Εκλογές στη Μαυριτανία

Η Μαυριτανία είναι στρατιωτική χούντα. Ισχύει το Σύνταγμα του 1991 (ισλαμική δημοκρατία). Αρχηγός Κράτους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος εκλέγεται από το λαό με πενταετή θητεία. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από το Κοινοβούλιο (Barlamane/Parlement), το οποίο αποτελείται από την 81μελή Βουλή, τα μέλη της οποίας εκλέγονται κάθε πενταετία με καθολική ψηφοφορία. Ως το 2017 αποτελείτο και από τη Γερουσία (Majlis al-Shuyukh/Sénat), με 56 μέλη, εκ των οποίων τα 53 εκλέγονταν από δημοτικούς άρχοντες για 6ετή θητεία. Η Γερουσία ανανεωνόταν τμηματικά κάθε δύο έτη και 3 μέλη της εκλέγονταν από τους απόδημους Μαυριτανούς. Έπειτα από δημοψήφισμα που έγινε τον Αύγουστο του 2017, η Γερουσία καταργήθηκε. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

 Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές έγιναν στις 21 Ιουνίου 2014. Πρόεδρος εκλέχθηκε ξανά από τον πρώτο γύρο με ποσοστό 82% των ψήφων (συμμετοχή 56,4%) ο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντελ Αζίζ από την Ένωση για τη Δημοκρατία. Τα πιο πολλά κόμματα από την αντιπολίτευση δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές. Ως το 1992 η χώρα διεξήγαγε εκλογές υπό μονοκομματικό καθεστώς. Οι πρώτες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη χώρα τον Αύγουστο του 1961. Ο Μοκτάρ Ουλντ Νταντά, ο οποίος ήταν προσωρινός αρχηγός κράτους από την ανεξαρτησία της χώρας το 1960 και μοναδικός υποψήφιος, εξελέγη χωρίς αντίπαλο. Παρότι ήταν μέλος του κυβερνώντος Μαυριτανικού Κόμματος της Επανακατάταξης, η υποψηφιότητά του υποστηρίχθηκε και από την Μαυριτανική Εθνική Ένωση. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 93,6%. Έπειτα από τη συγχώνευση όλων των πολιτικών κομμάτων της χώρας στο Μαυριτανικό Λαϊκό Κόμμα (PPM), η χώρα τέθηκε υπό μονοκομματικό καθεστώς το 1961. Ο ηγέτης του κόμματος και πρόεδρος Μοκτάρ Ουλντ Νταντά ήταν ξανά ο μοναδικός υποψήφιος στις εκλογές που έγιναν στις 7 Αυγούστου 1966 και επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 96,2%. Οι προεδρικές εκλογές του 1971 διεξήχθησαν για πρώτη φορά στις 8 Αυγούστου μαζί με τις βουλευτικές. Πρόεδρος εκλέχθηκε για άλλη μία θητεία ο Μοκτάρ Ουλντ Νταντά, μοναδικός υποψήφιος. Οι εκλογές διεξήχθησαν ξανά μαζί με τις βουλευτικές, στις 8 Αυγούστου 1976. Για μία ακόμη φορά επανεξελέγη χωρίς αντίπαλο ο Νταντά. Μετά το συνταγματικό δημοψήφισμα του 1991, με το οποίο η χώρα έγινε πολυκομματική, διεξήχθησαν προεδρικές εκλογές στις 24 Ιανουαρίου 1992. Πρόεδρος εξελέγη ο από το 1984 αρχηγός κράτους, Μααούγια Ουλντ Σιντ Αχμέντ Τάγια από το Δημοκρατικό και Σοσιαλιστικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, με ποσοστό 62,7% των ψήφων. Ο Τάγια επανεξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 90% και στις εκλογές που έγιναν στις 12 Δεκεμβρίου 1997. Στις εκλογές δεν πήραν μέρος τα μεγαλύτερα κόμματα της αντιπολίτευσης, ισχυριζόμενα νοθεία. Στις επόμενες προεδρικές εκλογές, στις 7 Νοεμβρίου 2003 ο πρόεδρος Τάγια επανεκλέχθηκε άνετα, κερδίζοντας τον κυριότερο αντίπαλό του, τον πρώην στρατιωτικό ηγέτη Μοχάμεντ Χούνα Ουλντ Χαϊνταλά (ήταν ο άνθρωπος που είχε ανατρέψει ο Τάγια σε πραξικόπημα το 1984). Η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία. Ο Χαϊνταλά συνελήφθη πριν και μετά τις εκλογές. Στις εκλογές του 2003 για πρώτη φορά πήρε μέρος και γυναίκα υποψήφια (η Αϊσά Μιντ Ζεντάν (Aicha Bint Jeddane), όπως και ο πρώτος απόγονος σκλάβων, ο Μεσαούντ Ουλντ Μπουλχέιρ (Messaoud Ould Boulkheir). Οι εκλογές έγιναν λίγους μήνες μετά τη βίαιη αλλά ανεπιτυχή απόπειρα πραξικοπήματος (Ιούνιος 2003). Ο Τάγια ανατράπηκε σε πραξικόπημα δύο χρόνια μετά, τον Αύγουστο του 2005. Στις πρώτες εκλογές μετά το πραξικόπημα του 2005, που έγιναν σε 2 γύρους στις 11 Μαρτίου και στις 25 Μαρτίου 2007, τελικός νικητής αναδείχθηκε ο Σίντι Ουλντ Σεΐχ Αμπνταλαχί με 52,85% των ψήφων. Η συμμετοχή ήταν 70,16%. Ο νέος πρόεδρος ανατράπηκε σε πραξικόπημα τον επόμενο χρόνο. Οι εκλογές διεξήχθησαν με τη συμμετοχή δέκα υποψηφίων, μεταξύ των οποίων και οι πρώην στρατιωτικοί ηγέτες Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ και Ελί Ουλντ Μοχάμεντ Βαλ. Επιβλέποντες ήταν περισσότεροι από 200 εκλογικοί παρατηρητές, ανάμεσα στους οποίους και κάποιοι από την Αφρικανική Ένωση και τον Αραβικό Σύνδεσμο. Μερικοί Μαυριτανοί που ζουν στο εξωτερικό έκαναν αίτηση για να ψηφίσουν αλλά δεν μπόρεσαν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, επειδή τα ονόματά τους δεν ευρίσκονταν στους εκλογικούς καταλόγους. Οι ίδιοι απέδωσαν το γεγονός στο ότι δεν είχαν υποστηρίξει το πραξικόπημα του 2008.Ο Αμπντέλ Αζίζ εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα κέρδιζε από τον πρώτο γύρο. Οι παρατηρητές ανέμεναν ότι ένας δεύτερος γύρος θα ήταν αναγκαίος. Τα πρώτα αποτελέσματα ανακοινώθηκαν στις 19 Ιουλίου και έδειχναν ότι με καταμετρημένο το 61,17% των ψήφων ο Αμπντέλ Αζίζ ήταν ο νικητής των εκλογών. Οι υποστηρικτές του άρχισαν να πανηγυρίζουν στους δρόμους του Νουακσότ. Οι Μπουλχέιρ, Ντάντα, Βαλ και Μεϊμού καταδίκασαν τα αποτελέσματα και έκαναν λόγο για νοθεία. Αργότερα την ίδια ημέρα, τα αποτελέσματα παρέμειναν αμετάβλητα με καταμετρημένο το 92% των ψήφων. Την ίδια ημέρα το υπουργείο Εσωτερικών ανακήρυξε νικητή των εκλογών τον Αμπντέλ Αζίζ, με ποσοστό 52,58% των ψήφων. Η συμμετοχή ήταν 64,58%.Λίγες ημέρες μετά, στις 23 Ιουλίου του 2009, και εν μέσω των καταγγελιών για παρατυπίες, ο επικεφαλής της εφορευτικής επιτροπής, Σιντ Αχμέτ Ουλντ Ντεγιέ, υπέβαλε την παραίτησή του. Το Κοινοβούλιο είναι διθάλαμο, αποτελούμενο από τη Γερουσία και από την Εθνοσυνέλευση. Οι τελευταίες εκλογές για Γερουσία διεξήχθησαν στις 21 Ιανουαρίου 2007 και στις 4 Φεβρουαρίου 2007. Οι 53 γερουσιαστές εξελέγησαν από 3.688 δημοτικούς συμβούλους, και άλλοι 3 εξελέγησαν για τους Μαυριτανούς της διασποράς.Στον πρώτο γύρο εξελέγησαν 38 γερουσιαστές, από τους οποίους οι 23 ήταν ανεξάρτητοι και μόνο 3 ανήκαν στο κυβερνών κόμμα του Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ . Ο συνασπισμός των Δυνάμεων για τη Δημοκρατική Αλλαγή της αντιπολίτευσης, κατέλαβε 11 έδρες. Άλλες 15 έδρες που αποφασίστηκαν στο δεύτερο γύρο.Η ψηφοφορία για την πλήρωση μίας έδρας ακυρώθηκε εξαιτίας παρατυπιών και ορίστηκε να διεξαχθεί αργότερα. Η συμμετοχή των συμβούλων έφτασε το 97,94%. Οι 3 γερουσιαστές που εκπροσωπούν τους Μαυριτανούς του εξωτερικού εξελέγησαν από τη Γερουσία στις 9 Ιουνίου.Ο γερουσιαστής από τη Μαγκαμά, Μπα Μαμαντού Μπαρέ, εξελέγη πρόεδρος της Γερουσίας στις 26 Απριλίου 2007, με 40 ψήφους υπέρ και 11 για τον αντίπαλό του, Αχμέντ Σαλέμ Ουλντ Μπακάρ, γερουσιαστή της Μπουτιλιμίτ. Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τα έτη 1946, 1952, 1957, 1959, 1965, 1971, 1975, 1976, 1992, 1996, 2001, 2006 , 2013 και 2018. Οι βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 23 Νοεμβρίου και στις 21 Δεκεμβρίου 2013. Η αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος στις εκλογές, καθώς έθεσε ως προαπαιτούμενο να παραιτηθεί ο πρόεδρος της χώρας πριν τη διεξαγωγή τους. Συνολικά 438 υποψήφιοι και 74 κόμματα διεκδίκησαν 147 έδρες στο Κοινοβούλιο. Η αρχική ημερομηνία για τη διεξαγωγή των εκλογών ήταν η 1η Οκτωβρίου 2011, όμως στη συνέχεια οι εκλογές αναβλήθηκαν απανωτά λόγω της διαμάχης ανάμεσα στα κόμματα της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης, για τις 16 Οκτωβρίου 2011, 31 Μαρτίου 2012, Μάιο 2012 και Οκτώβριο 2013. Έπειτα από τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου στις 23 Νοεμβρίου, ο πρόεδρος του Tewassoul Τζεμίλ Ουλντ Μανσούρ κατήγγειλε σε συνέντευξη Τύπου "σοβαρές παρατυπίες" συνπεριλαμβανομένων ψηφοφοριών μετά την καταμέτρηση. Οι εκλογές για Εδαφική Συνέλευση έγιναν το 1952 και είχαν ως αποτέλεσμα τη νίκη της Μαυριτανικής Προοδευτικής Ένωσης, η οποία κέρδισε 22 από τις συνολικά 24 έδρες. Στις επόμενες εκλογές στις 31 Μαρτίου 1957 η Μαυριτανική Προοδευτική Ένωση πήρε 33 από τις 34 έδρες. Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 17 Μαΐου 1959 το μοναδικό κόμμα που πήρε μέρος ήταν το Μαυριτανικό Κόμμα Επανακατάταξης (πήρε και τις 40 έδρες στην Εθνοσυνέλευση). Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 90,3%. To 1961 η Μαυριτανία γίνεται μονοκομματικό κράτος και μοναδικό νόμιμο πολιτικό κόμμα, το οποίο κέρδισε και τις 40 έδρες στις βουλευτικές εκλογές στις 9 Μαΐου 1965 (συμμετοχή 92,8%), είναι το Μαυριτανικό Λαϊκό Κόμμα.Οι επόμενες εκλογές, στις 8 Αυγούστου 1971, έγιναν για πρώτη φορά μαζί με τις προεδρικές. Το PPM κέρδισε και τις 50 έδρες της Εθνοσυνέλευσης, ενώ ψήφισαν το 95,6% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Το ίδιο έγινε στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 26 Οκτωβρίου 1975, με τη διαφορά ότι οι έδρες στην Εθνοσυνέλευση αυξήθηκαν σε 70. Η συμμετοχή ήταν 87,4%. Στις γενικές εκλογές στις 8 Αυγούστου 1976 το PPM κέρδισε και πάλι όλες τις έδρες, ενώ για δεύτερη φορά στα χρονικά, οι βουλευτικές και οι προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα (συμμετοχή 97,9%). Οι βουλευτικές εκλογές στις 6 Μαρτίου 1992 ήταν οι πρώτες με τη συμμετοχή άνω του ενός κομμάτων, καθώς εισήχθη ο πολυκομματισμός μετά το δημοψήφισμα του 1991. Το κυβερνών Δημοκρατικό και Κοινωνικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα κέρδισε 67 επί συνόλου 79 εδρών στη Συνέλευση. Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές έγιναν σε δύο γύρους, στις 11 Οκτωβρίου 1996 και για τις 16 από τις 79 περιφέρειες στις 18 Οκτωβρίου. Το κυβερνών κόμμα PRDS κέρδισε 60 από τις συνολικά 63 έδρες που αποφασίστηκαν στον πρώτο γύρο. Ως αποτέλεσμα η αντιπολίτευση με την Ένωση των Δημοκρατικών Δυνάμεων αποφάσισε να μην συμμετάσχει στον δεύτερο γύρο. Έτσι, το PRDS κέρδισε συνολικά 70 έδρες. Η συμμετοχή κυμάνθηκε μόλις στο 30% στη Νουακχότ. Οι βουλευτικές εκλογές του 2001 έγιναν στις 19 και στις 26 Οκτωβρίου 2001. Το κυβερνών Δημοκρατικό και Κοινωνικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του προέδρου Τάγια κέρδισε 64 επί συνόλου 81 εδρών. Οι βουλευτικές εκλογές του 2006 έγιναν μαζί με τις δημοτικές, στις 19 Νοεμβρίου και στις 3 Δεκεμβρίου 2006. Εξελέγησαν 95 βουλευτές και περισσότερα από 200 τοπικά συμβούλια. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Αχμέντ Ουλντ Νταντά κήρυξε τη νίκη στις εκλογές. Τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου επιβεβαίωσαν τη νίκη για το RFD, το οποίο κέρδισε τις 12 από τις συνολικά 43 έδρες του πρώτου γύρου. Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι πήραν 24 έδρες και άλλες 52 αποφασίστηκαν σε δεύετρο γύρο. 'Επειτα από τη διεξαγωγή και του δεύτερου γύρου το Δεκέμβριο, η αντιπολίτευση κέρδισε συνολικά 39 έδρες, οι ανεξάρτητοι 41 και το πρώην κυβερνών κόμμα 7 έδρες. Το 17,89% των βουλευτών που εξελέγησαν ήταν γυναίκες. Στις 26 Απριλίου 2007 εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης ο Μεσαούντ Ουλντ Μπουλχέιρ από το APP. Για τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, που έγιναν το 2013, δείτε παραπάνω. Στη Μαυριτανία έχουν γίνει δημοψηφίσματα τα έτη 1945, το Μάιο του 1946, τον Οκτώβριο του 1946, το 1958, το 1991 και το 2006. Ένα νέο Σύνταγμα για τη Γαλλία εγκρίθηκε και στη Μαυριτανία, εντός της Γαλλικής Ένωσης, με 94,04% στις 28 Σεπτεμβρίου 1958. Με βάση του νέο Σύνταγμα η Μαυριτανία έγινε μέλος της Γαλλικής Κοινότητας, καθώς σε περίπτωση που το δημοψήφισμα ήταν αρνητικό, η χώρα θα γινόταν ανεξάρτητη. Σε δημοψήφισμα εγκρίθηκε ένα νέο Σύνταγμα στις 12 Ιουλίου 1991, με το οποίο αποκαταστάθηκε η πολυκομματική δημοκρατία, για πρώτη φορά από τη δεκαετία του ' 60. Επίσης, θεσπίστηκε η δημιουργία διθάλαμου Κοινοβουλίου με Γερουσία και Εθνοσυνέλευση. Ωστόσο, δεν συμπεριλήφθησαν τα όρια της θητείας για τον Πρόεδρο. Το 97,94% των ψηφοφόρων ενέκριναν το Σύνταγμα, με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 85,3%. Σε δημοψήφισμα για Σύνταγμα, που διεξήχθη στις 25 Ιουνίου 2006, η πρόταση υπερψηφίστηκε με ποσοστό 97%. Το Σύνταγμα του 2006 περιορίζει τη θητεία του Προέδρου σε 2 πενταετείς περιόδους (προηγουμένως η θητεία ήταν 6ετής και δεν υπήρχε όριο για την επανεκλογή του Προέδρου). Επίσης, το ανώτατο όριο ηλικίας για τους υποψηφίους στις προεδρικές εκλογές ορίστηκε στα 75 έτη.