Para Urkullu, es necesario "pasar de la coexistencia a la convivencia", ya que ve "difícil" que se dé una convivencia "si no hay un ejercicio autocrítico del reconocimiento del daño causado".
Aitortza hori "banakakoa edo kolektiboa" izan daiteke, Urkulluren hitzetan, baina edonola ere, bide hori egin beharrekoa da, "elkarren ondoan bizitzetik elkarrekin bizitzera igarotzea zaila delako eragindako minaren aitortza egiten ez bada".