This church of St. Remigius bore the name of caput Franciæ, head of all France, until those days of October 1793, when, from its desecrated pulpit was proclaimed the word that the days of darkness were at an end; when the holy ampulla was broken, and the relics of the Apostle of France were thrown into a common grave (they were, however, afterwards discovered and authentically recognized; and are, to this day, an object of the greatest veneration to pilgrims).
Ito simbahan ng St. Remigius mainip ang pangalan ng caput Franciæ, pinuno ng lahat ng France, hanggang sa mga araw na iyon ng Oktubre 1793, kapag, mula sa desecrated pulpito ay proclaimed ang salita na ang araw ng kadiliman ay sa isang dulo; kapag ang banal na ampulla ay nasira, at ang labi ng ang Alagad ng France ay thrown sa isang karaniwang libingan (sila ay, gayunpaman, pagkatapos natuklasan at authentically kinikilala; at ang mga ito sa araw na ito, ang isang bagay sa mga pinakadakilang pamimitagan sa pilgrims).