These include his improvement of Thue 's theorem, described above, given in his 1920 dissertation, and its application to certain polynomial Diophantine equations in two unknowns, proving an affine curve of genus at least 1 over a number field has only a finite number of integral points in 1929.
Ang mga ito kasama ang kanyang pagpapabuti ng Thue 's teorama, na inilalarawan sa itaas, na ibinigay sa kanyang 1920 disertasyon, at ang mga aplikasyon sa mga tiyak na polinomyal Diophantine equation sa dalawang unknowns, proving isang affine kurba ng genus ng hindi bababa sa 1 sa loob ng isang numero ng patlang ay wakas lamang ng isang numero ng mahalaga points sa 1929.