IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κοινή σαλαμάνδρα

Η κοινή σαλαμάνδρα, Salamandra salamandra (Linnaeus, 1758) ή σαλαμάνδρα της φωτιάς, είναι ένα είδος σαλαμάνδρας στην οικογένεια Salamandridae. Πρόκειται για το πιο γνωστό ίσως είδος σαλαμάνδρας στην Ευρώπη και αποτελεί ένα από τα τρία είδη σαλαμάνδρας στην Ελλάδα.

 Πρόκειται για μια μεγάλου μεγέθους σαλαμάνδρα, η οποία μπορεί φτάνει συνήθως τα 25cm σε τελικό μήκος, σπανίως περισσότερο. Είναι μαύρη με κίτρινες κηλίδες ή ρίγες, ενώ η αναλογία των χρωμάτων μπορεί να διαφέρει σε μεγάλο βαθμό στα διάφορα υποείδη. Τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα από τα αρσενικά. Τα αρσενικά έχουν αναλογικά μεγαλύτερα άκρα και ουρά. Το είδος είναι ευρέως κατανεμημένο στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, με εξαίρεση τις Βρετανικές νήσους, μέρος της βόρειας και ανατολικής Ευρώπης, καθώς και πολλά μεγάλα νησιά της Μεσογείου. Στην Ελλάδα, η εξάπλωση της περιλαμβάνει σχεδόν όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, την Πελοπόννησο και την Εύβοια. Είναι κυρίως νυκτόβιο αμφίβιο, αν και μπορεί να παρατηρηθεί εύκολα μετά από βροχή. Ζευγαρώνει νωρίς την άνοιξη στο έδαφος. Τα θηλυκά μπορούν να αποθηκεύσουν το σπέρμα του αρσενικού για μήνες και γεννούν 20 με 40 προνύμφες με σχηματισμένα άκρα, σε μικρές λίμνες, στάσιμα νερά ή ελαφρώς ρέοντα. Η μεταμόρφωση των προνυμφών διαρκεί 3 με 4 μήνες. Αν απειληθεί εκκρίνει τοξικό υγρό από αδένες που φέρει στο δέρμα κι έτσι αποτρέπει τους θηρευτές. Μπορεί να χρησιμοποιήσει την άμυνά του αυτή και στην περίπτωση που χειριστεί βίαια από τον άνθρωπο. Οι ουσίες αυτές είναι ακίνδυνες για τον άνθρωπο όταν έρθουν σε επαφή με το δέρμα, αλλά μπορεί να προκαλέσουν κάποια συμπτώματα, όπως ερεθισμός, αν έρθουν σε επαφή με τα μάτια, με κάποια πληγή ή στην ακραία περίπτωση της κατάποσης.
Κόσμος 634

Ο Κόσμος 634 ήταν σοβιετικός τεχνητός δορυφόρος ο οποίος εκτοξεύτηκε το 1974 στα πλαίσια του προγράμματος Ντνιεπροπετρόφσκ Σπούτνικ. Ήταν μάζας 400 kg και κατασκευάστηκε από το Σχεδιαστικό Γραφείο Yuzhnoye για χρήση σαν στόχος για τη διαμέτρηση (αγγλ. calibration) ραντάρ αντιβαλλιστικών συστημάτων.

 Εκτοξεύτηκε στις 5 Μαρτίου 1974 (16:05 UTC) από το κοσμοδρόμιο του Πλεσέτσκ με πύραυλο Κόσμος-2Ι. Όταν τέθηκε σε χαμηλή περιγήινη τροχιά έλαβε αριθμό στο σύστημα ονοματοδοσίας "Κόσμος" καθώς και τον διεθνή προσδιοριστή 1974-012A. Επίσης έλαβε τον αριθμό 07211 στον Κατάλογο Δορυφόρων της NORAD. Ο Κόσμος 634 ήταν ο εξηκοστός ένατος από τους 79 δορυφόρους τύπου DS-P1-Yu που εκτοξεύτηκαν, καθώς και η εξηκοστή τρίτη επιτυχημένη αποστολή τέτοιου σκάφους. Λειτουργούσε σε τροχιά με περίγειο 266 χλμ., απόγειο 464 χλμ., κλίση 70,9 μοιρών και τροχιακή περίοδο 91,9 λεπτών Παρέμεινε στο διάστημα μέχρι και την 9η Οκτωβρίου 1974, οπότε και επανήλθε στην ατμόσφαιρα. Διαστημικές αποστολές το 1974
Χαράλαμπος Κουκιανάκης

O Χαράλαμπος Κουκιανάκης (γεννήθηκε το 1961 στο Νίπος Αποκορώνου) είναι Έλληνας πολιτικός. Είναι παντρεμένος με τη Ναναδάκη Ευτυχία από τον Καμπανό Σελίνου, συνταξιούχο, με την οποία έχει αποκτήσει τρία παιδιά: τη Χαραυγή, καθηγήτρια φιλόλογο, τον Σπυρίδωνα - Γεώργιο, ιδ. υπάλληλο, και τον Κωνσταντίνο, φοιτητή.

 Σπούδασε στην πρώην Σχολή Υπαξιωματικών Χωροφυλακής και υπηρέτησε ως Διοικητής, Γραμματέας, ή Αξιωματικός Υπηρεσίας στο σύνολο σχεδόν των Αστυνομικών Υπηρεσιών του Νομού Χανίων. Συγκεκριμένα, υπηρέτησε στον Α.Σ. Λάκκων Κυδωνίας ως Διοικητής (για δύο χρόνια), στον Α.Σ. Καμπανού Σελίνου ως Διοικητής (για τρία χρόνια), στο Α.Τ. Κισσάμου ως Υπασπιστής Γραμματέας (για δέκα χρόνια), στο Α.Τ. Νέας Κυδωνίας ως Υπασπιστής Γραμματέας (για δέκα χρόνια), στο Α.Τ. Χανίων ως Αξιωματικός Υπηρεσίας (για ένα χρόνο), στο Α.Τ. Βουκολιών ως Υπασπιστής Γραμματέας (για ένα χρόνο) και για μικρότερα διαστήματα στο Α.Σ. Κουρνά Αποκορώνου ως Διοικητής και στο Α.Τ. Χώρας Σφακίων ως Υπασπιστής. Σε αναγνώριση της προσφοράς του, η Υπηρεσία τον τίμησε πολλές φορές με επαίνους και μετάλλια. Η συνδικαλιστική του δράση ξεκίνησε το 1988, οπότε και έγινε ένας από τους πρωτεργάτες του συνδικαλιστικού κινήματος στο χώρο της Αστυνομίας. Εξελέγη αιρετό μέλος στο Πρώτο Πανελλαδικό Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Αστυνομικών με έδρα την Αθήνα. Στις εκλογές της 16ης & 17ης Μαρτίου 2005 για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου εξελέγη Πρόεδρος της Ένωσης Αστυνομικών Νομού Χανίων, η οποία απαριθμούσε 448 μέλη. Έκτοτε εξελέγη κατ' επανάληψη μέλος της ΠΟΑΣΥ. Κατήλθε στις Νομαρχιακές Εκλογές του 2006 ως υποψήφιος Νομαρχιακός Σύμβουλος με τον επιτυχόντα συνδυασμό "Χανιά, Ανάπτυξη Τώρα" με επικεφαλής τον Γρηγόρη Αρχοντάκη. Διετέλεσε Αντινομάρχης Εμπορίου και Πρωτογενή Τομέα για δύο χρόνια και Υπεύθυνος Πολιτικής Προστασίας Νομού Χανίων για τέσσερα χρόνια, επιδεικνύοντας σημαντικό έργο και αποτελέσματα. Παράλληλα επέδειξε αξιόλογη κοινωνική δράση σε αρκετούς συλλόγους, όπως η Διεθνή Ένωση Αστυνομικών, η Ένωση Απόστρατων Νομού Χανίων, ο Σύλλογος Αιμοδοτών Αποκόρωνα, ο Σύλλογος Τριτέκνων Νομού Χανίων και άλλοι. Κατήλθε στις Δημοτικές Εκλογές του 2010 ως υποψήφιος Δήμαρχος Αποκορώνου και επικεφαλής του συνδυασμού "Ενωτική Μαχητική Αποκορωνιώτικη Ανεξάρτητη Κίνηση" (ΕΜΑΑΚ). Στον α΄ γύρο έλαβε 48,32% των ψήφων και στον β΄ γύρο 49,66%. Εξελέγη Δήμαρχος Αποκορώνου το 2014 με ποσοστό 51,86% και επανεξελέγη το 2019 με ποσοστό 51,84%, με αποτέλεσμα να παραμένει στη θέση αυτή έως σήμερα. Είναι μέλος της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κρήτης, αντιπρόεδρος του Κοινωφελούς Ιδρύματος "Αγία Σοφία", μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Οργανισμού Ανάπτυξης Κρήτης (ΟΑΚ) και μέλος της τριμελούς Επιτροπής του Άρθρου 152.
Α.Π.Π.Σ. Ηρακλής Θυμιανών

Ο Α.Π.Π.Σ. Ηρακλής Θυμιανών είναι αθλητικό σωματείο στα Θυμιανά της Χίου στην Ελλάδα. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το κυανό και το λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Δημοτικό Γήπεδο Θυμιανών, χωρητικότητας 50 θεατών.

 Ο Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Πολιτιστικός Σύλλογος Θυμιανών «ο Ηρακλής» ιδρύθηκε το 1958. Η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας την περίοδο 1993-1994, τερματίζοντας στη 13η θέση του 2ου ομίλου με 30 βαθμούς, οπότε και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Χίου. Την περίοδο 1998-1999 αγωνίστηκε ξανά στη Δ΄ Εθνική Κατηγορία, όπου τερμάτισε στη 15η θέση του 2ου ομίλου με 18 βαθμούς, επιστρέφοντας στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Χίου. Α΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Χίου (4 Τίτλοι): 1992-1993, 1997-1998, 2013-2014, 2018-2019 Β΄ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Χίου (1 Τίτλος): 1975-1976 Κύπελλο Ε.Π.Σ. Χίου (3 Τίτλοι): 1998-1999, 2015-2016, 2016-2017 Super Cup Ε.Π.Σ. Χίου (1 Τίτλος): 2016 Δ΄ Εθνική Κατηγορία (2 συμμετοχές): 1993-1994, 1998-1999
Future Primitive

Το "Future Primitive" είναι το πέμπτο άλμπουμ των The Vines. Κυκλοφόρησε στις 3 Ιουνίου του 2011 από την Sony Music Entertainment. Tο κομμάτι "Gimme Love" είναι στους τίτλους αρχής της ταινίας The Inbetweeners Movie. Τα "Black Dragon" και "Goodbye" συμπεριλαμβάνονται στο βιντεοπαιχνίδι Borderlands: The Pre-Sequel.

 Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Craig Nicholls εκτός από το κομμάτι 15 Craig Nicholls – φωνή, κιθάρα Ryan Griffiths – κιθάρα, φωνητικά Hamish Rosser – ντραμς, κρουστά Brad Heald – μπάσο, μπάσο Christopher Colonna – ηχογράφηση, παραγωγή, μίξινγκ Mike Morgan – μηχανικός Julien Delfaud – μίξινγκ στο Motorbass Studio στο Παρίσι Jono Ma – προγραμματισμός Leif Podhajsky – εξώφυλλο Cybele Malinowski – φωτογραφία
Παργκάνα

Ένα παργκάνα (χίντι: परगना, ούρντου: پرگنہ, βεγγαλικά: পরগণা, parganā), ή παργκάναχ, επίσης γραφόταν ως περγκούναχ κατά τη περίοδο του Σουλτανάτου, τη περίοδο της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας και τη Βρετανική κυριαρχία, Είναι πρώην διοικητική μονάδα της Ινδικής υποηπείρου, που χρησιμοποιούταν κυρίως, αλλά όχι αποκλειστικά, από τα Μουσουλμανικά βασίλεια. Τα Παργκάνα εισήχθησαν από το Σουλτανάτο του Δελχί, και η λέξη είναι περσικής καταγωγής. Ως μονάδα εσόδων, τα παργκάνα αποτελούνταν από διάφορα μούζα, τα οποία είναι η μικρότερη μονάδα εσόδων, που αποτελούνται από ένα ή περισσότερα χωριά και την ύπαιθρο που τα περιβάλλει. Οι υποδιαιρέσεις των παργκάνα ονομάζονταν Μούζα (περιοχή, οικισμοί). Υπό τη βασιλεία του Σερ Σαχ Σουρί, η διοίκηση των παργκάνα ενισχύθηκε με την προσθήκη και άλλων αξιωματικών, συμπεριλαμβανομένου του σικντάρ (αρχηγός της αστυνομίας), τον αμίν ή μουνσίφ (ένας διαιτητής, ο οποίος αξιολογούσε και εισέπραττε τα έσοδα) και τον καρκούν (καταγραφέα ρεκόρ).

 Τον 16ο αιώνα ο αυτοκράτορας των Μουγκάλ Ακμπάρ οργάνωσε την αυτοκρατορία σε σουμπάχ (περίπου ισοδύναμο με τη πολιτεία ή την περιφέρεια), τα οποία υποδιαιρούνταν περαιτέρω σε σαρκάρ (περίπου το ισοδύναμο των επαρχιών), τα οποία ήταν τα ίδια οργανωμένα σε παργκάνα (περίπου ισοδύναμο με επαρχιακές διαιρέσεις όπως τα τεχσίλ). Στο σύστημα των Μουγκάλ, τα παργκάνα εξυπηρετούσαν ως οι τοπικές διοικητικές μονάδες των σαρκάρ. Τα επιμέρους παργκάνα εφάρμοζαν κοινά έθιμα σχετικά με τα δικαιώματα γης και ευθύνες, που είναι γνωστό ως παργκάνα νταστούρ, και κάθε παργκάνα είχε τα δικά του έθιμα σχετικά με το μίσθωμα, τις αμοιβές, μισθούς, μέτρα και σταθμά, που είναι γνωστό ως παργκάνα νιρίχ. Καθώς οι Βρετανοί επεκτάθηκαν σε πρώην επαρχίες των Μουγκάλ, ξεκινώντας με τη Βεγγάλη, πρώτα διατήρησαν την διοίκηση με τα παργκάνα, αλλά, υπό την Διακυβέρνηση του Τσαρλς Κορνουάλις, έθεσε σε ισχύ την Μόνιμη εγκατάσταση του 1793, η οποία κατήργησε το σύστημα των παργκάνα υπέρ του συστήματος ζαμιντάρι, στο οποίο οι ζαμιντάρ έγιναν οι απόλυτοι ιδιοκτήτες της την αγροτική γη, και κατήργησαν τα παργκάνα νταστούρ και παργκάνα νιρίχ. Η βρετανική διοίκηση αποτελούνταν από τις επαρχίες, οι οποίες χωρίζονταν σε τεχσίλ ή ταλούκ. Τα παργκάνα παρέμειναν σημαντικά ως γεωγραφικός όρος, παραμένοντας στις έρευνες γης, την αναγνώριση χωριών, τα δικαστικά διατάγματα κλπ. Το σύστημα παργκάνα συνεχίστηκε σε πολλά πριγκιπικά κράτη, συμπεριλαμβανομένων των Τονκ και Γκουαλιόρ. Τα παργκάνα εξαφανίστηκαν σχεδόν εντελώς μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας και του Πακιστάν το 1947, αν και ο όρος εξακολουθεί να επιβιώνει σε τοπωνύμια, όπως στις επαρχίες Βόρειο 24 Παργκάνας και Νότιο 24 Παργκάνας στην Ινδική πολιτεία της Δυτικής Βεγγάλης. Hunter, William Wilson, Sir, et al. (1908). Imperial Gazetteer of India, Volume 12. 1908-1931; Clarendon Press, Oxford. Markovits, Claude (ed.) (2004). A History of Modern India: 1480-1950. Anthem Press, London.
428 Μοναχία

Η Μοναχία (Monachia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,5. Ανακαλύφθηκε το 1897 από τον Γερμανό αστρονόμο Βάλτερ Βίλιγκερ, που παρατηρούσε από το Μόναχο, και πήρε το όνομά του από την πόλη αυτή. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.

 Η διάμετρος της Μοναχίας υπολογίσθηκε σε 17,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 5,88 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,141 (από δεδομένα του IRAS). Η Μοναχία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 38 λεπτά, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κωνσταντίνος Καραβίδας

Ο Κωνσταντίνος Δημητρίου Καραβίδας (Κεφαλονιά 1890 – Αθήνα, Μάρτιος 1973) υπήρξε δοκιμιογράφος, νομικός και λογοτέχνης, υπέρμαχος του δημοτικισμού, για τον οποίο αγωνίστηκε μαζί με τους Δελμούζο και Δραγούμη κατά την περίοδο 1908-1912.

 Κατά τον Χρίστο Διαμαντή, φέρεται ως ο συστηματικότερος μελετητής του φαινομένου της κοινότητας στη σύγχρονη ελληνική ιστορία, το οποίο υπέβαλε σε εξονυχιστική πραγματολογική ανάλυση. Στη σύγχρονη πολιτική και κοινωνική ιστορία ο Κωνσταντίνος Καραβίδας θεωρείται ο θεμελιωτής του σύγχρονου ελληνικού κοινοτισμού, μιας οικονομικοπολιτικής θεωρίας και πρακτικής με βάση την οργάνωση μορφών κοινοτήτων, σύμφωνα με την άμεση δημοκρατία. Η πολιτική κοινότητα, σύμφωνα με τον Καραβίδα, οργανώνεται μέσα από τις συνελεύσεις πολιτών, συνέργεια, συντροφικότητα, αναπτύσσοντας συνεργατικού ή οικογενειακού τύπου επιχειρήσεις. Ενταγμένος στο Κίνημα Εθνικής Άμυνας υπηρέτησε στο πολιτικό γραφείο του Ελ. Βενιζέλου και υπηρέτησε στην Ύπατη Αρμοστεία της Σμύρνης στις αρχές του 1922. Διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού του Ίωνα Δραγούμη Πολιτική Επιθεώρησις και συνεκδότης του περιοδικού Κοινότης, με τον Ντίνο Μαλούχο, όπου εκδόθηκαν πολλά κείμενά του. Όντας ιδρυτικό στέλεχος της Δημοκρατικής Ομάδας κατά την περίοδο της Κατοχής προχώρησε στην έκδοση της παράνομης εφημερίδας Ο Δημοκράτης, η οποία συμμετείχε στο ΕΑΜ. Μετά την Κατοχή αρθρογράφησε στο περιοδικό Δημοκρατική Επιθεώρησις. Εύρωπος (1925) Δωρικόν Άσμα (1926) Η Μακεδονοσλαβική Αγροτική Κοινότης (1926) Η πύκνωσις των αγροτικών μας πληθυσμών (1927) Σοσιαλισμός και Κοινοτισμός (1930) Αγροτικά (1931) Μακεδονικοί Ύμνοι (1943)Στο συγγραφικό του έργο εντάσσονται και σειρά άρθρων σε εφημερίδες. Το 1986 η οικογένειά του, και συγκεκριμένα η κόρη του Ζωή, δώρισε στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη το προσωπικό του αρχείο. Κωνσταντίνος Καραβίδας στον Πανδέκτη, του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών Το αρχείο του Κωνσταντίνου Δ. Καραβίδα
Αγγελαίικα Άρτας

Τα Αγγελαίικα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κάτω Αθαμανίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αθαμανίας, του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.

 Τα Αγγελαίικα είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Άρτας, λίγα χιλιόμετρα από τους νότιους πρόποδες των Τζουμέρκων και πολύ κοντά στην ανατολική όχθη του ποταμού Σαραντάπορου, πάνω στην επαρχιακή οδό Άρτας-Τρικάλων (ΕΟ 30) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380. Ο οικισμός απέχει περίπου 45 χλμ. ΒΑ. της Άρτας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάτω Αθαμανίου του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάτω Αθαμανίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1951

Η 24η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1951, έλαβε χώρα στις 20 Μαρτίου 1952. Κεντρικός παρουσιαστής ήταν ο Ντάνι Κέι.

 Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας. Ένας Αμερικανός στο Παρίσι Ο προδότης της στρατιάς του Ρήνου Μια θέση στον ήλιο Κβο Βάντις Λεωφορείον ο Πόθος Τζορτζ Στίβενς - Μια θέση στον ήλιο Τζον Χιούστον - Η Βασίλισσα της Αφρικής Βινσέντε Μινέλι - Ένας Αμερικανός στο Παρίσι Γουίλιαμ Γουάιλερ - Αστυνομική Ιστορία Ελία Καζάν - Λεωφορείον ο Πόθος Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ - Η Βασίλισσα της Αφρικής Άρθουρ Κένεντι - Σβισμένα μάτια Μοντγκόμερι Κλιφτ - Μια θέση στον ήλιο Μάρλον Μπράντο - Λεωφορείον ο Πόθος Φρέντρικ Μαρτς - Ο θάνατος του εμποράκου Βίβιαν Λι - Λεωφορείον ο Πόθος Κάθριν Χέπμπορν - Η Βασίλισσα της Αφρικής Έλινορ Πάρκερ - Αστυνομική ιστορία Σέλλεϊ Γουίντερς - Μια θέση στον ήλιο Τζέιν Γουάιμαν - Το Γαλάζιο Πέπλο Επίσημος ιστότοπος (Αγγλικά)
Τζένσεν Ακλς

Ο Τζένσεν Ρος Ακλς (Jensen Ross Ackles, 1 Μαρτίου 1978) είναι Αμερικανός ηθοποιός και σκηνοθέτης. Είναι ευρύτερα γνωστός για τους ρόλους του σε τηλεοπτικές σειρές, συγκεκριμένα για το ρόλο του ως Έρικ Μπράντι στο Days of our Lives, για τον οποίο βραβεύτηκε αρκετές φορές, ως Alec/X5-494 στο Dark Angel, ως Τζέισον Τιγκ στο Smallville, ως Ντιν Γουίντσεστερ στο Supernatural και πλέον ως Soldier Boy στο The Boys.

 Γεννήθηκε στο Ντάλας του Τέξας, γιος της Ντόνα Τζοάν και του (ηθοποιού) Άλαν Ρότζερ Ακλς. Έχει έναν αδερφό, τον Τζόσουα, τρία χρόνια μεγαλύτερο και μια αδερφή, την Μακένζι, επτά χρόνια μικρότερή του. Η καταγωγή του είναι γενικά από την Μεγάλη Βρετανία (πιο συγκεκριμένα, Αγγλία, Ιρλανδία και Σκωτία). Ο Ακλς ως προς την θρησκεία, θεωρεί τον εαυτό του Χριστιανό, χωρίς να ασπάζεται την Ορθόδοξη ή την Καθολική εκκλησία. Αρχικά σκόπευε να σπουδάσει αθλητιατρική στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας, και να γίνει φυσικοθεραπευτής, αλλά προτίμησε να ξεκινήσει καριέρα ηθοποιού, μετακομίζοντας στο Λος Άντζελες. Τον Νοέμβριο του 2009, μετά από τρία χρόνια σχέσης, αρραβωνιάστηκε την, επίσης ηθοποιό, Ντάνιελ Χάρις και παντρεύτηκαν στις 15 Μαΐου του 2010, στην γενέτειρά του. Στις 30 Μαΐου 2013, απέκτησαν μαζί, μια κόρη με το όνομα Τζάστις Τζέι Άκλς. Το 2016 ο Ακλς και η γυναίκα του ανακοίνωσαν ότι περιμένουν δίδυμα,ένα αγόρι και ένα κορίτσι, τα οποία θα γεννηθούν μέσα στη χρονιά. Στις αρχές του Δεκεμβρίου, ο Ακλς ανέβασε μία φωτογραφία στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, όπου ανακοίνωσε τη γέννηση των διδύμων, στα οποία αυτός και η γυναίκα του έδωσαν τα ονόματα Arrow και Zeppelin. Από την ηλικία των 4 μπήκε στον χώρο του θεάματος, κάνοντας διαφημίσεις και άλλα. Ξεκίνησε ενεργά την ενασχόλησή του με τον χώρο της ηθοποιίας, το 1996, πραγματοποιώντας guest ρόλους σε διάφορες σειρές. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός από το 1997 έως το 2000 και κέρδισε καλές κριτικές αλλά και βραβεία, για τον ρόλο του ως Έρικ Μπράντι, στην αμερικανική σειρά Days of our Lives. Αφού αποχώρησε από το καστ της σειράς αυτής, συνέχισε την προσπάθεια σε άλλες. Ενώ το 2000 έχασε τον πρωταγωνιστικό ρόλο για το Smallville, ως Superman/Κλαρκ Κεντ, επέστρεψε για άλλο ρόλο στην σειρά, το 2004. Εκτός αυτού, πραγματοποίησε εμφανίσεις και σε άλλα λιγότερο επιτυχημένα σήριαλ. Από το 2005, είχε το ρόλο του Ντιν Γουίντσεστερ στην σειρά Supernatural στην οποία βραβεύτηκε αρκετές φορές, και η οποία έλαβε τέλος στις 19 Νοεμβρίου 2020 ύστερα από 15 επιτυχημένους κύκλους κάνοντας τη τη γηραιότερη σειρά επιστημονικής φαντασίας των Η.Π.Α. Στις 3 Ιουνίου 2022 αναμένεται ο νέος του πολλά υποσχόμενος ρόλος στην πολυβραβευμένη σειρά του Amazon «The Boys» στην οποία θα υποδυθεί τον Soldier Boy. Η καριέρα του έχει επικεντρωθεί κυρίως στην τηλεόραση. Στον κινηματογράφο, έχει πρωταγωνιστήσει σε ένα remake της ταινίας My Bloody Valentine του 1981, που προβλήθηκε το 2009. Έχει επίσης πρωταγωνιστήσει στην ταινία Ten Inch Hero, όπου συνεργάστηκε με την σύντροφό του, Ντανιήλ Χάρις. Ο Τζένσεν Ακλς στην IMDb
Α.Π.Σ. Σούλι Παραμυθιάς

Ο Α.Π.Σ. Σούλι Παραμυθιάς είναι ένας αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας. Ιδρύθηκε το 1934 και πήρε το όνομά του από το ηρωικό Σούλι. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και στο παρελθόν διέθετε και τμήμα στίβου.Έδρα της αποτελεί το Δημοτικό στάδιο Παραμυθιάς «49 Προκριτών», ονομασία που είναι προς τιμήν των 49 ανθρώπων που εκτελέστηκαν της 29 Σεπτεμβρίου 1943 από τους Γερμανούς κατακτητές.Τα χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το άσπρο.

 Το Σούλι Παραμυθιάς συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΕΠΣ Θεσπρωτίας.Κατέκτησε για πρώτη φορά το τοπικό πρωτάθλημα την σεζόν 1992-93 και ανέβηκε στην Δ εθνική.Δεν κατάφερε να σταθεί στην κατηγορία και υποβιβάστηκε άμεσα στα τοπικά.Την σεζόν 2006-07 κατάφερε ξανά να κερδίσει το πρωτάθλημα και να ανέλθει για δεύτερη φορά στην Δ εθνική.Δεν κατάφερε όμως ούτε αυτήν την φορά να σταθεί στην κατηγορία και υποβιβάστηκε άμεσα. Την σεζόν 2008-09 κατέκτησε το τρίτο του πρωτάθλημα και κέρδισε ξανά την άνοδο στην Δ εθνική.Την σεζόν 2009-10 κατάφερε για πρώτη φορά να παραμείνει στην κατηγορία σε σχέση με τις προηγούμενες φορές.Την επόμενη σεζόν όμως υποβιβάστηκε ξανά στο τοπικό πρωτάθλημα. Την σεζόν 2017-18 κατέκτησε ξανά το πρωτάθλημα αήττητο και ανέβηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Γ εθνική.Το 2018-19 τερμάτισε στην 7η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία στην παρθενική του παρουσία.Το 2019-20 συμμετείχε στην Γ εθνική αλλά στην ουσία στην τέταρτη κατηγορία εξαιτίας της αναδιάρθρωσης που πραγματοποιήθηκε.Το πρωτάθλημα διακόπηκε εξαιτίας της πανδημίας του COVID-19.Το Σούλι τερμάτισε στην τρίτη θέση με 41 βαθμούς.Το Σούλι παρότι είχε δικαίωμα συμμετοχής στην Γ εθνική,δήλωσε συμμετοχή στο τοπικό πρωτάθλημα. Οι υποστηρικτές του Σουλίου Παραμυθιάς είναι ο Σύνδεσμος Οπαδών ΣΟΥΛΙ GATE 49. Ο σύνδεσμος επανιδρύθηκε το 2018 μετά από 10 χρόνια αδράνειας. Πρωτάθλημα ΕΠΣ Θεσπρωτίας:4 (1992-93,2006-07,2008-09,2017-18) Κύπελλο ΕΠΣ Θεσπρωτίας:5 (2011-12,2013-14,2014-15,2015-16,2018-19) Φιναλίστ κυπέλλου ΕΠΣ Θεσπρωτίας:2 (1990-91,1999-00) Σούπερ καπ ΕΠΣ Θεσπρωτίας:3 (2012,2015,2016) Φιναλίστ Σούπερ καπ ΕΠΣ Θεσπρωτίας:1 (2018) Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδας: Ημιτελικός (2015)
Κατάλογος μελών Συμβουλίου Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών

Η ψηφοφορία για την εκλογή των μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών διεξάγεται από τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου και τα 10 εκλεγμένα, μη μόνιμα. Πριν το 1966 τα εκλεγμένα μέλη ήταν 6 και στην ουσία τα μόνιμα μέλη έχουν αλλάξει από το 1945, με εξαίρεση την Κίνα. Η θητεία των εκλεγμένων μελών του Συμβουλίου είναι διετής και κάθε χρόνο γίνονται εκλογές για το ήμισυ των μελών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η γεωγραφική συνέχεια, οι έδρες κατανέμονται με συγκεκριμένο αριθμό για καθεμιά από τις πέντε γεωγραφικές ταξινομήσεις των Ηνωμένων Εθνών (ανά περιοχή).

 Μόνιμα μέληΜη μόνιμα μέλη Αφρικανική Ομάδα: 3 μέλη Ομάδα Ασίας-Ειρηνικού: 2 μέλη Ομάδα Ανατολικής Ευρώπης (CEIT, ή Χώρες με Οικονομίες σε Μεταβατικό Στάδιο): 1 μέλος Ομάδα Λατινικής Αμερικής και Καραϊβικής (GRULAC): 2 μέλη Ομάδα Δυτικής Ευρώπης και Λοιπών Χωρών (WEOG): 2 μέλη, τουλάχιστον ένα από αυτά προέρχεται από την Δυτική ΕυρώπηΕπιπρόσθετα, ένα από τα μη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου είναι μια αραβική χώρα, εναλλάξ από Αφρική ή από την Ομάδα Ασίας-Ειρηνικού. Ο εν λόγω κανονισμός προστέθηκε το 1967 και άρχισε να εφαρμόζεται από το 1968. Κάθε χρόνο εκλέγονται από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ πέντε μέλη για διετή θητεία που ξεκινά τον Οκτώβριο της χρονιάς . Η επανεκλογή επιτρέπεται, αλλά όχι για συνεχόμενη θητεία. Από το 1946 ως το 1965, το Συμβούλιο Ασφαλείας περιελάμβανε 6 μη μόνιμα μέλη. Οι κατηγορίες ανά γεωγραφική περιοχή ήταν εκείνη την περίοδο: Λατινική Αμερική: 2 μέλη Κοινοπολιτεία των Εθνών: 1 μέλος Ανατολική Ευρώπη: 1 μέλος Μέση Ανατολή: 1 μέλος Δυτική Ευρώπη: 1 μέλοςΥπήρχαν κάποιες εξαιρέσεις στην ομαδοποίηση: η Λιβερία κατέλαβε τη θέση μιας χώρας της Δυτικής Ευρώπης το 1961, η Ακτή Ελεφαντοστού πήρε την έδρα μιας χώρας της Κοινοπολιτείας το 1964–1965 και στην ομάδα της Ανατολικής Ευρώπης συμπεριελήφθησαν ασιατικές χώρες από το 1956. Ως μέρος της πρότασης για διεύρυνση του Συμβουλίου, η Ομάδα των 4 (Βραζιλία, Γερμανία, Ιαπωνία και Ινδία) ζητούν μόνιμη εκπροσώπηση στο συμβούλιο. Η Ιταλία είναι αντίθετη σε αυτήν την διεύρυνση, μέσω της ομάδας Ενωμένοι για τη Συναίνεση.
Σαβάννα

Η Σαβάννα (πραγματικό όνομα Σάννον Μισέλ Γουίλζεϊ) υπήρξε Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών. Πήρε μέρος σε περισσότερες από 100 ταινίες πορνό μεταξύ 1990 και 1994 και ήταν μια από τις πιο έξοχες αρτίστριες του ερωτικού κινηματογράφου της εποχής της.

 Γεννήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1970. Διάλεξε το καλλιτεχνικό της ψευδώνυμο από τη μικρή ηρωίδα που κάνει σκανδαλιές στην αμερικάνικη κωμωδία του 1982, «Savannah Smiles». Αφού υπέγραψε αποκλειστικό συμβόλαιο με την Vivid Entertainment το 1991, έγινε γρήγορα γνωστή, με αποτέλεσμα, λόγω της ευμάρειας, να πέσει στα ναρκωτικά, ενώ η σπάταλη ζωή της τής επέφερε μεγάλη οικονομική δυσχέρεια. Ο δε οξύθυμος χαρακτήρας της έγινε αφορμή για την εταιρία να της διακόψει τη συνεργασία το 1992. Ακολούθησε ο λεσβιακός δεσμός της με τη μεγαλύτερη της Τζίνα Φάιν, την οποία ερωτεύτηκε βαθιά. Είχε επίσης σχέσεις και με άλλους καλλιτέχνες, τον μουσικό Γκρεγκ Άλλμαν, τον χιουμορίστα Πώλυ Σωρ, τον κιθαρίστα Σλας, και τον Βινς Νάιλ των Mötley Crüe. Η καριέρα της τελείωσε πολύ σύντομα και με τραγικό τρόπο όταν η Σαβάννα αυτοκτόνησε στις 11 Ιουλίου του 1994, μετά από αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Η οικογένειά της επέσυρε δημόσια βαριές κατηγορίες εναντίον της βιομηχανίας πορνό. Το πόρισμα της αστυνομίας ήταν ότι η αυτοκτονία της Σαβάννα ήταν αποτέλεσμα μελαγχολίας εξαιτίας των ναρκωτικών, των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε και των αποτυχημένων ερωτικών της δεσμών. Το αυτοκινητιστικό δυστύχημα, κατά το οποίο τραυματίστηκε σοβαρά στο πρόσωπο, ίσως να ήταν το τελικό έναυσμα για την αυτοκτονία, επειδή φοβήθηκε το πρώιμο τέλος της καριέρας της. παρουσίαση της Σαβάννας στο findagrave παρουσίαση στο iafd παρουσίαση στο adultfilmdatabase
NGC 2266

To NGC 2266 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Δίδυμοι. Το φανόμενο μέγεθός του είναι 5 arcmin και απέχει 11 χιλιάδες έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 7 Δεκεμβρίου 1785.

 Δεδομένα για το NGC 2266 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 2266 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 2266 στο Wikimedia Commons
Χριστιανός Λουδοβίκος του Μεκλεμβούργου

Ο Χριστιανός Λουδοβίκος (γερμ. Christian Ludwig, 29 Σεπτεμβρίου 1912 - 18 Ιουλίου 1996) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν πρίγκιπας (δούκας ως προς τον τίτλο μόνο) του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

 Ο Χριστιανός Λουδοβίκος Ερνέστος Αύγουστος Μαξιμιλιανός Ιωάννης Αλβέρτος Αδόλφος Φρειδερίκος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Δ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και της Αλεξάνδρας των Γουέλφων, κόρης του Ερνέστου Αυγούστου Β΄ του Αννοβέρου. Το 1996 απεβίωσε στο Γκουτ Χέμμελμαρκ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν σε ηλικία 84 ετών. Νυμφεύτηκε το 1954 τη Βαρβάρα των Χόεντσολλερν, κόρη του Σιγισμούνδου της Πρωσίας, και είχε τέκνα: Δονάτα (γεν. 1956), παντρεύτηκε τον Αλεξάντερ φον Σόλοντκοφ. Εντουίνα (γεν. 1960), παντρεύτηκε τον Κόνραντ φον Πόζερν. Alexander Solodkoff: Christian Ludwig Herzog zu Mecklenburg: Mecklenburg-Schwerin, Club Wien 2003, ISBN 3-933781-28-0 Alison Weir: Britain's Royal Family: A Complete Genealogy, The Bodley Head, London 1999, S: 292 Marlene A. Eilers: Queen Victoria's Descendants, Genealogical Publishing Co., Baltimore 1987, S. 161, 162, 169 Peter Hoffmann: Stauffenbergs Freund - Die tragische Geschichte des Widerstandskämpfers Joachim Kuhn, Verlag C.H.Beck München 2007, ISBN 978-3-406-55810-8 Peter Hoffmann: Oberst i.G. Henning von Tresckow und die Staatsstreichspläne im Jahr 1943[permanent dead link], in: Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, Vol 55, 2, April 2007, S. 331-364 Christian Ludwig von Mecklenburg: Erzählungen aus meinem Leben, Schwerin, 3. Auflage31998, ISBN 3-910179-75-4
Θέατρο των Τάξεων

Το Θέατρο των Τάξεων ("Stavovské divadlo") είναι ιστορικό θέατρο της Πράγας, στην Τσεχία. Προσαρτήθηκε στο Εθνικό Θέατρο της Πράγας το 1948 και στηρίζεται σε τρία καλλιτεχνικά σύνολα: όπερα, μπαλέτο και δράμα.

 Το Θέατρο των Τάξεων χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα ως ανταπόκριση στις ιδέες του Διαφωτισμού, έχοντας ως σκοπό τη γενική πρόσβαση στο θέατρο αλλά και το ίδιο το κτήριο να αναδεικνύει τα πολιτιστικά πρότυπα της χώρας. Το κτήριο σχεδιάστηκε από τον Anton Haffenecker και χτίστηκε σε λιγότερο από δύο χρόνια για τον Κόμη Νόστιτς. Τα πρώτα χρόνια ονομαζόταν Θέατρο Νόστιτς. Το θέατρο άνοιξε το 1783 με μία παράσταση της τραγωδίας Εμίλια Γκαλόττι του Γερμανού δραματουργού Γκότχολντ Έφρεμ Λέσινγκ. Το ίδιο το κτήριο είναι ένα από τα καλύτερα δείγματα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής στην Πράγα. Ενώ το θέατρο χτίστηκε αρχικά με την πρόθεση να παρουσιάζονται γερμανικά δράματα και ιταλικές όπερες, σταδιακά παρουσιάστηκαν και έργα σε άλλες γλώσσες. Οι πρώτες τσέχικες παραγωγές ανέβηκαν το 1785 προκειμένου να επιτευχθεί ένα ευρύτερο κοινό, και από το 1812 η έξοδος στο Θέατρο των Τάξεων έγινε πλέον ένα σύνηθες χαρακτηριστικό της κυριακάτικης εξόδου. Πολλοί διάσημοι Ευρωπαίοι άνθρωποι της μουσικής, όπως ο Νικολό Παγκανίνι, έδωσαν παραστάσεις ή διηύθυναν την ορχήστρα του θεάτρου, όπως ο Καρλ Μαρία φον Βέμπερ, ο Άντον Ρουμπινστάιν, ο Καρλ Γκόλντμαρκ και ο Γκούσταβ Μάλερ. Στις 29 Οκτωβρίου 1787 έγινε στο Θέατρο των Τάξεων η παγκόσμια πρεμιέρα της όπερας "Ντον Τζιοβάννι" με τον ίδιο τον Μότσαρτ να διευθύνει την ορχήστρα. Το 1834 έκανε πρεμιέρα μία μουσική κωμωδία με τίτλο Φιντλόβατσκα. Ένα από τα τραγούδια της, το "Πού είναι η πατρίδα μου" (Kde domov můj), έγινε αργότερα ο εθνικός ύμνος της Τσεχίας. Το Θέατρο των Τάξεων συνεχίζει μέχρι σήμερα να παρουσιάζει δραματικά έργα, μπαλέτα και όπερες, εστιάζοντας κυρίως στο οπερατικό έργο του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Ακόμα περισσότερη φήμη τού προσέδωσε το γεγονός ότι στο θέατρο γυρίστηκαν σκηνές της βραβευμένης με Όσκαρ κινηματογραφικής ταινίας Αμαντέους, του Τσέχου σκηνοθέτη Μίλος Φόρμαν. Επίσημη ιστοσελίδα του Θέατρου των Τάξεων Αρχειοθετήθηκε 2011-05-10 στο Wayback Machine. 360 μοίρες πανοραμική φωτογραφία του θεάτρου TACE – είσοδος στη βάση δεδομένων του TACE
Μαρία Ντράσκοβιτς του Τρακοστιάν

Η Μαρία, κροατικά: Maria Draskovich ofvon Trakostjan (8 Μαρτίου 1904 - 10 Ιουνίου 1969) από τον Οίκο του Ντράσκοβιτς ήταν κόρη του κόμη του Τρακοστγιάν και με τον γάμο της έγινε δούκισσα, και τιτουλάρια βασίλισσα- της Βαυαρίας.

 Η Μαρία (Μαρίτα) Φραντσίσκα Γιουλιάνα Γιοχάννα ήταν κόρη του Ντιονύς-Μαρία Ντράσκοβιτς κόμη του Τρακοστγιάν, πρώην αυτοκρατορικού και βασιλικού καγκελάριου της Αυστρο-Ουγγαρίας και της Γιουλιάνας-Ρόζε του Μοντενουόβο. Ο Ντιονύς-Μαρία ήταν μέλος της Άνω Βουλής της Ουγγαρίας και της Βουλής της Κροατίας και είχε κληρονομήσει στην Κροατία τις ιδιοκτησίες Άιζενμπουργκ και Βελίκιμπουκοβετς στο Κρόιτς. Παντρεύτηκε το 1930 τον Αλβέρτο των Βίττελσμπαχ δούκα, και τιτουλάριο βασιλιά, της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Μαρία-Γαβριέλα, γενν. 1931, παντρεύτηκε τον Γκέοργκ πρίγκιπα φον Βάλντμυργκ τσου Τσάιλ ουντ Τράουχμπουργκ. Μαρία-Έριχ γενν. 1962, νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη του Καρόλου δούκα της Βυρτεμβέργης. Μαρία-Καρλότα, γενν. 1931, δίδυμη με την προηγούμενη, παντρεύτηκε τον Παύλο φον Κουάτ τσου Βυκράτ ουντ Ίσνυ. Φραγκίσκος, γενν. 1933, δούκας της Βαυαρίας. Μαξ, γενν. 1937, δούκας στη Βαυαρία. Σοφία-Ελισάβετ-Μαρία-Γαβριέλα γενν. 1967, παντρεύτηκε τον Άλοϋς διάδοχο πρίγκιπα του Λιχτενστάιν. Μαρία-Καρολίνα-Χέντβιχ-Ελεονώρα γενν. 1969, παντρεύτηκε τον Φίλιππο, 3ο γιο του Φιλίππου δούκα της Βυρτεμβέργης. thePeerage.com - Maria Franziska Gräfin Draskovich von Trakostjan Genealogics - Leo van de Pas - Gräfin Maria Draskovich de Trakostjan Addington, A. C. The Royal House of Stuart. London: Charles Skilton, 1969-76. Page 65. Genealogisches Handbuch des Adels, Fürstliche Häuser, Reference: 1971.
Τόρνικε Κιπιάνι

Ο Τόρνικε Κιπιάνι είναι Γεωργιανός τραγουδιστής. Ο Kipiani νίκησε την πρώτη έκδοση του X Factor στην Γεωργία το 2014. Στις 31 Δεκεμβρίου 2019, ο ανακοινώθηκε ότι θα εκπροσωπήσει την Γεωργία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2020 στο Ρότερνταμ, Ολλανδία, με το τραγούδι "Take Me As I Am", μετά την νίκη του στο Georgian Idol. Αργότερα, ο διαγωνισμός του 2020 ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του COVID-19 και επανεπιλέχθηκε εσωτερικά από τον τηλεοπτικό οργανισμό GPB να εκπροσωπήσει τη χώρα στο διαγωνισμός του 2021. Εκεί ερμήνευσει το "You", όμως αποκλείστηκε από τον μεγάλο τελικό. Το τραγούδι ήρθε στη 16η θέση στον 2ο ημιτελικό.

 2017: "You Are My Sunshine" (with Giorgi Bolotashvili) 2020: "Take Me as I Am" 2021: "You" 2016: "Luck" Το "You" είναι ένα τραγούδι του Γεωργιανού τραγουδιστή Τόρνικε Κιπιάνι. Το τραγούδι εκπροσώπησε τη Γεωργία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Εσωτερική επιλογή Στις 26 Ιανουαρίου 2021, το GPB επιβεβαίωσε πως ο Τόρνικε Κιπιάνι θα εκπροσωπήσει τη Γεωργία στο διαγωνισμό του 2021. Στη Eurovision Η 65η έκδοση της Eurovision πραγματοποιήθηκε στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που διεξήχθησαν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Γεωργία τοποθετήθηκε στο δεύτερο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 2021, όμως έμεινε εκτός τελικού.
Crazy

Το τραγούδι Crazy είναι μια μπαλάντα του Willie Nelson. Ηχογραφήθηκε από πολλούς καλλιτέχνες αλλά η πιο χαρακτηριστική είναι της Patsy Cline, επειδή η έκδοση του τραγούδι από την Patsy Cline έγινε το #2 κορυφαίο τραγούδι το 1962 στις ΗΠΑ. Το τραγούδι μπορεί, επίσης, να ακουστεί και στο βιντεοπαιχνίδι Grand Theft Auto: San Andreas, στον ραδιοφωνικό σταθμό K-Rose.

 Η Patsy Cline, η οποία ήταν ήδη μια κορυφαία τραγουδίστρια της country μουσικής, ηχογράφησε το τραγούδι Crazy, ως μια συνέχεια από το ήδη κορυφαίο τραγούδι της "I Fall to Pieces". Η μελοδία του τραγουδιού Crazy ήταν μια μελοδία η οποία ταίριαζε στην Patsy, γι' αυτό όταν το 1961 το τραγούδι κυκλοφόρησε έγινε αμέσως μεγάλη επιτυχία. Από όταν κυκλοφόρησε παρέμεινε για 21 εβδομάδες στους πίνακες με τα charts. Το τραγούδι Crazy στο secondhandsongs.com
Δημήτριος Βαρβέρης

Ο Δημήτριος Βαρβέρης ήταν Έλληνας πολιτικός μηχανικός απόφοιτος του 1931, του Πανεπιστημίου της Λιέγης (Faculté Technique de l' Université de Liège), ο οποίος εργάστηκε κυρίως στη Θεσσαλονίκη

 Οικοδομή Φούντου, Έτος κατασκευής 1933, Στρατηγού Καλλάρη 11 & Λ. Μαργαρίτη 13, Θεσσαλονίκη Πολυκατοικία Τ. Τομόπουλου, Έτος Κατασκευής 1934, Πλατεία Φαναριωτών, Θεσσαλονίκη. Πολυκατοικία Π. Χριστοπούλου (πρώην Κλινική), Έτος Κατασκευής 1935, Οδός Καθ. Κεραμοπούλου 7 & Πρασακάκη 2, Θεσσαλονίκη. Κτήριο με στοιχεία Αρ ντεκό και μοντερνισμού. Ξενοδοχείο "Εμπορικόν", Δημήτριος Βαρβέρης 1935, Συγγρού 14 & Εγνατία, Θεσσαλονίκη Οικοδομή στην Καρόλου Ντήλ, Έτος Κατασκευής περίπου 1936, Καρόλου Ντήλ 15, Θεσσαλονίκη Πολυκατοικία Κ. Καλιγεράκη, Έτος Κατασκευής 1936, Οδός Εθνικής Αμύνης & Αλ. Σβώλου, Θεσσαλονίκη. Ξενοδοχείο "Άριστον", Έτος Κατασκευής 1950, Οδός Καραολή & Δημητρίου (Διοικητηρίου), Θεσσαλονίκη Καπναποθήκη Αδελφών Εμμανουήλ, Έτος Κατασκευής 1956, Οδός Ολύμπου 12 & Γλάδστωνος 19, Θεσσαλονίκη Καπναποθήκη «Ιταλικής Εταιρείας Καπνών Ανατολής», Έτος Κατασκευής 1959, Οδός Βασ. Όλγας & Α. Φλέμινγκ, Θεσσαλονίκη
Άλιοθ

Με το όνομα Άλιοθ ονόμαζαν οι Άραβες τον αστέρα ε (έψιλον) του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου, ο οποίος κατά τους αρχαίους Έλληνες αστρονόμους (Ίππαρχο και Πτολεμαίο) προσδιοριζόταν ως «ο μετά την έκφυσιν πρώτος των επί της ουράς τριών αστέρων» (της Μ. Άρκτου). Είναι ένας φωτεινός αστέρας, ο φωτεινότερος του μεγάλου αυτού αστερισμού. Το παραδοσιακό όνομα Άλιοθ προέρχεται από την αραβική λέξη alyat, που σημαίνει «(χονδρή) ουρά προβάτου». Ιστορικά, τον αστέρα χρησιμοποιούσαν οι ναυτικοί στη ναυσιπλοΐα.

 Ο Άλιοθ έχει μάζα σχεδόν τριπλάσια της μάζας του Ηλίου (2,91 φορές μεγαλύτερη) και διάμετρο 4,2 ± 0,2 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής. Η πραγματική του λαμπρότητα είναι 108 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, ποσότητα που αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος −0,2. Η μέση θερμοκρασία της επιφάνειάς του είναι 10.800 K. Ο αστέρας πλησιάζει το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 9,3 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (33.500 χιλιόμετρα την ώρα). Παρότι η μεταλλικότητά του είναι ίδια με αυτή του Ηλίου, το φάσμα του Άλιοθ είναι ιδιόμορφο (το «p» στον φασματικό τύπο), όμοιο με το χαρακτηριστικό φάσμα των μεταβλητών τύπου α2 CVn: Το ισχυρό μαγνητικό πεδίο του αστέρα διαχωρίζει τα διάφορα χημικά στοιχεία, και επειδή ο μαγνητικός άξονας διαφέρει από τον άξονα περιστροφής (κατά σχεδόν 90° στον συγκεκριμένο αστέρα), οι φασματικές γραμμές τους παρεμβάλλονται διαδοχικά στο φως που φθάνει ως εμάς με περίοδο 5,1 ημέρες. Ξεχωρίζουν οι φασματικές γραμμές του χρωμίου. Μία πρόσφατη μελέτη προτείνει ότι η περίοδος των 5,1 ημερών ίσως να οφείλεται στην ύπαρξη ενός υποαστρικού σώματος, ενός πλανήτη με μάζα περίπου 14,7 φορές μεγαλύτερη από τη μάζα του Δία σε τροχιά μεγάλης εκκεντρότητας (e = 0,5), σε μέση απόσταση από τον αστέρα 0,055 AU (8,2 εκατομμύρια χιλιόμετρα). Κατάλογος αστέρων της Μεγάλης Άρκτου
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας

Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας (ρουμανικά: Liga 1) γνωστό και ως Liga I Bergenbier για εμπορικούς λόγους, ξεκίνησε το 1909-1910 και είναι η δημοφιλέστερη ποδοσφαιρική διοργάνωση της χώρας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LPF), υπό την εποπτεία της Ρουμανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (FRF).

 Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας ξεκίνησε το 1909 με μόλις τρεις ομάδες που έπαιζαν μεταξύ τους και παρέμεινε έτσι ως ένα μικρό πρωτάθλημα που συμμετείχαν 6 ομάδες το μάξιμουμ μέχρι την περίοδο 1915-16 όταν και διακόπηκε από το 1916 εως το 1919 την περίοδο του Α' Παγκοσμίου πολέμου και συνεχίστηκε με την ίδια μορφή τις σεζόν 1919-20 και 1920-21. Από την σαιζόν 1921-22 έως την περίοδο 1937-38 το πρωτάθλημα διεξαγόταν ως ένα τουρνουά όπου οι δύο ομάδες που έφταναν στον τελίκό έπαιζαν για το πρωτάθλημα. Λίγα χρόνια πριν την αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου την σαιζόν 1938-39 το πρωτάθλημα Ρουμανίας πήρε την σημερινή του μορφή. Στο πρωτάθλημα Ρουμανίας, που ήταν για την περίοδο 2016-17 δέκατο έβδομο στην ευρωπαϊκή κατάταξη της UEFA, συμμετέχουν 16 ομάδες. Η πρωταθλήτρια ομάδα της χώρας συμμετέχει στο Τσάμπιονς Λιγκ ενώ η 2η και η 3η ομάδα της βαθμολογίας συμμετέχει στο Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ. Στη Λιγκ 2 υποβιβάζονται οι 3 ομάδες που τερματίζουν τελευταίες στο πρωτάθλημα της Λιγκ 1 και αντίστοιχα προβιβάζονται στην Λιγκ 1 οι 3 ομάδες που τερματίζουν στις 3 πρώτες θέσεις της Λιγκ 2.
Σφαιροβασία

Η Σφαιροβασία (σφαιροδρομία, αγγλικά zorbing) είναι η αθλοπαιδιά στην οποία κάποιος κατρακυλά σε κεκλιμένο επίπεδο κλεισμένος μέσα σε μία ειδική σφαίρα, συνήθως κατασκευασμένη από διαφανές πλαστικό. Συνήθως η σφαιροβασία γίνεται σε ήπιες πλαγιές λόφων, αλλά μπορεί να γίνει και σε επίπεδο έδαφος ή σε νερό επιτρέποντας μεγαλύτερο έλεγχο της κίνησης. Σε μέρη χωρίς κατάλληλες πλαγιές ορισμένοι έχουν κατασκευάσει τεχνητές διαδρομές με φουσκωτές, ξύλινες ή μεταλλικές ράμπες. Υπάρχουν δύο τύποι σφαιρών, με ζώνες ασφαλείας και χωρίς. Αυτές χωρίς ζώνες χωρούν μέχρι τρία άτομα, ενώ με τις ζώνες ένα ή το πολύ δύο. Ειδικότερα, έχουν εκφραστεί ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια του τύπου δύο ατόμων με ζώνες. Οι μακρύτερες τεχνητές διαδρομές είναι περίπου 800 μέτρα. Η πρώτη διαδρομή σφαιροβασίας εγκαινιάστηκε στη Νέα Ζηλανδία από τον Andrew Akers και τον David Akers.

 Η κυρίως σφαίρα αποτελείται από δύο τμήματα και συγκεκριμένα από δύο ομόκεντρες σφαίρες τη μία μέσα στην άλλη. Με αυτόν τον τρόπο το σύνολο δρα σαν αμορτισέρ απορροφώντας τις έντονες δονήσεις και τα χτυπήματα καθώς η σφαίρα κατρακυλά. Λόγω αυτού του σχεδίου είναι δυνατή η κατασκευή της από εύκαμπτο πλαστικό, σε αντίθεση με τις πολύ μικρότερου κλίμακας σφαίρες για κατοικίδια χάμστερ, που είναι φτιαγμένες από σκληρό υλικό. Μερικές σφαίρες έχουν ενσωματωμένους ιμάντες που χρησιμοποιούνται σαν ζώνες ασφαλείας κρατώντας σταθερό τον αναβάτη στη θέση του, ενώ άλλες δεν έχουν αυτά τα λουριά, αφήνοντας τον αναβάτη ελεύθερο να στριφογυρίζει. Για μια εναλλακτική εμπειρία ορισμένοι προσθέτουν και λίγο νερό στην εσωτερική σφαίρα - κάτι που ονομάζεται "υγρή σφαιροβασία". Μια τυπική σφαίρα έχει περίπου 3μ διάμετρο, με την εσωτερική σφαίρα στα 2μ, αφήνοντας ένα στρώμα αέρα 50–60cm γύρω από τους αναβάτες. Το πλαστικό έχει πάχος περίπου 0,8mm. Η εξωτερική και η εσωτερική σφαίρα ενώνονται με πάρα πολλά (ακόμα και εκατοντάδες) μικρά κορδόνια. Οι σφαίρες έχουν μία ή δύο σωληνοειδείς εισόδους.
Πετρίτσι

Το Πετρίτσι (βουλγάρικα: Петрич, προφέρεται Πέτριτς) είναι πόλη της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ στη νοτιοδυτική Βουλγαρία και βρίσκεται στους πρόποδες της Οροσειράς Μπέλες στην κοιλάδα του ποταμού Στρωμνιτσιώτη. Ο πληθυσμός του Πετριτσίου σύμφωνα με την απογραφή του 2009 ανέρχεται σε 29.920 άτομα. Το Πετρίτσι, που περιστοιχίζεται από τα όρη Μπέλες και Πιρίν, βρίσκεται κοντά στα Ελληνικά σύνορα καθώς και στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Η απόσταση των συνόρων είναι μόλις 13 χλμ από την Ελλάδα και 20 χλμ από τη Βόρεια Μακεδονία.

 Το Πέτριτσι εντάχθηκε στο έδαφος του Βουλγαρικού Κράτους κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βόρις Α' (852-889). Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα ήταν βουλγαρικό φρούριο εξαιρετικής σημασίας κατά τη διάρκεια πολέμων του Τσάρου Σαμουήλ (997-1014) με το Βυζάντιο. Κατά την Οθωμανική κυριαρχία αποτελούσε τμήμα του Εγιαλετίου της Ρούμελης και το 19ο αιώνα έγινε καζάς του Σαντζακίου των Σερρών στο Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης. Σημαντική δράση για τον Ελληνισμό στην περιοχή επέδειξε ο Προκόπιος Λαζαρίδης, από το Ικόνιο της Μικράς Ασίας, ως διάκονος της Μητρόπολης Μελενίκου έως το 1891. Διέτρεχε όλους τους ναούς της Μητρόπολης Μελενίκου, που περιελάμβανε τότε το Πετρίτσι, για να κηρύξει και να ενισχύσει την παιδεία και τις ελληνικές κοινότητες.Από τις 19 Ιανουαρίου 1892 το Πετρίτσι και η περιοχή του περιελήφθησαν στη Βουλγαρική Εξαρχία, πριν ενσωματωθούν στη Βουλγαρία μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913. Στην πόλη ζούσαν και αρκετοί Έλληνες, που διατηρούσαν τη γλώσσα και τη συνείδησή τους έως το 1913, όταν αναγκάστηκαν να προσφύγουν στο Ελληνικό κράτος, στο Νέο Πετρίτσι. Ο Ελληνικός στρατός επιχείρησε να καταλάβει την πόλη το 1925, αλλά αναχαιτίστηκε στα προάστια (Επεισόδιο του Πετριτσίου). Το κλίμα του Πετριτσίου είναι μεσογειακό (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν), με μέση ετήσια θερμοκρασία 15,5 °C. Η πόλη δέχεται σημαντικές ηπειρωτικές επιρροές, ιδιαίτερα το χειμώνα. Το Πετρίτσι είναι η πόλη με τη μεγαλύτερη ηλιοφάνεια στη Βουλγαρία, που υπερβαίνει ετησίως κατά μέσο όρο τις 2700 ώρες. Το καλοκαίρι είναι ζεστό και με ήλιο και είναι η μεγαλύτερη σε διάρκεια εποχή στο Πετρίτσι, διαρκώντας από το Μάιο μέχρι το Σεπτέμβριο, ακόμη και τον Οκτώβριο. Η μέση θερμοκρασία του καλοκαιριού είναι γύρω στους 25 °C. Τον Ιούλιο το Πετρίτσι έχει 373 ώρες ηλιοφάνειας, μια από τις μεγαλύτερες στην Ηπειρωτική Ευρώπη. Ο χειμώνας, γύρω στους δύο μήνες, αρχίζει στα τέλη Δεκεμβρίου και διαρκεί μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου. Η μέση θερμοκρασία του χειμώνα είναι από τις υψηλότερες στη χώρα, γύρω στους 5 °C. Το Δεκέμβριο, τον πιο σκοτεινό μήνα, υπάρχουν κατά μέσο όρο 103 ώρες ηλιοφάνειας. Σέρρες
Ερρίκος Βεγκέσλαος του Ελς-Μπέρνστατ

Ο Ερρίκος-Βεγκέσλαος, τσεχ.: Hynek/Jindřich Václav z Minstrberka (7 Οκτωβρίου 1592 - 21 Αυγούστου 1639) από τον Οίκο του Ποντιέμπραντυ ήταν δούκας του Μπέρνστατ (1617-39). Είχε τους τίτλους του δούκα του Μύνστερμπεργκ και του κόμη του Γκλατς, αν και ποτέ δεν κυβέρνησε αυτές της περιοχές. Έγινε κυβερνήτης της Σιλεσίας (1629-39).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ δούκα του Ελς & του Μπέρνστατ και της Ελισάβετ-Μαγδαληνής των Πιαστ-Σιλεσίας (1562-1630), κόρης του Γεωργίου Β΄ δούκα του Μπζεγκ. Παντρεύτηκε πρώτα το 1617 την Άννα-Μαγδαληνή των Βίττελσμπαχ (1602-1630), κόρη του Γεωργίου-Γουσταύου δούκα του Παλατινάτου-Φέλντεντς. Δεν απέκτησαν απογόνους. Το 1636 ο Ερρίκος-Βεγκέσλαος έκανε δεύτερο, μοργανατικό γάμο με την Άννα-Ούρσουλα του Ράιμπνιτς (π.1616-1657). Το επόμενο έτος ο Φερδινάνδος Γ΄ των Αψβούργων της έδωσε τον τίτλο της πριγκίπισσας του Μπέρνστατ. Είχε τέκνα: Άννα-Ελισάβετ 1637-1642 απεβ. 5 ετών, ένας γιος (1638), ένας υστερότοκος γιος (1639), απεβίωσαν νήπια. Ludwig Petry and Josef Joachim Menzel (eds.): Geschichte Schlesiens, vol. 2, ISBN 3-7995-6342-3, pp. 58, 61, 63 and 201. Hugo Weczerka: Handbuch der historischen Stätten: Schlesien, Stuttgart, 1977, ISBN 3-520-31601-3, pp. 19 and 347 as well as genealogical tables on pages 602-603.
Λούκιος Μινίκιος Νάταλις

Ο Λούκιος Μινίκιος Νάταλις (λατινικά: Lucius Minicius Natalis Quadronius Verus / Λούκιος Μινίκιος Νάταλις Κουαντρόνιος Βέρος, 2ος αιώνας μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός και στρατιωτικός με καταγωγή από τη Βαρκελώνη.

 Γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 96, και ο πατέρας του, με τον οποίο είχε το ίδιο όνομα, ήταν αρχικά πληβείος ο οποίος σταδιακά απέκτησε σημαντική πολιτική και στρατιωτική δύναμη στην Νουμιδία, Δακία, και Παννονία κατά την διάρκεια του αυτοκράτορα Τραϊανού και του αυτοκράτορα Αδριανού.Υπηρέτησε στην Δακία και τη Μοισία κατά το 115, και στην πόλη Καρνούς της Παννονίας το 116. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ρωμαϊκή κατάκτηση της Δακίας. Το 127 διορίστηκε πραίτορας, και το 130 λεγάτος ως διοικητής λεγεώνας στην Βρετανία. Διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον αυτοκράτορα Τραϊανό. Υπήρξε ολυμπιονίκης στο ιππικό αγώνισμα του τεθρίππου στους 227ους (129 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, και υπήρξε ο πρώτος ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ιβηρική χερσόνησο. Για να συμμετάσχει εκεί ταξίδεψε πρώτα στο Τάρρακο ώστε να συμμετέχει στους προκριματικούς αγώνες αρματοδρομιών που γινόταν εκεί, ώστε να μπορεί να πάρει κάποιος μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες. Σε επιγραφή που βρέθηκε στην Ολυμπία μνημονεύεται ως ύπατος ανθύπατος Λιβύης καθώς και ως στρατηγικός (πραίτορας), και είναι πάρα πολύ πιθανό πως πρόκειται για το ίδιο άτομο του οποίου το μνημείο ο Παυσανίας περιέγραψε πως ανήκε σε κάποιον Ρωμαίο γερουσιαστή ο οποίος είχε νικήσει στους αγώνες.Ωστόσο ως ανθύπατος της Λιβύης υπηρέτησε αργότερα από την νίκη του στους ολυμπιακούς αγώνες, από το 153 έως 154, έτσι πιθανώς το μνημείο έιναι μεταγενέστερο. Υπήρξε ευεργέτης της Βαρκελώνης από όπου καταγόταν και έκανε συχνά δωρεές, ενώ το 125 κάλυψε τα έξοδα για την δημιουργία λουτρών και υδραγωγείων στην πόλη. Ίχνη των έργων αυτών διασώζονται ακόμα στην πλατεία του Σαντ Μιγκέλ της πόλης, ενώ διάφορα άλλα τιμητικά αναθήματα φυλάσσονται στο αρχαιολογικό μουσείο Καταλωνίας.Η σύγχρονη κυβέρνηση της Καταλονίας διαθέτει ειδικό μετάλλιο με την ονομασία του για τους Καταλανούς αθλητές οι οποίοι συμμετέχουν στους σύγχρονους ολυμπιακούς αγώνες, ενώ ο δήμος της Βαρκελώνης έχει ονομάσει την περιοχή όπου βρίσκονται οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις ως Μονιουίκ (Montjuïc) παραφθορά του Μινίνιου τιμώντας τον. (Γερμανικά) Andreas Krieckhaus: Senatorische Familien und ihre patriae (1./2. Jahrhundert n. Chr.). Kovač, Hamburg 2006, ISBN 3-8300-1836-3, S. 103–112. (Γερμανικά) Bengt E. Thomasson: Fasti Africani. Senatorische und ritterliche Ämter in den römischen Provinzen Nordafrikas von Augustus bis Diokletian. Paul Aströms Förlag, Stockholm 1996, ISBN 91-7042-153-6, S. 61f, P 74. (Λατινικά) CIL XIV, 3599 (Λατινικά) CIL II, 4510 (Λατινικά) CIL XI, 3002 (Λατινικά) CIL XI, 2925 (Λατινικά) AE 1979, 374
Λόρδος Χένρι Σόμερσετ

Ο Λόρδος Χένρι Σόμερσετ (7 Δεκεμβρίου 1849 - 10 Οκτωβρίου 1932) Βρετανός συντηρητικός πολιτικός και συνθέτης λαϊκής μουσικής ήταν δεύτερος γιος του Χένρι Σόμερσετ, 8ου δούκα του Μπωφόρ και της Λαίδης Τζωρτζιάνας Καρλόττας Κάρζον κόρης του Ρίτσαρντ Κάρζον - Χάου, 1ου κόμη του Χάου. Ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Χένρι Σόμερσετ, 9ος δούκας του Μπωφόρ και ο μικρότερος αδελφός του ο Λόρδος Χένρι Αρθούρος Τζώρτζ Σόμερσετ. Ο Σόμερσετ εξελέγη βουλευτής με το Συντηρητικό Κόμμα στο Μονμουθσάιρ (1871) και κράτησε την έδρα μέχρι τις εκλογές του 1879. Όταν το Συντηρητικό κόμμα επανεξελέγη (1874) με τον Μπέντζαμιν Ντισραέλι ορκίστηκε μέλος του βασιλικού συμβουλίου και διορίστηκε επιμελητής του βασιλικού νοικοκυριού, κράτησε την θέση μέχρι το 1879. Διορίστηκε αναπληρωτής Υπολοχαγός για το Μονμουθσάιρ και Δικαστής της ειρήνης για το Χερεφορντσάιρ και το Μονμουθσάιρ.

 Ο Χένρι Σόμερσετ παντρεύτηκε (6 Φεβρουαρίου 1872) την Λαίδη Ισαβέλλα Καρολίνα Σόμερς - Κόκ, μεγαλύτερη κόρη και συγκληρονόμο του Τσάρλς Σόμερς - Κόκ. Απέκτησαν έναν γιο τον Χένρι Κάρολο Σόμερς Αύγουστο Σόμερσετ (1874 - 1945) αλλά ο γάμος τους διαλύθηκε σε λίγα χρόνια λόγω της ερωτικής τρέλας του Χένρι με ένα 17χρονο αγόρι. Ο Χένρι Σόμερσετ δραπέτευσε στην Ιταλία ενώ η σύζυγος του εξοστρακίστηκε από την κοινωνία επειδή επέτρεψε στον σύζυγο της να κάνει αυτό το πράγμα σε αντίθεση με τους νόμους της εποχής. Η σύζυγος του πέθανε τον Μάρτιο του 1921 και ο Σόμερσετ παρέμεινε χήρος μέχρι τον δικό του θάνατο τον Οκτώβριο του 1932 σε ηλικία 83 ετών. Ο μοναδικός τους γιος παντρεύτηκε την Λαίδη Αικατερίνη, κόρη του Γουίλιαμ Μπέοκλήρκ, 1ο δούκα του Σαιν Άλμπαν, ο εγγονός τους Δαυίδ Σόμερσετ, 11ος δούκας του Μπωφόρ διαδέχθηκε το δουκάτο του Μπωφόρ από τον ανιψιό του Λόρδου Χένρι Χένρι Σόμερσετ, 10ου δούκα του Μπωφόρ (1984).Ο Χένρι Σόμερσετ έγραψε το "τραγούδι του Αντι" (1989) και "ένα τραγούδι του ύπνου" (1903) με μουσική της Κριστίνα Ροσέτι και γνώρισε μεγάλη επιτυχία όταν δημοσιοποιήθηκε από την εταιρία Τσάπελ και Συνεργάτες (1900). Black, Ros. "Lady Henry Somerset 1851 - 1921" Craig, F. W. S. (1989) [1977]. British parliamentary election results 1832–1885 (2nd ed.). Chichester: Parliamentary Research Services Rodney Bell (2011) As Good as God, As Clever as the Devil: The Impossible Life of Mary Benson Λόρδος Χένρι Σόμερσετ Η Βουλή των Κοινοτήτων