Contrary to the demand for land reform, the Aquino regime as well as all the previous regimes have allowed big landlords, real estate companies, foreign mining companies, plantations and big agribusiness corporations and their local partners to dominate and take control of vast tracts of land. So-called farmer beneficiaries of agrarian reform ultimately lose control of their land either as a result of failure to maintain the burdensome amortization payments and widespread land-use conversion to real-estate and commercial projects.
Taliwas sa sigaw para sa reporma sa lupa, ang malalawak na lupain ay pinahintulutan ng rehimeng Aquino, maging ng lahat ng nakaraang mga rehimen na dominahan at kontrolin ng malalaking panginoong maylupa, mga kumpanya sa real estate, mga dayuhang kumpanya sa pagmimina, plantasyon at malalaking korporasyong agribisnes at mga lokal na katuwang nila. Ang mga magsasakang tinaguriang benepisyaryo ng repormang agraryo ay lubusang nawalan ng kontrol sa kanilang lupa bunga ng hindi masustineng pagbabayad ng pabigat na amortisasyon o ng malawakang pagpapalit-gamit ng lupa para sa mga proyektong pang-real estate at pangkomersyo.