The story of the rich man and Lazarus the beggar provides us with a vivid illustration of this truth. Jesus plainly used this story to teach that after death the unrighteous are eternally separated from God, that they remember their rejection of the gospel, that they are in torment, and that their condition cannot be remedied (Luke 16:19-31).
Ginamit ni Hesus ang kuwentong ito upang ituro na pagkatapos ng kamatayan, ang mga hindi mananampalataya ay walang hanggang mahihiwalay sa Diyos at maaalala nilang malinaw ang pagtanggi nila sa Ebanghelyo dito sa lupa at wala ng lunas para sa kanilang nakapanghihilakbot na kalagayan (Lukas 16:19-31). Malimit na hinihimok ang mga taong nawalan ng mahal sa buhay na ipanalangin ang kanilang mga namatay at ang kanilang naiwanan.