IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μετάλλιο για πολεμικές συνεισφορές

Το Μετάλλιο για πολεμικές συνεισφορές (ρωσ. Медаль «За боевые заслуги») ήταν ένα βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1938, με διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ.

 Οι βραβευμένοι με το Μετάλλιο για πολεμικές συνεισφορές ήταν: Στρατιώτες του Σοβιετικού Στρατού και του Σοβιετικού Ναυτικού. Άπλοι πολίτες της ΕΣΣΔ. Ξένοι πολίτες. Για έμπειρες, επινοητικές και θαρραλέες δράσεις στον πόλεμο που οδήγησαν στην επιτυχή εκπλήρωση των καθηκόντων του σοβιετικού στρατού. Για το θάρρος και την υπεράσπιση των συνόρων της ΕΣΣΔ. Για την εξαιρετική απόδοση στον αγώνα και την πολιτική εκπαίδευση, την ανάπτυξη νέων στρατιωτικών εξοπλισμών και στην διατήρηση της υψηλής ετοιμότητας καταπολέμησης των στρατιωτικών μονάδων και των υποδιαιρέσεών τους, καθώς και για άλλες υπηρεσίες κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας.Μέχρι τις 1 Ιανουαρίου 1995 είχαν πραγματοποιηθεί 5.210.078 απονομές για το Μετάλλιο για πολεμικές συνεισφορές.
Κέλι Κέλι

Η Μπάρμπαρα Τζιν Πλανκ (Barbara Jean Blank, 15 Ιανουαρίου 1987) είναι Αμερικανίδα που εργάζεται ως μοντέλο και παλαιότερα ως επαγγελματίας παλαιστής. Έγινε γνωστή με το ψευδώνυμο "Κέλι Κέλι" όταν βρισκόταν στην εταιρεία πάλης.

 Η Πλανκ άρχισε από μικρή ηλικία, να ασχολείται με τη γυμναστική και αργότερα έγινε μαζορέτα. Έπειτα προσπάθησε να γίνει δημοσιογράφος της τηλεόρασης, όμως δεν τα κατάφερε. Πριν γίνει παλαιστής, δούλεψε και ως μοντέλο. Παρόλο που δεν είχε σχέση με το άθλημα, οι υπεύθυνοι του WWE, την κάλεσαν για να δοκιμαστεί στη πάλη. Τον Μάιο του 2006, η Πλανκ υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης, σε ηλικία δεκαεννιά ετών. Σύντομα, στάλθηκε στη τότε θυγατρική εταιρεία του WWE, το Ohio Valley Wrestling, για να εκπαιδευτεί. Στις 13 Ιουνίου εμφανίστηκε στο ECW, με το ψευδώνυμο "Κέλι Κέλι". Είχε το ρόλο της χορεύτριας, μέχρι που έδωσε τον πρώτο της αγώνα τον Αύγουστο. Μαζί με τις Λέιλα και Μπρουκ, σχημάτισαν την ομάδα Extreme Exposé και άρχισε να συμμετέχει σε σενάρια της εταιρείας, αρχίζοντας με ένα φλερτ με τον Σι Εμ Πανκ. Τον Ιούλιο του 2008, η Κέλι Κέλι μεταγράφηκε στη κορυφαία εκπομπή του WWE, το WWE Raw. Σύντομα εμφανίστηκε στα πρώτα της σόου Πληρωμής ανά προβολή και τον Μάιο του 2009 διεκδίκησε το Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE, χωρίς επιτυχία. Την επόμενη χρονιά, μεταφέρθηκε στο WWE SmackDown και σύντομα άρχισε κόντρα με τις Λέιλα & Μισέλ ΜακΚουλ, γνωστές με το όνομα "Λέι-Κουλ". Αργότερα, η Κέλι ήταν δασκάλα στη τρίτη σεζόν του NXT. Τον Ιούνιο του 2011, για πρώτη φορά έγινε Πρωταθλήτρια Γυναικών, κρατώντας το τίτλο για τέσσερις μήνες. Το 2012, άρχισε κόντρα με τις Μπεθ Φίνιξ και Ιβ Τόρες, νικώντας την ομάδα τους στην WrestleMania 28, με σύμμαχο την Ελληνο-Αμερικανίδα Μαρία Μενούνος. Τον Ιούνιο της δόθηκε η ευκαιρία να μείνει εκτός ρινγκ για ένα διάστημα, ώστε να ξεκουραστεί. Αφού έδωσε έναν αγώνα τον Αύγουστο, αποδεσμεύτηκε από το WWE στις 29 Σεπτεμβρίου 2012. K2 (Leg drop bulldog) Roll-up Diving crossbody Kelly Killer (Handspring back elbow smash) Hanging figure four necklock Hurricanrana One-handed bulldog Sitout facebuster Stink face Corner foot choke Tilt-a-whirl headscissors takedown Thesz press που ακολουθείται απο μπουνιές Boston Crab Γυναικείο Πρωτάθλημα WWE (1 φορά) Βραβείο Σλάμι (2011) Προσωπική ιστοσελίδα Προφίλ στο Slam.Canoe Αρχειοθετήθηκε 2012-04-15 at WebCite
460 Σκάνια

Η Σκάνια (Scania) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,6. Ανακαλύφθηκε το 1900 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομα μιας μορφής της Νορμανδικής μυθολογίας.

 Η μέση διάμετρος της Σκάνια εκτιμάται σε 21,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 10,8 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,214 (από δεδομένα του IRAS). Η Σκάνια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με άγνωστη περίοδο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Winning Combinations: Deep Purple and Rainbow

Winning Combinations: Deep Purple and Rainbow είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών των χαρντ ροκ συγκροτημάτων Deep Purple και Rainbow η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Ιουνίου του 2003 από την εταιρεία "Universal Special Products".Η συλλογή επικεντρώνεται στα τραγούδια που κυκλοφόρησαν τα δύο συγκροτήματα κατά τη δεκαετία του '80 έχοντας πέντε τραγούδια των Deep Purple και πέντε των Rainbow.

 1. Bad Attitude (Blackmore, Gillan, Glover, Lord) - 4:44(από το δίσκο The House of Blue Light)2. Hush (Live) (Joe South) - 3:32(από το δίσκο Nobody's Perfect) 3. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 5:28(από το δίσκο Perfect Strangers)4. Highway Star (Live) (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:12(από το δίσκο Nobody's Perfect)5. Mean Streak (Blackmore, Gillan, Glover) - 4:22(από το δίσκο The House of Blue Light) 6. Rock Fever (Blackmore, Turner) - 3:51(από το δίσκο Straight Between the Eyes)7. Since You've Been Gone (Ballard) - 3:18(από το δίσκο Down to Earth)8. I Surrender (Live) (Ballard) - 5:44(από το δίσκο Finyl Vinyl)9. Stone Cold (Blackmore, Turner, Glover) - 5:17(από το δίσκο Straight Between the Eyes)10. Street of Dreams (Blackmore, Turner) - 4:25(από το δίσκο Bent Out of Shape) Ρίτσι Μπλάκμορ (κιθάρα) Ίαν Γκίλαν (φωνητικά) Ρότζερ Γκλόβερ (μπάσο) Τζον Λορντ (πλήκτρα) Ίαν Πέις (τύμπανα) Ρίτσι Μπλάκμορ (κιθάρα) Τζο Λιν Τέρνερ (φωνητικά) Γκράχαμ Μπονέτ (φωνητικά) Ρότζερ Γκλόβερ (μπάσο) Ντον Έρεϊ (πλήκτρα) Ντέηβιντ Ρόζενθαλ (πλήκτρα) Κόζι Πάουελ (τύμπανα) Μπόμπι Ροντινέλι (τύμπανα) Τσακ Μπούρτζι (τύμπανα) DEEP PURPLE Winning Combinations split CD reviews
Γέφυρα Ζέζελι

Η Γέφυρα Ζέζελι (σερβικά: Žeželjev most / Жежељев мост‎) είναι γέφυρα δεμένης αψίδας στον ποταμό Δούναβη στο Νόβι Σαντ, στη Βοϊβοντίνα της Σερβίας. Η γέφυρα χτίστηκε αρχικά το 1961, μόνο για να κατεδαφιστεί κατά τη διάρκεια των νατοϊκών βομβαρδισμώντης Γιουγκοσλαβίας το 1999. Η νέα γέφυρα άνοιξε το 2018.

 Η αρχική γέφυρα Ζέζελι (μήκους 377 μέτρων) χτίστηκε από το 1957 έως το 1961 ως αψιδωτή γέφυρα. Η γέφυρα σχεδιάστηκε από τον εξέχοντα γιουγκοσλάβικο πολιτικό μηχανικό Μπράνκο Ζέζελι και κατασκευάστηκε από την Mostogradnja. Συνέδεε την αστική περιοχή του Νόβι Σαντ και το Πετροβαραντίν. Κατά τη διάρκεια της ύπαρξής της, υπηρέτησε ως μέρος διεθνούς σιδηροδρομικής γραμμής και ως διαδρομή μεταφοράς μέσω του Νόβι Σαντ. Κατά τη διάρκεια των νατοϊκών βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας, η γέφυρα βομβαρδίστηκε 12 φορές. Στις 23 Απριλίου 1999, τελικά κατεδαφίστηκε, με αποτέλεσμα το κόψιμο των σιδηροδρομικών μεταφορών μεταξύ Βελιγραδίου και Σουμπότιτσα, δηλαδή της Σερβίας και Ουγγαρίας. Κατά την διάρκεια των βομβαρδισμών, οι τρεις μεγάλες γέφυρες επί του Δούναβη στο Νόβι Σαντ (Γέφυρα Ζέζελι, Γέφυρα Βαραντίν και Γέφυρα Ελευθερίας) κατεδαφίστηκαν ολοκληρωτικά. Το 2000 κατασκευάστηκε μια προσωρινή Οδική-Σιδηροδρομική Γέφυρα κοντά στη γέφυρα Ζέζελι, η οποία κατασκευάστηκε για να αντικαταστήσει τη γέφυρα Ζέζελι μέχρι να κατασκευαστεί η νέα. Με τα χρόνια, η κατασκευή της νέας γέφυρας Ζέζελι αναβλήθηκε αρκετές φορές.Τον Απρίλιο του 2012 οι εργασίες κατασκευής της νέας γέφυρας στον ίδιο χώρο ξεκίνησαν επίσημα. Ο κύριος σχεδιαστής της νέας γέφυρας ήταν ο Αλεξάνταρ Μπόγιοβιτς, ενώ ο συμβασιούχος ήταν μια διεθνής κοινοπραξία, η JV Azvi - Taddei – Horta Coslada. Ηνέα γέφυρα είναι οπτικά σχεδόν πανομοιότυπη με την κατεδαφισμένη γέφυρα, εκτός από το ότι οι αψίδες είναι κατασκευασμένες από χάλυβα και όχι προεντεταμένο σκυρόδεμα. Επίσης, η γέφυρα αποτελείται από δύο αψίδες μήκους 177 μέτρων και ύψους 34 μέτρων, ενώ η μεγαλύτερη αψίδα έχει μήκος 219 μέτρων και ύψος 42 μέτρων.Τον Οκτώβριο του 2017, οι αψίδες της γέφυρας Ζέζελι συνδέθηκαν μετά από πέντε χρόνια κατασκευής και δεκαοχτώ χρόνια μετά την κατεδάφιση της προηγούμενης γέφυρας. Τον Οκτώβριο του 2017, το κόστος κατασκευής ήταν 51.71 εκατομμύρια ευρώ. Τον Απρίλιο του 2018 η γέφυρα ολοκληρώθηκε και δημιουργήθηκαν τακτικές σιδηροδρομικές μεταφορές. Οι οδικές μεταφορές αναμένονται να ολοκληρωθούν το 2018. Κατάλογος γεφυρών στη Σερβία Κατάλογος διαβάσεων του Δούναβη Κατάλογος οδικών-σιδηροδρομικών γεφυρών Γέφυρα Ζέζελι στο structurae.net
Το στοίχημα του Πασκάλ

Το στοίχημα του Πασκάλ είναι το όνομα που δόθηκε σε ένα επιχείρημα που προέβαλε ο Γάλλος φιλόσοφος και μαθηματικός Μπλεζ Πασκάλ τον 17ο αιώνα. Το επιχείρημά του για την πίστη στο Θεό βασιζόταν στην ιδέα ότι είναι προς το δικό μας συμφέρον να πιστεύουμε στον Θεό. Υποστηρίζει ότι υπάρχουν δυο ενδεχόμενα, είτε ο θεός υπάρχει είτε δεν υπάρχει. Στην πρώτη περίπτωση, η πίστη στον Θεό οδηγεί σε μέγιστο κέρδος, ενώ η μη πίστη σε μέγιστη ζημιά. Αν δεν υπάρχει Θεός, όμως, η πίστη ή μη πίστη στον θεό δεν επιφέρει μεγάλες συνέπειες. Το στοίχημα δέκτηκε κριτική τόσο από την ορθόδοξη θεολογία όσο και από τον Αθεϊσμό.

 Ο Πασκάλ επιχειρηματολογεί ότι ένα λογικό πρόσωπο, θα πρέπει να ζήσει την ζωή του πιστεύοντας πως υπάρχει θεός. Αν τελικά ο θεός δεν υπάρχει, αυτό πρόσωπο θα έχει χάσει λίγα πράγματα, ενώ αν ο θεός υπάρχει, θα λάβει μεγάλη αιώνια ανταμοιβή στον παράδεισο, και θα αποφύγει την μεγάλη δυστυχία της κόλασης.. Ο Βολταίρος, που έζησε μια γενιά μετα τον Πασκάλ, δεν αποδέκτηκε το στοίχημα του Πασκάλ καθώς το έκρινε ως παιδικό. Ισχυρίστηκε ο Βολταίρος πως όσο και να θέλει κάποιος να πιστέψει στον Ιησού για να σωθεί, με βάση το στοίχημα του Πασκάλ, το αποτέλεσμα θα είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων μια αδύναμη πίστη. Ο Πασκάλ δεν πρότεινε το επιχείρημα του πάντως ως απόδειξη για την ύπαρξη του θεού, αλλά ως πραγματιστική επιλογή που έχει να κάνει κάθε άνθρωπος.Σύμφωνα με τον γάλλο φιλόσοφο Étienne Souriau για να αποδεκτεί κάποιος το στοίχημα του Πασκάλ, πρέπει να είναι σίγουρος ότι ο Θεός θα τιμήσει το στοίχημα, κάτι το οποίο δεν έίναι σίγουρο. Κάνει την σύγκριση με ένα ανόητο, ο οποίος βλέπει ένα φύλλο να επιπλέει στην επιφάνεια ενός ποτάμού που διχάζεται λίγο παρακατω, σκέφτεται για μερικά δευτερόλεπτα και λέει: «Στοιχηματίζω ενα εκατομύριο ευρώ με τον Ροθτσιλ ότι θα πάρει την αριστερή πλευρά». Και τελικά όντως περνει την αριστερή πλευρά, αλλά δυστυχως ο Ροθτσιλ ποτέ δεν ειπε ποτε οτι αποδέχεται το στοίχημα. . Από την στιγμή που υπάρχουν πολλές θρησκείες και άρα θεοί, μερικοί υποστηρίζουν πως αυτό πρέπει να ζυγιστεί, σε ένα επιχείρημα γνωστό ως επιχείρημα από την ασυνέπεια των αποκαλύψεων. Σύμφωνα με αυτό, οι πιθανότητες να πιστέψει κανείς στον λάθος θεό είναι αυξημένες και μαθηματικά καταρρίπτει το πλεονέκτημα που δίνει το στοίχημα του πασκάλ. Ο Ντενίς Ντιντερό, σύγχρονος του Βολταίρου σχολίασε «και ένας Ιμάμης μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο» . Ο J. L. Mackie σημειώνει πως «μονο στην εκκλησία μπορει να βρει κάποιος σωτηρία, αλλά μπορει να μην είναι η ρωμαιοκαθολική εκκλησία, αλλά η εκκλησία των αναβαπτιστών, ή των Σουνίτων μουσουλμάνων, ή της Κάλι ή του Όντιν.» Μερικοί κριτικοί υποστηρίζουν ότι το στοίχημα του Πασκάλ είναι για όσους δεν πιστεύουν πραγματικά και τους οδηγεί σε μια ανειλικρινή και ανήθική επιλογή για να κερδίσουν μια αιώνια ανταμοιβή. Επιπλέον, είναι ανόητο να πιστεύουν πως κάποιος θεός ο οποίος είναι δίκαιος και πάνσοφος δεν θα μπορούσε να αντιληφθεί αυτή την στρατηγική εκ μέρους του «πιστού». Αθεϊσμός Στοίχημα του άθεου
Ανθρώπινος κορονοϊος OC43

Ο ανθρώπινος κορονοϊός OC43 (HCoV-OC43) είναι μέλος του είδους Betacoronavirus 1 που μολύνει τους ανθρώπους και ζώα. Η μολυσματικός κορονοϊός είναι ένας ιός με περίβλημα και με θετικής(+) πολικότητας μονόκλωνο RNA για γονιδίωμα. Μαζί με τον ανθρώπινο κορονοϊό 229E (HCoV-229E), είναι ένας από τους ιούς που είναι υπεύθυνοι για το κοινό κρυολόγημα. Έχει, όπως και άλλοι κορονοϊοί του ίδιου γένους και υπογένους, μια επιπλέον μικρότερη πρωτεΐνη αιχμής που ονομάζεται HE.

 Μαζί με τον HCoV-229E, ένα είδος γένους Alphacoronavirus, ο HCoV-OC43 είναι μεταξύ των γνωστών ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. Και οι δύο ιοί μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού, συμπεριλαμβανομένης της πνευμονίας σε βρέφη, ηλικιωμένους και ανοσοκατεσταλμένα άτομα, όπως όσοι υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία, και άτομα με τον ιό HIV-AIDS. Οι κορονοϊοί έχουν παγκόσμια κατανομή, προκαλώντας το 10-15% των περιπτώσεων κοινού κρυολογήματος. Οι λοιμώξεις αυτές παρουσιάζουν ένα εποχιακό μοτίβο με τα περισσότερα περιστατικά να σημειώνονται κατά τους χειμερινούς μήνες. Ιός με RNA γονιδίωμα (RNA virus) Ανθρώπινος κορονοϊος HKU1 Θετική/Αρνητική πολικότητα (Positive/negative-sense) https://www.cdc.gov/coronavirus/about/ https://web.archive.org/web/20171010170901/http://virology-online.com/viruses/CORZA4.htm Coronaviruses Viralzone: Betacoronavirus Virus Pathogen Database and Analysis Resource (ViPR): Coronaviridae
Αρχάγγελος Καστοριάς

Ο Αρχάγγελος Καστοριάς (παλαιότερα Τσούκα) ήταν χωριό της Π.Ε. Καστοριάς γνωστό για την ομώνυμη Μονή των Ταξιαρχών. Υπάγεται σήμερα στον Δήμο Νεστορίου. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Αγία Άννα 23 χλμ δυτικά της Καστοριάς, ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, στις ανατολικές υπώρειες του όρους Αλεβίτσα. Απέναντι από την εκκλησία ο παραπόταμος Στενοπόταμος του Αλιάκμονα σχηματίζει καταρράκτη.

 Αναφέρεται στα οθωμανικά φορολογικά μητρώα (defter) από τα μέσα του 15ου αι. Ως συνολικά έσοδα για την αυτοκρατορία εισπράττονται 2.090 Ακτσές (άσπρα).Στην απογραφή του 1940 κατοικείται από 205 άτομα. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου, μετακινούνται από τον κομμουνιστικό Δημοκρατικό Στρατό 56 παιδιά προς τις Ανατολικές χώρες στο πρόγραμμα του παιδομαζώματος. Το 1950 είναι έρημο, όπως και άλλα δώδεκα χωριά του νομού Καστοριάς, όπως Μυροβλήτης κ.α. Το ήδη καταστραμένο χωριό το 1955 μετονομάζεται σε Αρχάγγελο.
Απόστολος Βεσυρόπουλος

Ο Απόστολος Βεσυρόπουλος (Βέροια, 29 Μαΐου 1966) είναι Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας και πρώην Υφυπουργός Οικονομικών, αρμόδιος για τη Φορολογική Πολιτική και τη Δημόσια Περιουσία.

 Γεννήθηκε το 1966 στη Βέροια. Σπούδασε στη Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας του AΤΕΙ Λάρισας (Τμήμα Λογιστικής), και έκανε το μεταπτυχιακό του στον Τομέα Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.Εργάστηκε ως εφοριακός στη Βέροια και από το 2004 έως και το 2008 διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΔΑΚΕ Εφοριακών Ημαθίας – Πέλλας – Πιερίας. Επίσης, διετέλεσε νομαρχιακός σύμβουλος και αντινομάρχης Ημαθίας, αρμόδιος για τις διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης, Οικονομικών, Εμπορίου και Προστασίας του καταναλωτή. Από το 2010 μέχρι σήμερα είναι αντιπρόεδρος της Νομαρχιακής Διοικούσας Επιτροπής (ΝΟΔΕ) Ημαθίας της Νέας Δημοκρατίας.Εξελέγη βουλευτής Ημαθίας της ΝΔ στις εκλογές του Ιουνίου του 2012 και επανεξελέγη τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 2015. Το 2019, επανεξελέγη, πρώτος, βουλευτής Ημαθίας. Στην κυβέρνηση Μητσοτάκη 2019 τοποθετήθηκε Υφυπουργός Οικονομικών, Φορολογικής Πολιτικής και Δημόσιας Περιουσίας. Στις εκλογές του Μαϊου του 2023 εξελέγη πρώτος, σε σταυρούς προτίμησης, βουλευτής Ημαθίας.Είναι έγγαμος και έχει δύο παιδιά.
Πσέμκο Β΄ του Γκλόγκουφ

Ο Πσέμκο Β΄, πολων. Przemko II głogowski (π. 1305 - 11 Ιανουαρίου 1331) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα (1309-21, με τους αδελφούς του), του Γκλόγκουφ (από το 1318· με τον αδελφό του ως το 1321, μετά μόνος του).

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Ματθίλδης των Γουέλφων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Νυμφεύτηκε το 1326 την Κωνσταντία των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη του Βερνάρδου δούκα της Σβιντνίτσα-Ζιεμπίτσε. Cawley, Charles, SILESIA, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
Άκκα Λαρεντία

Η Άκκα Λαρεντία (Acca Larentia), σπανιότερα αναφερόμενη ως Άκκα Λαρεντίνα (Acca Larentina), ήταν γυναίκα και αργότερα θεά της ρωμαϊκής μυθολογίας, η οποία εορταζόταν στις 23 Δεκεμβρίου.

 Στην κυρίαρχη μυθολογική παράδοση (αυτή του Λικίνιου Μάκερ και άλλων πηγών), η Λαρεντία ήταν σύζυγος του βοσκού Φαυστύλου, με τον οποίο υιοθέτησαν τους ιδρυτές της Ρώμης Ρώμο και Ρωμύλο, τους οποίους λέγεται ότι η Λαρεντία είχε σώσει όταν ρίχτηκαν στον Τίβερη με διαταγή του Αμουλίου. Η Άκκα Λαρεντία είχε 12 δικούς της γιους και όταν πέθανε ο ένας τους, ο Ρωμύλος πήρε τη θέση του και με τους υπόλοιπους 11 ίδρυσε την αδελφότητα των Αρβάλων (Fratres Arvales). Μία άλλη παράδοση αναφέρει ότι η Λαρεντία ήταν πανέμορφη και περίφημη κόρη με περίπου την ίδια ηλικία με τους Ρώμο και Ρωμύλο, που έζησε κατά τη βασιλεία του Άνκου Μαρκίου. Δόθηκε στον Ερκούλο (τον αντίστοιχο ήρωα-θεό με τον Ηρακλή της ελληνικής μυθολογίας) ως έπαθλο ενός παιχνιδιού με ζάρια από τον φρουρό του ναού του, και κλειδώθηκε μέσα στον ναό. Όταν ο θεός δεν τη χρειαζόταν πλέον, τη συμβούλευσε να παντρευτεί τον πρώτο άνδρα που θα συναντούσε καθώς θα έβγαινε έξω εκείνο το πρωινό. Αυτός ο άνδρας ήταν ένας πλούσιος Ετρούσκος ονόματι Καρούτιος (ή Ταρούτιος κατά τον Πλούταρχο). Αργότερα η Λαρεντία κληρονόμησε όλη την περιουσία του και την κληροδότησε στον ρωμαϊκό λαό. Ο βασιλιάς Άνκος σε ένδειξη ευγνωμοσύνης επέτρεψε να ταφεί το σώμα της στο Βελάμπρουμ και θέσπισε μία νέα ετήσια εορτή, τα Λαρεντάλια ή Ακκάλια, στις 23 Δεκεμβρίου, κατά τα οποία προσφέρονταν θυσίες υπέρ των Λαρήτων.Ο Πλούταρχος γράφει καθαρά ότι αυτή η Λαρεντία ήταν διαφορετικό πρόσωπο από την Λαρεντία που υπήρξε σύζυγος του Φαυστύλου, αν και άλλοι συγγραφείς, όπως ο Λικίνιος Μάκερ, συσχετίζουν τις ιστορίες τους σαν να ήταν η ίδια γυναίκα. Σύμφωνα με μία τρίτη παράδοση, η Λαρεντία δεν ήταν ούτε η σύζυγος του Φαυστύλου, ούτε η συνοδός του Ερκούλου, αλλά μία πόρνη που αποκαλείτο «Lupa» («Λούπα») από τους βοσκούς (κατά κυριολεξία «λύκαινα», αλλά η λέξη είχε και την έννοια της εταίρας). Η Λούπα άφησε την περιουσία που είχε συγκεντρώσει από την πορνεία στον ρωμαϊκό λαό. Ανεξαρτήτως των διάφορων εκδοχών για την Άκκα Λαρεντία, φαίνεται βέβαιο πως ο μύθος της είχε προέλευση από τους Ετρούσκους και συνδεόταν με τη λατρεία των Λαρήτων. Αυτή η σύνδεση φαίνεται και από τον αριθμό των γιων της, που αντιστοιχεί σε αυτόν των Λαρήτων.Παρόμοια με την Κέρες, την Τέρρα, τη Φλόρα και άλλες θεότητες, η Άκκα Λαρεντία συμβόλιζε τη γονιμότητα της γης, ιδίως των αγρών της Ρώμης και των φυτειών τους. Ταυτίζεται επίσης με τη Νύμφη Λαρούνδη (ή Λάρα ή Μούτα) και με τη Mana Genita.
Ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας-Ιράκ

Η Ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας-Ιράκ ήταν μια περιοχή 7.044 τ.χλμ. στα σύνορα Σαουδικής Αραβίας και Ιράκ , εντός της οποίας τα διμερή σύνορα δεν είχαν διευθετηθεί. Η ουδέτερη ζώνη ήρθε σε ύπαρξη μετά το Πρωτόκολλο του Ουκαήρ το 1922 που καθόρισε τα σύνορα μεταξύ Ιράκ και το Σουλτανάτο του Νετζντ (προκάτοχο κράτος της Σαουδικής Αραβίας). Η ύπαρξη της ουδέτερης ζώνης τερματίστηκε το 1981, όταν το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία συμφώνησαν στο διαμελισμό της ζώνης.

 Η Συνθήκη του Μουχαραμάχ (Χοραμσάχρ) υπεγράφη στις 5 Μαΐου 1922. Η συμφωνία ματαίωσε την επικείμενη σύγκρουση μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο κατείχε την εντολή για το Ιράκ και του Βασιλείου του Νετζντ το οποίο αργότερα έγινε η Σαουδική Αραβία (όταν συνδυάστηκε με το βασίλειο της Χετζάζης). Η συνθήκη απέφυγε τον καθορισμό των ορίων. Μετά από περαιτέρω διαπραγματεύσεις, το Πρωτόκολλο του Ουκαήρ υπεγράφη στις 2 Δεκεμβρίου 1922, ορίζοντας τα περισσότερα από τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών και δημιουργώντας την ουδέτερη ζώνη. Επίσης ορίστηκε ότι δεν θα χτιστούν στρατιωτικά ή μόνιμα κτίρια στην ή κοντά στην ουδέτερη ζώνη και οι νομάδες των δύο χωρών θα έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση στα λιβάδια και τα πηγάδια. Η διοικητική διαίρεση της ζώνης επετεύχθη το 1975 και μια συνοριακή συνθήκη ολοκληρώθηκε το 1981. , Για άγνωστους λόγους, η συνθήκη δεν υποβλήθηκε στα Ηνωμένα Έθνη και κανείς έξω από το Ιράκ και τη Σαουδική Αραβία είχε ειδοποιηθεί για την αλλαγή. Επίσης δεν υπήρχαν χάρτες με λεπτομέρειες από το νέο σύνορο. Καθώς ο Πόλεμος του περσικού Κόλπου συνέβη στις αρχές του 1991, το Ιράκ ακύρωσε όλες τις διεθνείς συμφωνίες με τη Σαουδική Αραβία από το 1968. Η Σαουδική Αραβία αντέδρασε με την εγγραφή κάθε προηγούμενης συνοριακής συμφωνίας στο Ιράκ στα Ηνωμένα Έθνη τον Ιούνιο του 1991. Αυτό το γεγονός τερμάτισε την νομική υπόσταση της ουδέτερης ζώνης Σαουδικής Αραβίας-Ιράκ. Οι περισσότεροι επίσημοι χάρτες δεν εμφανίζουν πλέον την ουδέτερη ζώνη σε σχήμα διαμαντιού, αλλά μάλλον ζωγραφίζουν την γραμμή των συνόρων περίπου στο κέντρο του εδάφους. Για παράδειγμα, το Γραφείο του Γεωγράφου των Ηνωμένων Πολιτειών χαρακτήριζε τη περιοχή ως το να έχει μόνο ένα προσεγγιστικό σύνορο και όχι ακριβής. Η ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας–Ιράκ κατείχε παλαιότερα τους κωδικούς ISO 3166-1 NT και NTZ. Οι κωδικοί διακόπηκαν το 1993. Ο κωδικός FIPS 10-4 για την ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας–Ιράκ ήταν ο IY. Αυτός ο κώδικας διεγράφη το 1992. Γεωγραφία του Ιράκ Γεωγραφία της Σαουδικής Αραβίας Ενοποίηση της Σαουδικής Αραβίας Συνοριακές διαφορές Σαουδικής Αραβίας-Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Ουδέτερη ζώνη Σαουδικής Αραβίας-Κουβέιτ The Straight Dope on the Neutral Zone Arabian Boundary Disputes International Boundary Study No. 111 International Frontier Treaty Between Saudi Arabia and Iraq splitting the Neutral Zone, July 2, 1975
Γιολάντα Κόντρα

Η Γιολάντα Κόντρα (18 Μαρτίου 1910-16 Αυγούστου 1963) ήταν Αλβανίδα συγγραφέας και μεταφράστρια και μία από τις πρώτες γυναίκες συγγραφείς στην αλβανική γλώσσα, καθώς και μεταφράστρια στην ιταλική γλώσσα των έργων Αλβανών συγγραφέων, Ντρέ Μιέντα, Μίλος Γκέργκι Νικόλα, Πέτρο Μάρκος και Στέργιο Σπάσε.

 Η Γιολάντα Κόντρα γεννήθηκε στην Ρώμη της Ιταλίας.Ονομαζόταν Γιολάντα Γκουατσόνι και ήταν ανιψιά του Ενρίκο Γκουατσόνι γνωστού Ιταλού σεναριογράφου και σκηνοθέτη της εποχής.Σπούδαζε στο λύκειο όταν γνώρισε τον Μάλο Κόντρα,ο οποίος είχε καταγωγή από το Αργυρόκαστρο και σπούδαζε στη Ρώμη.Ο Μάλο Κόντρα ήταν δάσκαλος Φυσικής Αγωγης και πήγαν μαζί στην Αλβανία το 1931.Σύντομα έμαθε Αλβανικά και άρχισε όχι μόνο να επικοινωνεί καλά, αλλά και να δημοσιεύει ποίηση στα Αλβανικά καθώς και άρθρα λογοτεχνικής κριτικής σε γνωστά περιοδικά.Η Κόντρα δούλεψε ιδιαίτερα πάνω στα έργα των Μίλος Γκέργκι Νικόλα και Ντρέ Μιέντα,τα οποία μετάφρασε στα ιταλικά.Ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες που δημοσίευσε στην Αλβανία.Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, εργάστηκε ως μεταφράστρια από και προς τα Ιταλικά,καθώς και στα ρωσικά σε έργα συγγραφέων όπως ο Πέτρο Μάρκος και ο Στέργιο Σπάσε.Λόγω του κομμουνιστικού καθεστώτος δε της επιτράπηκε ούτε να διδάξει ούτε να επιστρέψει στην πατρίδα της μέχρι το 1962, ένα χρόνο πριν από το θάνατό της. Η Κόντρα μετέφρασε στα ιταλικά σχεδόν το πλήρες έργο του Μίλος Γκέργκι Νικόλα.Δούλεψε στην εκδοχή του έργου του του 1957, το οποίο εκδόθηκε από τον Σκεντέρ Λουαράσι και ολοκληρώθηκε το 1962 με τίτλο 'Ποιήματα και πεζογραφία'.Το μόνο τραγούδι που λείπει είναι το 'Kanga e fundit'-το τελευταίο τραγούδι.Επίσης, παρέλειψε τις νότες του Μίλου Γκέργκι Νικόλα, καθώς και ορισμένους υπότιτλους ορισμένων ποιημάτων.Οι μεταφράσεις της της δεκαετίας του 1960 είναι πολύ πολύτιμες, γιατί σήμερα είναι δύσκολο να βρεθούν.Η Γιολάντα Κόντρα είναι πολύ πιστή στο αρχικό κείμενο ως μεταφραστής, κάτι που ήταν απαραίτητο εκείνα τα χρόνια για έναν μεταφραστή.Γι 'αυτό υπάρχει μια συναισθηματική αλλαγή στις μεταφράσεις της. "Jolanda Guazzoni në shkrime dhe kujtime" "MIGJENI ITALISHT NGA JOLANDA KODRA"
Αναισθησία

Αναισθησία καλείται η παθολογική κατάσταση ενός οργανισμού να μην αισθάνεται (αντιδρά σε), μερικώς ή ολικώς, κανένα εσωτερικό ή εξωτερικό ―θετικό ή αρνητικό (λ.χ. πόνο)― ερέθισμα, λόγω π.χ. οργανικών (γάγγραινα, λέπρα κ.λπ.) ή ψυχοδιανοητικών (βαρεία μελαγχολία, επιληψία, αλκοολισμός κ.λπ.) παθήσεων. Η απώλεια όλων των αισθήσεων (γενική αναισθησία) συνοδεύεται από απώλεια της συνείδησης. Η αναισθησία μπορεί να προκληθεί και τεχνητά μέσω είτε ιατροφαρμακευτικών χειρισμών (π.χ. ηλεκτρική αναισθησία) ή ουσιών (νάρκωση με μυοχαλαρωτικά φάρμακα κ.λπ.), είτε ψυχολογικών μεθόδων ή ασκήσεων (αυθυποβολή, υποβολή, υπερβολική συγκίνηση, απόλυτη προσήλωση και περισυλλογή κ.λπ.). Υπάρχει όμως και αναισθησία, η οποία οφείλεται σε υπερφυσικούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα αυτή που πλούσια απαντά στην αγιολογική Γραμματεία.

 Οι Αρχαίοι Έλληνες και οι Πατέρες τής Εκκλησίας χρησιμοποιούν τον όρο αναισθησία όχι με την ψυχοφυσιολογική έννοια (όπως λ.χ. οι Κυνικοί και οι Στωικοί), αλλά κυρίως με την ηθική. Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, η πλήρης αναισθησία δεν επιδοκιμάζεται, αφού επιβάλλει την απόλυτη αποχή από τις μέτριες και αναγκαίες ηδονές. Ως αποτέλεσμα, η αναισθησία μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο στη σκληροκαρδία. Αντίθετα, κατά τον Κυρηναϊκό φιλόσοφο Ηγησία τον Πεισιθάνατο, το μέγιστο αγαθό για τον άνθρωπο είναι η αναισθησία που επέρχεται με τον θάνατο. Κατά τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, η αναισθησία, που χρησιμοποιείται με την έννοια τής απάθειας (MPG 47, 413), καταδικάζεται, επειδή συνδέεται με την αμετρία (MPG 50, 664). Ομοίως, κατά τον Ιωάννη Σιναΐτη (MPG 88, 869d, MPG 88, 932b), η (ηθική) αναισθησία, όντας μητέρα τής λήθης και της γαστριμαργίας (που πηγάζει από τη φιλαυτία) αλλά και φυγαδευτική τού Θείου φόβου (οπότε η αμαρτία δεν λογίζεται ως αμαρτία), δηλώνει την απονεκρωμένη αίσθηση, την αδιαφορία για τα πνευματικά, τη ναρκωμένη σκέψη, την αναλγησία και τη θύρα τής απόγνωσης. Σύμφωνα με τον Ευάγριο Μοναχό (Περί διακρίσεως παθών και λογισμών, ι’), η αναισθησία αυτή προκαλείται από τη συγκατάνευση του ανθρώπου με τον διάβολο. Εντούτοις, κατά τον Νείλο Ασκητή (MPG 79, 1149d), υπάρχει και η «καλή» (ηθική) αναισθησία, η οποία λειτουργεί ως συνώνυμη της αοργησίας. Τσιτσίγκου Σ. Κ., Το Χρυσοστομικό Ήθος: Οι αρετές κατά τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, Θεσσαλονίκη 2001, Νικολαΐδη Α. Β., Άκρα και Μεσότητες: Από την Αριστοτελική στην Πατερική Μεσότητα, Αθήνα 2003.
274 Φιλαγορία

Η Φιλαγορία (Philagoria) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,08. Ανακαλύφθηκε το 1888 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη.

 Η μέση διάμετρος της Φιλαγορίας εκτιμάται σε 27 χιλιόμετρα. Ο φασματικός της τύπος είναι L, ενώ το άλβεδό της είναι 0,23. Η Φιλαγορία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 17 ώρες και 55 λεπτά. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Χαλίφα μπιν Σαλμάν Αλ Χαλίφα

Ο Χαλίφα ιμπν Σαλμάν αλ Χαλίφα (αραβικά: خليفة بن سلمان آل خليفة, Khalifah bin Sulman al-Khalifah, 1935-2020) είναι ο πρώτος Πρωθυπουργός του Μπαχρέιν, από το 1970 μέχρι σήμερα. Διορίστηκε στην πρωθυπουργία από τον αδερφό του, Εμίρη Ισά ιμπν Σαλμάν αλ-Χαλίφα. Θεωρείτο το πλουσιότερο μέλος της βασιλικής οικογένειας του Μπαχρέιν. Υπήρξε κάτοχος του νησιού Τζίντα.

 Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1935. Ήταν θείος του εν ενεργεία βασιλιά της χώρας, Χαμάντ ιμπν Ισά αλ-Χαλίφα. Παρά το γεγονός ότι με το Σύνταγμα του 2002 ο ρόλος του είναι εθιμοτυπικός (ο Βασιλιάς διορίζει και παύει τους υπουργούς), ο Χαλίφα παραμένει στην πρωθυπουργία από τις 19 Ιανουαρίου του 1970 και ως τον θάνατό του ήταν ο μακροβιότερος πρωθυπουργός στον κόσμο. Αρχικά ήταν αρχηγός του Κρατικού Συμβουλίου και στις 16 Αυγούστου του 1971 ανέλαβε επίσημα πρωθυπουργός. To 2007 του απονεμήθηκε βραβείο από τα Ηνωμένα Έθνη. Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 2010 η αντιπολίτευση (Αλ Γουεφάκ) κέρδισε 18 έδρες επί συνόλου 40 εδρών στον πρώτο γύρο και για πρώτη φορά οι Σιίτες και οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι κατέλαβαν τις περισσότερες έδρες. Στις 31 Οκτωβρίου 2010 ο πρωθυπουργός αλ Χαλίφα παραιτήθηκε και την ίδια ημέρα έλαβε εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης.Απεβίωσε ηλικία 84 ετών στις 11 Νοεμβρίου 2020.
Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος, αρχιδούκας της Αυστρίας

Ο Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος (γερμ. Maximilian Franz, 8 Δεκεμβρίου 1756 - 26 Ιουλίου 1801) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας, αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Κολωνίας (1784-1801), πρίγκιπας-επίσκοπος του Μύνστερ, δούκας της Βεστφαλίας και μεγάλος Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος. Έγινε ο δεύτερος εργοδότης και πάτρωνας του νεαρού Λούντβιχ φαν Μπετόβεν.

 Ο Μαξιμιλιανός Φραγκίσκος Ιαβέρης Ιωσήφ Ιωάννης Αντώνιος ντε Πάουλα Βεγκέσλαος γεννήθηκε στο ανάκτορο Χόφμπουργκ της Βιέννης. Το 1780 διαδέχθηκε τον θείο του Κάρολο Αλέξανδρο ως μέγας Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος. Το 1784 έγινε αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας της Κολωνίας και ζούσε στη Βόννη· κράτησε τη θέση, ώσπου απεβίωσε εξόριστος. Με την ιδιότητα τού καγκελάριου της Γερμανίας στην Ιταλία και εκπροσώπου του πάπα, έστεψε τον αδελφό του Λεοπόλδο Β΄ το 1790 και τον ανιψιό του Φραγκίσκο Β΄ το 1792 (γιο του Λεοπόλδου Β΄). Το ίδιο έτος έγινε επίσκοπος του Μύνστερ. Διατηρούσε Αυλή στη Βόννη, όπως όλοι οι αρχιεπίσκοποι της Κολωνίας. Ως ένθερμος προστάτης της μουσικής, κρατούσε μία ορχήστρα στην Αυλή, όπου ο πάππος του Μπετόβεν ήταν αρχιμουσικός, ο πατέρας του Μπετόβεν ήταν τενόρος και για τον ίδιο τον Μπετόβεν η ορχήστρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αρχή της σταδιοδρομίας του. "Who Died? The Funeral March in Beethoven’s Eroica Symphony" The Musical Quarterly Summer 2007. Accessed 2 October 2008.
Ivy League

Η Ivy League είναι μια αθλητική ένωση των πανεπιστημίων η οποία αποτελείται από οκτώ ιδιωτικά πανεπιστήμια της βορειοανατολικής πλευράς των Ηνωμένων Πολιτειών. Η ένωση αυτή όμως, χρησιμοποιείται για την αναφορά αυτών των οχτώ πανεπιστημίων σαν ένα σύνολο πέρα από τα αθλήματα. Τα οχτώ μέλη είναι το Πανεπιστήμιο Μπράουν, Πανεπιστήμιο Κολούμπια, το Πανεπιστήμιο Κόρνελ, το Κολλέγιο Ντάρτμουθ, το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, το Πανεπιστήμιο Πρίνστον, το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας και το Πανεπιστήμιο Γέιλ. Ο όρος Ivy League έχει ως υπαινιγμό την ακαδημαϊκή αριστεία, την επιλεκτικότητα της αποδοχής των μελών της και του κοινωνικού εκλεκτισμού. Αυτός ο όρος άρχισε να χρησιμοποιείται το 1933 και έγινε επίσημο μετά την ένωση της αθλητικής ένωσης NCAA Division I το 1954.

 Πανεπιστήμιο Μπράουν (Πρόβιντενς, Ρόουντ Άιλαντ) Πανεπιστήμιο Κολούμπια (Νέα Υόρκη, Νέα Υόρκη) Πανεπιστήμιο Κόρνελ (Ίθακα, Νέα Υόρκη) Κολλέγιο Ντάρτμουθ (Χάνοβερ, Νιου Χάμσαϊρ Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (Κέμπριτζ, Μασαχουσέτη) Πανεπιστήμιο του Πρίνστον (Πρίνστον, Νιου Τζέρσεϊ Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια (Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια) Πανεπιστήμιο Γέιλ (Νιου Χέιβεν, Κονέκτικατ Ο όρος Public Ivy χρησιμοποιείται για ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ, το οποίο προσφέρει την ίδια ή παρόμοια ποιότητα σπουδών με αυτή των πανεπιστημίων της Ivy League, χωρίς να είναι μέλος της και χωρίς να έχει το ίδιο γόητρο. Ο όρος Little Ivy χρησιμοποιείται για ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο στις ΗΠΑ, το οποίο προσφέρει την ίδια ή παρόμοια ποιότητα σπουδών των πανεπιστημίων της Ivy League, χωρίς να είναι μέλος της και χωρίς να είναι το ίδιο δημοφιλές, μεγάλο ή πλούσιο. Επίσημος ιστότοπος
Μιχαήλ του Βιζέου (γενν. 1946)

Ο Μιχαήλ, πορτογαλ. Miguel de Bragança, duque de Viseu, infante de Portugal (γενν. 3 Δεκεμβρίου 1946) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα είναι δούκας του Βιζέου και πρίγκιπας (infante) της Πορτογαλίας.

 Είναι ο δευτερότοκος γιος του Ντουάρτε Β΄ δούκα της Μπραγκάνσα και της Μαρίας-Φραγκίσκης της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου ντε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά. Ο δομ Μιγκουέλ Ραφαέλ Γκαμπριέλ Ξαβιέ Τερέζα Μαρία Φέλιξ είναι 4ος στη διαδοχή του θρόνου της Πορτογαλίας, μετά από τον μεγαλύτερο αδελφό του Ντουάρτε Πίο και τους δύο γιους εκείνου Αλόνσο και Ντίνις. Γεννήθηκε στη Βέρνη της Ελβετίας. Ο δούκας είναι ζωγράφος, θαυμαστής του Βερμέερ και του υπερρεαλιστή Χ. Ρ. Γκίγκερ. Αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας. Ίδρυσε το 2011 την Ετήσια Εβδομάδα Πορτογάλων της Βραζιλίας (Luso-brasileiros) της Τέχνης της Άλλης Άποψης (Aldravist Art), στην Πορτογαλία και στη Βραζιλία εναλλάξ. Η 5η σύνοδός της εορτάστηκε στη Μαριάνα, στην πολιτεία Μίνας Γκεράις της Βραζιλίας. Είναι άγαμος και ζει στο Σαντάρ, στον δήμο Νέλας της περιοχής Βιζέου, στον "οίκο των ευγενών" (Casa das Fidalgas), ένα εξοχικό μέγαρο που πρωτοκατασκευάστηκε τον 14ο αι. D. Duarte Nuno de Bragança, um rei que não reinou : testemunhos sobre a vida e a obra de D. Duarte II, chefe da Casa Real Portuguesa (Lisbon, 1992).
Der Mann am Klavier

Der Mann am Klavier (γερμ. «ο πιανίστας») είναι μεταπολεμική επιτυχία σε στίχους και σύνθεση Χορστ Χέννινγκ και εκτέλεση Πάουλ Κουν. Κυκλοφόρησε το 1954 από την Elektrola.

 Ο Κουν ως πιανίστας είχε ιδιαίτερη κλίση και ροπή προς τη τζαζ και το σουίνγκ, ανέλαβε την εκτέλεση του τραγουδιού αφού η δισκογραφική του εταιρία τον έπεισε. Το τραγούδι έγινε αμέσως επιτυχία και έγινε σήμα κατατεθέν του εκτελεστή του.
Έγχορδο

Έγχορδα ονομάζονται τα μουσικά όργανα τα οποία διαθέτουν χορδές για την παραγωγή του ήχου. Τέτοια όργανα είναι: η κιθάρα, το μπάσο, το βιολί, το βιολοντσέλο, η βιόλα, το σαντούρι, το κανονάκι, το μπουζούκι, η άρπα, η λύρα, ο μπαγλαμάς, η μπαλαλάικα, το σιτάρ, το κοντραμπάσο κ.α.

 Έγχορδα νυκτά (από τό νύχι) ονομάζονται τα έγχορδα μουσικά όργανα από τα οποία ο ήχος παράγεται με τη νύξη των χορδών του (δηλ. το τράβηγμά τους) που γίνεται είτε με τα δάχτυλα είτε με πένα. Τέτοια όργανα είναι: η κιθάρα (κλασσική κιθάρα, ακουστική κιθάρα, ισπανική κιθάρα, ηλεκτρική κιθάρα), το μπάσο, το κανονάκι, το μπουζούκι, το τσέμπαλο , το «πιάνο»κ.α. Έγχορδα τοξωτά ονομάζονται τα έγχορδα μουσικά όργανα από τα οποία ο ήχος παράγεται με τη χρήση δοξαριού, το οποίο θέτει σε παλμική κίνηση τις χορδές. Τέτοια όργανα είναι: το βιολί, το βιολοντσέλο, η βιόλα, το κοντραμπάσο, η λύρα κ.α. Όλα τα τοξωτά μπορούν να παιχθούν και σαν τα νυκτά όταν το απαιτεί ο συνθέτης, συνήθως με τη χρήση των δακτύλων, που στην μουσική ορολογία λέγεται pizzicato. Χορδόφωνα
Σπιτάκια Μεσσηνίας

Τα Σπιτάκια είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 76 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Λαιίκων και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.

 Τα Σπιτάκια βρίσκονται σε υψόμετρο 40 μέτρων, κοντά στα Λαίικα και την Καλαμάτα. 21-04-1835, ο οικισμός Σπιτάκια προσαρτάται στο Δήμο Καλαμών. 08-02-1908, ο οικισμός Σπιτάκια καταργείται. 19-03-1961, αναγνώριση του οικισμού Σπιτάκια και προσάρτησή του στην Κοινότητα Λαιίκων. 04-12-1997, ο οικισμός Σπιτάκια αποσπάται από την Κοινότητα Λαιίκων και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμάτας. Δήμος Καλαμάτας
Opel Karl

Το Opel Karl ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας A που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Opel, από τον Ιούνιο του 2014 έως τον Ιούνιο του 2019. Κατά την περίοδο παραγωγής του, ήταν το «εισαγωγικό» μοντέλο στην παλέτα της Opel, ενώ αντικατέστησε το Opel Agila (που είχε προέλθει από την Suzuki) στον ρόλο αυτό. Μάλιστα το Opel Karl ήταν μια παράλληλη έκδοση του Chevrolet Spark της GM Korea, αλλά με εμφανή επανασχεδιασμό, που ακολούθησε τα τότε αισθητικά πρότυπα της Opel. Το Karl μοιράστηκε και η βρετανική Vauxhall, που είναι η δίδυμη δεξιοτίμονη εταιρεία των μοντέλων της Opel ειδικά για το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου και κυκλοφόρησε ως Vauxhall Viva, με την πρώτη κυκλοφορία του μοντέλου τον Δεκέμβριο του 2014 στη χώρα αυτή.

 Το αποκλειστικά 5-πορτο hatchback Opel Karl είχε στενή συγγένεια με το Chevrolet Spark τέταρτης γενιάς. Αν και οι διαστάσεις του Karl ήταν σχεδόν παρόμοιες με αυτές του προκατόχου Opel Agila, ήταν κατά 11,5 εκατοστά χαμηλότερο, με αποτέλεσμα να έχει το ίδιο μέγεθος με το ακριβότερο και αποκλειστικά 3-πορτο Opel Adam. Παρά το γεγονός ότι παραγόταν στη Νότια Κορέα, ο κινητήρας του Karl, κυβισμού 999 cm³ και 3-κύλινδρος σε σειρά, βενζίνης, με άμεσο ψεκασμό καυσίμου, είχε προέλθει από την οικογένεια κινητήρων της Opel. Επίσης, ήταν και εξαιρετικά οικονομικός, με μέση κατανάλωση καυσίμου μόλις 4,3 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα. Μεταξύ των στάνταρ στοιχείων εξοπλισμού, ήταν 6 αερόσακοι, Ηλεκτρονικό σύστημα ευστάθειας (ESP) με Hill-Start-Assist για ευκολότερη εκκίνηση σε ανηφόρα, σύστημα ελέγχου πίεσης ελαστικών, ηλεκτρικο-υδραυλικό τιμόνι, cruise control, πίσω αισθητήρας παρκαρίσματος, σύστημα προειδοποίησης αλλαγής λωρίδας, αυτόματος κλιματισμός, σύστημα start-stop και οθόνη 7 ιντσών με IntelliLink και OnStar. Προαιρετικά προσφέρονταν θερμαινόμενα μπροστινά καθίσματα, θερμαινόμενο τιμόνι, ηλεκτρικά ρυθμιζόμενη ηλιοροφή και ζάντες ελαφρού κράματος 16 ιντσών. Όπως προαναφέρθηκε, το Opel Karl κατασκευαζόταν στη Νότια Κορέα, από όπου εξαγόταν στην Ευρώπη. Ωστόσο, δεν ήταν διαθέσιμο σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, καθώς δεν πωλήθηκε ποτέ στη Νορβηγία, στη Σουηδία, στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, στη Μάλτα, στη Βουλγαρία στη Ρουμανία,, στην Ελλάδα, στην Κύπρο και στην Τουρκία. Opel Karl overview Αρχειοθετήθηκε 2021-03-03 στο Wayback Machine.
Μιλλερίτης

Ο μιλλερίτης (αγγλ. millerite) είναι θειούχο ορυκτό του νικελίου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Βρετανού καθηγητή του Κέμπριτζ William Hallowes Miller (1801–1880), ο οποίος ήταν ο πρώτος που μελέτησε κρυστάλλους του ορυκτού. Λόγω χρώματος και λάμψης μοιάζει ιδιαίτερα με σιδηροπυρίτη, από τον οποίο διαφέρει στην υφή, γι' αυτό και αποκαλείται και "τριχοειδής σιδηροπυρίτης". Άλλα προσωνύμιά του είναι "τριχοπυρίτης" και "νικελιοπυρίτης".

 Συχνότερα ανευρίσκεται ως απόθεση χαμηλών θερμοκρασιών, σε κοιλότητες ασβεστολίθων ή καρμπονατιτών ή υπό μορφή διεισδυουσών μικρών φλεβών, καθώς και εντός βαρύτη. Μπορεί, επίσης, να προέλθει από την εξαλλοίωση άλλων νικελιούχων ορυκτών. Έχει ανευρεθεί και σε ιζηματογενή πετρώματα, σχετιζόμενος με ανθρακοφόρες φλέβες. Σπανιότερα ανευρίσκεται και σε σερπεντινίτες. Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο γερσδορφίτης, ο πολυδυμίτης, ο νικελίνης, ο γαληνίτης, ο σφαλερίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο πυρροτίτης, ο πεντλανδίτης, ο κουβανίτης, ο ασβεστίτης, ο δολομίτης, ο σιδηρίτης, ο βαρύτης και ο ανκερίτης. Είναι ορυκτό με παγκόσμια εξάπλωση. Μερικές από τις σημαντικότερες εμφανίσεις του είναι στη Γερμανία (κυρίως Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και Θουριγγία), το Kotalahti στη Φινλανδία, το Kladno στην Τσεχία, την περιοχή Glamorgan στην Ουαλία, την Αυστρία, τη Γαλλία, το Έιρε, τη Νορβηγία, την Ιταλία (σύμπλεγμα Βεζουβίου, Καμπανία), την Ουκρανία, τη Ρωσία (μέσα Ουράλια όρη), το Μαρόκο, τη Γκάνα, την Ανγκόλα, τη Ζάμπια, τη Νότια Αφρική, το Ομάν, πολλές Πολιτείες των ΗΠΑ και στη χερσόνησο Λαμπραντόρ του Καναδά. Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα Μεταλλεία Λαυρίου (μεταλλείο «km3» στον Άγιο Κωνσταντίνο) και στο όρος Βέρμιο στο Νομό Πέλλας. Handbook of Mineralogy Mindat.org Galleries.com Αρχειοθετήθηκε 2010-01-02 στο Wayback Machine. Webmineral.com Κατάλογος ορυκτών Κατάλογος ορυκτών των μεταλλείων Λαυρίου James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244 Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372
Μπσαρί

Το Μπσαρί (Αραβικά: بْشَرِّيْ, αγγλικά: Bsarri ή Bcharre) είναι πόλη του βορείου Λιβάνου, δίπλα στην εκπληκτικής ομορφιάς «Ιερή Κοιλάδα» (Ουάντι Καντίσα, Wadi Qadisha) και σε υψόμετρο 1.950 μέτρων. Είναι παραθεριστικό κέντρο, πολύ κοντά στους περίφημους κέδρους του Λιβάνου στο Δάσος των Κέδρων του Θεού.

 Κατά την εποχή των Φοινίκων, το Μπσαρί ήταν γνωστό ως «Beit Chari», ενώ κατά τα χρόνια των Σταυροφοριών έφερε το όνομα «Buissera» και ήταν ένα από τα φέουδα της Κομητείας της Τρίπολης. Στο Μπσαρί υπάρχουν τρεις εκκλησίες, από τις οποίες η Εκκλησία του Αγίου Σάβα (Mar Saba) βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης. Διασώζεται ακόμη μέχρι σήμερα το ταπεινό σπίτι που γεννήθηκε ο Χαλίλ Γκιμπράν, μπροστά στο μικρό προαύλιο του οποίου έχει στηθεί μια ορειχάλκινη προτομή του ποιητή. Το Μπσαρί είναι η γενέτειρα πόλη του διάσημου Λιβανέζου ποιητή Γκιμπράν Χαλίλ Γκιμπράν (Gibran Khalil Gibran, 1883 – 1931), ο οποίος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Λίβανο σε ηλικία δώδεκα ετών και να εγκατασταθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου και πέθανε το 1931 σε ηλικία 48 ετών. Το σώμα του μεταφέρθηκε στο Λίβανο στις 22 Αυγούστου 1931 και ενταφιάστηκε σε ένα σκαμμένο βράχο στο ερημητήριο του Αγίου Σαρκίς (Hermitage of Mar Sarkis), στην άκρη της πόλης. Το Μουσείο Χαλίλ Γκιμπράν βρίσκεται σε ένα αναπαλαιωμένο μοναστήρι Καρμελιτών μοναχών στην άκρη της πόλης, όπου σε μια συνεχόμενη με αυτό αίθουσα είναι και ο τάφος του ποιητή. Ένα επίγραμμα στα αραβικά έξω από τον τάφο του ποιητή αναφέρει: «Είμαι ζωντανός όπως κι εσύ και βρίσκομαι δίπλα σου. Κλείσε τα μάτια σου, κοίτα γύρω σου και θα με δεις μπροστά σου». Το μουσείο περιέχει πολλά πρωτότυπα χειρόγραφα του Χαλίλ Γκιμπράν, την προσωπική βιβλιοθήκη του και μια εντυπωσιακή συλλογή από εκατοντάδες ζωγραφικούς πίνακες και σχέδιά του, δεδομένου ότι ήταν έξοχος ζωγράφος και γλύπτης, που είχε μαθητεύσει κοντά στον Ογκίστ Ροντέν, κατά την παραμονή του στο Παρίσι το 1909. Μια αίθουσα του μουσείου έχει διαμορφωθεί στο υπνοδωμάτιο του ποιητή, όπου υπάρχουν τρεις τριμμένες κουβέρτες πάνω στο κρεβάτι του, ένας εσταυρωμένος και άλλα προσωπικά αντικείμενά του, που είχαν σταλεί από την Αμερική μετά τον θάνατό του. Blair Kuntz: “Lebanon: An Insider’s Guide”, pp. 266 – 269, Prana Publishers, Beirut, Lebanon, 2000. Ann Jousiffe: “Lebanon”, pp. 173 - 174, Lonely Planet Publications, 1st edition, February 1998.
Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης

Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης (αγγλικά: Gangs of New York) είναι ο τίτλος αμερικανικής ιστορικής ταινίας παραγωγής 2002 σε σκηνοθεσία του Μάρτιν Σκορσέζε και σε σενάριο των Τζέι Κοκς, Στίβεν Ζαϊλίαν και Κένεθ Λόνεργκαν. Η ταινία είναι εμπνευσμένη από το ομότιτλο βιβλίο του Χέρμπερ Άσμπουρι, το οποίο περιγράφει πραγματικά γεγονότα.

 Στις αρχές του 1860 κι ενώ η Αμερική υπέφερε από τον εμφύλιο πόλεμο, στη Νέα Υόρκη μια άλλη μάχη ξεκινούσε. Στα «Πέντε Σημεία» (Five Points) της Νέας Υόρκης οι συγκρούσεις των ντόπιων (γεννημένοι στην Αμερική απόγονοι Άγγλων προτεσταντών μεταναστών) με τους Ιρλανδούς και Ιταλούς μετανάστες έκανε την περιοχή πολύ επικίνδυνη. Στο κέντρο αυτών των αναταραχών εκτυλίσσεται η ιστορία του Άμστερνταμ Βάλον, γιο του αρχηγού των μεταναστών, που αφού βγαίνει από το ορφανοτροφείο αναζητά το φονιά του πατέρα του, τον Μπιλ τον "Χασάπη" για να πάρει εκδίκηση... Λεονάρντο Ντι Κάπριο στο ρόλο του Άμστερνταμ Βάλλον Ντάνιελ Ντέι Λιούις στο ρόλο του Μπιλ "Χασάπης" Κάτινγκ Κάμερον Ντίαζ στο ρόλο της Τζένι Έβερντιν Λίαμ Νίσον στο ρόλο του Ιερέα Βάλλον Τζιμ Μπρόντμπεντ στο ρόλο του Γουίλιαμ Τουίντ Χένρι Τόμας στο ρόλο του Τζόνι Σιρόκο Μπρένταν Γκλίζον στο ρόλο του Γουόλτερ ΜακΓκιν Γκάρι Λούις στο ρόλο του ΜακΓκλόιν Τζον Σι Ράιλι στο ρόλο του Τζακ Μολρέϊνι Με προϋπολογισμό 100.000.000 δολάρια, η ταινία άνοιξε στην 4η θέση με 9,4 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο. Οι συνολικές εισπράξεις στην Αμερική έφτασαν τα 77,8 εκατομμύρια δολάρια ενώ παγκοσμίως απέφερε 193,7 εκατομμύρια δολάρια.Στην Ελλάδα η ταινία έκοψε 280.000 εισιτήρια πανελλαδικά και ήταν η 6η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία για τη σεζόν 2002-2003. Οι Συμμορίες της Νέας Υόρκης στο IMDB
Όγκος

Ο όγκος, που ονομάζεται επίσης και χωρητικότητα, είναι η ποσότητα του χώρου που καταλαμβάνει ένα αντικείμενο, δηλαδή μετράει πόσο χώρο πιάνει ένα αντικείμενο. Συμβολίζεται συνήθως με το αγγλικό γράμμα V από τη λέξη Volume.

 Η διεθνής μονάδα μέτρησης είναι το κυβικό μέτρο (m3), δηλαδή ο όγκος ενός κύβου με πλευρά ένα μέτρο. Στο αγγλικό σύστημα το κυβικό πόδι (ft3), και γενικά σε κάθε διαφορετικό σύστημα μέτρησης αντιστοιχεί η "κυβική" μονάδα μέτρησης της απόστασης. Εξαιρούνται μονάδες μέτρησης που αναφέρονται συγκεκριμένα στον όγκο, όπως το ένα λίτρο 1L = 1dm3, που χρησιμοποιούνται συνήθως στη μέτρηση του όγκου των ρευστών. Ο όγκος ενός στερεού αντικειμένου έχει αριθμητική αξία και δίνεται για να περιγράψει την τρισδιάστατη αντίληψη για το πόσο χώρο καταλαμβάνει. Μιας διάστασης αντικείμενα (όπως γραμμές) και δυο διαστάσεων αντικείμενα (όπως τετράγωνα) δεν έχουν όγκο σε τρεις διαστάσεις. Ο όγκος, το εμβαδόν της επιφάνειάς και η κάθε γραμμική διάσταση ενός γεωμετρικού αντικειμένου μεταβάλλονται διαφορετικά, όταν αυτό μεγεθύνεται ή σμικρύνεται. Για παράδειγμα αν ένας κύβος μεγαλώσει έτσι ώστε η πλευρά του να γίνει δεκαπλάσια, ο όγκος του θα χιλιαπλασιαστεί (1000=103), ενώ το εμβαδόν της επιφάνειάς του θα εκατονταπλασιαστεί (100=102). Για τον όγκο ισχύουν οι αντίστοιχοι κανόνες που ισχύουν για το εμβαδόν και την απόσταση. Έτσι, ο όγκος ενός σώματος που μπορεί να χωριστεί σε δύο επιμέρους σώματα ισούται με το άθροισμα των όγκων των δύο επιμέρους σωμάτων. Παρακάτω είναι οι τύποι υπολογισμού του όγκου ορισμένων γεωμετρικών στερεών: Όπως το εμβαδόν έτσι και ο όγκος μπορεί να "διασπαστεί" σε επιμέρους τμήματα για να υπολογιστεί, ο αρχικός όγκος ισούται με το άθροισμα όλων των όγκων των τμημάτων του. Έτσι, για τον υπολογισμό του όγκου τρισδιάστατων σχημάτων εκτός από τα παραπάνω, τα αναλύουμε στα παραπάνω στερεά ή, αν αυτό δε γίνεται, χρησιμοποιούμε μαθηματικές μεθόδους από άλλους κλάδους των μαθηματικών (ολοκληρωτικός λογισμός, αναλυτική γεωμετρία). Ο γενικός μαθηματικός τύπος υπολογισμού οποιουδήποτε γεωμετρικού σώματος είναι: V= ∫ A ( h ) d h {\displaystyle \int A(h)\,dh} , όπου h μία διάσταση του σώματος και Α η συνάρτηση του εμβαδού διατομής του σώματος ως προς τη διάστασημε
Δελησταύρου και υιός

Το Δελησταύρου και υιός είναι ασπρόμαυρη ελληνική κωμική κινηματογραφική ταινία, σε παραγωγή Όλυμπος φιλμς Α.Ε., του 1957, σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου και σενάριο Χρήστου Γιαννακόπουλου. Πρωταγωνιστεί ο Βασίλης Λογοθετίδης.

 Η ταινία αναφέρεται στις ερωτικές υποθέσεις ενός πατέρα κι ενός υιού, αλλά και το πώς περιπλέκονται. Ο Γιώργος που σπούδαζε στη Σουηδία, υιός του Αντώνη Δελησταύρου, επιστρέφει στην πατρίδα του. Ο Αντώνης, που είναι χήρος εδώ και χρόνια, αναθέτει στον υιό του τη διεύθυνση του εργοστασίου του, ώστε να απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις και να ξαναφτιάξει τη ζωή του. Εντούτοις, κάθε φορά που γνωρίζει μια ενδιαφέρουσα δεσποινίδα, συναντά πάντα μπροστά του τον ίδιο αντίζηλο: τον υιό του. Αρχικά χάνει τη Ρένα, που τη λογάριαζε για σίγουρη, όπως χάνει και τη φιλενάδα της Ρένας, την Μπίλυ, την οποία προσέγγισε δειλά και προσεχτικά όταν έχασε τη Ρένα. Κάθε φορά, ο υιός του ήταν εκεί. Τελικά αποφασίζει να φλερτάρει με τη θεία της Μπίλυ, την Αμαλία, χήρα, η οποία ζει κι αυτής μόνη της, για πάρα πολύ καιρό. Εν τέλει, δεν ήταν χήρα, αφού ο σύζυγος, που νόμιζε για νεκρό, επέστρεψε. Κι ο Αντώνης για άλλη μια φορά μένει σαν την καλαμιά στον κάμπο. Πρόκειται για κινηματογραφική μεταφορά, από το ομώνυμο έργο των Σακελλαρίου και -Γιαννακόπουλου.Στην ταινία αντικατοπτρίζονται τα ήθη της εποχής, σύμφωνα με τα οποία ο έρωτας και ο γάμος ταιριάζουν μόνο στους νέους, οι οποίοι οφείλουν να συμπεριφέρονται με σοβαρότητα και κοσμικότητα, διαφορετικά γίνονται γελοίοι στα μάτια της κοινωνίας. Το 1965, η ταινία διασκευάστηκε, από την εταιρεία "Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ.Λαζαρίδης - Δ.Σαρρής - Κ.Ψαρράς Ε.Π.Ε.", σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Γρηγορίου με τον τίτλο Υιέ μου... Υιέ μου... Τον αξέχαστο ρόλο του Βασίλη Λογοθετίδη τον υποδύεται στη διασκευή ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1956-57, κόβοντας 106.356 εισιτήρια. Κατέλαβε την 5η θέση σε 30 ταινίες. Ταινιοθήκη της Ελλάδος Δελησταύρου και υιός στην IMDb