With this in mind there is no need for the preacher to divide the congregation up into groups in his own mind or in his preaching, directing some of his preaching to one group and some to another.
Sa ganitong kaisipan hindi na kailangan ng mangangaral na hatiin pa sa kanyang isip o sa pangangaral ang kongregasyon, na nakatuon ang isang bahagi ng mensahe sa isang grupo at isang bahagi sa ibang grupo naman.