The hungry are fed; the naked are clad; the sick are visited; and no one seeketh his own profit, but that of others. … By this grace of God, who worketh all in all, the fruit is common, and the merit is common; for the affection of all may be the same, although all are not equally rich; and they who are receivers of the liberality of others, may not be able to make a like return, but they can entertain a like affection.
Ang gutom ay fed; ang hubad ay armas; ang mga may sakit ay dadalawin; at walang sinuman ang humahanap ng kaniyang sariling kapakinabangan, kundi yaong sa iba. … Sa pamamagitan ng biyayang ito ng Diyos, niyaong gumagawa ng lahat sa lahat, ang bunga ay karaniwan, at ang pagiging karapat-dapat ay karaniwang; para sa pagmamahal ng lahat ay maaaring ang parehong, bagaman ang lahat ay hindi pantay mayaman; at sila na receivers ng kagandahang-loob ng iba, ay maaaring hindi magawang upang gumawa ng isang tulad ng return, ngunit maaari silang aliwin isang tulad pagmamahal.