From: hendrik@cca.vu.nl (Hendrik te Winkel)
Subject: DUTCH: Column Rik Zaal/de Volkskrant 30/IX
Organization: VU Amsterdam - dienst CCA/Cio
Date: Wed, 30 Sep 1992 07:38:45 GMT

######                          #######
#     #     #    #    #              #     ##      ##    #
#     #     #    #   #              #     #  #    #  #   #
######      #    ####              #     #    #  #    #  #
#   #       #    #  #             #      ######  ######  #
#    #      #    #   #           #       #    #  #    #  #
#     #     #    #    #         #######  #    #  #    #  ######

                         Wed 30 Sep 1992
                 CopyRight de Volkskrant/Rik Zaal
---------------------------------------------------------------


Onbevredigend

BUNA NOOIT sla ik het Hollands
Dagboek in NKC Handelsblad van
zaterdag over. Niet omdat de weken uit
het leven van belangwekkende Hollan-
ders zo belangwekkend zijn, of dat ze
goed zijn genoteerd, maar omdat die
dagboeken met elkaar zo'n prachtig
beeld geven van de Hollandse volks-
aard.

De Hollander heeft het graag druk, zo
lezen we, en klaagt daar dan een beetje
over. Een heel klein beetje maar, want
hij weet heel goed dat die drukte hem
nu juist belangrijk maakt. De Hollander
staat voor dag en dauw op, ook al is hij
pas heel laat gaan slapen. Want ja, er
moeten nu eenmaal stukken worden
gelezen en spreekpunten worden be-
sproken. Gelukkig zijn er altijd fantasti-
sche medewerkers die, immer opge-
wekt en ter zake, op tijd de koffie bren-
gen, een nota af hebben of de auto voor
hebben staan.

Dat is de tweede lijn, die naast de
drukte door de dagboeken heen loopt,
de opperste tevredenheid met het als
uitverkoren geziene lot. Ook de vrien-
den en de kennissen, die de dagboeken-
schrijver natuurlijk veel te weinig ziet,
zijn werkelijk allemaal fantastische
mensen, net als de man, de vrouw en de
kinderen trouwens, die de Hollander
ook te weinig ziet, maar toch, petje af of
dat daar echt geen woorden voor zijn,
zoiets.

De Hollandse definitie van geluk: dat
je het druk hebt en dat je tevreden bent
met je lot.

Een van de opmerkelijkste dingen uit
het leven van belangwekkende Hollan-
ders is, dat ze met al die drukte, dat
gelees, dat gesjouw en met al die bespre-
kingen, niet veel produceren. Ik bedoel
dat letterlijk, er is geen produkt. Ja, het
Hollands Dagboek, dat blijkt vaak het
enige tastbare te zijn geweest van die
week.

Neem H. van den Broek, onze minis-
ter van Buitenlandse Zaken. Die heeft
de vorige week, zo lees ik in zijn dag-
boek van afgelopen zaterdag, twee rede-
voeringen voorgelezen die door ande-
ren waren geschreven, een vergadering
bijgewoond die door anderen was voor-
bereid en waarop slechts is besloten 'het
Franse ja te verwelkomen', en verder
heeft hij uitsluitend stukken gelezen,
met mensen gepraat en ontvangsten bij-
gewoond. Dat moet vast en zeker alle-
maal gebeuren, maar het lijkt me zo
weinig. Toen ik zijn dagboek uit had,
dacht ik vooral: 'Heb het toch niet zo
druk, maar ga eens wat doen!'

In het enige produkt dat Van den
Broek die week afleverde, zijn dagboek;
stond tussen het gebabbel en het geno-
tuleer, een zin van belang: 'De situatie
in Bosnie-Herzegovina is heel gecompli-
ceerd en erg onbevredigend.' Echt
waar, dat schreef onze minister van Bui-
tenlandse Zaken in zijn dagboek. 'De
situatie in Bosnie-Herzegovina is heel
gecompliceerd en erg onbevredigend.'

Inderdaad, die man moet nodig eens
iets gaan doen. Iets anders graag.
-- 
Hendrik te Winkel hendrik@cca.vu.nl
	"Over honderd jaar zijn jullie allemaal dood,
	 - en wij ook!"	 - Het Klein Orkest.