The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars

The Rise and Fall of Ziggy Stardust and the Spiders from Mars (Η Άνοδος και η Πτώση του Ζίγκυ Στάρνταστ και οι Αράχνες από τον Άρη) (συχνά αναφερόμενο για συντομία ως Ziggy Stardust), είναι ο τίτλος του πέμπτου άλμπουμ του Βρετανού μουσικού Ντέιβιντ Μπόουι, που κυκλοφόρησε στις 16 Ιουνίου 1972 στο Ηνωμένο Βασίλειο από την RCA Records . Ήταν συμπαραγωγή των Μπόουι Bowie και Κεν Σκοτ ενώ συμμετείχε και το συγκρότημα υποστήριξης του Bowie,"The Spiders from Mars" («Oι αράχνες από τον Άρη»), που αποτελούνταν από τους Mick Ronson, Τρέβορ Μπόλντερ και Mick Woodmansey . Τα περισσότερα από τα τραγούδια γράφτηκαν περίπου την ίδια εποχή με το προηγούμενο άλμπουμ του Bowie Hunky Dory (1971). Η ηχογράφηση για το Ζίγκυ Στάρνταστ ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1971 στα Trident Studios στο Λονδίνο, με περαιτέρω ηχογραφήσεις στις αρχές Φεβρουαρίου 1972. Περιγράφεται ως ένα χαλαρό "κόνσεπτ" άλμπουμ και ροκ όπερα, που αφορά το "άλλον εαυτό" του Bowie Ziggy Stardust, ένα φανταστικό ανδρόγυνο και αμφιφυλόφιλο ροκ σταρ που στέλνεται στη Γη ως σωτήρας πριν από μια επικείμενη αποκαλυπτική καταστροφή. Στην ιστορία του, ο Ziggy κερδίζει τις καρδιές των θαυμαστών αλλά υφίσταται μια πτώση από τη χάρη αφού υπέκυψε στο δικό του εγώ. Ο χαρακτήρας εμπνεύστηκε από πολλούς μουσικούς, συμπεριλαμβανομένων των τραγουδιστών Vince Taylor και Iggy Pop . Το μεγαλύτερο μέρος της ιδέας του άλμπουμ αναπτύχθηκε μετά την ηχογράφηση των τραγουδιών. Η μουσική του άλμπουμ έχει χαρακτηριστεί ως glam rock και proto-punk . Οι επιρροές περιελάμβαναν τον Iggy Pop, τους Velvet Underground και τον Marc Bolan του T. Rex . Οι στίχοι του άλμπουμ συζητούν την πλαστότητα της ροκ μουσικής, πολιτικά ζητήματα, χρήση ναρκωτικών, σεξουαλικό προσανατολισμό και φήμη. Το εξώφυλλο του άλμπουμ, φωτογραφημένο μονόχρωμο και επαναχρωματισμένο, τραβήχτηκε στο Λονδίνο, έξω από το σπίτι των γουνοποιών "K. West". Πριν από το single " Starman ", το Ziggy Stardust έφτασε στο νούμερο 5 στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο νούμερο 75 στις ΗΠΑ. Αρχικά έλαβε ευνοϊκές κριτικές από μουσικοκριτικούς, με κάποιους να επαινούν τη μουσικότητα και το concept και άλλους να μην μπορούν να το κατανοήσουν. Η ερμηνεία του "Starman" από τον Bowie στο βρετανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα Top of the Pops στις αρχές Ιουλίου 1972 τον ώθησε να γίνει σταρ. Ο χαρακτήρας Ziggy διατηρήθηκε για την επακόλουθη περιοδεία Ziggy Stardust, αφήνοντας τον Bowie ανίκανο να κάνει διάκριση μεταξύ του Ziggy και του εαυτού του. Μη θέλοντας ο Ziggy να τον ορίσει, ο Bowie δημιούργησε έναν νέο χαρακτήρα για το επόμενο άλμπουμ του Aladdin Sane (1973), τον οποίο ο Bowie περιέγραψε ως "Ο Ziggy πηγαίνει στην Αμερική". Παραστάσεις από την περιοδεία κυκλοφόρησαν αργότερα σε μια ταινία συναυλίας με το ίδιο όνομα με συνοδευτικό ζωντανό άλμπουμ (1983) και Live Santa Monica '72 (2008). Αναδρομικά, ο Ziggy Stardust θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα του Bowie, ένα από τα καλύτερα glam rock άλμπουμ και έχει εμφανιστεί σε πολλές λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών. Ο Bowie είχε ιδέες για ένα μιούζικαλ βασισμένο στο άλμπουμ, αν και αυτό το έργο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Οι ιδέες χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για το άλμπουμ του Diamond Dogs του 1974. Το άλμπουμ έχει επανεκδοθεί αρκετές φορές και έγινε remaster το 2012 για την 40η επέτειό του. Το 2017, επιλέχθηκε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Ηχογράφησης, και κρίθηκε "πολιτιστικά, ιστορικά ή καλλιτεχνικά σημαντικό" από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου .

 Μετά την προωθητική περιοδεία του στην Αμερική τον Φεβρουάριο του 1971, David Bowie επέστρεψε στο Haddon Hall στην Αγγλία και άρχισε να γράφει τραγούδια, πολλά από τα οποία ήταν εμπνευσμένα από τα διαφορετικά μουσικά είδη που υπήρχαν στην Αμερική. Έγραψε πάνω από τρεις δωδεκάδες τραγούδια, πολλά από τα οποία θα εμφανίζονταν στο τέταρτο στούντιο άλμπουμ Hunky Dory και Ziggy Stardust . Μεταξύ αυτών ήταν τα " Moonage Daydream " και " Hang On to Yourself ", τα οποία ηχογράφησε με το βραχύβιο συγκρότημα του Arnold Corns τον Φεβρουάριο του 1971, και στη συνέχεια επαναδημιουργημένο για τον Ziggy Stardust . Η δουλειά ξεκίνησε επίσημα στο Hunky Dory τον Ιούνιο του 1971 στα Trident Studios στο Λονδίνο. Στις ηχογραφήσεις συμμετείχαν οι μουσικοί που αργότερα θα γίνονταν γνωστοί ως οι Αράχνες από τον Άρη – αποτελούμενοι από τον κιθαρίστα Mick Ronson, τον μπασίστα Trevor Bolder και τον ντράμερ Mick Woodmansey . Ως παραγωγός επιλέχθηκε ο Ken Scott, ο οποίος στο παρελθόν εργάστηκε ως μηχανικός για τα δύο προηγούμενα άλμπουμ του Bowie και τους Beatles. Στις ηχογραφήσεις συμμετείχαν επίσης ο κιμπορντίστας Rick Wakeman στο πιάνο, ο οποίος, αφού ολοκλήρωσε τη δουλειά στο άλμπουμ, αρνήθηκε την προσφορά του Bowie να ενταχθεί στους Spiders για να ενταχθεί αντ 'αυτού στο αγγλικό progressive rock συγκρότημα Yes . Σύμφωνα με τον Woodmansey, το Hunky Dory και το Ziggy Stardust σχεδόν ηχογραφήθηκαν το ένα μετά το άλλο. Ωστόσο, οι Spiders συνειδητοποίησαν ότι τα περισσότερα από τα τραγούδια του Hunky Dory δεν ήταν κατάλληλο υλικό για ζωντανές ερμηνείες, έτσι χρειάζονταν μια συνέχεια που θα μπορούσε να περιοδεύσει από πίσω. Αφού ο μάνατζερ του Bowie, Tony Defries τερμάτισε το συμβόλαιό του με τη Mercury Records, ο Defries παρουσίασε το άλμπουμ σε πολλές εταιρείες στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της RCA Records της Νέας Υόρκης. Ο επικεφαλής της δισκογραφικής, Dennis Katz, άκουσε τις κασέτες και είδε τις δυνατότητες των τραγουδιών που βασίζονταν στο πιάνο, υπογράφοντας με τον Bowie μια συμφωνία τριών άλμπουμ στις 9 Σεπτεμβρίου. Η RCA έγινε η ετικέτα του Bowie για το υπόλοιπο της δεκαετίας. Το Hunky Dory κυκλοφόρησε στις 17 Δεκεμβρίου με πολύ θετικές κριτικές από τους κριτικούς, αλλά πούλησε ελάχιστα και απέτυχε να σπάσει το UK Albums Chart, εν μέρει λόγω κακού μάρκετινγκ από την RCA. η δισκογραφική είχε ακούσει από τον Scott ότι ο Bowie επρόκειτο να αλλάξει την εικόνα του για τον επόμενο δίσκο του, οπότε δεν ήξεραν πώς να τον προωθήσουν. Το πρώτο τραγούδι που ηχογραφήθηκε σωστά για τον Ziggy Stardust ήταν η διασκευή του Ron Davies "It Ain't Easy", στις 9 Ιουλίου 1971. Αρχικά προγραμματιζόταν να κυκλοφορήσει στο Hunky Dory, το τραγούδι εγκρίθηκε για συμπερίληψη σε αυτό το άλμπουμ και στη συνέχεια τοποθετήθηκε στο Ziggy Stardust . Με το Hunky Dory να ετοιμάζεται για κυκλοφορία, οι ηχογραφήσεις για το Ziggy Stardust ξεκίνησαν επίσημα στο Trident στις 8 Νοεμβρίου 1971, χρησιμοποιώντας το ίδιο προσωπικό με τον Hunky Dory χωρίς τον Wakeman. Το 2012, ο Scott είπε ότι «το 95 τοις εκατό των φωνητικών στα τέσσερα άλμπουμ που έκανα μαζί του ως παραγωγός, ήταν οι πρώτες λήψεις». Σύμφωνα με τον βιογράφο Nicholas Pegg, η «αίσθηση του σκοπού» του Bowie κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων ήταν «αποφασιστική και απόλυτη». ήξερε ακριβώς τι ήθελε για κάθε μεμονωμένο κομμάτι. Δεδομένου ότι τα περισσότερα από τα κομμάτια ηχογραφήθηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου ζωντανά, ο Bowie θυμήθηκε ότι σε ορισμένα σημεία έπρεπε να του βουίζει τα σόλο του Ronson. Λόγω της γενικά απορριπτικής στάσης του Bowie κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων για το The Man Who Sold the World (1970), Ronson έπρεπε να δημιουργήσει τα σόλο του μεμονωμένα και είχε πολύ λίγη καθοδήγηση. Ωστόσο, ο Bowie είχε πολύ καλύτερη στάση όταν ηχογράφησε τους Hunky Dory και Ziggy Stardust, και έδωσε καθοδήγηση στον Ronson σχετικά με αυτό που έψαχνε. Για το άλμπουμ, ο Ronson χρησιμοποίησε μια ηλεκτρική κιθάρα συνδεδεμένη σε έναν ενισχυτή Marshall 100 watt και ένα πεντάλ wah-wah . Bowie έπαιζε ακουστική κιθάρα. Στις 8 Νοεμβρίου 1971, το συγκρότημα ηχογράφησε τις αρχικές εκδόσεις του "Star" (τότε ονομαζόταν "Rock 'n' Roll Star") και "Hang On to Yourself", οι οποίες και οι δύο κρίθηκαν ανεπιτυχείς. Και τα δύο τραγούδια ηχογραφήθηκαν ξανά τρεις μέρες αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου, μαζί με τα " Ziggy Stardust ", "Looking For a Friend", " Velvet Goldmine " και " Sweet Head ". Την επόμενη μέρα, το συγκρότημα ηχογράφησε δύο λήψεις του "Moonage Daydream", μία λήψη του " Soul Love ", δύο από το " Lady Stardust " και δύο από μια νέα έκδοση του κομματιού του άλμπουμ The Man Who Sold the World. " The Supermen ". Τρεις μέρες αργότερα, στις 15 Νοεμβρίου, το συγκρότημα ηχογράφησε το " Five Years " και τις ημιτελείς εκδόσεις των "It's Gonna Rain Again" και " Shadow Man ". Ο Woodmansey περιέγραψε τη διαδικασία ηχογράφησης ως πολύ γρήγορη, λέγοντας ότι θα ηχογραφούσαν τα τραγούδια, θα τα άκουγαν και αν δεν καταλάμβαναν τον ήχο που αναζητούσαν, τα ηχογράφησαν ξανά. Την ημέρα αυτή, δημιουργήθηκε μια σειρά εκτέλεσης, η οποία περιελάμβανε το εξώφυλλο του Chuck Berry " Around and Around " (με τίτλο "Round and Round"), το εξώφυλλο του Jacques Brel "Amsterdam ", μια νέα ηχογράφηση του " Holly Holy " και "Velvet Goldmine"; Το «It Ain't Easy» απουσίαζε από τη λίστα. Σύμφωνα με τον Pegg, το άλμπουμ επρόκειτο να ονομαστεί Round and Round μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου. Μετά την ηχογράφηση της 15ης Νοεμβρίου, το συγκρότημα έκανε ένα διάλειμμα για την περίοδο των διακοπών. Στην επαναηχογράφηση στις 4 Ιανουαρίου 1972, το συγκρότημα υποβλήθηκε σε πρόβες για τρεις ημέρες στα στούντιο Underhill του Will Palin στο Blackheath, ως προετοιμασία για τις τελικές ηχογραφήσεις. Μετά την ηχογράφηση μερικών από τα νέα τραγούδια για τον ραδιοφωνικό παρουσιαστή Bob Harris 's Sounds of the 70s ως τους πρόσφατα ονομασμένους Spiders from Mars τον Ιανουάριο του 1972, το συγκρότημα επέστρεψε στο Trident εκείνο τον μήνα για να ξεκινήσει τη δουλειά στο " Suffragette City " και το " Rock 'n' Roll Suicide ". Αφού έλαβε ένα παράπονο από το στέλεχος της RCA Dennis Katz ότι το άλμπουμ δεν περιείχε ούτε ένα σινγκλ, ο Bowie έγραψε το " Starman ", το οποίο αντικατέστησε το "Round and Round" στη λίστα κομματιών την τελευταία στιγμή. σύμφωνα με τον βιογράφο Kevin Cann, η αντικατάσταση έγινε στις 2 Φεβρουαρίου. Δύο μέρες αργότερα, στις 4 Φεβρουαρίου, το συγκρότημα ηχογράφησε τα "Starman", "Suffragette City" και "Rock 'n' Roll Suicide", κλείνοντας τις ηχογραφήσεις.