Δροσιά Αττικής

Η Δροσιά είναι πευκόφυτη περιοχή του Δήμου Διονύσου στην Βόρεια Αττική, μαζί με τον Άγιο Στέφανο, την Άνοιξη, το Διόνυσο, το Κρυονέρι, τη Ροδόπολη και τη Σταμάτα.Η Δροσιά αναπτύσσεται σε μεγαλο υψόμετρο περίπου 400μ. και έχει πληθυσμό 7.186 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, καταλαμβάνει έκταση 2,201 τ.χμ. και η πυκνότητα πληθυσμού ανέρχεται σε 2.665 κατοίκους ανά τ.χμ.

 Η περιοχή στη σύγχρονη ιστορία της πρωτοκατοικείται γύρω στις αρχές του 20ού αιώνα ως αγροικία της Κοινότητος Σταμάτας με την ονομασία Ροδόπολη, ενώ γνωρίζει μαζικό εποικισμό το 1926 από Μικρασιάτες πρόσφυγες οι οποίοι δεν έγιναν αποδεκτοί από άλλες περιοχές της Αθήνας. Στα προσεχή χρόνια συγκροτείται ο οικισμός Ρω(σ)σοχώρι και αναπτύσσεται στα πρότυπα της αγροτικής παραγωγής, αλλά το εμπορικό πνεύμα των Μικρασιατών επιδρά καταλυτικά στην αναπτυξιακή πορεία της περιοχής. Το 1947 ο οικισμός Ρωσσοχώρι μετονομάζεται σε ΔροσιάΌταν η περιοχή πρωτοκατοικείται το 1926, ονομάζεται "Ροδόπολις" και αποτελεί οικισμό της κοινότητος "Σταμάτας". Η έκταση του οικισμού συνορεύει με το αυθεντικό "Μπογιάτι" (τη σημερινή Άνοιξη) και το Νέο Μπογιάτι (τον σημερινό Άγιο Στέφανο που επίσης κατοικείται από Μικρασιάτες και Κωνσταντινουπολίτες.) Ένας γειτονικός οικισμός της Σταμάτας ήταν και η λεγόμενη "Μπάλα" που αργότερα δανείστηκε την αρχική ονομασία (Ροδόπολις) της σημερινής Δροσιάς. Μέσα στα επόμενα χρόνια η περιοχή μετονομάζεται σε "Ρωσσοχώρι", ενώ το 1952 εντάσσεται στο σχέδιο πόλεως και γίνεται πλέον γνωστή ως "Δροσιά Αττικής". Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια οι κάτοικοι κτίζουν μια μικρή πόλη με μεράκι και με μικρασιατική σκέψη και φιλοσοφία. Δημιουργείται η μικρή τοπική αγορά και συνδυάζεται το φυσικό κάλλος του πεντελικού με την αρμονική αρχιτεκτονική των μικρών αρχικά κατοικιών. Δημιουργούνται σταδιακά τα απαραίτητα έργα υποδομής και το ιδίας χρήσεως δίκτυο ύδρευσης. Το 1950 αποσπάται από τη Σταμάτα και αναγνωρίζεται ως αυτόνομη κοινότητα της Ανατολικής Αττικής, ενώ 2 μόλις χρόνια αργότερα υλοποιείται το σχέδιο πόλεως. Έπειτα από μια ιστορική πορεία 57 ετών, εφάπτεται του επεκτεινόμενου πολεοδομικού συγκροτήματος και αναγνωρίζεται το 2007 ως Δήμος Δροσιάς, ξεπερνώντας τους 5.000 κατοίκους. Το 2011, με το πρόγραμμα Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο Δήμο Διονύσου. Τα διοικητικά όρια του δήμου εκτείνονται από το περιαστικό δάσος της Εκάλης μέχρι και τους πρώτους λοφίσκους του Πεντελικού, σε απόσταση 22 χιλιομέτρων βορειοανατολικά του κέντρου της Αθήνας, 7 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά των διοδίων των Αφιδνών και 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μαραθώνα. Η πόλη είναι οικοδομημένη σε υψόμετρο κέντρου 370 μέτρων και η έκτασή της απλώνεται σε 2.201 στρέμματα στα οποία κατοικούν σύμφωνα με την απογραφή του 2001 5.865 κάτοικοι, εμφανίζοντας μια πυκνότητα δόμησης 2.665 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Σύμφωνα δε με τις εκτιμήσεις της δημοτικής αρχής οι κάτοικοι το 2007 ανέρχονται σε 7.000, τουτέστιν 3.180 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η μεγαλύτερη πληθυσμιακή αύξηση παρατηρείται στη δεκαετία του '90 ύψους 115,68 (διπλασιασμός των κατοίκων), με παρόμοιους ρυθμούς και στις προσεχείς δεκαετίες. Η θέση της Δροσιάς έξω από το πυκνοκατοικημένο κέντρο του άστεως, περιβαλλόμενη από τα πευκοδάση του όρους την κατέστησαν σύντομα τουριστικό προορισμό για Αθηναίους και λοιπούς επισκέπτες. Τα εύγευστα πεϊνιρλί της, έδεσμα κωνσταντινοπολίτικης προέλευσης, αλλά και το δροσερό της κλίμα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες διαμόρφωσαν το προσωπικό ύφος της περιοχής που αναπτύχθηκε με ταχείς ρυθμούς παρά τη μεγάλη απόσταση από το κέντρο των Αθηνών. Η Πόλη της Δροσιάς απολαμβάνει εξαίρετης ρυμοτομίας που συνίσταται από φαρδείς και ευθείς δρόμους που ακολουθούν τα φυσικά σύνορα των δασών, ενώ η ρεματιά της Εκάλης τη διαχωρίζει από την υπερυψωμένη συνοικία της Ρέας. Το κέντρο της πόλης εντοπίζεται στην Πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως στο βορειοδυτικό άκρο του δήμου, στον οδικό κόμβο της Δροσιάς. Η οικιστική ζώνη περιβάλλεται από πλούσια περιαστικά δάση στα οποία εφάπτεται ο οδικός δακτύλιος που συγκροτείται από τις Λεωφόρους Σταμάτας-Ροδοπόλεως- Διονύσου-Θησέως. Η περιοχή είναι προσβάσιμη οδικώς από την έξοδο "Εκάλη" της Εθνικής Οδού Αθηνών-Λαμίας. Με την πόλη της Κηφισιάς συνδέεται μέσω της Λεωφόρου Κηφισίας που επεκτείνεται ως Λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου στο ύψος της Νέας Ερυθραίας και Θησέως στο ύψος της Εκάλης. Επιπλέον, καθίσταται προσβάσιμη από το Σιδηροδρομικό Σταθμό της Κηφισιάς, από όπου γίνεται και η αφετηρία των τοπικών λεωφορείων. Με τις υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδας επικοινωνεί μέσω του Σιδηροδρομικού Σταθμού του Αγίου Στεφάνου, ενώ μελλοντικά θα εξυπηρετείται από το γειτονικό Σταθμό του Μετρό της Άνοιξης. Η Δροσιά αποτελεί μία από τις πιο καλαίσθητες περιοχές της Αττικής, ενώ οι κτηματομεσιτικές μελέτες την αναγάγουν στον πιο ακριβό και δημοφιλή οικιστικό προορισμό της ζώνης Β των Αθηνών για το 2007. Συγκεκριμένα, η γη διακρίνεται για σκοπούς αποτίμησης σε 4 ζώνες και εμφανίζει αντικειμενικές αξίες ύψους € 1.700 - 2.250 / μ2, παρουσιάζοντας μια ποσοστιαία αύξηση της τάξης του 13,33% - 28,57%. Οι εμπορικές τιμές σπάνε το φράγμα των € 2.000 / μ2, ενώ συχνά ξεπερνούν και τα € 3.000 / μ2. Επιπλέον, με βάσει δημογραφικές μελέτες η περιοχή προβλέπεται να προσελκύσει μεγάλες μάζες πληθυσμού στα προσεχή έτη. Τελευταίος πρόεδρος της κοινότητος διετέλεσε ο Αβραάμ Πασιπουλαρίδης της οποίας εξελέγη πρώτος Δήμαρχος, ενώ οικοδομήθηκε σύγχρονο και καλαίσθητο δημαρχιακό μέγαρο επί της οδού Γρηγορίου Λαμπράκη πριν την προσχώρηση της Δροσιάς στο Δήμο Διονύσου. Με τον οικιστικό κορεσμό της Αττικής και την επέκταση του αστικού ιστού όλο και πιο βόρεια, η Δροσιά αναγνωρίζεται εν έτει 2007 ως Δήμος καθώς υπολογίζεται πως ξεπερνά τους 7.000 κατοίκους. Η Δροσιά άρχισε να αποτελεί οικιστικό πόλο κυρίως κατά τη δεκαετία του '90 και σήμερα βρίσκεται σε μια δυναμική πορεία οικοδόμησης. Στον πίνακα που ακολουθεί παρατηρείται η πληθυσμιακή εξέλιξη του δήμου, ενώ στα προσεχή έτη αναμένονται δυναμικοί ρυθμοί ανοικοδόμησης λόγω των συγκοινωνιακών και λοιπών έργων στην ευρύτερη περιοχή. Η Δροσιά οικοδομείται σε μεγάλο υψόμετρο, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιβάρυνση στο Πεντελικό όρος, καθώς το έδαφος είναι σχετικά ομαλό. Η έκταση του δήμου χωρίζεται στην οικιστική ζώνη και στη δασική ζώνη. Με σεβασμό στο πεντελικό τοπίο, δομείται το πρόσφορο προς δόμηση τμήμα, ενώ λόγω της γειτνίασής της με την "κηπούπολη" της Εκάλης θεσπίζονται αυστηρά κριτήρια δόμησης. Οι κατοικίες στην περιοχή είναι κατά βάση μονοκατοικίες υψηλής αισθητικής, τελευταίας αρχιτεκτονικής και πολυτελούς ύφους. Μελετάται σχέδιο επέκτασης του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου από την Κηφισιά προς τη Νέα Ερυθραία και την Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας σε πρώτη φάση και σε δεύτερη προς τη γειτονική Άνοιξη και τον Άγιο Στέφανο, καθώς οι δύο πρώτοι δήμοι ταλανίζονται από τη διαμπερή κυκλοφορία λόγω της θέσης τους στο λεκανοπέδιο (ανάμεσα στους ορεινούς όγκους Πάρνηθος - Πεντέλης και ως βόρεια είσοδος στο λεκανοπέδιο). Επιπλέον η τοπική αγορά της Δροσιάς είναι αρκετά ενδιαφέρουσα, σε τοπικό τουλάχιστον επίπεδο. Ο Δήμος μέχρι σήμερα δε διαθέτει ολοκληρωμένο δίκτυο αποχέτευσης. Είναι αρκετά απομακρυσμένος από το κέντρο των Αθηνών και έχει αρκετά αυστηρά κριτήρια δόμησης για τη διατήρηση της σημερινής του μορφής. Στη Δροσιά Αττικής, σύμφωνα με τις αντικειμενικές αξίες που ανακοινώθηκαν το 2007, ένα διαμέρισμα στοιχίζει 2.250 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο δόμησης στην ακριβή ζώνη. Δεδομένου πως το νούμερο αυτό αφορά διαμέρισμα στον πρώτο όροφο πολυκατοικίας και πως στην περιοχή οικοδομούνται κατά βάση μονοκατοικίες, σαφώς η απόκτηση ενός σπιτιού στην περιοχή αυτή κοστίζει κάτι περισσότερο. Πρόκειται επιπλέον για ένα μεγάλο άλμα από τις αντικειμενικές του προηγουμένου έτους, καθώς το αντίστοιχο νούμερο άγγιζε τα 1.750. Στη χαμηλή δε ζώνη φτάνει τα 1.700 από τα 1.500 ευρώ που ήταν το 2006. Παρά ταύτα, η εξέλιξη των αντικειμενικών στην περιοχή θεωρείται όντως αντικειμενική, σε αντίθεση με γειτονικές περιοχές στις οποίες η εφορία έκανε "λάθη" με αξίες που ξεπερνούσαν τις εμπορικές τιμές και γήπεδα που είχαν την ίδια αξία με νεόδμητες κατοικίες στα ίδια τετραγωνικά(π.χ. Νέα Ερυθραία). Η κοινότητα συστάθηκε αρχικά στις 9 Μαΐου 1950 με την απόσπαση του οικισμού Δροσιά από την κοινότητα Σταμάτας και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Αναγνωρίστηκε σε δήμο την 1η Αυγούστου 2006 και λειτούργησε ως δήμος μέχρι την κατάργησή του, το 2010.