When Christians become addicted to the same things as non-Christians, can we truly say that we are exhibiting the new life “in a crooked and depraved generation, in which you shine like stars in the universe” (Philippians 2:15)? Or do we prove to others that we are really no different than they are and that Christ has not made a significant difference in our lives?
Kung maadik ang isang Kristiyano sa mga bagay na adik din ang mga hindi Kristiyano, masasabi ba natin na nagpapakita tayo ng buhay na nagliliwanag gaya ng mga tala sa kalangitan? "Upang kayo'y maging walang sala at walang malay, mga anak ng Dios na walang dungis sa gitna ng isang lahing liko at masama, na sa gitna nila'y lumiliwanag kayong tulad sa mga ilaw sa sanglibutan" (Filipos 2:15).