He sits helplessly and watches his wealthy brethren passing by with their expensive lambs for sin-offerings, the poor bringing their less costly pigeons and doves, and he finally sinks into despair for he has no living thing to offer for his sins.
Siya ay uupong kaawaawa na pinapanood ang mayayaman niyang mga kapatid na dumaraan na dala ang mamahaling mgatupa bilang mga handog para sa kasalanan,ang mahihirap na dala ang kanilang mga ibon na batu-bato at kalapati na higit na mas mura, at siya’y lubos na malulugmok sa kawalan ng pag-asa sapagkat wala siyang anumang bagay na may buhay na maihahandog para sa kaniyang mga kasalanan.