The brilliance of much of what he did was undermined by his tendency to leave work unfinished, his failure to realise his own potential: it was the insight of genius that led him to least-action principle, but a lack of intellectual energy or rigour that prevented his giving it the mathematical foundation that Lagrange would provide.
Ang kinang ng marami ng kung ano ang nangyari siya ay undermined sa pamamagitan ng kanyang mga hilig umalis sa trabaho hindi tapos, ang kanyang mga kabiguan sa realise kanyang sariling potensyal na: ito ay ang pananaw ng mga likas na kakayahan na humantong sa kanya na hindi bababa sa-action na batayan, ngunit isang kakulangan ng mga intelektuwal na enerhiya o kahirapan na naghadlang sa kanyang pagbibigay ito ang pundasyon sa matematika na Lagrange ay magbigay.