Καϊπιρίνια

Το καϊπιρίνια (Caipirinha, Πορτογαλική προφορά: kajpiˈɾĩj̃ɐ) είναι το εθνικό κοκτέιλ της Βραζιλίας, φτιαγμένο με κασάσα (απεσταγμένο αλκοολούχο ποτό από ζαχαροκάλαμο), ζάχαρη και λάιμ. Το ρόφημα παρασκευάζεται ανακατεύοντας τα φρούτα και τη ζάχαρη μαζί και στη συνέχεια προσθέτοντας το λικέρ.

 Αν και η προέλευση του ποτού είναι άγνωστη, μια αναφορά λέει ότι εμφανίστηκε γύρω στο 1918 στην περιοχή του Αλεντέζο στην Πορτογαλία, με μια δημοφιλή συνταγή με λεμόνι, σκόρδο και μέλι, που ενδείκνυται για ασθενείς με ισπανική γρίπη. Μια άλλη αναφορά είναι ότι το καϊπιρίνια βασίζεται στο πόντσα, ένα αλκοολούχο ποτό από τη Μαδέρα της Πορτογαλίας. Το κύριο συστατικό είναι το aguardente de cana, το οποίο παρασκευάζεται από ζαχαροκάλαμο. Η παραγωγή ζαχαροκάλαμου μεταφέρθηκε από τη Μαδέρα στη Βραζιλία από τους Πορτογάλους, καθώς χρειάζονταν περισσότερη γη για να το φυτέψουν. Πριν από αυτό οι άνθρωποι στη Μαδέρα είχαν ήδη δημιουργήσει το aguardente de cana, το οποίο ήταν ο πρόγονος της κασάσα.Σήμερα, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως τονωτικό για το κοινό κρυολόγημα. Συνήθως, οι επαγγελματίες προσθέτουν μερικά αποσταγμένα οινοπνευματώδη ποτά σε οικιακές παρασκευές για να επιταχύνουν το θεραπευτικό αποτέλεσμα. Το Aguardente χρησιμοποιούταν συνήθως. «Ώσπου μια μέρα, κάποιος αποφάσισε να αφαιρέσει το σκόρδο και το μέλι. Στη συνέχεια πρόσθεσε μερικές κουταλιές της σούπας ζάχαρη για να μειωθεί η οξύτητα του λάιμ. Ο πάγος ήρθε στη συνέχεια, για να διώξει τη ζέστη», εξηγεί ο Κάρλος Λίμα, εκτελεστικός διευθυντής του IBRAC (Βραζιλιάνικο Ινστιτούτο Κασάσα).Σύμφωνα με ιστορικούς, το καϊπιρίνια εφευρέθηκε από γαιοκτήμονες στην περιοχή Πιρασικάμπα, το εσωτερικό της Πολιτείας του Σάο Πάολο κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα ως τοπικό ποτό για εκδηλώσεις και πάρτι «υψηλών προδιαγραφών», μια αντανάκλαση της ισχυρής κουλτούρας του ζαχαροκάλαμου στην περιοχή.Το καϊπιρίνια είναι το πιο δυνατό εθνικό κοκτέιλ της Βραζιλίας και καταναλώνεται σε εστιατόρια, μπαρ και πολλά νοικοκυριά σε όλη τη χώρα. Κάποτε σχεδόν άγνωστο εκτός Βραζιλίας, το ποτό έγινε πιο δημοφιλές και ευρύτερα διαθέσιμο τα τελευταία χρόνια, σε μεγάλο βαθμό λόγω της αυξανόμενης διαθεσιμότητας επώνυμων προϊόντων κασάσα εκτός Βραζιλίας στις αρχές του 21ου αιώνα. Η Διεθνής Ένωση Μπαρτέντερ το χαρακτήρισε ως ένα από τα Επίσημα κοκτέιλ της, ως Σύγχρονο Κλασικό. Η λέξη caipirinha είναι το υποκοριστικό της λέξης caipira, η οποία στα βραζιλιάνικα πορτογαλικά αναφέρεται σε κάποιον από την ύπαιθρο (συγκεκριμένα, κάποιον από τις αγροτικές περιοχές της νοτιοκεντρικής Βραζιλίας). Το Caipira είναι ουσιαστικό δύο φύλων. Το υποκοριστικό κυρίως-αναφέρεται στο ποτό, οπότε είναι θηλυκό ουσιαστικό. Αν και ο βραζιλιάνικος νόμος (Διάταγμα 6.871 με βάση την Κανονιστική Απόφαση 55, από 31 Οκτωβρίου 2008) καθώς και η Διεθνής Ένωση Μπάρμαν (IBA) επιτρέπουν τη χρήση του ονόματος caipirinha για την έκδοση με λάιμ μόνο, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει οποιοδήποτε ποτό με κασάσα και χυμό φρούτων με το όνομα του φρούτου (π.χ. ένα καϊπιρίνια ακτινίδιο ή καϊπιρίνια φράουλα). Το Caipifruta είναι ένα πολύ δημοφιλές ποτό καϊπιρίνια στη Βραζιλία, που αποτελείται από κασάσα, θρυμματισμένα φρέσκα φρούτα (είτε μεμονωμένα είτε σε συνδυασμό) και θρυμματισμένο πάγο. Τα πιο δημοφιλή φρέσκα φρούτα που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία των καϊπιφρούτα είναι το μανταρίνι, το λάιμ, το ακτινίδιο, το φρούτο του πάθους, ο ανανάς, το λεμόνι, τα σταφύλια, το μάνγκο και το κάζου (φρούτο κάσιους). Ντάκιρι – παρόμοιο κουβανέζικο κοκτέιλ, φτιαγμένο με ρούμι Μοχίτο