IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ρενιέρ Τζεν

Ο Ρενιέρ τζεν (Ιταλικά : Renieri Zen, πέθανε στις 7 Ιουλίου 1268) ήταν ο 45ος Δόγης της Βενετίας (1253 - 1268). Οι πρώτες ιστορικές αναφορές τον περιγράφουν σαν διπλωμάτη στη Γαλλία και την Ιταλία, αφορίστηκε επειδή πίεσε την Μπολόνια να μην πληρώσει φόρους στα Παπικά Κράτη. Βοήθησε τον δόγη Γιάκοπο Τιέπολο στην πολιορκία της Φερράρα (1240), υπέταξε μια εξέγερση στη Ζάρα (1242), πήρε τον τίτλο του ναύαρχου στη Δημοκρατία της Βενετίας (1244) και του «Ποδεστά» σε πολλές Ιταλικές πόλεις.

 Με τον θάνατο του Μαρίνο Μοροζίνι ο Ρενιέρ Τζεν που ήταν Ποδεστάς του Φέρμο εξελέγη Δόγης της Βενετίας με 21 ψήφους σε 41. Την τριετία 1256 - 1259 δέχτηκε απαλλαγή από τον αφορισμό επειδή βοήθησε τον πάπα Αλέξανδρο Δ΄ και το Τρεβίζο στον πόλεμο εναντίον των Γιβελλίνων, ο θάνατος του Ετζελίνο Δ΄ ντα Ρομανό τερμάτισε τη σύγκρουση. Η Βενετία βρέθηκε σε πόλεμο με τη Δημοκρατία της Γένοβας τη μεγαλύτερη αντίπαλο της στη Μεσόγειο επειδή οι Γενοβέζοι λεηλάτησαν τη Βενετσιάνικη συνοικία στην Τύρο. Όταν ο μελλοντικός δόγης Λορέντζο Τιέπολο κατέστρεψε τον στόλο της Γένοβας (1257) η Γένοβα συμμάχησε με τον Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο, ο οποίος κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη το 1261, διέλυσε τη Λατινική Αυτοκρατορία και παραχώρησε στους Γενουάτες τα παλιά τους προνόμια. Η Βενετία απάντησε με τη δημιουργία ενός μεγάλου στόλου με τον οποίο νίκησε τους Γενουάτες στη Σετζέπολη (1263). Η Βενετία υπέγραψε πενταετή ανακωχή με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία που επανέφερε στους Βενετσιάνους πολλά από τα παλιά τους προνόμια, οι δύο δημοκρατίες είχαν από τότε μεγάλο συναγωνισμό στην Ανατολή. Την εποχή που κυβέρνησε ο Ρενιέρ τζεν εγκρίθηκαν 129 νέα άρθρα στη ναυτική νομοθεσία της Βενετίας. Ο Ρενιέρ Τζεν πέθανε το 1268, η δόγισσα του Λουκία ντι Πράτα περιγράφεται όμορφη και χαρισματική. Τάφηκε στη βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού, παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων. Staley, Edgcumbe: The dogaressas of Venice : The wives of the doges. London : T. W. Laurie Δόγηδες της Βενετίας
Πολιτεία Τσιν

Η πολιτεία Τσιν (ချင်းပြည်နယ်, chinbyinè) είναι μία από τις 15 διοικητικές διαιρέσεις στη Μιανμάρ. Στην απογραφή του πληθυσμού είχε πληθυσμό 478.801 κατοίκων και έκταση 36.018,90 τ.χλμ.

 Η πολιτεία Τσιν βρίσκεται στη Δυτική Μιανμάρ. Συνορεύει στα Ανατολικά με τις περιφέρειες Σαγκάινγκ και Μαγκουέι, καθώς και με την πολιτεία Ραχίν στα νότια. Στα δυτικά συνορεύει με την Ινδία και το Μπανγκλαντές. Η πολιτεία Τσιν καλύπτει έκταση 36.018,9 τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Χάκχα με υψόμετρο 1.867 μέτρων, ενώ το 2005 είχε σχεδόν 20.000 κατοίκους. Η πολιτεία χωρίζεται σε τρεις επαρχία: τις Χάκχα, Φάλαμ και Μίντατ. Σύμφωνα με την Απογραφή της Μιανμάρ του 2014, οι Χριστιανοί, που συγκροτούν το 85,4% του πληθυσμού της Πολιτείας Τσιν, αποτελούν τη μεγαλύτερη θρησκευτική κοινότητα εκεί. Οι μειονοτικές θρησκευτικές κοινότητες περιλαμβάνουν Βουδιστές (13%), Μουσουλμάνους (0,1%), Ινδουιστές (0%) και Ανιμιστές (0,4%), συμπεριλαμβανομένων των οπαδών του Πάου Τσιν Χάου, οι οποίοι αποτελούν συλλογικά τον υπόλοιπο πληθυσμό της Πολιτείας Τσιν. Το 1,1% του πληθυσμού απαριθμούσε την έλλειψη θρησκείας, άλλες θρησκείες ή δεν απαριθμήθηκε με άλλο τρόπο. Η Πολιτεία Τσιν είναι η μόνη πολιτεία στη Μιανμάρ με πλειοψηφικό χριστιανικό πληθυσμό.
BAe 146

Το BAe 146/Avro RJ είναι ένα μεσαίου μεγέθους εμπορικό αεροσκάφος το οποίο κατασκευάζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο από την British Aerospace (η οποία αργότερα έγινε μέλος της BAE Systems). Η παραγωγή του ξεκίνησε το 1983 και συνεχίστηκε μέχρι το 2002. Η κατασκευή της βελτιωμένης έκδοσης ήταν γνωστή σαν Avro RJ που ξεκίνησε το 1992. Μία ακόμα πιο βελτιωμένη έκδοση, το Avro RJX – με νέους κινητήρες – ανακοινώθηκε το 1997, αλλά μόνο 3 πρωτότυπα κατασκευάστηκαν προτού η παραγωγή σταματήσει στα τέλη του 2001. Με 387 τεμάχια να έχουν παραχθεί, το Avro RJ/BAe 146 είναι το δεύτερο περισσότερο επιτυχημένο Βρετανικό επιβατηγό τζετ που κατασκευάστηκε ποτέ.

 Το BAe 146/Avro RJ διαθέτει 4 κινητήρες τουρμποφάν, ενσωματωμένους κάτω από ζεύγος φτερών, τα οποία ξεκινούν από το πάνω μέρος της ατράκτου, και το αεροσκάφος διαθέτει ουρά ατράκτου σε σχήμα «Τ». Το αεροσκάφος έχει κατασκευή αρκετά καλής μόνωσης κατά του ήχου, εξ ου και το όνομα «Whisperjet» {δηλαδή «Ψιθυριστό τζετ»). Έχει ευρεία χρήση σε αεροδρόμια μικρών πόλεων και ο κύριος ρόλος του είναι ως αεροσκάφος τζετ μικρών αποστάσεων. Το BAe 146/Avro RJ χρησιμοποιείται ευρέως από πολλές ευρωπαϊκές αερογραμμές, όπως η Lufthansa και η Brussels Airlines. Η έκδοση της μη εξπρές μεταφοράς έχει τον σχεδιασμό -QT (Quiet Trader), ενώ μια μετατρεπτή έκδοση είναι σχεδιασμένη σαν -QC. Το BAe 146 έχει κατασκευαστεί στις εξής εκδόσεις: 146-100 146-200 146-300Οι ισοδύναμες εκδόσεις του Avro RJ είναι οι: RJ70 RJ85 RJ100 BAe 146 Αλβανία Albanian Airlines (3) Belle Air (1) Αυστραλία National Jet Systems (14) Βέλγιο TNT Airways (13) Brussels Airlines (6) Χιλή Aerovias DAP (1) Δομινικανή Δημοκρατία Sol Dominicana Airlines (5) Ελλάδα Astra Airlines (1) Κίνα : China Eastern Airlines (10) Φιλιππίνες Asian Spirit (4) Γερμανία Eurowings (15) CityJet (12) Ηνωμένο Βασίλειο Flybe (14) Μπουτάν Druk Air (2) Βουλγαρία Bulgaria Air (8) Ιράν Taban Airlines (2) Avro RJ Βέλγιο Brussels Airlines (26) Νήσοι Φερόες Atlantic Airways (6) Φινλανδία Blue1 (9) Γερμανία Lufthansa CityLine (18) Ελλάδα Ellinair (2) Σουηδία Malmö Aviation (9) Ελβετία Swiss International Air Lines (24) Ηνωμένο Βασίλειο BA CityFlyer (10) Ουζμπεκιστάν Uzbekistan Airways (3) Ινδία MDLR Airlines (2) Ιρλανδία CityJet (23) Βολιβία Σαουδική Αραβία Ηνωμένο Βασίλειο Τεχνικά χαρακτηριστικά από την Aegean Airlines (ανάκτηση 11/01/08) Τεχνικά χαρακτηριστικά του Avro RJ (PDF, 4,1 MB)
Τζορτζ Όσμπορν

Ο Τζορτζ Όσμπορν (Gideon Oliver Osborne, γενν. 23 Μαΐου 1971) είναι Άγγλος πολιτικός του Συντηρητικού Κόμματος. Είναι πρώην βουλευτής και από το 2001 ως το 2017 εκπροσώπησε την εκλογική περιφέρεια του Τάττον στο Τσέσαϊρ της Βόρειας Αγγλίας (Tatton parliamentary constituency) και από το 2010 έως το 2016 διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της Μεγάλης Βρετανίας.

 Ο Τζορτζ Όσμπορν επελέγη ως σκιώδης υπουργός Οικονομικών από τον Μάικλ Χάουαρντ στον ανασχηματισμό της Σκιώδους Κυβέρνησης μετά από τις Γενικές Εκλογές του 2005. Στη θέση αυτή παρέμεινε καθόλη τη διάρκεια της πενταετίας ως τις εκλογές του 2010 υπό τον Ντέιβιντ Κάμερον. Με την ανάδειξη του Κάμερον στην πρωθυπουργία ανέλαβε Υπουργός Οικονομικών της Συγκυβέρνησης Συντηρητικών - Φιλελευθέρων Δημοκρατών. Με τις εκλογές του 2015, όταν οι Συντηρητικοί κέρδισαν απόλυτη πλειοψηφία εδρών στη Βουλή, ο Τζορτζ Όσμπορν επαναδιορίστηκε στη θέση αυτή, στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 2016 με την ανάδεξη της Τερέζα Μέι στην πρωθυπουργία. Αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Οικονομικών παρέλαβε μια οικονομία που είχε υποστεί καθίζηση στον απόηχο της οικονομικής κρίσης του 2007-2008. Το κυριότερο επίτευγμα ήταν η ανάκαμψη της βρετανικής οικονομίας, στα πλαίσια της οποίας η Βρετανία είδε σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης του ΑΕΠ και δραματική μείωση της ανεργίας, σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή ύπειρος ταλανιζόταν από συνεχή ύφεση και έκρηξη της ανεργίας, παρόλο που αυτή η ανάκαμψη ήταν αποτέλεσμα αμφιλεγόμενων πολιτικών και περικοπών. Μια άλλη σημαντική πτυχή της θητείας του ήταν η έναρξη ενός μακρόπνοου σχεδίου οικονομικής αναζωογόνησης του Αγγλικού Βορρά, γνωστό ως "Northern Powerhouse".Το 2017, μετά την θητεία του ως Υπουργός Οικονομικών, ανέλαβε διευθυντής της εφημερίδας London Evening Standard. Στις εκλογές του ίδιου έτους δεν έθεσε ξανά υποψηφιότητα. George Osborne επίσημη ιστοσελίδα George Osborne "προφίλ" στην επίσημη ιστοσελίδα του Συντηρητικού Κόμματος
Γιάννης Αμανατίδης (πολιτικός)

Ο Γιάννης Αμανατίδης (γεν. Κιλκίς, 2 Ιουνίου 1961) είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. την περίοδο 2012-2023. Από τις 23 Σεπτεμβρίου 2015 ως τις 29 Αυγούστου 2018 ήταν Υφυπουργός Εξωτερικών.

 Γεννήθηκε το 1961 στο Κιλκίς, από γονείς εκπαιδευτικούς, καταγόμενους από τον Εύξεινο Πόντο, και μέχρι το 1978 έζησε στην Τερπνή Σερρών. Το 1978 μετακόμισε με την οικογένειά του στην Θεσσαλονίκη, όπου ζει μέχρι και σήμερα. Το 1981 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο τμήμα Χημικών Πετρελαίου Καβάλας και το 1985 αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης. Από το 1985 μέχρι το 2012 εργαζόταν ως δάσκαλος σε σχολεία της Καλαμαριάς. Είναι παντρεμένος με τη Σταματία Μουστάκα, δασκάλα, και πατέρας δύο παιδιών. Μέλος από το 1996 του Διοικητικού Συμβουλίου, γραμματέας του Α΄ συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Θεσσαλονίκης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Ε.Δ.Ο.Θ./Ν.Τ. ΑΔΕΔΥ και αντιπρόσωπος σε Γενικές Συνελεύσεις της Δ.Ο.Ε., της Ε.Δ.Ο.Θ. και της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. και μέλος της Π.Κ. εκπαιδευτικών Π.Ε. του Συνασπισμού. Στις εκλογές του Μαΐου του 2012 εξελέγη βουλευτής με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., δεύτερος σε σταυρούς προτίμησης στην Α΄ περιφέρεια Θεσσαλονίκης και επανεξελέγη τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς. Είναι μέλος της ΕΚΚΕ Παιδείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και έχει ορισθεί υπεύθυνος για τα Θρησκεύματα από την Κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματός του. Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 επανεξελέγη πρώτος σε σταυρούς βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α΄ Θεσσαλονίκης, με μεγάλη διαφορά από τους υπόλοιπους συνυποψηφίους του. Στις 10 Ιουνίου 2013 ήταν επικεφαλής αντιπροσωπείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., που επισκέφθηκε για πρώτη φορά το Άγιον Όρος. Ήταν υποψήφιος και στις εκλογές του Ιουνίου 2023 αλλά δεν εξελέγη.
Το χρονικό μιας Κυριακής

Το χρονικό μιας Κυριακής είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1975, σε σενάριο και σκηνοθεσία Τάκη Κανελλόπουλου, συμπαραγωγής του σκηνοθέτη και του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου. Πρωταγωνιστεί ο Θάνος Τζενεράλης. Η ταινία αφηγείται εξι ιστορίες μοναχικών ατόμων, διαποτισμένες από μελαγχολία, ρομαντισμό και πίκρα για κάποιες αξίες του παρελθόντος.

 Εποχή παιδικών χρόνων και ονείρων. Έξι ιστορίες: Ο μπάρμπα Στράτης ο αμαξάς, προσπαθεί να βρει αγώι. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι πηγαίνει κάθε Κυριακή στο πάρκο. Ένας άντρας κλέβει λουλούδια και τα αφήνει στις γειτονιές απ' όπου πέρασε ο φίλος του, που σκοτώθηκε στον πόλεμο. Ένα παιδί αφηγείται την γιορτή του πατέρα. Ένας άντρας από αυτούς που ανατίναξαν μια γέφυρα ζει τις τελευταίες του στιγμές. Η δεσποινίς Ελπίδα περιμένει ένα γράμμα από το παρελθόν, το οποίο τελικά έρχεται. Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1975. Το χρονικό μιας Κυριακής στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Ραμές Κρίσναν

Ο Ραμές Κρίσναν (λατινικό αλφάβητο : Ramesh Krishnan, Ταμίλ : ரமேஷ் கிருஷ்ணன்), γεννημένος στις 5 Ιουνίου 1961, είναι Ινδός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και μετέπειτα προπονητής. Ως νεαρός παίκτης στα τέλη της δεκαετίας του '70, κέρδισε τους τίτλους του απλού των αγώνων τόσο στο Γουίμπλετον όσο και στο γαλλικό ανοιχτό πρωτάθλημα. Έπαιξε στα προημιτελικά σε τρία τουρνουά Γκραντ σλαμ στη δεκαετία του 1980 και ήταν ένα μέρος της ινδικής ομάδας του κυπέλλου Ντειβις που έφτασε στον τελικό το 1987. Ο Κρίσναν νίκησε, επίσης, τον No 1 τότε στον κόσμο, Ματς Βίλαντερ, στο όπεν Αυστραλίας του 1989.

 Γεννήθηκε στο Μαντράς της Ινδίας και είναι ο γιος του Ραμανάθαν Κρίσναν, ο οποίος ήταν ένας από τους κορυφαίους παίκτες της αντισφαίρισης της Ινδίας στη δεκαετία του 1960. Ο Ραμές κέρδισε τον τίτλο του Γουίμπλετον στα Τζούνιορς το 1979 και την ίδια χρονιά στο γαλλικό ανοιχτό πρωτάθλημα όπου κατατάχθηκε Νο 1 νεαρός παίκτης στον κόσμο. Γιος του είναι ο επίσης πρωταθλητής της αντισφαίρισης Σανκάρ Κρίσναν. Ο Κρισνάν έφτασε στα προημιτελικά στο Γουίμπλετον μία φορά το 1986 και στο Αμερικανικό όπεν δύο φορές το 1981 και το 1987. Ήταν βασικό μέλος της ινδικής ομάδας που έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Ντέιβις το 1987. Στο κύπελλο Ντέιβις με την Ινδία αγωνίστηκε από το 1977 έως το 1993, καταγράφοντας ένα ρεκόρ 29-21 (23-19 στο απλό και 6-2 στο διπλό). Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, στο απλό αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο και στο διπλό με συμπαίκτη τον Λίντερ Πάες αποκλείστηκαν στα προημιτελικά . Αποσύρθηκε το 1993, κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κέρδισε οκτώ κορυφαίους τίτλους απλού και ένα διπλό τίτλο. Η κατάταξή του σε υψηλό επίπεδο ήταν το No 23 στον κόσμο τον Ιανουάριο του 1985. Το 1998 του απονεμήθηκε το Padma Shri από την κυβέρνηση της Ινδίας σε αναγνώριση των επιτευγμάτων του και των συνεισφορών του στην Ινδική αντισφαίριση. Έχει μια ακαδημία τένις στο Chennai, η οποία έχει δημιουργηθεί σύμφωνα με τα πρότυπα παρόμοιων ιδρυμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έγινε προπονητής της Ινδίας στο κύπελλο Ντέιβις τον Ιανουάριο του 2007.
Εθνική Βιβλιοθήκη του Βανουάτου

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Βανουάτου (αγγλικά: National Library; γαλλικά: Bibliothèque nationale) είναι η εθνική βιβλιοθήκη που βρίσκεται στην πρωτεύουσα του Βανουάτου, Πορτ Βίλα. Βρίσκεται εντός του Πολιτιστικού Κέντρου. Ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2004.

 Η βιβλιοθήκη διαθέτει περίπου 15.000 βιβλία και χρησιμεύει τόσο ως εθνικό αποθετήριο "σπάνιου και ειδικού" υλικού όσο και ως δανειστική βιβλιοθήκη. Υπάρχουν δύο "ειδικές συλλογές", η μία για το Βανουάτου και η άλλη για μέρη του Ειρηνικού. Διαθέτει "περίπου 500 σπάνια αντικείμενα" για το Βανουάτου, κυρίως μια συλλογή σπάνιων βιβλίων. Τα "σπάνια και ιδιαίτερα" αντικείμενά της περιλαμβάνουν "ανθρωπολογικό και αρχαιολογικό υλικό, τέχνη και καλλιτεχνικές αναφορές, αυτοβιογραφικό υλικό και βιογραφίες, ένα μεγάλο τμήμα βιβλίων για τις γλώσσες του Βανουάτου, ιστορίες ιεραποστολών, προφορικές παραδόσεις, ιστορικά και πολιτικά έντυπα, εφημερίδες και περιοδικά". Η Άννα Νάουπα κατέχει τη θέση της επικεφαλής βιβλιοθηκάριου. Τον Νοέμβριο του 2013, η βιβλιοθήκη μετακόμισε σε νέο κτίριο. Susan Cochrane, Max Quanchi: Hunting the Collectors: Pacific Collections in Australian Museums, Art Galleries and Archives. (Pacific Focus) Cambridge Scholars Publishing 2014, ISBN 978-1-84718-084-1, S. 325. (books.google.de) Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Βανουάτου Πορτ Βίλα
Άνω Χωριό Λέσβου

Το Άνω Χωριό είναι οικισμός της Λέσβου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Πλωμαρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πλωμαρίου, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πλωμαρίου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Το Άνω Χωριό είναι ορεινός οικισμός της νότιας Λέσβου. Βρίσκεται στις νότιες κλιτύς του Ολύμπου, βόρεια του Πλωμαρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 410. Απέχει 42 χλμ. περίπου ΝΔ. της Μυτιλήνης (μέσω επαρχιακής οδού Αγιάσου-Πλωμαρίου). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλωμαρίου της Λέσβου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Πλωμαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυτιλήνης. Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Βίρνα Λίζι

Η Βίρνα Λίζι (ιταλικά: Virna Lisi, 8 Νοεμβρίου 1936 - 18 Δεκεμβρίου 2014) ήταν βραβευμένη Ιταλίδα ηθοποιός. Στη μακροχρόνια καριέρα της στον κινηματογράφο και την τηλεόραση είχε συμμετάσχει σε πάνω από 100 παραγωγές και έχει κερδίσει μεταξύ άλλων βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Καννών.

 Η Λίζι γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου του 1936 στην Ανκόνα, το πραγματικό της όνομα ήταν Βίρνα Πιεραλίζι. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία της στην υποκριτική από τα εφηβικά της χρόνια, όταν την ανακάλυψαν δυο παραγωγοί (Αντόνιο Φερίνιο και Έτορε Πέσε) από τη Νάπολη. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε στην ταινία La corda d'acciaio (1953). Τα πρώτα χρόνια συμμετείχε κυρίως σε μιούζικαλ, όπως τα E Napoli canta (1953) και Questa è la vita (1954, δίπλα στο δημοφιλή κωμικό Τοτό). Παρά τις ερμηνευτικές της ικανότητες σύντομα τυποποιήθηκε σε ρόλους που προέβαλαν και στηρίζονταν περισσότερο στη φυσική ομορφιά παρά στο ταλέντο της, όπως οι ταινίες Le diciottenni και Lo scapolo γυρισμένα και τα δυο το 1955. Υπήρξαν φυσικά και πιο απαιτητικές ερμηνευτικά παραγωγές όπως τα La Donna del Giorno (1956), Eva (1962) και Romolo e Remo (1961). Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 κάνει το θεατρικό της ντεμπούτο εμφανιζόμενη στο Piccolo Teatro di Milano στην παράσταση I giacobini. Στη δεκαετία του 1960 κάνει κυρίως κωμωδίες στο σινεμά και συμμετέχει σε επιτυχημένες τηλεοπτικές σειρές. Στην τηλεόραση εμφανίζεται σε μια διαφήμιση οδοντόπαστας με ένα σλόγκαν που έγινε ατάκα στην Ιταλία : "con quella bocca può dire ciò che vuole" (μ’ αυτό το στόμα μπορείς να πεις ό,τι θέλεις). Οι παραγωγοί του Χόλιγουντ έψαχναν για ένα νέο πρόσωπο στο στυλ της Μέριλιν Μονρόε και έτσι της δόθηκε η ευκαιρία να κάνει το αμερικάνικο ντεμπούτο της στο ρόλο μιας προκλητικής ξανθιάς γαλανομάτας καλλονής στην κωμωδία How to Murder Your Wife (1965) δίπλα στον Τζακ Λέμον. Ακολούθησε το φιλμ Not with My Wife, You Don't! (1966, ελλ. τίτλος "Ε, όχι και με τη γυναίκα μου!") με συμπρωταγωνιστή τον Τόνι Κέρτις και το Assault on a Queen (1966) δίπλα στον Φρανκ Σινάτρα. Πρωταγωνίστησε ακόμα σε δυο ταινίες με παρτενέρ τον Άντονι Κουίν The Secret of Santa Vittoria και The 25th Hour (ελλ. τίτλος "Η 25η ώρα"). Για να ξεφύγει από την τυποποίηση σε ρόλους σαγηνευτικών γυναικών επεδίωξε ρόλους διαμετρικά αντίθετους με όλα όσο είχε κάνει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Συμμετείχε σε ιταλικές παραγωγές όπως τα Casanova 70, Le bambole (1965), Arabella (1967) και Le dolci signore (1968). Πέρα από πρωταγωνίστρια συμμετείχε και σε πιο καλλιτεχνικές παραγωγές με μικρότερους ρόλους, όπως στο βραβευμένο στις Κάννες Κυρίες και Κύριοι (Signore & Signori) (1966). Στις αρχές της δεκαετίας του '70 αποφασίζει να αποτραβηχτεί προσωρινά προκειμένου να αφοσιωθεί στη οικογένειά της. Προς τα τέλη της δεκαετίας επιστρέφει και συμμετέχει τακτικά σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές έκτοτε. Το 1994 ερμηνεύει την Αικατερίνη των Μεδίκων στην ταινία εποχής Βασίλισσα Μαργκό και κερδίζει το Σεζάρ ερμηνείας, το βραβείο Νταβίντ ντι Ντονατέλο (ιταλικά Όσκαρ) καθώς και το αντίστοιχο βραβείο του Φεστιβάλ των Κανών . Η ηθοποιός απεβίωσε στις 18 Δεκεμβρίου 2014 σε ηλικία 78 ετών. Ένα μήνα νωρίτερα είχε ανακαλύψει ότι έπασχε από καρκίνο. mader agen Η Βίρνα Λίζι στο IMDb
Σάρα Πρόκτορ

Η Σάρα Πρόκτορ (γεν. 16 Σεπτεμβρίου 1988) είναι αθλήτρια του στίβου από την Ανγκουίλα, που συμμετέχει με τη Μεγάλη Βρετανία από το 2011. Συμμετέχει στο αγώνισμα του άλματος εις μήκος.

 Συμμετείχε στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2006 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2007 με την Ανγκουίλα, χωρίς να προκριθεί στον τελικό γύρο. Μεταφέρθηκε από την Ανγκουίλα στη Μεγάλη Βρετανία τον Νοέμβριο του 2010. Η Ανγκουίλα δεν είχε δικιά της Ολυμπιακή Επιτροπή, που σήμαινε οτι δεν μπορούν οι αθλητές της χώρας να συμμετέχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έτσι, πήρε μεταγραφή στη Μεγάλη Βρετανία, για να μπορεί να συμμετέχει σε όλους τους διεθνείς αγώνες. Το πρώτο της μετάλλιο για τη Μεγάλη Βρετανία κέρδισε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2012 στην Κωνσταντινούπολη, με άλμα στα 6.89 και Νέο Βρετανικό ρεκόρ. Ακόμη πιο σημαντικό μετάλλιο ήταν αυτό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο, όπου έγινε η πρώτη Βρετανίδα αθλήτρια που πέρασε τα 7 μέτρα στο μήκος και έσπασε το ρεκόρ Μεγάλης Βρετανίας, κερδίζοντας το αργυρό μετάλλιο.Το 2018 κατέκτησε δύο χάλκινα μετάλλια, ένα μετάλλιο στους Κοινοπολιτειακούς Αγώνες 2018 συμμετέχοντας με την Αγγλία με άλμα στα 6.75 μέτρα, και ένα ακόμη μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, με άλμα στα 6.70 μέτρα.
NGC 330

Ο NGC 330 είναι σφαιρωτό σμήνος στο Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου στον αστερισμό Τουκάνα. Έχει διάμετρο 1,4' και φαινόμενο μέγεθος +9,6 mag. Το ανακάλυψε την 1η Αυγούστου 1826 ο Σκοτσέζος αστρονόμος Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop).

 Δεδομένα για το NGC 330 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 330 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 330 στο Wikimedia Commons
Τάρτα

Η τάρτα είναι αρτοποίημα που περιλαμβάνει μία βάση από ζύμη ζαχαροπλαστικής γεμισμένη με κρέμα που μπορεί να είναι κρέμα ζαχαροπλαστικής, κρέμα σοκολάτας, μαρέγκα, λεμόνι ή άλλος τύπος, και γαρνίρισμα με φρέσκα ή αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς ή φοντάν ζαχαροπλαστικής. Αποτελεί δημοφιλέστατο κέρασμα, εναλλακτικά μπορεί να σερβιριστεί μία ποικιλία από ταρτάκια, δηλαδή μινιατούρες τάρτας. Υπάρχει μεγάλη ποικιλία από συνταγές για γλυκές και αλμυρές τάρτες.Η καλή παρασκευή τάρτας διευκολύνεται από ειδικά σκεύη και εξοπλισμό μαγειρικής που προορίζονται ειδικά για αυτόν τον σκοπό. Η φόρμα της τάρτας μπορεί να είναι στρογγυλή ή ορθογώνια, η βάση της καλύτερα να είναι αντικολλητική με αποσπώμενη βάση.

 Η λέξη τάρτα προέρχεται από τη γαλλική λέξη tarte που σημαίνει τάρτα ή πίτα, η διαφορά μεταξύ των δύο είναι ότι στην πίτα η γέμιση καλύπτεται με φύλλο ζύμης, ενώ η τάρτα παραμένει ανοικτή. Περαιτέρω διαφορές σχετίζονται με τα είδη και εξοπλισμό μαγειρικής που χρησιμοποιούνται.Για την προέλευση της τάρτας υπάρχουν διάφορες θεωρίες. Είναι εν μέρει γαστρονομική παράδοση στην οποία το φαγητό παρασκευάζεται από στρώσεις διαφορετικού τύπου, αφετέρου το ψήσιμο πιτών και ταρτών είναι μεσαιωνική συνήθεια που συνοδεύεται από τεχνογνωσία και έθιμα. Η ειδική ζύμη ζαχαροπλαστικής για τάρτες πρωτοπαρουσιάστηκε το 1550, περίπου 200 χρόνια μετά από τις ζύμες πίτας. Εκείνη τη χρονική περίοδο η τάρτα ήταν προνόμιο της τάξης των ευγενών, ενώ οι πίτες ήταν συστατικά της κουζίνας των κοινών θνητών. Στις αρχές του μεσαίωνα οι τάρτες ήταν γεμισμένες με κρεατικά, αργότερα όμως υπερίσχυσαν γαστρονομικά οι γλυκές τάρτες με γέμιση κρέμας και γαρνίρισμα φρούτων. Μία προγενέστερη τάρτα είναι η ιταλική κροστάτα, που χρονολογείται από τα μέσα του 15ου αιώνα. Στην Ελλάδα προτιμώνται οι τάρτες φρούτων που αναδεικνύουν τη γλυκύτητα των φρούτων της χώρας: φράουλες, βερίκοκα, ακτινίδια, μπανάνες, κεράσια. Για γαρνίρισμα προτιμώνται: κουκουνάρια, νιφάδες αμυγδάλου, ξηροί καρποί, σιρόπι καραμέλας ή σοκολάτας. Η ζύμη για τη βάση της τάρτας φτιάχνεται με βούτυρο, ζάχαρη άχνη, αυγό και αλεύρι. Το μείγμα αναμιγνύεται έως ότου σχηματιστεί μία εύπλαστη ζύμη που μεταφέρεται στη φόρμα για την τάρτα και ψήνεται σε χαμηλή θερμοκρασία για περίπου 15 λεπτά. Η κρέμα ζαχαροπλαστικής φτιάχνεται με φρέσκο γάλα, κρέμα γάλακτος, ζάχαρη, κρόκους αυγών, κορν φλάουρ και βανίλια. Τα υλικά αναμιγνύονται και θερμαίνονται σε μία κατσαρόλα, έως ότου δέσει η κρέμα η οποία πρέπει να ψυχθεί προτού χρησιμοποιηθεί. Η τάρτα γεμίζεται με την κρέμα, καλύπτεται με τα φρούτα και πασπαλίζεται με το γαρνίρισμα επιλογής. Η καλή κρέμα ζαχαροπλαστικής είναι βελούδινη και τα φρούτα της διακόσμησης πρέπει να φαίνονται δροσερά και λαχταριστά.Τάρτες φρούτων
Μεγάλες Πεδιάδες

Οι Μεγάλες πεδιάδες είναι μια μεγάλη επίπεδη έκταση (μία πεδιάδα), που η μεγαλύτερη επιφάνειά της καλύπτεται από λιβάδια, στέπα και ημιεπίπεδα λιβάδια, και βρίσκεται δυτικά από τον ποταμό Μισσισσιππή και ανατολικά από τα Βραχώδη Όρη στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Αυτή η περιοχή καλύπτει καθ΄ολοκληρία τις πολιτείες Κάνσας, Νεμπράσκα, Νότια Ντακότα και Βόρεια Ντακότα και μέρος από τις πολιτείες Κολοράντο, Μοντάνα, Νέο Μεξικό, Οκλαχόμα, Τέξας, Ουαϊόμινγκ και φτάνει μέχρι τις νότιες περιοχές των επαρχιών του Καναδά Αλμπέρτα , Μανιτόμπα και Σασκάτσουαν. Η περιοχή είναι πολύ γνωστή εξ αιτίας της ανατροφής μεγάλων αριθμών ζώων σε φάρμες και εκτεταμένων μη αρδευόμενων γεωργικών καλλιεργειών ξηρού τύπου.

 Ο όρος Μεγάλες Πεδιάδες χρησιμοποιείται κυρίως στις ΗΠΑ. Η περιοχή εκτείνεται 800 χλμ. ανατολικά προς δυτικά και 3.200 χλμ. βόρεια προς νότια. Σε αυτή την περιοχή κατοικούσαν κοπάδια από αμερικανικούς βίσονες μέχρι που εξοντώθηκαν από τους κυνηγούς και σχεδόν αφανίστηκαν περί τα μέσα του 19ου αιώνα. Κατέχει μια περιοχή κατά προσέγγιση 1.300.000 τ.χλμ. Οι μεγάλες πεδιάδες είναι η πιο δυτική περιοχή των αχανών Αμερικάνικων πεδιάδων. Εν γένει το κλίμα είναι βαρύ ηπειρωτικό. Οι πρώτοι Αμερικάνοι ΠαλαιοΙνδιάνοι ήταν συνεχείς - διάδοχες φυλές καί ήταν γνωστές από προηγούμενες μετακινήσεις τους στις μεγάλες πεδιάδες πριν από 15.000 χρόνια. Οι Γάλλοι Βρετανοί Αμερικάνοι Μείωση Πληθυσμού
Κόλουρο κυβοκτάεδρο

Στη στερεομετρία, το κόλουρο κυβοκτάεδρο (ή μεγάλο ρομβοκυβοκτάεδρο) είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, που ανήκει στα στερεά του Αρχιμήδη. Διαθέτει 26 έδρες: 12 τετράγωνα, 8 κανονικά εξάγωνα και 6 κανονικά οκτάγωνα. Έχει 48 κορυφές και 72 ακμές. Οι 12 τετραγωνικές έδρες του πολυέδρου είναι συνεπίπεδες με τις 12 έδρες του ρομβικού δωδεκαέδρου, το οποίο είναι δυϊκό του κυβοκτάεδρου, εξού και το δεύτερο όνομά του, μεγάλο ρομβοκυβοκτάεδρο (συγκρίνατε με το μικρό ρομβοκυβοκτάεδρο).

 Αν θεωρήσουμε α {\displaystyle \alpha \,\!} το μήκος της ακμής του στερεού, τότε ισχύουν τα εξής: Κατασκευαστικά, το κόλουρο κυβοκτάεδρο μπορεί να προέλθει από τον κύβο, εάν αποκοπούν όλες οι κορυφές του και όλες οι ακμές του. Με τον ίδιο τρόπο μπορεί να προέλθει και από το δυϊκό πολύεδρο του κύβου, το οκτάεδρο. Το όνομα κόλουρο κυβοκτάεδρο, το οποίο δόθηκε από τον Κέπλερ, είναι κάπως παραπλανητικό, επειδή αν αποκοπούν οι κορυφές του κυβοκτάεδρου, τότε στη θέση τους σχηματίζονται ορθογώνια παραλληλόγραμμα και όχι τετράγωνα. Ωστόσο, το αποτέλεσμα είναι τοπολογικά ισοδύναμο με το κόλουρο κυβοκτάεδρο. Weisstein, Eric W., Great Rhombicuboctahedron (Αγγλικά)
Κώστας Σκανδαλίδης

Ο Κώστας Σκανδαλίδης (Καρδάμαινα Κω, 11 Ιανουαρίου 1953) είναι Έλληνας πολιτικός. Έχει διατελέσει υπουργός Αιγαίου, υπουργός Εσωτερικών, υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, βουλευτής και γραμματέας του ΠΑΣΟΚ.

 Γεννήθηκε στην Καρδάμαινα της Κω στις 11 Ιανουαρίου 1953. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και ειδικεύτηκε στη μικροηλεκτρονική, αλλά κυρίως εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Δραστηριοποιήθηκε στο ΠΑΣΟΚ από την ίδρυσή του το 1974, και διετέλεσε αναπληρωτής γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ στα τέλη της δεκαετίας του '70 και στις αρχές της δεκαετίας του '80. Διετέλεσε υπεύθυνος Τύπου του Δήμου Αθηναίων (1979 - 1981), ειδικός σύμβουλος στα υπουργεία Πολιτισμού, Εθνικής Οικονομίας και Τύπου (1981 - 1985), διευθυντής της εφημερίδας του ΠΑΣΟΚ «Εξόρμηση» (1985 - 1990), υπουργός Αιγαίου (1993 - 1994), υπουργός Εσωτερικών (1994 - 1995), γραμματέας του ΠΑΣΟΚ (1995 - 2001, ο μακροβιότερος), υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (2001 - 2004) και υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης (2010 - 2012). Από το 1989 μέχρι το 2000 ήταν βουλευτής Δωδεκανήσου, ενώ από το 2000 μέχρι το 2023 εκλεγόταν στην Α΄ Αθηνών. Επιλέχθηκε από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ως υποψήφιος για το Δήμο Αθηναίων για τις δημοτικές εκλογές του 2006 όπου αναμετρήθηκε εκλογικά με τον υποψήφιο της Ν.Δ. Νικήτα Κακλαμάνη από τον οποίο ηττήθηκε. Στις 13 Σεπτεμβρίου παραιτήθηκε από βουλευτής δηλώνοντας ότι επιθυμεί να αφοσιωθεί στα προβλήματα της Αθήνας. Τη θέση του κατέλαβε ο Γεράσιμος Αρσένης, ως πρώτος επιλαχών του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στην Α΄ εκλογική περιφέρεια Αθηνών.. Στις 28 Σεπτεμβρίου του 2007 ανακοίνωσε ο ίδιος την υποψηφιότητά του για τη θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ . Αναδείχθηκε τελικά τρίτος σε αριθμό ψηφοδελτίων στις εσωκομματικές εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, με τον Γιώργο Παπανδρέου να εκλέγεται και πάλι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και τον Ευάγγελο Βενιζέλο να λαμβάνει τη δεύτερη θέση.Είναι παντρεμένος με τη Βασιλική (Μπέτυ) Παναγοπούλου από το 1989 και έχουν ένα γιο. Είναι συγγραφέας πολιτικών και λογοτεχνικών βιβλίων, μεταξύ άλλων του Μέσα από την Ελλάδα (Εκδόσεις Καστανιώτη, 2003). Πολιτικά αξιώματα που κατείχε ο Κώστας Σκανδαλίδης: Ο δικτυακός τόπος του Κώστα Σκανδαλίδη Βιογραφικό του Κώστα Σκανδαλίδη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο Η Αθήνα αλλά-ζει (δημοτικός συνδυασμός)
Σημαία της Λιθουανικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας

Η σημαία της Λιθουανικής ΣΣΔ υιοθετήθηκε για πρώτη φορά από τη Λιθουανική ΣΣΔ το 1940. Η σημαία που χρησιμοποιήθηκε από το 1953 έως το 1988 ήταν κόκκινη με ένα χρυσό σφυροδρέπανο και ένα χρυσό κόκκινο αστέρι στο άνω μέρος και μια λευκή λεπτή γραμμή και μια παχύτερη πράσινη στο κάτω μέρος.

 Η πρώτη σημαία της Λιθουανικής ΣΣΔ υιοθετήθηκε στις 30 Ιουλίου 1940. Η σημαία ήταν κόκκινη με χρυσό σφυροδρέπανο στην επάνω αριστερή γωνία και τους λατινικούς χαρακτήρες LIETUVOS TSR (Λιθουανική ΣΣΔ στην λιθουανική γλώσσα) πάνω από το σφυροδρέπανο, με γραμματοσειρά χωρίς ακρεμόνες (sans-serif). Στις 15 Ιουλίου 1953 υιοθετήθηκε μια νέα σημαία, η οποία τροποποιήθηκε για να πληροί τις απαιτήσεις για όλες τις σημαίες των Σοβιετικών σοσιαλιστικών δημοκρατιών. Το κόκκινο μέρος κατείχε τα δύο τρίτα του πλάτους καθώς και το υποχρεωτικό σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι. Το κάτω μέρος μπορούσε να προσαρμοστεί από όλες τις δημοκρατίες. Η Λιθουανία πρόσθεσε μια στενή λευκή λωρίδα (1/12 του πλάτους) και μία μεγαλύτερη πράσινη (το ένα τέταρτο του πλάτους). Στις 18 Νοεμβρίου 1988 η τρίχρωμη σημαία της Λιθουανίας υιοθετήθηκε ως σημαία της ΣΣΔ, πριν ακόμη η Λιθουανία ανακηρύξει ανεξαρτησία της τον Μάρτιο του 1990. Το Ανώτατο Σοβιέτ της Λιθουανικής ΣΣΔ, εμπνευσμένο από τον φορέα Σαγιούντις, ο οποίος τασσόταν υπέρ της ανεξαρτησίας, τροποποίησε το σύνταγμα και ενέκρινε την τρίχρωμη σημαία της Λιθουανίας που είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου. Έμβλημα της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Λιθουανίας Σημαία της Λιθουανίας
Γιόχαν Άουγκουστ Μπρίνελ

Γιόχαν Άουγκουστ Μπρίνελ (αγγλ. Johan August Brinell, 19 Ιούνιος 1849 - 17 Νοέμβριος 1925) ήταν Σουηδός μεταλλουργός και μηχανικός. Είναι γνωστός ως ο δημιουργός, μιας μη καταστροφικής μεθόδου για την μέτρηση της επιφανειακής σκληρότητας μεταλλικών υλικών, γνωστή ως η δοκιμή σκληρότητας Μπρίνελ. Το όνομά του επίσης έχει αποδοθεί τιμητικά στην περιγραφή ενός μηχανισμού αποτυχίας των επιφανειών υλικού που είναι γνωστή ως Brinelling.

 Ο Μπρίνελ γεννήθηκε στο Μπρινγκέτοφτ (Bringetofta) της Σουηδίας, στις 19 Ιουνίου του 1849, γιος του αγρότη Johannes Mansson και της Katarina Jonasdotter. Ο Μπρίνελ αποφοίτησε το 1871 από την τεχνική σχολή του Boras. Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του το 1875, ως μηχανικός στα σιδηρουργεία του Lesjöfors και το 1882 έγινε αρχιμηχανικός στα μεγάλα σιδηρουργεία της Φαγκέρστα (Fagersta Ironworks), όπου και έγινε η κύρια επιστημονική του εργασία στη μεταλλουργία και τη μεταλλογραφία. Το 1880 παντεύεται την Selma Nilsson. Το 1903 έγινε επικεφαλής μηχανικός στη Jernkontoret, τη Σουηδική Ένωση Ironmasters και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το 1914. Εξελέγη μέλος της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών το 1902 και της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Μηχανικών Επιστημών το 1919. Πέθανε στις 17 Νοεμβρίου του 1925 στη Στοκχόλμη. Είναι γνωστός σήμερα για τη δοκιμή σκληρότητας Μπρίνελ, την οποία επινόησε κατά την διάρκεια της εργασίας του στα σιδηρουργεία της Φαγκέρστα και την παρουσίασε το 1900, στην έκθεση του Παρισιού. Στη δοκιμή αυτή, μία σφαίρα σφυρήλατου χάλυβα ή καρβιδίου του βολφραμίου με διάμετρο 10 χιλιοστών πιέζεται στην επιφάνεια του προς δοκιμή υλικού, με ένα φορτίο 3000 κιλών για συγκεκριμένο χρόνο. Το βάθος στο οποίο η σφαίρα διεισδύει (ή το αποτύπωμα που αφήνει σε τετραγωνικά χιλιοστά) στην επιφάνεια του υλικού είναι ένδειξη του Αριθμού Σκληρότητας Μπρίνελ (Brinell Hardness Number), ο οποίος υπολογίζεται βάση της "κλίμακας Μπρίνελ" και είναι συνάρτηση της διαμέτρου της σφαίρας και της επιφάνειας του αποτυπώματος (ή του βάθους) της διείσδυσης. Είναι μια γρήγορη, μη καταστρεπτική (εκτός από το μικρό μέρος της επιφάνειας που δοκιμάζεται) μέθοδος καθορισμού της σκληρότητας των μετάλλων. Με μικρές παραλλαγές (διαφορετικό φορτίο, διάμετρος σφαίρας, χρόνος πίεσης, κλπ), η μέθοδος αυτή παραμένει σε ευρεία χρήση μέχρι σήμερα. Η δοκιμή Μπρίνελ συγκαταλέγεται στις στατικές δοκιμές διείσδυσης (static identation test). "Δοκιμή σε διείσδυση / Σκληρότητα", xρησιμοποιείται στις παραπομπές και έχει αποθηκευθεί στο internet archine (26-12-2017). "Μπρίνελ, Γιόχαν Άουγκουστ - Ygeiaonline.gr", xρησιμοποιείται στις παραπομπές και έχει αποθηκευθεί στο internet archine (27-12-2017). "ΜΗΧΑΝΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΥΛΙΚΩΝ", xρησιμοποιείται στις παραπομπές και έχει αποθηκευθεί στο internet archine (27-12-2017). Johan August Brinellarchive 7/2/2012 (στα αγγλικά)
Handley Page Hanley

Το Handley Page Hanley ήταν βρετανικό μονοκινητήριο διπλάνο τορπιλοπλάνο-βμβαρδιστικό, της δεκαετίας του 1920. Σχεδιάστηκε για να επιχειρεί από τα αεροπλανοφόρα του Βασιλικού Ναυτικού αλλά αποδείχθηκε ανεπαρκές. Πέραν των πρωτοτύπων, δεν κατασκευάστηκαν άλλα αεροσκάφη.

 Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, η Handley Page ξεκίνησε τον σχεδιασμό νέου μονοθέσιου τορπιλοπλάνου-βομβαρδιστικού το οποίο θα επιχειρούσε από αεροπλανοφόρα. Το αεροσκάφος αυτό αναπτύχθηκε για να καλύψει την απαίτηση 3/20 που είχε εκδόσει το Υπουργείο Αεροπορίας και αφορούσε στην προμήθεια νέου τύπου που θα αντικαθιστούσε τα Sopwith Cuckoo. Στον σχετικό διαγωνισμό συμμετείχε επίσης η Blackburn με το Dart. Το σχέδιο της Handley Page ήταν το Type T ή H.P.19 το οποίο πήρε τελικά την ονομασία Hanley. Επρόκειτο για ένα μονοκινητήριο διπλάνο ξύλινης κατασκευής. Όπως και το ανταγωνιστικό Dart, προωθούνταν από κινητήρα Napier Lion και ήταν μονοθέσιο. Ζητήθηκε η κατασκευή τριών πρωτοτύπων, το πρώτο εκ των οποίων πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Ιανουαρίου 1922. Κατά την διάρκεια των δοκιμών κατέστη σαφές ότι οι επιδόσεις του αεροσκάφους ήταν ανεπαρκείς, κυρίως όσον αφορά τον χειρισμό σε χαμηλές ταχύτητες. Περιορισμένη ήταν επίσης η ορατότητα μέσα από το πιλοτήριο. Το συγκεκριμένο αεροσκάφος υπέστη ζημιές σε αναγκαστική προσγείωση. Έγινε ανακατασκευή του και παράλληλα ενσωματώθηκαν διάφορες βελτιώσεις. Στην νέα του διάταξη ήταν γνωστό πλέον ως Hanley Mark II και πέταξε πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 1922. Οι αλλαγές είχαν θετικό αντίκτυπο στις επιδόσεις του αλλά το αεροσκάφος παρέμενε ακόμα δύσκολο στον χειρισμό. Επιπλέον αλλαγές ενσωματώθηκαν στο τρίτο και τελευταίο πρωτότυπο (Hanley Mark III), που βελτίωσαν δραστικά το όλο σχέδιο, όμως όταν αυτό ήταν πια διαθέσιμο για δοκιμές, είχε ήδη αποφασιστεί η ένταξη του Dart σε υπηρεσία με συνέπεια τον τερματισμό του όλου προγράμματος. Handley Page Hendon Blackburn Dart Barnes, C.H. Handley Page Aircraft since 1907. London:Putnam, 1976. ISBN 0-370-00030-7. Mason, Francis K. The British Bomber since 1914. London:Putnam, 1994. ISBN 0-85177-861-5. Lewis, Peter. The British Bomber since 1914. London:Putnam, Third edition, 1980. ISBN 0-370-30265-6. "The Handley Page 'Hanley' Torpedo 'Plane". Flight. 30 November 1922. Pages 697-702.
Δήμος Ερέτριας

Ο Δήμος Ερέτριας είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας στην κεντρική Εύβοια, που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αμαρυνθίων και Ερέτριας.Έδρα του δήμου είναι η Ερέτρια, ενώ δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Αμάρυνθος.

 Ο Δήμος Ερέτριας διαιρείται σε δύο δημοτικές ενότητες, οι οποίες ταυτίζονται με τους παλαιούς «καποδιστριακούς» δήμους και οι οποίες διαιρούνται περαιτέρω σε δημοτικές και τοπικές κοινότητες. Ακολουθεί ο πληθυσμός των Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων, βάσει της Απογραφής του 2011. Δημοτική Κοινότητα Αμαρύνθου [ 3.672 ] η Αμάρυνθος [ 3.647 ] τα Γαλάζια Νερά [ 25 ] Τοπική Κοινότητα Άνω Βάθειας [ 468 ] η Άνω Βάθεια [ 372 ] το Κουκάκι [ 83 ] η Μονή Αγίου Νικολάου [ 13 ] Δημοτική Κοινότητα Γυμνού [ 2.033 ] το Γυμνό [ 2.008 ] η Μεταμόρφωση [ 22 ] Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας [ 458 ] η Καλλιθέα [ 458 ] Τοπική Κοινότητα Σέτας [ 92 ] η Σέτα [ 60 ] η Κάτω Σέτα [ 32 ] Δημοτική Κοινότητα Ερέτριας [ 6.330 ] η Ερέτρια [ 4.166 ] η Αγία Τριάδα (νησίδα) [ 0 ] ο Γέροντας [ 4 ] η Μαγούλα [ 1.063 ] η Μαλακώντα [ 1.097 ] Ο δήμος συστάθηκε για πρώτη φορά το 1835 και το 1912 καταργήθηκε και ιδρύθηκε η Κοινότητα Νέων Ψαρών, η οποία μετονομάστηκε σε Ερέτρια το 1960. Στις 28 Μαΐου 1985 η Κοινότητα αναγνωρίστηκε σε Δήμο Ερετρίας. ... 1979-1982 Ιωάννης Παπαχαραλάμπους (19??-2000) 1983-1985 Αντώνιος Θεοδώρου (1938-2018) 1985-1990 Αντώνιος Θεοδώρου (1938-2018) Πρώτος δήμαρχος μετά την επανασύσταση του δήμου το 1985. Επανεκλογή το 1986. Απεβίωσε στις 5 Φεβρουαρίου 2018 στην Αθήνα. 1991-1998 Ιωάννης Γουρνής 1999-2002 Διάγγελος Γούναρης 2003-2006 Ιωάννης Γουρνής 2007-2010 Διάγγελος Γούναρης 2011-2014 Βασίλειος Βελέντζας 2014-2019 Αμφιτρίτη Αλημπατέ 2019-σήμερα: Ιωάννης ΔημητρόπουλοςΠηγή: ΕΕΤΑΑ Αποτελέσματα Απογραφής 2011 της ΕΛ.ΣΤΑΤ - Ελληνική Στατιστική Αρχή Ν. 3852/2010 "Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης − Πρόγραμμα Καλλικράτης." (ΦΕΚ 87Α / 07.06.2010) Απόφαση 45892 του Υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (ΦΕΚ 1292Β / 11.08.2010)
Γιώργος Λούκος

O Γιώργος Λούκος (1950) είναι Έλληνας αρχιτέκτονας και πρώην καλλιτεχνικός διευθυντής του Mπαλέτου της Όπερας της Λυών, ο οποίος διετέλεσε το διάστημα 2006-2015 πρόεδρος και διευθυντής του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου με αξιοσημείωτο έργο.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Σε ηλικία 17 ετών εγκαταστάθηκε στη Γαλλία και έκτοτε ζει μόνιμα στη Λυών. Έχει σπουδάσει Αρχιτεκτονική και στη συνέχεια Φιλοσοφία σε πανεπιστήμια της Γαλλίας. Ασχολήθηκε ενεργά, ωστόσο, με τον χορό και το θέατρο. Διετέλεσε συνεργάτης σε έργα και δημιουργίες μαζί με τον Μορίς Μπεζάρ, τον Ρολάν Πετί και τον Μπομπ Γουίλσον, αρχικά ως χορευτής. Αργότερα έγινε βοηθός σε μεγάλες όπερες, όπως την Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης και την English National Opera. Το 1985, ανέλαβε την όπερα της Λυών σαν διευθυντής, όπου και παρέμεινε ως διευθυντής του μπαλέτου μέχρι το 2020.Μετά από πρόταση του υπουργείου Πολιτισμού, το 2006 ο ίδιος είχε αναλάβει το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, με αρκετές δικές του πρωτοβουλίες αναβάθμισης. Το όνομα του ενεπλάκη το 2015 σε υπόθεση κακοδιαχείρισης και διασπάθισης δημοσίου χρήματος από τον τότε υπουργό Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά, οπότε και ο Λούκος εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Καλλιτέχνες, όπως ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο Μιχαήλ Μαρμαρινός, ο Λάκης Λαζόπουλος κ.α.- τον είχαν υπερασπιστεί και διαμαρτυρήθηκαν για την δίωξή του,, όπως επίσης τον υπερασπίστηκε δημόσια και ο Ευάγγελος Βενιζέλος.Τελικά, ο Λούκος αθωώθηκε παμψηφεί από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον Ιούνιο του 2023.
Έμβλημα του Σάαρλαντ

Το έμβλημα του κρατιδίου του Σάαρλαντ καθιερώθηκε στις 9 Ιουλίου του 1956 και άρχισε να χρησιμοποιείται από την 1η Ιανουαρίου του 1957. Περιέχεται στη σημαία του Σάαρλαντ.

 Το έμβλημα αποτελείται από έναν θυρεό, ο οποίος είναι χωρισμένος στα τέσσερα. Απεικονίζονται στα 4 μέρη: Λευκός λέων σε ανοικτό μπλε φόντο με 9 λευκούς σταυρούς γύρω του. Συμβολίζει την Κομητεία του Σααρμπρύκεν. Ερυθρός σταυρός σε αργυρό φόντο, για το Εκλεκτοράτο του Τριέρ. Ερυθρό διαγώνιο σχήμα σε χρυσό φόντο με τρεις αργυρούς αετούς, που λέγονται Alérions. Αυτό συμβολίζει το Δουκάτο της Λοθαρίγγης και Χρυσός λέων σε μαύρο φόντο, για το Δουκάτο του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Αποτελεί συνδυασμό των τεσσάρων εμβλημάτων (οικοσήμων) που είχαν οι οικογένειες ή οι περιοχές που διαδραμάτισαν ιστορικό ρόλο στο κρατίδιο του Σάαρλαντ. Έτσι, στο πρώτο τέταρτο βλέπουμε το έμβλημα του Σααρμπρύκεν, στο δεύτερο το έμβλημα του Τρίερ, στο τρίτο της Λωρραίνης και στο τέταρτο της Φλαντς. Με νόμο το 2001 καθορίστηκε η σημερινή μορφή του εμβλήματος. Όταν το Σάαρλαντ έγινε γαλλικό, υπό την Κοινωνία των Εθνών, το 1920 το έμβλημα ήταν διαιρεμένο σε τέσσερα μέρη. Στο πρώτο τεταρτημόριο απεικονιζόταν ένας αργυρός τροχός με σταυρωτά σφυριά σε μαύρο φόντο, σύμβολο της πόλης του Αγίου Ίνγκμπερτ, ενώ σε δεύτερο τέταρτο ήταν ένα ερυθρό ρόδο σε φόντο αργυρό (για την πόλη του Αγίου Ιωάννη). Στο τρίτο τεταρτημόριο υπήρχε ένας χρυσός ήλιος πάνω από μπλε σύννεφο σε αργυρό φόντο (για την πόλη του Σααρλουί) και στο τέταρτο μέρος εικονιζόταν ένας αργυρός λέων με τέσσερεις σταυρούς στα νύχια του, επίσης αργυρούς, σε μπλε φόντο (πόλη του Σααρμπρύκεν). Σταδιακά το έμβλημα άλλαξε μορφή αλλά τελικά επανήλθε μετά τη δεύτερη γαλλική Κατοχή στη μορφή που είχε με τη μορφή θυρεού χωρισμένου σε 4 μέρη. Το έμβλημα στο Λεξικό γερμανικών σημαιών. Σύμβολα του Σάαρλαντ Σημαία του Σάαρλαντ
Καρβαζόλιο

Το καρβαζόλιο είναι μια αρωματική ετεροκυκλική οργανική χημική ένωση. Η δομή του είναι τρικυκλική, με δυο βενζολικούς δακτυλίους συμπυκνωμένους εκατέρωθεν ενός πενταμελούς αζωτούχου δακτυλίου. Μπορεί να θεωρηθεί ότι η δομή του προέρχεται από το δικυκλικό μόριο του ινδολίου, στο οποίο ένας επιπλέον δακτύλιος βενζολίου έχει συμπυκνωθεί στον δεσμό 2-3 του πενταμελούς ινδολικού δακτυλίου.

 Μια κλασική εργαστηριακή σύνθεση του καρβαζολίου είναι η κυκλοποίηση Borsche–Drechsel. Το πρώτο στάδιο αποτελείται από συμπύκνωση φαινυλυδραζίνης με κυκλοεξανόνη προς την αντίστοιχη ιμίνη. Το δεύτερο στάδιο είναι μια αντίδραση μετάθεσης που καταλύεται από υδροχλωρικό οξύ και καταλήγει σε κυκλοποίηση προς τετραϋδροκαρβαζόλιο. Μια παραλλαγή της αντίδρασης είναι η πραγματοποίηση και των δύο σταδίων σε ένα μόνο βήμα, εφόσον η αντίδραση πραγματοποιηθεί σε οξικό οξύ. Τέλος, το τετραϋδροκαρβαζόλιο οξειδώνεται προς καρβαζόλιο με χρήση ερυθρού μολύβδου. Μια άλλη παραδοσιακή μέθοδος σύνθεσης καρβαζολίου είναι η σύνθεση Bucherer, η οποία βασίζεται στην αντίδραση ναφθόλης και φανυλυδραζίνης με υδροθειώδες νάτριο (NaHSO3): Μια τρίτη μέθοδος σύνθεσης είναι η αντίδραση Graebe–Ullmann, η οποία περιλαμβάνει σχηματισμό ενδιάμεσου διαζωνιακού άλατος που μετατρέπεται αμέσως σε 1,2,3-τριαζόλιο. Το τριαζόλιο όμως είναι ασταθές και με αύξηση της θερμοκρασίας μετατρέπεται σε καρβαζόλιο με έκλυση αερίου αζώτου. Το καρβαζόλιο χρησιμοποιείται στην παραγωγή χρωστικών και στη βιομηχανία πολυμερών. Ινδόλιο Ινδολίνη Φλουορένιο Πυρρόλιο
Χαμαίρωψ ο χαμηλός

Ο Chamaerops humilis, γνωστός με την ελληνική του ονομασία ως Χαμαίρωψ ο χαμηλός, είναι νανοειδές φοινικοειδές της δυτικής λεκάνης της Μεσογείου. Φύεται κυρίως σε βραχώδη τοπία, και η περιοχή εξάπλωσης του ξεκινάει από τα Όρη του Άτλαντα στο Μαρόκο, στην Αλγερία, στην Τυνησία και συνεχίζει στην Ευρώπη, όπου και φύεται στη Μάλτα, στην Ιταλία (Σικελία), στο Γιβραλτάρ, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία, και τέλος στη νότια Γαλλία. Είναι ο μοναδικός φοίνικας στον κόσμο που φύεται μέχρι και σε αρκετά μεγάλο βόρειο γεωγραφικό πλάτος, όπως για παράδειγμα στην τοποθεσία "Hyeres Les Palmiers" στη νότια μεσογειακή ακτογραμμή της Γαλλίας με Γ.Π. 43o 07' N' και στο νησί "Capraia" της Ιταλίας με Γ.Π. 43ο 04' Ν'.

 Έχει πράσινα προς ελαφρώς ασημοπράσινα φύλλα, με αγκαθωτούς μίσχους που καταλήγουν σε βενταλοειδούς ανάπτυξης φυλλάρια. Ο κορμός του είναι ελαφρώς τριχωτός και παράγει κίτρινα άνθη το καλοκαίρι και καφέ χρώματος καρπούς το φθινόπωρο. Αναπτύσσεται σε ξηρά εδάφη με αλκαλικό pH εδάφους, και έχει μεγάλες απαιτήσεις σε ήλιο αλλά και σε νερό. Αντέχει σε χαμηλές θερμοκρασίες έως και -20οC, αλλά παρ'όλα αυτά απαιτεί την προστασία του από ισχυρούς παγετούς. Φτάνει το ύψος των τριών μέτρων μόνο και αναπτύσσεται αργά. Φύεται με την ανάπτυξη εκ του κεντρικού φυτού περιφερειακών φυτών-παραφυάδων. Είναι κατάλληλο για φυτεύσεις μεμονωμένα, σε ομάδες, σε βραχόκηπους και σε παραθαλάσσιες περιοχές, ενώ ο πολλαπλασιασμός του φυτού γίνεται με σπόρους. www.gardensandplants.com Αρχειοθετήθηκε 2007-05-14 στο Wayback Machine. «Τα φοινικοειδή και οι χρήσεις τους στην κηποτεχνία» (PDF). Α.Τ.Ε.Ι. Ηρακλείου Σχολή: Τεχνολογίας Γεωπονίας Τμήμα: Θερμοκηπιακών Καλλιεργειών και Ανθοκομίας. Ανακτήθηκε στις 27 Ιουλίου 2009.
Άμπυξ

Στην ελληνική μυθολογία ο Άμπυξ ήταν λακεδαιμόνιος βασιλικής καταγωγής από το γένος των Αγιαδών. Στην γενεαλογία του Πατρέα που παραθέτει ο Παυσανίας τον αναφέρει ως γιο του Πελία απόγονο των Αρπάλου και Λακεδαίμονα. Γιος του ήταν ο Αγήνορας κι εγγονός του ο Πρευγένης.

 [...] "δὲ ὕστερον ἐκβαλόντων Ἴωνας, Πατρεὺς ὁ Πρευγένους τοῦ Ἀγήνορος ἐς μὲν Ἄνθειαν καὶ ἐς Μεσάτιν μὴ ἐνοικίζεσθαι τοῖς Ἀχαιοῖς ἀπεῖπε, περίβολον δὲ τείχους πρὸς τῇ Ἀρόῃ βαλόμενος μείζονα, ἵνα ἐντός οἱ τοῦ περιβόλου καὶ ἡ Ἀρόη γένηται, ὄνομα ἔθετο ἀφ' ἑαυτοῦ Πάτρας τῇ πόλει. Ἀγήνωρ δὲ ὁ πατὴρ τοῦ Πρευγένους Ἀρέως παῖς ἦν τοῦ Ἄμπυκος, ὁ δὲ Ἄμπυξ Πελίου τοῦ Αἰγινήτου τοῦ Δηρείτου τοῦ Ἁρπάλου τοῦ Ἀμύκλα τοῦ Λακεδαίμονος. Παυσανία, Αχαϊκά Αθανασίου Αγγελόπουλου, Νέο λεξικό της Ελληνικής μυθολογίας, έκδοση Ελεύθερη σκέψις, 2000.
Το Κάλεσμα του Κούκου

Το Κάλεσμα του Κούκου (The Cuckoo's Calling) είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, το οποίο εκδόθηκε με το ψευδώνυμο Ρόμπερτ Γκάλμπρεϊθ, και είναι το πρώτο βιβλίο της λογοτεχνικής σειράς Κόρμοραν Στράικ, με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Κόρμοραν Στράικ. Το βιβλίο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις ΗΠΑ στις 4 Απριλίου του 2013. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 21 Νοεμβρίου του ίδιου έτους από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

 Ένα άτομο, ονόματι Λούλα Λάντρι, το οποίο είναι σούπερ μόντελ, πέφτει από το χιονισμένο μπαλκόνι του σπιτιού της.Όλοι υποθέτουν ότι αυτοκτόνησε. Μόνο ο αδελφός της διατηρεί τις αμφιβολίες του και αναθέτει στον ντετέκτιβ Κόρμοραν Στράικ να διερευνήσει την υπόθεση.Ο Στράικ είναι βετεράνος πολέμου, με σωματικά και ψυχολογικά τραύματα, και η ζωή του είναι ένα χάος. Η υπόθεση αυτή μπορεί να τον βοηθήσει να σταθεί στα πόδια του οικονομικά, αλλά θα κληθεί να καταβάλει προσωπικό τίμημα. Ωστόσο, ο ίδιος θε δει ότι όσο περισσότερο βυθίζεται στον περίπλοκο κόσμο της Λούλα, τόσο πιο σκοτεινά και επικίνδυνα αποδεικνύονται τα πράγματα. Το Κάλεσμα του Κούκου στο Little, Brown and Company
Ευλογημένοι από τη Γη της Ζιμπάμπουε

Το Blessed be the Land of Zimbabwe (στη γλώσσα Σόνα, "Simudzai Mureza wedu WeZimbabwe" και στη γλώσσα Ντεμπέλε "Kalibusiswe Ilizwe leZimbabwe") είναι ο εθνικός ύμνος της Ζιμπάμπουε. Καθιερώθηκε το Μάρτιο του 1994 έπειτα από τη διεξαγωγή πανεθνικού διαγωνισμού με σκοπό την αντικατάσταση του "Ishe Komborera Africa" με κάποιο ξεχωριστό τραγούδι της Ζιμπάμπουε. Το νικητήριο τραγούδι αποτελεί σύνθεση του Φρεντ Τσανγκουντέγκα και τους στίχους έγραψε ο Σόλομον Μουτσάιρο. Έχει μεταφραστεί και στις τρεις κυριότερες γλώσσες της χώρας.

 Simudzai mureza wedu weZimbabwe Yakazvarwa nomoto wechimurenga; Neropa zhinji ramagamba Tiidzivirire kumhandu dzose; Ngaikomborerwe nyika yeZimbabwe.Tarisai Zimbabwe nyika yakashongedzwa Namakomo, nehova, zvinoyevedza Mvura ngainaye, minda ipe mbesa Vashandi vatuswe, ruzhinji rugutswe; Ngaikomborerwe nyika yeZimbabwe.Mwari ropafadzai nyika yeZimbabwe Nyika yamadzitateguru edu tose; Kubva Zambezi kusvika Limpopo, Navatungamiri vave nenduramo; Ngaikomborerwe nyika yeZimbabwe. Phakamisan iflegi yethu yeZimbabwe Eyazalwa yimpi yenkululeko; Legaz' elinengi lamaqhawe ethu Silivikele ezithan izonke; Kalibusisiwe ilizwe leZimbabwe.Khangelan' iZimbabwe yon' ihlotshiwe Ngezintaba lang' miful' ebukekayo, Izulu kaline, izilimo zande; Iz' sebenzi zenam', abantu basuthe; Kalibusisiwe ilizwe leZimbabwe.Nkosi busis' ilizwe lethu leZimbabwe Ilizwe labokhokho bethu thina sonke; Kusuk' eZambezi kusiy' eLimpopo Abakhokheli babe lobuqotho; Kalibusisiwe ilizwe leZimbabwe. Oh lift high the banner, the flag of Zimbabwe The symbol of freedom proclaiming victory; We praise our heroes' sacrifice, And vow to keep our land from foes; And may the Almighty protect and bless our land.Oh lovely Zimbabwe, so wondrously adorned With mountains, and rivers cascading, flowing free; May rain abound, and fertile fields; May we be fed, our labour blessed; And may the Almighty protect and bless our land.Oh God, we beseech Thee to bless our native land; The land of our fathers bestowed upon us all; From Zambezi to Limpopo May leaders be exemplary; And may the Almighty protect and bless our land. Ω, σηκώστε ψηλά τη σημαία, τη σημαία της Ζιμπάμπουε Το σύμβολο της ελευθερίας ανακηρύσσει τη νίκη Επαινούμε τις θυσίες των ηρώων μας, Και ορκιζόμαστε να κρατήσουμε τους εχθρούς μακριά από την πατρίδα μας Και είθε ο Παντοδύναμος να προστατεύει και να ευλογεί τη γη μας.Ω, αγαπημένη Ζιμπάμπουε, διανθισμένη τόσο θαυμάσια Με βουνά και ποτάμια που πέφτουν και κυλούν ελεύθερα Είθε να έχουμε άφθονη βροχή και εύφορα χωράφια Μακάρι να έχουμε την τροφή μας (να βγάζουμε το ψωμί μας) με την ευλογημένη μας εργασία Και είθε ο Παντοδύναμος να προστατεύει και να ευλογεί τη γη μας.Ω Θεέ, Σε ικετεύουμε να ευλογήσεις τη γη που γεννηθήκαμε Τη γη που παραχώρησαν οι πατέρες μας σε όλους εμάς Από το Ζαμβέζη ως τον ποταμό Λιμπόπο Είθε οι ηγέτες μας να αποτελούν παράδειγμα Και είθε ο Παντοδύναμος να προστατεύει και να ευλογεί τη γη μας. [1] Σελίδα με αρχείο MIDI