El monopolio del euskera escrito perteneció en sus inicios a hombres eclesiásticos (Etxepare, Leizarraga, Etxeberri Ziburukoa, Axular …) Por el contrario, existe la tendencia a identificar la literatura oral con el pueblo llano.
Euskara idatziaren "monopolioa" Gizarte maila goreneko kideentzat izan zen hastapenetan, elizgizonentzat (elizkoiak eta gizonak, biak ere ezaugarri bereizleak): Etxepare, Leizarraga, Etxeberri Ziburukoa, Axular … Ahozko literatura, ostera, herritar xeheekin lotu ohi dugu.