Μηλιές Ευβοίας

Οι Μηλιές είναι χωριό του δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού, στη βόρεια Εύβοια. Βρίσκεται σε απόσταση 15 περίπου χιλιομέτρων από την Ιστιαία και σε υψόμετρο 460 μέτρα και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 169 κατοίκους. Ιστορικά το χωριό προήλθε από την συνένωση δύο οικισμών, της Παλαιόβρυσης και την Καρύτσας, περίπου την ίδια εποχή που έγινε και η άλωση της Κωνσταντινούπολης. Λέγεται ότι κάτοικοι του χωριού έφυγαν και ίδρυσαν τις Μηλιές Μαγνησίας, για να γλιτώσουν από τις βαρβαρικές επιδρομές. Γι΄ αυτό και το ομώνυμο χωριό του Πηλίου είναι χτισμένο με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην φαίνεται από την θάλασσα. Αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν στον λόφο Λαυρέντη (κοντά στο χωριό), έδειξαν πως υπήρχαν εκεί κάτοικοι από την αρχαιότητα, καθώς εντοπίστηκαν απομεινάρια από εκτεταμένους οικισμούς της κλασσικής και της ελληνιστικής περιόδου.

 [Ιδιαίτερα χρήσιμα είναι τα αρχεία των απογραφών προηγούμενων δεκαετιών του εργαστηρίου Δημογραφικών και κοινωνικών αναλύσεων τμήματος Μηχ/κών Χωροταξίας Πολεοδομίας και περιφερειακής ανάπτυξης του Παν. Θεσσαλίας, απ' όπου είναι τα περισσότερα στοιχεία του παραπάνω γραφήματος] -Στην απογραφή του 1907 ο πληθυσμός της Ελλάδας καταγράφεται σε επίπεδο δήμων. Οι Μηλιές ανήκουν στον δήμο Ιστιαίων της επαρχίας Ξηροχωρίου με συνολικό πληθυσμό 11.880 κατοίκους. Στις 7 Απριλίου του 1833 η Εύβοια ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος. Με το Βασιλικό διάταγμα (Β.Δ.) της 3/15 Απριλίου του 1833 το οποίο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 12/6-4-1833 του Φύλλου Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ.) και με τον τίτλο «Περί της Διαιρέσεως του Βασιλείου και της Διοικήσεώς του» η χώρα χωρίζεται σε 10 νομούς και 42 Επαρχίες. Δημιουργείται ο νομός Ευβοίας, που περιλαμβάνει την Εύβοια και τις Σποράδες και η περιοχή της Β. Εύβοιας εντάσσεται στην επαρχία Χαλκίδος, με πρωτεύουσα τη Χαλκίδα. Το 1836 (ΦΕΚ A 80/1836) το χωριό ανήκει ήδη στο δήμο Αρτεμισίων με έδρα τα Ελληνικά. Ενώ το 1838 η Β. Εύβοια αποσπάται από την επαρχία Χαλκίδος και δημιουργείται η επαρχία Ξηροχωρίου (ΦΕΚ 24Α - 23/06/1838). Τρία χρόνια μετά, το 1841, ο δήμος Ιστιαίων απορροφά τον δήμο Αρτεμισίων (ΦΕΚ 5Α - 08/03/1841), επομένως κι οι Μηλιές εντάσσονται στο νέο δήμο, με πρωτεύουσα το Ξηροχώρι (Ιστιαία) και 4.957 κατοίκους. Το 1877 (ΦΕΚ 35Α - 02/06/1877) ένα μέρος του δήμου Ιστιαίων αποσπάται κι οι Μηλιές εντάσσονται στον νεοσύστατο δήμο Τελεθρίου, με έδρα τον Βουτά και μετά το 1883 τα Καμάρια. Το 1899 (ΦΕΚ 149Α - 19/07/1899) οι δήμοι Τελεθρίου και Ιστιαίων συγχωνεύονται κι επομένως οι Μηλιές προσαρτώνται στον νέο δήμο Ιστιαίων. Μερικά χρόνια μετά, το 1912, συστήνονται οι κοινότητες του νομού Ευβοίας (ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912). Οι Μηλιές, μαζί με τις Αγδίνες και τον Κρυονερίτη σχηματίζουν την κοινότητα Κρυονερίτου (με έδρα τον Κρυονερίτη), ενώ ο δήμος Ιστιαίων καταργείται. Ανάμεσα στο 1920 και το 1928 (χρονιές που διεξάγονται πανελλαδικές απογραφές του πληθυσμού) τα τρία χωριά χωρίζονται σε τρεις χωριστές κοινότητες. Έτσι δημιουργείται η κοινότητα Μηλεών, η οποία θα διατηρηθεί μέχρι το 1997, όπου (βάσει του σχεδίου Καποδίστριας) προσαρτάται στον δήμο Ιστιαίας. Εκ νέου αλλαγές ακολούθησαν το 2010 με την δημιουργία του δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού (βάσει του σχεδίου Καλλικράτης), στον οποίο ανήκει πλέον το χωριό. Ανάμεσα στις Μηλιές και στις Αγδίνες, μέσα σε πυκνή βλάστηση βρίσκεται ο καταρράκτης Κρέμαση, που σχηματίζεται από τις πηγές του ποταμού Ξηριά. Φωτογραφίες για Μηλιές Βόρεια Εύβοια