Perhaps it is unfortunate that when the Philippine Commission passed a bill in 1908 providing for an establishment of an Institute of Philippine languages and the training of public school teachers thereon, the Philippine Assembly rejected it through Leon Ma. Guerrero, its Chairman on Public Instruction who recognized the need for a common language for the Filipinos but who opted to adopt a foreign language instead of the native ones.
Ang usaping ito ay nagsimula noong 1908 pa kung kailan ipinasa ang panukalang batas na nagtakda sa pagtatag ng Institute of Philippine languages at ang pagsasanay sa mga guro sa gawaing ito. Tinanggihan ito sa Asembleya sa pamamagitan ng kanilang kinatawan na si Leon Ma. Guerrero na nagpahayag sa kanilang desisyon na wikang dayuhan, sa halip na katutubong wika, ang tugon sa pangangailan ng isang komon na wika sa Pilipinas.