Sinamahan ko pa talaga siya sa loob ng bahay nila at inabisuhan ko ang host parents niya na be patient when communicating to him kasi medyo basic pa ang level ng English nya. To which Billy appreciated naman. So I said goodbye to him at bigla nya kong hinawakan sa kamay na parang kamustahan lang at sabay sabing, "Thank you very much, you are very nice."
Pinandilatan niya ako ng mata kaya’t mabilis akong umiwas ng tingin. Natatawa-tawa rin ako dahil alam kong sermon na naman kami neto mamaya. “‘Yung sintas mo hindi nakatali.” sambit sa akin ni Michelle na palagi kong katabi maging sa upuan.