The Old Testament prophecies related to the coming of Christ, although incredibly detailed, contain a certain amount of ambiguity that is cleared up in the New Testament. For example, the prophet Isaiah spoke of the death of the Messiah (Isaiah 53) and the establishing of the Messiah’s kingdom (Isaiah 26) with no clues concerning the chronology of the two events—no hints that the suffering and the kingdom-building might be separated by millennia.
Ang mga hula sa Lumang Tipan na tumutukoy sa pagdating ng Kristo, ay kahanga hanga ang pagkadetalye. Kahit ang mga mahirap na intindihing hula tungkol kay Kristo ay binigyang linaw at katuparan sa Bagong Tipan. Halimbawa, hinulaan ni Propeta Isaias ang tungkol sa kamatayan ng Mesiyas (Isaias 53) at ang pagtatatag ng Kanyang kaharian (Isaias 26).