IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Still Life (American Concert 1981)

Το Still Life είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε την 1 Ιουνίου του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rolling Stones Records".Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν κατά την αμερικάνικη περιοδεία του συγκροτήματος, η οποία ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο και τελείωσε στα μέσα Δεκεμβρίου του 1981. Στις πενήντα συναυλίες που έδωσαν οι Rolling Stones, έπαιξαν μπροστά σε περισσότερους από 2,2 εκατομμύρια θεατές. Το άλμπουμ μπήκε στο Top-5 και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, επιτυχία η οποία ανέβηκε λόγω της ευρωπαϊκής περιοδείας τους, η οποία διήρκεσε από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο του 1982, όπου εμφανίστηκαν μπροστά σε περισσότερους από 1,7 εκατομμύρια θεατές. Το εξώφυλλο είναι δουλειά του Ιάπωνα καλλιτέχνη Καζουσίκε Γιαμαζάκι.

 Όλα τα κομμάτια είναι συνθέσεις των Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς, εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά."Intro: Take The 'A' Train" (Billy Strayhorn) – 0:27 "Under My Thumb" – 4:18 "Let's Spend The Night Together" – 3:51 "Shattered" – 4:11 "Twenty Flight Rock" (Eddie Cochran, Ned Fairchild) – 1:48 "Going To A Go-Go" (William Robinson, Warren Moore, Robert Rogers, Marvin Tarplin) – 3:21 "Let Me Go" – 3:37 "Time Is On My Side" (Norman Meade) – 3:39 "Just My Imagination (Running Away With Me)" (Norman Whitfield, Barrett Strong) – 5:23 "Start Me Up" – 4:21 "(I Can't Get No) Satisfaction" – 4:24 Outro: "Star Spangled Banner" (Trad) – 0:48 (arranged and performed by Jimi Hendrix) Still Life (άλμπουμ) Καναδάς (CRIA Certification): Πλατινένιος Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής (RIAA Certification): Πλατινένιος Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Still Life" ήταν οι εξής: Μικ Τζάγκερ - φωνητικά, κιθάρα Κιθ Ρίτσαρντς - κιθάρα, φωνητικά Ρόνι Γουντ - κιθάρα, φωνητικά Μπιλ Γουάιμαν - μπάσο Τσάρλι Γουάτς - τύμπαναΓκεστ συμμετοχέςΊαν Στιούαρτ - πιάνο Ίαν ΜακΛάγκαν - πλήκτρα Έρνι Γουάτς - σαξόφωνο Still Life - The Rolling Stones | Songs, Reviews, Credits | AllMusic The Rolling Stones - Still Life | Sputnikmusic Still Life | The Rolling Stones
Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία

Η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (γερμανικά: Deutscher Fußball-Bund, DFB) είναι μη κερδοσκοπική οργάνωση και είναι υπεύθυνη για τις ποδοσφαιρικές διοργανώσεις και τις εθνικές ομάδες ανδρών, γυναικών και νέων στη Γερμανία. Εδρεύει στη Φρανκφούρτη και έχει υπό τη σκέπη της 5 περιφεριακές και 21 εθνικές ενώσεις, ως πλήρη μέλη, στις οποίες είναι εγγεγραμμένα περισσότερα από 25.000 γερμανικά ποδοσφαιρικά σωματεία. Η DFB εποπτεύει τα επαγγελματικά πρωταθλήματα που διεξάγει η Γερμανική Ποδοσφαιρική Λίγκα (DFL) και τα ερασιτεχνικά πρωταθλήματα της Ρεγκιοναλίγκα και της Ομπερλίγκα, ενώ διοργανώνει το πρωτάθλημα της 3. Λίγκα, όπως και το Κύπελλο Γερμανίας.

 Ιδρύθηκε στις 28 Ιανουαρίου του 1900 στη Λειψία. Λόγω της παγκόσμιας καταδίκης της Γερμανίας μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ομοσπονδία είχε αποκλειστεί από τη ΦΙΦΑ στις αρχές του 1945 (είχε προηγηθεί η επίσημη αποπομπή της το 1940), ενώ ακολούθησε η επανίδρυσή της στις 10 Ιουλίου του 1949 στη Στουτγκάρδη. Μετά την επανένωση το 1990, η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση (DFV) απορροφήθηκε από την DFB. Άμεσα μέλη της DFB είναι μόνο οι πέντε περιφερειακές ενώσεις και οι 21 κρατιδιακές ενώσεις της, μαζί με την Deutsche Fußball Liga, ενώ οι σύλλογοι που συμμετέχουν στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Γερμανίας είναι μέλη των κρατιδιακών ενώσεων που καλύπτουν την περιοχή τους. Νότια Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση Ποδοσφαιρική Ένωση Έσσης Ποδοσφαιρική Ένωση Βάδης Ποδοσφαιρική Ένωση Νότιας Βάδης Ποδοσφαιρική Ένωση Βυρτεμβέργης Ποδοσφαιρική Ένωση Βαυαρίας Νοτιοδυτική Περιφερειακή Ποδοσφαιρική Ένωση Ποδοσφαιρική Ένωση Ρηνανίας Ποδοσφαιρική Ένωση Σάαρλαντ Ποδοσφαιρική Ένωση Νοτιοδυτικής Γερμανίας Δυτική Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση Ποδοσφαιρική Ένωση Μέσου Ρήνου Ποδοσφαιρική Ένωση Κάτω Ρήνου Ποδοσφαιρική και Αθλητική Ένωση Βεστφαλίας Βόρεια Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση Ποδοσφαιρική Ένωση Βρέμης Ποδοσφαιρική Ένωση Αμβούργου Ποδοσφαιρική Ένωση Κάτω Σαξονίας Ποδοσφαιρική Ένωση Σλέσβιχ-Χόλσταϊν Βορειοανατολική Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση Ποδοσφαιρική Ένωση Βρανδεμβούργου Ποδοσφαιρική Ένωση Βερολίου Ποδοσφαιρική Ένωση Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας-Άνχαλτ Ποδοσφαιρική Ένωση Θουριγγίας Το λογότυπο της ομοσπονδίας όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Επίσημη ιστοσελίδα
Γεωγραφία του Αγίου Χριστοφόρου και Νέβις

Ο Άγιος Χριστόφορος και Νέβις (αγγλ. Saint Kitts and Nevis) είναι ένα πολύ μικρό νησιωτικό κράτος, που αποτελείται από δύο νησιά με συνολική έκταση 261 τ.χλμ.. Το νησί Άγιος Χριστόφορος, που είναι το μεγαλύτερο από τα δύο, έχει έκταση 168 τ.χλμ. και βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 17,3° Β και μήκος 62,8° Δ. Το άλλο νησί, το Νέβις, έχει έκταση μόλις 93 τ.χλμ., και βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 17,1° Β και μήκος 62,35° Δ, χωριζόμενο από τον Άγιο Χριστόφορο με στενό πορθμό («The Narrows») πλάτους περίπου 3 χιλιομέτρων. Η θέση τους ως νησιών της Καραϊβικής είναι περίπου στο ένα τρίτο της αποστάσεως από το Πουέρτο Ρίκο στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο. Πλησιέστερη ξηρά στο κρατίδιο Άγιος Χριστόφορος και Νέβις είναι το νησί Άγιος Ευστάθιος,

 Αμφότερα τα νησιά είναι ηφαιστειογενή, με δύο ηφαίστεια, το όρος Λιαμουίγκα (ύψος 1156 μέτρα) και το Νέβις Πηκ (ύψος 985 μέτρα), αμφότερα δυνητικώς ενεργά. Ο Άγιος Χριστόφορος αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από τα ηφαιστειογενή πετρώματα ανδεσίτη και δακίτη. Η γεωλογία του είναι παρόμοια με αυτή άλλων ηφαιστειογενών νήσων στο Αρχιπέλαγος των Μικρών Αντιλλών. Τα νησιά είναι οι κορυφές μιας βυθισμένης οροσειράς, που αποτελεί το ανατολικό όριο της τεκτονικής πλάκας της Καραϊβικής. Ο Άγιος Χριστόφορος έχει μήκος 31 χιλιόμετρα (σε βορειοδυτικό-νοτιοανατολικό άξονα) και μέγιστο πλάτος 9,5. Αμφότερα τα νησιά είναι μικρής γεωλογικής ηλικίας: Ο Άγιος Χριστόφορος άρχισε να σχηματίζεται λιγότερο από 50 εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα, κατά τη Μειόκαινο εποχή. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα άρχισε κατά μήκος των οροσειρών ολόκληρου του τόξου των Μικρών Αντιλλών στη Μειόκαινο εποχή και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Το Νέβις ειναι ακόμα πιο νεαρό, αφού ο σχηματισμός του άρχισε στα μέσα της Πλειόκαινου εποχής, πριν από περίπου 3,45 εκατομμύρια έτη. Ωστόσο, το νησί έχει διάκριτα εκρηκτικά κέντρα, των οποίων η ηλικία κυμαίνεται από τα μέσα της Πλειόκαινου μέχρι την Πλειστόκαινο εποχή, γεγονός που αποτρέπει την κατάρτιση ενός και μοναδικού μοντέλου για τη γεωλογική εξέλιξη του νησιού. Η γεωλογία του Νέβις μπορεί να διαιρεθεί «ανεπίσημα» σε 4 μονάδες: Ηφαιστειογενή πετρώματα των εκρηκτικών κέντρων Ηφαιστειογενή πετρώματα ροών: πυροκλαστικά και λαχάρ Ποτάμια και λιμναία ιζήματα Υψωμένες ακτές Θέση: Νησιά στην Καραϊβική Θάλασσα (Ατλαντικός Ωκεανός) - Μικρές Αντίλλες - Υπήνεμες Νήσοι Γεωγραφικές συντεταγμένες: 17°20′N 62°45′W Έκταση: Ολική: 261 τ.χλμ. (Άγιος Χριστόφορος 168 τ.χλμ., Νέβις 93 τ.χλμ.) Ξηρά: 261 τ.χλμ. Εσωτερικά ύδατα: 0 τ.χλμ. Συγκριτική έκταση: Ο Άγιος Χριστόφορος είναι λίγο μικρότερος της Σαμοθράκης, ενώ το Νέβις είναι λίγο μικρότερο της Σαλαμίνας.Χερσαία σύνορα: 0 χλμ. Μήκος ακτογραμμής: 135 χλμ. Κλίμα: Τροπικό μετριαζόμενο από συνεχείς θαλάσσιες αύρες. Μικρές εποχικές διαφορές στη θερμοκρασία. Εποχή των βροχών από τον Μάιο μέχρι τον Νοέμβριο. Εδάφη: Ηφαιστειογενή με ορεινό εσωτερικό. Υψηλότερο σημείο: Όρος Λιαμουίγκα, 1.156 μ. Χαμηλότερο σημείο: Καραϊβική Θάλασσα, 0 μ. Φυσικοί πόροι: Καλλιεργήσιμη γη Χρήσεις γης: Αρόσιμη γη: 19,44% Μόνιμες καλλιέργειες: 2,78% Υπόλοιπο: 77,78% (2005) Φυσικοί κίνδυνοι: Τυφώνες (από Ιούλιο μέχρι Οκτώβριο)
Αντρέι της Στάριτσα

Ο Αντρέι Ιβάνοβιτς, ρωσ. Андрей Иванович (5 Αυγούστου 1490 - 11 Δεκεμβρίου 1537) από τον Οίκο των Ρουρικιδών είχε ως πρόσοδο (appanage) τη Στάριτσα και το Βολοκολάμσκ από το 1519.

 Ήταν ο έκτος γιος τού Ιβάν Γ΄ μεγάλου πρίγκιπα της Μόσχας και της (Ζωής) Σοφίας Παλαιολογίνας, κόρης τού Θωμά δεσπότη τού Μωρέως. Το 1490 απεβίωσε ο πρώτος αδελφός του Ιβάν και το 1505 ο πατέρας του, οπότε τον διαδέχθηκε ο δεύτερος αδελφός του Βασίλι Γ΄ ως μέγας πρίγκιπας της Μόσχας. Όπως ίσχυε και για τους αδελφούς του, απαγορευόταν να παντρευτεί, ώσπου ο Βασίλι Γ΄ να αποκτήσει διάδοχο. Αυτό έγινε το 1530· παρ' όλα αυτά έπρεπε να περιμένει δύο έτη, για να γεννηθεί και ο δεύτερος γιος τού Βασίλι Γ΄. Το επόμενο έτος ο Βασίλι Γ΄ απεβίωσε και έπειτα από 40 ημέρες πένθους, ο Αντρέι αιτήθηκε από τη χήρα του Ελένα Γκλίνσκαγια επέκταση των γαιών του. Όταν η Ελένα αρνήθηκε, ο Αντρέι έφυγε θυμωμένος για τη Στάριτσα. Εντωμεταξύ είχαν αποβιώσει οι αδελφοί του Συμεών (1518), Ντμίτρι (1521) και ο μόνος επιζών Γιούρι φυλακίστηκε· απεβίωσε στη ειρκτή (1536). Η Ελένα ζητούσε επίμονα από τον Αντρέι να επισκεφτεί τη Μόσχα, αλλά εκείνος ζούσε στη Στάριτσα σε απομόνωση για τα επόμενα τρία έτη. Έκτισε έναν ωραίο καθεδρικό, που σώζεται ως τις ημέρες μας. Το 1537 φημολογήθηκε ότι ο Αντρέι θα διέφευγε στη Λιθουανία· μόλις το άκουσε η Έλενα, έκλεισε τα σύνορα της Λιθουανίας και έστειλε τον υποτακτικό της πρίγκιπα Ομπολένσκι για να τον συλλάβει. Ο Αντρέι δραπέτευσε στο Νόβγκοροντ, όπου προσπάθησε να πείσει τους ευγενείς να πάρουν το μέρος του. Όμως αυτοί ήταν απρόθυμοι να εγείρουν όπλα στον Ομπολένσκι και ο Αντρέι παραδόθηκε στην επιείκεια εκείνου. Στη Μόσχα δικάστηκε και φυλακίστηκε με την οικογένειά του. Απεβίωσε αρκετά έτη μετά και τον διαδέχθηκε ο γιος του στη Στάριτσα. Νυμφεύτηκε το 1533 την Ευφροσύνη Κοβάνσκαγια, κόρη τού Αντρέι Σταρίτσκι από τον Οίκο των Γεντιμινιδών της Λιθουανίας. Είχε τέκνο: Βλαντίμιρ 1533-1569, πρίγκιπας της Στάριτσα. Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary (in Russian), 1906.
Ανθρακένιο

Το ανθρακένιο είναι άχρωμος στερεός αρωματικός υδρογονάνθρακας που περιέχει τρεις (3) συμπυκνωμένους (δηλαδή με κοινή πλευρά και δυο κοινά άτομα άνθρακα) βενζολικούς δακτυλίους. Αν και άχρωμο στο ορατό φως, εμφανίζει μπλε (400-500 nm κορυφή απορρόφησης) φθορισμό κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία. Είναι ισομερές θέσης με το φαινανθρένιο. Το φαινανθρένιο είναι σταθερότερο από το ανθρακένιο. Το ανθρακένιο είναι έως και 100 φορές πιο σκληρό από το ατσάλι.

 1. Βιομηχανικά απομονώνεται από τη λιθανθρακόπισσα ή από τα προϊόντα θερμικής πυρόλυσης κλασμάτων του αργού πετρελαίου. 2. Από βενζυλοχλωρίδιο: 3. Από βενζόλιο και 1,1,2,2-τετραβρωμοαιθάνιο: 4. Από βενζόλιο και 2,4-διοξοβενζοφουράνιο: Γ. Βάρβογλη, Ν. Αλεξάνδρου, Οργανική Χημεία, Αθήνα, 1972 Α. Βάρβογλη, Χημεία Οργανικών Ενώσεων, Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 1991 SCHAUM'S OUTLINE SERIES, ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΧΗΜΕΙΑ, Μτφ. Α. Βάρβογλη, 1999 Ν. Α. Πετάση, Ασκήσεις και προβλήματα Οργανικής Χημείας, 1982
Βεατρίκη του Ρετέλ

Η Βεατρίκη του Ρετέλ (1130 - 30 Μαρτίου 1185) από τον Οίκο του Βιτρύ, ήταν Γαλλίδα ευγενής και βασίλισσα της Σικελίας ως τρίτη σύζυγος του Βασιλέως της Σικελίας Ρογήρου Β΄.

 Η Βεατρίκη του Ρετέλ ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Γκυτιέ των Βιτρύ κόμη του Ρετέλ (1158 - 1171) και της Βεατρίκης του Ναμύρ, κόρης του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη του Ναμύρ. Παντρεύτηκε τον βασιλιά της Σικελίας Ρογήρο Β΄ στον τρίτο του γάμο (1151), παρέμεινε βασίλισσα τρία χρόνια έως τον θάνατο του Ρογήρου (26 Φεβρουαρίου 1154). Η Βεατρίκη ήταν μόλις τρεις βδομάδες έγκυος όταν πέθανε ο σύζυγος της, η κόρη τους Κωνσταντία του Ωτβίλ γεννήθηκε τον επόμενο Νοέμβριο.Η Βεατρίκη έζησε 31 χρόνια ακόμα μετά τον σύζυγό της, αλλά δεν υπάρχει καμιά πληροφορία ότι παντρεύτηκε ξανά. Η κόρη της Κωνσταντία κλείστηκε σε μοναστήρι ύστερα από προφητεία ότι "ο γάμος της θα κατέστρεφε το βασίλειο", ελευθερώθηκε έναν χρόνο πριν τον θάνατο της μητέρας της (1184). Η Κωνσταντία Ωτβίλ έγινε Αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1191) και βασίλισσα της Σικελίας (1194). Alio, Jacqueline (2018). Queens of Sicily 1061-1266. Trinacria Editions (Sicilian Medieval Studies). Houben, Hubert (2002). Roger II of Sicily: A Ruler Between East and West. Translated by Loud, G.A.; Loud, Diane. Cambridge University Press. Metcalfe, Alex (2009). Muslims of Medieval Italy. Edinburgh University Press. Schipa, Michaelangelo (1957). "Italy and Sicily under Frederick II". In Tanner, J.R.; Previté-Orton, C. W.; Brooke, Z.N. (eds.). The Cambridge Medieval History. Vol. IV. Cambridge University Press. Stürner, Wolfgang (1992). Friedrich II.: Die Königsherrschaft in Sizilien und Deutschland 1194-1220. Wissenschaftliche Buchgesellschaft. Ullmann, Walter (2003). A Short History of the Papacy in the Middle Ages. Routledge.
Κάστρο Κιλκίς

Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κάστρο (αποσαφήνιση) Το Κάστρο, γνωστό και με την παλαιότερη ονομασία Αρτζάν (από την αποξηραμένη λίμνη Αρτζάν),είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 110 μέτρα.

 Το Κάστρο βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βόρεια Μακεδονία , νοτιοδυτικά της λίμνης Δοϊράνης και ανατολικά του ποταμού Αξιού. Απέχει 31 χλμ. ΒΔ. από το Κιλκίς, 14 χλμ. ΒΑ. από το Πολύκαστρο και 12 χλμ. ΝΑ. από το συνοριακό σταθμό Ευζώνων. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ευζώνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Ποντοηράκλεια αποτελούν την τοπική κοινότητα Ποντοηράκλειας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πολυκάστρου του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 8 κατοίκους.
Μανασίγια

Το Μοναστήρι Μανασίγια (σερβικά: Манастир Манасија‎), επίσης γνωστό ως Ρέσαβα (σερβικά: Ресава), είναι σερβικό ορθόδοξο μοναστήρι κοντά στο Ντεσπότοβατς της Σερβίας που ιδρύθηκε από τον δεσπότη Στέφανο Λαζάρεβιτς μεταξύ 1406 και 1418. Ο ναός του είναι αφιερωμένος στην Αγία Τριάδα. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του μεσαιωνικού σερβικού πολιτισμού και ανήκει στη Σχολή Μοράβα. Το μοναστήρι περιβάλλεται από τεράστια τείχη και πύργους. Αμέσως μετά την ίδρυσή του, το μοναστήρι έγινε το πολιτιστικό κέντρο του Δεσποτάτου της Σερβίας. Η Σχολή της Ρέσαβα ήταν γνωστή για τα χειρόγραφα και τις μεταφράσεις της κατά τον 15ο και 16ο αιώνα, ακόμη και μετά την κατάληψη του Δεσποτάτου από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το συγκρότημα Μανασία ανακηρύχθηκε Μνημείο Πολιτισμού Εξαιρετικής Σημασίας το 1979 και προστατεύεται από τη Δημοκρατία της Σερβίας, ενώ το μοναστήρι έχει ενταχθεί σε δοκιμαστική λίστα μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO το 2010.

 Το ιδρυτικό καταστατικό της μονής δεν έχει διασωθεί. Το μοναστήρι Μανασίγια, γνωστό και ως Ρέσαβα, είναι χτισμένο δύο χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πόλη Ντεσπότοβατς, στη γραφική χαράδρα. Η κατασκευή του μνημειώδους μαυσωλείου και της οχυρωμένης πόλης διήρκεσε περίπου μια δεκαετία, με διαλείμματα. Την περίοδο αυτή κατασκευάστηκαν η εκκλησία, η μεγάλη τραπεζαρία, τα καταλύματα, τα παρακείμενα κτίρια, οι πύργοι, τα τείχη και τα ορύγματα. Ο ιδρυτής του μοναστηριού δεσπότης Στέφανος έχτισε τη Μανασίγια για να χρησιμεύσει ως μαυσωλείο του. Ο χώρος ανάπαυσής του ξεπέρασε κάθε τι που χτίστηκε ποτέ στην περιοχή. Το μοναστηριακό συγκρότημα αποτελείται από: Την εκκλησία που είναι αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα Την τραπεζαρία, που βρίσκεται στα νότια της εκκλησίας Το φρούριο με τους 11 πύργους, ο μεγαλύτερος από τους οποίους είναι το φυλάκιο, γνωστό και ως Πύργος του Δεσπότη (στα βόρεια της εκκλησίας)Το φρούριο της μονής, κατασκευασμένο για την υπεράσπιση του μοναστηριού, αποτελείται από 11 πύργους που συνδέονται με τεράστια τείχη όπου κάποτε υπήρχαν ορύγματα. Οι πύργοι είναι ως επί το πλείστον ορθογώνιοι, εκτός από δύο εξαγωνικούς και έναν τετράγωνο. Το καλοκαίρι του 2017 διοργανώθηκε στο συγκρότημα του μοναστηριού Μανασίγια ένα ξεχωριστού τύπου φεστιβάλ αφιερωμένο στην εποχή του Μεσαίωνα. Στην εκδήλωση έγιναν ξιφομαχίες στις οποίες οι συμμετέχοντες έφεραν χαρακτηριστικές πανοπλίες εποχής, ενώ παράλληλα προσφέρονταν εδέσματα με συνταγές από τα μεσαιωνικά χρόνια. Στέφαν Λαζάρεβιτς Δοκιμαστικής Λίστας της UNESCO - Οχυρωμένη Μονή Manasija International Knights Festival - Just Out - Manasija Εικόνα τοιχογραφιών στην εκκλησία του μοναστηριού προς την Αγία Τριάδα Αρχειοθετήθηκε 2012-03-18 στο Wayback Machine. Συλλογή Blago Manasija
Το δέρμα που κατοικώ

Το δέρμα που κατοικώ (πρωτότυπος τίτλος: La piel que habito, αγγλικά: The Skin I Live In) είναι ισπανική ψυχολογική ταινία θρίλερ του 2011, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Πέδρο Αλμοδόβαρ και βασίζεται στο μυθιστόρημα Tarantula του Τιερί Ζονκέ.

 Ο δρ. Ρόμπερτ Λέντγκαρντ είναι πλαστικός χειρουργός που κρατά στο σπίτι του αιχμάλωτη μια νεαρή γυναίκα, τη Βέρα. Ο Λέντγκαρντ έχει ερωτικές επαφές με τη Βέρα, παρά τη θέλησή της. Η Μαρίλια είναι η οικονόμος του σπιτιού, χωρίς να γνωρίζει πως η Βέρα είναι αιχμάλωτη. Γυρνώντας στο παρελθόν ο Λέντγκαρντ είχε μία κόρη, τη Νόρμα, με την οποία είχε πάει ένα βράδυ σε έναν χορό. Εκεί η κόρη του γνώρισε έναν άντρα, τον Βιθέντε. Ο Βιθέντε την πίεσε να προχωρήσουν, όμως αυτή δεν ήθελε και έτσι εκείνος έφυγε. Ο Λέντγκαρντ τη βρήκε σε πολύ άσχημη κατάσταση, νομίζοντας πως την είχε βιάσει, και λίγο καιρό αργότερα αυτοκτόνησε. Ο Λέντγκαρντ τότε αποφάσισε να εκδικηθεί τον Βιθέντε. Ο Βιθέντε είναι ερωτευμένος με την Κριστίνα, μία γυναίκα που δουλεύει στο ατελιέ της μητέρας του, όμως δεν τον θέλει, γιατί είναι λεσβία. Μετά από έρευνα, ο Λέντγκαρντ βρίσκει τον Βιθέντε, τον αιχμαλωτίζει, του κάνει επέμβαση για να γίνει γυναίκα και προσπαθεί να τον κάνει να μοιάζει στην πρώην γυναίκα του. Έτσι ο Βιθέντε γίνεται η Βέρα. Στο σήμερα, η Βέρα εν τέλει καταφέρνει να αποδράσει, σκοτώνοντας τον Λέντγκαρντ και τη Μαρίλια, και μόλις φεύγει από το σπίτι πηγαίνει στο ατελιέ της μητέρας του και τη συναντά. Εκτός από τη μητέρα του, βλέπει ξανά την Κριστίνα και της λέει πως είναι ο Βιθέντε με τη μορφή της Βέρα, και υπονοείται πως οι δυο τους ερωτεύτηκαν. Η ταινία κέρδισε το βραβείο BAFTA Καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Επίσημος ιστότοπος (Spain) Επίσημος ιστότοπος (US) The Skin I Live In στην IMDb The Skin I Live In στο Box Office Mojo The Skin I Live In στο Rotten Tomatoes The Skin I Live In στο Metacritic http://offscreen.com/view/the-skin-i-live-in-pedro-almodovar
Γκόρνα Γκορίτσα

Η Γκόρνα Γκορίτσα (αλβανικά: Gorna Gorica‎, σλαβομακεδονικά/βουλγαρικά: Горна Горица), προηγουμένως επίσημα γνωστή ως Γκορίτσε ε Μάντε (αλβανικά: Goricë e Madhe), είναι χωριό στον Δήμο Πουστέτς, που αναγνωρίζεται επίσημα ως σλαβομακεδονική μειονοτική ζώνη, στο Νομό Κορυτσάς της Αλβανίας. Βρίσκεται δυτικά της λίμνης Πρέσπας και του χωριού Καλλαμά και βορειοδυτικά του χωριού Ντόλνα Γκορίτσα. Το χωριό αποτελείται από Βορειομακεδόνες, που αποτελούν μέρος της μεγαλύτερης βορειομακεδονικής μειονότητας στην Αλβανία. Σύμφωνα με βουλγαρικές πηγές, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας ενός Βούλγαρου επιστήμονα από την Αλβανία, οι ντόπιοι κάτοικοι είναι Βούλγαροι.

 Η Γκόρνα Γκορίτσα είναι μια προτεινόμενη τοποθεσία μιας οχυρωμένης πόλης που ονομάζεται Πήλιο, της αρχαίας ελληνικής φυλής των Δασσαρήτων. Η τοποθεσία αργότερα έγινε αρχαίο μακεδονικό φρούριο.Στα τέλη του 19ου αιώνα, το χωριό περιήλθε στη Βουλγαρική Εξαρχία. Σύμφωνα με την εξαρχία, το χωριό είχε τότε 33 σπίτια και 404 Χριστιανούς Ορθόδοξους κατοίκους. Η έρευνα «La Macédoine et sa Population Chrétienne» του Ντίμιταρ Μάσεφ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το χωριό είχε 360 Βούλγαρους Εξαρχικούς κατοίκους το 1905.Το 2013, η επίσημη ονομασία του χωριού άλλαξε από Γκορίτσε ε Μάντε σε Γκρόνα Γκορίτσε.
Μετεωρισμός

Ο μετεωρισμός ή τυμπανίτις είναι σύμπτωμα ασθένειας του πεπτικού συστήματος που εκδηλώνεται στην συσσώρευση αερίων στο έντερο, κυρίως στο παχύ έντερο, σπάνια στο στομάχι και σπανιότερα στην κοιλιακή χώρα (περιτόναιο).

 Υποβοηθείται συνήθως από ατονία των κοιλιακών μυών, με συνέπεια τα αέρια που προκύπτουν κατά την χώνευση αντί να προωθούνται προς την φυσική τους έξοδο, να συνωστίζονται στο πεπτικό σύστημα, και από εκεί να περνούν μέσω της πεπτικής μεμβράνης στο αίμα ή και στην κοιλιακή χώρα. Η θεραπεία γίνεται ανάλογα με την ένδειξη. Από φαρμακευτικής πλευράς η θεραπεία μπορεί να συνοδεύεται από σπασμολυτικά, προκινητικά, γαστροαναλγητικά ή άλλα φάρμακα.
Θεόφιλος Γάτσος

Ο Θεόφιλος Γάτσος του Δημητρίου (Αριδαία, 1930 – 15 Μαρτίου 2012) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Υπηρέτησε ως δήμαρχος και βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Έγραψε έργα για τη διατροφή.

 Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του ΑΠΘ. Εντάχθηκε στο νεοσύστατο κόμμα της ΝΔ. Εξελέγη στις δημοτικές εκλογές του 1975 ως δήμαρχος στη γενέτειρά του, την Αριδαία, και επανεξελέγη με ποσοστό γύρω στο 58% το 1978, με τον αντίπαλό του, Ιωάννη Γαβρά, να λαμβάνει 42%. Παραιτήθηκε από δήμαρχος μετά την εκλογή του στο βουλευτικό αξίωμα, μετά τις εκλογές του 1981, κατά τις οποίες συγκέντρωσε 8.571 σταυρούς. Επανεξελέγη με τη ΝΔ στις εκλογές του 1985 και υπηρέτησε στο Κοινοβούλιο ως το 1989. Λίγο αργότερα προσχώρησε στη Δημοκρατική Ανανέωση του Κωστή Στεφανόπουλου. Απεβίωσε το 2012. "Νέος Οδηγός θερμίδων", Μαλλιάρης Παιδεία 2002, ISBN 9789602395332 [επιμ.] Η τέχνη και η σημασία της ισορροπημένης διατροφής, Μαλλιάρης Παιδεία, 2003. ISBN 978-960-239-606-3 (Μαλακό εξώφυλλο)
Φωτεινό νέφος

Το φωτεινό νέφος ή φωτεινό νυχτερινό νέφος ή νυχαυγές νέφος (noctilucent cloud) είναι ένας σπάνιος τύπος νέφους που δημιουργείται από παγοκρυστάλλους και μετεωρική σκόνη σε εξαιρετικά μεγάλο ύψος και είναι το υψηλότερο νέφος που παρατηρείται στην ατμόσφαιρα της Γης.

 Τα νέφη αυτά σχηματίζονται σε υψόμετρο 76 έως 85 χιλιόμετρα (47 έως 53 μίλια), δηλαδή στα ανώτερα όρια της Μεσόσφαιρας. Λόγω του τεράστιου ύψους, εξακολουθούν να φωτίζονται για αρκετή ώρα μετά τη δύση του Ηλίου, εξ ου και η ονομασία «φωτεινό νυχτερινό νέφος», αν και για την ακρίβεια φαίνονται κατά το λυκόφως, ενώ αντιθέτως είναι πολύ θαμπά για να είναι ορατά την ημέρα. Η απόχρωσή τους είναι αργυρόλευκη ή κυανόλευκη και είναι ορατά μόνο σε περιοχές μεγάλου γεωγραφικού πλάτους, πολικές και υπο-πολικές, και ιδιαίτερα κατά τις θερινές νύχτες, όταν και είναι εξαιρετικά φωτεινά. Σπανιότερα έχουν εμφανιστεί και σε μέσα γεωγραφικά πλάτη (σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Ολλανδία ή και ακόμα νοτιότερα), αλλά τότε είναι λιγότερο έντονα ορατά. Παρά τη μικρή σχετική πυκνότητα του αέρα και κατά συνέπεια τη σπανιότητα των υδρατμών σε τόσο μεγάλο ύψος, ο σχηματισμός του νέφους αυτού είναι δυνατός, καθόσον αυτό το ύψος θεωρείται το ψυχρότερο της ατμόσφαιρας και τα έστω ελάχιστα ίχνη υδρατμών που μπορεί να βρεθούν εκεί γρήγορα μετατρέπονται σε παγοκρυστάλλους. Η όψη του φωτεινού νέφους είναι συνήθως κυματοειδής, που αποτελεί και το χαρακτηριστικό ενδεικτικό της παρουσίας ισχυρών ανέμων στο ύψος του σχηματισμού του.
Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου

Ο Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου (Α.Ο.Τ.) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στο Τυμπάκι του Ηρακλείου Κρήτης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1965 και έχει χρώματα μαύρο και λευκό. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου, διατηρώντας από την ίδρυσή του ανδρικό ποδοσφαιρικό τμήμα. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Τυμπακίου.Αποτελεί παραδοσιακά ένα από τα ισχυρά σωματεία της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και έχει παρουσία στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας κατά το παρελθόν.

 Ο «Αθλητικός Όμιλος Τυμπακίου» ιδρύθηκε το 1965 και το πρώτο επίσημο καταστατικό του συλλόγου συνέταξε ο Γιώργος Ταβερναράκης. Ο Α.Ο.Τ. αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 1610.Το 1985, 20 χρόνια ύστερα από την ίδρυσή του, ο Α.Ο.Τ. κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2ου ομίλου της Α΄ Κατηγορίας, ωστόσο όμως στη συνέχεια ηττήθηκε από τον Π.Ο.Α. στον αγώνα κατάταξης και έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και το δικαίωμα ανόδου στην Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, την 4η τη τάξει κατηγορία. Το 1992 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία στην οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά τη σεζόν 1992-93, γνωρίζοντας όμως τον υποβιβασμό. Το 1994 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε για 2η φορά τη σεζόν 1994-95, χωρίς να καταφέρει να παραμείνει. Το 2005 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και κέρδισε ξανά την άνοδο στην Δ΄ Εθνική. Αυτή τη φορά, στην 4η τη τάξει εθνική κατηγορία παρέμεινε για 3 χρονιές, από τη σεζόν 2005-06 έως τη σεζόν 2007-08. Το 2022 αναδείχθηκε εκ νέου πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ηρακλείου ύστερα από 17 χρόνια και κέρδισε το δικαίωμα συμμετοχής στο ειδικό πρωτάθλημα για την άνοδο στην Γ΄ Εθνική.Συνολικά έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Α1 Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ηρακλείου (1991-92, 1993-94, 2004-05, 2021-22) και έχει υπάρξει φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, με τελευταία παρουσία του στον τελικό της διοργάνωσης το 2005 με αντίπαλο τον Αλμυρό Γαζίου στο Παγκρήτιο Στάδιο. Πρωτάθλημα Α1 Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ηρακλείου: 4 1991-92, 1993-94, 2004-05, 2021-22 Επίσημη σελίδα Facebook
Καρατάου (Καζακστάν)

Το Καρατάου (καζακικά: Қаратау, Qarataw‎) είναι πόλη στην επαρχία Ταλάς στην περιφέρεια Τζαμπίλ Καζακστάν. Έχει εκτιμώμενο πληθυσμό περίπου 30.000 κάτοικων. Η πλησιέστερη μεγάλη πόλη είναι η περιφερειακή πρωτεύουσα και η 6η μεγαλύτερη πόλη της χώρας, το Ταράζ, 100 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά.

 Το όνομα Καρατάου σημαίνει Μαύρο Βουνό στην Καζακική γλώσσα. Το Καρατάου πήρε το όνομά του από το όρος Καρατάου που βρίσκεται δίπλα από τη πόλη. Οτράρ Ορυχεία Καρατάου Πετρογλυφικά του Άρπα-Ουζέν AmerasianWorld.com's Καραταυ, το Καζακστάν, το (Μαύρο Βουνό) [αγγλικά] Φωτογραφίες από Καραταυ [αγγλικά] Καραταυ, Καζακστάν - Facebook Σελίδες [Αγγλικά] Karatay Malenkii Gorod Boshix Nadezhd [Ρωσικά]
Επαρχία Αλαχουέλα

Η Επαρχία Αλαχουέλα (ισπανικά: Provincia de Alajuela) είναι μια επαρχία της Κόστα Ρίκα. Έχει έκταση 9.757,5 τ.χλμ. και πληθυσμό 716.935 κατοίκων (2007). Πρωτεύουσα είναι η Αλαχουέλα. Άλλες σημαντικές πόλεις είναι η Σαν Χοσέ δε Αλαχουέλα και η Σιουδάδ Κεσάδα.

 Η Επαρχία Αλαχουέλα βρίσκεται βόρεια της Κόστα Ρίκα. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με την Γκουανακάστε, στα νοτιοδυτικά με την Πουνταρένας, στα ανατολικά με την Ερεδία, στα νότια με την Σαν Χοσέ και στα βόρεια με τη Νικαράγουα. Έχει έκταση 9.757,5 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Πουνταρένας και την Γκουανακάστε. Οι τρεις μεγαλύτερες πόλεις είναι η Αλαχουέλα, η Σαν Χοσέ δε Αλαχουέλα και η Σιουδάδ Κεσάδα. Άλλες πόλεις είναι η Ατένας, η Γκρέσια, η Σαρσέρο, η Λος Τσίλες, η Ναράνχο, η Οροτίνα, η Ουπάλα, η Παλμάρες, η Σαρτσί, η Σαν Ματέο, η Σαν Πέδρο, η Σαν Ραμόν και η Σαν Ραφαέλ. Η Επαρχία Αλαχουέλα διαιρείται σε 15 καντόνια: Καντόνι (πρωτεύουσα) Αλαχουέλα (Αλαχουέλα) Ατένας (Ατένας) Βαλβέρδε Βέγα (Σαρτσί) Γκουατούσο (Σαν Ραφαέλ) Γκρέσια (Γκρέσια) Λος Τσίλες (Λος Τσίλες) Ναράνχο (Ναράνχο) Οροτίνα (Οροτίνα) Ουπάλα (Ουπάλα) Παλμάρες (Παλμάρες) Ποάς (Σαν Πέδρο) Σαν Κάρλος (Σιουδάδ Κεσάδα ή Σαν Κάρλος) Σαν Ματέο (Σαν Ματέο) Σαν Ραμόν (Σαν Ραμόν) Σαρσέρο (Σαρσέρο) Η Επαρχία Αλαχουέλα είχε, σύμφωνα με την απογραφή του 2007, 716.935 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό η δεύτερη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά τη Σαν Χοσέ. Έχει πυκνότητα 73.5 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι κατά πυκνότητα η τρίτη μεγαλύτερη επαρχία της Κόστα Ρίκα μετά την Καρτάγο και την Ερεδία. Επαρχίες της Κόστα Ρίκα Φωτογραφίες της Αλαχουέλα Φωτογραφίες της Επαρχίας Αλαχουέλα
Ραφαέλ Πόνσο

Ο Ραφαέλ Αντόνιο Πόνσο Γκαρσία (γεννηθείς 18 Οκτωβρίου 1978 στο Καράκας) είναι ένας βενεζουελάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Μαρίνο Λουάνκο της Ισπανίας, στη θέση του τερματοφύλακα. Είναι κάτοχος ισπανικού διαβατηρίου.

 Ο Πόνσο εγκατέλειψε τη χώρα του στην ηλικία των 20 ετών και μετακόμισε στην Ισπανία, χώρα στην οποία αγωνίστηκε τα περισσότερα χρόνια της καριέρας του, σχεδόν αποκλειστικά στις κατώτερες κατηγορίες. Η πρώτη ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ήταν η Κλαμπ Σιέρο στην τέταρτη κατηγορία. Στη συνέχει αγωνίστηκε στην ίδια κατηγορία με την Τενερίφη Β και έπειτα με τη Ρεάλ Οβιέδο, η οποία εξασφάλισε την άνοδο της στην τρίτη κατηγορία. Με την επόμενη ομάδα του, Χιρόνα, πέτυχε δύο συνεχόμενους προβιβασμούς, κάνοντας το ντεμπούτο του στη δεύτερη κατηγορία στις 30 Αυγούστου 2008 στην εκτός έδρας νίκης με αντίπαλο τη Θέλτα Βίγο. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στη Θέουτα (τρίτη κατηγορία),, αλλά λίγους μήνες αργότερα μετακόμισε στην Κύπρο, όπου αγωνίστηκε αρχικά στη Νέα Σαλαμίνα και έπειτα στον Ερμή Αραδίππου. Το 2011 επέστρεψε στη Βενεζουέλα, αγωνιζόμενος με την Μινέιρο Γκουαγάνα. Στις 7 Ιουλίου 2011, ο Πόνσο υπέγραψε με την ισπανική Μαρίνο Λουάνκο. Ο Πόνσο έχει τρεις εμφανίσεις με την Εθνική Βενεζουέλας. Προφιλ στη BDFutbol Προφιλ στη (Ισπανικά) Guardian Stats Centre Αρχειοθετήθηκε 2012-07-26 στο Wayback Machine.
Προοδευτική πανεγκεφαλίτιδα της ερυθράς

Η προοδευτική πανεγκεφαλίτιδα της ερυθράς (ΠΠΕ) είναι μια νευρολογική πάθηση, η οποία μπορεί να εμφανιστεί σε ένα παιδί με συγγενή ερυθρά. Είναι μια αργή ιογενής λοίμωξη του εγκεφάλου που χαρακτηρίζεται από χρόνια εγκεφαλίτιδα και συνήθως εκδηλώνεται μεταξύ 8-19 ετών. Πιστεύεται ότι οφείλεται σε επιμονή ή επανενεργοποίηση της λοίμωξης από τον ιό της ερυθράς.

 Αναπτύσσεται 6 μήνες έως 4 χρόνια μετά την πρωτογενή λοίμωξη της ερυθράς, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις είναι μια συγγενής ερυθρά. Σε παιδιά με συγγενή λοίμωξη από ερυθρά οι διαταραχές παραμένουν σταθερές. Πιστεύεται ότι δεν συμβαίνει νευρολογική επιδείνωση μετά τα πρώτα χρόνια της ζωής. Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να χωριστεί σε δύο στάδια: 1ο στάδιο: Αλλαγές συμπεριφοράς ύπουλη έναρξη λεπτές αλλαγές στη συμπεριφορά και μείωση των σχολικών επιδόσεων 2ο στάδιο: Νευρολογικές αλλαγές επιληπτικές κρίσεις - μερικές φορές μυοκλονικές εγκεφαλική αταξία σπαστική αδυναμία αμφιβληστροειδοπάθεια, οπτική ατροφία ιογενής άνοια που οδηγεί σε κώμα σπαστικότητα και εμπλοκή του στελέχους του εγκεφάλου σε θάνατο σε 2-5 χρόνια Η διάγνωση εξετάζεται όταν ένα παιδί με συγγενή ερυθρά αναπτύσσει προοδευτική σπαστικότητα, αταξία, πνευματική επιδείνωση και επιληπτικές κρίσεις. Η δοκιμή περιλαμβάνει τουλάχιστον εξέταση εγκεφαλονωτιαίου υγρού και ορολογία. Εμφανίζονται αυξημένες ολικές πρωτεΐνες και σφαιρίνη εγκεφαλονωτιαίου υγρού και αυξημένη συγκέντρωση αντισωμάτων ερυθράς σε εγκεφαλονωτιαίο υγρό και ορό. Η αξονική τομογραφία μπορεί να εμφανίσει κοιλιακή διόγκωση λόγω εγκεφαλικής ατροφίας και ασθένειας λευκής ουσίας. Η βιοψία του εγκεφάλου μπορεί να είναι απαραίτητη για τον αποκλεισμό άλλων αιτιών εγκεφαλίτιδας ή εγκεφαλοπάθειας. Ο ιός της ερυθράς δεν μπορεί συνήθως να ανακτηθεί με ιική καλλιέργεια ή ανοσοϊστολογικές δοκιμές. Αν και δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία, η ασθένεια μπορεί να αντιμετωπιστεί με αντισπασμωδικά, φυσιοθεραπεία, κ.λπ.. Η προοδευτική πανεγκεφαλίτιδα της ερυθράς είναι πολύ σπάνια και παρόμοια με την υποξεία σκληρυντική παρεγκεφαλίδα, αλλά χωρίς ενδοκυτταρικά έγκλειστα σώματα. Μόνο 20 ασθενείς έχουν βρεθεί από τότε που αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1974. Υποξεία σκληρυντική πανεγκεφαλίτιδα Προοδευτική πανεγκεφαλίτιδα ερυθράς: αιτίες, συμπτώματα, διάγνωση, θεραπεία
Κουταλά Μεσσηνίας

Τα Κουταλά ή του Κουταλά ή Κουταλάς Καλαμάτας, είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 47 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Καλαμάτας και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.

 Τα Κουταλά βρίσκονται σε υψόμετρο 481 μέτρων, στο Δυτικό Ταΰγετο, βόρεια από την Καλαμάτα. 08-12-1845, ο οικισμός Κουταλά προσαρτάται στο Δήμο Αμφείας. 31-08-1912, ο οικισμός Κουταλά αποσπάται από το Δήμο Αμφείας και προσαρτάται στην Κοινότητα Λέϊκων. 29-11-1933, ο οικισμός Κουταλά αποσπάται από την Κοινότητα Λέϊκων και προσαρτάται στο Δήμο Καλαμών. Πολιτιστικός σύλλογος Δήμος Καλαμάτας
Καρδαρίτσι Αρκαδίας

Το Καρδαρίτσι είναι χωριό του Νομού Αρκαδίας, στην Δημοτική Ενότητα Κοντοβάζαινας του Δήμου Γορτυνίας.Σύμφωνα με στοιχεία από την Απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους, ενώ κατά την προηγούμενη απογραφή αυτήν του 2001 είχε πληθυσμό 108 κατοίκους.

 Βρίσκεται χτισμένο στις νοτιοδυτικές πλαγιές του Αφροδίσιου Όρους και σε υψόμετρο περίπου 880 μέτρων. Η θέση του οικισμού προσφέρει θέα προς την γύρω περιοχή, ενώ τριγύρω του υψώνονται οι κορυφές του Αγίου Γεωργίου, της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Κωνσταντίνου. Γειτνιάζει με τα χωριά και τους οικισμούς: Βελημάχι, Σούδελη, Αποσκιά στα βορειοανατολικά, Άγιος Νικόλαος, Παραλογγοί στα βόρεια, Πέτας στα βορειοδυτικά, Βιδιάκι στα νοτιοδυτικά· ενώ σε σχετικά κοντινή απόσταση βρίσκονται τα χωριά και οι οικισμοί: Πελέκι, Βούτσης στα νότια-νοτιοανατολικά, Μοναστηράκι στα νότια, Κοντοβάζαινα στα νοτιανατολικά, καθώς και τα Τριπόταμα της Αχαΐας στα βορειοανατολικά. Η Τοπική Κοινότητα Καρδαριτσίου συνορεύει με την Τ.Κ. Παραλογγών στα βόρεια και βορειοδυτικά, την Τ.Κ. Βελημαχίου σε όλο το ανατολικό τμήμα της, την Τ.Κ. Μοναστηρακίου στα νότια, και την Τ.Κ. Βιδιακίου στα ανατολικά και νοτιοανατολικά. Η τοπική οικονομία βασίζεται στον πρωτογενή τομέα παραγωγής και οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού απασχολούνται κατά κύριο λόγο με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Το χωριό διαθέτει κοινοτικό κατάστημα, δίπλα στο οποίο βρίσκεται τοποθετημένος ένας ανδριάντας του οπλαρχηγού της Επανάστασης του 21, Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Η κεντρική εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο και βρίσκεται χτισμένη στο νότιο τμήμα του οικισμού. Παλαιότερα στο Καρδαρίτσι λειτουργούσε και Δημοτικό Σχολείο. Αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού-Κατοικιών 2011 που αφορούν στο Μόνιμο Πληθυσμό της Χώρας, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας, τχ. 2ο, φ. 3465 (28 Δεκεμβρίου 2012). Ε.Σ.Υ.Ε. - Μόνιμος Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001, Αθήνα 2004. ISBN 960-86704-8-9. Arcadia.ceid.upatras.gr - Καρδαρίτσι-Γορτυνία-Αρκαδία. Arcadians.gr - Η ιστορία ενός χωριού-Καρδαρίτσι. Επίσημος ιστότοπος του Συλλόγου Καρδαριτσιωτών (Kardaritsi.gr).
Μαλτέζικη Ομοσπονδία Στίβου

Η Μαλτέζικη Ομοσπονδία Στίβου ή Μαλτέζικη Ερασιτεχνική Ομοσπονδία Στίβου (αγγλικά: Malta Amateur Athletic Association, MAAA) είναι ο εθνικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του στίβου στη Μάλτα. Ιδρύθηκε το 1928 και είναι μέλος της IAAF από το 1936, της EAA, της Μαλτέζικης Ολυμπιακής Επιτροπής, της Ομοσπονδίας Αγώνων της Κοινοπολιτείας από το 1958, της Διεθνής Επιτροπής των Μεσογειακών Αγώνων, της Μεσογειακής Ένωσης Στίβου από το 2011, και της Αθλητικής Ομοσπονδίας των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών από το 1994. Επίσης υπήρξε μέλος της Διεθνής Ομοσπονδίας Αγώνων Νήσων από το 1985 έως το 1987. Η έδρα της βρίσκεται στη Μάρσα και ο πρόεδρός της από το 2014 είναι ο Έντγουιν Άταρντ.

 19;;−19;;: Μωρίς Καρουάνα Κούραν 1996−9/4/2014: Άντονι Τσίρκοπ 10/4/2014−τώρα: Έντγουιν Άταρντ Μαλτέζικο Πρωτάθλημα Στίβου Μαλτέζικο Χειμερινό Πρωτάθλημα Στίβου (από το 2016) Μαλτέζικο Πρωτάθλημα Ορεινού Δρόμου Συμμετοχή της Μάλτας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Συμμετοχή της Μάλτας στους Αγώνες της Κοινοπολιτείας Συμμετοχή της Μάλτας στους Μεσογειακούς Αγώνες Συμμετοχή της Μάλτας στους Αγώνες των Μικρών Ευρωπαϊκών Κρατών Συμμετοχή της Μάλτας στους Αγώνες Νήσων (1985-1987) Συμμετοχή της Μάλτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή της Μάλτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Μάλτας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου Συμμετοχή της Μάλτας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Συμμετοχή της Μάλτας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων Συμμετοχή της Μάλτας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή της Μάλτας στο Μεσογειακό Πρωτάθλημα Στίβου U23 Συμμετοχή της Μάλτας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Μάλτας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου U20 Συμμετοχή της Μάλτας στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο (Κύπελλο Μπρούνο Ζάουλι, 1965−2008) Εθνική Μάλτας Μαλτέζικα ρεκόρ στίβου Επίσημη ιστοσελίδα της Μαλτέζικης Ομοσπονδίας Στίβου Αρχειοθετήθηκε 2016-04-05 στο Wayback Machine.
Τζορτζ Στιλ

Ο Γουίλιαμ Τζέιμς Μάιρς (William James Myers, 16 Απριλίου 1937 - 16 Φεβρουαρίου 2017) ήταν Αμερικανός παλαιστής και ηθοποιός. Έγινε περισσότερο γνωστός ήταν με το ψευδώνυμο Τζορτζ Στιλ (George Steele).

 Ο Τζορτζ Στιλ, είχε τον χαρακτηρισμό «Το Θηρίο». Η καριέρα του ξεκίνησε το 1967 και ολοκληρώθηκε το 1989. Από την απόσυρσή του μέχρι και το θάνατό του, πραγματοποιούσε σποραδικές εμφανίσεις σε διάφορα παλαιστικά προγράμματα, όχι όμως για να αγωνιστεί. Η μεγαλύτερη αντιπαλότητά του, ήταν με τον Ράντυ Σάβατζ, ενώ βρέθηκε στο ίδιο ρινγκ με σπουδαία ονόματα της εποχής του, όπως ο Μπρούνο Σαμαρτίνο και ο Νικολάι Βολκόφ. Στην 22 ετών καριέρα του, κατέκτησε μόλις δύο τίτλους. Έναν ατομικό για μια μικρότερης εμβέλειας εταιρεία και έναν ομαδικό στο NWA μαζί με τον Φράνκι Λέιν. Το 1995, για να τιμηθεί για την προσφορά του στον χώρο, εισήχθη στο WWE Hall of Fame. Στον τομέα της ηθοποιίας, ήταν περισσότερο γνωστός, υποδυόμενος έναν Σουηδό παλαιστή/ηθοποιό, τον Τορ Τζόνσον, στην ταινία Εντ Γουντ (Ed Wood), που έχει σκηνοθετήσει ο Τιμ Μπάρτον και πρωταγωνίστησε ο Τζόνι Ντεπ. Μεγάλωσε σε μια περιοχή του Μίσιγκαν. Στο σχολείο είχε πολλές διακρίσεις στον αθλητισμό και ασχολήθηκε με το ράγκμπι, αλλά τα παράτησε λόγω προβλημάτων στα γόνατά του. Αφού σπούδασε ιατρικές επιστήμες, έγινε δάσκαλος, ερασιτέχνης παλαιστής και προπονητής ράγκμπι. Από μικρός έπασχε από δυσλεξία, ενώ το 1988, διαπιστώθηκε πως πάσχει από μια πάθηση του εντέρου. Ήταν θρήσκος και ήταν παντρεμένος με την Πατ, με την οποία είχαν αποκτήσει τρία παιδιά. Επίσημη ιστοσελίδα WWE Hall of Fame Προφίλ
Βόλφγκανγκ Σύσελ

Ο Βολφγκανγκ Σύσελ (Wolfgang Schüssel, γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1945) είναι πολιτικός της Αυστρίας. Πρόσκειται στους Χριστιανοδημοκράτες και ήταν καγκελάριος ("Bundeskanzler") της χώρας από το 2000 μέχρι το 2007. Είναι παντρεμένος με 2 παιδιά και λάτρης της μουσικής. Ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στα Νομικά το 1968.

 Έγινε Υπουργός Οικονομικών το 1989 στην κυβέρνηση συνασπισμού του Franz Vranitzky και στις 22 Απριλίου 1995, εξελέγη ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος. Στις 4 Μαΐου του 1995 ορκίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ΥΠΕΞ, ενώ από το 1997 ως το 2000, είχε τα ίδια αξιώματα στην κυβέρνηση Κλίμα. Ανέλαβε καγκελάριος στις 4 Φεβρουαρίου 2000, παρά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές του 1999 (τρίτο στην σειρα κόμμα!), δημιουργώντας τον πρώτο συνασπισμό με την Ακροδεξιά στην ιστορία τις μεταπολεμικής Ευρώπης. Σύμβουλος του ήταν στην καγκελαρία ο Δημήτρης Δρούτσας. Έπειτα από την ήττα στις εκλογές του 2006 ο Σύσελ, παραιτήθηκε από το Λαϊκό Κόμμα, στις 9 Ιανουαρίου του 2007. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Άλφρεντ Γκουζενμπάουερ. Ιστοσελίδα του ÖVP για το Σύσελ
Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο

Η Γκαϊτελγκρίμα του Σαλέρνο (άκμασε 1091), ήταν κόρη του πρίγκιπα του Σαλέρνο και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Κάπουα. Ήταν επίτροπος της Κάπουα το 1091 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας των γιων της Ριχάρδου, Ροβέρτου και Ιορδάνη.

 Ήταν κόρη του Γουαϊμάρος Δ΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo και της Γκέμα, μάλλον κόρης του Λαϊδούλφου κόμη της Κάπουα. Ήταν η άμεση αδελφή του Γισούλφου Β΄ πρίγκιπα του Σαλέρνo και της Σιγκελγκάιτας. Πρώτα παντρεύτηκε τον Ριχάρδο Αβέρσα και μετά το τέλος του αναγκάστηκε να παντρευτεί τον γιο του Ιορδάνη Α΄ της Κάπουα, ο οποίος σύμφωνα με τον πάπα Γρηγόριος Ζ΄ έσυρε την απρόθυμη γυναίκα να παντρευτεί. Αφού έμεινε χήρα από τον Ιορδάνη το 1091, ανέλαβε την αντιβασιλεία των γιων της Ριχάρδου Β΄, Ροβέρτου Α΄ και Ιορδάνη Β΄. Ωστόσο αργότερα την ίδια χρονιά εκδιώχθηκε από την Κάπουα από τους πολίτες -οι οποίοι εξέλεξαν τον Λάντο Δ΄ ως πρίγκιπά τους- και πήρε μαζί της τους γιους της στην Αβέρσα . Στο Σάρνο, έδωσε καταφύγιο τον αδελφό της Γισούλφος στις τελευταίες του ημέρες και εκεί τάφηκε αυτός. Η Γκαϊτελγκρίμα έκανε τρίτο γάμο με τον Άλφρεντ κόμη του Σάρνο και με το τέλος του Σάρνο αποσύρθηκε.
Ράφα Σοάρες

Ο Λουίς Ραφαέλ Σοάρες Άλβες (Luís Rafael Soares Alves, γενν. 9 Μαΐου 1995), κοινώς γνωστός ως Ράφα (Rafa), είναι Πορτογάλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζονταν ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για τη Βιτόρια Γκιμαράες. Από τις 7/6 του 2022 είναι ποδοσφαιριστής του ΠΑΟΚ καθώς υπέγραψε συμβόλαιο με την ομάδα της Θεσσαλονίκης μέχρι τον Ιούνιο του 2025!

 Ο Ράφα εντάχθηκε στις ακαδημίες νέων της Πόρτο το 2005 από την τοπική ΦΚ Αλπεντοράντα. Στις 21 Αυγούστου 2013, ενώ ήταν ακόμα έφηβος, έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με την Πόρτο Β, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 79ο λεπτό της εκτός έδρας νίκης με 0-1 επί της Πορτιμονένσε για τη Σεγούντα Λίγκα.Από τον Ιανουάριο του 2016 έως τον Ιούνιο του 2017, ο Ράφα έπαιξε ως δανεικός στην Ακαντέμικα ντε Κοΐμπρα και την Ρίο Άβες, στην Πριμέιρα Λίγα. Έπαιξε τον πρώτο του αγώνα στην κορυφαία κατηγορία στις 22 Ιανουαρίου 2016, στην εκτός έδρας νίκη της Ρίο Άβε με 1-2 επί της Βιτόρια Σετούμπαλ και σημείωσε το πρώτο γκολ στον επόμενο αγώνα, στην ήττα με 2-3 εναντίον της Σπόρτινγκ Λισαβόνας.Στις 22 Αυγούστου 2017, αφού δεν υπολογιζόταν από το νέο προπονητή της Πόρτο Σέρζιο Κονσεϊσάο, ο Ράφα εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στην Φούλαμ της Τσάμπιονσιπ. Έκανε το ντεμπούτο του στις 31 Οκτωβρίου, ερχόμενος από τον πάγκο, στην εντός έδρας ήττα με 0-2 εναντίον της Μπρίστολ Σίτι.Η συμφωνία δανεισμού του Ράφα λύθηκε αμοιβαία στις 31 Ιανουαρίου 2018, αφού η Φούλαμ απέκτησε με δανεισμό τον Ματ Τάργκετ νωρίτερα εκείνο τον μήνα. Την ίδια ημέρα, υπέγραψε μόνιμη συμφωνία με την Πορτιμονένσε στην κορυφαία κατηγορία της χώρας του.Στις 5 Ιουλίου 2018, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τη Βιτόρια Γκιμαράες, η οποία τον αγόρασε από την Πόρτο. Ο Ράφα έχει υπάρξει διεθνής με τις μικρές Εθνικές ομάδες της Πορτογαλίας U16, U17, U18, U19, U20 και U21, με συνδυαστικά 72 συμμετοχές και 3 γκολ. Προφίλ στο Transfermarkt.com Στοιχεία στην Εθνική ομάδα (στα πορτογαλικά)
Λεπιανά Άρτας

Τα Λεπιανά είναι χωριό της Ηπείρου στο Νομό Άρτας. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων, πρώην Δήμο Αγνάντων (Δ.Δ.Λεπιανών). Το χωριό αρχίζει απ'τα Τζουμέρκα και φτάνει μέχρι τον Άραχθο ποταμό. Έχει πληθυσμό 443 κατοίκους(βάσει πρόσφατης απογραφής). Έχει τέσσερις οικισμούς, το κέντρο του χωριού, τον Μακρύκαμπο, τη Λίρζα και τα Χουλιαρέϊκα. Όλα τα σπίτια του, λιθόχτιστα, είναι βυθισμένα στο καταπράσινο χρώμα της πλούσιας βλάστησης. Έχει πολλές πηγές με δροσερό και υγιεινό νερό καθώς επίσης και μέρη για ξεκούραση, περπάτημα και κάθε άλλου είδους δραστηριότητες.

 Βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μ. ανάμεσα από τη Μικροσπηλιά και τη Ράμια, και απέχει από την Άρτα 48 χλμ. (μέσω Ροδαυγής-Γέφυρα Τζαρή), 62 χλμ. (μέσω Ροδαυγής-Γέφυρα Πλάκας) και 70,5 χλμ. (μέσω Πέτα Άρτας-Ράμιας). Το χωριό πρέπει να βρίσκεται σε αυτή τη θέση πολλά χρόνια προ της ανεγέρσεως του Ναού της Υπαπαντής. Κι αυτό αν λάβουμε υπόψιν τη χρονολογία 1415 που είναι χαραγμένη σε γωνιόλιθο της ΝΑ πλευράς του ναού. Η ονομασία του είναι επιλογή της Επιτροπής Τοπωνυμιών Νομού Άρτας του έτους 1927, η οποία συστήθηκε με το Διάταγμα μεταξύ έξι (6) ονομάτων (Λιπιανά, Λεπιανά, Λειπιανά, Λετιανά, Λετινά) που είχε το χωριό σε διάφορες εποχές, επέλεξε την ονομασία Λεπιανά. Το χωριό και κυρίως τα διώροφο πέτρινα σπίτια υπέστησαν πολλές καταστροφές από την επιδρομή και λεηλασία των Γερμανο-ιταλικών στρατευμάτων. Πάρα πολλά διώροφα παραδοσιακά πέτρινα κτίρια πυρπολήθηκαν και καταστράφηκαν ολοσχερώς εκείνη την περίοδο, αφήνοντας ένα κενό στην σπουδαία κληρονομιά του χωριού. Ο Ιερός Ναός Υπαπαντής βρίσκεται στο ΒΔ άκρο του οικισμού και έχει κηρυχθεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Ο ναός της Υπαπαντής ανεγέρθη το 1415 και παρουσιάζει ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Πρόκειται για μονόχωρη βασιλική κτισμένη με αργολιθοδομή, καλύπτεται με δίρριχτη ξυλοστέγη και εσωτερικά είναι κατάγραφη με τοιχογραφίες. Το τέμπλο του Ναού του Αγίου Ιωάννη στα Λεπιανά είναι έργο μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας. Πανηγύρι Υπαπαντής Χριστού (2 Φεβρουαρίου) Τριήμερο παραδοσιακό πανηγύρι Προφήτη Ηλία (20 Ιουλίου) Ημερήσιο πανηγύρι Μακρυκάμπου Ζωοδόχου Πηγής (Παρασκευή μετά το Πάσχα) Ημερήσιο πανηγύρι Μακρυκάμπου 30 Ιουλίου (Εγκαίνια εκκλησίας) Ημερήσιο πανηγύρι Μακρυκάμπου 6 Δεκεμβρίου (Αγίου Νικολάου) Αντάμωμα Μακρυκαμπιωτών (πρώτο Σάββατο μετά τo δεκαπενταύγουστο) Περιφερειακή Ενότητα Άρτας - Δήμος Αγνάντων Αρχειοθετήθηκε 2011-12-12 στο Wayback Machine. Δήμος Αγνάντων Φωτογραφία (εξωτερικό) του ναού της Υπαπαντής ΕΜΠ Βάση Δεδομένων - Δ.Δ. Λεπιανών ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ33/56213/1066 π.ε./9-1-1992 - ΦΕΚ 118/Β/25-2-1992 (κήρυξη μνημείου Ιερού Ναού Υπαπαντής) Αρχειοθετήθηκε 2016-03-05 στο Wayback Machine. Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Χάρτης νομού Άρτας Αρχειοθετήθηκε 2022-04-01 στο Wayback Machine. Λεπιανά Άρτας Ορειβατικές διαδρομές Αθαμανικών (Τζουμέρκων) (στοιχεία ΕΟΤ 2001)
For All Kings

Το For All Kings είναι το επερχόμενο, ενδέκατο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Anthrax, το οποίο κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου του 2016 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Megaforce Records" στην Αμερική και της "Nuclear Blast Records" στην Ευρώπη.

 Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ ξεκίνησαν στα τέλη του 2014 στο Λος Άντζελες, με παραγωγό τον Τζέι Ράστον. Τον Οκτώβριο του επόμενου έτους, κυκλοφόρησε ένα βίντεο για το κομμάτι "Evil Twin", λίγες ημέρες πριν γίνουν γνωστά το εξώφυλλο και ο τίτλος του άλμπουμ.Στις 2 Νοεμβρίου 2015, ανακοινώθηκε η επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του "For All Kings", ενώ το εξώφυλλο απεικονίζει τεράστια αγάλματα των μελών του συγκροτήματος επί σκηνής, ένα σχέδιο του Άλεξ Ρος μετά από πρόταση του ντράμερ Τσάρλι Μπενάντε. Οι τίτλοι των τραγουδιών έγιναν γνωστοί στις 4 Δεκεμβρίου, αφήνοντας εκτός άλμπουμ το κομμάτι "Soror Irrumator", το οποίο είχε συμπεριληφθεί στο σάουντρακ της τηλεοπτικής σειράς "Game of Thrones". Το άλμπουμ πούλησε 34.000 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του στις Ηνωμένες Πολιτείες, σκαρφαλώνοντας στην ένατη θέση του Billboard, όντας ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος που κατάφερε να μπει στο αμερικάνικο Top-10 μετά το "Sound of White Noise" του 1993. Παράλληλα, κατάφερε να μπει στο Top-10 της Ελβετίας, της Γερμανίας, της Τσεχίας και της Φινλανδίας, αλλά και στο Top-20 συνολικά δέκα χωρών. Στην Μεγάλη Βρετανία ανέβηκε ως το # 21, την υψηλότερη θέση από οποιονδήποτε άλλο δίσκο των Anthrax μετά το 1993. Το "For All Kings" έλαβε θετικές κριτικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 3,5 / 5 αστέρια, το "Pop Matters" με 7 / 10, η "The Guardian" με 4 / 5, το "Record Collector" με 3 / 5, και το "Classic Rock" με 7 / 10. For All Kings (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 26 Φεβρουαρίου 2016 Το "For All Kings" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Τζόι Μπελαντόνα - φωνητικά Τζόναθαν Ντόνες - κιθάρα Σκοτ Ίαν - κιθάρα Φρανκ Μπέλο - μπάσο Τσάρλι Μπενάντε - τύμπανα For All Kings - Anthrax | Songs, Reviews, Credits | AllMusic Album Review: ANTHRAX For All Kings - Metal Injection Anthrax - For All Kings - Encyclopaedia Metallum
Στέφανος Μακρόπουλος

Ο Στέφανος Μακρόπουλος (1903- Αθήνα, 27 Μαΐου 1963) ήταν Έλληνας πολιτικός, που υπηρέτησε ως βουλευτής στο νομό Φθιώτιδας με τον Ελληνικό Συναγερμό και αργότερα με την ΕΡΕ.

 Εξελέγη στην χηρεύουσα έδρα στη Φθιώτιδα το 1954, μετά το θάνατο του Ιωάννη Μακρόπουλου με τον Ελληνικό Συναγερμό. Αργότερα εντάχθηκε στην ΕΡΕ και κέρδισε τις εκλογές των ετών 1956, 1958 και 1961. Πέθανε από λευχαιμία όντας εν ενεργεία βουλευτής, το Μάιο του 1963 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών. Την έδρα του στη Βουλή κατέλαβε Αχιλλέας Ι. Παπαλουκάς, ο οποίος είχε εκλεγεί το 1961 βουλευτής, όμως το Εκλογοδικείο ακύρωσε την εκλογή του και στην επαναληπτική εκλογή στην έδρα εξελέγη ο Δημήτριος Κωστής, από την Ένωση Κέντρου.
Ραδοάλδος του Μπενεβέντο

Ο Ραδοάλδος, γερμ. Radolad (απεβ. 651) από τον Οίκο των Γκαουζιδών ήταν δούκας του Μπενεβέντο (του νοτιότερου δουκάτου των Λομβαρδών στη μεσαιωνική Ιταλία) από το 646 ως το 651.

 Ήταν γιος του Γισούλφου Β΄ δούκα του Φρίουλι και της Ρομίλδας των Αγιλολφιδών, κόρης του Γαριβάλδου Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ο μεγαλύτερος "αδελφός" του Άιουλφ Α΄ ήταν διανοητικά ασταθής και ο Ραδοάλδος με το νεότερο αδελφό του Γριμοάλδο υπηρέτησαν ως αντιβασιλείς. Ο Ραδοάλδος και ο Γριμοάλδος είχαν υιοθετηθεί από τον Αρέχι Α΄ δούκα του Μπενεβέντο, του οποίου ο Αϊούλφος Α΄ ήταν φυσικός γιος του. Το 646 Σλάβοι επιδρομείς εισέβαλλαν κοντά στο Σιπόντο της Αδριατικής. Ο Αϊούλφος οδήγησε προσωπικά τον στρατό του εναντίον των επήλυδων, αλλά το άλογό του έπεσε σε μία τάφρο, που είχαν σκάψει οι Σλάβοι γύρω από το στρατόπεδό τους και, αφού τον περικύκλωσαν, τον σκότωσαν. Ο Ραδοάλδος τον διαδέχθηκε με την υποστήριξη του Ροθάριου ηγεμόνα των Λομβαρδών. Ο Ραδοάλδος γνώριζε τη Σλαβική γλώσσα και τους παρακίνησε να αποχωρήσουν. Τον διαδέχθηκε ο Γριμοάλδος. Paul the Deacon. Historia Langobardorum. Available at Northvegr.