Among those Christian churches who do espouse the practice of glossolalia to one degree or another, there is no uniform agreement as to its workings. For example, some are adamant that it is indeed a gift of the Holy Spirit, while others minimize its importance, saying Paul taught that the gift of “speaking in tongues” wasn’t nearly as important as the other gifts of the Holy Spirit (see 1 Corinthians 13).
Hindi nagkakaisa sa pagpapaliwanag sa kahulugan ng gawaing ito ang mga Kristiyanong Iglesya. Halimbawa, may naninindigan na ang ganitong kaloob ng Banal na Espiritu ay dapat na maranasan ng lahat ng mananampalataya dahil ito diumano ang ebidensya ng kapuspusan ng Banal na Espiritu, samantalang ang iba naman ay hindi masyadong binibigyang diin ang kahalagahan nito at sinasabing itinuro ni Pablo na ang "pagsasalita sa ibang wika" ay hindi kasing halaga ng iba pang mga kaloob ng Banal na Espiritu (tingnan ang 1 Corinto 13).