Σίντι (Ρομά)

Οι Σίντι είναι μια φυλή των Ρομά στην Κεντρική Ευρώπη. Ήταν παραδοσιακά νομάδες, αλλά σήμερα μόνο ένα μικρό ποσοστό τους δεν έχει εγκατασταθεί κάπου. Παλαιότερα ζούσαν συχνά στα περίχωρα των αστικών κέντρων. Οι Σίντι της Κεντρικής Ευρώπης συνδέονται στενά με την ομάδα που είναι στη Γαλλία γνωστή ως Manouche. Μιλούν Σίντι-Μανούς, μια διάλεκτο των ρομανί με ισχυρή γερμανική επιρροή.

 Η προέλευση του ονόματος Σίντι αμφισβητείται. Μερικοί, συμπεριλαμβανομένων πολλών από τους ίδιους τους Σίντι, πιστεύουν ότι προέρχεται από το Sindhi, το όνομα μια φυλής από την περιοχή Σιντ του Πακιστάν, με βάση τις ενδείξεις ότι τα φύλα των Ρομά προέρχονται από την ινδική υποήπειρο . Εκτός από τις τεκμηριωμένες γλωσσικές συνδέσεις μεταξύ των ρομανί και των σανσκριτικών, μια πρόσφατη μελέτη Εσθονών και Ινδών ερευνητών διαπίστωσε γενετικές ομοιότητες μεταξύ Ευρωπαίων Ρομά και Ινδών ανδρών. Άλλοι, συμπεριλαμβανομένου του μελετητή Yaron Matras, υποστηρίζουν ότι το "Sinti" είναι ένας μεταγενέστερος όρος που χρησιμοποιήθηκε από αυτό το φύλο από τον 18ο αιώνα και πρόκειται πιθανότατα για ευρωπαϊκό αντιδάνειο . Οι Σίντι έφτασαν στην Αυστρία και τη Γερμανία στα τέλη του Μεσαίωνα ως μέρος της μετανάστευσης των Ρομά από την Ινδική υποήπειρο και τελικά διασπάστηκαν σε δύο ομάδες: τους Eftavagarja («τα επτά καραβάνια») και τους Estraxarja («από την Αυστρία»). Έφτασαν στη Γερμανία πριν από το 1540. Οι δύο ομάδες εξαπλώθηκαν, οι Eftavagarja στη Γαλλία, την Πορτογαλία και τη Βραζιλία, όπου ονομάζονται "Manouches", και οι Estraxarja στην Ιταλία και την Κεντρική Ευρώπη, κυρίως στη σημερινή Κροατία, Σλοβενία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Τσεχία και Σλοβακία, υιοθετώντας τελικά διάφορες κατά τόπους ονομασίες. Στην Ιταλία απαντώνται κυρίως στην περιοχή του Πεδεμοντίου (όπου λέγονται Σίντο, αν και η λέξη για τους Ρομά είναι sìngher, δηλαδή αθίγγανοι στα ιταλικά), με ορισμένες κοινότητες στο Βένετο και την Εμίλια-Ρομάνια. Οι Σίντι και άλλοι Ρομά μετανάστευσαν στη Γερμανία στα τέλη του 15ου αιώνα. Παρά τη μακρά παρουσία τους, θεωρούνταν γενικά ως ζητιάνοι και κλέφτες και, μέχρι το 1899, η αστυνομία τηρούσε ένα κεντρικό μητρώο για τους Ρομά. Οι Εθνικοσοσιαλιστές τους θεωρούσαν φυλετικά κατώτερους και τους καταδίωξαν σε ολόκληρη τη Γερμανία κατά τη διάρκεια της ναζιστικής περιόδου - οι νόμοι της Νυρεμβέργης του 1935 ερμηνεύονταν συχνά για να ισχύουν και για αυτούς, όπως και για τους Εβραίους. Ο Άντολφ Άιχμαν συνέστησε στο Τρίτο Ράιχ να λύσει το «Ζήτημα των Τσιγγάνων» ταυτόχρονα με αυτό των Εβραίων, με αποτέλεσμα την απέλαση των Σίντι για να δημιουργηθεί χώρος για την κατασκευή σπιτιών για Γερμανούς. Κάποιοι εκτοπίστηκαν στην Πολωνία ή αλλού (συμπεριλαμβανομένων μερικών που απελάθηκαν στη Γιουγκοσλαβία από την Αστυνομία του Αμβούργου το 1939) άλλοι περιορίστηκαν σε καθορισμένους χώρους, και πολλοί τελικά δολοφονήθηκαν σε θαλάμους αερίων. Πολλοί Σίντι και Ρομά μεταφέρθηκαν στο Άουσβιτς-Μπίρκεναου, όπου τέθηκαν σε ειδικό τμήμα, το ονομαζόμενο «στρατόπεδο τσιγγάνων». Ο Γιόζεφ Μένγκελε εκτελούσε συχνά μερικά από τα διαβόητα πειράματά του σε Σίντι και Ρομά. Στις 2 Αυγούστου 1944, το «στρατόπεδο τσιγγάνων» έκλεισε, και περίπου 4.000 Σίντι και Ρομά οδηγήθηκαν στους θαλάμους αερίων κατά τη διάρκεια της νύχτας της 2ας-3ης Αυγούστου και κάηκαν στα κρεματόρια. Η 2α Αυγούστου εορτάζεται πλέον ως Ημέρα μνήμης των Ρομά και του Ολοκαυτώματος των Σίντι.