From: hendrik@cca.vu.nl (Hendrik te Winkel)
Subject: DUTCH: Column Rik Zaal/de Volkskrant 9/IX
Organization: VU Amsterdam - dienst CCA/Cio
Date: Wed, 9 Sep 1992 07:55:55 GMT

######                          #######
#     #     #    #    #              #     ##      ##    #
#     #     #    #   #              #     #  #    #  #   #
######      #    ####              #     #    #  #    #  #
#   #       #    #  #             #      ######  ######  #
#    #      #    #   #           #       #    #  #    #  #
#     #     #    #    #         #######  #    #  #    #  ######

                         Wed 9 Sep 1992
                 CopyRight de Volkskrant/Rik Zaal
---------------------------------------------------------------

Trots

HET ZAL wel heel rechts zijn, of
heel wereldvreemd, maar ik be-
grijp de commotie over de uitkerings-
trekker en zijn dure auto niet goed.

Het is niet zo dat ik me persoonlijk
erger aan mensen die door zwart te
werken een dure auto kunnen betalen
en daarnaast nog een uitkering weten
te versieren, want er zijn wel erger
dingen op de wereld, maar het lijkt me
wel degelijk de taak van een directeur
van een Sociale Dienst en van de Neder-
landse volksvertegenwoordigers, zich
daar qualitate qua mee bezig te houden.
Met het geld van de min of meer oppas-
sende burgers zijn immers leukere din-
gen te doen dan het subsidieren van
scharrelaars in de maatschappelijke
marge. Een ruimere en fatsoenlijker op-
vang van vluchtelingen bijvoorbeeld en
het in stand houden van de Nederlandse
radio-orkesten, om maar wat te noe-
men.

De manier waarop die mevrouw van
het CDA het gescharrel wil controle-
ren, deugt natuurlijk niet, en die rare
methode zegt ook veel over de kwaliteit
van onze volksvertegenwoordiging,
maar dat het niet hoort, een uitkering
in de zak en een dure Mercedes voor de
deur, lijkt mij duidelijk. En de reactie
dat mensen die met een belastbaar inko-
men van dertigduizend gulden een boot
van twee ton kopen, veel erger zijn,
riekt naar platte demagogie.


Als ik de opwinding toch probeer te
begrijpen, heeft hij veel te maken met
fatsoen. Het is niet netjes mensen die
van een uitkering rond moeten komen,
mensen die dus een beetje zielig zijn,
aan te pakken, ook al rommelen ze er
wat bij, zo is de mening van de welden-
kende burgers. Bovendien, het krijgen
van een uitkering is een recht, een met
veel strijd verkregen recht, en geen
gunst. Zo is dat, en niet anders.

Als ik het van de andere kant probeer
te begrijpen, van de kant van de uitke-
ringstrekker, die steeds meer een uitke-
ringsgerechtigde is geworden, die het
van de schuldbewuste maatschappij in-
gepeperd heeft gekregen dat hij heel
hard recht heeft op zijn uitkering, dat
bovendien het tuig met een duur jacht
in de haven veel erger is dan hij die met
wat zwart werk slechts een autootje
voor de deur heeft staan, dan kan ik me
voorstellen dat de uitkeringsgerechtig-
de de trots om voor zichzelf te zorgen
overboord heeft gezet.

De trots om zijn dure auto in te ruilen
voor een goedkopere, en van het reste-
rende geld een halfjaar rond te komen,
de trots om van zijn hoe zwart ook
verdiende geld, te leven, die trots, een
van de pijlers van de menselijke geest-
kracht, is langzamerhand weggezonken
in het moeras van de verzorgingsmaat-
schappij. Trots is een vies woord gewor-
den.

En als zelfs een van de heldinnen van
het Nederlandse volk, Nelly Frijda, het
de gewoonste zaak van de wereld vindt
om na haar uitzinnig betaalde rol in de
laatste Flodder-film, meteen de WW in
te gaan, dan geef ik voor de trots van
haar fans ook geen cent meer.
-- 
Hendrik te Winkel hendrik@cca.vu.nl
	Sydney has quadrupled in size since I was young,
	and I suppose I have too.
	- Clive James, visiting the city in which he grew up.
Newsgroups: soc.culture.netherlands