When I travel to developing areas I am often reminded that even thinking about conservation is a luxury for many of us, or so it seems. I’m grateful to the individuals and groups who are working hard for those whose lives depend on it. I am also reminded of our shared humanity and the many ways in which we are connected.
Kapag pumunta ako sa mga developing area [umuunlad na pook], madalas akong napaaalala na kaluhuan ang pangangalaga ng kalikasan para sa marami sa atin, o mukhang ganito. Nagpapasalamat ako sa mga indibidwal at grupong nagsusumikap para sa mga taong nakasalalay ang buhay sa kalikasan. Napaaalala din ako tungkol sa magkakalahok na pagkatao natin at sa iba’t ibang paraan kung paano tayo nakakonekta sa isa’t isa.