Social inequality has become increasingly stark, with the masses of workers, peasants, farm workers, minority peoples, ordinary employees, small professionals, students and other sectors living lives of growing wretchedness and big foreign capitalists and their big comprador capitalist, landlord and bureaucrat capitalist cohorts living ever more profligately by intensifying their exploitation and oppression of the toiling masses, plundering the nation's natural resources and wielding reactionary state power to favor and protect their businesses and properties.
Lalong tumitingkad ang di pagkakapantay-pantay sa lipunan. Sa isang panig, pahirap nang pahirap ang buhay ng masang manggagawa, magsasaka, mga manggagawang bukid, minoryang mamamayan, karaniwang kawani, maliliit na propesyunal, mga estudyante at ibang sektor. Sa kabilang panig, lalong nakapagpapasasa ang malalaking dayuhang kapitalista, kasabwat nilang malalaking kapitalistang komprador, mga panginoong maylupa at burukratang kapitalista sa pamamagitan ng pagpapatindi ng pagsasamantala at pang-aapi sa masang anakpawis, pagdambong sa likas na yaman ng bansa at paggamit sa kapangyarihan ng reaksyunaryong estado upang paburan at bigyang-proteksyon ang kanilang negosyo at mga pag-aari.