How much more, then, after the Fall of Man, do we need to come together with our brothers and sisters in Christ for seasons of fellowship and prayer? Clearly, this was recognized by the saints of the early church (Acts 2:42–47), who “devoted themselves” to teaching, fellowship, communion, and prayer, all corporate activities that provided opportunities for sharpening one another.
Hindi ba t ito ang sinabi ng Diyos bago bumagsak ang tao sa kasalanan (Genesis 2:18)? Gaano pa kaya natin kailangan ang isa t isa pagkatapos na bumagsak ang tao sa kasalanan upang magsama sama bilang magkakapatid sa pananalangin at mga gawaing Kristiyano. Maliinaw na kinilala ng unang Iglesya ang pangangailangang ito (Gawa 2:42-47) kaya inilaan nila ang kanilang sarili sa pag-aaral ng Salita ng Diyos, sa pakikisama sa isa t isa at sa pananalangin mga pangkalahatang gawain ng Iglesya na nagbibigay ng pagkakataon para sa pagpapatalas ng isa t isa.