Πιερ Αλίξ

Ο Πιερ Αλίξ (γαλλ. Pierre Allix, 1641 – 3 Μαρτίου 1717) ήταν Γάλλος Προτεστάντης πάστορας, θεολόγος και συγγραφέας, προσκείμενος στον Καλβινισμό. Το ύστερο μέρος της ζωής του το έζησε στην Αγγλία, όπου ανακηρύχθηκε διδάκτορας της θεολογίας από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και του εκχωρήθηκε η εφημερία στον Καθεδρικό Ναό του Σόλσμπερυ. Στον Αλίξ οφείλεται η ανακάλυψη ότι ο Κώδικας του Εφραίμ του Σύρου είναι παλίμψηστος.

 Ο Αλίξ γεννήθηκε στην πόλη Αλανσόν της Γαλλίας και έγινε πάστορας, που εφημέρευσε πρώτα στο Σαιν-Αγκομπίλ της Καμπανίας και κατόπιν στο Σαραντόν, κοντά στο Παρίσι. Η ανάκληση του Εδίκτου της Νάντης το 1685 τον ανάγκασε να καταφύγει στο Λονδίνο. Εκεί ίδρυσε έναν ναό στην οδό Jewin του Aldersgate. Πολύ σύντομα καθιερώθηκε και αναδείχθηκε στον γνωστότερο Ουγενότο ιεροκήρυκα σε όλη την Αγγλία, αποκτώντας στενή γνωριμία με τον Σαρλ λε Σεν και φήμη ως υπέρμαχος της ανεξιθρησκίας.Το 1690 ο Αλίξ ανακηρύχθηκε διδάκτορας της θεολογίας από το Κολέγιο Εμμανουήλ του Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και του εκχωρήθηκε η εφημερία και το αξίωμα του θησαυροφύλακα στον Καθεδρικό Ναό του Σόλσμπερυ από τον Επίσκοπο Γκίλμπερτ Μπέρνετ.Στον Αλίξ οφείλεται η ανακάλυψη ότι ο Κώδικας του Εφραίμ του Σύρου είναι παλίμψηστος. Ο πάστορας απεβίωσε στο Λονδίνο σε ηλικία 75 ετών. Είχε δημιουργήσει μια μεγάλη προσωπική βιβλιοθήκη, τα βιβλία της οποίας πωλήθηκαν μετά τον θάνατό του στο λιανικό εμπόριο. Τα πολυάριθμα έργα του Αλίξ γράφηκαν άλλα στη γαλλική γλώσσα, άλλα στη λατινική και άλλα στην αγγλική. Τα περισσότερα είναι απολογητικού χαρακτήρα, ενώ επεχείρησε σε συνεργασία με τον Κλωντ να αποδώσει τη Βίβλο στη γαλλική γλώσσα. Εναντίον του Μποσσυέ δημοσίευσε τα Κάποια σχόλια επί της εκκλησιαστικής ιστορίας των αρχαίων Εκκλησιών του Πεδεμοντίου (1690) και τα Σχόλια επί της εκκλησιαστικής ιστορίας των αρχαίων Εκκλησιών των Αλβιγενσιανών (1692), με σκοπό να καταδείξει ότι οι Αλβιγενσιανοί δεν ήταν Μανιχαίοι, αλλά ιστορικώς ταυτόσημοι με τους Βαλδενσίους. Ακολουθεί πλήρης κατάλογος των έργων του Αλίξ με τον τίτλο του πρωτοτύπου τους. Reponse à la Dissertation par Bertram, et Jean Scott, ou Erigene, 1670 Ratramme, ou Bertram Prêtre; du corps et du sang du Seigneur, 1672 Dissertatio de Trisagii origine, 1674 Dissertatio de Sanguine Domini Nostri Jesu Christi Dissertatio de Tertulliani vita et scriptis Les Malheurs de l'impenitence, sermon de jeune, sur Proverbes i. 24–28, prononcé à Charenton en 1675 Les devoirs du Saint Ministère, sermon de consecration, sur Tit. ii. 7, 8, prononcé à Charenton en 1676 Dissertatio de Conciliorum quorumvis definitionibus ad examen revocandis, 1680 Anastasii Sinaiticæ anagogicarum contemplationum in Hexahemeron lib. xii, 1682 Défense de la Réformation, sermon sur Jeremie v. 16, prononcé à Charenton en 1682 Douze Sermons de P. A. sur divers textes, 1685 Determinatio F. Joannis Parisiensis de modo existendi corporis Christi in sacramento altaris, 1686 (επιχειρήματα για το ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία δεν είχε το δόγμα της Μετουσιώσεως πριν από τη Σύνοδο του Τριδέντου) Les maximes du vrai Chrétien, 1687 L'Adieu de St. Paul aux Ephesiens, 1688 (ομιλία που επρόκειτο να κηρυχθεί στο Σαραντόν την ημέρα που έκλεισε ο προτεσταντικός ναός) A Discourse concerning Penance, 1688 A Discourse concerning the Merit of Good Works, 1688 An Historical Discourse concerning the Necessity of the Minister's Intention in administering the Sacrament, 1688 Reflections upon the Books of the Holy Scripture to establish the Truth of the Christian Religion, 2 τόμοι (ο πρώτος εκδόθηκε στη γαλλική γλώσσα το 1687, ενώ ο δεύτερος στην αγγλική το 1688) Preparation for the Lord's Supper, 1688 An Examination of the Scruples of those who refuse to take the Oaths, 1689 Some Remarks upon the Ecclesiastical History of the ancient Church of Piedmont, 1690 Remarks upon the Ecclesiastical History of the Albigenses, 1692 (σε αυτό και το προηγούμενο βιβλίο ο Αλίξ προσπαθεί να αποδείξει ότι οι Βαλδένσιοι και οι Αλβιγενσιανοί είχαν διατηρήσει αναλλοίωτη τη χριστιανική αλήθεια από τους αποστολικούς χρόνους) The Judgment of the ancient Jewish Church against the Unitarians, 1689 (εδώ ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι οι Εβραίοι πίστευαν ανέκαθεν στη θεϊκή φύση του αναμενόμενου Μεσσία τους) De Messiæ duplice Adventu (υποστηρίζει ότι η Δευτέρα Παρουσία θα λάβαινε χώρα το έτος 1720, ή το αργότερο το 1736) Animadversions on Mr. Hill's Vindication of the Primitive Fathers against Reverend Gilbert, 1695 Dissertatio in Tatianum Preface and Arguments on the Psalms, 1701 Nectarii Patriarchæ Hierosolymitani Confutatio Imperii Papæ, 1702 Augustini Hermanni Franche [of Halle] Manuductio ad lectionem SS. edita studio P. A., 1706 Dissertatio de Domini Nostri anno et mense natali, 1707 A Confutation of the Hopes of the Jews, 1707 Prophecies applied by Mr. Whiston, &c., considered, 1707 An Examination of Several Scripture Prophecies: Which the Reverend M.W. Hath Applyed to the Times After the Coming of the Messiah, 1707. Reflexions critiques et théologiques sur la controversie de l'Eglise (αχρονολόγητο) Το λήμμα «Αλλίξ Πέτρος» στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 4, σελ. 415 Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμα: Chisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Allix, Pierre» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press Εργογραφία του Αλίξ στην Post-Reformation Digital Library Το λήμμα για τον Π. Αλίξ στο Dictionary of National Biography, τόμ. 1, εκδ. Smith, Elder & Co., Λονδίνο 1885