IMISLab/GreekWikipedia huggingface dataset:
Γιάσμιν Κούρτιτς

Ο Γιάσμιν Κούρτιτς (σλοβενικά: Jasmin Kurtić) (10 Ιανουαρίου 1989) είναι Σλοβένος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον ΠΑΟΚ με δανεισμό από την Πάρμα.

 Ο Κούρτιτς εντάχθηκε στην ΝΝ Γκορίτσα τον Αύγουστο του 2010 από την ΝΚ Μπέλα Κράινα της 2η κατηγορίας.Η θητεία του στη Γκορίτσα διήρκεσε μόνο έξι μήνες, καθώς τον είχαν εντοπίσει οι ανιχνευτές ταλέντων της Παλέρμο ΦΚ. Στις 18 Δεκεμβρίου 2010 ανακοινώθηκε ότι ο Κούρτιτς είχε συμφωνήσει σε συμβόλαιο 4,5 ετών με τους Σικελούς, με ισχύ από τον Ιανουάριο του 2011, καθιστώντας τον έτσι τον τέταρτο Σλοβένο που θα εντασσόταν στον σύλλογο κατά τη σεζόν 2010-11.Στις 12 Ιανουαρίου 2011, ο Κούρτιτς έκανε το ντεμπούτο του με την Παλέρμο στον 16ο γύρο του Κυπέλλου Ιταλίας εναντίον της Κιέβο Βερόνα, με τον αγώνα να λήγει με νίκη με 1-0 για την Παλέρμο. Στις 13 Φεβρουαρίου 2011, ο Κούρτιτς έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α, παίζοντας και στα 90 λεπτά του αγώνα εναντίον της Φιορεντίνα. Στις 10 Απριλίου 2011, ο Κούρτιτς σημείωσε το πρώτο του γκολ στη Σέριε Α για την Παλέρμο εναντίον της Τσεζένα.Την 1η Αυγούστου 2011, εντάχθηκε με δανεισμό στη Βαρέζε Κάλτσιο της Σέριε Β, με επιλογή από νέο σύλλογο του να αποκτήσει το 50% των δικαιωμάτων μεταγραφής του μέχρι το τέλος της σεζόν. Έκανε ντεμπούτο για την ομάδα στη Σέριε Β στις 27 Αυγούστου εναντίον της ΣΣΚ Μπάρι. Για τη σεζόν 2012-13 επέστρεψε στην Παλέρμο. Την 1η Ιουλίου 2013, ο Κούρτιτς μετακόμισε στη ΟΣ Σασσουόλο Κάλτσιο σε μια συμφωνία συνιδιοκτησίας. Έκανε το ντεμπούτο του για τη Σασσουόλο στον τρίτο γύρο του Κυπέλλου Ιταλίας εναντίον της Νοβάρα στις 17 Αυγούστου 2013. Τορίνο (δανεισμός) Στις 30 Ιανουαρίου 2014, μετακόμισε στην Τορίνο με δανεισμό, επίσης με απόφαση της Παλέρμο, η οποία είχε το 50% των δικαιωμάτων του. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Τορίνο στις 19 Απριλίου 2014 στον 34ο γύρο εναντίον της Λάτσιο (3–3). Κατά τη διάρκεια της σεζόν, ο Κούρτιτς έκανε 16 εμφανίσεις και σημείωσε δύο γκολ στο πρωτάθλημα.Στις 20 Ιουνίου 2014, η συμφωνία συνιδιοκτησίας του μεταξύ Παλέρμο και Σασσουόλο επιλύθηκε υπέρ της Σασσουόλο. Φιορεντίνα (δανεισμός) Την 1η Σεπτεμβρίου 2014, μετακόμισε με δανεισμό στη Φιορεντίνα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 18 Σεπτεμβρίου σε αγώνα για το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ εναντίον της Γκενγκάν και σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 21 Σεπτεμβρίου εναντίον της Αταλάντα. Στις 25 Ιουνίου 2015, ο Κούρτιτς υπέγραψε συμβόλαιο με την Αταλάντα. Στις 10 Ιανουαρίου 2020, ο Κούρτιτς εντάχθηκε στην Πάρμα, με δανεισμό μέχρι το τέλος της σεζόν 2019-20, στο τέλος της οποίας η Πάρμα ήταν υποχρεωμένη να αγοράσει τα δικαιώματά του. Υπέγραψε συμβόλαιο με τον σύλλογο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2023. ΠΑΟΚ (δανεισμός) Στις 18 Ιουλίου 2021, ο Κούρτιτς εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ, με διετές συμβόλαιο δανεισμού. Ο Κούρτιτς ήταν μέλος της Σλοβενίας Κ-21, με την οποία αγωνίστηκε σε δύο φιλικούς αγώνες το 2009.Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Σλοβενίας εναντίον της Ελλάδας στις 26 Μαΐου 2012, σημειώνοντας ένα γκολ από ελεύθερο λάκτισμα. Προφίλ παίκτη στο NZS (σλοβενικά) Προφίλ στο Transfermarkt.com
Γιατροσόφι

Το γιατροσόφι είναι το πρακτικό φάρμακο που χρησιμοποιούσε ο κόσμος παλιότερα - αλλά ακόμη και στη σημερινή εποχή - προκειμένου να αντιμετωπίσει μικρά ή και μεγαλύτερα προβλήματα υγείας. Υπάρχουν πολλών ειδών γιατροσόφια, και είναι σχεδόν σίγουρο ότι ο κάθε άνθρωπος τα έχει χρησιμοποιήσει σε κάποια στιγμή της ζωής του, συνήθως με την προτροπή κάποιου μεγαλύτερου σε ηλικία μέλους της οικογένειας. Τα περισσότερα γιατροσόφια βασίζονται στη χρήση των φαρμακευτικών φυτών, ενώ σε πολλά μέρη της Ελλάδας αποτελούν αξιόλογο μέρος της λαογραφικής παράδοσης του τόπου. Αν και η χρήση τους έχει αμφισβητηθεί από τους οπαδούς της κλασικής ιατρικής, τα περισσότερα γιατροσόφια δεν παύουν να έχουν στέρεη επιστημονική τεκμηρίωση και να αποτελούν τον «πρόδρομο» των δημοφιλών φυτικών καλλυντικών και φαρμακευτικών σκευασμάτων που κυκλοφορούν στο εμπόριο και στα φαρμακεία στις μέρες μας. Παρά το γεγονός ότι τα γιατροσόφια συνήθως βασίζονται σε σχετικά «αγνές» και «ακίνδυνες» πρώτες ύλες, οι γιατροί συνιστούν προσοχή στη χρήση τους, ειδικά αν το άτομο που πρόκειται να τα χρησιμοποιήσει έχει ιστορικό αλλεργικών αντιδράσεων.

 Τσίμπημα κουνουπιού: Βάζουμε στο σημείο λίγο ξίδι για να μειώσει την κοκκινίλα και τη φαγούρα. Μώλωπας: Για να μη μελανιάσει, βάζουμε σε ένα πανάκι λίγο κρεμμύδι - όχι ψιλοκομμένο αλλά σε φέτες κοπανισμένες, ώστε να έχει και λίγο ζουμί από το κρεμμύδι - και από πάνω ραντίζουμε με αλάτι. Στη συνέχεια, δένουμε με ένα πανί και η μελανιά περιορίζεται. Πυρετός: Σούπα φιδές, με λεμόνι. Ο χυμός λεμονιού είναι πλούσιος σε βιταμίνη C, που πιστεύεται ότι βοηθάει στην αντιμετώπιση του πυρετού. Κάψιμο: Βάζουμε στην καψιά πολτό ντομάτας και απαλύνεται ο πόνος (η οδοντόκρεμα απαγορεύεται). Τσίμπημα σφήκας ή μέλισσας: Αφού αφαιρέσουμε το τυχόν κεντρί, τρίβουμε επάνω στην περιοχή ένα μεταλλικό αντικείμενο (π.χ. κλειδί, ή πηρούνι) ώστε να μειωθεί ο πόνος και να μην πρηστεί. Τσίμπημα σκορπιού: τα παλιά χρόνια, όπου οι άνθρωποι ζούσαν και δούλευαν περισσότερο στην ύπαιθρο, τα τσιμπήματα από σκορπιούς ήταν συχνό φαινόμενο. Όταν λοιπόν σκότωναν ένα σκορπιό, τον άφηναν στον ήλιο να ξεραθεί καλά και έπειτα τον έτριβαν σε σκόνη. Τη σκόνη αυτή τη πρόσθεταν στο γάλα των παιδιών τους, ώστε να μειωθεί ο πόνος και ο κίνδυνος στην περίπτωση που τα τσιμπούσε σκορπιός. Τσίμπημα εντόμου: Ανακούφιση προσφέρει μια σταγόνα λάδι από λεβάντα πάνω στη τσιμπιά.
Μιχαήλ της Βουλγαρίας

Ο Μιχαήλ, Εκκλησιαστικά Σλαβονικά: Михаилъ, Βουλγαρικά: Михаил (γενν. πριν το 900) από τον Οίκο του Κρούμου ήταν πρίγκιπας διάδοχος της Βουλγαρίας. Αν και έγινε μοναχός, διεκδίκησε τον θρόνο της Βουλγαρίας.

 Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Συμεών Α΄ της Βουλγαρίας και της πρώτης συζύγου του. Ο πατέρας του ωστόσο προτίμησε να ορίσει διάδοχο τον νεότερο γιο του Πέτρο Α΄ για τον θρόνο, πιθανόν διότι ο Πέτρος γεννήθηκε από τη δεύτερη (και τελευταία) σύζυγό του και ο Μιχαήλ επρόκειτο να αναλάβει μοναστικούς όρκους και να γίνει μοναχός. Όμως ένοιθε παραμελημένος και ήθελε να αναλάβει τον θρόνο με τη βία. Όταν ο Πέτρος Α΄ στέφθηκε τσάρος το 927, ο πρίγκιπας κατόρθωσε να δραπετεύσει από το μοναστήρι και να καταλάβει ένα φρούριο στην περιοχή της Μακεδονίας, όπου δήλωσε ανοικτά τους σκοπούς του. Αρχικά ο Μιχαήλ είχε κάποια επιτυχία, καθώς πολλοί Βούλγαροι ακολούθησαν την εξέγερση και τον ενίσχυσαν, όμως το αδόκητο τέλος του χάλασε τα σχέδια των υποστηρικτών του και τους έκανε να διαφύγουν από τη Βουλγαρία. Павлов, Пламен. "Братята на цар Петър и техните заговори". Бунтари и авантюристи в средновековна България (in Bulgarian). Абагар. ISBN 954-427-423-5.
From The Setting Sun… (In Wacken)

From The Setting Sun… (In Wacken) είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου, διπλού CD και DVD του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου 2015, από την εταιρεία "Ear Music". Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στο φεστιβάλ του Wacken στη Γερμανία, στις 1 Αυγούστου 2013, κατά τη διάρκεια της περιοδείας του συγκροτήματος για την προώθηση του δίσκου "Now What?!". Το συγκεκριμένο άλμπουμ αποτέλεσε δίδυμο ηχογραφήσεων με το επίσης, ζωντανό άλμπουμ "…To The Rising Sun (In Tokyo)". Σκαρφάλωσε στο Top-20 στη Γερμανία και το Top-40 στην Αυστρία, την Ολλανδία και το Βέλγιο.

 CD 1 Highway Star (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Into the Fire (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Hard Lovin' Man (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Vincent Price (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) Strange Kind of Woman (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Contact Lost (Morse) The Well-Dressed Guitar (Gillan, Morse, Glover, Airey, Paice) Hell to Pay (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) Lazy (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice)CD 2 Above and Beyond (Gillan, Glover, Airey, Morse, Paice) No One Came (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Don Airey’s solo (Airey) Perfect Strangers (Blackmore, Gillan, Glover) Space Truckin' (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Smoke on the Water (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) Green Onions / Hush (Steve Cropper, Booker T. Jones, Lewie Steinberg, Al Jackson, Jr / South) Black Night (Blackmore, Gillan, Glover, Lord, Paice) From The Setting Sun… (In Wacken) (άλμπουμ) Επίσημη κυκλοφορία: 28 Αυγούστου 2015 Το From The Setting Sun… (In Wacken) ηχογραφήθηκε από τη όγδοη σειρά μελών του συγκροτήματος. Οι μουσικοί του συγκροτήματος ήταν οι εξής: Ίαν Γκίλαν - φωνητικά Στηβ Μορς - κιθάρα Ντον Έρεϊ - πλήκτρα Ρότζερ Γκλόβερ - μπάσο Ίαν Πέις - τύμπαναΓκεστ συμμετοχές Ούλι Τζον Ροθ - κιθάρα στο "Smoke on the Water" CRR Review - Deep Purple – From the Setting Sun & To the Rising Sun (In Tokyo) From the Setting Sun: In Wacken - Deep Purple | Songs, Reviews, Credits | AllMusic From the Setting Sun ... In Wacken - Virgin Media
Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα

Η Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα (ισπανικά: San Jose de la Montaña de Barva) ή απλά Μπάρβα (Barva) είναι μια πόλη της Κόστα Ρίκα. Είναι η πρωτεύουσα της Επαρχίας Ερέδια. Έχει πληθυσμό 32.440 κατοίκων.

 Η Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και νότια της Επαρχίας Ερέδια. Το κλίμα της Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα είναι τροπικό. Η Σαν Χοσέ δε λα Μοντάνια δε Μπάρβα είχε σύμφωνα με την απογραφή του 2001 32.440 κατοίκους. Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Barva (canton) στο Wikimedia Commons
Ζερμπέργκα του Μακόν

Η Ζερμπέργκα, γαλλ. Gerberga (π. 940 - 986/91) από τον Οίκο του Σαλόν ήταν κόρη του κόμη του Σαλόν και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Λομβαρδίας (950-963) & μαρκησία της Ιβρέας (965-970) και μετά κόμισσα της Βουργουνδίας (π.973-986/91).

 Ήταν η πρώτη κόρη του Λάμπερτ κόμη του Σαλόν και της Αδελαΐδας, κόρης του Γιλβέρτου δούκα της Βουργουνδίας. Ο γιος της Όθων-Γουλιέλμος νυμφεύτηκε την Ερμεντρούδη του Ρουσύ, χήρα του Αλμπέρικ Β΄ κόμη του Μακόν, και έγινε κόμης του Μακόν. Παλαιότερα υπήρχε η αντίληψη, ότι ο Όθων-Γουλιέλμος κληρονόμησε το Μακόν από τη μητέρα του, έτσι αυτή απεκαλείτο εσφαλμένα Ζερμπέργκα του Μακόν, αντί του ορθού Ζερμπέργκα του Σαλόν. Παντρεύτηκε πρώτα π. το 956 τον Άνταλμπερτ των Ιβρέα βασιλιά των Λομβαρδών και είχε τέκνα: Όθων-Γουλιέλμος 955/62-1026, κόμης της Βουργουνδίας. Γκιζέλα, παντρεύτηκε τον Άνσελμ Α΄ της Σαβόνα.Ο Αδαλβέρτος απεβίωσε π. το 973 και η Ζερμπέργκα έκανε π. το 973 δεύτερο γάμο, με τον Ερρίκο Α΄ των Καπετιδών δούκα της Βουργουνδίας. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο Ερρίκος Α΄ υιοθέτησε τον Όθωνα-Γουλιέλμο, δίνοντάς του το 982 την κομητεία της Βουργουνδίας. Constance Brittain Bouchard, Sword, Miter, and Cloister; Nobility and the Church in Burgundy, 980–1198 (Ithaca, N.Y.: Cornell University Press, 2009 [1987]). E. Brandenburg, Die Nachkommen Karls des Großen (Verlag Degener & Co Neustadt an der Aisch, 1998). Detlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, vol. 2 (Marburg, Germany: J. A. Stargardt, 1984). A. Thiele, Erzählende genealogische Stammtafeln zur europäischen Geschichte Band II, Teilband 2 Europäische Kaiser-, Königs- und Fürstenhäuser II Nord-, Ost- und Südeuropa (R.G. Fischer Verlag, 1994).
Μακάμπι Νετάνια ΦΚ

Η Μακάμπι Νετάνια ΦΚ είναι μια ισραηλινή ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Νετάνια. Ιδρύθηκε το 1934. Είναι ιδρυτικό μέλος της Israeli League το 1949. Κέρδισε το πρώτο πρωτάθλημα το 1971. Μέχρι τοτέλος της δεκαετίας του 1980 είχε κερδίσει ακόμα 3 πρωταθλήματα, ένα εκ των οποίων νταμπλ.

 Η ομάδα ιδρύθηκε το 1934 σαν Mandatory Palestinian Club και είχε ως χρώματα το πράσινο και το άσπρο. Την πρώτη σεζόν, 1935-35, συμμετείχε στη Liga Gimel, την τότε τρίτη κατηγοράι της χώρας. Μετά από 3 περιόδους στην 3η κατηγορία ανέβηκε στην Liga Bet (δεύτερη κατηγορία) και την περίοδο 1941-42 κέρδισε το πρωτάθλημα και εξασφάλισε την άνοδο στην κορυφαία, τότε, την Palestine League. Έγινε ιδρυτικό μέλος της Israeli League το 1949. Το 1954 έφτασε για πρώτη φορά στον τελικό του κυπέλλου, αλλά έχασε με 4-0 από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ (ποδόσφαιρο). Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ισραήλ Πρωταθλήτρια (5): 1970–71, 1973–74, 1977–78, 1979–80, 1982–83 Φιναλίστ (5): 1974-75, 1981–82, 1987–88, 2006–07, 2007–08 Second Division Πρωταθλήτρια (2): 1941-42, 1998–99 Φιναλίστ (2): 1963-64, 2004–05 State Cup Νικήτρια (1): 1977-78 Φιναλίστ (5): 1953-54, 1969–70, 2013-14, 2019-20, 2022-23 League Cup Νικήτρια (2): 1982–83, 1983–84 Toto Cup Φιναλίστ (2): 1986-87, 1988–89 Toto Cup Leumit Νικήτρια (1): 2004–05 Israeli Supercup Νικήτρια (5): 1971, 1974, 1978, 1980, 1983 Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Νικήτρια (4): 1978, 1980, 1983, 1984 Επίσημος ιστότοπος (Εβραϊκά) Kufsa (Εβραϊκά)
Ασκομαντούρα

Η ασκομαντούρα είναι πνευστό μουσικό όργανο, τύπος γκάιντας, η οποία παίζεται ως παραδοσιακό όργανο στο ελληνικό νησί της Κρήτης, ενώ σχηματικά ομοιάζει με την τσαμπούνα. Η χρήση του στην Κρήτη, όπως αποδεικνύεται από διάφορες εικόνες, χρονολογείται από τον 15ο αιώνα.

 Η κρητική ασκομαντούρα αποτελείται από μια μαντούρα (το ξύλινο μέρος) η οποία έχει 5 τρύπες στην μια μεριά και άλλες πέντε στην άλλη. Είναι όμως σύνηθες να κατασκευάζονται μαντούρες όπου η μια μεριά έχει 5 τρύπες, ενώ η άλλη έχει μόνο μία, τρείς ή και καμία τρύπα. Την μαντούρα ακολουθεί από πίσω ένας ασκός (εξού και ασκομαντούρα) ο οποίος είναι από δέρμα μικρής κατσίκας. Ελληνικά μουσικά όργανα Κρητική μουσική Κρητική λύρα Ελληνική μουσική
Ιρόκο

Το ιρόκο (iroko), επίσης γνωστό και ως odum, είναι είδος δέντρου της τροπικής -κεντρικής και δυτικής- Αφρικής, που ανήκει στα πλατύφυλλα είδη και μπορεί να ζήσει μέχρι και 500 έτη.

 Η ονομασία αυτή είναι κοινή και εμπορική ονομασία για το είδος αυτό που ανήκει στο γένος Milicia, στο οποίο υπάρχουν μόνον δύο αναγνωρισμένα είδη, το Milicia excelsa και Milicia regia, που ως δέντρα φτάνουν τα 30-40 μ. σε ύψος. Το όνομα του γένους Milicia εδόθη προς τιμήν του Milici (19ος και 20ος αιώνας), ενός διοικητή στην πορτογαλική Ανατολική Αφρική (βλ. σημερινή Μοζαμβίκη). Το δέντρο αυτό είναι γνωστό στη φυλή των Γιορούμπα ως ìrókò , logo ή loko και πιστεύεται ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Το ιρόκο είναι γνωστό στους ανθρώπους των Igbo ως ọjị ξύλο. Είναι ένα από τα είδη ξυλείας που μερικές φορές αναφέρονται -στην αγορά- ως αφρικανικό τικ, αν και δεν σχετίζεται με την οικογένεια του γνήσιου Tectona grandis. Το χρώμα του ξύλου ιρόκο είναι αρχικά κίτρινο αλλά βαθμιαία σκουραίνει σε πιο πλούσιο καφέ με την πάροδο του χρόνου. Το ιρόκο αποδίδεται κυρίως από το είδος Milicia excelsa. Σε μεγάλο μέρος της βιβλιογραφίας για αυτήν την ξυλεία, τα ονόματα των δέντρων που την αποδίδουν δίνονται ως Chlorophora excelsa (συν. Milicia excelsa) και Chlorophora regia (συν. Milicia regia). Το είδος Milicia excelsa περιλαμβάνεται επί του παρόντος ως «χαμηλότερου κινδύνου/σχεδόν απειλούμενου» στην Κόκκινη Λίστα της IUCN. Και τα δύο είδη είναι δίοικα, με αρσενικά και θηλυκά άνθη σε ξεχωριστά άτομα. Το ξύλο του ιρόκο χρησιμοποιείται για διάφορους σκοπούς, όπως π.χ. κατασκευή σκαφών, οικιακά δάπεδα, έπιπλα και εξωτερικά κουφώματα (πόρτες - παράθυρα). Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, χρησιμοποιήθηκε σε τμήμα βασκικού μουσικού οργάνου κατασκευασμένο από ξύλινες σανίδες, λόγω του ζωηρού ήχου του. Το ιρόκο ήταν το ξύλο που επιλέχθηκε για τα στασίδια στη Βασιλική της Παναγίας της Ειρήνης.Είναι εξαιρετικά ανθεκτικό ξύλο, δεν απαιτεί τακτική συντήρηση με έλαια ή βερνίκι όταν χρησιμοποιείται σε εξωτερικούς χώρους, αν και είναι δυσκολοδούλευτο είδος με εργαλεία χειρός καθώς τείνει να θρυμματίζεται εύκολα και αμβλύνει τα εργαλεία κοπής πολύ γρήγορα.Οι μόνες αναφερόμενες ανεπιθύμητες παρενέργειες που είναι γνωστό ότι προκαλούνται από τη σκόνη του -κατά τη μηχανική του κατεργασία- είναι το άσθμα, η δερματίτιδα και το εξάνθημα. A Tree Made of Stone: Milicia excelsa CIRAD (France) - Iroko Τροπικά είδη ξύλου - Iroko Iroko - The Wood Database
Καπνιστήρι

Καπνιστήρι ονομάζεται το μελισσοκομικό εργαλείο που χρησιμοποιείται για την παραγωγή καπνού ως μέσου προφύλαξης των μελισσοκόμων κατά τη διάρκεια των μελισσοκομικών χειρισμών τους. Ο μηχανισμός κατευθύνει τον καπνό που δημιουργείται από την καύση ξερών φύλλων προς το εσωτερικό της κυψέλης και αναγκάζει τις μέλισσες να αποσυρθούν. Οι έμπειροι μελισοκόμοι χρησιμοποιούν το καπνιστήρι με ασφαλισμένο τρόπο ώστε να αποφεύγουν την πρόσκληση πυρκαγιών.

 Η ίδια λέξη χρησιμοποιείται για το μικρό συνήθως πήλινο δοχείο που χρησιμοποιούν στα χωριά της Κύπρου για να καπνίζουν. Είναι ουσιαστικά ένα οικιακό θυμιατό παρόμοιο με αυτό που χρησιμοιείται στις εκκλησίες από τους ιερείς. Πάνω στα κάρβουνα τοποθετούνται ξερά φύλλα ελιάς που καίγονται και παράγουν το θυμίαμα. Οι οικοκυρές συνηθίζουν να παίρνουν φύλλα ελιάς στην εκκλησία για αγιασμό ώστε να χρησιμοποιούνται για κάπνισμα. Στα πολυκαταστήματα διατίθενται ειδικά καρβουνάκια που είναι εύφλεκτα καθώς και κόκκοι θυμιάματος που παράγουν άρωμα όταν καίονται. Το θυμίαμα με το καπνιστήρι συναντάται συχνότερα στα κοιμητήρια ενώ παλιότερα ήταν σύνηθες οι οικοκυρές να καπνίζουν στα σπίτια. Καπνιστήρι με μορφή σωληναρίου χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες που θέλουν να κάμουν ορατή τη ροή αέρα, όπως για παράδειγμα για να ελέγξουν αν ένα σύστημα εξαερισμού λειτουργεί όπως αναμένεται. Ετσι για τον έλεγχο της λειτουργίας ενός απαγωγού αέρα σε εργαστήριο χρησιμοποιούν το σωληνάκι που παράγει καπνό, όταν το περιεχόμενο έρθει σε επαφή με τον αέρα. Εννοείται ότι ο καπνός που δημιουργείται είναι αδρανής κι όχι τοξικός. Τέτοια σωληνάκια πωλούνται από επιχειρήσεις που διαθέτουν συσκευές και αναλώσιμα για εργαστήρια.. ΜΕΛΙ χωρίς μυστικά, Αλέξανδρος Σ. Αλεξάκης,158 σελίδες, ISBN 978-960-503-544-0, Τα Νέα, 2014 Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια (1990), Σελίδα 253,Τόμος 6
Ίρμγκαρντ Μέλερ

Η Ίρμγκαρντ Μέλερ (Irmgard Maria Elisabeth Möller, γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1947 στο Μπίλεφελντ) είναι μία Γερμανίδα πρώην τρομοκράτης και μέλος της λεγόμενης «πρώτης γενιάς» της τρομοκρατικής οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF).

 Η κόρη ανωτέρου δημοσίου υπαλλήλου σπούδασε γερμανική φιλολογία. Το 1971 έγινε μέλος της RAF, όπου μάλλον οργάνωνε τις δράσεις της ομάδας στον χώρο της Στουτγάρδης. Συλλήφθηκε από την αστυνομία τον Ιούλιο του 1972. Το 1976 κρίθηκε ένοχη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση. Μετά το θάνατο της Ουλρίκε Μάινχοφ (Ulrike Meinhof) το 1976 μεταφέρθηκε στις φυλακές του Σταμχάιμ της Στουτγάρδης, όπου κρατούνταν και άλλα μέλη της RAF. Η Μέλερ είναι το μόνο μέλος της RAF που επέζησε στη «νύχτα θανάτου» (Todesnacht von Stammheim). Στις 18 Οκτωβρίου 1977 βρέθηκαν στις φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Σταμχάιμ νεκροί στα κελιά τους οι κρατούμενοι Αντρέας Μπάαντερ (Andreas Baader), Γκούντρουν Ένσλιν (Gudrun Ensslin) και Γιαν-Καρλ Ράσπε (Jan-Carl Raspe). Η Ίρμγκαρντ Μέλερ γλίτωσε με βαριά τραύματα, τα οποία -κατά την επίσημη άποψη- επέφερε η ίδια στον εαυτό της με ένα μαχαίρι. Μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο όπου υποβλήθηκε σε εγχείρηση. Μέχρι σήμερα επιμένει ότι κρατικές δυνάμεις δολοφόνησαν τους συντρόφους της και ότι αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν και την ίδια. Η επίσημη άποψη είναι ότι πρόκειται για μαζική αυτοκτονία των κρατουμένων. Ανεξάρτητες έρευνες δεν μπόρεσαν να επικυρώσουν της κατηγορίες της Μέλερ, ούτε όμως να τις διαψεύσουν. Τον Μάιο του 1979 καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση για τη βομβιστική επίθεση στο αμερικανικό στρατηγείο της Χαϊδελβέργης (24 Μαΐου 1972), η οποία προκάλεσε το θάνατο τριών στρατιωτικών των ΗΠΑ. Κατόπιν μεταφέρθηκε σε φυλακή του Λίμπεκ, όπου επικοινωνούσε κάθε μέρα με το επίσης εκεί κρατούμενο μέλος της RAF, Χάνα Κράμπε (Hanna Krabbe). Στη συνέχεια διάφορες φεμινιστικές ομάδες δημιούργησαν ομάδα αλληλεγγύης για τη Μέλερ. Η Μέλερ κρατήθηκε 23 χρόνια στην φυλακή και αποφυλακίστηκε το 1995 από την φυλακή του Λίμπεκ. Από το 2006 ζει στο Αμβούργο. Oliver Tolmein: „RAF – Das war für uns Befreiung“. Ein Gespräch mit Irmgard Möller über bewaffneten Kampf, Knast und die Linke; Hamburg: Konkret-Literatur-Verlag, 2002, ISBN 3-89458-149-2 (pdf), Απόσπασμα στον Σύλλογο Rote Hilfe e.V.
Μορόνι Ηρακλείου

Το Μορόνι (επίσημα: Μορόνιον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Φαιστού στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην επαρχία Καινούργιου του νομού Ηρακλείου. Η απόστασή του από την πόλη του Ηρακλείου είναι 53 χιλιόμετρα. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι η ελαιοκομία και η καλλιέργεια αμπελιών. Παράγεται κυρίως λάδι. Στο χωριό υπάρχουν οι ιεροί ναοί της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Γεωργίου. Στα βόρεια του χωριού σε απόσταση 1,5 χλμ. σε τοπίο κατάφυτο από ελαιώνες και βελανιδιές, σώζονται τα ερείπια του οικισμού Παλιάμα, του οποίου η εκκλησία Άγιος Χαράλαμπος διατηρείται σε καλή κατάσταση με τοιχογραφίες. Λειτουργούν νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο.

 Το Μορόνι έλαβε την ονομασία του από το βυζαντινό επώνυμο Μορόνης Αναφέρεται σε συμβόλαιο του 1382. Το 1583 αναφέρεταιμε την ονομασία ‘’Moroni Catto’’ με 120 κατοίκους και ‘’Moroni Apano’’με 49 κατοίκους. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας κατοικούνταν αποκλειστικά από Τούρκους, το 1834 από 30 οικογένειες και το 1881 από 287 Τούρκους. Δείτε επίσης: Κοινότητα Μορονίου Ο οικισμός Παλιάμα αναφέρεται το 1583 Pagliama με 6 κατοίκους (Καστροφύλακας, Κ 103) και ε όλες τις άλλες απογραφές ως το 1928 με 37 κατοίκους. Στα νοτιοδυτικά του χωριού Μορόνι σε απόσταση 1 χλμ. σώζονται τα ερείπια του οικισμού Φραδιό. Ο οικισμός δεν αναφέρεται σε παλαιές απογραφές, ούτε το 1881 αλλά στο δήμο Αμπελούζου το 1900 με 330 κατοίκους (Νουχάκη, Χωρογραφία, 126). Φαίνεται ότι το Φραδιό εγκαταλείφθηκε πριν από μερικές δεκαετίες. Το Ηράκλειον και ο νομός του. Ηράκλειο: Νομαρχία Ηρακλείου. 1971.
Λαλάγγια

Τα λαλάγγια, ή αλλιώς τηγανίτες Μάνης, είναι παραδοσιακή συνταγή των νομών Μεσσηνίας και Λακωνίας, ειδικότερα της Μάνης. Συγκεκριμένα, είναι τηγανητά, τραγανά και παρασκευάζονται από αλεύρι και λάδι. Στις περισσότερες περιπτώσεις συνοδεύονται με τυρί και ελιές ή αντίθετα με μέλι και κανέλα. Βέβαια, η συνταγή τροποποιείται από περιοχή σε περιοχή, όπου για παράδειγμα στο Γύθειο και στην Σπάρτη προσθέτουν χυμό και ξύσμα πορτοκαλιού, ενώ στην Καλαμάτα αυγά και γάλα.

 Είναι παραδοσιακό έθιμο καθώς ζυμώνονταν και τηγανίζονταν από τις νοικοκυρές σε κάθε θρησκευτική εορτή. Ιδιαίτερα τα Χριστούγεννα, τα ζυμώναν όχι μόνο με το κλασσικό μακρόστενο σχήμα τους, αλλά και με μορφή Χριστουγεννιάτικου πνεύματος, όπως σταυρούς και αστεράκια. Μάλιστα, η ποσότητα που τηγάνιζαν ήταν αρκετή για να την μοιράσουν και σε όσους ήταν ανήμποροι να τα φτιάξουν αλλά και σε όσους πενθούσαν. Την πρώτη και μεγαλύτερη τηγανίδα την αφιέρωναν στον Χριστό. Σήμερα, η παράδοση αυτή δεν βρίσκεται μόνο στα σπίτια, αλλά τα λαλάγγια μπορούν να βρεθούν και σε τοπικούς, και όχι μόνο, φούρνους, ζαχαροπλαστεία, πολιτιστικές εκδηλώσεις που λαμβάνουν μέρος στις ευρύτερες περιοχές της Πελοποννήσου, αλλά και σε όλη την Ελλάδα. 1 κιλό αλεύρι 1 φλυτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο 1 φακελάκι μαγιά αλάτι νερό (χλυαρό) ελαιόλαδο για τηγάνισμα https://www.greekcookingbykaterina.com/recipes/recipe/53/lalaggia
Αριστείδης Μπασιάκος

Ο Αριστείδης Μπασιάκος (17 Ιουλίου 1902 — 29 Ιουνίου 1981) του Ευαγγέλου ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε επί μακρόν ως βουλευτής Βοιωτίας και υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Σοφούλη.

 Γεννήθηκε στη Θήβα. Σπούδασε νομικά και άσκησε το επάγγελμα του δικηγόρου. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Δ΄ Εθνοσυνέλευση, το 1933. Στις εκλογές του 1935 και του 1936 εξελέγη βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας με το Λαϊκό Κόμμα. Επανεξελέγη βουλευτής Αττικοβοιωτίας το 1946 και με την ΕΡΕ το 1961. Διετέλεσε υπουργός Γενικός Διοικητής Βορείου Ελλάδος στην κυβέρνηση Σοφούλη από τις 19 Σεπτεμβρίου 1947 ως τις 7 Μαΐου 1948. Ο αδερφός του, Αθανάσιος Μπασιάκος ήταν παντρεμένος με την Αικατερίνη Μπασιάκου, η οποία απεβίωσε τον Οκτώβριο του 2013. Ο ανιψιός του, Ευάγγελος Μπασιάκος, έγινε αργότερα βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία. Υπήρξε Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στην Κυβέρνηση Καραμανλή από το 2004 ως το 2007. Απέκτησε έναν γιό από τον γάμο του με την Βικεντία Συροπούλου, τον Αθανάσιο-Αριστείδη ο οποίος πήρε τιμητικά και το όνομά του Αριστείδη Μπασιάκου.Πέθανε στις 29 Ιουνίου 1981 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Αγίου Γεωργίου Θηβών.
Δημήτρης Γιαλαμάς

Ο Δημήτρης Γιαλαμάς (ρωσικά: Дмитрий Афанасьевич Яламас‎, Ντμίτρι Αφανάσιεβιτς Γιαλαμάς, γενν. 24 Μαΐου 1960, Αθήνα) είναι Έλληνας φιλόλογος και ποιητής, διδάκτωρ Φιλολογίας, σύζυγος της σολίστ του Κρατικού Ακαδημαϊκού Θεάτρου Μπολσόι της Ρωσίας Γιεκατερίνα Σερμπατσένκο.

 Αποφοίτησε από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (1986), έκτοτε ζει και εργάζεται στη Ρωσία. Σπούδασε στο μεταπτυχιακό σχολείο της Φιλολογικής Σχολής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας υπό την καθοδήγηση του Μπορίς Ουσπένσκι, υπερασπίστηκε τη διατριβή του "Φιλολογική δραστηριότητα των αδελφών Λιχούδη στη Ρωσία" (1992), η οποία ήταν αφιερωμένη στα πρώτα βήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Ρωσία και τα θεωρητικά και φιλολογικά της θεμέλια. Τον Ιούνιο του 2001, υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή «Η σημασία των δραστηριοτήτων των αδελφών Λιχούδη υπό το φως των ελληνικών, λατινικών και σλαβικών χειρογράφων και εγγράφων από ρωσικές και ευρωπαϊκές συλλογές». Από το 1996 διδάσκει στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας, το 1997 έγινε ο πρώτος επικεφαλής του νεοσύστατου Τμήματος Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας. Ταυτόχρονα (από το 1994) κατέχει τη θέση του Πολιτιστικού Συμβούλου της Ελληνικής Πρεσβείας στη Μόσχα. Σελίδα στον ιστότοπο της Φιλολογικής Σχολής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας Αρχειοθετημένο αντίγραφο στη Wayback Machine του Internet Archive Δημήτρης Γιαλαμάς: «Οι Ρώσοι μαθητές είναι οι πιο εκπληκτικοί» Αρχειοθετημένο αντίγραφο στη Wayback Machine του Internet Archive // Izvestia, 30/05/2003. Δημήτρης Γιαλαμάς: «Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τουρίστες στο Άγιο Όρος». Μέρος 1 Αρχειοθετημένο αντίγραφο στη Wayback Machine του Internet Archive "Tatiana's Day" 27/10/2009 Δημήτρης Γιαλαμάς: «Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν τουρίστες στο Άγιο Όρος». Μέρος 2 Αρχειοθετημένο αντίγραφο στη Wayback Machine του Internet Archive "Tatyana's Day" 28/10/2009 Δημήτρης Γιαλαμάς, μτφρ. Ι. Κοβαλιόβα. "Ένας κόσμος χωρίς ποιητές" Αρχειοθετημένο αντίγραφο στη Wayback Machine του Internet Archive Δημήτρης Γιαλαμάς, μτφρ. Ι. Κοβαλιόβα. Νέα Ποιήματα Αρχειοθετημένο αντίγραφο στη Wayback Machine του Internet Archive Φεστιβάλ "Territory" - Scinnic καντάτα "Goddesses from the car" Φεστιβάλ "Territory" - Opera "Station" Θέατρο Τέχνης της Μόσχας ον. Α. Π. Τσέχωφ Αρχειοθετημένο αντίγραφο στη Wayback Machine του Internet Archive Οι Αυστριακοί θα ανεβάσουν την όπερα "Asteroid 62" Αρχειοθετημένο αντίγραφο στη Wayback Machine του Internet Archive
Εθνική Βιβλιοθήκη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό

Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (γαλλικά: Bibliothèque Nationale de la République Démocratique du Congo) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στην πρωτεύουσα Κινσάσα.

 Η βιβλιοθήκη ιδρύθηκε το 1974 σύμφωνα με τη διάταξη του νόμου αριθ. 74-002 ως τμήμα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τεχνών. Το 1989, η βιβλιοθήκη έγινε αυτόνομη οντότητα με προεδρικό διάταγμα. Η βιβλιοθήκη διαθέτει μια συλλογή με περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια βιβλία, 7.500 φωτογραφίες και 175 περιοδικά. Αν και η βιβλιοθήκη περιέχει περισσότερες από επτά χιλιάδες ιστορικές φωτογραφίες της πολιτικής και πολιτιστικής ιστορίας της χώρας, μόνο το 25% έχει ψηφιοποιηθεί λόγω έλλειψης πόρων. Το 2009, η βιβλιοθήκη έλαβε επιχορήγηση 15 εκατομμυρίων δολαρίων από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου Μοντέλο των Ηνωμένων Εθνών και την UNESCO για την αναβάθμιση των εγκαταστάσεων της, την εκπαίδευση του προσωπικού της βιβλιοθήκης και την αγορά νέου υλικού και τεχνολογίας. Κατάλογος μεγαλύτερων βιβλιοθηκών Παγκόσμια Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Europeana Ευρωπαϊκή Βιβλιοθήκη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κινσάσα Bibliothèques, mediathèques au Congo
Τζάστιν Γουίλσον

Ο Τζάστιν Γουίλσον (Justin Boyd Wilson, Σέφιλντ Ηνωμένου Βασιλείου 31 Ιουλίου 1978 – Πενσιλβάνια Η.Π.Α., 24 Αυγούστου 2015) ήταν Βρετανός οδηγός αγώνων από την Αγγλία. Το 2003 αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1. Στους 11 πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος έτρεξε για λογαριασμό της Μινάρντι Φόρμουλα 1 και στους 5 τελευταίους για λογαριασμό της Τζάγκουαρ Φόρμουλα 1. Το 2004 αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στις ΗΠΑ, όπου και παρέμεινε μέχρι το τέλος. Από το 2004 μέχρι το 2007 έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα Καμπ Καρς και από το 2008 μέχρι τώρα(2015) στο Πρωτάθλημα Ίντυκαρς. Ήταν έγγαμος με την Τζούλια Γουίλσον από τις 29 Δεκεμβρίου 2006 και είχαν δύο κόρες, την Τζέιν Λουίζ (γενν. 2008) και την Τζέσικα Λυν (γενν. 2010).

 Την Κυριακή 23 Αυγούστου του 2015 το μονοθέσιο το οποίο οδηγούσε ο Σαζ Κάρεμ ξέφυγε από την πορεία του κι έπεσε πάνω στον τοίχο, με αποτέλεσμα να διαλυθεί. Τα κομμάτια του εκσφενδονίστηκαν στον αέρα κι ένα από αυτά χτύπησε τον Γουίλσον στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να χάσει τις αισθήσεις του. Αρχικά μεταφέρθηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας όπου υποβλήθηκε σε εξετάσεις, οι οποίες όμως έδειξαν πως έπρεπε να μεταφερθεί επειγόντως στο νοσοκομείο. Εκεί τον διασωλήνωσαν και μετά από λίγο έπεσε σε κώμα. Οι γιατροί έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να τον σώσουν και να τον κρατήσουν στη ζωή όμως δεν τα κατάφεραν. Το απόγευμα της Δευτέρας 24 Αυγούστου του 2015 ο Γουίλσον υπέκυψε στα τραύματά του κι έφυγε από τη ζωή. Επειδή διαπιστώθηκε πως τα όργανά του ήταν σε καλή κατάσταση, η οικογένειά του τα δώρησε για να σωθούν άλλοι άνθρωποι οι οποίοι είχαν ανάγκη. Αδερφός του είναι ο Στέφαν Γουίλσον που επίσης μετέχει στο Πρωτάθλημα Ίντυκαρς.
Μαρία Αδελαΐδα του Λουξεμβούργου (1924-2007)

Η Μαρία-Αδελαΐδα, ιταλ. Maria-Adelaida di Borbone di Parma (21 Μαΐου 1924 - 28 Φεβρουαρίου 2007) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας ήταν κόρη του πρίγκιπα της Πάρμας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Ντόννερσμαρκ.

 Ήταν η δεύτερη κόρη του Φελίξ πρίγκιπα της Πάρμας και της Καρλότας των Νασσάου-Βάιλμπουργκ μεγάλης δούκισσας του Λουξεμβούργου, κόρης του Γουλιέλμου Δ΄ μεγάλου δούκα του Λουξεμβούργου. Παντρεύτηκε το 1958 τον Καρλ-Γιόζεφ κόμη φον Ντόννερσμαρκ και είχε τέκνα: Αντρέας 1959-1995, κόμης του Ντόννερσμπεργκ. Φελίξ 1960-2007. Χάινριχ 1961-1998. Σαρλότ 1965-1999. "Archived copy". Archived from the original on 28 October 2009. Retrieved 28 October 2009.
Φρειδερίκη Λουίζα της Πρωσίας

Η Φρειδερίκη Λουίζα της Πρωσίας (Friederike Luise von Preußen, 29 Αυγούστου 1714 - 4 Φεβρουαρίου 1784) ήταν η σύζυγος του Καρόλου Γουλιέλμου Φρειδερίκου, Μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.

 Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1714 στο Βερολίνο, και ήταν το έκτο παιδί και η τρίτη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Α΄ της Πρωσίας και της Σοφίας Δωροθέας του Ανόβερου. Στις 30 Μαΐου 1729 παντρεύτηκε τον Κάρολο Γουλιέλμο Φρειδερίκο του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ στο Βερολίνο. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά: τον Κάρολο Φρειδερίκο Αύγουστο (1733-1737). τον Κάρολο Αλέξανδρο (1736-1806), παντρεύτηκε (1) την Φρειδερίκη Καρολίνα της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ. Δεν απέκτησαν παιδιά; και (2) την Ελίζαμπεθ Κρέιβεν. Δεν απέκτησαν παιδιά.Μετά το θάνατο της μεγαλύτερης αδελφής της Καρλόττας Αλβερτίνας, της δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή και της επετράπη να μεγαλώσει όπως την ευχαριστούσε. Η αδελφή της, Βιλελμίνη, την περιγράφει στα απομνημονεύματά της ως έχουσα μια "ιδιότροπη και ασήμαντη φύση". Ωστόσο, επαίνεσε επίσης το ταλέντο και την ομορφιά της. Ο γάμος της οργανώθηκε από τη μητέρα της, τον αντιβασιλέα του Άνσμπαχ, και τον πατέρα της, ο οποίος επιθυμούσε να αποκτήσει επιρροή στο Άνσμπαχ. Ο γάμος τους δεν ήταν ευτυχισμένος. Ο σύζυγός της Κάρολος Γουλιέλμος Φρειδερίκος ήταν γνωστός ως "Ο άγριος μαργράβος". Ισχυρίστηκε ότι ήταν κουτσή και είχε χάλια δόντια και αρχικά, δεν κοιμόταν μαζί της. Στις 9 Μαΐου 1737 πεθαίνει ο Κληρονομικός Πρίγκιπας Κάρολος Φρειδερίκος Αύγουστος και ο Μαργράβος και ολόκληρο το δικαστήριο κατηγορούσαν την Φρειδερίκη Λουίζα για το θάνατό του. Χώρισε από τον σύζυγό της και έζησε όλο και περισσότερο στην απομόνωση του Ουντερσβάνινγκεν. Η Φρειδερίκη Λουίζα δεν επέστρεψε στο Άνσμπαχ μέχρι το 1757, όταν πέθανε ο σύζυγός της. Η δυστυχία της ενισχύθηκε περαιτέρω από την άρνηση του επιζώντος γιου της να την δει ή να την αναγνωρίσει. Η Φρειδερίκη Λουίζα πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 1784 στο Ουντερσβάνινγκεν σε ηλικία 69 ετών.
Χαμένοι άγγελοι

Το Χαμένοι άγγελοι είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1948. Τη σκηνοθεσία την υπογράφει ο Νίκος Τσιφόρος, ο οποίος έγραψε και το σενάριο. Η ταινία είναι μία συμπαραγωγή της Φίνος Φιλμ με τη Τζέλλα Φιλμ. Πρωταγωνιστούν οι Χρήστος Τσαγανέας και Σμαρούλα Γιούλη.

 Ο Χρήστος Τεράκης είναι πλούσιος Έλληνας από την Αλεξάνδρεια που ήρθε στην Ελλάδα για να συνεχίσει την εγκληματική του καριέρα. Είναι έμπορος ναρκωτικών και ζητάει ένα ανύποπτο θύμα για να μεταφέρει τα βαποράκια του. Ο Λουκάς, μάγκας του υπόκοσμου με βεβαρημένο ποινικό, θα του συστήσει την θετή θυγατέρα του, την Έλλη. Η Έλλη πιάνει δουλειά στον Τεράκη με την προϋπόθεση άκρης εχεμύθειας περί των επαγγελματικών μυστικών, ενώ για τα μάτια του κόσμου προτίθεται να προσποιείται ότι βοηθάει την υπηρέτρια. Ο πατριός της από απληστία εκβιάζει τον Τεράκη να του δίνει όλο και μεγαλύτερο χαρτζιλίκι για να παίζει χαρτιά. Μπροστά στα μάτια της Έλλης ο μεθυσμένος Λουκάς λόγο πάνω στο λόγο θα επιτεθεί με στιλέτο στον Τεράκη, ο οποίος αμυνόμενος θα τον σκοτώσει με έναν χαρτοκόπτη. Η αστυνομία θα ρίξει τα βάρη στην Έλλη, η οποία θα χάσει τα λογικά της και θα κατηγορηθεί για φόνο. Τελικά ο Τεράκης μαθαίνει ότι η Έλλη είναι κόρη του και οι τύψεις του θα τον αναγκάσουν να μεταμελήσει ειλικρινά για όλες του τις αμαρτίες και να ομολογήσει τον φόνο μπροστά στο δικαστήριο αθωώνοντας την Έλλη. Χρήστος Τσαγανέας - Χρήστος Τεράκης Σμαρούλα Γιούλη - Έλλη Ειρήνη Παπά - Λιάνα Άννα Χριστοφορίδου - Φανή Μίμης Φωτόπουλος - Λουκάς Μανόπουλος Νίκος Καζής - Ανδρέας Περικλής Χριστοφορίδης - Μιχάλης Θόδωρος Μορίδης - εισαγγελέας Βαγγέλης Πρωτοπαππάς - ανακριτής Νίκος Φέρμας Γιάννης Ιωαννίδης Γιώργος Βλαχόπουλος Αλέκος Λεμός Μιχάλης Παπαδάκης Κίμων Δημόπουλος Ανδρέας Παντόπουλος Σταύρος Παρθενιάδης Τάκης Καραβασίλης Η ταινία ήταν από τις πρώτες και μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες της Φίνος Φιλμ. Στο έργο αυτό πρωτοεμφανίστηκαν οι Ειρήνη Παπά, Θόδωρος Μορίδης, Κίμων Δημόπουλος, Ανδρέας Παντόπουλος και Τάκης Καραβασίλης, ενώ ήταν η δεύτερη εμφάνιση της Σμαρούλας Γιούλη. Για την Ειρήνη Παπά όμως είναι η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση. Ο Μανώλης Χιώτης εμφανίζεται να παίζει το τρίχορδο μπουζούκι του συνοδευόμενος από λαϊκή ορχήστρα και ερμηνεύει το τραγούδι «Εσύ ’σαι η αιτία που υποφέρω» χωρίς τη Μαίρη Λίντα με την οποία έγινε γνωστό. Ακούγεται επίσης το τραγούδι "Δάκρυσαν τα μάτια σου" του Γιάννη Βέλλα σε στίχους Κώστα Κοφινιώτη. Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 22 Δεκεμβρίου 1948. Κόβοντας 107.508 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 1η θέση ανάμεσα σε 8 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 4 Απριλίου 2010. Χαμένοι άγγελοι στη Φίνος Φιλμ
Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (1832)

Η συνθήκη της Κωνσταντινούπολης (αλλιώς και «Τελικός Διακανονισμός της Κωνσταντινούπολης», «Κάλενταρ Κιόσκ», 21 Ιουλίου 1832 ) είναι γραπτή συμφωνία που συνήφθη για τον τελικό διακανονισμό μεταξύ της Ελλάδας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και με την οποία η δεύτερη αποδεχόταν τη δημιουργία ανεξάρτητου ελληνικού κράτους με συγκεκριμένη οριοθεσία, ως αποτέλεσμα του ένοπλου ελληνικού αγώνα της ανεξαρτησίας των ετών 1821 – 1829, που είχε προηγηθεί.

 Η Ελλάδα είχε ήδη πετύχει την υπογραφή διαφόρων διεθνών συνθηκών, με τις οποίες αποκτούσε κρατική υπόσταση. Πρώτη από αυτές, δια της οποίας είχε καταστεί αυτόνομη υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου, ήταν το δεύτερο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (Νοέμβριος 1828), η οποία προέβλεπε σύνορα έως και τον Ισθμό της Κορίνθου, περιλαμβανομένων της Πελοποννήσου, των παρακείμενων νησιών του Σαρωνικού και των Κυκλάδων. Ακολούθησε το τρίτο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (Μάρτιος 1829), όπου τα σύνορα προβλέπονταν να επεκταθούν έως την οριοθετική γραμμή Παγασητικού – Αμβρακικού με ενσωμάτωση ολόκληρης της Στερεάς και το τέταρτο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (Φεβρουάριος 1830), όταν η συνοριακή γραμμή συμφωνήθηκε στο μέσο της κοίτης των ποταμών Αχελώου και Σπερχειού, στην ελληνική δε επικράτεια εντάσσονταν οι Σποράδες και η Αμοργός. Έπειτα από διαπραγματεύσεις περίπου έξι μηνών, τον Ιούλιο του 1832, υπογράφτηκε στην Πόλη ο τελικός διακανονισμός με τον οποίο η Οθωμανική Αυτοκρατορία αποδέχτηκε απο κοινού μαζί με τις τρεις «εγγυήτριες δυνάμεις» (Αγγλία, Γαλλία και Ρωσία) και αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελλάδας, αλλά και τη γραμμή συνόρων Παγασητικού – Αμβρακικού. Με το 6ο και τελευταίο Πρωτόκολλο του Λονδίνου (Αύγουστος 1832) η περιοχή της Λαμίας (τότε «Ζητούνι»), την οποία διεκδικούσε η Τουρκία καθώς δεν είχε ελευθερωθεί από ελληνικά όπλα, επιδικάσθηκε στην Ελλάδα. Παράλληλα, οι τρεις εγγυήτριες χώρες εξέδωσαν διακήρυξη δια της οποίας ανακοινώθηκε η "αποπεράτωση του ελληνικού ζητήματος". Το Σεπτέμβριο έως και Νοέμβριο του ιδίου έτους, μια επιτροπή οριοθετών χάραξε τα τελικά και οριστικά έως τότε, σύνορα των δυο κρατών. Το ανεξάρτητο ελληνικό βασίλειο, το Φεβρουάριο του 1833, με την έλευση του Όθωνα, εκτεινόταν σε 47.516 τετραγωνικά χιλιόμετρα (περιλαμβανομένης και της Εύβοιας) και αριθμούσε 750.000 κατοίκους.
Γουίλιαμ Μπανκς

Ο Γουίλιαμ Μπανκς (αγγλ. William John Bankes) (1786-1855) υπήρξε Βρετανός εξερευνητής και αιγυπτιολόγος. Ανακάλυψε τον Οβελίσκο των Φιλών και συνέβαλε στην αποκρυπτογράφηση της στήλης της Ροζέττας. Στο Βρετανικό μουσείο βρίσκεται πάπυρος με κείμενο του Ομήρου που φέρει το όνομά του (Πάπυρος Ομήρου του Μπανκς, the Bankes Homer).

 Γεννήθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 1786 στο Κίνγκστον Λέισι, Ντόρσετ και ήταν από αριστοκρατική αγγλική οικογένεια. Γονείς του ήταν ο Χένρι Μπανκς και η Φράνσις το γένος Γούντλεϊ. Ήταν ο δευτερότοκος από συνολικά πέντε παιδιά. Σχολείο πήγε στην σχολή του Γουέστμινστερ (Westminster School) στο Λονδίνο, και μετά σπούδασε στο Κολλέγιο της Αγίας Τριάδας (Trinity College) του Καίμπριτζ, όπου αποφοίτησε το 1811 με το δίπλωμα των καλών τεχνών (Master of Arts). Απεβίωσε στις 15 Απριλίου 1855 στην Βενετία. Παρουσίαση του Μπανκς από τον ιστότοπο travellersinegypt.org οικογενειακό δένδρο από τον ιστότοπο wc.rootsweb.ancestry.com
Φροντιστήριο Χερσώνος

Την εποχή της Τουρκοκρατίας λειτούργησαν μια σειρά από σχολές με αντικείμενό τους την ελληνική γλώσσα αλλά και γενικότερα τις επιστήμες και τη γενική παιδεία, οι οποίες και ονομάστηκαν Φροντιστήρια, ένα εκ των οποίων ήταν και το Ελληνικόν Φροντιστήριον της Χερσώνος. Από τα φροντιστήρια αυτά αποφοιτούσαν, μεταξύ άλλων, εκείνοι που στη συνέχεια δίδασκαν κατ' οίκον ή σε κοινοτικά σχολεία τους Έλληνες μαθητές -δηλαδή οι δημοδιδάσκαλοι της εποχής εκείνης.

 Το Ελληνικόν Φροντιστήριον της Χερσώνος ιδρύθηκε το 1785 από τον Ηλία Κανδύλη, που προηγουμένως είχε αναλάβει σχολάρχης στο Ελληνικόν Φροντιστήριον της Τραπεζούντος. Διώχθηκε όμως από τις τουρκικές αρχές της πόλης του και κατέφυγε στην Χερσώνα -μετά τις διαδοχικές ήττες της η Τουρκία τότε άρχισε να σκληραίνει τη στάση της προς τις εθνικές μειονότητες. Στη Χερσώνα ο Κανδύλης ίδρυσε αμέσως ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα παρόμοιο με της Τραπεζούντος. Εκεί δίδαξε (σε Έλληνες και Ποντίους) κατά διαστήματα και ο ίδιος μέχρι το 1802. Στη διδασκαλία τον διαδέχθηκαν οι μαθητές του Θεόδωρος Τραπεζούντιος και Γεώργιος Στρατηγόπουλος Πελοποννήσιος. Ανάμεσα σε αυτά που διδάσκονταν εκεί τα παιδιά και οι έφηβοι -ίσως και μεγαλύτεροι- εικάζεται ότι ήσαν τα μαθήματα που διδάσκονταν και στην Τραπεζούντα, το φροντιστήριο της οποίας προσπάθησε να μεταφέρει στην Χερσώνα ο Κανδύλης. Τα μαθήματα αυτά (στην Τραπεζούντα) την εποχή που έφυγε από εκεί ο Κανδύλης ήταν τα αρχαία ελληνικά, τα θεολογικά κείμενα, καθώς και στοιχεία Ιατρικής και Γεωγραφίας
Φρειδερίκος της Έσσης και του Ρήνου

Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος της Έσσης και του Ρήνου (7 Οκτωβρίου 1870 - 29 Μαΐου 1873) ήταν ο αιμοφιλικός δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης και της Αλίκης του Ηνωμένου Βασιλείου, μιας από τις κόρες της Βασίλισσας Βικτωρίας.

 Ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Αύγουστος Βίκτωρ Λεοπόλδος Λουδοβίκος, με το υποκοριστικό "Φρίττι" στην οικογένεια, ήταν ένα χαρούμενο και ζωντανό παιδί παρά την ασθένειά του. Το όνομα "Λεοπόλδος" προστέθηκε ως ένα από τα ονόματά του προς τιμήν του αιμοφιλικού αδελφού της μητέρας του, του Λεοπόλδου, Δούκα του Ώλμπανυ, ο οποίος ήταν ο νονός του Φρειδερίκου. Η αιμορροφιλία του διαγνώστηκε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 1873, λίγους μήνες πριν από το θάνατό του, όταν χτύπησε στο αυτί του και αιμορραγούσε για τρεις ημέρες. Οι επίδεσμοι δεν μπορούσαν να σταματήσουν τη ροή του αίματος. Στα τέλη Μαΐου του 1873, ο Φρειδερίκος και ο μεγαλύτερος αδερφός του Ερνέστος έπαιζαν μαζί στην κρεβατοκάμαρα της μητέρας τους. Ο Ερνέστος έτρεξε σε ένα άλλο δωμάτιο, το οποίο ήταν τοποθετημένο δεξιά στην κρεβατοκάμαρα της Αλίκης και κοιτούσε από το παράθυρο τον μικρότερο αδερφό του. Η Αλίκη έτρεξε για να πάρει τον Ερνέστο μακριά από το παράθυρο. Όταν βγήκε έξω από το δωμάτιο, ο Φρειδερίκος ανέβηκε πάνω σε μια καρέκλα δίπλα σε ένα ανοιχτό παράθυρο στην κρεβατοκάμαρα της μητέρας του, για να κοιτάξει προσεκτικά τον αδερφό του. Η καρέκλα αναποδογυρίστηκε και ο Φρειδερίκος έπεσε από το παράθυρο, πέφτοντας σε απόσταση είκοσι μέτρα κάτω. Ο Φρειδερίκος επέζησε της πτώσης και ίσως ζούσε αν δεν ήταν αιμοφιλικός. Πέθανε ώρες αργότερα από αιμορραγία του εγκεφάλου. Μετά το θάνατο του Φρειδερίκου, η συντετριμμένη μητέρα του συχνά προσευχόταν στον τάφο του και χαρακτήριζε μικρά γεγονότα στη ζωή του. Η Αλίκη έπαιρνε επίσης συχνά τα παιδιά της μαζί της στον τάφο του Φρειδερίκου. Ο σύζυγός της, Λουδοβίκος, δεν φέρεται να μοιράστηκε τη θλίψη της. Ο αδελφός του Φρειδερίκου, Ερνέστος, είπε στη μητέρα του ότι ήθελε όλη η οικογένεια να πεθάνει μαζί, όχι μόνοι "σαν τον Φρίττι". Δυο από τις αδελφές του Φρειδερίκου, η Ειρήνη και η Αλίκη, είχαν επίσης αιμοφιλικούς γιους. Mager, Hugo (1998). Elizabeth: Grand Duchess of Russia. Carroll and Graf Publishers, Inc. (ISBN 0-7867-0678-3)
Ιωάννης Βερυβάκης

Ο Ιωάννης Βερυβάκης (3 Νοεμβρίου 1930 - 19 Ιουνίου 2019) ήταν στρατηγός εν αποστρατεία του ελληνικού στρατού που διετέλεσε αρχηγός ΓΕΣ, αρχηγός ΓΕΕΘΑ . Ήταν γιος του αντιστράτηγου Δημητρίου Βερυβάκη, αδελφός του βουλευτή και υπουργού του ΠΑΣΟΚ Λευτέρη Βερυβάκη και απόγονος του Σφακιανού οπλαρχηγού Σταυριανού Μπίρη. Επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου κατείχε μερικές από τις πιο ευαίσθητες και κρίσιμες θέσεις του στρατεύματος, ενώ μεγάλη αίσθηση προκάλεσε η απόφαση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη να τον ορίσει αρχηγό ΓΕΕΘΑ και να τον κρατήσει στην κορυφή των Ενόπλων Δυνάμεων ως το 1993, παρά το γεγονός ότι ο αδελφός του ήταν πολύ γνωστό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Ο στρατηγός Ιωάννης Βερυβάκης απεβίωσε στις 19 Ιουνίου 2019 στην Αθήνα.

 Γεννήθηκε το 1930 στην Έδεσσα όπου υπηρετούσε τότε ο πατέρας του. Είχε καταγωγή από τους Λάκκους Χανίων. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) από την οποία αποφοίτησε το 1953 ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού, ενώ αργότερα αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Πολέμου και τη Σχολή Εθνικής Άμυνας (ΣΕΘΑ). Συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Πεζικού, σε όλα τα σχολεία ειδικών δυνάμεων-αλεξιπτωτιστών, σε διάφορα σχολεία γενικής στρατιωτικής μορφώσεως, καθώς και στα US Army Airborne School, Fort Benning και Antitank Guided Missile School, από το οποίο αποφοίτησε με τη διάκριση «άριστος σκοπευτής».Τη δεκαετία του 1980 διετέλεσε, μεταξύ άλλων: Επιτελάρχης Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων Διευθυντής 2ου Επιτελικού Γραφείου ΓΕΣ Διοικητής ΙΙΙ Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων Διοικητής ΑΣΔΕΝ Γενικός Επιθεωρητής Στρατού Αρχηγός ΓΕΣ (1989-1990)Το 1990, με το σχηματισμό της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τοποθετήθηκε αρχηγός ΓΕΕΘΑ, θέση στην οποία παρέμεινε ως τον Φεβρουάριο του 1993, οπότε αποστρατεύθηκε. Επίσης, διετέλεσε πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ από τον Ιούλιο του 1991 ως τον Ιούνιο του 1992. Ο στρατηγός Ιωάννης Βερυβάκης τιμήθηκε με πλήθος παρασήμων και στρατιωτικών μεταλλίων και διαμνημονεύσων, μεταξύ των οποίων: Aνώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής, Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικος, Χρυσούς Σταυρός του Τάγματος του Γεωργίου Α΄, Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ τάξεως, Αστήρ Αξίας και Τιμής, Διαμνημόνευση Ηγεσίας ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ, Διαμνημόνευση Ηγεσίας Σχηματισμού - Μεγάλης Μονάδος Α΄ τάξεως, Διαμνημόνευση Ευδοκίμου Διοικήσεως Α΄ τάξεως και Διαμνημόνευση Επιτελούς Α΄ τάξεως. Επίσης, του απενεμήθησαν τα παράσημα Commander of the Legion of Merit (ΗΠΑ), Commandeur de la Legion d' Honneur (Γαλλία) και Commander of the Order of Madara (Α΄ Ταξέως, μετά ξιφών – Βουλγαρία). Τέλος, ο πατριάρχης Αλεξανδρείας και Πάσης Αφρικής τον ετίμησε με το μεγαλόσταυρο της Αρχαίας Πατριαρχικής Τάξεως των Παραβαλανών του Σάββα του Ηγιασμένου για τη συμβολή του ως επιτίμου αντιπροέδρου των "Φίλων της Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας".
Άλμος των Ούγγρων

Ο Άλμος, ουγγρ. Álmos (π. 820 - π. 895) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν ο πρώτος επικεφαλής της χαλαρής ομοσπονδίας των Ουγγρικών φυλών π. το 850. Οι ερευνητές συζητούν για το αν ήταν ο ιερός ηγεμόνας (kende) ή ο στρατιωτικός αρχηγός τους (gyula). Κατά την πρώτη δεκαετία της εξουσίας του ήταν υποτελής των Χαζάρων, αλλά από το 860 και εξής οι Ούγγροι δρούσαν ανεξάρτητα. Το Εικονογραφημένο Χρονικό τού 14ου αι. διηγείται πως σκοτώθηκε στην Τρανσιλβανία, κατά το ξεκίνημα της Ουγγρικής Κατάκτησης στην κοιλάδα των Καρπαθίων π. το 895.

 Ήταν γιος τού Έλοντ, ενός από τους φυλάρχους των Ούγγρων και της Εμέζε, κόρης τού Ονεντμπέλια πρίγκιπα τού Ντεντουμόογκερ. Ο ανώνυμος συγγραφέας της Ουγγρικής Κατάκτησης, που έγραψε το ιστορικό μυθιστόρημά του π. το 1200-10, αναφέρει πως ο Άλμος είχε καταγωγή από τον Αττίλα τον Ούννο. Ο χρονικογράφος Σίμων της Κέζα στα τέλη τού 13ου αι. αναφέρει, ότι ο Άλμος ήταν απόγονος τού Τουρούλ, μυθικού πτηνού. Έγραψε, ότι η σημαία τού Αττίλα είχε "την εικόνα τού Τουρούλ", που ταυτίζεται με το γεράκι. Ένα πτηνό έχει σημαντικό ρόλο στη γέννηση τού Άλμος, όπως αναφέρεται στην Ουγγρική κατάκτηση και στο Εικονογραφημένο Χρονικό. Ο μύθος λέει, πως όταν η μητέρα του ήταν έγκυος σε αυτόν, ονειρεύτηκε ένα γερακόμορφο πτηνό, που την εμπότισε. Ο ιστορικός Γκυούλα Κριστό και ο Βίκτωρ Σπίνεϊ γράφουν, πως η ιστορία αυτή έχει ανάλογες στις τουρκικές λαϊκές παραδόσεις και εκφράζει την καταγωγή του Οίκου από έναν τοτεμικό πρόγονο. Νυμφεύτηκε μία κόρη κάποιου ευγενούς πρίγκιπα, αλλά δεν γνωρίζουμε το όνομά της. Το μόνο τέκνο του που ξέρουμε με το όνομά του είναι ο: Αρπάντ π. 845-π. 907, που τον διαδέχθηκε. Έλαβε τον τίτλο τού μεγάλου πρίγκιπα των Ούγγρων. Anonymus, Notary of King Béla: The Deeds of the Hungarians (Edited, Translated and Annotated by Martyn Rady and László Veszprémy) (2010). In: Rady, Martyn; Veszprémy, László; Bak, János M. (2010); Anonymus and Master Roger; CEU Press; ISBN 978-963-9776-95-1. Constantine Porphyrogenitus: De Administrando Imperio (Greek text edited by Gyula Moravcsik, English translation by Romillyi J. H. Jenkins) (1967). Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies. ISBN 0-88402-021-5. Simon of Kéza: The Deeds of the Hungarians (Edited and translated by László Veszprémy and Frank Schaer with a study by Jenő Szűcs) (1999). CEU Press. ISBN 963-9116-31-9. The Hungarian Illuminated Chronicle: Chronica de Gestis Hungarorum (Edited by Dezső Dercsényi) (1970). Corvina, Taplinger Publishing. ISBN 0-8008-4015-1. The Russian Primary Chronicle: Laurentian Text (Translated and edited by Samuel Hazzard Cross and Olgerd P. Sherbowitz-Wetzor) (1953). Medieval Academy of America. ISBN 978-0-915651-32-0.