In the center of the painting, the creativity just like a floor plan, open a room, inside the room it filled with contemporary living fittings, and the half-naked woman lying in bed, become the most eye-catching part of the painting, perhaps it is a “sample” similar to the living condition currently; perhaps it put the amplified living fragments of the microscopic world into the world, regardless of whether it is true, a type of “Life White Paper” maybe exists, be placed into a paradox space that can not say it is absurdly, at this moment, the concept of time and space no longer is the point people take care, while status, dislocation, space constitutes a visual game that only contemporary people can take part in.
Sa gitna ng pagpipinta, ang pagkamalikhain lamang tulad ng isang plano ng sahig, bukas sa isang kuwarto, sa loob ng silid na ito na napuno ng napapanahon mga kasangkapan buhay, at ang kalahating hubad na babae nakahiga sa kama, maging ang pinaka-mata-dakip ng bahagi ng pagpipinta, marahil ito ay isang "sample" na katulad sa sa kalagayan ng buhay ay kasalukuyang; di kaya ito ilagay ang amplified fragments ng buhay ng mikroskopiko mundo sa mundo, hindi alintana kung ito ay totoo, isang uri ng "Buhay White Paper" baka mayroon na, ilagay sa isang kabalintunaan puwang na hindi ito sinasabi ay pabaligho, sa sandaling ito, ang konsepto ng oras at espasyo ay hindi na ang point na tao mag-ingat, habang ang katayuan, paglinsad, space ay bumubuo ng isang visual laro na lamang napapanahon mga tao ay maaaring tumagal ng bahagi in