HiTZ/elkarhizketak huggingface dataset:
Mauricio Rosencof — Bizitza.

Kazetari hasi zen lanean, eta antzezlea ere izan zen, baina 1960an bere lehen obra garrantzitsua, "El Gran Tuleque (Tuleque Handia)," estreinatu zenez gero, antzerkigintzan murgildu zen nagusiki, nahiz eta politikan ere aritu zen. Izan ere, gazteria komunisten batasunaren sortzailea eta Tupamaroen Nazio Askapenerako Mugimenduaren buruzagi izan zen. 1972an atxilotu eta torturatu egin zuten, eta 1973ko estatu-kolpean bahitu gisa hartu zuten beste zortzi presorekin batera; kanpoan gudarostearen kontrako erasorik izanez gero hil egingo zutela agindu zuten. Hamabi urte igaro zituen espetxean eta bizimodu lazgarria izan zuen; 1985ean aske utzi zuten, baina urte haietako bizipenak jaso zituen E. Fernández Huidobrorekin "Memorias del calabozo (Ziegako oroitzapenak)" izenburupean bildu zituen hiru liburukietan. Bere antzezlanetan azpimarratzekoa da kontakizunetan sortzen dituen bikote kontrajarriak: poesia eta indarkeria, samurtasuna eta samina, kontzientzia eta eldarnioa. Gaztelaniaz idatzitako gaurko antzerkiko egile nagusietakoa da, eta bera da nazioartean ospe gehien duen uruguaitar idazleetako bat. Hauek dira bere obra nagusiak: "La valija" (1961," Maleta,"), "Los caballos" (1967," Zaldiak"), "El saco de Antonio" (1985," Antonioren zakua") eta "El regreso del Gran Tuleque" (1987," Tuleque Handiaren itzulera")"." Egun, Montevideon bizi da eta 2005etik Montevideoko Udal Intendentziako Kultura Zuzendaria da. "Caras y Caretas" aldizkarian zutabegile gisa aritzen da. CANNOTANSWER

Galdera: Uruguain jaio zen, baina han bizi al da gaur egun?
Erantzuna: Bai. Egun, Montevideon bizi da eta 2005etik Montevideoko Udal Intendentziako Kultura Zuzendaria da
Mauricio Rosencof — Bizitza.

Kazetari hasi zen lanean, eta antzezlea ere izan zen, baina 1960an bere lehen obra garrantzitsua, "El Gran Tuleque (Tuleque Handia)," estreinatu zenez gero, antzerkigintzan murgildu zen nagusiki, nahiz eta politikan ere aritu zen. Izan ere, gazteria komunisten batasunaren sortzailea eta Tupamaroen Nazio Askapenerako Mugimenduaren buruzagi izan zen. 1972an atxilotu eta torturatu egin zuten, eta 1973ko estatu-kolpean bahitu gisa hartu zuten beste zortzi presorekin batera; kanpoan gudarostearen kontrako erasorik izanez gero hil egingo zutela agindu zuten. Hamabi urte igaro zituen espetxean eta bizimodu lazgarria izan zuen; 1985ean aske utzi zuten, baina urte haietako bizipenak jaso zituen E. Fernández Huidobrorekin "Memorias del calabozo (Ziegako oroitzapenak)" izenburupean bildu zituen hiru liburukietan. Bere antzezlanetan azpimarratzekoa da kontakizunetan sortzen dituen bikote kontrajarriak: poesia eta indarkeria, samurtasuna eta samina, kontzientzia eta eldarnioa. Gaztelaniaz idatzitako gaurko antzerkiko egile nagusietakoa da, eta bera da nazioartean ospe gehien duen uruguaitar idazleetako bat. Hauek dira bere obra nagusiak: "La valija" (1961," Maleta,"), "Los caballos" (1967," Zaldiak"), "El saco de Antonio" (1985," Antonioren zakua") eta "El regreso del Gran Tuleque" (1987," Tuleque Handiaren itzulera")"." Egun, Montevideon bizi da eta 2005etik Montevideoko Udal Intendentziako Kultura Zuzendaria da. "Caras y Caretas" aldizkarian zutabegile gisa aritzen da. CANNOTANSWER

Galdera: Zer ikasi zuen?
Erantzuna: Ez dakit. Kazetari hasi zen lanean, eta antzezlea ere izan zen
Mauricio Rosencof — Bizitza.

Kazetari hasi zen lanean, eta antzezlea ere izan zen, baina 1960an bere lehen obra garrantzitsua, "El Gran Tuleque (Tuleque Handia)," estreinatu zenez gero, antzerkigintzan murgildu zen nagusiki, nahiz eta politikan ere aritu zen. Izan ere, gazteria komunisten batasunaren sortzailea eta Tupamaroen Nazio Askapenerako Mugimenduaren buruzagi izan zen. 1972an atxilotu eta torturatu egin zuten, eta 1973ko estatu-kolpean bahitu gisa hartu zuten beste zortzi presorekin batera; kanpoan gudarostearen kontrako erasorik izanez gero hil egingo zutela agindu zuten. Hamabi urte igaro zituen espetxean eta bizimodu lazgarria izan zuen; 1985ean aske utzi zuten, baina urte haietako bizipenak jaso zituen E. Fernández Huidobrorekin "Memorias del calabozo (Ziegako oroitzapenak)" izenburupean bildu zituen hiru liburukietan. Bere antzezlanetan azpimarratzekoa da kontakizunetan sortzen dituen bikote kontrajarriak: poesia eta indarkeria, samurtasuna eta samina, kontzientzia eta eldarnioa. Gaztelaniaz idatzitako gaurko antzerkiko egile nagusietakoa da, eta bera da nazioartean ospe gehien duen uruguaitar idazleetako bat. Hauek dira bere obra nagusiak: "La valija" (1961," Maleta,"), "Los caballos" (1967," Zaldiak"), "El saco de Antonio" (1985," Antonioren zakua") eta "El regreso del Gran Tuleque" (1987," Tuleque Handiaren itzulera")"." Egun, Montevideon bizi da eta 2005etik Montevideoko Udal Intendentziako Kultura Zuzendaria da. "Caras y Caretas" aldizkarian zutabegile gisa aritzen da. CANNOTANSWER

Galdera: Haurrak baditu?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Amelia Valcárcel — Biografia.

Oviedoko eta Valentziako unibertsitateetan ikasi zuen filosofia. Filosofia analitikoa ikasi bazuen ere, lehen lanak alemaniar idealismoaz izan ziren. 30 urte inguruz izan zen irakasle Oviedoko unibertsitatean eta gaur egun Filosofia moral eta politikoaren katedraduna da UNEDen. Berdintasunaren korronteko kidetzat joa da feminismo filosofikoaren barruan. Bere lankideak dira Celia Amorós eta Victoria Camps eta Carlos Castilla del Pino-k zuzendutako "Seminario de Antropología de la Conducta" mintegian parte hartu zuen sarri. Bere lanak bi gai nagusi jorratzen ditu: filosofia eta feminismoa. Hori horrela, bere lehen argitalpenak Hegel filosofoari, alemaniar idealismoari, filosofia politikoari eta sexu generoak mugatzeko eta arautzeko filosofiaren ahalmenari buruzkoak izan ziren. Bere tesia oso esanguratsua izan zen "Derecho al mal" (1980) ‘Gaizkiari eskubidea’ izenekoa. Ondoren emakumearen hetero-izendapena, boterearen eta berdintasunaren kontzeptuak eta hauen garrantzia pentsaera modernoaren sortzean. Ontologia klasikoa aztertu zuen, baita ere, ontologia modernoa eta haren erreferentziako pentsamenduak finkatu asmoz. Posmodernitatea, sekularizazioa, mundua azaltzeko erlijioaren bidearen atzerakada eta etika modernoaren sorrera dira berak landutako gai nagusi batzuk ere. Filosofia politikoaren historian feminismoa aztertu du, bere lan nagusiena «Feminismo en el mundo global» (‘Feiminismoa mundu globalean’, 2008) delarik. Bere azken lana «La memoria y el perdón» (‘Memoria eta barkamena’) da eta bertan ideia moralen historia lantzen du. Aldi berean, emakumeen egoerari, baloreei eta filosofiari buruzko ikerketa eta kongresu asko zuzendu eta koordinatu ditu. Nazioarteko eta estatuko ikerketak baloratzen aritzen da eta zenbait aldizkari eta editorialetako erredakzio kontseiluetako kidea da. Besteak beste "Leviatán" aldizkariaren zuzendaria izan zen. Kargu politikoak ere izan ditu: gaur egun Estatu kontseilaria da eta Prado Museoaren Errege Patronatuaren presidenteordea da. 1993 eta 1995 artean Asturiasko Hezkuntza, Kultura, Kirol eta Gazteria kontseilaria izan zen. CANNOTANSWER

Galdera: Ba ahal dakizu Amelia Valcarcel nor den?
Erantzuna: Oviedoko eta Valentziako unibertsitateetan ikasi zuen filosofoa
Amelia Valcárcel — Biografia.

Oviedoko eta Valentziako unibertsitateetan ikasi zuen filosofia. Filosofia analitikoa ikasi bazuen ere, lehen lanak alemaniar idealismoaz izan ziren. 30 urte inguruz izan zen irakasle Oviedoko unibertsitatean eta gaur egun Filosofia moral eta politikoaren katedraduna da UNEDen. Berdintasunaren korronteko kidetzat joa da feminismo filosofikoaren barruan. Bere lankideak dira Celia Amorós eta Victoria Camps eta Carlos Castilla del Pino-k zuzendutako "Seminario de Antropología de la Conducta" mintegian parte hartu zuen sarri. Bere lanak bi gai nagusi jorratzen ditu: filosofia eta feminismoa. Hori horrela, bere lehen argitalpenak Hegel filosofoari, alemaniar idealismoari, filosofia politikoari eta sexu generoak mugatzeko eta arautzeko filosofiaren ahalmenari buruzkoak izan ziren. Bere tesia oso esanguratsua izan zen "Derecho al mal" (1980) ‘Gaizkiari eskubidea’ izenekoa. Ondoren emakumearen hetero-izendapena, boterearen eta berdintasunaren kontzeptuak eta hauen garrantzia pentsaera modernoaren sortzean. Ontologia klasikoa aztertu zuen, baita ere, ontologia modernoa eta haren erreferentziako pentsamenduak finkatu asmoz. Posmodernitatea, sekularizazioa, mundua azaltzeko erlijioaren bidearen atzerakada eta etika modernoaren sorrera dira berak landutako gai nagusi batzuk ere. Filosofia politikoaren historian feminismoa aztertu du, bere lan nagusiena «Feminismo en el mundo global» (‘Feiminismoa mundu globalean’, 2008) delarik. Bere azken lana «La memoria y el perdón» (‘Memoria eta barkamena’) da eta bertan ideia moralen historia lantzen du. Aldi berean, emakumeen egoerari, baloreei eta filosofiari buruzko ikerketa eta kongresu asko zuzendu eta koordinatu ditu. Nazioarteko eta estatuko ikerketak baloratzen aritzen da eta zenbait aldizkari eta editorialetako erredakzio kontseiluetako kidea da. Besteak beste "Leviatán" aldizkariaren zuzendaria izan zen. Kargu politikoak ere izan ditu: gaur egun Estatu kontseilaria da eta Prado Museoaren Errege Patronatuaren presidenteordea da. 1993 eta 1995 artean Asturiasko Hezkuntza, Kultura, Kirol eta Gazteria kontseilaria izan zen. CANNOTANSWER

Galdera: Ze urtetan jaio zen?
Erantzuna: CANNOTANSWER
Amelia Valcárcel — Biografia.

Oviedoko eta Valentziako unibertsitateetan ikasi zuen filosofia. Filosofia analitikoa ikasi bazuen ere, lehen lanak alemaniar idealismoaz izan ziren. 30 urte inguruz izan zen irakasle Oviedoko unibertsitatean eta gaur egun Filosofia moral eta politikoaren katedraduna da UNEDen. Berdintasunaren korronteko kidetzat joa da feminismo filosofikoaren barruan. Bere lankideak dira Celia Amorós eta Victoria Camps eta Carlos Castilla del Pino-k zuzendutako "Seminario de Antropología de la Conducta" mintegian parte hartu zuen sarri. Bere lanak bi gai nagusi jorratzen ditu: filosofia eta feminismoa. Hori horrela, bere lehen argitalpenak Hegel filosofoari, alemaniar idealismoari, filosofia politikoari eta sexu generoak mugatzeko eta arautzeko filosofiaren ahalmenari buruzkoak izan ziren. Bere tesia oso esanguratsua izan zen "Derecho al mal" (1980) ‘Gaizkiari eskubidea’ izenekoa. Ondoren emakumearen hetero-izendapena, boterearen eta berdintasunaren kontzeptuak eta hauen garrantzia pentsaera modernoaren sortzean. Ontologia klasikoa aztertu zuen, baita ere, ontologia modernoa eta haren erreferentziako pentsamenduak finkatu asmoz. Posmodernitatea, sekularizazioa, mundua azaltzeko erlijioaren bidearen atzerakada eta etika modernoaren sorrera dira berak landutako gai nagusi batzuk ere. Filosofia politikoaren historian feminismoa aztertu du, bere lan nagusiena «Feminismo en el mundo global» (‘Feiminismoa mundu globalean’, 2008) delarik. Bere azken lana «La memoria y el perdón» (‘Memoria eta barkamena’) da eta bertan ideia moralen historia lantzen du. Aldi berean, emakumeen egoerari, baloreei eta filosofiari buruzko ikerketa eta kongresu asko zuzendu eta koordinatu ditu. Nazioarteko eta estatuko ikerketak baloratzen aritzen da eta zenbait aldizkari eta editorialetako erredakzio kontseiluetako kidea da. Besteak beste "Leviatán" aldizkariaren zuzendaria izan zen. Kargu politikoak ere izan ditu: gaur egun Estatu kontseilaria da eta Prado Museoaren Errege Patronatuaren presidenteordea da. 1993 eta 1995 artean Asturiasko Hezkuntza, Kultura, Kirol eta Gazteria kontseilaria izan zen. CANNOTANSWER

Galdera: Idatzi ahal du libururen bat edo beste?
Erantzuna: Bai. «Feminismo en el mundo global» (‘Feiminismoa mundu globalean’, 2008).  Bere azken lana «La memoria y el perdón» (‘Memoria eta barkamena’
Amelia Valcárcel — Biografia.

Oviedoko eta Valentziako unibertsitateetan ikasi zuen filosofia. Filosofia analitikoa ikasi bazuen ere, lehen lanak alemaniar idealismoaz izan ziren. 30 urte inguruz izan zen irakasle Oviedoko unibertsitatean eta gaur egun Filosofia moral eta politikoaren katedraduna da UNEDen. Berdintasunaren korronteko kidetzat joa da feminismo filosofikoaren barruan. Bere lankideak dira Celia Amorós eta Victoria Camps eta Carlos Castilla del Pino-k zuzendutako "Seminario de Antropología de la Conducta" mintegian parte hartu zuen sarri. Bere lanak bi gai nagusi jorratzen ditu: filosofia eta feminismoa. Hori horrela, bere lehen argitalpenak Hegel filosofoari, alemaniar idealismoari, filosofia politikoari eta sexu generoak mugatzeko eta arautzeko filosofiaren ahalmenari buruzkoak izan ziren. Bere tesia oso esanguratsua izan zen "Derecho al mal" (1980) ‘Gaizkiari eskubidea’ izenekoa. Ondoren emakumearen hetero-izendapena, boterearen eta berdintasunaren kontzeptuak eta hauen garrantzia pentsaera modernoaren sortzean. Ontologia klasikoa aztertu zuen, baita ere, ontologia modernoa eta haren erreferentziako pentsamenduak finkatu asmoz. Posmodernitatea, sekularizazioa, mundua azaltzeko erlijioaren bidearen atzerakada eta etika modernoaren sorrera dira berak landutako gai nagusi batzuk ere. Filosofia politikoaren historian feminismoa aztertu du, bere lan nagusiena «Feminismo en el mundo global» (‘Feiminismoa mundu globalean’, 2008) delarik. Bere azken lana «La memoria y el perdón» (‘Memoria eta barkamena’) da eta bertan ideia moralen historia lantzen du. Aldi berean, emakumeen egoerari, baloreei eta filosofiari buruzko ikerketa eta kongresu asko zuzendu eta koordinatu ditu. Nazioarteko eta estatuko ikerketak baloratzen aritzen da eta zenbait aldizkari eta editorialetako erredakzio kontseiluetako kidea da. Besteak beste "Leviatán" aldizkariaren zuzendaria izan zen. Kargu politikoak ere izan ditu: gaur egun Estatu kontseilaria da eta Prado Museoaren Errege Patronatuaren presidenteordea da. 1993 eta 1995 artean Asturiasko Hezkuntza, Kultura, Kirol eta Gazteria kontseilaria izan zen. CANNOTANSWER

Galdera: Gaur egun, non egiten du lan?
Erantzuna: Estatu kontseilaria da eta Prado Museoaren Errege Patronatuaren presidenteordea da
Amelia Valcárcel — Biografia.

Oviedoko eta Valentziako unibertsitateetan ikasi zuen filosofia. Filosofia analitikoa ikasi bazuen ere, lehen lanak alemaniar idealismoaz izan ziren. 30 urte inguruz izan zen irakasle Oviedoko unibertsitatean eta gaur egun Filosofia moral eta politikoaren katedraduna da UNEDen. Berdintasunaren korronteko kidetzat joa da feminismo filosofikoaren barruan. Bere lankideak dira Celia Amorós eta Victoria Camps eta Carlos Castilla del Pino-k zuzendutako "Seminario de Antropología de la Conducta" mintegian parte hartu zuen sarri. Bere lanak bi gai nagusi jorratzen ditu: filosofia eta feminismoa. Hori horrela, bere lehen argitalpenak Hegel filosofoari, alemaniar idealismoari, filosofia politikoari eta sexu generoak mugatzeko eta arautzeko filosofiaren ahalmenari buruzkoak izan ziren. Bere tesia oso esanguratsua izan zen "Derecho al mal" (1980) ‘Gaizkiari eskubidea’ izenekoa. Ondoren emakumearen hetero-izendapena, boterearen eta berdintasunaren kontzeptuak eta hauen garrantzia pentsaera modernoaren sortzean. Ontologia klasikoa aztertu zuen, baita ere, ontologia modernoa eta haren erreferentziako pentsamenduak finkatu asmoz. Posmodernitatea, sekularizazioa, mundua azaltzeko erlijioaren bidearen atzerakada eta etika modernoaren sorrera dira berak landutako gai nagusi batzuk ere. Filosofia politikoaren historian feminismoa aztertu du, bere lan nagusiena «Feminismo en el mundo global» (‘Feiminismoa mundu globalean’, 2008) delarik. Bere azken lana «La memoria y el perdón» (‘Memoria eta barkamena’) da eta bertan ideia moralen historia lantzen du. Aldi berean, emakumeen egoerari, baloreei eta filosofiari buruzko ikerketa eta kongresu asko zuzendu eta koordinatu ditu. Nazioarteko eta estatuko ikerketak baloratzen aritzen da eta zenbait aldizkari eta editorialetako erredakzio kontseiluetako kidea da. Besteak beste "Leviatán" aldizkariaren zuzendaria izan zen. Kargu politikoak ere izan ditu: gaur egun Estatu kontseilaria da eta Prado Museoaren Errege Patronatuaren presidenteordea da. 1993 eta 1995 artean Asturiasko Hezkuntza, Kultura, Kirol eta Gazteria kontseilaria izan zen. CANNOTANSWER

Galdera: Ba ahal dakizu berak egin zuen tesia zeri buruz izan zen?
Erantzuna: Ez. Derecho al mal" (1980) ‘Gaizkiari eskubidea’ izenekoada, baina ez dakit zeri buruz den
José María Sánchez Carrión — Hololinguistika.

Hololinguistika (grezierazko "όλος-hòlòs" osotasuna + linguistika) edo Hizkuntza Esperientziaren Teoria Autoosatua Jose Maria Sanchez Carrion "Txepetx" hizkuntzalariak sortutako hizkuntzari buruzko diskurtso berria da, hizkuntzaren bizitzaren hatsarreak ez ezik, bizitzaren hizkuntzarenak zehazten omen dituena. Egileak 2002ko irailaren 25ean patentatu egin zuen jabetza industrial gisa. Etika, psikologia eta soziologia osotasun zatiezina izan eta hololinguistikak guzti horiek hartzen dituen eremua ei denez, Txepetxen iritziz ezagutzaren arlo hau ez da ez ohizko soziolinguistika, ez hizkuntzalaritza, ez hizkuntzaren filosofia ez eta psikolinguistika ere; arlo hau bestelakoa da. "Hololinguistika" edo "Hizkuntza-Esperientziaren Teoria Autoosatua" ("Teoría Autoconsistente de la Experiencia Lingüística" gazteleraz) esaten dio Txepetxek. Hololinguistikaren aztergaia, soziolinguistikarena ez bezala, bizia da, bere osotasunean ("hòlòs"). Ez da, beraz, hizkuntzaren biziaz bakarrik arduratzen, izadi osoaren biziaz baizik, hizkuntzak barne. Eta hortik, hizkuntzetatik abiatuta, giza bizitzaren garapena (psikologia, etika, soziologia) eta baliabideen ekoizpena (ekonomia), gizartearen antolaketa (politika) eta mundu sinboliko eta espiritualaren (kultura, erlijioa) garapena ziurtatzeko lain, izadiaren ("denaren") norabidea aztertzen du. Hori guztia hizkuntza bakoitzetik abiatuta, munduko hizkuntza guztien arteko harremanerantz, bakoitzaren era begiratuz eta aldeak onartuz, arrisku bizian dagoen gure planetaren hondamendia saihestearren. Azken batean, hizkuntzen eta hizkuntza komunitateen arteko orekaren formulazioa baino gehiago den zerbait aurkezten omen du Txepetxen teoriak. Fisika kuantikoak, ekologiak, garapen kognitiboak edo garapen iraunkorrak bezala; adierazi egiten du zientziaren "kontzientzia". Funtsean ekintzarako pentsamendua izan gura du. CANNOTANSWER

Galdera: Zer da hololinguistika?
Erantzuna: Grezierazko "όλος-hòlòs" osotasuna + linguistika edo Hizkuntza Esperientziaren Teoria Autoosatua
José María Sánchez Carrión — Hololinguistika.

Hololinguistika (grezierazko "όλος-hòlòs" osotasuna + linguistika) edo Hizkuntza Esperientziaren Teoria Autoosatua Jose Maria Sanchez Carrion "Txepetx" hizkuntzalariak sortutako hizkuntzari buruzko diskurtso berria da, hizkuntzaren bizitzaren hatsarreak ez ezik, bizitzaren hizkuntzarenak zehazten omen dituena. Egileak 2002ko irailaren 25ean patentatu egin zuen jabetza industrial gisa. Etika, psikologia eta soziologia osotasun zatiezina izan eta hololinguistikak guzti horiek hartzen dituen eremua ei denez, Txepetxen iritziz ezagutzaren arlo hau ez da ez ohizko soziolinguistika, ez hizkuntzalaritza, ez hizkuntzaren filosofia ez eta psikolinguistika ere; arlo hau bestelakoa da. "Hololinguistika" edo "Hizkuntza-Esperientziaren Teoria Autoosatua" ("Teoría Autoconsistente de la Experiencia Lingüística" gazteleraz) esaten dio Txepetxek. Hololinguistikaren aztergaia, soziolinguistikarena ez bezala, bizia da, bere osotasunean ("hòlòs"). Ez da, beraz, hizkuntzaren biziaz bakarrik arduratzen, izadi osoaren biziaz baizik, hizkuntzak barne. Eta hortik, hizkuntzetatik abiatuta, giza bizitzaren garapena (psikologia, etika, soziologia) eta baliabideen ekoizpena (ekonomia), gizartearen antolaketa (politika) eta mundu sinboliko eta espiritualaren (kultura, erlijioa) garapena ziurtatzeko lain, izadiaren ("denaren") norabidea aztertzen du. Hori guztia hizkuntza bakoitzetik abiatuta, munduko hizkuntza guztien arteko harremanerantz, bakoitzaren era begiratuz eta aldeak onartuz, arrisku bizian dagoen gure planetaren hondamendia saihestearren. Azken batean, hizkuntzen eta hizkuntza komunitateen arteko orekaren formulazioa baino gehiago den zerbait aurkezten omen du Txepetxen teoriak. Fisika kuantikoak, ekologiak, garapen kognitiboak edo garapen iraunkorrak bezala; adierazi egiten du zientziaren "kontzientzia". Funtsean ekintzarako pentsamendua izan gura du. CANNOTANSWER

Galdera: eta nork sortu du ideia hori?
Erantzuna: Jose Maria Sanchez Carrion "Txepetx" hizkuntzalariak
José María Sánchez Carrión — Hololinguistika.

Hololinguistika (grezierazko "όλος-hòlòs" osotasuna + linguistika) edo Hizkuntza Esperientziaren Teoria Autoosatua Jose Maria Sanchez Carrion "Txepetx" hizkuntzalariak sortutako hizkuntzari buruzko diskurtso berria da, hizkuntzaren bizitzaren hatsarreak ez ezik, bizitzaren hizkuntzarenak zehazten omen dituena. Egileak 2002ko irailaren 25ean patentatu egin zuen jabetza industrial gisa. Etika, psikologia eta soziologia osotasun zatiezina izan eta hololinguistikak guzti horiek hartzen dituen eremua ei denez, Txepetxen iritziz ezagutzaren arlo hau ez da ez ohizko soziolinguistika, ez hizkuntzalaritza, ez hizkuntzaren filosofia ez eta psikolinguistika ere; arlo hau bestelakoa da. "Hololinguistika" edo "Hizkuntza-Esperientziaren Teoria Autoosatua" ("Teoría Autoconsistente de la Experiencia Lingüística" gazteleraz) esaten dio Txepetxek. Hololinguistikaren aztergaia, soziolinguistikarena ez bezala, bizia da, bere osotasunean ("hòlòs"). Ez da, beraz, hizkuntzaren biziaz bakarrik arduratzen, izadi osoaren biziaz baizik, hizkuntzak barne. Eta hortik, hizkuntzetatik abiatuta, giza bizitzaren garapena (psikologia, etika, soziologia) eta baliabideen ekoizpena (ekonomia), gizartearen antolaketa (politika) eta mundu sinboliko eta espiritualaren (kultura, erlijioa) garapena ziurtatzeko lain, izadiaren ("denaren") norabidea aztertzen du. Hori guztia hizkuntza bakoitzetik abiatuta, munduko hizkuntza guztien arteko harremanerantz, bakoitzaren era begiratuz eta aldeak onartuz, arrisku bizian dagoen gure planetaren hondamendia saihestearren. Azken batean, hizkuntzen eta hizkuntza komunitateen arteko orekaren formulazioa baino gehiago den zerbait aurkezten omen du Txepetxen teoriak. Fisika kuantikoak, ekologiak, garapen kognitiboak edo garapen iraunkorrak bezala; adierazi egiten du zientziaren "kontzientzia". Funtsean ekintzarako pentsamendua izan gura du. CANNOTANSWER

Galdera: Zertarako balio du hololinguistikak?
Erantzuna: Hizkuntzaren bizitzaren hatsarreak ez ezik, bizitzaren hizkuntzarenak ere ezagutzeko
José María Sánchez Carrión — Hololinguistika.

Hololinguistika (grezierazko "όλος-hòlòs" osotasuna + linguistika) edo Hizkuntza Esperientziaren Teoria Autoosatua Jose Maria Sanchez Carrion "Txepetx" hizkuntzalariak sortutako hizkuntzari buruzko diskurtso berria da, hizkuntzaren bizitzaren hatsarreak ez ezik, bizitzaren hizkuntzarenak zehazten omen dituena. Egileak 2002ko irailaren 25ean patentatu egin zuen jabetza industrial gisa. Etika, psikologia eta soziologia osotasun zatiezina izan eta hololinguistikak guzti horiek hartzen dituen eremua ei denez, Txepetxen iritziz ezagutzaren arlo hau ez da ez ohizko soziolinguistika, ez hizkuntzalaritza, ez hizkuntzaren filosofia ez eta psikolinguistika ere; arlo hau bestelakoa da. "Hololinguistika" edo "Hizkuntza-Esperientziaren Teoria Autoosatua" ("Teoría Autoconsistente de la Experiencia Lingüística" gazteleraz) esaten dio Txepetxek. Hololinguistikaren aztergaia, soziolinguistikarena ez bezala, bizia da, bere osotasunean ("hòlòs"). Ez da, beraz, hizkuntzaren biziaz bakarrik arduratzen, izadi osoaren biziaz baizik, hizkuntzak barne. Eta hortik, hizkuntzetatik abiatuta, giza bizitzaren garapena (psikologia, etika, soziologia) eta baliabideen ekoizpena (ekonomia), gizartearen antolaketa (politika) eta mundu sinboliko eta espiritualaren (kultura, erlijioa) garapena ziurtatzeko lain, izadiaren ("denaren") norabidea aztertzen du. Hori guztia hizkuntza bakoitzetik abiatuta, munduko hizkuntza guztien arteko harremanerantz, bakoitzaren era begiratuz eta aldeak onartuz, arrisku bizian dagoen gure planetaren hondamendia saihestearren. Azken batean, hizkuntzen eta hizkuntza komunitateen arteko orekaren formulazioa baino gehiago den zerbait aurkezten omen du Txepetxen teoriak. Fisika kuantikoak, ekologiak, garapen kognitiboak edo garapen iraunkorrak bezala; adierazi egiten du zientziaren "kontzientzia". Funtsean ekintzarako pentsamendua izan gura du. CANNOTANSWER

Galdera: Edozein hizkuntzarako balio du?
Erantzuna: Bai. bai