Variables such as engagement in fulfilling personal activities, social connectedness, political voice, and environmental conditions have been shown to greatly influence well-being but are not accounted for in GDP. Even Simon Kuznets, the eponym of the Kuznets Curve and the Nobel Prize-winning economist who is probably responsible more than anyone for the development of GDP as a statistic, cautioned in his first report to Congress in 1934 that, “…the welfare of a nation can, therefore, scarcely be inferred from a measure of national income…”
Variable tulad ng pakikipag-ugnayan sa pagtupad personal na gawain, mga social connectedness, boses pampulitika, at mga kondisyon sa kapaligiran ay nai-ipinapakita sa mga lubos na iimpluwensya sa kagalingan ngunit hindi accounted para sa GDP. Kahit Simon Kuznets, ang eponym ng Kuznets Curve at ang Nobel Prize-winning ekonomista sino ay marahil responsable higit sa sinuman para sa pag-unlad ng GDP bilang isang istatistika, cautioned sa kanyang unang ulat sa Kongreso sa 1934 na, "... ang kagalingan ng isang bansa ay maaaring, samakatuwid, ay tiyak na hindi ma-natukoy na mula sa isang sukatan ng pambansang kita... "