Αμπρότζο Μπεργκονιόνε

Ο Αμπρότζο Μπεργκονιόνε (Ambrogio Borgognone, γνωστός και ως Ambrogio da Fossano, Ambrogio di Stefano da Fossano, Ambrogio Stefani da Fossano ή ως il Bergognone ή Ambrogio Egogni, περ. δεκ.1470 – 1523/1524) ήταν Ιταλός ζωγράφος της περιόδου της Αναγέννησης που δραστηριοποιήθηκε στο Μιλάνο και κοντά σε αυτό.

 Ενώ ήταν σχεδόν σύγχρονος με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, ζωγράφισε σε υφος περισσότερο όμοιο με την προ-Αναγεννησιακή τέχνη, τη Λομβαρδική τέχνη των Βιντσέντσο Φόππα (Vincenzo Foppa) και Μπερναρντίνο Τσενάλε (Bernardino Zenale) . Οι ημερομηνίες γέννησης και θανάτου του είναι άγνωστες. Λέγεται ότι γεννήθηκε στο Φοσσάνο (Fossano) στο Πιεμόντε και το όνομά του (Μπεργκονιόνε = Βουργουνδός) αποδίδεται στην καλλιτεχνική του σχέση με τη Σχολή της Βουργουνδίας. Η φήμη του συνδέεται κυρίως με το έργο του στο συγκρότημα Τσερτόζα της Παβίας, που αποτελείται από την εκκλησία και το μοναστήρι των Καρθουσιανών. Δεν είναι πιθανόν να έχει σχεδιάσει, το 1473, την περίφημη πρόσοψη του ίδιου του συγκροτήματος. Εργάστηκε εκεί για οκτώ χρόνια ξεκινώντας το 1486, σε συνεργασία με τον αδελφό του, Μπερναρντίνο Μπεργκονιόνε (Bernardino Bergognone), όταν δημιούργησε τα σχέδια των μορφών της Παρθένου, των Αγίων και των Αποστόλων για τα χοροστάσια, που κατασκευάστηκαν με ταρσία (tarsia, τεχνική διακόσμησης σε ξύλο ή πέτρα) ή ένθετο ξύλο από τον Μπαρτολομέο Πόλα (Bartolomeo Pola), μέχρι το 1494, οπότε και επέστρεψε στο Μιλάνο . Μόνον ένας γνωστός πίνακας, ένα τμήμα ρετάμπλ στη Βασιλική του Sant'Eustorgio, μπορεί, κατά πάσα πιθανότητα, να αποδοθεί σε περίοδο της σταδιοδρομίας του πριν από το 1486. Για δύο χρόνια μετά την επιστροφή του στο Μιλάνο, εργάστηκε στην εκκλησία του San Satiro. Από το 1497 ασχολήθηκε για κάποιο χρονικό διάστημα με τη διακόσμηση με πίνακες της εκκλησίας της Παναγίας της Εστεμμένης στο γειτονικό Λόντι . Η τεκμηρίωση του από τότε και στο εξής είναι ελάχιστη. Το 1508 ζωγράφισε για μια εκκλησία στο Μπέργκαμο. Το 1512, η υπογραφή του εμφανίζεται σε δημόσιο έγγραφο του Μιλάνου. Το 1524 — και αυτή είναι η τελευταία αυθεντική καταγραφή που διαθέτουμε — ζωγράφισε μια σειρά τοιχογραφιών που απεικονίζουν τη ζωή του Αγίου Σισίνιου στην στοά του San Simpliciano στο Μιλάνο. Ο Μπεργκονιόνε θεωρείται ταλαντούχος ζωγράφος με έντονο ατομικό ύφος. Καταλαμβάνει σημαντική θέση στην πιο ενδιαφέρουσα περίοδο της ιταλικής τέχνης. Η Εθνική Πινακοθήκη στο Λονδίνο διαθέτει κάποια από τα έργα του: τα ξεχωριστά θραύσματα ενός μεταξωτού πανό ζωγραφισμένα για την Τσερτόζα, που περιέχουν τις κεφαλές δύο γονατιστών ομάδων διαφόρων ανδρών και γυναικών. και ένα μεγάλο ρετάμπλ από τον γάμο της Αγίας Αικατερίνης, ζωγραφισμένο για το παρεκκλήσιο του Ρεμπεσκίνο κοντά στην Παβία. Αλλά για να κρίνει κανείς τις πραγματικές του δυνάμεις και τα περίεργα ιδεώδη του, το σύστημα του αμυδρού και καθαρού χρωματισμού, είτε σε τοιχογραφίες, είτε σε τέμπερα ή ελαιογραφία. τις κάπως λεπτές και χλωμές μορφές του, όχι χωρίς κάτι που να θυμίζει την τέχνη του Βορρά στην τευτονική της συναισθηματικότητα, καθώς και την πιστότητά τους. Η σύγκρουση της ενστικτώδους αγάπης του για τη γαλήνη και την ηρεμία με μια κάπως αναγκαστική και δανειζόμενη ενέργεια στις μορφές όπου απαιτείται ενέργεια, ο συντηρητισμός του στο θέμα των ιστορικών και πολύμορφων διαφοροποιημένων υποβάθρων για να κρίνει αυτές τις ιδιότητες του Δασκάλου όπως έχουν, είναι απαραίτητο κάποιος να μελετήσει πρώτα τη μεγάλη σειρά τοιχογραφιών και των ρετάμπλ του στην Τσερτόζα, και στη συνέχεια εκείνα τα υπολείμματα των μεταγενέστερων τοιχογραφιών και των ρετάμπλ στο Μιλάνο και στο Λόντι, όπου βρίσκουμε την επιρροή του Λεονάρντο και της νέας εποχής που αναμειγνύεται με την παλαιότερη, αλλά δεν αποβάλλει τις αρχικές του προτιμήσεις. Ο Μπερναρντίνο Λουίνι λέγεται ότι ήταν ένας από τους μαθητές του. Κατάλογος Ιταλών ζωγράφων Web gallery of Art Ιταλικοί πίνακες ζωγραφικής: North Italian School, ένας κατάλογος συλλογής που περιέχει πληροφορίες σχετικά με το Bergognone και τα έργα του (βλ. Ευρετήριο, πλάκες 33-45). Web gallery of Art