From: jeroenh@sci.kun.nl (Jeroen Huinink)
Subject: Re: communisme
Organization: University of Nijmegen, The Netherlands
Distribution: nlnet
Date: Mon, 28 Sep 1992 10:09:58 GMT

Peter Mutsaers (muts@fys.ruu.nl) heeft nog wat vragen naar
aanleiding van
de "Re: Waarschuwing! Extreem linkse invasie op nlnet"-thread:
s:

>On Sun, 20 Sep 1992 20:30:42 GMT, jeroenh@sci.kun.nl (Jeroen
Huinink) said:

>  Ik > Om terug te komen op de communisme discussie:

>  Ik > Op de meeste punten zijn de argumentaties van de
'linkse
>  Ik > rakkers' duidelijk beter als de tegenwerpingen van de
'rechtse
>  Ik > jongens (m/v)'.

> Ben ik me natuurlijk niet van bewust, maar ja, wie zou er
> scheidsrechter moeten zijn? Ondanks dit oordeel heb ik nog
steeds geen antwoord op:
1.> - discrepantie tussen theorie en praktijk
2.> - waarom zouden we een dergelijke discrepantie accepteren
3.> - niet realiseerbaar omdat het uitgaat van een
onrealistisch
>    (idealistisch) mensbeeld
4.> - sektarisch en dogmatisch karakter

> Het is niet mijn bedoeling met deze punten opnieuw een discussie op te
> starten maar om aan te tonen dat de argumentaties van de 'linkse
> rakkers' niet duidelijk beter zijn, aangezien er nog steeds
> fundamentele vragen onbeantwoord blijven. Op zijn minst is de
> conclusie dat het uiteindelijke antwoord op deze vragen niet bestaat
> en een kwestie van geloof is.

Een antwoord niet bestaat ?!?!?!
Hier gaan we:
1. In mijn oorspronkelijke post, maakte ik onderscheid tussen
de theorie van Marx/Engels en de praktijk van Lenin/Stalin.
Hiertussen bestaat inderdaad discrepantie. Dit is ook vrij 
logisch, omdat Lenin en Stalin de theorie naar behoefte hebben 
uitgebreid, met een "dictatuur van het proletariaat" (Ik neem 
even aan dat iedereen weet wat hiermee bedoeld wordt.) en dit 
vervolgens hebben toegepast. Bijna alle communistische/socialistische 
revoluties zijn uitgevoerd door aanhangers van het 
Leninisme/Stalinisme. Als Marx dit mee had mogen maken was hij 
waarschijnlijk tegen geweest, omdat hij voorstanderm was van een 
massale revolutie, uitgevoerd door HET volk (enkel de kleine groep 
kapitalisten niet). Marx was tegen onderdrukking. De praktijksituaties 
hebben weer geleid tot een nieuwe groep onderdrukkers en onderdrukten. 
(Wat dus duidelijk geen marxistisch systeem is, zoals iemand heel 
correct opmerkte.) Discrepantie tussen de marxistische praktijk en 
theorie is er niet, omdat de praktijk zich nog nooit heeft voorgedaan. 
Het beste voorbeeld van een massale opstand van de onderdrukten tegen de
onderdrukkers is de omwenteling in Oost-Europa. :-) Maar ik zie op korte
termijn geen nieuwe groep onderdrukten opstaan die "De marxistische
revolutie" beginnen. (Een revolutie die zal overspringen naar alle landen
van de wereld) 
Van discrepantie is dus geen sprake. Het punt is echter dat een
theorie niet verkeerd is, ookal zal hij in de praktijk nooit
toegepast worden. Je kunt hem gebruiken als uitgangspunt bij een
discussie of als ideaal, waarnaar je kunt streven. (Begrijp me
niet verkeerd, ik streef niet naar "Verelendung" of revolutie.
:-) )

2. Discrepantie accepteren tussen theorie en praktijk doe je 
dagelijks. Bij bijna alle theorie\"en op sociaal, economisch
of politiek gebied bestaat discrepantie tussen de praktijk en
de theorie zelf. (Dat de correctheid niet is bewezen is ook
onderdeel van de betekenis van het begrip "theorie".)
Het kapitalisme en de democratie hebben in dit soort discussies
het voordeel dat er geen eenduidige theorie is, zodat ze ook
niet aangevallen kunnen worden op discrepantie, want zo gauw
het zich voor doet, verander je je definitie van kapitalisme 
of democratie.
Ik durf echter een voorbeeld aan te dragen van discrepantie
tussen de democratische theorie en de praktijk, namelijk de VS.
De Amerikaanse grondwet zit prachtig in elkaar. Bijna alle
belangrijke bestuurlijk posities, in zowel de bestuurlijke, de
controlerende als de wetgevende macht worden gekozen. Het geval 
wil nu dat veel mensen die op een bepaalde plaats gekozen zijn 
(willen worden), de (her)verkiezing belangrijker vinden, dan 
het naar eer en geweten uitvoeren van de taak waarvoor ze gekozen 
zijn. Bijna alle verkiezingen zijn een groot media festijn 
geworden, waarin de aandacht meer ligt op het prive-leven van 
kandidaten dan op hun kwaliteiten als bestuurder, of hun standpunten. 
Doordat je je bovendien in moet schrijven als kiezer, en niet
zoals hier een oproep krijgt toegestuurd, komen veel mensen niet
opdagen, waardoor het heel vaak voorkomt dat iemand gekozen wordt,
waarop maar ongeveer een kwart van de kiesgerechtigden gestemd heeft.
Echt democratisch is dit allemaal niet meer.

3. Ik ben het inderdaad met je eens dat Marx is uitgegaan van een
te idealistisch mensbeeld. Een fout die je bij bijna alle utopisten
ziet. Een marxistische samenleving is NMNM (=IMHO) ook niet te
realiseren door revolutie, maar door evolutie. Er moet gewerkt worden 
aan een mentaliteitsverandering, zodat het mogelijk is dat iedereen
krijgt naar behoefte en zich toch in blijft zetten. Het is moeilijk,
maar in mijn ogen niet onmogelijk. Het is echter irre\"eel om te 
verwachten dat een paar miljoen mensen allemaal hard blijven werken, 
omdat dit "in het belang is van mensen die een paar honderd kilometer 
verder wonen". Zoiets zou veel kleinschaliger aangepakt moeten worden, 
waarbij de individuele belangen, vervangen worden door de belangen van 
een (kleine) groep. (Let op: ik zeg hier niet dat iedereen zijn 
individualiteit moet opgeven.)
 
4. Een sektarisch karakter krijgt een organisatie of stroming altijd
als ze in de hoek gedrukt worden. Allerlei mensen gaan zich vervolgens
afwenden van deze groep. Hierdoor krijg je nog een veel grotere kliek,
die zich vervolgens alleen nog maar radicaler zal op gaan stellen. Door
de afkeer die een groot deel van de samenleving beweert te hebben tegen
zo'n groep, komt hij terecht in een isolement en raakt hij het contact 
kwijt met die samenleving. Hierdoor kunnen ze niet goed meer reageren 
op wat er leeft in die samenleving. Doordat ze het contact kwijt zijn
weet niemand buiten de betreffende groep echt goed wat er leeft binnen
zo'n groep, aangewakkerd door allerlei spookverhalen die door  de media
worden opgehangen en door de onbekendheid krijgt zo'n groep een sektarisch
karakter.
Dit geldt behalve voor linkse, politieke partijen, ook voor rechtse 
partijen, studenten-verenigingen, religieuze bewegingen en alle andere
groepen/organisaties met, op het een of andere gebied, extreme
standpunten.

Het is een beetje lange posting geworden, en het heeft ook
even geduurd, maar ik hoop dat dit de vragen van Peter Mutsaers genoeg
beantwoord. (Zo niet, dan horen we het vast wel :-))

Groeten,
Jeroen
Newsgroups: nlnet.misc