Thus it happened that when I went to Cambridge I could work out such questions as the very moderate amount of mathematics which I then possessed admitted, with equal facility, in the dots of Newton, the d's of Leibniz, or the dashes of Lagrange . I thus acquired a distaste for the routine of the studies of the place, and devoured the papers of Euler and other mathematicians scattered through innumerable volumes of the academies of St Petersburg, Berlin, and Paris, which the libraries I had recourse to contained.
Kaya ito nangyari na kapag ako nagpunta sa Cambridge ako ay gumana tulad ng mga tanong gaya ng napaka-moderate ang halaga ng matematika na ako at pagkatapos ay nagmamay ari natanggap, sa pantay na pasilidad, sa mga tuldok ng Newton, ang d's ng Leibniz, o ang mga gitling ng Lagrange. Ako kaya nakuha ng isang suya para sa mga karaniwang gawain ng pag-aaral ng mga lugar, at devoured ang mga papeles ng Euler at iba pang mga mathematicians kalat-kalat sa pamamagitan ng hindi mabilang volume ng academies ng St Petersburg, Berlin, at Paris, na kung saan ang library ko ay humingi ng tulong sa nilalaman.