Μπορσαλίνο (ταινία)

Το Μπορσαλίνο (γαλλικά: Borsalino‎) είναι δραματική γκανγκστερική ταινία του 1970 γαλλοιταλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία του Ζακ Ντερέ και σενάριο του Κλωντ Σωτέ, βασισμένο στην νουβέλα του Ευγένιου Σακομάνο "The Bandits of Marseilles" (Οι ληστές της Μασσαλίας). Πρωταγωνιστούν οι Αλέν Ντελόν, Ζαν Πολ Μπελμοντό και Καθρίν Ροβέλ.

 Μασσαλία 1930. Ένας μικροκακοποιός ονόματι Ροκ Σιφρεντί αποφυλακίζεται και ψάχνει να βρει την κοπέλα του, την Λόλα (Καθρίν Ροβέλ). Την βρίσκει να είναι με έναν άλλο κακοποιό, τον Φρανσουά Καπελά . Οι δύο άντρες πιάνονται στα χέρια για χάρη της Λόλας αλλά τελικά συμφιλιώνονται και αρχίζουν να συνεργάζονται σε διάφορες κομπίνες. Ξεκινάνε με στημένες ιπποδρομίες όπου γνωρίζουν και τον δικηγόρο Ριναλντί που εκπροσωπεί τους Μορέλο και Πολί, τους δύο γκάνγκστερ που ελέγχουν τις παράνομες δραστηριότητες της Μασσαλίας. Η τυχαία γνωριμία του Καπέλα με την Ζιννέτ (Νικόλ Καλφάν), την φιλενάδα του Πολί και μετέπειτα η δολοφονία της, θα βάλει τον Καπέλα και τον Σιφρεντί σε πόλεμο για να πάρουν εκδίκηση αλλά και για να γίνουν και οι ίδιοι τα αφεντικά της πόλης. Η δολοφονία του Ριναλντί από τον Χορευτή, θα βάλει και την αστυνομία στα πόδια τους αλλά και την μεταξύ τους διχόνοια, κατηγορώντας ο ενας τον άλλο για την δολοφονία του Ριναλντί.Αφού καταλαβαίνουν ότι ήταν παγίδα του Μορέλο και του Χορευτή τότε τους σκοτώνουν και γίνονται πλέον τα αφεντικά της Μασσαλίας. Στο τέλος η δολοφονία του Καπελά από άγνωστους γκάνγκστερς θα αναγκάσει τον Σιφρεντί να φύγει απο την Μασσαλία. Ο Αλέν Ντελόν ήθελε να κάνει την παραγωγή της ταινίας επειδή έψαχνε για ένα έργο στο οποίο θα συνεργαζόταν με τον Ζαν Πολ Μπελμοντό. Βρήκε την ιστορία του Καρμπόνε και του Σπιρίτο σε ένα αστυνομικό βιβλίο που διάβαζε για Γάλλους γκάνγκστερ από το 1900 έως το 1970.Αρχικά η ταινία επρόκειτο να ονομαζόταν Καρμπόνε και Σπιρίτο, αλλά αφού υπήρξαν αντιρρήσεις σχετικά με τη χρήση των ονομάτων πραγματικών γκάνγκστερ, καθώς οι χαρακτήρες ήταν φανταστικοί, η ιδέα απορρίφθηκε.Ο Αλέν Ντελόν είπε ότι ήθελε κάτι σαν το Βέρα Κρουζ επειδή ο τίτλος δεν θα έπρεπε να μεταφραστεί σε όλο τον κόσμο. Τελικά, ο τίτλος προήλθε από τη διάσημη εταιρεία Μπορσαλίνο που κατασκεύαζε καπέλα σε στυλ Fedora από τα τέλη του 19ου αιώνα. Η χρυσή του εποχή ήταν μεταξύ της δεκαετίας του 1920 και του 1940, που είναι μέσα στο χρονικό πλαίσιο της ταινίας. Ως συνέπεια της ταινίας, υπήρξε αναβίωση στη δημοτικότητα των καπέλων Μπορσαλίνο. Παρά την επιθυμία του Ντελόν να συνεργαστεί με τον Μπελμοντό, η σχέση μεταξύ του ζευγαριού χάλασε μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων. Ο σκηνοθέτης Ζακ Ντερέ σημείωσε ότι, "Σε όλη τη διάρκεια της παραγωγής ο Ντελόν ήταν άψογος, δεν παρενέβη ποτέ. Ωστόσο όταν ολοκληρώθηκε η ταινία, ο "Ντελόν ως παραγωγός" παρενέβη και την ανέλαβε." Ο Ντελόν είπε κατά την προώθηση της ταινίας στις ΗΠΑ: «Είμαστε ακόμα αυτό που στην Αμερική αποκαλείτε φιλαράκια. Αλλά δεν είμαστε φίλοι. Υπάρχει μια διαφορά. Ήταν καλεσμένος μου στην ταινία αλλά παρόλα αυτά παραπονέθηκε. Μου αρέσει ως ηθοποιός αλλά ως άνθρωπος είναι λίγο διαφορετικός. Νομίζω ότι η αντίδρασή του ήταν μια ηλίθια αντίδραση... σχεδόν σαν γυναικεία αντίδραση. Δεν θέλω όμως να μιλήσω άλλο γι' αυτόν». Ο συνεργάτης παραγωγός του Ντελόν, Πιέρ Καρό, δήλωσε: « Αν με ρωτάς, νομίζω ότι ο Μπελμοντό φοβόταν από την πρώτη στιγμή να κάνει μια ταινία με τον Αλέν. Απαίτησε τον ίδιο αριθμό κοντινών πλάνων. Ο Αλέν έπρεπε να ακυρώσει πολλές από τις καλύτερες σκηνές του επειδή τον έκαναν να φαίνεται καλύτερος από τον Μπελμοντό. Η δική μου αίσθηση είναι ότι δεν θα συνεργαστούν ποτέ ξανά. Ο Alain λέει ότι θα το κάνουν, αλλά λέει ψέματα.» Σύμφωνα με τους όρους των συμβολαίων τους, ο Μπελμοντό και ο Ντελόν έπρεπε να έχουν τον ίδιο αριθμό κοντινών πλάνων, κάτι που ώθησε τον Ντελόν να βάψει τα μαλλιά του μαύρα για τον ρόλο του. Η ταινία γυρίστηκε σε τοποθεσία μέσα και γύρω από τη Μασσαλία της Γαλλίας. Οι εσωτερικοί χώροι ολοκληρώθηκαν στο Παρίσι. Η ταινία παραμένει μια από τις πιο ακριβές γαλλικές ταινίες που έγιναν ποτέ. Η χρηματοδότηση προέρχονταν κυρίως από την Paramount Pictures. Ο Ντέιβ Κερ του Chicago Reader στην κριτική του για την ταινία που δημοσιεύθηκε στις 26 Οκτωβρίου του 1985 αναφέρει πως: «Μια γαλλική γκανγκστερική ταινία, ωστόσο, όπως υποδηλώνει ο τίτλος, η εστίαση είναι περισσότερο στην ανδρική μόδα της φανταστικής δεκαετίας του '30 παρά στους πυροβολισμούς. Ο Ζαν Πολ Μπελμοντό και ο Αλέν Ντελόν είναι δύο φίλοι της νεαρής ηλικίας που ανεβαίνουν στην κορυφή του υποκόσμου της Μασσαλίας. Η σκηνοθεσία του Ζακ Ντερέ είναι ελαφριά και αστεία, με περιστασιακές αναλαμπές υπαρξιακής βίας.» Μπορσαλίνο στην IMDb