Αγνή του Λάινινγκεν

Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Leiningen (απεβ. μετά τον Δεκέμβριο του 1299) από τον Οίκο του Λάινινγκεν ήταν κόρη του κόμη του Λάινινινγκεν και με τον γάμο της έγινε κόμισα του Νάσσαου. Ήταν πιθανώς επίτροπος της κομητείας του Nάσσαου για κάποιο χρονικό διάστημα για τον μικρότερο ανήλικο γιο της.

 Ήταν κόρη του Έμιχ Δ΄ κόμη του Λάινινγκεν και της συζύγου του Ελισάβετ Παντρεύτηκε πριν από το 1270 τον Όθωνα Α΄ κόμη του Nάσσαου (απεβ. μεταξύ 3 Μαΐου 1289 και 19 Μαρτίου 1290). Ο σύζυγός της είχε χωρίσει την κομητεία του Nάσσαου με τον μεγαλύτερο αδελφό του Βάλραμ Β΄ στις 16 Δεκεμβρίου 1255, έτσι ο Όθων Α΄ είχε αποκτήσει την περιοχή βόρεια του ποταμού Λαν, που περιείχε, μεταξύ άλλων, τα Ζήγκεν, Ντίλενμπουργκ, Χέρμπορν, Τρίνγκενσταϊν, Nόικιρχ και Έμεριχενχαϊν. O "Ottho comes de Nassawen... cum uxore nostra Agnete nec non Henrico nostro primogenito" Ο Όθων κόμης του Νάσσαου ... με τη σύζυγό μoυ Αγνή και τον πρωτότοκο γιο μας Ερρίκο) επιβεβαίωσε τη δωρεά των αγαθών "in Hasilbach et Aldindorph" στην εκκλησία στο "Aldenburg" (sic, για το αβαείο του Άλτενμπεργκ) που έγινε από τη "matrem nostram Methildim comitissam bone mem... cum sorore nostra Katherina ibidem locata" (μητέρα μας κόμισσα Ματίλντα της οποίας η μνήμη ας είναι ευλογημένη ... και την αδελφή μας Αικατερίνη, που βρίσκεται στο ίδιο μέρος" με καταστατικό με ημερομηνία 3 Μαΐου 1289. Αυτή είναι η τελευταία αναφορά του Όθωνα: σε ένα καταστατικό της 19ης Μαρτίου 1290 αναφέρεται ως τελευτήσας. Η Αγνή κυβέρνησε με τους γιους της μετά το τέλος τού συζύγου της. Αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο ότι ενήργησε ως επίτροπος για τους νεότερους γιους της, καθώς οι δύο μεγαλύτεροι ήταν ανήλικες μετά το τέλος του πατέρα τους. Τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό για τη διακυβέρνησή της. Στις 13 Απριλίου 1298 α Αγνή έλαβε άδεια από τον Έμιχ Α΄ επίσκοπο του Βορμς να ιδρύσει ένα μοναστήρι στο Άμπενχαϊμ (σήμερα μέρος της πόλης Βορμς). Το σημερινό παρεκκλήσιο Kλάουζενμπεργκ είναι πιθανώς τα ερείπια αυτού του μοναστηριού. Η Αγνή ήταν 2η εξαδέλφη του επισκόπου. Το 1299 αυτή και οι γιοι της Ερρίκος και Έμιχ επιβεβαίωσαν την ίδρυση με ένα καταστατικό: "Agnes relicta quondam... dni Ottonis... comitis de Nassawe" (Η Αγνή, χήρα του πρώην ... άρχοντα Όθωνα ... κόμη του Νάσσαου) έδωσε την ιδιοκτησία "Herberin" στο "Aldenburg" (δηλ. στο αβαείο Άλτενμπεργκ) "et... sororie [sic] nostre Dne Katerine et filie nostre Gertrudis" (και ... από την αδελφή μας, την κυρία Αικατερίνη και την κόρη μας Γερτρούδη), με τη συγκατάθεση των "nostrorum filiorum.. Henrici, Emiconis militum, Ottonis et Iohannis clericorum" (γιών μας Ερρίκου και ο Έμικο ιπποτών, και Όθωνα και Ιωάννη κληρικών), σε καταστατικό με ημερομηνία 1299 Δεκεμβρίου. Αυτή είναι η τελευταία φορά που η Αγνή αναφέρεται σε καταστατικό. Είναι άγνωστο πότε απεβίωσε. Είχε ήδη αποβιώσει, όταν οι γιοι της χώρισαν την κομητεία του Nάσσαου -μετά από μακρά διαμάχη- το 1303. Τάφηκε στο αβαείο του Άλτενμπεργκ. Ο Όθων Α΄, σύζυγος της Αγνής, είναι η πρόγονος του κλάδου του Όθωνα στον Οίκο του Νάσσαου με απογόνους τους βασιλείς των Κάτω Χωρών. Παντρεύτηκε πριν το 1270 τον Όθωνα Α΄ κόμη του Νάσσαου και είχε τέκνα: Ερρίκος π.1270-μεταξύ 13 Ιουλίου και 14 Αυγούστου 1343, κόμης του Νάσσαου-Ζήγκεν. Ματθίλδη απεβ. πριν από τις 28 Οκτωβρίου 1319, παντρεύτηκε περίπου τον Γκέρχαρντ του Σένεκ (απεβ. το 1317). Έμιχο Α΄ απεβ. 7 Ιουνίου 1334, κόμης του Νάσσαου-Χάνταμαρ. Όθων (απεβ. 3 Σεπτεμβρίου 1302), ιερέας στο Βορμς το 1294. Ιωάννης απεβ. 10 Αυγούστου 1328, κόμης του Νάσσαου-Ντίλεμπουργκ. Γερτρούδη απεβ. 19 Σεπτεμβρίου 1359, ηγουμένη στο αβαείο του Άλτενμπεργκ, μιας γυναικείας μονής κοντά στο Βέτσλαρ. Αυτό το άρθρο μεταφράστηκε από το αντίστοιχο άρθρο της Ολλανδικής Βικιπαίδειας, από το 2019-09-08. Ausfeld, Eduard (1887). «Otto I., Graf von Nassau». Allgemeine Deutsche Biographie (στα Γερμανικά). Band 24. Leipzig: Duncker & Humblot. σελ. 707. Becker, E. (1983) [1950]. Schloss und Stadt Dillenburg. Ein Gang durch ihre Geschichte in Mittelalter und Neuzeit. Zur Gedenkfeier aus Anlaß der Verleihung der Stadtrechte am 20. September 1344 herausgegeben (στα Γερμανικά) (2nd έκδοση). Dillenburg: Der Magistrat der Stadt Dillenburg. Dek, A.W.E. (1970). Genealogie van het Vorstenhuis Nassau (στα Ολλανδικά). Zaltbommel: Europese Bibliotheek. Huberty, Michel· Giraud, Alain (1981). l’Allemagne Dynastique. Tome III Brunswick-Nassau-Schwarzbourg (στα Γαλλικά). Le Perreux: Alain Giraud. Lück, Alfred (1981) [1967]. Siegerland und Nederland (στα Γερμανικά) (2nd έκδοση). Siegen: Siegerländer Heimatverein e.V. Vorsterman van Oyen, A.A. (1882). Het vorstenhuis Oranje-Nassau. Van de vroegste tijden tot heden (στα Ολλανδικά). Leiden & Utrecht: A.W. Sijthoff & J.L. Beijers. Klausenbergkapelle bei Abenheim (in German) . Nassau in: Μεσαιωνικά εδάφη. Μια προοπτική μεσαιωνικών ευγενών και βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης . Συντάχθηκε από τον Charles Cawley