It pointed out that over Brazil and North Africa, the ICL was abandoning the struggle to forge communist nuclei in the semi-colonial countries–a denial of the permanent revolution and a classic symptom of centrist degeneration in the direction of left social democracy.
Ipinupunto nito na ang mga karanasan sa Brasil at Hilagang Aprika, ang nagpapakita na inaabandona na ng ICL ang pakikibaka upang mabuo ang mga komunistang nukleyo sa mga mala-kolonyal na bansa – ang pagtatanggi ng permanenteng rebolusyon at isang klasikong sintomas ng sentristang pagkabulok sa direksyon ng kaliwang sosyal demokrasya.