Despairing of the revolutionary capacity of the proletariat, the Pabloists initially chased after Tito and the European CPs in the late 1940s and ’50s.
Dahil sa kawalan ng pag-asa sa rebolusyonaryong kakayahan ng proletaryado, sa inisyal, hinabol ng mga Pablosita sina Tito at ang mga Europeyong PK noong huling bahagi ng 1940 at 1950.