During the winter of 1944-45 the trip from Poitiers to Paris meant crossing the Loire river by foot bridge that rising water was on the verge of washing away. Marie-Louise accepted the risks calmly as part of her job.
Sa panahon ng taglamig ng 1944-45 ang biyahe mula sa Poitiers sa Paris sinadya tawiran sa ilog Loire sa pamamagitan ng paa tulay na pagsikat ng tubig ay sa gilid ng washing away. Marie-Louise tinanggap ang mga panganib mahinahon bilang bahagi ng kanyang trabaho.