IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
296

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 296 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 296 (CCXCVI ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Βαλερίου και Κωνσταντίου(ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1049 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 296 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Ο Κωνστάντιος Χλωρός συναρμολογεί δύο επιδρομικά πλοία με την πρόθεση της διέσχισης του Στενού της Μάγχης. Το πρώτο βρίσκεται υπό τις οδηγίες του Ασκληπιοδότου, μακροχρόνιο έπαρχο των πραιτωρίων του Κωνσταντίου. Πλέει από τις εκβολές του Σηκουάνα και προσθαλασσώνεται κοντά στη Νήσο Ουάιτ, όπου οι δυνάμεις του νικούν τον σφετεριστή Αλλέκτο στο Χάμπσαϊρ. Ο Κωνστάντιος αφήνει τη Βουλώνη με το στόλο του και καταλαμβάνει το Λονδίνο, σώζωντας την πόλη από μία επίθεση από Φράγκους μισθοφόρους, οι οποίοι περιπλανώνται στην επαρχία. Ο Μαξιμιανός, αυτοκράτορας (Αύγουστος) της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κινητοποιεί ένα στράτευμα, αποτελούμενο από Πραιτωριανές κουστωδίες, Ακυληιανές, Αιγυπτιακές και Ιστρικές (Δανουβικές) λεγεώνες, προελαύνωντας διαμέσου της Ισπανίας. Διαπερνά το Στενό του Γιβραλτάρ προς τη Μαυριτανία (σημερινό Μαρόκο) και προφυλάσσει την περιοχή από τους Φράγκους πειρατές. Ο Κωνστάντιος Χλωρός ανακτά τη Βρετανία. Ανοικοδομεί τις πόλεις του Εβοράκου (Υόρκης), Λονδινίου (Λονδίνου) και του Βερυλαμίου (Σαιντ Ώλμπανς). Περσία Ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός αποστέλλει τον γαμπρό του, Γαλέριο, με έναν τεράστιο στρατό στην Αρμενία. Εισβάλλει στη Μεσοποταμία, αλλά υποφέρει από μία ολοκληρωτική ήττα έξω από την Κτησιφώντα απέναντι από τον Πέρση βασιλιά Ναρσή και εξαναγκάζεται να οπισθοχωρήσει. Ο Γαλέριος διασχίζει τον Ευφράτη στη Συρία για να έρθει μαζί με το Διοκλητιανό στην Αντιόχεια. Θρησκεία 22 Απριλίου - Ο Πάπας Γάιος πεθαίνει στη Ρώμη ύστερα από μία 13ετή θητεία και το διαδέχεται ο Πάπας Μαρκελλίνος ως ο 29ος Πάπας. 22 Απριλίου - Πάπας Γάιος Αλλέκτος, Ρωμαίος σφετεριστής
Μαρί Μιριάμ

Η Μαρί Μιριάμ (Marie Myriam, γεννήθηκε ως Myriam Lopes στις 8 Μαΐου 1957, στο Λουλούαμπουργκ/Κανάνγκα, του Βελγικού Κονγκό, σημερινή Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια πορτογαλικής καταγωγής. Εκπροσωπώντας τη Γαλλία, κέρδισε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1977 με το τραγούδι L'oiseau et l'enfant ("Το πουλί και το παιδί") σε μουσική του Ζαν Πολ Καρά και σε στίχους του Τζο Γκρέισι. Το single έφτασε στο #42 στο UK Singles Chart τον Ιούνιο του 1977.Το 1981, η Μιριάμ επίσης εκπροσώπησε τη Γαλλία στο Μουσικό Φεστιβάλ Yamaha με το τραγούδι "Sentimentale" και ήρθε στην ένατη θέση. Η τραγουδίστρια έκανε μια εμφάνιση στη συναυλία για την 50ή επέτειο στην Κοπεγχάγη τον Οκτώβριο του 2005 ως guest παρουσιάστρια και ηθοποιός. Την ίδια χρονιά, έγραψε την εισαγωγή στη γαλλική έκδοση του Διαγωνισμού Τραγουδιού Της Eurovision – Η Επίσημη Ιστορία με τον Τζον Κένεντι Ο'Κόνορ.

 Η Μιριάμ ήταν παντρεμένη με τον μουσικό παραγωγό Μισέλ Ελμοσνίνο (Michel Elmosnino) από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 μέχρι το θάνατό του, σε ηλικία 67 ετών στις 20 Δεκεμβρίου 2013. Από τον γάμο τους απέκτησαν δύο παιδιά: τη Λορίν (γεννήθηκε το 1982) και τον Ρικ (γεννημένο το 1990). 1977: L'Oiseau et l'Enfant (Polydor) 1979: Le Cœur somnambule (Polydor) 1985: Calin Caline 1988: En plein cœur 1991: Album VII (μόνο στο Κεμπέκ) 2008: Tous les anges chantent (χριστουγεννιάτικο άλμπουμ)Συλλεκτικά άλμπουμ1991: Tout Simplement Marie Myriam 1994: 14 plus grands succès 1995: Atouts - Ses plus beaux inédits 1996: Charme (plus 4 new tracks) 2007: Encore (plus few new tracks) 1976: "Ma colombe" 1977: "L'oiseau et l'enfant" 1979: "Un homme libre" 1979: "Toujours partir" 1979: "Le cœur somnambule 1979: "Chansons pour Casimir" 1980: "Los Olvidados" 1981: "J'aime quand tu es jaloux" 1982: "Sentimentale" 1985: "La plus belle chanson d'amour" (διασκευή του "I'll Find My Way Home" των Τζον Άντερσον και Vangelis) 1985: "Vivre" 1985: "Nostalgia" 1987: "Tout est pardonné" 1988: "Dis-moi les silences" 1988: "En plein cœur" 1989: "La solitude des rois" 1992: "Petit homme"Συλλογές1989: "Pour toi Arménie" (με διάφορους καλλιτέχνες)Σάουντρακ1982: "Le Merveilleux Voyage de Nils Holgersson au pays des oies sauvages" (τίτλοι έναρξης του anime)
Κωνσταντίνος Καζαντζής

Ο Κωνσταντίνος Καζαντζής (1864 - 1927) ήταν Έλληνας λόγιος, δικηγόρος, καπνέμπορος και πολιτικός. Ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία. Υπηρέτησε ως Γενικός Διοικητής Δυτικής Μακεδονίας και έπειτα Σάμου.

 Γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών και έπειτα στη Γερμανία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτορας. Μετανάστευσε στις ΗΠΑ και επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Κατά την παραμονή του στις ΗΠΑ στα 1914 ήταν εκπρόσωπος των Ηπειρωτών Αμερικής και από τη θέση αυτή υποστήριξε τις ελληνικές θέσεις ως προς το ζήτημα της Βορείου Ηπείρου. Ήταν αντίπαλος του Ελευθερίου Βενιζέλου και εξελέγη βουλευτής δύο φορές, στις εκλογές του Μαΐου και του Δεκεμβρίου του 1915. Άφησε συγγραφικό έργο. Σε μερικά έργα χρησιμοποίησε το εκδοτικό ψευδώνυμο Γούσιας Παπακαζανάς. Το έργο του "Ιστορίες της Πατρίδος μου" (1910) ήταν το πρώτο ολοκληρωμένο λογοτεχνικό κείμενο που τυπώθηκε στην ελληνική γλώσσα στις ΗΠΑ.Πέθανε στην Κέρκυρα το 1927. "Ιστορίες της πατρίδος μου" (πρώτη δημοσίευση στον Τύπο το 1909, έκδοση σε βιβλίο το 1910), διηγήματα. Επιμέλεια: Γιώργος Καλογεράς, Τυπωθήτω 2001, σελ. 290, ISBN 9789608041776
Τζακ Πάλανς

Ο Τζακ Πάλανς (18 Φεβρουαρίου 1919- 10 Νοεμβρίου 2006) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Πενσιλβάνια ως Vladimir Palanuik και ήταν ουκρανικής καταγωγής. Κέρδισε το Όσκαρ β΄ αντρικού ρόλου το 1991 για το ρόλο του στην ταινία Τι έκανες μπαμπά στην άγρια δύση; (City Slickers). Στη δεκαετία του ' 80 ο Πάλανς, μαζί με την κόρη του Χόλλυ Πάλανς (Holly Palance), ήταν οικοδεσπότης του τηλεοπτικού προγράμματος Ripley's Believe It or Not!.

 1952: υποψήφιος για Όκαρ β΄ ανδρικού ρόλου Πύρινος Εφιάλτης - (Sudden Fear) 1953: υποψήφιος για Όκαρ β΄ ανδρικού ρόλου Άρπαγες της γης - (Shane) 1992: Κέρδισε Όσκαρ β΄ ανδρικού ρόλου Τι έκανες μπαμπά στην άγρια δύση; - (City Slickers) Panic in the Streets (Blackie) 1950 Sudden Fear (Lester Blaine) 1952 Shane (Jack Wilson) 1953 Man in the Attic (Slade) 1953 The Silver Chalice (Simon Magus) 1954 The Big Knife (Charles Castle) 1955 Playhouse 90 1956 Requiem for a Heavyweight (TV) (Harlan 'Mountain' McClintock) Austerlitz (General Weirother) 1960 Βαραββάς (Τόρβαλντ) 1962 Contempt (Jeremy Prokosch) 1966 The Professionals (Jesus Raza) 1966 Dr. Jekyll and Mr. Hyde 1968 Dr. Henry Jekyll and Mr. Edward Hyde (TV) Marquis de Sade: Justine (Father Antonin) 1969 Che! (Fidel Castro) 1969 Angels' Brigade (Mike Farrell) 1979 Hawk the Slayer (Voltan ) 1980 Bagdad Cafe (Rudi Cox) 1987 Gor (Xenos) 1988 Young Guns (Lawrence G. Murphy) 1988 Batman (Carl Grissom) 1989 Outlaw of Gor (Xenos) 1989 Tango & Cash (Yves Perret) 1989 Solar Crisis (Travis) 1990 City Slickers (Curly Washburn) 1991 City Slickers II: The Legend of Curly's Gold (Duke Washburn) 1994 The Swan Princess (Lord Rothbart-φωνή) 1994 Ebenezer (Ebenezer Scrooge) 1997 Treasure Island (Long John Silver) 1999 Ο Τζακ Πάλανς στο b-movies.gr Τζακ Πάλανς στην IMDb (Αγγλικά)
Κατάλογος χωρών ανά ρυθμό ανάπτυξης του πραγματικού ΑΕΠ

Αυτό το άρθρο περιλαμβάνει κατάλογο χωρών και εξαρτήσεων που ταξινομούνται με βάση το πραγματικό ποσοστό ανάπτυξης του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους, το ρυθμό ανάπτυξης της αξίας όλων των τελικών αγαθών και υπηρεσιών που παράγονται μέσα σε ένα κράτος, σε ένα δεδομένο έτος. Τα στατιστικά στοιχεία συγκεντρώθηκαν από την Παγκόσμια Βάση Δεδομένων Οικονομίας του ΔΝΤ, με τη συντριπτική πλειοψηφία των εκτιμήσεων να αντιστοιχούν στο ημερολογιακό έτος 2017. Οι τιμές από άλλες πηγές αναφέρονται ως είναι.

 Κατάλογος χωρών ανά πραγματική ποσοστιαία ανάπτυξη του ΑΕΠ για τα έτη 2013–2017.Το μπλε πλαίσιο υποδεικνύει ότι μια χώρα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οικονομική ανάπτυξη Παγκόσμια οικονομία Ακαθάριστο εγχώριο προϊόν Economic information by country Economics focus: Grossly distorted picture From March 13, 2008, The Economist print edition. Sub-title "If you look at GDP per head, the world is a different—and, by and large, a better—place" World Map and Chart of GDP Annual Growth % by Lebanese-economy-forum, World Bank data
Ρόμαν του Τσέρνιγοβ

Ο Ρόμαν Μιχαήλοβιτς, ρωσ. Роман Михайлович (π. 1218 - μετά το 1288) από τον Οίκο των Ρουρικιδών-Τσέρνιγοβ ήταν πρίγκιπας τού Τσέρνιγοβ (1246/7-μετά το 1288) και τού Μπριάνσκ (1246-μετά το 1288).

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μιχαήλ τού μάρτυρα πρίγκιπα τού Τσέρνιγοβ & τού Κιέβου και της Ελένας (Μαρίας), κόρης τού Ρόμαν τού μεγάλου πρίγκιπα της Γαλικίας. Όταν ο αδελφός του Ροστισλάβ αποφάσισε να μείνει στην Ουγγαρία, ο πατέρας του τον απέκλεισε από την κληρονομία. Το 1246 ο πατέρας του Μιχαήλ εκτελέστηκε από τους Τατάρους. Το μερίδιο τού Ρόμαν ήταν το Μπριάνσκ, που ήλεγχε τις ροές των ποταμών από το Τσέρνιχιβ προς το Σμολένσκ και τα όρη Βιατίτσι της Σουζνταλίας. Το Χρονικό Λιουμπέτσκι τον αναφέρει ως πρίγκιπα τού Τσέρνιχιβ. Όταν ο Μπατού χαν διέταξε να λάβουν έγγραφο άδειας είσπραξης φόρων (yarlik), μόνο όσοι πρίγκιπες είχαν υποβάλλει υποτέλεια σε αυτόν, ο Ρόμαν -μετά την εκτέλεση τού πατέρα του- θα το έλαβε εκείνος. Τα χρονικά δεν το αναφέρουν, το υποδηλώνει όμως ο Τζοβάννι ντι Πλάνο Καρπίνι στην Ιστορία των Μογγόλων, των λεγομένων Τατάρων: "Όταν φύγαμε από τη χώρα των Κουμάνων, συναντήσαμε τον Ρόμαν πρίγκιπα των Ρώσων με την ακολουθία του, που πήγαινε στους Τατάρους". Νυμφεύτηκε την Άννα και είχε τέκνα: Ολέγκ, πρίγκιπας τού Τσέρνιγοβ και Μπριάνσκ. Μιχαήλ. Όλγα (Ελένα), παντρεύτηκε τον Βσέβολοντ Βασίλκοβιτς πρίγκιπα της Βολινίας. Dimnik, Martin: The Dynasty of Chernigov - 1146-1246; Cambridge University Press, 2003, Cambridge; ISBN 978-0-521-03981-9. DiPlano Carpini, Giovanni (Author) - Hildinger, Erik (Translator): The Story of the Mongols whom We Call the Tartars; Branden Publishing Company, Inc, 1996, Boston, MA; ISBN 0-8283-2017-9.
Άγιος Νικόλαος Καρδίτσας

Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Άγιος Νικόλαος (τοπωνύμια Ελλάδας) Ο Άγιος Νικόλαος είναι ημιορεινό χωριό του νομού Καρδίτσας σε υψόμετρο 205 μέτρα.

 Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στα ανατολικά της τεχνητής Λίμνης Πλαστήρα, σε απόσταση 11 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα, ανάμεσα στα χωριά Μητρόπολη (ΒΑ.) και το Μοσχάτο (ΝΔ.). Οι περισσότεροι κάτοικοί του είναι εργαζόμενοι του υδροηλεκτρικού σταθμού της ΔΕΗ. Στην περιοχή υπάρχει μικρή τεχνητή λίμνη τετράγωνης μορφής και αρκετά κέντρα διασκέδασης. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μοσχάτου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Μοσχάτο και το Τσαρδάκι αποτελούν την τοπική κοινότητα Μοσχάτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πλαστήρα του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 42 κατοίκους. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Mastercoin

Το Mastercoin είναι ταυτόχρονα ένα ψηφιακό νόμισμα και ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας "χτισμένο" επάνω στην αλυσίδα των μπλοκ του Bitcoin. Είναι μία πολύ σημαντική τεχνολογική προσπάθεια που μπορεί να επιτρέψει τη χρήση πολύπλοκων χρηματοοικονομικών λειτουργιών σε ένα κρυπτονόμισμα. Τέτοιες λειτουργίες περιλαμβάνουν την δημιουργία αποκεντρωμένου ανταλλακτηρίου, την εφαρμογή "έξυπνης" ιδιοκτησίας και αποθήκευσης πολλών κρυπτονομισμάτων σε ένα μόνο πορτοφόλι.

 Ο J. R. Willett δημοσίευσε το πρώτο προσχέδιο του πρωτοκόλλου Mastercoin τον Ιανουάριο του 2012, στο οποίο πρότεινε ότι το υφιστάμενο πρωτόκολλο του Bitcoin "μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένα υπόβαθρο, πάνω στο οποίο μπορούν να κατασκευαστούν νέα πρωτόκολλα κρυπτονομισμάτων, με νέους κανόνες". Το Mastercoin ξεκίνησε επίσημα στις 31 Ιουλίου 2013, όπου για ένα μήνα ο κάθε ενδιαφερόμενος επενδυτής μπορούσε να αγοράσει Mastercoins -τις ψηφιακές μονάδες που χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο για τη διεξαγωγή των συναλλαγών -με την αποστολή bitcoins σε μια ειδική bitcoin διεύθυνση που ονομάστηκε "Exodus Address". Η ιδέα ήταν ότι καθώς η πλατφόρμα αναπτύσσοταν, τα Mastercoin θα αποκτούσαν μεγαλύτερη αξία και οι επενδυτές θα μπορούσαν να τα πουλήσουν για κάποιο κέρδος. Μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που ονομάστηκε "Ίδρυμα Mastercoin" συστήθηκε για να διαχειριστεί τα κεφάλαια που επενδύθηκαν μέσω της "Exodus Address". Παρά τις προειδοποιήσεις ότι το Mastercoin θα μπορούσε να είναι μια περίτεχνη απάτη, σχεδόν 500 άνθρωποι επένδυσαν ένα σύνολο περίπου 5.000 bitcoins αξίας 500.000 δολαρίων ΗΠΑ εκείνη την εποχή.Από τον Ιανουάριο του 2014 ο JR Willet απασχολείται με πλήρες ωράριο από το Ίδρυμα Mastercoin ως «επικεφαλής αρχιτέκτονας»Από τον Φεβρουάριο του 2014 το Mastercoin ήταν το έβδομο μεγαλύτερο σε κεφαλαιοποίηση κρυπτονόμισμα στον κόσμο σύμφωνα με το coinmarketcap.com. Επίσημος ιστότοπος Wiki Forum Mastercoin Foundation
Εβιωνίτες

Εβιωνίτες ή Εβιωναίοι ονομάζονταν τα μέλη μιας ιουδαιοχριστιανικής αίρεσης του 2ου αι. μ.Χ. που ζούσε στην ανατολική όχθη του Ιορδάνη. Υπήρχε η άποψη ότι το όνομα Εβιωνίτες προέρχεται από υποτιθέμενο ηγέτη τους ονόματι Εβιών στην Πέλλα της Δεκάπολης της Ιορδανίας. Επικρατέστερη θεωρείται η άποψη ότι οι Εβιωνίτες (εβραϊκά «Εβιωνίμ», δηλαδή «Φτωχοί») αποκαλούνταν έτσι με βάση τις διδασκαλίες του Ιησού στους Μακαρισμούς: «μακάριοι οἱ πτωχοί, ὅτι ὑμετέρα ἐστὶν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ.» (Λουκά 6:20.) αλλά και άλλα εδάφια της Παλαιάς Διαθήκης που απευθύνονται σε ένα μικρό υπόλοιπο φτωχών πιστών, όπως επίσης και το Ησαΐας 66:2: «...λέγει κύριος καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω ἀλλ' ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου.»

 Οι Εβιωνίτες θεωρούσαν ότι ο Ιησούς δεν ήταν Θεός ή Υιός του Θεού, αλλά ένας από τους μεγάλους προφήτες, που έλαβε τις αποκαλύψεις μετά την βάπτισή του από τον Ιωάννη, και από τότε το πνεύμα του Μεσσία μπήκε μέσα του μέχρι που σταυρώθηκε. Το μήνυμα του Ιησού περιλάμβανε τη διδασκαλία και το κήρυγμα της αποκάλυψης, αλλά δεν περιλάμβανε τη σωτηρία ή την άφεση αμαρτιών. Περιγραφή των δοξασιών τους βρίσκουμε στο "Πανάριον" του αγίου Επιφανίου Σαλαμίνος. Οι Εβιωνίτες χρησιμοποιούσαν την Παλαιά Διαθήκη αλλά και το "ευαγγέλιο των Εβιωναίων" που συγγενεύει με το κανονικό ευαγγέλιο του Ματθαίου, "γράφτηκε ελληνικά στις αρχές του 2ου αιώνα και σώζεται αποσπασματικά". Σύμφωνα με τον Επιφάνιο, αναθεώρησαν και διαστρέβλωσαν το ευαγγέλιο του Ματθαίου για να ταιριάζει με τα δόγματά τους, π.χ. αφαίρεσαν τη διήγηση του ευαγγελιστή για τη γέννηση του Ιησού Χριστού. Αυτή η αίρεση παρείχε βοήθεια και σίτιση προς απόρους, χήρες, και ταξιδιώτες, όπως και οι Χριστιανοί, αλλά επιπλέον επέμενε σε συχνές πλύσεις για καθαρισμό. Επίσης απείχαν από το κρέας, αφού δέχονταν ότι με τη σταύρωση του Χριστού δεν χρειάζονταν πια οι θυσίες ζώων της Παλαιάς Διαθήκης. Ο καθηγητής Σωτήριος Δεσπότης σημειώνει ότι σύμφωνα με αρκετούς ερευνητές, ο Ιουδαιοχριστιανισμός και μάλιστα αυτός των Εβιωνιτών είναι «Ο χαμένος συνδετικός κρίκος μεταξύ χριστιανισμού και Ισλάμ". Το άρθρο αυτό βασίζεται στο άρθρο "Εβιωναίοι" του Ελληνικού Ορθόδοξου Wiki.
Κάτω Ποσειδωνία

Η Ποσειδωνία (ή Κάτω Ποσειδωνία) είναι οικισμός στην Νοτιοανατολική Αττική. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Λαυρεωτικής. Απέχει 59 χιλιόμετρα από την Αθήνα μέσω των Μεσογείων (GR-89), και 72 χιλιόμετρα μέσω της παραλιακής Λεωφόρου Σουνίου (GR-91). Ακόμα, απέχει 4 χιλιόμετρα από την πόλη του Λαυρίου, και 5 χιλιόμετρα από το τουριστικό θέρετρο του Σουνίου. Κατά την απογραφή του 2001, οι κάτοικοι ήταν 794.

 Η Ποσειδωνία υπήρξε κατά την αρχαιότητα σπουδαίος οικισμός και πρωτεύουσα του Αρχαίου Δήμου Σουνιέων. Σώζονται μάλιστα η Αρχαία Αγορά του Δήμου, στη συμβολή των οδών Ποσειδώνος και Αγίου Στυλιανού. Ακόμα, διάσπαρτες βρίσκονται πολλές αρχαιότητες στην περιοχή, και στο "Βουνό του Μιχάλη", λόφος που βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Ποσειδωνίας. Τέλος, σώζονται κατά μήκος των ακτών του όρμου Πασά πολυβολεία από την κατοχή. Σήμερα η περιοχή έχει οικιστικό και τουριστικό ενδιαφέρον. Μετά το 1972, όπου η Ποσειδωνία έγινε και επίσημα οικισμός, έχουν κτιστεί πολλές κατοικίες, που στη μεγάλη πλειοψηφία τους αποτελούν εξοχικές κατοικίες των Αθηναίων, ενώ μερικές αποτελούν μόνιμες κατοικίες. Το Λιμάνι του Πασά (Πασαλιμάνι) είναι η παραλία της Ποσειδωνίας. Πρόκειται για μια αμμώδη ακτή ιδιαιτέρου κάλλους, μήκους περίπου 500 μέτρων. Οδηγεί σε μια μικρή λιμνοθάλασσα, και στη συνέχεια στον Όρμο του Πασά, έναν όρμο με πεντακάθαρα νερά. Τους θερινούς μήνες το Λιμάνι του Πασά κατακλύζεται από λουόμενους που προτιμούν μπάνια σε σχετικά μικρές αποστάσεις από την πρωτεύουσα. Ο Άγιος Στυλιανός είναι ένα μικρό ξωκλήσι στο κέντρο της Ποσειδωνίας. Χτίστηκε το 1961 και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αγίου Στυλιανού και Σειρηνών. Στην περιοχή λειτουργούν δύο εξωραϊστικοί σύλλογοι, η "Ποσειδωνία" και ο "Ποσειδών". Ακόμα, υπάρχει ο "Γλάρος", σύλλογος αλιέων της Ποσειδωνίας.
Ταουφααχάου Τουπόου Δ'

Ο Ταουφααχάου Τουπόου Δ΄ (Tāufaa'āhau Tupou IV, Βασιλιάς της Τόνγκα, 4 Ιουλίου 1918 - 10 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν ο βασιλιάς της Τόνγκα από το 1965 έως τον θάνατό του το 2006. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Τόνγκα από τις 12 Δεκεμβρίου 1949 ως τις 16 Δεκεμβρίου 1965.

 Έκανε σπουδές στο Κολέγιο Νιούινγκτον και στο Σίδνεϊ. Στη νεανική του ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό, με επιτυχία. Ως διάδοχος του θρόνου ήταν γνωστός ως Siaosi Taufa'ahau Tupoulahi. Παντρεύτηκε τη Halaevalu Mata'aho 'Ahome'e (γ. 1926 - θ. 2017). Απέκτησαν τα εξής παιδιά Γεώργιος Τουπόου Ε΄ (Siaosi Tāufa'āhau Manumataongo Tuku'aho Tupou, γ. 1948 - θ. 2012), διάδοχός του στον θρόνο το 2006. Πριγκίπισσα Salote Mafile'o Pilolevu Tuita (γ.1951) Fatafehi ʻAlaivahamamaʻo Tukuʻaho (γ 1954 - θ. 2004). Του αφαιρέθηκε ο τίτλος μετά τον γάμο του με μια γυναίκα μη βασιλικής καταγωγής. Τουπόου ΣΤ΄, Πρίγκιπας Λαβάκα Άτα Ουλουκαλάλα (γ. 1959, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδερφό του στον θρόνο μετά τον θάνατο του τελευταίου χωρίς να αφήσει νόμιμο απόγονο για διάδοχο). Χρημάτισε υπουργός Παιδείας το 1943, Υγείας το 1944, και Πρωθυπουργός από το 1949 έως το 1965. Διαδέχτηκε τη μητέρα του Σαλότε Τουπόου Γ΄ το 1965, μετά τον θάνατό της. Απολάμβανε μεγάλης δημοφιλίας, ωστόσο ενεπλάκη σε σκάνδαλο επενδύσεων. Ο βασιλιάς υπήρξε τη δεκαετία του '70 ένας από τους βαρύτερους ηγέτες στον κόσμο, καθώς το βάρος του υπερέβαινε τα 200 κιλά. Κατά τις επίσημες επισκέψεις του στη Γερμανία, μάλιστα, οι αρχές τοποθετούσαν ειδικά καθίσματα κατασκευασμένα γι' αυτόν. Ο Τουπόου τα θεωρούσε επίσημα δώρα και τα φύλαγε στο Παλάτι. Τη δεκαετία του '90 κατάφερε να χάσει το ένα τρίτο από το βάρος του. Στις 15 Αυγούστου του 2006 ο πρωθυπουργός Φελέτι Σεβέλε διέκοψε τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα ανακοινώνοντας ότι ο βασιλιάς ήταν σοβαρά άρρωστος και νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Ώκλαντ.. Απεβίωσε στις 23:34 στις 10 Σεπτεμβρίου του 2006 (ώρα Νέας Ζηλανδίας: ήταν λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ξημερώματα 11 Σεπτεμβρίου, ώρα Τόνγκα). Ο βασιλιάς κηδεύτηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2006 στο βασιλικό κοιμητήριο της Νουκουαλόφα και στην κηδεία του παρέστησαν εκπρόσωποι πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων και πρωθυπουργοί από κράτη του Ειρηνικού Ωκεανού, ο διάδοχος του θρόνου της Ιαπωνίας και πλήθος κόσμου. Σύμφωνα με την εφημερίδα International Herald Tribune, "η διάρκειας 41 ετών βασιλεία του Ταουφααχάου Τουπόου Δ΄ τον έκανε έναν από τους μακροβιότερους εν ενεργεία ηγέτες στον κόσμο, μετά τον βασιλιά της Ταϊλάνδης Μπουμιμπόλ Αντουλγιαντέι, την Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον αρχηγό Κράτους των Σαμόα, Μαλιετόα Τανουμαφίλι Β΄."Τον διαδέχθηκε ο γιος του (ένα από τα 4 συνολικά παιδιά του), Γεώργιος Τουπόου Ε΄. Νεκρολογία Επίσημο άγγελμα του θανάτου του Βασιλέα Ιστότοπος της Μοναρχίας στην Τόνγκα Άρθρο New Zealand Herald Επίσκεψη του Τουπόου Δ΄ στο Χονγκ Κονγκ The 1993 Silver Jubilee of Tāufa'aāhau Tupou IV
Γουόλτερ Χάουζερ Μπράταιην

Ο Γουόλτερ Χάουζερ Μπράταιην (10 Φεβρουαρίου 1902 - 13 Οκτωβρίου 1987) ήταν Αμερικανός φυσικός στα Bell Labs ο οποίος μαζί με τους Τζον Μπαρντίν και Γουίλλιαμ Μπράντφορντ Σόκλεϋ εφηύρε το τρανζίστορ. Για αυτή τη συνεισφορά τους μοιράστηκαν το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1956.

 Γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου του 1902 στο Amoy της Κίνας από τους Ρος Μπράταιην και Ottilie Χάουζερ και έζησε τα πρώτα χρόνια του στο Σπρίνγκφιλντ του Όρεγκον, όπου ένα δημοτικό σχολείο πήρε το όνομα για τον τιμήσει. Μεγάλωσε στο Tonasket του Ουάσιγκτον σε μία φάρμα που ανήκε στους γονείς του. Το 1924 πήρε το πτυχίο του στη φυσική και στα μαθηματικά από το το κολέγιο Whiteman στο Walla Walla Ουάσιγκτον και το 1926 πήρε το μεταπτυχιακό του από το Πανεπιστήμιο του Όρεγκον. Μέτα πήγε ανατολικά πήρε το διδακτορικό του στη φυσική από το Πανεπιστήμιο της Μιννεσότα το 1929. Ο διδακτορικός καθηγητής του ήταν John T. Tate Sr και η διδακτορική διατριβή του ήταν σχετική με τις επιπτώσεις τον ηλεκτρονίων στους ατμούς του υδραργύρου. Το 1928 και 1929 δούλευε στο Εθνικό Κέντρο Προτύπων την ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον και το 1929 προσλήφθηκε από τα Bell Telephone Labs. Πριν τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Μπράταιην ασχολήθηκε στα Bell με την επιφανειακή φυσική του βολφραμίου και αργότερα στα ημιαγωγικό υλικό οξείδιο του πυριτίου. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου ο Μπράταιην ασχολήθηκε με την έρευνα στην ανιχνευσιμότητα υποβρυχίων με σύμβαση Εθνικό Αμυντικό Κέντρο Έρευνας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Μέτα τον πόλεμο ο Μπράταιην γύρισε πίσω στα Bell Labs και εντάχθηκε στο νεοσύστατο τμήμα ημιαγωγών. Ο Γουίλλιαμ Σόκλεϋ ήταν ο διευθυντής του τμήματος και πίσω στο 1946 έκανε έρευνες για το πως θα μπορούσε να παραχθεί ενισχυτής από κάποια ημιαγωγικά υλικά. Κρύσταλλοι καθαρών ημιαγωγών (όπως το πυρίτιο και το γερμάνιο) είναι πολύ ασθενείς αγωγοί σε θερμοκρασίες περιβάλλοντος επειδή η ενέργεια που πρέπει να έχει ένα ηλεκτρόνιο για να καταλάβει επίπεδο ενέργειας αγωγιμότητας είναι σημαντικά μεγαλύτερη από τη θερμική ενέργεια που διαθέτει το ηλεκτρόνιο σε ένα τέτοιο κρύσταλλο. Θερμαίνοντας έναν ημιαγωγό μπορεί να ωθήσει τα ηλεκτρόνια σε θέσεις αγωγού αλλά είναι πιο πρακτικό να αυξήσουμε την αγωγιμότητα προσθέτοντας αλλά υλικά στον ημιαγωγό (εμπλουτισμός). Ένας κρύσταλλος μπορεί να εμπλουτίζεται με μια μικρή ποσότητα ενός στοιχείου που έχει περισσότερα ηλεκτρόνια από τον ημιαγωγό, και τα επιπλέον ηλεκτρόνια θα είναι ελεύθεροι να κινηθούν μέσα στον κρύσταλλο. Ένα τέτοιο κρύσταλλο είναι ημιαγωγός τύπου n (n-type). Μπορεί κάποιος να προσθέσει επίσης στοιχείο που έχει λιγότερα ηλεκτρόνια από τον ημιαγωγό και έτσι θα δημιουργηθούν οπές και τα ηλεκτρόνια θα μπορούν να μετακινούνται μέσα στον κρύσταλλο σαν να ήταν θετικά φορτισμένο, τέτοιος κρύσταλλος ονομάζεται ημιαγωγός τύπου p (p-type). Ο Μπράταιην ζούσε στο Σάμιτ του Νίου Τζέρσι μετά μετακόμισε στο Σιάτλ όπου και έζησε μέχρι τον θάνατο του. Το αστρόπλοιο USS Brattain στη σείρα Star Trek: The Next Generation επεισόδιο Night Terrors ονομάστηκε προς τιμήν του επιστήμονα.
Ζωολογικός Κήπος της Κρακοβίας

Ο Ζωολογικός Κήπος της Κρακοβίας (πολωνικά: Ogród Zoologiczny w Krakowie) βρίσκεται στην Κρακοβία της Πολωνίας και ιδρύθηκε το 1929. Είναι το σπίτι για πάνω από 1.500 ζώα και περίπου 260 είδη. Ο ζωολογικός κήπος είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων και της Παγκόσμιας Ένωσης Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων.

 Η πρώτη αναφορά για εξωτικά ζώα που φυλάσσονταν στην Κρακοβία χρονολογείται από το 1406, όταν ένα ζευγάρι λιονταριών μεταφέρθηκε από τη Φλωρεντία στην Κρακοβία. Πριν από την ίδρυση του Ζωολογικού Κήπου της Κρακοβίας, υπήρχε ένα βασιλικό θηριοτροφείο στο λόφο Βάβελ τον Μεσαίωνα. Η συλλογή περιελάμβανε ζώα όπως πίθηκοι, καμήλες, λιοντάρια, λεοπαρδάλεις και πολλά είδη τρωκτικών. Όταν ο Βασιλιάς Σιγισμούνδος Γ΄ μετέφερε την πρωτεύουσα της Πολωνίας από την Κρακοβία στη Βαρσοβία το 1596, το θηριοτροφείο γνώρισε μια περίοδο παρακμής. Τον 18ο και 19ο αιώνα ιδρύθηκαν μια σειρά από άλλα ιδιωτικά θηριοτροφεία σε διάφορα μέρη της Κρακοβίας, όπως το Πάρκο της Κρακοβίας (τώρα το Πάρκο Μάρεκ Γκρεχούτα στην Κρακοβία). Οι ακτιβιστές του παραρτήματος της Κρακοβίας της Πολωνικής Εταιρείας Φυσιοδιφών «Κοπέρνικος» Βιντσέντι Βόμπερ, Καζίμιες Μασλανκιέβιτς, Λέον Χόλτσερ και Κάρολ Γουκασιέβιτς συνέλαβαν την ιδέα να ιδρύσουν έναν ζωολογικό κήπο στην Κρακοβία και να το δημιουργήσουν στο Δάσος Βόλσκι, κοντά στο Μπιελάνι.Τα εγκαίνια του ζωολογικού κήπου πραγματοποιήθηκαν στις 6 Ιουλίου 1929, παρουσία του Προέδρου της Πολωνίας Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι. Την ημέρα των εγκαινίων, ο ζωολογικός κήπος είχε στην κατοχή του 94 θηλαστικά, 98 πτηνά και 12 ερπετά. Ο Αντόνι Κόζιας διορίστηκε ο πρώτος διευθυντής του Ζωολογικού Κήπου της Κρακοβίας και κράτησε αυτή τη θέση μέχρι το 1966. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, ο ζωολογικός κήπος βρέθηκε υπό γερμανική διοίκηση και πολλά από τα ζώα που φυλάσσονταν στο ζωολογικό κήπο μεταφέρθηκαν σε άλλους ζωολογικούς κήπους στη Γερμανία. Το 1963, ιδρύθηκε μια εταιρεία με την ονομασία Αστικό Πάρκο και Ζωολογικός Κήπος (πολωνικά: Miejski Park i Ogród Zoologiczny) και πραγματοποιήθηκε μια περίοδος εκτεταμένης ανοικοδόμησης και εκσυγχρονισμού.Επί του παρόντος, ο ζωολογικός κήπος περιέχει 1.500 ζώα που αντιπροσωπεύουν 260 είδη και καταλαμβάνει έκταση σχεδόν 17 εκταρίων. Ο ετήσιος αριθμός επισκεπτών ανέρχεται σε 300.000. Το πρόγραμμα αναπαραγωγής του ζωολογικού κήπου είχε ως αποτέλεσμα τη γέννηση ενός κόνδορα των Άνδεων το 2014. Άλλα ζώα που γεννήθηκαν σε αιχμαλωσία στο ζωολογικό κήπο περιλαμβάνουν: χαιτοφόρο λύκο, λεοπαρδάλεις του χιονιού, λεοπαρδάλεις, ιαγουάρους, αλεπούδες φενέκ, λύγκες καρακάλ, ευρωπαϊκές αγριόγατες, βόρειους λύγκες, κούσκους εδάφους, χιμπατζήδες, υλοβάτες και σκιουροπίθηκους. Ζωολογικός Κήπος της Βαρσοβίας Ζωολογικός Κήπος του Βρότσουαφ Ζωολογικός Κήπος του Λοτζ Ζωολογικός Κήπος του Πόζναν
Otodus

Otodus είναι εξαφανισμένο γένος καρχαρία που έζησε από την Παλαιόκαινο έως την Πλειόκαινο εποχή. Το όνομα Otodus προέρχεται από το Αρχαίο Ελληνικό ὠτ (ōt, που σημαίνει «αυτί») και ὀδούς (odoús, που σημαίνει «δόντι») – δηλαδή «δόντι σε σχήμα αυτιού».

 Αυτός ο καρχαρίας είναι γνωστός από τα απολιθωμένα δόντια του. Όπως και άλλα ελασμοβράγχια, ο σκελετός του Otodus αποτελείται από χόνδρο και όχι οστό, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πολλές πλήρεις σκελετικές δομές των ειδών του συγκεκριμένου γένους. Τα δόντια αυτού του καρχαρία είναι μεγάλα με τριγωνική κορώνα, λείες ακμές κοπής και ορατά άκρα στις ρίζες. Μερικά δόντια Otodus δείχνουν επίσης σημάδια εξελισσόμενων οδοντώσεων. Τα απολιθώματα των Otodus δείχνουν ότι ήταν πολύ μεγάλοι αρπακτικοί καρχαρίες. Τα μεγαλύτερα γνωστά δόντια έχουν μήκος περίπου 104 mm σε ύψος. Οι επιστήμονες θεωρούν ότι αυτός ο καρχαρίας έφτασε τουλάχιστον τα 9,1 m σε συνολικό μήκος (TL), με μέγιστο μήκος 12 m. Ωστόσο, το μεγαλύτερο είδος, το O. megalodon, θα μπορούσε να φτάσει τα 16m, με μέσο όρο κοντά στα 13,7 m. Το Otodus είχε παγκόσμια κατανομή, καθώς έχουν ανασκαφεί απολιθώματα από την Αφρική, την Ασία, την Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Το Otodus πιθανότατα τρεφόταν με μεγάλα οστεώδη ψάρια, άλλους καρχαρίες και από την Ηώκαινο εποχή μέχρι την εξαφάνιση του γένους κατά τη διάρκεια της Μειόκαινου, θαλάσσια θηλαστικά. Ήταν από τα κορυφαία αρπακτικά της εποχής του. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Otodus στο Wikimedia Commons
Εντέν Μασουεμά

Ο Εντέν Μασουεμά (γεννημένος στις 29 Ιουνίου 1997) είναι Γάλλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για τον γαλλικό σύλλογο Βαλενσιέν ως δανεικός από τη Ντιζόν, ως μεσαίος.

 Ο Μασουεμά έφτασε στην Παρί ΦΚ το καλοκαίρι του 2015. Ο Μασουεμά έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για την Παρίς ΦΚ με 1-1 σε ισοπαλία με την Ρεντ Σταρ ΦΚ στις 9 Αυγούστου 2016.Μετά από επιτυχημένο ντεμπούτο, ο Μασουεμά προσχώρησε στην Ντιζόν ΦΚΟ στη Λιγκ 1 στις 12 Ιουνίου 2017. Ο Μασουεμά έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του για την Ντιζόν σε ήττα εναντίον της Παρί Σεν Ζερμέν με 8-0 στις 17 Ιανουαρίου 2018, προσχωρώντας ως αλλαγή στο 61ο λεπτό.Λόγω του περιορισμένου χρόνου συμμετοχής που πήρε στην πρώτη του σεζόν στη Ντιζόν, ο Μασουεμά δόθηκε δανεικός στη Βαλενσιέν τον Ιούλιο του 2018 για ένα χρόνο, ενώ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις 27 του μηνός, στην πρεμιέρα της Λιγκ 2 για τη σεζόν 2018-19, όπου η Βαλενσιέν κέρδισε εντός έδρας 3-1 την Οσέρ. Γεννημένος στη Γαλλία, ο Μασουεμά κλήθηκε στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Δημοκρατίας του Κονγκό. Πρότυπο:ESPN FC Sofoot Profile (Γαλλικά) Εντέν Μασουεμά : Στατιστικά γαλλικού πρωταθλήματος στο LFP.fr (Αγγλικά) Προφίλ Εντέν Μασουεμά στο Soccerway
Δεκαετία 1960

Η δεκαετία του 1960 (αναφέρεται και ως «δεκαετία του εξήντα») ήταν μια δεκαετία που ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 1960 και τελείωσε στις 31 Δεκεμβρίου 1969. 19ος αιώνας | 20ος αιώνας | 21ος αιώνας Δεκαετία 1940 | Δεκαετία 1950 | Δεκαετία 1960 | Δεκαετία 1970 | Δεκαετία 1980 1960 | 1961 | 1962 | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969

 Τα εξέχοντα πραξικοπήματα της δεκαετίας περιλαμβάνουν: Στις 27 Μαΐου 1960, ένα πραξικόπημα στην Τουρκία με επικεφαλής τον Τζεμάλ Γκιουρσέλ και τον Τζεμάλ Μαντάνογλου ανέτρεψε την κυβέρνηση του Αντνάν Μεντερές. Στις 16 Μαΐου 1961, ένα πραξικόπημα στη Νότια Κορέα με επικεφαλής τον αξιωματικό του στρατού Park Chung-hee οδήγησε στην εγκαθίδρυση προσωρινής στρατιωτικής διακυβέρνησης. Το 1963, ένα πραξικόπημα στο Νότιο Βιετνάμ οδηγεί στο θάνατο του Προέδρου Ngô Đình Diệm και στην εγκαθίδρυση προσωρινής στρατιωτικής εξουσίας. Στις 31 Μαρτίου και την 1η Απριλίου 1964, ένα στρατιωτικό πραξικόπημα στη Βραζιλία ανατρέπει τον Πρόεδρο João Goulart και ξεκινά μια 21χρονη περίοδος στρατιωτικής δικτατορίας. Στις 21 Απριλίου 1967, στην Ελλάδα μια ομάδα συνταγματαρχών εγκαθίδρυσε στρατιωτική δικτατορία για επτά χρόνια. Το 1968, ένα πραξικόπημα στο Ιράκ οδήγησε στην ανατροπή του Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ από το Αραβικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Μπάαθ. Την 1η Σεπτεμβρίου 1969, μια μικρή ομάδα στρατιωτικών αξιωματικών με επικεφαλής τον αξιωματικό του στρατού Μουαμάρ Καντάφι ανατρέπει τη μοναρχία στη Λιβύη.
Αρχαία Πίσα Ηλείας

Αυτό το λήμμα αφορά το σύγχρονο χωριό της Ηλείας. Για την αρχαία πόλη, δείτε: Πίσα. Η Αρχαία Πίσα ή Μιράκα είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 95 μέτρα.

 Η Αρχαία Πίσα βρίσκεται ανατολικά από τον αρχαιολογικά χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας, κοντά στις βόρειες όχθες του Αλφειού ποταμού, περιοχή που έχει χαρακτηριστεί σαν τοπίο ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους. Απέχει περίπου 7 χλμ. (οδηγικά) από την Αρχαία Ολυμπία (έδρα του δήμου) και 26 χλμ. από τον Πύργο, ενώ στα βόρεια περνάει η ΕΟ Πύργου - Τριπόλεως. Το χωριό είναι κτισμένο σε λόφο και το όνομά του οφείλεται στην αρχαία πόλη - κράτος της Πίσας. Διαθέτει τουριστικά καταλύματα (ξενοδοχείο, ξενώνας, ενοικιαζόμενα δωμάτια) και κέντρα εστίασης. Υπάρχουν νηπιαγωγείο και δημοτικό σχολείο. Στο χωριό δραστηριοποιείται ο Φυσιολατρικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Αρχαίας Πίσας. Η παλιά της ονομασία, από την εποχή της τουρκοκρατίας, είναι Μοιράκα και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Πίσσης. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομα διορθώθηκε σε Μιράκα ενώ το 1997 με το ΦΕΚ 145Α - 08/07/1997 μετονομάστηκε σε Αρχαία Πίσα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 387 κατοίκους Η τοπική κοινότητα Αρχαίας Πίσας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 6,681 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Διεθνής Ολυμπιακή Ακαδημία. Πληθυσμός (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Η Αρχαία Πίσα Ηλείας από ψηλά στο https://www.youtube.com Αφιέρωμα στην Αρχαία Πίσα της Ηλείας στο https://www.youtube.com Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ)
Φερντίναντ Αρτσίνσκι

Ο Φερντίναντ Μάρεκ Αρτσίνσκι (πολωνικά: Ferdynand Marek Arczyński) (8 Δεκεμβρίου 1900, Κρακοβία – 1979, Βαρσοβία ), με κωδική ονομασία «Μάρεκ» ή «Λουκόφσκι», ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της υπόγειας οργάνωσης Ζεγκότα (Συμβούλιο για τη βοήθεια προς τους Εβραίους) στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Πολωνία, από 1942 έως 1945. Ο ρητός σκοπός της Ζεγκότα ήταν να βοηθήσει τους Εβραίους της χώρας να επιβιώσουν από το Ολοκαύτωμα, βρίσκοντας ασφαλής μέρη για αυτούς και παρέχοντας ανακούφιση σε χιλιάδες οικογένειες. Η Πολωνία ήταν η μόνη χώρα στην κατεχόμενη Ευρώπη με τέτοια οργάνωση κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

 Γεννημένος το 1900, ο Αρτσίνσκι συμμετείχε στις σιλεσικές εξεγέρσεις (1919–21) κατά τη διάρκεια του σχηματισμού της κυρίαρχης Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Ήταν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Πολωνίας και εκδότης της Πολωνικής Καθημερινής (Dziennik Polski, pl) στην Κρακοβία. Μετά τη ναζιστική-σοβιετική εισβολή στην Πολωνία, ο Αρτσίνσκι εργάστηκε ακούραστα για τη Ζεγκότα, υπηρετώντας όχι μόνο ως ταμίας αλλά και ως επικεφαλής του τμήματος «νομιμοποίησης» της, όπου παρήγαγε πλαστά έγγραφα που μοιράζονταν σε Εβραίους υπό τη φροντίδα της Ζεγκότα. Ενήργησε επίσης ως σύνδεσμος με παραρτήματα της Ζεγκότα στην Κρακοβία, στο Λβουφ και στο Λούμπλιν. Ήταν ένας ανεπίσημος, αλλά επιτυχημένος αξιωματικός στρατολόγησης. Ως ταμίας της Ζεγκότα και επικεφαλής του Γραφείου Νομιμοποίησης, ο Αρτσίνσκι παρήγαγε καθημερινά εκατοντάδες πλαστές ταυτότητες, κάρτες εργασίας, ρωμαιοκαθολικά πιστοποιητικά γέννησης και γάμου, τα οποία δίνονταν δωρεάν σε περίπου 4.000 Εβραίους που κρύβονταν στην «Άρια» πλευρά των γκέτο. Κανόνισε μέρη για να ζήσουν, ιατρική βοήθεια και μηνιαίες εκταμιεύσεις μετρητών. Βοήθησε με την παροχή βοήθειας στους Εβραίους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ο Αρτσίνσκι, «Μάρεκ», ήταν επίσης ιδρυτικό μέλος των παραρτημάτων της Κρακοβίας και του Λβουφ της Ζεγκότα. Μετά τον πόλεμο, ο Αρτσίνσκι υπηρέτησε ως μέλος του Σείμ από το 1947 έως το 1952, στο Τμήμα Επικοινωνίας και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Το 1965, ο Φερντίναντ Αρτσίνσκι επισκέφτηκε το Ισραήλ, όπου στις 18 Μαΐου 1965, το Γιαντ Βασσέμ τον αναγνώρισε ως Δίκαιο των Εθνών. Stanislaw Wronski, Maria Zwolakowa,: "Polacy Zydzi, 1939-1945". Warszawa, Książka i Wiedza Publishers, 1971. (εικονογραφημένο, 462 σελίδες) συμπεριλαμβανομένων αντιγράφων πολλών πρωτότυπων εγγράφων. Irene Tomaszewski και Tecia Werbowski, Zegota : The Council for Aid to Jews in Occupied Poland 1942-1945 Αρχειοθετήθηκε 2022-12-25 στο Wayback Machine. . Price-Patterson Ltd. Μόντρεαλ, Καναδάς. Ανατυπώθηκε με την άδεια των συγγραφέων στο Project In Posterum, Preserving the Past for the Future. Teresa Prekerowa, Konspiracyjna Rada Pomocy Żydom w Warszawie, 1942-1945, Państwowy Instytut Wydawniczy, Βαρσοβία, 1982. Ferdynand Arczyński – η δραστηριότητά του για να σώσει τις ζωές των Εβραίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος, στον ιστότοπο του Γιαντ Βασσέμ
Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τον Παλιό Καλό Καιρό

Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τον Παλιό Καλό Καιρό (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Diary of a Wimpy Kid: Old School) είναι ένα Αμερικανικό μυθιστόρημα γραμμένο από τον συγγραφέα Τζεφ Κίνι, και το δέκατο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικήςκυκλοφόρησε από την Amulet Books στις 3 Νοεμβρίου του 2015, ενώ στην Ελλάδα από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

 Ο Γκρεγκ Χέφλι αναρωτιέται εάν η ζωή ήταν καλύτερη παλιότερα, καθώς η πόλη του καταργεί τις ηλεκτρονικές συσκευές από την καθημερινότητα. Ενώ η οικογένεια των Χέφλι συνέχεια περνάει εντάσεις, ο Γκρεγκ προσπαθεί να βρει τρόπους να επιβιώσει. Αυτό είναι το δέκατο βιβλίο της σειράς Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα. Το προηγούμενο είναι Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Θα Πάει Μακριά η Βαλίτσα και το επόμενο Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Όλα Για Όλα. Επίσημος ιστότοπος Το Ημερολόγιο ενός Σπασίκλα: Τον Παλιό Καλό Καιρό στις Εκδόσεις Ψυχογιός
The Pierces

The Pierces είναι η ονομασία Αμερικανικού συγκροτήματος με βάση τη Νέα Υόρκη. Το συγκρότημα αποτελείται από τις αδερφές Άλισον Μάργκαρετ Πιρς (γεννημένη στις 23 Ιουλίου 1975) και Κάθριν Έλεανορ Πιρς (γεννημένη στις 11 Σεπτεμβρίου 1977).

 Οι αδερφές Πιρς με διαφορά δύο χρονών στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα στις Η.Π.Α.. Ταξίδευαν συχνά και έκαναν μαθήματα στο σπίτι τους και όχι στο σχολείο από τους όπως τους περιέγραψαν οι ίδιες χίπιδες γονείς τους. Ο πατέρας τους έπαιζε κιθάρα σε διάφορα συγκροτήματα και η μητέρα τους ήταν ζωγράφος. Εκτεθειμένες στη μουσική και στις τέχνες από νεαρή ηλικία, οι αδερφές Πιρς μεγάλωσαν ακούγοντας Τζόνι Μίτσελ και Σάιμον & Γκαρφάνκελ. Ως παιδιά, τις παρέτρυναν να εξερευνήσουν τη δημιουργική πλευρά τους και συχνά ερμήνευαν σε πάρτι, γάμους και σε εκκλησίες. Η Άλισον ξεκίνησε χορό σε ηλικία τριών ετών, ενώ και οι δύο αδερφές είναι μπαλαρίνες. Ενώ φοιτούσαν στο Πανεπιστήμιο Όμπερν ένας φίλος τους έστειλε μια κασέτα τους σε μία δισκογραφική εταιρεία στο Νάσβιλ. Αυτό τελικά οδήγησε στο ντεμπούτο άλμπουμ τους The Pierces το 2000. Στο άλμπουμ επικρατούν φολκ αρμονίες και εναλλακτικά πιάτα ενηλίκων. Σε μία συνέντευξή τους το 2004, η Άλισον Πιρς σχολίασε ότι το άλμπουμ "κατά κάποιο τρόπο χάθηκε στη σορό". Η Allmusic αποδίδει την κακή υποδοχή στην "έλλειψη δισκογραφικής υποστήριξης".Στις 10 Αυγούστου 2005, το δεύτερο άλμπουμ τους Light of the Moon κυκλοφόρησε διαμέσου της Universal. Παραγωγός του άλμπουμ ήταν ο Μπράιαν Σπέρμπερ και αποτελούνταν από 11 τραγούδια, τα οποία οι αδερφές Πιρς είτε έγραψαν ή συν-έγραψαν.Στις 20 Μαρτίου 2007, το τρίτο τους άλμπουμ Thirteen Tales of Love and Revenge κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παραγωγός του άλμπουμ διετέλεσε ο Ρότζερ Γκρίνγουολτ, το οποίο έλαβε θετικές κριτικές κυρίως για το σινγκλ "Boring", που παρωδεί κοσμικές διασημότητες. Το άλμπουμ έχει ένα πιο σκοτεινό και ακραίο στυλ. Κατά διαστήματα χρησιμοποιεί ακορντεόν, φαγκότο, σιτάρ, βιολί και άρπα. Σηματοδοτεί μια οριστική αλλαγή στην κατεύθυνση του συγκροτήματος, το οποίο ήταν γνωστό ως ένα συγκρότημα φολκ ροκ. Άλισον Πιρς: Φωνητικά και ακουστική κιθάρα Κάθριν Πιρς: Φωνητικά και κρουστά μουσικά όργανα "A Way to Us" "Boring" "Sticks and Stones" "Secret (Slideshow)" "Turn On Billie" "Secret" "Love You More" "You'll Be Mine" "We Are Stars" "Glorious" "It Will Not Be Forgotten" "Kissing You Goodbye" "I Put Your Records On" (Κυκλοφόρησε στις 5 Μαρτίου 2012 στο Youtube) Επίσημη ιστοσελίδα
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2019

Τα 45α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2019.

 Καλύτερη Ταινία: Παράσιτα Επιλαχών: Ο Ιρλανδός Καλύτερη Σκηνοθεσία: Bong Joon-ho – Παράσιτα Επιλαχών: Μάρτιν Σκορσέζε – Ο Ιρλανδός Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος: Αντόνιο Μπαντέρας – Πόνος και δόξα Επιλαχών: Άνταμ Ντράιβερ – Ιστορία Γάμου Καλύτερος Α' Γυναικείος Ρόλος: Mary Kay Place – Diane Επιλαχoύσα: Lupita Nyong'o – Us Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος: Song Kang-ho – Παράσιτα Επιλαχών: Τζο Πέσι – Ο Ιρλανδός Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος: Τζένιφερ Λόπεζ – Hustlers Επιλαχούσα: Zhao Shu-zhen – The Farewell Καλύτερο Σενάριο: Noah Baumbach – Ιστορία Γάμου Επιλαχών: Bong Joon-ho και Han Jin-won – Παράσιτα Καλύτερος Διευθυντής Φωτογραφίας: Claire Mathon – Atlantics και Portrait of a Lady on Fire Επιλαχών: Roger Deakins – 1917 Καλύτερο Μοντάζ: Todd Douglas Miller – Apollo 11 Επιλαχών: Ronald Bronstein και Benny Safdie – Uncut Gems Καλύτερος Σχεδιασμός Παραγωγής: Barbara Ling – Once Upon a Time in Hollywood Επιλαχών: Ha-jun Lee – Parasite Καλύτερη Μουσική: Dan Levy – I Lost My Body Επιλαχών: Τόμας Νιούμαν – 1917 Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Πόνος και δόξα • Ισπανία Επιλαχών: Portrait of a Lady on Fire • France Καλύτερο Ντοκιμαντέρ/Μη Κινιματογραφική Ταινία: American Factory Επιλαχών: Apollo 11 Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων: I Lost My Body Επιλαχών: Toy Story 4 Βραβείο Νέας Γενιάς: Jimmie Fails, Jonathan Majors, και Joe Talbot – The Last Black Man in San Francisco Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας: Elaine May The Douglas Edwards Experimental/Independent Film/Video Award: Ja'Tovia Gary – The Giverny Document Ο Επίσημος ιστότοπος
Ελισάβετ Μαργαρίτα της Ορλεάνης

Η Ελισάβετ-Μαργαρίτα , γαλλ. Élisabeth Marguerite d'Orléans (26 Οκτωβρίου 1646 - 17 Μαρτίου 1696) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν κόρη του δούκα της Ορλεάνης και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Γκιζ.

 Ήταν η τρίτη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Γκαστόν δούκα της Ορλεάνης και της δεύτερης συζύγου του Μαργαρίτας, κόρης του Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Λωρραίνης. Παντρεύτηκε το 1667 τον Λουδοβίκο-Ιωσήφ δούκα του Γκιζ και είχε τέκνα: Φραγκίσκος-Ιωσήφ 1670-1675, απεβ. 5 ετών. Anselme de Sainte-Marie, Père (1726). Histoire généalogique et chronologique de la maison royale de France [Genealogical and chronological history of the royal house of France] (in French). 1 (3rd ed.). Paris: La compagnie des libraires.
69 (αριθμός)

Το 69 (εξήντα εννέα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 68 και πριν από το 70. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 69 συμβολίζεται ως LXIX στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΞΘ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 69 είναι σύνθετος αριθμός καθώς οι φυσικοί διαιρέτες του είναι 1, 3, 23 και 69, δηλαδή έχει και άλλο φυσικό διαιρέτη, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος σύνθετος αριθμός είναι το 70. Το ανάπτυγμα πρώτων παραγόντων του 69 είναι 69 = 3 · 23. Το 69 είναι ημιπρώτος αριθμός, διότι αποτελεί γινόμενο δύο πρώτων αριθμών (3 · 23). Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 69 αντιστοιχεί στο θούλιο. Το Μεσιέ 69 είναι ένα σφαιρωτό σμήνος σε απόσταση περίπου 30.000 ετών φωτός στον αστερισμό Τοξότης. Για τη στάση στο σεξ δείτε Εξήντα εννέα.
Μονή Κορνοφωλιάς Έβρου

Η Μονή Κορνοφωλιάς ή Μονή Παναγιάς Πορταΐτισσας βρίσκεται στην περιφερειακή ενότητα Έβρου, μέσα στο Εθνικό πάρκο Δαδιάς - Λευκίμμης - Σουφλίου σε απόσταση 6 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Σουφλί και 63 χλμ. ΒΑ. από την Αλεξανδρούπολη. Είναι κτισμένη επάνω στο λόφο "Κουρί" και 1 χλμ. δυτικά της Κορνοφωλιάς.

 Η χρονολογία ίδρυσης της μονής δεν είναι ακριβής αλλά σύμφωνα με την παράδοση χρονολογείται στον 16ο αιω. Αναφέρεται ότι στην ίδια τοποθεσία υπήρχε μικρό εξωκλήσι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, δίπλα σε πηγή με καθαρό και πόσιμο νερό. Στις αρχές του 18ου αιώνα παραχωρήθηκε ανεπίσημα ως μετόχι στο Άγιο Όρος και εν συνέχεια (το 1747) πέρασε στην κυριότητα της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους. Στη βιβλιοθήκη της Μονής Ιβήρων υπάρχει το σχετικό πατριαρχικό σιγίλλιο (απόφαση) της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, επί Πατριαρχίας Παϊσίου Β΄. Το καθολικό της μονής είναι τρίκλιτη θολωτή βασιλική με ενιαία στέγη και έχει κτισθεί στη θέση παλιότερου. Επάνω από την κεντρική είσοδο του κυρίως ναού υπάρχει κτητορική επιγραφή σε μαρμάρινη πλάκα που αναγράφει ως ημερομηνία εγκαινίων του νέου καθολικού 15 Αυγούστου 1857. Εντός του καθολικού βρίσκεται υπόγεια δεξαμενή και το πηγάδι που δημιουργήθηκαν από την παλιά πηγή. Τα σημαντικότερα κειμήλια είναι το αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας της Πορταίτισσας καθώς και τα λείψανα του ποδιού του Αγίου Χαραλάμπους τα οποία μεταφέρθηκαν στη Μονής μετά την παραχώρησή της στην Μονή Ιβήρων. Αξιόλογα θεωρούνται το τέμπλο του καθολικού (1865) που είναι ξυλόγλυπτο, σκαλιστό, επίχρυσο με τις παλιές εικόνες καθώς και η εικόνα της Δέσποινας των Ιλασμών που κρατεί στο αριστερό χέρι το θείο βρέφος και είναι καλυμμένη από αναρίθμητα τάματα των πιστών. Η μονή Παναγιάς Πορταΐτισσας Κορνοφωλιάς είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και πανηγυρίζει στις 22 και 23 Αυγούστου. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως οικισμός το 1928 να προσαρτάται στη τότε κοινότητα Κορνοφωλεάς. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με την Κορνοφωλιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Κορνοφωλεάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σουφλίου του Δήμου Σουφλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 11 κατοίκους.
Νήσοι Μαρκέζας

Οι Νήσοι Μαρκέζας ή Μαρκίζ ή Μεντάνια ή Μαρκησίου αποτελούν σύμπλεγμα 14 κύριων ηφαιστειογενών εξωτικών νησιών στον Ειρηνικό Ωκεανό, στο ομώνυμο αρχιπέλαγος, βόρεια του αρχιπελάγους Τουαμότου. Το σύμπλεγμα αυτό ανήκει γενικότερα στη Γαλλική Πολυνησία αποτελώντας υπερπόντια κτήση της Γαλλίας. Η συνολική έκταση αυτών είναι περίπου 1049 τ.χλμ., ο δε συνολικός πληθυσμός τους κατά την απογραφή του 2007 ήταν 8.637 κάτοικοι, οι οποίοι μιλούν δική τους γλώσσα την μαρκεζινή, ή μαρκεζανή, και οι κύριες ασχολίες τους είναι η γεωργία και η αλιεία. Ο κάτοικος του συμπλέγματος αυτού ονομάζεται στον ενικό Μαρκεζάνος / Μαρκεζανή και στον πληθυντικό Μαρκεζάνοι ή "Μαρκεζάνες".

 Τις νήσους αυτές ανακάλυψε πρώτος ο Ισπανός θαλασσοπόρος Άλβαρο ντε Μεντάνια ντε Νέιρα όταν έφθασε εκεί στις 21 Ιουλίου του 1595, ο οποίος και τους έδωσε το όνομα αυτό προς τιμή ενός Μαρκησίου που τελούσε υπό την προστασία του. Εξ ου και η ονομασία τους Μεντάνια προς τιμή του θαλασσοπόρου. Το 1791 κατέπλευσε στη περιοχή των νήσων αυτών ο Αμερικανός υποπλοίαρχος Ιωσήφ Ινγκράχαμ ο οποίος και τις ονόμασε νήσους Ουάσιγκτον για λογαριασμό των ΗΠΑ που όμως δεν τις αναγνώρισαν. Το 1842 περιήλθαν στη Γαλλία και αποτέλεσαν τμήμα της Γαλλικής Πολυνησίας. Το σύμπλεγμα αυτό θεωρείται το μεγαλύτερο της Πολυνησίας, πλην όμως ο πληθυσμός του φαίνεται να αποδεκατίσθηκε από μολυσματικές ασθένειες που μετέφεραν εκεί οι διάφοροι εξερευνητές. Το 1940 αριθμούσε μόλις 2.000 κατοίκους. Οι νήσοι Μαρκέζας γεωγραφικά χωρίζονται στις Βόρειες και τις Νότιες Μαρκέζας. Στις Βόρειες Μαρκέζας περιλαμβάνονται τα νησιά Ιάο, Χατούτου, Μότου-Ίτη, Μότου-Όα, Μότου Ονε, Νούκου-Χίβα, (1η σε έκταση), Ούα-Χούκα και Ούα-Που. Στις Νότιες Μαρκέζας περιλαμβάνονται τα νησιά Φάτου-Χίβα, Φάτου-Χούκου, Χίβα-Όα, (2η σε έκταση), Μόχο-Τάνι, Μότου-Νάο, Ταχουάτα, και Τερίχι. Η απόσταση μεταξύ της βορειότερης και νοτιότερης νήσου του συμπλέγματος είναι περίπου 190 μίλια. Διοικητικά χωρίζονται σε έξι νησιωτικές κοινότητες: τη Νούκου-Χίβα (στην οποία περιλαμβάνονται όλες οι βορειότερες αυτής νήσοι), στην Ούα-Χούκα, την Ούα-Που, τη Χίβα-Όα, την Ταχουάτα και στη νοτιότερη Φάτου-Χίβα. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τομ. 13ος, σελ. 21. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Marquesas Islands στο Wikimedia Commons
Τράχωμα

Το τράχωμα, γνωστό και ως κοκκιώδης επιπεφυκίτιδα, αιγυπτιακή οφθαλμία, και τράχωμα που οδηγεί στην τύφλωση είναι λοιμώδης νόσος που προκαλείται από το βακτήριο Chlamydia trachomatis. Η λοίμωξη προκαλεί σκλήρυνση της εσωτερικής επιφάνειας των βλεφάρων. Η σκλήρυνση αυτή μπορεί να προκαλέσει πόνο στα μάτια, βλάβη στην εξωτερική επιφάνεια ή στον κερατοειδή των ματιών και πιθανά τύφλωση.

 Το βακτήριο που προκαλεί την ασθένεια μπορεί να εξαπλωθεί μέσω της άμεσης ή της έμμεσης επαφής με τα μάτια ή τη μύτη κάποιου προσβεβλημένου ατόμου. Στην έμμεση επαφή συμπεριλαμβάνονται η μετάδοση μέσω του ρουχισμού ή μέσω μυγών που έχουν έρθει σε επαφή με τα μάτια ή τη μύτη προσβεβλημένου ατόμου. Σε πολλές περιπτώσεις λοιμώξεων χρειάζονται αρκετά χρόνια μέχρι η ουλή του βλεφάρου να μεγαλώσει τόσο ώστε οι βλεφαρίδες να αρχίσουν να τρίβουν το μάτι. Τα παιδιά μεταδίδουν την ασθένεια πιο συχνά από τους ενήλικες. Η κακή υγιεινή, οι συνωστισμένες συνθήκες διαβίωσης και η έλλειψη καθαρού νερού και αποχωρητηρίων επίσης αυξάνουν την πιθανότητα εξάπλωσης. Στην προσπάθεια πρόληψης της ασθένειας περιλαμβάνονται η πρόσβαση σε καθαρό νερό και η μείωση των προσβεβλημένων ατόμων μέσω της θεραπείας με αντιβιοτικά. Στη μέθοδο αυτή ενδέχεται να περιλαμβάνεται η ταυτόχρονη θεραπεία ολόκληρων ομάδων, στις οποίες η ασθένεια θεωρείται κοινή. Η απλή πλύση δεν αρκεί για την πρόληψη της ασθένειας, μπορεί όμως να αποδειχθεί χρήσιμη σε συνδυασμό με άλλα μέτρα. Η θεραπεία μπορεί να γίνει από του στόματος αζιθρομυκίνη ή τοπικά τετρακυκλίνη. Προτιμάται η αζιθρομυκίνη γιατί μπορεί να χορηγηθεί με τη μορφή μίας δόσης από του στόματος. Αν έχει δημιουργηθεί ουλή στο βλέφαρο, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, για να διορθωθεί η θέση των βλεφαρίδων και να προληφθεί η τύφλωση. Σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου 80 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ενεργό λοίμωξη. Σε ορισμένες περιοχές το ποσοστό της μόλυνσης φτάνει το 60–90% των παιδιών και προσβάλλει τις γυναίκες πιο εύκολα από τους άνδρες, πιθανόν λόγω της πιο στενής επαφής τους με τα παιδιά. Η ασθένεια είναι η αιτία μειωμένης όρασης για 2,2 εκατομμύρια ανθρώπους, 1,2 εκατομμύρια εκ των οποίων είναι εντελώς τυφλοί. Η παρουσία της είναι συχνή σε 53 χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και θέτει σε κίνδυνο περίπου 230 εκατομμύρια ανθρώπους. Προκαλεί οικονομική ζημιά 8 δισεκατατομμυρίων δολαρίων το χρόνο. Ανήκει σε μία ομάδα ασθενειών που είναι γνωστές ως παραμελημένες τροπικές ασθένειες.