Λεβίνα Τέιρλινκ

Η Λεβίνα Τέιρλινκ (φλαμανδικά: Levina Teerlinc, Μπρυζ, 1510 - 1520 (;) - Λονδίνο, 23 Ιουνίου 1576) ήταν Φλαμανδή ζωγράφος μικρογραφιών της περιόδου της Αναγέννησης, η οποία χρημάτισε ζωγράφος στην Αυλή του Εδουάρδου ΣΤ΄ της Αγγλίας, της Μαρίας Α΄ της Αγγλίας και της Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας. Η Τέιρλινκ ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη από πέντε αδελφές, θυγατέρες του Σίμον Μπένινγκ, του γνωστού εικονογράφου της Σχολής της Γάνδης - Μπρυζ. Ο Μπένινγκ πιθανώς εκπαίδευσε τη θυγατέρα του ως εικονογράφο χειρογράφων. Η Τέιρλινκ ίσως να εργάστηκε στο εργαστήριο του πατέρα της πριν τον γάμο της.

 Το 1545 μετοίκησε με τον σύζυγό της, Τζωρτζ Τέιρλινκ από το Μπλανκενμπέρχε του Βελγίου, στην Αγγλία. Εκεί υπηρέτησε ως βασιλική ζωγράφος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, του οποίου ο αυλικός ζωγράφος, Χανς Χολμπάιν ο νεότερος είχε πρόσφατα αποβιώσει. Η ετήσια πρόσοδός της από αυτή τη θέση ήταν £40, περισσότερα από όσα πληρωνόταν ο Χολμπάιν. Αργότερα υπηρέτησε ως "τζεντλγούμαν" στα βασιλικά οικοκυριά τόσο της Μαρίας Α΄ όσο και της Ελισάβετ Α΄. Τα τεκμηριωμένα έργα της περιλαμβάνουν πίνακες που προσφέρθηκαν ως δώρα στον ηγεμόνα κατά το Νέον Έτος, περιλαμβανομένης μιας εικόνας της Αγίας Τριάδας για τη Μαρία Α΄ το 1553. Εν τούτοις, η Τέιρλινκ είναι περισσότερο γνωστή για την κεντρική θέση κατά την άνοδο της μικρογραφίας πορτρέτων. Υφίσταται τεκμηρίωση ότι φιλοτέχνησε πολυάριθμα πορτρέτα της Ελισάβετ Α΄, τόσο με την μονάρχη μόνη της όσο και με σημαντικές μορφές της Αυλής της. Πιθανόν εκπαίδευσε τον Νίκολας Χίλλιαρντ, ο οποίος ήταν εκπαιδευμένος χρυσοχόος, στη δημιουργία πορτρέτων σε μικρογραφία. Ο Χίλλιαρντ επρόκειτο να γίνει ο κορυφαίος μικρογράφος πορτρέτων της εποχής. Τα περισσότερα από αυτά τα έργα είτε δεν έχουν διασωθεί είτε δεν αποδίδονται πλέον στην Τέιρλινκ. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχουν διασωθέντα έργα τα οποία να έχουν αναμφισβήτητη τεκμηρίωση ως δικά της. Το 1983, μια έκθεση στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου παρουσίασε την "πρώτη έκθεση με μια ομάδα μικρογραφιών που μπορούν να αποδοθούν στη Λεβίνα Τέιρλινκ". Καθώς η έκθεση εξυπηρετούσε τον ίδιο σκοπό και για τον προκάτοχό της, Αυλικό μικρογράφο Λούκας Χορνεμπόλτε, ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για τη δημιουργία συναινέσεων για αποδόσεις έργων στους δημιουργούς τους. Πέντε μικρογραφίες και δύο εικονογραφημένα φύλλα περιλαμβάνονταν στην ομάδα, μεταξύ αυτών και μια μικρογραφία της Λαίδης Κάθριν Γκρέι (Μουσείο Βικτώριας και Αλβέρτου) και άλλες από το Κέντρο Γιέιλ για τη Βρετανική Τέχνη, τη Βασιλική Συλλογή (και οι δύο αυτές ίσως απεικονίζουν την Ελισάβετ σε νεαρή ηλικία) και ιδιωτικές συλλογές. Ο Στρονγκ θεώρησε ότι ήταν "μια πειστική ομάδα μικρογραφιών που εμφανίζονται ως έργο ενός μόνον χεριού, του οποίου η σχεδιαστική ικανότητα είναι ασθενής, τα χρώματά του λεπτά και διάφανα και οι πινελιές του χαλαρές". Πιθανόν να σχεδίασε, επίσης, τη Μεγάλη Σφραγίδα της Αγγλίας για λογαριασμό της Μαρίας και την αρχική της Ελισάβετ. Πορτρέτο της Λαίδης Κάθριν Γκρέι, περί το 1555–60, Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου, Museum no. P.10-1979 Πορτρέτο νεαρής γυναίκας, 1566, Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου, Museum no. P.21-1954 Πορτρέτο της Μαίρη Ντάντλεϊ, Λαίδης Σίντνεϊ, περ. 1575, Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου, Museum no. E.1170-1988 Πορτρέτο της Βασίλισσας Μαρίας Α΄ (;), Συλλογή του Δούκα του Buccleuch Πορτρέτο νεαρής γυναίκας (;), Συλλογή της Α. Μ. της Βασιλίσσης, Κάστρο Ουίνδσορ Πορτρέτο της Ελισάβετ Α΄ με επίσημη ενδυμασία (;), Συλλογή του Αββαείου Γουέλμπεκ Κατάλογος Φλαμανδών ζωγράφων Chadwick, Whitney (1990). Women, Art, and Society. London: Thames and Hudson. Harris, Anne Sutherland and Linda Nochlin, Women Artists: 1550-1950, Los Angeles County Museum of Art, Knopf, New York, 1976. Strong, Roy: Artists of the Tudor Court: The Portrait Miniature Rediscovered, 1520-1620,Victoria & Albert Museum exhibition catalogue, 1983, ISBN 0-905209-34-6