Κάστρο του Λούμπλιν

Το Κάστρο του Λούμπλιν (πολωνικά: Zamek Lubelski‎) είναι μεσαιωνικό κάστρο στο Λούμπλιν της Πολωνίας, δίπλα στην περιοχή της Παλιάς Πόλης και κοντά στο κέντρο της πόλης. Είναι μια από τις παλαιότερες διατηρημένες βασιλικές κατοικίες στην Πολωνία, που ιδρύθηκε από τον Ύπατο Δούκα Καζίμιρ Β΄ το Δίκαιο.

 Ο λόφος στον οποίο βρίσκεται οχυρώθηκε για πρώτη φορά με πασαλωμένο ξύλινο τοίχο τον 12ο αιώνα. Στο πρώτο μισό του 13ου αιώνα χτίστηκε ο πέτρινος πύργος. Σώζεται μέχρι σήμερα και είναι το ψηλότερο κτίριο του κάστρου, καθώς και το παλαιότερο όρθιο κτίριο της πόλης. Τον 14ο αιώνα, επί βασιλείας του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα, το κάστρο ξαναχτίστηκε με πέτρινους τοίχους. Πιθανώς την ίδια εποχή χτίστηκε το Παρεκκλήσι της Αγίας Τριάδας του κάστρου για να χρησιμεύσει ως βασιλικό παρεκκλήσι.Τις πρώτες δεκαετίες του 15ου αιώνα, ο Βασιλιάς Βλαδίσλαος Β΄ Γιαγκέλο ανέθεσε ένα σύνολο τοιχογραφιών για το παρεκκλήσι. Ολοκληρώθηκαν το 1418 και σώζονται μέχρι σήμερα. Ο δημιουργός ήταν ένας Ρουθήνιος αρχιτεχνίτης Άντρεϊ, ο οποίος υπέγραψε το έργο του σε έναν από τους τοίχους. Λόγω του μοναδικού τους στυλ, που συνδυάζουν δυτικές και ανατολικές ορθόδοξες επιρροές, αναγνωρίζονται διεθνώς ως σημαντικό ιστορικό μνημείο. Κάτω από την κυριαρχία της δυναστείας των Γιαγκελλόνων το κάστρο απολάμβανε τη βασιλική εύνοια και συχνές παραμονές από μέλη της βασιλικής οικογένειας. Τον 16ο αιώνα, ξαναχτίστηκε σε μεγαλειώδη κλίμακα, υπό τη διεύθυνση Ιταλών αρχιτεχνιτών που ήρθαν από την Κρακοβία. Το πιο σημαντικό γεγονός στην ιστορία του κάστρου ήταν η υπογραφή το 1569 της Ένωσης του Λούμπλιν, της ιδρυτικής πράξης της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Ως συνέπεια των πολέμων του 17ου αιώνα (Κατακλυσμός) το κάστρο ερήμωσε. Μόνο τα παλαιότερα τμήματα, το θησαυροφυλάκιο και το παρεκκλήσι, παρέμειναν ανέπαφα. Αφού το Λούμπλιν έπεσε υπό ρωσική κυριαρχία μετά τον εδαφικό οικισμό του Συνεδρίου της Βιέννης το 1815, η κυβέρνηση της Πολωνίας του Συνεδρίου, με πρωτοβουλία του Στανίσουαφ Στάσιτς, πραγματοποίησε μια πλήρη ανακατασκευή του κάστρου μεταξύ 1826 και 1828. Τα νέα κτίρια ήταν σε αγγλικό νεογοτθικό στυλ, εντελώς διαφορετικά από τις κατασκευές που αντικατέστησαν και ο νέος σκοπός τους ήταν να στεγάσουν μια φυλακή εγκληματιών. Μόνο το θησαυροφυλάκιο και το παρεκκλήσι διατηρήθηκαν στην αρχική τους κατάσταση. Το κάστρο χρησίμευσε ως φυλακή για τα επόμενα 128 χρόνια: ως τσαρική φυλακή από το 1831 έως το 1915, στην ανεξάρτητη Πολωνία από το 1918 έως το 1939, και πιο διαβόητα κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της πόλης από το 1939 έως το 1944, όταν μεταξύ 40.000 και 80.000 κρατούμενοι, πολλοί από τους οποίους Πολωνοί αντιστασιακοί και Εβραίοι, πέρασαν από εκεί. Λίγο πριν αποσυρθούν το 1944, οι Ναζί σφάγιασαν τους υπόλοιπους 300 αιχμαλώτους. Μετά το 1944 το κάστρο συνέχισε να χρησιμεύει ως φυλακή της σοβιετικής μυστικής αστυνομίας και αργότερα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, και μέχρι το 1954 πέρασαν από αυτό περίπου 35.000 Πολωνοί που πολεμούσαν ενάντια στη νέα κομμουνιστική κυβέρνηση (ιδίως καταραμένοι στρατιώτες), από τους οποίους 333 έχασαν τη ζωή τους. Το 1954, η φυλακή του κάστρου έκλεισε. Μετά την ανακατασκευή και την ανακαίνιση, από το 1957 είναι ο κύριος χώρος του Εθνικού Μουσείου του Λούμπλιν. Ιστότοπος του Κάστρου του Λούμπλιν και του Εθνικού Μουσείου του Λούμπλιν Αρχειοθετήθηκε 2021-12-06 στο Wayback Machine.