Νέα Πόλη της Βαρσοβίας

Η Νέα Πόλη της Βαρσοβίας (πολωνικά: Nowe Miasto) είναι συνοικία της Βαρσοβίας στην Πολωνία, η οποία χρονολογείται από τον 15ο αιώνα. Βρίσκεται ακριβώς βόρεια της Παλιάς Πόλης και συνδέεται με αυτήν μέσω της οδού Φρέτα, η οποία ξεκινά στο Παρατηρητήριο της Βαρσοβίας. Όπως και η Παλιά Πόλη, η Νέα Πόλη καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς από τους Γερμανούς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και ανοικοδομήθηκε μετά τον πόλεμο.

 Η ιστορική συνοικία της Νέας Πόλης σχηματίστηκε στα τέλη του 14ου αιώνα ως ανεξάρτητη πόλη. Η επίσημη αναγνώριση της Νέας Πόλης έγινε το 1408, όταν διαχωρίστηκε από την Παλιά Πόλη με μια πράξη που εξέδωσε ο Γιάνους Α΄, Δούκας της Μασόβιας. Εκείνη την εποχή η νέα πόλη περιελάμβανε το έδαφος της Πλατείας της Νέας Πόλης και τις οδούς Φρέτα, Κοστσιέλνα, Κόζλα, Πσιρίνεκ, Στάρα και Ζακροτσίμσκα. Ήταν ανεξάρτητη από τις αρχές της Παλιάς Πόλης και είχε τον δικό της αξιωματούχο, συμβούλιο και ένα δημαρχείο. Το 1411 ανεγέρθηκε ο Ναός Επίσκεψης της Θεοτόκου και σύμφωνα με την καταγραφή του 1546 υπήρχαν 204 κτήματα στη Νέα Πόλη της Βαρσοβίας. Η μεγαλύτερη επένδυση εκείνης της εποχής ήταν η γέφυρα του Σιγισμούνδου Β΄ Αυγούστου που χτίστηκε μεταξύ 1568-1573 από τον Έραζμ Τσιότκο (περ. 500 metres (1,600 ft) μακρύ). Δυστυχώς καταστράφηκε το 1603 από τις παρασυρόμενες παγονησίδες. Ο καταστροφικός χρόνος της σουηδικής-βρανδεμβουργικής εισβολής (1655-1660), άφησε τα ξύλινα κτίρια της Νέας Πόλης να καίγονται, αλλά λόγω αυτών των γεγονότων ανεγέρθηκαν πολλά όμορφα και πιο μόνιμα κτίρια (το Δημαρχείο (χτισμένο το 1680), η Εκκλησία του Αγίου Καζίμιες (1688-1692), το Παλάτι Κοτόφσκι (1682-1684), η Εκκλησία του Αγίου Πνεύματος (1707-1717) και το περίτεχνο παρεκκλήσι της οικογένειας Κοτόφσκι, που κατασκευάστηκε μεταξύ 1691-1694 από τους πιο εξέχοντες αρχιτέκτονες της Βαρσοβίας (ειδικά τον Τίλμαν φαν Χάμερεν). Μετά το 1791, λόγω των αρχών του Συντάγματος της 3ης Μαΐου 1791, η Νέα Πόλη ενσωματώθηκε στην πόλη της Βαρσοβίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Δημαρχείο κατεδαφίστηκε το 1818. Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας (1 Αυγούστου - 2 Οκτωβρίου 1944) η Νέα Πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς λόγω του εκτεταμένου βομβαρδισμού των θέσεων των επαναστατών από τους Γερμανούς. Πολλά ιστορικά κτίρια, που χρησίμευαν ως νοσοκομεία και καταφύγια για τους κατοίκους καταστράφηκαν ολοσχερώς. Η ανοικοδόμηση της Νέας Πόλης ξεκίνησε το 1954, αλλά μερικά από τα σημαντικά κτίρια δεν αποκαταστάθηκαν από τις κομμουνιστικές αρχές (π. Παλάτι Κοτόφσκι). Ως ξεχωριστή εδαφική οντότητα, η Νέα Πόλη χρησιμοποιούσε τη δική της σφραγίδα με εθνόσημο. Μια έκδοση γνωστή από το 1648 περιλαμβάνει μια γυναικεία φιγούρα με έναν μονόκερο. Μπορεί να βρεθεί στο Κεντρικό Αρχείο Ιστορικών Αρχείων. Η επιγραφή στο χείλος είναι στα λατινικά: SIGILLUM * NOVA * CIVITATIS * VARSCHOVIENSIS. Στο Μεσαίωνα, η εικόνα μιας παρθένας με μονόκερο στα γόνατα ήταν ένα συχνό μοτίβο της χριστιανικής τέχνης ως σύμβολο της Ευλογημένης Θεοτόκου και ο ίδιος ο μονόκερος συμβόλιζε τον Χριστό. Μετά την ενσωμάτωση της Νέας Πόλης στη Βαρσοβία, η Γοργόνα της Βαρσοβίας άρχισε να χρησιμοποιείται ως οικόσημο. Η εικόνα ενός κοριτσιού με ένα μονόκερο μπορεί ακόμα να βρεθεί στην κεντρική πλατεία, όπου διακοσμεί την κορυφή του πηγαδιού μπροστά από την Εκκλησία του Αγίου Καζίμιες. Παλιά Πόλη της Βαρσοβίας Η Νέα Πόλη Αρχειοθετήθηκε 2009-07-31 στο Wayback Machine.