In the 1950s, as part of its anti-Communist counterinsurgency program against the People’s Liberation Army (HMB), the government combined mass assassinations of “guerrilla suspects” with a “land reform” that sent peasants to militarized colonies in Mindanao. But the real surge in migration came later: “The movement speeded up dramatically under the Marcos regime – more than three million Christians are estimated to have settled in Mindanao between 1966 and 1976, Marcos’ first decade.
Noong mga taong 1950, bilang bahagi ng programang anti-Komunistang kontra-insurhensiya laban sa Hukbong Mapagpalaya ng Bayan (HMB), kinumbinasyon ng gobyerno ang malawakang asasinasyon ng mga “suspek na gerilya” at isang “reporma sa lupa” na nagdala ng mga pesante mula Luzon at Bisaya sa mga militarisadong kolonya sa Mindanao. Subalit ang tunay na pagbulwak ng migrasyon ay naganap isang dekada pa ang lumipas: “Ang kilusan upang maglipat ng mga Kristyanong settler ay tumindi sa ilalim ng rehimeng Marcos – kung saan higit sa tatlong milyong Kristyano ang tinatayang lumipat sa Mindanao sa pagitan ng 1966 at 1976, ang unang dekada rin ni Marcos.