IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αηδονοχώρι Κοζάνης

Το Αηδονοχώρι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νεάπολης, του δήμου Βοΐου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κοζάνης, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Βοΐου του νομό Κοζάνης , στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.

 Το Αηδονοχώρι είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Κοζάνης και ανήκει στην ευρύτερη περιοχή των χωριών του Βοΐου. Βρίσκεται δυτικά του ποταμού Αλιάκμονα και της Νεάπολης (3 χλμ.), πάνω στην επαρχιακή οδό Κοζάνης-Ιωαννίνων (ΕΟ 20) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 740. Απέχει 51 χλμ. περίπου Δ. της Κοζάνης. Η περιοχή του Αηδονοχωρίου είχε κατοικηθεί από την αρχαιότητα, όπως φαίνεται από διάφορα ευρήματα (πιθάρια με οστά, αγγεία, αγαλματίδια κ.λπ). Το χωριό πιθανόν να υπήρχε από τον 17ο αιώνα με την ονομασία «Γαϊδουροχώρι». Στα τέλη του 19ου αιώνα, το Αηδονοχώρι ήταν ένα κομψό χωριό στη Νασέλτσικα στα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τότε διοικείτο με το σύστημα της «Μουχταρογεροντίας» (πρόεδρος «μουχτάρης» και τέσσερις σύμβουλοι «αζάδες»). Είναι από τους λίγους οικισμούς που παραλήφθηκαν από τις βουλγαρικές στατιστικές του Βασίλη Καντσόφ και του Ντιμίταρ Μίσεφ, από τις αρχές του 20ού αιώνα. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του Ελληνικού Προξενείου στην Ελασσόνα από το 1904, υπήρχαν 150 Έλληνες χριστιανοί που ζούσαν στο Αηδονοχώρι. Η τοπική κοινότητα Αηδονοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,870 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Καλλιστράτι. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός είχε ενταχθεί στην ελληνική επικράτεια από το 1912 και εμφανίζεται με 213 κατοίκους, το 1913. Επίσημα, αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λειψίστης του νομού Κοζάνης. Το 1929 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αηδονοχωρίου και το 1986 προσαρτήθηκε στον δήμο Νεάπολης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νεάπολης και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοΐου. Ο ναός του Αγίου Νικολάου στο βόρειο τμήμα του οικισμού Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου (κοιμητηριακή) στο νοτιοδυτικό τμήμα του οικσμού. Κτίστηκε το 1966 στη θέση παλαιότερης εκκλησίας Το ξωκκλήσι της Αγίας Παρασκευής δυτικά του οικισμού, κτίσμα του 1958. Το πανηγύρι του Αηδονοχωρίου στις 2 Μαΐου (ανακομιδή λειψάνων Αγ. Αθανασίου) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) eetaa.gr Αλέξανδρος Αδαμίδης: Το Αηδονοχώρι Βοΐου Κοζάνης, εκδ. 1989 (Θεσσαλονίκη) https://www.facebook.com/aidonochwrivoioukozanis/
Father of All Motherfuckers

Father of All Motherfuckers, (γνωστό κυρίως στην "καθαρή" μορφή του: Father of All...) είναι το επερχόμενο 13ο άλμπουμ της Αμερικάνικης πανκ ροκ μπάντας Green Day. Το άλμπουμ θα δημισιευτεί σε συνεργασία με την Reprise records στις 7 Φεβρουαρίου του 2020.

 Σε μια συνέντευξη για το περιοδικό Kerrang! τον Σεπτέμβριο του 2019, το συγκρότημα ανακοίνωσε ότι το άλμπουμ θα περιλαμβάνει τα τραγούδια "Bulletproof Backpack", "Art of the Deal with the Devil", "Junkies on a High", "Sugar Youth", "Meet Me on the Roof" και το ομότιτλο τραγούδι. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2019 οι Green Day ανακοίνωσαν συνεργασία με το Εθνικό Πρωτάθλημα Χόκεϊ. Στις 9 Οκτωβρίου κυκλοφόρησαν το τραγούδι "Fire, Ready, Aim".
Μ.Π.Α.Σ. Αγίας Βαρβάρας Καβάλας (καλαθοσφαίριση)

Ο Μ.Π.Α.Σ. Αγίας Βαρβάρας, γνωστός και με την ονομασία Santa Basketball Club Kavala, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Καβάλας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Ποταμουδίων. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου φορέα «Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίας Βαρβάρας και Πεντακοσίων». Αγωνίζεται με χρώματα το πράσινο, το μαύρο και το λευκό. Διατηρεί ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης για αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων.

 Την αγωνιστική περίοδο 2006-07 ο σύλλογος της Αγίας Βάρβαρας κατέλαβε τη 2η θέση στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., αποτυγχάνοντας να ανέβει στη Γ' Εθνική Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του. Το τρόπαιο και η άνοδος κρίθηκαν σε αγώνα της ομάδας εναντίον της Α.Ε. Κομοτηνής, όπου η τελευταία πήρε τη νίκη στην παράταση με σκορ 89-84 (κ.α. 75-75). Οι δύο ομάδες αναμετρήθηκαν και στον τελικό του τοπικού Κυπέλλου Ανδρών, με νικήτρια και τροπαιούχο αυτή τη φορά την Αγία Βαρβάρα με σκορ 75-64.Την επόμενη χρονιά, 2007-08, η ομάδα της Αγίας Βαρβάρας ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 3η θέση της βαθμολογίας. Την περίοδο 2008-09 τερμάτισε μία θέση χαμηλότερα. Τη χρονιά 2009-10 επέστρεψε στη 2η θέση συγκεντρώνοντας δύο νίκες λιγότερες από τους Πρωταθλητές Τιτάνες Δράμας.Η αλλαγή της δεκαετίας βρήκε το σύλλογο να αγωνίζεται στην ίδια κατηγορία, κατακτώντας θέσεις μέσα στην πρώτη πεντάδα του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Συγκεκριμένα την περίοδο 2010-11 βρέθηκε στην 5η θέση της κατάταξης με 10 νίκες και 10 ήττες. Η χρονιά 2011-12 αποτέλεσε τη σημαντικότερη των τελευταίων ετών για την Αγία Βαρβάρα που κατέκτησε το νταμπλ σε επίπεδο Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ. παίρνοντας μετά από πολλές προσπάθειες το εισιτήριο για τη Γ' Εθνική Κατηγορία. Στον τελικό του Κυπέλλου κέρδισε με σκορ 72-58 την Ασπίδα Ξάνθης.Κατά την πρώτη χρονιά συμμετοχής της στη Γ' Εθνική, 2012-13, η ομάδα συγκέντρωσε 13 νίκες και 11 ήττες, τερματίζοντας στην 7η θέση της κατάταξης του 2ου Ομίλου Βορρά. Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Μ.Π.Α.Σ. Αγίας Βαρβάρας Καβάλας διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον 2ο Όμιλο Βορρά. Έχοντας συγκεντρώσει 10 νίκες και 14 ήττες, κατέλαβε την 8η θέση της τελικής βαθμολογίας επιστρέφοντας στο ίδιο Πρωτάθλημα το επόμενο φθινόπωρο.Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ποταμουδίων, χωρητικότητας 250-300 ατόμων. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Λεωνίδας Μαγιάννης. Το ρόστερ της Αγίας Βαρβάρας για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές: Μ.Π.Α.Σ. Αγίας Βαρβάρας Καβάλας (καλαθοσφαίριση), επίσημος λογαριασμός στο Facebook. Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίας Βαρβάρας και Πεντακοσίων Καβάλας, επίσημος ιστότοπος του ευρύτερου πολιτιστικού συλλόγου.
Μονόκερως (σκάκι)

Ο μονόκερως (unicorn) είναι ανορθόδοξος πεσσός στο σκάκι που συνδυάζει συνήθως τις κινήσεις του αξιωματικού και του εφιάλτη. Ανάλογα με την παραλλαγή που συμμετέχει μπορεί να κάνει διαφορετικές κινήσεις και να παίρνει άλλα ονόματα όπως καταραμένη (banshee), ή κοράκι (raven), ή ρινόκερος (rhinoceros). Ο μονόκερως εμφανίζεται συνήθως στα διαγράμματα ως πλάγιος ή ανεστραμμένος ίππος και στη διεθνή σημειογραφία συμβολίζεται με το U.Στο λήμμα αυτό το κομμάτι εμφανίζεται ως μονόκερως.

 Στην παραλλαγή Σκάκι δωματίου (Raumschach) σε σκακιέρα τριών διαστάσεων (όπου η σκακιέρα Ε βρίσκεται στην κορυφή και η A στην βάση), ο μονόκερως κινείται διαμέσω των κορυφών των κύβων (τριαγωνίως), όπως δείχνει το διάγραμμα παρακάτω. Ένας μονόκερως από τη θέση εκκίνησής του στην παραλλαγή αυτή μπορεί να φτάσει μόνο σε 30 κύβους. Στην παραλλαγή Σκάκι δράκου (Dragonchess) κινείται όπως ο ίππος περιορισμένος στη μεσαία σκακιέρα. Το όνομα μονόκερως χρησιμοποιείται επίσης για διάφορα κομμάτια στο σκάκι με δύο διαστάσεις, για παράδειγμα την Πριγκίπισσα ή τον εφιάλτη. Ο μονόκερως ως καταραμένη (banshee), παίρνει το όνομά του από την ιρλανδική μυθολογία, όπου banshee είναι ένα θηλυκό πνεύμα του οποίου τα δάκρυα προειδοποιούν για επικείμενο θάνατο σε ένα σπίτι. Ο Ραλφ Μπέτζα στη σημειογραφία του συμβολίζει το κομμάτι αυτό με BNN. Μπορεί να κινηθεί ως αξιωματικός και ως εφιάλτης, έτσι είναι γνωστό ως ένωση ή συνδυασμός αξιωματικού και εφιάλτη. Ο εφιάλτης κινείται όπως ο ίππος με οποιοδήποτε αριθμό αλμάτων προς την ίδια κατεύθυνση, αρκεί το κάθε άλμα του να τερματίζει σε κενό τετράγωνο. Για παράδειγμα, στο διάγραμμα δεξιά ο εφιάλτης από το τετράγωνο β2 μπορεί να πάει στο γ4 και εν συνεχεία στο δ6 και το ε8, αλλά δεν μπορεί να πηδήξει πάνω από το πιόνι στο ζ4 για να φτάσει στο θ5. Ο μονόκερως ως κοράκι (raven), κομμάτι το οποίο ο Ραλφ Μπέτζα στη σημειογραφία του συμβολίζει με RNN. Μπορεί να κινηθεί ως πύργος και ως εφιάλτης, έτσι είναι γνωστό ως ένωση ή συνδυασμός πύργου και εφιάλτη. Στην ισπανική παραλλαγή Grande Acedrex από το 1283, υπάρχει το κομμάτι ρινόκερος (rhinoceros), που στα αρχαία ισπανικά λεγόταν μονόκερως (unicornio). Το κομμάτι αυτό κινείται όπως ο αξιωματικός, αλλά το πρώτο του βήμα το κάνει ως ίππος. Στο διάγραμμα δεξιά βλέπουμε ένα ματ που γίνεται με μονόκερω, ο οποίος κινείται ως συνδυασμός αξιωματικού με εφιάλτη, παίζουν τα λευκά και κάνουν ματ σε δύο κινήσεις. Λύση: 1. δ7 θ8 2. ζ6#
Λουίζα Αυγούστα της Δανίας

Η Λουίζα Αυγούστα (δανικά: Luisa Augusta, 7 Ιουλίου 1771 - 13 Ιανουαρίου 1843) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα της Δανίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ.

 Αν και επίσημα θεωρείται κόρη του Χριστιανού Ζ΄ της Δανίας, είναι ευρέως αποδεκτό ότι βιολογικός πατέρας της ήταν ο Γιόχαν Φρίντριχ Στρούενσε, ιατρός του βασιλιά και de facto αντιβασιλέας της χώρας την εποχή της γέννησής της. Υπήρξε εραστής της μητέρας της, Καρολίνας Ματθίλδης, κόρης του Φρειδερίκου, Πρίγκιπα της Ουαλίας, διαδόχου της Βρετανίας. Ενίοτε η Λουίζα Αυγούστα αποκαλείτο η μικρή Στρούενσε, αλλά αυτό δεν επηρέαζε τη θέση της. Παντρεύτηκε το 1786 τον Φρειδερίκο Χριστιανό Β΄ του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ και είχε τέκνα: Καρολίνα Αμαλία 1796-1881, παντρεύτηκε τον Χριστιανό Η΄ της Δανίας. Χριστιανός Αύγουστος Β΄ 1798-1869, Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ. Φρειδερίκος 1800-1865, Πρίγκιπας του Νερ. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 56.
Ελισάβετ της Βαυαρίας (1383-1442)

Η Ελισάβετ, γερμ. Elisabet von Bayern (1383 - 13 Νοεμβρίου 1442) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν κόρη του δούκα της Βαυαρίας-Λάντσιουτ και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεβούργου.

 Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ και της Μαγδαληνής Βισκόντι, κόρης του Μπερναμπό κυριάρχου του Μιλάνου. Παντρεύτηκε το 1401 τον Φρειδερίκο Α΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα: Ελισάβετ 1403-1449, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Β΄ των Πιάστ δούκα του Μπρηγκ και μετά τον Βεντσέσλαο Α΄ των Πιάστ δούκα του Τσέσυν. Ιωάννης ο αλχημιστής 1406-1464, μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Κούλμπαχ. Καικιλία π. 1405-1449, παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Γ΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Μαργαρίτα 1410-1465, παντρεύτηκε πρώτα τον Αλβέρτο Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και μετά τον Λουδοβίκο Η΄ των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας. Μαγδαληνή π. 1412-1454, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Β΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Φρειδερίκος Β΄ 1413-1471, εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς 1414-1486, εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου. Δωροθέα 1420-1491, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Φρειδερίκος π. 1424-1463, κύριος του Άλτμαρκ. Σοφία 1417, απεβ. νήπιο.
Σημαία του Μαλάουι

Η σημαία του Μαλάουι καθιερώθηκε στις 6 Ιουλίου 1964. Ο ανατέλλων ήλιος εκπροσωπεί την ελπίδα και την ελευθερία για την ήπειρο της Αφρικής (την περίοδο δημιουργίας της σημαίας, οι περισσότερες αφρικανικές χώρες είχαν μόλις κερδίσει την ανεξαρτησία τους). Το πράσινο εκπροσωπεί τη φύση, το κόκκινο είναι για το αίμα που έχυσαν οι μάρτυρες για την ελευθερία, ενώ το μαύρο συμβολίζει τον πληθυσμό της χώρας.

 Η αλλαγή της σημαίας έγινε στις 29 Ιουλίου 2010. Καθιερώθηκε έπειτα από πρόταση της κυβέρνησης της χώρας. Οι λωρίδες μεταβλήθηκαν σε σχέση με την προηγούμενη σημαία ούτως ώστε να αρμόζει στη σημαία με τα παναφρικανικά χρώματα. Συνακόλουθα, η κόκκινη λωρίδα τοποθετήθηκε στην κορυφή, η μαύρη λωρίδα στη μέση και η πράσινη στο κάτω μέρος. Ο ανατέλλων ήλιος που υπήρχε στην προηγούμενη σημαία άλλαξε σε έναν λευκό ήλιο που τοποθετήθηκε στο κέντρο και συμβολίζει την οικονομική πρόοδο που έχει συντελεστεί στο Μαλάουι από την εποχή της ανεξαρτησίας. Το Ενωμένο Δημοκρατικό Μέτωπο της Αντιπολίτευσης προσέβαλε την απόφαση για αλλαγή της σημαίας μέσω της δικαστικής οδού. Η απόφαση για την αλλαγή της σημαίας λήφθηκε από τον πρόεδρο Μπίνγκου γουά Μουταρίκα. Στις 28 Μαΐου 2012, επί προεδρίας της Τζόις Μπάντα, το Κοινοβούλιο αποφάσισε να επαναφέρει τη σημαία της ανεξαρτησίας. Η επαναφορά τέθηκε σε εφαρμογή με την υπογραφή Προεδρικού Διατάγματος. Σημαίες του Κόσμου:Μαλάουι
Πήτερ Γκρίφιν

Ο Τζάστιν Πήτερ Γκρίφιν (αγγλικά Justin Peter Griffin) είναι φανταστικός χαρακτήρας της σειράς Family Guy και κύριος πρωταγωνιστής της. Ζει με τη γυναίκα του, Λόις Γκρίφιν και τα τρία τους παιδιά (Κρις, Μεγκ και Στίουη) στην περιοχή του Κουαχόγκ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Ο δημιουργός της σειράς, Σεθ ΜακΦάρλαν δανείζει τη φωνή του για να τον μιμηθεί, ενώ ο ίδιος έχει επιμεληθεί και τον σχεδιασμό του. Η έμπνευση για τη δημιουργία του προήλθε από έναν υπεύθυνο ασφαλείας που είχε ο ΜακΦάρλαν στο κολέγιο του, όπως αυτός έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις. Αποτελεί μετεξέλιξη ενός ήρωα από προηγούμενο σόου του ΜακΦάρλεν, το Larry & Steve.

 Ο Πήτερ γεννήθηκε στο Μεξικό, αν και έχει ρίζες από πολλές χώρες. Η μητέρα του προσπάθησε να κάνει έκτρωση, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό λόγω της ηλικίας του βρέφους εκείνη την περίοδο. Μετά τη γέννησή του, η μητέρα του επέστρεψε στην Αμερική αλλά θέλησε να αποκρύψει το μωρό, οπότε δεν προέβη ποτέ στην επίσημη δήλωσή του στις αρχές, γεγονός που κάνει τον Πήτερ παράνομο μετανάστη. Ο πατέρας με τον οποίο μεγάλωσε, ονόματι Φράνσις Γκρίφιν, δεν είναι ο βιολογικός του, κάτι που γνωρίζει και ο ίδιος από μία παλιά του ανάμνηση στο επεισόδιο "Peter's Two Dads". Μετά από αναζήτηση, ο Πήτερ μαθαίνει πως ο βιολογικός του πατέρας είναι ο Μίκι ΜακΦίνιγκαν. Ο Πήτερ αποφοίτησε από το γυμνάσιο Carrie Fisher Middle School και από το λύκειο Providence High School. Έχει αναφερθεί πως ο Πήτερ ήταν συνήθως ο σπασίκλας της τάξης και δεχόταν συχνά εκφοβισμό από άλλους. Κατά τη διάρκεια των λυκειακών του χρόνων, γνώρισε τη Λόις και την ερωτεύτηκε, γεγονός που έφερε τη δυσαρέσκεια του πατέρα της Λόις, Κάρτερ Πιούτερσμιθ, ο οποίος επιθυμούσε γενικά τη συναναστροφή της κόρης του μόνο με πλούσια άτομα. Μαθαίνουμε επίσης πως ο Κουάγκμαιρ είχε επίσης ερωτευτεί τη Λόις και θα την οδηγούσε σε γάμο, αν δεν υπήρχε ο Πήτερ.Με τη Λόις έχουν αποκτήσει τρία παιδιά, τη Μεγκ, τον Κρις και τον Στιούη Γκρίφιν. Μετά από λάθος που πραγματοποίησε μία τράπεζα σπέρματος, ο Πήτερ είναι πατέρας και του Μπέτραμ, ενός άλλου χαρακτήρα, ο οποίος μισεί εξαιρετικά τον Στιούη. Όμως, στο επεισόδιο "A House Full of Peters" προβάλλεται πως ο Πήτερ, στην προσπάθεια του να αποκτήσει χρήματα, προσέφερε διαρκώς το σπέρμα του, με αποτέλεσμα να είναι βιολογικός πατέρας πολλών άλλων παιδιών. Η ηλικία του Πήτερ δεν αποδίδεται ξεκάθαρα. Στο "The Tan Aquatic with Steve Zissou" η Λόις αναφέρει πως ο Πήτερ είναι 43 ετών και η ίδια 42, κάτι που επιβεβαιώνει τη διαφορά της ηλικίας του που έχει ειπωθεί στο επεισόδιο "Let's Go to the Hop", αλλά έρχεται σε αντίθεση με την εμφάνισή τους ως 18άρηδες στο επεισόδιο "Meet the Quagmires". Ο δήμαρχος της πόλης έχει αναφέρει πως είναι 42 ετών. Σε άλλα επεισόδια έχει διατυπωθεί πως είναι 45 και 58 ετών.
Κάισερισπορ

Η Κάισερισπορ είναι αθλητικός σύλλογος της Τουρκίας. Ιδρύθηκε το 1966 και βρίσκεται στην Καισάρεια (τούρκικα: Κάισερι). Από το 1966 μέχρι το 2004, όνομα του συλλόγου ήταν το Κάισερι Ερσιγιέσπορ. Η ομάδα έχει το ψευδώνυμο Το Αστέρι της Ανατολής. Την περίοδο 2009-2010 τερμάτισε στην 8η θέση χάνοντας έτσι μια θέση στο Γιουρόπα Λιγκ. Έχει καταφέρει τουλάχιστον 6 συνεχόμενες φορές να συμμετάσχει στο Γιουρόπα Λιγκ: 2004-2005, 2005-2006, 2006-2007, 2007-2008, 2008-2009.

 Το 1965, ο Orhan Şefik Apak, τότε πρόεδρος της Τουρκικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου, ζήτησε από τις πόλεις της Τουρκίας να συνενώσουν της ερασιτεχνικές τους ομάδες σε έναν ποδοσφαιρικό όμιλο που θα εκπροσωπεί την κοινότητά τους. Οι νέοι σύλλογοι θα αγωνίζονταν στην νεοσυσταθείσα 2.Lig (Δεύτερη Κατηγορία). Μετά από αρκετές συναντήσεις, οι αντιπρόσωποι της πόλης συνένωσαν τις Ερσιγιέσπορ (Erciyesspor), Σανάγισπορ (Sanayispor), και Ορτααναντολούσπορ (Ortaanadoluspor) για να προκύψει η Κάισερισπορ. Ο όμιλος υπέβαλε τα απαραίτητα έγγραφα και ιδρύθηκε επίσημα ως Κάισερισπορ την 1η Ιουλίου 1966. Το Στάδιο της Κάισερισπορ δεν είναι το επίσημό της καθώς το χρησιμοποιεί η Εθνικής Τουρκίας. Ονομάζεται Καντίρ Χάς Στάντουμ και έχει χωρητικότητα 32.649 θέσεων. Το συγκεκριμένο γήπεδο θα φιλοξενήσει τον τελικό του EURO 2016. Άνοιξε τις Πύλες του τον Μάρτιο του 2009 και κόστισε 68.000.000 Τούρκικες Λίρες. Το κανονικό γήπεδο της Κάισερισπορ θα γίνει σε λίγα χρόνια και θα ονομάζεται Ατατούρκ Σπόρτ Κόμπλεξ, 33.000 θέσεων. Επίσης θα είναι και γήπεδο της Κάισερι Ερσιγιέσπορ. Τούρκικο Κύπελλο 2008Σούπερ Κάπ 2008 (Βγήκε Δεύτερη, επειδή έχασε στον Τελικό)Κύπελλο Ιντερτότο 2006Τούρκικη Σόυπερ Λίγκα Βγήκε 5η της Περιόδους (2005-2006),(2006-2007),(2007-2008). Η Επίσημη Ιστοσελίδα της Κάισερισπορ
Χυτήρια Κωδώνων της Απόλντα

Ως Χυτήρια Κωδώνων της Απόλντα (γερμ. Glockengießerei in Apolda) αναφέρονται οι ιστορικές εταιρείες και τα παραδοσιακά εργοστάσια παραγωγής εκκλησιαστικών καμπανών και κοινών κωδώνων με έδρα την Απόλντα της Γερμανίας. Λειτούργησαν από το 1722 και μέχρι το 1988, αποκτώντας παγκόσμια φήμη. Καμπάνες από την παραγωγή των Χυτηρίων βρίσκονται σήμερα σε εκκλησίες ανά την υφήλιο σε πέντε ηπείρους. Υπολογίζεται ότι τα χυτήρια της Απόλντα κατασκεύασαν περίπου 20.000 καμπάνες. Στις ημέρες μας λειτουργεί μουσείο, στο οποίο σώζεται η μνήμη της μακροχρόνιας παράδοσης του τόπου.

 Πρώτος κατασκευαστής καμπανών ήταν ο Γιόχαν Κρίστοφ Ρόζε, με πρώην έδρα το Όσμαννστετ. Μετακόμισε το 1722 στην Απόλντα για να κατασκευάσει δύο καμπάνες που παρήγγειλε η τοπική εκκλησία. Μια από αυτές βρίσκεται ακόμα σε λειτουργία στην εκκλησία του Λουθήρου της Απόλντα. Αργότερα έγινε και ο αδελφός του, Κρίστιαν, κωδωνοποιός. Μετά τον θάνατο του Ρόζε ανέλαβαν την διεύθυνση οι αδελφοί Γιόχαν Γκέοργκ και Γιόχαν Γκόττλομπ Ούλριχ το 1759 και μετονόμασαν την εταιρεία σε «Αφοι Ούλριχ» (γερμ. Gebrüder Ulrich). Αργότερα μπήκε και ο τρίτος αδελφός Γιόχαν Κρίστοφ Ούλριχ στην εταιρεία. Η εταιρεία χρεοκόπησε το 1902, αλλά ο Χάινριχ Ούλριχ την επανίδρυσε το έτος 1910 με το ίδιο όνομα. Μετά τον θάνατό του η εταιρεία μεταβλήθηκε σε Ανώνυμη Εταιρεία, και τελικά κρατικοποιήθηκε από την Ανατολική Γερμανία το 1949. Το 1826 ο Καρλ Φρίντριχ Ούλριχ άνοιξε δεύτερο χυτήριο, το οποίο έκανε ανταγωνισμό στα Χυτήρια Ούλριχ. Το χυτήριο αυτό το ανέλαβε ο Φραντς Σίλλινγκ το έτος 1878, ο οποίος διατελούσε προμηθευτής της αυλής του Αρχιδούκα της Βάιμαρ. Η εταιρεία μετονομάστηκε το 1911 σε «Φραντς Σίλλινκγ και Σια» (γερμ. Franz Schilling Söhne) και εξειδικεύτηκε στην κατασκευή μουσικών κωδωνοσυστημάτων. Επί Ναζιστικού καθεστώτος η εταιρεία κατασκεύασε αρκετές καμπάνες που εξυπηρετούσαν την προπαγάνδα του Τρίτου Ράιχ. Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η παραγωγή σταμάτησε εντελώς, και άρχισε ξανά μετά την παύση του πολέμου. Κρατικοποιήθηκε από την Ανατολική Γερμανία το 1972 για να ξαναεπιστραφεί το 1990 στον πρώην ιδιοκτήτη της, σε άθλια οικοδομική κατάσταση. Margarete Schilling: Kunst, Erz und Klang. Die Werke der Glockengießerfamilien Ulrich/Schilling vom 17. Jahrhundert bis zur Gegenwart. Berlin, 1992 Παρουσίαση των Χυτηρίων
Νήσος Καγκουρό

Το νησί Καγκουρό (αγγλ. Kangaroo Island) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Αυστραλίας μετά την Τασμανία και το Μέλβιλ, με έκταση 4.405 τ.χλμ. Βρίσκεται 112 χλμ νοτιοδυτικά της Αδελαΐδας και απέχει 8 ναυτικά μίλια από το κοντινότερο σημείο της αυστραλιανής ενδοχώρας.

 Σύμφωνα με έρευνες το νησί χωρίστηκε από την Αυστραλία εξαιτίας ανόδου της στάθμης της θάλασσας πριν από περίπου 9.000 χρόνια. Αρχαιολογικές έρευνες δείχνουν ότι το νησί κατοικήθηκε από τους Αβορίγινες πριν από τουλάχιστον 11.000 χρόνια αλλά εξαφανίστηκαν από το νησί των Καγκουρό γύρω στο 200 π.Χ. είτε λόγω επιδημίας ,είτε λόγω πολέμου , είτε λόγω κλιματικών αλλαγών . Το 1802 ο Άγγλος εξερευνητής Μάθιου Φλίντερς ανακάλυψε το νησί και το ονόμασε "Kangaroo Island" (νησί των καγκουρό) και το 1836 ιδρύθηκε το Κίνγκσκοουτ ,το οποίο σήμερα είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού με πληθυσμό 1200 κατοίκων. Αργότερα ιδρύθηκε και ο δεύτερος μεγαλύτερος οικισμός, το Πένσο. Τον Δεκέμβριο του 2007 καταστροφικές πυρκαγιές έπληξαν το νησί και έκαψαν πάνω από 90.000 εκτάρια, το 20% περίπου της έκτασης του. Το Κίνγκσκοουτ είναι ο μεγαλύτερος οικισμός του νησιού με πληθυσμό 1200 κατοίκους. Βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού και είναι ο παλαιότερος δήμος της Πολιτείας της Νότιας Αυστραλίας. Ακολουθεί το Πένσο με 300 κατοίκους ενώ υπάρχουν και άλλοι μικρότεροι οικισμοί. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2006 ο πληθυσμός του νησιού ανέρχεται σε 4.259 κατοίκους. Βάσει της ίδιας απογραφής,το 34% δεν δήλωσαν κάποια θρησκευτική προτίμηση ενώ οι Αγγλικανοί αποτελούν το 15,6% του πληθυσμού. Η οικονομία του νησιού στηρίζεται κυρίως στην αγροτική παραγωγή( κρασί ,μαλλί ,μέλι κλπ) και στον τουρισμό,καθώς υπολογίζεται ότι περίπου 140.000 άτομα επισκέπτονται κάθε χρόνο την περιοχή. Την πανίδα του νησιού Καγκουρό αποτελούν ζώα όπως το καγκουρό, το κοάλα, το γκοάνα (goanna), το πόσουμ (possum), το γουάλαμπι (wallaby) κ.α. Αρκετά από αυτά τα είδη απαντώνται αποκλειστικά στο νησί των Καγκουρό και είναι απειλούμενα με εξαφάνιση.
Μπόρουτ Πάχορ

Ο Μπόρουτ Πάχορ (Borut Pahor, 2 Νοεμβρίου 1963), είναι πολιτικός από τη Σλοβενία και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το 2008 έγινε πρωθυπουργός στη χώρα του, έπειτα από τη νίκη του κόμματός του (Σοσιαλδημοκράτες) στις βουλευτικές εκλογές εκείνης της χρονιάς. Από το 2012 έως το 2022 χρημάτισε Πρόεδρος της Σλοβενίας.

 Γεννήθηκε στην Ποστόινα, τότε τμήμα της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Σλοβενίας, στην πρώην Γιουγκοσλαβία, στις 2 Νοεμβρίου του 1963. Τα παιδικά και νεανικά του χρόνια τα πέρασε στη Σέμπετερ, στα σύνορα της Σλοβενίας με την Ιταλία. Το 1983 εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Λιουμπλιάνας, όπου σπούδασε στον τομέα της Δημόσιας Πολιτικής στη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών. Αποφοίτησε το 1987 και εν συνεχεία βραβεύτηκε με το ανώτατο ακαδημαϊκό βραβείο για Σλοβένους φοιτητές, που είναι Φοιτητικό Βραβείο Πρέσερεν. Στα φοιτητικά του χρόνια εργάστηκε και ως φωτομοντέλο και για το λόγο αυτό οι εθνικιστές αντίπαλοί του του έδωσαν το παρατσούκλι "Κούκλα Μπάρμπι". Έχει έναν γιο. Ομιλεί απταίστως ιταλικά, αγγλικά και σερβοκροάτικα, ενώ μιλά και γαλλικά. Στα φοιτητικά του χρόνια έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 αναδείχθηκε σε ισχυρό υποστηρικτή της ανανεωτικής πτέρυγας του κόμματος, που είχε αρχηγό το Μίλαν Κούτσαν. Τον Απρίλιο του 1990 διεξήχθησαν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές στη Σλοβενία, στις οποίες ηττήθηκαν οι κομμουνιστές. Ο Πάχορ όμως εξελέγη βουλευτής και το 1997 αρχηγός του Κομμουνιστικού Κόμματος- Κόμματος για τη Δημοκρατική Ανανέωση. Από το 2000 ως το 2004 ήταν πρόεδρος της Βουλής και το 2004 εξελέγη ευρωβουλευτής. Μετά το 2007, το κόμμα του αναδείχθηκε σε δεύτερο μεγαλύτερο στη Βουλή και ο Πάχορ έγινε ανεπίσημα ο αρχηγός της αριστερής πτέρυγας της αντιπολίτευσης στον τότε πρωθυπουργό, Γιάνεζ Γιάνσα. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 2008 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές, στις οποίες οι Σοσιαλδημοκράτες του Πάχορ αναδείχθηκαν νικητές και ξεκίνησαν τις ζυμώσεις με σκοπό το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Ο Πάχορ έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ντανίλο Τιρκ στις 3 Νοεμβρίου του 2008. Ο διορισμός του Πάχορ στην πρωθυπουργία επικυρώθηκε από το Κοινοβούλιο στις 7 Νοεμβρίου του 2008, με 59 ψήφους υπέρ έναντι 24 κατά στο Κοινοβούλιο, το οποίο αποτελείται από 90 μέλη. Πέρα από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα στον κυβερνητικό συνασπισμό μετέχουν και τα δύο κεντροαριστερά κόμματα, το Ζάρες και το Φιλελεύθερο-Δημοκρατικό, όπως επίσης και το Ντέσους, το κόμμα των συνταξιούχων. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές επικρατώντας του Ντανίλο Τιρκ στο δεύτερο γύρο στις 2 Δεκεμβρίου 2012. Ο Πάχορ επανεξελέγη πρόεδρος στις εκλογές που διενεργήθηκαν στον δεύτερο γύρο στις 12 Νοεμβρίου 2017, με ποσοστό 53% των ψήφων έναντι περί το 47% για τον αντίπαλό του, Μάριαν Σάρετς. Borut Pahor Γραφείο Πρωθυπουργού της Σλοβενίας
Ευγενής οκταπλή ατραπός

Η ευγενής οκταπλή ατραπός (ή ευγενές οκταπλό μονοπάτι) αποτελεί την τέταρτη από τις Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειες του Βούδα. Αν ανατρέξουμε στην Πρώτη Ομιλία του Βούδα, - την Ομιλία για το Γύρισμα του Τροχού του Ντάρμα, που πραγματοποιήθηκε στο Άλσος των Ελαφιών του Σαρνάθ λίγο μετά την επίτευξη της Ανώτερης Φώτισης- θα βρούμε ότι το πιο σημαντικό μέρος του, διαμέσου του οποίου ο Βούδας αποκάλυψε τη μεγάλη πνευματική του ανακάλυψη στην ανθρωπότητα, ήταν αυτό που αναφερόταν στις Τέσσερις Ευγενείς Αλήθειες: την οδύνη, την αιτία της οδύνης, την εξάλειψη της οδύνης, και την οδό που οδηγεί στην εξάλειψη της οδύνης. Η τελευταία εξ αυτών δεν είναι τίποτα άλλο παρά το Ευγενές Οκταπλό Μονοπάτι.

 Ο όρος ευγενές οκταπλό μονοπάτι είναι η μετάφραση του σανσκριτικού άρυα-αστανγκίκα-μάργκα (παλί: άριυα-αττχανγκίκα-μάγκα), η λέξη που μεταφράζουμε ως «ευγενές» είναι η άρυα. Στην αρχαία Ινδία η λέξη αυτή χρησιμοποιούταν με έννοια φυλετική, και αναφερόταν στους κατακτητές που κατέβηκαν από την κεντρική Ασία στις ινδικές πεδιάδες, διαμέσου των βορειοδυτικών περασμάτων, κατακτώντας τον ιθαγενή πληθυσμό. Με το πέρασμα των αιώνων, ο όρος «άρυα» και το παράγωγο «άρειος» απέκτησε ηθικές και πνευματικές αποχρώσεις. Στο βουδδισμό η λέξη αυτή φέρνει στο νου οτιδήποτε έχει να κάνει άμεσα ή έμμεσα με τη συνειδητοποίηση της Απόλυτης Πραγματικότητας. Οτιδήποτε σχετίζεται με την πνευματικότητα, είτε είναι το πνευματικό μονοπάτι καθαυτό, η πνευματική φιλοδοξία, ή οποιαδήποτε άλλη άποψη της πνευματικής ζωής, μπορεί να ονομαστεί «άρυα». Επομένως «άρυα» εκτός από «ευγενές» σημαίνει και «ιερό». Η σανσκριτική λέξη «άστα» σημαίνει απλά «οκτώ», ενώ «άνγκα» σημαίνει «μέλος», «μέρος» ή ακόμα «φύτρο». Έτσι, ενώ συνήθως αντιλαμβανόμαστε το ευγενές οκταπλό μονοπάτι ως κάτι που αποτελείται από οκτώ διαδοχικά βήματα ή στάδια, η χρήση της λέξης άνγκα υποδηλώνει ότι αυτά τα βήματα είναι μάλλον ταυτόχρονα παρά διαδοχικά. Το μονοπάτι λέγεται οκταπλό γιατί αποτελείται από οκτώ μέλη και όχι επειδή αποτελείται από οκτώ βήματα. Τέλος μάργκα σημαίνει «μονοπάτι» ή «οδός». Σύμφωνα με τη βουδδιστική παράδοση της Ινδίας, το ευγενές οκταπλό μονοπάτι διαιρείται οργανικά σε δύο γενικές κατηγορίες. Η πρώτη, είναι το «μονοπάτι της θέασης» (ντάρσανα-μάργκα), και η δεύτερη το «μονοπάτι της μεταμόρφωσης» (μπάβανα-μάργκα). Έτσι το Ευγενές Οκταπλό Μονοπάτι διαιρείται σε δύο μικρότερα «Μονοπάτια», με την έννοια των δύο διαδοχικών σταδίων. Το μονοπάτι της θέασης αντιστοιχεί στο πρώτο βήμα, το πρώτο άνγκα, την Τέλεια Θέαση. Το μονοπάτι της μεταμόρφωσης αντιστοιχεί στα επτά εναπομείναντα «βήματα»: Τέλειο Συναίσθημα, Τέλειος Λόγος, Τέλεια Συμπεριφορά, Τέλεια Εργασία, Τέλεια Προσπάθεια, Τέλεια Επίγνωση και Τέλειος Διαλογισμός. Sangharakshita, Όραμα και Μεταμόρφωση, Μια Εισαγωγή στο Ευγενές Οκταπλό Μονοπάτι του Βούδδα, εκδόσεις Άφατον, 1999, μετάφραση Σπύρος Δόικας, σ. 208. ISBN 960-8045-00-2. (δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση) Bhikkhu Bodhi, Η Ευγενής Οκταπλή Ατραπός, Ο Δρόμος προς το Τέλος των Βασάνων, Κυβέλη, (μτφ. Τριαντάφυλλος Κοτζαμάνης), 1998, σ. 173. ISBN 960-7486-52-8
Crimson Glory (άλμπουμ)

Το Crimson Glory είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Crimson Glory, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου το Οκτώβριο του 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Par Records" και επανεκδόθηκε σε μορφή CD το 2000 και το 2008 από τη "Roadrunner", με τη δεύτερη επανέκδοση να περιλαμβάνει και το τραγούδι "Dream Dancer". Κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου περιόδευσαν ανοίγοντας συναυλίες των Anthrax και των Celtic Frost. Το "Digital Dream Door" κατέταξε το "Crimson Glory" στην 23η θέση της λίστας με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ του progressive metal.

 1. Valhalla (Drenning, Lords, Midnight) - 3:46 2. Dragon Lady (Drenning, Lords, Midnight) - 4:21 3. Heart of Steel (Drenning, Lords, Midnight) - 6:07 4. Azrael (Drenning, Lords, Midnight) - 5:42 5. Mayday (Drenning, Lords, Midnight) - 2:59 6. Queen of the Masquerade (Drenning, Lords, Midnight) - 5:27 7. Angels of War (Drenning, Lords, Midnight) - 5:23 8. Lost Reflections (Drenning, Lords, Midnight) - 4:43 Το "Crimson Glory" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Midnight - φωνητικά Τζον Ντρένινγκ - κιθάρα Μπεν Τζάκσον - κιθάρα Τζεφ Λορντς - μπάσο Ντέινα Μπαρνέλ - τύμπανα Crimson Glory - Crimson Glory | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Crimson Glory - Crimson Glory - Metal Storm Crimson Glory - Crimson Glory - Encyclopaedia Metallum
Μίσθωση

Μίσθωση ονομάζεται η σύμβαση κατά την οποία ο ένας των συμβαλλομένων (εκμισθωτής) εκχωρεί την υποχρέωση/δικαίωμα αντί ορισμένου τιμήματος να παράσχει στον έτερο (μισθωτή) την χρήση πράγματος (μισθίου) ή εργασία, ο δε έτερος υποχρεούται να καταβάλει το συμφωνηθέν τίμημα (μίσθωμα). Στην καθομιλουμένη η μίσθωση ονομάζεται ενοικίαση και ο εκμισθωτής ιδιοκτήτης. Το τίμημα ονομάζεται ενοίκιο ή νοίκι. Εάν ο μισθωτής δεν πληρώνει το ενοίκιο, ο ιδιοκτήτης έχει το δικαίωμα να προβεί σε ένδικα μέσα (έξωση). Η μίσθωση διακρίνεται σε: α) Σύμβαση μίσθωσης πράγματος, όπου ο εκμισθωτής εκχωρεί τη χρήση πράγματος. β) Σύμβαση μίσθωσης εργασίας

 Η μίσθωση είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στα οχήματα, κυρίως τα αυτοκίνητα. Ο μισθωτής ή πελάτης, επιλέγει το αυτοκίνητο που επιθυμεί, για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, που διαρκεί συνήθως, από 24 έως και 48 μήνες. Καταβάλλεται ένα ποσό ως προκαταβολή, το οποίο αντιστοιχεί στο 20 με 25% της αξίας του αυτοκινήτου συνήθως και ορίζεται ένα μηνιαίο μίσθωμα. Μετά το πέρας του χρονικού διαστήματος, ο πελάτης επιστρέφει το αυτοκίνητο, το αλλάζει με κάποιο άλλο ή το εξαγοράζει, εάν το επιθυμεί, σε τιμή που διαμορφώνεται ανάλογα με τα μισθώματα που έχουν καταβληθεί, την εμπορική αξία του οχήματος και άλλους παράγοντες. Η μίσθωση των οχημάτων προτιμάται από επαγγελματίες και επιχειρήσεις, καθώς επωφελούνται από φοροελαφρύνσεις που ισχύουν. Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί νέα ευέλικτα μοντέλα μίσθωσης, που στόχο έχουν να προσελκύσουν και τους ιδιώτες. Ουσιαστικά, παρέχουν ευελιξία και απαλάσσουν τους πελάτες, ιδιώτες, επαγγελματίες ή επιχειρήσεις, από δεσμεύσεις, που ισχύουν στα διαδεδομένα μοντέλα leasing/μίσθωσης. Συχνά, δεν χρειάζονται προκαταβολές, το όχημα μπορεί να επιστραφεί ανά πάσα στιγμή, χωρίς έξτρα κόστος, μπορεί να εξαγοραστεί οποτεδήποτε, ενώ μπορεί να αλλαχθεί με κάποιο άλλο μοντέλο χωρίς οικονομική επιβάρυνση, πληρώνοντας το μίσθωμα που αντιστοιχεί πάντα. Η πρώτη εταιρεία που έφερε την ευέλικτη μίσθωση είναι το instacar, το 2018. Χρηματοδοτική μίσθωση https://www.instacar.gr/
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1947-48

Το Κύπελλο Κύπρου 1947-48 ήταν η 11η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Συμμετείχαν οι ομάδες της Α΄ κατηγορίας 1947-48. Νικήτρια ήταν η ΑΕΛ για τρίτη φορά στην ιστορία της.

 Στο κύπελλο Κύπρου 1947-48 συμμετείχαν οι 5 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1947-48. Διεξήχθη σε 3 γύρους με το σύστημα νοκ-άουτ. Οι αγώνες ήταν μονοί και διεξάγονταν στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση ισοπαλίας διεξαγόταν επαναληπτικός στην έδρα της άλλης ομάδας. Στον τελικό προκρίθηκαν η ΑΕΛ και ο ΑΠΟΕΛ. Ο τελικός διεξήχθη την 1η Φεβρουαρίου 1948 στο Παλιό Γ.Σ.Π. (το οποίο ήταν και έδρα του ΑΠΟΕΛ) στη Λευκωσία. Νικήτρια ήταν η ΑΕΛ με σκορ 2-0.Διαιτητής: Φαΐκ Μουφτιζατέ ΑΕΛ: Καραμπέτ Καρογιάν, Γιώργος Κίνας, Μισάκ Κεσισιάν, Χρίστος Νικολάου «Ίτταλος», Λοΐζος Παντελίδης, Αχιλλέας Ζαμπάς, Πανίκος Αραδιπιώτης, Ανδρέας Παπαδήμας, Κώστας Βασιλείου, Παναγιώτης Ξυσταράς, Χρίστος Βούρας ΑΠΟΕΛ: Γιώργος Μουσκής, Τάκης Τσίγκης, Τάκης Αριστείδου, Αγησίλαος Τσιαλής, Ανδρέας Παύλου «Κερεμέζος», Γωγάκης Καραγιάννης, Κώστας Λυμπουρής, Τάκης Σωκράτους «Ζέτας», Ανδρέας Σταυρινίδης «Σιαντρής», Πάμπος Αβρααμίδης, Λέλλος Γεωργιάδης Σκόρερ: 82΄ 1-0 Πανίκος Αραδιπιώτης, 84΄ 2-0 Πανίκος Αραδιπιώτης «1947/48 Cyprus Cup». RSSSF. 24 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2017. «Ιστορίες... κυπέλλου». goal.philenews.com. 18 Μαΐου 2011. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Αυγούστου 2015. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2015. Γαβριηλίδης, Μιχάλης· Παπαμωυσέως, Στέλιος (2001). Ένας αιώνας Κυπριακό ποδόσφαιρο. Λευκωσία: Ο Συγγραφέας. σελ. 49. ISBN 9963-8720-1-8. Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. σελίδες 128–129, 286. ISBN 978-9963-688-87-6. Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο ανδρών) Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1947-48
Αρακατάκα

Η Αρακατάκα είναι ορεινή πόλη της Κολομβίας, ιδιαίτερη πατρίδα του συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες. Η πόλη (που σήμερα είναι πρωτεύουσα δήμου) είναι χτισμένη δίπλα στον ποταμό Κατάκα, και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Κολομβιανής Καραϊβικής. Απέχει από την πρωτεύουσα της Κολομβίας, Μπογκοτά, 883 χλμ, και έχει πληθυσμό 40.400 κατοίκων σήμερα .

 Η Αρακατάκα ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα της Κολομβίας που βρίσκεται στη θάλασσα της Καραϊβικής και ονομάζεται Κολομβιανή Καραϊβική. Επίση υπάγεται στην επαρχία της Μαγκνταλένα, και απέχει 80 χλμ. από την πρωτεύουσα της επαρχίας, Σάντα Μάρτα. Επίσης συνορεύει με τις πόλεις Σιέναγα και Πουέμπλο Βιέχο. Η ευρύτερη περιοχή του δήμου της Αρακατάκα χωρίζεται γεωγραφικά, σε δύο περιοχές: στα βορειοδυτικά όπου επικρατεί το κλίμα της πεδιάδας της Σάντα Μάρτα και στα ανατολικά, όπου ένα τμήμα της οροσειράς αγγίζει τα 5.775 μέτρα - το υψηλότερο υψόμετρο σε όλη την Κολομβία -και το κλίμα επηρεάζεται από την οροσειρά Σιέρα Νεβάδα ντε Σάντα Μάρτα. Το κλίμα της πόλης είναι τροπικό, δηλαδή υγρό και ζεστό όλον σχεδόν τον χρόνο. Στην Αρακατάκα καλλιεργούνται μπανάνες, φοινικόδεντρα, ρύζι, βαμβάκι, ζαχαροκάλαμο και ντομάτα. Η εμπορική δραστηριότητα είναι περιορισμένη στο λιανικό εμπόριο, που εξυπηρετεί τις ανάγκες των ντόπιων και των τουριστών. Ο τουρισμός επίσης, κυρίως λόγω του μουσείου - οικίας του διάσημου Κολομβιανού συγγραφέα είναι αναπτυγμένος και υπάρχει καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016

Η Ελλάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, που πραγματοποιήθηκαν στο Ρίο ντε Τζανέιρο, εκπροσωπήθηκε από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ). Συνολικά έλαβαν μέρος 93 αθλητές σε 15 αθλήματα.

 Η Ελλάδα κατάφερε να κατακτήσει συνολικά 6 μετάλλια σε 5 διαφορετικά αγωνίσματα, καταλαμβάνοντας έτσι την 26η θέση της κατάταξης στον πίνακα μεταλλίων των Αγώνων. Με 3 χρυσά, 1 αργυρό και 2 χάλκινα η συμμετοχή στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, αποτελεί την 5η πιο επιτυχημένη της Ελλάδας σε ολόκληρη την ιστορία των Αγώνων. Στην παρακάτω λίστα, παρουσιάζεται ο αριθμός των συμμετεχόντων σε κάθε άθλημα: ΆνδρεςΓυναίκες ΆνδρεςΓυναίκεςΜεικτόM = Αγώνας Μεταλλίου; EL = Δεν Προκρίθηκε ΆνδρεςΓυναίκες PP = Ήττα έχοντας σημειώσει τεχνικά σημεία Δρόμου Πίστα Ορεινή Ποδηλασία ΆνδρεςΓυναίκες ΆνδρεςΓυναίκες Έπταθλο Γυναικών Συμμετοχή της Ελλάδας στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2016 Η επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
Φίλλαχ

Το Φίλλαχ (Γερμανικά: Villach) είναι πόλη της Αυστρίας και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου της Καρινθίας. Βρίσκεται στης όχθες του ποταμού Ντράου και είναι ένα σημαντικό σταυροδρόμι στις Άλπεις. Αυτοκινητόδρομοι από την Ιταλία και τη Σλοβενία ενώνονται εδώ σε κόμβο.

 Κοντά στο κέντρο του Φίλλαχ έχουν βρεθεί ίχνη ανθρώπινης παρουσίας από το 3500 π.Χ. Πολλά ρωμαϊκά χειροποίητα αντικείμενα βρέθηκαν εκεί, δεδομένου ότι από εκεί περνούσε ένας σημαντικός ρωμαϊκός δρόμος αποκαλούμενος σήμερα Ρέμερβεγκ (Römerweg). Ένα έγγραφο του 878 αναφέρει μια γέφυρα σε αυτό που είναι σήμερα το Φίλλαχ, και στην πόλη πέρα από τη γέφυρα δόθηκαν δικαιώματα αγοράς το 1060, αν και το Φίλλαχ πρωτοαναφέρεται αρχικά στα αρχεία το 1240. Στις 25 Ιανουαρίου 1348 ένας σεισμός κατέστρεψε ένα μεγάλο μέρος του Φίλλαχ και ακολουθήθηκε από έναν άλλο σεισμό το 1690. Υπήρξαν επίσης διάφορες πυρκαγιές που κατέστρεψαν πολλά κτήρια. Το 1759 η αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας αγόρασε τυπικά το Φίλλαχ, καθώς επίσης και ένα μεγάλο μέρος της Καρινθίας. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, η πόλη ήταν μέρος της επαρχίας της Ιλλιρίας της γαλλικής αυτοκρατορίας, από το 1809 μέχρι το 1813. Ο Νότιος Σιδηρόδρομος (Südbahn) έφθασε τελικά στο Φίλλαχ το 1864. Κατά τη διάρκεια της περιόδου του γερμανικού Άνσλους (1938-45), όταν προσαρτήθηκε η Αυστρία στη ναζιστική Γερμανία, δήμαρχος του Φίλλαχ ήταν ο Όσκαρ Κράους, ενθουσιώδης Ναζί. Περίπου 42.500 βόμβες σκότωσαν 300 ανθρώπους, εντούτοις η πόλη ανέκαμψε γρήγορα μετά τον πόλεμο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Villach στο Wikimedia Commons
Μαντηλάρι

Το Μαντηλάρι ή Μανδηλάρι είναι τοπική ποικιλία ερυθρού σταφυλιού, που συναντάται κυρίως στην Κρήτη και στα νησιά του Αιγαίου.Αποκαλείται επίσης αμοργιανό, "κουντούρα μαύρη", "κουτούρα", "κούντουρο" και "μαύρη Δουμπραίνα". Η ποικιλία αυτή καλλιεργείται σε Κρήτη, Ρόδο, Κυκλάδες, Αττική, Εύβοια, Βοιωτία, Αχαΐα, Ηλεία, Μεσσηνία, Χαλκιδική, νησιά Β.Αιγαίου και Δωδεκάνησα.

 Οίνος Ο.Π.Α.Π. Ρόδος, Πεζά, Αρχάνες, Πάρος, Τοπικός Λασηθιώτικος, Ηρακλειώτικος, Κισσάμου, Κρητικός, Δωδεκανησιακός καθώς και Επιτραπέζιος. Είναι ζωηρή και παραγωγική ποικιλία. Η διαμόρφωσή της γίνεται σε κυπελλοειδή και γραμμοειδή σχήματα. Είναι πολύ ευαίσθητη στον περονόσπορο, τον βοτρύτη, την όξινη σήψη. Είναι ανθεκτική στην ξηρασία. Η γεύση της ποικιλίας αυτής έχει δύναμη, η οποία προέρχεται από την καλή οξύτητα και τις δυνατές τανίνες.
Διπόταμο Ιωαννίνων

Το Διπόταμο είναι χωριό του Δήμου Ζαγορίου του Νομού Ιωαννίνων. Μέχρι το 2010 υπαγόταν στον Δήμο Κεντρικού Ζαγορίου. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του Μιτσικελίου, χτισμένο σε υψόμετρο 820 μέτρων. Ο πληθυσμός του είναι 20 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011(το καλοκαίρι και άμα).Τον χειμώνα δεν υπάρχει κάτοικος εκεί.

 Το χωριό στο παρελθόν ονομαζόταν Στόλοβο, σλαβικό τοπωνύμιο που σημαίνει «κάθισμα» ή «θρόνος». Το 1928 μετονομάστηκε σε Μέγα Ανήλιο και την ίδια χρονιά μετονομάστηκε σε Διπόταμο.Η επίσημη ονομασία του οφείλεται στη γεωγραφική του θέση καθώς είναι κτισμένο ανάμεσα από δύο παρακλάδια του Ζαγορίτικου ποταμού. Κοντά στο χωριό έχουν βρεθεί ερείπια ρωμαϊκού φρουρίου. Το χωριό άκμασε ιδιαίτερα στα μέσα του 17ου αιώνα, όταν συγκέντρωσε τον πληθυσμό κάποιων γειτονικών του μικρών οικισμών που εγκαταλείφθηκαν.
Λαυρεντιανή Βιβλιοθήκη

Η Λαυρεντιανή βιβλιοθήκη, ή Λαουρεντσιάνα, είναι μία από τις σπουδαιότερες βιβλιοθήκες της Ευρώπης. Βρίσκεται στη Φλωρεντία της Ιταλίας και περιλαμβάνει περισσότερα από 4.500 πολύτιμα χειρόγραφα και 4.500 τόμους αρχετύπων..

 Ιδρύθηκε από τον Κοσμά (Κόζιμο) των Μεδίκων και πλουτίστηκε από τον εγγονό του Λαυρέντιο (Λορέντσο) εκ του οποίου και έλαβε το όνομα. Η Λαυρεντιανή βιβλιοθήκη αποτελεί ιδιαίτερη πτέρυγα της Βασιλικής του Αγίου Λαυρεντίου της Φλωρεντίας που οικοδομήθηκε υπό την αιγίδα του πάπα Κλημέντος Ζ΄ με αρχιτέκτονα τον Μιχαήλ Άγγελο και ολοκληρώθηκε το 1534. Στη συνέχεια έγιναν νέες προσθήκες στο κτίριο όπου και άνοιξε τις πύλες του, από τον Δούκα της Τοσκάνης Κόζιμο Α΄, το 1571. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αρχιτεκτονήματα του Μιχαήλ Άγγελου. Η Βιβλιοθήκη, της οποίας το αναγνωστήριο έχει μήκος περίπου 46 μ. και πλάτος 10,5 μ., περιλαμβάνει σπουδαίους θησαυρούς της ελληνικής και λατινικής γραμματείας. Μεταξύ των πολύτιμων χειρογράφων της βρίσκεται και το αρχαιότερο αντίτυπο των «Πανδεκτών», αντίγραφο του «Δεκαήμερου» του Βοκκακίου, το «Δάφνις και Χλόη» του Λόγγου, καθώς και άλλοι πολλοί κώδικες. Επίσης στη συλλογή της περιλαμβάνει σπουδαίες συλλογές μικρογραφιών καθώς και ένα από τα δάκτυλα του Γαλιλαίου σε ειδική λειψανοθήκη. Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου, τόμ. 12ος, σελ. 138 Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Ιταλία Φλωρεντία Official website (in English) Great Buildings on-line: Laurentian Library Photos of the Library and vestibule, with Giorgio Vasari's remarks Art of the States: Octet for Strings 'La Laurenziana' Work by composer Henri Lazarof inspired by the library Laurentian Library
Metacritic

Το Metacritic είναι ιστότοπος ο οποίος συναθροίζει κριτικές σε μουσικά άλμπουμ, βιντεοπαιχνίδια, ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, DVDs και, παλαιότερα, βιβλία. Για κάθε προϊόν, λαμβάνεται μια αριθμητική βαθμολογία από κάθε κριτική και η συνολική υπολογίζεται κατά μέσο όρο. Ένα απόσπασμα από κάθε κριτική παρέχεται μαζί με έναν σύνδεσμο με την πηγή. Τρεις κώδικες χρωμάτων, πράσινο, κίτρινο και κόκκινο συνοψίζουν τη σύσταση του κριτικού, δίνοντας μια ιδέα για την γενική ελκυστικότητα του προϊόντος μεταξύ κριτικών και, σε μικρότερο βαθμό, το κοινό. Η μέθοδος βαθμολόγησης της Metacritic μετατρέπει κάθε κριτική σε ένα ποσοστό το οποίο επιλέγει ο ιστότοπος, πριν λάβει ένα σταθμισμένο μέσο όρο με βάση τη φήμη του κριτικού, καθώς και η εισαγωγή στη λίστα διαφορετικών αριθμών αξιολογήσεων. Πολλές κριτικές δίνουν μια βαθμολογία από τα πέντε, από τα δέκα, από τοις εκατό, ή ακόμα και μια αλφαβητική βαθμολογία. Το Metacritic μετατρέπει τέτοιες βαθμολογίες σε ένα ποσοστό. Ωστόσο, υπάρχουν κριτικές χωρίς καμία σαφής βαθμολόγηση, όπως αυτές της The New York Times, στις οποίες το Metacritic αξιολογεί τον τόνο της κριτικής πριν αναθέσει ένα σχετικό ποσοστό. Το Metacritic δημιουργήθηκε και ιδρύθηκε από τους Jason Dietz, Marc Doyle και Julie Doyle Roberts. Θεωρείται ως ο κύριος συναθροιστής κριτικών της βιομηχανίας των βιντεοπαιχνιδιών.

 Το Metacritic ξεκίνησε το 1999 από τον Marc Doyle, την αδερφή του Julie Doyle Roberts, καθώς και έναν μαθητή από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, τον Jason Dietz. Παρόλο που το Rotten Tomatoes ήδη σύλλεγε κριτικές ταινιών, οι Doyle, Roberts και Dietz "είδαν μια ευκαιρία να καλύψουν ένα ευρύτερο φάσμα των μέσων μαζικής ενημέρωσης". Το Metacritic πουλήθηκε στην CNET το 2005. Η CNET και το Metacritic ανήκουν στην CBS Corporation.Τον Αύγουστο του 2010, η εμφάνιση του ιστότοπου ανανεώθηκε ολοκληρωτικά, κάτι το οποίο δέχτηκε υπερβολικά αρνητικές κριτικές από χρήστες του Metacritic. Οι βαθμολογίες του Metacritic (Metascores) είναι σταθμισμένες μέσες τιμές. Συγκεκριμένες δημοσιεύσεις έχουν μεγαλύτερη σημασία "που βασίζεται λόγω του αναστήματος τους". Ο Marc Doyle της Metacritic είχε λάβει συνέντευξη από τον Keith Stuart του The Guardian στο να "να πάρει μια ματιά στη διαδικασία του metascoring". Ο Stuart έγραψε "το φαινόμενο του metascore, δηλαδή τα Metacritic και GameRankings, έχει γίνει ένα πάρα πολύ σημαντικό στοιχείο της δημοσιογραφίας online παιχνιδιών κατά τα τελευταία χρόνια". Ο Doyle ανέφερε ότι επειδή τα βιντεοπαιχνίδια είναι μια καλύτερη επένδυση του χρόνου και λεφτών από άλλες μορφές ψυχαγωγίας, οι gamers είναι πολύ πιο ενημερωμένοι για κριτικές από οπαδούς ταινίας ή της μουσικής."Τα metascores για βιντεοπαιχνίδια, ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και μουσική είναι τα εξής:
Εθνική Κένυας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Τελ. Ενημέρωση: 8 Φεβρουαρίου 2015 Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Κένυας αντιπροσωπεύει την Κένυα στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης υπό την εποπτεία της FIBA και της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Κένυας (Kenya Basketball Federation).

 Μεγαλύτερη επιτυχία της μέχρι σήμερα είναι η κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στο Αφρικανικό Πρωτάθλημα που διοργανώθηκε στη Σενεγάλη το 1993. Πορεία σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Κένυας σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA: Πορεία σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Κένυας σε Αφρικανικά Πρωταθλήματα (Afrobasket): Πορεία σε Παναφρικανικούς Αγώνες Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Κένυας σε Παναφρικανικούς Αγώνες: Εθνική Κένυας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Kenya, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Kenya Basketball Federation Αρχειοθετήθηκε 2016-05-07 στο Wayback Machine., επίσημος ιστότοπος. (Αγγλικά)
Εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου

Ως εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου αναφέρεται οποιοδήποτε εμβόλιο χρησιμοποιείται για την πρόληψη της λοίμωξης από το μικρόβιο Ναϊσσέρια της μηνιγγίτιδας. Διάφορες παραλλαγές του εμβολίου είναι αποτελεσματικές ενάντια σε ορισμένους ή όλους από τους παρακάτω οροτύπους του μηνιγγιτιδόκοκκου: A, C, W135 και Y. Τα εμβόλια είναι από 85% έως 100% αποτελεσματικά για τουλάχιστον δύο χρόνια. Οδηγούν στη μείωση του επιπέδου της μηνιγγίτιδας και της σήψης σε πληθυσμούς στους οποίους τα εμβόλια χρησιμοποιούνται ευρέως. Χορηγούνται είτε ενδομυϊκά είτε υποδόρια.

 Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει ότι στις χώρες με μέτρια ή υψηλά επίπεδα της ασθένειας ή με συχνά κρούσματά της θα πρέπει να γίνεται εμβολιασμός σε σταθερή βάση. Στις χώρες με χαμηλό κίνδυνο της νόσου, συστήνεται μόνο οι ομάδες που βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο να υποβάλλονται σε εμβολιασμό. Στην αφρικανική ζώνη μηνιγγίτιδας, βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες να εμβολιαστούν όλα τα άτομα ηλικίας μεταξύ ενός και τριάντα ετών με το συζευγμένο εμβόλιο κατά του μηνιγγιτιδόκοκκου οροομάδας A. Στον Καναδά και στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα εμβόλια που είναι αποτελεσματικά ενάντια σε όλους τους τέσσερις τύπους της μηνιγγίτιδας συστήνονται κατά συνήθη βάση στους εφήβους και σε όσους βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο. Επίσης, εμβολιασμός απαιτείται για τα άτομα που ταξιδεύουν στη Μέκκα για το ετήσιο προσκύνημα Χατζ. Τα εμβόλια είναι γενικά ασφαλή. Κάποια είναι δυνατόν να αναπτύξουν πόνο και κοκκίνισμα στο σημείο της έγχυσης. Η χρήση τους κατά την εγκυμοσύνη κρίνεται ασφαλής. Σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις απαντούν σε λιγότερες από μία σε ένα εκατομμύριο δόσεις. Το πρώτο εμβόλιο μηνιγγιτιδόκοκκου έγινε διαθέσιμο τη δεκαετία του 1970. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο των σημαντικότερων φαρμακευτικών ουσιών που χρειάζονται σε ένα βασικό σύστημα υγείας. Το 2014, το κόστος χονδρικής πώλησης του εμβολίου ανερχόταν από 3,23 έως 10,77 δολάρια ανά δόση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το κόστος του κυμαίνεται από 100 έως 200 δολάρια κατά τη διάρκεια των εμβολιασμών.
Κουνιγκούντα της Γαλικίας

Η Κουνιγκούντα του Χάλιτς, τσεχ. Kunhuta Haličská (1245 - 9 Σεπτεμβρίου 1285) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πριγκίπισσα του Χάλιτς (ουκραν.)/Γκάλιτς (ρωσ.) και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Βοημίας και μετά ευγενής της Βοημίας.

 Ήταν κόρη του Ροστισλάβ Μιχαήλοβιτς πρίγκιπα του Γκάλιτς (Γαλικίας), Νόβγκοροντ, Λουτσκ, Τσερνίγκοβ, μπάνου της Σλαβονίας & δούκα του Μακσό και της Άννας των Άρπαντ, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας. Η Άννα ήταν κόρη της Μαρίας Λασκαρίνας. Παντρεύτηκε το 1261 τον Ότακαρ Β΄ των Πρεμυσλιδών βασιλιά της Βοημίας και είχε τέκνα: Κουνιγκούντα 1265-1321, παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ Β΄ των Πιάστ δούκα της Μαζοβίας. Αγνή 1269-1296, παντρεύτηκε τον Ροδόλφο Β΄ των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας. Βεγκέσλαος Β΄ 1271-1305, βασιλιάς της Βοημίας. Ερρίκος 1262-1263, απεβ. 1 έτους.Το 1278 απεβίωσε ο Ότακαρ Β΄ και η Κουνιγκούντα έκανε το 1285 δεύτερο γάμο με τον αντίπαλό του Ζάβις του Φάλκενσταϊν, του Οίκου Βιτκόβτσι, ευγενή της Βοημίας, όμως αυτή απεβίωσε λίγους μήνες μετά, χωρίς απογόνους. Kateřina Charvátová (2007). Václav II.: král český a polský. ISBN 978-80-7021-841-9. Gabriela V. Šarochová (2004). Radostný úděl vdovský: královny-vdovy přemyslovských Čech. ISBN 80-86569-24-1.