Whereas most saints had only one holy day or feast, the Holy Mother had one every few weeks and her own chapel in every church in Christendom. Eventually, even the Catholic Church had to call a halt to the galloping fantasy by reminding the faithful that Mary had to be seen as ‘completely dependent on the Son’.
Samantalang ang karamihan sa mga santo ay may isa lamang araw ng pista, ang Banal na Ina ay mayroong isa bawat ilang linggo, at may sariling kapilya sa bawat simbahan sa Sangkakristiyanuhan. Di lumaon, kahit ang Simbahang Katoliko mismo ay kinailangang idiin ang preno sa humaharurot na kumbulsiyon ng mga mananampalataya sa pamamagitan ng pagpapaalala na si Maria man ay ‘umaasa rin ng buong-buo sa kanyang anak’.