Ο πιο θυμωμένος σκύλος στον κόσμο

Ο πιο θυμωμένος σκύλος στον κόσμο (‘The Angriest Dog In The World’ ) είναι κόμικ-στριπ του Αμερικανού σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιντς. Διήρκεσε από το 1983 μέχρι το 1992.

 Όλα τα στριπ του Πιο Θυμωμένου σκύλου άρχιζαν με ένα καρέ που έγραφε τα εξής: ‘Ο σκύλος που είναι τόσο θυμωμένος που δεν μπορεί να κουνηθεί. Δεν μπορεί να φάει. Δεν μπορεί να κοιμηθεί. Μόλις που καταφέρνει να γρυλίσει. …Δεσμευμένος τόσο σφιχτά από ένταση και θυμό, πλησιάζει την κατάσταση της νεκρικής ακαμψίας.’ Ορισμένες εφημερίδες δε δημοσίευαν το πρώτο αυτό καρέ. Τα υπόλοιπα τέσσερα καρέ παραμένουν μόνιμα τα ίδια με το εξής σκηνικό: Η πίσω αυλή μιας μονοκατοικίας, όπου ένα εξαγριωμένο σκυλί κοντεύει να ξεριζώσει την αλυσίδα του. Σε πρώτο πλάνο έχουμε ένα δέντρο, ενώ στο βάθος φαίνονται εργοστάσια με τις καμινάδες τους να μολύνουν την ατμόσφαιρα, δίνοντας ταυτόχρονα μια νότα αστικού τοπίου στο κόμικ. Ο σκύλος δεν κινείται ποτέ ενώ από το στόμα του βγαίνει ένα μπαλονάκι με αποσιωπητικά. Στο τελευταίο καρέ έχει νυχτώσει, αλλά από το λιγοστό φως που πέφτει από το εσωτερικό του σπιτιού βλέπουμε ότι ο σκύλος παραμένει στη θέση του ακίνητος. Αυτό που άλλαζε κάθε φορά ήταν οι διάλογοι στα μπαλονάκια που έβγαιναν από το παράθυρο του σπιτιού. Σ’ αυτά μπορούσε κανείς να δει συλλογισμούς των μελών της (αόρατης στον αναγνώστη) οικογένειας, της οποίας ιδιοκτησία είναι ο σκύλος, δηλ. των Bill, Sylvia, Pete και Billy junior. Σε κάποιες παραλαγές του κόμικ, το ίδιο το στριπ έπαιρνε φωτιά έτσι ώστε να καίγονται τα 1-2 τελευταία καρέ. Ο David Lynch είχε την ιδέα γι’ αυτό το στριπ το 1973, όταν η ζωή του ήταν γεμάτη, όπως λέει, από ανεξήγητο θυμό. Συμβουλεύτηκε έναν ψυχίατρο για να βρει την πηγή αυτού του θυμού, αλλά σταμάτησε τις επισκέψεις όταν ο γιατρός του είπε ότι η θεραπεία μπορεί να επηρεάσει τη δημιουργικότητά του. Ο Lynch λέει ότι ‘η μνήμη του θυμού είναι αυτή που δημιούργησε τον Πιο Θυμωμένο Σκύλο κι όχι ο ίδιος ο θυμός πια. Ένα είδος πικρής αντιμετώπισης της ζωής.’ Ο θυμός τελικά εγκατέλειψε τον Lynch όταν άρχισε διαλογισμό. ‘Ναι, είναι ανώμαλο, αλλά το χιούμορ του στριπ βασίζεται στην αρρώστια της θλιβερής κατάστασης της δυστυχίας και της μιζέριας των ανθρώπων.’ Σχετικά με το λόγο που ο σκύλος είναι τόσο οργισμένος ο Lynch λέει ‘Αυτό είναι μυστήριο, μερικές ενδείξεις έρχονται από τον κόσμο γύρω του.’ Ο Πιο Θυμωμένος Σκύλος δημοσιευόταν εβδομαδιαία σε εναλλακτικές εφημερίδες μεγάλων πόλεων, όπως L.A. Reader, Creative Loafing, New York Press και Westworld. Διήρκεσε από το 1983 μέχρι το 1992, οπότε και η σειρά διακόπηκε. ‘Δεν το παράτησα εγώ, αυτοί με παράτησαν! Όταν πρωτοξεκίνησε υπήρχε ένας αρχισυντάκτης στην εφημερίδα που το ενέκρινε-ούτε θυμάμαι τώρα το όνομά του. Αυτός έφυγε και ήρθε άλλος που του επέτρεψε να συνεχίσει. Τότε έφυγε κι εκείνος και ήρθε ένας άλλος- και το συνέχισε κι αυτός. Τότε επέστρεψε ο αρχικός αρχισυντάκτης και το διέκοψε. Ήθελα να το συνεχίσω, γιατί με ανάγκαζε να σκέφτομαι κάθε βδομάδα κάτι διαφορετικό και συνήθως επικέντρωνα σ’ αυτό Δευτέρα πρωί. Μετά τηλεφωνούσα και γέμιζαν τα λόγια στα μπαλονάκια. Καμιά φορά αργούσα μέχρι και την Τετάρτη, αλλά και τότε υπήρχε ακόμη χρόνος να μπει στην εφημερίδα.’ Μερικά από τα στριπ τυπώθηκαν ξανά για τις ανάγκες μιας ανθολογίας της Dark Horse (cheval noir No 20). Την περίοδο 2001-2003 μάλιστα ο David Lynch άρχισε να παράγει νέα στριπ για την ιστοσελίδα του , όπου κάθε βδομάδα ανέβαζε μία καινούργια περιπέτεια του Σκύλου. Το στριπ λατρεύτηκε από πολλούς για την ασυναρτησία του, αλλά πολλοί θεώρησαν ότι είναι επιτηδευμένο. Το Dinosaur Comics του Ryan North κάνει τιμητική αναφορά στο κόμικ του Λυντς σε ένα στριπ όπου ο T-Rex παίρνει τον Πιο Θυμωμένο Σκύλο Του Κόσμου για κατοικίδιο. [1] ‘Περιέργως, χάρη στο γεγονός ότι μόλις πρόσφατα ανακαλύψαμε ότι ο Pete είναι πράγματι ηλίθιος, μπορούμε τώρα να εκτιμήσουμε γιατί τα επιχειρήματά του δεν είναι ποτέ πειστικά.’ ‘Bill; Γνωρίζεις μήπως τίποτε τομείς σ΄ αυτό το τετραδιάστατο χωροχρονικό συνεχές που να αντιπροσωπεύουν το “τώρα” αντικειμενικά;’ ‘Όχι… Τουλάχιστον όχι προς το παρόν.’ ‘Ο μόνος τρόπος που ξεπέρασες τις προσδοκίες μου ήταν στο βάρος.’ ‘Δυστυχώς, η ζωή περιέχει ένα αναπόφευκτο στοιχείο αδυναμίας πρόβλεψης.’ ‘Η ψυχολογική προέλευση της έννοιας του χώρου, ή της ανάγκης γι’ αυτήν, απέχει από το να είναι τόσο προφανής όσο φαίνεται.’ ‘Pete has a police record.’ ‘What does he have a police record for?’ ‘I guess he likes Sting and their music.’ www.lynchnet.com The City Of Absurdity Η ιστοσελίδα του Ντέιβιντ ΛιντςΜερικά στριπ στο davidlynch.deThe city of Absurdity, εκτενής ιστοσελίδα για το έργο του Ντέιβιντ ΛυντςΣυλλογή από στριπ στο City of Absurdity.