Although Jordan, in his Traité des substitutions et des equations algebriques (1870) credits Betti with having filled the gaps in Galois ' arguments and with having been the first to establish the sequence of Galois ' theorems rigorously, the fact is that Betti's work contains substantial obscurities and errors. Mammone, in, brings these points out very clearly, yet the paper itself contains group theoretical errors as was pointed out by Peter Neumann when he reviewed it. Betti's errors appear to relate to normal subgroups of groups and he makes the false assumption that (in modern terms) every extension splits.
Kahit Jordan, sa kanyang Traité des substitutions et des equation algebriques (1870) credits Betti sa pagkakaroon ng puno ng gaps sa Galois' arguments at sa pagkakaroon na ang unang upang maitaguyod ang pagkakasunod-sunod ng Galois' theorems rigorously, ang katunayan ay na Betti ng trabaho ay naglalaman ng matibay na obscurities at mga error. Mammone, sa, magbibigay ang mga puntos ang tunay na malinaw, pa ang papel mismo ay naglalaman ng grupo panteorya error bilang ay nakatutok sa labas ng Peter Neumann kapag siya ay susuriin ito. Betti's errors lalabas sa mga kaugnay na normal subgroups ng grupo at siya ay gumagawa ng maling palagay na (sa makabagong termino) sa bawat extension Splits.