After attending various fora, study circles and going around, interviewing people who had something to do with various social movements in the country (including, activists and rallyists), I was fully convinced that the movement for national democracy is presently the most apt, given the present semicolonial and semifeudalconditions of Philippine society and the present stage of the socio-economic-cultural-political revolution that needs to be completed in the country --as I learned from Ka Joema’s writings. I thus decided to give my time and the full of my life to the present national democratic revolutionary struggle and its revolutionary socialist perspective.
Matapos kong dumalo sa iba't ibang talakayan, sirkulo ng mga pag-aaral at pagpapaikot-ikot sa pag-interbyu ng mga taong may kinalaman sa sari-saring panlipunang kilusan sa bansa (kabilang ang mga aktibista at raliyista), lubusan akong nakumbinsi na ang kilusan para sa pambansang demokrasya ang kasalukuyang pinakatumpak, dahil sa kalasuluyang malakolonyal at malapyudal na kalagyan ng lipunang Pilipino at ng kasalukuyang yugto ng rebolusyong sosyo-ekonomiko-kultural-pulitikal na kinakailangang makumpleto sa bansa -- gaya ng natutunan ko sa mga sinulat ni Ka Joema. Kaya nagpasya akong ilaan ang panahon ko at buhay sa kasalukuyang pambansa-demokratikong rebolusyonaryong pakikibaka at sa rebolusyonaryong sosyalistang perspektiba nito.