From: mrynders@bronze.ucs.indiana.edu (Maurice Rynders)
Subject: Re: Er is er 1 jarig ...
Organization: Indiana University
Date: Tue, 12 Jan 1993 02:02:30 GMT

In article <1993Jan11.150405.4298@nynexst.com> sierhuis@nynexst.com writes:

(..lots deleted..)
>Wat ik zo tussen de regels door lees en mij afvraag en nu aan jouw keihard vraag is:
>Ben jij met een Japanse getrouwd? Zo ja, dan kan je misschien wat vertellen over
>de problemen (als die er werkelijk zijn) die een Nederlander kan verwachten, als zhij
>met een Japanner trouwt. Met een Amerikaan trouwen, brengt al zo zijn problemen met zich
>mee.
>
>Doei ... MXS
>------------------------------------------------------------------------
>Maarten Sierhuis                       NYNEX Science & Technology, Inc.

Moet ik hieruit opmaken dat jij met een Amerikaanse getrouwd bent,
Maarten?

Goed, daar ging het dus niet om hier. Omdat mijn vrouw uit China komt,
denk ik dat net zo goed een antwoord kan geven, of althans opz'n minst
bij kan dragen. 

Nou moet ik wel zeggen dat wij beiden erg geinteresseerd zijn in
elkaar's cultuur. Alhoewel dat niet al te vaak het geval is, vind ik wel
dat dat nogal van belang is, omdat dat ertoe aanzet om meer van elkaar
te begrijpen. Het kennen van je "partner's" achtergrond is zeer van
belang, wanneer je niet in de zelfde cultuur bent opgebracht. 

Mijn vrouw en ik hebben dus deze wil om te leren van onze wederzijdse
culturen. Een van de belangrijkste dingen die daarbij naar voren komt is
het luisteren naar elkaar. Vooral in het begin moet je er zeer aan
wennen dat je niet alle gewoontes en waardes deelt. En als je dan alles
voor jezelf houdt, dan geef je de ander niet de gelegenheid om van jou
te leren. Dit leidt in het begin tot meer onbegrip, wat dan weer leidt
tot ontevredenheid, en als je op die manier de druk laat oplopen, dan
barst op den duur de bom en gaat het mis. 

Ik ben er dan ook van overtuigd dat in interculturele (IC) huwelijken je
veel meer van je gedachten moet delen met je man/vrouw. Dat zou eigenlijk
iedereen moeten doen, maar in IC situaties is dat nog belangrijker. Op
deze manier kun je dus snel inhalen wat je "achter ligt", vergeleken met
"gewone" huwelijken. Het streven om meer van de ander te begrijpen,
leidt automatisch ook tot meer respect voor elkaar. Zeer belangrijk!
Respect voor het feit dat je niet altijd op dezelfde manier tegen de
dingen aankijkt is essentieel voor een goede relatie.

Een van de beste dingen die je kunt doen is het leren van elkaars taal.
Dat maakt contact met je aangetrouwde familie ook beter. 

Kinderen hebben mijn vrouw nog niet, maar je moet ook duidelijkhied
hebben over wat je beiden van je kinderen verwacht. Je kunt niet vroeg
genoeg beginnen over dingen zoals: welke taal willen we dat ze zullen
leren, wat spreken we thuis?, zijn we het eens over onze verwachtingen
met betrekking tot scholing?, en natuurlijk: hoeveel (in China mag je
maar 1 kind per gezin hebben, tenzij beide ouders enigst kind zijn. Dan
mag je er 2 hebben.) kinderen hopen we groot te brengen? Dan is er nog
religie. Mijn vrouw had altijd al katholiek willen worden. Er is
natuurlijk veel meer, maar dit geeft je een beetje een idee.
 
Het belangrijkste is dat je je gedachten met elkaar deelt, en op een
eerlijke manier, want anders heeft het geen zin. Mijn vrouw en ik zijn
hierin aardig geslaagd en het enigste probleem waar wij eigenlijk mee
klungelen is of we nu eigenlijk in de JNHS willen blijven, een paar jaar
naar NL gaan of een paar jaar naar China. Ik zou graag een tijdje in
China verblijven om meer over haar cultuur te leren, en zij wil
(eigenlijk om dezelfde reden) graag naar NL toe verhuizen. Hier praten
we dus heel erg veel over, en een beslissing wordt dan ook niet genomen
totdat we precies weten wat we allebei willen, zodat er geen ongewenste
gevoelens blijven hangen bij een van ons.

Een dergelijke "approach" zou eigenlijk altijd gevolgd moeten worden. Ik
ben van mening dat deze opmerkingen grotendeels ook gelden voor
Nederlanders die met een Japanner/Japanse getrouwd zijn, maar dat alles
hetzelfde zal zijn verwacht ik niet.

Ik hoop dat anderen in een soortgelijke situatie zich zullen uiten, want
ik ben benieuwd naar wat zij ervaren hebben.

Groetjes,

MCR 1/11/93  
-----------------------------------------------------------------------
"The eye's cornea (NL: hoornvlies) is the most sensitive part of the 
human body, in that it has the lowest threshold to touch and pain."
-----------------------------------------------------------------------
Maurice C. Rynders, Department of Visual sciences, School of Optometry, 
Indiana University, Bloomington, Indiana 47405  
(812)855-9709 (office)  (812)857-6799 (home)  (812)855-6616 (fax)  
		e-mail: mrynders@gold.ucs.indiana.edu
		         "20/20, 4U2!"   
-----------------------------------------------------------------------