Policies of consumerism, financial speculation, unmitigated exploitation of the world´s resources, privatisation of essential social services, resources and infrastructure, deregulation of labour and economies and militarism have made the world unsustainable, insecure and grossly unequal.
Simula noong dekada ’70, nang mabilis na ipatupad ang globalisasyon (o ang deregulasyon ng mga ekonomiya, pribatisasyon ng pampublikong mga serbisyo at asset, at liberalisasyon ng kalakaran at pamumuhunan), tuluy-tuloy na ang tinatawag na “krisis ng sobrang produksiyon” ng sistemang kapitalista.