nag-ring ang phone ko... one of those people who missed my call nung umaga. i told him about what happened and he immediately agreed to use his credit card to pay for my bill. at wala pang 30 minutes ay dumating sya. sinamahan nya kami ng ate ko to pay the bill. hindi napigilan ng ate ko na maiyak knowing that there is a friend who is willing to lend me that huge amount of money. kahit naman ako... naiyak sa fact na merong kaibigan na handang magpahiram ng credit card sa panahon ng kagipitan ng isang kaibigan... akala ko ako lang ang gumagawa nun.
oo nga pala... hindi pa ako nagpapalit ng damit from last night! natawa na lang ako at napuna nila ang shorts ko. nag-aya sila ng lunch pero i asked them if we can go home na muna para maipakilala ko na sila kay Kyle at Chino at sabay-sabay na kaming mag-lunch. lakad lakad kaunti at dumating na nga kami sa bahay kung saan gising na gising na ang dalawa. pakilala portion at pagkatapos ay pinag-ayos ko na sila ng mga gamit nila. magpapahinga sana ako pero dahil nagkaayaan na magtampisaw sa dalampasigan, ayun at sumama na lang ako.