Few as we may be, let us group ourselves closely round the Church, and implore of that Jesus, who is her Spouse, that he vouchsafe to multiply his gifts in those whom he is calling to the—now more than ever—dread honor of the Priesthood; that he infuse into them his divine prudence, whereby they may be able to disconcert the plans of the impious; his untiring zeal for the conversion of ungrateful souls; his perseverance even unto death in maintaining, without reticence or compromise, the plenitude of that truth which he has destined for the world, and the unviolated custody of which is to be, on the last Day, the solemn testimony of the Bride’s fidelity.
Ilang bilang tayo naroon, ipaalam sa amin na grupo ang ating mga sarili na malapit na pag-ikot sa Simbahan, at mamanhik ng na si Jesus, na kanyang asawa, na siya marapatin sa multiply kanyang mga regalo sa mga kanino siya ay tumatawag sa higit sa kailanman-kasindak-sindak bilang parangal sa-ngayon Priesthood; na siya humawa sa kanila ang kaniyang mga banal na prudence pamamagitan nito ay makapaghahandog nilang upang mahiya ang mga plano ng hindi maka-diyos; kanyang hindi napapagod kasigasigan para sa conversion ng walang utang na loob mga kaluluwa; kanyang tiyaga hanggang sa kamatayan sa pagpapanatili, nang walang pagkawalang-imik o kompromiso, ang kasaganaan ng na katotohanan na siya ay nakalaan para sa mundo, at ang unviolated custody ng kung saan ay upang maging, sa huling Araw, ang solemne patotoo ng Nobya ni fidelity.