This means that those democratic transformations which have become indispensable for Russia do not, in and of themselves, signify the undermining of capitalism, the undermining of bourgeois rule, but on the contrary they clear the soil, for the first time and in a real way, for a broad and swift, for a European and not an Asiatic development of capitalism. They will make possible for the first time the rule of the bourgeoisie as a class... “We cannot leap over the bourgeois democratic framework of the Russian revolution,” he insisted, “but we can extend this framework to a colossal degree.” That is to say, we can create within bourgeois society much more favorable conditions for the future struggle of the proletariat.
Ibig sabihin, ang mga demokratikong transpormasyong yaon... na naging kailangang—kailangan sa Rusya, ay hindi lamang nangangahulugan para sa mga ito mismo ng pagpapahina sa kapitalismo, ang pagpapahina ng dominasyon ng burgesya, kundi, sa kabaliktaran, ang mga ito ang mga unang hakbang upang hawanin ang lupa para sa malawakan, isang Europeo at hindi isang Asyatiko, na pag—unlad ng kapitalismo; ang mga ito ang mga unang hakbang upang maging posible ang paghahari ng burgesya bilang isang uri...” “Hindi tayo puwedeng tumalon ng labas sa burgis—demokratikong balangkas ng Rebolusyong Ruso,” kanyang iginiit, “subalit maari nating mas mapalawak pa ang balangkas niyan — ito ay, ang, pagbubuo sa ilalim ng burgis na lipunan ng mga mas paborableng kondisyon para sa karagdagang pakikibaka ng proletaryado.