IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μ.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας

Ο Μ.Γ.Σ. Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας ήταν αθλητικό ποδοσφαιρικό σωματείο της Ηράκλειας Σερρών με έτος ίδρυσης το 1928. Είχε συμμετοχές σε όλες τις εθνικές κατηγορίες πλην της Α' Εθνικής. Το 2014 μετά από 2 περιόδους απραξίας συγχωνεύτηκε με τον συμπολίτη Α.Ο. Κεσσάνη στην Ηράκλεια 2014 (ή Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας - Κεσσάνης).

 Ο «Μουσικογυμναστικός Σύλλογος Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας Σερρών» ιδρύθηκε το 1928 από τη συγχώνευση προϋπάρχοντων συλλόγων της πόλης («Μ.Γ.Σ. Ορφέας», «Ηραλής», «Δυναμό»)Τη δεκαετία του 60 κάνει τις πρώτες του εμφανίσεις σε εθνικές κατηγορίες συμμετέχοντας στη Β' Εθνική τις περιόδους 1963-64 και 1964-65 και στην νεοϊδρυθείσα Γ' Εθνική το 1965-66 και 1966-67 φτάνοντας πολύ κοντά στην επιστροφή στη 2η κατηγορία. Με τη δικτατορία και την κατάργηση της Γ' Εθνικής καταγράφει συμμετοχές στα Ειδικά πρωταθλήματα ανόδου στη Β' Εθνική, το 1969,1970 και 1975. Επανεμφανίζεται σχεδόν 20 χρόνια αργότερα, στη Δ' Εθνική πια, για 2 περιόδους από 1990-1992. Το 1999 και το 2000 κατακτά το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Σερρών αλλά έχει επανέλθει ο θεσμός των ειδικών πρωταθλημάτων ανόδου στο περιφερειακό πρωτάθλημα. Το 1999 δεν τα καταφέρνει αλλά το 2000 κερδίζει την άνοδο στη Δ' Εθνική όπου παραμένει για 10 συνεχόμενες σαιζόν. Το 2010 κατάφερε να ανέβει στην Γ' Εθνική, κατακτώντας το πρωτάθλημα Δ' Εθνικής του 1ου ομίλου την σεζόν 2009-10 ενώ ήταν μια από τις ελάχιστες ομάδες παγκοσμίως που γνώρισε την μοναδική εντός έδρας ήττα της σε όλη την σεζόν από τη Δόξα Πετρούσας, με γκολ που προήλθε από πέναλτι ενώ παράλληλα σε κανένα άλλο παιχνίδι εντός έδρας δεν δέχθηκε κάποιο γκολ. Την περίοδο 2011-12 υποβιβάστηκε από την Γ' Εθνική έπειτα από αγώνα κατάταξης με την Προοδευτική. Τις επόμενες 2 περιόδους δε συμμετείχε σε κανένα πρωτάθλημα και το 2014 συγχωνεύτηκε με την άλλη ομάδα της Ηράκλειας, τον Α.Ο. Κεσσάνης, δημιουργώντας την Ηράκλεια 2014 (ή Μέγας Αλέξανδρος Ηράκλειας-Κεσσάνης) που το 2014-15 και το 2015-16 συμμετείχε στη Β' κατηγορία της ΕΠΣ Σερρών. Επίσημο ιστολόγιο Επίσημο ιστολόγιο Ακαδημίας
Α.Ο. Ταταύλα

Ο Α.Ο. Ταταύλα ιδρύθηκε το 1896 στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης και αποτελεί από τους αρχαιότερους ελληνικούς αθλητικούς συλλόγους. Το 1968 ιδρύθηκε στην Αθήνα, αρχικά στα Πατήσια και έπειτα στο Παλαιό Φάληρο, διαθέτοντας ιδιόκτητα γραφεία και αθλητικούς χώρους. Διαθέτει τμήματα καλαθοσφαίρισης, επιτραπέζιας αντισφαίρισης, ποδοσφαίρου σάλας (5x5) και αγωνιστικού μπριτζ. Με πλούσια κοινωνική, καλλιτεχνική και πάνω απ' όλα αθλητική δράση ο σύλλογος στην μακρόχρονη πορεία του ανέδειξε πολλόυς και αξιόλογους αθλητές, καλλιτέχνες και ανθρώπους των γραμμάτων, όπως τους ολυμπιονίκες αδερφούς Γεώργιο και Νικόλαο Αλιμπράντη.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης το 1896 με την ονομασία «Α.Σ. Ταταύλα» από τους Μενέλαο Καροτσιέρη και Γιασουμή Σκέντρη, έπειτα τη συγχώνευση των συλλόγων Γυμναστικός Σύλλογος «Ηρακλής» και Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα «Η Πρόοδος». Το 1968 ιδρύθηκε στην Αθήνα με την ονομασία «Α.Ο. Ταταύλα», αρχικά στα Πατήσια και έπειτα στο Παλαιό Φάληρο, όπου εδρεύει μέχρι σήμερα. Με πλούσια κοινωνική, καλλιτεχνική και αθλητική δράση, ο σύλλογος στην μακρόχρονη πορεία του ανέδιξε αξιόλογους αθλητές, καλλιτέχνες και ανθρώπους των γραμμάτων. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1906 στην Αθήνα, στεφανώθηκαν οι ολυμπιονίκες στο πένταθλο και στην αναρρίχηση επί κάλω Αλιμπράντης Γεώργιος και Αλιμπράντης Νικόλαος. Μέχρι τα μέσα του 1900, κατείχε αξιόλογη θέση ανάμεσα σε όλα τα σωματεία στην Τουρκία, διαθέτοντας τμήματα μεταξύ άλλων μπάσκετ, βόλεϊ, ποδοσφαίρου, τένις, πιγκ-πογκ, πάλης, ποδηλασίας και ενόργανης γυμναστικής. Επίσημος ιστότοπος συλλόγου ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ tatavlasc.gr
Άνω Μεριά Φολεγάνδρου

Η Άνω Μεριά (ή Πάνω Μεριά) είναι χωριό της Φολεγάνδρου. Δοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, του δήμου Φολεγάνδρου, της περιφερειακής ενότητας Θήρας, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Θήρας (παλαιότερα στην επαρχία Μήλου) του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Η Άνω Μεριά είναι ημιορεινό χωριό της Φολεγάνδρου. Βρίσκεται στο δυτικοκεντρικό τμήμα του νησιού, πάνω στον κεντρικό δρόμο που καταλήγει στο λιμάνι του Καραβοστάση και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 265. Απέχει 5,5 χλμ. περίπου ΒΔ. της Χώρας Φολεγάνδρου. Η τοπική κοινότητα Άνω Μεριάς είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 13,666 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος και Αγκάλη. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1897 και προσαρτήθηκε στον δήμο Φολεγάνδρου. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1941 εντάχθηκε στον νομό Χανίων και το 1942 στον, τέως, νομό Αττικής & Βοιωτίας. Το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομο Κυκλάδων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Μεριάς και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φολεγάνδρου (η οποία έγινε δήμος το 2010). Το χωριό αποτελείται, κατ’ ουσίαν, από διάσπαρτες ξερολιθιές και συστάδες οικιών, μεταξύ των οποίων και παλαιές αγροικίες («θεμωνιές») με τα χαρακτηριστικά «δεντρόσπιτα», δηλαδή κυκλικά κτίσματα για την προστασία των δέντρων (κυρίως της λεμονιάς) από τους δυνατούς ανέμους που σφυροκοπάνε την κεντρική κόψη της Φολεγάνδρου. Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο του χωριού Οι παλαιοί ανεμόμυλοι του χωριού Το Λαογραφικό Μουσείο του χωριού, που εκθέτει την παραδοσιακή αγροικία του νησιού («θεμωνιά») με τις εγκαταστάσεις της (πηγάδι, φούρνο, περιβόλι, πατητήρι, κ.ο.κ.). Ιδρύθηκε το 1988 από τον πολιτιστικό σύλλογο «Η Φολέγανδρος» Η παραλία «Αμπέλι», δυτικά του χωριού Η παραλία «Λιβαδάκι», νοτιοδυτικά του χωριού Τα πολλά εκκλησάκια που περιβάλλουν το χωριό (Σταυρός, Άγιος Ελεήμων, Άγιος Ιωάννης Πρόδρομος, Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος, Ταξιάρχης, Άγιος Ανδρέας, Χρυσοπηγή, κ.α.) Ο φάρος της Ασπροπούντας, νότια του χωριού, προσβάσιμος από μονοπάτι Τους καλοκαιρινούς μήνες, οργανώνονται ποιητικές και μουσικές βραδιές αλλά και θεατρικές παραστάσεις, από τον πολιτιστικό σύλλογο. Ακόμη, το πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα και, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, περιφορά της εικόνας της Παναγίας σε όλα τα σπίτια του χωριού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1964 (ΠΛ) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «DEMO» (Φολέγανδρος 1:25.000) Google Earth eetaa.gr https://www.touristorama.com/%CE%86%CE%BD%CF%89-%CE%9C%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%AC
Μεσιέ 60

Ο Μεσιέ 60 (γνωστός και ως Μ60 και NGC 4649) είναι ελλειπτικός γαλαξίας σε απόσταση 60 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό της Παρθένου. Ανήκει στο σμήνος Παρθένου και είναι ο μεγαλύτερος σε μία μικρή ομάδα τεσσάρων γαλαξιών στην οποία είναι ο μεγαλύτερος και περιλαμβάνει επίσης τους Μεσιέ 58 και Μεσιέ 59.

 Ο Μεσιέ 60 ανακαλύφθηκε από τον Γιόχαν Γκότφριντ Κέλερ (Johann Gottfried Köhler) τον Απρίλιο του 1779 μαζί με τον Μεσιέ 59, καθώς παρακολουθούσε ένα κομήτη. Λίγες μέρες μετά τον ανακάλυψε ανεξάρτητα και ο Μπάρναμπους Οριάνι και ο Τσαρλς Μεσιέ, ο οποίος ανακάλυψε και τον κοντινό Μεσιέ 58.Στον Μεσιέ 60 έχει παρατηρηθεί ένας υπερκαινοφανής αστέρας μέχρι 2007, ο SN2004W τύπου Ια. Δεδομένης μίας απόστασης 60 MLy και φαινόμενη διάμετρο 7,4, ο Μ60 έχει διάμετρο 120.000 έτη φωτός. Σε μικρότερα τηλεσκόπιο είναι ορατή μόνο η κεντρική περιοχή με διαστάσεις περίπου 4 x 3. Με φαινόμενο μέγεθος 9 και απόσταση 60 MLy έχει απόλυτο μέγεθος -22,3, αντίστοιχη μίας φωτεινότητας 60 δις ήλιων. Είναι ο τρίτος λαμπρότερος γαλαξίας στο σμήνος της Παρθένου. Η μέση απόσταση του Μεσιέ 60 με βάση τις μετρήσεις είναι 68 εκατομμύρια έτη φωτός (21 Mpc). Μετρήσεις με βάση τους Κηφείδες δείχνουν μία απόσταση μεταξύ 20 και 27 Mpc (65 με 88 εκατομμύρια έτη φωτός) ενώ ο υπερκαινοφανής αστέρας τύπου Ια έδειξε μία απόσταση 26,8 Mpc (85 MLy). Μετρήσεις με βάση άλλες μεθόδους δείχνουν μία απόσταση μεταξύ 14 και 19 Mpc (45 με 62 MLy). Στο κέντρο του Μεσιέ 60 υπάρχει μία υπέρμαζη μαύρη τρύπα με μάζα περίπου 2 δις ήλιων, με βάση παρατηρήσεις του ΔΤΧ. Ο NGC 4647 είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 2,5' από τον Μεσιέ 60: οι δίσκοι τους υπερκαλύπτονται. Αν και αυτή η κατάσταση δείχνει ότι αλληλεπιδρούν, δεν υπάρχουν εμφανή στοιχεία μίας βαρυτικής αλληλεπίδρασης, όπως θα περίμενε κανείς για δύο τόσο κοντινούς μεταξύ τους γαλαξίες. Αυτό σημαίνει ότι βρίσκονται σε διαφορετική απόσταση και αλληλεπιδρούν ισχνά. Μεσιέ 85, ένας άλλος ελλειπτικός γαλαξίας στο σμήνος της Παρθένου με κοντινό συνοδό NGC 507, ένας μεγάλος φακοειδής γαλαξίας με κοντινό συνοδό Elliptical Galaxy M60 @ SEDS Messier pages
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2001-2002

Το πρωτάθλημα πετοσφαίρισης ανδρών 2001−2002 ήταν το 14ο πρωτάθλημα Α1 Εθνικής. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στην Α2 υποβιβάστηκαν ο Ιωνικός Ν.Φ. και η ΑΕΚ. Για πρώτη φορά εφαρμόστηκε το νέο βαθμολογικό σύστημα (3 βαθμοί για νίκη με 3−0 ή 3−1, 2 βαθμοί για νίκη με 3−2, 1 βαθμός για ήττα με 2−3, και κανένας βαθμός για ήττα με 0−3 ή 1−3).

 Η κορυφή κρίθηκε στο νήμα. Ο Ολυμπιακός τελικά τερμάτισε πρώτος, μόλις ένα βαθμό μπροστά από το δεύτερο Παναθηναϊκό και δύο από τον τρίτο Ηρακλή, κι εξασφάλισε το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας στα πλέι οφ. Μαζί με αυτούς τους τρεις, στα πλέι οφ μπήκαν επίσης η Ορεστιάδα, ο ΠΑΟΚ, ο Πανελλήνιος, ο Άρης και η Ολυμπιάδα Πατρών που ισοβάθμισε με την ΑΕ Νίκαιας, αλλά ήταν καλύτερη στα μεταξύ τους παιχνίδια (2 νίκες με 3−0 και 3−2). Στα πλέι άουτ, όπου μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα από την κανονική περίοδο, αγωνίστηκαν η ΑΕ Νίκαιας, ο ΟΠΕ Ρεθύμνου, η ΑΕΚ και ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας (9−12, 10−11). Στα πλέι άουτ αναμετρήθηκαν η 9η της κανονικής περιόδου ΑΕ Νίκαιας με τον 12ο Ιωνικό Ν.Φ., και ο 10ος ΟΠΕ Ρεθύμνου με την 11η ΑΕΚ. Η παραμονή κρίθηκε στις 3 νίκες, ενώ οι ομάδες μετέφεραν τα μεταξύ τους αποτελέσματα από την κανονική περίοδο. Υποβιβάστηκαν η ΑΕΚ και ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας. 2-0 από την κανονική περίοδο. 2-0 από την κανονική περίοδο Στα πλέι οφ έγιναν αγώνες για τις θέσεις 1−8, 1−4 και 1−2. Αγώνες κατάταξης για τις θέσεις 5−8 και 3−4 δεν έγιναν. Οι πρώτοι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων με μειονέκτημα έδρας ενώ οι δύο επόμενοι θα γίνονταν στις έδρες των ομάδων με πλεονέκτημα έδρας (αν χρειαζόταν τρίτος αγώνας). Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, ο Ηρακλής και η Ορεστιάδα που είχαν το πλεονέκτημα, επικράτησαν με 2−0 νίκες των αντιπάλων τους και προκρίθηκαν στα ημιτελικά. (1) Ολυμπιακός − (8) Ολυμπιάδα Πατρών (2–0) (2) Παναθηναϊκός − (7) Άρης Θεσ. (2–0) (3) Ηρακλής − (6) Πανελλήνιος (2–0) (4) Ορεστιάδα − (5) ΠΑΟΚ (2–0) Ολυμπιακός και Ηρακλής προκρίθηκαν κι έτσι συναντήθηκαν για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά στους τελικούς. (1) Ολυμπιακός − (4) Ορεστιάδα (2–0) (2) Παναθηναϊκός − (3) Ηρακλής (0–2) Ο Ολυμπιακός και ο Ηρακλής βρέθηκαν αντιμέτωποι στους τελικούς για 4η συνεχή περίοδο, και πάλι με πλεονέκτημα έδρας του Ολυμπιακού, το αποτέλεσμα όμως ήταν διάφορετικό. Ο Ηρακλής μετά από τρεις χαμένους τελικούς στις προηγούμενες τρεις διοργανώσεις, έσπασε το πλεονέκτημα έδρας του αντιπάλου του στον τελευταίο αγώνα της σειράς κι αναδείχθηκε πρωταθλητής για πρώτη φορά στην ιστορία του. (1) Ολυμπιακός − (3) Ηρακλής (2–3) Τελική βαθμολογία Galanis Sports Data Αποτελέσματα κανονικής περιόδου Ιστότοπος archive.sport.gr Αποτελέσματα πλέι οφ και πλέι άουτ Ιστότοπος archive.sport.gr Αθλητική Ηχώ, Ιστορικό αρχείο 1945-2007
Ντούγκι Γουάιτ

Ο Ντούγκι Γουάιτ (αγγλ. Douglas "Doogie" White) είναι Σκωτσέζος τραγουδιστής της ροκ μουσικής, γνωστός για τη συμμετοχή του στα συγκροτήματα των Rainbow και του Yngwie Malmsteen.

 Ο Ντούγκι Γουάιτ γεννήθηκε στο Μάδεργουελ της Σκωτίας στις 7 Μαρτίου 1960. Στα εφηβικά του χρόνια, συμμετείχε στους Kirk’s Youth fellowship όπου γνώρισε το ντράμερ Κένι Τζόνστον και μετά την αποφοίτηση του, εντάχθηκε στους Tryxter. Ενώ βρισκόταν σε ζωντανή εμφάνιση με τους Tryxter, γνώρισε τον κιθαρίστα Τσικ ΜακΣέρι με τον οποίο σχημάτισαν τους La Paz κυκλοφορώντας τους δίσκους "Old Habits Die Hard" το 1985 και "The Amy Tapes" το 1988. Μετά την κυκλοφορία και του δεύτερου δίσκου, ο Γουάιτ μετακόμισε στο Λονδίνο και εντάχθηκε στους Midnight Blue, με τους οποίους κυκλοφόρησε το δίσκο "Take the Money and Run", το 1994. Λίγο πριν, είχε περιοδεύσει για δύο εβδομάδες στην Ιαπωνία με το New Wave of British Heavy Metal συγκρότημα, Praying Mantis. Το 1993, οι Deep Purple έπαιζαν στο Λονδίνο και ο Γουάιτ παραβρέθηκε στη συναυλία δίνοντας μία κασέτα με δικές του ηχογραφήσεις στο μάνατζερ του συγκροτήματος, Κόλιν Χαρτ. Εκείνο το διάστημα, γνώρισε τον κιθαρίστα Άσλεϊ Λίμερ και μαζί με τον κιμπορντίστα Τζεμ Ντέιβις των Midnight Blue σχημάτισαν τους Chain και ηχογράφησαν το δίσκο "Eros of Love and Destruction" ο οποίος κυκλοφόρησε μερικά χρόνια αργότερα, το 1997. Ο Γουάιτ βρισκόταν στο Βέλγιο όταν έμαθε ότι οι Iron Maiden έψαχναν για αντικαταστάτη του Μπρους Ντίκινσον και έστειλε ένα demo με αποτέλεσμα να τον καλέσουν για δύο οντισιόν, αλλά τελικά να προσλάβουν τον Μπλέιζ Μπέιλι. Το 1994, ο Ρίτσι Μπλάκμορ κάλεσε τον Γουάιτ να συμμετάσχει στους ανασχηματισμένους Rainbow, στους οποίους εντάχθηκε στις 20 Απριλίου 1994 και παρέμεινε μέχρι το 1997 όταν και διαλύθηκαν οριστικά. Μαζί ηχογράφησαν το δίσκο "Stranger In Us All" και περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο. Το 2001, εντάχθηκε στους Rising Force του Yngwie Malmsteen, περιοδεύοντας στη Νότια Αμερική και ηχογραφώντας το δίσκο "Attack!!" το 2002. Εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε και το "Human Stain" των Cornerstone, συγκρότημα το οποίο δημιούργησε με τον μπασίστα των Royal Hunt, Στέεν Μόργκενσεν. Ακολούθησε το "Once Upon Our Yesterdays" και μία ευρωπαϊκή περιοδεία, το 2003. Επίσης, μοιράστηκε τα μικρόφωνο του δίσκου "The Journey Goes On" των Praying Mantis, με τον πρώην τραγουδιστή των Uriah Heep, Τζον Σλόμαν. Το 2005 κυκλοφόρησε το "Unleash The Fury" με τον Malmsteen και δύο χρόνια αργότερα, ακολούθησε το τέταρτο άλμπουμ των Cornerstone με τίτλο "Two Tales Of One Tomorrow". Ο Γουάιτ έγινε μέλος των Γερμανών Empire αντικαθιστώντας τον Τόνι Μάρτιν και κυκλοφόρησε μαζί τους το δίσκο "Chasing Shadows", το Νοέμβριο του 2007. Την επόμενη χρονιά εντάχθηκε στους Tank κυκλοφορώντας το "War Machine", το 2010. Την επόμενη χρονιά, ανέλαβε τα φωνητικά για το δίσκο "The Stranger Within" των Demon's Eye και κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό άλμπουμ, "As Yet Untitled". Το 2012 κυκλοφόρησε το δίσκο "Granite" με επανεκτελέσεις τραγουδιών των La Paz. Επίσημη ιστοσελίδα του Ντούγκι Γουάιτ Βιογραφικό Allmusic, Cornerstone Allmusic, Doogie White
Μια όμορφη αγάπη

Μια όμορφη αγάπη (Ισπανικά: Qué bonito amor) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2012. Είναι ριμέικ της Κολομαβιανής τηλενουβέλας του 2006 La Hija del Mariachi.Πρωταγωνιστούν Ντάνα Γκαρσία, Χόρχε Σαλίνας, Πάμπλο Μοντέρο και Μαλιγιάνι Μαρίν.

 Ο Σάντος Μαρτίνες ντε λα Γκάρσα, ένας νεαρός όμορφος και ανέμελος εκατομμυριούχος, ο οποίος διαθέτει εταιρεία διανομής αυτοκινήτων. Ο Σάντος εξαπατάται από τους πιο κοντινούς συνεργάτες του. Ένας από αυτούς είναι ο φίλος του, Μπρούνο, και ο φίλος της αδερφής του, Μάικλ. Αφού κατηγορήθηκε για απάτη και ξέπλυμα χρήματος, ο Σάντος αναγκάζεται να δραπετεύσει από το Λος Άντζελες στο Μεξικό, σαν φυγάς. Χόρχε Σαλίνας ως Σάντος Μαρτίνες ντε λα Γκάρσα Τρεβίνιο/Χόρχε Αλφρέδο Βάργας Ντάνα Γκαρσία ως Μαρία Μεντόσα Γκαρσία ντε Μαρτίνες ντε λα Γκάρσα Πάμπλο Μοντέρο ως Όσκαρ Φερνάντες "Ελ Κολόσο" Χουάν Φερράρα ως Χούστο Μαρτίνες ντε λα Γκάρσα Ανχέλικα Μαρία ως Αμαλία Γκαρσία χηρ. ντε Μεντόσα Ρομπέρτο Παλασουέλος ως Τζουλιάνο Ρίνα Βίκτορ Νοριέγα ως Μάικλ Τζονσον Μαλιγιάνι Μαρίν ως Ελβίρα Ερνάντες Φουεντεμαγιόρ Κάρλα Άλβαρες ως Ιρασέμα Αρτούρο Πενίτσε ως Φερνάντο Μπελτράν "Ελ Μιλ Αμόρες" Σαλβαδόρ Πίνεδα ως Δον Κονσεπσιόν "Κόντσο" Ερνάντες Ρομπέρτο Μπαγιστέρος ως Κομαντάντε Λεονάρδο "Λέο" Ντερέτσο Ροσίτα Πελάγιο ως Υπαστυνόμος Σαμάντα Κούρτις Φερνάντο Ρόμπλες ως Κομαντάντε Μάλο Μόνικα Σάντσεζ Ναβάρρο ως Αλταγράσια Τρεβίνιο ντε Μαρτίνες ντε λα Γκάρσα Πάτι Ντίας ως Μίρνα Ρεινόσο Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο ως Σουσάνο "Σουσανίτο" Σάντσεζ Μαριάνα Ρίος ως Άνα Λόπεζ Σουσάνα Ντιασάγιας ως Γιέντι Μαρτίνες ντε λα Γκάρσα Τρεβίνιο Λατίν Λόβερ ως Χάιρο "Ελ Αβεντουρέρο" Μαριάνο Παλάσιος ως Νατάλιο Μολίνα "Ελ Σονιαδόρ ντελ Μπάχιο" Ραφαέλ Νεγρέτε ως Χενάρο "Ελ Μπαρίτονο ντε Ιδάλγο" Αλεχάντρο Ρουίς ως Ελ Σιέτε Μάρες Γκαμπριέλ Ναβάρρο ως Ελ Μπούφαλο Τέλμα Ντοράντες ως Μάνσια Σάντσεζ Ρενάτα Νότνι ως Παλόμα Μεντόζα Γκαρσία Χεσούς Ντανιέλ Γκονσάλες ως Ροδρίγο Φερνάντες Ρέγες Νταγιασέλι Σερβάντες ως Βανέσα Καρίμε Ερνάντες ως Ισαμπέλ Μεντόζα Γκαρσία Λουίς Ενρίκε Γκονσάλες ως Βισέντε "Ελ Χαλισκίτο" Ομέρο Φερούσκα ως Ομέρο Κάρλος Ιγνάσιο ως Λεονέλ "Πίτσι" Βελάσκες Νινόν Σεβίγια ως Δόνια Ρεμέδιος Ραούλ Παδίγια "Τσοφόρο" ως Ριγομπέρτο Γκέρρα Εβίτα Μουνιός "Τσατσίτα" ως Δόνια Προυδένσια Ραούλ Ισαγκίρρε ως Δον Μπραούλιο Πιέτρο Βανούτσι ως Φαμπιάν Μανουέλ Οχέδα ως Βιτοριάνο Τρούσκο "Ελ Παδρίνο" Ροχέλιο Γκέρρα ως Καρλ ΣάμμερςΓκεστ εμφανίσεις Σέρχιο Μάγιερ ως Μπρούνο Μορέλι Εουχένια Καουδούρο ως Γκλόρια Ρέγες Αλεξάντερ Χόλτμαν ως Άρνολντ Σμιθ Ντανιέλα Ρόμο ως Η ίδια Αδάν Αγιέντε ως Ααρόν Πιλάρ Μοντενέγρο ως Γουάντα Μέι Βερόνικα Μόντες ως Σούσαν Ντέιβις Μαρσέλο Μπούκετ ως Ρούμπεν ντελ Όλμο Λίνα Σάντος ως Λούρδες Φουεντεμαγιόρ ντε Ερνάντες Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με ένα βραβείο: People en Español (Β΄ Ηθοποιός) Μια όμορφη αγάπη στην IMDb
Μπάμπια Γκούρα

Η Μπάμπια Γκούρα (πολωνικά: Babia Góra) ή Μπάμπια Χόρα (σλοβακικά: Babia Hora) είναι ορεινός όγκος που βρίσκεται στα σύνορα μεταξύ Πολωνίας και Σλοβακίας στα δυτικά Όρη Μπεσκίντι. Το όνομα αναφέρεται επίσης στην κορυφή του ορεινού όγκου, Ντιάμπλακ (Diablak, «Κορυφή του Διαβόλου»), που είναι επίσης η υψηλότερη κορυφή αυτού του τμήματος των Καρπαθίων, στα 1.725 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.

 Οι πρώτες ιστορικές αναφορές του ορεινού όγκου χρονολογούνται από τον 15ο αιώνα, όταν αναφέρθηκε για πρώτη φορά στα γραπτά του Γιαν Ντουούγκος. Μόνο τον 19ο αιώνα η περιοχή εξερευνήθηκε και καταγράφηκε σε μεγαλύτερο βάθος, με την πρώτη γνωστή ορεινή καλύβα που κατασκευάστηκε το 1905 Ήπια από το νότο, απότομη από το βορρά, η Μπάμπια Γκούρα φιλοξενεί αρκούδες, λύγκες, λύκους και άλλα είδη, καθώς και αλπική χλωρίδα ενδημική σε αυτό το υψόμετρο. Οι πρώτες προσπάθειες προστασίας της περιοχής έγιναν τη δεκαετία του 1930. Το 1933, ιδρύθηκε το Φυσικό Καταφύγιο Μπάμπια Γκούρα στην πολωνική πλευρά. Αργότερα, το 1954, ιδρύθηκε το Εθνικό Πάρκο Μπάμπια Γκούρα (Babiogórski Park Narodowy), με έκταση 17,04 χλμ2. Το 1976 έγινε ένα από τα πρώτα αποθέματα βιόσφαιρας στον κόσμο. Για πολύ καιρό το Εθνικό Πάρκο Μπάμπια Γκούρα ήταν το μικρότερο από τα πολωνικά εθνικά πάρκα. Το 1997 διευρύνθηκε σε 33,92 χλμ2 και δημιουργήθηκε μια νεκρή ζώνη 84,37 χλμ2. Εντός πάρκου, τα 10.62 χλμ.2 βρίσκονται υπό αυστηρή προστασία. Υπάρχουν εκκλήσεις για ενίσχυση της διασυνοριακής συνεργασίας με τη Σλοβακία για την καλύτερη προστασία του εύθραυστου περιβάλλοντος του βουνού. Η Μπάμπια Γκούρα ονομάζεται μερικές φορές Μάτκα Νιεπόγκουντ (Matka Niepogód, «Μητέρα του κακού καιρού»). Είναι πολύ ευαίσθητο στις καιρικές αλλαγές κυρίως λόγω των συχνών ανέμων που πλήττουν τακτικά την περιοχή. Το βουνό βιώνει επίσης μια ισχυρή θερμοκρασιακή αναστροφή. Το χιόνι μπορεί να καλύψει τον ορεινό όγκο για περισσότερες από 200 ημέρες κάθε χρόνο. Τον Μάιο του 2016, ένας ορειβάτης σκοτώθηκε από αστραπή ενώ προσπαθούσε να κατέβει στο βουνό όταν πλησίασε μια καταιγίδα. Αν και γενικά είναι σχετικά εύκολη στην πεζοπορία, η Μπάμπια Γκούρα μπορεί να προσεγγιστεί από μια πιο δύσκολη κίτρινη διαδρομή που ονομάζεται Perć Akademików (Μονοπάτι των Ακαδημαϊκών). Σήμερα, παρά (ή ίσως λόγω) τις απότομες αναρριχήσεις, αλυσίδες και μεταλλικά σκαλοπάτια που είναι στερεωμένα στους βράχους κατά μήκος τμημάτων του μονοπατιού, είναι πολύ δημοφιλές στους πεζοπόρους. Ολόκληρο το Εθνικό Πάρκο Μπάμπια Γκούρα είναι ένα αυστηρό φυσικό καταφύγιο: η περιήγηση με σκι, για παράδειγμα, επιτρεπόταν μόνο από το 2022 και μετά και μόνο εάν πληρούνταν ορισμένες καιρικές συνθήκες και συνθήκες χιονιού.
Νέμαν

Ο Νέμαν, Νιόμαν, Νέμουνας, Νιέμεν ή Μέμελ (ρωσ. Неман, λευκορ. Нёман, λιθ. Nemunas, γερμ. Memel, λετ. Nemuna, πολ. Niemen) είναι μεγάλος ποταμός της Ανατολικής Ευρώπης. Πηγάζει στη Λευκορωσία και διαρρέει τη Λιθουανία προτού εκβάλει στην Κουρονιανή Λιμνοθάλασσα και από εκεί στη Βαλτική Θάλασσα. Ως αρχή του ορίζεται η συμβολή δύο μικρών ποταμιών σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 53°15′10″ Βόρειο και μήκος 27°18′21″ Ανατολικό, περί τα 15 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της μικρής πόλεως Ουζντά στην κεντρική Λευκορωσία και περίπου 55 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μινσκ. Στον κατώτερο ρου του οριοθετεί τα σύνορα ανάμεσα στη Λιθουανία και στον ρωσικό θύλακο του Καλίνινγκραντ, και για πολύ μικρό μήκος τα σύνορα Λευκορωσίας-Λιθουανίας. Είναι ο μεγαλύτερος ποταμος της Λιθουανίας και ο τρίτος σε μήκος της Λευκορωσίας. Ο Νέμαν είναι πλωτός στα περισσότερα από τα 914 χιλιόμετρα του συνολικού μήκους του. Η λεκάνη του Νέμαν/Νεμούνας σχηματίσθηκε κατά την Τεταρτογενή περίοδο, ευρισκόμενη χονδρικά στο άκρο του στρώματος πάγων της τελευταίας εποχής των παγετώνων, πριν από 27 έως 24 χιλάδες έτη.

 Από τα δυτικά προς τα ανατολικά, οι μεγαλύτεροι οικισμοί πάνω στον Νέμαν είναι το Σοβέτσκ (το Τιλσίτ της ιστορίας), το ομώνυμο Νέμαν, το Κάουνας, η Αλίτους, το Ντρούσκινινκαϊ, το Γκρόντνο και το Μάστι. Ο Νέμαν είναι ο 4ος μακρύτερος ποταμός της λεκάνης της Βαλτικής, με ολικό μήκος 914 χιλιόμετρα, από τα οποία τα 436 στη Λευκορωσία και τα 359 στη Λιθουανία, ενώ επί 116 χιλιόμετρα σχηματίζει το σύνορο μεταξύ Λιθουανίας και Ρωσίας (Περιφέρεια Καλίνινγκραντ). Το μεγαλύτερο βάθος του είναι 5 μέτρα και το μεγαλύτερο πλάτος του είναι περίπου 500 μέτρα. Ο Νέμαν είναι αργός ποταμός, με ρεύμα ταχύτητας 1 έως 2 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.Κατά τις πλημμύρες του, η παροχή του μπορεί να αυξηθεί μέχρι και 11 φορές, σε περισσότερα από 6800 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Μεγάλες πλημμύρες συμβαίνουν στον κάτω ρου του περίπου κάθε 12 έως 15 έτη, έχοντας επανειλημμένα παρασύρει γεφύρια. Το βάθος της κοιλάδας του φθάνει έως τα 60 μέτρα και το πλάτος της τα 5 χιλιόμετρα. Ο Νέμαν έχει περίπου 105 απευθείας παραπόταμους, οι μεγαλύτεροι από τους οποίους είναι οι Νέρις (Βίλιγια) με μήκος 510 χιλιόμετρα, Στσάρα με μήκος 325 χιλιόμετρα και Σεσουπέ με μήκος 298 χιλιόμετρα. Οι 15 από τους παραπόταμους έχουν μήκος μεγαλύτερο των 100 χιλιομέτρων. Η λεκάνη του ποταμού στη Λιθουανία περιέχει περισσότερα από 20.000 ποτάμια και ρυάκια, και καλύπτει το 72% του εδάφους της χώρας. Η συνολική έκταση της λεκάνης απορροής του Νέμαν ανέρχεται σε 98.200 τετραγωνικά χιλιόμετρα, από τα οποία τα 34.610 τετρ. χιλιόμετρα βρίσκονται στη Λευκορωσία και τα 46.695 στη Λιθουανία. Η κοιλάδα του ποταμού στην Περιφέρεια Γκρόντνο είναι το χαμηλότερο μέρος της Λευκορωσίας, με υψόμετρο 80 έως 90 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Λαγούτα Ηρακλείου

Η Λαγούτα είναι χωριό της Κοινότητας Σκινιά του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 50 κατοίκους. Απέχει 48 χιλιόμετρα από το Ηράκλειο και 18 χιλιόμετρα από το Αρκαλοχώρι. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 250 μέτρα στις πλαγιές του λόφου Παπούρα, ανάμεσα στους ποταμούς Αναποδιάρη και Ινιώτη. Η οικονομία του χωριού είναι αγροτική, με κύρια προϊόντα το ελαιόλαδο, τα αμπελουργικά και τα κηπευτικά. Στο παρελθόν καλλιεργούνταν κίτρα. Το όνομα μάλλον πιθανόν προέρχεται από το μουσικό όργανο λαούτο.

 Η παλαιότερη γραπτή μνεία στη Λαγούτα γίνεται σε συμβόλαιο του 1271, όπου αναφέρεται ως Lauta. Αναφέρεται επίσης σε συμβόλαιο γραμμένο στα ελληνικά το 1373 ως Λαβούτα και σε έγγραφο του 1374 του δουκικού αρχείου ως Lauta. Ο Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 το αναφέρει ως Laguta στην επαρχία Μπελβεντέρε ή Ρίζου. Στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται ως Lagura με 107 κατοίκους. Ο Φραντσέσκο Βασιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Laguta, ενώ στην οθωμανική απογραφή του 1671 αναφέρεται με το ίδιο όνομα και είχε 12 χαράτσια.Στην απογραφή του 1834, η οποία πραγματοποιήθηκε από τους Αιγυπτίους, είχε μουσουλμανικό πληθυσμό, με 14 οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, η Λαγούτα είχε αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, με 150 κατοίκους, και υπαγόταν στον δήμο Σκινιά. Στην απογραφή του 1900 ανήκε στον ίδιο δήμο και είχε 18 κατοίκους. Το 1920 υπαγόταν στον αγροτικό δήμο Σκινιά. Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκινιά. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές: Στην είσοδο του οικισμού βρίσκεται το άλσος Λαγούτας (από το 1968). Είναι το μεγαλύτερο άλσος του δήμου Μινώας Πεδιάδας, με έκταση περίπου 80 στρεμμάτων. Στο χώρο του άλσους, το οποίο περιλαμβάνει πεύκα υπάρχουν τραπέζια και παιδική χαρά. Στην κορυφή του άλσους βρίσκεται το κτίριο του πρώην δημοτικού σχολείου Λαγούτας, το οποίο πλέον στεγάζει τον πολιτιστικό σύλλογο. Επίσης, κοντά στο βορειοανατολικό άκρο του οικισμού λειτουργεί το μικρό λαογραφικό μουσείο Λαγούτας. Στον οικισμό βρίσκεται η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Χέρμαν του Μπάντεν-Μπάντεν

Ο Χέρμαν, γερμ. Hermann (12 Οκτωβρίου 1628 - 30 Οκτωβρίου 1691) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν πρίγκιπας του Μπάντεν-Μπάντεν. Έγινε στρατηγός και διπλωμάτης της Αυστρίας, στρατάρχης, πρόεδρος του Συμβουλίου Πολέμου της Αυλής (Hofkriegsrat) και αντιπρόσωπος του βασιλιά της Γερμανίας στη Διαρκή Συνέλευση (Diet) του Ρέγκενσμπουρκ.

 Ήταν ο πέμπτος γιος του Γουλιέλμου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αικατερίνης-Ούρσουλας των Χόεντσολερν, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου πρίγκιπα του Χόεντσολερν-Χέχινγκεν. Το 1691 απεβίωσε στο Ρέγκενσμπουρκ σε ηλικία 63 ετών. Arthur Kleinschmidt (1880), "Hermann, Markgraf von Baden", Allgemeine Deutsche Biographie (ADB) (in German), 12, Leipzig: Duncker & Humblot, pp. 120–122
Access All Areas

Το Access All Areas είναι η 10η συλλογή της τραγουδίστριας Άννας Βίσση και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2012 σε Ελλάδα και Κύπρο από τη Sony Music. Είναι η πρώτη συλλογή της Βίσση που περιλαμβάνει τραγούδια από τα πρώτα χρόνια της πορείας της μέχρι το 2012.Η συλλογή κυκλοφόρησε αρχικά σε 500 αριθμημένα αντίτυπα, ενώ μετά την εξάντλησή τους, η εταιρεία κυκλοφόρησε επιπλέον 750 αντίτυπα το Μάρτιο του 2013.Η έκδοση αποτελείται από 5 CD, ενώ συνοδεύεται από ένα λεύκωμα με δημοσιευμένες και ανέκδοτες φωτογραφίες τραβηγμένες από τη φωτογράφο Christine Crokos. Το εξώφυλλο επιμελήθηκε ο Μιχάλης Καββαδίας.

 Όσο Έχω Φωνή Ας Κάνουμε Απόψε Μια Αρχή Αυτός Που Περιμένω Σαν Και Μένα Καμιά Αντίστροφη Μέτρηση Με Αγάπη Από Μένα Για Σένα Boom Boom Boom Εμείς Φωτιά Ο Τελευταίος Χορός Ακόμα Μία Αντίδοτο Βρε Κουτό Ένα Χρόνο Το Περισσότερο Λόγια Και Σιωπές Δεν Θα Υπάρξει Άλλο Είσαι Nylon Ερωτευμενάκι Για Ένα Όνειρο Ζούμε Τυραννιέμαι (Bonus Track) Δώδεκα Καλημέρα Καινούργια Μου Αγάπη Μεθυσμένη Πολιτεία Κόντρα (Breathless) Από Μακριά Κι Αγαπημένοι Εκεί Μαύρα Γυαλιά Σε Σκέφτομαι Συνέχεια Η Επόμενη Κίνηση Ελένη Ατμόσφαιρα Ηλεκτρισμένη Ψεύτικα Σεντόνια Είμαι Τραύμα Όλα Τα Λεφτά Λάμπω Φως Είμαι Πολύ Καλά Ο Πόνος Της Αγάπης Βενζίνη (Bonus Track) Στην Πυρά Αγάπη Υπερβολική Δε Θέλω Να Ξέρεις Μην Ψάχνεις Την Αγάπη Και Έχω Τόσα Να Θυμάμαι Κακά Παιδιά Προτεραιότητα Τάσεις Αυτοκτονίας Βατερλό Ψυχεδέλεια Ένα Σου Λέω Έμπνευση Σκέπαστο Σαν Δολοφόνος Μανιακός Κυψέλη Τρελλαίνομαι (Κλίμα Τροπικό) Γκάζι Δεν Με Αγαπάς Σαδισμός Δαίμονες Μια Νύχτα Το Πολύ (Bonus Track) Μόνο Αν Τρελαθώ Τρένο Αυτή Τη Φορά Τι Έχω Να Χάσω Αλήτισσα Ψυχή Κραυγή Για Τελευταία Φορά Πες Το Ξανά Θάνατος Είναι Η Αγάπη Η Μουσική Του Ανέμου Παραλύω Πράγματα Τα Μαθητικά Χρόνια Αποδείξεις Λονδίνο Να Τον Αγαπάς Τώρα Η Ζωή Συνεχίζεται Και Τι Έγινε Θιβέτ Ώρα Να Φεύγω (Bonus Track) Τυραννιέμαι Είμαι Πολύ Καλά Ο Πόνος Της Αγάπης Βενζίνη Σαδισμός Δαίμονες Μια Νύχτα Το Πολύ Η Ζωή Συνεχίζεται Και Τι Έγινε Θιβέτ Ώρα Να Φεύγω ↑θέση επανέκδοσης Αναλυτική δισκογραφία της Άννας Βίσση
Διαμέρισμα Σάντα Άνα

Το Διαμέρισμα Σάντα Άνα (ισπανικά: departmento de Santa Ana) είναι ένα από τα 14 διαμερίσματα του Ελ Σαλβαδόρ. Ανήκει στη Δυτική επαρχία. Έχει έκταση 2.023,17 τ.χλμ. και πληθυσμό 523.655 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Σάντα Άνα και δεύτερη μεγαλύτερη πόλη η Τσαλτσουάπα.

 Το Σάντα Άνα βρίσκεται βορεοδυτικά του Ελ Σαλβαδόρ, στη Δυτική Επαρχία. Είναι το δεύτερο ανατολικότερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ. Συνορεύει στα νοτιοδυτικά με το Αουατσαπάν, στα νότια με το Σονσονάτε, στα βορειοανατολικά με το Τσαλατενλάνγκο, στα νοτιοανατολικά με το Λα Λιμπερτάδ, στα δυτικά με τα διαμερίσματα της Γουατεμάλα Χουτιάπα στα δυτικά και Τσικιμούλα στα βορεοδυτικά και στα βόρεια με την Ονδούρα. Έχει έκταση 2.023,17 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το τέταρτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ, μετά το Ουσουλουτάν και το Σαν Μιγκέλ. Η κυριότερη λίμνη είναι λίμνη Λάγο δε Γκουίχα (Lago de Güija) που βρίσκεται στα σύνορα με Γουατεμάλα. Δεύτερη μεγαλύτερη λίμνη και μεγαλύτερη λιμνοθάλασσα είναι η λιμνοθάλασσα Λαγούνα δε Κοατεπέκε (Laguna de Coatepeque) και πήρε το όνομά της από την πόλη Κοατεπέκε. Τρίτη μεγαλύτερη λίμνη είναι η Μεταπάν, που πήρε το όνομά της από την πόλη Μεταπάν. Το Διαμέρισμα Σάντα είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2007 523.655 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το τρίτο μεγαλύτερο διαμέρισμα του Ελ Σαλβαδόρ μετά το Σαν Σαλβαδόρ και το Λα Λιμπερτάδ. Το Σάντα Άνα διαιρείται σε 13 δήμους: Ελ Κόνγκο Ελ Πορβενίρ Καντελάρια δε Λα Φροντέρα Κοατεπέκε Μασαουάτ Μεταπάν Σαν Αντόνιο Παχονάλ Σαν Σεμπεστιάν Σαλιτρίγιο Σάντα Άνα Σάντα Ρόσα Γκουατσιπιλίν Σαντιάγο δε λα Φροντέρα Τεξιστεπέκε Τσαλτσουάπα Ασιέντα Άγουα Φρία Ελ Κόνγκο Ελ Κούχε Ε Ματανάσο Ελ Παπατουράλ Ελ Πάστε Ελ Πορβενίρ Καντελάρια δε Λα Φροντέρα Κοατεπέκε Λας Πιλέτας Λος Παλμίτος Μασαουάτ Μεταπάν Νέο Κονσεπσιόν Σαν Αντόνιο Παχονάλ Σαν Αντρές Σαν Βισέντε Σαν Πάμπλο Τακατσίκο Σαν Σεμπεστιάν Σαλιτρίγιο Σαν Χουάν Οπίκο Σάντα Λουσία Σάντα Άνα Σάντα Ρόσα Γκουατσιπιλίν Σαντιάγο δε λα Φροντέρα Τεξιστεπέκε Τσαλτσουάπα Σάντα Άνα Πόλεις του Σάντα Άνα ana.htm Δήμοι του Σάντα Άνα
Λουτσιάνο ντε Σόουζα

Ο Λουσιάνο ντε Σόουζα (πορτογαλικά: Luciano de Souza, προφορά ΔΦΑ: [luˈsjɐ̃nu dʒi ˈsowzɐ]) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 21 Αυγούστου του 1972. Αγωνίστηκε στη θέση του επιθετικού μέσου και φημίζεται για τη δεξιοτεχνία του καθώς και για την ικανότητα του στις εκτελέσεις των φάουλ. Απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα στις 14 Ιανουαρίου του 2009.

 Ο Λουσιάνο έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος σε ελληνικές ομάδες. Ήρθε στην Ελλάδα από τη Σάντος για την ομάδα της Ξάνθης στην οποία αγωνίστηκε από το 1995 έως το 1998 αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις. Για ένα μικρό διάστημα το 1996 δόθηκε με τη μορφή δανεισμού στην Καστοριά, την οποία και βοήθησε να ανέβει στην Α' εθνική. Το 1998 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό στον οποίο αγωνίστηκε τρία χρόνια και κέρδισε 3 πρωταθλήματα (1999, 2000, 2001) και ένα κύπελλο (1999). Κορυφαία του στιγμή στον Ολυμπιακό ήταν ο αγώνας απέναντι στο Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο στις 21 Μαρτίου 2001 όταν η εξαιρετική του απόδοση συνοδεύτηκε από ένα εντυπωσιακό γκολ που σημείωσε από εκτέλεση φάουλ ενθουσιάζοντας τους φιλάθλους. Τη σεζόν 2001-2002 αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ, ενώ για τα επόμενα δυο χρόνια στην Κύπρο για λογαριασμό της ΑΕΛ Λεμεσού. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2004 για να αγωνιστεί άλλα δυο χρόνια για τη Skoda Ξάνθη. Το 2006 αποκτήθηκε από τον Πανιώνιο, το 2007 από τον Ατρόμητο, ενώ το 2008 από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Το 2009 επέστρεψε στη Skoda Ξάνθη, ενώ το καλοκαίρι του 2010 αποκτήθηκε από την Παναχαϊκή, αποχώρησε όμως τον Ιανουάριο του 2011 από τους Πατρινούς για να συνεχίσει στην Α.Ε.Λ. Καλλονής. Αγωνίστηκε σε περισσότερους από 300 επίσημους αγώνες, από τους οποίους 280 περίπου αγώνες πρωταθλημάτων Α΄ και Β΄ εθνικής κατηγορίας στην Ελλάδα και στην Κύπρο, και πέτυχε περισσότερα από 70 γκολ. Οι ποδοσφαιρικές ομάδες στις οποίες έχει αγωνιστεί ο Λουσιάνο, οι συμμετοχές του στα πρωταθλήματα και τα γκολ που έχει πετύχει έχουν ως εξής: ως το 1995: Σάντος 1995-1996: Ξάνθη: 10 (0) 1996 (δανεικός): Καστοριά: 14 (5) 1996-1998: Ξάνθη: 54 (19) 1998-2001: Ολυμπιακός: 57 (13) 2001-2002: ΠΑΟΚ: 9 (0) 2002-2004: ΑΕΛ Λεμεσού: 31 (9) 2004-Δεκ. 2005: Ξάνθη: 34 (2) Ιαν.-Δεκ. 2006: Πανιώνιος: 14 (10) 2007-2008: Ατρόμητος Αθηνών: 49 (9) 2008-2009: ΠΑΣ Γιάννινα: 2009-2010 : Ξάνθη: 2010-2011 :Παναχαϊκή ; (6) 2011 (δανεικός): Α.Ε.Λ. Καλλονής 2011-2012: ΑΕΛ Καλλονής 2013: Αιγάλεω Α.Ο. 2013: Γλυφάδα 2013: Νίκη Βόλου Με τον ΟλυμπιακόΠρωτάθλημα Ελλάδας (1999, 2000, 2001) Κύπελλο Ελλάδας (1999)Καλύτερος ξένος ποδοσφαιριστής (2005) Στην Καλλονή ο Λουσιάνο
Ζυλ Μπαστιάν-Λεπάζ

Ο Ζυλ Μπαστιάν-Λεπάζ (γαλλικά: Jules Bastien-Lepage, 1 Νοεμβρίου του 1848 - 10 Δεκεμβρίου του 1884) ήταν Γάλλος ζωγράφος, ακολουθούσε το “ρεύμα” του ρεαλισμού και συγκεκριμένα του νατουραλισμού.

 Ο Μπαστιάν γεννήθηκε στις 1 Νοέμβριου του 1848 στο χωριό Ντανβιλέρ της επαρχίας Μεζ. Από μικρός είχε δείξει ενδιαφέρον για τις τέχνες και γι' αυτό οι γονείς του αγόραζαν αντίγραφα από πίνακες για να τα ζωγραφίζει. Ο πρώτος του δάσκαλος ήταν ο πατέρας του, επίσης ζωγράφος. Ξεκίνησε κανονικά μαθήματα στην πόλη Βερντέν και το 1867 πήγε στο Παρίσι στην σχολή École des Beaux-arts (Εκόλ ντε μπό-´αρτ) με δάσκαλο τον Αλεξάντρ Καμπανέλ. Αν και πήγαινε σπάνια στα μαθήματα της σχολής, επειδή προτιμούσε να ζωγραφίζει μόνος του, είχε κερδίσει σε διαγωνισμό το 1968. Το 1870 είχε την πρώτη του έκθεση στο σαλόν με ένα πορτρέτο που έμεινε όμως απαρατήρητο. Έμεινε στην σχολή για τρία χρόνια αν και δεν είχε μείνει ευχαριστημένος, την ίδια χρονιά είχε πάρει μέρος στον Γαλλοπρωσικό πόλεμο και τραυματίστηκε. Μετά τον πόλεμο γύρισε στο πατρικό του σπίτι για να αναρρώσει και να ζωγραφίσει τους χωρικούς. Το 1874 με τον πίνακα “Ο παππούς μου” είχε μεγάλη επιτυχία στο σαλόν και πήρε την τρίτη θέση. Το 1875 πήρε την δεύτερη θέση στο διαγωνισμό του βραβείου της Ρώμης με τον πίνακα “Ο ευαγγελισμός των ποιμένων” και είχε τις πρώτες του παραγγελιές για δύο πορτρέτα, ακόμα εκείνη την περίοδο ήταν προβληματισμένος για το στυλ ζωγραφικής που ήθελε να ακολουθήσει, είχε το δίλημμα να διαλέξει ανάμεσα στα παραδοσιακά θέματα και τεχνικές και ανάμεσα στα νέα θέματα και τεχνικές των νατουραλιστών, απεικονίζοντας την ζωή του ανθρώπου στην φύση. Το 1876 ξαναπήρε μέρος στον διαγωνισμό για το βραβείο της Ρώμης με τον πίνακα “Ο Πρίαμος στα πόδια του Αχιλλέα”, αλλά δεν κέρδισε. Απογοητευμένος ξαναγύρισε στην εξοχή και άρχισε να υιοθετεί τον νατουραλισμό ως κεντρικό στοιχείο στα έργα του. Το 1978 εξέθεσε δύο πίνακες στο σαλόν ένα πορτρέτο και τον πίνακα “παραγωγή σανού” που είχε λατρευτεί από το κοινό και τους κριτικούς. Μετά από αυτόν τον πίνακα, ο Μπαστιάν είχε αναγνωριστεί ως ο καλύτερος ζωγράφος του νέου κινήματος του Ρεαλισμού. Το 1879 πήρε μετάλλιο από την Λεγεώνας της Τιμής για τον πίνακα “Πορτρέτο της Σάρα Μπερνάρ” και του ζητήθηκε να ζωγραφίσει τον πρίγκιπα της Ουαλίας. Πέθανε στην ηλικία των 36 στις 10 Δεκεμβρίου του 1884 στο Παρίσι από ένα όγκο που βρισκόταν ανάμεσα στην κοιλιά και το επιγάστριο του. Μέχρι το τέλος ήταν μαζί του ο φίλος του Πρίγκιπας Μποζιντάρ Καραγεώργεβιτς της Σερβίας, και έγραψε: "Επιτέλους είναι ανίκανος να εργαστεί πια!. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου του 1884, τότε ήταν η τελευταία αναπνοή του, στην αγκαλιά μου, στον τάφο του η μητέρα και τον αδελφό του, φύτεψαν μια μηλιά.”
Μαρία Ντομπρονιέγκα του Κιέβου

Η Μαρία Ντομπρονιέγκα, ουκρανικά: Марія Добронега із Києва (μετά το 1012 - 13 Δεκεμβρίου 1087) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πριγκίπισσα του Κιέβου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Πολωνίας.

 Ήταν κόρη του Βλαδίμηρου Α΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και της 7ης συζύγου του Ρεγκελίντας, εγγονής του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας. Παντρεύτηκε περί το 1040 τον Καζιμίρ Α΄ των Πιαστ τον Αποκαταστάτη, δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα; Μπολέσλαφ Β΄ ο Γενναιόδωρος π. 1042-1081/2. Βλάντισλαφ Α΄ Χέρμαν π. 1044-1102, δούκας της Πολωνίας. Μιέσκο 1045-1065, δούκας της Κουγιάβια. Σβιετοσλάβα π. 1048-1126, παντρεύτηκε τον Βρατίσλαο Β΄ των Πρεμυσλιδών της Βοημίας. Marek, Miroslav. "Complete Genealogy of the House of Piast". Genealogy.EU.
Λευτέρης Σούμποτιτς

Ο Λευτέρης Σούμποτιτς (Slobodan Subotić), με το προσωνύμιο "Πίξι", είναι Ελληνοσλοβένος πρώην καλαθοσφαιριστής που η γιαγιά του ήταν Μικρασιάτισσα από την Παλαιά Κοκκινιά, όπου γεννήθηκε η μητέρα του. Γεννημένος στις 15 Αυγούστου 1956 στην πόλη Herceg Novi του Μαυροβουνίου. Σήμερα ασχολείται με την προπονητική. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους καλαθοσφαιριστές και προπονητές στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.

 Από τα δέκα του χρόνια συμμετείχε στην ομάδα της Ολύμπια Λουμπλιάνας με την οποία αγωνίστηκε έως το 1986 όταν και αποκτήθηκε από τον Άρη. Υπήρξε ικανός σουτέρ και σημείωνε τους περισότερους πόντους με σουτ τριών πόντων. Αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ. Με την ομάδα του Άρη είχε μια πλούσια καριέρα σε τίτλους καθώς κατέκτησε 5 πρωταθλήματα Ελλάδας (1987, 1988, 1989, 1990, 1991) και 5 κύπελλα Ελλάδας (1987, 1988, 1989, 1990, 1992) ενώ αγωνίστηκε και σε 2 φάιναλ φορ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1988 στη Γάνδη και το 1989 στο Μόναχο. Επιτυχημένη υπήρξε και η προπονητική του καριέρα καθώς εκτός από τίτλους κατάφερε να καθοδηγήσει τις πιο μεγάλες ελληνικές ομάδες. Ηρακλής (1994-95), ΑΕΚ (1995-96), Άρης (1996-97), Παναθηναϊκός (1997-1999), Πανιώνιος (2000-2001), ΠΑΟΚ (2001), Ολυμπιακός (2002-2003) είναι οι ελληνικές ομάδες που υπήρξε προπονητής. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 2 πρωταθλήματα Ελλάδας (1998, 1999), με τον Ολυμπιακό 1 κύπελλο Ελλάδας (2002), ενώ με τον Άρη αναδείχθηκε Κυπελλούχος Κόρατς το 1997. Το 1995 οδήγησε τον Ηρακλή στην 3η θέση του ελληνικού πρωταθλήματος και στην τετράδα του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου. Υπήρξε επίσης προπονητής της Εθνικής Σλοβενίας. Στις 14 Φεβρουαρίου 2011 ανακοινώθηκε από την Κ.Α.Ε. Άρης πως νέος της προπονητής θα είναι ο Σούμποτιτς μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, αντικαθιστώντας τον Σάρον Ντρούκερ.Έχει υπάρξει προπονητής της Εθνικής Σλοβενίας.Έχει κατακτήσει τίτλους με την Αλ Ριγάντι στο Λίβανο, έχει επίσης εργαστεί στην Εθνική Λιβάνου, την Τσιμπόνα, την Μπουντούσνοστ, και στην Αφρικέν Τυνησίας.Το 2021 ήταν τεχνικός διευθυντής των Εθνικών Ομάδων της Ακτής Ελεφαντοστού, όταν η εθνική ομάδα ανδρών κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Αφρομπάσκετ 2021. Ο γιός του Λεόν Σούμποτιτς, ασχολείται επίσης με την προπονητική καλαθοσφαίρισης και έχει κατακτήσει τίτλους ως βοηθός προπονητή. 5 Πρωταθλήματα Ελλάδας, με τον Άρη: 1986–87, 1987–88, 1988–89, 1989–90, 1990–91 5 Κύπελλα Ελλάδας, με τον Άρη: 1987, 1988, 1989, 1990, 1992 1 Κύπελλο Κόρατς, με τον Άρη: 1997 2 Πρωταθλήματα Ελλάδας, με τον Παναθηναϊκό: 1997-98, 1998-99 1 Κύπελλο Ελλάδας, με τον Ολυμπιακό: 2002 3 Πρωταθλήματα Λιβάνου, με την Αλ Ριγιάντι: 2013-14, 2014-15, 2015-16 Καριέρα καλαθοσφαιριστή basketpedya.com Καριέρα καλαθοσφαιριστή basketpedya.com Αρχειοθετήθηκε 2010-04-02 στο Wayback Machine.
14

Το έτος 14 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει τη Δευτέρα στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Πομπήιου και Απούλιου (ή, λιγότερο συχνά, το 767 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 14 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών. Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 14 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Η τρίτη (και τελευταία) 20ετής απογραφή του Αύγουστου στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αναφέρει συνολικά 4.973.000 πολίτες. 19 Αυγούστου - Ο Αύγουστος, ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας, πεθαίνει και ανακηρύσσεται θεός. 20 Αυγούστου - Ο Αγρίππας Πόστουμος, υιοθετημένος γιος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Οκταβιανού Αύγουστου, εκτελείται κάτω από μυστηριώδεις συνθήκες από τους φρουρούς του, ενώ ήταν εξόριστος. 18 Σεπτεμβρίου - Ο Τιβέριος διαδέχεται τον πατριό του Αύγουστο ως Ρωμαίος αυτοκράτορας. Λεγεώνες στο Ρήνο εξεγείρονται μετά τον θάνατο του Αυγούστου. Ο Γερμανικός δίνει τέλος στην εξέγερση. Ο Γερμανικός διορίζεται διοικητής των δυνάμεων στη Γερμανία, ξεκινώντας μια εκστρατεία που θα τελειώσει το 16. Ο Γερμανικός ηγείται μιας βάναυσης επιδρομής εναντίον των Μάρσι, ενός γερμανικού φύλου στο πάνω μέρος του ποταμού Ρουρ οι οποίοι σφαγιάζονται. Η πόλη και το λιμάνι του Ναούπορτου λεηλατούνται από μια στασιαστική Ρωμαϊκή Λεγεώνα που στάλθηκε εκεί για να χτίσει δρόμους και γέφυρες. Κίνα Πρώτο έτος της εποχής tianfeng της κινεζικής δυναστείας Σιν. Η Πείνα χτυπά την Κίνα. ορισμένοι πολίτες στρέφονται στον κανιβαλισμό. Τέχνη Η ελληνιστική περίοδος τελειώνει, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές (συνηθισμένη ημερομηνία 31 π.Χ.) Λούκιος Καικίλιος Γιουκούντος, Ρωμαίος τραπεζίτης (θ. 62 μ.Χ.) Μάρκος Ιούνιος Σιλανός, Ρωμαίος ύπατος (θ. 54 μ.Χ.) 19 Αυγούστου - Οκταβιανός Αύγουστος, Ρωμαίος αυτοκράτορας (γ. 63 π.Χ.) 20 Αυγούστου - Αγρίππας Πόστουμος, Αύγουστος (γ. 12 π.Χ.) Ιουλία η Πρεσβύτερη, κόρη του Αυγούστου (γ. 39 π.Χ.) Κόνων, μυθογράφος (γ. 63 π.Χ.) Παρθένιος, Έλληνας γραμματικός Γναίος Πομπήιος (Rufus), Ρωμαίος ύπατος Λούκιος Αιμίλιος Παύλος, Ρωμαίος ύπατος Πάουλους Φάμπιος Μάξιμος, Ρωμαίος ύπατος Σεμπρόνιος Γράκχος, Ρωμαίος ευγενής
Πόχανγκ Στίλερς

Η Πόχανγκ Στίλερς (χάνγκουλ: 포항 스틸러스) είναι νοτιοκορεατική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Πόχανγκ του Βόρειου Γκιόνγκσανγκ. Ιδρύθηκε το 1970 με την ονομασία «Πόχανγκ Στίλγουρκς», η οποία προέρχεται από την Pohang Iron and Steel Company, ιδιοκτήτρια της ομάδας. Αποτελεί την πλέον επιτυχημένη ομάδα στην Ασία, έχοντας κατακτήσει τρια ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ.

 Τελευταία ενημέρωση: 7 Ιουλίου 2017 Πρωταθλήματα Κ Λιγκ ΚλάσικΠρωταθλήτρια (5): 1986, 1988, 1992, 2007, 2013 Δεύτερη θέση (4): 1985, 1987, 1995, 2004Ποδοσφαιρικό Πρωτάθλημα Κορέας/Εθνικό ΠρωτάθλημαΠρωταθλήτρια (5): 1975 Άνοιγμα, 1981 Fall, 1982, 1986 Κλείσιμο, 1988 Κλείσιμο Δεύτερη θέση (2): 1977, 1989 Άνοιγμα Κύπελλα ΚύπελλοΚυπελλούχος (4): 1996, 2008, 2012, 2013 Φιναλίστ (3): 2001, 2002, 2007Λιγκ ΚαπΝικήτρια (2): 1993, 2009 Φιναλίστ (2): 1996, 1997sΕθνικό Πρωτάθλημα ΠοδοσφαίρουΔεύτερη θέση (2): 1977, 1985Προεδρικό Κύπελλο'Νικήτρια (1): 1974 Φιναλίστ (1): 1989 Ηπειρωτικές ΑΦΚ Τσάμπιονς ΛιγκΝικήτρια (3): 1996–97, 1997–98, 2009Ασιατικό Σούπερ ΚαπΦιναλίστ (2): 1997, 1998 Παγκόσμιες Παγκόσμιο Κύπελλο ΣυλλόγωνΤρίτη θέση (1): 2009 Επίσημος ιστότοπος
Ντένζιλ Ντάγκλας

Ο Δρ Ντενζίλ Ντάγκλας (Denzil Douglas, 14 Ιανουαρίου 1953-) είναι πολιτικός από τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις. Ήταν πρωθυπουργός από τις 6 Ιουλίου 1995 ως τις 18 Φεβρουαρίου 2015. Είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη και έναν συνονόματο γιο. Το 2009 τιμήθηκε με το βραβείο του Οργανισμού Τουρισμού της Καραϊβικής για την συνολική του προσφορά.

 Γεννήθηκε στο χωριό Σαιντ Πολς του Σαιντ Κιτς το 1953. Ακολούθησε σπουδές χειρουργικής και ιατρικής στο Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών, στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Απέκτησε πτυχίο ιατρικής το 1984. Έγινε ηγέτης του Εργατικού Κόμματος (SKNLP) το 1989 και νίκησε στις γενικές εκλογές του 1995. Έγινε πρωθυπουργός στις 7 Ιουλίου του 1995 και ήταν επίσης υπουργός Εξωτερικών μέχρι το 2000. Στις εκλογές του 2000 το Εργατικό Κόμμα κέρδισε ξανά, όπως και για τρίτη φορά, στις εκλογές της 24ης Οκτωβρίου του 2004. Στις εκλογές του 2004 οι Εργατικοί κέρδισαν 7 έδρες στο κοινοβούλιο. Τον Ιανουάριο του 2010, λίγο πριν τη διεξαγωγή των πρόωρων εκλογών, σε τηλεφωνική του συνέντευξη στο BBC αρνήθηκε ότι είχε λογαριασμούς εκατομμυρίων δολαρίων σε τράπεζες των ΗΠΑ. Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 25 Ιανουαρίου 2010 το Εργατικό Κόμμα του πρωθυπουργού Ντάγκλας επανεξελέγη για τέταρτη συνεχή φορά με 6 επί συνόλου 8 εδρών για τον Άγιο Χριστόφορο, με το κόμμα Κίνημα Λαϊκής Δράσης να κερδίζει δύο έδρες. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης Ενωτική Ομάδα κέρδισε τις εκλογές του Φεβρουαρίου του 2015 με 7 έδρες επί συνόλου 11 στην Εθνοσυνέλευση και ο Ντάγκλας παραδέχθηκε την ήττα του κόμματός του και αποχώρησε από την πρωθυπουργία έπειτα από 20 χρόνια. Ο Τίμοθι Χάρις ορκίστηκε νέος πρωθυπουργός στις 18 Φεβρουαρίου. Βιογραφία (στα αγγλικά)
Ντονάτας Μόντβιντας

Ο Ντονάτας Μόντβιντας (Donatas Montvydas, 22 Οκτωβρίου 1987), γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Ντόνι Μοντέλλ, είναι Λιθουανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός που εκπροσώπησε τη Λιθουανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2012, που πραγματοποιήθηκε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Το έκανε για δεύτερη φορά το 2016, όταν εκπροσώπησε τη χώρα του στη Στοκχόλμη της Σουηδίας.

 Ο Ντόνι γεννήθηκε στο Βίλνιους. Η μητέρα του ήταν γυμνάστρια και ο πατέρας του ήταν ντράμερ του hard rock συγκροτήματος Πλακκάρτας. Η μεγαλύτερη αδερφή του είναι επαγγελματίας χορεύτρια. Το ενδιαφέρον του για τη μουσική ξεκίνησε από νεαρή ηλικία. Ξεκίνησε να παίζει δημόσια σε ηλικία έξι ετών όταν ο φωνητικός του δάσκαλος τον άφησε να συμμετάσχει στο διαγωνισμό για νέους τραγουδιστές "Dainų dainelė" τραγουδώντας το "Aš kiškelis mažas" και έγινε βραβευμένος. Παντρεύτηκε το 2013 και έχει κόρη και γιο. Ως παιδί, ο Μοντέλλ επηρεάστηκε έντονα από καλλιτέχνες όπως ο Μάικλ Τζάκσον και η ροκ μπάντα Queen και συχνά θα ερμηνεύσουν αυτούς τους καλλιτέχνες από νεαρή ηλικία. Επίσης, θαυμάζει τον Freddie Mercury για την προσωπικότητά του. Ο Μοντέλλ δήλωσε επίσης ότι ο πατέρας του είναι μακράν η μεγαλύτερη έμπνευσή του. Official Facebook page
Κατάλογος πόλεων της Συρίας

Η χώρα της Συρίας είναι διαιρεμένη διοικητικά σε 14 κυβερνεία, τα οποία υποδιαιρούνται σε 65 επαρχίες. Κάθε ένα από τα κυβερνεία και τις επαρχίες έχει το δική του έδρα, εκτός από το Κυβερνείο Ριφ Ντιμάσκ και την Επαρχία Μαρκάζ Ριφ Ντιμάσκ. Κάθε επαρχία φέρει το ίδιο όνομα με το διοικητικό της κέντρο, με εξαίρεση την Επαρχία του Όρους Συμεών, όπου η έδρα της είναι η πόλη Χαλέπι.

 Εξήντα τέσσερις από τις 65 επαρχίες της Συρίας έχουν μια πόλη που εξυπηρετεί ως περιφερειακή πρωτεύουσα (διοικητικό κέντρο). Η Μαρκάζ Ριφ Ντιμάσκ είναι μια επαρχία χωρίς επίσημο περιφερειακό κέντρο. Η πόλη της Δαμασκού λειτουργεί ως κυβερνείο και επαρχία. Το Κυβερνείο Ριφ Ντιμάσκ δεν έχει επίσημο κέντρο και η έδρα του είναι στη Δαμασκό. Οι πρώτες 13 πόλεις του καταλόγου αποτελούν και την έδρα των κυβερνείων τους, καθώς και των επαρχιών τους. Τα αριθμητικά στοιχεία του πληθυσμού προέρχονται από την επίσημη απογραφή του 2004. Επαρχίες της Συρίας Κυβερνεία της Συρίας
Χριστίνα Ροκιτσάνα

Η Χριστίνα, πολων. Krystyna Rokiczana (απεβ. μετά το 1365) έγινε με τους γάμους της πρώτα σύζυγος του Ροκιτσάνα, εμπόρου από την Πράγα και μετά βασίλισσα της Πολωνίας.

 Αναφέρεται σε μερικές ιστορικές πηγές, όπως το Αναφορές για τον ευγενή Οίκο Τσιόλεκ του 1518 και σε έγγραφα που αφορούν την ακύρωση του 2ου γάμου του Καζιμίρ Γ΄ με την Αδελαΐδα της Έσσης. Όταν απεβίωσε ο πρώτος σύζυγος της Χριστίνας, αυτή κληρονόμησε μεγάλη περιουσία. Έγιεν κυρία των τιμών στην Αυλή του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας. Το 1356 ο ΚΑζιμίρ Γ΄ ήρθε στην Πράγα, όπου τη συνάντησε και μάλλον μνηστεύθηκαν. Ο γάμος έγινε σύντομα μετά στην Κρακοβία. Πιστεύεται ότι ο γάμος δεν κράτησε πολύ: ο Γιαν Ντλούγκος αναφέρει ότι την έδιωξε ο βασιλιάς σύντομα μετά τον γάμο, όταν ανακάλυψε κρυμμένα ελαττώματα: η Χριστίνα υπέφερε από απώλεια μαλλιών και ψώρα. Είναι δυνατό πάντως η σχέση να κράτησε λίγο περισσότερο, καθώς μία έρευνα ανακάλυψε ότι η Χριστίνα ζούσε στην Πολωνία το 1365. Δεν απέκτησαν τέκνα. Ο Καζιμίρ Γ΄, θέλοντας διάδοχο, έκανε 4ο γάμο με τη Χέντβιχ του Ζάγκαν το 1365. Με αυτόν τον γάμο ο βασιλιάς θεωρήθηκε δίγαμος, καθώς η Αδελαΐδα -και ίσως και η Χριστίνα- ήταν εν ζωή. Ο Καζιμίρ Γ΄ και η Χέντβιχ έκαναν τέσσερις κόρες, αλλά όλες ιεωρήθηκαν νόθες, ώσπου ο βασιλιάς τις νομιμοποίησε. Παντρεύτηκε πρώτα τον Μικουλάς Ροκιτσάν, έμπορο από την Πράγα. Όταν αυτός απεβίωσε, η Χριστίνα έκανε δεύτερο γάμο το 1356 (ή λίγο μετά) με τον Καζιμίρ Γ΄ των Πιαστ τον Μεγάλο, βασιλιά της Πολωνίας. Δεν απέκτησαν απογόνους. Διαζεύχθηκαν πριν το 1365. Cawley, Charles, POLAND, Medieval Lands, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy,[self-published source][better source needed] History- Person Archived 2011-07-19 at the Wayback Machine