Previously it had been assumed that war was a rational national policy, to be used in the interests of a nation. However the way that Richardson modelled the causes of war was quite different, giving systems of differential equations which governed the interactions between countries caused by such things as attitudes and moods.
Dati ito had been assumed na ang digmaan ay isang pambansang patakaran ng katuwiran, na gagamitin sa mga interes ng isang bansa. Subalit ang paraan na Richardson tularan ang mga dahilan ng digmaan ay lubos na iba't-ibang, nagbibigay sa mga sistema ng mga kaugalian equation na pinamamahalaan ng mga pakikipag-ugnayan sa pagitan ng mga bansa na sanhi ng mga bagay tulad saloobin at moods.