Should we allow WTO rules, which elevate free trade priorities above all other considerations, to be the primary measuring stick of policies designed to avoid catastrophic climate change? Up to a point, domestic content requirements make enormous sense, since they create the space necessary for homegrown companies to compete and provide jobs, and they avoid domination of critical green industries by any single country—whether China, the United States, or any other nation.
Dapat naming payagan ang WTO mga patakaran, na dakilain ang libreng kalakalan prayoridad sa ibabaw ng lahat ng iba pang mga pagsasaalang-alang, upang maging pangunahing pagsukat stick ng patakaran na dinisenyo upang maiwasan ang sakuna pagbabago ng klima? Hanggang sa isang punto, domestic mga iniaatas sa nilalaman gumawa ng malaking kahulugan, dahil gumawa sila ang mga puwang na kinakailangan para sa homegrown kompanya upang makipagkumpetensya at magbigay ng mga trabaho, at iwasan ang mga ito sa dominasyon ng mga kritikal na berdeng industriya sa pamamagitan ng anumang isang bansa-kung China, sa Estados Unidos, o anumang iba pang bansa.