All imperialist countries are beset by the crisis of public deficit and debt and by falling value of currencies, especially the US dollar and the Euro. Like the Third World countries, they are chronically at the brink of default and bankruptcy but get temporary relief by taking new loans that sink them deeper into the debt trap.
Lahat ng imperyalistang bansa ay lugmok sa krisis ng pampublikong depisit at utang at ng bumabagsak na halaga ng mga salapi, laluna ng dolyar ng US at ng Euro. Katulad ng mga bansa sa Third World, palagian silang nasa bingit na sumala sa pagbabayad at pagkabangkrap subalit pansamantalang nakagiginhawa dulot ng bagong pangungutang na lalong naglulubog naman sa kanila sa kumunoy ng utang.