IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα

Το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα αφορά μια επιλεκτική οικονομική παροχή ώστε όλοι οι πολίτες να απολαμβάνουν ένα ελάχιστο βιοτικό επίπεδο και να καλύπτουν τις βασικές τους ανάγκες. Έχει δοκιμαστεί και εφαρμόζεται σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλες. Το 2019 ενσωματώθηκε ώς απαιτούμενο στο Σύνταγμα της Ελλάδας.

 Αρχικά αποσυνδέει την εργασία από την κάλυψη των βασικών αναγκών. Αυτό δίνει την ελευθερία στο κάθε μέλος της κοινωνίας, να ασχοληθεί με τα πραγματικά ενδιαφέροντα του επί ίσοις όροις, μετατρέπει την εργασία σε δημιουργικότητα αντί καταναγκαστικής ασχολίας που υποβάλλεται από τις απαιτήσεις της αγοράς. Προσφέροντας ένα ελάχιστο αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο, αποσυνδέει την εργασία από το άγχος της επιβίωσης, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η ψυχική και σωματική υγεία. Σε οικονομικούς όρους, δίνει λύση στο πρόβλημα της φτώχειας και της απώλειας θέσεων εργασίας λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης, της ρομποτικής και της τεχνητής νοημοσύνης. Οι άνθρωποι κερδίζουν χρόνο για να επενδύσουν στον εαυτό τους, στην προσωπική τους ανάπτυξη και εκπαίδευση, ώστε να βρουν ενδιαφέρουσες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας. Έτσι αυξάνεται η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών και η κυκλοφορία του χρήματος, δημιουργούνται επενδύσεις και οικονομική ανάπτυξη. Όσον αφορά κοινωνικούς δείκτες, λύνει το πρόβλημα της παραβατικότητας και των οικονομικών εγκλημάτων, μειώνει την εικόνα της οικονομικής ανισότητας και αυξάνει την εμπιστοσύνη στους δημόσιους φορείς. Ενισχύεται η αλληλεγγύη και η συνοχή της κοινωνίας. Οικονομική ενίσχυση σε κατηγορίες πολύ χαμηλών εισοδημάτων εφαρμόζεται σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Συνήθως αναφέρονται ποσά επιδότησης βασικής επιβίωσης, ανάλογα με την οικογενειακή κατάσταση, ή υπολογίζονται επιπλέον παράγοντες όπως η στέγαση, υγεία κλπ. Το ποσό αφορά το μέγιστο οικονομικό βοήθημα ανάλογα και με άλλα έσοδα (μέχρι ενός ορίου) ή ένα ελάχιστο συνολικό ποσό αξιοπρεπούς διαβίωσης μέχρι το οποίο δίνεται αναλογικά κρατική στήριξη. Ενδεικτικά για το έτος 2023: Επίσης η Ρουμανία, Δανία, Κίνα, Ινδία, και άλλες χώρες παγκοσμίως διαχρονικά ή κατά περιόδους. Βασικό άνευ όρων εισόδημα Κοινωνικό Μέρισμα
Δωροθέα Φρειδερίκη του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ

Η Δωροθέα-Φρειδερίκη, γερμ.: Dorothea Friederike von Brandenburg-Ansbach (12 Αυγούστου 1676 - 13 Μαρτίου 1731) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.

 Ήταν η πρώτη κόρη (μόνη από τον 1ο γάμο) του μαργράβου Ιωάννη-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Ιωάννας-Ελισάβετ, κόρης του Φρειδερίκου ΣΤ΄ μαργράβου του Μπάντεν-Ντούρλαχ. Είχε ακόμη μία αδελφή, από τον 2ο γάμο του πατέρα της, την Καρολίνα, σύζυγος του Γεωργίου Β΄ της Βρετανίας. Στις 20 (ή στις 30) Αυγούστου 1699 παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Ράινχαρντ Γ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Ήταν η τελευταία κόμισσα του Χάναου. Ο γάμος είχε μία κόρη, την Καρλόττα-Χριστίνα-Μαγδαληνή-Ιωάννα (1700 - 1726). Η Καρλόττα ήταν η μοναδική κληρονόμος της κομητείας του Χάναου και παντρεύτηκε στις 5 Απριλίου 1717 τον Λουδοβίκο Η΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμστατ (1691 - 1768). Απεβίωσε στις 13 Μαρτίου 1731 και τάφηκε στις 17 ή 25 Μαρτίου 1731 στην οικογενειακή κρύπτη των κομήτων του Χάναου στην Εκκλησία του Αγίου Ιωάννη (σήμερα γνωστή ως παλαιά εκκλησία του Αγίου Ιωάννη) στο Χάναου. Ο τάφος καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τον βομβαρδισμό του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Παντρεύτηκε το 1699 τον Ιωάννη-Ράινχαρντ Γ΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και είχε τέκνο: Καρλόττα 1700-1726, παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Η΄ λάντγκραβο της Έσσης-Ντάρμστατ. Reinhard Dietrich: Το κρατικό σύνταγμα στην επικράτεια του Χάναου, Περιοδικό Ιστορίας του Χάναου 34, Χάναου 1996,(ISBN 3-9801933-6-5) Rudolf Lenz: Κατάλογος κηδειών κηδείας και άλλων κειμένων θλίψης στην ανώτερη εκπαίδευση και κρατική βιβλιοθήκη της Έσσης = Ερευνητικό περιοδικό προσωπικού Marburger 11, Sigmaringen 1990 Uta Lowenstein: Η κομητεία του Χάναου από τα τέλη του 16ου αιώνα μέχρι την κατάσχεση από την Έσση, στο: New Magazine for Hanau History, 2005, σελ. 11ff Reinhard Suchier: γενεαλογία του Countly House of Hanau, σε: Festschrift του ιστορικού συλλόγου Hanau για την πενταετή γιορτή του ιωβηλαίου στις 27 Αυγούστου 1894, Hanau 1894 Reinhard Suchier: Τα ταφικά μνημεία και τα φέρετρα του μέλους είναι τα σπίτια του Χάναου και της Έσσης που θάφτηκαν στο Χάναου, σε: Πρόγραμμα της Βασιλικής Σχολής Γραμματικής στο Χάναου, Χάναου 1879, σ. 1-56 Richard Wille: Η τελευταία καταμέτρηση του Hanau-Lichtenberg, σε: Επικοινωνίες της περιοχής Hanau, Hesse Society for History and Geography τόμος 12, Hanau, 1886, p. 56-68. Ernst J. Zimmerman. Πόλη και χώρα του Χάναου Τρίτη Έκδοση, Χάναου, 1919, ΝΔ 1978