IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ποταμός Μεντόσα

Ο ποταμός Μεντόσα (ισπανικά: Mendoza‎) είναι ποταμός στην επαρχία Μεντόσα της Αργεντινής. Σχηματίζεται στην οροσειρά των Άνδεων μεταξύ του Ακονκάγκουα και του Τουπουνγάτο, από τη συμβολή των ποταμών Βάκας, Κουέβας και Τουπουνγάτο, με τον τελευταίο να είναι ο σημαντικότερος παραπόταμός του.

 Η ανώτερη κοιλάδα του Μεντόσα αρχίζει περίπου στα 2.600 μ. πάνω από τη μέση στάθμη της θάλασσας, και έχει σχήμα U, παγετώδους προέλευσης. Ο ποταμός φτάνει στην Ουσπαλιάτα, στη συνέχεια διασχίζει την Πρεκορδιλιέρα μέσω της Κοιλάδα Πορτρερίλιος, ρέει κατά μήκος του Φαραγγιού Κατσεούτα και φτάνει στην πεδιάδα. Σχηματίζει τόξο και στρέφεται βορειοανατολικά, εκβάλλει τελικά στα Μπανιάδος ντε Γουανακάτσε, τα οποία ενώνονται με τον Ποταμό Σαν Χουάν, μέρος του συστήματος του Ποταμού Ντεσαγουαδέρο. Ο ποταμός έχει μέση ροή 50 m³/s, και τροφοδοτεί με νερό την κύρια όαση στην κατά τα άλλα άνυδρη επαρχία. Ο ρους του μέσω του Πορτρερίλιος, σε περίπου 1350 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, διαθέτει ορμητικά νερά, τα οποία χρησιμοποιούνται για ράφτινγκ (επίπεδο III-IV στη Διεθνή Κλίμακα Δυσκολίας Ποταμών κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού). Στο Πορτρερίλιος ο ποταμός διαθέτει επίσης φράγμα, το οποίο σχηματίζει έναν ταμιευτήρα, ο οποίος τροφοδοτεί έναν υδροηλεκτρικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Τα Λουτρά Κατσεούτα και το Φράγμα Πορτρερίλιος είναι τουριστικοί προορισμοί κατά μήκος του ποταμού. Ο ποταμός Μεντόσα αρδεύει τους νομούς Μαϊπού και τον Λουχάν. Αμπελώνες], που βρίσκονται στο πεδεμόντιο της Μεντόσα, σε γεωγραφικό πλάτος 30° νότια. Η περιοχή αυτή φιλοξενεί το 17 τοις εκατό της παραγωγής του κρασιού Μεντόσα και διαθέτει περίπου 360 οινοποιεία.
Λε Μαν

Το Λε Μαν (γαλλικά: Le Mans) είναι πόλη της Γαλλίας, που βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σαρτ. Ήταν η πρωτεύουσα της ιστορικής επαρχίας Μαιν, ενώ σήμερα αποτελεί την πρωτεύουσα του νομού Σαρτ και την έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Λεν Μαν. Το Λε Μαν είναι μέρος της διοικητικής περιοχής Πεΐ ντε λα Λουάρ. Κάθε χρόνο, στα μέσα Ιουνίου διοργανώνονται οι 24 ώρες του Λε Μαν, γνωστό γεγονός στον μηχανοκίνητο αθλητισμό.

 Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ελληνοαιγύπτιο συγγραφέα Κλαύδιο Πτολεμαίο με τότε όνομα το «Βιντίνιουμ». Ήταν, επίσης, γνωστή ως «Κίβιτας Κενομανόρουμ» ή «Κενόμανους». Εκεί χτίστηκαν αξιοσημείωτα τείχη και ένα ρωμαϊκό αμφιθέατρο του 3ου αιώνα, απομεινάρια των οποίων σώζονται ακόμη και σήμερα.Ως η κυριότερη πόλη της επαρχίας Μαιν, υπήρξε πεδίο διεκδίκησης, κατά τον ενδέκατο αιώνα, μεταξύ των Κομήτων του Ανζού και των Δουκών της Νορμανδίας. Ο γιος του Γοδεφρείδου Ε΄ του Ανζού και της Ματθίλδης της Αγγλίας, Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας, γεννήθηκε εκεί.Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά από την απελευθέρωση της πόλης από την 79η και 90η μεραρχία πεζικού των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 8 Αυγούστου 1944, Αμερικανοί μηχανικοί άρχισαν την κατασκευή μιας αεροπορικής βάσης. Το αεροδρόμιο, που κηρύχτηκε λειτουργικό στις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, χρησιμοποιήθηκε για πολλές συμμαχικές επιθέσεις εναντίον γερμανικών στόχων στη Γαλλία. Στα τέλη Νοεμβρίου, μετά από την περαιτέρω προέλαση των Συμμάχων, το αεροδρόμιο με την αεροπορική του βάση έκλεισε.
Αφρικανόγυπας

Ο Αφρικανόγυπας ή Όρνεο του Ρούπελ είναι ένας μεγάλος γύπας που ζει στην υποσαχάρια Αφρική, στην περιοχή του Σαχέλ. Επίσης από την δεκαετία του '90 κάποια άτομα παραμένουν σε αποικίες ορνέων στη Ν. Ισπανία. Στην Ελλάδα υπάρχει μια καταγραφή τον 19ο αιώνα. Ο σημερινός πληθυσμός των 30.000 ατόμων μειώνεται λόγω της έλλειψης ενδιαιτημάτων, της διασποράς δηλητηριασμένων δολωμάτων (θέμα το οποίο αφορά όλα τα είδη γυπών) και άλλων αιτιών. Τόσο η επιστημονική του ονομασία (Gyps rueppellii) όσο και η κανονική του του δόθηκε προς τιμήν του Έντουαρντ Ρούπελ (Eduard Rοüppell), Γερμανό εξερευνητή, συλλέκτη και ζωολόγο του 19ου αιώνα. Ο Αφρικανόγυπας θεωρείται πως είναι το πτηνό που πέταξε σε μεγαλύτερο υψόμετρο, φτάνοντας στις 29 Νοεμβρίου του 1973 στα 11.300 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.

 Οι αφρικανόγυπες είναι αισθητά σε μεγάλο βαθμό συγγενικοί με τους Ασπρόπλατους γύπες, με τους οποίους συχνά συζούν στη φύση. Είναι κάπως μικρότερο από το Όρνιο (κατά περίπου 10%, εμφανές όταν τα δύο είδη απαντούν μαζί). Τα ενήλικα πουλιά έχουν μήκος 90-105 εκ. και άνοιγμα φτερών από 220 εώς 255 εκ. και ζυγίζουν από 6,4 ως 9 κιλά. Το χρώμα τους είναι σκούρο με πυκνές ανοιχτόχρωμες κηλίδες, έχουν υπόλευκο-καφέ υπογάστριο και λευκό χνούδι που καλύπτει τον λαιμό και το κεφάλι. Επίσης φέρει λευκό κολάρο γύρω από την βάση του λαιμού (όπως άλλωστε τα περισσότερα είδη του γένους Gyps). Τα δύο φύλα μοιάζουν μεταξύ τους. Τα ανήλικα μάλλον όλα σκούρα από πάνω μέχρι κάτω, με μια έντονη λευκή γραμμή μέσα από το μπροστινό χείλος της φτερούγας. Το ενήλικο αναπτύσσει περισσότερες και στενότερες λευκές ταινίες κάτω από την μπροστινή φτερούγα.
Λεγεώνα των Ξένων

Η Λεγεώνα των Ξένων (γαλλικά: Légion étrangère) είναι στρατιωτικό σώμα στην υπηρεσία της Γαλλίας. Ιδρύθηκε στις 9 Μαρτίου 1831, με διάταγμα του Γάλλου βασιλιά Λουδοβίκου-Φίλιππου, κατόπιν παρότρυνσης του τότε υπουργού των Στρατιωτικών Ζαν Σουλτ. Στο διάταγμα αναφερόταν ότι η Λεγεώνα θα πολεμούσε έξω από το έδαφος της Γαλλίας. Αποτελείται από ξένους διαφόρων εθνικοτήτων· συνήθως στη Λεγεώνα κατατάσσονται άνθρωποι που, για διάφορους λόγους, διώκονται από τη χώρα τους. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της Λεγεώνας είναι η σιδερένια πειθαρχία της.

 Η πρώτη πολεμική επιχείρηση της Λεγεώνας των Ξένων έγινε τον Απρίλιο του 1832 στην τοποθεσία Μαιζόν Καρέ της Αλγερίας. Η Αλγερία έγινε για μεγάλο χρονικό διάστημα έδρα της Λεγεώνας. Το 1835 στάλθηκε στην Ισπανία για να πολεμήσει στο πλευρό της βασίλισσας Ισαβέλλας εναντίον των Βάσκων οπαδών του διεκδικητή του θρόνου Ντον Κάρλος. Η Λεγεώνα τότε απέκτησε το έμβλημά της: "Ηοnneur et Fidelite" (Τιμή και Πίστη). Ο πόλεμος κράτησε μέχρι το 1839 και στη διάρκειά του η Λεγεώνα είχε μεγάλες απώλειες. Από τους 5.000 λεγεωνάριους, που είχαν ξεκινήσει, απέμειναν μόνο 500. Από το 1839 και μετά η Λεγεώνα των Ξένων αναδιοργανώθηκε και πήρε μέρος σε όλες τις υπερπόντιες επιχειρήσεις της Γαλλίας. Το 1854 - 56 πήρε μέρος στον πόλεμο της Κριμαίας. Το 1859 πολέμησε στη Ματζέντα της Ιταλίας εναντίον των Αυστριακών. Λίγα χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε στο Μεξικό, για να στηρίξει τον βασιλιά Μαξιμιλιανό, όπου διακρίθηκε στη μάχη του Καμερόνε (30 Απριλίου 1863). Το 1870 η Λεγεώνα πολέμησε στο πλευρό του τακτικού στρατού του Ναπολέοντα Γ΄ εναντίον των Πρώσων. Στα κατοπινά χρόνια πήρε μέρος στους νέους αποικιακούς πολέμους της Γαλλίας, ιδιαίτερα στην Ινδοκίνα. Στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο πολέμησε στο πλευρό του γαλλικού στρατού. Με τη λήξη του μεταφέρθηκε στο Μαρόκο, για να αντιμετωπίσει την εξέγερση του Αμπντ Ελ Κριμ. Η έκρηξη του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου προκάλεσε συρροή ξένων εθελοντών. Το 1941 η Λεγεώνα πολέμησε στη Συρία με τις δυνάμεις του Ντε Γκολ και το 1942 στις ερήμους της Λιβύης και της Αιγύπτου εναντίον του Ρόμελ. Πήρε μέρος στην απόβαση στην Προβηγκία τον Αύγουστο του 1944. Στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου οι δυνάμεις της Λεγεώνας έφταναν τους 20.000 άντρες. Οι εθελοντές που κατατάχτηκαν εκείνη την εποχή προέρχονταν κυρίως από τη Γερμανία. Αρκετοί απ' αυτούς ανήκαν προηγούμενα στα Ες-Ες. Η Γαλλία χρησιμοποίησε τη Λεγεώνα των Ξένων εναντίον των λαών των αποικιών της, που εξεγέρθηκαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Η Λεγεώνα πολέμησε εναντίον των ιθαγενών της Μαδαγασκάρης, της Ινδοκίνας, της Αλγερίας. Η αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Αλγερίας (1962) σήμανε και το τέλος της δράσης της Λεγεώνας ως αποικιοκρατικού στρατού. Σήμερα η έδρα της Λεγεώνας βρίσκεται στην Ωμπάνι της Γαλλίας, στις εκβολές του Ροδανού. Ο κύριος όγκος των δυνάμεών της στρατοπεδεύει στην Κορσική. Μπορεί να καταταγεί στη Λεγεώνα οποιοσδήποτε, για περίοδο τουλάχιστον 5 χρόνων. Οι αξιωματικοί είναι συνήθως Γάλλοι. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα French Foreign Legion στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος Πολεμιστές της Λεγεώνας των Ξένων (βίντεο, στα αγγλικά)
Θερινή ώρα στο Μαρόκο

Από το 2018, η θερινή ώρα χρησιμοποιείται μόνιμα στο Μαρόκο. Προηγουμένως υπήρχε αλλαγή στην UTC+1 στις 02:00 την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, ενώ τα ρολόγια επέστρεφαν στην UTC (χειμερινή ώρα, τοπικό όνομα: Ώρα Γκρίνουιτς) στις 03:00 την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου. Η πρακτική αυτή συνεχίστηκε μέχρι τον Οκτώβριο του 2018, όταν αποφασίστηκε η μόνιμη χρήση θερινής ώρας. Στον μήνα του Ραμαζανιού υπήρχε εξαίρεση κατά την οποία τα ρολόγια επέστρεφαν στην UTC (χειμερινή ώρα).Για το 2018, οι ημερομηνίες αυτές ήταν οι παρακάτω: 25 Μαρτίου – αλλαγή στην UTC+1 (DST) 15 Μαΐου – επιστροφή στην UTC (έναρξη του Ραμαζανιού) 14 Ιουνίου – επιστροφή στην UTC+1 (τέλος του Ραμαζανιού) 28 Οκτωβρίου – επιστροφή στην UTC (χειμερινή ώρα, αν δεν υπήρχε αλλαγή σε μόνιμη θερινή ώρα)

 2008: Η θερινή ώρα άρχισε στις 1 Ιουνίου και τελείωσε στις 1 Σεπτεμβρίου. Ήταν η πρώτη φορά που το Μαρόκο χρησιμοποίησε την θερινή ώρα από το 1978. 2009: Η θερινή ώρα άρχισε στις 1 Ιουνίου και τελείωσε στις 21 Αυγούστου. 2010: Η θερινή ώρα άρχισε στις 2 Μαΐου και τελείωσε στις 8 Αυγούστου λίγο πριν από το Ραμαζάνι, όπως και στα προηγούμενα χρόνια. 2011: Η θερινή ώρα άρχισε στις 2 Απριλίου τα μεσάνυχτα και ολοκληρώθηκε στις 31 Ιουλίου τα μεσάνυχτα. 2012: Στην Πέμπτη 8η Μαρτίου 2012 το υπουργικό συμβούλιο του Μαρόκου ενέκρινε νομοσχέδιο για την οριστική υιοθέτηση της θερινής ώρας, με ημερομηνίες έναρξης και λήξης. Ωστόσο, πριν την έναρξη της θερινής ώρας, αποφασίστηκε ότι η θερινή ώρα θα ξεκινήσει στις 02:00 την τελευταία Κυριακή του Απριλίου και η επιστροφή στην UTC θα λάβει χώρα στις 03:00 την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου, με εξαίρεση τον ιερό μήνα του Ραμαζανιού όπου δεν θα χρησιμοποιηθεί θερινή ώρα. Ως αποτέλεσμα οι ημερομηνίες αλλαγής για το 2012 ήταν οι παρακάτω:29 Απριλίου – αλλαγή στην UTC+1 (DST)20 Ιουλίου – επιστροφή στην UTC (έναρξη του Ραμαζανιού) 20 Αυγούστου – επιστροφή στην UTC+1 (τέλος του Ραμαζανιού) 30 Σεπτεμβρίου – επιστροφή στην UTC (χειμερινή ώρα)2013: Αρχικά ακολουθήθηκε ο νόμος του 2012: 28 Απριλίου – επιστροφή στην UTC+1 (DST) 7 Ιουλίου – επιστροφή στην UTC (έναρξη του Ραμαζανιού) 10 Αυγούστου – επιστροφή στην UTC+1 (τέλος του Ραμαζανιού)Ωστόσο, το Σάββατο 28 Σεπτεμβρίου η κυβέρνηση ανακοίνωσε αλλαγή στην πολιτική, μεταφέροντας την αλλαγή της ώρας από την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου (επόμενη ημέρα) στην τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου (27 Οκτωβρίου). Την ίδια στιγμή, η αρχή της θερινής ώρας μετακινήθηκε στην τελευταία Κυριακή του Μαρτίου (30 Μαρτίου 2014). Ως συνήθως, η αλλαγή στην θερινή ώρα (UTC+1) λάμβανε χώρα στις 02:00 και η επιστροφή στη χειμερινή ώρα (UTC) λάμβανε χώρα στις 03:00. 2018: Αποφασίστηκε η αλλαγή σε μόνιμη θερινή ώρα: Στις 26 Οκτωβρίου κυβερνητικό διάταγμα άλλαξε την μετατόπιση UTC για την Ζώνη Ώρας Μαρόκου. Τώρα η Ζώνη Ώρας Μαρόκου χρησιμοποιεί την UTC+01:00 όλο το χρόνο. αλλά στην πραγματικότητα το διάταγμα επιβάλλει μόνιμη θερινή ώρα.
Τόνι Χολ, Βαρώνος του Μπίρκενχεντ

Ο Άντονι Γουίλιαμ "Τόνι" Χολ, Βαρώνος του Μπίρκενχεντ είναι ο Γενικός Διευθυντής του BBC. Ανέλαβε καθήκοντα στις 3 Απριλίου του 2013. Προηγουμένως ήταν Διευθύνων Σύμβουλος στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου από το 2001 έως τον Μάρτιο του 2013 και διευθυντής ειδήσεων του BBC από το 1993 μέχρι το 2001. Στις 22 Μαρτίου του 2010, ο Χολ έγινε ισόβιο μέλος της Βουλής των Λόρδων.

 Ο Χολ, γιος τραπεζικού διευθυντή, γεννήθηκε στο Μπίρκενχεντ του Τσέσαϊρ το 1951. Φοίτησε σε πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου σπούδασε Ψυχολογία, Πολιτικά και Οικονομικά. Όταν τελείωσε τις σπουδές του, προσλήφθηκε στο BBC ως εκπαιδευόμενος το 1973 και εργάστηκε σε ειδησεογραφικό γραφείο στο Μπέλφαστ. Αργότερα έγινε παραγωγός στις εκπομπές Today, The World at One, The World Tonight και PM. Έγινε αρχισυντάκτης στις ειδήσεις των 21:00 του BBC, ενώ ήταν 34 χρονών και διορίστηκε διευθυντής του BBC News το 1990 και συνδυάζοντας τηλεόραση και ραδιόφωνο το 1993 έγινε διευθυντής ειδήσεων. Μεταξύ 1996 και 2001 διετέλεσε επικεφαλής των τρεχουσών υποθέσεων, ενώ ανέλαβε την έναρξη των BBC Parliament, Radio 5 Live, BBC News και BBC News Online. Το 1999, προσπάθησε να γίνει Γενικός Διευθυντής του BBC, χωρίς επιτυχία. Τελικά έγινε Γενικός Διευθυντής στις 22 Νοεμβρίου 2012 και ανέλαβε καθήκοντα τον Απρίλιο του 2013. Ο Χολ έγινε Διευθύνων Σύμβουλος της Βασιλικής Όπερας τον Απρίλιο του 2001. Μεταξύ του 2010 και του 2011, ο Χολ είχε μισθό από £165.000 μέχρι £205.000, γεγονός που τον κατέστησε τον πιο ακριβοπληρωμένο Διευθύνοντα Σύμβουλο όλων των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από τις 29 Μαρτίου 2015, ο Τόνι Χολ προστατεύεται από σωματοφύλακες έπειτα από τα απειλητικά μηνύματα που δέχτηκε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, εξαιτίας της απόλυσης του παρουσιαστή Τζέρεμι Κλάρκσον από το BBC. Ο Χολ είναι παντρεμένος με την Σίνθια, διευθύντρια ενός σχολείου θηλέων, και έχουν δύο παιδιά. Ο Χολ έχει γράψει τα παρακάτω βιβλία: King Coal: Miners, Coal and Britain's Industrial Future (1981) Nuclear Politics: The History of Nuclear Power in Britain (1986) Βιογραφικό του Τόνι Χολ
Σελίδα τίτλου

Η σελίδα τίτλου ενός βιβλίου, μιας διατριβής ή άλλων γραπτών εργασιών είναι η σελίδα στο ή κοντά στο μπροστινό μέρος όπου παρουσιάζει τον τίτλο. Αυτή η σελίδα περιλαμβάνει μόνο τον τίτλο σε παρόμοιο σχεδιασμό με το υπόλοιπο του κειμένου του βιβλίου.

 Η σελίδα τίτλου είναι ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια του μπροστινού μέρους ή των εισαγωγικών ενός βιβλίου, καθώς οι πληροφορίες που βρίσκονται σ'αυτή και στο εξώφυλλο χρησιμοποιούνται για να προσδιορίσουν το τίτλο, αν και όχι απαραίτητα, και για να γίνει η δήλωση ευθύνης και οι πληροφορίες έκδοσης. Αυτό καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο το βιβλίο παρατίθεται σε καταλόγους βιβλιοθηκών και ακαδημαϊκές αναφορές. Η σελίδα τίτλου δείχνει συχνά τον τίτλο του έργου, το όνομα του συγγραφέα και το αποτύπωμα, το οποίο περιέχει το όνομα και τη διεύθυνση του εκδότη του βιβλίου και της ημερομηνίας δημοσίευσης. Ιδιαίτερα στις εκδόσεις των βιβλίων τσέπης μπορεί να περιέχει ένα μικρότερο τίτλο από το κάλυμμα ή στερείται περιγραφικού υπότιτλου. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έκδοση του βιβλίου, συμπεριλαμβανομένων των πνευματικών δικαιωμάτων του, είναι συχνά τυπωμένες στην οπίσθια όψη της σελίδας του τίτλου. Επίσης περιλαμβάνονται συχνά το ISBN και ένα «κλειδί εκτύπωσης", γνωστή ως η «αριθμητική γραμμή", όπου υποδεικνύεται η κατάσταση εκτύπωσης. Παλαιότερα τα στοιχεία όπως: η χρονολογία, το όνομα του εκδότη-τυπογράφου, ο τόπος έκδοσης και άλλα στοιχεία που αφορούσαν το χορηγό ή το προνόμιο αποκλειστικότητας, δίνονταν στο τέλος του βιβλίου, στον κολοφώνα. Τα πρώτα τυπωμένα βιβλία ή αρχέτυπα δεν είχαν σελίδες τίτλου. Το ρόλο αυτό έπαιζαν οι κολοφώνες, και το βιβλίο άνοιγε είτε με μια λευκή σελίδα, είτε με μία συντομευμένη αναγραφή του τίτλου. Η σελίδα τίτλου μιας διατριβής ή ενός δοκιμίου είναι η πρώτη σελίδα του έργου. Καταγράφει τον τίτλο του έργου και το όνομα του συγγραφέα. Στην περίπτωση ενός ακαδημαϊκού έργου, η σελίδα τίτλου παραθέτει επίσης πληροφορίες για την τάξη (όπως το όνομα και τον αριθμό μαθημάτων), αναγνωριστικές πήροφορίες (όπως ο αριθμός των φοιτητών), την ημερομηνία, το όνομα του καθηγητή, και το όνομα του ιδρύματος. Η σελίδα τίτλου δεν είναι αριθμημένη. Σελίδες τίτλου δεν απαιτούνται σε όλα τα είδη αναφοράς, αντ 'αυτού, μερικά είδη απαιτούν οι ίδιες πληροφορίες να τοποθετούνται στην κορυφή της πρώτης σελίδας του δοκιμίου. Η σελίδα τίτλου για μια διατριβή περιλαμβάνει τον πλήρη τίτλο,το όνομα και ακαδημαϊκά διαπιστευτήρια του συγγραφέα, το όνομα τοu πτυχίου σχολής και το όνομα του τμήματος, το όνομα του πανεπιστημίου και την ημερομηνία αποφοίτησης, και το παγκόσμιο σύμβολο των πνευματικών δικαιωμάτων. Η σελίδα τίτλου διατριβής είναι συνήθως Σελίδα I, αλλά δεν είναι αριθμημένες. Η περίληψη (σελίδα ii) είναι η πρώτη αριθμημένη σελίδα.
Αυλάκι Ικαρίας

Το Αυλάκι (επίσημη ονομασία Αυλάκιον) είναι χωριό της Ικαρίας. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Φραντάτου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ευδήλου, του δήμου Ικαρίας, της περιφερειακής ενότητας Ικαρίας, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ικαρίας του νομού Σάμου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.

 Το Αυλάκι είναι χωριό της βόρειας Ικαρίας. Βρίσκεται πάνω στον βόρειο, παράκτιο δρόμο του νησιού Αγίου Κηρύκου-Αρμενιστή και λίγο δυτικότερα του Ευδήλου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 40. Απέχει 43 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Κηρύκου (μέσω Ευδήλου). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1918 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Φραντάτου, στην Ικαρία του νομού Σάμου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, αποσπάστηκε από την κοινότητα Φραντάτου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ευδήλου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ευδήλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ικαρίας. Η εκκλησία του Αγίου Κωνσταντίνου. Το πανηγύρι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στις 21 Μαΐου. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1996, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Google Earth eetaa.gr
Αιγυπτιακές προεδρικές εκλογές 2014

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αίγυπτο την περίοδο από 26 ως 28 Μαΐου 2014. Μόνο δύο ήταν οι υποψήφιοι: ο πρώην υπουργός Άμυνας Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και ο υποψήφιος του Αιγυπτιακού Λαϊκού Ρεύματος Χαμντίν Σαμπαχί. Οι εκλογές έγιναν σχεδόν έναν χρόνο μετά τις διαδηλώσεις του Ιουνίου του 2013 που πυροδότησαν την ανατροπή του τότε προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι σε πραξικόπημα. Οι εκλογές, που ήταν προγραμματισμένο να διαρκέσουν δύο ημέρες, παρατάθηκαν για μία τρίτη ημέρα. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία στις εκλογές ψήφισαν συνολικά 25.578.233 άτομα, κάτι που αντιστοιχεί σε συμμετοχή 47,5%, με τον ελ Σίσι να κερδίζει τη νίκη με 23,78 εκατ. ψήφους, ποσοστό 96,91%, 10 εκατ. περισσότερες ψήφους από τον πρώην πρόεδρο Μοχάμεντ Μόρσι (ο οποίος έλαβε 13 εκατ. ψήφους στις προεδρικές εκλογές του 2012).

 Ο προγραμματισμός των προεδρικών εκλογών έγινε μετά τις διαδηλώσεις που έλαβαν χώρα στις 30 Ιουνίου 2013, κατά τις οποίες ανατράπηκε ο πρόεδρος Μοχάμεντ Μόρσι και έπειτα από το δημοψήφισμα για Σύνταγμα που διεξήχθη τον Ιανουάριο του 2014. Ο μεταβατικός πρόεδρος Αντλί Μανσούρ ανακοίνωσε στις 26 Ιανουαρίου 2014 ότι οι προεδρικές εκλογές θα γίνονταν πριν τις βουλευτικές. Για την επίβλεψη των εκλογών συστάθηκε μια πενταμελής επιτροπή. Η τελική προθεσμία για τις προτάσεις που αφορούν τον εκλογικό νόμο ήταν η 9η Φεβρουαρίου. Ο νόμος που διέπει τις προεδρικές εκλογές δημοσιοποιήθηκε από τον πρόεδρο στις 8 Μαρτίου. Η επίσημη ανακοίνωση των αποτελεσμάτων έγινε στις 3 Ιουνίου.Στις εκλογές δεν έλαβαν μέρος ο Αϊμάν Νουρ και το κόμμα του Γκαντ ελ Θάουρα, όπως ανακοίνωσαν στις 9 Φεβρουαρίου. Παρόμοια ανακοίνωση έκανε στις 27 Απριλίου και ο Εθνικός Συνασπισμός για την Υποστήριξη της Νομιμότητας. Το κίνημα της 6ης Απριλίου αποφάσισε να μην μετέχει στις εκλογές, περιγράφοντας τη διαδικασία ως "φάρσα" Ίδια απόφαση έλαβε και το Κόμμα Ισχυρή Αίγυπτος, στις 14 Μαΐου. Μετά την ανακοίνωση των επίσημων αποτελεσμάτων, ο Χαμντίν Σαμπαχί συνεχάρη τηλεφωνικά τον ελ Σίσι και εξέφρασε την πίστη του ότι θα πετύχει στο έργο του. Μία ώρα μετά τον διορισμό του στο ύπατο αξίωμα της χώρας, ο ελ Σίσι απηύθυνε τηλεοπτικό διάγγελμα προς το λαό, τονίζοντας ότι ήταν "ώρα για δουλειά", με μελλοντικό στόχο να γίνουν οι στόχοι των επαναστάσεων πραγματικότητα: η ελευθερία, η αξιοπρέπεια, η ανθρωπιά και η κοινωνική δικαιοσύνη. Επιτροπή προεδρικών εκλογών επίσημη σελίδα (Αραβικά) Επίσημος ιστότοπος προεδρικών εκλογών (Αγγλικά) Ahram * Online's Guide to Egypt's 2014 Presidential Polls(Αγγλικά)
Πέγεια 2014

Η Πέγεια 2014 είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Η ομάδα συμμετέχει στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Έδρα της Πέγειας 2014 είναι το Δημοτικό Στάδιο Πέγειας.

 Η Πέγεια 2014 ιδρύθηκε το 2014 απο την ενοποίηση των σωματείων Πέγεια FC 2012 και ΠΑΣ Πέγεια (Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Πέγεια). Χρώματα έχει το κίτρινο και το μαύρο. Η ομάδα εντάχθηκε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ) το 2014. Στην πρώτη της συμμετοχή στο πρωτάθλημα της ΠΟΑΣΠ αναδείχθηκε πρωταθλήτρια. Ακολούθως συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2015 μέσα από το οποίο κέρδισε τη συμμετοχή της στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16. Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος κερδίζοντας την άνοδο της στη Γ΄ κατηγορία. Τις επόμενες δύο περιόδους τερμάτιζε στη μέση του βαθμολογικού πίνακα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην 16η θέση και υποβιβάστηκε στην Επίλεκτη κατηγορία. Γ΄ Κατηγορία:Πρωταθλήτρια (1): 2022Α΄ κατηγορία ΠΟΑΣΠ (1): 2014-15 Ποδόσφαιρο στην Κύπρο «Νέα εποχή στην Πέγεια: Προχωρούν σε ενοποίηση ΠΑΣ Πέγειας και Πέγεια FC». Sentra24. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Μαΐου 2016. Ανακτήθηκε στις 7 Μαΐου 2016. Πέγεια 2014, επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Άντολφ Μπέρμαν

Ο Άντολφ Αβραάμ Μπέρμαν (εβραϊκά: אדולף אברהם ברמן‎, πολωνικά: Adolf Abraham Berman) (17 Οκτωβρίου 1906 – 3 Φεβρουαρίου 1978) ήταν Πολωνο-Ισραηλινός ακτιβιστής και κομμουνιστής πολιτικός.

 Ο Μπέρμαν γεννήθηκε στη Βαρσοβία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα στην Πολωνία) και ήταν ο μικρότερος αδερφός του Γιάκουμπ Μπέρμαν. Ο Μπέρμαν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, όπου απέκτησε διδακτορικό στην ψυχολογία. Ενώ ήταν φοιτητής, εντάχθηκε στο κόμμα Ποάλε Ζίον και επιμελήθηκε τις δύο εφημερίδες της (μία στα πολωνικά και μία στα γίντις). Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένας από τους ηγέτες του εβραϊκού υπόγειου κινήματος στο Γκέτο της Βαρσοβίας και μέλος του προεδρείου της Υπόγειας Εθνικής Επιτροπής. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός γραμματέας της Ζεγκότα, του πολωνικού υπόγειου Συμβουλίου για βοήθεια στους Εβραίους, στόχος του οποίου ήταν η διάσωση των Εβραίων από το Ολοκαύτωμα, και του CENTOS, μιας κοινωνίας βοήθειας για παιδιά στο Γκέτο της Βαρσοβίας.Μετά το τέλος του πολέμου, έγινε εκπρόσωπος του υπό κομμουνιστικής κυριαρχίας Σέιμ και το 1947 έγινε πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Πολωνοεβραίων. Ο Μπέρμαν απομακρύνθηκε από αυτή τη θέση τον Απρίλιο του 1949 επειδή ήταν Σιωνιστής.Το 1950, μετανάστευσε στο Ισραήλ, όπου εντάχθηκε στο Μάπαμ (Ηνωμένο Εργατικό Κόμμα). Ο Μπέρμαν εξελέγη στη δεύτερη Κνέσετ στη λίστα του κόμματος στις εκλογές του 1951, αλλά στις 20 Φεβρουαρίου 1952 αποχώρησε από το κόμμα και σχημάτισε την Αριστερή Φατρία μαζί με τους Ρόσταμ Μπαστούνι και Μοσέ Σνεχ. Την 1η Νοεμβρίου 1954, ο Μπέρμαν εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Ισραήλ (Μάκι) και έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του. Έχασε την έδρα του στην Κνέσετ στις εκλογές του 1955. Το 1961, ο Μπέρμαν κατέθεσε στη δίκη του Άντολφ Άιχμαν στο Ισραήλ. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ισραηλινής Οργάνωσης Αντιναζιστών Μαχητών και ως μέλος του προεδρείου της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εβραίων Παρτιζάνων και πρώην Αιχμαλώτων των Ναζί. Ο Μπέρμαν πέθανε το 1978 σε ηλικία 71 ετών. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Γιάκουμπ Μπέρμαν, ήταν κορυφαίος σταλινικός πολιτικός στη μεταπολεμική Πολωνία.
Ντίλντο διπλής διείσδυσης

Το ντίλντο διπλής διείσδυσης, ή διπλό ντίλτνο, είναι τύπος ερωτικού βοηθήματος που χρησιμοποιείται για διπλή διείσδυση, την ταυτόχρονη είσοδο σε δύο σωματικά στόμια ταυτόχρονα, που ανήκουν είτε σε ένα είτε σε δύο άτομα. Είναι ένα ντίλντο σχεδιασμένο με τη μορφή δύο διεισδυτικών διεγερτών (είτε σε σχήμα πέους είτε μη φαλλικού) που είτε χωρίζονται είτε στερεώνονται σε έναν μόνο άξονα. Ορισμένα ντίλντο διπλής διείσδυσης περιλαμβάνουν έναν δονούμενο κινητήρα που τους επιτρέπει να χρησιμοποιούνται ως δονητές διπλής διείσδυσης.

 Οι ακόλουθες τρεις σεξουαλικές διαμορφώσεις μπορούν να εκτελεστούν χρησιμοποιώντας ντίλντο διπλής διείσδυσης: Κόλπος προς κόλπο. Μερικές γυναίκες χρησιμοποιούν ντίλντο διπλού άκρου ως μέρος του σεξουαλικού τους παιχνιδιού με μια δεύτερη γυναίκα. Η διπλή φύση του ντίλντο επιτρέπει τη διείσδυση σε δύο κόλπους ταυτόχρονα. Αυτό θεωρείται ότι είναι μια παραλλαγή του τριβαδισμού. Κόλπος προς πρωκτό. Η πλειονότητα των ντίλντο διπλής διείσδυσης έχουν σχεδιαστεί για ταυτόχρονη διέγερση των ερωτογενών ζωνών του πρωκτού και του κόλπου, αλλά στην περίπτωση επιμήκων συσκευών «δύο κεφαλών» είναι δυνατό για δύο συντρόφους να χρησιμοποιούν την ίδια συσκευή ταυτόχρονα. Αυτό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για pegging, όταν μια γυναίκα διεισδύει στον πρωκτό ενός άνδρα. Πρωκτός προς πρωκτό. Τα περισσότερα ντίλντο διπλού άκρου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πρωκτική διείσδυση και των δύο συντρόφων.Το προσομοιωμένο στοματικό σεξ μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί στο ντίλντο. Στραπόν Πρωκτικός δονητής Αντλία κλειτορίδας Δονητής σημείου G Δονητής κουνελάκι
Χαφσά Σουλτάνα

Η Χαφσά Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:حفصه سلطان‎) (Τούρκικα: Hafsa Sultan, 1500 - 10 Ιουλίου 1538) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αδελφή του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπή και θεία του Σελίμ Β΄.

 Η Χαφσά γεννήθηκε το 1500 στην Τραπεζούντα, κόρη ρου σουλτάνου Σελίμ Α΄ και της Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν. Στην ηλικία των δεκαέξι περίπου, το 1516, η Χαφσά παντρεύτηκε τον Τσομπάν Μουσταφά Πασά διοικητή της Αιγύπτου (1522-1523), γιο του Ισκεντέρ Πασά, κάποια στιγμή Κυβερνήτης της Βοσνίας και της Ρούμελης. Ο Μουσταφά Πασά πέθανε το 1529 στο δρόμο για την πολιορκία της Βιέννης, και η Χαφσά έγινε χήρα από το θάνατό του. Μετά το θάνατο του Μουσταφά ποτέ δεν παντρεύτηκε ξανά. Πέθανε το 1538 στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Αμπντάλα μπιν Νασέρ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί

Ο Αμπντάλα μπιν Νασέρ αλ Χαλίφα Αλ Θανί (Sheikh Abdullah bin Nasser bin Khalifa Al Thani, αραβικά: سعادة الشيخ عبدالله بن ناصر بن خليفة آل ثاني) είναι μέλος της Βασιλικής Δυναστείας του Κατάρ και ήταν πρωθυπουργός από τις 26 Ιουνίου 2013 ως τις 28 Ιανουαρίου 2020, οπότε και παραιτήθηκε. Προηγουμένως ήταν υπουργός Προεδρίας επί των Εσωτερικών από το 2005 ως το 2013. Είναι παντρεμένος με 6 παιδιά.

 Ο Αμπντάλα είναι τρίτος ξάδερφος του προηγούμενου εμίρη , Χαμάντ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί. Ο πατέρας του Αμπντάλα είναι ο Νασέρ μπιν Χαλίφα Αλ Θανί. Αποφοίτησε από το Ντέραμ (Ηνωμένο Βασίλειο), από όπου απέκτησε μπάτσελορ στις πολιτικές επιστήμες. Το 1995 απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στη νομοθεσία από το Αραβικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού. Ο Αλ Θανί διορίστηκε αξιωματικός περιπολίας στο τμήμα της Αστυνομικής Ομάδας Διάσωσης το 1985. Το 1989 διορίστηκε υπεύθυνος ασφαλείας για τα γήπεδα στο Τμήμα Υψίστης Ασφαλείας. Εν συνεχεία ανέλαβε σε άλλες παρόμοιες θέσεις. Στις 15 Φεβρουαρίου 2005 διορίστηκε υπουργός Προεδρίας για εσωτερικά θέματα. Διορίστηκε πρωθυπουργός του Κατάρ στις 26 Ιουνίου 2013, στη θέση του Χαμάντ ιμπν Τζαμπρ αλ Θανί.
Αθηναΐς Φιλόστοργος Α΄

Η Aθηναΐς Φιλόστοργος Α΄, που το επίθετό της σημαίνει αυτή που αγαπά τα παιδιά της (άκμασε τον 1ο αι. π.Χ.), ήταν από τον γάμο της βασίλισσα της Καππαδοκίας.

 Η Αθηναΐς ήταν μία Ελληνίδα ευγενής με άδηλη καταγωγή. Ήταν σύζυγος τού Καππαδόκη Πέρση ευγενή και βασιλιά Αριοβαρζάνη Α΄ Φιλορωμαίου και μέσω τού γάμου της έγινε βασίλισσα της Καππαδοκίας. Ο Αριοβαρζάνης Α΄ βασίλευσε ως βασιλιάς της Καππαδοκίας από το 95 έως το 63/62 π.Χ. Φαίνεται ότι όταν ο Αριοβαρζάνης Α΄ βασίλευσε ως βασιλιάς, μετά νυμφεύτηκε την Αθηναΐδα ως βασίλισσά του. Λίγα είναι γνωστά για το πώς βασίλευσε ως βασίλισσα και τη σχέση της με την οικογένειά της. Η Αθηναΐδα γέννησε στον Αριοβαρζάνη Α΄ δύο παιδιά: έναν γιο, τον Αριοβαρζάνη Β΄ Φιλοπάτορα , που αργότερα διαδέχθηκε τον πατέρα του ως βασιλιάς και μία κόρη, την Ισιάδα Φιλόστοργο, που αργότερα παντρεύτηκε τον βασιλιά Αντίοχο Α΄ Θεό της Κομμαγηνής.Η Αθηναΐς είναι επίσης γνωστή μέσω μίας σωζόμενης τιμητικής επιγραφής αφιερωμένης στον γιο της στην Αθήνα, που χρονολογείται από τα μέσα του 1ου αι. π.Χ.: Ο βασιλιάς Αριοβαρζάνης Φιλοπάτωρ, γιος τού βασιλιά Αριοβαρζάνη Φιλορωμαίου και της βασίλισσας Αθηναΐδος Φιλοστόργου, (τιμάται από) εκείνους στους οποίους είχε ανατεθεί από αυτόν η κατασκευή τού Ωδείου, Γάιο, και Μάρκο Στάλλιο, γιο του Γαΐου, και Μελάνιππο, ως ευεργέτης τους. https://web.archive.org/web/20131102190417/http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0412.html Sherk, RK Rome and the Greek East to the death of Augustus, Cambridge University Press, 1984
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2008-2009

Το Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2008−09 διεξήχθη σε μορφή Φάιναλ-8. Συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 1−8 στο τέλος του Α΄ γύρου της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος. Οι προημιτελικοί και οι ημιτελικοί του Φάιναλ-8 διεξήχθησαν στην Πάτρα, στο Γυμναστήριο της Ε.Α. Πατρών, 30 και 31 Ιανουαρίου 2009, όμως ο προγραμματισμένος για την 1 Φεβρουαρίου τελικός αναβλήθηκε λόγω επεισοδίων ανάμεσα σε οπαδούς του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού, και διεξήχθη δύο μήνες αργότερα, στις 4 Απριλίου στην Ολυμπιακή εγκατάσταση Φαλήρου. Το κύπελλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του ο Κώστας Χριστοφιδέλης.

 Πάτρα, Γυμναστήριο Ε.Α. Πατρών 30 Ιανουαρίου 2009 31 Ιανουαρίου 2009 Ο τελικός διεξήχθη στις 4 Απριλίου 2009 στην Αθήνα, στην Ολυμπιακή εγκατάσταση Φαλήρου. Ο Ολυμπιακός επεκράτησε με 3−2 του Παναθηναϊκού και κατέκτησε το 11ο κύπελλο στην ιστορία του. Οι πόντοι του Ολυμπιακού: 3 άσσοι, 58 επιθέσεις, 10 μπλοκ, 41 λάθη αντιπάλων Οι πόντοι του Παναθηναϊκού: 7 άσσοι, 59 επιθέσεις, 5 μπλοκ, 37 λάθη αντιπάλων. MVP: Κώστας Χριστοφιδέλης (Ολυμπιακός) Διαιτητές: Φώτης Λέκκας, Αλέξανδρος Βαρθαλίτης.Συνθέσεις Ολυμπιακός Πειραιώς (Κρίστιανσον): Ριβέρα 13 πόντοι (1 άσος, 11/20 επιθ., 1 μπλοκ), Κουρνέτας 2 π. (2 μπλοκ), Χοφ 1 (1/2 επιθ.), Τζούριτς 9 π. (1 άσος, 6/13 επιθ., 2 μπλοκ), Μίλκοβιτς 26 π. (1 άσος, 23/43 επιθ., 2 μπλοκ), Ούρναουτ 6 π. (5/16 επιθ., 1 μπλοκ) / Παπαδημητρίου (λ. − 45% υποδ.), Χριστοφιδέλης 6 π. (6/16 επιθ., 86% υποδ.), Σουλτανόπουλος 5 π. (3/5 επιθ., 2 μπλοκ), Τσέργας, Καρυπίδης, Ρουμελιώτης 3 π. (3/6 επιθ.). Παναθηναϊκός Α.Ο. (Λεώνης): Ερπ 7 π. (7/18 επιθ.), Αγκάμεζ 24 π. (2 άσοι, 21/49 επιθ., 1 μπλοκ), Αντράε 15 π. (2 άσοι, 12/31 επιθ., 1 μπλοκ), Ανδρεάδης 10 π. (2 άσοι, 8/11 επιθ.), Πανταλέων 11 π. (9/14 επιθ.), Ντεπέστελε 4 π. (2/6 επιθ., 1 μπλοκ) / Στεφάνου (λ. − 73% υποδ.), Ντονάς, Ψάρρας Αθ., Χατζηαντωνίου, Λάππας. Κύπελλο Ελλάδας Ανδρών 2008-09 greekvolley.eu Αρχειοθετήθηκε 2021-01-04 στο Wayback Machine. Όλοι οι τελικοί του Κυπέλλου Ανδρών έως το 2019 www.volleynews.gr Αρχειοθετήθηκε 2023-03-09 στο Wayback Machine.
Ιωάννης Β΄ Ορσίνι

Ο Ιωάννης Β΄ Ορσίνι ήταν Κόμης Παλατινός Κεφαλληνίας και Ζακύνθου στα χρόνια 1323 – 1325 και Δεσπότης Ηπείρου ως Ιωάννης Κομνηνός Δούκας στα 1323 – 1335. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης Α΄ Ορσίνι, Κόμης Παλατινός Κεφαλληνίας και Ζακύνθου και μητέρα του η Μαρία Αγγελίνα, κόρη του Νικηφόρου Α' Κομνηνού Δούκα δεσπότη Ηπείρου. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1317, την κομητεία ανέλαβε ο αδελφός του Νικόλαος Ορσίνι. Ο Ιωάννης, αφού δολοφόνησε τον αδελφό του το 1323, κατέλαβε αμέσως τις κτήσεις του και τις συνένωσε με το κράτος του. Έδωσε όρκο υποτελείας στον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' ασπαζόμενος το Ορθόδοξο δόγμα και αναγνωρίστηκε ως Δεσπότης Ηπείρου. Για να εξασφαλίσει μεγαλύτερη εύνοια των Ηπειρωτών εξελλήνισε το όνομά του σε Ιωάννη Κομνηνό Δούκα και παντρεύτηκε την Ελληνίδα Άννα Αγγελίνα, κόρη του Ανδρονίκου (που ήταν εξάδελφος της μητέρας του και του αδελφού της Θωμά Α' δεσπότη της Ηπείρου). Κατά διαταγή του ο Κωνσταντίνος ο Ερμονικός μετέφρασε σε κοινή Ελληνική γλώσσα τον Όμηρο. Το 1325 ο Ιωάννης της Γραβίνας, δούκας του Δυρραχίου, κατέλαβε την κομητεία καταλύοντας την ηγεμονία των Παλατινών Κομήτων Ορσίνι στην Κεφαλληνία και τη Ζάκυνθο και ο Ιωάννης Β΄ κατέφυγε στις κτήσεις του στην Ήπειρο, όπου όμως το 1335 δηλητηριάστηκε από την σύζυγό του Άννα Αγγελίνα.

 Από τη σύζυγό του Άννα Αγγελίνα, κόρη του Ανδρονίκου (γιού του Δημητρίου (Μιχαήλ) Αγγέλου, αδελφού του παππού του Νικηφόρου Α') είχε δύο τέκνα: Τον Νικηφόρο Β΄, ο οποίος έγινε με τη σειρά του δεσπότης της Ηπείρου (1335-1337, 1356-1359) Τη Θωμαΐδα, που παντρεύτηκε τον Συμεών-Ούρεση των Νεμάνιτς (γιο του Συμεών-Ούρου Γ' βασιλιά της Σερβίας), ο οποίος έγινε δεσπότης της Ηπείρου από το (1359-1366) και της Θεσσαλίας (1359-1370). Η κόρη τους: Μαρία, δέσποινα της Ηπείρου (μόνη της: 1384-85) παντρεύτηκε πρώτα τον Θωμά Β΄ Πρελιούμποβιτς δεσπότη της Ηπείρου (1366-1384) και έπειτα τον Ησαύ Μπουοντελμόντι δεσπότη της Ηπείρου (1385-1411). Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)» μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Tόμος A'. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία. (Αγγλικά) Miller, W. (1908) "The Latins in the Levant. A History of Frankish Greece (1204-1566)" (Cambridge and New York). Αρχειοθετήθηκε 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017. Cheetham, Nicholas (1981). Mediaeval Greece. Yale University Press. Ferjančić, Božidar (1974). Тесалија у XIII и XIV веку [Thessaly in the 13th and 14th Centuries] (in Serbian). Belgrade: Византолошког институт САНУ. Fine, John Van Antwerp (1994). The Late Medieval Balkans: A Critical Survey from the Late Twelfth Century to the Ottoman Conquest. Ann Arbor: University of Michigan Press. Kazhdan, Alexander, ed. (1991). The Oxford Dictionary of Byzantium. Oxford and New York: Oxford University Press. Miller, William (1908). The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566). New York: E.P. Dutton and Company. Nicol, Donald MacGillivray (2010). The Despotate of Epiros 1267–1479: A Contribution to the History of Greece in the Middle Ages. Cambridge: Cambridge University Press.
Γκιόργκι Κβιρικασβίλι

Ο Γκιόργκι Κβιρικασβίλι (Giorgi Kvirikashvili, γεωργιανά: გიორგი კვირიკაშვილი, 20 Ιουλίου 1967-) είναι Γεωργιανός πολιτικός και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Γεωργίας από τις 30 Δεκεμβρίου 2015 ως την παραίτησή του, στις 13 Ιουνίου 2018. Υπηρέτησε νωρίτερα ως υπουργός Οικονομίας και Αειφόρου Ανάπτυξης από το 2012 ως το 2015, υπουργός Εξωτερικών από την 1η Σεπτεμβρίου 2015 ως τις 30 Δεκεμβρίου 2015 και ως αναπληρωτής πρωθυπουργός από τις 26 Ιουλίου 2013 ως τις 30 Δεκεμβρίου 2015.

 Γεννήθηκε στην Τιφλίδα και υπηρέτησε την υποχρεωτική στρατιωτική του θητεία στο σοβιετικό στρατό την περίοδο 1986-88. Αποφοίτησε από το Ιατρικό Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας ως πτυχιούχος το 1991 και στη συνέχεια από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Τιφλίδας όπου σπούδασε Οικονομικά (πτυχιούχος το 1995). Το 1998 απέκτησε μάστερ στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις. Εργάστηκε ως διοικητικό στέλεχος σε διάφορες τράπεζες στη Γεωργία από το 1993 ως το 1999 και στο Οικονομικό και Νομισματικό Γραφείο της Προεδρίας το 1999. Υπηρέτησε ως βουλευτής από το 1999 ως το 2004, εκλεγμένος με το κόμμα Νέα Δικαιώματα. Έπειτα από την άνοδο στην προεδρία του Μιχαήλ Σαακασβίλι με την Επανάσταση των ρόδων, ο Κβιρικασβίλι επέστρεψε στις επιχειρήσεις. Από το 2006 ως το 2011 ήταν γενικός διευθυντής της Τράπεζας, ιδιοκτησίας του Μπίτζινα Ιβανισβίλι. Με τη νίκη του συνασπισμού Γεωργιανό Όνειρο στις βουλευτικές εκλογές του 2012, ο Κβιρικασβίλι διορίστηκε υπουργός Οικονομίας και Αειφόρου Ανάπτυξης στην κυβέρνηση του Ιβανισβίλι τον Οκτώβριο του 2012. Επιπρόσθετα ανέλαβε και αναπληρωτής πρωθυπουργός, τον Ιούλιο του 2013. Παρέμεινε σε αμφότερες τις θέσεις και στην κυβέρνηση του Ιρακλί Γκαριμπασβίλι, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός τον Νοέμβριο του 2013.Τον Δεκέμβριο του 2015 ο Κβιρικασβίλι προτάθηκε από το συνασπισμό Γεωργιανό Όνειρο για την πρωθυπουργία, ώστε να αντικαταστήσει τον παραιτηθέντα Γκαριμπασβίλι. Ο νέος πρωθυπουργός κέρδισε την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου με 86 ψήφους έναντι 28 στις 30 Δεκεμβρίου 2015.Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 8 Oκτωβρίου 2016 ο κυβερνών συνασπισμός Γεωργιανό Όνειρο, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Κβιρικασβίλι κέρδισε μια δεύτερη θητεία. Το Γεωργιανό Όνειρο κέρδισε 115 έδρες, παρουσιάζοντας αύξηση 67 εδρών, ενώ το Ενωμένο Εθνικό Κίνημα μείωσε τις έδρες του σε 27. Ο Κβιρικασβίλι παραιτήθηκε έπειτα από μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης και στις 20 Ιουνίου 2018 αντικαταστάθηκε από τον Μαμούκα Μπαχτάτζε, υπουργό Οικονομικών. Το κοινοβούλιο ενέκρινε τον διορισμό με ψήφους 99-6.
CSS

Η CSS (Cascading Style Sheets – διαδοχικά φύλλα ύφους ή επάλληλα φύλλα ύφους) είναι μια γλώσσα υπολογιστή που ανήκει στην κατηγορία των γλωσσών φύλλων ύφους που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο της εμφάνισης ενός εγγράφου που έχει γραφτεί με μια γλώσσα σήμανσης. Χρησιμοποιείται δηλαδή για τον έλεγχο της εμφάνισης ενός εγγράφου που γράφτηκε στις γλώσσες HTML και XHTML, δηλαδή για τον έλεγχο της εμφάνισης μιας ιστοσελίδας και γενικότερα ενός ιστοτόπου. Η CSS είναι μια γλώσσα υπολογιστή προορισμένη να αναπτύσσει στυλιστικά μια ιστοσελίδα δηλαδή να διαμορφώνει περισσότερα χαρακτηριστικά, χρώματα, στοίχιση και δίνει περισσότερες δυνατότητες σε σχέση με την html.

 Στο παράδειγμα, παριστάται μία πρόταση η όποια έχει μαυρο χρώμα και έντονους χαρακτήρες. Για ένα έγγραφο π.χ. html θα υπάρχουν παραπάνω από ένα φύλλα ύφους τα οποία περιέχουν δηλώσεις για την εμφάνιση ενός συγκεκριμένου στοιχείου. Το φύλλο ύφους που εφαρμόζεται σε ένα έγγραφο μπορεί να προέρχεται από: το συγγραφέα μιας ιστοσελίδας το χρήστη του πλοηγού τον ίδιο τον πλοηγό, αν έχει το δικό του προκαθορισμένο φύλλο ύφους.Συνεπώς για ένα xhtml στοιχείο θα υπάρχουν παραπάνω από μια δηλώσεις που πιθανόν να είναι συγκρουόμενες. Το πρότυπο css για να επιλύσει παρόμοιες συγκρούσεις έχει καθορίσει μια αλληλουχία – σειρά – στην οποία θα μπουν αυτές οι δηλώσεις και με βάση την οποία θα επιλεγεί π.χ. η δήλωση που είναι πρώτη στη σειρά. Ο αλγόριθμος δημιουργίας αυτής της αλληλουχίας – σειράς – είναι ο ακόλουθος: Βρες όλες τις δηλώσεις που εφαρμόζονται στο στοιχείο που μας ενδιαφέρει. Οι δηλώσεις εφαρμόζονται στο στοιχείο αν ο επιλογέας του το επιλέξει (ταιριάζει με αυτό). Ταξινόμησε με βάση τη σημασία (κανονική ή σημαντική) και προέλευση (συγγραφέας, χρήστη ή πλοηγός χρήστη). Με αύξουσα σειρά προτεραιότητας: Δηλώσεις πλοηγού χρήστη Κανονικές δηλώσεις χρήστη Κανονικές δηλώσεις συγγραφέα Σημαντικές δηλώσεις συγγραφέα Σημαντικές δηλώσεις χρήστη Ταξινόμησε τις δηλώσεις ίδιας σημασίας και προέλευσης με κριτήριο την εξειδίκευση του επιλογέα: οι πιο εξειδικευμένοι επιλογείς υπερισχύουν των πιο γενικών. Τα ψευδό-στοιχεία και οι ψευδο-κλάσεις λογαριάζονται σαν κανονικά στοιχεία και κλάσεις αντίστοιχα. Τέλος ταξινόμησε ανάλογα με τη σειρά καθορισμού: αν δύο δηλώσεις έχουν το ίδιο βάρος , προέλευση και εξειδίκευση , αυτή που προσδιορίστηκε τελευταία επικρατεί. Οι δηλώσεις σε εισαγόμενα φύλλα ύφους θεωρούνται ότι δηλώνονται πριν από τις δηλώσεις στο ίδιο το φύλλο ύφους.Αφού λοιπόν προκύψει μια σειρά-αλληλουχία κανόνων εμφάνισης που αφορούν το ίδιο στοιχείο θα επιλεγεί προς εφαρμογή (για την αποφυγή συγκρούσεων) η δήλωση που θα είναι τελευταία στην σειρά που αναλύθηκε πιο πάνω. Εισαγωγή στο CSS Σειρά Μαθημάτων για την CSS από τον Ακη Καργιοφύλλη
Ομοιομορφισμός

Στον μαθηματικό κλάδο της τοπολογίας, ομοιομορφισμός ή τοπολογικός ισομορφισμός ή αμφισυνεχής συνάρτηση είναι μια συνεχής συνάρτηση μεταξύ τοπολογικών χώρων που έχει μια συνεχής αντίστροφη συνάρτηση. Οι ομοιομορφισμοί είναι ισομορφισμοί στην κατηγορία των τοπολογικών χώρων, δηλαδή, είναι οι αντιστοιχίσεις που διατηρούν όλες τις τοπολογικές ιδιότητες ενός δεδομένου χώρου. Δύο χώροι με ομοιομορφισμό μεταξύ τους ονομάζονται ομοιομορφικοί χώροι, καθώς και από τοπολογική άποψη είναι ίδιοι.Σε γενικές γραμμές, ένας τοπολογικός χώρος είναι ένα γεωμετρικό αντικείμενο και ο ομοιομορφισμός είναι μια συνεχής παραμόρφωση του αντικειμένου που το μεταμορφώνει σε ένα νέο σχήμα. Έτσι, ένα τετράγωνο και ένας κύκλος είναι ομοιομορφικά μεταξύ τους, αλλά μια σφαίρα και ένας τόρος δεν είναι. Ένα συχνά επαναλαμβανόμενο αστείο των μαθηματικών είναι ότι οι τοπολογιστές δεν μπορούν να δουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια κούπα καφέ και ένα ντόνατ, δεδομένου ότι ένα αρκετά εύκαμπτο ντόνατ θα μπορούσε να μετασχηματιστεί από τη μορφή μιας κούπας καφέ, δημιουργώντας ένα λακκάκι που σταδιακά αυξάνεται ενώ ταυτόχρονα σχηματίζει την τρύπα του ντόνατ με τη λαβή της κούπας. Η τοπολογία μελετά αυτές τις ιδιοτήτες των αντικειμένων οι οποίες δεν αλλάζουν όταν εφαρμόζονται ομοιομορφισμοί.

 Μια συνάρτηση f : X → Y μεταξύ δύο τοπολογικών χώρων (X, TX) και (Y, TY) ονομάζεται ομοιομορφισμός όταν έχει τι παρακάτω ιδιότητες: Η f είναι αμφιμονοσήμαντη (ένα-προς-ένα και επί). Η f είναι συνεχής. Η αντίστροφη συνάρτηση f −1 είναι συνεχής.Μια συνάρτηση με αυτές τις τρεις ιδιότητες συχνά ονομάζεται και δις - συνεχής συνάρτηση. Αν υπάρχει μια τέτοια συνάρτηση, τότε λέμε ότι οι X και Y είναι ομοιομορφικοί χώροι. Ένας αυτο-ομοιομορφισμός είναι ένας ομοιομορφισμός του τοπολογικού χώρου με τον εαυτό του. Οι ομοιομορφισμοί σχηματίζουν μια σχέση ισοδυναμίας στην κλάση όλων των τοπολογικών χώρων. Οι προκύπτουσες κλάσεις ισοδυναμίας ονομάζονται κλάσεις ομοιομορφισμού. Δύο ομοιομορφικοί χώροι μοιράζονται τις ίδιες τοπολογικές ιδιότητες. Για παράδειγμα:α) εάν ένας από αυτούς είναι συμπαγής, τότε είναι και ο άλλος β) εάν ένας από αυτούς έχει συνεκτικότητα, τότε έχει και ο άλλος γ) εάν ένας από αυτούς είναι διαχωρισμένος, τότε είναι και ο άλλος δ) η ομάδα ομοτοπίας και η ομάδα ομολογίας τους, θα συμπίπτουν Ωστόσο, σημειώστε ότι δεν επεκτείνονται στις ιδιότητες που ορίζονται μέσω κάποιας μετρικής, καθώς υπάρχουν μετρικοί χώροι οι οποίοι είναι ομοιομορφικοί ακόμη και όταν ένας από αυτούς είναι πλήρης και ο άλλος δεν είναι.Ο ομοιομορφισμός είναι ταυτόχρονα ανοικτή και κλειστή χαρτογράφηση, δηλαδή, χαρτογραφεί ανοιχτά σύνολα σε ανοιχτά σύνολα και κλειστά σύνολα σε κλειστά σύνολα. Κάθε αυτο-ομοιομορφισμός στο S1 μπορεί να επεκταθεί σε έναν αυτο-ομοιομορφισμό ολόκληρου του δίσκου D2. Hazewinkel, Michiel, επιμ.. (2001), «Homeomorphism», Encyclopedia of Mathematics, Springer, ISBN 978-1-55608-010-4, http://www.encyclopediaofmath.org/index.php?title=p/h047600 «Homeomorphism». PlanetMath.org.
Το Μεγάλο Εστιατόριο

Το μεγάλο εστιατόριο (γαλλικά: Le Grand Restaurant), είναι μια Γαλλική κωμωδία του 1966 σε σκηνοθεσία Ζακ Μπεσνάρ και σενάριο των Ζαν Χαλέ και Λουί ντε Φυνές. Πρωταγωνιστούν ο Λουί ντε Φυνές και ο Μπερνάρ Μπιλιέρ.

 Ο κύριος Σεπτίμ είναι ο ιδιοκτήτης και μετρ ενός από τα καλύτερα εστιατόρια του Παρισιού. Ο ίδιος καυχιέται για αυτό στους πελάτες του, οι οποίοι προέρχονται από την υψηλή κοινωνία. Ο Σεπτίμ όμως είναι πολύ απαιτητικός και αυταρχικός με το προσωπικό του εστιατορίου του. Ο προέδρος μιας λατινοαμερικανικής δημοκρατίας, Νοβάλες, ο οποίος βρίσκεται στη Γαλλία για επίσημη επίσκεψη, θα πάει στο εστιατόριο του κυρίου Σεπτίμ και θα ζητήσει την διάσημη σπεσιαλιτέ του. Ο Σεπτίμ θα την πάει στο τραπέζι του προέδρου και καθώς θα ανάψει ένα σπίρτο η σπεσιαλιτέ θα εκραγεί και ο προέδρος θα εξαφανιστεί! Στο εστιατόριο θα δημιουργηθεί πανικός και ο Σεπτίμ θα ψάξει όλο το εστιατόριο για να εντοπίσει τον προέδρο Νοβάλες αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Την ίδια στιγμή θα φτάσει και η αστυνομία και ο επιθεωρητής, ο οποίος είναι και πελάτης του εστιατορίου θα συλλάβει τον Σεπτίμ θεωρώντας ότι αυτός βρίσκεται πίσω από την εξάφανιση και απαγωγή του Νοβάλες. Στο αστυνομικό τμήμα ο επιθεωρητής θα ανακρίνει τον Σεπτίμ, όπου τελικά θα αποδειχθεί ότι είναι αθώος. Τότε θα εμφανιστούν οι απαγωγείς του προεδρου και θα απαίτησουν 200 εκ γαλλικά φράγκα ως λύτρα για την απελεύθερωση του Νοβάλες. Ο επιθεωρητής μαζί με τον υπουργό θα αποφασίσουν την παράδοση των λύτρων στους απαγωγείς να την κάνει ο Σεπτίμ και με την αστυνομία να τον παρακολουθεί στενά προκείμενου να συλλάβουν τους απαγωγείς. Ο Σεπτίμ ακολουθώντας τις οδηγίες του επιθεωρητή μέσω ασυρμάτου θα ταξιδέψει στις χιονισμένες Άνδεις, όπου εκτός από την αστυνομία θα τον ακολουθούν η γραμματέας του Νοβάλες αλλά και ο επικεφαλής ασφαλείας του, ο οποίος σχεδιάζει να κλέψει τα λύτρα από τον Σεπτίμ. Τελικά ο Σεπτίμ θα κατάφερει να παραδώσει τους υποτιθεμένους απαγωγείς στη αστυνομία και ο ίδιος θα επίστρεψει στο εστιατόριό του. Εκεί όμως θα τον περιμένει ένας μυστηριώδης κύριος, ο οποίος θα οδηγήσει τον Σεπτίμ με το αυτοκίνητο του σε μια παραθαλάσσια εξοχική βίλα, όπου ξαφνικά θα κάνει την εμφάνιση του ο Νοβάλες, λεγόντας στον Σεπτίμ ότι η απαγωγή του ήταν δικιά του ιδέα και ότι την σκηνοθέτησε ο ίδιος προκείμενου να ξεφύγει για λίγες ημέρες από τα καθηκόντά του και να βρει ησυχία. Ο Νοβάλες λέει στον Σεπτίμ ότι για την ταλαιπωρία που υπέστη όλο αυτό το διάστημα θα τον ανταμείψει, κανόντας τον εθνικό ήρωα της Γαλλίας που εσώσε τον προέδρο μιας λατινοαμερικανικής χώρας από τους απαγωγείς. Για να γιορτάσει αυτός το γεγονός ο Σεπτίμ θα κάνει επίσημη δεξίωση στο εστιατόριο του με καλεσμένους τον Νοβάλες και αρκετούς Γάλλους πολιτικούς. Την στιγμή που παρουσιάσει τη διάσημη σπεσιαλιτέ του στους καλεσμένους του, ο Σεπτίμ θα ανάψει πάλι ένα σπίρτο και η σπεσιαλιτέ του θα εκραγεί... Λουί ντε Φυνές ως Σεπτίμ Μπερνάρντ Μπιλιέ ως Επίτροπος Φόλκο Λούλι ως Προέδρος Νοβάλες Βεναντίνο Βεναντίνι ως Ενρίκε Ρομπέρ Νταλμπάν ως απαγωγέας Το Μεγάλο Εστιατόριο στην IMDb (Αγγλικά)
Δυναστεία των Φαρνακιδών

H Δυναστεία των Φαρνακιδών ήταν μία Περσική δυναστεία, που κυβέρνησε τη σατραπεία της Ελλησποντικής Φρυγίας υπό τη Δυναστεία των Αχαιμενιδών, από τον 5ο αι. ως τον 4ο αι. π.Χ. Ιδρύθηκε από τον Αρτάβαζο Α΄, γιο τού σατράπη Φαρνάκη Α΄ (νεότερου αδελφού τού Υστάσπη, που γεννήθηκε λίγο πριν το 565 π.Χ.). Ο Φαρνάκης Α΄ ήταν γιος τού Αρσάμη (απεβ. π. 520 π.Χ.) των Αχαιμενιδών, έτσι η δυναστεία είναι πλάγιος κλάδος της δυναστείας των Περσών βασιλέων. Τελευταίο μέλος της είναι ο Φαρνάβαζος Γ΄.

 Πριν τους Φαρνακίδες, ο Μιτροβάτης (π. 525-522 π.Χ.) είχε κυβερνήσει την Ελλησποντική Φρυγία για τον Κύρο Β΄ τον Μεγάλο (2ο εξάδελφο τού Υστάσπη) και τον γιο του Καμβύση Β΄. Όταν αυτός σκοτώθηκε, η περιοχή του απορροφήθηκε από τον Ορόητο σατράπη της Λυδίας. Έπειτα από την αναδιοργάνωση τού Δαρείου Α΄ (γιου τού Υστάσπη), στην Ελλησποντική Φρυγία τοποθετήθηκε ο Οϊβάρης Β΄ (π. 493 π.Χ.), γιος τού Μεγάβαζου. Αυτόν διαδέχθηκε ο Αρτάβαζος Α΄ ιδρυτής των Φαρνακιδών περί το 479 π.Χ.· η δυναστεία του κυβέρνησε τη σατραπεία ως τις κατακτήσεις τού Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου. Η έδρα των σατραπών ήταν το Δασκύλειον (πλησίον τού σημερινού Εργιλί). Έπειτα από τις κατακτήσεις του Μακεδόνα στρατηλάτη, κόρες τού Αρτάβαζου Β΄ παντρεύτηκαν Μακεδόνες ευγενείς: η Αρτονίς τον Ευμένη τον Καρδιανό, η Αρτακάμα τον Πτολεμαίο Α΄ της Αιγύπτου και η Βαρσίνη, παιδική φίλη τού Αλέξανδρου Γ΄, έγινε παλλακίδα του και τού γέννησε τον (νόθο) Ηρακλή. Φαρνάκης Α΄ π. 550-497 π.Χ. Αρτάβαζος Α΄ άκμασε 480-455 π.Χ. Φαρνάβαζος Α΄ άκμασε 455-430 π.Χ. Φαρνάκης Β΄ άκμασε 430-422 π.Χ. Φαρνάβαζος Β΄ άκμασε 422-387 π.Χ. Αριοβαρζάνης άκμασε 407-362 π.Χ. Αρτάβαζος Β΄ άκμασε 389-329 π.Χ. Φαρνάβαζος Γ΄ άκμασε 370-320 π.Χ. Briant, Pierre (2002). From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire. Eisenbrauns. p. 351. ISBN 9781575061207. Heidemarie Koch, Es kündet Dareios der König. Vom Leben im persischen Großreich. 1992, Mainz. "Pharnaces (1)" at Livius.org Αρχειοθετήθηκε 2009-04-18 στο Wayback Machine. Weiskopf, Michael (1994). «DASCYLIUM». Encyclopaedia Iranica, Vol. VII, Fasc. 1, σσ. 85–90. http://www.iranicaonline.org/articles/dascylium.
Θρεονίνη

Η θρεονίνη ή 2-αμινο-3-υδροξυβουτανοϊκό οξύ (σύντμηση Thr ή Τ) είναι ένα α-αμινοξύ με συντακτικό τύπο HO2CCH(NH2)CH(OH)CH3. Η θρεονίνη είναι πρωτεϊνογόνο αμινοξύ και τα κωδικόνιά της στον γενετικό κώδικα είναι ACA, ACU, ACC και ACG. Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν έχει τη δυνατότητα να βιοσυνθέσει θρεονίνη, γι' αυτό και πρέπει να την λαμβάνει έτοιμη από τις τροφές, είναι δηλαδή απαραίτητο αμινοξύ. Οι χημικές ιδιότητες της θρεονίνης καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την παρουσία του υδροξυλίου, το οποίο καθιστά την πλευρική αλυσίδα πολική και ταυτόχρονα επιτρέπει μετα-μεταφραστικές τροποποιήσεις του αμινοξέος όπως γλυκοζυλίωση και φωσφορυλίωση. Η θρεονίνη, όπως και η σερίνη, είναι υδρόφιλο αμινοξύ και εντοπίζεται κυρίως στην περιφέρεια υδατοδιαλυτών πρωτεϊνών.

 Η θρεονίνη έχει δύο στερεογενή κέντρα στο μόριό της, τα άτομα άνθρακα στις θέσεις 2 και 3. Επομένως μπορεί να υπάρχει σε τέσσερα στερεοϊσομερή με τις διαμορφώσεις (2S,3R), (2R,3S), (2S,3S) και (2R,3R). Από τα τέσσερα ισομερή μόνο το (2S,3R) απαντάται συνήθως στη φύση και έχει βιολογική σημασία, επομένως η γενική χρήση της ονομασίας «θρεονίνη» είναι κατά κανόνα συνώνυμη του όρου (2S,3R)-2-αμινο-3-υδροξυβουτανοϊκό οξύ. Σε φυτά και μικροοργανισμούς η θρεονίνη βιοσυντίθεται μέσω μιας σειράς αντιδράσεων που ξεκινούν από το ασπαραγινικό οξύ. Για τον άνθρωπο όμως η θρεονίνη είναι απαραίτητο αμινοξύ, επομένως η μοναδική πηγή της είναι οι πρωτεϊνούχες φυτικές και ζωικές τροφές. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη θρεονίνης ανέρχεται σε 15 mg ανά kg σωματικού βάρους.Στον οργανισμό η θρεονίνη καταβολίζεται προς γλυκίνη και ακεταλδεΰδη από το ένζυμο αλδολάση της θρεονίνης, το οποίο καταλύει τη διάσπαση του δεσμού C2-C3 στην L-θρεονίνη. R. F. Murray, H. W. Harper, D. K. Granner, P. A. Mayes, V. W. Rodwell, Harper's Illustrated Biochemistry, McGraw-Hill, 2006. Lubert Stryer, Βιοχημεία, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 1997.