A central figure in this development has been Henri Cartan, whose series of papers in this field starting in the 1920's dealt with fundamental questions relating to Nevanlinna theory, generalizations of the Mittag-Leffler and Weierstrass theorems to functions of several variables, problems concerned with biholomorphic mappings and the biholomorphic equivalence problem, domains of holomorphy and holomorphic convexity, etc. The major developments in the theory from 1930 to 1950 came from Cartan and his school in France, Behnke 's school in Münster, and Oka in Japan.
Ang central figure sa pag-unlad na ito ay na-Henri Cartan, na ang serye ng mga papeles sa patlang na ito simula sa 1920 's dealt sa pangunahing mga katanungan na may kaugnayan sa Nevanlinna teorya, generalizations ng Mittag-Leffler at Weierstrass theorems sa pag-andar ng ilang mga variable, mga problema sa pag-aalala sa biholomorphic mappings at ang biholomorphic pagkapareho suliranin, mga domain ng holomorphy at holomorphic katambukan, atbp Ang mga pangunahing developments sa teorya 1930-1950 nagmula sa Cartan at sa kanyang paaralan sa France, Behnke 's paaralan sa Munster, at Oka sa bansang Hapon.