IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γεώργιος Αλβέρτος Β΄ του Βρανδεμβούργου

Ο Γεώργιος Αλβέρτος Β΄, γερμ. Georg-Albrecht II (20 Νοεμβρίου 1591 - 29 Νοεμβρίου 1615) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας (μάργραβος ως προς το όνομα μόνο) του Βρανδεμβούργου. Έγινε μέγας μάγιστρος του Τάγματος του Αγ. Ιωάννη (1614-1615).

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Τσερμπστ. Το 1614 έγινε μέγας μάγιστρος των Ιωαννιτών ιπποτών, μετά από τον τέταρτο αδελφό του Φρειδερίκο Θ΄, που ήταν μέγας μάγιστρος το διάστημα 1610-1611. Μετά από συμφωνία, ο εκλέκτορας του Βρανδεμούργου του παραχώρησε ένα φέουδο από τον Φίλιππο-Ιούλιο δούκα της Πομερανίας. Το 1615 ο Γεώργιος-Αλβέρτος Β΄ επιβεβαίωσε τα προνόμια της πόλης Ζήλεντσικ (Πολωνικά Σουλέντσιν). Το 1615 ασθένησε από ευλογιά και απεβίωσε στο Βερολίνο σε ηλικία 24 ετών, άγαμος. Τάφηκε στο ναό του Κυστρίν. Το μόττο του ήταν: "Οι πράξεις μου και η ζωή μου είναι αφιερωμένα στο Θεό". Johann Samuel Ersch: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste, J. f. Gleditsch, 1842, p. 429 (Digitized) Samuel Buchholtz: Versuch einer Geschichte der Churmarck Brandenburg von der ersten Erscheinung der deutschen Sennonen an bis auf jezige Zeiten, vols 3-4, F. W. Birnstiel, 1767, p. 490
Άγιος Ιωάννης Λήμνου

Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό της Λήμνου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κάσπακα, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μύρινας, του δήμου Λήμνου, της περιφερειακής ενότητας Λήμνου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λήμνου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Ο Άγιος Ιωάννης είναι παράλιος οικισμός στην Δ. Λήμνο, στον νότιο μυχό του όρμου Κάσπακα, και δυτικά του φερώνυμου οικισμού του οποίου αποτελεί επίνειο, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 4 χλμ. Β. της Μύρινας. Ο Άγιος Ιωάννης αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάσπακα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάσπακα και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυριναίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Μυριναίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Λήμνου. Η εκτεταμένη παραλία του οικισμού, με τον «Τούρκο», χαρακτηριστικό βράχο στο βόρειο τμήμα της Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, στην παραλία Οι καταρράκτες του Κατσαΐτη («Κρεμάμενα Νερά»), βόρεια του οικισμού Το Ακρωτήρι «Μούρτζουφλος» («Μούρτζεφλος»), πολύ βόρεια του οικισμού, με χαρακτηριστική χερσόνησο, που αποτελεί και το απώτατο βορειοδυτικό άκρο της Λήμνου. Έχει εξαιρετική θέα στο βουνό του Άθωνα στο Άγιο Όρος. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr
Groove metal

Το Groove Metal είναι είδος heavy metal μουσικής, που αναπτύχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του '90 και επηρεάστηκε από την ένταση και την τεχνική του thrash metal, κατεβάζοντας την ταχύτητα σε μεσαίο ρυθμό, παίζοντας περιστασιακά σε μεγαλύτερες ταχύτητες. Χαρακτηριστικά του Groove Metal την οποία έχει βρώμικες φωνές τραγουδιού, Ουρλιαχτά, ρυθμισμένες κιθάρες, βαριά κιθαριστικά ριφ και συγχρονισμένοι ρυθμοί.

 Η μουσική παρουσιάζει σόλο κιθάρας με μπλουζ επιρροές, εμφατικά τύμπανα και άγρια φωνητικά. Το άλμπουμ "Cowboys from Hell" των Pantera θεωρείται ένα από τα πρώτα του είδους, ενώ το "Chaos A.D." του 1993 από τους Sepultura φανέρωσε μία ακόμη βαρύτερη εκδοχή του είδους. Τα φωνητικά σε Groove Metal συνήθως φωνάζουν, γρυλίζουν, ουρλιάζουν, βρυχάται ή τραχούν πολύ. Παρόλο που το Groove Metal δίνει μεγάλη έμφαση στα κιθαριστικά ριφ, τα κιθαριστικά σόλο εξακολουθούν να είναι πολύ συνηθισμένα. Ενώ το thrash metal έχει συνήθως γρήγορους ρυθμούς, το Groove Metal συνήθως έχει πιο αργούς ρυθμούς, αλλά τα γρήγορα tempos μπορούν να εμφανιστούν σε groove metal. Το Groove Metal επηρεάζεται επίσης συχνά από τα παραδοσιακά Heavy Metal και μπλουζ εμπνευσμένα Ηeavy Μetal συγκροτήματα όπως οι Black Sabbath και οι Deep Purple. Συγκροτήματα του Groove Metal έχουν επηρεάσει έντονα το Nu Metal, το οποίο παρουσιάζει μεγάλες επιρροές από το Χιπ χοπ, αλλά και το Metalcore το οποίο βασίζεται σε κλασικά στοιχεία του heavy metal σε συνδυασμό με έντονα και αργά περάσματα. Heavy Metal Music history Metal Classifications & History - Pinterest Groove Metal Bands | List of Best Groove Metal Artists/Groups
Audi A4

Το Audi A4 είναι ένα μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παράγεται από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Audi από τον Νοέμβριο του 1994 και από τον Αύγουστο του 2015 βρίσκεται στην πέμπτη γενιά του. Η πρώτη γενιά του A4 αντικατέστησε το επίσης μεσαίο Audi 80 το 1994.

 Συνολικά έχουν κυκλοφορήσει 5 γενιές Audi Α4, όλες με βάση μια σειρά γενεών της «πλατφόρμας Β» του Ομίλου Volkswagen, και είναι περισσότερο γνωστές με τον κωδικό τους: Audi A4 B5 (1994 - 2001) Audi A4 B6 (2000 - 2004) Audi A4 Β7 (2004 - 2008) Audi A4 B8 (2008 - 2015) Audi A4 B9 (2015 - 2023) Το σημερινό A4 βασίζεται στην πλατφόρμα του Ομίλου Volkswagen που ονομάζεται MLB platform και είναι κοινή με πολλά ακόμα μοντέλα στον όμιλο. Διαχρονικά, το Audi A4 είναι διαθέσιμο σε δύο εκδοχές αμαξώματος: Saloon, δηλαδή 4-πορτο σεντάν, και Avant, το όνομα που χρησιμοποιείται από την Audi για τα station wagon. Η δεύτερη και η τρίτη γενιά του Audi A4 (Β6 και Β7, αντίστοιχα), επίσης, προσφέρθηκαν και σε καμπριολέ έκδοση, γνωστή με το όνομα Cabriolet (τύπος 8H). Στην τελευταία γενιά του Audi A4 (Β8) η καμπριολέ έκδοση προσφέρεται στην αγορά ως A5 (τύπος 8T) Cabriolet παράλληλα με την κουπέ έκδοση Audi A5 Coupe και την 5-πορτη εναλλακτική της Audi A5 Sportback, την Audi S5 Coupe. Η Audi διαθέτει επίσης και εκδόσεις με βελτιωμένα χαρακτηριστικά απόδοσης του Α4: το Audi S4 και την κορυφαία έκδοση με ακόμα πιο υψηλές επιδόσεις Audi RS4. Το 2012 το Audi A4 υποβλήθηκε σε μερική ανανέωση (facelift). Από τον Ιανουάριο του 2009, κυκλοφορεί αποκλειστικά στην Κίνα και μια έκδοση σεντάν του A4 με μακρύτερο κατά 6,0 εκατοστά μεταξόνιο, γνωστή ως Audi A4L και με το συνολικό μήκος του αμαξώματος κατά 5,0 εκατοστά μακρύτερο, καθώς στην Κίνα τα σεντάν με μακρύτερο μεταξόνιο έχουν εξαιρετικά μεγάλη απήχηση. Η τέταρτη γενιά του A4 διατέθηκε στην ελληνική αγορά με πλήθος κινητήρων βενζίνης και πετρελαίου. Τα αποτελέσματα δοκιμών πρόσκρουσης του Euro NCAP για το Audi A4 (B8), με τα στάνταρ και το σύστημα βαθμολόγησης προ του 2009 ήταν τα εξής: Προστασία ενήλικων επιβατών = Προστασία ανήλικων επιβατών = Προστασία πεζών = Τα μεταγενέστερα αποτελέσματα του Euro NCAP, με τις δοκιμές πρόσκρουσης του 2009 ήταν τα εξής: Συνολικά = Προστασία ενηλίκων επιβατών = 93% Προστασία ανήλικων επιβατών = 84% Προστασία πεζών = 39% Η επίσημη διεθνής ιστοσελίδα του Audi A4 Η επίσημη Ελληνική ιστοσελίδα του Audi A4
Γυμνός γάμος

Ο γυμνός γάμος είναι γάμος όπου το ζευγάρι και οι καλεσμένοι μπορεί να είναι γυμνοί. Οι συμμετέχοντες μπορεί να είναι αφοσιωμένοι στον γυμνιστικό τρόπο ζωής ή να θέλουν ένα διαφορετικό είδος γάμου. Το γαμήλιο ζεύγος μπορεί να είναι γυμνό, ενώ οι καλεσμένοι μπορεί να είναι γυμνοί ή ντυμένοι, ή με το ζευγάρι και όλους τους καλεσμένους γυμνούς. Υπάρχουν 270 όμιλοι γυμνιστών ή προαιρετικού ρουχισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες και μερικοί από αυτά χρησιμεύουν ως τοποθεσίες για γυμνούς γάμους. Στην Κίνα, ο «γυμνός γάμος» σημαίνει έναν απλό, χαμηλού προϋπολογισμού γάμο, που δεν περιλαμβάνει την αγορά σπιτιού, αυτοκινήτου ή γαμήλιων δαχτυλιδιών. Τέτοιοι γάμοι έχουν γίνει πιο δημοφιλείς. Ο όρος δεν αναφέρεται στην πραγματική γύμνια.

 Ο πρώτος δημοσιευμένος γυμνός γάμος πραγματοποιήθηκε στον Κήπο της Εδέμ στην Παγκόσμια Έκθεση του 1934 στο Σικάγο. Υπήρξε αύξηση των γυμνών γάμων με την ανάπτυξη γυμνών ψυχαγωγικών πρακτικών. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ένωση για τη Γυμνική Αναψυχή (American Association for Nude Recreation, AANR), που ιδρύθηκε το 1931, η γυμνή αναψυχή αυξήθηκε κατά 75% κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Σήμερα, η AANR εκτιμά ότι έχει εξελιχθεί σε βιομηχανία 440 εκατομμυρίων δολαρίων, από 120 εκατομμύρια δολάρια το 1992. Οι γυμνοί γάμοι μπορούν να περιλαμβάνουν παραδοσιακά λουλούδια, πέπλα και αξεσουάρ, μουσική και φαγητό. Ένας υπεύθυνος διευθύνει την τελετή και οι νομικές απαιτήσεις ισχύουν όπως για κάθε άλλο γάμο. Ο μεγαλύτερος γυμνός γάμος πραγματοποιήθηκε το 2003 στην Τζαμάικα με 29 ζευγάρια να παντεύονται ταυτόχρονα. Ο γάμος έγινε στο Hedonism III στο Runaway Bay της Τζαμάικα την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Τα ζευγάρια περιελάμβαναν και ένα από τη Ρωσία, ένα από τον Καναδά και ένα από Ινδιάνους της φυλής Κρόου. Η τελετή διεξήχθη από τον Εδεσιμότατο Φρανκ Κερβάσιο της Universal Life Church στη Φλόριντα. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να μείνουν τουλάχιστον 4 ημέρες και να φτάσουν στις 12 Φεβρουαρίου, δύο ημέρες πριν από την τελετή του γάμου. Οι γυμνοί γάμοι είναι ο κανόνας στη φανταστική κουλτούρα Betazoid στο Star Trek λόγω της ικανότητάς τους να βλέπουν σκέψεις και συναισθήματα άλλων. Αυτό το δώρο μετέτρεψε την κοινωνία τους σε ανοιχτή, που επέτρεπε γυμνούς γάμους χωρίς ταμπού. Στη δεκαετία του 1960, ο Έρβινγκ Κλο σκηνοθέτησε το Girls Come Too (επίσης γνωστό ως How I Became a Nudist), στο οποία η Μαρία Στίνγκερ παντρεύτηκε τον πραγματικό σύζυγό της Χάρι Στίνγκερ (γνωστός στην ταινία ως «Dick Powers») σε τελετή γυμνιστών σε θέρετρο γυμνιστών στο Μαϊάμι. Εικόνα σώματος Γυμνό πάρτι
Αντωνία της Λωρραίνης

Η Αντωνία, γαλλ. Antonia de Lorraine (1568 - 1610) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του δούκα της Λωρραίνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπέργκ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και της Κλαυδίας των Βαλουά, κόρης του Ερρίκου Β΄ της Γαλλίας. Παντρεύτηκε μετά το 1597 τον Ιωάννη-Γουλιέλμο των Λα Μαρκ δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. "Crispijn de Passe the Elder (1564-1637)&#13; - ANTONIA LOTHARINGICA D.G. DVCISSA CLIVIAE IVLIACI". www.royalcollection.org.uk. Retrieved 28 September 2017. (Benedictinos), Monasterio de la Congregación de San Mauro (1751). Gallia christiana in provincias ecclesiasticas distributa: in qua series et historia archiepiscoporum, episcoporum et abbatum regionum omnium quas vetus Gallia complectebatur ab origine ecclesiarum ad nostra tempora deducitur & probatur ex authenticis instrumentis ad calcem appositis (in Latin). ex Typographia Regia. Retrieved 28 September 2017.
Θησαυρός των Μεγαρέων

Ο Θησαυρός των Μεγαρέων βρίσκεται στο τέμενος του Απόλλωνα στους Δελφούς, βορείως του Θησαυρού των Σιφνίων κατά μήκος της Ιεράς Οδού. Στην πρόσοψή του έχουν αναγραφεί 26 επιγραφές που αναφέρονται στους Μεγαρείς, γεγονός που οδήγησε και στην ταύτιση του μνημείου.

 Στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών, στο τέμενος του Απόλλωνα, κατά μήκος της Ιεράς Οδού και βορείως του Θησαυρού των Σιφνίων σώζονται αρχιτεκτονικά κατάλοιπα οικοδομήματος που έχει ταυτιστεί με τον Θησαυρό των Μεγαρέων, λόγω των επιγραφών που κάλυπταν την πρόσοψή του από τις οποίες οι 26 αναφέρονταν στους Μεγαρείς. Το κτίριο αποτελείται στην ουσία από δύο τμήματα. Η πρώτη φάση του κτιρίου χρονολογείται στα τέλη του 6ου ή στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Επρόκειτο για κτίριο δωρικού ρυθμού κατασκευασμένο από πωρόλιθο, ενδεχομένως δίστυλο εν παραστάσι.Το κτίριο είχε πρόδομο βάθους 2 μ. και σηκό βάθους 5 μ. περίπου. Από το κτίριο αυτό διατηρήθηκαν τμήματα της θεμελίωσης αλλά σε μεταγενέστερη φάση, πιθανότατα στον 5ο ή στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ., οικοδομήθηκε και δεύτερο κτίριο, τραπεζοειδούς κάτοψης.Η πρόσοψή του ήταν κατασκευασμένη από σκούρο ασβεστόλιθο, όπου χαράχτηκαν επιγραφές, τιμητικές ως επί το πλείστον, εκ των οποίων οι περισσότερες αναφέρονται στην πόλη και τους πολίτες των Μεγάρων. Το 1975-76 με χορηγία και μέριμνα του Δήμου Μεγάρων ο Τοίχος των Μεγαρέων και τμήμα του κτιρίου αποκαταστάθηκε. Θησαυρός των Αθηναίων Θησαυρός των Ακανθίων Θησαυρός των Βοιωτών Θησαυρός των Θηβαίων Θησαυρός των Κνιδίων Θησαυρός των Κυρηναίων Θησαυρός των Μασσαλιωτών Θησαυρός των Σικυωνίων Θησαυρός των Σιφνίων
Βασίλειο της Σικελίας

Το Βασίλειο της Σικελίας, με έτος ίδρυσης το 1130, υπό τον Ροζέ Β΄ ντε Ωτβίλ (μέσω της ένωσης της Κομητείας της Σικελίας και του Δουκάτου της Απουλίας) και διάρκεια έως τις αρχές του 19ου αιώνα με λιγότερη ή περισσότερη κυβερνητική ανεξαρτησία (την οποία διαφύλασσε μέσω της παρουσίας του Κοινοβούλιο το οποίο είχε έδρα το Παλέρμο), θεωρείται από αρκετούς ειδικούς ως το πρότυπο ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους.

 Το πρώτο κυρίαρχο κράτος που ιδρύθηκε στο νησί, ήταν το 948 το Εμιράτο της Σικελίας, όπου οι Καλβίτες κήρυξαν την ανεξαρτησία τους απέναντι στους Βέρβερους-Άραβες Φατιμίδες της Ιφρικίγια. Με τη νορμανδική κατάκτηση της Σικελίας, ιδρύθηκε η Κομητεία της Σικελίας, η οποία ήταν γνωστή και με τον τίτλο της Μεγάλης Κομητείας, με έτος εκκίνησης το 1061 (έτος έναρξης της χριστιανικής επανάκτησης της Σικελίας) και έως το 1130, και ιδρυθείσα με παπική ευλογία από τον Νορμανδό ιδρυτή της, Ρογήρο, ενώ περιελάμβανε στις κτήσεις της τη Σικελία και τη Μάλτα. Με το πέρας της κατάκτησης, το 1097 συγκλήθηκε για πρώτη φορά από τον Ρογήρο Α΄ της Σικελίας η πρώτη συνέλευση στη Ματζάρα ντελ Βάλλο, αυτού που έγινε ένα από τα αρχαιότερα κοινοβούλια στον κόσμο (μαζί με αυτά της Ισλανδίας και των Νήσων Φερόε). Ωστόσο, δεν ήταν παρά μόνο το 1130 με τη σύγκλιση των generales curiae από τον Ρογήρο Β΄ στο Παλέρμο, στο Παλάτι των Νορμανδών για τη διακήρυξη του Βασιλείου της Σικελίας που μπορεί να γίνει για πρώτη φορά λόγος για ένα πρώτο κοινοβούλιο με τη σύγχρονη έννοια του όρου σε ένα κυρίαρχο κράτος.
Φτέρη

Με το κοινό όνομα φτέρη είναι γνωστά κοινώς όλα τα φυτά που ανήκουν στα Πτεριδόφυτα (Pteridophyta). Το γνωστότερο από αυτά είναι το Πτερίδιον το αέτειον (Pteridium aquilinum), συνηθισμένο αυτοφυές στην Ελλάδα, μοναδικό γένος του είδους Πτερίδιον (Pteridium) της οικογένειας Υπολεπιδίδες (Hypolepidaceae). Η εν λόγω οικογένεια παλαιότερα συγκροτούσε, μαζί με άλλες οικογένειες, μία ενιαία οικογένεια, με το όνομα Πολυποδιίδες (Polypodiaceae). Η εξάπλωσή της ποικίλλει από τις παραθαλάσσιες ως τις ορεινές περιοχές. Χρησιμοποιείται κυρίως για τα φύλλα της (για δημιουργία πρόχειρης στέγης και για συσκευασία φρούτων), ενώ στο παρελθόν έχει χρησιμοποιηθεί για την εξαγωγή ποτάσας, επειδή έχει υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο. Με το κοινό όνομα φτέρη είναι γνωστά και πολλά άλλα είδη Πτεριδικών, τα οποία καλλιεργούνται ως διακοσμητικά.

 Η φτέρη έχει γνήσιες ρίζες, βλαστό και φύλλα, όμως δε σχηματίζει άνθη και, φυσικά, ούτε καρπούς και σπέρματα, γι' αυτό και χαρακτηρίζεται ως κρυπτόγαμο φυτό. Ο πολλαπλασιασμός γίνεται με σπόρια, τα οποία σχηματίζονται σε σποριάγγεια στην πίσω επιφάνεια των φυλλαρίων του σύνθετου φύλλου της. Τα σπόρια αυτά διασκορπίζονται με τον άνεμο και βλασταίνουν εφόσον βρεθούν σε ιδανικές συνθήκες υγρασίας και θερμοκρασίας. Ωστόσο, είναι δυνατό να πολλαπλασιαστεί και με κομμάτια των ριζωμάτων της. Το ύψος της φτέρης (στο είδος πτερίδιον το αέτειον) φτάνει και τα 2 μέτρα. Τα πολύ μεγάλα φύλλα είναι συνήθως τριπτεροειδή και σύνθετα, με μακρείς μίσχους, τριχωτούς στη βάση. Το έλασμα του φύλλου χωρίζεται σε μέρη, τα οποία καλούνται πτερίδια. Εκεί, στο κάτω μέρος των πτεριδίων, γίνεται ο σχηματισμός των σποριαγγείων σε σωρούς. Αυτά καλύπτονται από μεμβρανώδες περίβλημα και γυριστά κράσπεδα. Η φτέρη που ανήκει στο είδος Πτερίδειον το αέτειον είναι γνωστή και με διάφορες άλλες τοπικές ονομασίες. βλάχλα βράχλα φτέρα φτέργα φτεριά φτερίδα φτεριτσά φτερίτσι βλήχνον βλήχρον πτέριον πτέρις Υπάρχουν και αυτοφυή στην Ελλάδα είδη που έχουν το όνομα φτέρη και ανήκουν στα Πτεριδικά Ασπλήνιο το κητεράχιο (επιστ. ονομ. Asplenium ceterach, παλαιότερα Ceterach officinarum) με κοινή ονομασία σκορπίδι ή αλλιώς σκορπιδόχορτο.Αθύριον η θηλύπτερις (Athyrium filix-femina), σπάνιο είδος, φύεται σε σκιερά μέρη και καλλιεργείται ως καλλωπιστικό. Δρυόπτερις η αρρενόπτερις (Dryopteris filix-mas). Το χρησιμοποιούν ως φάρμακο για τη διστομίαση (χλαπάτσα) των προβάτων. Δρυόπτερις η βιλλάρειος. Το υποείδος ωχρά (Dryopteris villarii ssp. pallida) φύεται σε ορεινές περιοχές στην Ελλάδα, συνήθως κοντά σε βράχους. Το κοινό όνομα φτέρη φέρουν και άλλα φυτά της ίδιας κλάσης. Καλλιεργούνται ως διακοσμητικά και ορισμένα εξ αυτών έχουν ξενική προέλευση. Νεφρολεπίς η εξοχωτάτη (Nephrolepis exaltata). Το είδος αυτό ανήκει στο τροπικό και υποτροπικό γένος Νεφρολεπίς και το καλλιεργούν σε αυλές και κήπους. Πτέρις η κρητική (Pteris cretica), του γένους πτέρις, αυτοφυής αλλά σπανιότατη στην Ελλάδα. Το είδος αυτό καλλιεργείται σπανιότερα. Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Φυτολογία, (τ. 10), Εκδοτική Αθηνών. Tree of Life Web Project: Filicopsida Αρχειοθετήθηκε 2009-01-14 στο Wayback Machine. Φτέρες και οι συγγενείς τους – Ταξινόμηση. Βιβλιογραφία για τη φτέρη
Άγιοι Πάντες Αμπελοκήπων Αθήνας

Οι Άγιοι Πάντες είναι ένας μικρός ναός βυζαντινού ρυθμού του 11ου αι. στους Αμπελόκηπους της Αθήνας. Βρίσκεται επί της οδού Τσόχα 39, σε μικρή απόσταση από το γήπεδο του Παναθηναϊκού και τον σταθμό του μετρό «Αμπελόκηποι».

 Οι πληροφορίες σχετικά με τη θεμελίωση και την ιστορία του ναού είναι περιορισμένες. Είναι ωστόσο γνωστό πως χτίστηκε πάνω στα ερείπια ναού της Ουράνιας Αφροδίτης τον 11ο αιώνα.. Στην αρχαιότητα, η τοποθεσία φιλοξενούσε εκτός από το ναό και ιερό άλσος («Κήποι») με πηγή και βωμό της θεάς στον οποίο αφιέρωναν κατά τη γιορτή των Αρρηφορίων. Ο βωμός σώζεται στα αριστερά του σημερινού ναού. Με βάση την αρχιτεκτονική του ο ναΐσκος θεωρείται σύγχρονος της Καπνικαρέας, των Αγίων Θεοδώρων στην πλατεία Κλαυθμώνος και της Ομορφοκλησσιάς στο Γαλάτσι. Οι Άγιοι Πάντες βρίσκονταν σε προάστιο της μεσαιωνικής Αθήνας και αποτελούσαν τον κύριο ναό ενός βυζαντινού μοναστηριού, της Μονής Ομολογητών, όπως φανερώνουν κάποια συγκεκριμένα αρχαιολογικά ευρήματα αλλά και επιστολές του Μιχαήλ Χωνιάτη . Ο ναός βρισκόταν σε ημιερειπωμένη κατάσταση ώσπου αναστηλώθηκε το 1957 από τους Ορλάνδο, Φιντικάκη, Στίκα. Σήμερα αποτελεί μετόχι της Μονής Πετράκη. Είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος ναός με οκταγωνικό τρούλο. Στα παράθυρα και τα ανοίγματα διασώζει πλούσια διακόσμηση ενώ στην τοιχοποιία ενσωματώνονται αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη, πολλά από τα οποία φέρουν επιγραφές. Επειδή ο ναΐσκος ανήκει σε προγενέστερη ιστορική φάση της πρωτεύουσας βρίσκεται σε χαμηλότερο επίπεδο από τη σημερινή οδό Τσόχα. Από τη δεκαετία του 1950 ογκώδεις πολυκατοικίες οικοδομούνται εντός του αρχαιολογικού χώρου και του προαυλίου του ναού. Τον Αύγουστο του 2006 κατεδαφίστηκε παρακείμενο διώροφο αλλά παρά τις αντιδράσεις των κατοίκων δεν κατέστη δυνατόν να απελευθερωθεί ο χώρος κι έτσι δόθηκε άδεια για οικοδόμηση νέας πολυώροφης πολυκατοικίας που ολοκληρώθηκε το 2007. Κατά τη θεμελίωση της νέας πολυκατοικίας εντοπίστηκαν και άλλες αρχαιότητες οι οποίες καλύφθηκαν με τσιμέντο.
Arisen My Senses

Το "Arisen My Senses" είναι τραγούδι της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ από το ένατο στούντιο άλμπουμ της Utopia. Κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου 2018 ως το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ από την One Little Indian. Το τραγούδι γράφτηκε και παράχθηκε από τη Μπιορκ και τον Arca, με τον οποίο συνεργάστηκε για την παραγωγή όλου του άλμπουμ.

 Σε συνέντευξή της για την προώθηση του άλμπουμ στο Fact Magazine, η Μπιορκ δήλωσε πως το "Arisen My Senses" ήταν το πρώτο τραγούδι που έγραψε με την Arca για το Utopia. Χρησιμοποίησε ένα σύντομο απόσπασμα από το τραγούδι του δεύτερου, "Little Now A Lot" από το mixtape του Baron Foyel. Αν και στα τέλη του 2017 έκανε πρεμιέρα το μουσικό βίντεο του "Arisen My Senses", ωστόσο αυτό δεν κυκλοφόρησε σαν σινγκλ, μέχρι τον επερχόμενο Μάρτιο. Στις 21 Μαρτίου 2018 κυκλοφόρησε ψηφιακά ένα EP με τρία ρεμίξ του τραγουδιού. Περιελάμβανε τις εκδοχές του τραγουδιού από τον IDM μουσικό Lanark Artefax, τον παραγωγό ηλεκτρονικής μουσικής Jlin και την μουσικό και τραγουδίστρια Kelly Lee Owens. Την ίδια μέρα ξεκίνησαν οι προπαραγγελίες για τη φυσική του εκδοχή, ένα 12" βινύλιο σε "slug genitalia" (γεννητικών οργάνων γυμνοσάλιαγκα) χρώμα. Θα κυκλοφορήσει στις 25 Μαΐου 2018, δύο μέρες πριν η Μπιορκ ξεκινήσει το Utopia Tour στο All Points East του Λονδίνου. Το "Arisen My Senses" ήταν το τέταρτο τραγούδι του Utopia, για το οποίο κυκλοφόρησε μουσικό βίντεο. Παρουσιάζει την αναγέννηση της Μπιορκ, δείχνοντάς τη "να ξεπροβάλλει από μια μήτρα, πριν εισέλθει σε ένα φανταστικό κόσμο ως ένα εκρηκτικό και φτερωτό πλάσμα". Για τη δημιουργία του βίντεο συνεργάστηκε με τον Jesse Kanda, με τον οποίο είχε συνεργαστεί ξανά το 2015, για το εικονικής πραγματικότητας βίντεο του "Mouth Mantra", αλλά και με την Arca. Οι φιγούρες του βίντεο κατασκευάστηκαν από τον Tristan, γιο του καλλιτέχνη οπτικών εφε John Schoonraad. Ο ίδιος είχε βοηθήσει τον πατέρα του για το καλούπι της Μπιορκ στο μουσικό βίντεο του "Hunter", που αργότερα επαναχρησιμοποιήθηκε στο "All is Full of Love". Το βίντεο έκανε πρεμιέρα στο WeTransfer, στις 18 Δεκεμβρίου 2017, τρεις μήνες πριν την κυκλοφορία του ως σινγκλ. Το Paste Magazine το χαρακτήρισε ως "το πιο καυτό βίντεό της μέχρι σήμερα", αλλά η εμφάνιση της Arca στο βίντεο προκάλεσε αρνητικές κριτικές από τους θαυμαστές της. Album version – 5:00 Lanark Artefax Remix – 5:12 Jlin Rework – 3:27 Kelly Lee Owens Remix – 6:38 WeTransfer presents: 'Arisen My Senses' a video by Bjork and Jesse Kanda
Γιάννης Στουρνάρας

Ο Γιάννης Στουρνάρας (1956) είναι Έλληνας οικονομολόγος, πανεπιστημιακός, διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος από τον Ιούνιο του 2014 και πρώην υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας (2012 - 2014).

 Γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1956 στην Αθήνα ενώ κατάγεται από τη Γλύφα Φθιώτιδας (από τη μεριά του πατέρα του) και από τους Λαμπιώτες Ρεθύμνου (από τη μεριά της μητέρας του). Ο πατέρας του, Θανάσης Στουρνάρας, ήταν αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης, γραμματέας του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (ΕΑΜ) Φθιώτιδας, και στενός φίλος του Γιάννη Σκουλαρίκη, πρώτου υπουργού Δημόσιας Τάξης του ΠΑΣΟΚ (1981 - 1985).Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, του οποίου αναγορεύτηκε διδάκτορας Οικονομικής Θεωρίας και Πολιτικής (PhD in Economic Theory and Policy). Έχει διατελέσει ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας από το 1986 έως το 1989 (με υπουργό πρώτα τον Κώστα Σημίτη και μετά τον Παναγιώτη Ρουμελιώτη), ειδικός σύμβουλος στην Τράπεζα της Ελλάδος (1989 - 1994), τακτικό μέλος της Οικονομικής και Νομισματικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1994 - 2000), αντιπρόεδρος της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου (ΔΕΠΑ, 1994 - 1997), πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Εμπορικής Τράπεζας (2000 - 2004). Από το 1989 διδάσκει στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Είναι επίσης γενικός επιστημονικός διευθυντής του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών.Ήταν μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας για την είσοδο της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ), ενώ ανήκε στις επιτροπές διαβουλεύσεων με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της υπηρεσιακής κυβέρνησης του Παναγιώτη Πικραμένου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ανέλαβε το υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012.Ο Γιάννης Στουρνάρας, μετά την άρνηση του Βασίλη Ράπανου λόγω προβλημάτων υγείας, επελέγη στις 26 Ιουνίου 2012 ως νέος υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνεργασίας ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ.Στις 11 Ιουνίου 2014, ανακοινώθηκε πως το Γενικό Συμβούλιο της Τράπεζας της Ελλάδος, εν όψει της αποχώρησης του διοικητή Γιώργου Προβόπουλου, αποφάσισε ομόφωνα να προτείνει προς το Υπουργικό Συμβούλιο, τον διορισμό του Γιάννη Στουρνάρα στη θέση του διοικητή. Στις 20 Ιουνίου ορκίστηκε στη θέση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.Έχει δημοσιεύσει επιστημονικά άρθρα σε περιοδικά, σχετικά με τη Μακροοικονομία, τη Θεωρία Άριστης Φορολογίας, το Δημόσιο Χρέος, τη Νομισματική Πολιτική και τα Χρηματοπιστωτικά Συστήματα.Είναι παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών. «Συνέντευξη του Γ. Στουρνάρα στις «Ιστορίες» του ΣΚΑΪ». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Ιανουαρίου 2016. Η σελίδα του στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Αγνή του Πουατιέ (1052-1089)

H Αγνή, γαλλ. Agnes (π.1052 - μετά τις 18 Ιουνίου 1089) από τον Οίκο του Πουατιέ ήταν κόρη μάλλον του δούκα της Ακουιτανίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Σαβοΐας.

 Ήταν η (δεύτερη) κόρη μάλλον του Γουλιέλμου Ζ΄ δούκα της Ακουιτανίας και της Ερμενσίντα. Παντρεύτηκε το 1064 τον Πέτρο Α΄ κόμη της Σαβοΐας και είχε τέκνα; Αγνή π.1066-μετά το 1110, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο των Μπαρ, κόμη του Μονμπελιάρ. Αλίκη απεβ. μετά το 1099, παντρεύτηκε τον Βονιφάτιο των Αλεράμιτσι μάργραβο της Σαβόνα & Δυτ. Λιγουρίας. (;) Μπέρτα π.1075-μετά το 1111, παντρεύτηκε τον Πέτρο Α΄ των Χιμένεθ βασιλιά της Αραγωνίας & Παμπλόνας (Ναβάρρας). C. W. Previte-Orton, The Early History of the House of Savoy, (Cambridge University Press, 1912), 231. Szabolcs de Vajay (1978), "Contribution à l'histoire de l'attitude des royaumes pyrénéens dans la Querelle des Investitures : de l'origine de Berthe, reine d'Aragon et de Navarre", in Estudios genealógicos, herâldicos y nobiliarios en honor de Vicente de Cademas y Vicent con mótivo del XXV aniversario de la Revista Hidalguia, vol. II, pp. 375-402, at p.396.
Βόνη Ηρακλείου

Η Βόνη είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Πεδιάδος του νομού Ηρακλείου. Η απόστασή της από το Ηράκλειο είναι 27 χιλιόμετρα και οι κάτοικοι είναι οι περισσότεροι γεωργοί (παράγουν κυρίως οινοστάφυλα, σιτηρά, σταφίδες και λάδι). Ακόμα υπάρχει ένας τοπικός αλευρόμυλος του κ. Στεφανάκη, με το όνομα "Μύλοι Αγίας Μαρίνας", που αλέθει σιταρά και κριθάρια στον Πετρόμυλο. Είναι ένας από τους πρωτοπόρους αλευρόμυλους στην παραγωγή και διακίνηση αλεύρων Ολικής Άλεσης στην Ελλάδα, από το 1926. Το όνομα του είναι εμπνευσμένο, από τη γυναικεία μονή της Αγίας Μαρίνας, η οποία βρίσκεται νότια του χωριού και σε μικρή απόσταση πάνω σε ύψωμα, με 2 μοναχές σήμερα. Στον οικισμό βρίσκεται επίσης ο ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Υπάρχει Δημοτικό Σχολείο (δε λειτουργεί) και Παιδικός Σταθμός. Δείτε Κοινότητα Βόνης

 Έξω από το χωριό έχει βρεθεί το 1957 λουτηροειδής σαρκοφάγος, που χρονολογείται στα Υστερομινωικά χρόνια. Το χωριό αναφέρεται με το όνομα Vogni και με 278 κατοίκους το 1583. Το 1834 είχε 30 οικογένειες Τούρκων. Δεν κατοικούσαν Χριστιανοί τότε (Pashley, I, 319). Το 1881 είχε 314 Τούρκους κατοίκους και μόνον 35 Χριστιανούς (Σταυράκης, σελ. 123). Οι σημερινοί κάτοικοι κατάγονται από το Λασίθι. Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η Βόνη (Dedeler Küyü = χωριό των Δερβίσηδων του τάγματος των Μπεκτασήδων) δωρήθηκε από το Σουλτάνο για τη συντήρηση του ομώνυμου τεκέ, στο σημερινό προάστιο του Ηρακλείου, Αμπελόκηποι. Ο οικισμός Γαλατάς στα τέλη του 16ου αιώνα αναφέρεται με το όνομα Galattá με 122 κατοίκους. Το 1881 είχε 143 κατοίκους μόνο Τούρκους. Το όνομα προέρχεται από το βυζαντινό επώνυμο τού πρώτου οικιστή, Γαλατά. Ο Γαλατάς αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο τού 1376, του Δουκικού Αρχείου τού Χάντακα Calata (El. Santschi, Regestes dcs arrets civils etc. σελ. 194). Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Star Wars: Οι Επαναστάτες

Star Wars: Οι Επαναστάτες (αγγλικά: Star Wars Rebels) ονομάζεται τρισδιάστατη αμερικανική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων, δημιουργημένη εξ' ολοκλήρου στον υπολογιστή. Η σειρά δημιουργήθηκε από τον Τζορτζ Λούκας και παράχθηκε από την Lucasfilm Animation. Προβλήθηκε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ στις 3 Οκτωβρίου του 2014 στο κανάλι Disney XD. Διαδραματίζεται στον φανταστικό σύμπαν Ο Πόλεμος των Άστρων. Τοποθετείται χρονικά μετά τα γεγονότα του κινηματογραφικού επεισοδίου Η Εκδίκηση των Σιθ αλλά πριν τα γεγονότα της ταινίας Rogue Οne, και συγκεκριμένα κατά την εποχή της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας, όπου οι Σιθ εξουσιάζουν πλέον τον Γαλαξία, ωστόσο μια επανάσταση ενάντια στην Αυτοκρατορία θα σχηματιστεί, με στόχο να την ανατρέψει. Πρωταγωνιστές είναι καινούργιοι χαρακτήρες, οι οποίοι εμφανίστηκαν για πρώτη φορά σε αυτήν την σειρά. Η σειρά έχει λάβει γενικότερα θετική υποδοχή.

 Διαδραματιζόμενη πέντε χρόνια πριν από τα γεγονότα της ταινίας Ο Πόλεμος των Άστρων και δεκαπέντε χρόνια μετά την πτώση της Γαλαξιακής Δημοκρατίας και του τάγματος των Τζεντάι στην ταινία Η Εκδίκηση Των Σιθ, η σειρά αυτή ακολουθεί ένα μικρό γκρουπ επαναστατών, οι οποίοι συμμαχούν μεταξύ τους ως επιβάτες ενός διαστημοπλοίου ονόματι Ghost. Η σειρά εστιάζει επίσης στην προέλευση κάποιων ομάδων, οι οποίες σχηματίζουν την Επαναστατική Συμμαχία. Τέιλορ Γκρέι ως Έζρα Μπρίτζερ Βανέσα Μάρσαλ ως Χίρα Σιντούλα Φρέντι Πρινζ Τζούνιορ ως Κέιναν Τζάρους Τίγια Σίρκαρ ως Σαμπίν Ρεν Στιβ Μπλουμ ως Γκάραζεμπ "Ζεμπ" Ορέλιος Ντέιβιντ Ογιελόβο ως Πράκτορας Κάλους Ντέιβ Φιλόνι ως Τσόπερ Ντι Μπράντλεϊ Μπάκερ ως Καπετάνιος Rex (Κύκλοι 2-4) Σαμ Γουίτνερ ως Μολ (Κύκλοι 2-3) Λαρς Μίκελσεν ως Μέγας Ναύαρχος Θρον (Κύκλοι 3-4) Άσλεϊ Εκστάιν ως Ασόκα Τάνο Τζέισον Άιζακς ως Μέγας Ανακριτής Τζέιμς Ερλ Τζόουνς ως Νταρθ Βέιντερ Ματ Λάντερ ως Άνακιν Σκαϊγουώκερ Στίβεν Στάντον ως Μέγας Μοφφ Τάρκιν Σαμ Γουίτνερ και Ίαν ΜακΝτάιαρμιντ ως Αυτοκράτορας Πάλπατιν Μέρι Ελίζαμπεθ ΜακΓκλιν ως Κυβερνήτης Αρίντα Πράις Φόρεστ Γουίτακερ ως Σο Γκερέρα Τζενεβίβ Ο'Ράιλι ως Μον Μόθμα Άντονι Ντάνιελς ως C-3PO Φρανκ Οζ ως Γιόντα Τζέιμς Άρνολντ Τέιλορ και Στίβεν Στάντον ως Όμπι-Ουάν Κενόμπι Μπίλλι Ντι Γουίλιαμς ως Λάντο Καλρίσιαν Νέιθαν Κρες ως Γουέτζ Αντίλις Η σειρά έκανε πρεμιέρα στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία στις 16 Οκτωβρίου του 2014. Star Wars Rebels στην IMDb
Αντίο Βερολίνο (ταινία του 1994)

Το Αντίο Βερολίνο είναι ελληνική δραματική ταινία του 1994, σε σκηνοθεσία, σενάριο και παραγωγή του Δημήτρη Αθανίτη. Ο Άλεξ, ένας Έλληνας σκηνοθέτης που φυτοζωεί στο Βερολίνο, μετά από αρκετές απορρίψεις για το πρώτο του σενάριο με τίτλο "Αντίο Βερολίνο", έρχεται στην Αθήνα για να συναντήσει ένα μυστηριώδη παραγωγό, όπου όμως θα βρεθεί μπροστά σε απρόβλεπτες καταστάσεις, που απειλούν τη ζωή του.

 Παναγιώτης Θανασούλης (Άλεξ), Τάσος Μπλάτζιος (Τόνι), Ίνγκριντ Φραγκαντώνη (Ρόχλιτς), Εύα Στυλάντερ (Κάβεν), Ζαχαρένια Αθητάκη (γκαρσόνα). Γιώργος Καγιαλεδάκης (Μαξ), Ανδρέας Μαριανός (βοηθός), Γρηγόρης Βαφιάς (πατέρας), Ταρέκ ελ Μαντί (γκρουμ), Δημήτρης Αθανίτης (γκάνγκστερ), Νίκος Τριανταφυλλίδης (γκάνγκστερ), Ντίντι (ποιητής), Ιρένε Μουτζ (κορίτσι), Γιώργος Μπιλικάς (σωσίας), Άγγελος Θεοδωρόπουλος (φωνή Μαξ), Δάφνη (μωρό), Άση Δημητρουλοπούλου (γυναίκα στη γέφυρα), Ρ. Πουλακάκη (κορίτσια στο ασανσέρ), Μ. Δέδε, Μ. Μιχαλοπούλου, Ε.Σκλήκα, Θοδωρής Τρύφωνας (άνδρας στο φαστ φουντ) Σκηνοθεσία, σενάριο, παραγωγή: Δημήτρης Αθανίτης, Παραγωγή: DNA films, με την υποστήριξη: ΕΚΚ, Διανομή: ΑΜΑ φιλμς, Φωτογραφία : Παναγιώτης Θεοφανόπουλος, Μουσική: Γιώργος Μπιλικάς, Σκηνικά: Άση Δημητρουλοπούλου, Κοστούμια: Άση Δημητρουλοπούλου, Ευγενία Μηνακούλη, Μοντάζ: Στάθης Πλώτας, Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Αθανίτης, Στάθης Πλώτας Ειδικό Βραβείο Επιτροπής στο 35ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1994 Μνεία Ένωσης Κριτικών ΠΕΚΚ Διάκριση Ποιότητας ΥΠΠΟ. Ίσως το επόμενο μεγάλο όνομα στο ελληνικό σινεμά (Μπάμπης Ακτσόγλου, Αθηνόραμα) Σαρκασμός, ταλέντο, προσωπικότητα, μινιμαλισμός (Δημήτρης Δανίκας, ΤΑ ΝΕΑ) Από τις καλύτερες ταινίες που είδα στη Θεσσαλονίκη (Sandor Korospetaki, Fipresci) Ο Αθανίτης έκανε ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο (Dave Bowman, Athens News) Goodbye monotony! (Δημήτρης Πολιτάκης, 01Magazine) Το Αντίο Βερολίνο αποτελεί το ντεμπούτο του σκηνοθέτη και την πρώτη ελληνική ταινία με καθαρά σινεφίλ θέμα. Η ταινία έγινε καλτ αμέσως μετά την προβολή της. Μία ανεξάρτητη παραγωγή η οποία σύμφωνα με το σκεπτικό της Κριτικής Επιτροπής του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1994), έφερε μια «νεοτερικότητα στο ελληνικό σινεμά». Οι σκηνοθέτες Δημήτρης Αθανίτης και Νίκος Τριανταφυλλίδης κρατούν τους δύο χαρακτηριστικούς ρόλους των γκάνγκστερ. https://www.athanitis.eu/site/gr/tainies/addio-verolino
4ocean

Η 4ocean είναι κερδοσκοπική εταιρεία που ιδρύθηκε στη Φλόριντα των ΗΠΑ το 2017 και πουλά βραχιόλια, τα οποία δημιουργούνται κυρίως από ανακυκλώσιμα υλικά και άλλα προϊόντα, των οποίων τα υλικά είναι υπεύθυνα για την καταστροφή του περιβάλλοντος. Η εταιρεία χρησιμοποιεί ένα μέρος των εσόδων για να απομακρύνει έναν τόνο σκουπιδιών από τους ωκεανούς και τις ακτές, σε μια προσπάθεια να μειωθεί η ρύπανση από πλαστικά στους ωκεανούς. Η εταιρεία έχει πραγματοποιήσει δράσεις καθαρισμού των ακτών και των θαλασσών στο Μπαλί, την Αϊτή και την Φλόριντα.

 Η εταιρεία 4ocean ξεκίνησε όταν δυο νέοι απόφοιτοι πανεπιστημίου, ο Alex Schulze και ο Andrew Cooper, ταξίδεψαν στο Μπαλί της Ινδονησίας και διαπίστωσαν ότι οι παραλίες ήταν γεμάτες με πλαστικά απόβλητα. Όταν ενημερώθηκαν ότι για τους τόνους των πλαστικών στις ακτές υπεύθυνοι ήταν οι ντόπιοι που έφερναν το πλαστικό στην παραλία, ξεκίνησαν να αναζητούν ιδέες για να αυξήσουν τις δράσεις καθαρισμού των παραλιών. Εμπνεύστηκαν όταν έγιναν μάρτυρες ενός ψαρά που έσπρωχνε τους τόνους πλαστικού προς τον ωκεανό ώστε να οδηγήσει το ψαροκάικό του σε πιο ανοιχτά νερά. Έτσι ξεκίνησαν να δημιουργούν ένα επιχειρηματικό μοντέλο που θα επέτρεπε στους εθελοντές να έχουν πρόσβαση στα απαραίτητα υλικά και τις απαραίτητες πηγές για την αφαίρεση των αποβλήτων που υπάρχουν στις θάλασσες και κατά μήκος των παραλιών. Η 4ocean ισχυρίζεται ότι έχει αφαιρέσει πάνω από 8 εκατ. τόνους σκουπιδιών από διάφορους ωκεανούς και παραλίες από την αρχή της λειτουργίας της. Τον Ιανουάριο 2019, πάνω από 200 άνθρωποι εργάζονταν στην εταιρεία. Η 4ocean είναι εμπορική κερδοσκοπική εταιρεία που χρηματοδοτείται από τις πωλήσεις των διαδικτυακών προϊόντων της. Αυτά τα έσοδα εξυπηρετούν την χρηματοδότηση των δράσεων καθαρισμού και την αγορά του απαραίτητου εξοπλισμού. Για κάθε $20 αγορών, οι υπάλληλοι της 4ocean βγάζουν 1 τόνο πλαστικών αποβλήτων από τους ωκεανούς. Η εταιρεία 4ocean κέρδισε το βραβείο “Agent of Change Award” του περιοδικού Surfer. Οι ιδρυτές της 4ocean μπήκαν στην λίστα "30 Κάτω των 30 - Καλύτεροι Επιχειρηματίες 2019" του περιοδικού Forbes. Οι ιδρυτές της 4ocean μπήκαν στην λίστα “201 Creative Class” του Newsweek. Η εταιρεία 4ocean μπήκε στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες για την μεγαλύτερη υποθαλάσσια καθαριότητα ωκεανού τον Ιούνιο 2019, που περιλάμβανε 633 τόνους απορριμμάτων.
Λίμνη του Παραδείσου

Η λίμνη του Παραδείσου (Τσόντζι, Κορεατικά: 천지, Ch'ŏnji ή Cheonji· Τιάντσι, Κινεζικά: 天池, Tiānchí· Μαντσού: Tamun omo ή Tamun juce) είναι ηφαιστειακή λίμνη στα σύνορα μεταξύ Κίνας και Βόρειας Κορέας. Βρίσκεται μέσα σε μια καλδέρα στην κορυφή του ηφαιστειογενές βουνού Πέκτου, τμήματος της οροσειράς Μπεκντουντέγκαν και της οροσειράς Τσάνγκμπαϊ. Βρίσκεται εν μέρει στην επαρχία Γιάνγκανγκ-ντο της Βόρειας Κορέας, στις 42.006°N 128.057°E﻿ / 42.006; 128.057 και εν μέρει στην επαρχία Τζιλίν της βορειοανατολικής Κίνας.

 Η καλδέρα που περιέχει τη λίμνη του Παραδείσου δημιουργήθηκε από την έκρηξη του βουνού Πέκτου το 946. Η λίμνη έχει ύψος επιφάνειας 2.189,1 μ. Η λίμνη καλύπτει έκταση 9,82 τ.χλμ. με μήκος από τα βόρεια προς τα νότια 4,85 χλμ. και μήκος από τα ανατολικά προς τη δυτικά 3,35 χλμ. Το μέσο βάθος της λίμνης είναι 213 μ. και το μέγιστο βάθος είναι 384 μ. Από τα μέσα Οκτωβρίου έως τα μέσα Ιουνίου, συνήθως καλύπτεται με πάγο.
Βένριχ του Τριρ

Ο Βένριχ του Τριρ ήταν Γερμανός εκκλησιαστικoπολιτικός συγγραφέας του ενδέκατου αιώνα. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τον τόπο καταγωγής ή γέννησής του, ούτε πληροφορίες για την πνευματική ή εκκλησιαστική του συγκρότηση.

 Ήταν ιερέας στο Βερντέν και στη συνέχεια σχολαστικός στο Τρίρ. Ο Σιγκεμπέρτος του Γκεμπλού (Patrologia Latina, CXL, 584 sq.) τον αποκαλεί επίσης Επίσκοπο του Βερτσέλλι, αλλά τα πρώτα έγγραφα της επισκοπής δεν τον κατατάσσουν στον κατάλογο των επισκόπων. Ο Βένριχ είναι ο συγγραφέας μιας αμφιλεγόμενης πραγματείας για λογαριασμό του αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ερρίκου Δ' κατά τη διάρκεια της αντιμαχείας του με τον Πάπα Γρηγόριο Ζ' (Έριδα της Περιβολής). Πιθανότατα γράφτηκε το καλοκαίρι του 1081, κατόπιν κατεπείγοντος του επισκόπου Ντίτριχ του Βερντέν, στον οποίο έχει επίσης αποδοθεί. Η μορφή είναι ανοιχτής επιστολής προς τον πάπα. Ο τόνος είναι φιλικός, παρόλο που ήταν οδυνηρό αυτό που είχε να πει για τον συγγραφέα. Ο Βένριχ αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα του αφορισμού του αυτοκράτορα (1080), εναντιώνεται στους νόμους της αγαμίας που εξέδωσε ο πάπας, καταδικάζει την υποκίνηση του λαού εναντίον του αυτοκράτορα, υπερασπίζεται τις περιβολές με κείμενα της Γραφής και την ιστορία της Εκκλησίας, επιπλήττει τον Γρηγόριο ότι είναι συνεργός στη συγκρότηση ενός αντίπαλου βασιλιά και υπενθυμίζει στον πάπα ότι ο ίδιος έχει κατηγορηθεί για σιμωνία, και για χρήση βίας για την επίτευξη των σκοπών του. Μια απάντηση γράφτηκε από τον Μάνεγκολντ του Λάουτενμπαχ. a. fliche, La Réforme grégorienne, 3 v. (Louvain 1924–37), Index. É. amann, Dictionnaire de théologie catholique 15.2:3528–29. a. hauck, Kirchengeschichte Deutschlands 3:828, 852.
Ούλριχ του Μεκλεμβούργου

Ο Ούλριχ Γ΄, δούκας του Μεκλεμβούργου ή Ούλριχ Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Γκίστροβ (γερμ.: Ulrich, 5 Μαρτίου 1527 - 14 Μαρτίου 1603) ήταν δούκας του Μεκλεμβούργου (-Γκίστροβ) από το 1555/1556 ως το 1603.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλβέρτου Ζ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Άννας των Χόεντσολερν, κόρης του Ιωακείμ Α΄ Νέστορος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Ήταν επίσης διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν (1550-1603). Το 1603 απεβίωσε στο Γκίστροβ σε ηλικία 76 ετών, χωρίς άρρενα απόγονο. Τον διαδέχθηκε ο μικρανιψιός του Ιωάννης-Αλβέρτος Β΄. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1556 την εξαδέλφη της μάμμης του, την Ελισάβετ των Όλντενμπουρκ, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Δανίας και είχε τέκνο: Σοφία 1557-1631, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ των Όλντενμπουρκ της Δανίας.Το 1586 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Ούλριχ έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα, κόρη του Φιλίππου Α΄ δούκα της Πομερανίας· δεν απέκτησαν απογόνους. Helge Bei der Wieden (1990), "Stammtafel und Familienartikel Mecklenburg", Neue Deutsche Biographie (NDB) (in German), 16, Berlin: Duncker & Humblot, pp. 590–592
Μανόλης Κορρές

Ο Εμμανουήλ Κορρές (γενν. 1948, Αθήνα, Ελλάδα) είναι Έλληνας αρχιτέκτονας, πολιτικός μηχανικός και καθηγητής της ιστορίας της αρχιτεκτονικής σε μεταπτυχιακές σπουδές, στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Σήμερα είναι ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ) και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών από το 2017.

 Ο Εμμανουήλ Κορρές σπούδασε στο τμήμα αρχιτεκτόνων μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου το 1972, και έκανε το μεταπτυχιακό του στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου, κατά την τριετία 1975-1977, και το διδακτορικό του στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, το 1991, και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο το 1992. Δούλεψε ως μηχανικός στην Υπηρεσία Συντήρησης της Ακρόπολης, κατά το έτος 1975 και κατά την τριετία 1977–1979, μέχρι που τέθηκε επικεφαλής της Διεύθυνσης Αναστήλωσης Αρχαίων Μνημείων. Το 1981 εκλέχθηκε ως επικεφαλής του εγχειρήματος «Παρθενώνας» της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού. Ύστερα απέσπασε τη θέση του καθηγητή στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (1999-2015). Έχει διδάξει αρχαία αρχιτεκτονική, ιστορική τοπογραφία και αναστήλωση στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και σε πανεπιστήμια και ιδρύματα σε όλη την Ευρώπη, την Αμερική και την Ασία. Συγκεκριμένα εργάστηκε στην Αθήνα στην αναστήλωση του Ερεχθείου, στο ναό του Διονύσου, στο θέατρο του Διονύσου και κυρίως στον Παρθενώνα. Έχει επίσης εργαστεί στο Θέατρο της Λίνδου και στο ναό του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες. Είναι πρόεδρος του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου της Ελλάδας, μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου και του Koldewey-Gesellschaft. Η τελευταία του δουλειά, με τα τσιμεντένια μονοπάτια την αρχαιολογική θέση της Ακρόπολης, υπήρξε αμφιλεγόμενη και προκάλεσε διαμαρτυρίες και συζητήσεις. Ο Εμμανουήλ Κορρές γεννήθηκε στην Κυψέλη, Αθήνα, Ελλάδα το 1948. Μεγάλωσε στην Κυψέλη μέχρι που μετακόμισε στα Μελίσσια. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και η καταγωγή του ήταν από τη Νάξο του Αιγαίου. Είναι το μεσαίο παιδί μιας τριτέκνης οικογένειας. Ο αδερφός του Δημήτρης Κορρές είναι επίσης αρχιτέκτονας. Έχει αποσπάσει πλήθος διαφορετικών τιμητικών βραβείων από διάφορα πανεπιστήμια και ιδρύματα του εξωτερικού κατά τη διάρκεια της καριέρας του.
Θηρεσία του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ

Η Θηρεσία (γερμ. Therese Natalie von Braunschweig-Wolfenbüttel-Bevern vn Welfen, 4 Ιουνίου 1728, Βόλφενμπυτελ - 26 Ιουνίου 1778, Αββαείο Γκάντερσχαϊμ, Μπαντ Γκάντερσχαϊμ) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν Γερμανίδα ευγενής, κόρη του Δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, που έγινε Πριγκίπισσα-Ηγουμένη του αυτοκρατορικά ελεύθερου, κοσμικού Αββαείου στο Γκάντερσχαϊμ.

 Η Θηρεσία Ναταλία ήταν η έκτη κόρη του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β΄ του Μπράουνσβαϊγκ-Μπέβερν (1680-1735) και της Αντουανέττας των Γουέλφων (1696-1762), κόρης του Λουδοβίκου Ροδόλφου του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Η Θηρεσία Ναταλία ήταν εξαδέλφη της Mαρίας Θηρεσίας των Αψβούργων, Αρχιδούκισσας της Αυστρίας, Βασίλισσας της Ουγγαρίας και της Βοημίας. Ήταν κουνιάδα του Φρειδερίκου Β΄ της Πρωσίας. Οι προσπάθειες να παντρέψουν τη Θηρεσία Ναταλία με έναν αρχιδούκα της Αυστρίας ή έναν Γάλλο πρίγκιπα απέτυχαν, επειδή δεν ήταν πρόθυμη να μεταστραφεί στην καθολική πίστη. Το 1747 έγινε μέλος του Συλλόγου στο Αββαείο Χέρφορντ. Περίπου εκείνη την εποχή, αποφασίστηκε ότι θα διαδεχόταν την Ελισάβετ της Σαξονίας-Μάινινγκεν (1681-1766) ως ηγουμένη του Αββαείου Γκάντερσχαϊμ. Τον Νοέμβριο του 1750 διορίστηκε canoness στο Γκάντερσχαϊμ. Η Ελισάβετ απεβίωσε στις 24 Δεκεμβρίου 1766, μετά από 53 χρόνια στην ηγουμενία. Όπως είχε αποφασιστεί, η Θηρεσία Ναταλία εξελέγη διάδοχός της. Ανέλαβε στις 3 Δεκεμβρίου 1767. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, η Θηρεσία Ναταλία έμενε συχνά στην Αυλή του μεγαλύτερου αδελφού της Καρόλου Α΄ στο Μπράουνσβαϊγκ. Απεβίωσε στο Γκάντερσχαϊμ στις 26 Ιουνίου 1778 και τάφηκε στη δουκική κρύπτη, κάτω από τον Καθεδρικό Ναό του Μπράουνσβαϊγκ. Την διαδέχτηκε ως ηγουμένη η ανιψιά της Αυγούστα Δωροθέα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ (1749-1810), η οποία θα ήταν η τελευταία πριγκίπισσα-ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ. Martin Hoernes και Hedwig Röckelein (εκδόσεις ): Gandersheim und Essen. Vergleichende Untersuchungen zu sächsischen Frauenstiften, στη σειρά Essener Forschungen zum Frauenstift, vol. 4, Έσσεν, 2006 C. Römer: Braunschweig-Bevern, Ein Fürstenhaus als europäische Dynastie 1667–1884, Brunswick, 1997 Kurt Kronenberg: Äbtissinnen des Reichstiftes Gandersheim, 1981 Hans Goetting: Germania Sacra, Νέα σειρά, τόμος. 7: Die Bistümer der Kirchenprovinz Mainz, Das Bistum Hildesheim, μέρος 1: Das reichsunmittelbare Stift Gandersheim, ed. από τον Max- Planck- Ινστιτούτο Ιστορίας, Βερολίνο και Νέα Υόρκη, 1973 Dukes of Brunswick-Wolfenbüttel-Bevern (in German) ThePeerage.com - Theresa Natalie του Brunswick-Wolfenbüttel
Μαρία της Καλαβρίας

Η Μαρία, ιταλ. Maria (6 Μαΐου 1329 - 20 Μαΐου 1366) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού γεννήθηκε ως κόρη του δούκα της Καλαβρίας (τίτλου του διαδόχου της Νάπολης) και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα του Δυρραχίου, μετά κυρία του Μπω & κόμισσα του Αβελίνο και τέλος πριγκίπισσα του Τάραντα, της Αχαΐας & τιτουλάρια Λατίνα αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου δούκα της Καλαβρίας και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου κόμη του Βαλουά. Παντρεύτηκε πρώτα το 1343 τον εξάδελφο του πατέρα της Κάρολο των Καπετιδών-Ανζού δούκα του Δυρραχίου και είχε τέκνα: Ιωάννα 1344-1387, δούκισσα του Δυρραχίου, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο των Εβρέ κόμη του Μπωμόν και μετά τον Ροβέρτο Δ΄ των Αρτουά κόμη του Ε. Αγνή 1345-1383, παντρεύτηκε πρώτα τον Κανσινιόριο ντελλα Σκάλα κύριο της Βερόνα και μετά τον Ιάκωβο του Μπω τιτουλάριο πρίγκιπα του Τάραντα & της Αχαΐας. Μαργαρίτα 1347-1412, βασίλισσα της Νάπολης, παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της Κάρολο Γ΄ των Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης.Το 1350 έκανε τον δεύτερο γάμο της με τον Ροβέρτο, γιο του Ούγου Δ΄ κυρίου του Μπω & κόμη του Αβελίνο. Το 1355 η Μαρία παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον εξάδελφο του πατέρα της Φίλιππο Β΄ πρίγκιπα του Τάραντα και είχε τρία τέκνα, που απεβίωσαν σύντομα μετά τη γέννησή τους. Émile-G. Léonard: Histoire de Jeanne Ire, reine de Naples, comtesse de Provence (1343-1382) : La jeunesse de la reine Jeanne, t. I, Paris et Monaco, Auguste Picard, coll. « Mémoires et documents historiques », 1932, 730 p., p. 110.
Πανουσαίικα Αχαΐας

Τα Πανουσαίικα είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σταυροδρομίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Ερυμάνθου. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Τριταίας ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Σταυροδρομίου.

 Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Πανουσαίικα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πανουσαίικων Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 11/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Σταυροδρομίου Αχαΐας (πρώην Ξηροχωρίου). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 08/11/2017.
Σαχαριανός Άτλαντας

Ο Σαχαριανός Άτλας (αραβικά: الأطلس الصحراوي‎) είναι οροσειρά του συστήματος του Άτλαντα. Βρίσκεται κυρίως στην Αλγερία, με το ανατολικό άκρο του να βρίσκεται στην Τυνησία. Παρόλο που δεν είναι τόσο ψηλός όσο ο Άτλας του Μαρόκου, οι κορυφές του είναι πιο επιβλητικές από την οροσειρά του Άτλαντα του Τελλ που εκτείνεται παράλληλα και πιο κοντά στην ακτή. Η ψηλότερη κορυφή στην οροσειρά είναι η Τζεμπέλ Αϊσά στην οροσειρά Κσουρ στα 2.236 μέτρα (7.336 πόδια).

 Ο Σαχαριανός Άτλαντας περιλαμβάνει αρκετές υπο-οροσειρές: την Οροσειρά Κσουρ στα δυτικά, την Οροσειρά Αμούρ στα κεντρικά της και την οροσειρά Ουλέντ-Ναΐλ στο ανατολικό της άκρο. Περιλαμβάνει επίσης την οροσειρά Ωρές (Μπελεζμά), τα όρη Χοντνά, την οροσειρά Νεμεμσά και τα όρη Ζαμπ. Ο Άτλας του Τελλ και ο Σαχαριανός Άτλας συγχωνεύονται στα ανατολικά στην οροσειρά Τεμπέσα και στα όρη Μετζερντά. Συνορεύει στα βορρά με τα Ωτ Πλαιν, και είναι ένα από τα απέραντα οροπέδια της Αφρικής, που σχηματίζεται από πετρώματα αρχαίας βάσης που καλύπτονται από ιζήματα ρηχών θαλασσών και προσχωσιγενών αποθέσεων.Ανάμεσα στα ποτάμια του Άτλαντα, ο Σαχαριανός Άτλας τροφοδοτεί ουαντί. Μεταξύ αυτών είναι τα ουαντί Σελίφ και Τουίλ, κοίλες ποταμού που περιέχουν νερό μόνο κατά τη διάρκεια των υγρών περιόδων, αποστραγγίζοντας αντίστοιχα τις οροσειρές Αμούρ και Ουλέντ-Ναΐλ του Σαχαριανού Άτλαντα.Τα όρη του Σαχαριανού Άτλαντα σηματοδοτούν το βόρειο άκρο της ερήμου της Σαχάρας. Τα βουνά δέχονται βροχοπτώσεις και είναι καταλληλότερα για την εξάσκηση γεωργίας από ότι τα οροπέδια στα βόρεια. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της περιοχής είναι Βέρβεροι Σαουί. Άτλας (οροσειρά) Κατάλογος βουνών στην Αλγερία