Βαλεντίν Ιβανόφ

Ο Βαλεντίν Κοσμίτς Ιβανόφ (ρωσικά: Валентин Козьмич Иванов, 17 Νοεμβρίου 1934 – 8 Νοεμβρίου 2011) ήταν Σοβιετικός / Ρώσος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος και γνώρισε διεθνή καταξίωση σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο αναδεικνυόμενος χρυσός Ολυμπιονίκης το 1956 και πρωταθλητής Ευρώπης το 1960 με την Σοβιετική Ένωση (διοργάνωση στην οποία ήταν πρώτος σκόρερ), ενώ ήταν πρώτος σκόρερ και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962.

 Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο μαζί με τα αδέρφια του (συνήθως ως τερματοφύλακας) και από την ηλικία των 14 ετών εργάστηκε σε εργοστάσιο ως μηχανικός σε εργοστάσιο κατασκευής αυτοκινήτων. Έτσι άρχισε να αγωνίζεται στην ομάδα του εργοστασίου, τότε πια ως επιθετικός. Το 1952 εντάχθηκε στην ομάδα της Τορπέντο Μόσχας και ένα χρόνο αργότερα έγινε μέλος της βασικής ομάδας. Η πιο επιτυχημένη σεζόν τόσο για την ομάδα όσο και για τον ίδιο το 1960 ήταν το 1960, όταν η Τορπέντο έκανε το νταμπλ, κατακτώντας το πρωτάθλημα και Κύπελλο ΕΣΣΔ και η εθνική ομάδα της ΕΣΣΔ έγινε πρωταθλήτρια Ευρώπης. Κλείνοντας την καριέρα του στην Τορπέντο είχε σημείωσει 166 γκολ σε επίσημους αγώνες.Με την Ολυμπιακή ομάδα της ΕΣΣΔ αγωνίστηκε σε τέσσερις αγώνες και σημείωσε τρία γκολ και συμμετείχε στην Ολυμπιάδα του 1956 κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο. Με την εθνική ομάδα της Σοβιετικής Ενωσης αγωνίστηκε 59 φορές και σημείωσε 26 γκολ. Κλείνοντας την διεθνή καριέρα του ήταν πρώτος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής του ομάδας, ενώ τελικά παρέμεινε στην τρίτη θέση. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1960, η Σοβιετική Ένωση κατέκτησε τον τίτλο νικώντας στον τελικό την Γιουγκοσλαβία, ενώ ο ίδιος ήταν στους τέσσερις παίκτες που ήταν μαζί πρώτοι σκόρερ της διοργάνωσης με δύο γκολ, τα οποία σημείωσε στον ημιτελικό με την Τσεχοσλοβακία (3–0). Συμπεριλήφθηκε επίσης στην καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος. Συμμετείχε σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα, το 1958 και το 1962 στη Χιλή, στη δεύτερη περίπτωση ήταν ανάμεσα στους έξι παίκτες που ήταν ισόβαθμοι ως πρώτοι σκόρερ με τέσσερα γκολ.Ο Ιβανόφ αφιέρωσε όλη του τη ζωή σε μία μόνο ομάδα, την Τορπέντο και μετά την αποχώρησή του εργαζόμενος ως προπονητής. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του σε αυτή τη θέση, η ομάδα έγινε πρωταθλήτρια της ΕΣΣΔ το 1976 και κέρδισε το Κύπελλο της ΕΣΣΔ τρεις φορές. Στη δεκαετία του 1980, είχε τη σταθερότερη περίοδό του, έχοντας δύο συνεχόμενες εμφανίσεις στον τελικό του Κυπέλλου ΕΣΣΔ το 1988 και το 1989. Το 1996 τερμάτισε την καριέρα του ως προπονητής, ωστόσο, όταν ο σύλλογος βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας το 1998, επέστρεψε για να βοηθήσει την ομάδα για άλλη μια φορά. Στο τέλος της σεζόν του 1998, αποχώρησε από τον σύλλογο. Η Τορπέντο τον τίμησε ανακηρύσσοντάς τον επίτιμο πρόεδρο του συλλόγου.Το 2004 τιμήθηκε με το Τάγμα Αξίας της UEFA. Σύζυγός του ήταν η Λίντια Ιβάνοβα, χρυσή Ολυμπιονίκης της ενόργανης γυμναστικής. Ομαδικοί Πρωτάθλημα της ΕΣΣΔ (2) : 1960, 1965 Κύπελλο ΕΣΣΔ : 1960 Ολυμπιακοί Αγώνες χρυσό μετάλλιο : 1956 Πρωταθλητής Ευρώπης : 1960 Νικητής της Σπαρτακιάδας των Λαών της ΕΣΣΔ : 1956Ατομικές διακρίσεις Πρώτος σκόρερ Παγκοσμίου Κυπέλλου : 1962 (4 γκολ) Πρώτος σκόρερ Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος : 1960 (2 γκολ) Καλύτερη ομάδα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1960 Ο καλύτερος σκόρερ της εθνικής ομάδας της ΕΣΣΔ στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου : 5 γκολ (1958, 1962) Στις λίστες με τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της σεζόν στην ΕΣΣΔ 12 φορές, από τις οποίες Νο. 1 (1955, 1957–64) - 9 φορές, Νο. 2 (1953, 1956, 1965) Επίτιμος Δάσκαλος Αθλητισμού της ΕΣΣΔ : 1957 Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ : 1976 Κύπελλο ΕΣΣΔ (3) : 1968, 1972, 1986 Επίτιμος Εκπαιδευτής της ΕΣΣΔ : 1988 Τάγμα Αξίας της ΟΥΕΦΑ (UEFA Order of Merit) : 2004 Τάγμα του Κόκκινου Λαβάρου της Εργασίας (Орден Трудового Красного Знамени) : 1960 Τάγμα Τιμής (Орден Почёта) : 1997