The fact that we are alive today is proof that God did not change His mind about creating man. Also, the context of this passage is a description of the sinful state in which man was living, and it is man’s sinfulness that triggered God’s sorrow, not man’s existence.
Ang katotohanan na buhay tayo ngayon ay katibayan na hindi nagbabago ang isip ng Diyos sa paglikha Niya sa tao. Gayundin, ang konteksto ng talatang ito ay ang paglalarawan ng makasalanang kalagayan ng tao na nagdulot ng kalumbayan sa Diyos, hindi ng pagkakaroon ng tao.