At the reestablishment of the Communist Party of Philippines (CPP) in 1968, we the proletarian revolutionaries recognized the worsening social crisis and the increasing inability of the ruling classes of big compradors and landlords to rule in the old way, the growing desire of the people for a change of system and the urgent need for a revolutionary party of the proletariat to lead the people.
Nang muling itatag ang Partido Komunista ng Pilipinas noong (PKP) 1968, kinilala naming mga proletaryong rebolusyonaryo ang papalalang panlipunang krisis at ang pagsadsad ng kakayahan ng mga naghaharing uring malalaking kumprador at panginoong maylupa na makapaghari sa dating pamamaraan, ang lumalakas na mithi ng sambayanan para sa pagbabago ng sistema at ang kagyat na pangangailangan para sa isang rebolusyonaryong partido ng proletaryado na pamunuan ang mamamayan.