HiTZ/elkarhizketak huggingface dataset:
Claudio Magris — Bizitza.

Haren amaren parteko aitona, Francesco de Grisogono, matematikari eta filosofo ezaguna izan zen. Magris aseguru-enplegatu baten eta lehen hezkuntzako maistra baten semea da. 1962an graduatu zen germanista moduan Turingo Unibertsitatean. Friburgoko Unibertsitatean aldi bat eginda, Hizkuntza eta Literatura Alemaneko irakaslea izan zen Turingo Unibertsitatean (1979 - 1978). Gaur egun, berriz, irakaslea da Triesteko Unibertsitatean, Filosofia eta Letretako fakultatean, nahiz eta gonbidatua zian urtean behin ikastaro bat ematera Parisen. Ezkonduta egon zen Marisa Madieri idazlearekin (Fiume, 1938 - Trieste, 1996), zeina minbiziak jota hil baitzen. Hogeita bi urte zituela argitaratu zuen bere lehen liburua, bere doktore-tesiaren egokitzapena, eta hark famatu bihurtu zuen: Il mito asburgico nella letteratura austriaca moderna ("Mito habsgurgiarra austriar literatura modernoan”). Egunkarietan idatzitako artikuluak jasota daude liburu hauetan: "Dietro le parole" (“Hitzen atzean”, 1978) eta "Itaca e oltre" (“Itaka eta harago”, 1982). Saioak idatzi ditu idazle hauen inguruan: E. T. A. Hoffmann, Henrik Ibsen, Italo Svevo, Robert Musil, Hermann Hesse eta Jorge Luis Borges. 1994 eta 1996 artean senatari izan zen Italiako senatuan. Saiogile eta zutabegilea da "Corriere della Sera" egunkarian, eta Europako beste aldizkari eta egunkarietan. CANNOTANSWER

Galdera: Zein da bere libururik ospetsuena?
Erantzuna: Bere doktore-tesiaren egokitzapena, hark famatu bihurtu zuen: Il mito asburgico nella letteratura austriaca moderna ("Mito habsgurgiarra austriar literatura modernoan”
Claudio Magris — Bizitza.

Haren amaren parteko aitona, Francesco de Grisogono, matematikari eta filosofo ezaguna izan zen. Magris aseguru-enplegatu baten eta lehen hezkuntzako maistra baten semea da. 1962an graduatu zen germanista moduan Turingo Unibertsitatean. Friburgoko Unibertsitatean aldi bat eginda, Hizkuntza eta Literatura Alemaneko irakaslea izan zen Turingo Unibertsitatean (1979 - 1978). Gaur egun, berriz, irakaslea da Triesteko Unibertsitatean, Filosofia eta Letretako fakultatean, nahiz eta gonbidatua zian urtean behin ikastaro bat ematera Parisen. Ezkonduta egon zen Marisa Madieri idazlearekin (Fiume, 1938 - Trieste, 1996), zeina minbiziak jota hil baitzen. Hogeita bi urte zituela argitaratu zuen bere lehen liburua, bere doktore-tesiaren egokitzapena, eta hark famatu bihurtu zuen: Il mito asburgico nella letteratura austriaca moderna ("Mito habsgurgiarra austriar literatura modernoan”). Egunkarietan idatzitako artikuluak jasota daude liburu hauetan: "Dietro le parole" (“Hitzen atzean”, 1978) eta "Itaca e oltre" (“Itaka eta harago”, 1982). Saioak idatzi ditu idazle hauen inguruan: E. T. A. Hoffmann, Henrik Ibsen, Italo Svevo, Robert Musil, Hermann Hesse eta Jorge Luis Borges. 1994 eta 1996 artean senatari izan zen Italiako senatuan. Saiogile eta zutabegilea da "Corriere della Sera" egunkarian, eta Europako beste aldizkari eta egunkarietan. CANNOTANSWER

Galdera: Seme-alabarik badu?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Arundhati Roy — Ekintzalari eta pentsalaria.

Indiako Estatua aunitz aldatu da urte guttiren buruan. Garapen teknologikoa, mundializazioak eta militarismoa Indiako gizarteak eta kultura erroturik dituen baloreekin talka egin dute. Arundhatiren jarduera ekintzaileak horretan datza: kritika zorrotza egiten dio aldaketa horien nondik norakoei, batik bat Indiako populuarengan den zama eta sufrimendua salatuz. Tar basamortuan, Rajasthanen, Indiako gobernuak eginiko froga nuklearrak Arundhatiren kontrako jarrera irmoa jaso zuten, eta bakezaletasun berriaren inspirazio iturri izan den "The End of Imagination" saiakera sortu zuen horren karira. Indian eginiko obra hidrauliko erraldoiak bere jo puntuan izan dira: urtegiak baztertutako pertsonak eta ekologiari sortutako kalteak jaso dute Idazlearen arreta. Indiako gizartean bazterturik bizi diren "Ukiezinen" eta "Adhivasien" (Tribuetako jendea) egoera, biziki salatu ditu Arundhatik. Roy-ren jarduera Indiako egoeratik haratago ere joan dira: Estatu Batuen gobernuak daraman politikaren kontra gogor jardun da eta jarduten da. Esate baterako, 2005. urtean Iraken inguruko Tribunalean aritu zen. Azkenengo urtetan Royk indarberritu du ekintzarako joera eta bere ikuspegi kritikoa: Indian kritika-ezinak diren aferak kritikatuz gaindi ikuspegi alternatibo bat eskaintzen du esperantzarako diskurtso bat eraikiz. Horren lekuko dira Kashmir eskualdeko independentziaren aldeko jarrera edo Naxalite Mugimenduaren kontrako borroka dela eta Indiako Armadak Adhivasien kontra darabilen hilketak, nahi ta nahiezko herrien lekualdatu eta lur lapurreta ( ikusi esate baterako http://zeenews.india.com/news/nation/anti-naxal-operations-govt-to-deploy-10-000-crpf-troopers_808442 bere "Capitalism: A Ghost Story". 2014 saiakeran aipatzen duena) haren aburuz, Indiako jabe bihurtu diren korporazio interesen mesedetan. Kapitalismoa du jomuga Arundhatik eta Indian horren adierazle diren nazionalismoa eta lurraren suntsipena. Txiroen eta desjabetuen aldeko borroka da ekintzaileak aurrera daramana: demokraziaren kontzeptua berdintasunaren eta justiziaren baloreen inguruan eraiki nahian. CANNOTANSWER

Galdera: Zeri buruzkoa da bere lana?
Erantzuna: Bai. Arundhatiren jarduera ekintzaileak horretan datza: kritika zorrotza egiten dio aldaketa horien nondik norakoei, batik bat Indiako populuarengan den zama eta sufrimendua salatuz
Arundhati Roy — Ekintzalari eta pentsalaria.

Indiako Estatua aunitz aldatu da urte guttiren buruan. Garapen teknologikoa, mundializazioak eta militarismoa Indiako gizarteak eta kultura erroturik dituen baloreekin talka egin dute. Arundhatiren jarduera ekintzaileak horretan datza: kritika zorrotza egiten dio aldaketa horien nondik norakoei, batik bat Indiako populuarengan den zama eta sufrimendua salatuz. Tar basamortuan, Rajasthanen, Indiako gobernuak eginiko froga nuklearrak Arundhatiren kontrako jarrera irmoa jaso zuten, eta bakezaletasun berriaren inspirazio iturri izan den "The End of Imagination" saiakera sortu zuen horren karira. Indian eginiko obra hidrauliko erraldoiak bere jo puntuan izan dira: urtegiak baztertutako pertsonak eta ekologiari sortutako kalteak jaso dute Idazlearen arreta. Indiako gizartean bazterturik bizi diren "Ukiezinen" eta "Adhivasien" (Tribuetako jendea) egoera, biziki salatu ditu Arundhatik. Roy-ren jarduera Indiako egoeratik haratago ere joan dira: Estatu Batuen gobernuak daraman politikaren kontra gogor jardun da eta jarduten da. Esate baterako, 2005. urtean Iraken inguruko Tribunalean aritu zen. Azkenengo urtetan Royk indarberritu du ekintzarako joera eta bere ikuspegi kritikoa: Indian kritika-ezinak diren aferak kritikatuz gaindi ikuspegi alternatibo bat eskaintzen du esperantzarako diskurtso bat eraikiz. Horren lekuko dira Kashmir eskualdeko independentziaren aldeko jarrera edo Naxalite Mugimenduaren kontrako borroka dela eta Indiako Armadak Adhivasien kontra darabilen hilketak, nahi ta nahiezko herrien lekualdatu eta lur lapurreta ( ikusi esate baterako http://zeenews.india.com/news/nation/anti-naxal-operations-govt-to-deploy-10-000-crpf-troopers_808442 bere "Capitalism: A Ghost Story". 2014 saiakeran aipatzen duena) haren aburuz, Indiako jabe bihurtu diren korporazio interesen mesedetan. Kapitalismoa du jomuga Arundhatik eta Indian horren adierazle diren nazionalismoa eta lurraren suntsipena. Txiroen eta desjabetuen aldeko borroka da ekintzaileak aurrera daramana: demokraziaren kontzeptua berdintasunaren eta justiziaren baloreen inguruan eraiki nahian. CANNOTANSWER

Galdera: Libururen bat idatzitakoa?
Erantzuna: Bai. The End of Imagination" saiakera sortu zuen. Tar basamortuan, Indiako gobernuak eginiko proba nuklearren kontra. B berriaren inspirazio iturri izan dena
Álvaro Pombo — Biografia.

Hainbat genero landu ditu, besteak beste olerkia, "Protocolos" (1973," Protokoloak"), "Variaciones" (1977," Bariazioak") eta "Hacia una constitución poética del año en curso" (1980," Urte honen osaera poetiko baterantz") lanetan esaterako. Baina ospe gehien eman dion generoa fikziozko prosa da, zalantzarik gabe. Genero horretan azpimarratzeko lanak ditu "Relatos sobre la falta de substancia" ("Funsgabetasunari buruzko kontakizunak"), "El parecido" ("Antza"), "El hijo adoptivo" ("Sasiko semea"), "Los delitos insignificantes" ("Delitu hutsalak"), "Telepena de Celia Cecilia Villalobo" ("Celia Cecilia Villaloboren telepena"), etab. Zenbait sari irabazi ditu, adibidez Kritikaren Saria 1991n, "El metro de platino iridiado" ("Platino iridioztatuzko metroa") obrarekin, eta Narratibako Sari Nazionala handik sei urtera, "Donde las mujeres" obrarekin. Hain zuzen ere, zaletasun handia erakutsi izan du beti emakumeak protagonista dituen narratibarako (batez ere erdi-mailako klaseko espainiar emakumeekiko), eta ezaugarri aipagarria du, orobat, azken urteetako lanetan ahozko literaturatik harturiko baliabideak erabili izana bere pertsonaien hizkera aditzera emateko; hala ere, horrek ez du bere diskurtsoa deuseztatu edo hutsaldu, bikain asmatu baitu lagunarteko hizkera eta bere diskurtsoaren azalpena uztartzen. 2004. urtean Espainiako Errege Akademian sartu zen. 2006. urtean Planeta Saria irabazi zuen "La fortuna de Matilda Turpin" eleberriarekin. Azken urteetan Unión Progreso y Democracia (UPyD) alderdiaren laguntzailea da, eta 2008. urteko hauteskundeetan Madrilgo Erkidegoko Senaturako hautagai-zerrendan lehenengoa izan zen, baina ez zuen senatari-akta eskuratu. 2011. urteko hauteskundeetan berriz aurkeztu zen. CANNOTANSWER

Galdera: Nongoa da Alvaro?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Álvaro Pombo — Biografia.

Hainbat genero landu ditu, besteak beste olerkia, "Protocolos" (1973," Protokoloak"), "Variaciones" (1977," Bariazioak") eta "Hacia una constitución poética del año en curso" (1980," Urte honen osaera poetiko baterantz") lanetan esaterako. Baina ospe gehien eman dion generoa fikziozko prosa da, zalantzarik gabe. Genero horretan azpimarratzeko lanak ditu "Relatos sobre la falta de substancia" ("Funsgabetasunari buruzko kontakizunak"), "El parecido" ("Antza"), "El hijo adoptivo" ("Sasiko semea"), "Los delitos insignificantes" ("Delitu hutsalak"), "Telepena de Celia Cecilia Villalobo" ("Celia Cecilia Villaloboren telepena"), etab. Zenbait sari irabazi ditu, adibidez Kritikaren Saria 1991n, "El metro de platino iridiado" ("Platino iridioztatuzko metroa") obrarekin, eta Narratibako Sari Nazionala handik sei urtera, "Donde las mujeres" obrarekin. Hain zuzen ere, zaletasun handia erakutsi izan du beti emakumeak protagonista dituen narratibarako (batez ere erdi-mailako klaseko espainiar emakumeekiko), eta ezaugarri aipagarria du, orobat, azken urteetako lanetan ahozko literaturatik harturiko baliabideak erabili izana bere pertsonaien hizkera aditzera emateko; hala ere, horrek ez du bere diskurtsoa deuseztatu edo hutsaldu, bikain asmatu baitu lagunarteko hizkera eta bere diskurtsoaren azalpena uztartzen. 2004. urtean Espainiako Errege Akademian sartu zen. 2006. urtean Planeta Saria irabazi zuen "La fortuna de Matilda Turpin" eleberriarekin. Azken urteetan Unión Progreso y Democracia (UPyD) alderdiaren laguntzailea da, eta 2008. urteko hauteskundeetan Madrilgo Erkidegoko Senaturako hautagai-zerrendan lehenengoa izan zen, baina ez zuen senatari-akta eskuratu. 2011. urteko hauteskundeetan berriz aurkeztu zen. CANNOTANSWER

Galdera: Zein da bere ogibidea?
Erantzuna: Baina ospe gehien eman dion generoa fikziozko prosa da, zalantzarik gabe
Álvaro Pombo — Biografia.

Hainbat genero landu ditu, besteak beste olerkia, "Protocolos" (1973," Protokoloak"), "Variaciones" (1977," Bariazioak") eta "Hacia una constitución poética del año en curso" (1980," Urte honen osaera poetiko baterantz") lanetan esaterako. Baina ospe gehien eman dion generoa fikziozko prosa da, zalantzarik gabe. Genero horretan azpimarratzeko lanak ditu "Relatos sobre la falta de substancia" ("Funsgabetasunari buruzko kontakizunak"), "El parecido" ("Antza"), "El hijo adoptivo" ("Sasiko semea"), "Los delitos insignificantes" ("Delitu hutsalak"), "Telepena de Celia Cecilia Villalobo" ("Celia Cecilia Villaloboren telepena"), etab. Zenbait sari irabazi ditu, adibidez Kritikaren Saria 1991n, "El metro de platino iridiado" ("Platino iridioztatuzko metroa") obrarekin, eta Narratibako Sari Nazionala handik sei urtera, "Donde las mujeres" obrarekin. Hain zuzen ere, zaletasun handia erakutsi izan du beti emakumeak protagonista dituen narratibarako (batez ere erdi-mailako klaseko espainiar emakumeekiko), eta ezaugarri aipagarria du, orobat, azken urteetako lanetan ahozko literaturatik harturiko baliabideak erabili izana bere pertsonaien hizkera aditzera emateko; hala ere, horrek ez du bere diskurtsoa deuseztatu edo hutsaldu, bikain asmatu baitu lagunarteko hizkera eta bere diskurtsoaren azalpena uztartzen. 2004. urtean Espainiako Errege Akademian sartu zen. 2006. urtean Planeta Saria irabazi zuen "La fortuna de Matilda Turpin" eleberriarekin. Azken urteetan Unión Progreso y Democracia (UPyD) alderdiaren laguntzailea da, eta 2008. urteko hauteskundeetan Madrilgo Erkidegoko Senaturako hautagai-zerrendan lehenengoa izan zen, baina ez zuen senatari-akta eskuratu. 2011. urteko hauteskundeetan berriz aurkeztu zen. CANNOTANSWER

Galdera: Zein olerki du ezagunena?
Erantzuna: Protocolos" (1973," Protokoloak"), "Variaciones" (1977," Bariazioak") eta "Hacia una constitución poética del año en curso" (1980," Urte honen osaera poetiko baterantz") lanetan esaterak
Rita Segato — Ibilbidea.

Lehen Hezkuntza Hizkuntza Bizien Juan Ramón Fernández Eskola Normalean egin zuen, eta bigarren hezkuntza, berriz, Buenos Aireseko Ikastetxe Nazionalean (1970). Era berean, 1967an Manuel de Falla Udal Kontserbatorioko ikasketak amaitu zituen, eta 1973an, ostera, Dantza Eskola Nazionalekoak. Zientzia Antropologikoen lizentziatura egin zuen Buenos Aireseko Unibertsitatean, lehenengoz itxi zutenera arte, hau da, 1974ra arte. Etnomusikologian espezializatu zen Caracaseko Etnomusikologia eta Folklore Institutu Interamerikarrean (1975), eta 1980ra arte bertan jardun zuen, musika latinoamerikarraren artxibategian ikertzaile. 1984an Antropologian Doktore izendatu zuten Belfasteko Queens unibertsitatean, non Musikaren Antropologia ikasi baitzuen John Blacking-ekin eta Gizarte Antropologia Milan Stuchlick eta Gerd Baumann-ekin. 1985 eta 2010 bitartean Brasiliako Unibertsitateko irakaslea izan zen Antropologia Sailean. 2011n unibertsitate bereko Bioetika eta Giza Eskubideak jakintza-alorrarteko graduondokoetara aldatu zen, eta, horrez gain, irakasle bisitari gisa jardun zuen Latinoamerikako hainbat doktoretza-programatan. 1993an emakumeen aurkako indarkeriaren alorreko lehen ikerketak egin zituen, Brasiliako hiri-gobernuaren eskaera bat tarteko. Hasiera batean, aldi baterako kontua izango zela pentsatu zuen, baina denborarekin indarkeria matxistaren azterketa bere ikergai nagusietako bat bilakatu zen. 1998az geroztik Brasileko Ikerkuntzen Batzorde Nazionaleko ikertzailea da. Idatzitako liburuen artean, hauek dira nabarmentzekoak: "Las estructuras elementales de la violenci"a [Indarkeriaren funtsezko egiturak] (2003), "La nación y sus otros" [Nazioa eta beste zerak] (2007) eta "Las nuevas formas de la guerra y el cuerpo de las mujeres" [Gerra-molde berriak eta emakumeen gorputzak] (2014). 2006an, Ciudad Juárez-eko feminizidioei buruzko ikerketa bat egin zuen. Horren ondoren, Segatok proposamen bat egin zuen: emakumeen aurkako indarkeria komunikazio-sistema gisa aztertzea, zeinak Estatuaren zein paraestatuaren aldetik mugan nagusi direnen indarra eta inpunitatea erakusten baituen. CANNOTANSWER

Galdera: Zer egiten du Rita Segatok?
Erantzuna: 1998az geroztik Brasileko Ikerkuntzen Batzorde Nazionaleko ikertzailea da
Rita Segato — Ibilbidea.

Lehen Hezkuntza Hizkuntza Bizien Juan Ramón Fernández Eskola Normalean egin zuen, eta bigarren hezkuntza, berriz, Buenos Aireseko Ikastetxe Nazionalean (1970). Era berean, 1967an Manuel de Falla Udal Kontserbatorioko ikasketak amaitu zituen, eta 1973an, ostera, Dantza Eskola Nazionalekoak. Zientzia Antropologikoen lizentziatura egin zuen Buenos Aireseko Unibertsitatean, lehenengoz itxi zutenera arte, hau da, 1974ra arte. Etnomusikologian espezializatu zen Caracaseko Etnomusikologia eta Folklore Institutu Interamerikarrean (1975), eta 1980ra arte bertan jardun zuen, musika latinoamerikarraren artxibategian ikertzaile. 1984an Antropologian Doktore izendatu zuten Belfasteko Queens unibertsitatean, non Musikaren Antropologia ikasi baitzuen John Blacking-ekin eta Gizarte Antropologia Milan Stuchlick eta Gerd Baumann-ekin. 1985 eta 2010 bitartean Brasiliako Unibertsitateko irakaslea izan zen Antropologia Sailean. 2011n unibertsitate bereko Bioetika eta Giza Eskubideak jakintza-alorrarteko graduondokoetara aldatu zen, eta, horrez gain, irakasle bisitari gisa jardun zuen Latinoamerikako hainbat doktoretza-programatan. 1993an emakumeen aurkako indarkeriaren alorreko lehen ikerketak egin zituen, Brasiliako hiri-gobernuaren eskaera bat tarteko. Hasiera batean, aldi baterako kontua izango zela pentsatu zuen, baina denborarekin indarkeria matxistaren azterketa bere ikergai nagusietako bat bilakatu zen. 1998az geroztik Brasileko Ikerkuntzen Batzorde Nazionaleko ikertzailea da. Idatzitako liburuen artean, hauek dira nabarmentzekoak: "Las estructuras elementales de la violenci"a [Indarkeriaren funtsezko egiturak] (2003), "La nación y sus otros" [Nazioa eta beste zerak] (2007) eta "Las nuevas formas de la guerra y el cuerpo de las mujeres" [Gerra-molde berriak eta emakumeen gorputzak] (2014). 2006an, Ciudad Juárez-eko feminizidioei buruzko ikerketa bat egin zuen. Horren ondoren, Segatok proposamen bat egin zuen: emakumeen aurkako indarkeria komunikazio-sistema gisa aztertzea, zeinak Estatuaren zein paraestatuaren aldetik mugan nagusi direnen indarra eta inpunitatea erakusten baituen. CANNOTANSWER

Galdera: Zertan ikertzen du?
Erantzuna: Indarkeria matxistaren azterketa da bere ikergai nagusietako bat
Rita Segato — Ibilbidea.

Lehen Hezkuntza Hizkuntza Bizien Juan Ramón Fernández Eskola Normalean egin zuen, eta bigarren hezkuntza, berriz, Buenos Aireseko Ikastetxe Nazionalean (1970). Era berean, 1967an Manuel de Falla Udal Kontserbatorioko ikasketak amaitu zituen, eta 1973an, ostera, Dantza Eskola Nazionalekoak. Zientzia Antropologikoen lizentziatura egin zuen Buenos Aireseko Unibertsitatean, lehenengoz itxi zutenera arte, hau da, 1974ra arte. Etnomusikologian espezializatu zen Caracaseko Etnomusikologia eta Folklore Institutu Interamerikarrean (1975), eta 1980ra arte bertan jardun zuen, musika latinoamerikarraren artxibategian ikertzaile. 1984an Antropologian Doktore izendatu zuten Belfasteko Queens unibertsitatean, non Musikaren Antropologia ikasi baitzuen John Blacking-ekin eta Gizarte Antropologia Milan Stuchlick eta Gerd Baumann-ekin. 1985 eta 2010 bitartean Brasiliako Unibertsitateko irakaslea izan zen Antropologia Sailean. 2011n unibertsitate bereko Bioetika eta Giza Eskubideak jakintza-alorrarteko graduondokoetara aldatu zen, eta, horrez gain, irakasle bisitari gisa jardun zuen Latinoamerikako hainbat doktoretza-programatan. 1993an emakumeen aurkako indarkeriaren alorreko lehen ikerketak egin zituen, Brasiliako hiri-gobernuaren eskaera bat tarteko. Hasiera batean, aldi baterako kontua izango zela pentsatu zuen, baina denborarekin indarkeria matxistaren azterketa bere ikergai nagusietako bat bilakatu zen. 1998az geroztik Brasileko Ikerkuntzen Batzorde Nazionaleko ikertzailea da. Idatzitako liburuen artean, hauek dira nabarmentzekoak: "Las estructuras elementales de la violenci"a [Indarkeriaren funtsezko egiturak] (2003), "La nación y sus otros" [Nazioa eta beste zerak] (2007) eta "Las nuevas formas de la guerra y el cuerpo de las mujeres" [Gerra-molde berriak eta emakumeen gorputzak] (2014). 2006an, Ciudad Juárez-eko feminizidioei buruzko ikerketa bat egin zuen. Horren ondoren, Segatok proposamen bat egin zuen: emakumeen aurkako indarkeria komunikazio-sistema gisa aztertzea, zeinak Estatuaren zein paraestatuaren aldetik mugan nagusi direnen indarra eta inpunitatea erakusten baituen. CANNOTANSWER

Galdera: Zein herrialdetan ikertzen du?
Erantzuna: Brasil
Rita Segato — Ibilbidea.

Lehen Hezkuntza Hizkuntza Bizien Juan Ramón Fernández Eskola Normalean egin zuen, eta bigarren hezkuntza, berriz, Buenos Aireseko Ikastetxe Nazionalean (1970). Era berean, 1967an Manuel de Falla Udal Kontserbatorioko ikasketak amaitu zituen, eta 1973an, ostera, Dantza Eskola Nazionalekoak. Zientzia Antropologikoen lizentziatura egin zuen Buenos Aireseko Unibertsitatean, lehenengoz itxi zutenera arte, hau da, 1974ra arte. Etnomusikologian espezializatu zen Caracaseko Etnomusikologia eta Folklore Institutu Interamerikarrean (1975), eta 1980ra arte bertan jardun zuen, musika latinoamerikarraren artxibategian ikertzaile. 1984an Antropologian Doktore izendatu zuten Belfasteko Queens unibertsitatean, non Musikaren Antropologia ikasi baitzuen John Blacking-ekin eta Gizarte Antropologia Milan Stuchlick eta Gerd Baumann-ekin. 1985 eta 2010 bitartean Brasiliako Unibertsitateko irakaslea izan zen Antropologia Sailean. 2011n unibertsitate bereko Bioetika eta Giza Eskubideak jakintza-alorrarteko graduondokoetara aldatu zen, eta, horrez gain, irakasle bisitari gisa jardun zuen Latinoamerikako hainbat doktoretza-programatan. 1993an emakumeen aurkako indarkeriaren alorreko lehen ikerketak egin zituen, Brasiliako hiri-gobernuaren eskaera bat tarteko. Hasiera batean, aldi baterako kontua izango zela pentsatu zuen, baina denborarekin indarkeria matxistaren azterketa bere ikergai nagusietako bat bilakatu zen. 1998az geroztik Brasileko Ikerkuntzen Batzorde Nazionaleko ikertzailea da. Idatzitako liburuen artean, hauek dira nabarmentzekoak: "Las estructuras elementales de la violenci"a [Indarkeriaren funtsezko egiturak] (2003), "La nación y sus otros" [Nazioa eta beste zerak] (2007) eta "Las nuevas formas de la guerra y el cuerpo de las mujeres" [Gerra-molde berriak eta emakumeen gorputzak] (2014). 2006an, Ciudad Juárez-eko feminizidioei buruzko ikerketa bat egin zuen. Horren ondoren, Segatok proposamen bat egin zuen: emakumeen aurkako indarkeria komunikazio-sistema gisa aztertzea, zeinak Estatuaren zein paraestatuaren aldetik mugan nagusi direnen indarra eta inpunitatea erakusten baituen. CANNOTANSWER

Galdera: Saririk jaso du?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Anette Olzon — Esperientzia musikala.

Anette Olzon familia musikari batean jaio zen eta haurtzarotik egon da abesten. Zortzi urterekin oboea jotzen hasi zen. Bere amaren taldearekin kontzertu bira egin du eta noizean behin haiekin kantatu ere. Geroago, zenbait talentu espektakulutan parte hartzen hasi zen eta onespena jaso ere. Jardun zuen lehenengo taldea (Take Cover) talde bertsioegile bat izan zen, hamazazpi urte zeuzkala. Hala ere, luzera laburrekoa izan zen bere partaidetza, Anettek hainbat talde eta proiektutan parte hartu baitzuen. Hogeita bat urterekin, “Gränsland” opera rock musikalean ahots nagusiaren rola hartu zuen Helsingborgen. Horren ondoren Göteborgeko Balettakademienean sartu zen. Koroetan abestu zuen, zenbait proiektutarako estudio lana egin zuen eta okasionalki ezkontzatan abestu izan zuen. Anette Olzonek Jaded Heart taldearen Michael Bormann abeslari ohiarekin duetoa abestu zuen ere, beronen “Conspiracy” albumean. Anettek bere abeslari karreran genero musikal eta musika mota asko ezagutzeko aukera izan du; hau Nightwishen 2007ko “Dark Passion Play” albumean Anettek erakusten duen bersatilitatean islatzen da. Bere egun goiztiarretan Helsingörreko (Danimarka) Kopenhageko Musika Kontserbatorioan abeste lezioak hartu zituen, irakasle pribatu batekin. Gaur egun, beharrezkoa denean, irakasle pribatu batek emandako lezioak hartzen ditu Malmöko Musika Unibertsitatean. CANNOTANSWER

Galdera: Zenbat urtez aritu zen Alyson Avenue taldean bokalista moduan?
Erantzuna: CANNOTANSWER