεκά στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Νέος αρχηγός κράτους έγινε ο Μισέλ Τζοτοντιά ο οποίος με τη σειρά του παραιτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2014, λόγω της συνεχιζόμενης σύρραξης. ΓενικέςAppiah, K. Anthony; Gates, Henry Louis, Jr., επιμ.. (1999), Africana: The Encyclopedia of the African and African American Experience, New York City: Basic Books, ISBN 0-465-00071-1, https://archive.org/details/africanaencyclop00appi . Kalck, Pierre (2005), Historical Dictionary of the Central African Republic (3rd English έκδοση), Lanham, Maryland: The Scarecrow Press, ISBN 0-8108-4913-5 . Marsden, Hilary, επιμ.. (1988), Whitaker's Almanack, 1988, London: J Whitaker and Sons, ISBN 0-85021-178-6 . Titley, Brian (1997), Dark Age: The Political Odyssey of Emperor Bokassa, Montreal: McGill-Queen's University Press, ISBN 0-7735-1602-6, OCLC 36340842 .Συγκεκριμένες Elections in the Central African Republic BBC News Timeline: Central African Republic
Γκέοργκ Λίντεμαν

Ο Γκέοργκ Λίντεμαν (8 Μαρτίου 1884 – 25 Σεπτεμβρίου 1963) ήταν Γερμανός στρατηγός κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Διοίκησε την 18η Στρατιά κατά τη διάρκεια της σοβιετικής επίθεσης Κίνγκισεπ-Γκντοβ.

 Το 1936, ο Λίντεμαν προήχθη σε υποστράτηγο και ανέλαβε τη διοίκηση της 36ης Μεραρχίας Πεζικού, που συμμετείχε στην εισβολή στη Γαλλία. Ο Λίντεμαν προήχθη σε στρατηγό και ανέλαβε τη διοίκηση του 50ού Σώματος Στρατού. Τον Ιούνιο του 1941, κατά την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα, οι άνδρες του Λίντεμαν αποτελούσαν κομμάτι της Ομάδας Στρατιών Βορρά. Ο Λίντεμαν ηγούνταν του σώματος κατά τη διάρκεια της προόδου προς το Λένινγκραντ. Η μονάδα του μεταφέρθηκε για λίγο στη διοίκηση της Ομάδας Στρατιών Κέντρου κατά τη διάρκεια της Μάχης του Σμολένσκ. Μεταφέρθηκε έπειτα και πάλι στην Ομάδα Στρατιών Βορρά. Στις 16 Ιανουαρίου 1942, ο Λίντεμαν ανέλαβε τη διοίκηση της 18ης Στρατιάς. Το καλοκαίρι του 1942, προήχθη σε αρχιστράτηγο. Ο Λίντεμαν ηγούνταν της 18ης Στρατιάς σε όλες τις εκστρατείες γύρω από το Λένινγκραντ και κατά τη διάρκεια της υποχώρησης του Ιανουαρίου 1944 από το Ορανιενμπάουμ στη Νάρβα. Προήχθη στη διοίκηση της Ομάδας Στρατιών Βορρά στις 31 Μαρτίου 1944. Στις 4 Ιουλίου 1944, απαλλάχθηκε των καθηκόντων του και μεταφέρθηκε στον Εφεδρικό Στρατό. Την 1η Φεβρουαρίου 1945, διορίστηκε στη διοίκηση όλων των γερμανικών στρατευμάτων στη Δανία ως «Ανώτατος Διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων στη Δανία». Η Γερμανία παραδόθηκε άνευ όρων στη βορειοδυτική Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και τη Δανία στις 5 Μαΐου 1945. Στη συνέχεια, ο Λίντεμαν είχε το καθήκον να διαλύσει τη γερμανική κατοχή της Δανίας μέχρι τις 6 Ιουνίου 1945, όταν συνελήφθη στο αρχηγείο του στο Σίλκεμποργκ. Παρέμεινε υπό αμερικανική κράτηση μέχρι το 1948. Πέθανε το 1963 στο Φρόιντενσταντ της Δυτικής Γερμανίας.