Di sala 1995an de gundên dişewitînin. Dema bi darê zorê ji gundê xwe koç dike, keça wê ya piçûk Rabîa 3 salî, ya mezin jî 5 salî bûye. Atali wê demê wiha tîne ziman: “Min her du keçen xwe girtin û bêyî tiştek ji malê hildim, me koçê Amedê kir. Dema hatine Amedê di mala ku niha jî lê ne de bi cih bûne. Wê malê piştî erdhêjê dabûne xizmên wî. Bo vê yekê kirêya xanî nade.
1995'de köyleri yakılmış. Küçük kızı Rabia üç, büyük kızı ise beş yaşındayken, kendisinin deyimiyle "Evden hiçbir şey alamadan kızlarını sırtlayıp" Diyarbakır merkeze göç etmek zorunda kalmış. İki kızıyla birlikte 450 Evler Mahallesi’ndeki halen oturdukları eve yerleşmiş. Ev deprem sonrası akrabalarına verilmiş. Bu nedenle kira ödemiyor.