IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λεκ

Το Λεκ (αλβ. lek, πληθυντικός lekë) είναι το νόμισμα της Δημοκρατίας της Αλβανίας. Ο Κωδικός ISO 4217 του Λεκ είναι ALL. Διαιρείται σε 100 τσιντάρκα (αλβ. qindarka, ενικός qindarkë), αν και αυτά δεν εκδίδονται πλέον. Το όνομα τσιντάρκα προέρχεται από την αλβανική λέξη qind, που σημαίνει «εκατό».

 Μέχρι το 1912, η Αλβανία χρησιμοποιούσε την Λίρα, το νόμισμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μετά την ανεξαρτησία της, ακολούθησε περίοδος πολιτικού χάους, η οποία δεν επέτρεψε την κοπή εθνικού νομίσματος, πράγμα που έγινε το 1926. Κατά την περίοδο αυτή, στην επικράτεια της Αλβανίας κυκλοφορούσαν διάφορα νομίσματα, ενώ είχε εκδοθεί και τοπικό νόμισμα, όπως το «Φράγκο Κορυτσάς», το «Σκεντέρ Κορυτσάς» και το «Φράγκο Αυλώνας». Το Λεκ εισήχθη για πρώτη φορά το 1926, σε ισοτιμία 1:1 με την Ιταλική Λιρέτα. Όταν η Ιταλία κατέλαβε την Αλβανία το 1938, το λεκ υποτιμήθηκε στο 1:0,8 έναντι της λιρέτας. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εκδόθηκε εκ νέου το Λεκ, το οποίο την περίοδο 1946-1948 ήταν ανταλλάξιμο 1:1 με το Δηνάριο Γιουγκοσλαβίας, ενώ κατόπιν προσδέθηκε στο Ρούβλι της Σοβιετικής Ένωσης, σε αναλογία 12,5 λεκ προς ένα Ρούβλι. Μετά την αναπροσαρμογή της ισοτιμίας του ρουβλίου το 1961, το Λεκ αναπροσάρμοσε και αυτό την ισοτιμία του το 1965, ώστε να παραμείνει η ισοτιμία 12,5:1 με το ρούβλι. Έτσι, εισήχθη το νέο Λεκ, το οποίο αντιστοιχούσε σε 10 παλαιά. Αυτό το Λεκ κυκλοφορεί μέχρι σήμερα, αν και μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος υπέφερε από υπερπληθωρισμό. Το 1992 εκδόθηκε ένα νέο νόμισμα, το οποίο ονομάστηκε «λεκ βαλούτα» (lek valuta) και αντιστοιχούσε σε 50 Λεκ. Εκδόθηκαν χαρτονομίσματα των 10 και 50, αλλά τελικά δεν αντικατέστησε το Λεκ και δεν εκδόθηκαν περαιτέρω χαρτονομίσματα. Το 1995 και το 1996, εισήχθησαν νέα κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 20 και 50 lekë, με ένα διμεταλλικό 100 lekë που προστέθηκε το 2000. Το νόμισμα 1 λεκ δεν χρησιμοποιείται πρακτικά. Σειρά 1996-1997 Σειρά 2019-2022. Krause, Chester L. and Clifford Mishler (1991). Standard Catalog of World Coins: 1801-1991 (18th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-150-1. Pick, Albert (1994). Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. Colin R. Bruce II and Neil Shafer (editors) (7th ed. ed.). Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9. Ιστορικά και τρέχοντα χαρτονομίσματα της Αλβανίας (Γερμανικά) (Αγγλικά)
Σαλούμ

Η Σαλούμ ή Ελ Σαλούμ ή Σολούμ (αραβικά : السلوم) είναι μικρή πόλη και λιμένας της Αιγύπτου στο Κυβερνείο Ματρούχ. Βρίσκεται στον Κόλπο της Σαλούμ στα σύνορα της Αιγύπτου και Λιβύης, απέχει 300 χλμ από την Αλεξάνδρεια, 145 από την Τομπρούκ και 12 χλμ από τα σύνορα. Έχει 14393 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2006.

 Από τους Ρωμαίους ήταν γνωστή σαν "Μπαρανίς" χρησιμοποιήθηκε ως λιμένας και σήμερα διασώζονται λίγα ερείπια της εποχής. Στον Πρώτο παγκόσμιο πόλεμο το λιμάνι δέχτηκε επίθεση από το γερμανικό υποβρύχιο SM U-35, δύο Βρετανικά πολεμικά πλοία καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές. Στην πόλη υπάρχει στρατιωτικό νεκροταφείο του Β΄ παγκοσμίου πολέμου όπου η πόλη είχε καταληφθεί από τους Ιταλούς. Οι Ιταλοί είχαν βομβαρδίσει επανειλημμένα τη πόλη όπου είχε έδρα τμήμα του Βρετανικού στρατού. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Sallum στο Wikimedia Commons
Κέρκι

Το Κέρκι, γνωστό μέχρι το 2017 ως Αταμυράτ (Κυριλλικά τουρκμενικά: Атамырат), καθώς επίσης και ως Αταμουράτ (ρωσικά: Атамурат‎), είναι μια πόλη στο ανατολικό Τουρκμενιστάν. Η πόλη βρίσκεται στην Επαρχία Λεμπάπ. Παλαιότερα ήταν γνωστό ως Κέρκι ή Ζαμμ. Βρίσκεται σε μια πεδιάδα στην αριστερή όχθη του ποταμού Αμού Ντάρια.

 Στις κοντινές πόλεις και χωριά περιλαμβάνεται το Μούκρι, το Αμιντέργια, το Σούρχι και το Κιίκτσι.Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο του Κέρκι το οποίο βρίσκεται 2 μίλια (3 χλμ) από το κέντρο της πόλης. Τον Αύγουστο του 2012, η εθνική εταιρεία Τουρκμενιστάν Airlines ανακοίνωσε ένα διεθνή διαγωνισμό για να σχεδιάσει και να κατασκευάσει ένα νέο συγκρότημα με ικανότητα εξυπηρέτησης 100 επιβατών ανά ώρα. Τον Φεβρουάριο του 2013, ανατέθηκε μια οδική γέφυρα που θα συνδέει την πόλη με το χωριό Κερκίτσι. Το 1999, η σιδηροδρομική γραμμή από το Τουρκμεναμπάτ προς το Κέρκι ολοκληρώθηκε, συνδέοντας το Κέρκι με το βασικό σιδηροδρομικό δίκτυο του Τουρκμενιστάν, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί παράκαμψη από το Ουζμπεκιστάν. Στα τέλη του 2016, μια σιδηροδρομική γραμμή χτίστηκε νότια, προς το Ιμαμναζάρ στα σύνορα με το Αφγανιστάν και μια άλλη προς την Ακίνα, μετατρέποντας το Κέρκι σε ένα σιδηροδρομικό κόμβο. Αυτό αναμένεται να γίνει μέρος του σιδηροδρομικού διαδρόμου διαμέσου του βόρειου Αφγανιστάν. Το σημερινό όνομα της πόλης, Κέρκι, είναι μια τουρκοποιημένη εκδοχή του περσικού ονόματος Καρκούχ (کرکوه) που σημαίνει "Κουφό Βουνό". Η πόλη μετονομάστηκε το 1999 σε Αταμιράτ από τον τότε πρόεδρο του Τουρκμενιστάν, Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ, προς τιμήν του πατέρα του Αταμιράτ Νιγιαζόφ, ο οποίος είχε εργαστεί ως δάσκαλος εκεί, προτού σκοτωθεί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατάλογος πόλεων του Τουρκμενιστάν Δορυφορικός χάρτης στο Maplandia.com
Δικέφαλος βραχιόνιος μυς

Ο δικέφαλος βραχιόνιος μυς ή απλά δικέφαλος είναι ένας ισχυρός μυς του άνω άκρου, βρίσκεται στο εσωτερικό του χεριού μεταξύ του ώμου και του αγκώνα, και με τη σύσπασή του «κλείνει», «μαζεύει» το χέρι. Έχει δύο κεφαλές, που εμφανίζονται ως προεξοχές όταν συσπάται και του δίνουν το χαρακτηριστικό του σχήμα. Ο δικέφαλος μυς του χεριού ωθείται σε λειτουργία από το μυοδερματικό νεύρο, το οποίο προέρχεται από το έξω δευτερεύον στέλεχος του βραχιόνιου πλέγματος. Ο ανταγωνιστής μυς του δικέφαλου βραχιόνιου είναι ο τρικέφαλος βραχιόνιος μυς που «ανοίγει» ή «τεντώνει» το χέρι και βρίσκεται στην εξωτερική πλευρά του χεριού, ακριβώς πίσω από τον δικέφαλο.

 Ο μυς βρίσκεται στο πρόσθιο διαμέρισμα του βραχίονα και έχει δύο κεφαλές. Η βραχεία κεφαλή εκφύεται από την κορακοειδή απόφυση της ωμοπλάτης. Η μακριά κεφαλή εκφύεται με τη μορφή τένοντα από το υπεργλήνιο φύμα της ωμοπλάτης. Ο τένοντας της μακριάς κεφαλής πέρνα μέσα από την άρθρωση του ώμου πάνω από τη βραχιόνια κεφαλή και πορεύεται μέσα στη δικεφαλική αύλακα, μεταξύ του μείζονος και ελάσσονος βραχιόνιου ογκώματος και φτάνει στο βραχίονα όπου σχηματίζει μυϊκή γαστέρα. Η μυϊκή γαστέρα της μακράς κεφαλής ενώνεται με τη βραχεία κεφαλή σε ενιαία γαστέρα. Οι δύο κεφαλές συγκλίνουν και σχηματίζουν ενιαίο τένοντα που καταφύεται στο κερκιδικό όγκωμα. Παναγιώτης Ν. Γιαννακόπουλος Ορθοπαιδικός, Χειρουργός Άνω Άκρου. «Τενοντίτιδα της μακράς κεφαλής του δικεφάλου». hand-surgery.gr. Ανακτήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2012. R.L. Drake, W. Vogl, A.W.M. Mitchell (2005). Gray's Ανατομία. Π.Χ. Πασχαλίδης. σελίδες 651, 671–2. ISBN 960-399-473-1.
Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές 2001

Στις 9 Σεπτεμβρίου 2001 διεξήχθησαν οι Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές. Κανονικά θα διεξάγονταν το 1999, όταν θα έληγε η πενταετής θητεία του Προέδρου που εξελέγη το 1994. Αντί αυτού, με τη συνταγματική τροποποίηση που εισήχθηκε το 1996, και εγκρίθηκε με το δημοψήφισμα του ίδιου έτους, η θητεία του Προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο παρατάθηκε για άλλα δύο χρόνια. Ο Λουκασένκο επανεκλέχθηκε από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας το 77,4% των ψήφων. Η προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν 83,9%.

 Οι εκλογές συνοδεύτηκαν από διαμαρτυρίες για πολυάριθμες παραβάσεις: ότι οι εκλογικές επιτροπές ενήργησαν παράνομα, ότι ο Λουκασένκο καταχράστηκε το αξίωμά του κατά την προεκλογική περίοδο, ότι οι εκλογές δεν ήταν ισότιμες για όλους τους υποψήφιους. Σχολιάστηκε ότι: το πολιτικό καθεστώς δεν είναι συνηθισμένο στην αντιπολίτευση και κάνει ότι μπορεί για να την εξοντώσει. Τα εκτελεστικά όργανα με εκτεταμένες δυνάμεις, που δεν έχουν εξισορροπηθεί με ανάλογους νομοθετικούς μηχανισμούς ελέγχου, επέτρεψαν να γίνουν πολλές αυθαίρετες αλλαγές στη διοργάνωση. Το νομοθετικό πλαίσιο δεν διασφάλισε την αντικειμενικότητα της εκλογικής επιτροπής, την ακεραιότητα της ψηφοφορίας, τη διαφάνεια στη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων και την ανάλυση των αποτελεσμάτων, τις ελεύθερες και δίκαιες συνθήκες κατά την προεκλογική περίοδο. Η ελευθερία που επιτράπηκε στους παρατηρητές των εκλογών ήταν περιορισμένη.Ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) σχολίασε ότι η διοργάνωση των εκλογών ήταν «εντάξει», αλλά επέκρινε το προεκλογικό περιβάλλον: «δεν ήταν δημοκρατικά. Δεν μπορείς να πεις ελεύθερα και δίκαια». Επίσης, σχολίασαν ότι: «η απομόνωση της χώρας είναι αντίθετη με τα συμφέροντα του Λευκορωσικού λαού και δεν συνεισφέρει στην ανάπτυξη των δημοκρατικών διαδικασιών». Φωτογραφίες από τις Λευκορωσικές προεδρικές εκλογές 2001 Αρχεία της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής για τις προεδρικές εκλογές του 2001
Τζόζεφ Ντ. Πιστόουν

Ο Τζόζεφ «Τζο» Ντομινίκ Πιστόνε (αγγλικά: Joseph "Joe" Dominick Pistone ‎· γενν. 17 Σεπτεμβρίου 1939), αναφερόμενος στα ελληνικά και ως Πιστόνε (από την ιταλική προφορά του επωνύημου του), είναι Αμερικανός πράκτορας του FBI, γνωστός για την μυστική αποστολή του να εισχωρήσει μέσα στους κύκλους της Αμερικανικής Μαφίας από τον Σεπτέμβριο του 1976 έως τον Ιούλιο του 1981. Είναι επίσης γνωστός και ως Ντόνι Μπράσκο (Donnie Brasco), ένα από τα ψευδώνυμα του κατά την διάρκεια της αποστολής του.

 Ο Πιστόουν γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1939. Ήταν πράκτορας του FBI για 17 χρόνια. Οι πληροφορίες του Πιστόουν οδήγησαν σε παραπάνω από 20 καταδίκες μαφιόζων και σε σημαντικές πληροφορίες εναντίον διαβόητα ισχυρών "αφεντικών", όπως ο Σάντο Τραφικάντε. Η εμπειρία του μέσα στην Μαφία οδήγησε και άλλους πράκτορες να κάνουν το ίδιο. Ο πρώην διευθυντής του FBI Τζ. Έντγκαρ Χούβερ απαγόρευε αποστολές σαν του Πιστόουν, πιστεύοντας ότι διέφθειραν τους πράκτορες, αλλά μετά από αυτήν την επιτυχία, το FBI άνοιξε τον δρόμο στην πτώση της Μαφίας. Η ιστορία του Πιστόουν έχει εμπνεύσει την κινηματογραφική ταινία Ντόνι Μπράσκο, ενώ ο ίδιος έχει εμφανιστεί πολλές φορές στην τηλεόραση και σε βίντεο του Μάικλ Φραντσίζ στην διαδικτυακή πλατφόρμα του YouTube. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Joseph D. Pistone στο Wikimedia Commons
Καρολίνα Ρόις του Γκράιτς

H Καρολίνα (γερμ. Caroline Reuss von Greiz, 13 Ιουλίου 1884 - 17 Ιανουαρίου 1905) από τον Οίκο του Ρόις ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Γκράιτς και με τον γάμο της έγινε Μεγάλη Δούκισσα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ.

 Η Καρολίνα Ελισάβετ Ίντα ήταν η τρίτη κόρη του Ερρίκου ΚΒ΄ του Γκράιτς και της Ίντας, κόρης του Αδόλφου Α΄ του Σάουμπουργκ-Λίππε. Παντρεύτηκε το 1903 τον Γουλιέλμο Ερνέστο της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ. Η Καρολίνα απεβίωσε σχεδόν δύο έτη μετά, χωρίς απογόνους. "Sad Fate of Two Grand Duchesses". Chicago Daily Tribune. 72 (233). Chicago. 29 September 1913. p. 6. Retrieved 27 August 2015 – via Newspapers.com. open access Lundy, Darryl. "The Peerage: Karoline Prinzessin Reuss zu Greiz". Retrieved 28 July 2010.
Ρίτσαρντ Γουίλιαμς (προπονητής τένις)

Ο Ρίτσαρντ Γουίλιαμς (αγγλ. Richard Dove Williams Jr.), γεννημένος στις 14 Φεβρουαρίου 1942, είναι Αμερικανός προπονητής τένις και ο πατέρας των διάσημων τενιστριών Βένους και Σερένα Ουίλιαμς.

 Ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά και ο μόνος γιος της Τζούλια Μέι Μέτκαλφ (πέθανε το 1985) και του Ρίτσαρντ Ντόουβ Ουίλιαμς, που ήταν πρεσβύτερος από το Σρίβπορτ της Λουιζιάνα. Αποφοίτησε από το λύκειο και μετακόμισε στο Σαγκινόου του Μίσιγκαν και αργότερα στην Καλιφόρνια. Ήταν ένας αυτοδίδακτος προπονητής. Έλαβε "ιδιαίτερα" μαθήματα τένις από έναν άντρα γνωστό ως Old Whisky και αποφάσισε ότι οι κόρες του θα γίνουν επαγγελματίες του τένις, όταν είδε τη Βιρτζίνια Ρούζιτς να παίζει στην τηλεόραση.Ισχυρίζεται ότι έγραψε ένα σχέδιο 85 σελίδων και άρχισε να δίνει μαθήματα τένις στην Βένους και τη Σερένα όταν ήταν ακόμη τεσσεράμισι ετών και άρχισε να τους πηγαίνει στα δημόσια γήπεδα του τένις. Σύντομα τους πήρε και στα τουρνουά τένις του Shreveport. Το 1995, ο Ουίλιαμς ενώ τις είχε εγγράψει σε ακαδημία τένις, τις απέσυρε και άρχισε να τις προπονεί ο ίδιος. Ο Γουίλιαμς έχει παντρευτεί τρεις φορές. Τον Ιούλιο του 2016 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο. Η Lakeisha Williams, σύζυγός του τότε, δήλωσε ότι η κατάστασή του ήταν σταθερή. Ωστόσο, στη συνέχεια ο Ρ. Ουίλιαμς υπέστη και άλλα εγκεφαλικά. Η βιογραφική ταινία του Ρίτσαρντ Ουίλιαμς, Η Μέθοδος των Γουίλιαμς,(πρωτότυπος τίτλος:King Richard) με πρωταγωνιστή τον ηθοποιό Γουίλ Σμιθ στον ομώνυμο ρόλο κυκλοφόρησε στον κινηματογράφο στις 19 Νοεμβρίου 2021 από την Warner Bros. Ο Σμιθ έλαβε την αναγνώριση των κριτικών για την ερμηνεία του και κέρδισε το Όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου, ενώ η ίδια η ταινία ήταν υποψήφια για το Όσκαρ καλύτερης ταινίας. With Bart Davis, Black and White: The Way I See It (New York: Atria Books, 2014, (ISBN 978-1476704203)).
Ούρσουλα του Βρανδεμβούργου

Η Ούρσουλα (17 Οκτωβρίου 1488 – 18 Σεπτεμβρίου 1510) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου.

 Γεννήθηκε στο Βερολίνο και ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη-Κικέρωνα, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Μαργαρίτας των Βέττιν, κόρης του λαντγκράβου της Θουριγγίας. Σε ηλικία 19 ετών, στις 16 Φεβρουαρίου 1507 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄ δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και είχαν παιδιά: Σοφία 1508–1541, παντρεύτηκε τον Ερνέστο Α΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Μάγκνους Γ΄ 1509-1550, πρώτος λουθηρανός διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν. Ούρσουλα 1510-1586, ηγουμένη του αββαείου του Ρίμπνιτς.Πέθανε στο Γκύστροβ το 1510 σε ηλικία 21 ετών, λιγότερο από ένα μήνα μετά τη γέννηση του τρίτου παιδιού της.
Μοχάμεντ Μοχάμουντ Γκουλέρ

Ο Δρ Μοχάμετ Σιέχ Μοχάμουντ Γκουλέντ (Γκακμαντέρ) (Dr Mohamed Shiekh Mohamud Guled (Gacmadheere), στα σομαλικά Maxamed Maxamuud Guuleed [Gacmadheere], στα αραβικά: محمد محموغعمدار ) είναι πολιτικός από τη Σομαλία, που διορίστηκε πρωθυπουργός το 2008 αλλά παραιτήθηκε λίγες ημέρες μετά το διορισμό του. Εκτός από τα σομαλικά, ομιλεί αραβικά, ιταλικά, ρουμανικά και αγγλικά. Μεταξύ άλλων χρημάτισε υπουργός Εσωτερικών.

 Γεννήθηκε στην επαρχία Όμπια το 1954 και έχει το προσωνύμιο "μακρυχέρης" ή "Gacmadheere". Παρακολούθησε ισλαμικά σχολεία και ολοκλήρωσε τη στοιχειώδη του εκπαίδευση στο Μουντούγκ και τη δευτεροβάθμια στη Συρία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ιράκ και στη Ρουμανία, όπου πήρε μπάτσελορ, μάστερ και διδακτορικούς τίτλους στις Οικονομικές Επιστήμες και στη Γεωργία. Προτού ασχοληθεί με την πολιτική ήταν έμπορος. Έκανε πολιτικές και κοινωνιολογικές σπουδές. Στη δεκαετία του 1980 φυλακίστηκε από το στρατιωτικό καθεστώς εξαιτίας της αντιδικτατορικής του δράσης. Δραστηριοποιήθηκε σε πολλές ομάδες για την προάσπιση των πολιτικών δικαιωμάτων και καταδίκασε τη βία των ενόπλων φατριών. Αρχικά χρημάτισε υπουργός Δημοσίων Έργων και Οικιστικής Ανάπτυξης και στη συνέχεια (Φεβρουάριος 2007) υπουργός Εσωτερικών.. Θήτευσε στην προσωρινή κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Το 2000 ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στο Τζιμπουτί για την εκλογή προέδρου στη Σομαλία. Σε αυτές ηττήθηκε από τον Αμπντικασίμ Σαλάτ Χασάν. Στις 15 Φεβρουαρίου 2007 κατηγόρησε τα μέλη της Ισλαμικής Ένωσης Δικαστηρίων για τρομοκρατικές επιθέσεις, στις οποίες οφειλόταν η αστάθεια στη χώρα του, όπως είχε τονίσει ο ίδιος. Το εν λόγω ισλαμικό κίνημα αυτοανακηρύχθηκε Λαϊκό Αντιστασιακό Κίνημα (PRM). Ο Γκαμοντέρ ανακοίνωσε ότι είχαν δημιουργηθεί σημεία ελέγχου από τις σομαλικές και τις αιθιοπικές δυνάμεις για να ερευνήσουν για ισλαμιστές. Στις 16 Δεκεμβρίου 2008 ο πρόεδρος της χώρας του τον διόρισε νέο πρωθυπουργό, στη θέση του καθαιρεθέντος Νουρ Χασάν Χουσεΐν, παρά το γεγονός ότι το κοινοβούλιο, την προηγούμενη ημέρα, είχε εκφράσει την εμπιστοσύνη του στην κυβέρνηση. Ο νεοδιορισθείς πρωθυπουργός παραιτήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου του 2008, λέγοντας ότι δεν ήθελε να θεωρηθεί εμπόδιο στην ειρηνευτική πορεία.
Ευρωλίγκα ανδρών 2014-15

Η Ευρωλίγκα Ανδρών 2014-15 ήταν η 15η διοργάνωση της Ευρωλίγκα. Το Final 4 διεξήχθη στη Μαδρίτη της Ισπανίας το τριήμερο 15-17 Μαΐου 2015 και το κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης μέσα στην ίδια πόλη.

 Το σύστημα βαθμολόγησης των ομάδων. Οι ομάδες που θα λάμβαναν μέρος στην Ευρωλίγκα για τη σεζόν 2014–15 γνωστοποιήθηκαν στις 25 Ιουνίου. Ούνικς Καζάν Ζιελόνα Γκούρα Χάποελ Ιερουσαλήμ WC Νίμπουργκ ΑΣΒΕΛ WC Οστάνδη Ρίγα WC Στρασβούργο* WC = Ομάδες που κέρδισαν τη θέση μέσω Wild Card. Οκτώ ομάδες συμμετείχαν σε ένα τουρνουά το οποίο διεξήχθη στην Οστάντ του Βελγίου το διάστημα μεταξύ 23 και 26 Σεπτεμβρίου. Η νικήτρια ομάδα του τουρνουά θα έπαιρνε την πρόκριση για την κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας. Αυτή είναι η μέχρι στιγμής κατανομή των ομάδων στα γκρουπ: Οι ομάδες χωρίστηκαν σε έξι γκρουπ δυναμικότητας των τεσσάρων ομάδων με βάση την κατάταξή τους στη βαθμολογία των συλλόγων, που βασίζεται στις επιδόσεις των ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις σε διάστημα τριών περιόδων. Δύο ομάδες από την ίδια χώρα δεν μπορούν να κληρωθούν στον ίδιο όμιλο της κανονικής περιόδου. Η κανονική περίοδος ξεκίνησε στις 16 Οκτωβρίου και ολοκληρώθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2014. Οι κανόνες στην ισοβαθμία έχουν ως εξής: 1. Τα μεταξύ τους αποτελέσματα 2. Οι διαφορά πόντων στα μεταξύ τους παιχνίδια 3. Διαφορά πόντων στον όμιλο 4. Περισσότεροι πόντοι στον όμιλο Υπομνήματα χρωμάτων στους πίνακες Ομάδες που συνεχίζουν στα προημιτελικά(green) Ομάδες που αποκλείονται από την Euroleague(red) Με πλάγιους χαρακτήρες είναι οι αγώνες που οδηγήθηκαν στην παράταση. Οι κανόνες στην ισοβαθμία έχουν ως εξής: 1. Τα μεταξύ τους αποτελέσματα 2. Οι διαφορά πόντων στα μεταξύ τους παιχνίδια 3. Διαφορά πόντων στον όμιλο 4. Περισσότεροι πόντοι στον όμιλο Οι αγώνες διεξήχθησαν στο στάδιο «Παλάθιο ντε Ντεπόρτες ντε λα Κομουνιδάδ ντε Μαντρίντ» στη Μαδρίτη της Ισπανίας, το τριήμερο 15-17 Μαΐου 2015. Οι ομάδες που συμμετείχαν ήταν: Ολυμπιακός, Ρεάλ Μαδρίτης, ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Φενερμπαχτσέ. Eurocup Ανδρών 2014-15 Επίσημος ιστότοπος της διοργάνωσης Αφιέρωμα στο Final 4 της Euroleague 2015
Νίκος Μαζιώτης

Ο Νίκος Μαζιώτης είναι Έλληνας τρομοκράτης αναρχικής ιδεολογίας και μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας (Ε.Α.). Για τη δράση του με τον Ε.Α. έχει καταδικαστεί σε 50ετή κάθειρξη. Ο ίδιος περιγράφει τις ενέργειές του ως «ένοπλη επαναστατική δράση».

 Έγινε γνωστός ως αντιρρησίας συνείδησης, όταν συνελήφθη το 1991, καθώς και τον Οκτώβριο του 1992. Τον Δεκέμβριο έκανε απεργία πείνας για 57 ημέρες και μετά από κινητοποιήσεις αφέθηκε ελεύθερος τον Ιανουάριο του 1993. Συνελήφθη ξανά τον Νοέμβριο του 1995 μαζί με άλλους αναρχικούς για την κατάληψη του Πολυτεχνείου και καταδικάστηκε σε 12 μήνες φυλάκιση με αναστολή, ενώ συνελήφθη και στις 18 Νοεμβρίου 1996. Η επόμενη σύλληψή του ήταν στις 13 Ιανουαρίου 1998. Τον προηγούμενο μήνα, Δεκέμβριο 1997, είχε βρεθεί αποτύπωμά του σε μονωτική ταινία σε βόμβα που είχε τοποθετηθεί έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας στη οδό Μιχαλακοπούλου. Όπως δήλωσε, η πράξη αυτή είχε τον χαρακτήρα της αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της ανατολικής Χαλκιδικής ενάντια στην εξόρυξη χρυσού από την καναδική TVX Gold. Στο σπίτι του, μετά από παρακολούθηση, βρέθηκαν εκρηκτικές ύλες και όπλα. Καταδικάστηκε σε 15ετή φυλάκιση, ποινή η οποία μειώθηκε στο εφετείο, και αποφυλακίστηκε τον Αύγουστο του 2001 μετά από 3,5 έτη. Μεταξύ 2004 και 2007 ο Μαζιώτης κατήγγειλε την Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία για προβλήματα από την παρακολούθησή του. Τον Απρίλιο του 2010 ο Μαζιώτης και η γυναίκα του συνελήφθησαν ξανά δεδομένου ότι στο σπίτι τους βρέθηκε υλικό της τρομοκρατικής οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας. Λίγες μέρες αργότερα κρίθηκαν προφυλακιστέοι και οδηγήθηκαν στη φυλακή. Τον Οκτώβριο 2011, καθώς είχε παρέλθει το 18μηνο της κράτησής τους, αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, την παραμονή στο λεκανοπέδιο της Αττικής και την παρουσία τρεις φορές τον μήνα στο αστυνομικό τμήμα. Τον Ιούνιο του 2012 παραβίασαν τους περιοριστικούς όρους και χάθηκαν τα ίχνη τους. Τον Απρίλιο του 2013 καταδικάστηκαν ερήμην σε κάθειρξη 50 ετών για συγκρότηση οργάνωσης, απλή συνέργεια σε απόπειρα ανθρωποκτονίας, εκρήξεις κ.ά. στο πλαίσιο της δράσης του Ε.Α.Δικάστηκε μεταξύ άλλων για ένταξη και συμμετοχή σε οργάνωση, έκρηξη με παγιδευμένο αυτοκίνητο στην Τράπεζα της Ελλάδος στην οδό Αμερικής στις 10 Απριλίου του 2014, ενώ κατηγορείται για δύο ληστείες στη Κλειτορία και τα Μέθανα. Την Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014 ο Μαζιώτης συνελήφθη στο Μοναστηράκι ύστερα από συμπλοκή με αστυνομικούς και ανταλλαγή πυροβολισμών από τους οποίους τραυματίστηκαν ο ίδιος ο Μαζιώτης, ένας αστυνομικός και δύο τουρίστες.
Ponte 16

Το Ponte 16 Resort Μακάου (κινέζικα: 十六浦) βρίσκεται στην περιοχή του Σάντο Αντόνιο στο Μακάου και είναι ένα ξενοδοχείο και θέρετρο καζίνο το οποίο αναγέρθη από κοινού από την εταιρεία SJM Investment Limited, μια από τις θυγατρικές εταιρείες της Sociedade de Jogos de Macau (η οποία, με τη σειρά της, είναι θυγατρική της Sociedade de Turismo e Macau e Diversões), που κατέχει το 51% του έργου και από την εταιρεία Macau Success Limited η οποία κατέχει το 49% του έργου. Το θέρετρο άνοιξε την 1η Φεβρουαρίου του 2008.

 Στο Ponte 16 πραγματοποιούνται παραστάσεις από διεθνείς θιάσους από τη Νότια Αφρική, την Ταϊβάν και άλλα μέρη. Το 2009, ένας νοτιοαφρικανικός θίασος παρουσίασε μια υπέροχη παράσταση με τη συμμετοχή καλλιτεχνών όπως η τραγουδίστρια Μονίκ Μάγκερσταϊν, η οποία επαίνεσε το Ponte 16 και το Μακάου μετά την εμφάνιση τους εκεί. Στο Ponte 16, εκτίθεται πολλά αντικείμενα που ανήκαν στον Μάικλ Τζάκσον, μεταξύ των οποίων και το γάντι που φορούσε όταν έκανε για πρώτη φορά το μούνγουοκ του στην τηλεόραση. Το γάντι του Μάικλ Τζάκσον πουλήθηκε στο καζίνο του Julien's Auctions της Νέας Υόρκης στην τιμή των 350.000 δολαρίων, που ήταν οκτώ φορές μεγαλύτερη από την ελάχιστη εκτιμώμενη τιμή του δημοπράτη. Το Ponte 16 ήταν το πρώτο λιμάνι ψαράδων που απέκτησε λαμπρά δείγματα αποικιακής αρχιτεκτονικής της εποχής, ενώ αποτελούσε κόμβο διαφορετικών πολιτιστικών επιρροών. Στα μέσα του 1900, εγκαταστάθηκαν εδώ κινεζικές συμμορίες και η περιοχή έγινε γνωστή για τα τυχερά παιχνίδια της. Το Μέσα Λιμάνι κυριάρχησε ως το οικονομικό κέντρο της πόλης μέχρι τη δεκαετία του 1970, όταν οι εμπορικές δραστηριότητες άρχισαν να μειώνονται με τη μετεγκατάσταση του τερματικού σταθμού φεριμπότ Χονγκ Κονγκ - Μακάου. Το Ponte 16 καταλαμβάνει μια έκταση στο κέντρο του Μέσα Λιμανιού στη δυτική πλευρά του Μακάου, ακριβώς στην άκρη της θάλασσας. Αυτή η τοποθεσία είναι εύκολα προσβάσιμη με όλους τους τρόπους μεταφοράς. Το καζίνο θα προσφέρει μια επιλογή από μηχανές τυχερών παιχνιδιών, τραπέζια τυχερών παιχνιδιών και ατελείωτη διασκέδαση σε μια εκτιμώμενη περιοχή συνολικής έκτασης 25.000 τετραγωνικών μέτρων. Η εταιρεία ξενοδοχειακών επιχειρήσεων Accor συνεργάστηκε με την εταιρεία Pier 16 - Property Development Limited για να φέρει το Sofitel Macau At Ponte 16 στο Μακάου. Όπως είχε προγραμματιστεί, το ξενοδοχείο ύψους 20 ορόφων θα διαθέτει 408 δωμάτια, εστιατόρια και μπαρ, πισίνες, γυμναστήριο, κέντρο ευεξίας και επιχειρηματικό κέντρο με αίθουσα συνεδρίων πολλαπλών λειτουργιών. Το Le Mistral Buffet είναι ένας μεγάλος μπουφές με πιάτα από την ιαπωνική, τη γαλλική, την κινέζικη και την ελβετική κουζίνα. Τα κύρια μπαρ του ξενοδοχείου είναι: Le Rendezvous Pool Bar Επίσημη ιστοσελίδα Ιστοσελίδα Macau Success Ponte 16 Ο επίσημος ιστότοπος Sofitel της Accor Hotels στην Ponte 16 Άρθρο του Hong Kong Standard για το Ponte 16 Εισαγωγική ιστοσελίδα του Κυβερνητικού Τουριστικού Γραφείου του Μακάο Ponte 16.
Ευάγγελος Πέτσος

Ο Ευάγγελος Πέτσος του Γεωργίου (Έδεσσα, 25 Ιανουαρίου 1907 ή 1909 - Αθήνα, 1η Σεπτεμβρίου 1965) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής με την Ένωση Κέντρου και πέθανε όντας εν ενεργεία βουλευτής Πέλλας. Ο γιος του, Γιώργος Πέτσος, έγινε επίσης βουλευτής και υπουργός. Μετά την αποστασία του 1965, ήταν ανάμεσα στους 134 συνολικά βουλευτές που παρέμειναν πιστοί στην Ένωση Κέντρου και στον αρχηγό της.

 Καταγόταν από παλαιά οικογένεια πολιτικών και αγωνιστών, από τη Μακεδονία. Σπούδασε Νομικά και Οικονομικές Επιστήμες. Εξελέγη για πρώτη φορά στις εκλογές του 1951 με την ΕΠΕΚ του Πλαστήρα και επανεξελέγη (βουλευτής Εδέσσης) στις εκλογές του 1952 με το ίδιο κόμμα. Στις εκλογές του 1956 εξελέγη ξανά βουλευτής Πέλλας με τη Δημοκρατική Ένωση (πρώτος στο νομό με 9.947 σταυρούς) και αργότερα εντάχθηκε στην Ένωση Κέντρου, με την οποία εξελέγη βουλευτής Πέλλας, δύο φορές, στις εκλογές του 1963 και σε εκείνες του 1964. Πέθανε από αιφνίδια καρδιακή προσβολή (την οποία είχε υποστεί τη νύχτα, ενώ αναπαυόταν στο σπίτι του) στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" στην Αθήνα, όπου είχε μεταφερθεί από τους δικούς του. Κηδεύτηκε στις 2 Σεπτεμβρίου στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών παρουσία πλήθους κόσμου, ανάμεσα στους οποίους και ο αρχηγός της Ένωσης Κέντρου, Γεώργιος Παπανδρέου. Την έδρα του κατέλαβε ο τότε Δήμαρχος Γιαννιτσών, Ιωάννης Ιγνατιάδης, ο οποίος όμως εξέφρασε την πρόθεσή του να μην παραιτηθεί από το δημαρχιακό αξίωμα. Συνεπεία αυτού, η έδρα του Ευάγγελου Πέτσου στην Πέλλα περιήλθε στον αντιστράτηγο (γενικό διευθυντή του ΟΛΠ), Γεώργιο Πετρόπουλο. Ήταν παντρεμένος με τη Στέλλα Κολύβα και απέκτησαν 3 παιδιά.
Χάα

Το Χάα ή Χας (τζόνγκα: ཧས / ཧཱ ) είναι πόλη του Μπουτάν. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Χάα. Έχει πληθυσμό 2.495 κατοίκους (απογραφή 2005).

 Το Χάα βρίσκεται στην ομώνυμη κοιλάδα στο δυτικό Μπουτάν, συνορεύοντας με το Σίκκιμ της Ινδίας. Η κύρια ασχολία στο Χάα είναι η παραγωγή ρυζιού, η εκτροφή γιακ και το εμπόριο. Στο Χάα υπάρχουν δύο βουδιστικοί ναοί. Κατάλογος πόλεων του Μπουτάν Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Haa (town) στο Wikimedia Commons
Άννα Σιούελ

Η Άννα Σιούελ (Anna Sewell, 30 Μαρτίου 1820 – 25 Απριλίου 1878) ήταν Αγγλίδα μυθιστοριογράφος. Είναι γνωστή ως η συγγραφέας του μυθιστορήματος του 1877 Μαύρη Καλλονή, το μοναδικό έργο της που κυκλοφόρησε, το οποίο θεωρείται ένα από τα δέκα καλύτερα μυθιστορήματα για παιδιά παρόλο που η συγγραφέας στόχευε το έργο για ένα ενήλικο κοινό. Η Σιούελ πέθανε μόλις πέντε μήνες μετά την έκδοση της Μαύρης Καλλονής, έχοντας ζήσει αρκετό χρονικό διάστημα για να δει το μοναδικό της μυθιστόρημα να γίνεται επιτυχία.

 Η Σιούελ γεννήθηκε στο Νόρφολκ, σε μια οικογένεια κουάκερων. Ο πατέρας της ήταν ο Ισαάκ Φίλιπ Σιούελ (1793-1879) και η μητέρα της, Μαίρη Ράιτ Σιούελ (1798-1884), ήταν μια πετυχημένη συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Είχε έναν μικρότερο αδερφό που λεγόταν Φίλιπ. Τα δυο παιδιά εκπαιδεύτηκαν σε μεγάλο βαθμό στο σπίτι από την μητέρα τους λόγω της έλλειψης χρημάτων για το σχολείο.Το 1822, η επιχείρηση του πατέρα της, ένα μικρό κατάστημα, έκλεισε και η οικογένεια μετακόμισε στο Λονδίνο. Η ζωή ήταν δύσκολη για την οικογένεια και έτσι ο Ισαάκ και η Μαίρη έστειλαν τον Φίλιπ και την Άννα να μείνουν με τους γονείς της Μαίρης στο Μπάξτον του Νόρφολκ.Το 1832, όταν η Άννα ήταν δώδεκα ετών, η οικογένεια μετακόμισε στο Stoke Newington και η Σιούελ πήγε σε σχολείο για πρώτη φορά. Σε ηλικία 14 ετών, η Σιούελ γλίστρησε και τραυμάτισε σοβαρά τα γόνατά της. Για την υπόλοιπη ζωή της, δεν μπορούσε να σταθεί όρθια χωρίς πατερίτσα ή να περπατά για αρκετή ώρα. Για καλύτερη κινητικότητα, συχνά χρησιμοποιούσε άμαξες για άλογα, οι οποίες συνέβαλαν στην αγάπη της για τα άλογα και στην ανησυχία της για την μεταχείριση των ζώων από τους ανθρώπους. Μετά την κυκλοφορία του μοναδικού μυθιστορήματός της, η Σιούελ αρρώστησε βαριά. Είχε έντονους πόνους και για τους επόμενους μήνες ήταν εντελώς κλινήρης μέχρι που πέθανε στις 25 Απριλίου 1878 σε ηλικία 58 ετών από ηπατίτιδα ή φυματίωση, μόλις πέντε μήνες μετά την κυκλοφορία της Μαύρης Καλλονής. Τάφηκε στις 30 Απριλίου 1878 στο νεκροταφείο Κουάκερ, κοντά στο Μπάξτον, στο Νόρφολκ, όχι μακριά από το Νόργουιτς. Έργα του/της Anna Sewell στο Project Gutenberg Έργα της/του ή για την/τον Άννα Σιούελ στο Internet Archive
’O sole mio

To ’Ο sole mio (ναπολ. «Ο ήλιος μου») είναι ιταλικό ναπολιτάνικο τραγούδι, από τα γνωστότερα παγκοσμίως. Γράφτηκε το 1898 από τον Ναπολιτάνο μουσικοσυνθέτη Εντουάρντο ντι Κάπουα.

 Λέγεται ότι ο ντι Κάπουα κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας του στη Ρωσία, άκουσε κάποιον πλανόδιο Πέρση που πουλούσε χαλιά να τραγουδά. Εκείνη τη στιγμή ο βαρύς ουρανός άνοιξε και έλαμψε ο ήλιος μέσα από τα μαύρα σύννεφα. Ο ντι Κάπουα συνδύασε τη μελωδία με ένα ποίημα του Ναπολιτάνου στιχουργού Τζιοβάννι Καπούρρο και έτσι δημιουργήθηκε το τραγούδι. Από τότε όλοι το θεωρούν δημοτικό τραγούδι της Νάπολης. Paquito del Bosco: ’Ο sole mio. Storia della canzone più famosa del mondo. Donzelli, Roma 2006, 144 S., 16 farbige Abb., ISBN 88-6036-064-1 Deutsche Übersetzung: 'Ο sole mio. Die Geschichte des berühmtesten Lieds der Welt. Aus dem Italienischen von Dieter Richter. Mit einem Nachwort von Hans Werner Henze. Wagenbach Verlag, Berlin 2008, 144 S., ISBN 978-3-8031-1249-1, Inhaltsverzeichnis, Besprechungen:
Ιωσήφ του Μονακό

Ο πρίγκιπας Ιωσήφ-Μαρία-Ιερώνυμος-Ονώριος του Μονακό, γαλλ.: Joseph-Marie-Jerôme-Honoré de Monaco, (10 Σεπτεμβρίου 1763 – 28 Ιουνίου 1816) ήταν ο δεύτερος γιος του Ονορέ Γ΄, πρίγκιπα του Μονακό, και της Mαρίας-Αικατερίνης Μπρίνιολε και ο μικρότερος αδελφός του πρίγκιπα Ονορέ Δ'. Ο Ιωσήφ υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς του Μονακό για λογαριασμό του αδελφού του το 1814-1815.

 Ο πρίγκιπας Ιωσήφ ήταν ο δεύτερος γιος του Ονορέ Γ', πρίγκιπα του Μονακό, και της Γενοβέζας συζύγου του Μαρίας-Αικατερίνης Μπρινιόλ-Σάλε. Ο ίδιος νμφεύτηκε τη Φρανσουάζ ντε Σουαζέλ, ανιψιά του Ετιέν-Φρανσουά δούκα του Σουαζέλ στις 6 Απριλίου 1782. Ο γάμος έδωσε τρία παιδιά, εκ των οποίων μόνο ένα άφησε απογόνους. Η πρώτη σύζυγος του πρίγκιπα Ιωσήφ εκτελέστηκε τον Ιούλιο του 1794. Κατά τη Γαλλική Επανάσταση, ο Ιωσήφ απουσίαζε συχνά σε ταξίδια στο εξωτερικό, προκειμένου να εξασφαλίσει δάνεια για τον πατέρα του. Κατά τη διάρκεια του τρόμου του Ροβεσπιέρου, αυτά τα ταξίδια στο εξωτερικό τον έθεσαν υπό υποψίες για αντεπαναστατική δραστηριότητα. Στην πραγματικότητα υποστήριξε τη βασιλική εξέγερση στη Βανδέα (Vendée). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κηρυχθεί προδότης ερήμην του και είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη της γυναίκας, του πατέρα, του αδελφού και της κουνιάδας του στο Παρίσι. Έζησε εξόριστος στη Βρετανία και επέστρεψε στη Γαλλία το 1795. Όταν ο αδελφός του έγινε πρίγκιπας του Μονακό το 1814 καιά δεν μπόρεσε να διαχειριστεί τις κρατικές υποθέσεις λόγω κακής υγείας, ο Ιωσήφ διορίστηκε αντιβασιλιάς. Αντικαταστάθηκε ως αντιβασιλιάς του Μονακό το 1815. Νυμφεύτηκε αρχικά τη Μαρί-Τερέζ ντε Σουαζέλ, κόρη του Ζακ-Φιλίπ δούκα του Στάινβιλ και της Τερέζ ντε Κλερμόν ντ' Αμπουάζ. Είχαν απογόνους τις εξής πριγκίπισσες του Μονακό: Μαρία-Καμίλα (22 Απριλίου 1784 – 8 Μαΐου 1879), παντρεύτηκε τον Ρενέ, μαρκήσιο του Λα Τουρ-ντυ-Πεν, Είχε απογόνους. Αθηναΐς (2 Ιουνίου 1786 – 11 Σεπτεμβρίου 1860), παντρεύτηκε τον Ωγκύστ Λε Τελιέ ντε Σουβρέ, μαρκήσιο του Λουβουά. Δεν είχε απογόνους. Δελφίνη του Μονακό (γενν. 22 Ιουλίου 1788), απεβ. νέος.Ο πρίγκιπας Ιωσήφ νυμφεύτηκε για 2η φορά, τη Φράνσις-Μάργκαρετ Πάουελ, πρώην σύζυγο του Ρόμπερτ-Σάμιουελ Ρέινφορντ (1780-1850), και κόρη του Τόμας-Γουίλιαμ Πάουελ και της Φράνσις Μπριούερ. Δεν είχαν παιδιά. Françoise de Bernardy, Princes of Monaco: the αξιοσημείωτη ιστορία της οικογένειας Grimaldi, εκδ. Barker, 1961 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Prince Joseph of Monaco στο Wikimedia Commons
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 (άνδρες)

Το τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών της 30ής Ολυμπιάδας (18ο) διεξήχθη μεταξύ 29 Ιουλίου και 12 Αυγούστου 2012 στο Λονδίνο, με τη συμμετοχή δώδεκα εθνικών ομάδων από όλες τις ηπειρωτικές ζώνες της FIBA. Η διοργάνωση ξεκίνησε στο γήπεδο «μιας χρήσης» Basketball Arena (χωρ. 12.000) του Ολυμπιακού Πάρκου με τη φάση των ομίλων, ενώ κατά τις νοκ-άουτ αναμετρήσεις μεταφέρθηκε στο Γκρίνουϊτς και την O2 Arena (χωρ. 20.000), η οποία σύμφωνα με τους κανονισμούς των Αγώνων μετονομάστηκε προσωρινά σε North Greenwich. Νικήτριες αναδείχθηκαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, δεύτερη η Ισπανία και τρίτη η Ρωσία. Μάλιστα ο τελικός ΗΠΑ-Ισπανίας χαρακτηρίστηκε σαν déjà vu αυτού των Αγώνων του Πεκίνου, με τις δύο ομάδες να επιδίδονται σε επιθετικό ρεσιτάλ και το αποτέλεσμα να κρίνεται μόλις στα τελευταία λεπτά. Πρώτος σκόρερ σε απόλυτο αριθμό πόντων αναδείχθηκε οι Κέβιν Ντουράντ (ΗΠΑ-156 π.) και σε μέσο όρο ο Πάτρικ Μιλς (Αυστραλία-21,2 ανά αγώνα). Από στατιστική άποψη, το χρυσό των ΗΠΑ ήταν το δεύτερο συνεχόμενο και συνολικά το 14ο σε 17 συμμετοχές. Για τους Ισπανούς ήταν ο τρίτος χαμένος ολυμπιακός τελικός, ενώ οι Ρώσοι ανέβηκαν για πρώτη φορά στο βάθρο του ανδρικού τουρνουά ως ανεξάρτητο κράτος (δεν υπολογίζονται τα εννέα μετάλλια της ΕΣΣΔ).

 Η FIBA παραχώρησε αυτοδίκαιη συμμετοχή στη διοργανώτρια χώρα και την παγκόσμια πρωταθλήτρια 2010. Επτά εισιτήρια δόθηκαν στις ηπειρωτικές ζώνες για να τα διανείμουν μέσω των πρωταθλημάτων τους - από ένα σε Ασία, Αφρική και Ωκεανία, από δύο σε Αμερική και Ευρώπη. Με παρόμοια αναλογία, δώδεκα επιλαχόντες προκρίθηκαν στο Προ-ολυμπιακό Τουρνουά (Καράκας, 2-8 Ιουλίου 2012), όπου διεκδίκησαν τα τελευταία τρία εισιτήρια. Οι ομάδες χωρίστηκαν με κλήρωση σε δύο ομίλους. Οι τέσσερις πρώτοι κάθε ομίλου αναμετρήθηκαν χιαστί στα νοκ-άουτ παιχνίδια των προημιτελικών, τα οποία οδήγησαν τους νικητές σε προκαθορισμένες διασταυρώσεις στους ημιτελικούς. Οι νικητές των ημιτελικών συνέχισαν στον τελικό, οι ηττημένοι στο μικρό τελικό. Για τις θέσεις από 5η και κάτω δεν έγιναν αγώνες κατάταξης, αλλά διανεμήθηκαν με μια πλασματική βαθμολογία που λάμβανε υπόψιν τα εξής κριτήρια (ιεραρχικά): περισσότερες νίκες, θέση στον όμιλο, μεγαλύτερο πηλίκο Π+ διά Π- στον όμιλο. Όλοι οι αγώνες στην Basketball Arena, 29 Ιουλίου - 6 Αυγούστου Κριτήρια κατάταξης ισοβαθμούντων (ιεραρχικά): περισσότερες νίκες στους μεταξύ τους αγώνες, μεγαλύτερο πηλίκο Π+ διά Π- στους μεταξύ τους αγώνες, μεγαλύτερο πηλίκο Π+ διά Π- στο σύνολο των αγώνων. Όλοι οι αγώνες στη North Greenwich Arena Για τα κριτήρια κατάταξης των θέσεων 5-12, βλ. Σύστημα διεξαγωγής Road to London - επίσημος ιστοχώρος της FIBA
Χοσέ Λουίς Τσιλαβέρτ

Ο Χοσέ Λουίς Τσιλαβέρτ (José Luis Chilavert, γεννήθηκε 27 Ιουλίου 1965), γνωστός στη Λατινική Αμερική κυρίως με τις προφορές Σσιλαβέρ και Τσιλαβέρ, είναι Παραγουανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Ο κορυφαίος όλων των εποχών της χώρας του στη θέση του, ψηφίστηκε δεύτερος καλύτερος της Νότιας Αμερικής στις εκλογές της IFFHS για την ανάδειξη των καλύτερων του 20ού αιώνα.

 Ήδη από τα 19 του χρόνια, γνώρισε αναγνώριση και στο εξωτερικό με πρώτο σταθμό της καριέρας του στη Βραζιλία. Αγωνίστηκε και στις δύο άλλες μεγάλες ποδοσφαιρικά χώρες της Νότιας Αμερικής, με σημαντικότερη την παρουσία του στις Βέλες Σάρσφιλντ στην Αργεντινή και την Πενιαρόλ στην Ουρουγουάη. Έχει κερδίσει 12 συλλογικούς τίτλους, όπως το Κόπα Λιμπερταδόρες το 1994 και το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 1994, ενώ στο διάστημα που αγωνιζόταν με την Βέλες Σάρσφιλντ και έχει κερδίσει τρεις φορές τον τίτλο του καλύτερου τερματοφύλακα της IFFHS. Ήταν γρήγορος και ευκίνητος, γνωστός για την ηγετικότητά του, την έντονη προσωπικότητά του και τις ικανότητές του ως τερματοφύλακας. Ο Τσιλαβέρτ ήταν επίσης γνωστός και για τις εκτός περιοχής ικανότητές του, όπως στην εκτέλεση ελεύθερων χτυπημάτων, και εκτελούσε συχνά πέναλτι. Έγινε ακόμα γνωστός για την εκκεντρικότητα και το ταμπεραμέντο του και κατ' επέκταση αμφιλεγόμενος και εμπλέχθηκε σε διάφορα επεισόδια, με πιο γνωστό την κόντρα του με τον Κολομβιανό επιθετικό Φαουστίνο Ασπρίγια. Είχε το παρατσούκλι «Μπουλντόγκ» και είχε στη φανέλα του ένα σχέδιο μπουλντόγκ.Ο Τσιλαβέρτ έχει σκοράρει 67 γκολ στην καριέρα του, τα περισσότερα από αυτά κρίσιμα, και τα 8 από αυτά σε επίπεδο εθνικών. Τέσσερα από τα γκολ του με την εθνική ομάδα τα σημείωσε στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002. Έχει σκοράρει το δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό γκολ για τερματοφύλακα, πίσω μόνο από τον Βραζιλιάνο Ροζέριο Σένι και επίσης είναι ένας από τους τρεις τερματοφύλακες που έχουν σημείωσει χατ-τρικ σε επίσημο αγώνα.Ο Τσιλαβέρτ πραγματοποίησε 74 συμμετοχές με το εθνόσημο από το 1989 μέχρι το 2003, σκοράροντας 8 τέρματα. Συμμετείχε σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα (1998 και 2002) και τρία Κόπα Αμέρικα (1991, 1993 και 1997). Ήταν μέλος της ομάδας στη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1998. Κατάλογος ποδοσφαιριστών που σημείωσαν ρεκόρ με χατ-τρικ
Μεχμέτ Αλί Ταλάτ

Ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ (Mehmet Ali Talât) ήταν ο 2ος πρόεδρος της ντε φάκτο «ΤΔΒΚ» από το 2005 ως το 2010. Το κράτος αυτό ανακηρύχθηκε παράνομα από το Ραούφ Ντενκτάς το 1983 και δεν έχει αναγνωριστεί διεθνώς από καμιά χώρα, με εξαίρεση την Τουρκία. Για το λόγο αυτό, τα Ηνωμένα Έθνη θεώρησαν τον Ταλάτ όχι πρόεδρο χώρας, αλλά διαπραγματευτή καλής θελήσεως στο όνομα της κοινότητας των Τουρκοκυπρίων στην κατεχόμενη Κύπρο.

 Γεννήθηκε στην Κερύνεια, στις 6 Ιουλίου του 1952 και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Κύπρο. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος και Ηλεκτρονικός Μηχανικός στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Μέσης Ανατολής στην Άγκυρα. Πρωτοστάτησε ως φοιτητής στην ίδρυση του πρώτου συνδικάτου των Τουρκοκυπρίων (KOGEF) και ανέλαβε πρώτος Πρόεδρός του. Είναι παντρεμένος και έχει 2 παιδιά. Ο Ταλάτ ήταν ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Τουρκικού Κόμματος (Cumhuriyetçi Türk Partisi). Ήταν Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού στην κυβέρνηση της ΤΔΒΚ, μετά τις εκλογές του 1993. Στην επόμενη κυβέρνηση συνασπισμού ανέλαβε το ίδιο υπουργικό αξίωμα και έπειτα έγινε αντιπρόεδρος στην τρίτη κυβέρνηση συνασπισμού. Εξελέγη βουλευτής το 2003. Έγινε Πρωθυπουργός και σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού στις 13 Ιανουαρίου του το 2004 και εν συνεχεία κέρδισε στις εκλογές στις 20 Φεβρουαρίου του 2005. Στη συνέχεια σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με εταίρους το δικό του κόμμα (CTP) και το Δημοκρατικό Κόμμα (DP). Μετά τη νίκη του ΡΤΚ στις παράνομες βουλευτικές εκλογές στις 20 Φεβρουαρίου του 2005, ηγήθηκε της δεύτερης κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ CΤP και DP. Στις 17 Απριλίου του 2005 εκλέχθηκε πρόεδρος της ΤΔΒΚ και διαδέχθηκε στο αξίωμα τον αποσυρθέντα Ραούφ Ντενκτάς, ενώ την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Φερντί Σαμπίτ Σογιέρ. Κυβέρνησε ως το 2010, οπότε ηττήθηκε στις εκλογές από τον πρωθυπουργό του, Ντερβίς Έρογλου. Θετική ενέργειά του για τους Ελληνοκυπρίους ήταν η απόφασή του να επαναλειτουργήσει ο ναός του Αγίου Μάμαντα στην κατεχόμενη Μόρφου. Ο Ταλάτ ανελίχθηκε πολύ γρήγορα. Μόνο τους τελευταίους 18 μήνες ο Ταλάτ συναντήθηκε με περισσότερους ξένους αξιωματούχους από όσους δέχθηκαν να δουν τον Ντενκτάς από το 1974. Το 2006 η Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου αντιτάχθηκε στην επιλογή της Τουρκίας να απονείμει ο Ταλάτ το τρόπαιο στο νικητή του τουρκικού Γκραν Πρι Φελίπε Μάσα, και θεώρησε ότι το γεγονός ότι ο Ταλάτ ήταν επικεφαλής ενός μη αναγνωρισμένου κράτους σήμαινε αντίθεση στην πολιτική ουδετερότητας της Ομοσπονδίας. Τελικά η απονομή έγινε αλλά η Τουρκία τιμωρήθηκε με πρόστιμο. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Mehmet Ali Talat στο Wikimedia Commons «Προεδρία» της ΤΔΒΚ
Σοφία του Γκλόστερ

Η Σοφία του Γκλώστερ (αγγλ. Sophia of Gloucester, 29 Μαΐου 1773 - 29 Νοεμβρίου 1844) ήταν κόρη του Γουλιέλμου Ερρίκου, Δούκα του Γκλώστερ και του Εδιμβούργου, και της Μαρία Ουόλπολ. Ήταν, επίσης, δισέγγονη του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας και ανιψιά του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.

 Η Σοφία Ματθίλδη γεννήθηκε στις 29 Μαΐου 1773 στην οδό Γκρόουβενορ στο Μέυφαιρ και πήρε τον τίτλο προσφώνησης Αυτού Υψηλότητα. Βαπτίσθηκε στην Οικία Γκλώστερ στις 26 Ιουνίου 1773 από τον Τσαρλς Μος, Επίσκοπο του Σαιντ Ντέηβιντς. Οι ανάδοχοί της ήταν ο Ερρίκος, Δούκας του Κάμπερλαντ & του Στράθερν, η Άννα, Δούκισσα του Κάμπερλαντ & του Στράθερν, και η Καρολίνα Ματθίλδη της Μεγάλης Βρετανίας, Βασίλισσα της Δανίας. Ο Γεώργιος Γ΄ είχε προσκληθεί στη βάπτιση για ανάδοχος, όμως αρνήθηκε εξαιτίας της επιλογής του αδελφού του να παντρευτεί την Μαρία Ουόλπολ.Στις 23 Ιουλίου 1816 η Σοφία απέκτησε τον τίτλο προσφώνησης Αυτού Βασιλική Υψηλότητα, εξαιτίας του γάμου του αδελφού της, Γουλιέλμου Φρειδερίκου, με την Μαρία, κόρη του Γεωργίου Γ΄.Η Σοφία θεωρήθηκε ως πιθανή νύφη για τον Δούκα του Κλάρενς (μετέπειτα Γουλιέλμο Δ΄), όμως εκείνη δεν εξέφρασε ενθουσιασμό για πιθανό γάμο μαζί του. Έτσι, δεν παντρεύτηκε ποτέ, ούτε απέκτησε παιδιά. Έζησε στο Νιου Λοτζ του Ουίνκφιλντ και κατείχε το αξίωμα του Δασοφύλακα του Μεγάλου Πάρκου του Ουίνδσορ. Πέθανε στο Μπλάκχηθ στις 29 Νοεμβρίου 1844 σε ηλικία 71 ετών και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ουίνδσορ.
Ιωάννης Κετσέας

Ο Ιωάννης Κετσέας (Αθήνα Σεπτέμβριος 1887- Αθήνα 6 Απριλίου 1965), ήταν Έλληνας αθλητής της αντισφαίρισης από τους πρωτοπόρους του αθλήματος στην Ελλάδα και του στίβου. Πολλές φορές πανελληνιονίκης και μετέπειτα μέλος διοικητικών συμβουλίων πολλών αθλητικών οργανισμών. Ήταν στρατιωτικός κι είχε φτάσει μέχρι τον βαθμό του αντιστρατήγου.

 Ήταν αθλητής στον κλασικό αθλητισμό του Εθνικού ΓΣ Αθηνών και στο άλμα εις ύψος ήταν 1ος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1906 με επίδοση 1,60 . Σαν αθλητής του τένις ξεκίνησε το 1903 και ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στα πρώτα πανελλήνια πρωταθλήματα, όπως το 1906 2ος στο διπλό αντρών, το 1909 3ος στο διπλό αντρών και το 1908 1ος στο διπλό αντρών, στο Κύπελλο αντισφαίρισης ανατολικής Μεσογείου ήταν 1ος στο διπλό αντρών το 1925 . Έχει τιμηθεί με τα παράσημα Ταξιάρχη Γεωργίου Α΄, Φοίνιξ, Ταξιάρχης Αγίου Σάββα (Γιουγκοσλαβία) και Ταξιάρχης Φινλανδίας. Το 1938 ήταν από τους ιδρυτές της Ελληνικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης , ήταν πρόεδρος της επιτροπής που συνέταξε το πρώτο καταστατικό της. Το 1948 στην σύνοδο της ΔΟΕ ο Αιγύπτιος αντιπρόεδρος της ΔΟΕ Μωχάμεντ Πασά πρότεινε στον Κετσέα μιά διοργάνωση αγώνων μεταξύ των χωρών της Μεσογείου. Ο Κετσέας είδε θετικά την πρόταση του και το 1951 έγινε η πρώτη διοργάνωση , είναι οι σημερινοί Μεσογειακοί αγώνες. Από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας η οποία λειτούργησε πάνω σε σχέδιο που είχαν εκπνοήση οι Κετσέας και Καρλ Ντιμ . Μαζί με τον Γιουγκοσλάβο τότε Ούγκριντς βραβεύτηκαν το 1955 σαν οι ιδρυτές των βαλκανικών αγώνων. Ήταν αρχηγός των Ελληνικών αποστολών σε πολλούς ολυμπιακούς αγώνες. Διατέλεσε πρόεδρος του Ο.Α. Αθηνών 1938 - 1965, πρόεδρος της ΕΟΑ 1953 - 1954 , πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης 1939 - 1940 , Γενικός γραμματέας της επιτροπής Ολυμπιακών αγώνων. Ήταν ο πρώτος γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων, πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ 1930-1932 , και μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής την περίοδο 1946-1965. Ήταν παντρεμένος δύο φορές και απέκτησε δύο κόρες από τον πρώτο γάμο του, τη Μαργαρίτα και τη Φανή. Από αυτές, η Μαργαρίτα (απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2004 και κηδεύτηκε 12 ημέρες μετά, στο Λονδίνο), παντρεύτηκε τον Ιωάννη Μπώξχολ και η ίδια ήταν κυρία των τιμών της βασίλισσας Φρειδερίκης. .
Κνουμ

Ο Κνουμ ή Χνουμ αποτελεί έναν από τους παλαιότερους θεούς του αιγυπτιακού πανθέου. Συνδέεται με τις πηγές του Νείλου, ενώ το όνομά του προφερόταν και Χνουμ ή Κνεμού.

 Ο Κνουμ απεικονιζόταν συχνά ως κριός ή ως άνδρας με κεφάλι κριού. Πιστευόταν ότι έπλαθε τα παιδιά στον κεραμικό τροχό και κατόπιν τα φύτευε στο σώμα της μητέρας τους. Για τον λόγο αυτό, μερικές φορές απεικονιζόταν να πλάθει τους ανθρώπους σε κεραμικό τροχό, ο οποίος άλλωστε αποτελεί και σύμβολό του. Στην πόλη Ασσουάν ήταν φύλακας του Νείλου και λατρευόταν ως «αυτός που έφερε την πλημμύρα». Scott Steedman (μτφρ. Δήμος Αυγερινός), Αρχαία Αίγυπτος, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1998, ISBN 960-600-099-0
Τζουλιάνα της Ολλανδίας

Η Τζουλιάνα της Ολλανδίας, ή εξελληνισμένα Ιουλιανή της Ολλανδίας (ολλανδικά: Juliana van Oranje-Nassau, 30 Απριλίου 1909 - 20 Μαρτίου 2004), από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν βασίλισσα της Ολλανδίας (1948-1980).

 Η Ιουλιανή Λουίζα Έμμα Μαρία Βιλελμίνη γεννήθηκε στη Χάγη, κόρη και διάδοχος της Βιλελμίνης της Ολλανδίας και του Ερρίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Το 1937 παντρεύτηκε τον Γερμανό Βερνάρδο του Λίππε-Μπήστερφελντ, από τον οποίο απέκτησε τέσσερις κόρες. Εγγονός της είναι ο σημερινός βασιλιάς της Ολλανδίας Γουλιέλμος-Αλέξανδρος. Κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η Ιουλιανή εγκατέλειψε την Ολλανδία (1940) και εγκαταστάθηκε αρχικά στον Καναδά και ύστερα στην Αγγλία. Επέστρεψε στην πατρίδα της το 1945 και τρία χρόνια αργότερα, μετά την παραίτηση της μητέρας της, ανέβηκε στον ολλανδικό θρόνο. Στις 30 Απριλίου 1980, ημέρα των 61ων γενεθλίων της παραιτήθηκε υπέρ της πρωτότοκης Βεατρίκης. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Ιουλιανή υπέφερε από την νόσο του Αλτσχάιμερ, αν και αυτό διαψεύστηκε από τη βασιλική οικογένεια, ενώ έπαψαν και οι δημόσιες εμφανίσεις της. Ο πρίγκιπας Βερνάρδος παραδέχτηκε σε τηλεοπτική συνέντευξή του το 2001, ότι η Ιουλιανή δεν αναγνώριζε πλέον ούτε τους οικείους της. Απεβίωσε ενώ κοιμόταν στις 20 Μαρτίου 2004 σε ηλικία 94 ετών, ακριβώς 70 χρόνια μετά το θάνατο της γιαγιάς της Έμμας. Ο σύζυγός της Βερνάρδος απεβίωσε μόλις οκτώ μήνες μετά, την 1 Δεκεμβρίου 2004, σε ηλικία 93 ετών. Παντρεύτηκε το 1937 τον Βερνάρδο του Λίππε-Μπήστερφελτ, και είχε τέκνα: Βεατρίκη (γενν. 1938), Βασίλισσα της Ολλανδίας. Παντρεύτηκε τον Κλάους φον Άμσμπεργκ. Ειρήνη (γενν. 1939), παντρεύτηκε τον Κάρολο Ούγο των Βουρβόνων, τιτουλάριο Δούκα της Πάρμα και επικεφαλής του Οίκου των Βουρβόνων-Πάρμας. Μαργαρίτα (γενν. 1943), παντρεύτηκε τον Πήτερ φαν Φόλλεχοουφε. Χριστίνα (1947 - 2019), παντρεύτηκε τον Χόρχε Πέρεθ υ Γκιγιέρμο.
Μπρίστολ Σίτι

Η Μπρίστολ Σίτι (αγγλικά: Bristol City) είναι η μία από τις δύο ποδοσφαιρικές ομάδες της πόλης Μπρίστολ της Αγγλίας (η άλλη είναι η Μπρίστολ Ρόβερς). Η Μπρίστολ Σίτι έχει ως έδρα το Άστον Γκέιτ Στέιντιουμ στην περιοχή Άστον/Μπέντμινστερ της πόλης Μπρίστολ, που έχει χωρητικότητα 27.000 θεατών.

 Η Μπρίστολ Σίτι ιδρύθηκε το 1897 όταν ο ερασιτεχνικός σύλλογος Μπρίστολ Σάουθ Εντ έγινε επαγγελματίκός και άλλαξε το όνομά του σε Μπρίστολ Σίτι.Η Μπρίστολ Σίτι κατέκτησε το Κύπελλο Ουαλίας - ανεξάρτητα από το γεγονός ότι πρόκειται για αγγλική ομάδα - το 1934. Το 1907 κατέκτησε την Φούτμπολ Λιγκ Ντιβίζιον 1 (αγγλ. Football League Division One), κάτι που αποτελεί την καλύτερη θέση της ομάδας σε πρωτάθλημα στην διάρκεια της ιστορίας της. Το 1982, η Μπρίστολ Σίτι αποτέλεσε την πρώτη αγγλική ομάδα που υποβιβάστηκε τρεις διαδοχικές χρονιές αλλά μέχρι το 1990 είχε επιστρέψει στην παλιά Σέκοντ Ντιβίζιον (αγγλ. Second Division). Ακόμα ένας υποβιβασμός ακολούθησε το 1995, όταν η Σίτι τελείωσε δεύτερη από το τέλος της νέας Έντσλι Λιγκ Ντιβίζιον 1 (αγγλ. Endsleigh League Division One) και μια επιστροφή σε αυτή την κατηγορία τρία χρόνια μετά από μόλις μία σεζόν. Οι περισσότερες από τις σεζόν τους ανάμεσα στο 1999 και το 2006 ξοδεύτηκαν προσπαθώντας για την άνοδο στην κορυφή της βαθμολογίας της Φούτμπολλ Λιγκ Σέκοντ Ντιβίζιον (αγγλ. Football League Second Division). Το παρατσούκλι της ομάδας είναι "Ρόμπινς" (αγγλ. The Robins) και ένα τέτοιο βρισκόταν στο έμβλημα της ομάδας από το 1976 μέχρι και το 1994. Τα επίσημα προϊόντα της ομάδας καθώς και οι παλιές εμφανίσεις της ομάδας φέρουν ακόμα διακριτικά με ένα τέτοιο. Μια απόπειρα της ομάδας να αλλάξει το έμβλημα της ομάδας εγκαταλήφτηκε μετά την σκληρή κριτική κριτική που δέχτηκε από τους οπαδούς. Η Μπρίστολ Σίτι έχει ως έδρα το Άστον Γκέιτ Στέιντιουμ,όμως σχεδιάζει να χτίσει ένα καινούργιο γήπεδο χωρητικότητας 30.000 θέσεων στο Άστον Βέιλ (αγγλ. Ashton Veil), το οποίο θα είναι έτοιμο εγκαίρως για την σεζόν 2012-13. Η ομάδα ανήκει στην ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Σόμερσετ Κάουντυ και σε αυτή του Γκλουσεστερσάιρ Κάουντυ. Επίσημος ιστότοπος