In the sixteenth century, one of the central tenets of the Protestant Reformation was “sola scriptura,” whereby any practice that didn't line up with Scripture was jettisoned.
Noong ikalabing anim na siglo, ang isa sa mga pangunahing paniniwala ng mga Proestante ay ang "Sola Scriptura", kung saan isinasaad na anumang kaugalian na hindi ayon sa Bibliya ay dapat na itigil.