There are four main interpretive approaches to the book of Revelation: 1) preterist (which sees all or most of the events in Revelation as having already occurred by the end of the 1st century); 2) historicist (which sees Revelation as a survey of church history from apostolic times to the present); 3) idealist (which sees Revelation as a depiction of the struggle between good and evil); 4) futurist (which sees Revelation as prophecy of events to come).
May apat na pangunahing paraan sa pagintindi ng teksto ng aklat ng Pahayag: 1) preterismo (na kung saan pinaniniwalaang lahat o halos lahat ng mga pangyayari sa Pahayag ay pawang naganap na sa pagtatapos ng unang siglo); 2) historisismo (kung saan ang nakikita sa Pahayag ay ang kasaysayan ng simbahan buhat pa ng panahon ng mga apostol hanggang sa kasalukuyan); 3) idealismo (kung saan nakikita ang Pahayag bilang paglalarawan ng labanan sa pagitan ng mabuti at masama); 4) futurismo (kung saan ang pananaw sa Pahayag ay mga propesiya sa hinaharap).