In this lecture, which was later published as The genetical structure of populations, he systematically applied his method of path coefficients to problems of population structure in a variety of situations such as: random mating and inbreeding; statistical properties of populations; the inbreeding coefficient F; hierarchic structure; natural populations; the island model of structure; isolation by distance; population structure in evolution; ecologic opportunity; and evolution in general.
Sa panayam na ito, na kung saan mamaya ay inilathala bilang Ang genetiko istraktura ng populasyon, siya systematically inilapat sa kanyang paraan ng path coefficients sa mga problema ng mga istraktura ng populasyon sa isang iba't ibang mga sitwasyon tulad ng: random isinangkot at inbreeding; statistical pag-aari ng mga populasyon; ang inbreeding koepisyent F; Hierarchic istraktura; likas na populasyon; ang island modelo ng mga istraktura; paghihiwalay sa pamamagitan ng distance; populasyon istraktura sa ebolusyon; ecologic pagkakataon; at ebolusyon sa pangkalahatang.