As the second imperialist world war approached, the Fourth International stood at its post, fighting for unconditional defense of the USSR against imperialist attack and for the revolutionary overthrow by the proletariat of the Stalinist bureaucracy that was a mortal danger to the workers state.
Habang paparating ang ikalawang imperyalistang digmaang pandaigdig, tumindig ang Ika-Apat na Internasyonal sa kinatatayuan nito, nakipaglaban para sa walang anumang kondisyong depensa ng Sosyalistang Republika ng Unyon Sobyet (SRUS) laban sa imperyalistang atake at para sa rebolusyonaryong pagpapatalsik ng proletaryado sa Stalinistang burukrasya na isang mortal na panganib sa estado ng mga manggagawa.