Πατριάρχης των Σέρβων Πορφύριος

Ο Πατριάρχης Πορφύριος (σερβικά κυριλλικά: Порфирије‎, κατά κόσμον Πρβόσλαβ Πέριτς, Prvoslav Perić, σερβικά κυριλλικά: Првослав Перић‎, γεννημένος στις 22 Ιουλίου 1961), είναι ο 46ος προκαθήμενος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Πεκίου, Μητροπολίτης Βελιγραδίου και Καρλοβικίου και Πατριάρχης Σερβίας από τις 18 Φεβρουαρίου 2021.

 Ο Πορφύριος γεννήθηκε το 1961 στην πόλη Μπετσέι στη ΣΔ Σερβίας της τότε ΣΟΔ Γιουγκοσλαβίας (σημερινή Σερβία), ως γιος των Ραντόικα και Ραντιβόι Πέριτς. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο στο Τσούρουγκ, και το Γυμνάσιο Γιοβάν Γιοβάνοβιτς Ζμάι στο Νόβι Σαντ. Εκάρη μοναχός στο μοναστήρι Βίσοσκι Ντέτσανι στις 21 Απριλίου 1985, λαμβάνοντας το μοναστικό όνομα Πορφύριος. Σπούδασε ορθόδοξη θεολογία στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου και αποφοίτησε το 1986, όταν ο Επίσκοπος Ράσκας και Πριζρένης (και μετέπειτα Πατριάρχης) Παύλος τον χειροτόνησε διάκονο στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος στη Μουσουτίστε, στο Κοσσυφοπέδιο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Αθηνών από το 1986 έως το 1990. Το 2004 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών με τη διατριβή «Η πιθανότητα γνώσης του Θεού στην κατανόηση του Αποστόλου Παύλου σύμφωνα με την ερμηνεία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου». Στις 6 Οκτωβρίου 1990, κατόπιν ευλογίας του Επισκόπου Μπάτσκας Ειρηναίου Μπούλοβιτς, ο Πορφύριος εντάχθηκε στη Μονή Κόβιλι, κοντά στο Νόβι Σαντ. Στις 21 Νοεμβρίου 1990 χειροτονήθηκε ιερομόναχος και έγινε ηγούμενος της Μονής. Πολλοί νεαροί μοναχοί και δόκιμοι ήρθαν στο Μοναστήρι ακολουθώντας τον. Ήταν η εποχή που το μοναστήρι έγινε πνευματικό κέντρο για πολλούς νέους: διανοούμενους, καλλιτέχνες, ηθοποιούς και ροκ μουσικούς, ειδικά από το Νόβι Σαντ και το Βελιγράδι. Έκτοτε ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τους εθισμένους σε ναρκωτικά ασθενείς. Στις 14 Μαΐου 1999, η Ιεραρχία της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τον εξέλεξε τιτουλάριο επίσκοπο Εγαρίου και ορίστηκε βικάριος στη Μητρόπολη Μπάτσκας. Το 2005 δημιούργησε μια θεραπευτική κοινότητα με την ονομασία Zemlja živih (Χώρα Ζώντων), η οποία αναγνωρίστηκε ως επιτυχημένο παράδειγμα για την απεξάρτηση από τα ναρκωτικά. Υπό την ηγεσία του Πορφυρίου, η κοινότητα έχει περισσότερους από εκατό κατοίκους σε ολόκληρη τη Σερβία. Το 2010, η Ιερά Σύνοδος του ανέθεσε τη διαποίμανση των Σερβικών Ενόπλων Δυνάμεων . Διετέλεσε στρατιωτικός επίσκοπος ως το 2011 και έκτοτε ήταν συντονιστής της συνεργασίας μεταξύ της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και του Σερβικού Στρατού. Τον Μάιο του 2014, ο Πορφύριος εξελέγη Μητροπολίτης Ζάγκρεμπ και Λιουμπλιάνας, διαδεχόμενος τον Γιόβαν Πάβλοβιτς, και ενθρονίστηκε από τον Πατριάρχη Ειρηναίο στις 13 Ιουλίου 2014 στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας. Το κολλέγιο Άγιος Ιγνάτιος (Sankt Ignatios) τον κατέταξε στο Τάγμα του Αγίου Ιγνατίου για τη συμβολή του στη συμφιλίωση των εθνών στα Βαλκάνια, στις 16 Φεβρουαρίου 2016 στη Στοκχόλμη της Σουηδίας. Ο Πορφύριος ήταν μέλος της Ιεράς Συνόδου της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το 2017 ως το 2019. Μετά τον θάνατο του Πατριάρχη Ειρηναίου, ο Πορφύριος εξελέγη διάδοχός του στις 18 Φεβρουαρίου 2021 και ενθρονίστηκε την επομένη στο Βελιγράδι.Λίγο καιρό μετά την ενθρόνιση του, επισκέφτηκε τη Μονή του Πετς στο Κοσσυφοπέδιο όπου προσευχήθηκε για την κατάσταση στην περιοχή.Τον Μάρτιο του 2021, με επιστολή του ο Πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας Ζόραν Ζάεφ ζήτησε από τον Πορφύριο να βρεθεί μια συμβιβαστική λύση για την αναγνώριση της αυτοαποκαλούμενης "Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας"Η δεύτερη ενθρόνιση του ως Πατριάρχη των Σέρβων στην ιστορική έδρα του Πατριαρχείου στην Ιερά Μονή του Πατριαρχείου Πεκίου πραγματοποιήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2022. Ο Πορφύριος είναι πρόεδρος του Ιδρύματος Πριβρέντνικ στο Νόβι Σαντ, από τη δεκαετία του 2000. Διετέλεσε επίσης Πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Ηλεκτρονικών Μέσων στη Σερβία, από το 2008 έως το 2014. Παραιτήθηκε από τη θέση μετά την εκλογή του ως Μητροπολίτης Ζάγκρεμπ και Λιουμπλιάνας. Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία-Πατριάρχης Βιογραφία του Μητροπολίτη Πορφύριου στο mitropolija-zagrebacka.org