The Narodniks saw in the workers and peasants simply “toilers” and “the exploited” who are all equally interested in socialism. Marxists regarded the peasant as a petty bourgeois who is capable of becoming a socialist only to the extent to which he ceases materially or spiritually to be a peasant.
Tinitingnan ng mga populista ang lahat mga manggagawa at pesante bilang simpleng “nagpapakahirap” at “mga pinagsasamantalahan,” na parehong interesado sa sosyalismo, samantalang sa mga Marxista ang pesante ay isang peti—burgis na maaari lamang maging sosyalista kung siya ay, sa materyal at ispiritwal ay tumigil na sa pagiging pesante.