HiTZ/elkarhizketak huggingface dataset:
Mike Oldfield — Bizitza.

Oso gazterik hasi zen musika idazten. 1967an bere arreba Sallyrekin folk musikako disko eta single bana grabatu zuen. Urtebete geroago, rock musika egiten hasi zen, eta "Barefoot" taldea sortu zuen, baina taldeak ez zuen luzaro iraun. Kevin Ayersen bandan baxua jotzen hasi zen, eta disko pare bat grabatu zuen; taldean musikari onaren fama lortu zuen. Gero, Virgin disko konpainiarentzat lanean ari zela, bere izena mundu osora zabaltzea lortu zuen bere ametsetako proiektuarekin: "Tubular Bells "(1973). Diskoak izugarrizko arrakasta izan zuen, eta Virgin konpainia sendotzen eta eraikitzen lagundu zuen: 1981erako hamar milioi aletik gora saldu zituen. Garai hartan punk musika zegoen modan, baina Oldfieldek lehen diskoarekin urratzen hasitako bideari jarraitu zion, eta "Incantations" argitaratu zuen, 1978. urtean. Dena dela, hurrengo urtean, orduko rock joera nagusitik hurbilago zegoen diskoa argitaratu zuen: "Guilty". 1982an, pop komertzialerako urratsa egin zuen "Five Miles Out" diskoarekin, arrakasta handiz gainera. 1984an "The Killing Fields "filmerako musika idatzi zuen, eta "Discovery" diskoa argitaratu zuen. Gero lan eklektikoagoak egin zituen, bere lehenengo diskoen erreferentea ahaztu gabe halere: "Amarok" (1990). Azken urte horretan "Tubular Bells II "argitaratu zuen, baina beste disko konpainia batekin. 1994an "Elements" argitaratu zuen, Virgin konpainiarekin egindako musiken bilduma bat. Handik gutxira azken teknologia informatikoak baliatzen hasi zen, eta 1998an "Tubular Bells III "argitaratu zuen. CANNOTANSWER

Galdera: Zein da Mike Oldfielden lanbidea?
Erantzuna: Oso gazterik hasi zen musika idazten
Mike Oldfield — Bizitza.

Oso gazterik hasi zen musika idazten. 1967an bere arreba Sallyrekin folk musikako disko eta single bana grabatu zuen. Urtebete geroago, rock musika egiten hasi zen, eta "Barefoot" taldea sortu zuen, baina taldeak ez zuen luzaro iraun. Kevin Ayersen bandan baxua jotzen hasi zen, eta disko pare bat grabatu zuen; taldean musikari onaren fama lortu zuen. Gero, Virgin disko konpainiarentzat lanean ari zela, bere izena mundu osora zabaltzea lortu zuen bere ametsetako proiektuarekin: "Tubular Bells "(1973). Diskoak izugarrizko arrakasta izan zuen, eta Virgin konpainia sendotzen eta eraikitzen lagundu zuen: 1981erako hamar milioi aletik gora saldu zituen. Garai hartan punk musika zegoen modan, baina Oldfieldek lehen diskoarekin urratzen hasitako bideari jarraitu zion, eta "Incantations" argitaratu zuen, 1978. urtean. Dena dela, hurrengo urtean, orduko rock joera nagusitik hurbilago zegoen diskoa argitaratu zuen: "Guilty". 1982an, pop komertzialerako urratsa egin zuen "Five Miles Out" diskoarekin, arrakasta handiz gainera. 1984an "The Killing Fields "filmerako musika idatzi zuen, eta "Discovery" diskoa argitaratu zuen. Gero lan eklektikoagoak egin zituen, bere lehenengo diskoen erreferentea ahaztu gabe halere: "Amarok" (1990). Azken urte horretan "Tubular Bells II "argitaratu zuen, baina beste disko konpainia batekin. 1994an "Elements" argitaratu zuen, Virgin konpainiarekin egindako musiken bilduma bat. Handik gutxira azken teknologia informatikoak baliatzen hasi zen, eta 1998an "Tubular Bells III "argitaratu zuen. CANNOTANSWER

Galdera: Musika idazteaz gain besterik egin du?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Mike Oldfield — Bizitza.

Oso gazterik hasi zen musika idazten. 1967an bere arreba Sallyrekin folk musikako disko eta single bana grabatu zuen. Urtebete geroago, rock musika egiten hasi zen, eta "Barefoot" taldea sortu zuen, baina taldeak ez zuen luzaro iraun. Kevin Ayersen bandan baxua jotzen hasi zen, eta disko pare bat grabatu zuen; taldean musikari onaren fama lortu zuen. Gero, Virgin disko konpainiarentzat lanean ari zela, bere izena mundu osora zabaltzea lortu zuen bere ametsetako proiektuarekin: "Tubular Bells "(1973). Diskoak izugarrizko arrakasta izan zuen, eta Virgin konpainia sendotzen eta eraikitzen lagundu zuen: 1981erako hamar milioi aletik gora saldu zituen. Garai hartan punk musika zegoen modan, baina Oldfieldek lehen diskoarekin urratzen hasitako bideari jarraitu zion, eta "Incantations" argitaratu zuen, 1978. urtean. Dena dela, hurrengo urtean, orduko rock joera nagusitik hurbilago zegoen diskoa argitaratu zuen: "Guilty". 1982an, pop komertzialerako urratsa egin zuen "Five Miles Out" diskoarekin, arrakasta handiz gainera. 1984an "The Killing Fields "filmerako musika idatzi zuen, eta "Discovery" diskoa argitaratu zuen. Gero lan eklektikoagoak egin zituen, bere lehenengo diskoen erreferentea ahaztu gabe halere: "Amarok" (1990). Azken urte horretan "Tubular Bells II "argitaratu zuen, baina beste disko konpainia batekin. 1994an "Elements" argitaratu zuen, Virgin konpainiarekin egindako musiken bilduma bat. Handik gutxira azken teknologia informatikoak baliatzen hasi zen, eta 1998an "Tubular Bells III "argitaratu zuen. CANNOTANSWER

Galdera: Nongoa da?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Mike Oldfield — Bizitza.

Oso gazterik hasi zen musika idazten. 1967an bere arreba Sallyrekin folk musikako disko eta single bana grabatu zuen. Urtebete geroago, rock musika egiten hasi zen, eta "Barefoot" taldea sortu zuen, baina taldeak ez zuen luzaro iraun. Kevin Ayersen bandan baxua jotzen hasi zen, eta disko pare bat grabatu zuen; taldean musikari onaren fama lortu zuen. Gero, Virgin disko konpainiarentzat lanean ari zela, bere izena mundu osora zabaltzea lortu zuen bere ametsetako proiektuarekin: "Tubular Bells "(1973). Diskoak izugarrizko arrakasta izan zuen, eta Virgin konpainia sendotzen eta eraikitzen lagundu zuen: 1981erako hamar milioi aletik gora saldu zituen. Garai hartan punk musika zegoen modan, baina Oldfieldek lehen diskoarekin urratzen hasitako bideari jarraitu zion, eta "Incantations" argitaratu zuen, 1978. urtean. Dena dela, hurrengo urtean, orduko rock joera nagusitik hurbilago zegoen diskoa argitaratu zuen: "Guilty". 1982an, pop komertzialerako urratsa egin zuen "Five Miles Out" diskoarekin, arrakasta handiz gainera. 1984an "The Killing Fields "filmerako musika idatzi zuen, eta "Discovery" diskoa argitaratu zuen. Gero lan eklektikoagoak egin zituen, bere lehenengo diskoen erreferentea ahaztu gabe halere: "Amarok" (1990). Azken urte horretan "Tubular Bells II "argitaratu zuen, baina beste disko konpainia batekin. 1994an "Elements" argitaratu zuen, Virgin konpainiarekin egindako musiken bilduma bat. Handik gutxira azken teknologia informatikoak baliatzen hasi zen, eta 1998an "Tubular Bells III "argitaratu zuen. CANNOTANSWER

Galdera: Oraindik aktibo dabil?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Ángela Molina — Artista multidiziplinarra.

Bere lan artistikoa ez zen filmetan soilik geratu. Musikan ere probatu nahi izan zuen eta "Con las defensas rotas" diskoa editatu zuen. "Muertos de amor" abestia ere egin zuen Georges Moustakiren ondoan, baina film batean erakutsiko zuen hobeto bere musikarako gaitasuna: Jaime Chávarriren "Las cosas del querer". 1989 eta 1995ean egin zituen bi atalak eta pertsonaia bitxia tokatu zitzaion Ángelari.  "Esquilache" filma ere grabatu zuen, Fernando Fernán Gómezekin batera, Josefina Molinaren agindupean.  Ana Belén eta Victoria Abrilekin batera, hoberen ordaindutako artista espainiarra kontsideratuta dago eta 1990etik aurrera, lanak bakantzen joan zen. Ezezkoa eman zion Bigas Lunari "Las edades de Lulú" filmerako. Hemen Ángelaren hitzetan:  Miguel Littínen "Sandino" egin zuen, Nikaraguako lider iraultzailearen bizitza gai hartuta. Alain Tannerren "L'Homme qui a perdu son ombre" filmean hartu zuen parte Francisco Rabalen ondoan. Marcello Mastroiannirekin agertu zen "Le voleur d'enfants" filman eta, Ridley Scotten "" Gérard Depardieurekin. 1995ean, "Gilmet" egin zuen Viggo Mortensenekin. Kosta zitzaion Pedro Almodóvarri baietza ematea, baina azkenean egin zuen. 1997an, "Carne trémula" egin zuen eta emakume heldua agertu zigun, bizitzaren aztarnak markatua. Ez zen lan erraza izan Almodóvarrekin egin zuena, baina bere laugarren Zilarrezko Fotogramas Saria lortu zuen eta Goyarako laugarren izendapena ere bai.  "Hermanas" telebistarako komedian ere egin zuen lan eta proiektu ezberdinetan hartu zuen parte: "El mar", "Punto de mira (One of the Hollywood Ten)", "Sagitario", "Al sur de Granada", "Los Borgia" edo "La caja". 2007an, "El destino de Nunik" estreinatu zuen, armeniarren genozidioa azalduz. Paolo eta Vittorio Tavianiren agindupean egin zuen lan Paz Vegaren ondoan. Giuseppe Tornatoreren film pare batean parte hartu eta gero, Almodóvarrekin egin zuen lan berriro "Los abrazos rotos" filma, Penélope Cruzen amaren paperean.  2010az gero, "Gran Reserva" seriean egin zuen lan Emilio Gutiérrez Cabaren ondoan. CANNOTANSWER

Galdera: Zenbat filmetan parte hartu zuen Ángela Molinak?
Erantzuna: Zazpi behintzat bai, adibidez "Esquilache" filma
Ángela Molina — Artista multidiziplinarra.

Bere lan artistikoa ez zen filmetan soilik geratu. Musikan ere probatu nahi izan zuen eta "Con las defensas rotas" diskoa editatu zuen. "Muertos de amor" abestia ere egin zuen Georges Moustakiren ondoan, baina film batean erakutsiko zuen hobeto bere musikarako gaitasuna: Jaime Chávarriren "Las cosas del querer". 1989 eta 1995ean egin zituen bi atalak eta pertsonaia bitxia tokatu zitzaion Ángelari.  "Esquilache" filma ere grabatu zuen, Fernando Fernán Gómezekin batera, Josefina Molinaren agindupean.  Ana Belén eta Victoria Abrilekin batera, hoberen ordaindutako artista espainiarra kontsideratuta dago eta 1990etik aurrera, lanak bakantzen joan zen. Ezezkoa eman zion Bigas Lunari "Las edades de Lulú" filmerako. Hemen Ángelaren hitzetan:  Miguel Littínen "Sandino" egin zuen, Nikaraguako lider iraultzailearen bizitza gai hartuta. Alain Tannerren "L'Homme qui a perdu son ombre" filmean hartu zuen parte Francisco Rabalen ondoan. Marcello Mastroiannirekin agertu zen "Le voleur d'enfants" filman eta, Ridley Scotten "" Gérard Depardieurekin. 1995ean, "Gilmet" egin zuen Viggo Mortensenekin. Kosta zitzaion Pedro Almodóvarri baietza ematea, baina azkenean egin zuen. 1997an, "Carne trémula" egin zuen eta emakume heldua agertu zigun, bizitzaren aztarnak markatua. Ez zen lan erraza izan Almodóvarrekin egin zuena, baina bere laugarren Zilarrezko Fotogramas Saria lortu zuen eta Goyarako laugarren izendapena ere bai.  "Hermanas" telebistarako komedian ere egin zuen lan eta proiektu ezberdinetan hartu zuen parte: "El mar", "Punto de mira (One of the Hollywood Ten)", "Sagitario", "Al sur de Granada", "Los Borgia" edo "La caja". 2007an, "El destino de Nunik" estreinatu zuen, armeniarren genozidioa azalduz. Paolo eta Vittorio Tavianiren agindupean egin zuen lan Paz Vegaren ondoan. Giuseppe Tornatoreren film pare batean parte hartu eta gero, Almodóvarrekin egin zuen lan berriro "Los abrazos rotos" filma, Penélope Cruzen amaren paperean.  2010az gero, "Gran Reserva" seriean egin zuen lan Emilio Gutiérrez Cabaren ondoan. CANNOTANSWER

Galdera: Zein sari irabazi ditu?
Erantzuna: lau aldiz Zilarrezko Fotogramas Saria
Ángela Molina — Artista multidiziplinarra.

Bere lan artistikoa ez zen filmetan soilik geratu. Musikan ere probatu nahi izan zuen eta "Con las defensas rotas" diskoa editatu zuen. "Muertos de amor" abestia ere egin zuen Georges Moustakiren ondoan, baina film batean erakutsiko zuen hobeto bere musikarako gaitasuna: Jaime Chávarriren "Las cosas del querer". 1989 eta 1995ean egin zituen bi atalak eta pertsonaia bitxia tokatu zitzaion Ángelari.  "Esquilache" filma ere grabatu zuen, Fernando Fernán Gómezekin batera, Josefina Molinaren agindupean.  Ana Belén eta Victoria Abrilekin batera, hoberen ordaindutako artista espainiarra kontsideratuta dago eta 1990etik aurrera, lanak bakantzen joan zen. Ezezkoa eman zion Bigas Lunari "Las edades de Lulú" filmerako. Hemen Ángelaren hitzetan:  Miguel Littínen "Sandino" egin zuen, Nikaraguako lider iraultzailearen bizitza gai hartuta. Alain Tannerren "L'Homme qui a perdu son ombre" filmean hartu zuen parte Francisco Rabalen ondoan. Marcello Mastroiannirekin agertu zen "Le voleur d'enfants" filman eta, Ridley Scotten "" Gérard Depardieurekin. 1995ean, "Gilmet" egin zuen Viggo Mortensenekin. Kosta zitzaion Pedro Almodóvarri baietza ematea, baina azkenean egin zuen. 1997an, "Carne trémula" egin zuen eta emakume heldua agertu zigun, bizitzaren aztarnak markatua. Ez zen lan erraza izan Almodóvarrekin egin zuena, baina bere laugarren Zilarrezko Fotogramas Saria lortu zuen eta Goyarako laugarren izendapena ere bai.  "Hermanas" telebistarako komedian ere egin zuen lan eta proiektu ezberdinetan hartu zuen parte: "El mar", "Punto de mira (One of the Hollywood Ten)", "Sagitario", "Al sur de Granada", "Los Borgia" edo "La caja". 2007an, "El destino de Nunik" estreinatu zuen, armeniarren genozidioa azalduz. Paolo eta Vittorio Tavianiren agindupean egin zuen lan Paz Vegaren ondoan. Giuseppe Tornatoreren film pare batean parte hartu eta gero, Almodóvarrekin egin zuen lan berriro "Los abrazos rotos" filma, Penélope Cruzen amaren paperean.  2010az gero, "Gran Reserva" seriean egin zuen lan Emilio Gutiérrez Cabaren ondoan. CANNOTANSWER

Galdera: Izan al da Donostiako Zinemaldian?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Ángela Molina — Artista multidiziplinarra.

Bere lan artistikoa ez zen filmetan soilik geratu. Musikan ere probatu nahi izan zuen eta "Con las defensas rotas" diskoa editatu zuen. "Muertos de amor" abestia ere egin zuen Georges Moustakiren ondoan, baina film batean erakutsiko zuen hobeto bere musikarako gaitasuna: Jaime Chávarriren "Las cosas del querer". 1989 eta 1995ean egin zituen bi atalak eta pertsonaia bitxia tokatu zitzaion Ángelari.  "Esquilache" filma ere grabatu zuen, Fernando Fernán Gómezekin batera, Josefina Molinaren agindupean.  Ana Belén eta Victoria Abrilekin batera, hoberen ordaindutako artista espainiarra kontsideratuta dago eta 1990etik aurrera, lanak bakantzen joan zen. Ezezkoa eman zion Bigas Lunari "Las edades de Lulú" filmerako. Hemen Ángelaren hitzetan:  Miguel Littínen "Sandino" egin zuen, Nikaraguako lider iraultzailearen bizitza gai hartuta. Alain Tannerren "L'Homme qui a perdu son ombre" filmean hartu zuen parte Francisco Rabalen ondoan. Marcello Mastroiannirekin agertu zen "Le voleur d'enfants" filman eta, Ridley Scotten "" Gérard Depardieurekin. 1995ean, "Gilmet" egin zuen Viggo Mortensenekin. Kosta zitzaion Pedro Almodóvarri baietza ematea, baina azkenean egin zuen. 1997an, "Carne trémula" egin zuen eta emakume heldua agertu zigun, bizitzaren aztarnak markatua. Ez zen lan erraza izan Almodóvarrekin egin zuena, baina bere laugarren Zilarrezko Fotogramas Saria lortu zuen eta Goyarako laugarren izendapena ere bai.  "Hermanas" telebistarako komedian ere egin zuen lan eta proiektu ezberdinetan hartu zuen parte: "El mar", "Punto de mira (One of the Hollywood Ten)", "Sagitario", "Al sur de Granada", "Los Borgia" edo "La caja". 2007an, "El destino de Nunik" estreinatu zuen, armeniarren genozidioa azalduz. Paolo eta Vittorio Tavianiren agindupean egin zuen lan Paz Vegaren ondoan. Giuseppe Tornatoreren film pare batean parte hartu eta gero, Almodóvarrekin egin zuen lan berriro "Los abrazos rotos" filma, Penélope Cruzen amaren paperean.  2010az gero, "Gran Reserva" seriean egin zuen lan Emilio Gutiérrez Cabaren ondoan. CANNOTANSWER

Galdera: Donostiako Zinemaldian saririk lortu ote duen ba al dakizu?
Erantzuna: Ez.
Ángela Molina — Artista multidiziplinarra.

Bere lan artistikoa ez zen filmetan soilik geratu. Musikan ere probatu nahi izan zuen eta "Con las defensas rotas" diskoa editatu zuen. "Muertos de amor" abestia ere egin zuen Georges Moustakiren ondoan, baina film batean erakutsiko zuen hobeto bere musikarako gaitasuna: Jaime Chávarriren "Las cosas del querer". 1989 eta 1995ean egin zituen bi atalak eta pertsonaia bitxia tokatu zitzaion Ángelari.  "Esquilache" filma ere grabatu zuen, Fernando Fernán Gómezekin batera, Josefina Molinaren agindupean.  Ana Belén eta Victoria Abrilekin batera, hoberen ordaindutako artista espainiarra kontsideratuta dago eta 1990etik aurrera, lanak bakantzen joan zen. Ezezkoa eman zion Bigas Lunari "Las edades de Lulú" filmerako. Hemen Ángelaren hitzetan:  Miguel Littínen "Sandino" egin zuen, Nikaraguako lider iraultzailearen bizitza gai hartuta. Alain Tannerren "L'Homme qui a perdu son ombre" filmean hartu zuen parte Francisco Rabalen ondoan. Marcello Mastroiannirekin agertu zen "Le voleur d'enfants" filman eta, Ridley Scotten "" Gérard Depardieurekin. 1995ean, "Gilmet" egin zuen Viggo Mortensenekin. Kosta zitzaion Pedro Almodóvarri baietza ematea, baina azkenean egin zuen. 1997an, "Carne trémula" egin zuen eta emakume heldua agertu zigun, bizitzaren aztarnak markatua. Ez zen lan erraza izan Almodóvarrekin egin zuena, baina bere laugarren Zilarrezko Fotogramas Saria lortu zuen eta Goyarako laugarren izendapena ere bai.  "Hermanas" telebistarako komedian ere egin zuen lan eta proiektu ezberdinetan hartu zuen parte: "El mar", "Punto de mira (One of the Hollywood Ten)", "Sagitario", "Al sur de Granada", "Los Borgia" edo "La caja". 2007an, "El destino de Nunik" estreinatu zuen, armeniarren genozidioa azalduz. Paolo eta Vittorio Tavianiren agindupean egin zuen lan Paz Vegaren ondoan. Giuseppe Tornatoreren film pare batean parte hartu eta gero, Almodóvarrekin egin zuen lan berriro "Los abrazos rotos" filma, Penélope Cruzen amaren paperean.  2010az gero, "Gran Reserva" seriean egin zuen lan Emilio Gutiérrez Cabaren ondoan. CANNOTANSWER

Galdera: Donostian Aktore onenaren saria irabazi zuen. Zein zuzendarirekin lortu zuen ospea?
Erantzuna: Jaime Chávarrirekin
Luis Goytisolo — Biografia.

Idazle-familia bateko azken semea da, José Agustín eta Juanen anaia. Hamaika urterekin hasi zen idazten, eta bi eleberri idatzi zituen. Handik aurrera bere osaba Luisek hautatu zizkion irakurgaiak, eta Estatu Batuetako narratibaren zaletasuna txertatu zion. Zuzenbide-ikasketak egin zituen. Haren lehenengo obrak errealismo sozial nabarikoak dira, baina gero literatura-gertaerari berari buruzko hausnarketak egin zituen. 1958an, Biblioteca Breve saria irabazi zuen "Las afueras" ("Aldiriak") eleberriarengatik. Gero, "Las mismas palabras" (1963, "Hitz berberak") argitaratu zuen. 1963an, lau liburuz osatutako sail baten lehena idazten hasi zen. Hamazazpi urteko lana izan zen tetralogia hura: "Recuento" (1974, "Zenbatzea"), "Los verdes de mayo hasta el mar" (1976, "Maiatzetik itsasora bitarteko berdeak"), "La cólera de Aquiles" (1977, "Akilesen haserrea") eta "Teoría del conocimiento" (1981, "Jakitatearen teoria"). 1984an, "Estela de fuego que se aleja" "(Urrunduz doan suzko lorratza)" argitaratu zuen, Espainiako Kritika Sariaren irabazlea. Beste lan batzuk "Investigaciones y conjeturas de Claudio Mendoza" (1985, "Claudio Mendozaren ikerkuntzak eta aieruak"), "La paradoja del ave migratoria" (1987, "Hegazti migratzailearen paradoxa") eta "Estatua con palomas" (1992, "Estatua usoekin") dira. Azken eleberri horrek 1993ko Espainiako Narratiba Sari Nazionala irabazi zuen. 1997an, "Placer licuante" ("Plazer urtzailea") eleberria argitaratu zuen, harrigarrizko sexu-pasarte gordinez hornitua. 1999an, "Escalera hacia el cielo" ("Zerurako zurubia") aurkeztu zuen, komedietako nahaste-borraste eta gaizki-ulertuez beteriko eleberria. 1994. urteaz geroztik, Real Academia Españolako kide da. El País egunkariko kolaboratzailea da. CANNOTANSWER

Galdera: Non bizi da Luis?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Luis Goytisolo — Biografia.

Idazle-familia bateko azken semea da, José Agustín eta Juanen anaia. Hamaika urterekin hasi zen idazten, eta bi eleberri idatzi zituen. Handik aurrera bere osaba Luisek hautatu zizkion irakurgaiak, eta Estatu Batuetako narratibaren zaletasuna txertatu zion. Zuzenbide-ikasketak egin zituen. Haren lehenengo obrak errealismo sozial nabarikoak dira, baina gero literatura-gertaerari berari buruzko hausnarketak egin zituen. 1958an, Biblioteca Breve saria irabazi zuen "Las afueras" ("Aldiriak") eleberriarengatik. Gero, "Las mismas palabras" (1963, "Hitz berberak") argitaratu zuen. 1963an, lau liburuz osatutako sail baten lehena idazten hasi zen. Hamazazpi urteko lana izan zen tetralogia hura: "Recuento" (1974, "Zenbatzea"), "Los verdes de mayo hasta el mar" (1976, "Maiatzetik itsasora bitarteko berdeak"), "La cólera de Aquiles" (1977, "Akilesen haserrea") eta "Teoría del conocimiento" (1981, "Jakitatearen teoria"). 1984an, "Estela de fuego que se aleja" "(Urrunduz doan suzko lorratza)" argitaratu zuen, Espainiako Kritika Sariaren irabazlea. Beste lan batzuk "Investigaciones y conjeturas de Claudio Mendoza" (1985, "Claudio Mendozaren ikerkuntzak eta aieruak"), "La paradoja del ave migratoria" (1987, "Hegazti migratzailearen paradoxa") eta "Estatua con palomas" (1992, "Estatua usoekin") dira. Azken eleberri horrek 1993ko Espainiako Narratiba Sari Nazionala irabazi zuen. 1997an, "Placer licuante" ("Plazer urtzailea") eleberria argitaratu zuen, harrigarrizko sexu-pasarte gordinez hornitua. 1999an, "Escalera hacia el cielo" ("Zerurako zurubia") aurkeztu zuen, komedietako nahaste-borraste eta gaizki-ulertuez beteriko eleberria. 1994. urteaz geroztik, Real Academia Españolako kide da. El País egunkariko kolaboratzailea da. CANNOTANSWER

Galdera: Zenbat sari jaso ditu?
Erantzuna: 1958an, Biblioteca Breve saria irabazi zuen "Las afueras" ("Aldiriak") eleberriarengatik eta 1993an Espainiako Narratiba Sari Nazionala
Luis Goytisolo — Biografia.

Idazle-familia bateko azken semea da, José Agustín eta Juanen anaia. Hamaika urterekin hasi zen idazten, eta bi eleberri idatzi zituen. Handik aurrera bere osaba Luisek hautatu zizkion irakurgaiak, eta Estatu Batuetako narratibaren zaletasuna txertatu zion. Zuzenbide-ikasketak egin zituen. Haren lehenengo obrak errealismo sozial nabarikoak dira, baina gero literatura-gertaerari berari buruzko hausnarketak egin zituen. 1958an, Biblioteca Breve saria irabazi zuen "Las afueras" ("Aldiriak") eleberriarengatik. Gero, "Las mismas palabras" (1963, "Hitz berberak") argitaratu zuen. 1963an, lau liburuz osatutako sail baten lehena idazten hasi zen. Hamazazpi urteko lana izan zen tetralogia hura: "Recuento" (1974, "Zenbatzea"), "Los verdes de mayo hasta el mar" (1976, "Maiatzetik itsasora bitarteko berdeak"), "La cólera de Aquiles" (1977, "Akilesen haserrea") eta "Teoría del conocimiento" (1981, "Jakitatearen teoria"). 1984an, "Estela de fuego que se aleja" "(Urrunduz doan suzko lorratza)" argitaratu zuen, Espainiako Kritika Sariaren irabazlea. Beste lan batzuk "Investigaciones y conjeturas de Claudio Mendoza" (1985, "Claudio Mendozaren ikerkuntzak eta aieruak"), "La paradoja del ave migratoria" (1987, "Hegazti migratzailearen paradoxa") eta "Estatua con palomas" (1992, "Estatua usoekin") dira. Azken eleberri horrek 1993ko Espainiako Narratiba Sari Nazionala irabazi zuen. 1997an, "Placer licuante" ("Plazer urtzailea") eleberria argitaratu zuen, harrigarrizko sexu-pasarte gordinez hornitua. 1999an, "Escalera hacia el cielo" ("Zerurako zurubia") aurkeztu zuen, komedietako nahaste-borraste eta gaizki-ulertuez beteriko eleberria. 1994. urteaz geroztik, Real Academia Españolako kide da. El País egunkariko kolaboratzailea da. CANNOTANSWER

Galdera: Zein da bere estilo  gustokoena?
Erantzuna: Haren lehenengo obrak errealismo sozial nabarikoak dira, baina gero literatura-gertaerari berari buruzko hausnarketak egin zituen