From: 70642.736@CompuServe.COM (^Gan ^Uesli Starling)
Newsgroups: soc.culture.esperanto
Subject: Traduka^jo,  Numero 5,  fi^serco.
Date: 11 Apr 92 14:52:05 GMT
Distribution: inet
Organization: The Internet


To:   >INTERNET:esperanto@rand.org




                LA TRI MISIISTOJ KAJ LA KANIBALESTRO


  Tri misiistoj voja^gis al sova^ga lando,  por kristanigi la tieajn
kanibalojn.  Ili suferis multajn malfacila^jojn e^c anta^u ol ili
atingis tiun foran landon.  Estis dezertoj,  mar^coj,  febroj, kaj teruraj
bestoj.  Tamen,  ili finfine atingis la plej foran bordon de civilizio.
Ili haltis momenton,  gratulis unu la alian pro sia sukceso,  kaj kune
eniris la ^gangalon.

  Nur dek pa^sojn en la arbaro ili devis halti.  ^Cirka^u ili ekaperis
aro da kanibaloj.  Plej sova^ge ili aspektis.  Plej timige ili minacis
niajn heroojn per lancoj,  ungoj,  e^c per dentoj.  Malgra^u ^cio ^ci,
niaj noblaj civilizianoj insistis montri sian kura^gecon.  Ili ne provis
eskapi.  Tio estis bone,  ^car la kanibaloj tute ^cirka^uis ilin.  Eskapi^go
ne eblis.  Ili provis komuniki.  Sed tio ne efikis.  Neniu el la sova^guloj
komprenis e^c unu vorton de la angla.

  Unu el ili,  ^sajne ia estro,  alparolis la misiistojn,  "Unga bunga pun
afunga!"  La misiistoj ne komprenis.  Ili hezitis.  La sova^gulo rediris,
kun emfazo,  "Unga bunga pun,  HARSUNGA!!!"  ^Cifoje,  per helpo de la
lancoj,  kiuj vundetis ilin de malanta^ue,  ili ekkomprenis,  ke tio
estas ordono,  ke ili mar^su anta^uen,  pli profunden en la ^gangalon.  Do,
ili mar^sis.  Pli kaj pli densaj fari^gis la arboj.  Pli kaj pli malhela
fari^gis la ^gangalo.  Eventue,  ili eniris grandan vila^gon.  Preska^u
urbo ^gi estis,  kun miloj da sova^gegaj kanibaloj.

  En la mezo staris la plej sova^gaspekta el ^ciuj.  Lia viza^go estis
amaso de cikatroj.  Malbelaj tatuoj kovris ^ciun parton de lia korpo.  En
amba^u oreloj,  kaj en la nazo e^c,  pendis ostoj.  ^Cirka^u lia kolo pendis
fadenon da homaj dentoj.  Por klabo,  li portis homan femuron.  Liaj haroj
kaj barbo estis tute senordaj.  Krom tutkorpa tavolo de polvo kaj
seka sango,  li staris tute nuda.  Sed ^ciu el la kanibaloj rigardis lin
kun plena respekto.  Jen la kanibalestro,  ^cefa el la ^cefaj.

  La kaptintoj signalis per lancoj,  ke la misiistoj devas ka^uri sur la
grundo.  Kaj signalis per pugnobatoj,  ke ili klinu la kapon.  Ili faris.
Post ^sajne senfina atendo,  la kanibalestro alparolis ilin,  en la angla,
preska^u sen akcento,  kaj kun kultura vo^co.  Li diris,  "Do,  kial vi
venis?"

  Kia surprizo!  Unu misiisto ekstaris,  sed la kanibaloj ^cirka^u li batis
lin suben refoje.  Dum tiu skvermis,  unu el la aliaj misiistoj respondis,
per eta plej humila vo^co,  "Ni venis por instrui al vi kristanismon."  La
kanibalestro grimacis.  Unu el liaj subuloj frapis la parolinton.

  "...via mo^sto,"  aldonis tiu parolinto,  post li frapi^gis.

  "^Cu vi ne sciis,"  diris la estro,  "ke ni mortigas misiistojn tie ^ci?"

  "Jes,"  respondis la misiisto,  "ni sciis tion.  Tamen,  ni devis veni,
^car tio estas nia sankta devo.  Ne gravas,  ke estas dan^gere."

  "Do.  Vi estas tre bravaj.  Ni kanibalanoj honoras bravecon pli ol ^ciu.
Tial,  ni ofertas al vi,  ke vi elektu vian sorton."

  "^Cu vi permesus,  ke ni ne estu punataj?"

  "Ne.  Puno ja necesas.  Sed mi permesas,  ke vi elektu la punon.  Sed nur
du elektoj eblas.  Do,  elektu.  ^Cu morto,  a^u ^cu bundo?"

  "Bundo?",  demandis la tri misiistojn kune,  "Kio estas bundo?"

  "Elektu kaj lernu,"  respondis la estro.

  "Kompreneble,"  ekkriis unu el la misiistoj,  "mi elektas bundon."

  Je tiu vorto,  la tuta vila^go ektenis tiun parolinton,  senvestis lin,
tiris lin al granda arbo,  kaj ligis lin firme al ^gia trunko.  ^Ciuj viroj
en la vila^go faris longan vicon.  Unu post alia,  ^ciuj furioze sodomiis
lin.

  Jen bundo!  Vidante tion,  la aliaj du misiistoj preska^u svenis.  Balda^u
estos tempo,  ke anka^u ili elektu.  Bundo a^u morto?  Kia decido...

  La estro demandis la duan misiiston,  "Nu,  elektu!  ^Cu morto?  A^u ^cu
bundo?  Decidu nun!"

  La dua elektis.  "Mi estas kristano.  Kaj Dio malpermesas,  ke oni mortigu
sin.  Tio estas granda peko.  Do,  mi devas,  elekti . . . bundon."

  "Bone,"  diris la estro.  "Bundon!"  Kaj la tuta terura afero komencis
refoje.  Se eble,  ^gi estis e^c pli hontinda.  Kaj la tria misiisto devis
rigardi.  Vidinte ^gin dufoje,  li perdis la resta^jon de lia kura^geco.
Kiam la estro finfine demandis lin,  li diris,  "Ne.  Mi ne povas toleri
tion.  Mi preferas elekti morton."

  "Morto?  ^Cu vi certas?",  demandis la kanibalestro.

  "Jes,"  diris li. "Nenio povus esti pli malbona ol travivi bundon."

  "Nu,  do.  La^u via elekto."  ordonis la estro.  "MORTON PER BUNDO!"





                %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
                %                                         %
                %   Mortigu la kontra^ufundamentulojn!    %
                %   Anstata^u ingnori ^ci difektemulojn,  %
                %   Nuligu iliajn malbonmanipulojn.       %
                %   Haltigu por ^ciam la merdokapulojn.   %
                %                                         %
                %   Kio?  Jes!  Kial ne?  PER BUNDO!      %
                %                                         %
                %%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%