El lingüista guipuzcoano también defiende en sus textos que "el idioma no es un espíritu sutil", sino "un ente vivo" que "vive en la sociedad, en los hablantes, ellos son su soporte, ellos le dan vida".
"Hizkuntza ez da izpiritu zoli bat", defendatu zuen Gipuzkoako hizkuntzalariak, "izaki bizi bat" baizik, "gizartean eta hiztunen artean bizi delako, eurak euskarria direlako eta bizitza ematen diotelako".