From: koos@meaddata.com (Koos Vanderwilt)
Newsgroups: soc.culture.netherlands
Subject: Van Schending van Mensenrechten tot Hoe zit het met het kolonialisme?
Date: 14 Dec 1992 18:39:24 GMT
Organization: Mead Data Central, Dayton OH
NNTP-Posting-Host: lili.meaddata.com


Wat betreft de rol van Duitsland in de Tweede Wereldoorlog vind ik de
volgende stelling uiterst fascinered:

(1) De expansie van Duitsland was niets meer of minder dan een
    binnen-Europese versie van de avonturen van Engeland en Frankrijk
    buiten Europa.

Dit is een heel eenvoudige stelling, maar hij heeft grote gevolgen
voor de manier waarop de tweede wereldoorlog bekeken kan
worden--volgens mij, maar ik ben geen echte geschiedkundige,
natuurlijk.  Reacties uit die hoek zouen welkom zijn.

Als je een wereldkaart van net voor de Tweede Wereldoorlog zou nemen,
en 'em zou kleuren naar 'koloniale bezittingen', dan zijn de stukken
onder dominantie van Engeland en Frankrijk werkelijk verbazingwekkend
grote lappen.  Hele stukken Azie, Afrika, en Midden-Oosten fungeerden
als markten voor de twee sterkste grootmachten, Engeland en Frankrijk.
Als we er de kleinere grootmachten, Nederland, Portugal, de VS, er nog
bij zouden nemen, dan gaat het hier om grote gebieden die onder
dominantie waren van een klein aantal landen, behalve
Duitsland--hoewel die Windhoek en nog een ander land ergens in Afrika
hadden; ik vergeet ook weer welke--had nauwelijks deel aan de feeding
frenzy van de Eurpoese grootmachten op wat we nu de Derde Wereld noemen.

In plaats van een morele strijd tegen het Fascisme, zoals we nou graag
de oorlog tussen geallieerden en Duitsland afschilderen, was die
oorlog misschien wel gewoon de laatste stuiptrekkinkjes van het soort
handelskapitalisme, dat rustte op de strategie van een land bezetten
voor handelsvoordeel (A la de Oost-Indische Compagnie), voordat het
afstierf. Duitsland kon, vanwege gebrek aan toegang tot die koloniale
markten, geen kant op, en begon toen maar binnen Europa.  Zoals bekend
waren de duimschroeven in het verdrag van Versailles al sterk
aangedraaid door Frankrijk, Engeland, en zelfs de VS.

Het zou mogelijk zijn om te zegen 'pech voor Duitsland dat ze het
uiteindelijk verloren en dat de poging tot binnen-Europees
kolonialisme niet lukte, ' maar het ging hier niet zozeer om een
strijd van goed tegen kwaad maar van wie de grootste en sterkste
koloniale macht zou zijn.

Ter ondersteuning kan je bekijken hoe, tenminste in de populaire
geschiedenis, wordt aangekeken tegen 'oorlogshelden' zoals de Gaulle.
In te Tweede Wereldoorlog was hij de grote halsstarrige verzetsleider,
die van geen compromis wist als het erom ging de Duitsers te
pacificieren en het kwaad van het Fascisme te bestrijden. In Algerije,
direkt door Frankrijk bestuurd, d.w.z. niet als kolonie, maar als
bestuurlijk deel van Frankrijk, vervulde de Gaulle een
tegenovergestelde rol: die van onderdrukker.  Het nationalistische
verzet tegen de Duitsers was misschien nauwelijks een moreel verzet
tegen het Fascisme en de gruwelijke gevolgen ervan, maar meer gewoon
een naakte strijd om de macht.

Hoewel ik, nogmaals, geen geschiedkundige ben, lijkt me het makkelijk
om eenzelfde redenering op te zetten over Churchil en de rol van
Engeland in het Midden-Oosten.

Hoewel binnen de V.S. er graag gepocht wordt over de heldhaftige rol
van Amerika in de Tweede Wereldoorlog, zelfs door relatief
onafhankelijke journalisten zoals Studs Terkel, valt de morele
component van dit verzet tegen Hitler te betwijfelen. Je hoeft niet
zolang te zoeken om hier bewijs voor te vinden: zo werd de
wapenfabriek Krupp, door het Amerikaanse High Command aanvankelijk
genationaliseerd, al snel weer terug gegeven aan de zoon van de
fabriekant, die de het op bloed en ellende gebouwde familiebedrijf zo
weer terug kreeg.

Heeft iemand zin om op dit enorme ouwehoerstuk te reageren met een
persoonlijk verrijken debat? :-)

Nou maar weer eens aan het werk....

-K.
Newsgroups: soc.culture.netherlands