John Bell's great achievement was that during the 1960s he was able to breathe new and exciting life into the foundations of quantum theory, a topic seemingly exhausted by the outcome of the Bohr - Einstein debate thirty years earlier, and ignored by virtually all those who used quantum theory in the intervening period. Bell was able to show that discussion of such concepts as 'realism', 'determinism' and 'locality' could be sharpened into a rigorous mathematical statement, 'Bell's inequality', which is capable of experimental test.
ATTENTION - Automatic na salin mula sa Tagalog na bersyon John Bell 's malaki tagumpay ay na sa panahon ng 1960s siya ay able sa huminga at nakapupukaw ng bagong buhay sa pundasyon ng quantum theory, ng isang paksa sa wari ubos na ubos ng kinalabasan ng Bohr - Einstein argumento ng tatlumpung taon na mas maaga, at winalang-bahala sa pamamagitan ng halos lahat ng mga na ginamit quantum theory sa pagitan ng panahon. Bell ay upang ipakita na diskusyon ng mga concepts bilang 'realismo', 'determinismo' at 'pook' ay maaaring hasa sa isang mahigpit na matematiko na pahayag, 'Bell's hindi pagkakapareho', na kung saan ay may kakayahan ng mga experimental test.