The armed revolutionary movement slackened in the first half of the 1990s, not because of the peace negotiations or effectiveness of enemy military campaigns but because of major errors in the revolutionary movement since the 1980s and the need to rectify these and revitalize the CPP and other revolutionary forces through the Second Great Rectification Movement.
Humina ang rebolusyonaryong armadong kilusan sa unang hati ng dekada 1990, hindi pa dahil sa usapang pangkapayapaan o sa pagiging epektibo ng mga kampanyang militar ng kaaway kundi dahil sa mga mayor na pagkakamali ng rebolusyonaryong kilusan mula dekada 1980 at sa pangangailangang iwasto ang mga ito at muling makapagpalakas ang PKP at iba pang rebolusyonaryong pwersa sa pamamagitan ng Ikalawang Dakilang Kilusang Pagwawasto.