But elsewhere, throughout Roman Catholic official teachings, it speaks of it as a spiritual debt that needs to be atoned for, either by the individual who sinned or by someone else vicariously.
Ngunit sa ibang dako, sa kabuuan ng mga katuruan ng Romano Katoliko, tinuturing nila ito bilang espiritwal na pagkakautang na dapat bayaran, maaaring ng isang indibidwal na nagkasala o ng iba alang-alang sa iba. Muli, ayon sa Simbahang Romano Katoliko magkaiba ang kaparusahang eternal para sa "mabigat" na kasalanan at kaparusahang temporal para sa "magaan" na kasalanan.