Los primeros ofrecieron, con esquemas que recordaban alternativamente a Coldplay o Mumford and Sons, dulces melodías sin demasiada transcendencia, mientras que los segundos tuvieron que hacer frente a la repentina baja de su bajista.
Lehenengoek zuztar handirik gabeko melodia gozoak taularatu zituzten, aldika Coldplay eta Mumford and Sons gogora ekartzen zituzten eskemak errepikatuz, eta bigarrenek baxu-jotzailearen ondoezari aurre egin behar izan zioten.