IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Στεφάν Σεσενιόν

Ο Στεφάν Σεσενιόν (γαλλικά: Stéphane Sessègnon, γεννήθηκε 1 Ιουνίου 1984) είναι ποδοσφαιριστής από το Μπενίν που αγωνίζεται ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 24 γκολ και 82 συμμετοχές.

 Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη χώρα του, όπου έμεινε μόνο για ένα χρόνο καθώς εντάχθηκε στη γαλλική ομάδα της δεύτερης κατηγορίας Κρετέιγ. Εκεί έκανε 68 εμφανίσεις πρωταθλήματος σημειώνοντας 10 γκολ σε δύο χρόνια. Το 2006 μετακόμισε στην πρώτη κατηγορία και τη Λε Μαν. Πάλεψε για την καθιέρωση στη βασική ενδεκάδα και ολοκλήρωσε 31 αγώνες πρωταθλήματος για τον σύλλογο τη σεζόν 2006–07. Η καλή του πορεία αγωνιζόμενος ευέλικτα ως επιθετικός ή επιθετικός μέσος του προσέφερε τριετή αγωνιστική παρουσία στην Παρί Σεν Ζερμέν. Η τρίτη χρονιά του ήταν δύσκολη χάνοντας τη θέση του στη βασική ομάδα, αλλά το ενδιαφέρον από αγγλικούς συλλόγους υλοποιήθηκε με μακροχρόνια συμφωνία με τη Σάντερλαντ τον Ιανουάριο του 2011. Μετά από πέντε χρόνια στην Αγγλία επανήλθε στη Γαλλία και την Μονπελιέ. Με την εθνική ομάδα του Μπενίν έκανε το ντεμπούτο του στις 24 Μαΐου 2004 στο ισόπαλο 1–1 με το Τόγκο. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στο Κάιρο στις 4 Σεπτεμβρίου 2005 σε αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας σε τρεις διοργανώσεις του Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2008, το 2010 και το 2019. Τον Ιούνιο του 2019 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Μπενίν για τις υπηρεσίες του στην Εθνική ομάδα. Κατάλογος κορυφαίων διεθνών σκόρερ ποδοσφαίρου ανδρών ανά χώρα
Περιφέρεια Κιγκόμα

Η Περιφέρεια Κιγκόμα (αγγλικά: Kigoma Region, σουαχίλι: Mkoa wa Kigoma), είναι μια από τις 30 διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Η περιφερειακή πρωτεύουσα, είναι η πόλη Κιγκόμα (Kigoma). Σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2012, η Περιφέρεια Κιγκόμα (Kigoma Region) είχε πληθυσμό 2.127.930 άτομα, ο οποίος ήταν ο υψηλότερος από την προ-απογραφής εκτίμηση των 1.971.332 ατόμων.Για το 2002-2012, ο μέσος ετήσιος ρυθμός αύξησης του πληθυσμού στην περιοχή, ήταν 2,4 τοις εκατό και ήταν ο δέκατος τέταρτος υψηλότερος στη χώρα. Ήταν επίσης, η έκτη πιο πυκνοκατοικημένη περιφέρεια, με 57 άτομα ανά τ.χλμ.Με έκταση 45.066 τ.χλμ., η περιφέρεια, είναι ελαφρώς μικρότερη από την Εσθονία 45.227 τ.χλμ.

 Η Περιφέρεια Κιγκόμα (Kigoma Region), βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία της Τανζανίας, στην ανατολική ακτή της Λίμνης Τανγκανίκα. Η περιοχή βρίσκεται περίπου στους 5° νότια και 30° ανατολικά του Greenwich. Η περιφέρεια συνορεύει προς τα βόρεια και με το Μπουρούντι (Burundi) αλλά και με την Περιφέρεια Καγκέρα (Kagera Region). Στα ανατολικά συνορεύει με τις Περιφέρειες Σινυάνγκα (Shinyanga Region) και Ταμπόρα (Tabora Region), στα νότια με την Περιφέρεια Ρούκουα (Rukwa Region) και στα δυτικά με τη Λίμνη Τανγκανίκα, η οποία συνορεύει με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (Democratic Republic of the Congo).Η περιφέρεια έχει συνολική έκταση είναι 45.066 τ.χλμ., από τα οποία τα 37.037 τ.χλμ., είναι στεριά και τα 8.029 τ.χλμ. είναι υδάτινα. Η συνολική έκταση της περιφέρειας, είναι μόλις 161 τ.χλμ. λιγότερα από αυτά της Εσθονίας. Από το 1998, περίπου 20.000 τ.χλμ. ήταν δάση και 12.000 τ.χλμ. ήταν κατάλληλα για βοσκή ή καλλιέργειες.Η Περιφέρεια Κιγκόμα, βρίσκεται σε ένα οροπέδιο στα 1.750 περίπου μέτρα, το οποίο πλαγιάζει στα βορειοανατολικά, κατηφορίζοντας προς την ακτή της Λίμνης Τανγκανίκα, στα 800 μέτρα. Η μορφολογία του εδάφους, στα βόρεια και τα ανατολικά, είναι με απαλούς λόφους, οι οποίοι σταδιακά γίνονται πιο απότομοι, όσο πλησιάζουν προς το όριο του Albertine Rift.Ο πιο σημαντικός ποταμός, είναι ο Μαλαγκαράσι (Malagarasi), με τους Luiche και Ruchugi, να είναι τα άλλα δύο μεγάλα ποτάμια, που αποστραγγίζουν την περιφέρεια. Στην προ-αποικιακή Αφρική, η περιφέρεια ήταν πηγή ελεφαντόδοντου και δούλων. Η Ταμπόρα (Tabora) και το Ujiji ήταν θέσεις Αράβων για αποστολές προς την ακτή. Την είχαν επισκεφθεί, οι πρώτοι Ευρωπαίοι εξερευνητές όπως: o Richard Francis Burton, o John Speke, o Ντέιβιντ Λίβινγκστον και ο Χένρι Μόρτον Στάνλεϊ (Henry Morton Stanley). Στην πραγματικότητα, ο Στάνλεϊ γνώρισε τον Λίβινγκστον στις 27 Οκτωβρίου 1871, στο Ujiji, στις όχθες της Λίμνης Τανγκανίκα.Στην εποχή της αποικιοκρατίας, η Περιφέρεια Κιγκόμα ήταν γνωστή ως η «Δυτική Περιφέρεια» και η Ταμπόρα (Tabora), ήταν η πρωτεύουσά της. Στην πόλη Κιγκόμα και την γύρω περιοχή της, ήσαν εγκατεστημένοι οι παρακάτω λιγοστοί Έλληνες: Η περιφέρεια, διαιρείται διοικητικά σε οκτώ Περιοχές (ή Επαρχίες): Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Κιγκόμα Παραπομπές σημειώσεων Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kigoma στο Wikimedia Commons
Ζέτα Αιμιλιανίδου

Η Ζέτα Αιμιλιανίδου (Λευκωσία, 2 Σεπτεμβρίου 1954 - Μαρούσι Αθηνών, 6 Ιουνίου 2022) ήταν Ελληνοκύπρια πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

 Η Ζέτα Αιμιλιανίδου γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1954 στη Λευκωσία. Αδελφός της ήταν ο Ουράνιος Ιωαννίδης. Σπούδασε νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια απέκτησε δίπλωμα μάρκετινγκ από το Cyprus Institute of Marketing. Σύζυγος της ήταν ο Κωνσταντίνος Αιμιλιανίδης και είχε έναν υιό.Το 1979 διορίστηκε στο Τμήμα Τελωνείων της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο οποίο υπηρέτησε από πολλές θέσεις (ανώτερος λειτουργός, πρώτος τελωνειακός λειτουργός, αναπληρώτρια διευθύντρια και διευθύντρια). Επιπλέον, διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Λιμένων Κύπρου.Την περίοδο 2010-2013 ήταν γενική διευθύντρια του Υπουργείου Εμπορίου Βιομηχανίας και Τουρισμού.Απεβίωσε στις 6 Ιουνίου 2022 στο Νοσοκομείο Υγεία στην Αθήνα λόγω επιπλοκών κατόπιν ρήξης ενδοκράνιου ανευρύσματος που υπέστη.. Στις 7 Ιουνίου ο πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης διόρισε τον υπουργό Μεταφορών, Γιάννη Καρούσο, υπουργό Εργασίας επιπροσθέτως των υφιστάμενων αρμοδιοτήτων. Ο Καρούσος εκτελούσε χρέη υπουργού Εργασίας από τις 19 Μαΐου. Στις 4 Απριλίου 2013 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013. Το 2014, κατά τη διάρκεια της θητείας της, το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και η Ζέτα Αιμιλιανίδου ανέλαβε Υπουργός Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Παρέμεινε στη θέση αυτή και στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018. Το 2022, κατά τη διάρκεια της θητείας της, το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και η Ζέτα Αιμιλιανίδου ανέλαβε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Παρέμεινε στη θέση αυτή έως τον θάνατο της στις 6 Ιουνίου 2022. Ήταν συγγραφέας του βιβλίου Ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας στην Κύπρο, το οποίο εκδόθηκε το 1993 που τέθηκε για πρώτη φορά σε ισχύ η περί ΦΠΑ Νομοθεσία στην Κύπρο. «Βιογραφικό Σημείωμα». www.mlsi.gov.cy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2019.
Αλέξιος Καραγεώργεβιτς

Ο Αλέξιος, σερβικά Алекис (10 Ιουνίου 1859 - 15 Φεβρουαρίου 1920) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς ήταν πρίγκιπας της Σερβίας. Έγινε στρατιώτης στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και μετά πρόεδρος του Ερυθρού Σταυρού στη Σερβία.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου πρίγκιπα της Σερβίας, εγγονού του Γεωργίου του Μαύρου (Καραγιώργη) ηγέτη της εξέγερσης των Σέρβων εναντίον των Οθωμανών, γενάρχη του Οίκου και της Σάρκα Αναστασίγιεβιτς. Ανήκε σε πρεσβύτερο κλάδο και έτσι διεκδικούσε το θρόνο της Σερβίας από τον εξάδελφο του πατέρα του, τον Πέτρο Α΄ της Σερβίας. Συμμετείχε στη μαζική υποχώρηση των Σέρβων μέσω του Μαυροβουνίου και της Αλβανίας το χειμώνα του 1915-16· με τη σύζυγό του έφθασε στη Ρώμη. Απεβίωσε το 1920 στο Σανκτ Μορίτς της Ελβετίας και τάφηκε στο κοιμητήριο του Αγ. Γεωργίου στη Γενεύη. Ήταν ο τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου των Καραγεώργεβιτς: ο αδελφός του Βόζινταρ είχε αποβιώσει το 1908, επίσης άτεκνος. Νυμφεύτηκε το 1913 τη Μύρα-Άμιγκεϊλ Πάνκχουρστ, κόρη του Τζον Πάνκχουρστ συνιδιοκτήτη ναυπηγικής εταιρείας. Η σύζυγός του βαπτίστηκε ορθόδοξη και έλαβε το όνομα Ντάρια. Μάρτυρες του γάμου στο Παρίσι ήταν ο εξάδελφος του πατέρα του, Αρσένιος και ο Μύρων Χέρρικ, πρέσβης των ΗΠΑ στη Γαλλία. Δεν απέκτησαν απογόνους. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Prince Alexis Karageorgevich στο Wikimedia Commons The family of Princess Daria Karageorgevich (d. 1938)
Φαιοχρωμοκύττωμα

Το φαιοχρωμοκύττωμα είναι ενδοκρινικός όγκος του συμπαθητικού νευρικού συστήματος που εντοπίζεται στη μυελώδη μοίρα των επινεφριδίων. Η ονομασία του προτάθηκε από τον Ludwig Pick το 1912 λόγω του "φαιού χρώματος" που έπαιρναν τα κύτταρα του όγκου όταν εκθέτονταν σε άλατα χρωμίου. Το φαιοχρωμοκύττωμα είναι πολύ ενδιαφέρων όγκος που εμφανίζεται με ποικίλη, και ορισμένες φορές δραματική, κλινική έκφραση, ώστε συχνά να ονομάζεται "ο μεγάλος μιμητής" ή και "το σύνδρομο του πανικού".

 Πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο όγκο (0.1-0.2% του πληθυσμού των υπερτασικών ή λιγότερες από μία νέες περιπτώσεις ανά 10.000 υπερτασικούς ανά έτος). Ωστόσο, επειδή αν δε διαγνωστεί μπορεί να προκαλέσει ακόμη και θάνατο είναι σκόπιμο να μπει η υπόνοια της διάγνωσης από τον εξετάζοντα γιατρό. Αυτοί οι όγκοι εκκρίνουν κατεχολαμίνες (π.χ. επινεφρίνη). Τα συμπτώματα του φαιοχρωμοκυτώματος παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και συχνά είναι εντυπωσιακά. Τα συνηθέστερα από αυτά είναι ο πονοκέφαλος (κεφαλαλγία), η εφίδρωση και το αίσθημα παλμών (φτερουγίσματα). Πάνω από το 90% των ασθενών είναι υπερτασικοί. Ορισμένες φορές συνυπάρχουν εξάψεις, τρόμος, ανησυχία και νευρικότητα που δυσκολεύουν τη διάγνωση της ασθένειας. Για τη διάγνωση της ασθένειας, η εξέταση που προτιμάται είναι η μέτρηση των μετανεφρινών σε ένα τυχαίο δείγμα ούρων. Στη συνέχεια χρησιμοποιείται η αξονική ή η μαγνητική τομογραφία για την εντόπιση του φαιοχρωμοκυττώματος. Η μόνη ριζική θεραπεία είναι η χειρουργική εκτομή του όγκου. Μετά από επιτυχή εγχείρηση οι ασθενείς υποβάλλονται σε μακροχρόνια παρακολούθηση. Το φαιοχρωμοκύτωμα καλείται ορισμένες φορές ως "όγκος 10%" γιατί: το 10% των περιπτώσεων εμφανίζεται σε εξωεπινεφριδιακά παραγάγγλια το 10% βρίσκεται εκτός της κοιλιάς το 10% αφορά πολλαπλές εστίες το 10% είναι αμφοτερόπλευρο (και στα δύο επινεφρίδια) σε περίπου 10% των περιπτώσεων δεν υπάρχει υπέρταση το 10% ανευρίσκεται σε παιδιά στο 10% είναι κακοήθης όγκος περίπου το 10% υπάγεται σε οικογενές σύνδρομο (κληρονομικότητα) McPhee, "Παθολογική φυσιολογία", ιατρικές εκδόσεις Λίτσας, 2η έκδοση, 2000. ISBN 960-372-035-6 Davidson's "Παθολογία", ιατρικές εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης, 19η έκδοση, 2005.
Η Λίζα και η άλλη

Η Λίζα και η άλλη είναι κινηματογραφική ταινία σε σενάριο Βαγγέλη Γκούφα και σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου που γυρίστηκε το 1961. Πρωταγωνιστούν οι: Αλίκη Βουγιουκλάκη, Λάμπρος Κωνσταντάρας και Γιώργος Πάντζας.

 Η Λίζα (Αλίκη Βουγιουκλάκη) μια μικρή πλανόδια μικροπωλήτρια συλλαμβάνεται από τον ιδιοκτήτη του παλαιοπωλείου (Λαυρέντης Διανέλλος) επειδή έχει κοιμηθεί κρυφά εκεί. Ο δικαστής (Παντελής Ζερβός) την αθωώνει και ο ο Θάνος Κωστόπουλος (Γιώργος Πάντζας), ο νεαρός δικηγόρος που αναλαμβάνει την υπεράσπισή της, την παίρνει και την φιλοξενεί στο σπίτι του, όπου μένει μαζί με δυο φίλους του, τον Στυλιανό (Γιάννης Μαλούχος) και τον Κωνσταντίνο (Βασίλης Μαλούχος). Η Μίτση (Αλίκη Βουγιουκλάκη), ένα πλουσιοκόριτσο, το σκάει από το σπίτι της προκειμένου να πιέσει τον πατέρα της, Μικέ (Λάμπρος Κωνσταντάρας) να μην την αναγκάσει να παντρευτεί τον Τζον Πεζίκη (Γιώργο Κωνσταντίνου) που της προξενεύει και να δεχθεί για γαμπρό του το αγόρι της, τον Ανδρέα (Γιώργος Λευτεριώτης). Ο πατέρας της την αναζητεί με τη βοήθεια του ντετέκτιβ Πέτρου Βαλδή (Θανάσης Βέγγος) και προσφέροντας αμοιβή για την εύρεσή της. Οι τρεις φίλοι (Θάνος, Στυλιανός & Κωνσταντίνος) ανακαλύπτουν στην εφημερίδα πως η Λίζα μοιάζει εκπληκτικά με την Μίτση και πιστεύοντας πως είναι αυτή την οδηγούν στον Μικέ Γαβριήλογλου στο σπίτι της Μίτσης και τους αναστατώνει. Μετά απο πολλές απροσδόκητες προσπάθειες της Λίζας και του πατέρα της, η Μίτση εμφανίζεται και όλα έχουν αίσιο τέλος. Η Λίζα θα παντρευτεί τον Θάνο και η Μίτση τον Ανδρέα. Βοηθός σκηνοθέτη ήταν ο νεαρός τότε Παντελής Βούλγαρης. Η πρώτη προβολή της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 1961. Κόβοντας 152.896 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 2η ανάμεσα θέση σε 68 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 15 Μαρτίου 2006. Τριανταφυλλίδης, Ιάσων (2000). Ταινίες για Φίλημα: Ένα αφιέρωμα στον Φιλοποιμένα Φίνο και τις ταινίες του. Αθήνα: Εξάντας εκδοτική. σελ. 99. ISBN 9789602564561. Η Λίζα και η άλλη Αρχειοθετήθηκε 2011-09-26 στο Wayback Machine. στο Veggos.gr]
Μελίντα Κίναμαν

Η Μελίντα Ρόζαλι Κίναμαν (Melinda Rosalie Kinnaman, γεν. 09 Νοεμβρίου 1971 (1971-11-09)) είναι Σουηδο-Αμερικανίδα ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη της Σουηδίας από Αμερικανούς γονείς.

 Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Melinda Kinnaman στο Wikimedia Commons Μελίντα Κίναμαν στην IMDb Οι παραγωγές της Melinda Kinnaman στο The Royal Dramatic Theatre της Στοκχόλμης (στα σουηδικά) Αρχειοθετήθηκε 2011-06-14 στο Wayback Machine.
Γλώσσες μοντελοποίησης λογισμικού

Στο γνωστικό πεδίο της μηχανικής λογισμικού γλώσσες μοντελοποίησης λογισμικού ονομάζονται τυποποιημένες γλώσσες συμβολικής αναπαράστασης με τις οποίες δημιουργούνται αφηρημένα πρότυπα της δομής και της λειτουργίας ενός συστήματος λογισμικού. Η ευρύτερα διαδεδομένη τέτοια γλώσσα είναι η Ενοποιημένη Γλώσσα Σχεδίασης Προτύπων (αγγλ. Unified Modeling Language (UML)).

 Μετά την ευρεία εξάπλωση του αντικειμενοστρεφούς προγραμματισμού τη δεκαετία του 1990, το αντικειμενοστρεφές μοντέλο σχεδίασης (με κλάσεις, κληρονομικότητα, αντικείμενα και τυποποιημένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους) επικράτησε ακόμη και για τη δημιουργία υποδειγμάτων που δεν σχετίζονταν με τον προγραμματισμό (π.χ. σχήματα βάσεων δεδομένων). Έτσι αναπτύχθηκαν διάφορες πρότυπες γλώσσες μοντελοποίησης λογισμικού οι οποίες τυποποιούσαν σύμβολα και συμπεριφορές με στόχο την αφηρημένη περιγραφή της λειτουργίας και της δομής ενός υπολογιστικού συστήματος. Οι γλώσσες αυτές είχαν εξαρχής έναν εμφανή αντικειμενοστρεφή προσανατολισμό. Τελικά οι πιο δημοφιλείς από αυτές ενσωματώθηκαν σε ένα κοινό πρότυπο, την Ενοποιημένη Γλώσσα Σχεδίασης Προτύπων (αγγλ. (UML)), η πρώτη του έκδοση της οποίας οριστικοποιήθηκε το 1997.
Στέφαν Σβάρτσμαν

Ο Στέφαν Σβάρτσμαν (αγγλ. Stefan Schwarzmann) είναι Γερμανός μουσικός, γνωστός ως ντράμερ των Accept από το 2009 μέχρι σήμερα. Έχει ηχογραφήσει με τους U.D.O., Helloween, Running Wild, Krokus, κ.α..

 Ο Στέφαν Σβάρτσμαν γεννήθηκε στο Έρλανγκεν της Γερμανίας το Νοέμβριο του 1965. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα στα 14 του χρόνια, έχοντας ως πρότυπα τον Κλάιβ Μπαρ και τον Κόζι Πάουελ. Το πρώτο του σχολικό συγκρότημα ονομαζόταν Born Loosers, ενώ ακολούθησαν άλλα σχήματα όπως οι Cronos Titan, Canberra και Die Suicides, με τους οποίους συνέχισε μέχρι την ηλικία των 20 ετών. Το 1987, έγινε μέλος των Running Wild, ηχογραφώντας μαζί τους το ζωντανό "Ready for Boarding", για να ακολουθήσει το "Port Royal" μερικούς μήνες αργότερα. Στη συνέχεια εντάχθηκε στους U.D.O. παίζοντας στα "Mean Machine" (1989), "Faceless World" (1990) και "Timebomb" (1991). Το 1992, επανήλθε στους Running Wild για το άλμπουμ "Pile of Skulls", μετά την περιοδεία για την προώθηση του οποίου, ο Ρολφ Κάσπαρεκ άλλαξε ολόκληρη την σύνθεση του συγκροτήματος οδηγώντας τα πρώην μέλη του σχήματος να σχηματίσουν τους X-Wild. Ο Σβάρτσμαν συμμετείχε στα άλμπουμ "So What!" και "Monster Effect", πριν γίνει μέλος των Accept το 1995. Μαζί τους ηχογράφησε τα τραγούδια "Bad Habits Die Hard" και "Prejudice" για τον δίσκο "Death Row", όπως και το ζωντανά ηχογραφημένο "All Areas - Worldwide" που κυκλοφόρησε το 1997, μετά την διάλυση του συγκροτήματος. Ο Σβάρτσμαν επέστρεψε στους U.D.O. για τους δίσκους "Solid" και "No Limits" και το 2003 έπαιξε στο "Album Of The Year" των Skew Siskin. Την ίδια χρονιά, αντικατέστησε τον Μαρκ Κρος στους Helloween και ηχογράφησε μαζί τους το σινγκλ "Just a Little Sign", αποχωρώντας δύο χρόνια αργότερα. Το 2005, συμμετείχε στην επανένωση των Accept για μερικές εμφανίσεις σε μεγάλα ευρωπαϊκά φεστιβάλ και μία περιοδεία στην Ιαπωνία. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στους Ελβετούς Krokus για τον δίσκο "Hellraiser" και μία εκτενή, παγκόσμια περιοδεία. Το 2007 μετακόμισε στην Ελβετία και την επόμενη χρονιά αποχώρησε από τους Krokus για την επανένωση της κλασικής σύνθεσης τους. Το καλοκαίρι του 2009, ο Σβάρτσμαν εντάχθηκε στους επανενωμένους Accept με τον Μαρκ Τορνίλο στα φωνητικά. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησαν το "Blood of the Nations" ανεβαίνοντας στο # 4 των γερμανικών τσαρτ, ακολουθούμενο από το "Stalingrad" δύο χρόνια αργότερα. Το 2014, έφθασαν στην κορυφή των καταλόγων επιτυχιών της πατρίδας τους με τον δίσκο "Blind Rage". Την ίδια χρονιά, ο Σβάρτσμαν μαζί με τον κιθαρίστα των Accept, Χέρμαν Φρανκ και τον μπασίστα και τραγουδιστή των Destruction, Μάρσελ "Schmier" Σίρμερ, δημιούργησαν το πρότζεκτ Panzer ηχογραφώντας τον δίσκο "Send Them All to Hell". Stefan Schwarzmann - Encyclopaedia Metallum: The Metal Archives Stefan Schwarzmann () MUSICIANS ACTIVITY reviews Αρχειοθετήθηκε 2015-12-19 στο Wayback Machine. Stefan Schwarzmann Discography at Discogs PANZER: Το νέο supergroup με μέλη από Accept και Destruction Επίσημη ιστοσελίδα του Στέφαν Σβάρτσμαν
Το βλέμμα του Οδυσσέα

Το βλέμμα του Οδυσσέα (αγγλ.: Ulysses' Gaze) είναι ελληνική ταινία του 1995, σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ο ηθοποιός Τζιάν Μαρία Βολοντέ πέθανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και αντικαταστάθηκε από τον Έρλαντ Γιόσεφσον.

 Ένας Έλληνας σκηνοθέτης γυρίζει από την εξορία και αρχίζει ένα ταξίδι στα Βαλκάνια, αναζητώντας τρεις χαμένες μπομπίνες φιλμ των αδελφών Μανάκη, των πρωτοπόρων κινηματογραφιστών που έφεραν τον κινηματογράφο στα Βαλκάνια στις αρχές του 20-ού αιώνα. Η αναζήτηση των φιλμ μεταφορικά απεικονίζει την αναζήτηση μιας κοινής ιστορίας των Βαλκανικών χωρών. Στο δρόμο της αναζήτησης, ο σκηνοθέτης περνάει από τη Φλώρινα, την αγαπημένη πόλη του Αγγελόπουλου, όπου πραγματοποιούνται διαδηλώσεις και αντι-διαδηλώσεις με αίτια την προβολή μιας ταινίας του. Μετά τη Φλώρινα, ο σκηνοθέτης μπαίνει σε ένα ταξί, για να πάει στα Βαλκάνια, σε αναζήτηση των ανέκδοτων έργων των αδελφών Μανάκη. Όταν το χιόνι αρχίζει να πέφτει βαρύ, ο ταξιτζής σταματάει και λέει: «Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα.Και πεθαίνουμε.... Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο...» Η διαδρομή του πρωταγωνιστή είναι μεγάλη. Από την Αλβανία στα Σκόπια, μετά στη Φιλιππούπολη, μετά στο Βουκουρέστι και στο Βελιγράδι για να καταλήξει στο Σαράγιεβο. Στη διαδρομή αυτή έχουμε κάποιες μνημειώδεις σεκάνς, με εκείνη του αγάλματος του Λένιν επάνω στη φορτηγίδα να είναι επικυρίαρχη. Οι τρεις μπομπίνες είναι τελικά στο Σαράγιεβο, στα χέρια του επιμελητή της ταινιοθήκης, που είχε προσπαθήσει αρκετές φορές να τις εμφανίσει, έχει κάνει πρόοδο, αλλά δεν έχει ολοκληρώσει την εμφάνιση. Στην τελετή απονομής των βραβείων του φεστιβάλ των Καννών συνέβη ένα απροσδόκητο και αναπάντεχο γεγονός, το οποίο συζητήθηκε μετά τη λήξη της απονομής. Μετά την ανακοίνωση της επιτροπής ότι η ταινία κέρδισε το Μεγάλο βραβείο, δηλαδή την δεύτερη θέση, ο σκηνοθέτης της, Θεόδωρος Αγγελόπουλος, εμφανίστηκε φανερά ενοχλημένος από αυτή την εξέλιξη, καθώς πίστευε ότι στην ταινία άξιζε το ανώτατο βραβείο. Όταν λοιπόν ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει το βραβείο, είπε «Αν αυτό έχετε να μου δώσετε, τότε δεν έχω να πω τίποτα», αφήνοντας άφωνο και αμήχανο τον παρουσιαστή. Χάρβεϊ Καϊτέλ : Ο Σκηνοθέτης Μάγια Μόργκενστερν : Πολλοί ρόλοι. Έρλαντ Γιόσεφσον : Ο επιμελητής της ταινιοθήκης στο Σαράγιεβο. Θανάσης Βέγγος : Ο ταξιτζής που πηγαίνει τον σκηνοθέτη στην Αλβανία. Γιώργος Μιχαλακόπουλος : Ο κολλητός φίλος του σκηνοθέτη, δημοσιογράφος που βρίσκεται στο Βελιγράδι. Μεγάλο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής - Φεστιβάλ των Καννών 1995 Βραβείο Κριτικών 1995 - European Film Academy The Top 100 Films of All Time - Περιοδικό TIME Το βλέμμα του Οδυσσέα στο Veggos.gr] Το βλέμμα του Οδυσσέα στην IMDb Ulysses' Gaze (1995) Αρχειοθετήθηκε 2010-03-05 στο Wayback Machine. TIME Magazine All-Time 100 best films (Αγγλικά) http://www.greek-movies.com/movies.php?m=170
Κάστρο του Ιμαμπάρι

Το Κάστρο του Ιμαμπάρι (今治城, Imabari-jō) είναι Ιαπωνικό κάστρο στην πόλη Ιμαμπάρι, στο νομό Εχίμε της Ιαπωνίας. Αυτό το κάστρο είναι επίσης γνωστό ως ένα από τα τρία Μιζουτζίρο, ή «Κάστρα στη θάλασσα» στην Ιαπωνία μαζί με το κάστρο Τακαμάτσου στο νομό Καγκάβα και το κάστρο Νακάτσου στο νομό Όιτα.

 Αυτό το κάστρο κατασκευάστηκε από τον Τόντο Τακατόρα, έναν ντόπιο νταϊμιό. Συνέλεξε ανώτερες γνώσεις και τεχνικές για την κατασκευή κάστρων από το 1602 έως το 1604, για να χτίσει το δικό του κάστρο. Το αρχικό μεγάλο κάστρο, που κυβερνούσε την περιοχή ήταν το Κάστρο Κοκούφου, βρίσκεται στην κορυφή του όρους Καράκο. Ωστόσο, ο Τακατόρα σκέφτηκε ότι το Κάστρο Κοκούφου δεν ήταν το καλύτερο μέρος για τη διακυβέρνηση της περιοχής, έτσι κατάργησε το παλιό κάστρο και έφτιαξε ένα νέο, το Κάστρο Ιμαμπάρι. Η κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε το 1602 και ολοκληρώθηκε το 1604. Λίγα χρόνια αργότερα το κάστρο κατεδαφίστηκε και μεταφέρθηκε στο κάστρο Καμεγιάμα κοντά στο Κιότο.Το 1635, αυτό το κάστρο και ο τομέας Ιμαμπάρι τα διαδέχθηκε ο Ματσουντάιρα Σανταφούσα, ο οποίος ήταν ανιψιός του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου. Μετά από αυτό, αυτός και οι απόγονοί του κυβέρνησαν εκεί για το υπόλοιπο της περιόδου Έντο. Με εντολή της κυβέρνησης Μεϊτζί, όλα τα κτήρια, που σχετίζονταν με το κάστρο καταστράφηκαν. Και η ιδιοκτησία γης πουλήθηκε σε τοπικό σιντοϊστικό ιερό. Το 1980, η κυβέρνηση της πόλης Ιμαμπάρι κατασκεύασε τον νέο πύργο ντόντζον στο κάστρο. Το κάστρο Ιμαμπάρι διαθέτει μια τεράστια τάφρο με θαλασσινό νερό, έναν ψηλό πέτρινο τοίχο και μία κύρια πύλη με σπάνιο στυλ. Η τάφρος έχει κατά μέσο όρο μήκος 60 μέτρα και προορίζεται να εξουδετερώνει βέλη. Σχεδόν όλα τα μέρη του ψηλού πέτρινου τοίχου έχουν παραμείνει αμετάβλητα από την περίοδο Έντο. Η κύρια πύλη, η κύρια πύλη Κουρογκάνε, (鉄御門, Kurogane-gomon), είναι σιδερένια και πλαισιώνεται από πυργίσκους. Το Κάστρο Ιμαμπάρι έχει παραμείνει ανέπαφο μόνο όσον αφορά τα τείχη και την τάφρο. Τα υπόλοιπα κτήρια είναι ανακατασκευές, κατασκευασμένες κυρίως από σκυρόδεμα. Το τένσου συγκεκριμένα, ή κάστρο, είναι μια σύγχρονη κατασκευή από σκυρόδεμα, που μιμείται μόνο την εξωτερική εμφάνιση του πρωτότυπου. Το εσωτερικό είναι μοντέρνο και δεν αντιπροσωπεύει τον αρχικό σχεδιασμό. Στεγάζει πολλές εκθέσεις σχετικά με όπλα, πανοπλίες, γραπτά και φωτογραφίες του κάστρου. Ο τελευταίος όροφος του λειτουργεί ως σημείο θέασης πάνω από την πόλη. Το τένσου στεγάζει επίσης το μουσείο φυσικών επιστημών της πόλης. Οι πυργίσκοι Κουρογκάνε-γκόμον και Μπούγκου-γιαγκούρα έχουν ανακατασκευαστεί επίσης με εσωτερικούς χώρους και μια μικρή έκθεση, που περιλαμβάνει μία μακέτα και διάφορα βίντεο, που εξηγούν τη λειτουργία τους και την ιστορία του κάστρου. Άλλα κτήρια περιλαμβάνουν τους πυργίσκους Γιαμαζάτο-γιαγκούρα και Οκάνε-γιαγκούρα, στους οποίους βρίσκονται το μουσείο αρχαιοτήτων και το τοπικό μουσείο τέχνης. Σταθμός Ιμαμπάρι της γραμμής Γιοσάν Λιμάνι Ιμαμπάρι Κάστρο Ιμαμπάρι (今治城前, Imabari-jō-mae) Στάση λεωφορείου της γραμμής λεωφορείων Σετούτσι Benesch, Oleg and Ran Zwigenberg (2019). Japan's Castles: Citadels of Modernity in War and Peace. Cambridge: Cambridge University Press. σελ. 374. ISBN 9781108481946.
Αγροτική Περιοχή Ντζόμπε

Η Αγροτική Περιοχή Ντζόμπε (Αγγλικά: Njombe Rural District, Σουαχίλι: Wilaya ya Njombe Vijijini), είναι μία από τις έξι επαρχίες στην Περιφέρεια Ντζόμπε (Njombe Region) της Τανζανίας.Η διοικητική έδρα είναι στην πόλη Ντζόμπε (Njombe).

 Η Αγροτική Επαρχία Ντζόμπε (Njombe Rural District), ιδρύθηκε επισήμως, όταν τον Μάρτιο του 2012, δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Δημιουργήθηκε από το βόρειο τμήμα της παλαιάς Περιοχής Ντζόμπε (Njombe District) η οποία υπήρχε στην Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region). Η Δυτική Περιοχή Ντζόμπε (Western Njombe District), έγινε Περιοχή Ουανγκινγκ'όμπε (Wanging'ombe District) και το νότιο-ανατολικό τμήμα έγινε η Αστική Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Urban District). Η Αγροτική Επαρχία Ντζόμπε (Njombe Rural District), κατοικείται κυρίως από την φυλή Μπένα (Bena). Οι περισσότεροι κάτοικοι απασχολούνται στη βοσκή και την καλλιέργεια επιβίωσης. Το οδικό δίκτυο είναι σε κακή κατάσταση και δεν μπορεί να εξυπηρετήσει οχήματα βαρέως τύπου. Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Από τις εκλογές του 2010, η περιοχή που έγινε η Αγροτική Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Rural District), είχε μία εκλογική περιφέρεια: Εκλογική Περιφέρεια Βορείου Ντζόμπε (Njombe Kaskazini (Njombe North) Constituency) Η Αγροτική Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Rural District), διαιρείται διοικητικά σε Τομείς. Από το 2012, η Αγροτική Περιοχή Ντζόμπε (Njombe Rural District), διαιρείται διοικητικά σε δεκατέσσερα Τμήματα: Διοικητικές υποδιαιρέσεις της Τανζανίας Περιφέρεια Ντζόμπε Ντζόμπε Παραπομπές σημειώσεων (Αγγλικά) http://www.commonwealthofnations.org/partner/njombe-town-council/, τελευταία επίσκεψη: 27 Σεπτεμβρίου 2016
Κατάκολο Ηλείας

Το Κατάκολο είναι παραλιακό χωριό και εξαγωγικός λιμένας του Νομού Ηλείας που θεωρείται το επίνειο του Πύργου. Αποτελεί την έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας που υπάγεται διοικητικά στην Δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου και έχει πληθυσμό 509 μόνιμους κάτοικους σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011. Στην Τοπική Κοινότητα υπάγεται και ο οικισμός του Άγιου Ανδρέα.

 Βρίσκεται στο μυχό του ομώνυμου κόλπου, του λεγόμενου και Κόλπου Ιχθύος, ο δε λιμένας του είναι τεχνητός. Στον λιμένα του εδρεύει Υπολιμεναρχείο και Τελωνείο. Κτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα προκειμένου να λειτουργήσει σαν διαμετακομιστικός σταθμός για την εξαγωγή της σταφίδας προς την Ευρώπη. Σήμερα λειτουργεί λιγότερο ως εμπορικό λιμάνι και περισσότερο σαν τουριστικό, δεδομένου ότι αποτελεί πόλο έλξης για κρουαζιερόπλοια και σκάφη αναψυχής. Ο φάρος του λιμανιού, κτίσμα περίπου του 1865, έχει χαρακτηριστεί από το 2001 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η πρωτεύουσα του Νομού Ηλείας, ο Πύργος όπου συνδέεται με αυτόν με αμαξιτή οδό και με σιδηροδρομική γραμμή, ενώ ακολουθεί η Αρχαία Ολυμπία, με το παγκοσμίου φήμης ιερό του Διός και το Στάδιο όπου γίνονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην αρχαιότητα. Στην ευρύτερη περιοχή που βρίσκεται το Κατάκολο δίπλα στο ποταμό Ιάρδανο, υπήρχε η αρχαία πόλη Φειά, η οποία ήταν πολίχνη και λιμάνι της αρχαίας Ηλείας στην χώρα των Πισατών. Βορειοδυτικά του Κατακόλου σε υπερκείμενο λόφο βρίσκονται τα ερείπια του Ποντικόκαστρου που οι Φράγκοι είχαν μετονομάσει σε "Μπελβεντέρε" (= Καλλιθέα) από τη λαμπρή θέα της θάλασσας και της γύρω περιοχής την οποία παρέχει.Στην ανατολική πλευρά της κεντρικής πλατείας λειτουργεί από το 2011 το Μουσείο Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας όπου εκτίθενται 250 περίπου αξιόπιστα και λειτουργικά ομοιώματα εφευρέσεων των αρχαίων Ελλήνων.Στην κεντρική πλατεία δεσπόζει ο Ναός του Αγίου Νικολάου, προστάτης των ναυτικών. Η περιοχή συνδέεται σιδηροδρομικά με τον Πύργο και την Αρχαία Ολυμπία μέσω της γραμμής Κατάκολου - Αρχαίας Ολυμπίας. Αναφέρεται επίσημα, γραμμένο ως Κατάκωλο, στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στο τότε δήμο Λετρίνων που ανήκε στο νομό Αχαΐας και Ήλιδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Λετρίνων και ορίζεται έδρα της κοινότητας Κατακώλου ενώ στις 16/10/1940 το όνομά του διορθώνεται σε Κατάκολον. faroi.com: Ο πέτρινος παραδοσιακός φάρος στο Κατάκολο Αρχειοθετήθηκε 2013-05-14 στο Wayback Machine. Η επίσημη ιστοσελίδα για το λιμάνι Κατακόλου Αρχειοθετήθηκε 2020-06-09 στο Wayback Machine.
Άρης Πολεμίου (πετοσφαίριση ανδρών)

Ο Άρης Πολεμίου ήταν κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα το Πολέμι της επαρχίας Πάφου. Αποτελούσε τμήμα του αθλητικού σωματείου Άρη Πολεμίου. Είχε 11 συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία Κύπρου. Χρώματα της ομάδας ήταν το πράσινο και το άσπρο. Σήμερα το σωματείο διατηρεί μόνο τμήματα υποδομής (εφήβων, παίδων, παμπαίδων).

 Το σωματείο Άρης Πολεμίου ιδρύθηκε το 1954. Το όνομα Άρης προέρχεται από τον θεό Άρη, λόγω του ότι ήταν ο θεός του πολέμου, μια λέξη που σχετιζόταν με το όνομα του χωριού Πολέμι. Αρχικά δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα η οποία δεν είναι πλέον ενεργή. Λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του ο Άρης δημιούργησε πετοσφαιρική ομάδα ανδρών. Τον Φεβρουάριο του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) με τον Άρη να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη,. Η ομάδα είχε 11 παρουσίες στην Α΄ κατηγορία. Το 2012 ανέστειλε τη λειτουργία της. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία του Άρη στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία). ΥποδομήςΠρωταθλήτρια εφήβων (3): 1987, 1988, 1989 Πρωταθλήτρια παμπαίδων (1): 2000 Πετοσφαίριση στην Κύπρο Εν ενεργεία σωματεία μέλη της Κ.Ο.ΠΕ. Άρης Πολεμίου (πετοσφαίριση ανδρών), επίσημος λογαριασμός στο Facebook.
Οράνιεστατ (Αρούμπα)

To Οράνιεστατ (ολλανδικά: Oranjestad) είναι πρωτεύουσα και η πιο μεγάλη πόλη της Αρούμπα. Έχει πληθυσμό 106.050 σύμφωνα με απογραφή του 2008 και βρίσκεται στη νότια ακτή κοντά στο δυτικό άκρο του νησιού. Ανήκει στις περιφέρειες του Ανατολικού και του Δυτικού Οράνιεστατ.

 Η πόλη χτίστηκε γύρω από ένα φρούριο γύρω στο 1796. Αρχικά η πόλη δεν είχε κανένα επίσημο όνομα, ήταν γνωστή μόνο ως η πόλη στον Κόλπο των αλόγων. Η πόλη είναι από την ώρα που χτίστηκε η πρωτεύουσα του νησιού. Το φρούριο εξακολουθεί να είναι ένα από τα αξιοθέατα της πόλης. Η πόλη τελικά πήρε το όνομά της από τον Ολλανδό βασιλιά Γουλιέλμο τον Σιωπηλό. Η πόλη ονομάστηκε έτσι το 1820, όταν το ενδιαφέρον για την Αρούμπα αυξήθηκε λόγω της ανακάλυψης κοιτασμάτων χρυσού.
Δήμος Μοσχάτου-Ταύρου

Ο Δήμος Μοσχάτου - Ταύρου είναι ένας από τους δήμους της Περιφερειακής Ενότητας Νοτίου Τομέα Αθηνών, που προέκυψε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, από τη συνένωση των παλαιότερων δήμων Μοσχάτου και Ταύρου. Ο Δήμος έχει μόνιμο πληθυσμό 40.413 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του είναι το Μοσχάτο. Η έκτασή του είναι 5,24 τ.χλμ..

 Ο Ταύρος έλαβε αυτό το όνομα καθώς οι Μικρασιάτες πρόσφυγες οι οποίοι κατοίκησαν στην περιοχή το 1922 προέρχονταν από την ευρύτερη περιοχή της οροσειράς του Ταύρου της Μικράς Ασίας και συγκεκριμένα από τις πόλεις Αττάλεια, Αλλάγια κ.ά.. Το Μοσχάτο καθιερώθηκε να ονομάζεται έτσι πιθανώς λόγω των αμπελώνων που υπήρχαν έως και τον 19ο αιώνα. Δήμαρχος, από το 2011, είναι ο Ανδρέας Ευθυμίου. Εξελέγη για πρώτη φορά το 2010 και επανεξελέγη το 2014 και το 2019. Υπουργείο Εσωτερικών, σχέδιο Καλλικράτης Ειδήσεις-Πολιτιστικά Μοσχάτου-Ταύρου
Προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016

Τα προολυμπιακά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών 2016 ήταν προκριματικά τουρνουά καλαθοσφαίρισης ανδρών της Διεθνούς Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (FIBA), από τα οποία τρεις ομάδες προκρίθηκαν στο τουρνουά καλαθοσφαίρισης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016. Πραγματοποιήθηκαν στις 4 με 10 Ιουλίου του 2016 στην Ιταλία, τις Φιλιππίνες και τη Σερβία.Η μορφή τους αποτελούνταν από 18 εθνικές ομάδες, οι οποίες χωρίστηκαν σε τρία τουρνουά των έξι ομάδων το καθένα, με τη νικήτρια ομάδα από κάθε τουρνουά να παίρνει το εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η Σερβία, η Κροατία και η Γαλλία προκρίθηκαν τελικά στους Ολυμπιακούς του 2016.

 Στις 12 Νοεμβρίου του 2015, την ημέρα μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής προσφορών, η FIBA ανακοίνωσε έξι υποψήφιες συνδιοργανώτριες των τριών προολυμπιακών τουρνουά των ανδρών: Η αξιολόγηση όλων των προσφορών πραγματοποιήθηκε, και η Ιταλία, οι Φιλιππίνες και η Σερβία ανακοινώθηκαν ως διοργανώτριες των τριών προολυμπιακών τουρνουά στις 19 Ιανουαρίου του 2016. Η κλήρωση για τα προολυμπιακά τουρνουά πραγματοποιήθηκε στο The House of Basketball στο Μι της Ελβετίας, στις 26 Ιανουαρίου του 2016. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε έξι δοχεία. Η κλήρωση είχε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος είχε να κάνει με το προολυμπιακό τουρνουά στο οποίο θα μετέχει η κάθε ομάδα, εκτός των διοργανωτριών. Το δεύτερο μέρος της κλήρωσης αφορούσε την τοποθέτηση των ομάδων σε ομίλους (Α ή Β) και το τρίτο μέρος έκρινε τα ζευγάρια κάθε αγωνιστικής.Η θέση των ομάδων στην Παγκόσμια Κατάταξη της FIBA είναι σε παρένθεση. Πηγή: FIBA Αρχειοθετήθηκε 2016-07-02 στο Wayback Machine. Προκριματικός γύρος Όμιλος Α Όμιλος Β Φάση νοκ άουτ Προκριματικός γύρος Όμιλος Α Όμιλος Β Φάση νοκ άουτ Προκριματικός γύρος Όμιλος Α Όμιλος Β Φάση νοκ άουτ Προολυμπιακό τουρνουά καλαθοσφαίρισης γυναικών 2016 Σερβία Αρχειοθετήθηκε 2016-08-01 στο Wayback Machine. Φιλιππίνες Αρχειοθετήθηκε 2016-07-29 στο Wayback Machine. Ιταλία Αρχειοθετήθηκε 2016-08-02 στο Wayback Machine.
Χριστιανός Λουδοβίκος του Μπράουνσβαϊγκ

Ο Χριστιανός-Λουδοβίκος (Christian Ludwig, 25 Φεβρουαρίου 1622 - 15 Μαρτίου 1665) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννόβερου ήταν πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ (1641-48) και έπειτα του Λύνεμπουργκ (1648-65), τα οποία ήταν μέρη του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.

 Γεννήθηκε στο Χέρτσμπεργκ αμ Χαρτς (Herzberg am Harz) του Γκέτινγκεν (Göttingen) και ήταν ο πρώτος από τους τέσσερις γιους του Γεωργίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Άννας-Ελεονόρας, κόρης του Λουδοβίκου Ε΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ. Διαδέχθηκε το 1641 τον πατέρα του ως πρίγκιπας του Κάλενμπεργκ (Calenberg) και διέμενε στο ανάκτορο Λάινε (Leineschloss) στο Αννόβερο. Όταν το 1648 διαδέχθηκε τον θείο του Φρειδερίκο Δ΄ ως πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (Lüneburg), παραχώρησε το Κάλενμπεργκ στον επόμενο αδελφό του Γεώργιο-Γουλιέλμο και μετακινήθηκε στο κάστρο του Τσέλλε (Celle) στο Λύνεμπουργκ. Έγινε μέλος της Φρουτοφόρου Εταιρείας, ενός συλλόγου λογίων για την τυποποίηση της γερμανικής γλώσσας. Το 1653 νυμφεύτηκε τη Δωροθέα, κόρη του Φιλίππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ, αλλά απεβίωσε το 1665 άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Γεώργιος Γουλιέλμος, ο οποίος παραχώρησε την προηγούμενη κτήση του, το Κάλενμπεργκ, στον επόμενο αδελφό Ιωάννη Φρειδερίκο. Νυμφεύτηκε το 1653 τη Δωροθέα-Σοφία, κόρη του Φιλίππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους. Η σύζυγός του παντρεύτηκε για 2η φορά με τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Allgemeine Deutsche Biographie, vol. 4, p. 163-164 Welfen.de/ChristianLud.htm
Αγουστίν Αρανθάμπαλ

Ο Αγουστίν Αρανθάμπαλ Αλκόρτα (ισπανικά: Agustín Aranzábal, γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1973) είναι Ισπανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός αμυντικός. Κύριο χαρακτηριστικό του ήταν η ταχύτητά του, ενώ αγωνίστηκε σχεδόν αποκλειστικά με τα χρώματα της Ρεάλ Σοσιεδάδ, στην οποία και παρέμεινε για διάστημα άνω των δέκα ετών, αγωνιζόμενος σε περισσότερες από 400 επίσημες αναμετρήσεις. Ο Αρανθάμπαλ ήταν, επίσης, Ισπανός διεθνής, ενώ εκπροσώπησε την χώρα του σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

 Ο Αρανθάμπαλ γεννήθηκε στην Μπεργάρα της Γκιπούθκοα. Προϊόν των ακαδημιών της βασκικής Ρεάλ Σοσιεδάδ, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στις 21 Φεβρουαρίου 1993, σε μια εκτός έδρας ήττα με σκορ 1–5 απέναντι στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Έπειτα από δύο σεζόν που πέρασε αγωνιζόμενος κυρίως με την δεύτερη ομάδα του συλλόγου, στην συνέχεια καθιερώθηκε ως βασική επιλογή της πρώτης ομάδας στην οποία και παρέμεινε για διάστημα δέκα ετών, αγωνιζόμενος σε συνολικά 32 αναμετρήσεις στην διάρκεια της σεζόν 2002–03, η οποία βρήκε τους Βάσκους να τερματίζουν δευτεραθλητές. Τον Ιούλιο του 2004, αγωνιζόμενος ακόμη στην Πριμέρα Ντιβιζιόν, ο Αρανθάμπαλ μεταγράφηκε στην Ρεάλ Σαραγόσα, όπου και χρησιμοποιήθηκε ως αντικαταστάτης του Παραγουανού Ντέλιο Τολέδο. Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση έπειτα από ένα σύντομο πέρασμα από την ερασιτεχνική ΚΝ Βέρα Πουέρτο ντε λα Κρουζ, ομάδα από τις Κανάριες Νήσους, όπου και ξεκίνησε την σεζόν έχοντας ως συμπαίκτη τον πρώην Ισπανό διεθνή (και πρώην συμπαίκτη του στην Ρεάλ Σοσιεδάδ) Χαβιέρ ντε Πέδρο, ο οποίος ωστόσο αποχώρησε λίγο καιρό μετά την εκκίνηση της σεζόν. Στις αρχές του 2010, η Κιτσί ΣΚ από το Χονγκ Κονγκ απέκτησε τον Αρανθάμπαλ, μαζί με τον συμπατριώτη του, Αλμπέρτ Σελάδες. Και οι δυο τους αγωνίστηκαν με την ομάδα στο Λούναρ Νιου Γίερ Καπ του 2010, μία φιλικού χαρακτήρα διοργάνωση, η οποία έλαβε χώρα στα μέσα της σεζόν. Ο Αρανθάμπαλ αγωνίστηκε συνολικά 28 φορές με τα χρώματα της Εθνικής Ισπανίας. Το ντεμπούτο του έλαβε χώρα στις 7 Ιουνίου 1995, στα πλαίσια μιας αναμέτρησης για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1996 απέναντι στην Αρμενία που διεξήχθη στην Σεβίλλη, ενώ ήταν μέλος των ομάδων που εκπροσώπησαν την Ισπανία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2000. Ο Αρανθάμπαλ ήταν, επίσης, μέλος της ομάδας της Ισπανίας η οποία έφτασε ως τα προημιτελικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1996. ΣαραγόσαΣούπερ Καπ Ισπανίας: 2004 Ισπανία U21Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21: Φιναλίστ το 1996 Ο πατέρας του Αρανθάμπαλ, Χοσέ Αγουστίν, περισσότερο γνωστός ως Gaztelu, αγωνίστηκε ως μέσος για λογαριασμό της Ρεάλ Σοσιεδάδ για διάστημα 14 σεζόν. Αγωνίστηκε σε μία αναμέτρηση στην διάρκεια της τελευταίας του σεζόν ως επαγγελματίας, η οποία ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Προφίλ από το BDFutbol Στατιστικά εθνικής ομάδας Αγουστίν Αρανθάμπαλ στην ιστοσελίδα National-Football-Teams.com
Δροσιά Αχαΐας

Η Δροσιά (πρώην ονομασία: Προστοβίτσα) είναι χωριό της Αχαΐας, πρώην κοινότητα και τέως δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Τριταίας και πλέον αποτελεί τοπική κοινότητα του ευρύτερου Δήμου Ερυμάνθου. Η Δροσιά βρίσκεται χτισμένη στους πρόποδες του Ερύμανθου και σε υψόμετρο 700 μέτρων περίπου. Έχει έκταση 32 τ.χ. και σε αυτήν ανήκουν επίσης οι οικισμοί Κούμπερι, Πτέρη (τ. Τσαπόγα) και Κάτω Δροσιά (τ. Αγραπιδέες).

 Η περιοχή κατοικείται από την αρχαιότητα, και αυτό το μαρτυρά και το αρχαίο μυκηναϊκό νεκροταφείο που ανακαλύφθηκε εκεί το 1928. Εικάζεται ότι στη θέση της Δροσιάς υπήρχε στην αρχαιότητα η πόλη Ευπάγιο. Το χωριό αναφέρεται κατά την τουρκοκρατία και ενετοκρατία σε απογραφές πληθυσμού με την ονομασία Προστοβίτσα. Στην βενετική απογραφή του 1689 είχε 134 κάτοικους και στην απογραφή Γκριμάνι (Grimani), του 1700, είχε 156 κατοίκους (42 οικογένειες). Από τη Δροσιά κατάγονταν οι ηρωικοί αγωνιστές της Επανάστασης του 1821 και κλεφταρματολοί, Κωνσταντίνος Γιαννιάς και Γιώργης Γιαννιάς, Καραχάλιος, Προστοβίτης και Μήτρος Μαντάς. Κοντά στη Δροσιά, στα βορειοδυτικά, υπάρχουν ερείπια του λεγόμενου σήμερα Γυφτόκαστρου, αγνώστου κατασκευής, πιθανώς φράγκικο. Άγνωστη είναι και η ιστορία του κάστρου· το οποίο ίσως να χρησίμευε για αμυντικούς σκοπούς και έλεγχο της γύρω περιοχής. Στις 20/04/1835 έγινε έδρα του Δήμου Ερυμάνθειας. Στις 08/03/1841, με το ΦΕΚ 5Α, αποσπάστηκε από τον Δήμο Ερυμανθίας και προσαρτήθηκε στον τότε Δήμο Τριταίας οριζόμενη ως έδρα του. Έδρα του Δήμου Τριταίας παρέμεινε ως την 08/03/1862, που με το ΦΕΚ 15Α μεταφέρθηκε για μία χρονιά στο Τουρκοχώρι. Με το ΦΕΚ 29Α της 14/08/1863 ορίστηκε εκ νέου ως έδρα του τότε Δήμου Τριταίας και παρέμεινε έδρα του μέχρι την 28/08/1912, όπου, με το ΦΕΚ 256Α, ορίστηκε ως έδρα της τότε Κοινότητας Προστοβίτσας. Με το ΦΕΚ 287Α της 10/10/1955 μετονομάστηκε από «Προστοβίτσα» σε «Δροσιά», ομοίως και η κοινότητα. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997 η Κοινότητα Δροσιάς αποτέλεσε δημοτικό διαμέρισμα του νέου Δήμου Τριταίας. Με το ΦΕΚ 87Α της 07/06/2010 η Δροσιά έγινε έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας και υπήχθη στον νεοπαγή Δήμο Ερυμάνθου. Ενδεικτικά, η πρόσφατη δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής: Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Θεόδωρος Η. Λουλούδης, Αχαΐα. Οικισμοί, οικιστές, αυτοδιοίκηση, Νομαρχιακή Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ν.Α. Αχαΐας, Πάτρα 2010. Κώστας Ν. Τριανταφύλλου, Ιστορικόν Λεξικόν των Πατρών, Τόμος Α', Τυπογραφείο Πέτρου Χρ. Κούλη, Πάτρα 1995, Τρίτη Έκδοση, λήμμα Προστοβίτσα. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Δροσιάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/11/2017. Ε.Ε.Τ.Α.Α. - Διοικητικές μεταβολές Κοινότητας Δροσιάς Αχαΐας. eetaa.gr. Ανακτήθηκε: 07/11/2017. www.erymanthou.gov.gr, Επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Ερυμάνθου. Ανακτήθηκε: 08/12/2017.
Ευτυχής αριθμός

Ως ευτυχείς αριθμοί χαρακτηρίζονται στα μαθηματικά οι αριθμοί εκείνοι που μετά από μια συγκεκριμένη διαδικασία δείχνουν τον αριθμό 1. Παίρνουμε οποιονδήποτε θετικό ακέραιο αριθμό, τον υψώνουμε στο τετράγωνο και μετά τον αντικαθιστούμε με το άθροισμα του τετραγώνου του. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία μέχρι οι πράξεις να δείξουν τον αριθμό 1. Οπότε, οι αριθμοί που μετά από αυτήν τη διαδικασία τελειώνουν σε 1, ονομάζονται ευτυχείς αριθμοί, ενώ εκείνοι που τελειώνουν σε κάποιον άλλον, ονομάζονται δυστυχείς αριθμοί. Oι δυστυχείς αριθμοί καταλήγουν πάντα στον αριθμό 4, ενώ ο ίδιος ο 4 οδηγεί σε βρόχο επαναλαμβανόμενων αριθμών που καταλήγει πάλι στο 4.

 7² = 49 (παίρνουμε το 4 και το 9 και τα υψώνουμε στο τετράγωνο) 4² + 9² = 16 + 81 = 97 (παίρνουμε το 9 και το 7 και τα υψώνουμε στο τετράγωνο) 9² + 7² = 81 + 49 = 130 (παίρνουμε το 1, το 3 και το 9 και τα υψώνουμε στο τετράγωνο) 1² + 3² + 0² = 1 + 9 + 0 = 10 (παίρνουμε το 1 και το 0 και τα υψώνουμε στο τετράγωνο) 1² + 0² = 1 (κατέληξε σε 1, αρά είναι ευτυχής) 1² + 9² = 82 8² + 2² = 64 + 4 = 68 6² + 8² = 36 + 64 = 100 1² + 0² + 0² = 1 + 0 + 0 = 1 Οι 143 ευτυχείς αριθμοί από το 1 - 1.000 είναι: 1, 7, 10, 13, 19, 23, 28, 31, 32, 44, 49, 68, 70, 79, 82, 86, 91, 94, 97, 100, 103, 109, 129, 130, 133, 139, 167, 176, 188, 190, 192, 193, 203, 208, 219, 226, 230, 236, 239, 262, 263, 280, 291, 293, 301, 302, 310, 313, 319, 320, 326, 329, 331, 338, 356, 362, 365, 367, 368, 376, 379, 383, 386, 391, 392, 397, 404, 409, 440, 446, 464, 469, 478, 487, 490, 496, 536, 556, 563, 565, 566, 608, 617, 622, 623, 632, 635, 637, 638, 644, 649, 653, 655, 656, 665, 671, 673, 680, 683, 694, 700, 709, 716, 736, 739, 748, 761, 763, 784, 790, 793, 802, 806, 818, 820, 833, 836, 847, 860, 863, 874, 881, 888, 899, 901, 904, 907, 910, 912, 913, 921, 923, 931, 932, 937, 940, 946, 964, 970, 973, 989, 998, 1000 1² + 3² + 1² = 1 + 9 + 1 = 11 1² + 1² = 1 + 1 = 2 2² = 4 (κατέληξε σε 4, άρα είναι δυστυχής)
Θοδωρής Ιακωβίδης

Ο Θοδωρής Ιακωβίδης (γεννημένος στις 12 Φεβρουαρίου 1991) είναι Έλληνας πρωταθλητής της άρσης βαρών με διεθνείς διακρίσεις. Υπήρξε αθλητής του Πανελληνίου Γ.Σ. από το 2002. Σήμερα είναι αθλητής του Παναθηναϊκού.

 Συμμετείχε για την Ελλάδα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 όπου κατετάγη 11ος στο σύνολο στα 85 κιλά και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020, οι οποίοι διεξήχθησαν το 2021 στο Τόκιο, όπου επίσης κατετάγη στην 11η θέση στην κατηγορία των 96 κιλών. Το 2020 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στην κατηγορία των 89 κιλών στο Παγκόσμιο Κύπελλο Άρσης Βαρών στη Ρώμη.Στους 17ους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013 αναδείχτηκε χάλκινος Μεσογειονίκης στην κατηγορία των 85 κιλών.Στους 18ους Μεσογειακούς Αγώνες του 2018 αναδείχτηκε χρυσός Μεσογειονίκης στην κατηγορία των 94 κιλών.Το 2019 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 89 κιλών στο 12ο Μεσογειακό Κύπελλο Άρσης Βαρών.Έπίσης το 2019 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Cup of the Blue Swords. Έχει στεφθεί 3 φορές πρωταθλητής Ανδρών και 6 φορές πρωταθλητής Νέων Ανδρών στην Ελλάδα (μέχρι το 2016).Το 2018, ως αθλητής του Παναθηναϊκού πλέον, αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδας στην κατηγορία των 89 κιλών.Το 2019 αναδείχτηκε πρωταθλητής Ελλάδας στην κατηγορία των 96 κιλών.Τον Νοέμβριο του 2021 αναδείχτηκε εκ νέου πρωταθλητής Ελλάδας, στην κατηγορία των 89 κιλών.Τον Νοέμβριο του 2022 αναδείχτηκε για μια ακόμα φορά πρωταθλητής Ελλάδας, επανερχόμενος στην κατηγορία των 96 κιλών.
Επώδυνο μυοπεριτονιακό σύνδρομο

Τα επώδυνα μυοπεριτονιακά σύνδρομα είναι σύνδρομα που χαρακτηρίζονται από ήπιο χρόνιο πόνο, αλλά και από πόνο που εκλύεται μετά από πίεση σε καθορισμενα μυοπεριτονιακά σημεία, τα οποία αναφέρονται και ως σημεία πυροδότησης πόνου . Μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, συνήθως όμως εντοπίζονται στον αυχένα, στην οσφύ, στον ώμο, ή και στο κινητικό σύστημα της γνάθου, οπότε συνήθως αναφέρεται ως μασητηριακή μυαλγία. Τα χαρακτηριστικά ενός σημείου πυροδότησης (myofascial trigger point) περιλαμβάνουν: ευαισθησία κατά την επαφή του σημείου πυροδότησης, την αναπαραγωγή του πόνου κατά την ψηλάφηση του σημείου, ψηλαφητή σκλήρυνση των μυών μετά τη δοκιμασία ψηλάφησης, ψευδο-αδυναμία των εμπλεκόμενων μυών, πόνο και περιορισμένο εύρος της κίνησης, μετά από περίπου 5 δευτερόλεπτα παρατεταμένης πίεσης στο συγκεκριμένο σημείο.

 Το κύριο σύμπτωμα του μυοπεριτονιακού πόνου δεν είναι άλλο παρά ο πόνος στους μυς ή τις περιτονίες (ένα είδος συνδετικού ιστού που περιβάλλει τους μυς). Αυτό μπορεί να συμβεί σε διακριτές, απομονωμένες περιοχές του σώματος. Επειδή κάθε μυς ή περιτονία στο σώμα μπορεί να επηρεαστεί, αυτό μπορεί να προκαλέσει και μια ποικιλία από τοπικά συμπτώματα. Γενικά, ο μυϊκός πόνος είναι συνεχής, αμβλύς και διάχυτος. Ανάλογα με την περίπτωση και τη θέση, η ένταση μπορεί να κυμαίνεται από ήπια ενόχληση, μέχρι σε βασανιστικό πόνο και, κάποτε, σε πόνο οξύ και έντονο σαν "αστραπή". Τα διαγνωστικά κριτήρια είναι: Μονόπλευρος πόνος μυϊκή ευαισθησία στην ψηλάφηση ήχοι κλικ περιορισμοί στη λειτουργία της πάσχουσας περιοχής, όπως π.χ. της γνάθου (σαγονιού) κάποια μυϊκή σκλήρυνση μπορεί να είναι ορατή ή αισθητή κάτω από το δέρμα. Ο πόνος συνήθως είναι επίμονος και δεν υποχωρεί, ακόμη και μετά την παροχή πρώτων βοηθειών αυτοθεραπείας όπως είναι ο πάγος, η θερμότητα, και τα σχετικά. Τα αίτια του συνδρόμου δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένα ή κατανοητά. Ορισμένες συστηματικές παθήσεις, όπως νόσοι του συνδετικού ιστού, μπορεί να προκαλέσουν το σύνδρομο, αλλά στις περιπτώσεις αυτές η θεραπεία πρέπει να επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση της αρχικής νόσου. Ο εργαστηριακός έλεγχος είναι απαραίτητος όταν υπάρχει υποψία ρευματοειδούς αρθρίτιδος. Η συνηθέστερη αίτια του συνδρόμου είναι η αυξημένη δραστηριότητα του μυϊκού συστήματος σε συγκεκριμένη περιοχή του σώματος, που αρχικά εκδηλώνεται με αύξηση της εντάσεως του μυϊκού τόνου (υπερτονία), ενώ τελικά προκαλεί επώδυνες μυϊκές συσπάσεις. Η κακή στάση του σώματος και κάποιες συναισθηματικές διαταραχές όπως το ψυχικό stress και το άγχος, μπορούν να υποκινήσουν ή να συμβάλουν στην εμφάνιση του συνδρόμου. Μυϊκή χαλάρωση, η οποία περιλαμβάνει ήπια χειραγώγηση και μασάζ, μπορούν να βελτιώσουν ή και να θεραπεύσουν πλήρως την ενόχληση. Η αξιολόγηση της στάσης του σώματος και η εργονομία προσφέρουν σημαντική ανακούφιση στα πρώτα στάδια της θεραπείας. Θεραπείες με ειδικές ασκήσεις, όπως η Τεχνική Alexander και Μέθοδος Feldenkrais μπορεί επίσης να είναι χρήσιμες. Ήπιες, σταθερές ασκήσεις μέσα σε ένα άνετο εύρος της κίνησης, έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν τον πόνο. Η κανονική, μη-έντονη, κινητική δραστηριότητα πρέπει επίσης να ενθαρρύνεται.
Πιτ Γουέι

Ο Πιτ Γουέι (Pete Way, 7 Αυγούστου 1951 - 14 Αυγούστου 2020) ήταν Βρετανός μπασίστας της ροκ μουσικής, γνωστός για την συνεργασία του με τους UFO, τους Waysted, τους Fastway και τον Ozzy Osbourne.

 Ο Γουέι υπήρξε ένας εκ των ιδρυτών του συγκροτήματος των UFO, μαζί με τον Άντι Πάρκερ, Μικ Μπόλτον και τον Φιλ Μογκ. Κατά την δεκαετία του '70 γνώρισαν επιτυχία, η οποία έφθασε στο απόγειο της μετά την ένταξη του κιθαρίστα Μίκαελ Σένκερ με τα άλμπουμ "Lights Out", "Obsession" και "Strangers in the Night".Ο Γουέι αποχώρησε από το συγκρότημα το 1982, σχηματίζοντας τους Fastway μαζί με τον κιθαρίστα Έντι Κλαρκ των Motörhead, με τους οποίους ηχογράφησε μόνο το ομώνυμο άλμπουμ τους, το οποίο σκαρφάλωσε στο # 31 του Billboard. Ακολούθησε η συνεργασία του με το προσωπικό σχήμα του Ozzy Osbourne για τις ζωντανές εμφανίσεις του Βρετανού τραγουδιστή κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Diary of a Madman". Παράλληλα, σχημάτισε τους Waysted με τους οποίους κυκλοφόρησε τα "Vices" (1983), "Waysted" (1984), "The Good the Bad the Waysted" (1985) και "Save Your Prayers" (1986).Στις αρχές της δεκαετίας του '90 ο Γουέι επέστρεψε στους UFO και στην συνέχεια ηχογράφησε τα "Edge of the World" (1997) και "Chocolate Box" (1999) με τους Mogg/Way, συγκρότημα που έφτιαξε μαζί με τον Φιλ Μογκ.Μετά την αλλαγή της χιλιετίας, παρέμεινε στους UFO μέχρι το 2007 και επανίδρυσε τους Waysted. Αποχώρησε από το συγκρότημα λόγω προβλημάτων υγείας. Pete Way | Biography & History | AllMusic MusicMight :: Artists :: PETE WAY Artist Profile - Pete Way - Bio - Jango UFO Official Site Pete Way Official - Facebook