Ταμάρα Καρσάβινα

Η Ταμάρα Πλατόνοβνα Καρσάβινα (Ρωσικά: Тама́ра Плато́новна Карса́вина, 10 Μαρτίου 1885 - 26 Μαΐου 1978) ήταν Ρωσίδα πρίμα μπαλαρίνα, διάσημη για την ομορφιά της, βασική καλλιτέχνης του Αυτοκρατορικού Θεάτρου Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης και αργότερα των Ρωσικών Μπαλέτων του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ.Μετά την εγκατάστασή της στο Λονδίνο το 1918, άρχισε να διδάσκει μπαλέτο επαγγελματικά και αναγνωρίστηκε ως μία από τους ιδρυτές του σύγχρονου Βρετανικού μπαλέτου. Συνέβαλε στην ίδρυση του βρετανικού Βασιλικού Μπαλέτου και ήταν ιδρυτικό μέλος της βρετανικής Βασιλικής Ακαδημίας Χορού.

 Η Ταμάρα Καρσάβινα γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1885, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας και ήταν κόρη του κορυφαίου χορευτή και μίμου Πλάτον Καρσάβιν. Μετά από δύσκολες εξετάσεις, έγινε δεκτή και εκπαιδεύτηκε στην Αυτοκρατορική Σχολή Μπαλέτου στην Αγία Πετρούπολη, ανάμεσα στους δασκάλους της ήταν και ο Ενρίκο Τσεκέτι, και αποφοίτησε το 1902. Ως πρίμα μπαλαρίνα στο Θέατρο Μαριίνσκι συμπεριέλαβε στο ρεπερτόριό τη Ζιζέλ και τον ρόλο της Οντίλ στη Λίμνη των κύκνων. Η Καρσάβινα έγινε διάσημη ως η κορυφαία μπαλαρίνα στα Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ από το 1909 έως το 1922. Μεταξύ του 1909 και του 1914 (χόρευε συχνά με παρτενέρ τον διάσημο χορευτή Βάτσλαφ Νιζίνσκι έως το 1913) ερμήνευσε την πλειοψηφία των διάσημων ρόλων στο νεορομαντικό ρεπερτόριο του χορογράφου Μιχαήλ Φοκίν συμπεριλαμβανομένων των Petrushka και Spectre de la Rose. Μεταξύ των δημοφιλέστερων ρόλων που χόρεψε ήταν: Lise στο La Fille Mal Gardée, Medora στο Le Corsaire και Tsar Maiden στο The Little Humpbacked Horse. Ήταν η πρώτη μπαλαρίνα που χόρεψε το διάσημο Le Corsaire Pas de Deux το 1915. Η Καρσάβινα ερμήνευσε επίσης πρωταγωνιστικούς ρόλους στο The Three-Cornered Hat και Pulcinella του Λεονίντ Μασίν. Στα τέλη της δεκαετίας του 1910 η Καρσάβινα συμμετείχε σε περιοδείες με τα Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ και ταξίδεψε συχνά στο Παρίσι. Το 1918, στην αρχή του Ρωσικού εμφυλίου πολέμου, αφού παντρεύτηκε τον Άγγλο διπλωμάτη Χένρι Τζαίημς Μπρους, με τον οποίο είχε ήδη αποκτήσει ένα γιο το 1916, έφυγαν από τη Ρωσία και εγκαταστάθηκαν στο Λονδίνο. Εκεί, η Καρσάβινα άρχισε να διδάσκει επαγγελματικά μπαλέτο και έγινε μία από τους ιδρυτές του σύγχρονου Βρετανικού μπαλέτου. Δύο χρόνια αργότερα, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Χορού, της οποίας διετέλεσε αντιπρόεδρος από το 1930 έως το 1955. Ήταν η δασκάλα και εκπαιδεύτρια της Αγγλίδας μπαλαρίνας Μαργκότ Φοντέιν. Το 1925 συμμετείχε στην ταινία του βωβού κινηματογράφου Δρόμοι προς τη Δύναμη και την Ομορφιά. Έπαιξε επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα θεατρικό έργο του Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, The Truth About Russian Dancers. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 συνεργάσθηκε και υποστήριξε τον Άγγλο χορογράφο Φρέντερικ Άστον. Στα απομνημονεύματα της, Οδός του Θεάτρου (Theatre Street, 1930), περιγράφει την εκπαίδευσή της στην Αυτοκρατορική Σχολή Μπαλέτου και την καριέρα της στο θέατρο Μαριίνσκι και τα Ρωσικά Μπαλέτα. Στον εξαιρετικά ανταγωνιστικό κόσμο του μπαλέτου, ήταν σχεδόν παγκοσμίως αγαπητή. Η ανταγωνίστριά της ήταν η Άννα Πάβλοβα. Ωστόσο, στην Οδό του Θεάτρου, η Καρσάβινα αναφέρθηκε σ'αυτήν πάντα με συμπάθεια. Άλλα γραπτά της Καρσάβινα περιλαμβάνουν άρθρα σχετικά με την τεχνική του χορού για το περιοδικό Dancing Times και το έργο Κλασικό μπαλέτο: Η ροή της κίνησης (Classical Ballet: The Flow of Movement,1962). Ο αδελφός της Λεβ Πλατόνοβιτς Καρσάβιν ήταν ιστορικός των μεσαιωνικών θρησκειών, φιλόσοφος και ποιητής. Ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης πριν απελαθεί από τη Ρωσία το 1922 από τους Μπολσεβίκους σε ένα από τα λεγόμενα πλοία των φιλοσόφων. Το 1928 μετακόμισε στη νέα ανεξάρτητη Λιθουανία, όπου του απονεμήθηκε έδρα πανεπιστημίου στην Πολιτιστική ιστορία (1928–1939), αλλά όταν οι Σοβιετικοί κατέλαβαν τη Λιθουανία το 1940, συνελήφθη και απελάθηκε σε γκουλάγκ στη Σιβηρία, όπου πέθανε το 1952. Η Ταμάρα Καρσάβινα πέθανε στις 26 Μαΐου 1978, στο Μπίκονσφιλντ, Μπάκιγχαμσιρ, Αγγλία.