From: cascino@fys.ruu.nl (Giuseppe Cascino)
Subject: Communisme
Organization: Physics Department, University of Utrecht, The Netherlands
Distribution: nlnet
Date: Tue, 29 Sep 1992 11:27:38 GMT

Jeroen Huinink (jeroenh@sci.kun.nl) schrijft:

>Er is een heel verschil tussen de dictatuur van het proletariaat zoals 
>bedoeld door Marx en zoals bedoeld door Lenin. Lenin wilde dat de 
>revolutionairen, de hele bevolking, die nog niet doorhad dat ze onderdrukt
>werden, opnieuw gingen opvoeden, terwijl Marx alleen de kapitalisten,
>een zeer kleine groep, verkeerde dingen wilde afleren.
>Marx wilde niet onderdrukken, Marx wilde heropvoeden. Lenin wilde de massa
>onder de duim houden, totdat zij 'doorhadden' wat er aan de hand was en 
>verstandig werden. Lenin was bereid dit met harde hand te doen.

Het is maar hoe je het beestje bij z'n naampje noemt. Ik noem het onderdrukken
en jij noemt het heropvoeden. Maar er zijn nog een paar onduidelijkheden
die je me mag uitleggen. Je hebt het over zowel heropvoeden van de gehele
bevolking als heropvoeden van de kapitalisten (eufemistisch : 'verkeerde'
dingen afleren). Wat wilde Marx nu eigenlijk en hoe wilde hij dat praktisch
bereiken ? Misschien de kapitalisten opnieuw de schoolbankjes insturen ?
En wie zijn dan die kapitalisten ? Zijn dat enkel de heersende klasse of
zijn dat ook burgers ? Misschien de bakker, de slager, de melkboer of
de agrarier ? Lenin was bereid om met harde hand de bevolking te leren
wat goed voor hun was. Marx was dat, volgens jou, niet bereid. Dacht Marx
dan werkelijk dat mensen zo genetisch inelkaar zaten dat ze het 
communisme als iets vanzelfsprekend aanvaarden ?

>Ik vind een democratie ook best. De rijkdom zou iets beter verdeeld moeten
>worden. De arbeiders moeten meer invloed krijgen in het beleid van een 
>bedrijf. (Je moet het natuurlijk niet overdrijven.) De overheid moet zich
>bezig houden met het regeren van de bevolking en niet van het individu.
>(Ze menen te moeten bepalen iemand wel en niet met zichzelf mag doen.
>Euthenasie, drugs(ook alcohol en sigaretten versta ik hieronder.) etc.)

Gelukkig heb ik te maken met een democraat. Wat de verdeling van rijkdom
betreft : alles kan natuurlijk beter, en daar moeten we ook naar streven.
Alleen de manier waarop verschillen we denk ik van mening. 

Het is niet altijd aan te geven waar de grens ligt tussen het regeren
van de bevolking en van het individu. Bijvoorbeeld de aanpak van de WAO :
het gaat enerzijds over een groot deel van de bevolking (zij die een
WAO uitkering ontvangen en zij die daaraan meebetalen in de vorm van 
premies) en anderzijds raakt het het individu (zij die door een handicap
niet meer kunnen deelnemen aan het arbeidsproces). Dit geldt zo'n beetje
voor alle zaken. Ook de opinie van drugs is niet enkel een individuele
zaak. Want al te vaak veroorzaken drugsgebruikers overlast in de buurt,
plegen overvallen, gooien hun naalden zomaar in een hoekje waar de volgende
dag kinderen spelen etc. Het gaat dus iedereen aan. 


Ik wil trouwens ook nog kwijt dat het Marxistische heilsstaat ook in 
theorie geen haalbare kaart is. Dat heeft te maken met het principe
'loon naar werken'. In de marxistische heilsstaat wordt iedereen met een 
gelijke loon beloond. Daarbij wordt echter gekeken noch naar de kwantiteit
noch naar de kwaliteit van de geleverde prestaties. En wat krijg je
dan ? De mensen zullen zo min mogelijk hun best doen, omdat de beloning
toch hetzelfde is. (Als bijvoorbeeld jij weet dat bij een bepaald
tentamen tenminste een zes zal worden gegeven, waarom zou je dan uberhaupt
gaan leren ?!) En dat is precies wat je ziet als je naar de economie van 
de ex-Sovjet staten kijkt. Niet voor niets is in de begintijd van Lenin
de opbrengst van het land drastisch gedaald. En zo kan ik nog wel
doorgaan. Ik ben een echte voorstander van 'loon naar werken'. Wie
een goed leven wil , moet z'n mouwen maar opstropen en laten zien
wat hij kan.

Giuseppe Cascino (cascino@ruunfs.fys.ruu.nl)

"Rechts maar Rechtvaardig", ikzelf.


Newsgroups: nlnet.misc