She was a clever and witty speaker, and would often say she loved words; indeed she was never at a loss for words out of the common, and an increasing deafness made her find talking easier than listening.
Siya ay isang matalino at nakakatawa speaker, at ang madalas na sinasabi niya ang pag-ibig ng mga salita; sa katunayan siya ay hindi sa pagkawala ng isang salita para sa labas ng karaniwan, at ang pagdaragdag ng pagkabingi ginawa ang kanyang pakikipag-usap mas madaling hanapin kaysa sa pakikinig.