From: osinski@chtm.eece.unm.edu (Marek Osinski)
Subject: Re: Zapominanie i przebaczanie (Re: Komuna)
Date: Tue, 28 Jul 92 23:44:19 GMT
Organization: University of New Mexico, Albuquerque

In article <1992Jul28.090853.25626@newsroom.bsc.no> henryk@bsc.no (Henryk Modzelewski) writes:
>In article <s#mmqvh@lynx.unm.edu> osinski@chtm.eece.unm.edu (Marek Osinski) writes:
>>Najgorsze w zapomnieniu i przebaczeniu jest to, ze dajesz przywileje
>>oprawcom, a odbierasz prawa ofiarom.

>Nie moge sie z tym zgodzic w pelni. Z jednej strony zdecydowana wiekszosc
>najwiekszych zbrodni moze byc jednak karana zgodnie z obowiazujacym
>prawodawstwem. 

Czyzby? Na podstawie jakiego paragrafu ukarzesz na przyklad sedziego,
ktory w czasach stalinowskich skazywal bylych czlonkow AK na dlugoletnie
wiezienie lub nawet na kare smierci, opierajac sie na falszywych
zeznaniach?

>Morderstwa, przestepstwa gospodarcze itd. Zbrodnie nazistowskie,
>czy stalinowskie tez naruszaly prawodawstwo. Jesli nawet nie wewnetrzne, to
>miedzynarodowe. 

Wlasnie o to chodzi, ze w swietle prawa miedzynarodowego, system
komunistyczny jest zbrodniczy. Stad wnioskuje, ze ci, ktorzy go czynnie
wprowadzali w zycie powinni za to odpowiadac.

>Jesli chodzi o stracone, iles tam lat, to winny jest kazdy,
>nawet najwieksi wojownicy SOLIDARNOSCI. Kazdy kto nie przeciwstawial sie od
>poczatku jest winny.  

Nie zgadzam sie. Zupelnie czyms innym jest nie przeciwstawianie sie, a
czyms innym czynny udzial w aparacie ucisku.

>Niedawno Litynskiemu zarzucono, ze jako czteroletni
>chlopiec wreczal kwiatki Bierutowi. Powiecie bzdura. Jasne. Ale gdzie jest
>granica. Kazdy kto mieszkal, zyl, pracowal w tym kraju w jakis sposob popieral
>ustroj i kazdy musi za to poniesc jakies konsekwencje. I nie wazne czy powodem
>byla wiara, strach czu cokolwiek innego. Pamietacie slowa piosenki MURY:
>'kto nie jest z nami jest przeciwko nam'? SOLIDARNOSC w szczytowym okresie
>liczyla ok 10 milionow czlonkow, co znaczy, ze ponad 20 milionow bylo biernych.

O nie, te 10 milionow to byla przewazajaca czesc ludzi zatrudnionych w 
sektorze panstwowym (tylko tacy mogli do Solidarnosci nalezec). Dzieci,
dorastajacej mlodziezy, niepracujacych matek i emerytow nie powinienes
liczyc.

>Czy ich tez karac? Sa i sprawcami i ofiarami. A co z ponad 30 milionami, ktore
>przed '80 nie przeciwstawialy sie. A machina historii toczy sie dalej.
>I nie wiadomo w jakie tryby jeszcze wpadniemy. 

Jak juz wspomnialem, o karaniu moze byc mowa tylko w stosunku do
czynnychczlonkow aparatu. Natomiast jednym z bardzo waznych elementow,
ktorych nie bierzesz chyba pod uwage, jest to, iz to w jakie tryby
jeszcze wpadniemy moze rowniez zalezec od tego, czy bedziemy potrafili
zneutralizowac bylych aparatczykow, SB-kow, i tym podobnych.

>Reasumujac, uwazam, ze
>zapominanie i przebaczanie to nie dawanie przywilejow oprawcom, aczkolwiek jest
>to w pewnym stopniu odbieranie prawa ofiarom. Ale, w przeciwienstwie do JT
>uwazam, ze ludzka sila tkwi takze w umiejetnosci przebaczania i zapominania.
>Trzeba sie tylko zapezpieczyc przed nowymi zwyrodnieniami, ale jest to juz
>sprawa przyszlosci a nie przeszlosci. W historii zawsze byly jakies zwierzatka
>eksperymentalne. Tym razem padlo na nas. Nie po raz pierwszy zreszta.
>
>>Kto Twoim zdaniem jest upowazniony 
>>aby w sposob swiadomy zapomniec i przebaczyc?
>Spoleczenstwo a nie oderwani od rzeczywistosci politycy. Czyli referendum.

Nie mam nic przeciwko referendum.

>>Dopoki znajdzie sie chocby 
>>jedna ofiara (a tak jest na pewno) ktora sie z Twoim pomyslem nie zgadza, 
>>jej prawa powinny byc respektowane przede wszystkim.
>Aczkolwiek sercem zgadzam sie z tym stwierdzeniem to racjo mi mowi, ze istniej
>granica demokracji, ktora mowi ze nie KAZDA jednostka musi byc w pelni
>usatysfakcjonowana. Smutne to ale nie istnieje sprawiedliwosc absolutna dla
>wszystkich.
>
>Moje podejscie wynika w pewnym stopniu z mojego sposobu traktowania historii.
>Zawsze uwazalem, ze nie nalezy patrzec wstecz lecz w przod. Nie nalezy
>zwalczac skutkow tylko zapobiegac przyczynom w bardzo szerokim sensie.
>W sensie znacznie szerszym niz dekomunizacja. Tak wiec konstytucja,
>prawodawstwo, ktore w przyszlosci zapobiegnie wypaczeniom.

Przy Twoim historycznym podejsciu, nie nalezaloby karac nikogo za czyny
popelnione w przeszlosci, po coz bowiem patrzec wstecz? Czyz nie lepiej
przebaczyc i zapomniec? (wybacz te doze sarkazmu).
>
>Henryk
>
Marek