Democritus asserted that space, or the Void, had an equal right with reality, or Being, to be considered existent. He conceived of the Void as a vacuum, an infinite space in which moved an infinite number of atoms that made up Being (i.e. the physical world).
Democritus asserted na space, o ang kawalan ng laman, nagkaroon ng isang pantay na karapatan sa katotohanan, o pagiging, ay itinuturing na umiiral na. He conceived ng walang laman bilang isang vacuum, isang walang hanggan espasyo sa kung saan inilipat ang isang walang hanggan bilang ng mga atom na binubuo pagiging (ibig sabihin, ang pisikal na mundo).