The working class must fight for its revolutionary political independence from this corroding influence and from the illusionary popular-front programs peddled by various “mainstream” (i.e., reformist) left groups to be able to move forward consciously towards fighting not only for economic demands but also for proletarian revolution.
Ang uring manggagawa ay dapat na makibaka para sa rebolusyonaryong pulitikal na independensya mula sa mapanlasong impluwensya na ito at mula sa ilusyunadong programa ng popular na prente na itinutulak ng iba’t-ibang “mainstream” (s.e., repormista) na maka-kaliwang grupo upang mulat na makasulong sa pakikibaka hindi lamang para sa mga pang-ekonomiyang panawagan kundi para rin sa proletaryong rebolusyon.