One scope was rotated until it sighted A, its circle fixed with respect to the scale and the second scope was then rotated to sight B. The angle could simply be read off at this stage but now, however, came the clever part. Screws were tightened to fix the rotating circles together, then they were rotated so that the second scope sighted A. Of course the first scope was now an angle of 2 from the angle determined by B so, decoupling the rings on which the scopes turned and moving it back to sight B one measured the angle 2 . Repeating the process continued to double, so in theory the error could be made as small as one desired since the final answer was divided by the number of doublings to find .
Isang saklaw ay rotated hanggang ito ng paningin A, ang mga bilog na may paggalang sa taning na ang laki at ang pangalawang pagkakataon ay pagkatapos na punteryahan rotated B. Ang anggulo ay magiging read off sa hakbang na ito ngunit ngayon, gayunpaman, dumating ang matalino bahagi. Screws ay tightened upang ayusin ang mga umiikot na circles-sama, at pagkatapos, sila ay rotated kaya na ang pangalawang saklaw ng paningin A. Ng mga kurso sa unang pagkakataon ay ngayon ng anggulo ng 2 mula sa anggulo tinutukoy ng B kaya, decoupling ng rings na kung saan ang mga scopes nabuksan at lumipat ito sa oras na makita sa B isa sinusukat ang mga anggulo 2. Paulit-ulit na ang proseso ng patuloy na double, kaya sa teorya ang error ay maaaring gawin bilang maliit na bilang isang nais na dahil ang huling kasagutan ay hinati sa bilang ng mga doublings upang mahanap.