The challenge for me, for our family, for all the Witnesses in the world today and most especially for those who were pushed out of the congregations or for some reason no longer attend meetings regularly is not just to keep their faith in God in spite of all the lies and injustices from the leadership of the organization and from their leading men, but also to follow the Bible’s admonition to do our utmost “to be found spotless and unblemished” while we are eagerly anticipating the arrival of Jehovah’s great day. As individuals proclaiming the name of Jehovah, we should not take lightly the responsibility that comes with our knowing him, our privilege of proclaiming his will and the fact that whatever we do surely reflects on his divine name that we will ultimately be held accountable for.
Ang hamon para sa akin, sa aming pamilya at para sa lahat ng mga Saksi sa mundo ngayon, lalung lalu na para roon sa mga itinulak palabas ng mga kongregasyon o para roon sa mga hindi na nakadadalo ng regular sa mga pagpupulong, ay hindi lamang basta mapanatili ang kanilang pananampalataya sa Diyos sa kabila ng lahat ng kasinungalingan at kawalang katarungan ng liderato ng Organisasyon at ng mga nangungunang mga lalaki nito, kundi na sundin rin ang utos ng Bibliya at gawin ang ating pinakamainam “upang sa wakas ay masumpungan niya kayong walang batik at walang dungis” habang may pananabik nating inaasam ang pagdating ng dakilang araw ni Jehova. Bilang mga indibidwal na nagpapahayag ng pangalan ni Jehova, hindi natin dapat na ipagwalang bahala ang pananagutan na kaakibat ng pagkakaalam natin ng kaniyang pangalan, ang pribilehiyo natin na ipahayag ang kaniyang kalooban at ang katotohanan na anuman ang ating gawin ay tiyak na magkakaroon ng epekto sa Kaniyang banal na pangalan na tiyak na pagsusulitan natin.