We trust God that our light and momentary troubles are achieving for us an eternal glory that far outweighs all the suffering that we will endure on this earth. So, we fix our eyes not on what is seen, but on what is unseen, because we know and believe that what is seen is temporary, but what is unseen is eternal (2 Corinthians 4:16-18; 5:7).
Nagtitiwala tayo na ang magaan at panandaliang pagdurusa sa lupa ay hindi maikukumpara sa walang hanggang kasiyahan na naghihintay sa atin sa langit. Kaya, nakatuon ang ating mga paningin hindi sa mga bagay na nakikita kundi sa mga bagay na pangwalang hanggan dahil alam natin na panandalian lamang ang mga bagay na nakikita ngunit walang hanggan ang mga bagay na hindi nakikita (2 Corinto 4:16-18; 5:7).