In 1710 Leibniz published Théodicée a philosophical work intended to tackle the problem of evil in a world created by a good God. Leibniz claims that the universe had to be imperfect, otherwise it would not be distinct from God.
Sa 1710 Leibniz-publish ng isang Théodicée pilosopiko trabaho upang sunggaban ang problema ng masama sa isang mundo na nilikha ng isang mabuting Diyos. Leibniz claims na ang universe had na hindi lubos na pagsisisi, sa kabilang banda ito ay hindi naiiba mula sa Diyos.