It is difficult, over two thousand years after the fact, to imagine the horror of the moment as those closest to Jesus were forced to helplessly stand by as the spikes were driven through His hands and feet into the timber on which He would take His last breath in human form (Luke 23:44-46).
Sa kabila na dalawang libong taon na ang nakalilipas, napakahirap pa ring isipin ang sakit na nadama ng Panginoong Hesus, maging ng mga nakasaksi sa kanyang paghihirap, ang pagtusok ng pako sa kanyang mga kamay at mga paa sa kahoy na pinagpakuan sa Kanya kung saan nalagot ang Kanyang hininga bilang nagkatawang taong Diyos (Lukas 23:44-46).