“I have a friend. He/she is not happy with his/her school. He/she complains about the teachers, principal, and education quality. I advised my friend to leave, but he/she cannot because private rehabiliatation centers pay the distance education enrollment fee. I said, ‘Can’t your father pay it?’ He/she said, ‘No, he cannot pay it’. My friend stays there because of money. He/she is somehow persuaded with money”.
“Hevaleke min heye. Ji dibistana xwe aciz e. Dersdêr, mudur û perwerdehiya tê dayîn bi dile wî nîn e. Min jî got jê re ku eger tu aciz î neçe dibistanê. Lê dev jê bernade. Ji ber ku navenda rehabilîtasyonê pereye wî yê Açik Ogretimê (zanîngeha-dibistana perwerdehiya wî ji dûr ve tê dayîn) radizîne. Min jê pirsî ka bavê wî nikare wî pereyî razîne. Wî ji min re got: “Na. Ew nikare pereyî razîne.” Ew ji ber wî pereyî li wir dimîne. Bi vî awayî bi pereye tê îknakirin.”