2. In this ordinance Christ is not offered up to his Father, nor any real sacrifice made at all for remission of sin of the quick or dead, but only a memorial of that one offering up of himself by himself upon the cross, once for all; and a spiritual oblation of all possible praise unto God for the same. So that the popish sacrifice of the mass, as they call it, is most abominable, injurious to Christ's own sacrifice the alone propitiation for all the sins of the elect.
1 Cor. 10:16-21 2. Hindi inihahandog si Cristo sa Kanyang Ama sa ordinansiyang ito, ni walang tunay na handog ang ginagawa sa ikapagpapatawad ng kasalanan ng buhay o patay. Ang banal na Hapunan ay isang pag-aalaala lamang ng tanging paghahandog ni Cristo ng Kanyang sarili sa krus, minsan magpakailanman.(9) Ito ay espirituwal na paghahandog ng lahat ng maaaring pagpuri sa Diyos para sa krus.(10) Kaya ang tinatawag na handog ng misa ng iglesiang Romano ay lubhang kasuklam-suklam, at nakapipinsala sa sariling handog ni Cristo na Siyang tanging pampalubag-loob para sa lahat ng mga kasalanan ng mga hinirang.