The entire gist of Marxism lies in this two-fold task. Lenin saw the socialist ally in the Western proletariat and partly in the semi-proletarian elements in the Russian village but never in the peasantry as such. “From the beginning we support to the very end, by means of all measures, up to confiscation,” he repeated with the insistence peculiar to him, “the peasant in general against the landlord, and later (and not even later but at the very same time) we support the proletariat against the peasant in general.”
Ang buong esensya ng Marxismo ay nariyan sa dalawang tungkulin na nabanggit...” Nakita ni Lenin ang proletaryado sa Kanluran at sa isang antas ang mga mala—proletaryo ng Ruson nayon bilang mga sosyalistang alyado, subalit hindi ang kabuuan ng pesante. “Sa umpisa, susuportahan natin hanggang sa dulo, sa lahat ng paraan, maging ang kumpiskasyon,” inulit niyang may pagpupumilit na tipikal na sa kanya, “ang pangkalahatang pesante laban sa may lupang kapitalista, at sa darating na panahon (at hindi lang sa darating na panahon, kundi sa oras ding iyon) susuportahan natin ang proletaryado laban sa pesante sa pangkalahatan.”