IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Νίτωκρη

Η Νίτωκρη υπήρξε σύμφωνα με τον Ηρόδοτο η δεύτερη και τελευταία βασίλισσα της Ασσυρίας που βασίλεψε γύρω στον 6ο αιώνα π.Χ. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας της έχτισε πολλά σημαντικά μνημεία, αλλά επίσης πήρε και κάθε δυνατό μέτρο προστασίας της Βαβυλώνας από τους Μήδους.

 Αλλάγη ρόης του Ευφράτη που διασχίζει τη Βαβυλώνα Κατασκευή ψηλών αναχωμάτων στις όχθες του ίδιου ποταμού Κόντα πάντα στον ίδιο ποταμό έσκαψε μια λίμνηΜε αυτά τα έργα έκανε δυσκολότερη την πρόσβαση στην Βαβυλώνα μέσω του ποταμού. Σκοπός της Νίτωκρης ήταν να αποθαρρήνει τους Μήδους να κάνουν εκστρατεία εναντίον της. Ένα άλλο έργο μικρότερης σημασίας ήταν η δημιουργία γέφυρας που ένωνε τις όχθες του ποταμού. Την διαδέχτηκε ο γιος της Λαβύνητος. Ηρόδοτος, Ιστορία 1 Κλειώ, Εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα: Ιούλιος 1994, σσ. 261-7, ISBN 978-960-352-070-2.
Ντουριάντεν Καντινεφέντι

Η Ντουριάντεν Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:دري عدن الجنس) (Τούρκικα: Dürrüaden Kadınefendi, 10 Δεκεμβρίου 1867 - 17 Οκτωβρίου 1909) ήταν η τρίτη σύζυγος του σουλτάνου Μωάμεθ Ε΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu İkinci Dürr-i Aden Kadın Efendi Hazretleri

 Η Ντουριάντεν Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1867 στο Σότσι, και ήταν κόρη του Μουσταφά Μπέη Βοτσιμπέ. Είχε δύο αδελφούς τον Μουράτ Μπέη και τον Αζίζ Μπέη. Η ανιψιά της, η Σενιγιέ Ινσιράχ Χανιμεφέντι ήταν κόρη του αδελφού της, Αζίζ Μπέη και σύζυγος του τελευταίου σουλτάνου Μωάμεθ ΣΤ΄. Η οικογένειά της πήγε στην Κωνσταντινούπολη λόγω των ρωσικών αγριοτήτων. Περίπου τριών ή τεσσάρων ετών δόθηκε στο παλάτι. Όταν μπήκε στην αυτοκρατορική αυλή, ο Μωάμεθ Ε΄ πρόσεξε γρήγορα την Ντουριάντεν και στις 10 Οκτωβρίου 1876 παντρεύτηκαν στο Παλάτι Βελιάχντ. Δυο χρόνια μετά τον γάμο το 1878 γέννησε το μοναδικό της παιδί, τον Ηγεμόνα Μαχμούτ Νετσμεντίν Εφέντι. Ο ηγεμόνας Μαχμούτ Νετσμεντίν γεννήθηκε με κύφωση και επίσης δεν μπορούσε να περπατήσει. Έτσι δεν παντρεύτηκε ποτέ. Λόγω της ασθένειας του γιου της, η Ντουριάντεν έγινε πολύ αναστατωμένη. Είχε προσβληθεί από τη φυματίωση. Το 1909 ο σουλτάνος Μωάμεθ Ε΄ προσβλήθηκε επίσης από φυματίωση. Η Ντουριάντεν Καντινεφέντι πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1909 στο Παλάτι Βαλιντέμπαγ σε ηλικία 41 ετών. Είναι θαμμένη στο κοιμητήριο Εγιούπ στην Κωνσταντινούπολη. Peirce, Leslie P., The Imperial Harem: Women and Sovereignty in the Ottoman Empire, Oxford University Press, 1993, ISBN 0-19-508677-5 (paperback) Yavuz Bahadıroğlu, Resimli Osmanlı Tarihi, Nesil Yayınları (Ottoman History with Illustrations, Nesil Publications), 15th Ed., 2009, ISBN 978-975-269-299-2 (Hardcover)
Blood of the Nations

Blood of the Nations είναι ο τίτλος του δωδέκατου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε από τη "Nuclear Blast" στις 20 Αυγούστου 2010 στην Ευρώπη και στις 18 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους στην Αμερική.

 Στα τέλη Μαΐου του 2009 έγινε γνωστό ότι ο μπασίστας Πέτερ Μπάλτες και ο κιθαρίστας Βολφ Χόφμαν ξεκίνησαν να κάνουν πρόβες μαζί. Μία τυχαία συνάντηση με τον πρώην τραγουδιστή των TT Quick, Μαρκ Τορνίλο, οδήγησε στην ένταξη του τελευταίου στο συγκρότημα. Στα τέλη της χρονιάς και τις αρχές του 2010, οι τρεις προαναφερθέντες, μαζί με τον κιθαρίστα Χέρμαν Φρανκ και το ντράμερ Στέφαν Σβάρτσμαν ηχογράφησαν το πρώτο άλμπουμ των Accept μετά από 14 χρόνια, στο "Backstage Studio" του Ντέρμπισαϊρ, στην Αγγλία. Αυτό είναι το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος χωρίς τον Ούντο Ντιρκσνάιντερ στο μικρόφωνο μετά το "Eat the Heat" του 1989. Στις 13 Ιουνίου 2010, οι Accept άνοιξαν την εμφάνιση των AC/DC στη Στουτγκάρδη και μερικές ημέρες αργότερα εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα του φεστιβάλ "Sonisphere" στη Ρουμανία και την Τουρκία.Το "Blood of the Nations" κυκλοφόρησε στις 20 Αυγούστου 2010 στην Ευρώπη, ανεβαίνοντας στην τέταρτη θέση των γερμανικών τσαρτ, ενώ σκαρφάλωσε στο Top-10 στη Σουηδία, την Ουγγαρία και τη Φινλανδία και έγινε το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος μετά από 21 χρόνια, που κατάφερε να μπει στις λίστες του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου κυκλοφόρησε έναν μήνα μετά την ευρωπαϊκή του έκδοση. Οι κριτικές για τον δίσκο ήταν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 3,5 / 5 αστέρια, το "Metal Storm" 8,6 / 10 και το "Blabbermouth" 8,5 /10.Για την προώθηση του άλμπουμ γυρίστηκαν βίντεο κλιπ για τα κομμάτια "Teutonic Terror" και "Pandemic". 1. Beat the Bastards (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 4:462. Teutonic Terror (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:133. The Abyss (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 6:534. Blood of the Nations (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:375. Shades of Death (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 7:326. Locked and Loaded (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 4:287. Kill the Pain (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:478. Rolling Thunder (Frank, Tornillo) - 4:549. Pandemic (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:3610. New World Comin' (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 4:5011. No Shelter (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 6:0412. Bucket Full of Hate (Hoffmann, Tornillo, Baltes) - 5:12 Blood of the Nations (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 20 Αυγούστου 2010 Το "Blood of the Nations" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Μαρκ Τορνίλο - φωνητικά Βολφ Χόφμαν - κιθάρα Χέρμαν Φρανκ - κιθάρα Πέτερ Μπάλτες - μπάσο Στέφαν Σβάρτσμαν - τύμπανα Blood of the Nations - Accept | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Accept - Blood Of The Nations - Metal Storm Accept - Blood of the Nations - Reviews - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives
Ματθίλδη Σοφία του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ

Η Ματθίλδη Σοφία του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ (Mathilde Sophie zu Oettingen-Oettingen und Oettingen-Spielberg, 9 Φεβρουαρίου 1816 - 20 Ιανουαρίου 1886) ήταν κόρη του Ιωάννη Αλοϊσιου του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ.

 Γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1816 στο Έττινγκεν, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Ιωάννη Αλοϊσιου του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ και της Αμαλίας Αυγούστας του Βρέντε.Στις 24 Ιανουαρίου 1839 παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Κάρολο, 6ο Πρίγκιπα του Τουρν και Τάξις, στο Έττινγκεν. Μαζί απέκτησαν δώδεκα παιδιά: τον Όθωνα (1840-1876), παντρεύτηκε την Μαρία ντε Φοντλάιβ-Βερνιέ. τον Γεώργιο (1841-1874), παντρεύτηκε την Άννα Φρούβερτ. τον Παύλο (1843-1879), παντρεύτηκε την Ελίζα Κρούιτσερ. την Αμαλία (1844-1867), παντρεύτηκε τον Όθωνα φον Ρέχμπεργκ. τον Ούγο (1845-1873). τον Γουσταύο (1848-1914), παντρεύτηκε την Καρολίνα του Τουρν και Τάξις. τον Γουλιέλμο (20 Φεβρουαρίου-11 Δεκεμβρίου 1849). τον Αδόλφο (1850-1890), παντρεύτηκε την Φραγκίσκη Γκριμούντ Ορσέ. τον Φραγκίσκο (1852-1897), παντρεύτηκε την Θηρεσία Γκριμούντ Ορσέ. τον Νικόλαο (1853-1874). τον Αλφρέδο (1856-1886). την Μαρία Γεωργίνα (1857-1909), παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο φον Βάλντμπουρκ-Σάϊλ.Πέθανε στις 20 Ιανουαρίου 1886 σε σε ηλικία 69 ετών. Είναι θαμμένη στο Παρεκκλήσι του Αββαείου του Αγίου Εμμαράμ στο Ρέγκενσμπουργκ. 9 Φεβρουαρίου 1816 – 24 Ιανουαρίου 1839: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Πριγκίπισσα Ματθίλδη Σοφία του Έττινγκεν-Έττινγκεν και του Έττινγκεν-Σπίλμπεργκ 24 Ιανουαρίου 1839 – 10 Νοεμβρίου 1871: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Η Πριγκίπισσα του Τουρν και Τάξις 10 Νοεμβρίου 1871 – 20 Ιανουαρίου 1886: Η Γαληνοτάτη Υψηλότητα Η Χήρα Πριγκίπισσα του Τουρν και Τάξις
Πριβόλνογιε

Το Πριβόλνογιε (ρωσικά: Приво́льное‎) είναι μια αγροτική τοποθεσία (σέλο) στην επαρχία Κρασνογκβαρντέισκι του κράι Σταυρούπολης στη Ρωσία. Βρίσκεται στον ποταμό Γιεγκόρλικ και το 2010 είχε πληθυσμό 3.350 κατοίκων.

 Μχαήλ Γκορμπατσόφ, Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης (11 Μαρτίου 1985 – 24 Αυγούστου 1991), Πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης (15 Μαρτίου 1990 – 25 Δεκεμβρίου 1991) γεννήθηκε στις 2 Μαρτίου 1931 στο Πριβόλνογιε.Ως παιδί, ο Γκορμπατσόφ έζησε τον Σοβιετικό λιμό του 1932-1933. Υπενθύμισε στην αυτοβιογραφία του ότι "Σε αυτό το απαίσιο έτος [1933], σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού του μητρικού μου χωριού, του Πριβόλνογιε, λιμοκτόνησε, συμπεριλαμβανομένων δύο αδελφών και ενός αδελφού του πατέρα μου." Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Privolnoye, Krasnogvardeysky District στο Wikimedia Commons
Απόδραση

Γενικά με τον όρο απόδραση, ή δραπέτευση, χαρακτηρίζεται η κολάσιμη εκείνη πράξη κρατούμενου ή φυλακισμένου που ενδεχομένως να επιχειρήσει, ή έχει επιχειρήσει, προκειμένου ν΄ ανακτήσει την ελευθερία του. Σημειώνεται ότι η κράτηση ή φυλάκιση θα πρέπει προηγουμένως να έχει διαταχθεί από κρατική δημόσια Αρχή. Η πράξη αυτή θεωρείται να προσβάλει την πολιτική εξουσία, και μπορεί να εκδηλωθεί είτε με άσκηση βίας είτε χωρίς. Απόδραση παραπάνω προσώπου μπορεί να συμβεί από κρατητήριο, ή φυλακή, ή νοσοκομείο, ή ιατρείο, που έχει προσαχθεί για ιατρική εξέταση, ή από δικαστική αίθουσα, ή στρατόπεδο ή άλλο χώρο εκτοπισμού ή τέλος κατά την μεταγωγή προς ή από τους προηγουμένους χώρους. Ιδιαίτερες περιπτώσεις αποτελούν η απόδραση αιχμαλώτου ή η απόδραση τροφίμου ειδικού εσώκλειστου ιδρύματος που δεν εξετάζονται στο παρόν άρθρο.Μεταφορικά ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της φυγής από την καθημερινότητα (π.χ. μικρές αποδράσεις στη θάλασσα ή στη Χ τοποθεσία).

 Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία (Ποινικό Δίκαιο) η απόδραση χαρακτηρίζεται πλημμέλημα και κατά το άρθρο 173 του Ποινικού Κώδικα προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι ένα χρόνο. Η ποινή αυτή εκτίεται, μετά βέβαια τη σύλληψη του δραπέτη, αθροιστικά, δηλαδή μετά την ολοκλήρωση της έκτισης της πρότερης ποινής που είχε επιβληθεί και κρατούνταν, και όχι βάσει των διατάξεων κατά συρροή. Υπόψη ότι ο νομοθέτης αναγνωρίζει την έμφυτη τάση του ανθρώπου προς απόκτηση της ελευθερίας του και της εξ αυτής ψυχική φόρτιση που μπορεί να έχει ο δράστης, και γι΄ αυτό και η ποινή προβλέπεται μικρή. Σημειώνεται ότι στον πρώτο ελληνικό ποινικό νόμο που συντάχθηκε επί βασιλείας Όθωνα, όταν όπως λέγεται ασκούσε απόλυτη μοναρχία, η πράξη αυτή δεν χαρακτηριζόταν κολάσιμη, όπως συνέβαινε και σε άλλες Ηγεμονίες της Ευρώπης, (Γερμανική Αυτοκρατορία, Γαλλική Αυτοκρατορία κ.ά.), ενώ υπάρχουν και πολλά παραδείγματα Ηγεμόνων που στη συνέχεια όταν συλλαμβάνονταν οι δραπέτες τους χάριζαν το υπόλοιπο των ποινών τους και τους ελευθέρωναν, ή άλλους που τους προσλάμβαναν ακόμα και στις υπηρεσίες τους, όπως χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση ήταν των κουρσάρων. Σε νεότερη όμως αναθεώρηση του ελληνικού ποινικού νόμου προστέθηκε το παραπάνω άρθρο 173, συνέχεια του οποίου και το άρθρο 174 που περιλαμβάνει τη "στάση κρατουμένων", με βαρύτερες ποινές, "βιαιοπραγίες κατά σωφρονιστικών υπαλλήλων" κ.λπ. Κατ΄ αντιστοιχία ταυτόσημες διατάξεις για ίδιο αδίκημα τελούμενο από στρατιωτικό προβλέπει και ο στρατιωτικός ποινικός κώδικας κατά τα άρθρα 89 και 90. Ο Ισχύων Ποινικός Κώδικας
123 Βρουνχίλδη

Η Βρουνχίλδη (Brunhild) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,89. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χ.Φ. Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και έλαβε το όνομα μιας από τις Βαλκυρίες στη σκανδιναβική μυθολογία. Το φαινόμενο μέγεθός της όπως φαίνεται από τη Γη κυμαίνεται από 11,77 έως 14,88.

 Η μέση διάμετρος της Βρουνχίλδης είναι 48,0 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 120 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Βρουνχίλδης εκτιμάται σε 1,34 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 731 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 25,4 m/sec (91,4 χιλιόμετρα την ώρα). Ο φασματικός τύπος της Βρουνχίλδης είναι S (λιθώδης). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,213 ± 0,026. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε περίπου 103 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν. Η Βρουνχίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 2 ή 3 λεπτά περίπου. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Χαρίεσσα Ημαθίας

Η Χαρίεσσα, προηγούμενες ονομασίες Ντόλνο Κοπάνοβο (και Κάτω Κοπανός) είναι χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας. Βρίσκεται σε εύφορη περιοχή που αρδεύεται από την περιφερειακή διώρυγα της Κεντρικής Μακεδονίας και είναι κτισμένη σε υψόμετρο 45 μέτρα. Απέχει περίπου 11 χλμ. ανατολικά της Νάουσας και 81 χλμ. ανατολικά της Θεσσαλονίκης. Ανήκει στον Δήμο Ηρωικής Πόλης Νάουσας.Το χωριό έχει περίπου χίλιους κατοίκους που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Στο 1 χλμ βρίσκεται το εξωκλήσι της Ζωοδόχου πηγής που χτίστηκε τον 16ο αιώνα και επιδιορθώθηκε το 1924. Στα 2 χλμ. βόρεια του χωριού είναι οι μακεδονικοί τάφοι των Λευκαδίων.

 Το χωριό πιθανώς δημιουργήθηκε κατά τον 17ο αι., όταν εκεί μετακινήθηκαν οι κάτοικοι του διπλανού οικισμού Ντελημάνο. Η Χαρίεσσα είναι γνωστή από την εποχή του Μακεδονικού Αγώνα με την ονομασία Κάτω Κοπανός. Τον καιρό εκείνο ήταν κοντά η λίμνη των Γιαννιτσών όπου εξελίσσονταν μάχες μεταξύ των Ελλήνων και των Βουλγάρων. Στις μέρες μας η λίμνη έχει αποξηρανθεί και τη θέση της έχουν πάρει αρκετά στρέμματα από χωράφια τα οποία εκμεταλλεύονται και οι κάτοικοι του χωριού. Από τη Χαρίεσσα περνά ο ποταμός Αράπιτσα ο οποίος πηγάζει από τη Νάουσα και εκβάλλει στην Τάφρο 66 που με την σειρά της εκβάλλει στον Αλιάκμονα. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: Παπαθεοδώρου, Μ. Από το Ντελημάνο στη Χαρίεσσα, Νάουσα 2016.
Αεροδρόμιο Αχμέντ Μπεν Μπελά

Το Αεροδρόμιο Αχμέντ Μπεν Μπελά (αραβικά: مطار أحمد بن بلة‎), επισήμως Αεροδρόμιο Ες-Σενιά (IATA: ORN, ICAO: DAOO) είναι αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται 8,7 χιλιόμετρα νότια του Οράν (κοντά στο Ες Σενιά), στην Αλγερία.

 Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το αεροδρόμιο του Λα Σενιά χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τη Γαλλική Πολεμική Αεροπορία ως στρατιωτικό αεροδρόμιο. Πρώτα από την Αεροπορία Στρατού (Armée de l'Air), και μετά τον Ιούνιο του 1940 από την Πολεμική Αεροπορία Ανακωχής γαλλικά: Armée de l'Air de Vichy‎) της κυβέρνησης του Βισύ. Κατά τη διάρκεια της απόβασης της Επιχείρησης Πυρσός το 1942, το Λα Σενιά ήταν ένας από τους πρωταρχικούς στόχους της επίθεσης εναντίον του Οράν στις 9 Νοεμβρίου. Μια ομάδα παραστρατιωτικών έπρεπε να καταλάβει άμεσα το Λα Σενιά με μια ομάδα τεθωρακισμένων για να προωθηθεί στην ενδοχώρα για να εξασφαλίσει την κατάληψη της περιοχής. Αμέσως μετά την ανατολή του ηλίου, οκτώ καταδυτικά βομβαρδιστικά Albacore από το HMS Furious και έξι συνοδευτικά μαχητικά Hurricane από καθένα από τα δύο βοηθητικά αεροπλανοφόρα στράφηκαν προς το αεροδρόμιο Λα Σενιά προς το μεσημέρι για να τους υποδεχτούν ισχυρά αντιαεροπορικά πυρά και μαχητικά του Βισύ. Το αεροδρόμιο δέχτηκε επίθεση από έξι βόμβες γενικής χρήσης 250 λιβρών οι οποίες χτύπησαν με ακρίβεια και κατέστρεψαν τα κενά υπόστεγα στη βορειοδυτική πλευρά του αεροδρομίου. Στις επακόλουθες αψιμαχίες, πέντε γαλλικά μαχητικά Dewoitine 520 καταρρίφθηκαν σύμφωνα με ισχυρισμούς και άλλα υπέστησαν φθορές. Μια δεύτερη επίθεση στο αεροδρόμιο Λα Σενιά πραγματοποιήθηκε λίγα λεπτά αργότερα από δέκα Seafires από το HMS Furious με επιθέσεις εναντίον προσγειωμένων αεροσκαφών και αντιαεροπορικών πυροβολαρχιών. Και πάλι γαλλικά μαχητικά του Βισύ απάντησαν στις ενέργειες. Τα μαχητικά του Βισύ, όμως, υπερασπίστηκαν μόνο την περιοχή του αεροδρομίου και δεν αντιτάχθηκαν στις δυνάμεις εδάφους που αποβιβαζόταν στο λιμάνι του Οράν. Η προγραμματισμένη επίθεση εναντίον του αεροδρομίου ανακατευθύνθηκε και το αεροδρόμιο καταλήφθηκε από τον λόχο Β του 1ου Τεθωρακισμένου Συντάγματος, αφού πολλά αεροσκάφη του Βισύ είχαν ήδη πετάξει, πιθανώς προς το γαλλικό Μαρόκο. Μερικά παρέμειναν διασκορπισμένα στο έδαφος ή στα υπόστεγα.Μετά την κατάληψή του, το αεροδρόμιο χρησιμοποιήθηκε από τη 12η Σμηναρχία της Αεροπορίας Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών ως βάση κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας της Βόρειας Αφρικής.Όταν οι μονάδες μάχης μετακινήθηκαν ανατολικά σε άλλα αεροδρόμια στην Αλγερία και την Τυνησία κατά τη διάρκεια των τελών της άνοιξης του 1943, το αεροδρόμιο τέθηκε υπό τον έλεγχο της Διοίκησης Αερομεταφορών, όπου λειτουργούσε ως ενδιάμεσος σταθμός από το αεροδρόμιο του Αλγερίου ή το Αεροδρόμιο του Πορτ Λιουτεΐ στη βορειοαφρικανική διαδρομή Καΐρου - Ντακάρ για μεταφορά φορτίου, αεροσκαφών και προσωπικού. Επίσημος ιστότοπος Τρέχουσες καιρικές συνθήκες στο αεροδρόμιο Ιστορικό ατυχημάτων για το αεροδρόμιο
Διαίρεση Τσιταγκόνγκ

Η Διαίρεση Τσιταγκόνγκ, επίσημα γνωστή ως Διαίρεση Τσατογκράμ, είναι μια από τις οκτώ διαιρέσεις του Μπανγκλαντές. Είναι η μεγαλύτερη διαίρεση από τις οκτώ της χώρας. Καλύπτει τις νοτιοανατολικότερες περιοχές της χώρας, με συνολική έκταση 33.771,18 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 28.423.019 κατοίκων στην απογραφή του 2011. Η διαίρεση Τσιταγκόνγκ περιλαμβάνει την ηπειρωτική επαρχία Τσιταγκόνγκ και τις γειτονικές Λοφώδεις Διαδρομές της Τσιταγκόνγκ. Η διαίρεση Τσιταγκόνγκ συμπεριλαμβάνει το Κοξσμπαζάρ, το οποίο περιέχει μια από τις μεγαλύτερες φυσικές παραλίες στο κόσμο, καθώς και τη Νήσο του Αγίου Μαρτίνου, τον μοναδικό κοραλλιογενή ύφαλο του Μπανγκλαντές.

 Η επαρχία Τσιταγκόνγκ υποδιαιρείται σε 11 επαρχίες (ζίλα) και μετά σε 99 υποεπαρχίες (ουπαζίλα). Οι πρώτες έξι επαρχίες στον πίνακα αποτελούν το βορειοδυτικό κομμάτι (37.6%) της διαίρεσης, ενώ οι υπόλοιπες πέντε αποτελούν το νοτιοανατολικό κομμάτι (62.4%). Τα δύο μέρη χωρίζονται από το χαμηλότερο (ή Μπανγκλαντεσιανό) μέρος του ποταμού Φένι. Οι υψίπεδες επαρχίες Χαγκρατσχάρι, Ρανγκαμάτι και Μπανταρμπάν συναποτελούν την περιοχή προηγουμένως γνωστή ως Λοφώδεις Διαδρομές της Τσιταγκόνγκ. Πριν το 1995, οι τέσσερις επαρχίες της διαίρεσης Σιλχέτ επίσης αποτελούσαν μέρος της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ. Διαίρεση Τριπούρα Τα στοιχεία των απογραφών του 1991, 2001 και 2011 προέρχονται από την Πτέρυγα Απογραφής Πληθυσμού της Στατιστικής Υπηρεσίας του Μπανγκλαντές. Τα στοιχεία της απογραφής του 2011 βασίζονται στα προκαταρκτικά αποτελέσματα. Επίσημη ιστοσελίδα της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ
Πληροφορική ηθική

Η πληροφορική ηθική (computer ethics) ανήκει στην εφαρμοσμένη ηθική, το παρακλάδι εκείνο της κανονιστικής ηθικής το οποίο μελετά πρακτικά και καθημερινά προβλήματα όπως αυτά της περιβαλλοντικής ηθικής και της βιοηθικής. Η πληροφορική ηθική μπορεί να οριστεί ως η συστηματική μελέτη των ηθικών προβλημάτων που προκύπτουν από την είσοδο της πληροφορικής τεχνολογίας στην κοινωνία. Ο Moore (1985) ορίζει την πληροφορική ηθική ως "την ανάλυση της φύσης και της κοινωνικής επιρροής της πληροφορικής τεχνολογίας και την αντίστοιχη διαμόρφωση και δικαιολόγηση των κανόνων της προς ηθική χρήση αυτής της τεχνολογίας".

 Η πληροφορική ηθική ως αντικείμενο μελέτης και προβληματισμού πρωτοεμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του σαράντα και συγκεκριμένα στο έργο του καθηγητή Norbert Wiener, ο οποίος προέβλεψε τις κοινωνικές και ηθικές συνέπειες της πληροφορικής τεχνολογίας. Στα βιβλία του Cybernetics: or control and communication in the animal and the machine (1948) και The Human Use of Human Beings (1950) θεμελιώνει τις θεωρητικές βάσεις της πληροφορικής ηθικής. Ο Weiner προβλέπει διορατικά ότι η επανάσταση της πληροφορικής θα έχει τεράστιες επιπτώσεις στην κοινωνία, γι’ αυτό και την ορίζει ως ‘δεύτερη βιομηχανική επανάσταση’. Μία δεκαετία αργότερα ο Donn ξεκίνησε την μελέτη της μη ηθικής χρήσης των ηλεκτρονικών υπολογιστών και συγκέντρωσε πολλές περιπτώσεις ηλεκτρονικού εγκλήματος (Parker 1968, 1979, 1990). Ο όρος ‘πληροφορική ηθική’ (computer ethics) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον καθηγητή Walter Maner ο οποίος ασχολήθηκε με τη φιλοσοφική μελέτη εκείνων των ηθικών προβλημάτων που δημιουργούνται, μεταλλάσσονται και επιβαρύνονται από την πληροφορική τεχνολογία. Ο Maner στο βιβλίο του Starter Kit in Computer Ethics (1978), μελετά την παιδαγωγική σημασία της πληροφορικής ηθικής. Η πρώτη ολοκληρωμένη μελέτη παρουσιάζεται το 1985 στο άρθρο του James Moore 'What is Computer Ethics? Στο άρθρο του αυτό ο Moore προσφέρει έναν πρώτο ορισμό της πληροφορική ηθικής και παρουσιάζει μια ολοκληρωμένη διάσταση του φιλοσοφικού της αντικειμένου.
1915 Κετζαλκόατλ

Ο Κετζαλκόατλ (ισπ. Quetzalcóatl) είναι ένας μικρός αστεροειδής της Οικογένειας Αμόρ με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 17,392. Ανακαλύφθηκε το 1953 από τον Αμερικανό αστρονόμο Άλμπερτ Τζωρτζ Γουίλσον, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομα του από τον ομώνυμο θεό των Αζτέκων.

 Η μέση διάμετρος του Κετζαλκόατλ εκτιμάται σε 400 μέτρα περίπου. Ο φασματικός τύπος του είναι SMU (κατά Tholen), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,21. Ο Κετζαλκόατλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3,5 ως 6,5 ώρες περίπου. Τροχιά από το JPL (Java) / Εφημερίδα
Χούντουφ

Το Χούντουφ (πολωνικά: Chudów, γερμανικά: Chudow, επίσης Chutow) είναι χωριό του Πόβιατ Γκλιβίτσε Βοεβοδάτο Σιλεσίας, στην ιστορική περιοχή της Σιλεσίας στην Πολωνία. Απέχει περίπου 3 χιλιόμετρα ανατολικά του Γκιεραουτοβίτσε, 12 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Γκλιβίτσε και 16 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Κατοβίτσε. Έχει πληθυσμό 1.493 κατοίκων (2012).

 Το χωριό αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1295 ως Chudow όπως μαρτυρείται στο λατινικό χειρόγραφο Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis. Το Χούντουφ ήταν ιδιόκτητο μεσαιωνικό αρχοντικό που αγοράστηκε το 1532 από τον Ρωμαιο-Γερμανικό Σιλεσικό οίκο ευγενών της οικογένειας Σασόφσκι, που είχε ήδη το γειτονικό αρχοντικό του Γκιεραουτοβίτσε. Το Χούντουφ είναι διάσημο για το αναγεννησιακό κάστρο του 16ου αιώνα, που χτίστηκε από τον ευγενή Γιον Σασόσφσκι φον Γκεραλτόβιτς (γνωστός και ως Geraltowsky στα γερμανικά, Gierałtowski στα πολωνικά). Το χωριό παρέμεινε μέρος των κτημάτων του Οίκου των Σασόφσκι και κατοικία των γονέων του με το ψευδώνυμο Γκεραουτόφσκι φον Γκεραλτόβιτς έως ότου πουλήθηκε το πρώτο μισό του 17ου αιώνα. Οι ιστορικές πηγές λένε ότι ήταν μια από τις πιο θαυμάσιες κατοικίες του κάστρου στην Άνω Σιλεσία, που φιλοξενούσε πολλά συμπόσια και αθλητικές δραστηριότητες κυνηγιού της αριστοκρατίας, ενώ σε μεταγενέστερους χρόνους περιλάμβανε ακόμη και το δικό της ζυθοποιείο και πανδοχείο. Η αρχική είσοδος στο κάστρο ήταν μέσω μιας κινητής γέφυρας πάνω από την τάφρο, η οποία οδηγεί απευθείας στον δεύτερο όροφο του πύργου του κάστρου. Το 1706, νέοι ιδιοκτήτες του κάστρου ήταν η οικογένεια Φογκλάρουφ. Μετά το 1768, το κάστρο άλλαζε ιδιοκτήτες αρκετά συχνά, χάνοντας τη σημασία του. Το 1837, ο ιδιοκτήτης του κάστρου, Αλεξάντερ φον Μπάλι, έκανε αρκετές ανακατασκευές στο αρχικό σχέδιο του κάστρου. Το κάστρο υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά το 1875 και ο τελευταίος ιδιοκτήτης του το άφησε ως ένα γραφικό ερείπιο. Εγκαταλελειμμένο σε ερείπια από τα τέλη του 19ου αιώνα, μόνο τμήματα των τειχών, ο τετράπλευρος πύργος και το περίγραμμα της τάφρου σώζονται μέχρι σήμερα. Το 1995, το νεοϊδρυθέν Ίδρυμα Κάστρου του Χούντουφ, ξεκίνησε από τότε τις σταδιακές εργασίες αποκατάστασης και ανοικοδόμησης του κάστρου. Από το 1966 τα ερείπια του κάστρου είναι υπό καταχώριση με αριθμό A/568 που χαρακτηρίζεται ως σημαντικής πολιτιστικής αξίας και παρακολουθείται ως αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς στην Πολωνία από το Συμβούλιο Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας. Σε έναν ήδη ανακαινισμένο πύργο, υπάρχει ένα μικρό μουσείο που δείχνει μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκθέσεις κεραμικών μεσαιωνικών γοτθικών πλακιδίων που βρέθηκαν στην Πολωνία, που ανακαλύφθηκαν στην περιοχή του κάστρου κατά τη διάρκεια εργασιών αποκατάστασης και αρχαιολογικών ανασκαφών. Από το 2000, το Ίδρυμα Κάστρου του Χούντουφ διοργανώνει κάθε Αύγουστο μια ετήσια μεσαιωνική έκθεση μαζί με ιστορικές αναπαραστάσεις μεσαιωνικών τουρνουά και πολεμικών συγκρούσεων στους χώρους του Κάστρου του Χούντουφ. Κάστρο του Χούντουφ (Zamek w Chudowie ) (στα πολωνικά) Ίδρυμα Κάστρου του Χούντουφ (στα πολωνικά)
Βιρτζίνια Ράγκι

Η Βιρτζίνια Ράγκι (Virginia Elena Raggi ; 18 Ιουλίου 1978) είναι Ιταλίδα δικηγόρος και πολιτικός που υπηρέτησε ως δήμαρχος της Ρώμης από το 2016 έως το 2021. Εκπροσωπώντας το αντιπολιτευόμενο Five Star Movement (M5S) ; η Ράγκι είναι η πρώτη υποψήφια από το κόμμα της και η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε δήμαρχος της Ρώμης.

 Η Ράγκι γεννήθηκε και μεγάλωσε στο ένατο διαμέρισμα της Ρώμης και σπούδασε νομική στο Roma Tre University, με ειδίκευση στο δικαστικό και εξωδικαστικό αστικό δίκαιο. Παρά το γεγονός ότι δεν έχει προηγούμενη πολιτική εμπειρία, η γέννηση του γιου της αποτέλεσε το έναυσμα για την ενασχόλησή της με την πολιτική. Αρχικά ήταν μέλος τοπικών συμβουλίων της περιοχής της προτού ενταχθεί στο Κίνημα 5 Αστέρων για την ένατη επαρχία της Ρώμης το 2011. Την στιγμή της εκλογής της, η Ράγκι ζούσε με την οικογένειά της στο προάστιο Οττάβια στην βόρεια Ρώμη. Είναι παντρεμένη με τον Αντρέα Σεβερίνι, με τον οποίο απέκτησε ένα παιδί το 2009. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Virginia Raggi στο Wikimedia Commons Official campaign website of Virginia Raggi
Άλαν Λουίζι

Ο Άλαν Λουίζι (Sir Allan Fitzgerald Laurent Louisy, KCMG, PC 5 Σεπτεμβρίου 1916 – 2 Μαρτίου 2011) ήταν Πρωθυπουργός της Αγίας Λουκίας, ο 2ος από την ανεξαρτησία της χώρας, μετά τον Σερ Τζον Κόμπτον.

 Γεννήθηκε στο Λάμπορι και υπηρέτησε ως δικαστής προτού εκλεγεί βουλευτής το 1974. Μετά τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών στις 2 Ιουλίου 1979, το Εργατικό Κόμμα Αγίας Λουκίας (SLP) κέρδισε νίκη, με ποσοστό 56,2% και 12 έδρες επί συνόλου 17 στο Κοινοβούλιο.Πριν γίνουν οι εκλογές, είχε συνάψει μυστική συμφωνία για να παραδώσει την εξουσία στο βουλευτή του ίδιου κόμματος Τζορτζ Όντλαμ κατά τους πρώτους 6 μήνες από την ανάληψη της πρωθυπουργίας, συμφωνία την οποία παραβίασε έπειτα από πιέσεις από τις ΗΠΑ και από άλλους συμμάχους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να διασπαστεί το Εργατικό Κόμμα, προξενώντας κρίση το 1981. Ο πρωθυπουργός επέλεξε να παραιτηθεί. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία όχι ο Όντλαμ αλλά ο Ουίνστον Σίνακ. Ο Όντλαμ ίδρυσε δικό του κόμμα, το βραχύβιο Προοδευτικό Εργατικό Κόμμα. Στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν στις 3 Μαΐου 1982, το SLP ηττήθηκε από το Ενωμένο Κόμμα Εργατών του Τζον Κόμπτον. Ο Λουίζι αποσύρθηκε από την πολιτική και ιδιώτευσε στην οικία του στο Σάφιρ Εστέιτ του Λάμπορι. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη στις 31 Μαρτίου 2005.Πέθανε στην οικία του, το Μάρτιο του 2011.
Ελισάβετ Σοφία της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ

H Ελισάβετ-Σοφία, γερμ. Elisabeth-Sophia von Sachsen von Wettin (10 Οκτωβρίου 1619 - 20 Δεκεμβρίου 1680) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπυοργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Γκότα.

 Ήταν το μόνο τέκνο του Ιωάννη-Φιλίππου δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Ερρίκου-Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Παντρεύτηκε το 1636 τον Ερνέστο Α΄ των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Γκότα και είχε τέκνα: Ελισάβετ-Δωροθέα 1640-1709, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο ΣΤ΄ λαντγκράβο της Έσσης-Ντάρμστατ. Φρειδερίκος Α΄ 1646-1691, δούκας της Σαξονίας-Γκότα & Άλτενμπουργκ. Αλβέρτος Ε΄ 1648-1699, δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ. Βερνάρδος Α΄ 1649-1706, δούκας της Σαξονίας-Μάινινγκεν. Ερρίκος 1650-1710, δούκας της Σαξονίας-Ρόμχιλτ. Χριστιανός 1653-1707, δούκας της Σαξονίας-Άιζενμπερκ. Δωροθέα-Μαρία 1654-1682, απεβίωσε 28 ετών. Ερνέστος 1655-1715, δούκας της Σαξονίας-Χίλντμπουρκχάουζεν. Ιωάννης-Ερνέστος Δ΄ 1658-1729, δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ. Ιωάννης-Ερνέστος 1641-1657 απεβ. 16 ετών, Σοφία 1643-1657 απεβ. 14 ετών, Ιωάννα 1645-1657 απεβ. 12 ετών, Ιωάννης-Φίλιππος 1661-1662 απεβ. 1 έτους, Ιωάννης-Ερνέστος 1638, Χριστιανός 1642, Ιωάννης-Φίλιππος 1657, Ιωάννα-Ελισάβετ 1660, Σοφια-Ελισάβετ 1663, απεβίωσαν νήπια. August Beck: Ernst der Fromme, Herzog zu Sachsen-Gotha und Altenburg, H. Böhlau, 1865, p. 754. (Digitalisat) Ludwig Storch: Das Fürstenhaus von Gotha, Erfurt 1826, p. 155.
Κίνι Μαρίν

Ο Χοακίν Χοσέ Μαρίν Ρουίθ (ισπανικά: Joaquín José Marín Ruiz) (γενν. 24 Σεπτεμβρίου 1989), γνωστός ως Κίνι (Quini), είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός και πλάγιος μέσος για τον Ολυμπιακό.

 Ο Κίνι πέρασε τα πρώτα του χρόνια ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόμενος στο ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο, ως επιθετικός. Τη σεζόν 2011–12 έκανε το ντεμπούτο του ως επαγγελματίας, εμφανιζόμενος και σκοράροντας τακτικά για την τοπική Λουθένα ΚΦ στη Σεγούντα Ντιβισιόν Β, παίζοντας τότε ως πλάγιος μέσος.Ο Κίνι εντάχθηκε στη Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια της Σεγούντα Ντιβισιόν στις 12 Ιουνίου 2012, με διετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 25 Αυγούστου, παίζοντας δέκα λεπτά σε μια εντός έδρας νίκη με 3–2 εναντίον της Μπαρτσελόνα Β. Επίσης, μετατράπηκε με επιτυχία σε δεξιό πλάγιο αμυντικό από τον προπονητή Μανόλο Ντίαθ κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013–14.Στις 11 Ιουνίου 2014, ο Κίνι υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Ράγιο Βαγιεκάνο της Πριμέρα Ντιβισιόν. Έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στην ισπανική κορυφαία κατηγορία στις 25 Αυγούστου, σε μια εντός έδρας ισοπαλία με 0–0 εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης.Ο Κίνι εντάχθηκε στη Γρανάδα ΚΦ με τριετές συμβόλαιο στις 28 Ιουνίου 2017. Συνέβαλε με 31 συμμετοχές και 1 γκολ στη Σεγούντα Ντιβισιόν, όπου η ομάδα τερμάτισε στη 2ξ θέση και κέρδισε την επιστροφή στην κορυφαία κατηγορία.Ο Κίνι πέρασε τη συντριπτικό μέρος της σεζόν 2019–20 εκτός αγώνων, λόγω τραυματισμού στο γόνατο.Στις 11 Ιουλίου 2023, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Γρανάδα Σεγούντα Ντιβισιόν: 2022–23 Προφίλ Κίνι Μαρίν στο BDFutbol Προφίλ του Κίνι Μαρίν στο Futbolme (Ισπανικά) Προφίλ στο Transfermarkt.com
Γκερλίντε Καλτενμπρούνερ

Η Γκερλίντε Καλτενμπρούνερ (Gerlinde Kaltenbrunner) (γενν 13 Δεκεμβρίου 1970) είναι Αυστριακή ορειβάτις. Τον Αύγουστο του 2011 έγινε η δεύτερη γυναίκα ορειβάτις που κατέκτησε τις δεκατέσσερις κορυφές οκτώ χιλιάδων μέτρων και η πρώτη γυναίκα που το έπραξε χωρίς τη χρήση βοηθητικού οξυγόνου ή βαστάζους μεγάλων υψομέτρων.

 Το ενδιαφέρον της για την ορειβασία αναπτύχθηκε σε νεαρή ηλικία και στην ηλικία των 13 είχε ήδη ολοκληρώσει ορειβατικές περιηγήσεις στο τοπικό Στούρτσχαν. Συγχρόνως με την εκπαίδευσή της στη νοσηλευτική στη Βιέννη, συνέχισε να αναπτύσσει τις ικανότητές της συμμετέχοντας σε διάφορες περιηγήσεις με σκι, σε τουρνουά παγοαναρρίχησης και αναρρίχησης βράχου. Σε ηλικία 32 ετών η Γκερλίντε σκαρφάλωσε την τέταρτη «οκτάρα» διαδρομή της στο Νάνγκα Παρμπάτ και αποφάσισε να αφιερωθεί στην επαγγελματική ορειβασία Μαζί με την Εντούρνε Πασαμπάν είναι οι μόνες δύο γυναίκες που σκαρφάλωσαν τις 14εις οκτάρες, δεδομένου ότι αμφισβητήθηκε το ίδιο επίτευγμα της Ο Έουν-Σουν. Η Καλτενμπρούνερ σκαρφαλώνει χωρίς βοηθητικό οξυγόνο, κάτι που έκανε και στις 14εις κορυφές, όντας η μοναδική γυναίκα που έχει κατορθώσει τέτοιο επίτευγμα. 1998 – Τσο Ογιού 2001 – Μακαλού 2002 – Μανασλού 2003 – Νάνγκα Παρμπάτ 2004 – Αναπούρνα 2004 – Γκασερμπρούμ Α΄ 2005 – Σισαπάνγκμα 2005 – Γκασερμπρούμ Β΄ 2006 – Κανγκτσενγιούνγκα 2007 – Μπρόουντ Πικ 2008 – Νταουλαγκίρι 2009 – Λότσε 2010 – Έβερεστ 2011 – Κ2Κατέκτησε το Μπρόουντ Πικ στις 12 Ιουλίου 2007, μαζί με την Εντούρνε Πασαμπάν. Στις 1 Μαΐου 2008, η Καλτεμπρούνερ έφτασε στην κορυφή του Νταουλαγκίρι, όπως και η Πασαμπάν, εγκαθιδρύοντας επίσημα ανταγωνισμό για το ποια γυναίκα θα κατάφερνε πρώτη να σκαρφαλώσει και τις 14εις «οκτάρες». Στις 6 Αυγούστου 2010, ο Φρέντρικ Έρικσον προσπάθησε μαζί με την Καλτενμπρούνερ να φτάσει στην κορυφή του K2. Ο Έρικσον είχε πτώση χιλίων μέτρων και σκοτώθηκε. Η Καλτενμπρούνερ βλέποντας την πτώση του Έρικσον, εγκατέλειψε την προσπάθειά της. Η ορειβάτις απέτυχε στην κορυφή του Κ2 συνολικά 6 φορές πριν την επιτυχημένη ανάβαση στις 23 Αυγούστου 2011. Gerlinde Kaltenbrunners website (in German)
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2004-2005

Το ελληνικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της περιόδου 2004-05 ήταν το 46ο που διεξήχθη σε μορφή εθνικής κατηγορίας και το 26ο από καταβολής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για 33η φορά στην ιστορία του. Θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ της επόμενης περιόδου εξασφάλισε ο Παναθηναϊκός που τερμάτισε δεύτερος, έναν βαθμό πίσω από τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό. Στα αξιοσημείωτα του πρωταθλήματος ήταν ο υποβιβασμός του Άρη Θεσσαλονίκης για δεύτερη φορά στην ιστορία του, έχοντας μεσολαβήσει μικρό διάστημα από τον πρώτο του υποβιβασμό.

 Ολυμπιακός Προπονητής: Ντούσαν Μπάγεβιτς. Ποδοσφαιριστές: (Σε παρένθεση συμμετοχές/τέρματα) Τερματοφύλακες: Γιάννου (1), Νικοπολίδης (29). Αμυντικοί: Ανατολάκης (29/3), Βάλλας (8), Βενετίδης (11), Κουλουχέρης (1), Κωστούλας (16), Μαυρογενίδης (17), Πάντος (26), Σούρερ (19). Μέσοι: Γεωργάτος (25/3), Γ.Χ.Γεωργιάδης (16/3), Καστίγιο (26/6), Καφές (21/2), Μ.Μάριτς (24), Ρέζιτς (4), Ριβάλντο (23/12), Στολτίδης (26/2), Ταραλίδης (12), Τζόρτζεβιτς (25/5). Επιθετικοί: Ντακόλ (6), Οκκάς (25/5), Τζιοβάνι (25/10), Φιλιππάκος (3). Στην ομάδα ανήκαν (αλλά δεν αγωνίστηκαν) και οι: Μπούτσεκ (Τ), Λισγάρας (Α), Μενδρινός (Μ), Πατσατζόγλου (Μ). Το σύστημα βαθμολογίας ήταν: Νίκη: 3 βαθμοί - Ισοπαλία: 1 βαθμός - Ήττα: 0 βαθμοί. Η 1η θέση οδήγησε στους ομίλους και η 2η θέση στον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ. Από τον Άρη αφαιρέθηκαν τρεις βαθμοί λόγω επεισοδίων που προκάλεσαν οι οπαδοί του στον προτελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος με αντίπαλο τον Ηρακλή. Ο Άρης εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης περιόδου μέσω της διοργάνωσης του κυπέλλου Ελλάδος όπου έφτασε στον τελικό. Στον Ολυμπιακό, όπως και στον Πανιώνιο, είχε επιβληθεί ποινή αφαίρεσης 3 βαθμών για επεισόδια μεταξύ των οπαδών τους, αλλά τελικά ύστερα από έφεση του Ολυμπιακού δεν ίσχυσε. Για τις ανάγκες των αγώνων του πρωταθλήματος χρησιμοποιήθηκαν 16 διαφορετικές εγκαταστάσεις. Ο Ιωνικός Νίκαιας και η Χαλκηδόνα είχαν ως κοινή έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Νεάπολης. Η ΑΕΚ αγωνίστηκε στους δύο πρώτους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο της Ριζούπολης, καθώς στον χώρο που είχε δηλώσει ως έδρα, το Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας, διεξάγονταν την ίδια περίοδο οι Παραολυμπιακοί Αγώνες. Σημαντικό γεγονός για την ποδοσφαιρική περίοδο 2004–05 ήταν η χρήση καινούργιων εγκαταστάσεων που είχαν κατασκευαστεί με αφορμή τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, του νέου σταδίου Καραϊσκάκη και του νεότευκτου Παγκρητίου Σταδίου, στο Ηράκλειο. Πολλές επίσης αθλητικές εγκαταστάσεις, όπως το Καυτανζόγλειο Στάδιο, το Γήπεδο Χαριλάου και η Τούμπα υπέστησαν σημαντικές βελτιώσεις καθώς ήταν προγραμματισμένο να χρησιμοποιηθούν ως χώροι διεξαγωγής αγώνων ή προπονητήρια για την ίδια διοργάνωση. Η Skoda Ξάνθη μετακόμισε από το γήπεδο του Αθλητικού Ομίλου Ξάνθης στο ιδιόκτητο Skoda Ξάνθη Arena. Βʹ Εθνική 2004–05 Γʹ Εθνική 2004–05 Δʹ Εθνική 2004–05 Κύπελλο Ελλάδας 2004–05 Sport.gr, Α' Εθνική 2004-05 RSSSF 2004-05, αποτελέσματα, βαθμολογία και προσέλευση θεατών. stadia.gr Όλα τα ελληνικά γήπεδα
Χρόντμπερτ Β΄ (παλατινός κόμης)

Ο Χρόντμπερτ Β΄, Chrodbert, Chrodbert, Robert II (απεβ. μετά το 678) από τον Οίκο των Μεροβιγγείων ήταν ευγενής από τη Νευστρία, γραμματέας, παλατινός κόμης και καγκελάριος της Νευστρίας.

 Ήταν γιος τού Λάμμπερτ Α΄ ίσως κόμη τού Εσμπαί και της Χρότλιντ. Ο πατέρας του ήταν γιος τού Χρόντμπερτ Α΄ γραμματέα και μαγιορδόμου τού Κλόβι Β΄ της Νευστρίας. Έγινε καγκελάριος κατά τη βασιλεία τού 3ου εξαδέλφου του Χλωτάριου Γ΄ της Νευστρίας (γιου τού Κλόβι Β΄). Επίσης γραμματέας. Ήταν σύγχρονος τού Άνσμπερτ αρχιεπισκόπου τού Ρουέν και καγκελλαρίου τού Χλωτάριου Γ΄. Αναφέρεται ότι ήταν παλατινός κόμης το 678. Ήταν στην Αυλή τού Κλόβι Β΄ και αντιτέθηκε στον μαγιορδόμο Ερχίνοαλντ, με μικρό αποτέλεσμα. Υποστήριξε τον Εμπρόιν μαγιορδόμο της Νευστρίας έναντι τού αγίου Λεόντεγκαρ επισκόπου τού Ωτύν, όταν ο πρώτος έβγαλε τα μάτια τού δεύτερου. Έγινε παλατινός κόμης και μετά καγκελάριος τού Χλωτάριου Γ΄. Νυμφεύτηκε την Θεοντράντε/Θεόντα και είχε τέκνα (μερικά ίσως ήταν εγγόνια του): Χαριίβιος/Ερβέ, ευγενής τού Εσμπαί, ίσως κόμης τού Λoν (Laon). Νυμφεύτηκε την Ιρμίνα, κόρη τού Χούγκομπερτ σενεσάλη και παλατινού κόμη στη Νευστρία. Ο γιος τους νυμφεύτηκε τη Μπερτράντα (ιδρύτρια τού αββαείου) τού Πρυμ, που γιος της ήταν ο: Χαριβέρτος κόμης τού Λoν, ο οποίος είχε κόρη τη Μπερτράντα τού Λoν, σύζυγο τού Πεπίνου τού Βραχύ. Λάμμπερτ Β΄ 669-741, κόμης τού Εσμπαί. Ροβέρτος π. 660-710, επίσκοπος τού Βορμς. Χρότγκαρ, δούκας τού Λε Μαν. Γιος του ήταν ο: Χαρίβιος άκμασε 723, δούκας τού Μαιν. Απόγονός του ήταν ο Ρόργκον Α΄ κόμης τού Μαιν, γενάρχης των Ροργονιδών. Ράγκομπερτ απεβ. 678. Φολχάιντα, παντρεύτηκε τον Θέοντο δούκα της Βαυαρίας.Ο Σεττιπάνι αναφέρει, ότι τα πρώτα τέσσερα τέκνα ήταν γιοί ενός ανώνυμου γιου τού Χρόντμπερτ Β΄. Πάντως, λόγω της σημαντικής θέσης τους, δεν μπορεί ο πατέρας τους να ήταν αγνώστου ονόματος. Υπάρχει ισχνή ένδειξη, ότι ο: Γκρίμπερτ, παλατινός κόμης, είναι γιος τού Χρόντμπερτ Β΄.Μερικές ιστορίες έχουν τον Λάμμπερτ Β΄ γιο τού Ερβέ. Πέμπτος απόγονος τού Λάμπερτ Β΄ ήταν ο Ροβέρτος Α΄ της Γαλλίας. Settipani, Christian, Les Ancêtres de Charlemagne, Paris, 1989 Settipani, Christian, "Addendum to the Ancestors of Charlemagne" Medieval Lands Project, Chrodbert II Gerberding, Richard A., The Rise of the Carolingians and the Liber Historiae Francorum, Oxford University Press, 1987 Claussen, M. A., The Reform of the Frankish Church: Chrodegang of Metz and the Regula Canonicorum in the Eighth Century, Cambridge University Press, 2004
Μπακολέτ, Τρινιδάδ και Τομπάγκο

Η Μπακολέτ (Bacolet) είναι μια πόλη στο νησί Τομπάγκο, Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Απλώνεται κάτω από το Φορτ Κινγκ Τζωρτζ στον κόλπο Μπαολέτ κοντά στο Σκάρμπορο, την πρωτεύουσα του Τομπάγκο, νοτιοανατολικά της νησιωτικής πρωτεύουσας. Είναι ένα από τα πιο αναπτυγμένα μέρη του Τομπάγκο, όπου ζει η υψηλή κοινωνία του νησιού.

 Στη Μπακολέτ υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία και βίλλες για τους τουρίστες. Ένας προορισμός για τουρίστες είναι το Κλαμπ της Μπακολέτ, που βρίσκεται στον κόλπο της Μπακολέτ. Κατασκευασμένα από την πρώην μοντέλο μόδας Γκλόρια Τζονς- Κναππ, τα πέντε αστέρων εκθέματα, που περιλαμβάνουν ένα μοναδικό παραλιακό μπαρ, το Ασιατικό-Κουβανό εστιατόριο Αβάνα και καλά σχεδιασμένα δωμάτια πο συμπληρώνουν μια τέλεια αποφυγή. Υπάρχουν εγκαταστάσεις για πολλές δραστηριότητες που ικανοποιούν τους επισκέπτες, όπως σταθμού για καταδύσεις, γήπεδα γκολφ και τέννις και προκυμαίες για ιστιοπλοΐα και σέρφινγκ. Η πόλη περιλαμβάνει το Στάδιο Ντουάιτ Γιορκ. Η Μπακολέτ βρίσκεται κεντρικά-νότια του Τομπάγκο. Βρίσκεται βορειοανατολικά των πόλεων Φρέντσιπ, μάουντ Πλέζαντ και Καμπή, νοτιοδυτικά των Λε Κοτώ, Σκάρμπορο, Φράνκλυν και Δε Γουίμ, δυτικά των Μεσοποτάμια, Γκρην Χιλ, Αδελφί, Γκούντγουντ, Πεμπρόκ και Μπελ Γκάρντεν, νοτιοανατολικά των Μπελμόν, Χάιλαντς, Ήστερνφηλντ, Μοριά, Μάουντ Ντιλλόν, Καστάρα και Ίνγκλισμαν και ανατολικά των Ρόξμπορο, Ντελαφόρντ, Σπέισαϊντ και Σαρλότενβιλ.
Ιερό του Ανούβιδος

Το Ιερό του Ανούβιδος (ή Ιερό του Άνουβη) ήταν μέρος των κτερισμάτων του Τουταγχαμών (18η Δυναστεία, Νέο Βασίλειο). Ο τάφος ανακαλύφθηκε όντας σχεδόν ανέπαφος στις 4 Νοεμβρίου 1922 στην Κοιλάδα των Βασιλέων στις δυτικές Θήβες από τον Χάουαρντ Κάρτερ. Σήμερα το αντικείμενο, με τον αριθμό εύρεσης 261, αποτελεί έκθεμα στο Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο, με τον αριθμό απογραφής JE 61444.

 Το Ιερό του Ανούβιδος βρέθηκε πίσω από την ατείχιστη είσοδο που οδηγεί από τον ταφικό θάλαμο (J) στον λεγόμενο "Αποθηκευτικό Χώρο" (Ja). Το ιερό, με μια εικόνα του Ανούβιδος στην κορυφή, κοιτούσε προς τα δυτικά. Πίσω του ήταν το Κανωπικό κιβώτιο με τα κανωπικά αγγεία του Φαραώ μέσα. Κατά τη διάρκεια της εργασίας στον ταφικό θάλαμο, η είσοδος στον Αποθηκευτικό Χώρο φράχθηκε με ξύλινες σανίδες, έτσι ώστε οι εργασίες εκκαθάρισης στον ταφικό θάλαμο να μην βλάψουν τα αντικείμενα στον Αποθηκευτικό Χώρο. Η έρευνα και εκκαθάριση του Αποθηκευτικού Χώρου ξεκίνησε την πέμπτη περίοδο ανασκαφής (22 Σεπτεμβρίου 1926 - 3 Μαΐου 1927) και ο Κάρτερ περιέγραψε για πρώτη φορά το Ιερό του Ανούβιδος στο βιβλίο καταγραφής του για τις ανασκαφές στις 23 Οκτωβρίου 1927. Το άγαλμα του Ανούβιδος, απεικονιζόμενο εντελώς σε ζωική μορφή ως ξαπλωμένο τσακάλι, ήταν προσαρτημένο στην οροφή του ιερού. Το άγαλμα είναι κατασκευασμένο από ξύλο, καλυμμένο με μαύρη βαφή. Το εσωτερικό των αυτιών, τα φρύδια και ο περίγυρος των ματιών, και το κολάρο και η λωρίδα δεμένη με κόμπο γύρω από το λαιμό, εκτελέστηκαν σε λεπτό φύλλο χρυσού. Τα ασπράδια των ματιών είναι κατασκευασμένα από ασβεστίτη και οι κόρες από οψιανό. Τα νύχια είναι από ασήμι, το οποίο ήταν πολυτιμότερο από τον χρυσό στην αρχαία Αίγυπτο. Το άγαλμα του Ανούβιδος ήταν τυλιγμένο σε μια λινή μπλούζα η οποία ήταν από το έβδομο βασιλικό έτος του Φαραώ Ακενατόν, σύμφωνα με τα ιερογλυφικά από μελάνι σε αυτό. Κάτω του ήταν μια πολύ λεπτή λινή γάζα δεμένη στο μπροστινό μέρος του λαιμού. Ένα φουλάρι τυλιγμένο γύρω από το λαιμό της φιγούρας, με νούφαρο και κυανή κενταύρια υφασμένα σ'αυτό, δεμένα σε θηλιά πίσω από το κεφάλι. Μεταξύ των μπροστινών του ποδιών ήταν μια χαραγμένη πλάκα με το όνομα της μεγαλύτερης κόρης του Ακενατόν, Μεριτατέν. Το άγαλμα του Ανούβιδος διαχωρίστηκε από την οροφή του ιερού στις 25 Οκτωβρίου 1926 έτσι ώστε να μεταφερθεί δια μέσου του ταφικού θαλάμου άθικτο, έξω από τον τάφο και στο εργαστήριο την επόμενη μέρα, μαζί με το ιερό στο παλανκίνο. Ένα άγαλμα Ανούβιδος που βρέθηκε στον τάφο του Φαραώ Χορεμχέμπ (KV57) είναι παρόμοιο, εκτός του ότι τα ενθέματά του είναι κατασκευασμένα με πολύτιμους λίθους.
Φάρος του Κορντουάν

Ο Φάρος του Κορντουάν (γαλλικά: Le phare de Cordouan) είναι ένας ενεργός φάρος που βρίσκεται 7 χιλιόμετρα ανοιχτά στη θάλασσα, στο Πλατώ ντε Κορντουάν κοντά στις εκβολές της Ζιρόντ στο νομό Ζιρόντ, στη νοτιοδυτική Γαλλία. Έχει ύψος 68 μέτρα και είναι ο δέκατος ψηλότερος παραδοσιακός φάρος στον κόσμο.Ο φάρος του Κορντουάν, η «Ναυαρχίδα των Φάρων», είναι μακράν ο παλαιότερος φάρος στη Γαλλία. Σχεδιάστηκε από τον κορυφαίο αρχιτέκτονα Λουί ντε Φουά και αρχιτεκτονικά είναι ένα αριστούργημα της Αναγέννησης, μια σύνθεση βασιλικού παλατιού, καθεδρικού ναού και οχυρού. Κατασκευάστηκε από το 1584 έως το 1611 για να αντικαταστήσει τον παλαιότερο Πύργο του Μαύρου Πρίγκιπα και παραμένει μέχρι σήμερα σε λειτουργία. Είναι ο πρώτος φάρος που έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό μνημείο ήδη από το 1862.

 Τον 15ο αιώνα, μόνο δύο φάροι υπήρχαν από τον Λίγηρα έως τις εκβολές της Ζιρόντ: ο φάρος του Κορντουάν και ο φάρος της Λα Ροσέλ. Ο φάρος του Κορντουάν ήταν ο παλαιότερος. Η παράδοση αναφέρει ότι ο βασιλιάς Λουδοβίκος ο Ευσεβής (778-840) ανήγειρε έναν πύργο σε αυτόν τον βράχο που βρίσκεται στην βραχώδη περιοχή Πλατώ ντε Κορντουάν. Το 1092, είναι γνωστό ότι μοναχοί άναβαν στην κορυφή του μια φωτιά. Κατά την Αγγλική κυριαρχία, κατασκευάστηκε στον βράχο ο Πύργος του Μαύρου Πρίγκιπα από τον Μαύρο Πρίγκιπα Εδουάρδο του Γούντστοκ που κυβέρνησε τη Γκιγιέν από το 1362 έως το 1371. Ο πύργος αυτός χρονολογούνταν από εκείνη την εποχή. Είχε οκταγωνικό σχήμα και ύψος 16 μέτρα και στην κορυφή του επίσης έκαιγε μια φωτιά για να διευκολυνθεί η ναυσιπλοΐα στην είσοδο των Εκβολών της Ζιρόντ. Στα τέλη του 16ου αιώνα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου Γ΄ της Γαλλίας, και καθώς ο πύργος είχε ερειπωθεί, αποφασίστηκε η ανοικοδόμηση νέου οικοδομήματος υπό την εποπτεία του αρχιτέκτονα Λουί ντε Φουά. Οι εργασίες άρχισαν το 1584 και ολοκληρώθηκαν το 1611. Κατασκευάστηκε μια βάση διαμέτρου 16 μέτρων από το 1606 έως το 1611, στην οποία εγκαταστάθηκαν τα καταλύματα και τα κτίσματα των φαροφυλάκων. Μια στοά με δωρικές στήλες, που περιβάλλεται από φιγούρες της Νίκης και του Άρη δίνει πρόσβαση σε έναν προθάλαμο, το σημείο εκκίνησης μιας σπειροειδούς σκάλας που οδηγεί σε έναν στρογγυλό πυργίσκο. Ο πρώτος όροφος καταλαμβάνεται από έναν τετράγωνο χώρο που ονομάζεται «Το διαμέρισμα του βασιλιά», αποτελούμενο από σαλόνι, προθάλαμο και μια σειρά από αποθηκευτικούς χώρους. Ο δεύτερος όροφος περιέχει ένα παρεκκλήσι κυκλικής κάτοψης, διακοσμημένο με τρούλο. Τρεις όροφοι προστέθηκαν τον 18ο αιώνα. Το 1727, έγινε εγκατάσταση σιδερένιου φαναριού που έκαιγε με ξυλάνθρακα. Το 1782, εγκαινιάστηκε η πρώτη φωτιά με παραβολικούς λαμπτήρες. Το 1823, εγκαταστάθηκε η πρώτη συσκευή του Ωγκυστέν Φρενέλ με περιστρεφόμενο σύστημα φωτισμού. Το 1948, ο φάρος ηλεκτροδοτήθηκε. Ο φάρος είναι επισκέψιμος από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο, στα διαστήματα της άμπωτης, από τα λιμάνια του Ρουαγιάν και του Μεσέρ-συρ-Ζιρόντ. Η κορυφή είναι προσβάσιμη με σκάλα 301 σκαλοπατιών.Ο φάρος του Κορντουάν Η ιστοσελίδα του φάρου του Κορντουάν (γαλλικά, αγγλικά) Ο φάρος σε βίντεο στο youtube (αγγλικά)
Ντράμοντβιλ

Το Ντράμοντβιλ (Drummondville, γαλλ. προφορά Ντρυμονβίλ) είναι πόλη στην Επαρχία Κεμπέκ του Καναδά, ανατολικά-βορειοανατολικά του Μόντρεαλ, με πληθυσμό 68.601 κατοίκους στην απογραφή του 2016. Αποτελεί έδρα ομώνυμης μητροπολιτικής περιοχής με πληθυσμό 96.118 κατοίκους, αλλά και της Περιφερειακής Κομητείας-Δήμου Ντράμοντ.

 Το Ντράμοντβιλ είναι κτισμένο στην αριστερή όχθη του ποταμού Σαιν-Φρανσουά, σε μέσο υψόμετρο 85 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 45°53΄ Βόρειο πλάτος και 72°29΄ Δυτικό μήκος. Απέχει περίπου 92 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή από το κέντρο του Μόντρεαλ και 42 από τον ποταμό Άγιο Λαυρέντιο. Το Ντράμοντβιλ ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1815 από τον Βρετανό αντισυνταγματάρχη Φρέντερικ Χέριοτ (Frederick Heriot, 1786-1843). Σκοπός της ιδρύσεώς του ήταν η εγκατάσταση Βρετανών στρατιωτών του Πολέμου του 1812 και η φύλαξη της κοιλάδας του ποταμού Σαιν-Φρανσουά από επιθέσεις των Αμερικανών. Η πόλη ονομάσθηκε από το επώνυμο του σερ Γκόρντον Ντράμοντ, Γενικού κυβερνήτη του Καναδά το 1815-1816. Το 1920 κατασκευάσθηκε το υδροηλεκτρικό φράγμα των Καταρρακτών Χέμινγκς, στον ποταμό Σαιν-Φρανσουά, δίπλα στην πόλη, γεγονός που επέφερε ένα νέο κύμα βιομηχανικής ανατύξεως στην περιοχή του Ντράμοντβιλ. Μετά το 1950 αρκετοί παλαιοί δήμοι της περιοχής έχουν συγχωνευθεί στον Δήμο του Ντράμοντβιλ, ως εξής: 1955: Σαιν-Ζοζέφ ντε Γκραντάμ, Σαιν-Ζαν-Μπατίστ 1966: Ντρυμονβίλ-Ουέστ 1982: Ντρυμονβίλ-Συντ 1993: Γκραντάμ 2004: Σαιν-Νισεφόρ, Σαιν-Σαρλ-ντε-Ντρυμόν, Σαιν-Ζοασίμ-ντε-Κουρβάλ. Ο πληθυσμός του Ντράμοντβιλ σημειώνει συνεχή αύξηση κατά τις τελευταίες δεκαετίες. Στην απογραφή του 2011 το 96% των κατοίκων είχαν δηλώσει ότι μητρική τους γλώσσα ήταν μόνο η γαλλική και μόλις 1,1% ότι ήταν η αγγλική γλώσσα. Στην απογραφή του 2016 μετρήθηκαν 33.812 κατοικίες. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Drummondville στο Wikimedia Commons Επίσημος ιστότοπος
Αντρέας Μπρέμε

Ο Αντρέας Μπρέμε (Andreas Brehme, γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1960) είναι Γερμανός πρώην επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής που καθιερώθηκε ως αριστερός πλάγιος αμυντικός και πρωταθλητής κόσμου το 1990 με την Εθνική Δυτικής Γερμανίας.

 Ένας από τους πιο ολοκληρωμένους αριστερούς πλάγιους αμυντικούς του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, ο Μπρέμε, πραγματοποίησε δεκαετή καριέρα στην εθνική ομάδα της χώρας του έχοντας 86 συμμετοχές αλλά και σε μεγάλους συλλόγους, όπως η Μπάγερν Μονάχου και η ΦΚ Καϊζερσλάουτερν. Δοκίμασε την τύχη του στο ιταλικό πρωτάθλημα και εντάχθηκε στην Ίντερ μαζί με τους συμπατριώτες του Λόταρ Ματέους και Γιούργκεν Κλίνσμαν κατακτώντας το πρωτάθλημα το 1989. Είχε σημαντική παρουσία στους τελικούς των Παγκοσμίων Κυπέλλων που συμμετείχε, καθώς σε αυτό του 1986 ήταν αυτός που εκτέλεσε τα κόρνερ από τα οποία σημειώθηκαν τα γκολ της Δυτικής Γερμανίας, ενώ χάρις σε δικό του τέρμα στο 85ο λεπτό από εύστοχη εκτέλεση πέναλτι, η "Νάσιοναλμανσαφτ" αναδείχθηκε πρωταθλήτρια κόσμου στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, νικώντας με σκορ 1-0 την Εθνική ομάδα της Αργεντινής.
Στάδιο Κρεστόφσκι

Το Στάδιο Κρεστόφσκι (ρωσικά: Крестовский стадион) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στο δυτικό τμήμα της νήσου Κρεστόφσκι, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Φιλοξενεί τους εντός έδρας αγώνες της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης. Το γήπεδο είχε προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί τον Δεκέμβριο του 2008, το οποίο άλλαξε για το τέλος του 2011. Το γήπεδο άνοιξε τελικά το 2016 και έχει χωρητικότητα 68.134 θεατών.

 Αυτή την στιγμή το επίσημο όνομά του είναι Φουτμπόλνιι Στάντιον β ζαπάντνομ τσάστι Κρεστόφσκι Οστρόφ («Γήπεδο ποδοσφαίρου δυτικού τμήματος της Νήσου Κρεστόφσκι") και αναφέρεται συνήθως στα αγγλικά ως Νέο Στάδιο Ζενίτ. Ο διαγωνισμός των αρχιτεκτονικών έργων κερδήθηκε από τον Ιάπωνα αρχιτέκτονα Κίσο Κουροκάουα, γνωστό για το έργο "Το Διαστημόπλοιο". Ο σχεδιασμός του σταδίου είναι μια τροποποιημένη και διευρυμένη έκδοση του Στάδιου Τογιότα στην Πόλη Τογιότα της Ιαπωνίας, το οποίο σχεδιάστηκε επίσης από τον Κουροκάουα. Το γήπεδο χτίστηκε στη θέση του πρώην Στάδιου Κίροφ. Τον Ιανουάριο του 2009, η The St. Petersburg Times ανέφεραν ότι το σχέδιο ήταν να χρηματοδοτηθεί από την τοπική κυβέρνηση της πόλης της Αγίας Πετρούπολης, με την Γκαζπρόμ, αλλάζοντας την χρηματοδότηση για την κατασκευή ενός ουρανοξύστη ως ξεχωριστό έργο. Το Δημαρχείο έπρεπε να παρέμβει μετά την άρνηση της Γκαζπρόμ να επενδύσει περαιτέρω χρήματα στην κατασκευή του γηπέδου. Επίσημος ιστότοπος
Κατάλογος αστέρων του Ταώ

Ο παρών κατάλογος αστέρων του Ταώ παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό Ταώ κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.

 ESA (1997). «The Hipparcos and Tycho Catalogues». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Kostjuk, N. D. (2002). «HD-DM-GC-HR-HIP-Bayer-Flamsteed Cross Index». Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Roman, N. G. (1987). «Identification of a Constellation from a Position». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2016. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2006. Gould, B. A. «Uranometria Argentina». Reprinted and updated by Pilcher, F. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Φεβρουαρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Ιουλίου 2010. «AAVSO Website». American Association of Variable Star Observers. Ανακτήθηκε στις 9 Μαρτίου 2014.