Λεβ Μάνοβιτς

Ο Λεβ Μάνοβιτς (αγγλικά: Lev Manovich‎) είναι συγγραφέας βιβλίων για τον ψηφιακό πολιτισμό και τα νέα μέσα και καθηγητής Πληροφορικής στο Κέντρο Μεταπτυχιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Η τρέχουσα έρευνα και διδασκαλία του Μάνοβιτς επικεντρώνεται στις ψηφιακές ανθρωπιστικές επιστήμες, την κοινωνική πληροφορική, την τέχνη και τη θεωρία των νέων μέσων και τις σπουδές λογισμικού.Ο Μάνοβιτς είναι επίσης ο ιδρυτής και διευθυντής του εργαστηρίου Cultural Analytics Lab (που ονομαζόταν Software Studies Initiative την περίοδο 2007-2016), το οποίο περιγράφηκε σε σχετικό δελτίο τύπου ως υπολογιστική ανάλυση μαζικών συλλογών εικόνων και βίντεο (cultural analytics). Στο εργαστήριό του ανατέθηκε η δημιουργία οπτικοποιήσεων πολιτιστικών συνόλων δεδομένων για την Google, τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, και το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (MoMA).Ένα από τα βιβλία του, The Language of New Media, έχει μεταφραστεί σε δεκατρείς γλώσσες. Το τελευταίο ακαδημαϊκό βιβλίο του Μάνοβιτς, Cultural Analytics, εκδόθηκε το 2020 από το MIT Press.

 Ο Μάνοβιτς γεννήθηκε στη Μόσχα της ΕΣΣΔ, όπου σπούδασε ζωγραφική, αρχιτεκτονική, πληροφορική και σημειωτική. Αφού πέρασε αρκετά χρόνια ασχολούμενος με τις καλές τέχνες, μετακόμισε στη Νέα Υόρκη το 1981. Τα ενδιαφέροντά του μετατοπίστηκαν από την ακίνητη εικόνα και τον φυσικό τρισδιάστατο χώρο στον εικονικό χώρο, τις κινούμενες εικόνες και τη χρήση των υπολογιστών στα μέσα επικοινωνίας. Ενώ βρισκόταν στη Νέα Υόρκη, έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο στην Πειραματική Ψυχολογία (NYU, 1988) και επιπλέον εργάστηκε επαγγελματικά στην τρισδιάστατη ηλεκτρονική εμψύχωση από το 1984 έως το 1992. Στη συνέχεια έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στις οπτικές και πολιτισμικές σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ το 1993 υπό την επίβλεψη της Μίκε Μπαλ. Η διδακτορική του διατριβή The Engineering of Vision from Constructivism to Computers (Η μηχανική της όρασης από τον κονστρουκτιβισμό στους υπολογιστές) παρακολουθεί τις απαρχές των ηλεκτρονικών μέσων, συσχετίζοντάς τες με την αβάν-γκαρντ της δεκαετίας του 1920.Ο Μάνοβιτς εργάζεται με τα ηλεκτρονικά μέσα ως καλλιτέχνης, animator, σχεδιαστής και προγραμματιστής από το 1984. Τα καλλιτεχνικά του έργα περιλαμβάνουν το Little Movies το πρώτο ψηφιακό κινηματογραφικό έργο σχεδιασμένο για τον Παγκόσμιο Ιστό (1994-1997), το Freud-Lissitzky Navigator έένα εννοιολογικό λογισμικό για την πλοήγηση στην ιστορία του εικοστού αιώνα (1999), και το Anna and Andy, να μυθιστόρημα ροής (2000). Είναι επίσης γνωστός για τα διεισδυτικά άρθρα του, όπως "New Media from Borges to HTML" (2001) και "Database as Symbolic Form" (1998). Στο τελευταίο άρθρο, εξηγεί γιατί οι βάσεις δεδομένων έχουν γίνει τόσο δημοφιλείς, ενώ τις αντιπαραβάλλει με έννοιες όπως οι αλγόριθμοι και η αφήγηση. Τα έργα του έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές σημαντικές διεθνείς εκθέσεις τέχνης των νέων μέσων. Το 2002, ο Μάνοβιτς παρουσίασε τη μίνι-αναδρομική του έκθεση στο ICA του Λονδίνου με τίτλο Lev Manovich: Adventures of Digital Cinema (Λεβ Μάνοβιτς: Περιπέτειες του ψηφιακού κινηματογράφου). Ο Μάνοβιτς διδάσκει τέχνη των νέων μέσων από το 1992. Έχει επίσης διατελέσει επισκέπτης καθηγητής στο Ινστιτούτο Τεχνών της Καλιφόρνιας, στο UCLA, στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, στο Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης και στο Πανεπιστήμιο Τέχνης και Σχεδιασμού του Ελσίνκι. Το 1993, οι μαθητές των μαθημάτων του για τη δημιουργία ψηφιακών ταινιών στο Εργαστήριο Νέων Μέσων του UCLA ίδρυσαν την Post-Cinematic Society, η οποία διοργάνωσε μερικά από τα πρώτα φεστιβάλ ψηφιακών ταινιών που βασίστηκαν στις ιδέες του για τα νέα μέσα, όπως ο κινηματογράφος βάσεων δεδομένων. Tekstura: Russian Essays on Visual Culture, επιμ., μαζί με την Άλα Εφίμοβα (Chicago: University of Chicago Press, 1993). Info Aesthetics, ένα βιβλίο/ιστοσελίδα ημι-ανοικτού κώδικα που βρίσκεται σε εξέλιξη. Το έργο ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2000, τελευταία ενημέρωση Οκτώβριος 2001. Metamediji (στα σερβικά) (Belgrade: Center for Contemporary Arts: 2001). Soft Cinema, με συνεισφορά των Ανδρέα Αγγελιδάκη, Τζέισον Ντάντσιγκρ, Αντρέας Κράτκι, και Ρουθ Λόρεντς (Karlsruhe: ZKM Center for Art and Media Karlsruhe, 2002). The Language of New Media (Cambridge, Massachusetts: MIT Press, 2001). Black Box - White Cube (στα γερμανικά) (Berlin: Merve Verlag, 2005). Soft Cinema: Navigating the Database, μαζί με τον Αντρέας Κράτκι (Cambridge, Massachusetts: MIT Press, 2005). Software Culture (στα ιταλικά) (Milano: Edizioni Olivares, 2010). Software Takes Command (New York: Bloomsbury Academic, 2013). The Illusions (Cambridge, Massachusetts: MIT Press, 2014). Data Drift: Archiving Media and Data Art in the 21st Century, editor, together with Rasa Smite and Raitis Smits (Riga: RIXC, LiepU MPLab, 2015). Instagram and Contemporary Image (New York, 2017). Theories of Software Cultures (στα ρωσικά) (Nizhny Novgorod: Krasnaya Lastochka, 2017).