Each vehicle in the train would be outfitted with equipment to wirelessly track and mimic the movements of the car in front of it. Cars would have to constantly gauge the distance between themselves and the forward car, as well as that car’s speed and direction, using a combination of cameras, drive-by-wire technology, and car-to-car communication.
Ang bawat sasakyan sa tren ay outfitted na may kagamitan upang subaybayan ang wireless at gayahin ang paggalaw ng kotse sa harap nito. Mga Kotse ay kailangang patuloy na sukatin ang distansya sa pagitan ng kanilang mga sarili at ang forward ng kotse, pati na rin ang bilis na kotse at direksyon, gamit ang isang kumbinasyon ng mga camera, humimok-by-wire teknolohiya, at car-to-kotse komunikasyon.