As you look at Buzz Martin, it’s hard to think of him as a poet; this brute of a man whose arms measure more around than most men’s thighs, but a poet he is. It’s not so much that Buzz writes poetry, He sees everything around him as a kind of poetry – not unlike Robert Service. Buzz has worked in the timberlands of the Pacific Northwest all his life, and the stories he sings for you in this album are a sort of love affair, a love of the land and the people of this region.
Bilang tumingin ka sa Buzz Martin, ito ay mahirap na isipin na siya'y isang makata; ito astig ng isang tao na ang mga braso masukat higit pa sa paligid kaysa sa mga hita karamihan ng mga tao, ngunit isang makata siya. Ito ay hindi kaya magkano na nagsusulat Buzz tula, Nakikita niya ang lahat ng bagay sa paligid sa kanya bilang isang uri ng tula - hindi iba Robert Service. Ay nagtrabaho Buzz sa timberlands ng Pacific Northwest lahat ng kanyang buhay, at ang mga kuwento ay umaawit siya para sa iyo sa album na ito ay isang uri ng pag-iibigan, ang isang pag-ibig ng mga lupain at ang mga tao ng mga rehiyon na ito.