IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Δήμος Ναυπάκτου

Ο Δήμος Ναυπάκτου ήταν δήμος του νομού Αιτωλοακαρνανίας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Ναυπακτίας. Βρισκόταν στα ανατολικά του νομού και συνόρευε με τον Νομό Φωκίδας. Ο δήμος αποτελείτο από δεκατέσσερα δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 18.231 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001. Έδρα του δήμου ήταν η Ναύπακτος.

 Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς: Δ.δ. Ναυπάκτου -- η Ναύπακτος [12.924] Δ.δ. Αφροξυλιάς [451] η Κάτω Αφροξυλιά [429] η Άνω Αφροξυλιά [22] Δ.δ. Βελβίνας -- η Βελβίνα [124] Δ.δ. Βλαχομάνδρας [260] η Βλαχομάνδρα [137] η Γέφυρα Μπανιά [98] τα Σφηκαίικα [25] Δ.δ. Βομβοκούς [320] η Βομβοκού [120] ο Άγιος Βασίλειος [97] η Λεύκα Βομβοκούς [73] τα Μάρμαρα [30] η Μονή Αγίου Ιωάννου [0] Δ.δ. Δάφνης [779] η Δάφνη [210] η Κάτω Δάφνη [569] Δ.δ. Λυγιά -- ο Λυγιάς [1.171] Δ.δ. Μαμουλάδας [435] η Κάτω Μαμουλάδα [353] η Μαμουλάδα [82] Δ.δ. Νεοκάστρου [117] το Νεόκαστρο [92] τα Παλιάμπελα [25] Δ.δ. Ξηροπηγάδου -- το Ξηροπήγαδο [477] Δ.δ. Παλαιοχωρακίου [87] το Παλαιοχωράκι [27] το Μικρόν Παλαιοχωράκι [60] Δ.δ. Πιτσιναίικων [215] τα Πιτσιναίικα [139] το Καστράκι [62] η Συκιά [14] Δ.δ. Ριγανίου [335] το Ριγάνιο [252] το Διάσελλο [25] ο Πόρος [58] Δ.δ. Σκάλας -- η Σκάλα [536] 1862 - 1883: Νικόλαος Παπαχρηστόπουλος (1822 - Οκτώβριος 1897). Απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών. Οι δήμαρχοι της περιόδου 1967-74 ήταν διορισμένοι από τη χούντα.... 1954 Μακρυγιάννης 1964-1967 Κούμβιος 1967-(1974) Δημήτριος Σακελλάρης, με αναπληρωτή τον Κωνσταντίνο Μπρούμο. 1975-1978 Δημήτρης Κουμπιός 1979-1982 Κωνσταντίνος Μακρυγιάννης 1983-1986 Νικόλαος Πανταζής 1987-1990 Σπυρίδων Κοσανδιανός 1991-1998 Νικόλαος Ρέππας (πολιτικός μηχανικός, απεβίωσε το 1999) 1999-2002 Κωνσταντίνος Κονιδάς 2003-2006 Ιωάννης Νταουσάνης 2007-2010 Αθανάσιος ΠαπαθανάσηςΠηγή: ΕΕΤΑΑ Δήμος Ναυπάκτου
Ligne claire

Ligne claire ή Klare lijn (γαλλικά και ολλανδικά για «καθαρή γραμμή») ονομάζεται ένα σχεδιαστικό στυλ που συναντάται στον χώρο των κόμικς, κυρίως στη γαλλοβελγική σχολή, και χαρακτηρίζεται από καθαρά περιγράμματα, απουσία σκίασης και φλατ χρωματισμό. Εισηγητής της τεχνοτροπίας αυτής είναι ο Hergé, δημιουργός του Τεντέν. Άλλοι δημιουργοί που συστηματικά χρησιμοποίησαν την ligne claire είναι οι Εντγκάρ Π. Ζακόμπς, Ζακ Μαρτέν και Τεντ Μπενουά. Ο όρος επινοήθηκε από τον Γιόοστ Σβάρτε, το 1977.

 Ο Hergé ξεκίνησε την καριέρα του σχεδιάζοντας σε ένα πιο πρόχειρο στυλ, με χαρακτηριστικότερο το πρώτο άλμπουμ του Τεντέν (Στη Χώρα των Σοβιέτ). Το 1934 ο Hergé συνεργάστηκε με τον Ζανγκ Τσόνγκρεν, Κινέζο φοιτητή στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών των Βρυξελλών, ο οποίος τον εισήγαγε στη χαρακτική της Άπω Ανατολής. Το σχέδιο του Hergé επηρεάστηκε σημαντικά και έγινε πιο ανάλαφρο και άνετο.Το στυλ αυτό συνέχισε να εξελίσσεται και μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Hergé βρέθηκε να έχει τον πλήρη καλλιτεχνικό έλεγχο του περιοδικού Τεντέν, με αποτέλεσμα να επηρεάσει καθοριστικά τους δημιουργούς που εργάζονταν σε αυτό. Η επονομαζόμενη «σχολή των Βρυξελλών» περιελάμβανε ονόματα όπως ο Εντγκάρ Π. Ζακόμπς (Μπλέικ και Μόρτιμερ), ο Βίλυ Φαντερστέεν (Μπόμπυ και Λου), Ζακ Μαρτέν (Άλιξ) και ο Ροζέ Λελού (Γιόκο Τσούνο). Κατά τη δεκαετία του 1960 η δημοφιλία της ligne claire μειώθηκε, καθώς ανέρχονταν καλλιτέχνες με διαφορετικό στυλ, όπως ο Αλμπέρ Ουντερζό. Ωστόσο, στα τέλη του 1970, η «καθαρή γραμμή» αναζωογονήθηκε στην Ολλανδία, κυρίως από τον Γιόοστ Σβάρτε, και ήταν πολύ προσφιλής στους underground κομίστες εξαιτίας της νοσταλγίας που απέπνεε. Η αναζωπύρωση αυτή πέρασε και στη Γαλλία τη δεκαετία του 1980, όπου οι Τεντ Μπενουά, Σερζ Κλερ και Floc'h το χρησιμοποίησαν ευρέως. Δημιουργοί όπως ο Ζακ Ταρντί έχουν επηρεαστεί από τη ligne claire, αλλά διατηρούν ένα πιο εξατομικευμένο στυλ.Αν και χρησιμοποιείται κατά κόρον στα γαλλοβελγικά κόμικς, η ligne claire έχει εμφανιστεί και σε άλλες χώρες. Στις ΗΠΑ, την τεχνοτροπία αυτή έχουν χρησιμοποιήσει οι Κρις Γουέαρ και Τσαρλς Μπερνς, ενώ και το έργο του Βρετανού Γκάρεν Γιούινγκ χαρακτηρίζεται από την επιλογή της ligne claire. Alix (Άλιξ) - Ζακ Μαρτέν Les Aventures de Blake et Mortimer (Μπλέικ και Μόρτιμερ) - Εντγκάρ Π. Ζακόμπς Les Aventures de Jo, Zette et Jocko - Hergé Les Aventures de Tintin (Τεντέν) - Hergé Barelli - Μπομπ ντε Μόορ Dick Hérisson (Ντικ Χέρισον) - Ντιντιέ Σαβάρ Michel Vaillant (Μισέλ Βαγιάν) - Ζαν Γκρατόν Quick et Flupke (Ο Κουκούτσης κι ο Παπούτσης) - Hergé Ray Banana (Ρέυ Μπανάνα) - Τεντ Μπενουά Suske en Wiske (Μπόμπυ και Λου) - Βίλυ Φαντερστέεν Yoko Tsuno (Γιόκο Τσούνο) - Ροζέρ Λελού Jimmy Corrigan, the Smartest Kid on Earth - Κρις Γουέαρ The Rainbow Orchid - Γκάρεν Γιούινγκ X'ed out / The Hive / Sugar Skull - Τσαρλς Μπερνς
Λάσα ντε Σέλα

Η Λάσα ντε Σέλα (Lhasa de Sela, 27 Σεπτεμβρίου 1972 – 1 Ιανουαρίου 2010), επίσημα γνωστή ως Λάσα, ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός Πέθανε 31 Δεκεμβρίου 2009 (37 ετών)

 Γεννήθηκε στο Big Indian της Νέας Υόρκης από Μεξικάνο πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα. Ξεκίνησε τραγουδώντας σε ελληνική καφετέρια στο Σαν Φρανσίσκο, όταν ήταν 13 ετών. Σε ηλικία 19 ετών εγκαταστάθηκε στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ, ενώ το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο La Llorona, το 1997. Για την πρώτη της δισκογραφική δουλειά της κέρδισε Βραβείο Φελίξ για τον καλύτερο καλλιτέχνη από το Κεμπέκ, στο χώρο της παγκόσμιας μουσικής ("Artiste québécois — musique du monde") το 1997 και ένα καναδικό βραβείο Τζούνο για τον καλύτερο διεθνή καλλιτέχνη 1998. Έπειτα από περιοδείες σε Ευρώπη και Αμερική εγκατέλειψε το τραγούδι και ασχολήθηκε με το τσίρκο Pocheros. Τελικά πήγε στη Μασσαλία και άρχισε να γράφει τραγούδια. Έπειτα ηχογράφησε το δεύτερό της άλμπουμ, με τίτλο The Living Road, το οποίο κυκλοφόρησε το 2003. Το τρίτο της άλμπουμ με τίτλο Lhasa κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009 στον Καναδά και στην Ευρώπη.Σε ηλικία μόλις 37 ετών απεβίωσε έπειτα από δίχρονη αντιμετώπιση καρκίνου του μαστού, την Πρωτοχρονιά του 2010, στην οικία της στο Μόντρεαλ. 1997 - La Llorona (Audiogram/Atlantic) 2003 - The Living Road (Audiogram/Nettwerk) 2009 - Lhasa 1997 - El Desierto 2005 - Con toda palabra 2009 - Rising Σύντομη βιογραφία Επίσημος ιστότοπος RootsWorld.com Συνέντευξη και κριτική του The Living Road. NPR radio interview Η Λάσα στο AMG
Bridges to Babylon

Το Bridges to Babylon είναι το 21ο βρετανικό και 23ο αμερικάνικο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Virgin Records".Η σύνθεση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1996, με τα πρώτα ντέμο να ηχογραφούνται στο τέλος της χρονιάς. Οι ηχογραφήσεις του δίσκου έλαβαν χώρα στο Λος Άντζελες, από τον Μάρτιο ως τον Ιούλιο του 1997. Το "Brides to Babylon" ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ στην Αυστρία, τη Γερμανία, τη Νορβηγία και τη Σουηδία, ενώ έφθασε ως την έκτη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών και την τρίτη θέση στο αμερικάνικο Billboard. Έχει γίνει χρυσός δίσκος στην πατρίδα του συγκροτήματος και πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχοντας πουλήσει περισσότερα από 1.100.000 αντίτυπα στη Βόρεια Αμερική μέχρι το 2010.Παράλληλα, επιτυχία γνώρισαν τα σινγκλ "Anybody Seen My Baby?" και "Saint of Me", αφού σκαρφάλωσαν στο Top-30 του Ηνωμένου Βασιλείου, με το πρώτο να φθάνει στο # 1 των καναδικών τσαρτ.

 Όλα τα κομμάτια είναι συνθέσεις των Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς, εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά. Bridges to Babylon (άλμπουμ) Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Γαλλία (SNEP Certification): 2 x χρυσός Σουηδία (GLF Certification): Χρυσός Νορβηγία (IFPI Certification): Χρυσός Αυστρία (IFPI Certification): Πλατινένιος Γερμανία (BVMI Certification): Πλατινένιος Πολωνία (ZPAV Certification): Χρυσός Ελβετία (IFPI Certification): Πλατινένιος Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Bridges to Babylon" ήταν οι εξής: Μικ Τζάγκερ - φωνητικά, φυσαρμόνικα, κιθάρα, πλήκτρα Κιθ Ρίτσαρντς - κιθάρα, φωνητικά, πιάνο Ρον Γουντ - κιθάρα Τσάρλι Γουάτς - τύμπανα, φωνητικάΓκεστ συμμετοχέςΝτάριλ Τζόουνς - μπάσο Μισέλ Ντεγκοτσέλο - μπάσο Ντάνι Σέιμπερ - μπάσο, κιθάρα, πλήκτρα Τζεφ Σάρλι - μπάσο Ντον Γουάς - μπάσο, πιάνο, πλήκτρα Μπλόντι Σάπλιν - φωνητικά, μπάσο, ντέφι, πιάνο, κρουστά, μαράκες Πιέρ ντε Μποπόντ - μπάσο, πιάνο Τζέιμι Μουχομπέρακ - μπάσο, πλήκτρα Νταγκ Γουίμπις - φωνητικά, μπάσο Γουόντι Γουόχτελ - φωνητικά, κιθάρα Ματ Κλίφορντ - πιάνο, πλήκτρα Μπίλι Πρέστον - πλήκτρα Μπένμοντ Τενχ - πλήκτρα, πιάνο Ντάρελ Λέοναρντ - τρομπέτα Γουέιν Σόρτερ - σαξόφωνο Τζο Σάμπλετ - σαξόφωνο Μπιζ Μάρκι - φωνητικά Μπέρναρντ Φάουλερ - φωνητικά Τζιμ Κέλτνερ - κρουστά Κένι Αρόνοφ - κρουστά Bridges to Babylon - The Rolling Stones | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Bridges to Babylon - Rolling Stone Αρχειοθετήθηκε 2014-03-14 at Archive.is The Rolling Stones Bridges To Babylon « Classic Rock Review
Σύγκραση

Η Σύγκραση είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Sygkrasi». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2018.
Χουάν Μαρτίν Παρόδι

Ο Χουάν Μαρτίν Παρόδι (ισπ. Juan Martín Parodi González) (γεν. 1974) είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ουρουγουάη, ο οποίος έχει αγωνιστεί στην Αργεντινή, στο Μεξικό, στην Παραγουάη, στην Κολομβία και στην Ελλάδα, στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο και στη Β΄ Εθνική με τον Ολυμπιακό Βόλου. Έχει ύψος 1,71 μ. και αγωνίζεται στη μεσαία γραμμή.

 Ο Παρόδι γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1974 στο Παϊσαντού (Paysandú), την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Ουρουγουάης. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 1993 στη Νασιονάλ Μοντεβιδέο. Από το 1997 ως το 2003 περιπλανήθηκε σε διάφορες ομάδες στην Αργεντινή και στο Μεξικό. Τη σεζόν 2003-04 αγωνίστηκε στον Πανιώνιο. Με 7 γκολ σε 25 ματς ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας, που τερμάτισε στην 6η θέση κερδίζοντας μια θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν και έφτασε ως τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος. Τα έξι από τα επτά γκολ σημειώθηκαν εκτός έδρας και βοήθησαν την ομάδα του να πάρει πολύτιμες νίκες ή ισοπαλίες. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και η εκτός έδρας νίκη επί της ΑΕΚ με 1-0, με δικό του γκολ στο 80΄, στις 7 Φεβρουαρίου 2004. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε σε 12 ματς πρωταθλήματος ως το Δεκέμβριο του 2004 καθώς και στα ματς του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Ακολούθως, επέστρεψε στη Νότιο Αμερική, στην Ολίμπια Ασουνθιόν της Παραγουάης. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε μεταξύ άλλων στο Ντουμπάι και στην Κολομβία και τον Ιανουάριο του 2009 ήρθε πάλι στην Ελλάδα να αγωνιστεί στον Ολυμπιακό Βόλου, στη Β΄ Εθνική ως το τέλος της σεζόν. Το 2004 κλήθηκε στην εθνική Ουρουγουάης για τα ματς του Κόπα Αμέρικα, στο οποίο αγωνίστηκε σε τρία ματς και κατέκτησε με τη χώρα του την 3η θέση. Κόπα Αμέρικα 2004: 3η θέση (χάλκινο μετάλιο) http://www.rsssf.com/tablesg/grk04.html http://www.rsssf.com/tablesg/grk05.html http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=8398
Μοναστήρι του Αγίου Ηλία

Το Μοναστήρι του Αγίου Ηλία (συριακά: ܕܝܪܐ ܕܡܪܝ ܐܝܠܝܐ, αραβικά: دير مار إيليا‎) ήταν χριστιανικό μοναστήρι που βρισκόταν ακριβώς νότια της Μοσούλης, στο Κυβερνείο της Νινευής, στο Ιράκ. Ιδρύθηκε στα τέλη του 6ου αιώνα και ήταν ένα από τα παλαιότερα μοναστήρια στο Ιράκ. Ανήκε στην Εκκλησία της Ανατολής, έναν αρχαίο κλάδο του Ανατολικού Χριστιανισμού, και στη συνέχεια στην Καθολική Εκκλησία των Χαλδαίων. Το μοναστήρι έκλεισε το 1743, αφού οι μοναχοί του σφαγιάστηκαν από τις περσικές δυνάμεις. Τα ερείπιά του υπέστησαν ζημιές κατά την εισβολή στο Ιράκ το 2003 και αργότερα κατεδαφίστηκαν από το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε το 2014. Το μοναστήρι αποτελούνταν από ένα συγκρότημα κτηρίων που έμοιαζε με φρούριο, με έκταση περίπου 2,500 τετραγωνικά μέτρα. Πριν την καταστροφή του, είχε 26 δωμάτια χτισμένα γύρω από μια αυλή, συμπεριλαμβάνοντας ένα παρεκκλήσι και ένα ιερό.

 Το μοναστήρι ιδρύθηκε γύρω στο 595 μ.Χ. από τον Μαρ Ηλία, έναν μοναχό που είχε προηγουμένως σπουδάσει στην Χίρα και αργότερα στο μεγάλο μοναστήρι στο όρος Ίζλα στη σύγχρονη Τουρκία. Ανήκε στην Εκκλησία της Ανατολής. Το μοναστήρι ήταν το κέντρο της περιφερειακής χριστιανικής κοινότητας και για αιώνες χιλιάδες χριστιανοί επισκέπτονταν το μοναστήρι για να παρακολουθήσουν την εορτή του Μαρ Ηλία, που πέφτει την τελευταία Τετάρτη του Νοεμβρίου.Το κύριο ιερό της μονής χτίστηκε τον 11ο αιώνα, και ανακαινίστηκε από τον Χουρμίζντ Αλκουσνάγια τον 17ο αιώνα. Το 1743, ο Πέρσης ηγέτης Ναντέρ Σαχ κατέστρεψε το μοναστήρι και σκότωσε τους 150 μοναχούς που ζούσαν εκεί, αφού αρνήθηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ. Το μοναστήρι παρέμενε ερειπωμένο μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ολοκληρώθηκε κάποια αναστήλωση σε λίγες αίθουσες και δωμάτια. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, το μοναστήρι του Αγίου Ηλία αποτελούσε καταφύγιο που οδήγησε στην ανοικοδόμηση μέρους της τοποθεσίας. Η κατασκευή, μαζί με τη γειτονική δεξαμενή και τις φυσικές πηγές μεταλλικού νερού, φρόντιζε η Καθολική Εκκλησία των Χαλδαίων και οι χριστιανοί προσκυνητές συνέχισαν να επισκέπτονται τα ερείπια. Στη δεκαετία του 1970, το μοναστήρι έγινε βάση για την Ιρακινή Δημοκρατία της Φρουράς.
Φλόρις φαν Ντάικ

Ο Φλόρις φαν Ντάικ (ολλανδικά: Floris van Dyck, αναγράφεται επίσης και Floris van Dijck ή Floris Claesz. van Dyck, περ. 1575 - πριν τις 26 Απριλίου 1651) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική, ο οποίος ασχολήθηκε με νεκρές φύσεις.

 Ο φαν Ντάικ έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο Χάαρλεμ, αλλά γεννήθηκε στο Ντελφτ. Ήταν εξάδελφος του Πίτερ Κορνέλις φαν Ράικ, του οποίου ο πατέρας, Κορνέλις, αρχικά είχε ένα ζυθοποιίο στο Ντελφτ πριν πάει στο ζυθοποιίο "De Olyphant" στο Χάαρλεμ. Το 1600 καταγράφεται ως ευρισκόμενος στη Ρώμη, όπου ήταν καλός φίλος τυ Τζουζέππε Τσέζαρι και τον παρακολούθησε να θεραπεύεται από ασθένεια με τη χρήση του Olio del gran Duco, ενός ελαίου το οποίο του είχε δώσει ο προσωπικός ιατρός του Πάπα, με το οποίο επάλειψε όλο του το σώμα Χάρη στη θαυματουργή αυτή θεραπεία, ο Τσέζαρι μπόρεσε να ολοκληρώσει την εικόνα για την Αγία Τράπεζα στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη Λατερανού.Το 1606 επέστρεψε στην Ολλανδία κι εγκαταστάθηκε στο Χάαρλεμ, αποτελώντας μια από τις πηγές του Κάρελ φαν Μάντερ για τους (τότε) σύγχρονους Ιταλούς ζωγράφους στο βιβλίο του Schilder-boeck. Πιθανόν να ζούσε μαζί ή κοντά με τον θείο του, ζυθοποιό Κορνέλις φαν Ράικ. Όπως και ο νεαρός Φρανς Χαλς και άλλοι βοηθοί του φαν Μάντερ, ο Φλόρις δεν διαθέτει δικό του "λήμμα" στο βιβλίο του Μάντερ, αν και ήταν ήδη καταξιωμένος ζωγράφος επιστρέφοντας από την Ιταλία. Μετά τον θάνατο του Κάρελ φαν Μάντερ, ο Φλόρις έγινε μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά του Χάαρλεμ, της οποίας έγινε "πρύτανις" το 1637. Στις 11 Σεπτεμβρίου 1625 νυμφεύτηκε, για δεύτερη φορά, την Κορνέλια Γιανσντρ. Φλάσμαν και μοναδικός του μάρτυρας ήταν ο ευκατάστατος Χάισμπερτ Κλες φαν Κάμπεν.Επηρεάστηκε από τον Οσίας Μπέερτ και την Κλάρα Πέιτερς και θεωρείται ο επινοητής του είδους νεκρής φύσης banketje (συμπόσιο), κατ' αναλογίαν των νεκρών φύσεων με πρωινά γεύματα, τις αποκαλούμενες ontbijtjes, μαζί με τον Νικολάες Χίλλις. Εκτός από τον Χίλλις, επηρέασε τους Φλόρις φαν Σούτεν, Πίτερ Κλες και Ρούλοφ Κουτς. Ο Φλόρις φαν Ντάικ απεβίωσε στο Χάαρλεμ. Πίνακες του Φλόρις φαν Ντάικ Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Floris van Dyck στο Wikimedia Commons Floris van Dijck - Rijksmuseum Artcyclopedia entry
Βαλκανικοί αγώνες καλαθοσφαίρισης ανδρών 1965

Οι 7οι Βαλκανικοί Αγώνες καλαθοσφαίρισης διεξήχθησαν από τις 15-19 Δεκεμβρίου 1965 στα Τίρανα, Αλβανίας. Μετείχαν πέντε χώρες και νικήτρια αναδείχθηκε η Γιουγκοσλαβία για πέμπτη φορά. Εκτός συναγωνισμού συμμετείχε και η εφηβική ομάδα της Αλβανίας.

 15/12 Αλβανία-Αλβανία Νέοι 76-48(38-26) 15/12 Τουρκία-Βουλγαρία 69-82(35-39) 15/12 Γιουγκοσλαβία-Ρουμανία 67-59(33-23) 16/12 Αλβανία Νέοι-Ρουμανία 56-77(27-33) 16/12 Αλβανία-Τουρκία 78-89(37-56) 16/12 Βουλγαρία-Γιουγκοσλαβία 71-80(35-30) 17/12 Αλβανία Νέοι-Τουρκία 57-86(26-39) 17/12 Βουλγαρία-Ρουμανία 86-77(42-35) 17/12 Αλβανία-Γιουγκοσλαβία 60-64(34-31) 18/12 Αλβανία Νέοι-Γιουγκοσλαβία 49-79(23-30) 18/12 Αλβανία-Βουλγαρία 68-94(30-46) 18/12 Τουρκία-Ρουμανία 73-71(38-40) 19/12 Αλβανία Νέοι-Βουλγαρία 57-71(29-40) 19/12 Αλβανία-Ρουμανία 65-70(32-33) 19/12 Τουρκία-Γιουγκοσλαβία 73-87(35-41)! Τι έγινε στις 20 προηγούμενες βαλκανιάδες - Αθλητική Ηχώ 14/9/1979, σελ.5 [1] [2] [3] Αρχειοθετήθηκε 2019-11-14 στο Wayback Machine. [4] [5] [6] Durupınar, Mehmet. Türk Basketbolunun 100 yıllık tarihi, (2009). Efes Pazarlama ve Dağıtım Ticaret A.Ş. (ISBN 978-975-00995-1-9) Milivoje Karalejić, Saša Jakovljević, Žarko Kandić, Vladimir Stanković, Milan Tasić, Ivica Mihajlović. Košarkaška enciklopedija 1946-2000 : muške reprezentacije (2001) (ISBN 978-86-82989-03-5)
Κάρολος Β΄ της Αυστρίας

Ο Κάρολος Β΄ Φραγκίσκος (Karl II. Franz von Innerösterreich, 3 Ιουνίου 1540 - 10 Ιουλίου 1590) ήταν αρχιδούκας της Αυστρίας από τον Οίκο των Αψβούργων. Ήταν ηγεμόνας της Έσω Αυστρίας, δηλ. της Στυρίας, Καρνιόλας και Καρινθίας (1564-1590).

 Γεννήθηκε στη Βιέννη, ως τρίτος υιός του Φερδινάνδου Α΄ της Αγίς Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η μητέρα του, Άννα των Γιαγκελλόνων, ήταν κόρη του Βλαδίσλαου Β΄ της Βοημίας και Ουγγαρίας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Μαξιμιλιανός, διαδέχθηκε τον πατέρα τους, ενώ ο δευτερότοκος Φερδινάνδος ήταν ηγεμόνας της Πέραν Αυστρίας, δηλ. του Τυρόλο και τμημάτων της Λωρραίνης και της Γερμανίας. Η πρώτη διαπραγμάτευση γάμου ήταν με την Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Ο Κάρολος Β΄ επιζητούσε να τη διαδεχθεί, αλλά η πρόταση ναυάγησε για άλλο λόγο: τις διαφορετικές θρησκευτικές πεποιθήσεις τους. Επίσης δεν τελεσφόρησε και η πρόταση με τη Μαρία Στιούαρτ, Βασίλισσα της Σκωτίας. Ο Κάρολος Β΄ ήταν ένας συνειδητός Καθολικός: υιοθέτησε την Αντιμεταρρύθμιση και κάλεσε τους Ιησουίτες στη χώρα του. Τελικά όμως αναγκάστηκε να κάνει υποχωρήσεις στην Ειρήνευση του Γκρατς το 1572 δείχνοντας ανοχή στους Διαμαρτυρόμενους. Μια και η Έσω Αυστρία ήταν κοντύτερα στους Οθωμανούς, έκτισε το 1579 ένα κάστρο στην Κροατία που ονομάστηκε προς τιμήν του Κάρλοβατς. Ήταν μαικήνας των Τεχνών και των Επιστημών· προστάτευσε τον συνθέτη Ορλάντο ντι Λάσσο και τον μουσικοθεωρητικό Λοντοβίκο Τζακκόνι. Το 1573 ίδρυσε το πρώτο Γυμνάσιο και το Πανεπιστήμιο της Στυρίας στο Γκρατς. Επίσης δημιούργησε ένα εκτροφείο Ανδαλουσιανών ίππων το 1580 στη Λίπιτσα της Σλοβενίας. Απεβίωσε το 1590 και ετάφη στο Αββαείο του Σέκαου, βορειοδυτικά του Γκρατς, ένα από τα σημαντικότερα οικοδομήματα του πρώιμου μπαρόκ στα νοτιοδυτικά των Άλπεων. Το αββαείο οικοδομήθηκε κατά τα έτη 1587-1612 και εκεί ετάφησαν και άλλα μέλη των Αψβούργων. Νυμφεύτηκε το 1571 τη Μαρία Άννα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Ε΄ της Βαυαρίας. Είχαν τέκνα: Φερδινάνδος (15 Ιουλίου - 3 Αυγούστου 1572). Άννα (1573 - 1598), παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο Γ΄ της Πολωνίας-Λιθουανίας και της Σουηδίας. Μαρία Χριστίνα (1574 - 1621), παντρεύτηκε τον Σίγκισμουντ Μπάτορυ, Πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας. Αικατερίνη Ρενάτα (1576 - 1599). Ελισάβετ (1577 - 1586). Φερδινάνδος Β΄ (1578 - 1637), διαδέχθηκε τα δύο τέκνα τού Μαξιμιλιανού Β΄ που δεν είχαν κάνει γάμους. Κάρολος (1579 - 1580). Γρηγορία Μαξιμιλιανή (1581 - 1597). Ελεονώρα (1582 - 1620), μοναχή. Μαξιμιλιανός Ερνέστος (1583 - 1616), Ιππότης του Τευτονικού Τάγματος. Μαργαρίτα (1584 - 1611), παντρεύτηκε τον Φίλιππο Γ΄ της Ισπανίας. Λεοπόλδος Ε΄ (1586 - 1932), Αρχιδούκας της Πέραν Αυστρίας (Τυρόλου, κά). Επίσκοπος Πάσσαου και Στρασβούργου. Κωνσταντία (1588 - 1631), παντρεύτηκε τον Σιγισμούνδο Γ΄ της Πολωνίας-Λιθουανίας και της Σουηδίας. Μαρία Μαγδαληνή (1589 - 1631), παντρεύτηκε τον Κοσμά Β΄ των Μεδίκων, Μεγάλο Δούκα της Τοσκάνης. Κάρολος (1590 - 1624), μεγάλος Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος, επίσκοπος Βρότσλαφ και Μπρίξεν. Doran, Susan (1996). Monarchy and Matrimony: The Courtships of Elizabeth I. Routledge.
Ιουλία Μαμαία (σύζυγος του Πολέμωνα Β΄)

Η Ιουλία Μαμαία (έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.) από τη Δυναστεία της Έμεσας γεννήθηκε πριγκίπισσα της Έμεσας στη Συρία και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα τού Πόντου & της Κιλικίας.

 Ήταν κόρη τού Σαμψιγέραμου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας (βασ. 14-42) και της Ιοτάπας των Οροντιδών, κόρης τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής. Η σύζυγος τού Μιθριδάτη Γ΄ ήταν από τη Μηδία, ενώ η προμάμμη του ήταν η Λαοδίκη Ζ΄ Θεά των Σελευκιδών. Οι Οροντίδες ήταν βασιλείς των Αρμενίων, έτσι η καταγωγή της Ι. Μαμαίας ήταν Συριακή, Αρμενική, Ελληνική και Μηδική. Το όνομα Μαμαία έχει σημιτική προέλευση, ενώ το Ιουλία σημαίνει, ότι είχε γίνει Ρωμαία πολίτης. Ο Σαμψιγέραμος Β΄ ήταν γιος τού Ιάμβλιχου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας. Αδέλφια της ήταν ο Γ. Ι. Αζίζος, ο Σόαιμος (και οι δύο έγιναν ιερείς-βασιλείς) και η Ιοτάπα. Η Ι. Μαμαία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα. Λίγα γνωρίζουμε για τη ζωή της. Ίσως μετά από τις αρχές της δεκαετίας τού 50 η Ι. Μαμαία παντρεύτηκε τον Πολέμωνα Β΄ τού Πόντου (με την Κολχίδα) & της Κιλικίας, υποτελούς των Ρωμαίων. Η καταγωγή του ήταν Ελληνική και Ρωμαϊκή. Αυτός πιο πριν ήταν νυμφευμένος με τη Βερενίκη (κόρη του Ηρώδη Αγρίππα Α΄). Με τον γάμο της η Ι. Μαμαία έγινε βασίλισσα τού Πόντου & της Κιλικίας. Ο γάμος της πιστοποιείται από σωζόμενα τεκμήρια. Είναι γνωστά μόνο τρία νομίσματα τού Πολέμωνα Β΄ και της Ι. Μαμαίας με επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΙΟΥΛΙΑΣ ΜΑΜΑΙΑΣ. Τα νομίσματα χρονολογούνται στο β΄ ήμισυ της βασιλείας τού Πολέμωνα Β΄, δηλ. το διάστημα 60-74. Στην πόλη Λαοδίκεια Κατακεκαυμένη, ένας απελεύθερος του αυτοκράτορα, ο Γλυκερίνος διοικητής (procurator) της πόλης, έστησε στήλη με επιγραφή, που αναφέρεται στην Ι. Μαμαία. Η επιγραφή χρονολογείται πριν τη βασιλεία τού Αδριανού (βασ. 117-138). Έπειτα από αυτό, τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό γι' αυτήν. Παντρεύτηκε τον Πολέμωνα Β΄ τού Πόντου & της Κιλικίας και είχε τέκνα: Πολέμων Ευπάτωρ γενν. π. 56 μ.Χ., διάδοχος τού Πόντου & της Κιλικίας Ροιμητάλκης Φιλοκαίσαρ γενν. π. 58 π.Χ., πρίγκιπας τού Πόντου & της Κιλικίας.Τα ονόματα των παιδιών της είναι γνωστά από μία επιγραφή στην Αμφίπολη (του Νομού Σερρών), αφιερωματική στον Πολέμωνα Β΄ και τους γιους του. Αυτή χρονολογείται στο β΄ ήμισυ τού 1ου αι. H. Temporini & W. Haase, Aufstieg und Niedergang der Romischen Welt: Principat, Walter de Gruyter, 1980 H. Temporini & W. Haase, Politische Geschichte (Provinzen Und Randv Lker: Griechischer Balkanraum; Kleinasien): Griechischer Balkanraum; Kleinasien), Walter de Gruyter, 1980 A.R. Birley, Septimius Severus: The African Emperor, Routledge, 2002 B. Levick, Julia Domna: Syrian Empress, Routledge, 2007
Γλώσσες της Λιβύης

Η επίσημη γλώσσα της Λιβύης είναι τα Σύγχρονα Πρότυπα Αραβικά. Οι περισσότεροι κάτοικοι μιλούν μία από τις ποικιλίες της αραβικής ως πρώτη γλώσσα, με πιο περίοπτη θέση να έχουν τα Λιβυκά Αραβικά, αλλά και Αιγυπτιακά αραβικά και τα Τυνησιακά Αραβικά.

 Η επίσημη γλώσσα της Λιβύης είναι τα αραβικά. Η τοπική Λιβυκή αραβική ποικιλία είναι η κοινή ομιλούμενη διάλεκτος. Επίσης, ομιλούνται διάφορες Βερβερικές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των Ταμασέκ, Γκανταμές, Ναφούσι, Σούκναχ και Αουτζιλάχ. Η βερβερική και αραβική γλώσσα ανήκει στην ευρύτερη Αφροασιατική (Χαμιτο-Σημιτική) οικογένεια. Οι ομιλητές της Βερβερικής αριθμούν περίπου 1 εκατ. άτομα. Από αυτές, η πιο σημαντική ομάδα, οι Ναφούσι, Τρίπολι και Ζουουάρα, είναι συγκεντρωμένες στην περιοχή της Τριπολιτανίας. Οι βερβερικές γλώσσες ομιλούνται επίσης σε ορισμένες οάσεις, συμπεριλαμβανομένων των Γκανταμές, Αουτζιλάχ και Σαουκνάχ. Η Ταμαχάκ ομιλείται από τους Τουαρέγκ. Ο πρώην αρχηγός κράτους της Λιβύης, ο Μουαμάρ Καντάφι, αρνήθηκε την ύπαρξη των Βερβέρων ως ξεχωριστή εθνότητα, και ονόμασε τους Βέρβερους ως "προϊόν της αποικιοκρατίας" που δημιουργήθηκε από τη Δύση για να διαιρέσει τη Λιβύη. Η Βερβερική γλώσσα δεν αναγνωριζόταν και δεν διδασκόταν στα σχολεία, και για χρόνια η ονομασία των παιδιών με Βερβερικά ονόματα ήταν απαγορευμένη στη Λιβύη.Μετά τις πρόσφατες εξεγέρσεις στη Λιβύη, το Εθνικό Μεταβατικό Συμβούλιο (Επαναστάτες) έχουν δείξει ένα άνοιγμα προς την Βερβερική γλώσσα. Ο τηλεοπτικός σταθμός των ανεξάρτητων επαναστατών "Libya TV", έχει συμπεριλάβει τη βερβερική γλώσσα και το αλφάβητό της, το Τιφινάγ, σε ορισμένα προγράμματα. Η Ντομάρι είναι Ινδοϊρανική γλώσσα που ομιλείται από τους Ντομ (περίπου 33.000 άτομα). Η Νειλο-Σαχάρια γλώσσα Τεντάγκα ομιλείται από μερικές χιλιάδες Τέντα. Τα Ιταλικά εξακολουθεί να ομιλείται μεταξύ της Ιταλικής κοινότητας της Λιβύης. Είναι η δεύτερη πιο ομιλούμενη γλώσσα της χώρας και χρησιμεύει ως γλώσσα εμπορίου και μερικές φορές ως γλώσσα επικοινωνίας μεταξύ των Λίβυων και των ξένων. Τα Αγγλικά είναι αξιοσημείωτη ξένη γλώσσα στις επιχειρήσεις και για οικονομική σκοπούς και ομιλούνται επίσης από τη νέα γενιά. Επιπλέον, υπάρχουν χιλιάδες νέοι Λίβυοι επαγγελματίες οι οποίοι είναι εκπαιδευμένοι σε πανεπιστήμια στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία.Μετά το Λιβυκό Εμφύλιο Πόλεμο και τη βοήθεια που ήρθε από τη Γαλλία, η γαλλική γλώσσα άρχισε για πρώτη φορά να είναι δημοφιλής μεταξύ των νέων γενιών. Για το λόγο αυτό η Γαλλία θα ενθαρρύνει τη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας στη Λιβύη.
Ο Ρατατούης

Ο Ρατατούης (αγγλικός τίτλος Ratatouille) είναι η όγδοη ταινία των Pixar Animation Studios σε συνεργασία με την Walt Disney Pictures. Η ταινία σκηνοθετείται από τον Μπραντ Μπερντ, σκηνοθέτη και της ταινίας Οι απίθανοι). Το σενάριο υπογράφει ο ίδιος, ο Τζαν Πινκάβα και ο Τζιμ Τζιαμποτσίνο. Η μουσική της ταινίας είναι του Μάικλ Τζιατσίνο. Η ταινία κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων το 2007.Βασικός πρωταγωνιστής ο ΛΕΝΙ το ποντίκι

 Η ταινία περιγράφει την ιστορία του Ρεμί, ενός καλοφαγά ποντικού που θέλει να γίνει μάγειρας στο καλύτερο εστιατόριο του Παρισιού. Έτσι λοιπόν αποφασίζει να βοηθήσει ένα δόκιμο μάγειρα στο εν λόγω εστιατόριο. Ο καλύτερος κριτής όλης της χώρας επισκέπτεται το εστιατόριο και ο Ρεμί φτιάχνει ένα απλό φαγητό το οποίο εκπλήσσει τον κριτή, γιατί είχε να το γευτεί από τα παιδικά του χρόνια. Όταν ο κριτής δοκιμάζει το υπέροχο αυτό φαγητό (Ρατατούι), γράφει σε όλες τις εφημερίδες του Παρισιού τις καλύτερες κριτικές. Οπότε το εστιατόριο αρχίζει να γίνεται διάσημο και πάλι και να αποκτά όλο και περισσότερους πελάτες. Μέσα από όλη αυτή την ιστορία υπάρχει και εγκιβωτισμός, δηλαδή μία ιστορία μέσα σε μία άλλη. Ανακαλύπτουμε, λοιπόν, πως ο Λιγκουίνι, ο μάγειρας που βοήθησε αυτός ο ποντικός, έχει κληρονομήσει το εστιατόριο από τον πατέρα του Γκουστό. Τέλος, ο Λιγκουίνι αναγνωρίζει πως ο Ρεμί, ένας ποντικός, έχει φτιάξει τόσο υπέροχες γεύσεις για όλο το εστιατόριο και πως αντί για αυτόν αξίζει τα συγχαρητήρια ο Ρεμί. Με προϋπολογισμό 150 εκατομμύρια δολάρια η ταινία έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 47 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 206,4 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 417,3 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 623,7 εκατομμύρια δολάρια. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ratatouille (film) στο Wikimedia Commons
Al-Aqsa TV

Ο τηλεοπτικός σταθμός Al-Aqsa TV (αραβικά: قناة الأقصى) είναι το επίσημο τηλεοπτικό κανάλι της Χαμάς. Το όνομά του προέρχεται από το Τέμενος Αλ-Άκσα στην Ιερουσαλήμ. Το πρόγραμμά του περιλαμβάνει ειδήσεις και προπαγάνδα που προωθεί τη Χαμάς, παιδικές εκπομπές (όπως οι Πρωτοπόροι του Αύριο) και θρησκευτικά εμπνευσμένες ψυχαγωγικές εκπομπές. Σήμερα διοικείται από το μέλος του Παλαιστινιακού Νομοθετικού Συμβουλίου, Φαθί Χαμάντ.

 Ο σταθμός άρχισε να εκπέμπει στη Λωρίδα της Γάζας στις 9 Ιανουαρίου 2006 αφού η Χαμάς κέρδισε μια σαρωτική νίκη στις παλαιστινιακές βουλευτικές εκλογές. Στις 22 Ιανουαρίου 2006, ο Παλαιστίνιος εισαγγελέας Αχμέντ Μαγκνί αποφάσισε να κλείσει τον τηλεοπτικό σταθμό επειδή δεν είχε την απαραίτητη άδεια εκπομπής, αλλά η απόφαση δεν εφαρμόστηκε ποτέ.Στις 29 Δεκεμβρίου 2008, κατά τη διάρκεια της Επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας του 2008-2009, ισραηλινά αεροσκάφη βομβάρδισαν επανειλημμένα την έδρα του τηλεοπτικού σταθμού Al-Aqsa στην πόλη της Γάζας. Το κτίριο καταστράφηκε ολοσχερώς, αλλά ο σταθμός συνέχισε να μεταδίδει από μια μονάδα κινητής τηλεόρασης. Στις 29 Ιουλίου 2014, κατά τη διάρκεια της Ισραηλινής επίθεσης στη Λωρίδα της Γάζας του 2014, μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή έπληξε το κτίριο μέσων μαζικής ενημέρωσης που στέγαζε το κανάλι Al-Aqsa TV και το ραδιόφωνο Al-Aqsa στο κέντρο της πόλης της Γάζας νωρίς το πρωί. Ο τηλεοπτικός σταθμός συνέχισε να μεταδίδει, αλλά ο ραδιοφωνικός σταθμός σιωπούσε. Ο ραδιοσταθμός έχει επιστρέψει από τότε στον αέρα.
Μπενεβέντο Κάλτσιο

Η Μπενεβέντο Κάλτσιο (Benevento Calcio), κοινώς γνωστή ως Μπενεβέντο, είναι Ιταλικός σύλλογος ποδοσφαίρου που εδρεύει στο Μπενεβέντο της Καμπανίας. Αρχικά, ιδρύθηκε το 1929 και στη συνέχεια επανιδρύθηκε το 2005. Η Μπενεβέντο έχει παίξει στη Σέριε Α, την κορυφαία κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου, μόνο μία φορά στην ιστορία της, τη σεζόν 2017-18. Επί του παρόντος (2018-19) παίζει στη Σέριε Β.

 Ο σύλλογος ιδρύθηκε ως Associazione Calcio Benevento το 1929 και το αρχικό της γήπεδο ήταν το Meomartini, που χτίστηκε από τον Ciccio Minocchia.Αφού ανέβηκε της βαθμίδες των χαμηλών κατηγοριών της χώρας τα πρώτα της χρόνια, η Μπενεβέντο έφτασε στην Prima Divisione, το τρίτο υψηλότερο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Ιταλίας την εποχή εκείνη, την περίοδο 1934-35. Τερμάτισε πάνω από ομάδες όπως η Ρετζίνα, κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της ομάδας στο πρωτάθλημα. Αν και δεν κέρδισε την άνοδο στη Serie B, η ομάδα έμεινε στην τρίτη κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου για την περίοδο 1935-36, η οποία αναδιοργανώθηκε σε ένα μικρότερο πρωτάθλημα 64 ομάδων, που μετονομάστηκε σε Λέγκα Προ. Ο σύλλογος FC Sporting Benevento Srl διαλύθηκε το 2005. Ταυτόχρονα, η Benevento Calcio S.p.Α. ιδρύθηκε, χρησιμοποιώντας το ίδιο γήπεδο και εμφανίσεις. Στην κανονική περίοδο της σεζόν 2007-08 της Serie C2, η ομάδα τερμάτισε στην πρώτη θέση στη Girone C, κερδίζοντας την άμεση άνοδο στη, τώρα αποκαλούμενη, Lega Pro Prima Divisione για τη σεζόν 2008-09. Τη σεζόν 2008-09, η πρώτη σεζόν της Μπενεβέντο στη Lega Pro Prima Divisione, τερμάτισε στη 2η θέση. Αυτό σήμαινε ότι η ομάδα θα έπαιζε σε διπλούς πλέι οφ αγώνες. Κέρδισε τον πρώτο αγώνα, αλλά έχασε από την Κροτόνε με συνολικό σκορ 2-1. Ο Γκαετάνο Αουτέρι προσλήφθηκε ως προπονητής για τη σεζον 2015-16. Αυτή τη σεζόν, η Μπενεβέντο κέρδισε το πρωτάθλημα και προβιβάστηκε στη Σέριε Β για πρώτη φορά στην ιστορία της. Η μαθηματική βεβαιότητα έφθασε στις 30 Απριλίου 2016, αφού νίκησε τη Λέτσε με 3-0.Στις 8 Ιουνίου 2017, προβιβάστηκε στη Σέριε Α, για πρώτη φορά στην ιστορία της, αφού νίκησε την Κάρπι στα πλέι οφ ανόδου της Σέριε Β, με συνολικό σκορ 1-0. Έθεσαν ένα ρεκόρ για το χειρότερο ξεκίνημα σε μια σεζόν σε οποιοδήποτε από τα πέντε κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης, χάνοντας τους πρώτους 14 αγώνες της Σέριε Α. Αυτό το σερί έληξε στις 3 Δεκεμβρίου 2017, με ένα γκολ ισοφάρισης στο 95ο λεπτό, με κεφαλιά του τερματοφύλακα Αλμπέρτο Μπρινιόλι, στην ισοπαλία 2-2 με τη Μίλαν. Η παραμονή της Μπενεβέντο στη Σέριε Α διήρκεσε μία σεζόν, καθώς υποβιβάστηκε μετά την κατάληψη της τελευταίας θέσης στη Σέριε Α. Τα χρώματα της ομάδας είναι το κίτρινο και το κόκκινο και το σήμα τους φέρει κόκκινες και κίτρινες λωρίδες και μία μαύρη εικόνα μιας μάγισσας που καβαλάει μια σκούπα. Το ψευδώνυμο της Μπενεβέντο είναι το Stregoni, Μάγοι στα ιταλικά, ή περιστασιακά, Streghe, Μάγισσες στα ιταλικά, μία αναφορά στους θρύλους του 13ου αιώνα για τις μάγισσες του Μπενεβέντο. (Ιταλικά) Επίσημος ιστότοπος του συλλόγου
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2013-2014

Το League Cup βόλεϊ ανδρών για την περίοδο 2013–14 ήταν η τρίτη διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού κι έφερε την ονομασία "Λιγκ Καπ Νίκος Σαμαράς" στη μνήμη του ομώνυμου πετοσφαιριστή. Διεξήχθη από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των δώδεκα ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2013–14. Κυπελλούχος αναδείχθηκε η ΑΕΚ, που κατέκτησε έτσι τον πρώτο τίτλο στην ιστορία της στο βόλεϊ ανδρών.

 Στην προκριματική φάση οι δώδεκα ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους. Στον πρώτο όμιλο μετείχαν ομάδες της βόρειας Ελλάδας, στον δεύτερο μετείχαν ομάδες της Αττικής και στον τρίτο όμιλο μετείχαν επαρχιακές ομάδες της νότιας Ελλάδας. Στον πρώτο και στον δεύτερο όμιλο οι αγώνες έγιναν στις έδρες των ομάδων, ενώ όλοι οι αγώνες του τρίτου ομίλου διεξήχθησαν στην έδρα του Παμβοχαϊκού. Την πρόκριση για το final-4 πήραν η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου και η καλύτερη δεύτερη. Οι τέσσερις από τους έξι αγώνες που ήταν προγραμματισμένοι να διεξαχθούν το τριήμερο 4-6 Οκτωβρίου (ΑΕΚ-ΠΑΟ, Κηφισια-ΟΣΦΠ στις 4/10, ΑΕΚ-Κηφισιά στις 5/10 και Κηφισιά-ΠΑΟ στις 6/10), αναβλήθηκαν καθώς η Περιφέρεια Αττικής δεν έδωσε άδεια διεξαγωγής των αγώνων στα γήπεδα του Ζηρινείου (έδρα της Κηφισιάς) και της Γλυφάδας (έδρα της ΑΕΚ). Το φάιναλ-4 διεξήχθη στην Αλεξανδρούπολη το διήμερο 31 Ιανουαρίου και 1 Φεβρουαρίου 2014. Διαιτητές: Μπατιανίδης, Δεληκωστίδης MVP: Νίκος Κρέτσης (ΑΕΚ) Φοίνικας Σύρου (Δημήτρης Ανδρεόπουλος): Τερζής 2 (2 μπλοκ), Τσας 21 (19/37 επ, 1 άσσος, 1 μπλοκ), Ντιάτσκοφ 16 (12/33 επ, 1 άσσος, 3 μπλοκ, 57% υπ - 32% άριστες), Τακουρίδης 10 (6/10 επ, 1 άσσος, 3 μπλοκ), Πελεκούδας 7 (4/9 επ, 3 μπλοκ), Λάππας 15 (13/21 επ, 2 μπλοκ, 46% υπ - 13% άριστες) / Παπαδημητρίου (λ, 43% υπ - 17% άριστες), Γιάνουσεκ 5 (5/8 επ, 70% υπ - 50% άριστες), Σφενδυλάκης 1 (1 άσσος). ΑΕΚ(Άκης Φλαούνας): Μαντέκας 15 (12/23 επ, 3 μπλοκ, 71% υπ - 47% άριστες), Τόρρε 15 (10/14 επ, 5 μπλοκ), Κατσανεβάκης 11 (8/11 επ, 2 άσσοι, 1 μπλοκ), Κρέτσης 4 (3 άσσοι, 1 μπλοκ), Παγιάν 24 (22/38 επ, 1 άσσος, 1 μπλοκ), Πέτρογλου 21 (20/35 επιθέσεις, 1 άσσος, 72% υπ., 43% άριστες) / Γκούζντα (λ, 76% υπ - 60% άριστες), Νοβοσέλατς 1 (1 μπλοκ), Ρουμελιωτάκης, Χατζόπουλος. Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς 2013-14 Επίσημος ιστότοπος της ΕΣΑΠ. Αποτελέσματα και βαθμολογία προκριματικής φάσης Επίσημος ιστότοπος της ΕΣΑΠ.
Ιωάννης της Σαξονίας (1801-1873)

Ο βασιλιάς της Σαξονίας να μη συγχέεται με τον Ιωάννη, Εκλέκτορα της Σαξονίας ή με τον Ιωάννη, Διάδοχο της Σαξονίας.Ο Ιωάννης (γερμ. Johann, 12 Δεκεμβρίου 1801 - 29 Οκτωβρίου 1873) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν βασιλιάς της Σαξονίας (1854-1873).

 Ο Ιωάννης Νέπομουκ Μαρία Ιωσήφ Αντώνιος Σαβέριος Βικέντιος Αλοϋσιος Φραγκίσκος ντε Πάουλα Στανίσλαος Βερνάρδος Παύλος Φήλιξ Δάμασος ήταν ο τρίτος γιος του Μαξιμιλιανού της Σαξονίας και της Καρολίνας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φερδινάνδου της Πάρμας. Νυμφεύτηκε το 1822 με την Αμαλία Αυγούστα των Βίττελσμπαχ, κόρη του Μαξιμιλιανού Α΄ Ιωσήφ της Βαυαρίας, και είχε τέκνα: Μαρία Αυγούστα Φρειδερίκη (1827 - 1857). Αλβέρτος (1828 - 1902), Βασιλιάς της Σαξονίας. Ελισάβετ (1830 - 1912), παντρεύτηκε πρώτα τον Φερδινάνδο της Σαβοΐας, Δούκα της Γένουας, και μετά τον Νικολό, Μαρκήσιο του Ραπάλλο. Φρειδερίκος Αύγουστος Ερνέστος (1831 - 1847). Γεώργιος (1832 - 1904), Βασιλιάς της Σαξονίας. Μαρία Σιδωνία (1834 - 1862). Άννα (1836 - 1859), παντρεύτηκε τον Φερδινάνδο Δ΄ της Τοσκάνης. Μαργαρίτα (1840 - 1858), παντρεύτηκε τον Κάρολο Λουδοβίκο της Αυστρίας. Σοφία (1845 - 1867), παντρεύτηκε τον Κάρολο Θεόδωρο εν Βαυαρία. Le livre d'or de l'ordre de Léopold et de la croix de fer, Volume 1 /Ferdinand Veldekens
Τανζού Τσολάκ

Ο Τανζού Τσολάκ (τουρκικά: Tanju Çolak, γεννήθηκε 10 Νοεμβρίου 1963) είναι Τούρκος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Τη σεζόν 1987–88 ήταν πρώτος σκόρερ των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Χρυσό Παπούτσι) με 39 γκολ, ενώ μία ακόμα φορά ήταν δεύτερος και μία τρίτος.

 Ξεκίνησε αγωνιζόμενος με την ομάδα νέων της Σαμψούντα. Από εκεί πήγε στη Σαμσουνσπόρ το 1981, όπου ήταν πρώτος σκόρερ και τις δύο σεζόν πρωταθλήματος 1985–86 και 1986–87. Το 1985–86 ήταν τρίτος σκόρερ στην Ευρώπη με 33 γκολ. Μετακόμισε στη Γαλατασαράι στο τέλος της σεζόν 1986–87. Ήταν ο πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη (Χρυσό Παπούτσι) με 39 γκολ τη σεζόν 1987–88. Είναι ο μοναδικός Τούρκος ποδοσφαιριστής μέχρι σήμερα που έχει κερδίσει αυτό το βραβείο, ενώ η επίδοσή του είναι ρεκόρ όλων των εποχών στην Τουρκία. Την ίδια χρονιά ήταν και πρώτος σκόρερ του κόσμου. Ήταν πρώτος σκόρερ τις χρονιές 1990–91 (δεύτερος στην Ευρώπη με 31 γκολ) και 1991–92 και πήρε μεταγραφή στη Φενέρμπαχτσε στο τέλος της σεζόν. Στις 6 Δεκεμβρίου 1992 στον αγώνα της Φενέρμπαχτσε με την Καρσίγιακα (7–1) σημείωσε 6 γκολ, ρεκόρ στην ιστορία του πρωταθλήματος που παραμένει.Σημείωσε συνολικά 240 γκολ του και έφτασε στον τίτλο του πρώτου σκόρερ της ιστορίας του τουρκικού πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Μετίν Οκτάι και μάλιστα μόνο σε εννέα σεζόν, μεταξύ 1982–83 και 1985–93. Το ρεκόρ του καταρρίφθηκε από τον Χακάν Σουκούρ το 2007–08. Η IFFHS τον επέλεξε στους θρύλους της. Αγωνίστηκε για την εθνική ομάδα της Τουρκίας, όπου συμμετείχε 31 φορές, σημειώνοντας 9 γκολ.Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ασχολήθηκε με την πολιτική χωρίς επιτυχία. Ο μικρότερος αδελφός του, Γιουτζέλ Τσολάκ είναι επίσης πρώην ποδοσφαιριστής. Γαλατασαράι Πρωτάθλημα Τουρκίας : 1987–88 Κύπελλο Τουρκίας : 1990–91 Σούπερ Καπ Τουρκίας : 1988Ατομικές διακρίσεις Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Τουρκίας (5): 1985–86 , 1986–87 , 1987–88, 1990–91 , 1992–93 Κορυφαίος σκόρερ ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Ευρωπαϊκό Χρυσό Παπούτσι) : 1987–88 (39 γκολ) Δεύτερος σκόρερ ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Ευρωπαϊκό Αργυρό Παπούτσι) : 1990–91 (31 γκολ) Τρίτος σκόρερ ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Ευρωπαϊκό Χάλκινο Παπούτσι) : 1985–86 (33 γκολ) IFFHS legends
Σεραφείμ Παπαδόπουλος

Ο Σεραφείμ Παπαδόπουλος ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1956 ως το 1963, κατακτώντας με τους "κίτρινους" το τελευταίο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης.

 Ο Παπαδόπουλος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός και μεταγράφηκε στον Άρη σε ηλικία 21 ετών από την ΜΕΝΤ. Κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1959, παίζοντας σε δέκα αγώνες του τοπικού πρωταθλήματος και δεκατρείς για την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την έκτη θέση. Στις 26 Απριλίου 1959, ο Άρης αποκλείστηκε από τον θεσμό του κυπέλλου Ελλάδας από τη Νίκη Βόλου και ο Παπαδόπουλος κατηγορήθηκε από συμπαίκτη του ότι εσκεμμένα είχε μειωμένη απόδοση. Η διοίκηση της ομάδας τον τιμώρησε, αφήνοντας τον εκτός προπονήσεων και αγωνιστικών δραστηριοτήτων μέχρι το τέλος του χρόνου. Επανήλθε στην ενεργό δράση τον Ιανουάριο του 1960, παίζοντας ως βασικός για το υπόλοιπο της σεζόν. Τις επόμενες δύο χρονιές, διακρίθηκε ως μέσος και αμυντικός χαφ, αλλά στην ήττα του Άρη με 0-1 από τον Φωστήρα στις 18 Μαρτίου 1962, κατηγορήθηκε από συμπαίκτη του ότι προσπάθησε να τον παρασύρει για να έχει μειωμένη απόδοση και τιμωρήθηκε και πάλι από τους ιθύνοντες της ομάδας. Επέστρεψε τον Ιανουάριο του 1963, παίζοντας σε δεκαεφτά αγώνες και βοηθώντας τους "κίτρινους" να αποφύγουν τον υποβιβασμό. Μετά το τέλος της χρονιάς, αποχώρησε από τον σύλλογο, έχοντας παίξει συνολικά σε 113 αγώνες για το τοπικό πρωτάθλημα, το πρωτάθλημα Ελλάδος και το κύπελλο, σκοράροντας τέσσερα τέρματα. Την καρδιά αν ρωτήσεις ποτέ... Αυτοί που μας έφτασαν ως τα εκατό, ISBN 978-960-93-5927-6 Παπαδόπουλος Σαράφος | aris.re
Αστεροσκοπείο Παρανάλ

Το Αστεροσκοπείο Παρανάλ βρίσκεται στην έρημο Ατακάμα στη βόρεια Χιλή και συγκεκριμένα 120 km νοτίως της Αντοφαγάστα. Είναι χτισμένο επί του όρους Παρανάλ σε υψόμετρο 2.635 m και λειτουργεί υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (European Southern Observatory, ESO). Αθροιστικά, πρόκειται για το μεγαλύτερο αστεροσκοπείο στο φάσμα του ορατού φωτός και τον υπερύθρων στο νότιο ημισφαίριο καθώς και για τη δεύτερη μεγαλύτερη εγκατάσταση αυτού του είδους παγκοσμίως, μετά από το Αστεροσκοπείο στο Μάουνα Κέα στη Χαβάη. Το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT), είναι το μεγαλύτερο τηλεσκόπιο στο Παρανάλ, αποτελείται δε από τέσσερα ανεξάρτητα τηλεσκόπια των 8,2 m. Επιπλέον τα τέσσερα κύρια τηλεσκόπια της εγκατάστασης λειτουργώντας από κοινού συνδυάζονται για να συγκροτήσουν ένα ακόμα όργανο, το Very Large Telescope Interferometer (VLTI). Τέσσερα επιπλέον βοηθητικά τηλεσκόπια των 1,8 m συνδράμουν το VLTI όταν τα κύρια όργανα αξιοποιούνται για άλλους σκοπούς. Στο Παρανάλ υπάρχουν επίσης το VLT Survey Telescope, διαμέτρου 2,6 m, καθώς και το VISTA των 4,0 m, που παρέχουν τη δυνατότητα ομοιόμορφης παρατήρησης μεγάλων τμημάτων του ουρανού.

 Το Very Large Telescope (VLT) αποτελείται από τέσσερα τηλεσκόπια των 8,2 m και κάνει παρατηρήσεις στο φάσμα του ορατού φωτός και των υπερύθρων. Μαζί με τα βοηθητικά τηλεσκόπια λειτουργεί ως οπτικό ιντερφερόμετρο συγκεκριμένες νύχτες στη διάρκεια του έτους. Και τα τέσσερα όργανα των 8,2 m έχουν δυνατότητες προσαρμοστικής οπτικής και πλήρη σετ οργάνων. Το VISTA (Visible & Infrared Survey Telescope for Astronomy) παρέχει δυνατότητες επισκόπησης μεγάλων τμημάτων του ουρανού στο φάσμα των υπερύθρων. Κατασκευάστηκε κατόπιν συνεργασίας 18 πανεπιστημίων από το Ηνωμένο Βασίλειο και παραδόθηκε στο ESO το 2009. Το VST είναι τηλεσκόπιο των 2,6 m το οποίο υποστηρίζει τα VLT. Η εγκατάσταση NGTS χρησιμοποιείται από τις αρχές του 2015 και αξιοποιείται στην αναζήτηση εξωπλανητών και απέχει μερικά χιλιόμετρα από την κύρια εγκατάσταση. Αποτελείται από διάταξη δώδεκα ρομποτικών τηλεσκοπίων των 0,2 m που καλύπτουν μεγάλη περιοχή του ουρανού (της τάξεως των 96 τετραγωνικών μοιρών, ήτοι πολλές εκατοντάδες φορές την περιοχή που καλύπτει η πανσέληνος). Κύριοι στόχοι είναι να εντοπιστούν Υπερ-Γαίες και πλανήτες στο μέγεθος του Ποσειδώνα. Τη διαχείριση του NGTS έχουν αναλάβει επτά πανεπιστημιακά/ερευνητικά ιδρύματα από τη Χιλή, τη Γερμανία, την Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Σχεδιαστικά βασίζεται στο πρόγραμμα SuperWASP. European Southern Observatory homepage (Αγγλικά) ESO - Interferometry (Αγγλικά) Paranal Observatory featured in the Astronomy Picture of the Day (Αγγλικά)
Θεωρία αναπαραστάσεων πεπερασμένων ομάδων

Στα μαθηματικά, η θεωρία αναπαραστάσεων είναι μια τεχνική για την ανάλυση των αφηρημένων ομάδων όσον αφορά τις ομάδες των γραμμικών μετασχηματισμών. Αυτό το άρθρο ασχολείται με την θεωρία αναπαραστάσεων των ομάδων που έχουν ένα πεπερασμένο αριθμό στοιχείων.

 Όλες οι γραμμικές αναπαραστάσεις σε αυτό το άρθρο είναι πεπερασμένης διάστασης και θεωρείται ότι είναι μιγαδικές, εκτός αν ορίζεται διαφορετικά. Μια αναπαράσταση του G είναι μία ομάδα ομομορφισμού ρ: G → GL (n, C) από το G στη γενική γραμμική ομάδα GL (n, C). Έτσι, για να καθορίσετε μια αναπαράσταση, απλώς ορίζετε ένα τετραγωνικό πίνακα για κάθε στοιχείο της ομάδας, με τέτοιο τρόπο ώστε οι πίνακες να συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο όπως και τα στοιχεία της ομάδας, όταν πολλαπλασιάζονται μαζί. Μία ρ αναπαράσταση: G → GL (n, C) ορίζει μια δράση ομάδας του G στον διανυσματικό χώρο του Cn. Επιπλέον, η δράση αυτή καθορίζει εντελώς την ρ. Ως εκ τούτου, για να καθορίσετε μια αναπαράσταση είναι αρκετό να καθορίσετε πώς λειτουργεί στον αντίστοιχο διανυσματικό χώρο του. (g1,g2)[h]=g1 h g2−1.
Μάικλ Τζόνσον

Ο Μάικλ Ντουέιν Τζόνσον (Michael Duane Johnson, γεννήθηκε 13 Σεπτεμβρίου 1967) είναι Αμερικανός πρώην αθλητής στίβου στους δρόμους ταχύτητας. Ήταν τέσσερις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης (μία φορά στη σκυταλοδρομία 4x400 μέτρα, μία φορά στα 200 μέτρα και δύο φορές στα 400 μέτρα) καθώς και οκτώ φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στα ίδια αγωνίσματα.

 Σε ηλικία 19 ετών, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Μπέιλορ του Τέξας. Εκεί, τον Απρίλιο του 1987, εντοπίστηκε από τον Κλάιντ Χαρτ –τον προπονητή που θα τον ανέβαζε αργότερα στην κορυφή του παγκόσμιου στίβου– καθώς κατέρριψε το πανεπιστημιακό ρεκόρ των 200 μέτρων το 1989. Από τότε είχε υιοθετήσει το χαρακτηριστικό τρόπο με τον οποίο έτρεχε («τρέξιμο της πάπιας»).Από το 1989 ξεκίνησε μία αήττητη σειρά 55 νικών στα 200 μέτρα. Το 1991 στο Τόκιο, στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής στα 200 μέτρα, αλλά την επόμενη χρονιά, υπέστη τροφική δηλητηρίαση που του στέρησε την ευκαιρία να αγωνιστεί στα ατομικά αγωνίσματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης. Όμως, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x400 μέτρα με χρόνο νέο παγκόσμιο ρεκόρ 2.55,74.Το 1993 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στη Στουτγάρδη ήταν νικητής στα 400 μέτρα, ενώ με την ομάδα σκυταλοδρομίας σημείωσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 2.54,29 που παραμένει. Το 1995 κατέρριψε δύο φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μέτρα κλειστού στίβου και κέρδισε 200 και 400 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Είναι ο μόνος άνδρας αθλητής που έχει κερδίσει το χρυσό μετάλλιο στα 200 και στα 400 μέτρα στους ίδιους Ολυμπιακούς Αγώνες (1996). Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα το 1996 έκανε παγκόσμιο ρεκόρ τρέχοντας τα 200 μέτρα με χρόνο 19,32 δευτερόλεπτα. Το ρεκόρ αυτό διατηρήθηκε για 12 χρόνια. Το 1999 κατέρριψε το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ των 400 μέτρων με χρόνο 43,18 δευτερόλεπτα, το οποίο διατηρήθηκε για 22 χρόνια. Τις δύο αυτές χρονιές ψηφίστηκε αθλητής της χρονιάς της IAAF, ενώ το 1996 επιλέχθηκε και ως Πρωταθλητής των Πρωταθλητών της L'Équipe, βραβείο που απονέμεται ετήσια στον καλύτερο αθλητή όλων των αθλημάτων στον κόσμο. Οι επιτυχίες του στους Αγώνες της Ατλάντα τον καταξίωσαν ως έναν από τους κορυφαίους του κόσμου την εποχή εκείνη, με τον ίδιο να αντιμετωπίζει συγκρατημένα αυτή τη δημοσιότητα.Είχε κατακτήσει στην Ολυμπιάδα του 1996 το χρυσό μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x400 μέτρα, το οποίο επέστρεψε το 2008 μετά την παραδοχή συναθλητή του ότι είχε χρησιμοποιήσει απαγορευμένες ουσίες. Είναι μέλος του Hall of Fame της IAAF. Πανεπιστημιάδα 1989 σκυταλοδρομία 4x400 μέτρα : 2η θέση (3.02,75) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1991 200 μέτρα : 1η (20,01) Ολυμπιακοί Αγώνες 1992 σκυταλοδρομία 4x400 μέτρα : (2.55,74) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1993 400 μ. : 1η (43,65) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1993 400 μ. : 1η 2.54,29 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1995 200 μ. : 1η (19,79) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1995 400 μ. : 1η (43,39) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1995 400 μ. : 1η (2.57,49) Ολυμπιακοί Αγώνες 1996 200 μ. : 1η (19,32) Ολυμπιακοί Αγώνες 1996 400 μ. : 1η (43,49) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1997 400 μ. : 1η (44,12) Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1999 400 μέτρα : 1η (43,18) Ολυμπιακοί Αγώνες 2000 400 μ. : 1η (43,84) Michael JOHNSON