Variables such as engagement in fulfilling personal activities, social connectedness, political voice, and environmental conditions have been shown to greatly influence well-being but are not accounted for in GDP. Even Simon Kuznets, the eponym of the Kuznets Curve and the Nobel Prize-winning economist who is probably responsible more than anyone for the development of GDP as a statistic, cautioned in his first report to Congress in 1934 that, “…the welfare of a nation can, therefore, scarcely be inferred from a measure of national income…”
Mga variable tulad ng pakikipag-ugnayan sa pagtupad personal na aktibidad, panlipunan connectedness, boses pampulitika, at mga kondisyon sa kapaligiran ay nai-ipinapakita sa mga lubos na iimpluwensya sa kagalingan ngunit hindi accounted para sa GDP. Kahit Simon Kuznets, ang eponym ng Kuznets Curve at ang Nobel Prize-winning ekonomista na marahil ay higit na responsable sa sinuman para sa pag-unlad ng GDP bilang isang istatistika, cautioned sa kanyang unang ulat sa Kongreso sa 1934 na, "... ang kapakanan ng isang bansa ay maaaring, samakatuwid, ay talagang hindi dapat natukoy na mula sa isang sukatan ng pambansang kita... "