IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Εθνική Βιβλιοθήκη του Αζερμπαϊτζάν

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Αζερμπαϊτζάν (αζερικά: Azərbaycan Milli KitabxanasıAzərbaycan Milli Kitabxanası, ρωσικά: Aзербайджанская национальнальная библиотека), γνωστή και ως Βιβλιοθήκη Mirza Fatali Akhundov, βρίσκεται στο Μπακού, είναι η κεντρική δημόσια βιβλιοθήκη του Αζερμπαϊτζάν, στην οποία βρίσκοντα και τα Εθνικά Αρχεία του Αζερμπαϊτζάν.

 Η βιβλιοθήκη εγκαινιάστηκε στις 23 Μαΐου 1923. Το 1939, η βιβλιοθήκη μετονομάστηκε προς τιμή του Αζέρου διανοούμενου, θεατρικού συγγραφέα και εκδότη Mirza Fatali Akhoundov. Η εθνική βιβλιοθήκη διαθέτει πλέον 25 τμήματα και 26 τομείς. Τα αποθέματα της βιβλιοθήκης περιέχουν 4.513.000 εκδόσεις και τεκμήρια. Το 2005 το υπουργικό συμβούλιο του Αζερμπαϊτζάν προσδιόρισε τη βιβλιοθήκη ως «εθνική». Η βιβλιοθήκη συλλέγει και καταχωρεί εθνικές εκδόσεις που εκδίδονται από εκδοτικούς οίκους του Αζερμπαϊτζάν και ξένους οίκους, καθώς και έργα Αζέρων και ξένων συγγραφέων. Το 2005, με βάση τα νόμιμα αντίγραφα που εκδόθηκαν από διάφορους εκδοτικούς οίκους και τυπογραφεία, η βιβλιοθήκη δημοσίευσε έναν κατάλογο με τα «Βιβλία του Αζερμπαϊτζάν» για τα έτη 1990, 1991, 2000 και 2001. Στη βιβλιοθήκη λειτουργεί ένα μηχανογραφημένο σύστημα διαχείρισης από το 2003. Το εργαλείο που χρησιμοποιεί είναι το VTLS - Virtua. Κυκλοφορεί ηλεκτρονικό κατάλογο με τους πόρους της εθνικής βιβλιοθήκης και ξεκίνησε την ψηφιοποίηση βιβλίων που φυλάσσονται στα αποθέματα της βιβλιοθήκης. Το 2005 η βιβλιοθήκη έγινε μέλος της «Διάσκεψης των Ευρωπαίων Εθνικών Βιβλιοθηκονόμων». Το σύγχρονο κτίριο της βιβλιοθήκης κατασκευάστηκε το 1960, σύμφωνα με το σχέδιο του Μικαελ Ουσινοφ, και εγκαινιάστηκε την επόμενη χρονιά. Λαμπρές προσωπικότητες παρευρέθηκαν στα εγκαίνια της βιβλιοθήκης , όπως ο συγγραφέας Sulayman Raguimov ή ο πρόεδρος της ακαδημίας του Αζερμπαϊτζάν, Γιούσιφ Μαμανταλίγιεφ. Η νότια πρόσοψη του κτιρίου της βιβλιοθήκης βρίσκεται στην οδό Khagani με θέα στον κήπο Sakhil και ανατολικά στην οδό Rachid Beïboutov. Οι προσόψεις είναι περίτεχνες και στον μεγάλο εξώστη υπάρχουν αγάλματα διαφόρων προσωπικοτήτων του πολιτισμού του Αζερμπαϊτζάν και του παγκόσμιου πολιτισμού, όπως ο ποιητής της περσικής λογοτεχνίας Νιζαμί, ο Γεωργιανός ποιητής Σότα Ρουσταβελί, ο Ρώσος ποιητής Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν, ο Ρώσος επιστήμονας Ντμίτρι Μεντελέγιεφ (γλύπτης - Elmir Husainov) , ο Ρώσος συγγραφέας Μαξίμ Γκόρκι, ο Αζέρος συνθέτης Ουζεγίρ Χατζιμπέγιοφ, ο ποιητής Βούργκουν. Τα αγάλματα των Bülbül, Rassoul Rzy, Ajami Nahçıvani, Σαμπιρ και του σουλτάνου Μωάμεθ, βρίσκονται στο αέτωμα της ανατολικής πρόσοψης και τοποθετήθηκαν αργότερα. Η βιβλιοθήκη διαθέτει περίπου 4,5 εκατομμύρια αρχεία πολυμέσων, συμπεριλαμβανομένων εκτεταμένων ιστορικών συλλογών και ένα μουσικό τμήμα με περίπου 175.000 αρχείων πολυμέσων (παρτιτούρες, βιβλία, περιοδικά και φορείς ήχου). Είναι η μόνη βιβλιοθήκη που διαθέτει μικροφίλμ και φωτογραφίες από εφημερίδες του Αζερμπαϊτζάν πριν από την κατάκτηση από τον Κόκκινο Στρατό το 1920. Η βιβλιοθήκη διαθέτει 13 αναγνωστήρια. είναι μια βιβλιοθήκη αναφοράς και οι συλλογές δεν δανείζονται εκτός βιβλιοθήκης. Official website Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Αζερμπαϊτζάν Μπακού Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη
Βαλεντίνα Γκρέκοβα

Η Βαλεντίνα Μπορίσοβνα Γκρέκοβα (Валенти́на Бори́совна Гре́кова, Valentina Borisovna Grekova) (γεννημένη Ρόσενφελντ) ( 6 Μαΐου 1931, Σαμάρα - 2 Απριλίου 2019) είναι Σοβιετική και Ρωσίδα συντηρήτρια τέχνης. Έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Εργάτης Τέχνης της Ρωσικής Ομοσπονδίας (1993).

 Ο πατέρας της ήταν δάσκαλος στο Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Μόσχας, συνελήφθη και πυροβολήθηκε το 1938. Το 1950, η Βαλεντίνα Γκρέκοβα εισήλθε στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας Λομονόσοφ στο βραδινό τμήμα ιστορίας της τέχνης της Σχολής Ιστορίας. Στο τρίτο έτος της, πήγε να εργαστεί στην αρχιτεκτονική ομάδα του Κεντρικού Εργαστηρίου Επιστημονικής Αποκατάστασης (αργότερα "Soyuzrestavratsiya"). Το 1955, όταν ήταν στο τελευταίο έτος στο πανεπιστήμιο, η Βαλεντίνα Γκρέκοβα ήρθε για πρώτη φορά στο Νόβγκοροντ, για να συμμετάσχει στις εργασίες για την ενίσχυση των θεμελίων της εκκλησίας Paraskeva Pyatnitsa στην αυλή του Γιαροσλάβ, που ασχολήθηκε με τη ζωγραφική του καθεδρικού ναού της Αγίας Σοφίας. Το 1963, μια ειδική επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού αποφάσισε να ξεκινήσει ανασκαφές, να αφαιρέσει τα ερείπια και να διατηρήσει τις υπόλοιπες τοιχογραφίες της εκκλησίας του Σωτήρος στο Κοβάλεφ. Η Βαλεντίνα Γκρέκοβα συμμετείχε στη δουλειά σε αυτό το έργο. Την ίδια χρονιά, γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο Α.Π. Γκεκόφ. Την άνοιξη του 1965, ήδη μαζί, έφτασαν ξανά στο Νόβγκοροντ. Η εργασία στην Εκκλησία του Σωτήρος στο Κοβάλεφ αποδείχθηκε τόσο ενδιαφέρουσα, που έμειναν εκεί για τα καλά. Δουλεύοντας μαζί από το 1965, το ζευγάρι συνέθεσε ένα πραγματικό δημιουργικό και επιστημονικό δίδυμο. Τα ονόματά τους εμφανίζονται αναπόσπαστα σε όλες τις επόμενες δημοσιεύσεις και αναφορές. Από το 1966, έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από δέκα εκθέσεις με τη συμμετοχή των Γκρέκοφ, αναδεικνύοντας την καλλιτεχνική μοναδικότητα των τοιχογραφιών της εκκλησίας του Σωτήρος στο Κοβάλεφ , καθώς και το έργο για τη διάσωσή τους. Οι Γκρέκοφ επεξεργάστηκαν και εφάρμοσαν τη μέθοδο διάσωσης των τοιχογραφιών ενός αρχιτεκτονικού μνημείου, που καταστράφηκε ως αποτέλεσμα των εχθροπραξιών. Σύμφωνα με αυτή την τεχνική, οι κατακερματισμένες τοιχογραφίες συλλέγονται και ταξινομούνται κατά τμήματα, σύμφωνα με την αρχική τους θέση στους τοίχους και τους θόλους του μνημείου, γεγονός που καθιστά δυνατή την κατά προσέγγιση ομαδοποίηση των θραυσμάτων σύμφωνα με γνωστές συνθέσεις και στη συνέχεια την αποκατάσταση των πινάκων με επίπονη εργασία-επιλογή. Αυτή η τεχνική είναι μοναδική και σε πρακτική εφαρμογή είναι η πρώτη εμπειρία στην παγκόσμια πρακτική αποκατάστασης. Για το Νόβγκοροντ, η οικογένεια Γκρέκοφ, η οποία για περισσότερα από 35 χρόνια οδήγησε τις εργασίες για την αναβίωση των τοιχογραφιών της Εκκλησίας της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος στο Κοβάλεφ, έχει γίνει πραγματικό σύμβολο αποκατάστασης. Η Βαλεντίνα Μπορίσοβνα Γκρέκοβα πέθανε στις 2 Απριλίου 2019 στο Βελίκι Νόβγκοροντ. Τάφηκε με τον σύζυγό της στο νεκροταφείο της Μονής Χουτίν. Στις 5 Απριλίου, ο Μητροπολίτης Λέων και ο Επίσκοπος Αρσένι τέλεσαν την κηδεία της Βαλεντίνας Γκρέκοβα.
Ραφαέλε Ιμπεριάλε

Ο Ραφαέλε Ιμπεριάλε (Ιταλική γλώσσα:Raffaele Imperiale, 24 Οκτωβρίου 1974) είναι Ιταλός ναρκέμπορας και μέλος της εγκληματικής οργάνωσης Καμόρα. Συμπεριλαμβανόταν στη λίστα με τους πλέον καταζητούμενους της Ιταλίας μέχρι και την σύλληψή του στις 4 Αυγούστου 2021 στο Ντουμπάι.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νάπολη της Ιταλίας. Στις αρχές του 1990 άνοιξε coffee shop στο Άμστερνταμ και μετά άρχισε να εμπλέκεται με το εμπόριο κοκαΐνης συνεργαζόμενος με Ολλανδούς και Λατινοαμερικάνους διακινητές. Για την παράνομη αυτή δράση του καταδικάστηκε ερήμην από τις ιταλικές αρχές σε οκτώ χρόνια φυλάκιση.Το 2016 δύο κλεμμένοι πίνακες του Βίνσεντ βαν Γκογκ από το Μουσείο Βαν Γκογκ του Αμστερνταμ βρέθηκαν σε βίλλα ιδιοκτησίας του Ιμπεριάλε.Στις αρχές Αυγούστου 2021 οι αστυνομικές αρχές του Ντουμπάι τον συνέλλαβαν με την κατηγορία της διακίνησης ναρκωτικών. Τον Ιανουάριο του 2022 οι αρχές του Ντουμπάι αρνήθηκαν να τον εκδώσουν στην Ιταλία.
Δήμος Κορθίου

Ο Δήμος Κορθίου ήταν δήμος του νομού Κυκλάδων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Άνδρου. Καταλάμβανε ολόκληρο το ανατολικό τμήμα του νησιού της Άνδρου, και συνόρευε με τον δήμο Άνδρου. Ο δήμος αποτελούταν από έξι δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 2.547 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν ο οικισμός Όρμος Κορθίου.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Όρμου Κορθίου [ 923 ] ο Όρμος Κορθίου [ 756 ] η Αγία Μαρίνα [ 12 ] η Αλαμαννιά [ 43 ] το Ρογό [ 84 ] οι Χώνες [ 28 ] Δ.δ. Καππαριάς [ 207 ] η Καππαριά [ 115 ] οι Μωρακαίοι [ 29 ] το Πέρα Χωριό [ 63 ] Δ.δ. Κορθίου [ 730 ] το Κόρθι [ 138 ] τα Αηδόνια [ 101 ] τα Αϊπάτια [ 79 ] ο Αμονακλιός [ 66 ] ο Μουσιώνας [ 71 ] η Πίσω Μεριά [ 275 ] Δ.δ. Κοχύλου -- ο Κόχυλος [ 234 ] Δ.δ. Παλαιοκάστρου [ 302 ] το Παλαιόκαστρο [ 50 ] το Έξω Βουνί [ 26 ] το Επισκοπειό [ 48 ] το Μέσα Βουνί [ 72 ] ο Σταυρός [ 106 ] Δ.δ. Συνετίου -- το Συνέτι [ 151 ] Δήμος Κορθίου
Λουίς Πιατσίνι

Ο Λουίς Ρομπέρτο Πιατσίνι (11 Μαΐου 1905, Μπουένος Άιρες, - 4 Μαρτίου 1980, Μπουένος Άιρες) ήταν Αργεντινός σκακιστής. Ήταν γιος του Ιταλού πιανίστα Εντμούντο Πιατσίνι και πατέρας της Αργεντινής πιανίστριας Κάρμεν Πιατσίνι.

 Σκακιστικό Πρωτάθλημα Αργεντινής Συμμετείχε πολλές φορές σε πρωταθλήματα Αργεντινής. 1933: Πρωταθλητής Αργεντινής κερδίζοντας το ARG-ch Torneo Mayor και έναν αγώνα για τον τίτλο εναντίον του Γιάκομπο Μπολμποχάν (5,5 - 2,5). 1934/35: Έχασε έναν αγώνα από τον Ρομπέρτο Γκράου (5,5 - 7,5), 1938: Έχασε έναν αγώνα με τον Κάρλος Γκιμάρντ (2,5 - 7) 1940: Έχασε έναν αγώνα με τον Κάρλος Μαντέρνα (6 - 8). Άλλα Σκακιστικά Τουρνουά Το 1934 ισοβάθμισε στην 7-8η θέση στο διεθνές τουρνουά σκακιού Μαρ ντελ Πλάτα (κέρδισε ο Άαρον Σβάρτζμαν). Το 1934/35 κέρδισε το πρωτάθλημα Νοτίου Αμερικής στο Μπουένος Άιρες. Το 1936 ισοβάθμισε στην 9η -10η θέση στο τουρνουά της Μαρ ντελ Πλάτα (το κέρδισε ο Ισαάκ Πλέτσι). Το 1944 πήρε την 4η θέση στο Μπουένος Άιρες (La Regence). Το 1952 κέρδισε το πρωτάθλημα του Club Argentino de Ajedrez στο Μπουένος Άιρες. Το 1959, πήρε την 8η θέση στο Κίλμες (κέρδισε ο Αλμπέρτο Φάνγκελμαν). Σκακιστικές Ολυμπιάδες Συμμετείχε εκπροσωπώντας την Αργεντινή σε δύο Σκακιστικές Ολυμπιάδες:
Σάμη

Η Σάμη είναι κωμόπολη η οποία βρίσκεται στη Κεφαλονιά. Είναι το μεγαλύτερο λιμάνι του νησιού και τουριστικό κέντρο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Σάμη έχει 1.025 κατοίκους. Η Σάμη είναι έδρα του δήμου Σάμης (2.341 κάτοικοι το 2011) στην οποία ανήκουν ο Καραβόμυλος (385 κάτ.), τα Γριζάτα (362 κάτ.),το Διγαλέτο (316 κάτ.) και τα Πουλάτα (142 κάτ.) . Βρίσκεται στην ανατολική ακτή του νησιού, στο βάθος κόλπου ο οποίος σχηματίζει ασφαλές λιμάνι, απέναντι από την Ιθάκη. Απέχει από το Αργοστόλι 22 χιλιόμετρα.

 Στη θέση του σημερινού οικισμού έχουν βρεθεί υπολείμματα κατοίκησης από την Πρωτοελλαδική περίοδο. Στον λόφο Κράνης στους Άγιους Θεόδωρους, έχουν βρεθεί λείψανα μυκηναϊκού οικισμού. Στα γεωμετρικά χρόνια εντοπίζονται οι απαρχές μιας πόλης κράτους. Η αρχαία Σάμη ήταν μια από τις τέσσερις πόλεις-κράτη της Κεφαλονιάς (οι άλλες ήταν η Κράνη, οι Πρόννοι και η Πάλη) και ήλεγχε το ανατολικό τμήμα του νησιού. Όπως και οι άλλες πόλεις του νησιού, ήταν αυτόνομη και έκοβε δικό της νόμισμα. Στις δύο φυσικές οχυρές θέσεις που διαθέτει, δύο λόφοι στα ανατολικά του σύγχρονου οικισμού, βρισκόταν η οχυρωμένη ακρόπολη και η κλασική πόλη, η οποία είναι κτισμένη σε μεγάλα τετράγωνα. Τα οχυρωματικά έργα σώζονται μέχρι σήμερα και αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα οχυρώσεων των κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων. Θεμέλια κτιρίου που έχουν ταυτιστεί με ναό βρίσκονται στη θέση Αλποβούνι.Η Σάμη κατακτήθηκε ύστερα από πολιορκία το 188 π.Χ. από τους Ρωμαίους, οι οποίοι έτσι κατέκτησαν όλη την Κεφαλονιά. Επί των ρωμαϊκών χρόνων, η Σάμη ακμάζει ξανά. Το λιμάνι μετακινείται στη θέση Λουτρά και οχυρώνεται. Στη Σάμη κατασκευάζονται δημόσια οικοδομήματα, λουτρικές εγκαταστάσεις, κοινωφελή έργα και πολυτελείς ιδιωτικές κατοικίες με ψηφιδωτά. Από τα τέσσερα νεκροταφεία της προέρχονται πλούσια και εντυπωσιακά ευρήματα. Από εκείνη τη περίοδο σώζεται το Ρακόσπιτο, το οποίο μάλλον ήταν λουτρό. Η πόλη παρήκμασε και τελικά εγκαταλήφθηκε εξαιτίας των πειρατικών επιδρομών κατά τον 5ο και 6ο μ.Χ. αιώνα και των σεισμών. Ο παράλιος οικισμός επανεμφανίσθηκε τον 18ο αιώνα με την ονομασία «ρίβα της Σάμος» . Ο Αθλητικός Όμιλος Σάμης (Α.Ο.Σ. ή Α.Ο. Σάμης) είναι ερασιτεχνική ποδοσφαιρική ομάδα που ανήκει στην Ε.Π.Σ.Κ.Ι.(Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κεφαλληνίας και Ιθάκης) με αριθμό μητρώου στην Ε.Π.Ο. 3978 και έχει ως σύμβολο την τρίαινα. Τα χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο. Έχει έδρα στην περιοχή της Σάμης και συγκεκριμένα η έδρα της βρίσκεται στην περιοχή Καραβόμυλος. Αγωνίζεται στο γήπεδο Δ.Α.Κ. Αργοστολίου. Ιδρύθηκε το 1983 και από τότε συμμετέχει στις ερασιτεχνικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ.Κ.Ι., με το ανδρικό τμήμα αλλά και με τα παιδικά τμήματα του συλλόγου. Ο Αθλητικός Όμιλος Σάμης αποτελείται από: ποδοσφαιρικά τμήματα υποδομής, ομάδα μπάσκετ (ανδρών) και τμήμα τένις. Η ανδρική ομάδα ποδοσφαίρου τη σεζόν 2012-2013 συμμετείχε στην Α' Ερασιτεχνική Κατηγορία Κεφαλονιάς και Ιθάκης.
Αγάθη της Λωρραίνης

Η Αγάθη, γαλλ. Agathe (π. 1120 - Απρίλιος 1147) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόρη του δούκα της Λωρραίνης και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Βουργουνδίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Σιμόν Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Αδελαΐδας των Ρέγκιναρ, κόρης του Ερρίκου Β΄ κόμη του Λουβαίν. Παντρεύτηκε τον Ρενώντ Γ΄ των Ιβρέα κόμη της Βουργουνδίας και είχε τέκνα: Βεατρίκη Α΄ 1143-1184, κόμισσα της Βουργουνδίας, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας & βασιλιά της Γερμανίας. πέντε άλλα παιδιά απεβίωσαν μικρά. Gesta Friderici Chronica Albrici Monachi Trium Fontium Agathe de Lorraine Continuatio Admuntensis
Μάχη της Πύδνας (148 π.Χ.)

Για τη μάχη του Τρίτου Μακεδονικού Πολέμου το 168 π.Χ., δείτε Μάχη της Πύδνας. Η μάχη της Πύδνας πραγματοποιήθηκε το 148 π.Χ. ανάμεσα στους Ρωμαίους του Κόιντου Καικίλιου Μέτελλου και τους Μακεδόνες του Ανδρίσκου στην Πύδνα κατά τον Τέταρτο Μακεδονικό Πόλεμο.

 Ο Ανδρίσκος διαδίδοντας πως είναι γιος του Περσέα, του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας, έγινε πιστευτός από πολλούς, ενώ ορισμένοι βασιλιάδες του χορήγησαν και στρατό. Εκείνος κατέλαβε τη Μακεδονία και οι Ρωμαίοι βλέποντας ότι η εξουσία τους απειλούνταν έστειλαν το Ρωμαίο στρατηγό Πόπλιο Ιουβέντιο ο οποίος το 148 π.Χ. ηττήθηκε και ο ίδιος πέθανε. Μετά τη νίκη του, ο Ανδρίσκος πήρε με το μέρος του τους Θράκες και εισέβαλλε στη Θεσσαλία. Οι Ρωμαίοι τότε έστειλαν το στρατηγό Κόιντο Καικίλιο Μέτελλο, στον οποίο έδωσε ως βοήθεια πλοία ο βασιλιάς της Περγάμου, ο Άτταλος. Τότε ο Ανδρίσκος κινήθηκε στην Πύδνα. Κι ο ίδιος ο Μέτελλος κατευθύνθηκε στην Πύδνα. Ο Μακεδόνας στρατηγός όμως χώρισε το στρατό του σε δύο μέρη. Το ένα το άφησε στην περιοχή της Πύδνας και το άλλο το έστειλε στη Θεσσαλία να την κατακτήσει. Ο Ρωμαίος στρατηγός όμως άρχισε τη μάχη με μία επίθεση. Σε αυτή την επίθεση οι Θράκες και οι Έλληνες δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στην επέλαση του υπεράριθμου Ρωμαϊκού ιππικού και ηττήθηκαν. Μετά τη μάχη, ο Ανδρίσκος κατευθύνθηκε στη Θράκη όπου και ετοίμασε στρατό να ξαναντιμετωπίσει το Μέτελλο. Κι πάλι ηττήθηκε όμως. Τότε τον πρόδωσε ένας Θράκας ο Βύζης και οδηγήθηκε στη Ρώμη όπου κόσμησε το θρίαμβο του Ρωμαίου στρατηγού. Δύο χρόνια αργότερα πέθανε. Η Μακεδονία τότε έγινε ρωμαϊκή επαρχία κι οι Ρωμαίοι έστρεψαν την προσοχή τους στη νότια Ελλάδα, την οποία και κατέκτησαν το 146 π.Χ. μετά τη μάχη της Λευκόπετρας. Στρατιωτική Ιστορία, εκδόσεις Περισκόπιο, τεύχος 81, Μάιος 2003
Γενικές εκλογές των Σεϋχελλών (2020)

Στις 22–24 Οκτωβρίου 2020 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις Σεϋχέλλες, για να εκλεγεί ο Πρόεδρος, ο Αντιπρόεδρος και οι 33 βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης Σεϋχελλών. Ο υποψήφιος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Σεϋχελλών, ο Γουάβελ Ραμκαλάουαν, συγκέντρωσε το 54,9% των ψήφων και κέρδισε από τον πρώτο γύρο. Ο Ντάνι Φορ ήρθε δεύτερος με 43,5%.

 Οι βουλευτικές εκλογές κανονικά θα διεξάγονταν το 2021, χωριστά από τις προεδρικές. Όμως, ο Πρόεδρος Ντάνι Φορ αποφάσισε ότι ήταν οικονομικά συμφέρον για το κράτος να περικοπούν τα έξοδα από τη διοργάνωση δύο ξεχωριστών εκλογικών αναμετρήσεων, και συνεπώς διέλυσε τη Συνέλευση νωρίτερα και προγραμμάτισε να διεξαχθούν γενικές εκλογές, για πρόεδρο και βουλευτές. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης υποστήριξαν την απόφασή του. Ο Πρόεδρος των Σεϋχελλών εκλέγεται με πλειοψηφικό σύστημα δύο γύρων για πενταετή θητεία. Ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει πάνω από 50% των ψήφων ανακηρύσσεται νικητής και γίνεται Πρόεδρος. Αν κανένας υποψήφιος δεν φτάσει το 50% στον πρώτο γύρο τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιου του πρώτου. Τα 35 μέλη της Εθνοσυνέλευσης εκλέγονται με δημοκρατικές άμεσες εκλογές για πενταετή θητεία. Τα 26 μέλη εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα από ισάριθμες μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι υπόλοιπες έδρες, έως και 10, κατανέμονται ανάλογα με τον αριθμό ψήφων που πήρε το κόμμα: ανά 10% ψήφων κερδίζει μία έδρα. Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες Σεϋχελλών ηλικίας άνω των 18 ετών που διαμένουν στη χώρα και δεν έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης. Δικαίωμα να θέσουν υποψηφιότητα έχουν όλοι οι πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών, με εξαίρεση αυτούς που συμμετέχουν στη διοργάνωση των εκλογών ή είναι μέλη της εκλογικής επιτροπής. Στην πρώτο προεδρική τηλεμαχία της 22ης Οκτωβρίου 2020, που διοργανώθηκε από το τηλεοπτικό κανάλι SBC TV, ήταν προσκεκλημένοι και οι τρεις υποψήφιοι. Ρωτήθηκαν για τις τρεις βασικές αρχές που θα υποστηρίξουν, τη φοροδιαφυγή, την ανεργία λόγω της πανδημίας κορονοϊού, τα προγράμματα κατάρτισης των νέων, την κοινωνική μέριμνα, την υπερκατανάλωση φαρμάκων, τις προτάσεις τους για μέτρα ανάκαμψης της οικονομίας, και άλλα ζητήματα ενδιαφέροντος.
Ασημόγλαρος

Ο Ασημόγλαρος (Γλάρος ο αργυρόχρους - Larus argentatus) είναι ένας μεγάλος γλάρος (μήκους 66 εκ.). Ένας από τους πιο διαδεδομένους γλάρους των ακτών της Δυτικής Ευρώπης που κάποτε αφθονούσε. Αναπαράγεται σε όλη την Βόρεια Ευρώπη, την Δυτική Ευρώπη, την Κεντρική Ευρώπη, την Ανατολική Ευρώπη, την Σκανδιναβία και τα Βαλτικά κράτη.Κάποιοι ασημόγλαροι ιδίως εκείνοι που κατοικούν σε ψυχρότερες περιοχές, μεταναστεύουν νοτιότερα το χειμώνα, αλλά πολλοί είναι μόνιμοι κάτοικοι, π.χ. στα Βρετανικά Νησιά, την Ισλανδία ή στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας. Οι ασημόγλαροι είναι επίσης άφθονοι στις χωματερές και κάποιοι έχουν προσαρμοστεί στην ζωή της πόλης.

 Η ταξινόμηση του συμπλέγματός ασημόγλαρος/μελανόγλαρος είναι πολυ περίπλοκη, καθώς διαφορετικές αρχές αναγνωρίζουν από δύο έως οκτώ είδη. Αυτή η ομάδα έχει κυκλική κατανομή γύρω από το βόρειο ημισφαίριο. Οι διαφορές μεταξύ των συγγενικών μορφών σ' αυτόν τον κύκλο είναι αρκετά μικρές, αλλά από τη στιγμή που ο κύκλος έχει ολοκληρωθεί, τα τερματικά μέλη, ο ασημόγλαρος και ο μελανόγλαρος, είναι εντελώς διαφορετικπά. Παρ' όλο που ζούν στις ίδιες περιοχές δεν διασταυρώνονται. Η AERC αναγνωρίζει 6 είδη: Ασημόγλαρος, Larus argentatus Αμερικανικός ασημόγλαρος, Larus smithsonianus Γλάρος της Κασπίας, Larus cachinnans Κιτρινοπόδης γλάρος, Larus michahellis Larus vegae Αρμενιακός γλάρος, Larus armenicus
Μοριακή βιολογία

Μοριακή βιολογία είναι ο κλάδος της βιολογίας που μελετά τη δομή, τη σύνθεση, την τροποποίηση, την αποικοδόμηση, τη λειτουργία και τις αλληλεπιδράσεις των βιολογικά σημαντικών μακρομορίων ( νουκλεϊκά οξέα, πρωτεΐνες, λιπίδια, υδατάνθρακες) και τους μοριακούς μηχανισμούς της λειτουργίας των κυττάρων και των οργανισμών. Η μοριακή γενετική η μελέτη, δηλαδή, της δομής, της λειτουργίας, του μεταβολισμού και της αλληλεπίδρασης με άλλα μόρια φορείς της γενετικής πληροφορίας (DNA και RNA) σε μοριακό επίπεδο, είναι άμεσα σχετιζόμενη με τη μοριακή βιολογία. Τα όρια μεταξύ της Μοριακής Βιολογίας, άλλων κλάδων της βιολογίας και ορισμένων κλάδων της Χημείας δεν είναι πάντα ξεκάθαρα, ιδιαίτερα με εκείνα της βιοχημείας και της γενετικής. Το όνομα "Μοριακή Βιολογία" δόθηκε το 1938 από τον Αμερικανό επιστήμονα Γουώρεν Γουίβερ.

 Οι μοριακοί βιολόγοι-ερευνητές χρησιμοποιούν συγκεκριμένες τεχνικές της μοριακής βιολογίας για να διεξάγουν έργο,αλλά χρησιμοποιούν και άλλες τεχνικές οι οποίες προέρχονται από τους κλάδους της Βιοχημείας και της Γενετικής. Καθώς πολλές φορές τα όρια των τριών αυτών κλάδων είναι ασαφή ,παρακάτω δίνονται οι γενικοί ορισμοί τους: Βιοχημεία ονομάζεται η μελέτη των χημικών ουσιών σε έναν ζωντανό οργανισμό,του τρόπου δράση τους καθώς και των αλληλεπιδράσεών τους.Η βιοχημεία επικεντρώνεται κυρίως στην δομή,λειτουργία και τον ρόλο των βιομορίων. Γενετική ονομάζεται η μελέτη των γονιδίων,της γενετικής ποκιλομορφίας και της κληρονομικότητας σε σχέση με το πως δρούν, αποτυπώνονται και εκφράζονται σε έναν οργανισμό. Μοριακή Βιολογία είναι η βιολογία σε κλίμακα μορίου·η σπουδή των διαδικασιών της γενετικής Αντιγραφής,Μεταγραφής και Μετάφρασης,της λειτουργίας του κυττάρου εν γένει. Οι έρευνες της μοριακής βιολογίας, είναι σημαίνουσας σημασίας γιά πολλούς τομείς της επιστήμης, και εν τέλει της πραγματικής ζωής. Η χρήση των μεθόδων της μοριακής βιολογίας στην Ιατρική, δημιούργησε γενικά νέα δεδομένα για την έρευνα και την θεραπευτική αλλά και ένα νέο κλάδο, αυτόν της Μοριακής Ιατρικής.Βοηθώντας στην κατανόηση των λειτουργιών του κυττάρου έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην δημιουργία νέων φαρμάκων και θεραπειών όπως και στην εισαγωγή της γονιδιακής θεραπείας. Στη δεκαετία του 1930 άρχισαν να διαφαίνονται οι πρώτες εκδηλώσεις του επιστημονικού πεδίου που πραγματεύεται σήμερα η μοριακή βιολογία, περισσότερο σαν γενικές ιδέες και σαν προϊόν σύγκλισης πρότερων διακριτών επιστημών. Βιοχημεία , γενετική , μικροβιολογία , ιολογία συσχετίστηκαν σε μιά προσπάθεια να κατανοηθεί το φαινόμενο της ζωής στις πιο θεμελιώδεις του αρχές. Αναγνωρίζοντας πολύ νωρίς τη σημασία αυτών των νέων συνδυασμένων προσεγγίσεων στη βιολογία, ο Warren Weaver, τότε διευθυντής του τμήματος φυσικών επιστημών του ιδρύματος Rockefeller, εισήγαγε τον όρο "μοριακή βιολογία" σε μιά έκθεσή του προς το ίδρυμα το 1938.
Χέντβιχ της Σιλεσίας

Η Χέντβιχ, γερμ. Hedwig von Andechs (1174 - 15 Οκτωβρίου 1243) από τον Οίκο των Άντεχς ήταν κόρη του δούκα της Μερανίας και με τον γάμο της έγινε υψηλή δούκισσα της Πολωνίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας (Δαλματίας & Ιστρίας) και της Αγνής των Βέττιν, κόρης του Ντέντι Γ΄ μαργράβου της Λουσατίας. Παντρεύτηκε το 1186 -12 ετών- τον Ερρίκο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας τον Γενειοφόρο, υψηλό δούκα της Πολωνίας, δούκα της Μεγάλης Πολωνίας & του Βρότσλαφ (Σιλεσίας) και είχε τέκνα: Αγνή π.1190-1214, απεβ. 24 ετών. Ερρίκος Β΄ ο Ευσεβής π.1196-1241, δούκας του Βρότσλαφ. Κορράδος ο Σγουρός π.1198-1213, πρίγκιπας. Γερτρούδη π.1200-1268, ηγουμένη στο αββαείο του Τρέμπνιτς. Μπολέσλαφ π.1191-1206/08 απεβ. 15-17 ετών, Σοφία π.1200-1214 απεβ. το πολύ 14 ετών, Βλάντισλαφ 1908-1214/17 απεβ. 6-9 ετών. Knoblich, Augustin. Lebensgeschichte der heiligen Hedwig, Herzogin und Landespatronin von Schlesien. 1174-1243. Schletter, Breslau 1860 (Digitalisat)
Κράμπι

Η Κράμπι είναι πόλη στη δυτική ακτή της νότιας Ταϊλάνδης επί του ποταμού Κράμπι, στο σημείο όπου αυτός εκβάλλει στον κόλπο Φανγκνγκά. Από το 2005 η πόλη έχει πληθυσμό 24.986 κατοίκους και είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Κράμπι. Ο τουρισμός αποτελεί για αυτήν σημαντική βιομηχανία.

 Η Κράμπι είναι η νότια επαρχία του Ανταμάν στην ακτή της Ταϊλάνδης με ίσως τη μεγαλύτερη ιστορία ως συνεχιζόμενος οικισμός. Λόγω των λίθινων εργαλείων, των αρχαίων έγχρωμων εικόνων, των χαντρών, των κεραμικών και των σκελετικών υπολειμμάτων που βρέθηκαν σε πολλούς γκρεμούς και σπηλιές της επαρχίας, το Κράμπι θεωρείται "πατρίδα" των Χόμο Σάπιενς από την περίοδο 25.000 - 35.000 ΠΚΕ. Σε καταγεγραμμένους χρόνους ονομαζόταν «Μπαν Τάι Σαμόρ» και ήταν μία από τις δώδεκα πόλεις που κατοικήθηκε, πριν οι άνθρωποι χρησιμοποιήσουν τη γραφή. Εκείνη την εποχή, η Κράμπι ήταν υποτελής του Βασιλείου της Λιγκόρ, πόλης στα ανατολικά της χερσονήσου Κρα, περισσότερο γνωστή σήμερα ως Νακχόν Σι Θαμμαράτ. Με θέα στη θάλασσα Ανταμάν, όπως και το Πουκέτ, η Κράμπι υπόκειται σε εξάμηνη περίοδο βροχών μεταξύ Μαΐου και Νοεμβρίου και συχνά υπόκειται σε πολύ ισχυρές βροχοπτώσεις πολλές μέρες κατά τη διάρκεια των μουσώνων. Τον Μάρτιο του 2011, μια σφοδρή θύελλα προκάλεσε μια τεράστια κατολίσθηση στο Κράμπι, σκοτώνοντας 10 άτομα. Κατά την έναρξη της περιόδου Ρατανακοσίν ή Μπανγκόκ στα τέλη του 18ου αιώνα, όταν η πρωτεύουσα εγκαταστάθηκε τελικά στη Μπανγκόκ, μία αγέλη ελεφάντων δημιουργήθηκε στο Κράμπι με διάταξη του Τσάο Φράγια Νακόρν Α', κυβερνήτη της πόλης Ναχκόν Σι Θαμμαράτ, η οποία ήταν από τότε κομμάτι του Βασιλείου της Ταϊλάνδης. Έστειλε τον ανώτατο αξιωματούχο Φρα Παλάντ να επιβλέπει το έργο αυτό, δηλαδή να εξασφαλιστεί ο τακτικός εφοδιασμός με ελέφαντες για τη μεγαλύτερη πόλη. Πολλοί άνθρωποι ακολούθησαν τα βήματα του Φρα Παλάντ και σύντομα η Κράμπι απέκτησε μια μεγάλη κοινότητα με τρεις διαφορετικούς δήμους: Πακασάι, Χλονγκ Πον, και Πακ Λάο. Το 1872, ο βασιλιάς Τσουλαλονγκόρν γενναιόδωρα αύξησε το κοινωνικό υπόβαθρο της πόλης Κράμπι. Υπάρχει ένα λεωφορείο από το αεροδρόμιο προς την πόλη Κράμπι και για το Άο Νανγκ. Αγορά εισιτηρίων γίνεται στο ταμείο εντός του τερματικού σταθμού. 1. ^ http://www.travelfish.org/weather_fish.php Αρχειοθετήθηκε 2013-08-04 στο Wayback Machine. 2. ^ http://www.nationmultimedia.com/home/Ten-bodies-recovered-after-Krabi-village-hit-by-fl-30152121.html Αρχειοθετήθηκε 2012-10-09 στο Wayback Machine. 3. ^ http://krabitaxi.com
Εμπειρία

Εμπειρία είναι η γνώση και η δεξιότητα που στηρίζεται στην παρατήρηση και στην πρακτική εξάσκηση και αποκτάται με την πάροδο του χρόνου. Π.χ. στην εργασία: οι τεχνίτες μαθαίνουν τη δουλειά, βλέποντας, αρχικά, άλλους, που είναι εξειδικευμένοι, ενώ μετά δοκιμάζοντας μόνοι τους. Έτσι με τον καιρό βελτιώνονται, μαθαίνουν καινούρια πράγματα και διδάσκονται πολλές φορές από τα λάθη τους. Στην επιστήμη η εμπειρία έχει στενή σχέση με το πείραμα, το οποίο συμπληρώνει την παρατήρηση. Η δεύτερη έννοια της εμπειρίας είναι το βίωμα μιας κατάστασης, που είναι κομμάτι της συνολικής εμπειρίας (πείρας) του ανθρώπου.

 Στον κλάδο της φιλοσοφίας, εμπειρία είναι η γνώση που αποκτάται με την αισθητηριακή αντίληψη ή με την παρατήρηση. Η γνώση αυτή, σύμφωνα με τους οπαδούς της εμπειριοκρατίας, η μόνη αληθινή μορφή γνώσης που μπορεί να αποκτήσει ο άνθρωπος. Αντίθετα, οι οπαδοί ενός άλλου φιλοσοφικού ρεύματος, της νοησιαρχίας, δεν αποδέχονται την άποψη αυτή και αντιτάσσουν στην εμπειρία την a priori γνώση. Στο χώρο των διαδικτυακών (online) βιντεοπαιχνιδιών, και ειδικότερα σε τίτλους όπου ο τρόπος παιχνιδιού δεν διαθέτει επίπεδα ή πίστες, ο κάθε παίκτης προσπαθεί να φτάσει στο στόχο του, συλλέγοντας πόντους εμπειρίας. Εγκυκλοπαίδεια Ελλαδική, εκδόσεις Γιάννη Ρίζου
Μερισμός (μαθηματικά)

Στα μαθηματικά μερισμός αριθμού ονομάζεται η αναγωγή ενός αριθμού σε μέρη ανάλογα προς άλλους αριθμούς. Πρόκειται για μέθοδο κατά την οποία ένας αριθμός χωρίζεται σε μέρη ισάριθμα προς άλλους αριθμούς και ανάλογα μ΄ αυτούς. Στη περίπτωση αυτή ο αριθμός που χωρίζεται λέγεται "μεριστέος", οι δε άλλοι αριθμοί "ανάλογοι" Ο Μερισμός επιτυγχάνεται αν πολλαπλασιαστεί ο μεριστέος επί τον καθένα από τους δοθέντες αριθμούς και τα γινόμενα που προκύπτουν διαιρεθούν δια του αθροίσματος των αναλόγων.

 Έστω να μεριστεί ο αριθμός 120 (μεριστέος), σε μέρη ανάλογα των αριθμών 4, 7, και 9 (ανάλογοι). Το άθροισμα των αναλόγων είναι 4+7+9=20. Τότε το καθένα μέρος θα είναι α) 120Χ4:20 = 24, β) 120Χ7:20 = 42 και γ) 120Χ9:20 = 54. Μπορεί όμως να γίνει μερισμός σε μέρη και αντιστρόφως ανάλογα δοθέντων αριθμών. Αυτό επιτυγχάνεται αφού προηγουμένως αντιστραφούν οι δοθέντες αριθμοί και τα ετερώνυμα κλάσματα αυτών μετατραπούν σε ομώνυμα, όπου και συνεχίζεται ο μερισμός κατά το παραπάνω παράδειγμα ανάλογα με τους αριθμητές των ομωνύμων πλέον κλασμάτων.Κατά το παραπάνω παράδειγμα έστω ο αριθμός 120 να μεριστεί σε μέρη αντιστρόφως ανάλογα των αριθμών 3, 4 και 12. Στη περίπτωση αυτή αντίστροφοι αριθμοί των αναλόγων είναι οι κλασματικοί αριθμοί 1/3, 1/4 και 1/12. Τρέπονται αυτοί σε ομώνυμα κλάσματα δηλαδή 4/12, 3/12 και 1/12 όπου και το άθροισμα των αριθμητών είναι 8. Τότε τα ζητούμενα μέρη θα είναι: α) 120Χ4:8 = 60, β) 120Χ3:8 = 45 και γ) 120Χ1:8 = 15 Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ.13ος, σ.277
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1967

Οι βουλευτικές εκλογές 1967 ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν στις 28 Μαΐου 1967 όμως δεν διεξήχθησαν ποτέ, καθώς οι τρεις συνταγματάρχες, Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος, κατέλυσαν τη δημοκρατία επιβάλλοντας στρατιωτικό καθεστώς.

 Τον Ιούλιο του 1965 σημειώθηκε σοβαρό ρήγμα στις τάξεις της Ενώσεως Κέντρου (ΕΚ), γνωστό στη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας με τον όρο Αποστασία. Αφορμή υπήρξε η απόφαση του Γεωργίου Παπανδρέου να αντικαταστήσει τον Πέτρο Γαρουφαλιά από το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και η άρνηση του τότε Βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ να υπογράψει το σχετικό διάταγμα, αν ο διάδοχος του Γαρουφαλιά δεν απολάμβανε της απόλυτης εμπιστοσύνης του. Η πιο σημαντική συνέπεια όμως ήταν η απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών και η εξουδετέρωση της άμυνας του συστήματος απέναντι σε πολιτειακές εκτροπές. Αυτή η απαξίωση και η άμβλυνση των μηχανισμών άμυνας εξέθρεψαν και επέτρεψαν το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Προσεφέρθησαν υπουργικοί θώκοι σε πολιτικούς ήσσονος σημασίας για να στηρίξουν τις κυβερνήσεις, έτσι ώστε δημιουργήθηκε η εντύπωση πως όποιος βουλευτής αποχωρούσε από την Ένωση Κέντρου (ΕΚ) λάμβανε αυτόματα και υπουργείο. Παράλληλα υπήρξαν και καταγγελίες για χρηματισμό και εξαγορά ψήφων. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, αρχηγός της ΕΡΕ, που είχε στηρίξει την Αποστασία και τις βασιλικές επιλογές, σε υπόμνημά του προς τον Βασιλιά Κωνσταντίνο τον Ιανουάριο 1966, σχολιάζοντας την στάση των αποστατών της ΕΚ, σημείωσε ότι εκ των υστέρων πληροφορήθηκε ορισμένες λεπτομέρειες της κρίσης. Φοβούμενος την επανεκλογή Παπανδρέου και την άνοδο της ΕΔΑ, ο Κανελλόπουλος, ο οποίος από την 3η Απριλίου διατελούσε χρέη πρωθυπουργού, έδειχνε μια θετική στάση προς ένα στρατιωτικό καθεστώς.Έχοντας εξασφαλίσει περίπου 100 τεθωρακισμένα στην περιοχή της πρωτεύουσας, οι πραξικοπηματίες κινήθηκαν τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου και κατέλαβαν αρχικά το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Στη συνέχεια έβαλαν σε εφαρμογή το σχέδιο έκτακτης ανάγκης του ΝΑΤΟ με κωδικό Σχέδιο Προμηθεύς, με αποτέλεσμα να κινητοποιηθούν όλες οι στρατιωτικές μονάδες της Αττικής. Το συγκεκριμένο σχέδιο προορίζονταν για την αναγκαστική ανάληψη εξουσίας από το στρατό με σκοπό την εξουδετέρωση κομμουνιστικής εξέγερσης, σε περίπτωση που εισέβαλλαν στην Ελλάδα δυνάμεις του Σοβιετικού Στρατού. Ο έμπιστος του βασιλιά αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού στρατηγός Γρηγόριος Σπαντιδάκης αντικαταστάθηκε από τον Οδυσσέα Αγγελή. Ο Αγγελής κάνοντας χρήση του νέου του αξιώματος έδωσε εντολή στο Γ' Σώμα Στρατού στη Θεσσαλονίκη να εφαρμόσει το Σχέδιο Προμηθεύς σε όλη τη χώρα.
Μονή Ηρακλείου

Η Μονή είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μαλεβιζίου. Η απόσταση του οικισμού από το Ηράκλειο είναι 16,9 χλμ. (στο 1ο χλμ. από Τύλισο για Ανώγεια). Εντός του χωριού βρίσκονται οι εκκλησίες της Αγίας Παρασκευής (πανηγυρίζει στις 26 Ιουλίου) και του Αγίου Ιωάννη Προδρόμου, όπως επίσης και τα εξωκλήσια του Αγίου Γεωργίου και του Τιμίου Σταυρού. Στη Μονή υπάρχει δημοτικό σχολείο, αγροτικό ιατρείο και δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος.

 Ενδιαφέρον παρουσιάζει το εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Χυμευτού, που βρίσκεται σε καταπράσινη τοποθεσία και περιβάλλεται από λόφους. Για τους επισκέπτες υπάρχει δροσερή πηγή. Από εδώ πιθανότατα προέρχεται και η ονομασία, από το λατινικό Humectus=τόπος υγρός ή απ΄τη λέξη χούμους ή χυμός. Στα ανατολικά υπάρχουν σημάδια παλαιότερης εκκλησίας και σε σχετικά μικρή απόσταση από το σημερινό ναό μπορεί κανείς να δει ένα σκαλιστό κελί σε βράχο. Το 1583 στην απογραφή του Καστροφύλακα, αναφέρεται Mogni με 50 κατοίκους. Ως οικισμός αναφέρεται το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Τυλίσσου και το 1943 στο ΦΕΚ 183Β - 20/10/1943 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Τυλίσου του Δήμου Μαλεβιζίου. Σύμφωνα την απογραφή του 2011 απογράφησαν 195 κάτοικοι. Δείτε: Κοινότητα Μονής Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Αναθηματικό ανάγλυφο διπλής Αθηνάς

Το ανάγλυφο της διπλής Αθηνάς είναι αναθηματικό ανάγλυφο από την Αττική. Βρέθηκε σε αγρό λίγο έξω από την Αθήνα και πέρασε δια αγοραπωλησίας στην κατοχή της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

 Το ανάγλυφο έχει σχήμα διπλού ναΐσκου. Εικονίζει δύο ομοιόμορφες παραστάσεις της θεάς Αθηνάς αρχαιότερου τύπου. Οι δύο θεές στέκουν όρθιες η μία δίπλα στην άλλη με πρόσωπο και σώμα στραμμένο προς τον θεατή. Η θεά είναι ντυμένη με μακρύ χιτώνα ως τα πόδια. Στον δεξιό ώμο το επίβλημα κρέμεται με πτυχώσεις που φτάνει ως την γάμπα και καταλήγει σε διπλή αιχμή. Με το δεξί χέρι κρατάει σε σημείο λίγο ψηλότερο της κόμης την αιχμή δόρατος που στέκει όρθιο στο έδαφος. Το αριστερό χέρι κρατάει στρογγυλή ασπίδα που προστατεύει το σώμα. Η αριστερή θεά φέρει στην ασπίδα βλοσυρό γοργόνειο με ανοιχτό το στόμα και την γλώσσα προτεταμένη έξω από το στόμα ως το πηγούνι, ενώ το γοργόνιο στην ασπίδα της θεάς στα δεξιά είναι μικρότερο και ημερότερο, και έχει το στόμα κλειστό. Το κεφάλι καλύπτεται από κόρυθο. Η κόμη είναι εντελώς λία και στην εποχή της ήταν χρωματισμένη. Τα αυτιά είναι φυσικά και στην σωστή θέση, σε αντίθεση με τον αρχαϊκό τύπο. Το μέτωπο είναι ψηλό και όρθιο, τα χείλη μάλλον παχιά, οι παρειές απαλές και καλοτονισμένες. Το πρόσωπο της αριστερής θεάς έχει σχήμα ωοειδές, ενώ της δεξιάς θεάς είναι μάλλον στρογγυλό. Η έκφραση του προσώπου είναι ήρεμη, σοβαρή και χωρίς το τυπικό μειδίαμα. Στο επάνω άκρο του ανάγλυφου υπάρχουν δύο στρογγυλές οπές, στις οποίες στηρίζονταν αέτωμα. Αν συγκρίνουμε την Αθηνά με άλλες παραστάσεις στην Αίγινα και αλλού, βλέπουμε σημαντικές διαφορές ως προς την στάση, το οπλισμό και την έκφραση του προσώπου. Το σχήμα του μνημείου ανήκει στους λεγόμενους ναΐσκους παρόμοιους της Κυβέλης. Συναντάμε την διπλή παράσταση θεάς και σε άλλα μνημεία. Το θέμα της διπλής πανομοιότυπης μορφής με μικρές παραλλαγές διαφέρει από τις συμμετρικές παραστάσεις Ρωμαϊκών και άλλων καλλιτεχνημάτων. Η αιτία βρίσκεται στην διπλή λατρεία της Θεάς, όπως συναντάμε σε πολλά ιερά. Έχουμε την «Αθηνά Πολιάδα» και την « Αθηνά Παρθένο» στην Ακρόπολη των Αθηνών, την «Αθηνά Πολιάδα» και την «Αθηνά Σθενιάδα» στην Τροιζήνα, την «Αθηνά Αλέα» και την «Αθηνά Ιππία» στην Τεγέα, και πολλά άλλα παραδείγματα. Η διπλή λατρεία Θεών βασίζεται σε διπλή φύση (Dualismus) που τους απέδιδαν οι πιστοί αρχικά, και αργότερα συγχωνεύτηκαν στην Ελληνική μυθολογία. Η παράσταση του ανάγλυφου υποδηλώνει τις δύο σημαντικότερες ιδιότητες της Αθηνάς, τον πολεμικό αλλά και ειρηνικό χαρακτήρα της, την προστάτιδα των ηρώων της μάχης αλλά και των διανοουμένων ταυτόχρονα και αδιακρίτως. Το ανάγλυφο καταχωρείται στους πρώτους χρόνους του μέσου 5ου π.Χ. αιώνα, είναι δηλαδή λίγο μεταγενέστερο των παραστάσεων της Αθηνάς στην Αίγινα. Αρχαιολογική Εταιρεία (1891–1892). Εφημερίς αρχαιολογική (έτη 1890, 1891). Αθήνα: Εκ του τυπογραφείου των Αδελφών Περρή. Ανακτήθηκε στις 9 Μαΐου 2010. Παρουσίαση του ανάγλυφου από το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού
Κρίστοφερ Ουέντγουερθ Ντιλκ

O Κρίστοφερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1913. Ήταν Άγγλος συγγραφέας και καταγόταν απο οικογένεια λογοτεχνών. Η μητέρα του, Έθελ Λούσι Κλίφορντ (1876-1959), η γιαγιά του, αλλά και ο αδελφός του προπάππου του o πολιτικός Σερ Τσαρλς Ντιλκ, 2ος Βαρονέτος, ήταν συντάκτες. Ήταν γιος του Σερ Φίσερ Ουέντγουερθ Ντιλκ, 4ου Βαρονέτου και αδελφός του Σερ Τζον Φίσερ Ντιλκ, 5ου Βαρονέτου.

 Σπούδασε στο Winchester College και στο Τρίνιτι Χωλ του Κέιμπριτζ, όπου το παράτησε μετά απο ένα χρόνο για να γίνει δημοσιογράφος με την Daily Express. Αργότερα εργάστηκε ως εκδότης λογοτεχνικών βιβλίων.Κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Ντιλκ υπηρέτησε στο Βασιλικό Σύνταγμα Πυροβολικού. Έγινε Επίτιμος Aντισυνταγματάρχης και συμμετείχε και ο ίδιος σε αρκετές αποστολές.Το 1945 ήταν Ελεγκτής Τύπου στα δυτικά της Γερμανίας, με στόχο την εκκαθάριση του Ναζιστικού Τύπου και την έναρξη δημοκρατικών εφημερίδων. Στο τέλος της ίδιας χρονιάς έγινο μέλος του BBC (British Broadcasting Corporation) ως επικεφαλής των Αγγλικών μεταδόσεων ραδιοφώνου και τηλεόρασης.Ο Ντιλκ έγραψε για το ραδιόφωνο και τις ταινίες και ήταν συντάκτης αρκετών βιβλίων, συμπεριλαμβανομένων των The Bridgehead, A Name for Myself, The Rotten Apple, Dr. Moberly's Mint-Mark και A study of Winchester College.Παντρεύτηκε την Άλις Mέρι Μπεστ και απέκτησε μαζί της 4 παιδιά: Κάρολαϊν Σοφία Ντιλκ (γεν. 28 Μαΐου 1940) Άναμπελ Μέρι Ντιλκ (γεν. 28 Απριλίου 1942) Φίσερ Γουίλιαμ Ουέντγουερθ Ντιλκ (γεν. 14 Ιουνίου 1948) Λούσι Κάθριν Ντιλκ (γεν. 25 Ιουλίου 1952)Πέθανε στις 9 Νοεμβρίου 1987 στην ηλικία των 73 ετών.
Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος

Ο Μπάμπης Σπανοσωτηρόπουλος είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Η θέση του ήταν κοντά μεσάια γραμμή κυρίως ως μεσοαμυντικός και παρότι δεξιοπόδαρος χρησιμοποιούσε με ευχέρεια και τα δύο του πόδια. Υπήρξε κυρίως ποδοσφαιριστής της Παναχαϊκής ήδη από μικρή ηλικία, ενώ έχει θητεία και στον ΠΑΟΚ με τον οποίο στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδος το 1985. Αδελφός του είναι ο επίσης πρώην παίκτης της Παναχαϊκής, Γιώργος Σπανοσωτηρόπουλος που είχε το προσωνύμιο «Σπανάκιας», με το οποίο ενίοτε αποκαλούσαν και τον νεότερο Μπάμπη.

 Γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1958 στην Πάτρα. Από μικρός έπαιζε στις αλάνες ποδόσφαιρο, συχνά σε εκτάσεις κοντά Στάδιο της Παναχαϊκής. Ξεκίνησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα από από πολύ μικρός στον Πανιώνιο Πατρών, που εκείνη την εποχή ήταν σαν θυγατρική για την ομάδα της Παναχαϊκής. Έπειτα έγινε παίκτης της Παναχαϊκής στα νεανικά της τμήματα και αργότερα στην πρώτη ομάδα. Στην Παναχαϊκή συνυπήρξε και με παίκτες που αποτελούσαν πρότυπα του και τους θαύμαζε όταν ήταν στις εφηβικές ομάδες, όπως ο Δαβουρλής, ο Μιχαλόπουλος και ο Στραβοπόδης, οι οποίοι ήταν βασικά μέλη της χρυσής φουρνιάς των κοκκινόμαυρων που ανέβασε την ομάδα στην πρώτη κατηγορία με πρωταγωνιστικό ρόλο και έπαιξε στην Ευρώπη και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Το Δεκέμβριο του 1984 πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟΚ, με τον οποίο υπέγραψε (πενταετές) κλειστό συμβόλαιο. Εκεί βρήκε τον καλό του φίλο και συμπαίκτη του στην Παναχαϊκή, Γιάννη Ψαρρά. Με τους Θεσσαλονικείς κατέκτησε το πρωτάθλημα την περίοδο 1984-85, το οποίο ήταν το δεύτερο στην ιστορία του συλλόγου. Επέστρεψε στην Παναχαϊκή. Αργότερα, έγινε παίκτης του Πάτραι και μετά του Πανηλειακού. Επέστρεψε στην πόλη του για λογαριασμό του Εθνικού Πατρών με τα χρώματα του οποίου αγωνίστηκε για δυο χρονιές. Έπειτα έπαιξε με την φανέλα της ￼￼Αχαϊκής για μια χρονιά και έκλεισε την καριέρα του στον Παναιγιάλειο. Αφότου αποσύρθηκε από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, πήρε δίπλωμα προπονητικής. Πρώτα προπόνησε τον Ατρόμητο Πατρών και μετά τον Αετό Ρίου￼. Διετέλεσε βοηθός προπονητή στην Παναχαϊκή για αρκετό χρονικό διάστημα και πάλι προπονητής στην Θύελλα Πατρών αρχικά στους νέους και μετά στην πρώτη ομάδα για πιο μικρή περίοδο. Επέστρεψε στις τάξεις της Παναχαϊκής, αναλαμβάνοντας τις ακαδημίες της Παναχαΐδος.
Γιώργος Κονιτόπουλος

Ο Γιώργος Κονιτόπουλος (4 Ιουνίου 1933 - 18 Ιουνίου 1991) ήταν Έλληνας βιολιστής και συνθέτης από τη Νάξο. Έχει ταυτιστεί με το νησιώτικο τραγούδι μαζί με την αδελφή του Ειρήνη Κονιτοπούλου-Λεγάκη.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 04 Ιουνίου 1933. Γονείς του ήταν ο Μιχάλης Κονιτόπουλος (το Μωρό), επίσης φημισμένος βιολιτζής, από τον Κινίδαρο και η Μαρία Φυρογένη από την Κεραμωτή. Το 1940 επιστρέφει οικογενειακώς στη Νάξο.Αρχίζει από πολύ μικρός να ασχολείται με το βιολί. Στο τέλος της δεκαετίας του '40, μαθητής ακόμα, κάνει την πρώτη του δημόσια εμφάνιση. Μαζί με την αδελφή του την Ειρήνη Κονιτοπούλου-Λεγάκη και το θείο του τον Δημήτρη Φυρογένη, δίνουν εξετάσεις στην ΕΙΡ σαν κομπανία, τις οποίες περνούν με επιτυχία. Είναι η εποχή που αρχίζει η σύνδεση του οικογενειακού ονόματός του με το νησιώτικο τραγούδι.Το 1960 ηχογραφεί δύο δίσκους 45 στροφών με παραδοσιακά τραγούδια διασκευασμένα από τον ίδιο. Συνέθεσε περισσότερα από 500 τραγούδια όπως το Αρμενάκι,Στην Πάρο και στη Νάξο,Ο Μαουκάς,Βεγγέρα,Χιονιές, «Η αγάπη μου στην Ικαριά», που συχνά αναφέρεται ως «Ικαριώτικο» κ.α Είχε εμφανιστεί στο χαρακτηριστικό μαγαζί που βρίσκονταν κάτω από τις κερκίδες του γηπέδου της ΑΕΚ. Επίσης στο «Σιντριβάνι» στην Αχαρνών, στο «Μουράγιο» στην Καυταντζόγλου ενώ το 1979 μεταφέρονται σε πρώην κινηματογράφο, στο τέρμα της Πατησίων που ονομάστηκε επίσης «Μουράγιο». Ο Γιώργος Κονιτόπουλος πέθανε στις 18 Ιουνίου 1991 από ανακοπή καρδιάς σε ηλικία 58 χρονών.
Ετσμιαντζίν

Το Βαγαρσαπάτ (Αρμενικά: Վաղարշապատ), γνωστό και ως Ετσμιατζίν (Αρμενικά: Էջմիածին) είναι η τέταρτη σε μέγεθος πόλη της Αρμενίας και το πνευματικό κέντρο των απανταχού Αρμενίων, καθώς αποτελεί την έδρα του Καθολικού (Πατριάρχη) Καρεκίν Β΄, επικεφαλής της Αρμενικής Αποστολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αποτελεί την πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της επαρχίας Αρμαβίρ, περίπου 18 χλμ. δυτικά του Ερεβάν και μόλις 10 χλμ. βόρεια των τουρκοαρμενικών συνόρων. Η απογραφή του 2011 υπολόγισε τους κατοίκους της σε 46.540.

 Η Αρμενία απόλαυσε μια σύντομη περίοδο ανεξαρτησίας μεταξύ 1918 και 1920 προτού γίνει μέρος της Σοβιετικής Ένωσης. Το 1925, το νέο σχέδιο ανοικοδόμησης της σύγχρονης πόλης εισήχθη από τον αρχιτέκτονα Αλεξάντερ Ταμανιάν και ολοκληρώθηκε μεταξύ 1939 και 1943. Το 1945, η πόλη Βαγκαρσαπάτ μετονομάστηκε επίσημα σε Ετσμιατζίν από τη σοβιετική κυβέρνηση. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και του 1960, η πόλη γνώρισε ένα τεράστιο κύμα κατασκευών, συμπεριλαμβανομένων κτιρίων κατοικιών και βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1960, τα ιστορικά μνημεία της πόλης, συμπεριλαμβανομένου του θρησκευτικού συγκροτήματος της Μητέρας Έδρας του Αγίου Ετσμιατζίν, της Εκκλησίας της Αγίας Χριψίμης, της Εκκλησίας του Αγίου Γκαγιανέ και της γύρω περιοχής του καθεδρικού ναού Ζβαρτνότς, ανακαινίστηκαν πλήρως. Μετά την ανεξαρτησία της Αρμενίας, και πιο συγκεκριμένα το 1995, η πόλη μετονομάστηκε επίσημα σε Βαγαρσαπάτ. Ωστόσο, η πόλη εξακολουθεί να είναι ευρέως γνωστή ακόμη και σήμερα ως Ετσμιατζίν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vagharshapat στο Wikimedia Commons
Άγιος Ιωάννης Τρυπητής Πάρου

Ο Άγιος Ιωάννης Τρυπητής είναι οικισμός της Πάρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Αγκαιριάς, του δήμου Πάρου, της περιφερειακής ενότητας Πάρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Ο Άγιος Ιωάννης Τρυπητής είναι οικισμός στο νότιο τμήμα της Πάρου. Βρίσκεται στο φερώνυμο ύψωμα («Τρυπητής» 140 μ.), στην επαρχιακή οδό που συνδέει την Αγκαιριά με τον Δρυό, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 180. Απέχει 17 χλμ. περίπου ΝΑ. της Παροικιάς. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αγκαιριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγκαιριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Πάρου. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Σπηλιώτη, στη βόρεια είσοδο του οικισμού Οι παραλίες «Γλυφά» και «Τρυπητή», νοτιοανατολικά του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Χάρτες «ROAD» (Πάρος 1:50.000)
Μίκα Χάκινεν

Ο Μίκα Χεκινεν (πλήρες όνομα Μίκα Πάουλι Χεκινεν, γεν στο Βάντι της Φινλανδίας στις 28 Σεπτεμβρίου του 1968) είναι Φινλανδός πρώην οδηγός αγώνων. Απ' το 1991 μέχρι το 2001 συμμετείχε στη Φόρμουλα 1.

 Γεννήθηκε στο Βάντι της Φινλανδίας. Ο πατέρας του Χάρι Χεκινεν ήταν ραδιοφωνικός παραγωγός και περιστασιακά εργαζόταν ως οδηγός ταξί και η μητέρα του Αλία ήταν γραμματέας. Έχει και μια αδερφή, τη Νίνα, η οποία μέχρι το 1998 διατηρούσε μια λέσχη οπαδών για τον αδερφό της. Το σπίτι της οικογένειας Χεκινεν βρισκόταν στην ίδια οδό με το σπίτι της οικογένειας του Μίκα Σάλο με τον οποίο από μικρός είναι πολύ φίλος. Στο Γκραν Πρι της Αυστραλίας του 1995, τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου ευτυχώς οι γιατροί τον έσωσαν. Το 1998 και το 1999 κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1. Μίκα Χάκινεν στην IMDb
Ίρις Μαουντμπάττεν

Η Ίρις Μαουντμπάττεν (Iris Mountbatten, γεννημένη ως Ίρις Βικτώρια Βεατρίκη Γκρέις Iris Victoria Beatrice Grace, 13 Ιανουαρίου 1920 - 1 Σεπτεμβρίου 1982) ήταν Αγγλίδα ηθοποιός και μοντέλο και η νεότερη δισέγγονη της Βασίλισσας Βικτώριας.

 Γεννήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 1920 στο Παλάτι του Κένσινγκτον, και ήταν η μοναχοπαίδι του Αλέξανδρου Μαουντμπάττεν, 1ου Μαρκήσιου του Κάρισμπρουκ και της Λαίδης Ειρήνης Ντένισον.Ήταν παράνυφος στο γάμο των εξαδέλφων της, Πριγκίπισσας Μαρίνας της Ελλάδας και της Δανίας και Πρίγκιπα Γεωργίου, Δούκα του Κεντ και του θείου της Λόρδου Λόντσμπρο και Μαριγκόλδης Ρόζμαρι Τζόις Λάμποκ. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε ως βοηθός νοσοκόμα, και αργότερα μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου σπούδασε χορό. Έγινε ηθοποιός και μοντέλο, ενώ υπήρξε οικοδέσποινα στο ζωντανό τηλεοπτικό πρόγραμμα Versatile Varieties, στο οποίο συμμετείχαν οι ηθοποιοί Εύα Μαρί Σέιντ και Έντι Άνταμς.Η Ίρις υπήρξε παντρεμένη τρεις φορές. Το 1941 παντρεύτηκε τον Ταγματάρχη Χάμιλτον Ιωσήφ Ο'Μάλεϊ. Το 1957 παντρεύτηκε τον Αμερικανό κιθαρίστα της Τζαζ Μάικ Μπράιαν. Μαζί απέκτησαν 1 παιδί: τον Ρόμπιν Αλέξανδρο (γενν. το 1957-), έχει 3 παιδιά.Το 1965 παντρεύτηκε τον Καναδό ηθοποιό και εκφωνητή Γουίλιαμ Αλεξάντερ Κεμπ. Από τον πρώτο και τον τρίτο γάμο της, δεν απέκτησε απογόνους. Πέθανε από όγκο στον εγκεφάλο την 1η Σεπτεμβρίου 1982 στο Νοσοκομείο Γουέλσλεϊ του Τορόντο στον Καναδά σε ηλικία 62 ετών. Είναι θαμμένη στη Εκκλησία της Αγίας Μίλντριθ της Νήσου Γουάιτ.
Άγιος Νικήτας ο εν Σέρραις

Ο Άγιος Νικήτας ο εν Σέρραις είναι νεομάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας από την Ήπειρο, και συγκεκριμένα από τους Κορφούς της Ηπείρου, δηλαδή την Κέρκυρα, και το 1808 μαρτύρησε στις Σέρρες.

 Ο Άγιος Νικήτας γεννήθηκε στην Ήπειρο και συγκεκριμένα κατά μαρτυρία στους Κορφούς της Ηπείρου, δηλαδή την Κέρκυρα. Έλαβε το μοναχικό σχήμα στην Σκήτη της Αγίας Άννης στο Άγιον Όρος. Αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος στην αθωνική μονή του Αγίου Παντελεήμονος. Περιερχόταν τα περίχωρα της Δράμας και των Σερρών και κήρυττε ενώπιον των Τούρκων τον Χριστό ως αληθινό Θεό. Στις Σέρρες συνάντησε έναν μουσουλμάνο ιεροσπουδαστή που ήταν χωλός και στα δύο πόδια. Ο Άγιος Νικήτας του είπε, ότι θα θεραπευθή, εάν πιστέψη στον Χριστό. Ο νεαρός Τούρκος ανέφερε αμέσως στον διδάσκαλό του τον λόγο, που του είπε ο Άγιος. Έτσι ο Άγιος συνελήφθη και ωδηγήθηκε στον βοεβόδα των Σερρών, ο οποίος έδωσε εντολή να τον φυλακίσουν. Φυλακίστηκε και μαρτύρησε δια απαγχονισμού στην τοποθεσία Τζεριάχ – Παζάρ των Σερρών, το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, 4 Απριλίου του 1808. Η μνήμη του τιμάται στις Σέρρες την Κυριακή του Θώμα.
Σάρον Στόουν

Η Σάρον Στόουν (Sharon Yvonne Stone, 10 Μαρτίου 1958) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στο Μίντβιλ της Πεννσυλβάνια και έγινε γνωστή από το ρόλο της Κάθριν Τράμελ που έπαιξε στην ταινία Βασικό Ένστικτο (Basic Instinct, 1992).

 Ολική επαναφορά (1990) (Total Recall), του Πολ Βερχόφεν, με τον Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ Το Ημερολόγιο ενός Εκτελεστή (1991) (Diary of a Hitman), του Ρόι Λόντον, με τους Φόρεστ Γουίτακερ, Σέριλιν Φεν και Τζίμι Μπελούσι Βασικό Ένστικτο (1992) (Basic Instinct), του Πολ Βερχόφεν, με τομ Μάικλ Ντάγκλας Γρήγορη και Θανάσιμη (1995) (The Quick and the Dead), του Σαμ Ράιμι, με τους Τζιν Χάκμαν και Ράσελ Κρόου Καζίνο (1995) (Casino), του Μάρτιν Σκορσέζε, με τους Ρόμπερτ Ντε Νίρο και Τζο Πέσι Σφαίρα (1998), (Sphere), του Μπάρι Λέβινσον Η μούσα (1999), (The Muse), του Άλμπερτ Μπρουκς Σπασμένα λουλούδια (2005), (Broken Flowers), του Τζιμ Τζάρμους Βασικό Ένστικτο 2 (2006), (Basic Instict), του Μάικλ Κέιτον Τζόουνς Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sharon Stone στο Wikimedia Commons Σάρον Στόουν στην IMDb (Αγγλικά) https://web.archive.org/web/20060411153730/http://www.cinema-stars.com/sharon/ https://web.archive.org/web/20060330033340/http://www.askmen.com/women/actress_60/90_sharon_stone.html http://movies.yahoo.com/shop?d=hc&cf=gen&id=1800012230 https://web.archive.org/web/20100723100501/http://www.sonypictures.com/movies/basicinstinct2/