He could not rest, so to speak, until He sought that world, saved it, drew it unto Himself with cords of love, and clasped it to His heart, safe in the harbor of eternal life, where He might bestow all the tokens of His love upon that world in the fullness of perfection.
Hindi Siya mapapahinga, sabi nga, hangga’t hindi Niya nahahanap ang sanlibutuang iyon, iligtas ito, hatakin ito patungo sa Kanya sa pamamagitan ng mga tali ng pag-ibig, at hawakan ito nang mahigpit sa Kanyang puso, ligtas sa kanlungan ng buhay na walang hanggan, kung saan igagawad Niya lahat ng patunay ng Kanyang pag-ibig sa sanlibutang iyon sa kalubusan ng perpeksyon.