IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μεταμόρφωση Ανθηρού Καρδίτσας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μεταμόρφωση (αποσαφήνιση)Για συνώνυμο οικισμό στο νομό Καρδίτσας: Μεταμόρφωση Παλαμά Η Μεταμόρφωση είναι ορεινό χωριό της Καρδίτσας σε υψόμετρο 930 μέτρα.

 Η Μεταμόρφωση Ανθηρού ή Αργιθέας βρίσκεται στα βορειοδυτικά όρια του νομού Καρδίτσας με το νομό Τρικάλων. Απέχει 5 χλμ. Β.-ΒΔ. του Ανθηρού που είναι η έδρα του δήμου και 70,5 χλμ. Δ. της Καρδίτσας. Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Κατούσι και είναι κτισμένο μέσα σε ήρεμο και όμορφο φυσικό περιβάλλον. Υπάρχουν πετρόκτιστα επιπλωμένα διαμερίσματα, δύο κέντρο εστίασης στην τοποθεσία "Παλιός Μύλος" στην είσοδο του χωριού και στο κέντρο του χωριού. Ιερά Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου Σημαντικό αξιοθέατο είναι η Ιερά Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου που βρίσκεται ανάμεσα στη Μεταμόρφωση και τον οικισμό Λαγκάδι και από το 1983 έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Η μονή έχει ανακαινιστεί και από το παλιό μοναστήρι, που υπολογίζεται ότι κτίστηκε γύρω στα 1600, διασώζεται το καθολικό, τμήματα των κελιών και του περιβόλου. Στο εσωτερικό του υπήρχε περίτεχνο τέμπλο του φυλάσσεται στο Εκκλησιαστικό - Ιστορικό - Λαογραφικό μουσείο του χωριού. Tο καθολικό αποτελείται από δύο τμήματα: το κάτω τμήμα που είναι ναός αθωνιτικού τύπου αφιερωμένος στο Γενέσιον της Θεοτόκου διακοσμημένος με τοιχογραφίες των μέσων του 17ου αιώνα και το επάνω τμήμα το οποίο είναι δίδυμος ναός με το βόρειο μέρος του αφιερωμένο στη Ζωοδόχο Πηγή το δε νότιο στους Αγίους Αναργύρους. Το χωριό με το παλιό του όνομα Κατούσι αναφέρεται επίσημα το 1951 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ανθηρού. Μετονομάστηκε σε Μεταμόρφωσις το 1957. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Ανθηρού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του δήμου Αργιθέας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 105 κατοίκους. Ιερά Μονή Γεννήσεως της Θεοτόκου - Κατούσι από τον ιστότοπο Greek Orthodox Religious Tourism
Βερνάρδος του Άνχαλτ

Ο Βερνάρδος, γερμ. Bernhard (π. 1134 - 2 Φεβρουαρίου 1212) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόμης του Άνχαλτ & Μπάλλενστετω(1170-1212), δούκας της Σαξονίας (1180-1212) και κύριος του Μπέρνμπουρκ.

 Ήταν ο έβδομος γιος του Αλβέρτου η Άρκτος, δούκα της Σαξονίας και της Σοφίας των Φόρμπαχ, κόρης του Χέρμαν Α΄ κόμη του Βίντσενμπουρκ. Το 1212 απεβίωσε στο Μπάλενστετ σε ηλικία 78 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, ο Ερρίκος Α΄ στο Άνχαλτ και ο Αλβέρτος Α΄ στη Σαξονία. Νυμφεύτηκε πρώτα τη Μπριγκίττε (ή τη Γιούττα) των Έστριντσεν, κόρη του Κανούτου Ε΄ της Δανίας και είχε τέκνα: Ερρίκος Α΄ π. 1170-1252, κόμης του Άνχαλτ. Σοφία (ή Αδελαΐδα) απεβ. 1244, ηγουμένη στο αββαείο του Γκέρνροντε. Αλβέρτος Α΄ π. 1175-1260, δούκας της Σαξονίας. Ιδρυτής του κλάδου των Ασκάνια-Σαξονίας. Χέντβιχ π. 1175-μετά το 1206, παντρεύτηκε τον Ούλριχ Α΄ κόμη του Βέττιν.Μετά έκανε δεύτερο γάμο με τη Σοφία, κόρη του Λουδοβίκου Β΄ των Λουδοβικιδών λαντγκράβου της Θουριγγίας και είχε τέκνο: Ιωάννης, κοσμήτορας του Συλλόγου του καθεδρικού του Χάλμπερστατ.Έπειτα έκανε τρίτο γάμο με τη Γιούντιτ/Ιουδήθ των Πιάστ, κόρη του Μιέσκο Γ΄ του Γηραιού, δούκα της Πολωνίας· δεν απέκτησε απογόνους. Cordula Bornefeld, "Die Herzöge von Sachsen-Lauenburg", in: Die Fürsten des Landes: Herzöge und Grafen von Schleswig, Holstein und Lauenburg [De slevigske hertuger; German], Carsten Porskrog Rasmussen (ed.) on behalf of the Gesellschaft für Schleswig-Holsteinische Geschichte, Neumünster: Wachholtz, 2008, pp. 373-389, here p. 383. ISBN 978-3-529-02606-5 Adolf Hofmeister, "Der Kampf um das Erbe des Stader Grafen zwischen den Welfen und der Bremer Kirche (1144–1236)", In: Geschichte des Landes zwischen Elbe und Weser: 3 vols., vol. II: Mittelalter (1995), pp. 105–157, here p. 119. ISBN 978-3-9801919-8-2
Ελαιαγνοειδή

Τα ελαιαγνοειδή (λατινική και επιστημονική ονομασία Elaeagnaceae) είναι οικογένεια δικοτυλήδονων φυτών, που ονομάσθηκε έτσι από την ονομασία του γένους ελαίαγνος και περιλαμβάνει το ιπποφαές. Τα ελαιαγνοειδή είναι μικρά δέντρα και θάμνοι, που συναντώνται στην εύκρατη ζώνη του Βόρειου Ημισφαιρίου, εκτεινόμενα και σε μέρη της τροπικής Ασίας και της Αυστραλίας. Η οικογένεια περιλαμβάνει περίπου 60 είδη, που κατανέμονται στα εξής τρία γένη: Elaeagnus (ελαίαγνος), Tourn. από L. Hippophae (ιπποφαές), L. Shepherdia (σεφερδία), Nutt.

 Τα περισσότερα είδη είναι αγκαθωτά φυτά, με απλά φύλλα, που συχνά είναι επενδεδυμένα με μικροσκοπικές φολίδες ή χνούδι. Τα περισσότερα είδη είναι ξηρόφυτα, δηλαδή ευδοκιμούν σε ξηρές συνθήκες, ενώ αρκετά είναι αλόφυτα, ικανά να αναπτύσσονται σε υψηλά επίπεδα εδαφικού αλατιού. Τα ελαιαγνοειδή φιλοξενούν συχνά στις ρίζες τους αζωτοδεσμευτικούς ακτινομύκητες του γένους Frankia, μια ιδιότητα που τα καθιστά ωφέλιμα για την ανάκτηση εδαφών προς καλλιέργεια. Για τον ίδιο λόγο ωστόσο (και επειδή παράγουν πολλούς σπόρους) θεωρούνται συχνά ζιζάνια. Οι βλαστοί και τα φύλλα τους καλύπτονται με ασημόφαια ή χρυσίζοντα τριχίδια. Τα σεφερδία και ιπποφαές είναι δίοικα φυτά, δηλαδή υπάρχουν ξεχωριστά αρσενικά και θηλυκά φυτά. Τα άνθη τους δεν έχουν πέταλα, με το περιάνθιο να έχει από δύο έως οκτώ συγχωνευμένα σέπαλα. Στο αρσενικό άνθος υπάρχουν από 4 έως 8 στήμονες, με ελεύθερα νημάτια. Η ωοθήκη είναι σε ανώτερη θέση. Παλαιοβοτανικές μελέτες περιγράφουν απολιθωμένη γύρη προγόνων της οικογένειας, που ανακαλύφθηκαν στην Κίνα και χρονολογούνται στην ύστερη Κρητιδική περίοδο (Σαντώνιο), ενώ παρόμοιοι κόκκοι γύρης ήταν πολύ διαδεδομένοι κατά την Παλαιόκαινο εποχή. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις γύρης του γένους Elaeagnus από την ανώτερη Ηώκαινο εποχή του Κολοράντο. Από την άλλη, καταγράφηκε ένα απολιθωμένο άνθος του εξαφανισμένου (†) είδους Elaeagnus orchidioides από την Πλειόκαινο εποχή στο χωριό Βίλερσχάουζεν της Κάτω Σαξονίας (Γερμανία). Υπάρχουν δύο υπολείμματα απολιθωμένου ξυλώματος με λεπτομερή τεκμηρίωση ανατομικών χαρακτηριστικών: Του είδους †Elaeagnus semiannulipora από την πρώιμη Μειόκαινο εποχή στον Νομό Γιαμαγκάτα της Ιαπωνίας και του είδους †Eleagnaceoxylon shepherdioides, που θεωρείται παρόμοιο με το Shepherdia, από την Πλειόκαινο εποχή στον Σχηματισμό Beaufort, στα βορειοδυτικά της Νήσου Μπανκς του Καναδά. Τέσσερα απολιθωμένα φύλλα έχουν περιγραφεί που έχουν διαγνωστικά χαρακτηριστικά του γένους Elaeagnus από την ύστερη Μειόκαινο εποχή του ανατολικού Θιβέτ, και ανακαλύφθηκαν σε θέση με σημερινό υψόμετρο 3.910 μέτρα. Το σημερινό γένος Elaeagnus έχει τη μεγαλύτερη ποικιλομορφία του (54 είδη) και ενδημισμό του (36 είδη) στην ίδια περιοχή. Η διαφοροποίηση τόσων ειδών του Elaeagnus στο Οροπέδιο του Θιβέτ και γειτονικές εκτάσεις ίσως οφείλεται στη συνεχή ανύψωση όλης αυτής της περιοχής τουλάχιστον από την ύστερη Μειόκαινο εποχή, γεγονός που προκάλεσε μια πολυσύνθετη τοπογραφία και κλίμα με υψηλή εποχικότητα των βροχοπτώσεων.
1329 Ελιάνα

Η Ελιάνα (Eliane) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,593. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου.

 Η μέση διάμετρος της Ελιάνας είναι άγνωστη, όπως και το άλβεδό της. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Ελιάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 100 ως 105 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ολυμπία Σνόου

Η Ολυμπία Σνόου (αγγλικά: Olympia Jean Snowe née Bouchles), είναι ελληνικής καταγωγής Αμερικανίδα επιχειρηματίας και πολιτικός, που υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για το Μέιν από το 1995 έως το 2013. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 2η περιφέρεια του Μέιν από το 1979 έως το 1995, καθώς και ως Μέλος της Γερουσίας του Μέιν για την 12η περιφέρεια από το 1977 έως το 1979.Επιπλέον, διατέλεσε και Πρώτη Κυρία της πολιτείας του Μέιν από το 1989 έως το 1995.

 Γεννήθηκε ως Ολυμπία Τζιν Μπούχλη, στις 21 Φεβρουαρίου 1947 στην Αουγκούστα του Μέιν, κόρη του Γεωργίου Μπούχλη και της Γεωργίας Γορανίτη, Ελλήνων μεταναστών από τη Σπάρτη με ρίζες από τη Μυτιλήνη. Ύστερα από την αποφοίτησή της από το Λύκειο, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο του Μέιν, απ'όπου έλαβε πτυχίο το 1969. Προσωπική ζωή Είναι μέλος της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής και είναι παντρεμένη με τον πρώην Κυβερνήτη του Μέιν, Τζον Μακέρναν τζούνιορ. Το 2006, το περιοδικό Time την συμπεριέλαβε ανάμεσα στους «Δέκα πιο Ισχυρούς Γερουσιαστές της Αμερικής», ενώ πριν από δύο χρόνια το ποσοστό δημοτικότητας της Σνόου στην Πολιτεία του Μέιν έφτασε το 79%. Θεωρείται πως ανήκει στη μετριοπαθή πτέρυγα των Ρεπουμπλικάνων, έχοντας πάρει μέρος στη σύνταξη και προώθηση πληθώρας ψηφισμάτων και νομοσχεδίων. Τον Αύγουστο του 2007 συμμετείχε, μαζί με τους Δημοκρατικούς Γερουσιαστές Μπαράκ Ομπάμα και Ρόμπερτ Μενέντεζ στην κατάθεση ψηφίσματος στη Γερουσία των ΗΠΑ αναφορικά με το Μακεδονικό ονοματολογικό ζήτημα. Το 2012 δεν ήταν υποψήφια και αποσύρθηκε. Την διαδέχθηκε ο Άνγκους Κινγκ.
Καλμαλίνη

Η καλμαλίνη (αγγλ. kalmaline) ήταν φαρμακευτικό σκεύασμα το οποίο παράγονταν στην Ελλάδα από τη δεκαετία του 1960 και είχε πολλαπλές αναλγητικές ιδιότητες. Σήμερα δεν κυκλοφορεί πλέον.

 Η καλμαλίνη χημικώς αποτελούνταν από δύο δραστικά συστατικά: α) το ακετυλοσαλικυλικό οξύ (αγγλ. acetylsalicylic acid), το οποίο είναι γνωστό ότι συνδυάζει ισχυρή αντιπυρετική, αναλγητική και αντιφλεγμονώδης δράση, β) την καφεΐνη (αγγλ. caffeine), της οποίας η βιοχημική δράση σχετίζεται άμεσα με τις δύο μεθυλοξανθίνες, τη θεοφυλλίνη και τη θεοβρωμίνη, και συνεπώς έχει δραστική φαρμακολογική επίδραση τόσο στο κεντρικό νευρικό σύστημα, όσο και στην περιφέρεια. Η καλμαλίνη στην Ελλάδα υπήρξε -ιστορικά- ένα φάρμακο παυσίπονο που είχε ευρεία χρήση στην ελληνική αγορά ενώ κυκλοφορούσε και σε χώρες του εξωτερικού. Χρησιμοποιούνταν ευρέως για να εξουδετερώνει: ημικρανίες, οδονταλγίες, νευραλγίες, ρευματισμούς, περιοδικούς πόνους, καθώς επίσης και κρυολογήματα, πυρετό και γρίπη. Αναφέρεται ότι δεν προκαλούσε ενόχληση στο στομάχι. Η συσκευασία του φαρμάκου αυτού ήταν ένα χαρακτηριστικό μεταλλικό κουτί, με μία ταμπέλα σκούρου γαλανού χρώματος. Γαληνός (Οδηγός φαρμάκων), https://www.galinos.gr/web/drugs/main/drugs/kalmaline
Γουσταύος Αδόλφος του Χοενλόε-Σίλλινγκσφυρστ

Ο Γουσταύος Αδόλφος, γερμ. Gustav Adolf (1823 - 1896) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν -κατ' ισχυρισμόν του- απόγονος του Έμπερχαρντ, δούκα της Φραγκονίας. Έγινε καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας.

 Γεννήθηκε στο Ρότενμπουργκ αν ντερ Φούλντα στο εκλεκτοράτο της Έσσης και ήταν ο 4ος γιος του Φραγκίσκου Ιωσήφ, πρίγκιπα του Χοενλόε-Σίλλινγκσφυρστ και της Κωνσταντίας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Ο πατέρας του ήταν καθολικός, ενώ η μητέρα του Λουθηρανή. Κατά τη συνήθεια της εποχής, οι γιοί λάμβαναν το θρήσκευμα του πατέρα και οι κόρες αυτό της μητέρας. Χειροτονήθηκε το 1849 και το 1857 έγινε τιτουλάριος επίσκοπος της Έδεσσας στη Μεσοποταμία και υπεύθυνος για τις ελεημοσύνες του Πάπα Πίου Θ΄. Διορίστηκε καρδινάλιος το 1866 κατ' όνομα στον ναό της Σάντα Μαρία ιν Τρασποντίνα. Ο αδελφός του Κλόντβιχ έγινε πρωθυπουργός της Βαυαρίας, της Πρωσίας και της Γερμανίας. Gilman, D. C.; Peck, H. T.; Colby, F. M., eds. (1905). "article name needed". New International Encyclopedia (1st ed.). New York: Dodd, Mead.
Γαρίπα Ηρακλείου

Η Γαρίπα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου. Απέχει από το Ηράκλειο 44,7 χλμ. Οι κάτοικοι έχουν την ελαιοκομία ως κύρια ασχολία. Στην κοινότητα ανήκει και ο οικισμός Δραπέτι. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στα δύο χωριά εξυπηρετείται από το περιφερειακό ιατρείο, που εδρεύει στη Γαρίπα. Υπάρχει Δημοτικό Σχολείο. Η ποδοσφαιρική ομάδα της Γαρίπας ιδρύθηκε το 1979 και αγωνίζεται στη A΄ κατηγορία της Ενώσεως Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηρακλείου (Ε.Π.Σ.Η). Στο χωριό υπάρχει μία Ελεύθερη Ευαγγελική Εκκλησία, με συναθροίσεις των πιστών της. Ο κεντρικός Ορθόδοξος ναός είναι της Αγίας Αικατερίνης.

 Η ονομασία Γαρίπα οφείλεται πιθανότατα σε επώνυμο του πρώτου οικιστή. Παρόμοιο επώνυμο υπάρχει και στις μέρες μας. Με το ίδιο όνομα συναντάμε και άλλους οικισμούς σε άλλους νομούς της Κρήτης. Δεν είμαστε όμως σε θέση να μιλήσουμε με βεβαιότητα για την προέλευση του ονόματος παρά το γεγονός ότι μαρτυρείται όνομα Garipu σε έγγραφα του 1368. Παλαιότερα εκεί που βρίσκεται η Γαρίπα υπήρχαν δύο οικισμοί, η Απάνω και η Κάτω Γαρίπα (καταγράφονται σε αρσενικό γένος- Γαρίπας- σε αιγυπτιακή απογραφή). Στην περιφέρειά της ανήκε και το εξαφανισμένο σήμερα χωριό, Κατσικάλι. Το Κατσικάλι αναφέρεται σε απογραφή το 1577 και τους επόμενος αιώνες, ως το 1940. Το 1583 αναφέρεται η Γαρίπα με το όνομα Garippa με 106 κατ. (Καστροφ. Κ96). Στην απογραφή του 1583 ως Drapetti βλέπουμε και το Δραπέτι (Καστροφύλακας, Κ96). Νωρίτερα, γίνεται μνεία στο Δραπέτι σε έγγραφο του 1271 και στη Γαρίπα σε έγγραφο του 1394. Το Δραπέτι ανήκε στην Κοινότητα Καλυβίων μέχρι το 1940. Επί Τουρκοκρατίας, το χωριό είχε αποκλειστικά μουσουλμανικό πληθυσμό. Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού έχουν καταγωγή από το Λασίθι και τη Μικρά Ασία. Δείτε Κοινότητα Γαρίπας Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Μελίτων Σάρδεων

Ο Μελίτων Σάρδεων (... - 190) ήταν χριστιανός επίσκοπος Σάρδεων και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της πρωτοχριστιανικής περιόδου. Ο Ιερώνυμος, μιλώντας για το Βιβλικό κανόνα που εφάρμοσε ο Μελίτων, επισήμανε ότι ο Τερτυλλιανός ανέφερε ότι ο Μελίτων ήταν αγαπητός ως προφήτης από πολλούς πιστούς.

 Για τον βίο και τη δράση του Μελίτωνα Σάρδεων δεν έχουμε πολλές πληροφορίες. Ήταν επικεφαλής της Εκκλησίας των Σάρδεων, πρωτεύουσας της Λυδίας, σύγχρονος των αυτοκρατόρων Αντωνίνου και Μάρκου Αυρηλίου. Μετείχε ενεργώς στις συζητήσεις σχετικά με το ζήτημα του εορτασμού του Πάσχα. Συνέβαλε στην ανασκευή του γνωστικισμού, του μοντανισμού και του μαρκιωνιτισμού. Οι Εκκλησιαστικοί συγγραφείς υπογράμμισαν τη σημασία της προσωπικότητάς του: ο Ευσέβιος Καισαρείας, ο Ιερώνυμος, ο Πολυκράτης Εφέσου. Ο Μελίτωνας είναι ο πρώτος γνωστός επίσημος προσκυνητής των Αγίων Τόπων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Ευσέβιου, ο Μελίτων υπήρξε πολυγραφότατος, ίσως μάλιστα ο παραγωγικότερος χριστιανός συγγραφέας του 2ου αιώνα. Σώθηκε μόνο ένα ολόκληρο, η Περί Πάσχα ομιλία, το πιο σημαντικό του έργο. Βρέθηκε σε πάπυρο του 4ου αι. και εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1940. Είναι μια ομιλία για το Πάθος του Ιησού. Τα γνωρίσματα της γραφής του είναι η ρυθμικότητά του, το πλήθος λογοτεχνικών σχημάτων: αντιθέσεις, παρηχήσεις, ισόκωλα, πάρισα, ομοιτέλευτρα, παράλληλα κλπ., «[...] δημιουργεί την εντύπωση ρυθμικού πεζού λόγου ή ατελούς ποιήματος.[...] γι' αυτό θεωρήθηκε μακρινός πρόδρομος του κοντακίου.» Ένα από τα βασικά θέματά του είναι η ιστορία της σωτηρίας η οποία ερμηνεύεται ως ενιαίο γεγονός. Προσπαθεί να εντοπίσει στην ισραηλιτική ιστορία τη δράση του Ιησού: η Παλαιά Διαθήκη είναι η προτύπωση των όσων διηγείται η Καινή Διαθήκη. «Έτσι ο Μελίτων γίνεται στην αρχαία Εκκλησία ο επιφανέστερος εκπρόσωπος της εξηγητικής μεθόδου της τυπολογίας».< Σημαντική είναι η συμβολή του στην διατύπωση της τριαδολογικής και χριστολογικής θεολογίας: πρόδρομος της μεταγενέστερης χριστολογίας γίνεται με τον τονισμό τη διάκριση των δύο φύσεων του Χριστού, της θείας και της ανθρώπινης (φύσει θεός ων και και άνθρωπος), Υποψία πατροπασχιτισμού, μοναρχιανισμού και σαβελλιανισμού υπάρχει σε διάφορες φράσεις του, (Κύριος ενδυσάμενος τον άνθρωπον, ο Χριστός φορεί τον Πατέρα και από του πατρός φορείται). Όμως δεν είναι συνειδητά «κακόδοξος», αλλά «εκφράζει την εποχή του» Στη σκέψη του Μελίτωνα συνδέεται η παράλληλη εμφάνιση του χριστιανισμού και της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας: σε μια Απολογία του που έστειλε στον Μάρκο Αυρήλιο υπογραμμίζει το γεγονός του σύγχρονου ξεκινήματος και του μεν και της δε, κάτι όχι τυχαίο. Κοινή είναι η μοίρα τους αφού και οι δύο προορίζονται να θριαμβεύσουν επί του κακού. Ο θρίαμβος του Αυγούστου οφειλόταν στην ευνοϊκή υπέρ του Χριστιανισμού στάση του. Το ίδιο θα συνέβαινε και στον Μάρκο Αυρήλιο αν προστάτευε τον Χριστιανισμό. Παναγιώτης Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τομ. Β. εκδ. Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη, 2005, σελ.661-675 Στυλιανός Παπαδόπουλος, Πατρολογία τομ. Α' ,εκδ. Παρουσία, Αθήνα, 1997, σελ.258-263 Θεοχάρης Δετοράκης, Βυζαντινή φιλολογία. Τα πρόσωπα και τα κείμενα, τομ.Α, Ηαράκλειο Κρήτης, 1995, σελ.56-58
Κοντόμο νο χι

Κοντόμο νο χι (こどもの日) ή Ημέρα των παιδιών (Kodomo no Hi) είναι μία ιαπωνική γιορτή, που λαμβάνει χώρα στις 5 Μαΐου κάθε έτος στο τέλος των εορτασμών της Χρυσής Εβδομάδας. Παλιότερα ονομαζόταν Ημέρα των Αγοριών (端午の節句) (Tango-no-Sekku ή Tango Matsuri). Είναι επίσημη αργία στην Ιαπωνία. Ορίστηκε ως εθνική εορτή από την ιαπωνική κυβέρνηση το 1948, οπότε και μετονομάστηκε σε Ημέρα των παιδιών (κοντόμο νο χι). Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στις προσωπικότητες των παιδιών και στην ατομική τους ευτυχία και πρόοδο. Η ημέρα των Αγοριών αρχικά γιορταζόταν κατά αντιδιαστολή προς τη γιορτή των Κοριτσιών (Hinamatsuri, χίνα ματσούρι), που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Μαρτίου. Μετά το 1948 Η Ημέρα των Παιδιών είναι αφιερωμένη και στα αγόρια και στα κορίτσια.

 Στις 5 Μαΐου οι οικογένειες κρεμούν πολύχρωμα ανεμούρια σε σχήμα κυπρίνων, που ονομάζονται κοϊνομπόρι (鯉幟), δηλαδή «σημαία με κυπρίνο». O μεγάλος μαύρος κυπρίνος συμβολίζει τον πατέρα, ο κόκκινος κυπρίνος συμβολίζει τη μητέρα και ο μικρός μπλε κυπρίνος συμβολίζει το καθένα από τα παιδιά της οικογένειας. Καθώς φυσάει ο άνεμος δημιουργείται η εντύπωση ότι τα ψάρια αυτά κολυμπούν. Ο κυπρίνος συμβολίζει το θάρρος, το πείσμα, τη δύναμη και την επιμονή, γιατί πάντα κολυμπάει αντίθετα στο ρεύμα του ποταμού. Οι γονείς με το έθιμο των κυπρίνων εκφράζουν την επιθυμία τα παιδιά τους να γίνουν γενναία και δυνατά. Το έθιμο με τους κυπρίνους ξεκίνησε από έναν Κινέζικο θρύλο για έναν κυπρίνο, που μεταμορφώθηκε σε δράκο, όταν πήδηξε προς τα πάνω σε έναν καταρράκτη στον κίτρινο ποταμό. Στην περίοδο Έντο οι οικογένειες των σαμουράι κρεμούσαν σημαίες έξω από τα σπίτια τους. Οι Ιάπωνες πετούν φύλλα ίριδος στο νερό, όταν κάνουν μπάνιο, γιατί σύμφωνα με παλαιά δοξασία τα φύλλα, που έχουν σχήμα σαν ξίφος, μπορούν να διώξουν μακριά τα κακά πνεύματα και να σβήσουν φωτιές. Επίσης, οι οικογένειες εκθέτουν έναν αριθμό κούκλων σαμουράι, που ονομάζονται γκογκάτσου νίνγκυο (gogatsu ningyo). Οι κούκλες σαμουράι συμβολίζουν παραδοσιακούς Ιάπωνες ήρωες, όπως τον Κίνταρο (Kintarō) και τον Μομοταρό (Momotarō), που είναι υποδείγματα θάρρους, ανδρείας και κουράγιου. Κάποιες φορές μια κούκλα είναι καβάλα πάνω σε έναν μεγάλο κυπρίνο. Επιπλέον, οι οικογένειες εκθέτουν παραδοσιακά κράνη σαμουράι (καμπούτο, kabuto) και πολεμικές στολές. Οι Ιάπωνες παραδοσιακά τρώνε αυτήν την ημέρα κασίβα-μότσι (kashiwa-mochi), δηλαδή κέικ ρυζιού γεμιστό με γλυκιά πάστα φασολιών, και τσιμάκι (chimaki), δηλαδή κέικ ρυζιού τυλιγμένο σε φύλλα μπαμπού ή ίριδος. Τα σπίτια διακοσμούνται με λουλούδια ίριδος, για να απομακρύνουν τα κακά πνεύματα. Shichi-Go-San Hinamatsuri Japanese_festivals Public holidays in Japan
Daughtry

Οι Daughtry είναι ροκ αμερικάνικο post-grunge συγκρότημα από τη Βόρεια Καρολίνα. Συγκροτήθηκε το 2006 από τον πρώην διαγωνιζόμενο του American Idol, Chris Daughtry (Κρις Ντότρι) που είναι τραγουδιστής, τραγουδοποιός, συνθέτης και κιθαρίστας του συγκροτήματος. Το πρώτο τους ομώνυμο άλμπουμ (Daughtry) κυκλοφόρησε το 2006 στις 21 Νοεμβρίου.

 Το " Daughtry" έφτασε περισσότερα από 3 εκατομμύρια αντίτυπα και ανέβηκε στην κορυφή του Billboard 200, για δυο μη συνεχόμενες βδομάδες υπό την παραγωγή του Howard Benson. Ακόμη του απονεμήθηκε ο τίτλος του γρηγορότερου σε πωλήσεις πρώτου ροκ άλμπουμ, στο διαγωνισμό ταλέντων από όπου ο τραγουδιστής τους, βγήκε και κέρδισε την τέταρτη θέση στην 5η σεζόν του American Idol. Την ίδια χρονιά, όπως είχε δηλώσει πως θα κάνει ο Κρις, δηλαδή στις 10 Ιουλίου του 2006, υπέγραψε συμβόλαιο με την 19 Entertainment and RCA Records. Η συγκεκριμένη εταιρεία φιλοξενεί και άλλα ονόματα αυτού του διαγωνισμού ταλέντων όπως η Kelly Clarkson (Κέλλυ Κλάρκσον), Bo Bice, Kellie Pickler και την Katharine McPhee. Κορυφαίοι συνθέτες στο άλμπουμ αυτό υπήρξαν οι Dr Luke και Max Martin. Ο Josh Freese έπαιζε ντραμς καθ'όλη τη διάρκεια του άλμπουμ τους. Ο Τζέρεμι Μπράντι είναι πρώην κιθαρίστας του γκρουπ. Αποχώρησε στις 27 Ιανουαρίου 2007. Ο τωρινός τους είναι ο Τζος Στίλι. Στα μπάσα είναι ο Τζος Πολ που έπαιζε και για τους Suicidal Tendencies. Ο Κρις είναι τραγουδοποιός και συνθέτης και έχει συνεργαστεί με άλλους συνθέτες όπως ο Ed Kowalczyk των Live, ο Carl Bell των Fuel, o Brad Arnold των 3 Doors Down, ο Rob Thomas των Matchbox Twenty, ο Mitch Allan των SR-71, o Brent Smith των Shinedown και ο Chad Kroeger των Nickelback. Εκτός από το τραγούδι ο Κρις ασχολείται και με την κιθάρα. Τα υπόλοιπα μέλη είναι ο Ρόμπιν Ντίαζ στα τύμπανα, ο Έλβιο Φερνάντεζ στην άλλη κιθάρα και τέλος ο Μπρίαν Κράντοκ πάλι σε άλλη κιθάρα. It's Not OverΤο πρώτο κομμάτι του άλμπουμ το "It's not over" αναμενόταν να ακουστεί στα ραδιόφωνα το Σεπτέμβρη του 2006. Αντ' αυτού καθυστέρησε μέχρι και τις 6 Δεκεμβρίου αυτής της χρονιάς. Άμεση ήταν η επιτυχία του. Έφτασε την τέταρτη θέση στο Billboard Hot 100 και την τρίτη σε κάποιες άλλες λίστες τραγουδιών. Υπάρχει μια ομοιότητα του τραγουδιού με το κορυφαίο τραγούδι των Fuel, "Hemorrhage (In my Hands)", δηλαδή στη συγχορδία και σε άλλα σημεία. Αυτό ερμηνεύτηκε από τον Κρις στις 1 Μαρτίου 2006 στο διαγωνισμό ταλέντων. HomeΤο δεύτερο κομμάτι από το πρώτο άλμπουμ είχε και αυτό επιτυχία. Παίχτηκε κατά την αποχώρηση ενός παίκτη στην 6η σεζόν του American Idol. Το τελευταίο άλμπουμ είναι μια περισυλλογή τραγουδιών του παρελθόντος. Μάλιστα σε αυτό περιλαμβάνονται τα εξής κομμάτια:
Bobbysocks

Οι Bobbysocks! είναι νορβηγικό ποπ συγκρότημα που αποτελείται από τη Σουηδή Χάνε Κρουγκ (Hanne Krogh) και τη Σουηδονορβηγή Ελίζαμπεθ Αντρεάσεν. Κέρδισαν τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision του 1985 με το τραγούδι "La det swinge" ("Let it swing").

 Το ντουέτο συστάθηκε το 1983. Αμφότερες οι Κρουγκ και Αντρεάσεν ήταν συχνές συμμετέχουσες στη Eurovision. Η Κρουγκ εμφανίστηκε 3 φορές, σε όλες εκπροσωπώντας τη Νορβηγία - το 1971 ως σολίστ, το 1985 με τους Bobbysocks! και το 1991 ως μέλος του συγκροτήματος Just 4 Fun. Η Αντρεάσεν τραγούδησε για τη Σουηδία με το συγκρότημα Chips το 1982 και μετά τη νίκη με το γκρουπ Bobbysocks, συνεργάστηκε ως ομάδα με τον Γιαν Βέρνερ Ντάνιελσεν το 1994 και τραγούδησε σόλο το 1996. Σύμφωνα με το βιβλίο του Τζον Κένεντι Ο'Κόνορ The Eurovision Song Contest - The Official History η Αντρεάσεν είναι μία από τους 5 καλλιτέχνες που τραγούδησαν στον διαγωνισμό σε 4 διαφορετικές περιστάσεις και επίσης η μία από τους 4 που τερμάτισαν πρώτοι και δεύτεροι στην Eurovision (το 1985 & 1996 αντίστοιχα).Το πρώτο σινγκλ του ντουέτου ήταν το "I Don't Wanna Break My Heart" (1984), το οποίο κυκλοφόρησε σε ροζ βινύλιο. Το πρώτο τους LP είχε τον τίτλο Bobbysocks! και ήταν ένα αμάλγαμα από διασκευές και από νέα τραγούδια. Το επόμενο σινγκλ που ετοιμάζονταν να κυκλοφορήσουν ήταν το "Radio", όμως τα σχέδια άλλαξαν μετά τη νίκη του συγκροτήματος στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Το νικητήριο τραγούδι "Let It Swing"ήταν στην κορυφή των τσαρτς με τα singles στη Νορβηγία, όπως και στο Βέλγιο. Επίσης, ήταν στο Top 10 στη Σουηδία και στην Ιρλανδία και στο Top 20 στην Ολλανδία και στην Αυστρία. Στις 25 Μαΐου 1985 εισήλθε στον κατάλογο με τις επιτυχίες στο Ηνωμένο Βασίλειο UK singles charts και έφτασε στο Nº 44. Παρέμεινε στα τσαρτς επί 4 εβδομάδες.Το 1985, λόγω της νίκης τους στη Eurovision, οι Bobbysocks! τιμήθηκαν με το βραβείο Peer Gynt του νορβηγικού κοινοβουλίου (Stortinget).Το άλμπουμ τους Bobbysocks επανακυκλοφόρησε ως LP με το "Let It Swing" και έγινε χρυσό. Η επόμενη δισκογραφική δουλειά τους, με τίτλο Waiting for the Morning, κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1986 και το ομότιτλο σινγκλ έκανε μεγάλη επιτυχία στη Νορβηγία, φτάνοντας στην κορυφή των τσαρτς. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 1988, έπειτα από επιτυχία που είχε τετραετή διάρκεια. 1984: Bobbysocks! (επανακυκλοφόρησε το 1985 με το "Let It Swing") 1986: Waiting for the Morning (νέα κυκλοφορία με αλλαγές το 1994) 1987: Walkin' on Air 2010: Let it Swing - The Best of Bobbysocks! 1984: "I Don't Wanna Break My Heart" 1984: "Radio" (επανακυκλοφόρησε το 1985) 1985: "Let It Swing" / "La Det Swinge" 1985: "Midnight Rocks" 1986: "Waiting for the Morning" 1986: "Johnny And The Dancing Girls" 1987: "Swing It, Magistern" 1987: "If I Fall" 1987: "Don't Leave Me Here Without You" 2010: "Thank You" (με τη συμμετοχή του Αλεξάντερ Ρίμπακ) ABBA Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1985 Melodifestivalen
NGC 2503

Ο NGC 2503 είναι απομονωμένος σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 254 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Καρκίνο. Ανακαλύφθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1865 από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth).

 Δεδομένα για το NGC 2503 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 2503 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 2503 στο Wikimedia Commons
Transformers: Ο Τελευταίος Ιππότης

Το Transformers: Ο Τελευταίος Ιππότης (πρωτότυπος τίτλος: Transformers: The Last Knight) είναι μια κινηματογραφική αμερικανική ταινία δράσης και επιστημονικής φαντασίας του 2017, βασισμένη στα παιχνίδια Transformers, και σε σκηνοθεσία Μάικλ Μπέι. Πρόκειται για την χρονική συνέχεια της τέταρτης ταινίας Transformers και είναι η πέμπτη ταινία της σειράς ταινιών Transformers. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Μαρκ Γουόλμπεργκ και Στάνλεϊ Τούτσι. Αυτή είναι η πέμπτη ταινία, καθώς και η τελευταία ταινία Transformers που σκηνοθέτησε ο Μάικλ Μπέι.Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 23 Ιουνίου του 2017, από την Paramount Pictures. Η ταινία διεθνώς επικρίθηκε πάρα πολύ από τους κριτικούς, και είναι η χειρότερη κριτικά ταινία Transformers. Οι επικρίσεις της ταινίας εστίαζαν στη μεγάλη χρονική της διάρκεια, στο σενάριο, στην πλοκή, στη σκηνοθεσία, στους χαρακτήρες, στην ιστορία, στην αφήγηση, στην διεύθυνση φωτογραφίας (στην κινηματογραφία) και στις αντιφάσεις με τις προηγούμενες ταινίες Transformers. Ένα πρίκουελ με τίτλο Bumblebee κυκλοφόρησε το 2018.

 Ενώ ο Όπτιμους Πράιμ συνεχίζει να αγνοείται, ο Τεξανός Κέιντ Γιείγκερ, μια Βρετανίδα ιστορικός και ένας λόρδος αναζητούν μαζί το μαγικό σκήπτρο του Μέρλιν προτού αυτό πέσει στα χέρια της βασίλισσας του Σάιμπερτρον, η οποία θέλει να καταστρέψει τη Γη με αυτό το σκήπτρο. Μαρκ Γουόλμπεργκ ως ο Κεΐντ Γιεΐγκιερ Στάνλεϊ Τούτσι ως ο Μάγος Μέρλιν Τζος Ντουχάμελ ως ο Συνταγματάρχης Γουίλιαμ Λένοξ Άντονι Χόπκινς ως ο Σιρ Έντμουντ Μπάρτον Λώρα Χάντοκ ως η Βίβιαν Γουέμπλι Ιζαμπέλα Μόνερ ως η Ιζαμπέλα Σαντιάγκο Καμπρέρα ως ο Σάντος Τζερόντ Καρμικάελ ως ο Τζίμυ Τζον Τουρτούρο ως ο Σείμουρ Σίμονς Γκλεν Μορσάουερ ως ο Στρατηγός Μορσάουερ Λίαμ Κάριγκαν ως ο Βασιλιάς Αρθούρος Νίκολα Πέλτζ ως η Τέσσα Γιεΐγκιερ (ακούγεται εν συντομία η φωνή της μόνο) Peter Cullen ως η φωνή του Όπτιμους Πράιμ Έρικ Αανταχλ ως η φωνή του Μπάμπλμπι Gemma Chan ως η φωνή της Κουιντέσσα Κεν Γουατανάμπε ως η φωνή του Ντριφτ Τζον Γκούντμαν ως η φωνή του Χάουντ John DiMaggio ως η φωνή του Κροσχαιρς Φρανκ Γουέλκερ ως η φωνή του Μέγκατρον Reno Wilson ως η φωνή του Μπρεΐνς Transformers: Ο Τελευταίος Ιππότης στην IMDb
Εμιλιάνο Ριγκόνι

Ο Εμιλιάνο Αριέλ Ριγκόνι (ισπανικά: Emiliano Ariel Rigoni‎), γεννημένος στις 4 Φεβρουαρίου 1993, είναι Αργεντινός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στη Σαμπντόρια ως δανεικός από την Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης.

 Ο Ριγκόνι εκπαιδεύτηκε στην Ακαδημία της Κλουμπ Ατλέτικο Μπελγράνο. Στις 4 Αυγούστου 2013 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Αργεντινής απέναντι στην Κλουμπ Ατλέτικο Λανούς, αντικαθιστώντας στο δεύτερο ημίχρονο τον Λούκας Σελαρριάν. Στις 17 Φεβρουαρίου 2014 πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη Μπελγράνο στον αγώνα με την Μπόκα Χούνιορς. Στις αρχές του 2016 μεταγράφη στην Κλουμπ Ατλέτικο Ιντεπεντιέντε, με το κόστος της μεταγραφής ν' ανέρχεται στα 1 εκατομμύρια ευρώ. Στις 7 Φεβρουαρίου 2016 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του και πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη νέα του ομάδα στον αγώνα με την Μπελγράνο - το τέρμα, το οποίο πέτυχε στο 87ο λεπτό, εξασφάλισε τη νίκη στην Ιντεπεντιέντε με σκορ 1-0. Στις 23 Αυγούστου 2017 ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στη Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με τον ποδοσφαιριστή να υπογράφει τετραετές συμβόλαιο με τον σύλλογο. Στις 2 Σεπτεμβρίου 2019 αποκτήθηκε από τη Σαμπντόρια με τη μορφή δανεισμού. Στις 25 Αυγούστου 2017 ανακοινώθηκε η κλήση του Ριγκόνι στην Εθνική Αργεντινής για τους αγώνες της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018 με την Εθνική Ουρουγουάης (1 Σεπτεμβρίου, εκτός έδρας) και με την Εθνική Βενεζουέλας (6 Σεπτεμβρίου, εντός έδρας). Ο Ριγκόνι έλαβε κλήση εξαιτίας του τραυματισμού του Εδουάρδο Σάλβιο. Μέχρι τις 2 Αυγούστου 2017. Σημείωση: Σ=Συμμετοχές, Τ=Τέρματα, Α=Ασίστ Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Soccerway» (Αγγλικά) Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Transfermarkt» (Αγγλικά) Σελίδα του ποδοσφαιριστή στον ιστότοπο «Sports.ru» (Ρωσικά)
Μαργαρίτα του Βαλουά (1295-1342)

Η Μαργαρίτα του Βαλουά, κόμισσα του Μπλουά (Γαλλική γλώσσα : Marguerite de Valois, 1295 - 1342) ήταν Γαλλίδα ευγενής από τον Οίκο των Βαλουά, κόρη του Καρόλου του Βαλουά και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας, κόμισσας του Ανζού και αδελφή του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας.

 Παντρεύτηκε τον Γκυ Α΄ του Μπλουά κόμη του Μπλουά με τον οποίο απέκτησε: Λουδοβίκος Β΄ του Μπλουά. Κάρολος του Μπλουά, παντρεύτηκε την Ιωάννα του Παντιέβρ. Μαρία, παντρεύτηκε το 1334 τον Ροδόλφο της Λωρραίνης. Collins, James (2017). "Dynastic Instability, the Emergence of the French Monarchical Commonwealth and the Coming of the Rhetoric of "L'etat", 1360s to 1650s". In von Friedeburg, Robert; Morrill, John (eds.). Monarchy Transformed: Princes and their Elites in Early Modern Western Europe. Cambridge University Press. Jones, Michael (2000). "Politics, Sanctity and the Breton State: The Case of the Blessed Charles de Blois, Duke of Brittany (d.1364)". In Maddicott, John Robert; Palliser, David Michael (eds.). The Medieval State: Essays Presented to James Campbell. Hambledon Press. Prestwich, Michael (1993). The Three Edwards: War and State in England, 1272-1377. Routledge.
Μπίλι Μέι

Ο Έντουαρντ Γουίλιαμ Μέι Τζούνιορ (Edward William May Jr., 10 Νοεμβρίου 1916 – 22 Ιανουαρίου 2004) ήταν Αμερικανός συνθέτης, διασκευαστής και τρομπετίστας. Συνέθεσε κινηματογραφική και τηλεοπτική μουσική για τα The Green Hornet (1966), The Mod Squad (1968), Batman (με θέμα Batgirl, 1967), και Naked City (1960). Συνεργάστηκε σε ταινίες όπως Pennies from Heaven (1981) και ενορχήστρωσε το Cocoon και το Cocoon: The Return, μεταξύ άλλων. Έγραψε διασκευές για πολλούς κορυφαίους τραγουδιστές, όπως οι Φρανκ Σινάτρα, Νατ Κινγκ Κόουλ, Anita O'Day, Πέγκι Λι, Βικ Ντέιμον, Μπόμπι Ντάριν, Τζόνι Μέρσερ, Έλλα Φιτζέραλντ, Λούις Πρίμα, Κίλι Σμιθ, Jack Jones, Μπινγκ Κρόσμπι, Sandler και Young, Νάνσι Γουίλσον, Ρόουζμαρι Κλούνεϊ, The Andrews Sisters και Έλα Μέι Μορς. Συνεργάστηκε επίσης με τον σατιρικό συγγραφέα Σταν Φρέμπεργκ σε πολλά κλασσικά κωμικά άλμπουμ της δεκαετίας του 1950 και του 1960. Ως τρομπετίστας στην εποχή των Big Band της δεκαετίας του 1940, ο Μέι ηχογράφησε τραγούδια όπως τα "Measure for Measure", "Long Tall Mama" και " Boom Shot ", με τον Γκλεν Μίλερ και την Ορχήστρα του και το "The Wrong Idea", "Lumby" και "Wings Over Manhattan" με τον Τσάρλι Μπαρνέτ και την Ορχήστρα του Με το δικό του συγκρότημα, είχε ένα επιτυχημένο σινγκλ, το " Charmaine ". Στη δεκαετία του 1950 κυκλοφόρησε αρκετά επιτυχημένα άλμπουμ με μοναδικές ορχηστρικές διασκευές και συνθέσεις του, συμπεριλαμβανομένων των Sorta-May και Sorta-Dixie.

 Στην Capitol, ο Μέι έκανε διευθετήσεις για πολλούς κορυφαίους καλλιτέχνες. Τέτοιοι ήταν οι Φρανκ Σινάτρα, Μπινγκ Κρόσμπι, Ρόοζμαρι Κλούνεϊ, Κίλι Σμιθ και άλλοι. Ο Μέι κέρδισε δύο βραβεία Grammy, συμπεριλαμβανομένων εκίνου για την καλύτερη ερμηνεία από μια Ορχήστρα το 1958 και για την καλύτερη διασκευή το 1959.Τη δεκαετία του ' 60 και του '70 επιμελήθηκε πολλές αναδημιουργίες των τραγουδιών της εποχής των μεγάλων ορχηστρών. Ο Μέι διοργάνωσε και διηύθυνε για πολλούς εξέχοντες τραγουδιστές. Αυτή η λίστα επισημαίνει μερικές από τις ηχογραφήσεις του που επικεντρώθηκαν στα δικά του συγκροτήματα, συνθέσεις και διασκευές. 1952: Το "Charmaine" (Capitol 1919) κυκλοφόρησε για δύο εβδομάδες, κορυφώθηκε στο Νο. 17 1956: Ο "Κύριος τίτλος από <i id="mwAWU">το The Man With the Golden Arm</i> " (Capitol 3372) καταγράφηκε για δεκατέσσερις εβδομάδες και έφτασε στο Νο. 49. και Νο. 9 του Ηνωμένου Βασιλείου 1948 Join the Band 1952 A Band Is Born 1952 A Big Band Bash 1953 Billy May's Bacchanalia 1954 Sorta-Dixie 1955 Sorta-May 1955 Naughty Operetta 1955 Arthur Murray Cha Cha Mambos 1957 Jimmy Lunceford in Hi-Fi 1957 Plays for Fancy Dancin' 1958 Billy May's Big Fat Brass 1960 Cha Cha! Billy May 1960 The Girls and Boys on Broadway 1962 The Sweetest Swingin' Sounds of Billy May 1962 Process 70 1963 Bill's Bag 1966 Billy May Today! Πολυμέσα σχετικά με το θέμα στο Wikimedia Commons
Αφροδίτη του Μπέρεκατ Ραμ

Η Αφροδίτη του Μπέρεκατ Ραμ είναι αρχαιολογικό εύρημα του έτους 1981 από το Ισραήλ. Χρονολογείται στα 250.000 - 280.000 π.Χ. και βρέθηκε σε αρχαιολογικές ανασκαφές που διεύθυνε η ισραηλήτις αρχαιολόγος Ναάμα Γκόρεν-Ιμπάρ στο Μπέρεκατ Ραμ στο ύψωμα του Γκολάν. Ο τόπος της ανεύρεσης είναι κρατήρας ηφαιστείου, στον οποίο σήμερα έχει σχηματιστεί λίμνη. Το αντικείμενο έχει μήκος 3,5 εκατοστά, πλάτος 2,5 εκατοστά και πάχος 2,1 εκατοστά. Αποτελείται από ερυθρή ελαφρόπετρα. Φέρει τρεις εσοχές, οι οποίες προφανώς να προκλήθηκαν από κάποια αιχμή λίθου. έως 500.000 έτη. Όπως και η Αφροδίτη του Ταν-Ταν είναι τα αρχαιότερα ευρήματα που φέρουν ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά, ενώ συγχρόνως αμφισβητείται η ανθρώπινη προέλευσή τους.

 Francesco d'Errico, April Nowell, A new look at the Berekhat Ram figurine: implications for the origins of symbolism. Cambridge Archaeological Journal 10, 2000, 123-67. Francesco d'Errico et al. (2003): "Archaeological Evidence for the Emergence of Language, Symbolism, and Music—An Alternative Multidisciplinary Perspective". Journal of World Prehistory, 17(1): 70ff. Online als https://web.archive.org/web/20081112232348/http://www.cognisud.org/documents/030919/derrico2.pdf Feraud, G., D. York, C.M. Hall, N. Goren-Inbar & H.P. Schwarcz, 1983. 40 ar/39 ar age limit for an Acheulean site in Israel. Nature 304, 263–265. Goldberg, P., 1987. Soils, sediments and Acheulean artifacts at Berekhat Ram, Golan Heights. In: N. Federof, L. M. Bresson, M. A. Courty (Hrsg.), Micromorphologie des Sols/Soil Micromorphology. Paris 1987, Plaisir, 583–589. Naama Goren-Inbar 1985. The lithic assemblages of Berekhat Ram Acheulean site, Golan Heights. Paléorient 11, 7–28. Naama Goren-Inbar (1985): The lithic assemblages of Berekhat Ram Acheulian site, Golan Heights. Paléorient, 11: 7-28. Naama Goren-Inbar (1986): A figurine from the Acheulian site of Berekhat Ram. Mi’Tekufat Ha’Even 19: 7-12. Naama Goren-Inbar, S. Peltz, S. (1995): Additional remarks on the Berekhat Ram figurine. Rock Art Journal, 12: 153-154. Auch zitiert auf Seiten 131-132 in Scarre, Chris (Hrsg.) (2005). The Human Past, London: Thames and Hudson. ISBN 0-500-28531-4. Marshack, A. (1997): "The Berekhat Ram figurine: a late Acheulian carving from the Middle East". Antiquity, 71(272): 327. Online als PDF https://web.archive.org/web/20080726111240/http://www.utexas.edu/courses/classicalarch/readings/Berekhat_Ram.pdf Noble, W. & Davidson, I. (1996): "Human Evolution, Language and Mind: A Psychological and Archaeological Inquiry". Cambridge University Press : Cambridge Andrew Pelcin (1994): "A Geological Explanation for the Berekhat Ram Figurine". Current Anthropology 35(5): 674-675. Meir Ronnen (2001): "The world's oldest art work". The Jerulsalem Post vom 28. Februar 2001. Online als PDF https://web.archive.org/web/20070929020957/http://www.kuuf.org/Dating%20Acheulean%20goddesses.pdf Venus Figures from the Stone Age: Russia, Ukraine, and East of the Donau Mouth The Tan-Tan Venus
Παλαιολογίνα Ζαχαρία

Η Παλαιολογίνα ή Δούκαινα Κομνηνή Παλαιολογίνα, της οποίας είναι άγνωστο το μικρό της όνομα, ήταν Βυζαντινή ευγενής του 13ου αιώνα, που λόγω του γάμου της με το Ζαχαρία έγινε ηγεμόνας της Χίου και της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας.

 Από τον Στρούτζα αναφέρεται ως αδελφή του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄, που την πάντρεψε με τον Γενουάτη Βενέδικτο Α΄ Ζαχαρία ηγεμόνα της Χίου και της Παλαιάς και Νέας Φώκαιας. Από σύγχρονους ερευνητές φαίνεται αδύνατο να ήταν αδελφή του Μιχαήλ Η΄, αφού δεν ταιριάζουν χρονολογικά· πιθανολογείται ότι ήταν νόθα κόρη του Ανδρόνικου Παλαιολόγου (πατέρα του Μιχαήλ Η΄) ή μακρινή συγγενής του από την οικογένεια των Παλαιολόγων. Ο γάμος έγινε το 1275Με τον Βενέδικτο απέκτησαν τον Παλαιολόγο Ζαχαρία, του οποίου επίσης δεν διασώζεται το μικρό του όνομα. Η παράδοση λέει ότι ο γιος της γεννήθηκε στη Γένουα και ίσως η Παλαιολογίνα έζησε και πέθανε εκεί.
2026

Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 2026 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το 2026 (MMXXVI) θα αρχίσει την Πέμπτη κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Θα είναι το 2026ο έτος της χριστιανικής χρονολογίας, το 26ο έτος της 3ης χιλιετίας, το 26ο έτος του 21ου αιώνα και το 7ο έτος της δεκαετίας του 2020.

 1η Ιανουαρίου - Τα βιβλία, οι ταινίες και άλλα έργα που δημοσιεύθηκαν το 1930 θα καταστούν δημόσια. 6-22 Φεβρουαρίου - Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 2026 θα πραγματοποιηθούν στο Μιλάνο και στην Κορτίνα Ντ 'Αμπέτσο της Ιταλίας. 6-15 Μαρτίου - Οι Χειμερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες του 2026 θα πραγματοποιηθούν στο Μιλάνο και στην Κορτίνα Ντ 'Αμπέτσο της Ιταλίας. Μάιος - Θα διεξαχθεί ο 70ος Διαγωνισμός της Eurovision Ιούνιος-Ιούλιος - Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2026 προγραμματίζεται να διεξαχθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και το Μεξικό. 22 Δεκεμβρίου - Αν εξακολουθεί να ζει, ο Γουόλτερ Μοντάλε θα ξεπεράσει τον Τζόν Νάνς Γκάρνερ για να γίνει ο μακροπρόθεσμος αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Οι γεννήτριες πλουτωνίου που παρέχουν θερμότητα και ηλεκτρισμό στο Mars Science Laboratory θα εξαντληθούν. Έναρξη της PLATO, της τρίτης αποστολής M-class ESA Cosmic Vision. Εάν η μείωση του πληθυσμού του αφρικανικού πιγκουίνου δεν σταματήσει, το είδος αναμένεται να εξαφανιστεί στη φύση μέχρι το τρέχον έτος.
Ρέους

Το Ρέους (Reus στα καταλανικά και τα ισπανικά) είναι μια πόλη της Καταλονίας πρωτεύουσα της κομητείας της Κάτω Πεδιάδας της Ταραγόνα, στην επαρχία της Ταραγόνα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη και σημαντικότερη πόλη της επαρχίας, μετά την πρωτεύουσα.

 Το όνομα της πόλης μάλλον προέρχεται από την κελτική ρίζα red, που υποδηλώνει έναν τόπο που βρίσκεται πάνω στους οδικούς άξονες. Στη σημερινή τοποθεσία του Ρέους εγκαταστάθηκαν χριστιανικοί πληθυσμοί από τον Νορμανδό ιππότη και προσωρινό κύριο της Ταραγόνα, Ροβερ δ' Αγιλό γύρω στο 1150. Ο μεσαίωνας υπήρξε για την πόλη (που ονομαζόταν Reddis) η εποχή των εσωτερικών ερίδων και μαχών μεταξύ των κατοίκων της και της εξουσίας του ισχυρότατου αρχιεπισκόπου της Ταραγόνα. Το παπικό κλειδί και το κόκκινο τριαντάφυλλο στο σύμβολο της πόλης προέρχονται από τον πάπα Γρηγόριο ΙΑ', φεουδαρχικό κύριο της πόλης για ένα διάστημα. Κατά τη διάρκεια του πολέμου των Σεγαδός, η πόλη ανακηρύχθηκε εχθρός της πατρίδας από το καταλανικό κοινοβούλιο και κατελήφθη από τα γαλλικά στρατεύματα λόγω της μη ενεργούς συμμετοχής της στον πόλεμο εναντίον της Καστίλης. Τον 18ο αιώνα η πόλη αναδείχθηκε στο δεύτερο σημαντικότερο αστικό κέντρο της Καταλονίας, βασισμένη στην παραγωγή οινοπνευματωδών και το εμπόριο υφασμάτων. Διατηρούσε εμπορικούς απεσταλμένους σε όλα τα μεγάλα εμπορικά κέντρα της Ευρώπης. Κατά τον πόλεμο εναντίον του Ναπολέοντα, τα γαλλικά στρατεύματα εισήλθαν στο Ρέους τον Οκτώβριο του 1809. Το 1843 εκεί έλαβε χώρα το φιλελεύθερο κίνημα των στρατηγών Πριμ και Μιλάνς δελ Μποσκ ενώ εκατό χρόνια μετά, έπεσε στα χέρια του στρατηγού Φράνκο κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου.
Τσουτσούκ Στάνα

Η Τσουτσούκ Στάνα (σερβικά κυριλλικά: Чучук Стана‎, μετάφραση: "Η μικρή Στάνα") ήταν Σέρβα χάιντουκ. Ήταν η δεύτερη σύζυγος του Χάιντουκ Βέλικο. Αργότερα νυμφεύτηκε τον Έλληνα πολεμιστή Γεωργάκη Ολύμπιο. Είναι χαρακτήρας της Σερβικής επικής ποίησης.

 Γεννήθηκε το 1795, στο χωριό Σίκολε, το οποίο βρίσκεται κοντά στο Νεγκοτίν της Σερβίας. Ήταν κόρη μεταναστών από την Ερζεγοβίνη. Είχε δύο αδερφές, την Στόινα και την Στάμενα. Αργότερα γεννήθηκε και ο μικρότερος αδερφός της, ο Μιχαήλο. Πριν μεγαλώσει ο Μιχαήλο, οι τρεις αδερφές της οικογένειας φορούσαν ανδρικά ρούχα όταν βρίσκονταν έξω από το σπίτι, επειδή δεν είχαν ενήλικα αδερφό για να τους προστατεύσει. Της έδωσαν το ψευδώνυμο "Τσουτσούκ" (από το τουρκικό κιουτσούκ = μικρό) λόγω του μικρού της αναστήματος. Ολοκλήρωσε τις σχολικές σπουδές της στην Μπέλα Τσκρβα. Γνώρισε τον Χάιντουκ Βέλικο το 1812. Οι δυο τους έζησαν μαζί, παρόλο που ο Βέλικο ήταν παντρεμένος και με μια άλλη γυναίκα. Ωστόσο, παντρεύτηκαν σε μια εποχή όπου η έκδοση διαζυγίου ήταν ουσιαστικά αδύνατη, καθώς η Σερβία βρισκόταν σε σοβαρή αναταραχή λόγω της Σερβικής Επανάστασης. Ο Βέλικο σκοτώθηκε το 1813 και η Στάνα μετακόμισε στο Πάντσεβο. Η Στάνα παντρεύτηκε αργότερα τον καπετάνιο και ήρωα της Ελληνικής Επανάστασης Γεωργάκη Ολύμπιο. Λόγω του γάμου η Στάνα μετακόμισε αρχικά στη Βλαχία και αργότερα στο Βουκουρέστι. Το ζευγάρι απέκτησε τρία παιδιά: τον Μιλάνο, τον Αλέξανδρο και την Ευφροσύνη. Όταν ο Γεωργάκης σκοτώθηκε κατά τη μάχη του μοναστηριού Σέκου στη Μολδαβία στις 23 Σεπτεμβρίου 1821 (κατά τους πρώτους μήνες της Ελληνικής Επανάστασης), η Στάνα, προφασιζόμενη την ασφάλεια των παιδιών της, μετακόμισε στο Χοτίν της Ρωσίας, όπου βρήκαν καταφύγιο πολλοί Σέρβοι που ενεπλάκησαν στη Σερβική Επανάσταση. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, η Στάνα με τα παιδιά της μετακόμισαν στην Αθήνα, όπου λάμβανε μια μικρή σύνταξη από το κράτος ως χήρα του Γεωργάκη Ολυμπίου. Πέθανε το 1849 ή 1850.Το 1907 γράφτηκε ένα θεατρικό έργο για τη ζωή της. Η μουσική για το θεατρικό έργο συντέθηκε από τον Στέβαν Χρίστιτς. Το 1972 γυρίστηκε μια γιουγκοσλαβική τηλεταινία με τίτλο "Τσουτσούκ Στάνα", βασισμένη στο θεατρικό έργο για τη ζωή της. Τον ρόλο της Τσουτσούκ Στάνα υποδύθηκε η Σβετλάνα Μπόικοβιτς.Το 1981, ο Ντούσιτσα Πόποβιτς Στόικοβιτς δημοσίευσε ένα βιβλίο για τη ζωή της, με τίτλο Čučuk Stana, 1795-1849 - žena Hajduk Veljka i grčkog narodnog heroja Georgakisa Olimpiosa (μετάφραση: Τσουτσούκ Στάνα, 1795-1849 - η γυναίκα του Χάιντουκ Βέλικο και του Έλληνα λαϊκού ήρωα Γεωργάκη Ολυμπίου).
Αρνίθα Ρόδου

Η Αρνίθα είναι χωριό της Ρόδου. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νότιας Ρόδου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους. Η Αρνίθα, με την τοπική αρχιτεκτονική των σπιτιών της, έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός

 Η Αρνίθα είναι χωριό στη νότια Ρόδο. Βρίσκεται στις βορειοδυτιικές πλαγιές της κορυφής «Τρούλος» (515 μ.), σε παρακλάδι του ποταμού Σιανίτη και στο τέλος του κεντρικού δρόμου από την Απολακκιά, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 150. Απέχει 77 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου (μέσω Λίνδου). Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 21,958 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1948 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας της Ρόδου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρνίθας και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Ρόδου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νότιας Ρόδου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου. Στο λόφο «Παλαιόκαστρο» βρέθηκαν ίχνη μικρού οικισμού και κάστρου και ελληνιστικοί τάφοι. Το παλαιοχριστιανικό βαπτιστήριο που βρέθηκε στην βασιλική βυζαντινή εκκλησία της Αγίας Ειρήνης μετατράπηκε σε κρήνη και σήμερα κοσμεί την πλατεία Αργυροκάστρου στην μεσαιωνική πόλη της Ρόδου. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (19ος αιώνας), δωδεκανησιακού ρυθμού Η μεταβυζαντινή μονή Αγίου Φιλήμονος, βορειοανατολικά του οικισμού, στη θέση παλαιοτέρου λατρευτικού χώρου του Απόλλωνα. Έχει παλαιοχριστιανικού τύπου καθολικό (1839-56) και κειμήλια που χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα Το εκκλησάκι του Αγίου Νίκωνα (13ος αιώνας), νοτιοδυτικά του οικισμού Οι μικροί καταρράκτες στη θέση «Φουντάνα-Βόδι» Το πανηγύρι του Αγίου Φιλήμονα στις 20 Ιουλίου Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Ρόδος, 1:100.000) eetaa.gr Google Earth http://www.imr.gr/article/408/iera-monh-agioy-filhmonos https://www.rhodesguide.com/el/%CE%A4%CE%B1%CE%BE%CE%AF%CE%B4%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%A1%CF%8C%CE%B4%CE%BF/%CE%A7%CF%89%CF%81%CE%B9%CE%AC/%CE%91%CF%81%CE%BD%CE%AF%CE%B8%CE%B1.html https://www.youtube.com/watch?v=YNgYVOqoCcw
Σύνδρομο της Αβάνας

Το Σύνδρομο της Αβάνας είναι ιατρικό σύνδρομο το οποίο έχει αναφερθεί ότι έβλαψε πολλά μέλη του προσωπικού της Πρεσβείας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του Καναδά στην Αβάνα της Κούβας, από τα τέλη του 2016.

 Στη συνέχεια, η εμφάνιση του συνδρόμου έχει αναφερθεί και σε ορισμένες άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αυστρίας και της Γερμανίας. Το 2017, ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε την Κούβα για επιθέσεις σε προσωπικό που προκάλεσαν ποικίλα παθολογικά συμπτώματα στην υγεία τους. Οι ΗΠΑ τότε μείωσαν τον αριθμό του προσωπικού της πρεσβείας τους. Πρόσθετα το 2018, Αμερικανοί διπλωμάτες στην Κίνα ξαφνικά παρουσίασαν προβλήματα υγείας, παρόμοια με αυτά των διπλωματών στην Κούβα, και επίσης ασθένησαν και πράκτορες της CIA που υπέφεραν από συμπτώματα του ανεξιχνίαστου συνδρόμου. Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό JAMA το 2018, αποκάλυψε εγκεφαλικές βλάβες των ατόμων αυτών, αλλά χωρίς να είναι σαφείς οι αιτίες τους. Άλλη μελέτη θεώρησε ως ύποπτη αιτία τη βλάβη από ένα νέο "όπλο μικροκυμάτων". Μέχρι και σήμερα τα ακριβή αίτια παραμένουν ασαφή και αδιευκρίνιστα, με κάποιες υποψίες για βλάβες που προκαλούνται από ακτινοβολία ή ραδιοκύματα. Ο Δρ Ντάγκλας Σμιθ, διευθυντής του Κέντρου Αποκατάστασης του Εγκεφάλου Penn, στη μελέτη του κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα γι' αυτό το σύνδρομο μέχρι σήμερα, αφού ήδη μερικοί ασθενείς έχουν ανακάμψει, ενώ άλλοι διατηρούν ακόμα τα ίδια συμπτώματα".Οι Υπηρεσίες Πληροφοριών των ΗΠΑ δεν έχουν καταλήξει σε επίσημο προσδιορισμό για την αιτία του λεγόμενου Συνδρόμου της Αβάνας, αλλά ανώνυμες πηγές πληροφοριών και δύο πρόεδροι των ΗΠΑ ήδη εξέφρασαν υποψίες στα ΜΜΕ ότι η Ρωσική Στρατιωτική Υπηρεσία είναι υπεύθυνη γι' αυτό.Τον Φεβρουάριο 2022 ανακοινώθηκε ότι οι ανεξήγητες αυτές ασθένειες προκαλούνται από έκθεση σε μικροσυσκευές που εκπέμπουν στοχευμένα ηλεκτρομαγνητική ενέργεια και υπερήχους. Η ανακοίνωση προέκυψε από αναφορά των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ για το σύνδρομο της Αβάνας.
Μενάμπε

Η Μενάμπε (μαλαγασικά: Menabe) είναι μια από τις τέσσερις περιφέρειες της Επαρχίας Τολιάρα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Μοροντάβα. Έχει έκταση 46.121 τ.χλμ. και πληθυσμό 390.800 κατοίκων (2005) με πυκνότητα 8.5 κατοίκων ανά τ.χλμ.

 Η Μενάμπε βρίσκεται νοτιοδυτικά της Μαδαγασκάρης και βορειοδυτικά της Τολιάρα. Συνορεύει στα νότια με την Ατσίμο-Αντρεφάνα, στα βόρεια με τη Μελάκι, στα βορειοανατολικά με τη Μπονγκολάβα, στα κεντρο-ανατολικά με την Βακινανκαράτρα και στα νοτιοανατολικά με την Αμορίνι Μανία. Έχει έκταση 46.121 τ.χλμ. Η Μενάμπε διαιρείται σε 5 δήμους: 7. Μπελόνι Τσιριμπιίνα 12. Μαχάμπο 13. Μάντζα 14. Μιαντριβάζο 16. Μοροντάβα Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τολιάρα που βρίσκεται στην Τολιάρα. Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης