They continue to live in their repressed childhood situation, ignoring the fact that is no longer exists, continuing to fear and avoid dangers that, although once real, have not been real for a long time.”
Sila ay patuloy na manirahan sa kanilang repressed pagkabata sitwasyon, hindi papansin ang katunayan na ito ay hindi na umiiral, patuloy na takot at maiwasan ang mga panganib na, bagaman isang beses real, ay hindi nai-tunay na para sa isang mahabang panahon. “