It takes into account the requirement that a culture of peace and solidarity between men can be built in which everybody can be firmly engaged in the construction of an increasingly fraternal society, doing everything one can to reject, denounce and refuse every recourse to violence which can never be motivated by religion, since it wounds the very image of God in man. We know that violence, especially terrorism which strikes blindly and claims countless innocent victims, is incapable of resolving conflicts and leads only to a deadly chain of destructive hatred, to the detriment of mankind and of societies.
Sa pagsasa-alang-alang nito lamang maaring maitatag ang isang kultura ng kapayapaan at pakikipagkapwa, kung saan maaring magkaroon ang lahat ng matiim na pananagutan na magtayo ng isang pamayanang may higit na kapatiran, sa pagsisikap na gawin ang makakaya upang tanggihan ang alinmang uri ng karahasan, upang ito'y hayagang itakwil at pigilin ang lahat ng tangkang ito'y gamitin, dahil wala itong anuman kinalaman sa motibong pangrelihiyon, sapagkat sinusugatan nito ang nasa tao'y nakakawangis ng Diyos. Alam nating lahat na ang karahasan lalo na ang terorismo na walang pakundangan kung humagupit at di -mabilang ang mga nagiging biktima, nariyan na nga ang mga walang-malay, ay di-kailanman makalulutas sa anumang sigalot, bagkus likha nito'y makamandag na sapot ng pagkamuhing-lubhang mapanira, sa tao at sa mga pamayanan.