IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πάουλ Ρόιτερ

Ο Πάουλ Ρόιτερ (Paul Julius Freiherr von Reuter (Baron De Reuter), 21 Ιουλίου 1816 – 25 Φεβρουαρίου 1899) ήταν Γερμανός επιχειρηματίας, ο οποίος εν συνεχεία πολιτογραφήθηκε Βρετανός. Ήταν δημοσιογράφος, πρωτοπόρος της τηλεγραφίας και της μετάδοσης ειδήσεων., Ίδρυσε το πρακτορείο ειδήσεων Reuters.

 Γεννήθηκε στο Κάσσελ της Γερμανίας, από οικογένεια Εβραίων.. Ο πατέρας του ήταν ραβίνος και γεννήθηκε ο ίδιος με το όνομα Ισραέλ Μπέρε Γιοσαφάτ. Στο Γκέτιγκεν συναντήθηκε με τον Καρλ Φρίντριχ Γκάους, ο οποίος έκανε πειράματα στη μετάδοση ηλεκτρικών σημάτων μέσω καλωδίου. Ο Ρόιτερ εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο στις 29 Οκτωβρίου 1845 και έλαβε την ονομασία Ιωσήφ Γιοσαφάτ. Στις 16 Νοεμβρίου ασπάστηκε το χριστιανικό δόγμα σε τελετή στον γερμανικό λουθηρανικό ναό του Αγίου Γεωργίου και άλλαξε το όνομά του σε Πάουλ Γιούλιους Ρόιτερ. Μία εβδομάδα μετά, στις 23 Νοεμβρίου παντρεύτηκε στο Βερολίνο την Ίντα Μαρία Ελίζαμπεθ Κλεμεντίν Μάγκνους . Έπειτα από την αποτυχημένη Επανάσταση του 1848 έφυγε από τη Γερμανία και πήγε στο Παρίσι, όπου εργάστηκε στο πρακτορείο ειδήσεων του Σαρλ-Λουί Αβάς (Charles-Louis Havas), το μελλοντικό Agence France Presse. Με την ανάπτυξη της τηλεγραφίας, ο Ρόιτερ ίδρυσε αρχικά στο Άαχεν Ινστιτούτο Οικονομικών Πληροφοριών και μετέφερε μηνύματα από τις Βρυξέλλες ως το Άαχεν και αντίστροφα με ταχυδρομικά περιστέρια. Τα τελευταία ήταν γρηγορότερα από τα τρένα που χρησιμοποιούνταν για το ταχυδρομείο και έτσι έφθαναν πολύ γρήγορα οι ειδήσεις από το χρηματιστήριο. Το 1851 τα περιστέρια αντικαταστάθηκαν από τηλεγραφική σύνδεση. Ειδικότερα, δημιουργήθηκε τηλεγραφική σύνδεση μεταξύ Βρετανίας και Ευρώπης μέσω της Μάγχης. Η σύνδεση επεκτάθηκε στις νοτιοδυτικές ακτές της Ιρλανδίας, στην πόλη Κορκ, το 1863. Στο σημείο εκείνο ρίχνονταν κάνιστρα με ειδήσεις στη θάλασσα, από αμερικανικά σκάφη. Τα νέα μεταφέρονταν τηλεγραφικά προς το Λονδίνο. Το 1851 ο Ρόιτερ επέστρεψε στο Λονδίνο και άνοιξε γραφεία στο Χρηματιστήριο Λονδίνου. Ίδρυσε το Reuters, ένα από τα σημαντικότερα πρακτορεία οικονομικών ειδήσεων διεθνώς. Στις 17 Μαρτίου 1857 έγινε Βρετανός υπήκοος και το Σεπτέμβριο του 1871 του αποδόθηκε ο τίτλος του βαρώνου από τον δούκα του Σαξ Κοβούργου-Γκότα, Ερνέστο Β΄. Η απόδοση αυτή επικυρώθηκε από τη Βασίλισσα Βικτωρία.Ο Βαρόνος ντε Ρόιτερ απέκτησε δύο γιους, τον Τζορτζ, 3ο Βαρώνο ντε Ρόιτερ και τον Αντρέ. Η μοναδική του κόρη, Κλεμεντίνη Μαρία, παντρεύτηκε τον Κόμη Όττο Στένμποκ και έπειτα από το θάνατο του τελευταίου, τον Σερ Χέρμπερτ Τσερμσάιντ, Κυβερνήτη του Κουίνσλαντ. Ο Τζορτζ, τρίτος βαρώνος ντε Ρόιτερ, απέκτησε δύο γιους, τον Όλιβερ, 4ο βαρώνο και τον Ρόναλντ Ρόιτερ. Το τελευταίο μέλος της δυναστείας ήταν η χήρα του 4ου βαρώνου, Μαργαρίτα, η οποία απεβίωσε στις 25 Ιανουαρίου 2009.Ο Πολ Ρόιτερ πέθανε στη βίλα του στη Νις της Γαλλίας και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Δυτικού Νόργουντ στο Λονδίνο. Για τον Ρόιτερ γυρίστηκε η ταινία της Warner Bros. A Dispatch from Reuter's (1940). Στις 25 Φεβρουαρίου 1999, το πρακτορείο Reuters τιμώντας την 100ή επέτειο από το θάνατο του ιδρυτή του, θεσμοθέτησε το πανεπιστημιακό βραβείο Ρόιτερ στη Γερμανία (Paul Julius Reuter Innovation Award).
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1964

Τα 30α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 28 Δεκεμβρίου 1964, απονεμήθηκαν στις 23 Ιανουαρίου 1965, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1964.

 Καλύτερη Ταινία: Ωραία μου Κυρία Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Ρεξ Χάρισον - Ωραία μου Κυρία Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Κιμ Στάνλεϊ - Séance on a Wet Afternoon Καλύτερη Σκηνοθεσία: Στάνλεϊ Κιούμπρικ - S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: That Man from Rio (L'homme de Rio) • Ιταλία/ Γαλλία Καλύτερο Σενάριο: Χάρολντ Πίντερ - The Servant Ειδικό Βραβείο To Be Alive! Ο Επίσημος ιστότοπος
Γιαν Κέλεμανς

Ο Γιαν Κέλεμανς (Jan Ceulemans, γεννήθηκε 28 Φεβρουαρίου 1957) είναι Βέλγος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους Βέλγους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, τέταρτος καλύτερος του 20ού αιώνα στην ψηφοφορία της IFFHS.

 Ήταν παραγωγικός σκόρερ, γνωστός για την αντοχή, την εναέρια ικανότητα και την τεχνική του κατάρτιση, καθώς και για την δύναμή του και το εντυπωσιακό του παράστημα (έχει ύψος 1,91 μέτρα).Με την εθνική ομάδα του Βελγίου πραγματοποίησε 96 εμφανίσεις, από το 1977 μέχρι το 1991, σκοράροντας 23 φορές. Είναι τέταρτος όσον αφορά τις εμφανίσεις με την εθνική ομάδα του Βελγίου, ενώ ήταν κάτοχος του ρεκόρ μέχρι το 2017. Την περίοδο που αγωνιζόταν με την εθνική Βελγίου, η εθνική ομάδα γνώρισε κάποιες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της, όπως τη δεύτερη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1980 και την τέταρτη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.Σε επίπεδο συλλόγων, ο Κέλεμανς ξεκίνησε την καριέρα του από τη Λιρς και έπειτα αγωνίστηκε για την Κλαμπ Μπρυζ για 13 χρόνια κατά κτώντας τρία πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα και πέντε Σούπερ Κύπελλα, ενώ ο ίδιος απέρριψε συμφωνία με την Μίλαν. Ψηφίστηκε τρεις φορές ως το βελγικό Χρυσό Παπούτσι. Παραμένει ο μόνος ποδοσφαιριστής ο οποίος αν και εμφανίστηκε σε δελτίο τύπου με τη Μίλαν, δεν έγινε ποτέ παίκτης της ομάδας. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε επιτυχημένη προπονητική καριέρα σε βελγικές ομάδες. Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Πελέ στο FIFA 100 ως ένα από τους 125 καλύτερους ζώντες παίκτες. Κλαμπ Μπριζ Πρωτάθλημα Βελγίου (3) : 1979–80 , 1987–88 , 1989–90 Κύπελλο Βελγίου (2) : 1985–86, 1990–91 Σούπερ Κύπελλο Βελγίου (5) : 1980, 1986, 1988, 1990, 1991Βέλγιο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα UEFA : δευτεραθλητής 1980 Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA : 1986 (τέταρτη θέση) Έντραχτ Άαλστ Νικητής των πλέι οφ της δεύτερης κατηγορίας του Βελγίου : 1993–94KVC Βέντερλο Κύπελλο Βελγίου : 2000–01 Σούπερ Κύπελλο Βελγίου: 2005 Καλύτερος παίκτης στην πρώτη κατηγορία του Βελγίου (3) : 1979–80, 1982–83, 1985–86 Βελγικό Χρυσό Παπούτσι : 1980, 1985, 1986 Βέλγος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής της χρονιάς : 1984, 1985, 1986 Βελγικό Βραβείο Fair Play : 1986 Βραβείο Βελγικής Αθλητικής Αξίας : 1990 Βελγικό χρυσό παπούτσι του 20ού αιώνα (1995): 2η θέση Platina Eleven (Καλύτερη ομάδα στους νικητές των 50 ετών Golden Shoe Βελγίου) (2003) The Best Golden Shoe Team Ever (2011) Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα UEFA καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης : 1980 Onze de Bronze : 1981 Καλύτερη Ομάδα Παγκόσμιου Κυπέλλου FIFA : 1986 World Soccer περιοδικό World XI : 1990 FIFA 100 (2004) IFFHS : 4ος Καλύτερος Βέλγος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα
Λίμνη Ξυνιάδα

Η Ξυνιάδα είναι αποξηραμένη λίμνη της Στερεάς Ελλάδας, που βρισκόταν στο οροπέδιο της Ομβριακής, στις δυτικές απολήξεις της Όθρυος. Αποξηράνθηκε κατά την περίοδο 1936-1942 με σκοπό την δημιουργία καλλιεργήσιμης γης. Πριν την αποξήρανσή της, η λίμνη Ξυνιάδα καταλάμβανε έκταση 31.600 στρεμμάτων, από τα οποία τα 5.000 στρέμματα ήταν καλαμώνες και είχε μέγιστο βάθος 4 μέτρα. Η επιφάνεια της λίμνης βρισκόταν σε υψόμετρο 463 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Το όνομά της το όφειλε στην αρχαία πόλη Ξυνία (ή Ξυνίαι) που ήταν χτισμένη στις όχθες της. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας η λίμνη λεγόταν και Νταουκλή.

 Η πρώτη μελέτη για την αποξήρανση της λίμνης Ξυνιάδας έγινε το 1887. Νέα μελέτη πραγματοποιήθηκε κατά την δεκαετία του 1920. Τα έργα για την αποξήρανση της λίμνης ξεκίνησαν το φθινόπωρο του 1936 και ολοκληρώθηκαν το καλοκαίρι του 1942. Η αποξήρανση επιτεύχθηκε με την κατασκευή ειδικής αποστραγγιστικής τάφρου προς τον χείμαρρο Πεντεμύλη. Την καλλιεργήσιμη γη που δημιουργήθηκε μετά την αποξήρανση της λίμνης, εκμεταλλεύτηκε αρχικά η ανάδοχος εταιρία του έργου, Κανζούχ και ΣΙΑ. Το 1958 έγινε η διανομή των κτημάτων στους κατοίκους των γύρω χωριών. Τα τελευταία χρόνια γίνεται συζήτηση για ανασύσταση της λίμνης. Λόγω της σταδιακής υποβάθμισης της γονιμότητας του εδάφους, η γεωργική εκμετάλλευση της περιοχής δεν παρέχει πλέον τα προσδοκώμενα οικονομικά οφέλη. Η ανασύσταση της λίμνης αναμένεται να ενισχύσει οικονομικά την περιοχή, δημιουργώντας μια άλλη οικονομία, με οικοτουριστικά οφέλη και παράλληλα θα εξασφαλίσει νερό για άρδευση στην γύρω περιοχή. Τα σχέδια για ανασύσταση της λίμνης οδηγούν σε πλημμυρισμό 26.000 στρεμμάτων.
Φραντσέσκο Κονταρίνι

Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι (Ιταλικά : Francesco Contarini, Βενετία, 28 Νοεμβρίου 1556 - Βενετία, 6 Δεκεμβρίου 1624) ήταν ο 95ος Δόγης της Βενετίας (8 Σεπτεμβρίου 1623 - 6 Δεκεμβρίου 1624).

 Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι ήταν ο μικρότερος γιος του Μπερτούτσι Κονταρίνι και της Λάουρα Ντολφίν. Οι γονείς του πέθαναν και οι δυο όταν ήταν πολύ μικρός και τον μεγάλωσαν οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του. Τα μεγαλύτερα αδέλφια του κληρονόμησαν και σπατάλησαν την τεράστια περιουσία των γονέων τους χωρίς να ξοδέψουν τίποτα για την εκπαίδευση του μικρότερου αδελφού τους. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι αγαπούσε στην νεότητα του τα ταξίδια και εκπροσώπησε τη Δημοκρατία της Βενετίας σε πολλές διπλωματικές αποστολές, ενώ χρημάτισε πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη (1602 - 1604) και στην αυλή του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας. Συμπεριφερόταν πάντοτε με λεπτούς τρόπους και έβαζε την πατρίδα του πάνω από τα προσωπικά του συμφέροντα. Ο προκάτοχος του, Αντόνιο Πρίουλι πέθανε (12 Αυγούστου 1623) δημιουργώντας μεγάλα αδιέξοδα στην διαδοχή του. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι δεν ήθελε την θέση, αλλά όταν 79 εκλέκτορες δεν μπόρεσαν να εκλέξουν νέο δόγη, δέχτηκε να γίνει ο ίδιος σαν συμβιβαστική λύση (8 Σεπτεμβρίου 1623). Δεν είναι γνωστές πολλές πληροφορίες σχετικά με τους 14 μήνες που κυβέρνησε. Η άνοδός του στην εξουσία πανηγυρίστηκε, γεγονός συνηθισμένο στην εκλογή κάθε νέου δόγη τότε στην Βενετία. Ο Τριακονταετής Πόλεμος που βρισκόταν σε έκρηξη τον Φεβρουάριο του 1623 πήγε καλά για την Βενετία, αν και ο ίδιος δεν συμμετείχε προσωπικά. Ο Φραντσέσκο Κονταρίνι έγινε Δόγης της Βενετίας σε ηλικία 67 ετών σχετικά νέος, αν κρίνουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία από τους Δόγηδες πήραν την εξουσία υπέργηροι πάνω από 80 ετών. Παρέμεινε δόγης ωστόσο μόνο 14 μήνες, αφού αρρώστησε πάνω στο χρόνο και πέθανε στις επόμενες τέσσερις βδομάδες. Οι βάιλοι της Κωνσταντινούπολης Δόγηδες της Βενετίας
Φεντερίκο Τσέζι

Ο Φεντερίκο Άντζελο Τσέζι (Federico Angelo Cesi, 26 Φεβρουαρίου 1585 – 1 Αυγούστου 1630) ήταν Ιταλός επιστήμονας, φυσιοδίφης-βοτανολόγος και ο ιδρυτής της Ακαδημίας των Λυγκέων.

 Ο Φ. Τσέζι γεννήθηκε σε αριστοκρατική οικογένεια, με υψηλές διασυνδέσεις στη Ρώμη και στα Παπικά Κράτη. Το οικογενειακό επώνυμο προέρχεται από το Τσέζι του Τερνι, κωμόπολης κοντά στη Ρώμη. Είχαν στενό σύνδεσμο με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, καθώς ο θείος του Φεντερίκο, Μπαρτολομέο, ήταν cardinal και το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου τους προήλθε από αυτόν τον σύνδεσμο. Ο Φεντερίκο ήταν το πρωτότοκο από 11 τέκνα και γεννήθηκε στο Παλάτσο Τσέζι, στην οδό (Via) della Maschera d'Oro, της Ρώμης. Ο πατέρας του ονομαζόταν επίσης Φεντερίκο και ήταν μαρκήσιος του Μοντιτσέλλι (1562–1630), ενώ η μητέρα του ήταν η Ολίμπια Ορσίνι από το Τόντι. Το 1614 ο Φεντερίκο Άντζελο Τσέζι νυμφεύθηκε την Αρτεμισία Κολόννα (Artemisia Colonna), κόρη του πρίγκιπα της Παλεστρίνα, αλλά η σύζυγός του πέθανε δύο μόλις χρόνια αργότερα. Το 1616 ο Φεντερίκο πήρε δεύτερη σύζυγο, την Ιζαμπέλλα Σαλβιάτι (Isabella Salviati), κόρη του μαρκησίου του Λορέντσο. Το 1618 εγκαταστάθηκαν στην Ακουασπάρτα και έζησαν εκεί μέχρι τον θάνατο του Φεντερίκο, σε ηλικία 45 ετών. Το 1603 ο δεκαοκτάχρονος Τσέζι προσκάλεσε τρεις λίγο μεγαλύτερους στην ηλικία φίλους του, τον Ολλανδό ιατρό Γιοχάνες φαν Χεκ (Johannes van Heeck, γνωστό στην Ιταλία ως Τζοβάννι Έκκιο, Giovanni Ecchio), τον μαθηματικό Φραντσέσκο Στελλούτι και τον πολυμαθή Αναστάζιο ντε Φίλιις, για να ιδρύσουν την Accademia dei Lincei («Ακαδημία των Λυγκέων»), με στόχο την κατανόηση όλων των φυσικών επιστημών με μέθοδο ερευνών βασισμένη στην παρατήρηση, το πείραμα και την επαγωγική μέθοδο. Ο Τσέζι επέλεξε δύο ζώα με ισχυρότατη όραση, τον λύγκα και τον αετό, ως τα σύμβολα της Ακαδημίας. Ο Φεντερίκο Άντζελο Τσέζι διεύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Carsulae.
Ελίκη Αχαΐας

Η Ελίκη είναι χωριό της Αχαΐας, πρώην ανεξάρτητη κοινότητα και από το 1999 δημοτικό διαμέρισμα του πρώην Δήμου Διακοπτού. Βρίσκεται δίπλα στην Εθνική Οδό Πατρών-Αθηνών και πολύ κοντά στη θάλασσα. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 510 κατοίκους.

 Οφείλει την ονομασία της στην αρχαία Ελίκη που πιστεύεται ότι βρισκόταν σε αυτή την περιοχή. Το προηγούμενο όνομα του χωριού ήταν Ζευγολατιό. Ελίκη (αρχαία πόλη) Ζευγολατιό Αχαΐας Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Ελίκης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/07/2018. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Ελίκης Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 10/07/2018.
Γιόαν Έντμουντσον

Ο Γιόαν Έντμουντσον (γεννηθείς στις 26 Ιουλίου 1991) είναι ένας διεθνής ποδοσφαιριστής από τα Νησιά Φερόες που παίζει στην Όντενσε Μπόλντκλουμπ. Αγωνίζεται είτε ως μέσος είτε ως επιθετικός.

 Ο Γιόαν Έντμουντσον ξεκίνησε την καριέρα του από την B68 Toftir. Το Δεκέμβριο του 2009, πήγε δανεικός στην Νιούκαστλ μέχρι το τέλος της σεζόν. Έκανε ντεμπούτο με την νέα του ομάδα σε ένα φιλικό με αντίπαλο την Norwich City στις 25 Ιουλίου 2010. Στις 7 Ιανουαρίου 2011 ο Έντμουντσον εντάχθηκε στην Gateshead, με την οποία έκανε ντεμπόυτο την επόμενη μέρα με αντίπαλο την Kidderminster Harriers. Στις 15 Ιανουαρίου 2001 σκόραρε το πρώτο του γκολ με αντίπαλο την Hampton & Richmond Borough. Στις 15 Φεβρουαρίου 2012 υπέγραψε στη Viking. Έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Νήσοι Φερόε τον Αύγουστο του 2009 με αντίπαλο τη Γαλλία. Έχει 13 συμμετοχές και 1 γκολ. Το γκολ το πέτυχε στις 11 Αυγούστου 2010 στα προκριματικά του Euro 2012 με αντίπαλο την Εσθονία.
Οικονομία της Ουκρανίας

Η οικονομία της Ουκρανίας είναι μια αναπτυσσόμενη οικονομία ελεύθερης αγοράς. Όπως και άλλα μετασοβιετικά κράτη, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Ουκρανίας μειώθηκε απότομα για 10 χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το 1991. Η ύφεση κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 περιελάμβανε υπερπληθωρισμό και μείωση της οικονομικής παραγωγής σε λιγότερο από το μισό του ΑΕΠ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Ουκρανίας. Ωστόσο, αυξήθηκε ραγδαία από το 2000 έως το 2008, όταν συνέβη η Παγκόσμια Οικονομική Κρίση, η οποία επηρέασε σημαντικά την ουκρανική οικονομία. Η οικονομία ανέκαμψε το 2010 και συνέχισε να βελτιώνεται μέχρι το 2013. Από το 2014 έως το 2015 η ουκρανική οικονομία βρισκόταν σε νέα περίοδο ύφεσης, με το ΑΕΠ το 2015 να είναι ελαφρώς υψηλότερο από το μισό της αξίας του το 2013. Το 2016, η οικονομία άρχισε και πάλι να αναπτύσσεται. Μέχρι το 2018, η ουκρανική οικονομία αναπτυσσόταν με ταχείς ρυθμούς και έφθασε σχεδόν το 80% του μεγέθους που κατείχε το 2008.

 Στην Ουκρανία υφίστανται περίπου 20 μεγάλες βιομηχανικοί «κολοσσοί», που απασχολούνται στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, τα καύσιμα, τη σιδηρούχα και μη σιδηρούχα μεταλλουργία, τη χημική, την πετροχημική, τα αέρια καύσιμα, την κατασκευή μηχανών και τη μεταλλουργία, την ξυλουργική και βιομηχανία χαρτιού, τα δομικά υλικά, τα τρόφιμα και άλλα. Η βιομηχανία αντιπροσώπευε το 26% του ΑΕΠ το 2012. Η χώρα διαθέτει μια τεράστια βιομηχανική βάση υψηλής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών ειδών, της βιομηχανίας όπλων και του διαστημικού προγράμματος. Αν και ήταν συνήθως γνωστή ως η βιομηχανική βάση της Σοβιετικής Ένωσης, η γεωργία αποτελεί ένα μεγάλο μέρος της οικονομίας της Ουκρανίας. Το 2008 ο τομέας αντιπροσώπευε το 8,29% του ΑΕΠ της χώρας και μέχρι το 2012 αυξήθηκε στο 10,43% του ΑΕΠ. Η χώρα είναι παγκόσμιος παραγωγός πολλών καλλιεργειών, όπως το σιτάρι και το καλαμπόκι, καθώς και ο μεγαλύτερος παραγωγός ηλιέλαιου παγκοσμίως. Παράγει ακόμη σημαντικά ποσοστά ζάχαρης, κρέας και γαλακτοκομικά προϊόντα, ξηρούς καρπούς και μέλι. Η Ουκρανία είναι η 6η μεγαλύτερη χώρα παραγωγός καλαμποκιού στον κόσμο και ο 3η μεγαλύτερη χώρα εξαγωγέας καλαμποκιού στον κόσμο.. Το 2012, η Ουκρανία αποτέλεσε τον 8ο δημοφιλέστερο τουριστικό προορισμό στην Ευρώπη με 23 εκατομμύρια επισκέπτες. Η τουριστική βιομηχανία της χώρας θεωρείται γενικά υπανάπτυκτη, αλλά παρέχει κρίσιμη στήριξη για την οικονομία της Ουκρανίας. Το 2012, η συμβολή του τουρισμού στο ΑΕΠ ανήλθε σε 28,8 δισεκατομμύρια, ή 2,2% του ΑΕΠ, και υποστήριξε άμεσα 351.500 θέσεις εργασίας (1,7% της συνολικής απασχόλησης).
Wind Telecom

Η Wind Telecom S.p.A. (πρώην Weather Investments S.p.A.) είναι ιταλική εταιρεία χαρτοφυλακίου τηλεπικοινωνιών που ανήκει στην πολυεθνική εταιρεία τηλεπικοινωνιών VimpelCom Ltd. Είναι μια κορυφαία διεθνής εταιρεία τηλεπικοινωνιών που προσφέρει υπηρεσίες τηλεφωνίας, Διαδικτύου και διεθνών επικοινωνιών σε περίπου 100 εκατομμύρια συνδρομητές στην Αλγερία, το Μπαγκλαντές, την Αίγυπτο, την Ιταλία, το Πακιστάν και τη Βόρεια Κορέα μέσω των θυγατρικών της Orascom Telecom Holding S.A.E. και Wind Telecomunicazioni S.p.A.Η Wind Telecom είναι το σημείο εισόδου της επιλογής τόσο για τις τεχνικά προηγμένες ελκυστικές αγορές και την υψηλή ανάπτυξη, όσο και για τις διεισδυμένες αναδυόμενες αγορές.

 Η Wind Telecom κατέχει το 100% της Wind Telecomunicazioni ("Wind"), του τρίτου μεγαλύτερου παρόχου κινητής τηλεφωνίας και του δεύτερου μεγαλύτερου πάροχου σταθερής γραμμής στην Ιταλία, με περισσότερους από 19 εκατομμύρια συνδρομητές κινητής τηλεφωνίας και πάνω από 2,9 εκατομμύρια άμεσους συνδρομητές σταθερής γραμμής από τον Νοέμβριο του 2010. Η Wind Telecom ελέγχει επίσης και κατέχει το 50% συν μία μετοχή της Orascom Telecom Holding S.A.E. ("OTH"), μια κορυφαία διεθνής εταιρεία τηλεπικοινωνιών που λειτουργεί δίκτυα GSM σε επτά αγορές υψηλής ανάπτυξης στη Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Νότια Ασία, με συνολικό πληθυσμό υπό άδεια περίπου 460 εκατομμύρια με μέση διείσδυση κινητής τηλεφωνίας περίπου 29% στον αγώνα 31, 2007. Η θυγατρική της Wind Telecom Orascom Telecom Holding είχε στο παρελθόν έμμεση μετοχική ιδιοκτησία στην καναδική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας WIND Mobile, στην οποία είχε χορηγηθεί άδεια φάσματος στον Καναδά. Επίσημος ιστότοπος
Στέφανος Τσουρής

Ο Στέφανος Τσουρής (1939-1982), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως δήμαρχος από το 1975 ως το 1978 και υπήρξε πολιτευτής με το ΠΑΣΟΚ. Κόρη του είναι η συμβολαιογράφος και πρώην βουλευτής ΠΑΣΟΚ Ελπίδα Τσουρή.

 Στις δημοτικές εκλογές του 1975 εξελέγη δήμαρχος Χίου, λαμβάνοντας 54,3% στον 2ο γύρο. Στις εκλογές του 1974 ήταν υποψήφιος βουλευτής ΠΑΣΟΚ, λαμβάνοντας 2.457 σταυρούς προτίμησης. Πολιτεύτηκε στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1981 με 5.661 σταυρούς. Απεβίωσε σε νοσοκομείο της Αθήνας στις 20 Φεβρουαρίου 1982 και η σορός του μεταφέρθηκε και ετάφη στη Χίο, όπου είχε εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα. Διγκαβές, Κώστας (1986). Οι Εκλογές στην Ελλάδα 1844-1985.
Οκταεθνής Συμμαχία

Η Οκταεθνής Συμμαχία, ή Οκτάεθνη Συμμαχία, (κινεζικά: 八国联军, πινγίν: Bāguó Liánjūn) ήταν ένας διεθνής συνασπισμός που συστάθηκε για την αντιμετώπιση της Εξέγερση των Μπόξερ από τους λαούς οκτώ χωρών και συγκεκριμένα των Αυτοκρατοριών της Ιαπωνίας, της Ρωσίας, της Μεγάλης Βρετανίας, της Γερμανίας, της Αυστρο-Ουγγαρίας, καθώς επίσης των Ηνωμένων Πολιτειών, της Γαλλίας και του Βασιλείου της Ιταλίας. Ο συνασπισμός αυτός προκλήθηκε ως μια ανθρωπιστική παρέμβαση με εισβολή στρατιωτικών τμημάτων των παραπάνω στη Κίνα όπου και πέτυχε τελικά την άρση της πολιορκίας των Πρεσβειών στο Πεκίνο και τον τερματισμό της δίωξης των χριστιανών Κινέζων κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1900.

 Οι Μπόξερ κατά την εξέγερσή τους το 1898 και 1899 επιτέθηκαν και σκότωσαν ξένους ιεραποστόλους και χριστιανούς Κινέζους στη ΒΑ. Κίνα. Με την υποστήριξη της αυτοκρατορικής κυβέρνησης των Τσινγκ και τη σύμπραξη του κινεζικού αυτοκρατορικού στρατού οι Μπόξερ εισήλθαν στο Πεκίνο και πολιόρκησαν τους ξένους διπλωμάτες και πολίτες που είχαν καταφύγει στη συνοικία των πρεσβειών. Μετά την έκκληση των πρεσβευτών για στρατιωτική βοήθεια από τις χώρες τους, συγκροτήθηκε η συμμαχία αρχικά με τις στρατιωτικές δυνάμεις (στρατιωτικά αποσπάσματα και πολεμικά πλοία) που υπήρχαν στην περιοχή καθώς και με ενισχύσεις που στάλθηκαν στη συνέχεια και που τέθηκαν υπό την διοίκηση του Βρετανού ναυάρχου σερ Έντουαρντ Σέυμουρ στο Τιεντσίν οι οποίες και αριθμούσαν τελικά 54 πολεμικά πλοία, 5000 πεζοναύτες και περίπου 50.000 στρατιώτες. Μετά την ατυχή επιλογή του ναυάρχου για σιδηροδρομική μεταγωγή των συμμαχικών δυνάμεων από Τιεντσίν στο Πεκίνο, απόσταση περίπου 80 χλμ. (Ιούνιος 1900), δύο μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1900 οι συμμαχικές δυνάμεις πεζοπορώντας έφθασαν τελικά στο Πεκίνο όπου νικώντας τον Αυτοκρατορικό Στρατό και στρέφοντας αυτόν εναντίον των Μπόξερ που αποδεκατίστηκαν έφερε το τέλος στην πολιορκία των πρεσβειών που είχε κρατήσει 55 ημέρες. Οι εθνικές δυνάμεις με τις οποίες συγκροτήθηκε η οκταεθνής συμμαχία είχαν ως ακολούθως σε πλοία, πεζοναύτες και στρατό ξηράς Οι δυνάμεις της Συμμαχίας καταλαμβάνοντας στη συνέχεια το Πεκίνο προχώρησαν σε λεηλασίες, χωρίς όμως να θίξουν τον αυτοκρατορικό οίκο και ειδικότερα την αυτοκράτειρα Τσέου-χι, αν και είχε διαφύγει στην ύπαιθρο και που ήταν το βασικότερο πρόσωπο των επεισοδίων, με δεδομένο ότι εκείνη ενθαρρύνοντας το κίνημα των Μπόξερ, είχε εκδώσει το διάταγμα εξόντωσης των διπλωματών. Στο τέλος της επέμβασης αυτής, η αυτοκρατορική κυβέρνηση των Τσινγκ υπέγραψε το πρωτόκολλο Μπόξερ του 1901, το οποίο και επιδείνωσε ακόμα περισσότερο την σχέση της Κίνας με τις τότε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις.
Γιάννης Χαριτωνίδης

Ο Γιάννης Χαριτωνίδης είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη στις 24 Νοεμβρίου του 1978 και αγωνίζεται ως πασαδόρος στην ομάδα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης. Είναι υιός του πρώην αθλητή και προπονητή πετοσφαίρισης, Κώστα Χαριτωνίδη.

 Ο Χαριτωνίδης ξεκίνησε την επαγγελματική σε ηλικία δεκαοκτώ ετών με την ομάδα του Άρη. Στην πρώτη του χρονιά, κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδος και παρέμεινε στους "κίτρινους" μέχρι το 2000, όταν μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ.Το καλοκαίρι του 2001 υπέγραψε στην βελγική Τόργκουτ και στην συνέχεια επέστρεψε στον Άρη για δύο σεζόν, αποχωρώντας μετά τον υποβιβασμό της ομάδας στην Α2 εθνική κατηγορία.Το 2004-05 αγωνίστηκε με την φανέλα του Ο.Π.Ε. Ρεθύμνου και στην συνέχεια έπαιξε για τρία χρόνια στον ΠΑΟΚ. Το 2008, μεταγράφηκε στην ομάδα του Ηρακλή, παραμένοντας για ενάμισι χρόνο, πριν κλείσει την σεζόν 2009-10 με την ομάδα της Λαμίας. Την επόμενη χρονιά, ξεκίνησε με τον Επίκουρο Πολίχνης και τον Ιανουάριο του 2011 υπέγραψε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το νταμπλ.Τον Ιανουάριο του 2012, επέστρεψε και πάλι στην ομάδα του Άρη, ενώ το καλοκαίρι του 2016 συμφώνησε με την ομάδα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης. Ο Γιάννης Χαριτωνίδης πραγματοποίησε 18 συμμετοχές με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας. 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας: 1997, 2011 1 Κύπελλο Ελλάδας: 2011 1 Σούπερ καπ Ελλάδας: 1998 ΧΑΡΙΤΩΝΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - Greekvolley.com Χαριτωνίδης Γιάννης - MyPlayer.gr
Γεώργιος Χιονίδης

Ο Γεώργιος Χιονίδης (Ράχη Ημαθίας, 1 Μαΐου 1934-) , του Χαραλάμπους, είναι Έλληνας συνταξιούχος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής και νομάρχης, ενώ συνέγραψε και ιστορικά και λογοτεχνικά έργα. Έχει τιμηθεί με τον Χρυσό Σταυρό του Αγίου Παύλου από την Ιερά Μητρόπολη Βεροίας και Καμπανίας.

 Γεννήθηκε στη Ράχη Ημαθίας το 1934, γιος του Πόντιου δασκάλου Χαράλαμπου Χιονίδη. Ακολούθησε νομικές σπουδές στην Πάντειο (πολιτικές επιστήμες) και στο ΑΠΘ. Το 1961 και επί 3 δεκαετίες άσκησε το δικηγορικό λειτούργημα. Δημοσίευσε πλήθος άρθρων στον ημερήσιο και στον περιοδικό Τύπο. Τον Αύγουστο του 1974 διορίστηκε από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας ως Νομάρχης Πιερίας, θέση στην οποία υπηρέτησε ως τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Στη συνέχεια, εξελέγη το 1974 βουλευτής Ημαθίας με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (από το 1976 ΕΔΗΚ).Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΚΟΔΗΣΟ, με το οποίο ήταν υποψήφιος στις ευρωεκλογές του 1981 και του 1984. Το 1994 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Βεροίας. Ανάμεσα στα άλλα ήταν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Βεροίας και της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της πόλης. Ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του είναι η "Ιστορία της Βέροιας: της πόλεως και της περιοχής". (Βέροια, 1960). Το έργο του αναγνωρίστηκε με βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών, το 1995. "Ιστορία της Βέροιας: της πόλεως και της περιοχής". (Βέροια, 1960) "Η συμβολή των Μακεδόνων στην Επανάσταση του '21 (Μια σκιαγράφηση του αγώνα τους)", Θεσσαλονίκη 1991, 8ο μικρό, σελ. 30. "Ο Ελευθέριος Βενιζέλος στη Θεσσαλονίκη, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος - Πολιτιστικό Κέντρο Βορείου Ελλάδος" (1994) Βιογραφία Αρχειοθετήθηκε 2016-06-29 στο Wayback Machine.
Softphone

Το softphone είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή για την πραγματοποίηση κλήσεων μέσω Διαδικτύου, χρησιμοποιώντας έναν υπολογιστή γενικής κλήσης και όχι hardware προοριζόμενο ειδικά για το σκοπό αυτό. Συχνά τα softphones σχεδιάζονται να συμπεριφέρονται σαν τα παραδοσιακά τηλέφωνα, εμφανίζοντας την εικόνα ενός παραδοσιακού τηλεφώνου, με οθόνη και πλήκτρα, με τα οποία μπορεί να αλληλεπιδρά ο χρήστης. Το softphone χρησιμοποιείται συνήθως με ακουστικό συνδεμένο στην κάρτα ήχου του υπολογιστή, ή με τηλέφωνο USB.

 Κοιτάξτε το θέμα Σύγκριση προγραμμάτων VoIP Για να είναι δυνατή η επίτευξη της επικοινωνίας και τα δύο τερματικά σημεία που επικοινωνούν, πρέπει να έχουν το ίδιο πρωτόκολλο επικοινωνίας και τουλάχιστον ένα κοινό ακουστικό κωδικοποιητή-αποκωδικοποιητή (codec). Πολλοί πάροχοι της υπηρεσίας, χρησιμοποιοιούν το Πρωτόκολλο έναρξης περιόδου (SIP), το οποίο έχει προτυποποιηθεί από την IETF. Το Skype το οποίο είναι μια δημοφιλής υπηρεσία, χρησιμοποιεί δικό του ιδιωτικό πρωτόκολλο, ενώ το Google Talk βασίζεται στο Extensible Messaging and Presence Protocol (XMPP). Μερικά softphones υποστηρίζουν επίσης το πρωτόκολλο Inter-Asterisk eXchange (IAX), το οποίο υποστηρίζεται από την δημοφιλή εφαρμογή ανοικτού κώδικα, Asterix. Ένα τυπικό softphone παρέχει τις συνηθισμένες τηλεφωνικές λειτουργίες (DND, Mute, DTMF, Flash, Hold, Transfer κ.λ.π.) και συχνά επιπλέον. Τυπικά, για την πραγματοποίηση μιας κλήσης μέσω internet, απαιτούνται τα εξής: Ένας Η/Υ με μικρόφωνο και μεγάφωνο ή ακουστικά, ή με τηλέφωνο USB Αξιόπιστη υψηλής ταχύτητας γραμμή internet,όπως γραμμή DSL, η καλωδιακή υπηρεσία. Λογαριασμό σε πάροχο τηλεφωνικής υπηρεσίας μέσω Διαδικτύου ή πάροχο IP PBX . IP Phone Auto dialer VoIP Mobile VoIP Videophone Computer Telephony Integration List of SIP software Comparison of VoIP software Ubuntu Documentation - SoftPhone
Στεφανί Φραπάρ

Η Στεφανί Φραπάρ (γαλλικά: Stéphanie Frappart, 14 Δεκεμβρίου 1983) είναι Γαλλίδα διαιτητής ποδοσφαίρου. Είναι στον Κατάλογο Διεθνών Διαιτητών της FIFA από το 2009 και έχει διαιτητεύσει αρκετούς αγώνες υψηλού επιπέδου. Θα γίνει η πρώτη γυναίκα που θα διαιτητεύσει έναν μεγάλο ευρωπαϊκό αγώνα ανδρών, το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2019 μεταξύ της Λίβερπουλ και της Τσέλσι, στις 14 Αυγούστου 2019.

 Από το 2011, η Φραπάρ έχει διαιτητεύσει σε αγώνες του Σαμπιονά Νασιονάλ, την τρίτη κατηγορία ανδρών του γαλλικού ποδοσφαίρου.Το 2014, έγινε η πρώτη γυναίκα που διαιτήτευσε στη Λιγκ 2, τη δεύτερη κατηγορία ανδρών του γαλλικού ποδοσφαίρου.Επιλέχθηκε ως διαιτητής στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών του 2015 στον Καναδά. Στις 3 Δεκεμβρίου 2018, ορίστηκε να διαιτητεύσει στο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών του 2019 στη Γαλλία. Μετά την ολοκλήρωση της φάσης των 16, ανακοινώθηκε ότι η Φραπάρ είχε επιλεγεί ως μία από τους 11 διαιτητές που θα διατηρούταν για το υπόλοιπο της διοργάνωσης. Συνέχισε και ορίστηκε να διαιτητεύσει τον τελικό της διοργάνωσης που διεξήχθη στις 7 Ιουλίου 2019 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ολλανδίας.Τον Απρίλιο του 2019, ανακοινώθηκε ότι θα γίνει η πρώτη γυναίκα διαιτητής στη Λιγκ 1. Στις 28 Απριλίου 2019, διαιτήτευσε τον πρώτο αγώνα της στη Λιγκ 1 μεταξύ της Αμιάν και της Στρασμπούρ.Στις 2 Αυγούστου 2019, ανακοινώθηκε ότι η Φραπάρ ορίστηκε να διαιτητεύσει το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2019. Προφίλ στο WorldFootball.net
Γοτάρζης Β΄ της Παρθίας

Ο Γοτάρζης Β’ της Παρθίας (... - 51) ήταν Ιρανός πρίγκιπας. Κυβέρνησε τη Παρθική αυτοκρατορία ως βασιλιάς κατά διαστήματα μεταξύ του 40 και του 51. Ήταν ένας από τους γιους του Αρτάβανου Γ' της Περσίας. Όταν ο πατέρας του πέθανε το 38 και ο αδελφός του, Βαρδάνης Α’ της Παρθίας, τον διαδέχθηκε στο θρόνο, ο Γοτάρζης Β' επαναστάτησε.

 Πολλοί ιστορικοί εκφράζουν την άποψη ότι δεν ήταν ο Γοτάρζης φυσικός γιος του Αρτάβανου αλλά γιος του Γκοβ ενός ευγενούς από το Κουρδιστάν που υιοθέτησε ο Αρσακίδης βασιλιάς την εποχή που ήταν εξόριστος. Σε κάθε περίπτωση ο ίδιος από την στιγμή που ανέβηκε στον θρόνο των Πάρθων έλεγε τον εαυτό του γιο του Αρτάβανου Γ’, έμεινε γνωστός για την μεγάλη του σκληρότητα, δολοφόνησε τον αδελφό του Αρτάβανο με ολόκληρη την οικογένεια του. Όταν ο αδελφός του Βαρδάνης Α’ τον ανέτρεψε από τον θρόνο ο Γοτάρζης δραπέτευσε στην Υρκανία όπου συγκέντρωσε στρατό από Σκύθες νομάδες. Ο πόλεμος ήταν σκληρός αλλά κατέληξε τελικά σε συνθήκη μεταξύ τους. Ο αδελφός του Βαρδάνης δολοφονήθηκε το 47 μ.Χ., από τότε ο Γοτάρζης παρέμεινε μοναδικός αυτοκράτορας των Πάρθων. Η σκληρότητα του ανάγκασε τους Πάρθους ευγενείς να ζητήσουν από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κλαύδιο να τους στείλει βασιλιά τον Αρσακίδη πρίγκιπα Μεχερδάτη που ήταν όμηρος στη Ρώμη. Ο Μεχερδάτης πέρασε τον Ευφράτη το 49 εκεί συνελήφθη από άνδρες του Γκοτάρζη τον ξυλοκόπησαν, του έκοψαν τα αυτιά και τον έριξαν στην φυλακή. Ο Γοτάρζης Β’ πέθανε το 51 μ.χ. σύμφωνα με τον Ιώσηπο δολοφονηθείς. Ιώσηπος, Ιουδαικές αρχαιότητες 18 – 20 Τάκιτος, Χρονικά, ii – vi S. Baldwin, Comments on "Iberian route" DFA line, web, 1996 P.M. Swan, The Augustan Succession: An Historical Commentary on Cassius Dio’s Roman History, Books 55-56 (9 B.C.-A.D. 14) (Google eBook), Oxford University Press, 2004
Αλπική χιονοδρομία στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2018

Τα αγωνίσματα του αλπικού σκι στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2018, πραγματοποιήθηκαν από τις 12 έως τις 24 Φεβρουαρίου στο Αλπικό Κέντρο Γιονπιόν (σλάλομ και γιγαντιαίο σλάλομ), στο Αθλητικό Πάρκο Αλπένσια της Πιόνγκτσανγκ και στο Αλπικό Κέντρο Γιονσόν (αγώνες ταχύτητας) στη Νότια Κορέα.Τον Ιούνιο του 2015, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή ενέκρινε την προσθήκη ενός μικτού αγωνίσματος, με συμμετοχή τόσο αντρών όσο και γυναικών, ανεβάζοντας το σύνολο των μεταλλίων στο αλπικό σκι στα έντεκα.

 ΣημειώσειςΗ Κατάβαση ανδρών αναβλήθηκε (ισχυροί άνεμοι) από τις 11 έως τις 15 Φεβρουαρίου. Το γιγαντιαίο σλάλομ των γυναικών αναβλήθηκε (ισχυροί άνεμοι) από τις 12 έως τις 15 Φεβρουαρίου. Το σλάλομ γυναικών αναβλήθηκε (ισχυροί άνεμοι) από τις 14 έως τις 16 Φεβρουαρίου. Το super-G των ανδρών αναβλήθηκε (λόγω διαφωνίας) από τις 15 έως τις 16 Φεβρουαρίου. Το σύνθετο γυναικών μεταφέρθηκε κατά 24 ώρες νωρίτερα (λόγω προγραμματισμένων ισχυρών ανέμων) από τις 23 στις 22 Φεβρουαρίου. Συνολικά 322 αθλητές από 80 χώρες (συμπεριλαμβανομένων και των οριζόμενων από τη ΔΟΕ Ολυμπιακών Αθλητών από τη Ρωσία) έλαβαν μέρος (οι αριθμοί των αθλητών παρουσιάζονται σε παρενθέσεις). Αλβανία (2) Ανδόρρα (3) Αργεντινή (2) Αρμενία (1) Αυστραλία (3) Αυστρία (22) Αζερμπαϊτζάν (1) Λευκορωσία (2) Βέλγιο (4) Βολιβία (1) Βοσνία και Ερζεγοβίνη (2) Βραζιλία (1) Βουλγαρία (3) Καναδάς (14) Χιλή (3) Κίνα (2) Κολομβία (1) Κροατία (10) Κύπρος (1) Τσεχία (9) Δανία (2) Ανατολικό Τιμόρ (1) Ερυθραία (1) Εσθονία (2) Φινλανδία (2) Γαλλία (22) Γεωργία (2) Γερμανία (14) Ηνωμένο Βασίλειο (4) Ελλάδα (2) Χονγκ Κονγκ (1) Ουγγαρία (4) Ισλανδία (2) Ιράν (2) Ιρλανδία (2) Ισραήλ (1) Ιταλία (20) Ιαπωνία (4) Καζακστάν (2) Κένυα (1) Κόσοβο (1) Κιργιζία (1) Λετονία (2) Λίβανος (2) Λίχτενσταϊν (2) Λιθουανία (2) Λουξεμβούργο (1) Βόρεια Μακεδονία (1) Μαδαγασκάρη (1) Μαλαισία (1) Μάλτα (1) Μεξικό (2) Μολδαβία (1) Μονακό (2) Μαυροβούνιο (2) Μαρόκο (1) Νέα Ζηλανδία (3) Βόρεια Κορέα (3) Νορβηγία (11) Αθλητές Ολυμπιακών Αγώνων από τη Ρωσία (5) Πακιστάν (1) Φιλιππίνες (1) Πολωνία (3) Πορτογαλία (1) Πουέρτο Ρίκο (1) Ρουμανία (2) Άγιος Μαρίνος (1) Σερβία (3) Σλοβακία (7) Σλοβενία (11) Νότια Αφρική (1) Νότια Κορέα (4) Ισπανία (2) Σουηδία (10) Ελβετία (22) Ταϊλάνδη (2) Τουρκία (2) Ουκρανία (2) ΗΠΑ (22) Ουζμπεκιστάν (1)
Νικόλ Ουάλας

Η Νικόλ Ουάλας ντελ Μπάριο (Μαδρίτη, 22 Μαρτίου, 2002) είναι Ισπανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή για τους ρόλους της ως Νόα Μόργκαν στην ταινία Culpa mía (2023) και ως Νόρα Γκρέις στη σειρά του Movistar+, Skam (2018-2020).

 Η Νικόλ Ουάλας γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μαδρίτη της Ισπανίας και ο πατέρας της είναι Αμερικανός. Μεγάλωσε μαθαίνοντας βιόλα και πιάνο και έκανε μαθήματα τραγουδιού από μικρή. Η Νικόλ ασκεί επίσης τον σύγχρονο χορό για περισσότερα από 8 χρόνια. Έχει επίσης μια μεγαλύτερη αδερφή, την Κλοέ, η οποία είναι σκηνοθέτης, συγγραφέας και φωτογράφος. Το 2018 επιλέχθηκε για τον χαρακτήρα της Νόρα Αμάλια Γκρέις στη σειρά Skam, η οποία αρχικά, ήταν η σειρά που την εκτόξευσε στη φήμη. Έκτοτε έχει εμφανιστεί σε εκδόσεις όπως τα SModa, Glamour και Vogue. Η Νικόλ έπαιξε τη Νόρα Γκρέις για τέσσερις σεζόν, πρωταγωνιστώντας σε όλες και τον κεντρικό χαρακτήρα της τρίτης σεζόν.Το 2021 εντάχθηκε στην ισπανική τηλεοπτική σειρά Parot, όπου μοιράστηκε ένα καστ με την Αδριάνα Ουγκάρτε, τον Μισέλ Μπράουν, μεταξύ άλλων.Το 2023 έκανε το ντεμπούτο της ως πρωταγωνίστρια στην ταινία βασισμένη στο βιβλίο της Μερθέδες Ρον, My fault (Culpa mía), μαζί με τον ηθοποιό Γκαμπριέλ Γκεβάρα, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Amazon Prime Video και έγινε διεθνής επιτυχία. Επιπλέον, συμμετείχε στην ταινία Vera της Στέφυ Άργκελιχ.Σύντομα, θα πρωταγωνιστήσει στη νέα σειρά παραγωγής του Netflix και βασισμένη στο μυθιστόρημα του συγγραφέα Μιγκέλ Σαέθ Καράλ, Ni una más, όπου θα υποδυθεί την Άλμα και θα πρωταγωνιστήσει με την Κλάρα Γκάλε. Η μυθοπλασία άρχισε να γυρίζεται τον Οκτώβριο στη Μαδρίτη. Νικόλ Ουάλας στην IMDb (στα αγγλικά). Νικόλ Ουάλας στο Instagram
Άγιος Δημήτριος Κοζάνης

Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Άγιος Δημήτριος (αποσαφήνιση) Ο Άγιος Δημήτριος είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης με υψόμετρο 780 μέτρα. Η τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 37,330 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Άγιο Πνεύμα.

 Ο Άγιος Δημήτριος βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας και είναι κτισμένος στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Βερμίου. Απέχει 22 χλμ. ΒΑ. της Κοζάνης. Νότια του χωριού βρίσκεται ο ομώνυμος ΑΗΣ της ΔΕΗ, στον οποίο απασχολείται μεγάλο μέρος των κατοίκων του. Ασχολούνται επίσης με την καλλιέργεια δημητριακών, ζαχαρότευτλων, πατάτας, καλαμποκιού καθώς και με την κτηνοτροφία. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί οι προϊστορικοί συνοικισμοί της "Μεγάλης και της Μικράς Τούμπας" που έχουν κηρυχθεί από το 1961 ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι. Στο εξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος και σε απόσταση περίπου 150 μέτρα από την Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου Βαζελώνος υπάρχει πάρκο ελαφιών και ζαρκαδιών. Στα τέλη Δεκεμβρίου και τις ημέρες των Χριστουγέννων αναβιώνεται στο χωριό το ποντιακό έθιμο των Μωμόγερων ή Κοτσαμάνια που από το 2015 συμπεριλαμβάνεται στον αντιπροσωπευτικό κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της UNESCO. Το χωριό, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, ονομάζονταν Τοπτσιλάρ, (τουρκ.: χώρος πυροβολητών) και έτσι αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Άγιο Δημήτριο το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927. Με την ανταλλαγή των πληθυσμών εγκαταστάθηκαν διαδοχικά πρόσφυγες από το Πάνιδο της Ανατολικής Θράκης, Τραπεζούντα και την Αργυρούπολη του Πόντου. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 μαζί με το Άγιο Πνεύμα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Αγίου Δημητρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελλησπόντου του δήμου Κοζάνης και ο πληθυσμός του είναι 830 κάτοικοι . (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Η ιστοσελίδα του Αγίου Δημητρίου Καταφύγιο ελαφιών στον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης Αρχειοθετήθηκε 2020-02-01 στο Wayback Machine. από το webTV της ΕΡΤ Αρχειοθετήθηκε 2019-04-25 στο Wayback Machine. Τα χωριά της Κοζάνης ζουν στους ρυθμούς των Μωμόγερων Αρχειοθετήθηκε 2020-02-01 στο Wayback Machine. από τον ιστότοπο http://www.pontos-news.gr/ Αρχειοθετήθηκε 2020-01-29 στο Wayback Machine.
Έλεν Κρίστενσεν

Η Έλεν Κρίστενσεν (Ellen Marie Christensen) (1913–1998) ήταν Δανέζα νοσοκόμα και μέλος της αντίστασης, στη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Δανίας, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1953 τιμήθηκε με το Μετάλλιο Φλόρενς Νάιτινγκεϊλ για τη συμβολή της στη διάσωση Εβραίων, αντιστασιακών και πιλότων των συμμάχων, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Η Έλεν Κρίστενσεν γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου 1913 και η οικογένειά της ήταν εύπορη. Αφού ολοκλήρωσε το σχολείο έγινε νοσοκόμα. Κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Κατοχής της Δανίας εργαζόταν στο Νοσοκομείο Bispebjerg και ήταν μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης Frit Danmark (Ελεύθερη Δανία). Ως μέλος της οργάνωσης συμμετείχε στη παραγωγή και διανομή παράνομων εντύπων, στη μεταφορά όπλων και εκρηκτικών και στη δημιουργία πλαστών ταυτοτήτων για τα μέλη της αντίστασης. Μετά την έναρξη των συλλήψεων των Δανών Εβραίων, τον Οκτώβριο του 1943, στο νοσοκομείο όπου εργαζόταν κρύβονταν Εβραίοι, μέχρι να καταφέρουν να διαφύγουν στη Σουηδία.Στις 15 Οκτωβρίου 1944 η Κρίστενσεν βρισκόταν σε ένα σπίτι στη Κοπεγχάγη με τον αντιστασιακό σύντροφό της Jørgen Haagen Schmith, ο οποίος είχε τραυματιστεί ένα μήνα νωρίτερα στη προσπάθειά του να ξεφύγει από τους Γερμανούς. Στη μάχη που ακολούθησε ο Schmith σκοτώθηκε αλλά η Κρίστενσεν κατάφερε να διαφύγει. Επειδή όμως βρέθηκε η ταυτότητά της έγιναν γνωστά τα στοιχεία της και γι’ αυτό μέχρι το τέλος του πολέμου ήταν στη παρανομία. Μετά το πόλεμο η Έλεν Κρίστενσεν πήρε μέρος σε διάφορες αποστολές του Ερυθρού Σταυρού, αρχικά στην Ελλάδα και αργότερα στο Ισραήλ, κατά τον πόλεμο των Έξι Ημερών.
Κατάλογος βοηθημάτων του Unix

Αυτός είναι ένας κατάλογος από βοηθητικά προγράμματα (utilities) του λειτουργικού συστήματος UNIX, όπως αυτά καθορίζονται από το πρότυπο IEEE Std 1003.1-2004 το οποίο αποτελεί μέρος της Μοναδικής Προδιαγραφής UNIX (Single Unix Specification, SUS). Αυτά τα βοηθητικά προγράμματα μπορούν να βρεθούν στο UNIX και στα περισσότερα παρεμφερή με το UNIX λειτουργικά συστήματα.

 Λίστα δαιμόνων του UNIX Λίστα πακέτων GNU Λίστα εφαρμογών KDE Λίστα εφαρμογών GNOME Φιλοσοφία του UNIX Γραμμή εντολών Προδιαγραφές του προτύπου IEEE Std 1003.1,2004 Ιστότοπος των Μοναδικών Προδιαγραφών του UNIX (SUS) Η Στήλη της Ροζέττας για συστήματα *NIX – Διαμορφώσιμη λίστα από ισοδύναμα πρόγραμματα για συστήματα *NIX. Η Λίστα Ακρονύμων του UNIX – Εξηγεί τα ονόματα πολλών εντολών του UNIX
Άλις Ροτ

Η Άλις Ροτ (6 Φεβρουαρίου 1905 – Ιούλιος 1977) ήταν Ελβετή μαθηματικός που έκανε σημαντικές συνεισφορές στη θεωρία προσεγγίσεως. Γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στη Βέρνη της Ελβετίας.

 Η Άλις παρακολούθησε το Höhere Töchterschule της πόλης της Ζυρίχης, ένα δημοτικό τριτοβάθμιο σχολείο θηλέων. Μετά την αποφοίτησή της το 1924, σπούδασε μαθηματικά, φυσική και αστρονομία στο ETH της Ζυρίχης υπό τον Τζορτζ Πόλια. Αποφοίτησε με δίπλωμα το 1930. Η πτυχιακή διατριβή της είχε τίτλο "Επέκταση του Θεωρήματος Προσέγγισης του Weierstrass στο μιγαδικό επίπεδο και σε άπειρο διάστημα". Μετά από αυτό, ήταν δάσκαλος σε πολλά σχολεία θηλέων στην περιοχή της Ζυρίχης, ενώ συνέχιζε να εργάζεται με τον Πόλια στο ETH. Το 1938 έγινε και δεύτερη γυναίκα διδάκτωρ από το ETH. Η Διδακτορική της Διατριβή είχε τίτλο "Ιδιότητες προσεγγίσεων και ακτινικά όρια της μερομορφικών και ολόκληρων συναρτήσεων" και για την οποία έλαβε χρηματικό βραβείο και το ασημένιο μετάλλιο του ETH. Από το 1940 ήταν καθηγήτρια μαθηματικών και φυσικής στο Humboldtianum στη Βέρνη, ένα ιδιωτικό σχολείο. Μετά τη συνταξιοδότησή της το 1971 επέστρεψε στη μαθηματική έρευνα, και πάλι στο αντικείμενο της μιγαδικής προσέγγισης. Δημοσίευσε τρία άρθρα, καθώς και ένα κοινό άρθρο με τον Πολ Γκοτιέ από το Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ και τον Τζόζεφ Λ. Γουέλς από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Το 1975, σε ηλικία 70 ετών, έλαβε πρόσκληση για δημόσια διάλεξη στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ. Τον επόμενο χρόνο διαγνώστηκε με καρκίνο και πέθανε ένα χρόνο αργότερα. Ένα από τα κύρια αποτελέσματα της διατριβής της το 1938 ήταν ένα παράδειγμα ενός συμπαγούς συνόλου πάνω στο οποίο όχι κάθε συνεχής συνάρτηση μπορεί να προσεγγιστεί ομοιόμορφα από ρητές συναρτήσεις. Αυτό το σύνολο, γνωστό πλέον ως "Ελβετικό τυρί"," είχε ξεχαστεί και ανακαλύφθηκε ανεξάρτητα από τον Μεργκελιάν το 1952 στη Ρωσία. Η αναγνώριση αποκαταστάθηκε το 1969. Το ακόλουθο απόσπασμα από τον πρώην μαθητή της, Πήτερ Γουίλκερ, προέρχεται από μια νεκρολογία που έγραψε μετά το θάνατό της: "Στην Ελβετία, όπως και αλλού, οι γυναίκες μαθηματικοί είναι σπάνιες.... Η διατριβή της Άλις Ροτ τιμήθηκε με μετάλλιο από το ETH, και εμφανίστηκε λίγο αργότερα σε ένα ελβετικό μαθηματικό περιοδικό....Ένα χρόνο αργότερα ξέσπασε ο πόλεμος, ο κόσμος είχε άλλα προβλήματα πέρα των μαθηματικών και η Άλις Ροτ απλώς ξεχάστηκε. Τόσο ξεχασμένη, που γύρω στο 1950 ένας ρώσος μαθηματικός ανακάλύψε εκ νέου παρόμοια αποτελέσματα, χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα ότι μια νεαρή Ελβετή μαθηματικός είχε δημοσιεύσει τις ίδιες ιδέες περισσότερο από μια δεκαετία πριν. Ωστόσο, αναγνωρίστηκε το γεγονός ότι προηγήθηκε."Η Ρος ανέπτυξε και άλλα σημαντικά αποτελέσματα κατά τη σύντομη επιστροφή της στην έρευνα στο τέλος της ζωής της: "Το παρελθόν της Ροτ, καθώς και το μετέπειτα έργο της έμελλε να έχει μια ισχυρή και διαρκή επίδραση στους μαθηματικούς που εργάζονται στον τομέα αυτό [θεωρία ρητής προσέγγιση ]. Το "Ελβετικό τυρί" της έχει τροποποιηθεί (σε μια ολόκληρη ποικιλία τυριών).... Το Λήμμα Σύντηξης της Ροτ, το οποίο εμφανίστηκε σε άρθρο της του 1976... επηρέασε μια νέα γενιά μαθηματικών παγκοσμίως."
Στάδιο της Σιλεσίας

Το Στάδιο της Σιλεσίας (πολωνικά: Stadion Śląski) είναι στάδιο που βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Πάρκου της Σιλεσίας στο Χόζουφ της Πολωνίας. Το στάδιο έχει χωρητικότητα 55.211 θεατών, μετά από την τελευταία ανακαίνιση που ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2017. Το γήπεδο φιλοξένησε πολλούς αγώνες της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Πολωνίας και για πολλές δεκαετίες ήταν το εθνικό στάδιο της Πολωνίας. Αφού ολοκληρώθηκε το Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας, το Στάδιο της Σιλεσίας έχασε αυτόν τον ρόλο. Το στάδιο δεν λειτούργησε μεταξύ 2009 και 2017, λόγω της συνεχιζόμενης ανακατασκευής του. Το Στάδιο της Σιλεσίας είναι στάδιο 4ης Κατηγορίας της UEFA και φιλοξενεί τους ετήσιους αγώνες μνήμης Καμίλα Σκολιμόφσκα, μια συνάντηση του Diamond League. Το στάδιο φιλοξένησε τους αγώνες στίβου των Ευρωπαϊκών Αγώνων του 2023 και πρόκειται να φιλοξενήσει το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2028.

 Το 1950, ως μέρος ενός φιλόδοξου έργου για την κατασκευή του Πάρκου της Σιλεσίας, σχεδιάστηκαν σχέδια για το Στάδιο της Σιλεσίας από τον Γιούλιαν Μπζουχόφσκι. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1951 και το στάδιο άνοιξε το 1956. Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 22 Ιουλίου 1956 με έναν αγώνα με την Ανατολική Γερμανία, όπου έληξε με 0-2 υπέρ των φιλοξενούμενων. Το 1993, το στάδιο ονομάστηκε επίσημα ως εθνικό στάδιο της Πολωνίας, λόγω της κατάστασης του σταδίου στη Βαρσοβία. Το στάδιο φιλοξενούσε τακτικά ποδοσφαιρικούς αγώνες, καθώς και συναυλίες και άλλες εκδηλώσεις. Το Στάδιο της Σιλεσίας ήταν ένας από τα γήπεδα που επιλέχθηκε για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 2012, αλλά δεν μπήκε στον τελικό κατάλογο. Το γήπεδο μπήκε επίσης στον κατάλογο ως ο υποψήφιο της Πολωνίας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2020.Από το 2009, το στάδιο υποβλήθηκε σε εκσυγχρονισμό, που περιελάμβανε την κατασκευή στέγης 43.000 τετραγωνικών μέτρων, νέες κερκίδες, φωτισμό, οθόνες βίντεο και βελτιωμένο σύστημα ήχου. Η πίστα ταχύτητας έχει αντικατασταθεί από μια παραδοσιακή πίστα που θα επιτρέψει στο Χόζουφ να φιλοξενεί διεθνείς διοργανώσεις στίβου. Η νέα στέγη κατέρρευσε το 2011 θέτοντας το έργο σε αναμονή. Αν και αρχικά είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί έως το φθινόπωρο του 2011 για 415 εκατομμύρια ζλότι, οι τελευταίες πινελιές ολοκληρώθηκαν μόλις το 2017, με κόστος περίπου 650 εκατομμύρια ζλότι. Επίσημος ιστότοπος του σταδίου
Challenge Cup πετοσφαίρισης ανδρών

Το Τσάλεντζ Καπ (Challenge Cup) είναι η τρίτη σε σημασία ευρωπαϊκή διοργάνωση μεταξύ συλλόγων πετοσφαίρισης ανδρών, και διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Πετοσφαίρισης (CEV - Confédération Européenne de Volley-ball).Ξεκίνησε την περίοδο 1980-81 με το όνομα Κύπελλο CEV (Κύπελλο Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Πετοσφαίρισης), ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι και την περίοδο 2006-07. Από την περίοδο 2007-08 μετονομάστηκε σε Τσάλεντζ Καπ (Challenge Cup). Η ίδια μετονομασία επήλθε επίσης και στην αντίστοιχη διοργάνωση των γυναικών. Από εκείνη την περίοδο (2007-08) την ονομασία Κύπελλο CEV απέκτησε το έως τότε Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, επίσης και στις δύο διοργανώσεις Ανδρών και Γυναικών.

 Από το 2011 καθιερώθηκαν οι διπλοί τελικοί. Στις διπλές αναμετρήσεις υπολογίζονται πλέον οι βαθμοί, κι όχι μόνο η νίκη. Το αποτέλεσμα 3-0 ή 3-1 δίνει 3 βαθμούς στο νικητή και 0 στον ηττημένο, και το αποτέλεσμα 3-2 δίνει 2 βαθμούς στο νικητή και 1 στον ηττημένο. Σε περίπτωση που οι δύο ομάδες είναι ισόβαθμες διεξάγεται ένα χρυσό σετ μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα, το οποίο λήγει στους 15 πόντους. Τα αποτελέσματα στις διοργανώσεις με διπλούς τελικούς αναγράφονται με τη σειρά που έγιναν οι αγώνες. Το αποτέλεσμα του αγώνα που έδωσε η κυπελλούχος ομάδα εκτός έδρας αναγράφεται με έντονα στοιχεία. Ιστότοπος της CEV Νικητές του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Θριάμβου στους άνδρες
Σερβοκροατική γλώσσα

Η Σερβοκροατική γλώσσα (Српскохрватски језик, Srpskohrvatski jezik) είναι μια νότια σλαβική γλώσσα και η κύρια γλώσσα της Σερβίας, της Κροατίας, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και του Μαυροβουνίου. Είναι μία πολυκεντρική γλώσσα με τέσσερις αμοιβαία κατανοητές πρότυπες εκδοχές. Τα Σερβοκροατικά τυποποιήθηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα με το Λογοτεχνικό Σύμφωνο της Βιέννης από κροάτες και σέρβους συγγραφείς και φιλόλογους, αρκετές δεκαετίες πριν την ίδρυση του γιουγκοσλαβικού κράτους. Από την αρχή, υπήρχαν μικρές διαφορές στα λογοτεχνικά πρότυπα της Σερβικής και της Κροατικής γλώσσας, αν και οι δύο βασίζονται στην ίδια Στοκαβική διάλεκτο της ανατολικής Ερζεγοβίνης. Κατά τον 20ο αιώνα, τα Σερβοκροατικά υπήρξαν επίσημη γλώσσα του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας (τότε ονομαζόταν «Σερβο-Κροατο-Σλοβενικά»), και αργότερα ως μία από τις επίσημες γλώσσες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Σήμερα δεν είναι επίσημη σε καμία χώρα με την ονομασία "σερβοκροατικά".

 Η Σερβοκροατική γλώσσα χρησιμοποιεί ισότιμα τόσο το Λατινικό όσο και το Κυριλλικό αλφάβητο. Στη Σερβία, το Μαυροβούνιο και τη Βοσνία χρησιμοποιούνται και τα δύο αλφάβητα, ενώ στην Κροατία χρησιμοποιείται μόνο το λατινικό. Το σερβικό κυριλλικό αλφάβητο αναθεωρήθηκε από τον Βουκ Στεφάνοβιτς Κάρατζιτς κατά τον 19ο αιώνα. Το κροατικό λατινικό αλφάβητο ακολούθησε λίγο αργότερα, όταν ο Λιούντεβιτ Γκάι (Ljudevit Gaj) χρησιμοποίησε αυτό που ορίζεται ως πρότυπο για το λατινικό αλφάβητο, πρόσθεσε πέντε επιπλέον γράμματα που είχαν διακριτικά (προφανώς δανεικά από την τσεχική και από την πολωνική) και επινόησε τα μοναδικά διπλά γράμματα "Lj", "Nj" και "Dž". Συνολικά, αυτό κάνει τα σερβοκροατικά τη μόνη σλαβική γλώσσα που χρησιμοποιεί επίσημα τόσο το λατινικό όσο και το κυριλλικό αλφάβητο, αν και η λατινική εκδοχή είναι πιο διαδεδομένη. Και στις δύο περιπτώσεις η ορθογραφία, η φωνητική και η ορθογραφία είναι ακριβώς η ίδια. Τα γράμματα και στα δύο αλφάβητα είναι 30 και αντιστοιχούν ακριβώς μεταξύ τους, ένα προς ένα: Τα φωνήεντα της σερβοκροατικής είναι τα: