IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Λίμνη Καπτάι

Η Λίμνη Καπτάι είναι η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη στο Μπαγκλαντές. Βρίσκεται στην υποεπαρχία Καπτάι, στην επαρχία Ρανγκαμάτι της διαίρεσης Τσιταγκόνγκ. Η λίμνη δημιουργήθηκε ως αποτέλεσμα της οικοδόμησης του φράγματος Καπτάι στο ποταμό Καρναφούλι, ως τμήμα του υδροηλεκτρικού έργου Καρναφούλι. Έχει μέσο βάθος 30 μέτρων και μέγιστο βάθος 150 μέτρων.

 Η κατασκευή του ταμιευτήρα για το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο άρχισε το 1956 από την κυβέρνηση του ανατολικού Πακιστάν. Ως αποτέλεσμα, 220 τ.χλμ. αγροτεμαχίων στην επαρχία Ρανγκαμάτι βυθίστηκαν κάτω από το νερό και δημιούργησαν τη λίμνη. Το υδροηλεκτρικό έργο χρηματοδοτήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1962. Η International Engineering Company και η Utah International Inc. έλαβαν τη σύμβαση για την κατασκευή του φράγματος. Το φράγμα έχει μήκος 670.8 μέτρων και ύψος 54.7 μέτρων. Το φράγμα έχει 16 πύλες. Η γη που καταπονίστηκε αποτελούσε το 40% της συνολικής καλλιεργήσιμης γης στην επαρχία. Μαζί με αυτό, 75 τ.χλμ. κρατικών δασών και 610 τ.χλμ. άλλων δασικών εκτάσεων επίσης καταποντίστηκε. Περίπου 18.000 οικογένειες με σχεδόν 100.000 άτομα συνολικά εκτοπίστηκαν. Το παλάτι του βασιλιά των Τσάκμα επίσης πλημμύρισε και σήμερα βρίσκεται κάτω από το νερό. Η οικολογική καταστροφή της λίμνης αξιολογήθηκε πρόσφατα. Η αξιολόγηση δείχνει ότι η ρύπανση των υδάτων λόγω της χρήσης λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων γύρω από τη λίμνη επηρεάζουν τη ζωή στο νερό. Το 1966, το μερίδιο των μεγάλων ψαριών στη συνολική παραγωγή ψαριών ήταν 78%, ενώ το 1993 είχε μειωθεί κατακόρυφα στο 2%. Επίσης, πάνω από πέντε τόνοι ανθρώπινων περιττωμάτων και άλλα απόβλητα εκβάλλουν στη λίμνη κάθε μέρα, σύμφωνα με αναφορές. Το 85% του πληθυσμού που ζει γύρω από τη λίμνη εξαρτάται από το νερό για πόση, μαγείρεμα, πλύσιμο και μπάνιο. Έτσι οι κίνδυνοι που ενέχει η λίμνη για την υγεία έχουν αυξηθεί κατακόρυφα. Αρδευτικό έργο Μαχαμάγια Εθνικό Πάρκο Καπτάι
Γεώργιος Κάρολος της Έσσης-Κάσσελ

Ο Γεώργιος-Κάρολος, γερμ. Georg-Karl (8 Ιανουαρίου 1691 - 5 Μαρτίου 1755) από τον Οίκο της Έσσης ήταν πρίγκιπας της Έσσης-Κάσσελ και στρατηγός της Πρωσίας.

 Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ο πέμπτος γιος του Καρόλου λαντγκράβου της Έσσης-Κάσσελ και της Μαρίας Αμαλίας των Κέττλερ, κόρης του Ιακώβου δούκα της Κουρλάνδης και της Σεμιγαλλίας. Μεγαλύτεροι αδελφοί του ήταν οι: Φρειδερίκος της Σουηδίας, Γουλιέλμος Η΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ, Κάρολος (απεβίωσε 22 ετών) και Μαξιμιλιανός. Ο πατέρας του τού έδωσε τα φέουδα Βάλτερσμπρυκ και Βόλκερσχαουζεν. Έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση υπό τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Α΄ της Πρωσίας. Το 1723 προήχθη σε αντιστράτηγο και κυβερνήτη του Μίντεν. Το 1730 άφησε τον Πρωσικό στρατό και αργότερα υπηρέτησε ως στρατάρχης στον Σουηδικό στρατό, ως στρατηγός στο στρατό της Έσσης και ως αντιστράτηγος στον Αυστριακό στρατό. Επισκέφθηκε μερικές φορές τον μεγαλύτερο αδελφό του Φρειδερίκο στη Στοκχόλμη και μάλλον ήταν πολύ στενοί φίλοι. Απεβίωσε το 1755 άγαμος. Hans Philippi, Die Landgrafschaft Hessen-Kassel 1648 – 1806 = Veröffentlichungen der Historischen Kommission für Hessen, vol. 46 = Kleine Schriften, vol. 8, Marburg, 2007, ISBN 978-3-7708-1303-2, p. 44
Ομάδα γαλαξιών Μ101

Η Ομάδα γαλαξιών Μ101 βρίσκεται στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτος. Ονομάστηκε έτσι από τον Μεσιέ 101, τον φωτεινότερο γαλαξία του σχηματισμού. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους γαλαξίες της είναι συνοδοί του Μ101, ενώ η ίδια η Ομάδα ανήκει στο Υπερσμήνος της Παρθένου.

 Σημείωση: Στον πίνακα καταγράφονται όσοι γαλαξίες αναφέρονται με συνέπεια ως μέλη της ομάδας στις πηγές Σε κάποιες από τις τις πηγές αναφέρονται ως μέλη οι NGC 5238 και UGC 8508. Η Ομάδα γαλαξιών Μ51, στην οποία περιλαμβάνονται ο Γαλαξίας της Δίνης και ο Γαλαξίας Ηλιοτρόπιο, βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Ομάδας Μ101 και η Ομάδα NGC 5866 στα βορειοδυτικά της. Οι αποστάσεις ανάμεσα τους είναι παραπλήσιες, γεγονός που υποδεικνύει ότι αποτελούν μέρος μεγαλύτερης δομής.
Lies of P

Το Lies of P είναι επερχόμενο βιντεοπαιχνίδι soulslike που αναπτύσσεται από το Round8 Studio και θα εκδοθεί από τη Neowiz Games, και οι δύο εταιρείες της Νότιας Κορέας. Έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 19 Σεπτεμβρίου του 2023 για τα PlayStation 4, PlayStation 5, Windows, Xbox One και Xbox Series X/S. Το παιχνίδι είναι εν μέρη εμπνευσμένο από το ιταλικό παραμύθι του 1883 του Κάρλο Κολόντι, Οι Περιπέτειες του Πινόκιο.

 Το Lies of P είναι εμπνευσμένο από τη νουβέλα Οι Περιπέτειες του Πινόκιο και τοποθετείται στην μπελ επόκ εποχή. Αφηγείται την ιστορία μιας ανθρωποειδούς μαριονέτας, του Πινόκιο, οποίος ξυπνά σε ένα εγκαταλελειμμένο σταθμό τρένου στην φανταστική πόλη του Krat. Η πόλη είναι σε κατάσταση χάους και στόχος του Πινόκιο είναι επιβιώσει και να βρει τον δημιουργό του, Τζεπέτο, προσπαθώντας να γίνει αληθινός άνθρωπος. Ο σκηνοθέτης Τσόι Τζι-Γουόν ανέφερε ότι το παιχνίδι ήταν σε διαδικασία ανάπτυξης για περίπου τρία χρόνια. Το στούντιο ανάπτυξης επέλεξε το θέμα του Πινόκιο επειδή, καθώς αυτό θα ήταν το πρώτο τους παιχνίδι, επιθυμούσαν να δουλέψουν πάνω σε μια "πολύ γνωστή ιστορία με ήδη αφιερωμένο κοινό", αλλά επίσης ήθελαν να προσθέσουν και μια δική τους παραλλαγή. Ο Τσόι Τζι-Γουόν ανέφερε ότι η πρωτότυπη ιστορία του Πινόκιο έχει ένα "σκοτεινό" ύφος και "ποικίλα υπόβαθρα" που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν. Το Lies of P ανακοινώθηκε για πρώτη φορά στις 19 Μαΐου στην έκθεση Gamescom 2022 από την νοτιοκορεατική εκδότρια εταιρεία, NeoWiz. Στην έκθεση προβλήθηκε ένα τρέιλερ gameplay μαζί με την πληροφορία ότι το παιχνίδι θα κυκλοφορήσει στο Xbox Game Pass. Το Μάρτιο του 2023 προβλήθηκαν έντεκα λεπτά gameplay σε 4K ανάλυση στο συνέδριο Game Developers Conference 2023.Αρχικά, το Lies of P ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει τον Αύγουστο του 2023, αλλά η κυκλοφορία παρατάθηκε για τις 19 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Θα κυκλοφορήσει για τις πλατφόρμες PlayStation 4, PlayStation 5, Windows, Xbox One και Xbox Series X/S.Στις 8 Ιουνίου του 2023, κυκλοφόρησε το demo του παιχνιδιού, το οποίο περιλαμβάνει δύο κεφάλαια με τρία boss battles. Το παιχνίδι κέρδισε τις διακρίσεις Καλύτερο Παιχνίδι Δράσης Περιπέτειας, Πιο Αναμενόμενο [Παιχνίδι] Sony PlayStation και Καλύτερο Παιχνίδι Ρόλων στα βραβεία της Gamescom 2022. Πολλές ήταν οι συγκρίσεις του παιχνιδιού με το Bloodborne και η απάντηση του σκηνοθέτη Τσόι Τζι-Γουόν ήταν ότι νιώθει πολύ τιμητικά για αυτό το γεγονός. Επίσημη ιστοσελίδα Lies of P στο Metacritic Lies of P στο IGN
Λ Περιστεράς

Ο λ (λάμδα) Περιστεράς (Lambda Columbae, λ Col) είναι αστέρας, πιθανώς διπλός, στον νότιο αστερισμό Περιστερά. Με φαινόμενο μέγεθος 4,86, είναι υπό ευνοϊκές συνθήκες (νύχτα χωρίς φεγγάρι και σε τοποθεσία χωρίς φωτορύπανση) ορατός με γυμνό μάτι, σχετικώς κοντά στους φωτεινότερους αστέρες της Περιστεράς, τους α και β (τρεις και δύο μοίρες αντιστοίχως). Η ετήσια ηλιοκεντρική (αστρική) του παράλλαξη μετρήθηκε από την αποστολή HIPPARCOS σε 9,75 ± 0,21 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας, τιμή που αντιστοιχεί σε απόσταση από τη Γη περί τα 330 ως 340 έτη φωτός.

 Στους αρχαίους Άραβες ο λ Περιστεράς μαζί με τους ζ Μεγάλου Κυνός 0, λ Μεγάλου Κυνός, και γ, δ, θ, κ, μ και ξ Περιστεράς σχημάτιζαν τον αστερισμό Al Ḳurūd (= «οι Πίθηκοι»). Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία, ο 子 (Zǐ = γιος) ήταν μια μικρή ομάδα αστέρων, την οποία αποτελούσαν οι λ και β Περιστεράς. Ο ίδιος ο λ Περιστεράς ήταν έτσι γνωστός ως 子一 (Zǐ yī), δηλαδή «ο πρώτος (αστέρας) του Γιου». Ο λ Περιστεράς έχει φασματικό τύπο γαλανόλευκου νάνου (B5 V), όντας ένας αστέρας ευρισκόμενος στην Κύρια ακολουθία με δείκτη χρώματος (B−V) = −0,15, που αντιστοιχεί σε επιφανειακή θερμοκρασία 13.524 K. Από την απόστασή του προκύπτει ότι το απόλυτο μέγεθος του λ Περιστεράς είναι −0,17, δηλαδή έχει 213 φορές μεγαλύτερη απόλυτη λαμπρότητα από τον Ήλιο. Η μάζα του εκτιμάται σε 4,0 ηλιακές μάζες, ενώ η διάμετρός του είναι 3,4 φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο του Ηλίου. Από το 1985 υπάρχει η υποψία ότι ο λ Περιστεράς είναι ελαφρώς μεταβλητός αστέρας εξαιτίας του πολύ πεπλατυσμένου σχήματος και της περιφοράς του γύρω από το κοινό του κέντρο μάζας με έναν αόρατο πολύ κοντινό συνοδό αστέρα, αποτελεί δηλαδή έναν αλληλεπιδρώντα διπλό αστέρα. Η περίοδος μεταβολής εκτιμήθηκε σε 15,4 ώρες και το πλάτος της μεταβολής σε 0,07 του μεγέθους. Η ηλικία του αστέρα ή του διπλού συστήματος έχει εκτιμηθεί σε περίπου 30 μέχρι 82 εκατομμύρια έτη. Απομακρύνεται από τη Γη με μέση ταχύτητα 30 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (108.000 χιλιόμετρα την ώρα).
Honda S2000

Το Honda S2000 είναι ένα 2-πορτο, 2-θέσιο σπορ roadster αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Honda, από το 1999 μέχρι και το 2009. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Τόκιο το 1995 ως δοκιμαστικό πρωτότυπο (concept car), ενώ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά τον Απρίλιο του 1999 για να γιορτάσει την 50-ή επέτειο της εταιρείας. Το S2000 πήρε το όνομά του από τον κυβισμό του κινητήρα των 2.0 λίτρων, και συνέχισε την παράδοση των roadsters S500, S600 και S800 της δεκαετίας του 1960, ως ιδεολογικός απόγονός τους.

 Πολλές αναθεωρήσεις έγιναν σε όλη τη διάρκεια της παραγωγής του αυτοκινήτου, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στον κινητήρα, στο κιβώτιο ταχυτήτων, στην ανάρτηση, καθώς και στην αισθητική, εσωτερικά και εξωτερικά. Επισήμως υπήρξαν δύο παραλλαγές: το αρχικό μοντέλο έλαβε τον κωδικό ΑΡ1, ενώ η ονομασία AP2 δόθηκε στα οχήματα που παράγονταν από τα μέσα του 2003 και μετά στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία, και μόνο με τον κινητήρα των 2.2 λίτρων. Κινητήρας 2.0 λίτρα (ισχύς 241 hp) Έναρξη της παραγωγής 15 Απριλίου 1999 Τέλος της παραγωγής 19 Αυγούστου 2009 Τύπος κουπέ - κάμπριο Καθίσματα 2 Πόρτες 2 Κατανάλωση καυσίμου - Κύκλος εντός πόλης 13,2 λίτρα / 100 km 17,82 US mpg 21,4 UK mpg Κατανάλωση καυσίμου - Κύκλος εκτός πόλης 7,9 λίτρα / 100 km 29,77 US mpg 35,76 UK mpg Κατανάλωση καυσίμου - Μικτός κύκλος 9,9 λίτρα / 100 km 23,76 US mpg 28,53 UK mpg Τύπος καυσίμου Βενζίνη Επιτάχυνση 0 - 100 χλμ./ώρα 6.2 δευτ. Επιτάχυνση 0 - 62 mph 6.2 δευτ. Επιτάχυνση 0 - 60 mph (Υπολογισμός από το Auto-Data.net) 5.9 δευτ. Μέγιστη ταχύτητα 240 km/h 149,13 mph Προδιαγραφές Καυσαερίων Euro 3 Εκπομπές CO2 στα 235 g/km 1999 Honda S2000 (AP1) 2.0 (240 Hp) | Τεχνικά Χαρακτηριστικά, Κατανάλωση καυσίμου , Διαστάσεις: https://www.auto-data.net/gr/honda-s2000-ap1-2.0-240hp-12368 Πάρα πολλά τροχαία συνέβησαν με το Honda S2000 ιδιαίτερα της πρώτης φάσης (AP1) αφού δεν διέθετε κάποιο είδος ηλεκτρονικής υποβοήθησης. Επίσης αυτό που συνέβαλε στα τροχαία ήταν η ιδιαιτερότητα του τιμονιού του, αφού ήταν περίεργα ελαφρύ, κάτι το οποίο δεν βοηθούσε ιδιαίτερα. Μάλιστα από πολλά περιοδικά αυτοκινήτων, αλλά και από δοκιμές που έγιναν από ανεξάρτητους δοκιμαστές, το αυτοκίνητο αυτό χαρακτηρίστηκε ως ένα μικρό καρτ. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Honda S2000 στο Wikimedia Commons
Ευάγγελος Κουλουμπής

Ο Ευάγγελος Κουλουμπής (1929 - 11 Απριλίου 2009) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας και πολιτικός. Υπήρξε βουλευτής και υπουργός με το ΠΑΣΟΚ, διοικητής της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας καθώς και ο πρώτος Υπερνομάρχης Αθηνών - Πειραιώς. Άνθρωπος με σημαντική οικονομική επιφάνεια και πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ) από το 1974 έως το 1981, ήταν από τους πρώτους «τεχνοκράτες» στην ελληνική πολιτική ζωή. Χαρακτηρίστηκε ως πολιτικός «χαμηλών τόνων και ευρείας αποδοχής».

 Ο Ευάγγελος Κουλουμπής γεννήθηκε το 1929 στην Καισαριανή. Ήταν παιδί φτωχής οικογένειας Μικρασιατών προσφύγων. Σπούδασε με υποτροφία πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και εργάστηκε ως επιχειρηματίας στις κατασκευές, αποκτώντας σημαντική περιουσία. Παρά την αντίδραση της χούντας, το 1973 ηγήθηκε ομάδας μηχανικών που διεκδίκησε και τελικά κέρδισε την προεδρία του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδος. Από το 1974 έως το 1981 χρημάτισε πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΤΕΕ), και με αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στην υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας του 1974 ως υπουργός Δημοσίων Έργων. Το 1981 και το 1985 εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών με το ΠΑΣΟΚ. Στις κυβερνήσεις του Ανδρέας Παπανδρέου διετέλεσε: Οκτώβριος 1981 - Ιούλιος 1982: υπουργός Άνευ Χαρτοφυλακίου Ιούλιος 1982 - Σεπτέμβριος 1984: υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων Σεπτέμβριος 1984 - Νοέμβριος 1988: υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων ΈργωνΤο 1993, με την επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ο Κουλουμπής έγινε διοικητής της Εθνικής Κτηματικής Τράπεζας, θέση από την οποία παραιτήθηκε το 1994 για να εκλεγεί Υπερνομάρχης Αθηνών - Πειραιώς. Παρέμεινε Υπερνομάρχης έως το 1998. Απεβίωσε στις 11 Απριλίου 2009 σε ηλικία 80 ετών. Από τη θητεία του στο ΤΕΕ ο Ευάγγελος Κουλουμπής έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα ενεργειακά θέματα έχοντας οργανώσει το πρώτο Εθνικό Συνέδριο του ΤΕΕ για την Ενέργεια το 1979.Στο υπουργείο Ενέργειας και Φυσικών Πόρων διακρίθηκε πολλαπλά θέτοντας τα θεμέλια για θέματα υψίστης σημασίας του ενεργειακού τομέα, όπως η εισαγωγή του φυσικού αερίου στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας, η εθνικοποίηση της πολυεθνικής ESSO-Pappas και η ίδρυση της ΕΚΟ, και η προώθηση των ΑΠΕ.
Αϊντάμπ

Η Αϊντάμπ (αραβικά: عَيذاب) ήταν αρχαία και μεσαιωνική πόλη και λιμένας της Αιγύπτου στη δυτική ακτή της Ερυθράς Θάλασσας. Η εγκαταλειμμένη περιοχή της πόλης βρίσκεται στο Τρίγωνο της Χαλάιμπ ένα έδαφος που αμφισβητείται μεταξύ της Αιγύπτου και του Σουδάν.

 Ενδεχομένως η πόλη υπήρχε κατά την εποχή των Πτολεμαίων, καταλήφθηκε από τους νομάδες Μπέζα πριν από την κατάληψή της από τους Φατιμίδες της Αίγυπτου τον 10ο αιώνα. Βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια του σύγχρονου λιμανιού Χαλάιμπ. Η πόλη έγινε σημαντικό λιμάνι για το εμπόριο της Ανατολής (ιδιαίτερα με την Υεμένη) και για τους μουσουλμάνους προσκυνητές από την Αφρική στην πορεία τους προς τη Μέκκα κατά τη διάρκεια του 10ου και 11ου αιώνα. Οι σταθεροί νοτιάδες έκαναν δύσκολο για τα μεγάλα πλοία να ταξιδεύουν στο Σουέζ κάτι που ευνόησε την Αϊντάμπ. Η Αϊντάμπ ήταν κοντά στην Τζέντα και συνδέονται με πλοίο, εδώ έρχονταν τα καραβάνια από το Ασουάν και άλλες πόλεις στον Νείλο. Ο Νασίρ Χουσράφ πίστευε ότι στην περιοχή είχαν τις καλύτερες καμήλες στον κόσμο. Οι νομάδες Μπέζα προστάτευαν την πόλη και τους εμπόρους. Η πόλη λεηλατήθηκε από τον σταυροφόρο Ρευνιόν του Σατιλιόν το 1182 και από τον βασιλιά Dawud της Νουβίας γύρω στο 1270. Η πόλη ως το τέλος των Σταυροφοριών έχασε τη σημασία που είχε λόγω αυξημένου ανταγωνισμού με άλλους λιμένες. Το 1326 ο Ιμπν Μπατούτα ταξίδεψε από την Αίγυπτο προς τη Μέκκα μέσω της Αϊντάμπ η οποία ήταν κατά την εξεταζόμενη περίοδο μία από τις τρεις πιθανές διαδρομές. Ωστόσο κατά την προσέγγιση της Αϊντάμπ αναγκάστηκε να γυρίσει πίσω λόγω τοπικής εξέγερσης, επιστρέφοντας στο Κάιρο και να πάει στη Μέκκα από μια διαφορετική διαδρομή. Μετά την άνοδο των Μαμελούκων η Τζέντα έλαβε προτιμησιακή μεταχείριση για την ινδική εμπόριο. Τέλος το 1426 ο σουλτάνος των Μαμελούκων κατέστρεψε την πόλη ως αντίποινα για τη λεηλασία εμπόρων καθ' οδόν προς τη Μέκκα. Οι κάτοικοι της πόλης κατέφυγαν στο Ντονγκόλα και στη Σουακίν, αλλά σφαγιάστηκαν στην τελευταία. Αυτό ήταν μέρος της εκστρατείας του σουλτάνου για να εξασφαλίσει για την Αίγυπτο τα αποκλειστικά δικαιώματα επί την Ερυθρά Θάλασσα εμπόριου μεταξύ της Υεμένης και της Ευρώπης. Ο πρώην λιμένας της πόλης δεν υπάρχει πια, και η περιοχή σήμερα είναι ακατοίκητη.
Καντάβου

Το Καντάβου είναι το τέταρτο μεγαλύτερο νησί των Φίτζι μετά το Βίτι Λέβου, το Βανούα Λέβου και το Ταβεούνι, με συνολική έκταση 411 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Επίσης είναι το μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους Καντάβου, ενός ηφαιστειογενούς αρχιπελάγους που αποτελείται από το Καντάβου, το Ono, το Γκαλόα και έναν αριθμό μικρότερων νησιών στον Ύφαλο του Μεγάλου Αστρολάβου (Great Astrolabe Reef). Το κύριο διοικητικό κέντρο του νησιού είναι η Βουνισέα, το οποίο διαθέτει αεροδρόμιο, γυμνάσιο, νοσοκομείο και κυβερνητικό σταθμό, στον ισθμό Ναμαλάτα όπου το νησί είναι σχεδόν κομμένο στα δύο. Η Σούβα, πρωτεύουσα των Φίτζι, βρίσκεται 88 χιλιόμετρα βόρεια του Καντάβου. Ο πληθυσμός του νησιού ήταν 10.167 κάτοικοι στην απογραφή το 2007. Το νησί Καντάβου ανήκει στην επαρχία Καντάβου.

 Το νησί έχει μήκος 60 χιλιόμετρα, και το πλάτος του κυμαίνεται από 365 μέτρα έως 8 χιλιόμετρα. Το νησί είναι σχεδόν τεμαχισμένο στα δύο με τον ισθμό Ναμαλάτα, που χωρίζει τον κόλπο Ναμαλάτα στη βόρεια ακτή από τον κόλπο Γκαλόα στη νότια ακτή. Στον κόλπο Γκαλόα βρίσκεται το νησί Γκαλόα και το μικρό νησάκι Tawadromu. Το Καντάβου χαρακτηρίζεται από το τραχύ και ορεινό του έδαφος. Το ψηλότερο βουνό είναι το όρος Ναμπουκελέβου, επίσης γνωστό ως Όρος Ουάσινγκτον, το οποίο έχει ύψος 805 μέτρα, στο δυτικό άκρο του νησιού. Ο Γουίλιαμ Μπλάι ήταν ο πρώτος γνωστός Ευρωπαίος που είδε το Καντάβου, το οποίο ανακάλυψε το 1792 στο δεύτερο ταξίδι του στα Φίτζι με το HMS Providence. Ακολούθησε το 1799 το αμερικανικό σκάφος Ann & Hope, με κυβερνήτη τον C. Bently κατά τη διαδρομή από την Αυστραλία. Το 1827, ο Γάλλος διοικητής Ζυλ Ντυμόν ντ' Ουρβίλ σχεδόν ναυάγησε με το πλοίο του, τον Αστρολάβο, στον ύφαλο που φέρει τώρα το όνομα του σκάφους. Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Kadavu στο Wikimedia Commons
Γιατί δεν με αφήνεις

Γιατί δεν με αφήνεις (Ισπανικά: A que no me dejas) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2015. Είναι ριμέικ της Μεξικάνικης τηλενουβέλας του 1988, Amor en silencio.Πρωταγωνιστούν Καμίλα Σόντι, Οσβάλντο Μπεναβίδες, Λετίσια Καλντερόν και Αρτούρο Πενίτσε.

 Μια ιστορία όπου παρά τα εμπόδια και τις προδοσίες, η αγάπη πετυχαίνει, αν όχι στο παρόν, τουλάχιστον στο μέλλον. Αυτή είναι μια θλιβερή ιστορία όπου η δύναμη, ο φθόνος, ο εγωισμός και η επιθυμία κατοχής σηματοδοτούν τραγικά τη βαθιά αγάπη μεταξύ της Παουλίνα και του Αδριάν, η οποία ωστόσο καταφέρνει να διαιωνίσει την αγάπη τους και να την μεταβιβάσει στην κόρη τους Βαλεντίνα και στον υιοθετημένο γιο της Παουλίνα, Μαουρίσιο. Σε καθένα από αυτά είναι τα εμπόδια όπου η αγάπη, πρώτα από την Παουλίνα και τον Αδριάν και αργότερα από τη Βαλεντίνα και τον Μαουρίσιο, θριαμβεύει. 1ο μέρος 2ο μέρος Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία: 1 Βραβείο Presea Luminaria de Oro (Αναγνώριση Ερμηνειών) 7 Βραβεία TVyNovelas (Ανταγωνίστρια, Κορυφαία Ηθοποιός, Κορυφαίος Ηθοποιός, Σκηνοθεσία, Σκηνοθεσία Καμερών, Μουσικό Θέμα, Πρωτότυπο Σενάριο ή Προσαρμογή) Γιατί δεν με αφήνεις στην IMDb
Γέφυρα του Δούναβη

Η Γέφυρα του Δούναβη (πρώην γνωστή ως Γέφυρα της Φιλίας, βουλγαρικά: Мост на дружбата‎, Most na druzhbata ή, πιο συνηθισμένο, Дунав Mост, Dunav most; ρουμανικά: Podul Prieteniei‎ ή Podul de la Giurgiu) είναι χαλύβδινη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Δούναβη που συνδέει τη βουλγαρική όχθη στα νότια με τη ρουμανική όχθη στα βόρεια και τις πόλεις Ρούσε και Τζιούρτζιου αντίστοιχα. Είναι μία από τις δύο γέφυρες που συνδέουν τη Ρουμανία με τη Βουλγαρία. Η άλλη είναι η Γέφυρα της Νέας Ευρώπης, που συνδέει το Βιντίν και το Καλαφάτ. Στη γέφυρα του Δούναβη μπορεί να φθάσει κάποιος με χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών - των λεωφορείων των γραμμών 4,11,12 και 28.

 Εγκαινιάστηκε στις 20 Ιουνίου 1954 και σχεδιάστηκε από τους Σοβιετικούς μηχανικούς Β. Αντρέγιεφ και Ν. Ρουντομάζιν. Η γέφυρα έχει μήκος 2.223,52 μέτρων και ήταν τότε η μόνη γέφυρα πάνω από τον Δούναβη που μοιραζόταν μεταξύ της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, ενώ η υπόλοιπη κυκλοφορία εξυπηρετούταν από πορθμεία και χερσαίες διαδρομές. Τα διακοσμητικά στοιχεία σχεδιάστηκαν από τον Βούλγαρο αρχιτέκτονα Γκεόργκι Οβτσάροφ. Η γέφυρα έχει δύο καταστρώματα. έναν αυτοκινητόδρομο δύο λωρίδων και έναν σιδηρόδρομο. Περιλαμβάνονται πεζοδρόμια για πεζούς. Το κεντρικό τμήμα της γέφυρας (85 μ.) είναι κινητό και μπορεί να ανυψωθεί για διέλευση μεγάλων σκαφών. Η συντήρηση του κινητού μέρους αποτελεί ευθύνη της Ρουμανίας και ελέγχεται περιοδικά. Η γέφυρα κατασκευάστηκε σε δυόμισι χρόνια με τη βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης. Οι Σοβιετικοί την ονόμασαν "Γέφυρα Φιλίας", αλλά μετά την πτώση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις δύο χώρες, η γέφυρα πήρε το πιο λειτουργικό όνομα "Γέφυρα του Δούναβη".Στη γέφυρα υπάρχουν σταθμοί συνοριακών ελέγχων, καθώς χρησιμεύει ως συνοριακή διέλευση μεταξύ των δύο χωρών. Από τον Ιανουάριο του 2007 δεν υπάρχει πλέον τελωνειακός έλεγχος και ο έλεγχος διαβατηρίου / ταυτότητας γίνεται "σε ένα γραφείο" είτε από τη βουλγαρική ή τη ρουμανική συνοριακή αστυνομία, που αποτελεί "εσωτερικό σύνορο" εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο συνοριακός έλεγχος θα καταργηθεί εντελώς όταν η Βουλγαρία και η Ρουμανία προσχωρήσουν στη ζώνη Σένγκεν. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2011 άνοιξε το βουλγαρικό τμήμα της γέφυρας, μετά από δύο μήνες αποκατάστασης. Υπάρχει ένα ζευγάρι ορθογώνιων πύργων που στηρίζονται από τους στύλους και στις δύο άκρες. Για την διέλευση της γέφυρας από την ρουμανική πλευρά, ισχύουν τα παρακάτω διόδια: Εικόνες της γέφυρας τον χειμώνα Ευρωπαϊκή οδός E70 Ευρωπαϊκή οδός E85 Διαδρομή DN5 στη Ρουμανία Γραμμή 900 της Căile Ferate Române (Τζιούρτζιου – Βουκουρέστι) και γραμμή 903 της CFR 903 (Τζιούρτζιου – Βιντέλε) στη Ρουμανία Γέφυρα του Δούναβη 2, μια άλλη γέφυρα που συνδέει τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία Giurgio-Ruse Bridge στο Structurae Halfway down the Danube, a short story about crossing the bridge
Αμεδαίος Η΄ της Σαβοΐας

Ο Αμεδαίος Η΄ (Amédée VIII de Savoie, 4 Σεπτεμβρίου 1383 - 7 Ιανουαρίου 1451), ο επονομαζόμενος ο Ειρηνικός, ήταν κόμης και δούκας της Σαβοΐας, γιος του Αμεδαίου Ζ΄ της Σαβοΐας και της Μπόννης του Μπερρύ. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1391, η μητέρα του ενήργησε ως αντιβασιλέας, λόγω του νεαρού της ηλικίας του. Γεννημένος στο Σαμπερύ, ήταν κόμης της Σαβοΐας από το 1391 έως το 1416 και έγινε δούκας της Σαβοΐας το 1416 από τον αυτοκράτορα Σιγισμόνδο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Έπειτα έγινε αντίπαπας με το όνομα Φήλιξ Ε΄ (1439-49).

 Γεννήθηκε στο Σαμπερύ. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1391 ήταν 8ετής και γι' αυτό ανέλαβε η μητέρα του αντιβασίλισσα. Το 1416 ο Σιγισμούνδος Λουξεμβούργου βασιλιάς της Βοημίας, Ουγγαρίας και Γερμανίας αναβίβασε την κομητεία της Σαβοΐας σε δουκάτο. Το 1418 απεβίωσε ο 3ος εξάδελφος του πατέρα του, ο Λουδοβίκος Σαβοΐας κόμης του Πεδεμοντίου και τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου του Πεδεμοντίου· έτσι ο Αμεδαίος Η΄ του νεότερου κλάδου της Σαβοΐας, ως κληρονόμος, ένωσε τους δύο κλάδους. Αύξησε τις κτήσεις του και ενθάρρυνε τις προσπάθειες για να τελειώσει ο Εκατονταετής Πόλεμος. Όταν το 1435 απεβίωσε η σύζυγός του Μαρία, ίδρυσε το Τάγμα του Αγ. Μαυρικίου: συνολικά επτά ιππότες που ζούσαν στο κάστρο Ριπάιγ κοντά στη Γενεύη, σε μια ημι-μοναστική ζωή. Το Νοέμβριο του 1439 από το Συνέδριο της Φερράρας-Φλωρεντίας εξελέγη ως (αντι)πάπας για να αντιτεθεί στον πάπα Ευγένιο Δ΄, έτσι το 1440 παραιτήθηκε από δούκας υπέρ του υιού του Λουδοβίκου. Το όνομά του αμαυρώθηκε από τους αντιπάλους του· ο τρίτος πάπας μετά τον Ευγένιο Δ΄, ο Πίος Β΄ αναφέρει ότι συγκέντρωνε χρήματα υπέρ των κληρονόμων του. Αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν ενδιαφέρθηκε να γίνει πάπας: δεν έστειλε επισκόπους της Σαβοΐας να τον υποστηρίξουν, ούτε χρησιμοποίησε ίντριγκες. Σημειώνουμε ότι ο πρώτος πάπας Φήλιξ αριθμήθηκε λανθασμένα ως Φήλιξ Β΄, έτσι ο τέταρτος Φήλιξ είναι ο Φήλιξ Ε΄. Νυμφεύτηκε το 1401 τη Μαρία των Βαλουά, κόρη του Φιλίππου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας και είχε τέκνα: Μαρία 1411-1469, παντρεύτηκε τον Φιλίππο-Μαρία Βισκόντι δούκα του Μιλάνου. Αμεδαίος 1412-1431, πρίγκιπας του Πεδεμοντίου, απεβίωσε 19 ετών. Λουδοβίκος 1413 - 1465, δούκας της Σαβοΐας. Φίλιππος 1417-1444, κόμης της Γενεύης, απεβίωσε 27 ετών. Μαργαρίτα1420-1479, παντρεύτηκε πρώτα τον Λουδοβίκο Γ΄ των Βαλουά-Ανζού δούκα του Ανζού & διεκδικητή βασιλιά της Νάπολης, έπειτα τον Λουδοβίκο Δ΄ των Βίττελσμπαχ εκλέκτορα του Παλατινάτου και μετά τον Ούλριχ Ε΄ κόμη της Βυρτεμβέργης. Μπόνη 1415-1430 απεβ. 15 ετών, Μαργαρίτα 1405-1418 απεβ. 13 ετών. Coulombe, Charles A., Vicars of Christ: A History of the Popes, (Kensington Publishing Corp., 2003), 318.
Πανελλήνιος Ευαγγελικός Σύνδεσμος

Ο Πανελλήνιος Ευαγγελικός Σύνδεσμος (ή Π.Ε.Σ.) είναι σύνδεσμος Χριστιανικών εκκλησιών από κάθε Προτεσταντική απόχρωση της Ελλάδας, που ως βασικό στόχο έχει την σύσφιξη των δεσμών και την καλλιέργεια ενός πνεύματος ενότητας και συνεργασίας μεταξύ των εκκλησιών, καθώς και την κοινή εκπροσώπησή τους. Ο Π.Ε.Σ. είναι μέλος της Παγκόσμιας Ευαγγελικής Συμμαχίας (WEA). Πρόεδρος του Π.Ε.Σ. είναι ο ποιμένας της Εκκλησίας του Θεού της Προφητείας, Αντώνιος Χαραλάμπους.

 Ο Π.E.Σ. παραδέχεται τις βασικές διδασκαλίες της Ευαγγελικής εκκλησίας, δηλαδή: Την Αγία Γραφή ως τον θεόπνευστο λόγο του Θεού και ως το μοναδικό κανόνα πίστης και ζωής. Τον Ένα τριαδικό Θεό, Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα. Την ενσάρκωση του Ιησού Χριστού, Θεού «ος εφανερώθη εν σαρκί», που σταυρώθηκε και αναστήθηκε από τους νεκρούς. Τη σωτηρία του αμαρτωλού με την πίστη στο τέλειο σωτήριο έργο του Χριστού. Την αναγέννηση του ανθρώπου και τον αγιασμό του πιστού με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Την προσωπική δεύτερη έλευση του Ιησού Χριστού, την ανάσταση των νεκρών και την τελική κρίση, που οι λυτρωμένοι θα κληρονομήσουν την αιώνια ζωή και οι αμαρτωλοί, που απόρριψαν τη δωρεά του Θεού στο πρόσωπο του Χριστού, θα υποστούν την αιώνια καταδίκη. Ο Π.Ε.Σ. εκπροσωπεί τις παρακάτω χριστιανικές ομολογίες από την ευρύτερη κοινότητα των Χριστιανικών Προτεσταντικών ομολογιών της Ελλάδας: 23 τοπικές Ελληνικές Ευαγγελικές Εκκλησίες 6 τοπικές Ελεύθερες Ευαγγελικές Εκκλησίες 59 τοπικές εκκλησίες της Πεντηκοστής 15 ανεξάρτητες τοπικές εκκλησίες που δεν ανήκουν σε ευρύτερα εκκλησιαστικά σώματαΚατά καιρούς, στις εκδηλώσεις του Π.Ε.Σ. έχουν συμμετάσχει εκκλησίες και άτομα, που δεν είναι επίσημα μέλη του. Επίσημη σελίδα του Π.Ε.Σ.
Κορράδος της Βαυαρίας

Ο Κορράδος (π. 1105 - 17 Μαρτίου 1126 ή το 1154) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν Κιστερκιανός μοναχός που έχει οσιοποιηθεί. Είναι ο πολιούχος της πόλης Μολφέτα της Απουλίας και ο παλιός καθεδρικός ναός της πόλης είναι αφιερωμένος σε αυτόν. Επίσημα δεν έχει αγιοποιηθεί.

 Γεννήθηκε στο κάστρο Ράβενσμπουργκ στη Σουηβία (ή στο Ρέγκενσμπουργκ της Βαυαρίας) και ήταν γιος του Ερρίκου Θ΄ δούκα της Βαυαρίας και της Βουλφχίλδης των Μπίλουνγκ, κόρη του Μάγκνους Α΄ δούκα της Βαυαρίας. Ήταν, μέσω της αδελφής του Ιουδήθ, θείος του Φρειδερίκου Α΄ Χοενστάουφεν, βασιλιά της Γερμανίας. Πέρασε κάποια χρόνια στο αβαείο του Βαϊνγκάρντεν, οικογενειακό των Γουέλφων και έπειτα σπούδασε θεολογία στην Κολωνία υπό την προστασία του συγγενούς του αρχιεπισκόπου, με την πρόθεση της οικογένειάς του να τον διαδεχθεί. Τελικά έγινε μαθητής του Βερνάρδου, ηγουμένου του Κλερβώ και εντάχθηκε στη μονή του ως Κιστερκιανός μοναχός. Θέλησε να ταξιδέψει στους Αγίους Τόπους, αλλά στη διαδρομή, εγκαταβίωσε στην Απουλία κοντά στο Μπάρι σε σπήλαιο ως ερημίτης. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, έγινε μαθητής του Άρνολντ, ηγουμένου του Μοριμόντ και έγινε μοναχός στη μονή εκεί. Ο Άρνολντ ήθελε να ιδρύσει μονή Κινστερκιανών στην Παλαιστίνη, αλλά απεβίωσε το 1125. Ο Κορράδος συνέχισε μόνος του ως το Μπάρι και εκεί, αντί να μπει σε πλοίο, έμεινε ερημίτης στο σπήλαιο της Αγίας Μαρίας της κρύπτης, προσευχόμενος και κοιμώμενος σε έναν γυμνό βράχο. Από την αρετή και την αγία ζωή του απέκτησε ακολούθους από τους εκεί κατοίκους και απεβίωσε το 1126. Κατά μία διαφορετική άποψη, έκανε δύο ταξίδια στους Αγίους Τόπους, το πρώτο κατά τη Β΄ Σταυροφορία ακολουθώντας τον Κορράδο Γ΄ βασιλιά της Γερμανίας. Απεβίωσε το 1154. Τα λείψανά του διατηρούνται στον Καθεδρικό της Μολφέτα. Ο Πάπας Γρηγόριος ΙΣΤ΄ τον οσιοποίησε το 1831, όμως αναφέρεται ως άγιος. Η μνήμη του εορτάζεται στις 9 Φεβρουαρίου, όπου γίνεται περιφορά της κάρας του στην πόλη. Walter Troxler (1992): "Konrad von Bayern". In Bautz, Traugott. Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) 4. Herzberg: Bautz. cols. 384–385. ISBN 3-88309-038-7 (German) P. Adolf Dietrich: Der selige Konrad von Bayern. In: Cistercienser-Chronik XXVI 1914, pp. 33–41, 68 -78, 104-109
Ελισάβετ του Ρούντλαν

Η Ελισάβετ του Ρούντλαν (7 Αυγούστου 1282 - 5 Μαΐου 1316) ήταν όγδοη και νεώτερη κόρη του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας και της πρώτης συζύγου του Ελεονώρας της Καστίλης ήταν η πιο στενά συνδεδεμένη με τον Εδουάρδο Β΄ της Αγγλίας με τον οποίο είχε μόλις 2 χρόνια διαφορά. Τον Απρίλιο του 1285 μόλις 3 ετών ο πατέρας της ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Φλόρις Ε΄ για τον αρραβώνα της Ελισάβετ με τον γιο του Ιωάννη Α΄, κόμη της Ολλανδίας. Ο γάμος της Ελισάβετ με τον Ιωάννη έγινε στις 8 Ιανουαρίου 1297 στο Ίπσουιτς αλλά μετά τον γάμο η Ελισάβετ έμεινε με τους γονείς της χωρίς να ακολουθήσει τον σύζυγο της στην Ολλανδία. Μετά από 2 χρόνια αποφάσισε να τον ακολουθήσει ταξιδεύοντας μαζί με τον πατέρα της, μέσω Αμβέρσας, Μέχελεν, Λέουβεν, Βρυξελλών έφτασε στην Γάνδη, έμεινε δυο μήνες περνώντας τα Χριστούγεννα με τις αδελφές της Ελεονώρα της Αγγλίας, κόμισσα του Μπαρ και Μαργαρίτα της Αγγλίας, δούκισσα της Βραβάντης. Στις 10 Νοεμβρίου 1299 ο σύζυγος της πέθανε από δυσεντερία ενώ κυκλοφόρησαν φήμες ότι δηλητηριάστηκε, δεν άφησαν παιδιά.

 Επιστρέφοντας στην Αγγλία η Ελισάβετ συνάντησε την θετή της μητέρα Μαργαρίτα της Αγγλίας την οποία ο πατέρας της παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο όταν βρισκόταν στην Ολλανδία. Στις 14 Νοεμβρίου 1302 η Ελισάβετ παντρεύτηκε σe δεύτερο γάμο τον Ούμφρεϊ του Μποχάν, 4ο κόμη του Έρεφορντ στο Αββαείο του Ουέστμινστερ, μαζί του απέκτησε : Ούγος του Μποχάν (1303 - 1305). Ελεονώρα του Μποχάν (1304 - 1363). Ούμφρεϊ του Μποχάν (1305). Μαρία του Μποχάν (1305). Ιωάννης του Μποχάν, 5ος κόμης του Έρεφορντ (1306 - 1335). Ούμφρεϊ του Μποχάν, 6ος κόμης του Έρεφορντ (1309 - 1361). Μαργαρίτα του Μποχάν, 2η κόμισσα του Ντεβόν (1311 - 1391). Γουλιέλμος του Μποχάν, 1ος κόμης του Νορθάμπτον (1312 - 1360), Εδουάρδος του Μποχάν, (1312 - 1334) δίδυμος αδελφός του Γουλιέλμο. Ενέας του Μποχάν (1314 - 1322). Ισαβέλλα του Μποχάν (1316).Στην εγκυμοσύνη του ενδέκατου παιδιού της επισκέφτηκε την νύφη της Ισαβέλλα της Γαλλίας, την δέχτηκε με μεγάλη τιμή αλλά η τελευταία εγκυμοσύνη κλόνισε την υγεία της και πέθανε από τις επιπλοκές. Στην γέννα πέθανε και το τελευταίο της παιδί Ισαβέλλα, τάφηκαν μαζί στο αβαείο του Βαλθάμ. Weis, Frederick Lewis (2004). Ancestral Roots of Certain American Colonists Who Came to America Before 1700. Genealogical Pub Co. ISBN 0-8063-1752-3. Lines 6-29, 6-30, 7-29, 7-30, 15-29, 15-30, 97-31, 97-32. Weir, Alison (2002). Britain's Royal Family: A Complete Genealogy. The Bodley Head London, U.K. ISBN 0-7126-4286-2. pages 83–85 Cutter, William Richard. Genealogical and Personal Memoirs Vol. I, Lewis Historical Publishing Co., New York, 1910. (p. 1399) googlebooks Accessed 28 April 2008 Burke, John, Esq. A General and Heraldic Dictionary of the Peerages of England, Ireland, and Scotland, Extinct, Dormant and in Abeyance. London: Henry Colburn and Richard Bentley, 1831. (p. 196) googlebooks Retrieved 4 May 2008
Ζάρκοβο

To Ζάρκοβο (σερβικά : Жарково) είναι παλιό χωριό και δήμος, σήμερα συνοικία του Βελιγραδίου, διοικητικά ανήκει στον δήμο Τσουκαρίτσα. Είναι μία από τις πιο πυκνοκατοικημένες συνοικίες του Βελιγραδίου, το παλιότερο τμήμα της είναι το Ζάρκοβο σέλο.

 Στo Ζάρκοβο έχουν βρεθεί ερείπια μεγάλου νεολιθικού οικισμού. Πρώτη μνεία του οικισμού με το όνομα Ζάρκοβο είναι από τον 17ο αιώνα.Το 1911 αναγνωρίστηκε δήμος και μέχρι το 1970 ήταν προάστιο του Βελιγραδίου αλλά ξεχωριστή και γρήγορα αναπτυσσόμενη πόλη (πληθυσμός 1961: 8.636 1971: 28.761), το 1970 λόγω του ότι ήταν συνεχή οικιστικά περιοχή με το Βελιγράδι συγχωνεύτηκε με την Τσουκαρίτσα σε έναν δήμο. Το 1981 το Ζάρκοβο είχε πληθυσμό 43.721, το οποίο καταλάμβανε το 40% του πληθυσμού του δήμου Τσουκαρίτσα. Mala Prosvetina Enciklopedija, Third edition (1985), Prosveta, ISBN 86-07-00001-2 Jovan Đ. Marković (1990): Enciklopedijski geografski leksikon Jugoslavije Svjetlost-Sarajevo, ISBN 86-01-02651-6
Silk Road

Το Silk Road ήταν διαδικτυακή Μαύρη Αγορά που βρισκόταν στο Deep Web. Η πρόσβαση σε αυτό γινόταν αποκλειστικά μέσω του δικτύου Tor, έτσι ώστε οι χρήστες του να είναι ανώνυμοι και η ταυτότητα τους να παραμένει ασφαλής. Η ιστοσελίδα αυτή πρωτοεμφανίστηκε το 2011, ενώ η ανάπτυξη της είχε ξεκινήσει 6 μήνες πριν. Το Silk Road μερικές φορές συνηθίζονταν να αποκαλείται το Amazonή το eBay των ναρκωτικών. Η εγγραφή των αγοραστών στο Silk Road ήταν απολύτως δωρεάν, αλλά οι πωλητές θα έπρεπε να αγοράσουν καινούργιους λογαριασμούς μέσω δημοπρασιών. Αυτή η πολιτική φέρεται να εφαρμόστηκε για να μετριάσει την πιθανότητα διανομής αλλοιωμένων προϊόντων από κακόβουλους πωλητές.

 Το Silk Road ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2011. Ο γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών Τσαρλς Σούμερ ζήτησε από τις ομοσπονδιακές αρχές, όπως η DEA και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, να κλείσουν την ιστοσελίδα.Γρήγορα έγινε γνωστό λόγω της καλής ποιότητας των ναρκωτικών ουσιών τα οποία πωλούνταν εκεί. Οι χρήστες μπόρεσαν να βρουν ένα μέρος απο όπου θα μπορούσαν να αγοράζουν ότι ναρκωτικό θέλουν σε καλή ποιότητα και σε αρκετά καλή τιμή. Την 1η Μαΐου του 2013 το Silk Road δέχτηκε επίθεση DDoS, για μικρό χρονικό διάστημα ήταν offline και η πρόσβαση σε αυτό ήταν αδύνατη. Μέχρι τον Απρίλιο του 2013, η ιστοσελίδα είχε 10.000 προϊόντα προς πώληση. Το 70% εξ αυτών ήταν ναρκωτικά που είναι παράνομα στις περισσότερες χώρες. Στο Silk Road κάποιος μπορούσε να βρει 340 διαφορετικές ποικιλίες ναρκωτικών, συμπεριλαμβανομένων της Ηρωίνης, του LSD, και της κάνναβης.Οι κανόνες χρήσης της ιστοσελίδας ανέφεραν ότι απαγορεύονταν η πώληση «οποιουδήποτε προϊόντος που ο σκοπός του είναι να βλάψει ή να εξαπατήσει.» Σε αυτή την κατηγορία προφανώς περιλαμβάνονταν η παιδική πορνογραφία, κλεμμένες πιστωτικές κάρτες, δολοφονίες και όπλα μαζικής καταστροφής. The Hidden Wiki 'Silk Road' website called the Amazon of heroin, cocaine // ABC Action News report, 10 Ιουνίου 2011 ALEXIS C. MADRIGAL, Libertarian Dream? A Site Where You Buy Drugs With Digital Dollars // The Atlantic, 1 Ιουνίου 2011 Brennon Slattery, U.S. Senators Want to Shut Down Bitcoins, Currency of Internet Drug Trade Αρχειοθετήθηκε 2012-08-19 στο Wayback Machine. // PC World, 10 Ιουνίου 2011 Brett Wolf, Senators seek crackdown on "Bitcoin" currency Αρχειοθετήθηκε 2013-10-05 στο Wayback Machine. // Reuters, 8 Ιουνίου 2011 «Silk Road: eBay For Drugs», Addiction Eileen Ormsby, The drug's in the mail // The Age, Victoria, 27 Απριλίου 2012 Eileen Ormsby, «The new underbelly» // The Sydney Morning Herald, 1 Ιουνίου 2012 What is Silk Road Australian Penthouse story: “The High Road: Silk Road, an online marketplace like no other”, January 2012 SILK ROAD: A VICIOUS BLOW TO THE WAR ON DRUGS Hidden Wiki «Unravelling the dark web»
Ντίλαν Οσετκόφσκι

Ο Ντίλαν Οσετκόφσκι (γεννήθηκε στις 8 Αυγούστου 1996) είναι Αμερικανογερμανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που παίζει αυτήν τη στιγμή για την ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ στη Γαλλία . Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για τους Τέξας Λόνγκχορνς και Τουλέιν Γκριν Ουέιβ .

 Ο Οσετκόφσκι έπαιξε μπάσκετ για το Καθολικό Λύκειο Τζισέρα στο Σαν Χουάν Καπιστράνο, στην Καλιφόρνια . Ως ανώτερος, είχε μέσο όρο 14,8 πόντους και 9,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και ήταν επιλογή πρώτης ομάδας στην Τρίνιτι Λιγκ . Οδήγησε την ομάδα του στο Πρωτάθλημα Νοτίου Τμήματος CIF Διαίρεσης 4AA, σημειώνοντας 16 πόντους στο παιχνίδι τίτλου. Ο Οσετκόφσκι έλαβε έντονο ενδιαφέρον μόνο από δύο προγράμματα 1ης Κατηγορίας NCAA μετά το λύκειο, το Τουλέιν και το UC Άιρβιν . Δεσμεύτηκε στο Τουλέιν στις 12 Ιουλίου 2014. Ως πρωτοετής στο Τουλέιν, ο Οσετκόφσκι είχε μέσο όρο 6,3 πόντους και 4,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Τοποθετήθηκε σε πιο σημαντικό ρόλο στη δευτεροετή χρονιά του, έχοντας κατά μέσο όρο 11,3 πόντους και 8,3 ριμπάουντ ανά αγώνα και σημειώνοντας 11 νταμπλ-νταμπλ . Μετά από αυτήν την αγωνιστική περίοδο, ο Οσετκόφσκι μεταγράφηκε στο Τέξας και έμεινε εκτός την επόμενη χρονιά λόγω των κανόνων μεταγραφών του NCAA. Στη νεανική του χρονιά, είχε μέσο όρο 13,4 πόντους και 7,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και έλαβε μία τιμητική διάκριση ως επιλογή της Διάσκεψης Μπιγκ 12 . Ως ανώτερος, ο Οσετκόφσκι είχε μέσο όρο 11,1 πόντους, 7,2 ριμπάουντ και 1,4 κλεψίματα ανά παιχνίδι. Οδήγησε το Τέξας στον τίτλο του Εθνικού Τουρνουά Πρόσκλησης και ονομάστηκε πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης. Στον πρώτο γύρο του NIT, ο Οσετκόφσκι σημείωσε 26 πόντους κορυφαίο στην σταδιοδρομία του σε μία νίκη με 79-73 επί του Σάουθ Ντακότα Στέιτ . Ο Οσετκόφσκι έπαιξε για τους Κλίβελαντ Καβαλίερς στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ το 2019 . Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ράτιοφαρμ Ουλμ του Γερμανικού Πρωταθλήματος (BBL) και αμέσως δόθηκε δανεικός στην ΜΓ Γκέτινγκεν, με την οποία είχε μέσο όρο 12,6 πόντους και 6,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στο BBL. Στις 22 Μαΐου 2020, ο Οσετκόφσκι επέστρεψε στην Ράτιοφαρμ Ουλμ και ξεκίνησε το διετές συμβόλαιό του με τον σύλλογο. Στις 12 Νοεμβρίου, αναδείχθηκε παίκτης της εβδομάδας στο EuroCup αφού συνέβαλε με 32 πόντους και επτά ριμπάουντ σε μία νίκη επί της Παλλακανέστρο Μπρέσια . Υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους σημερινούς πρωταθλητές Γαλλίας και την ομάδα της Ευρωλίγκας ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ τον Ιούλιο του 2021. Ο μεγαλύτερος αδερφός του Οσετκόφσκι, Κόρι, έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για την Κολούμπια και σημείωσε το υψηλό προγράμματος σε αγώνες σταδιοδρομίας. Τον Μάιο του 2020, ο Οσετκόφσκι ανακοίνωσε ότι έλαβε τη γερμανική υπηκοότητα. Βιογραφικό στους Τέξας Λόνγκχορνς Βιογραφικό στους Τουλέιν Γκριν Ουέιβ
Νεκρή Φύση με Ψάθινο Καπέλο

Ο πίνακας Νεκρή Φύση με Ψάθινο Καπέλο (ολλανδικά: Stillleben mit gelbem Strohhut), που είναι επίσης γνωστός ως Νεκρή Φύση με Κίτρινο Ψάθινο Καπέλο και Νεκρή Φύση με Καπέλο και Πίπα, ζωγραφίστηκε από τον Βίνσεντ βαν Γκογκ στα τέλη Νοεμβρίου - μέσα Δεκεμβρίου του 1881 ή πιθανόν το 1885, στην πόλη Νουένεν της Ολλανδίας.

 Τον Νοέμβριο του 1884 ο Βαν Γκογκ δίδαξε κάποιους φίλους του από το Αϊντχόβεν, μια μεγάλη πόλη κοντά στη Νοένεν, να ζωγραφίζουν άψυχα αντικείμενα σε χρώματα με λάδι. Ο Βαν Γκογκ, μέσα στον ενθουσιασμό του, δημιούργησε μια σειρά από πίνακες νεκρής φύσης με μπουκάλια, μπολ και δοχεία και άλλα αντικείμενα. Ο πίνακας Νεκρή Φύση με Ψάθινο Καπέλο δημιουργήθηκε στη Νουένεν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Έγραψε πως οι πίνακες θα ήταν δύσκολο να πουληθούν, όμως αξιολογώντας σημαντική αυτήν την προσπάθεια συνέχισε να ζωγραφίζει συνθέσεις νεκρής φύσης κατά τη διάρκεια του χειμώνα. To έργο Νεκρή Φύση με Ψάθινο Καπέλο μαζί με ένα άλλο έργο της ίδιας περιόδου, το Νεκρή Φύση με Πήλινο Δοχείο και Τσόκαρα, χαρακτηρίζονται από κριτικούς και συγγραφείς για το υψηλό επίπεδο τεχνικής τους. Και τα δύο χαρακτηρίζονται από ομαλές, σχολαστικές πινελιές και τη λεπτεπίλεπτη σκίαση των χρωμάτων. Κατά τη διάρκεια της διετούς παραμονής του στην Νουένεν, ολοκλήρωσε πολυάριθμα σχέδια και υδατογραφίες και σχεδόν 200 ελαιογραφίες. Ωστόσο, η χρωματική παλέτα του αποτελείτο κυρίως από σκοτεινούς γήινους τόνους, κυρίως σκούρο καφέ, χωρίς να έχει δώσει ενδείξεις για την ανάπτυξη της μετέπειτα ζωντανής χρωματικής παλέτας που χαρακτηρίζει τα πιο γνωστά του έργα. Όταν ο ίδιος παραπονέθηκε ότι ο Τεό (ο αδελφός του Βαν Γκογκ και έμπορος τέχνης) δεν είχε κάνει αρκετή προσπάθεια για να πουλήσει τους πίνακές του στο Παρίσι, ο Τεό απάντησε ότι ήταν πολύ σκούρα και δεν ταίριαζαν με το τότε ύφος της φωτεινής ζωγραφικής των ιμπρεσιονιστών.Ο πίνακας ανήκει στην συλλογή έργων τέχνης του μουσείου Kröller-Müller Museum στο Οτέρλο, στην Ολλανδία H Χέλεν, σύζυγος του Anton Kröller, αφιέρωσε τη ζωή της και την περιουσία της συλλέγοντας έργα του Βαν Γκογκ. Η συλλογή έργων τέχνης Kröller του 19ου και του 20ου αιώνα κατέληξαν στο Ολλανδικό κράτος και το μουσείο Kröller-Müller. Μπορεί αυτή η συμφωνία να ήταν περισσότερο ένα μέσο αποκατάστασης για τα εκατομμύρια φιορίνια που κατέβαλλε το ολλανδικό κράτος το 1930 για τη διατήρηση της φερεγγυότητας μια τράπεζας, ενός από τους μεγαλύτερους πελάτες της εταιρείας του Anton Kröller που στην πορεία λειτούργησε ως ασπίδα για τον Kröller.
Έκρηξη του όρους της Αγίας Ελένης 1980

Το 1980, συνέβη μια μεγάλη ηφαιστειακή έκρηξη στο όρος της Αγίας Ελένης, ένα ηφαίστειο το οποίο βρίσκεται στην πολιτεία της Ουάσινγκτον, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η έκρηξη (η οποία έχει Δείκτη Ηφαιστειακής Έκρηξης 5) ήταν η μόνη σημαντική ηφαιστειακή έκρηξη που συνέβη στις 48 πολιτείες των κυρίως ΗΠΑ (εκτός Αλάσκας και Χαβάης) μετά την έκρηξη το 1915 της Κορυφής Λάσσεν στην Καλιφόρνια. Πριν την έκρηξη υπήρχαν προειδοποιητικά σημάδια, όπως διάφοροι σεισμοί στην περιοχή και συμβάντα εκπομπής ατμού, προκληθέντα από μια εισδοχή μάγματος σε μικρό βάθος κάτω από το ηφαίστειο που δημιούργησε ένα σύστημα θραύσης στη βόρεια πλαγιά του βουνού. Ένας σεισμός ο οποίος έλαβε χώρα στις 8:32:17 το πρωί (τοπική ώρα) την Κυριακή 18 Μαΐου 1980 προκάλεσε την κατάρρευση του ήδη αδύναμου βορείου τμήματος του βουνού. Έτσι έλαβε χώρα η μεγαλύτερη κατολίσθηση που έχει ποτέ καταγραφεί όλη την περίοδο στο βουνό. Αυτό ξαφνικά ενεργοποίησε τον μερικώς τηγμένο, πλούσιο σε αέρια και ατμό βράχο στο ηφαίστειο ο οποίος βρισκόταν χαμηλότερη πίεση. Ο βράχος αντέδρασε εκτινάσσοντας ένα καυτό μείγμα λάβας. Το ηφαιστειακό προϊόν εξερράγη με κατεύθυνση προς τα βόρεια προς την Λίμνη Σπίριτ με μεγάλη ταχύτητα.

 This article incorporates public domain materialς από United States Geological Survey έγγραφο: «Eruptions of Mount St. Helens: Past, Present, and Future». Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2010. Harris, Stephen L. (1988). Fire Mountains of the West: The Cascade and Mono Lake Volcanoes. Missoula, MT: Mountain Press Publishing Company. ISBN 978-0-87842-220-3. Tilling, Robert I., Topinka, Lyn and Swanson, Donald A. (1990). «Eruptions of Mount St. Helens: Past, Present, and Future». The Climactic Eruption of May 18, 1980. U.S. Geological Survey. Ανακτήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2010. (adapted public domain text) Klimasauskas, Ed (1 Μαΐου 2001). «Mount St. Helens Precursory Activity». United States Geological Survey. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2007. Topinka, Lyn. Mount St. Helens: A General Slide Set, Cascades Volcano Observatory, U.S. Geological Survey. Retrieved on 2007-05-19 List of victims στη Wayback Machine του Internet Archive (αρχειοθετήθηκε Μαΐου 27, 2007) List of victims with biographical details USGS: Mount St. Helens 1980 Debris Avalanche Deposit USDA Forest Service: Mount St. Helens VolcanoCam Pre-1980 Eruptive History of Mount St. Helens, Washington USGS: Before, During, and After May 18, 1980 Video approximation of the first seconds of the May 18 eruption from Gary Rosenquist's photos στο YouTube Boston.com – The Big Picture – 30 years later Aerial pictures of the July 22nd, 1980 secondary eruption News reports Αρχειοθετήθηκε 2020-12-06 στο Wayback Machine. at The Museum of Classic Chicago Television
Τζέιμς Φόρεστ

Ο Τζέιμς Φόρεστ (γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου 1972) είναι Αμερικανός πρώην καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,04 μ. και αγωνιζόταν κυρίως σαν πάουερ φόργουορντ, και υπό συνθήκες σαν σέντερ.

 Ο Τζέιμς Φόρεστ εισήχθη το 1992 στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζια Τεκ, με τη μπασκετική ομάδα του οποίου αγωνιζόταν στο Κολλεγιακό Πρωτάθλημα. Από το Τζόρτζια Τεκ αποφοίτησε το 1996. Το 1996, ο Τζέιμς Φόρεστ αποφάσισε να αφήσει την Αμερική και να ταξιδέψει στο Ισραήλ για λογαριασμό της Χαποέλ Ελιάτ. Το 1997 συμμετείχε στα Ντραφτς του ΝΒΑ και κατάφερε να εξασφαλίσει συμβόλαιο συνεργασίας με τους Λος Άντζελες Λέικερς, στους οποίους όμως παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες. Τη σεζόν 1997-98, ο Τζέιμς Φόρεστ αγωνίστηκε στις Ουέλβα (Ισπανία) και Χαποέλ Ελιάτ (Ισραήλ). Την περίοδο 1998-99 αγωνίστηκε κυρίως στην Ιταλική Πιστόγια, ενώ στις αρχές του 1999 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από την Κοκοντρίγιος ντε Καράκας, ομάδα της Βενεζουέλας. Το καλοκαίρι του 1999 ταξίδεψε στην Ελλάδα με προορισμό το Ηράκλειο, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο, καθώς το καλοκαίρι του 2000 μετεγγράφη στον ΑΡΗ Θεσσαλονίκης. Το 2001 κατηφόρισε από τη Θεσσαλονίκη στον Πειραιά για λογαριασμό του Ολυμπιακού, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας μάλιστα το Κύπελλο Ελλάδος του 2002. Την περίοδο 2002-03, ο Τζέιμς Φόρεστ αγωνίστηκε στην Ολύμπια Λάρισας. Το Νοέμβριο του 2003, μετεγγράφη στο Ηράκλειο για δεύτερη φορά, ωστόσο παρέμεινε στην ομάδα μόλις για δύο μήνες. Την περίοδο 2004-05 αγωνίστηκε αρχικά στην Σκαβολίνι κι έπειτα στη Φαμπριάνο. Η περίοδος 2005-06 ήταν και η τελευταία στην επαγγελματική καριέρα του Τζέιμς Φόρεστ. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής αγωνίστηκε στην ισπανική Πλασένσια. «Τζέιμς Φόρεστ», άρθρο στον ιστότοπο της εφημερίδας «Πατρίς», 19 Νοεμβρίου 2003. «Τον θυμάσαι; - Τζέιμς Φόρεστ», αφιέρωμα στον ιστότοπο AgeOfBasketball.gr.
ISIN

Ο Διεθνής Αριθμός Αναγνώρισης Χρεογράφων (αγγλικά: International Securities Identification Number, ISIN) προσδιορίζει με μοναδικό τρόπο ένα χρεόγραφο. Η διάρθρωσή του ορίζεται στο πρότυπο ISO 6166. Ο κωδικός ISIN είναι ένας αλφαριθμητικός κωδικός 12 χαρακτήρων ο οποίος χρησιμεύει για την ομοιόμορφη αναγνώριση ενός χρεογράφου μέσω της ομαλοποίησης του εκχωρηθέντος εθνικού αριθμού, εφόσον υπάρχει, κατά τη διαπραγμάτευση και τον διακανονισμό.

 Οι ISIN χρησιμοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1981, αλλά δεν έτυχαν ευρείας αποδοχής μέχρι το 1989, όταν οι χώρες της G30 συνέστησαν την υιοθέτησή τους. Ο ISIN εγκρίθηκε ένα χρόνο αργότερα από το ISO με το πρότυπο ISO 6166. Αρχικά οι πληροφορίες διανέμονταν μέσω CD-ROM και αργότερα αντικαταστάθηκαν από τη διανομή μέσω του διαδικτύου. Το 2004, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέθεσε τη χρήση αναγνωριστικών μέσων σε ορισμένες από τις κανονιστικές της εκθέσεις, οι οποίες περιελάμβαναν το ISIN ως έναν από τους έγκυρους αναγνωριστικούς κωδικούς. Επίσημος ιστότοπος
Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων

Το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (Κ.Α.Ε.) (παλαιότερα: Συναγερμός Αγροτών και Εργαζομένων (Σ.Α.Ε.)), ήταν ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 1950. Ιδρυτής και αρχηγός του κόμματος ήταν ο Αλέξανδρος Μπαλτατζής. Το κόμμα διαλύθηκε το 1961, για να συμμετάσχει στην Ένωση Κέντρου.

 Το κόμμα έλαβε μέρος στις βουλευτικές του 1950 με τον συνασπισμό «Παράταξις Αγροτών και Εργαζομένων», μαζί με το Αγροτικό Κόμμα του Αλέξανδρου Μυλωνά. Το επόμενο έτος, στις εκλογές του 1951 κέρδισε μία βουλευτική έδρα, ενώ το αμέσως επόμενο έτος, στις εκλογές του 1952 δεν κέρδισε καμία. Στις εκλογές του 1956 εμφανίστηκε με τη νέα επωνυμία του, ως «Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων», στον συνασπισμό της Δημοκρατικής Ενώσεως, μαζί με τα υπόλοιπα κόμματα του Κέντρου και την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά. Το κόμμα εξέλεξε οκτώ βουλευτές. Στις εκλογές του 1958 έλαβε μέρος στον συνασπισμό της Προοδευτικής Αγροτικής Δημοκρατικής Ενώσεως (Π.Α.Δ.Ε.), μαζί με το Κόμμα Προοδευτικών, την Ε.Π.Ε.Κ. και το Δημοκρατικόν Κόμμα Εργαζομένου Λαού, εκλέγοντας έξι βουλευτές. Το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων μετείχε στις διεργασίες ενοποίησης του Κέντρου, όντας ένα από τα κόμματα που συγκρότησαν το Δημοκρατικόν Κέντρον - Αγροτική Φιλελευθέρα Ένωσις, αρχικά, και την Ένωση Κέντρου στη συνέχεια. "Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα" τομ. 2ος, σελ. 149.
Μηλιά Αμμοχώστου

Η Μηλιά είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.

 Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν. «Milia». www.prio-cyprus-displacement.net. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Σεπτεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2018.