This claim, probably first made by Iamblichus in his biography of Pythagoras written in the third century AD where he gave the amicable numbers 220 and 284, is almost certainly false. However Thabit then states quite correctly that although Euclid and Nicomachus studied perfect numbers, and Euclid gave a rule for determining them (or):
Ang claim, marahil na unang ginawa sa pamamagitan ng Iamblichus sa kanyang talambuhay ng Pythagoras nakasulat sa ikatlong siglo AD na kung saan siya ibinigay ng amicable numero 220 at 284, ay halos tiyak false. Subalit Thabit mga estado at pagkatapos ay lubos na tama na kahit Euclid at Nicomachus-aral ng perpektong numero, at Euclid ibinigay ng isang patakaran para sa pagtukoy ng mga ito (o):