IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Τσιαγί

Το Τσιαγί (κινεζ. 嘉義) είναι πόλη στην πεδινή περιοχή της νοτιοδυτικής Ταϊβάν. Κατά τη Δυναστεία Τσινγκ ονομαζόταν Κα-τζή, ενώ η ιστορική ονομασία της είναι Τιροσέν. Το 2016 είχε πληθυσμό 270.254 κατοίκους.

 Το Τσιαγί είναι κτισμένο στο βόρειο μέρος της πεδιάδας Τσιανάν (γνωστής και ως Τσιαγί-Ταϊνάν), σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων από τη θάλασσα σε ευθεία γραμμή. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του είναι 23°28΄48΄΄ Βόρειο πλάτος και 120°26΄59΄΄ Ανατολικό μήκος, ενώ το υψόμετρο του κέντρου της είναι 32 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στα ανατολικά της πόλεως υψώνεται το Αλί-σαν (βουνό Αλί), αγαπημένος προορισμός αναψυχής των κατοίκων της, ενώ στα δυτικά της βρίσκεται το Αεροδρόμιο του Τσιαγί, σε απόσταση μόλις 5 χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλεως. Στα βόρεια της πόλεως κυλά ο ποταμός Πούζι και στα νότια ο ποταμός Μπατζάνγκ ή Πατσάνγκ. Το Τσιαγί είναι μία από τις τρεις πόλεις «επαρχιακού επιπέδου» της Ταϊβάν, οι οποίες έχουν τη δική τους πλήρη αυτοδιοίκηση ισότιμη με τη διοίκηση επαρχίας (οι άλλες δύο είναι το Σιντσού και το μεγάλο λιμάνι Τζιλούν, πάνω από αυτές βρίσκονται μόνο οι 5 μεγαλύτερες σε πληθυσμό πόλεις της χώρας, που έχουν ειδικό καθεστώς). Η «επαρχία» αυτή της πόλεως Τσιαγί έχει έκταση μόλις 60,03 τετραγωνικά χιλιόμετρα, με μέγιστο μήκος στη διεύθυνση ανατολής-δύσης 15,8 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος στη διεύθυνση βορρά-νότου 10,5 χιλιόμετρα. Η επαρχία περιβάλλεται από παντού από την ομώνυμη Κομητεία Τσιαγί (πρώτου επιπέδου διοικητική υποδιαίρεση της Ταϊβάν). Το έδαφος στο οποίο είναι κτισμένο η πόλη αποτελεί εύφορη πρώην γεωργική γη και υψώνεται με μικρή κλίση από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Το Τσιαγί είναι μία από τις πλησιέστερες στον Τροπικό του Καρκίνου πόλεις της Ασίας, με τον συγκεκριμένο παράλληλο να διέρχεται λίγο νότια της πόλεως. Το Τσιαγί υποδιαιρείται σε δύο διαμερίσματα: το Ανατολικό με 122.877 κατοίκους και το Δυτικό με 147.396 κατοίκους (απογραφή του 2016). Η διοικητική έδρα όλης της πόλεως-επαρχίας βρίσκεται στο Ανατολικό Διαμέρισμα. Η πόλη έχει θερμό υγρό υποτροπικό κλίμα (Cwa στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν). Βορειοανατολικοί άνεμοι το φθινόπωρο και τον χειμώνα περιορίζουν τις βροχοπτώσεις, ενώ οι νοτιοδυτικοί άνεμοι το θέρος και το τελευταίο μέρος της ανοίξεως φέρνουν τις περισσότερες βροχές, με πάνω από το 60% της ετήσιας βροχοπτώσεως, που είναι 1.774 χιλιοστόμετρα, να πέφτει από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο. Ωστόσο η σχετική υγρασία είναι υψηλή ολόκληρο το έτος (μέσος όρος 80,6%). Το Τσιαγί είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής 7 πόλεις: Ηστ Όραντζ του Νιου Τζέρσεϊ, ΗΠΑ (1972) Τζάκσον του Μισισίπι, ΗΠΑ (1972) Τζούνο της Αλάσκας, ΗΠΑ (1977) Μάρεϋ της Γιούτα, ΗΠΑ (1977) Μάρτινσμπεργκ της Δυτικής Βιρτζίνια, ΗΠΑ (1988) Σύρακιουζ της Νέας Υόρκης, ΗΠΑ (1995) Σιντσού της Ταϊβάν (2002)Επίσης, με ολόκληρη την επαρχία Μπουλακάν των Φιλιππίνων. Επίσημος ιστότοπος Αρχειοθετήθηκε 2021-12-21 στο Wayback Machine. Το Τσιαγί στα Βικιταξίδια
Βασίλης Λάζαρης

Ο Βασίλειος Λάζαρης (1930-2019), ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, ιστορικός και συγγραφέας. Μεταξύ άλλων υπηρέτησε ως νομάρχης. Σημαντικότερο ίσως έργο του είναι η πεντάτομη "Πολιτική Ιστορία της Πάτρας" που εκδόθηκε την περίοδο 1986-1990 (και 2016 ο 5ος τόμος). Ο πατέρας του Κωνσταντίνος ήταν πρόεδρος του Συλλόγου Λευκαδίων Πάτρας.

 Γεννήθηκε στην Πάτρα και έκανε φιλολογικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Επί τρεις δεκαετίες εργάστηκε σε σχολεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, όπου δίδαξε, με διακοπή την περίοδο της Χούντας, οπότε έμεινε εκτός εκπαίδευσης. Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά τα οποία φιλοξένησαν άρθρα του με ιστορικά, κοινωνικά και φιλοσοφικά θέματα. Από το 1989 ως το 1990 υπηρέτησε ως διορισμένος Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας. Απεβίωσε σε ηλικία 89 ετών στις 11 Μαΐου 2019 και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά από τον ιερό Ναό Αγίων Αγγέλων στο Πρώτο Δημοτικό Νεκροταφείο Πάτρας. Ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Αθανασοπούλου και απέκτησαν τον Κωνσταντίνο και την Αγγελική. 1983 Τέχνης σημεία (μελέτη) 1986-1990 Πολιτική ιστορία της Πάτρας (τόμοι Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄), Αχαϊκές Εκδόσεις 1996 Οι ρίζες του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος (πραγματεία), Σύγχρονη Εποχή 1998 Η τρίχρονη εποποιία του δημοκρατικού στρατού Ελλάδας, Σύγχρονη Εποχή (επιμέλεια) 1998 Ιστορία της πόλεως των Πατρών, του Στέφ. Θωμόπουλου, σε τέταρτη έκδοση και σε δύο τόμους, Αχαϊκές εκδόσεις, (επιμέλεια) 2000 Παναγιώτης Συνοδινός (μονογραφία) 2001 Σχεδίασμα περί της Ανεξιθρησκίας, του Ευγενίου Βουλγάρεως (επιμέλεια) 2002 Καποδιστριακή Πάτρα, Περί Τεχνών 2003 Η ιστορική πορεία του Εμπορικού Συλλόγου Πατρών "Ερμής" 2003 Ο λαός και η νεολαία της Πάτρας στον αγώνα κατά της χούντας 2003-2006 Μακρόνησος, ιστορικός τόπος. Τόμοι 3 . Σύγχρονη Εποχή 2005 Πάτρα, το πρόσωπο της πόλης, Τοπίο (συλλογικό έργο, συμμετοχή) 2005-2012 Ημερολόγια 2005-2012» Εκδόσεις: Δημοτικής Κίνησης «Πάτρα Μπροστά» 2005 Patra, the Face of the City, Τοπίο (συλλογικό έργο, συμμετοχή) 2005 Κολοκοτρώνης - Φαλέζ, Θεόδωρος, Πολιτικά κείμενα, Σύγχρονη Εποχή (επιμέλεια) 2006 Το λιμάνι της Πάτρας στο γύρισμα του 19ου αιώνα με τη βάση τα αρχεία Μανιάκ. Έκδοση: Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πατρών 2006 Ο εμφύλιος πόλεμος στην Αχαΐα, Σύγχρονη Εποχή 2008 Voltaire, 1694-1778, Περί των διχονοιών των εν ταις εκκλησίαις της Πολωνίας, Πουκαμισάς (επιμέλεια) 2006-2008 Τα σωζόμενα πρακτικά του Δημοτικού Συμβουλίου της Πάτρας σε τρεις τόμους 2010 Κείμενα για το Νίκο Μπελογιάννη», Σύγχρονη Εποχή 2014 Η Αχαΐα στην Κατοχή 1941 - 1944, Διαπολιτισμός 2016 Πολιτική ιστορία της Πάτρας (τόμος Ε΄: 1950-1974), Διαπολιτισμός
Γενικές εκλογές στον Άγιο Μαρτίνο Ολλανδίας (2014)

Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στον Άγιο Μαρτίνο στις 29 Αυγούστου 2014. Ήταν οι πρώτες εκλογές από τότε που ο Άγιος Μαρτίνος έγινε συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών το 2010, οπότε και το Νησιωτικό Συμβούλιο μετατράπηκε σε Βουλή (Estates). Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Ενωμένο Κόμμα του Λαού, το οποίο κέρδισε τις 7 από τις συνολικά 15 έδρες στο Estates.

 Οι 15 βουλευτές εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση Προκειμένου να συμμετάσχει στις εκλογές, ένα κόμμα θα πρέπει να έχει συμπληρώσει 138 υπογραφές, το 1% των ψηφοδελτίων στις εκλογές του 2010 για το Νησιωτικό Συμβούλιο. Πέντε κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές, καθώς συμπλήρωσαν τον απαιτούμενο αριθμό υπογραφών: πρόκειται για το Δημοκρατικό Κόμμα του Αγίου Μαρτίνου (DP), τον Εθνικό Συνασπισμό (NA), το Κόμμα Λαός του Αγίου Μαρτίνου (OSPP), το Ενωμένο Κόμμα του Λαού (UP) και το Ενωμένο Κόμμα του Αγίου Μαρτίνου (US). τα κόμματα DP, NA, UP και US συγκέντρωσαν εύκολα τις απαραίτητες υπογραφές, σε αντίθεση με το OSPP, που πέτυχε το στόχο του οριακά. Το Κόμμα Κοινωνικής Μεταρρύθμισης με ηγέτη τον Γιακόντι Μοκ, έναν πρώην υποψήφιο του Εθνικού Συνασπισμού, συγκέντρωσε λίγο περισσότερες από 80 υπογραφές και από την αρχή είχε κηρυχθεί μη ικανό να κατέλθει στις εκλογές. Ωστόσο, τελικά έλαβε μέρος στις εκλογές. Ο Γουίλιαμ Μάρλιν έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης το Σεπτέμβριο του 2014, όμως οι προσπάθειές του κατέληξαν σε αποτυχία στις 25 Σεπτεμβρίου. Τελικά σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού με πρωθυπουργό τον Μαρσέλ Γκουμπς. Ο νέος συνασπισμός περιλαμβάνει το Κόμμα Ενωμένος Λαός και έναν ανεξάρτητο βουλευτή. Ο Γκουμπς και η κυβέρνησή του ορκίστηκαν στις 19 Δεκεμβρίου 2014.
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κέρλινγκ

Το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κέρλινγκ διεξάγεται κάθε χρόνο και σε αυτό συμμετέχουν ευρωπαϊκές ομάδες του κέρλινγκ. Διοργανώνεται από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Κέρλινγκ. Συνήθως η διεξαγωγή τους γίνεται στο πρώτο μισό του Δεκεμβρίου . Οι νικήτριες χώρες προκρίνονται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Κέρλινγκ, στο οποίο αγωνίζονται στον τελικό οι οκτώ καλύτερες χώρες.

 Το Νοέμβριο του 1974 διεξήχθη στη Ζυρίχη της Ελβετίας ένα τουρνουά με συμμετοχή 6 κρατών (Ελβετία, Σουηδία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Νορβηγία). Το Μάρτιο του 1975 αποφασίστηκε τα πρωταθλήματα να διεξάγονται το μήνα Δεκέμβριο. Τον Απρίλιο του 2004 σε γενική συνέλευση στο Γέβλε της Σουηδίας θεσμοθετήθηκε μια νέα διοργάνωση, με την ονομασία Ευρωπαϊκό μικτό πρωτάθλημα Κέρλινγκ. Η Νορβηγία κατέκτησε τον τίτλο στους άνδρες, στη διοργάνωση που έγινε το Δεκέμβριο του 2008 Σουηδία. Το αργυρό μετάλλιο κέρδισε η Γερμανία και το χάλκινο μετάλλιο πήρε η Σκωτία. Στις γυναίκες στην ίδια διοργάνωση, η Ελβετία πήρε το χρυσό μετάλλιο, Σουηδία το αργυρό και η Δανία το χάλκινο. Στη διοργάνωση του 2009, η οποία διεξήχθη στο Άμπερντιν της Σκοτίας, από 5 ως 12 Δεκεμβρίου 2009, η Σουηδία κατέκτησε τον τίτλο στους άνδρες με νίκη επί της Ελβετίας με 6-5 και το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Νορβηγία. Στις γυναίκες, τον τίτλο κατέκτησε η ομάδα της Γερμανίας, επικρατώντας της Ελβετίας με 7-5 και με το χάλκινο μετάλλιο να κερδίζει η Δανία.
Πλατεία Τζορτζ (Γλασκώβη)

Η Πλατεία Τζορτζ (αγγλικά: George Square) είναι η κεντρική πλατεία στην Γλασκώβης της Σκωτίας. Πήρε το όνομά της από τον Βασιλιά Γεώργιο Γ΄. Δημιουργήθηκε το 1781 και περιβάλλεται από κτήρια αρχιτεκτονικής σπουδαιότητας, όπως το Δημαρχιακό Μέγαρο της Γλασκώβης (Glasgow City Chambers). Στην πλατεία δεσπόζουν δώδεκα αγάλματα σημαντικών προσωπικοτήτων της πόλης και της χώρας.

 Στην ανατολική πλευρά της πλατείας δεσπόζει το περίτεχνο Δημαρχιακό Μέγαρο της Γλασκώβης, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ουίλιαμ Γιανγκ, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1888. Στη νότια πλευρά είναι μια σειρά από κτίρια, συμπεριλαμβανομένου του πρώην κεντρικού ταχυδρομείου της πόλης, που χτίστηκε το 1878 και ανακατασκευάστηκε σε γραφεία το 2007.Στη βόρεια πλευρά βρίσκεται ο σιδηροδρομικός σταθμός Queen Street Station, το ξενοδοχείο Millennium Hotel (πρώην North British Railway Hotel), τα οποία χρονολογούνται από το 1840, και η Οικία Τζορτζ, το οποίο αντικατέστησε ένα παλαιότερο κτήριο γεωργιανής αρχιτεκτονικής, που χτίστηκε το 1979 για να παρέχει πρόσθετο χώρο γραφείου για το Συμβούλιο της Πόλης της Γλασκώβης, και αργότερα στα γραφεία της Ernst & Young. Στη δυτική πλευρά βρισκόταν στο παρελθόν μια σειρά από ξενοδοχεία, όπου πλέον έχει χτιστεί το Merchants House. Στη δυτική πλευρά βρισκόταν επίσης η πρώην Τράπεζα της Σκωτίας, το οποίο κτίριο έχει πλέον μετατραπεί σε γραφεία, εστιατόριο και μπαρ. Στην έκταση της πλατείας υπάρχουν δώδεκα αγάλματα, που ανεγέρθηκαν στο διάστημα μεταξύ του 1832 και 1902.
Αμπντουλσάμεντ Αμπντουλαχί

Ο Aμπντουλσάμεντ Αμπντουλαχί (Abdulsamed Abdullahi, σομαλικά: Cabdulsamed Cabdullaahi, γενν. στις 19 Ιανουαρίου 1999) είναι Σομαλός, γεννημένος στην Ολλανδία, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Εργοτέλη.

 Ο Αμπντουλαχί ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με την Κοζάκεν Μπόις της Τβέιντε Ντιβίζι. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στην Γιονγκ Σπάρτα.Ο Αμπντουλαχί υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό του συμβόλαιο με τη Ντεν Μπος στις 9 Αυγούστου 2019. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο εναντίον της Γιονγκ ΠΣΦ στις 12 Αυγούστου 2019.Στις 31 Αυγούστου 2020, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Εργοτέλη. Γεννημένος στην Ολλανδία, ο Αμπντουλαχί είναι σομαλικής καταγωγής. Αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την Εθνική Σομαλίας στις 5 Σεπτεμβρίου 2019, σε μια νίκη με 1-0 εναντίον της Ζιμπάμπουε για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022. (Αγγλικά) Προφίλ Αμπντουλσάμεντ Αμπντουλαχί στο Soccerway Προφίλ στο Transfermarkt.com
Ζάλγκιρις Βίλνιους

Η Ζάλγκιρις Βίλνιους είναι μια λιθουανική ποδοσφαιρική ομάδα από το Βίλνιους. Έχει κερδίσει 8 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λιθουανίας, 12 φορές το Κύπελλο Λιθουανίας και 7 φορές το Σούπερ Καπ. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και άσπρο. Η ομάδα αγωνίζεται στο LFF stadium, χωρητικότητας 5400 θέσεων.

 10 Πρωταθλήματα Λιθουανίας: 1991, 1992, 1999, 2013, 2014, 2015, 2016, 2020, 2021, 2022 14 Κύπελλα Λιθουανίας: 1991, 1993, 1994, 1997, 2003, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016 (άνοιξη), 2016 (το φθινόπωρο), 2018, 2021, 2022 8 Σούπερ Καπ Λιθουανίας: 2003, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2020, 2023 Κύρια αμφίεση Εναλλακτική αμφίεση FK Žalgiris Επίσημη ιστοσελίδα FK Žalgiris: facebook FK Žalgiris: alyga.lt FK Žalgiris: Soccerway FK Žalgiris: Sofascore Globalsportsarchive
Χουάν Βελάσκο Ντάμας

Ο Χουάν Βελάσκο Ντάμας είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στη Σεβίλη στις 15 Μαΐου 1977. Αγωνίζεται συνήθως ως δεξιός αμυντικός και από τον β' γύρο της αγωνιστικής περιόδου 2009-10 φορά τα χρώματα του Πανθρακικού Κομοτηνής.

 Ξεκίνησε την καριέρα από την Φ.Κ. Σεβίλη όπου και παρέμεινε τα δύο πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του καριέρας 1997-99. Μετακόμισε στην Θέλτα Βίγο όπου και έμεινε για πέντε χρόνια αγωνιζόμενος και στο Τσάμπιονς λίγκ το 2004. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του ήταν η Ατλέτικο Μαδρίτης την διετία 2004-06. Ενώ την σεζόν 2006-07 ήταν μέλος της ομάδας της Εσπανιόλ Βαρκελώνης που έφτασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου UEFA. Ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα από την Αγγλική Νόριτς. Το Σεπτέμβριο του 2008 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας ενός έτους με τον Πανθρακικό Κομοτηνής.Το συμβόλαιό του ανανεώθηκε για 2 ακόμα χρόνια τον Ιανουάριο του 2009,όμως ένα ακριβώς χρόνο μετά,τον Ιανουάριο του 2010 η συνεργασία των δύο πλευρών λύθηκε κοινή συναινέσει με αποτέλεσμα ο Ισπανός αμυντικός να υπογράψει συμβόλαιο 2,5 χρόνων με την Λάρισα.Στην Λάρισα ταλαιπωρήθηκε από αρκέτα προβλήματα τραυματισμών Στις 22 Ιανουαρίου 2011 η ΑΕΛ έδινε ακόμη ένα κρίσιμο παιχνίδι για το πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκα αντιμετωπίζοντας εκτός έδρας την Κέρκυρα. Στο 21ο λεπτό εκείνης της αναμέτρησης ο Χουάν Βελάσκο εξέρχεται του αγωνιστικού χώρου με πρόβλημα τραυματισμού στο ισχίο, ακολούθησε ειδικό πρόγραμμα, αλλά αν και μετείχε στις αποστολές κάποιων παιχνιδιών δεν μπόρεσε να αγωνιστεί ξανά.Έτσι τον Απρίλιο του 2011 ανακοίνωσε την πρόθεσή του να τερματίσει λόγω τραυματισμών την καριέρα του. Μάλιστα αποκάλυψε ότι θα επιστρέψει στην πατρίδα του για να σπουδάσει προπονητική, αφού θέλει να παραμείνει στο χώρο του ποδοσφαίρου. Έχει φορέσει τη φανέλα της Εθνικής Ισπανίας 5 φόρες, κάνοντας το ντεμπούτο του τον Ιανουάριο του 2000 σε αγώνα εναντίον της Πορτογαλίας στην Καρθαγένη.Είχε επιλεγεί μάλιστα και για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000, ωστόσο παρέμεινε στον πάγκο των αναπληρωματικών. από την επίσημη ιστοσελίδα του Α.Ε.Λάρισσας Προφίλ στο σάιτ της Ισπανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου
NGC 3307

Ο NGC 3307 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 185 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ύδρα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 22 Μαρτίου 1836 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Ύδρας.

 Δεδομένα για το NGC 3307 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 3307 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 3307 στο Wikimedia Commons
Μαύρα Βουνά

Τα Μαύρα Βουνά βρίσκονται στην Αχαΐα κοντά στα σύνορα με νομό της Ηλείας και έχουν μέγιστο υψόμετρο 249 μέτρα. Είναι ενταγμένα στο Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς που πρόκειται για ένα δίκτυο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ελών και δασών, κατά μήκος των βορειοδυτικών ακτών της Πελοποννήσου.

 Η ονομασία οφείλεται στο ότι κατά την αρχαιότητα πιστευόταν ότι από σπηλιά που βρισκόταν στα βουνά εξορμούσαν οι άρχοντες των θαλασσών, που τρόμαζαν τους ναυτικούς όταν περνούσαν από την εγγύς θαλάσσια περιοχή, ώστε ο τόπος της σπηλιάς να ονομαστεί Μαύρα Βουνά. Τα βουνά αυτά προέρχονται από ασβεστολιθικά πετρώματα. Αποτελούν μέρος του οικοσυστήματος του Δάσους της Στροφυλιάς που προστατεύεται από την Συνθήκη Ραμσάρ. Εκεί βρίσκονται το χωριά Άραξος και Παραλίμνη, καθώς και οι Ιαματικές πηγές Αράξου και η δημοφιλής μικρή αμμώδης παραλία Γιανισκάρι. Εκτείνονται ανάμεσα στο Δάσος της Στροφυλιάς, τις λιμνοθάλασσες Αράξου (Πάπα) και Προκόπου, τον Πατραϊκό κόλπο και το Ιόνιο πέλαγος. Στα Μαύρα βουνά υπάρχουν πολλά στρατιωτικά φυλάκια, ναυτικά οχυρά. Από τα πετρώματα τους βγαίνει άριστης ποιότητας άμμος, ενώ το χώμα είναι επίσης καλής ποιότητας για γκαζόν. Μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα καλυπτόντουσαν από πευκόδασος, όπου σήμερα διασώζεται μικρό τμήμα του κατεστραμμένο από πυρκαγιές. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Β', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Μαύρα Βουνά.
Μάχη του Χάλλε

Η Μάχη του Χάλλε ήταν μία από τις συγκρούσεις-καταδιώξεις που ακολούθησαν μετά τη συντριπτική ήττα των Πρώσσων από το γαλλικό στρατό του Ναπολέοντα Βοναπάρτη στη Μάχη της Ιένας-Άουερστεντ. Εκεί το 5ο Σώμα του στρατάρχη Ζαν-Μπατίστ Μπερναντότ αντιμετώπισε ένα πρωσσικό εφεδρικό σώμα υπό τον Δούκα Ευγένιο της Βυρτεμβέργης. Οι Πρώσσοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν με αρκετές απώλειες προς το Ντεσσάου, και στις 19 Οκτωβρίου κινήθηκαν αργά προς το Μαγδεβούργο.

 Bourienne, M. de. Memoires of Napoleon Bonaparte. Vol. II. London, 1836. Chandler, David. The Campaigns of Napoleon. New York: Macmillan, 1966. Chandler, David. Dictionary of the Napoleonic Wars. New York: Macmillan, 1979. (ISBN 0-02-523670-9) Petre, F. Loraine. Napoleon's Conquest of Prussia 1806. London: Lionel Leventhal Ltd., 1993 (1907). (ISBN 1-85367-145-2) Rothenberg, Gunther E. The Art of Warfare in the Age of Napoleon. Bloomington, Ind.: Indiana University Press, 1980. (ISBN 0-253-31076-8) Smith, Digby. The Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill, 1998. (ISBN 1-85367-276-9) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Battle of Halle στο Wikimedia Commons
Absolution

To Absolution είναι το τρίτο άλμπουμ των Muse. Κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2003 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στις 23 Μαρτίου 2004 στις Η.Π.Α.. Το άλμπουμ περιλαμβάνει τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος στην Αμερική, τα τραγούδια "Time Is Running Out" και "Hysteria". Ο τραγουδιστής των Muse, Matthew Bellamy, δήλωσε ότι επηρεάστηκε πολύ από τα άλμπουμ The Wall των Pink Floyd, In the Court of the Crimson King των King Crimson και Achtung Baby των U2.

 "Intro" – 0:22 "Apocalypse Please" – 4:12 "Time Is Running Out" – 3:56 "Sing for Absolution" – 4:54 "Stockholm Syndrome" – 4:58 "Falling Away with You" – 4:40 "Interlude" – 0:37 "Hysteria" – 3:47 "Blackout" – 4:22 "Butterflies and Hurricanes" – 5:01 "The Small Print" – 3:28 "Endlessly" – 3:49 "Thoughts of a Dying Atheist" – 3:11 "Ruled by Secrecy" – 4:54 "Fury" – 5:02 "Stockholm Syndrome" – 7:14 "New Born" – 6:11 "Muscle Museum" – 4:18 "Hysteria" – 4:14 "Bliss" – 4:01 "Time Is Running Out" – 4:06Όλα τα κομμάτια αυτού του δίσκου είναι ζωντανές εκτελέσεις στο Big Day Out του Σίδνεϋ, για τον ραδιοφωνικό σταθμό Triple J.
Επαρχία Μπαλόντα Μπαζάρ

Η επαρχία Μπαλόντα Μπαζάρ είναι μια επαρχία στη Ινδική πολιτεία του Τσατίσγκαρ με έδρα το Μπαλόντα Μπαζάρ. Πριν από τη δημιουργία της, αποτελούσε μέρος της επαρχίας Ραϊπούρ.

 Η επαρχία υποδιαιρείται σε έξι αναπτυξιακά μπλοκ που ονομάζονται τεχσίλ, τα Παλάρι, Μπαλόντα Μπασάρ, Κασντόλ, Μπιλαϊγκάρ, Μπαταπάρα και Σίμγκα, και 3 υποδιαιρέσεις, τις Μπαλόντα Μπαζάρ, Μπαταπάρα κα Μπιλαϊγκάρ. Η επαρχιακή διοίκηση έχει επικεφαλής τον επαρχιακό δικαστικό συλλέκτη. Ο παρών συλλέκτης και Επαρχιακός Δικαστής για να αναλάβει την νεοσυσταθείσα επαρχία είναι ο Ρατζές Σινγκ Ράνα.
Ρομέο Νταλέρ

Ο αντιστράτηγος Ρομέο Αντόνιους Νταλέρ, (γεν. 25 Ιουνίου 1946) είναι Καναδός ανθρωπιστής, συγγραφέας και πρώην γερουσιαστής. Ο Νταλέρ υπηρέτησε ως διοικητής της δύναμης της UNAMIR, της αποτυχημένης ειρηνευτικής αποστολής των Ηνωμένων Εθνών για τη Ρουάντα μεταξύ των ετών 1993 και 1994 και προσπάθησε να σταματήσει την γενοκτονία που διεξαγόταν από Χούτου εξτρεμιστές εναντίον των Τούτσι και των μετριοπαθών Χούτου. Ο Νταλέρ είναι ο ιδρυτής της Πρωτοβουλίας για τα παιδιά στρατιώτες Ρομέο Νταλέρ, εταίρος στο Ινστιτούτο Μελετών του Μόντρεαλ για την Γενοκτονία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (MIGS) και συνδιευθυντής του ερευνητικού εγχειρήματος «Θέληση για παρέμβαση» που κυκλοφόρησε την έκθεση «Κινητοποιώντας τη θέληση για παρέμβαση: Ηγεσία και δράσεις για την πρόληψη μαζικών θηριωδιών».

 The Last Just Man (Canada, 2001, directed by Steven Silver) Shake Hands with the Devil: The Failure of Humanity in Rwanda Shake Hands with the Devil: The Journey of Roméo Dallaire Shake Hands with the Devil (2007 film) They Fight Like Soldiers, They Die Like Children: The Global Quest to Eradicate the Use of Child Soldiers Roberts, Alison (3 Απριλίου 2004). ««Θα νιώθω ένοχος για πάντα»». Τα Νέα online. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. Οικονομάκου, Κατερίνα (23 Μαΐου 2009). «Ακραία επιλογή οι "ανθρωπιστικές επεμβάσεις"». Ελευθεροτυπία έντυπη έκδοση. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2016. Official site (Αγγλικά) (Γαλλικά) Liberal Senate Forum CBC Digital Archives – Witness To Evil: Roméo Dallaire and Rwanda Transcript of interview of LGen Dallaire in Ghosts of Rwanda documentary on PBS Frontline. http://allafrica.com/stories/200802260106.html Roméo Dallaire’s petition to bring Omar Khadr back to Canada
Ρωμανός Σκληρός (μάγιστρος)

Ο Ρωμανός Σκληρός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, στρατηγός, μέλος της επιφανούς αριστοκρατικής οικογένειας των Σκληρών. Είχε διοριστεί δύο φορές δούκας (διοικητής) της Αντιόχειας το 1054 - 1055 και το 1057. Είχε επίσης τα αξιώματα μάγιστρος, πρόεδρος, στρατοπεδάρχης της ανατολής και πρωτοστράτορας.

 Το όνομα του πατέρα του και της μητέρας του δεν διασώζονται, ο πατέρας του ήταν γιος του Ρωμανού Σκληρού, παππού του Ρωμανού. Ο Ρωμανός έγινε σύμβουλος του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ΄, ενώ το 1057 υποστήριξε τον Ισαάκιο Κομνηνό να διεκδικήσει τον θρόνο από τον Μιχαήλ ΣΤ΄ Βρίγα. Αργότερα ο Ισαάκιος τον διόρισε σε ανώτατα αξιώματα και για δεύτερη φορά δούκα της Αντιόχειας το 1057. Πιθανότατα να σχετίζεται με μία λαϊκή παράδοση, που δίνεται για τον παππού του και να είναι αυτός. Ο Ρωμανός ήταν νυμφευμένος με άγνωστη γυναίκα και απέκτησαν ένα παιδί, που δεν διασώζεται το όνομα του. Cawley, Charles. «Medieval Lands Project: Byzantium 395–1057». Medieval Lands. Foundation for Medieval Genealogy. Γεώργιος Α. Λεβενιώτης, Η πολιτική κατάρρευση του Βυζαντίου στην ανατολή, Θεσσαλονίκη 2007.
Άγιος Ιωάννης Επιδαύρου Λιμηράς Λακωνίας

Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μονεμβασίας, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Στην τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννη Επιδαύρου Λιμηράς ανήκουν και οι οικισμοί Κρεμμύδι, Παλιά Μονεμβασία και Πορί.

 Ο Άγιος Ιωάννης είναι χωριό στο ανατολικό τμήμα του νομού Λακωνίας, προς την πλευρά του Μυρτώου Πελάγους. Βρίσκεται στις βορειοανατολικές υπώρειες του λόφου «Κεραμωτή» (367 μ.), βορειοδυτικά της Μονεμβασιάς και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 100. Απέχει 97 χλμ. περίπου ΝΑ. της Σπάρτης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 34,621 χμ² (2011). (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1845 και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Μονεμβασίας και ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αγίου Ιωάννη. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίου Ιωάννη και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας. Η παραλία «Καστράκι», στον όρμο Κρεμμύδι, 4,5 χλμ. νοτιοανατολικά του οικισμού Τα ερείπια της αρχαίας Επιδαύρου Λιμηράς, σε λόφο στην παραλία «Καστράκι». Σώζονται λείψανα της ακρόπολης, τείχος, πύργοι και αναλήμματα, καθώς και ένα τεχνητό επίπεδο στην κορυφή, που, ίσως, υποδεικνύει τη θέση ναού. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη στο κέντρο του οικισμού Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, 2002-4 Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010 Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (εκδ. Βαρελάς) eetaa.gr
Καπιταλισμός και Σχιζοφρένεια

To Καπιταλισμός και Σχιζοφρένεια (French: Capitalisme et Schizophrénie) είναι ένα δίτομο θεωρητικό του έργο των Γάλλων συγγραφέων, Gilles Deleuze και Felix Guattari, ο ένας φιλόσοφος και ο άλλος ψυχαναλυτής αντίστοιχα. Οι τόμοι, δημοσιεύθηκαν με οκτώ χρόνια διαφορά, ο πρώτος Αντι-Οιδίπους το 1972, και ο δεύτερος Χίλια Πλατώματα το1980. Ο μεταφραστής του έργου Brian Massumi παρατηρεί ότι τα βιβλία διαφέρουν σημαντικά ως προς το ύφος, το περιεχόμενο και τη σύνθεση.

 Deleuze, Gilles and Félix Guattari. 1972. Anti-Œdipus. Trans. Robert Hurley, Mark Seem and Helen R. Lane. London and New York: Continuum, 2004. Vol. 1 of Capitalism and Schizophrenia. 2 vols. 1972-1980. Trans. of L'Anti-Oedipe. Paris: Les Editions de Minuit. ISBN 0-8264-7695-3. 1980. A Thousand Plateaus. Trans. Brian Massumi. London and New York: Continuum, 2004. Vol. 2 of Capitalism and Schizophrenia. 2 vols. 1972-1980. Trans. of Mille Plateaux. Paris: Les Editions de Minuit. ISBN 0-8264-7694-5. Guattari, Félix. 1984. Molecular Revolution: Psychiatry and Politics. Trans. Rosemary Sheed. Harmondsworth: Penguin. ISBN 0-14-055160-3. 1995. Chaosophy. Ed. Sylvère Lotringer. Semiotext(e) Foreign Agents Ser. New York: Semiotext(e). ISBN 1-57027-019-8. ---. 1996. Soft Subversions. Ed. Sylvère Lotringer. Trans. David L. Sweet and Chet Wiener. Semiotext(e) Foreign Agents Ser. New York: Semiotext(e). ISBN 1-57027-030-9. Massumi, Brian. 1992. A User's Guide to Capitalism and Schizophrenia: Deviations from Deleuze and Guattari. Swerve editions. Cambridge, United States and London: MIT. ISBN 0-262-63143-1. Σημειώσεις σχετικά με το, Καπιταλισμός & Σχιζοφρένεια από τον Michael Hardt
Ανταίος

Ο Ανταίος ήταν μυθικός γίγαντας, γιος του θεού Ποσειδώνα και της Γης και βασιλιάς της Λιβύης. Αποτελεί κομμάτι και της ελληνικής μυθολογίας και της βερβερικής μυθικής παράδοσης.

 Σύμφωνα με την παράδοση ο Ανταίος προκαλούσε όποιον περνούσε από τη χώρα του να παλέψουν και πάντα νικούσε, όντας αήττητος από την επαφή του με τη Γη. Τη δύναμη αυτή του Ανταίου αντιμετώπισε ο Ηρακλής και τον νίκησε σηκώνοντάς τον από το έδαφος. Ο Ηρακλής βρέθηκε στην περιοχή στο δρόμο του για τον 11ο άθλο του, να φέρει τα Μήλα των Εσπερίδων. Η πάλη Ανταίου και Ηρακλή αποτέλεσε έμπνευση για πολλούς καλλιτέχνες κατά την αρχαιότητα και την Αναγέννηση. Ο μύθος δηλώνει αφενός τη δύναμη του ριζωμένου στην πατρίδα ανθρώπου και αφετέρου την πάλη του γηγενούς στοιχείου του ευρύτερου ελληνικού χώρου με τους Δωριείς αποίκους. Μια τοποθεσία για την ύπαρξη του Ανταίου θα μπορούσε να είναι στην ευρύτερη περιοχή του Μαγκρέμπ. Όταν ο Ρωμαίος διοικητής Κουίντος Σερτώριος πέρασε από την Ισπανία στη Βόρεια Αφρική, κάτοικοι της περιοχής Τίγγη (σημερινή Ταγγέρη), δυτικά της Λιβύης, του μετέφεραν ότι είχαν βρεθεί σε έναν τύμβο τα γιγάντια λείψανα του Ανταίου. Σκάβοντάς τον, οι άνδρες του ανακάλυψαν έναν γιγαντιαίο σκελετό.Στο 4ο Βιβλίο του έπους Φαρσάλια, ο Λουκανός αναφέρει πως ένας άγνωστος Λίβυος διηγήθηκε στο Ρωμαίο Κούριο την ιστορία της νίκης του Ηρακλή εναντίον του Ανταίου. Ο Πλούταρχος, στον οποίο παραπάνω εντοπίζεται η αναφορά για την εύρεση των λειψάνων του Ανταίου, επίσης αναφέρει παρακάτω στο ίδιο απόσπασμα έναν τοπικό μύθο, κατά τον οποίο ο Ηρακλής έσμιξε με τη γυναίκα του Ανταίου, Τίγγη, μετά το θάνατό του και έκαναν έναν γιο, τον Σόφακο, ο οποίος έδωσε στην πόλη το όνομα της μητέρας του. Επίσης, σύμφωνα με άλλες πηγές ο Ηρακλής είχε έναν γιο, τον Παλαίμονα, από την Ιφινόη, κόρη του Ανταίου.Σχολιαστές του Πίνδαρου εντοπίζουν στον 9ο Πυθιόνικο διήγηση, κατά την οποία ο Ανταίος είναι βασιλιάς της πόλης Ίρασσα στη Λιβύη και έχει μια κόρη με το όνομα Αλκηίς ή Βάρκη. Ο Ανταίος είχε υποσχεθεί την κόρη του στο νικητή ενός αγώνα δρόμου. Ο Αλεξίδαμος βγήκε νικητής και την παντρεύτηκε. Theoi Project, Ανταίος Στη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη, ο Ανταίος εμφανίζεται ως ένας γίγαντας που φρουρεί τον ένατο κύκλο της Κολάσεως και κατεβάζει τους Δάντη και Βιργίλιο στον παγωμένο Κωκυτό.
Μαζί (Ουγγαρία)

Το Μαζί (Együtt), επίσημα Μαζί – Κόμμα για μια Νέα Εποχή (Együtt-Α Korszakváltók Pártja), είναι κοινωνικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα, στην Ουγγαρία, που σχηματίστηκε από τον Γκόρντον Μπάιναϊ, πρώην πρωθυπουργό της Ουγγαρίας, στις 26 Οκτωβρίου 2012 για να συμμετέχει στις βουλευτικές εκλογές του 2014. Το Μαζί ιδρύθηκε ως συμμαχία αριστερών και φιλελεύθερων πολιτικών κινημάτων και πολιτικών οργανώσεων, η οποία μετατράπηκε σε κόμμα, προκειμένου να έρθει σε αντιπαράθεση με το κυβερνητικό κόμμα του Βίκτορ Ορμπάν. Ο σημερινός ηγέτης του κόμματος είναι ο Πέτερ Γιουχάζ.Το κόμμα πραγματοποίησε εκλογική συμμαχία με το κόμμα Διάλογος για την Ουγγαρία (PM) και μαζί κέρδισαν τέσσερις έδρες στην Εθνοσυνέλευση και μία έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το Μαζί μετέπειτα έλαβε δύο θέσεις από τις τέσσερις στο Ουγγρικό Κοινοβούλιο, αλλά δεν έλαβε καμία στις Βρυξέλλες.

 Κατά την ίδρυσή του, ο συνασπισμός αποτελούνταν από τρεις πολιτικές οργανώσεις: Πατριωτισμός και Πρόοδος με επικεφαλής τον Γκόρντον Μπάιναϊ. Ένα εκατομμύριο για την ελευθερία του τύπου (Milla) με επικεφαλής τον Πέτερ Γιουχάζ. Ουγγρικό Κίνημα Αλληλεγγύης με επικεφαλής τον Πέτερ Κόνια.Στις 4 Φεβρουαρίου 2017 ο Πέτερ Γιουχάζ εξελέγη ως νέος ηγέτης του κόμματος. Την ίδια ημέρα εκλέχτηκαν ως αντιπρόεδροι οι Μπαλάνζ Μπέρκεζ και Νόρα Χατζού, και ο Βίκτορ Σζιέτβαρι ως ηγέτης του Εθνικού Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος. Από τον Μάρτιο, ο Γιουχάζ προέτρεψε την εκλογική συνεργασία των «δημοκρατικών κομμάτων της αντιπολίτευσης», τα οποία αρνούνταν τόσο τις ιδέες του Ορμπάν όσο και τα πρώην αριστερά κυβερνητικά σχήματα, που εκπροσωπούσαν τον «πολιτικό κόσμο πριν από το 2010». Ο Γιουχάζ χαρακτήρισε την ιδέα του ως «Νέος Πόλος» (Új Pólus), με την πιθανή συμμετοχή των κινημάτων Η Πολιτική Μπορεί να Διαφέρει (LMP), Διάλογος για την Ουγγαρία (PM), Ουγγρικό Κόμμα Σκυλιών Δύο Ουρών (MKKP). Με τη δήλωση αυτή, ο Γιουχάζ αρνήθηκε τη συνεργασία με το Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (MSZP), τον Δημοκρατικό Συνασπισμό (DK) και το Ουγγρικό Φιλελεύθερο Κόμμα (MLP). Για το ουγγρικό κοινοβούλιο: Για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο:
Δίδυμη Γη

Στα πλαίσια ενός νοητού πειράματος ο Χίλαρι Πάτναμ, αναφέρθηκε σε ένα φανταστικό πλανήτη προκειμένου να υποστηρίξει ότι τα νοήματα των λέξεων «απλώς δεν βρίσκονται μέσα στο κεφάλι» αλλά ότι μέχρι ενός βαθμού εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο υπάρχουν τα πράγματα έξω από εμάς.

 Σύμφωνα με το νοητό πείραμα του Πάτναμ, μπορούμε να υποθέσουμε ότι υπάρχει κάπου στο διάστημα ένας πλανήτης όπως ακριβώς η Γη, μια δίδυμη Γη. Η διαφορά που υπάρχει είναι ότι οι λίμνες και τα ποτάμια της δίδυμης αυτής Γης περιέχουν ένα υγρό όμοιο με το νερό της Γης του οποίου η χημική σύνθεση δεν είναι όπως του νερού της Γης, Η2Ο, αλλά ΧΥΖ. Έτσι όταν οι κάτοικοι της δίδυμης Γης προφέρουν ή γράφουν τη λέξη «νερό», δεν εννοούν ο,τι εννοούν οι κάτοικοι της Γης με τη λέξη «νερό». Για μεν τους κατοίκους της Γης «νερό» σημαίνει τη σύνθεση Η2Ο ενώ για τους κατοίκους της δίδυμης Γης «νερό» σημαίνει μια διαφορετική σύνθεση, ΧΥΖ.
Ρας αλ Χαϊμά

Το Ρας αλ Χαϊμά (αραβικά: رَأْس ٱلْخَيْمَة‎, ιστορικά γνωστή ως Τζουλφάρ) είναι η μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσα του Εμιράτου Ρας αλ Χαϊμά στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Έχει πληθυσμό περίπου 115.949 κατοίκων.

 Η πόλη του Ρας αλ Χαϊμά ήταν ιστορικά γνωστή ως Τζουλφάρ και φημολογείται ότι είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς των ΗΑΕ. Σύμφωνα με τον διοικητή του Σάρτζα, Σουλτάν μπιν Μουχαμάντ αλ-Κασίμι, η πόλη ιδρύθηκε από Αρμένιους που εγκατέλειψαν την περιοχή τους λόγω των μογγολικών εισβολών. Στα εξώτερα προάστια της πόλης υπάρχουν σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα. Στην πόλη έλαβαν χώρα δύο εκστρατείες στον Περσικό Κόλπο υπό την ηγεσία των Βρετανών, το 1809 και το 1819. Η περιοχή απέκτησε το ψευδώνυμο "Ακτή των Πειρατών" λόγω των επιδρομών πειρατών σε βρετανικά πλοία. Ο Αλ Κασίμι το αρνήθηκε.
Ντίλι

Το Ντίλι (Dili, που επίσης γράφεται Díli), είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Ανατολικού Τιμόρ. Αποτελεί επίσης την πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του νησιού Τιμόρ. Είναι αξιόλογο λιμάνι και εμπορικό κέντρο. Η πόλη αριθμεί περίπου 150.000 κατοίκους και εκεί εδρεύει το Διεθνές Αεροδρόμιο του Προέδρου Νικολάου Λομπάτο, που έλαβε την ονομασία του από τον ηγέτη για την ανεξαρτησία.

 Τα περισσότερα από τα κτήρια καταστράφηκαν στις ταραχές του 1999, που οργάνωσε ο στρατός της Ινδονησίας και οι παραστρατιωτικοί, στα πλαίσια της επιχείρησης "Καμμένη Γη". Ωστόσο, στην πόλη υπάρχουν πολλά κτίρια από την εποχή της πορτογαλικής αποικιοκρατίας. Η έδρα του πρώην Κυβερνήτη του Ανατολικού Τιμόρ, όταν το τελευταίο ήταν πορτογαλικό, στεγάζει σήμερα το Γραφείο του Πρωθυπουργού. Επίσης ο καθολικός ναός στο Μοταέλ παρουσιάζει ενδιαφέρον. Στο Ντίλι βρίσκουμε και μνημεία ινδονησιακά, που θυμίζουν την ινδονησιακή κατοχή. Ανάμεσα σε αυτά είναι και ο μεγαλύτερος καθεδρικός ναός στη Νοτιοανατολική Ασία. Το Ντίλι κατοικήθηκε για πρώτη φορά από τους Πορτογάλους στα 1520 και το 1769 έγινε πρωτεύουσα του Πορτογαλικού Τιμόρ. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καταλήφθηκε από τους Ιάπωνες και στις 28 Νοεμβρίου 1975 κηρύχθηκε μονομερώς ανεξάρτητο από την Πορτογαλία. Ωστόσο, εννέα ημέρες μετά, στις 7 Δεκεμβρίου του 1975 το Ντίλι καταλήφθηκε από τον ινδονησιακό στρατό. Η Ινδονησία προσήρτησε το Ανατολικό Τιμόρ το 1976 και το ανακήρυξε επαρχία της με το όνομα Timor Timur και με το Ντίλι ως πρωτεύουσα. Έπειτα από τον ανταρτοπόλεμο (1975-1999) μεταξύ του ινδονησιακού στρατού και των δυνάμεων πο επιζητούσαν ανεξαρτησία, οπότε σκοτώθηκαν δεκάδες χιλιάδες πολίτες του Ανατολικού Τιμόρ αλλά και ξένοι, το Ανατολικό Τιμόρ τέθηκε υπό τον διεθνή έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών (1999) και τελικά στις 20 Μαΐου του 2002 έγινε ανεξάρτητο κράτος. Προηγουμένως, στο Ντίλι έλαβε χώρα το 1991 μεγάλη σφαγή από τον ινδονησιακό στρατό, που προκάλεσε τον αποτροπιασμό της Διεθνούς Κοινότητας και την εστίαση του διεθνούς ενδιαφέροντος στην περιοχή. Τον Μάιο του 2006 στη διάρκεια εσωτερικών ταραχών, το Ντίλι υπέστη σοβαρές ζημιές και προκλήθηκε διεθνής επέμβαση με σκοπό την αποκατάσταση της τάξης. Στην πόλη εδρεύουν πολλά σχολεία, ενώ το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα είναι το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Τιμόρ (Universidade Nacional de Timor-Leste). Εθνική Βιβλιοθήκη του Ανατολικού Τιμόρ - Βαρκελώνη, Ισπανία - Καμπέρα, Αυστραλία - Κοΐμπρα, Πορτογαλία - Λισαβόνα, Πορτογαλία - Ντάργουιν, Αυστραλία - Οκινάουα, Ιαπωνία - Σάο Πάολο, Βραζιλία - Σίδνεϊ, Αυστραλία Ντίλι στο Curlie Ανακαλύψτε το Ντίλι:Τουριστική σελίδα
Μάρκο Νε

Ο Μάρκο Νε (γαλλικά: Marco Né, 17 Ιουλίου 1983) είναι πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής από την Ακτή Ελεφαντοστού που αγωνιζόταν στον χώρο της μεσαίας γραμμής. Έχοντας πολυετή καριέρα στο εξωτερικό, πέρασε από τα πρωταθλήματα του Βελγίου, της Ελλάδας, της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Τελευταίος σύλλογος στον οποίο αγωνίστηκε ήταν η ουκρανική Ταβρίγια.

 Γεννήθηκε το 1983 στο Αμπιτζάν της Ακτής Ελεφαντοστού και ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες της ΑΣΕΚ Μιμοζά. Το 2002 μεταγράφηκε στη βελγική Μπέβερεν, στην οποία πήρε τις πρώτες του συμμετοχές τη σεζόν 2003/04 όπου έλαβε μέρος σε 28 αγώνες σκοράροντας 6 φορές. Αποτέλεσε βασικό στέλεχος της Μπέβεραν και την επόμενη αγωνιστική περίοδο, ωστόσο έχασε μεγάλο μέρος της σεζόν 2005/06 λόγω τραυματισμού. Οι εμφανίσεις του προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων, όπως το Αμβούργο, η ΠΣΦ Αϊντχόφεν και η αγγλική Άρσεναλ στην οποία δοκιμάστηκε. Στο Βέλγιο παρέμεινε μέχρι το 2006 μετρώντας 9 τέρματα σε 64 αναμετρήσεις. Τον Ιανουάριο του 2006 ανακοινώθηκε η απόκτησή του από τον Ολυμπιακό, στον οποίο ενσωματώθηκε από τον Μάρτιο έπειτα από άδεια της Μπέβερεν. Στους Πειραιώτες αντιμετώπισε κατά την πρώτη του χρονιά συνεχόμενα προβλήματα τραυματισμών, καθώς και πρόβλημα υγείας που δεν του επέτρεψαν να βρει αγωνιστικό ρυθμό. Στο τέλος της σεζόν 2006/07 πανηγύρισε την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ελλάδος, έχοντας 11 συμμετοχές, ενώ είχε άλλες τρεις παρουσίες στις υπόλοιπες διοργανώσεις. Την επόμενη χρονιά μέτρησε μόλις 3 ολιγόλεπτες συμμετοχές για το πρωτάθλημα και τον Ιανουάριο του 2008 αποδεσμεύτηκε από την ομάδα. Ακολούθησαν περάσματα από τη βελγική Γκερμινάλ, τη ρωσική Κουμπάν Κρασνοντάρ και την ουκρανική Ταβρίγια, που αποτέλεσε την την τελευταία ομάδα της επαγγελματικής του καριέρας. Σε επίπεδο εθνικών ομάδων είχε μια συμμετοχή με την Ακτή Ελεφαντοστού σε εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με την Γκαμπόν το 2004. Προφίλ στο Uefa.com Καριέρα στο National Football Teams
Κατάλογος αστέρων του Αιγόκερω

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Αιγόκερω παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Αιγόκερω κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N.D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N.G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B.A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Ιουλίου 2010. Samus, N.N.· Durlevich, O.V.· και άλλοι. (2004). «Combined General Catalogue of Variable Stars (GCVS4.2)». Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2012. Samus, N.N.· Durlevich, O.V.· και άλλοι. (2012). «General Catalog of Variable Stars (GCVS database, version 2012Feb)». Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2012. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.
The Battle Rages On...

The Battle Rages On... είναι ο τίτλος του τραγουδιού του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1993 με τον ομώνυμο δίσκο και του οποίου αποτέλεσε το εναρκτήριο κομμάτι.

 Το τραγούδι ξεκινάει με ριφ από την κιθάρα του Μπλάκμορ, του οποίου η ένταση μετριάζεται για να ξεκινήσουν τα φωνητικά του Ίαν Γκίλαν, με τους στίχους να περιγράφουν την ακρότητα της ψυχολογίας του ανθρώπου κατά την διάρκεια ενός πολέμου και την απουσία αιτίας για την πρόκληση θανάτου από ένα σημείο και έπειτα. Το συγκεκριμένο κομμάτι συμπεριλήφθηκε στο set list των ζωντανών εμφανίσεων του συγκροτήματος κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ με τον Ρίτσι Μπλάκμορ στην κιθάρα, όπως και μετά την αποχώρηση του όταν και αντικαταστάθηκε από τον Τζο Σατριάνι. Οι Deep Purple συνέχισαν να το παίζουν ζωντανά κατά την μεξικάνικη περιοδεία τους το Νοέμβριο του 1994, στις πρώτες εμφανίσεις του Στηβ Μορς με το συγκρότημα, όπως και στις εμφανίσεις τους στην Φλόριντα τον Μάρτιο του 1995. Το "The Battle Rages On..." επανήλθε στις ζωντανές τους εμφανίσεις το 2007 κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Rapture of the Deep" και παρέμεινε μέχρι το 2009 για να επανέλθει στα τέλη του 2012 κατά την περιοδεία "The Songs That Built Rock". Το συγκρότημα συνέχισε να το βάζει στο set list του στις πρώτες συναυλίες της περιοδείας για την προώθηση του επιτυχημένου "Now What?!". Ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ στα οποία υπάρχουν εκτελέσεις του "The Battle Rages On..." είναι τα εξής: Come Hell or High Water (1994) Live in Europe 1993 (2006) Around the World Live (DVD, 2008) Το "The Battle Rages On..." ηχογραφήθηκε από τη δεύτερη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Ρίτσι Μπλάκμορ - κιθάρα Τζον Λορντ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπανα The Battle Rages On CD Booklet, Mercury, 1993 The Complete Deep Purple, Michael Heatley, Reynolds & Hearn, 2005 Ian Gillan: The Autobiography of "Deep Purple's" Lead Singer, Blake Publishing, 1998 Στίχοι του The Battle Rages On... The Battle Rages on tablature 1 The Battle Rages on tablature 2 The Battle Rages on chords The Battle Rages On (Solo) tablature Deep Purple - The Battle Rages On - YouTube
Χουάντερσον

Ο Χουάντερσον Τζούνιορ ντα Σίλβα Σάντος (Huanderson Junior da Silva Santos, γενν. στις 3 Αυγούστου 1983), ευρέως γνωστός ως Χουάντερσον, είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τον Καραϊσκάκη Άρτας.

 Ο Χουάντερσον ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του με την Ιράτι το 2004. Από τότε και ύστερα μετακινούταν σε διαφορετική ομάδα, σχεδόν ετησίως, αγωνιζόμενος για τις: Γκουαρανί, XV ντε Ζαού, Ρόμα Απουρακάνα, Ατλέτικο Γκοϊανιένσε, Φρανκάνα, Αραγκουαΐνα και Γκοϊανέσια. Στις 8 Ιουνίου 2011, υπέγραψε στην πορτογαλική ομάδα Ρίο Άβε. Αφού ήταν αναπληρωματικός στους πρώτους αγώνες της σεζόν, τελικά έκανε το ντεμπούτο του σε αγώνα της πέμπτης αγωνιστικής εναντίον της Λεϊρία. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2012, υπέγραψε στον Ηρακλή, που συμμετείχε στη Φούτμπολιγκ. Έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο στις 12 Νοεμβρίου 2012, σε έναν αγώνα εναντίον του Απόλλωνα Σμύρνης. Μετά από μια σειρά καλών επιδόσεων, υπέγραψε επέκταση του συμβολαίου του με το σύλλογο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2016.Μετά από πέντε χρόνια στον Ηρακλή, στις 5 Σεπτεμβρίου 2017, ο Απόλλων Σμύρνης ανακοίνωσε επίσημα την μεταγραφή του έμπειρου Βραζιλιανού τερματοφύλακα, μέχρι το τέλος της σεζόν 2017-18.Το καλοκαίρι του 2020 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο στην ομάδα του Καραϊσκάκη Άρτας που αγωνίζεται στην Σούπερ Λιγκ 2 . Προφίλ στον επίσημο ιστότοπο του Ηρακλή Προφίλ στο Transfermarkt.com
Κωνσταντίνος Βουδούρης

Ο Κωνσταντίνος Γ. Βουδούρης (1889- 12 Αυγούστου 1962) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Πολιτεύτηκε με διάφορα κόμματα και εξελέγη βουλευτής. Τελευταίο κόμμα με το οποίο πολιτεύτηκε ήταν η Ένωση Κέντρου.

 Σπούδασε Νομικά και ασχολήθηκε αρχικά με τη δημοσιογραφία. Στη συνέχεια άσκησε το δικηγορικό επάγγελμα στην Αθήνα και ανέλαβε διευθυντής στο Υπουργείο Περιθάλψεως. Το 1922 διορίστηκε Νομάρχης Αργολιδοκορινθίας, θέση στην οποία έμεινε ως το 1923.Εξελέγη βουλευτής Ολυμπίας (1923, 28) και αργότερα (1932, 51) Μεσσηνίας .Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1923 και μετά στις εκλογές του 1928 με το Εθνικόν Δημοκρατικόν Κόμμα του Κονδύλη. Επανεξελέγη βουλευτής με το Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα στις εκλογές του 1932. Στην κυβέρνηση Παπαναστασίου υπηρέτησε ως υφυπουργός Συγκοινωνίας από τις 26 Μαΐου 1932 ως τις 5 Ιουνίου 1932.Ήταν επίσης αντιπρόεδρος της Βουλής από τις 2 Νοεμβρίου 1932 ως τις 29 Ιανουαρίου 1933. Το 1946 κατήλθε υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας με τον Συνδυασμό Κόμματος Φιλελευθέρων και δεν εξελέγη, συγκεντρώνοντας 1.489 ψήφους. Στις εκλογές του 1951 εξελέγη βουλευτής Μεσσηνίας με την ΕΠΕΚ και το 1956 με το ΔΚΕΛ. Από το 1945 ως το 1947 ήταν πρόεδρος του ΙΚΑ.Απεβίωσε στο νοσοκομείο "Ευαγγελισμός" το 1962 έπειτα από μακρά και επώδυνη ασθένεια και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Τον νεκρό αποχαιρέτησε ο ίδιος ο Γεώργιος Παπανδρέου εκ μέρους της Ένωσης Κέντρου.
Στέφαν Στιλιάνοβιτς

Ο Στέφαν Στιλιάνοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Стефан Штиљановић‎, 1498 – 1543) ήταν ο τελευταίος επιφανής Σέρβος ευγενής της οθωμανικής περιόδου της Σερβίας και σύμφωνα με τη λαογραφία ήταν ο τελευταίος δεσπότης της Σερβίας. Κυβέρνησε μια μεγάλη περιοχή υπό το ουγγρικό στέμμα, λόγω των γνωστών επιχειρήσεών του κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στα σύνορα. Ο Στιλιάνοβιτς τιμάται ως άγιος από τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία στις 4 Οκτωβρίου (σύμφωνα με το Ιουλιανό Ημερολόγιο) ή στις 17 Οκτωβρίου (σύμφωνα με το Γρηγοριανό Ημερολόγιο).

 Ο Στιλιάνοβιτς γεννήθηκε στο Παστρόβιτσι (στο σημερινό Μαυροβούνιο). Το Παστρόβιτσι αναφερόταν το 1377 ως ένα από τα σερβικά οπστίνα (αντίστοιχο του δήμου), και το 1423 έγινε υποτελές της Βενετικής Δημοκρατίας μετά την υπογραφή συνθήκης εν μέσω της οθωμανικής επέκτασης. Εξελέγη κνιάζ του Παστρόβιτσι στη μονή Ρεζέβιτσι, και έμελλε να είναι ο τελευταίος και πιο διάσημος κνιάζ. Ο Στιλιάνοβιτς είχε στην κατοχή του επτά μύλους. Άφησε τα υπάρχοντά του στους δικούς του για τη Σίρμια (σημερινή Σερβία) μετά από μια διαμάχη με τη Βενετική Δημοκρατία, το 1498. Την ίδια χρονιά ίδρυσε την πόλη Μόροβιτς, όπου επρόκειτο να χτίσει και την προσωπική του κατοικία. Το 1507 προσάρτησε την πόλη Σικλός στη Μπαρανία νικώντας τον Λουδοβίκο Β' της Ουγγαρίας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου για τη διαδοχή μεταξύ του Φερδινάνδος Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και του Ιωάννη Ζαπόλυα, ο Στιλιάνοβιτς πήρε το μέρος του Φερδινάνδου. Μετά τη στέψη του Φερδινάνδου στις 3 Νοεμβρίου 1527, ο Στιλιάνοβιτς έγινε διαχειριστής του Νόβιγκραντ και της Οραχόβιτσα. Προσάρτησε επίσης τα χωριά Ντόνζι Μίχολιατς και Γκλογκόβνιτσα, περιοχές στην κομητεία Βιροβίτιτσα και την πόλη Βάλποβο, στην οποία ήταν και η κατοικία του. Διοικούσε σημαντικές πόλεις που νωρίτερα ήταν τμήματα της Αυτοκρατορίας του Γιοβάν Νενάντ. Είχε επίσης τον δικό του στολίσκο. Ο Στιλιάνοβιτς ήταν ο διοικητής των σλαβονικών συνόρων που πολέμησαν κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Το 1543 ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τους Οθωμανούς, αλλά ο στρσγητός Μουράτ-μπεγκ του χάρισε τη ζωή λόγω του περίφημου ηρωισμού του και τον άφησε ελεύθερο. Έφυγε από τη Σλαβονία και τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε στο Σικλός, όπου πέθανε γύρω στο 1543. Τα λείψανα του Στιλιάνοβιτς μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι Σισάτοβατς και στη συνέχεια κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στον καθεδρικό ναό του Αγίου Μιχαήλ στο Βελιγράδι. Ο Στιλιάνοβιτς ανακηρύχθηκε αγιος από τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία με το όνομα Άγιος Δεσπότης Στέφαν Στιλιάνοβιτς και η εορτή του είναι στις 17 Οκτωβρίου. Seobe Stefana Štiljanovića (στα Σερβικά) Φωτογραφία των λειψάνων του
ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ

Το ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ (αγγλικά:UEFA Youth League) είναι μία ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση, που οργανώνεται από την Ένωση Ευρωπαϊκών Ποδοσφαιρικών Ομοσπονδιών (UEFA) από το 2013. Στη σημερινή της μορφή, συμμετέχουν οι ομάδες νέων (U19) των συλλόγων που αγωνίζονται στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, συν τους εγχώριους πρωταθλητές νέων των υψηλότερων βαθμολογικά εθνικών ενώσεων. Οι ημιτελικοί και τελικοί αγώνες διεξάγονται παραδοσιακά στο Κολοβρέ, στη Νιόν της Ελβετίας. Στους νικητές απονέμεται το «τρόπαιο Λέναρτ Γιόχανσον», προς τιμήν του πρώην προέδρου της ΟΥΕΦΑ. Οι πιο επιτυχημένες ομάδες είναι η Μπαρτσελόνα και η Τσέλσι, με δύο τρόπαια η καθεμία. Η Τσέλσι κέρδισε 2 συνεχόμενους τίτλους το 2015 και το 2016, ενώ η Μπαρτσελόνα κέρδισε την εναρκτήρια σεζόν της διοργάνωσης και κατέκτησε το δεύτερο τρόπαιο το 2018. Η τωρινή πρωταθλήτρια είναι η Πόρτο, που νίκησε την Τσέλσι με 3-1 στον τελικό του 2019.

 Το Μάιο του 2010, η ΟΥΕΦΑ διοργάνωσε έναν αγώνα, που αναφέρεται ως «UEFA Under-18 Challenge», μεταξύ των ομάδων U18 της Μπάγερν Μονάχου και της Ίντερ, τρεις ημέρες πριν από τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ 2009-10 μεταξύ των αντίστοιχων αντρικών ομάδων. Η Ίντερ κέρδισε τον αγώνα με 2-0, με δύο γκολ από το Ντένις Άλίμπετς. Ο αγώνας ήταν μέρος της «Ημέρας Θεμελίωσης της ΟΥΕΦΑ» και αποτέλεσε έμπνευση για το ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ. Οι ομάδες της πρώτης διοργάνωσης (2013-14), αγωνίστηκαν στη φάση ομίλων με την ίδια σύσταση και τις ίδιες ημερομηνίες με το Τσάμπιονς Λιγκ 2013-14 και διεξήχθη σε δοκιμαστική βάση.Οι οκτώ νικητές των ομίλων και οι οκτώ επιλαχόντες, συμμετείχαν τότε σε μια νοκ άουτ φάση. Σε αντίθεση με το Τσάμπιονς Λιγκ, η νοκ άουτ φάση περιελάμβανε μονούς αγώνες, με τους ημιτελικούς και τον τελικό να παίζονται σε ουδέτερα γήπεδα.Βρετανικά ΜΜΕ σχολίασαν ότι η διοργάνωση δημιουργήθηκε για να «περιορίσει την αυξανόμενη επιρροή της NextGen Series».Τον Απρίλιο του 2014, η Μπαρτσελόνα έγινε η πρώτη πρωταθλήτρια, κερδίζοντας τη Μπενφίκα με 3-0, στο φάιναλ φορ που διεξήχθη στη Νιόν. Μετά από διετή δοκιμαστική περίοδο, το Γιουθ Λιγκ έγινε μόνιμη διοργάνωση της UEFA ξεκινώντας από τη σεζόν 2015-16, με το τουρνουά να επεκτείνεται από 32 σε 64 ομάδες, ώστε να επιτρέψει στους εγχώριους πρωταθλητές νέων των 32 κορυφαίων ενώσεων, σύμφωνα με το συντελεστή της ΟΥΕΦΑ, να συμμετέχουν επίσης. Οι 32 ομάδες νέων του Τσάμπιονς Λιγκ διατηρούν τη μορφή των ομίλων, με τους νικητές των ομίλων να προκρίνονται στο γύρο των 16 και τις επιλαχούσες να προχωρούν στα πλέι οφ. Οι 32 εγχώριοι πρωταθλητές νέων αγωνίζονται σε δύο γύρους των δύο αγώνων, με τους οκτώ νικητές να προκρίνονται στα πλέι οφ, όπου παίζουν έναν εντός έδρας μονό αγώνα, εναντίον της επιλαχούσας από το μονοπάτι του Τσάμπιονς Λιγκ. Από το γύρο των 16 και ύστερα, διατηρείται η ίδια μορφή των μονών αγώνων όπως και πριν. NextGen Series Διεθνές Κύπελλο Πρέμιερ Λιγκ ΟΥΕΦΑ Γιουθ Λιγκ στο uefa.com