BMW M3

Η BMW M3 παράγεται από τη γερμανική BMW M GmbH (παλαιότερα: BMW Motorsport GmbH), που αποτελεί τμήμα της BMW. Βασίζεται στη BMW Σειρά 3 και αποτελεί την ταχύτερη και ισχυρότερη έκδοση της σειράς. Η πρώτη Μ3 βασίστηκε στη Σειρά 3 E30, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά το 1986, και από τότε κάθε Σειρά 3 διαθέτει και μια έκδοση Μ. Το 2007 ξεκίνησε η διάθεση της M3 Ε92, με ισχύ 420 hp, διπλάσια από της αρχικής Μ3, και μάλιστα η M3 Ε92 φέρει τον ελαφρύτερο V8 κινητήρα στον κόσμο. Η νέα γένια M3 F80 παρουσιάστηκε μέσα στο 2014, αλλά είναι πλέον διαθέσιμη μόνο ως σεντάν. Η κουπέ και η καμπριολέ έκδοση ονομάζονται M4 Coupe και M4 Convertbile αντίστοιχα. Η BMW σε ανακοίνωση που έβγαλε το φθινόπωρο του 2019, ανήγγειλε ότι η επόμενη γενιά της Μ3 θα βγει στην παραγωγή μετά το 2021.

 Η πρώτη γενιά της BMW M3 κατασκευάστηκε το 1986, ώστε να συμμετάσχει η BMW σε αγώνες αυτοκινήτων ανά την Ευρώπη. Το αυτοκίνητο βασίστηκε στη BMW Σειρά 3 E30. Κυκλοφόρησε με έναν 4-κύλινδρο κινητήρα χωρητικότητας 2.3 λίτρων, με ισχύ 195 ίππους στις 6.750 στροφές ανά λεπτό και ροπή 230 N·m στις 4.750 στροφές ανά λεπτό. Η αρχική Μ3 ήταν διαθέσιμη τόσο σε κουπέ, όσο και σε κάμπριο (από το 1989) έκδοση. Τελικώς, η Μ3 Ε30 παρέμεινε στην παραγωγή έως το 1991. Το E30 M3 χρησιμοποίησε τον τετρακύλινδρο κινητήρα «BMW S14», έναν υπερσύγχρονο σχεδιασμό DOHC με κυλινδροκεφαλή που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό με τον εξακύλινδρο κινητήρα BMW S38 και το μπλοκ από τον τετρακύλινδρο κινητήρα «BMW M10». Σε χώρες όπου το M3 πωλήθηκε με καταλύτη, οι αρχικές εκδόσεις είχαν ιπποδύναμη 143 kW (194,5 PS DIN) και τελική ταχύτητα 235 km/h (146 mph). Στις χώρες όπου δεν είχε τοποθετηθεί καταλυτικός μετατροπέας, ο κινητήρας είχε οριακά μεγαλύτερη ισχύ και απέδιδε 147 kW (200 PS DIN). Τον Σεπτέμβριο του 1989, τα ευρωπαϊκά M3 αναβαθμίστηκαν στο 158 kW (215 PS DIN) αυξάνοντας την τελική ταχύτητα στα 240 km/h (149 mph). Evolution II Το σπορ μοντέλο "Evolution" (που ονομάζεται επίσης "EVO2") που εισήχθη το 1988 είχε ονομαστική τιμή 162 kW (220 PS DIN). Άλλες αλλαγές συμπεριλάμβαναν μεγαλύτερους τροχούς (16 X 7,5 ίντσες), λεπτότερο γυαλί πίσω και πλευρικών παραθύρων, ελαφρύτερο πίσω καπό, πιο βαθύ μπροστινό splitter και επιπλέον πίσω spoiler. Δημιουργήθηκαν συνολικά 505 αυτοκίνητα, εκ των οποίων τα 40 πωλήθηκαν στη Γαλλία ως "Tour de Corse". Sport Evolution Ένα πιο ισχυρό και ελαφρύτερο μοντέλο "Sport Evolution" (μερικές φορές αναφέρεται ως "EVO3") με περιορισμένη παραγωγή 600 μονάδων κατασκευάστηκε με έναν αναβαθμισμένο κινητήρα 2.467 κυβικών εκατοστών (150,5 κυβικών ιντσών) με ονομαστική ισχύ 175 kW (238 PS DIN) στις 7.000 σ.α.λ. και 240 N⋅m (177 lbf ft) στις 4.750 σ.α.λ. Η μέγιστη ταχύτητα αυξήθηκε στα 250 km/h (155 mph). Τα μοντέλα Sport Evolution έχουν διευρυμένα ανοίγματα εμπρός προφυλακτήρα, διαφορετική πίσω αεροτομή και ζάντες σε σκούρο γκρι χρώμα. Οι αγωγοί ψύξης φρένων εγκαταστάθηκαν στη θέση των εμπρόσθιων φώτων ομίχλης. Ravaglia and Cecotto editions Τον Απρίλιο του 1989 κυκλοφόρησαν οι περιορισμένες εκδόσεις Ravaglia και Cecotto, οι οποίες ονομάστηκαν και οι δύο από τους οδηγούς αγώνων της Deutsche Tourenwagen Meisterschaft (DTM). Η ισχύς αυξήθηκε σε 158 kW (215 PS DIN) με καταλυτικό μετατροπέα. Η παραγωγή Cecotto Edition περιλάμβανε 480 αυτοκίνητα και 80 αυτοκίνητα για την ελβετική αγορά με μειωμένη ισχύ για να καλύψουν τα ελβετικά όρια εκπομπών καυσαερίων. Η σειρά παραγωγής για το Ravaglia Edition αποτελείται από 25 αυτοκίνητα. Η αγωνιστική BMW Μ3 αποτέλεσε ένα από τα πλέον επιτυχημένα αυτοκίνητα στην ιστορία των πρωταθλημάτων τουρισμού. Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τουρισμού: 1987 Ευρωπαικό Πρωτάθλημα Τουρισμού: 1987, 1988 Βρετανικό Πρωτάθλημα Τουρισμού: 1988, 1991 Γερμανικό Πρωτάθλημα Τουρισμού: 1987, 1989 Ιταλικό Πρωτάθλημα Τουρισμού: 1987, 1989, 1990, 1991 Αυστραλιανό Πρωτάθλημα Τουρισμού: 1987 Η δεύτερη γενιά της Μ3 παρουσιάστηκε το 1992 από την BMW Motosport GmbH στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού. Αρχικά, το μοντέλο είχε έναν 3.0 λίτρων εξακύλινδρο σε σειρά κινητήρα, με σύστημα μεταβλητού χρονισμού VANOS, που απέδιδε ιπποδύναμη 286 ίππους. Το 1996 η Μ3 δέχτηκε αλλαγές, με κυριότερη έναν νέο κινητήρα 3.2 λίτρων με 321 ίππους. Η έκδοση αυτή έμεινε γνωστή ως M3 Evo. Τρία αμαξώματα ήταν διαθέσιμα: κουπέ (1992), κάμπριο (1994) και σεντάν (1993). Από το 1997, η Μ3 ήταν διαθέσιμη και με το ημι-αυτόματο κιβώτιο SMG 6 σχέσεων, που κατασκευαζόταν από την Getrag. Συνολικά κατασκευάστηκαν 71.242 αντίτυπα της Μ3 Ε36. Η E36 M3 τροφοδοτείται από τον κινητήρα «BMW S50» με διάταξη κυλίνδρων Ι6 (6-κύλινδρος σε σειρά, σε αντιδιαστολή με τους V6). Ήταν το πρώτο M3 που χρησιμοποίησε έναν εξακύλινδρο κινητήρα, ο οποίος από τότε έχει χρησιμοποιήσει την πλειοψηφία των μοντέλων M3 (αν και σε μορφή turbocharged από το 2014). Στις περισσότερες χώρες, η αρχική έκδοση των 2.990 κυβικών εκατοστών (182 κυβικών ιντσών) παρήγαγε 213 kW (286 hp) στις 7.000 σ.α.λ. και 320 N⋅m (3.6 lb ft) στις 3.600 σ.α.λ. Τα μοντέλα της Βόρειας Αμερικής (εκτός από το καναδικό μοντέλο M3 Euro-Spec με περιορισμένη έκδοση) χρησιμοποίησαν τον λιγότερο ισχυρό κινητήρα BMW S50B30US.Τα μοντέλα facelift στα τέλη του 1995 αναβαθμίστηκαν σε έκδοση 3.201cc του κινητήρα BMW S50 και παράγουν 236 kW (316 hp) στις 7.400 στροφές το λεπτό και 350 N⋅m (3.28 lbf ft) στις 3.250 στροφές το λεπτό. Τα μοντέλα για τη Βόρεια Αμερική χρησιμοποίησαν τον λιγότερο ισχυρό κινητήρα «BMW S52». M3 GT (Europe) Το 1994, η BMW παρήγαγε την M3 GT περιορισμένης έκδοσης ως ειδική αγωνιστική έκδοση για την Ευρώπη, προκειμένου να ανταγωνιστεί στους αγώνες FIA-GT κατηγορίας ΙΙ, IMSA GT και διεθνείς αγώνες μεγάλων αποστάσεων. Δημιουργήθηκαν συνολικά 356 αυτοκίνητα, η πλειοψηφία ως αριστεροτίμονα για την ηπειρωτική Ευρώπη συν 50 στη δεξιοτίμονα για το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο κινητήρας ήταν ευρωπαϊκών προδιαγραφών S50B30, ο οποίος αναβαθμίστηκε με μεγαλύτερους εκκεντροφόρους και υψηλότερη αναλογία συμπίεσης, με αποτέλεσμα μέγιστη ισχύ 220 kW (295 hp) στις 7.100 σ.α.λ. Τα περισσότερα M3 GT έχουν ένα σκούρο πράσινο εξωτερικό χρώμα. Άλλες αλλαγές περιλαμβάνουν έναν πιο βαθύ και ρυθμιζόμενο μπροστινό splitter, ψηλότερο οπίσθιο διπλό πτερύγιο, πόρτες αλουμινίου, τροχοί 17 x 7,5 ίντσες μπροστά και 17 x 8,5 ίντσες στο πίσω μέρος, σκληρότερη μπροστινή ανάρτηση και σταυροειδή στήριξη. Το M3 GT είναι ελαφρύτερο κατά 30 kg (66 lb) από το κανονικό M3 και έχει μέγιστη ταχύτητα 275 km / h (171 mph). M3 Lightweight (Η.Π.Α.) Μετά την εισαγωγή του E36 M3, οι αγωνιστικές ομάδες στις Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να ασκούν πιέσεις στη BMW για έκδοση homologation προκειμένου να αγωνιστούν σε αγώνες αθλητικών αυτοκινήτων. Ως αποτέλεσμα, η "M3 Lightweights" εισήχθη το 1995. Τα αυτοκίνητα ήρθαν χωρίς ραδιόφωνο (αν και τα ηχεία ήταν εγκατεστημένα), κλιματισμό, δερμάτινα καθίσματα, κιτ εργαλείων ή ηλιοροφή. Οι θύρες έχουν δέρματα αλουμινίου. Δεν υπάρχει κουβέρτα μόνωσης κάτω από το κόμπο και ο κορμός έχει μόνο χαλί στο πάτωμα. Η μόνωση του κάτω μέρους του σώματος είναι λεπτότερη και υπάρχει ειδικό τάπητα για να μειωθεί το βάρος. Συνολικά, οι αλλαγές είχαν ως αποτέλεσμα ένα βάρος 91 κιλά μικρότερο από ένα κανονικό M3. Οι τροχοί έχουν διάμετρο 17 ιντσών, πλάτος 7,5 ίντσες μπροστά και 8,5 ίντσες στο πίσω μέρος. Τα ελαστικά που τοποθετήθηκαν ήταν 235 / 40ZR17. Μεταβολές στο σύστημα κίνησης περιελάμβαναν την αφαίρεση του ανώτατου ορίου περιορισμού ταχύτητας και μικρότερη διαφορική αναλογία (3.23 σε σύγκριση με 3.15). Οι αναβαθμίσεις αναστολής αποτελούνταν από βραχύτερα ελατήρια από την ευρωπαϊκή προδιαγραφή M3. Πριν από την πώληση, οι ελαφριές μάρκες M3 στάλθηκαν στην Prototype Technology Group Racing στη Βιρτζίνια για τελική προετοιμασία, η οποία περιελάμβανε την εμπρόσθια και οπίσθια μοτοσικλέτα σημαιών Motorsport και το κιτ "trunk kit". Στον κορμό υπήρχε αντλία λαδιού διπλής συλλογής (από την ευρωπαϊκή προδιαγραφή M3), μπροστινή ράβδος δοκού, κατώτερη εγκάρσια στήριξη, μπλοκ διαχωριστικού για την ανύψωση του οπίσθιου πτερυγίου και ρυθμιζόμενο μπροστινό διαχωριστή. Κάθε ιδιοκτήτης έλαβε ένα νομικό έγγραφο 1 σελίδας για να υπογράψει, αναγνωρίζοντας ότι οποιαδήποτε εγκατάσταση στοιχείων κορμού απέκλεισε την εγγύηση νέου αυτοκινήτου. Όλα τα ελαφριά αυτοκίνητα M3 παρήχθησαν σε εξωτερικό χρώμα Alpine White, με τις χαλκομανίες σημαίας Motorsports στην αριστερή μπροστινή και την δεξιά πίσω γωνία του αυτοκινήτου. Υπάρχει σταθερή πτέρυγα στο καπό του πορτ-μπαγκάζ. Υπήρχαν κάποιες εσωτερικές διακοσμήσεις από ανθρακονήματα και τα διακριτικά (πλάγια χύτευση και παύλα) διαβάστηκαν "BMW Motorsports International". Παρόλο που η BMW υποσχέθηκε να κατασκευάσει 100 αυτοκίνητα, η BMW δεν κυκλοφόρησε ποτέ τους αριθμούς παραγωγής των M3 Lightweights που κατασκευάστηκαν, ωστόσο εκτιμάται ότι κατασκευάστηκαν γύρω στα 125. Canadian Edition (Καναδάς) Πριν από την κυκλοφορία της βορειοαμερικανικής έκδοσης M3, η BMW Canada πώλησε 45 από τα ευρωπαϊκά M3s προδιαγραφών. Την εποχή εκείνη, η BMW στη Βόρεια Αμερική αντιτάχθηκε στην εισαγωγή του E36 M3 (λόγω της υψηλής τιμής και των χαμηλών πωλήσεων του προηγούμενου M3). Η καναδική έκδοση M3 εισήχθη χρησιμοποιώντας ένα παραθυράκι που επιτρέπει να πωλούνται στον Καναδά χαμηλοί όγκοι νορβηγικών πιστοποιημένων αυτοκινήτων. Παρά την υψηλή τιμή των $ 60.000 και τα 45 αυτοκίνητα πωλήθηκαν σε 3 ημέρες στις αρχές του 1994. Όπως σε άλλες ευρωπαϊκών προδιαγραφών M3, αυτά τα 45 αυτοκίνητα είχαν την έκδοση των 213 kW (286 hp) του κινητήρα S50, μετρητή, μεγαλύτερους διαφορικούς και γυάλινους προβολείς. Καθένα από τα αυτοκίνητα της καναδικής έκδοσης έχει μια ατομικά αριθμημένη πλάκα στο κουτί του ντουλαπιού που αναφέρει το "S50 B30 Limited Production Canadian Edition". Τα αυτοκίνητα έχουν επίσης μια αριθμημένη εγχάρακτη πλάκα τόσο στο ντουλαπάκι του ντουλαπιού όσο και στην ειδική θήκη από δέρμα που περιέχει τα εγχειρίδια για τους ιδιοκτήτες. Όταν η βορειοαμερικανική προδιαγραφή M3 κυκλοφόρησε το 1995, αρχικά δεν ήταν διαθέσιμη στον Καναδά. Οι πωλήσεις του βορειοαμερικανικού M3 στον Καναδά ξεκίνησαν το 1997. M3-R (Αυστραλία) Για να αγωνιστούν στην αυστραλιανή σειρά Super Production, δεκαπέντε M3-R πωλήθηκαν από την BMW Αυστραλίας το 1994. Με απόδοση ισχύος 240 kW (322 hp), το M3-R είναι η πιο ισχυρή παραγωγή E36 M3. Τέσσερα από τα αυτοκίνητα χρησιμοποιήθηκαν για τη σειρά αγώνων. Τα υπόλοιπα έντεκα πωλήθηκαν στο ευρύ κοινό, ωστόσο, οι αγοραστές έπρεπε να κατέχουν άδεια CAMS μηχανοκίνητου αθλητισμού για να αγοράσουν ένα M3-R. Τα αυτοκίνητα παραδόθηκαν στο εργαστήριο της αγωνιστικής ομάδας Frank Gardner για τελική προετοιμασία. Ένας κλωβός με κύλινδρο εγκεκριμένο από την FIA ήταν μια εργοστασιακή επιλογή. Οι αναβαθμίσεις αναρτήσεων αποτελούσαν από νέα ελατήρια, ρυθμιζόμενα στηρίγματα και οπίσθια κουρτίνες. Οι αναβαθμίσεις του κινητήρα αποτελούνται από εκκεντροφόρους AC Schnitzer, διπλό φρεάτιο συλλογής, περιοριστή λαδιού στο κεφάλι και αναπνευστήρα ψυχρού αέρα μέσα στο κιβώτιο φίλτρου αέρα αντικαθιστώντας το αριστερό φως ομίχλης. Άλλες αλλαγές περιελάμβαναν τέσσερις δαγκάνες εμπρόσθιου φρένου, μικρότερο διαφορικό (3.25: 1), κινητήριο άξονα από το M5, συμπλέκτη διπλής πλάκας, μη λειτουργικό πίσω κάθισμα, διαγραφή κλιματιστικού, βαθύτερο splitter εμπρός και μεγαλύτερη πίσω αεροτομή. Τα αυτοκίνητα αρίθμησαν ξεχωριστά με πλάκα τοποθετημένη στην κεντρική κονσόλα κοντά στο χειρόφρενο. M3 GTR (Γερμανία) Το E36 M3 GTR είναι η έκδοση που κατασκευάστηκε για να ανταγωνιστεί το 1994 το ADAC του γερμανικου GT Cup Touring Car. Η εισαγωγή του E36 M3 συνέπεσε με την απόσυρση της BMW από το Deutsche Tourenwagen Meisterschaft (DTM), με αποτέλεσμα η BMW να επικεντρώνεται στα μοντέλα 318i και 320i στο Super Tourenwagen Cup. Παρ 'όλα αυτά, το E36 M3 ανταγωνίστηκε σε πολλές διοργανώσεις μηχανοκίνητου αθλητισμού. Το 1993, το E36 M3 GTR κέρδισε το γερμανικό κύπελλο ADAC GT, το οποίο οδήγησε ο Johnny Cecotto. Το M3 GT ανταγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα FIA GT. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ομάδα τεχνολογίας (PTG) Racing στη Βιρτζίνια έτρεξε το E36 M3 στο πρωτάθλημα IMSA GT. Στο 1996 πρωτάθλημα IMSA GT, το M3 κέρδισε 4 αγώνες στην κατηγορία GTS-2 και η BMW κέρδισε το πρωτάθλημα των κατασκευαστών. Στο πρωτάθλημα IMSA GT του 1997, το M3 κέρδισε 8 αγώνες στην κατηγορία GTS-3, με τη BMW να κερδίζει πάλι το πρωτάθλημα των κατασκευαστών και τον Bill Auberlen να κερδίζει το πρωτάθλημα οδηγών. Στο πρωτάθλημα IMSA GT του 1998, το M3 κέρδισε 5 αγώνες και η BMW κέρδισε το πρωτάθλημα των κατασκευαστών στην κατηγορία GT3. Την ίδια χρονιά, το M3 κέρδισε 4 αγώνες στην κατηγορία GT2. Το M3 ανταγωνίστηκε επίσης στην αμερικανική σειρά Λε Μαν του 2000, κερδίζοντας μία νίκη στην κατηγορία GT. Στην Αυστραλία, το M3-R αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Αυστραλιανών Αυτοκινήτων GT. Η τρίτη γενιά της Μ3 παρουσιάστηκε στο κοινό το 2000. Όπως και η Σειρά Ε36, ο κινητήρας ήταν εξακύλινδρος σε σειρά, χωρητικότητας 3.2 λίτρων, ισχύος 343 ίππων. Ήταν διαθέσιμη με δύο τύπους κιβωτίων ταχυτήτων, ένα μηχανικό 6 σχέσεων και ένα εντελώς νέο ημι-αυτόματο κιβώτιο 6 σχέσεων, με την ονομασία SMG II. Εξωτερικά, η Μ3 Ε46 διέφερε από τις υπόλοιπες εκδόσεις της Σειράς 3 από τα φαρδύτερα μετατρόχια και φτερά, τις μεγαλύτερες εισαγωγές αέρα στο μπροστινό τμήμα και τις χαρακτηριστικές εξαγωγές στα πλαϊνά, τις ζάντες αλουμινίου 18 ιντσών (προαιρετικά 19 ιντσών), το αλουμινένιο με τον χαρακτηριστικό θόλο, γνωστό ως Powerdome και από τις δύο διπλές απολήξεις της εξάτμισης στο πίσω μέρος. Επίσης, αυτή η γενιά είναι στο εικονικό παιχνίδι Gran Turismo (απ' το 4 και μετά) στις εκδόσεις Stock, GTR και CSL και στα εικονικά παιχνίδια Need for Speed: Most Wanted και Carbon στην έκδοση GTR. Ο κινητήρας 3.2 λίτρων (3.200 κ.εκ.) S54 είναι η τελική εξέλιξη του κινητήρα της BMW S50. Το S54 έχει ονομαστικές τιμές ισχύος 252 kW (338 hp) στις 7.900 σ.α.λ., ροπής 365 N·m (4.900 σ.α.λ.) στις 4.900 σ.α.λ. και έχει την κόκκινη ζώνη από τις 8.000 σ.α.λ. Όπως συμβαίνει και με τους περισσότερους κινητήρες M, το S54 διαθέτει ξεχωριστά σώματα γκαζιού για κάθε κύλινδρο, ενώ η λειτουργία ηλεκτρονικού ελέγχου γκαζιού (drive-by-wire) των βαλβίδων είναι ένα νέο χαρακτηριστικό για το S54. CSL Η BMW M3 CSL (Coupe Sport Leichtbau μεταφράζεται σε Coupe Sport Lightweight) [63] είναι μια έκδοση περιορισμένης έκδοσης του M3 που κατασκευάστηκε το 2004, με παραγωγή που ανήλθε σε 1.383 αυτοκίνητα. Διατίθεται σε δύο χρώματα: Ασημί Γκρι Μεταλλικό και Μαύρο Μεταλλικό Sapphire. Ο κινητήρας που χρησιμοποιείται στο CSL είχε αυξημένη απόδοση σε σχέση με το κανονικό S54 κατά 13 kW (17 hp) και 5 N⋅m (4 lbf ft) πάνω από το ευρωπαϊκό M3. Αυτό οφείλεται στη χρήση εκκεντροφόρων, μεγαλύτερης εισαγωγής αέρα με πολλαπλούς συλλέκτες ανθρακονημάτων, βελτιώσεις της πολλαπλής εξαγωγής και ελαφρώς διαφορετικές βαλβίδες εξαγωγής. Η μέγιστη ταχύτητα ήταν ηλεκτρονικά περιορισμένη ως στάνταρ, αλλά οι αγοραστές με τρέχουσα αγωνιστική άδεια οδήγησης θα μπορούσαν να παραγγείλουν το CSL χωρίς τον περιοριστή ταχύτητας. Η μόνη διαθέσιμη μετάδοση ήταν η αυτοματοποιημένη μετάδοση SMG II 6 ταχυτήτων, με αναθεωρημένο λογισμικό που είχε ως αποτέλεσμα χρόνους αλλαγής σχέσεων στα 80 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Competition Package / CS Το 2005, εισήχθη μια ειδική έκδοση που χρησιμοποίησε διάφορα τμήματα από το CSL. Αυτό το μοντέλο ονομάστηκε M3 Competition Package (ZCP) στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην ηπειρωτική Ευρώπη και το M3 CS στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε σύγκριση με το κανονικό M3, το Πακέτο Ανταγωνισμού περιλαμβάνει: Ζάντες αλουμινίου 19 ιντσών BBS 19 "x8" μπροστά και 19 "x9.5" πίσω. Πιο σκληρά ελατήρια (τα οποία μεταφέρθηκαν στο κανονικό M3 από τις 12/04). Τιμόνι από το CSL Λειτουργία M-track για τον ηλεκτρονικό έλεγχο ευστάθειας, σύμφωνα με το CSL. Μεγαλύτεροι δίσκοι μπροστινών φρένων του CSL (αλλά με τις κανονικές μπροστινές δαγκάνες Μ3) και οι δαγκάνες των πίσω φρένων με μεγαλύτερα έμβολα. Τιμόνι από Alcantara όπως και τα καλύμματα του χειρόφρενου.Ο κινητήρας, το κιβώτιο ταχυτήτων και τα άλλα στοιχεία μετάδοσης κίνησης είναι σύμφωνα με το κανονικό μοντέλο M3. GTR έκδοση παραγωγής Προκειμένου να αναγνωριστεί το M3 GTR για αγώνες, μια οδική έκδοση κυκλοφόρησε το 2001. Η BMW ισχυρίστηκε ότι προσέφερε 10 αυτοκίνητα προς πώληση στο ευρύ κοινό, στην πολύ υψηλή τιμή των 250.000 ευρώ. Ωστόσο, παράχθηκαν μόνο 6 αυτοκίνητα, εκ των οποίων τα 3 ήταν πρωτότυπα ανάπτυξης. Τα αυτοκίνητα πολιτικής χρήσης κατασκευάστηκαν παράλληλα με τα αγωνιστικά αυτοκίνητα GTR στο τμήμα ειδικών οχημάτων του εργοστασίου του Regensburg της BMW. Σύμφωνα με το αγωνιστικό αυτοκίνητο, το οδικό αυτοκίνητο GTR τροφοδοτήθηκε από τον κινητήρα V8 BMW P60B40 4.0 λίτρων (244 κυβικών ιντσών). Ο κινητήρας διατηρούσε το σύστημα λαδιού ξηρού καυσίμου των αγωνιστικών αυτοκινήτων και ήταν ελαφρώς μειωμένος από 330 σε 285 kW (443 με 382 ίππους) στις 7.000 στροφές το λεπτό. Η μέγιστη ταχύτητα ήταν 295 km/h (183 mph). Το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν 6-τάχυτο χειροκίνητο και το διαφορικό ήταν ίδιο όπως χρησιμοποιήθηκε στο αγωνιστικό αυτοκίνητο. Το βάρος του, ήταν 1.350 κιλά. Τα μέτρα μείωσης βάρους περιλάμβαναν τον μπροστινό προφυλακτήρα από ίνες άνθρακα, τον πίσω προφυλακτήρα και την πίσω πτέρυγα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το E46 M3 αγωνίστηκε στην κατηγορία 2000 της αμερικανικής σειράς Le Mans GT και τελείωσε τρίτο στο πρωτάθλημα. Ωστόσο, ο κινητήρας straight-six θεωρήθηκε μη ανταγωνιστικός σε σύγκριση με το Porsche 996 GT3, επομένως η BMW άρχισε να αναπτύσσει ένα νέο αγωνιστικό αυτοκίνητο M3 βασισμένο σε έναν ισχυρότερο κινητήρα. Το αποτέλεσμα του αγωνιστικού αυτοκινήτου E46 GTR εισήχθη το Φεβρουάριο του 2001 και τροφοδοτήθηκε από μια έκδοση 330 kW (443 hp) του κινητήρα V8 των 3.997 cm³ (4.0 L) P60B40. Με έναν πιο ισχυρό κινητήρα από τις εξάχρονες εκδόσεις M3 (οι οποίες υπερέβησαν τον ανταγωνισμό), το GTR κέρδισε την κατηγορία American Le Mans Series GT του 2001, με την καθοδήγηση του Jörg Müller. Ωστόσο, η επιλεξιμότητα του GTR αποτέλεσε το αντικείμενο αντιπαράθεσης, με ορισμένες αντίπαλες ομάδες να πιστεύουν ότι το GTR ήταν ένα πρωτοτύπου παρά ένα μοντέλο παραγωγής που ήταν διαθέσιμο για αγορά από το ευρύ κοινό. Οι κανόνες αναγνώρισης ALMS για το 2001 απαιτούσαν το οδικό όχημα M3 GTR να πωλείται σε τουλάχιστον δύο ηπείρους μέσα σε δώδεκα μήνες από την έκδοση των κανόνων, τους οποίους η BMW ισχυριζόταν ότι πληρούσε δηλώνοντας ότι 10 οδικά οχήματα GTR ήταν διαθέσιμα προς πώληση. Οι κανόνες ALMS τροποποιήθηκαν για το 2002, οπότε τώρα απαιτείται η κατασκευή 100 αυτοκινήτων και 1.000 κινητήρων για το αυτοκίνητο χωρίς να επιβάλλονται κυρώσεις. Το οδικό αυτοκίνητο GTR δεν προοριζόταν ποτέ για παραγωγή σε αυτή την κλίμακα, οπότε η BMW απέσυρε το GTR από τον ανταγωνισμό σε αυτό το σημείο. Το 2003, ο M3 GTR επέστρεψε στον ανταγωνισμό στο 24ωρο Nürburgring, με δύο αυτοκίνητα του Schnitzer Motorsport. Το GTR κέρδισε το Nürburgring των 24 ωρών το 2004 και το 2005, και ανταγωνίστηκε στο 24ωρο Spa. Το 2007 σηματοδότησε μία αποστασιοποίηση από την παράδοση, αφού η BMW M3 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια χωρίς 6-κύλινδρο σειρά κινητήρα που τόσο συχνά είχε διακριθεί με τον τίτλο Κινητήρας της Χρονιάς. Αντί αυτού, η τέταρτη γενιά του μοντέλου σε εκδόσεις coupe, sedan και cabrio χρησιμοποιούσε οκτακύλινδρο μοτέρ, διάταξης V8 και κυβισμού 4.0 λίτρων, απόδοσης 309 kW/420 hp. Το 85 % της μέγιστης ροπής των 41 kgm ήταν διαθέσιμο σε μία ευρεία κλίμακα στροφών 6.500 rpm. Οι μηχανικοί συνέχισαν την προσπάθεια για μείωση του βάρους κυρίως με το Coupe. Η οροφή κατασκευαζόταν από πλαστικό ενισχυμένο με ανθρακονήματα. Το καπό με το χαρακτηριστικό φούσκωμα ήταν από αλουμίνιο, όπως και μεγάλα τμήματα του νέου πλαισίου ελαφρού βάρους. Ξεχώρισε ιδιαίτερα η BMW M3 GTS – με έγκριση τύπου για το δρόμο αλλά εξελιγμένη για ερασιτεχνικούς αγώνες. Ο κυβισμός του στάνταρ V8 κινητήρα της M3 αυξήθηκε στα 4.4 λίτρα, απόδοσης 331 kW/450 hp. Η BMW M3 CRT (Carbon Racing Technology) που παρουσιάστηκε το 2011 περιορίστηκε σε 67 μόλις αντίτυπα. Αποκλειστικά εξαρτήματα ελαφρού βάρους και τροποποιημένη τεχνολογία πλαισίου χρησιμοποιήθηκαν σε αυτό το μοντέλο. Το καπό της BMW M3 CRT κατασκευαζόταν από CFRP όπως και τα μπάκετ καθίσματά της. Competition Package (ZCP) Η έκδοση "Competition Package" (γνωστή και ως ZCP) κυκλοφόρησε το 2010. Οι αλλαγές που σχετίζονται με την ανάρτηση και τον ηλεκτρονικό έλεγχο ευστάθειας αποτελούνται από: Το ύψος οδήγησης μειώθηκε κατά 10 χιλιοστά. Αναθεωρημένος συντονισμός των μεταβλητών αποσβεστήρων (Electronic Damping Control). Ένα απόσπασμα από τον Διευθυντή του τμήματος Μ της BMWNA, Larry Koch: «Ο τρόπος λειτουργίας Sport πριν το ZCP ήταν κλειδωμένο στο 75% του δρόμου σε πλήρη δυσκαμψία, εξακολουθεί να έχει αυτό ως προεπιλογή, αλλά τώρα μεταβάλλεται όπως η 'Άνεση'». Ζάντες 19 ιντσών. GTS Η BMW ανακοίνωσε το M3 GTS το Νοέμβριο του 2009 και ξεκίνησε την παραγωγή το 2010. Το GTS σχεδιάστηκε ως ένα "οδικό-νομικό clubsport-προσανατολισμένο μοντέλο" και παράγεται μόνο σε coupe αμάξωμα. Οι αλλαγές στο κανονικό M3 περιλαμβάνουν αναβαθμισμένο κινητήρα, μειωμένο βάρος, αναθεωρημένη ανάρτηση, αναβαθμισμένα φρένα και ρυθμιζόμενη αεροδυναμική. Το GTS χρησιμοποιεί έναν κινητήρα μεγέθους 4.4 λίτρων (269 cu in) ο οποίος έχει ισχύ εξόδου 331 kW (444 hp). Η μόνη επιλογή μετάδοσης ήταν η ημιαυτόματο 7 ταχυτήτων με διπλό συμπλέκτη (M-DCT) και ο επίσημος χρόνος επιτάχυνσης 0-100 χλμ. την ώρα (0-62 μίλια την ώρα) για το GTS είναι στα μόλις 4.4 δευτερόλεπτα. Το αυτοκίνητο ζυγίζει 136 κιλά λιγότερο από το κανονικό M3, μια ελαφρύτερη κεντρική κονσόλα και πάνελ πόρτας, παράθυρα και πίσω παράθυρα από πολυανθρακικό, έλλειψη πίσω καθισμάτων και αφαίρεση της ακουστικής μόνωσης. Οι αλλαγές στην ανάρτηση περιλαμβάνουν ρυθμιζόμενη γωνία κλίσης και ύψος οδήγησης, έναν άκαμπτο οπίσθιο άξονα και αναθεωρημένους αποσβεστήρες. Τα εμπρός φρένα αναβαθμίστηκαν σε δαγκάνες με 6 έμβολα με μεγαλύτερους ρότορες 18 χιλιοστών και τα πίσω φρένα αναβαθμίστηκαν σε δαγκάνες 4 εμβόλων με μεγαλύτερους ρότορες 18 χιλιοστών (0,7 in). Η αεροδυναμική ρυθμίζεται μέσω της μπροστινής ποδιάς και της γωνίας της πίσω αεροτομής. Το GTS ήταν σημαντικά πιο ακριβό από το κανονικό M3, για παράδειγμα η τιμή ήταν 115.000 ευρώ σε κράτη χωρίς έξτρα φόρους εισαγωγής. Η παραγωγή περιορίστηκε σε 135 αυτοκίνητα, τα οποία έληξαν γρήγορα. CRT Το M3 CRT (Carbon Racing Technology) ήταν μια ειδική έκδοση του sedan M3 που παρήχθη το 2011. Το CRT τροφοδοτήθηκε από την ίδια έκδοση 4.4 λίτρων του κινητήρα S65 με τον GTS, διατηρώντας όμως ένα υψηλότερο επίπεδο χαρακτηριστικών πολυτέλειας σε σύγκριση με το GTS. Το CRT χρησιμοποίησε ένα καπό από άνθρακα και τα μπροστινά καθίσματα για να μειώσει το βάρος, με αποτέλεσμα το βάρος να είναι περίπου 68 κιλά χαμηλότερο από την αντίστοιχη έκδοση του κανονικού sedan M3. Η παραγωγή περιορίστηκε σε 67 αυτοκίνητα, όλα αριθμημένα με πινακίδα στο ταμπλό. Ο επίσημος χρόνος επιτάχυνσης ήταν 0-100 χλμ. την ώρα (0-62 μίλια την ώρα) σε μόλις 4,4 δευτερόλεπτα. BMW M3 DTM Champion Edition Το BMW Motorsport επέστρεψε στο DTM το 2012 και κατασκευάστηκαν 54 αυτοκίνητα "DTM Champion Edition" για να τιμήσουν τη BMW M3 που κέρδισε το πρωτάθλημα. Τα μοναδικά χαρακτηριστικά του DTM Champion Edition αποτελούνταν από οπτικές αλλαγές που συσχετίζουν το αυτοκίνητο με το DTM αγωνιστικό αυτοκίνητο, όπως το χρώμα βαφής "Frozen Black", λωρίδες πάνω από την οροφή και το καπό του χώρου αποσκευών, τα πτερύγια άνθρακα και μαύροι ματ τροχοί. Οι εσωτερικές αλλαγές συμπεριέλαβαν ίνες άνθρακα για μερικά είδη εσωτερικών περιβλημάτων, ένα λογότυπο "M Power" κεντημένο στη λαβή χειρόφρενου και μια αριθμημένη πλάκα με την υπογραφή του Spengler και το κείμενο "DTM champion 2012" πάνω από το ντουλαπάκι. Όλα τα αυτοκίνητα παρήχθησαν με το κιβώτιο ταχυτήτων διπλού συμπλέκτη. BMW M3 Lime Rock Park Edition (Η.Π.Α.) Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το M3 Lime Rock Park Edition δημιουργήθηκε το έτος 2013. Συνολικά πωλήθηκαν 200 αυτοκίνητα, όλα ζωγραφισμένα στο χρώμα "Fire Orange". Οι αλλαγές στην απόδοση συμπεριλάμβαναν έναν εμπρόσθιο διαιρέτη από οπτικές ίνες από άνθρακα και πίσω αεροτομή, το ύψος βάρους μειώθηκε κατά 0,6 ίντσες (15 χιλ.), Ταχύτερο ρυθμό διεύθυνσης, υψηλότερα όρια για τον ηλεκτρονικό έλεγχο ευστάθειας και ελαφρύ σύστημα εξάτμισης. Η BMW ισχυρίζεται την ίδια ισχύ εξόδου κινητήρα με το κανονικό M3, ωστόσο, όταν διαθέτει στην αγορά το ελαφρύ εξατμιστήρα BMW Motorsports Inconel-τιτανίου για να αποθηκεύσει οχήματα M3, η BMW ισχυρίζεται ότι το σύστημα προσθέτει περίπου 5 hp (4 kW). Το εσωτερικό του Lime Rock Park Edition περιλαμβάνει μια πλάκα με τίτλο "One of 200". BMW M3 Frozen Edition (Νότια Αφρική) Λόγω του ότι η έκδοση GTS δεν είναι διαθέσιμη στη Νότιο Αφρική, η BMW ανέπτυξε το BMW M3 Frozen Edition το 2009. Ο κινητήρας αναβαθμίστηκε για να παράγει 330 kW (443 hp), λόγω της πολλαπλής εισαγωγής AC Schnitzer και των αλλαγών στο σύστημα διαχείρισης του κινητήρα. Είκοσι πέντε αυτοκίνητα Frozen Edition παρήχθησαν, όλα με εξωτερικά χρώματα είτε του "Frozen Black" είτε του "Frozen Gray". Τεχνικά χαρακτηριστικά Η 5η γενιά της BMW M3 και M4 (F82, F83) έχει τρείς εκδόσεις, την 2-πορτη και καμπριολέ Μ4 (F82 και F83 αντίστοιχα) και την 4-πορτη Μ3. Σε σχέση με την προηγούμενη γενιά η νέα Μ3 είναι πιο ελαφριά, κατά 80 κιλά, έχει παραπλήσια ιπποδύναμη (+11 PS), αλλά πολύ μεγαλύτερη ροπή (+15,5 kgm). Αυτό οφείλεται στην υπερπλήρωση, που χρησιμοποιείται για πρώτη φορά σε Μ3 και Μ4. Όλα τα προηγούμενα μοντέλα είχαν ατμοσφαιρικό κινητήρα, το προηγούμενο 4.0 λίτρα και V8. Ο νέος κινητήρας είναι I6, δηλαδή εξακύλινδρος σε σειρά, και φέρει 2 μικρά turbo, το πρώτο στους κυλίνδρους 1,2,3 και το δεύτερο στους κυλίνδρους 4,5,6. Αποδίδει 431 PS και 56 kgm από το ρελαντί, στόχος των μηχανικών ήταν η εξάλειψη της υστέρησης ακόμη και στις πολύ χαμηλές στροφές. BMW M3 Pure BMW M3 CS .... Μια έκδοση M3 της σειράς 3 G20 ξεκίνησε την παραγωγή στα τέλη του έτους 2020, με κινητήρα BMW S58 σε διάταξη I6 με υπερπλήρωση, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο F97 X3 M. Θα υπάρχει προαιρετική τετρακίνηση (xDrive) στο G80 M3, που θα σηματοδοτεί την πρώτη έκδοση Μ3 που δεν θα χρησιμοποιεί μόνο πίσω μετάδοση της κίνησης. Διατίθεται σε δύο εκδόσεις, μια τυπική M3 και μια M3 Competition, η πρώτη αποδίδει 473 ίππους και 405 lb-ft ροπής, ενώ η δεύτερη αποδίδει 503 ίππους και 479 lb-ft ροπής. Η M3 μπορεί να επιταχύνει από πλήρη στάση στα 100 km/h σε 4,1 δευτερόλεπτα, ενώ η M3 Competition, λόγω της ελαφρώς υψηλότερης ισχύος της, χρειάζεται μόλις 3,8 δευτερόλεπτα για να φτάσει τα 100 km/h. Παρουσίαση της Μ3 Ε30 στους 4Τροχούς Αρχειοθετήθηκε 2016-03-04 στο Wayback Machine.