This is because the Old Testament passages referring to the day of the Lord often speak of both a near and a far fulfillment, as does much of Old Testament prophecy. Some Old Testament passages that refer to the day of the Lord describe historical judgments that have already been fulfilled in some sense (Isaiah 13:6-22; Ezekiel 30:2-19; Joel 1:15, 3:14; Amos 5:18-20; Zephaniah 1:14-18), while others refers to divine judgments that will take place toward the end of the age (Joel 2:30-32; Zechariah 14:1; Malachi 4:1, 5).
Ito ay sa kadahilanang ang mga binanggit sa Lumang Tipan na tumutukoy sa araw ng Panginoon o kaarawan ng Panginoon ay parehong tumutukoy sa nalalapit at malayong pagsasakatuparan, ayon sa mga propesiya sa Lumang Tipan. Ilan sa mga bahagi ng Lumang Tipan kung saan nabanggit ang araw ng Panginoon ay nagsalarawan ng mga makasaysayang paghuhukom na naisakatuparan na (Isaias 13:6-22; Ezekiel 30:2-19; Joel 1:15, 3:14; Amos 5:18-20; Zefanias 1:14-18), samantalang ang iba ay tumutukoy sa banal na paghuhukom na magaganap sa katapusan ng panahon (Joel 2:30-32; Zacarias 14:1; Malakias 4:1, 5).