Γιάκομπ Χίλλιχ

Ο Γιάκομπ Χίλλιχ (ολλανδικά: Jacob Gillig , αναγράφεται επίσης και ως Jakob και Gellig, Jacobus Gillig, Gellig, Gillich και Gulek) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, ο οποίος ειδικευόταν στις νεκρές φύσεις με ψάρια.

 Ο Χίλλιχ γεννήθηκε στην Ουτρέχτη περί το 1636. Έζησε όλη του τη ζωή στην πόλη, όπου και απεβίωσε στις 24 Ιουλίου 1701. Διετέλεσε μαθητής του Βίλλεμ Όρμεα (Willem Ormea) αλλά δεν άρχισε να ζωγραφίζει ως το 1661. Ως τότε είχε ασχοληθεί αρχικά με το εμπόριο και στη συνέχεια διορίστηκε δεσμοφύλακας στις φυλακές της Ουτρέχτης, γεγονός πολύ βολικό για την ενασχόλησή του, καθώς η φυλακή βρισκόταν πλάι στην ψαραγορά. Το 1661, επίσης, νυμφεύτηκε τη θυγατέρα του Φλαμανδού ζωγράφου Άνταμ Βίλλερτς (Adam Willaerts), Έστερ (Ηesther), ενώ η αδελφή της, Μαρία, παντρεύτηκε τον επίσης ζωγράφο, Γερμανό (από τη Φρανκφούρτη) Άμπραχαμ Μίγκνον (Abraham Mignon) το 1675.Αρχικά ζωγράφιζε προσωπογραφίες, όταν όμως αντιλήφθηκε ότι σε αυτό το είδος δεν ήταν ιδιαίτερα επιδέξιος, στράφηκε προς τις νεκρές φύσεις με ψάρια. Οι πρώτες του συνθέσεις περιλαμβάνουν ψάρια της θάλασσας, αργότερα στράφηκε σε ψάρια του γλυκού νερού. Στις συνθέσεις του απεικονίζει ψάρια συσσωρευμένα πάνω σε κάποιο τραπέζι ή σε μια κουζίνα ή σε κάποια παραλία, συνήθως μαζί με πλεκτό καλάθι. Η διάταξή τους είναι σχεδόν πάντα τριγωνική - πυραμιδοειδής και η παλέτα του έχει πολλά και φωτεινά χρώματα. Αυτή η διάταξη συναντάται και σε δύο έργα του Μίγκνον, με τον οποίο, όπως προαναφέρθηκε, ήταν σύγγαμβροι. Ήταν ένας από τους πλέον σημαντικούς ζωγράφους νεκρών φύσεων με ψάρια στην Ουτρέχτη, είδος το οποίο είχε δημιουργήσει ο Μάρκους Όρμεα, συνέχισε ο γιος του και Δάσκαλος του Χίλλιχ, Βίλλεμ Όρμεα και συνεχίστηκε και από άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Γιαν ντε Μποντ (Jan de Bondt) και Πίτερ φαν Νόορτ και τύγχανε σημαντικής εκτίμησης στην Ουτρέχτη. Παρά ταύτα, δεν έγινε ποτέ μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, αν και συνεργάστηκε με ζωγράφους όπως ο πεθερός του, Άνταμ Βίλλερτς και ο γιος του, Ίσαακ Βίλλερτς. και τον Μίγκνον στον πίνακα Ψάρια και σύνεργα ψαρικής (περ. 1670, λάδι σε καμβά, Μουσείο Πανεπιστημίου Αριζόνα).Το ύφος του Χίλλιχ επηρέασε τον Εβαρίστο Μπασχένις (Evaristo Baschenis).Στο λεξικό ζωγράφων του Λίνγκεν (Lingen) του 1995 αναγράφεται: "Ο Γιάκομπ Χίλλιχ ήταν ο πλέον επιδέξιος από τους ζωγράφους ψαριών της Ουτρέχτης κατά το δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα, σύμφωνα με τον Μπολ. Κάνοντας χρήση απαλών ασημόχρωμων - γκρίζων αποχρόσεως, ο ζωγράφος απεικονίζει ψάρια στο προσκήνιο και σύνεργα ψαρικής στο μισοφωτισμένο παρασκήνιο. Αν και ο Χίλλιχ έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην απεικόνιση των βαρέων, άψυχων σωμάτων των ψαριών, πέτυχε να τα διατάσσει έτσι, ώστε να μοιάζουν να σπαρταρούν... Έργα του Γιάκομπ Χίλλιχ Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων "Gillig, Jacob", στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης, 2013 Sheila D. Muller, επιμ. (1997). Dutch Art: An Encyclopedia (στα Αγγλικά). σελίδες 366–402. ISBN 0-8153-0065-4. Ανακτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2013. Walter A. Liedtke (2007). Yale University Press, επιμ. Dutch Paintings in the Metropolitan Museum of Art (στα Αγγλικά). vol. I. New Haven. σελ. 942. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2013. Barnes, Donna R.· Rose, Peter G. (2002). Albany Institute of History and Art, επιμ. Matters of Taste: Food and Drink in Seventeenth-century Dutch Art and Life (στα Αγγλικά). vol. I. Albany. σελ. 72. ISBN 0-8156-0747-4. Ανακτήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2013.