IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μπάφι Αχαΐας

Το Μπάφι είναι μικρή ορεινή οικιστική περιοχή στην Τοπική Κοινότητα Πάου του Δήμου Καλαβρύτων στο νότιο τμήμα της Αχαΐας. Αποτελεί κτηνοτροφικό οικισμό και κατοικείται από λίγες οικογένειες.

 Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του βουνού Προφήτης Ηλίας, έναντι του νέου οικισμού της Πάου και των βουνών Τρίφτα και Άγιος Αθανάσιος καθώς και άνωθεν του Σκουπέικου Κάμπου. Το υψόμετρο του οικισμού ανέρχεται περίπου σε 700 μέτρα Απέχει λίγο περισσότερο από 2 χιλιόμετρα από το χωριό Πάος και η μετάβαση στον οικισμό γίνεται στρίβοντας σε δυτική κατεύθυνση από τμήμα του δρόμου Πάους-Βεσινίου και ακολουθώντας έναν χωμάτινο δρόμο (από εκεί και έπειτα) που οδηγεί στο Μπάφι και είναι μήκους περίπου ενάμιση χιλιομέτρου. Από το χωριό Βεσίνι απέχει λίγο περισσότερο από 3 χιλιόμετρα. Επίσης, η απόσταση του με το κεφαλοχώρι της Δάφνης είναι περίπου 10 χιλιόμετρα και από την έδρα του Δήμου Καλαβρύτων, τα Καλάβρυτα, είναι περίπου 45 χιλιόμετρα. Σε ευρύτερη κλίμακα απέχει περίπου 100 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 70 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Exploring Greece.gr - Μπάφι Αχαΐας. Ανάκτηση: 31/05/2019.
Υπουργείο Δικαιοσύνης (Κύπρος)

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1960 και καταργήθηκε το 1993. Διαδέχθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, το οποίο πλέον κάλυπτε τον τομέα της δημόσιας τάξης που προηγουμένως υπαγόταν στο Υπουργείο Εσωτερικών.

 Στο διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου (19 Φεβρουαρίου 1959) έως τις 16 Αυγούστου 1960 που η Κύπρος ανακηρύχθηκε επίσημα ανεξάρτητο κράτος εγκαθιδρύθηκε μεταβατική επιτροπή, που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία. Η μεταβατική επιτροπή είχε θέση προσωρινής κυβέρνησης. Στη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης (2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960) ήταν ο Γλαύκος Κληρίδης.Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους τους Υπουργούς Δικαιοσύνης από την επίσημη ίδρυση του υπουργείου. Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως
Σιδηροδρομική γραμμή Αστάρα-Ραστ-Καζβίν

Η σιδηροδρομική γραμμή Αστάρα-Ραστ-Καζβίν είναι ένα δίκτυο το οποίο συνδέει υφιστάμενες σιδηροδρομικές γραμμές της Ρωσίας, του Αζερμπαϊτζάν και του Ιράν. Το έργο εκτελείται στο πλαίσιο της Διεθνούς Σύνδεσης Βορρά-Νότου. Σκοπός του έργου είναι η ολοκλήρωση των δικτύων μεταφορών και επικοινωνιών της Ρωσίας, του Αζερμπαϊτζάν, του Ιράν και της Ινδίας.

 Η συμφωνία για την κατασκευή του δικτύο υπεγράφη από τα τρία μέρη (Ιράν, Αζερμπαϊτζάν και Ρωσία) το 2005. Το πιο δύσκολο σημείο από άποψη μηχανικής ήταν η κατασκευή του σιδηροδρόμου μεταξύ Ραστ και Καζβίν που ξεκίνησε το 2009 και χρειάστηκε σχεδόν μια δεκαετία για να ολοκληρωθεί. Στις 22 Νοεμβρίου 2018, ένα δοκιμαστικό τρένο έτρεξε για πρώτη φορά σε αυτό το τμήμα της γραμμής, που εκτείνεται σε μήκος 164 χιλιομέτρων, η επίσημη τελετή έναρξης του οποίου πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαρτίου 2019 από τον Ιρανό Πρόεδρο Χασάν Ρουχανί, τον Υπουργό Οικονομίας του Αζερμπαϊτζάν Σαχίν Μουσταφαγιέφ και αξιωματούχους από το Πακιστάν και το Ιράκ. Η γραμμή είναι ένα σημαντικό επίτευγμα της μηχανικής και περιλαμβάνει περίπου 53 σήραγγες με συνολικό μήκος πάνω από 22 χιλιόμετρα. Η γέφυρα και το σύντομο τμήμα της γραμμής μεταξύ Ιράν και Αστάρα στο Αζερμπαϊτζάν ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο του 2017. Η πρώτη καταγεγραμμένη άφιξη τρένου που ταξίδευε από τη Ρωσία προς την Αστάρα του Ιράν έγινε στις 8 Φεβρουαρίου 2018. Αμέσως μετά την έναρξη της λειτουργίας του τμήματος Αστάρα (Αζερμπαϊτζάν) - Αστάρα (Ιράν) το 2018, το ιρανικό τμήμα του σιδηροδρόμου μαζί με τον σταθμό Αστάρα και τον νεόκτιστο εμπορικό τερματικό σταθμό εκμισθώθηκε στο Αζερμπαϊτζάν για μια περίοδο 25 ετών. Κατά τους πρώτους 11 μήνες της λειτουργίας του, 270.000 περίπου τόνοι εμπορευμάτων μεταφέρθηκαν μέσω αυτης της γραμμής, οι οποίοι αυξήθηκαν σε 364.000 τόνους το 2019. Από τις αρχές του 2019, η κατασκευή ενός σκέλους 130 χιλιομέτρων μεταξύ Ραστ και Αστάρα παρέμενε σε «στάδιο μελέτης και επανεξέτασης», αλλά με έγκριση που χορηγήθηκε στο Ιράν από τον Ιανουάριο και το μισό περίπου του εκτιμώμενου κόστους (1,1 δισεκατομμύρια δολάρια) εξασφαλίστηκε με προνομιακό δάνειο 500 εκατομμυρίων δολαρίων από το Αζερμπαϊτζάν. Ορισμένα ρεπορτάζ στον τύπο υποστηρίζουν ότι η τοποθέτηση των κομματιών πρέπει να έχει ολοκληρωθεί έως το 2021, ανάλογα με την εξέλιξη της πανδημίας Covid-19, ενώ άλλες πηγές πρότειναν μια πιο συντηρητική εκτίμηση, περίπου το 2023 και άλλες υπαινίχθηκαν ότι από τη συνάντηση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας της 17ης Δεκεμβρίου 2019 δεν έχει ξεκινήσει καμία κατασκευή. Τον Νοέμβριο του 2020, ο Ιρανός πρέσβης στη Ρωσία αναφέρθηκε ότι ζητά την ταχεία ολοκλήρωση της γραμμής Αστάρα Ραστ ως οικονομικά επιβεβλημένη. Σιδηρόδρομος Μπακού – Τιφλίδα – Καρς
Ράιναλντ Δ΄ του Χέλρε και του Γύλιχ

Ο Ράιναλντ/Ρέγκιναλντ Δ΄, γερμ.: Reinald/Reginald IV, herzog von Guelders und Jülich (1365 - 25 Ιουνίου 1423) από τον Οίκο του Γύλιχ ήταν δούκας του Γκέρλε και του Γύλιχ.

 Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Β΄ δούκα του Γύλιχ και της Μαρίας των Βάσενμπεργκ, κόρης του Ρέγκιναλντ Β΄ δούκα του Γκέρλε. Ο Ράιναλντ Δ΄ έγινε ο 2ος δούκας των Γκέρλε και ο Γύλιχ μετά το τέλος του αδελφού του, Γουλιέλμου Α΄ δούκα του Γκέρλε και Γ΄ του Γύλιχ, το 1402 χωρίς απογόνους. Ο Ράιναλντ Δ΄, μαζί με τους Βίτελσμπαχ κόμητες της Ολλανδίας, Αινώ και Zηλανδίας, προσπάθησε μάταια να επιβραδύνει την άνοδο της Βουργουνδίας στην περιοχή των Κάτω Χωρών και το 1406 δεν μπόρεσε να επιβάλει παλαιές αξιώσεις στη Βραβάντη-Λίμπουργκ εναντίον της Βουργουνδίας. Συνδέθηκε με τον Ρούπερτ της Γερμανίας, υποστηρίζοντας τη στέψη του στο Άαχεν και παρέμεινε στενά συνδεδεμένος με τον Οίκο της Ορλεάνης. Το 1407 ο Ράιναλντ υποστήριξε τον κουνιάδο του Ιωάννη του Άρκελ εναντίον των Ολλανδών και το 1409 έλαβε την πόλη Χόρινχεμ από τον Ιωάννη. Αυτό ξεκίνησε μία νέα διαμάχη με την Ολλανδία, που έληξε το 1412 όταν ο Ράιναλντ Δ΄ παραχώρησε το Χόρινχεμ για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό. Παραχώρησε επίσης την πόλη Έμεριχ ως αποτέλεσμα προηγούμενης υπόσχεσης στον δούκα της Κλέβης. Ο Ράιναλντ Δ΄ ηγήθηκε των παραδοσιακών αντιπαραθέσεων του Οίκου του, ιδιαίτερα εκείνων εναντίον των επισκόπων της Ουτρέχτης και κατά της Ολλανδίας και του Φρίσλαντ. Κατέλαβε τον Άρκελ, αλλά το 1422 αναγκάστηκε να αναζητήσει ειρήνη και να επιστρέψει όλες τις κατακτήσεις του. Ο Ράιναλντ Δ΄ εναντιόθηκε στον Οίκο της Κλέβης για την περιοχή Nήντερχαϊν και διατήρησε μεγάλη επιρροή επί του Γκέρλε. Στις 5 Μαΐου 1405, ο Ράιναλντ Δ΄ νυμφεύτηκε τη Mαρία, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Αρκούρ. Ο Ράιναλντ Δ΄ απεβίωσε κοντά στο Άρνεμ στις 25 Ιουνίου 1423 και τάφηκε στη μονή Μόνκουιτσεν. Καθώς ο Ράιναλντ Δ΄ απεβίωσε χωρίς νόμιμα τέκνα, το δουκάτο του Γύλιχ περιήλθε στον Aδόλφο δούκα του Μπεργκ, γιο του Γουλιέλμου Ζ΄ των Γύλιχ 1ου δούκα του Μπεργκ (εξαδέλφου του Ράιναλντ Δ΄). Το 1426, η χήρα του Ράιναλντ Δ΄ παντρεύτηκε τον Ροβέρτο, γιο του Αδόλφου, αλλά απεβίωσε το 1431 χωρίς τέκνα και το δουκάτο του Γύλιχ-Μπεργκ στη συνέχεια περιήλθε στον Γκέρχαρντ Ζ΄, ανιψιό του Αδόλφου. Το δουκάτο του Γκέρλε περιήλθε στον Άρνολντ των Έχμοντ, μικρανιψιό του Ράιναλντ Δ΄, αν και ο Οίκος του Γύλιχ πολέμησε -ανεπιτυχώς- εναντίον του Οίκου του Έχμοντ γι' αυτόν τον τίτλο. Νυμφεύτηκε τη Mαρία, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Αρκούρ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Genealogie-Mittelalter.de Αρχειοθετήθηκε 2011-06-29 στο Wayback Machine. Κάτω Ρήνος Αρχειοθετήθηκε 2011-07-04 στο Wayback Machine.
Το Αίνιγμα

Το Αίνιγμα (γαλλικά: Garde a Vue), είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1981, σε σκηνοθεσία Κλωντ Μίλερ και σενάριο του ιδίου μαζί με τους Μισέλ Οντιάρ και Ζαν Βωτρέν. Πρωταγωνιστούν οι Λίνο Βεντούρα, Μισέλ Σερό και η Ρόμι Σνάιντερ.

 Ο Μαρτινό, ένας πλούσιος και ισχυρός δικηγόρος σε μια μικρή γαλλική πόλη, κρίνεται υπόπτος για βιασμό και δολοφονία δύο μικρών κοριτσιών. Καθώς η πόλη γιορτάζει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, η αστυνομία, με επικεφαλής τον επιθεωρητή Αντουάν Γκαλιέ, ο οποίος διερευνά την υπόθεση του διπλού βιασμού και δολοφονίας, φέρνει τον δικηγόρο για ια ανάκριση. Η κατάθεση του Μαρτινό είναι γεμάτη από ανακρίβειες και αντιφάσεις, που όμως ο Γκαλιέ δεν μπορεί να αποσπάσει μια ομολογία από αυτόν. Ο Μαρτινό φαίνεται να ταιριάζει με το ψυχολογικό προφίλ του δολοφόνου, αλλά τα στοιχεία εναντίον του είναι ελάχιστα και ο Μαρτινό δεν βιάζεται να παραδεχτεί ότι είναι αυτός ο δολοφόνος. Ακριβώς όταν ο επιθεωρητής Γκαλιέ φαίνεται να έχει φτάσει σε αδιέξοδο, η σύζυγος του Μαρτινό παρουσιάζεται στο αστυνομικό τμήμα και κάνει κάποιες συγκλονιστικές αποκαλύψεις. Εν όψει των συντριπτικών αποδεικτικών στοιχείων και της αίσθησης απογοήτευσης από τη σύζυγό του, ο Μαρτινό ομολογεί τελικά τους δύο βιασμούς και δολοφονίες. Εντούτοις, ένα νέο πτώμα ανακαλύπτεται μέσα στο πορτ-μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου που είχε δηλωθεί ότι εκλάπηκε και ο ιδιοκτήτης του αποδεικνύεται ένοχος για το έγκλημα αυτό καθώς και για τα άλλα δύο που θεωρείται υπόπτος ο Μαρτινό. Ο Μαρτινό απαλλάσεται από τις κατηγορίες εναντίον του και αφήνεται ελεύθερος. Επιστρέφοντας στο σπίτι του θα βρει την σύζυγο του, Σαντάλ να έχει αυτοκτονήσει. Λίνο Βεντούρα ως Επιθεωρητής Γκαλιέ Μισέλ Σερό ως Τζερόμ Μαρτινό Γκάι Μαρσάν ως Μαρσέλ Μπελμόντ Ρόμι Σνάιντερ ως Σαντάλ Μαρτινό Βραβεία: Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Α' ανδρικού ρόλου Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Β' ανδρικού ρόλου Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου μοντάζΥποψηφιότητες: Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης ταινίας Βραβείο Σεζάρ Καλύτερου σκηνοθέτη Βραβείο Σεζάρ Καλύτερης διεύθυνσης φωτογραφίας Το Αίνιγμα στην IMDb (Αγγλικά)
Δημήτριος Αγγελόπουλος

Ο Δημήτριος Αγγελόπουλος (Βλαχορράπτης Αρκαδίας, 1907 – 8 Απριλίου 1986) ήταν Έλληνας βιομήχανος και πρόεδρος της Χαλυβουργικής. Δολοφονήθηκε την Τρίτη 8 Απριλίου 1986, στην Αθήνα από την 17Ν.

 Γεννήθηκε στο χωριό Βλαχορράπτης της Αρκαδίας και ήταν γιος του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, προέδρου του χωριού, και της Χριστίτσας Παπαθανασίου. Αδέλφια του ήταν οι Άγγελος Αγγελόπουλος, Παναγιώτης Αγγελόπουλος, και Γιάννης Αγγελόπουλος, καθώς και ανιψιός του ο Γιάννης Παπαθανασίου, πρώην υπουργός Οικονομικών. Το 1922 η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ο πατέρας του είχε ιδρύσει μια βιοτεχνία κατασκευής συρματοπλεγμάτων. Υπήρξε στενός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου. Ήταν παντρεμένος με την Τασία Σταυροπούλου και δεν είχε αποκτήσει παιδιά. Σε νεαρή ηλικία άρχισε να εργάζεται στην οικογενειακή επιχείρηση. Με τον πατέρα του και τα αδέλφια του άρχισαν το 1925 εμπόριο ειδών σιδήρου και ξύλου. Το 1932 ίδρυσαν μαζί με τον πατέρα του Θεόδωρο και τους αδερφούς του Δημήτρη και Γιάννη, στην οδό Πειραιώς 197, επιχείρηση με την επωνυμία «Ελληνικά Συρματουργεία Θ. Α. Αγγελόπουλος & Υιοί». Τα σύρματα που παρασκεύαζαν αποτελούσαν την πρώτη ύλη για γαλβανισμένα συρματοπλέγματα, καρφιά και τα πεταλόκαρφα «Άλφα». Το 1938 δημιούργησαν μια εγκατάσταση ηλεκτρικών κλιβάνων 6 έως 8 τόνων, στους οποίους έκαναν παραγωγή χάλυβα για οπλισμό σκυροδέματος.Η επιχειρηματική του δραστηριότητα σταμάτησε στη διάρκεια της Κατοχής, όμως στις 3 Μαρτίου 1948 ίδρυσαν τη Χαλυβουργική Α.Ε., που στα επόμενα χρόνια αναπτύχθηκε και αποτέλεσε την πρώτη βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα και το 1951, με τη βοήθεια του Σχεδίου Μάρσαλ, μετέφεραν την επιχείρηση στην Ελευσίνα. Το 1953 άρχισε η λειτουργία ηλεκτρικών κλιβάνων των 20 τόνων και στις 27 Ιουλίου 1963 άρχισε η παραγωγή χυτοσίδηρου και χάλυβα από σιδηρομετάλλευμα, όταν έγιναν τα εγκαίνια της πρώτης υψικαμίνου στην Ελλάδα.Τον Σεπτέμβριο του 1972 η εταιρεία εγκαινίασε τη δεύτερη υψικάμινό της και άρχισε εξαγωγές σιδήρου, ενώ σταδιακά δημιούργησε επιχειρήσεις όπως, η «Geselschaft» στην Ελβετία, η «Alpha Steel» στο Κάρντιφ της Ουαλίας, η «Beta Steel» στην Ιντιάνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό τον έλεγχο της «Crédit Industriel Société Anonyme». Στη δεκαετία του 1980 ήταν ο μεγαλύτερος ιδιώτης παραγωγός χάλυβα παγκοσμίως, ενώ η ετήσια παραγωγή της Χαλυβουργικής στην Ελλάδα έφτανε τους 2,5 εκατ. τόνους. Παράλληλα τοποθέτησε κεφάλαια σε ναυτιλιακές και άλλες επιχειρήσεις δημιουργώντας τη «Metrofin», τη «Metrostar» και τη «Navistar», με πλοία κυρίως δεξαμενόπλοια, ενώ επένδυσε σε τίτλους τραπεζών όπως η «Union Bank of Switzerland» στην Ελβετία και σε ακίνητα.Μέχρι και τον θάνατό του, θεωρείτο ο «ιθύνων νους» της οικογένειας Αγγελόπουλου. Τον Απρίλιο του 1986, και ενώ περπατούσε στην οδό Κανάρη στο Κολωνάκι, δολοφονήθηκε από την τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη. Οικογένεια Αγγελόπουλου
History, Hits & Highlights '68–'76

History, Hits & Highlights '68–'76 είναι ο τίτλος του διπλού DVD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε από την εταιρεία "Eagle Vision" στις 3 Ιουνίου 2009, με σκοπό τον εορτασμό των σαράντα χρόνων από την ίδρυση του συγκροτήματος. Περιέχει ένα μεγάλο αριθμό τραγουδιών, βιντεοσκοπημένων από το 1968 ως τη χρονιά της διάλυσης του συγκροτήματος, το 1976, συνεντεύξεις, αλλά και μία ιστορική αναδρομή πάνω στη βιογραφία του συγκροτήματος, χωρισμένη σε τρία μέρη. Η συνολική διάρκεια των δύο δίσκων του DVD είναι στα 293:03 λεπτά, αγγίζοντας τις πέντε ώρες.

 History 1968-1970 - 7:14 1971-1972 - 6:30 1973-1976 - 7:01 Hits Help (Δανέζικη τηλεόραση, 1968) - 5:24 Hush (Playboy After Dark, 1968) - 4:13 Wring that Neck (Καναδέζικη τηλεόραση, 1969) - 3:19 Hallelujah (Beat Club, 1969) - 3:40 Mandrake Root (South Bank Summer, 1970) - 12:27 Speed King (Γερμανική τηλεόραση, 1970) - 4:15 Black Night (Top of the Pops, 1970) - 3:13 Child in Time (Doing Their Thing) - 9:35 Lazy (Κοπενχάγη, 1972) - 11:01 Strange Kind of Woman (Top of the Pops, 1971) - 4:01 Fireball writing session (Αυστραλέζικη τηλεόραση) - 2:59 Fireball (Γερμανική τηλεόραση, 1972) - 3:30 Demon's Eye (Γερμανική τηλεόραση, 1971) - 10:09 No No No (Beat Club, 1971) - 7:20 Into the Fire (Γερμανική τηλεόραση) - 4:09 Never Before (βίντεο κλιπ, 1972) - 3:39 Highway Star (Beat Club, 1971) - 6:06 Smoke on the Water (Νέα Υόρκη, 1973) - 5:19 Burn (Λιντς, 1974) - 6:14 Mistreated (California Jam, 1974) - 10:20 Love Child (Τόκιο, 1975) - 4:20 You Keep on Moving (Τόκιο, 1975) - 6:13 Highlights And the Address (Playboy After Dark, 1968) - 2:57 Wring that Neck (Bilzen Jazz festival, 1969) - 25:01 Wring that Neck (Pop Deux Paris, 1970) - 10:58 Mandrake Root (Pop Deux Paris, 1970) - 14:33 Black Night (βίντεο κλιπ, 1970) - 3:10 No No No (Beat Club, πρώτη εκτέλεση, 1971) - 7:36 No No No (Beat Club, δεύτερη εκτέλεση, 1971) - 7:40 Γαλλική εκπομπή "Je Nuit" (Γαλλική τηλεόραση, 1974) - 3:09 Burn (Λιντς, 1974) - 6:46 Συνέντευξη (Λιντς, 1974) - 20:56 Space Truckin' (Λιντς, 1974) - 12:36 Ντοκιμαντέρ της Νεοζηλανδικής τηλεόρασης (1975) - 5:43 Συνέντευξη (Νεοζηλανδική τηλεόραση, 1975) - 14:12 Smoke on the Water (Νεοζηλανδική τηλεόραση, 1975) - 3:04 Συνέντευξη του μάνατζερ Τόνι Έντουαρτς (Γαλλική τηλεόραση, 1976) - 2:14 Οι μουσικοί οι οποίοι εμφανίζονται σε αυτή την κυκλοφορία προέρχονται από τέσσερις διαφορετικές εποχές του συγκροτήματος, την Mark I (1968-1969), την Mark II 1969-1973), την Mark III (1974-1975) και την Mark IV (1975-1976) και είναι οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ροντ Έβανς - φωνητικά Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τόμι Μπόλιν - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Νικ Σίμπερ - μπάσο Γκλεν Χιούζ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Deep Purple 'History, Hits & Highlights' DVD reviews
Φρανθίσκο Πατσέκο

Ο Φρανθίσκο Πατσέκο (Francisco Pacheco del Río, 1564 - 27 Νοεμβρίου 1644) ήταν Ισπανός ζωγράφος και ιστορικός της τέχνης, γνωστός περισσότερο ως δάσκαλος του Ντιέγο Βελάθκεθ αλλά και συγγραφέας της πραγματείας Arte de la pintura (1649), από την οποία αντλούμε σήμερα πληροφορίες για την ισπανική ζωγραφική του 17ου αιώνα καθώς και βιογραφικές πληροφορίες για καλλιτέχνες της εποχής.

 Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στη Σεβίλλη, που αποτελούσε σημαντικό καλλιτεχνικό κέντρο κατά το 17ο αιώνα, και υπήρξε μαθητής του Λουίς Φερνάντεθ. Περίπου το 1611 ταξίδεψε στη Μαδρίτη και στο Τολέδο, όπου μελέτησε τα έργα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου και αργότερα επέστρεψε στη Σεβίλλη ιδρύοντας μία ακαδημία ζωγραφικής. Ως δάσκαλος υπήρξε υπέρμαχος της ακρίβειας στην αναπαράσταση θρησκευτικών θεμάτων, γεγονός που συνδέεται και με την ιδιότητά του ως συμβούλου της Ιεράς Εξέτασης σε καλλιτεχνικά ζητήματα, από το 1619. Ο Πατσέκο παρότρυνε πιθανά και τον Βελάθκεθ να καταπιαστεί με θρησκευτικά θέματα και σε αυτόν ίσως οφείλονται ορισμένες από τις ολιγάριθμες θρησκευτικές συνθέσεις που τελικά φιλοτέχνησε. Αν και ο Βελάθκεθ υπήρξε ο διασημότερος μαθητής του Πατσέκο, θεωρείται πως εν γένει ελάχιστα επηρεάστηκε από το έργο του δασκάλου του. "Pacheco, Francisco." Encyclopædia Britannica. 2006. (Αγγλικά) Ανακτήθηκε 19 Αυγούστου 2006 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Francisco Pacheco στο Wikimedia Commons
Μπέιζμπολ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004

Το Μπέιζμπολ στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 θα λάβει χώρα στο Ολυμπιακό Κέντρο Μπέιζμπολ που βρίσκεται στο Ολυμπιακό Συγκρότημα Ελληνικού.Η αθλητική εγκατάσταση θα αποτελείται από δύο γήπεδα. Το Γήπεδο 1 θα έχει χωρητικότητα 9.000 θέσεων και θα φιλοξενήσει προκριματικούς, ημιτελικούς και τελικούς αγώνες, ενώ το Γήπεδο 2 θα έχει χωρητικότητα 4.000 θέσεων και θα φιλοξενήσει μόνο προκριματικούς αγώνες. Στο αγώνισμα αυτό θα συμμετάσχουν μόνο άντρες με τις ακόλουθες 8 ομάδες: Αυστραλία Ελλάδα Ιαπωνία Ιταλία Καναδάς Κινεζική Ταϊπέι Κούβα Ολλανδία

 15 Αυγούστου Νικ: Adiel Palma Ηττ: Craig Anderson SV: Jonder Martinez Νικ: Koji Uehara Ηττ: Anthony Massimino Νικ: Mike Johnson Ηττ: Chang Chih-Chia Νικ: Calvin Maduro Ηττ: Clinton Zavaras 16 Αυγούστου Νικ: Wang Chien-Ming Ηττ: John Stephens SV: Tsao Chin-Hui Νικ: Jason Dickson Ηττ: David Rollandini Νικ: Hiroki Kuroda Ηττ: Diego Markwell Νικ: Norge Luis Vera Ηττ: Jared Theodorakos SV: Pedro Luis Lazo 17 Αυγούστου Νικ: Shawn Hill Ηττ: Patrick Beljaards Νικ: Pan Wei-lun Ηττ: Peter Soteropoulos Νικ: Chris Oxspring Ηττ: Michael Marchesano Νικ: Daisuke Matsuzaka Ηττ: Vicyohandri Odelín SV: Hirotoshi Ishii 18 Αυγούστου Νικ: Patrick de Lange Ηττ: Kaseygarret Olenberger Νικ: Ryan Rowland Smith Ηττ: Daisuke Miura SV: Jeff Williams Νικ: Paul Spoljaric Ηττ: Meleti Ross Melehes SV: Aaron Myette Νικ: Luis Borroto Ηττ: Tu Chang-Wei SV: Danny Betancourt 20 Αυγούστου Νικ: Peter Nyari Ηττ: Yang Chien-Fu Νικ: Tsuyoshi Wada Ηττ: Mike Johnson Νικ: Ryan Rowland Smith Ηττ: Sean Spencer Νικ: Adiel Palma Ηττ: Eelco Jansen 21 Αυγούστου Νικ: Hiroki Kuroda Ηττ: Tsao Chin-Hui Νικ: Norberto González Ηττ: Jason Dickson SV: Pedro Luis Lazo Νικ: Craig Lewis Ηττ: Calvin Maduro Νικ: Panagiotis Sikaras Ηττ: W. E. Lucena 22 Αυγούστου Νικ: Pan Wei-lun Ηττ: Patrick de Lange Νικ: Naoyuki Shimizu Ηττ: Meleti Ross Melehes Νικ: Luis Borroto Ηττ: Michael Marchesano Νικ: Phil Devey Ηττ: Adrian Burnside Νικ: Chris Oxspring Ηττ: Daisuke Matsuzaka SV: Jeff Williams Νικ: Danny Betancourt Ηττ: Chris Begg Νικ: Tsuyoshi Wada Ηττ: Mike Johnson Νικ: Adiel Palma Ηττ: John Stephens SV: Danny Betancourt
Άλμπρεχτ Μπέρμπλινγκερ

Ο Άλμπρεχτ Λούντβιχ Μπέρμπλινγκερ (γερμανικά: Albrecht Ludwig Berblinger‎, 24 Ιουνίου 1770, Ουλμ – 28 Ιανουαρίου 1829, Ουλμ), γνωστός και ως ο Ράφτης του Ουλμ, έγινε διάσημος για την κατασκευή λειτουργικής ιπτάμενης μηχανής, πιθανώς ενός αιωροπτέρου.

 Ο Μπέρμπλινγκερ ήταν το έβδομο τέκνο μιας φτωχής οικογένειας. Όταν ήταν 13 ο πατέρας του πέθανε και στάλθηκε σε ορφανοτροφείο. Εκεί υποχρεώθηκε να γίνει ράφτης αν και ο ίδιος ήθελε να γίνει ωρολογοποιός. Έγινε αρχιτεχνίτης στα 21 του, αλλά ακόμη έδειχνε ενδιαφέρον στην μηχανική. Στον ελεύθερό του χρόνο το 1808 εφηύρε το πρώτο τεχνητό άκρο με άρθρωση. Μια από τις εφευρέσεις του Μπέρμπλινγκερ φαίνεται να είναι ένα αιωρόπτερο. Εργάστηκε πάνω σε αυτό για χρόνια, βελτιώνοντας του και παρακολουθώντας το πέταγμα των κουκουβαγιών. Οι άνθρωποι τον κορόιδευαν και απειλήθηκε με αποκλεισμό από τη συντεχνία. Διατάχθηκε να πληρώσει μεγάλο πρόστιμο επειδή εργαζόταν έξω από αυτήν. Παρ' όλα αυτά, επένδυσε ολόκληρο το εισόδημα του στο έργο του. Ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α΄ της Βιτεμβέργης έδειξε ενδιαφέρον στο έργο και βοήθησε στην χρηματοδότησή του.Προσπάθησε να πραγματοποιήσει επίδειξη του ανεμοπτέρου του το απόγευμα της 30ής Μαΐου 1811, παρουσία του βασιλιά, των τριων γιων του και του πρίγκιπα της Βαυαρίας. Ο βασιλιάς και πλήθος πολιτών ανέμεναν για την πτήση αλλά ο Μπέρμπλινγκερ την ακύρωσε, ισχυριζόμενος πως το ανεμόπτερό του υπέστη φθορές. Την επόμενη μέρα πραγματοποίησε δεύτερη απόπειρα από ψηλότερη τοποθεσία. Ο βασιλιάς είχε αποχωρήσει, αλλά ο αδελφός του Δούκας Ερρίκος και οι πρίγκιπες παρέμειναν για να τον παρακολουθήσουν. Ο Μπέρμπλινγκερ περίμενε αρκετή ώρα για να έχει ευνοϊκό άνεμο και τελικά οι αστυνομικοί τον ώθησαν και αυτός κατέπεσε στον Δούναβη. Άλλες εκδοχές αυτής της ιστορίας δεν αναφέρουν τίποτα για τους αστυνομικούς και ισχυρίζονται πως η διαφορά θερμοκρασίας πάνω από τον ψυχρό Δούναβη περιόρισε τα θερμικά ανοδικά ρεύματα και έτσι το ανεμόπτερο δεν μπόρεσε να ανυψωθεί. Επέζησε και διασώθηκε από ψαράδες, αλλά η φήμη του καταστράφηκε και ο ίδιος υπέφερε. Ήταν 58 ετών όταν πέθανε σε νοσοκομείο.Η ιστορία του ράφτη ο οποίος προσπάθησε να πετάξει, είχε ως αποτέλεσμα τον χλευασμό και υπαινιγμούς σε γραπτά του 19ου αιώνα. Όταν ο Βίλχελμ Μπους σχεδίασε έναν άνδρα να πέφτει σε χείμαρρο στην εικονογραφημένη ιστορία του Μαξ και Μόριτζ, θα μπορούσε να βασιστεί σε κάποιου είδους συνειδητοποίηση από τους αναγνώστες του. Μέχρι το τέλος του αιώνα ο Ότο Λίλιενταλ απέδειξε πως η βαρύτερη από τον αέρα πτήση μπορεί να πραγματοποιηθεί. Μια ανακατασκευή της ιπτάμενης συσκευής του Μπέρμπλινγκερ βρίσκεται στο δημαρχείο του Ουλμ πάνω από την αίθουσα τέλεσης των πολιτικών γάμων. Υπάρχει ακόμη ένα αντίτυπο στο ισόγειο του κτιρίου Β του Πανεπιστημίου Εφαρμοσμένων Επιστημών του Ουλμ. Το 1986 αποδείχθηκε πως το ανεμόπτερο του Μπέρμπλινγκερ μπορούσε να πραγματοποιήσει σταθερή πτήση, αλλά ήταν εξαιρετικά αδύνατο να διασχίσει τον Δούναβη ακόμη και με πιο σύγχρονα ανεμόπτερα. Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ αφιέρωσε μια μπαλάντα στον Μπέρμπλινγκερ το 1934. Το 1979 γυρίστηκε η ταινία Der Schneider von Ulm (Ο ράφτης από το Ουλμ), σχετικά με την ζωή του Άλμπρεχτ Μπέρμπλινγκερ.
Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα

Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα ή Σρεκ 4 (αγγλικά: Shrek Forever After ή Shrek 4) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων. Προβλήθηκε το 2010 και είναι η τέταρτη και η τελευταία ταινία της Σειράς ταινιών Σρεκ. Πριν από αυτή έχουν προβληθεί στους κινηματογράφους οι ταινίες Σρεκ, Σρεκ 2 και Σρεκ ο Τρίτος. Παράχθηκε από τον Τζίνα Σεΐ (Gina Shay) για την Dreamworks S.K.G. και διανεμήθηκε από την Paramount Pictures. Ξεκίνησε να προβάλλεται στους κινηματογράφους των ΗΠΑ στις 21 Μαΐου το 2010. Όπως και οι τρεις πρώτες ταινίες έτσι και αυτή βασίζεται σε θέματα παραμυθιών. Ήταν υποψήφια για την Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων στα Βραβεία Kids Choice 2010.

 Ο Σρεκ πλέον ζει μαζί με την οικογένεια του.Κουρασμένος από την οικογενειακή ρουτίνα, ο Σρεκ αναπολεί την εποχή που ήταν μόνος του.Για τον σκοπό αυτόν έρχεται σε συμφωνία με τον Ραμπελστίλτσκιν, έναν απατεώνα που του υπόσχεται μια 24ωρη επιστροφή στην παλιά του ζωή. Χωρίς να το καταλάβει, ωστόσο, τον παγιδεύει σε μια καινούργια, εφιαλτική πραγματικότητα. Μάικ Μάιερς στο ρόλο του Σρεκ Κάμερον Ντίαζ το ρόλο της Πριγκίπισσας Φιόνας Έντι Μέρφι στο ρόλο του Γάιδαρου Αντόνιο Μπαντέρας στο ρόλο του Γάτου Σπιρουνάτου Γουόλτ Ντορν στο ρόλο του Ραμπελστίλτσκιν Κόνραντ Βέρνον - Μπίσκο/Φούρναρης Άρον Γουόρνερ στορόλοτου Κακού Λύκου Τζον Κλιζ στο ρόλο του Βασιλιά Χάρολντ Τζούλι Άντριους στο ρόλο της Βασίλισσας Λίλιαν Κρις Μίλερ - Ο Μαγικός Καθρέφτης/Τζεπέτο Γιάννης Στεφόπουλος - Σρεκ Μαρία Ζερβού - Φιόνα Λυκούργος Μαρκούδης - Γάιδαρος Τηλέμαχος Κρεβάικας - Γάτος Σπιρουνάτος Χρήστος Θάνος - Ραμπελστίλτσκιν Σπύρος Μπιμπίλας - Μπίσκο Τάσος Κωστής - Βασιλιάς Χάρολντ Πέρυ Ποράβου - Βασίλισσα Λίλιαν Νίκος Ιωαννίδης - Μπρόγκαν Βασίλης Αξιώτης - Κούκι Δημήτρης Δημόπουλος - Φούρναρης Ηλίας Ματάμης - Πινόκιο Γιάννης Πάζιος - Μπουμπούκος Σοφία Τσάκα - Άμπερ Άντρια Ράπτη - Τζωρτζέτ Βίνα Παπαδοπούλου - Γκρέτσεντ/ΓκριζέλνταΣυμμετέχουν Αφροδίτη Αντωνάκη, Αυγερινός Σουλόπουλος, Γιάννης Υφαντής, Μανώλης Γιούργος, Κώστας Μπακάλης, Σταύρος Μαυρίδης, Ντίνος Σούτης, Μαριάννα Παπασάββα, Γιώργος Ματαράγκας, Πέτρος Σπυρόπουλος, Ιφιγένεια Στάικου, Δημήτρης Βουλαρίδης, Βασιλική Σούτη, Ζωή Κατσάτου & Γιάννης Βουλαρίδης Σκηνοθετική Επιμέλεια: Σοφία Τσάκα Μετάφραση: Ρένα Βασταρδή Προσαρμογή: Σοφία Τσάκα Στίχοι: Ηλίας Ματάμης, Φοίβος Μουσική Επιμέλεια: Ηλίας Αχλαδιώτης Επίσημη ιστοσελίδα Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα
Καρυοφυλλένιο

Το καρυοφυλλένιο, συντακτικά γνωστό ως (−)-β-καρυοφυλλένιο, είναι φυσικό δικυκλικό σεσκιτερπένιο, που αποτελεί συστατικό πολλών φυσικών αιθέριων ελαίων, ιδιαίτερα του γαρυφαλέλαιου, ελαίου από τους μίσχους και τα άνθη του είδους Syzygium aromaticum (γαρύφαλλο), επίσης ανευρίσκεται στο αιθέριο έλαιο του είδους Cannabis sativa, στο δεντρολίβανο, και τον λυκίσκο.

 Απαντάται συνήθως ως μείγμα από κοινού με το ισοκαρυοφυλλένιο (το ισομερές του, που είναι διπλού δεσμού cis) και επίσης μαζί με το α-χουμουλένιο, ένα ισομερές του με ανοιχτό δακτύλιο. Το καρυοφυλλένιο είναι αξιοσημείωτο για το ότι έχει έναν δακτύλιο κυκλοβουτανίου, καθώς και έναν trans -διπλό δεσμό σε έναν 9-μελή δακτύλιο, που σημειωτέον και τα δύο είναι εξαιρετικά σπάνια στη φύση. Το καρυοφυλλένιο είναι μια από τις χημικές ενώσεις που συμβάλλει στο άρωμα του μαύρου πιπεριού.Η πρώτη ολική σύνθεση του καρυοφυλλενίου έγινε το 1964 από τον οργανικό χημικό EJ Corey και θεωρήθηκε ως μια από τις κλασικές επιδείξεις των δυνατοτήτων της συνθετικής οργανικής χημείας για εκείνη την εποχή. Η μέση ποσότητα καρυοφυλλενίου που απαντάται (κ.β.) στο αιθέριο έλαιο κάθε φυσικής πηγής δίνεται παρακάτω: Κάνναβη (Cannabis sativa) [3,8–37,5% του αιθέριου ελαίου άνθους κάνναβης] Μαύρο κύμινο (Carum nigrum) [7,8%] Γαρύφαλλο (Syzygium aromaticum [1,7–19,5% αιθέριο έλαιο μπουμπουκιού γαρύφαλλου] Λυκίσκος (Humulus lupulus) [5,1–14,5%] Βασιλικός (Ocimum spp.) [5,3–10,5% O. gratissimum, 4,0–19,8% O. micranthum] Ρίγανη (Origanum vulgare) [4,9–15,7%] Μαύρο πιπέρι (Piper nigrum) [7,29%] Λεβάντα (Lavandula angustifolia) [4,62-7,55% του ελαίου λεβάντας] Δεντρολίβανο (Rosmarinus officinalis) [0,1–8,3%] Κανέλα (Cinnamomum zeylanicum) [6,9–11,1%] Malabathrum (Cinnamomum tamala) [25,3%] Υλάνγκ-υλάνγκ(Cananga odorata) [3,1–10,7%] Έλαιο Copaiba (Copaifera)
Φρέντι Μπελέρης

O Φρέντι Μπελέρης (αλβανικά: Fredi Beleri‎, πλήρες όνομα Διονύσιος-Άλφρεντ Μπελέρης (αλβανικά: Dhionisios Alfred Beleri‎), γενν. 1972, Χειμάρρα, Αλβανία) είναι Βορειοηπειρώτης αυτοδιοικητικός πολιτικός, ο οποίος τον Μάιο του 2023 εκλέχθηκε δήμαρχος της Χειμάρρας στην Αλβανία.

 Γεννήθηκε στη Χειμάρρα, όπου και μεγάλωσε. Προέρχεται από φτωχή οικογένεια και από νεαρή ηλικία ενεπλάκη με την αυτοδιοίκηση διεκδικώντας και υπερασπιζόμενος τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία όπως και καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης. Μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας, εγκαταστάθηκε αρχικά στη Ζάκυνθο και στη συνέχεια στην Αθήνα. Ο Μπελέρης σπούδασε στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σχέσεων στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ενώ έχει εργαστεί και ως υδραυλικός και δημιούργησε στην Ελλάδα τη δική του επιχείρηση.Το 2015 εξελέγη αντιπρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της Δ.Ε.Ε.Ε.Μ. ΟΜΟΝΟΙΑ και την ίδια χρονιά διεκδίκησε - για πρώτη φορά - τον Δήμο Χειμάρρας χωρίς όμως να επικρατήσει. Τον Μάιο 2023, δύο ημέρες πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές, συνελήφθη με την κατηγορία της εξαγοράς ψήφων. Το δικαστήριο του Αυλώνα, όπου παραπέμφθηκε από τον περιφερειακό εισαγγελέα, δήλωσε αναρμόδιο για την υπόθεση και την παρέπεμψε στην Ειδική Εισαγγελία κατά της Διαφθοράς, με τον Μπελέρη να παραμένει προφυλακισμένος. Η αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Αλβανία παρακολουθεί στενά την εν λόγω υπόθεση.Τον Μάιο 2023, ο Ιλί Μανιάνι, πρώην υπουργός Δικαιοσύνης της Αλβανίας την περίοδο 2015-2017, κατήγγειλε την κυβέρνηση του Έντι Ράμα για τη σύλληψη του Μπελέρη, κάνοντας λόγο για «φιάσκο» και «παρέμβαση στις ελεύθερες εκλογές». Τον Μάρτιο 1995, ο Μπελέρης ήταν ένα από τα επτά άτομα που συνελήφθησαν από Έλληνες συνοριοφύλακες κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα με Καλάσνικοφ και θεωρήθηκε ότι σχεδίαζαν επίθεση σε αλβανικό στρατιωτικό στόχο, παρόμοια με επίθεση της οργάνωσης ΜΑΒΗ την προηγούμενη χρονιά. Οι συλληφθέντες κατηγορήθηκαν για πλημμελήματα και σε δίκη σε δεύτερο βαθμό, που έγινε κεκλεισμένων των θυρών, τους επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 18 έως 20 μήνες για οπλοκατοχή.
Γουσταύα Καρολίνα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς

Η γουσταύα-Καρολίνα, γερμ.: Gustave Caroline von Mecklenburg-Strelitz (12 Ιουλίου 1694 - 13 Απριλίου 1748) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.

 Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Aδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Mεκλεμβούργου και της πρώτης συζύγου του Μαρίας, κόρης του Γουσταύου-Αδόλφου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ. Ήταν μια νεότερη αδερφή του Aδόλφου-Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Μέσω του τρίτου γάμου του πατέρα της, ήταν θεία της Καρλόττας, συζύγου τού Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου. Στις 13 Νοεμβρίου 1714 η Γουσταύα-Καρολίνα παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Χριστιανό-Λουδοβίκο Β΄ δούκα του Mεκλεμβούργου-Σβερίν. Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκράμποβ και της συζύγου του Χριστίνας-Βιλελμίνης της Έσσης-Χόμπουργκ. Ο Χριστιανός-Λουδοβίκος Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας του Μεκλεμβούργου το 1747, έναν χρόνο πριν από το τέλος της Γουσταύας-Καρολίνας. Είχαν πέντε παιδιά: Φρειδερίκος Β΄ (1717–1785), δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Λουδοβίκος (1725–78), δούκας του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Ουλρίκα-Σοφία (1723–1813). Λουίζα (1730). Αμαλία (1732–1775).
243

Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 243 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο Το έτος 243 (CCXLIII) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Αρριανού και Πάππου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 996 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 243 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.

 Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία Μάχη της Θεοδοσιούπολης: ένα ρωμαϊκό στράτευμα υπό τις οδηγίες του Τιμησίθεου κερδίζει τους Πέρσες στην Θεοδοσιούπολη (Συρία). Ο βασιλιάς Σαπώρης ο Α' τρέπεται εις άτακτον φυγήν στον Ευφράτη. Ο Τιμησίθεος αρρωσταίνει και πεθαίνει κάτω από ύποπτες συνθήκες. Ο Σαπώρης ο Α' υποχωρεί στην Περσία, παραδίδοντας όλα τα εδάφη που είχε αποκτήσει. Ο Αυτοκράτορας Γορδιανός ο Γ' διορίζει τον Φίλιππο τον Άραβα ως νέο δικό του πραιτωριανό και συνεχίζει με την εκστρατεία του στην Μεσοποταμία. Το Κόχορς Ι Ουμπιόρουμ, το φρούριο στο κάστρο της Καπιντάβας στην επαρχία Σκυθίας, αντικαθίσταται από το Κόχορς Ι Γκερμανόρουμ Τσίβιουμ Ρομανόρουμ έως το τέλος του 3ου αιώνα μ.Χ. Νοτιοανατολική Ασία Ο Φαν Τσαν του Φουνάν αποστέλλει φόρο τιμής στην Κίνα. Σαν Λιάνγκ, Κινέζος αυτοκράτορας του κράτους Ανατολικού Γου (πεθαίνει το 260) Γκου Γιονγκ, Κινέζος αξιωματούχος και λόγιος στο κράτος Ανατολικό Γου (γεννιέται το 168) Τιμησίθεος, συμβουλάτορας και πραιτωριανός (γεννιέται το 190)
Αχερνάρ

Ο Αχερνάρ είναι ο αστέρας α (άλφα) του αστερισμού Ηριδανού, ο alpha Eridani (α Eri). Είναι ο φωτεινότερος αστέρας (δηλαδή με το μικρότερο φαινόμενο μέγεθος) στον αστερισμό αυτό και ο δέκατος σε φωτεινότητα απλανής αστέρας ολόκληρου του νυκτερινού ουρανού. Βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο του Ηριδανού, και για τον λόγο αυτό είναι αόρατος από την Ελλάδα, όπως και από το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου ημισφαιρίου της Γης. Από το νότιο ημισφαίριο, ωστόσο, ξεχωρίζει ιδιαίτερα, καθώς είναι ψηλά στον νυκτερινό ουρανό τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, όταν οι άλλοι λαμπροί νότιοι αστέρες βρίσκονται χαμηλά στον ορίζοντα.

 Το όνομα αυτό (Achernar), όπως και οι παραλλαγές του Achenar, Acharnar, Acharnahar και Acharnarim, προέρχεται από την αραβική φράση Al Akhir al Nahr (آخر النهر), που σημαίνει «το Τέλος του Ποταμού», από τη θέση του στον αστερισμό. Το όνομα αυτό δόθηκε αρχικώς από τους Άραβες στον σημερινό θ Ηριδανού, που τον θεωρούσαν τον ακραίο. Παρόμοια, ο Bayer τον αποκαλεί και Enar, ο Καίσιος Acarnar, ο Riccioli Acarnaharim και Acharnaar, ο Scaliger Acharnarin και ο Schickard Achironnahri. Ο Πτολεμαίος δεν αναφέρει τον Αχερνάρ, καθώς, παρότι σήμερα είναι ορατός από την Αλεξάνδρεια, στην εποχή του δεν ήταν. Οι Κινέζοι αστρονόμοι ονόμαζαν τον Αχερνάρ Shuǐwěiyī, δηλαδή «Πρώτο του Στριφτού Ρυακιού». Μολονότι ο Αχερνάρ είναι νάνος αστέρας που ανήκει στην Κύρια Ακολουθία, εξαιτίας της υψηλής του επιφανειακής θερμοκρασίας (14.500 K) έχει βολομετρική λαμπρότητα 3.300 φορές μεγαλύτερη από την ηλιακή, δηλαδή ακτινοβολεί 3.310 φορές περισσότερη ενέργεια στη μονάδα του χρόνου από τον Ήλιο, κυρίως στο υπεριώδες ως κυανός αστέρας που είναι. Η μάζα του εκτιμάται ότι είναι εξαπλάσια έως οκταπλάσια της μάζας του Ήλιου και η διάμετρός του δέκα φορές μεγαλύτερη, επομένως ο όγκος του είναι χίλιες περίπου φορές μεγαλύτερος από τον όγκο του Ήλιου (στο όριο μεταξύ νάνου και υπογίγαντα). Το απόλυτο μέγεθος του Αχερνάρ είναι −2,77. Ο Αχερνάρ είναι ελαφρώς μεταβλητός αστέρας, του τύπου του «λ Ηριδανού». Σημαντικότερο χαρακτηριστικό του ωστόσο είναι η ταχύτατη περιστροφή του περί τον άξονά του, που τον καθιστά το λιγότερο σφαιρικό άστρο του Γαλαξία που έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα: Περιστρέφεται με γραμμική ταχύτητα 225 ως 300 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο στον ισημερινό του, και η ισημερινή του ακτίνα είναι πάνω από μιάμιση φορά μεγαλύτερη από την πολική του ακτίνα. Το φάσμα του Αχερνάρ είναι ιδιόμορφο με έντονες γραμμές εκπομπής. Η ηλικία του Αχερνάρ εκτιμάται σε 100 ως 500 εκατομμύρια χρόνια (το 1/50 ως το 1/10 της ηλιακής). Ο αστέρας απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα με ταχύτητα 16 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (58.000 χιλιόμετρα την ώρα) και εμφανίζει ιδία κίνηση 0,101 δευτερόλεπτο της μοίρας ανά έτος. Κατάλογος αστέρων του Ηριδανού Ο Αχερνάρ στο solstation.com Ο Αχερνάρ στο absoluteastronomy.com Ερευνητική εργασία του 2006: Surface temperature and synthetic spectral energy distributions for rotationally deformed stars
Ισαβέλλα Φερδινάνδη της Ισπανίας

Η Ισαβέλλα Φερδινάνδη (ισπαν. Isabel Fernanda de Borbón y de las Dos Sicilias, 18 Μαΐου 1821 - 8 Μαΐου 1897) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν κόρη του Πρίγκιπα της Ισπανίας & Δούκα του Κάδιθ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Γκουρόβσκι.

 Η Ισαβέλλα Φερδινάνδη Ιωσηφίνα Αμαλία ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου δε Πάουλα, Δούκα του Κάδιθ, και της Λουίζας Καρλόττας των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών. Παντρεύτηκε το 1841 τον εκπαιδευτή ιππασίας της, τον Πολωνό Ιγκνάτιους, Κόμη του Γκουρόβσκι. Δεν απέκτησαν απογόνους. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. pp. 9, 96.
416 Βατικάνα

Η Βατικάνα (Vaticana) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,89. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τον Λόφο του Βατικανού.

 Η διάμετρος της Βατικάνας υπολογίσθηκε σε 85,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 654 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,169 (από δεδομένα του IRAS). Η Βατικάνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 22 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Γεώργιος Αστερίου (βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδας)

Για τον αγωνιστή του 1821, δείτε Γεώργιος ΑστερίουΟ Γεώργιος Ν. Αστερίου (1890 - 24 Μαρτίου 1950) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής και ως αντιπρόεδρος του ελληνικού κοινοβουλίου.

 Γεννήθηκε το 1890, γιος του Νικολάου Αστερίου. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος με τη σύμπραξη των Συντηρητικών στις εκλογές του 1926 χωρίς να εκλεγεί, καθώς έλαβε 918 ψήφους.Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Φθιωτιδοφωκίδος στις εκλογές του 1936 με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεξελέγη το 1946 με ον Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Λαϊκό Κόμμα) με 8.004 ψήφους. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Βουλής από τις 6 Οκτωβρίου 1948 ως τις 31 Οκτωβρίου 1949.Ήταν γνωστός ως ανεκδοτολόγος, καθώς συνήθιζε να διηγείται ανέκδοτα με πρωταγωνιστές πολιτικούς.Σύζυγός του ήταν η αδερφή του δικηγόρου της Λαμίας και τελευταίου απογόνου της οικογένειας Τσάλλη, Κωνσταντίνου Τσάλλη.Ο Γεώργιος Αστερίου πέθανε στις 24 Μαρτίου 1950.
Καϊχοσρό του Μουχράνι

Ο Kαϊχοσρό, γεωργιανά: ქაიხოსრო მუხრანბატონი Kαϊχοσρό Μουχρανμπατόνι, (απεβ. στις 3 Οκτωβρίου 1629) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας (tavadi) τού Οίκου τού Μουχράνι, κύριου κλάδου τού βασιλικού Οίκου των Μπαγκρατιόνι τού Κάρτλι. Ήταν πρίγκιπας (Mukranbatoni) τού Moυχράνι, ex officio διοικητής τού μπανάτου τού Σίντα (Έσω) Κάρτλι και αντιβασιλιάς τού Kάρτλι από το 1625 έως το 1626. Κατά τη διάρκεια τού εμφυλίου πολέμου το 1626, ο Kαϊχοσρό τάχθηκε στο πλευρό τού Γκιόργκι Σαακάτζε εναντίον τού Tεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι και τον ακολούθησε εξόριστος στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου και οι δύο, μετά από τρία χρόνια στρατιωτικής υπηρεσίας, κατηγορήθηκαν για προδοσία και θανατώθηκαν.

 Ήταν γιος του Βαχτάνγκ Α΄ και νεότερος αδελφός τού Τεϊμουράζ Α΄, με το τέλος τού οποίου στη μάχη της Μαράμπντα εναντίον τού Σαφαβιδικού Ιράν τον διαδέχθηκε στο φέουδο τού Μουχράνι το 1625. Ο Kαϊχοσρό συμμάχησε με τον πολέμαρχο Γκιόργκι Σαακάτζε, ο οποίος τον βοήθησε να γίνει αντιβασιλέας τού Κάρτλι κατά τη διάρκεια της αντι-ιρανικής εξέγερσης, προς θλίψη τού αντιπάλου του Ζουράμπ, δούκα τού Αράγκβι. Ο Ζουράμπ, καχύποπτος για τα σχέδιά τους, έτεινε να πιστεύει ότι ο αδελφός τού Γκιόργκι, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την κόρη τού Καϊχοσρό, ήταν μέρος μίας συνωμοσίας εναντίον του, τύφλωσε τον Γκιόργκι και έκανε συμμαχία με τον Τεϊμουράζ Α΄ τού Καχέτι, την οποία ο Σαακάτζε προσπάθησε να αποτρέψει, ανεβαίνοντας στον θρόνο τού Κάρτλι. Η διάσπαση στις τάξεις των γεωργιανών ευγενών εκφυλίστηκε σε εμφύλιο πόλεμο το 1626. Ο Σαακάτζε και ο Kαϊχοσρό ηττήθηκαν από τον Tεϊμουράζ και το κόμμα του στο Μπαζαλέτι και κατέφυγαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπου τέθηκαν στη στρατιωτική υπηρεσία τού σουλτάνου. Ο Μουχράνι ανελήφθη από τον Τεϊμουράζ Α΄ και δόθηκε στην κατοχή τού γιού του Δαβίδ, ενώ τα παιδιά και οι ανιψιοί του Καϊχοσρό κατέφυγαν στη δυτική Γεωργία, στο βασίλειο τού Ιμερέτι. Ο Σαακάτζε και ο Kαϊχοσρό έπεσαν και οι δύο θύματα δολοπλοκιών στην οθωμανική αυλή. Κατηγορήθηκαν για προδοσία και αποκεφαλίστηκαν με εντολή τού μεγάλου βεζίρη Γαζή Χουσρέφ Πασά το 1629. Νυμφεύτηκε την Tινατίν (απεβ. το 1627), κόρη τού Mαμία Β΄ Γκουριέλι, πρίγκιπα της Γκουρία. Είχαν τους πρίγκιπες: Aσοτάν Β΄ (απεβ. 1697), πρίγκιπας του Mουχράνι (1688–1692). Βαγράτ (άκμασε 1618-1622). Νυμφεύτηκε την Κετεβάν, κόρη τού πρίγκιπα Παρεμούζ Aμιλκαβάρι, και απέκτησε δύο γιους, τον Σίμωνα/Σβίμον και τον Nικόλαο/Νικολόζ (μελλοντικό επίσκοπο Μπολίνσι). Οι απόγονοί του άκμασαν μέχρι το 1795. Δομέντιος Γ΄ (απεβ. 1676), Καθολικός Πατριάρχης Γεωργίας ως Δομέντιος Γ΄ (1660–1676). Δεδισιμέδη (απεβ. 1671), παντρεύτηκε τον Παπούνα Τσιτσισβίλι (απεβ. 1663), πρίγκιπα τού Κάτω Σατσιτσιάνο. Ελένη (απεβ. μετά το 1675), παντρεύτηκε τον Γεώργιο (απεβ. μετά το 1647), γιο τού Νουγκζάρ Α΄, δούκα του Αράγκβι. Tινατίν, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ηλία/Eλιζμπάρ Νταβιτισβίλι.
Ταχυμεταφορές

Οι ταχυμεταφορές (αγγλικά: courier services), καλύπτουν μια περιοχή δραστηριότητας μεταξύ απλού ταχυδρομείου και μεταφορικής εταιρείας. Παρέχουν εξειδικευμένες υπηρεσίες για να καλύψουν τις ανάγκες των χρηστών (αποστολέων και παραληπτών)και είναι ακριβότερες από τις υπηρεσίες του απλού ταχυδρομείου και των μεταφορικών εταιρειών, παρέχοντας για κάθε πελάτη ταχύτερη και εξειδικευμένη εξυπηρέτηση. Παρέχονται ειδικές υπηρεσίες εντός πόλης, σε μικρή ή μεγάλη γεωγραφική περιοχή μιας χώρας ή και σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο είναι οι UPS και FedEx στην Αμερική και η DHL στην Ευρώπη.

 Στην αρχαιότητα, τα μηνύματα μεταφέρονταν με δρομείς, με περιστέρια και γεράκια, ενώ ο θεός Ερμής ήταν μεταξύ άλλων και αγγελιαφόρος των θεών. Όταν ο άνθρωπος άρχισε να χρησιμοποιεί τα άλογα για διάφορες υπηρεσίες, αυτό έγινε και το μέσο μεταφοράς των ταχυδρόμων. Σήμερα οι ταχυδρόμοι στις πόλεις χρησιμοποιούν το ποδήλατο και το μοτοποδήλατο καθώς και μικρά αυτοκίνητα (αγγλικά: van). Για τις μεγάλες αποστάσεις, χρησιμοποιούν φορτηγά αυτοκίνητα, πλοία και αεροπλάνα. Για την λειτουργία των υπηρεσιών courier χρησιμοποιούνται κέντρα διαλογής, ειδικές διαδρομές (άξονες), ειδικά συστήματα παρακολούθησης και εντοπισμού (ΕΣΠΕΤΑ) και Συνοδευτικού Δελτίου Ταχυμεταφοράς (ΣΥΔΕΤΑ). Οι ταχυμεταφορές στην Ελλάδα, είναι ένας σχετικά πρόσφατος κλάδος στον χώρο των μεταφορών και ταχυδρομικών υπηρεσιών. Υπάγεται στην εποπτική αρχή Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) στην οποία υπάγονται τα Ταχυδρομεία και οι Τηλεπικοινωνίες. Ελέγχεται από το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών. Οι μεγαλύτερες εταιρείες ταχυμεταφορών στην Ελλάδα είναι οι ACS COURIER, η elta-courier η ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ, Αρχειοθετήθηκε 2018-08-15 στο Wayback Machine. η SPEEDEX, η COURIER CENTER , η Svuum και η EASY MAIL. Η ΕΕΤΤ έχει αδειοδοτήσει περισσότερες από 350 εταιρείες ταχυμεταφορών σε όλη την Ελλάδα. Το νομοθετικό πλαίσιο καθορίζεται κυρίως από τον Νόμο 2668/98 (ΦΕΚ 282/18-12-98) Οργάνωση του τομέα με παροχή Ταχυδρομικές Υπηρεσίες. Ταχεία μεταφορά Φακέλων και μικροδεμάτων Με πιστοποίηση παράδοσης (υπογραφή) Με δυνατότητα εντοπισμού της πορείας τους (tracking) Άδεια από την ΕΕΤΤ και Ύπαρξη Συστήματος Διαχείρισης και Εντοπισμού Ταχυδρομικών Αντικειμένων (ΣΥΔΕΤΑ) και Συνοδευτικού Δελτίου Ταχυμεταφοράς (ΣΥΔΕΤΑ). ΕΕΤΤ (Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων)
Γλώσσα Σκοπέλου

Η Γλώσσα είναι χωριό της νήσου Σκοπέλου του Νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού και είναι έδρα της ομώνυμης Δημοτικής Κοινότητας που σήμερα υπάγεται στον Δήμο Σκοπέλου. Στη Δημοτική Κοινότητα Γλώσσης, εκτός του χωριού της Γλώσσης υπάγονται δύο οικισμοί, το Λουτράκι και το Αθέατο. Επίνειο της Γλώσσας είναι το Λουτράκι. Το 1960, το χωριό διέθετε Δημοτικό σχολείο, Τηλεφωνείο (3Τ) και αριθμούσε 1.842 κατοίκους. Κατά την παλαιότερη διοικητική διαίρεση του νησιού αποτελούσε ιδιαίτερη Κοινότητα, που περιλάμβανε τη Γλώσσα και το Κλήμα. Η Γλώσσα σήμερα διαθέτει Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο με Λυκειακές τάξεις. Παλαιότερη ονομασία της Κοινότητας ήταν «Πλατάνα». Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011, ο μόνιμος πληθυσμός ήταν 993 κάτοικοι.

 Στην ευρύτερη περιοχή της Γλώσσας έχουν εντοπιστεί οχυρωμένες αρχαίες αγροικίες στις θέσεις "Mαυραγάνι", "Eλληνικό", "Σεντούκα", "Πρίονας", "Άγιος Γεώργιος", "Άγιος Ταξιάρχης", "Ράχη-Κονιάρη" και "Μαυράκι", ενώ μεμονωμένες εγκαταστάσεις βρίσκονται στις θέσεις "Λιβαδάκι", "Λιμωνάρι" και "Άγιοι Απόστολοι".Σε απόσταση περίπου οκτώ χιλιομέτρων από το χωριό, στην πλαγιά του βουνού που είναι κατάφυτη με σχίνα και κουμαριές, στο ακρωτήριο Γουρούνι, δεσπόζει ο ομώνυμος φάρος που χτίστηκε το 1889. Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό κτίσμα, συνολικού ύψους 17,8 μέτρων περίπου μαζί με τον φωτιστικό κλωβό. Το 1996 χαρακτηρίστηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Στο διήγημά του Η νοσταλγός, ο Σκιαθίτης Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης αναφέρει τη Γλώσσα ως «το ψηλό χωριό», ενώ ο εξάδελφός του, Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, την περιγράφει ως «αμπελοφυτευτή περιοχή». Παραπομπή Το 1983 ξεκίνησε η διοργάνωση, από τον Πολιτιστικό και Εξωραϊστικό Σύλλογο Γλώσσας Σκοπέλου, των πολιτιστικών εκδηλώσεων "Λοΐζεια" προς τιμήν του μουσικοσυνθέτη Μάνου Λοΐζου. Οι εκδηλώσεις, τα πρώτα χρόνια, διαρκούσαν μια εβδομάδα με χορευτικές βραδιές, συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις. Με την πάροδο των ετών, η ονομασία των εκδηλώσεων άλλαξε με διάφορες ονομασίες — όπως π.χ. "Πολιτιστικό Καλοκαίρι", "Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών" κ.λπ. — ενώ η διάρκειά τους δεν ξεπερνά πλέον τις τρεις ημέρες. Όλα αυτά τα χρόνια ο ιστορικός σύλλογος της Γλώσσας έχει προσκαλέσει στις καλοκαιρινές του εκδηλώσεις καταξιωμένους καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων οι Γιώργος Νταλάρας, Γλυκερία, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Κώστας Μακεδόνας, Δημήτρης Μπάσης, Νίκος Γιαννάτος κ.ά. Νικόλαος Καπαδούκας, ναύτης αρμενιστής. Σκοτώθηκε από τουρκικά πυρά στα αιματηρά γεγονότα της Τηλλυρίας στην Κύπρο στις 8 Αυγούστου 1964. Γιώργος και Μαγδαληνή Μιτζελιώτη, βραβευθέντες Δίκαιοι των Εθνών Στέφανος και Μαγδαληνή Κορφιάτη, βραβευθέντες Δίκαιοι των Εθνών
NGC 1493

Ο NGC 1493 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας τύπου SBc στον αστερισμό Ωρολόγιον. Έχει γωνιακή έκταση 3,6΄ x 3,4΄ (λεπτά της μοίρας) και φαινόμενο μέγεθος 11,1. Τον ανακάλυψε στις 2 Σεπτεμβρίου 1826 ο Τζέιμς Ντάνλοπ (James Dunlop).

 Δεδομένα για το NGC 1493 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 1493 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 1493 στο Wikimedia Commons
Μακάμπι Τελ Αβίβ (καλαθοσφαίριση)

Για τα υπόλοιπα αθλητικά τμήματα του συλλόγου, δείτε: Μακάμπι Τελ ΑβίβΗ Μακάμπι Τελ Αβίβ (εβραϊκά: מכבי תל אביב, αγγλικά: Maccabi Tel Aviv), γνωστή και ως Maccabi Playtika Tel Aviv για εμπορικούς λόγους, είναι ισραηλινή επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα το Τελ Αβίβ. Χρώματα της είναι το κίτρινο και το μπλε. Η ομάδα αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα και την Ισραηλινή 1η Εθνική Κατηγορία.

 Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Μακάμπι ιδρύθηκε το 1932 και εξελίχθηκε στην ισχυρότερη ομάδα των εγχώριων διοργανώσεων και μία από τις ισχυρότερες στις πανευρωπαϊκές διοργανώσεις. Η Μακάμπι έχει κατακτήσει έξι φορές την Ευρωλίγκα και έχει φτάσει άλλες οκτώ φορές μέχρι τον τελικό με αποτέλεσμα βάσει αυτών των επιτευγμάτων να είναι η τρίτη πιο πετυχημένη ομάδα στην ιστορία της διοργάνωσης. Ως «Χρυσή περίοδος» για την Μακάμπι θεωρείται η δεκαετία του 1980 αλλά και του 2000 όπου κατάφερε να αγωνιστεί έξι φορές κατά την διάρκειά τους, στον τελικό της Ευρωλίγκα και χαρακτηριζόταν ως υπερδύναμη για το Ευρωπαϊκό Μπάσκετ. Ακόμη, το 1980 κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Στις εγχώριες διοργανώσεις έχει κατακτήσει σχεδόν τα πάντα έχοντας στεφθεί πρωταθλήτρια στα 56 από τα 68 Πρωταθλήματα Ισραήλ και κυπελλούχος στα 45 από τα 58 Κύπελλα Ισραήλ. Επίσης, η ομάδα έχει συνολικά 6 Τριπλ Κρόουν. Η Μακάμπι Τελ Αβίβ έχει αλλάξει κατά καιρούς την ονομασία της με βάση τον εκάστοτε χορηγό. 1969–2008: Maccabi Elite Tel Aviv 2008–2015: Maccabi Electra Tel Aviv 2015–2020: Maccabi FOX Tel Aviv 2020–τώρα: Maccabi Playtika Tel Aviv Πρωταθλήματα Ισραήλ (56): 1954, 1955, 1957, 1958, 1959, 1962, 1963, 1964, 1967, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2009, 2011, 2012, 2014, 2018, 2019, 2020, 2021, 2023 Κύπελλα Ισραήλ (45): 1956, 1958, 1959, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1970, 1971, 1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990, 1991, 1994, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2021 Λιγκ Καπ Ισραήλ (10): 2007, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015, 2017, 2020, 2021, 2022 Πρωταθλήματα Ευρώπης (6) : 1977, 1981, 2001, 2004, 2005, 2014 Διηπειρωτικό Κύπελλο (1): 1980 Αδριατική Λίγκα (1): 2012 Φιναλίστ πρωταθλήματος Ευρώπης (9): 1980, 1982, 1987, 1988, 1989, 2000, 2006, 2008, 2011 Φάιναλ Φορ Ευρωλίγκας (12): 1988, 1989, 1991, 2000, 2001, 2002, 2004, 2005, 2006, 2008, 2011, 2014 Φιναλίστ κυπέλλου κυπελλούχων Ευρώπης (1): 1967 Τριπλ Κράουν (6): 1976-77, 1980-81, 2000-01, 2003-04, 2004-05, 2013-14 Επίσημος ιστότοπος (Εβραϊκά) (Αγγλικά)