When this time of crackdowns ends, researchers will indeed do media monitoring to see the picture of these days. Books will be written, documentaries will be shot, eyewitnesses will be heard. The main reference guide of the researchers will be the incidents that were or were not reported in the written and visual media. Live footage of TV stations raided by police, “free press will not remain silent” slogans echoing in courthouse corridors, unjust sufferings of discharged journalists who spend their lives for their occupation, journalists’ pleas in courts, absurd charges pressed against them will be the subjects of documentaries and researches.
Eger roj were û zextên li Tirkiyeyê bi dawî bibe, helbet wê ji bo lêkolînên derbarê vê demê de nûçeyên medyayê berhev bikin. Wê pirtûk werin nivîsandin, belgesel werin çêkirin, bi şahidan re hevpeyvîn werin kirin. Bêguman ji bo lêkolînan çavkaniya sereke, wê bûyerên ku di medyaya nivîskî û dîmenî de hatine weşandin an qet cih negirtin in. Lê qeydên di weşana zindî de serdegirtina polîsan, diruşma “çapemeniya azad bêdeng nabe” rojnamgerên mexdûr di korîdorên dadgehan de berz dikirin, paraznameya rojnamegerên li dadgehê, îdianameyên pêkenok ên derbarê wan de; wê bibe mijarên belgefîlm û lêkolînan.