The cross, as the cross of the eternal Son of God in our flesh, shows the extent of fallen man's misery: he can be saved only by the death of the Son of God. Words finally fail to do justice to the greatness of the misery of the sinner, brought out by the cross: utterly lost, completely ruined, totally depraved.
Ang krus, bilang krus ng eternal na Anak ng Diyos sa ating laman, ay ipinapakita ang lawak ng kapighatian ng taong nahulog: maliligtas lamang siya sa pamamagitan ng kamatayan ng Anak ng Diyos. Mauubos ang mga salita na magpapatunay sa laki ng kapighatian ng makasalanan, na inilalahad ng krus: sukdulang napapahamak, ganap na nawawasak, ganap na makasalanan.