Νάρβα (ποταμός)

Ο Νάρβα (εσθονικά: Narva jõgi, Ρωσικά: Нарва), γνωστός και ως Ναρόβα είναι ποταμός που εκβάλλει στη Βαλτική Θάλασσα, και ειδικότερα ο μεγαλύτερος ποταμός της Εσθονίας. Οι πηγές του βρίσκονται στη λίμνη Πέιπους και ο ποταμός αποτελεί το σύνορο της Εσθονίας με τη Ρωσία και ρέει μέσα από τις πόλεις Νάρβα / Ιβάνγκοροντ και Νάρβα-Γιόεσουου στον κόλπο Νάρβα. Αν και ο ποταμός έχει μήκος μόνο 77 χιλιόμετρα, από την άποψη του όγκου που απορρίπτεται, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός που ρέει στον Φινλανδικό κόλπο. Ο ποταμός δίνει το όνομά του στον πολιτισμό Νάρβα και στην πόλη Νάρβα.

 Η ετυμολογία του τοπωνυμίου Νάρβα δεν είναι ξεκάθαρη, αλλά σύμφωνα με τη συνηθέστερη θεωρία προέρχεται από τη λέξη νάρβα της Βεπσιανής γλώσσας που σημαίνει καταρράκτης ή ρέμα. Η πηγή του ποταμού Νάρβα βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο της λίμνης Πέιπους, κοντά στα χωριά Βασκνάρβα (Εσθονία) και Σκιάμια (Ρωσία). Υπάρχουν μερικά ακόμη μικρά χωριά στο άνω τμήμα του ποταμού, όπως για παράδειγμα το Περμισκιούλα και το Κουνινγκακιούλα στην εσθονική πλευρά και το Όμουτι στη ρωσική πλευρά, αλλά μέχρι την πόλη Νάρβα, οι όχθες του ποταμού είναι συνήθως δασώδης ή ελώδης. Ο ποταμός φράσσεται στη Νάρβα και στο Ιβανγκόρντ, σχηματίζοντας την τεχνητή λίμνη Νάρβα, η οποία εκτείνεται μέχρι τα 38 χιλιόμετρα. Ο Νάρβα εκβάλλει στον κόλπο Νάρβα κοντά στην εσθονική πόλη Νάρβα-Γιόεσουου, τον τρίτο μεγαλύτερο οικισμό στον ποταμό μετά τη Νάρβα και το Ιβάνγκοροντ. Ο Πλιούσσα είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος και ενώνεται με το Νάρβα στη λίμνη Νάρβα. Ο Νάρβα χρησιμοποιήθηκε ως εμπορική διαδρομή κατά την εποχή των Βίκινγκ, από τον 5ο έως τον 11ο αιώνα. Ήταν μια παραλλαγή της εμπορικής διαδρομής των Βαράγγων - Ελλήνων. Ο ποταμός Νάρβα για αιώνες ήταν ένα σημαντικό ποτάμι - σύνορο. Ξεκινώντας από τον 13ο αιώνα αποτελούσε το σύνορo της Μεσαιωνικής Λιβωνίας με τη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ. Αν και σε προηγούμενες περιόδους ο Νάρβα ήταν μέρος μιας μεγαλύτερης ζώνης ασφαλείας μεταξύ των δύο περιοχών, σταδιακά ο ποταμός εμφανίστηκε ως το ακριβές σύνορο. Τα κάστρα που χτίστηκαν στις όχθες του ποταμού (το κάστρο Χέρμαν της Νάρβας, χτίστηκε στις αρχές του 14ου αιώνα, το φρούριο Ιβάνγκοροντ, χτίστηκε το 1492 και το κάστρο Βασκνάρβα, χτίστηκε τον 14ο αιώνα) ήταν ένας από τους κύριους λόγους πίσω από αυτό. Οι συνθήκες του 15ου αιώνα μεταξύ του Λιβονικού Τάγματος και της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ αναγνωρίζουν επίσης το Νάρβα ως σύνορο. Κατά τη διάρκεια της Σουηδικής Εσθονίας, όταν η Ίνγκρια ήταν επίσης μέρος της Σουηδίας, η σημασία του ποταμού ως σύνορο μειώθηκε. Κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, από το τέλος του Μεγάλου Βόρειου Πόλεμου μέχρι την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας της Εσθονίας το 1918, ο Νάρβα ήταν το σύνορο του Κυβερνήτη της Εσθονίας και του Κυβερνήτη της Αγίας Πετρούπολης, με εξαίρεση την πόλη Νάρβα, η οποία ανήκε στον δεύτερο. Με τη Συνθήκη του Τάρτου, που υπεγράφη το 1920, τα εσθονικο-ρωσικά σύνορα πήγαν ελαφρώς ανατολικά του ποταμού, μέχρι 10 χιλιόμετρα, και συγκεκριμένα η πόλη Ιβάνγκοροντ ανατέθηκε στην Εσθονία. Το 1944 το πρώην εσθονικό έδαφος ανατολικά του ποταμού μεταφέρθηκε στη Ρωσική Σοβιετική Ομοσπονδιακή Σοσιαλιστική Δημοκρατία και ο Νάρβα τέθηκε ως ανατολικό σύνορο της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Εσθονίας, ενός εσωτερικού συνόρου εντός της ΕΣΣΔ. Το 1991 τα ίδια σύνορα έγιναν ντε φάκτο σύνορα της Εσθονίας και της Ρωσίας. Παρόλο που από τότε δεν έχει κυρωθεί καμία επίσημη συνθήκη περί συνόρων, ο Νάρβα αποτελεί σήμερα το ανατολικό σύνορο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ζώνης Σένγκεν. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Narva River στο Wikimedia Commons