The period of Parvus’ revolutionary apogee belongs to the end of the last century when he marched at the head of the struggle against the so-called “revisionism,” i.e., the opportunist distortion of Marx’s theory. The failure of the attempts to push the German Social Democracy on the path of more resolute policies undermined his optimism. Toward the perspective of the socialist revolution in the West, Parvus began to react with more and more reservations.
Naabot ni Parvus ang pulitikal na pagkahinog sa pagtatapos ng nakaraang siglo, na minartsa niya sa unahan ang mga puwersa na lumalaban sa tinaguriang “Rebisyonismo,” s.e., ang oportunistikong distorsyon ng teorya ni Marx. Subalit ang kanyang mabuting pagpapalagay ay pinahina ng hindi pagtatagumpay ng kanyang pagsisikap upang maitulak ang Aleman na Sosyal—Demokrasya sa direksyon ng isang mas mapangahas na patakaran.