We teach that the unmerited favor that God grants to totally depraved sinners is not related to any initiative of their own part nor to God's anticipation of what they might do by their own will, but is solely of His sovereign grace and mercy (Eph. 1:4-7; Titus 3:4-7; 1 Pet. 1:2).
Pinaninindigan at itinuturo namin na ang di karapat-dapat na pagtulong na ibinibigay ng Diyos sa mga taong ubod ng sama ay walang kinalaman sa anumang pagsusumikap nila o sa inaasahan ng Diyos na maaari nilang gawin ng kusang-loob, kundi batay lamang sa Kanyang nakapangyayaring grasya at habag (Efeso 1:4–7; Tito 3:4–7; 1 Pedro 1:2).