IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λευκή των Βουρβόνων

H Λευκή, γαλλ. Blanche (1339 - 1361) από τον Οίκο των βουρβόνων ήταν κόρη του δούκα του Μπουρμπόν και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Καστίλης.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Πέτρου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και της Ισαβέλλας του Βαλουά, κόρης του Καρόλου κόμη του Βαλουά. Παντρεύτηκε τον Πέτρο των Ιβρέα βασιλιά της Καστίλης, ο οποίος είχε πιο πριν νυμφευτεί μυστικά τη Μαρία δε Παδίγια. Τρεις ημέρες μετά τον γάμο, ο Πέτρος εγκατέλειψε τη Λευκή για τη Μαρία, με την οποία απέκτησε 4 τέκνα. Φυλάκισε τη Λευκή, που δεν απέκτησε τέκνα. Hale, Edward Everett, and Susan Hale. The Story of Spain. Story of the nations. New York: G.P. Putnam's Sons, 1886. googlebooks.com Accessed November 16, 2007 Jones, William H. Blanche de Bourbon, and other poems. London: Hookham and Sons, 1855. googlebooks.com Accessed November 16, 2007
Αρμίντα (Γκλουκ)

Η Αρμίντα (γαλλ. Armide) είναι όπερα σε πέντε πράξεις του Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ, βασισμένη σε λιμπρέτο του Φιλίπ Κινώ. Η πρώτη παράσταση του έργου έγινε στις 23 Σεπτεμβρίου του 1777 στο Παρίσι. Η πλοκή του έργου εκτυλίσσεται την εποχή της Α' Σταυροφορίας στη Δαμασκό.

 Αρμίντα: μια μάγισσα, σοπράνο Φοινίκη: φίλη της, Σοπράνο Σιδονία: φίλη της, Σοπράνο Χιδραότ: βασιλιάς της Δαμασκού, Βαρύτονος Αρόντ: αρχηγός του επιτελείου του, Μπάσος Ρινάλντο: διοικητής των σταυροφόρων, Τενόρος Αρτεμίδωρος: ένας σταυροφόρος, Τενόρος Ουμπάλντο: ένας ιππότης, Βαρύτονος Δανός ιππότης: Τενόρος Η Μανία του Μίσους: Κοντράλτο Ο Δαίμων ως Λουσίντα: Σοπράνο Ο Δαίμων ως μέλισσα: Σοπράνο Νεράιδα: Σοπράνο Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Armide (Gluck) στο Wikimedia Commons
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2009-10

Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2009-10 ήταν η 33η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 16η φορά στην ιστορία της.

 Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2009-10 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης. Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η τελευταία ομάδα διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2010-11. Κάθε νίκης βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό. Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 συμμετείχε η πρωταθλήτρια της Β΄ κατηγορίας 2008-09, Αναγέννηση Δερύνειας. Δεν συμμετείχε ο ΑΠΟΕΛ και η Ολυμπιάς Φρενάρου οι οποίοι τερμάτισαν στην προτελευταία και στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2008-09 και υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2009-10. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν. Πηγή : Αποτελέσματα 2009-10 Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν: Πηγή : Βαθμολογία 2009-10 Πηγή : Αποτελέσματα 2009-10 ΒαθμολογίαΗ τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν: 1Επειδή η ΑΕΚ Καραβά κατέκτησε το Κύπελλο Κύπρου 2009-10 εξασφαλίζοντας έτσι συμμετοχή στο Β΄ προκριματικό γύρο του Challenge Cup, στον Α΄ προκριματικό γύρο συμμετείχε η τρίτη ομάδα του πρωταθλήματος, Ομόνοια. Πηγή : Βαθμολογία 2009-10 Αποτελέσματα Πηγή : Αποτελέσματα 2009-10 ΒαθμολογίαΗ τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν: Πηγή : Βαθμολογία 2009-10 Αποτελέσματα Πηγή : Αποτελέσματα 2009-10 Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Α' Κατηγορίας Ανδρών 2009-10 - Βαθμολογία Πρωτάθλημα ΟΠΑΠ Α' Κατηγορίας Ανδρών 2009-10 - Αποτελέσματα Αρχείο ειδήσεων ΚΟΠΕ 2009-10 Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος Ανδρών
Ντακαΐγια Κούττι

Η Ντακαΐγια Κούττι (βεγγαλικά: ঢাকাইয়া কুট্টি) ή Παλαιά Ντακαΐγια (βεγγαλικά: পুরাণ ঢাকাইয়া) είναι μια μοναδική γλώσσα του Μπαγκλαντές. Ομιλείται από τους ανθρώπους της Παλαιάς Ντάκα. Η γλώσσα αυτή αναπτύχθηκε με βάση τα Βεγγαλικά και τα Ούρντου. Αυτή η γλώσσα είναι πλήρως κατανοητή με τα βεγγαλικά, αλλά έχει κάποιο μοναδικό και διαφορετικό λεξιλόγιο.

 Η Ντακαΐγια Κούττι είναι μια ενδιαφέρουσα γλώσσα στο Μπαγκλαντές. Αυτή η γλώσσα είναι βασισμένη στα βεγγαλικά Κρεολική γλώσσα με μεγάλη ποσότητα λεξιλογίου των περσικών, των αραβικών και των Χίντι-Ουρντού. Ο θρύλος λέει ότι οι Παλαιοί Ντακαΐγια ήρθαν από την Δυτική και Βόρεια Ινδία για την εργασία κατά τη διάρκεια της εποχής της Μογγολικής αυτοκρατορίας της Ινδίας. Η Βεγγάλη ήταν διάσημη για την καλλιέργεια ρυζιού. Το ρύζι πρέπει να καθαριστεί για φαγητό ή άλλα έργα. Αυτό το καθάρισμα ονομάζεται "কুটা" (κούτα) στα βεγγαλικά. Το όνομα Κούτι προέρχεται από το "Κούτα". Η γλώσσα έχει μερικά δασυνόμενους ήχους. Οι ήχοι [gʱ], [tʃʰ], [dʱ], [bʱ] δεν είναι διαθέσιμοι σε αυτή τη γλώσσα.
Αρχηγός κυβέρνησης των Κομορών

Ο Πρωθυπουργός των Κομορών ήταν ένα αξίωμα στις Κομόρες το οποίο καταργήθηκε. Ήταν ο αρχηγός της κυβέρνησης και ο διορισμός του έπρεπε να εγκρίνεται από τον Πρόεδρο σύμφωνα με το Σύνταγμα. Το 1989 με δημοψήφισμα θεσμοθετήθηκε επίσημα το αξίωμα του Πρωθυπουργού. Το αξίωμα καταργήθηκε οριστικά το 2002.

 PV - Κόμμα Πρασίνων PB - Κόμμα Λευκών RDPC - Δημοκρατική Συνέλευση του Κομοριανού Λαού (μετονομάστηκε σε Κόμμα Λευκών) UDC - Δημοκρατική Ένωση Κομορών (μετονομάστηκε σε Κόμμα Πρασίνων) UCP - Κομοριανή Ένωση για Πρόοδο RND - Εθνικός Συναγερμός για Ανάπτυξη UDD - Ένωση των Δημοκρατών για τη Δημοκρατία RDR - Συναγερμός για Δημοκρατία και Ανανέωση FNR - Φόρουμ της Εθνικής Αποκατάστασης PRC - Ρεπουμπλικανικό Κόμμα των Κομορών ανεξ. - Ανεξάρτητος
Λίσσος

Ο Λίσσος ή Φιλιούρης είναι ποταμός της Θράκης στη Βόρεια Ελλάδα. Πηγάζει από την οροσειρά της Ροδόπης (όρος Μεγάλο Λιβάδι) και εκβάλλει στο Θρακικό πέλαγος δίπλα στο χωριό Ίμερος. Ο ποταμός έχει πλούσια ιχθυοπανίδα και ορνιθοπανίδα.

 Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ποταμός στέρεψε στο πέρασμα του στρατού του Ξέρξη. «108. Ο δε Ξέρξης εκ του Δορίσκου επορεύετο κατά της Ελλάδος, όσα δε έθνη ευρίσκοντο εις την πορείαν του τα ηνάγκαζε ν' ακολουθώσι τον στρατόν• καθότι, ως είπον ήδη προηγουμένως, όλη η μέχρι της Θεσσαλίας χώρα ήτο υποδεδουλωμένη και φόρου υποτελής, πρώτον μεν υπό του Μεγαβάζου, έπειτα δε υπό του Μαρδονίου. Πορευόμενος δε εκ του Δορίσκου, πρώτον διήλθε πλησίον των Σαμοθρακικών τειχών, των οποίων το τελευταίον προς δυσμάς είναι η Μεσαμβρία• κατόπιν αυτής είναι η πόλις των Θασίων Στρύμη, και μεταξύ των δύο τούτων πόλεων ρέει ο Λίσσος ποταμός, του οποίου το ύδωρ δεν ήρκεσε τότε εις τον στρατόν του Ξέρξου, αλλ' εξέλιπεν. Η χώρα αύτη πάλαι μεν εκαλείτο Γαλλαϊκή, νυν δε Βριαντική• αληθώς όμως ειπείν είναι και αύτη των Κικόνων.»
Perfect Strangers Live

Perfect Strangers Live είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ και βίντεο του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού CD και DVD, στις 14 Οκτωβρίου του 2013 από την "Eagle Rock Entertainment".Η βιντεοσκόπηση προέρχεται από μία από τις πρώτες συναυλίες του συγκροτήματος μετά την επανένωση του, το 1984. Η εμφάνιση αυτή πραγματοποιήθηκε στο "Entertainment Center" του Σίδνεϊ στις 12 Δεκεμβρίου του 1984, κατά την περιοδεία των Deep Purple στην Ωκεανία, η οποία ήταν κομμάτι των ζωντανών εμφανίσεων για την προώθηση του δίσκου "Perfect Strangers".Αυτή ήταν η πρώτη περιοδεία των Deep Purple από τον Μάρτιο του 1976 και η πρώτη της σύνθεσης με τον Ίαν Γκίλαν και τον Ρότζερ Γκλόβερ από το 1973.Το άλμπουμ κυκλοφόρησε ως αρχειακή έκδοση, αποκλειστικά σε πακέτο διπλού CD και DVD ή διπλού δίσκου βινυλίου, διπλού CD και DVD.Η DVD έκδοση ανέβηκε στην κορυφή των σχετικών τσαρτ στην πατρίδα του συγκροτήματος, τον Καναδά και την Ιαπωνία.

 CD 1 1. Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 6:34 2. Nobody's Home (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:24 3. Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) -8:18 4. A Gypsy's Kiss (Blackmore, Gillan, Glover) - 5:58 5. Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) - 6:10 6. Under the Gun (Blackmore, Gillan, Glover) - 5:58 7. Knockin' at your Back Door (Blackmore, Gillan, Glover) - 8:13 8. Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:46 CD 2 9. Child in Time (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 12:57 10. Difficult to Cure (Beethoven) - 4:31 11. Jon Lord Keyboard Solo (Lord) - 6:02 12. Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 15:06 13. Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 4:23 14. Speed King (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 7:11 15. Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) - 12:34 Στο Perfect Strangers Live συμμετείχαν η πρώτη και η δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη τους ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα Deep Purple - Perfect Strangers Live - Encyclopaedia Metallum
Δυτικό Τείχος

To Δυτικό Τείχος ή Τείχος των Δακρύων (εβραϊκά: הַכֹּתֶל הַמַּעֲרָבִי , ΧαΚότελ ΧαΜαάραβιτ, αραβικά: حائط البراق, Χαΐτ Αλ-Μπουράκ) είναι τμήμα του αρχαίου τείχους του όρους του Ναού και αποτελεί ίσως το πιο ιερό σημείο για τους Εβραίους εκτός του ίδιου του όρους. Σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, το τείχος είναι τμήμα του Δεύτερου Ναού της Ιερουσαλήμ. Βρίσκεται στη παλαιά πόλη της Ιερουσαλήμ, στους ανατολικούς πρόποδες του όρους του Ναού. Το σήμερα εκτεθειμένο μέρος του τείχους στη πλατεία της εβραϊκής συνοικίας έχει 19 μέτρα ύψος (από συνόλου 32 μέτρων) και 57 μέτρα μήκος. Άλλα εκτεθειμένα τμήματα είναι το νότιο τμήμα μήκους 80 μέτρων και ένα κομμάτι που βρίσκεται στη μουσουλμανική συνοικία μήκους 8 μέτρων. Συνολικά, το Δυτικό Τείχος έχει μήκος 488 μέτρα. Είναι κατασκευασμένο από ασβεστολιθικούς ογκόλιθους.

 Περισσότερο από το μισό του τείχους, συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων κάτω από το επίπεδο του δρόμου, θεωρείται ότι κατασκευάστηκε από τον Ηρώδη το Μέγα το 19 π.Χ., αν και φαίνεται ότι οι εργασίες συνεχίστηκαν μετά το θάνατό του. Το υπόλοιπο κατασκευάστηκε μετά το 7ο αιώνα. Είναι για αιώνες τόπος προσευχής και προσκυνήματος των Εβραίων· η αρχαιότερη πηγή που παραπέμπει σε εβραϊκή θρησκευτική προσκόλληση στο χώρο χρονολογείται στον 4ο αιώνα. Από τα μέσα του 19ου αιώνα και μετά έγιναν προσπάθειες να αγοραστούν δικαιώματα ιδιοκτησίας στο ίδιο το τείχος αλλά και την άμεση περιοχή από διάφορους Εβραίους, αλλά καμία δεν ήταν επιτυχής. Με την άνοδο του σιωνιστικού κινήματος στις αρχές του 20ου αιώνα, το τείχος έγινε σημείο προστριβών μεταξύ της Εβραϊκής κοινότητας και της μουσουλμανικής θρησκευτικής ηγεσίας. Η τελευταία ανησυχούσε ότι οι θρησκευτικές διαστάσεις του Δυτικού Τείχους θα χρησιμοποιούνταν ως βάση ενίσχυσης των εθνικιστικών εβραϊκών αξιώσεων στο Όρος του Ναού και την Ιερουσαλήμ. Τα κρούσματα βίας μπροστά στο τείχος έγιναν σύνηθες φαινόμενο με αποτέλεσμα την σύγκληση μιας διεθνούς επιτροπής το 1930 για τον καθορισμό των δικαιωμάτων και των αξιώσεων των Εβραίων και των μουσουλμάνων σε σχέση με το τείχος. Μετά τον αραβοϊσραηλινό πόλεμο του 1948, το τείχος τέθηκε υπό τον έλεγχο της Ιορδανίας και οι Εβραίοι αποκλείστηκαν από την περιοχή για 19 χρόνια. Το Ισραήλ κατέλαβε την Παλιά Πόλη της Ιερουσαλήμ στον Πόλεμο των έξι ημερών το 1967, κατεδαφίζοντας την παρακείμενη στο τείχος ηλικίας 770 ετών μαροκινή συνοικία. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Western Wall στο Wikimedia Commons The Western Wall Heritage Foundation Jewish Virtual Library: The Western Wall Chabad.org: The Shofar and the Wall, 1930 Historic radio broadcast of the capture of the wall by the Israel Defense Forces on June 7, 1967 Wailing Wall to Western Wall (1960s) Αρχειοθετήθηκε 2011-08-20 στο Wayback Machine. Photographs of the Western Wall (Summer 2007) Western Wall virtual tour (December 2007) Αρχειοθετήθηκε 2011-08-09 στο Wayback Machine.
Νικόλας Αβαντσίνι

Ο Νικόλας Αβαντσίνι (ιταλικά: Νicolas Avancini, 1610- 6 Δεκεμβρίου 1686) (γνωστός και ως Avancinious) ήταν Ιταλός Ιησουίτης συγγραφέας. Ως συγγραφέας, αν και έκανε χρήση της λατινικής, κατάφερε να συγκινήσει το κοινό του.

 Ο Αβαντσίνι γεννήθηκε στο Τυρόλο. Εισήλθε στην Εταιρεία του Ιησού, το 1677, και για λίγα χρόνια κατείχε την έδρα της ρητορικής και της φιλοσοφίας στο Γκρατς, ενώ αργότερα της θεολογίας, στη Βιέννη. Ο Αβαντσίνι υπήρξε, πρύτανης σε Κολέγια, του Πάσσαου, της Βιέννης και του Γκρατς.Ως θεατρικός συγγραφέας, επιβλήθηκε με το έργο Pietras victris. Ενώ έγραψε, συνολικώς, 27 θεατρικά έργα, τα οποία κυκλοφόρησαν υπό τον γενικό Poesia Dramatica (1655-1685). Κυκλοφόρησε συλλογή, το 1651, με ποιήματα και λατινικές ωδές, τιτλοφορώντας την Ecatobme odarum, αλλά και θεολογικά έργα Conclusiones Theologicae (1670). Εκ των θεολογικών έργων του, την μεγαλύτερη απήχηση την έλαβε το Η Ζωή και η Διδασκαλία του Ιησού (Vita et doctrina Jesus Christi). Martina Egger: Nikolaus von Avancini S.J., die Theologie eines Jesuitendramatikers. Innsbruck 2001. W. Flemming, Avancinus und Torelli. Maske und Kothurn 10, 1964, S. 376 Angela Kabiersch : Nicolaus Avancini et la Jesuitentheater de Vienne 1640 1685. Doctorat. Vienne 1972 Walter Neuhauser: " la poésie des... Nicolaus Avancini", in : Innsbruck contributions aux sciences culturelles 7 / 8 (1962), 425 456 Jean-Marie Valentin: Zur Wiener Aufführung .... : Humanistica Lovaniensia 26 (1977), 220-227 et surtout .-M. Valentin, Les jésuites et le théâtre (1554-1680). Contribution à l'histoire culturelle du monde catho- lique dans le Saint-Empire romain germanique., 2001. Nicolaus Avancini s.j.: Pietas victrix - la Victoire de la piété. Modifié, traduction, et notes Vers. Lothar Mundt et Ulrich Seelbach. Tübingen : Niemeyer 2002. ISBN 3-484-36573-0. Gerhard Dünnhaupt: "Nicolaus von Avancini (1611-1686)", in: Personalbibliographien zu den Drucken des Barock, Bd. 1. Stuttgart: Hiersemann 1990, S. 357-377. ISBN 3-7772-9013-0. Jesuit Latin Poets of the Seventeenth and Eighteenth Centuries: An Anthology of Neo-Latin Poetry, John P. Murphy. Deutsche National bibliothek Herzog August Bibliothek
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1980-81

Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1980-81 ήταν η δέκατη πέμπτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στη Ρώμη, με την Ιταλία να τον φιλοξενεί για 4η συνεχή φορά και 5η τα τελευταία 6 χρόνια, αναμετρήθηκαν η Καντού (Squibb Cantu) στην 5η σερί παρουσία της, με την ισπανική Μπαρτσελόνα η οποία, επιτέλους (μετά από συνεχόμενες προσπάθειες) θα διεκδικούσε το τρόπαιο. Στα ημιτελικά έφθασαν η πολύπειρη Βαρέζε (Turisanda Varese) και η Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ της τότε ενιαίας Γιουγκοσλαβίας. Στους δυο προημιτελικούς ομίλους τη "μάχη" έχασαν η Ζαλγκίρις του Κάουνας της σημερινής Λιθουανίας, η τουρκική Εφές Πίλσεν, η γαλλική Λε Μαν CSM και η έκπληξη των τελευταίων ετών Πάρκερ Λέιντεν από την Ολλανδία.

 Στη διοργάνωση πήραν μέρος 20 ομάδες, δυο λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 10 (5 ζεύγη), από όπου με την προσθήκη και της κατόχου του τίτλου Βαρέζε, προέκυψαν οι 8 ομάδες των προημιτελικών. Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα. Έγιναν επτά διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους της Φινλανδίας (Κότκα KTP), της Ουγγαρίας (MAFC), της Κύπρου (Απόλλων Λεμεσσού), της Ελλάδας Ολυμπιακό , της Ισλανδίας (Βάλουρ Ρέικιαβικ), της Αιγύπτου (Αλ Ιτιχάντ Αλεξάνδρεια) και τη Χαποέλ Ραμάτ Γκαν του Ισραήλ. Εδώ, το παιχνίδι έχασαν πέντε ακόμη σύλλογοι: Η Γουίλσον Πάνθερς του Ηνωμένου Βασιλείου, η Βερβιέ Σπιράλ από το Βέλγιο , η Λέφσκι Σόφιας, η αυστριακή Κλοστερνόιμπουργκ και η νορβηγική Άμερουντ IF. Στον Τελικό η Καντού του Βαλέριο Μπιανκίνι, με τρεις τίτλους έως τότε, δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη, εκμεταλλευόμενη ότι αγωνιζόταν ουσιαστικά εντός έδρας. Επικράτησε της Μπαρτσελόνα (που έδινε το "παρών" στον πρώτο της Τελικό ευρωπαΐκής διοργάνωσης) του Άντονι Σέρα Ίλας, με σκορ 86-82 και δίκαια τετραπλασίασε τις επιτυχίες της. Για τους νικητές έπαιξαν οι αμερικανοί Φλάουερς (14 πόντοι) και Μπόζγουελ (18), αλλά και οι Ινοτσεντίν (6), Μπαριβιέρα (6), Μαρτσοράτι (14), Ρίβα (15), Τομπολάτο (9), Κατίνι (4), Καπελέτι, Μάσολο, Στοτς (ΗΠΑ), Σάλα, Φουμαργκάλι και Μπόσα. Η ηττημένη χρησιμοποίησε τους Χουάν Αντόνιο Σαν Επιφάνιο (28), Φίλιπς (2) και Ρόουλαντ (17), ντε λα Κρούθ (17), Άνσα (9), Σιμπίλιο (3), Σολοθάμπαλ (2), Παχές ή Παζές, Φλόρες, Φερνάντεθ και Κρέους (4). Ρώσικη Βικιπαίδεια BASKETPEDYA-Historical Basketball Database "100 χρόνια μπάσκετ 1891-1991". Περιοδικό "Τρίποντο" (αναδρομές και αφιερώματα στο θεσμό). Αθλητικές εφημερίδες της εποχής.
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης γυναικών 2012-13

Το Κύπελλο Κύπρου 2012-13 ήταν η 38η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (36η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2012-13. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 6η φορά στην ιστορία της.

 Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων. Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο Απόλλων. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 30 Απριλίου 2013 στο Κίτιον Αθλητικό Κέντρο στη Λάρνακα. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-0 σετ (25-18, 25-20, 25-16). ΚΟΠΕ, επιμ. (26 Φεβρουαρίου 2013) (pdf). ΕΙΔΙΚΗ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ OΠΑΠ Α’ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2012 – 2013. Λευκωσία. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Αυγούστου 2013. https://web.archive.org/web/20130823093045/http://www.volleyball.org.cy/docs/201213/cupwomA_201213.pdf. Κύπελλο ΟΠΑΠ Α' Κατηγορίας γυναικών 2012-13 - Αποτελέσματα Ιστορία του κυπριακού βόλλεϋ: Χρυσή Βίβλος γυναικών Αρχείο ειδήσεων ΚΟΠΕ 2012-13
Ματίας Λάνγκαμπ

Ο Ματίας Λάνγκαμπ (γερμ.: Matthias Langkamp, γεν. 1984) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής, διεθνής με την εθνική ελπίδων της χώρας του. Τη σεζόν 2008-09 αγωνίστηκε στον Πανιώνιο. Παίζει στο κέντρο της άμυνας, έχει ύψος 1,92, βάρος 87 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο 27.

 Ο Ματίας Λάνγκαμπ γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1984 στην πόλη Σπέγιερ (Speyer) που βρίσκεται στο ομόσπονδο κρατίδιο Ρηνανία-Παλατινάτο. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο από παιδί στη Μέρφελντ (Sportfreunde Merfeld). Ως έφηβος αγωνίστηκε στην Πρόισεν του Μίνστερ (Preußen Münster) και στην Αρμίνια του Μπίλεφελντ (Arminia Bielefeld), με τη Β΄ ομάδα της οποίας έπαιξε στην τέταρτη και τρίτη κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος από το 2001 έως το 2004. Τον Ιανουάριο του 2005 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο στην πρώτη ομάδα της Αρμίνια κι έκανε 22 εμφανίσεις στην Μπουντεσλίγκα. Την περίοδο αυτή κλήθηκε και αγωνίστηκε δύο φορές στην εθνική ελπίδων. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη ΦφΛ Βόλφσμπουργκ, στην Γκρασχόπερς Ζυρίχης, για να επιστρέψει στην Αρμίνια το 2007. Έκανε έναν καλό πρώτο γύρο αλλά στον δεύτερο γύρο έχασε τη φόρμα του, με αποτέλεσμα να χάσει τη θέση του στη βασική ομάδα. Τη σεζόν 2008-09 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο, που είχε προπονητή τον συμπατριώτη του Έβαλντ Λίνεν. Παρά την απομάκρυνση του Λίνεν από τον σύλλογο έχει κάνει αρκετές εμφανίσεις στη βασική ενδεκάδα της ομάδας. Είχε συμβόλαιο έως τις 30 Ιουνίου 2011 αλλά παραχωρήθηκε στην Καρλσρούη. Αφιέρωμα στη Σούπερ Λίγκα 2008-09, "Εθνοσπόρ" (25-8-2008), σελ. 49-51.
Σέλευκος ΣΤ΄ Επιφανής

Ο Σέλευκος Στ' Επιφανής Νικάτωρ (??? – 95 π.Χ.) ήταν ηγεμόνας της Δυναστείας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Αντίοχου Η' του Γρυπού και της Τρύφαινας και κυβέρνησε κατά την περίοδο 96 π.Χ. – 95 π.Χ..

 Μετά τον θάνατο του πατέρα του, το 96 π.Χ. ο θρόνος περιήλθε στον ετεροθαλή αδερφό του Γρυπού, στον Αντίοχο Θ' τον Κυζικηνό με τον οποίο βρισκόταν σε πόλεμο για τον θρόνο της Συρίας. Για αποκατάσταση της σταθερότητας μάλιστα, ο Κυζικινός νυμφεύθηκε τη χήρα του Γρυπού, την Αιγύπτια πριγκίπισσα, Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Ενώ ο τελευταίος ετοιμάστηκε να ενώσει και πάλι το βασίλειο, ο Σέλευκος Στ' νίκησε και εκθρόνισε τον Κυζικηνό. Ωστόσο την επόμενη χρονιά, το 95 π.Χ., ο ίδιος ηττήθηκε από τον γιο του Κυζικηνού, που είναι γνωστός στην ιστορία ως Αντίοχος Ι' Ευσεβής. Ο Σέλευκος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη Συρία με προορισμό τη Μουψουεστία (εναλλακτικά Μόψος ή Σελεύκεια-προς-το-Πύραμο) στη Μικρά Ασία. Εκεί εγκατέστησε την αυλή του, την οποία και χαρακτήριζε μεγάλη πολυτέλεια. Ωστόσο, οι κάτοικοι της επαρχίας αυτής, που βασανίζονταν χρόνια από επιθέσεις πειρατών, δεν μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά τη χλιδή αυτή. Οι προσπάθειες του Σέλευκου να συγκεντρώσει νέο στρατό αποτέλεσαν πρόσθετο βάρος. Ξέσπασε έτσι επανάσταση κατά τη διάρκεια της οποίας ο Σέλευκος πολιορκήθηκε στο ιπποδρόμιο, το οποίο και πιστεύεται πως κάηκε ολοσχερώς μαζί με τον βασιλιά και τους άνδρες του. Αππιανός, [http://www.livius.org/ap-ark/appian/appian_syriaca_14.html#[§69] Συριακά], [§69] www.livious.org, Seleucus VI Epiphanes Αρχειοθετήθηκε 2013-10-11 στο Wayback Machine. virtualreligion.net, Seleucus VI Epiphanes Δυναστεία των Σελευκιδών Αντίοχος Θ' Κυζικηνός Αντίοχος Ι' Ευσεβής Αυτοκρατορία των Σελευκιδών Ελληνιστική περίοδος
Καμίλο Χοσέ Θέλα

Ο Καμίλο Χοσέ Θέλα Τρουλόκ (Camilo José Cela Trulock, 11 Μαΐου 1916 - 17 Ιανουαρίου 2002) ήταν Ισπανός συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Ίρια Φλάβια, περιφέρεια του Παντρόν, επαρχία της Α Κορούνια (A Coruña). Ο Θέλα εξέδωσε το πρώτο του μυθιστόρημα, La familia de Pascual Duarte (Η οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε), όταν ήταν 26 ετών. Το μυθιστόρημα αυτό είναι παρόμοιο με πολλά άλλα έργα του, με χαρακτηριστικό τον υπαρξιακό, ηθικά αμφιλεγόμενο πρωταγωνιστή. Ο Πασκουάλ Ντουάρτε δεν βρίσκει αξιοπιστία στην τυπική ηθική, και εκτελεί μια σειρά από εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων φόνων, για τα οποία δεν νιώθει τίποτα. Υπό αυτή την έννοια είναι σαν τον Mersault στο διάσημο μυθοστόρημα του Αλμπέρ Καμύ Ο Ξένος. Το γνωστότερο έργο του, «La colmena» (Η Κυψέλη) εκδόθηκε το 1953. Η τεχνοτροπία του Θέλα είναι μια μορφή σκοτεινού ρεαλισμού. Εξέδωσε περί τους 70 τόμους. Ως ταξιδιωτικός συγγραφέας συνέγραψε το 1948 το Viaje a la Alcarria («Ταξίδι στην Αλκαρία»), μεταξύ άλλων. Το 1957 ανεδείχθη μέλος της Ισπανικής Βασιλικής Ακαδημίας (Real Academia Española). Πέθανε στη Μαδρίτη το 2002.

 Βραβείο Λογοτεχνίας Prince of Asturias, 1987 Βραβείο Νομπέλ Λογοτεχνίας, 1989 Βραβείο Θερβάντες, 1995 La familia de Pascual Duarte («Η οικογένεια του Πασκουάλ Ντουάρτε», 1945, νουβέλα) Ελλ. μετφρ. Ισμήνη Κανσή, εκδ. «ΘΕΩΡΙΑ», 1983 και εκδ. «Καστανιώτης», 2010 Pabellón de reposo (1943, νουβέλα) Nuevas andanzas y desventuras de Lazarillo de Tormes (1944, νουβέλα) Viaje a la Alcarria (1948, ταξιδιωτικό) La colmena («Η Κυψέλη», 1953, νουβέλα) Ελλ. μετφρ. Μαρία Χατζηγιάννη, εκδ. «ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ», 1995 Mrs. Caldwell habla con su hijo («Η κα Κάλντγουελ μιλά με τον γιο της», 1955, νουβέλα) Nuevo retablo de don Cristobita. Invenciones, figuraciones y alucinaciones («Ανοιξιάτικοι έρωτες και άλλα διηγήματα», 1957, διηγήματα) Ελλ. μετφρ. Μαρία Χατζηγιάννη, εκδ. «ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ», 1991 La cucaña, I. Memorias de Camilo José Cela. La rosa (1959, απομνημονεύματα) Tobogán de hambrientos (1962, νουβέλα) Izas, rabizas y colipoterras (1964, διηγήματα) Diccionario secreto (τόμ. I 1968 και τόμ. II 1971, λεξικό) San Camilo (1969, νουβέλα) La cruz de San Andrés (1994, νουβέλα). Βραβείο ισπανικής λογοτεχνίας Premio Planeta. Mazurca para dos muertos («Μαζούρκα για δύο νεκρούς», 1983, νουβέλα). Εθνικό βραβείο αφήγησης Premio Nacional de Narrativa. Nuevo viaje a la Alcarria (1986, ταξιδιωτικό) Cristo versus Arizona (1988, νουβέλα) Madera de boj («Το Πυξάρι», 1999, νουβέλα) Ελλ. μετφρ. Χριστίνα Θεοδωροπούλου, εκδ. «Μεταίχμιο», Αθήνα 2004 Poesía completa (1996, ποιήματα) Η σελίδα του Ιδρύματος Νόμπελ για τον συγγραφέα (Αγγλικά)
Χαράλαμπος Μεσσάρης

Ο Χαράλαμπος Μεσσάρης του Ευαγγέλου (Ληξούρι, 1927 - 5 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κεφαλονιάς και Ιθάκης για 8 περίπου χρόνια τις περιόδους 1966-1967 και 1974-1981.

 Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο των Αθηνών και εργάστηκε ως δικηγόρος στην ελληνική πρωτεύουσα. Το 1966 έγινε για πρώτη φορά βουλευτής με την ΕΡΕ καταλαμβάνοντας την έδρα του Γεράσιμου Μεταξά, που πέθανε τον Απρίλιο του 1966.. Μετά τη Μεταπολίτευση επέστρεψε ως βουλευτής με τη ΝΔ, κερδίζοντας τις εκλογικές αναμετρήσεις των ετών 1974 (με 7.120 ψήφους)και 1977. Ήταν Πρόεδρος του Δ.Σ. του Ιπποκράτειου νοσοκομείου από το 1989 έως το 1990, καθώς και του Θριάσιου Νοσοκομείου Ελευσίνας από το 1991 ως το 1993. Κηδεύτηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2006.Με τη σύζυγό του, Ελένη Μολφέτα, απέκτησαν δύο παιδιά, το Βαγγέλη και την Αθηνά. Π. Φωκάς: Αφιέρωμα για την απώλεια του Χαράλαμπου Μεσσάρη, 5-12-2006.
Ρολόι

Το ρολόι ή ωρολόγιο είναι ένα όργανο ένδειξης του χρόνου. Χρησιμοποιείται συνήθως για τη μέτρηση χρονικών διαστημάτων μικρότερων της ημέρας, σε αντίθεση π.χ. με τα ημερολόγια. Ρολόγια που χρησιμοποιούνται για τεχνικούς σκοπούς και παρουσιάζουν μεγάλη ακρίβεια στη μέτρηση σύντομων χρονικών διαστημάτων, αποκαλούνται συνήθως χρονόμετρα.

 Το πρώτο γνωστό οδοντωτό ρολόι εφευρέθηκε από τον μεγάλο μαθηματικό, φυσικό και μηχανικό Αρχιμήδη τον 3ο αιώνα π.Χ. Ο Αρχιμήδης δημιούργησε το αστρονομικό του ρολόι που ήταν επίσης ένα ρολόι κούκου με τα πουλιά να τραγουδούν και να κινούνται κάθε ώρα. Είναι το πρώτο ρολόι τύπου carillon καθώς παίζει μουσική και ταυτόχρονα με ένα αυτόματο πρόσωπο που ανοιγοκλίνει τα μάτια του έκπληκτο από τα αυτόματα πουλιά που τραγουδούν. Το ρολόι του Αρχιμήδη λειτουργεί με ένα σύστημα τεσσάρων βαρών, με αντισταθμιστικά βάρη και χορδές που ρυθμίζονται από ένα σύστημα πλωτήρων σε ένα δοχείο νερού με σιφώνια που ρυθμίζουν την αυτόματη λειτουργία του ρολογιού. Οι αρχές αυτού του τύπου ρολογιών περιγράφονται από τον μαθηματικό και φυσικό Ήρωα, ο οποίος λέει ότι μερικά από αυτά λειτουργούν με μια αλυσίδα που γυρίζει ένα γρανάζι του μηχανισμού και δίνει κίνηση σε όλο το σύστημα. Ένα άλλο ελληνικό ρολόι που πιθανότατα κατασκευάστηκε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν στη Γάζα που ίδρυσε ο Μεγαλέξανδρος, το οποίο περιγράφεται από τον Προκόπιο (6ο αιώνα). Το ρολόι της Γάζας ήταν πιθανώς ένα Μετεωροσκοπείο, δηλαδή ένα κτίριο που δείχνει τα ουράνια φαινόμενα και την ώρα. Είχε δείκτη για την ώρα και μερικούς αυτοματισμούς παρόμοιους με το ρολόι του Αρχιμήδη. Υπήρχαν 12 πόρτες που ανοίγουν μία κάθε ώρα με τον Ηρακλή να εκτελεί διαδοχικά κάθε ώρα έναν από τους άθλους του. Έτσι οι κάτοικοι ξέρουν ότι αν είναι ο άθλος με το Λιοντάρι η ώρα είναι μία, η Λερναία Ύδρα εκτελείται την δεύτερη ώρα κ.λπ. και τη νύχτα μια λυχνία να γίνεται ορατή κάθε ώρα διαδοχικά στα 12 παράθυρα ώστε να γνωρίζουν την ώρα κατά την διάρκεια της νύκτας. Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων ήταν επίσης πιθανότατα ένα αστρονομικό ρολόι. Τα ψηφιακά ρολόγια χρησιμοποιούν αριθμούς για να δείξουν τον χρόνο. Για τα ψηφιακά ρολόγια είναι κοινές οι οθόνες LCD και LED. Σε αντίθεση με τα αναλογικά ρολόγια που βασίζονται σε 12 ώρες,τα ψηφιακά ρολόγια μπορούν να μας δείξουν τo 12-ωρo (συχνά με πμ(am) για το πρωί και το μμ(pm) για το απόγευμα / βράδυ) ή 24-ωρο. Τα ψηφιακά ρολόγια είναι συνήθως μικρότερα και ευκολότερα τόσο για χρήση όσο και για να τα διαβάσει κάποιος. Τα νέα ψηφιακά ρολόγια μπορούν να διορθώσουν την ώρα σε περίπτωση που είναι λανθασμένη με τη χρήση του Διαδικτύου ή ραδιοφωνικών σημάτων. Κατά την διάρκεια του 20ού αιώνα το ρολόι του χεριού αποτελούσε τη πιο συχνή μορφή ρολογιού και πολλές φορές και κόσμημα πολυτελείας. Ιδιαίτερα οι ελβετικές βιομηχανίες, π.χ. Πιαζέ, Swartz, φημίζονται για τα μηχανικά ρολόγια πολυτελείας. Τα τελευταία χρόνια στην αγορά μεγάλη ζήτηση έχουν και τα ψηφιακά ρολόγια, αλλά και τα ρολόγια του σχεδιαστή μόδας Τατσίφσ Αρόπτ. ωρολογιακός μηχανισμός
Λουξεμβουργιανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου

Η Λουξεμβουργιανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (γαλλικά: Fédération Luxembourgeoise de Football, FLF) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο Λουξεμβούργο. Η έδρα της είναι στο Μοντερκάνζ, νότια της Πόλης του Λουξεμβούργου. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Λουξεμβούργου.

 Στα τέλη του 1906, ιδρύθηκε η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα στο Λουξεμβούργο, η ΣΣ Φόλα Ες, ήδη σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, υπήρχαν 13 ομάδες οι οποίες χρειάζονταν ένα διοικητικό όργανο. Η Λουξεμβουργιανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου συστάθηκε το Νοέμβριο του 1908 με εκπροσώπους των 13 συλλόγων. Ενάμισι χρόνο αργότερα, την άνοιξη του 1910, η ομοσπονδία προσχώρησε στη FIFA και διοργανώθηκε για πρώτη φορά πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Το φθινόπωρο του 1911 ακολούθησε το πρώτο διεθνές παιχνίδι της εθνικής ομάδας εναντίον της Γαλλίας στην πρωτεύουσα του Λουξεμβούργου, η οποία, ωστόσο, ηττήθηκε με 1:4. (Γαλλικά) Επίσημος ιστότοπος
Πλακούντας (γλυκό)

Ο πλακούντας (αρχαία ελληνικά: πλακοῦς) ήταν γλυκό το οποίο παρασκευάζονταν στην αρχαία Ελλάδα και το οποίο είχε ομοιότητες με το σύγχρονο γλυκό τύπου τσίζκεϊκ. Η ονομασία του γλυκίσματος εξακολουθεί να υπάρχει στη σύγχρονη εποχή σε παρόμοια εδέσματα διαφόρων τοποθεσιών.

 Με την ονομασία πλακουντοποιικόν σύγγραμμα ήταν γνωστή η συνταγή για την παρασκευή του πλακούντα. Συγκεκριμένη αναφορά υπάρχει στους Δειπνοσοφιστές του Αθήναιου, και ένα σχετικό σύγγραμμα αποδίδεται στον Αίγιμο, ενδεχομένως τον αρχαίο Έλληνα ιατρό του 6ου αιώνα π.Χ. Ανάλογες αναφορές υπάρχουν και από τον Αρχέστρατο στα συγγράμματα γαστρονομίας του κατά τον 3ο αιώνα π.Χ., όπου το γλύκισμα αποτελείται από διάφορα επίπεδα ζύμης γεμισμένα με μέλι και μαλακό τυρί. Ο κωμικός ποιητής Αντιφάνης (3ος αιώνας π.Χ.) επίσης είχε κάνει αναφορά στο γλύκισμα και τα κύρια συστατικά του τυριού, μελιού, και αλευριού. Το έδεσμα ήταν δημοφιλές και στην αρχαία Ρώμη και διασώζεται συνταγή την οποία παραθέτει ο Κάτωνας στο έργο του με τίτλο De Agri Cultura το 160 π.Χ. Από την αρχαία Ρώμη πέρασε σταδιακά στην ανατολική ρωμαϊκή αυτοκρατορία / Βυζάντιο όπου έγινε γνωστό ως πλακοῦς τετυρωμένος καθώς και κοπτοπλακοῦς, και εκτιμάται πως η εκδοχή αυτή του εδέσματος αποτελεί την προέλευση της σύγχρονης τυρόπιτας αλλά και του μπακλαβά. Ένα σύγχρονο παρόμοιο γλύκισμα με μπακλαβά το οποίο ονομάζεται πλατσέντα και το οποίο περιέχει μέλι και καρύδια παρασκευάζεται στη Λέσβο, ενώ στη Ρουμανία ένα παρόμοιο έδεσμα ονομάζεται plăcintă. Η ελληνική ονομασία του εδέσματος φαίνεται πως μεταφέρθηκε και στην αρμενική γαστρονομία ως plagindi, plagunda, και pghagund, τα οποία αποτελούν κέικ με μέλι. Το δικό μας cheesecake - του Δημήτρη Μπούτου, protagon.gr (Αγγλικά) The Great Cake Debate - by Devra Ferst, forward.com (ιστορία του cheesecake) Διατροφή στην αρχαία Ελλάδα Λοπαδο­τεμαχο­σελαχο... Συμπόσιο
Μαρία των Λουζινιάν, κόμισσα του Μπριέν

Η Μαρία των Λουζινιάν, κόμισσα του Μπριέν (Γαλλικά : Marie de Lusignan, 1215 - 5 Ιουλίου 1251 ή 1253) ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Ούγου Α΄ της Κύπρου και της Αλίκης της Καμπανίας, εγγονή της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ. Παντρεύτηκε τον Γκωτιέ Δ΄ του Μπριέν (1233) και έγινε κόμισσα του Μπριέν μέχρι τον θάνατο του συζύγου της σε Σταυροφορία (1244). Τα μικρότερα αδέλφια της Μαρίας ήταν : Ισαβέλλα της Κύπρου που παντρεύτηκε τον Ερρίκο της Αντιόχειας και Ερρίκος Α΄ της Κύπρου που διαδέχθηκε τον πατέρα του μετά τον πρόωρο θάνατο του τον Ιανουάριο του 1218. Η μητέρα της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Βοημούνδο Ε΄ της Αντιόχειας και έγινε αντιβασίλισσα της Κύπρου. Η Αλίκη της Καμπανίας και η αδελφή της Φιλίππα της Καμπανίας είχαν σκληρή σύγκρουση με την Λευκή της Ναβάρρας (1177-1229) για την κομητεία της Καμπανίας, έμεινε γνωστή σαν "Πόλεμος Διαδοχής της Καμπανίας".

 Η Μαρία των Λουζινιάν αρραβωνιάστηκε τον Πέτρο Α΄ της Βρετάνης (21 Ιουλίου 1229) που η πρώτη του σύζυγος Αλίκη της Βρετάνης είχε πεθάνει το 1221, αλλά ο πάπας απαγόρευσε τον γάμο λόγω συγγένειας τέταρτου βαθμού. Ο Ιωάννης του Μπριέν τακτοποίησε τον γάμο της Μαρίας με τον ανεψιό του Γκωτιέ Δ΄ του Μπριέν (1223). Την εποχή του γάμου τους έγινε κόμισσα του Μπριέν. Ο Γκωτιέ Δ΄ ήταν επίσης κόμης της Γιάφα και της Ασκαλώνος, τίτλους που του είχε παραχωρήσει ο πατέρας του Γκωτιέ Γ΄ του Μπριέν (1221). Ο σύζυγος της θανατώθηκε τον Οκτώβριο του 1244 στο Κάιρο όπου είχε μεταφερθεί αιχμάλωτος μετά την ήττα των Σταυροφόρων από τους Αιγυπτίους στην μάχη του Λα Φορμπί. Ο μεγαλύτερος γιος τους Ιωάννης τον διαδέχτηκε στην κομητεία του Μπριέν, η Μαρία παρέμεινε στην βασιλική αυλή της Κύπρου μέχρι τον θάνατο της στις 5 Ιουλίου του 1251 ή 1253. Με τον θάνατο του Ούγου Β΄ της Κύπρου (1267) ο γιος της Ούγος διεκδίκησε τον θρόνο της Κύπρου σαν γιος της μεγαλύτερης κόρης της Αλίκης της Καμπανίας αλλά η Υψηλή Αυλή της Ιερουσαλήμ όρισε διάδοχο τον γιο της αδελφής της Ισαβέλλας Ούγο Γ΄ της Κύπρου από τον Οίκο του Πουατιέ, ο Ούγος παρέμεινε διεκδικητής. Παντρεύτηκε το 1233 τον Γκωτιέ Δ΄ κόμη του Μπριέν και είχε τέκνα: Ιωάννης π.1235-1260/61, απεβ. 25 ετών και άτεκνος. Ούγος π.1240-1296, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Ισαβέλλα ντε Λα Ρος διάδοχο της Θήβας, κόρη του Γκυ Α΄ δούκα των Αθηνών και σε δεύτερο γάμο την Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή, με την οποία απέκτησε την: Ιωάννα του Μπριέν, παντρεύτηκε τον Νικόλαο Α΄ Σανούδο δούκα της Νάξου. Αμωρύ, πέθανε σε βρεφική ηλικία. Cawley, Charles, Champagne, Medieval Lands database, Foundation for Medieval Genealogy
Ορλάντο Σμιθ

Ο Ορλάντο Σμιθ (Orlando Smith, 1944-) είναι πολιτικός των Βρετανικών Παρθένων Νήσων, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 9 Δεκεμβρίου 2011 ως τις 26 Φεβρουαρίου 2019. Υπηρέτησε ως ο τελευταίος επικεφαλής υπουργός του εδάφους από τις 17 Ιουνίου του 2003 μέχρι τις 22 Αυγούστου του 2007.

 Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1944. Έγινε ανώτερος υπουργός μετά τη νίκη του κόμματός του, του Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος στις βουλευτικές εκλογές του 2003, για πρώτη φορά στην ιστορία του κόμματος. Σπούδασε Μαιευτική και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1999. Ηττήθηκε στις εκλογές τον Αύγουστο του 2007 και τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ραλφ Ο'Νιλ, ο οποίος έγινε και ο πρώτος στην ιστορία με το αξίωμα Πρωθυπουργός βάσει του νέου Συντάγματος του 2007. Στις εκλογές του 2011, που διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου, το αντιπολιτευόμενο Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα του Ορλάντο Σμιθ κέρδισε νίκη με 9 έδρες επί του Κόμματος των Παρθένων Νήσων (VIP), του Πρωθυπουργού Ραλφ Ο' Νιλ, που έμεινε στις 4 έδρες επί συνόλου 13 που αποφασίστηκαν στην ψηφοφορία. Ο Σμιθ παρέμεινε πρωθυπουργός, καθώς κέρδισε και 2η θητεία, πετυχαίνοντας νέα νίκη στις εκλογές του Ιουνίου του 2015. Τον Ιούνιο του 2018 ο Σμιθ έκανε γνωστό ότι θα παραιτηθεί και δεν θα είναι υποψήφιος στις επόμενες γενικές εκλογές.
Γιαγιάδες του Μπουράνοβο

Οι Μπουρανόφσκιε Μπάμπουσκι (ρωσικά: Бурановские бабушки‎, Ουντμούρτικα: Брангуртысь песянайёс, Μπρανγκούρτις πεσιανάιγιος, που σημαίνει "Γιαγιάδες του Μπουράνοβο") είναι ρωσικό συγκρότημα εθνοπόπ με έδρα το Μπουράνοβο της Ουντμούρτιας, αποτελούμενο από οκτώ ηλικιωμένες γυναίκες. Εκπροσώπησαν τη Ρωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν όπου τερμάτισαν δεύτεροι.

 Η ομάδα είχε συμμετάσχει στον εθνικό τελικό της Ρωσίας το 2010 με το τραγούδι "Ντλινάγια-ντλινάγια μπιέρεστα ι κακ σντιέλατ' ιζ νιέγιε αϊσόν", όπου τερμάτισαν τρίτοι.Το 2012 έκαναν άλλη μια προσπάθεια να εκπροσωπήσουν τη Ρωσία στον διαγωνισμό με το τραγούδι Party for Everybody, με τμήματα στα αγγλικά. Η ομάδα τελικά κέρδισε, με 38.51 πόντους παραπάνω από τον νικητή της Γιουροβίζιον 2008, Ντίμα Μπιλάν, ο οποίος συμμετείχε στον διαγωνισμό με το μέλος των T. A. T. u. Γιούλια Βόλκοβα με το τραγούδι "Back to her Future", το οποίο τερμάτισε δεύτερο με 29.25 πόντους. Εκπροσώπησαν τη Ρωσία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2012 στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν. Το συγκρότημα τερμάτισε στην 2η θέση με 259 πόντους, λαμβάνοντας πόντους από 40 χώρες εκ των επιλέξιμων 41 (με την εξαίρεση της Ελβετίας) και βρίσκονταν πίσω από τη Σουηδία που κέρδισε 372 πόντους.Το συγκρότημα δήλωσε ότι ότι κέρδη λάβουν από τον διαγωνισμό, θα τα χρησιμοποιήσουν για να χτίσουν μια εκκλησία στο Μπουράνοβο. Το 2010, η ομάδα ξεκίνησε ένα ταμείο για την ανοικοδόμηση της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδας στο Μπουράνοβο και όλο το εισόδημα του συγκροτήματος δωρίζεται στο ταμείο. Η Εκκλησία της Αγίας Τριάδας χτίστηκε αρχικά από πέτρα το 1865, αλλά έκλεισε στις 19 Σεπτεμβρίου 1939 από τους Σοβιετικούς και κατεδαφίστηκε. Η σημερινή ξύλινη εκκλησία είναι σε κακή κατάσταση. Η τούβλινη δομή της Εκκλησίας της Αγίας Τριάδος έχει ολοκληρωθεί. Οι εξωτερικοί τοίχοι αποτελούνται από στόκο λευκού τσιμέντου και η οροφή αποτελείται από πράσινο μέταλλο. Το εσωτερικό είναι ακόμα υπό κατασκευή, στις αρχές του 2014. Ένα πέτρινο μνημείο που τοποθετήθηκε κοντά στην εκκλησία έχει μια πινακίδα που γράφει τα εξής (στα ρωσικά): "Με τη Χάρη του Θεού και τη σκληρή εργασία της μουσικής ομάδας των Γιαγιάδων του Μπουράνοβο (Μπουράνοφσκι στο κείμενο), σε αυτό το μέρος θα κτιστεί ναός για να τιμήσει την Αγία Τριάδα. Αυτός ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2011." Γκράνια Μπαϋσάροβα (γεννημένη το 1949) Αλέβτινα Μπεγκίσεβα (γεννημένη το 1958) Ζόγια Ντορόντοβα (γεννημένη το 1940) Γκαλίνα Κόνεβα (γεννημένη το 1938) Βαλεντίνα Πιαττσένκο (γεννημένη το 1937) Γιεκατερίνα Σκλιάεβα (γεννημένη το 1937) Όλγα Τουκτάρεβα (γεννημένη το 1968) Νικολάι Ζαρμπάτοφ (γεννημένος το 1963 ή το 1964) Γιελιζαβέτα Ζαρμπάτοβα (1926-2014) Ναταλία Πουγκάτσεβα (1935-2019) Επίσημος ιστότοπος
Σταθερή συνάρτηση

Στα μαθηματικά, σταθερή συνάρτηση ονομάζεται μία συνάρτηση που λαμβάνει την ίδια τιμή ανεξάρτητα από την τιμή εισόδου. Πιο συγκεκριμένα, είναι μία συνάρτηση f : X → Y {\displaystyle f:X\to Y} (δηλαδή από το σύνολο X {\displaystyle X} στο σύνολο Y {\displaystyle Y} ), για την οποία υπάρχει κάποιο c ∈ Y {\displaystyle c\in Y} , ώστε για κάθε x ∈ X {\displaystyle x\in X} έχουμε ότι f ( x ) = c {\displaystyle f(x)=c} .Ο ίδιος ορισμός με σύμβολα γράφετε ως εξής: ∃ c ∈ Y . ∀ x ∈ X . f ( x ) = c {\displaystyle \exists c\in Y.\forall x\in X.f(x)=c} .

 Η συνάρτηση f : R → R {\displaystyle f:\mathbb {R} \to \mathbb {R} } με f ( x ) = π = 3.14 … {\displaystyle f(x)=\pi =3.14\ldots } για κάθε πραγματικό αριθμό x ∈ R {\displaystyle x\in \mathbb {R} } , είναι μία σταθερή συνάρτηση. Η συνάρτηση f : N → N {\displaystyle f:\mathbb {N} \to \mathbb {N} } με f ( x ) = 2 {\displaystyle f(x)=2} για κάθε φυσικό αριθμό x ∈ N {\displaystyle x\in \mathbb {N} } είναι μία σταθερή συνάρτηση. Η συνάρτηση (ή ακολουθία) f : N → R {\displaystyle f:\mathbb {N} \to \mathbb {R} } με f ( x ) = π = 3.14 … {\displaystyle f(x)=\pi =3.14\ldots } για κάθε x ∈ N {\displaystyle x\in \mathbb {N} } είναι μία σταθερή συνάρτηση. Για τα σύνολα S 1 = { α , β , γ , δ } {\displaystyle S_{1}=\{\alpha ,\beta ,\gamma ,\delta \}} και S 2 = { 1 , 2 , 3 } {\displaystyle S_{2}=\{1,2,3\}} , η συνάρτηση f = { α ↦ 3 , β ↦ 3 , γ ↦ 3 , δ ↦ 3 } {\displaystyle f=\{\alpha \mapsto 3,\beta \mapsto 3,\gamma \mapsto 3,\delta \mapsto 3\}} είναι σταθερή. Η μηδενική συνάρτηση f : R → R {\displaystyle f:\mathbb {R} \to \mathbb {R} } ικανοποιεί f ( x ) = 0 {\displaystyle f(x)=0} για κάθε x ∈ R {\displaystyle x\in \mathbb {R} } .:20 Η συνάρτηση πυκνότητας πιθανότητας της ομοιόμορφης κατανομής είναι σταθερή. Η εικόνα μίας σταθερής συνάρτησης f : X → Y {\displaystyle f:X\to Y} , με f ( x ) = c {\displaystyle f(x)=c} για κάθε x ∈ X {\displaystyle x\in X} , είναι το σύνολο R f = { c } {\displaystyle {\mathcal {R}}_{f}=\{c\}} . Από αυτό προκύπτει ότι η f {\displaystyle f} είναι επί ανν το σύνολο Y {\displaystyle Y} περιέχει μόνο το c {\displaystyle c} , δηλαδή Y = { c } {\displaystyle Y=\{c\}} . Κάθε σταθερή συνάρτηση στους πραγματικούς είναι συνεχής,:188 παραγωγίσιμη και περιοδική συνάρτηση.:67 Η σταθερή συνάρτηση είναι η μόνη συνάρτηση στους πραγματικούς, που είναι και αύξουσα και φθίνουσα.:20 Κάθε σταθερή συνάρτηση στους φυσικούς αριθμούς είναι τετριμμένα υπολογίσιμη.
Εδουάρδο Βάργας

Ο Εδουάρδο Βάργας (πλήρες όνομα: Εδουάρδο Χεσούς Βάργας Ρόχας, στα Ισπανικά: Eduardo Jesús Vargas Rojas, 20 Νοεμβρίου 1989) είναι Χιλιανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως ακραίος μέσος και κεντρικός επιθετικός, αυτήν τη στιγμή για την Ατλέτικο Μινέιρο, ενώ είναι διεθνής και με την Εθνική Ομάδα της Χιλής.

 Έγινε γνωστός ως κορυφαίο ταλέντο στην Κοβρελόα και αποκτήθηκε από την Ουνιβερσιδάδ δε Τσίλε, με την οποία απέκτησε τρεις τίτλους, συμπεριλαμβανομένου του Κόπα Σουδαμερικάνα το 2011, όπου ονομάστηκε παίκτης του τουρνουά. Το 2011 έλαβε από κοινού το βραβείο για Χιλιανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς, ενώ ήρθε δεύτερος για νοτιοαμερικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς, πίσω από τον Νεϊμάρ. Αποκτήθηκε από τη Νάπολη για 17,9 εκατομμύρια ευρώ τον Δεκέμβριο του 2011, και ακολούθως δόθηκε δανεικός στις Γκρέμιο, Βαλένθια και Κιου Πι Αρ, πριν αποκτηθεί από τη Χόφενχαϊμ το 2015. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2010 και έως αυτήν τη στιγμή (23 Ιουνίου 2021) έχει 98 συμμετοχές με το εθνόσημο, έχοντας σκοράρει 40 φορές (2ος σκόρερ όλων των εποχών για την Εθνική της Χιλής μετά τον Αλέξις Σάντσες). Ήταν μέλος των ομάδων που συμμετείχαν στο Μουντιάλ 2014, στο Κόπα Αμέρικα 2015, στο Κόπα Αμέρικα 2016 (Σεντενάριο), στο Κόπα Αμέρικα 2019 και στο Κόπα Αμέρικα 2021, και στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017. Ήταν ο πρώτος σκόρερ της Χιλής και του τουρνουά στα Κόπα Αμέρικα 2015 και 2016, τα οποία κατέκτησε η Χιλή.
Τόμας Όραβετς

Ο Τόμας Όραβετς (Tomáš Oravec, γεν. 1980) είναι Σλοβάκος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος έχει αγωνιστεί στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Έχει ύψος 1,86 μ. και αγωνιζόταν σαν Σέντερ Φορ(CF).

 Ο Τόμας Όραβετς γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1980 στην πόλη Ζιλίνα στη ΒΔ Σλοβακία. Ως το 2002 αγωνιζόταν με επιτυχία σε ομάδες της πατρίδας του. Από το 2002 ως το 2004 έπαιξε στην Τσεχία και την περίοδο 2004-05 στην αυστριακή Αντμίρα Βάκερ. Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε στον Πανιώνιο στον α΄ γύρο και στη συνέχεια μεταγράφηκε στην πορτογαλική Μποαβίστα. Το 2006 επέστρεψε στη Σλοβακία, στην Αρτμέντια Πετρζάλκα, με την οποία αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα. Τη σεζόν 2009-10 αγωνίστηκε στη Ζιλίνα, την ομάδα της γενέτειράς του. Ο Όραβετς έχει αγωνιστεί στην εθνική Σλοβακίας 13 φορές. O Σλοβάκος επιθετικός συνολικά σκόραρε στην καριέρα του 120 γκολ για λογαριασμό πολλών ομάδων ανά τον κόσμο. Συνολικά πήρε 28 κίτρινες κάρτες στην καριέρα του, αλλά καμία κόκκινη. Ο Τόμας αποφάσισε να "κρεμάσει τα παπούτσια του" στις 1 Ιουλίου του 2019 παίζοντας για λογαριασμό της Αυστριακής ομάδας SC Marchtrenk. Πρώτος σκόρερ πρωταθλήματος Σλοβακίας: 2006-07. Πρωτάθλημα Σλοβακίας: 2008 Κύπελλο Σλοβακίας: 2008 http://www.soccerbase.com/players_details.sd?playerid=21650 Αρχειοθετήθηκε 2007-10-01 στο Wayback Machine. http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=6129 http://www.fcartmedia.sk/index.php?co=1&id=251&PHPSESSID=810da015f52bec220756aa95ffc4b3d4 http://www.slovakfutball.com/futbalisti1/oravec.htm Αρχειοθετήθηκε 2010-07-13 στο Wayback Machine. http://www.zerozero.pt/uk/jogador.php?epoca_id=135&id=4842&menu=0 https://web.archive.org/web/20070927225251/http://www.admirazone.com/bl_spieler_bild_0405.php?farbe=rot&spieler=15
Εθνική Νορβηγίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)

Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Νορβηγίας αντιπροσωπεύει τη Νορβηγία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Νορβηγικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Norges Basketballforbund).

 Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης της Νορβηγίας ιδρύθηκε το 1968. Εντάχθηκε στους κόλπους της FIBA την ίδια χρονιά, αποτελώντας μία από τις τελευταίες ευρωπαϊκές χώρες που το πραγματοποίησε.Η γυναικεία εθνική ομάδα συμμετείχε για πρώτη φορά σε διεθνείς αγώνες στις 10 και 11 Φεβρουαρίου 1968, στα πλαίσια δύο φιλικών αγώνων εναντίον της Εθνικής Δανίας. Την τελευταία δεκαετία μετρά τρεις εμφανίσεις στη Division B, χωρίς να έχει διαγωνιστεί ποτέ σε κάποια από τις μεγάλες διοργανώσεις. Πορεία σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA Ακολουθούν οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Νορβηγίας σε European Promotion Cup / European Championship Division C / Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών FIBA: Συμμετοχές σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B] Ακολουθούν οι συμμετοχές της Εθνικής Ομάδας της Νορβηγίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA [Division B]: Εθνική Νορβηγίας (καλαθοσφαίριση ανδρών) Norway, ιστορικό ανά έτος στον επίσημο ιστότοπο των αρχείων της FIBA. (Αγγλικά) Norges Basketballforbund, επίσημος ιστότοπος.
Android Pie

Το Android "Pie" (γνωστό με την κωδική ονομασία Android P κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης) είναι η ένατη κύρια ενημέρωση και η 16η έκδοση του λειτουργικού συστήματος Android. Ανακοινώθηκε για πρώτη φορά από τη Google στις 7 Μαρτίου του 2018, και η πρώτη προεπισκόπηση προγραμματιστών που κυκλοφόρησε την ίδια μέρα. Η δεύτερη προεπισκόπηση, θεωρούμενη ως ποιότητας beta, κυκλοφόρησε στις 8 Μαΐου 2018. Η τρίτη προεπισκόπηση, που ονομάζεται Beta 2, κυκλοφόρησε στις 6 Ιουνίου 2018. Η τέταρτη προεπισκόπηση, που ονομάζεται Beta 3 κυκλοφόρησε στις 2 ιουλίου του 2018. Η τελική έκδοση beta του Android P κυκλοφόρησε στις 25 Ιουλίου 2018.Το Android "P" κυκλοφόρησε επίσημα στις 6 Αυγούστου 2018 ως "Android 9 Pie" και είναι διαθέσιμη για τις συσκευές Google Pixel και το Essential Phone.

 Νέα διεπαφή χρήστη για το μενού γρήγορων ρυθμίσεων. Το ρολόι έχει μετακινηθεί αριστερά από τη γραμμή ειδοποιήσεων. Η εξοικονόμηση μπαταρίας δείχνει πλέον πορτοκαλί επικάλυψη στην ειδοποίηση και κατάσταση της μπάρας. Ένα κουμπί "Στιγμιότυπο" έχει προστεθεί στις επιλογές ενέργειας. Μια νέα λειτουργία "Κλείδωμα", η οποία απενεργοποιεί τη βιομετρική επαλήθευση μόλις ενεργοποιηθεί, θα απενεργοποιείται μόλις ο χρήστης χρησιμοποιήσει τον κωδικό πρόσβασης για να συνδεθεί. Στρογγυλεμένες γωνίες γύρω από την γραφική διεπαφή χρήστη. Νέες μεταβάσεις για την εναλλαγή μεταξύ των εφαρμογών ή τις δραστηριότητες εντός των εφαρμογών. Πιο πλούσιες ειδοποιήσεις μηνύματος, όπου μια πλήρη συζήτηση μπορεί να είχε μέσα μια ειδοποίηση, πλήρους κλίμακας εικόνες και έξυπνες απαντήσεις παρόμοιες με τη νέα εφαρμογή Reply της Google. Υποστήριξη για τις διακοπές προβολή. Επανασχεδιασμένη ρύθμιση έντασης, η οποία τώρα που βρίσκεται δίπλα στο φυσικό όγκο του κουμπιού της συσκευής. Το ποσοστό μπαταρίας εμφανίζεται τώρα στο κουμπί Πάντα Στην Οθόνη. Πειραματικά χαρακτηριστικά (τα οποία βρίσκονται κρυμμένα μέσα σε ένα μενού που ονομάζεται Flags) όπως μια επανασχεδιασμένη σελίδα Σχετικά με το Τηλέφωνο στις ρυθμίσεις, και αυτόματη ενεργοποίηση Bluetooth κατά την οδήγηση. DNS μέσω TLS. Υποστήριξη HEIF. Ένα νέο σύστημα βασισμένο στη χειρονομία, παρόμοιο με αυτό που βρίσκεται στο iPhone X και άλλες συσκευές. Επανασχεδιασμένος, οριζόντιος πολυεργασιακός εναλλαγέας εφαρμογών με τη μπάρα αναζήτησης Google και το συρτάρι εφαρμογών που χτίστηκε. Προστέθηκε ένα χαρακτηριστικό "Ψηφιακή Ευημερία", το οποίο αποθαρρύνει την υπερβολική χρήση του τηλεφώνου. Τοποθετώντας το τηλέφωνο το πρόσωπό προς τα κάτω θα θέσει τις ειδοποιήσεις σε σίγαση, αλλά επιτρέπει την εμφάνιση ειδοποιήσεων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Ένα προσαρμοστικό χαρακτηριστικό γνώρισμα μπαταριών που μεγιστοποιεί τη δύναμη της μπαταρίας προτεραιοτητοποιώντας τις εφαρμογές που είναι πιο πιθανό να χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια. Βελτιωμένο χαρακτηριστικό προσαρμοστικής φωτεινότητας το οποίο τροποποιεί τη φωτεινότητα της οθόνης με βάση τις προσωπικές προτιμήσεις. Νέο εικονίδιο πίσω κουμπιού στην μπάρα πλοήγησης εάν η χειρονομία πλοήγησης είναι ενεργοποιημένη. Χειροκίνητη επιλογή θέματος. Το κουμπί Περιστροφικού Κλειδώματος δηλώνει στην μπάρα πλοήγησης αν η συσκευή χρησιμοποιεί τη λειτουργία Περιστροφικού Κλειδώματος. Ιστορία εκδόσεων του Android