HiTZ/EusExams huggingface dataset:
AUDITORIAKO EGIAZTAPEN-MARKAK. ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Auditore bakoitzak irizpide pertsonalaren arabera erabiltzen dituen sinboloak dira, lanaren edo programaren zein fasetan dagoen jakiteko.
Auditoreak hartzen eta erabiltzen dituen sinbolo konbentzionalak dira, auditoria bat egiteko aplikatu zituen probak eta teknikak identifikatzeko, sailkatzeko eta jasota uzteko.
Berdin interpretatzen dituzte erabiltzen dituzten auditore guztiek. Auditoria-enpresa beraren barruan, berdin erabiltzen eta onartzen dituzte guztiek.
Marka berriak baliatzen hasi ahala, dagokien marka-indizean sartu beharko dira, eta argi eta garbi adierazi beharko dira laneko paperen oinean edo altxagarrian.
AUDITORIA-ARRISKUA:
Auditoreak auditoria-iritzi desegokia emateko probabilitatea, finantzetako egoera orriek zuzentasun falta materialak dituztenean.
Auditoreak auditoria-arriskua era onargarri baxura murrizteko aplikatutako prozeduren ondorioz zuzentasun falta bat ez detektatzeko probabilitatea; zuzentasun falta hori izan daiteke materiala, banaka edo beste akats batzuekin batera hartuta.
Batetik, finantzetako egoera-orrietan sartutako partida baten zenbatekoaren, sailkapenaren, aurkezpenaren edo jakinarazitako informazioaren eta, bestetik, partida horri dagokion zenbatekoaren, sailkapenaren, aurkezpenaren edo jakinarazpenaren arteko diferentzia, aplikatzekoa den finantza-informazioaren esparruari jarraikiz.
Auditoria egin aurretik finantzetako egoera-orriek zuzentasun falta materialak izateko arriskua.
ZER FAKTOREK ERAGITEN DUTE AUDITORIA-ARRISKUAN? ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Ikuskatutako enpresaren tamainak eta eragiketen konplexutasunak.
Auditoria-taldearen esperientziak eta ikuskatutako enpresaren barne-kontrolen kalitateak.
Finantza-informazio erabilgarriaren kantitateak eta ikuskatutako enpresaren errentagarritasunak.
Enpresak informazioa ezkutatzeak eta informazioa eskuratzeko mugak ipintzeak.
ZER ARRISKU MOTA DAUDE AUDITORIAN?
Zuzentasun falta nabarmenak izateko arriskua eta detektatzeko arriskua.
Kontrol-arriskua eta konfiantza-arriskua.
Berezko arriskua eta konfiantza-arriskua.
Zuzentasun falta garrantzitsuak izateko arriskua eta kontrol-arriskua.
BARNE-KONTROLA. KONTZEPTUA:
Auditoria-prozedurak dira, bereziki diseinatuak eta aplikatuak iruzurren edo erroreen ondoriozko oker materialaren arriskuak identifikatzeko eta balioesteko, hala finantzetako egoera-orrietan nola haietan jasotako baieztapen zehatzetan.
Transakzio mota bati, kontabilitate-saldoari edo beste errebelazio bati buruzko baieztapen bat iruzurren edo akatsen ondorioz okerra izateko arriskua eragiten duten egitate edo baldintzen ezaugarriak dira, betiere kontrolak kontuan hartu aurretik.
Programa bat edo programa multzo bat da, eta transakzioak edo informazioa hasteko, prozesatzeko, erregistratzeko eta informatzeko erabiltzen da.
Auditatutako erakundeak diseinatutako, inplementatutako eta mantendutako prozesuak eta prozedurak dira, zeinen helburua baita arrazoizko segurtasun-maila bat izatea erakundearen helburuak lortzeari dagokionez, dela finantza-informazioaren fidagarritasunari eta eragiketen eraginkortasunari eta efizientziari loturik, dela aplikatzekoak diren lege- eta erregelamendu-xedapenak betetzeari loturik.
BARNE-KONTROLEKO SISTEMAK BATA BESTEAREKIN LOTUTAKO BOST OSAGAI DITU. ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Kontrol-ingurunea eta erakundeak arriskua baloratzeko prozesua.
Barne-kontroleko sistemaren eta kontrol-jardueren jarraipena egiteko erakundearen prozesua.
Kontrol-arriskua.
Informazio- eta komunikazio-sistema.
ZER ERATAKOAK IZAN DAITEZKE BARNE-KONTROLAK?
Kontabilitate-kontrolak eta kontrol administratiboak.
Antolamendu-kontrolak eta kontrol administratiboak.
Kontabilitate-kontrolak eta informazio-kontrolak.
Kontrol administratiboak eta informazio-kontrolak.
KONTABILITATEKO BARNE-KONTROLAK:
Enpresa-informazioa prozesatzeaz eta erregistratzeaz arduratzen diren sistema informatikoen funtzionamendu egokia bermatzeko diseinatutako prozedurak eta politikak dira.
Enpresa baten finantza-informazioaren fidagarritasuna, haren aktiboen babesa eta iruzurrak prebenitzea bermatzeko diseinatutako prozedurak eta politikak dira.
Efizientzia operatiboari eta zuzendaritzaren politikak betetzeari lotutako prozedurak eta politikak dira.
Eragiketa-kontrolei eta informazio-kontrolei lotutako prozedurak eta politikak dira.
BARNE-KONTROLEKO AKATSAK IZANGO DITUGU HONAKO KASU HAUETAN:
Kontrol bat diseinatuta, inplementatuta edo martxan dagoenean, eta, ondorioz, finantza- egoeretako okerrak une egokian prebenitzen, atzematen eta zuzentzen dituenean.
Kontrol bat diseinatuta, inplementatuta edo martxan dagoenean, eta ez duenean balio egoera finantzarioetako okerrak une egokian prebenitzeko, atzemateko eta zuzentzeko.
Enpresaren berezko arriskua handiagoa denean enpresaren informazio-arriskua baino.
Enpresaren berezko arriskua txikiagoa denean enpresaren arrisku administratiboa baino.
KONTABILITATEKO BARNE-KONTROLEK ARRAZOIZKO SEGURTASUNA IZAN NAHI DUTE AUZI HONEN INGURUAN:
Eragiketak behar adinako baimenarekin egiten eta egokiro erregistratzen direla, finantzetako egoera-orri fidagarriak aplikatzekoa den finantza-informazioaren arau esparruari jarraikiz prestatu ahal izateko.
Eragiketak efizienteak direla, barne-arauen eta gerentziaren erabakiak hartzeko prozesuaren arabera.
Behar bezala banaturik daudela eginkizunak eta erantzukizunak enpresako langileen artean.
Egokia dela informazio-fluxua erantzukizunak dituzten kargudunen artean.
HAUEK DIRA KONTABILITATEKO BARNE-KONTROLEN HELBURU NAGUSIAK: ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Erakundearen aktiboak babestea. Bermatu behar dute erakundearen aktiboak babesturik daudela galeretatik, lapurretetatik eta erabilera makurretatik.
Finantza-informazioaren osotasuna eta fidagarritasuna bermatzea. Bermatu behar dute zehatza, osoa eta fidagarria dela erakundearen finantza-informazioa.
Bermatu behar dute egoki esleitzen direla eginkizunak eta erantzukizunak enpresaren kontabilitate-arloan.
Aplikatu beharreko legeak eta araudiak betetzea. Kontabilitateko barne-kontrolek bermatu behar dute erakundeak betetzen duela enpresari urteko kontuak behar bezala prestatzeko aplikatzekoa zaion finantza-informazioaren arau-esparrua.
KONTABILITATEKO BARNE-KONTROLAK HIRU KATEGORIATAN BANATZEN DIRA:
Antolamendu-kontrolak, eragiketa-kontrolak eta informazio-kontrolak.
Prebentzio-kontrolak, aurkikuntza-kontrolak eta kontrol zuzentzaileak.
Kontrol fisikoak, kontrol elektronikoak eta kontrol digitalak.
Kontrol fisikoak, informazio-kontrolak eta finantza-kontrolak.
BARNE-KONTROLA. IRISMENA:
Enpresako kontu-auditorearen erantzukizuna da barne-kontroleko sistema bat diseinatzea, ezartzea eta mantentzea.
Barne-kontrola diseinatu eta ezarri ondoren, ez da izango beharrezkoa kontrol hori mantentzea edo aldatzea, enpresa bera baita beti.
Enpresako zuzendaritzaren ardura da barne-kontroleko sistema bat diseinatzea, ezartzea eta mantentzea.
Definizioz, barne-kontrolak erabateko segurtasuna ematen du, eta, beraz, ez da beharrezkoa urtero berrikustea.
KONTABILITATE MOTAKO BARNE-KONTROLERAKO SISTEMAREN HELBURUAK...
Transakzio batek behar dituen etapa bakoitzarekin lotu behar dira. Transakzio bati buruzko etaparik garrantzitsuenen artean ageri dira baimentzea, egikaritzea, erregistratzea eta, azkenik, aktiboak zaintzea eta gordetzea.
Oro har onartutako kontabilitate-printzipio bakoitzarekin eta kontabilitate-irizpidearekin lotu behar dira.
Enpresa bateko sail bakoitzarekin lotu behar dira, sail horien funtzioak eta erantzukizunak kontuan hartuta.
Enpresaren antolamenduaren barruan ezarritako politika eta gidalerro bakoitzarekin lotu behar dira.
BARNE-KONTROLEKO SISTEMA GUZTIEK DITUZTE MUGAK. ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Beti izaten da akatsak sortzeko aukera kontrol-prozedurak aplikatzean, jarraibideak gaizki ulertzeak eraginda.
Beti izaten da akatsak sortzeko aukera kontrol-prozedurak aplikatzean, arreta pertsonalik gabe jarduteak eraginda.
Beti izaten da akatsak sortzeko aukera kontrol-prozedurak aplikatzean, giza hutsegiteen ondorioz.
Beti izaten da akatsak sortzeko aukera kontrol-prozedurak aplikatzean, kontu-auditorearen gaitasunik ezagatik.
FUNTZIOAK BEREIZTEA KONTROL-TEKNIKA GARRANTZITSU BAT DA, BARNE- KONTROLEKO SISTEMA ERAGINKOR GUZTIETAN ERABILTZEN DENA:
Haren bidez, pertsona baten lana beste baten lanetik independente ez izateko moduan proiektatzen da jarduera-fluxua, behar izanez gero elkarri laguntzeko edo batak bestea ordeztu ahal izateko.
Pertsona bera sistemaren barruan bi erantzukizun edo gehiagotara sartzera dago bideratuta, eta, hala, ekintza edo transakzio bat baino gehiago egin daiteke eragiketa beraren barruan.
Pertsona bati baino gehiagori funtzioak eta erantzukizunak esleitzean datza, betiere haietako batek ere ez ditzan kontrolatu eragiketa beraren prozesuko fase guztiak edo batzuk.
Pertsona berak, behar adinako esperientzia eta prestakuntza izanik, erantzukizun handiagoa izatean datza; hala, bera arduratzen da eragiketa berean esku hartzen duten jarduera eta prozesu gehientsuenez.
BARNEKO KONTABILITATE-SISTEMAREN EBALUAZIOA:
Barne-kontrola diseinatu eta inplementatu ondoren, ez da beharrezkoa hura aldian aldian berrikustea edo ebaluatzea, beti funtzionatzen baitu ahalik eta kalitate handienarekin.
Enpresatik kanpoko eragile bat arduratuko da beti barne-kontroleko sistema ebaluatzeaz.
Barne-kontroleko sistema ebaluatzeari esker, jakin daiteke eskura dagoen barne kontrola gai ote den garaiz detektatzeko eta/edo prebenitzeko erakunde baten jardueran eta informazioan okerrak eragiten dituzten akatsak.
Administrazio-departamentuak ebaluatuko du beti barne-kontroleko sistema, hark izaten baitu erakundeari buruzko informazio gehien.
BARNE-KONTROLEKO SISTEMAREN URRITASUNAK EDO AHULEZIAK JAKINARAZTEA:
Irailean egin behar da beti, kontrolak behar bezala jartzeko.
Lehenbailehen egin behar da, egoki iritzitako doikuntza-neurriak har daitezen.
Inplikatutako funtzioaren edo jardueraren arduradunak izango dira beti informazioaren hartzaileak.
Ez dago jakinarazpen beharrik, barne-kontrolak ez baitu izaten ez akatsik, ez mugarik.
BARNEKO KONTABILITATE-SISTEMAREN EBALUAZIOA:
Enpresa baten barneko kontabilitate-kontrolen eraginkortasuna eta efizientzia egiaztatzea da.
Enpresaren sistema informatikoak berrikustea da, ager daitezkeen muga funtzionalak detektatzeko.
Bateragarri egitea, batetik, enpresak aplikatzen duen kontabilitate-plana eta, bestetik, enpresaren ezaugarriak eta konplexutasuna kontuan hartuta aplikatu beharko litzatekeena.
Baieztapen guztiak zuzenak dira.
BARNEKO KONTABILITATE-SISTEMA EBALUATZEAREN HELBURUAK:
Enpresaren barne-kontabilitateko kontroletan arriskuak eta ahuleziak identifikatzea.
Barneko kontabilitate-kontrolen eraginkortasuna ebaluatzea, bai eta akatsak edo iruzurrak detektatzeko eta prebenitzeko duten gaitasuna ere.
Barne-kontabilitateko kontroletan hobetu beharreko arloak identifikatzea eta haiek indartzeko soluzioak gomendatzea.
Baieztapen guztiak zuzenak dira.
KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORRAK HELBURU HAUEK DITU, BESTEAK BESTE. ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Administrazio publikoek aplikatutako kontabilitate-irizpideen normalizazioa bilatzea.
Kontabilitate Publikoko Plan Orokorra enpresei aplika dakiekeen kontabilitatearekin normalizatzea, Kontabilitateko Plan Orokorra eredu gisa hartuta.
Sektore Publikoko Nazioarteko Kontabilitate Arauak onartzea, kontabilitatea normalizatzeko prozesuan aurrera egiteko.
Kudeaketa publikoa hobetzea, eta, horretarako, sektore publikoaren urteko kontuetan lehenbizikoz txertatzea jardueren ondoriozko kostuen informazioa eta aurrekontu-, finantza- eta kudeaketa-adierazleak, informazio-elementuak zabaltzen dituzten aldetik.
KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORRAK BOST ATAL DITU, ZEIN BERE EZAUGARRIEKIN. ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Kontabilitate publikoaren kontzeptu-esparrua: ondare-elementuak erregistratzeko eta balioesteko informazio-eskakizunak, printzipioak eta kontabilitate-irizpideak biltzen ditu, irudi fidela lortu ahal izateko.
Kontabilizatze- eta balioespen-arauak: kontabilitateko printzipioen garapena osatzen duten aitortza- eta balioespen-arauak biltzen ditu.
Kontu-koadroa. Nahitaezko kontu-koadroa jasotzen du, 0 taldeko aurrekontu_kontroleko kontuen erabilera izan ezik, kontu horiek hautazko bihurtzen baitira.
Urteko kontuak. Urteko kontuak osatzen dituzten dokumentuak ezartzen ditu; hau da, balantzea, emaitzen kontua, ondare garbiaren aldaketen egoera-orria, eskudiru fluxuen egoera-orria eta memoria.
KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORRAREN ARABERA, URTEKO KONTUEK DOKUMENTU HAUEK BILTZEN DITUZTE:
Balantzea, emaitzen kontua, ondare garbiaren aldaketen egoera-orria, eskudiru fluxuen egoera-orria eta memoria.
Balantzea, ondare-emaitza ekonomikoaren kontua, ondare garbiaren aldaketen egoera- orria, eskudiru-fluxuen egoera-orria, aurrekontuaren likidazioaren egoera-orria eta memoria.
Balantzea, ondare-emaitza ekonomikoaren kontua, ondare garbiaren aldaketen egoera- orria, eskudiru-fluxuen egoera-orria eta memoria.
Balantzea, ondare-emaitza ekonomikoaren kontua, ondare garbiaren aldaketen egoera- orria, aurrekontuaren likidazioaren egoera-orria eta memoria.
«ERAKUNDEAK EKONOMIKOKI KONTROLATUTAKO ONDASUNAK, ESKUBIDEAK ETA BESTELAKO BALIABIDEAK, IRAGANEKO GERTAKARIEN ONDORIOZ SORTUAK, ZEINETATIK LITEKEENA BAITA ERAKUNDEAK ETORKIZUNEAN ETEKIN EKONOMIKOAK EDO ZERBITZU-POTENTZIAL BAT ESKURATZEA». ZER DEFINITZEN DU HORRELA KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORRAK?
Aktiboa.
Pasiboa.
Gastua.
Diru-sarrera.
«IRAGANEKO GERTAKARIEN ONDORIOZ GAUR EGUN SORTZEN DIREN OBLIGAZIOAK. HORIEK AZKENTZEAREN ONDORIOZ, LITEKEENA DA ETEKIN EKONOMIKOAK EMATEN DITUZTEN EDO ZERBITZU POTENTZIALA DUTEN BALIABIDEAK MURRIZTEA. ONDORIO HORIETARAKO, BARNEAN HARTZEN DIRA HORNIDURAK». ZER DEFINITZEN DU HORRELA KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORRAK?
Aktiboa.
Pasiboa.
Gastua.
Ondare garbia.
«DIRU-SARRERAK EDO AKTIBOEN BALIO-GEHIKUNTZAK, EDO PASIBOAK MURRIZTEA, BETIERE EZ BADATOZ ERAKUNDE JABEAREN EDO JABEEN ONDARE- EKARPENETATIK —JABE GISA JOKATZEN DUTENEAN—, IZAN EKARPEN HORIEK DIRUZKOAK EDO EZ». ZER DEFINITZEN DU HORRELA KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORRAK?
Pasiboa.
Ondare garbia.
Gastua.
Diru-sarrera.
«ERAKUNDEAREN ONDARE GARBIAN IZANDAKO GUTXITZEAK, DELA AKTIBOEN IRTEERA EDO BALIO MURRIZKETA GISA, DELA PASIBOEN KONTABILIZAZIO EDO GEHIKUNTZA GISA, BETIERE HAIEN JATORRIA EZ BADA ONDARE-EKARPENAK ERAKUNDE JABEARI EDO ERAKUNDE JABEEI ITZULTZEA ETA, KASUAREN ARABERA, BANATZEA —JABE GISA JOKATZEN DUTENEAN—, IZAN EKARPEN HORIEK DIRUZKOAK EDO EZ». ZER DEFINITZEN DU HORRELA KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORRAK?
Pasiboa.
Ondare garbia.
Gastua.
Diru-sarrera.
KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORRAREN KONTZEPTU- ESPARRUAK KONTABILITATE INFORMAZIOARI ESKATZEN ZAIZKION BALDINTZAK JASOTZEN DITU, ETA, HORI OINARRI HARTUTA, ERAKUNDE PUBLIKOEN FINANTZETAKO EGOERA-ORRIETAN JASOTAKO INFORMAZIOAK ........ IZAN BEHAR DU. HORRI LOTURIK, ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Argia, hau da, ulergarria izan behar du informazio horren hartzaileentzat.
Garrantzitsua, hau da, baliagarria izan behar du iraganeko, egungo edo etorkizuneko gertaerak ebaluatzeko. Horrek esan nahi du ebaluazioak zehaztugabeak izango liratekeela edozein ez-egiteren ondorioz.
Fidagarria, hau da, akats materialik eta alborapenik gabea.
Konparagarria, hau da, informazioak beste erakunde batzuenarekin alderatzeko modukoa izan behar du, bai eta erakunde berak aurreko aldietan aurkeztutakoarekin ere.
AKTIBOAK ETA PASIBOAK URTEKO KONTUETAN ERREGISTRATZEARI ETA BALIOESTEARI DAGOKIONEZ, ETA KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORREAN EZARRITAKO IRIZPIDEEI JARRAIKIZ:
Aktiboak balantzean kontabilizatu behar dira, baldin eta irizten bada erakundeak etorkizunean etekin ekonomikoak edo zerbitzu-potentzial bat lortzeko aukera izango duela haietatik abiaturik —betiere eskurapen-prezioan edo produkzio-kostuan balioets badaitezke—.
Pasibo bat balantzean kontabilizatuko da, baldin eta irizten bada litekeena dela epemugan eta obligazioa likidatzeko etorkizunean etekin ekonomikoak edo zerbitzu potentzial bat dituzten baliabideak entregatu edo laga behar izatea —betiere, haren balioa arrazoizko balioan zehaztu ahal bada hasieran—.
Aurrekontua egikaritzeko unean ere jasotzen diren aktiboen eta pasiboen kasuan, aurrekontuko gastuak edo diru-sarrerak kontabilizatzeko egintzak gauzatzean —kasu bakoitzean ezarritako prozeduraren arabera— kontabilizatu ahal izango dira aktibo eta pasibo horiek.
Aktibo bat kontabilizatzeko, beharrezkoa da aldi berean pasibo bat ere kontabilizatzea, edota beste aktibo bat murriztea edo ondare garbia gehitzea, baina inoiz ez diru sarrerarik edo gastu-murrizketarik. Era berean, pasibo bat kontabilizatzeko, aktibo bat ere kontabilizatu behar da aldi berean, edo beste pasibo bat edo ondare garbia murriztu, baina inoiz ez gastu bat edo diru-sarreren murrizketa bat.
GASTUAK ETA DIRU-SARRERAK URTEKO KONTUETAN ERREGISTRATZEARI ETA BALIOESTEARI DAGOKIONEZ, ETA KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORREAN EZARRITAKO IRIZPIDEEI JARRAIKIZ:
Ondarearen emaitza ekonomikoaren kontuan edo ondare garbiaren aldaketen egoera orrian diru-sarrerak kontabilizatzeak zera dakar, erakundearen baliabide ekonomikoak edo zerbitzu-potentziala handitzea. Baina ondare garbiaren aldaketen egoera-orriko diru- sarrerak kontabilizatzeak, horretaz gainera, zenbateko hori fidagarritasunez zehaztu ahal izatea eskatzen du.
Ondarearen emaitza ekonomikoaren kontuan edo ondare garbiaren aldaketen egoera orrian gastu bat kontabilizatzeak erakundearen baliabide ekonomikoak edo zerbitzu- potentziala murriztea esan nahi du. Baina ondare garbiaren aldaketen egoera orriko diru- sarrerak kontabilizatzeak, horretaz gainera, zenbateko hori fidagarritasunez zehaztu ahal izatea eskatzen du.
Aurrekontua egikaritzean ere jasotzen diren gastuen eta diru-sarreren kasuan, aurrekontuko gastuak edo diru-sarrerak kontabilizatzeko egintzak gauzatzean —kasu bakoitzean ezarritako prozeduraren arabera— kontabilizatu ahal izango dira gastu eta diru- sarrera horiek, betiere fidagarritasunez zehaztu badaiteke haien zenbatekoa.
Aurrekontua egikaritzean ere islatzen diren gastuak eta diru-sarrerak direnean, nahiz eta ez egon emanda diru-sarrera edo gastu horiek kontabilizatzeko egintzak, ondarearen emaitza ekonomikoaren kontuan edo ondare garbiaren aldaketen egoera-orrian ere kontabilizatu beharko dira erakundeak sortutako gastuak eta diru-sarrerak, gutxienez aldia ixten den egunean.
AURREKONTUETAKO GASTUAK ETA DIRU-SARRERAK URTEKO KONTUETAN ERREGISTRATZEARI ETA BALIOESTEARI DAGOKIONEZ, ETA KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORREAN EZARRITAKO IRIZPIDEEI JARRAIKIZ, ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Aurrekontu-gastu bat aurrekontuaren likidazio-egoeran kontabilizatzeak berekin dakar ordaindu beharreko aurrekontu-obligazioa kontabilizatzea, eta, aldi berean, aktibo edo gastu bat ere kontabilitatean jasotzea edo beste pasibo edo diru-sarrera bat gutxitzea.
Aurrekontu-gastu bat aurrekontuaren likidazio-egoeran kontabilizatzeak ordaindu beharreko aurrekontu-obligazioa kontabilitatean jasotzea eskatzen du, eta gastu hori gauzatzen den aktiboa gutxitzen denean egin behar da (diruzaintza).
Aurrekontuko diru-sarrera bat aurrekontuaren likidazio-egoeran kontabilizatzeak berekin dakar kobratu beharreko aurrekontu-eskubidea aitortzea, eta, aldi berean, pasibo bat edo diru-sarrera bat kontabilitatean jasotzea, edota beste aktibo bat edo gastu bat murriztea edo ondare garbia handitzea.
Transferentzietatik edo dirulaguntzetatik eratorritako aurrekontuetako diru-sarreraren kontabilizazioa hari dagokion aktibo-gehikuntza gertatzen denean egin behar da (diruzaintza).
KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORREKO KONTABILITATE- PRINTZIPIO HAUETATIK, ADIERAZI ZEIN DAGOEN ZUZEN DEFINITUTA:
Kudeaketa jarraitua. Kontrakorik frogatu ezean, ulertuko da erakundearen kudeaketak mugarik gabe jarraituko duela, eta, beraz, ondarearen likidazio-balioa zehaztea izango da printzipioen aplikazioaren helburua.
Sortzapena. Transakzio edo egitate ekonomikoen ondorioak transakzio edo egitate horiek ordezkatzen dituzten ondasun-eta zerbitzu-korronte errealaren arabera aitortuko dira, eta ez haien ondoriozko moneta- edo finantza-korrontea gertatzen den unean.
Uniformetasuna. Onartzen diren aukeren artean irizpide bat hartuta, aurrekontu-ekitaldi batean mantendu beharko da gutxienez, eta ezaugarri berberak dituzten ondare-elementu guztiei aplikatu beharko zaie, nola eta ez diren aldatzen ondareok aukeratzeko baliatu ziren arrazoiak. Ekitaldia igarotakoan, aldatu ahal izango dira kasu horiek, eta jaso egin beharko dira aldakuntza horrek urteko kontuetan izango duen eragin kuantitatiboa eta kualitatiboa.
Zuhurtzia. Zuhurtzia-maila jakin bati eutsi beharko zaio ziurgabetasun-baldintzetan egin beharreko zenbatespen eta balioespenetan, aktiboak edo diru-sarrerak ez gehiegi balioesteko, eta, aldiz, obligazioak edo gastuak ez gutxiesteko. Horrenbestez, gastuak eta diru-sarrerak ezin izango dira aldatu kontabilizatu ondoren, zuhurtzia-irizpidea dela eta.
KONTABILITATE PUBLIKOKO 2010EKO PLAN OROKORREAN EZARRITAKO KONTABILITATE-PRINTZIPIO HAUETATIK, ADIERAZI ZEIN DAGOKION AZALTZEN DEN EGITATEARI:
Zuhurtzia. Zuhurtziak justifika dezake kontabilizatutako baina benetan egin ez diren gastu eta diru-sarreren balioespenak aurrekontuetan eragina izatea, bai eta ondarearen emaitza ekonomikoaren kalkuluan ere.
Konpentsaziorik eza. Ondarearen emaitza ekonomikoaren kontua osatzen duten gastuen eta diru-sarreren partidak bakarrik konpentsatu ahal izango dira, betiere erakunde berari badagozkio bi partidak.
Garrantzi erlatiboa. Nahitaez bete beharrekoak dira kontabilitate-printzipio guztiak, baina onartuko da printzipio jakin batzuk ez aplikatzea, horrek eragiten duen aldakuntzaren garrantzi erlatiboa ez denean oso nabarmena kuantitatiboki edo kualitatiboki, eta, ondorioz, ez duenean aldatzen erakundearen irudi fidela.
Garrantzi erlatiboa. Nahitaez bete beharrekoak dira kontabilitate-printzipio guztiak, baina, kontabilitate-printzipioen arteko gatazka-egoerak gertatzen direnean, zuhurtzia-printzipioa nagusituko da, bestela neutraltasuna kenduko bailitzaioke informazioari.
KOSTU-KONTABILITATEA. KONTZEPTUA:
Kontabilitateko informazio-sistema bat da, enpresaren gastu orokorrak biltzeko, aztertzeko eta haien berri emateko.
Kontabilitateko informazio-sistema bat da, enpresaren diru-sarrerak biltzeko, aztertzeko eta haien berri emateko.
Kontabilitateko informazio-sistema bat da, enpresaren produkzio-gastuak biltzeko, aztertzeko eta haien berri emateko.
Kontabilitateko informazio-sistema bat da, enpresaren aktiboak biltzeko, aztertzeko eta haien berri emateko.
KOSTU-KONTABILITATEA. HELBURU NAGUSIA:
Enpresaren produktuen edo zerbitzuen merkataritza-marjina zehaztea.
Enpresa baten emaitza-kontua aztertzea.
Enpresaren produktuen edo zerbitzuen benetako produkzio-kostuaren berri izatea, eta erabakiak hartzeko informazio fidagarria ematea.
Enpresaren eskudiru-fluxua kontrolatzea.
FINANTZA-KONTABILITATEAREN ETA KOSTU-KONTABILITATEAREN ARTEKO KOORDINAZIOA. ADIERAZI ZEIN DEN BAIEZTAPEN OKERRA:
Funtsezkoa da enpresa bat modu efizientean kudeatzeko.
Finantza-kontabilitatea finantza-informazioa enpresaren barne-helburuetarako erregistratzera eta aurkeztera bideratzen da, eta kostu-kontabilitatea, berriz, enpresa jardueren kostuak eta onurak identifikatzera, neurtzera eta aztertzera, kanpo erabakiak hartzeko.
Bi diziplina horiek elkarren osagarri dira, eta erabaki ekonomikoak eta finantzarioak behar bezala hartzeko informazioa lortzeko erabiltzen dira.
Bi diziplinen integrazio eraginkorrak enpresaren finantza-egoeraren eta kostuen ikuspegi osoa eman dezake.
KOSTUAREN ETA GASTUAREN ARTEKO ALDEA:
Kostuak balio erantsia lortzeko kontsumoak, eraldaketak, ibilgetzeak edo faktore aldaketak dira. Gastuak, berriz, emaitza-kontuari egozten zaizkion kontsumoak eta faktore-erabilerak dira.
Kostu terminoak enpresaren kanpo-eremuari egiten dio erreferentzia, eta gastua, berriz, enpresak bere barne-ingurunearekin duen harremana da.
Kostuak jarduera-mailaren alderantzizko proportzioan aldatzen dira, eta gastuak, berriz, zuzeneko proportzioan.
Kostuak ausaz aldatzen dira, eta gastuak, aldiz, kontrolatuta egoten dira.