It would seem reasonable to conclude, as Freud and his followers have argued in their position, that the only way a person could overcome “demanding” black-and-white evidence of something is by creating an illusionary hope that overpowers the verifications of God’s existence, and yet they do not consider this a possibility for them. Some atheists, however, have honestly and openly admitted this likelihood.
Kaya nga makatwiran na ipalagay na habang ipinagtatanggol ni Freud at ng kanyang mga tagasunod ang kanyang posisyon, na ang tanging paraan upang mapagtagumpayan ng isang tao ay ang paghingi ng mga ebidensya ng isang bagay ay sa pamamagitan ng paglikha ng isang huwad na pag-asa na makapagpapabulaan sa pagkakaroon ng Diyos, subalit hindi nila kinukunsidera ang posibilidad ng katotohanang ito. Gayunman, may mga ateista na tapat at bukas ang isip sa pagtanggap sa mga katotohanan ng relihiyon.