He presented his most significant work from this period in the paper The lift coefficient of a thin, jet-flapped wing which appeared in the Proceedings of the Royal Society in 1956. Spence studied a two-dimensional airfoil placed in an inviscid, incompressible, steady fluid flow, in particular a thin jet coming from its trailing edge of the airfoil.
Siya ipinapahayag ng kanyang pinaka-makabuluhang trabaho mula sa panahon na ito sa papel Ang pag-angat ng koepisyent ng isang manipis, jet-harang pakpak na kung saan lumitaw sa ang mga pamamaraan ng Royal Society sa 1956. Spence-aral ng isang dalawang-dimensional airfoil mailagay sa isang inviscid, incompressible, tibayan daloy ng tubig, sa partikular ng isang manipis na sagitsit mula sa kanyang trailing gilid ng airfoil.