Desde la metáfora de que el ser humano es un animal enjaulado, los dos personajes -el macho y la hembra- hablan de temas universales, en tanto que aluden a la condición del ser humano.
Gizakia kaiola batean sartuta dagoen animalia dela ematen du aditzera obrak, bi pertsonaiaren bidez (arra eta emea); gai unibertsalei buruz hitz egiten dute euren artean, gizakiaren izaerari erreferentzia egiten dioten heinean.