Words written in the baybayin script were not spaced apart; the letters were written in a continuous flow and the only form of punctuation was a single vertical line, or more often, a pair of vertical lines. || This fulfilled the function of a comma and a period, and indeed, of practically any punctuation mark in use today.
Hindi pinaghiwalay ang mga salita sa baybayin; ang mga titik ay isinulat nang tuloy-tuloy at walang agwat-agwat sa pagitan ng mga salita. Ang mga bantas (punctuation) noon ay isa o dalawang guhit na patayo lamang. || Ang paggamit sa mga guhit ay katulad ng isang kuwit (comma) o tuldok (period).