He has told us that the formal structure of western music, the riddle of melody, began to interest him in undergraduate days; somewhat intense consideration of the mathematical elements here involved led him to apply his theory also to aesthetic objects such as polygons, tilings, vases, and even poetry.
Siya ay may sinasabi sa amin na ang pormal na istraktura ng kanluran ng musika, ang bugtong ng tono, nagsimula sa interes siya sa undergraduate days; tila mahimbing na pagsasaalang-alang ng mga matematiko elemento dito kasangkot na humantong sa kanya upang mag-aplay ng kanyang teorya din sa aesthetic mga bagay tulad ng polygons, tilings, vases, at kahit na tula.