IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πάπυρος (φυτό)

Ο πάπυρος (επιστ. ονομ.: Cyperus papyrus – Κύπειρος ο πάπυρος) είναι ένα υδρόβιο φυτό των βάλτων που παλαιότερα φύτρωνε στην κοιλάδα του Νείλου, σε διάφορες περιοχές της Συρίας, στη Μεσοποταμία και στην Παλαιστίνη, κοντά στη λίμνη Γεννησαρέτ. Υπό ευνοϊκές συνθήκες το φυτό φθάνει σε ύψος πέντε μέτρων. Σήμερα, το βρίσκουμε στην κοιλάδα του Άνω Νείλου, στην Αβησσυνία και στα νερά της Ουγκάντας, ενώ το συναντούμε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Σικελία, κοντά στις Συρακούσες. Στα άλλα τμήματα του Νείλου, σε σχέση με το παρελθόν, ο πάπυρος βρίσκεται σε ελάχιστα μέρη. Από το φυτό αυτό έφτιαχναν το ομώνυμο και πιο κοινό υλικό γραφής σε ολόκληρη την κλασική Αρχαιότητα.

 Στην αρχαιότητα ο πάπυρος χρησιμοποιήθηκε πολύ ως γραφική ύλη, παρόμοια με το χαρτί και από εκεί πήρε το όνομά της η Παπυρολογία, η επιστήμη που ασχολείται με τα γραμμένα σε παπύρους αρχαία κείμενα. Εκτός από την παραγωγή γραφικής ύλης, στην αρχαιότητα υπήρξαν και άλλες χρήσεις του φυτού αυτού. Με τις ίνες του παπύρου έφτιαχναν σχοινιά, φιτίλια για λάμπες, πέδιλα , ακόμα και ανάλαφρες βάρκες. Το ξύλο των ριζών προσέφερε καύσιμο υλικό και χρησίμευε για την κατασκευή εργαλείων. Η διάταξη των λουλουδιών του διαπλεκόταν σε γιρλάντες, η δε στάχτη χρησιμοποιούνταν ως γιατρικό. Επίσης, συχνά αναφέρεται ότι οι φτωχοί μασούσαν το εσωτερικό των κοτσανιών του παπύρου, όπως γινόταν με το ζαχαροκάλαμο. Σήμερα, χρησιμοποιείται επίσης ως διακοσμητικό φυτό σε κήπους και στην Ελλάδα, αλλά και γενικά σε χώρες της λεκάνης της Μεσογείου. «Πάπυρος». Λουλούδια της Ελλάδας. Ανακτήθηκε στις 23 Ιουλίου 2009.
Αντίμπ

Η Αντίμπ (γαλλικά Antibes, (προβ. οξιτανικά: Antíbol) είναι παραθαλάσσια πόλη στο διαμέρισμα Αλπ-Μαριτίμ στη νοτιοανατολική Γαλλία, στη μεσογειακή Κυανή Ακτή, ανάμεσα στις Κάννες και στη Νίκαια. Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 76.778 κατοίκους, το 25% των οποίων είναι κάτω των 25 ετών.

 Η Αντίπολις ιδρύθηκε τον 5ο αιώνα π.Χ. ως ελληνική αποικία από τους Φωκαείς της Μασσαλίας. Λόγω του φυσικού της λιμανιού, που βρισκόταν σε κλειστή θέση που «προστάτευε» την πόλη, σύντομα εξελίχτηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο. Καθώς η εξουσία των Ελλήνων άρχισε να φθίνει, το 43 π.Χ. η Αντίπολις επίσημα προσαρτήθηκε από τη Ρώμη και παρέμεινε σε αυτή για τα επόμενα 500 χρόνια. Οι Ρωμαίοι τη μετέτρεψαν στη μεγαλύτερη πόλη της περιοχής και κύριο σημείο εισόδου προς τη Γαλατία. Όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία διαλύθηκε το 476, η Αντίμπ πέρασε στα χέρια διαφόρων βαρβαρικών φυλών. Το αποτέλεσμα ήταν κυρίως καταστροφικό και μια μεγάλη περίοδος αστάθειας. Το 10ο αιώνα, η πόλη βρήκε τον «προστάτη» της στο πρόσωπο του Ροδοάρτου, που έχτισε εκτεταμένα αμυντικά τείχη γύρω από την πόλη και ένα κάστρο. Τα επόμενα 200 χρόνια, η Αντίμπ πέρασε μια περίοδο ανανέωσης. Ωστόσο, η ευημερία της κράτησε λίγο, καθώς οι κάτοικοί της προσπαθούσαν να διασωθούν από διαδοχικούς πολέμους και επιδημίες της γαλλικής υπαίθρου. Μέχρι το τέλος του 15ου αιώνα, ολόκληρη η περιοχή πέρασε υπό την προστασία και τον έλεγχο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄. Αποκαταστάθηκε η σταθερότητα, αλλά και πάλι το λιμάνι της Αντίμπ έπεσε στην αφάνεια. Από την αφάνεια αυτή αναδύθηκε γύρω στα μέσα του 19ου αιώνα, καθώς πλούσιοι από όλη την Ευρώπη ανακάλυψαν την ομορφιά του μέρους και έχτισαν πολυτελείς κατοικίες. Το 1926, το παλαιό κάστρο της Αντίμπ αγοράστηκε από την τοπική αυτοδιοίκηση και αργότερα αναστηλώθηκε για να λειτουργήσει ως μουσείο. Το 1946 κατέφτασε στην πόλη ο Πάμπλο Πικάσο και προσκλήθηκε να διαμείνει στο κάστρο. Κατά την εξάμηνη διαμονή του, ο Πικάσο παρήγαγε έργα ζωγραφικής, καθώς και κεραμικής και διακόσμησης. Όταν έφυγε, άφησε κάποια από αυτά για το δήμο και από τότε το κάστρο επίσημα έγινε Μουσείο Πικάσο. Στην Αντιμπ έζησε για ένα διάστημα και έγραψε διάφορα έργα του ο Νίκος Καζαντζάκης. Νιούπορτ Μπιτς, Καλιφόρνια, ΗΠΑ Γκμουντ, Γερμανία Ολυμπία, Ελλάδα Άλμποργκ, Δανία Ντεσενζάνο ντελ Γκάρντα, Ιταλία Κινσέιλ, Ιρλανδία Εϊλάτ, Ισραήλ Μπόντρουμ, Τουρκία Επίσημη ιστοσελίδα της πόλης
Ειδικές δυνάμεις

Με τον όρο ειδικές δυνάμεις αναφέρονται οι ειδικά εκπαιδευμένες στρατιωτικές ομάδες και μονάδες που καλούνται να αναλάβουν εξειδικευμένες επιχειρήσεις όπως για παράδειγμα αναγνώριση, ανορθόδοξο πόλεμο, υποβρύχιες καταστροφές και αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις. Συνήθως είναι μικρές σε μέγεθος μονάδες, ευέλικτες στις κινήσεις τους και αναλαμβάνουν τόσο μυστικές όσο και φανερές επιχειρήσεις ανορθόδοξες και συχνά υψηλού κινδύνου, με σκοπό να πετύχουν πολιτικούς ή στρατιωτικούς στόχους υπέρ μίας εξωτερικής πολιτικής.

 Σε καιρό πολέμου η αποστολή τους είναι να δρουν πίσω από τις γραμμές του εχθρού και όχι στην πρώτη γραμμή, όπως το πεζικό, τα τεθωρακισμένα και άλλα σώματα.Κύριο αντικείμενο είναι οι δολιοφθορές, με σκοπό να αποδιοργανώνουν τον εχθρό εκ των έσω, καταστρέφοντας τις επικοινωνίες του, εμποδίζοντας τους εφοδιασμούς των μονάδων του με στρατιωτικό προσωπικό και πολεμικό υλικό, «ανοίγοντας τον δρόμο» για το πεζικό και άλλων χερσαίων δυνάμεων, καθώς και η εξουδετέρωση επίγειων σταθμών ραντάρ και άλλων στρατηγικής σημασίας στόχων, προς διευκόλυνση της αεροπορίας ώστε να πραγματοποιεί ανενόχλητη βομβαρδισμούς κατά εχθρικών στόχων. Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις «Ο Καταδρομέας» Γεωργίου Δ. Αραμπατζή (υποστράτηγου ε.α.), Αθήνα, Φεβρουάριος 2000, Εκδόσεις : ΙΔΙΩΤΙΚΗ, ISBN 960-91295-0-1
Καλλιόπη Σπανού

Η Καλλιόπη Σπανού είναι Ελληνίδα πανεπιστημιακός, η οποία διετέλεσε Συνήγορος του Πολίτη τη περίοδο 2011 έως 2015. Είναι καθηγήτρια Διοικητικής Επιστήμης και Δημοσίου Δικαίου στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στις 23 Απριλίου 2023 ορκίστηκε υπηρεσιακή υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη λόγω της διενέργειας βουλευτικών εκλογών στις 21 Μαΐου 2023 και διατήρησε το χαρτοφυλάκιο στην υπηρεσιακή κυβέρνηση Ιωάννη Σαρμά.

 Σπούδασε Δημόσιο Δίκαιο και Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε Διοικητική Επιστήμη (Doctorat d'État) στο Πανεπιστήμιο Πικαρντί Ζυλ Βερν (Picardie Jules Verne) στην Αμιάν της Γαλλίας. Κατά τη διάρκεια των πανεπιστημιακών σπουδών της απέκτησε δύο υποτροφίες: Μία από το Ίδρυμα Μιχαήλ Στασινόπουλου και η άλλη από το Πρόγραμμα Τεχνικής Συνεργασίας του Υπουργείου Οικονομίας. Η διδακτορική της διατριβή τιμήθηκε από τη Γαλλική κυβέρνηση μέσω επιδόματος έκδοσης της. Το 1989, η ξεκίνησε να διδάσκει στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει διδάξει επίσης στο Πανεπιστήμιο Πικαρντί Ζυλ Βερν, το Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς και το Πανεπιστήμιο Versailles-Saint Quentin en Yvelines. Δίδαξε για αρκετά χρόνια στην Σχολή Δημόσιας Διοίκησης στην Ελλάδα, ενώ επίσης ήταν σύμβουλος στο Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).Τα τρέχοντα ερευνητικά ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τη δημόσια πολιτική, τη δημόσια διοίκηση, τις σχέσεις πολιτών-διοίκησης και τον «εξ-ευρωπαϊσμό» του δημόσιου τομέα. Έχει δημοσιεύσει επιστημονικές εργασίες και βιβλία στα Ελληνικά, τα Γαλλικά και τα Αγγλικά. Επιστημονικές δημοσιεύσεις Η Καλλιόπη Σπανού υπηρέτησε αναπληρώτρια συνήγορος του πολίτη για τις σχέσεις πολιτών-κράτους από το 2003 έως το 2011. Ορίστηκε η κύρια Συνήγορος το Σεπτέμβριο του 2010 μετά τη παραίτηση του Γιώργου Καμίνη. Εξελέγη ως Συνήγορος του Πολίτη από το Ελληνικό Κοινοβούλιο στις 13 Μαΐου 2011 και ανέλαβε τα καθήκοντα της στις 13 Ιουλίου 2011. Παραιτήθηκε από τη θέση της στις 2 Νοεμβρίου 2015, και την διαδέχθηκε προσωρινά ο αναπληρωτής (μέχρι τότε) Συνήγορος του Πολίτη, Βασίλης Καρύδης. Η Καλλιόπη Σπανού είναι παντρεμένη με τον Γερμανό οικονομολόγο, Γενς Μπάστιαν (Jens Bastian).
Σάβο Κωσταντινόφσκι

Ο Σάβο Κωσταντινόφσκι (σλαβομακεδονικά: Саво Костадиновски‎) (γεννημένος στις 30 Μαΐου 1950) είναι ένας Βορειομακεδόνας-Γερμανός συγγραφέας και μεταφραστής. Γράφει ταξιδιωτική λογοτεχνία, ποίηση και πεζογραφία για παιδιά, εφήβους και ενήλικες στα Σλαβομακεδονικά και στα Γερμανικά. Το έργο του έχει επίσης εκδοθεί στα Σέρβικα και τα Ρουμάνικα.

 Γενέτειρά του είναι το χωριό Gorno Botuše, που βρίσκεται κοντά στην περιοχή Makedonski Brod, στη σημερινή Βόρεια Μακεδονία. Εκεί και στην πόλη Γκόστιβαρ τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Μετά τον καταστροφικό σεισμό στα Σκόπια το 1963, έζησε στο Βελιγράδι, στην πόλη Slavonski Brod, στο Ζάγκρεμπ και σε άλλες περιοχές της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ζει και εργάζεται στη Γερμανία από το 1971-στο Μόναχο το Βύρτσμπουργκ, τη Φρανκφούρτη και από το 1973 στην Κολωνία. Δια αλληλογραφίας, τελείωσε την τεχνική σχολή μηχανολογίας του Worker’s University “New Belgrade” και στην Κολωνία απέκτησε τον τίτλο τεχνικού μηχανικού τρίτου βαθμού.Ο Κωσταντινόφσκι έχει εκδώσει βιβλία ποίησης και διηγημάτων, δοκίμια, μεταφράσεις και δημοσιογραφικά κείμενα. Το έργο του έχει δημοσιευθεί σε διάφορες γλώσσες και έχει συμπεριληφθεί σε αρκετές ανθολογίες. Ποίηση και πεζογραφία του για παιδιά έχει συμπεριληφθεί σε σχολικά εγχειρίδια στη Βόρεια Μακεδονία.Έχει αποσπάσει αρκετά βραβεία και επαίνους, συμπεριλαμβανομένων των "Iselenička gramota" του Matica na iselenicite od Makedonija το 1993, "Βραδιές Ποίησης Στρούγκα", και "Blagodarnica za iselenikot" του Βορειομακεδονικού Οργανισμού για την μετανάστευση το 2020. Ωθούμενος από ταξιδιωτική επιθυμία ταξίδεψε στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αμερική, την Αυστραλία, την Ινδία, το Θιβέτ, την Κίνα και τη Σενεγάλη. Ο Σάβο Κωσταντινόφσκι είναι μέλος της Ένωσης Συγγραφέων Βόρειας Μακεδονίας, Удружења књижевника Немачке, Удружења књижевних преводилаца Македоније и Удружења новинара Македоније. της Ένωσης Συγγραφέων Γερμανίας, της Ένωσης Μεταφραστών Λογοτεχνίας Βόρειας Μακεδονίας και της Ένωσης Δημοσιογράφων Βόρειας Μακεδονίας. Павловски, Ј.; Силјан, Р.; Смилевски, В. и Тодоровски, Г. (2004). Македонски писатели. Скопје: Друштво на писатели на Македонија. σελίδες 124–125. ISBN 9989-855-07-2. Έργα του Σάβο Κωσταντινόφσκι στον κατάλογο της βιβλιοθήκης "WorldCat", WorldCat. Ανακτήθηκε στις: 22 Ιουνίου 2021. Έργα του Σάβο Κωσταντινόφσκι στον ιστότοπο της Γερμανικής Ψηφιακής Βιβλιοθήκης, Deutsche Digitale Bibliothek. Ανακτήθηκε στις: 22 Ιουνίου 2021. Саво Костадиновски: "Поезија о поезији", БКЦ књиге, 2015. Ανακτήθηκε στις: 22 Ιουνίου 2021. Саво Костадиновски: "На Македонија со љубов", YouTube. Ανακτήθηκε στις: 22 Ιουνίου 2021.
Ριβόζυμο

Αυτό το άρθρο αναφέρεται σε βιοκαταλύτες ριβονουκλεϊκής φύσεως, για τους κλασικούς βιοκαταλύτες πρωτεϊνικής φύσεως βλέπε ένζυμο.Το ριβόζυμο (επίσης ριβοένζυμο, ριβένζυμο από το διεθνή όρο ribozyme κατά το enzyme) είναι ένα είδος καταλυτικoύ RNA δηλαδή RNA που καταλύει μια χημική αντίδραση. Παρότι το RNA περιέχει μόνο τέσσερις αζωτούχες βάσεις σε σχέση με τα 20 αμινοξέα που απαντώνται στις πρωτεΐνες, ορισμένα είναι ικανά να καταλύουν ειδικές χημικές αντιδράσεις που λαμβάνουν χώρα στο κύτταρο.

 Οι πιο συνηθισμένες λειτουργίες των φυσικών ή των εξελιγμένων in vitro (δηλ. τεχνητών) ριβοζύμων είναι το κόψιμο ή η σύνδεση RNA και DNA και η δημιουργία πεπτιδικών δεσμών. [2] Μέσα στο ριβόσωμα, τα ριβόζυμα λειτουργούν ως μέρος της μεγάλης υπομονάδας του ριβοσωμικού RNA συνδέοντας αμινοξέα κατά τη διαδικασία της πρωτεϊνικής σύνθεσης. Επίσης συμμετέχουν σε μια ποικιλία αντιδράσεων επεξεργασίας του RNA, συμπεριλαμβανομένων της ωρίμανσης του RNA και του πολλαπλασιασμού των ιών. Οι ερευνητές, μελετώντας την προέλευση της ζωής, έχουν παράγει ριβόζυμα στο εργαστήριο τα οποία έχουν την ικανότητα να καταλύουν την δικιά τους σύνθεση από ενεργοποιημένα μονομερή κάτω από πολύ συγκεκριμένες συνθήκες, όπως το ριβόζυμο της RNA πολυμεράσης. [3] Προσπάθειες έχουν γίνει να αναπτυχθούν ριβόζυμα ως θεραπευτικοί παράγοντες, ως «ένζυμα» που στοχεύουν συγκεκριμένες αλληλουχίες RNA για κόψιμο, ως βιοαισθητήρες, και ως εφαρμογές στη λειτουργική γενομική και στην ανακάλυψη γονιδίων. [6] Η δομή των ριβόζυμων περιλαμβάνει στελέχη (stems), δηλαδή περιοχές όπου σχηματίζονται δεσμοί υδρογόνου μεταξύ συμπληρωματικών περιοχών του RNA, θηλιές (knots) όπου δεν υπάρχουν δεσμοί και ψευδοθηλιές (pseudoknots) όπου σχηματίζεται μια θηλιά μεταξύ δύο στελεχών. Οι πιο σημαντικές αλληλεπιδράσεις είναι αυτές που σχηματίζονται μεταξύ διαφορετικών στελεχών, καθώς αυτές σταθεροποιούν τη μοριακή δομή του RNA. Τα σημαντικότερα είδη των διάφορων ριβόζυμων, που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και ως λειτουργικές συσκευές (π.χ. σε aptazymes), είναι τα ακόλουθα: Ριβόζυμο hammerhead (από την ομοιότητα του σχήματος της δομής του προς τον σφυροκέφαλο): Το πιο καλά μελετημένο ριβόζυμο. Υπάρχει σε όλα τα βασίλεια μέχρι και τον άνθρωπο. Αντιπροσωπευτικότερο ριβόζυμο αυτό που συναντάται στο παράσιτο Schistosoma mansoni. Μπορεί να κόπτει κατά cis (cis-cleaving) ή και κατά trans (trans-cleaving). Απαιτεί ιόντα μαγνησίου. Ριβόζυμο twister και ριβόζυμο twister sister: ομοίως με τα ριβόζυμα hammerhead, το S. mansoni περιέχει τα περισσότερα στο γονιδίωμά του. Από τις υψηλότερες καταλυτικές ταχύτητες, κόπτει κατά cis. Έχουν μεταξύ τους κάποιες μικρές διαφορές στη δομή. Απαιτούν ιόντα μαγνησίου. Ριβόζυμο pistol/hatchet: cis-cleaving, απαιτούν ιόντα μαγνησίου. Ριβόζυμο hairpin: cis-cleaving, από ιούς φυτών (π.χ. tobacco ringspot virus - sTRSV) Ριβόζυμο Varkud satellite (VS): το μεγαλύτερο ριβόζυμο, cis-cleaving, ανευρίσκεται στα μιτοχόνδρια του στελέχους Varkud-1C του μύκητα Neurospora. Ribozyme structures and mechanisms De novo synthesis and development of an RNA enzyme Αρχειοθετήθηκε 2008-04-05 στο Wayback Machine. Directed evolution of nucleic acid enzymes.
Σνίτσελ

Σνίτσελ (γερμ. Schnitzel) αποκαλείται παραδοσιακό φαγητό της αυστριακής και γερμανικής κουζίνας, διαδεδομένο και δημοφιλές διεθνώς. Γίνεται από κομμάτια κρέατος που, αφού χτυπηθούν με ειδικό ξύλινο σφυρί, πανάρονται και τηγανίζονται σε λάδι. Το κρέας προέρχεται συνήθως από μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο κ.α.

 Η λέξη προέρχεται από το υποκοριστικό snitzel της λέξης sniz (κομμάτι, φλούδι) στη μέση υψηλή γερμανική γλώσσα για την περιγραφή κομμένου κρέατος. Σήμερα η λέξη χρησιμοποιείται με την Αυστριακή σημασία του 19ου αιώνα, δηλώνοντας γενικότερα λεπτή φέτα κρέατος ή το μαγειρεμένο αποτέλεσμα συνοδεία ορεκτικών. Το βιεννέζικο σνίτσελ είναι δημοφιλές πιάτο της βιεννέζικης κουζίνας. Παράγεται από μοσχαρίσιο κρέας και γαρνίρεται παραδοσιακά με λεμόνι, ή πατατοσαλάτα (ή και πατάτες) με μαϊντανό και βούτυρο. Ο όρος βιενέζικο σνίτσελ είναι προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη στη Γερμανία και την Αυστρία, και μπορεί να παραχθεί μόνο από μοσχάρι. Όταν χρησιμοποιηθεί άλλος τύπος κρέατος, το πιάτο πρέπει να ονομαστεί Wiener Schnitzel vom Schwein/Pute/Huhn ("Βιενέζικο σνίτσελ γουρουνιού/γαλοπούλας/κοτόπουλο") ή Schnitzel nach Wiener Art ("Σνίτσελ βιεννέζικου σνίτσελ") για να το διαφοροποιήσει από την αρχική έκδοση με μοσχάρι. Γερμανική κουζίνα
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2008-09

Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2008-09 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν απευθείας οι τρεις πρώτες ομάδες και στη Γ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν απευθείας τρεις ομάδες.

 Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 2008-09 διεξήχθη ξανά με 18 ομάδες και δεν υπήρξαν καινοτομίες σε σχέση με το προηγούμενο του 2007-08. Στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν τρεις ομάδες και υποβιβάστηκαν τρεις στη Γ΄ Εθνική, τις οποίες αντικατέστησαν ισάριθμες ομάδες. Το πρωτάθλημα δεν ταλαιπωρήθηκε από εξωαγωνιστικές περιπέτειες. Ομάδες (18) Πρωταθλητής: Ατρόμητος Αθηνών, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Δευτεραθλητής: ΠΑΣ Γιάννινα, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Τριταθλητής: Α.Ο. Καβάλα, άνοδος στην Α΄ Εθνική. Υποβιβασμός στη Γ΄ Εθνική (3): Γ.Α.Σ. Βέροια, Καλλιθέα, Α.Γ.Σ. Καστοριά. Υποβιβασμός στη Δ΄ Εθνική λόγω χρεών: Απόλλων Καλαμαριάς. Υποβιβασμός από Α΄ Εθνική (3): ΟΦΗ, Πανσερραϊκός, Θρασύβουλος Φυλής. Άνοδος από Γ΄ Εθνική (3+1): ΓΣ Ηλιούπολη, Δόξα Δράμας, Παναιτωλικός και Α.Σ. Ρόδος (ως επιλαχόυσα στη θέση του Απόλλωνα Καλαμαριάς). 21 γκολ: Νίκος Σουλτανίδης (Καβάλα). Στατιστική ποδοσφαίρου. Νίκος Νικολαΐδης, «Εκεί, εκεί, στη Β΄ Εθνική», Αθήνα 2011, σσ. 261-263. Πρώτοι σκόρερ Β΄ Εθνικής ανά περίοδο, Δέσποινα Λάππα, cobrasports.gr.
Λίρα της Νιγηρίας

Η λίρα ήταν το νόμισμα της Νιγηρίας από το 1959 έως το 1973 οπότε και εφάρμοσε το δεκαδικό σύστημα στο νόμισμά της. Υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1 λίρα = 240 πένες). Το νόμισμα αυτό δεν είναι πλέον σε χρήση.

 Μέχρι το 1958 το νόμισμα της Νιγηρίας ως αποικία της Βρετανικής Αυτοκρατορίας ήταν η λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Το 1959 όμως υιοθέτησε την λίρα της Νιγηρίας με ισοτιμία 1/1 σε σχέση με τη λίρα της Βρετανικής Δυτικής Αφρικής. Το 1973 με την εφαρμογή του δεκαδικού συστήματος στο νόμισμα της, η λίρα της Νιγηρίας αντικαθίσταται με το νάιρα με ισοτιμία 1 λίρα = 2 νάιρα και παύει να υφίσταται πλέον ως νόμισμα. Η Νιγηρία είναι η τελευταία χώρα η οποία εγκατέλειψε το νομισματικό σύστημα της λίρας. Κέρματα κυκλοφόρησαν το 1959 με τις εξής ονομαστικές αξίες: ½ πένα (ορειχάλκινο με οπή) 1 πένα (ορειχάλκινο με οπή) 3 πένες (ορείχαλκος-νικέλιο) 6 πένες (χαλκονικέλινο) 1 σελίνι (χαλκονικέλινο) 2 σελίνια (χαλκονικέλινο) Το 1959 η Κεντρική Τράπεζα της Νιγηρίας (Central Bank of Nigeria) εισήγαγε χαρτονομίσματα με τις εξής ονομαστικές αξίες: 5 σελίνια 10 σελίνια 1 λίρα 5λίρεςΤα παραπάνω χαρτονομίσματα τυπώθηκαν εκ νέου το 1967 και το 1968 με διαφορετικές όμως παραστάσεις. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9. Κέρματα της Λίρας της Νιγηρίας Χαρτονομίσματα της λίρας της Νιγηρίας
Εντ Κέμπερ

Ο Εντ Κέμπερ (Edmund Emil Kemper, γεννημένος στις 18 Δεκεμβρίου 1948) είναι ένας αμερικανός κατά συρροήν δολοφόνος, βιαστής, κανίβαλος, και νεκρόφιλος που δολοφόνησε δέκα άτομα, συμπεριλαμβανομένων της γιαγιάς του, του παππού του και της μητέρας του. Διακρίνεται για το μεγάλο του ύψος 2,06 μέτρα και για την υψηλή του διάνοια, έχοντας IQ 145. Ο Κέμπερ πήρε το παρατσούκλι του δολοφόνου των φοιτητριών , καθώς τα περισσότερα θύματα του ήταν γυναίκες φοιτήτριες.

 Γεννημένος στην Καλιφόρνια, ο Εντ Κέμπερ είχε μια διαταραγμένη ανατροφή. Από πολύ μικρός φάνηκε να έχει δολοφονικές τάσεις και είχε έντονες δολοφονικές φανταασιώσεις. Υποστήριξε ότι η μητέρα του μείωνε τόσο εκείνον όσο και τον πατέρα του και υπέστησαν λεκτικό μπούλινγκ, λόγος που οδήγησε τον πατέρα να εγκαταλείψει το σπίτι. Σε ηλικία 12 ετών σκότωσε δύο γάτες του που αγαπούσε πολύ η μητέρα του και όταν ρωτήθηκε γιατί το έκανε απάντησε "μου αρέσε να βλέπω τη μητέρα μου να υποφέρει". Σε ηλικία 15 χρονών έφυγε απο το σπίτι του και πήγε να βρει τον πατέρα του ο οποίος με τη σειρά του τον πήγε στη γιαγιά και τον παππού του, τους οποίους δολοφόνησε με τη χρήση όπλου κι ύστερα παραδόθηκε στην αστυνομία. Διαγνώστηκε οτι πάσχει από παρανοϊκή σχιζοφρένεια από ιατροδιδικαστές και εγκλείστηκε στο Κρατικό Νοσοκομείο Atascadero ως τρελός. Απελευθερωμένος σε ηλικία 21 ετών αφού έπεισε τους ψυχίατρους ότι αποκαταστάθηκε. Ο Κέμπερ στόχευσε νεαρές γυναίκες που έκαναν ωτοστόπ ή που γνώριζαν την μητέρα του που ήταν καθηγήτρια σε πανεπιστήμιο , αφού έμπαιναν στο όχημα του τις οδηγούσε σε απομονωμένες περιοχές όπου τις δολοφονούσε. Η πρώτη του δολοφονία αφότου βγήκε από το νοσοκομείο ήταν στα 23 του, δύο 18χρονες φοιτήτριες των οποίων τα σώματα κακοποίησε και ύστερα τα πέταξε διαμελισμένα σε κάδους. Με αυτό το μοτίβο αντιμετώπιζε τα σώματα και τις υπόλοιπες φορες. Ο ίδιος αργότερα είπε ότι σκότωνε φοιτήτριες νιώθοντας ότι με αυτο τον τρόπο εκδικούνταν τη μητέρα του η οποία ήταν ο στόχος του εξαρχής. Σκότωσε 6 φοιτήτριες και τα θύματα του συνολικά ήταν 9. Ήταν φίλος με αστυνομικούς και είχε κάνει αίτηση στην τροχαία αλλά τον απορρίψανε λόγω ύψους. Παραδόθηκε μόνος του 4 μέρες μετά την δολοφονία της μητέρας του. Παρότι ο ίδιος ζήτησε να πάρει την ποινή του θανάτου ο νόμος εκείνης της περιόδου δεν του το επέτρεψε καθώς είχε μόλις καταργηθεί κι έτσι καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ενώ συμμετείχε σε ερευνητικά προγράμματα ψυχολόγων που ερευνούσαν την συμπεριφορά των κατά συρροή δολοφόνων. Σε ερώτηση "ποια θα έπρεπε να είναι η τιμωρία σου;", απάντησε "θάνατος με βασανιστήρια, αλλιώς δεν έχει νόημα". Σε ερώτηση αν θα το ξαναέκανε, απάντησε "αμέσως μόλις βγω". Ο Εντ Κέμπερ έδωσε μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην μητέρα του, αφού είπε ότι μείωσε άπειρες φορές τον ανδρισμό του, ότι μικρό τον "ξεφτύλιζε" και τον έβαζε να κοιμάται σε ένα σκοτεινό υπόγειο το οποίο ο ίδιος χαρακτήριζε "κόλαση", ενώ εκείνη με τις δύο αδερφές του κοιμόντουσαν στον πάνω όροφο που τον χαρακτήριζε "παράδεισο", σε ηλικία 9 χρονών επειδή έμοιαζε με τον πατέρα του.
Άγιος Νικόλαος Βόνιτσας Αιτωλοακαρνανίας

Για οικισμούς με το ίδιο όνομα, δείτε: Άγιος Νικόλαος (ελληνικά τοπωνύμια). Ο Άγιος Νικόλαος είναι παραθαλάσσιο χωριό της της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 10 μέτρων.

 Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στη βορειοδυτική Αιτωλοακαρνανία, νοτιοανατολικά από τον Κρατικό Αερολιμένα Ακτίου. Είναι κτισμένος στον ομώνυμο όρμο, μέσα από το χωριό περνάει η ΕΟ Αμφιλοχίας - Λευκάδας και απέχει 15,5 χλμ. ΝΔ. από τη Βόνιτσα και 11 χλμ. ΒΑ. από τη πόλη της Λευκάδας. Το χωριό κτίσθηκε τη δεκαετία του 1920 από Πόντιους πρόσφυγες που σύμφωνα με την τοπική παράδοση μετακινήθηκαν από την Πέρδικα Θεσπρωτίας, όπου είχαν εγκατασταθεί αρχικά, γιατί η περιοχή ήταν πρόσφορη για τα γιδοπρόβατά τους. Το όνομά του οφείλεται στον Άγιο Νικόλαο τον εν Βουνένοις που είναι ο πολιούχος του χωριού και εορτάζεται 9 Μαΐου. Στο γραφικό λιμανάκι του χωριού υπάρχουν πολλά παραδοσιακά ξύλινα σκαριά όπως: πριάρια, βάρκες και μικροκάικα.. Δυτικά και δίπλα του χωριού είναι η λίμνη Βουλκαρία, της οποίας ο υγρότοπος αποτελεί σημαντικό βιότοπο και προστατεύεται από τη συνθήκη Ραμσάρ. Στα νότια του οικισμού περνάει μια στενή διώρυγα - κανάλι μήκους 1.400 μέτρων που συνδέει τη λίμνη με την θάλασσα η οποία ονομάζεται "κανάλι της Κλεοπάτρας" (βλ. Ναυμαχία του Ακτίου) και αποτελεί το όριο με το γειτονικό χωριό Αμμούσα. Η ευρύτερη περιοχή του όρμου Αγίου Νικολάου αποτελεί τουριστικό θέρετρο και διαθέτει αρκετά ξενοδοχειακά καταλύματα. Οι πιο γνωστές παραλίες της είναι τα "Πευκάκια" που βρίσκονται στην άκρη ενός μικρού πευκοδάσους και ο "Άγιος Ιωάννης" που είναι δημοφιλής για το άθλημα του Kite surfing (αετοσανίδα). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να ανήκει στην τότε κοινότητα Βονίτσης. Το 1946 με το ΦΕΚ 290Α - 26/09/1946 συστάθηκε κοινότητα Αγίου Νικολάου με έδρα τον οικισμό. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Αϊ - Γιάννη συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Αγίου Νικολάου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ανακτορίου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 738 κατοίκους.
Κόμποτ

Το Κόμποτ (προφέρεται κόμ-ποτ) είναι μη αλκοολούχο γλυκό ποτό σλαβικής προέλευσης, το οποίο μπορεί να σερβιριστεί ζεστό ή κρύο, αναλόγως την παράδοση και την εποχή. Λαμβάνεται ύστερα από το βράσιμο φρούτων όπως φράουλες, βερίκοκα, ροδάκινα, μήλα, ραβέντι, φραγκοστάφυλα ή βύσσινα σε μεγάλο όγκο νερού, συχνά μαζί με ζάχαρη ή σταφίδες, ως πρόσθετα γλυκαντικά. Μερικές φορές διαφορετικά καρυκεύματα όπως βανίλια ή κανέλα προστίθενται για επιπλέον γεύση, ειδικά το χειμώνα, όταν συνήθως σερβίρεται ζεστό.

 Το κόμποτ είναι μέρος της γαστρονομικής κουζίνας πολλών χωρών της Κεντρικής, Ανατολικής, Νοτιοανατολικής και Βόρειας Ευρώπης, όπως η Αλβανία, η Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, η Λευκορωσία, η Τσεχία, η Ουκρανία, η Ρωσία, η Πολωνία, η Βουλγαρία, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, η Λιθουανία, η Λετονία, η Φινλανδία, η Εσθονία, η Ουγγαρία, η Σλοβενία, η Κροατία, η Βόρεια Μακεδονία, η Σερβία, το Μαυροβούνιο, το Κοσσυφοπέδιο, η Σλοβακία, η Μολδαβία, η Αυστρία και η Ρουμανία, καθώς χωρών όπως το Ιράν, το Τατζικιστάν και η Τουρκία. Το κόμποτ ήταν ένας ευρέως διαδεδομένος τρόπος διατήρησης φρούτων τη χειμερινή περίοδο στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Το 1885, η Λουτσίνα Τσβιερτσακιεβιτσόβα έγραψε σε ένα βιβλίο συνταγών πως το κομπότ διατηρούσε τα φρούτα τόσο καλά, που φαίνονταν σαν φρέσκα. Το κόμποτ ήταν ακόμα δημοφιλές στη δεκαετία του '70. Είναι ακόμα δημοφιλές σε πολλές χώρες της Κεντρικής Ασίας, όπως το Ουζμπεκιστάν και το Κιργιζιστάν, καθώς και στην Τσεχία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, τη Ρουμανία και σε άλλες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Βουλγαρία, η Λευκορωσία, η Ουκρανία και η Ρωσία. Δεκάδες συνταγές μπορείτε να βρείτε στο πολωνικό βιβλίο συνταγών Kuchnia Polska(Πολωνική Κουζίνα).Η κατανάλωση του κόμποτ άρχισε να μειώνεται από τη δεκαετία του '80. Με το τέλος των κουπονιών συσσιτίου σε πολλές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, το κόμποτ έχει αντικατασταθεί από χυμούς φρούτων, αναψυκτικά και μεταλλικό νερό. Το Ούζβαρ είναι ένα παρόμοιο ποτό, παρασκευασμένο από διάφορα αποξηραμένα φρούτα και μερικές φορές γλυκά μούρα με μέλι ή ζάχαρη. Συνταγή κόμποτ μήλου-μούρων Συνταγή κόμποτ αποξηραμένων φρούτων (Uzvar) Συνταγή κόμποτ κερασιών στο cheatsub.com Αρχειοθετήθηκε 2015-09-23 στο Wayback Machine.
Uhlsport

Η Uhlsport GmbH είναι γερμανική εταιρεία κατασκευής αθλητικών ειδών. Αρχικά ιδρύθηκε το 1948 ως «Haase & Uhl OHG», αργότερα μετονομάστηκε σε «Karl Uhl GmbH» και η εταιρεία έγινε «uhlsport GmbH» το 1994. Είναι μια διεθνής εταιρεία που έχει τη μόνιμη έδρα της στο Μπάλινγκεν στη Βάδη-Βυρτεμβέργη. Η εταιρεία κατασκευάζει και διανέμει τα προϊόντα της μέσω των εμπορικών σημάτων Uhlsport, Kempa, Spalding και BLK.

 Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1948 από τον Καρλ Ουλ. Η πρώιμη παραγωγή επικεντρώθηκε στην κατασκευή δερμάτινων καρφιών για παπούτσια ποδοσφαίρου και το 1953 η uhlsport άρχισε επίσης να παράγει σόλες ποδοσφαίρου για κατασκευαστές αθλητικών υποδημάτων. Στα χρόνια που ακολούθησαν προστέθηκαν περισσότερα προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων επικαλαμίδων, αθλητικών επιδέσμων, μπαλών ποδοσφαίρου και γαντιών τερματοφύλακα, έως ότου τελικά η uhlsport GmbH ανέπτυξε μια πλήρη γκάμα εξοπλισμού ποδοσφαίρου. Από το 2002, η εταιρεία λειτουργεί στρατηγική πολλαπλών εμπορικών σημάτων για ποδόσφαιρο, χειροσφαίριση και καλαθοσφαίριση. Το 2019, η Uhlsport χρησιμοποίησε σχέδια της Nike για στολές ιρανικών συλλόγων. Η εταιρεία είχε προηγουμένως ανακοινώσει ότι τα σχέδιά της ήταν αποκλειστικά και ειδικά. Η μάρκα «uhlsport» ειδικεύεται στο ποδόσφαιρο, ειδικά στον εξοπλισμό τερματοφύλακα. Από το 2002, ο εξοπλισμός χειροσφαίρισης διατίθεται στο εμπόριο μέσω της «Kempa» και η uhlsport GmbH κατέχει επίσης τα ευρωπαϊκά δικαιώματα διανομής στην αμερικανική μάρκα καλαθοσφαίρισης Spalding, ένα τμήμα της Russell Brands ΕΠΕ, που παράγει μπάλες για ένα ευρύ φάσμα αθλημάτων όπως το ποδόσφαιρο, το αμερικανικό ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση, το μπέιζμπολ και η πετοσφαίριση. Ένα άλλο εμπορικό σήμα του ομίλου είναι η BLK, μια αυστραλιανή εταιρεία που επικεντρώνεται κυρίως στην ένδυση για ράγκμπι γιούνιον και ράγκμπι λιγκ.Η γερμανική εταιρεία εφαρμόζει μια στρατηγική έμμεσης διανομής με θυγατρικές στη Γαλλία, την Ισπανία και τη Σουηδία και με διαχειριστές χωρών στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Μπενελούξ και την Ελβετία. Η Uhlsport έχει επιπλέον 80 συνεργάτες διανομής σε όλο τον κόσμο. Το 1998, η εταιρεία πωλήθηκε από την οικογένεια Ουλ στην οικογένεια Ντάις. Η Uhlsport είναι ο επίσημος προμηθευτής εξοπλισμού των Φορτούνα Ντύσσελντορφ, ΣΣΦ Ρόιτλινγκεν 05, 1. ΦΚ Μαγδεβούργο, Κορόνα Μπράσοφ, Αβανχάρντ Κραματόρσκ, Τσερνομόρετς Οδησσού και της γυναικείας ομάδας Βφλ Ζίντελφινγκεν. Ως επίσημος χορηγός μπάλας, η uhlsport υποστηρίζει τις γαλλικές Λιγκ 1 και Λιγκ 2. Οι τερματοφύλακες Ουγκό Λιορίς, Ντάνιελ Σούμπασιτς, Λουκάς Χράντετσκι, Ρον-Ρόμπερτ Τσίλερ και άλλοι παίζουν με γάντια uhlsport. Ralf Schmeckenbecher: Die Fussballmarke Uhlsport: Markenpositionierung in Deutschland. 1998 Επίσημος ιστότοπος
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1987

Το 73ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1987 διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, στην Καλογρέζα, από 12 ως 14 Ιουνίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1987.

 Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στις Σέρρες, στις 23 Μαΐου ταυτόχρονα με το πρωτάθλημα μαραθωνίου γυναικών. Χωριστά διεξήχθησαν επίσης τα πρωταθλήματα δεκάθλου και 20.000μ βάδην αλλά τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία. Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με μεγάλη διαφορά, βάζοντας τέλος στο τριετές σερί πρωταθλημάτων του Ηρακλή Θ. Το ίδιο έτος ο Πανελλήνιος κατέκτησε και το γυναικείο πρωτάθλημα, πετυχαίνοντας το "νταμπλ", κάτι που είχε να συμβεί πάνω από μισό αιώνα, από το πρωτάθλημα του 1936, όταν το είχε καταφέρει ξανά. * "Ματιές στα Σπορ", Ιανουάριος 1988. Ηρακλής Αθανασόπουλος, "Μαραθώνιος & Μαραθώνας", Αθήνα 2010, σ. 248. GREEK CHAMPIONSHIPS.
Κέιτ Γουόλς

Η Κάθλιν Έριν ''Κέιτ'' Γουόλς (Kathleen Erin "Kate" Walsh, 13 Οκτωβρίου 1967) είναι μια Αμερικανίδα ηθοποιός και επιχειρηματίας. Οι ρόλοι της περιλαμβάνουν την Dr. Addison Montgomery στις τηλεοπτικές σειρές του ABC Grey's Anatomy και Private Practice, τη Rebecca Wright στη μικρής διάρκειας διαδικτυακή σειρά του NBC Bad Judge, την Olivia Baker στη δραματική σειρά του Netflix 13 Reasons Why και την Handler στο The Umbrella Academy.

 Η Γουόλς γεννήθηκε στο Σαν Χοσέ, Καλιφόρνια. Είναι η κόρη της Angela Walsh. Μεγάλωσε σε ένα καθολικό περιβάλλον στο Τούσον της Αριζόνα. Ο πατέρας της είναι Ιρλανδός, είναι ντόπιος του Ναβάν, Κούντρι Μιθ, και η μητέρα της είναι ιταλικής καταγωγής. Η Γουόλς παρακολούθησε το Γυμνάσιο Magnet Catalina για τρία χρόνια πριν μεταβεί και αποφοιτήσει από το γυμνάσιο του Rincon. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και στο εργαστήριο θεάτρου Piven του Σικάγο, πριν μετακομίσει στην πόλη της Νέας Υόρκης. Στη συνέχεια, προσχώρησε στο κωμικό συγκρότημα Burn Manhattan, καλύπτοντας τα έξοδά της ως σερβιτόρα. Αρχικά, η Γουόλς εργάστηκε στο Burger King και στο Dairy Queen. Ξεκίνησε ως μοντέλο στην Ιαπωνία τη δεκαετία του '80, ενώ δίδασκε και αγγλικά. Αργότερα, μετακόμισε στο Σικάγο και συνεργάστηκε με το εργαστήρι θεάτρου Piven. Έχει επίσης εμφανιστεί στο Εθνικό Δημόσιο Ραδιόφωνο στην παραγωγή του ραδιοφωνικού έργου Born Guilty. Αφού έπαιξε τον ρόλο της Cathy Buxton στο Homicide: Life on the Street, στο επεισόδιο «Stakeout» το 1996 και την πολεμική ναυτική υπολοχαγό Kirstin Μπλερ στο Νόμος και τάξη, στο επεισόδιο «Navy Blues», η πρώτη μεγάλη τηλεοπτική της εμφάνιση ήταν το 1997, όταν εμφανίστηκε στο The Drew Carey Show ως την ερωμένη του Ντρου Κάρεϊ, Nicki Fifer. Φόρεσε ένα fatsuit σε μερικά επεισόδια της επίδειξης, καθώς ο χαρακτήρας Nicki ήταν μια αρχικά παχύσαρκη γυναίκα που έχασε βάρος και σιγά-σιγά άρχισε να το κερδίζει. Συνέχισε, ενσαρκώνοντας την Carol Nelson στην τηλεοπτική σειρά HBO του The Mind of the Married Man και υποδύθηκε το ρομαντικό ενδιαφέρον του Norm Macdonald για το sitcom The Norm Show . Η Γουόλς έκανε επίσης την εμφάνισή της στο CSI: Investigation Scene Crime ως Mimosa, μία τρανσέξουαλ γυναίκα. Έχει εμφανιστεί μερικές φορές σε σκετσάκια στο Late Night with Conan O' Brien. Είχε ένα επαναλαμβανόμενο ρόλο στην Karen Sisco ως Ντετέκτιβ Marley Novak το 2003 και το 2004. Το 2005 συμμετείχε στο Grey's Anatomy, υποδυόμενη τη Δρ. Addison Montgomery, την αποξενωμένη σύζυγο του Derek Shepherd ("Dr McDreamy", που παίζει ο Patrick Dempsey).
Αμάντα Γεωργιάδη

Η Αμάντα Κλάρα Γεωργιάδη Τένφιορντ (νορβηγικά: Amanda Klara Georgiadis Tenfjord‎· γενν. 9 Ιανουαρίου 1997), καλλιτεχνικά γνωστή ως Αμάντα Γεωργιάδη Τένφγιορντ, είναι Ελληνονορβηγή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Έζησε τα πρώτα χρόνια της στα Ιωάννινα, αλλά μεγάλωσε στο Τένφιορντ της Νορβηγίας. Εκπροσώπησε την Ελλάδα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 με το τραγούδι ''Die Together'', κατακτώντας την 8η θέση.

 H Αμάντα Γεωργιάδη γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1997 στο Ώλεσουντ (σύμφωνα με καταχώρηση γέννησης), αν και η ίδια έχει δηλώσει στα Ιωάννινα, από Νορβηγίδα μητέρα (Greta Tenfjord) και Έλληνα πατέρα (Kωνσταντίνος Γεωργιάδης/Konstantinos Georgiadis). Ζούσε μέχρι την ηλικία των 3 ετών στα Ιωάννινα, όταν και μετακόμισε με την οικογένειά της στo νορβηγικό χωριό Τένφιορντ (Tennfjord). Φοίτησε στο Fageουrlia videregående skole, όπου ήταν στην ίδια τάξη με τη Σίγκριντ. Το 2015 μετακόμισε στο Τρόντχαϊμ για να σπουδάσει ιατρική στο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας. Το 2019 ανακοίνωσε ότι ανέστειλε τις σπουδές της για να επικεντρωθεί στη μουσική της καριέρα.Η Γεωργιάδη άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα πιάνου σε ηλικία 5 ετών Το τραγούδι της "Run" κέρδισε το Μουσικό Βραβείο το 2015 και εμφανίστηκε σε ένα διαφημιστικό βίντεο για το Personskadeforbundet LTN το 2014. Το 2016 συμμετείχε στον μουσικό διαγωνισμό της Νορβηγίας TV 2 The Stream, όπου τοποθετήθηκε μεταξύ των κορυφαίων 30 συμμετεχόντων. Το 2018 εμφανίστηκε σε ένα πρόγραμμα στο P3 Live το 2019 με το τραγούδι "Let Me Think". Έχει επίσης περιοδεύσει με το νορβηγικό συγκρότημα Highasakite . Το 2019 έπαιξε στο μουσικό φεστιβάλ Trondheim Calling. Tιμήθηκε με το Βραβείο Πολιτισμού Νεολαίας του Δήμου Χαράμ το 2019. "Run" (2014) "I Need Lions" (2016) "Man of Iron" (2017) "First Impression" (2018) "No Thanks" (2018) "Let Me Think" (2018) "The Floor Is Lava" (2019) "Troubled Water" (2019) "Kill The Lonely" (2019) "As If" (2020) "Pressure" (2020) "Then I Fell in Love" (2020) "Miss the Way You Missed Me" (2021) "Die Together" (2022) "Plans" (2022) "All In" (2022) First Impression (2018) Miss the Way You Missed Me (2021)
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1956-57

Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας για την περίοδο 1956-1957 διεξήχθη με τη συμμετοχή 27 συνολικά συλλόγων σε τρείς κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΠΑΟΚ. Ήταν το 7ο και τελευταίο πρωτάθλημα του συλλόγου.

 Σε αγώνα κατάταξης για την 4η θέση: Μακεδονικός - Ηρακλής 3–2. Διπλοί αγώνες μπαράζ μεταξύ των τρίτων ομάδων Πειραιά και Μακεδονίας για τη συμμετοχή στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα: Απόλλων Καλαμαριάς - Εθνικός 1–1 και 0–2. Το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας κατέκτησε ο Μ.Γ.Σ.Σ. Θερμαϊκός Θεσσαλονίκης. Οι 9 σύλλογοι που συμμετείχαν ήταν: Θερμαϊκός, Μέγας Αλέξανδρος, ΠΟ Ξηροκρήνης, ΠΑΟΔ, ΜΕΝΤ, ΑΕ Αμπελοκήπων, Ακρίτες Συκεών, ΑΕ Νεάπολης, Προοδευτική Τούμπας. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο ΑΟΣ Θεσσαλονίκη. Η τελική κατάταξη ήταν: ΑΟ Θεσσαλονίκη Αχιλλεύς Τριανδρίας Φίλιππος Θεσσαλονίκης Παύλος Μελάς Σταυρούπολης Κεραυνός Αγίου Παύλου Οδυσσεύς Κορδελιού Εθνικός Πυλαίας Θρίαμβος Ακροπόλεως Δόξα Νεάπολης Ατλαντίς ΑΕ Χαριλάου Μαραθών Κουρί
Mantar

Οι Mantar (Τουρκικά: μανιτάρι) είναι σλατζ μέταλ μουσικό ντουέτο από το Αμβούργο, το οποίο σχηματίστηκε το 2012. Αποτελείται από τον Γερμανό ντράμερ Έρινκ Σακάρια και τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Χάνο Κλένχαρντ.

 Το ντουέτο σχηματίστηκε το 2012 από τον Έρινκ Σακάρια, ο οποίος είναι Γερμανός ντράμερ με τουρκική καταγωγή, και τον τραγουδιστή και κιθαρίστα Χάνο Κλένχαρντ. Και οι δύο ζούσαν στη Βρέμη προτού πάνε στο Αμβούργο. Το όνομα του συγκροτήματος σημαίνει μανιτάρι στα τουρκικά. Το 2014 κυκλοφόρησαν το πρώτο άλμπουμ τους, Death by Burning, με την Svart Records. Το 2016 υπέγραψαν συμβόλαιο με τη Nuclear Blast και κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ, Ode to the Flame. Το 2018 κυκλοφόρησαν το τρίτο άλμπουμ, The Modern Art of Setting Ablaze, το οποίο κορυφώθηκε στο #7 των Γερμανικών τσαρτ. Το 2020 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ διασκευή Grungetown Hooligans II. Το 2022 το Pain Is Forever and This Is the End, το οποίο έφτασε στο #2 στη Γερμανία. Έρινκ Σακάρια – ντραμς, τραγούδι (2012-σήμερα) Χάνο Κλένχαρντ – τραγούδι, κιθάρα (2012-σήμερα) Death by Burning (2014) St. Pauli Sessions (2016, εκτός δισκογραφικής) Ode to the Flame (2016) The Modern Art of Setting Ablaze (2018) Grungetown Hooligans II (2020, διασκευή) Pain Is Forever and This Is the End (2022)
Μπιλ Νέλσον

Ο Κλάρενς Ουίλλιαμ Νέλσον ΙΙ (αγγλικά: Clarence William Nelson II, 29 Σεπτεμβρίου 1942), είναι Αμερικανός πολιτικός, πρώην αστροναύτης και δικηγόρος, που υπηρετεί ως 14ος Διοικητής της NASA από το 2021, στην κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν. Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την Φλόριντα από το 2001 έως το 2019. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.Επίσης, υπηρέτησε ως Υπουργός Οικονομικών και Επίτροπος Ασφαλίσεων της Φλόριντα (1995-2001), ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από την Φλόριντα για την 9η περιφέρεια (1979-1983) και την 11η περιφέρεια (1983-1991), καθώς και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Φλόριντα από την 47η περιφέρεια (1972-1978).

 Γεννήθηκε στο Μαϊάμι στις 29 Φεβρουαρίου 1942, με την καταγωγή του να περιλαμβάνει σκωτσέζικα, ιρλανδικά, αγγλικά και δανικά στοιχεία. Ο πατέρας του πέθανε όταν εκείνος ήταν μόλις 14 ετών και η μητέρα του όταν ήταν 24. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα, το Πανεπιστήμιο του Γέιλ και το Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. Υπηρέτησε ενεργά στον Αμερικανικό Στρατό την περίοδο 1968–1970 (Πόλεμος του Βιετναμ). Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Φλόριντα, στην οποία ήταν μέλος από το 1973 έως το 1978. Στη συνέχεια υπηρέτησε στη Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 9η και την 11η κογκρεσιακή περιφέρεια της Φλόριντα για την περίοδο 1979-1991. Το 1995, ανέλαβε πολιτειακός Υπουργός Οικονομικών, Επίτροπος Ασφάλισης και Στρατοφύλακας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Φλόριντα, θέση στην οποία παρέμεινε έως το 2001. Το 2000, κέρδισε την εκλογική μάχη για την Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ έπειτα επανεκλέχθηκε τα έτη 2006 με 60% και 2012 με 55% των ψήφων. Οι εκλογές του 2018 για την εκλογή γερουσιαστή στη Φλόριντα αποδείχτηκαν εξαιρετικά αμφίρροπες, με τον Νέλσον και τον απερχόμενο κυβερνήτη της Φλόριντα Ρικ Σκοτ να έρχονται "στήθος με στήθος" στις δημοσκοπήσεις. Τελικά, ο Σκοτ προηγήθηκε με περίπου 10.000 ψήφους, αλλά έγινε επανακαταμέτρηση των ψήφων, καθώς η διαφορά ήταν πάρα πολύ μικρή. Στις 18 Νοεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι ο Σκοτ είχε κερδίσει με 10.033 ψήφους διαφορά και ο Νέλσον ομολόγησε την ήττα του. Στη Γερουσία θεωρούνταν γενικά ως ένας μετριοπαθής φιλελεύθερος πολιτικός για κοινωνικά και οικονομικά θέματα. Στις 18 Μαρτίου 2021, ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του Νέλσον, για την θέση του Διοικητή της Εθνικής Υπηρεσίας Αεροναυπηγικής και Διαστήματος (NASA). Στις 29 Απριλίου 2021, επιβεβαιώθηκε από την Γερουσία των ΗΠΑ. Ορκίστηκε 14ος Διοικητής της NASA, στις 3 Μαΐου 2021, από την αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Bill Nelson στο Wikimedia Commons
Στενό Τσιονγκτσόου

Το Στενό Τσιονγκτσόου (κινεζικά απλοποιημένα: 琼州海峡, παραδοσιακά κινεζικά: 瓊州海峽, πινγίν: Qióngzhōu Hǎixiá, Χαϊνανέζικα: Khāng-tsiú Hái-kiap), επίσης γνωστό ως στενό Χαϊνάν, είναι σώμα νερού που χωρίζει τη χερσόνησο Λεϊτσόου στο Κουανγκτούνγκ στη νότια Κίνα. Βρίσκεται βόρεια του νησιού Χαϊνά. Το στενό συνδέει τον Κόλπο του Τονκίνο στα δυτικά με την Θάλασσα της Νότιας Κίνας στα ανατολικά. Έχει μέσο πλάτος 30 χιλιομέτρων και το κέντρο του βρίσκεται 20°09′N 110°16′E με μέγιστο υδάτινο βάθος γύρω στα 120 μέτρα. Το στενό είναι υποκείμενο σε κλείσιμο κατά τη διάρκεια ισχυρής δραστηριότητας τυφώνων.Οι φάλαινες και αλλικορίδες ήταν κάποτε κοινές στα στενά.

 Το στενό διασχίστηκε από τις δυνάμεις του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού την άνοιξη του 1950. Η ακτοπλοϊκή γραμμή Κουανγκτόνγκ-Χαϊνάν (μέρος του Σιδηροδρόμου Κουανγκτόνγκ-Χαϊνάν) συνδέουν σιδηροδρομικά αυτοκίνητα και αυτοκίνητα σε όλο το στενό. Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 υπήρχαν σχέδια για γέφυρα αλλά δεν καρποφόρησαν. Έχει συζητηθεί η κατασκευή γέφυρας ή σήραγγας αλλά το 2018 τα ταξίδια συνεχίζουν να γίνονται με αεροπλάνο ή πλοίο. Αυτό μπορεί να αφήσει τους κατοίκους και επισκέπτες απομονωμένους, όταν υπάρχουν έντονα καιρικά φαινόμενα. Χάικου, παλαιότερα γνωστή ως Τσιονγκτσόου Shi et al., The Role of Qiongzhou Strait in the Seasonal Variation of the South China Sea Circulation
Βλάντιμιρ Βελίτσκοβιτς

O Βλάντιμιρ Βελίτσκοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Владимир Величковић‎ ; 11 Αυγούστου 1935 - 29 Αυγούστου 2019) ήταν Σέρβος ζωγράφος, που ζούσε στο Παρίσι από το 1966 μέχρι το θάνατό του.

 Ο Βελίτσκοβιτς αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Από το 1963 έως το 1966, ήταν βοηθός στο κύριο εργαστήριο του Κρστο Χεγκεντούσιτς στο Ζάγκρεμπ. Το 1965, τιμήθηκε με ένα βραβείο στη Μπιενάλε του Παρισιού, όπου μετακόμισε στην επόμενη χρονιά. Ο Βελίτσκοβιτς κέρδισε την προσοχή του κοινού το 1967 με μια έκθεση στο Galerie du Dragon στο Παρίσι, η οποία τον καθιέρωσε ως έναν από τους κορυφαίους καλλιτέχνες του κινήματος τέχνης της αφηγηματικής διαμόρφωσης. Το 1983 εξελέγη καθηγητής στην Εθνική Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, και δίδαξε εκεί μέχρι το 2000. Το 1985 εξελέγη μέλος της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (SANU) και αξιότιμος γιατρός επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Κραγκούγιεβατς. Τιμήθηκε με το υψηλότερο γαλλικό βραβείο στον τομέα του πολιτισμού και των τεχνών, του Διοικητή του Τάγματος των τεχνών και των γραμμάτων. Τα έργα του εκτέθηκαν σε πολλές χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής από το 1951. Από τις 7 Δεκεμβρίου 2005 ήταν μέλος της Ακαδημίας των Καλών Τεχνών της Γαλλίας, τμήμα I, έδρα αριθμός 7. Το 2017 υπέγραψε τη Διακήρυξη για την Κοινή Γλώσσα των Κροατών, των Σέρβων, των Βοσνίων και των Μαυροβουνίου. Ο Βλάντιμιρ Βελίτσκοβιτς είχε πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Σλόβεν Γκράντετς - Koroška galerija, 2012. Μασσαλία - Galerie Anna-Tschopp, 2013. Βελιγράδι - Σερβική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών, 2013. Βελιγράδι - Zepter Muzej, 2013. Κολμάρ - Σύγχρονος Espace d'art André Malraux, 2013. Ριέκα - Μουσείο Σύγχρονης και Σύγχρονης Τέχνης, 2013. Βάρνα - Μπιενάλε διεθνές de l'Estampe, 2013. Βαλ ντ'Ιζέρ - Galerie Jane Griffiths, 2014. Στρασβούργο - Galerie Nicole Buck, 2014. Λυών - Galerie Anne-Marie et Roland Pallade, 2014. Κραγκούγιεβατς- Galerie Rima, 2014. Μόντρεαλ - Center d'art le 1700 La Poste, 2015.
Σκουριασμένος σουγιάς

O Σκουριασμένος σουγιάς (Ιαπωνικά:錆びたナイフ, Sabita naifu) είναι γκανγκστερική δραματική ταινία Ιαπωνικής παραγωγής του 1958 σε σκηνοθεσία του Τόσιο Μασούντα και σενάριο των Μασούντα και Σιντάρο Ισιχάρα. Πρωταγωνιστούν οι Γιουχίρο Ισιχάρα, Μίε Κιταχάρα, Ακίρα Κομπαγιάσι και ο Τζο Σισίντο. Η ταινία ήταν μέρος της σειράς των ιαπωνικών φιλμ νουάρ του στούντιο Νικάτσου, φτιαγμένη για να ανταγωνιστεί με δημοφιλείς αμερικανικές και γαλλικές ταινίες στο ιαπωνικό box office.

 Η πόλη Ουντάκα μαστίζεται από το οργανωμένο έγκλημα και ο εισαγγελέας Καρίτα μάταια προσπαθεί να βρει στοιχεία για να κλείσει στη φυλακή τα μεγάλα αφεντικά της Γιακούζα. Όταν όμως στην εισαγγελεία φτάνει μιά ανώνυμη επιστολή που περιγράφει ένα έγκλημα που κουκουλώθηκε ως αυτοκτονία, το κουβάρι αρχίζει να ξετυλίγεται και να αποκαλύπτει φρικτά εγκλήματα και αρχιμαφιόζους πέραν πάσης υποψίας. Ο μετανιωμένος για το εγκληματικό του παρελθόν Γιουκιχίκο Τατσιμπάνα, όντας ένα από τα πρόσωπα-κλειδιά για την εξάρθρωση της σκληρής συμμορίας, θα εμπλακεί στην υπόθεση σε μιά προσπάθειά του να ξεπλύνει την ντροπή που νιώθει ως φονιάς. Το βαρύ παρελθόν του όμως τον κρατάει δέσμιο των συμμοριών και ύποπτο στα μάτια της αστυνομίας. Γιουχίρο Ισιχάρα ως Γιουκιχίκο Τατσιμπάνα. Μίε Κιταχάρα ως Κέικο Νισίντα. Σότζι Γιασούι ως εισαγγελέας Καρίτα. Μαρί Σιράκι ως Γούρι. Τζο Σισίντο ως Σιμαμπάρα. Ακίρα Κομπαγιάσι ως Μακότο Τεράντα. Μασάο Σιμίτζου ως Σίντζο Μάνο Νοάκι Σουτζιούρα ως Σέιτζι Κατσουμάτα Τόσιο Τακαχάρα ως Τακάισι Σκουριασμένος σουγιάς στην IMDb
Ιστορική γλωσσολογία

Η ιστορική γλωσσολογία είναι ο κλάδος της γλωσσολογίας που μελετά την ιστορική εξέλιξη των γλωσσών και τη σχέση μεταξύ διαφορετικών γλωσσών. Κλάδος της είναι η συγκριτική γλωσσολογία, αν και τις περισσότερες φορές η μελέτη του ενός κλάδου απαιτεί προσφυγή και στον άλλο, έτσι ώστε να δίνεται και στους δύο κλάδους το κοινό όνομα «ιστορικοσυγκριτική γλωσσολογία». Κύριο εργαλείο της ιστορικής γλωσσολογίας είναι η επανασύνθεση, με την οποία με βάση τα γλωσσικά δεδομένα που γνωρίζουμε προσπαθούμε να επανασυνθέσουμε την αρχική μορφή της γλώσσας, την πρωτογλώσσα.

 Η ιστορική γλωσσολογία (που ονομάζεται επίσης διαχρονική γλωσσολογία) είναι η μελέτη της γλωσσικής αλλαγής εντός της ίδιας γλώσσας. Η ιστορική γλωσσολογία χρησιμοποιεί την εσωτερική επανασύνθεση ως εργαλείο: χρησιμοποιώντας τα δεδομένα μιας επιμέρους γλώσσας προσπαθεί να ανακατασκευάσει την πρωτογλώσσα. Έχει τέσσερις σκοπούς κυρίως: να περιγράψει τις παρατηρούμενες αλλαγές στις επιμέρους γλώσσες να περιγράψει την ιστορία των γλωσσικών κοινοτήτων να αποκαταστήσει την προϊστορία γλωσσών να αναπτύξει γενικές θεωρίες για το πώς και γιατί αλλάζει η γλώσσα.Είναι μια διαχρονική επιστήμη, η οποία προέρχεται από την επιστήμη της φιλολογίας. Ιστορική σημασιολογία Γεώργιος Μπαμπινιώτης, Συνοπτική ιστορία της Ελληνικής γλώσσας με εισαγωγή στην Ιστορικοσυγκριτική Γλωσσολογία, 5η Έκδ., Αθήνα 2002. McMahon, April M.S. 2005. Ιστορική γλωσσολογία: Η θεωρία της γλωσσικής μεταβολής. Αθήνα: Μεταίχμιο.
Ιν Αμένας

Το Ιν Αμένας (αραβικά: إن أمناس‎, Ιν Άμανας) είναι πόλη και κοινότητα στην ανατολική Αλγερία, στα σύνορα με τη Λιβύη. Η πόλη βρίσκεται 30 χλμ. δυτικά των συνόρων αν και δεν υπάρχει τελωνειακή διέλευση στην περιοχή. Ο δήμος είχε 7.385 κατοίκους το 2008, από 5.302 κατοίκους το 1998, παρουσιάζοντας ετήσιο ρυθμό ανάπτυξης 3,4%. Σύμφωνα με τον Αλγερινό μυθιστοριογράφο Μουλούντ Μαμμέρι το όνομα της πόλης είναι λέξη στη γλώσσα Τουαρέγκ που σημαίνει «τοποθεσία καμηλιέρηδων».Η εγκατάσταση φυσικού αερίου πλησίον του δήμου δέχθηκε επίθεση από ισλαμιστές μαχητές στις 16 Ιανουαρίου 2013.

 Το Ιν Αμένας έχει ζεστό ερημικό οκλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh). Τα καλοκαίρια είναι μακρά και πολύ ζεστά με μέσες υψηλές θερμοκρασίες πάνω από 40° C κατά τους μήνες Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο. Οι χειμώνες παραμένουν ζεστοί και σύντομοι κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά οι νύχτες μπορεί να είναι αρκετά κρύες, με μέσες χαμηλές θερμοκρασίες κάτω από 4° C τον Ιανουάριο, τον πιο ψυχρό μήνα του έτους. Η μέση τιμή ετήσιας βροχόπτωσης στο Ιν Αμένας είναι 23,2 mm καθώς η πόλη βρίσκεται εντός του μεγάλου κεντρικού υπερξηρού πυρήνα της ερήμου Σαχάρας. Ο ουρανός είναι καθημερινά αίθριος στο Ιν Αμένας όλο το χρόνο και η σχετική υγρασία είναι πολύ χαμηλή, ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Η περιοχή εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Ιν Αμένας από το οποίο οι αεροπορικές εταιρείες Air Algérie και Tassili Airlines εκτελούν πτήσεις εσωτερικού. Το Ιν Αμένας είναι το σημείο εκκίνησης του πετρελαιαγωγού Ιν Αμένας-Χαούντ Ελ Χαμρά και του αγωγού φυσικού αερίου Ιν Αμένας-Χάσι Μεσαούντ.Η κοινοπραξία φυσικού αερίου που είναι γνωστή ως In Amenas Gas, η οποία περιλαμβάνει τέσσερα κύρια πεδία φυσικού αερίου, καθώς και εγκαταστάσεις συλλογής και επεξεργασίας στο Τιγκεντουρίν, 25 χλμ. από την πόλη, δημοπρατήθηκε το 2006. Η κοινοπραξία ανήκει στις Sonatrach, BP και Statoil. Το 7,0% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την τριτοβάθμια εκπαίδευση και ένα άλλο 16,9% έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το συνολικό ποσοστό αλφαβητισμού είναι 80,0%, το οποίο είναι 85,0% στους άνδρες και 72,8% μεταξύ των γυναικών.