And yet I haven’t had a good night’s sleep since the baby came. I can just imagine how difficult things are for the typical working-class father who has to put in eight hours of backbreaking physical labor a day, and then goes home at night to a baby who wakes up and wails once or twice in three hours, complaining of a wet diaper or asking to be fed. He’s lucky if the mother has ample milk in her breasts at all times. If not, he must, with superhuman effort, shake off the grogginess in his head, pick up his tired body, and prepare the baby’s formula or change its diapers.
Alam ba ninyo ang implikasyon ng ganitong Museum of Sex? Lalo pang mapapariwara ang maraming kalalakihang Amerikano, na pagkatapos ay magsusundalo, at pagkatapos ay ipapadala sa Pilipinas para sa Balikatan, at pagkatapos ay magsisilang ng isa na namang henerasyon ng mga walang-tatay na tisoy at tisay, na pagkatapos ay kukuning artista ni Kuya Germs at sa kalaunan ay magiging bold star, na pagkatapos ay pupukaw sa makamundong pagnanasa ng mga manonood, na paglabas ng sinehan ay manggahasa ng unang babaeng makikita nila, na dahil walang condom ay magsisilang ng sanggol na may AIDS, at pagkatapos… Diyos na mahabagin! Wala na bang katapusan ang trahedya ng sambayanang Pilipino? Teka muna, bawi na rin yata ako. May mapapasukan kaya ako sa Timbuktu? “KAKUWANAN” 2 Unang nalathala sa MAXIMO: Ang Magasin ng Makabagong Macho