نمایندگی تناسبی

context: در نظام‌های تناسبی، برخلاف نظام‌های اکثریتی که به موجب آن حائزین نصف به علاوه یک، همه کرسی‌ها را به خود اختصاص می‌دهند، هر حزب یا گروهی به تناسب آرای خود می‌تواند صاحب کرسی نمایندگی باشد. به این ترتیب نظام تناسبی، بر ارائه فهرست از طرف احزاب مبتنی است و انتخابات تنها در یک مرحله انجام می‌شود. در چنین نظامی، حوزه‌های انتخاباتی باید به اندازه کافی وسیع و پرجمعیت باشد تا در هر حوزه لااقل ۴ تا ۵ نفر برای انتخاب شدن لازم باشد.
qas: answers: text: حائزین نصف به علاوه یک، همه کرسی‌ها را به خود اختصاص می‌دهند
question: نظام‌های اکثریتی چه ویژگی دارند؟

answers: text: هر حزب یا گروهی به تناسب آرای خود می‌تواند صاحب کرسی نمایندگی باشد
question: نظام‌های تناسبی چه ویژگی دارند؟

answers: text: بر ارائه فهرست از طرف احزاب مبتنی است و انتخابات تنها در یک مرحله انجام می‌شود
question: نظام تناسبی، بر چه اصلی مبتنی است؟

answers: text: باید به اندازه کافی وسیع و پرجمعیت باشد تا در هر حوزه لااقل ۴ تا ۵ نفر برای انتخاب شدن لازم باشد.
question: در نظام‌های تناسبی، حو‌زه‌های انتخاباتی چه ویژگی دارند؟ 

question: ویژگی حوزه انتخاباتی نظام‌های اکثریتی  چگونه است؟

context: نمایندگی تناسبی ابتدا در اروپای قرن ۱۹ به منظور برطرف نمودن معایب نظام‌های اکثریتی رشد و نمو یافت. بریتانیا از روش اکثریت نسبی استفاده می‌کرد ولی اغلب کشورهای اروپایی دیگر از اکثریت ساده. تلاش‌هایی برای اصلاح آن روش‌ها صورت گرفت اما سرانجام مشخص شد که چه روش‌های مبتنی بر اکثریت نسبی و چه اکثریت ساده باعث می‌شوند کرسی‌ها به طرز ناعادلانه‌ای بین احزاب تسهیم شود. اواخر قرن نوزدهم همزمان بود با دادن حق رأی به اقشار مختلف مردم (مثلاً کارگران و زنان). کم‌کم در این کشورها احزاب عمومی متشکل از توده‌های مردمی شکل گرفت و این احزاب به سهم‌خواهی برخاستند.
qas: answers: text: قرن ۱۹
question: نمایندگی تناسبی ابتدا در چه قرنی رشد و نمو یافت؟

answers: text: اروپا
question: نمایندگی تناسبی ابتدا در کجا رشد و نمو یافت؟

answers: text: برطرف نمودن معایب نظام‌های اکثریتی
question: نمایندگی تناسبی ابتدا به چه منظور رشد و نمو یافت؟

answers: text: روش اکثریت نسبی
question: بریتانیا از چه روشی برای انتخابات استفاده می‌کرد؟

answers: text: اکثریت ساده
question:  اغلب کشورهای اروپایی از چه روشی برای انتخابات استفاده می‌کردند؟

answers: text: باعث می‌شوند کرسی‌ها به طرز ناعادلانه‌ای بین احزاب تسهیم شود
question: معایب روش‌های مبتنی بر اکثریت نسبی و اکثریت ساده در انتخابات چه بود؟

answers: text: اواخر قرن نوزدهم
question: چه قرنی، دادن حق رأی به اقشار مختلف مردم انجام گرفت؟   

question: بریتانیا در کدام منطقه جغرافیایی واقع شده‌است؟

question: محاسن روش‌های مبتنی بر اکثریت نسبی چیست؟ 

question: محاسن روش‌های مبتنی بر اکثریت ساده چیست؟

context: اولین جرقه‌ها برای گذار به نمایندگی تناسبی در بلژیک و سوئیس زده شد. جمعیت این دو کشور متشکل از گروه‌های مختلف قومی و مذهبی است و شهروندان خواستار روشی بودند که متضمن تسهیم عادلانهٔ کرسی‌های پارلمان باشد. آنان نیک دریافته بودند که روش‌های اکثریتی از عهدهٔ این وظیفهٔ خطیر بر نخواهند آمد. بلژیک در سال ۱۸۹۹ با اتخاذ نمایندگی تناسبی اولین چراغ را روشن کرد. فنلاند در ۱۹۰۶ و سوئد در ۱۹۰۷ به این روند پیوستند. از این پس گذار به نمایندگی تناسبی سرعت و جدیت گرفت به نحوی که تا سال ۱۹۲۰ اکثر کشورهای اروپای قاره‌ای این روش را برگزیده بودند.
qas: answers: text: بلژیک و سوئیس
question: اولین جرقه‌ها برای گذار به نمایندگی تناسبی در کدام کشورها زده شد؟

answers: text: جمعیت این دو کشور متشکل از گروه‌های مختلف قومی و مذهبی است و شهروندان خواستار روشی بودند که متضمن تسهیم عادلانهٔ کرسی‌های پارلمان باشد
question: چرا اولین جرقه‌ها برای گذار به نمایندگی تناسبی در بلژیک و سوئیس زده شد؟

answers: text: ۱۸۹۹
question:  بلژیک در چه سالی با اتخاذ نمایندگی تناسبی اولین چراغ را روشن کرد؟

answers: text: بلژیک
question: کدام کشور در سال ۱۸۹۹ با اتخاذ نمایندگی تناسبی اولین چراغ را روشن کرد؟

answers: text: فنلاند در ۱۹۰۶ و سوئد در ۱۹۰۷
question: پس از بلژیک کدام کشورها در چه سالی نمایندگی تناسبی را اتخاذ کردند؟

answers: text: ۱۹۲۰
question: تا چه سالی اکثر کشورهای اروپای قاره‌ای روش نمایندگی تناسبی را برگزیده بودند؟

question:  گروه‌های مختلف قومی و مذهبی کشور بلژیک را بیان کنید.

question: گروه‌های مختلف قومی و مذهبی کشور سوئیس را بیان کنید.

context: مهمترین اصل در تکوین نمایندگی تناسبی اصل رعایت عدالت در تسهیم کرسی‌ها بین احزاب بوده‌است و تعجبی ندارد که نمایندگی تناسبی از این حیث عملکرد بسیار موفق‌تری نسبت به همتایانش دارد، حتی اگر این عدالت در حد تمام و کمال نباشد. اگر حزبی ۴۰ درصد آرا را به دست آورد تقریباً ۴۰ درصد کرسی‌ها را هم تصاحب می‌کند. این میزان در روش‌های اکثریتی می‌تواند بین ۲۰ تا ۶۰ درصد متغیر باشد. در انتخابات  شورای شهر نیویورک در سال ۱۹۳۷ از روش نمایندگی تناسبی استفاده شد. دموکرات‌ها ۴۷ درصد آرا را بردند و ۵۰ درصد کرسی‌ها را تصاحب کردند که نتیجه‌ای تقریباً عادلانه بود. ولی در انتخابات ۱۹۴۹ شورای شهر نیویورک از روش اکثریتی در حوزه‌های تک‌نماینده استفاده شد و با آنکه دموکرات‌ها تنها ۵۲٫۶ درصد آرا را برده بودند، ۹۶ درصد کرسی‌ها (۲۴ از ۲۵) را تصاحب کردند.
qas: answers: text: اصل رعایت عدالت در تسهیم کرسی‌ها بین احزاب
question: مهمترین اصل در تکوین نمایندگی تناسبی، کدام اصل است؟

answers: text: نمایندگی تناسبی
question: رعایت عدالت در تسهیم کرسی‌ها بین احزاب، در کدام روش انتخاباتی عملکرد موفق‌تری نسبت به همتایانش دارد؟

answers: text: نمایندگی تناسبی
question:  در انتخابات  شورای شهر نیویورک در سال ۱۹۳۷ از چه روش نمایندگی استفاده شد؟

answers: text: دموکرات‌ها ۴۷ درصد آرا را بردند و ۵۰ درصد کرسی‌ها را تصاحب کردند که نتیجه‌ای تقریباً عادلانه بود
question: در انتخابات شورای شهر نیویورک که در سال ۱۹۳۷ از روش نمایندگی تناسبی استفاده شده‌بود، نتیجه چه شد؟

answers: text: روش اکثریتی
question: در انتخابات ۱۹۴۹ شورای شهر نیویورک از چه روشی در حوزه‌های تک‌نماینده استفاده شد؟

question:  اصول نمایندگی تناسبی را بیان کنید.

answers: text: ۲۰ تا ۶۰ درصد
question: اگر حزبی ۴۰ درصد آرا را به دست آورد تقریباً ۴۰ درصد کرسی‌ها را هم تصاحب می‌کند. این میزان در روش‌های اکثریتی تا چه اندازه می‌تواند متغیر باشد؟

answers: text: ۲۰ تا ۶۰ درصد
question: اگر حزبی ۴۰ درصد آرا را به دست آورد تقریباً ۴۰ درصد کرسی‌ها را هم تصاحب می‌کند. این میزان در روش‌های اکثریتی تا چه اندازه می‌تواند متغیر باشد؟

question: تفاوت روش‌های اکثریتی با روش‌های نمایندگی تناسبی در چیست؟

context: نمایندگی تناسبی احتمالاً به‌طور عادلانه‌تری به اقلیت‌های قومی و نژادی شانس برگزیدن نمایندگان دلخواهشان را می‌دهد. این مشکلی ظاهراً لاینحل در حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌نماینده است. مثلاً در آمریکا سفیدپوستان در بیشتر حوزه‌های تک‌نماینده در اکثریت‌اند و بسیار نامحتمل می‌نماید که اقلیت‌ها برندهٔ آن تک‌کرسی شوند. مزیت استفاده از حوزه‌های چندنماینده‌ای در نمایندگی تناسبی این است که همهٔ گروه‌های قومی–نژادی (اعم از سفیدان و سیاهان) سهم عادلانه‌ای از نمایندگی می‌برند. مثلاً حوزه‌ای با ۵ نماینده را در نظر بگیرید که سیاهان ۲۲ درصد جمعیت آن حوزه را تشکیل می‌دهند. اگر همهٔ آن‌ها از یک نامزد سیاه‌پوست حمایت کنند، آن نامزد یک کرسی از ۵ کرسی موجود را تصاحب خواهد کرد. بکارگیری این شیوه مخصوصاً زمانی مفید است که اقلیت‌های قومی در یک ناحیهٔ جغرافیایی متمرکز نباشند و در عوض در کل کشور پراکنده شده باشند.
qas: answers: text: نمایندگی تناسبی
question: کدام روش انتخاباتی احتمالاً به‌طور عادلانه‌تری به اقلیت‌های قومی و نژادی شانس برگزیدن نمایندگان دلخواهشان را می‌دهد؟

answers: text: این است که همهٔ گروه‌های قومی–نژادی (اعم از سفیدان و سیاهان) سهم عادلانه‌ای از نمایندگی می‌برند
question: مزیت استفاده از حوزه‌های چندنماینده‌ای در نمایندگی تناسبی چیست؟

answers: text: حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌نماینده
question:  این مشکل لاینحل که اقلیت‌های قومی و نژادی شانس برگزیدن نمایندگان دلخواهشان را ندارند، معمولا در کدام حوزه‌ها رخ می‌دهد؟ 

answers: text: زمانی مفید است که اقلیت‌های قومی در یک ناحیهٔ جغرافیایی متمرکز نباشند و در عوض در کل کشور پراکنده شده باشند
question: بکارگیری روش نمایندگی تناسبی چه زمانی مفید است؟

question: مشکلات حوزه انتخابیهٔ تک نماینده چیست؟

question: حوزه‌های چندنماینده‌ای در نمایندگی تناسبی چه معایبی دارند؟

context: همچنین نمایندگی تناسبی احتمالاً بطرز عادلانه‌تری به زنان شانس راهیابی به پارلمان را می‌دهد. مثلاً در آمریکا که از روش اکثریت ساده در حوزه‌های تک‌نماینده استفاده می‌شود سهم زنان از کرسی‌های مجلس سفلی بسیار پایین‌تر از کشورهای اسکاندیناوی است که از نظام نمایندگی تناسبی با فهرست حزبی استفاده می‌کنند. گذشته از نگاه و فرهنگ سنتی‌تری که در آمریکا نسبت به نقش زنان در عرصهٔ سیاست و اجتماع وجود دارد، پژوهشگران متفق‌القول‌اند که نظام انتخاباتی اکثریتی نیز به این امر دامن زده و از عوامل کلیدی این معضل به‌شمار می‌رود. نقش نظام‌های انتخاباتی در سهم زنان از کرسی‌ها در کشورهایی چون آلمان و نیوزیلند که از روش مختلط استفاده می‌کنند بارز است. در آن کشورها نیمی از اعضای مجلس به روش اکثریتی از حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌نماینده وارد پارلمان می‌شوند  و نیم دیگر به روش نمایندگی تناسبی با فهرست‌های حزبی. در انتخابات ۱۹۹۴ بوندستاگ آلمان سهم زنان از کرسی‌های اکثریتی تنها ۱۳٪ (تقریباً برابر آمریکا) ولی از کرسی‌های تناسبی ۳۹٪ بود. در انتخابات ۱۹۹۹ نیوزیلند این ارقام به ترتیب ۲۴٪ و ۴۰٪ بودند.
qas: answers: text: نمایندگی تناسبی
question: شانس راهیابی زنان به پارلمان در کدام روش عادلانه تر است؟

answers: text: در آمریکا که از روش اکثریت ساده در حوزه‌های تک‌نماینده استفاده می‌شود سهم زنان از کرسی‌های مجلس سفلی بسیار پایین‌تر از کشورهای اسکاندیناوی است که از نظام نمایندگی تناسبی با فهرست حزبی استفاده می‌کنند
question: روش اکثریت ساده در آمریکا با  نظام نمایندگی تناسبی اسکاتلند از نظرشانس زنان در راهیابی به پارلمان چه تفاوتی با هم دارند؟  

answers: text: آلمان و نیوزیلند
question: نقش نظام‌های انتخاباتی در سهم زنان از کرسی‌ها در کدام کشورها که از روش مختلط استفاده می‌کنند بارز است؟

answers: text: نیمی از اعضای مجلس به روش اکثریتی از حوزه‌های انتخابیهٔ تک‌نماینده وارد پارلمان می‌شوند  و نیم دیگر به روش نمایندگی تناسبی با فهرست‌های حزبی
question:  نظام‌های انتخاباتی مختلط در سهم زنان از کرسی‌ها در کشورهایی چون آلمان و نیوزیلند به چه شکل است؟ 

answers: text: از کرسی‌های اکثریتی تنها ۱۳٪ (تقریباً برابر آمریکا) ولی از کرسی‌های تناسبی ۳۹٪ بود
question: در انتخابات ۱۹۹۴ بوندستاگ آلمان، سهم زنان از کرسی‌های اکثریتی و کرسی‌های تناسبی چقدر بود؟ 

answers: text: به ترتیب ۲۴٪ و ۴۰٪ بودند
question: در انتخابات ۱۹۹۹ بوندستاگ آلمان، سهم زنان از کرسی‌های اکثریتی و کرسی‌های تناسبی به ترتیب چقدر بود؟

question: نگاه و فرهنگ آمریکا نسبت به نقش زنان در عرصهٔ سیاست و اجتماع چگونه است؟

context: پژوهشگران دلیل این افزایش سهم را افزایش میزان نامزد شدن زنان و بالتبع بالا رفتن شانس انتخاب شدنشان می‌دانند. احزاب به جای معرفی یک نامزد به ازای هر حوزهٔ تک‌نماینده، در حوزه‌های چندنماینده‌ای یک نامزدنامه (فهرست حزبی) منتشر می‌کنند که متشکل از چند نماینده است. مثلاً هر حزب برای یک حوزهٔ ۵ نماینده‌ای یک فهرست ۵ نفره را منتشر می‌کند. اگر حزب ۲ زن را وارد نامزدنامه کرده باشد و موفق به کسب به ۳ کرسی شود، به احتمال زیاد یک زن به پارلمان راه خواهد یافت. اما اگر نامزدنامهٔ حزبی فقط متشکل از مردان باشد، رأی‌دهندگان به‌سادگی متوجه این امر شده، حزب را به داشتن نگاه جنسیتی متهم می‌کنند و حزب آرای فمنیست‌ها را از دست خواهد داد. بنابراین احزاب خودبخود متحمل نوعی فشار درونی برای گنجاندن زنان در نامزدنامه‌شان خواهند شد. از دیگر دلایل افزایش سهم زنان از کرسی‌ها در کشورهایی با نظام تناسبی این است که ممکن است احزاب بنا بر آیین‌نامهٔ درونی‌شان حداقل سهمیه‌ای را به زنان اختصاص می‌دهند. مثلاً چند حزب در سوئد، خودخواسته خود را ملزم کرده‌اند که حداقل ۴۰٪ اشخاص نامزدنامه زنان باشند.
qas: answers: text: افزایش میزان نامزد شدن
question: دلیل بالا رفتن شانس انتخاب زنان در راهیابی به پارلمان چیست؟ 

answers: text: احزاب به جای معرفی یک نامزد به ازای هر حوزهٔ تک‌نماینده، در حوزه‌های چندنماینده‌ای یک نامزدنامه (فهرست حزبی) منتشر می‌کنند که متشکل از چند نماینده است
question:  احزاب افزایش سهم زنان در حوزهٔ تک‌نماینده و حوزه‌های چندنماینده‌ای را چگونه نمایان میکنند؟ 

answers: text: سوئد
question: برای بالا رفتن شانس راهیابی زنان به پارلمان، حزب کدام کشور خودخواسته خود را ملزم کرد که حداقل ۴۰٪ اشخاص نامزدنامه زنان باشند؟

answers: text: رأی‌دهندگان به‌سادگی متوجه این امر شده، حزب را به داشتن نگاه جنسیتی متهم می‌کنند و حزب آرای فمنیست‌ها را از دست خواهد داد
question: اگر نامزدنامهٔ حزبی فقط متشکل از مردان باشد چه اتفاقی در نگاه مردم نسبت به احزاب رخ می‌دهد؟

answers: text: این است که ممکن است احزاب بنا بر آیین‌نامهٔ درونی‌شان حداقل سهمیه‌ای را به زنان اختصاص می‌دهند
question: از دیگر دلایل افزایش سهم زنان از کرسی‌ها در کشورهایی با نظام تناسبی کدام است؟ 

answers: text: فهرست حزبی
question: نامزدنامه چیست؟

question: کدام کشورها در حال حاضر از نظام تناسبی درانتخابات استفاده می‌کنند؟

question:  نظریه فمنیست‌ها چه می‌گوید؟‌ 

context: چون حد نصاب در نمایندگی‌های تناسبی پایین است، رأی‌های کمتری هرز می‌روند. احزاب برندهٔ ۳۰ درصد آرا در روش‌های اکثریتی هیچ سهمی نمی‌برند حال آنکه در نمایندگی تناسبی صاحب ۳۰ درصد کرسی‌ها خواهند شد. در نمایندگی تناسبی رأی‌دهندگان بیشتری در پارلمان نماینده خواهند داشت. در انتخابات ۱۹۹۴ مجلس نمایندگان آمریکا که به شیوهٔ اکثریتی در حوزه‌های تک‌نماینده برگزار شد فقط ۵۹ درصد رأی‌دهندگان در انتخاب اعضای مجلس نقش مؤثر ایفا کردند. این میزان در انتخابات مجلس آلمان در همان سال که به شیوهٔ نمایندگی تناسبی برگزار شد به ۸۰ درصد، و در انتخابات ۱۹۹۹ نیوزیلند به ۹۳ درصد رسید. طرفداران نمایندگی تناسبی استدلال می‌کنند که مردم نه تنها حق رأی، که حق نماینده داشتن هم دارند. آنان می‌گویند اگر قرار باشد آرای رأی‌دهندگان مؤثر واقع نشود و هدر رود، داشتن حق رأی عملاً بی‌فایده است.
qas: answers: text: چون حد نصاب در نمایندگی‌های تناسبی پایین است
question: به چه دلیل در نمایندگی‌های تناسبی رأی‌های کمتری هرز می‌روند؟

answers: text: در روش‌های اکثریتی هیچ سهمی نمی‌برند حال آنکه در نمایندگی تناسبی صاحب ۳۰ درصد کرسی‌ها خواهند شد
question: احزاب برندهٔ ۳۰ درصد آرا در روش‌های اکثریتی با نمایندگی تناسبی چه تفاوتی دارند؟

answers: text: فقط ۵۹ درصد
question: در انتخابات ۱۹۹۴ مجلس نمایندگان آمریکا که به شیوهٔ اکثریتی در حوزه‌های تک‌نماینده برگزار شد چند درصد رأی‌دهندگان در انتخاب اعضای مجلس نقش مؤثر ایفا کردند؟

answers: text: ۸۰ درصد
question:  در انتخابات ۱۹۹۴ مجلس نمایندگان آلمان که به شیوهٔ نمایندگی تناسبی برگزار چند درصد رأی‌دهندگان در انتخاب اعضای مجلس نقش مؤثر ایفا کردند؟

answers: text: ۹۳ درصد
question:  در انتخابات ۱۹۹۹ نیوزیلند که به شیوهٔ نمایندگی تناسبی برگزار شد چند درصد رأی‌دهندگان در انتخاب اعضای مجلس نقش مؤثر ایفا کردند؟

answers: text: مردم نه تنها حق رأی، که حق نماینده داشتن هم دارند
question: استدلال طرفداران نمایندگی تناسبی در مورد مردم چیست؟ 

question: درحال حاضر کدام کشور‌ها از شیوهٔ اکثریتی در حوزه‌های انتخابیه استفاده می‌کنند؟  

question: حد نصاب در نمایندگی‌های تناسبی باید چه میزان باشد؟

context: نامزدان رأی‌شکن مشکلی رایج در انتخابات اکثریتی در حوزه‌های تک‌نماینده هستند. اینان یا مستقل‌اند یا از اعضای احزاب کوچک و باعث پراکنده شدن آرای یک حزب بزرگ و برنده شدن حزب رقیب خواهند شد به گونه‌ای که اگر نامزد رأی‌شکن وجود نمی‌داشت حزب رقیب نمی‌توانست برندهٔ انتخابات باشد. در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۰ آمریکا برخی از دموکرات‌ها نامزدی رالف نیدر را علت اصلی شکست ال گور از جرج بوش دانستند. در نمایندگی تناسبی آرای احزاب کوچکتر اغلب به نفع خود همان احزاب تمام خواهد شد و ناخواسته به انتخاب دیگر احزاب بزرگ یاری نخواهند رساند.
qas: answers: text: نامزدان رأی‌شکن
question: چه مشکلی در انتخابات اکثریتی در حوزه‌های تک‌نماینده رایج هستند؟

answers: text: اینان یا مستقل‌اند یا از اعضای احزاب کوچک و باعث پراکنده شدن آرای یک حزب بزرگ و برنده شدن حزب رقیب خواهند شد به گونه‌ای که اگر نامزد رأی‌شکن وجود نمی‌داشت حزب رقیب نمی‌توانست برندهٔ انتخابات باشد
question: نامزدان رأی‌شکن چه کسانی هستند؟

answers: text: رالف نیدر
question: در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۰ آمریکا برخی از دموکرات‌ها نامزدی کدام فرد را علت اصلی شکست ال گور از جرج بوش دانستند؟

answers: text: نمایندگی تناسبی
question: در کدام روش انتخاباتی آرای احزاب کوچکتر اغلب به نفع خود همان احزاب تمام خواهد شد و ناخواسته به انتخاب دیگر احزاب بزرگ یاری نخواهند رساند؟

question: نامزدان رأی‌شکن چه کسانی هستند؟

question:  ال گور چه کسی بود؟

context: نمایندگی تناسبی به دلیل حد نصاب‌های پایین، به احزاب کوچکتر امکان حیات و نقش‌آفرینی می‌دهد. حال آنکه در نظام‌های اکثریتی احزاب کوچک‌تر عملاً هیچ شانسی برای ورود به پارلمان ندارند. امکان ادامهٔ حیات برای احزاب کوچک‌تر، خود بروز نظام چندحزبی را ممکن می‌کند. منتقدان می‌گویند نمایندگی تناسبی الزاماً به نظام چندحزبی منجر می‌شود ولی طرفداران این الزام را رد کرده و صرفاً روی امکان تأکید می‌کنند. به عقیدهٔ طرفداران، نمایندگی تناسبی هیچ نظامی اعم از تک‌حزبی، دوحزبی، یا چندحزبی را ایجاد نمی‌کند بلکه صرفاً خواست جامعه را منعکس می‌کند. اینان می‌گویند اگر جامعه خود دوقطبی باشد، بکارگیری نمایندگی تناسبی منجر به نظام دوحزبی می‌شود و اگر جامعه تنوع‌طلب‌تر باشد، نظام چندحزبی تشکیل می‌شود. در انتخابات ۱۹۸۸ اسرائیل ۱۵ حزب به پارلمان راه یافتند. در هلند نیز چندین بار بیش از ۱۲ حزب موفق به کسب کرسی در پارلمان شده‌اند. هر دوی این کشورها حد نصاب بسیار پایینی (در حد یک درصد) داشته‌اند. در آلمان که از حد نصاب معتدل‌تر ۴ تا ۵ درصد استفاده می‌شود معمولاً ۴ یا ۵ حزب به پارلمان راه می‌یابند.
qas: answers: text: به دلیل حد نصاب‌های پایین
question: نمایندگی تناسبی به چه دلیل به احزاب کوچکتر امکان حیات و نقش‌آفرینی می‌دهد؟

answers: text: نظام‌های اکثریتی
question: در کدام نظام انتخاباتی احزاب کوچک‌تر عملاً هیچ شانسی برای ورود به پارلمان ندارند؟

answers: text: خود بروز نظام چندحزبی را ممکن می‌کند
question:  امکان ادامهٔ حیات برای احزاب کوچک‌تر چه آثاری دارد؟

answers: text: نمایندگی تناسبی
question: منتقدان می‌گویند کدام نظام انتخاباتی الزاماً به نظام چندحزبی منجر می‌شود ولی طرفداران این الزام را رد کرده و صرفاً روی امکان تأکید می‌کنند؟

answers: text: هیچ نظامی اعم از تک‌حزبی، دوحزبی، یا چندحزبی را ایجاد نمی‌کند بلکه صرفاً خواست جامعه را منعکس می‌کند
question: به عقیدهٔ طرفداران، نمایندگی تناسبی چه نظامی ایجاد می‌کند؟

answers: text: ۱۵ حزب
question:  در انتخابات ۱۹۸۸ اسرائیل چند حزب به پارلمان راه یافتند؟

answers: text: بیش از ۱۲ حزب
question: در هلند چند حزب موفق به کسب کرسی در پارلمان شده‌اند؟

answers: text: ۴ یا ۵ حزب
question: در آلمان که از حد نصاب معتدل‌تر استفاده می‌شود، معمولاً چند حزب به پارلمان راه می‌یابند؟

question: نظام‌های تک‌حزبی، دوحزبی، یا چندحزبی چه روش انتخاباتی را برمی‌گزینند؟

question: در نظام‌های اکثریتی احزاب کوچک‌تر و بزرگ‌تر چه تفاوتی با هم دارند؟

context: یکی از مشکلات نظام اکثریتی در حوزه‌های تک‌نماینده ایجاد «کرسی‌های امن» است. ممکن است در برخی از حوزه‌ها یکی از احزاب آنقدر محبوب باشد که دیگر احزاب عملاً شانسی برای پیروزی نداشته باشند و رقابتی شکل نگیرد. طرفداران نمایندگی تناسبی معتقدند در این نظام همهٔ کرسی‌ها رقابتی هستند چون حتی احزاب اقلیت هم حائز شانس تصاحب حداقل یک کرسی هستند. در انتخابات ۱۹۹۸ کنگرهٔ آمریکا ۴۱٪ کرسی‌ها عملاً بدون رقابت واقعی تصاحب شد چون یکی از دو حزب بزرگ (که خود نیک می‌دانست در آن حوزه در اقلیت قرار دارد) حتی به خود زحمت معرفی نامزد را نداد. از آن طرف منتقدان نمایندگی تناسبی مدعی‌اند گرچه در این نظام احزاب زیادی حائز کرسی خواهند شد ولی «کرسی‌های امن» هم همچنان وجود دارند. اگر یک حزب بزرگ در حوزه‌ای ۱۰ نفره، چندین بار پشت سر هم ۳ تا ۴ کرسی را ببرد، می‌توان اینچنین برداشت کرد که حداقل خیالش از تصاحب دو کرسی اول راحت است؛ بدین معنی که ناممکن است آن دو کرسی را در انتخابات آتی از دست بدهد. لذا دو نفر اول فهرست حزب، عملاً درگیر رقابت‌های انتخاباتی نمی‌شوند مگر رقابت‌های دورن‌حزبی.
qas: answers: text: ایجاد «کرسی‌های امن»
question: یکی از مشکلات نظام اکثریتی در حوزه‌های تک‌نماینده چیست؟

answers: text: ممکن است در برخی از حوزه‌ها یکی از احزاب آنقدر محبوب باشد که دیگر احزاب عملاً شانسی برای پیروزی نداشته باشند و رقابتی شکل نگیرد
question: در حوزه‌های تک‌نماینده ایجاد «کرسی‌های امن» به چه معنی است؟

answers: text: نمایندگی تناسبی
question: طرفداران کدام روش انتخاباتی معتقدند در این نظام همهٔ کرسی‌ها رقابتی هستند؟ 

answers: text: چون حتی احزاب اقلیت هم حائز شانس تصاحب حداقل یک کرسی هستند
question: چرا طرفداران نمایندگی تناسبی معتقدند در این نظام همهٔ کرسی‌ها رقابتی هستند؟ 

answers: text: چون یکی از دو حزب بزرگ (که خود نیک می‌دانست در آن حوزه در اقلیت قرار دارد) حتی به خود زحمت معرفی نامزد را نداد
question: در انتخابات ۱۹۹۸ کنگرهٔ آمریکا چرا ۴۱٪ کرسی‌ها عملاً بدون رقابت واقعی تصاحب شد؟

answers: text: حداقل خیالش از تصاحب دو کرسی اول راحت است
question: اگر یک حزب بزرگ در حوزه‌ای ۱۰ نفره، چندین بار پشت سر هم ۳ تا ۴ کرسی را ببرد، چه می‌توان برداشت کرد؟ 

question: نقد و بررسی نظام‌های انتخاباتی اکثریتی به چه مواردی اشاره دارد؟

question: نقد و بررسی نظام‌های انتخاباتی تناسبی به چه مواردی اشاره دارد؟

context: حوزه‌ها در نمایندگی تناسبی، برعکس نظام‌های اکثریتی، باید بزرگ و پهناور باشند لذا از اهمیت مرزهای جغرافیایی کاسته می‌شود و انگیزهٔ کژحوزه‌بندی از بین می‌رود. کژحوزه‌بندی آن است که نمایندگان کنونی پیش از آغاز دور جدید انتخابات، با سوءاستفاده از قدرت و اختیارات خویش، خطوط مرزی حوزه‌های نمایندگی را به سود حزب خود تغییر دهند. مثلاً وقتی مجلس دست دموکرات‌ها باشد ممکن است مرزهای یک حوزه را به‌گونه‌ای دستکاری کنند که جمهوری‌خواهان در اقلیت ۳۰ درصدی (اقلیت دندانگیر) قرار گیرند و ۳۰٪ آرای آنان هرز رود. ولی در نمایندگی تناسبی چون اقلیت‌ها هم صاحب سهم خواهند شد، جمهوری‌خواهان به اندازهٔ همان ۳۰٪ صاحب کرسی خواهند شد و محروم کردن اقلیت‌ها از تصاحب کرسی عملاً ناممکن خواهد بود.
qas: answers: text: باید بزرگ و پهناور باشند
question: ویژگی حوزه‌ها در نمایندگی تناسبی چیست؟

answers: text: حوزه‌ها در نمایندگی تناسبی
question: در کدام حوزه انتخاباتی از اهمیت مرزهای جغرافیایی کاسته می‌شود و انگیزهٔ کژحوزه‌بندی از بین می‌رود؟

answers: text: آن است که نمایندگان کنونی پیش از آغاز دور جدید انتخابات، با سوءاستفاده از قدرت و اختیارات خویش، خطوط مرزی حوزه‌های نمایندگی را به سود حزب خود تغییر دهند
question:  مفهوم کژحوزه‌بندی در انتخابات چیست؟

question: حوزه‌ها در نظام‌های اکثریتی چه ویژگی دارند؟

context: با وجود این، منتقدان معتقدند نمایندگی تناسبی کژحوزه‌بندی را به‌کلی از بین نمی‌برد. آنان انتخابات ایرلند را شاهد می‌گیرند که حوزه‌های کوچکی با ۳ یا ۴ نفر را هم در بر می‌گیرد. در این حوزه‌های کوچک ۳ نفره حد نصاب ۲۵٪ است یعنی احزاب برای بردن یک کرسی باید حداقل ۲۵٪ آرا را تصاحب کنند. بنابراین نمایندگان کنونی می‌توانند مرزهای جغرافیایی حوزه‌ها را بگونه‌ای بازترسیم کنند که حزب رقیب در یک اقلیت ۲۰ درصدی گیر کند و از تصاحب کرسی محروم شود. به همین دلیل است که دانشمندان علوم سیاسی به طراحان نظام نمایندگی تناسبی توصیه می‌کنند که اندازهٔ حوزه‌ها را با حداقل ۵ یا ۶ نماینده تعریف کنند تا امکان کژحوزه‌بندی عملاً از میان رود.
qas: answers: text: ایرلند
question: منتقدان بر اساس انتخابات کدام کشور معتقدند نمایندگی تناسبی کژحوزه‌بندی را به‌کلی از بین نمی‌برد؟

answers: text: معتقدند نمایندگی تناسبی کژحوزه‌بندی را به‌کلی از بین نمی‌برد
question: در انتخابات ایرلند چون حوزه‌های کوچکی با ۳ یا ۴ نفر را هم در بر میگرفتند، منتقدان چه نظری داشتند؟

answers: text: اندازهٔ حوزه‌ها را با حداقل ۵ یا ۶ نماینده تعریف کنند
question: برای از بین رفتن کژحوزه‌بندی دانشمندان علوم سیاسی به طراحان نظام نمایندگی تناسبی چه توصیه‌ای می‌کنند؟ 

question: علوم سیاسی را تعریف کنید.

context: طرفداران نمایندگی تناسبی معتقدند در نظام‌های تناسبی، نامزدان در کارزارهای تبلیغاتی با رأی‌دهندگان صادقانه‌تر و با خلوص بیشتری رفتار می‌کنند. در حوزه‌های تک‌نماینده نامزدان باید نظر مساعد خیل رأی‌دهندگان را جلب کنند وگرنه شکست می‌خورند. اگر آنان دربارهٔ موضوعات مناقشه‌برانگیزی چون همجنس‌گرایی یا سقط جنین اعلام موضع کنند، احتمال دارد برخی از رأی‌دهندگان از آن‌ها روی‌گردان شوند بنابراین بجای بحث بر روی مسائل مهم، سعی می‌کنند صرفاً تصویر جذابی از خود را ترسیم کنند. ولی در نظام‌های تناسبی نامزدان لازم نیست برای تصاحب کرسی حمایت خیل عظیمی از رأی‌دهندگان را جلب کنند بنابراین صادق بودن با رأی‌دهندگان ممکن است کمتر ایجاد مشکل کند. آنان می‌توانند برنامه‌ها و عقاید خود را صادقانه، حتی به قیمت از دست دادن حمایت تعداد زیادی از رأی‌دهندگان مطرح کنند ولی همچنان شانس بالایی برای تصاحب کرسی داشته باشند.
qas: answers: text: نامزدان در کارزارهای تبلیغاتی با رأی‌دهندگان صادقانه‌تر و با خلوص بیشتری رفتار می‌کنند
question: طرفداران نمایندگی تناسبی نسبت به نامزدان انتخاباتی چه اعتقادی دارند؟

answers: text: باید نظر مساعد خیل رأی‌دهندگان را جلب کنند
question: در حوزه‌های تک‌نماینده نامزدان چه کار کنند تا شکست نخورند؟

answers: text: موضوعات مناقشه‌برانگیزی چون همجنس‌گرایی یا سقط جنین
question: نامزدان در حوزه‌های تک‌نماینده در صورت موضع گیری دربارهٔ چه موضوعاتی احتمال شکست بیشتری دارند؟ 

answers: text: نظام‌های تناسبی
question: درکدام نظام انتخاباتی نامزدان لازم نیست برای تصاحب کرسی حمایت خیل عظیمی از رأی‌دهندگان را جلب کنند؟ 

answers: text: نظام‌های تناسبی
question: نامزدان کدام نظام انتخاباتی می‌توانند برنامه‌ها و عقاید خود را صادقانه، حتی به قیمت از دست دادن حمایت تعداد زیادی از رأی‌دهندگان مطرح کنند ولی همچنان شانس بالایی برای تصاحب کرسی داشته باشند؟

question: نامزدهای انتخاباتی در حوزه‌های تک حزبی و چند حزبی نظام تناسبی چه تفاوت رفتاری باید داشته باشند؟

question: نامزدهای انتخاباتی در حوزه‌های تک حزبی و چند حزبی نظام اکثریتی چه تفاوت رفتاری باید داشته باشند؟

context: نظام‌های دو حزبی این امکان را برای نامزدان فراهم می‌کنند که نسبت به سیاست‌هایشان موضعی مبهم بگیرند. آنان فقط کافی است آنقدر صراحت به خرج دهند که خود را از نامزد رقیب متمایز کنند نه بیشتر. مثلاً نامزد دموکرات دربارهٔ محیط زیست کافی است صرفاً بگوید که از نامزد جمهوری‌خواه بیشتر حامی محیط زیست است. اما در نظام‌های چندحزبی هر نامزد باید بطرز کاملاً شفافی اعلام موضع کند تا نسبت به سایر نامزدان در هر دو سوی طیف (راست و چپ) متمایز گردد. بنابراین نامزد دموکرات باید دقیقاً توضیح دهد که چگونه خود را از یک سو با نامزد جمهوری‌خواه و از سوی دیگر با نامزد سبزها مقایسه می‌کند. این امر باعث می‌شود که نامزدان بجای کلی‌گویی وارد مصداق‌ها شوند. دقیقاً توضیح دهند که آیا از کاهش تولید گازهای گلخانه‌ای حمایت می‌کنند؟ دقیقاً کدام گازها؟ تا چه اندازه؟ و با چه جدول زمانی‌ای؟
qas: answers: text: نظام‌های دو حزبی
question:  کدام نظام انتخاباتی این امکان را برای نامزدان فراهم می‌کنند که نسبت به سیاست‌هایشان موضعی مبهم بگیرند؟

answers: text: کافی است آنقدر صراحت به خرج دهند که خود را از نامزد رقیب متمایز کنند نه بیشتر
question: نامزدان نظام‌های دو حزبی چه رفتاری باید داشته باشند؟ 

answers: text: نظام‌های چندحزبی
question: درکدام نظام انتخاباتی هر نامزد باید بطرز کاملاً شفافی اعلام موضع کند تا نسبت به سایر نامزدان در هر دو سوی طیف (راست و چپ) متمایز گردد؟

answers: text: باعث می‌شود که نامزدان بجای کلی‌گویی وارد مصداق‌ها شوند
question: در نظام‌های چندحزبی هر نامزد باید بطرز کاملاً شفافی اعلام موضع کند. این امر چه نتیجه‌ای دارد؟ 

question: حزب دموکرات چه عقایدی دارد؟

question: حزب جمهوری‌خواه چه عقایدی دارد؟

context: حضور چندین حزب احتمالاً باعث کاهش کارزارهای تخریبی خواهد شد. در نظام‌های دوحزبی هر نامزد با تخریب شدید رقیب می‌تواند شانس پیروزی خودش را به‌طور چشمگیری افزایش دهد. مثلاً اگر نامزد جمهوری‌خواه با هجمه‌ای شدید در جهت تخریب وجههٔ نامزد دموکرات بکوشد، یا طرفداران او را به سوی خود می‌کشد یا آنان را از شرکت در انتخابات دلسرد می‌کند که در هر دو حالت قضیه به نفع او تمام خواهد شد. اما اگر حزب سومی در کار باشد، تخریب رقیب احتمالاً مؤثر واقع نخواهد شد چون حتی اگر نامزد جمهوری‌خواه بتواند طرفداران نامزد دموکرات را از او دلسرد کند، هیچ تضمینی وجود ندارد که آنان به اردوی او ملحق شوند، آنان می‌توانند از نامزد حزب سوم حمایت کنند. بنابراین انگیزهٔ کارزارهای تخریبی کاهش می‌یابد.
qas: answers: text: باعث کاهش کارزارهای تخریبی خواهد شد
question: حضور چندین حزب در انتخابات چه نتیجه‌ای دارد؟

answers: text: هر نامزد با تخریب شدید رقیب می‌تواند شانس پیروزی خودش را به‌طور چشمگیری افزایش دهد
question: در نظام‌های دوحزبی شانس نامزد چگونه افزایش می‌یابد؟

answers: text: چون حتی اگر نامزد جمهوری‌خواه بتواند طرفداران نامزد دموکرات را از او دلسرد کند، هیچ تضمینی وجود ندارد که آنان به اردوی او ملحق شوند، آنان می‌توانند از نامزد حزب سوم حمایت کنند
question: چرا در نظام‌های سه حزبی تخریب رقیب مؤثر واقع نمی‌شود؟

question:  کارزارهای تخریبی در نظام انتخاباتی چه مفهومی دارد؟

context: نظام‌های تناسبی عموم مردم را راضی نگه می‌دارند. در نظرسنجی‌ای که در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ در ۱۸ کشور انجام گرفت از شرکت‌کنندگان پرسیده شد که چقدر از «عملکرد دموکراسی کشورشان راضی‌اند؟» هدف مقایسهٔ نظام‌های اکثریتی با نظام‌های مبتنی بر اجماع بود. نمایندگی تناسبی، نظام چندحزبی، کابینهٔ ائتلافی، نظام دومجلسی از ویژگی‌های نظام‌های مبتنی بر اجماع در نظر گرفته شده بودند. نتایج از این قرار بود که شهروندان نظام‌های اجماعی نسبت به نظام‌های اکثریتی از عملکرد دموکراسی کشورشان بسیار راضی‌تر بودند که البته جای تعجب ندارد چون در نظام‌های تناسبی انواع و اقسام دیدگاه‌ها در پارلمان صاحب نمایندگی می‌شوند و ترکیب و تنوع اعضای پارلمان شباهت بیشتری به آنِ جامعه دارد.
qas: answers: text: نظام‌های تناسبی
question: کدام نظام انتخاباتی عموم مردم را راضی نگه می‌دارند؟

answers: text: مقایسهٔ نظام‌های اکثریتی با نظام‌های مبتنی بر اجماع
question: در نظرسنجی‌ای که در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ در ۱۸ کشور انجام گرفت از شرکت‌کنندگان پرسیده شد که چقدر از «عملکرد دموکراسی کشورشان راضی‌اند؟» هدف چه بود؟ 

answers: text: نمایندگی تناسبی، نظام چندحزبی، کابینهٔ ائتلافی، نظام دومجلسی
question: در نظرسنجی‌ای که در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ در ۱۸ کشور انجام گرفت ویژگی‌های نظام‌های مبتنی بر اجماع چه بودند؟

answers: text: نتایج از این قرار بود که شهروندان نظام‌های اجماعی نسبت به نظام‌های اکثریتی از عملکرد دموکراسی کشورشان بسیار راضی‌تر بودند
question: در نظرسنجی‌ای که در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ در ۱۸ کشور انجام گرفت نتیجه مقایسهٔ نظام‌های اکثریتی با نظام‌های مبتنی بر اجماع چه چیزی را نشان داد؟

answers: text: چون در نظام‌های تناسبی انواع و اقسام دیدگاه‌ها در پارلمان صاحب نمایندگی می‌شوند و ترکیب و تنوع اعضای پارلمان شباهت بیشتری به آنِ جامعه دارد
question: در نظرسنجی‌ای که در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ در ۱۸ کشور انجام گرفت چرا شهروندان نظام‌های اجماعی نسبت به نظام‌های اکثریتی از عملکرد دموکراسی کشورشان بسیار راضی‌تر بودند؟ 

question:  معایب نظام‌های مبتنی بر اجماع چیست؟

context: میزان مشارکت مردم در انتخابات در نظام‌های تناسبی بالاتر از نظام‌های اکثریتی است. بجز نظام انتخاباتی عوامل دیگری هم در میزان مشارکت دخیل‌اند مثل روش ثبت‌نام و برگزاری انتخابات در آخر هفته. با این وجود، دانشمندان علوم سیاسی تخمین زده‌اند اگر در آمریکا از روش تناسبی استفاده شود میزان مشارکت ۱۲–۹٪ افزایش می‌یابد. در نظام‌های تناسبی دست رأی‌دهندگان برای انتخاب بازتر است چون تنوع نامزدان کار آن‌ها را برای انتخاب نامزد مورد علاقه آسان‌تر می‌کند. در ثانی آرای بی‌اثر به نفع آرای مؤثر به شدت کاهش می‌یابند و رأی‌دهندگان دلسرد نخواهند شد. در نهایت اینکه همهٔ حزب‌ها از شانس قابل توجهی برای تصاحب کرسی برخوردارند و بین اینکه حزب ۲۰٪ آرا را به دست آورد یا ۴۰٪ را تفاوتی مهم وجود دارد. آرای بیشتر به معنی کرسی‌های بیشتر است لذا رأی‌دهندگان انگیزه و محرک بیشتری برای رأی دادن دارند و احزاب هم در همهٔ حوزه‌ها طرفدارانشان را به حضور حداکثری فرا می‌خوانند. بالعکس در نظام‌های اکثریتی ۲۰٪ با ۴۰٪ فرقی ندارد و احزاب هم فقط در حوزه‌هایی که عملاً شانس پیروزی دارند به فعالیت می‌پردازند.
qas: answers: text: میزان مشارکت مردم در انتخابات در نظام‌های تناسبی بالاتر از نظام‌های اکثریتی است
question: میزان مشارکت مردم در انتخابات نظام‌های تناسبی و اکثریتی چگونه است؟

answers: text: روش ثبت‌نام و برگزاری انتخابات در آخر هفته
question: بجز نظام انتخاباتی چه عوامل دیگری هم در میزان مشارکت مردم دخیل‌اند؟ 

answers: text: ۱۲–۹٪
question: دانشمندان علوم سیاسی تخمین زده‌اند اگر در آمریکا از روش تناسبی استفاده شود میزان مشارکت مردم چند درصد افزایش می‌یابد؟

answers: text: نظام‌های تناسبی
question: در کدام نظام انتخاباتی دست رأی‌دهندگان برای انتخاب بازتر است، چون تنوع نامزدان کار آن‌ها را برای انتخاب نامزد مورد علاقه آسان‌تر می‌کند؟

answers: text: نظام‌های تناسبی
question: در کدام نظام انتخاباتی آرای بی‌اثر به نفع آرای مؤثر به شدت کاهش می‌یابند و رأی‌دهندگان دلسرد نخواهند شد؟

answers: text: نظام‌های تناسبی
question: در کدام نظام انتخاباتی  همهٔ حزب‌ها از شانس قابل توجهی برای تصاحب کرسی برخوردارند؟

answers: text: نظام‌های تناسبی
question: در کدام نظام انتخاباتی آرای بیشتر به معنی کرسی‌های بیشتر است لذا رأی‌دهندگان انگیزه و محرک بیشتری برای رأی دادن دارند؟

answers: text: نظام‌های اکثریتی
question: در کدام نظام انتخاباتی ارای احزاب ۲۰٪ با ۴۰٪ فرقی ندارد و احزاب هم فقط در حوزه‌هایی که عملاً شانس پیروزی دارند به فعالیت می‌پردازند؟

question: دانشمندان علوم سیاسی آمریکا چه کسانی هستند؟

question: در چه شرایطی رأی‌دهندگان از انتخاب نامزد مورد علاقه خود دلسرد نمی‌شوند ؟

context: یکی از انتقادهای جدی به نظام‌های اکثریتی آن است که ممکن است حزبی حائز اکثریت کرسی‌های پارلمان شود حال آنکه حائز اکثریت آرا نشده باشد. این اکثریت جعلی اصلاً نادر نیست و بالعکس مکرراً رخ می‌دهد. در بریتانیا حزب محافظه‌کار بیش از ۲۰ سال اکثریت کرسی‌های پارلمان را در دست داشت ولی هیچ وقت نتوانسته بود بیشتر از ۴۵٪ آرا را برنده شود. طرفداران نمایندگی تناسبی این اکثریت جعلی را در تضاد با روح اصل دموکراتیک حاکمیت اکثریت می‌دانند: حزبی حاکمیت را در دست دارد که مورد مخالفت اکثریت رأی‌دهندگان است. به عقیدهٔ ایشان احتمال اینکه نظام‌های تناسبی، اکثریت جعلی بسازند به شدت کاهش می‌یابد. در این نظام‌ها اکثریت حاکم معمولاً ائتلافی از احزاب است که حقیقتاً اکثریت رأی‌دهندگان را پشت خود دارند. بنا بر مطالعهٔ انجام‌گرفته در نظام‌های تناسبی فقط در ۹٪ موارد اکثریت جعلی شکل گرفته‌است ولی این رقم برای نظام‌های اکثریتی به بزرگی ۴۳٫۷٪ است.
qas: answers: text: آن است که ممکن است حزبی حائز اکثریت کرسی‌های پارلمان شود حال آنکه حائز اکثریت آرا نشده باشد
question: یکی از انتقادهای جدی به نظام‌های اکثریتی چه موردی عنوان شده‌است؟

answers: text: بریتانیا
question: در کدام کشور حزب محافظه‌کار بیش از ۲۰ سال اکثریت کرسی‌های پارلمان را در دست داشت ولی هیچ وقت نتوانسته بود بیشتر از ۴۵٪ آرا را برنده شود؟

answers: text: روح اصل دموکراتیک حاکمیت اکثریت
question: طرفداران نمایندگی تناسبی اکثریت جعلی را در تضاد با چه اصلی می‌دانند؟

answers: text: حزبی حاکمیت را در دست دارد که مورد مخالفت اکثریت رأی‌دهندگان است
question: طرفداران نمایندگی تناسبی در باب مفهوم اکثریت جعلی چه عقیده‌ای دارند؟

answers: text: ۹٪
question: بنا بر مطالعهٔ انجام‌گرفته در نظام‌های تناسبی در چند درصد موارد اکثریت جعلی شکل گرفته‌است؟ 

answers: text: ۴۳٫۷٪
question: بنا بر مطالعهٔ انجام‌گرفته در نظام‌های اکثریتی در چند درصد موارد اکثریت جعلی شکل گرفته‌است؟

question:  اکثریت جعلی در کدام نظام های انتخاباتی کشورها دیده شده‌است؟

question: انتقادهای وارد شده بر نظام‌های اکثریتی انتخاباتی در چه مواردی ثابت نشده‌است؟

context: نظام‌های اکثریتی باعث نوسان گستردهٔ سیاست‌های کلی حکومت خواهند چرا که دولت متناوباً بین احزاب چپ و راست دست‌به‌دست می‌شود و حزب حاکم به محض رسیدن به قدرت، سیاست‌های حزب رقیب را متوقف کرده و برنامه‌های خود را پیش می‌برد. در دههٔ ۱۹۷۰ دولت بریتانیا متناوباً بین حزب کارگر و محافظه‌کار دست‌به‌دست شد که این امر انتقاد صاحب‌نظران و دانشمندان را برانگیخت چون بجای پیروی از سیاست‌های ثابت و یکنواخت و به سود کل کشور، هر حزب به محض رسیدن به قدرت، سیاست‌های حزب قبلی را ۱۸۰ درجه به نفع خود تغییر می‌داد. تشکیل دولت ائتلافی بین چند حزب در نظام‌های تناسبی، احتمال میانه‌روی سیاسی را افزایش می‌دهد. معمولاً بدنهٔ اصلی ائتلاف را حزب میانه‌روی تشکیل می‌دهد که اندکی به سمت چپ یا راست متمایل است و برنامه‌های معتدل‌تری را دنبال می‌کند. تشکیل دولت جدید در پی برگزاری انتخابات موجب تغییر ۱۸۰ درجه‌ای سیاست‌های حکومت نخواهد شد و بنحوی متضمن ثبات است. در بریتانیا اگر احزاب کارگر و محافظه‌کار برای تشکیل دولت مجبور به ائتلاف با حزب میانه‌رو لیبرال دموکرات می‌شدند، سیاست‌های معتدل‌تری را پیش می‌گرفتند.
qas: answers: text: چرا که دولت متناوباً بین احزاب چپ و راست دست‌به‌دست می‌شود و حزب حاکم به محض رسیدن به قدرت، سیاست‌های حزب رقیب را متوقف کرده و برنامه‌های خود را پیش می‌برد
question: چرا نظام‌های اکثریتی باعث نوسان گستردهٔ سیاست‌های کلی حکومت خواهند شد؟ 

answers: text: چون بجای پیروی از سیاست‌های ثابت و یکنواخت و به سود کل کشور، هر حزب به محض رسیدن به قدرت، سیاست‌های حزب قبلی را ۱۸۰ درجه به نفع خود تغییر می‌داد
question: به چه دلیل در دههٔ ۱۹۷۰ دولت بریتانیا متناوباً بین حزب کارگر و محافظه‌کار دست‌به‌دست شد که این امر انتقاد صاحب‌نظران و دانشمندان را برانگیخت؟ 

answers: text: میانه‌روی سیاسی
question: تشکیل دولت ائتلافی بین چند حزب در نظام‌های تناسبی، احتمال چه چیزی را افزایش می‌دهد؟

answers: text: حزب میانه‌روی تشکیل می‌دهد که اندکی به سمت چپ یا راست متمایل است و برنامه‌های معتدل‌تری را دنبال می‌کند
question: معمولاً بدنهٔ اصلی ائتلاف را در نظام تناسبی چه حذبی تشکیل می‌دهد؟ 

answers: text: ائتلاف با حزب میانه‌رو لیبرال دموکرات
question: در بریتانیا اگر احزاب کارگر و محافظه‌کار برای تشکیل دولت به چه کاری مجبور می‌شدند، سیاست‌های معتدل‌تری ایجاد می‌شد؟ 

question: تشکیل دولت ائتلافی در نظام‌های تناسبی، در چه صورت احتمال میانه‌روی سیاسی را افزایش می‌دهد؟

question: چگونه هر حزب به محض رسیدن به قدرت، سیاست‌های حزب قبلی را ۱۸۰ درجه به نفع خود می‌تواند تغییر دهد؟

context: به گفتهٔ منتقدان وجود چندین حزب و احتمال تشکیل ائتلاف ناپایدار تصویب لوایح را در پارلمان سخت‌تر می‌کند و به بن‌بست سیاسی منجر می‌شود اما طرفداران به نبود مدرکی دال بر این ادعا در کشورهای اروپایی اشاره کرده و حتی سرعت و کارایی تصویب لوایح در پارلمان‌های اروپایی را از مال آمریکا بیشتر و بهتر دانسته‌اند. طرفداران نمایندگی تناسبی می‌گویند حتی در نظام‌های دوحزبی چون نظام آمریکا نیز معمول است که بخشی از اعضای یک حزب برای تصویب یک لایحهٔ خاص به حزب متبوع خویش پشت کرده، به حزب رقیب بپیوندد. مثلاً بارها مشاهده شده‌است که در جریان بررسی یک لایحهٔ معین، دموکرات‌های محافظه‌کار به نفع جمهوری‌خواهان رأی داده یا برعکس، جمهوری‌خواهان میانه‌رو به اردوی دموکرات‌ها پیوسته باشند.
qas: answers: text: وجود چندین حزب و احتمال تشکیل ائتلاف ناپایدار
question: به گفتهٔ منتقدان وجود چه چیزی تصویب لوایح را در پارلمان سخت‌تر می‌کند و به بن‌بست سیاسی منجر می‌شود؟ 

answers: text: در پارلمان‌های اروپایی را از مال آمریکا بیشتر و بهتر دانسته‌اند
question: منتقدان سرعت و کارایی تصویب لوایح در پارلمان‌های اروپایی و آمریکا راچگونه ارزیابی کرده‌اند؟

answers: text: نظام‌های دوحزبی
question: طرفداران نمایندگی تناسبی می‌گویند در کدام نظام نیز معمول است که بخشی از اعضای یک حزب برای تصویب یک لایحهٔ خاص به حزب متبوع خویش پشت کرده، به حزب رقیب بپیوندد؟

question:  نظام‌های دوحزبی و چند حذبی در روش تناسبی چه تفاوتی با هم دارند؟