According to a tradition which arose about two hundred and fifty years after his death, which then became dominant and even today is hardly disputed, Aristotle in these same years lectured - not once, but two or three times, in almost every subject - on logic, physics, astronomy, meteorology, zoology, metaphysics, theology, psychology, politics, economics, ethics, rhetoric, poetics; and that he wrote down these lectures, expanding them and amending them several times, until they reached the stage in which we read them. However, still more astounding is the fact that the majority of these subjects did not exist as such before him, so that he would have been the first to conceive of and establish them, as systematic disciplines.
Ayon sa isang tradisyon na arose tungkol sa dalawang daan at limampung taon pagkatapos ng kanyang kamatayan, na pagkatapos ay naging makapangyarihan at kahit ngayon ay para bagang ang mga pinagtatalunang, Aristotle ang mga ito sa parehong taon lectured - hindi isang beses, ngunit dalawa o tatlong beses, sa halos bawat paksa - sa lohika, Physics, astronomy, meteorolohiya, soolohiya, metapisika, teolohiya, sikolohiya, politika, ekonomiya, etika, sayusay, poetics; at na siya wrote down ang mga lektura, palawakin ang mga ito at amending ang mga ito ng ilang beses, hanggang sa sila ay umabot sa yugto na kung saan namin basahin sila. Gayunman, pa rin mas lubhang kataka-taka ay ang katunayan na ang karamihan ng mga paksa ay hindi na umiiral bilang tulad ng bago sa kanya, kaya na siya ang unang na-isip at magtatag ng mga ito, tulad ng sistema disciplines.