It is impossible to forget the wonderful walks on Sundays to which [Kolmogorov] invited all his own students (graduates and undergraduates), as well as the students of other supervisors.
Ito ay napakahirap na kalimutan ang mga kahanga-hanga paglalakad sa Linggo na kung saan [Kolmogorov] inimbitahan ang lahat ng kanyang sariling mga mag-aaral (at nagtapos undergraduates), pati na rin ang mga mag-aaral ng iba pang mga supervisors.