Our Key Verse reveals God’s mercy, as ultimately the famine was removed from Judah and Naomi decided to return to her land alone. Naomi’s daughters-in-law refused to leave her. In Orpah’s case, this was seemingly a polite gesture; but Ruth’s expression was genuine. Naomi again urged them to depart, noting that Ruth and Orpah should seek to remarry and bear children, while she was too old to marry and bear sons for them to wed. Orpah then took Naomi’s advice and returned to her family and her gods, but Ruth vowed, using one of the most beautiful expressions of love recorded in any literature, that under no circumstances would she separate from her mother-in-law.
Pinakita ng ating Susing Teksto ang habag ng Diyos, at sa wakas, ang tagutom ay naalis na rin sa Judah at si Naomi ay nagpasayang bumalik na lamang na mag-isa sa Juda. Ang dalawa niyang manugang ay ayaw siyang iwanan. Sa tingin ni Orpa, ang sinabi ni Naomi ay isang pagpapakita ng magandang asal; subalit ang tugon ni Ruth ay mas tunay. Iminungakahi muli ni Naomi na iwanan na lamang nila siya at sinabihan silang magsipag-asawang muli at magkakaroon ng mga anak habang mga bata pa. Sa kaniyang kalagayan, hindi na siya maaaring mag-asawa pang muli at magkaanak dahil siya ay matanda na. Sumang-ayon si Orpa sa payo ni Naomi at bumalik sa kaniyang pamilya at sa kanilang mga diyus-diyosan, subalit si Ruth ay sumumpa ng katapatan at gumamit ng pinakamagandang pananalita ng pag-ibig na hindi pa naitala sa anumang aklat kailanman.