IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Πρασκόβια Σαλτύκοβα

Η Πρασκόβια Φιοντόροβνα Σαλτύκοβα, ρωσ. Прасковья Фёдоровна Салтыкова (12 Οκτωβρίου 1664 - 13 Οκτωβρίου 1723) από τον Οίκο των Σαλτύκοβ, έγινε με τον γάμο της Αυτοκράτειρα της Ρωσίας.

 Ήταν κόρη του Φιοντόρ Πετρόβιτς Σαλτύκοβ και της Αικατερίνας Φιοντόροβνας ή της Άννας Μικαϊλόβνας Τατίστσεβας. Παντρεύτηκε το 1684 τον Ιβάν Ε΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας και είχε τέκνα: Αικατερίνη 1691-1733, παντρεύτηκε τον Κάρολο-Λεοπόλδο δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Άννα Λεοπόλδοβνα 1718-1746, παντρεύτηκε τον Άντον-Ούλριχ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ. Ιβάν ΣΤ΄ 1740-1764, Αυτοκράτορας της Ρωσίας, απεβ. 24 ετών. Άννα 1693-1740, Αυτοκράτειρα της Ρωσίας. Παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο των Κέτλερ δούκα της Κουρλάνδης. Πρασκόβια 1694-1731, παντρεύτηκε τον Ιβάν Ίλιτς Ντμιτρίεφ-Μαμόνοφ. Семевский М. И. Царица Прасковья. 1664—1723: Очерк из русской истории XVIII века. М., 1989. Первое издание — 1883.
Νοτιοανατολική Μαδαγασκάρη

Η Νοτιοανατολική Μαδαγασκάρη ή Ατσίμο-Ατσινανάνα (μαλαγασικά: Atsimo-Atsinanana) είναι μια από τις πέντε περιφέρειες της Επαρχίας Φιαναραντσόα, Μαδαγασκάρη. Πρωτεύουσα είναι η Φαραφανγκάνα. Έχει έκταση 18.863 τ.χλμ. και πληθυσμό 621.200 κατοίκων (2004) με πυκνότητα 32,9 κατοίκων ανά τ.χλμ.

 Η Ατσίμο-Ατσινανάνα βρίσκεται νοτιοανατολικά της Μαδαγασκάρης και της Φιαναραντσόα. Συνορεύει στα βόρεια με τη Βατοβάβι-Φιτοβινάνι, στα δυτικά με την Ιχορόμπε, στα νότια με την Ανόσι και στα βορειοδυτικά με την Άνω Ματσιάτρα. Έχει έκταση 16.141 τ.χλμ. Η Ατσίμο Ατσινανάνα διαιρείται σε 5 δήμους: 5. Μπεφοτάκα 7. Φαραφανγκάνα 19. Μιντόνγκι-Σουντ 21. Βανγκαϊντράνο 23. Βοντρόζο Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Φιαναραντσόα που βρίσκεται στην Φιαναραντσόα. Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης
Χοσέ Μανουέλ Μπλέκουα

Ο Χοσέ Μανουέλ Μπλέκουα Περδίθες (José Manuel Blecua Perdices, 1939) είναι Ισπανός φιλόλογος και γλωσσολόγος, μέλος από το 2006 και πρόεδρος μεταξύ 2010 και 2014 της Βασιλικής Ακαδημίας της Ισπανίας αντικαθιστώντας τον Μπίκτορ Γκαρθία ντε λα Κόντσα. Είναι γιος του ομώνυμου φιλόλογου Χοσέ Μανουέλ Μπλέκουα Τεϊσέιρο.

 Γεννήθηκε στη Σαραγόσα. Πατέρας του ήταν ο φιλόλογος Χοσέ Μανουέλ Μπλέκουα Τεϊχέιρο, πανεπιστημιακός και ακαδημαϊκός. Εργάστηκε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και ως καθηγητής στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, αλλά και ως ακαδημαϊκός διευθυντής του Ινστιτούτου Θερβάντες. Είναι πρόεδρος του Ιδρύματος Fundéu και υπεύθυνος της οργάνωσης της τετρακοσιοστής επετείου της έκδοσης του Δον Κιχώτη. Έχει εργαστεί πάνω στην ισπανική και καταλανική λεξικογραφία, την ιστορία της γλωσσολογίας, την εφαρμογή των νέων τεχνολογιών στη γλωσσολογία και τη διδασκαλία της ισπανικής ως ξένη γλώσσα. Atlas de la literatura española, εκδ. Jover, Βαρκελώνη 1972 Lingüítica y significación, εκδ. Salvat, Βαρκελώνη 1973 Gramática española, εκδ. Ariel, Βαρκελώνη 1979 Qué es hablar., εκδ. Salvat, Βαρκελώνη 1982 Literatura española, SA de Promoción y Ediciones, Μαδρίτη 1988 Diccionari avançat de sinònims i antònims de la llengua catalana, 7η έκδ. (ως επιμελητής), Bibliograf, Βαρκελώνη 1997 Estudios de grafemática en el dominio hispánico (ως επιμελητής), Universidad de Salamanca / Instituto Caro y Cuervo, 1998 Diccionario general de sinónimos y antónimos (ως επιμελητής), VOX Universidad, Βαρκελώνη 1999.
Χρήστος Τσιαμούλης

Ο Χρήστος Τσιαμούλης (17 Ιουνίου 1961) είναι Έλληνας πολυοργανίστας μουσικός και τραγουδιστής, δεξιοτέχνης του ουτιού, μελετητής της θεωρίας της παραδοσιακής μουσικής (ήχοι και Μακάμ) και δάσκαλος.

 Γεννήθηκε το 1961 στην Αθήνα. Οι βασικές του μουσικές σπουδές έγιναν στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών (κιθάρα και θεωρία). Αργότερα ασχολήθηκε με την παραδοσιακή μουσική και όργανα. Σπούδασε επίσης Βυζαντινή Μουσική. Το 1985 ίδρυσε μαζί με άλλους το συγκρότημα παραδοσιακής μουσικής Δυνάμεις του Αιγαίου. Έχει συνεργαστεί με πολλούς γνωστούς συνθέτες παραδοσιακής και έντεχνης μουσικής, όπως Σ. Καρά, Μ. Χατζιδάκι, Δ. Σαββόπουλο, Γ. Μαρκόπουλο, Ν. Μαμαγκάκη, Γ. Χατζηνάσιο, Γ. Σταυριανό, Χρ. Αηδονίδη, Δ. Σαμίου, Ν. Σαραγούδα, Μαριώ, Σαββίνα Γιαννάτου, N. Κυπουργό, Αλ. Ιωαννίδη και άλλους. Διδάσκει στο Ωδείο Αθηνών και στο τμήμα Μουσικολογίας του Πανεπιστήμιου στην Αθήνα. - Ρωμιοί συνθέτες της Πόλης. Συλλογή μουσικής, σε συνεργασία με τον Π. Ερευνίδη. - Οι κλίμακες στο Ούτι, πρακτικό εγχειρίδιο σε τέσσερις παραδοσιακές κλίμακες για το Ούτι. - Αριθμητικό Τροπικό Σύστημα της Ελληνικής Μουσικής. Περιγράφει την δημιουργία ενός Αριθμητικού συστήματος που να γεφυρώνει τις δύο μεγαλύτερες παραδόσεις της τροπικής μουσικής: των εκκλησιαστικών Ήχων και των ανατολικών Μακάμ, με σκοπό να ενοποιηθούν σε ένα σύστημα όλοι οι μουσικοί Τρόποι που, κατά καιρούς, χρησιμοποιήθηκαν στη Μικρά Ασία, τα Νησιά και την Ηπειρωτική Ελλάδα, όπου δηλαδή έζησαν και δραστηριοποιήθηκαν ελληνικοί πληθυσμοί, καθώς επίσης και να καλύψει όλες τις κατευθύνσεις του παραδοσιακού ρεπερτορίου (Λόγια-Αστική και Δημοτική-Λαϊκή μουσική). - Τα Μελωδικά Μοτίβα της Παράδοσης τρόπος α΄, Καταγραφή, μουσικού υλικού από την Ανατολική Λόγια μουσική και την Ελληνική Παράδοση στο πεντάγραμμο, σχετικά με τον "τρόπο α". Δυνάμεις του Αιγαίου - 1985 Ήχος Β - 1987 Ανατολικό παράθυρο - 1989 Όλες οι μέρες που έλειπα - 2002 Αθως ο εμός - 1992 Ερωτόκαστρο (Δ.Α.)- 1994 Αύρα θαλασσινή - 1995 (με την Καίτη Κουλιά) Μουσικές της Ιωνικής γης - 1996 Μεταμόρφωσις (Ισπανία) - 1997 Μονάχα για να ταξιδεύω - 1997 Τραγούδια και σκοποί του Πόντου -1998 (Μ. Καλιοτζίδης) Ο Χρίστος Τσιαμούλης συναντά τον Χαλίλ Καραντουμάν - 2001 (ζωντανή ηχογράφηση) Kάλαντα Δωδεκαημέρου - 2003 ΑΝΕΣΠΕΡΑ (ζωντανά στο Ηρώδειο, 2003) Αφύλακτη Σκοπιά (με τη Λιζέττα Καλημέρη, 2005) Carte-Postale - 2005 Δωδεκάορτο - 2006 Πολίτικη Ζυγιά - Κονσέρτο Στην Ουτρέχτη (15.12.07) (με τον Σωκράτη Σινόπουλο και την Κατερίνα Παπαδοπούλου) - 2010 Σαν παιδικό παιχνίδι (με την Σοφία Παπάζογλου) - 2015 Άγριος Καιρός (με την Κατερίνα Παπαδοπούλου) 2016 Παραλογές (1994) Φωνές γυναικών (1995) Γωνία παραδείσου (1998) Ανθός της λίμνης (1999) Ένας λησμονημένος ποιητής (2001) Προσωπική ιστοσελίδα Αρχειοθετήθηκε 2007-04-29 στο Wayback Machine. Βιογραφικό
Άννα της Σαξονίας (1903-1976)

Η Άννα (γερμ. Anna von Wettin, prinzessin von Sachsen, 4 Μαΐου 1903 - 8 Φεβρουαρίου 1976) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν πριγκίπισσα της Σαξονίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Ουγγαρίας και μετά κα Καζανγιάν.

 Η Άννα Μόνικα Πία ήταν η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου Γ΄ της Σαξονίας και της Λουίζας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φερδινάνδου Δ΄ της Τοσκάνης. Απεβίωσε 73 ετών στο Μόναχο. Παντρεύτηκε πρώτα το 1924 τον Ιωσήφ Φραγκίσκο, αρχιδούκα της Αυστρίας-Ουγγαρίας, και είχε τέκνα: Μαργαρίτα, 1925-1979, παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Σεχ, πρίγκιπα Έρμπα-Οντεσκάλκι & Μοντελεόνε. Ιλόνα, 1927-2011, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Αλέξανδρο, τιτουλάριο δούκα του Μεκλεμβούργου. Ο γιος της Μπόρβιν, γενν. 1956, είναι τιτουλάριος δούκας του Μεκλεμβούργου. Άννα Θηρεσία, 1928-1984. Ιωσήφ Άρπαντ, 1933-2017, αρχιδούκας της Αυστρίας. Στέφανος, 1934-2011. Μαρία Κύνγκα, γενν. 1938, παντρεύτηκε πρώτα τον Ερνστ Κις και μετά τον Ιωακείμ Κριστ. Γκέζα, γενν. 1940, αρχιδούκας της Αυστρίας. Μιχαήλ, γενν. 1942, αρχιδούκας της Αυστρίας.Το 1957 απεβίωσε ο Ιωσήφ Φραγκίσκος και το 1971 η Άννα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ρέγκιναλτ Καζανγιάν (1905-1990). Δεν απέκτησαν απογόνους. Darryl Lundy (25 November 2004). "Anna Monika Pia Prinzessin von Sachsen". ThePeerage.com. Retrieved 2008-11-13. Paul Theroff. "SAXONY". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Archived from the original on April 25, 2009. Retrieved 2008-11-13.
Τζον Μπένερ

Ο Τζον Άντριου Μπένερ (αγγλ. John Andrew Boehner, 17 Νοεμβρίου 1949) είναι Αμερικανός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως 53ος Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Από το 1991 έως το 2015, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ από το Οχάιο για την 8η κογκρεσιακή περιφέρεια. Επιπλέον, υπηρέτησε ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Οχάιο από την 57η περιφέρεια από το 1985 έως το 1990.

 Ο Μπένερ γεννήθηκε στο Ρήντινγκ του Οχάιο, γιος της Μέρι Αν (πρώην Χολl) και του Ερλ Χένρυ Μπένερ, δεύτερος από δώδεκα παιδιά. Ο πατέρας του ήταν Γερμανικής καταγωγής και η μητέρα του είχε Γερμανική και Ιρλανδικής καταγωγής.Μεγάλωσε σε ήπιες συνθήκες, μοιραζόμενος ένα μπάνιο με τα έντεκα αδέλφια του σε ένα σπίτι δύο δωματίων στο Σινσινάτι. Οι γονείς του κοιμόνταν σε έναν καναπέ κρεβάτι. Άρχισε να εγάζεται στο μπαρ της οικογένειάς του σε ηλικία 8 ετών, μια επιχείρηση που ιδρύθηκε από τον παππού του Άντυ Μπένερ το 1938. Ζει στο Νοτιοδυτικό Οχάιο όλη του τη ζωή. Αφού αποφοίτησε από το Λύκειο "Moeller High School" του Σινσινάτι, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Ξαβιέ του Οχάιο, λαμβάνοντας πτυχίο το 1977. Το 1984, εξελέγη Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Οχάιο για την 57η περιφέρεια. Επανεξελέγη πολιτειακός Βουλευτής, δύο φορές ακόμη, το 1986 και το 1988. Στις εκλογές του 1990, εξελέγη Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ από το Οχάιο για την 8η κογκεσιακή περιφέρεια (Η περιφέρεια περιλαμβάνει αρκετές αγροτικές και ημιαστικές περιοχές κοντά στο Σινσινάτι και το Ντέιτον, και ένα μικρό τμήμα του ίδιου του Ντέιτον). Επανεξελέγη στο αξίωμα, δώδεκα ακόμη φορές (1992-2014). Στις 31 Οκτωβρίου 2015, παραιτήθηκε από την βουλευτική του έδρα. Ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος στη Βουλή Ο Μπένερ, υπηρέτησε ως Ηγέτης της Μειοψηφίας της Βουλής από το 2007 μέχρι το 2011, και ως Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής από το 2006 μέχρι το 2007. Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Το 2011, ο Μπένερ, εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής, στο 113ο Κογκρέσο (Ιανουάριος 2013) και στο 114ο Κογκρέσο (Ιανουάριος 2015). Ως Πρόεδρος της Βουλής, ο Μπένερ ήταν δεύτερος στην γραμμή διαδοχής, μετά τον Αντιπρόεδρο σύμφωνα με την Πράξη Προεδρικής Διαδοχής. Στις 29 Οκτωβρίου 2015, ο Τζον Μπένερ, παραιτήθηκε από το αξίωμα του Προέδρου της Βουλής, έτσι, ο Ρεπουμπλικανός Βουλευτής Πoλ Ράιαν διαδέχθηκε τον Μπένερ ως 54ος Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ. Ο Τζον Μπένερ, είναι παντρεμένος από το 1973, με την Ντέμπορα Γκάνλακ, και έχουν δύο κόρες. Είναι Ρωμαιοκαθολικός Χριστιανός στο θρήσκευμα. Barone, Michael, and Grant Ujifusa, The Almanac of American Politics 2006: The Senators, the Representatives and the Governors: Their Records and Election Results, Their States and Districts (2005) pp 1328–32. Speaker John Boehner official site for the Speaker's Office Congressman John Boehner official U.S. House site Friends of John Boehner official campaign site The Freedom Project political action committee Πρότυπο:CongLinks Truth-O-Meter Profile at PolitiFact.com Profile at SourceWatch Candidate information from Our Campaigns
Καρλότα δε Γκοδόι, Δούκισσα της Σουέκα

Η Καρλότα δε Γοδόυ, Δούκισσα της Σουέκα (Doña Carlota de Godoy y Borbón, 2a Duquesa de Sueca, 7 Οκτωβρίου 1800 - 13 Μαΐου 1886) ήταν κόρη του Μανουέλ δε Γοδόϋ.

 Η Καρλότα Λουίζα Μανουέλα γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1800 στη Μαδρίτη, και ήταν το μοναχοπαίδι του Μανουέλ δε Γοδόυ και της Μαρίας Θηρεσίας των Βουρβόνων. Στις 8 Νοεμβρίου 1821 παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Καμίλο Ρούσπολι στη Ρώμη. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Αντόλφο (1822-1914), παντρεύτηκε την Ροσαλία Άλβαρες δε Τολέδο ι Σίλβα. Απέκτησαν 5 παιδιά. τον Λουίτζι (128-1893), παντρεύτηκε (1) την Ματίλντα Μαρτελίνι. Απέκτησαν 1 παιδί και (2) την Εμίλια Λάντι. Απέκτησαν 1 παιδί.Πέθανε στις 13 Μαΐου 1886 στο Παρίσι σε ηλικία 85 ετών. Ο πλήρης τίτλος της ήταν: Δόνια Καρλότα Λουίσα Μανουέλα δε Γοδόυ δι Βασσάνο ι δε Μπορμπόν, 2η Δούκισσα της Σουέκα, 2η Μαρκησία του Μποαδίγια δελ Μόντε, 2η Κόμισσα δε Εβοραμόντε, 16η Κόμισσα του Σινσόν, Πριγκίπισσα Ρούσπολι Ισπανία: Ευγενής Κυρία του Τάγματος της Βασίλισσας Μαρίας Λουίζας Ισπανία: Κυρία του Τάγματος της Αγίας Ισαβέλλας Affonso, Domingos de Araújo and Valdez, Rui Dique Travassos, Livro de Oiro da Nobreza (3 volumes), Volume 1, p. 491-98, Lisbon, 1938. Zúquete, Afonso Eduardo Martins, Nobreza de Portugal e do Brasil (3 volumes), Volume Second, p. 569-71, Lisbon, 1960. Instituto de Salazar y Castro, Elenco de Grandezas y Titulos Nobiliarios Españoles, various (periodical publication). Marek, Miroslav. «Ruspoli de Godoy Genealogy». Genealogy.EU. Carlota de Godoy y Borbón on a genealogical site
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006

Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006 είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τη Ξυλοτύμβου της επαρχίας Λάρνακας. Ιδρύθηκε το 2006. Χρώματα της ομάδας είναι το μαύρο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Ξυλοτύμβου.

 Ο Π.Ο. Ξυλοτύμβου 2006 ιδρύθηκε στις 10 Ιουλίου 2006 από την ενοποίηση των ποδοσφαιρικών ομάδων των σωματείων Κίμων Ξυλοτύμπου και Ομόνοια Ξυλοτύμπου.Κατά την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ). Το 2007 συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ μέσα από το οποίο κέρδισε την ένταξη του στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ως ομάδα Δ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2007-08 τερμάτισε στην 11η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία. Την περίοδο 2008-09 τερμάτισε στην τέταρτη θέση, δύο μόλις βαθμούς κάτω από την τρίτη θέση που οδηγούσε στην Γ΄ κατηγορία. Τον προβιβασμό της διεκδίκησε και την περίοδο 2011-12, τερματίζοντας και πάλι στην τέταρτη θέση.Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Γ΄ κατηγορία. Στο Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2015-16 συμμετείχε στον τελικό όπου έχασε από την Αλκή Ορόκλινη.Την περίοδο 2016-17 ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου κατέκτησε το πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στη Β΄ κατηγορία. Παράλληλα, κατέκτησε το Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2016-17, κερδίζοντας στον τελικό τον Εθνικό Λατσιών με 2-1.Την περίοδο 2017-18 διεκδίκησε την παραμονή του στην Β΄ κατηγορία μέχρι και το τελευταίο παιχνίδι. Τελικά διαβαθμίστηκε υστερώντας στην ισοβαθμία με το ΘΟΪ Λακατάμιας.Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος κερδίζοντας την άνοδο του στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 2019-20 ο Π.Ο. Ξυλοτύμβου 2006 συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2019-20. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στη δωδέκατη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2020-21 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2020-21. Γ΄ Κατηγορία:Πρωταθλήτρια (1): 2017Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ:Κυπελλούχος (1): 2017 Φιναλίστ (1): 2016 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο Προφίλ στην ιστοσελίδα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Επίσημος ιστότοπος Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξυλοτύμβου 2006, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Βικτόρια Λιμπερτάς Πέζαρο

Η Βικτόρια Λιμπερτάς (ιταλικά: Victoria Libertas) με έτος ίδρυσης το 1946) είναι σύλλογος καλαθοσφαίρισης ανδρών της ιταλικής πόλης Πέζαρο. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Αντριάτικ Αρένα, χωρητικότητας 10.323 θεατών. Από το 1975 έως και το 2014, η ονομασία Σκαβολίνι Πέζαρο (Scavolini Pesaro) αποτέλεσε μία από τις πολλές εμπορικές της επωνυμίες (trademark). Την εποχή που χορηγός του συλλόγου ήταν η εταιρεία ειδών υγιεινής Scavolini, η ομάδα έφτασε στην αγωνιστική ακμή της, κατακτώντας πολλά εγχώρια αλλά και ευρωπαϊκά τρόπαια. Πρόεδρός της ομάδας διετέλεσε επί σειρά ετών ο Βάλτερ Σκαβολίνι, που πλέον είναι επίτιμος πρόεδρος. Σημερινός της πρόεδρος είναι ο πρώην διεθνής Άριο Κόστα.

 Ο σύλλογος έχει μετονομαστεί σε αρκετές περιπτώσεις. Επίσης, κατά καιρούς εμπεριέχει στο διακριτικό τίτλο της, εμπορικές επωνυμίες, λόγω συμφωνιών χορηγίας. Victoria Pesaro (1946-1965) Unione Sportiva Victoria Libertas Pesaro (1965-2005) Unione Sportiva Vuelle Pallacanestro (2006-2007) Unione Sportiva Victoria Libertas Pallacanestro (2007-σήμερα) Benelli Pesaro (1952–58) Lanco Pesaro (1958–61) Algor Pesaro (1961–63) Butangas Pesaro (1966–69) Frizz Pelmo Pesaro (1969–70) Tropicali Pesaro (1970–71) Maxmobili Pesaro (1971–75) Scavolini Pesaro (1975–2014) Consultinvest Pesaro (2014–σήμερα) 2 Πρωταθλήματα Ιταλίας 1988, 1990 2 Κύπελλα Ιταλίας: 1985, 1992 1 Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης: 1983 Ντράγκαν Κιτσάνοβιτς (Γιουγκοσλαβία) Βάλτερ Μανίφικο Μάικ Σιλβέστερ (ΗΠΑ) Ντομένικο Ζαμπολίνι Ζέλικο Γιέρκοφ (Γιουγκοσλαβία) Ζαμ Φρέντερικ (ΗΠΑ) Άριο Κόστα Αντρέα Γκράτσις Ντάρεν Ντέι (ΗΠΑ) Ντάρβιν Κουκ (ΗΠΑ) Αλεσάντρο Μπόνι Χάιγουντ Γουόρκμαν (ΗΠΑ) Τζιοβάνι Γκρατόνι Πέταρ Σκάνσι Τζιανκάρλο Σάτσο Βαλέριο Μπιανκίνι Σέρτζιο Σκαριόλο Αλμπέρτο Μπούτσι Επίσημος ιστότοπος
Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Χάρβαρντ

Η Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του Χάρβαρντ παρέχει εκπαίδευση σε μεταπτυχιακό επίπεδο στον τομέα της διοίκησης επιχειρήσεων. Η σχολή βρίσκεται στη Βοστώνη της πολιτείας Μασσαχουσέτη των ΗΠΑ. Κατατάσσεται σταθερά ανάμεσα στις καλύτερες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων στον κόσμο και προσφέρει πολλά μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα σε αυτόν τον τομέα, καθώς και προγράμματα εκπαίδευσης στελεχών.. Το Χάρβαρντ ανήκει στην Ivy League, όρος ο οποίος έχει ως υπαινιγμό την ακαδημαϊκή αριστεία. Στη σχολή ανήκει η Harvard Business Publishing, η οποία δημοσιεύει βιβλία για επιχειρήσεις, άρθρα ηγεσίας, μελέτες περιπτώσεων και το μηνιαίο περιοδικό Harvard Business Review. Στις εγκαταστάσεις της σχολής στεγάζεται η Βιβλιοθήκη Baker, κατασκευασμένη το 1927, και το Κέντρο Bloomberg, το οποίο ολοκληρώθηκε το 2005.

 Η σχολή διοίκησης επιχειρήσεων του Χάρβαρντ κατατάσσεται 5η στις ΗΠΑ από το News & World Report και 1η στον κόσμο από τους Financial Times. Οι φοιτητές της σχολής μπορούν να εγγραφούν σε περισσότερες από 80 διαφορετικές λέσχες και μαθητικές οργανώσεις στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου. Ο φοιτητικός σύνδεσμος αποτελεί τον βασικό πυλώνα επικοινωνίας μεταξύ του φοιτητικού σώματος, του διδακτικού προσωπικού και της διοίκησης. Οι φοιτητές εκπροσωπούνται και από το Συμβούλιο Αποφοίτων του Χάρβαρντ. Το διοικητικό προσωπικό της σχολής είναι κατανεμημένο σε 10 εκπαιδευτικά προγράμματα: Λογιστική και Διοίκηση (Accounting and Management) Άσκηση Επιχειρηματικής Δραστηριότητας, Kυβερνητική και η Διεθνής Οικονομία (Business, Government and the International Economy) Επιχειρησιακή Διοίκηση (Entrepreneurial Management) Χρηματοοικονομικά (Finance) Γενική Διοίκηση (General Management) Μάρκετινγκ (Marketing) Διαπραγματεύσεις Οργανώσεις και Αγορές ( Negotiations, Organizations & Markets) Οργανωσιακή συμπεριφορά (Organizational Behavior) Στρατηγική (Strategy) Τεχνολογία και Διοίκηση Λειτουργιών (Technology and Operations Management) Επίσημος ιστότοπος
Έντουαρντ Νέβιλ

Ο Σερ Έντουαρντ Νέβιλ (πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1538) ήταν γιος του του Τζωρτζ Νέβιλ, 4ου βαρόνου του Μπεργκαβεννί και της πρώτης συζύγου του Μάργκαρετ Φενν (πέθανε στις 28 Σεπτεμβρίου 1485), κόρης του Ούγου Φενν θησαυροφύλακα της Αγγλίας. Παντρεύτηκε πριν τις 6 Απριλίου 1529 την Ελεονώρα Ουίνδσορ, κόρη του Άντριου Ουίνδσορ, 1ου βαρόνου του Ουίνδσορ και της Ελισάβετ Μπλάαντ. O μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Τζωρτζ Νέβιλ, 5ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί, τα δυο αδέλφια ήταν στενοί σύμμαχοι με τον βασιλιά Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας και την πρώτη σύζυγο του Αικατερίνη της Αραγονίας. Ο Έντουαρντ Νέβιλ ήταν Εσκουίρ του σώματος και Φύλακας της αποχέτευσης στο νοικοκυριό του Ερρίκου Η΄, ζούσε στο Άντινγκτον Παρκ του Κεντ. Στέφτηκε ιππότης στις 25 Σεπτεμβρίου 1513 και από το 1516 κρατούσε τα αξιώματα του Κυρίου των Κυνηγών και του Κυρίου του θαλάμου της ιδιωτικής ζωής.

 Η Οικογένεια Νέβιλ και τα ξαδέλφια τους Κουρτεναί υποστήριζαν τον γάμο του βασιλιά με την Αικατερίνη της Αραγονίας και την επιβολή της παπικής εξουσίας στην Αγγλία κάτι που θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τις δυνάμεις του Ερρίκου Η΄. Ο Έντουαρντ Νέβιλ βρέθηκε υπό βασιλική εύνοια μέχρι το 1535, έγινε Στάνταρντ Μεταφορέας (1531) και Κοντόσταυλος του κάστρου του Ληντς στο Κεντ (1534). Ο βασιλιάς στράφηκε σε λίγα χρόνια εναντίον του, στις αρχές του 1538 ο πρωθυπουργός Τόμας Κρόμγουελ ενοχλήθηκε έντονα όταν ο Έντουαρντ προσπάθησε να αποκτήσει τα εδάφη στην μονή του Μοατέντεν που είχαν πρόσφατα διαλυθεί. Ο Κρόμγουελ μετά τον θάνατο του Χένρι Πέρσι, 6ου κόμη του Νορθάμπερλαντ προσπάθησε να κάνει κατάσχεση στην περιουσία του, μετά το Προσκύνημα της Χάριτος πολλοί ευγενείς κατηγορήθηκαν για προδοσία. Ο Έντουαρντ συνελήφθη στις 3 Νοεμβρίου 1538 μαζί με τον ξάδελφο του Χένρι Πολ για προδοσία εναντίον του βασιλιά με πρωταγωνιστή τον καρδινάλιο Ρέτζιναλντ Πόυλε (1500 - 1558) εξόριστο αδελφό του Πολ. Ο Νέβιλ φυλακίστηκε στον Πύργο του Λονδίνου και αποκεφαλίστηκε στις 8 Δεκεμβρίου στο Τάουερ Χιλλ. Με την σύζυγο του Ελεονώρα Ουίνδσορ απέκτησε : Έντουαρντ Νέβιλ, Χένρι Νέβιλ, πρόγονος του Τζορτζ Ουάσινγκτον μέσω της κόρης του Αικατερίνης. Αικατερίνη Νέβιλ, παντρεύτηκε τον Κλήμη Θροσμόρτον. Ελισάβετ Νέβιλ Μαρία Νέβιλ Φραγκίσκος Νέβιλ (1519 - 1599) Douglas Richardson, Kimball G. Everingham. Magna Carta ancestry: a study in colonial and medieval families. Eric Ives, Anne Boleyn Garrett Mattingly, Catherine of Aragon
Πορτογαλικές βουλευτικές εκλογές 2015

Στην Πορτογαλία διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στις 4 Οκτωβρίου 2015. Όλες οι έδρες της Συνέλευσης, 230 συνολικά, διεκδικήθηκαν. Ο δεξιός συνασπισμός Πορτογαλία Μπροστά (PàF),αποτελούμενος από τους Σοσιαλδημοκράτες (PSD) και το Λαϊκό Κόμμα (CDS-PP), κέρδισε το μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων με 38,6%, εξασφαλίζοντας το 46% των εδρών στη Συνέλευση. Συγκριτικά με τις εκλογές του 2011, η απώλεια ήταν της τάξης του 12% (παρότι το PSD και το CDS–PP δεν έλαβαν μέρος στις βουλευτικές εκλογές του 2011). Ο συντηρητικός συνασπισμός επικράτησε σχεδόν σε όλη τη χώρα στο Βορρά και στο Κέντρο και το PS κέρδισε στο Νότο. Το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS) δεν κατάφερε να κερδίσει αυτοδυναμία. Το PS έλαβε μεγαλύτερο ποσοστό ψήφων σε σύγκριση με τις εκλογές του 2011, ωστόσο διέψευσε τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, που του έδιναν μεγαλύτερα ποσοστά. Το κόμμα αυτό και οι εταίροι του της Αριστεράς απέρριψαν κάθε ενδεχόμενο να συνεργαστούν με τον συνασπισμό PSD/CDS–PP.Το Αριστερό Μπλοκ (BE), παρά τις προβλέψεις των δημοσκοπήσεων, κέρδισε περισσότερο από το 10% των ψήφων και έγινε η τρίτη δύναμη στο κοινοβούλιο. Για πρώτη φορά από το 1999 το κόμμα Άνθρωποι–Ζώα–Φύση (PAN) εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου. Τα κόμματα της Αριστεράς, παρότι είχαν την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, τάχθηκαν υπέρ ενός ψηφίσματος που απορρίπτει το πρόγραμμα της δεξιάς κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να παραιτηθεί η κυβέρνηση, 11 ημέρες μετά το σχηματισμό της.

 Ο Πρόεδρος της Πορτογαλίας προκήρυξε τις εκλογές στις 4 Οκτωβρίου, καθώς άσκησε το δικαίωμά του να διαλύσει το κοινοβούλιο με δική του θέληση και χωρίς την προτροπή του Πρωθυπουργού ή του Κοινοβουλίου. Η θητεία του κοινοβουλίου είναι 4ετής. Ο δεξιός συνασπισμός κέρδισε μια σχετική νίκη στις εκλογές. Οι Σοσιαλιστές, το Αριστερό Μπλοκ και οι κομμουνιστές και οι Πράσινοι άρχισαν διαβουλεύσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με αριστερή πλειοψηφία. Στις 19 Οκτωβρίου 2015 ο γενικός γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Αντόνιο Κόστα, απέρριψε την πρόταση για μετεκλογική κυβέρνηση συνασπισμού με την δεξιά συμμαχία PàF. Την επομένη, ο Κόστα δήλωσε ότι το Σοσιαλιστικό Κόμμα θα καταψηφίσει στη βουλή οποιαδήποτε κυβέρνηση με επικεφαλής τον Πέδρο Πάσους Κοέλιου και με τη στήριξη της Πορτογαλίας Μπροστά. Στις 22 Οκτωβρίου ο Κοέλιου έλαβε εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ανίμπαλ Καβάκο Σίλβα. Η νέα Βουλή συνήλθε στην πρώτη της συνεδρίαση στις 23 Οκτωβρίου και πρόεδρός της εξελέγη ο σοσιαλιστής Εντουάρντο Φέρο Ροντρίγκες λαμβάνοντας 120 ψήφους έναντι 108 που έλαβε ο υποψήφιος της κυβέρνησης.Τα μέλη της δεύτερης κυβέρνησης Κοέλιου ορκίστηκαν στις 30 Οκτωβρίου. Στις 10 Νοεμβρίου το κυβερνητικό πρόγραμμα καταψηφίστηκε έπειτα από πρόταση δυσπιστίας με 123 ψήφους υπέρ και 107 κατά της πρότασης. Αυτό επέφερε την πτώση της κυβέρνησης Κοέλιο. Τον Νοέμβριο του 2015 σχηματίστηκε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αντόνιο Κόστα από το Σοσιαλιστικό Κόμμα και με τη στήριξη των Πρασίνων και 2 κομμάτων της Αριστεράς. Popstar Poll Tracker Marktest Opinion Poll Tracker Επίσημα αποτελέσματα Πορτογαλική Εφορευτική Επιτροπή NSD: European Election Database - Portugal Αρχειοθετήθηκε 2014-12-20 στο Wayback Machine. 1991-2011
Προπαδιενόνη

Η προπαδιενόνη ή μεθυλενοκετένη (αγγλικά: propadienone) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, οξυγόνο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C3H2O, αν και συχνά γράφεται πιο αναλυτικά ως CH2=C=CO. Είναι μια κετένη.

 Αιθενόνη Προπενόνη Προπινάλη Προπαδιένιο Αναφορές και σημειώσεις Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα 1972 Α. Βάρβογλη, «Χημεία Οργανικών Ενώσεων», παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας Ν. Α. Πετάση 1982 Δημήτριου Ν. Νικολαΐδη: Ειδικά μαθήματα Οργανικής Χημείας, Θεσσαλονίκη 1983.
Περιβάλλουσα

Στα μαθηματικά, περιβάλλουσα ονομάζεται η καμπύλη ή η επιφάνεια που περιβάλλει όλες τις καμπύλες ή επιφάνειες τις οποίες παριστάνει μια εξίσωση, όταν η παράμετρος που υπάρχει μέσα σ` αυτήν την εξίσωση, παίρνει όλες τις δυνατές τιμές. Στη γεωμετρία, η περιβάλλουσα μιας οικογένειας καμπυλών στο επίπεδο είναι μια καμπύλη, η οποία είναι εφαπτόμενη σε κάθε μέλος της οικογένειας σε ένα σημείο. Κλασικά ένα σημείο πάνω στην περιβάλλουσα μπορεί να θεωρηθεί ως η τομή δύο "γειτονικών" καμπυλών, εννοώντας το όριο των τομών των κοντινών καμπυλών. Αυτή η ιδέα γενικεύεται σε μια περιβάλλουσα των επιπέδων στο χώρο κοκ σε μεγαλύτερες διαστάσεις.

 Έστω ότι κάθε καμπύλη Ct στην οικογένεια δίνεται από ft(x, y)=0, όπου t είναι μία παράμετρος. Γράφουμε F(t, x, y)=ft(x, y) και υποθέτουμε ότι η F είναι παραγωγίσιμη. Η περιβάλλουσα της οικογένειας Ct ορίζεται τότε ως το σύνολο των σημείων για τα οποία F ( t , x , y ) = ∂ F ∂ t ( t , x , y ) = 0 {\displaystyle F(t,x,y)={\partial F \over \partial t}(t,x,y)=0} για κάποια τιμή του t, όπου ∂ F / ∂ t {\displaystyle \partial F/\partial t} είναι η μερική παράγωγος της F ως προς το t. Να σημειωθεί ότι αν t καιu, t≠u είναι δυο τιμές της παραμέτρου τότε η τομή των καμπυλών Ct και Cu δίνεται από F ( t , x , y ) = F ( u , x , y ) = 0 {\displaystyle F(t,x,y)=F(u,x,y)=0\,} η ισάξια F ( t , x , y ) = F ( u , x , y ) − F ( t , x , y ) u − t = 0. {\displaystyle F(t,x,y)={\frac {F(u,x,y)-F(t,x,y)}{u-t}}=0.} Έχοντας u→t παίρνουμε τον παραπάνω ορισμό. Μια σημαντική ειδική περίπτωση συμβαίνει όταν η F(t, x, y) είναι ένα πολυώνυμο στο t. Αυτό περιλαμβάνει με την απαλοιφή των παρονομαστών, την περίπτωση που F(t, x, y) είναι μια ρητή συνάρτηση στο t. Σε αυτή την περίπτωση ο ορισμός ισοδυναμεί με το t να είναι η διπλή ρίζα της F(t, x, y), ώστε η εξίσωση της περιβάλλουσας μπορεί να βρεθεί θέτοντας τη διακρίνουσα της F στο 0. Για παράδειγμα, έστω ότι Ct είναι η ευθεία της οποίας οι τομές με x και y είναι t και 1−t, αυτό φαίνεται από την εικόνα επάνω. Η εξίσωση της Ct είναι x t + y 1 − t = 1 {\displaystyle {\frac {x}{t}}+{\frac {y}{1-t}}=1} ή, απαλείφοντας τα κλάσματα x ( 1 − t ) + y t − t ( 1 − t ) = t 2 + ( − x + y − 1 ) t + x = 0. {\displaystyle x(1-t)+yt-t(1-t)=t^{2}+(-x+y-1)t+x=0.\,} Η εξίσωση της περιβάλλουσας είναι τότε ( − x + y − 1 ) 2 − 4 x = ( x − y ) 2 − 2 ( x + y ) + 1 = 0. {\displaystyle (-x+y-1)^{2}-4x=(x-y)^{2}-2(x+y)+1=0.\,} Συχνά όταν η F δεν είναι ρητή συνάρτηση της παραμέτρου μπορεί να περιοριστεί σε αυτή την περίπτωση από μία κατάλληλη αντικατάσταση. Για παράδειγμα αν η οικογένεια δίνεται από τον τύπο Cθ με μια εξίσωση της μορφής u(x, y)cosθ+v(x, y)sinθ=w(x, y), μετά θέτοντας t=eiθ, cosθ=(t+1/t)/2, sinθ=(t-1/t)/2i αλλάζουμε την εξίσωση της καμπύλης σε u 1 2 ( t + 1 t ) + v 1 2 i ( t − 1 t ) = w {\displaystyle u{1 \over 2}(t+{1 \over t})+v{1 \over 2i}(t-{1 \over t})=w} ή ( u − i v ) t 2 − 2 w t + ( u + i v ) = 0. {\displaystyle (u-iv)t^{2}-2wt+(u+iv)=0.\,} Η εξίσωση της περιβάλλουσας δίνεται τότε με το να θέσουμε τη διακρίνουσα ίση με 0: ( u − i v ) ( u + i v ) − w 2 = 0 {\displaystyle (u-iv)(u+iv)-w^{2}=0\,} ή u 2 + v 2 = w 2 . {\displaystyle u^{2}+v^{2}=w^{2}.\,}
Ολυμπιακή εκεχειρία

Η Ολυμπιακή εκεχειρία είναι η παύση των εχθροπραξιών που συντελούνταν μεταξύ των αρχαίων ελληνικών πόλεων κατά την περίοδο που συμμετείχαν στους Αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τις τελευταίες δεκαετίες, γίνεται προσπάθεια η εκεχειρία αυτή να καθιερωθεί ως παγκόσμιος θεσμός, τουλάχιστον κατά την περίοδο που διοργανώνονται οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες.

 Η ιδέα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας (ή ιερή εκεχειρία) είναι συνυφασμένη με τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην αρχαία εποχή. Από την έβδομη μέρα πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων μέχρι την έβδομη μέρα μετά το πέρας τους, οι πόλεμοι σταματούσαν έτσι ώστε οι αθλητές, απαλλαγμένοι από στρατιωτικές υποχρεώσεις, να μπορούν να ταξιδέψουν για να συμμετάσχουν στους Αγώνες. Την παραμονή των Ολυμπιακών Αγώνων του 1992, άρχισε μία σύγχρονη προσπάθεια για την αναβίωση του θεσμού της Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) κάλεσε για την τήρηση της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, ώστε αθλητές από την πρώην Γιουγκοσλαβία να συμμετάσχουν στους Αγώνες της XXIII Ολυμπιάδας στη Βαρκελώνη. Πρωτοβουλίες εκεχειρίας προωθήθηκαν και τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1994, 1998 και 2000 αλλά και των χειμερινών αγώνων. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή προχώρησε πρόσφατα στο να ιδρύσει το Διεθνές Ίδρυμα Ολυμπιακής Εκεχειρίας και το Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας και βρίσκεται πάντα σε συνεργασία με τις εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις. Το Κέντρο είναι ένας διεθνής Μη Κυβερνητικός Οργανισμός, με έδρα την Αρχαία Ολυμπία και γραφεία στην Αθήνα. Σήμερα, Πρόεδρος του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας είναι ο πρώην πρόεδρος (2001 - 2013) της ΔΟΕ Ζακ Ρογκ και αντιπρόεδρος η Ελληνίδα πολιτικός Φάνη Πετραλιά και ο πρώην Πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου. Στις 3 Νοεμβρίου 2003, 190 κράτη-μέλη του Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), αριθμός-ρεκόρ στην ιστορία του οργανισμού, συγκηδεμόνευσαν ψήφισμα που κατέθεσε η Ελλάδα καλώντας όλα τα έθνη να συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 με 16 μέρες ειρήνης. Η Ιερή Εκεχειρία
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2006

Ο Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2006 διεξήχθη στις 13 Μαΐου στο Μιλλένιουμ Στέιντιουμ στο Κάρντιφ. μεταξύ της Λίβερπουλ Φ.Κ. και της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ. Ήταν ο 125ος τελικός της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο.Ο αγώνας έληξε με ισόπαλο σκορ 3-3 οδηγήθηκε σε ημίωρη παράταση και τελικά στα πένελτι όπου η Λίβερπουλ Φ.Κ. κατέκτησε τα πέναλτι με 3-1 . Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Άλαν Γουίλει.

 Στην πορεία τους οι δυο ομάδες για τον τελικό απόκλεισαν τις εξής ομάδες: Τα παρακάτω γράμματα υποδηλώνουν σε ποία κατηγορία αγωνιζόταν η ομάδα που αντιμετώπιζαν οι δύο φιναλίστ του τελικού.Το εντός και εκτός υποδηλώνει αν το παιχνίδι έγινε εντός η εκτός έδρας για το φιναλίστ. (ΠΛ) = Πρέμιερ Λιγκ Ομάδα (ΤΣ) = Τσάμπιονσιπ Ομάδα (ΦΛ1) = Φούτμπολ Λιγκ Ουάν Ομάδα (ΦΛ2) = Λιγκ Του Ομάδα (ΕΕΚ) = Εκτός επαγγελματικών κατηγοριών Ομάδα Τα γκολ του τελικού Λιβερπουλ-Γουέστ Χαμ (video) Liverpool 3-3 West Ham BBC Report (αγγλικό κείμενο)
Χόρχε Βαλντάνο

Ο Χόρχε Βαλντάνο (πλήρες όνομα: Jorge Alberto Francisco Valdano Castellanos, γεννήθηκε 4 Οκτωβρίου 1955) είναι Αργεντινός πρώην ποδοσφαιριστής, προπονητής και πρώην γενικός διευθυντής της Ρεάλ Μαδρίτης. Ήταν μέλος της Εθνικής Αργεντινής που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986.

 Ο Βαλντάνο άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο όταν ήταν 16 ετών για την ομάδα του Ροζάριο Νιούελς Ολντ Μπόις, όπου ξεκίνησε επίσης επαγγελματικά, καθώς και με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αργεντινής το 1972. Το 1975 μεταγράφηκε στην ισπανικής Αλαβές της δεύτερης κατηγορίας. Το 1984, έκανε σημαντικό βήμα στην καριέρα του με την μεταγραφή του στην Ρεάλ Μαδρίτης. Τη βοήθησε να κερδίσει το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το 1985 και το 1986, σκοράροντας μία φορά στον τελικό του 1985 και δύο στον τελικό του 1986.Ο Βαλντάνο αγωνίστηκε 23 φορές για την εθνική ομάδα της Αργεντινής μεταξύ 1975 και 1990, πετυχαίνοντας επτά γκολ, τέσσερα από αυτά στο Παγκόσμιο Κύπελλο 1986, σκοράροντας το δεύτερο γκολ της Αργεντινής επί της Δυτικής Γερμανίας στον τελικό (αποτέλεσμα 3–2). Εκτός από τον θρίαμβο του 1986, έλαβε επίσης μέρος στο Κόπα Αμέρικα του 1975 και το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982, αλλά έχασε το μεγαλύτερο μέρος της διοργάνωσης αφού τραυματίστηκε στο δεύτερο παιχνίδι της Αργεντινής, με την Ουγγαρία.Προσβλήθηκε από ηπατίτιδα το 1987 και αποφάσισε να αποσυρθεί το 1988 και έγινε αρχικά προπονητής στις Τενερίφε (1992–94), Ρεάλ Μαδρίτης (1994–96) και Βαλένθια ΚΦ (1996–97) και κατόπιν αθλητικός σχολιαστής. Σε δύο χρονικά διαστήματα διετέλεσε μάνατζερ της Ρεάλ Μαδρίτης. Η αγάπη του για το διάβασμα ξεκίνησε από τη νεανική του ηλικία και οι εμπνευσμένες τοποθετήσεις του, του έδωσαν την προσωνυμία του "φιλοσόφου του ποδοσφαίρου". Νιούελς Ολντ Μπόις Πρωτάθλημα Αργεντινής : 1974Ρεάλ Μαδρίτης Πρωτάθλημα Ισπανίας (2) : 1985–86 , 1986–87 Σούπερ Κύπελλο Ισπανίας : 1985 Κύπελλο ΟΥΕΦΑ (2) : 1984–85 , 1985–86Αργεντινή Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA : 1986Ατομικές διακρίσεις Καλύτερος ξένος παίκτης της χρονιάς στο ισπανικό πρωτάθλημα : 1985–86 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Jorge Valdano στο Wikimedia Commons
Ντόμποϊ

Το Ντόμποϊ (Doboj, Добој) είναι πόλη και δήμος στη βόρεια Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στην Σερβική Δημοκρατία. Σύμφωνα με την απογραφή του 2014, ο δήμος έχει 77.223 κατοίκους και είναι ο τέταρτος πολυπληθέστερος δήμος στη Σερβική Δημοκρατία, μετά τη Μπάνια Λούκα, Μπιέλινα και Πριέντορ. Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Μπόσνα. Ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός κόμβος των σιδηροδρόμων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης βρίσκεται στο Ντόμποϊ.

 Όπως δείχνουν πολυάριθμα ευρήματα τα οποία φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στο Σαράγεβο και στο Μουσείο του Ντόμποϊ, η περιοχή κατοικείται από την νεολιθική εποχή, ενώ η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε κατασκευάσει ένα στρατόπεδο στην περιοχή. Μετά την άφιξη των Κροατών τον 6ο αιώνα έγινε τμήμα της περιοχής/μπανάτου Ουσόρα. Η πρώτη αναφορά του οικισμού γίνεται το 1415. Το οχυρό του Ντόμποϊ, ένα βασιλικό οχυρό των Κοτρόμανιτς, κατασκευάστηκε στις αρχές του 13ου αιώνα και στη συνέχεια επεκτάθηκε στις αρχές του 15ου αιώνα (1415). Στη συνέχεια επεκτάθηκε το 1490, τον καιρό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αυτό το καινούργιο πέτρινο οχυρό κατασκευάστηκε στη θέση ενός παλαιότερου από ξύλο και πλίνθους. Το Ντόμποϊ υπήρξε θέση μιας μεγάλης μάχης ανάμεσα στους Μαγιάρους και σε συμμαχία Βοσνίων και Τούρκων στις αρχές του Αυγούστου 1415, στην οποία οι Μαγιάροι ηττήθηκαν. Ως συνοριακό οχυρό του βασιλείου της Βοσνίας και αργότερα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δέχθηκε συχνά επιθέσεις, μέχρι που τελικά το κατέλαβε η Αυστροουγγαρία το 1878. Κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας, οι Σέρβοι κατέλαβαν την πόλη τον Απρίλιο του 1992, και προχώρησαν σε εθνοκάθαρση του πληθυσμού της πόλης, της οποίας η εθνοτική σύσταση το 1991 ήταν 40,14% Βόσνιοι (41.164), 38,83% Σέρβοι (39.820) και 12,93% Κροάτες (13.264). Τα εγκλήματα πολέμου που διεπράχθησαν ενάντια στο πληθυσμό της πόλης είναι γνωστά ως η Σφαγή του Ντόμποϊ. Το κέντρο έρευνας και καταγραφής στο Σαράγιεβο κατέγραψε 2.300 νεκρούς ή αγνοούμενος ανθρώπους στην περιοχή κατά τη διάρκεια του πολέμου.Το Μάιο του 2014, η πόλη πλήχτηκε από πλημμύρες ύστερα από σφοδρές βροχοπτώσεις, με τα νερά να φτάνουν σε ύψος 3-4 μέτρων.
Αλαλκομενές Βοιωτίας

Οι Αλαλκομενές είναι χωριό του του Δήμου Λεβαδέων του Νομού Βοιωτίας. Βρίσκονται δυτικά της πεδιάδας της Κωπαΐδας. Στην θέση της βρισκόταν η αρχαία βοιωτική πόλη Αλαλκομενές, στην οποία οφείλει και το σημερινό όνομά της. Το αρχικό όνομα του οικισμού ήταν Μαμούρα και μετονομάστηκε σε Αλαλκομενές, λόγω της παρουσίας στην ίδια τοποθεσία της αρχαίας πόλης. Ο πληθυσμός του οικισμού, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 79 κατοίκους.

 Ο οικισμός μέχρι το 1928 ανήκε στην κοινότητα Υψηλάντη. Στο διάστημα 1928-1998 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα, στην οποία εντάχθηκε και ο μικρός αγροτικός οικισμός Άγιος Αθανάσιος Από το 1999 ανήκε στον Δήμο Κορώνειας και από το 2011 στον Δήμο Λεβαδέων. Ο πληθυσμός του οικισμού παραμένει εν γένει σταθερός, με μικρές διακυμάνσεις. ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 Σύσταση της κοινότητας, με την απόσπαση του οικισμού Βρασταμίτες από τον Δήμο Πέτρας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Ο οικισμός Μαμούρα αποσπάται από τον Δήμο Πέτρας και προσαρτάται στην κοινότητα ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 Ο οικισμός Μαμούρα της κοινότητας μετονομάζεται σε Αλκομεναί ΦΕΚ 60Α - 18/04/1928 Σύσταση της κοινότητας, με την απόσπαση του οικισμού Αλκομεναί από την κοινότητα Βρασταμιτών και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Ο οικισμός Άγιος Αθανάσιος αποσπάται από την κοινότητα Βρασταμιτών και προσαρτάται στην κοινότητα. ΦΕΚ 16/10/1940Το όνομα του οικισμού Αλκομεναί της κοινότητας διορθώνεται σε Αλαλκομεναί. Το όνομα της κοινότητας διορθώνεται σε Κοινότητα Αλαλκομενών ΦΕΚ 223Α - 26/07/1943 Η κοινότητα αποσπάται από τον Νομό Αττικής και Βοιωτίας και υπάγεται στον Νομό Βοιωτίας ΦΕΚ 290Α - 26/09/1946 Ο οικισμός Άγιος Αθανάσιος αποσπάται από την κοινότητα και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Αγίου Αθανασίου ΦΕΚ 164Α - 09/08/1947 Ο οικισμός Άγιος Αθανάσιος αποσπάται από την Κοινότητα Αγίου Αθανασίου και προσαρτάται στην κοινότητα ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 Ο οικισμός Αλαλκομεναί αποσπάται από την κοινότητα και προσαρτάται στον Δήμο Κορώνειας. Η κοινότητα καταργείται ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 Ο οικισμός Αλαλκομεναί αποσπάται από τον Δήμο Κορώνειας και προσαρτάται στον Δήμο Λεβαδέων. Πορεία του πληθυσμού Η Εθνική Οδός 3 διέρχεται πλησίον του χωριού, συνδέοντάς το με τη Θήβα, τη Λειβαδιά και άλλες πόλεις της ηπειρωτικής Ελλάδας. Επίσης, η περιφερειακή σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Λειανοκλαδίου εξυπηρετεί το χωριό, μέσω του ομώνυμου σιδηροδρομικού σταθμού.
Δρακόλιμνη

Ως Δρακόλιμνη αναφέρονται οι αλπικές λίμνες που σχηματίζονται κυρίως σε βουνά της Ηπείρου. Γνωστότερες δρακόλιμνες είναι η Δρακόλιμνη της Τύμφης, η Δρακόλιμνη του Σμόλικα, η αλπική λίμνη Γκιστόβα του Γράμμου, οι αλπικές λίμνες Φλέγκες στο Μαυροβούνι και η αλπική λίμνη Βερλίγκα στον Λάκμο, κοντά στις πηγές του Αχελώου.

 Η εκεί δρακόλιμνη βρίσκεται σε αλπικό λιβάδι της Τύμφης, σε υψόμετρο 2.050 μ., το σχήμα της είναι ελλειψοειδές και η έκτασή της περίπου 8 στρέμματα, ΒΔ της κορυφής Πλόσκος (2.377 μ.), ΒΑ της κορυφής Αστράκας (2.436 μ.), Ν της μονής Στομίου από την οποία απέχει 3,5 ώρες και ΔΒΔ της κορυφής Γκαμήλα (2.497 μ.), η οποία είναι και η υψηλότερη κορυφή της Τύμφης. Αποτελεί πολυσύχναστο ορειβατικό προορισμό και είναι γνωστή για τους αλπικούς τρίτωνες που φιλοξενεί στα νερά της. Η λίμνη απέχει 1 ώρα πεζοπορίας από το οργανωμένο καταφύγιο στο διάσελο της Αστράκας και 4 ώρες πεζοπορίας από το Μικρό Πάπιγκο. Η πρόσβαση είναι δυνατή μόνο με τα πόδια. Η εκεί δρακόλιμνη βρίσκεται σε υψόμετρο 2.150 μ., Δ της κορυφής του Σμόλικα (2.637 μ.), του δεύτερου σε ύψος βουνού της Ελλάδας. Ο Σμόλικας εκτείνεται λίγα χιλιόμετρα βόρεια της Τύμφης, με όριο το φαράγγι του Αώου. Στη δρακόλιμνη του Σμόλικα απαντώνται επίσης αλπικοί τρίτωνες. Οι δρακολίμνες της Πίνδου (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)
Μεσίχ πασάς

Ο Μεσίχ πασάς ήταν Μέγας Βεζίρης στην αρχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ήταν ελληνικής καταγωγής, η εκδοχή μιλάει για την Οικογένεια των Παλαιολόγων, και επί Μωάμεθ Β΄ του Πορθητού κατείχε το αξίωμα του "Ρούμελη Μπεϊλέρμπεη".

 Το 1479 έλαβε το αξίωμα του Καπουδάν πασά (αρχηγού στόλου). Ως αρχηγός του οθωμανικού στόλου μετά την ατυχή εκστρατεία του κατά της Ρόδου, (1492), περιέπεσε σε δυσμένεια και παύτηκε με καθαίρεση. Αργότερα ο Σουλτάνος Βαγιαζίτ Β΄ τον επανέφερε αποκαθιστώντας τον βαθμό του όπου και τον διόρισε Μεγάλο Βεζίρη (= Πρωθυπουργό) το 1499. Σκοτώθηκε ένα χρόνο μετά, το 1500, σε δυστύχημα που συνέβη κατά την έκρηξη της πυριτιδαποθήκης του Γαλατά, όπου το ωστικό κύμα τον έριξε από μεγάλο ύψος. Κατάλογος Μεγάλων Βεζίρηδων
Jaga Jazzist

Οι Jaga Jazzist (Γιάγκα Γιάζιστ) είναι ένα πειραματικό τζαζ συγκρότημα το οποίο αναδείχθηκε όταν το BBC ονόμασε τον τρίτο δίσκο τους, The Stix (Ninja Tune/Smalltown Supersound), τον καλύτερο τζαζ δίσκο του 2002. Στην πατρίδα τους τη Νορβηγία, οι Jaga Jazzist έγιναν γνωστοί το 2001 όταν η τρίτη κυκλοφορία τους, A Livingroom Hush (Warner Music), πούλησε απρόσμενα καλά. Ο πυρήνας του συγκροτήματος είναι οι αδερφοί και κύριοι συνθέτες Lars και Martin Horntveth, οι οποίοι έφτιαξαν τους Jaga Jazzist στα εφηβικά τους χρόνια, το 1994. Επίσης, είναι εξέχουσες παρουσίες του νορβηγικού σχήματος The National Bank. Στο συγκρότημα υπάρχουν τρομπέτες, ένα τρομπόνι, ένα ηλεκτρική κιθάρα, ένα μπάσο, μία τούμπα, ένα κλαρίνο μπάσο, ένα Fender Rhodes, ένα μεταλλόφωνο και μία βάση ηλεκτρονικών ήχων, μελωδιών και ρυθμών. Οι Jaga Jazzist θεωρούνται από τους κύριους εκπροσώπους του γνωστού nu-jazz κινήματος στη Σκανδιναβία. Ακόμη, οι The Mars Volta παρουσιάζουν τους Jaga Jazzist ως ένα από τα αγαπημένα τους σχήματα. Πρόσφατα, ένα επεισόδιο του ανίμε IGPX, περιείχε το τραγούδι For All You Happy People ως μουσική συνοδεία σε μία σκηνή.

 Οι Talk Talk, οι Soft Machine, ο John Coltrane, ο Don Cherry, ο Aphex Twin, οι Stereolab, ο Squarepusher and οι Tortoise συχνά αναφέρονται ως οι βασικές τους επιρροές. Harald Frøland (Κιθάρα) 1994-2005, 2006 - Ivar Chr. Johansen / Ravi (Τρομπέτα και φωνητικά), 1994 – 2001 Jonas Bendiksen (Πλήκτρα), 1994 - 1997 Lars Horntveth (Τενόρο Σαξόφωνο) 1994 - Lars Wabø (Τρομπόνι) 1994 -2005 Line Horntveth (Τούμπα) 1994 - Mads Jansen (Τρομπόνι)1994 Marius Hesby (Τρομπόνι) 1994 Martin Horntveth (Ντραμς και φωνητικά) Andreas Mjøs (Μεταλλόφωνο, κιθάρα και φωνητικά) 1994 - Marius Hesby (Τρομπόνι) 1994 Thomas Viken (Τενόρο Σαξόφωνο) 1994 Lars Erik Myran (Μπάσο) 1994 Even Ormestad (Μπάσο), 1995 - Jørgen Munkeby (Άλτο Σαξόφωνο) 1995 - 2002 Håvard Myklebust (Τρομπόνι) 1996 Torgeir Audunson (Τρομπέτα) 1996-1997 Bjørn Strand (Τενόρο Σαξόφωνο) 1997 Sjur Miljeteig (Τρομπέτα) 1997 Mathias Eick (Τρομπέτα) 1998 - Morten Qvenild (Πλήκτρα) - 2001 Ketil Einarsen (Φλάουτα, πλήκτρα, κρουστά) 2002 – 2005, 2006 - Andreas Hessen Schei (Πλήκτρα) 2002- 2005, 2006 – Nils Martin Larsen (Πλήκτρα) 2005 Anders Hana (Κιθάρα και fx) 2005 Erik Johannessen (Τρομπόνι και κρουστά) 2005 - Δίσκοι: Grete Stitz (1996) A Livingroom Hush (2001) The Stix (2003) What We Must (2005) One-Armed Bandit (2010) Starfire (2015) Pyramid (2020)EP: Magazine (1998) Airborne/Going Down (2001) Animal Chin (2003) Day (2004) Ο Mathias Eick, ο Lars Horntveth και ο Jørgen Munkeby έχουν επίσης συνεργαστεί με τους Motorpsycho στην κυκλοφορία τους "In the Fishtank 10" (2003), ως Jaga Jazzist Horns. Η επίσημη ιστοσελίδα των Jaga Jazzist Jaga Jazzist στο Last.fm Fabchannel.com - Ένα απόσπασμα από την συναυλία των Jaga Jazzist στο Paradiso 2005
Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία

Η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία (Λ&Ν.Α.) αποτελεί το τμήμα λιμενικής αστυνομίας και ακτοφυλακής της Αστυνομίας Κύπρου. Είναι επιφορτισμένη με την κύρια αποστολή της επιβολής του νόμου πέριξ των υδάτων και τον έλεγχο των θαλάσσιων συνόρων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι κύριοι ρόλοι της περιλαμβάνουν την επιβολή του νόμου σε ότι αφορά παράνομες δραστηριότητες, όπως το λαθρεμπόριο, η τρομοκρατία, η πειρατεία και η παράνομη αλιεία. Η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία της Κύπρου διαθέτει και δύναμη έρευνας και διάσωσης. Η δύναμη αυτή είναι εξοπλισμένη με περιπολικά σκάφη και συστήματα ραδιοεντοπισμού.

 Με έδρα στη Λεμεσό η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία τελεί υπό τον έλεγχο του Διοικητή των Υποδιοικητών. Ο Διοικητής έχει τόσο διοικητική όσο και επιχειρησιακή ευθύνη και είναι υπόλογος στον Αρχηγό της Αστυνομίας, μέσω του Βοηθού Αρχηγού Υποστήριξης. Η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία περιλαμβάνει τα εξής γραφεία: Αρχείο, Αποθήκες, Λογιστήριο, Κέντρο μηνυμάτων, Γραφείο Επιχειρήσεων, Γραφείο Ασφαλείας. Η Λιμενική και Ναυτική Αστυνομία αποτελείτε από τους παρακάτω σταθμούς. Λιμενικός και Ναυτικός Σταθμός Λάρνακας Λιμενικός και Ναυτικός Σταθμός Λατσιού Λιμενικός και Ναυτικός Σταθμός Πάφου Λιμενικός Σταθμός Νέου Λιμανιού Λεμεσού Λιμενικός Σταθμός Μαρίνας Αγίου Ραφαήλ Λιμενικός Σταθμός Μαρίνας Λάρνακας Ναυτικός Σταθμός Αγίας Νάπας Ναυτικός Σταθμός Λεμεσού Ναυτικός Σταθμός Παραλιμνίου Επίσημος ιστότοπος
Λιμνοθάλασσα Επανομής

Η λιμνοθάλασσα Επανομής βρίσκεται στο ακρωτήρι Μύτικας, 5 χλμ. ΝΔ. της Επανομής και 35 χλμ. Ν. της Θεσσαλονίκης, με συνολική έκταση 830 εκτάρια.Ειναι μια αβαθής παρακτια λιμνοθάλασσα με υφάλμυρα νερά. Η δημιουργεία της οφείλεται στη δράση των κυμάτων και των ανέμων Πρόκειται για μια μικρή λιμνοθάλασσα με αμμώδη ακτή, χειμάρρους, αλμυρόβαλτο και αμμοθίνες. Αποτελεί «Καταφύγιο άγριας ζωής» σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Αναπαράγονται συνολικά κάτι παραπάνω από 186 είδη πουλιών.

 Ο κορμοράνος (phalacrocoraxcarbo), και ο λευκοτσικνιάς (Egrettagarzetta), μικρά και μεγάλα αρπακτικά όπως το Σαΐνι (Accipiterbrevipes), ο πετρίτης (falcoperegrines), η αετογερακίνα (buteorufinus) και ο χειμωνόκιρκος(circuscyaneus) ενώ από πάπιες το μοναδικό είδος που συναντάται συχνά είναι η βαρβάρα (Tadornatadorna). Ακόμα στην περιοχή υπάρχουν πολλά παρυδάτια πουλιά όπως η αβοκέτα (Recurvirostaavosetta), o καλαμοκανάς (Himantopushimantopus), το φλαμίγκο (Phoenicopterusruber), η πετροτουρλίδα (Burhinusoedicneus), και ο μαχητής (Philomachuspygnax). Επίσης εδώ κανείς συναντά το νεροχελίδονο (Glareolapratincola), τομαυροκέφαλο γλάρο (Larusmelanocephalus) και διάφορα γλαρόνια, όπως το χειμωνογλάρονο (Sternascadvicensis), το ποταμογλάρονο (Sternahirundo) και το μουστακογλάρονο (Chlidoniashybridus). Επιπλέον ,υπάρχουν και πιο ‘’περίεργα πουλιά’’ αναφορικά με τα χρώματά τους ή τη συμπεριφορά τους, όπως το γιδοβύζι (Caprimulguseuropaeus), η χαλκοκουρούνα (Coraciasgarrulous), ο βαλκανικός δρυκολάπτης(Dendrocopossyriacus), η χαμοκελάδα (Anthuscampestris) και ο αετομάχος(Laniuscollurιο). Στήριξη ποικίλων και πολύτιμων μορφών ζωής. Αποθήκευση νερού και εμπλουτισμός υπογείων υδάτων. Λειτουργίας ως φυσικά φίλτρα καθαρισμού του νερού από ρύπους. Προστασία από καύσωνες και πλημμύρες. Παροχή φυσικών πόρων για την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων. Αποτελούν σημαντικούς τόπους αναψυχής, επιστημονικής έρευνας, εκπαίδευσης και πολιτιστικής ανάπτυξης. http://www.ornithologiki.gr/page_iba.php?aID=31
Σαΐντ Μοχάμετ Σεΐχ

Ο Σαΐντ Μοχάμετ Σεΐχ (Saïd Mohamed Ben Chech Abdallah Cheikh,1904-1970) ήταν πολιτικός από τις Κομόρες. Διετέλεσε αρχηγός κυβέρνησης του νησιωτικού κράτους από το 1962 ως το θάνατό του το 1970. Ήταν πρόεδρος του Κόμματος των Πρασίνων (Parti Vert) και του Κυβερνητικού Συμβουλίου.

 Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1904 και ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στη Μαδαγασκάρη. Σπούδασε Ιατρική και πήρε πτυχίο το 1926. Επιστρέφοντας στα νησιά Κομόρες έγινε ο πρώτος γιατρός στα νησιά. Εργάστηκε στο επάγγελμα αυτό ως το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου το 1945. Το 1954 ήταν διπλωματικός απεσταλμένος της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών εκ μέρους της Γαλλίας. Εθεωρείτο την περίοδο πριν την ανεξαρτησία των νησιών ως μία από τις πιο σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες στις Κομόρες.Ο Σεΐχ πρώτος πρόεδρος του Κυβερνητικού Συμβουλίου της βουλής των Αντιπροσώπων το 1961, αξίωμα το οποίο διατήρησε ως τον θάνατό του. Απεβίωσε από μυοκαρδιακό έμφραγμα στο Ανταναναρίβο της Μαδαγασκάρης στις 16 Μαρτίου του 1970. Κηδεύτηκε στο Μορονί. Το 1978 η κυβέρνηση παρουσίασε χρυσά νομίσματα μεγάλης αξίας (των 10.000 και των 20.000 φράγκων) προς τιμήν του Σεΐχ. Το 1973 τυπώθηκαν και γραμματόσημα με τη μορφή του Σεΐχ.
Κάκτος Σαγκουάρο

Ο κάκτος Σαγκουάρο (επιστημονική ονομασία Carnegiea gigantea, προς τιμήν του σπουδαίου φιλάνθρωπου Άντριου Κάρνεγκι ), το χαρακτηριστικότερο σύμβολο των φυτών της ερήμου, είναι ένα είδος ενδημικό απειλούμενο με εξαφάνιση και συναντάται αποκλειστικά στην Έρημο Σονόρα. Το ύψος του κάκτου μπορεί να ξεπεράσει τα 12 μέτρα παρά την αργή του ανάπτυξη ενώ κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες εκτιμάται ότι μπορεί να ζήσει 150-200 χρόνια.

 Ένας Σαγκουάρο έχει αγκάθια, άνθη και παράγει φρούτα . Τα αγκάθια του Σαγκουάρο είναι εξαιρετικά αιχμηρά και το μήκος τους μπορεί να φτάσει τα 7 εκατοστά. Τα αγκάθια μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς σε ζώα : εφημερίδα δημοσίευσε ότι το κρανίο ενός μεγαλοκέρατου προβάτου διαπεράστηκε από ένα αγκάθι κάκτου Σαγκουάρο , αφού συγκρούστηκε με αυτόν. Τα λευκά άνθη του κάκτου ανθίζουν τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο , ανοίγουν πολύ μετά την δύση και κλείνουν το μεσημέρι ενώ συνεχίζουν να παράγουν νέκταρ μετά την ανατολή του ήλιου. Ο Σαγκουάρο παράγει φρούτα κόκκινου χρώματος, μήκους 6-9 εκατοστά, τα οποία ωριμάζουν τον Ιούνιο . Το κάθε φρούτο περιέχει περίπου 2.000 σπόρους ενώ έχει πολύ γλυκιά γεύση. Ο Σαγκουάρο έχει δυσανάλογα μεγάλη επίδραση στο φυσικό του περιβάλλον σε σχέση με την αφθονία του (keystone species) και παρέχει φαγητό, καταφύγιο και προστασία σε εκατοντάδες άλλα είδη. Στις 13 Μαρτίου του 1903 η Αριζόνα έκανε το άνθος του Σαγκουάρο τοπικό της λουλούδι και στις 16 Μαρτίου του 1931 έγινε το λουλούδι της πολιτείας.Ο Σαγκουάρο χρησιμοποιείται συχνά ως έμβλημα σε διαφημίσεις και λογότυπα που προσπαθούν να μεταδώσουν μια αίσθηση Δύσης, ακόμα κι αν το προϊόν δεν έχει καμία σύνδεση με την Αριζόνα ή την Έρημο Σονόρα.