IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μίκολα Στάτκεβιτς

Ο Μίκολα (Μικαλάι) Στάτκεβιτς (λευκορωσικά: Мікола Віктаравіч Статкевіч, ρωσικά: Николай Викторович Статкевич, γεννηθείς στις 12 Αυγούστου 1956) είναι πολιτικός και προεδρικός υποψήφιος της Λευκορωσίας στις εκλογές του 2010.

 Ο Μίκολα Στάτκεβιτς γεννήθηκε στο Σλουτσκ σε μια οικογένεια εκπαιδευτικών. Είναι απόγονος της οικογένειας ευγενών Στάτκεβιτς. Ο Στάτκεβιτς αποφοίτησε από στρατιωτική σχολή μηχανικής στο Μινσκ και υπηρέτησε στη σοβιετική αντιαεροπορική άμυνα στην περιοχή της Αρκτικής. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο Στάτκεβιτς ήταν ένας από τους ηγέτες του Συλλόγου Στρατιωτών της Λευκορωσίας, μιας ένωσης υπέρ της ανεξαρτησίας των σοβιετικών αξιωματικών από τη Λευκορωσία. Το 1991 ο Στάτκεβιτς εγκατέλειψε το Κομμουνιστικό Κόμμα της ΕΣΣΔ ως διαμαρτυρία ενάντια σε μια σκληρή σοβιετική στρατιωτική δράση κατά της δημοκρατικής αντιπολίτευσης υπέρ της ανεξαρτησίας στη Λιθουανική ΣΣΔ.Το 1993, ο Στάτκεβιτς διαμαρτυρήθηκε ενεργά για τη συμμετοχή της Λευκορωσίας σε μια συλλογική αμυντική συνθήκη με το Αζερμπαϊτζάν και την Αρμενία που βρίσκονταν σε πόλεμο σε μια εποχή, προκειμένου να εμποδίσουν τους Λευκορώσους στρατιώτες να υπηρετούν σε στρατιωτικές συγκρούσεις εκτός της χώρας. Γι'αυτό ο Στάτκεβιτς απολύθηκε από τον στρατό λίγο πριν από την προγραμματισμένη παρουσίαση της διατριβής του ως Καθηγητή Ιατρικής.Στη συνέχεια έγινε ένας από τους ηγέτες του Λευκορωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (Λαϊκής Συνέλευσης), συμπεριλαμβανομένου του προέδρου του κόμματος από το 1995.Το 2005, ο Στάτκεβιτς καταδικάστηκε σε τριετή εργασία για τη διοργάνωση μαζικών διαμαρτυριών κατά του δημοψηφίσματος του 2004 στη Λευκορωσία, το οποίο κατήργησε το συνταγματικό όριο στις προεδρικές θητείες και έδωσε τη δυνατότητα στον πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο να συμμετάσχει και πάλι στις προεδρικές εκλογές. Η Διεθνής Αμνηστία κήρυξε τον Μίκολα Στάτκεβιτς ως πολιτικό κρατούμενο. Στη συνέχεια απελευθερώθηκε το 2007 μετά από αμνηστία.Το 2010, ο Μίκολα Στάτκεβιτς ήταν ένας από τους πολλούς δημοκρατικούς υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές. Μετά την καταστολή της διαδήλωσης της αντιπολίτευσης συνελήφθη και φυλακίστηκε. Στις 26 Μαΐου 2011, καταδικάστηκε σε 6 χρόνια σε μια ποινική αποικία μεσαίας ασφάλειας. Η Διεθνής Αμνηστία ανέφερε τον Ιούλιο του 2012 ότι ο Στάτκεβιτς μεταφέρθηκε σε "κελί τιμωρίας" αφού αρνήθηκε να υπογράψει μια ομολογία. Αργότερα αποφυλακίστηκε, αλλά εξαφανίστηκε στις αρχές του 2017, αφού ανακοίνωσε μια προγραμματισμένη διαδήλωση στο κέντρο του Μινσκ. Απελευθερώθηκε και πάλι από τις αρχές αφού κατέστειλε βίαια τη διαδήλωση. Επίσημη ιστοσελίδα του Μίκολα Στάτκεβιτς Επίσημη βιογραφία του προεδρικού υποψηφίου Επίσημο κανάλι του Μίκολα Στάτκεβιτς στο YouTube
Άγιος Γερμανός Φλώρινας

Ο Άγιος Γερμανός είναι ορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας στην Μακεδονία. Βρίσκεται πάνω σχεδόν στα σύνορα Ελλάδας - Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας, πάνω από την λίμνη μεγάλη Πρέσπα και σε υψόμετρο 1.040 μέτρων. Ο Άγιος Γερμανός ανήκει στον δήμο Πρεσπών και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 182 κάτοικοι.

 Ο Άγιος Γερμανός αποτελούσε το κεφαλοχώρι της περιοχής των Πρεσπών και γνώριζε μεγάλη ακμή κατά το παρελθόν. Η ονομασία του χωριού οφείλεται στον ομώνυμο βυζαντινό ναό του 10ου αιώνα, και είναι αφιερωμένος στον ομώνυμο άγιο και Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Είναι ένας εγγεγραμμένος σταυροειδής ναός με τρούλο που διασώζει τοιχογραφίες του 11ου, του 13ου και του 18ου αιώνα. Διατηρήθηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, με τον παρεφθαρμένο τύπο "Γέρμαν", ενώ το 1926 καθιερώθηκε η ονομασία Άγιος Γερμανός. Η ύπαρξη του χωριού πιθανολογείται από τις αρχές του 10ου αιώνα, όποτε ανεγέρθηκε και ο ομώνυμος ναός. Σημαντικοί Μακεδονομάχοι του χωριού, ήταν ο Αλέξιος Αλεξούδης, ο Ιωάννης Δαμούλης, ο Νικόλαος Κουτσούκης, ο οπλαρχηγός Στέργιος Μίσιος, ο Κωνσταντίνος Νάιδος και η Ελένη Χατζοπούλου (1896 - 1976) αγωνίστηκαν για την υπεράσπιση του Ελληνισμού της περιοχής απέναντι στους Βούλγαρους κομιτατζήδες και την Οθωμανική αυθαιρεσία. Σήμερα το χωριό αξιοποιείται τουριστικά εκμεταλλευόμενο την τουριστική κίνηση προς τον εθνικό δρυμό των Πρεσπών. Πορεία του πληθυσμού: Στέργιος Μίσιος, Μακεδονομάχος οπλαρχηγός Άγιος Γερμανός Πρεσπών Φλώρινας Άγιος Γερμανός Φλώρινας: 'Ολα είναι Πρέσπες Άγιος Γερμανός: Το ομορφότερο χωριό των Πρεσπών
Ντουμίτρου Ντουμιτρίου

Ο Ντουμίτρου Ντουμιτρίου (Dumitru Ţiţi Dumitriu) (γεν. στις 19 Νοεμβρίου 1945 στο Βουκουρέστι) είναι παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής από τη Ρουμανία. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή. Ως προπονητής έχει εργαστεί και στην Ελλάδα, στην ΑΕΚ και στον Πανιώνιο.

 Ως έφηβος έπαιξε ποδόσφαιρο στη Ραπίντ Βουκουρεστίου από το 1957 ως το 1963. Ως ενήλικας ξεκίνησε το 1964 στη Σίμπιου και συνέχισε στην Τιργκουβίστε τη σεζόν 1964-65. Στη συνέχεια αγωνίστηκε κατά σειρά στις: Τίργκου Μούρες (1965-1968), Στεάουα Βουκουρεστίου (1968-1972), Ραπίντ Βουκουρεστίου (1972-73), Ολίμπια Σάτου Μάρε (1973-74), Γκαλάτι (1974-75) και ICSIM Βουκουρεστίου (1975-1978). Συνολικά είχε 192 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και πέτυχε 34 γκολ. Με τη Στεάουα κατέκτησε τρία Κύπελλα Ρουμανίας: 1968–69, 1969–70, 1970–71. Το 1967 αγωνίστηκε για μία και μοναδική φορά στην Εθνική ομάδα της Ρουμανίας. Άρχισε να εργάζεται ως βοηθός προπονητής το 1988 στη Στεάουα και το 1990-1991 ανέλαβε ομοσπονδιακός προπονητής στην ολυμπιακή ομάδα της Ρουμανίας. Συνέχισε στη Βράιλα το 1990-91, ξανά στη Στεάουα ως βοηθός το 1992-93 και ως πρώτος προπονητής από το 1994 ως το 1997 κατακτώντας τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα (1994-95, 1995-96, 1996-97) και οδηγώντας την ομάδα στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ. Με τις περγαμηνές αυτές το 1997 ήρθε στην κυπελλούχο Ελλάδος ΑΕΚ, την οποία οδήγησε ως τα προημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων την επόμενη σεζόν και στην 3η θέση στο πρωτάθλημα. Επέστρεψε στη Ρουμανία αλλά τη σεζόν 2001-02 επέστρεψε πάλι στην Ελλάδα και εργάστηκε στον Πανιώνιο. Είχε μια καλή χρονιά και έχασε την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ στις καθυστερήσεις της τελευταίας αγωνιστικής, όταν η ομάδα του ισοφαρίστηκε 1-1 από τον Ηρακλή στο Καυτανζόγλειο.Η επόμενη επιτυχία του ήταν το 2005 όταν πήρε πρωτάθλημα με τη Στεάουα. Συνέχισε σε άλλες ρουμανικές ομάδες και σήμερα εργάζεται ως τεχνικός διευθυντής στη β΄ ομάδα της Στεάουα. Ως ποδοσφαιριστής Κύπελλα Ρουμανίας (3): 1969, 1970, 1971 (με Στεάουα). Ως προπονητής Πρωταθλήματα Ρουμανίας (4): 1995, 1996, 1997, 2005 (με Στεάουα).
Μάχη των Κυνός Κεφαλών (197 π.Χ.)

Η μάχη των Κυνός Κεφαλών πραγματοποιήθηκε το 197 π.Χ. ανάμεσα στη Μακεδονία του Φίλιππου Ε' της δυναστείας των Αντιγονιδών και τη Ρώμη με τον Τίτο Κουίνκτιο Φλαμινίνο στη θέση Κυνός Κεφαλαί της Θεσσαλίας κατά το Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο.

 Στην Αρχαία Ελλάδα κατά τα τέλη του 3ου αιώνα το κυρίαρχο κράτος ήταν η Μακεδονία. Η Μακεδονία είχε έρθει αντιμέτωπη με τους Ρωμαίους κατά τον Πρώτο Μακεδονικό πόλεμο. Μια δύναμη της εποχής ήταν και η Αιτωλική Συμπολιτεία η οποία ήταν εχθρός της Μακεδονίας και το 211 π.Χ. έκλεισε συμμαχία με τη Ρώμη στην οποία περιήλθαν και οι σύμμαχοί της. Έτσι οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν με τους Μακεδόνες του Φίλιππου Ε' να πετυχαίνουν νίκες σε βάρος των Αιτωλών. Τελικά το 206 π.Χ. οι Αιτωλοί και οι σύμμαχοί τους συνθηκολόγησαν τερματίζοντας τον Πρώτο Μακεδονικό πόλεμο. Οι Ρωμαίοι όμως άρχισαν να επεμβαίνουν στα ελληνικά πράγματα και μετά τη νίκη τους στη Ζάμα επί των Καρχηδονίων το 202 π.Χ., έστρεψαν το ενδιαφέρον τους για επέκταση αποκλειστικά στην Ελλάδα, αφού είχαν κατακτήσει όλη τη δυτική Μεσόγειο. Έτσι το 200 π.Χ. άρχισε ο Δεύτερος Μακεδονικός Πόλεμος με τους Ρωμαίους να έχουν την υποστήριξη των συμμάχων τους. Το 197 π.Χ. οι Ρωμαίοι με αρχηγό τον Τίτο Κουίνκτιο Φλαμινίνο κατευθύνθηκαν με 34.000 άνδρες στη θέση των Κυνός Κεφαλών στη Θεσσαλία. Ο Φλαμινίνος διέθετε ακόμη κάποιο αριθμό ελεφάντων. Απέναντί του ήταν ο Φίλιππος Ε' της Μακεδονίας. Διέθετε 16.000 φαλαγγίτες, 7.500 πεζούς κι 2.000 ιππείς. Πριν τη μάχη έπεσε βροχή και ακολούθησε ομίχλη. Έτσι ένα τμήμα στρατού του Φιλίππου βρέθηκε σε κάποιους λόφους. Εκεί συναντήθηκε με ένα τμήμα ιππικού του Φλαμινίνου. Ο τελευταίος ενίσχυσε το τμήμα για να απασχολήσει τη μακεδονική φάλαγγα να την κρατήσει σε έδαφος που δε μπορούσε να αναπτυχθεί και να την αντιμετωπίσει. Ο Φίλιππος παρά τις δυσκολίες κατάφερε και απώθησε τους Ρωμαίους, αλλά βρέθηκε σε ακατάλληλο έδαφος για τη φάλαγγα. Τότε έφτασε και το άλλο τμήμα του μακεδονικού στρατού στο αριστερό άκρο. Τότε διέταξε τους στρατιώτες του να βγάλουν τα ξίφη τους και να επιτεθούν. Οι Ρωμαίοι υποχώρησαν, αλλά το νεοφερμένο άκρο της φάλαγγας δεν είχε σχηματίσει παράταξη. Εκμεταλλευόμενος αυτό, ο Φλαμινίνος έστειλε τους ελέφαντές του και νίκησε το αριστερό άκρο. Η υποχώρηση έκανε το δεξί άκρο που νικούσε να μείνει ακάλυπτο. Έτσι ένα τμήμα Ρωμαίων επιτέθηκε από τα νώτα στους Μακεδόνες. Οι τελευταίοι κυκλώθηκαν και συνετρίβησαν. Μετά τη μάχη οι Μακεδόνες μετρούσαν απώλειες των 5.000 ανδρών και οι Ρωμαίοι των 2.000 ανδρών. Η μάχη των Κυνός Κεφαλών αποτέλεσε μια αιματηρή μάχη του Δεύτερου Μακεδονικού πολέμου. Η τελευταία αποφασιστική μάχη μεταξύ Ρωμαίων και Μακεδόνων ήταν η Μάχη της Πύδνας που έγινε στις 22 Ιουνίου του 168 π.Χ. κατά τον Τρίτο Μακεδονικό Πόλεμο. Έτσι οι Ρωμαίοι άρχισαν την υποταγή της Ελλάδας. Μονογραφίες Παγκόσμιας Πολεμικής Ιστορίας, σειρά Πολεμιστές Πολύβιος, Οι Ιστορίες
Μπρέισι Ράιτ

Ο Μπρέισι Ράιτ (Κόλονι του Τέξας, γεννήθηκε 1 Ιουλίου 1984), είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μ. αγωνίζεται στη θέση του πόιντ γκαρντ / σούτινγκ γκαρντ.

 Ο Ράιτ αγωνίστηκε στο κολέγιο της Ιντιάνα για τρία χρόνια από το 2002 μέχρι το 2005, έχοντας 16,2 πόντους ανά αγώνα στην πρώτη του χρονιά, 18,5 πόντους στη δεύτερη και 18,3 στην τρίτη. Αποχώρησε από το κολέγιο μετά το τρίτο του έτος για να αγωνιστεί στο ΝΒΑ, αφού έγινε ντραφτ στο # 47 του 2005 για τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Η ομάδα της Μινεσότα, τον έδωσε δανεικό στη Φλόριντα Φλέιμ της NBA D-League, όπου είχε μέσο όρο 21,2 πόντων σε 31 αναμετρήσεις. Την επόμενη χρονιά, έπαιξε σε 19 αγώνες με 3,5 πόντους ανά αγώνα, για τους Τίμπεργουλβς.Το καλοκαίρι του 2007, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Ευρωλίγκα τη σεζόν 2007-08, ενώ την επόμενη χρονιά ξεκίνησε στην ισπανική Μπανταλόνα και επέστρεψε στον Άρη για τις πέντε τελευταίες αγωνιστικές της κανονικής περιόδου και τα πλέι-οφ, με την ομάδα της Θεσσαλονίκης να κατακτά την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.Το καλοκαίρι του 2009, συμφώνησε με τη βελγική Οστάνδη έχοντας 12,8 πόντους και 2,3 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Συνέχισε την επόμενη σεζόν στην Παρί-Λεβαλουά Μπασκέτ από τη Γαλλία. Τον Ιανουάριο του 2011 υπέγραψε στην ΚΚ Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ, με την οποία κατέκτησε την τρίτη θέση του Eurocup, ενώ ο ίδιος μπήκε στη δεύτερη καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.Τη σεζόν 2011-12, αγωνίστηκε στην ισπανική ΚΜ Σαραγόσα, ενώ την επόμενη χρονιά έπαιξε και πάλι στην Τσεντεβίτα. Το καλοκαίρι του 2013, μετακόμισε στη Ρωσία και την Κράσνιε Κρίλια και τον Ιανουάριο του επόμενου έτους συμφώνησε με την ισραηλινή Χάποελ Ιερουσαλήμ. Παρέμεινε στη Χάποελ και το 2014-15, με 13,9 πόντους, 3,4 ριμπάουντ και 3,2 ασίστ ανά αγώνα, κατακτώντας το εθνικό πρωτάθλημα. Αποχώρησε από τη Χαποέλ τον Οκτώβριο του 2015 και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους υπέγραψε στην τουρκική Πινάρ Καρσίγιακα.Το καλοκαίρι του 2016, συμφώνησε με την Ακιμπαντέμ Ουνιβερσιτέσι.Στις 4 Ιουλίου του 2017, συνέχισε στην Τουρκία, αυτή τη φορά με την ομάδα της Μπουγιουκτσεκμετσέ. Τη σεζόν 2017-18 μέτρησε 15.4 πόντους, 3.7 ασίστ και 3.2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Τον Οκτώβριο του 2018, συμφώνησε με την τσέχικη Νίμπουργκ. Με την ομάδα κατέκτησε το νταμπλ του 2019. Χαπόελ Ιερουσαλήμ Πρωτάθλημα Ισραήλ: (2015) Νίμπουρκ Πρωτάθλημα Τσεχίας: (2019 Κύπελλο Τσεχίας: (2019) MVP των τελικών στο Πρωτάθλημα Ισραήλ: (2015) Δεύτερη καλύτερη ομάδα του Γιούροκαπ: (2011) Ελληνικό All-Star Game: (2008) WRIGHT, BRACEY - Welcome to EUROLEAGUE BASKETBALL Bracey Wright Stats - Sports-Reference.com Bracey Wright NBA Stats | Basketball-Reference.com
Γεώργιος Κλεόβουλος

Ο Γεώργιος Κλεόβουλος (Φιλιππούπολη, γύρω στα 1785 – Σύρος, 28 Ιουλίου 1828) ήταν Έλληνας λόγιος και παιδαγωγός που έδρασε στις αρχές του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στη Φιλιππούπολη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Υπήρξε θιασώτης της αλληλοδιδακτικής μεθόδου και ένας από τους εισηγητές της στην Ελλάδα. Δίδαξε σε Ιάσιο, Οδησσό, Σύρο και Πόρο και πέθανε στις 28 Ιουλίου του 1828 στη Σύρο προσβεβλημένος από πνευμονία.

 Ο Κλεόβουλος γεννήθηκε στη Φιλιππούπολη γύρω στα 1785 και ήταν γιος φτωχού τεχνίτη. Σε μικρή ηλικία υιοθετήθηκε από τον διάκονο του μητροπολίτη Φιλιππουπόλεως, Μακάριο τον Πάτμιο και με τη δική του συμβολή φοίτησε αρχικά Πατμιάδα Σχολή και έπειτα στην Ακαδημία των Κυδωνιών όπου μαθήτευσε δίπλα σε φημισμένους λόγιους της εποχής όπως οι Βενιαμίν Λέσβιος και Γρηγόριος Κυδωνιεύς. Ολοκλήρωσε τη φοίτησή του διακρινόμενος για τις επιδόσεις του και εν συνεχεία έζησε για μια τριετία στη Βιέννη όπου παράλληλα με τις σπουδές του δίδασκε ελληνικά σε παιδιά ομογενών. Σπούδασε επίσης στη Βαυαρία και αργότερα επισκέφτηκε την Ελβετία όπου ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την αλληλοδιδακτική μέθοδο που εφάρμοζαν οι Πεσταλότσι και Φέλλενμπεργκ. Ενθουσιασμένος από αυτή τη μέθοδο διδασκαλίας μετέβη στη Γαλλία για να τη διδαχτεί και μετά το τέλος των σπουδών του ανέλαβε τη διεύθυνση ελληνικού σχολείου στο Ιάσιο των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών (1819 - 1821) από όπου αποφοίτησαν περίπου 100 μαθητές, οι οποίοι μεταβαίνοντας στην Ελλάδα εφάρμοσαν την ίδια μέθοδο. Κατά το διάστημα μέχρι το 1824 εφάρμοσε την εκπαιδευτική του μέθοδο και σε σχολείο της ελληνικής κοινότητας της Οδησσού.Το 1825 κατήλθε στην επαναστατημένη Ελλάδα και συγκεκριμένα στις Κυκλάδες. Εκεί, έπειτα από άκαρπες προσπάθειες να δημιουργήσει αλληλοδιδακτικά σχολεία Πάρο, Νάξο και Τήνο, εγκαταστάθηκε στη Σύρο όπου δίδαξε με την αλληλοδιδακτική μέθοδο στα παιδιά των Ελλήνων προσφύγων που είχαν βρει καταφύγιο στο νησί. Τον Απρίλιο του 1828, μετά από πρόσκληση του κυβερνήτη της Ελλάδας Ιωάννη Καποδίστρια διορίστηκε διευθυντής της σχολής του Πόρου. Σύντομα όμως προσβλήθηκε από πνευμονία. Έλαβε άδεια και μετέβη στη Σύρο για να παραλάβει την οικογένειά του και να επιστρέψει στον Πόρο ενδιάμεσα όμως επιδεινώθηκε η υγεία του με συνέπεια να αποβιώσει την 28η Ιουλίου. Το 1820, έγγραψε άρθρο το οποίο δημοσιεύθηκε στον Λόγιο Ερμή και αποτέλεσε μια από τις πρώτες γραμμένες στα ελληνικά, συστηματικές μελέτες για την αλληλοδιδακτική μέθοδο. Παράλληλα, άφησε χειρόγραφες σημειώσεις για την ερμηνεία και την εφαρμογή της μεθόδου, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν αθρόα από τους Έλληνες δάσκαλους της αλληλοδιδακτικής ακόμη και μετά το 1830, όταν προκρίθηκε από την «Επί της Προπαιδείας Επιτροπή» η μετάφραση στα ελληνικά του εγχειριδίου του Γάλλου Louis Charles Sarazin. Περσελή, Εμμανουήλ Π. (2004). Εξουσία και Θρησκευτική Αγωγή στην Ελλάδα του 19ου αιώνα. Αθήνα: Εκδόσεις «Γρηγόρη».
Τζαν Γιουτζέλ

Ο Τζαν Γιουτζέλ (Can Yücel, 21 Αυγούστου 1926 - 12 Αυγούστου 1999) ήταν Τούρκος ποιητής, ένας από τους πιο διακεκριμένους Τούρκους ποιητές του 20ού αιώνα, γνωστός για την απλή και ειλικρινή (και μερικές φορές αγενή) γλώσσα των ποιημάτων του.

 Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του πρώην υπουργού Εθνικής Παιδείας Χασάν Αλί Γιουτζέλ. Σπούδασε Λατινικά και Ελληνικά στα Πανεπιστήμια της Άγκυρας και του Κέημπριτζ και εργάστηκε ως μεταφραστής σε διάφορες πρεσβείες και στον Τουρκικό τομέα του BBC στο Λονδίνο. Μετά την επιστροφή του στην Τουρκία το 1958, αφού έκανε στρατιωτική θητεία στην Κορέα, εργάστηκε για λίγο ως ταξιδιωτικός ξεναγός στο Μπόντρουμ και έπειτα έζησε στην Κωνσταντινούπολη ως ελεύθερος μεταφραστής και ποιητής. Είχε δύο κόρες, την Γκιουζέλ και τη Σου και έναν γιο, τον Χασάν, από το γάμο του με την Γκιουλέρ Γιουτζέλ. Στα τελευταία του χρόνια εγκαταστάθηκε στην απομονωμένη χερσόνησο Ντάτσα στη Μούγλα στην νοτιοδυτική Τουρκία. Πέθανε στη Ντάτσα (Μούγλα) το 1999, όπου και κηδεύτηκε. Ο Τζαν Γιουτζέλ είναι γνωστός για τη συχνή χρήση αργκό και μερικές φορές αγοραίας γλώσσας στα ποιήματά του. Ωστόσο, οι κριτικοί του συμφωνούν επίσης πως η αποτελεσματικότητά του στη χρήση λέξεων με έναν απλό και κατανοητό τρόπο αξίζει εγκωμίων και εκτίμησης. Θεωρούσε πολύ σημαντική γι´αυτόν την οικογένειά του και οι αγαπημένοι του αναφέρονται σε πολλά ποιήματά του, όπως τα "Στην Μικρή μου Κόρη Σου", "Στην Γκιουζέλ", και "Αγαπούσα τον Πατέρα μου Πιο Πολύ στη Ζωή μου". Ο Γιουτζέλ μετέφρασε επίσης έργα των Σαίξπηρ, Λόρκα και Μπρεχτ στα Τουρκικά. Yazma (1950) Her Boydan (1959, Çeviri Şiirler) Sevgi Duvarı (1973) Bir Siyasinin Şiirleri (1974) Ölüm ve Oğlum (1976) Şiir Alayı (1981, ilk dört şiir kitabı) Rengâhenk (1982) Gökyokuş (1984) Beşibiyerde (1985, ilk beş şiir kitabı) Canfeda (1985) Çok Bi Çocuk (1988) Kısa Devre (1990) Kuzgunun Yavrusu (1990) Gece Vardiyası (1991) Güle Güle-Seslerin Sessizliği (1993) Gezintiler (1994) Maaile (1995) Seke Seke (1997) Alavara (1999) Mekânım Datça Olsun (1999) Ahmet Necdet, Modern Turk Siiri Yonelimler, Tanikliklar, Ornekler Broy Yayinevi, Ekim 1993. Επιλεγμένα ποιήματα στα Αγγλικά Βιογραφία και έργα Σύντομη βιογραφία
Δήμος Τεμπών

Ο Δήμος Τεμπών είναι δήμος της περιφέρειας Θεσσαλίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κάτω Ολύμπου, Μακρυχωρίου, Γόννων και Νέσσωνος και της Κοινότητας Αμπελακίων. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 576.95 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 13.712 κάτοικοι, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Μακρυχώρι και ιστορική έδρα τα Αμπελάκια.

 Τοπική Κοινότητα Μακρυχωρίου [ 1.689 ] το Μακρυχώρι [ 1.615 ] η Γυρτώνη [ 74 ] Τοπική Κοινότητα Ελατείας -- η Ελάτεια [ 492 ] Τοπική Κοινότητα Ευαγγελισμού Λαρίσης -- ο Ευαγγελισμός [ 127 ] Τοπική Κοινότητα Παραποτάμου -- ο Παραπόταμος [ 245 ] Τοπική Κοινότητα Αμπελακίων -- τα Αμπελάκια [ 388 ] Τοπική Κοινότητα Τεμπών -- τα Τέμπη Λάρισας [ 63 ] Δημοτική Κοινότητα Γόννων [ 1.983 ] οι Γόννοι [ 1.909 ] η Ελαία [ 74 ] Τοπική Κοινότητα Ιτέας -- η Ιτέα [ 162 ] Τοπική Κοινότητα Καλλιπεύκης -- η Καλλιπεύκη [ 317 ] Τοπική Κοινότητα Πυργετού -- ο Πυργετός [ 1.463 ] Τοπική Κοινότητα Αιγάνης [ 1.134 ] η Αιγάνη [ 535 ] το Καστρί-Λουτρό [ 110 ] η Κάτω Αιγάνη [ 98 ] τα Νέα Μεσάγκαλα [ 388 ] το Παπαπούλι [ 3 ] Τοπική Κοινότητα Κρανέας [ 212 ] η Κρανιά [ 107 ] η Κουλούρα [ 88 ] οι Μαθητικές Κατασκηνώσεις [ 0 ] η Παραλία Κουλούρας [ 17 ] Τοπική Κοινότητα Ραψάνης [ 687 ] η Ραψάνη [ 555 ] ο Άγιος Κωνσταντίνος [ 13 ] η Περαταριά [ 119 ] Δημοτική Κοινότητα Συκουρίου -- το Συκούριο [ 2.316 ] Τοπική Κοινότητα Καλοχωρίου [ 756 ] το Καλοχώρι [ 543 ] το Χειμάδι [ 213 ] Τοπική Κοινότητα Κυψελοχωρίου [ 182 ] το Κυψελοχώρι [ 182 ] το Ακρινό [ 0 ] Τοπική Κοινότητα Νέσσωνος [ 94 ] ο Νέσσωνας [ 94 ] ο Κόρακας [ 0 ] Τοπική Κοινότητα Όσσης -- η Όσσα [ 530 ] Τοπική Κοινότητα Πουρναρίου -- το Πουρνάρι [ 502 ] Τοπική Κοινότητα Σπηλιά -- η Σπηλιά [ 370 ] Πρόγραμμα Καλλικράτης - ΦΕΚ Α87 της 07/06/2010 Απόφαση 45892 του Υπ. Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - ΦΕΚ Β1292 της 11/08/2010 Υπουργείο Eσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης Κοινότητα και Δήμος Τεμπών - Αποτελέσματα δημοτικών εκλογών από την ΕΕΤΑΑ.
Φωτοφοβία

Η φωτοφοβία είναι οφθαλμολογικό φαινόμενο, που σχετίζεται με αφύσικη ευαισθησία των ματιών, απέναντι στο φως. Συνδέεται με τη νόσο του Γκρέιβς. Προσβάλλει, κυρίως, άτομα της μέσης παιδικής ηλικίας και μπορεί να αντιμετωπιστεί με χρήση γυαλιών ηλίου.

 Εκδηλώνεται με πόνο και δυσφορία των ματιών, απέναντι στο φως. Τα πιθανότερα αίτια των συμπτωμάτων αυτών είναι: η ποσότητα του φωτός που εισέρχεται στα μάτια, η πολύ μικρή διέγερση των φωτοϋποδοχέων του αμφιβληστροειδούς χιτώνος, όταν το οπτικό νεύρο δέχεται ηλεκτρικό ερέθισμα, η χρήση φαρμάκων που στοχεύουν στην καταπολέμηση χρονίων παθήσεων (ηρεμιστικά), διάφορες δηλητηριάσεις (υδράργυρος) και σύνδρομα (λοιμώδης μονοπυρήνωση), λοιμώδη νοσήματα, όπως η ιλαρά και η μηνιγγίτιδα (η φωτοφοβία εμφανίζεται 19 με 25 ώρες, μετά την προσβολή του οργανισμού από μηνιγγίτιδα), οφθαλμολογικές παθήσεις (έλκος των ματιών, δυστροφία του κερατοειδούς, κερατίτιδα, επιπεφυκίτιδα και βλεφαροσπασμοί), λοιμώξεις και βλάβες του νευρικού συστήματος (εγκεφαλίτιδα και διάφορα είδη ημικρανιών), υπερθυρεοειδισμός, απόξεση του κερατοειδούς, νόσος του Κρον (μεταφέρει φλεγμονώδεις διηθήσεις στα μάτια, με τη μορφή επισκληρίτιδας ή χοριοειδίτιδας), κακή χρήση φακών επαφής, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κοινές γρίπες, εκφύλιση του επιπεφυκότα από την ηλιακή ακτινοβολία, μολυσματικές παθήσεις (μολυσματική επιπεφυκίτιδα), εισπνοή ή κατάποση βουλτικής τοξίνης, πονοκέφαλος, υπέρταση κατά την κύηση, εαρινή κερατοεπιπεφυκίτιδα, γρίπη Η1Ν1 και κατανάλωση χοιρινού κρέατος με τριχινίαση. Από πλευράς ηλικίας, τα πιθανότερα αίτια είναι η εναπόθεση κρυστάλλων κυστίνης στον κερατοειδή χιτώνα (τα πρώτα χρόνια ζωής), διάφορες μυοπάθειες, διαταραχές κατά την κατάποση, η αμφιβληστροειδοπάθεια, ο σακχαρώδης διαβήτης, ο υπογοναδισμός (ηλικίες 11 έως 20), προσβολή των πνευμόνων και του κεντρικού νευρικού συστήματος (ηλικίες 31 έως 40). Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε μια αντανακλαστική φοβία, για το φως, η οποία εκδηλώνεται με σταδιακή μείωση της οπτικής οξύτητας και, εάν δεν αντιμετωπιστεί με θεραπεία, εγκαίρως,μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την τύφλωση, κάποιο δυσαναπορροφητικό σύνδρομο, αλλεργικές ευπάθειες και αντιδράσεις (κυρίως στον κυτταροειδή), διαταραχές του κυκλοφορικού συστήματος, πτώση του ανοσοποιητικού, οπτικές διαταραχές και επιληπτικά φαινόμενα. Το 2006, κατασκευάστηκε το πρώτο βιολογικό ρομπότ, του οποίου ο μηχανισμός λειτουργούσε υπό τον έλεγχο ζωντανών κυττάρων μούχλας που έπασχαν από φωτοφοβία.
Σύμβολο

Ο όρος σύμβολο αποδίδεται σε οτιδήποτε που αντιπροσωπεύει μια έννοια, είτε ως σημείο (απεικόνιση), είτε ως πρόσωπο που ενσαρκώνει συγκεκριμένη έννοια, κατά παραδειγματικό τρόπο, ή συναισθηματικό φόρτο, ή κάποιο γεγονός, ομοίως με ιδιαίτερη φόρτιση.

 Το σύμβολο μπορεί να είναι ένα αντικείμενο ή σημείο, ή πρόσωπο, ή φράση, ή γεγονός που χρησιμοποιείται για να αναπαραστήσει μια έννοια, ιδέα ή παρεμφερή πληροφορία του αντικειμένου. Ποτέ όμως η ίδια η ιδέα. Το αναγνωριστικό σχήμα, σημάδι ή αναπαράσταση συμβάλλει (εξ ου και το όνομα) στην αποκρυπτογράφηση του νοήματος που αυτό φέρει. Έτσι, η συμβολική αναπαράσταση εννοιών και αντικειμένων είναι η βάση της επικοινωνίας μεταξύ δύο ή περισσότερων υποκειμένων. Συνεπώς το κάθε σύμβολο αποτελεί μέσον επικοινωνίας. Το σύμβολο απευθύνεται σε καθαρά διανοητική λειτουργία της ανθρώπινης σκέψης και βοηθά στην αποτύπωση και την απομνημόνευση ενός νοήματος. Κατά αυτή την έννοια το αλφάβητο και οι αριθμοί αποτελούν τα πρώτα σύμβολα που μαθαίνει ο άνθρωπος να διαχειρίζεται είτε για επικοινωνία, είτε για τη διανοητική του ανάπτυξη, είτε για δική του εσωτερική καλλιέργεια ή καταγραφή των ιδεών του. Ένα σύμβολο μπορεί να έχει καθολική ισχύ (να αναγνωρίζεται διεθνώς, όπως τα αποδεκτά σύμβολα των μαθηματικών πράξεων, ή η διάταξη των πέντε κύκλων του Ολυμπιακού σήματος, κ.λπ.), μερική (όπως η συγκεκριμένη μορφή του Σταυρού για τους Χριστιανούς), ή καθαρά τοπική (όπως το σήμα μιας αθλητικής ομάδας ενός τόπου). Η σημασία του συμβόλου ποικίλλει και συνήθως χρωματίζεται από το ιστορικό και θρησκευτικό πλάισιο που το περιβάλλει. Για παράδειγμα το "γαμμάδιο" των αρχαίων Ελλήνων, σύμβολο περιαγωγής, που συνδέθηκε η δεξιότροπη εκδοχή του στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με την ιδεολογία του Ναζισμού, αυθαίρετα ως σβάστικα (στρατιωτικό σύμβολο), ενώ παλαιότερα αποτελούσε καθαρά θρησκευτικό, ειρηνικό σύμβολο και περιαγωγής στη τέχνη. Σύμβολο, επίσης, είναι ένα πρόσωπο που έχει καθιερωθεί στην κοινή συνείδηση ως ο ενσαρκωτής μιας ιδέας ή τάσης. Για παράδειγμα, ο Νέλσον Μαντέλα υπήρξε σύμβολο του αγώνα κατά του Απαρτχάιντ.
Νγκιρατκέλ Έτπιζον

Ο Νγκιρατκέλ Έτπιζον (Ngiratkel Etpison, 3 Μαΐου 1925 – 1 Αυγούστου 1997) ήταν πολιτικός από το Παλάου, πρόεδρος της χώρας από το 1989 ως το 1992.

 Γεννήθηκε το 1925. Ίδρυσε τον όμιλο εταιρειών NECO (Ngiratkel Etpison τα δύο πρώτα γράμματα) το 1945. Ξεκίνησε την επιχειρηματική του δραστηριότητα χρησιμοποιώντας μια παλιά γιαπωνέζικη γεννήτρια για να φτιάχνει παγωτά και σύντομα έγινε ένας από τους πλέον επιτυχημένους επιχειρηματίες στο Παλάου. Τη δεκαετία του 1970 ανέπτυξε τις πρώτες τουριστικές επιχειρήσεις στο νησί και το 1984 άνοιξε το υπερπολυτελές θέρετρο Palau Pacific Resort. Σήμερα του ομίλου NECO ηγείται ο γιος του, Σαλούμ. Ο Έτπιζον διαδέχθηκε τον πρόεδρο Λαζάρους Σαλί, ο οποίος είχε αυτοκτονήσει τον Αύγουστο του 1988. Στις 2 Νοεμβρίου του 1988 εξελέγη πρόεδρος του Παλάου με 26,3% έναντι 25,9% για το Ρομάν Τετμούκλ και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Ιανουαρίου 1989. Διατηρήθηκε στο προεδρικό αξίωμα ως την 1η Ιανουαρίου του 1993, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Κουνίβο Νακαμούρα. Απεβίωσε την 1η Αυγούστου του 1997. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ngiratkel Etpison στο Wikimedia Commons Necomarine, τουριστικό θέρετρο για καταδύσεις και υποβρύχιο ψάρεμα.
Κρωβύλη και Κόριννα

Η Κρωβύλη και Κόριννα είναι ένας από τους δεκαπέντε εταιρικούς διαλόγους που δημιούργησε ο Λουκιανός που αναφέρονται όχι στις λίγες μεγαλόσχημες αλλά στις πολλές άσημες εταίρες που τις δέρνει η φτώχεια· κι αυτό άσχετα από τα γνωστά ή άγνωστα ονόματα με τα οποία τις παρουσιάζει.

 Πρόκειται για κοινωνική σάτιρα που δεν είναι καθόλου ένα σκανδαλιστικό και πορνογραφικό κείμενο. Οι εταίρες του συμπληρώνουν την παρουσίαση των καημών και των εξευτελισμών της φτωχολογιάς των χρόνων εκείνων. Πρέπει να συμπεράνουμε με ασφάλεια ότι την εποχή αυτή η πορνεία είχε σημειώσει μεγάλη διάδοση. Για την καταπολέμησή της ο Δίων ο Χρυσόστομος 1ος αι. είχε αναλάβει ολόκληρη εκστρατεία εκφωνώντας πύρινους λόγους. Αλλά ο Λουκιανός δεν έχει τις ίδιες προθέσεις. Ούτε επιδιώκει να φρονηματίσει, ούτε προσπαθεί να διορθώσει έναν καταδικασμένο κόσμο. Οι εταίρες θα του προσφέρουν μόνο μιαν ακόμη ευκαιρία να χαριτολογήσει, να διαγράψει ανθρώπινους χαρακτήρες, να σοκάρει και να σαρκάσει. Τίποτε περισσότερο. ) Άπαντα Λουκιανού «Νεκρικοί διάλογοι, Εταιρικοί διάλογοι», τόμ. 12, αριθμ. 268, Εκδόσεις Κάκτος. Εταιρικοί διάλογοι
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου

Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου (αγγλικά: Online Film Critics Society Award For Best Film‎) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Διαδικτυακών Κριτικών Κινηματογράφου για να τιμήσει μια ταινία της κινηματογραφικής βιομηχανίας.

 Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Βοστώνης Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντάλας-Φορτ Γουόρθ Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Ντιτρόιτ Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον Επίσημος ιστότοπος
Blue Star Ferries

Η Blue Star Ferries είναι ελληνική ακτοπλοϊκή εταιρεία που δραστηριοποιείται στις θαλάσσιες μεταφορές επιβατών και φορτίων στην Ελλάδα και την ευρύτερη Μεσόγειο. Εξυπηρετεί δρομολόγια μεταξύ του Πειραιά και του Αιγαίου Πελάγους. Ο στόλος της Blue Star Ferries αποτελείται από 11 επιβατηγά - οχηματαγωγά πλοία. Η Blue Star Ferries μαζί με τις:Hellenic Seaways,Superfast Ferries και Africa Morocco Link έχουν δημιουργήσει την εταιρεία Attica Group. Τον Ιούλιο του 2019 άρχισε να δραστηριοποιείται και με μεταφορές οχημάτων και εμπορευμάτων με το πλοίο Ro/Ro Blue Carrier 1 το οποίο κάνει δρομολόγια στις Κυκλάδες τα Δωδεκάνησα και το ανατολικό Αιγαίο. Τον Ιανουάριο του 2020 τοποθέτησε στον στόλο της πλοία Blue Star Myconos και Blue Star Chios και Blue Star Naxos 2.

 Στις 5 Σεπτεμβρίου 2023, ο Αντώνης Καρυώτης, 36χρονος επιβάτης του Blue Horizon, ιδιοκτησίας της Blue Star Ferries, στην προσπάθειά του να προλάβει το πλοίο, έπεσε στη θάλασσα και πνίγηκε στο λιμάνι του Πειραιά. Η εταιρεία αρχικά αρνήθηκε οποιαδήποτε ευθύνη υποστηρίζοντας ότι ο άνδρας γλίστρησε, αλλά το βίντεο που κυκλοφόρησε αργότερα έδειχνε ξεκάθαρα ότι τον έσπρωξαν από τον καταπέλτη του πλοίου μέλη του πληρώματος. Εκείνη την ώρα το πλοίο αναχωρούσε με τις προπέλες του πρόσω ολοταχώς και ο άνδρας πνίγηκε λόγω των έντονων αναταράξεων. Το βίντεο έδειξε ότι το πλοίο συνέχισε την πορεία του και το πλήρωμα δεν πρόσφερε βοήθεια και δεν ανέφερε ότι υπάρχει «άνθρωπος στη θάλασσα» όπως θα έπρεπε. Το πλοίο έλαβε εντολή να επιστρέψει στο λιμάνι όπου ο καπετάνιος και τα υπεύθυνα μέλη του πληρώματος συνελήφθησαν από τη λιμενική αστυνομία.Μετά την ανάκριση ο καπετάνιος και ο ύπαρχος του πλοίου προφυλακίστηκαν. Ο υποπλοίαρχος και ο λοστρόμος αφέθηκαν ελεύθεροι. Blue Bridge (2000-2004) (έγινε Duba Bridge με την United Maritime Egypt) Blue Island (2000-2001) (αποσύρθηκε ως Merdif 1) Blue Galaxy (2000-2001) (αποσύρθηκε ως Merdif 2) Blue Sky (2000-2004) (αποσύρθηκε ως Ionian Sky) Kefalonia (2000-2004) (έγινε Kefalonia με την Levante Ferries) Sea Jet 1 (2000-2003) (έγινε Super Jet με την Seajets) Sea Jet 2 (2000-2003) (έγινε Seajet 2 με την Seajets) Blue Aegean (2001-2002) (έγινε Mahabbah με την Namma Lines) Superferry II (2000-2011) (έγινε Superferry II με την Golden Star Ferries έπειτα SuperStar με την Seajets) Blue Star Ithaki (2000-2014) (έγινε Fundy Rose με την Bay Ferries)
Μολδαβικό δημοψήφισμα (1994)

Στις 6 Μαρτίου 1994 έλαβε χώρα ένα δημοψήφισμα για τη συνέχιση της ανεξαρτησίας της χώρας στη Μολδαβία. Ξεκίνησε από τον πρόεδρο Μίρτσεα Σνέγκουρ. Αναφέρεται ως "Συνομιλία με τον λαό" (ρουμανικά: La sfat cu poporul‎), και εγκρίθηκε από το 97.9% των ψηφοφόρων.

 Θέλετε η Δημοκρατία της Μολδαβίας να αναπτυχθεί ως ανεξάρτητο και ενιαίο κράτος, στα σύνορα που αναγνωρίστηκαν την ημέρα ανακήρυξης της κυριαρχίας της Μολδαβίας, να προωθήσει μια πολιτική ουδετερότητας και να διατηρεί αμοιβαία ωφέλιμες οικονομικές σχέσεις με κάθε χώρα του κόσμου, καθώς και να εγγυάται στους πολίτες της ίσα δικαιώματα σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο; Το δημοψήφισμα οργανώθηκε από μια ειδικά δημιουργημένη για αυτό το σκοπό επιτροπή αφού η κεντρική εκλογική επιτροπή αρνήθηκε να αναμειχθεί στο δημοψήφισμα. Ωστόσο, η οργάνωση του ήταν σε αντίθεση με το νόμο περί δημοψηφισμάτων του 1992, ο οποίος δήλωνε ότι η Βουλή πρέπει να σχηματίσει μια επιτροπή του δημοψηφίσματος 60 μέρες πριν τη διεξαγωγή του, ενώ δεν πρέπει να λαμβάνουν χώρα δημοψηφίσματα στις 90 μέρες πριν ή μετά τις εκλογές (οι κοινοβουλευτικές εκλογές έλαβαν χώρα μια εβδομάδα νωρίτερα). Πολλά γνωστά πρόσωπα και μεγάλο μέρος του τύπου παρουσίασαν το δημοψήφισμα ως μια ισχυρή πνοή για το κίνημα υπέρ της επανένωσης της Ρουμανίας και της Μολδαβίας και στις δύο χώρες, παρόλο που το ερώτημα δεν αναφερόταν άμεσα στη Ρουμανία αλλά στην ανεξαρτησία. Αναφερόταν επίσης στην εδαφική ακεραιότητα, η οποία ήταν κύρια προκατάληψη λόγω της σύγκρουσης της Υπερδνειστερίας.
Einstürzende Neubauten

Οι Einstürzende Neubauten (ελληνική μετάφραση: καταρρέοντα νεόκτιστα κτίρια) είναι γερμανικό συγκρότημα, το οποίο ανήκει στο είδος της πειραματικής μουσικής. Η βερολινέζικη μπάντα δημιουργήθηκε το 1980 από τον Μπλίξα Μπάργκελντ, τον Ν. Ου. Ουνρού, την Γκούντρουν Γκουτ και την Μπεάτε Μπέρτελ. Οι δύο τελευταίες έπαιζαν μέχρι το Μάιο του 1979 στο συγκρότημα Mania D. Η σύνθεση των μελών ήταν ρευστή στην αρχή και σταθεροποιήθηκε το 1981 στον Μπάργκελντ, στον Ουνρού, στους προερχόμενους από το συγκρότημα Abwärts του Αμβούργου, FM Einheit και Μαρκ Τσουνγκ, καθώς και στον 15χρονο underground αστέρα, Αλεξάντερ Χάκε, γνωστό και ως Αλεξάντερ φον Μπόρζιχ.

 Το λογότυπο των Einstürzende Neubauten μοιάζει με ανθρώπινη φιγούρα με δύο χέρια, δύο πόδια (ένα μικρότερο από το άλλο), λεπτό σώμα και μεγάλο στρογγυλό κεφάλι που αποτελείται από μια κυκλική κουκίδα. Δεν δημιουργήθηκε από το συγκρότημα ή για το συγκρότημα, αλλά είναι ένα σχέδιο σπηλαίου πιθανότατα τολτεκικής ή ολμεκικής προέλευσης, αν και η προέλευσή του έχει επίσης αποδοθεί στο πολύ παλαιότερο ιερό δαχτυλίδι στο Στόουνχεντζ. Ο τραγουδιστής Χένρι Ρόλινς έχει το λογότυπο των Einstürzende Neubauten τατουάζ στον δεξιό ώμο του. Stahlmusik (1980), (κασέτα) Kollaps (1981) Zeichnungen des Patienten O. T. (1983) Halber Mensch (1985) Fünf auf der nach oben offenen Richterskala (1987) Haus der Lüge (1989) Tabula Rasa (1993) Ende Neu (1996) Silence Is Sexy (2000) Perpetuum Mobile (2004) Alles wieder offen (2007) Lament (2014)
Σάλπιγγα (μουσικό όργανο)

Η Σάλπιγγα ή αλλιώς Σάλπιγξ ήταν ένα μουσικό όργανο των αρχαίων Ελλήνων, όπου πολλές αναφορές γι αυτό γίνονται και μέσα από την Ιλιάδα του Ομήρου στην αρχαία Ελλάδα.

 Η Σάλπιγξ αποτελούνταν από μια ευθεία ενός στενού χάλκινου σωλήνα με επιστόμιο των οστών κι ένα κουδούνι (επίσης κατασκευασμένο από χαλκό), μεταβλητού σχήματος και μεγέθους. Αντίστοιχος απόγονός της με αρκετές ομοιότητες, είναι η σημερινή τρομπέτα. Το όργανο, αποτυπώνεται σε αρκετά κλασικά αγγεία της εποχής. Παρόμοια όργανα μπορούν να θεωρηθούν αυτά στη Μέση Ανατολή, τη Μεσοποταμία και την Αίγυπτο. Τρομπέτα
Παύλος Μυλωνάς (πολιτικός)

Ο Παύλος Μυλωνάς (Άγιος Αμβρόσιος Κερυνείας, 1 Μαρτίου 1967) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2016 είναι βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού, αρχικά εκλεγμένος με τη Συμμαχία Πολιτών και μετέπειτα με το ΔΗΚΟ.

 Ο Παύλος Μυλωνάς γεννήθηκε στον Άγιο Αμβρόσιο Κερύνειας την 1η Μαρτίου 1967. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 η οικογένεια του πήγε στην Ελλάδα (Αιγάλεω και Μεσολόγγι). Επέστρεψαν στην Κύπρο το 1977. Ομιλεί πέρα από την ελληνική και την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε επιστήμη της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μέχρι την εκλογή του στη θέση του βουλευτή εργαζόταν ως δημοσιογράφος.Έχει τρεις υιούς. Στις βουλευτικές εκλογές του 2016 εκλέχτηκε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τη Συμμαχία Πολιτών για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Λόγω διαφωνιών, αποχώρησε από τη Συμμαχία Πολιτών στις 18 Μαΐου 2017 και συνέχισε ως ανεξάρτητος βουλευτής. Διαφώνησε με την υποβολή υποψηφιότητας του προέδρου του κόμματος, Γιώργου Λιλλήκα, στις προεδρικές εκλογές του 2018. Μαζί με άλλα στελέχη που επίσης αποχώρησαν από τη Συμμαχία Πολιτών προχώρησαν στην σύσταση Αυτόνομης Πλατφόρμας Πολιτών. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 υποστήριξαν τον πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλο. Στις 3 Μαΐου 2018 ο Παύλος Μυλωνάς εντάχθηκε στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ.Ως βουλευτής, είναι μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού.Από τον Σεπτέμβριο του 2018 είναι εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΚΟ.Επανεκλέγηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2021 για την ΙΒ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. «ΜΥΛΩΝΑΣ Παύλος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2021. Ανακτήθηκε στις 28 Απριλίου 2021. «ΜΥΛΩΝΑΣ Παύλος». www.parliament.cy. Βουλή των Αντιπροσώπων (Κύπρος). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Ιουλίου 2019. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2019.
Ιωάννης Αδόλφος Β΄ της Σαξονίας-Βάισενφελς

Ο Ιωάννης Αδόλφος Β΄, γερμ. Johann-Adolf II (4 Σεπτεμβρίου 1685 - 16 Μαΐου 1746) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Βάισενφελς (1736-1746).

 Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη-Αδόλφου Α΄ δούκα της Σαξονίας-Βάισενφελς και της Ιωάννας-Μαγδαλνής των Βέττιν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1721 την Ιωανέττα-Αντουανέττα-Ιουλιανή των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ. Απέκτησαν ένα γιο, που απεβίωσε 2 ετών το 1724. Το 1726 απεβίωσε η πρώτη σύζυγός του και ο Ιωάννης-Αδόλφος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1734 με τη Φρειδερίκη των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σαξονίας-Γκότα-Άλτενμπουργκ και είχε: Φρειδερίκη-Αδολφίνα 1741-1751 απεβ. 10 ετών· Κάρολος-Φρειδερίκος-Αδόλφος 1736-1737, Αύγουστος-Αδόλφος 1739-1740, Ιωάννης-Αδόλφος 1738, Ιωάννης-Γεώργιος-Αδόλφος 1740, απεβίωσαν νήπια. Hermann Grote "Stammtafeln Europäische Herrscher- und Fürstanhäuser" Leipzig 1877, reprint Verlag-Leipzig, ISBN 3-8262-0710-6. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Johann Adolf II, Duke of Saxe-Weissenfels στο Wikimedia Commons
Όσκαρ Άλβαρες

Ο Όσκαρ Μαρσελίνο Άλβαρες (Óscar Marcelino Álvarez, 25 Μαΐου 1948 - 28 Απριλίου 2016) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στην επίθεση. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Αργεντινούς ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν στο ελληνικό πρωτάθλημα.

 Γεννήθηκε στην Αργεντινή στις 25 Μαΐου του 1948. Την περίοδο 1968-69 αγωνίστηκε στην Μπάνφιλντ της Αργεντινής όπου σημείωσε 2 γκολ σε 16 αγώνες. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στους Νιούελς Ολντ Μπόις του Ροσάριο και την πρώτη του χρονιά έπαιξε σε 6 αγώνες και σημείωσε 1 γκολ. Το 1972 ο Πορτογάλος προπονητής του ΠΑΣ Γιάννινα Γκόμεζ Ντε Φαρία έφερε από την Αργεντινή στην ομάδα τους Εδουάρντο Ριγάνι (Κοντογεωργάκης), Αλφρέδο Γκλάσμαν (Γκλασμάνης), Χοσέ Πάστερνακ (Παστερνάκης), Εδουάρδο Λίσα, Χουάν Μόντες και Όσκαρ Άλβαρες, οι οποίοι ουσιαστικά δημιούργησαν το θρύλο του Άγιαξ της Ηπείρου. Με τον ΠΑΣ Γιάννινα ο Άλβαρες σκόραρε 55 γκολ σε δυο περιόδους στην Β΄ Εθνική και άλλα 22 τις επόμενες δυο χρονιές στην Α΄ Εθνική, έτσι έγινε ο 2ος σκόρερ στην ιστορία του ΠΑΣ Γιάννινα με 77 γκολ. Σε αγώνα με τον Αστέρα Αμαλιάδας πέτυχε 6 γκολ. Στις 4 χρονιές που έπαιξε βγήκε πρώτος σκόρερ της ομάδας με 33, 22, 12 και 10 γκολ αντίστοιχα. Με τον ΠΑΣ κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β' εθνικής την περίοδο 1973-74 και το παρατσούκλι του ήταν «Αλβάρα». Η μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, εξαιτίας της αγάπης του κόσμου. Παρά τη φυγή του το στίγμα του στην ομάδα και την πόλη υπάρχει ως σήμερα.Το 1976 ο Όσκαρ Άλβαρες μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό, αγωνίστηκε εκεί μέχρι το 1980 ενισχύοντας την επιθετική γραμμή. Την πρώτη του χρονιά (1976-77) σε 32 αγώνες πρωταθλήματος πέτυχε 19 γκολ και βρέθηκε στην 3η θέση των σκόρερ του Ελληνικού πρωταθλήματος. Τα γκολ του βοήθησαν τον Παναθηναϊκό να κατακτήσει το τρεμπλ καθώς αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας, κυπελλούχος Ελλάδας και κυπελλούχος Βαλκανίων. Το 1978 αναδείχθηκε 2ος σκόρερ στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αποχώρησε από τον Παναθηναϊκό το 1980 έχοντας σημειώσει 55 γκολ για στο πρωτάθλημα τα οποία τον κατέτασσαν τη δεδομένη στιγμή στην 7η θέση των σκόρερ στην ιστορία της ομάδας πίσω από αθλητές με πολύ περισσότερα έτη συνεισφοράς στο σύλλογο (Αντωνιάδη, Δομάζο, Ελευθεράκη, Παπαεμανουήλ, Λουκανίδη, Πανάκη). Επίσης σημείωσε με τον Παναθηναϊκό και άλλα 10 γκολ για το Κύπελλο Ελλάδας και αποτέλεσε έναν από τους πιο παραγωγικούς σκόρερ στην ιστορία της ομάδας. Την περίοδο 1980-81 αγωνίστηκε στον Ατρόμητο όπου και τελείωσε την καριέρα του. Στο ελληνικό πρωτάθλημα συμμετείχε σε 115 αγώνες και στο κύπελλο σε 12. Στα επτά χρόνια που αγωνίσθηκε στην Α΄ Εθνική, πέτυχε 80 τέρματα και είναι 4ος στην λίστα με τους μεγαλύτερους ξένους σκόρερ. Για να αγωνιστεί στην Ελλάδα είχε αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα. 1 Πρωτάθλημα Β Εθνικής: 1974 1 Πρωτάθλημα Ελλάδας: 1977 1 Κύπελλο Ελλάδας: 1977 1 Βαλκανικό Κύπελλο: 1977 Ανακοίνωση Ατρόμητου Βιογραφικό
Κλασικό μπαλέτο

Το κλασικό μπαλέτο(ονομάζεται επίσης ρομαντικό μπαλέτο) αποτελεί σύστημα χορού βασισμένο σε τυποποιημένες κινήσεις και θέσεις των χεριών και των ποδιών που έχουν σχεδιαστεί για να επιτρέπουν στον χορευτή να κινείται με τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία, έλεγχο, ταχύτητα, ελαφρότητα και χάρη. Το κλασικό μπαλέτο είναι γνωστό για την αυστηρή του τεχνική, τις ρέουσες και ακριβείς κινήσεις και τη λιτή αισθητική. Αυτό το στυλ χαρακτηρίζεται από την παράδοση και χρησιμοποιεί τεχνικές και εργαλεία που έχουν παραδοθεί κατά τη διάρκεια των αιώνων. Το θέμα του κλασικού μπαλέτου μπορεί να είναι ρομαντικό, ρεαλιστικό ή δραματικό και μπορεί να αναπαρασταθεί με ποικιλία συναισθηματικών καταστάσεων.

 Υπάρχουν πολλές στυλιστικές παραλλαγές του κλασικού μπαλέτου που σχετίζονται με την προέλευση της ανάπτυξής τους: η Γαλλική Σχολή, η μέθοδος Vaganova (ρωσική), η μέθοδος Cecchetti (ιταλική), η μέθοδος Bournonville, η μέθοδος Balanchine (American) και η Royal Academy της μεθόδου Dance (Αγγλικά). Κάθε ένα από αυτά τα στυλ δίνει διαφορετική έμφαση σε ορισμένα στοιχεία της κλασικής τεχνικής μπαλέτου και παράγει χορευτές με διαφορετικά ταλέντα και ποιότητες. Παρόλ’ αυτά όλα τα κλασικά μπαλέτα παρουσιάζουν παρόμοια σύνθεση, κοστούμια και στυλ. Το κλασικό μπαλέτο χορεύεται με την κλασική μουσική και η χορογραφία περιλαμβάνει γυναίκες χορευτές που χορεύουν en pointe. Το στυλ υπογραφής ενός συγκεκριμένου μπαλέτου εξαρτάται συχνά από τη χώρα προέλευσης. Για παράδειγμα, το ρωσικό μπαλέτο διαθέτει περισσότερες υψηλές επεκτάσεις και δυναμικές στροφές, ενώ το ιταλικό μπαλέτο προσφέρει γρήγορη, εκτεταμένη κίνηση.Η κλασική τεχνική μπαλέτου βασίζεται στις πέντε θέσεις των ποδιών και των χεριών, οι οποίες αναπτύχθηκαν το 1600 και κωδικοποιήθηκαν από τον βασιλιά Louis XIV, τον σκηνοθέτη χορού Jean-Baptiste Lully και τον αρχηγό μπαλέτου Pierre Beauchamp. Το λεξιλόγιο διδάσκεται στα γαλλικά δείχνοντας σεβασμό προς την προέλευσή του. Σταχτοπούτα The Girl with the Enamel Eyes Δον Κιχώτης Giselle La Bayadère La Sylphide Ο Καρυοθραύστης Ρωμαίος και Ιουλιέτα Ωραία Κοιμωμένη Λίμνη των κύκνων
Αλί Ζεϊντάν

Ο Αλί Ζεϊντάν (αραβικά: علي زيدان), γεννημένος στις 15 Δεκεμβρίου 1950 στο Ουεντάν, είναι Λίβυος κρατικός αξιωματούχος, καθώς και πρωθυπουργός μεταξύ της 14ης Νοεμβρίου 2012 και της 11ης Μαρτίου 2014.

 Ως διπλωμάτης, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, υπήρξε μέλος του επιτελείου του Μοχάμεντ Γιουσέφ ελ-Μαγκαριάφ, τότε πρέσβη της Αραβολιβυκής Τζαμαχιρίγια του Καντάφι στην Ινδία. Το 1980, οι δύο άνδρες αυτομόλησαν, προχωρώντας στην ίδρυση, εν εξορία, του Λιβυκού Μετώπου Εθνικής Σωτηρίας. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του 2011, ο Ζεϊντάν διετέλεσε αντιπρόσωπος του Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου στην Ευρώπη, καθώς και εκπρόσωπος του λιβυκού παραρτήματος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Παράλληλα, συνέβαλλε προκειμένου να πειστεί ο Γάλλος πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζί, στην πραγματοποίηση στρατιωτικής επέμβασης στη Λιβύη προς υποστήριξη της εξεγέρσεως εναντίον του Καντάφι. Στις 7 Ιουλίου 2012, εξελέγη ως μέλος του Γενικού Εθνικού Συμβουλίου του οποίου και υπήρξε υποψήφιος για την ανάληψη της προεδρίας στις 9 Αυγούστου του ίδιου έτους, συγκεντρώνοντας, ωστόσο, μόνον 85 ψήφους έναντι 113 υπέρ του Μοχάμεντ Γιουσέφ ελ-Μαγκαριάφ, ο οποίος και ανέλαβε, εκ των πραγμάτων, καθήκοντα αρχηγού κράτους. Στις 14 Οκτωβρίου 2012, έπειτα από την απόρριψη της υποψηφιότητας του Μουσταφά Αμπουσαγκούρ, εξελέγη ως πρωθυπουργός από το Γενικό Εθνικό Συμβούλιο. Στις 31 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης του Κοινοβουλίου, αναλαμβάνοντας, επισήμως, τα καθήκοντά του στις 14 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Στις 10 Οκτωβρίου 2013, κατά τη διάρκεια των πρώτων πρωινών ωρών, απήχθη από το Ξενοδοχείο Κορίνθια της Τρίπολης, όπου και διέμενε, από ένοπλη ομάδα του «Πυρήνα Επιχειρήσεων Τρίπολης» της «Βουλής των Επαναστατών της Λιβύης» ή της «Ταξιαρχίας Καταπολέμησης Εγκληματικότητας», οι οποίες, θεωρητικά, υπάγονται στα Υπουργεία Άμυνας και Εσωτερικών Υποθέσεων. Στη συνέχεια, αφέθηκε ελεύθερος κατά τη διάρκεια του μεσημεριού της ίδιας ημέρας. Πληροφορίες ανέφεραν πως επρόκειτο για ενέργεια με χαρακτήρα αντιποίνων απέναντι στη σύλληψη του τρομοκράτη Ανάς αλ-Λιμπί, στις 5 Οκτωβρίου, από τις στρατιωτικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 11 Μαρτίου 2014, το Γενικό Εθνικό Συμβούλιο υπερψήφισε με 124 ψήφους επί συνόλου 194 ψήφων την άρση της ψήφου εμπιστοσύνης προς τον Αλί Ζεϊντάν και ανέθεσε στον Υπουργό Άμυνας, Αμπντουλάχ αλ-Τινί, την ανάληψη της προσωρινής διακυβέρνησης ως πρωθυπουργός. Στη συνέχεια, ο Αλί Ζεϊντάν μετέβη στη Μάλτα, όπου και τέθηκε υπό την προστασία της τοπικής κυβερνήσεως, ενώσω εκκρεμούσε εις βάρος του απαγόρευση εξόδου από την χώρα υπό την κατηγορία της διαφθοράς. Στις 13 Αυγούστου 2017, αποφάσισε, σε συμφωνία με τον αρχηγό της κυβερνήσεως ενότητας, Φαγιέζ αλ-Σαράτζ, την επιστροφή του στην Τρίπολη, παρά το εις βάρος του ένταλμα σύλληψης. Απώτερος σκοπός ήταν η εκ μέρους του κατάθεση της δικής του εκδοχής ως προς τις εις βάρος του κατηγορίες διαφθοράς, καθώς και η από πλευράς του διεξαγωγή συνέντευξης Τύπου, ωστόσο, τελικώς, απήχθη από ένοπλη πολιτοφυλακή. Υπήρξε υποψήφιος στις λιβυκές προεδρικές εκλογές του 2021.
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1936

Οι Ζ΄ Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1936 διεξήχθησαν στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο από 27 Σεπτεμβρίου ως 6 Οκτωβρίου. Κανονικά ήταν η σειρά της Βουλγαρίας να φιλοξενήσει τη διοργάνωση αλλά οι Βούλγαροι παραιτήθηκαν λόγω έλλειψης αθλητικής υποδομής. Μετείχαν οι πέντε βαλκανικές χώρες πλην της Αλβανίας αλλά η Βουλγαρία μετείχε συμβολικά με δυο-τρεις αθλητές. Νικήτρια αναδείχθηκε και πάλι η Ελλάδα.

 Μετά από τρία χρόνια οι αγώνες επανήλθαν στην Αθήνα το 1936, στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Ξεκίνησαν την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου με τα πρώτα αγωνίσματα. Κατά την τελετή έναρξης εντυπωσίασε η έμπνευση των διοργανωτών να πέσουν πενήντα κανονιοβολισμοί από τον Λυκαβητό. Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου έγιναν η δισκοβολία και η σφυροβολία και την Κυριακή 4 Οκτωβρίου θα γίνονταν τα υπόλοιπα αγωνίσματα αλλά προς το μεσημέρι ο καιρός χάλασε απότομα και ήταν φανερό πως ερχόταν σφοδρή καταιγίδα. Έτσι αποφασίστηκε τα υπόλοιπα αγωνίσματα να διεξαχθούν την Τρίτη 6/10/1936, οπότε ολοκληρώθηκαν οι αγώνες. Μεταξύ άλλων την δεύτερη Κυριακή είχε προγραμματιστεί η διεξαγωγή του μαραθώνιου, στην κλασική διαδρομή: Μαραθώνας-Στάδιο. Οι δρομείς είχαν μεταφερθεί με λεωφορείο στο Μαραθώνα από το πρωί. Το μεσημέρι που χάλασε ο καιρός και αποφασίστηκε η αναβολή των αγωνισμάτων, οι τηλεφωνικές γραμμές δεν λειτουργούσαν και δεν μπορούσαν να ειδοποιηθούν οι συνοδοί των δρομέων στο Μαραθώνα να μην εκκινήσουν. Αποφασίστηκε να σταλεί αγγελιοφόρος να τους ειδοποιήσει αλλά στο μεταξύ δόθηκε η εκκίνηση. Είχε αρχίσει να βρέχει και οι αθλητές ξεκίνησαν να τρέχουν στους λασπομένους δρόμους. Μάλιστα, ο Στέλιος Κυριακίδης, που περίμενε πώς και πώς αυτό τον αγώνα, μιας και παλιότερα δεν του επιτρεπόταν να αγωνίζεται ως Έλληνας διότι ως Κύπριος ήταν Άγγλος υπήκοος, είχε ήδη μια πτώση από γλίστρημα στα πρώτα μέτρα του αγώνα και συνέχιζε καταλασπομένος. Λίγο μετά τον τύμβο, πρόλαβε τους δρομείς ο αγγελιοφόρος της οργανωτικής επιτροπής και τους είπε πως ο αγώνας αναβλήθηκε. Την Τρίτη, την ημέρα του αγώνα, επικρατούσε λιακάδα αλλά οι λάσπες ακόμα υπήρχαν στους χωματόδρομους των πρώτων χιλιομέτρων της διαδρομής ως το Πικέρμι. Ξεκίνησαν 16 δρομείς. Οι Έλληνες Ραγάζος και Κυριακίδης με ομαδική τακτική, κούρασαν τους αντιπάλους τους και ιδίως τον Ρουμάνο βαλκανιονίκη Γκαλλ. Μετά το Πικέρμι ο Κυριακίδης μπήκε επικεφαλής και συνεχώς αύξανε τη διαφορά, με αποτέλεσμα να τερματίσει σε 2 ώρες 49.10 που αποτελούσε με νέο ρεκόρ κλασικής διαδρομής. Τερμάτισαν 8 δρομείς, ως εξής: BALKAN GAMES/CHAMPIONSHIPS. Ηρ. Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σσ. 113-115. "Η χρυσή ιστορία των αγώνων", Αθλητική Ηχώ, 10/8/1979. "Τα 10 χρόνια των βαλκανικών αγώνων", Ακρόπολις, 10/10/1939, ψηφ. σελ. 49.
Ρομαίν Γκροζάν

Ο Ρομαίν Γκροζάν (γαλλικά: Romain Grosjean, Γενεύη, Ελβετία, 17 Απριλίου 1986) είναι Γαλλοελβετός οδηγός Indycar. Ο πρώτος αγώνας στον οποίο πήρε μέρος ήταν το Ουγγρικό Γκραν Πρι του 2009 με τη Renault Formula 1, όταν πήρε τη θέση του Νέλσον Πικέ Jr ο οποίος απολύθηκε από την ομάδα.

 Ο Γκροζάν γεννήθηκε στη Γενεύη. Ξεκίνησε την καριέρα του από τα καρτ. Παρά το γεγονός ότι έζησε όλα τα χρόνια στην Ελβετία, στη Φόρμουλα 1 αγωνίζεται κάτω από τη γαλλική σημαία. Την Κυριακή 29 Νοεμβρίου 2020, στο Γκραν Πρι του Μπαxρέιν και λίγο μετά την εκκίνηση του αγώνα, ο Ρώσος οδηγός της Άλφα Τάουρι Ντανιίλ Κβίατ εμβόλισε το μονοθέσιο της Χάας το οποίο οδηγούσε ο Γκροζάν με αποτέλεσμα αυτό να πέσει επάνω στην προστατευτική μπαριέρα. Η σύγκρουση του μονοθεσίου με την μπαριέρα ήταν τόσο σφοδρή που κόπηκε στη μέση και υπήρξε διαρροή βενζίνης. Εξαιτίας αυτής της διαρροής βενζίνης το μονοθέσιο τυλίχτηκε στις φλόγες αμέσως μετά τη σύγκρουση. Ο Γκροζάν μπόρεσε και βγήκε μόνος του απ' το φλεγόμενο μονοθέσιο. Στο νοσοκομείο όπου διακομίστηκε, διαπιστώθηκε πως είχε ελαφρά εγκαύματα στα χέρια και στους αστραγάλους του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Romain Grosjean στο Wikimedia Commons
1469 Λιντσία

Η Λιντσία (Linzia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,017. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την πόλη Λιντς της Αυστρίας.

 Η μέση διάμετρος της Λιντσίας εκτιμάται σε 58,99 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0734. Η Λιντσία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 22 ώρες και 13 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα