The author quietly proposes that we study mathematics as a human artefact, as a natural phenomenon subject to empirical observation and scientific analysis, and, in particular, as a cultural phenomenon understandable in anthropological terms.
Ang may-akda tahimik na nagmumungkahi na ang aming pag-aaral sa matematika bilang isang tao artepakto, bilang isang natural na bagay sa paksa mula sa obserbasyon observation at pang-agham na pagtatasa, at, sa partikular, bilang isang kultural na bagay maliwanag sa antropolohiko terms.