I emulate the Pythagoreans who even had a conventional phrase to express what I mean "a figure and a platform, not a figure and a sixpence", by which they implied that the geometry which is deserving of study is that which, at each new theorem, sets up a platform to ascend by, and lifts the soul on high instead of allowing it to go down among the sensible objects and so become subservient to the common needs of this mortal life.
Ako tularan ang Pythagoreans na kahit na nagkaroon ng isang conventional parirala upang ipahayag ko kung ano ang ibig sabihin ng "isang figure at isang platform, hindi ng isang figure at isang sixpence", kung saan sila ay ipinahiwatig na ang geometry na kung saan ay karapat-dapat ng pag-aaral ay na kung saan, sa bawat bagong teorama, Set up ng isang platform sa pumaitaas sa pamamagitan ng, at lifts ng kaluluwa sa halip ng mataas na nagpapahintulot ito upang maging kabilang sa mga matinong mga bagay at upang maging sunud-sunuran sa mga karaniwang pangangailangan ng mga ito hanggang kamatayan buhay.