Φρεντερίκ ντα Ροσά

Ο Φρεντερίκ ντα Ρότσα είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής πορτογαλικής καταγωγής, γεννημένος στις 16 Σεπτεμβρίου 1974 στο Σενόν της Γαλλίας. Ενταγμένος στα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ναντ σε ηλικία 16 ετών, αγωνίστηκε με την φανέλα της πρώτης ομάδας του συλλόγου της Βρετάνης επί δεκατέσσερεις σεζόν, από το 1995 ως το 2009. Θα δώσει με τους Canaris περίπου 500 επαγγελματικούς αγώνες, ενώ θα κατακτήσει τον τίτλο του πρωταθλητή Γαλλίας το 2001 και δύο Κύπελλα Γαλλίας το 1999 και το 2000. Έπειτα από ένα σύντομο πέρασμα από την Μπουλόν-συρ-Μερ, όπου, στο διάστημα της εκεί παρουσίας του, έφτασε τους 413 αγώνες στην Λιγκ 1, επέστρεψε στην Λουάρ-Ατλαντίκ για να αγωνιστεί μια τελευταία σεζόν πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση με την Καρκεφού. Τον Ιούλιο του 2011, απέναντι σε κάθε προσδοκία, εντάχθηκε σε ερασιτεχνική ομάδα της περιοχής της Βόρειας Ιζέρ, η οποία αγωνιζόταν στην DHR, την ΦΚ Τινιέ-Ζαμεζιέ.

 Ο Φρεντερίκ ντα Ρότσα ξεκίνησε να αγωνίζεται στην Σενόν, και στη συνέχεια εντάχτηκε για μια σεζόν στην ομάδα της ΣΑ Μερινιάκ (Ζιρόντ), η οποία βρισκόταν στην National Cadets για την σεζόν 1989-1990. Τότε, αποκτήθηκε από τα τμήματα υποδομής της ΦΚ Ναντ. Ξεκινώντας ως επιθετικός την καριέρα του (από το 1995), τελικώς καθιερώθηκε ως δεξιός μέσος εντός του ρόστερ της ΦΚ Ναντ. Στο απόγειο της καριέρας του, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, αγωνιζόταν σε αυτή την θέση, σε μια περίοδο κατά την οποία αποτελούσε έναν εκ των κορυφαίων μέσων της Λιγκ 1. Πραγματικός παίκτης-σύμβολο της ΦΚΝ, ήταν ένας παίκτης που ήταν γνωστός για την εξαιρετική του φυσική κατάσταση, αλλά και για την αυτοθυσία που έβγαζε σε κάθε αγώνα. Μετά τον τίτλο του πρωταθλητή Γαλλίας που κατέκτησε το 2001, αρνήθηκε πρόταση της Λίβερπουλ, δείχνοντας έτσι τον δεσμό του με την ομάδα. Η αγάπη του για την ομάδα της Ναντ και η πραγματική "κατάθεση ψυχής" εκ μέρους του στον αγωνιστικό χώρο, αξίες που τείνουν να σπανίζουν, τον καθιέρωσαν ως έναν από τους πλέον αγαπητούς παίκτες του κοινού του Σταντ ντε λα Μποζουάρ, το οποίο του αφιέρωσε, μάλιστα και σύνθημα προς τιμήν του. Το 2005, έπειτα από την εξασφάλιση της παραμονής της ομάδας στη διάρκεια της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος, έκανε την παρακάτω δήλωση, η οποία έμεινε στην ιστορία : "Οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ". Με το συμβόλαιό του να έχει λήξει το 2006, ο ντα Ρότσα επέκτεινε την συνεργασία του με τους Canaris για έναν ακόμη χρόνο, με ταυτόχρονη μείωση τοπυ μισθού του. Ξεκινώντας ως αντικαταστάτης στην αρχή της σεζόν, πήρε την θέση, στην αρχική ενδεκάδα, του Σουηδού διεθνούς Κρίστιαν Βίλχελμσον, ο οποίος είχε αποκτηθεί από τον Ρουντί Ρουσιγιόν. Στις 25 Ιουνίου 2007, παρά τον υποβιβασμό της ομάδας, και μία προσφορά της Σταντ ντε Ρενς, ο Φρεντερίκ ντα Ρότσα ανανέωσε την συνεργασία του με τον σύλλογο, αυτή την φορά για 2 έτη. Ήταν έτσι ένας από τους λίγους που δεν αποχώρησαν από την ομάδα, με τους Λοΐκ Γκιγιόν και Τονί Ερτεμπί. Στις 30 Μαΐου 2009, έδωσε τον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Ναντ, απέναντι στην Οσέρ. Στη διάρκεια αυτού του αγώνα, οι οπαδοί της Ναντ, οργισμένοι με την ομάδα που υποβιβαζόταν για τρίτη φορά σε διάστημα τριών ετών στην Λιγκ 2, ξεδίπλωσαν πανό στο οποίο αναγραφόταν: "Ντα Ρότσα, ένας γενναίος μεταξύ των άμπαλων". Οι διοικούντες δεν του προσέφεραν νέο συμβόλαιο, αναγκαζόμενος, έτσι, να αποχωρήσει από την ομάδα. Μετά την αποχώρησή του, άσκησε οξεία κριτική στην διαχείριση τη ομάδας από τον μεγαλομέτοχο και πρόεδρό της, Βαλντεμάρ Κίτα. Στις 26 Ιουνίου 2009, εντάχθηκε σε μια ομάδα που δεν μετρούσε κάποια αξιοσημείωτη διάκριση στο ιστορικό της, την ΟΣ Μπουλόν, η οποία είχε μόλις προβιβαστεί στην Λιγκ 1, υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας ενός έτους (με οψιόν ανανέωσης ενός έτους). Αλλά δεν θα γίνει χρήση της στο τέλος της σεζόν, καθώς η Μπουλόν θα υποβιβαστεί στην Λιγκ 2. Τον Νοέμβριο του 2010, υπέγραψε στην ΟΣΖΑ Καρκεφού, ομάδα του CFA, όπου βρισκόταν ήδη ο φίλος του, Σεμπαστιάν Λε Παι. Επιπλέον ο Ντα Ρότσα κατοικούσε από καιρό στο χωριό-έδρα της ομάδας, Καρκεφού. Ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση τον Μάιο του 2011 πριν δώσει έναν τελευταίο αγώνα στις 28 Μαΐου 2011. Το 2011, ήταν ο 3ος παίκτης με τους περισσότερους αγώνες στην Λιγκ 1 και που εξακολουθούσε να αγωνίζεται, με σύνολο 413 αγώνων (πίσω από τους Λαντρό και Μπατλές). Ο μικρότερος αδερφός του, Μπρούνο ντα Ρότσα, ήταν κι αυτός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.