If the hoe allows the tiller to grow twice as much grain as before, then he has to spend less time on the production of the hoe itself; he has enough food to make a new hoe.) Now, in the realization process, the value components of capital – the one in the form of the material, the other in the form of instrument – confront the worker, i.e. living labour (for the labourer exists in the process only as such) not as values, but rather as simple moments of the production process; as use values for labour, as the objective conditions of its efficacity, or as its objective moments.
Kung lalagumin, alinsunod sa batas ng halaga ng mga kalakal, ang halaga ng lakas-paggawa ay katumbas ng mga pangangailangan sa produksyon at reproduksyon ng buhay ng isang indibidwal na ang ikinabubuhay ay ang pagbebenta ng lakas-paggawa. Kung ang lahat ng pangangailangan sa isang araw ng isang manggagawa (bigas, ulam, baon, kuryente, atbp.) sa kabuuan, ay naglalaman ng apat na oras-paggawa,* at ang halaga-sa-pera ng mga kalakal na ginamitan ng apat na oras-paggawa ay P200, ibig sabihin, apat na oras-paggawa ang kailangan para sa produksyon ng isang araw na lakas-paggawa.