my first post was about refraining from meats...ah, hindi ko yun masyado napanindigian because i went back to eating meat a month ago, pero medyo-medyo lang. i wrote a letter to an unborn child, eleven months na sya ngayon, i was one day short sa pustahan, iamar was born aug 3, pusta ko was aug 2. so many things have happened since the first blog, dami ko na ring blogs na nabasa other than the ones na kilala ko na halos lahat naman ay taga-tfd. there's stayingpinoyinnewyork, salbaje, psychicpants.net...sama na yung kay eyed at clickandcrash. their's have improved through the year, nakabitan na nila ng link, nag-post na sila ng pics, yung kay bananarit eh meron pang tigger, yung kay ikabod ay nagpalit na ng "about me" na from "papa to ayi, daddy to kai, labs to len" to "coping with life".
natutuwa ako sa mga nangyari sakin last week. dahil sa lungkot ay naalala kong magdasal, mag-text sa mga kaibigang every five to ten years ko lang makita, nakapag-swimming kami sa island cove ng walang kaplano-plano, natulog ulit kami ni kai sa bahay ng best friend ko, nakalabas kaming tatlo nila ayi at kai, nakakwentuhan ko si ge kahit maiksi lang, out na sa network na iniikutan namin na wala na naman akong karelasyon, natext ko ang ate ko ng happy birthday na may kasamang "love you", maaga na kong makatulog, my appetite is back, natutulog na ko ng maaga, wala na yung kunot sa'king noo, maliit na eyebags ko (yes i. pawala na eyebags ko!!), ang ganda ng dinrowing ko na para sa project ni kai sa reading kagabi at may kasama pang pambobola nya.