Those extremely wealthy few didn’t become five times smarter and aren’t working five times harder than they were in the late ’70s, and the seismic shift in our economic structures wasn’t an accident: the upward redistribution of wealth in this country has been a direct result of policies for which those at the top have lobbied hard – labor policies, trade deals, cuts to the social services that lifted some of those at the bottom out of poverty and a tax structure that shifted a big chunk of the burden from corporations and the wealthiest to ordinary working families.
Yaong lubos na mayaman ilang ay hindi maging limang beses nang mas madunong at hindi nagtatrabaho limang beses mahirap kaysa sila ay sa late '70s, at ang pagyanig shift sa aming pang-ekonomiya na kaayusan ay hindi isang aksidente: ang paitaas sa muling pamamahagi ng kayamanan sa bansang ito ay isang direktang resulta ng mga patakaran para sa kung aling mga sa tuktok na mahirap lobbied - mga patakaran sa paggawa, sa trade deal, cut sa serbisyong panlipunan na itinaas ang ilan sa mga sa ilalim out sa kahirapan at isang istraktura ng buwis na ng Paglipat ng isang malaking tipak ng pahirapan ang mula sa mga korporasyon at ang wealthiest sa ordinaryong nagtatrabaho pamilya.