Since 1968, the CPP has demonstrated that the ideological line of Marxism-Leninism-Maoism is invincible. It has applied materialist dialectics in understanding the history and concrete conditions of the Philippines and in deciding what to do in the concrete practice of the Philippine revolution. It consciously combats the errors of subjectivism, be it in the form of dogmatism and empiricism.
Mula 1968, ipinamalas ng PKP na hindi magagapi ang ideolohikal na linya ng Marxismo-Leninismo-Maoismo. Inilapat nito ang materyalistang dialektika sa pag-unawa sa kasaysayan at sa mga kongkretong kundisyon ng Pilipinas at sa mga pagpapasya kung ano ang mga dapat gawin sa kongkretong praktika ng rebolusyong Pilipino. Mulat ito sa paglaban sa mga kamalian ng suhetibismo, sa anyo man ng dogmatismo o empirisismo.