Yet such people would have us sing their poems in the public worship of the Almighty instead of the God-breathed Psalms! Since the Word of God (and thus the Psalter as God’s book of sung praise) cannot be added to or subtracted from, it must therefore be our absolute and final authority in all matters concerning the worship of God. How repugnant then must the ever-increasing number of uninspired books of hymns be to the true and living God, who demands nothing less than true obedience and compliance to His Word! "Sing unto him, sing psalms unto him: talk ye of all his wondrous works" (Ps. 105:2).
Dahil ang Salita ng Dios ay hindi maaaring dagdagan o bawasan (kaya nga, ang Salmo bilang aklat ng awiting papuri sa Dios), ito dapat ang ating maging tiyak at huling may awtoridad sa lahat ng mga usaping patungkol sa pagsamba sa Dios. Kaya nga isang pagsalungat ang tumataas na bilang ng mga di-kinasihang mga aklat ng mga himno na para sa tunay at buhay na Dios, na hinihingi ang walang pagkukulang na pagsunod sa Kanyang Salita! "Magsiawit kayo sa kaniya, magsiawit kayo sa kaniya ng mga pagpuri; salitain ninyo ang lahat niyang kagilagilalas na mga gawa" (Mga Awit 105:2).