IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μονή Τατάρνας

Το μοναστήρι της Τατάρνας (ή Τετάρνας) είναι από τα πιο ιστορικά μοναστήρια της Στερεάς Ελλάδας. Βρίσκεται στο νομό Ευρυτανίας δυτικά από το χωριό Τριπόταμος και πλησίον της παλιάς ιστορικής μονοκάμαρης γέφυρας με την ίδια ονομασία (Γέφυρα Τατάρνας) στον ποταμό Αχελώο. Το παλιό ιστορικό μοναστήρι δεν υπάρχει πια, όπως και η παλιά γέφυρα. Κατέρρευσε (το 1963) μετά από τους σεισμούς, που επακολούθησαν την κατασκευή του φράγματος των Κρεμαστών και την δημιουργία της λίμνης των Κρεμαστών.

 Το μοναστήρι ιδρύθηκε το 1111 και κατά τον 13ο αιώνα αναδείχθηκε με τη βοήθεια της Αγίας Θεοδώρας της Άρτας. Για πρώτη φορά το όνομα Τατάρνα εμφανίστηκε το 1556 στο ιδρυτικό του μοναστηριού από τον ιδρυτή του μοναχό Δαβίδ. Τον ίδιο χρόνο, ο Πατριάρχης Διονύσιος Β΄ με σιγίλλιο του ανακηρύσσει τη Μονή Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή. Ο Καισάριος Δαπόντες (1713-1784) αναφέρει το μοναστήρι σ' ένα στιχούργημά του. Το μοναστήρι κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας ανέπτυξε έντονη αντιστασιακή δράση και υπέστη πολλές καταστροφές. Το 1823 κάηκε από τον Χουρσίτ Πασά. Παρά ταύτα το μοναστήρι επανακτίστηκε στα χρόνια του Όθωνα το 1841 με σχέδια του Βαυαρού μηχανικού Knocht. Μετά τους σεισμούς του 1963 και την καταστροφή της παλαιάς μονής, ανοικοδομήθηκε το 1969 το νέο μοναστήρι. Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στο γενέθλιο της Θεοτόκου και εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με παλιό κώδικα αναφέρεται: «Ετελειώθη ο πάνσεπτος και περίφημος ναός... του όντος εις τας όχθας του Αχελώου ποταμού, της επονομαζομένης Τετάρνης (έτ ξπη΄=1580) του μηνός Σεπτεμβρίου κθ΄, αρχιερατεύοντος Λιτζάς και Αγράφων κυρίου Γερμανού, ηγουμενεύοντος (του εκ) των αδελφών της μονής κυρίου Γαβριήλου...» Στο μουσείο του μοναστηριού διασώζονται πολλά κειμήλια, όπως άμφια, ευαγγέλια, εικόνες και μεταξύ αυτών το καντήλι που πρόσφερε ο Κατσαντώνης (ηρωικός κλέφτης των Αγράφων και του Βάλτου), σε εκπλήρωση τάματος, όπως αναφέρεται και το δίστιχο. Ονομαζόμενη «σπηλιά του Κατσαντώνη» όπου σύμφωνα με τοπική παράδοση διέμεινε αρκετές ημέρες τραυματισμένος και κυνηγημένος από τους Τούρκους ο Κατσαντώνης, βρίσκεται σε δύσβατη μεριά του όρους Καλάνα στο Παλαιό Χαλκιόπουλο με πρόσβαση από την τοποθεσία Φορτοπός. Θεοχάρη Μαρία, Εκκλησιαστικά άμφια της Μονής Τατάρνης, Αθήνα 1965. Θεοχάρη Μαρία, «Η Ιστορική Μονή της Τατάρνης», εφημερίδα Καθημερινή, φύλλο 2-4-1963. Βασιλείου Πάνου, Το μοναστήρι της Τατάρνας, Αθήνα 1979. Βασιλείου Πάνου, Ενθυμήσεις, Επιγραφές κι ένα Σιγίλλιο του μοναστηριού της Τατάρνας, Αθήνα 1968. Παπαϊωάννου Κώστας, Αλευράδα, Αθήνα 2007. ISBN 978-960-631-817-7. Τζάνη Μιλτιάδη, «Ιστορικά Σημειώματα της Ιεράς Μονής Τατάρνας», εφημερίδα Λαός, Αγρίνιο, φύλλο 15-12-1957. Έβη Τουλούπα, «Τριπόταμος Ευρυτανίας», Εφημερίδα Τα Νέα, σελ. 30, Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 1998. Leake, W., Travels in Nothern Greece, London 1835. Woodhouse, W.J., Aetolia: Its Geography, Topography and Antiquities, Oxford 1897. Αρχιμ. Δοσιθέου, Προσκύνημα στο Μοναστήρι της Τατάρνας
Ημέρα Πρεσέρεν

Η Ημέρα Πρεσέρεν(Σλοβένικα: Prešernov dan), γνωστή ως Ημέρα Πρεσέρεν, Γιορτή του Πολιτισμού της Σλοβενίας είναι Αργία η οποία γιορτάζεται στη Σλοβενία στις 8 Φεβρουαρίου. Σηματοδοτεί την επέτειο του θανάτου του Σλοβένου εθνικού ποιητή Φραντσέ Πρεσέρεν στις 8 Φεβρουαρίου 1849 και είναι ο εορτασμός της σλοβένικης κουλτούρας. Καθιερώθηκε το 1945 για να αυξήσει την πολιτιστική ευαισθητοποίηση και την αυτοπεποίθηση των Σλοβενών και το 1991 κηρύχθηκε ως εθνική Αργία. Στις 7 Φεβρουαρίου, την Παραμονή της εορτής απονέμονται τα βραβεία Πρεσέρεν (Prešernova nagrada) τα οποία θεωρούνται από τα πιο αναγνωρίσιμα βραβεία της Σλοβενίας. Η Ημέρα Πρεσέρεν εξακολουθεί να είναι από τις πιο διάσημες εορτές στη Σλοβενία. Κατά τη διάρκεια της εορτής όλα τα κρατικά και δημοτικά Μουσεία και γκαλερί προσφέρουν δωρεάν είσοδο και πραγματοποιούν διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η γιορτή γιορτάζεται όχι μόνο στη Σλοβενία, αλλά και από σλοβενικές κοινότητες σε όλο τον κόσμο.

 Η ημέρα εορτάστηκε για πρώτη φορά την περίοδο του Β' Παγκόσμιου Πολέμου, το 1941, όταν η 7η Φεβρουαρίου εορτάστηκε ως ημέρα της σλαβικής ενότητας. Η πρόταση για τον εορτασμό της 8ης Φεβρουαρίου ως γιορτή του Πολιτισμού της Σλοβενίας έγινε τον Ιανουάριο του 1945, κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου στο Κρνομέλι από τον Μπόγκομιλ Γκέρλανς. Ανακηρύχθηκε επισήμως ως αργία με διάταγμα που εξέδωσε η Προεδρία του Συμβουλίου Εθνικής Απελευθέρωσης της Σλοβενίας στις 28 Ιανουαρίου 1945 και δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Slovenski poročevalec την 1η Φεβρουαρίου 1945. Παρέμεινε αργία κατά τη διάρκεια της εποχής της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σλοβενίας στο πλαίσιο της Γιουγκοσλαβίας. Πολλοί ήταν εναντίον της κήρυξης της αργία, με το σκεπτικό ότι αυτό θα προκαλούσε βανδαλισμούς σε μία εορτή η οποία ήταν αφιερωμένη σε πολιτιστικές εκδηλώσεις. Ως εκ τούτου, η 3η Δεκεμβρίου, η επέτειος της γέννησης του ποιητή, έχει γίνει ευρέως γνωστή ως εναλλακτική γιορτή. Σήμερα και οι δύο μέρες γιορτάζονται εξίσου αν και μόνο η ημέρα Πρεσέρεν είναι επίσημα αναγνωρισμένη ως εθνική εορτή. Μαρτίν Κρπαν από τη Βρχα, λαϊκός ήρωας της Σλοβενίας Zdravljica, δημοφιλές ποίημα του Φραντσέ Πρεσέρεν που είναι ο εθνικός ύμνος της Σλοβενίας "Slovenski kulturni praznik" "Prešernov dan" "Preseren Prizes to Be Presented Tonight" "Prešeren in narodnoosvobodilna vojna" . Prešeren in likovna umetnost "Arhivalija meseca (februar 2011)" "Holidays and Days off in the Republic of Slovenia Act: Official Consolidated Text"
Εβίνα Σταμάτη

Η Ευδοκία (Εβίνα) Σταμάτη (Αθήνα, 2 Αυγούστου 1984), είναι Ελληνίδα διεθνής καλαθοσφαιρίστρια. Με ύψος 1,81 μέτρα αγωνίζεται στη θέση της σούτινγκ γκαρντ για την ομάδα του Πρωτέα Βούλας.

 Η Εβίνα Σταμάτη ξεκίνησε την καριέρα της από τα νεανικά τμήματα του Ατρομήτου Πειραιά. Σε ηλικία 19 ετών υπέγραψε συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό, όπου παρέμεινε από το 2003 ως το 2009. Με το «τριφύλλι» κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδος της περιόδου 2004-05. Κορυφαία της περίοδος επιθετικά ήταν το 2007-08, οπότε και σημείωσε 251 πόντους σε 26 συμμετοχές (9,7 κατά μέσο όρο). Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε σε 17 αγώνες του Πρωταθλήματος Ρουμανίας με την Ισίμ Αράντ, τη μοναδική ομάδα με την οποία έχει μέχρι σήμερα συμμετάσχει σε συλλογική ευρωπαϊκή διοργάνωση (EuroCup Women 2010). Την επόμενη χρονιά, 2010-11, επέστρεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Φ.Ε.Α. Ν. Φιλαδέλφειας / Ν. Χαλκηδόνας. Η αθλήτρια έκανε αίτηση ελεύθερης μεταγραφής στην ομάδα, κάτι που δημιούργησε τριβές με τον Παναθηναϊκό στον οποίο τυπικά ανήκε ακόμη, με αποτέλεσμα το θέμα να κανονιστεί δικαστικά. Τον Απρίλιο του 2011 ανακοινώθηκε η συμμετοχή της Σταμάτη στο All Star Game της χρονιάς που διεξήχθη στα Ιωάννινα. Μετά το πέρας της αγωνιστικής περιόδου, η αθλήτρια βρέθηκε στην 7η θέση του πίνακα των καλύτερων σκόρερ του Πρωταθλήματος (302 πόντοι σε 22 αγώνες).Το 2012 μεταπήδησε στην Α.Ε. Σουρμένων-Ελληνικού, ακολουθώντας την προπονήτρια της προηγούμενης ομάδας της, Ελένη Καπογιάννη. Η μεταγραφή ήταν επεισοδιακή καθώς η Σταμάτη, από κοινού με τη συμπαίκτριά της, Τάνια Χαλιβέρα, προσέφυγαν στο Α.Σ.Ε.Α.Δ. για να μείνουν ελεύθερες από τη Φ.Ε.Α. που τους όφειλε χρήματα. Η Φ.Ε.Α. τιμώρησε με εξάμηνη διακοπή συμβολαίου τις παίκτριες και ζήτησε από την Ε.Ο.Κ. την επικύρωση των αποφάσεων αλλά και την τιμωρία της νέας τους ομάδας. Εντούτοις το Α.Σ.Ε.Α.Δ. δικαίωσε αμφότερες τις μπασκετμπολίστριες που μπόρεσαν να αγωνιστούν χωρίς προβλήματα στις «κυανόλευκες». Την περίοδο 2012-13 η Σταμάτη αναδείχθηκε με την ομάδα της δευτεραθλήτρια Ελλάδος, ενώ βρέθηκε στη 12η θέση του πίνακα των καλύτερων σκόρερ του Πρωταθλήματος (270 πόντοι σε 22 αγώνες). Φορώντας τα χρώματα της Εθνικής Ελλάδος, η Σταμάτη διαγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νεανίδων του 2002 στη Σλοβενία, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών του 2009 στη Ρίγα, στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009 στην Πεσκάρα και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Γυναικών του 2011 στην Πολωνία. Αγωνίστηκε με την Εθνική Γυναικών που προκρίθηκε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2015 ως πρωτοπόρος του Α' Προκριματικού Γύρου. Ευδοκία Σταμάτη, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Evdokia Stamati, προφίλ στην επίσημη ιστοσελίδα της FIBA Europe (EuroBasket Women 2015). (Αγγλικά) Evina Stamati, στατιστικά στον ιστότοπο Eurobasket.com. (Αγγλικά)
Γιώργος Αποστολίδης

Ο Γιώργος Αποστολίδης (Θεσσαλονίκη, 22 Ιουνίου 1984), είναι Έλληνας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2.00 μ. και αγωνίζεται στη θέση του Πλέι μέικερ, του Σούτινγκ γκαρντ αλλά και του Σμολ φόργουορντ.

 Ο Αποστολίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε να ασχολείται με την καλαθοσφαίριση στα τμήματα υποδομής του ΠΑΟΚ. Έφτασε μέχρι την πρώτη ομάδα, ενώ αργότερα συνέχισε την καριέρα του στον Ηρακλή (2003-05), την Ολύμπια Λάρισας (2005-07), τον Πανελλήνιο (2007-08), την Α.Ε.Λ. (2008-09) και τα Τρίκαλα (2009-10).Το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ, επιστρέφοντας στην ομάδα όπου ξεκίνησε την καριέρα του. Την επόμενη χρονιά υπέγραψε στην ομάδα του Ηλυσιακού, μένοντας στην ομάδα για δυο χρόνια. Τον Οκτώβρη 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την πρωταθλήτρια ομάδα του Παναθηναϊκού. Με τους πράσινους κατέκτησε το νταμπλ στην Ελλάδα (Πρωτάθλημα και Κύπελλο) το 2014, ενώ αγωνίστηκε και σε έναν αγώνα στην Ευρωλίγκα, κόντρα στην Μακάμπι Τελ Αβίβ, στο ΟΑΚΑ. Το 2014 μετακόμισε στη Δόξα Λευκάδας. Το 2015, πήρε μεταγραφή για τον Ηρακλή στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής. Με τον Ηρακλή τη σεζόν 2015-16 είχε 10,3 πόντους, 4,1 ασίστ και 4,7 ριμπάουντ κατά μέσο όρο. Τον Ιούλιο του 2016 πήρε μεταγραφή για τον Χολαργό, παραμένοντας στο πρωτάθλημα της Α2.Στις 23 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε από τον Απόλλωνα Πάτρας.Το 2018, επέστρεψε στην Θεσσαλονίκη για την ομάδα της Γέφυρας, βοηθώντας την στην Β' Εθνική. Στην Γέφυρα παρέμεινε για δυο χρόνια, μέχρι το 2020. Την πρώτη του σεζόν μέτρησε 15,5 πόντους και 61 εύστοχα τρίποντα σε 28 αγώνες, ενώ την δεύτερη είχε 9,6 πόντους και 23 εύστοχα τρίποντα σε 21 αγώνες. Το καλοκαίρι του 2020, επέστρεψε στην Αχαΐα, για λογαριασμό του Αθλητικού Όμιλου Αχαγιά 82.Το 2022 ήρθε στο Νησί της Ρόδου σαν προπονητής αλλά και για παίξει στην ομάδα του ΓΑΣ Ιάλυσος. «Τη Δευτέρα στην Ρόδο ο Αποστολίδης!». Παναθηναϊκός Πρωτάθλημα Ελλάδας: (2014) Κύπελλο Ελλάδας: (2014) Εθνική Εφήβων Χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων του 2002 Χάλκινο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ Εφήβων του 2003, στη Θεσσαλονίκη Εθνική Νέων Ανδρών Αργυρό μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ Νέων Ανδρών του 2005, στην Αργεντινή Γιώργος Αποστολίδης, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Ελληνικά). Georgios Apostolidis, στατιστικά στοιχεία αθλητή στον επίσημο ιστότοπο της Euroleague Basketball (Αγγλικά). (Αγγλικά) Γιώργος Αποστολίδης, στατιστικά στην επίσημη ιστοσελίδα της Fiba Europe. (Αγγλικά) Γιώργος Αποστολίδης, στατιστικά στην επίσημη ιστοσελίδα του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών 2005. http://www.sentragoal.gr/article.asp?catid=39491&subid=2&pubid=571756
Δήμος Νεάπολης Κοζάνης

Ο Δήμος Νεάπολης ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βοΐου. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 238.277 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 5.121 κατοίκους. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία . Έδρα του ήταν η Νεάπολη, από την οποία πήρε και το όνομά του. Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Νεαπόλεως αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν οι Αθανάσιος Θωμά (γεν. 1798), Κωνσταντίνος Τόλιου (γεν. 1797), Γεώργιος Ζήση (γεν. 1803), Ευθύμιος ("Θύμιος") Γεωργίου (γεν. 1796), Κωνσταντίνος Μιχάλη (γεν. 1803) και Αθανάσιος Νεράιδου .

 Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 21 δημοτικά διαμερίσματα: Δ.δ. Νεάπολης η Νεάπολη το Μελιδόνι Δ.δ. Αηδονοχωρίου το Αηδονοχώρι το Καλλιστράτι Δ.δ. Αλιάκμονος -- ο Αλιάκμονας Δ.δ. Αξιοκάστρου το Αξιόκαστρο το Κλήμα Δ.δ. Ασπρούλας η Ασπρούλα το Κρυονέρι Δ.δ. Βελανιδιάς η Βελανιδιά η Στέρνα Δ.δ. Δρυοβούνου -- το Δρυόβουνο Δ.δ. Λευκοθέας -- η Λευκοθέα Δ.δ. Μεσολόγγου -- ο Μεσόλογγος Δ.δ. Μολόχας -- η Μολόχα Δ.δ. Πεπονιάς -- η Πεπονιά Δ.δ. Περιστέρας -- η Περιστέρα Δ.δ. Πλατανιάς -- η Πλατανιά Δ.δ. Πολυλάκκου -- το Πολύλακκο Δ.δ. Πυλωρίου -- το Πυλώριο Δ.δ. Σημάντρου -- το Σήμαντρο Δ.δ. Σκαλοχωρίου -- το Σκαλοχώριο Δ.δ. Τραπεζίτσης η Τραπεζίτσα η Παναρέτη Δ.δ. Χειμερινού -- το Χειμερινό Δ.δ. Χορηγού ο Χορηγός η Παναγία Το 1918 ιδρύθηκε η Κοινότητα Νεαπόλεως. Το 1986 η Κοινότητα αναγνωρίστηκε Δήμος και την ίδια χρονιά υπάχθηκαν σε αυτόν 4 γειτονικές κοινότητες. Το 1999 στον δήμο υπήχθησαν άλλες 21 γειτονικές κοινότητες και το 2011 ο Δήμος εντάχθηκε στον Δήμο Βοΐου και από τότε τα πρώην Δ.δ. του υπάγονται στη Δημοτική ενότητα. Ιστοσελίδα του δήμου Νεάπολης Στοιχεία για το δήμο Νεάπολης από το Υπουργείο Εσωτερικών Αρχειοθετήθηκε 2003-11-01 στο Wayback Machine. Πληροφορίες για το το δήμο Νεάπολης από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κοζάνης
Fireball (τραγούδι)

Το Fireball, είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Ήταν το πρώτο τραγούδι του ομότιτλου δίσκου, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1971, ενώ το σινγκλ "Fireball" κυκλοφόρησε ένα μήνα αργότερα, όντας το δεύτερο του δίσκου μετά το "Strange Kind of Woman" που είχε κυκλοφορήσει μερικούς μήνες νωρίτερα.

 Το "Fireball" ήταν το κομμάτι που άνοιγε το δίσκο, έχοντας ως εισαγωγή, μετά τον ήχο ενός κλιματιστικού μηχανήματος, γρήγορη εναλλαγή δύο μπάσων τυμπάνων από τον ντράμερ Ίαν Πέις. Το συγκεκριμένο τραγούδι αποτελεί εξαίρεση στον τρόπο δομής των τραγουδιών του συγκροτήματος, τα οποία περιελάμβαναν συνήθως ένα σόλο του Ρίτσι Μπλάκμορ μετά το δεύτερο ρεφραίν, κάτι που δε συμβαίνει εδώ. Το "Fireball" έχει ένα σόλο μπάσου από τον Ρότζερ Γκλόβερ, το οποίο διαδέχεται ένα σόλο πλήκτρων από τον Τζον Λορντ, ενώ προς το τέλος του, ο τραγουδιστής Ίαν Γκίλαν συνοδεύει το ρυθμό με ντέφι.Το τραγούδι χαρακτηρίζεται ως ένας από τους προπομπούς του speed metal ιδιώματος, λόγω του ταχύτατου ρυθμού του, ενώ ήταν το τρίτο σινγκλ του συγκροτήματος το οποίο ανέβηκε στο βρετανικό Top-20, μέσα σε διάστημα ενός έτους. Fireball (σινγκλ) Επίσημη κυκλοφορία: 25 Οκτωβρίου 1971 Το "Fireball" ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Fireball - Deep Purple | Song Info | AllMusic New at the Stereo Society this month Deep Purple – Fireball Lyrics | Genius Lyrics FIREBALL CHORDS by Deep Purple @ Ultimate-Guitar.Com
Μετάλλιο για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της ΕΣΣΔ

Το Μετάλλιο για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της ΕΣΣΔ (ρωσ. Медаль «За отличие в охране государственной границы СССР») ήταν βραβείο της ΕΣΣΔ. Δημιουργήθηκε στις 13 Ιουλίου του 1950, με διάταγμα του Προέδρου του Ανώτατου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ.

 Το μετάλλιο απονεμόταν σε στρατιώτες του MVD, του MGB και του KGB, καθώς και σε άμαχο πληθυσμό. Το μετάλλιο απονεμόταν για: Για την ανδρεία και την αφοσίωση που επέδειξαν σε μάχες κατά την διάρκεια των συλλήψεων των παραβατών των κρατικών συνόρων της ΕΣΣΔ. Για την ικανή ηγεσία στρατιωτικών επιχειρήσεων για την προστασία των συνόρων της ΕΣΣΔ. Για την υψηλή επαγρύπνηση που οδήγησε στην σύλληψη παραβατών των συνόρων της ΕΣΣΔ. Για την επιδέξια οργάνωση των συνοριακών φύλακων και για το υποδειγματικό έργο για την ενίσχυση των συνόρων της ΕΣΣΔ. Για τις εξαιρετικές επιδόσεις στην υπηρεσία για την προστασία των συνόρων της ΕΣΣΔ. Για την δραστική βοήθεια στα συνοριακά όργανα στην προσπάθεια τους για την προστασία των συνόρων της ΕΣΣΔ.Συνολικά είχαν γίνει 67.520 απονομές του Μεταλλίου για την διάκριση στην άμυνα των συνόρων της ΕΣΣΔ.
Καρική γλώσσα

Η Καρική ήταν η μητρική γλώσσα του λαού της Καρίας. Ανήκει στην Ινδοευρωπαϊκή οικογένεια γλωσσών της Ανατολίας και έχει στενή συγγένεια με την γλώσσα της Λυκίας. Έγινε γνωστή το 1982 με την αποκρυπτογράφηση του καρικού αλφάβητου από τον αιγυπτιολόγο J.D Ray. Ο Ray θεώρησε ότι τα γράμματα στο ελληνόμορφο Καρικό αλφάβητο προφέρονταν τελείως διαφορετικά από αυτά στο Ελληνικό.

 Το Καρικό αλφάβητο μοιάζει πολύ στο Ελληνικό αλλά οι αντιστοιχίες των γραμμάτων είναι πολύ διαφορετικές. Μόνο τα Α, Ο, Χ και Ϙ έχουν άμεση σχέση με τα αντίστοιχα Ελληνικά. šrquq | qtblemś | ybt | snn | orkn | ntro | pjdl Ο Σρκυκ | (υιός) του Κυτβελημιου | προσέφερε | τούτο | το κύπελλο | στον Απόλλωνα | (ως) χάρισμα Palaeolexicon - Εργαλείο μελέτης αρχαίων γλωσσών (περιέχει καρικό λεξικό)
Θόρος του Μαράς

Ο Θόρος ή Τατούλ, (αρμεν. Thoros ή Thatoul, β΄ήμισυ 11ου αι.) από τον Οίκο των Ρουπενιδών ήταν ευγενής του πριγκιπάτου της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας), κύριος του Μαράς.

 Ο ιστορικός Ρυτ-Κόλενμπερκ θεωρεί ότι ήταν γιος του Ρουπέν Α΄ 1ου πρίγκιπα της Αρμενίας, "κυρίου των βουνών" του Ταύρου, αλλά δεν ξέρουμε σε ποια τεκμήρια βασίζεται η άποψη του ιστορικού. Αν είναι έτσι, ο Θόρος είναι αδελφός του Κωνσταντίνου Α΄ 2ου πρίγκιπα της Αρμενίας. Ο Θόρος επέτρεψε στον Βαλδουίνο Α΄ τότε κόμη της Έδεσσας να μνηστευθεί την κόρη του Άρντα. Όταν το 1098 ο Βαλδουίνος Α΄ έγινε βασιλιάς της Ιερουσαλήμ, απέκτησε νόμιμη διεκδίκηση της Αρμενίας, ισχυριζόμενος ότι η Έδεσσα ήταν πριν τμήμα της. Ο Θόρος δεν κατάφερε να πληρώσει όλη την προίκα που είχε υποσχεθεί, αλλά και ο Βαλδουίνος Α΄, που ήταν ήδη βασιλιάς, δεν είχε ανάγκη πια τη συμμαχία της Αρμενίας και έλυσε τον αρραβώνα. Στρατός από την Έδεσσα έδιωξε τον Θόρο από την επικράτειά του. Τότε ο Θόρος διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη και υποστήριζε την εναντίον των Σταυροφόρων μερίδα, λέγοντας ότι ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας είναι ο παραδοσιακός κάτοχος των Αρμενιακών εδαφών, που τώρα κατείχαν οι Σταυροφόροι. Κόρη του ήταν η Άρντα της Αρμενίας που παντρεύτηκε στον δεύτερο γάμο του τον Βαλδουίνο Α΄ της Ιερουσλάημ (του Οίκου της Φλάνδρας). Ο αρραβώνας ακυρώθηκε. Stephen Runciman, The First Crusade, p. 110 source on Thoros and Baldwin
Λούμπον

Το Λούμπον (πολωνικά: Luboń, γερμανικά: Luban‎) είναι πόλη του Πόβιατ Πόζναν, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας, στον ποταμό Βάρτα. Τα έτη 1975 έως 1998, ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Πόζναν. Η πόλη δημιουργήθηκε το 1954 από τη συγχώνευση 3 χωριών: Παλιό Λούμπον, Ζαμπικόβο και Λάσεκ. Ο πληθυσμός του είναι 32.015 κάτοικοι (2020).

 Η παλαιότερη γνωστή αναφορά του Λούμπον χρονολογείται από το 1316, ενώ το Ζαμπικόβο αναφέρθηκε το 1283 και το Λάσεκ ιδρύθηκε το 1756. Και τα τρία χωριά ήταν μέρος της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος μέχρι το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας το 1793, όταν προσαρτήθηκαν από το Βασίλειο της Πρωσίας. Το Λούμπον ανακτήθηκε από τους Πολωνούς το 1807, συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο Δουκάτο της Βαρσοβίας και το 1815 προσαρτήθηκε εκ νέου από την Πρωσία. Από το 1856 μια σιδηροδρομική γραμμή που ένωνε το Πόζναν με το Βρότσουαφ διέσχιζε το σημερινό Λούμπον. Το 1870 ιδρύθηκε στο Ζαμπικόβο, ως πολωνικό κολέγιο, ένα Γεωπονικό Κολέγιο (Wyższa Szkoła Rolnicza) και αναγκάστηκε να κλείσει το 1876 ως αποτέλεσμα των αντιπολωνικών πολιτικών των γερμανικών αρχών. Από το 1871 μέρος της Γερμανίας, οι Γερμανοί εντόπισαν νέα εργοστάσια στο Λούμπον και ξεκίνησαν τον γερμανικό αποικισμό μετά το 1905, προκειμένου να αλλάξουν την εθνική του σύνθεση. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της το 1918 και το Λούμπον επανενσωματώθηκε στην Πολωνία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Λούμπον καταλήφθηκε από τη Γερμανία από το 1939 έως το 1945. Οι Γερμανοί δημιούργησαν ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για Εβραίους στο Ζαμπικόβο (που οι Ναζί το αποκαλούσαν Poggenburg) στα βορειοδυτικά του Λούμπον. Το 1943-1945 το Ζαμπικόβο ήταν επίσης ο χώρος ενός ναζιστικού στρατοπέδου φυλακών, το οποίο αντικατέστησε το στρατόπεδο Οχυρό VII στο δυτικό Πόζναν, και στο οποίο φυλακίστηκαν πάνω από 20.000 άτομα. Οι κρατούμενοι ήταν κυρίως μέλη του πολωνικού κινήματος αντίστασης, αλλά και Λουξεμβουργιανοί, Ολλανδοί, Ούγγροι, Σλοβάκοι, Αμερικανοί, Σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου και λιποτάκτες από τη Βέρμαχτ. Οι κρατούμενοι υποβλήθηκαν σε απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης, βασανιστήρια και εκτελέσεις. Τώρα υπάρχει ένα μουσείο και ένα μνημείο με τον τίτλο Nigdy wojny («Ποτέ πόλεμος») του Γιούζεφ Γκοσουάφσκι, καθώς και άλλα μνημεία για διάφορους ανθρώπους που φυλακίστηκαν και δολοφονήθηκαν στο στρατόπεδο. Το Λούμπον έλαβε προνόμια πόλης το 1954 με το Ζαμπικόβο και το Λάσεκ να περιλαμβάνονται στα όρια της πόλης. Επίσημος ιστότοπος
Λοφίσκος Εύβοιας

Ο Λοφίσκος (μέχρι το 1954 Βούζι) είναι χωριό του δήμου Κύμης-Αλιβερίου της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 291 κατοίκους. Είναι κτισμένος σε υψόμετρο 80 μ. περίπου 4 χιλιόμετρα νότια από το Αυλωνάρι.

 Κατά τον 14ο αιώνα στην περιοχή μετοίκισαν Αρβανίτες από την Αττική.Το 1835 ο Λοφίσκος (τότε Βούζι) προσαρτήθηκε στον δήμο Δυστίων και το 1848 στο δήμο Αυλώνος. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αυλωναρίου. Το 1981 προσαρτήθηκε στον Λοφίσκο ο οικισμός Κάτω Λοφίσκος, ο οποίος είχε αναγνωριστεί το 1971. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκε στον δήμο Αυλώνος και με το σχέδιο Καλλικράτης προσαρτήθηκε στον δήμο Κύμης-Αλιβερίου. Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Ιταλικές γενικές εκλογές 2013

Οι πρόωρες Ιταλικές γενικές εκλογές προκηρύχθηκαν για τις 24-25 Φεβρουαρίου 2013 και αφορούσαν την εκλογή 630 νέων μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων και 315 εκλόγιμων μελών της Γερουσία της Δημοκρατίας, των δύο σωμάτων του Ιταλικού κοινοβουλίου.

 Τα κυρίαρχα κόμματα και οι βασικοί διεκδικητές της Ιταλικής πρωθυπουργίας είναι οι εξής: Λαός της Ελευθερίας με επικεφαλής τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι Δημοκρατικό Κόμμα με επικεφαλής τον Πιερ Λουίτζι Μπερσάνι Επιλογή Πολιτών με επικεφαλής τον Μάριο Μόντι Κίνημα Πέντε Αστέρων με επικεφαλής τον Μπέπε Γκρίλο
Χαπόελ Άκρε Φ.Κ.

Η Χαπόελ Άκρε Φ.Κ. (εβραϊκά: מועדון כדורגל הפועל עכו‬, Moadon Kaduregel Hapoel Akko) είναι ένας ισραηλινός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την Άκρα. Ο σύλλογος συμμετέχει αυτή τη στιγμή στη δεύτερη κατηγορία Ισραήλ.

 Η Χαπόελ Άκρε ιδρύθηκε το 1946 και έμεινε στις χαμηλότερες κατηγορίες έως ότου κέρδισε το πρωτάθλημα του Βορείου Ομίλους Α της τρίτης κατηγορίας τη σεζόν 1962–63 και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στη δεύτερη κατηγορία. Τη σεζόν 1973–74, κέρδισε τον Βόρειο Όμιλο της κατηγορίας. Ωστόσο, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ισραήλ αποφάσισε εκείνη τη σεζόν ότι στα πλέι οφ ανόδου θα συμμετέχουν οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου του πρωταθλήματος και οι δύο τελευταίες της πρώτης κατηγορίας. Αφού τερμάτισε στην 5η θέση (από τις 6), δεν προβιβάστηκε. Μετά τη δεύτερη θέση στη σεζόν 1974–75, η Χαπόελ Άκρε κέρδισε το πρωτάθλημα του Βορείου Ομίλου το 1975–76 και προήχθη στην πρώτη κατηγορία για πρώτη φορά. Αφού τερμάτισε 11η (στις 16) στην πρώτη σεζόν, κέρδισε μόνο δύο αγώνες την επόμενη σεζόν και υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία. Αυτή αποδείχθηκε η τελευταία τους εμφάνιση στην κορυφαία κατηγορία για τα επόμενα 31 χρόνια. Τη σεζόν 1982–83 ο σύλλογος είχε πέσει στην τρίτη κατηγορία. Προβιβάστηκε πίσω στη δεύτερη κατηγορία στο τέλος της σεζόν 1984-85, αφού κέρδισε τα πλέι οφ ανόδου εναντίον της Λάζαρους Χολόν και παρέμεινε στη δεύτερη κατηγορία μέχρι τη σεζόν 1987–88, όπου τερμάτισε τελευταία και υποβιβάστηκε στην τρίτη κατηγορία για δεύτερη φορά. Τη σεζόν 1998–99, προβιβάστηκε στην νέα τρίτη κατηγορία, λόγω της δημιουργίας της Πρέμιερ Λιγκ Ισραήλ εκείνο το καλοκαίρι). Ωστόσο, τη σεζόν 2003–04, η ομάδα τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε πίσω στη δεύτερη κατηγορία. Τη σεζόν 2005–06, ο σύλλογος κέρδισε το πρώτο του τρόπαιο, κερδίζοντας το Κύπελλο Τοτό της δεύτερης κατηγορίας, αφού νίκησε την Χαπόελ Μπερ Σεβά με 5-3 στα πέναλτι, μετά την ισοπαλία με 0-0. Τη σεζόν 2008–09, ο σύλλογος τερμάτισε δεύτερος και προήχθη στην πρώτη κατηγορία. Τη σεζόν 2010-11, η ομάδα πέτυχε την καλύτερη θέση μέχρι σήμερα, όταν τερμάτισε όγδοη στην πρώτη κατηγορία. Στις 3 Ιουνίου 2013, υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ της ένωσης Χαπόελ Άκρε και του δήμου της Άκρα, και ως εκ τούτου, μια νέα ένωση ορίστηκε από το δήμο. Στις σεζόν 2012–13 και 2014–15, η ομάδα τερμάτισε στο κάτω μέρος του πρωταθλήματος στο τέλος της κανονικής περιόδου. Ωστόσο, απέφυγε τον υποβιβασμό και στις δύο περιπτώσεις, μετά από ένα ισχυρό τερματισμό στα πλέι οφ υποβιβασμού. Τη σεζόν 2015–16, η ομάδα τερμάτισε δεύτερη από το τέλος και υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία, μετά από επτά διαδοχικές σεζόν στην πρώτη κατηγορία. Το παραδοσιακό γήπεδο του συλλόγου ήταν το 5.000 θέσεων Στάδιο Ναπολέων στην Άκρα. Ενώ το γήπεδο ανακαινιζόταν, η ομάδα έπαιξε στο Στάδιο Γκριν της Νοφ ΧαΓκαλίλ, το οποίο μοιράστηκε με την Χαπόελ Νοφ ΧαΓκαλίλ Φ.Κ. τις σεζόν 2009–10 και 2010–11. Τη σεζόν 2011–12, η ομάδα έπαιξε τον πρώτο μήνα στο Στάδιο Ιλούτ στο Ιλούτ, που βρίσκεται κοντά στη Ναζαρέτ στο βόρειο Ισραήλ, πριν μετακομίσει στο νέο Δημοτικό Στάδιο Άκρας. Ιστότοπος συλλόγου (εβραϊκά)
Ο Λυκάνθρωπος (ταινία, 2010)

Ο Λυκάνθρωπος (πρωτότυπος τίτλος: The Wolfman) είναι μια κινηματογραφική ταινία τρόμου,όπου κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους το 2010, με πρωταγωνιστή τον Μπενίσιο ντελ Τόρο στο ρόλο του Λάρι Τάλμποτ και τον Άντονι Χόπκινς στο ρόλο του σερ Τζον, μαζί με τους Έμιλι Μπλαντ και Χιούγκο Γουίβινγκ. Η ταινία αυτή αποτελεί ένα remake της της ομότιτλης ταινίας του 1941. Η ταινία αυτήν κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Η.Π.Α. στις 12 Φεβρουαρίου του 2010.

 Η παιδική ηλικία του Λόρενς τελειώνει απότομα με τον ξαφνικό θάνατο της μητέρας του. Έχοντας από το σημείο αυτό και μετά σταλθεί στην Αμερική, όπου μεγαλώνει μαζί με την θεία του, ο Λόρενς αποκόψει κάθε επαφή με τον πατέρα του και τον αδερφό του, τον Μπεν. Ωστόσο, όταν η αρραβωνιαστικιά του Μπεν, η Γκουεν, του στέλνει ένα μήνυμα όπου τον ενημερώνει τον Λόρενς ότι ο αδερφός του έχει εξαφανιστεί, ο ίδιος θα γυρίσει πίσω στο πατρικό του σπίτι, στην Αγγλία, και θα προσπαθήσει να τον βρει. Ωστόσο, θα έρθει αντιμέτωπος με ένα οδυνηρό πεπρωμένο για τον εαυτό του. Κάποιος ή κάτι σκοτώνει τους χωρικούς και ένας επιθεωρητής έρχεται με στόχο να εντοπίσει τον φονιά. Μπενίσιο ντελ Τόρο ως ο Λόρενς Τάλμποτ, ο Λυκάνθρωπος Άντονι Χόπκινς ως ο Σερ Τζον Τάλμποτ Έμιλι Μπλαντ ως η Γκουέν Κόνλιφ Χιούγκο Γουίβινγκ ως ο Φράνσις Άμπερλαΐν Αρτ Μαλίκ ως ο Σινγκ Άντονι Σερ ως ο Δρ. Χόνεγκεν Τζεραλντίν Τσάπλιν ως η Μαλέβα Σίμον Μέρρελλς ως ο Μπεν Τάλμποτ Κλάιβ Ρουσέλλ ως ο Μακουίν Ντέιβιντ Στερν ως ο Κιρκ Επίσημος ιστότοπος Ο Λυκάνθρωπος στο IMDb
Ποταμός Σουμάμ

Ο ποταμός Σουμάμ είναι ποταμός στη βόρεια Αλγερία, ο οποίος δημιουργείται από τη συμβολή των ποταμών Ουέντ Σαχέλ και Ουέντ Μπου Σελλάμ κοντά στο Ακμπού και εκβάλει στη Μεσόγειο Θάλασσα στην Μπετζάγια.

 Τα νερά του ποταμού έχουν την προέλευσή τους τα Όρη του Αΐν Ουλμάν, νότια του Σετίφ, το όρος Ντιράχ, νότια της Μπουίρα και στα δυτικά από το όρος Τζουρτζουρά. Στην πραγματικότητα η φυσική γεωγραφία της περιοχής τοποθετεί τις νοτιότερες πηγές του Σουμάμ στα όρια της ημι-άνυδρης ζώνης που χαρακτηρίζονται από ακαμψίες που συνδέονται με το ηπειρωτικό κλίμα, ενώ οι πλησιέστερες πηγές βρίσκονται στις περιοχές με υγρό έως εύκρατο κλίμα. Ο Σουμάμ αποτελεί ένα πυκνό και καλά τροφοδοτούμενο υδρογραφικό δίκτυο, ιδιαίτερα στο τμήμα του που βρίσκεται στον Άτλαντα Τελλ: Τζουρτζουρά, Μπαμπόρ και Μπιμπάν. Η λεκάνη απορροής του καλύπτει έκταση 9.200 χλμ2 σε τέσσερις επαρχίες: Μπουίρα, Μπορτζ Μπου Αρερίτζ, Σετίφ και Μπετζάγια. Μαζί με τους ποταμούς Σελίφ, Ταφνά και Ρουμέλ, ο Σουμάμ είναι ένας από τους μεγαλύτερους ποταμούς της Αλγερίας. Η κοιλάδα του Σουμάμ πήρε το όνομά της από τον ποταμό που τη διασχίζει. Βρίσκεται στην Καβυλία, μια περιοχή της βόρειας Αλγερίας, καταλαμβάνοντας έναν ευρύ διάδρομο στην επαρχία της Μπετζάγια. Βρίσκεται μεταξύ του Ακφαντού-Γκουραγιά που βρίσκεται στα βόρεια, την οροσειρά Μπιμπάν στα νοτιοανατολικά και την κοιλάδα Σαχέλ-Τζουρτζουρά στα νοτιοδυτικά. Η κοιλάδα του Σουμάμ, που εκτείνεται από το Ακμπού έως τη Μπετζάγια, εμφανίζεται ως στενός ελικοειδής διάδρομος μήκους 65 χιλιομέτρων με μέγιστο πλάτος 4 χιλιομέτρων στο Ελ Κσερ. Η κοιλάδα του Σουμάμ αποστραγγίζεται από ένα πυκνό υδρογραφικό δίκτυο, που αποτελείται από πολλούς διαρκείς και διαλείποντες ποταμούς, από τους οποίους ο Ουέντ Σουμάμ αντιπροσωπεύει τον κύριο συλλέκτη. Σύμφωνα με τα υδρολογικά δεδομένα που συλλέχθηκαν μεταξύ 1961 και 1976, η μέση ροή του Σουμάμ είναι 25 μ³/δ. Κατά την περίοδο πλημμύρας του 1970, η μέγιστη καταγεγραμμένη ροή ήταν 115,9 μ³/δ και η χαμηλή ροή (κατά τους μήνες Ιούλιο και Αύγουστο) μειώθηκε στα 0,6 μ³/δ. Η λέξη Σουμάμ είναι παραμόρφωση της καβυλιακής λέξης «ασεμάμ», που σημαίνει «οξύς». Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος είχε αναφέρει πως ο Σουμάμ ονομαζόταν «Νασάβα» από τον Πτολεμαίο.
Βασόρα

Η Βασόρα (αραβ. Αl-Βaṣra, البصرة) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ. Έχει 2,3 εκατομμύρια κατοίκους κι είναι η τρίτη μεγαλύτερη πληθυσμιακά πόλη μετά την πρωτεύουσα, Βαγδάτη, και τη Μοσούλη. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας (Αλ-Μπάσρα) και το κύριο λιμάνι του Ιράκ. Βρίσκεται στις ακτές Σατ-ελ-Αράμπ, στην ένωση των ποταμών Τίγρη και Ευφράτη, ενώ απέχει 55 χιλιόμετρα από τον Περσικό Κόλπο και 550 χιλιόμετρα από τη Βαγδάτη. Η περιοχή γύρω από την πόλη είναι πλούσια σε κοιτάσματα πετρελαίου, κάτι που εξασφαλίζει σε μεγάλο βαθμό την οικονομική της δραστηριότητα και ανάπτυξη. Διαθέτει ένα εκτενές δίκτυο καναλιών, χάρη στο οποίο κέρδισε στο παρελθόν το προσωνύμιο Βενετία της Ανατολής. Η πόλη διαθέτει επίσης Διεθνές Αεροδρόμιο. Στη λογοτεχνία, η πόλη είναι γνωστή ως η πατρίδα του περίφημου Σεβάχ του Θαλασσινού.

 Η οικονομία της πόλης στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου. Λόγω της γονιμότητας των εδαφών, υπάρχει επίσης μεγάλη παραγωγή γεωργικών προϊόντων, όπως ρύζι, δημητριακά, μπαμπάκι, λαχανικά και χουρμαδιές. Η πλειοψηφία των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι Σιίτες, ενώ στην πόλη ζουν και Σουνίτες (35% πριν από τον πόλεμο, μειώθηκε σε 10%) και ένας αριθμός Χριστιανών, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν απομεινάρια της παλιάς προϊσλαμικής γνωστικιστικής σέκτας των Μανδαίων, οι οποίοι κατοικούσαν παλαιότερα στο βόρειο Ιράκ, αλλά τον τελευταίο αιώνα επέστρεψαν σε κάποιες μεγάλες πόλεις, αλλά αντιμετωπίζουν την απειλή αφανισμού από εξτρεμιστές του Ισλάμ. Σύμφωνα με την παράδοση, σε μια γυναίκα από τη Βασόρα, τη Ραμπία, αποδίδεται η αρχή του σουφισμού, η οποία γύρω στο 780 ενσάρκωσε το ιδεώδες της αίρεσης για μια ανιδιοτελή αγάπη του Θεού, χωρίς την ελπίδα του παραδείσου και το φόβο της κόλασης. 2003, Χάρτης της πόλης της Βασόρας Boomtown Basra
Γκο (καλλιτεχνικό όνομα)

Το καλλιτεχνικό όνομα γκο (Ιαπωνικά: 号) είναι ένα ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσαν οι Ιάπωνες καλλιτέχνες ουκίγιο-ε και που συχνά το άλλαζαν. Τις περισσότερες φορές οι καλλιτέχνες υιοθετούσαν διαφορετικά γκό στις διάφορες φάσεις της καριέρας τους για να επισημάνουν σημαντικές καμπές της ζωής τους. Ένα τέτοιο παράδειγμα καλλιτέχνη είναι ο Χοκουσάι που μόνο την περίοδο 1798 με 1806 άλλαξε περισσότερα από 5 ονόματα.

 Ενας καλλιτέχνης ξυλογραφίας συνήθως έπαιρνε το όνομά του από τον διευθυντή της σχολής που ανήκε. Συνήθως, το γκό του περιελάμβανε συλλαβές του γκό του ηγέτη της σχολής. Για παράδειγμα στη Σχολή Ουταγκάουα η πρώτη συλλαβή του γκό του μαθητή ήταν η τελευταία συλλαβή του γκό του δασκάλου του. Έτσι ό Τογιοχάρου είχε ένα μάθητή τον Τογιοχίρο που με τη σειρά του είχε μαθητή τον διάσημο ζωγράφο τοπίων Χιροσίτζε. Ένας άλλος μαθητής του Τογιοχάρου ήταν ο μελλοντικός δάσκαλος της σχολής, Ουταγκάουα Τογιοκούνι, που έιχε μαθητές τους Κουνισάντα και Κουνιγιόσι. Ο Κουνιγιόσι είχε μαθητή τον Γιοσιτόσι του οποίου μαθητής ήταν ο Τοσικάτα. Σε κάποιες σχολές και ειδικότερα στη Σχολή Ουταγκάουα, το γκο του γηραιότερου μέλους υοθετοθταν από τον γηραιότερο μαθητή όταν ο δάσκαλός του πέθαινε και ο τελευταίος ανελάμβανε τη διεύθυνση της σχολής. Επιπρόσθετα, ίσως σαν ένδειξη σεβασμού μερικές φορές οι καλλιτέχνες έπαιρναν ονόματα πολύ παλαιτόερων (νεκρών) καλλιτεχνών. Αυτό φυσικά καθιστά την απόδοση των καλλιτεχνικών έργων εξαιρετικά δύσκολη μιας και το ίδιο γκο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από περισσότερος του ενός καλλιτέχνες. Η απόδοση του έργου τότε βασίζεται σε άλλα στοιχεία όπως η ημερομηνία του έργου. Frederic, Louis (2002). "Gō." Japan Encyclopedia. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. Lane, Richard (1978). Images of the Floating World. Old Saybrook, CT: Konecky & Konecky.
Better Motörhead than Dead: Live at Hammersmith

Better Motörhead than Dead: Live at Hammersmith είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου δίσκου του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 16 Ιουλίου 2007 σε μορφή CD μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV". Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στο "Hammersmith Apollo" του Λονδίνου δύο χρόνια νωρίτερα μπροστά σε 5.000 οπαδούς των Motörhead, κατά τη συναυλία για τον εορτασμό των τριάντα χρόνων ύπαρξης του συγκροτήματος. Τα τραγούδια τα οποία συμπεριλαμβάνονται σε αυτό το δίσκο προέρχονται από σχεδόν ολόκληρη την καριέρα του συγκροτήματος, ξεκινώντας από το δεύτερο δίσκο τους, "Overkill", μέχρι και το "Inferno" του 2004.

 CD 1 1. Dr. Rock (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 3:51 2. Stay Clean (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:46 3. Shoot You in the Back (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:55 4. Love Me Like a Reptile (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:04 5. Killers (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:26 6. Metropolis (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:49 7. Love for Sale (Kilmister, Campbell, Dee) - 5:00 8. Over the Top (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:44 9. No Class (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:01 10. I Got Mine (Kilmister, Robertson, Taylor) - 5:12 11. In the Name of Tragedy (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:00 12. Dancing on Your Grave (Kilmister, Robertson, Taylor) - 4:02 CD 2 13. R.A.M.O.N.E.S. (Burston, Campbell, Kilmister, Taylor) - 1:57 14. Sacrifice (Burston, Campbell, Dee, Kilmister) - 6:29 15. Just 'Cos You Got the Power (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 6:32 16. (We Are) The Road Crew (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:14 17. Going to Brazil (Kilmister, Burston, Campbell, Taylor) - 2:18 18. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 5:49 19. Iron Fist (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:21 20. Whorehouse Blues (Kilmister, Campbell, Dee) - 4:51 21. Bomber (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:33 22. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 5:23 23. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 9:42 Better Motörhead than Dead: Live at Hammersmith (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 16 Ιουλίου 2007 Το "Better Motörhead than Dead: Live at Hammersmith" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Lemmy - μπάσο, φωνητικά Φιλ Κάμπελ - κιθάρα Μίκι Ντι - τύμπανα Επίσημη ιστοσελίδα των Motörhead Allmusic review Discogs review Encyclopaedia Metallum review Γερμανικά τσαρτ Γαλλικά τσαρτ
Διαμέρισμα Αουατσαπάν

Το Διαμέρισμα Αουτσαπάν (ισπανικά: departmento de Ahuachapán) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Δυτική επαρχία. Έχει έκταση 1.239,60 τ.χλμ. και πληθυσμό 335.339 κατοίκων (2006). Πρωτεύουσα είναι η Αουατσαπάν και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Κάρα Σούσια.

 Το Αουατσαπάν βρίσκεται βορειοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ, στη Δυτική Επαρχία. Είναι το δυτικότητα διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ. Στα νότια βρέχεται από τον Ειρηνικό ωκεανό. Συνορεύει στα νοτιοανατολικά με το Σονσονάτε, στα βορειοανατολικά με τη Σάντα Άνα και σταδυτικά με το διαμέρισμα Χουτιάπα της Γουατεμάλα. Έχει έκταση 1.239,60 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το όγδοο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν, το Σαν Μιγκέλ, το Λα Ουνιόν, το Σάντα Άνα, το Τσαλατενάνγκο, το Λα Λιμπερτάδ και το Μορασάν. Η κυριότερη λίμνη είναι η λιμνοθάλασσα Λαγούνα δελ Γιάνο (Laguna del Llano). Το Διαμέρισμα Αουατσαπάν είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2006 335.339 κατοίκους (περίπου το 28 % του συνολικού πληθυσμού του Ελ Σαλβαδόρ). Είναι σε πληθυσμό το έβδομο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ, το Λα Λιμπερτάδ, το Σάντα Άνα, το Σαν Μιγκέλ, το Σονσονάτε και το Διαμέρισμα Ουσουλουτάν. Το Αουατσαπάν διαιρείται σε 12 δήμους: Αουατσαπάν Απανέκα Ατικισάγια Γκουαϊμάνγκο Ελ Ρεφούχιο Κονσεπσιόν δε Ατάκο Σαν Λορένσο Σαν Πέδρο Πούξτλα Σαν Φρανσίσκο Μενέντες Τακούμπα Τουρίν Χουχούτλα Ακατσάπα Αουατσαπάν Απανέκα Ασαπούκο Ατικισάγια Γκαρίτα Παλμέρα Γκουαϊμάνγκο Ελ Αματάλ Ελ Γκουισνάι Ελ Ρεφούχιο Ελ Σαπότε Κάρα Σούσια Κονσεπσιόν δε Ατάκο Λος Ορκόνες Σαν Λορένσο Σαν Πέδρο Πούξτλα Σαν Φρανσίσκο Μενέντες Τακούμπα Τουρίν Χουχούτλα Αουατσαπάν Πόλεις του Αουατσαπάν Δήμοι του Αουτσαπάν Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ahuachapán Department στο Wikimedia Commons
Κλειδί Φλώρινας

Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Κλειδί (γεωγραφικοί προσδιορισμοί) Το Κλειδί, επίσημα Κλειδίον (παλαιότερη ονομασία Τσέροβο ) είναι ορεινό χωριό της Φλώρινας σε υψόμετρο 225 μέτρα.

 Το Κλειδί βρίσκεται προς τα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία και τα δυτικά όρια του νομού με το νομό Πέλλας. Είναι κτισμένη ανάμεσα στις ανατολικές πλαγιές του όρους Βίτσι (Βέρνο) και τις δυτικές του Καιμακτσαλάν (Βόρας), δυτικά της λίμνης Βεγορίτιδας και βορειοδυτικά της μικρότερης λίμνης των Πετρών. Απέχει 9,5 χλμ. Β.-ΒΔ. από το Αμύνταιο και 22 χλμ. Δ. από την Φλώρινα. Η τοποθεσία που βρίσκεται ήταν στρατηγικής σημασίας από τους αρχαίους χρόνους και πιθανολογείται ότι το 423 π.Χ., σύμφωνα με το Θουκυδίδη, συγκρούστηκαν οι δυνάμεις του βασιλιά της Μακεδονίας Περδίκκα Β΄ με συμμάχους τους Σπαρτιάτες του Βρασίδα εναντίον των δυνάμεων του βασιλέα των Λυγκηστών Αρραβαίου. Την ρωμαϊκή περίοδο περνούσε η Εγνατία οδός που ένωνε το Βυζάντιο με την Αδριατική Θάλασσα ως το Δυρράχιο. Στην περιοχή έχουν βρεθεί οδοδείκτες (miliaria). Την περίοδο της τουρκοκρατίας και μέχρι την επανάσταση του 1821, στο Κλειδί, όπως και στις γειτονικές Βεύη, Κέλλη, Πισοδέρι, Τρίβουνο υπήρχαν πάντοτε αρματολίκια. Το 1845 ο ρώσος σλαβιστής Βίκτορ Γκριγκόροβιτς κατέγραψε το Κλειδί με την ονομασία ''Τσρέβο'' ως κυρίως βουλγαρικό χωριό. Στο βιβλίο "Ethnographie de Vilayets d'Adrianople, de Monastir et de Salonique", που δημοσιεύθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1878, αναφέρονται τα στατιστικά στοιχεία του ανδρικού πληθυσμού το 1873. Το Τζέροβο είχε σημειωθεί ως χωριό με 30 νοικοκυριά και 76 άνδρες βούλγαρους κατοίκους.Το 1941, σε μικρή απόσταση από το χωριό έγινε η μάχη της Βεύης μεταξύ των συμμαχικών δυνάμεων και των στρατευμάτων της Ναζιστικής Γερμανίας. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 259Α-29/12/1918 με το όνομα Τσέρνοβο να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1926 μετονομάστηκε σε Κλειδί. Από το 2010, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κλειδιού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αμυνταίου του Δήμου Αμυνταίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 66 κατοίκους. 200 χρόνια Κλειδί Φλώρινας. Τα γενεαλογικά δέντρα των Κλειδιωτών σε όλο τον κόσμο Ο ποιητής Νίκος Γκάτσος στο Κλειδί Φλώρινας από τον ιστότοπο https://echoflorina.gr
Ντράγκινια Βουκσάνοβιτς

Η Ντράγκινια Βουκσάνοβιτς (Μαυροβουνιακό κυριλλικό αλφάβητο: Драгиња Вуксановић, μαυροβουνιακό λατινικό αλφάβητο: Draginja Vuksanović, γεν. στις 7 Απριλίου του 1978, στο Μπαρ της ΣΔ Μαυροβουνίου στη νότια ΣΟΔ Γιουγκοσλαβία) είναι Μαυροβούνια νομικός, πολιτικός και καθηγήτρια νομικής στο Πανεπιστήμιο του Μαυροβουνίου. Η Βουκσάνοβιτς είναι μέλος του μαυροβουνιακού κοινοβουλίου και πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 έγινε η πρώτη γυναίκα υποψήφια πρόεδρος στην ιστορία της χώρας. Το 2019 έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος κόμματος στην ιστορία της χώρας.

 Η Βουκσάνοβιτς αποφοίτησε από τη Σχολή Νομικής του Πανεπιστημίου του Μαυροβουνίου το 2000. Συνέχισε τις σπουδές της στο ίδιο πανεπιστήμιο, ολοκληρώνοντας το μεταπτυχιακό της το 2005 και το διδακτορικό της το 2011. Στο Πανεπιστήμιο του Μαυροβουνίου διδάσκει στα τμήματα νομικής και δραματικών τεχνών. Μιλάει γαλλικά και αγγλικά, ενώ έχει γνώσεις ισπανικών και ιταλικών. Η Ντράγκινια Βουκσάνοβιτς είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος του Μαυροβουνίου (SDP). Είναι μέλος του Κοινοβουλίου του Μαυροβουνίου από τις 14 Οκτωβρίου 2012. Η Βουκσάνοβιτς επανεξελέγη μέλος του μαυροβουνιακού κοινοβουλίου το 2016. Το Μάρτιο του 2018 η Βουκσάνοβιτς ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές. Ήταν υποψήφια με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και είχε την υποστήριξη του ΝΤΕΜΟΣ. Ήταν η πρώτη γυναίκα υποψήφια στο αξίωμα του προέδρου στην ιστορία του Μαυροβουνίου. Η Βουκσάνοβιτς τερμάτισε τρίτη στις εκλογές συγκεντρώνοντας το 8.2% των ψήφων. Στις 29 Ιουνίου 2019 η Βουκσάνοβιτς εξελέγη πρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος κόμματος στο Μαυροβούνιο. Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Μαυροβουνίου Μαυροβουνιακές προεδρικές εκλογές 2018
Α.Σ. Μινώταυρος Πάτρας

Ο Αθλητικός Σύλλογος Ο Μινώταυρος ήταν αθλητικός σύλλογος της Πάτρας στην χειροσφαίριση και αγωνίστηκε από το 2002 έως το 2008 στην Α2 Εθνική κατηγορία και το 2009 στην Α1 Εθνική.

 Ιδρύθηκε το 1992 με χρώματα το μπλε και άσπρο και έμβλημα την κεφαλή ενός ταύρου. Έχει αγωνιστεί μέχρι την Α1 εθνική κατηγορία. Το 2006 συγχωνεύτηκε με -ουσιαστικά απορρόφησε- το τμήμα χειροσφαίρισης του Ολυμπιακού Πατρών που είχε κερδίσει την άνοδο στην Α2 Εθνική, καθώς τα δύο σωματεία είχαν καλές σχέσεις και συνεργάζονταν αρκετές φορές. Την αγωνιστική περίοδο 2007-08 συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατακτώντας και τον τίτλο. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο 2008-09 αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική κατηγορία τερματίζοντας στις τελευταίες θέσεις. Το 2009 απορροφήθηκε τον Γ.Σ. Ελπίδες Πάτρας . Πρωτάθλημα Α2 εθνικής: 2008 ΑΟ Μινώταυρος minotayros-ac.gr επίσημη ιστοσελίδα
Βουλευτικές εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου 2022

Στις 23 Ιανουαρίου 2022 διεξήχθησαν πρόωρες βουλευτικές εκλογές στην Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, για να εκλεγούν τα 50 μέλη της Συνέλευσης της Δημοκρατίας.Πέντε κόμματα πέρασαν το εκλογικό όριο (5%) και μπήκαν στη Συνέλευση. Το Κόμμα Εθνικής Ενότητας του Φαΐζ Σουτσούογλου ήρθε πρώτο, κερδίζοντας τις 24 από τις 50 έδρες. Μετά τις εκλογές, το Κόμμα Εθνικής Ενότητας, το Δημοκρατικό Κόμμα και το Κόμμα Αναγέννηση σχημάτισαν κυβέρνηση συνεργασίας με Πρωθυπουργό τον Φαΐζ Σουτσούογλου. Στις 3 Μαρτίου 2022 η Συνέλευση έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση με 29 ψήφους υπέρ και 20 κατά. Στη συνεδρίαση της 7ης Μαρτίου 2022 ο Ζορλού Τορέ εξελέγη Πρόεδρος της Συνέλευσης με 27 ψήφους υπέρ και 21 κατά.

 Η πρόωρη διεξαγωγή των εκλογών προγραμματίστηκε όταν ο πρώην Πρωθυπουργός Έρσαν Σανέρ υπέβαλλε την παραίτηση της κυβέρνησής του επειδή έχασε την πλειοψηφία στη Συνέλευση, τον Οκτώβριο του 2021. Στις 5 Νοεμβρίου 2021 ο Φαΐζ Σουτσούογλου, ο νέος αρχηγός του Κόμματος Εθνικής Ενότητας, ανέλαβε καθήκοντα ως προσωρινός Πρωθυπουργός της υπηρεσιακής κυβέρνησης, μέχρι τις νέες εκλογές. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας κύπρου, η Συνέλευση της Δημοκρατίας αποτελείται από 50 μέλη, τα οποία εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για πενταετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από 6 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Το εκλογικό όριο για να μπει ένα κόμμα στη Συνέλευση είναι 5% των ψήφων. Οι εκλογείς μπορούν να ψηφίσουν με διάφορους τρόπους: με σταυρό προτίμησης σε ένα κόμμα με όλους τους υποψηφίους του με σταυρούς προτίμησης σε συγκεκριμένους υποψήφιους ενός κόμματος (ο αριθμός υποψηφίων που θα ψηφίσουν πρέπει να ισούται με τον αριθμό εδρών της περιφέρειας). μικτά, με σταυρούς προτίμησης σε υποψήφιους διαφορετικών κομμάτων και ανεξάρτητων πολιτικών (θα πρέπει να ψηφίσουν 24–50 υποψήφιους)
Λιουτγάρδη της Σαξονίας (απεβ. 885)

H Λιουτγάρδη, γερμ. Liutgard von Sachsen (π. 845 - 17 Νοεμβρίου 885) από τον Οίκο των Οθωνιδών ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Σαξονίας (876-882) και μετά δούκισσα της Σουαβίας.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Λιούντολφ δούκα της Σαξονίας και της Όντας των Μπίλλουνγκ, κόρη ενός Φράγκου πρίγκιπα και της Αέντας. Γεννήθηκε το διάστημα 840-850. Ο πατέρας της ήταν ο γενάρχης των Λιουντολφιδών/Οθωνιδών. Ο πρώτος σύζυγός της Λουδοβίκος Γ΄ ο Νεότερος ήταν γιος του Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού βασιλιά των Ανατολικών Φράγκων. Παντρεύτηκαν στο Ασάφενμπουργκ της Φραγκονίας. Η Λιουτγκάρδη είχε ισχυρή θέληση και πολιτική φιλοδοξία· ήταν η έμπιστη υποστηρίκτρια του ανδρός της. Θεωρείται η καθοδηγήτρια δύναμη πίσω από τον αγώνα του Λουδοβίκου Γ΄ του Νεοτέρου με τον θείο του Κάρολο Β΄ τον Φαλακρό βασιλιά των Δυτικών Φράγκων για την κατοχή της Λοθαριγγίας. Ο αγώνας κορυφώθηκε το 876 με τη μάχη του Άντερναχ και τελείωσε με την απόκτηση του βασιλείου της Λοθαριγγίας το 880 με τη Συνθήκη του Ρίμπεμοντ. Παντρεύτηκε πρώτα το 874 τον Λουδοβίκο των Καρολιδών τον Νεότερο, βασιλιά της Σαξονίας και είχε τέκνα: Λουδοβίκος 877-879, απεβ. 2 ετών πέφτοντας από ένα παράθυρο του ανακτόρου στη Φρανκφούρτη. Χίλντεγκαρντ π.879-μετά το 899, έγινε μοναχή στο αββαείο Φράουενσημσεε της Βαυαρίας.Το 882 απεβίωσε ο Λουδοβίκος και η Λιουτγάρδη έκανε δεύτερο γάμο με τον Μπούχαρτ Α΄ των Χουνφριδιδών δούκα της Σουαβίας και είχε τέκνα: Μπούρχαρτ Β΄ της Σουαβίας 883/84-926, δούκας της Σουαβίας. Ουντάλριχ 884/85-885, απεβ. νήπιο. Ντήτπιρχ/Τεόμπεργκα, παντρεύτηκε τον Χούπαλντ κόμη του Ντίλλινγκεν (απεβ. 909), αδελφό του Ούλριχ επισκόπου του Άουγκσμπουργκ. Widukind of Corvey (2014). Deeds of the Saxons. Translated by Bachrach, Bernard S.; Bachrach, David S. Catholic University of America Press.
Y

Το γράμμα Y είναι το εικοστό πέμπτο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου (προφέρεται γουάι). Στο ΝΑΤΟϊκό φωνητικό αλφάβητο το Y λέγεται yankee. Προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Υ και προστέθηκε στο λατινικό αλφάβητο την εποχή του Σύλλα για να διευκολύνει τη γραφή και προφορά ελληνικών λέξεων που περιείχαν το γράμμα «Υ».

 αραβικό αλφάβητο: ελληνικό αλφάβητο: ύψιλον (Υ υ) εβραϊκό αλφάβητο: ντεβανάγκαρι: αρμενικό αλφάβητο: αλφάβητο κανάντα: κορεατικό αλφάβητο: κορεατικό αλφάβητο: αλφάβητο μαλαγιαλάμ: μογγολικό αλφάβητο: ταμιλικό αλφάβητο: ταϊλανδέζικο αλφάβητο: Το γράμμα Υ συμβολίζει: Το χημικό στοιχείο Ύτριο Το μέτρο ελαστικότητας Γιανγκ στη Φυσική Συντομογραφία του αμινοξέως Τυροσίνη https://web.archive.org/web/20080509123036/http://www.wam.umd.edu/%7Erfradkin/sin2phoen-animate.html https://web.archive.org/web/20090227063819/http://ancientscripts.com/greek.html
Αβγόψωμο

Το αβγόψωμο, αβγόφετα είναι ένα πιάτο από ψωμί εμποτισμένο με χτυπημένο αβγό και μετά τηγανισμένο. Όταν το αβγόψωμο προορίζεται να γίνει γλυκό πιάτο, προστίθενται επίσης και γάλα, ζάχαρη, βανίλια και κανέλα πριν από το τηγάνισμα και σερβίρεται με ζάχαρη, σιρόπι και φρούτα. Όταν πρόκειται να γίνει αλμυρό, προστίθεται αλάτι και σερβίρεται με σάλτσες όπως μαγιονέζα και κέτσαπ.

 Οι φέτες ψωμιού κόβονται σε χοντρές φέτες και εμποτίζονται σε ένα μείγμα από χτυπημένα αβγά και γάλα ή κρέμα. Το καλυμμένο με αβγό ψωμί τηγανίζεται και από τις δύο πλευρές, μέχρι να αποκτήσει καφέ χρώμα. Συνιστάται να χρησιμοποιείται μπαγιάτικο ψωμί γιατί απορροφά περισσότερο αβγό από το φρέσκο. Οι τηγανισμένες φέτες σερβίρονται συνήθως με σιρόπι, μαρμελάδα, βούτυρο, μέλι, σοκολάτα και λιγότερο συχνά με φιστικοβούτυρο, σιρόπι σφενδάμου, μελάσα, σάλτσα μήλου, φασόλια, γιαούρτι, μπέικον, κέτσαπ, τυρί, αλλαντικά, παγωτό, ξηρούς καρπούς και άλλα συνοδευτικά. Μερικές φορές το αβγόψωμο χρησιμοποιείται σαν ψωμί για σάντουιτς. Μια παραλλαγή του αβγόψωμου προέρχεται από το Χονγκ Κονγκ όπου μέσα στο αβγό προστίθεται και σόγια.