But the defeat of the wave of post-World War I revolutionary struggles in Europe, along with the isolation and poverty of the Soviet workers state, led to the rise of a conservative nationalist bureaucracy under Stalin, which usurped political power in 1923-24.
Subalit ang pagkatalo ng sunod-sunod na rebolusyonaryong pakikibaka sa pagtatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig sa Europa, kasama na ang aysolasyon ng estado ng mga manggagawang Sobyet, tumungo ito sa pagsulpot ng isang konserbatibo nasyonalistang burukrasya sa pangunguna ni Stalin, na umagaw sa pulitikal na kapangyarihan noong 1923-24.