We teach that out of deep gratitude for the undeserved grace of God granted to us and because our glorious God is so worthy of our total consecration, all the saved should live in such a manner as to demonstrate our adoring love to God and so as not to bring reproach upon our Lord and Savior. We also teach that separation from any association with religious apostasy, and worldly and sinful practices is commanded of us by God (Rom. 12:1,2; 1 Cor. 5:9-13; 2 Cor. 6:14-7:1; 1 John 2:15-17; 2 John 9-11).
Pinaninindigan at itinuturo namin na mula sa marubdob na pasasalamat para sa di-karapat-dapat na grasya ng Diyos na ibinigay sa atin at dahil ang ating marangal na Diyos ay karapat-dapat sa ating ganap na kabanalan, ang lahat ng naligtas ay dapat na mamuhay na umaayon sa pagpapakilala ng ating pagmamahal sa Diyos at nang hindi tayo makapagbigay ng kahihiyan sa ating Panginoon at Tagapagligtas. Pinaninindigan at itinuturo din namin na ang pagkakahiwalay sa anumang pakikitungo sa panrelihiyong pagtalikod, at mga gawaing makasanlibutan at makasalanan ay iniuutos sa atin ng Diyos (Roma 12:1,2; 1 Corinto 5:9–13; 2 Corinto 6:14–7:1; 1 Juan 2:15–17; 2 Juan 9–11).