Rabîa dibêje: “Diya min nekarî me bide xwendin. Ku niha bûya me yê bixwenda. Wê demê her tişt bi peretî bû. Sala barî, xebatkarên şaredariyê hatin taxê, qursa xwendin û nivîsê dan, ez jî çûme qursê û li wir fêrî hin tiştan bûm.”
Rabia, "Annem bizi okutamadı. Şimdi olsa okurduk. O zaman herşey paraylaydı. Bir kitap bile paraylaydı. Geçen yıl belediyeden gelen gönüllüler mahallede iki ay okuma yazma kursu verdi. Ben de gittim, biraz öğrendim okumayı" diyor.