Κλήρου

Η Κλήρου είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Ο μεγάλος αριθμός αρχαίων ταφών και τα κατάλοιπα που βρέθηκαν, μαρτυρούν ότι η περιοχή κατοικήθηκε κατά την Ύστερη Εποχή του Χαλκού, από Αρκαδοκύπριους Έλληνες αποίκους.

 Το όνομα «Κλήρου» εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου στον χριστιανισμό. Γύρω στο 392 μ.Χ. η Κλήρου, μετατράπηκε σε στρατιωτική βάση και κέντρο διάδοσης του χριστιανισμού στην ευρύτερη περιοχή. Σύμφωνα με την αντι παγανιστική νομοθεσία της εποχής, που έθεσε εκτός νόμου την αρχαία ελληνική θρησκεία όλοι έπρεπε να πάνε να δηλώσουν χριστιανοί στους Κληρικούς, για να έχουν δικαιώματα ιδιοκτησία γης, και το δικαίωμα ιδιοκτησίας στα υπάρχοντά τους. Από την πρότασή "θα πάμε στους κληρικούς" στην κυπριακή διάλεκτο πάμε να δούμε τούς Κλήρους, ήρθε στην ύπαρξη το όνομα Κλήρου. Κατά την περίοδο αυτή καταστράφηκαν οι ναοί του Απόλλωνα στη Μαλούντα, του Διόνυσος στον Ζυθκιώνα (Καλό Χωριό Ορεινής) Η Κλήρου ήταν αναπόσπαστο μέρος του αρχαίου βασιλείου της Ταμασσού, καθώς η περιοχή είναι διάσπαρτη με εκατοντάδες γαλαρίες και τόπους επεξεργασίας μετάλλου. Σύμφωνα με τον Στράβωνα στην Ταμασό υπήρχαν ορυχεία αργύρου στην περιοχή Αετόβρυση και Κουλουπάδες. Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή, η μεταλλευτική βιομηχανία στην Κύπρο ήταν υπό τον τον έλεγχο Ρωμαίων αξιωματούχων (Λατινικά Procurator). Μέχρι τον 5ο αιώνα η Κλήρου δεν ήταν το χωριό που γνωρίζουμε σήμερα αλλά ένα σύνθετο άνω των 10 χωριών. Η Κλήρου ήταν το βιομηχανικό κέντρο επεξεργασίας μετάλλου στη περιοχή. Το κέντρο τροφοδοτείτο με υπόγεια παροχή νερού από τα λαγούμια του Σταυρού. Σύμφωνα με την τοπική εκδοχή του μύθου, γύρω στο (650-700 μ.χ) τμήμα στρατού των Αράβων, με αποστολή την κατάληψη της Πιτσιλιάς, επλήγη από σφοδρή χαλαζοθύελλα στην περιοχή Κλήρου – Φικάρδου. Ο στρατιωτικός διοικητής με μερικούς στρατιώτες αναζήτησαν καταφύγιο στο μικρό ξωκλήσι του Λάγνη. Ο αλλόθρησκος αξιωματικός διαισθάνθηκε τη σύνδεση της καταιγίδας με την ιερότητα του χώρου και έκανε τάμα να ανοικοδόμηση το μικρό εκκλησάκι, αν σταματήσει η τρομερή καταιγίδα, πράγμα που έγινε. Η ίδια πηγή αναφέρει πως ο στρατιωτικός αυτός, αν και μετέπειτα προήχθη σε αξιωματούχο, στο Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, όχι μόνο επισκεύασε το εκκλησάκι, αλλά και το επισκεπτόταν συχνά. Από το 1200 έως το 1490 Φραγκοκρατία η Κλήρου ήταν φέουδο των Μοντολίφς. Ένας από τους Μοντολίφς ο Σίμονr (1294-1310) ήταν από τους ηγέτες των Ναϊτών στην Κύπρο.Το 1308 ο Πάπας διέταξε τη σύλληψη όλων των Ναϊτών στο νησί. Ο Αμάλριχος (Αμορί) πρίγκιπας της Τύρου κυβερνούσε την Κύπρο εκείνη την εποχή και είχε ανατρέψει τον αδελφό του Ερρίκος Β΄ της Κύπρου με τη βοήθεια των Ναϊτών και τον εξόρισε στην Αρμενία. Οι Ναΐτες υποψιάστηκαν τον Αμαλρίκ για τις συλλήψεις και ανέθεσαν στον Σίμον την εξόντωση του. Ο Σίμον Μοντολίφ μαζί με έμπιστους από την Κλήρου, ενέδρευσαν στην πλατεία του χωριού Πεντάγεια και ντυμένοι ως ιπποκόμοι (σταβλίτες) αφόπλισαν τους φρουρούς του Αντιβασιλιά. Ο Σίμον Μοντολίφ αφού αποκεφάλισε σε μονομαχία τον Αμάλριχο, του αφαίρεσε το βασιλικό περιδέραιο. Οι σύντροφοι του απαίτησαν και το δαχτυλίδι και τότε ο Σίμον ντε Μοντολίφ έκοψε το δεξί χέρι του Αμάλριχου και το πήραν μαζί τους. Αναγνωρίζοντας τις υπηρεσίες που πρόσφεραν στον γιο της, η μητέρα του Λάουρα Μοντολίφ, προίκισε σε επτά οικογένειες το γνωστό κτήμα στην Κλήρου Λαουρα Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο. https://web.archive.org/web/20131005012131/http://klirou.com/ http://www.kalochoriooreinis.org/ http://cypruslibrary.moec.gov.cy/ebooks/115849/ http://www.bookrags.com/ebooks/2331/135.html Παυσανία Ελλάδος Περιήγησις Επίσημος ιστότοπος