IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Αγλαΐα Κορωνιού

Η Αγλαΐα Κορωνιού (αγγλικά: Aglaia Coronio, γεννήθηκε ως Αγλαΐα Ιωνίδη, 1834 – 1906) ήταν ελληνικής καταγωγής Βρετανίδα σχεδιάστρια ενδυμάτων, βιβλιοδέτρια, συλλέκτρια έργων τέχνης και προστάτρια των τεχνών.

 Ο πατέρας της ήταν ο επιχειρηματίας και πρόξενος της Ελλάδας στο Λονδίνο, Αλέξανδρος Κωνσταντίνου Ιωνίδης, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στο Λονδίνο από την Κωνσταντινούπολη το 1827. Ο μεγαλύτερος σε ηλικία αδελφός της ήταν ο Κωνσταντίνος Αλεξάνδρου Ιωνίδης και τα μικρότερα σε ηλικία αδέρφια της ο Λουκάς (Luca), ο Αλέξανδρος (Alexandro) και η Χαρίκλεια (Chariclea). Η Αγλαΐα ήταν στενή φίλη του Άγγλου καλλιτέχνη Ουίλιαμ Μόρις,· επίσης διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τον ζωγράφο Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι. Μαζί με τις εξαδέλφες της Μαρία Σπαρτάλη και Μαρία Κασσαβέτη ήταν γνωστές ως οι Τρεις Χάριτες (Three Graces), από τις Χάριτες της ελληνικής μυθολογίας. Στις 20 Αυγούστου του 1906, μετά τον θάνατο της κόρης που είχε αποκτήσει με τον σύζυγό της, η Αγλαΐα αυτοκτόνησε μαχαιρώνοντας τον εαυτό της στον λαιμό και το στήθος με ψαλίδι. Παντρεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 1855 στο Λονδίνο τον Θεόδωρο Κορωνιό και μαζί του απέκτησε την : Καλλιόπη (Όπυ)-Δέσποινα Κορωνιού (1856 - 1906), σύζυγο του χιώτη εμπόρου Παρασκευά Σεκιάρη και τον Ιωάννη Κορωνιό (1857-1910)
Εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών 2020

Στις 3 Νοεμβρίου 2020, διεξήχθησαν οι εκλογές της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, για να εκλεγούν τα 35 από τα 100 μέλη της Γερουσίας που θα διατελέσουν μία εξαετή θητεία.

 Τα 100 μέλη της Γερουσίας εκλέγονται με απλό πλειοψηφικό σύστημα ενός γύρου, δηλαδή ο υποψήφιος που θα συγκεντρώσει τις περισσότερες ψήφους ανακηρύσσεται νικητής. Εξαίρεση αποτελεί η πολιτεία της Τζόρτζια, όπου ο υποψήφιος πρέπει να εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία (πάνω από 50% των ψήφων) για να κερδίσει την έδρα, και να κανένας υποψήφιος δεν ανακηρυχτεί νικητής στον πρώτο γύρο τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίο συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου γύρου.Η κατανομή των εδρών είναι βάσει ισοτιμίας: σε καθεμία από τις πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών αναλογούν δύο έδρες γερουσιαστών. Οι γερουσιαστές εκλέγονται για εξαετή θητεία, αλλά οι εκλογές γερουσιαστών διεξάγονται ανά διετία για να ανανεωθεί το 1/3 των μελών. Τα αποτελέσματα των εκλογών, ανήλθαν σε ισοψηφία με 50 έδρες αμφότερα σε κάθε κόμμα (Δημοκρατικοί, Ρεπουμπλικανοί). Την πλειοψηφία, λόγω της νίκης του Προέδρου Τζο Μπάιντεν και της Αντιπροέδρου Κάμαλα Χάρις, κέρδισαν οι Δημοκρατικοί, με την Αντιπρόεδρο, να προσφέρει σε περιπτώσεις ισοψηφίας την καθοριστική ψήφο. Ηγέτης της Πλειοψηφίας, έγινε ο Δημοκρατικός Γερουσιαστής από την Νέα Υόρκη, Τσακ Σούμερ, ενώ Ηγέτης της Μειοψηφίας, ο μέχρι πρότινος πλειοψηφικός ηγέτης, Ρεπουμπλικανός Γερουσιαστής από το Κεντάκι, Μιτς Μακκόνελ.
BYD G6

Το BYD G6 είναι μεγαλομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από την κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία BYD Auto, μεταξύ του 2011 και του 2018. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Κίνα στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, ως ο επίσημος διάδοχος του BYD F6 και, όπως και ο προκάτοχός του, διατέθηκε αποκλειστικά ως 4-πορτο σεντάν 3 όγκων. Τον Οκτώβριο του 2014, το μοντέλο υπέστη μια έντονη ανανέωση. Αντικαταστάθηκε το 2020 από το BYD Han.

 Το BYD G6 προσφέρθηκε με δύο 4-κύλινδρους σε σειρά (I4) κινητήρες βενζίνης: 1.5 λίτρων (1.497 cm³) turbo, υπό τον κωδικό TID, εξ ολοκλήρου αλουμινένιο, που είχε σχεδιαστεί από την ίδια την BYD Auto. Η ισχύς του είναι 113 kW (154 PS; 152 bhp) και η ροπή 240 N·m (177 lb·ft). Συνδυαζόταν αποκλειστικά με 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο διπλού συμπλέκτη. 2.0 λίτρων (1.991 cm³), υπό τον κωδικό 483QB, που είχε σχεδιαστεί από την Mitsubishi. Η ισχύς του είναι 103 kW (140 PS; 138 bhp) και η ροπή 186 N·m (137 lb·ft). Συνδυαζόταν αποκλειστικά με 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο. Η επίσημη ιστοσελίδα του BYD G6 (στα κινέζικα) Αρχειοθετήθηκε 2014-08-04 στο Wayback Machine. Business Wire: «BYD High-end G6 Sedan Leads Domestic Unit Sales». 18 January 2012.
Φίλιππος του Παλατινάτου

Ο Φίλιππος, ο επονομαζόμενος ειλικρινής (Philipp der Aufrichtige, 14 Ιουλίου 1448 - 28 Φεβρουαρίου 1508) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1476-1508.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Λουδοβίκου Δ΄, εκλέκτορα του Παλατινάτου και της Μαργαρίτας, κόρης του Αμεδαίου Η΄, δούκα της Σαβοΐας. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1449, όταν ο Φίλιππος ήταν ενός έτους, οπότε ανέλαβε επίτροπος ο θείος του Φρειδερίκος Α΄, που τον υιοθέτησε. To 1474 νυμφεύτηκε την κόρη του Λουδοβίκου Θ΄, δούκα της Βαυαρίας και δυνάμει του γάμου του έλαβε το Άνω Παλατινάτο (Oberpfalz). Το 1476 απεβίωσε ο Φρειδερίκος Α΄ και ο Φίλιππος ανέλαβε εκλέκτορας του Παλατινάτου. Το 1499 κληρονόμησε τις κτήσεις των θείων του, το Νόιμαρκτ (Neumarkt) και το Μόσμπαχ (Mosbach). Στον πόλεμο για τη διαδοχή στο Λάντσχουτ μεταξύ των Βίττελσμπαχ της Βαυαρίας το 1504, νικήθηκε από τον Αλβέρτο Δ΄, δούκα της Βαυαρίας. Ο Φίλιππος κάλεσε τον διαπρεπή ανθρωπιστή Γιόχαν φον Ντάλμπεργκ στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης, ο οποίος ίδρυσε εκεί έδρα ελληνικών σπουδών. Ο Φίλιππος απεβίωσε το 1508 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Λουδοβίκος Ε΄ και Φρειδερίκος Β΄ και ο εγγονός του Όθων Ερρίκος. Το Νόιμαρκτ κληρονόμησε ο γιος του Βόλφγκανγκ. Το 1474 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα του Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Θ΄, δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: Λουδοβίκος Ε΄ 1478-1544, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Φίλιππος 1480-1541, επίσκοπος του Φράιζινγκ και του Νάουμμπουργκ . Ρούπρεχτ 1481-1504, επίσκοπος του Φράιζινγκ. Γιος του ήταν ο Όθων Ερρίκος, εκλέκτορας του Παλατινάτου. Φρειδερίκος Β΄ 1482-1556, εκλέκτορας του Παλατινάτου Ελισάβετ 1483-1522, παντρεύτηκε πρώτα τον Γουλιέλμο Γ΄, λαντγράβο της Έσσης-Μάρμπουργκ και έπειτα τον Φίλιππο Α΄, μαργράβο του Μπάντεν. Γεώργιος 1486-1529, επίσκοπος του Σπάιερ. Ερρίκος 1487-1552, επίσκοπος της Ουτρέχτης. Ιωάννης 1488-1538, αρχιεπίσκοπος του Ρέγκενσμπουργκ. Αμαλία 1490-1524, παντρεύτηκε τον Γεώργιο Α΄, δούκα της Πομερανίας. Ελένη 1493-1524, παντρεύτηκε τον Ερρίκο Ε΄, δούκα του Μεκλεμβούργου. Βόλφγκανγκ 1494-1496, κόμης του Νόιμαρκτ. Αικατερίνη 1499-1526, ηγουμένη του αββαείου του Νόιμπουργκ. Βαρβάρα 1491-1505 απεβ. 14 ετών, Όθων-Ερρίκος 1496, απεβ. 25 ημερών. (Γερμανικά) genealogie-mittelalter.de
Μομπούτου Σέσε Σέκο

Ο Τζόζεφ Ντεζιρέ Μομπούτου (Joseph-Désiré Mobutu, 14 Οκτωβρίου 1930 - 7 Σεπτεμβρίου 1997), γνωστός κυρίως με το στρατιωτικό όνομα Μομπούτου Σέσε Σέκο Κούκου Νγκμπέντου Γουα Ζα Μπάνγκα (Mobutu Sese Seko Kuku Ngbendu Wa Za Banga) ήταν Κονγκολέζος στρατιωτικός που κυβέρνησε το Ζαΐρ απο το 1965 ως το 1997. Ο δικτάτορας Μομπούτου πέθανε από καρκίνο στις 7 Σεπτεμβρίου 1997, στο Μαρόκο.

 Γεννήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1930 στη Λισάλα του Ζαΐρ. 1949-56: Στρατιωτικός με το βαθμό του λοχία. 1960: Αρχηγός Επιτελείου Στρατού της Δημοκρατίας του Κογκό, επί κυβέρνησης Λουμούμπα. Το Σεπτέμβριο καταλαμβάνει την εξουσία με στρατιωτικό πραξικόπημα και καταργεί κάθε πολιτική δραστηριότητα επί τρίμηνο. Στις 24 Νοεμβρίου 1965, ανατρέπει τον τότε ηγέτη του Ζαΐρ, Τζόζεφ Κάσα-Βουμπού και γίνεται ο ίδιος δικτάτορας. Από το 1966: Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου. 1971: Μετονομάζει τη Δημοκρατία του Κογκό σε Ζαΐρ. 1966-72: Υπουργός Εξωτερικών. 1982: Στρατάρχης. 24 Απριλίου 1990: Ανακοινώνει την εισαγωγή πολυκομματικού συστήματος στη χώρα και επισημαίνει ότι το «Λαϊκό Κίνημα για την Απελευθέρωση του Κράτους», δεν θα είναι στο μέλλον το κρατικό κόμμα, αλλά ένα απλό κόμμα μεταξύ άλλων. 24/9/1991: Ξεσπούν βίαιες συγκρούσεις στη χώρα, μετά από στάση στρατιωτών, οι οποίοι ζητούν αύξηση των αποδοχών τους. 24/1/1992: Εξουδετερώνεται απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον του. 15/1/1993: Κρίνεται ένοχος από την προσωρινή Βουλή για εσχάτη προδοσία, επειδήεμπόδισε τη λειτουργία των θεσμών και αναμένεται η απόφαση για την παραπομπή του στο Ανώτατο Δικαστήριο. Αύγουστος 1996: Υποβάλλεται σε εγχείρηση καθώς έπασχε από καρκίνο του προστάτη. 21/3/1997: Ενώ οι αντάρτες που μάχονται για την ανατροπή του σημειώνουν αλλεπάλληλες νίκες στο πεδίο των μαχών, διακόπτοντας την πολύμηνη παραμονή του στην Ευρώπη για νοσηλεία επιστρέφει στο Ζαϊρ. 16/5/1997: Αναχωρεί για την εξοχική του κατοικία στο βόρειο τμήμα της χώρας ενώ, αργότερα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Κινσάσα ανακοινώνει ότι έχει εγκαταλείψει την εξουσία αλλά διατηρεί τον τίτλο του. Πέφτει στις 16 Μαΐου 1997 και εξορίζεται στο Τόγκο κι εν συνεχεία στο Μαρόκο. 17/5/1997: Οι αντάρτες φθάνουν στα προάστεια της Κινσάσα και ο ηγέτης τους Λοράν Καμπίλα ανακοινώνει ότι αναλαμβάνει την αρχηγία του κράτους. Η Ελβετία «παγώνει» τα περιουσιακά στοιχεία του Μομπούτου. 18/5/1997: Οι αντάρτες εισέρχονται στην πρωτεύουσα και αλλάζουν το όνομα της χώρας σε «Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό». 19/5/1997: Φθάνει αεροπορικώς και καταδιωκόμενος από τους αντάρτες με την οικογένειά του στο Τόγκο. 23/5/1997: Φθάνει στο Μαρόκο. Την επομένη ο νέος ηγέτης της χώρας Λοράν Καμπίλα τού προσφέρει πολιτικό άσυλο.29/5/1997: Ο Λοράν Καμπίλα ορκίζεται πρόεδρος. 27/6/1997: Εισάγεται στο Νοσοκομείο Avicennes της Ραμπάτ. Την επομένη υποβάλλεται σε εγχείρηση για «σοβαρή αιμορραγία». 1/7/1997: Μεταφέρεται στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Ραμπάτ. 7 Σεπτεμβρίου 1997: Πεθαίνει, νικημένος από τον καρκίνο του προστάτη, σε ηλικία 66 χρονών, στο Μαρόκο.
Τζορτζίνα Αμορός

Η Τζορτζίνα Αμορός (Βαρκελώνη, 30 Απριλίου, 1998) είναι Ισπανίδα ηθοποιός, γνωστή για την τηλεοπτική της συμμετοχή σε σειρές όπως το Ελίτ, Καλωσορίσατε στην οικογένεια και το Vis a Vis . Είναι επίσης γνωστή για τις αναφορές και προωθήσεις κοινωνικών θεμάτων που κάνει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε εκδηλώσεις. Έπαιξε στην ταινία Rifkin's Festival το 2020, για πρώτη φορά σε αγγλόφωνο ρόλο.

 Η Αμορός γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, στην Καταλονία . Μιλάει άπταιστα καταλανικά, ισπανικά ,γαλλικά, καθώς και αγγλικά, και δηλώνει λάτρης των θαλασσών και των ακτών. Είναι φεμινίστρια και εκστρατεύει κατά των διακρίσεων ΛΟΑΤΚΙ, και δημιούργησε την εκστρατεία «Por Un Solo Voto», ενθαρρύνοντας τους νέους στην Ισπανία να χρησιμοποιούν το εκλογικό τους δικαίωμα. Τα βίντεο της καμπάνιας έχουν παρουσιάσει διάφοροι συμπρωταγωνιστές της. Το 2019, λάμβανε απειλές θανάτου στο Twitter λόγω του χαρακτήρα της στο Ελίτ και διέγραψε τον λογαριασμό της. Η Αμορός είπε ότι άρχισε να παίζει από παιδί σε μικρές παραγωγές με αποτέλεσμα να την παρασύρει η ηθοποιία και να της αρέσει πολύ στο τέλος. Όταν ήταν 17 ετών, μετακόμισε στο Λος Άντζελες των Ηνωμένων Πολιτειών, για να σπουδάσει υποκριτική. Από το 2017 έχει εργαστεί σε αρκετές σειρές του Netflix συμπεριλαμβανομένου του Welcome to the Family που δεν ήταν μια πρωτότυπη σειρά του Netflix, όπου είχε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο ως Άλεξ. Η ιστορία της 2ης σεζόν του χαρακτήρα της παρουσιάστηκε σε ένα βίντεο από το καταλανικό δίκτυο TV3 χαρακτηρίζοντάς το ως " amorous plot (ερωτική πλοκή) ". Από τα έργα της, έχει πει ότι είναι η πιο περήφανη για το Welcome to the Family, το μοναδικό έργο της στην καταλανική γλώσσα, λόγω των όσων αποκόμισε από την σειρά. Έπαιξε επίσης στο δράμα Locked Up (Vis a Vis) στην τελευταία σεζόν, παίζοντας τη Φατίμα Αμίρ , την κόρη της Νάτζουα Νίμρι. Το 2019 εντάχθηκε στο κάστ της σειράς Ελίτ, μιας πρωτότυπης σειράς του Netflix , παίζοντας την Καγιετάνα , την κόρη της καθαρίστριας του σχολείου που είναι επίσης με υποτροφία εκεί. Ο χαρακτήρας αυτός, άσκησε επιρροή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης καθώς καταδεικνύει πως οι άνθρωποι δεν είναι πάντα αυτοί που φαίνονται στο διαδίκτυο (πολλοί χαρακτήρες της σειράς -μαζί και της Καγιετάνα- δεν είναι πραγματικά όπως προσπαθούν να δείξουν στον κόσμο ). Η Αμορός λέει ότι ο χαρακτήρας της είναι "προφανέστατα χαρούμενος αλλά έχει πολλά επίπεδα". Τα μέσα συγκρίνουν την Καγιετάνα με την ίδια την Αμορός, επισημαίνοντας ότι η ηθοποιός ανεβάζει , μη κολακευτικές φωτογραφίες στο Instagram και χρησιμοποιεί τη δημοτικότητά της για την προώθηση κοινωνικών θεμάτων. Επίσης το 2019, συμμετείχε στην ταινία του Γούντι Άλεν Rifkin's Festival, η οποία κυκλοφόρησε το 2020, μια ευκαιρία για την οποία ενθουσιάστηκε αφού είδε τη Βίκυ Κριστίνα Βαρκελώνη και γνωρίζοντας ότι ο Χολιγουντιανός σκηνοθέτης βρίσκονταν στη γενέτειρά της, τη Βαρκελώνη. Σε αυτή την ταινία, μιλά στα αγγλικά. Τζορτζίνα Αμορός στην IMDb
Αιολίσκος

O αιολίσκος (Aeoliscus) είναι γένος ψαριών της οικογένειας των κεντρισκιδών, που ζουν στον Ινδικό και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Το σώμα τους είναι μακρύ και πλακωτό και έχουν μήκος έως 15 εκατοστόμετρα. Τα ψάρια αυτά έχουν το μοναδικό χαρακτηριστικό να ζουν/κολυμπούν κατακόρυφα στο νερό, με το κεφάλι προς τα κάτω και την ουρά προς τα επάνω. Αυτή η συμπεριφορά αποτελεί κατά τους επιστήμονες μία προσαρμογή για να προφυλάσσεται ανάμεσα στα αγκάθια αχινών.

 Σήμερα είναι γνωστά δύο αναγνωρισμένα είδη του γένους αιολίσκος: Το Aeoliscus punctulatus (Bianconi, 1854) ή «κηλιδωτό γαριδόψαρο» Το Aeoliscus strigatus (Günther, 1861) ή «ξυραφόψαρο»Επιπλέον η πύλη Fossilworks αναγνωρίζει ένα εξαφανισμένο είδος του γένους, του οποίου έχει βρεθεί απολίθωμα, το Aeoliscus heinrichi (Heckel, 1850). Jordan, David Starr και Starks, Edwin Chapin (1902): «A Review of the Hemibranchiate Fishes of Japan», Proceedings of the United States National Museum, τόμος 26, σσ. 71-72 Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 32
Πυξός

Ο πυξός (< αρχ. ἡ πύξος), γνωστός ως πυξάρι ή τσαμσίρι (λατ.: Buxus sempervirens), είναι αειθαλής καλλωπιστικός θάμνος ή μικρό δένδρο με μικρά κίτρινα άνθη και γυαλιστερά σκουροπράσινα στην άνω επιφάνεια δερματώδη ωοειδή φύλλα. Ανήκει στην οικογένεια των Πυξοειδών (Buxaceae)

 Ο πυξός έχει πάρα πολύ σκληρό, ανοιχτό κίτρινο, συμπαγές και ανθεκτικό ξύλο, γι' αυτό χρησιμοποιήθηκε από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα για την κατασκευή αγγείων, όπως η πυξίδα (αγγείο), ο φρυγικός αυλός, τα λευκά πιόνια στο σκάκι, αλλά και στην κατασκευή εγχόρδων και πνευστών οργάνων. Θεωρείται η πρώτη ανθοφορία του χρόνου διάρκειας τεσσάρων μηνών από τον Ιανουάριο ως τα μέσα Απριλίου και ως πρώτη πηγή γύρης για τις μέλισσες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Buxus sempervirens στο Wikimedia Commons
Μαρία Αμαλία της Σαξονίας (1757-1831)

Η Μαρία Αμαλία (γερμ. Maria Amalia von Sachsen, 26 Σεπτεμβρίου 1757 - 20 Απριλίου 1831) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Εκλέκτορα της Σαξονίας και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.

 Η Μαρία Αμαλία Άννα Ιωσηφίνα Αντωνία Ιουστίνη Αυγούστα Ιαβερία Αλοϋσία Ιωάννα Νέπομουκ Μαγδαληνή Βαλπουργίς Αικατερίνη ήταν η μόνη κόρη του Φρειδερίκου Χριστιανού της Σαξονίας και της Μαρίας Αντωνίας, κόρης του Καρόλου Ζ΄της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παντρεύτηκε το 1774 τον Κάρολο Β΄ Αύγουστο του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν. Απέκτησαν ένα γιο: Κάρολος Αύγουστος Φρειδερίκος (1776 - 1784). Lundy, Darryl. "The Peerage: Marie Amalie Anne Prinzessin von Sachsen". Retrieved 11 March 2010. Genealogie ascendante jusqu'au quatrieme degre inclusivement de tous les Rois et Princes de maisons souveraines de l'Europe actuellement vivans [Genealogy up to the fourth degree inclusive of all the Kings and Princes of sovereign houses of Europe currently living] (in French). Bourdeaux: Frederic Guillaume Birnstiel. 1768. p. 99.
Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου

Τα Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου γνωστά και ως Βραβεία BAFTA (αγγλ. British Academy Film Awards) απονέμονται σε μία ετήσια τελετή από το σύλλογο British Academy of Film and Television Arts (BAFTA) για επιτεύγματα στο χώρο του κινηματογράφου. Αποτελούν τα αντίστοιχα βρετανικά βραβεία των Όσκαρ. Η τελετή απονομής των 76ων Βραβείων BAFTA έλαβε χώρα στο κτήριο Royal Festival Hall του Λονδίνου στις 19 Φεβρουαρίου 2023.

 Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας (από το 1948) Βραβείο BAFTA Καλύτερης Βρετανικής Ταινίας Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους (από το 1980) Βραβείο BAFTA Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων (από το 2006) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α΄ Ανδρικού Ρόλου (από το 1953) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Α΄ Γυναικείου Ρόλου (από το 1953) Βραβείο BAFTA Καλύτερης Σκηνοθεσίας (από το 1969) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β΄ Ανδρικού Ρόλου (από το 1969) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β΄ Γυναικείου Ρόλου (από το 1969) Βραβείο BAFTA Καλύτερης Φωτογραφίας (από το 1969) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Ήχου (από το 1969) Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης (από το 1969) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Σχεδιασμού Παραγωγής (από το 1969) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Σχεδιασμού Κοστουμιών (από το 1969) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Μοντάζ (από το 1978) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου (από το 1981) Βραβείο BAFTA Καλύτερων Οπτικών εφέ (από το 1983) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Μακιγιάζ και Κομμώσεων (από το 1983) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου (από το 1984) Βραβείο BAFTA Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου (από το 1984) Επίσημη ιστοσελίδα στο BAFTA.org Βάση δεδομένων των βραβείων BAFTA IMDB: BAFTA Αρχειοθετήθηκε 2010-04-11 στο Wayback Machine. Βραβεία BAFTA (Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου) στο PIX Αρχειοθετήθηκε 2010-08-29 στο Wayback Machine.
Φερνάντο Ζοσέ ντε Φράνσα Ντίας Βαν-Ντούνεμ

Ο Δρ. Φερνάντο Ζοσέ ντε Φράνσα Ντιάς Βαν-Ντούνεμ (πορτογαλικά: Fernando José de França Dias Van-Dúnem‎, γεν. 24 Αυγούστου 1934) είναι πολιτικός από την Ανγκόλα ο οποίος υπήρξε ο πρώτος αντιπρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου της Αφρικανικής Ένωσης. Είναι μέλος του κυβερνώντος Λαϊκού Κινήματος για την Απελευθέρωση της Ανγκόλας (MPLA) και διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας δύο φορές κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Διετέλεσε Πρωθυπουργός από τον Ιούνιο του 1991 έως τον Δεκέμβριο του 1992 και ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός που διορίστηκε μετά την κατάργηση της θέσης το 1978. Μετά από τέσσερα χρόνια εκτός θητείας, ο Ντίας διορίστηκε εκ νέου Πρωθυπουργός στις 3 Ιουνίου 1996 και παρέμεινε στη θέση του μέχρι τον ανασχηματισμό του υπουργικού συμβουλίου τον Ιανουάριο του 1999, όταν η θέση του Πρωθυπουργού καταργήθηκε και πάλι.

 Έλαβε μεταπτυχιακό δίπλωμα στο Δημόσιο Δίκαιο, και διδακτορικό στο Δημόσιο Δίκαιο, αμφότερα στο Αιξ-αν-Προβάνς της Γαλλία. Από το 1964 έως το 1965 ήταν βοηθός ερευνητής του καθηγητή Μάαρτεν Μπος στο Διεθνές Δίκαιο στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης στην Ολλανδία. Την ίδια χρονιά διεξήγαγε μια μελέτη για την Αναγνώριση Κρατών και Κυβέρνησης. Ο Βαν-Ντούνεμ είναι μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Διεθνούς Δικαίου από το 1964. Για τρία χρόνια από το 1969 έως το 1971 ήταν λέκτορας Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου, Συνταγματικού Δικαίου και Διοικητικού Δικαίου στην Μπουζουμπούρα του Μπουρούντι. Για δύο χρόνια, ξεκινώντας το 1970, ήταν Αναπληρωτής Νομικός Σύμβουλος στον Οργανισμό Αφρικανικής Ενότητας. Από το 1972 έως το 1978 διετέλεσε Διευθυντής Προσωπικού της ίδιας οργάνωσης. Για ένα χρόνο, ξεκινώντας το 1978, ο Βαν-Ντούνεμ ήταν Αναπληρωτής Αντιπρόσωπος του ΟΑΕ για Πολιτικές και Νομικές Υποθέσεις στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη της Ελβετίας. Από το 1979 έως το 1982 διετέλεσε έκτακτος και πληρεξούσιος πρεσβευτής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ανγκόλας στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα. Για τέσσερα χρόνια, ξεκινώντας το 1982, ήταν έκτακτος και πληρεξούσιος Πρέσβης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ανγκόλας στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Από το 1985 έως το 1986, ο Βαν-Ντούνεμ ήταν Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Σχέσεων και από το 1986 έως το 1990 ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης. Διετέλεσε Υπουργός Χωροταξίας από το 1990 έως το 1991 και στη συνέχεια Πρωθυπουργός από το 1991 έως το 1992. Αφού υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Ανγκόλας από το 1992 έως το 1996, ήταν πρωθυπουργός για δεύτερη φορά από το 1996 έως το 1999. Ο Βαν-Ντούνεμ ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Ανγκόλας το 1999. Παράλληλα, ήταν Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου, Ιστορίας Πολιτικής Φιλοσοφίας και μέλος της Νομικής Σχολής του Καθολικού Πανεπιστημίου της Ανγκόλας. Ο Βαν-Ντούνεμ ήταν ο 71ος υποψήφιος στον εθνικό κατάλογο του MPLA στις κοινοβουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2008. Ο Βαν-Ντούνεμ κέρδισε μια έδρα σε αυτές τις εκλογές, στις οποίες το MPLA κέρδισε τη συντριπτική πλειοψηφία.
Βομβάρδα (κανόνι)

Η βομβάρδα είναι ιστορικό είδος εμπροσθόγεμου κανονιού για τη βολή στης πέτρινες σφαίρες μεγάλου διαμετρήματος. Χρησιμοποιήθηκε στις πολιορκίες τον καιρό του Μεσαίωνα. Η αρχαιότερη γραπτή αναφορά γίνεται σε ένα γαλλικό κείμενο του 1380. Το όνομά του προέρχεται από το ελληνικό βόμβος, ενώ ο όρος βομβαρδισμός επικράτησε μέχρι σήμερα από το όπλο αυτό.

 Είχε σχετικά μικρό μήκος και μεγάλο διάτρημα. Το γέμισμα γινόταν από μπροστά, ενώ τα βλήματα ήταν σφαιρικά, λίθινα, ή μεταλλικά, γεμάτα εύφλεκτο ή φλεγόμενο υλικό, ή υγρό πυρ. Μεγάλη βομβάρδα είναι το κανόνι Mons Meg, που κατασκευάστηκε το 1449 από τον βασιλιά Ιάκωβο Β΄ της Σκωτίας, και χρησιμοποιήθηκε για την καταστροφή οχυρών κάστρων. Μια άλλη περίφημη βομβάρδα ήταν το οθωμανικό Κανόνι των Δαρδανελίων, κατασκευής του 1464. Schmidtchen, Volker (1977a), «Riesengeschütze des 15. Jahrhunderts. Technische Höchstleistungen ihrer Zeit», Technikgeschichte 44 (2): 153–173 Schmidtchen, Volker (1977b), «Riesengeschütze des 15. Jahrhunderts. Technische Höchstleistungen ihrer Zeit», Technikgeschichte 44 (3): 213–237 Smith, Robert Douglas; DeVries, Kelly (2005), The artillery of the Dukes of Burgundy, 1363–1477, Boydell Press, ISBN 978-1-84383-162-4
Πορδή

Πορδή είναι η κοινή λέξη που χρησιμοποιείται σε σχέση με τον μετεωρισμό και την παραγωγή αερίων από το κατώτερο πεπτικό σύστημα. Συνώνυμο (χυδαϊστί) της λέξης κλανιά. Το αντίστοιχο ρήμα στην αρχαία και την καθαρεύουσα είναι πέρδομαι.

 Έχει κοινή ινδοευρωπαϊκή ρίζα με τη σύγχρονη αγγλική fart, τις λέξεις της μέσης αγγλικής ferten, feortan και farten, συγγενής με την παλαιά υψηλή γερμανική ferzan. Η ινδοευρωπαϊκή προέλευση επιβεβαιώνεται από πολλές συγγενείς λέξεις σε άλλες γλώσσες, όπως η λατινική pēdĕre, σανσκριτικά pardate, αβεστική pərəδaiti, ιταλικά fare un peto, γαλλικά "péter", ρωσική пердеть (perdet') και πολωνικά "pierd" , από την αμάρτυρη πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *perd ή *pezd. Όπως και στις περισσότερες ινδοευρωπαϊκές ρίζες, στις γερμανικές γλώσσες έγινε η τροποποίηση κατά τον νόμο του Grimm /p/ > /f/ και /d/ > /t/. Σε ορισμένες περιπτώσεις η λέξη θεωρείται απλώς μια κοινή βωμολοχία, ενώ άλλοτε χρησιμοποιείται χιουμοριστικά. Η αρχαιότερη διασωζόμενη αναφορά σχετικά με την πορδή χρονολογείται από περίπου το 1800 π.Χσε Σουμεριακό επίγραμμα, και αποτελεί παράλληλα και το αρχαιότερο ανέκδοτο. Το επίγραμμα-ανέκδοτο αναφέρει "Κάτι που δεν ξανασυνέβει από αμνημονεύτων χρόνων, μια νεαρή γυναίκα δεν έκλασε [καθισμένη] στα πόδια του άντρα της". Στην κλασική ελληνική γραμματεία η λέξη ή παράγωγά της και η σχετική πράξη εμφανίζεται σε αρχαίες ελληνικές κωμωδίες, όπως ο Πλούτος, οι Βάτραχοι και οι Νεφέλες" του Αριστοφάνη. Στα αγγλικά η λέξη εμφανίζεται σε αρκετές από τις Ιστορίες του Καντέρμπουρι του Geoffrey Chaucer. Στις αρχές της σύγχρονης περιόδου, η λέξη πορδή δεν θεωρήθηκε ιδιαίτερα χυδαία σε διάφορες ευρωπαϊκές γλώσσες. Για παράδειγμα, το Λεξικό της αγγλικής Γλώσσας του Samuel Johnson, που δημοσιεύθηκε το 1755, περιλαμβάνει τη λέξη. Η Λουκία έκανε μια μελέτη σχετικά με το θέμα που την παρουσίασε στην Βασιλική Ακαδημία των Βρυξελλών το 1781 προτρέποντας για μια επιστημονική μελέτη. Το 1607, μια ομάδα βουλευτών είχε γράψει ένα χυδαίο ποίημα με τίτλο Η Κοινοβουλευτική Πορδή, ως συμβολική διαμαρτυρία ενάντια στο συντηρητισμό της Βουλής των Λόρδων και τον βασιλιά Ιάκωβο Α΄.Στην ελληνική γλώσσα υπάρχουν παράγωγα, όπως το "ονόπορδον" (εκ του όνος + πορδή), επιστημονική ονομασία του γαϊδουράγκαθου. Αναφέρεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. Dawson, Jim (2010). Did somebody step on a duck?: a natural history of the fart. Berkeley, Calif: Ten Speed Press. ISBN 1-58008-133-9. Αέρια εντέρου Πορδιστής Moss, Candida (12 Απριλίου 2016). «How a Fart Killed 10,000 People». The Daily Beast. Ανακτήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 2016. (αγγλ.)
Ιωάννης Καζιμίρ της Σαξονίας-Κόμπουργκ

Ο Ιωάννης-Καζιμίρ (γερμ.: Johann Casimir, 12 Ιουνίου 1564 - 16 Ιουλίου 1633) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ (1596-1633) και της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Άιζεναχ (1572-96).

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σαξονίας και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1584 την Άννα των Βέττιν, κόρη του Αυγούστου εκλέκτορα της Σαξονίας. Το 1593 την συνέλαβε για μοιχεία· ένα δικαστήριο στην Ιένα ακύρωσε τον γάμο και τη φυλάκισε ισόβια. Το 1599 ο Ιωάννης-Καζιμίρ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Γουέλφων, κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ· δεν απέκτησαν τέκνα. Thomas Nicklas: Das Haus Sachsen-Coburg – Europas späte Dynastie (The House of Saxe-Coburg – Europe’s Last Dynasty). Stuttgart, Verlag W. Kohlhammer, 2003, ISBN 3-17-017243-3. Gerhard Heyl: Johann Casimir In: Neue Deutsche Biographie (NDB), Band 10 (New German Biography [NDB], Volume 10). Berlin, Duncker & Humblot, 1974, p. 531 ff. August Beck: Johann Casimir (Herzog von Sachsen-Coburg). In: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB), Band 14 (General German Biography [ADB], Volume 14). Leipzig, Duncker & Humblot, 1881, pp. 369–372. Herzog Johann Casimir von Sachsen-Coburg 1564 - 1633; Ausstellung zur 400. Wiederkehr seines Geburtstages (Duke John Casimir of Saxe-Coburg 1564 - 1633; Exhibition of the 400th Anniversary of His Birth); October–November 1964 (exhibition catalog), edited by the Art Collections of the Veste Coburg. Hans-Joachim Böttcher: WENIG UND BÖS WAR DIE ZEIT MEINES LEBENS - Anna von Sachsen (1567-1613), Dresden 2016, ISBN 978-3-941 757-70-7.
Βάση της πυραμίδας

Βάση της πυραμίδας ή βάση της οικονομικής πυραμίδας (αγγλικά: Bottom of Pyramid ή Base of Pyramid, BoP) αποκαλείται η μεγαλύτερη, αλλά και φτωχότερη κοινωνικοοικονομική ομάδα πληθυσμού. Σε παγκόσμιο επίπεδο, στη βάση της πυραμίδας βρίσκονται 4 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο οι οποίοι επιβιώνουν με κατά κεφαλήν ετήσιο εισόδημα κάτω από 1500 δολάρια, ενώ η Παγκόσμια Τράπεζα προβλέπει διόγκωση του αριθμού αυτού σε 6 δισεκατομμύρια μέσα στα επόμενα 40 χρόνια.

 Η πρώτη ίσως αναφορά του όρου απαντάται σε ομιλία του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Φραγκλίνου Ρούζβελτ, ο οποίος στην προεκλογική εκστρατεία του το 1932 είχε μιλήσει για τον "ξεχασμένο άνθρωπο στη βάση της οικονομικής πυραμίδας".Από το 2000 και μετά ο όρος χρησιμοποιείται όλο και πιο συχνά κυρίως μέσω του έργου του Κ. Πραχαλάντ, ινδικής καταγωγής καθηγητή του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν και συγγραφέα του βιβλίου με τίτλο «O θησαυρός στον πάτο της πυραμίδας: Εξαλείφοντας τη φτώχεια μέσω του κέρδους». Ο Πραχαλάντ υποστηρίζει ότι τα τέσσερα δισεκατομμύρια άνθρωποι που ζουν με λιγότερα από δύο δολάρια την ημέρα αποτελούν μια αναξιοποίητη αγορά, η οποία δεν μπορεί να αγνοηθεί μιας και ισοδυναμεί με αγοραστική δύναμη 12,5 τρις από εννιά μόλις από τις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου. Επιχειρηματίες που ακολούθησαν το μοντέλο του Πραχαλάντ σημείωσαν επιτυχία προσαρμόζοντας τη στρατηγική τους στις ανάγκες των φτωχών, οι οποίοι γνωρίζουν μάρκες και αναζητούν ποιότητα με τη διαφορά ότι δεν έχουν πολλά χρήματα. Ως παράδειγμα ο Πραχαλάντ αναφέρει την Procter & Gamble, η οποία αντιλήφθηκε ότι μπορεί να σημειώσει μεγάλα κέρδη αν πωλήσει στην Ινδία το ίδιο σαμπουάν σε συσκευασίες μιας χρήσης, μιας και πολλοί δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν όλο το μπουκάλι. Πιο πρόσφατα, η σύνδεση των πληθυσμών της βάσης της πυρυμίδας με τους Στόχους για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του ΟΗΕ έχει αποτελέσει θέμα συζητήσεων για το πώς οι επιχειρήσεις μπορούν να επωφεληθούν από κοινότητες χαμηλού εισοδήματος. Η ομάδα BoP έχει κινήσει το ενδιαφέρον πολλών μελετητών της κοινωνικής επιχειρηματικότητας και αποτέλεσε την έμπνευση για τον Μοχάμαντ Γιουνούς προκειμένου να επινοήσει το σύστημα της μικροχρηματοδότησης και να δημιουργήσει την Grameen Bank, η οποία εξυπηρετεί με μικροπιστώσεις άτομα τα οποία δεν έχουν πρόσβαση σε τράπεζες και μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. https://www.britannica.com/topic/Bottom-of-the-Pyramid https://hbr.org/2012/06/reality-check-at-the-bottom-of-the-pyramid
Βάτσλαφ Νιζίνσκι

Ο Βάτσλαφ (ή Βάσλαβ) Φομίτς Νιζίνσκι (ρωσικά: Вацлав Фомич Нижинский‎, πολωνικά: Wacław Niżyński‎· 12 Μαρτίου 1889/90, Κίεβο - 8 Απριλίου 1950, Λονδίνο) ήταν Ρώσος χορευτής πολωνικής καταγωγής και χορογράφος. Αναφέρεται ως ο μεγαλύτερος χορευτής όλων των εποχών.

 Ο Νιζίνσκι γεννήθηκε στο Κίεβο και σπούδασε χορό στην αυτοκρατορική σχολή χορού στην Αγία Πετρούπολη. Η γνωριμία του το 1909 με τον Σέργιο Ντιαγκίλεφ, χορογράφο, ιδρυτή και διευθυντή των αυτοκρατορικών μπαλέτων της Αγίας Πετρούπολης, απογείωσε την καριέρα του. Εμφανίστηκε στο Παρίσι σε πρωταγωνιστικό ρόλο με την Άννα Πάβλοβα και δεν άργησε να αναγνωριστεί ως ένας από τους μεγαλύτερους νεότερους εκπροσώπους της τέχνης του. Δεξιοτέχνης στο είδος του και βαθύς γνώστης του χορού μπορούσε να εκτελέσει en pointe, κάτι σπάνιο για άρρενες χορευτές της εποχής του. Άλλη σημαντική ικανότητά του ως χορευτή είναι το γεγονός ότι εκτελούσε άλματα που φαινομενικά αψηφούσαν τη βαρύτητα. Με τα ρωσικά μπαλέτα έλαβε μέρος σε μεγάλες περιοδείες, ωστόσο η σταδιοδρομία του έληξε το 1919, σε ηλικία 29 ετών, όταν ασθένησε από σχιζοφρένεια. Ο Νιζίνσκι έζησε αρκετό χρόνο σε διάφορα ψυχιατρεία, έως ότου το 1947 μετακόμισε στο Λονδίνο όπου η σύζυγός του, Ουγγαρέζα χορεύτρια Ρομόλα ντε Πούλτσκι τον φρόντισε ως τον θάνατό του το 1950. Μια από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του υπήρξε το Φάντασμα του Ρόδου. Σημαντική επίσης υπήρξε η χορογραφία του στην ορχηστρική απόδοση του ποιήματος του Μαλαρμέ Το απόγευμα ενός φαύνου (1912) και στην επεισοδιακή παρουσίαση του έργου Η ιεροτελεστία της άνοιξης (1913) που τον ανέδειξαν ως εμπνευσμένο χορογράφο. Άλλες σημαντικές ερμηνείες του θεωρούνται Οι Πεταλούδες, η Ζιζέλ, η Λίμνη των Κύκνων, Η Ωραία Κοιμωμένη, το Δάφνις και Χλόη, Ο Μενεστρέλος και Ο γαλάζιος θεός. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Vaslav Nijinsky στο Wikimedia Commons
Αρένα Ρίγας

Η Αρένα Ρίγας (λετονικά: Arēna Rīga‎) είναι κλειστή αρένα στη Ρίγα της Λετονίας. Χρησιμοποιείται κυρίως για αγώνες χόκεϊ επί πάγου και καλαθοσφαίρισης, και συναυλίες. Εγκαινιάστηκε στις 15 Φεβρουαρίου 2006 και έχει χωρητικότητα 14.500 θεατών.Κατασκευάστηκε για να χρησιμοποιηθεί ως ένα από τα γήπεδα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χόκεϊ επί Πάγου του 2006, μαζί με την Αρένα Σκόντο. Η αρένα σχεδιάστηκε από την καναδική εταιρεία SCI Architects και τις λετονικές εταιρείες SIA Merks και SIA Nams.

 Η αρένα των 11.000 θέσεων κατασκευάστηκε ως προϋπόθεση για τη φιλοξενία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Χόκεϊ επί Πάγου του 2006. Η κατασκευή της, υπό την επίβλεψη του προέδρου της Λετονικής Ομοσπονδίας Χόκεϊ επί Πάγου, Κίροφ Λίπμανς, καθυστέρησε λόγω διαφωνιών σχετικά με το κατασκευαστικό συμβόλαιο και την εύρεση επενδυτή για τη χρηματοδότηση του έργου. Οι The Baltic Times ανέφεραν ότι ο Λίπμανς ευθύνεται για τις καθυστερήσεις και ότι του ζητήθηκε να παραιτηθεί για σύγκρουση συμφερόντων στην κατοχή μετοχών στην εταιρεία διαχείρισης της αρένας. Από το 2008 φιλοξενεί την εθνική ομάδα χόκεϊ επί πάγου της Λετονίας και από το 2008 τον σύλλογο της Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ, Ντίναμο Ρίγας, καθώς και τις εθνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών της Λετονίας από το 2006. Κατά τη διάρκεια των ετών, η αρένα έχει φιλοξενήσει επίσης πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Στον χώρο έλαβε χώρα και μέρος των εκδηλώσεων της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ το 2006. Η αρένα φιλοξένησε τους αγώνες του Ευρωμπάσκετ Γυναικών 2009 και του 4ου Ομίλου του Ευρωμπάσκετ 2015. Επίσημος ιστότοπος Arena Riga στο Hockeyarenas.net ( αρχειοθετημένο αντίγραφο ) Arena Riga στο worldstadiums.com Αρχειοθετήθηκε 2019-07-20 στο Wayback Machine. Archived
Κάιλ Χιλ

Ο Κάιλ Έρικ Χιλ (γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1979) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής . Επιλέχθηκε από τους Ντάλας Μάβερικς στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2001 με την 44η συνολική επιλογή. Τα δικαιώματα του Χιλ στο NBA ανταλλάχθηκαν στη συνέχεια από τους Μάβερικς λίγο μετά το ντραφτ στους Χιούστον Ρόκετς .

 Ο Χιλ παρακολούθησε και έπαιξε μπάσκετ στο Λύκειο Άργο Κομιούνιτι στο Σάμιτ, στο Illinois . Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πανεπιστήμιο του Ίστερν Ιλινόις . Αφού επιλέχθηκε στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2001, ο Χιλ πήγε αμέσως στην Ευρώπη και υπέγραψε με τη γαλλική ΑΣΒΕΛ, όπου έπαιξε στην Ευρωλίγκα με τον Νίκολα Βούιτσιτς, όπου είχε μέσο όρο 13,4 πόντους ανά παιχνίδι και κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας. Στη συνέχεια ο Χιλ πήγε σε άλλη γαλλική ομάδα, την Πω-Ορτέζ, όπου κατέγραψε 9,5 πόντους ανά αγώνα σε 25 λεπτά συμμετοχής ανά παιχνίδι. Έπειτα έπαιξε για λίγο με την ΑΕΚ και στη συνέχεια με την Λαουρετάνα Μπιέλα στην Ιταλία την περίοδο 2003–04. Ακολούθησε με μία εξαιρετική χρονιά με την κροατική KK Ζάνταρ . Μετά τη Ζάνταρ, πήγε στην ιταλική Σναϊντέρο Ούντινε, όπου έπαιξε καλά και είχε περισσότερους από 15 πόντους κατά μέσο όρο ανά αγώνα κατά τη διάρκεια της περιόδου 2005–06. Αμέσως μετά πήγε στην ισπανική Χιρόνα, αλλά ένας τραυματισμός που υπέστη στον αχίλλειο τένοντα τον εμπόδισε να παίξει πολύ. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2007–08, ο Χιλ έπαιξε πέντε παιχνίδια με την ΚΚ Μπόσνα από το Σεράγεβο και στη συνέχεια επέστρεψε στο Ούντινε. Ολοκλήρωσε την αγωνιστική περίοδο αγωνιζόμενος με την Σναϊντέρο Ούντινε, όπου απετέλεσε το μισό του ίδιου δυναμικού διδύμου μαζί με τον Τζερόμ Άλεν για την ομάδα και είχε και πάλι προπονητή τον Τσέζαρε Πανκότο, όπως και τη χρονιά 2005–06. Την 1η Μαρτίου 2010, ο Χιλ υπέγραψε συμβόλαιο με τη σερβική Χέμοφαρμ Βρσατς. Αργότερα, το 2012, ο Χιλ υπογράφει με την Άγουας δε Σόουσας Ουρένσε της 3ης Ισπανίας. Ο Χιλ συνεχίζει να προπονεί στην περιοχή της Ατλάντα με την ιδιωτική υπηρεσία προπόνησης, CoachUp . Προφίλ ACB.com Προφίλ Ιταλικού Πρωταθλήματος Αρχειοθετήθηκε 2007-09-30 στο Wayback Machine. Προφίλ ΑΕΚ Προφίλ Euroleague.net
Σουλφίδια

Στη Χημεία και Βιοχημεία με το συνοπτικό όνομα σουλφίδια, ή σουλφίδες, (εκ του αγγλικού όρου sulfides), χαρακτηρίζονται τόσο οργανικές όσο και ανόργανες ενώσεις του θείου (S) με άλλα στοιχεία ή ρίζες. Έτσι τα σουλφίδια διακρίνονται σε οργανικά σουλφίδια και ανόργανα σουλφίδια, καλούμενα και σουλφίδια μετάλλων. Για παράδειγμα στα οργανικά σουλφίδια περιλαμβάνονται οι θειαιθέρες του τύπου R-S-R' (όπου R και R' είναι οργανικές ρίζες), ενώ στα ανόργανα σουλφίδια περιλαμβάνονται τα θειούχα άλατα των μετάλλων (π.χ. το θειούχο νάτριο, ή σουλφίδιο νατρίου, (Na2S). Τα σουλφίδια παρασκευάζονται είτε με διοχέτευση υδρόθειου στα άλατα μετάλλων, είτε απ΄ ευθείας με ένωση θείου με μέταλλα. Σημειώνεται ότι οι με οργανικές ρίζες (αλκύλια) ενώσεις του θείου καλούνται συνήθως "Θειοαιθέρες". Τα σουλφίδια δεν θα πρέπει να συγχέονται με τα σουλφαμίδια, τα σουλφοναμίδια ή σουλφοναμίδες, και τις σουλφόνες που αποτελούν όλες ξεχωριστές συνοπτικές ονομασίες άλλων οργανικών ενώσεων.

 Το ιόν σουλφιδίου, S2−, δεν υπάρχει σε υδατικά αλκαλικά διαλύματα Na2S. Αντίθετα, το σουλφίδιο μετατρέπεται σε υδροσουλφίδιο: S2− + H2O → SH− + OH−Κατά την επεξεργασία με ένα οξύ, τα θειούχα άλατα μετατρέπονται σε υδρόθειο: S2− + H+ → SH− SH− + H+ → H2SΗ οξείδωση του σουλφιδίου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία. Ανάλογα με τις συνθήκες, η οξείδωση μπορεί να παράγει στοιχειακό θείο, πολυσουλφίδια, πολυθειονικά, θειώδη ή θειικά. Τα θειούχα μετάλλων αντιδρούν με αλογόνα, σχηματίζοντας θείο και άλατα μετάλλων. 8 MgS + 8 I2 → S8 + 8 MgI2 Υδατικά διαλύματα κατιόντων μετάλλων μεταπτώσεως αντιδρούν με πηγές θειούχου (H2S, NaHS, Na2S) για να καθιζάνουν στερεά σουλφίδια. Τέτοια ανόργανα σουλφίδια έχουν τυπικά πολύ χαμηλή διαλυτότητα στο νερό και πολλά σχετίζονται με ορυκτά με την ίδια σύνθεση. Ένα διάσημο παράδειγμα είναι το έντονο κίτρινο είδος CdS ή "κίτρινο κάδμιο". Η μαύρη αμαύρωση που σχηματίζεται στο ασήμι είναι Ag2S. Τέτοια είδη αναφέρονται μερικές φορές ως άλατα. Στην πραγματικότητα, η σύνδεση στα θειούχα μετάλλων μετάπτωσης είναι εξαιρετικά ομοιοπολική, γεγονός που προκαλεί τις ημιαγωγικές τους ιδιότητες, οι οποίες με τη σειρά τους σχετίζονται με τα βαθιά χρώματα. Αρκετά έχουν πρακτικές εφαρμογές ως χρωστικές ουσίες, σε ηλιακά κύτταρα και ως καταλύτες. Ο μύκητας Aspergillus niger παίζει ρόλο στη διαλυτοποίηση των θειούχων βαρέων μετάλλων. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ.55ος, σελ.8
Αντρέα Υψηλάντη

Η Αντρέα Υψηλάντη (γενν. 8 Απριλίου 1957 στο Ρίσελσχάιμ; το γένος Dill) είναι Γερμανίδα πολιτικός. Έβαλε υποψηφιότητα στις εκλογές του κρατιδίου της Έσσης το 2008. Είναι μέλος της βουλής της Έσσης και αρχηγός του κόμματος της SPD της Έσσης από τον Μάρτιο του 2003.

 Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρίσελσχάιμ. Ο πατέρας της ήταν εργάτης στο εργοστάσιο της Opel. Η Αντρέα μετά την σχολική εκπαίδευση εργάστηκε ως γραμματέας, και αργότερα ως αεροσυνοδός στην Lufthansa. Μετά το γάμο της με έναν Έλληνα και τον χωρισμό διατήρησε το όνομα του πρώην συζύγου της. Έχει σπουδάσει κοινωνιολογία στην Φρανκφούρτη, πολιτικές επιστήμες και παιδαγωγική και πήρε δίπλωμα παιδαγωγικής το 1992. Το συνέδριο του κόμματος της SPD εξέλεξε την Υψηλάντη ως υποψήφιο του κόμματος για τις εκλογές, ενώ εσωκομματικός αντίπαλός της ήταν ο Γιούργκεν Βάλτερ.Οι εκλογές του κρατιδίου της Έσσης που ακολούθησαν στις 27 Ιανουαρίου του 2008 ήταν αποτυχημένες. Επειδή λίγες μέρες πριν από τις εκλογές ο συνάδελφός της ο Βόλφγκανγκ Κλέμεντ κατηγόρησε την πολιτική της, η SPD αύξησε μεν το ποσοστό της εν σχέση με τις προηγούμενες εκλογές, αλλά δεν μπόρεσε ούτε να βγει πρώτο σε δύναμη κόμμα, αλλά ούτε και να αποκτήσει την πλειοψηφία σε συμμαχία με άλλα κόμματα. Ακολούθησε μια εποχή ανισορροπίας, αφού στην ακριβώς ίδια κατάσταση βρέθηκε και το κόμμα της CDU. Έτσι σύμφωνα με το κανονισμό που όριζε το σύνταγμα της Έσσης η CDU συνέχισε να κυβερνάει από την θέση μειοψηφίας. Η Υψηλάντη προσπάθησε δύο φορές να σχηματίσει συμμαχία μειοψηφίας με το κόμμα των Πράσινων και με την υποστήριξη του κόμματος των αριστερών. Απέτυχε όμως και τις δύο φορές λόγω εσωκομματικής αντίδρασης και εγκατέλειψε τελικά την προσπάθειά της αυτή στις 3 Νοεμβρίου του 2008. Στις εκλογές που επαναλήφθηκαν στις 18 Ιανουαρίου του 2009 η Αντρέα Υψηλάντη έλαβε μέρος ως βουλευτίνα, και παραιτήθηκε από την θέση του αρχηγού κόμματος το ίδιο βράδυ των εκλογών. Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2007-06-29 στο Wayback Machine.
Gothic metal

Το Gothic metal είναι είδος ακραίας μουσικής, που αναπτύχθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Νορβηγία και τις Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές της δεκαετίας του '90. Είναι ένα είδος μουσικής που άρχισε να αναπτύσσεται όταν ορισμένα συγκροτήματα του doom metal και του death-doom άρχισαν να εμπνέονται από ορισμένα στοιχεία της μουσικής gothic όπως το gothic rock και κυρίως η ατμοσφαιρική Dark Wave (neoclassical wave, ethereal wave) για να προσθέσουν στη μουσική τους ορισμένες ατμόσφαιρες.. Πρωτοπόροι του είδους υπήρξαν οι Paradise Lost, Anathema και My Dying Bride, ενώ άλλα σπουδαία ονόματα υπήρξαν οι Type Ο Negative από τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι The Gathering από την Ολλανδία και οι Tiamat από τη Σουηδία. Οι νορβηγικές μπάντες Theatre of Tragedy, Tristania και The Sins of thy Beloved έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ύφους με τη συστηματοποίηση του στοιχείου που αναφέρεται ως "η ομορφιά και το τέρας". Στην Ελλάδα, η μπάντα On Thorns I Lay ήταν επίσης ένας από τους πρωτοπόρους στην ανάπτυξη αυτών των χαρακτηριστικών προς το τέλος της δεκαετίας του 1990.

 To gothic metal αναμειγνύει τις χαμηλά κουρδισμένες κιθάρες και τους πεσιμιστικούς στίχους του doom metal με τη σκοτεινή και ρομαντική ατμόσφαιρα του gothic rock. Οι στίχοι των τραγουδιών έχουν συνήθως να κάνουν με την απώλεια, τον θάνατο, τον ρομαντισμό, τη χαμένη αγάπη και τη γοτθική φαντασία. Τα φωνητικά ποικίλουν από γρυλίσματα μέχρι βαρύτονα και καθαρά, ενώ το γοτθικό στοιχείο έχει αναμειχθεί με ακραία είδη του metal, όπως το black ή το death metal. Από τις αρχές της δεκαετίας του '70, πολλά συγκροτήματα επηρέασαν τη δημιουργία και την αισθητική του gothic metal, μεταξύ αυτών οι Black Sabbath, Celtic Frost, Rainbow, Dio, Blue Öyster Cult, Deep Purple και Mercyful Fate. Στα μέσα της δεκαετίας του '80, εμφανίστηκε το gothic rock, ως αποτέλεσμα του κινήματος του πανκ. Πιο γνωστό συγκρότημα του είδους υπήρξαν οι The Cure, ενώ ιδιαίτερα επιδραστικοί υπήρξαν οι Christian Death. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 πραγματοποίησαν το δισκογραφικό τους ντεμπούτο ονόματα όπως οι My Dying Bride, Paradise Lost και Anathema, με ήχο που συνδύαζε το death metal, το doom και το gothic, ενσωματώνοντας στον ήχο τους πλήκτρα, γυναικεία φωνητικά, κ.α.. Heavy Metal Classifications: A History of Gothic Metal Defining Gothic Metal: The Truth And Lies Of The Scene Top 100 Gothic metal albums - Metal Storm
Κίνα Παπούα-Νέας Γουινέας

Το Κίνα (kina, κωδικός ISO 4217: PGK) είναι το νόμισμα της Παπούα Νέας Γουινέας. Υποδιαιρείται σε 100 τοέα. Εισήχθη στις 19 Απριλίου του 1975 και αντικατέστησε το Δολάριο Αυστραλίας, με το οποίο είχε την ίδια αξία.

 Η ονομασία του νομίσματος προέρχεται από το κοχύλι κίνα, το οποίο χρησιμοποιούνταν παραδοσιακά για τις οικονομικές συναλλαγές στην περιοχή της Παπούα. Πριν το αυστραλιανό δολάριο στη χώρα χρησιμοποιούσαν τη Λίρα Νέας Γουινέας και το Μάρκο Νέας Γουινέας. To 1975 κυκλοφόρησαν κέρματα των 1, 2, 5, 10 και 20 τοέα καθώς επίσης και του 1 κίνα. Τα κέρματα του 1 και των 2 τοέα ήταν φτιασμένα από χαλκό και τα υπόλοιπα από χαλκονικέλιο. Το 1 κίνα είναι στρογγυλό με μια τρύπα στη μέση. Το 2006 με την απόσυρση των κερμάτων του 1 και των 2 τοέα τα κέρματα αυτής της ονομαστικής αξίας μειώθηκαν σε μέγεθος. Στις 19 Απριλίου του 2007 δεν ήταν πλέον σε νόμιμη χρήση .. Το 1980 εισήχθησαν κέρματα των 50 τοέα, που όμως κυκλοφόρησαν ως αναμνηστικά. Εισήχθησαν χαρτονομίσματα στις 19 Απριλίου του 1975, σε αξίες των 2, 5 και 10 κίνα, αντικαθιστώντας το αυστραλιανό δολάριο, με το οποίο είχαν την ίδια αξία. Το χρωματικό μοτίβο έμεινε το ίδιο. Μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 1976 το κίνα κυκλοφορούσε μαζί με το αυστραλιανό δολάριο. Τα 20 κίνα εισήχθησαν το 1977, τα 50 κίνα το 1990 και τα 100 κίνα το 2005. Από το 1991 όλα τα τραπεζογραμμάτια φτιάχνονται από πολυμερή και όχι από απλό χαρτί. Το 1999 εισήχθη μια νέα σειρά χαρτονομισμάτων, με πρώτα τα 50 κίνα.. Ακολούθησαν τα 100 κίνα το 2005, τα 2 και 20 κίνα το 2007 και τα 5 και 10 κίνα το 2008 . Επεξηγήσεις κερμάτων και χαρτονομισμάτων (από την επίσημη Τράπεζα της Παπούα Νέας Γουινέας (Αγγλικά)) Χαρτονομίσματα
Φιλομένα Καουτέλα

Η Φιλομένα Καουτέλα (16 Δεκεμβρίου 1984) είναι τηλεπαρουσιάστρια και ηθοποιός από την Πορτογαλία. Το 2000 ξεκίνησε την υποκριτική της καριέρα στο θέατρο. Το 2004 έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο και το 2005 εργάστηκε ως παρουσιάστρια στο MTV Portugal.

 Η Καουτέλα συνέχισε την υποκριτική τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο ενώ η τηλεοπτική της καριέρα την οδήγησε σε διαφορετικούς τηλεοπτικούς σταθμούς και σε νέα σόου. Είναι η βασική παρουσιάστρια στο talk show 5 Para A Meia-Noite στο RTP από το 2015. Υπήρξε η παρουσιάστρια του green room στον εθνικό τελικό της Πορτογαλίας για το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017 και ήταν αυτή που ανακοίνωσε τους βαθμούς της κριτικής επιτροπής της Πορτογαλίας στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2017. Στις 8 Ιανουαρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι θα είναι μια από τους τέσσερις οικοδεσπότες του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2018 μαζί με τις Σίλβια Αλμπέρτο, Ντανιέλα Ρουά και Καταρίνα Φουρτάντο. "Here come the girls! Presenters of Eurovision 2018 revealed!". eurovision.tv. European Broadcasting Union Filomena Cautela στο IMDb
Volotea

Η Volotea (Ισπανική προφορά: ˈbo.lo.te.a) είναι ισπανική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους με έδρα τις Αστούριες και με βάσεις στην Ισπανία, στην Ιταλία ,στη Γαλλία και στην Ελλάδα.

 Η Volotea είναι αεροπορική εταιρεία που δημιουργήθηκε από τους πρώην ιδρυτές της Vueling, Carlos Muñoz και Lázaro Ros. Το όνομα "Volotea" προέρχεται από το ισπανικό ρήμα "revolotear", που σημαίνει "πετάω γύρω." Η Volotea ξεκίνησε τις δραστηριότητές της στις 5 Απριλίου 2012, από το Αεροδρόμιο Marco Polo της Βενετίας.Η εταιρεία υποστηρίζεται από τρία ιδιωτικά μετοχικά κεφάλαια, δύο από την Ευρώπη και ένα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εταιρεία συγκέντρωσε πάνω από 50 εκατ. € πριν αρχίσουν οι δραστηριότητες της.Η Boeing ανακοίνωσε στις 15 Φεβρουαρίου 2012 ότι είχε υπογράψει μια συμφωνία για μακροχρόνια μίσθωση με τη Volotea για ένα άγνωστο αριθμό αεροσκαφών Boeing 717. τον Μάρτιο του 2015, ανακοινώθηκε ότι η Volotea θα λάμβανε τέσσερα επιπλέον αεροσκάφη τύπου 717 από την εταιρία Blue1. Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 2015, η Volotea ανακοίνωσε τα σχέδιά της να καταργήσει σταδιακά τα 717 από τον στόλο της μέσα στα επόμενα χρόνια όπως και έγινε με την ολική καθήλωση του στόλου τον Δεκέμβριο του 2020. Η αντικατάσταση τους πρόκειται να γίνει από μεταχειρισμένα Airbus A320. Από τον Ιανουάριο του 2021, ο στόλος της Volotea αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Ριμβίντας Τουρτσίνσκας

Ο Ριμβίντας Τουρτσίνσκας (λιθουανικά: Rimvydas Turčinskas, γεννηθείς στις 25 Φεβρουαρίου 1956, Κάζλου Ρούντα, Λιθουανία) είναι Λιθουανός πολιτικός, γιατρός, και υπουργός υγείας της Λιθουανίας από το 2006 έως το 2008 στην κυβέρνηση του Γκεντίμινας Κιρκίλας.

 Το 1980, ο Τουρτσίνσκας αποφοίτησε από το Ιατρικό Ινστιτούτο στο Κάουνας με εξειδίκευση στον τομέα της τραυματοχειρουργικής. Το 1981, άρχισε να εργάζεται στο Κεντρικό Επαρχιακό Νοσοκομείο του Μαριγιάμπολε. Ήταν ο χειρουργός στο νοσοκομείο από το 1981 έως το 1983, και ήταν επίσης, ο αναπληρωτής επικεφαλής γιατρός για ιατρικές υπηρεσίες από το 1983 έως το 1985, ο αναπληρωτής επικεφαλής γιατρός για θεραπεία από το 1985 έως το 1989, και τέλος ο επικεφαλής ιατρός από το 1989 έως το 1998. Από το 1998 έως το 2004 κατείχε τη θέση του Διευθυντή του Νοσοκομείου στο Μαριγιάμπολε. Από το 2003 ανήκε στο Εργατικό Κόμμα. Το 2004, εξελέγη από τον κατάλογο του κόμματος στο Σέιμας. Το 2006-2007, ήταν μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος Πολιτών. Από το 2007, αντιπροσωπεύει το Λιθουανικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα. Στις 12 Ιουλίου 2006 διορίστηκε υπουργός υγείας της Λιθουανίας. Στις 18 Ιουνίου 2008 ωστόσο, παραιτήθηκε από τη θέση του σε σχέση με την κριτική των δραστηριοτήτων του πρώην Προέδρου της Λιθουανίας Βάλντας Άνταμκους. 10 ημέρες αργότερα, η παραίτηση έγινε δεκτή από τον πρόεδρο. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2008, διεκδίκησε ανεπιτυχώς μια κοινοβουλευτική έδρα για λογαριασμό των Σοσιαλδημοκρατών. Το 2009, έγινε σύμβουλος του διευθυντή της Υπηρεσίας Ασθενοφόρων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Βίλνιους.
Αμαλία των Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν

H Αμαλία (γερμ. Amalie von Hohenzoller-Sigmaringen, 30 Απριλίου 1815 - 14 Ιανουαρίου 1841) από τον Οίκο των Χοεντσόλλερν ήταν κόρη του Πρίγκιπα του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.

 Η Αμαλία Αντουανέττα Καρολίνα Αδριανή ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου του Χοεντσόλλερν-Ζίγκμαρινγκεν και της Μαρίας Αντωνίας Μυρά, κόρης του Πιέρ Μυρά (αδελφού του Ζοακίμ Μυρά, Βασιλιά της Νάπολης). Παντρεύτηκε το 1835 τον Εδουάρδο της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και είχε τέκνα: Θηρεσία (1836 - 1914), παντρεύτηκε τον Αύγουστο, Δούκα της Νταλάρνα. Αντουανέττα (1838 - 1908), παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Α΄ του Άνχαλτ. Λουδοβίκος Ιωσήφ Γεώργιος Φρειδερίκος (1839 - 1844). Ιωάννης Φρειδερίκος Ιωσήφ Κάρολος (1841 - 1844). Darryl Lundy (2 May 2004). "Amalie Antoinette Prinzessin von Hohenzollern-Sigmaringen". ThePeerage.com. Retrieved 2009-08-02. Paul Theroff. "HOHENZOLLERN". Paul Theroff's Royal Genealogy Site. Retrieved 2009-08-02.
Ιωάννης Σαλβάτορ της Αυστρίας

O Ιωάννης Σαλβάτορ (γερμ. Johann Salvator, 25 Νοεμβρίου 1852 - 1890) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν αρχιδούκας και πρίγκιπας της Αυστρίας, πρίγκιπας της Ουγγαρίας, Βοημίας και Τοσκάνης. Παραιτήθηκε από τους τίτλους του για να νυμφευτεί μοργανατικά και χρησιμοποιούσε το όνομα Γιόχαν Ορτ. Καθώς έκανε ιστιοπλοΐα με τη σύζυγό του τον Ιούλιο του 1890, εξαφανίστηκε και πιστεύεται ότι το σκάφος ναυάγησε σε καταιγίδα πλησίον του ακρωτηρίου Χορν. Στις 2 Φεβρουαρίου θεωρήθηκε νομικά εκλιπών.

 Ο Ιωάννης Νέπομουκ Μαρία Αννουντσιάτα Ιωσήφ Ιωάννης Βαπτιστής Φερδινάνδος Βαλτάσσαρ Λουδοβίκος Γκοντζάγκα Πέτρος Αλεξανδρινός Ζηνόβιος Αντωνίνος ήταν ο τέταρτος γιος του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης και της 2ης συζύγου του Μαρίας Αντωνίας των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ των Δύο Σικελιών. Ακολούθησε σταδιοδρομία στον στρατό της Αυστρίας και ήταν καλός φίλος του αρχιδούκα Ροδόλφου της Αυστρίας, καθώς και οι δύο συμμεριζόταν φιλελεύθερες ιδέες. Όταν χορηγήθηκε στη Βουλγαρία αυτονομία από την Οθωμανική αυτοκρατορία, ο Ιωάννης Σαλβάτορ ήταν ένας υποψήφιος για τον θρόνο. Τελικά το 1879 εξελέγη ο Αλέξανδρος του Μπάττενμπερκ από τον Οίκο της Έσσης. Κατά την Αυστριακή κατοχή της Οθωμανικής Βοσνίας-Ερζεγοβίνης το 1878, ο Ιωάννης Σαλβάτορ τέθηκε διοικητής μοίρας ενός κατοχικού στρατού και κέρδισε πολυάριθμες τιμές. Το 1889 παραιτήθηκε από τη διοίκηση τού στρατού και αποκήρυξε τον τίτλο του και τα προνόμια που απολάμβανε ως μέλος της αυτοκρατορικής Οικογένειας της Αυστρίας. Υιοθέτησε το όνομα Γιόχαν Ορτ· το επώνυμο προέρχεται από το Κάστρο Ορτ πού κατείχε. Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1889 τη Λουντμίλλα "Μίλλι" Στούμπελ, χορεύτρια όπερας στο Λονδίνο. Το 1890 το σκάφος που επέβαιναν, εξαφανίστηκε κοντά στη Νότιο Αμερική. Στις 2 Φεβρουαρίου 1911 θεωρήθηκε εκλιπών βάσει του νόμου. Newspaper clippings about Archduke Johann Salvator of Austria in the 20th Century Press Archives of the ZBW