The pre-Marcos’ media resembled other Philippine institutions in a way: beneath a veneer of „democracy“, elites were free to set economic and political agendas largely unconstrained by any real public accountability.
Ang media bago naging pangulo si Marcos ay kahawig ng ibang mga institusyon sa Pilipinas sa isang paraan: sa ilalim ng telon ng demokrasya ang mga taong nabibilang sa mataas na lipunan ay malayang nagagawa ang pang ekonomiya at pampulitikang adyenda nang halos walang pumipigil na anumang tunay na pananagutan sa publiko.