The failure of the ruling reactionary classes to resolve the basic problems of the Filipino people from the time the US granted the Philippine nominal independence in 1946 and the deteriorating conditions of the basic masses of workers and peasants under three decades of US-imposed neoliberal policies expose the rottenness and backwardness of the semicolonial and semifeudal ruling system and the necessity of waging a people's democratic revolution.
Ang pagkakabigo ng naghaharing reaksyunaryong uri na lutasin ang mga saligang suliranin ng sambayanang Pilipino mula sa panahon ng paggawad ng US ng nominal na kasarinlan sa Pilipinas noong 1946 at ang lumalalang kalagayan ng batayang masa ng mga manggagawa at magsasaka sa ilalim ng tatlong dekada ng mga patakarang neoliberal na dikta ng US ay naglalantad sa kabulukan at pagkaatrasado ng malakolonyal at malapyudal na naghaharing sistema at nagpapakita ng pangangailangang maglunsad ng demokratikong rebolusyong bayan.