Will negotiators be less likely to view coal as a core long-term energy source, and therefore more inclined to accelerate the transition away from fossil fuels? Or will coal interests pressure the government to fight harder to protect coal, in order to capture the likely increase in the value of a declining resource?
Makakaapekto ba ang negotiators na mas malamang na tingnan ang karbon bilang pangunahing pang-matagalang pinagmulan ng enerhiya, at samakatuwid higit pang may hilig upang pabilisin ang paglipat ang layo mula sa fossil nagbibigay lakas? O kaya ay ang presyon ng karbon mga interes ng pamahalaan upang labanan ang mahirap upang protektahan ang karbon, upang makuha ang malamang na pagtaas sa ang halaga ng isang pagtanggi mapagkukunan?