Aquino is utterly callous in insisting on outright antipeople measures such as pushing for an increase in train fares (justified by making false claims that actual fares cost P60 and that government is subsidizing as much as P45 per passenger when, in fact, end-to-end fare is only actually less than P10) and an increase in premium payments by SSS members (when not a single one has been taken to account for past anomalies involving the use of SSS funds for questionable purchases and private investments).
Lubos na nagmamatigas si Aquino sa paggigiit ng tahasang mga hakbanging kontra-mamamayan tulad ng pagtutulak ng pagtaas ng pasahe sa tren (na binigyang-matwid sa pamamagitan ng kasinungalingang ang aktwal na gastos sa pasahe ay P60 at sinusubsidyuhan ng gubyerno ang P45 kada pasahero, pero ang totoo, kulang lamang sa P10 ang aktwal na pasahe para sa buong byahe) at ng pagtaas na hinuhulugang bayarin ng mga meymbro ng SSS (kahit wala pa ni isa ang pinanagot sa mga anomalya sa nakaraan na sangkot ang paggamit sa pondo ng SSS sa mga kaduda-dudang gastos at pribadong pamumuhunan).