Αποκρυφισμός στο Ναζισμό

Ο συσχετισμός του ναζισμού με τον αποκρυφισμό εμφανίζεται σε ένα ευρύ φάσμα θεωριών, εικασιών και ερευνών σχετικά με την προέλευση του ναζισμού και την πιθανή σχέση του ναζισμού με αποκρυφιστικές παραδόσεις. Τέτοιες ιδέες έχουν ανθίσει ως μέρος της λαϊκής κουλτούρας τουλάχιστον από τις αρχές της δεκαετίας του 1940 (κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου απέκτησαν ανανεωμένη δημοτικότητα ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1960. Τα βιβλία σχετικά με το θέμα περιλαμβάνουν το Morning of the Magicians (1960) και The Spear of Destiny (1972). Ο αποκρυφισμός στον ναζισμό έχει επίσης παρουσιαστεί σε πολλά ντοκιμαντέρ, ταινίες, μυθιστορήματα, κόμικς και άλλα φανταστικά μέσα. Αξιοσημείωτα παραδείγματα περιλαμβάνουν την ταινία Raiders of the Lost Ark (1981), τη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Wolfenstein και τη σειρά κόμικ Hellboy (1993–σήμερα). Ο ιστορικός Nicholas Goodrick-Clarke ανέλυσε το θέμα στο βιβλίο του The Occult Roots of Nazism το 1985 στο οποίο υποστήριξε ότι υπάρχουν στην πραγματικότητα δεσμοί μεταξύ ορισμένων ιδανικών της Αριοσοφίας και της ναζιστικής ιδεολογίας . Ανέλυσε επίσης τα προβλήματα των πολυάριθμων δημοφιλών βιβλίων αποκρυφιστικής ιστοριογραφίας που γράφτηκαν για το ζητημα του ναζιστικού αποκρυφισμού που υπάρχει σε πολλά βιβλία που «έχουν αναπαραστήσει το ναζιστικό φαινόμενο ως προϊόν απόκρυφης και δαιμονικής επιρροής». Τα περισσότερα από αυτά τα αξιολόγησε ως «συνταρακτικά και υπο-ερευνημένα».

 Το βιβλίο του ιστορικού Nicholas Goodrick-Clarke του 1985, The Occult Roots of Nazism, συζητά τη δυνατότητα σύνδεσης μεταξύ των ιδεών του αποκρυφισμού και εκείνων του ναζισμού. Το κύριο θέμα του βιβλίου είναι το ρατσιστικό-αποκρυφιστικό κίνημα της Αριοσοφίας, ένα βασικό σκέλος του εθνικιστικού εσωτερισμού στη Γερμανία και την Αυστρία κατά τη διάρκεια του 1800 και των αρχών του 1900. Εισάγει το έργο του ως «μια υπόγεια ιστορία, που ασχολείται με τους μύθους, τα σύμβολα και τις φαντασιώσεις που σχετίζονται με την ανάπτυξη αντιδραστικών, αυταρχικών και ναζιστικών μορφών σκέψης», υποστηρίζοντας ότι «οι φαντασιώσεις μπορούν να επιτύχουν μια αιτιώδη κατάσταση αφού θεσμοθετηθούν σε πεποιθήσεις, αξίες και κοινωνικές ομάδες». Κατά άποψη του Goodrick-Clarke, κίνημα των Αριοσοφιστών βασίστηκε στις προηγούμενες ιδέες του κινήματος Völkisch, μια παραδοσιακή, πανγερμανική απάντηση στην εκβιομηχάνιση και την αστικοποίηση, αλλά συνέδεσε τα προβλήματα του μοντερνισμού ειδικά με τις υποτιθέμενες κακοτεχνίες του Τεκτονισμού, ωστε του Καμπαλισμού και του Ροδοσταυρισμού . προκειμένου να «αποδείξει ότι ο σύγχρονος κόσμος βασιζόταν σε ψευδείς και κακές αρχές».Αριοσοφιστές «ιδέες και σύμβολα διηθήθηκαν σε αρκετές αντισημιτικές και εθνικιστικές ομάδες στην ύστερη Γουλιελμίνα της Γερμανίας, από την οποία προέκυψε το πρώιμο Ναζιστικό Κόμμα στο Μόναχο μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο». Επέδειξε δεσμούς μεταξύ δύο Αριοσοφιστών και του Χάινριχ Χίμλερ . Το Παράρτημα Ε του βιβλίου του Goodrick-Clarke τιτλοφορείται Η σύγχρονη μυθολογία του ναζιστικού αποκρυφισμού .Σε αυτό, δίνει μια άκρως κριτική άποψη για μεγάλο μέρος της λαϊκής βιβλιογραφίας για το θέμα. Σύμφωνα με τα λόγια του, αυτά τα βιβλία περιγράφουν τον Χίτλερ και τους Ναζί ως ελεγχόμενους από μια «κρυφή δύναμη… που χαρακτηρίζεται είτε ως μια ασύμμετρη οντότητα (π.χ. « μαύρες δυνάμεις », « αόρατες ιεραρχίες », « άγνωστοι ανώτεροι ») είτε ως μαγική ελίτ σε μια μακρινή εποχή ή μακρινή τοποθεσία». Αναφέρθηκε στους συγγραφείς αυτού του είδους ως « κρυπτοϊστορικούς ». Σε έναν νέο πρόλογο για την έκδοση του 2004 του The Occult Roots of Nazism, ο Goodrick-Clarke σχολιάζει ότι το 1985, όταν πρωτοεμφανίστηκε το βιβλίο του, «η ναζιστική «μαύρη μαγεία» θεωρήθηκε ως θέμα για εντυπωσιακούς συγγραφείς που επιδιώκουν ισχυρές πωλήσεις». . Στο έργο του Μαύρος Ήλιος του 2002, το οποίο αρχικά προοριζόταν να ανιχνεύσει την επιβίωση των απόκρυφων ναζιστικών θεμάτων στη μεταπολεμική περίοδο, ο Goodrick-Clarke θεώρησε απαραίτητο να επανεξετάσει το θέμα. Αφιερώνει ένα κεφάλαιο του βιβλίου στα «τα ναζιστικά μυστήρια», όπως δηλώνει το πεδίο του ναζιστικού αποκρυφισμού εκεί. Άλλες αξιόπιστες περιλήψεις της εξέλιξης του είδους έχουν γραφτεί από Γερμανούς ιστορικούς. Η γερμανική έκδοση του The Occult Roots of Nazism περιλαμβάνει ένα δοκίμιο, "Nationalsozialismus und Okkultismus" ("Εθνικοσοσιαλισμός και Αποκρυφισμός"), το οποίο εντοπίζει στις απαρχές της υιοθεσιας για σκεψη για τον ναζιστικό αποκρυφισμό πίσω στις δημοσιεύσεις από τα τέλη της δεκαετίας του 1930 και το οποίο μεταφράστηκε στη συνέχεια από τον Goodrick-Clarke στα αγγλικά. Ο Γερμανός ιστορικός Michael Rißmann έχει επίσης συμπεριλάβει μια μεγαλύτερη «δικαιολογία» για τον «Nationalsozialismus und Okkultismus» στο διάσημο βιβλίο του για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του Αδόλφου Χίτλερ . Σύμφωνα με τον Goodricke-Clarke, η εικασία του ναζιστικού αποκρυφισμού προήλθε από τη «μεταπολεμική γοητεία με τον ναζισμό». Η «φρικτή γοητεία» του ναζισμού στο δυτικό μυαλό αναδύεται από το «ασυνήθιστο διάλειμμα στη σύγχρονη ιστορία» που παρουσιάζει σε έναν παρατηρητή μερικές δεκαετίες αργότερα. Η ειδωλοποίηση του Χίτλερ στη ναζιστική Γερμανία, η βραχύβια κυριαρχία του στην ευρωπαϊκή ήπειρο και ο ακραίος αντισημιτισμός του ναζισμού τον ξεχώρισαν από άλλες περιόδους της σύγχρονης ιστορίας. «Έξω από ένα καθαρά κοσμικό πλαίσιο αναφοράς, ο ναζισμός θεωρήθηκε ότι ήταν η ενσάρκωση του κακού. σε ένα σύγχρονο καθεστώς του εικοστού αιώνα, μια τερατώδης παγανιστική υποτροπή στη χριστιανική κοινότητα της Ευρώπης». Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, «μπορούσε κανείς πλέον να εντοπίσει ξεκάθαρα έναν μυστικισμό του ναζισμού». Μια εντυπωσιακή και φανταχτερή παρουσίαση των μορφών και των συμβόλων \, «αποκομμένη από κάθε πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο», κέρδισε έδαφος με θρίλερ, βιβλία μη μυθοπλασίας και ταινίες και διαπέρασε «το περιβάλλον της λαϊκής κουλτούρας ». Οι Απόκρυφες Ρίζες του Ναζισμού επαινούνται για την ειδική αντιμετώπιση των φανταστικών σύγχρονων απεικονίσεων του ναζιστικού αποκρυφισμού, καθώς και για την προσεκτική αντανάκλαση της κριτικής επιστημονικής εργασίας που βρίσκει συσχετισμούς μεταξύ της Αριοσοφίας και του ναζιστικού πρακτορείου. «Δεν πρέπει να παραπλανηθεί κανείς από τον τίτλο και να πιστέψει ότι ανήκει στη «μοντέρνα μυθολογία του ναζιστικού αποκρυφισμού», έναν κόσμο σατανικής φαντασίας που διαμελίστηκε πειστικά από τον συγγραφέα σε ένα Παράρτημα», αναφερόμενος στο το ποικίλο γραπτό, απεικονιζόμενο και παραγόμενο υλικό που εμβαθύνει στον ναζιστικό αποκρυφισμό χωρίς να παρέχει κανένα αξιόπιστο ή σχετικό στοιχείο. Αντίθετα, μέσα από το έργο του Goodrick-Clarke προκύπτουν αρκετές επιστημονικές κριτικές που αφορούν την αποκρυφιστική συνάφεια σε συνδυασμό με τις αριοσοφιστικές πρακτικές. Ιστορικοί για παραδειγμα ο Martyn Housden και ο Jeremy Noakes επαινούν τον Goodrick-Clarke για την εξέταση της σχέσης αναμεσα των αριοσοφικών ιδεολογιών που έχουν τις ρίζες τους σε ορισμένους γερμανικούς πολιτισμούς και της πραγματικής δράσης της ναζιστικής ιεραρχίας. το πρόβλημα, όπως παρατηρεί ο Housden, έγκειται στην αποτελεσματικότητα αυτών των αριοσοφικών πρακτικών. Όπως παρατηρεί, «η πραγματική αξία αυτής της μελέτης, επομένως, έγκειται στην επίπονη αποσαφήνιση μιας εγγενώς συναρπαστικής υποκουλτούρας που βοήθησε να χρωματίσουμε παρά να προκαλέσουμε πτυχές του ναζισμού. Σε αυτό το πλαίσιο, μας αφήνει επίσης να συλλογιστούμε ένα κεντρικό ζήτημα: γιατί τελικά οι Αυστριακοί και οι Γερμανοί αποκρυφιστές, όπως και η ηγεσία των Ναζί, ήταν τόσο επιρρεπείς, όντως διακατεχόμενοι από, ούτως ή άλλως συγκεκριμένα επιθετικές ρατσιστικές πεποιθήσεις;» Ο Noakes συνεχίζει αυτή τη γενική σκέψη καταλήγοντας: «[Goodrick-Clarke] παρέχει όχι μόνο μια οριστική περιγραφή της επιρροής της Αριοσοφίας στον ναζισμό, ένα θέμα που είναι επιρρεπές στον εντυπωσιασμό, αλλά και συναρπαστικές γνώσεις για το πνευματικό κλίμα του τέλους του δέκατου ένατου και των αρχών. εικοστός αιώνας." Αυτές οι ανασκοπήσεις αντικατοπτρίζουν τα μεγαλύτερα διλήμματα στη ναζιστική αποκρυφιστική υποτροφία. Η διάκριση μεταξύ της πραγματικής αποτελεσματικότητας πιθανών αποκρυφιστικών πρακτικών από ναζί ηγέτες, του σκοπού αυτών των πρακτικών και των σύγχρονων αντιλήψεων και εφαρμογών του αποκρυφισμού σήμερα επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό την κατάλληλη γνώση γενικά για τη δημιουργία συνδέσεων μεταξύ εύλογων ναζιστικών αριοσοφικών πρακτικών και κραυγαλέα λαϊκού μύθου. Δεσμοί που κάνει ο Goodrick-Clarke σχετικά με την Αριοσοφία και τη γερμανική κοινωνία αναφέρονται λεπτομερέστερα στο Political Violence under the Swastika του Peter Merkl, στο οποίο «Ναζί πριν από το 1933», διάφορα μέλη του NSDAP, προσφέρθηκαν εθελοντικά να γράψουν τα απομνημονεύματα και τις αναμνήσεις τους για άνοδο του Ναζιστικού Κόμματος. προκειμένου να παράσχει μια συνεκτική, στατιστική ανάλυση των κινήτρων και των ιδανικών που ήλπιζαν να ακολουθήσουν αυτά τα πρώτα μέλη στη γερμανική πολιτική. Από τα ευρήματα, ο Merkl διαπίστωσε, μέσω στατιστικών στοιχείων, ότι υπήρχαν πτυχές ιδεολογίας μέσα στη γερμανική κοινωνία που ευνοούσαν τον έντονο γερμανικό εθνικισμό, τα οποια κυμαίνονταν από αυτό που θεωρούνταν «γερμανός ρομαντικός», αυτός που «υποχρεωνόταν στο πολιτιστικό και ιστορικό παραδόσεις της παλιάς Γερμανίας...» σε κάποιον που είχε ταξινομηθεί ως μέρος μιας υποτιθέμενης «Σκανδιναβικής/Χιτλερικής λατρείας», που ακολούθησε τις Voelkisch (παραδοσιακές, αντισημιτικές) πεποιθήσεις. Για να αποδείξει περαιτέρω το θέμα, η Merkl ανακάλυψε ότι από όσους ήταν πρόθυμοι να υποβάλουν τις μαρτυρίες τους, «οι Προτεστάντες έτειναν να είναι Γερμανοί Ρομαντικοί, οι Καθολικοί να είναι αντισημίτες, υπερπατριώτες και αλληλέγγυοι. Οι τομείς θρησκευτικής ομοιογένειας ήταν ιδιαίτερα υψηλοί στον αντισημιτισμό ή στη σκανδιναβογερμανική λατρεία», από τα οποία τα μέλη και των δύο θρησκευτικών ομάδων ως επιρρεπή στο «Judenkoller», μια υποτιθέμενη ξαφνική και βίαιη ασθένεια που θα εκδηλωνόταν είτε με κραυγαλέο μίσος ή υστερία στο να είσαι κοντά σε Εβραίους. )Merkl αναφέρει μια σχέση με αυτή τη σκανδιναβική/γερμανο-αγροτική λατρεία σε σχέση με τον 19ο αιώνα με μια «κρυπτοναζιστική παράδοση», παρόλο που γράφτηκε δέκα χρόνια πριν από το The Occult Roots of Nazism . Κάποια αυτή τη σύγχρονη μυθολογία αγγίζει ακόμη και το θέμα του Goodrick-Clarke άμεσα. Η φήμη ότι ο Αδόλφος Χίτλερ είχε συναντήσει τον Αυστριακό μοναχό και αντισημίτη δημοσιογράφο Lanz von Liebenfels, ήδη σε ηλικία 8 ετών, αβαείο του Heilgenkreuz, πηγαίνει πίσω στο Les mystiques du soleil (1971) του Michel-Jean Angbert. «Αυτό το επεισόδιο είναι εντελώς φανταστικό». Ομως, ο Michel-Jean Angbert και οι άλλοι συγγραφείς που συζητήθηκαν από τον Goodrick-Clarke παρουσιάζουν τις αφηγήσεις τους ως πραγματικές, έτσι ώστε αυτή η σύγχρονη μυθολογία έχει οδηγήσει σε αρκετούς θρύλους που μοιάζουν με θεωρίες συνωμοσίας, που αφορούν, για παράδειγμα, την Εταιρεία Vril ή φήμες για τον Karl Haushofer . η σύνδεση του με το αποκρυφιστικό. Τα βιβλία με τη μεγαλύτερη επιρροή ήταν το <i id="mwjw">The Spear of Destiny του</i> Trevor Ravenscroft και το Morning of the Magicians των Pauwels και Bergier. Ένας από τους πρώτους ισχυρισμούς του ναζιστικού αποκρυφισμού μπορεί να βρεθεί στο βιβλίο του Lewis Spence, Occult Causes of the Present War (1940). Σύμφωνα με τον Spence, ο Άλφρεντ Ρόζενμπεργκ και το βιβλίο του Ο μύθος του εικοστού αιώνα ήταν υπεύθυνοι για την προώθηση παγανιστικών, αποκρυφιστικών και αντιχριστιανικών ιδεών που κίνησαν το ναζιστικό κόμμα. Η Δαιμονική κατοχή του Χίτλερ Για μια περιεργη δαιμονική επιρροή στον Χίτλερ, το Hitler Speaks του Hermann Rauschning παρουσιάζεται ως πηγή. Ωστόσο, οι περισσότεροι σύγχρονοι μελετητές δεν θεωρούν το Rauschning αξιόπιστο. (Όπως συνοψίζει ο Nicholas Goodrick-Clarke, «η πρόσφατη μελέτη έχει σχεδόν σίγουρα αποδείξει ότι οι συνομιλίες του Rauschning επινοήθηκαν ως επί το πλείστον». ) Πολυ παρομοια με τον Rauschning, ο August Kubizek, ένας από τους πιο στενούς φίλους του Χίτλερ από την παιδική του ηλικία, ισχυρίζεται ότι ο Χίτλερ —17 ετών τότε— του μίλησε κάποτε για «επάνοδο της Γερμανίας στην παλιά της δόξα». σχετικά με αυτό το σχόλιο, ο August είπε: «Ήταν σαν ένα άλλο ον να μίλησε έξω από το σώμα του και να τον συγκίνησε όσο κι εμένα». άρθρο "Hitler's Forgotten Library" του Timothy Ryback, που δημοσιεύτηκε στο The Atlantic (Μάιος 2003), αναφέρει ένα βιβλίο από την ιδιωτική βιβλιοθήκη του Χίτλερ που συντάχθηκε από τον Ernst Schertel . Ο Schertel, του οποίου τα ενδιαφέροντα ήταν το μαστίγωμα, ο χορός, ο αποκρυφισμός, ο γυμνισμός και το BDSM, είχε επίσης ενεργήσει ως ακτιβιστής για τη σεξουαλική απελευθέρωση πριν από το 1933. Είχε φυλακιστεί στη ναζιστική Γερμανία για επτά μήνες και του ανακλήθηκε το διδακτορικό δίπλωμα. Υποτίθεται ότι έστειλε ένα αφιερωμένο αντίγραφο του βιβλίου του του 1923 Magic: History, Theory and Practice στον Χίτλερ κάποια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας του 1920. Λέγεται ότι ο Χίτλερ σημείωσε εκτεταμένα αποσπάσματα, συμπεριλαμβανομένου ενός που γράφει «Αυτός που δεν έχει τον δαιμονικό σπόρο μέσα του δεν θα γεννήσει ποτέ έναν μαγικό κόσμο». Η θεόσοφος Alice A. Bailey δήλωσε κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ότι ο Αδόλφος Χίτλερ κυριευόταν από αυτό που αποκαλούσε Σκοτεινές Δυνάμεις . Ο οπαδός της Benjamin Creme δήλωσε ότι μέσω του Χίτλερ (και μιας ομάδας εξίσου κακών ανδρών γύρω του στη Ναζιστική Γερμανία, μαζί με μια ομάδα μιλιταριστών στην Ιαπωνία και μια άλλη ομάδα γύρω από τον Μουσολίνι στην Ιταλία ) απελευθερώθηκαν οι ενέργειες του Αντίχριστου, που, σύμφωνα με τις θεοσοφικές διδασκαλίες, δεν είναι μεμονωμένο άτομο ομως δυνάμεις καταστροφής. Σύμφωνα με τον James Herbert Brennan στο βιβλίο του Occult Reich, μέντορας του Χίτλερ, Dietrich Eckhart (στον οποίο ο Χίτλερ αφιερώνει το Mein Kampf ), σε έναν φίλο του το 1923: «Ακολούθησε τον Χίτλερ! Θα χορέψει, αλλά είμαι εγώ που φώναξα τη μελωδία. Του δώσαμε το «μέσο επικοινωνίας» μαζί Τους. Μη θρηνείς για μένα. Θα έχω επηρεάσει την ιστορία περισσότερο από κάθε άλλο Γερμανό». Η Νέα τάξη πραγμάτων Οι θεωρητικοί συνωμοσίας «συχνά αναγνωρίζουν τον γερμανικό εθνικοσοσιαλισμό μεταξύ άλλων ως πρόδρομο της Νέας Παγκόσμιας Τάξης». Όσον αφορά τη μεταγενέστερη φιλοδοξία του Χίτλερ να επιβάλει το ναζιστικό καθεστώς σε ολόκληρη την Ευρώπη, η ναζιστική προπαγάνδα χρησιμοποίησε τον όρο Neuordnung (συχνά κακώς μεταφράζεται ως «η Νέα Τάξη», ενώ στην πραγματικότητα αναφερόταν στην «αναδιάρθρωση» των κρατικών συνόρων στον ευρωπαϊκό χάρτη και που προέκυψε από τη μεταπολεμική οικονομική ηγεμονία της Μεγάλης Γερμανίας), επομένως θα μπορούσε να πει κανείς ότι οι Ναζί επιδίωξαν μια νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων από άποψη πολιτικής. Αλλά ο ισχυρισμός ότι ο Χίτλερ και η Εταιρεία Thule συνωμότησαν για να δημιουργήσουν μια Νέα Παγκόσμια Τάξη (μια θεωρία συνωμοσίας, που διατυπώθηκε σε ορισμένες ιστοσελίδες) ,είναι εντελώς αβάσιμος. Άλιστερ Κρόουλι Υπάρχουν επίσης μη επαληθεύσιμες φήμες ότι ο αποκρυφιστής Aleister Crowley προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Χίτλερ κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Παρά πολλούς ισχυρισμούς και εικασίες για το αντίθετο, δεν υπάρχουν στοιχεία για μια τέτοια συνάντηση. Το 1991, ο John Symonds, ένας από τους λογοτεχνικούς εκτελεστές του Crowley, δημοσίευσε ένα βιβλίο: The Medusa's Head or Conversations Between Aleister Crowley and Adolf Hitler, το οποίο έχει αποδειχθεί οριστικά, ως λογοτεχνική μυθοπλασία. Το ότι η έκδοση αυτού του βιβλίου περιορίστηκε στις 350 συνέβαλε επίσης στο μυστήριο γύρω από το θέμα. Η αναφορά μιας επαφής μεταξύ του Κρόουλι και του Χίτλερ -χωρίς πηγές ή στοιχεία- γίνεται επίσης σε μια επιστολή του Ρενέ Γκενόν προς τον Τζούλιους Έβολα με ημερομηνία 29 Οκτωβρίου 1949, η οποία αργότερα έφτασε σε ένα ευρύτερο κοινό. Erik Jan Hanussen Το ντοκιμαντέρ Hitler and the Occult περιγράφει πώς ο Χίτλερ «φαινόταν προικισμένος με ακόμη μεγαλύτερη εξουσία και χάρισμα» αφού είχε ξαναρχίσει δημόσια ομιλία τον Μάρτιο του 1927. Ο αφηγητής δηλώνει ότι «αυτό μπορεί να οφείλεται στην επιρροή» του διορατικού ερμηνευτή και δημοσιογράφο Erik Jan Hanussen . «Ο Hanussen βοήθησε τον Χίτλερ να τελειοποιήσει μια σειρά από υπερβολικές στάσεις», χρήσιμες για να μιλήσεις μπροστά σε ένα τεράστιο κοινό. Στη συνέχεια, το ντοκιμαντέρ παίρνει συνέντευξη από τον Dusty Sklar σχετικά με την επαφή μεταξύ του Χίτλερ και του Hanussen, και ο αφηγητής κάνει τη δήλωση σχετικά με, τις «απόκρυφες τεχνικές ελέγχου του νου και την κυριαρχία του πλήθους». Αν ο Χίτλερ είχε γνωρίσει καθόλου τον Χάνουσεν δεν είναι σίγουρο. Το ότι τον συνάντησε ακόμη και πριν από τον Μάρτιο του 1927 δεν επιβεβαιώνεται από άλλες πηγές για τον Hanussen. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1930 ο Hanussen έκανε πολιτικές προβλέψεις στη δική του εφημερίδα, Hanussens Bunte Wochenschau, που σταδιακά άρχισαν να ευνοούν τον Χίτλερ, αλλά μέχρι τα τέλη του 1932 αυτές οι προβλέψεις διέφεραν. Το 1929, ο Hanussen προέβλεψε, για παράδειγμα, ότι ο Wilhelm II θα επέστρεφε στη Γερμανία το 1930 και ότι το πρόβλημα της ανεργίας θα λυνόταν το 1931 Ναζιστικός μυστικισμός, αποκρυφισμός και επιστημονική φαντασία Ο ναζιστικός μυστικισμός στη γερμανική κουλτούρα εκτείνεται περαιτέρω στο άρθρο του Manfred Nagl "SF (Science Fiction), Occult Sciences, and Nazi Myths", που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science Fiction Studies . Σε αυτό, ο Nagl γράφει ότι οι φυλετικές αφηγήσεις που περιγράφονται σε σύγχρονες γερμανικές ιστορίες επιστημονικής φαντασίας, όπως η Τελευταία Βασίλισσα της Ατλαντίδας, από τον Edmund Kiss, παρέχουν περαιτέρω έννοιες φυλετικής υπεροχής υπό την αιγίδα της Αριοσοφίας, του Αριανισμού και του υποτιθέμενου ιστορικού φυλετικού μυστικισμού, υποδηλώνοντας ότι Τα γραπτά που σχετίζονται με τον πιθανό Αποκρυφισμό, την Αριοσοφία ή τον Αριανισμό ήταν προϊόντα που προορίζονταν να επηρεάσουν και να δικαιολογήσουν με κοινωνικοπολιτικό τρόπο, αντί να καθιερώσουν απλώς την πολιτιστική κληρονομιά. Οι ίδιες οι ιστορίες πραγματεύονταν «...ήρωες, χαρισματικούς τύπους ηγετών, (που) έχουν επιλεγεί από τη μοίρα—με τους πόρους μιας εξελιγμένης και εξαιρετικά ισχυρής τεχνολογίας». Ο Nagl θεωρεί ότι κομμάτια επιστημονικής φαντασίας όπως το Atlantis τροφοδότησε περαιτέρω τη βίαιη πειστικότητα των ηγετών των Ναζί, όπως ο Αδόλφος Χίτλερ και ο Χάινριχ Χίμλερ, ως περαιτέρω δικαιολογία για μια «ναζιστική ελίτ (οραματίζεται) για τον εαυτό της στα κατεχόμενα εδάφη της Ανατολικής Ευρώπης». Αυτό, με τη σειρά του, φέρεται να προπαγάνδιζε ,δημόσια υποστήριξη της ναζιστικής ιδεολογίας, που συνοψίζεται από τον Nagl ως «μια τεράστια στροφή του πολιτισμού, μακριά από την εποχή της λογικής και της συνείδησης, προς την εποχή μιας «υπνοβασίας βεβαιότητας», την εποχή του υπερλογικού μαγεία". Σε δοκίμιο που περιλαμβάνεται στη γερμανική έκδοση του The Occult Roots. . . , Ο HT Hakl, ένας Αυστριακός εκδότης εσωτερικών έργων, εντοπίζει τις απαρχές της εικασίας για τον Ναζισμό και τον Αποκρυφισμό σε πολλά έργα από τις αρχές της δεκαετίας του 1940. Η έρευνά του δημοσιεύτηκε επίσης σε ένα σύντομο βιβλίο, Unknown sources: National Socialism and the Occult, μετάφραση Goodrick-Clarke. Ήδη το 1933 ένας ψευδώνυμος Kurt van Emsen περιέγραψε τον Χίτλερ ως «δαιμονική προσωπικότητα», αλλά το έργο του ξεχάστηκε σύντομα. Οι πρώτοι υπαινιγμοί ότι ο Χίτλερ κατευθύνθηκε από αποκρυφιστικές δυνάμεις που υιοθέτησαν οι μεταγενέστεροι συγγραφείς προήλθαν από τον Γάλλο Χριστιανό εσωτεριστή René Kopp. Σε δύο άρθρα που δημοσιεύθηκαν στο μηνιαίο εσωτερικό περιοδικό Le Chariot από τον Ιούνιο του 1934 και τον Απρίλιο του 1939, επιδιώκει να εντοπίσει την πηγή της δύναμης του Χίτλερ στις υπερφυσικές δυνάμεις. Το δεύτερο άρθρο είχε τίτλο: " L'Enigme du Hitler ". Σε άλλα γαλλικά εσωτερικά περιοδικά της δεκαετίας του 1930, ο Hakl δεν μπορούσε να βρει παρόμοιες υποδείξεις. Το 1939 ένας άλλος Γάλλος συγγραφέας, ο Edouard Saby, δημοσίευσε ένα βιβλίο: Hitler et les Forces Occultes . Η Saby αναφέρει ήδη τους Hanussen και Ignaz Trebitsch-Lincoln . Ο Hakl υπαινίσσεται μάλιστα ότι ο Edouard Saby θα είχε τα πνευματικά, δικαιώματα στον μύθο του ναζιστικού αποκρυφισμού. Ωστόσο, ένα άλλο σημαντικό βιβλίο από το 1939 είναι περισσότερο γνωστό: Ο Χίτλερ μιλάει του Χέρμαν Ράουσνινγκ . Εκεί λέγεται (στο κεφάλαιο «Ασπρόμαυρη Μαγεία»), ότι «ο Χίτλερ παραδόθηκε στις δυνάμεις που τον παρέσυραν. . . . Έστρεψε τον εαυτό του σε ένα ξόρκι, το οποίο μπορεί, με βάσιμους λόγους και όχι απλώς σε μια μεταφορική αναλογία, να χαρακτηριστεί ως δαιμονική μαγεία». Το κεφάλαιο «Ο Χίτλερ ιδιωτικά» είναι ακόμη πιο δραματικό και έμεινε έξω στη γερμανική έκδοση του 1940 Goodrick-Clarke εξετάζει αρκετά ψευδοϊστορικά «βιβλία που γράφτηκαν για τον ναζιστικό αποκρυφισμό μεταξύ 1960 και 1975», οποία «ήταν συνήθως εντυπωσιακά και ελάχιστα ερευνημένα». Ονομάζει αυτό το είδος «κρυπτοϊστορία», καθώς το καθοριστικό του στοιχείο και «τελικό σημείο επεξηγηματικής αναφοράς είναι ένας παράγοντας που έχει μείνει κρυφός στους προηγούμενους ιστορικούς του εθνικοσοσιαλισμού». Χαρακτηριστικές τάσεις αυτής της βιβλιογραφίας περιλαμβάνουν: (1) «πλήρη άγνοια πρωτογενών πηγών» και (2) επανάληψη «ανακρίβειων και άγριων ισχυρισμών», χωρίς να γίνεται προσπάθεια να επιβεβαιωθούν ακόμη και «εντελώς ψευδή «γεγονότα»». Τα βιβλία που απομυθοποιούνται στο Παράρτημα Ε του The Occult Roots of Nazism είναι: Louis Pauwels and Jacques Bergier, 1960, The Morning of the Magician Dietrich Bronder, 1964, Bevor Hitler kam Trevor Ravenscroft, 1972, The Spear of Destiny Michel-Jean Angbert, 1971, Les mystiques du soleil JH Brennan, 1974, The Occult Reich Otto Rahn, 1937, Luzifers Hofgesind, eine Reise zu den guten Geistern Europas (Lucifer's Court: A Heretic's Journey in Search of the Light Bringers).Αυτά τα βιβλία αναφέρονται αποκλειστικα στο Παράρτημα. Διαφορετικά ολόκληρο το βιβλίο του Goodrick-Clarke κάνει χωρίς καμία αναφορά σε αυτού του είδους τη λογοτεχνία. χρησιμοποιεί άλλες πηγές. Αυτή η βιβλιογραφία δεν είναι αξιόπιστη. Ωστόσο, τα βιβλία που εκδόθηκαν μετά την εμφάνιση του The Occult Roots of Nazism συνεχίζουν να επαναλαμβάνουν ισχυρισμούς που έχουν αποδειχθεί ψευδείς: Wulf Schwarzwaller, 1988, Ο Άγνωστος Χίτλερ Άλαν Μπέικερ, 2000, Αόρατος Αετός . Η ιστορία του ναζιστικού αποκρυφισμού Περισσότερα 60 χρόνια μετά το τέλος του Τρίτου Ράιχ, ο ναζισμός και ο Αδόλφος Χίτλερ έχουν γίνει επαναλαμβανόμενο θέμα στα ιστορικά ντοκιμαντέρ . Μεταξύ αυτών των ντοκιμαντέρ, υπάρχουν αρκετά που εστιάζουν ιδιαίτερα στις πιθανές σχέσεις μεταξύ του ναζισμού και του αποκρυφισμού, όπως το ντοκιμαντέρ του History Channel, Hitler and the Occult . Ως απόδειξη της «αποκρυφιστικής δύναμης» του Χίτλερ, αυτό το ντοκιμαντέρ προσφέρει, για παράδειγμα, την περιβόητη δήλωση του Joachim von Ribbentrop για τη συνεχιζόμενη υποταγή του στον Χίτλερ στη Δίκη της Νυρεμβέργης . Αφού ο συγγραφέας Dusty Sklar έχει επισημάνει ότι η αυτοκτονία του Χίτλερ συνέβη τη νύχτα της 30ης Απριλίου/1ης Μαΐου, που είναι η Νύχτα Walpurgis, ο αφηγητής συνεχίζει: «Με τον Χίτλερ να έφυγε, ήταν σαν να είχε σπάσει ένα ξόρκι». Ενας πολύ πιο εύλογος λόγος για την αυτοκτονία του Χίτλερ (που δεν περιλαμβάνει το παραφυσικό) είναι ότι οι Ρώσοι είχαν ήδη κλείσει σε απόσταση πολλών εκατοντάδων μέτρων από το καταφύγιο του Χίτλερ και δεν ήθελε να τον συλλάβουν ζωντανό. Από τη πλευρα της ακαδημαϊκής ιστορίας, αυτά τα ντοκιμαντέρ για τον ναζισμό, αν ποτέ σχολιαστούν, θεωρούνται προβληματικά επειδή δεν συμβάλλουν στην πραγματική κατανόηση των προβλημάτων που προκύπτουν στη μελέτη του ναζισμού και του νεοναζισμού. Χωρίς να αναφέρεται σε συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ, ο Mattias Gardell, ένας ιστορικός που μελετά τις σύγχρονες αυτονομιστικές ομάδες, γράφει: In documentaries portraying the Third Reich, Hitler is cast as a master magician; these documentaries typically include scenes in which Hitler is speaking at huge mass meetings. [...] Cuts mix Hitler screaming with regiments marching under the sign of the swastika. Instead of providing a translation of his verbal crescendos, the sequence is overlaid with a speaker talking about something different. All this combines to demonize Hitler as an evil wizard spellbinding an unwitting German people to become his zombified servants until they are liberated from the spell by the Allied victory after which, suddenly, there were no German Nazis left among the populace. How convenient it would be if this image were correct. National socialism could be defeated with garlic. Watchdog groups could be replaced with a few vampire killers, and resources being directed into anti-racist community programs could be directed at something else. [...] The truth, however, is that millions of ordinary German workers, farmers and businessmen supported the national socialist program. [...] They were people who probably considered themselves good citizens, which is far more frightening than had they merely been demons. Ο Hitler and the Occult περιλαμβάνει μια σκηνή στην οποία ο Χίτλερ μοιαζει να μιλάει σε μια τεράστια μαζική συγκέντρωση. Ενώ η ομιλία του Χίτλερ δεν μεταφράζεται, ο αφηγητής μιλά για τον Γερμανό αποκρυφιστή και σκηνοθέτη Erik Jan Hanussen : «Οι αποκρυφιστές πιστεύουν ότι ο Hanussen μπορεί επίσης να έχει μεταδώσει απόκρυφες τεχνικές ελέγχου του νου και κυριαρχίας του πλήθους στον Χίτλερ» (βλ. παρακάτω). Οι ιστορικοί έχουν απορρίψει μύθους όπως εκείνους για τον Erik Jan Hanussen. Εστω ένα ντοκιμαντέρ, το Hitler's Search for the Holy Grail, περιλαμβάνει πλάνα από τη γερμανική αποστολή του 1939 στο Θιβέτ . Το ντοκιμαντέρ το περιγράφει ως «την πιο φιλόδοξη αποστολή» των SS. Αυτό το πρωτότυπο υλικό βίντεο έγινε ξανά προσβάσιμο από τον Marco Dolcetta στη σειρά του Il Nazismo Esoterico το 1994 Μια συνέντευξη που έδωσε η Dolcetta με τον Schäfer δεν υποστηρίζει τις θεωρίες του ναζιστικού αποκρυφισμού, ούτε το άρθρο του Reinhard Greve του 1995 Tibetforschung im SS Ahnenerbe ( Έρευνα Θιβέτ εντός των SS Ahnenerbe ), αν και ο τελευταίος αναφέρει την απόκρυφη θέση. Ο Hakl σχολιάζει ότι ο Greve θα έπρεπε να είχε τονίσει πιο έντονα την αναξιοπιστία συγγραφέων όπως ο Bergier και ο Pauwels ή ο Angbert. Η έκθεση της αποστολής του Ernst Schäfer επισημαίνει ρητά τα «άχρηστα συμβάντα» από «έναν ολόκληρο στρατό τρελάδικων» σχετικά με την Ασία και ειδικά το Θιβέτ. Μπρούνο Φρέι . 1980. Der Hellseher: Leben und Sterben des Erik Jan Hanussen . Antonia Gruneberg, επιμ. Κολωνία: Prometh (in German) . Ματίας Γκαρντέλ . 2003. Gods of the Blood : The Pagan Revival and White Separatism . Durham, NC: Duke University Press.(ISBN 978-0822330714)ISBN 978-0822330714 .Ιγκόρ Μπαρίνοφ. 2013. Tabu i mify Tret'ego Reikha (Ταμπού και μύθοι του Τρίτου Ράιχ) . Μόσχα, Pskov.(ISBN 978-5945422896)ISBN 978-5945422896 . Carrie B. Dohe. Το περιπλανώμενο αρχέτυπο του Jung: Race and Religion in Analytical Psychology . Λονδίνο: Routledge, 2016(ISBN 978-1138888401) . Φλόριαν Έβερς . 2011. Vexierbilder des Holocaust . LIT Verlag Münster.(ISBN 978-3643111906)ISBN 978-3643111906 . Νίκολας Γκούντρικ-Κλαρκ . 1985. The Occult Roots of Nazism : Secret Aryan Cults and their Influence on Nazi Ideology: The Ariosophists of Austria and Germany, 1890–1935 . Wellingborough, Αγγλία: The Aquarian Press.(ISBN 0850304024)ISBN 0850304024 . (Πολλές ανατυπώσεις. ) Επέκταση με νέο Πρόλογο, 2004, IB Tauris & Co.(ISBN 1860649734) . Νίκολας Γκούντρικ-Κλαρκ. 2002. Μαύρος Ήλιος : Άριες λατρείες, Εσωτερικός Ναζισμός και Πολιτική της Ταυτότητας . New York University Press.(ISBN 0814731244)ISBN 0814731244 . (Χαρτόδετο, 2003.(ISBN 0814731554)ISBN 0814731554 ) Χανς Τόμας Χακλ . 1997: Nationalsozialismus und Okkultismus . (in German) Στο: Nicholas Goodrick-Clarke: Die okkulten Wurzeln des Nationalsozialismus . Γκρατς, Αυστρία: Stocker (γερμανική έκδοση του The Occult Roots of Nazism ) Χανς Τόμας Χακλ. National Socialism and the Occult, Edmonds, WA, Holmes Publishing Group, 2000.(ISBN 978-1558184701)ISBN 978-1558184701 . Έρικ Κουρλάντερ . Hitler's Monsters: A Supernatural History of the Third Reich . New Haven: Yale University Press, 2017.(ISBN 978-0300189452)ISBN 978-0300189452 . Michael Rißmann. 2001. Hitlers Gott. Vorsehungsglaube und Sendungsbewußtsein deutschen Diktators (in German) . esp. σελ. 137–172; Ζυρίχη, Μόναχο. Πέντο Julian Strube. 2012. Die Erfindung des esoterischen Nationalsozialismus im Zeichen der Schwarzen Sonne (in German) . Στο: Zeitschrift für Religionswissenschaft, 20(2): 223–268.