IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πεντοξείδιο του αντιμονίου

Το πεντοξείδιο του αντιμονίου είναι ανόργανη χημική ένωση των στοιχείων αντιμόνιο και οξυγόνο. Ο χημικός τύπος της είναι Sb2O5, αλλά απαντάται σχεδόν πάντα στην ένυδρη μορφή της, Sb2O5·nH2O.

 Το πεντοξείδιο του αντιμονίου έχει την ίδια μοριακή δομή με τη μορφή B του πεντοξειδίου του νιοβίου, που μπορεί να προκύψει από τη δομή του ρουτιλίου: Το κάθε άτομο αντιμονίου περιβάλλεται από 6 άτομα οξυγόνου σε διάταξη παραμορφωμένου οκταέδρου. Αυτά τα οκτάεδρα μοιράζονται κορυφές και ακμές με τα γειτονικά τους: Το ένυδρο οξείδιο παρασκευάζεται με υδρόλυση του πενταχλωριούχου αντιμονίου, ή με προσθήκη οξέος σε εξαϋδροξοαντιμονικό κάλιο. Μπορεί επίσης να παρασκευασθεί με οξείδωση του τριοξειδίου του αντιμονίου με νιτρικό οξύ. Το Sb2O5 βρίσκει χρήση ως επιβραδυντικό πυρός στο ABS και άλλα πλαστικά, ως παράγοντας καθιζήσεως στην παραγωγή διοξειδίου του τιτανίου, και κάποιες φορές στην παραγωγή γυαλιού, βαφών και κόλλας.Χρησιμοποιείται επίσης ως ρητίνη ανταλλαγής ιόντων για μερικά κατιόντα σε όξινο διάλυμα, όπως το Na+ (ιδιαίτερα για την επιλεκτική κατακράτησή τους), καθώς και ως καταλύτης πολυμερισμού και οξειδώσεως. Το ένυδρο οξείδιο είναι αδιάλυτο στο νιτρικό οξύ, αλλά διαλύεται σε πυκνό διάλυμα υδροξειδίου του καλίου δίνοντας KSb(OH)6 (εξαϋδροξοαντιμονικό κάλιο).Θερμαινόμενο στους 700 °C το ένυδρο πεντοξείδιο του αντιμονίου (κίτρινη σκόνη) μετατρέπεται σε άνυδρο λευκό στερεό με χημικό τύπο Sb6O13 , το οποίο περιέχει και τρισθενές και πεντασθενές αντιμόνιο. Παραπέρα θέρμανση, στους 900 °C, παράγει μια λευκή αδιάλυτη σκόνη Sb2O4 , που αποτελείται από δύο κρυσταλλικές μορφές α και β. Η μορφή β αποτελείται από πεντασθενές Sb σε διακρυσταλλικά οκτάεδρα και πυραμιδοειδείς μονάδες Sb(III) O4. Το πεντοξείδιο του αντιμονίου μπορεί να αναχθεί σε μεταλλικό αντιμόνιο, αν θερμανθεί με υδρογόνο ή κυανιούχο κάλιο.
Σχέσεις Καναδά και Ελλάδας

Οι Ελληνο-Καναδικές σχέσεις αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις μεταξύ της Ελλάδας και του Καναδά. Οι δύο χώρες ήταν οι πρώτες που άλλαξαν και αντάλλαξαν πρεσβευτές το 1942. Και οι δύο χώρες είναι μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη, του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα έχει πρεσβεία στην Οτάβα, καθώς και 3 γενικά προξενεία στο Μόντρεαλ, το Τορόντο και το Βανκούβερ. Ο Καναδάς διατηρεί μια πρεσβεία με Προξενικό Γραφείο στην Αθήνα και Επίτιμο Προξενείο στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει μια ισχυρή ελληνική κοινότητα στον Καναδά.

 Η ελληνική μετανάστευση στον Καναδά ξεκίνησε το 1843 όταν Έλληνες μετανάστες άρχισαν να φτάνουν και να εγκαθίστανται στο Μόντρεαλ. Μέχρι το 1941, πάνω από 5.000 Έλληνες μετανάστες κατοικούσαν στον Καναδά. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τα δύο έθνη πολεμούσαν δίπλα-δίπλα κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Εκστρατείας. Το 1942, ο Καναδάς καθιέρωσε διπλωματικές σχέσεις με την ελληνική εξόριστη κυβέρνηση μέσης ανατολής. Λίγο αργότερα, και τα δύο έθνη άνοιξαν διπλωματικές αποστολές το ένα στην πρωτεύουσα του άλλου αντιστοίχως. Σήμερα, περισσότεροι από 243.000 Καναδοί διεκδικούν ελληνική καταγωγή. Το 2012, και τα δύο έθνη γιόρτασαν 70 χρόνια από την καθιέρωση διπλωματικών σχέσεων μεταξύ τους. Οι κυριότερες εξαγωγές του Καναδά στην Ελλάδα είναι το χαρτί, γούνες, μηχανήματα, λαχανικά, αεροσκάφη και φαρμακευτικά προϊόντα. Εισαγωγές Καναδικών εμπορευμάτων από την Ελλάδα περιλαμβάνουν κονσέρβες τροφίμων, αλουμίνιο, λίπη, έλαια και λιπάσματα. Η Επιχειρηματική κοινότητα στην Ελλάδα με τις σχέσεις με τον Καναδά και τις Καναδικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα έχει συσταθεί το Ελληνο-Καναδικό Εμπορικό Επιμελητήριο το 1996, η αποστολή του οποίου είναι να προωθήσει την ανάπτυξη των επιχειρηματικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών στο εμπόριο, τη χρηματοδότηση, υπηρεσίες και επενδύσεις.Το διμερή εμπόριο εμπορευμάτων μεταξύ του Καναδά και την Ελλάδα έφθασε τα 256.300.000$ το 2011. Οι Καναδικές εξαγωγές στην Ελλάδα ανήλθαν σε 88.100.000$, με κυρίως γούνες, λαχανικά και φαρμακευτικά προϊόντα. Οι ελληνικές εξαγωγές προς τον Καναδά ανήλθαν σε 168.200.000$ το 2011, με επικεφαλής τον προϊόντα διατροφής, λίπη, λάδι (όχι αργό) και σιδήρου ή χάλυβα. Συμφωνία για τη φορολόγηση των ναυτιλιακών εταιρειών (1929) Συμφωνία Κοινωνικής Ασφάλειας (1981) Συμφωνία Τακτικών Αεροπορικών Μεταφορών (1987) Αναθεωρημένη Συμφωνία Τακτικών Αεροπορικών Μεταφορών Συμφωνία για την Αποφυγή της διπλής φορολογίας Η Πρεσβεία της Ελλάδας στην Οττάβα είναι η διπλωματική εκπροσώπηση της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Οττάβα του Καναδά. Βρίσκεται επί του αριθμού 80 της Οδού Μακλάρεν (McLaren Street) στην Οττάβα. Ο Ελευθέριος Αγγελόπουλος είναι επί του παρόντος πρέσβης της Ελλάδας στον Καναδά. Οι καναδικές πόλεις Μόντρεαλ, Τορόντο και Βανκούβερ έχουν επίσης επίτιμο ελληνικό προξενείο. Διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας Διεθνείς σχέσεις του Καναδά
Το Επόμενο Πρωινό

Η ταινία Το Επόμενο Πρωινό (αγγλ. The Morning After) είναι θρίλερ μυστηρίου του 1986 σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Λουμέτ και πρωταγωνιστές τους Τζέιν Φόντα, Τζεφ Μπρίτζες και Ραούλ Τζούλια. Το σενάριο έγραψε ο Τζέιμς Χικς. Η ταινία χάρισε στη Φόντα την έβδομη και τελευταία υποψηφιότητά της για Όσκαρ. Η Κάθι Μπέιτς εμφανίστηκε σε μικρό ρόλο στην ταινία.

 Η Άλεξ Στέρνμπεργκεν (Τζέιν Φόντα), μια πρώην στάρλετ του Χόλυγουντ, ξυπνάει με πονοκέφαλο και χωρίς να θυμάται τα γεγονότα της προηγούμενης νύχτας, βρίσκει δίπλα της το σώμα ενός νεκρού άνδρα. Βγαίνει από το διαμέρισμα όντας σίγουρη ότι το μαχαίρωσε εκείνη, ενώ ήταν μεθυσμένη. Στο δρόμο της εμφανίζεται ο Τέρνερ Κένταλ (Τζεφ Μπρίτζες), ένας πρώην αστυνομικός που προθυμοποιείται να τη βοηθήσει να αποδείξει την αθωότητά της. Το σώμα του νεκρού όμως συνεχίζει να εμφανίζεται μπροστά της. Η ταινία έχει βαθμολογία 71% στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes. Η Τζέιν Φόντα έλαβε την έκτη της υποψηφιότητα (και έβδομη στο σύνολο) για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της, αλλά έχασε το βραβείο από την Μάρλι Μάτλιν. Υποψηφιότητα: Α' Γυναικείου Ρόλου – Τζέιν Φόντα Το Επόμενο Πρωινό στην IMDb
462 Εριφύλη

Η Εριφύλη (Eriphyla) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,23. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.

 Η μέση διάμετρος της Εριφύλης εκτιμάται σε 35,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 47,4 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,283 (από δεδομένα του IRAS). Η Εριφύλη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 8 ώρες και 38 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 120 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Μπερτράν ντε Μπω

Ο Μπερτράν ντε Μπω (γαλλικά: Bertrand des Baux) από τον Οίκο των Μπω (ιταλ.: Μπάλτσο), ήταν άρχοντας του Κουρτεζόν στην Προβηγκία, 3ος κόμης της Άντρια & του Σκουιλάτσε.

 Γεννήθηκε στην Άντρια και ήταν γιος του Ραϋμόνδου ντε Μπω (γιου του Γουλιέλμου Β΄ πρίγκιπα της Οράγγης) και της Αλίκης της Μασσαλίας. Τον Ιούλιο του 1336 ορίστηκε μαρεσάλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, βάιλος και γενικός βικάριος της Αχαΐας, της Κεφαλληνίας, καθώς και της Ναυπάκτου για λογαριασμό της Αικατερίνης Β΄ του Βαλουά, εξουσιάζοντας έως την άφιξη της Αικατερίνης στο Πριγκιπάτο και την ανάληψη από την ίδια της άμεσης διακυβέρνησης το καλοκαίρι του 1338. Η θητεία του σημαδεύτηκε από μία βίαια διαμάχη του με τον Λατίνο Αρχιεπίσκοπο της Πάτρας, Γουλιέλμο Φραγκιπάνη. Όταν ο Γουλιέλμος απεβίωσε το 1337, ο Μπερτράν πολιόρκησε την Πάτρα, ελπίζοντας στην υποταγή της πριν την άφιξη του διαδόχου του, αρχιεπισκόπου Ρογήρου. Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΒ΄ αντέδρασε, κηρύσσοντας την πόλη ως "έδαφος της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας" και θέτοντας το Πριγκιπάτο υπό καθεστώς απαγόρευσης. Ως αποτέλεσμα, ο Μπερτράν υποχρεώθηκε σε υποχώρηση, ενώ ο Αρχιεπίσκοπος κατέστη ανεξάρτητος, αν και τα κληρικά του φέουδα εξακολούθησαν να υπάγονται και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον Πρίγκιπα.Ο Μπερτράν ορίστηκε εκ νέου ως βάιλος της Αχαΐας μετά την αναχώρηση της Αικατερίνης Β΄ για την Ιταλία το 1341, ενώ παρέμεινε στο αξίωμα του αυτό έως το 1344. Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Γαλλία, όπου το 1345 ο Πάπας Κλήμης ΣΤ΄ τον όρισε ως αντικαταστάτη τού Μαρτίνου Ζαχαρία, καθώς και των υπολοίπων ηγετών της Σταυροφορίας της Σμύρνης, μετά τον θάνατο των τελευταίων σε ενέδρα. Απεβίωσε το 1347 στη Νάπολη και τάφηκε στον Σαν Ντομένικο Ματζόρε. Νυμφεύτηκε π. το 1324 τη Μαργαρίτα του Ωλναί και είχε τέκνο: Φραγκίσκος π. 1330-1422, 1ος δούκας της Άντρια, κόμης του Μοντεσκαλιόζο & Σκουιλάτσε. Έκανε τρεις γάμους και απέκτησε πέντε τέκνα: Ιάκωβος, νυμφεύτηκε την Αγνή των Καπετιδών-Ανζού, κόρη του Καρόλου δούκα του Δυρραχίου. Αντωνία, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γ΄ της Σικελίας. Μαργαρίτα, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ του Οίκου του Λουξεμβούργου κόμη του Σαιν-Πολ. Γουλιέλμος, δούκας της Άντρια. Μπιανκίνο, κυβερνήτης της Πίζας και αρχηγός του στρατού του Μιλάνου. Bon, Antoine (1969). La Morée franque. Recherches historiques, topographiques et archéologiques sur la principauté d’Achaïe (στα Γαλλικά). Paris: De Boccard. Topping, Peter (1975). «The Morea, 1311–1364». Στο: Hazard, Harry W. A History of the Crusades, Volume III: The fourteenth and fifteenth centuries. University of Wisconsin Press. σελίδες 104–140. ISBN 0-299-06670-3.
Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι

Ο Ηγεμόνας Γιουσούφ Ιζζεντίν Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:شہزادہ یوسف عزالدین) (Τούρκικα: Şehzade Yusuf İzzeddin Efendi, 10 Σεπτεμβρίου 1857 - 1 Φεβρουαρίου 1916) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

 Ο Γιουσούφ Ιζζεντίν γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1857 στο Παλάτι Ντολμαμπαχτσέ στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Αζίζ και της πρώτης συζύγου του, Ντουρουνέβ Καντινεφέντι. Ο Γιούσουφ έζησε στην αφάνεια από τον θάνατο του πατέρα του το 1876 μέχρι την ανατροπή του ξαδέλφου του, σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ το 1909. Σύμφωνα με το τουρκικό σύνταγμα, ο Γιούσουφ, ως ο μεγαλύτερος Οθωμανός πρίγκιπας, έγινε κληρονόμος του ξαδέλφου του Μεχμέτ Ε΄. Θεωρήθηκε εκσυγχρονιστής και μεταρρυθμιστής. Αυτοκτόνησε την 1η Φεβρουαρίου 1916 στο Παλάτι Τζιντσιρλικουγού σε ηλικία 58 ετών. Είναι θαμμένος στον τάφο του Μαχμούτ Β΄, στο Φατίχ της Κωνσταντινούπολης. Υπήρχε υποψία ότι τότε θα μπορούσε να δολοφονηθεί με εντολή του ισχυρού υπουργού πολέμου Εμβέρ πασά, με τον οποίο είχε συγκρουστεί. Ο Γιουσούφ Ιζζεντίν παντρεύτηκε έξι φορές: την Τζεσμιάχου Χανίμ, απέκτησαν: τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Μπαχαεντίν (1883-1883), πέθανε σε βρεφική ηλικία. την Τζαβιντάν Χανίμ (1870-1935) την Ναζικεντά Χανίμ (1872-1946) την Ταζεντέ Χανίμ (1875-1950) την Εμπρουνιγιάζ Χανίμ την Λεμάν Χανίμ (1888-1953), απέκτησαν: την Χατιτζέ Σουκριγιέ Σουλτάν (1906-1972) τον Ηγεμόνα Μεχμέτ Νιζαμεντίν (1909-1933) την Μιχριμπάν Μιχρισάχ Σουλτάν (1916-1987) Δυναστικές Κολάρο του Οίκου του Οσμάν Τάγμα του Οσμάν Τάγμα των Διακρίσεων Τάγμα του ΜεκίδηΞένες Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Λεοπόλδου (1910) Τάγμα του Λευκού Αετού της Σερβίας (1911) Ιππότης του Τάγματος των Αγίου Κυρίλλου & Μεθόδιου της Βουλγαρίας (1911) Ιππότης του Τάγματος του Μαύρου Αετού της Πρωσίας (1911) Παράσημο της Στέψης του Βασιλιά Γεωργίου Ε΄ (1911) Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover) Osmanoğlu, Osman Selaheddin (2003). Bir Şehzadenin Hâtırâtı. Turkey: Yapı Kredi Yayınları. ISBN 975-08-0878-9. OCLC 469568294. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 20 Ιουλίου 2011. «Genealogy of the Ottoman Family». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Ιουλίου 2008. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2008. Family Tree, descendants of Sultan Mahmud II. Retrieved 2014-10-04.
Bomberman Ultra

Το Bomberman Ultra είναι βιντεοπαιχνίδι παζλ λαβύρινθου για το PlayStation 3. Αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε σε ψηφιακή μορφή στο PlayStation Network (PSN) από την Hudson Entertainment στις 11 Ιουνίου του 2009. Είναι το τρίτο παιχνίδι της σειράς Bomberman που διατίθεται μόνο ψηφιακά, μετά τα Bomberman Live για το Xbox 360 (Xbox Live Arcade) και το Bomberman Blast για το Wii (WiiWare). Το παιχνίδι υποστηρίζει μέχρι και οκτώ παίκτες ταυτόχρονα μέσω διαδικτυακού ή τοπικού multiplayer. Ένα από τα χαρακτηριστικά του Bomberman Ultra είναι η δυνατότητα παραμετροποίησης του χαρακτήρα που ελέγχει ο παίκτης. Όσο εξελίσσεται το παιχνίδι, ξεκλειδώνονται περισσότερα ρούχα και αξεσουάρ ανεβάζοντας τον αριθμό των πιθανών συνδυασμών στις 150.000.

 Όπως και στους υπόλοιπους τίτλους της σειράς Bomberman, έτσι και στο Ultra ο παίκτης βρίσκεται αντιμέτωπος μέχρι και με επτά αντιπάλους. Τα 14 διαθέσιμα επίπεδα είναι ειδικά διαμορφωμένοι λαβύρινθοι, στους οποίους οι bombermen πρέπει να παγιδεύσουν ο ένας τον άλλο με στρατηγικά τοποθετημένες βόμβες. Κατά τη διάρκεια της μάχης, εμφανίζονται σε τυχαία σημεία διάφορα power ups τα οποία δίνουν πλεονεκτήματα στους κατόχους τους, όπως έξτρα ταχύτητα, μεγαλύτερες εκρήξεις και άλλα. Νικητής της παρτίδας αναδεικνύεται ο τελευταίος επιζών. Το Bomberman Ultra έχει σκορ 81% στο Metacritic ενώ παίρνει 4.5 αστέρια στα 5 από τους χρήστες του PlayStation Network. To IGN το βαθμολόγησε με 8/10 υπογραμμίζοντας πως "Είναι μία πολύ καλή ευκαιρία για τα χρήματα που κοστίζει. Πρόκειται για ένα download για το οποίο οι φίλοι του Bomberman καλά θα κάνουν να εξοικονομήσουν χώρο".
Ανέλι Γιαατενμάκι

Η Ανελι Γιαατενμάκι (11 Φεβρουαρίου 1955), είναι Φινλανδή πολιτικός και η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στη Φινλανδία, από τις 17 Απριλίου 2003 έως τις 24 Ιουνίου 2003. Ενώ από το 2004 έως και το 2019 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλιου από τη Φινλανδία.

 Η Γιαατενμάκι γεννήθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1955 στην Οστροβοθνία της Φινλανδίας. Ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση της το 1979. Ενώ το 1984 αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο με το πτυχίο της Νομικής. Η Γιαατενμάκι εργάστηκε ως νομική σύμβουλος του κόμματός της από το 1984 μέχρι και το 1987, όταν και εκλέχθηκε στο Φινλανδικό Κοινοβούλιο (Eduskunda). Παρέμεινε απλή βουλευτής μέχρι το 1994, αφού ανέλαβε το υπουργείο δικαιοσύνης. Στις 18 Ιουνίου 2000 εκλέχθηκε πρόεδρος του Κόμματος της, παρέμεινε σε αυτή τη θέση ως τις 5 Οκτωβρίου 2003. Τη διαδέχθηκε στην αρχηγία του κόμματος ο Μάτι Βάνχανεν. Μετά από οκτώ χρόνια στην αντιπολίτευση, η ίδια οδήγησε το Κόμμα του Κέντρου της Φινλανδίας σε μια νίκη έναντι του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, στις βουλευτικές εκλογές όπου διενεργήθηκαν. Σύμφωνα με το νέο σύνταγμα, το κόμμα της ηγήθηκε του κυβερνητικού συνασπισμού. Ανέλαβε καθήκοντά στις 17 Απριλίου 2003, έτσι έγινε η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός στην ιστορία της Φινλανδίας. Ενώ η ίδια διαδέχθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο τον Πάαβο Λίπονεν. Στη σύντομη θητείας συνέχισε το έργο της προηγούμενης κυβέρνησης, τόνωση της οικονομίας μέσω (κρατικών επενδύσεων, αύξηση των εισοδημάτων και μείωση των φορολογικών βαρών). Κατά τη θητεία της η χώρα της ήταν η μοναδική όπου τα ηνία τα κρατούσαν δύο γυναίκες. Ενώ η θητεία της είναι η δεύτερη βραχύβια μετά την κυβέρνηση του Γιούχο Βεννόλα του οποίου η θητεία ήταν 17 ημέρες. Στις 18 Ιουνίου 2003 ανακοίνωσε την παραίτησή της, υπό την πίεση καταγγελιών ότι χρησιμοποίησε εμπιστευτικά έγγραφα του Υπουργείου Εξωτερικών κατά την περίοδο της προεκλογικής εκστρατείας με σκοπό την εδραίωση του κόμματος της στις εκλογές. Στις 22 Ιουνίου 2003 μετά από εσωκομματικές πιέσεις υπέβαλλε την παραίτησή της στην πρόεδρο Τάρια Χάλονεν. Η παραίτησή της έγινε αποδεκτή στις 24 Ιουνίου 2003, ενώ στην πρωθυπουργία τη διαδέχθηκε ο Μάτι Βάνχανεν.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2017-2018

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2017-18 αποτέλεσε την 29η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 27 Ιουνίου έως την 1η Ιουλίου 2018 στο Κλειστό Γυμναστήριο του Τσοτυλίου Κοζάνης. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτό κατέκτησε ο Κρόνος Αγίου Δημητρίου για πρώτη φορά στην ιστορία του.

 Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες: Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις: M.V.P.: Έλενα Μποσγανά (Κρόνος) Κορυφαία σκόρερ: Έλενα Μποσγανά (Κρόνος) Καλύτερη πεντάδα Έλενα Μποσγανά (Κρόνος) Γεωργία Γρηγοροπούλου (Κρόνος) Ευτυχία Δερμιτζάκη (Χανιά) Λαμπρινή Πολυμένη (Π.Α.Ο.Κ.) Αθηνά Λέξα (Π.Α.Ο.Κ.) Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων 2018, στατιστικά στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων 2018, επίσημο φυλλάδιο της διοργάνωσης.
Βάλμπουργκις, κόμισσα του Ρήτμπεργκ

Η Βάλμπουργκις (γερμ.: Walburgis von Rietberg, 1555/56, Ρήτμπεργκ - 26 Μαΐου 1586, Έζενς) από τον Οίκο του Βερλ-Άρνσμπεργκ ήταν κόρη του κόμη του Ρήτμπεργκ και τον διαδέχθηκε. Με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Ανατολικής Φισίας. Ήταν κόμισσα του Ρήτμπεργκ το 1565–76 και το 1584–86.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη Β΄ κόμη του Ρήτμπεργκ και της Αγνής του Μπέντχαϊμ-Στάινφουρτ στο Ρήτμπεργκ. Μετά τη γέννηση του Ιωάννη-Έντσαρντ, του μικρότερου παιδιού της και του μοναδικού γιου της, η Βάλμπουργκις έπρεπε να αναρρώσει και μετακόμισε από το Έζενς στο Βίτμουντ. Λίγο αργότερα επέστρεψε στο Έζενς, όπου απεβίωσε στις 26 Μαΐου 1586 σε ηλικία 30 ετών. Τάφηκε στην εκκλησία του Σάνκτ Μάγκνους στο Έζενς. Με το τέλος της, ο κλάδος Ρήτμπεργκ του Οίκου του Βερλ-Άρνσμπεργκ εξαλείφθηκε. Μετά το τέλος της Βάλμπουργκις διαδόθηκαν φήμες, ότι της δόθηκε μία σούπα με δηλητηριώδη μπύρα. Μετά από βασανιστήρια μία από τις τρεις γυναίκες, που ήταν ύποπτες για το έγκλημα, ομολόγησε. Αν και οι ιατροί πιστοποίησαν ένα φυσικό τέλος, οι τρεις ύποπτες κάηκαν στον πάσαλο στις 11 Μαΐου 1586. Την 1η Μαΐου 1577, σε ηλικία 21 ετών, η Βάλμπουγκις μνηστεύθηκε τον Έννο Γ΄ των Σίρκσενα κόμη της Ανατολικής Φρισίας, ο οποίος ήταν τότε 14 ετών. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1581, όταν ο Έννο Γ΄ έγινε 18 ετών. Από αυτόν τον γάμο είχε παιδιά: Σαβίνα-Αικατερίνη (11 Αυγούστου 1582 -31 Μαΐου 1618), παντρεύτηκε στις 4 Μαρτίου 1601 τον θείο της Ιωάννη Γ΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας (1566 - 29 Σεπτεμβρίου 1625). Αγνή (1 Ιανουαρίου 1584 - 28 Φεβρουαρίου 1616), παντρεύτηκε στις 15 Αυγούστου 1603 τον Γκούντακαρ πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν (30 Ιανουαρίου 1580 - 5 Αυγούστου 1658). Ιωάννης-Έντσαρντ (2 Μαρτίου 1586 - 13 Μαρτίου 1586), απεβ. νήπιο και τάφηκε στην εκκλησία του Σανκτ Μάγνους στο Έζενς. Προφίλ Αρχειοθετήθηκε 2009-05-10 στο Wayback Machine., kaunitz-rietberg.de; πρόσβαση στις 19 Φεβρουαρίου 2015. (in German)
Λάρι Ράινχαρτ

Ο Λάρι Ράινχαρτ (αγγλ. Larry "Rhino" Reinhardt, 7 Ιουλίου 1948 - 2 Ιανουαρίου 2012) ήταν Αμερικανός κιθαρίστας της ροκ μουσικής, γνωστός ως μέλος των συγκροτημάτων Iron Butterfly και Captain Beyond.

 Ο Ράινχαρτ γεννήθηκε το 1948 στην Φλόριντα. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά με διάφορα τοπικά συγκροτήματα στα μέσα της δεκαετίας του '60 και εντάχθηκε στους Bittersweet το 1968, συγκρότημα που έπαιζε στο κλαμπ "Torro" της Σαρασότα. Το συγκρότημα διαλύθηκε για να σχηματιστούν οι The Load, ένα τριμελές σχήμα ψυχεδελικού ροκ και στην συνέχεια ο Ράινχαρτ έγινε μέλος των The Second Coming μαζί με τον τραγουδιστή Ντέιλ Μπετς, τον μπασίστα Μπέρι Όουκλεϊ, τον κιμπορντίστα Ρις Γουάινανς και το ντράμερ Τζον Μικς, ηχογραφώντας ένα ακυκλοφόρητο άλμπουμ. Ό Ράινχαρτ εντάχθηκε στους Iron Butterfly και αντικατέστησε τον Έρικ Μπραν μαζί με τον Μάικ Πινέρα. Η σύνθεση αυτή ηχογράφησε το άλμπουμ "Metamorphosis" το 1970, ανεβαίνοντας στο Top-20 του Billboard. Στη συνέχεια, ο Ράινχαρτ μαζί με τον μπασίστα των Iron Butterfly, Λι Ντόρμαν σχημάτισε τους Captain Beyond, ολοκληρώνοντας την σύνθεση του συγκροτήματος με το ντράμερ του Τζόνι Γουίντερ, Μπόμπι Κάλντγουελ και τον τραγουδιστή των Deep Purple, Ροντ Έβανς. Κυκλοφόρησαν το ομώνυμο άλμπουμ τους το 1972, ακολουθούμενο από το "Sufficiently Breathless" την επόμενη χρονιά. Το συγκρότημα διαλύθηκε, για να επανενωθεί το 1976, ενώ ο Ράινχαρτ συμμετείχε στα τραγούδια "Don't Let Me Down" και "I Don't Want To Get Hurt By Your Love Again" από το άλμπουμ "Lookin' for a Love Again" του Μπομπ Γουόμακ. Στην τελευταία διετία των Captain Beyond, κυκλοφόρησαν τον τρίτο και τελευταίο τους δίσκο με τίτλο "Dawn Explosion", το 1977. Ο κιθαρίστας δημιούργησε τους The Ryno Band μέχρι το 1981 και στη συνέχεια έγινε μέλος των Mad Dancer μαζί με τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Γκάρι Γκρέιμπερ, τον μπασίστα Ρον Λάρσεν, το ντράμερ Τζο Στάρκοβιτς και τον τραγουδιστή Πέρι Στροντζ. Ο Ράινχαρτ συμμετείχε σε τρία τραγούδια από τον δίσκο "Lost World" του 1981. Κατά την δεκαετία του '80, συμμετείχε σε τέσσερις επανενώσεις των Iron Butterfly και το 1991 έπαιξε στο άλμπουμ "No Rest For The Wounded Heart" του Ρόμπερτ Τέπερ, το οποίο κυκλοφόρησε πέντε χρόνια αργότερα. Το 1998 ένωσε και πάλι τις δυνάμεις του με τους Captain Beyond, περιοδεύοντας μαζί τους μέχρι το 2003. Τον Αύγουστο του 2008, κυκλοφόρησε τον πρώτο προσωπικό του δίσκο με τίτλο "Rhino's Last Dance", ενώ δύο χρόνια αργότερα ακολούθησε το "Rhino and the Posse, Back in the Day". Στις 2 Ιανουαρίου 2012, ο Ράινχαρτ πέθανε από κίρρωση του ήπατος. Δύο χρόνια μετά τον θάνατο του κυκλοφόρησε ο δίσκος "Blue Swamp", ο οποίος είχε ηχογραφηθεί δέκα χρόνια νωρίτερα. Larry “Rhino” Reinhardt | darker than blue LARRY REINHARDT | Biography | MusicMinder Αρχειοθετήθηκε 2021-01-20 στο Wayback Machine. Larry Reinhardt | Vintage Guitar® magazine Larry "Rhino" Rheinhart | Music Biography, Credits and Discography | Allmusic
Γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές 2021

Οι ομοσπονδιακές εκλογές του 2021 για το 20ό γερμανικό ομοσπονδιακό κοινοβούλιο (Μπούντεσταγκ) διεξήχθησαν στις 26 Σεπτεμβρίου 2021. Την ίδια ημέρα θα διεξαχθούν και εκλογές για τοπικά κοινοβούλια σε Βερολίνο και Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Μετά τις εκλογές και το τέλος της θητείας της, η Άνγκελα Μέρκελ έχει ανακοινώσει ότι θα αποσυρθεί από την ενεργό δράση, αν και θα παραμείνει καγκελάριος έως την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για την συγκρότηση κυβέρνησης συνασπισμού, που θα διαρκέσει εβδομάδες, ίσως και μήνες.

 Τα μέλη του Μπούντεσταγκ εκλέγονται με μικτό εκλογικό σύστημα. Α' ψήφος: Τα 299 μέλη εκλέγονται με πλειοψηφικό σύστημα από 299 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, δηλαδή ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους κερδίζει τη μία έδρα της περιφέρειας. Β' ψήφος: Τουλάχιστον 299 μέλη εκλέγονται με σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης από 16 πολυεδρικές περιφέρειες, και η κατανομή των εδρών γίνεται με σύστημα Σαιντ-Λαγκού. Το εκλογικό όριο για είσοδο ενός κόμματος στο Μπούντεσταγκ είναι 5% για το σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης και 3 έδρες για το πλειοψηφικό σύστημα. Έστω ότι ένα πολιτικό κόμμα κέρδισε περισσότερες έδρες με το πλειοψηφικό (Α') από όσες δικαιούται βάσει της αναλογικής εκπροσώπησης (Β'), τότε θα του επιτραπεί να κρατήσει τις «παραπανίσιες έδρες». Σύμφωνα με τον Ομοσπονδιακό Εκλογικό Νόμο που ισχύει από το 2013, αν κάποια κόμματα κερδίσουν «παραπανίσιες έδρες» τότε στα υπόλοιπα κόμματα θα δοθούν «έδρες εξισορρόπησης», ώστε να πληρούνται οι αναλογίες της αναλογικής εκπροσώπησης των κομμάτων στο κοινοβούλιο. Συνεπώς, το Μπούντεσταγκ θα αποτελείται από τουλάχιστον 598 μέλη, συν τα πρόσθετα μέλη που θα μπουν στο κοινοβούλιο με έδρες «παραπανίσιες» ή «εξισορρόπησης». Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Γερμανοί πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών. Τα ψηφοδέλτια έχουν δύο στήλες. Η πρώτη (Α') είναι κατάλογος με τα ονόματα των υποψηφίων που διεκδικούν έδρα με το πλειοψηφικό σύστημα, και ο εκλογέας πρέπει να ψηφίσει έναν υποψήφιο. Η δεύτερη (Β') στήλη είναι κατάλογος με κλειστές λίστες υποψηφίων των κομμάτων που διεκδικούν έδρες αναλογικής εκπροσώπησης, και ο εκλογέας πρέπει να ψηφίσει ένα κόμμα. Δηλαδή, κάθε υποψήφιος πρέπει να ρίξει δύο ψήφους, μία Α' και μία Β'. Οι εκλογείς έχουν τη δυνατότητα να ψηφίσουν μέσω ταχυδρομείου με επιστολική ψήφο.Κατά την περίοδο μεταξύ των εκλογών, οι έδρες που κενώθηκαν πληρώνονται από υποψήφιο του ίδιου κόμματος. Οι έδρες ανεξάρτητων που κενώθηκαν, πληρώνονται με ειδικές εκλογές που διεξάγονται στην περιφέρειά τους. Στον παρακάτω πίνακα παρατίθενται τα κόμματα που εκπροσωπούνται στο 19ο Μπούντεσταγκ. Στο γράφημα απεικονίζονται τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που έγιναν κατά την περίοδο από τις εκλογές του 2017 μέχρι τις εκλογές του 2021. Τα πρώτα αποτελέσματα έδειξαν μία επικράτηση του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος με ποσοστό 25,7%. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση, η οποία συγκέντρωσε το 24% των ψήφων, το χειρότερο ποσοστό στην ιστορία του κόμματος. Τρίτο κόμμα αναδείχθηκαν οι Πράσινοι, με ποσοστό λίγο κάτω από 15%, την καλύτερη επίδοσή τους σε ομοσπονδιακές εκλογές.
Μηχανιώνα

Η Μηχανιώνα (τουρκ. Muhanya), σημερινό Çakılköy, είναι παραθαλάσσιο χωριό στο βορειοανατολικό άκρο της Κυζικηνής χερσονήσου στην Προποντίδα, 14 χλμ. Β-ΒΑ της Πανόρμου, ακριβώς απέναντι από τις ακατοίκητες νήσους του Αγίου Ανδρέα. Είναι χτισμένη σε όρμο σχήματος μισοφέγγαρου και στραμμένη ανατολικά.

 Η παράδοση αναφέρει ότι οι κάτοικοι της Μηχανιώνας, όπως και όλων των χωριών της περιοχής, κατάγονταν από την Κρήτη. Η Μηχανιώνα πάντως αναφέρεται σε οθωμανικά κατάστιχα από τον 14ο αιώνα, πολύ πριν την κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς (1645-1669). Ο οικισμός αρχικά βρισκόταν δυτικότερα, σε σημείο που δεν φαινόταν από την θάλασσα και προσέφερε έτσι ασφάλεια από πειρατικές επιδρομές. Την τοποθεσία εκείνη οι κάτοικοι ονόμαζαν «Παλιοχώρι» και δεν είναι γνωστό πότε μεταφέρθηκε στην νέα του θέση δίπλα στην θάλασσα. Ως τις αρχές του 20ού αιώνα ο πληθυσμός της ήταν αμιγώς ελληνορθόδοξος. Το χωριό υπαγόταν στην Μητρόπολη Κυζίκου και οι κάτοικοι μιλούσαν ελληνικά, ενώ τουρκικά γνώριζαν μόνο αυτοί που ξενιτεύονταν ή συναλλάσσονταν με τουρκικούς πληθυσμούς. Πολλοί Μηχανιώτες είχαν εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη, όπου στις αρχές του αιώνα αναφέρονται γύρω στις 40 οικογένειες. Οι περισσότεροι ήταν ράφτες και επιπλοποιοί. Οι ράφτες έμεναν κυρίως στο Γαλατά, ενώ οι επιπλοποιοί στη συνοικία Μαχμούτ πασά. Εκεί ίδρυσαν το 1866 την Αδελφότητα «Η Πρόοδος», η οποία χρηματοδοτούνταν ετησίως με το ποσό των 25 χρυσών οθωμανικών λιρών από τον περίφημο τραπεζίτη Γεώργιο Ζαρίφη. Η Αδελφότητα αυτή συντηρούσε οικονομικά σχολή αρρένων που ιδρύθηκε στη Μηχανιώνα το 1866 και από το 1873 και παρθεναγωγείο. Το 1898 χτίστηκε στη Μηχανιώνα επίσης εξατάξιο μεικτό δημοτικό δίπλα από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Ο Άγιος Γεώργιος ήταν η σημαντικότερη εκκλησία της κωμόπολης και βρισκόταν στα νοτιοανατολικά της. Ήταν μεγάλος ναός με πέτρινο καμπαναριό και πλούσια διακόσμηση, η οποία οφειλόταν στην προσωπική φροντίδα του Πατριάρχη Ιεροσολύμων Νικοδήμου, ο οποίος καταγόταν από την Μηχανιώνα. Οι κάτοικοι της Μηχανιώνας ασχολούνταν με τη γεωργία και την αλιεία. Ο πρώτος διωγμός τους έγινε τον Ιούλιο του 1915 με αφορμή την εμπλοκή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάποιοι από αυτούς επέστρεψαν προοδευτικά μετά το 1918, αλλά τελικά την εγκατέλειψαν όλοι οριστικά το 1923 με την ανταλλαγή των πληθυσμών, οπότε ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Πολλές οικογένειες από τον οικισμό εγκαταστάθηκαν στα παράλιας του Θερμαϊκού Κόλπου μεταξύ της τότε περιοχής Κιουτσούκ Καραμπουρνού και Επανωμής και δημιούργησαν την Νέα Μηχανιώνα. Άλλοι εγκαταστάθηκαν στην Αιδηψό, στη Νέα Πέραμο Μεγαρίδος και στην Αθήνα. Ο σημερινός μικρός οικισμός με το όνομα Çakılköy ανήκει στην Επαρχία Μπαλίκεσιρ. Έχει μικρό λιμάνι και οι κάτοικοί του ασχολούνται με την αλιεία και την γεωργία. Σταματόπουλος Δημήτριος , «Μηχανιώνα», 2002, Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού, Μικρά Ασία
Κουρούνι Λήμνου

Το Κουρούνι υπήρξε χωριό της Λήμνου που αναφέρεται από τη βυζαντινή περίοδο. Σήμερα είναι εγκαταλελειμμένο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Λήμνου της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου (πρόγραμμα Καλλικράτης). Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ήταν στην περιφέρια αρμοδιότητας του Δήμου Ατσικής. Παλαιότερα ανήκε στον νομό Λέσβου.

 Τα κατάλοιπα του χωριού Κουρούνι βρίσκονται ενάμισι χιλιόμετρο βορειοανατολικά του χωριού Άγ. Δημήτριος. Για πρώτη φορά αναφέρεται το 1284 σε πρακτικά της μονής Μεγ. Λαύρας με την ονομασία χωρίον του Κορώνη, από το όνομα του ιδιοκτήτη προφανώς. Το 1858 ο Conze το αναφέρει με τη σημερινή του ονομασία. Το 1874 είχε 10 σπίτια αλλά δεν αναφέρεται στις καταγραφές «στεφάνων» της μητρόπολης Λήμνου, προφανώς επειδή δεν κατοικούσαν σ’ αυτό χριστιανοί. Πάντως υπήρχε ναός του Αγ. Γεωργίου, στο πανηγύρι του οποίου συμμετείχαν και οι Οθωμανοί. Μαρμάρινα μέλη, κίονες, βάσεις κ.ά. βλέπει κανείς είτε ενσωματωμένα στην τοιχοποιία είτε στον περίβολο του ναού. Το 1904 σημειώνεται στο χάρτη του Fredrich ως Kuruni. Το 1918 το Κουρούνι εντάχθηκε στην κοινότητα Λιβαδοχωρίου ως ξεχωριστός οικισμός. Το 1940 μεταφέρθηκε στην κοινότητα Λέρων (Αγ. Δημητρίου) ως το 1981 που καταργήθηκε λόγω έλλειψης μόνιμων κατοίκων. Σήμερα, εκτός από το ναό του Αγ. Γεωργίου, υπάρχουν 20 σπίτια περίπου, τα οποία χρησιμεύουν κυρίως ως αποθήκες ή μάντρες κατοίκων του Αγ. Δημητρίου. Τουρπτσόγλου-Στεφανίδου Βασιλική, «Ταξιδιωτικά και γεωγραφικά κείμενα για τη νήσο Λήμνο (15ος-20ος αιώνας)», Θεσσαλονίκη 1986. Cdrom Επαρχείου Λήμνου: "Λήμνος αγαπημένη". Θ. Μπελίτσου, Η Λήμνος και τα χωριά της, 1994. "ΛΗΜΝΟΣ: Ιστορική & Πολιτιστική Κληρονομιά", εκδ. Γ. Κωνσταντέλλης, 2010.
Μπιλ Ρηντ

Ο Γουίλλιαμ ή Μπιλ Ρηντ (William Ronald "Bill" Reid Jr, Βικτωρία Βρετανικής Κολομβίας, 12 Ιανουαρίου 1920 – Βανκούβερ, 13 Μαρτίου 1998) ήταν Καναδός γλύπτης, ο οποίος ασχολήθηκε επίσης εκτενώς με την κοσμηματοποιία και την ζωγραφική.

 Από πατέρα ευρωπαϊκής καταγωγής και μητέρα από την φυλή των αυτοχθόνων Χάιντα, ο Ρηντ εργάσθηκε στην αρχή στο αγγλόφωνο εθνικό ραδιοφωνικό δίκτυο του Καναδά στο Τορόντο. Το 1951 εγκατέλειψε το ραδιόφωνο για να εγκατασταθεί μονίμως στο Βανκούβερ και να καταπιαστεί με την κοσμηματοποιία. Επηρεασμένος από τον παππού του από την πλευρά της μητέρας του καθώς και άλλους αυτόχθονες καλλιτέχνες, άρχισε να δημιουργεί κοσμήματα με βάση τα παραδοσιακά μοτίβα των Χάιντα. Το ενδιαφέρον του στράφηκε επίσης προς την συντήρηση και δημιουργία τοτέμ και άλλων ξυλόγλυπτων, στα οποία οι Χάιντα είχαν ιδιαίτερη παράδοση. Τα έργα του στο ξύλο, στο μέταλλο ή στον πηλό είναι πολύ συμβολικά και απεικονίζουν πάντα θέματα από την μυθολογία, την θρησκεία και την προφορική παράδοση των Χάιντα. Στα πιο γνωστά του έργα συμπεριλαμβάνονται δύο γιγαντιαία μπρούτζινα αγάλματα που παρουσιάζουν κανό γεμάτα με ανθρώπινες και ζωικές φιγούρες: Το πνεύμα των Νήσων των Χάιντα (Χάιντα Γκουάι): το μαύρο κανό (αγγλ., The Spirit of Haida Gwaii; The Black Canoe, 1991) που κοσμεί την Πρεσβεία του Καναδά στην Ουάσιγκτον, και Το πνεύμα των Νήσων των Χάιντα (Χάιντα Γκουάι): το κανό από νεφρίτη (αγγλ., The Spirit of Haida Gwaii; The Jade Canoe, 1994) που κοσμεί το Διεθνές Αεροδρόμιο του Βανκούβερ. Το πρώτο από αυτά τα έργα του απεικονίζεται επίσης στο καναδικό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων. Στο ίδιο χαρτονόμισμα απεικονίζεται και το έργο του Το κοράκι και οι πρώτοι άνθρωποι. Πολλά άλλα έργα του φυλάσσονται σε μουσεία, δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές εντός και εκτός του Καναδά. Αν και από ευρωπαίο πατέρα, ο ίδιος θεωρούσε τον εαυτό του αυτόχθονα Ινδιάνο. Συμμετείχε μάλιστα σε πολλές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για την αναγνώριση των δικαιωμάτων των αυτοχθόνων του Καναδά. Προς το τέλος της ζωής του έλαβε πολλούς τιμητικούς τίτλους. Πέθανε το 1998 από την νόσο του Πάρκινσον. Οι στάχτες της σορού του διασκορπίστηκαν στα νησιά της Βασίλισσας Σάρλοτ, που στην γλώσσα των αυτοχθόνων είναι γνωστά ως «Νήσοι των Χάιντα» ή «Χάιντα Γκουάι». The Bill Reid Foundation — Ίδρυμα Μπιλ Ρηντ (Αγγλικά) Bill Reid (1920-1998) — Βιογραφία και έργα του Ρηντ· από το Μουσείο Πολιτισμών της Οττάβας (Αγγλικά) Bill Reid (1920-1998) — Βιογραφία και έργα του Ρηντ· από το Μουσείο Πολιτισμών της Οττάβας (Γαλλικά) Bank of Canada - 2001-2004 Series, Canadian Journey Series — Τα έργα του Ρηντ στο καναδικό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων (Αγγλικά) Banque du Canada - Série de 2001-2004, L'épopée canadienne — Τα έργα του Ρηντ στο καναδικό χαρτονόμισμα των 20 δολαρίων (Γαλλικά)
Δήμος Πηνειού

Ο Δήμος Πηνειού είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, που συστάθηκε με το διοικητικό πρόγραμμα «Καλλικράτης» (2011) από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Βαρθολομιού, Γαστούνης και Τραγανού. Η έκταση του είναι 155,05 τ.χλμ και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 21.034 κάτοικους σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι η κωμόπολη της Γαστούνης.

 Στον δήμο περιλαμβάνονται οι παρακάτω οικισμοί του πρώην Δήμου Βαρθολομιού: το Βαρθολομιό [ 3.603 ] ο Άγιος Παντελεήμονας [ 16 ] ο Βατιώνας [ 165 ] ο Βρανάς [ 316 ] οι Θίνες (τ. Παραλία Θινών) [ 27 ] η Κοκκάλα [ 20 ] τα Ρωμέικα [ 103 ] η Στρουμπούλη [ 21 ] η Δήμητρα [ 296 ] τα Ρεγκλαίικα [ 28 ] τα Καλύβια [ 139 ] η Λυγιά [ 286 ] το Αρκούδι [ 157 ] η Γλύφα [ 259 ] το Ιονικό [ 0 ] η Παραλία [ 85 ] ο Μάχος [ 378 ]Στο δήμο περιλαμβάνονται οι παρακάτω οικισμοί του πρώην Δήμου Γαστούνης: η Γαστούνη [ 7.845 ] ο Καβάσιλας [1.252 ] το Καρδιακαύτι [ 651 ] ο Κόροιβος [ 316 ] το Λευκοχώρι [ 546 ] το Παλαιοχώρι [461 ] το Ρουπάκι [543 ]Στον δήμο περιλαμβάνονται οι παρακάτω οικισμοί του πρώην Δήμου Τραγανού: το Τραγανό [ 2.509 ] το Μαρκόπουλο [ 125 ] η Όλγα [ 672 ] το Πηγάδι [ 41 ] η Αγία Μαύρα [ 468 ] η Σιμίζα [ 66 ] Το όνομα του δήμου προέρχεται από Ντον ποταμό Πηνειό. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Πηνειός ήταν ποτάμιος Θεός, γιος του Ωκεανού και της Τηθύος, καθώς και αδελφός των Ωκεανίδων. Στον δήμο εδρεύουν 10 ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Σε παρένθεση αναγράφεται η κατηγορία στην οποία αγωνίζονται κατά την περίοδο 2011-2012. Δόξα Αγίας Μαύρας Ελπίδα Βαρθολομιού Ηλειάκός Βαρθολομιού (Β' Ηλείας) Αίας Γαστούνης (Γ΄ Εθνική) Απόλλων Γαστούνης (Γ' Ηλείας) Άρης Δήμητρας (Α2 Ηλείας) Ατρόμητος Καβασίλων (Β' Ηλείας) Αναγέννηση Παλαιοχωρίου (Α1 Ηλείας) Ηρακλής Ρουπακίου (Γ' Ηλείας) Νίκη Τραγανού (Α1 Ηλείας) Ξεχωριστά ιστορικά μνημεία της περιοχής αποτελούν οι ναοί και μονές της βυζαντινής εποχής, δηλαδή η Παναγία Καθολική, χτισμένη κατά τον 11ο αιώνα στην Γαστούνη, η Αγία Ελεούσα του 9ου αιώνος στα νότια του χωριού Λυγιά Βαρθολομιού και ο Άγιος Νικόλαος του 14ου αιώνος στα Καβάσιλα. Σημείο αναφοράς είναι και η ιστορική οικία της οικογένεια Σισίνη στην Γαστούνη, ένα αναπαλαιωμένο κτίριο, όπου ενα διάστημα υπήρξε Δημαρχιακό Μέγαρο του παλαιού Δήμου Ήλιδας και στο οποίο σήμερα βρίσκεται το γραφείο του Δημάρχου Πηνειού και κάποιες από τις υπηρεσίες του Δήμου. Υπάρχουν επίσης Λαογραφικά Μουσεία στο Βαρθολομιό, στην Αγία Μαύρα και στη Γλύφα. Η περιοχή φημίζεται επίσης και για τις όμορφες παραλίες της, με συνολικό μήκος σχεδόν 20 χιλιόμετρα. Το παράκτιο τμήμα του Δήμου ξεκινά στα βόρεια από το Αρκούδι και φτάνει στα νότια μέχρι την παραλία Παλαιοχωρίου-Σαβαλίων, όπου σε αυτό υπάρχουν τόσο πολυσύχναστες, όσο και ήσυχες παραλίες και κύριο χαρακτηριστικό τους είναι τα καθαρά νερά του Ιονίου και η χρυσή άμμος στις ακτές. Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης Ελευθεροτυπία Οι χάρτες του Καλλικράτη
Notino

Η Notino είναι ηλεκτρονικό κατάστημα που ειδικεύεται στην πώληση αρωμάτων, καλλυντικών και παραφαρμακευτικών προϊόντων. Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα ηλεκτρονικά καταστήματα πώλησης αρωμάτων και προϊόντων ομορφιάς στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε το 2004 στο Μπρνο της Τσεχικής Δημοκρατίας από όπου επεκτάθηκε σε άλλες 27 ευρωπαϊκές χώρες. Στην ελληνική αγορά μπήκε το 2017.

 Η Notino ιδρύθηκε το 2004 στην Τσεχική Δημοκρατία ως ηλεκτρονικό κατάστημα με αρώματα. Ωστόσο, σταδιακά επέκτεινε την γκάμα των προϊόντων της σε ολόκληρο τον τομέα της ομορφιάς. Σήμερα το ηλεκτρονικό κατάστημα προσφέρει πάνω από 82 χιλιάδες προϊόντα από 1.500 διαφορετικές μάρκες. Mε τζίρο 737 εκατομμύρια ευρώ (2021) συγκαταλλέγεται ανάμεσα στις κορυφαίες επιχειρήσεις λιανικής στην ευρωπαϊκή αγορά καλλυντικών και προϊόντων ομορφιάς.Λόγω του αυξανόμενου αριθμού πελατών, ο οποίος το 2020 ανήλθε σε 16,5 εκατομμύρια, η Notino άνοιξε και ένα δεύτερο κέντρο διανομής στη Ρουμανία. Οι παραγγελίες για τη Ρουμανία, την Ελλάδα και τη Βουλγαρία τώρα εκτός από την Τσεχία αποστέλλονται κι από το Βουκουρέστι. Το 2020, η εταιρεία διαχειρίστηκε περισσότερα από 12 εκατομμύρια δέματα.Εκτός από την ελληνική αγορά, όπου η εταιρεία δραστηριοποιείται από το 2017, η Notino επιχειρεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης: 2004 Τσεχία 2005 Σλοβακία 2006 Πολωνία 2007 Γερμανία, Αυστρία 2008 Ουγγαρία 2009 Ρουμανία 2010 Ουκρανία 2012 Βουλγαρία 2013 Σλοβενία, Ισπανία 2014 Πορτογαλία 2015 Μεγάλη Βρετανία 2017 Ελλάδα, Βέλγιο, Κροατία, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ιταλία, Ολλανδία, Σουηδία 2019 Ελβετία, Ρωσία 2021 Ιρλανδία, Εσθονία, Λετονία, ΛιθουανίαΗ εταιρεία αρχικά λειτουργούσε μόνο ηλεκτρονικά καταστήματα, αλλά αργότερα άνοιξε και φυσικά καταστήματα τα οποία βρίσκονται στην Τσεχία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, την Αυστρία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ουκρανία. Στο πλαίσιο της επέκτασής της, το 2021 άνοιξε το έβδομο τσεχικό κατάστημά της στο Μπρνο, το οποίο είναι επίσης το μεγαλύτερο κατάστημα αρωμάτων και καλλυντικών στη χώρα. Συνολικά, η εταιρεία διαθέτει 26 φυσικά καταστήματα σε όλη την Ευρώπη. Το 2021, τα ηλεκτρονικά καταστήματα της Notino πούλησαν συνολικά πάνω από 77 εκατομμύρια προϊόντα, καθώς η εταιρεία κατέγραψε 20 εκατομμύρια πελάτες σε όλη την Ευρώπη. Η εταιρεία έκλεισε το 2021 με οικονομικά αποτελέσματα ρεκόρ και κατάφερε να επιτύχει κύκλο εργασιών 737 εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 35% από το προηγούμενο έτος. Οι υψηλότερες πωλήσεις καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια της καμπάνιας Black Friday, όταν το ηλεκτρονικό κατάστημα εκκαθάρισε έως και 182.000 αποστολές σε μία ημέρα. Ο κανονικός ημερήσιος όγκος είναι περίπου 35.000. Επίσημος ιστότοπος
Τσέρινγκ Τομπγκάι

Ο Τσέρινγκ Τομπγκάι (ཚེ་རིང་སྟོབས་རྒྱས།, γενν. 19 Σεπτεμβρίου 1965) είναι πολιτικός του Μπουτάν και από τις 30 Ιουλίου 2013 αρχηγός του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από τις 27 Ιουλίου 2013 ως τις 9 Αυγούστου 2018. Από το Μάρτιο του 2008 ως τον Απρίλιο του 2013 ήταν αρχηγός της Αντιπολίτευσης.

 Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός και απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ από το πανεπιστήμιο του Πίτσμπεργκ το 1990. Εν συνεχεία πήρε μεταπτυχιακό τίτλο στη Δημόσια Διοίκηση από το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ το 2004. Προτού κατέλθει στον πολιτικό στίβο εργαζόταν ως δημόσιος υπάλληλος. Μεταξύ άλλων διατέλεσε διευθυντής του υπουργείου Εργασίας από το 2003 ως το 2007.Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2013 έγινε πρωθυπουργός και στις 30 Ιουλίου 2013 ανέλαβε το αξίωμα, διαδεχόμενος τον Γίγκμε Τίνλεϊ.
Οίκος του Μπγιέλμπο

Ο Οίκος του Μπγιέλμπο, σουηδικά: Bjelbo ή Bjälbo ätten, ή Οίκος του Φόλκουνγκ είναι ένας δυναστκός οίκος της Σουηδίας που έξι μέλη του έγιναν βασιλείς της Σουηδίας και ένας της Δανίας. Τρεις από αυτούς ήταν ταυτόχρονα και της Νορβηγίας. Ηγεμόνευσαν από τον 13ο ως τον 14ο αι. Άλλα μέλη έγιναν γιαρλ της Σουηδίας ή επίσκοποι στο Λίνκεπινγκ (Οστεργκότλαντ).

 Ο Οίκος ονομάστηκε Φόλκουνγκ από τον απώτερο πρόγονό τους Φόλκε τον παχύ. Κάποιοι απόγονοι ήταν αντίθετοι με τους βασιλείς του Οίκου και δημιούργησαν τη μερίδα Φόλκουνγκ. Για αποφυγή σύγχυσης οι σύγχρονοι ιστορικοί επινόησαν το όνομα Μπγιέλμπο για τον Οίκο, από την ομώνυμη ιδιοκτησία του Μπίργιερ γιαρλ, δισεγγονού του Φόλκε, στην Ανατολική Γοτθία (Östergötland). Οι πιο πολλοί γιαρλ (καγκελάριοι) από τον 11ο αι. ως το 13ο αι. (δυναστείες Στένκιλ, Έρικ και Μπγιέλμπο) ήταν από τον Οίκο του Μπγιέλμπο. Πρώτος γιαρλ της Σουηδίας ήταν ο Φόλκε ο παχύς. Επίσης πολλά μέλη του Οίκου ήταν επίσκοποι του Λίνκεπινγκ, που περιλάμβανε την Ανατολική Γοτθία. Επίσης οι πρώτοι δούκες της Φινλανδίας ήταν από τον Οίκο του Μπγιέλμπο και ο θυρεός του Οίκου έγινε αργότερο ο θυρεός της Φινλανδίας. Ο Μπίργιερ νυμφεύτηκε την Ίνγκεμποργκ, κόρη του Ερρίκος Ι΄ της Σουηδίας. Τον Έρικ Ι΄ διαδέχθηκε ο γιος του ως το 1250, τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου του Έρικ. Μετά βασίλευσαν οι δύο γιοι του Μπίργιερ, ο Βάλντεμαρ και ο Μάγκνους Γ΄. O τελευταίος εκπρόσωπος του Οίκου Όλαφ Β΄ ήταν βασιλιάς της Δανίας. Τρεις βασιλείς του Οίκου ήταν ταυτόχρονα και βασιλείς της Νορβηγίας. Οι περισσότεροι από τους μετέπειτα βασιλείς της Σουηδίας, Νορβηγίας και Δανίας είναι απόγονοι εκ θηλυγονίας του Οίκου του Μπγιέλμπο. Βασιλείς από τον Οίκο του Μπγιέλμπο: Μπίργιερ, γιαρλ. Βάλντεμαρ της Σουηδίας. Μάγκνους Γ΄ της Σουηδίας. Μπίργιερ της Σουηδίας. Έρικ, δούκας του Σάντερμανλαντ. Μάγκνους Δ΄ της Σουηδίας, Ζ΄ της Νορβηγίας. Έρικ ΙΒ΄ της Σουηδίας. Χάακον ΣΤ΄ της Σουηδίας, ΣΤ΄ της Νορβηγίας. Όλαφ Β΄ της Δανίας, Δ΄ της Νορβηγίας. Lindkvist, Thomas with Maria Sjöberg (2006) Det svenska samhället 800-1720. Klerkernas och adelns tid, Andra upplagan (Lund: Studentlitteratur) (ISBN 91-44-01181-4) Starbäck, Georg; P.O. Bäckström (1885–1886) Berättelser ur svenska historien (Stockholm: F. & G. Beijers Förlag)
Μητροπολιτικός δήμος της Κωνσταντινούπολης

Ο μητροπολιτικός δήμος της Κωνσταντινούπολης (τουρκικά: İstanbul Büyükşehir Belediyesi) είναι δημόσιος φορέας στην Κωνσταντινούπολη, αρμόδιος για υποθέσεις εντός των ορίων της δικαιοδοσίας του. Αποτελεί έναν από τους 30 μητροπολιτικούς δήμους της Τουρκίας. Το δημαρχείο βρίσκεται στο Σαράτσχανε.

 Η Κωνσταντινούπολη, από την ίδρυσή της έχει φιλοξενήσει πολλούς πολιτισμούς και έχει χρησιμοποιηθεί επί σειρά ετών ως πρωτεύουσα. Σε αυτή στεγάζονταν βασιλείς, αυτοκράτορες και σουτλάνοι. Επί οθωμανικής περιόγου, οι άνθρωποι που κατείχαν θέσεις στις δημοτικές υπηρεσίες ήταν γυναίκες. Ο όρος belediye ήταν ο αντίστοιχος των δήμων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το δήμο διοικούσε ο δήμαρχος. Ο δήμος, με τη σύγχρονη έννοια του όρου, επί οθωμανικής περιόδου, έκανε την εμφάνισή του ως κρατική υπηρεσία κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου. Συγκεκριμένα το 1855, ο Σαλίχ Πασάς ήταν ο πρώτος που ανέλαβε καθήκοντά ως δήμαρχος της ευρύτερης περιοχής της Κωνσταντινούπολης. Το 1877, με την πράξη που ψηφίστηκε από το δημοτικό συμβούλιο, η Κωνσταντινούπολη χωρίστηκε σε 20 ξεχωριστές περιοχές. Το συμβούλιο, το οποίο διοριζόταν από το Σουλτάνο, αποτελούνταν από 6 μέλη και το δήμαρχο. Το 1913, η διαίρεση του δήμου αναθεωρήθηκε. Πλέον οι περιοχές του δήμου ήταν 9. Με την εντολή της 3ης Απριλίου του 1930, οι περιοχές του δήμου έγιναν 10. Ακολούθησαν αρκετές αυξομειώσεις των περιοχών του δήμου από την εκάστοτε κυβέρνηση. Στις 22 Ιουλίου του 2004, την ημέρα της δημοσίευσης των μητροπολιτικών ορίων στην επίσημη εφημερίδα του κράτους (T.C. Resmî Gazete), τα εδαφικά όρια του δήμου άλλαξαν. Επίσημος ιστότοπος
Λαίδη Αικατερίνη Πέρσι

Η Λαίδη Αικατερίνη Πέρσι (18 Μαΐου 1423 - 1475) ήταν κόρη του Χένρι Πέρσι, 2ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Ελεονώρας Νέβιλ δεύτερης κόρης του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ. Οι γονείς της Ιωάννας Μπωφόρ ήταν ο Ιωάννης της Γάνδης και η τρίτη σύζυγος και πρώην ερωμένη του Αικατερίνη Σουίνφορντ.

 Με τον σύζυγο της Έντμουντ Γκρέυ, 1ο κόμη του Κεντ απέκτησε : Μαρία Γκρέυ (1440 - 1474) Άντονι Γκρέυ (1446 - 1480), παντρεύτηκε την Ελεονώρα Γούντβιλ, κόρη του Ρίτσαρντ Γούντβιλ, 1ου κόμη του Ρίβερς Ελισάβετ Γκρέυ (πέθανε το 1472), παντρεύτηκε τον Σερ Ρόμπερτ Γκρευστοκ Άννα Γκρέυ, παντρεύτηκε τον Τζων Γκρέυ, 8ο βαρόνο των Γκρέυ του Γουίλτον Τζωρτζ Γκρέυ, 2ος κόμης του Κεντ (1454 - 1505), παντρεύτηκε την Άννα Γούντβιλ Τζων Γκρέυ (1455 - 1484) Εδμόνδος Γκρέυ Richardson, Douglas, Plantagenet Ancestry: A Study in Colonial and Medieval Families (Baltimore: Genealogical Publishing Company, 2004.)
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1982

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1982 ήταν η 5η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 2η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1982 συμμετείχαν 10 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο πρωταθλητών Ευρώπης πετοσφαίρισης ανδρών 1982-83. Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία. Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό. Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες πιο ψηλά κατατασσόταν η ομάδα με τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των νικηφόρων και των απολεσθέντων σετ. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα. Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν: Γαβριηλίδης, Μιχάλης (2002). ΑΠΟΕΛ 1926 – 2001: 75 χρόνια ένδοξης πορείας. Λευκωσία: ΑΠΟΕΛ. σελ. 253. Στυλιανού, Πάμπος· Γεωργίου, Νεόφυτος (1988). Νέα Σαλαμίνα, 40 χρόνια πρωτοπόρας αθλητικής πορείας. Κύπρος: Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. σελ. 169.
ΦΚ Τιράσπολ

Η ΦΚ Τιράσπολ (μολδαβικά: FC Tiraspol) ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Τιράσπολ της Μολδαβίας. Μετείχε στην Εθνική Κατηγορία, την κορυφαία κατηγορία στο μολδαβικό ποδόσφαιρο. Ιδρύθηκε το 1992 ως Κονστρουκτόρουλ Κισινάου (Constructorul Chișinău), ενώ εισήλθε στην Εθνική Κατηγορία την περίοδο 1995-96, κερδίζοντας το μοναδικό τίτλο της την περίοδο 1996–97, όπως και το Κύπελλο Μολδαβίας το 1996 και το 2000. Το 2001 ο σύλλογος μεταφέρθηκε στο Τσιομπούρτσιου πριν από τη μετάβαση στο Τιράσπολ ένα χρόνο μετά. Παρά το γεγονός ότι οι δύο οικισμοί βρίσκονται στην ημιαυτόνομη δημοκρατία της Υπερδνειστερίας, οι σύλλογοι των περιοχών αυτών μετέχουν στο μολδαβικό σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων. Το 2015, οι ιθύνοντες της ομάδας ανακοίνωσαν τη διάλυση του συλλόγου, ο οποίος το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1992 ως Κονστρουκτόρουλ Κισινάου (Constructorul Chișinău), με έδρα το Κισινάου, πρωτεύουσα της Μολδαβίας. Εισήλθε στην Εθνική Κατηγορία την περίοδο 1995-96. Η Κονστρουκτορούλ κέρδισε το πρώτο της τρόπαιο το 1996, όταν επικράτησε στον τελικό του Κυπέλλου Μολδαβίας με 2-1 επί της Τιλιγκούλ Τιράσπολ. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1996-97, κατέκτησε το μοναδικό τίτλο της στο πρωτάθλημα της Εθνικής Κατηγορίας, στερώντας από τη μισητή αντίπαλό της Ζίμπρου Κισινάου ένα έκτο συνεχόμενο θρίαμβο. Την περίοδο 1997-98, ως πρωταθλήτρια Μολδαβίας η ομάδα αγωνίστηκε στον πρώτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, όπου αποκλείστηκε από τη Μοζίρ με συνολικό σκορ 4–3. Στις 24 Μαΐου του 2000, η Κονστρουκτορούλ κατέκτησε το δεύτερο Κύπελλο Μολδαβίας της ιστορίας της, επικρατώντας στον τελικό με 1-0 επί της Ζίμπρου.Ο σύλλογος συμμετείχε επίσης στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το Σεπτέμβριο του 2000, ο σύλλογος αποκλείστηκε από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για ένα χρόνο μετά από μια σειρά από παραβιάσεων ασφάλειας στον εντός έδρας αγώνα ενάντια στην βουλγαρική ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Πριν από την έναρξη της περιόδου 2001/02, ο σύλλογος μεταφέρθηκε στο Τσιομπούρτσιου, ένα μικρό χωριό έξω από Τιράσπολ, πρωτεύουσα της αποσχισθείσας Δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας, και μετονομάστηκε σε Κονστρουκτορούλ Τσιομπούρτσιου (Constructorul Cioburciu). Την αμέσως επόμενη περίοδο, 2002/03, ο σύλλογος μετακόμισε στο Τιράσπολ. Η ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει κάποιο τίτλο, μετά την αποχώρησή από το Κισινάου. Η μόνη μεγάλη ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας, μετά την αποχώρησή της από το Κισινάου ήταν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 2004/05. Ο σύλλογος νίκησε την αρμενική ομάδα Σιράκ στον πρώτο προκριματικό γύρο με συνολικό σκορ 4–1, ενό στον επόμενο γύρο αποκλείστηκε από τη Μεταλλούργκ Ντονέτσκ με συνολικό σκορ 5–1. Ακολουθούν οι ονομασίες του συλλόγου με το πέρασμα του χρόνου: 1992–1993 Κονστρουκτόρουλ Κισινάου (Constructorul Chişinău) 1995–2001 Κονστρουκτόρουλ-93 Κισινάου (Constructorul-93 Chişinău) 2001–2002 Κονστρουκτόρουλ-93 Τσιομπούρτσιου (Constructorul-93 Ciobruciu) 2002–2015 ΦΚ Τιράσπολ (FC Tiraspol) Εθνική Κατηγορία Πρωταθλήτρια (1): 1996–97 Α΄ Κατηγορία Πρωταθλήτρια (1): 1994–95 Β΄ Κατηγορία Πρωταθλήτρια (1): 1993–94 Κύπελλο Μολδαβίας Κυπελλούχος (3): 1996, 2000, 2012–13 Επίσημος ιστότοπος