In those days, we could go into a record shop and listen to the record we wanted to buy in a little “sound proof” booth to be sure it was what we wanted to buy. At that age, I primarily bought 45′s rather than LPs due to the limited amount of money I received as my allowance in those days. Yes…those were the original records I carried [in the tune-tote] although I probably “mixed them up” with whatever I was keen to share with friends as we went back and forth between each other’s houses.
Sa mga araw, maaari naming pumunta sa isang record shop at makinig sa mga record namin nais na bumili sa isang maliit na "sound proof" booth upang siguraduhin na ito ay kung ano ang aming nais na bumili. Sa edad na, lalo na binili ko 45 sa halip na LPs dahil sa limitadong halaga ng pera na natanggap ko bilang aking allowance sa mga araw. Oo... ang mga ay ang orihinal na mga talaan dinala ko [sa tune-magdala] bagaman ako marahil "mixed up ang mga ito" sa kahit anong ako ay masigasig upang ibahagi sa mga kaibigan habang kami ay nagpunta balik sa pagitan ng mga bahay ng isa't isa.