Έλεν Κλαρκ

Η Έλεν Ελίζαμπεθ Κλαρκ (Helen Elizabeth Clark) (26 Φεβρουαρίου 1950-) είναι πολιτικός της Νέας Ζηλανδίας. Διετέλεσε πρωθυπουργός από τον Δεκέμβριο του 1999 ως το 2008. Κατά τη θητεία της Έλεν Κλαρκ ως πρωθυπουργού η Νέα Ζηλανδία γνώρισε οικονομική ανάπτυξη. Κατά τις εκλογές του 2005 η Νέα Ζηλανδία είχε την μικρότερη ανεργία από όλα τα βιομηχανικά κράτη.

 Η Έλεν Κλαρκ ήταν η μεγαλύτερη από τις τέσσερις αδερφές της στην αγροτική οικογένειά της από το Γουαϊκάτο. Η μητέρα της δούλευε ως δασκάλα δημοτικού και ο πατέρας της υπεστήριζε το Εθνικό Κόμμα στις εκλογές του 1981. Η Κλαρκ φοίτησε στο Δημοτικό Τε Πάχου, στο Σχολείο Epsom Girls' Grammar School στο Ώκλαντ και στο Πανεπιστήμιο του Ώκλαντ, όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες και αποφοίτησε με μάστερ. Σπούδασε στο εξωτερικό το 1976. Έγινε λέκτορας Πολιτικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Ώκλαντ από το 1973 μέχρι την εκλογή της στο Κοινοβούλιο το 1981. Παντρεύτηκε τον κοινωνιολόγο Πίτερ Ντέιβις, που ήταν ήδη σύντροφός της πέντε χρόνια, λίγο πριν τις εκλογές του 1981. Ο Δρ Ντέιβις είναι σήμερα καθηγητής στην ιατρική κοινωνιολογία και επικεφαλής της Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Ώκλαντ. Ως έφηβη είχε διαμαρτυρηθεί εναντίον του Πολέμου στο Βιετνάμ και είχε εκστρατεύσει εναντίον των ξένων στρατιωτικών βάσεων στη Νέα Ζηλανδία. Η Κλαρκ έχει εργαστεί δραστήρια στο Εργατικό Κόμμα Νέας Ζηλανδίας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της. Διατέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου Εργατικής Νεολαίας, διοικητικό μέλος του Τοπικού Συμβουλίου του Ώκλαντ του Κόμματος, γραμματέας του Συμβουλίου Εργατικών Γυναικών και μέλος του Συμβουλίου Πολιτικής. Εκπροσώπησε το Εργατικό Κόμμα στα συνέδρια της Σοσιαλιστικής Διεθνούς και της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γυναικών τα έτη 1976, 1978, 1983 και 1986, στη Διάσκεψη Σοσιαλιστικών Οργανώσεων Ασίας-Ειρηνικού στο Σύδνεϋ το 1981 και στη Συνάντηση Αρχηγών Κομμάτων Σοσιαλιστικής Διεθνούς στο Σύδνεϋ το 1991. Μετά την εκλογική της ήττα τον Νοέμβριο του 2008, υπέβαλε την παραίτησή της από την αρχηγία του κόμματος. Αρχικά εκλεγμένη στο Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας το 1981, εκπροσωπώντας το εκλογικό σώμα του Mt Albert στο Ώκλαντ, ήταν μία εκ των τεσσάρων γυναικών που εισήλθαν στο Κοινοβούλιο στις εκλογές αυτές. Εκείνη την εποχή ήταν μόλις η δεύτερη γυναίκα που εκλεγόταν σε εκλεκτορικό σώμα του 'Ωκλαντ και η δέκατη έβδομη γυναίκα που εκλεγόταν στο Κοινοβούλιο της Νέας Ζηλανδίας. Κατά την πρώτη της θητεία (1981-1984), έγινε μέλος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος. Κατά τη δεύτερη θητεία της (1984-1987), προήδρευσε στις Επιτροπές Επιλογής για Εξωτερικά Θέματα και Αφοπλισμό και Έλεγχο Όπλων, που και τα δύο συνδυάστηκαν με την Άμυνα το 1985 για να σχηματίσουν μια επιτροπή. Η Κλαρκ υπηρέτησε στα Εργατικά υπουργεία των Ντέιβιντ Λαντζ, Τζιόφρυ Πάλμερ και Μάικ Μουρ, αρχικά ως υπουργός Κατοικιών και Διατήρησης, έπειτα ως υπουργός Υγείας και αργότερα ως κοινοβουλευτική πρωθυπουργός. Έγινε αρχηγός της Αντιπολίτευσης κατά τις κυβερνήσεις του Εθνικού Κόμματος των Τζιμ Μπόλτζερ και Τζέννυ Σίπλεϋ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990. Όταν το Εργατικό Κόμμα της Νέας Ζηλανδίας έγινε κυβέρνηση στις εκλογές του 1999, η Κλαρκ έγινε η δεύτερη γυναίκα πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας και η πρώτη που είχε κερδίσει το αξίωμα σε εκλογές. Η προηγούμενη πρωθυπουργός, η Τζέννυ Σίπλεϋ ανέλαβε το αξίωμα ως αποτέλεσμα αλλαγής ηγεσίας στο κόμμα εν μέσω θητείας. Πριν τις γενικές εκλογές του 2005, η Κλαρκ ήταν ήδη πρωθυπουργός, υπουργός Τεχνών, Πολιτισμού και Κληρονομιάς και είχε ευθύνη για την Υπηρεσία Πληροφοριών Ασφαλείας της Νέας Ζηλανδίας και των Υπουργικών Υπηρεσιών. Οι περιοχές των ενδιαφερόντων της καλύπτουν την κοινωνική πολιτική και τις διεθνείς υποθέσεις. Ως ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, σχημάτισε διαδοχικούς μειοψηφικούς κυβερνητικούς συνασπισμούς με το Συμμαχίας (1999). Ο συνασπισμός με το Κόμμα Συμμαχίας κατέρρευσε το 2002 οδηγώντας σε πρόωρες εκλογές και συνασπισμό με το Προοδευτικό Κόμμα της Νέας Ζηλανδίας του Τζιμ Άντερτον (2002, με κοινοβουλευτική εμπιστοσύνη από το Ενωμένο Μέλλον και τη στήριξη από το Πράσινο Κόμμα). Το 2005 ο συνασπισμός με το Προοδευτικό Κόμμα ανανεώθηκε, με υποστήριξη και από τα κόμματα Πρώτα η Νέα Ζηλανδία και Ενωμένο Μέλλον με αντάλλαγμα να δοθούν στους ηγέτες των κομμάτων αυτών υπουργικές θέσεις εκτός του Υπουργικού Συμβουλίου. Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Νοεμβρίου του 2008 το Εργατικό Κόμμα ηττήθηκε και έπειτα από 9 χρόνια αποκαθηλώθηκε από την εξουσία. Την διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Τζον Κέι. Η Νέα Ζηλανδία, υπό την ηγεσία της, έχει ακολουθήσει αυτό που αποκαλεί ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, αποδεικνυόμενη από την διατήρηση του ελεύθερου από πυρηνικά στάτους (με πιθανότατο κόστος μιας συμφωνίας ελευθέρου εμπορίου με τις ΗΠΑ) και την άρνηση να συμμετάσχει στην εισβολή στο Ιράκ χωρίς έγκριση από τα Ηνωμένα Έθνη. Νέα Ζηλανδία Εργατικό Κόμμα της Νέας Ζηλανδίας Πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας Εργατικό Κόμμα της Νέας Ζηλανδίας