IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Α.Π.Σ. Ασπίς Ξάνθης

Ο Α.Π.Σ. Ασπίς Ξάνθης είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Ξάνθης, στον ομώνυμο νομό. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1922 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Διατηρεί τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών, καθώς και καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, για αθλητές και αθλήτριες όλων των ηλικιακών ομάδων.

 Ιδρύθηκε το 1922 με την ονομασία Γυμναστικός Σύλλογος Ξάνθης «Ασπίς» δημιουργώντας τμήματα κλασσικού αθλητισμού και στη συνέχεια ποδοσφαίρου. Εκπροσωπούσε την μεσαία και κατωτέρα κοινωνικοοικονομική τάξη αλλά και τη συντριπτική πλειοψηφία των Μικρασιατών προσφύγων. Το 1967 συγχωνεύτηκε με τον Ορφέα Ξάνθης και δημιούργησαν τον Αθλητικό Όμιλο Ξάνθη. Επανιδρύθηκε το 1974 με την ονομασία Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ξάνθης «Ασπίς» έπειτα τη μετονομασία του Ολυμπιακού Ξάνθης. Με την επανίδρυσή του, ο σύλλογος λειτούργησε αρχικά το ποδοσφαιρικό τμήμα, ενώ το 1983 ίδρυσε τμήμα χειροσφαίρισης και το 1987 τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών. Το ποδοσφαιρικό τμήμα της Ασπίδας Ξάνθης αγωνίζεται στο Δημοτικό Στάδιο Ξάνθης. Μετέχει στα πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ξάνθης. Η ομάδα είναι πολυνίκης στο θεσμό του Κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Ξάνθης, ενώ έχει επιτυχίες και σε πανελλαδικό επίπεδο με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών. Το ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου δημιουργήθηκε το 1987 και αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά του συλλόγου. Χρησιμοποιεί ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Ευμοίρου «Χριστίνα Χριστοδούλου», χωρητικότητας 280 θεατών.Έχει κατακτήσει δύο από τα Πρωταθλήματα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ένωση Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου δημιουργήθηκε το 1987 και αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά του συλλόγου. Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Ευμοίρου Ξάνθης, χωρητικότητας 300 θεατών. Ο σύλλογος είναι πολυνίκης στα Πρωταθλήματα Γυναικών Ε.ΚΑ.Σ.Α.ΜΑ.Θ., ορισμένα από τα οποία μεταφράστηκαν σε άνοδο σε εθνική κατηγορία. Η ομάδα χειροσφαίρισης ανδρών της Ασπίδας Ξάνθης, για την περίοδο 2017-18, μετέχει στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Α.Π.Σ. Ασπίς Ξάνθης, επίσημος ιστότοπος του τμήματος καλαθοσφαίρισης του συλλόγου. Α.Π.Σ. Ασπίς Ξάνθης, επίσημος ιστότοπος του τμήματος χειροσφαίρισης του συλλόγου. Α.Π.Σ. Ασπίς Ξάνθης, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. (ποδόσφαιρο) Α.Π.Σ. Ασπίς Ξάνθης, επίσημος λογαριασμός στο Facebook. (χειροσφαίριση) «Όλα τα μπαράζ της Ξάνθης! Τι έχουν κάνει μέχρι σήμερα Ασπίδα, Ορφέας και ΑΟΞ...», thrakisports.gr, 9 Ιουνίου 2014. «ΕΠΣ Ξάνθης: Η ιστορία του Κυπέλλου! Οι πολυνίκες του θεσμού και όλοι οι τελικοί», thrakisports.gr, 4 Μαΐου 2014.
Οβρυόκαμπος Αχαΐας

Ο Οβρυόκαμπος είναι ορεινός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Λεοντίου στο Νομό Αχαΐας και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο νεοπαγή Δήμο Ερυμάνθου. Κατά την απογραφή του 2011 βρέθηκε χωρίς μόνιμους κατοίκους.

 Βρίσκεται χτισμένος στο νότιο μέρος του Παναχαϊκού, σε υψόμετρο 1.260-1.280 μέτρων περίπου, εντός του ομώνυμου οροπέδιου, και αποτελεί τον πιο ορεινό οικισμό στην Αχαΐα. Είναι ευκολότερα προσβάσιμος από τα Βεταίικα μέσω χωματόδρομου, όπου και η σχετική σήμανση. Απέχει από την Πάτρα 41,5 χλμ. περίπου (μέσω Χαλανδρίτσας) ή 33 χλμ. περίπου (μέσω Μοίρας), 3,5 χλμ. περίπου από τα Βεταίικα, 8,5 χλμ. περίπου από το Λεόντιο και 19,5 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου. Βόρεια του οικισμού οδηγεί δύσβατος χωματόδρομος προς τον μικρό οικισμό Βεραίικα (πρώην Λαλικώστα). Θεωρείται ένα από τα λεγόμενα Ζουμπατοχώρια. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1981 και υπήχθη στην πρώην Κοινότητα Λεοντίου. Μαρτυρίες αναφέρουν ότι υφίσταται ως οικισμός πριν το 1923, ωστόσο δεν απογράφεται αυτόνομα παρά μόνο κατόπιν της αναγνώρισής του ως οικισμός. Στην απογραφή του 1981 αναφέρεται ως οικισμός αλλά χωρίς να αναφέρεται ένδειξη κατοίκων. Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Στον οικισμό βρίσκεται ο Ι.Ν. Αναλήψεως. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Ιωάννης Δ. Παπαδημητρίου, Το Μαζαράκι των Πειρών και της Παναχαΐας και το Μαζαράκι των Πατρών και της Ωλενίας. Από 1600 π.Χ. μέχρι σήμερον, Πάτρα 2000, Δεύτερη Έκδοση. Μιχαήλ Σταματελάτος - Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, Επίτομο γεωγραφικό λεξικό της Ελλάδος, Ερμής, Αθήνα 2001. ISBN 960-320-133-2. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Οβρυά. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Οβρυόκαμπου Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Λεοντίου (1912-2010). eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 04/11/2017. Ηλίας Ντρες, «Το Παναχαϊκό πάλι στη κλίνη του Προκρούστη» Αρχειοθετήθηκε 2021-04-06 στο Wayback Machine.. oikipa.gr. Ανακτήθηκε: 09/12/2017. Ο «Οβρυόκαμπος» είναι δασική έκταση και με το ΣτΕ! Αρχειοθετήθηκε 2021-02-24 στο Wayback Machine.. ecocrete.gr. 11 Ιουνίου 2005. Ανακτήθηκε: 09/12/2017. Οβρυόκαμπος. wikimapia.org. Ανακτήθηκε: 09/12/2017.
97 (αριθμός)

Το 97 (ενενήντα επτά) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 96 και πριν από το 98. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δεν διαιρείται με το 2 στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 97 συμβολίζεται ως XCVII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ϞΖ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.

 Το 97 είναι πρώτος αριθμός, δηλαδή δεν έχει άλλους φυσικούς διαιρέτες, εκτός του 1 και του εαυτού του. Ο επόμενος πρώτος αριθμός είναι το 101. Διάταξη κατά την σπείρα Ούλαμ. Πρώτοι αριθμοί με γαλανό χρωματισμό στο υπόβαθρο, πράσινο οι αριθμοί με 3 διαιρέτες, κόκκινο οι αριθμοί με μεγάλο σύνολο διαιρετών. Ο ατομικός αριθμός 97 αντιστοιχεί στο μπερκέλιο. Το Μεσιέ 97, γνωστό και ως νεφέλωμα Κουκουβάγια (Owl Nebula), είναι ένα πλανητικό νεφέλωμα σε απόσταση περίπου 2.000 ετών φωτός στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος.
Άρτυμα

Αρτύματα ονομάζονται όλες οι συμπληρωματικές ουσίες που προστίθενται στο φαγητό για να το κάνουν πιο νόστιμο, όπως π.χ. το αλάτι, το λάδι, ο χυμός λεμονιού, χλωρά βότανα (π.χ. ο μαϊντανός) ή τα μπαχαρικά (π.χ. τα πιπέρια). Επίσης οι σάλτσες θεωρούνται ως σύνθετα αρτύματα, που παρασκευάζονται χωριστά. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα αρτύω = χρησιμοποιώ μια λιπαρή ουσία για να νοστιμέψω το φαγητό.

 Ο γενικότερος όρος άρτυμα περιλαμβάνει ως υποκατηγορία τα καρυκεύματα ή μπαχαρικά, τα οποία αναφέρονται και ως απλώς «αρτύματα». Ωστόσο το Larousse Gastronomique δηλώνει ότι «αρτύω και καρυκεύω δεν σημαίνει το ίδιο πράγμα», επιμένοντας ότι στη γαλλική κουζίνα το πρώτο περιλαμβάνει την προσθήκη μιας μικρής έστω ποσότητας αλατιού στο παρασκεύασμα. Το αλάτι μπορεί πάντως να χρησιμεύει εκτός από το να νοστιμεύει το φαγητό, στο να απορροφήσει νερό από αυτό, ενώ σε κάποια πιάτα «μεγεθύνει» τη φυσική γεύση του φαγητού. Αντιθέτως, αρτύματα όπως το μαύρο πιπέρι και ο βασιλικός μεταφέρουν απλώς μέρος από τη δική τους γεύση ή άρωμα στο φαγητό. Τα καλά σχεδιασμένα πιάτα συχνά συνδυάζουν αρτύματα των οποίων οι γεύσεις αλληλοσυμπληρώνονται. Εκτός από την επιλογή του είδους του αρτύματος, το σημείο του μαγειρέματος στο οποίο προστίθεται το άρτυμα επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα. Σε μερικούς πολιτισμούς το κρέας αρτύεται με σάλτσα μετά το σερβίρισμα στο τραπέζι. Ανάλογα με την τοπική παράδοση υπάρχει μεγάλη ποικιλία αρτυμάτων, αλλά και μεθόδων προσθήκης τους στο φαγητό. Η έγχυση μαγειρικών ελαίων είναι επίσης μια μέθοδος με την οποία αρτύονται φαγητά. Διακρίνεται σε θερμή και ψυχρή, ανάλογα με τη θερμοκρασία του ελαίου όταν προστίθεται στο φαγητό. Το ελαιόλαδο είναι καλή βάση για έγχυση σε λαχανικά και σαλάτες (η μοναδική στη μεσογειακή κουζίνα), αλλά το αρτυμένο έδεσμα πρέπει να καταναλώνεται σύντομα, επειδή το ελαιόλαδο ταγγιάζει (οξειδώνεται) ταχύτερα από άλλα έλαια. Τα αρτυμένα με έλαια φαγητά πρέπει να διατηρούνται στο ψυγείο. Στο έργο του Le Guide culinaire το 1903 ο Ωγκύστ Εσκοφιέ ταξινομεί τα αρτύματα και τα καρυκεύματα, τα οποία θεωρεί δύο ξεχωριστές κατηγορίες, στις εξής ομάδες: Αλμυρά αρτύματα — Αλάτι, αλάτι με άλλα αρτύματα, νιτρικό κάλιο. Όξινα αρτύματα — Απλό ξίδι (κυρίως οξικό οξύ και οξικό νάτριο), αρωματισμένο ξίδι (μπαλσάμικο, με εστραγκόν, κλπ.), βερζύς, χυμός λεμονιού, χυμός πορτοκαλιού. Καυτερά αρτύματα — Πιπέρια (χονδροί κόκκοι ή ψιλοτριμμένο, μαύρο και άσπρο, mignonette), πάπρικα, κάρυ, καγιέν και συνδυασμοί αυτών. Πικάντικα αρτύματα — παρασκευασμένα με αιθέρια έλαια από τα φυτά Capsicum annuum, Syzygium aromaticum, κ.ά.. Καυτερά — Κρεμμύδι (νωπό, ξηρό, μαγειρευμένο), σκόρδο, αγριόπρασο και χρένο. Πικάντικα σύνθετα καρυκεύματα — Μουστάρδα, κάππαρη, «αγγλικές σάλτσες» όπως οι Worcestershire, Baron Green, Harveey's και κέτσαπ, «αμερικανικές σάλτσες» όπως οι σάλτσα τσίλι, Tabasco, A1 (για μπριζόλες) κ.ά., οι μαγειρικοί οίνοι (π.χ. στο μπραιζέ) και συστατικά σε σούπες και άλλες σάλτσες. Λίπη και έλαια — Ζωικά λίπη, βούτυρο, φυτικά (μαγειρικά έλαια και μαργαρίνη). Καρύκευμα Σάλτσα
Αθροιστές (ηλεκτρονικά κυκλώματα)

Ο αθροιστής είναι ένα ηλεκτρονικό κύκλωμα με εισόδους δύο ή περισσότερα σήματα και έξοδο το άθροισμά τους. Υπάρχουν αναλογικοί αθροιστές (ή, αλλιώς, μίκτες) και ψηφιακοί αθροιστές. Οι πρώτοι βασίζονται στους τελεστικούς ενισχυτές και οι δεύτεροι σε ψηφιακά λογικά κυκλώματα. Δύο βασικά ψηφιακά κυκλώματα αθροιστών, τα οποία έχουν εφαρμογή στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, είναι ο ημιαθροιστής και ο πλήρης αθροιστής.

 Ο ημιαθροιστής είναι ένα βασικό συνδυαστικό κύκλωμα που εκτελεί την πρόσθεση δυο δυαδικών αριθμών. Πρόκειται για ένα κύκλωμα άθροισης με δύο εισόδους, A και B και δύο εξόδους, συγκεκριμένα ενός κρατουμένου C (carry) και του αθροίσματος S (sum). Ο πίνακας αληθείας τού ημιαθροιστή έχει ως εξής: Ο πλήρης αθροιστής είναι το συνδυαστικό κύκλωμα που εκτελεί την πρόσθεση τριών δυαδικών αριθμών και, συγκεκριμένα, δύο σημαντικών και ενός κρατουμένου. Το κρατούμενο ενδέχεται να έχει παραχθεί από προηγούμενη άθροιση. Έχει τρεις εισόδους A, B, Ci, που αποτελούν τους δυο προσθετέους και το προηγούμενο κρατούμενο. Οι δυο έξοδοι S, Co συμβολίζουν το άθροισμα και το νέο κρατούμενο. Ο πίνακας αληθείας του πλήρη αθροιστή έχει ως εξής: Ο αναλογικός αθροιστής είναι ένα κύκλωμα τελεστικού ενισχυτή με περισσότερες από μία εισόδους. Σήμερα, η κυριότερη εφαρμογή ενός αναλογικού αθροιστή είναι η μίξη αναλογικών σημάτων, π.χ. από διαφορετικές ηχητικές πηγές.
Πάολα Φωκά

Η Πάολα Φωκά (Θεσσαλονίκη, 25 Ιουνίου 1982) γεννημένη ως Παγώνα Καραμήτσιου, είναι Ελληνίδα λαϊκή τραγουδίστρια με μεγάλη επιτυχία στον χώρο του τραγουδιού και πολλούς υποστηρικτές. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Platinum.

 Γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1982 στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στη Συκιά Χαλκιδικής.Η ίδια είχε τις πρώτες της επαφές με τον χώρο του τραγουδιού από νεανική ηλικία εφόσον , όπως έχει δηλώσει η τραγουδίστρια , οι γονείς της εργάζονταν σε νυχτερινά κέντρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι από την ηλικία μόλις των δεκατεσσάρων ετών η Πάολα κληθηκε να τραγουδήσει σε νυχτερινό κέντρο διασκέδασης. Στην ηλικία των δεκαεννέα ετών πλέον ξεκίνησε να τραγουδάει στο γνωστό νυχτερινό κέντρο, στα Μαμούνια. Έχει αποκτήσει μια κόρη με τον Φώτη Ζογλοπίτη. Το 2005 εξέδωσε το πρώτο της δίσκο, «Αθόρυβα», ενώ στη συνέχεια σε μια προσπάθεια να ανοίξει νέους ορίζοντες στην επαγγελματική της σταδιοδρομία μετακόμισε στην Αθήνα για να συνεργαστεί με το Σταμάτη Γονίδη. Το 2007 επέκτεινε τις συνεργασίες της και με τον Σώτη Βολάνη σε ένα ντουέτο με τίτλο «Γιαγιά και παππούς» το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και διακρίθηκε εκείνη την εποχή. Το 2008 κυκλοφόρησε τον δεύτερο δίσκο της, «Περάσαμε με κόκκινο». Το 2012 κυκλοφόρησε το δίσκο «Γίνε Μαζί Μου Ένα», ο οποίος έγινε χρυσός. Από αυτόν τον δίσκο ιδιαίτερη, διαχρονική και μεγάλη επιτυχία γνώρισαν τα τραγούδια: «Γίνε Μαζί Μου Ένα», «Φταις», «Να Μ' Αφήσεις Ήσυχη Θέλω», «Ψεύτικα», «Τι Σε Πιάνει». Το 2013 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μετά Τα Μεσάνυχτα» o οποίος έγινε πλατινένιος μέσα σε 3 μέρες. Το Δεκέμβριο του 2013 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μόνη Αλήθεια» που περιείχε τα επιτυχημένα τραγούδια: «Κράτα Με», «Τελειωμένες Καταστάσεις», «Μηδέν». Ιδίως το «Κράτα Με» ήταν η 10η μεγαλύτερη ραδιοφωνική επιτυχία του 2013. Στις 17 Νοεμβρίου 2014 κυκλοφόρησε το νέο της τραγούδι «Έχω Μια Ζωή», προπομπό του επόμενου δίσκου της "Κρύβω Αλητεία", που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2015. Τα τραγούδια που ξεχώρισαν από αυτόν το δίσκο είναι τα εξής: Έχω Μια Ζωή, Αυτά Μου Είπε Ο Θεός, Πόσες Φορές, Κρύα Αγκαλιά. Μέχρι το 2020 είχε κυκλοφορήσει συνολικά 10 δίσκους
Κέικ σταγόνας βροχής

Το κέικ σταγόνας βροχής είναι ιαπωνικό γλυκό που προέρχεται από την παλιά ιαπωνική κουζίνα και είναι μια σύγχρονη εκδοχή ενός παραδοσιακού γλυκού που ονομάζεται σινγκεν μόκι . Το σίνγκεν μόκι ήταν ένα φαγητό έκτακτης ανάγκης που παρασκευαζόταν από αλέυρι ρυζιού, τυπικό συστατικό της ιαπωνικής κουζίνας, και ζάχαρη. Ο σεφ Ντάρεν Γουονκ σέρβιρε αυτό το γλυκό στη Νέα Υόρκη στην έκθεση τροφίμων Σμόρασμπουργκ τον Απρίλιο του 2016. Λίγο αργότερα, το εστιατόριο Γιαμαγιογκα στο Λονδινο εργάστηκε 4 μήνες για να καταφέρει να φτιάξει κάτι παρόμοιο.

 Το κέικ φτιάχνεται από μεταλλικό νερό και άγαρ που είναι μια μορφή βιολογικής φυτικής ζελατίνης και για αυτό το λόγο έχει μηδενικές θερμίδες . Το νέρο της αυθεντικής συνταγής συλλέχθηκε από το Όρος Καϊκόμα των νότιων Ιαπωνικών Άλπεων. Το άγαρ είναι μια χορτοφαγική εναλλακτική της ζελατίνης που παρασκευάζεται από φύκια . Η πρωτότυπη συνταγή θέλει το κέικ να πλάθεται και να παγώνει αφού έχει ζεσταθεί. Το κέικ έχει σαν επικάλυψη ένα σιρόπι που μοιάζει με μελάσα, που ονομάζεται κουρομίτσου, και αλεύρι σόγιας, που ονομάζεται κινάκο, . Το αποτέλεσμα μοιάζει με μια τεράστια σταγόνα βροχής αν και πολλοί το παρομοιάζουν με ενθέματα σιλικόνης ιατρικής χρήσης και άλλοι με διάφανη μέδουσα. Το αρκετά άνοστο επιδόρπιο λιώνει στο στόμα αμέσως για αυτό το λόγο πρέπει να καταναλωθεί γρήγορα και εξατμίζεται μέσα σε 20 λεπτά αν δεν καταναλωθεί άμεσα. ιαπωνική κουζίνα
Ο Άρχων του Εγκλήματος

Το Ο Άρχων του Εγκλήματος (Πρωτότυπος τίτλος: Little Caesar) είναι γκανγκστερική ταινία αμερικανικής παραγωγής 1931 σε σκηνοθεσία Μέρβιν ΛιΡόι. Πρωταγωνιστούν οι Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον, Ντάγκλας Φέρμπανκς Τζ και η Γκλέντα Φάρελλ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Ριλέι Μπάρνετ του 1929. Το 2000, επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Κινηματογραφικό Μητρώο της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου ως «πολιτισμικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντική».

 Δύο μικροκακοποιοί, ο Τσέζαρε "Ρίκο" Μπαντέλο και ο Τζο Μασάρα μετακινούνται προς το Σικάγο αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Στην αρχή θα συμμετέχουν στη συμμορία του Σαμ Βετόρι, αλλά ο Τζο, που ονειρεύεται να κάνει καριέρα ως χορευτής, ενδιαφέρεται περισσότερο για δόξα και γυναίκες. Εκεί θα γνωρίσει την Όλγα και αποχωρεί από την συμμορία. Εν τω μεταξύ, ο Ρίκο που παραμένει θα ανέβει γρήγορα στην ιεραρχία της οργάνωσης του Σαμ και σύντομα μέσα από δολοπλοκίες και φόνους θα πάρει την ηγεσία του εγκληματικού συνδικάτου του Σικάγου. Η ταινία στη ιστοσελίδα κριτικών Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία έγκρισης σε ποσοστό 91%, με βάση 22 κριτικές και μέση βαθμολογία 7,51 / 10. Ο Άρχων του Εγκλήματος ήταν μια από τις πρώτες ταινίες του Χόλυγουντ με θέμα το οργάνωμενο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες και δημιούργησε τις βάσεις για τις μετέπειτα γκανγκστερικές ταινίες, εγκαινιάζοντας ένα νέο είδος κινηματογραφικών ταινίων. Χάρη σε αυτήν την ταινία η καριέρα του Έντουαρντ Τζ Ρόμπινσον απογειώθηκε και έπαιξε αρκετές τέτοιες ταινίες κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1930, υποδυώμενος συχνά έναν σκληρό και αδίστακτο γκάνγκστερ. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν κυρίως στα κινηματογραφικά στούντιο με ελάχιστες σκηνές να γίνονται εκτός. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις Αμερικανικές κινηματογραφικές αίθουσες στις 3 Ιανουαρίου του 1931 με τις κριτικές να είναι αρκετά θετικές. Ο Άρχων του Εγκλήματος στην IMDb (Αγγλικά) Ο Άρχων του Εγκλήματος στο Rotten Tomatoes (Αγγλικά)
Buddy Guy

Ο Τζορτζ "Μπάντι" Γκάι (George "Buddy" Guy, 30 Ιουλίου 1936 - ...) είναι μπλουζ μουσικός και γεννήθηκε το 1936 στο Λέτσγουορθ (Lettsworth) της Λουϊζιάνα. Θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος των μπλουζ του Σικάγο. Είναι πατέρας της ράπερ Σόουνα (Shawnna) και έχει και ένα γιο, τον Μάικλ.

 Ο Γκάι μεγάλωσε στη Λουιζιάνα και έμαθε να παίζε σε μια αυτοσχέδια δίχορδη κιθάρα (diddley bow). Αργότερα του έκαναν δώρο μια ακουστική κιθάρα Harmony την οποία και δώρισε μεταγενέστερα στο Rock and Roll Hall of Fame. Στις πρώιμες επιρροές του περιλαμβάνονται οι Τ-Μπόουν Γουόκερ (T-Bone Walker), Λάιτνιν' Σλιμ (Lightnin’ Slim) και Λάιτνιν' Χόπκινς (Lightnin’ Hopkins), μπλουζ μουσικοί και μοναδικοί στυλίστες στο είδος τους. Στην πορεία του χρόνου ανέπτυξε το δικό του staccato, καθαρό και επιθετικό ύφος στην εκτέλεση των solo. Έπαιξε το 1958 με την μπάντα του Τζον «Μπιγκ Πόπα» Τίλυ (John «Big Poppa» Tilley) στο Μπατόν Ρουζ (Baton Rouge) και την ίδια χρονιά έστειλε την πρώτη του μαγνητοφώνηση στην Chess Records. Κατόπιν έφυγε για το Σικάγο όπου έγινε γρήγορα γνωστός στο κύκλωμα των μπλουζ κλαμπ για το παίξιμο και τη σκηνική παρουσία του. Υπέγραψε στην Cobra Records με την οποία ηχογράφησε λίγα single –με γνωστότερο το «Stone Crazy». Την επόμενη χρονιά η Cobra Records αναδιπλώθηκε ως προς την παραγωγή της και ο Γκάυ μαζί με τους Γουίλι Ντίξον (Willie Dixon) και Ότις Ρας (Otis Rush) στράφηκε στην Chess, όπου ηχογράφησε από το 1960 ως το 1967. Διαβλέποντας ότι το μπλουζ σε εκείνη την περίοδο κέρδιζε έδαφος στην αγγλική σκηνή ο Γκάι εγκατέλειψε την Chess το 1968 και υπέγραψε στην Vanguard Records, όπου ηχογράφησε τα κλασικά πλέον A Man and His Blues και Hold That Plane. Το 1970, κυκλοφόρησε από την Blue Thumb το Buddy and the Juniors – (Guy, Junior Wells και ο πιανίστας Junior Mance). Συνεχίζοντας τη συνεργασία του με τον Τζούνιορ Γουέλς (Junior Wells) το 1972 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Buddy Guy and Junior Wells Play the Blues. Το 1974, ο μπασίστας των Rolling Stones Μπιλ Γουάιμαν (Bill Wyman), έκανε την παραγωγή, παίζοντας παράλληλα ηλεκτρικό μπάσο στο ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ των Γκάι και Γουέλς, Drinkin' TNT 'n' Smokin' Dynamite. Αν και ο Γκάι συνέχισε να παίζει μουσική τα επόμενα χρόνια, οι ηχογραφήσεις μειώθηκαν στη δεκαετία του '80. Το γεγονός τον ώθησε να ανοίξει το 1989 το κλαμπ "Legends" στο Σικάγο, αγαπημένο προορισμό για πολλούς μπλουζ μουσικούς. Η επάνοδός του στις ηχογραφήσεις και τα συμβόλαια έγινε με την παρουσία του στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, όπου συνάντησε επί σκηνής τον Έρικ Κλάπτον στις περιοδείες της περιόδου 1990-91. Πλησιάζοντας τα εβδομήντα, ο Γκάι συνεχίζει τη σκηνική του παρουσία και τις ηχογραφήσεις. Στις νέες κυκλοφορίες του περιλαμβάνονται το Sweet Tea, ένα άλμπουμ ηλεκτρικού μπλουζ που ηχογραφήθηκε στο Μισισιπή και το ακουστικό Blues Singer, το 2004, επιστροφή σε πρωτοπόρους όπως ο Σκιπ Τζέιμς (Skip James), ο Σον Χάουζ (Son House) και ο Τζον Λι Χούκερ (John Lee Hooker). Buddy Guy - Guitarist, Singer - Biography.com Buddy Guy | Biography & History | AllMusic Buddy Guy | Rolling Stone Buddy Guy - The Official Buddy Guy Site Buddy Guy - Home | Facebook Buddy Guy (@TheRealBuddyGuy) | Twitter
42355 Τυφών

Ο αστεροειδής 42355 Τυφών (42355 Typhon) είναι ένα σώμα (SDO- Scattered Disc Object) που ανήκει στη ζώνη που είναι γνωστή με το όνομα «Διασκορπισμένος δίσκος» (Scattered disc). Η ανακάλυψή του έγινε στις 5 Φεβρουαρίου 2002, στα πλαίσια του προγράμματος ΝΕΑΤ. Το προσωρινό του όνομα ήταν 2002 CR46. Το όνομα «Τυφών» προέρχεται από το ομώνυμο μυθικό τέρας, τον Τυφώνα.

 Με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ το 2007 υπολογίστηκε ότι το διπλό σύστημα αντιστοιχεί όσον αφορά σε μέγεθος σε ένα αστεροειδή με διάμετρο 175±15 χιλιόμετρα, εκτίμηση που στη συνέχεια βρέθηκε να είναι συνεπής με παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012, όταν υπολογίστηκε αθροιστική διάμετρος 185 ±7 χιλιόμετρα. Αυτά τα δεδομένα έρχονται σε αντίθεση με παλαιότερες μετρήσεις από το Χέρσελ, όταν με διαφορετική μέθοδο υπολογίστηκε ότι η αθροιστική διάμετρος είναι 138±9 χιλιόμετρα (με λευκαύγεια 0,07-0,09).Με βάση της παρατηρήσεις του 2012, η μέση πυκνότητα του συστήματος είναι μόλις 0,35 g/cm3, υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για πολύ πορώδη σώματα. Το αντικείμενο προσδιορίστηκε ως διπλό το 2006 και μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο πρώτος διπλός κένταυρος, αν ορίσουμε τους κενταύρους, με μία εκτεταμένη έννοια, ως ένα αντικείμενο σε μια ασταθή τροχιά, με περιήλιο μέσα στην τροχιά του Ποσειδώνα. Το δεύτερο σώμα που ανακαλύφθηκε το 2006 ονομάστηκε (42355) Τυφών I Έχιδνα (αγγλ:(42355) Typhon I Echidna), από το όνομα της συζύγου του Τυφώνα, Έχιδνας. Η Έχιδνα περιφέρεται γύρω από τον Τυφώνα σε απόσταση περίπου 1300 χλμ., με περίοδο 11 ημέρες. Η διάμετρός της υπολογίζεται στα 89±6 χλμ. Στο σύνολό του, το δυαδικό σύστημα υπολογίστηκε ότι έχει μάζα περίπου 9,5×1018.
Γιώργος Ιωαννίδης

Ο Γιώργος Ιωαννίδης (Σέρρες, 4 Μαΐου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αμυντικός. Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές Νέων και Ελπίδων και μέλος της ομάδας των Νέων που έφτασε το 2007 μέχρι τον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων.

 Αναδείχθηκε από τα τμήματα υποδομής του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και το καλοκαίρι του 2006 προωθήθηκε στην επαγγελματική ομάδα. Στις 16 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α' Εθνική, στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί την Σκόντα Ξάνθης. Αν και ξεκίνησε ως επιθετικός, στη συνέχεια μετατοπίστηκε σε αμυντικές θέσεις. Το μοναδικό του τέρμα με τη φανέλα του Ηρακλή το σημείωσε στις 13 Νοεμβρίου του 2008, σε εκτός έδρας αγώνα του κυπέλλου Ελλάδας εναντίον της Καστοριάς στην παράταση και ήταν το νικητήριο.Το καλοκαίρι του 2010 έμεινε ελεύθερος από την ομάδα της Θεσσαλονίκης και υπέγραψε στον Παναθηναϊκό. Δύο χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του 2012, του δόθηκε η άδεια να αναζητήσει νέα ομάδα, καθώς στον Παναθηναϊκό δεν είχε καταφέρει να κερδίσει θέση βασικού και ο χρόνος συμμετοχής του, ήταν ελάχιστος, έτσι στις 30 Αυγούστου, ανακοινώθηκε από τον ΟΦΗ, με τον οποίο υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους. Την περίοδο 2013-14 αγωνίστηκε στον Λεβαδειακό. Έπειτα από απουσία ενός έτους από τους αγωνιστικούς χώρους, τον Αύγουστο του 2015 επανήλθε στην ενεργό δράση υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανσερραϊκό. Υπήρξε διεθνής με την εθνική νέων το 2007 και ήταν βασικός σε όλους τους αγώνες της ομάδας, που έφτασε στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος της ίδιας χρονιάς, όπου ηττήθηκε με 1-0 από την Ισπανία, καταλαμβάνοντας τελικά τη 2η θέση. Ο ίδιος ήταν μέσα στην καλύτερη 11άδα της διοργάνωσης που ανέδειξε η UEFA. Από το 2008 έως το 2010 που είχε δικαίωμα συμμετοχής, αγωνίστηκε με την εθνική Ελπίδων 12 φορές, σημειώνοντας και ένα γκολ. Προφίλ στο transfermarkt.co.uk Προφίλ στο soccerway.com Προφίλ στο guardian.touch-line.com Στατιστικά καριέρας στο insports.gr
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1977-1978

Το πρωτάθλημα της περιόδου 1977-78 ήταν το 19ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε η ΑΕΚ για 6η φορά στην ιστορία της, τερματίζοντας 7 βαθμούς μπροστά από τον δεύτερο ΠΑΟΚ.

 ΑΕΚ Προπονητής: Φράντισεκ Φάντρονκ (1η-2η αγ.), Ανδρέας Σταματιάδης (3η-4η αγ.), Ζλάτκο Τσαϊκόφσκι (5η-34η αγ.). Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Οικονομόπουλος (1), Στεργιούδας (14), Χρηστίδης (19). Αμυντικοί: Αποστολόπουλος (3), Βλαντής (2), Δαμιανίδης (14), Θεοδωρίδης (10), Ιντζόγλου (25/1), Κοτίδης (1), Μουσούρης (31/8), Νικολάου (30/2), Παπαθεοδώρου (1), Ραβούσης (30), Στυλιανόπουλος (1), Τόσκας (13). Μέσοι: Αρδίζογλου (17/4), Βλαχονικολής (3), Βιέρα (25), Ζωγράφος (1), Καλαϊτζίδης (1), Νικολούδης (32/15), Ούτσικας (8), Λ.Παπαδόπουλος (5), Τσάμης (26/1). Επιθετικοί: Καλιντέρογλου (1), Τ.Κωνσταντίνου (25/9), Μαύρος (33/22), Μπάγεβιτς (19/4), Μπουλμέντης (1), Παπαϊωάννου (31/7), Σαξανίδης (1), Σταφυλάς (1). Βαθμολογία (νίκη: 2 βαθμοί, ισοπαλία: 1 βαθμός, ήττα: 0 βαθμοί) Η Βέροια είχε τιμωρηθεί με αφαίρεση 10 βαθμών Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία RSSSF 1977-78
Προεδρική δημοκρατία

Προεδρική κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το είδος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας στην οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκτός από αρχηγός του κράτους είναι και αρχηγός της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση εξαρτάται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον οποίο λογοδοτεί, σε αντίθεση με την Προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία, στην οποία η κυβέρνηση πρέπει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Ο Πρόεδρος εκλέγεται άμεσα από τον λαό π.χ. Κύπρος, Τουρκία, Κεντρική Αμερική και Νότια Αμερική και οι περισσότερες αφρικανικές χώρες, περιλαμβανομένης της Νότιας Αφρικής είτε από ειδικό σώμα εκλεκτόρων που εκλέγονται από τον λαό (π.χ. Η.Π.Α.) και ασκεί την εκτελεστική εξουσία. Στη Νότια Αφρική και την Μποτσουάνα ο Πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο και κατέχει βουλευτική έδρα. Είναι ταυτόχρονα Αρχηγός του Κράτους και της Κυβέρνησης. Το Προεδρικό σύστημα είναι το σύστημα που έχουν οι περισσότερες χώρες του κόσμου και σύμφωνα με δημοσκόπηση είναι δημοφιλές και στην Ελλάδα σε ποσοστό 56,8%.

 Υπάρχουν και άλλες δύο κατηγορίες της προεδρικής δημοκρατίας. Αυτές είναι: Προεδρική δημοκρατία με πρωθυπουργό, ο οποίος διορίζεται από τον πρόεδρο και μπορεί να απολυθεί μόνο από αυτόν ενώ ο πρωθυπουργός και το υπουργικό συμβούλιο δεν χρειάζονται την εμπιστοσύνη της Βουλής καθώς διορίζονται και παύονται μόνο από τον πρόεδρο. Ο πρωθυπουργός σε αυτή την περίπτωση δεν είναι ο αρχηγός της κυβέρνησης αλλά ασκεί τις εξουσίες που του αναθέτει ο πρόεδρος ο οποίος είναι με βάση το σύνταγμα εκτός από αρχηγός του κράτους και της κυβέρνησης ταυτόχρονα(π.χ. Λευκορωσία,Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν, Τατζικιστάν,Αζερμπαϊτζάν κτλ.) Ημιπροεδρικό σύστημα, στο οποίο πρόεδρος και πρωθυπουργός μοιράζονται στην εκτελεστική εξουσία είτε με τον πρώτο να κατέχει πιο μεγάλο ρόλο (π.χ. Γαλλία, Ρωσία, Ουκρανία) ή με τον δεύτερο να κατέχει πιο μεγάλο ρόλο (π.χ. Πορτογαλία, Πολωνία) είτε να μοιράζονται εξίσου τις εξουσίες (π.χ. Ρουμανία, Σερβία, Τυνησία). Στην τρίτη περίπτωση υπάρχει ουσιαστικά δυαρχία προέδρου και πρωθυπουργού-κυβέρνησης οι οποίοι πρέπει να συνεργαστούν για τη διακυβέρνηση της χώρας. Δεν πρέπει να συνδέεται με την Προεδρευόμενη κοινοβουλευτική δημοκρατία αφού σε αυτή ο πρόεδρος δεν έχει καμία πολιτική αρμοδιότητα.
Μόντε Πισίς

Το Μόντε Πισίς (ισπανικά: Monte Pissis‎) είναι ανενεργό ηφαίστειο στα σύνορα των επαρχιών Λα Ριόχα και Καταμάρκα της Αργεντινής, 25 χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Χιλή. Το βουνό είναι το τρίτο υψηλότερο στο δυτικό ημισφαίριο και βρίσκεται περίπου 550 χιλιόμετρα βόρεια του Ακονκάγκουα. Το Μόντε Πισίς πήρε το όνομά του από τον Πέδρο Χοσέ Αμαντέο Πισίς, έναν Γάλλο γεωλόγο που εργαζόταν για την κυβέρνηση της Χιλής. Λόγω της θέσης του στην έρημο Ατακάμα, στο βουνό επικρατούν πολύ ξηρές συνθήκες, αλλά υπάρχει ένας εκτεταμένος παγετώνας.

 Μια αποστολή της Αργεντινής το 1994 ισχυρίστηκε -χρησιμοποιώντας την τεχνολογία GPS που ήταν διαθέσιμη εκείνη την εποχή- ότι το υψόμετρο του Μόντε Πισίς ήταν 6.882 μέτρα, υψηλότερο από το Όχος ντελ Σαλάδο. Δέκα χρόνια αργότερα, με τη χρήση συστημάτων υψηλότερης ακρίβειας, αρκετές άλλες έρευνες απέδειξαν ότι οι μετρήσεις αυτές ήταν ανακριβείς: το 2005, μια αυστριακή ομάδα πραγματοποίησε έρευνα DGPS στην κορυφή του Πισίς και διαπίστωσε ότι το υψόμετρο ήταν 6.793 μέτρα. Το 2006 μια διεθνής αποστολή πραγματοποίησε έρευνα για το ύψος της κορυφής και βρήκε αποτελέσματα που συμφωνούσαν με ένα υψόμετρο γύρω στα 6.800 μέτρα. Αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα από μια χιλιανο-αργεντινο-ευρωπαϊκή αποστολή του 2007, η οποία ερεύνησε τόσο το Όχος ντελ Σαλάδο όσο και το Μόντε Πισίς και διαπίστωσε προσωρινά ότι το πρώτο είναι 6.891 μέτρα και το δεύτερο 6.793 μέτρα. Το Μόντε Πισίς είναι μεγάλο ανδεσιτικό-δακιτικό ηφαιστειακό κέντρο. Σχηματίστηκε πριν από 6,6 έως 6,2 εκατομμύρια χρόνια. Όπως και το Σέρο Μπονέτε Τσίκο είναι ένα από τα μεγάλα ηφαιστειακά συγκροτήματα που σχηματίστηκαν εκείνη την εποχή πάνω από μια παραμορφωμένη πλάκα Νάζκα. Η ηφαιστειότητα στην περιοχή σταμάτησε πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια.Το Μόντε Πισίς, το Σέρο Μπονέτε Τσίκο και το Ινκαπίγιο σχηματίζουν ένα μεγάλο ηφαιστειακό σύμπλεγμα που συγκαταλέγεται μεταξύ των υψηλότερων στον κόσμο. Το Ινκαπίγιο σχηματίστηκε μετά το τέλος των εκρήξεων του Μόντε Πισίς και η υδροθερμική δραστηριότητα στο Ινκαπίγιο μπορεί να συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Darack, Ed (2001). Wild Winds: Adventures in the Highest Andes (στα Αγγλικά). Cordee / DPP. ISBN 978-1884980817.
Πόρτες Αχαΐας

Οι Πόρτες είναι χωριό της Αχαΐας, ευρισκόμενο σε μια ημιορεινή περιοχή στις πλαγιές του όρους Σκόλλις, κοντά στα νοτιοδυτικά όρια του νομού. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από την 1η Ιανουαρίου του 2011 ανήκει στο νεοπαγή Δήμο Δυτικής Αχαΐας, ενώ την περίοδο 1997-2010, βάσει του Σχεδίου Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Ωλενίας. Εγγύς του είναι τα χωριά Σαντομέρι και Βελιτσές από την πλευρά της Αχαΐας και η Βάλμη από την Ηλεία ενώ κοντά στο χωριό βρίσκεται και η τεχνητή λίμνη Πηνειού.

 Νότια του οικισμού των Πορτών έχει βρεθεί και ανασκαφτεί μυκηναϊκό νεκροταφείο. Στην περιοχή διασώζονται σήμερα τα ερείπια κάστρου, χτισμένο το 14ο αιώνα από Φράγκους του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, που περιλάμβανε οχυρωμένο μεσαιωνικό οικισμό. Η περιοχή του χωριού εμφανίζεται ως τιμάριο στα 1391. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη φορά το 1461 σε κατάστιχο, που βρίσκεται στη βιβλιοθήκη της Σόφιας της Βουλγαρίας, όπου εμφανίζεται να έχει 82 κατοίκους. Εμφανίζεται επίσης στην ενετική απογραφή του 1689 να έχει 112 κάτοικους, αλλά και σε κατάσταση χωριών του 1697. Το 1700, σύμφωνα με την ενετική απογραφή του Φραντσέσκο Γκριμάνι, στις Πόρτες ζούσαν 59 οικογένειες. Στα 1885 αναφέρεται ότι ο οικισμός απείχε τότε τεσσερισήμισι ώρες δρόμο από την Κάτω Αχαΐα, την έδρα του τότε Δήμου Δύμης. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 συστήνεται η κοινότητα Πορτών. Αργότερα, η πρώτη ονομασία του οικισμού Πόρταις διορθώνεται σε Πόρται στις 16/10/1940. Ενδεικτικά, η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Από το όνομα του χωριού έχει ονομαστεί μια κορυφή του όρους Σκόλλις ως "Πορταϊκό βουνό", ενώ με την ονομασία "Πορτοβούνι" καλείται ολόκληρο το βουνό της Σκόλλιδος -από τους κατοίκους του χωριού κυρίως. Στην περιοχή υπάρχει το αναρριχητικό πεδίο του όρους Σκόλλις. Κύρια δραστηριότητα των κατοίκων του χωριού είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία. Κάστρο των Πορτών Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Νέος χωρογραφικός πίναξ. Συνταχθείς και εκδοθείς εγκρίσει του Υπουργείου των Στρατιωτικών υπό Ιωάννου Εμ. Νουχάκη ανθυπασπιστού του Πεζικού, Εκ του Τυπογραφείου του Υπουργείου των Στρατιωτικών, Εν Αθήναις 1885. Πραγματικός και μόνιμος πληθυσμός της απογραφής 1991 και 2001. Εθνική Στατιστική Υπηρεσία. Ανακτήθηκε από το αρχειοθετημένο πρωτότυπο: 22/07/2011. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Πορτών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 02/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Πορτών Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 02/11/2017. Πόρτες Αχαΐας. wikimapia.org
Βικιπαίδεια στα Σαντάλι

Η Βικιπαίδεια στα Σαντάλι (σαντάλι: ᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤ ᱣᱤᱠᱤᱯᱤᱰᱤᱭᱟ) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γλώσσα Σαντάλι, που διευθύνεται από το Ίδρυμα Wikimedia. Το εγχείρημα ξεκίνησε στις 2 Αυγούστου 2018. Το αλφάβητο Ολ Τσίκι που δημιουργήθηκε ειδικά για τη γλώσσα είναι το αλφάβητο που χρησιμοποιείται στην έκδοση της Βικιπαίδειας. Η Σαντάλι είναι μια γλώσσα στην υποοικογένεια Μούντα των Αυστροασιατικών γλωσσών, που ομιλείται από περίπου 7.4 εκατομμύρια άτομα στη Νότια Ασία (Μπαγκλαντές, Ινδία, Μπουτάν και Νεπάλ).

 Η διαδικασία δημιουργίας της Βικιπαίδειας στα Σαντάλι ξεκίνησε το 2012 και αργότερα πήρε ώθηση από τον Φεβρουάριο του 2017. Πίσω στο 2012, η Wikimedia Μπαγκλαντές διοργάνωσε συνάντηση και εργαστήριο με την κοινότητα της γλώσσας Σαντάλι στην επαρχία Ντινατζπούρ του Μπαγκλαντές με στόχο την έναρξη Βικιπαίδειας στη γλώσσα Σαντάλι. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία επιβραδύνεται μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.Στη συνέχεια, τον Σεπτέμβριο του 2017, η Wikimedia Μπαγκλαντές οργάνωσε ακόμα μια συνάντηση με Γλωσσική Κοινότητα των Σαντάλι στη Ντάκα όπου ελήφθη η απόφαση να επισπεύσει την έναρξη της Βικιπαίδειας. Μετά τη συζήτηση αυτή, η Wikimedia Μπαγκλαντές διοργάνωσε συνάντηση για τη κοινότητα γλώσσας στα Σαντάλι στις 30 Δεκεμβρίου του 2017. Η ινδική κοινότητα της γλώσσας επίσης συμμετείχε σε αυτό το πρόγραμμα μέσα από συζήτηση στο διαδίκτυο. Στη συνέχεια, διοργανώθηκε εργαστήριο για τη κοινότητα της γλώσσας στην Οντίσα της Ινδία στις 11 Μαρτίου 2018, σε συνεργασία με την Ομάδα Χρηστών Όντια της Wikimedia. Μετά από μήνες δουλειάς, η Βικιπαίδεια στα Σαντάλι εγκρίθηκε από τη γλωσσική επιτροπή του Wikimedia στις 28 Ιουνίου 2018. Τέλος, δημιουργήθηκε στις 2 Αυγούστου του 2018. Βεγγαλική Βικιπαίδεια Βικιπαίδεια στα Χίντι Βικιπαίδεια στα Ταμίλ Βικιπαίδεια στα Τελούγκου Βικιπαίδεια στα Σαντάλι Πολύγλωσση πύλη του Wikipedia.org Ίδρυμα Wikimedia
The Highwaymen

Οι Highwaymen ήταν αμερικανικό συγκρότημα της κάντρι μουσικής σκηνής που δημιουργήθηκε το 1985 από τους τέσσερις μεγαλύτερους καλλιτέχνες που πρωτοστάτησαν στο υποείδος της κάντρι μουσικής, παράνομη κάντρι(outlaw country): Τζόνι Κας, Γουάιλον Τζένινγκς, Γουίλι Νέλσον και Κρις Κριστόφερσον. Μεταξύ 1985 και 1995, το συγκρότημα ηχογράφησε τρία στούντιο άλμπουμ, τα «Highwayman», «Highwayman 2» και «The Road Goes on Forever», με το πρώτο τους single «Highwayman» να βρίσκεται στην κορυφή των chart της κάντρι μουσικής την χρονιά που κυκλοφόρησε(1985). Οι Highwaymen σταμάτησαν την συνεργασία τους μετά τον θάνατο του Γουάιλον Τζένινγκς το 2002.

 Highwayman (1985) Κυκλοφόρησε το 1985 περιλαμβάνοντας το single «Highwayman» που έγινε νούμερο ένα επιτυχία στις Η.Π.Α. και την διασκευή του «Desperados Waiting for a Train» του Γκάι Κλάρκ το οποίο έφτασε στο Top 20 των charts. Εκτός από τα τέσσερα επίσημα μέλη του συγκροτήματος, στο άλμπουμ εμφανίστηκε και ο Τζόνι Ροντρίγκεζ ο οποίος έδωσε τα ισπανικά φωνητικά στο τραγούδι «Deportee». Highwayman 2 (1990) Το 1990 και μετά από μία πενταετία ενασχόλησης των μελών του συγκροτήματος με τις ατομικές καριέρες τους, ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν το sequel του πρώτου τους άλμπουμ, με όνομα «Highwayman 2». Το άλμπουμ έφθασε στο νούμερο τέσσερα των κάντρι charts με πιο εμπορική επιτυχία το τραγούδι «Silver Stallion». The Road Goes on Forever (1995) Το «The Road Goes on Forever» το τρίτο και τελευταίο άλμπουμ των Highwaymen, κυκλοφόρησε το 1995 και αποτελεί το άλμπουμ μεταξύ των τριών του συγκροτήματος με την μικρότερη αναγνωσιμότητα και εμπορική επιτυχία. Οι Highwaymen πρωταγωνίστησαν στην γουέστερν ταινία δράσης και δράμα του 1986, «Stagecoach».Τα μέλη των Highwaymen από τα αριστερά προς τα δεξιά: Τζόνι Κας, Γουάιλον Τζένινγκς, Γουίλι Νέλσον και Κρις Κριστόφερσον. Joseph Hudak. The Highwaymen: The Fights and Friendship of Country’s Great Supergroup. RollingStone.com The Highwaymen. AllMusic.com
Κινεζική Βικιπαίδεια

Η Κινεζική Βικιπαίδεια (παραδοσιακά Κινεζικά: 中文維基百科; απλά Κινέζικα: 中文维基百科; πινγίν: Zhōngwén wéijī bǎikē) είναι η απλή κινεζική έκδοση της Βικιπαίδειας, την οποία κατέχει το Ίδρυμα Wikimedia. Ξεκίνησε στις 11 Μαΐου 2001 και σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 1.031.000 λήμματα και 2.477.000 περίπου εγγεγραμένους χρήστες, εκ των οποίων 80 από αυτούς είναι διαχειριστές. Στην Κίνα είναι μπλοκαρισμένη από τον Μάιο του 2015. Έφτασε τα 1.000.000 λήμματα στις 13 Απριλίου 2018 και είναι η 14η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια σε αριθμό λημμάτων. Η Κινεζική Βικιπαίδεια είναι η τέταρτη μεγαλύτερη διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια της Κίνας μετά τη Χουντόνγκ Μπάικε (互动百科), την Μπάιντου Μπάικε (百度百科) και τη Σόσο Μπάικε (搜搜百科).

 Η Κινεζική Βικιπαίδεια ιδρύθηκε μαζί με άλλες 12 Βικιπαίδειες τον Μάιο του 2001. Τότε, η Κινεζική Βικιπαίδεια δεν υποστήριζε το κινεζικό αλφάβητο, με αποτέλεσμα αυτή η Βικιπαίδεια να μην έχει εγκυκλοπαιδικό περιεχόμενο. Τον Οκτώβριο του 2002, η πρώτη σελίδα σε κινεζική γλώσσα δημιουργήθηκε και ήταν η Αρχική Σελίδα. Μια ενημέρωση λογισμικού τον Οκτώβριο του 2002 επέτρεψε την χρήση κινεζικών χαρακτήρων. Στις 17 Νοεμβρίου 2002 ο χρήστης Mountain μετέφρασε ένα λήμμα σχετικά με την επιστήμη του υπολογιστή, δημιουργώντας το πρώτο εγκυκλοπαιδικό της λήμμα. Για να μην υπάρχουν διαφορές στο κείμενο της Κινεζικής Βικιπαίδειας ανάμεσα στα απλά κινέζικα και τα παραδοσιακά κινέζικα (ή «ορθόδοξα» κινέζικα), αυτές οι δύο γλώσσες χωρίστηκαν και έκαναν τις δικές τους βικιπαίδειες. Με την ενημέρωση λογισμικού του Mediawiki και την εμφάνιση του Mediawiki 1.4 τον Δεκέμβριο του 2004 έγινε η αληθινή διαχώριση των δύο γλωσσών σε αυτές τις δύο Βικιπαίδειες. Οι ανάγκες από το Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη είχε ως αποτέλεσμα η έκδοση zh-sg να ανακατεύθυνε στο zh-cn και το zh-hk στο zh-tw. Τις πρώτες της ημέρες, τα περισσότερα λήμματα της Κινέζικης Βικιπαίδειας μεταφράζονταν από την αγγλική έκδοση. Οι πρώτοι 5 διαχειριστές εκλέχθηκαν στις 14 Ιουνίου 2003. Η Βικιπαίδεια εμφανίστηκε στην ηπειρωτική Κίνα στις 20 Οκτωβρίου 2003 από την εφημερίδα China Computer Education στο άρθρο της «Θέλω να γίνω μέλος για να γράψω μια εγκυκλοπαίδεια» (στα κινεζικά 我也来写百科全书). Στην Ταϊβάν πρωτοεμφανίστηκε στις 16 Μαΐου 2004 από την εφημερίδα China Times. Από τότε, πολλές κινεζικές εφημερίδες έχουν γράψει άρθρα για την κινεζική Βικιπαίδεια, και πολλοί διαχειριστές της έχουν δεχτεί συνέντευξη από δημοσιογράφους. Ιστότοπος της Κινεζικής Βικιπαίδειας
Ράσελ Ουέστμπρουκ

Ο Ράσελ Ουέστμπρουκ (αγγλικά: Russell Westbrook III, γεννήθηκε 12 Νοεμβρίου 1988) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που αγωνίζεται στο ΝΒΑ, για τους Λος Άντζελες Κλίπερς. Από τους καλύτερους παίκτες της δεκαετίας του 2010, το 2016-17 αναδείχθηκε σε πολυτιμότερο παίκτη του πρωταθλήματος (NBA MVP).

 Επιλέχθηκε στα ντραφτ του 2008 από τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ και έχει συμμετάσχει σε 9 All Star Games. Αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ. Το 2015 ήταν πολυτιμότερος παίκτης στο All Star Game. Την ίδια χρονιά ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος με μέσο όρο πόντων 28,1 ανά παιχνίδι. Το 2016 καταφέρνει να φτάσει τον εντυπωσιακό αριθμό (19) στα τριπλ-νταμπλ (3 στοιχεία πάνω από 10 στους πόντους, ασίστ, ριμπάουντ, κλεψίματα, κοψίματα) στην κανονική περίοδο του NBA. Το 2017 ήταν για δεύτερη φορά πρώτος σκόρερ της κανονικής περιόδου με μέσο όρο 31,6 πόντους. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωσης 75 χρόνων ιστορίας του. Αναλυτικά στατιστικά καριέρας Αρχειοθετήθηκε 2011-05-06 στο Wayback Machine.
Ταξίδι στο Κέντρο της Γης

To Ταξίδι στο κέντρο της Γης (τίτλος πρωτοτύπου Vοyage au centre de la terre), είναι ένα κλασικό μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Ιουλίου Βερν, που πρωτοεκδόθηκε το 1864.

 Το ταξίδι ξεκινά χάρη στην επιμονή του καθηγητή ορυκτολογίας Λίντενμπροκ (Otto Lidenbrock), όπως είναι το όνομα στην πρώτη γαλλική έκδοση να κατορθώσει αυτό που ποτέ κανείς δεν κατόρθωσε: να προχωρήσει και να φτάσει ως το κέντρο της γης. Μαζί του, ο ανιψιός του Άξελ, που άθελά του γίνεται πρωταγωνιστής της περιπέτειας και ένας μισθωμένος Ισλανδός οδηγός, ο Χανς. Η ανακάλυψη ξεκινά από τον κρατήρα ενός ανενεργού ηφαιστείου στην Ισλανδία. Στην πορεία τους συναντούν αλλόκοτα πλάσματα και περνούν από μυστηριώδεις υπόγειες στοές. Διασχίζουν θαλάσσιες λάβες με πολύχρωμες αποχρώσεις και κάνουν τον αναγνώστη να ζει τη στιγμή μαζί τους. Τελικά καταφέρνουν να βρουν μια έξοδο από τον υπόγειο κόσμο μέσα από ένα ηφαίστειο στην Ιταλία. 2. Εφημερίδα , ΤΑ ΝΕΑ Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Journey to the Center of the Earth στο Wikimedia Commons
Η τελευταία μετάληψη του Αγίου Ιωσήφ δε Καλασάνθ

Η τελευταία μετάληψη του Αγίου Ιωσήφ δε Καλασάνθ (La última comunión de San José de Calasanz) είναι μία ελαιογραφία που δημιούργησε ο Ισπανός καλλιτέχνης Φρανθίσκο Γκόγια το 1819.

 Το έργο αυτό βρισκόταν σε ένα ρετάμπλ που συμπεριλάμβανε μία ακόμη εικόνα, το έργο Ο Χριστός στο Όρος των Ελαιών. Το ρετάμπλ έγινε μετά από παραγγελία των μοναχών του Escuelas Pias de San Anton (Ιερές Σχολές του Αγίου Αντωνίου) το 1819. Η ζωγραφική του καλλιτέχνη διαφέρει πλέον εμφανώς από παλαιότερα έργα όπως Το θαύμα του Αγίου Αντωνίου που είχε ζωγραφίσει είκοσι χρόνια νωρίτερα και αυτό θα φανεί και σε αυτά τα δύο έργα. Το ίδιο έτος, ο Γκόγια, σε ηλικία εβδομήντα τριών χρόνων, θα απομονωθεί στην Έπαυλη του Κουφού όπου και θα δημιουργήσει τους περιώνυμους Μαύρους Πίνακες. Ο Άγιος Ιωσήφ δε Καλασάνθ, απεικονίζεται εδώ να λαμβάνει την τελευταία θεία μετάληψη λίγο πριν από το θάνατό του, το 1648. Οι βασικές φιγούρες του πίνακα είναι ο γονατιστός Άγιος και ο ιερέας που του δίνει την όστια. Ο πίνακας διαφέρει αισθητά από άλλους πίνακες που απεικονίζουν αντίστοιχα θέματα. Ενώ σε άλλα έργα , όπως για παράδειγμα στον πίνακα Το Μαρτύριο του Αγίου Μαυρικίου του Ελ Γκρέκο, απεικονίζονται χαρακτηριστικές μορφές του Χριστιανισμού, όπως οι άγγελοι, ο Χριστός και η Παναγία, έτοιμες να υποδεχθούν τον νεκρό Άγιο στους ουρανούς, εδώ απουσιάζουν. Έχουν αντικατασταθεί από μια δέσμη φωτός που κατεβαίνει από τον ουρανό. Το Escuelas Pias de San Anton ασχολούταν με την την εκπαίδευση των νέων σε σχέση με θρησκευτικά θέματα. Πιθανόν και ο Γκόγια σε νεαρή ηλικία να υπήρξε μαθητής του συγκεκριμένου τάγματος στην αντίστοιχη σχολή της Σαραγόσας. Ο Αγίος Ιωσήφ δε Καλασάνθ ήταν ο ιδρυτής του Escuelas Pias, οι μοναχοί του οποίου παρήγγειλαν τον πίνακα. Ο πίνακας Η τελευταία μετάληψη του Αγίου Ιωσήφ δε Καλασάνθ θεωρείται ως το θρησκευτικό αριστούργημα του Γκόγια.
Νόνι Λίμα

Ο Νόνι Λίμα (πλήρες όνομα: Λεονίλντο Λίμα Μπατίστα) είναι προπονητής ποδοσφαίρου και παλαίμαχος ποδοσφαιριστής. Κατάγεται από το Πράσινο Ακρωτήριο (πορτογαλικά: Cabo Verde), αλλά ζει από το 1976 στην Ελλάδα κι έχει πάρει την ελληνική υπηκοότητα.

 Ο Νόνι Λίμα γεννήθηκε το 1956 στα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου (Capo Verde), τα οποία τότε αποτελούσαν αποικία της Πορτογαλίας. Στην Ελλάδα ήρθε το 1976 με πορτογαλικό διαβατήριο. Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο σε 304 ματς επί δώδεκα συνεχόμενες σεζόν ως το 1988, αποτελώντας ένα από τα βασικότερα και πολυτιμότερα στελέχη του. Αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος αλλά και σε άλλες θέσεις της ομάδας. Οι 304 συμμετοχές του με τον Πανιώνιο τον φέρνουν στην τρίτη θέση στην ιστορία του ελληνικού πρωταθλήματος Α΄ Εθνικής μετά τους Κριστόφ Βαζέχα και Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, στις συμμετοχές ξένων ποδοσφαιριστών στην ίδια ομάδα. Με τον Πανιώνιο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1979, πετυχαίνοντας ένα από τα τρία γκολ της ομάδας του στο 3-1 επί της ΑΕΚ. Στο τέλος της καριέρας του έπαιξε για τέσσερις σεζόν στον Χαραυγιακό, στη Β΄ Εθνική. Στα χρόνια της παραμονής του πήρε την ελληνική υπηκοότητα έπειτα από περιπέτειες, αφού υπήρξε κι αυτός θύμα των διαφόρων παρανόμων ελληνοποιήσεων αθλητών που γίνονταν τότε, με πιο χαρακτηριστική του Χούλιο Λοσάντα. Είναι χαρακτηριστικό πως χρειάστηκε να υπηρετήσει δύο φορές στον ελληνικό στρατό, μία το 1980 και ξανά το 1986. Δυο σοβαροί τραυματισμοί ανέκοψαν την καριέρα του, η οποία θα μπορούσε να είναι πιο εντυπωσιακή. Το 1980 σε αγώνα με τη Ρόδο έσπασε τον αστράγαλό του, έπειτα από σκληρό μαρκάρισμα του Γιώργου Γεωργαλή και έμεινε έξω από τα γήπεδα για ένα χρόνο. Λίγο μετά την επάνοδό του σε αγώνα με την ΑΕΚ υπέστη κάταγμα περόνης σε σύγκρουσή του με το Στέλιο Μανωλά, με αποτέλεσμα να μείνει άλλη μια σεζόν εκτός αγώνων και να χρειαστεί εγχείρηση στο εξωτερικό για να γίνει καλά. Υπήρξε ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των συμπατριωτών του και της Ελλάδας. Έφερε πολλούς συγγενείς του στην Ελλάδα, μεταξύ των οποίων και τον ανιψιό του ποδοσφαιριστή Ντανιέλ Μπατίστα, που αγωνίστηκε στον Εθνικό Πειραιώς, στην ΑΕΚ,στον Ολυμπιακό Πειραιώς και στην Εθνική Ελλάδος, ο μοναδικός έγχρωμος ποδοσφαιριστής που έχει ως τώρα γίνει διεθνής μαζί με τον Ζέκα. Όταν σταμάτησε να παίζει, ο Λίμα εργάστηκε ως προπονητής σε ομάδες Γ΄ Εθνικής, Δ΄ Εθνικής και τοπικών κατηγοριών. Τη σεζόν 2007-08 ήταν προπονητής στον Ερμή Ερμιόνης. Από το 2011 διατελεί βοηθός προπονητή στον Πανιώνιο., Ως ποδοσφαιριστήςΩς προπονητής Α.Ε. Μεσολογγίου: 1992-1994 Χαραυγιακός: 1995-1996 ΑΟ Δωρικός Νέας Δωρίδας:1998-99 Α.Ε. Αχαϊκή: 2003-2004 Πανναξιακός Α.Ο.: 2004-2005 Αριάδνη Νάξου: 2005-2006 Α.Ο. Θήβα: 2005-2006 Πανναξιακός Α.Ο.: 2006-2007 Ερμής Ερμιόνης: 2007-2008 Couros Club: 2009-σήμερα Πανιώνιος: (βοηθός) 2011-σήμερα
Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη

Το Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη είναι ο τίτλος ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας παραγωγής του 1968, από τα στούντιο της Φίνος Φιλμ. Τη σκηνοθεσία και το σενάριο της ταινίας υπογράφει ο Ντίνος Δημόπουλος και είναι διασκευή του ομώνυμου θεατρικού έργου των Πολύβιου Βασιλειάδη και Νίκου Τσιφόρου.

 Ο Αντώνης (Αλέκος Αλεξανδράκης) επιστρέφει από τις σπουδές του (ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος) στην Ιταλία μαζί με την Ελληνίδα σπουδάστρια Καλών Τεχνών και γυναίκα του Μπιάνκα (Μάρω Κοντού) που την παρουσιάζει ως Ιταλίδα στην οικογένειά του. Ο κύριος λόγος αυτού του ψέματος είναι η αδερφή του Τούλα (Κατερίνα Γιουλάκη), κύρια κληρονόμος της οικογενειακής περιουσίας με χαρακτηριστική ξενομανία και καταπιεστική συμπεριφορά απέναντι στον άντρα της Πολυκράτη (Γιάννης Βογιατζής), η οποία δεν συμπαθεί τις Ελληνίδες. Το ζευγάρι καταστρώνει σχέδιο να της αλλάξει άποψη σε συνεργασία με τον Πολυκράτη, χρησιμοποιώντας υπερβολές (πολλά μπάνια, τολμηροί χοροί, πολλά έξοδα κλπ) με τη δικαιολογία ότι έτσι ζουν οι άνθρωποι όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά σε όλη την Ευρώπη και τελικά το καταφέρνει, με τελικό αποτέλεσμα το νιόπαντρο ζευγάρι να γίνει αποδεκτό από την Τούλα. Αλέκος Αλεξανδράκης: Αντώνης Μάρω Κοντού: Μπιάνκα Κατερίνα Γιουλάκη: Τούλα Σπανού, αδερφή Αντώνη Γιάννης Βογιατζής: Πολυκράτης Σπανός, σύζυγος Τούλας Δημήτρης Νικολαΐδης: Παναγιώτης, δήθεν καθηγητής ιταλικών Καίτη Παπανίκα: Ρενέ, γειτόνισσα Γιώργος Γαβριηλίδης: Τζον Πάρκερ, πρόξενος Ηλέκτρα Καλαμίδου: Ρορώ, μητέρα Αθηνόδωρος Προύσαλης: ιδιοκτήτης μπουζουξίδικου Σιμόνη Ξυνοπούλου: Ελένη, υπηρέτρια Δημήτρης Μάρας: Λάκης Γυρίσματα της ταινίας Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη πραγματοποιήθηκαν και στη βίλα Λεβίδη στην Παλλήνη. Τον ρόλο του Αντώνη είχε προσπαθήσει να πάρει ο Νίκος Γαλανός, αλλά απορρίφθηκε από τον διευθυντή της Φίνος Φιλμ, Μάρκο Ζέρβα, λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας του, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του Γαλανού. Η μουσική της ταινίας είναι του Νίκου Μαμαγκάκη, ενώ η Πόπη Αστεριάδη ερμηνεύει το τραγούδι "Σκληρό μου αγόρι". Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινημτογραφικές αίθουσες στις 28 Οκτωβρίου 1968. Κόβοντας 396.882 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 11η θέση ανάμεσα σε 108 ελληνικές ταινίες της ίδιας σεζόν, ενώ κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 15 Μαρτίου 2006. Μία Ιταλίδα από την Κυψέλη στη Φίνος Φιλμ Μια Ιταλίδα απ' τη Κυψέλη Μια Ιταλίδα απ' τη Κυψέλη στο cinehellas.com Βίλα Λεβίδη: Η ιστορία του «πύργου με τα 70 δωμάτια»