El finés se caracteriza por emplear muchas desinencias en las palabras, como por ejemplo las declinaciones de los nombres, así como las partículas personales o las formas temporales de los verbos.
Fincede, örneğin ismin halleri ve fiillerin şahıs zamirleri ile zamanları gibi çok fazla çekim ekleri bulunmaktadır. Edatlar ise örneğin Hint-Avrupa dillerindekilerden daha azdır.