“Me her tim hedê xwe baş zanî û em bi vî awayî xebitîn. Sedema feqîrbûna wan, kesên din in. Ji ber vê jî em mecbur in ku îmkanên xwe yên heyî bi wan re parve bikin. Xizaniya li Amedê bi destê mirovan hat kirin. Ferqa pêşketina herêman weke konseptekî di salên 90î de zêdebû. Bi vî awayî feqîrtiya di nav bajarê me de, gihişte asteke bilind. Me hewl da ku ew kesana deste xwe ji ti kesî re venekin û jiyaneke baş ku bo wan rewa ye bijîn. Sarmaşik ne saziyeke xêrxwaz bû.”
"Biz hep haddimizi bilerek çalıştık. Bu insanların yaşadığı yoksulluğun sorumlusu başkaları, belki bizleriz. Dolayısıyla imkanlarımızı onlarla paylaşmak zorundayız. Diyarbakır'daki yoksulluk insan eliyle yaratıldı. Bölgeler arası gelişmişlik farkı 1990'lardan itibaren bir konsept dahilinde arttı. Ve böylece yaşadığımız kentteki yoksulluk, tahammül sınırlarının çok ötesine geçti. Biz bu insanların hakları olan yaşam biçimine yeniden dönmeleri, kimseye el açmamaları için uğraştık. Sarmaşık bir hayır kurumu değildi."