It can hardly be coincidence that in the last six months, the U.S. client regimes in Colombia, Georgia and the Philippines have launched military attacks against local adversaries (Colombian attack on FARC guerrillas in March, a failed Georgian attack on Russian-backed Ossetia in early August, the Philippines military offensive against Moro areas in late August).
Kaya naman hindi maaaring sabihin ng aksidente lamang na ang mga kliyenteng rehimen ng Estados Unidos sa Columbia, Georgia at Pilipinas ay naglunsad ng halos magkakasunod na atakeng militar laban sa mga lokal na kaaway nito (ang atake ng gobyerno ng Columbia sa mga rebeldeng FARC noong Marso, ang hindi matagumpay na atake ng mga tage-Georgia sa sinusuportahan ng Rusya na Ossetia noong umpisa ng Agosto at ang opensibang militar ng Pilipinas laban sa mga Moro nitong katapusan ng Agosto).