Los proveedores de acceso a internet y fabricantes de ordenadores (AOL o Microsoft, por ejemplo) podían influir directamente en los contenidos que sus usuarios veían en internet.
Internet hornitzaileek eta ordenagailu fabrikatzaileek (AOL estatubatuarra eta Microsoft, berbarako) bazekiten erabiltzaileen internet ohituretan eragin zezaketela, eta hala, txaten arrakasta ikusita, zerbitzu propioak sortu zituzten.