IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Μπουλκίζα

Η Μπουλκίζα (αλβανικά: Bulqizë‎) είναι πόλη και δήμος στον Νομό Ντίμπρα στην ανατολική Αλβανία. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση του πρώην δήμου Μπουλκίζα με τους γειτονικούς δήμους Φούσα-Μπουλκίζα, Γιορίτσα, Μαρτάνες, Όστρεν, Σουπένζα, Τρεμπίστ και Ζερκάν. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Μπουλκίζα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 31.210 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 678,51 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.177 κάτοικοι.Η Μπουλκίζα βρίσκεται στην ανατολική Αλβανία. Ανατολικά βρίσκεται η Μεγάλη Ντίμπρα (Βόρεια Μακεδονία), βόρεια η Ντίμπρα (Αλβανία), δυτική η περιοχή Μάτι και τα Τίρανα, ενώ νότια βρίσκεται το Λιμπράζντι. Στον δήμο αυτό βρίσκεται επίσης η πόλη Κράστα με 5.969 κατοίκους. Στη Μπουλκίζα και τη Κράστα, υπάρχουν οι μεγαλύτερες πηγές χρωμίου. Μαζί με 36 χιλιάδες εκτάρια δάσους από πεύκα και οξυές, συνθέτουν τους σημαντικότερους οικονομικούς πόρους της περιοχής.

 Οι κάτοικοι της περιοχής ήταν πάντα ένα καλό παράδειγμα αντίστασης, εναντίον του εχθρού, των Οθωμανών, των Σέρβων, των Ιταλών και ούτω καθεξής, επειδή η κοιλάδα της Μπουλκίζα βρίσκεται σε σταυροδρόμι το οποίο είναι η κύρια είσοδος προς την εσωτερική πλευρά της Αλβανίας. Γνωστή είναι η Μάχη της πεδιάδας του Βαϊκάλι (Απρίλιος 1465), της Γκορίτσα (1844), της Ξιξούλα (1860), η άνοιξη του Μούρε (1921) κλπ. Στην αρχή της Αναγέννησης, ο πληθυσμός της περιοχής, πολέμησε και επικράτησε του στρατού του Χαϊρεντίν Πασά. Οι κάτοικοι της περιοχής συνέβαλαν στα ιστορικά γεγονότα καθώς οι πατριώτες της περιοχής αυτής ήταν μέρος της δήλωσης της Ανεξαρτησίας το 1912. Το μεγαλύτερο μέρος του ανάγλυφου αποτελείται από βουνά, τα οποία ξεκινούν από 420 μ. και φτάνουν ως 2101 μ. Στην περιοχή βρίσκεται η κοιλάδα της Μπουλκίζα η οποία έχει μήκος 25 χλμ. και πλάτος 1 χλμ. Δίπλα από την κοιλάδα βρίσκεται το Πέρασμα Μπουάλι σε υψόμετρο 842 μ. Το κλίμα γύρω από την Μπουλκίζα είναι ηπειρωτικό, ψυχρό το χειμώνα και ξηρό το καλοκαίρι. Η κοιλάδα είναι ανοικτή από την ανατολική πλευρά και έτσι ευάλωτη σε καιρικά φαινόμενα. Η μέση θερμοκρασία είναι 10° C και η μέγιστη έως 35° C το καλοκαίρι. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα η χαμηλότερη θερμοκρασία είναι -18° C. Ο μέσος υετός είναι 980 χιλιοστά.
Ρομπέρτ Κοτσαριάν

Ο Ρομπέρτ Κοτσαριάν (αρμενικά: Ռոբերտ Սեդրակի Քոչարյան‎, 1954-) είναι πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της Αρμενίας από το 1998 ως το 2008. Επί προεδρίας του Κοτσαριάν η χώρα παρουσίασε αύξηση στην οικονομική ανάπτυξη κατά 12% ετησίως. Νωρίτερα υπηρέτησε και ως πρωθυπουργός της Αρμενίας στο διάστημα από το 1992 ως το 1998 (συνολικά τρεις φορές). Πλέον, αποτελεί ηγέτη της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας, του συνασπισμού Συμμαχία της Αρμενίας.

 Γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1954. Ήταν ηγέτης του Κινήματος για την Αυτοδιάθεση του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Το 1992 διορίστηκε πρωθυπουργός και το 1994 εξελέγη πανηγυρικά πρώτος πρόεδρος του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Πολύ καλός μεσολαβητής, πέτυχε να φέρει τη σταθερότητα στην περιοχή και να της εξασφαλίσει αίτηση για ένταξη στον ΟΑΣΕ. Το 1997 έγινε πρωθυπουργός της Αρμενίας και προώθησε μεταρρυθμίσεις για τη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας, πατάσσοντας παράλληλα τη διαφθορά. Ένα χρόνο μετά εξελέγη πρόεδρος. Το 2003 επανεξελέγη πρόεδρος στον δεύτερο γύρο, με το 67,5% των ψήφων. Ο Κοτσαριάν ορκίστηκε πρόεδρος για δεύτερη θητεία, ενώ υπήρξαν και ορισμένες αντιδράσεις που έκαναν λόγο για νοθεία.Στις 26 Ιουλίου 2018, και αφού στην εξουσία βρίσκεται ο αντίπαλος συνασπισμός, του απαγγέλθηκαν κατηγορίες από την Ειδική Ανακριτική Υπηρεσία (SIS) για “ανατροπή της συνταγματικής τάξης στην Αρμενία” στη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων της διακυβέρνησής του. Η SIS διέταξε από το δικαστήριο να συλληφθεί και να κρατηθεί. Συνελήφθη στις 27 Ιουλίου 2018. Παρόλα τα γεγονότα, ο Κοτσαριάν επανήλθε στην πολιτική. Συμμετείχε ενεργά στις διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης, και ίδρυσε νέο πολιτικό συνασπισμό, την Συμμαχία της Αρμενίας, με σκοπό την ανατροπή του πολιτικού συστήματος που επικράτησε στην Αρμενία τα τελευταία χρόνια, καθώς και την καταπολέμηση της διαφθοράς. Μετά τις εκλογές του 2021, ο συνασπισμός αποτελεί αξιωματική αντιπολίτευση στην χώρα. Προφίλ και ανάλυση από BBC.
Κυριάκος Κούσιος

Ο Κυριάκος Κούσιος είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και δικηγόρος. Ήταν Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων της Κύπρου. Προηγουμένως διετέλεσε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και Υφυπουργός παρά τω Προέδρω της Κύπρου.

 Ο Κυριάκος Κούσιος γεννήθηκε στην Αμμόχωστο το 1952. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια ξεκίνησε να ασκεί το δικηγορικό επάγγελμα. Είναι ανώτερος συνεταίρος στη δικηγορική εταιρεία Κούσιος, Κορφιώτης, Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε..Επιπλέον, έχει διατελέσει αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Ελληνικής Τράπεζας. Ακόμη ήταν πρόεδρος του αθλητικού σωματείου Ανόρθωση Αμμοχώστου.Είναι νυμφευμένος με την Μαρία Λουκά Χαβιαρά και έχει δύο κόρες και ένα υιό. Ο Κυριάκος Κούσιος έχει διατελέσει δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος Δήμου Στροβόλου.Στις 3 Δεκεμβρίου 2019 διορίστηκε κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως την 1η Ιουλίου 2021. Στις 28 Ιανουαρίου 2022 ανακοινώθηκε ο διορισμός του στη θέση του Υφυπουργού παρά τω Προέδρω, με ημερομηνία ανάληψης καθηκόντων την 2η Φεβρουαρίου 2022. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τις 27 Ιουνίου 2022, όταν και ανέλαβε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Παραλαμβάνοντας το υπουργείο Εργασίας απο τον Γιάννη Καρούσο ο οποίος στις 7 Ιουνιου το 2022, μετά το θάνατο της Ζέτας Αιμιλιανίδου στις 6 Ιουνίου, διορίστηκε απο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας (πράξη 803/2022), κ. Νίκο Αναστασιάδη, ως Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Κύπρος) επιπροσθέτως των υφιστάμενων εξουσιών, αρμοδιοτήτων και καθηκόντων του ως Υπουργού Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων «Who is Who: Κυριάκος Κούσιος - Κυβερνητικός Εκπρόσωπος». 18 Ιανουαρίου 2020. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαρτίου 2020. Ανακτήθηκε στις 23 Μαρτίου 2020.
Candies

Οι Candies (ιαπωνικά: キャンディーズ) ήταν δημοφιλές ιαπωνικό συγκρότημα που έγινε γνωστό την περίοδο 1973 έως 1978. Το 1977 και παρά την ισχυρή δημοτικότητα, οι Candies ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους. Στην Ιαπωνία, η τελική τους συναυλία αποτέλεσε μεγάλη είδηση και προβλήθηκε και στην τηλεόραση.

 Ραν Ίτοου (Ran) Γιόσικο Τανάκα (Sue) Μίκι Φουτζιμούρα (Miki) Anata ni Muchū: Uchiki na Candies (1973) Abunai Doyōbi: Candies no Sekai (1974) Namida no Kisetsu (1974) Toshishita no Otokonoko (1975) Sono Ki ni Sasenaide (1975) Haru Ichiban (1976) Natsu ga Kita! (1976) Candies 1½ Yasashii Akuma (1977) Candy Label (1977) Candies 1676 Days (1977) Sōshunfu (1978) Βίντεο Επίσημη ιστοσελίδα Δισκογραφία
Stiff Upper Lip

Stiff Upper Lip είναι ο τίτλος του 13ου στούντιο δίσκου του Αυστραλιανού Hard Rock συγκροτήματος AC/DC, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 28 Φεβρουαρίου του 2000 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "EastWest". Τον Ιανουάριο του 2001, ο δίσκος επανεκδόθηκε από την "Albert Productions" στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και την Ευρώπη με ένα επιπλέον CD το οποίο περιελάμβανε το τραγούδι "Cyberspace" από το σινγκλ του "Safe in New York City", πέντε ζωντανά ηχογραφημένα τραγούδια από την εμφάνιση του συγκροτήματος στην "Plaza de Toros" της Μαδρίτης το 1996 και τα βίντεο κλιπ των τραγουδιών "Stiff Upper Lip", "Safe in New York City" και "Satellite Blues".Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο "The Warehouse Studio" του Βανκούβερ και ολοκληρώθηκε στο "Sterling Sound" της Νέας Υόρκης. Τον δίσκο συνόδευαν τρία σινγκλ, εκ των οποίων μόνο το "Stiff Upper Lip" κατάφερε να μπει στα βρετανικά τσαρτ. Το 2001, κυκλοφόρησε το βίντεο "Stiff Upper Lip Live" με την συναυλία των AC/DC στο Ολυμπιακό στάδιο του Μονάχου κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου, η οποία ξεκίνησε στις 1 Αυγούστου 2000 από το "Van Andel Arena" του Μίσιγκαν και ολοκληρώθηκε στις 8 Ιουλίου 2001 στην Κολωνία. Το συγκρότημα έδωσε 140 συναυλίες περιλαμβάνοντας στο set list τους τα "Stiff Upper Lip", "Safe In New York City", "Meltdown" και "Satellite Blues" από την πρόσφατη κυκλοφορία τους.

 1. Stiff Upper Lip (A. Young, M. Young) - 3:34 2. Meltdown (A. Young, M. Young) - 3:41 3. House of Jazz (A. Young, M. Young) - 3:56 4. Hold Me Back (A. Young, M. Young) - 3:59 5. Safe in New York City (A. Young, M. Young) - 3:59 6. Can't Stand Still (A. Young, M. Young) - 3:41 7. Can't Stop Rock 'n' Roll (A. Young, M. Young) - 4:02 8. Satellite Blues (A. Young, M. Young) - 3:46 9. Damned (A. Young, M. Young) - 3:52 10. Come and Get It (A. Young, M. Young) - 4:02 11. All Screwed Up (A. Young, M. Young) - 4:36 12. Give It Up (A. Young, M. Young) - 3:54 Stiff Upper Lip (άλμπουμ)Αυστραλία (ARIA Certification) : 3 x πλατινένιος Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification) : Πλατινένιος Ελβετία (IFPI Certification) : Πλατινένιος Γερμανία (BVMI Certification) : 3 x χρυσός Αυστρία (IFPI Certification) : Χρυσός Καναδάς (CRIA Certification) : Πλατινένιος Αργεντινή (CAPIF Certification) : Χρυσός Γαλλία (SNEP Certification) : 2 x χρυσός Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "Stiff Upper Lip" είχε την εξής μορφή: Μπράιαν Τζόνσον - κύρια φωνητικά Άνγκους Γιανγκ - κιθάρα Μάλκολμ Γιανγκ - κιθάρα, φωνητικά Κλιφ Ουίλιαμς - μπάσο, φωνητικά Φιλ Ραντ - τύμπανα Stiff Upper Lip - AC/DC | Songs, Reviews, Credits, Awards | AllMusic Prindle Record Reviews - ACDC - Mark's Record Reviews Previous AC/DC Tour Dates & AC/DC Concerts | The Official AC/DC Site
Α.Ο. Δόξα Μεγαλόπολης

Ο Αθλητικός Όμιλος "Δόξα Μεγαλόπολης" είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Μεγαλόπολη Αρκαδίας. Ιδρύθηκε το 1956 και είναι η πιο ιστορική ομάδα της πόλης. Έχει κατακτήσει 9 πρωταθλήματα και 8 κύπελλα της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας και έχει αγωνιστεί αρκετές σεζόν στη Γ΄ Εθνική και στη Δ΄ Εθνική. Τη μεγαλύτερη επιτυχία της πέτυχε το 2007 όταν κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος Ερασιτεχνών. Άλλη μια χρονιά, το 1978, ήταν φιναλίστ και είναι από τις ελάχιστες ομάδες που έχουν φτάσει δύο φορές στον τελικό αυτής της πανελλήνιας διοργάνωσης. Το 2011 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στη Β΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας. Σήμερα το 2016 αγωνίζεται στη Γ΄ Εθνική κατηγορία Ελλάδος. Έχει χρώματα μπλε και άσπρο και αγωνίζεται στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Μεγαλόπολης, χωρητικότητας 500 θεατών, το οποίο διαθέτει συνθετικό χλοοτάπητα.

 Κυπελλούχος Ελλάδος Ερασιτεχνών: 2007, ο τελικός: Εθνικό Στάδιο Λαμίας: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Ο. Κιλκισιακός: 1-0. Φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος Ερασιτεχνών: 1978, ο τελικός: Γήπεδο Ταύρου: Πανασπροπυργιακός - Δόξα Μεγαλόπολης: 1-0 (παρ.) Πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (9 φορές): 1976-77, 1978-79, 1980-81, 1982-83, 1985-86, 1992-93, 1994-95, 2005-06, 2015-16. Κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (8 φορές), οι τελικοί: 1977-78: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 2-0 α.α. 1978-79: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 1-1, 2-1 παρ. 1980-81: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 2-0 1993-94: Δόξα Μεγαλόπολης - Αστέρας Τρίπολης: 1-0 1995-96: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 1-0 2000-01: Δόξα Μεγαλόπολης - Πανθυρεατικός: 1-1, 4-2 πεν. 2005-06: Δόξα Μεγαλόπολης - Α.Σ. Λεωνίδιο: 4-3 2006-07: Δόξα Μεγαλόπολης - Πανθυρεατικός: 2-1 Φιναλίστ Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Αρκαδίας (2 φορές), οι τελικοί: 1984-85: Α.Σ. Λεωνίδιο - Δόξα Μεγαλόπολης: 1-1, 4-1 πεν. 2007-08: Α.Σ. Λεωνίδιο - Δόξα Μεγαλόπολης 3-1 Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική: 1977-78 (Β΄ όμιλος): 15η θέση/20 ομ., υποβιβάστηκε, 31 β. (31-48). 1979-80 (Β΄ όμιλος): 18η θέση/20 ομ., υποβιβάστηκε, 12 β. (29-98). 1981-82 (Γ΄ όμιλος): 11η θέση/15 ομ., υποβιβάστηκε, 17 β. (31-41). Δ΄ Εθνική: 1983-84 (Δ΄ όμιλος): 17η θέση/18 ομ., υποβιβάστηκε, 16 β. (25-63). 1986-87 (Δ΄ όμιλος): 17η θέση/18 ομ., υποβιβάστηκε, 15 β. (20-68). 1993-94: υποβιβάστηκε. 1995-96 (3ος όμιλος): 16η θέση/18 ομ., υποβιβάστηκε, 17 β. (17-81)). 2006-07 (7ος όμιλος): 5η θέση/16 ομ., 50 β. (37-23)). 2007-08 (7ος όμιλος): θέση/15 ομ., παρέμεινε. 2008-09 (7ος όμιλος): 18η θέση/18 ομ., υποβιβάστηκε, 1 β. (13-112). Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας ΑΟ Δόξα Μεγαλόπολης. ΕΠΣ Αρκαδίας.
Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ

Ο Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ (Joost Cornelisz Droochsloot ή Droogsloot, 1586 – 14 Μαΐου 1666), ήταν Ολλανδός ζωγράφος σκηνών χωριών, τοπίων, ρωπογραφιών, ηθικών αλληγοριών και βιβλικών ιστοριών.

 Ο Ντρόοχσλοοτγεννήθηκε και πέθανε στην Ουτρέχτη . Έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά της Ουτρέχτηςτο 1616. Αργότερα έγινε διάκονος της Συντεχνίας το 1623 και έφορος του Σεντ Γιομπς Γκαστχάους το 1638, διάκονος της ολλανδικής μεταρρυθμισμένης εκκλησίας και το 1665 αξιωματικός του schutterij (=εθνοφυλακή) της Ουτρέχτης. Ήταν ο πατέρας και Δάσκαλος του ζωγράφου Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ (1630–1673), του οποίου οι πίνακες είναι δύσκολο να διακριθούν από τους δικούς του, και ο Δάσκαλος του Γιάκομπ Ντουκ. Ο Γιόοστ Κορνέλις Ντρόοχσλοοτ ήταν ευέλικτος ζωγράφος που έγινε γνωστός για τις σκηνές σε χωριό, τα τοπία, τις ρωπογραφίες, τις ηθικές αλληγορίες και τις βιβλικές ιστορίες του. Τα πρώτα έργα του αντικατοπτρίζουν την επιρροή των Πίτερ Μπρίγκελ του Πρεσβύτερου, Πίτερ Μπρίγκελ του Νεότερου, Ντάβιντ Φίνκμποονς και Εσάιας φαν ντε Φέλντε. Ήταν προσκολλημένος στην παράδοση της φλαμανδικής τοπιογραφίας, ιδιαίτερα των σκηνών σε χωριό, όπως αναπτύχθηκε από τον Πίτερ Μπρίγκελ τον Πρεσβύτερο. Οι σκηνές του χωριού του συνήθως απεικονίζουν έναν φαρδύ δρόμο του χωριού που χάνεται στην απόσταση και σπίτια και στις δύο πλευρές. Τα χωριά είναι γεμάτα με πλήθη άξεστων χωρικών, διασκορπισμένων κάπως τυχαία. Αυτές οι μορφές εξατομικεύονται και απεικονίζονται σε εκφραστικές στάσεις. Ο Ντρόοχσλοοτ έδωσε μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες στις συνθέσεις του. Οι σκηνές του χωριού του συχνά μετέφεραν κάποιο ηθικό μήνυμα. Είχε προτίμηση σε κοκκινοκαφέ παλέτα. Ο πρώιμος Ολλανδός καλλιτέχνης και βιογράφος Άρνολντ Χαουμπράκεν αναφέρει ότι οι σκηνές του Ντρόοχσλοοτ με πανηγύρεις χωριών ( Boerekermisstuk ) ήταν τόσο δημοφιλείς όσο οι πίνακες λουλουδιών του Μπαρτολομέους Άσστεϋν. Χρησιμοποίησε το μονόγραμμα «JCODS». Ζωγραφική της ολλανδικής Χρυσής Εποχής Κατάλογος Ολλανδών ζωγράφων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Joost Cornelisz. Droochsloot στο Wikimedia Commons
Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας

Η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΥΠ), γνωστή και ως Υπερταμείο, είναι εταιρεία συμμετοχών με αποκλειστικό μέτοχο το Ελληνικό Δημόσιο. Συστάθηκε με τον νόμο 4389/2016. Σκοπός της είναι η διαχείριση του χαρτοφυλακίου του Ελληνικού δημοσίου, η αξιοποίησή του και η εύρυθμη λειτουργία των νομικών προσώπων που ανήκουν σε αυτό.

 Το χαρτοφυλάκιο του ΕΕΣΥΠ περιλαμβάνει: Άμεσες θυγατρικές Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ) Συμμετοχές 5G Α.Ε. Λοιπές θυγατρικές Οργανισμός Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας (ΟΑΣΑ) Σταθερές Συγκοινωνίες (ΣΤΑΣΥ) Οδικές Συγκοινωνίες (ΟΣΥ) Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών ΔΕΗ Εταιρεία Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) Εταιρεία Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης (ΕΥΔΑΠ) Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ) Ανώνυμη Εταιρεία Διώρυγος Κορίνθου Ελληνικές Αλυκές Α.Ε. Κεντρική Αγορά Θεσσαλονίκης ΓΑΙΑΟΣΕ ΔΕΘ - HELEXPO Επίσημη ιστοσελίδα
Μοχάμετ Αμπντελαζίζ

Ο Μοχάμετ Αμπντελαζίζ (Mohamed Abdelaziz, 17 Αυγούστου 1947 - 31 Μαΐου 2016) ήταν πρόεδρος της Αραβικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Σαχάρας από τις 30 Αυγούστου του 1976 ως τον θάνατό του. Υπήρξε επίσης Γενικός Γραμματέας του Μετώπου των ανταρτών Πολισάριο. Ομιλούσε γαλλικά, αραβικά και ισπανικά. Ζούσε εξόριστος σε στρατόπεδα προσφύγων στην επαρχία Τιντούφ, στη δυτική Αλγερία.

 Γεννήθηκε στο Μαρακές του Μαρόκου, στις 17 Αυγούστου του 1947. Καταγόταν από οικογένεια Βεδουίνων της Σαχάρας από το ανατολικό υποφύλο Ρεγκουιμπάτ. Στη δεκαετία του 1970 φοίτησε σε πανεπιστήμια στο Μαρόκο και έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Μετώπου Πολισάριο, ενός κινήματος που ξεκίνησε ένοπλο αγώνα κατά της Ισπανίας (αποικιοκρατικής δύναμης τότε), με στόχο την ανεξαρτησία, το 1973. Από το 1976 μέχρι τον θάνατο του, ήταν ΓΓ του κινήματος, αντικαθιστώντας το Μαχφούντ Αλί Μπέιμπα, ο οποίος είχε αναλάβει προσωρινός Γενικός Γραμματέας μετά την εκτέλεση του Ελ-Ουαλί Μουσταφά Σαγιέντ στη Μαυριτανία. Από την ίδια περίοδο ήταν πρόεδρος της Αραβικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Σαχάρας (SADR) και είχε ενεργό συμμετοχή στη σύνταξη του Συντάγματος της Δυτικής Σαχάρας. Σύμφωνα με πρώην μέλη του κινήματος Πολισάριο, ο Αμπντελαζίζ "επιλέχθηκε" από την Αλγερία ως αρχηγός της οργάνωσης αν και δεν ανήκε στο στενό κύκλο των ιδρυτών της και και πάντοτε θεωρούσε εαυτόν έναν από τους ανθρώπους της. Θεωρούταν κοσμικός εθνικιστής και επέδειξε μετριοπάθεια, αποδεχόμενος και υποστηρίζοντας το σχέδιο Μπέικερ του ΟΗΕ το 2003. Υπό την ηγεσία του, το Μέτωπο Πολισάριο εγκατέλειψε τον αραβικό εθνικιστικό προσανατολισμό του και οργανώθηκε στη γραμμή μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης σε πολυκομματισμό και στην οικονομία της αγοράς. Επιδίωξε την υποστήριξη από τις χώρες της Δύσης, ιδίως από τις ΗΠΑ και την ΕΕ, με ελάχιστη επιτυχία. Δέχτηκε επικρίσεις από το κίνημά του επειδή επέμενε στη διπλωματική οδό και εγκατέλειψε τον ένοπλο αγώνα εναντίον του Μαρόκου. Κάποιοι άλλοι θεωρούσαν ότι ο Αμπντελαζίζ δεν μπορεούσε να διατάξει την επιστροφή σε πολεμικές επιχειρήσεις χωρίς έγκριση από την Αλγερία. Ο πατέρας του, που ζει στο Μαρόκο, έχει δηλώσει "περήφανος που είναι Μαροκινός" και εξέφρασε την επιθυμία να τον επισκεφθεί κάποτε ο γιος του στο Μαρόκο.Πέθανε από καρκίνο τον Μάιο του 2016. Υπηρεσιακός πρόεδρος ανέλαβε ο Χατρί Αντούχ.
Αλεποχώρι Αρκαδίας

Το Αλεποχώρι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Σκιρίτιδας, του δήμου Τρίπολης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μαντινείας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.

 Το Αλεποχώρι είναι ορεινό χωριό στη νοτιοκεντρική Αρκαδία. Βρίσκεται στις δυτικές κλιτύς της κορυφής «Κούκουρα» (1.498 μ.) του Πάρνωνα και στη δυτική όχθη του Σαρανταπόταμου, πάνω στην επαρχιακή οδό Τρίπολης-Σπάρτης (ΕΟ 39) και κοντά στα όρια με τον νομό Λακωνίας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 920. Απέχει 20 χλμ. περίπου νότια της Τρίπολης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 9,713 χμ² (2011). Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 προσαρτήθηκε στον δήμο Μανθυρέας του νομού Αρκαδίας. Το 1919 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Αλεποχωρίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αλεποχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σκυρίτιδας (Σκιρίτιδας). Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Σκιρίτιδας και προσαρτήθηκε στον δήμο Τρίπολης. Στο Αλεποχώρι εκτελέστηκαν στις 21/12/1943, 17 Αρκάδες και 16 Λάκωνες. Πρόκειται για τις τελευταίες εκτελέσεις της κατοχικής περιόδου, που τις έκαναν ταγματασφαλίτες και μάλλον αυτό συνέβη γιατί οι ναζί ετοίμαζαν την οπισθοχώρηση και την εγκατάλειψη της χώρας. Οι συνεργάτες τους προσπαθούσαν να κλείσουν όσους λογαριασμούς είχαν, ξέροντας ότι θα υπάρξει και «επόμενη μέρα». Η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη νότια είσοδο του οικισμού. Το μνημείο εκτελεσθέντων, το 1943, από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής, νότια του οικισμού. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα, 1978, 2006 (ΠΛΜ) Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, εκδ. 1963 (ΠΛ) Οργανισμός εκδόσεων «Ελλάδα», χάρτες (Βαρελάς) Περιοδικό «Διακοπές», εκδ. Δ.Ο.Λ., 2010
Σβέτι Μαρτίν να Μούρι

Το Σβέτι Μαρτίν να Μούρι (κροατικά: Sveti Martin na Muri, ουγγρικά: Muraszentmárton‎) είναι χωριό και δήμος στην επαρχία Μετζιμούργιε της Κροατίας. Έχει 2.605 κατοίκους, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι Κροάτες. Είναι το βορειότερο σημείο της Κροατίας.

 Το χωριό είναι ένας από τους παλαιότερους οικισμούς σε αυτό το τμήμα του Μετζιμούργιε. Στους ρωμαϊκούς χρόνους οι άνθρωποι από το Πτούι πέρα από τον ποταμό Μούρα προς τη Λεντάβα πέρασαν από την περιοχή και βρέθηκαν ρωμαϊκά νομίσματα και άλλα υλικά. Η περιοχή ήταν σημαντική στη μεσαιωνική εποχή και είχε αρκετές γοτθικές εκκλησίες και παλιά κάστρα, όπως το Γκράντιστσακ και το Λάπσινα. Η εκκλησία του Αγίου Μαρτίνου χτίστηκε αυτή τη στιγμή και αργότερα αναστυλώθηκε με αρχιτεκτονική μπαρόκ. Υπάρχουν αναφορές στην εκκλησία από το 1334 (Sancti Martini) και έπειτα το 1501 (Sancti Martini Superior) και το 1650 (Sancti Martini στο Κομόρι). Το ιερό είναι πολυγωνικό, τοξοειδές με ύστερο γοτθικό θόλο σταυρού. Το παρόν ιεροφυλάκιο χτίστηκε το 1777. Το Σβέτι Μαρτίν να Μούρι βρίσκεται σε μια κοιλάδα ανάμεσα στους βόρειους λόφους, κοντά στο σημείο όπου ο ποταμός Μούρα εισέρχεται στην Κροατία. Υπάρχουν πεδινές περιοχές στο βόρειο τμήμα του Δήμου και λοφώδεις περιοχές στο νότο. Ο δήμος χαρακτηρίζεται από ένα μέτριο φρέσκο ηπειρωτικό κλίμα. Το βορειότερο τμήμα του φυσικού περιβάλλοντος είναι το Προστατευόμενο τοπίο του ποταμού Μούρα. Η βλάστηση στα δάση της περιοχής περιλαμβάνει δρυς, γαύρους, κλήθρες, ιτιές, λεύκες και ακακίες. Χάρη στην ποικιλία των οικοτόπων, η πανίδα στην περιοχή είναι επίσης πλούσια. Η Μούρα και οι παραπόταμοί του, οι βάλτοι και οι λίμνες περιέχουν πολλά είδη ποτάμιων ψαριών, ερπετών και πουλιών, και τα λιβάδια και τα ελαιόδενδρα φιλοξενούν ελάφια. Υπάρχουν περίπου τριάντα είδη ιχθύων που έχουν καταχωρηθεί στα νερά του Μούρα, εκ των οποίων το κυριότερο είναι ο κυπρίνος. Το γεγονός ότι το Σβέτι Μαρτίν ήταν μέχρι πρόσφατα ένα οικονομικό κέντρο του Μετζιμούργιε χρησίμευσε για να βοηθήσει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και η ταξινόμηση του ποταμού Μούρα ως προστατευόμενου τοπίου προσθέτει περαιτέρω δυναμική στα σχέδια του Δήμου για τη διατήρηση των υφιστάμενων πόρων και την πιο βιώσιμη χρήση. Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά είναι ευνοϊκά για την ανάπτυξη του τουρισμού, του κολυμβητικού τουρισμού, ιδίως του οικοτουρισμού, της παραγωγής υγιεινών τροφίμων, της παραγωγής φρούτων, της παραγωγής οίνου και της διαχείρισης των περιοχών δίπλα στον ποταμό. Ο δήμος Σβέτι Μαρτίν να Μούρι διαθέτει μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη αγροτική τουριστική βιομηχανία. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους αγροτικούς τουριστικούς προορισμούς στην Κροατία και έχει λάβει πολλά περιφερειακά, εθνικά και διεθνή τουριστικά βραβεία. Το 2007, το Σβέτι Μαρτίν να Μούρι επισημάνθηκε ως ένας από τους «10 καλύτερους Αναδυόμενους Ευρωπαϊκούς Αγροτικούς Προορισμούς Αριστείας». Ο κολυμβητικός τουρισμός βασίζεται στην θεραπευτική δύναμη της μεταλλικής πηγής του Βούτσκοβετς. official website (Κροατικά) Awarded "EDEN - European Destinations of Excellence" non traditional tourist destination 2007
Επίθεση Τόρρε

Η Επίθεση Τόρρε (Torre Attack) είναι το σκακιστικό άνοιγμα το οποίο χαρακτηρίζεται από τις κινήσεις (σε αλγεβρική σημειογραφία): 1. δ4 Ιζ6 2. Ιζ3 ε6 (ή 2...η6 γνωστή και ως σύστημα Τόρρε, ή 2...δ5, γνωστή και ως βαριάντα Ταρτακόβερ) 3. Αη5Στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων οι γραμμές της Επίθεσης Τόρρε με 2...ε6 και 2...η6 καταχωρήθηκαν αντίστοιχα στους κωδικούς A46 και A48 των ανορθόδοξων ανοιγμάτων, ενώ οι γραμμές με 2...δ5 στον κωδικό D03 των κλειστών ανοιγμάτων.

 Το άνοιγμα πήρε το όνομά του από τον μεξικανικό γκρανμαίτρ Κάρλος Τόρρε Ρεπέττο, ο οποίος νίκησε με το άνοιγμα αυτό τον πρώην Παγκόσμιο Πρωταθλητή Εμάνουελ Λάσκερ το 1925 στη Μόσχα. Η βαριάντα αυτή απασχόλησε επίσης τον Ξαβιέ Ταρτακόβερ, τον Μπόρις Σπάσκυ και τον Τίγκραν Πετροσιάν στην πρώιμη καριέρα του. Μεταξύ άλλων σημαντικών υποστηρικτών της έχουν σημειωθεί ο Αλεξέι Ντρέεβ, ο Πεντάλα Χαρικρίσνα, ο Κρίσναν Σασικιράν και ο Γιαν Τίμμαν.Η επίθεση Τόρρε συναντάται σπάνια στα σύγχρονα παιχνίδια ως άνοιγμα ή ως μέσο μεταφοράς σε άλλα ανοίγματα και οι στατιστικές δείχνουν ότι η επίθεση δεν είναι ιδιαίτερα συμφέρουσα για τα λευκά. Ωστόσο, είναι δημοφιλής σε επίπεδο συλλόγων, λόγω του ήρεμου χαρακτήρα της και την σχετική έλλειψη θεωρίας, δίνοντας στα λευκά τις πιθανότητες να αδράξουν μια πρωτοβουλία στο παιχνίδι μετά το άνοιγμα. Τα τελευταία χρόνια έχει επίσης χρησιμοποιηθεί εναντίον της δομής των πιονιών στο φιανκέτο των μαύρων στην πτέρυγα του βασιλιά τους. Τα λευκά επιδιώκουν μια γρήγορη και αρμονική ανάπτυξη, με σκοπό να προωθήσουν το πιόνι τους στο τετράγωνο γ3 για να ενισχύσουν το πιόνι τους στο δ4, αυτό συχνά επιβάλλει και την προώθηση του πιονιού στο ε4 και την απόκτηση πιθανοτήτων για επίθεση στην πτέρυγα του βασιλιά των μαύρων καθώς στην Επίθεση Τόρρε ο αξιωματικός καρφώνει τον ίππο στο τετράγωνο ζ6. Αν τα λευκά προωθήσουν πρώιμα το πιόνι τους στο γ4, το άνοιγμα θα μεταφέρει σε πιο συνηθισμένες γραμμές της παρτίδας πιονιού της βασίλισσας, όπως το Γκαμπί της βασίλισσας ή κάποια από τις Ινδικές άμυνες. Στην Ανατολική Ινδική άμυνα συναντάμε μια βαριάντα, που ονομάζεται επίσης Επίθεση Τόρρε, μετά από τις κινήσεις: 1. δ4 Ιζ6 2. Ιζ3 η6 3. Αη5Η βαριάντα αυτή της Ανατολικής Ινδικής άμυνας δεν πρέπει να συγχέεται με το άνοιγμα της επίθεσης Τόρρε, αν και ως προς τον σκοπό της σχετίζεται άμεσα μαζί του, διότι η βαριάντα αυτή προέρχεται από μια ανορθόδοξη Ινδική άμυνα του βασιλιά. Τα μαύρα συχνά συνεχίζουν την βαριάντα με 3...Αη7 και τα λευκά απαντούν συνήθως με 4.Ιβδ2 ή 4.γ3. Μετά από την κίνηση 4.Ιβδ2, οι κοινές αναπτήσεις είναι 4...0-0 5.γ3 και 4...δ5 5.ε3 0-0. Palliser, Richard (2012). The Torre Attack Move by Move. Everyman Chess. ISBN 978-1-85744-923-5. Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Torre Attack Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Torre System Αγγλόφωνα βικιβιβλία: Chess Opening Theory: Tartakower Variation
Θάλασσα των Κρίσεων

Η Θάλασσα των Κρίσεων (λατινικά: Mare Crisium) είναι σεληνιακή θάλασσα. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Θάλασσας της Γαλήνης (Mare Tranquillitatis) και εκτιμάται ότι σχηματίστηκε πριν από 4,55 με 3,85 δισεκατομμύρια χρόνια.

 Έχει διάμετρο 555 χλμ. και εμβαδόν 176.000 τ.χλμ. Ο πυθμένας της είναι επίπεδος, με αξιόλογο χαρακτηριστικό ένα δακτύλιο από ράχες (dorsa) κοντά στα όριά του. Ο σχηματισμός που θυμίζει ακρωτήριο και προεξέχει προς τα νοτιοανατολικά της θάλασσας ονομάζεται Promontorium Agarum. Στο δυτικό χείλος της Θάλασσας είναι ο κρατήρας Γιερκς, ενώ στα νοτιοανατολικά είναι ο παρόμοιος κρατήρας Λικ. Ο κρατήρας Πικάρ βρίσκεται σε μικρή απόσταση στα ανατολικά του Γιερκς και βορειοδυτικά του Πικάρ είναι οι κρατήρες Πιρς και Σουίφτ. Ejecta από τον σχηματισμό του κρατήρα Πρόκλου επικαλύπτουν το βορειοδυτικό μέρος της. Όπως και οι υπόλοιπες «θάλασσες» της Σελήνης, ονομάστηκε έτσι από τον Ιταλό αστρονόμο του 17ου αιώνα Τζοβάνι Ριτσιόλι, του οποίου το σύστημα ονοματοδοσίας παραμένει μέχρι σήμερα.Ο συγκεκριμένος σχηματισμός στη σεληνιακή επιφάνεια ονομάστηκε επίσης Κασπία Θάλασσα από τους Τόμας Χάριοτ (Thomas Harriot), Πιερ Γκασσεντί (Pierre Gassendi) και Michael Van Langren. Ο Γιούεν Α. Ουίτακερ (Ewen A. Whitaker) εικάζει πως προσδόθηκε το όνομα αυτό διότι ο σχηματισμός έχει την ίδια θέση στη Σελήνη με αυτή της Κασπίας στη Γη, αναφορικά με χάρτες της Ευρώπης, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Ο Άγγλος αστρονόμος Ουίλιαμ Γκίλμπερτ (William Gilbert) ανέφερε την περιοχή ως "Μπριτάνια" (από τη Βρετανία) σε χάρτη που συνέταξε περ. στα 1600. Η Θάλασσα των Κρίσεων είναι μόλις ορατή δια γυμνού οφθαλμού από τη Γη. Φαίνεται ως μια σκουρόχρωμη κηλίδα στο όριο της ορατής πλευράς του φυσικού μας δορυφόρου. Στην περιοχή συνετρίβη το 1969 το σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο Λούνα 15, ενώ το 1976 το επίσης σοβιετικό ρομποτικό σκάφος Λούνα 24 προσσεληνώθηκε, συνέλεξε δείγματα του εδάφους και τα επέστρεψε πίσω στη Γη. Η Θάλασσα των Κρίσεων στο The Moon Wiki Αρχειοθετήθηκε 2020-08-08 στο Wayback Machine. (Αγγλικά)
Λουίς Καρέρο Μπλάνκο

Ο Λουίς Καρέρο Μπλάνκο (Luis Carrero Blanco, Santona, Santander, 4 Μαρτίου 1904 – Μαδρίτη, 20 Δεκεμβρίου 1973) ήταν Ισπανός στρατιωτικός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της χώρας του από τον Ιούνιο του 1973 έως τη δολοφονία του, το Δεκέμβριο του ίδιου έτους.

 Γιος αξιωματικού του στρατού και ακολουθώντας την οικογενειακή παράδοση, ο Λουίς αποφοίτησε από την Ισπανική Ναυτική Ακαδημία του San Fernando στο Cadiz και ακολούθως, έλαβε μέρος στον πόλεμο του Rif (Μαρόκο, 1921-1926). Το 1929 νυμφεύτηκε τη Maria del Carmen, με την οποία απέκτησε πέντε παιδιά. Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφύλιου στοχοποιήθηκε από τους Δημοκρατικούς (ο αδελφός του Jose και ο πατέρας του δολοφονήθηκαν) και αναγκάστηκε να διαφύγει στη Γαλλία, από όπου επανήλθε τον Ιούνιο του 1937. Μετά την επικράτηση των Εθνικιστών, διορίστηκε από το Φρανσίσκο Φράνκο ως επικεφαλής του Ναυτικού, τον Αύγουστο του 1939. Τα επόμενα χρόνια ο Καρέρο Μπλάνκο ανέβηκε, σταδιακά στην ιεραρχία του Ναυτικού, αναδεικνυόμενος σαν ένας από τους πιο πιστούς αξιωματούχους του καθεστώτος και προσωπικά έμπιστος του Φράνκο και το 1967 διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός. Στις 8 Ιουνίου του 1973 ο ίδιος ο Φράνκο τον έχρισε πρωθυπουργό της Ισπανίας, βάσει του «Οργανικού Νόμου της Πολιτείας» που είχε θεσπιστεί το 1967. Έξι μόλις μήνες από την ανάρρησή του στο κορυφαίο πολιτικό αξίωμα, ο Μπλάνκο δολοφονήθηκε στη Μαδρίτη, στις 20 Δεκεμβρίου 1973, από τέσσερα μέλη της αυτονομιστικής οργάνωσης των Βάσκων, ETA. Τα μέλη της ETA πυροδότησαν έναν εκρηκτικό μηχανισμό κοντά στην εκκλησία του San Francisco de Borja, ενώ το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε διερχόταν από το συγκεκριμένο σημείο στο Calle de Serrano. Στην ανακοίνωσή της, που εκδόθηκε αργότερα, η οργάνωση εξηγούσε τους λόγους της δολοφονίας του, χαρακτηρίζοντάς τον ως «πρόσωπο κλειδί» της δικτατορίας.
Ένωση συνόλων

Στην θεωρία συνόλων, ένωση δύο συνόλων A {\displaystyle A} και B {\displaystyle B} (συμβολισμός A ∪ B {\displaystyle A\cup B} ) ονομάζουμε το σύνολο που αποτελείται από τα κοινά και μη κοινά στοιχεία των δύο συνόλων. Μαθηματικά, η ένωση δύο συνόλων A {\displaystyle A} και B {\displaystyle B} ορίζεται ως εξής: A ∪ B = { x : x ∈ A {\displaystyle A\cup B=\{x:x\in A} ή x ∈ B } {\displaystyle x\in B\}} . Η ύπαρξη αυτού του συνόλου συνήθως είναι ένα από τα αξιώματα του αξιωματικού συστήματος. Για παράδειγμα, για A = { 1 , 2 , 3 , α , β , γ } {\displaystyle A=\{1,2,3,\alpha ,\beta ,\gamma \}} και B = { 1 , 3 , 4 , 5 , 6 , α , γ } {\displaystyle B=\{1,3,4,5,6,\alpha ,\gamma \}} είναι A ∪ B = { 1 , 2 , 3 , 4 , 5 , 6 , α , β , γ } {\displaystyle A\cup B=\{1,2,3,4,5,6,\alpha ,\beta ,\gamma \}} .

 Η ένωση συνόλων είναι μια πράξη μεταξύ συνόλων, για την οποία ισχύουν οι ιδιότητες: (όπου Α, Β, Γ ⊆ Ω και Ø είναι το κενό σύνολο) A ∪ A = A {\displaystyle A\cup A=A} (ανακλαστική ιδιότητα) A ∪ A c = Ω {\displaystyle A\cup A^{c}=\Omega } A ∪ B = B ∪ A {\displaystyle A\cup B=B\cup A} (αντιμεταθετική ιδιότητα) A ∪ ( B ∪ Γ ) = ( A ∪ B ) ∪ Γ {\displaystyle A\cup (B\cup \Gamma )=(A\cup B)\cup \Gamma } (προσεταιριστική ιδιότητα) A ∪ B = ∅ ⟺ A = ∅ {\displaystyle A\cup B=\varnothing \Longleftrightarrow A=\varnothing } και B = ∅ {\displaystyle B=\varnothing } A ∪ ∅ = ∅ ∪ A = A {\displaystyle A\cup \varnothing =\varnothing \cup A=A} A ⊆ B ⇔ A ∪ B = B {\displaystyle A\subseteq B\Leftrightarrow A\cup B=B} A ⊆ B ⇒ A ∪ Γ ⊆ B ∪ Γ {\displaystyle A\subseteq B\Rightarrow A\cup \Gamma \subseteq B\cup \Gamma } A ⊆ A ∪ B {\displaystyle A\subseteq A\cup B} και B ⊆ A ∪ B {\displaystyle B\subseteq A\cup B} Ακόμη για τις πράξεις της ένωσης και της τομής συνόλων ισχύουν και οι γενικές ιδιότητες: A ∪ ( B ∩ Γ ) = ( A ∪ B ) ∩ ( A ∪ Γ ) {\displaystyle A\cup (B\cap \Gamma )=(A\cup B)\cap (A\cup \Gamma )} (επιμεριστική ιδιότητα της ένωσης ως προς την τομή) A ∩ ( B ∪ Γ ) = ( A ∩ B ) ∪ ( A ∩ Γ ) {\displaystyle A\cap (B\cup \Gamma )=(A\cap B)\cup (A\cap \Gamma )} (επιμεριστική ιδιότητα της τομής ως προς την ένωση) A ∪ ( A ∩ B ) = A ∩ ( A ∪ B ) = A {\displaystyle A\cup (A\cap B)=A\cap (A\cup B)=A} (ιδιότητα της απορρόφησης) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Union (set theory) στο Wikimedia Commons
Σίζο Κανακούρι

Ο Σίζο Κανακούρι (ιαπωνικά: 金栗 四三‎ Kanaguri Shisō ή Kanakuri Shizō, 20 Αυγούστου 1891 - 13 Νοεμβρίου 1983) ήταν Ιάπωνας μαραθωνοδρόμος και ένας από τους πρωτοπόρους του στίβου στην Ιαπωνία. Έχει τιμηθεί ως "πατέρας του μαραθώνιου" στην Ιαπωνία.

 Ο Κανακούρι καταγόταν από την Ταμάνα του Νομού Κουμαμότο στην Ιαπωνία και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Τσουκούμπα. Το Νοέμβριου του 1911 κατά τους προκριματικούς για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Στοκχόλμης του 1912, παρότι το μήκος της διαδρομής ήταν πιθανά μόνο 40 χλμ., αναφέρεται ότι ο Κανακούρι έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στο μαραθώνιο με 2 ώρες, 32 λεπτά και 45 δευτερόλεπτα. Επομένως επιλέχθηκε ως ένας από τους δύο αθλητές που μπορούσε να στείλει η Ιαπωνία στους αγώνες. Ωστόσο, ο Κανακούρι είναι περισσότερο γνωστός για το ότι εξαφανίστηκε κατά τη διάρκεια του μαραθωνίου στους Ολυμπιακούς της Στοκχόλμης το 1912. Ο Κανακούρι είχε ένα δύσκολο ταξίδι 18 ημερών έως τη Στοκχόλμη, πρώτα με πλοίο και μετά με τρένο σε όλο του μήκος του Υπερσιβηρικού σιδηρόδρομου, και χρειάστηκε πέντε ημέρες για να ανακάμψει για τον αγώνα. Ο αγώνας γινόταν στον Δήμο Σολλεντούνα, στη Σουηδία, σε εξαιρετική για την εποχή ζέστη 25 °C, και οι μισοί από τους δρομείς υπέφεραν από θερμοπληξία. Ο Κανακούρι, αποδυναμωμένος από το μακρύ ταξίδι του από την Ιαπωνία, υποφέροντας από προβλήματα με το ντόπιο φαγητό, έχασε τις αισθήσεις του στα μισά της διαδρομής, και τον περιέθαλψε μια οικογένεια αγροτών. Ντροπιασμένος από την "αποτυχία" του, επέστρεψε σιωπηλά στην Ιαπωνία χωρίς να ενημερώσει τους υπευθύνους του αγώνα. Οι Σουηδικές αρχές τον θεωρούσαν αγνοούμενο για 50 χρόνια πριν ανακαλυφθεί ότι ζούσε στην Ιαπωνία και είχε αγωνιστεί σε ενδιάμεσους Ολυμπιακούς μαραθώνιους. Το 1966, η Σουηδική Τηλεόραση επικοινώνησε μαζί του και του πρόσφερε την ευκαιρία να ολοκληρώσει τον αγώνα. Δέχθηκε και ολοκλήρωσε τον μαραθώνιο με χρόνο 54 χρόνια, 8 μήνες, 6 ημέρες, 5 ώρες, 32 λεπτά και 20,379 δευτερόλεπτα, παρατηρώντας, "ήταν μια μακριά διαδρομή. Στην πορεία, παντρεύτηκα, έκανα έξι παιδιά και 10 εγγόνια."Παρά την οπισθοδρόμηση αυτή, ο Κανακούρι επιλέχθηκε να συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1916, οι οποίοι στη συνέχεια ακυρώθηκαν λόγω του Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο, ο Κανακούρι αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1920 που πραγματοποιήθηκαν στην Αμβέρσα (Βέλγιο), όπου τερμάτισε το μαραθώνιο σε 2 ώρες, 48 λεπτά και 45,4 δευτερόλεπτα στη 16η θέση. Ο Κανακούρι συμμετείχε στη συνέχεια στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1924, όπου δεν κατάφερε να τερματίσει τον αγώνα. Ο Κανακούρι είναι επίσης γνωστός για το ρόλο του στην ίδρυση της μαραθώνιας σκυταλοδρομίας Χακόνε Εκίντεν το 1920. Από το 2004, το πρώτο βραβείο σε αυτόν τον αγώνα πήρε το όνομά του προς τιμήν του. Πέθανε σε ηλικία 92 ετών στις 13 Νοεμβρίου 1983, στη γενέτειρά του Ταμάνα του Νομού Κουμαμότο στην Ιαπωνία.
Ο Μπαμπάς της Νύφης (ταινία, 1950)

Η ταινία Ο Μπαμπάς της Νύφης (Αγγλ. Father of the Bride) είναι κωμωδία παραγωγής 1950, σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Σπένσερ Τρέισι στον κεντρικό ρόλο, η Τζόαν Μπένετ, η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, ο Ντον Τέιλορ, η Μπίλι Μπερκ και ο Λίο Τζ. Κάρολ. Πρόκειται για κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Έντουαρντ Στρίτερ, το οποίο διασκεύασαν για τη μεγάλη οθόνη οι Φράνσις Γκούντριτς και Άλμπερτ Χάκετ. Η ταινία προτάθηκε για τρία βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Η ταινία έλαβε την 83η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες κωμωδίες όλων των εποχών που θεσπίστηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.

 Μετά το γάμο της κόρης του Κέι (Ελίζαμπεθ Τέιλορ), ο δικηγόρος Στάνλεϊ Μπανκς (Σπένσερ Τρέισι) αναλογίζεται την ημέρα που του ανακοινώθηκε ο αρραβώνας της κόρης του με τον Μπάκλεί Ντάνσταν (Ντον Τέιλορ) τρεις μήνες πριν. Η ανακοίνωση αυτή, έκανε τον Στάνλεϊ να αισθανθεί άβολα, αλλά σύντομα διαπίστωσε ότι η κόρη του έχει πλέον φτάσει σε ηλικία γάμου. Παρόλα αυτά ενώ η Έλι (Τζόαν Μπένετ), σύζυγος του Στάνλεϊ ξεκινάει τις προετοιμασίες για το γάμο της Κέι, ο ίδιος παραμένει άγρυπνος τις νύχτες έχοντας το φόβο για το μέλλον της κόρης του. Η εμμονή του Στάνλεϊ για την τύχη της κόρης του, τον καθιστούν πρωταγωνιστή μιας σειράς κωμικοτραγικών καταστάσεων. Η ταινία γυρίστηκε με προϋπολογισμό 1.2 εκατομμυρίων δολαρίων κάνοντας εισπράξεις 6 εκατομμυρίων παγκοσμίως. Την επόμενη χρονιά γυρίστηκε η συνέχεια της ταινίας με τίτλο Ο Πεθερός της Νύφης (Father`s Little Dividend, 1951). Κατά τη δεκαετίας του '60 γυρίστηκε μια τηλεοπτική σειρά με θέμα την ταινία. Το 1991 γυρίστηκε η επανεκτέλεση της ταινίας με πρωταγωνιστές τους Στιβ Μάρτιν και Ντάιαν Κίτον, ενώ το 1995 γυρίστηκε κι η επανεκτέλεση της συνέχειας της ταινίας με τίτλο Ο Μπαμπάς της Νύφης Παθαίνει Αμόκ (Father of the Bride Part II) επίσης με πρωταγωνιστές τους Κίτον και Μάρτιν. Υποψηφιότητα: Καλύτερης Ταινίας - Πάντρο Σ. Μπέρμαν Α’ Ανδρικού Ρόλου – Σπένσερ Τρέισι Διασκευασμένου Σεναρίου – Φράνσις Γκούλντριτς & Άλμπερτ Χάκετ Ο Μπαμπάς της Νύφης (ταινία, 1950) στην IMDb
Εστεγλάλ Τεχεράνης

Η Εστεγλάλ (περσικά: استقلال) είναι ποδοσφαιρική ομάδα του Ιράν στην πρωτεύουσα Τεχεράνη. Αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Εστεγλάλ. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αζαντί, χωρητικότητας 78.116 θεατών. Είναι μαζί με την Περσέπολις οι πολυνίκες του ιρανικού πρωταθλήματος.Η Esteghlal είναι η πιο δημοφιλής ομάδα στο Ιράν και την Ασία.

 Ιδρύθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1945 από τρεις στρατιωτικούς σαν ποδηλατικός σύλλογος με χρώμματα μπλε και άσπρο. Το αρχικό της όνομα ήταν Ντοτσαρχέ Σαβαράν (دوچرخه سواران, Οι Ποδηλάτες). Το 1946 ιδρύθηκε το ποδοσφαιρικό τμήμα και το 1947 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο το Κύπελλο της Τεχεράνης, την ίδια χρονιά άλλαξε όνομα σε Ταζ (تاج, Στέμμα). Το 1978 με την ισλαμική επανάσταση και την καθίδρυση ισλαμικού κράτους στο Ιράν όλοι οι σύλλογοι υποχρεώθηκαν να αλλάξουν ονομασία, η Τάζ μετονομάστηκε σε Εστεγλάλ (استقلال, Ανεξαρτησία). Η Εστεγλάλ από το 1946 αγωνιζόταν στα τοπικά πρωταθλήματα της Τεχεράνης ελλείψει εθνικού πρωταθλήματος, και από το 1970 στο Πρωτάθλημα του Ιράν. Το 1995 σε αγώνα με την Περσέπολις έγιναν μεγάλα επεισόδια από τους οπαδούς της Περσέπολις που πίστευαν ότι ο διαιτητής ήταν προκατειλημμένος υπέρ της Εστεγλάλ, η ιρανική ομοσπονδία πήρε απόφαση και μετακαλούσε ξένους διαιτητές έως την περίοδο 2008-09. Μεγαλύτερη επιτυχία της οι δυο κατακτήσεις του Κυπέλλου πρωταθλητριών Ασίας το 1970 νικώντας στον τελικό την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ, και το 1990 νικώντας την κινεζική Λιαονίνγκ.Οι οπαδοί της Esteghlal είναι περισσότεροι από την Persepolis. Τελευταία ενημέρωση: 14 Αυγούστου 2018. Πρωτάθλημα ΙράνΠρωταθλήτρια (9): 1970–71, 1974–75, 1989–90, 1997–98, 2000–01, 2005–06, 2008–09, 2012–13, 2021–22Γ΄ Κατηγορία ΙράνΠρωταθλήτρια (1): 1993–94Κύπελλο ΙράνΚυπελλούχος (7): 1976–77, 1995–96, 1999–00, 2001–02, 2007–08, 2011–12, 2017–18 Κύπελλο Πρωταθλητριών ΑσίαςΝικήτρια (2): 1970, 1990-91 Επίσημος ιστότοπος
Ναχάς Άνγκουλα

Ο Ναχάς Άνγκουλα (Nahas Gideon Angula, 1943-) είναι πολιτικός από τη Ναμίμπια και πρωθυπουργός της χώρας από το 2005 ως τις 4 Δεκεμβρίου 2012, οπότε ανέλαβε υπουργός Άμυνας. Πρώην εργαζόμενος για τα Ηνωμένα Έθνη, εντάχθηκε στο κόμμα SWAPO στις αρχές της δεκαετίας του 1980 και υπηρέτησε σε διάφορα χαρτοφυλάκια στην κυβέρνηση του Σαμ Νουγιόμα. Έπειτα από την εκλογή του νέου προέδρου, Χιφικεπούνιε Ποχάμπα, διορίστηκε πρωθυπουργός το Μάρτιο του 2005. Είναι μέλος της Λουθηρανικής Εκκλησίας, όπως ήταν όλη η οικογενειά του τηρώντας την παράδοση πολλών γενεών

 Γεννήθηκε στην Ογιαάνια της περιφέρειας Οσικότο, στις 22 Αυγούστου του 1943 Παρέμεινε εξόριστος την περίοδο από το 1965 ως το 1989, οπότε εργάστηκε στο Ράδιο Ζάμπια, από το 1973 ως το 1976 και ως δημόσιος υπάλληλος του ΟΗΕ από το 1976 ως το 1980. Στη συνέχεια ανέλαβε ρόλο οργανωτή στο κόμμα SWAPO και το 1989 ανέλαβε υπεύθυνος για την εγγραφή των ψηφοφόρων στους καταλόγους. Εξελέγη μέλος της Συντακτικής Συνέλευσης που είχε συσταθεί λίγο πριν την ανεξαρτησία, από τον Νοέμβριο του 1989 ως τον Μάρτιο του 1990. Εκλέγεται βουλευτής από το 1990 και υπηρέτησε ως Υπουργός Παιδείας, Αθλητισμού και Πολιτισμού από το 1990 ως το 1995 και έπειτα υπουργός για την ανώτερη εκπαίδευση από το 1995 ως το 2005. Στο συνέδριο του κόμματος το 2002 πήρε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων (395) στην Κεντρική Επιτροπή του SWAPO.Τον Μάιο του 2004 ήταν υποψήφιος με το κόμμα SWAPO για να λάβει το χρίσμα για τις προεδρικές εκλογές, όπου ήρθε τρίτος με 137 ψήφους και με πρώτο τον Ποχάμπα, και αποκλείστηκε από το δεύτερο γύρο.Έγινε πρωθυπουργός μετά το διορισμό του από το νέο Πρόεδρο Ποχάμπα, στις 21 Μαρτίου του 2005.Παρέμεινε πρωθυπουργός ως το 2012, οπότε αντικαταστάθηκε στο αξίωμα από το Χάγκε Γκέινγκομπ και ο ίδιος ανέλαβε υπουργός Άμυνας. Παρέμεινε υπουργός Άμυνας ως το 2015.
Μυκαλησσός

Η Μυκαλησσός υπήρξε αρχαία ελληνική πόλη στην ανατολική Βοιωτία, σε μικρή απόσταση από τον πορθμό του Ευρίπου και την πόλη της Χαλκίδας. Βρισκόταν στη θέση της σημερινής Ριτσώνας, νοτιοανατολικά από το Μεσσάπιο όρος (σημερινός Κτυπάς) και συγκεκριμένα στη διασταύρωση της παλαιάς εθνικής οδού Χαλκίδος-Θηβών με τον επαρχιακό δρόμο Ριτσώνας-Βαθύ Αυλίδας, στη θέση Χάνι.

 Πρώτη αναφορά στην Μυκαλησσό γίνεται από τον Όμηρο στη ραψωδία Β' της Ιλιάδος (Κατάλογος Νεῶν), όπου απαριθμούνται οι πόλεις των Αχαιών που έστειλαν στρατό και πλοία για την εκστρατεία της Τροίας, μάλιστα της δίνεται το προσωνύμιο "εὐρύχορος". Παρόλα αυτά, φαίνεται ότι η πόλη ιδρύθηκε σε προ-ομηρική εποχή, διότι πήρε την ονομασία της, σύμφωνα με τα Βοιωτικά του Παυσανία, από τον μυκηθμό (μούγκρισμα) που έκανε η αγελάδα που οδηγούσε τον Κάδμο και την ακολουθία του στη Θήβα. Υπήρχε ναός της Δήμητρας και άγαλμά της, μπροστά στο οποίο προσφέρονταν ως αφιερώματα προϊόντα της γης. Η Μυκαλησσός φαίνεται ότι έφτασε στην ακμή της στην αρχαϊκή εποχή, από τα μέσα του 6ου π.Χ. αι. ως τα Μηδικά. Αρκετά αρχαιολογικά ευρήματα έχουν βρεθεί, τα οποία εκτίθενται στο αρχαιολογικό μουσείο της Θήβας. Η πόλη καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου, αν και υπάρχουν αρχαιολογικά ευρήματα ως τον 3ο π.Χ. αιώνα. Συγκεκριμένα το 413 π.Χ., όπως διηγείται διεξοδικά ο Θουκυδίδηςκαι ο Παυσανίας ο Αθηναίος αξιωματικός Διειτρέφης επικεφαλής 1300 Θρακών μαχαιροφόρων πελταστών αποβιβάστηκε στις ακτές της Ταναγρικής κι επιτέθηκε αιφνιδιαστικά στη Μυκαλησσό. Η βοιωτική πόλη βρέθηκε απροετοίμαστη για άμυνα και πολιορκία και γρήγορα κυριεύθηκε, οι Θράκες λεηλάτησαν τα σπίτια και τα ιερά και σκότωσαν όσους βρήκαν: άντρες, γέρους, γυναίκες, παιδιά ακόμα και τα ζώα. Το νέο μαθεύτηκε μέχρι τη Θήβα, με αποτέλεσμα οι Θηβαίοι να στείλουν στρατιωτικό απόσπασμα εναντίον τους. Στη μάχη που ακολούθησε, οι Θηβαίοι νίκησαν τους Θράκες πελταστές τους οποίους κι εξεδίωξαν. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Θουκυδίδη και τον Παυσανία σκοτώθηκαν περί τους 250 Θράκες και περί τους 20 Θηβαίους πεζούς και ιππείς. Παρόλη τη νίκη των Θηβαίων, η Μυκαλησσός από τότε δεν κατάφερε ξανά να βρει την παλαιά της αίγλη και ακμή. Ιστορία αρχαίας Τανάγρας
Κυριακή Φιλτισάκου

Η Κυριακή Φιλτισάκου (γενν. Αθήνα, 14 Αυγούστου 2000) είναι Ελληνίδα αθλήτρια στο αγώνισμα του βάδην. Κατέκτησε δύο φορές το πανελλήνιο πρωτάθλημα στα 20 χλμ. (τα έτη 2021-2022), ενώ συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο.

 Η Φιλτισάκου το 2016 κατέλαβε την 7η θέση στα 5.000 μ. βάδην (με χρόνο 24:21,57), στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Τιφλίδας, στην κατηγορία Κ18. Ενώ το 2019, τερμάτισε 5η στα 10.000 μ. βάδην στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20, στο Μπορός. Στην κατηγορία των γυναικών, το 2021, συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων βάδην, που διεξήχθη στο Ποντεμπράντι της Τσεχίας, όπου κατέλαβε την 7η θέση στα 35 χλμ., ενώ ανταμείφθηκε με το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό του ίδιου αγώνα. Μεγάλη στιγμή στην καριέρα της αποτέλεσε η εκπροσώπηση της Ελλάδας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο, όπου αγωνίστηκε στα 20 χλμ. βάδην γυναικών και κατέλαβε την 29η θέση με χρόνο 1:36:51, βαδίζοντας μαζί με την συμπατριώτισσά της Αντιγόνη Ντρισμπιώτη, η οποία κατέλαβε την 8η θέση. Έναν χρόνο μετά (το 2022) αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων βάδην στο Μουσκάτ του Ομάν, όπου κατέλαβε την 11η θέση στα 20 χλμ. (χρόνος: 1:38:53) και την 2η θέση σε ομαδικό επίπεδο. Το ίδιο έτος συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του Όρεγκον, όπου τερμάτισε στην 22η θέση, με χρόνο 1:34:55. Βάδην στην Ελλάδα
PHP-GTK

Η PHP-GTK είναι ένας σύνδεσμος μεταξύ της γλώσσας σεναρίων PHP με το GTK+. Μέσω του PHP-GTK ένας προγραμματιστής στην γλώσσα PHP έχει πρόσβαση σε συναρτήσεις και κλάσεις με τις οποίες μπορεί να σχεδιάσει γραφικό περιβάλλον χρήστη χρησιμοποιώντας το GTK+.

 Το PHP-GTK αρχικά σχεδιάστηκε από τον Andrei Zmievski, ο οποίος ήταν μέλος της ομάδας ανάπτυξης της γλώσσας PHP και της Zend Engine. Η ιδέα δημιουργίας γραφικού περιβάλλοντος για χρήστη στη PHP έγινε αμέσως δεκτή από την κοινότητα και αρκετοί προγραμματιστές άρχισαν να συμμετέχουν στο πρότζεκτ. Ο James Moore και ο Steph Fox ήταν από τους πρώτους που συμμετείχαν στο πρότζεκτ και συνεισφέρανε στο PHP-GTK αναπτύσσοντας την τεκμηρίωση. Ο Frank Kromann - ο οποίος συμμετείχε επίσης στην ομάδα ανάπτυξης της PHP - δημιούργησε τα εκτελέσιμα αρχεία για να τρέχει η PHP-GTK στα Windows. Η πρώτη έκδοση του PHP-GTK έγινε το Μάρτιο 2001. Τότε περισσότεροι χρήστες άρχισαν να συμμετέχουν στο πρότζεκτ και νέες επεκτάσεις άρχισαν να αναπτύσσονται (π.χ. το Scintilla ή το GtkHTML). Το PHP-GTK 1.0 δημοσιεύτηκε τον Οκτώβριο 2003 μαζί με διάφορες νέες επεκτάσεις όπως ενθυλάκωση του libglade το οποίο επέτρεπε δημιουργία γραφικού περιβάλλοντος το οποίο ήταν ανεξάρτητο της πλατφόρμας ανάπτυξης. Το PHP-GTK γρήγορα έγινε δεκτό από την PHP κοινότητα. Αρκετές εφαρμογές αναπτύχθηκαν και προέκυψε το ενδιαφέρον από ένα μικρό μέρος της αγοράς λογισμικού. Ο Zmievski και ο Fox συνεχίζουν το πρότζεκτ και ο Fox σήμερα συντηρεί το PHP-GTK κάτω από το λειτουργικό των Windows. Η τεκμηρίωση του PHP-GTK 2 συνεχώς αναπτύσσεται και διάφορα άρθρα έχουν δημοσιευτεί σχετικά με το θέμα αυτό. Ο Scott Mattocks, ένα ενεργό μέρος της ομάδας τεκμηρίωσης της PHP-GTK έχει δημοσιεύσει ένα βιβλίο σχετικά με τον προγραμματισμό PHP-GTK. Το απλό παράδειγμα PHP-GTK 2 χρησιμοποιεί το πακέτο GtkWindow με το οποίο δημιουργείται ένα παράθυρο με τίτλο "Hello World!" έχωοντας ένα κουμπί GtkButton με το τίτλο "Click Me." Όταν το κουμπί πατιέται καλείται η συνάρτηση pressed και εμφανίζεται το μήνυμα "Hello again - The button was pressed!". Επίσημη ιστοσελίδα Ιστοσελίδα κοινότητας Αρχειοθετήθηκε 2012-06-03 στο Wayback Machine.
Τζόζεφ Μόργκαν

Ο Τζόζεφ Μόργκαν (Joseph Morgan, πραγματικό όνομα: Τζόζεφ Μάρτιν, Joseph Martin, 16 Μαΐου 1981) είναι Άγγλος ηθοποιός. Είναι περισσότερος γνωστός για τον ρόλο του Κλάους στην τηλεοπτική σειρά The Vampire Diaries, όπου κατέχει έναν δευτερεύοντα ρόλο, και στο spin-off της: The Originals, στον ρόλο ξανά του Κλάους, όπου είναι και πρωταγωνιστής.

 Ο Μόργκαν γεννήθηκε στο Λονδίνο, αλλά μεγάλωσε στο Σουόνσι, για 11 χρόνια. Είναι το μεγαλύτερο παιδί στην οικογένεια του. Μαθήτευσε στο Morriston Comprehensive School ενώ αργότερα μελέτησε ένα BTEC Παραστατικών Τεχνών στο Gower College Swansea, πριν την μετακόμιση του στο Λονδίνο, για να φοιτήσει στο Central School of Speech and Drama στα τελευταία εφηβικά του χρόνια. Η πορεία του στον χώρο της υποκριτικής ξεκίνησε με την συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά Hex ενώ στην συνέχεια συμμετείχε σε διάφορες ταινίες και σειρές. Ενδεικτικά παραθέτονται οι εξής ταινίες Alexander, Master and Commander: The Far Side of the World και οι τηλεοπτικές σειρές The Line of Beauty, Doc Martin και Casualty, Mansfield Park, Billie Piper. Το 2010 πρωταγωνίστησε στις mini-σειρές Ben-Hur, στον ρόλο του Ιούδα Μπεν Χουρ, που προβλήθηκαν για πρώτη φορά CBC television στον Καναδά και στο ABC TV στην Αμερική, στις 4 Απριλίου 2010. Επιπροσθέτως, ενσάρκωσε τον ρόλο του Κλάους στις σειρές επιστημονικής φαντασίας The Vampire Diaries και The Originals (πρωταγωνιστικός ρόλος). Το 2011 το BuddyTV τον ψήφισε ως τον 84ο πιο σέξυ άνδρα στην τηλεόραση. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Joseph Morgan (actor) στο Wikimedia Commons