IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Κατάλογος αστέρων της Αλώπεκος

Ο παρών κατάλογος αστέρων της Αλώπεκος παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Αλώπεκα κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
Λεωφόρος Κέννεντυ (Κωνσταντινούπολη)

Η Λεωφόρος Κέννεντυ είναι παραλιακή λεωφόρος που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Ξεκινάει από το Σίρκετσι και κινείται προς το Μπακίρκιοϊ σχεδόν μέχρι το πρώην αεροδρόμιο Ατατούρκ. Η λεωφόρος ονομάστηκε προς τιμήν του 35ου αμερικανού προέδρου, Τζον Φ. Κέννεντι.

 Ο δρόμος ακολουθεί κατά προσέγγιση τα παλαιά θαλάσσια τείχη της πόλης. Αφού ξεκινήσει δίπλα από τον σταθμό Σίρκετσι κοντά στη γέφυρα του Γαλατά, η λεωφόρος Κέννεντυ κινείται με κατεύθυνση προς τα ανατολικά κατά μήκος της νότιας πλευράς του Κερατίου κόλπου. Στη συνέχεια αλλάζει κατεύθυνση προς τα νότια στο Σαραϊμπουρνού και συνεχίζει εντός του ανατολικού μέρους της ιστορικής Κωνσταντινούπολης, ανάμεσα στο παλάτι Τοπκαπί και τον Βόσπορο. Αφού περάσει τον φάρο Αχίρκαπι Φενέρι και περάσει σε κοντινή απόσταση από την Αγία Σοφία και το παλάτι Βουκολέων, η λεωφόρος αλλάζει κατεύθυνση προς τα δυτικά και κινείται προς το αεροδρόμιο, περνώντας τη Μικρή Αγία Σοφία, την έδρα του Αρμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης και το μεγάλο λιμάνι στο Γενί Καπί. Τότε συνεχίζει προς τα δυτικά-νοτιοδυτικά πριν τελειώσει στην μαρίνα Ατάκιοϊ. Η λεωφόρος από αυτό το σημείο συνεχίζει ως Λεωφόρος Ραούφ Ορμπάι (Rauf Orbay Caddesi), από τον τούρκο ναύαρχο Ραούφ Ορμπάι και οδηγεί προς το παλιό αεροδρόμιο Ατατούρκ. Ο φάρος Αχίρκαπι, ένας ιστορικός φάρος που βρίσκεται ακόμα σε χρήση, βρίσκεται στην γειτονιά Τζανκουρταράν κοντά στον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό, ο οποίος εξυπηρετείται από τη γραμμή Κωνσταντινούπολη-Χαλκαλί. Kennedy Avenue in Google Maps
Raising Fear

Raising Fear είναι ο τίτλος του τρίτου άλμπουμ του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Armored Saint, το οποίο κυκλοφόρησε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1987 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Chrysalis Records. Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο Sound City του Βαν Νούι της Καλιφόρνια, το "Ocean Way Recording" του Χόλιγουντ, το "Cherokee" και το "Lion Share" του Λος Άντζελες, από τον Οκτώβριο του 1986 μέχρι τον Ιούνιο του 1987. Η παραγωγή του άλμπουμ ήταν δουλειά του Κρις Μίντο σε συνεργασία με το συγκρότημα. Οι κριτικές για το "Raising Fear" υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να του δίνει 2,5 / 5 αστέρια και το "Metal Storm" 7,8 / 10. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο # 114 του Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, όντας ο τρίτος συνεχόμενος δίσκος τους που δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 των αμερικάνικων τσαρτ και ο τελευταίος τους που μπήκε στις λίστες επιτυχιών.

 1. Raising Fear (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 3:50 2. Saturday Night Special (Edward King, Ronnie Van Zant) - 4:23 3. Out on a Limb (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 3:33 4. Isolation (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 5:54 5. Chemical Euphoria (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:44 6. Crisis of Life (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:04 7. Frozen Will/Legacy (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 6:00 8. Human Vulture (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 5:26 9. Book of Blood (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:41 10. Terror (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:44 11. Underdogs (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:19 Raising Fear (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 5 Σεπτεμβρίου 1987 Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Raising Fear" είχε την εξής μορφή: Τζον Μπους - φωνητικά Ντέιβιντ Πρίτσαρντ - κιθάρα Τζόι Βέρα - μπάσο Γκόνζο Σάντοβαλ - τύμπανα Raising Fear - Armored Saint | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Armored Saint - Raising Fear - Metal Storm Armored Saint - Raising Fear - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ζίγκφριντ Μέλτζικ

Ο Ζίγκφριντ Μέλτζικ (Siegfried Melzig, γερμανική προφορά Ζίγκφριντ Μέλτσιγκ) γεννήθηκε στις 12 Ιουλίου 1940 στο Βρότσουαφ (γερμ. Breslau) της σημερινής Πολωνίας. Είναι παλαίμαχος Γερμανός ποδοσφαιριστής και προπονητής. Στην αρχή της σεζόν 1979-80 εργάστηκε ως προπονητής στον τότε κυπελλούχο Ελλάδος Πανιώνιο. Σήμερα ζει ως συνταξιούχος στο Μπόπαρτ (Boppart) της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.

 Ως ποδοσφαιριστής ήταν τερματοφύλακας. Ως επαγγελματίας αγωνίστηκε μόνο τη σεζόν 1963-64 για δέκα ματς με τη Βάισεναου (SV Weisenau) στο ΝΔ όμιλο του περιφερειακού πρωταθλήματος (Regionalliga Südwest). Έπαιξε επίσης για μερικές σεζόν στην ΣΦ Μέπεν (SV Meppen). Ως προπονητής εργάστηκε κυρίως σε ομάδες της Β΄ κατηγορίας της Γερμανίας. Ξεκίνησε τη σεζόν 1976-77 στην Οσναμπρύκ (VfL Osnabrück). Το Μάιο του 1977 προσλήφθηκε από την Μπόνερ ΣΚ (Bonner SC) και τον Αύγουστο υπέγραψε στην Μπάιερ Ύρντινγκεν (Bayer Uerdingen), στην οποία έμεινε μιάμισι αγωνιστική περίοδο έως και τον Οκτώβριο της σεζόν 1978-79 (τελικά ο σύλλογος προβιβάστηκε στη Μπούντεσλιγκα). Το καλοκαίρι του 1979 ήρθε στην Ελλάδα για να εργαστεί στον τότε κυπελλούχο Ελλάδος Πανιώνιο, τον οποίο οδήγησε σε εντυπωσιακή πρόκριση επί της ολλανδικής Τβέντε στον α΄ γύρο του Κυπέλλου Κυπελλούχων έπειτα από συντριπτική νίκη με 4-0 στο Στάδιο Νέας Σμύρνης και ανώδυνη ήττα με 1-3 στο Ένσεντε. Στο β΄ γύρο η ομάδα του νίκησε 1-0 τη σουηδική Γκέτεμποργκ, αλλά αποκλείστηκε χάνοντας με 0-2 στη ρεβάνς της Σουηδίας. Μετά τον αποκλεισμό η ομάδα της Ν. Σμύρνης δεν είχε καλή πορεία ούτε στο πρωτάθλημα και στη μέση της σεζόν ο Μέλτζικ αντικαταστάθηκε από τον Λάκη Πετρόπουλο. Την επόμενη σεζόν 1980-81 δούλεψε στη Χόμπουργκ, από τον Μάρτιο του 1982 στη Φράϊμπουργκερ ΦΚ, το 1982-83 στη Ντούισμπουργκ και από τον Φεβρουάριο 1984 στη Ροτ-Βάις Έσσεν. Στη Β΄ κατηγορία εργάστηκε επίσης το 1989-90 στην Μπαϊρόιτ (SpVgg Bayreuth) και το 1991 στην Πρόισεν Μύνστερ (Preußen Münster). 1976-77: Οσναμπρύκ (ως 20/4/77) 1976-77: Μπόνερ ΣΚ (από 13/5/77) 1977-78: Μπάιερ Ύρντινγκεν (από 29/8/77) 1978-79: Μπάιερ Ύρντινγκεν (ως 20/10/78) 1979-80: Πανιώνιος (1/7/1979 ως 3/12/1979) 1980-81: Χόμπουργκ (2/9/80-24/3/81) 1981-82: Φράιμπουργκερ ΦΚ (από 24/3/82) 1982-83: Ντούισμπουργκ (ως 20/4/83) 1983-84: Ροτ-Βάις Έσσεν (από 19/2/84) 1989-90: Μπαϊρόιτ (από 1/1/90) 1990-91: Πρόισεν Μύνστερ http://www.fussballdaten.de/spieler/melzig/ http://www.rsssf.com/tablesg/grk80.html
Εκλογική περιφέρεια Κιλκίς

Η Εκλογική Περιφέρεια Κιλκίς είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Καταλαμβάνει μια έκταση που αντιστοιχεί στο έδαφος του νομού Κιλκίς. Εκλέγει τρεις βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Είχε 101.040 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους του 2023. Η εκλογική περιφέρεια Κιλκίς είναι μία από τις 59 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας και αντιστοιχεί στην περιφερειακή ενότητα Κιλκίς. Αποτελείται από τους εξής δήμους: Δήμος Κιλκίς και Δήμος Παιονίας.

 Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών από τη μεταπολίτευση και μετά στην εκλογική περιφέρεια Κιλκίς. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση. Γεώργιος Γεωργαντάς (ΝΔ) Ειρήνη-Ελένη Αγαθοπούλου (ΣΥΡΙΖΑ) Θεόδωρος Παραστατίδης (ΠΑΣΟΚ) Γεώργιος Γεωργαντάς (ΝΔ) Ειρήνη-Ελένη Αγαθοπούλου (ΣΥΡΙΖΑ) Θεόδωρος Παραστατίδης (ΠΑΣΟΚ) Θεόδωρος Παραστατίδης (ΣΥΡΙΖΑ) Γεώργιος Γεωργαντάς (ΝΔ) Χρήστος Χατζησάββας (ΧΑ) Θεόδωρος Παραστατίδης (ΣΥΡΙΖΑ) Γεώργιος Γεωργαντάς (ΝΔ) Χρήστος Χατζησάββας (ΧΑ) Γεώργιος Γεωργαντάς (ΝΔ) Ειρήνη-Ελένη Αγαθοπούλου (ΣΥΡΙΖΑ) Γιώργος Φραγγίδης (ΠΑΣΟΚ - ΚΙΝΑΛ) Γεώργιος Γεωργαντάς (ΝΔ) Πέτρος Παππάς (ΣΥΡΙΖΑ) Στέφανος Παραστατίδης (ΠΑΣΟΚ)
Ημέρα του Υπερασπιστών της Ουκρανίας

Η Ημέρα του Υπερασπιστών της Ουκρανίας (ουκρανικά: День захисників і захисниць України‎) είναι επίσημη αργία στην Ουκρανία και εορτάζεται κάθε χρόνο στις 1 Οκτωβρίου. Αρχής γενομένης από το 2015, η ημέρα αυτή θεωρείται αργία (συνεπώς είναι ρεπό στην Ουκρανία). Η πρώτη του γιορτή ήταν το 2015 (αλλά στη συνέχεια μέχρι το 2023 γιορταζόταν στις 14 Οκτωβρίου).

 Στις 14 Οκτωβρίου 2014, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο ανακοίνωσε τη νέα αργία με διάταγμα, λόγω της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης στην Ουκρανία (2014–σήμερα) και της αποκομμουνιστικοποίησης στην Ουκρανία. Αυτό το διάταγμα εγκρίθηκε από το Ουκρανικό Κοινοβούλιο στις 5 Μαρτίου 2015. Στις 24 Αυγούστου 2014 (Ημέρα της Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας) ο Πρόεδρος Ποροσένκο δήλωσε ότι η Ουκρανία δεν πρέπει να γιορτάζει τις αργίες του "στρατιωτικού-ιστορικού ημερολογίου της Ρωσίας", αλλά "θα τιμήσουμε τους υπερασπιστές της πατρίδας μας, όχι κάποιου άλλου".Η αργία αντικατέστησε την αργία της Ημέρας του Υπερασπιστή της Πατρίδας (εορταζόταν στις 23 Φεβρουαρίου) η οποία έχει την καταγωγή της από την Σοβιετική Ένωση. Ως Ουκρανική ΣΣΔ, η Ουκρανία ήταν μέρος της Σοβιετικής Ένωσης από το 1922 μέχρι την κήρυξη της ανεξαρτησίας της από τη Σοβιετική Ένωση στις 24 Αυγούστου 1991. Ο πρόεδρος του Ουκρανικού Ινστιτούτου Εθνικής Μνήμης Βολοντιμίρ Βιάτροβιτς ηγήθηκε της πρότασης για την καθιέρωση της 14ης Οκτωβρίου στην ουκρανική ιστορική παράδοση, τιμώντας τον ουκρανικό στρατό, την ημέρα της Μεσιτείας της Θεοτόκου. Αυτή η γιορτή γιορτάζεται από τους Ουκρανούς από το 12ο αιώνα. Οι αργία αυτή ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των Ουκρανών Κοζάκων, ο οποία εορταζόταν τουλάχιστον από το 17ο αιώνα, καθώς πίστευαν ότι η Μητέρα του Θεού (επίσης γνωστή ως Θεοτόκος) είναι η προστάτιδα. Η 14η Οκτωβρίου είναι επίσης η Ημέρα των Ουκρανών Κοζάκων.Σε μια προσπάθεια να υιοθετήσει μερικές από τις παραδόσεις των Κοζάκων, ο ουκρανικός επαναστατικός Στρατός επέλεξε την ημέρα της Μεσιτείας της Θεοτόκου να ως επίσημη μέρα της ίδρυσης τους.Στις 12 Οκτωβρίου 2015, η Εθνική Τράπεζα της Ουκρανίας, έθεσε σε κυκλοφορία 50.000 κομμάτια κερμάτων 5 χρβίνια με την επιγραφή "Ημέρα του Υπερασπιστή της Ουκρανίας". Δημόσιες αργίες στην Ουκρανία Ημέρα του Υπερασπιστή της Πατρίδας
335

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 335 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 335 (CCCXXXV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τετάρτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Κωνσταντίου και Αλβίνου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1088 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 335 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία 14 Σεπτεμβρίου - Ο Κωνσταντίνος Α΄ εγκαινιάζει το Ναό της Αναστάσεως στην Ιερουσαλήμ. 19 Σεπτεμβρίου - Ο Δαλμάτιος ανέρχεται στο βαθμό του Καίσαρα από τον θείο του, αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄, με τον έλεγχο της Θράκης και της Μακεδονίας. Ο Αννιβαλιανός, ανιψιός του Κωνσταντίνου Α΄, γίνεται Ρεξ Ρέγκνουμ (Βασιλιάς των Βασιλέων των Ποντίων). 7 Νοεμβρίου - Ο Αθανάσιος Αλεξανδρείας εξορίζεται στο Τριρ, με την κατηγορία ότι απέτρεψε έναν στόλο φορτωμένο με δημητριακά να αποπλεύσει προς την Κωνσταντινούπολη. Ασία Ο Σαμουντραγκούπτα διαδέχεται τον Τσαντραγκούπτα Α΄ ως Αυτοκράτορα της Αυτοκρατορίας Γκούπτα. Ο Τουομπά Χενά απομακρύνει τον Τουομπά Γιουάι ως φύλαρχο των Τουομπά. Ο Αυτοκράτορας Σι Χου μετακινεί την πρωτεύουσα του Μετέπειτα Τζάο στο Γιτσάνγκ. Θρησκεία Πρώτη Σύνοδος της Τύρου: ο Κωνσταντίνος Α΄ συγκαλεί μία συγκέντρωση επισκόπων στην Τύρο για να καθαιρέσει και να εξορίσει τον Πατριάρχη Αθανάσιο Αλεξανδρείας. Ο Κωνσταντίνος Α΄ αποκαθιστά τον Άρειο τον Αλεξανδρινό ιερέα Άρειο (ανακηρύχθηκε ως αιρετικός στην Πρώτη Σύνοδο της Νίκαιας το 325) σε μία Σύνοδο στα Ιεροσόλυμα περίπου ένα χρόνο πριν τον θάνατο του Αρείου. 13 Σεπτεμβρίου - Ο Ναός της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα καθαγιάζεται. 31 Δεκεμβρίου - Ο Πάπας Σίλβεστρος Α΄ πεθαίνει στη Ρώμη ύστερα από μία 21-ετή θητεία. Τον διαδέχεται ο Μάρκος ως ο 34ος Πάπας. Φου Σενγκ, αυτοκράτορας των Ντι στο Πρώην Τσιν (πεθαίνει το 357) Θέων ο Αλεξανδρεύς, Έλληνας λόγιος και τελευταίος διευθυντής της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας (πεθαίνει το 405) Γρηγόριος Νύσσης, Χριστιανός επίσκοπος και άγιος (πεθαίνει περίπου το 395) Μάγνος Μάξιμος, Δυτικός Ρωμαίος Αυτοκράτορας (πεθαίνει το 388) Φλάβιος Ρουφίνος, Ρωμαίος ύπατος 31 Δεκεμβρίου - Πάπας Σίλβεστρος Α΄ Τσαντραγκούπτα Α΄, αυτοκράτορας της Αυτοκρατορίας Γκούπτα Λαίδη Σούεν, παλακίδα του Αυτοκράτορα Γιουάν των Τζιν και μητέρα του Αυτοκράτορα Μινγκ των Τζιν
Ακίρα Σουζούκι

Ο Ακίρα Σουζούκι (ιαπωνικά: 鈴木 章‎, Suzuki Akira, γενν. 12 Σεπτεμβρίου 1930) είναι Ιάπωνας χημικός που το 1979 περιέγραψε πρώτος την οργανική αντίδραση ενός αρυλο- ή βινυλο-βορονικού οξέος με ένα αρυλο- ή βινυλο-αλογονίδιο που καταλύεται από παλλάδιο, γνωστή σήμερα ως αντίδραση Suzuki. Ο Σουζούκι βραβεύθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Χημείας το 2010.

 Ο Ακίρα Σουζούκι γεννήθηκε στη μικρή πόλη Μουκάβα στο Χοκκάιντο. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χοκκάιντο στο Σαππόρο και μετά το διδακτορικό του εργάσθηκε εκεί ως βοηθός καθηγητής. Από το 1963 ως το 1965, ερεύνησε ως μεταδιδάκτορας με τον Χέρμπερτ Μπράουν (Βραβείο Νόμπελ 1979) στο Πανεπιστήμιο Περντιού στις ΗΠΑ. Στη συνέχεια, επιστρέφοντας στο Πανεπιστήμιο του Χοκκάιντο, έγινε καθηγητής εκεί. Μετά τη συνταξιοδότησή του από το Πανεπιστήμιο του Χοκάιντο το 1994, ο Σουζούκι ανέλαβε θέσεις σε άλλα ΑΕΙ, όπως στο Πανεπιστήμιο Φυσικών Επιστημών της Οκαγιάμα (1994–1995) και στο Πανεπιστήμιο του Κουρασίκι (1995–2002). Ο Ακίρα Σουζούκι μοιράσθηκε το Βραβείο Νόμπελ Χημείας του 2010 με τους Ρίτσαρντ Χεκ και Εϊ-ίτσι Νεγκίσι «για τις διασταυρούμενες συζεύξεις που καταλύονται από παλλάδιο στην οργανική σύνθεση». Εκτός αυτού, τιμήθηκε και με τις παρακάτω διακρίσεις: 1986 Βραβείο Weissberger-Williams 1987 Βραβείο της Κορεατικής Χημικής Εταιρείας 1989 Βραβείο της Χημικής Εταιρείας της Ιαπωνίας 1995 Βραβείο «DowElanco» 2000 Βραβείο Διαλέξεως «H.C. Brown» 2003 Βραβείο Ιαπωνικής Ακαδημίας 2009 Χρυσό Μετάλλιο «Paul Karrer» του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης 2010 «Πρόσωπο Πολιτιστικής Αξίας» (Ιαπωνία) Akira Suzuki: «Γράμμα σε έναν νέο χημικό» στο The UNESCO Courier, «CHEMISTRY AND LIFE», Ιανουάριος-Μάρτιος 2011 The Nobel Prize in Chemistry 2010: Richard F. Heck, Ei-ichi Negishi, Akira Suzuki Ακίρα Σουζούκι
Σωτήρης Αλημίσης

Ο Σωτήρης Αλημίσης (1926 - 2013) ήταν σημαντικός παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου, συνιδρυτής και πρώτος πρόεδρος του Αθλητικού Ομίλου Καβάλας, και δύο φορές πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Ασχολήθηκε και με την πολιτική, ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, ενώ διετέλεσε και πρόεδρος του ΟΠΑΠ.

 Γεννήθηκε το 1926 στην Καβάλα, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε ιατρική και πήρε την ειδικότητα του οφθαλμίατρου. Το 1965 πρωτοστάτησε στη συγχώνευση των τριών μεγαλύτερων σωματείων της Καβάλας, των Φιλίππων, του Ηρακλή και της ΑΕΚ, και την ίδρυση του Αθλητικού Ομίλου Καβάλας, του οποίου ανέλαβε και την προεδρία, αφού πρώτα εγκρίθηκε το καταστατικό από το Πρωτοδικείο. Η απόφαση για την συγχώνευση ήταν δύσκολη, καθώς ορισμένοι παράγοντες των παραπάνω ομάδων διατηρούσαν αρκετές επιφυλάξεις, που ξεπεράστηκαν με την επιτυχημένη διαμεσολάβηση του Αλημίση και του τότε δημάρχου Καβάλας Κώστα Τσολάκη.Ασχολήθηκε με την πολιτική αρχικά ως στέλεχος των «Δημοκρατικών Συνδέσμων» του Ανδρέα Παπανδρέου (1965 - 1967) και το 1974 ως ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Από τον Σεπτέμβριο του 1985 μέχρι τον Αύγουστο του 1991, ο Σωτήρης Αλημίσης είχε την πρώτη του θητεία ως πρόεδρος της ΕΠΟ, με ισχυρή στήριξη από τον τότε υφυπουργό Αθλητισμού Σήφη Βαλυράκη. Από τον Νοέμβριο του 1997 έως και τον Ιανουάριο του 2000 ήταν πρόεδρος της ΕΠΟ για δεύτερη φορά, μάλιστα ηγήθηκε του ψηφοδελτίου που υποστηριζόταν από τον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Θωμά Μητρόπουλο στις εκλογές της Αλεξανδρούπολης. Αντίθετα, στην πρώτη του προεδρική θητεία, ήταν ευνοούμενος του Γιώργου Βαρδινογιάννη και του Παναθηναϊκού.Στην δεύτερη θητεία του ως πρόεδρος της ΕΠΟ, είχε γενικό γραμματέα τον Βασίλη Γκαγκάτση. Το 1996 ορίστηκε πρόεδρος του ΟΠΑΠ από τον υφυπουργό Αθλητισμού Ανδρέα Φούρα, θέση που κατείχε μέχρι το 2000. Πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου του 2013, σε ηλικία 87 ετών. Σε ανακοίνωσή της η ΕΠΟ ανέφερε ότι «η απώλεια του Σωτήρη Αλημίση αφήνει μεγάλο και δυσαναπλήρωτο κενό στο ελληνικό ποδόσφαιρο.[...] Η ποδοσφαιρική οικογένεια έχασε έναν άνθρωπο με πηγαία αφοσίωση στις αξίες, εγγενή ευγένεια και ακέραια ηθική».Για να τιμηθεί η μνήμη του, τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή σε όλους τους αγώνες της Super League που έγιναν την εβδομάδα μετά το θάνατό του.
Απόλλων της Πάρου

Ο Απόλλων της Πάρου είναι ελληνικό έργο αρχαϊκής τέχνης. Βρέθηκε το 1901 κατά τις ανασκαφές του Ασκληπιείου της Πάρου στην βορειοδυτική γωνία του ιερού και φυλάγεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι με αύξοντα αριθμό Ma 3103.

 Το μαρμάρινο άγαλμα έχει ύψος 1,035 μέτρα, ενώ λείπουν τα δύο κάτω άκρα από το γόνατο. Παρουσιάζει έναν έφηβο (κούρος), στην γνωστή όρθια βηματιστή στάση. Το αριστερό πόδι κάνει ένα βήμα μπροστά. Ο αριστερός βραχίονας έχει φυσικά λυγισμένο τον αγκώνα και αιωρείται με ελαφρά κλίση προς τα εμπρός. Η πυγμή είναι σφιχτή και ακουμπάει με το πίσω της μέρος στον μηρό. Το σώμα είναι καλογυμνασμένο και φέρει τις χαρακτηριστικές αναλογίες όλων των κούρων αγαλμάτων. Η πλάτη είναι φαρδιά, κάνει όμως ιδιαίτερη εντύπωση μόνο από την πίσω άποψη, ενώ από μπροστά παρουσιάζεται φυσική. Ο θώρακας είναι τεταμένος, η σπονδυλική στήλη γερή, η μέση λεπτή. Γενικά οι γραμμές είναι απαλές και αρμονικές χωρίς υπερβολικό τονισμό των ανατομικών λεπτομερειών. Η κεφαλή είναι φυσική, το πρόσωπο όλο ζωντάνια. Τα μάτια έχουν το χαρακτηριστικό για την αρχαϊκή τέχνη υπερμέγεθος, το πρόσωπο είναι χαμογελαστό και γλυκό. Η πυκνή κόμη είναι καλοχτενισμένη και πέφτει στους ώμους και την πλάτη σαν κοτσίδες, ενώ μπροστά τα μαλλιά είναι δεμένα με κορδέλα. Το κούτελο είναι στολισμένο με μπούκλες όπως αυτές που συναντάμε και στον Απόλλωνα της Θήρας. Το άγαλμα είναι σμιλευμένο από μάρμαρο της Πάρου. Φέρει μικρά θραύσματα και φθορές στην επιφάνειά του, αλλά γενικά είναι σε καλή κατάσταση. Η μύτη είναι σπασμένη. Ο αριστερός βραχίονας βρέθηκε δίπλα στο σώμα σπασμένος σε τρία κομμάτια και ανασυγκροτήθηκε. Ο δεξιός βραχίονας λείπει από την μασχάλη. Όλες οι λεπτομέρειες του καλλιτεχνήματος αυτού είναι αναμφίβολα δείγματα της υψηλής τέχνης των γλυπτών του νησιού. Ο κούρος ήταν τοποθετημένος στο ιερό του θεού Απόλλωνα, και είναι ίσως άγαλμα του θεού, ή ανδριάντας ενός ήρωα. Το άγαλμα προφανώς είχε πέσει στο έδαφος και θάφτηκε στα αρχαία χρόνια, πιθανώς κατά την ανοικοδόμηση του νεώτερου ναού. Είναι έργο τοπικού καλλιτέχνη της εποχής του 6ου αιώνα π.Χ. Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών (1902). Mitteilungen, Band XXVII. Αθήνα: Beck und Barth.
Ίλιουντ Ουίλιαμς

Ο Ίλιουντ Ουίλιαμς (Eliud Thaddeus Williams γενν. στις 21 Αυγούστου 1948) είναι πολιτικός από τη Δομινίκα, που υπηρέτησε ως ο 7ος Πρόεδρος της Δομινίκας από το Σεπτέμβριο του 2012 ως τις 2 Οκτωβρίου 2013.

 Απέκτησε τίτλο Μάστερ στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο των Δυτικών Ινδιών το 1995.Υπηρέτησε σε θέση επιτρόπου για θέματα συνεργασίας από το 1985 ως το 1987 και εν συνεχεία ακολούθησε καριέρα ως δημόσιος υπάλληλος ως το 2004, οπότε διορίστηκε Γενικός Διευθυντής της Τηλεπικοινωνιακής Αρχής της Ανατολικής Καραϊβικής (Eastern Caribbean Telecommunications Authority). Στη θέση εκείνη παρέμεινε ως το 2008. Επίσης, ήταν επικεφαλής ενός κυβερνητικού προγράμματος για τις αγροτικές επιχειρήσεις (1996-2000) και μόνιμος γραμματέας του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Ασφάλειας (1992-96), του υπουργείου Γεωργίας και Περιβάλλοντος (1996-2000) και του υπουργείου Επικοινωνιών, Δημοσίων Έργων και Οικιστικής Ανάπτυξης ως το 2008. Την περίοδο από το 2004 ως το 2008 ήταν σύμβουλος της WHITCO Α.Ε. και εργάστηκε στο σχεδιασμό επιχειρήσεων. Έπειτα από την παραίτηση του Προέδρου Νίκολας Λίβερπουλ για λόγους υγείας, ο Ουίλιαμς ορίστηκε ως ο υποψήφιος του Εργατικού Κόμματος της Δομινίκας για την προεδρία. Εξελέγη Πρόεδρος από το Κοινοβούλιο τις 18 Σεπτεμβρίου 2012, με το κύριο κόμμα της Αντιπολίτευσης (Ενωτικό Κόμμα των Εργατών) να μη συμμετέχει στην ψηφοφορία, καθώς χαρακτήρισε την εκλογική διαδικασία ως αντισυνταγματική.Το 2013 τον διαδέχθηκε ως πρόεδρος ο Τσαρλς Σάβαριν. Επίσημος ιστότοπος της Προεδρίας της Δομινίκας
Σειραίος ποταμός

Ο Σειραίος είναι παραπόταμος του Ερύμανθου. Πρόκειται για μικρό χείμαρρο ο οποιος πηγάζει από τις πλαγιές του βουνού "Άγιος Αθανάσιος" ή "Αβρότι", κοντά στο εγκαταλελειμμένο χωριό Πάος (πρώην: Σκούπι), και από το Αφροδίσιο όρος, κοντά στο εγκαταλελειμμένο χωριό Δεχούνι, και έχει ρου από ανατολικά προς δυτικά διασχίζοντας την κοιλάδα των Τριποτάμων-Παγκρατίου μέχρι που χύνεται στον Ερύμανθο, στο ύψος του χωριού Τριπόταμα. Προτού χυθεί στον Ερύμανθο, δέχεται τα νερά του χείμαρρου Τάρταρη ή χείμαρρο της Αλέσταινας. To "ρέμα του Δεχουνίου" χύνεται στον Σειραίο και αποτελεί τροφοδότη του.

 Η ονομασία του οφείλεται στο χωριό Σειρές του οποιου οι περισσότεροι οικισμοί βρίσκονται κατά μήκος της κοιλάδας που διασχίζει. Από την ονομασία "Βερσίτσι", το παλιό όνομα δηλαδή των Σειρών, ονομάζεται και "Βερσιτσιώτικο ποτάμι". Ονομάζεται και "Δεχουναίικο ποτάμι" ή και "Ποταμιά". Έχει πάντα νερό, ακόμα και τους θερινούς μήνες, και στις όχθες του φύονται ιτιές και πλατάνια. Στο ρου του υπάρχουν δύο πέτρινα γεφύρια: του "Αγίου Βασιλείου" ή της "Σανίδας" και το επονομαζόμενο "Τουρκογέφυρο", και τα δύο στην περιφέρεια του χωριού Σειρές. Ελληνική χωρογραφία: Γεωγραφία, Ιστορία, Στατιστική πληθυσμού και αποστάσεων συνταχθείσα και εκδοθείσα υπό Ιωάννου Εμμ. Νουχάκη, Έκδοσις Τρίτη, Εκδότης Σπυρίδων Κουσουλίνος, Εν Αθήναις 1901 Γεώργιος Παπανδρέου, Καλαβρυτινή επετηρίς: ήτοι πραγματεία περί της ιστορικής των Καλαβρύτων επαρχίας, Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Μιχαήλ Ι. Σαλιβέρου, Εν Αθήναις 1906 Γεωργία Ζ. Αλεξοπούλου, Συμβολή στην αρχαιολογία και τοπογραφία της Αζανίας (Βόρειας Αρκαδίας), Επαρχία Καλαβρύτων, τόμοι Α1'-Α2'-Β'-Γ'-Δ', αδημοσίευτη διδακτορική διατριβή, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας/Σχολή Επιστημών του Ανθρώπου-Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Πάτρα 2009 Γεφύρια Σειραίου ποταμού, ανάρτηση στο ιστολόγιο "Αρχείο Γεφυριών Πελοποννήσου". 03/07/2015. Ανακτήθηκε: 23/09/2016. Χάρτης της περιοχής, openstreetmap.org. Ανακτήθηκε: 23/09/2016.
Εουτζέν Κοσέριου

Ο Εουτζέν Κοσέριου (Eugen Coșeriu, 27 Ιουλίου 1921 - 7 Σεπτεμβρίου 2002), γνωστός και ως Εουχένιο Κοσέριου (Eugenio Coseriu), ήταν Ρουμάνος γλωσσολόγος και φιλόλογος, μία από τις σημαντικότερες μορφές της ρομανικής φιλολογίας και των Ισπανικών σπουδών στην Ευρώπη του 20ού αιώνα.

 Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της τότε Ρουμανίας (σήμερα ανήκει στη Μολδαβία) και, αφότου ολοκλήρωσε τις αρχικές του σπουδές στο Ιάσιο, εξορίστηκε λόγω της σοβιετικής κατοχής της χώρας στην Ιταλία, όπου έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα. Από το 1951 μέχρι το 1958 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Δημοκρατίας στην Ουρουγουάη, χώρα όπου πολιτογραφήθηκε καθώς είχε απολέσει την ιδιότητα του πολίτη με τη φυγή του από την κομμουνιστική Ρουμανία. Εξέδωσε στα Ισπανικά στον εκδοτικό οίκο Gredos τα πρώτα και σημαντικότερα έργα του, Sincronía, diacronía e historia (1958), Teoría del lenguaje y lingüística general (1962), όπου εισηγήθηκε τη διαφοροποίηση μεταξύ του συστήματος, του γλωσσικού προτύπου (langue), και της ομιλίας (parole) εισηγούμενος τροποποιήσεις στη σχετική θεωρία του Σωσσύρ. Το 1963 ανέλαβε την έδρα Ρομανικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν. Στα εξηκοστά γενέθλιά του εκδόθηκε ο συλλογικός τόμος Logos semantikos : studia lingüística in honorem Eugenio Coseriu: 1921-1981.Έχει ανακηρυχθεί επίτιμος καθηγητής από 40 πανεπιστήμια στον κόσμο. Το αρχείο του, υπό την εποπτεία του καθηγητή Ρομανικών Σπουδών Γιοχάνες Καμπάτεκ, είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο. Heidi Aschenberg, Teoría de la gramática. La concepción de Eugenio Coseriu. Odisea, no 3, (2003), ISSN 1578-3820, σελ. 55–68 Το αρχείο του Εουτζέν Κοσέριου Αρχειοθετήθηκε 2016-10-22 στο Wayback Machine. στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν
Ντανιέλ Ωτέιγ

Ο Ντανιέλ Ωτέιγ (γαλλικά: Daniel Auteuil) είναι Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης, γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου 1950 στο Αλγέρι. Έχει συμμετοχή σε περισσότερες από εκατό ταινίες και ήταν υποψήφιος δεκατρείς φορές για τα βραβεία Σεζάρ, το 1987 κέρδισε το Σεζάρ Καλύτερου ηθοποιού α΄ ανδρικού ρόλου για το ρόλο του στις ταινίες Ζαν ντε Φλορέτ (1986) και Η Μανόν των Πηγών (1986) και ακόμη ένα βραβείο το 2000 για την ταινία La Fille sur le pont. Το 1996, κέρδισε επίσης το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία Le Huitième Jour.

 Ο Ντανιέλ Ωτέιγ γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1950 στο Αλγέρι της Γαλλικής Αλγερίας, γιος τραγουδιστών της όπερας. Μεγάλωσε στην Αβινιόν και το Νανσί της Γαλλίας. Ξεκίνησε την καριέρα του στη μουσική κωμωδία και έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1972. Από το 1970 παίζει στο θέατρο και από το 1974 εμφανίζεται σε τηλεοπτικούς ρόλους. Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του στην ιστορική δραματική ταινία Ζαν ντε Φλορέτ (1986) και στη συνέχεια Η Μανόν των Πηγών (1986) του έφερε διεθνή αναγνώριση. Από τότε, ο Ωτέιγ είναι ένας από τους πιο γνωστούς, καλύτερα αμειβόμενους και δημοφιλέστερους ηθοποιούς στη Γαλλία, με συμμετοχή σε περισσότερες από εκατό ταινίες. Με εμφανίσεις σε ταινίες όπως τις ιστορικές Βασίλισσα Μαργκό (1994), Le bossu (1997) και Ο δήμιος του Σαν Πιερ (La Veuve de Saint-Pierre, 2000), την κωμωδία Το κρυφό ταλέντο (Le Placard, 2001), το ψυχολογικό δράμα Ο Αντίζηλος ( L'Adversaire. 2002), τη ρομαντική κωμωδία Après vous (2003), το θρίλερ Κρυμμένος (Caché, 2005), την κωμωδία Mon meilleur ami (2006), την ταινία La Belle Époque (2019) έχει αποκτήσει μεγαλύτερη διεθνή αναγνώριση.Από τη δεκαετία του 2010 αρχίζει να σκηνοθετεί, με πρώτη την ταινία La Fille du puisatier το 2011. Το 2018 σκηνοθέτησε το Ερωτευμένος με τη γυναίκα μου (Amoureux de ma femme). Το 2013, ο Ωτέιγ επιλέχθηκε ως μέλος της επιτροπής του διαγωνισμού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2013. Ο Ντανιέλ Ωτέιγ έχει δύο κόρες: τον Ωρόρ Ωτέιγ με την πρώην σύντροφό του Αν Ζουσέ και τη Νέλυ από τη δεκαετή σχέση με την ηθοποιό Εμανουέλ Μπεάρ, με την οποία συμμετείχαν στις ταινίες Η Μανόν των Πηγών (1986) και Μια καρδιά τον χειμώνα (1992). Το 2006 παντρεύτηκε την Κορσικανή γλύπτρια Ωντ Αμπροζί στο Πόρτο-Βέκιο της Κορσικής. 1986: Jean de Florette (Ζαν ντε Φλορέτ) 1986: Manon des Sources (Η Μανόν των Πηγών) 1992: Un cœur en hiver (Μια καρδιά τον χειμώνα) 1994: La Reine Margot (Βασίλισσα Μαργκό) 1996 : Pereira prétend (Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα) 1996: Le Huitième Jour 1997: Le bossu 2000: La Fille sur le pont2006: Mon meilleur ami (Ο Κολλητός Μου)2006: La Doublure (Κατά Λάθος... Εραστής)2016: Les Confessions (Οι Εξομολογήσεις) 2017: Le Brio (Το Ταλέντο) 2018: Amoureux de Ma Femme (Ερωτευμένος με τη Γυναίκα μου) 2018: Rémi sans famille (Χωρίς Οικογένεια)
Βασίλης Παπαθεοδώρου

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου είναι συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Από το 1979 ζει στη Γλυφάδα. Φοίτησε στο γυμνάσιο και λύκειο της Γερμανικής Σχολής Αθηνών. Στη συνέχεια σπούδασε μεταλλειολόγος και χημικός μηχανικός στο ΕΜΠ, ενώ έκανε μεταπτυχιακά στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με τη συγγραφή βιβλίων το 1996. Το πρώτο του βιβλίο με τίτλο «Σχολική Παράσταση» βραβεύτηκε στον αντίστοιχο διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς. Από τότε έως σήμερα γράφει παιδικά μυθιστορήματα, πέντε από τα οποία (Το μήνυμα, Οι Εννέα Καίσαρες, Χνότα στο τζάμι, Στη διαπασών, Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας) διδάσκονται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στο Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης, σε μετεκπαιδευόμενους δασκάλους. Διατέλεσε υπεύθυνος του τμήματος Παιδικού βιβλίου των εκδόσεων Καστανιώτη. Τον Οκτώβριο του 2022 του ασκήθηκε δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για κατοχή υλικού παιδικής πορνογραφίας και προφυλακίστηκε στην Τρίπολη.

 Σχολική παράσταση (2000) Άλφα (2001) Το μήνυμα (2001) Οι εννέα Καίσαρες (2004) Χνότα στο τζάμι (2007) Ποιος απήγαγε τον Αϊ-Βασίλη (2007) Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας (2008) Στη διαπασών (2009) Μια αστεία επιδημία (2010) Ο Αϊ - Βασίλης στο ραντάρ - Και άλλες χριστουγεννιάτικες ιστορίες (2011) Οι άρχοντες των σκουπιδιών (2012) Οι άρχοντες των σκουπιδιών - Βραβείο ηλεκτρονικού περιοδικού «Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ» 2013 στην κατηγορία ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ Ιπτάμενες σελίδες - Έπαινος Κυπριακού Συνδέσμου Παιδικού και Νεανικού Βιβλίου Στη διαπασών - Κρατικό βραβείο παιδικού λογοτεχνικού βιβλίου 2010 - Βραβείο Περιοδικού «ΔΙΑΒΑΖΩ» 2010 για Παιδικό Λογοτεχνικό Βιβλίου - Εύφημη Μνεία Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 2008. Το μεγάλο ταξίδι της κινέζικης πάπιας - Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2009. Χνότα στο τζάμι - Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου 2008- Βραβείο Περιοδικού «ΔΙΑΒΑΖΩ» 2008 για Παιδικό Λογοτεχνικό Βιβλίου- Έπαινος Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2008. Άλφα - Βραβείο Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 1998. Σχολική παράσταση, Βιβλιοπωλείον της Εστίας - Έπαινος Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 1996. Προσωπική ιστοσελίδα Βασίλη Παπαθεοδώρου Εθνικό Κέντρο Βιβλίου Αρχειοθετήθηκε 2011-11-23 στο Wayback Machine. Ανακοίνωση Υπουργείου Πολιτισμού για τα κρατικά βραβεία 2010 Αρχειοθετήθηκε 2011-11-23 στο Wayback Machine. Παρουσίαση βιβλίου: "Ο Άι Βασίλης στο ραντάρ" Βιογραφικό συγγραφέα με παρουσίαση βιβλίων Πληροφορίες για το συγγραφέα από το biblionet.gr Άρθρο στην ηλεκτρονική σελίδα της Ελευθεροτυπίας για τα βραβεία 2013 του ηλεκτρονικού περιοδικού Ο Αναγνώστης
Κατάλογος μοναρχών της Τόνγκα

Ο μονάρχης της Τόνγκα είναι ο αρχηγός του κράτους της χώρας. Είναι επίσης διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων, ως Αρχηγός. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, το πρόσωπο του βασιλιά είναι ιερό.Η δυναστεία Τουπόου είναι αυτή τη στιγμή η μόνη συνταγματική μοναρχία στην Πολυνησία, καθώς και η μόνη ιθαγενής. Πρώτος μονάρχης της Τόνγκα ήταν ο Τζορτζ Τουπόου Α΄. Τον Ιούλιο του 2008 λίγες ημέρες πριν την επίσημη στέψη του (1η Αυγούστου), ο βασιλιάς Τζορτζ Τουπόου Ε΄ ανακοίνωσε ότι θα αφήσει τις περισσότερες εξουσίες του και θα ενεργεί στα περισσότερα ζητήματα με βάση τις οδηγίες του πρωθυπουργού του. Ο βασιλιάς διατήρησε τις εξουσίες του διορισμού δικαστών αλλά και της μετατροπής ποινών. Επιπλέον, ο ίδιος ανακοίνωσε τη διενέργεια εκλογών το 2010 και ανήγγειλε κοινοβουλευτική μεταρρύθμιση.

 Ακολουθεί κατάλογος με τους μονάρχες που έχουν κυβερνήσει την Τόνγκα. Από την αρχαιότητα η Τόνγκα είχε έναν εξαιρετικά μυστικό ανώτατο άρχοντα, τον Tu'i Tonga. Η παράδοση υποστηρίζει ότι τον 16ο αιώνα ο Tu'i Tonga ανέθεσε την πολιτική εξουσία σε έναν παράπλευρο κλάδο της βασιλικής οικογένειας, με τον τίτλο Tu'i Ha'atakalaua, και ότι γύρω στο 1600 οι Tu'i Ha'atakalaua ανέθεσαν περαιτέρω πολιτική εξουσία στους Tu'i Kanokupolu. Το αξίωμα του Tu'i Ha'atakalaua έπαψε να υφίσταται στις 10 Μαΐου 1799. Το αξίωμα Tu'i Kanokupolu συνεχίστηκε, με κάποιες διακοπές, και πράγματι ο μελλοντικός βασιλιάς Siaosi Taufa'ahau Tupou I ήταν ο τελευταίος Tu'i Kanokupolu (αν και οι διάδοχοί του ως βασιλιάδες και βασίλισσα θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως συνεχείς κατόχους αυτού του αξιώματος). Το τελευταίο μέλος της δυναστείας Tu'i Tonga υπηρέτησε μέχρι τις 9 Δεκεμβρίου 1865, οπότε ο Siaosi Taufa'ahau Tupou κυβέρνησε μόνος του ως Tu'i Kanokupolu. Στις 4 Νοεμβρίου 1875 η Τόνγκα ιδρύθηκε ως βασίλειο (Pule 'Anga Fakatui'i'o Tonga , δηλαδή "Βασίλειο της Τόνγκα"). Τουί Τόνγκα (Tu'i Tonga) περ. 950 έως περ. 1470. Τουί Χαατακαλάουα (Tu'i Ha'atakalaua), περ. 1470 έως περ. 1600. Τουί Κανοκουπόλου (Tu'i Kanokupolu) περ. 1600 έως σήμερα. Ο Τζορτζ Τουπόου Α΄ ήταν ο 19ος Tuʻi Kanokupolu.
Μαρία των Βουρβόνων (1428-1448)

Η Μαρία των Βουρβόνων (1428 - 7 Ιουλίου 1448) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν Γαλλίδα ευγενής, κόρη του δούκα του Μπουρμπόν. Με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Καλαβρίας.

 Ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της συζύγου του Αγνής των Βαλουά-Βουργουνδίας, κόρης του Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας. Ο σύζυγος της Ιωάννης Β΄ των Βαλουά-Ανζού ήταν δούκας της Καλαβρίας και μετά τον θάνατό της έγινε δούκας της Λωρραίνης· η Μαρία πήρε τον τίτλο της δούκισσας της Καλαβρίας. Η συνθήκη για τον γάμο υπογράφηκε τον Απρίλιο του 1437, ενώ η τελετή έγινε όταν η Μαρία έφτασε στην κατάλληλη ηλικία. Με τον σύζυγό της απέκτησε: Ιωάννης 1445-1471, απεβ. 26 ετών. Νικόλαος Α΄ (1448–1473), δούκας της Λωρραίνης. Ισαβέλλα 1445, Ρενέ 1446, Μαρία 1447, απεβίωσαν νήπια.Η Μαρία πέθανε στην γέννα του τελευταίου της παιδιού (7 Ιουλίου 1448), τάφηκε στο Μερτ-ε-Μοζέλ στην Λωρραίνη. Kekewich, Margaret L. (2008). The Good King: René of Anjou and Fifteenth Century Europe. Palgrave Macmillan.. Βουρβόνοι Μαρία Καπέτου των Βουρβόνων
Εκλογές στο Νεπάλ

Το πολίτευμα του Νεπάλ είναι ομοσπονδιακή λαϊκή δημοκρατία. Ένα προσωρινό Σύνταγμα άρχισε να ισχύει το 2007. Τον Απρίλιο του 2008 εξελέγη Συντακτική Συνέλευση, με αποστολή την ψήφιση Συντάγματος ως το 2010. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.

 Στις 19 Ιουλίου και 21 Ιουλίου του 2008 διεξήχθη έμμεση προεδρική εκλογή, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας. Στον πρώτο γύρο στη Συντακτική Συνέλευση, κανείς εκ των δύο υποψηφίων δεν κατόρθωσε να συγκεντρώσει τις απαιτούμενες 298 ψήφους. Η επαναληπτική ψηφοφορία στις 21 Ιουλίου είχε αποτέλεσμα να εκλεγεί πρώτος πρόεδρος ο Ραμ Μπαράν Γιαντάβ, με 308 ψήφους από τις 590 των βουλευτών. Ο αντίπαλός του, από το μαοϊκό Κομμουνιστικό Κόμμα, Ραμράγια Πρασάντ Σινγκ έμεινε στις 282 ψήφους. Στην προεδρική ψηφοφορία του Κοινοβουλίου του Νεπάλ, η Μπίντια Ντεβί Μπαντάρι συγκέντρωσε 327 από τις συνολικά 549 ψήφους των βουλευτών, κερδίζοντας τον αντίπαλό της Κουλ Μπαχαντούρ Γκουρούνγκ και εξελέγη πρώτη γυναίκα πρόεδρος στη χώρα.
Α.Ε.Ε.Κ. ΣΥΝ.ΚΑ.

Η Α.Ε.Ε.Κ. ΣΥΝ.ΚΑ. ήταν αθλητικός σύλλογος με έδρα τα Χανιά στην Κρήτη. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου ήταν το 2009 και είχε χρώματα το μπλε, το κόκκινο και το λευκό. Δραστηριοποιούταν στο ποδόσφαιρο και άνηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Χανίων. Αγωνιζόταν στην Γ' Εθνική κατηγορία και έδρα της ομάδας αποτελούσε το γήπεδο Μινωταύρου στις Μουρνιές, όπου διεξάγονταν οι εντός έδρας αγώνες της.

 Ιδρύθηκε το 2009 από εργαζόμενους της αλυσίδας καταστημάτων του Ινστιτούτου Καταναλωτών Κρήτης με την ονομασία Αθλητική Ένωση Εργαζομένων Κρήτης Ινστιτούτου Καταναλωτών και σε σύντμηση «Α.Ε.Ε.Κ. ΙΝ.ΚΑ.». Το Ινστιτούτο Καταναλωτών Κρήτης μετονομάστηκε σε Προμηθευτικός και Καταναλωτικός Συνεταιρισμός Περιορισμένης Ευθύνης Καταναλωτών Κρήτης και το καλοκαίρι του 2017 η ομάδα μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση Εργαζομένων Κρήτης Συνεταιρισμού Καταναλωτών, σε σύντμηση «Α.Ε.Ε.Κ. ΣΥΝ.ΚΑ.».Με την ίδρυση της εντάχθηκε στην Ε.Π.Σ. Χανίων. Ξεκίνησε από τη Γ' Κατηγορία και μέσα σε λίγα χρόνια κατέκτησε 2 ανόδους μέχρι την Α' Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Χανίων. Το 2016 κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Χανίων και κέρδισε τη συμμετοχή της στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου όπου τερμάτισε στη 2η θέση του 14ου ομίλου και προβιβάστηκε στην Γ' Εθνική κατηγορία. Τη σεζόν 2016-17 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Γ' Εθνική κατηγορία, όπου τερμάτισε τελευταία στην 15η θέση και υποβιβάστηκε. Πρώτος αγώνας της ιστορίας της στην Γ' Εθνική ήταν εντός έδρας αγώνας με αντίπαλο τον Ιάλυσο Ρόδου στις 11 Σεπτεμβρίου 2016, όπου επικράτησε με 2-0. Το 2018 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Χανίων και την άνοδο στην Γ' Εθνική. Την αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίστηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία της στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής, συμμετέχοντας στον 5ο όμιλο.Το 2018 συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία της στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Χανίων, έχοντας αποκλείσει στον ημιτελικό τον Πανακρωτηριακό. Στον τελικό ηττήθηκε από τον Α.Ο. Παλαιοχώρας με 1-2. Το ίδιο έτος η «ΑΕΕΚ ΣΥΝΚΑ» κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Χανίων για πρώτη φορά στην ιστορία της, επικρατώντας της κυπελλούχου Ε.Π.Σ. Χανίων Α.Ο. Παλαιοχώρας με 2-0.Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2020-21, η ΑΕΕΚ ΣΥΝΚΑ παρότι αγωνιστικά εξασφάλισε άνετα την παραμονή της στη Γ' Εθνική, δήλωσε αδυναμία συμμετοχής στην κατηγορία για τη σεζόν 2021-22, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στην Α' Ε.Π.Σ. Χανίων. Όμως ούτε στην Α' Ε.Π.Σ. Χανίων δήλωσε συμμετοχή, ούτε σε καμία άλλη κατηγορία με αποτέλεσμα να διαλυθεί οριστικά. Επίσημος ιστότοπος
Κατάλογος τρεχόντων Γερουσιαστών των Ηνωμένων Πολιτειών

Η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, αποτελείται από 100 μέλη (δύο μέλη από κάθε πολιτεία των ΗΠΑ), τα οποία υπηρετούν εξαετείς θητείες. Ακολουθεί η λίστα των Γερουσιαστών του 118ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών.

 Στη σύνθεση της Γερουσίας, του 118ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών, οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να διατηρήσουν τον έλεγχο της Γερουσίας, που είχαν αναλάβει κατά το 117ο Κογκρέσο. Οι Δημοκρατικοί, αύξησαν την πλειοψηφία τους κατά μία έδρα, στην πολιτεία της Πενσυλβάνια, και έτσι πλέον έχουν 51 γερουσιαστές (48 Δημοκρατικούς και 3 Ανεξάρτητους που συνεργάζονται και πρόσκεινται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα των Δημοκρατικών γερουσιαστών). Ηγέτης των Δημοκρατικών γερουσιαστών είναι ο Τσακ Σούμερ. Οι Ρεπουμπλικανοί βρίσκονται στη μειοψηφία με 49 έδρες, με ηγέτη τον Μιτς ΜακΚόνελ.Πλέον, με κανονική πλειοψηφία (σε σχέση με την κατάσταση 50-50 στο 117ο Κογκρέσο), η Δημοκρατική Αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και Πρόεδρος της Γερουσίας, Κάμαλα Χάρις, δεν θα έχει τόσο ενεργό ρόλο για καθοριστική ψήφο, όμως διατηρεί το προνόμιο σύμφωνα με το Σύνταγμα σε περιπτώσεις ισοψηφίας. Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών Ηγέτες των κομμάτων της Γερουσίας των ΗΠΑ Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ Ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ Καπιτώλιο των ΗΠΑ Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής Κατάλογος τρεχόντων Μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ
Άγιοι Απόστολοι Πτελεού Μαγνησίας

Για το συνώνυμο οικισμό στο νομό Μαγνησίας δείτε το λήμμα: Άγιοι Απόστολοι Λαύκου Οι Άγιοι Απόστολοι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Πτελεού, του δήμου Αλμυρού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Μαγνησίας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.

 Οι Άγιοι Απόστολοι είναι παράλιος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Μαγνησίας, στον μυχό του όρμου Πτελεού του διαύλου Τρικερίου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 10. Απέχει 65 χλμ. περίπου Ν. του Βόλου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Πτελεού του δήμου Πτελεού Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πτελεού και προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμυρού(Πηγή: ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 2006 (ΠΛΜ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 eetaa.gr
Ζοζέπ Μαρία Μαουρί

Ο Ζοζέπ Μαρία Μαουρί ι Πριόρ (Josep Maria Mauri i Prior, γενν. το 1941) είναι Καταλανός Καθολικός ιερέας και από το 2012 προσωπικός αντιπρόσωπος του επισκοπικού Συνηγεμόνα της Ανδόρρας. Αρχιεπισκόπου Ζουάν Ενρίκες Βίβες Σισίλια.

 Γεννήθηκε στην Παλάρς Ζουσά της Ισπανίας και χειροτονήθηκε ιερέας το 1965. Το 2010 διορίστηκε γενικός επίσκοπος της Επισκοπής της Ουρχέλ και αναπληρωτής του τότε αντιπροσώπου του επισκοπικού Συνηγεμόνα της Ανδόρρας, Νεμέσι Μαρκές Όστε. Στις 20 Ιουλίου 2012 ορκίστηκε προσωπικός αντιπρόσωπος. Βίντεο ορκωμοσίας του Μαουρί
Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης

Η Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης (Γαλλικά: Alliance Démocratique pour la Paix, με ακρωνύμιο: ADP-MALIBA) είναι ένα οικονομικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα στο Μάλι. Ιδρύθηκε το 2013 από τον μεγαλοεπιχειρηματία Αλιού Μπουμπακάρ Ντιάλο. Από το 2015 αρχηγός του κόμματος είναι ο Αμαντού Τιάμ.

 Η Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης ιδρύθηκε το 2013 από τον μεγαλοεπιχειρηματία Αλιού Μπουμπακάρ Ντιάλο, ο οποίος διευθύνει τα χρυσωρυχεία «Βασούλ'ορ» και την Καναδική εταιρεία εξορύξεων «Πέτρωμα Α.Ε.» στο Μάλι. Η ιδεολογία του κόμματος είναι βασισμένη στον «οικονομικό φιλελευθερισμό με ανθρώπινο πρόσωπο», και στοχεύει στο να οικοδομήσει ένα δημοκρατικό και ακμάζων κράτος μέσω της «κοινωνικής οικονομίας της αγοράς». Στις προεδρικές εκλογές του 2013 η ΔΣΕ υποστήριξε τον μετέπειτα 6ο Πρόεδρο του Μάλι, τον Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά, και στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους κέρδισε τις 2 από τις 147 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.Στο πρώτο συνέδριο του κόμματος, τον Φεβρουάριο του 2015, ο Αλιού Ντιάλο έγινε επίτιμος Πρόεδρος του κόμματος και νέος αρχηγός του κόμματος έγινε ο Αμαντού Τιάμ. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2016, τέσσερις βουλευτές εγκατέλειψαν το κυβερνών κόμμα Συναγερμός για το Μάλι και προσχώρησαν στη Δημοκρατική Συμμαχία Ειρήνης. Ακόμα ένας βουλευτής έφυγε από την Ένωση Ρεπουμπλικανική και Δημοκρατική και ήρθε στη ΔΣΕ, οπότε το κόμμα έφτασε να έχει 9 έδρες στην Εθνοσυνέλευση. Στις προεδρικές εκλογές του 2018 ο Αλιού Ντιάλο αντιμετώπισε τον Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά και ήρθε τρίτος συγκεντρώνοντας το 8,03% των ψήφων.
Άγιος Συμεών Άνδρου

Ο Άγιος Συμεών είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Βιταλίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Υδρούσας, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου. Μέχρι το 1955 ο οικισμός ονομαζόταν Λειβάδιζα.

 Ο Άγιος Συμεών είναι ημιορεινός οικισμός της βορειοανατολικής Άνδρου. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές κλιτύς της κορυφής «Άγιοι Σαράντα» (718 μ., πάνω από τον όρμο του Βιταλίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 420. Απέχει περίπου 49 χλμ. ΒΔ. της Χώρας Άνδρου. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 Λειβάδιζα και προσαρτήθηκε στον δήμο Γαυρίου της Άνδρου. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Γαυρίου και και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αμολόχου και το 1920 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βιταλίου. Το 1955 μετονομάστηκε σε Άγιος Συμεών. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βιταλίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Υδρούσας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Υδρούσας και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου. Η παραλία «Βιτάλι» νοτιοανατολικά του οικισμού. Η εκκλησία του Αγίου Συμεών Η γιορτή της εκκλησίας του Αγίου Συμεών, την 1η Σεπτεμβρίου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Χάρτες «ROAD» (Άνδρος 1:50.000)
Φραγμένο σύνολο

Στην μαθηματική ανάλυση, ένα σύνολο ονομάζεται φραγμένο, αν κατά κάποιο τρόπο είναι περιορισμένου μεγέθους. Αντιστρόφως, ένα σύνολο το οποίο δεν περιορίζεται ονομάζεται μη φραγμένο ή απέραντο. Η λέξη φραγμένο δεν έχει κανένα νόημα σε ένα γενικό τοπολογικό χώρο, χωρίς κάποια μετρική.

 Ένα σύνολο S πραγματικών αριθμών ονομάζεται άνω φραγμένο, αν υπάρχει ένας πραγματικός αριθμός k έτσι ώστε να ισχύει k ≥ s για όλους s στο S. Ο αριθμός κ ονομάζεται ανώτερο όριο ή άνω φράγμα του S. Οι όροι κάτω φραγμένο και κατώτερο όριο ή κάτω φράγμα ορίζονται ομοίως. Ένα σύνολο S είναι φραγμένο αν έχει άνω και κάτω όρια. Ως εκ τούτου, το σύνολο των πραγματικών αριθμών είναι φραγμένο αν περιέχεται σε ένα πεπερασμένο διάστημα. Ένα υποσύνολο S ενός μετρικού χώρου (M, d) είναι φραγμένο εάν περιέχεται σε μια μπάλα πεπερασμένης ακτίνας, δηλαδή εάν υπάρχει x στον Μ και r>0 έτσι ώστε για όλα τα s στο S, να έχουμε d(x, s) < r. Ο M είναι ένας φραγμένος μετρικός χώρος (ή η d είναι μια φραγμένη μετρική) εάν ο Μ είναι φραγμένος ως υποσύνολο του εαυτού του. Ο πλήρως οριοθετημένος χώρος συνεπάγεται οριοθέτηση. Για υποσύνολα του Rn που είναι ισοδύναμα τα δύο. Ένας μετρικός χώρος είναι συμπαγής αν και μόνον αν είναι πλήρης και οριοθετείται πλήρως. Ένα υποσύνολο Ευκλείδειου χώρου Rn είναι συμπαγές αν και μόνον αν είναι κλειστό και φραγμένο. Στους τοπολογικούς διανυσματικούς χώρους υφίσταται ένας διαφορετικός ορισμός για τα φραγμένα σύνολα, ο οποίος ονομάζεται και οριοθέτηση von Neumann. Οι δύο ορισμοί συμπίπτουν, εάν η τοπολογία του τοπολογικού διανυσματικού χώρου επάγεται από κάποια μετρική η οποία είναι ομοιογενής, όπως στην περίπτωση μιας μετρικής που προκαλείται από τη νόρμα του διανυσματικού χώρου. R. G. Bartle & D. R. Sherbert, Introduction to Real Analysis, Limusa S.A., 2009. Robert D. Richmyer, Principles of advanced mathematical physics, Springer-Verlag, New York, 1978.
Χέντβιχ Γιαγκελλόνων, δούκισσα της Βαυαρίας

Η Χέντβιχ, πολων. Jadwiga Jagiellonka (21 Σεπτεμβρίου 1457 - 18 Φεβρουαρίου 1502) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βαυαρίας.

 Ήταν η πρώτη κόρη τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας & μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρης τού Αλβέρτου Β΄ της Γερμανίας. Παντρεύτηκε το 1475 τον Γεώργιο των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας-Λάντσουτ και είχε τέκνα: Λουδοβίκος 1476-1496, απεβίωσε 20 ετών. Ελισάβετ 1478-1504, παντρεύτηκε τον Ρούπρεχτ των Βίττελσμπαχ επίσκοπο του Φράιζινγκ. Μαργαρίτα 1480-1531. Ρούπερτ 1477, Βόλφγκανγκ 1482, απεβίωσαν σύντομα. Johann Dorner: "Herzogin Hedwig und ihr Hofstaat – Das Alltagsleben auf der Burg Burghausen nach Originalquellen des 15. Jahrhunderts". In: Burghauser Geschichtsblätter. Nr. 53. Krzysztof Baczkowski: Dzieje Polski późnośredniowiecznej (1370–1506), Kraków 1999, p. 230, 236, 238. Małgorzata Duczmal: Jagiellonowie. Leksykon biograficzny, Poznań – Kraków 1996, pp. 280–290. Edward Rudzki: Polskie królowe, vol. 1, Kraków 1990, p. 134, 138–140, 154. Zygmunt Wdowiszewski: Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, Kraków 2005, pp. 98–100.
Αυσόνιος

Ο Δέκιμος Μάγνος Αυσόνιος (Decimus Magnus Ausonius, 310 - 394) ήταν Λατίνος ποιητής και δάσκαλος της ρητορικής στο Μπορντό της Γαλλίας. Για ένα διάστημα διετέλεσε δάσκαλος του μελλοντικού αυτοκράτορα Γρατιανού, ο οποίος αργότερα του απένειμε το αξίωμα του Ύπατου.

 Γεννήθηκε στα Βουρδίγαλα της Γαλατίας, το σημερινό Μπορντό. Ήταν ελληνικής κατά το ήμισυ καταγωγής. Ο πατέρας του ήταν αξιόλογος γιατρός ελληνικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του καταγόταν και από τους δύο γονείς της από αριστοκρατικές οικογένειες της νοτιοδυτικής Γαλατίας. Ο Αυσόνιος έλαβε αυστηρή ανατροφή από τη θεία του, την γιατρό Αιμιλία Ιλαρία, και τη γιαγιά του, που την έλεγαν κι εκείνη Αιμιλία. Η εκπαίδευσή του υπήρξε εξαιρετική, ιδίως στη Γραμματική και τη Ρητορική, αλλά έλεγε ότι η πρόοδός του στην ελληνική γλώσσα δεν ήταν ικανοποιητική. Μετά το πέρας των σπουδών του εξασκήθηκε για λίγο ως δικηγόρος, αλλά προτιμούσε να διδάσκει. Το 334 ίδρυσε σχολή ρητορικής στο Μπορντώ, που έγινε πολύ δημοφιλής. Ο γνωστότερος μαθητής του ήταν ο Άγιος Παυλίνος ο Νολανός, αργότερα επίσκοπος της Νόλας στην Ιταλία. Μετά από τριάντα χρόνια στη σχολή, κλήθηκε από τον Ουαλεντινιανό Α΄ στην αυτοκρατορική αυλή για να διδάξει τον Γρατιανό ως διάδοχο. Ο πρίγκηπας σεβόταν πολύ τον δάσκαλό του, και όταν ανέβηκε στον θρόνο τον τίμησε με τους υψηλότερους τίτλους και τιμές, με αποκορύφωμα το αξίωμα του υπάτου το 379. Ο Αυσόνιος συμμετείχε και σε μια στρατιωτική εκστρατεία κατά των Αλεμάνων το 375, και μετά του δωρήθηκε η Σουηβή σκλάβα Bissula ως μέρος της λείας (αργότερα της απεύθυνε ένα ποίημά του). Μετά τη δολοφονία του Γρατιανού το 383, ο Αυσόνιος αποσύρθηκε στα κτήματά του κοντά στα Βουρδίγαλα. Πιθανόν η έκτασή του να περιελάμβανε το σημερινό κτήμα του Château Ausone, που ονομάσθηκε από αυτόν. Εμφανίζεται ως εκχριστιανισθείς σε μεγάλη ηλικία. Παρότι θαυμάζονταν πολύ από τους συγχρόνους του, τα γραπτά του Αυσόνιου δεν συγκαταλέγονται γενικά στα καλύτερα της λατινικής λογοτεχνίας. Το ύφος του είναι εύκολο και ρέον, και το ποίημά του Mosella χαίρει ακόμα μεγάλης εκτιμήσεως για την περιγραφή της ζωής και των τοπίων κατά μήκος του ποταμού Μοζέλα. Ωστόσο, θεωρείται γενικώς ετερόφωτος και χωρίς πρωτοτυπία. Ο Εδουάρδος Γίββων στο έργο του «Παρακμή και πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» (τόμος Γ΄) παρατηρεί ότι «η ποιητική φήμη του Αυσόνιου καταδικάζει την αισθητική της εποχής του». Ο Αυσόνιος αναφέρεται συχνά από ιστορικούς της οινοποιίας, καθώς τα έργα του παρέχουν πρώιμες ενδείξεις για αμπελοκαλλιέργειες σε μεγάλη κλίμακα στη σήμερα περίφημη οινοπαραγωγό περιοχή γύρω από τη γενέτειρά του Bordeaux. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ausonius στο Wikimedia Commons Works by Ausonius στο Internet Archive Ausonius' Opera Omnia: IntraText Digital Library
Α.Ε. Κορυθίου

Η Αθλητική Ένωση Κορυθίου ήταν μια αθλητική ομάδα που ιδρύθηκε το 1981 στα Αγιωργίτικα του νομού Αρκαδίας. Χρώματα του συλλόγου ήταν το ερυθρό και το γαλανό, και χρησιμοποιούσε ως έμβλημα το βυζαντινό δικέφαλο αετό. Αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα ΕΠΣ Αρκαδίας.

 Η ομάδα του Κορυθίου προσέφερε ποικίλες επιλογές στους αθλητές και τους λάτρεις του αθλητισμού, με τμήματα ποδοσφαίρου, ορειβασίας, αναρρίχησης και ποδηλασίας. Το ποδοσφαιρικό τμήμα του Κορυθίου χρησιμοποιούσε ως έδρα το γήπεδο Φιλικών, το οποίο βρίσκεται στην πόλη της Τρίπολης. Ωστόσο, από τη σεζόν 2020-21, η Αθλητική Ένωση Κορυθίου διαλύθηκε και δε συμμετέχει πλέον στα τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Αρκαδίας. Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας