In both the Islamic Law and custom being satisfied with a little, no matter what the circumstances maybe, is considered to be worthy of praise and a greater degree of perfection.
Sa parehong Islamic Batas at custom pagiging nasiyahan sa isang maliit, kahit na ano sa mga pangyayari siguro, ay itinuturing na karapat-dapat sa papuri at isang mas mataas na antas ng pagiging perpekto.