Shortly after George Washington became the first president of the United States in 1789, his secretary of the treasury, Alexander Hamilton, proposed that the federal government incorporate a national bank and assume state debts left over from the Revolutionary War. Congressman James Madison and Secretary of State Thomas Jefferson saw this as an inappropriate role for the federal government, representing the potential concentration of too much money and power. (The Bill of Rights, with its Tenth Amendment reserving powers to the states, wouldn’t be ratified for two more years.)
Sa ilang sandali matapos George Washington ang naging unang presidente ng Estados Unidos sa 1789, ang kanyang sekretarya ng pananalapi, Alexander Hamilton, ipinanukalang na isama ang gobyerno pederal isang pambansang bangko at angkinin ang mga utang ng estado natira mula sa Digmaang Rebolusyonaryo. Representante James Madison at Kalihim ng Estado Thomas Jefferson Nakita ito bilang isang hindi naaangkop na papel para sa pamahalaan federal, na kumakatawan sa mga potensyal na konsentrasyon ng masyadong maraming pera at kapangyarihan. (Ang Bill ng mga Karapatan, sa kanyang ika-sampung-amyenda mapagtipid mga kapangyarihan sa mga estado, ay hindi ratified para sa dalawang higit pang mga taon.)