For Plekhanov, Axelrod and the leaders of Menshevism in general, the sociological characterization of the revolution as bourgeois was valuable politically above all because in advance it prohibited provoking the bourgeoisie by the specter of socialism and “repelling” it into the camp of reaction.
Para kina Plekhanov, Axelrod, at mga lider ng Menshebismo sa pangkalahatan, ang karakterisasyon ng rebolusyon bilang burgis ay, higit sa lahat, ang pulitikal na halaga ng pag—iwas sa wala sa panahong pangungutya sa burgesya ng pulang multo ng sosyalismo ng ang kahihinatnan ay ang “pagkatakot nito papalayo” tungo sa kampo ng reaksyon.