It is not that you deny the reality of the things seen (symptoms), but you focus instead upon the things unseen (II Chronicles 4:16 ‑ 18; 5:1).
Hindi mo tinatanggihan ang mga nakikita (sintomas), subalit itinutuon mo ang iyong paningin sa mga bagay na hindi nakikita (II Cronica 4:16-18; 5:1).