Τζέσικα Τάντι

Η Τζέσικα Τάντι (αγγλικά Jessica Tandy) (7 Ιουνίου 1909 - 11 Σεπτεμβρίου 1994) ήταν Αγγλοαμερικανίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, βραβευμένη με όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι (Driving Miss Daisy, 1989), ενώ είχε επίσης βραβευτεί με βραβείο ΤΟΝΥ, χρυσή σφαίρα, βραβείο Έμμυ και βραβείο BAFTA. Η νίκη της στα βραβεία όσκαρ σε ηλικία 80 ετών, την έκανε τη γηραιότερη ηθοποιό που κέρδισε ποτέ το βραβείο και δυο χρόνια αργότερα έλαβε άλλη μια υποψηφιότητα, αυτή τη φορά για όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Πράσινες Τηγανητές Ντομάτες (Fried Green Tomatoes, 1991). Το 1990 το περιοδικό People την περιέλαβε στη λίστα με τις 50 ομορφότερες προσωπικότητες, ενώ την ίδια χρονιά της διέγνωσαν καρκίνο της ωοθήκης. Συνέχισε να εργάζεται μέχρι και λίγο πριν το θάνατό της.

 Η Τζέσικα Τάντι γεννήθηκε στο προάστιο Χάκνεϊ του Λονδίνου το 1909 και ήταν η μικρότερη από τα τρία της αδέλφια. Η μητέρα της, Τζέσι Έλεν, ήταν διευθύντρια σε σχολείο για παιδιά με ειδικές ανάγκες και ο πατέρας της Χάρι ήταν πλανόδιος πωλητής. Η Τάντι έχασε τον πατέρα της σε ηλικία δώδεκα ετών και η μητέρα της αναγκάστηκε να κάνει μαθήματα και τα απογεύματα για να συντηρεί τα παιδιά της. Η Τάντι φοίτησε στο σχολείο Dame Alice Owen στο Ίλσινγκτον. Η Τάντι έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο, σε ηλικία 16 ετών, στη σκηνή του Λονδίνου το 1926. Έκανε γρήγορα επιτυχία και εμφανίστηκε σε θεατρικές παραστάσεις του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ως βασίλισσα Αικατερίνη, στο Ερρίκος Ε, πλάι στον Λόρενς Ολίβιε και ως Κορδέλια, στο Βασιλιάς Ληρ πλάι στον Τζον Γκίλγκουντ. Εργάστηκε επίσης σε βρετανικές ταινίες. Μετά τη λήξη του γάμου της με τον Τζακ Χόκινς μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, όπου συνάντησε τον Καναδό ηθοποιό Χιούμ Κρόνιν. Ο Κρόνιν έγινε ο δεύτερός της σύζυγος, ο γάμος τους διήρκεσε μέχρι και το θάνατό της και ο δυο τους έγιναν ζευγάρι τόσο στο θέατρο, όσο και στον κινηματογράφο. Οι δυο τους απέκτησαν δυο παιδιά την Τάντι Κρόνιν και τον Κρίστοφερ. Η Τάντι έκανε το ντεμπούτο της στο Χόλιγουντ στην ταινία του Φρεντ Τσίνεμαν Έβδομος σταυρός (The Seventh Cross) το 1944. Μετά το πρώτο της αυτό εγχείρημα ακολούθησαν μικροί ρόλοι στις ταινίες: Η κοιλάδα των αποφάσεων (The Valley of Decision, 1945), Άγουρα χρόνια (The Green Years, 1946), Μιράντα (Dragonwyck, 1947) και Άμπερ για πάντα (Forever Amber). Η καριέρα της στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ απογειώθηκε όταν το 1947 επελέγη για να ενσαρκώσει την πολύπαθη Μπλάνς Ντυμπουά στο δράμα του Τένεσι Γουίλιαμς Λεωφορείον ο πόθος (A Streetcar Named Desire), πλάι στους πρωτοεμφανιζόμενους Μάρλον Μπράντο και Καρλ Μάλντεν και σε σκηνοθεσία Ηλία Καζάν. Η επιτυχία του θεατρικού της απέφερε το πρώτο, από τα τρία, βραβείο Τόνυ, αλλά όταν η εταιρία Warner Bros. απέκτησε τα δικαιώματα του θεατρικού το 1950, θεωρήθηκε ότι η Τάντι δεν ήταν αρκετά εμπορικό όνομα ώστε να προωθήσει την ταινία και προτίμησαν να προσλάβουν τη Βίβιαν Λι για το ρόλο της Μπλανς στην κινηματογραφική εκδοχή του Λεωφορείον ο Πόθος. Η Τάντι έλαβε την αμερικανική υπηκοότητα το 1952 και συνέχισε να κάνει σποραδικές εμφανίσεις στον κινηματογράφου, έχοντας επικεντρώσει την προσοχή της στη θεατρική της καριέρα. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950 συμμετείχε στην ταινία Ένα φως στο δάσος (The Light in the Forest, 1958), το 1962 έλαβε μια υποψηφιότητα για χρυσή σφαίρα για την ταινία Ένας μεγαλοφυής τυχοδιώκτης (Hemingway's Adventures of a Young Man) και το 1963 συμμετείχε στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Τα πουλιά (The Birds). Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 70' κέρδισε το δεύτερο βραβείο Τόνυ για την ερμηνεία της στην παράσταση The Gin Game κάτι που επανέλαβε το 1982 για την ερμηνεία της στην παράσταση Foxfire. Η παράσταση Foxfire μεταφέρθηκε με επιτυχία στη μικρή οθόνη το 1987 και η Τάντι τιμήθηκε και με βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία της. Κατά τη δεκαετία του 80' ανανεώθηκε το ενδιαφέρον του κοινού για την Τάντι, η οποία βρέθηκε να συμμετέχει σε μερικές από τις πιο αξιόλογες παραγωγές της εποχής όπως: Ο αλλόκοτος κόσμος του Γκαρπ (The World According to Garp, 1982), Οι Βοστωνέζοι (The Bostonians, 1984) και Κοκούν (Cocoon, 1985). Η καθιέρωση στο χώρο του κινηματογράφου ήρθε το 1989 με τη συμμετοχή της στη βραβευμένη με όσκαρ ταινία Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι (Driving Miss Daisy), για την οποία βραβεύτηκε με όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου. Την αμέσως επόμενη χρονιά της διέγνωσαν καρκίνο, αλλά η Τάντι συνέχισε να εργάζεται μέχρι και το θάνατό της το 1994. Αξιοσημείωτες ταινίες στις οποίες συμμετείχε κατά τις αρχές της δεκαετίας του 90' είναι οι: Πράσινες Τηγανητές Ντομάτες (Fried Green Tomatoes, 1991), Ξεχωριστοί άνθρωποι (Used People, 1992) και Δεν είμαι κορόιδο κανενός (Nobody's Fool, 1994). Τελευταία της κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στην ταινία Καμίλα (Camilla, 1994), πλάι στη Μπρίτζετ Φόντα. Τζέσικα Τάντι στην IMDb (Αγγλικά) Η Τζέσικα Τάντι στο ibdb Η Τζέσικα Τάντι στο cine.gr Αρχειοθετήθηκε 2017-08-04 στο Wayback Machine.