IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μοσταγκανέμ

Το Μοσταγκανέμ (βερβερικές γλώσσες: Mustɣanem, αραβικά: مستغانم‎) είναι πόλη λιμάνι και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, στα βορειοδυτικά της Αλγερίας. Η πόλη, η οποία ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα, βρίσκεται στον κόλπο του Αρζέβ, στη Μεσόγειο Θάλασσα και είναι 72 χλμ. βορειοανατολικά του Οράν. Έχει 145.696 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2008, από 130.288 το 1998, σημειώνοντας ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 1,15%.Η πόλη ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα ως Μουρουστάγκε, αλλά έχει προέλευση από την Καρχηδονιακή και Ρωμαϊκή εποχή. Το 1516 καταλήφθηκε από τον Οθωμανό ναύαρχο Μπαρμπαρόσα και έγινε κέντρο για τους κουρσάρους της Μεσογείου Θάλασσας, καθώς και εμπορικό λιμάνι. Μέχρι το 1700 είχε βρεθεί υπό οθωμανική κυριαρχία και το 1833 η πόλη κατελήφθη από τη Γαλλία όπου δημιουργήθηκε στρατώνας. Από το 1962 είναι τμήμα της ανεξάρτητης Αλγερίας.

 Το Μοσταγκανέμ βρίσκεται στην τοποθεσία του αρχαίου καρχηδονιακού λιμένα του Μουρουστάγκα. Αφού έγινε τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, μετονομάστηκε επισήμως σε Καρτάναι κάτω από τον αυτοκράτορα Γαλλιηνό (253–268). Ωστόσο, σύμφωνα με σημαντικότερες πηγές, οι Καρτάναι αντιστοιχούν στη σύγχρονη πόλη Τενές, 50 χλμ. ανατολικά. Εν πάση περιπτώσει, το Μουρουστάγκα είναι το όνομα με το οποίο η πόλη ήταν γνωστή όταν έγινε χριστιανική επισκοπή και με την οποία αναφέρεται στην λίστα επισκοπικών εδρών της Καθολικής Εκκλησίας.Η πόλη κατακτήθηκε από τη δυναστεία των Αλμοραβιδών και έφτασε στο αποκορύφωμα της εξουσίας της υπό τον Γιουσούφ ιμπν Τασφίν (περ. 1061–1106). Το Μοσταγκανέμ πέρασε αργότερα στη δυναστεία των Ζαγιανιδών του Τλεμσέν και τη δυναστεία των Μαρινιδών του Φεζ. Τον 16ο αιώνα, η πόλη αντιστάθηκε σε ισπανική εισβολή και τέθηκε υπό την εξουσία του Οθωμανού Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα. Το Μοσταγκανέμ έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BSk). Τον χειμώνα σημειώνονται περισσότερες βροχοπτώσεις από το καλοκαίρι. Η μέση ετήσια θερμοκρασία στην πόλη είναι 17,9 °C. Περίπου 347 χιλιοστά βροχόπτωσης πέφτουν ετησίως. Η πόλη χωρίζεται σε δύο τμήματα από τον ποταμό Αΐν Σεφρά, με τη σύγχρονη πόλη στα νοτιοδυτικά, και την παλιά μουσουλμανική πόλη, Τιτζντίτ, στα βορειοανατολικά. Η περιοχή του λιμανιού και των ακτών βρίσκεται νοτιοδυτικά. Στις βιομηχανίες της πόλης περιλαμβάνονται η ζαχαρουργία και η χαρτοποιία, ενώ στα εδάφη γύρω της πόλης καλλιεργούνται σιτηρά, εσπεριδοειδή, αμπέλια και βαμβάκι. Μοχάμεντ Καντά, ζωγράφος Ουλντ Αμπντεραχμάν Αμπντελκαντέρ, θεατρικός συγγραφέας Μοχάμεντ Σουίχ, σκηνοθέτης Μουλάι Μπελχαμίσι, ιστορικός Καντά Μετζεντέντ, στιχουργός Αχμάντ αλ-Αλαουί, θρησκευτικός ηγέτης Λουί Φρανσέ ντ'Εσπεραί, Γάλλος στρατηγός Αλαίν-Ζυλιέν Ρυντεφουκώ, Γάλλος συγγραφέας και θεατρικός συγγραφέας Ισάκ Μπελφοντίλ, ποδοσφαιριστής
Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα

Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα (Λ.Ε.Κ.) ήταν βραχύβιο ελληνικό πολιτικό κόμμα που συγκροτήθηκε τον Ιανουάριο του 1951. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους αυτοδιαλύθηκε και συγχωνεύτηκε στον Ελληνικό Συναγερμό.

 Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα ιδρύθηκε στις 20 Ιανουαρίου 1951 εκ του Εθνικού Ενωτικού Κόμματος του Παναγιώτη Κανελλόπουλου και της Ανεξάρτητης Ομάδας Λαϊκών του Στέφανου Στεφανόπουλου, πολιτικής ομάδας που είχε αποσχισθεί από το Λαϊκό Κόμμα. Είχε προηγηθεί, στις 18 Ιανουαρίου κοινή συνεδρίαση των μελών των κοινοβουλευτικών μελών των δύο πολιτικών σχηματισμών, οι οποίοι αποφάσισαν την ίδρυση του κόμματος.Το Λαϊκόν Ενωτικόν Κόμμα αριθμούσε κατά τη συγκρότησή του 36 βουλευτές, ενώ την ηγεσία του κόμματος ασκούσαν από κοινού ο Κανελλόπουλος με τον Στεφανόπουλο. Ο βίος του κόμματος ήταν σύντομος, καθώς διαλύθηκε στις 30 Ιουλίου 1951, την επομένη, δηλαδή, της αναγγελίας της αναμείξεως του στρατάρχη Αλέξανδρου Παπάγου στην πολιτική, οπότε και συγχωνεύθηκε στον Ελληνικό Συναγερμό. Οι βουλευτές που αποτελούσαν την κοινοβουλευτική ομάδα του Λαϊκού Ενωτικού Κόμματος ήταν οι εξής:
Ζιλ Αλού

Ο Ζιλ Αλού (γαλλ. Gilles Allou, 1670-1751) ήταν Γάλλος ζωγράφος. Στην εποχή του ήταν γνωστός προσωπογράφος (δημιουργός πορτρέτων), αλλά σήμερα λίγοι γνωρίζουν την ύπαρξή του.

 Η καταγωγή της οικογένειάς του ήταν από το Μπωβαί και ήταν γιος του κοσμηματοπώλη Φιλίπ Αλού και της συζύγου του, Ελιζαμπέτ Καλίπ (E. Calippe). Δεν είναι γνωστό κάτι για τις σπουδές του Ζιλ ή για μαθητεία του σε κάποιον ζωγράφο. Μετά από αρκετές προσπάθειες, η αίτησή του για να γίνει μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής εγκρίθηκε το 1710, αφού υπέβαλε τρία έργα του ως δείγμα της αξίας του, αντί των δύο που χρειάζονταν κανονικά. Ακόμα και έτσι, πλήρες μέλος της Ακαδημίας αυτής έγινε μόλις το 1722, μετά την παράδοση από αυτόν προσωπογραφιών των ακαδημαϊκών Αντουάν Κουαζεβό (1640-1720), Αντουάν Κουαπέλ (1661–1722) και Μπον Μπουλόν (1648–1717). Αρχεία των εκθέσεων περιγράφουν περί τα τριάντα προσωπογραφίες που φιλοτέχνησε, αν και το μεγαλύτερο μέρος του έργου του έχει χαθεί.Ο Αλού πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου 1751, σε ηλικία 81 ετών. Ως προς την προσωπική ζωή του, αναφέρεται ότι στις 8 Ιουλίου 1702 πήρε ως σύζυγό του τη Μαρί Ραγκενέ (Marie Raguenet), με την οποία απέκτησαν τρία παιδιά. Fahy, Everett· Wrightsman, Jayne (1 Ιανουαρίου 2005). The Wrightsman Pictures. Metropolitan Museum of Art. ISBN 978-1-58839-144-5. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2012. Jal, Auguste (1867). Dictionnaire critique de biographie et d'histoire. Plon. σελ. 29. Ανακτήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2012. Το λήμμα «Αλού Ζιλ» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 4, σελ. 438
1320 Ίμπαλα

Η Ίμπαλα (Impala) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,695. Ανακαλύφθηκε το 1934 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Σύριλ Τζάκσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο είδος αντιλόπης.

 Η μέση διάμετρος της Ίμπαλα εκτιμάται σε 39,72 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0775. Η Ίμπαλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με περίοδο που εκτιμάται σε 4 ως 8 ώρες. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Κόκο Μπι Γουέαρ

Ο Τζέιμς Γουέαρ (γεννημένος στις 20 Ιουνίου 1957), είναι ένας Αμερικανός πρώην επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, Κόκο Μπι Γουέαρ.

 Έκανε το ντεμπούτο του στον χώρο της επαγγελματικής πάλης το 1978. Την περισσότερη φήμη του, την απέκτησε όσο ήταν εργαζόμενος στο WWF, το σημερινό WWE, με το ψευδώνυμο "Μπέρντμαν". Ο Γουέαρ εμφανιζόταν στο ρινγκ με έναν παπαγάλο είδους μακώ, με μπλε και κίτρινο χρώμα, και κινούσε τα χέρια του, χορεύοντας, σαν πουλί, πριν αλλά και μετά τους αγώνες του. Πριν δουλέψει για το WWF, ο Γουέαρ ήταν μέλος πολλών παλαιστικών ομάδων, πρώτα με τον Μπόμπι Ίτον στο Μέμφις και αργότερα με τον Νόρβελ Όστιν που ήταν γνωστοί ως "The P.Y.T. Express", σε πολλές εταιρείες. Σταμάτησε από την ενεργό δράση το 2009 και συνολικά όλα αυτά τα χρόνια (31), κατέκτησε 23 τίτλους, ομαδικούς και ατομικούς. Το 2009, εισήχθη στο Hall of Fame του WWE, προς τιμήν της προσφοράς του στον χώρο της επαγγελματικής πάλης. Προφίλ WWE Hall of Fame
Σερ Γουίλλιαμ Νέβιλ

Ο Σερ Γουίλλιαμ Νέβιλ (1338 - 19 Οκτωβρίου 1391), Κοντόσταυλος του κάστρου του Νότιγχαμ ήταν τέταρτος γιος του Ραλφ Νέβιλ, 2ου βαρόνου των Νέβιλ του Ρέμπι και της Αλίκης Αούντλει. Έγινε περίφημος Σταυροφόρος μαζί με τον Λολλαρδό αδελφό του Τζων Κλάνβοου με τον οποίο τάφηκε μαζί στο Τέμενος Αράπ στην Κωνσταντινούπολη. Στέφτηκε ιππότης από τον Ριχάρδο Β΄ της Αγγλίας και στην συνέχεια πήρε τον τίτλο του Κοντόσταυλου του κάστρου του Νότιγχαμ.

 Ο ιστορικός του Νότιγχαμ Τόνι Σκουφάμ-Μπίλτον συνδέει την πολύ στενή σχέση του Γουίλλιαμ Νέβιλ και του Τζων Κλάνβοου με τον θρύλο του Ρομπέν των Δασών. Οι δύο άντρες είχαν στενό δεσμό μεταξύ τους παρά το γεγονός ότι ο Γουίλλιαμ Νέβιλ είχε παντρευτεί δυο φορές σε πρώτο γάμο την Ελισάβετ Λε Γουάλει και σε δεύτερο γάμο την Αλίκη του Σαιν Φιλβέρτ. Ο Τζων Κλάνβοου ήταν ποιητής και έγραψε μια μπαλάντα προς τιμή του Ριχάρδου Β΄ όταν ο Άγγλος βασιλιάς επισκέφτηκε το κάστρο του Νότιγχαμ, το θέμα της μπαλάντας ήταν οι σχέσεις του με τον Τζων Κλάνβοου. Οι δυο άνδρες είχαν μεταξύ τους "δεσμό αδελφοποίησης" και ο Γουίλλιαμ Νέβιλ πέθανε στην Κωνσταντινούπολη δυο μέρες μετά τον Κλάνβοου.Σε μια εισαγωγή σε Χρονικό του 14ου αιώνα από μοναχούς στο Αββαείο του Ουέστμινστερ καταγράφεται ότι ο Γουίλλιαμ Νέβιλ πέθανε από την λύπη του δυο μέρες μετά τον θάνατο του Κλάνβοου. Το Χρονικό γράφει : "Στις 17 Οκτωβρίου σε ένα χωριό στην Ελλάδα κοντά στην Κωνσταντινούπολη ένας διακεκριμένος ιππότης ο Σερ Τζων Κλάνβοου πεθαίνει. Ο Σερ Γουίλλιαμ Νέβιλ που ήταν υπερβολικά συνδεδεμένος μαζί του στενοχωρήθηκε τόσο πολύ που αποφάσισε από τότε να μην ξαναφάει ποτέ, πέθανε σε δυο μέρες στο ίδιο χωριό, οι δυο άντρες προέρχονταν από μεγάλες αριστοκρατικές οικογένειες στην Αγγλία". Το γλυπτό στον τάφο των δυο ανδρών απεικονίζει τον έναν άνδρα να φυλάει τον άλλον, το ανακάλυψαν στο Τέμενος του Αράπ και βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης. Bray, Alan (2006). The Friend Ο Ρομπέν των Δασών
Μίλος Βούγιανιτς

Ο Μίλος Βούγιανιτς (σερβικά: Милош Вујанић, 13 Νοεμβρίου 1980) είναι Σέρβος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1.90 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του πλέι μέικερ. Το 2007 κατέκτησε το Τριπλ Κράουν με τον Παναθηναϊκό.

 Ξεκίνησε την καριέρα του από τα παιδικά τμήματα του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου, με την αντρική ομάδα του Ερυθρού Αστέρα αγωνίστηκε στο Σερβικό πρωτάθλημα τη σεζόν 1998-99. Το καλοκαίρι του 2001 πήρε μεταγραφή για την Παρτιζάν Βελιγραδίου και αγωνίστηκε εκεί για 2 σεζόν (2001-03) κατακτώντας δυο συνεχόμενα νταμπλ.Το 2002 επιλέχτηκε στο νούμερο 34 του ντραφτ από τους Νιού Γιορκ Νικς. Το 2003 μάλιστα ήταν ο πρώτος σκόρερ της Ευρωλίγκα, σκοράροντας κατά μέσο όρο 25,8 πόντους, ενώ βρέθηκε και στη δεύτερη καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης. Επόμενος σταθμός της καριέρας του η Φορτιτούντο Μπολόνια, όπου αγωνίστηκε για δυο σεζόν (2003-05). Το 2004 έφτασε στον τελικό της Ευρωλίγκα, αλλά ηττήθηκε από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, με τον ίδιο να είναι πρώτος σκόρερ του τελικού με 21 πόντους. Το 2005 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ιταλίας. Τη σεζόν 2005-06 αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα.Το καλοκαίρι του 2007 τον αποκτά ο Παναθηναϊκός για τη σεζόν 2006-2007. Με τους πράσινους κατέκτησε τα πάντα, Ευρωλίγκα, Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας. Ο Βούγιανιτς ερχόταν από τον πάγκο και σε 19 αγώνες της Ευρωλίγκα είχε 5,6 πόντους (35% στα δίποντα, 34% στα τρίποντα, 77% στις βολές) ανά 14:24 λεπτά συμμετοχής ενώ σε 26 συμμετοχές στην Α1 είχε 8,7 πόντους και 1,8 ασίστ. Το Νοέμβριο του 2007, αφού ξεκίνησε να αγωνίζεται για τη νέα χρονιά (δύο αγώνες σε Ευρωλίγκα και άλλους δυο στην A1), δεν κατάφερε να καθιερωθεί στο βασικό κορμό της ομάδας και έτσι μεταγράφηκε στη Ντιναμό Μόσχας για να μπορέσει να διεκδικήσει θέση βασικού.Τον Ιούνιο του 2008 μεταγράφηκε στην Εφές Πίλσεν. Με την τουρκική ομάδα κατέκτησε το νταμπλ της περιόδου. Το 2009 πήγε στην Ισπανία για λογαριασμό της Μούρθια, όπου και παρέμεινε ένα χρόνο. Το 2010, ήταν στους 50 υποψήφιους για να βρεθεί στην καλύτερη ομάδα της Ευρωλίγκα για τη δεκαετία 2000-2010, ωστόσο δεν κατάφερε να μπει στην τελική δεκάδα. Τελευταία ομάδα της καριέρας του ήταν ο Πανιώνιος τη σεζόν 2010-11. Το καλοκαίρι του 2012, βρέθηκε στο πόστο του βοηθού προπονητή στην Παρτιζάν. Παρέμεινε εκεί μέχρι τον Ιανουάριο του 2013. Ήταν μέλος της τότε Γιουγκοσλαβίας, που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ 2002, στην Ιντιανάπολη. Συμμετείχε επίσης, ως Σερβία Μαυροβούνιο πλέον, στο Ευρωμπάσκετ 2003, στη Σουηδία καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004, στην Αθήνα. Παρτιζάν 2x Πρωτάθλημα Σερβίας: (2002, 2003) Κύπελλο Σερβία: (2002, 2003) Φορτιτούντο Μπολόνια Πρωτάθλημα Ιταλίας: (2005) Παναθηναϊκός Ευρωλίγκα: (2007)Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2007) Κύπελλο Ελλάδας: (2007) Τριπλ Κράουν: (2007) Εφές Πίλσεν Πρωτάθλημα Τουρκίας: (2009) Κύπελλο Τουρκίας: (2009) Πρώτος σκόρερ της Ευρωλίγκα: (2003) 2x Δεύτερη Καλύτερη πεντάδα της Ευρωλίγκα: (2003, 2004) Πρώτος σκόρερ στον τελικό της Ευρωλίγκα: (2004) MVP της αγωνιστικής στην Ευρωλίγκα: (3η αγωνιστική 2002/03) basketpedya.com
Πάουλα Σέλινγκ

H Πάουλα Σέλινγκ (ρουμανικά: Paula Seling, 25 Δεκεμβρίου 1978) είναι Ρουμάνα τραγουδίστρια, στιχουργός, παραγωγός δίσκων, DJ και τηλεοπτική προσωπικότητα. Εκπροσώπησε τη Ρουμανία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2010, μαζί με τον Όβι, και το τραγούδι "Playing with Fire", τερματίζοντας στη 3η θέση στο τελικό.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Μπάια Μάρε, παρακολούθησε το Εθνικό Κολλέγιο Gheorghe Șincai και αργότερα μετακόμισε στο Βουκουρέστι για να ακολουθήσει καριέρα στη μουσική. Έχει κυκλοφορήσει περισσότερα από δεκατρία άλμπουμ (συμπεριλαμβανομένων τριών Χριστουγεννιάτικων άλμπουμ) και πάνω από είκοσι single, συμπεριλαμβανομένων δύο κορυφαίων δέκα επιτυχιών στα Top 100 της Ρουμανίας, μια μικρή ευρωπαϊκή επιτυχία που μπήκε στα charts στη Φινλανδία και τη Νορβηγία, καθώς και το Βρετανικό Singles Chart, και κατείχε καλή θέση στο Starcount στο παγκόσμιο chart δημοτικότητας.Η Πάουλα είναι δίγλωσση και μιλά, γράφει και εκτελεί στα Γαλλικά, Αγγλικά και Ρουμανικά. Επιπλέον, μιλάει και τα ιταλικά. Επίσης δάνεισε τη φωνή της, στην ταινία κινουμένων σχεδίων στο Cars 2. Είναι υποστηρίκτρια της προσωπικής ελευθερίας, των ατομικών δικαιωμάτων και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Συμμετείχε στη δέκατη σεζόν της ρουμανικής έκδοσης του Dancing with the Stars, (Dansez Pentru Tine) όπου τερμάτισε τρίτη.Το 2012, επιλέχθηκε από την Walt Disney για την ηχογράφηση του τραγουδιού "My Spirit Flies" ("Chiar pot zbura"), για το οσκαρικό κινούμενο σχέδιο της Pixar Brave. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Paula Seling στο Wikimedia Commons
Σάντσο Β΄ της Καστίλης και Λεόν

Ο Σάντσο Β΄ ο δυνατός, Sancho II el Fuerte (1036/8 - 7 Οκτωβρίου 1072) από τον Οίκο των Χιμένεθ ήταν βασιλιάς της Καστίλης (1065-72) και μετά της Γαλικίας (1071-72) & του Λεόν (1072).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Φερδινάνδου Γ΄ της Καστίλης & Λεόν και της Σάντσα τού Οίκου των Αστουριών-Λεόν, κόρης τού Αλφόνσου Ε΄ του Λεόν. Γεννήθηκε στη Θαμόρα. Ο πατέρας του ήταν βασιλιάς της Καστίλης, αλλά το 1037 νίκησε τον αδελφό της συζύγου Βερμούδο Γ΄ του Λεόν και έγινε βασιλιάς και του Λεόν· αυτοανακηρύχθηκε "αυτοκράτορας" της Ισπανίας. Ο Φερδινάνδος Α΄ απεβίωσε το 1065 και η επικράτειά του διαιρέθηκε: ο Σάντσο Β΄ έλαβε την Καστίλη, ο δευτερότοκος Αλφόνσος ΣΤ΄ το Λεόν και ο τρίτος αδελφός Γκαρθία Β΄ τη Γαλικία, περιοχή που αποσπάστηκε από το Λεόν. Επίσης κάθε αδελφός ανέλαβε μία σφαίρα επιρροής στην Ταΐφα (τα μουσουλμανικά κράτη της Ιβηρικής). Οι αδελφές του έλαβαν από μία πόλη του Λεόν: η Ουρράκα τη Θαμόρα και η Ελβίρα το Τόρο. Απεβίωσε 35 ετών άτεκνος· τάφηκε στο Σαν Σαλβαδόρ δε Όνια. Τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Αλφόνσος ΣΤ΄, που φυλάκισε τον Γκαρθία Β΄ και έγινε μόνος κύριος της πατρικής επικράτειας. Νυμφεύτηκε την Αλμπέρτα· δεν απέκτησε απογόνους. Medieval Iberia: An Encyclopedia: An Encyclopedia, ed. E. Michael Gerli, Routledge, 2003. Milo Kearney and Manuel Medrano, Medieval Culture and the Mexican American Borderlands, Texas A&M University Press, 2001. Bernard F. Reilly, 1988. The Kingdom of León-Castilla under King Alfonso VI, 1065–1109. Princeton: Princeton University Press. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sancho II of Castile στο Wikimedia Commons
Αδόλφος δούκας του Κέιμπριτζ

Ο Αδόλφος (αγγλ. Adolphus, 24 Φεβρουαρίου 1774 - 8 Ιουλίου 1850) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν Δούκας του Κέιμπριτζ (1801 - 1850). Έγινε αντιβασιλέας του Αννοβέρου εκπροσωπώντας τους αδελφούς του Γεώργιο Δ΄ και Γουλιέλμο Δ΄.

 Ο Αδόλφος Φρειδερίκος γεννήθηκε στο Ανάκτορο του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και ήταν το δέκατο παιδί και ο έβδομος γιος του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Καρλόττας, κόρης του Καρόλου Λουδοβίκου Φρειδερίκου του Μεκλεμβούργου. Διδάχθηκε τα πρώτα μαθήματα με διδασκάλους στο σπίτι ως το 1786, που τον έστειλαν, μαζί με τους αδελφούς του Ερνέστο Αύγουστο και Αύγουστο Φρειδερίκο στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν. Υπηρέτησε ως Αντιβασιλέας του Αννοβέρου στο όνομα των αδελφών του Γεωργίου Δ΄ και Γουλιέλμου Δ΄ από το 1816. Το 1837 η ανιψιά του Βικτωρία του Κεντ έγινε βασίλισσα στη Βρετανία, δεν μπορούσε όμως να γίνει και στο Αννόβερο, στο οποίο επιτρεπόταν η διαδοχή μόνο σε άρρενες (Σαλικός νόμος). Τότε ο αδελφός του Ερνέστος Αύγουστος έγινε βασιλιάς εκεί και ο Αδόλφος επέστρεψε στη Βρετανία. Νυμφεύτηκε το 1818 την Αυγούστα, κόρη του Φρειδερίκου της Έσσης-Κάσσελ, και είχε τέκνα: Γεώργιος (1819 - 1904), Δούκας του Κέιμπριτζ. Αυγούστα (1822 - 1916), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Μαρία Αδελαΐδα (1833 - 1897), παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο, Δούκα του Τεκ, του Οίκου της Βυρτεμβέργης. Το πρώτο τους παιδί ήταν η: Μαρία (1867 - 1953), που παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ε΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον Οίκο των Βέττιν-Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γότα. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Prince Adolphus, Duke of Cambridge στο Wikimedia Commons "Archival material relating to Prince Adolphus, Duke of Cambridge". UK National Archives.
Φερνάντο Αριστεγκιέτα

Ο Φερνάντο Λουίς Αριστεγκιέτα ντε Λούκα (γεννημένος στις 9 Απριλίου 1992 στο Καράκας) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Βενεζουέλα. Αγωνίζεται για λογαριασμό της γαλλικής ΦΚ Ναντ, στη θέση του επιθετικού.

 Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τη Σαν Ιγνάσιο ντε Λογιόλα, όπου, ταυτόχρονα, φοίτησε στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Έπειτα από ένα σύντομο διάστημα παρουσίας του στα τμήματα υποδομής της ΣΝ Σέντρο Ίταλο Βενεσολάνο, το 2007, σε ηλικία 15, μετακόμισε στην Καράκας ΦΚ. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Καράκας ΦΚ στη διάρκεια της σεζόν 2009–10, σκοράροντας από την πρώτη του κιόλας συμμετοχή απέναντι στην Τρουχιγιάνος ΦΚ. Ωστόσο, ο Αριστεγκιέτα έχασε σχεδόν όλη την επόμενη σεζόν, λόγω τραυματισμού που υπέστη στο πόδι του. Έπειτα από ένα πολύ καλό ξεκίνημα για την σεζόν 2012–13, στη διάρκεια της οποίας πέτυχε συνολικά 18 τέρματα σε 22 αναμετρήσεις, ο Αριστεγκιέτα μεταγράφηκε στην ΦΚ Ναντ υπό την μορφή δανεικού ως το τέλος της σεζόν. Τελικά, αποκτήθηκε από την ομάδα της Βρετάνης με κανονική μεταγραφή έναντι του ποσού του 1,2 € εκατομμυρίων στις 28 Μαΐου 2013. Ενημερωμένο έως τις 24 Απριλίου 2013. ΚαράκαςΑ΄ Κατηγορία Βενεζουέλας: 2009–10 Κόπα Βενεζουέλα: 2009 Επίσημο Προφίλ από την ΦΚ Ναντ (Γαλλικά) Φερνάντο Αριστεγκιέτα στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com Προφίλ από το Soccerway
Μείζων στρογγύλος μυς

Ο μείζων στρογγύλος μυς είναι επιμήκης μυς και παρεμβάλλεται μεταξύ του ελάσσονα στρογγύλου μυός και του πλατέος ραχιαίου. Εκφύεται από την ωμοπλάτη και καταφύεται στο βραχίονα. Με την ενέργειά του προκαλεί έσω στροφή και προσαγωγή του βραχίονα.

 Ο μείζων στρογγύλος μυς εκφύεται απο την κάτω γωνία ωμοπλάτης. Φέρεται οριζόντια προς τα έξω και κάτω από το 1/3 του μασχαλιαίου χείλους της ωμοπλάτης μπροστά από τη μακρά κεφαλή του τρικεφάλου μυός. Καταφύεται στην ακρολοφία του ελάσσονος βραχιονίου ογκώματος. Το άνω χείλος του μείζονος στρογγύλου σχηματίζει με τον ελάσσονα στρογγύλο τρίγωνο διάστημα, το οποίο με την μακρά κεφαλή του τρικεφάλου βραχιονίου μυός διαιρείται σε δύο χώρους τον τρίγωνο (προς τα μέσα) και τον τετράγωνο χώρο του Velpau (προς τα έξω). Στον τετράγωνο χώρο βρίσκονται το μασχαλιαίο νεύρο και η οπίσθια περισπωμένη αρτηρία της ωμοπλάτης. Ο μυς νευρώνεται από το υποπλάτιο νεύρο. Ο μείζων στρογγύλος μυς δραστηριοποιείται στην έσω στροφή του βραχίονα και ενεργεί κατά την προσαγωγή και έκταση του βραχιονίου με αντίσταση όταν κινείται από θέση κάμψης. Επίσης, όταν ο βραχίονας είναι σταθερός έλκει τον κορμό προς τον βραχίονα (οπίσθια αιώρηση στο μονόζυγο). Τέλος, ο μείζων στρογγύλος ενεργοποιείται κατά την κίνηση της οπίσθιας αιώρησης του χεριού στη βάδιση. Σημαντική ανάπτυξη του μείζονος στρογγύλου μυός παρατηρείται στους αθλητές της κωπηλασίας και κολύμβησης κατά μήκος του μασχαλιαίου χείλους της ωμοπλάτης, στο οπίσθιο τοίχωμα της μασχάλης. ΑΝΝΑ ΤΣΙΛΙΓΚΙΡΟΓΛΟΥ-ΦΑΧΑΝΤΙΔΟΥ (1989). Η ΑΝΑΤΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ. UNIVERSITY STUDIO PRESS A.E. σελίδες 187–8. ISBN 960-12-0243-9.
Ραδιομέγαρο, Κάρντιφ

Το Ραδιομέγαρο είναι η έδρα του BBC Ουαλία για τις ραδιοφωνικές, τηλεοπτικές και διαδικτυακές του υπηρεσίες. Το κτήριο βρίσκεται στο βόρειο Κάρντιφ, εγκαινιάστηκε το 1996 και περιέχει στούντιο και γραφεία. Το κτήριο στεγάζει το δημόσιο φορέα ραδιοτηλεόρασης της Ουαλίας, παρέχοντας τηλεοπτικό πρόγραμμα στην Αγγλική και στην Ουαλική γλώσσα σε όλη την Ουαλία, καθώς και ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Ανάμεσα στις παραγωγές του φορέα είναι και οι σειρές Doctor Who και Torchwood.

 Το Ραδιομέγαρο εγκαινιάστηκε το 1996 και από τότε είναι η έδρα του BBC Ουαλία. Το κτήριο βρίσκεται στο βόρειο Κάρντιφ δίπλα από τον ποταμό Ταφ. Η εθνική ορχήστρα του BBC Ουαλία και η εθνική χορωδία του BBC Ουαλία μετακινήθηκαν από το Studio 1 του Ραδιομέγαρου σε νέες εγκαταστάσεις στο BBC Hoddinott Hall, το οποίο στεγάζεται στο κτήριο Wales Millennium Centre, το 2009. Τον Αύγουστο του 2013, ανακοινώθηκε ότι το Ραδιομέγαρο και το Ty Oldfield, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το Ραδιομέγαρο θα πουλιώντουσαν και το BBC Ουαλία θα μετακινούνταν σε νέες εγκαταστάσεις στο Κάρντιφ μέχρι το 2018. Το BBC είπε ότι έψαχνε σε τρεις περιοχές του Κάρντιφ στη Κεντρική Πλατεία (Capital Square), η οποία είναι έξω από τη βόρεια είσοδο του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού του Κάρντιφ, στη νότια είσοδο του σταθμού και στο Cardiff Waterside. Μερικά από τα τηλεοπτικά προγράμματα που παράγονται στο Ραδιομέγαρο είναι τα BBC Wales Today, Newyddion, Doctor Who, Doctor Who Confidential, Torchwood, The Chatterley Affair, Pobol y Cwm, Belonging, High Hopes, Satellite City και The District Nurse. Τον Μάρτιο του 2009, το BBC ανακοίνωσε ότι τα σόου Casualty και Crimewatch γυρίζονται στα στούντιο του Κάρντιφ. BBC Ουαλία
Κριστίν Αρόν

Η Κριστίν Αρόν (Christine Arron, 13 Σεπτεμβρίου 1973) είναι Γαλλίδα αθλήτρια του στίβου. Είναι η κάτοχος του ρεκόρ Ευρώπης στα 100 μέτρα με χρόνο 10.73 εκατοστά (2011). Έχει τον τέταρτο πιο γρήγορο χρόνο όλων των εποχών στο αγώνισμα.

 Γεννήθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου 1973, στο Les Abymes, στη Γουαδελούπη και προέρχεται από εύπορη οικογένεια. Στην μητροπολιτική Γαλλία εγκαταστάθηκε το 1992. Πρώτος της προπονητής ήταν ο Φερνάντ Ουρτμπίζ, που υπήρξε προπονητής και του παγκόσμιου πρωταθλητή στα 400 μ. με εμπόδια Στεφάν Ντιαγκανά. Στα 100μ ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1998 κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Βουδαπέστη (κάνοντας πανευρωπαϊκό ρεκόρ με 10.73) και τρίτη το 2005 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Ελσίνκι. Στα 200μ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες στο Μπάρι το 1997 και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου το 2005 στο Ελσίνκι. Στη σκυταλοδρομία 4x100 ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης μαζί με τις Katia Benth, Frédérique Bangué και Sylviane Félix στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Βουδαπέστη το 1998 και παγκόσμια πρωταθλήτρια μαζί με τις Patricia Girard-Léno, Muriel Hurtis και Sylviane Félix στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στο Παρίσι το 2003. Επίσης στο ίδιο αγώνισμα κέρδισε το χρυσό στους Μεσογειακούς Αγώνες στο Μπάρι της Ιταλίας το 1997, το ασημένιο μετάλλιο το 1999 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στη Σεβίλλη, το ασημένιο μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στη Βαρκελώνη το 2010 και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου στην Αθήνα το 1997 και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Το 1998 ψηφίστηκε κορυφαία αθλήτρια της Ευρώπης. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Christine Arron στο Wikimedia Commons http://iaaf.org/athletes/biographies/letter=0/athcode=70454/index.html
Εκκλησία του Σαν Ρόκκο (Βενετία)

Η Εκκλησία του Αγίου Ρόκκου (ιταλικά: Chiesa di San Rocco‎) είναι μία Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Ρόκκο στη Βενετία, στη βόρεια Ιταλία. Κτίστηκε μεταξύ 1489 και 1508 από τον Μπαρτολομέο Μπον τον Νεότερο, αλλά άλλαξε σημαντικά το 1725. Η πρόσοψη χρονολογείται από το 1765 έως το 1771 και σχεδιάστηκε από τον Μπερναντίνο Μακαρούτσι. Η εκκλησία είναι μία από αυτές, που κτίστηκαν στη Βενετία ως προσφορά για την απαλλαγή από την πανώλη. Ο Άγ. Ρόκκος, του οποίου τα λείψανα βρίσκονται στην εκκλησία μετά τη μεταφορά τους από τη Βογκέρα της Παβίας, ανακηρύχθηκε πολιούχος της πόλης το 1576. Κάθε χρόνο, την ημέρα της εορτής του (16 Αυγούστου), ο δόγης έκανε προσκύνημα στην εκκλησία. Κοντά στην εκκλησία βρίσκεται η Μεγάλη Σχολή του Αγ. Ρόκκου, γνωστή για τους πολυάριθμους πίνακες του Tιντορέττο. Ιδρύθηκε τον 15ο αι. ως αδελφότητα, για να βοηθήσει τους πολίτες σε καιρούς πανώλης.

 Η πρόσοψη είναι διακοσμημένη με αγάλματα του Τζοβάννι Μαρκιόρι: στα αριστερά είναι ο Ζεράρ ντε Τσανάντ (ιταλ. Τζεράρντο Σαγρέντο) και ο Γκρεγκόριο Μπαρμπαρίγκο, ενώ στα δεξιά ο Λορέντσο Τζουστινιάνι και ο Πιέτρο Ορσεόλο. Στο κέντρο, επάνω από την πόρτα της εισόδου, είναι το ανάγλυφο Ο Σαν Ρόκκο θεραπεύει τα θύματα της πανώλης από τον Τζοβάννι-Μαρία Μορλάιτερ. Το εσωτερικό της εκκλησίας είναι αξιοσημείωτο για τους πίνακες του Τιντορέττο, που περιλαμβάνουν τα έργα: Ο Ευαγγελισμός και ο Άγιος Ρόκκος παρουσιάζεται στον πάπα στον δυτικό τοίχο. Ο Άγιος Ρόκκος μεταφέρεται στη φυλακή (του αποδίδεται) και η κολυμβήθρα της Βηθεσδά στο νότιο τείχος του ναού. Ο Άγιος Ρόκκος θεραπεύει τα θύματα της πανώλης, ο Άγιος Ροκκος παρηγορούμενος από έναν Άγγελο, ο Άγιος Ρόκκος στην Ερημία και ο Άγιος Ρόκκος θεραπεύει τα Ζώα (αποδίδονται) στο τέμπλο. Ο Άγιος Χριστόφορος και ο Άγιος Μαρτίνος έφιπποι από τον Πορντενόνε· κρέμονται στον βόρειο τοίχο του κύριου κλίτους.Επίσης υπάρχουν: ένα μνημείο του Πελεγκρίνο Μπαζέλι Γκρίλο (1517) και ένα άγαλμα του Αγ. Ρόκκου του Μπαρτολομέο Μπον. Κατάλογος εκκλησιών στη Βενετία Zenkert, Astrid (2003). Tintoretto in der Scuola di San Rocco, Ensemble und Wirkung. Tübingen: Ernst Wasmuth Verlag. ISBN 3-8030-1918-4. Wittmann, Heiner (1996). Sartre und die Kunst. Die Porträtstudien von Tintoretto bis Flaubert. Tübingen: Gunter Narr Verlag. ISBN 3-8233-5167-2. Δορυφορική εικόνα από τους Google Maps (o Άγ. Ρόκκος βρίσκεται δυτικά της Σάντα Μαρία Γκλοριόζα ντεϊ Φράρι)
Φραγκίσκος Φερδινάνδος της Αυστρίας

Ο Φραγκίσκος Φερδινάνδος (Franz Ferdinand von Österreich-Este, 18 Δεκεμβρίου 1863 - 28 Ιουνίου 1914) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας και διάδοχος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας. Θεωρείται πως η δολοφονία του το 1914 έγινε η αφορμή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

 Ο Φραγκίσκος Φερδινάνδος Κάρολος Λουδοβίκος Ιωσήφ Μαρία γεννήθηκε στο Γκρατς της Αυστρίας και ήταν υιός του Καρόλου Λουδοβίκου της Αυστρίας, αδελφού του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Ιωσήφ, και της Μαρίας Αννουντσιάτας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών. Το 1883 κατατάχθηκε στο Στρατό ως 3ος Ανθυπολοχαγός. Η ζωή του άλλαξε δραματικά το 1889 όταν αυτοκτόνησε ο διάδοχος του θρόνου και πρώτος εξάδελφός του Ροδόλφος, μοναχογιός του Αυτοκράτορα. Παρότι ο Ροδόλφος είχε μια κόρη, βάσει νόμου ο θρόνος θα περνούσε αυτόματα στον επόμενο άνδρα της οικογένειας. Έτσι, ο Φραγκίσκος Φερδινάνδος αναδείχθηκε σε μοναδικό κληρονόμο του Αυτοκράτορα μετά την παραίτηση του πατέρα του, που ήταν ο αμέσως επόμενος αδελφός στη σειρά διαδοχής. Το 1895 γνώρισε την κόμισσα Σοφία φον Τσότεκ, η οποία ήταν τσέχικης καταγωγής και δεν ανήκε στην ελίτ των ευγενικών οικογενειών. Η σχέση τους κρατήθηκε κρυφή μέχρι το 1898, όταν και αποκαλύφθηκε εξαιτίας ενός τυχαίου περιστατικού. Ο Αυτοκράτορας αμέσως αντιτάχθηκε σε έναν επικείμενο γάμο μεταξύ τους, αλλά ο Φραγκίσκος Φερδινάνδος ήταν ανένδοτος. Τελικά, ύστερα από διαπραγματεύσεις, το 1899 νυμφεύθηκε τη Σοφία φον Τσότεκ σε μοργανατικό γάμο, που σήμαινε ότι η γυναίκα του και οι απόγονοι αυτών δεν είχαν κανένα δικαίωμα στο θρόνο. Μαζί της απέκτησε τρία παιδιά, τη Σοφία, τον Μαξιμιλιανό και τον Ερνέστο. Οι απόψεις του Φραγκίσκου Φερδινάνδου για την εποχή ήταν αρκετά προοδευτικές. Δεν συμφωνούσε με το δυαδικό σύστημα διακυβέρνησης της Αυτοκρατορίας και υποστήριζε την ιδέα για μια ομοσπονδία όλων των εθνοτήτων που ζούσαν στην Αυστρία ("Ηνωμένες Πολιτείες της Αυστρίας"). Αυτές οι θέσεις, όμως, σε μια εποχή που ο εθνικισμός στα Βαλκάνια ήταν σε ανοδική πορεία ήταν λογικό να προκαλέσουν. Ιδιαίτερα αντέδρασαν οι Σέρβοι και οι Κροάτες. Το 1913 ανέλαβε την γενική επιθεώρηση του Αυτοκρατορικού Στρατού, θέση ιδιαίτερα σημαντική. Τον Ιούνιο του 1914 μαζί με την γυναίκα του πραγματοποίησε επίσκεψη στο Σαράγεβο. Στις 28 Ιουνίου ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ παραμόνευε κατά μήκος της διαδρομής από όπου θα περνούσε η αυτοκινητοπομπή του διαδόχου του θρόνου. Αρχικά πέταξε μια βόμβα προς το αμάξι χωρίς όμως να κατορθώσει να χτυπήσει το ζεύγος. Τελικά ύστερα από λίγα λεπτά ακινησίας η αυτοκινητοπομπή σταμάτησε μπροστά από το δημαρχείο του Σαράγεβο. Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ πήγε σε μια καφετέρια για να ανασυνταχθεί και όταν είδε το ζευγάρι να αποχωρεί τους πυροβόλησε εξ επαφής. Τελικά λίγο αργότερα ξεψύχησαν. Η συγκεκριμένη δολοφονία ήταν η σπίθα που προκάλεσε τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έκανε μοργανατικό γάμο με τη Σοφία φον Τσότεκ, που έλαβε τον τίτλο της Δούκισσας του Χόενμπεργκ, και απέκτησε τρία παιδιά: Σοφία (1901 - 1990), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο του Νόστιτς-Ρήνεκ. Μαξιμιλιανός (1902 - 1962), Δούκας του Χόενμπεργκ. Ερνέστος (1904 - 1954), Πρίγκιπας του Χόενμπεργκ.
Νανά

Νανά είναι ο τίτλος ενός μυθιστορήματος του Γάλλου συγγραφέα Εμίλ Ζολά, δημοσιευμένο το 1880. Το βιβλίο έχει ως θεματολογία την γυναικεία πορνεία, ακόμη και στις υψηλότερες κοινωνικές τάξεις.

 Η ιστορία ξεκινά το 1868. Γεννημένη μέσα στη φτώχεια και στη μιζέρια, η Νανά είναι η κόρη της Gervaise και του Coupeau. Η αρχή του μυθιστορήματος βρίσκει την Νανά σε οικονομικές δυσκολίες, μην έχοντας χρήματα για να αναθρέψει το μικρό γιο της Λουί, τον οποίο απέκτησε σε ηλικία μόλις 16 ετών. Αυτό όμως δεν την εμποδίζει από το να διαμένει σε ένα μεγάλο διαμέρισμα, δώρο ενός εραστή της. Η άνοδος της αρχίζει με έναν θεατρικό ρόλο, αυτόν της Ξανθιάς Αφροδίτης σε ένα θέατρο του Παρισιού. Στην πραγματικότητα η Νανά δεν ξέρει ούτε να τραγουδά ούτε κατέχει υποκριτικές ικανότητες, τα κουνήματα της όμως ασκούν ακατανίκητη έλξη στους άντρες, οι οποίοι ονειρεύονται να την κάνουν δική τους. Ειδικά στην περίπτωση του κόμη Μυφφά, ενός υψηλά ιστάμενου αξιωματικού της αυτοκρατορίας, θρησκόληπτου ανθρώπου, που η Νανά γελοιοποιεί καθόλη τη διάρκεια του μυθιστορήματος. Άλλα θύματα της ακόλαστης γοητείας της είναι ο ανήλικος Ζωρζ Υγκόν, ο Βαντέβρ, καθώς και ο αδερφός του Ζωρζ, ο Φιλίπ. Σε κάποια στιγμή όμως ερωτεύεται έναν συνάδελφο ηθοποιό και φεύγει να ζήσει μαζί του σε μια φτωχογειτονιά του Παρισιού, εγκαταλείποντας τις παλιές της συνήθειες να κοιμάται με αριστοκράτες με αντάλλαγμα χρήματα. Στην πορεία όμως ο Φοντάν αποδεικνύεται πολύ τσιγκούνης και βίαιος και η Νανά μη μπορώντας να τον αντέξει καταφεύγει στην αγκαλιά της Σατέν, στην οποία είναι τρελά ερωτευμένη. Το απόγειο της δόξας της Νανάς έρχεται σε έναν ιππικό αγώνα, στον οποίο είναι παρών ακόμη και ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ΄ και ολόκληρο το Παρίσι, όταν το άλογο το οποίο ονομάσανε Νανά βγαίνει πρώτο. Ένα ντελίριο θαυμασμού για την Νανά ξεσπά και όλο το στάδιο φωνάζει το όνομα της. Έκτοτε ζει με μια εξωφρενική σπατάλη, ενώ αλλάζει κάθε μέρα πλέον εραστές και παράλληλα κοιμάται και με τη Σατέν. Αργότερα όμως εγκαταλείπει τους εραστές της καταχρεωμένους από την αχόρταγη ματαιοδοξία της, και φεύγει για τη Ρωσία. Κανείς δεν γνωρίζει που έχει πάει, γυρίζει όμως στο Παρίσι ξανά για να δει τον γιο της, από τον οποίο όμως κολλά ευλογιά και πεθαίνει κοντά σε όλους όσους γνώρισε. Με την αφήγηση της ζωής της Νανάς, ο συγγραφέας περιγράφει όλη την αθλιότητα και την ασχήμια μέσα στην οποία ζει η ηρωίδα. Ακόμα και ο θάνατός της παρουσιάζεται συμβολικά, καθώς την ώρα που πεθαίνει κηρύσσεται ο γαλλογερμανικός πόλεμος, ενώ είναι σαν να πεθαίνει μαζί της και όλη η διεφθαρμένη κοινωνία που προκάλεσε μια ζωή σαν τη δική της.
Φιλίππο Τόρτου

Ο Φιλίππο Τόρτου (γεν. 15 Ιουνίου 1998) είναι Ιταλός αθλητής του στίβου, που εξειδικεύεται στα σπριντ και συγκεκριμένα στα 100 και 200 μέτρα. Είναι ο πρώτος Ιταλός αθλητής που κατεβαίνει τα 10 δευτερόλεπτα στα 100 μέτρα, με επίδοση 9.99 .

 Ο Τόρτου γεννήθηκε στο Μιλάνο της Ιταλίας, με γονείς από τη Σαρδηνία (ο πατέρας και προπονητής του, Σαλβίνο Τόρτου, ήταν Σαρδήνιος σπρίντερ). Άρχισε να κάνει αθλήματα από την ηλικία των 8 ετών, ξοδεύοντας τον χρόνο του στο μπάσκετ και στον στίβο. Προπονείται στον όμιλο Fiamme Giamme. Το 2016 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2016 στα 100 μέτρα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2017 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα, και το ασημένιο στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία, με την ομάδα της Ιταλίας. Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κατέκτησε την πρώτη θέση στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία με την ομάδα της Ιταλίας. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 ήταν 5ος στον τελικό των 100 μέτρων, κάνοντας χρόνο 10.08, ενώ στα 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία ακυρώθηκαν γιατί έκαναν λάθος αλλαγή σκυτάλης. 100 μέτρα: 9.99 (Μαδρίτη, 22 Ιουνίου 2018) Ανοιχτός στίβος100 μέτρα: 9.99 (+0.2 μ/δ, Μαδρίτη, 22 Ιουνίου 2018) 200 μέτρα: 20.34 (+0.6 μ/δ, Ρώμη, 8 Ιουνίου 2017)Κλειστός στίβος60 μέτρα: 6.58 ( Ανκόνα, 20 Ιανουαρίου 2019)
ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2022

Το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2022 ήταν η 47η έκδοση του ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, ενός ετήσιου αγώνα ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από την UEFA, ο οποίος διεξήχθη μεταξύ των νικητριών ομάδων των δύο κορυφαίων ευρωπαϊκών διαγωνισμών συλλόγων, του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2021-22 και του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2021-22. Ο αγώνας διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Ελσίνκι της Φινλανδίας τον Αύγουστο του 2022.

 Το Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι επιλέχθηκε ως ο τελικός οικοδεσπότης από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA κατά τη συνάντησή τους στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας στις 2 Μαρτίου 2020. Η Αλβανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου είχε επίσης υποβάλει προσφορά για τον αγώνα που θα διεξαχθεί στα Τίρανα, αλλά απέσυρε την υποψηφιότητα πριν από την ψηφοφορία. Το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ 2022 θα είναι ο πρώτος τελικός διαγωνισμού UEFA που θα διεξαχθεί στη Φινλανδία. Το γήπεδο ήταν στο παρελθόν χώρος για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών ΟΥΕΦΑ 2009, όπου φιλοξένησε τέσσερις αγώνες της φάσης των ομίλων και τον τελικό. Επίσημος ιστότοπος
Τζορτζ Αναστασία

Ο Τζορτζ Αναστασία (αγγλικά: George Anastasia, γενν. 5 Φεβρουαρίου 1947) είναι Αμερικανός συγγραφέας και δημοσιογράφος για την εφημερίδα The Philadelphia Inquirer, ένας από τους σπουδαιότερους και γνωστότερους ερευνητές του οργανωμένου εγκλήματος. Έχει υπάρξει υποψήφιος για Βραβείο Πούλιτζερ δύο φορές ανάμεσα σε πολλές άλλες βραβεύσεις.

 Ο Τζορτζ Αναστάσια γεννήθηκε στην Φιλαδέλφεια και μεγάλωσε σε διάφορες περιοχές του Νιου Τζέρσεϊ. Σπούδασε γαλλικά στο Κολλέγιο Ντάρτμουθ, ενώ πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Κολέγιο Σουάρθμοουρ, στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα και στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Έχει υπάρξει καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τεμπλ και στο Πανεπιστήμιο Ρόουαν. Έχει γράψει έξι μη μυθοπλαστικά βιβλία με θέμα το οργανωμένο έγκλημα στο Νιου Τζέρσεϊ και στην Πενσυλβάνια και έχει υπάρξει υποψήφιος για Βραβείο Πούλιτζερ δύο φορές. Έχει επίσης υπάρξει στόχος υψηλόβαθμων στελεχών της Μαφίας. Έχει βραβευτεί με το Βραβείο ΣΔΧ της Κοινότητας Επαγγελματιών Δημοσιογράφων.
Αστραπές και Βροντές (μυθολογία)

Αστραπές και Βροντές λέγονταν στην μυθολογία, οι θεότητες του κεραυνού και της βροντής. Συνόδευαν τον Δία και ήταν οι ασπίδες του, έχοντας ως υποχρέωση να μεταφέρουν τους κεραυνούς του μαζί με τον Πήγασο.

 Το ρωμαϊκό αντίστοιχο της αστραπής είναι η Fulgora. Ο Φιλόστρατος ο Πρεσβύτερος (3ος αιώνας π.Χ. Έλληνας ρήτορας), στο Imagines 1.14, έδωσε την εξής περιγραφή: «[Από περιγραφή αρχαίου ελληνικού πίνακα που απεικονίζει τον θάνατο της Σεμέλης ] Η Βροντή (Κεραυνός), πρύμνης προσώπου και η Αστραπή, το φως που αναβοσβήνει από τα μάτια της και η μανιασμένη φωτιά από τον ουρανό που έχει κρατήσει το σπίτι ενός βασιλιά, προτείνουν την ακόλουθη ιστορία, αν γνωρίζετε. Ένα σύννεφο φωτιάς που περικλείει τη Θήβα εισχωρεί στην κατοικία του Κάδμου καθώς ο Δίας έρχεται αποδοκιμάζοντας τη Σεμέλη. και η Σεμέλη προφανώς καταστρέφεται, αλλά ο Διόνυσος γεννιέται, από τον Δία, έτσι πιστεύω, παρουσία της φωτιάς». Σε έναν πίνακα αγγείων της Απουλίας, ο Αστράπης στέκεται δίπλα στο θρόνο του Δία και φέρει τα όπλα του θεού του ουρανού. Κατά την τιτανομαχία, οι Κύκλωπες ελευθερώθηκαν από τον Δία και τους λοιπούς θεούς του Ολύμπου. Οι Κύκλωπες για να τους ευχαριστήσουν, βοήθησαν στην μάχη, προσφέροντας επίσης κεραυνούς στον Δία. Όταν ο Δίας επικράτησε των τιτάνων, ανέθεσε στους Κύκλωπες την φύλαξη των ηττημένων στα τάρταρα. Ως ανταπόδωση εκείνοι, πρόσφεραν στον Δία την αστραπή και την βροντή, κύρια εφόδια του βασιλιά των θεών. ASTRAPE & BRONTE από το The Theoi Project
Καταρράκτες Ιγκουασού

Οι Καταρράκτες Ιγκουασού (Iguazu Falls ή Iguassu Falls, ή Iguaçu Falls - Πορτογαλικά: Cataratas do Iguaçu, Ισπανικά: Cataratas del Iguazú, Γουαρανί γλώσσα: Chororo Yguasu, προφέρεται στα βραζιλιάνα πορτογαλικά Ιγκουασού, βραζιλιανή πορτογαλική προφορά ΔΦΑ: [iɡwaˈsu], στα ισπανικά Καταράτας δελ Ιγουασού, ισπανική προφορά : [kataˈɾatas ðel iɣwaˈsu], και προφέρεται στα γουαρανί επίσης Ιγουασού: γουαρανί προφορά : [ɨɣʷasu]) είναι μία ομάδα από καταρράκτες που δημιουργούνται από τον ποταμό Ιγκουασού. Βρίσκονται στα σύνορα της πολιτείας Παρανά (Paraná), που ανήκει στη Βραζιλία (20%), και της επαρχίας Μισιόνες (Misiones) που ανήκει στην Αργεντινή (80%). Οι καταρράκτες χωρίζουν τον ομώνυμο ποταμό σε πάνω και κάτω Ιγκουασού.

 Το όνομα προέρχεται από τις λέξεις της γλώσσας Guarani (που υπάρχουν επίσης στην γλώσσα Tupi) "y" (IPA:[ɨ]) (νερό) και "ûasú" (IPA: [wa'su]) (μεγάλο). Σύμφωνα με ένα μύθο, ένας θεός σκόπευε να νυμφευθεί με μία όμορφη ντόπια κοπέλα που ονομαζόταν Naipí, η οποία έφυγε με τον θνητό αγαπημένο της Tarobá με ένα κανό. Ο θεός χώρισε τον ποταμό, δημιουργώντας τους καταρράκτες, καταδικάζοντας τους δύο εραστές σε μία αιώνια πτώση. Ο πρώτος Ευρωπαίος που αντίκρισε τους καταρράκτες ήταν ο Ισπανός κονκισταδόρ Άλβαρ Νούνιεθ Καμπέθα δε Βάκα (Álvar Núñez Cabeza de Vaca) το 1541. Ένας από τους καταρράκτες στην πλευρά της Αργεντινής έχει πάρει από αυτόν το όνομά του. Οι καταρράκτες επανεντοπίστηκαν από τον Boselli στα τέλη του 19ου αιώνα. Επίσης, ένας από τους καταρράκτες στην πλευρά της Αργεντινής έχει πάρει το όνομά του. Οι καταρράκτες αποτελούν μέρος των δύο φυσικών πάρκων Εθνικό Πάρκο Καταρρακτών Ιγκουασού (Iguazú National Park- Αργεντινή) και Εθνικό Πάρκο Ιγκουασού (Iguaçu National Park - Βραζιλία), που το 1984 και το 1987 αντίστοιχα συμπεριελήφθησαν από την UNESCO στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Στην περιοχή σχηματίζονται συνολικά 275 καταρράκτες. Το συνολικό μήκος τους είναι 2,7 χιλιόμετρα. Κάποιοι από αυτούς φτάνουν σε ύψος τα 82 μέτρα, αλλά η πλειοψηφία τους έχει ύψος περίπου τα 64 μέτρα. Ο πιο εντυπωσιακός από αυτούς ονομάζεται «ο λαιμός του Διαβόλου» (Garganta del Diablo στα ισπανικά ή Garganta do Diabo στα πορτογαλικά). Έχει ύψος 82 μέτρα, μήκος 700 μέτρα και πάχος 150 μέτρα. Ο συγκεκριμένος καταρράκτης αποτελεί και σύνορο των δύο χωρών. Τα 2/3 των καταρρακτών βρίσκονται στην πλευρά της Αργεντινής. Από τα 2,7 χλμ., στα 900 μέτρα δεν ρέει νερό. Τα νερά οδηγούνται σε ένα κανάλι που αργότερα τροφοδοτεί τον ποταμό Παρανά. Η έκταση που καλύπτουν τα νερά των καταρρακτών κατά την περίοδο που ο ποταμός πλημμυρίζει είναι περίπου 40 ha (οι καταρράκτες της Βικτωρίας καλύπτουν 55 ha), ενώ η ετήσια μέση ροή είναι 6.500 m2/s. Σε σχέση όμως με τους καταρράκτες της Βικτωρίας, αυτοί του Ιγκουασού προσφέρουν καλύτερη θέα στον επισκέπτη, λόγω της μορφολογίας της περιοχής. World Heritage Site, Καταρράκτες Ιγκουασού World Waterfall Database, Salto de Iguacu
Κέιτι Μπριτ

Η Κέιτι Μπόιντ Μπριτ (αγγλικά: Katie Britt née Boyd, 3 Φεβρουαρίου 1982), είναι Αμερικανίδα πολιτικός, δικηγόρος και πρώην σύμβουλος επιχειρήσεων, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Αλαμπάμα, από τον Ιανουάριο του 2023. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.Προηγουμένως, διετέλεσε ως Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος του Επιχειρηματικού Συμβουλίου της Αλαμπάμα. Στις προκριματικές εκλογές του Ιουνίου του 2022, κέρδισε το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, με εσωκομματικό αντίπαλο τον βουλευτή Μο Μπρούκς, και ήταν υποψήφια και νικήτρια στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου. Είναι η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών από την πολιτεία της Αλαμπάμα, και η δεύτερη στην ιστορία της πολιτείας. Επίσης, είναι το νεότερο ηλικιακά μέλος στους Ρεπουμπλικανούς γερουσιαστές.

 Η Κέιτι Ελίζαμπεθ Μπόιντ, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1982 στο Εντερπράιζ της Αλαμπάμα των ΗΠΑ. Αποφοίτησε από το Λύκειο του "Hillcrest Elementary School" το 2000. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στο Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, απ'όπου έλαβε πτυχίο (BA) το 2004. Στη συνέχεια, σπούδασε Νομική στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 2013. Έχει εργαστεί στο παρελθόν ως βοηθός, ως εκπρόσωπος και ως προσωπάρχης του Γερουσιαστή Ρίτσαρντ Σέλμπι. Επίσης, έχει εργαστεί ως δικηγόρος στην εταιρεία "Butler Snow LLP". Από το 2018 έως το 2021, διατέλεσε ως Πρόεδρος και Διευθύνουσα Σύμβουλος του Επιχειρηματικού Συμβουλίου της Αλαμπάμα (BCA).Τον Ιούνιο του 2021, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, για την κενή θέση που θα προκύψει από την αφυπηρέτηση και συνταξιοδότηση του εν ενεργεία Γερουσιαστή από την Αλαμπάμα Ρίτσαρντ Σέλμπι, στις εκλογές του 2022. Στις 21 Ιουνίου 2022, σε μία επαναληπτική προκριματική εκλογή για ανάδειξη υποψηφίου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, κατάφερε και κέρδισε τον ομοσπονδιακό βουλευτή Μο Μπρουκς.Είναι παντρεμένη με τον πρώην ποδοσφαιριστή του NFL Γουέσλι Μπριτ, με τον οποίο έχουν αποκτήσει μαζί 2 παιδιά. Διαμένει στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα. Ασπάζεται τον Ρωμαιοκαθολικό Χριστιανισμό.
Αθηνά Παπαγιάννη

Η Αθηνά Παπαγιάννη (18 Αυγούστου 1980) είναι μια από τις καλύτερες Ελληνίδες αθλήτριες των 20.000μ βάδην. Κάτοχος του πανελλήνιου ρεκόρ τόσο στα 20.000μ βάδην (δρόμος) με 1.28.58 όσο και στα 10.000 μ. βάδην (δρόμος).

 Γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου 1980 στην Πρέβεζα. Ανήκει στον Ολυμπιακό και γυμνάζεται με το Ναπολέοντα Κεφαλόπουλο. Την πρώτη της επιτυχία την σημείωσε σε ηλικία 20 ετών στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 στο Σίδνεϋ, όπου με επίδοση 1.33.14 κατέλαβε την 11η θέση. Το 2001, κατέλαβε την 11η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2001 στο Έντμοντον με επίδοση 1.34.56 και την 6η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα για αθλήτριες κάτω των 23 ετών. Την ίδια χρονιά κατέλαβε την 4η θέση στους Μεσογειακους Αγώνες στην Τύνιδα της Τυνησίας. Την επόμενη χρονιά, κατέλαβε την 11η θέση ξανά, αυτή τη φορά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2002 στο Μόναχο με επίδοση 1.31.45. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα, κατάφερε να πλασαριστεί στην 10η θέση με επίδοση 1.30.37, ενώ λίγους μήνες πριν στους Βαλκανικούς Αγώνες σημείωσε πανελλήνιο ρεκόρ με επίδοση 1ώρα 28λεπτά και 58 δευτερόλεπτα. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2005 στο Ελσίνκι, με επίδοση 1.29.21 κατόρθωσε να μπει στην πρώτη εξάδα (ήταν 6η) για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλη διοργάνωση. [1] https://www.worldathletics.org/athletes/_/175732 http://www.olympicmuseum-thessaloniki.org/exibits/index.php/%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B5%CE%BD%CE%B4%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%B1/%CE%9F%CE%9C-00001685-detail/recommend?tmpl=component
Αλεξάντρα Τσούντινα

Η Αλεξάντρα Γκεόργκιεβνα Τσούντινα (ρωσικά: Александра Георгиевна Чудина‎) (6 Νοεμβρίου 1923 – 28 Οκτωβρίου 1990) ήταν Σοβιετική αθλήτρια, η οποία διέπρεψε στο χόκεϊ επί χόρτου, στην πετοσφαίριση και σε διάφορα αγωνίσματα στίβου.

 Η Τσούντινα ασχολήθηκε με ένα ευρύ φάσμα αθλημάτων και διέπρεψε πρώτα στο χόκεϊ επί χόρτου, όπου άρχισε να παίζει ως αμυντικός το 1937 και αργότερα έγινε επιθετικός. Με την ομάδα της Ντιναμό Μόσχας κέρδισε πολλά μεγάλα τουρνουά σε επίπεδο πόλης και σε εθνικό επίπεδο μεταξύ 1937 και 1947. Στη συνέχεια, η Τσούντινα μεταπήδησε στον στίβο και είχε μια πρώτη διεθνή επιτυχία το 1946, όταν τερμάτισε 2η στο άλμα εις ύψος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 κέρδισε αργυρά μετάλλια στον ακοντισμό και στο άλμα εις μήκος και ένα χάλκινο στο άλμα εις ύψος. Στις 22 Μαΐου 1954, σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις ύψος, με 1,73 μ. Την ίδια χρονιά κέρδισε δύο ευρωπαϊκά μετάλλια στο πένταθλο και στο άλμα εις μήκος, αλλά τερμάτισε μόλις 6η στο άλμα εις ύψος. Μεταξύ 1947 και 1963, η Τσούντινα ήταν επίσης μέλος, και συχνά αρχηγός, της Ντιναμό και της εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης. Με την εθνική ομάδα κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 1952, το 1956 και το 1960, και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα το 1949, το 1950, το 1951 και το 1958, τερματίζοντας 2η το 1955. Η Τσούντινα ήταν μια από τους πιο δημοφιλείς Σοβιετικούς αθλητές της δεκαετίας του 1950 και χρησιμοποιήθηκε στη συνέχεια από τα σοβιετικά μέσα ενημέρωσης ως παράδειγμα ανωτερότητας των εθνικών αθλητικών προγραμμάτων. Ήταν ένα πολύχρωμο άτομο που είχε χοντρή χαμηλή φωνή, της άρεσε να πίνει αλκοόλ και να παίζει χαρτιά σε μια παρέα και ήταν απρόσεκτη οδηγός αυτοκινήτου. Αφού αποσύρθηκε από τις διοργανώσεις (καθώς υποπτευόταν ότι ήταν άτομο με μεσοφυλία) εργάστηκε ως διαχειριστής αθλημάτων και σύντομα ξεχάστηκε. Είχε πάθει φυματίωση και έχασε το ένα της πόδι λόγω γάγγραινας. Μανιώδης καπνίστρια στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής της, πέθανε από καρκίνο του στομάχου σε ηλικία 66 ετών.
Κιθ Γκαμπς

Ο Κιθ Τζερόμ Γκαμπς (Keith Jerome Gumbs, γεννήθηκε 11 Σεπτεμβρίου 1972) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από το κράτος Άγιος Χριστόφορος και Νέβις της Καραϊβικής, ο οποίος έχει αγωνιστεί ως κεντρικός επιθετικός σε πρωταθλήματα πολλών χωρών σε τρεις ηπείρους. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής ομάδας της χώρας του.

 Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1972 στο νησί "Άγιος Χριστόφορος" (Saint Kitts) της Καραϊβικής. Στα πρώτα χρόνια της ζωής του έπαιξε διάφορα σπορ, όπως κρίκετ και μπάσκετ, πριν τον κερδίσει το ποδόσφαιρο παρακολουθώντας στην τηλεόραση αγώνες της Νότιας Αμερικής. Ως ποδοσφαιριστής ξεκίνησε από την ισχυρότερη ομάδα της πατρίδας του, τη Νιουτάουν Γιουνάιτεντ, στην οποία αγωνίστηκε εννιά χρόνια από το 1989 κατακτώντας όλους τους τοπικούς τίτλους. Σημείωσε σχεδόν 200 γκολ, κατέκτησε έξι τίτλους πρωταθλήματος και βγήκε έξι φορές πρώτος σκόρερ, ο μόνος στην ιστορία του πρωταθλήματος της χώρας.Στη συνέχεια άρχισε μια περιπλάνηση ανά τις ηπείρους, αγωνιζόμενος σε πολλές χώρες, κυρίως σε μικρομεσαίες ομάδες: Ολλανδία, Αγγλία, Ελλάδα, Βραζιλία, Τρίνινταντ και Τομπάγκο, Χονγκ Κονγκ, Μαλαισία, Ινδονησία. Στην Ευρώπη δεν κατάφερε να καθιερωθεί σε κάποια ομάδα αλλά στις ασιατικές και αμερικανικές ομάδες έκανε αξιόλογη καριέρα. Το 1999 πέρασε και από τον Πανιώνιο, όπου συμμετείχε σε 9 αγώνες πρωταθλήματος χωρίς να σκοράρει, ενώ τραυματίστηκε σε αγώνα με τον Π.Α.Ο.Κ., έχοντας ανάγκη χειρουργικής επέμβασης. Ιδιαίτερα επιτυχημένη ήταν η καριέρα του στην Ινδονησία και την Σριβιτζάγια, όπου πέτυχε 74 γκολ σε 145 εμφανίσεις πρωταθλήματος και συνολικά 94 σε 183 επίσημους αγώνες, επίδοση ρεκόρ για το σύλλογο. Βοήθησε επίσης την ομάδα να επιτύχει μια σειρά από επιτεύγματα κύρους, συμπεριλαμβανομένων των πρωταθλητών του πρωταθλήματος Ινδονησίας (2007–08), τρία Κύπελλα Ινδονησίας (2008, 2009, 2010) και του Community Shield (2010). Την τελευταία χρονιά στο σύλλογο (2011–12) ήταν και βοηθός προπονητή.Παράλληλα από τα 17 του χρόνια μέχρι σήμερα αποτελεί βασικό στέλεχος της εθνικής ομάδας της χώρας του, με την οποία έχει παίξει 41 φορές που αποτελεί ρεκόρ. Είναι επίσης κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων με 24. Αν συμπεριληφθουν και οι ανεπίσημοι αγώνες το σύνολο είναι 131 συμμετοχές και 47 γκολ. Άγιος Χριστόφορος και Νέβις Πρωταθλήματα (6): 1992, 1993, 1995, 1996, 1997, 1998 Χονγκ Κονγκ Πρωτάθλημα: 2003 Λιγκ Καπ (2): 2005–06, 2006–07 Ασπίδα (Senior Challenge Shield): 2005–06 Ινδονησία Κύπελλο: 2008–09 Πρωτάθλημα: 2007–08 Άγιος Χριστόφορος και Νέβις Πρώτος σκόρερ: 6 διαδοχικές σεζόν Καλύτερος επιθετικός: 7 διαδοχικές σεζόν Χονγκ Κονγκ Πρώτος σκόρερ Λιγκ Καπ: 2005–06 Πρώτος σκόρερ Ασπίδας (2): 2004–05, 2005–06 Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα