Ινδοϊσλαμική αρχιτεκτονική

Η Ινδο-Ισλαμική αρχιτεκτονική περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα αρχιτεκτονικών μορφών οι οποίες επηρεάστηκαν από την έλευση του Ισλάμ στην ινδική υποήπειρο τον 7ο αιώνα μέχρι και σήμερα. Σήμερα στην Ινδία υπάρχουν κτήρια (θρησκευτικά και μη) τα οποία παρουσιάζουν στοιχεία Ινδικής, Περσικής, Αραβικής και Οθωμανικής αρχιτεκτονικής.

 Οι Γκχουρίντες (Περσικά: سلسله غوریان - αυτοπροσδιορίζονταν ως Σχανσαμπάνι - Shansabānī) ήταν μια μεσαιωνική μουσουλμανική δυναστεία με Περσική καταγωγή οι οποίοι κυβέρνησαν τον 12ο και 13ο αιώνα την αρχαία περιοχή Κχορασάν (συμπεριελάμβανε σημερινές περιοχές όπως: Ιράν, Αφγανιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν και την Ινδία ). Οι Γκχουρίντες ήταν η πρώτη δυναστεία ή οποία κατέλαβε αρκετά μεγάλο μέρος της Ινδίας και ξεκίνησε μια μίξη αρχιτεκτονικής με στοιχεία Ισλαμικά και Ινδουιστικά (Ινδικά). Το συγκρότημα Κιούτμπ και ο Κιούτμπ Μιναρές (σήμερα σήμα κατατεθέν του Νέου Δελχί) ξεκίνησε να χτίζεται το 1192 στο Νέο Δελχί από τον βασιλιά της Βορειοδυτικής Ινδίας Κιουτμπ-ουντ-ντίν Αϊμπάκ (Αραβικά: قطب الدين أيبك, Περσικά: قطب الدین ایبک - μεταφράζεται το όνομά του ως "Άξονας της πίστης"). Ο Κιουτμπ-ουντ-ντίν Αϊμπάκ είχε γεννηθεί στην σημερινή περιοχή του Αφγανιστάν και είχε καταγωγή από Τουρκικό φύλο. Η ανοικοδόμηση του Κιούτμπ Μιναρές ξεκίνησε το 1202 από τον Κιουτμπ-ουντ-ντίν Αϊμπάκ και ολοκληρώθηκε από τον διάδοχό του. Το μέγεθος του μιναρέ (72,5μ ύψος με διάμετρο στη βάση 14,32μ και στην κορυφή 2,75μ) έγινε με σκοπό να αναδειχτεί η δύναμη και η δόξα των νέων μουσουλμάνων κατακτητών. Για την ανοικοδόμηση χρησιμοποιήθηκε οικοδομικό υλικό από Ινδουιστικούς και Τζαϊνιστικούς ναούς, οι οποίοι καταστράφηκαν. Ο Ιλτουτμίς (r. 1211–1236 - Shams-ud-din Iltutmish στη γλώσσα Ουρντού: شمس الدین التتمش), ο τρίτος άρχοντας του Νέου Δελχί, έκανε επέκταση του ισλαμικού Τεμένους Κιουβάτ-ουλ-ισλμάν και του Κιούμπ Μιναρέ.Στην αρχιτεκτονική παρατηρούνται Ινδικά μοτίβα λουλουδιών και στολιδιών μαζί με στίχους από το Κοράνι. Ο Ιμπν Μπατούντα, ένας μουσουλμάνος περιηγητής της εποχής, από το Μαρόκο, τόνισε ότι σαν το Κιούτμπ Μιναρέ "δεν υπάρχει άλλο μνημείο παρόμοιο σε Ισλαμικές χώρες". Η αυτοκρατορία Μουγκάλ (γνωστή και ως Μογγόλοι Ινδίας ή ως Ινδομογγόλοι) ήταν μια ισλαμική αυτοκρατορία η οποία διήρκεσε από το 1526 μέχρι το 1857 και επηρέασε την ισλαμική αρχιτεκτονική αναμιγνύοντας Περσική, Οθωμανική και τοπική Ινδική αρχιτεκτονική. Ένα χαρακτηριστικό της Μουγκάλ αρχιτεκτονικής είναι η συμμετρική μίξη κτηρίων και αυλών. Ο Ακμπάρ (1542 – 1605) ήταν ο τρίτος αυτοκράτορας ο οποίος έκανε τις σημαντικότερες συνεισφορές στην αρχιτεκτονική Μουγκάλ όπως κάστρα και πόλεις με παρόμοια αρχιτεκτονικά μοτίβα τα οποία περιείχαν ινδικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Το πιο γνωστό παράδειγμα Μουγκάλ αρχιτεκτονικής είναι το Τατζ Μαχάλ. Χτίστηκε από τον Μογγόλο Αυτοκράτορα (Σάχη) Τζαχάν προκειμένου να τιμήσει τη πολυαγαπημένη του σύζυγο Μουμτάζ Μαχάλ που πέθανε το 1631. Η κύρια ιδέα και τα θέματα των μαυσωλείων είχαν ήδη επινοηθεί από προγενέστερους Μουγκάλ αυτοκράτορες αλλά το Τατζ Μαχάλ είναι το αποκορύφωμα όλων αυτών. Το Τατζ Μαχάλ είναι ένα τετράγωνο λευκό μαυσωλείο με 4 μιναρέδες σε κάθε γωνία, με ένα κήπο και μια πισίνα νερού όπου γίνεται αντικατοπτρισμός του μνημείου. Characteristics of Indo-Islamic architecture (Αγγλικά) Αρχαιλογική Υπηρεσία της Ινδίας. Islamic Architecture in India (Αγγλικά).