IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τοξοβολία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1900 – Σε αροτροειδή στύλο

Η τοξοβολία σε αροτροειδή στύλο ήταν ένα από τα δύο αγωνίσματα τοξοβολίας σε στύλο στο πρόγραμμα της τοξοβολίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1900. Στον αγώνα που διεξήχθη στις 15 και 16 Ιουλίου, έλαβαν μέρος συνολικά 129 τοξοβόλοι από τρεις χώρες.

 Είναι γνωστά μόνο τα ονόματα των τριών κορυφαίων τοξοβόλων στην κατάταξη του αγωνίσματος. Υπήρχαν 126 ακόμη τοξοβόλοι, καθώς 129 αθλητές διαγωνίστηκαν στα δύο αγωνίσματα "σε στύλο" (γαλλικά: à la perche). Παραμένει όμως άγνωστο το αν όλοι αυτοί οι τοξοβόλοι συμμετείχαν και στα δύο αγωνίσματα, και αν όχι, δεν είναι γνωστό το πόσοι από αυτούς συμμετείχαν όντως στο καθένα. Ο Βέλγος Εμανουέλ Φουλόν βγήκε πρώτος, ενώ στη δεύτερη θέση ισοβάθμισαν ο Γάλλος Ωγκύστ Σερρουρί με τον Βέλγο Εμίλ Ντρουάρ. Παραμένει άγνωστη η τελική κατάταξη των αθλητών που κατέλαβαν τις άλλες θέσεις καθώς και όλες οι επιδόσεις στο αγώνισμα. International Olympic Committee medal winners database. De Wael, Herman. Herman's Full Olympians: Archery 1900. Sky Net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαρτίου 2007. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2014. Mallon, Bill (1998). The 1900 Olympic Games, Results for All Competitors in All Events, with Commentary. Jefferson, North Carolina: McFarland & Company, Inc., Publishers. ISBN 0-7864-0378-0.
Νομοσχέδια Τσιριμώκου

Τα Νομοσχέδια Τσιριμώκου ήταν σειρά νομοσχεδίων που κατατέθηκαν προς ψήφιση το 1913 από τον τότε Υπουργό Παιδείας (Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως) Ιωάννη Τσιριμώκο της κυβέρνησης των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου. Αφορούσαν στην μεταρρύθμιση της ελληνικής εκπαίδευσης, όπως είχε εξαγγελθεί στο πολιτικό πρόγραμμα των Φιλελευθέρων. Ήταν επεξεργασμένα από το Δημήτρη Γληνό, ο οποίος έγραψε και την εισηγητική έκθεση των νομοσχεδίων.

 Τα βασικότερα σημεία των νομοσχεδίων πρόβλεπαν τα εξής: Τα έτη υποχρεωτικής εκπαίδευσης θα αυξάνονταν σε έξι. Το Ελληνικό Σχολείο θα καταργούνταν και στη θέση του θα καθιερωνόταν το τριετές Αστικό Σχολείο. Το Γυμνάσιο θα γινόταν εξαετές και θα χωριζόταν σε δυο κύκλους. Τα μαθήματα θα ήταν κοινά τα δυο πρώτα χρόνια και κατόπιν θα χωριζόταν σε θεωρητικό (φιλολογικό) και πραγματικό (θετικό). Θα καταργούταν η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών στο Δημοτικό Σχολείο και το Αστικό Σχολείο. Στη θέση τους θα διδασκόταν η καθαρεύουσα. Θα δημιουργούνταν δίκτυο τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης.Ακόμα λαμβανόταν μέριμνα για ανέγερση σχολικών κτιρίων, για την πληρέστερη επιστημονική και παιδαγωγική κατάρτιση των διδασκόντων, ειδική μέριμνα για την εκπαίδευση των γυναικών και την καταπολέμηση του αναλφαβητισμού. Τα νομοσχέδια αυτά δεν ψηφίστηκαν, συναντώντας αντίδραση κυρίως για τη μείωση της διάρκειας του Γυμνάσιου και την κατάργηση της διδασκαλίας των αρχαίων. Η μεταρρύθμιση «μπήκε στο χρονοντούλαπο» όπως είπε ο Δημήτρης Γληνός, μέχρι την επόμενη προσπάθεια των Φιλελεύθερων το 1917.
Μαρία Φερδινάνδα της Σαξονίας

Η Μαρία Φερδινάνδη (γερμ. Maria Ferdinanda, 27 Απριλίου 1796 - 3 Ιανουαρίου 1865) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Διαδόχου της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Τοσκάνης.

 Η Μαρία Φερδινάνδη Αμαλία Ιαβερία Θηρεσία Ιωσηφίνα Άννα Νεπομύκενα Αλοϋσία Ιωάννα Βικεντία Ιγνατία Δομηνίκη Φραγκίσκη ντε Πάουλα Φραγκίσκη ντε Σαντάλ ήταν η δεύτερη κόρη του Μαξιμιλιανού, Διαδόχου της Σαξονίας, και της Καρολίνας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου της Πάρμας. Παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Γ΄ της Τοσκάνης· δεν απέκτησαν απογόνους. Toscana, Luise von (1911). My Own Story. London: Ballantyne & Company LTD. German Wikipedia, 3 February 2010.
Αετοχώρι Καρδίτσας

Το Αετοχώρι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Στεφανιάδος, της δημοτικής ενότητας Ανατολικής Αργιθέας, του δήμου Αργιθέας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας. Μέχρι το 1957 ο οικισμός ονομαζόταν Μαρκελέσι.

 Το Αετοχώρι είναι ορεινός οικισμός στο δυτικό τμήμα του νομού Καρδίτσας, στα χωριά της Αργιθέας. Βρίσκεται κοντά στα όρια με τον νομό Άρτας, στις ανατολικές κλιτύς της κορυφής «Αετός» (1.363 μ.) του Ασημίνικου όρους της Νότιας Πίνδου, κοντά στις όχθες του Πετριλιώτη ποταμού (Κουμπουριανίτικο ρέμα) παραπόταμου του Αχελώου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 900. Απέχει 76 χλμ. περίπου Δ.ΝΔ. της Καρδίτσας. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 ως Μαρκελέσικαι προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στεφανιάδας του νομού Καρδίτσας. Το 1957 μετονομάστηκε σε Αετοχώρι. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στεφανιάδας και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αθαμανών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Ανατολικής Αργιθέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αργιθέας. Η Μονή Κώστη νοτιοανατολικά του οικισμού. Είναι διαλυμένο μοναστήρι κτισμένο στις όχθες του Καμπουργιανίτικου (Πετριλιώτη) ποταμού και αφιερωμένο στην Γέννηση Θεοτόκου. Η ονομασία της είναι μονή Κώστη ή Κόστη και όχι Κωστή, όπως αναφέρεται λανθασμένα και, σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει στο καθολικό της, ιστορήθηκε το 1759 από τους μοναχούς Δανιήλ, Θεόκτιστο και Παρθένιο. Σήμερα σώζεται μόνο το καθολικό της, που είναι σταυρεπίστεγη βασιλική μετά τρούλου και πλάγιους χορούς. Διαθέτει αξιόλογες τοιχογραφίες και ξυλόγλυπτο τέμπλο. Σύμφωνα με την παράδοση την είχε επισκεφτεί ο Γεώργιος Καραϊσκάκης. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Κορφές», εκδ. ΕΟΣ Αχαρνών eetaa.gr https://www.katafylli.gr/index.php/arthra-apopsis/1191-to-aetoxori-markelesi-argitheas-kai-ta-toponymia-tou
Εθνόσημο της Μπουρκίνα Φάσο

Το εθνόσημο της Μπουρκίνα Φάσο περιέχει έναν θυρεό, που βασίζεται στη σημαία της χώρας. Πάνω από το θυρεό υπάρχει το όνομα της χώρας και από κάτω το εθνικό ρητό στα γαλλικά: Unité, Progrès, Justice, που σημαίνει Ενότητα, Πρόοδος, Δικαιοσύνη. Πριν από το 1997 το ρητό της Άνω Βόλτας ήταν το Unité, Travail, Justice (Ενότητα, Εργασία, Δικαιοσύνη). Το θυρεό βαστούν δύο λευκοί επιβήτορες (βαρβάτα άλογα). Το εθνόσημο αυτό είναι παρόμοιο με το παλαιό εθνόσημο (που είχε η Άνω Βόλτα με τη σημαία της χώρας να έχει αντικαταστήσει τη σημαία της Άνω Βόλτας στη μέση).

 Στα παλαιότερα χρόνια κατά την επανάσταση των Μπουρκιναμπέ επί καθεστώτος του Τόμας Σανκάρα ένα άλλο έμβλημα ήταν σε χρήση. Αυτό έδειχνε ένα παραδοσιακό εργαλείο σκαψίματος Νταμπά και ένα Καλάζνικοφ AK-47 με το ρητό La Patrie ou la Mort, nous vaincrons (Πατρίδα ή θάνατος, εμείς θα νικήσουμε.). Το εθνόσημο της Άνω Βόλτα έμοιαζε κάπως με το σημερινό εθνόσημο, με τη διαφορά στο μπλε φόντο του περίκλειστου θυρεού και στα χαραγμένα γράμματα "RHV" (République de Haute-Volta, δηλ. Δημοκρατία της Άνω Βόλτα), ενώ το σύνθημα ήταν Unité, Travail, Justice ("Ενότητα, Εργασία, Δικαιοσύνη"). Το εθνόσημο του 1984 Αρχειοθετήθηκε 2009-03-18 στο Wayback Machine.
Αλ Ζαβράα ΣΚ

Η Αλ Ζαβράα (αραβικά: الزوراء) είναι αθλητικό σωματείο στη Βαγδάτη του Ιράκ. Χρώματα του συλλόγου είναι το πορτοκαλί και το μαύρο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Φυσική έδρα της ομάδας αποτελεί το Στάδιο Αλ Ζαβράα, χωρητικότητας 15.000 θεατών. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Στάδιο Αλ Σαμπάμπ, χωρητικότητας 34.200 θεατών.

 Ο αθλητικός σύλλογος «Αλ Ζαβράα» ιδρύθηκε στη Βαγδάτη το 1969. Τελευταία ενημέρωση: 12 Αυγούστου 2018.Πρωτάθλημα ΙράκΠρωταθλήτρια (14): 1975–76, 1976–77, 1978–79, 1990–91, 1993–94, 1994–95, 1995–96, 1998–99, 1999–2000, 2000–01, 2005–06, 2010–11, 2015–16, 2017–18Α΄ Κατηγορία ΙράκΠρωταθλήτρια (1): 1974–75Κύπελλο ΙράκΚυπελλούχος (15): 1975–76, 1978–79, 1980–81, 1981–82, 1988–89, 1989–90, 1990–91, 1992–93, 1993–94, 1994–95, 1995–96, 1997–98, 1998–99, 1999–2000, 2016–17Σούπερ Καπ ΙράκΝικήτρια (4): 1998, 1999, 2000, 2017 Επίσημος ιστότοπος
Μνημείο της Νίκης (Στεπανακέρτ)

Το Μνημείο της Νίκης (γνωστό και ως Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη) είναι μνημείο το οποίο βρίσκεται στο Στεπανακέρτ, έχει μορφή οβελίσκου και είναι μέρος του συγκροτήματος των Μνημείων του Στεπανακέρτ το οποίο τιμά τη μνήμη των ντόπιων που πέθαναν πολεμώντας στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο αλλά και άλλες ένοπλες συγκρούσεις.

 Το Μνημείο της Νίκης κατασκευάστηκε και ολοκληρώθηκε το 1945. Στο συγκρότημα μνημείων τοποθετήθηκε ένας οβελίσκος εις μνήμην των 22.000 κατοίκων της Αυτόνομης Περιφέρειας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (τμήμα της Αζερικής ΣΣΔ) που σκοτώθηκαν πολεμώντας στα μέτωπα Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Το ύψος του οβελίσκου φτάνει τα 21 μέτρα. Στον απέναντι λόφο υπάρχει ένας μαζικός τάφος, στον οποίο έχουν ταφεί τα λείψανα γηγενών στρατιωτών που σκοτώθηκαν πολεμώντας στον Β΄ ΠΠ. Το συγκρότημα των μνημείων περιλαμβάνει επίσης ένα σιντριβάνι, χτισμένο στον ρυθμό της παραδοσιακής αρμενικής αρχιτεκτονικής. Στο μνημείο υπάρχει ένα βάθρο από γρανίτη, πάνω στο οποίο υπάρχει ένα ανάγλυφο με χαραγμένα τα ονόματα και τα πορτρέτα Αρμενίων στρατιωτών που πολέμησαν στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο και παρασημοφορήθηκαν με το παράσημο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης. Από το 1945 έως το 1990 το μνημείο ανήκε στις αρχές της αυτόνομης περιφέρειας του Ναγκόρνο Καραμπάχ της Αζερικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Από το 1991 το μνημείο ανήκει στις αρχές της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (επίσημα γνωστή ως Δημοκρατία του Αρτσάχ από το 2017). Πιο πρόσφατα, οι αρχές της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ προσέθεσαν ένα νέο τμήμα στο συγκρότημα των μνημείων, το οποίο αποτελείται από ένα νεκροταφείο στο οποίο θάφτηκαν τα λείψανα στρατιωτών της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ που σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ Κατά τους εορτασμούς για την Ημέρα της Νίκης συγκεντρώνονται στο μνημείο οι ντόπιοι βετεράνοι του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου καθώς και οι ντόπιοι βετεράνοι του Αφγανικού πολέμου. Κάθε 15 Φεβρουαρίου, οι «Αφγανοί» (δηλ. οι στρατιώτες από την Αυτόνομη Περιφέρεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ που συμμετείχαν στον Σοβιετοαφγανικό πόλεμο του 1979 - 1989) αφήνουν λουλούδια προς τιμήν των 228 στρατιωτών από την αυτόνομη περιφέρεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ που συμμετείχαν στον πόλεμο. Επτά από αυτούς σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Νότα

Στη μουσική, η νότα (ή φθογγόσημο ή και φθόγγος), και ιδιαίτερα στο δυτικό κομμάτι της εν λόγω τέχνης, είναι μια θεμελιώδης έννοια με διπλή σημασιολογία: Είναι τα σύμβολα που χρησιμοποιούνται στη μουσική σημειογραφία για να αναπαραστήσουν το τονικό ύψος και τη διάρκεια ενός ήχου, καιοι ήχοι που χαρακτηρίζονται από ευκόλως αντιληπτό τονικό ύψος, κι επομένως μπορούν να αναπαρασταθούν με τη βοήθεια της προαναφερθείσας σημειογραφίας.

 Σύμφωνα με τη δυτική μουσική θεωρία, οι μουσικοί φθόγγοι (νότες) έχουν επτά ονόματα: Ντο, Ρε, Μι, Φα, Σολ, Λα και Σι, ενώ οι αντίστοιχες αγγλικές ονομασίες είναι: C, D, E, F, G, A και B. Στην αντίστοιχη εικόνα με το διπλό πεντάγραμμο, στο πάνω πεντάγραμμο βρίσκεται το κλειδί του Σολ και στη γραμμή όπου ξεκινά το κλειδί, τοποθετείται η νότα Σολ, η οποία είναι η G4. Αντίστοιχα στο κάτω πεντάγραμμο το κλειδί του Φα ξεκινά από τη γραμμή που τοποθετείται η νότα Φα. Η νότα C4 που είναι η νότα Ντο4 είναι το «μεσαίο Ντο» που δημιουργεί συνέχεια στις οκτάβες των δύο πενταγράμμων. Η ένδειξη με τον αριθμό 4 δείχνει την οκτάβα που αντιστοιχεί στην 4η οκτάβα του πιάνου, και τοποθετείται συνήθως σε νότες εκτός πενταγράμμου, ώστε να γνωρίζουμε το ακριβές ύψος της νότας.
1085 Αμαρυλλίς

Η Αμαρυλλίς (Amaryllis) είναι ένας αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,603. Ανακαλύφθηκε το 1927 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο φυτό.

 Η μέση διάμετρος της Αμαρυλλίδος εκτιμάται σε 69,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0628. Η Αμαρυλλίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες και 10 λεπτά, μία μάλλον αργή περιστροφή για αστεροειδή. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Ilyushin Il-62

Το Ilyushin Il-62 είναι ένα Σοβιετικό αεροσκάφος μεγάλων αποστάσεων. Η πρώτη πτήση έγινε το 1963 και μπήκε σε υπηρεσία με την Aeroflot το 1967. Η πρώτη εμπορική πτήση, ήταν (της Αεροφλότ πάντοτε) από τη Μόσχα για Μόντρεαλ στις 15 Σεπτεμβρίου του 1967. Η ΝΑΤΟϊκή κωδική του ονομασία είναι "Classic".

 Σχεδιάστηκε την ίδια περίοδο με το Βρετανικό Vickers VC-10, με το οποίο έχει φοβερή ομοιότητα. Η Βρετανική Κυβέρνηση κατηγόρησε την ΕΣΣΔ για κατασκοπεία και αντιγραφή των Βρετανικών σχεδίων, αλλά ουδέποτε αποδείχτηκε τίποτα. Το Ilyushin 62 έχει τέσσερεις κινητήρες τύπου NK-8-4 τοποθετημένους σε δύο ζεύγη στο πίσω μέρος της ατράκτου. Το ουραίο πτερύγιο, έχει σχήμα "Τ". Η διαρρύθμιση αυτή (κινητήρες & ουραίο πτερύγιο) είναι μοναδική στο VC-10 και το Il-62. Το Il-62 είναι το μεγαλύτερο αεροσκάφος που οι επιφάνειες ελέγχου του (π.χ. flaps) ελέγχονται και κινούνται με συρματόσχοινα. Στα περισσότερα αεροσκάφη, και σε όλα τα αεροσκάφη αυτού του μεγέθους, χρησιμοποιούνται μηχανο-υδραυλικά (ή και ηλεκτρικά) συστήματα κίνησης. Στο ουραίο τμήμα της ατράκτου, υπάρχει ένας μικρός τροχός, ώστε το αεροσκάφος να μην χάσει την ισορροπία του κατά την εκφόρτωση/φόρτωση στο έδαφος. Η άτρακτος είναι ενισχυμένη στο κάτω μέρος, και έχει ειδική σχεδίαση, ώστε να αντέξει αναγκαστική προσγείωση χωρίς τροχούς. Η έκδοση Il-62Μ (πρώτη πτήση μέσα στο 1971, πρώτη εμπορική πτήση το 1973), έχει τελειότερους κινητήρες, τύπου D-30KU και μία επιπλέον δεξαμενή καυσίμου στο πίσω μέρος της ατράκτου. Όλα τα Il-62 που πετάνε σήμερα, είναι της έκδοσης Μ. Το 1978, παρουσιάστηκε η επόμενη έκδοση, το Il-62ΜΚ με 195 θέσεις, και ωφέλιμο φορτίο αυξημένο κατά 2.000 κιλά από το Il-62Μ. Ορισμένα Il-62 πετάνε ακόμη, κυρίως σε χώρες της πρώην ΕΣΣΔ, την Κούβα, τη Λιβύη και τη Βόρεια Κορέα. Ορισμένες κυβερνήσεις κρατών (π.χ. Ρωσσία και κυβερνητικές υπηρεσίες, χρησιμοποιούν Il-62 ως business jet. Πλήρωμα: 5 Θέσεις Επιβατών: 168-174 Μήκος: 53.12 m Άνοιγμα Φτερών: 43.20 m Ύψος: 12.35 m Επιφάνεια Πτερύγων: 279.5 m² Βάρος (άδειο): 67,500 kg Βάρος (με ωφέλιμο φορτίο):97,500 kg Mέγιστο Βάρος Απογείωσης: 165,000 kg Κινητήρες: 4× D-30KU; 11,000 kgf (108 kN) ώσης Μέγιστη Ταχύτητα: 900 km/h (490 κόμβοι; 560 μ.ά.ω.) Ακτίνα: 10800 km ( nm; 5840) Επιχειρησιακό Ύψος: 12,000 m (39,000 πόδια) Ρυθμός Ανύψωσης: 320 m/min (1,000 πόδια/min) Φορτίο Πτέρυγας: 349 kg/m² Ρυθμός Ώσης/Βάρους: 0.451:1 (4.43 N/kg) Aeroflot, Air Koryo, Air Ukraine, Alim Airlines, Alpha Airlines, Aviaenergo, Balkan Bulgarian, CAAC, Centrafricain, CSA, Cubana, Dalavia, Domodedovo, East Line, Egyptair, Interavia, Interflug, Jetline, KAPO, Kokshetau Airlines, Krasair, Libyan Arab Airlines, Lot Polish Airlines, Malev, Mavial Magadan, Mekong Air International, Moscow Airways, New Millenium Air, Quadrotour-Aero, Rossija, Russian Sky, SAT Sakhalin, TAAG Angolan, Tarom, Tretyakovo, Vim, Uzbekistan Airlines, Yana Airlines Αν. Γερμανία, Βόρεια Κορέα, Γεωργία, Γκάμπια, Λιβύη, Ρωσσία Συγκρίσιμα Αεροσκάφη:Boeing 707 - Douglas DC-8 - Vickers VC-10 Σειρά Σχεδίασης & Παραγωγής της Ilyushin:Ilyushin Il-42 - Ilyushin Il-46 - Ilyushin Il-54 - Il-62 - Ilyushin Il-76 - Ilyushin Il-78 - Ilyushin Il-80 Απολαύστε φωτογραφίες των Il-62
Ροδογούνη (κόρη του Αρταξέρξη Β΄)

Η Ροδογούνη ήταν Περσίδα πριγκίπισσα από τη δυναστεία των Αχαιμενιδών, κόρη του βασιλιά των βασιλέων Αρταξέρξη Β΄ τού Μνήμονα (βασ. 404–358 π.Χ. ) και μία από τις παλλακίδες του.

 Μετά τη μάχη στα Κούναξα το 401 π.Χ., δόθηκε από τον πατέρα της σε γάμο με τον Βακτριανό ευγενή Ορόντη Α΄, ο οποίος ήταν ο σατράπης της σατραπείας της Αρμενίας. Ο γάμος τους αναφέρεται σε μία από τις στήλες του όρους Νεμρούτ, που έστησε ο απόγονός τους Αντίοχος Α΄ της Κομμαγηνής (βασ. 70–31 π.Χ.) προκειμένου να αναδειχθεί ο ισχυρισμός των Κομμαγηνών για την καταγωγή τους από τους Αχαιμενίδες.
Νεστάνη Αρκαδίας

Η Νεστάνη (παλαιά ονομασία: Τσιπιανά) είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας. Ανήκει στην κοινότητα Νεστάνης του δήμου Τρίπολης ενώ παλαιότερη αποτελούσε την έδρα του Δήμου Μαντινείας. Η Νεστάνη ήταν γνωστή ως Τσιπιανά μέχρι το 1927 που μετονομάστηκε σε Νεστάνη, από την ομώνυμη αρχαία αρκαδική πόλη, της οποίας τα ερείπια βρίσκονται σε παρακείμενο λόφο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο μόνιμος πληθυσμός του οικισμού είναι 486 κάτοικοι.

 Η Νεστάνη είναι χτισμένη αμφιθεατρικά σε μία στενή κοιλάδα στους πρόποδες του Αρτεμίσιου όρους, σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από την Τρίπολη. Κατά την αρχαιότητα βρίσκοταν επάνω στην οδό που ένωνε το Άργος με την Μαντινεία μέσω ορεινού περάσματος και σήμερα ακόμη υπάρχει δρόμος που οδηγεί στο χωριό Καρυά της Αργολίδας. Αν και δεν εχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός θεωρείται πως έχει διατηρήσει σε μεγάλο βαθμό την αρχιτεκτονική της φυσιογνωμία. Στην αρχή της κοιλάδας βρίσκεται ένας ψηλός λόφος με χαρακτηριστική κορυφή που λέγεται «Γουλάς» που φιλοξενεί το μοναστήρι της Παναγίας της Γοργοεπήκοου και το αρχαίο ιερό της Δήμητρας. Στο λόφο γίνεται κάθε χρόνο ο εορτασμός του Αγίου Γεωργίου. Η αρχαία Νεστάνη ήταν κώμη της Αρκαδίας στην περιοχή της Μαντίνειας, χτισμένη πάνω σε μία από τις αρχαίες διόδους επικοινωνίας με την Αργολίδα. Η κώμη, όταν πέρασε από εκεί ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας (2ος αι. μ.Χ.), ήταν ήδη κατεστραμμένη και ερειπωμένη, σε άγνωστο χρόνο. Όπως μας λέει, μετά τα ερείπια της πόλης υπήρχε ιερό της θεάς Δήμητρας και εκεί γινόταν κάθε χρόνο εορτή προς τιμήν της από τους Μαντινείς.Η αρχαία πόλη έχει ανασκαφεί και η ακρόπολή της βρίσκεται σε χαμηλό λόφο, δίπλα από το σημερινό χωριό Νεστάνη, με θέα στο μικρό οροπέδιο απ' όπου περνά η σημερινή Εθνική Οδός. Μία καλά διατηρημένη πύλη του τείχους και λείψανα ενός πύργου είναι ό,τι απέμεινε από τις οχυρώσεις του 4ου π.Χ. αι.. Στους πρόποδες του λόφου της ακρόπολης βρίσκεται η κρήνη του Φιλίππου, την οποία πρώτος έχτισε ο Μακεδόνας βασιλιάς Φίλιππος Β' το 338 π.Χ., αλλά έχει υποστεί πολλές επεμβάσεις στη συνέχεια.Η ακρόπολη της Νεστάνης και τα σωζόμενα σήμερα τείχη της, καθώς κι ο πύργος, είναι πελασγικά. Ο περίβολος του τείχους περικλείει σχεδόν έξι στρέμματα. Κατά διαστήματα η τοιχοποιία διεκόπτετο από άλλους πύργους. Πέντε μεγάλοι ογκόλιθοι στην κορυφή του λόφου μαρτυρούν την ύπαρξη αρχαϊκού ανακτόρου. Η μικρή πολιτεία υπήρξε μία από τις σημαντικότερες αρκαδικές θέσεις, ακμάζοντας ανάμεσα στον 5ο και τον 3ο αιώνα π.Χ.. Σε μικρή απόσταση από τη Νεστάνη υπήρχε Ιερό της Δήμητρας. Ο πληθυσμός της Νεστάνης ήταν απο το 1879 μέχρι το 1928 αυξητικός (με μία μικρή μείωση το 1928) αλλά έκτοτε ο πληθυσμός έχει μειωθεί σημαντικά φθάνοντας το 2011 μόλις 486 κατοίκους. Το μεγαλύτερο πληθυσμό του κατέγραψε το χωριό το 1928 με 2.273 κατοίκους. Ιστοσελίδα traveltripolis, Δήμου Τρίπολης
Ατρησία οισοφάγου

Ατρησία οισοφάγου είναι η κατάσταση στην οποία ο οισοφάγος δεν ενώνεται με τον στόμαχο ή ενώνεται αφού δημιουργήσει συρίγγιο με την τραχεία. Είναι μία παιδοχειρουργική πάθηση και εμφανίζεται με λίγο μεγαλύτερη συχνότητα στα αγόρια από ότι στα κορίτσια.

 Δεν έχουν αποσαφηνιστεί πλήρως, ωστόσο φαίνεται ότι σπουδαίο ρόλο παίζει η χρήση φαρμάκων όπως η θαλιδομίδη από την μητέρα αλλά και σκευάσματα ορμονικής προέλευσης. Το αρχέγονο έντερο κατά την τέταρτη εβδομάδα της εμβρυϊκής ζωής διαιρείται σε 2 μοίρες. Η μία σχηματίζει το πεπτικό σύστημα ( οισοφάγος, στόμαχος κτλ ) και η άλλη τμήμα του αναπνευστικού (τραχεία, βρόγχοι κτλ). Ο ατελής διαχωρισμός θα οδηγήσει αργότερα στην κατάσταση της ατρησίας. Ατρησία με συρίγγιο στον οισοφάγο. Αυτή αποτελεί την πιο συχνή μορφή. Ατρησία χωρίς κανένα συρίγγιο. Συρίγγιο χωρίς ατρησία Ατρησία με κεντρικό ή περιφερικό συρίγγιο Ανάλογα με την περίπτωση (ανατομικά) έχουμε και την κλινική εικόνα της πάθησης. Στην πρώτη περίπτωση έχουμε επεισόδια πνιγμού και πνευμονίτιδας, λόγω της επικοινωνίας πεπτικού-αναπνευστικού συστήματος. Στην δεύτερη έχουμε εμέτους και άρνηση σίτισης. Κάτι που μπορεί να φανεί με σκαφοειδή κοιλιά. Το καλύτερο είναι να γίνεται κατά τον προγεννητικό έλεγχο καθώς έτσι θα προετοιμαστούμε καλύτερα για την κατάλληλη θεραπεία. Έχουμε πολυυδράμνιο, καθώς το έμβρυο δεν μπορεί να κάνει κατάποση του αμνιακού υγρού, επίσης λείπει η γαστρική φυσαλίδα. Μετά την γέννηση, μπορούμε να διαγνώσουμε την πάθηση με την μη προώθηση του ρινογαστρικού καθετήρα σίτισης. Γίνεται προσπάθεια ανάταξης της βλάβης. Αρχικά απολινώνεται, εάν υπάρχει το τραχειοοισοφαγικό συρίγγιο. Σε δέυτερο χρόνο γίνεται προσπάθεια να αποκατασταθεί η συνέχεια του πεπτικού σωλήνα. Εάν το χάσμα είναι μεγάλο, τότε αντιμετωπίζεται με στομίες στα δύο άκρα του σωλήνα, εάν είναι μικρό γίνεται άμεση αποκατάσταση. Σημειώνεται ότι τμήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το έντερο του νεογνού. Δεν υπάρχουν πουθενά ασφαλή στατιστικά στοιχεία. Ωστόσο, η πρόγνωση, η πορεία δηλαδή του νεογνού και η βιωσιμότητα του, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ύπαρξη επιπλέον συγγενών ανωμαλιών και από το βάρος γέννησης Βιβλίο χειρουργικής παίδων Α. Ζβατσινάκης & συνεργάτες σελ. 111-113
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008

Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008, γνωστοί και ως Αγώνες της 29ης Ολυμπιάδας, ήταν μία διεθνής αθλητική διοργάνωση που έλαβε χώρα στο Πεκίνο, πρωτεύουσα του Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, από τις 8 έως τις 24 Αυγούστου 2008. Η αγωνιστική δραστηριότητα ξεκίνησε από τις 6 Αυγούστου 2008. Αυτή ήταν η 29η διοργάνωση Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ).

 Σύμφωνα με τη διαδικασία επιλογής της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, οι πόλεις που υπέβαλαν αίτηση για να διοργανώσουν τους Αγώνες ήταν οι εξής: Αβάνα, Κούβα, Κάιρο, Αίγυπτος, Κουάλα Λουμπούρ, Μαλαισία, Κωνσταντινούπολη, Τουρκία Μπανγκόκ, Ταϊλάνδη, Οσάκα, Ιαπωνία, Παρίσι, Γαλλία Πεκίνο, Κίνα, Σεβίλλη, Ισπανία και Τορόντο, Καναδάς.Στις 15 Μαΐου του 2001, η ΔΟΕ βάσει οικονομικών και τεχνικών κριτηρίων μείωσε τις πόλεις σε 5, από τις οποίες θα ψηφιζόταν η διοργανώτρια των Αγώνων. Αυτές ήταν η Κωνσταντινούπολη, η Οσάκα, το Παρίσι, το Πεκίνο και το Τορόντο. Στις 13 Ιουλίου του 2001, στην 113η Σύνοδο της ΔΟΕ που διοργανώθηκε στη Μόσχα, έγινε η μυστική ψηφοφορία για την επιλογή της διοργανώτριας πόλης. Χαρακτηριστικό είναι ότι έγιναν μόνο 2 ψηφοφορίες. Στην πρώτη ψηφοφορία αποχώρησε η Οσάκα, ενώ στη δεύτερη το Πεκίνο με 56 ψήφους επιλέχθηκε για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων: Αν και το επίσημο αγωνιστικό πρόγραμμα των αγώνων εκτείνεται σε 16 ημέρες, το ποδοσφαιρικό τουρνουά αρχίζει 2 ημέρες πριν από την τελετή έναρξης λόγω της μεγάλης διάρκειάς του. Η αγωνιστική δραστηριότητα ξεκινάει με αγώνες του ποδοσφαιρικού τουρνουά γυναικών και τερματίζεται όπως παραδοσιακά συμβαίνει σε όλες τις διοργανώσεις, με τη διεξαγωγή του μαραθωνίου ανδρών. Στον παρακάτω πίνακα οι ήμερες αγωνιστικής δραστηριότητας για κάθε άθλημα εμφανίζονται με πράσινο χρώμα. Οι αριθμοί που αναγράφονται σε κάποιες ημερομηνίες αντιστοιχούν στους τελικούς των αγωνισμάτων που διεξάγονται εκείνη την ημέρα. Στους Αγώνες, έλαβαν μέρος περίπου 11.000 αθλητές μαζί με 5.500 προπονητές και συνοδούς από 204 χώρες. Διεξήχθησαν συνολικά 37 αγωνίσματα από 28 διαφορετικά αθλήματα. Η τελετή έναρξης στο νέο Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου ξεκίνησε στις 8:00 μ.μ. τοπική ώρα, στις 8 Αυγούστου του 2008. Η ημερομηνία επιλέχθηκε λόγω της σύντομης αναπαράστασής της: 08-08/08/08. Ο αριθμός 8 για τους Κινέζους συμβολίζει την ευημερία. Τα αγωνίσματα της ιππασίας διεξήχθησαν στο Χονγκ Κονγκ· ήταν η δεύτερη φορά που η ΔΟΕ επιτρέπει να διεξαχθούν τα αγωνίσματα της ιππασίας από δυο διαφορετικές Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές. Το 1956 οι Αγώνες είχαν γίνει στη Μελβούρνη, ενώ τα αγωνίσματα της ιππασίας στη Στοκχόλμη καθώς η Αυστραλία είχε απαγορεύσει εισαγωγή αλόγων στην επικράτειά της. Σε δημοφιλή αθλήματα όπως η κολύμβηση και η γυμναστική το πρόγραμμα άλλαξε λίγο καιρό πριν από την έναρξη των αγώνων με τους προκριματικούς να διεξάγονται σε απογευματινή τοπική ώρα και του τελικούς το πρωί ώστε να μεταδίδονται σε ώρες υψηλής τηλεθέασης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι 13οι Παραολυμπιακοί Αγώνες διεξάχθηκαν στο Πεκίνο της Κίνας, αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στις 6-17 Σεπτεμβρίου 2008. Επίσημος ιστότοπος Ολυμπιακών Αγώνων Πεκίνο 2008 Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Αχμενταμπάντ

Το Αχμενταμπάντ (αγγλικά: Ahmedabad) είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρώην πρωτεύουσα της πολιτείας Γκουτζαράτ, Ινδία. Είναι διοικητική έδρα της περιοχής Αχμενταμπάντ και δικαστική έδρα της πολιτείας, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο της Γκουτζαράτ βρίσκεται στην πόλη. Στην απογραφή του 2011 είχε 5.570.585 και η μητροπολιτική περιοχή έχει περίπου 6,3 εκατομμύρια κατοίκους. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στην Ινδία και έβδομη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή. Το Αχμενταμπάντ βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σαμπαρμάτι, περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα Γκαντινάγκαρ.

 Αν και η πόλη ενσωματώθηκε στην προεδρία της Βομβάης κατά την διάρκεια της Αγγλοκρατίας, παρέμεινε μια από τις σημαντικότερες πόλεις στο Γκουτζαράτ. Στην πόλη δημιουργήθηκε μια ακμάζουσα υφαντουργία που έδωσε στο Αχμενταμπάντ το παρατσούκλι «Μάντσεστερ της Ανατολής». Η πόλη ήταν το προπύργιο του αγώνα για την απελευθέρωση της Ινδίας κατά τον πρώτο μισό του 20ού αιώνα και κέντρο πολλών κινημάτων για ανυπακοή και προαγωγή των δικαιωμάτων των πολιτών, των εργατών και των αγροτών. Η πόλη έχει μεγάλους πληθυσμούς Ινδουιστών, Μουσουλμάνων και Ζαϊνιστών και αυτοί οι πολιτισμοί είναι που δίνουν ζωή στη πόλη μετά τα θρησκευτικά φεστιβάλ και την κουζίνα. Το κρίκετ είναι δημοφιλές άθλημα στην πόλη, όπου βρίσκεται το γήπεδο Σαρντάρ Πάτελ, με χωρητικότητα 54.000 θεατών. Το 2012, η Times της Ινδίας επέλεξαν το Αχμενταμπάντ ως την καλύτερη πόλη για να ζεις στην Ινδία.
Όξω Νησί

Το Όξω Νησί είναι νησί της Κύπρου, το οποίο ανήκει στην Επαρχία Αμμοχώστου. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της χώρας απέναντι από την Αμμόχωστο, στο λιμάνι της πόλης, εντός του Κόλπου της Αμμόχωστου. Βρίσκεται 50 χλμ ανατολικά της Λευκωσίας.

 Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο νησάκι είναι 22 °C, και επικρατεί ξηρό κλίμα. Θερμότερος μήνας στο νησί είναι ο Αύγουστος, όταν η μέση θερμοκρασία είναι 32 °C, και ο πιο κρύος είναι ο Ιανουάριος, με 14 °C. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 421 χιλιοστά. Υγρότερος μήνας είναι ο Ιανουάριος, με μέσο όρο 93 χιλιοστά βροχόπτωσης, και ξηρότερος ο Αύγουστος, με 1 χιλιοστό βροχόπτωσης.
Ραδιομέγαρο, Μπρίστολ

Το Ραδιομέγαρο βρίσκεται στην οδό Whiteladies Road στο Μπρίστολ. Το πρώτο κτήριο βρίσκονταν στην ίδια οδό και αριθμό 21/23 και είχε χτιστεί το 1852. Το κτήριο περιείχε τέσσερα ραδιοφωνικά στούντιο. Επίσημα, εγκαινιάστηκε από τον Δήμαρχο του Μπρίστολ στις 18 Σεπτεμβρίου του 1934. Το BBC βρίσκεται στο ίδιο σημείο από τότε.

 Από όταν έγιναν τα εγκαίνια του πρώτου κτηρίου το BBC έχει επεκταθεί και σε άλλα κτήρια στην πόλη Μπρίστολ. Συγκεκριμένα έχει κτήρια στους αριθμούς 25, 27/29, 31/33, και 33A&B στην οδό Whiteladies Road. Επίσης και στους αριθμούς 1, 3, 5, 7/9, 11/13, 15/17 και 19 στην οδό Tyndall's Park Road. Στα κτήρια στεγάζεται το BBC Natural History Unit, το BBC Δυτικά και το BBC Radio Bristol. Κατά τη διάρκεια των χρόνων στα κτήρια κατασκευάστηκαν ραδιοφωνικά, τηλεοπτικά στούντιο και ένα ραδιοφωνικό newsroom. Το 1986, το κτήριο στην οδό 33A&B Whiteladies Road κατεδαφίστηκε. Στο σήμειο αυτό χτίστηκε ένα νέο κτήριο το οποίο περιέχει ένα εστιατόριο, μία βιβλιοθήκη και γραφεία για το BBC Δυτικά και το BBC Νότια. Επιπλέον, στο κτήριο υπάρχει και χώρος υποδοχής για το Ραδιομέγαρο. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου το BBC είχε στούντιο στα κτήρια Redland Park Hall, All Saints Hall, the Chapter House, Clifton Parish Hall, the Cooperative Hall και στην οδό College Road. Πιο πρόσφατα το BBC είχε στούντιο στην οδό Whiteladies Road 15, στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας στην οδό Belgrave Road και στο Christchurch Hall.
Γουλιέλμος Φρειδερίκος Φίλιππος της Βυρτεμβέργης

Ο Γουλιέλμος Φρειδερίκος Φίλιππος, γερμ. Wilhelm-Friedrich-Philipp (27 Δεκεμβρίου 1761 - 10 Αυγούστου 1830) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Έγινε υπουργός Πολέμου της χώρας του.

 Ήταν ο τέταρτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ. Το 1779 εισήλθε στον Δανικό στρατό και έγινε λοχαγός. Το 1781 διοικούσε το δικό του Σύνταγμα και το 1783 προήχθη σε υποστράτηγο. Το 1801 έγινε διοικητής της Κοπεγχάγης και αντιμετώπισε τη μάχη της Κοπεγχάγης το ίδιο έτος. Πλήρωσε 10.000 ράιχσταλερ το 1806 για να αφήσει τον στρατό της Δανίας· ο μεγαλύτερος αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ είχε μόλις γίνει βασιλιάς και όταν ο Γουλιέλμος-Φρειδερίκος-Φίλιππος επέστρεψε στη Στουτγάρδη έγινε στρατάρχης και υπουργός Πολέμου της Βυρτεμβέργης. Ζούσε στο Χίρρλινγκεν του Ρόττενμπουρκ και στο ανάκτορο Στέττεν του Ρέμσταλ. Το 1811 προσέλαβε υφυπουργό Πολέμου τον Φρήντριχ βαρόνο φον Φουλ ως βοηθό του και de facto υπουργό. Το 1815 αποσύρθηκε και μελέτησε ιατρική και το 1817 το Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν του έδωσε τιμητικά πτυχίο του ιατρού. Συμμετείχε στην Άνω Βουλή του Κοινοβουλίου της χώρας του το διάστημα 1819-30. Το 1830 απεβίωσε στο ανάκτορο φον Στέττεν ιμ Ρέμσταλ σε ηλικία 69 ετών. Το 1921 εξέλιπε ο πρεσβύτερος κλάδος του Φρειδερίκου Α΄, αλλά ήδη τρία έτη πριν είχαν καταργηθεί οι ηγεμονίες στη Γερμανία. Ο κλάδος του Γουλιέλμου-Φρειδερίκου-Φιλίππου, λόγω του μοργανατικού του γάμου είχε αποκλειστεί της διαδοχής και έτσι επόμενος διάδοχος έγινε ο νεότερος κλάδος τού Αλεξάνδρου. Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1800 την κυρία των τιμών της μητέρας του Βιλελμίνη, κόρη του Καρλ-Άουγκουστ-Βίλχελμ βαρόνου του φον Τούνντερφελντ-Ρόντις και είχε τέκνα: Αλέξανδρος 1801-1844, πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης, ποιητής. Γουλιέλμος 1810-1869, δούκας του Ούραχ. Μαρία 1815-1866, παντρεύτηκε τον Βίλχελμ κόμη του Τόιμπενχαϊμ. Του απονεμήθηκε η διάκριση του Τάγματος του Στέμματος, της Στρατιωτικής Αξίας (και τα δύο από τη Βυρτεμβέργη) και του Ελέφαντος (από τη Δανία). Επίσης της Λεγεώνος της τιμής. Wolfgang Schmierer: Wilhelm, Herzog von Württemberg, in Sönke Lorenz, Dieter Mertens, Volker Press eds. Das Haus Württemberg: Ein biographisches Lexikon. Kohlhammer, Stuttgart 1997, ISBN 3-17-013605-4, S. 380 f. Frank Raberg: Biographisches Handbuch der württembergischen Landtagsabgeordneten 1815–1933. W. Kohlhammer Verlag, Stuttgart 2001, S. 1050 f.
Νίκλας Έλιασον

Ο Νίκλας Ελίασον (γενν. 7 Δεκεμβρίου 1995) είναι Σουηδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στην ΑΕΚ. Η μητέρα του έχει καταγωγή από τη Βραζιλία.

 Ο Ελίασον αγωνίστηκε στην πρώτη ομάδα μετά από την άνοδό του από τις ακαδημίες της ομάδας. Σημείωσε 13 ασίστ και ένα γκολ σε 29 συμμετοχές. Στις 1 Ιανουαρίου 2014, υπέγραψε στην ΑΙΚ. Στις 28 Ιουλίου 2016, ανακοινώθηκε απο την Νόρσεπινγκ σε μορφή δανεισμού. Μετά από πετυχημένες εμφανίσεις με την ομάδα, υπέστη οριστική συμφωνία μεταξύ των 2 πλευρών. Τον Αύγουστο του 2017, η Μπρίστολ Σίτι ανακοίνωσε την απόκτησή του με ποσό περίπου £1.800.000. Έκανε το ντεμπούτο του απέναντι στην Μπέρμιγχαμ Σίτι και πέτυχε το πρώτο του γκολ για την ομάδα ενάντια στην Γουότφορντ στις 22 Αυγούστου 2017. Τον Ιούλιο του 2020, υπέγραψε στην Νιμ, όπου πέτυχε 4 γκολ σε 30 εμφανίσεις. Το καλοκαίρι του 2022 υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο της σεζόν 2022-2023.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1947-1948

Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα 1947-48 μετείχαν οι πρωταθλητές των τριών ιδρυτικών Ενώσεων της ΕΠΟ: Ε.Π.Σ. Αθηνών, Ε.Π.Σ. Πειραιώς και Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε αήττητος (για 3η φορά) ο Ολυμπιακός.

 Ολυμπιακός Προπονητής: Θεολόγος Συμεωνίδης Ποδοσφαιριστές Βασικοί: Αριστείδης Λούβαρης (τερμ.), Νίκος Ζάκκας, Ανδρέας Μουράτης, Διονύσης Μινάρδος, Λουκιανός Γκιόκας, Γιώργος Βαγιακάκος, Γιώργος Δαρίβας, Γιώργος Πήλιουρης, Αλέκος Χατζησταυρίδης, Στέλιος Χριστόπουλος, Μίμης Αποστολόπουλος. Αναπληρωματικοί: Στέλιος Κουρουκλάτος (τερμ.), Ακύλας Δρούγκας, Νίκος Βασιλείου, Γιάννης Βάζος, Βασίλης Ζαρκάδης, Βασίλης Κοσκινάς, Ηλίας Μανταλόπουλος, Λευτέρης Τριανταφύλλου, Βάρναλης. Πρώτος σκόρερ: Στέλιος Χριστόπουλος: 3 γκολ. Ανδρέας Μπόμης, "Γκολ 2000. Ένας αιώνας ποδόσφαιρο", σελ. 243-244. Στατιστική ποδοσφαίρου.
Κρατικό Αρχείο της Βόρειας Μακεδονίας

Το Κρατικό Αρχείο της Βόρειας Μακεδονίας ιδρύθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1951. Από το 1926 ως το 1941 το αρχείο ήταν μέρος του Κρατικού Αρχείου της Σερβίας στο Βελιγράδι. Από το 2015 πρόεδρος είναι ο Δρ Φίλιπ Πετρόφσκι.

 Τον Ιανουάριο του 1946 το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας αποκάλυψε την πρόθεσή του να δημιουργήσει το αρχείο του Κινήματος Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας εντός της Εθνικής Βιβλιοθήκης στα Σκόπια, κατόπιν της διακοίνωσης της ανάγκης για συλλογή και προστασία του αρχειακού υλικού που έγινε κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στις 3 Μαΐου του 1945. Η πρωτοβουλία αυτή δεν έγινε λειτούργησε αρχικά για μια σειρά από λόγους. Στη συνέχεια, με την υπ 'αριθμ. 2543 απόφαση της 31ης Μαΐου του 1946, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας σύστησε αρμόδια επιτροπή για τη συλλογή αρχειακού υλικού. Η επιτροπή ξεκίνησε τη δράση, εμπλέκοντας σε αυτήν κυρίως εκπαιδευτικούς και αναθέτοντάς τους τη συλλογή του αρχειακού υλικού, κάτι που δεν έδωσε αποτελέσματα. Κατόπιν ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 1948 το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας (Институт за Национална Историја) με κυβερνητική απόφαση με στόχο «την εξεύρεση, τη συλλογή και τη διατήρηση υλικού, εγγράφων και άλλων μνημείων που αφορούν την ιστορία του μακεδονικού λαού, των μειονοτήτων και των εθνοτικών ομάδων που διαβιούν μαζί του». Υπερασπιζόμενο τις σλαβομακεδονικές θέσεις στο Μακεδονικό Ζήτημα. Δεδομένης της αδυναμίας του Ινστιτούτου να λειτουργήσει λόγω έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού ένα χρόνο αργότερα ιδρύθηκε το Κρατικό Αρχείο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, πρόγονος του σημερινού κρατικού αρχείου. Σήμερα το αρχειακό υλικό μεταξύ των ετών 1946 και 1947 περιλαμβάνεται στη νεοϊδρυθείσα Φιλοσοφική Σχολή και το Ινστιτούτο Εθνικής Ιστορίας της Βόρειας Μακεδονίας. Κρατικό Αρχείο της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας Αλέξανδρος Δάγκας· Γιώργος Λεοντιάδης. «Το κομματικό αρχείο. ∆ιαδρομές, εμπλοκές» (PDF). Ανακτήθηκε στις 19 Ιουνίου 2016. , Ιστορικό πλαίσιο
Προεδρικές εκλογές στην Γκάμπια (2006)

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Γκάμπια , στις 22 Σεπτεμβρίου 2006. Ο κάτοχος της προεδρίας, Γιαγιά Τζαμέ, επανεξελέγη με το 67,3% των ψήφων. Ο Ουσάινου Ντάρμπο, ο οποίος τερμάτισε δεύτερος με 27% των ψήφων, απέρριψε τα επίσημα αποτελέσματα, λέγοντας ότι οι εκλογές δεν ήταν ελεύθερες και δίκαιες και ότι ήταν διάχυτος ο εκφοβισμός των ψηφοφόρων.

 Σε πολλά από τα 989 εκλογικά τμήματα χρησιμοποοιήθηκαν μάρμαρα, τα οποία εισήχθησαν αντί για ψηφοδέλτια, λόγω του υψηλού ποσοστού αναλφαβητισμού. Το σύστημα της ψηφοφορίας με τη χρήση μαρμάρων χρησιμοποιείται μόνο στην Γκάμπια, από το 1965. Saine, Abdoulaye (2008). «The Gambia's 2006 Presidential Election: Change or Continuity?». African Studies Review 51 (1): 59–83. doi:10.1353/arw.0.0029. https://archive.org/details/sim_african-studies-review_2008-04_51_1/page/59.
Γκαβρίλο Πρίντσιπ

Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ (Гаврило Принцип, 25 Ιουλίου 1894 - 28 Απριλίου 1918) ήταν Σερβοβόσνιος που δολοφόνησε τον Αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο της Αυστρίας και τη γυναίκα του, Σοφία, Δούκισσα του Χόχενμπεργκ, στο Σεράγεβο στις 28 Ιουνίου 1914. Ο Πρίντσιπ και οι συνεργοί του συνελήφθησαν και ενέπλεξαν κάποια από τα μέλη του Σερβικού στρατού, οδηγώντας την Αυστροουγγαρία να εκδώσει ένα επίσημο διπλωματικό ανακοινωθέν προς τη Σερβία γνωστό και ως το Τελεσίγραφο του Ιουλίου. Αυτό χρησιμοποιήθηκε ως η δικαιολογία για την κήρυξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Πρίντσιπ ήταν ένας Γιουγκοσλάβος εθνικιστής σχετιζόμενος με το κίνημα Νέα Βοσνία (Μλάντα Μπόσνα) που κυρίως αποτελούνταν από Σέρβους, αλλά επίσης από Μουσουλμάνους Σλάβους και Κροάτες. Κατά τη διάρκεια της δίκης του δήλωσε: "Είμαι Γιουγκοσλάβος εθνικιστής που επιδιώκω την ενοποίηση όλων των Γιουγκοσλάβων και μου είναι αδιάφορη η μορφή του κράτους που θα δημιουργηθεί, αλλά θα πρέπει να είναι ανεξάρτητο από την Αυστρία."

 Ο Γκαβρίλο Πρίντσιπ γεννήθηκε σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Ομπλιάι κοντά στο Μποσάνσκο Γκράχοβο, μέρος που την εποχή εκείνη ήταν ντε γιούρε μέρος του του Βιλαετίου της Βοσνίας εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αν και η επαρχία είχε από το 1878 καταληφθεί από την Αυστροουγγαρία που την κυβερνούσε ως εξαρτημένη περιοχή της, ένα ντε φάκτο τμήμα της Αυστροουγγαρίας. Οι γονείς του, ο πατέρας Πέταρ, ο οποίος ήταν ταχυδρόμος και η Μαρίγια (πατρικό Μίτσιτς) είχαν εννέα παιδιά, έξι από τα οποία πέθαναν σε παιδική ηλικία. Οι φτωχοί γονείς του δεν μπορούσαν να του παράσχουν τα απαραίτητα και να τον στείλουν να ζήσει με έναν μεγαλύτερο αδερφό του στο Σεράγεβο, τη σημερινή πρωτεύουσα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Wolfson, Robert· Laver, John (30 Δεκεμβρίου 2001). Years of Change, European History 1890-1990 (3 έκδοση). Hodder Murray. σελ. 117. ISBN 0-340-77526-2. Vladimir Dedijer, Road to Sarajevo, Simon and Schuster, New York 1966. Drago Ljubibratić, Gavrilo Princip, Nolit, Belgrade 1969. Michèle Savary, La vie et mort de Gavrilo Princip, L'Age d'Homme 2004. Dušan T. Bataković (dir.), Histoire du peuple serbe, Lausanne, L'Age d'Homme 2005. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Gavrilo Princip στο Wikimedia Commons
Κηπαρό

Το Κηπαρό (παλιά Αλβανικά: Qeparo) είναι παραθαλάσσιο χωριό που ανήκει στον δίγλωσσο δήμο της Χειμάρρας στον νομό Αυλώνα της νότιας Αλβανίας. Είναι χωρισμένο σε δύο μέρη, το παλιό και το νέο χωριό.

 Στην αρχαιότητα, η περιοχή του Κηπαρό, όπως και η υπόλοιπη περιοχή της Χειμάρρας, κατοικήθηκε από την ελληνική φυλή των Χαόνων. Το χωριό έχει μια Ορθόδοξη Εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο, που χρονολογείται το 1760 και μία από τις εννέα εκκλησίες στην Αλβανία αφιερωμένη στον Άγιο. Ένα σχέδιο για την ίδρυση ενός ελληνικού σχολείου στο χωριό ξεκίνησε από τους Έλληνες ευεργέτες Ευάγγελο και Κωνσταντίνο Ζάππα το 1860. Κατά την σχολική περίοδο 1898-1899 λειτουργούσαν στο Κηπαρό τρία μικρά Ελληνικά σχολεία με συνολικά 100 μαθητές.Κατά την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων, οι κάτοικοι των Ελληνόφωνων χωριών στην περιοχή συμπεριλαμβανομένων του Κηπαρό πολέμησαν εναντίον Αλβανικών χωριών επειδή ήταν με την πλευρά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Στις 5 Νοεμβρίου 1912, όταν η κοντινή πόλη Χειμάρρα ήταν ελεγχόμενη από τις Ελληνικές δυνάμεις του Σπύρου Σπυρομήλιου, ένοπλες ομάδες από το Κηπαρό δήλωσαν ότι ήταν έτοιμες να βοηθήσουν το κίνημά του για την ενσωμάτωση της περιοχής στην Ελλάδα. Το χωριό Κηπαρό περιέχει περίπου ίσο Αλβανόφωνο και Ελληνόφωνο πληθυσμό με τους Αλβανόφωνους να είναι η πλειοψηφία στην παραθαλάσσια περιοχή (Qeparo Poshtme) και τους Ελληνόφωνους η πλειοψηφία στην ορεινή περιοχή (Άνω Κηπαρό). Σήμερα οι περισσότεροι Έλληνες του χωριού χρησιμοποιούν ως καθημερινή τους γλώσσα τα Αλβανικά ωστόσο αυτό δεν ισχύει στο παλιό χωριό όπου η Ελληνική γλώσσα υπερισχύει. Γεώργιος Στεφάνου (1824-1901), Έλληνας αξιωματικός και επαναστάτης
Βιλελμίνη Καρολίνα της Δανίας

H Βιλελμίνη Καρολίνα (δανικά: Wilhelmina Caroline von Oldenburg, 10 Ιουλίου 1747 - 14 Ιανουαρίου 1820) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν πριγκίπισσα της Δανίας και με τον γάμο της έγινε εκλέκτειρα της Έσσης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Ε΄ της Δανίας και της Λουίζας, κόρης του Γεωργίου Β΄ της Μεγάλης Βρετανίας. Παντρεύτηκε το 1764 τον Γουλιέλμο Α΄ της Έσσης και είχε τέκνα: Μαρία Φρειδερίκη (1768 - 1839), παντρεύτηκε τον Αλέξιο Φρειδερίκο Χριστιανό του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Καρολίνα Αμαλία (1771 - 1848), παντρεύτηκε τον Αύγουστο της Σαξονίας-Γκότα- Άλτενμπουργκ. Φρειδερίκος (1772 - 1784). Γουλιέλμος Β΄ (1777 - 1847), Εκλέκτορας της Έσσης-Κάσσελ. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 6.
Landsflug

Η Landsflug (δηλαδή Εσωτερικές Αερογραμμές) ήταν μία αεροπορική εταιρεία με εδρα το Ρέικιαβικ της Ισλανδίας. Εκτελούσε εσωτερικές επιβατικές πτήσεις. Έδρα της ήταν το διεθνές αεροδρόμιο Κέφλαβικ στο Ρέικιαβικ.

 Κωδικός IATA Code: X9 Κωδικός ICAO: ISL Κωδικός Ραδιοσυχνοτήτων: Islandia Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2004 και ξεκίνησε το πτητικό έργο την 1η Οκτωβρίου 2004 , αναλαμβάνοντας όλα τα εσωτερικά δρομολόγια της Islandsflug. Η Landsflug εκτελούσε εσωτερικές προγραμματισμένες πτήσεις προς τους ακόλουθους Ισλανδικούς προορισμούς: Vestmannaeyjar, Höfn, Sauðárkrókur, Bíldudalur και Gjögur. Η Ισλανδική κυβέρνηση έχει αναθέσει στην Landsflug την εκτέλεση αερομεταγωγών επιγόντων περιστατικών. Τον Αύγουστο του 2006 ο στόλος της Landsflug αποτελούνταν από : 3 Dornier 328-100 1 Dornier 328Jet 3 Dornier 228-200 Ιστότοπος της Landsflug από το Internet Archive
Σάρα Κουγκονγκέλουα

Η Σάρα Κουγκονγκέλουα (Saara Kuugongelwa-Amadhila, γενν. 12 Οκτωβρίου 1967) είναι πολιτικός από τη Ναμίμπια και πρωθυπουργός της χώρας από τον Μάρτιο του 2015. Είναι μέλος του κόμματος SWAPO και εκλέγεται βουλευτής από το 1995. Το 2003 ανέλαβε υπουργός Οικονομικών. Το 2015 ανέλαβε πρωθυπουργός και έγινε η πρώτη γυναίκα στο αξίωμα αυτό στη Ναμίμπια.

 Η γεννημένη στο Οκαχάο του Ομουσάτι Κουγκονγκέλουα εξορίστηκε με το SWAPO το 1980 και έφυγε για τη Σιέρα Λεόνε το 1982 σε ηλικία 15 ετών. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Θηλέων του Κόιντου από το 1982 ως το 1984 και στο Γυμνάσιο του Σεντ Τζόζεφ από το 1984 ως το 1987. Την περίοδο από το 1991 ως το 1994 παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο Λίνκολν της Πενσιλβάνια, από όπου πήρε πτυχίο Οικονομικών Επιστημών. Η Σάρα επέστρεψε στη Ναμίμπια μετά την αποφοίτησή της από το Λίνκολν και εργάστηκε στο γραφείο του Προέδρου Σαμ Νουτζόμα. Το 1995 σε ηλικία 27 ετών η Κουγκονγκέλουα διορίστηκε γενική διευθύντρια της Εθνικής Επιτροπής Σχεδιασμού. Το 2003 ορκίστηκε υπουργός Οικονομικών. Κατά τον εορτασμό της Ημέρας των Ηρώων το 2014 τιμήθηκε από το Υπέρλαμπρο Τάγμα του Ήλιου, Δευτέρας Τάξεως.Στις 21 Μαρτίου 2015 ανέλαβε πρωθυπουργός.
NGC 800

Ο NGC 800 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Κήτος. Τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) το 1885 Απέχει περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός και αποτελεί ομάδα μαζί με τον ραβδωτό σπειροειδή NGC 800. Έχει τρεις βραχίονες.

 Δεδομένα για το NGC 800 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 800 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 800 στο Wikimedia Commons
Πήτερ Μάρσαλ

Ο Πήτερ Μάρσαλ (γεννημένος 23 Αυγούστου 1946) είναι άγγλος φιλόσοφος, ιστορικός, βιογράφος και ποιητής. Έχει γράψει 15 βιβλία τα οποία έχουν μεταφραστεί σε 14 ξένες γλώσσες. Έγραψε, παρουσίασε και εν μέρη κινηματογράφησε την σειρά "ταξίδι γύρω από την Αφρική", η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε το 1994. Πολιτικά δηλώνει αναρχικός.

 Γεννήθηκε στο Bognor Regis της Αγγλίας. Ταξίδεψε στον κόσμο ως δόκιμος στο βρετανικό εμπορικό ναυτικό. Όταν επέστρεψε στην Αγγλία, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο του Σάσεξ. Δίδαξε στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου, της Ουαλίας, στο Ανοικτό πανεπιστήμιο και στο Brighton and Chelsea schools of art. Το 1980 πήγε να ζήσει στο Snowdonia National Park στην Βόρεια Ουαλία για να γράψει το πρώτο του βιβλίο και έμεινε εκεί 21 χρόνια, αρχικά ζώντας σε ένα απομονωμένο σπίτι στα βουνά και μετά κοντά στην θάλασσα. Τώρα ζει στο Devon της Αγγλίας. Έχει δυο παιδιά. Ο Μάρσαλ έχει συνεισφέρει σε θέματα όπως ο αναρχισμός, η οικολογία, αλχημεία και αρχαιολογία. Έχει χαρακτηριστεί από το περιοδικό Resurgence ως μια από τις 25 φωνές που έχουν επηρεάσει τον κόσμο στο τέλος του 20ου αιώνα. Η φιλοσοφία του της Ελευθεριακής Οικολογίας παρουσιάζεται στο βιβλίο του Riding the Wind (1998). Ο Μάρσαλ έχει χαρακτηριστεί ως παθιασμένος οικολόγος και υπέρμαχος της ελευθερίας των ζώων από τον Γκαρντιαν. William Godwin: Philosopher, Novelist, Revolutionary (New Haven: Yale University Press, 1984) Journey through Tanzania, with photographers Mohamed Amin & Duncan Willetts (London: Bodley Head, 1984) Into Cuba with photographer Barry Lewis (London: Zena, 1985) (ed), The Anarchist Writings of William Godwin (London: Freedom Press, 1986) Cuba Libre: Breaking the Chains? (London: Victor Gollancz, 1987) William Blake: Visionary Anarchist (London: Freedom Press, 1988) Demanding the Impossible: A History of Anarchism (London: HarperCollins, 1991) Nature's Web: An Exploration of Ecological Thinking (London: Simon & Schuster, 1992) Journey through Maldives, with photographers Mohamed Amin & Duncan Willetts (Nairobi: Camerapix,1992) Around Africa: From the Pillars of Hercules to the Strait of Gibraltar (London: Simon & Schuster, 1994) Celtic Gold: A Voyage Around Ireland (London: Sinclair Stevenson, 1997) Riding the Wind: A New Philosophy for a New Era (London: Continuum, 1998) The Philosopher's Stone: A Quest for the Secrets of Alchemy (London: Macmillan, 2001) (ISBN 9780330489102) World Astrology: The Astrologer's Quest to Understand the Human Character (London: Macmillan, 2003) Europe's Lost Civilization: Uncovering the Mysteries of the Megaliths (London: Headline, 2004) The Theatre of the World: Alchemy, Astrology and Magic in Renaissance Prague (London: Harvill Secker,2006). Also published as The Magic Circle of Rudolf II (New York: 2006) and The Mercurial Emperor (London: Pimlico,2007) Poseidon's Realm: A Voyage Around the Aegean (London: Zena Publications, 2016)Bognor Boy: How I Became an Anarchist (London: Zena Publications, 2018) Personal website of Peter Marshall
Αντιρίξ και Συμφωνίξ

Αντιρίξ και Συμφωνίξ (ισπανικά: Mortadelo y Filemón) είναι ισπανική χιουμοριστική σειρά κόμικς του Φρανθίσκο Ιμπάνιεθ. Ξεκίνησε το 1958 στο περιοδικό Pulgarcito και μέχρι σήμερα, έχουν κυκλοφορήσει 207 άλμπουμ. Πρωταγωνιστές της σειράς είναι δύο γκαφατζήδες μυστικοί πράκτορες της ΘΙΑ (TIA στο πρωτότυπο, παρήχηση της λέξης tia, δηλαδή «θεία», και αναφορά στη CIA), οι περιπέτειες των οποίων βασίζονται κυρίως στο slapstick χιούμορ.Θεωρείται ένα από τα δημοφιλέστερα ισπανικά κόμικς, καθώς οι πωλήσεις του ανέρχονται στα 150 εκατομμύρια αντίτυπα. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, ενώ κυκλοφορεί επίσης στη βασκική και καταλανική γλώσσα. Η σειρά έχει εμπνεύσει τηλεοπτικές σειρές, ταινίες και βιντεοπαιχνίδια.

 Στα ελληνικά, η μετάφραση σε Αντιρίξ και Συμφωνίξ φανερώνει την προσπάθεια εκμετάλλευσης της μεγάλης φήμης της γαλλικής σειράς Αστερίξ. Αρχικά, το κόμικ έκανε την εμφάνισή του στο περιοδικό Βαβούρα, ενώ αργότερα εκδόθηκαν αυτόνομες σειρές από τις εκδόσεις Όσκαρ Πρες (1987) και Εκδόσεις Παπαχρυσάνθου (1989-1990). Αντιρίξ: φαλακρός και διοπτροφόρος, ο Αντιρίξ είναι ο βοηθός του Συμφωνίξ. Φοράει συνήθως ένα μαύρο κουστούμι και έχει χαρακτηριστική μεγάλη μύτη. Είναι, υποτίθεται, ταλέντο στις μεταμφιέσεις, οι οποίες οδηγούν συνέχεια σε γκάφες και παρεξηγήσεις. Πάντα έχει ένα εξωφρενικό σχέδιο, ακόμα κι αν δεν το απαιτεί η περίσταση. Το όνομά του στα ισπανικά (Mortadelo), προέρχεται από τη λέξη mortadela. Συμφωνίξ: πρόκειται για τον αρχηγό του διδύμου. Είναι δύστροπος, ξεροκέφαλος και εγωκεντρικός. Συνήθως αυτός χρεώνεται τα αποτυχημένα σχέδια του συντρόφου του, προσπαθώντας να καρπωθεί τη δόξα της πολυπόθητης επιτυχίας των αποστολών τους. Είναι κοντύτερος από τον Αντιρίξ και έχει μονάχα δύο τρίχες στο κεφάλι του. Το όνομά του στο πρωτότυπο (Filemón) είναι λογοπαίγνιο με την ισπανική λέξη filete, δηλαδή μπριζόλα ή φιλέτο. Ο Αντιρίξ συχνά τον αποκαλεί «αρχηγό» (jefe στο πρωτότυπο). Σούπερ: είναι ο αρχηγός της ΘΙΑ, ο οποίος συνηθίζει να τιμωρεί τους Αντιρίξ και Συμφωνίξ αναθέτοντάς τους τις πιο δύσκολες αποστολές. Καθηγητής Βακτήριος: επιστήμονας που εργάζεται για τη ΘΙΑ και δημιουργεί συνεχώς νέα γκάτζετ ή χημικά συνήθως αποτυχημένα. Οφήλια: η γραμματέας του Σούπερ. Είναι ερωτευμένη με τον Αντιρίξ, αλλά αυτός δεν ανταποκρίνεται.
Κυψελίδα

Η τραχεία, πριν την είσοδο της στους πνέυμονες, διακλαδώνεται στους δύο βρόγχους. Οι βρόγχοι είναι όμοιοι με την τραχεία με μόνη διαφορά ότι είναι στενότεροι. Μέσα στους πνέυμονες οι βρόγχοι υποδιαιρούνται συνεχώς σε πολλούς μικρότερους και στενότερους σωλήνες, τα βρογχίδια, που σχηματίζουν το βρογχικό δένδρο.

 Κάθε βρογχίδιο καταλήγει σε μια ομάδα από πολύ μικρούς σάκους που λέγονται κυψελίδες. Κάθε κυψελίδα περιβάλλεται από ένα μεγάλο διακλαδισμένο αριθμό τριχοειδών αιμοφόρων αγγείων. Ο αριθμός των κυψελίδων φτάνει τα 300 εκατομύρια και η συνολική επιφάνεια των πνευμόνων, όταν ανοιχτούν όλες οι κυψελίδες, καλύπτει ένα γήπεδο τέννις έκτασης περίπου 100m2 Το οξυγόνο του ατμοσφαιρικού αέρα που έφθασε με την εισπνοή στις κυψελίδες πρέπει να μεταφερθεί με το αίμα σε όλα τα κύτταρα του σώματος μας για το μεταβολισμό. Το διοξείδιο του άνθρακα που παράγεται κατά το μεταβολισμό πρέπει να μεταφερθεί με το αίμα στις κυψελίδες για να αποβληθεί. Αντρέας Χρ. Κούσπαρος, Αντρούλα Χ. Νικολάου, Αντρούλα Α. Ανθούλη Ανθρωπολογία Γ' Γυμνασίου