Ιβάν Κλίμα

Ο Ιβάν Κλίμα (γεννηθείς την 14η Σεπτεμβρίου 1931 στην Πράγα, με το όνομα Ιβάν Κάουντερς) είναι ένας Τσέχος μυθιστοριογράφος και θεατρικός συγγραφέας. Για το έργο του έχει τιμηθεί με το Βραβείο Μαγκνέσια Λιτέρα, το Βραβείο Φραντς Κάφκα, και άλλες τιμητικές διακρίσεις.

 Η παιδική ηλικία του Ιβάν στην Πράγα ήταν ευτυχισμένη και ατάραχη, αλλά όλα αυτά άλλαξαν με τη Γερμανική εισβολή στην Τσεχοσλοβακία το 1938, μετά τη Συμφωνία του Μονάχου. Δεν γνώριζε ότι και οι δύο γονείς του είχαν Εβραίους προγόνους, ούτε φαίνονταν Εβραίοι, αλλά αυτό ήταν αδιάφορο για τους Γερμανούς. Τον Νοέμβριο του 1941, πρώτα ο πατέρας του, ο Βιλέμ Κλίμα, και τον επόμενο μήνα, ο ίδιος, η μητέρα του και ο αδελφός του στάλθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Τερεζίν, όπου έμεινε για τριάμισι χρόνια, μέχρι το Μάιο του 1945 που απελευθερώθηκαν από τον Κόκκινο Στρατό. Όλη η οικογένεια βγήκε ζωντανή από τη φυλακή, κάτι που ήταν θαύμα τότε, επειδή το Τερεζίν ήταν στρατόπεδο κράτησης για τους Εβραίους από την κεντρική και τη Νότια Ευρώπη και τακτικά καθαριζόταν από τον υπερπληθυσμό του με μεταφορές προς την "Ανατολή", σε στρατόπεδα θανάτου όπως το Άουσβιτς. Μετά τον πόλεμο, η οικογένεια άλλαξε το όνομά της σε Κλίμα και ο Ιβάν παρακολούθησε μαθήματα σε ένα σχολείο γραμματικής στην Πράγα.Ο Κλίμα έχει περιγράψει αυτήν την περίοδο με γραφικές λεπτομέρειες στα άρθρα του στο Βρετανικό λογοτεχνικό περιοδικό Granta, ιδιαίτερα στο Μία παιδική ηλικία στο Τερεζίν. Σε αυτές τις ακραίες συνθήκες, είπε ότι αντιλήφθηκε για πρώτη φορά «την απελευθερωτική δύναμη που έχει ο γραπτός λόγος», διαβάζοντας ένα σχολικό δοκίμιο στην τάξη του. Βρέθηκε σε μία αφηγηματική κοινότητα, όπου όλοι μαζί αντιμετώπιζαν τις ίδιες απίστευτες καταστάσεις με την απειλή του θανάτου πανταχού παρούσα. Τα παιδιά φυλάσσονταν με τις μητέρες τους, εκεί που ανοίχθηκε στον πλούσιο προφορικό πολιτισμό με τα τραγούδια και τα ανέκδοτα. Το αξιοσημείωτο σκηνικό στην εισαγωγή του Κλίμα δεν ήταν άλλο από τις μεγάλες ιστορικές δυνάμεις που διαμόρφωσαν την Ευρώπη στα μέσα του 20ου αιώνα. Με την απελευθέρωση ήρθε και η άνοδος του Τσεχικού Κομμουνιστικού καθεστώτος, ενώ η Ναζιστική τυραννία αντικαταστάθηκε από τον Σοβιετικό έλεγχο του μεσοπολεμικού Τσέχικου δημοκρατικού πειράματος. Αργότερα, η πίστη του από τα παιδικά παραμύθια ότι το καλό θριαμβεύει υπεράνω του κακού, εκφράστηκε στο συμπέρασμα ότι «δεν είναι οι δυνάμεις του καλού και του κακού που μάχονται μεταξύ τους, αλλά δύο διαφορετικές κακές δυνάμεις που ανταγωνίζονται για τον έλεγχο του κόσμου».Άρχισε σπουδές στο Πανεπιστήμιο Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών, αλλά ένα χρόνο μετά, το 1952, μεταφέρθηκε στη Σχολή Τεχνών του Πανεπιστημίου του Καρόλου. Το 1953 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας. Το 1956 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Τσεχική λογοτεχνία με διατριβή για τον Κάρελ Τσάπεκ. Κατά την δεκαετία του '60, μαζί με άλλους Τσέχους συμμετείχε στην οργάνωση της Άνοιξης της Πράγας. Το 1967 εκδιώχθηκε από το κόμμα. Tο 1968 εργαζόταν ως επιμελητής στην εβδομαδιαία επιθεώρηση της Ενωσης Συγγραφέων, που έκλεισε με την εισβολή των Ρώσων, και η κυκλοφορία των βιβλίων του απαγορεύτηκε για δύο δεκαετίες. Το 1969 κατέφυγε για ένα χρόνο στις ΗΠΑ, όπου εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Το 1970 επέστρεψε στην πατρίδα του. Στις δεκαετίες του 1970 και 1980 απασχολήθηκε σε διάφορα επαγγέλματα ενώ συνέχισε τη συγγραφική του δραστηριότητα. Επίσημα, η κυκλοφορία των έργων του στην Τσεχία δεν επιτράπηκε παρά μόνο μετά τη Βελούδινη επανάσταση του 1989. Μέχρι τότε τα έργα του μέσα στη χώρα ήταν διαθέσιμα μόνο με σαμιζντάτ, δηλαδή αυτοσχέδιες εκδοτικές επιχειρήσεις με γραφομηχανή. Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 o Κλίμα έγινε αναπληρωτής πρόεδρος του Τσεχικού PEN Club (Σύλλογος Ποιητών, Δοκιμιογράφων, Μυθιστοριογράφων). Οι πρώτες δοκιμασίες και οι δολοφονίες εκείνων που αντιτάχθηκαν στο νέο καθεστώς είχαν ήδη αρχίσει, και ο πατέρας του Ιβάν φυλακίστηκε ξανά, αυτή τη φορά από τους συμπατριώτες του. Είναι το σκοτεινό σκηνικό που διαμόρφωσε τα κείμενα του Κλίμα: η ανθρώπινη σκληρότητα, η ιδιωτική ανάγκη για προσωπική ακεραιότητα, ο αγώνας του ατόμου να κρατήσει τις προσωπικές αξίες που κινδύνευαν να εξαλειφθούν από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Το 2002 ο Ιβάν Κλίμα τιμήθηκε με το βραβείο Φραντς Κάφκα για το συγγραφικό του έργο. Το 2010 η δίτομη αυτοβιογραφία του, με τίτλο Moje šílené století (Ο Τρελός Αιώνας μου), βραβεύτηκε με το Τσέχικο λογοτεχνικό βραβείο, Μαγκνεσία Λιτέρα, στην κατηγορία μη μυθοπλαστικών βιβλίων. Απονομή βραβείου στον Ιβάν Κλίμα (Τσεχικά) «Η αισιοδοξία ξεπέρασε μια ζωή τρόμου» - Το βιβλίο «Ο Τρελός Αιώνας μου» του Ιβάν Κλίμα έκλεισε πολλλές δεκαετίες ζωής στην Τσεχία», Οι New York Times, 17 Νοεμβρίου 2013, Μάγια Τζάγκι: "Χτίζοντας γέφυρες", The Guardian, 1 Μαΐου 2004, "Ιβάν Κλίμα: ένας σκεπτικιστής στην εποχή του πολιτισμού της ψυχαγωγίας", Τσεχικό Ραδιόφωνο, 8. 11. 2009.