IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λαχανόσουπα

Η λαχανόσουπα μπορεί να αναφέρεται σε οποιαδήποτε από τις ποικιλίες σούπας που βασίζονται σε διάφορα λάχανα ή σε ξυνολάχανα και είναι γνωστές με διαφορετικά ονόματα στις εθνικές κουζίνες. Συχνά είναι μια σούπα λαχανικών. Μπορεί να παρασκευαστεί με διαφορετικά συστατικά. Η χορτοφαγική λαχανόσουπα μπορεί να χρησιμοποιήσει μανιτάρια. Μια άλλη ποικιλία είναι η χρήση ζωμού ψαριών. Η παραδοσιακή λαχανόσουπα παρασκευάζεται χρησιμοποιώντας ζωμό χοιρινού.

 Η λαχανόσουπα είναι δημοφιλής στη ρωσική, πολωνική, σλοβακική και ουκρανική κουζίνα. Είναι γνωστή ως kapuśniak ή kwaśnica στα πολωνικά, kapustnica στα σλοβακικά και капусняк (καπούσνιακ) στα ουκρανικά. Βρίσκεται επίσης στην τσέχικη (τσεχικά: zelňačka‎ ή zelná polévka), γερμανική (γερμανικά: Kohlsuppe‎ ή Krautsuppe), γαλλική (γαλλικά: soupe aux choux‎), φινλανδική (φινλανδικά: kaalikeitto) και σουηδική (σουηδικά: kålsoppa‎) κουζίνα. Η σουηδική λαχανόσουπα φτιάχνεται συνήθως από λευκό λάχανο, το οποίο μαυρίζει πριν βραστεί και καρυκεύεται με γενναιόδωρες ποσότητες μπαχαριού και μερικές φορές σερβίρεται με βραστά κεφτεδάκια. Μια ποικιλία της σούπας που ονομάζεται σι (ρωσικά: щи‎) είναι ένα εθνικό πιάτο της Ρωσίας. Αν και συνήθως παρασκευάζεται από λάχανα, πιάτα με το ίδιο όνομα μπορεί να βασίζονται σε λάπαθο, σπανάκι ή τσουκνίδα. Η σούπα από ξυνολάχανο ονομάζεται «ξινό σι», σε αντίθεση με το «σι από φρέσκο λάχανο». Στο μεγαλύτερο μέρος της Λετονίας, η σούπα από ξυνολάχανο (λετονικά: skābu kāpostu zupa‎) παρασκευάζεται με ξυνολάχανο, πατάτες, καρότα και πλιγούρι, αλλά στην περιοχή της Λατγαλίας χρησιμοποιείται μόνο ξυνολάχανο και μπέικον. Το αποξηραμένο και ψιλοκομμένο ξυνολάχανο μαγειρεύεται σε νερό με ψιλοκομμένο χοιρινό, κομμάτια κιελμπάσα και λίγο αλάτι έως ότου το κρέας είναι σχεδόν τρυφερό. Αντί κρέατος, χρησιμοποιείται επίσης ένας έτοιμος ζωμός. Στη συνέχεια, προστίθενται πατάτες σε κύβους και καρότα και βράζονται μέχρι να μαγειρευτούν. Μπορούν να προστεθούν ντοματοπελτές και μπαχαρικά. Σε ορισμένες περιοχές η σούπα σερβίρεται με αλεύρι και βούτυρο. Ένα άπαχο καπούσνιακ μαγειρεύεται με ρίζες και μύκητες. Το καπούσνιακ σερβίρεται ζεστό, σε ορισμένες περιοχές με κρέμα γάλακτος και πασπαλισμένο με ψιλοκομμένο μαϊντανό και άνηθο. Ο Λουί ντε Φυνές ήταν ο πρωταγωνιστής της γαλλικής ταινίας La Soupe aux Choux («Λαχανόσουπα»). Η Μεγάλη Αικατερίνη, μια Ρωσίδα τσαρίνα γερμανικής καταγωγής, αρχικά διαβόητη στο ρωσικό δικαστήριο για την κακή χρήσης της ρωσικής γλώσσας, θεωρήθηκε ικανή να κάνει 7 ορθογραφικά λάθη με μια λέξη δύο γραμμάτων: η ρωσική λέξη δύο γραμμάτων щи θα γίνει Schtschi στα γερμανικά. Клиновецька З. Страви й напитки на Україні і - Київ - 1913 σελ. — С.4 Кулинария, Государственное издательство торговой литературы - Москва 1959 σελ. - С.57 Українські страви. :.: Державне видавництво технічної літератури УРСР. 1961. σελ. 454
Πλάνο Μάρκετινγκ

Το Πλάνο Μάρκετινγκ είναι ένα σχέδιο που απεικονίζει την στρατηγική μάρκετινγκ που πρόκειται να ακολουθήσει μία επιχείρηση ή ένας οργανισμός καθώς και λεπτομέρειες που αφορούν τα προγράμματα και τις πρακτικές μάρκετινγκ. Συντάσσεται συνήθως ετήσια και περιλαμβάνει τις διαθέσιμες και δυνατές επιλογές τόσο σε στρατηγικό όσο και σε λειτουργικό επίπεδο. Από τις διαθέσιμες αυτές επιλογές και με προσεκτική μελέτη και έρευνα καθορίζεται η βέλτιστη στρατηγική με βάση τα προβλεπόμενα αποτελέσματα.

 Αν και δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη μορφή ενός πλάνου μάρκετινγκ αλλά διαμορφώνεται σύμφωνα με τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες της κάθε επιχείρησης, υπάρχουν αρκετά προσχέδια που παρουσιάζουν τη γενική δομή που θα πρέπει να διέπει ένα πλάνο μάρκετινγκ. Έτσι ορισμένα σημαντικά στοιχεία που θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα σχέδιο μάρκετινγκ είναι: Εισαγωγικό άνοιγμα από τον Διευθύνοντα Σύμβουλο Ανάλυση Τωρινής Κατάστασης Ανάλυση Προϊόντος Ελκυστικότητα Κλάδου Ανάλυση για κάθε κατηγορία / γκάμα προϊόντος και για κάθε προϊόν της κάθε κατηγορίας Ανάλυση Αγοράς Τμήματα της αγοράς Αγορές στόχοι Ανάλυση Ανταγωνισμού (Ξεχωριστή ανάλυση για κάθε ένα ανταγωνιστή μας) Ανάλυση ΜακροΠεριβάλλοντος ή ανάλυση PEST Ανάλυση SWOT Στρατηγικός Σχεδιασμός Μάρκετινγκ Κατάτμηση αγοράς Στόχευση Τοποθέτηση Πρακτικές και Πολιτικές Μάρκετινγκ Προϊόν Τιμή Διανομή Προβολή και Επικοινωνία Προώθηση Πωλήσεις Διαφήμιση Δημόσιες Σχέσεις Πιθανά Σενάρια (για το μέλλον) Πρόβλεψη πιθανών Σεναρίων Εναλλακτικές λυσεις και πορεία δράσης για κάθε ΣενάριοΤο πλάνο μάρκετινγκ μπορεί να αποκλείνει από αυτή τη δομή, είτε με επιπρόσθετα στοιχεία είτε με λιγότερα είτε και με διαφορετική τελείως δομή. Ανάλυση SWOT Ανάλυση PEST
NGC 620

Ο NGC 620 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα και απέχει περίπου 123 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) το 1871.

 Δεδομένα για το NGC 620 στα NGC/IC Database (Αγγλικά), SIMBAD (Αγγλικά), NASA Extragalactic Database (Αγγλικά), SEDS (Αγγλικά) και VizieR Service (Αγγλικά) Εικόνες του NGC 620 στο Aladin (Αγγλικά) και στο SkyView (Αγγλικά) Πολυμέσα σχετικά με το θέμα NGC 620 στο Wikimedia Commons
Νοφρέτ

Η Νοφρέτ ήταν μέλος της αριστοκρατίας και πριγκίπισσα που έζησε στην Αρχαία Αίγυπτο κατά τη διάρκεια της Τέταρτης Δυναστείας. Νεφέρτ σημαίνει "όμορφη", όνομα με το οποίο είναι επίσης γνωστή η Νοφρέτ, όπως και Νεφερέτ.

 Οι γονείς της Νοφρέτ δεν μας είναι γνωστοί. Παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Ραχοτέπ, γιο του Φαραώ Σνεφρού. Με το Ραχοτέπ είχε τρεις κόρες και τρεις γιους.Η Νοφρέτ τάφηκε με τον άντρα της στον μασταμπά 16 στο Μεϊντούμ. Το 1871 ο Ογκίστ Μαριέτ ανακάλυψε τα δύο όμορφα αγάλματα του Ραχοτέπ και της Νοφρέτ. Η Νοφρέτ φοράει μια μαύρη περούκα και έχει ωραίο πρόσωπο. Οι τίτλοι της γραμμένοι σε ιερογλυφικά στο πίσω μέρος του καθίσματος του αγάλματος την αναφέρουν ως "Γνώριμη του Βασιλιά". Τα αγάλματα βρίσκονται στο Μουσείο του Καΐρου.Τα παιδιά της Νοφρέτ και του Ραχοτέπ ήταν οι γιοι Djedi, Itu, Neferkau και οι κόρες Mereret, Nedjemib και Sethtet. Το άγαλμα του Πρίγκιπα Ραχοτέπ έχει έξι στήλες κειμένου, που αναφέρει τους τίτλους και τα καθήκοντα του, με τη στήλη τρία και έξι να τελειώνουν με το όνομά του. Η Νοφρέτ έχει ίδια κείμενα, μία στήλη αριστερά και δεξιά. Το όνομά της εμφανίζεται στο κάτω μέρος, με το κατάληξη για το θηλυκό γένος. Ολόκληρο το όνομά της είναι "Nsw-r(kh)-t, Nfr-t", το τελευταίο κομμάτι, nfr-t σημαίνει "όμορφη γυναίκα" (το t είναι το ιερογλυφικό για το θηλυκό) Nsw-r(kh)-t, σημαίνει "του βασιλιά (βασιλείου)-σοφή-γυναίκα". Το πλήρες όνομά της λοιπόν που αναφέρεται δύο φορές είναι "Η σοφή και όμορφη γυναίκα".
Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου

Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών του Κοσσυφοπεδίου (αλβανικά: Akademia e Shkencave e Arteve e Kosovës‎, λατινικά: Academia Scientiarum et Artium Kosoviensis‎) είναι η εθνική ακαδημία του Κοσσυφοπεδίου και βρίσκεται στην Πρίστινα.

 Η Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών ιδρύθηκε την 20 Δεκεμβρίου του 1975 με απόφαση του Κοινοβούλιο του Κοσόβου. Πρώτος πρόεδρός της ήταν ο Εσάντ Μεκούλι, που θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης αλβανικής ποίησης στη Γιουγκοσλαβία. Η ακαδημία είναι οργανωμένη σε τέσσερα τμήματα: γλωσσολογίας και φιλολογίας, κοινωνικών επιστημών, φυσικών επιστημών και τεχνών.Η ακαδημία στελεχώνεται από 24 τακτικά μέλη και 11 συνεργάτες. Επί του παρόντος πρόεδρος της ακαδημίας είναι ο Χίβζι Ισλάμι, και αντιπρόεδρος διατελεί ο Παγιάζιτ Νούσι. Ο Ισούφ Κράσνικι είναι ο γενικός γραμματέας της ακαδημίας. Στους επικεφαλής των τμημάτων περιλαμβάνονται οι Εκρέμ Μπασα, Γιουσούφ Μπαϊρακτάρι, Φεϊζούλα Κράσνικι και Λουάν Μούλικι. Ως επίτιμα μέλη έχουν αναγνωριστεί προσωπικότητες όπως ο βραβευμένος με βραβείο Νόμπελ Αλβανοαμερικανός Φερίντ Μουράντ και η Μητέρα Τερέζα.
Γιάννης Γεωργόπουλος

Ο Γιάννης Γεωργόπουλος (Βέλο Κορινθίας, 1946-Αθήνα, 12 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν υψηλόσωμος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν σαν επιθετικός, ένας από τους μεγαλύτερους σκόρερ της Β΄Εθνικής κατηγορίας και του ελληνικού ποδοσφαίρου γενικότερα. Ο Γεωργόπουλος ξεκίνησε τον αθλητισμό από την παιδική ομάδα του Π.Α.Ο. Ρουφ και σε νεαρή ηλικία μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Αθηνών για να επιστρέψει αργότερα. Με προπονητή το Νίκο Αλέφαντο ο Γεωργόπουλος έφτασε στο απόγειο της καριέρας του και την περίοδο 1971-72 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο 2ο όμιλο της Β΄ Εθνικής (και όλης της κατηγορίας) με 29 τέρματα. Εν συνεχεία έπαιξε μεταξύ άλλων, στην ομάδα της Κορίνθου και στην Ελλάδα Βέλου, πετυχαίνοντας επίσης πολλά τέρματα στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Στη Β΄ Εθνική με τα χρώματα του Ρουφ και της Κορίνθου σημείωσε συνολικά 112 γκολ. Το καλοκαίρι του 2014 ο Γεωργόπουλος υπέστη κάταγμα στο ισχίο του, εισήχθη σε νοσοκομείο όπου και απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δυο παιδιά.

 • 1963-64 έως και 1969-70: Π.Α.Ο. Ρουφ (Α2 Αθηνών-Β΄Αθηνών) 70 γκολ (προσεγγιστικά) • 1970-71: Π.Α.Ο. Ρουφ (Α΄Αθηνών) 25 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας) • 1970-71: Π.Α.Ο. Ρουφ (Ειδικό Πρωτάθλημα) 5 γκολ • 1971-72: Π.Α.Ο. Ρουφ (Β΄ Εθνική) 29 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας) • 1972-73: Π.Α.Ο. Ρουφ (Β΄Εθνική) 23 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας) • 1973-74: Π.Α.Ο. Ρουφ (Β΄Εθνική) 15 γκολ • 1974-75: Π.Α.Ο. Ρουφ (Β΄Εθνική) 15 γκολ • 1975-76: Π.Α.Ο. Ρουφ (Α΄Αθηνών) 31 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας) • 1976-77: Α.Π.Σ. Κόρινθος (Β΄Εθνική) 26 γκολ (2ος σκόρερ κατηγορίας) • 1977-78: Α.Π.Σ. Κόρινθος (Β΄Εθνική) 4 γκολ • 1978-79: Π.Α.Ο. Ρουφ (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 28 γκολ (1ος σκόρερ ομίλου) • 1979-80: Π.Α.Ο. Ρουφ (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 41 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας) • 1980-81: Π.Α.Ο. Ρουφ (Α΄Αθηνών) 37 γκολ (1ος σκόρερ κατηγορίας) • 1981-82: Π.Α.Ο. Ρουφ (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 14 γκολ (παίκτης-προπονητής) • 1982-83: Π.Α.Ο. Ρουφ (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 8 γκολ (παίκτης-προπονητής) • 1983-84: Ελλάς Βέλου (Α΄Ε.Π.Σ. Κορινθίας) (πρωταθλητής) • 1984-85: Ελλάς Βέλου (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 25 γκολ (1ος σκόρερ ομίλου) • 1985-86: Ελλάς Βέλου (Εθνικό Ερασιτεχνικό) 1 γκολ (παίκτης-προπονητής) • 1967-68: 1 γκολ • 1969-70: 6 γκολ • 1971-72: 1 γκολ • 1975-76: 4 γκολ • Νίκος Δημ. Νικολαΐδης, «Εκεί-εκεί στη Β΄Εθνική", σελ. 103 & 174 (έκδοση 2011, ISBN 978-960-93-2735-0) • «40 Χρόνια Ποδόσφαιρο & ΠΡΟΠΟ», έκδοση εφημερίδας «Προπόραμα», Αθήνα, 2000 • Γιώργος Ζουρίδης, "Το Ρουφ βυθίστηκε στο πένθος", εφημερίδα «Φως των Σπορ», φύλλο Σαββάτου 13 Σεπτεμβρίου 2014, σελ. 11, στήλη "Αθηναϊκά"
Τα καμάκια

Τα Καμάκια είναι ο τίτλος ελληνικής κωμικής κινηματογραφικής ταινίας του 1981, σε σκηνοθεσία Όμηρου Ευστρατιάδη και σενάριο Γιάννη Σκλάβου. Πρωταγωνιστούν οι Στάθης Ψάλτης, Κώστας Καρράς και Αντώνης Παπαδόπουλος.

 Όταν το μεγαλύτερο «καμάκι» της Αθήνας πηγαίνει στο Ναύπλιο για διακοπές, τα ντόπια «καμάκια» ανησυχούν και συνασπίζονται εναντίον του. Τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο όταν το "καμάκι" της Αθήνας ερωτεύεται τη γλυκιά και χαμηλών τόνων αδερφή του αρχηγού των "καμακιών" του Ναυπλίου και υπάλληλο υποδοχής στο ξενοδοχείο που πάει για τις διακοπές του. Αποκρύπτει την αληθινή του ταυτότητα, όμως ο αδερφός της κοπέλας σε αντιπερισπασμό βγαίνει στην αντεπίθεση για να τον απομυθοποιήσει στα μάτια της. Ο έρωτας όμως υπερισχύει στο τέλος και όλα μπαίνουν στη θέση τους. Τα καμάκια στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος Τα καμάκια στο Cine.gr
Medúlla

Το Medúlla είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ. Κυκλοφόρησε παγκόσμια στις 30 Αυγούστου 2004 από την One Little Indian και την Elektra. Μετά το Vespertine (2001) που είχε ηλεκτρονικές επιρροές, η Μπιορκ θέλησε να δημιουργήσει ένα άλμπουμ σχεδόν εντελώς α καπέλα. Ελάχιστα ακούγονται μουσικά όργανα στο άλμπουμ, καθώς όλα τα τραγούδια συνθέτονται αποκλειστικά από ανθρώπινες φωνές. Μάλιστα, για τη μουσική του τραγουδιού "Desired Constellation" απομονώθηκαν τα φωνητικά ενός στίχου του τραγουδιού της Hidden Place και στη συνέχεια επεξεργάστηκαν. Για το πρότζεκτ συνεργάστηκε με φωνητικούς καλλιτέχνες, όπως ο Mike Patton και τους beatboxers Rahzel και Dokaka. Ο τίτλος του προέρχεται από τη λατινική λέξη "marrow", που στα ελληνικά σημαίνει "μεδούλι" ή "μυελός".

 Από το Medúlla κυκλοφόρησαν δύο επίσημα σίνγκλ: το "Who Is It" στις 18 Οκτωβρίου 2004 και το "Triumph of a Heart", στις 28 Φεβρουαρίου 2005. Το πρώτο έφτασε τη θέση 26 στα βρετανικά τσάρτ και μπήκε στο τοπ 5 των Ισπανικών τσαρτ , ενώ το δεύτερο έφτασε στη θέση 31 στα βρετανικά τσαρτ και σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ισπανία κάνοντας ντεμπούτο στη θέση 7 και ανεβαίνοντας έως την 6η θέση. Το "Where Is the Line" επρόκειτο να κυκλοφορήσει ως τρίτο σίνγκλ, αλλά ακυρώθηκε λίγο πριν κυκλοφορήσει το σάουντρακ άλμπουμ Drawing Restraint 9, καθώς η Μπιορκ ήθελε να αφοσιωθεί σε αυτό. Ωστόσο, το 2005 κυκλοφόρησαν φυσικές εκδοχές του ως προωθητικό σίνγκλ. Το "Oceania" κυκλοφόρησε ως προωθητικό σίνγκλ στις 13 Αυγούστου 2004 για την Τελετή έναρξης Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα. Στις 3 Αυγούστου, σε εκπομπή του BBC Radio 1 η Μπιορκ έκανε πρεμιέρα για πρώτη φορά τα τραγούδια "Pleasure Is All Mine" και "Mouth's Cradle". Συγχρόνως, η εφημερίδα The New York Times δημοσίευσε στην ιστοσελίδα της τέσσερα σύντομα κλιπ για τα τραγούδια "Mouth's Cradle", "Oceania", "Where Is the Line" και "Who Is It". Η Μπιορκ ερμήνευσε το "Oceania" στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων 2004 στην Αθήνα, το οποίο γράφτηκε για αυτό το σκοπό. Φορούσε ένα τεράστιο φόρεμα, το οποίο ξετυλιγόταν καθώς τραγουδούσε και στο τέλος κάλυψε όλο το στάδιο σαν ένα χάρτη, ως σύμβολο της ενότητας. Εκτός από τα παραπάνω και κάποιες επιπλέον εμφανίσεις, δεν οργανώθηκαν συναυλίες ή περιοδεία για το άλμπουμ. Όλα τα τραγούδια γράφτηκαν και παράχθηκαν από τη Μπιορκ, εκτός από τα σημειωμένα. iTunes και Ιαπωνική εκδοχή
Ίντι Ράιμι

Το Ίντι Ράιμι, που σημαίνει "Γιορτή του ήλιου", ήταν θρησκευτική γιορτή των Ίνκας προς τιμήν του θεού Ίντι. Πραγματοποιόταν περίπου στις 24 Ιουνίου και σηματοδοτούσε το χειμερινό ηλιοστάσιο στο Νότιο Ημισφαίριο και το νέο έτος για τους λαούς στις Άνδεις.

 Στην Αυτοκρατορία των Ίνκας, το Ίντι Ράιμι θεωρείτο η πιο σημαντική από τις 4 εορτές του Κούζκο. Διαρκούσε 9 ημέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων πραγματοποιούνταν χοροί και γιορτές, καθώς και θυσίες ζώων για να εξασφαλιστεί η καλή σοδειά. Η τελευταία γιορτή παρουσία του Αυτοκράτορα των Ίνκας πραγματοποιήθηκε το 1535, αφού έπειτα καταργήθηκε από τους Ισπανούς κατακτητές και την Καθολική Εκκλησία. Στα χρόνια που ακολούθησαν, κάποιοι ιθαγενείς συμμετείχαν σε παρόμοιες τελετές, αλλά απαγορεύτηκε εντελώς το 1572 σαν μια παγανιστική γιορτή που ερχόταν αντίθετη με την καθολική πίστη. Από το 1944, δυο χιλιόμετρα έξω από την πόλη Κούζκο λαμβάνει χώρα μια θεατρική αναπαράσταση του Ίντι Ράιμι στις 24 Ιουνίου κάθε χρόνο, προσελκύοντας πλήθος τουριστών.
Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ

Ο Ρόλαντ Ράτζενμπεργκερ (γερμανικά: Roland Ratzenberger, 4 Ιουλίου 1960 – 30 Απριλίου 1994) ήταν Αυστριακός οδηγός της Φόρμουλα 1, ο οποίος αγωνίστηκε μόλις σε τρεις αγώνες με την ομάδα της MTV Simtek Ford την σεζόν του 1994. Στον 3ο αγώνα του, στην πίστα της Ίμολα και στα προκριματικά του Σαββάτου 30 Απριλίου 1994, ο Ράτζενμπεργκερ είχε σοβαρό ατύχημα, κατά το οποίο ο άτυχος 34χρονος οδηγός πέθανε ακαριαία στην πίστα. Επρόκειτο για ένα μαύρο Σαββατοκύριακο, αφού την επομένη ημέρα, στις 1 Μαΐου 1994, κατά τη διάρκεια του αγώνα, έχασε τη ζωή του και ο Άιρτον Σένα.

 Στο γύρο που προηγήθηκε του ατυχήματος, η Σίμτεκ Φορντ του Ράτζενμπεργκερ είχε υποστεί ζημιά στην εμπρός αεροδυναμική πτέρυγα. Στον επόμενο γύρο η πτέρυγα δεν άντεξε τις αεροδυναμικές πιέσεις που αναπτύχθηκαν και έσπασε, με αποτέλεσμα να σφηνωθεί κάτω από το πάτωμα του αυτοκινήτου. Αυτό οδήγησε σε απώλεια ελέγχου της κατεύθυνσης και έξοδο από την πίστα. Η πρόσκρουση με τα προστατευτικά τοιχώματα έγινε με ταχύτητα 314,9 χλμ/ώρα. Ο θάνατος του οδηγού ήταν ακαριαίος, ως αποτέλεσμα κατάγματος στην βάση του κρανίου, καθώς το κεφάλι του συνέχισε να κινείται προς τα μπρος, ενώ το σώμα του ήταν δεμένο στο κάθισμα. Ο θάνατός του οδήγησε στην υιοθέτηση της συσκευής HANS για τους οδηγούς, που σταθεροποιεί το κεφάλι σε περίπτωση σύγκρουσης. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Roland Ratzenberger στο Wikimedia Commons
Πύργος

Οι πύργοι είναι υψηλά συνήθως κτίρια στα οποία το ύψος υπερβαίνει το πλάτος. Είναι κατασκευασμένα για να εκμεταλλευτούν το ύψος τους. Μπορούν σταθούν μόνα τους ή να αποτελούν μέρους ενός άλλου κτιρίου.

 Οι πύργοι χρησιμοποιούνται από τις προϊστορικές εποχές. Ο παλαιότερος γνωστός πύργος βρίσκεται στην Ιεριχώ. Οι παλαιότεροι γνωστοί πύργοι ήταν τα λεγόμενα Ζιγκουράτ τα οποία υπήρχαν στη Σουμεριανή αρχιτεκτονική από την 4η χιλιετία προ χριστού. Τα πιο γνωστά ζιγκουράτ θεωρούνται το Ζιγκουράτ της Ουρ κατασκευασμένο την τρίτη χιλιετία προ χριστού και το Etemenaki ένα από τα πιο διάσημα έργα της Βαβυλωνιακής αρχιτεκτονικής. Το τελευταίο κατασκευάστηκε στη Βαβυλώνα κατά τη διάρκεια της δεύτερης χιλιετίας προ χριστού και θεωρείται ο ψηλότερος πύργος του αρχαίου κόσμου. Μερικά από τα πρώτα παραδείγματα που διασώζονται είναι οι δομές Broch στο βόρειο τμήμα της Σκωτίας, τα οποία είναι κωνικά φυλάκια. Αυτά και άλλα παραδείγματα από τον φοινικικό και Ρωμαϊκό πολιτισμό τόνισαν τη χρήση ενός πύργου για την οχύρωση. Οι Κινέζοι χρησιμοποιούσαν τους πύργους ως μέρος του Τείχους κατά τη δυναστεία των Qin το 210 π.Χ. Οι Μιναρέδες αποτελούν μορφή πύργου στην Ισλαμική αρχιτεκτονική. Ένας σύγχρονος τύπος πύργου είναι ο ουρανοξύστης ο οποίος χρησιμοποιεί λιγότερο χώρο στο έδαφος ως προς το ποσοστό του εμβαδού του συνολικού κτιρίου. Οι ουρανοξύστες συχνά δεν ταξινομούνται ως πύργοι, αν και οι περισσότεροι έχουν την ίδια σχεδίαση και δομή με τους πύργους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα ψηλά κτήρια ονομάζονται ως μπλοκ πύργων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου είχε το παρατσούκλι «Δίδυμοι Πύργοι», το οποίο μοιραζόταν με τους Πύργους Πετρόνας στην Κουάλα Λουμπούρ. Ο πύργος έχει χρησιμοποιηθεί στη ιστορία για να παρέχει τα στρατηγικά του πλεονεκτήματα, όπως η παροχή καλύτερης θέας της περιοχής. Έχει χρησιμοποιηθεί και σε τοίχους άμυνας. Πύργοι επικοινωνίας, όπου τοποθετούνται κεραίες τηλεόρασης, ραδιοφωνίας κλπ. Πύργοι εκτόξευσης, όπου τοποθετούνται πύραυλοι για εκτόξευση. Πύργοι στα αεροδρόμια, για τον έλεγχο πτήσεων. Πύργοι ανεφοδιασμού, σε αυτούς γίνεται ο ανεφοδιασμός καυσίμων του πυραύλου. Πύργοι ψύξης Πύργοι όπου αποθηκεύεται νερό για την υδροδότηση πόλης. Βιομηχανικοί πύργοι οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τσιμέντου και άλλων υλικών. Πύργοι για τη ρίψη αντικειμένων όπως αυτοί που χρησιμοποιούνται για πειράματα πάνω στη βαρύτητα και την αεροδυναμική. Ως σύμβολο, όπως ο Πύργος της Βαβέλ, πύργοι εκκλησιών κ.α.
Σκαγιοπούλειο Πάτρας

Το Σκαγιοπούλειο είναι συνοικία της Πάτρας που πήρε την ονομασία της από το ορφανοτροφείο που ίδρυσε το 1926 στην περιοχή ο Παναγιώτης Σκαγιόπουλος για την περίθαλψη των ορφανών από τους πολέμους.

 Το παλιό όνομα της περιοχής ήταν Γυρί και λεγόταν έτσι από τους Πατρινούς γιατί την εποχή εκείνη έκαναν βόλτα που ξεκινούσε και κατέληγε στα Ψηλαλώνια και όταν έφταναν στην περιοχή "γύριζαν" και επέστρεφαν πίσω. Τότε η περιοχή ήταν εξοχή και πολύ πιο αραιοκατοικημένη απ' ότι σήμερα, εκεί βρίσκονταν πολλά εξοχικά κέντρα αλλά και γήπεδα συλλόγων. Από το 1923 "ενσωματώθηκε" στη συνοικία Σκαγιοπουλείου, διευρύνοντάς την, η συνοικία Χαλκωματά. Παλιά γειτονιά που ενσωματώθηκε επίσης σε αυτή του Σκαγιοπουλείου είναι η Αλυσσίδα. Τμήμα της συνοικίας αποτελεί του Κόπανου, στο ύψος της διασταύρωσης των οδών Βορείου Ηπείρου και Σολωμού. Το ομώνυμο ίδρυμα λειτουργεί ακόμα και σήμερα, αν και παρουσιάστηκαν προβλήματα με τη διαχείριση του νεοκλασικού του κτιρίου όπου στεγάζεται, ώστε προκλήθηκε εισαγγελική παρέμβαση. Στη συνοικία εδρεύει το αθλητικό σωματείο Α.Ο. Σκαγιοπούλειο με τμήματα μπάσκετ και βόλλεϋ. Το τμήμα μπάσκετ της ομάδας είναι ένα από τα πιο ιστορικά της πόλης, με 5 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική κατηγορία. Δ. Καρατζά, Χ. Χαραλάμπους, Δ. Γκότση, Γ. Λύρα, Πάτρα, ονομάτων επίσκεψις, Έκδοση των εφημερίδων «Εθνικός Κήρυξ των Πατρών» και «Ημερήσιος Κήρυξ των Πατρών», Πάτρα 1995. Κώστας Λογαράς, Πάτρα μια πόλη στην λογοτεχνία, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2001. ISBN 978-960-375-924-9. Νίκου Πολίτη, Πατρινολογήματα, Τόμος Β΄, Εκδόσεις Περί Τεχνών, Πάτρα 2004. ISBN 960-8260-63-9. Η ιστορία του Σκαγιοπούλειου που έδωσε το όνομά του σε ολόκληρη συνοικία.
Ιερά Μητρόπολις Γερμανίας

Η Ιερά Μητρόπολις Γερμανίας είναι μία από τις Μητροπόλεις των Επαρχιών του Θρόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Έδρα της είναι η Βόννη και σημερινός της Μητροπολίτης ο Αυγουστίνος Λαμπαρδάκης.

 Η παρουσία Ορθοδόξων στη Γερμανία μαρτυρείται ήδη από το 1700, οπότε τελούνταν λειτουργίες στο «Ελληνικό Σπίτι» (Griechenhaus) στη Λειψία. Ορθόδοξες ενορίες υπήρχαν ήδη στη Γερμανία τον 19ο αιώνα. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, οι Ορθόδοξοι της Γερμανίας υπάγονταν στην Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας, με έδρα το Λονδίνο. Η Ιερά Μητρόπολις Γερμανίας ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1963, επί Πατριαρχίας Αθηναγόρα, οπότε υπογράφηκε ο Ιδρυτικός Πατριαρχικός και Συνοδικός Τόμος της. Είχε προηγηθεί η Γερμανο-ελληνική σύμβαση της 30ής Μαρτίου 1960, με βάση την οποία πλήθος Ελλήνων εργατών είχε μεταναστεύσει και εγκατασταθεί στη Γερμανία. Αρχικά σε αυτήν υπάγονταν, εκτός της Γερμανίας, και η Ολλανδία και η Δανία. Στις 12 Αυγούστου 1969, το έδαφος της Δανίας υπήχθη στη νεοσύστατη Μητρόπολη Σουηδίας και πάσης Σκανδιναβίας και η Ολλανδία στη Μητρόπολη Βελγίου, ενώ η Ιερά Μητρόπολις Γερμανίας απέκτησε και τον τίτλο της Εξαρχίας Κεντρώας Ευρώπης. Το Σύνταγμα της Μητρόπολης ψηφίστηκε στις 20 Δεκεμβρίου 1972. Το έτος 1978 αποπερατώθηκε το Μητροπολιτικό Κέντρο και ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Τριάδος στη Βόννη. Επίσης, ιστορικό γεγονός αποτελεί η εισαγωγή του μαθήματος των Ορθόδοξων Θρησκευτικών στην περιοχή του Μονάχου της Βαυαρίας το 1983 και στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία το 1985. Στη Μητρόπολη διακονούν σήμερα, πέραν του Μητροπολίτη, πέντε βοηθοί επίσκοποι που φέρουν τους τίτλους πάλαι ποτέ διαλαμψάντων επισκοπών της Μικράς Ασίας: Αρίστης, Λεύκης, Αριανζού, Χριστουπόλεως και Αργυρουπόλεως. Σήμερα είναι η τρίτη μεγαλύτερη εκκλησία της Γερμανίας.. Έχει πάνω από 70 ενορίες και πάνω από 150 χώρους λατρείας και ενοριακά κέντρα. Το ποίμνιό της περιλαμβάνει περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες, έναν μεγάλο αριθμό Ρουμάνων καθώς και μικρή κοινότητα Γερμανών οι οποίοι είναι Ορθόδοξοι. Εκδίδει το τετραμηνιαίο περιοδικό «Ορθόδοξη Παρουσία» από το 1981 μέχρι σήμερα καθώς και ετήσιο ημερολόγιο. Πολλοί ναοί αγοράστηκαν η παραχωρήθηκαν από άλλες Εκκλησίες της Γερμανίας, ορισμένοι από αυτούς αποτελούν αρχιτεκτονικά μνημεία από τον μεσαίωνα μέχρι τον μοντερνισμό. Επίσημη ιστοσελίδα
Ύμνος των Μονεγάσκων

Ο Ύμνος των Μονεγάσκων (Hymne Monégasque) είναι ο εθνικός ύμνος του Μονακό. Οι στίχοι είναι του Θεόφιλου Μπεγιάντο ντε Κάστρο , όπως επίσης και η σύνθεση στο πρώτο κείμενο του 1841. Στη συνέχεια η μελωδία τροποποιήθηκε από τον Καστίλ Μπλαζ και έγιναν και μερικές ακόμα αλλαγές. Το άσμα του Μπελάντο υιοθετήθηκε το 1848 από την Εθνοφρουρά του Μονακό, που είχε συσταθεί από τον Πρίγκιπα Κάρολο το Γ΄. Το 1896 ο Σαρλ Άλμπρεχτ συνέθεσε νέα ενορχήστρωση για πιάνο, που παρουσιάστηκε στο Παρίσι. Η σύγχρονη εκδοχή δημιουργήθηκε από το Λεόν Ζεχίν το 1914 και πρωτοπαίχθηκε κατά τον εορτασμό του πρώτου ιωβηλαίου από την άνοδο του Πρίγκιπα Αλβέρτου Α΄ στο θρόνο. Τελικά, το 1931 γράφηκαν οι στίχοι στα μονεγασκικά (στη γλώσσα αυτή είναι και το σημερινό επίσημο κείμενο) από τον Λουί Νοταρί. Οι επίσημοι στίχοι απαρτίζουν μόνο μία στροφή.

 A MARCIA DE MUNEGHU / INU NACTIONALE Despoei tugiù, sciü d'u nostru paise Se ride aù ventu, u meme pavayun Despoei tugiù a curù russa e gianca E stà r'emblèma d'a nostra libertà Grandi e piciui, r'an tugiù respeta.Amu ch'üna tradiçiun, Amu ch'üna religiun, Amu avüu per u nostru unù I meme Principi tugiù E ren nun ne scangera Tantu ch'u suriyu lüjerà ; Diu sempre n'agiüterà E ren nun ne scangera HYMNE MONÉGASQUE Depuis toujours, sur notre pays, Le même drapeau est déployé au vent, Depuis toujours les couleurs rouge et blanche Sont le symbole de notre liberté Grands et petits les ont toujours respectées. ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ Για πάντα, στη χώρα μας, Η ίδια σημαία ανεμίζει Για πάντα, το κόκκινο και το λευκό της χρώμα Είναι το σύμβολο της ελευθερίας μας Μεγάλοι και μικροί, πάντα τη σέβονται. Έδρα του Πρίγκιπα - Πληροφορίες για τον εθνικό ύμνο από την επίσημη ιστοσελίδα του Πρίγκιπα του Μονακό.
Αντρέι Αμαλρίκ

Ο Αντρέι Αλεξέγιεβιτς Αμαλρίκ, (ρωσ. Андрей Алексеевич Амальрик), ήταν Ρώσος συγγραφέας 12 Ιανουαρίου 1938- 12 Νοεμβρίου 1980 γνωστός κυρίως στο δυτικό κόσμο για το δοκίμιο του: «θα επιζήσει η Σοβιετική Ένωση μέχρι το 1984;».

 Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας από το οποίο αποβλήθηκε το 1963, επειδή στη διατριβή του υποστήριξε τη σκανδιναβική καταγωγή των πρώτων ηγεμόνων της Ρωσίας. Το 1965 άρχισε να συγγράφει θεατρικά έργα που παίχθηκαν όμως τότε και έγιναν αφορμή να κατηγορηθεί για πορνογραφία και να εξοριστεί στη Σιβηρία (1965-1966). Στη συνέχεια υπέστη και άλλους διωγμούς για την αντικαθεστωτική του δράση. Το 1969 ο Αμαλρίκ έστειλε λαθραία στο εξωτερικό το χειρόγραφο της πραγματείας του: «Θα επιζήσει η ΕΣΣΔ ως το 1984;» που εκδόθηκε στην Ολλανδία και εξαιτίας αυτής της ενέργειας του καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα.Ένα χρόνο μετά την απελευθέρωσή του εγκατέλειψε τη Ρωσία και εγκαταστάθηκε στη Δυτική Ευρώπη (1976). Το 1959 εισάγεται στο τμήμα ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το 1963 αποπέμπεται από το κρατικό πανεπιστήμιο της Μόσχας. Το 1966 διαμαρτυρία στη δίκη του. Το 1968 πρώτη ποινή φυλάκισης. Το 1970 δημοσιεύει δύο βιβλία του στο εξωτερικό. Το Νοέμβριο 1970 υφίσταται και δεύτερη ποινή φυλάκισης. Το 1976 εξόριστος στην Ολλανδία. Το 1980 σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό ατύχημα στην Ισπανία. Είμαστε συγγραφείς και εκδότες που ανησυχούν βαθύτατα, ότι ο συγγραφέας της Μόσχας, Αντρέι Amalrik, δεν έχει απελευθερωθεί από το στρατόπεδο αιχμαλώτων μετά την ολοκλήρωση της πιο σκληρής θητείας του. Έχουμε καθιερώσει πλέον μία επιτροπή στο πλαίσιο Άμυνας του Αντρέι Amalrik με σκοπό την έκκληση προς την κυβέρνηση της ΕΣΣΔ για επιείκεια. Ο Andrei Amalrik έχει τιμωρηθεί εκφράζοντας ανοιχτά τις σκέψεις του? Υπέστη βλάβη της υγείας? Και αντιμετωπίζει τώρα ένα ακόμα αυθαίρετο κατηγορητήριο. Καλούμε όλες τις αρμόδιες αρχές να ενεργήσουν αποτελεσματικά για την άμεση απελευθέρωσή του και την αποκατάσταση, βάσει του νόμου, των δικαιωμάτων του, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος έκφρασης και σε περίπτωση που το επιθυμεί να του επιτραπεί να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Έχουμε εκτίμηση για τον Αντρέι Amalrik και ζητάμε να δείξετε επιείκεια προς το μέρος του, στο πνεύμα της βελτίωσης των σχέσεων μεταξύ της ΕΣΣΔ και των ΗΠΑ. Henry CarlisleJohn HerseyΆρθουρ Μίλλερ(Arthur Miller)Harrison SalisburyJohn UpdikeΡόμπερτ Γουόρεν (Robert Penn Warren)Ρόμπερτ Μπερνστάιν (Robert L. Bernstein)Simon Michael BessieWilliam JovanovichWinthrop KnowltonW. Bradford Wiley W. Μπράντφορντ Wiley
9 Μήτις

Η Μήτις (διεθνώς: Metis) είναι ο αστεροειδής (μικρός πλανήτης) με αύξοντα αριθμό ανακαλύψεως 9, ο οποίος δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο δορυφόρο του πλανήτη Δία. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε τη νύκτα της 25 προς 26 Απριλίου 1848 από τον Ιρλανδό αστρονόμο Άντριου Γκράχαμ, που παρατηρούσε από το Markree Castle της Ιρλανδίας (η μοναδική ανακάλυψη αστεροειδούς από τον Γκράχαμ και η μοναδική που έγινε ποτέ από την Ιρλανδία). Η Μήτις περιφέρεται περί τον Ήλιο σε μέση απόσταση (μεγάλο ημιάξονα της τροχιάς της) 2,387 αστρονομικών μονάδων ή 357,1 εκατομμυρίων χιλιομέτρων. Η εκκεντρότητα της τροχιάς της είναι e = 0,122. Η κλίση της τροχιάς της Μήτιδος ως προς την εκλειπτική είναι i = 5,58 μοίρες.

 Οι διαστάσεις της Μήτιδος είναι 235×195×140 χλμ., που αντιστοιχούν περίπου σε μία μέση διάμετρο 190 χλμ. Η Μήτις αποτελείται από 60 ως 70% σίδηρο και νικέλιο, μεγάλο ποσοστό για αστεροειδή, και ίσως αποτελεί πυρήνα μεγαλύτερου αστεροειδούς, που διασπάσθηκε πριν από τουλάχιστον 1 δισεκατομμύριο χρόνια. Η μάζα της Μήτιδος ανέρχεται στους 14,7 τετράκις εκατομμύρια τόννους. Φωτομετρικά στοιχεία για ύπαρξη δορυφόρου της Μήτιδος επίσης δεν επαληθεύθηκαν από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ (1993). Η Μήτις περιστρέφεται περί τον εαυτό της σε 5 ώρες και 5 λεπτά. Κάποτε οι αστρονόμοι θεωρούσαν τη Μήτιδα μέλος μιας ομώνυμης οικογένειας αστεροειδών, κάτι που δεν επιβεβαιώνουν οι πλέον πρόσφατες έρευνες. Ωστόσο, φασματοσκοπική ανάλυση έδειξε ισχυρές φασματικές ομοιότητες ανάμεσα στη Μήτιδα και στον αστεροειδή 113 Αμάλθεια και προτείνεται ότι αμφότερα τα σώματα ίσως αποτελούν υπολείμματα μιας πανάρχαιας (1 δισεκατομμύριο χρόνια, βλ. και παραπάνω) δυναμικής οικογένειας της οποίας τα μικρότερα μέλη έχουν συντριβεί από συγκρούσεις με άλλα σώματα ή έχουν φύγει από την τροχιακή περιοχή εξαιτίας παρέλξεων. Το υποθετικό αρχικό σώμα εκτιμάται ότι θα είχε διάμετρο από 300 ως 600 χλμ. (όσο και η Εστία) και διαφοροποιημένο εσωτερικό. Η Μήτις σε μια τέτοια περίπτωση είναι το σχετικώς ανέπαφο υπόλειμμα του πυρήνα, ενώ η Αμάλθεια ένα κομμάτι του μανδύα (κατά σύμπτωση και η Μήτις και η Αμάλθεια έχουν ομώνυμους αυτών δορυφόρους του Δία). Το 1984 μία επιπρόσθηση αστέρα από τη Μήτιδα καταγράφηκε από 7 διαφορετικούς τόπους στη Γη και ο Κρίστενσεν χρησιμοποίησε τα δεδομένα για να εξαγάγει ένα ελλειψοειδές προφίλ 210x170 χλμ. για τον αστεροειδή. Στις 6 Αυγούστου 1989 μια άλλη επιπρόσθηση αστέρα μεγέθους 8,7 καταγράφηκε από 5 διαφορετικούς τόπους και έδωσε διάμετρο 173,5 χλμ., ενώ παρατηρήσεις μιας τρίτης επιπροσθήσεως στις 11 Φεβρουαρίου 2006 από μόνο 2 διαφορετικά μέρη έδωσε ελάχιστη διάμετρο 156 χλμ. Συνολικά υπάρχει συμφωνία όλων των παραπάνω αποτελεσμάτων με ένα ελλειψοειδές διαστάσεων 222×182×130χλμ.
Προεδρικές εκλογές στη Σρι Λάνκα 2015

Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σρι Λάνκα στις 8 Ιανουαρίου 2015, δύο χρόνια νωρίτερα από την κανονική ημερομηνία. Ο πρώην υπουργός υγείας (στην κυβέρνηση Ρατζαπάκσα) Μαϊθριπάλα Σιρισένα εξελέγη νέος πρόεδρος, με 51,2% έναντι 47,5% για τον έως τότε πρόεδρο, Μαχίντα Ρατζαπάκσα, o οποίος παραδέχθηκε την ήττα του.

 Στις εκλογές ο πρόεδρος Μαχίντα Ρατζαπάκσα διεκδίκησε και τρίτη θητεία και ήταν υποψήφιος με τον Ενωμένο Συνασπισμό της Ελευθερίας του Λαού. Ήδη το Σεπτέμβριο του 2010 το Κοινοβούλιο, το οποίο ήλεγχε ο συνασπισμός UPFA του Ρατζαπάκσα, ενέκρινε την 18η αναθεώρηση του Συντάγματος, με βάση την οποία καταργήθηκε ο περιορισμός των 2 προεδρικών θητειών. Έτσι, ο Ρατζαπάκσα μπόρεσε και διεκδίκησε και 3η συνεχή προεδρική θητεία. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης με επικεφαλής το Ενωτικό Εθνικό Κόμμα (UNP) επέλεξε ως υποψήφιό του στις εκλογές τον πρώην υπουργό Υγείας, Μαϊθριπάλα Σιρισένα και γενικό γραμματέα του Κόμματος της Ελευθερίας της Σρι Λάνκα (SLFP).Όπως και προηγούμενες εκλογές στη χώρα, και σε αυτές τις εκλογές σημειώθηκαν επεισόδια βίας, κακοδιαχείριση των κρατικών πόρων και άλλες παραβιάσεις των εκλογικών νόμων. Ο Ρατζαπάκσα κατηγορήθηκε από τα κόμματα ότι χρησιμοποίησε το στρατό και στην αστυνομία για να καταστείλει τη δράση της αντιπολίτευσης και να τρομοκρατήσει τους ψηφοφόρους των Ταμίλ στα βόρεια και στα ανατολικά. Για την επίβλεψη των εκλογών 104 εκλογικοί παρατηρητές από το Φόρουμ Εποπτείας Εκλογών στην Νότια Ασία, την Κοινοπολιτεία και άλλους οργανισμούς έφτασαν στη Σρι Λάνκα στις 27 Δεκεμβρίου 2014. Ο Σιρισένα ανακηρύχθηκε νικητής των εκλογών, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 51,28% των ψήφων έναντι 47,58% για τον Ρατζαπάκσα. Ο Ρατζαπάκσα παραδέχθηκε την ήττα του και στις 9 Ιανουαρίου αποχώρησε από το Προεδρικό Μέγαρο.
Ζαρός

Ο Ζαρός είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Ο Ζαρός βρίσκεται στις νότιες υπώρειες του όρους Σαμάρι, που αποτελεί παρακλάδι του Ψηλορείτη. Απέχει 43 χιλιόμετρα από το κέντρο του Ηρακλείου και 12 χιλιόμετρα από τις Μοίρες. Το χωριό είναι ευρύτερα γνωστό από το ομώνυμο εμφιαλωμένο νερό (φυσικό ή ανθρακούχο) που διατίθεται στην αγορά την τελευταία εικοσαετία. Ο Ζαρός παράγει ελαιόλαδο, σταφίδα, εσπεριδοειδή, κηπευτικά, χαρούπια και κτηνοτροφικά φυτά. Η ονομασία του χωριού προέρχεται μάλλων από το πληθυντικό μόριο Ζα και το ρήμα ρέω, ρους και σημαίνει πολλά νερά.

 Στο εσωτερικό του χωριού υπάρχουν τρεις εκκλησίες. Στα βόρεια βρίσκεται ο παλιός ναός του Αγίου Νικολάου με τοιχογραφίες. Σήμερα είναι μοναστήρι Παλαιοημερολογιτών. Στην έξοδο βόρεια του χωριού υπάρχει φαράγγι. Εκεί βρίσκεται η πηγή Βότομος, μια περιοχή κατάφυτη με πλατάνια, εκτροφείο πέστροφας και με μία τεχνητή λίμνη. Από τις πηγές της περιοχής κυκλοφορούν στο εμπόριο και ένα σήμα εμφιαλωμένου νερού: "Ζαρός", με τις εγκαταστάσεις εμφιάλωσης στις αντίστοιχες περιοχές. Ανάμεσα στα άλλα, στον Ζαρό υπάρχουν περιφερειακό ιατρείο, ΚΕΠ, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο, ξενώνες και τράπεζες. Η ομώνυμη ποδοσφαιρική ομάδα αγωνίζεται στην α΄ ερασιτεχνική κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου. Το δίκτυο ύδρευσης στην περιοχή ήταν ανεπτυγμένο από τα αρχαία χρόνια. Από την πηγή Στέρνα, στα βόρεια του Ζαρού, υδρευόταν η αρχαία Γόρτυνα. Σώζονται ερείπια του ρωμαϊκού υδραγωγείου. Στο Ζαρό γίνεται γραπτή μνεία το 1583 στον Καστροφύλακα (Κ 103, με την ονομασία Saro) με 266 κατοίκους και στην ίδια απογραφή αναγράφεται ο οικισμός Κούρτες (Curtes) με 172 κατοίκους (Κ 103). Στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας οι Κούρτες αποκλειστικά κατοικούνταν από τους Τούρκους. Υπήρχαν 20 τουρκικές οικογένειες το 1834 και 150 το 1881. Τον εικοστό αιώνα στο χωριό δούλευαν νερόμυλοι και νεροτριβές για τα μάλλινα εγχώρια υφάσματα. Στο Ζαρό εδρεύει ο «Αθλητικός Όμιλος Ζαρού» ο οποίος ιδρύθηκε το 1969. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Ηρακλείου και αγωνίζεται επίσημα στα πρωταθλήματά της από τη σεζόν 1983-84, ενώ 10 χρόνια αργότερα, τη σεζόν 1993-94 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία. Τη χρονιά 2010-11 κατέκτησε για πρώτη φορά το πρωτάθλημα Α1 Κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική, στην οποία σημείωσε τη μοναδική του παρουσία τη σεζόν 2011-12. Τις χρονιές 2012-13 και 2013-14 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Α1 ΕΠΣΗ και διεκδίκησε αμφότερα την άνοδο στην Γ΄ Εθνική μέσω του ειδικού πρωταθλήματος του 2013 και 2014 αντίστοιχα, χωρίς όμως επιτυχία. Το 2014 κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ε.Π.Σ. Ηρακλείου, νικώντας τον Αλμυρό Γαζίου. Κοινότητα Ζαρού Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971. Ταξίδι στο Ζαρό Φωτογραφίες από Ζαρό Αρχειοθετήθηκε 2007-10-15 στο Wayback Machine.
Μ.Γ.Σ. Εθνικός Γαζώρου

Μ.Γ.Σ. Εθνικός Γαζώρου ήταν η ονομασία του συλλόγου με έδρα το Γάζωρο του δήμου Νέας Ζίχνης, στο νομό Σερρών. Αγωνιζόταν με χρώματα το γαλάζιο και το λευκό. Αγωνιστική έδρα της ομάδας αποτελούσε το Δημοτικό Γήπεδο Γαζώρου, χωρητικότητας 300 θεατών.Από το 2011, η επαγγελματική ομάδα του συλλόγου με την επωνυμία «Εκπολιτιστικός Σύλλογος Γαζώρου Εθνικός ΠΑΕ», χρησιμοποιούσε ως αγωνιστική έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Σερρών.

 Ο «Εθνικός» ιδρύθηκε το 1951 στο χωριό Γάζωρος. Εντάχθηκε στο δυναμικό της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σερρών και έλαβε μέρος ανελλιπώς σε όλες τις διοργανώσεις της, σε ορισμένες εκ των οποίων με το όνομα «Δόξα». Το 2007 η ομάδα τερμάτησε 2η στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Σερρών και προβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική κατηγορία.Την πρώτη περίοδο στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής, 2007–08, τερμάτησε στην 9η θέση του 1ου ομίλου με 45 βαθμούς. Την επόμενη περίοδο, 2008–09, κατέλαβε την 7η θέση με 56 βαθμούς. Την περίοδο 2009–10, η ομάδα τερμάτησε 4η με 55 βαθμούς. Ήταν η περίδος 2010–11 όταν η ομάδα κατέλαβε την 1η θέση με 66 βαθμούς, όσους και ο Ορφέας Puma Ξάνθης, έχοντας όμως καλύτερο συντελεστή στην ισοβαθμία αναδείχθηκε πρωταθλήτρια του 1ου ομίλου κερδίζοντας την άνοδο στη Γ΄ Εθνική κατηγορία (Football League 2). Την πρώτη περίοδο στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής επαγγελματικής κατηγορίας (Football League 2), 2011–12, για τις ανάγκες της οποίας άρχισε να χρησιμοποιεί ως αγωνιστική έδρα το Δημοτικό Γήπεδο Σερρών, ο Εθνικός Γαζώρου ΠΑΕ αναδείχτηκε πρωταθλητής του 2ου ομίλου, ισοβαθμόντας με τη Νίκη Βόλου αλλά με καλύτερο συντελεστή και προβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική (Football League). Στην πρώτη περίοδο, 2012–13, η ομάδα τερμάτησε στη 14η θέση με 41 βαθμούς. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 2013–14, κατέλαβε την 8η θέση του 2ου ομίλου με 35 βαθμούς. Πριν την έναρξη της επόμενης περιόδου και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2014, μετονομάστηκε σε FC Serres, γεγονός που σήμανε ουσιαστικά το τέλος του Εθνικού Γαζώρου. Γ΄ Εθνική (Football League 2, 2ος όμιλος)Πρωταθλήτρια (1): 2011–12Δ΄ Εθνική (1ος όμιλος)Πρωταθλήτρια (1): 2010–11 Αρχικά στη φανέλα της ομάδας υπήρχε ως διακριτικό το γράμμα «Ε» με χρώματα το ερυθρό και το λευκό. Έπειτα, τη θέση του ερυθρού χρώματος πήρε το γαλάζιο. Επίσημη ιστοσελίδα, Ιστορία (αρχειοθετημένη)
Κόνι Νίλσεν

Η Κόνι Ίνγκε-Λις Νίλσεν (Connie Inge-Lise Nielsen, 3 Ιουλίου 1965) είναι Δανή ηθοποιός. Είναι πιο γνωστή από το DC Extended Universe, και τις ταινίες Wonder Woman (2017), Justice League (2017), Wonder Woman 1984 (2020) και Justice League του Zack Snyder (2021). Έχει εμφανιστεί και στις ταινίες The Devil's Advocate (1997), Soldier (1998), Gladiator (2000), Mission to Mars (2000), One Hour Photo (2002), Basic (2003), The Hunted (2003), The Ice Harvest (2005), Nymphomaniac (2013), 3 Days to Kill (2014), Inheritance (2020) και Nobody (2021).

 Γεννήθηκε στο Φρέντερικσχαβ και μεγάλωσε στο Έλινγκ της Δανίας. Ο πατέρας της, Μπεντ Νίλσεν, ήταν οδηγός λεωφορείου και η μητέρα της ήταν ασφαλιστική υπάλληλος, η οποία επίσης έπαιζε και έγραφε μουσικές κριτικές. Ανατράφηκε ως μέλος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών των Μορμόνων.Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός δουλεύοντας μαζί με τη μητέρα της στην τοπική σκηνή με τα ρεβέ και την ποικιλία. Στα 18 της, ταξίδεψε στο Παρίσι, στη Γαλλία, όπου εργάστηκε ως ηθοποιός και μοντέλο, γεγονός που οδήγησε σε περαιτέρω εργασία και σπουδές στην Ιταλία - σε δραματική σχολή στη Ρώμη και στο Μιλάνο. Έζησε στην Ιταλία για πολλά χρόνια πριν μετακομίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εξακολουθεί να κατοικεί. Η Νίλσεν είναι πολύγλωσση και μιλά οκτώ γλώσσες: δανικά, αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, νορβηγικά, σουηδικά και μερικά ισπανικά. Από το 2004 έως το 2012, ήταν σε σχέση με τον ντράμερ των Metallica, Λαρς Ούλριχ και έχουν έναν γιο μαζί. Έχει έναν μεγαλύτερο γιο από μια προηγούμενη σχέση της. Connie Nielsen στην IMDb Connie Nielsen στο Twitter
Λόφος του Κράκου

Ο Λόφος του Κράκου (πολωνικά: kopiec Krakusa‎) είναι τύμβος που βρίσκεται στη συνοικία Ποντγκούζε της Κρακοβίας, στην Πολωνία. Πιστεύεται ότι είναι ο τόπος ανάπαυσης του μυθικού ιδρυτή της Κρακοβίας, του θρυλικού Βασιλιά Κράκου. Βρίσκεται στο λόφο Λασότα, περίπου 3 χλμ. νότια του κέντρου της πόλης της Κρακοβίας, σε υψόμετρο 271 μ., με διάμετρο βάσης 60 μ. και ύψος 16μ.. Μαζί με το κοντινό Λόφο της Βάντα, είναι ένας από τους δύο προϊστορικούς τύμβους της Κρακοβίας, καθώς και η παλαιότερη τεχνητή κατασκευή στην Κρακοβία. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται επίσης δύο άλλοι μη προϊστορικοί, τεχνητοί λόφοι, ο Λόφος του Κοστσιούσκο, που κατασκευάστηκε το 1823 και ο Λόφος του Πιουσούτσκι, που ολοκληρώθηκε το 1937. Αυτοί αποτελούν τους τέσσερις αναμνηστικούς λόφους της Κρακοβίας.

 Η ηλικία και ο αρχικός σκοπός του λόφου παραμένουν ένα μυστήριο, αν και έχουν αποδοθεί θρησκευτικοί και αναμνηστικοί σκοποί στους τύμβους. Οι ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1930 αποκάλυψαν ότι ο λόφο αποτελείται από έναν συμπαγή ξύλινο πυρήνα καλυμμένο με χώμα και χλοοτάπητα. Ορισμένα τεχνουργήματα που χρονολογούνται μεταξύ του 8ου και του 10ου αιώνα βρέθηκαν στο εσωτερικό, αλλά δεν ανακαλύφθηκαν ανθρώπινα υπολείμματα ή οστά. Σύμφωνα με μια άλλη υπόθεση ο τύμβος είναι κελτικής προέλευσης και χρονολογείται από τον 2ο-1ο αιώνα π.Χ. Με τον τύμβο συνδέονται και μυθικές καταβολές. Λέγεται ότι κατασκευάστηκε για να τιμήσει το θάνατο του Βασιλιά Κράκου όταν οι θρηνούμενοι κάτοικοι της πόλης γέμισαν τα μανίκια τους με άμμο και χώμα και τα έφεραν στη θέση του Λόφου του Κράκου για να δημιουργήσουν ένα βουνό που θα κυριαρχούσε στο υπόλοιπο τοπίο, όπως είχε κάνει ο Βασιλιάς Κράκος. Αρχικά, τέσσερις μικρότεροι λόφοι περικλείαν το Λόφο του Κράκου, αλλά κατεδαφίστηκαν τον 19ο αιώνα για να δημιουργηθεί το τείχος της πόλης της Κρακοβίας.Παρόμοια με άλλες αρχαίες κατασκευές, όπως το Στόουνχεντζ, ο Λόφος του Κράκου μπορεί να έχει κατασκευαστεί με γνώμονα την αστρονομία. Αν κάποιος σταθεί στο Λόφο του Κράκου και κοιτάξει προς το Λόφο της Βάντα με την ανατολή του ηλίου το πρωί του Μπελτέιν, της δεύτερης μεγαλύτερης ημέρας της κελτικής γιορτής, θα δει τον ήλιο να ανατέλλει ακριβώς πάνω από το Λόφο της Βάντα. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1830, την πρώτη Τρίτη μετά το Πάσχα τελούνταν κάθε χρόνο ένα λαϊκό φεστιβάλ στις πλαγιές του Λόφο του Κράκου. Αναβίωσε τη δεκαετία του 2000 και πραγματοποιείται ξανά κάθε χρόνο. Λόφος της Βάντα, ο θρυλικός τάφος της κόρης του Κράκου Λόφος του Κοστσιούσκο, στην Κρακοβία Λόφος του Πιουσούτσκι, στην Κρακοβία
Άστριντ Νγιάλσντοτερ

Η Άστριντ Νγιάλσντοτερ, σουηδ.: Astrid Njalsdotter ή Ástríðr Njálsdóttir του Skjalgaätten, επίσης Aestrith, (11ος αιώνας), ήταν Νορβηγή ευγενής, που παντρεύτηκε τον Ράγκνβαλντ τον Γηραιό και έγινε η πρόγονος του σουηδικού Οίκου του Στένκιλ (π. 1060-π. 1125). Μερικές φορές υποτίθεται ότι ήταν βασίλισσα της Σουηδίας, αν και τα στοιχεία είναι αδιευκρίνιστα.

 Η μόνη διαθέσιμη πηγή για την Άστριντ είναι το έπος Hervarar saga ok Heiðreks, το οποίο λέει ότι ήταν η κόρη του Nγιάλ Φίνσσον από τη Χαλόγκαλαντ. Από άλλες Σκανδιναβικές πηγές φαίνεται ότι ο Nγιάλ Φίνσσον ήταν γιος της Γκούνχιλντ Χάλβανσντοτερ της οικογένειας Σκγιάλγκα, κλάδου του Χάραλντ Α΄ του Καλλίκομου, του πρώτου βασιλιά της Νορβηγίας και υποτιθέμενου γόνου της δυναστείας Ύνγκλινγκ. Σύμφωνα με το έπος, γέννησε τον Στένκιλ (απεβ. 1066), που έγινε γιαρλ στη Σουηδία και αργότερα κληρονόμησε το βασίλειο περί το 1060. Δεδομένου ότι οι εγγονοί της, οι Σουηδοί βασιλείς Χάλστεν και Ίνγκε Α΄ ο Πρεσβύτερος, μπορεί να γεννήθηκαν γύρω στο 1050-1060, ο γάμος της πιθανότατα έλαβε χώρα τη δεκαετία του 1020 ή του 1030. Τίποτε δεν είναι γνωστό για το πότε απεβίωσε. Ο σύζυγός της Ράγκνβαλντ ο Παλαιός είναι κατά τα άλλα άγνωστος. Στην παλαιότερη ιστοριογραφία ήταν σύνηθες να τον ταυτίζουν με τον Ράγκνβαλντ Ούλφσον, έναν Σουηδό ή Γκεατικό γιαρλ, που υπηρέτησε υπό τον βασιλιά Όλοφ Σκότκονουνγκ στις αρχές του 11ου αι. Σύμφωνα με τα σκανδιναβικά έπος, ο Ράγκνβαλντ Ούλφσον αναγκάστηκε να φύγει από τη Σουηδία, μετά από μια διαμάχη με τον βασιλιά και τελικά καθιερώθηκε ως γιαρλ της Στάραγια Λάντογκα. Ωστόσο, αυτός ο Ράγκνβαλντ ήταν νυμφευμένος με τη Νορβηγή πριγκίπισσα Ίνγκεμποργκ Τρύγκβασντοτερ και ο πατέρας του Ουλφ και της Άιλιφ και δεν συνδέεται πουθενά με τον Στένκιλ. Ένας δεύτερος γάμος του Ράγκνβαλντ με την Άστριντ είναι επομένως μία απλή εικασία. Ο Γερμανός εκκλησιαστικός ιστορικός Aδάμ της Βρέμης γράφει ότι ο Στένκιλ ήταν είτε θετός γιος (privignus) είτε ανιψιός (nepos) του προηγούμενου Σουηδού ηγεμόνα Έ(ντ)μουντ του Γηραιού (π. 1050-π. 1060). Με βάση αυτό, έχει υποτεθεί μερικές φορές ότι η Άστριντ Νγιάλσντοτερ ήταν αρχικά παντρεμένη με τον Ράγκνβαλντ και στη συνέχεια με τον Έμουντ, του οποίου η σύζυγος είναι κατά τα άλλα άγνωστη. Αυτό θα βοηθούσε να εξηγηθεί η ομαλότητα της δυναστικής διαδοχής περί το 1060, όταν η οικογένεια ηγεμόνων της Εποχής των Βίκινγκ εξέλιπε από άρρενες απογόνους. Ωστόσο, το έπος Hervarar ok Heiðreks λέει ότι ο Στένκιλ κληρονόμησε τον θρόνο μέσω της συζύγου του Ινγκαμόντερ, η οποία ήταν κόρη του Έ(ντ)μουντ. Ως εκ τούτου, οι σύγχρονοι ιστορικοί τείνουν να αμφιβάλλουν γι' αυτήν την υπόθεση. Astrid Nialsdotter (στα Σουηδικά) Personakt for Astrid Nialsdotter (στα Σουηδικά) Elgenstierna, Gustaf (1925–1936), Den installrade svenska adelns ättartavlor, Vol. I-IX (στα σουηδικά). Ohlmarks, Åke (1973), Alla Sveriges drottningar (Όλες οι βασίλισσες της Σουηδίας, στα σουηδικά). Στοκχόλμη: Gebers.
Κάστωρ ο Ρόδιος

Ο Κάστωρ ο Ρόδιος, επίσης γνωστός ως Κάστωρ της Μασσαλίας ή Κάστωρ της Γαλατίας, σύμφωνα με τη Σούδα, ήταν Έλληνας γραμματικός και ρήτορας. Του έδωσαν το επώνυμο Φιλορωμαίος και πιστεύεται ότι έζησε περίπου την εποχή του Κικέρωνα και του Ιουλίου Καίσαρα.

 Ο Κάστωρ αναφέρεται συχνά ως αυθεντία στα ιστορικά θέματα. Φαίνεται μία μεροληψία προς τους Ρωμαίους, από το επώνυμο Φιλορωμαίος και μπορεί να ήταν εμφανής σε ένα έργο που αναφέρθηκε από τον Πλούταρχο, ως σύγκριση των θεσμών της Ρώμης με εκείνων του Πυθαγόρα. Η Σούδα περιγράφει τον γραμματικό και ρήτορα Κάστορα, ως γαμπρό του Γαλάτη βασιλιά Διώταρου (τον οποίο αναφέρει ως Ρωμαίο γερουσιαστή), ο οποίος στη συνέχεια σκότωσε τόσο τον Κάστορα όσο και τη σύζυγό του, επειδή ο Κάστορας είχε φέρει κατηγορίες εναντίον του, ενώπιον του Καίσαρα, υπονοώντας την υπόθεση στην οποία ο Κικέρωνας υπερασπίστηκε τον Διώταρο. Αυτός φαίνεται να είναι ο ίδιος Κάστορας, που αναφέρει ο Στράβων, ο οποίος επονομάστηκε Saecondarius, ήταν γαμπρός του Διώταρου και θανατώθηκε από τον ίδιο. Όταν ο Κικέρωνας μίλησε για τον Διώταρο, ο Κάστορας που έφερε το Διώταρο σε κίνδυνο ονομάζεται ρητά εγγονός του εν λόγω βασιλιά και ήταν τότε ακόμα νεαρός (44 π.Χ.). Είναι, ωστόσο, αβέβαιο αν αυτός ήταν ο ίδιος Κάστορας με τον ρήτορα, τον Κάστορα της Ρόδου. Ένα από τα έργα του Κάστορα αναφέρεται στη βιβλιοθήκη, που αποδόθηκε στο παρελθόν στον Απολλόδωρο της Αθήνας, ο οποίος πέθανε κάπου γύρω στο 140 π.Χ. Λόγω αυτής της περίστασης, ένα συμπέρασμα είναι ότι ο ρήτορας Κάστωρ, πρέπει να έχει ζήσει κατά ή πριν από την εποχή του Απολλόδωρου, γύρω στο 150 π.Χ. και επομένως δεν είχε καμία σχέση με τον Διώταρο για τον οποίο μίλησε ο Κικέρωνας. Ένα άλλο κοινό συμπέρασμα, που υποθέτει ότι ο Κάστορας της Ρόδου έζησε την ίδια εποχή με τον Καίσαρα και τον Κικέρωνα, είναι ότι η Βιβλιοθήκη δεν θα μπορούσε να γραφτεί από τον Απολλόδωρο, εξ ου και η ονομασία «Ψευδο-Απολλόδωρος» για το έργο αυτό. Σύμφωνα με τη Σούδα, ο Κάστορας συνέθεσε τα ακόλουθα έργα: Αναγραφή των Θαλασσοκρατών, σε δύο βιβλία. Χρονολογικά Αγνοήματα, το οποίο επίσης αναφέρεται από την Βιβλιοθήκη. Περί Επιχειρημάτων, σε εννέα βιβλία. Περί Πειθούς, σε δύο βιβλία. Περί του Νείλου. Τέχνη Ρητορικής. Χρονολόγια ή Χρονικά, που αναφέρεται πολλές φορές από τον Ευσέβιο της Καισαρείας.
Αλμέρε

Το Αλμέρε (ολλ. Almere) είναι σχεδιασμένη πόλη της Ολλανδίας και δήμος, που βρίσκεται στο Φλέβολαντ. Το Αλμέρε είναι η νεότερη πόλη της Ολλανδίας, καθώς το πρώτο σπίτι χτίστηκε το 1976, ενώ ανακηρύχθηκε δήμος το 1984. Είναι ο μεγαλύτερος δήμος του Φλέβολαντ και η 6η μεγαλύτερη πόλη της Ολλανδίας. Τον Οκτώβριο του 2007, το δημοτικό συμβούλιο της πόλης προχώρησε σε συμφωνία με την Ολλανδική κυβέρνηση για την επέκταση της πόλης σε 350.000 κατοίκους μέχρι το 2030. Η πόλη πήρε το όνομά της από το μεσαιωνικό όνομα της Ζάουντερζεε.

 Τα αρχικά σχέδια της κυβέρνησης για τη διαχείριση της γης μετά το τέλος των έργων στη Ζάουντερζεε την προόριζαν για τη γεωργία. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όμως, χρειάζονταν να χτιστούν σπίτια εξαιτίας της ταχείας ανάπτυξης του Άμστερνταμ. Έτσι, η Ολλανδική κυβέρνηση προχώρησε στη δημιουργία δύο πόλεων. Η μία πόλη ήταν το Λέλυσταντ, ενώ η άλλη το Αλμέρε. Το πρώτο σπίτι χτίστηκε το 1976, ενώ ανακηρύχθηκε δήμος το 1984. Το Αλμέρε οραματίστηκε να είναι μια πόλη με πολλά κέντρα, ωστόσο η ιδέα εγκαταλείφθηκε. Το Αλμέρε χαρακτηρίστηκε ως η «Ουτοπία της Ολλανδίας», εξαιτίας της υψηλής αισθητικής των πρώτων σπιτιών της. Άλμποργκ, Δανία Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε, Τσεχία Ντμιτρόφ, Ρωσία Χαάπσαλου, Εσθονία Κουμάσι, Γκάνα Λάνκαστερ, Αγγλία, Μεγάλη Βρετανία Μίλτον Κινς, Αγγλία, Μεγάλη Βρετανία Ρέντσμπουργκ, Γερμανία Βέξγιο, Σουηδία Επίσημος ιστότοπος
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1987

Τα 13α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1987.

 Καλύτερη Ταινία: Hope and Glory Επιλαχών: Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας Καλύτερη Σκηνοθεσία: John Boorman – Hope and Glory Επιλαχών: James L. Brooks – Το κύκλωμα Α' Ανδρικός Ρόλος: Στιβ Μάρτιν – Roxanne Τζακ Νίκολσον – Ironweed και The Witches of Eastwick Α' Γυναικείος Ρόλος : Χόλι Χάντερ – Broadcast News Σάλι Κέρκλαντ – Anna Β' Ανδρικός Ρόλος: Μόργκαν Φρίμαν – Street Smart Επιλαχών: Σον Κόνερι – The Untouchables Β' Γυναικείος Ρόλος: Ολυμπία Ντουκάκις – Moonstruck Επιλαχούσα: Βανέσα Ρεντγκρέιβ – Prick Up Your Ears Καλύτερο Σενάριο: John Boorman – Hope and Glory Επιλαχών: John Patrick Shanley - Moonstruck Καλύτερου Διευθυντή Φωτογραφίας: Vittorio Storaro – The Last Emperor Επιλαχών: Philippe Rousselot - Hope and Glory Καλύτερη Μουσική: David Byrne, Ryuichi Sakamoto and Cong Su – The Last Emperor Επιλαχών: John Williams - The Witches of Eastwick Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία: Au Revoir les Enfants • Γαλλία/Δυτική Γερμανία Επιλαχών: My Life as a Dog (Mitt liv som hund) • Sweden Experimental/Independent Film/Video Award: Γκας Βαν Σαντ – Mala Noche Βραβείο Νέας Γενιάς: Πέδρο Αλδομόβαρ – Law of Desire (La ley del deseo) Βραβείο Επιτεύγματος Καριέρας (tie): Σάμιουελ Φούλερ Joel McCrea Ειδικό Βραβείο: Weapons of the Spirit Ο Επίσημος ιστότοπος