You ask me why the IWW is not patriotic to the United States. If you were a bum without a blanket; if you had left your wife and kids when you went west for a job, and had never located them since; if your job had never kept you long enough in a place to qualify to vote; if you slept in a lousy, sour bunkhouse, and ate food just as rotten as they could give you and get by with it; if deputy sheriffs shot your cooking cans full of holes and spilled your grub on the ground; if your wages were lowered on you when the bosses thought they had you down…if every person who represented law and order and the nation beat you up, railroaded you to jail, and the good Christian people cheered and told them to go to it, how in hell do you expect a man to be patriotic?
Itanong mo sa akin kung bakit ang IWW ay hindi makabayan sa Estados Unidos. Kung kayo ay isang walang kuwentang tao na walang kumot; kung si mo iniwan ang iyong asawa at mga anak kapag ikaw nagpunta kanluran ng trabaho, at pa kailanman matatagpuan ang mga ito dahil; kung ang iyong trabaho ay hindi kailanman iningatan mo sapat na katagalan sa isang lugar upang maging karapat-dapat na bumoto; kung ikaw slept sa isang pangit, maasim bunkhouse, at kinain pagkain tulad ng bulok na bilang maaari nilang bigyan ka at makakuha ng may ito; kung representante Serip kinunan ang iyong mga lata na puno ng mga butas sa pagluluto at bubo iyong uod sa lupa; kung ang iyong sahod ay binabaan sa sa iyo kung kailan naisip ang bosses nagkaroon sila down ka... kung sa bawat taong kinakatawan batas at kaayusan at ang bansa matalo up ka, railroaded ka sa bilangguan, at ang mabuting Kristiyano mga tao cheered at sinabi sa kanila upang pumunta sa ito, kung paano sa impiyerno ko inaasahan isang tao na maging makabayan?