Although such an approach was envisioned when the regional body CARICOM was established in 1972, the organization has had marginal success in facilitating free trade and a common foreign policy among its 15 member states.[1] According to Sir Ronald Sanders, a former Caribbean diplomat and now a business executive, “What the region needs now is more not less integration, for not one of its member countries – not even Trinidad and Tobago with its oil and gas resources – can hope to maintain its autonomy in a globalized world in which the rich and powerful are intent upon a new kind of dominance that marginalizes small countries.”
Kahit na tulad ng isang diskarte ay envisioned kapag ang mga rehiyonal na katawan CARICOM ay itinatag noong 1972, ang samahan ay nagkaroon nasa gilid ng tagumpay sa nangangasiwa libreng kalakalan at ng isang karaniwang patakarang panlabas kabilang sa 15 mga estado miyembro nito. [1] Ayon sa Sir Ronald Sanders, isang dating diplomat Caribbean at ngayon ng business executive, "Ano kailangan ng rehiyon ngayon ay mas hindi gaanong pagsasama, para hindi isa sa mga bansang kasapi nito - hindi kahit Trinidad at Tobago na may mga mapagkukunan nito ng langis at gas - maaari Umaasa upang mapanatili ang pagsasarili nito sa isang globalized mundo kung saan ang mayaman at makapangyarihang mga layunin sa isang bagong uri ng pangingibabaw na marginalizes maliit na mga bansa. "