Αγία Μαρίνα Λοκρίδος Φθιώτιδας

Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αγία Μαρίνα (αποσαφήνιση)Για συνώνυμο οικισμό στη Φθιώτιδα δείτε το λήμμα: Αγία Μαρίνα Στυλίδος Η Αγία Μαρίνα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Τιθορέας, του δήμου Αμφίκλειας -Ελάτειας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Φθιώτιδας, στην περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Λοκρίδας του νομού Φθιώτιδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.

 Η Αγία Μαρίνα βρίσκεται στο απώτατο νότιο άκρο του νομού Φθιώτιδας, κοντά στην Τιθορέα και λίγο πρίν από τα όρια με το νομό Βοιωτίας, στις βορειοανατολικές απολήξεις του Παρνασσού (κορυφή «Κοκκινόβραχος») και μέσο σταθμικό υψόμετρο 350. Aπέχει περίπου 68 χλμ. ΝΑ. της Λαμίας (μέσω Αμφίκλειας). Η τοπική κοινότητα Αγίας Μαρίνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 24,827 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Ιερά Μονή Αγίας Μαρίνας. (σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Ο οικισμός είχε αναγνωριστεί από το 1835 και εντάχθηκε διαδοχικά στους τότε νομούς Αττικής και Βοιωτίας, Φωκίδος & Λοκρίδος, Φθιώτιδος & Φωκίδος, μέχρι το 1943, οπότε υπήχθη στον νομό Φθιώτιδας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγίας Μαρίνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τιθορέας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Τιθορέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμφίκλειας-Ελάτειας. Στην περιοχή της Αγίας Μαρίνας, στη θέση «Καλύβια», ανασκαφές που διεξήχθησαν από τον Γ. Σωτηριάδη μεταξύ 1910-11, έφεραν στο φώς τρία επάλληλα στρώματα από σημαντικότατα ευρήματα που ανήκαν σε προϊστορικό οικισμό (Πρακτικά Αρχαιολογικής Εταιρείας 1910, σ. 163, Revue des Etudes Grecques, 1912, σ. 253). Στο κατώτερο στρώμα αποκαλύφθηκαν ευρήματα της νεολιθικής εποχής (εργαλεία, αγγεία, εγχειρίδια, κ.α.), στο μεσαίο στρώμα αποκαλύφθηκαν αγγεία του του τύπου Urfirnis, (με πρωτόγονο γάνωμα), κιβωτιόσχημοι τάφοι και πολλά Μινύεια αγγεία. Τέλος στο ανώτερο στρώμα, βρέθηκαν κυρίως αγγεία της Μινωικής εποχής. Το Μοναστήρι Κοίμησης της Θεοτόκου κτισμένο κάτω από τον «Κοκκινόβραχο» στο τέλος της 1ης μ.Χ. χιλιετίας, με δείγματα επισκευών και οχυρώσεων του 1708. Η εικονογράφηση είναι τεχνοτροπίας βυζαντινής εποχής από λαϊκούς ζωγράφους. Εντοιχισμένος σταυρός στο τείχος της Μονής φέρει εγχάρακτη επιγραφή: «Εκτίσθη ο Ναός ετους ΑΞΗ». Μετά τα χρόνια της επανάστασης, με διάταγμα του 1833, διαλύθηκε και η περιουσία της περιήλθε στο κράτος. Ποσπάθεια ανακαίνισης έγινε το 1980, ενώ έχει ανακηρυχθεί σε διατηρητέο μνημείο και σήμερα λειτουργεί ως γυναικεία Μονή. Εορτάζει στις 15 και 23 Αυγούστου Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας Ο υπεραιωνόβιος πλάτανος "Οριεντάλις" που έχει χαρακτηριστεί Μνημείο της Φύσης (Απόφαση Υ. Γ. 200885/7950/19-12-1979) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, εκδ. 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Εγκυκλοπαίδεια Δομή, εκδ. 2002-4 Χάρτες «Ανάβαση» (Στερεά Ελλάδα, 1:50.000) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Google Earth eetaa.gr https://www.facebook.com/AgiaMarinaLokridas/ https://www.youtube.com/watch?fbclid=IwAR1scE2CYDz4CpZFaf8HEwG7FRVyEsEhU7p-l2d34hjAjPZa3jkGnBRoa_w&v=g-zu63EXtLw&feature=youtu.be