زبان چینی

context: چینی (چینی ساده‌شده: 汉语، چینی سنتی: 漢語، پین‌یین: Hànyǔ، به معنای زبان هان) یک خانواده از زبان‌های نواخت‌بر و تحلیلی شرق آسیا است که شاخه زبان‌های چینی خانواده زبان‌های چینی-تبتی را می‌سازد. زبان‌های چینی توسط بیشتر مردم هان و دیگر اقلیت‌های قومی چین تکلم می‌شوند. ۱٫۲ میلیارد نفر انسان (حدود ۱۶٪ جمعیت دنیا) به یکی از گونه‌های چینی به عنوان زبان اول تسلط دارند.
qas: answers: text: بیشتر مردم هان و دیگر اقلیت‌های قومی چین
question: زبان‌های چینی توسط چه کسانی تکلم می‌شوند؟

answers: text: ۱٫۲ میلیارد نفر
question: چند نفر در دنیا به زبان چینی صحبت می‌کنند؟

answers: text: ۱۶٪
question: چند درصد جمعیت جهان به زبان چینی صحبت می‌کنند؟

answers: text: یک خانواده از زبان‌های نواخت‌بر و تحلیلی شرق آسیا است که شاخه زبان‌های چینی خانواده زبان‌های چینی-تبتی را می‌سازد
question: زبان چینی چیست؟

answers: text: زبان هان
question: چینی به چه معناست؟

question: کشورهای شرق آسیا را نام ببرید؟

context: چینی معیار گونهٔ استانداردشدهٔ چینی گفتاری برپایه گویش پکن ماندارین است. این زبان زبان رسمی چین و بسیار شبیه به ماندارین تایوانی، زبان رسمی تایوان و ماندارین سنگاپوری، زبان رسمی سنگاپور است. چینی همچنین یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد است. گونهٔ نوشتاری چینی (中文, Zhōngwén)، معروف به نویسه‌های چینی (汉字/漢字, Hànzì)، برپایه واژه‌نگاشت و بین سخنوران گونه‌های مختلف چینی رایج است. این نویسه‌ها کاملاً بر پایه نمادها و نشانه‌ها می‌باشند. برای مثال 土 خط وسط پیشانی ببر است که نشان از بزرگی و امیر بودن است.
qas: answers: text: گویش پکن ماندارین
question: چینی معیار گونهٔ استانداردشدهٔ چینی گفتاری برپایه چیست؟

answers: text: چینی
question: زبان رسمی چین چیست؟

answers: text: ماندارین تایوانی، زبان رسمی تایوان و ماندارین سنگاپوری، زبان رسمی سنگاپور
question: زبان رسمی چین بسیار شبیه به کدام زبان‌ها است؟

answers: text: نویسه‌های چینی
question: گونهٔ نوشتاری چینی معروف به چیست؟

answers: text: برپایه واژه‌نگاشت و بین سخنوران گونه‌های مختلف چینی رایج است. این نویسه‌ها کاملاً بر پایه نمادها و نشانه‌ها می‌باشند
question: گونهٔ نوشتاری چینی که معروف به نویسه‌های چینی بر چه پایه‌ای است؟

answers: text: نشان از بزرگی و امیر بودن
question: نماد خط وسط پیشانی ببر در نویسه‌های چینی به چه معناست؟

question: شش زبان رسمی سازمان ملل متحد را نام ببرید؟

question: حروف الفبای چینی چه تعداد است؟

context: پس از سقوط دودمان سونگ شمالی، در طی حکمرانی دودمان کین و یوآن در شمال چین، یک گویش مشترک (که امروزه «ماندارین کهن» خوانده می‌شود) بر اساس لهجه‌های دشت شمال چین در اطراف پایتخت توسعه یافت. تا اوایل قرن بیستم، بیشتر مردم چین فقط با گویش محلی خود صحبت می‌کردند. مقامات دودمان‌های مینگ و چینگ در اقدامی، مدیریت امپراتوری را با استفاده از یک زبان مشترک بر اساس گونه‌های ماندارین به نام گوآنهوا (官话/官話، به معنای «زبان مقامات») انجام دادند. این زبان در بیشتر این دوران به صورت زبان کوینه برپایه گویش‌های موجود در اطراف نانجینگ درآمد و با این وجود، با هیچ گویشی کاملاً یکسان نبود. در اواسط قرن نوزدهم، گویش پکنی غلبه یافته بود و دانستن آن برای هر کار مرتبط با دربار امپراتوری لازم بود.
qas: answers: text: تا اوایل قرن بیستم
question: تا چه زمانی بیشتر مردم چین فقط با گویش محلی خود صحبت می‌کردند؟

answers: text: زبان مقامات
question: گوآنهوا به چه معناست؟

answers: text: در طی حکمرانی دودمان کین و یوآن در شمال چین
question: گویش مشترک ماندارین کهن در چه زمانی بر اساس لهجه‌های دشت شمال چین در اطراف پایتخت توسعه یافت؟

answers: text: ماندارین کهن
question: امروزه گویش مشترک در طی حکمرانی دودمان کین و یوآن در شمال چین چه خوانده می‌شود؟

answers: text: دودمان‌های مینگ و چینگ
question: در زمان کدام دودمان در چین مدیریت امپراتوری را با استفاده از یک زبان مشترک بر اساس گونه‌های ماندارین به نام گوآنهوا انجام دادند؟

answers: text: بر اساس گونه‌های ماندارین به نام گوآنهوا
question: مقامات دودمان‌های مینگ و چینگ در اقدامی، مدیریت امپراتوری را با استفاده از یک زبان مشترک بر چه اساسی انجام دادند؟

answers: text: گویش پکنی
question: در اواسط قرن نوزدهم چه گویشی برای هر کار مرتبط با دربار امپراتوری لازم بود

answers: text: اواسط قرن نوزدهم
question: در چه زمانی گویش پکنی برای هر کار مرتبط با دربار امپراتوری چین لازم بود؟

question: نانجینگ در کجا واقع شده‌است؟

question: حکمرانی دودمان کین و یوآن در شمال چین چند سال طول کشید؟

question: دودمان‌ مینگ در چه زمانی در چین به حکومت رسید؟

context: در دهه ۱۹۳۰، یک زبان ملی معیار به نام گویو (国语/國語، «زبان ملی») در چین پذیرفته شد. پس از درگیری‌های زیاد میان حامیان گویش‌های شمالی و جنوبی و تلاش برای ایجاد یک گویش مصنوعی بی‌طرف، سرانجام کمیسیون ملی وحدت زبان بر پایه گویش پکن در سال ۱۹۳۲ مستقر شد. جمهوری خلق نیز که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد این گویش معیار را حفظ کرد و آن را پوتونگهوا (普通话/普通話 «گفتار مشترک») نامید. اکنون زبان ملی در آموزش، رسانه‌ها و موقعیت‌های رسمی در سرزمین اصلی چین و تایوان استفاده می‌شود. در هنگ کنگ و ماکائو به دلیل گذشته استعماری و زبانی، زبان مورد استفاده در آموزش، رسانه‌ها، موقعیت‌های رسمی و زندگی روزمره همچنان کانتونی محلی است، اگرچه زبان معیار بسیار تأثیرگذار بوده و در مدارس تدریس می‌شود.
qas: answers: text: زبان ملی
question: گویو چیست؟

answers: text: ۱۹۳۰
question: در کدام دهه یک زبان ملی معیار به نام گویو در چین پذیرفته شد؟

answers: text: گویو
question: در دهه ۱۹۳۰ چه زبانی به عنوان یک زبان ملی معیار در چین پذیرفته شد؟

answers: text: ۱۹۳۲
question: کمیسیون ملی وحدت زبان بر پایه گویش پکن در چه سالی مستقر شد؟

answers: text: پکن
question: کمیسیون ملی وحدت زبان بر پایه کدام گویش در سال ۱۹۳۲ مستقر شد؟

answers: text: ۱۹۴۹
question: جمهوری خلق در چه سالی در چین تاسیس شد؟

answers: text: گفتار مشترک
question: پوتونگهوا به چه معناست؟

question: هنگ کنگ در کجا واقع شده‌است؟

answers: text: پکن
question: پایتخت کشور چین کدام کشور است؟

question: پایتخت تایوان کدام شهر است؟

question: ماکائو در کجا قرار دارد؟

context: زبان چینی به راه‌های مختلفی به کشورهای همسایه گسترش یافته‌است. ویتنام شمالی در سال ۱۱۱ قبل از میلاد به قلمرو امپراتوری هان افزوده شد و این دوره از کنترل چین تقریباً به‌طور پیوسته برای یک هزاره ادامه داشت. فرمانداری‌های ۴ گانه نیز در قرن اول پیش از میلاد در شمال کره تأسیس شدند، اما در قرن‌های بعدی از هم پاشیدند. آیین بودایی چینی بین قرن‌های ۲ و ۵ میلادی در شرق آسیا گسترش یافت و همگام با آن خواندن ادبیات و کتاب‌های مقدس به زبان چینی کلاسیک آغاز شد. چینی تا اواخر قرن نوزدهم در کره و به میزان کمتری ژاپن و تا اوایل قرن ۲۰ در ویتنام به عنوان زبان اداری و علمی حفظ شد. در این دوران دانشمندان از سرزمین‌های مختلف می‌توانستند با استفاده از چینی کلاسیک ارتباط نوشتاری برقرار کنند.
qas: answers: text: ۱۱۱ قبل از میلاد
question: ویتنام شمالی در چه سالی  به قلمرو امپراتوری هان افزوده شد؟

answers: text: شمال کره
question: فرمانداری‌های ۴ گانه در قرن اول پیش از میلاد در کجا تأسیس شدند؟

answers: text: بین قرن‌های ۲ و ۵ میلادی
question: آیین بودایی چینی در چه زمانی در شرق آسیا گسترش یافت؟

answers: text: کره و به میزان کمتری ژاپن
question: زبان چینی تا اواخر قرن نوزدهم در کدام کشورها به عنوان زبان اداری و علمی حفظ شد؟

answers: text: ویتنام
question: زبان چینی تا اوایل قرن ۲۰ در کدام کشور به عنوان زبان اداری و علمی حفظ شد؟

answers: text: در قرن اول پیش از میلاد
question: فرمانداری‌های ۴ گانه در چه قرنی در شمال کره تأسیس شدند؟

question: پایتخت ژاپن کجاست؟

question: پایتخت ویتنام کجاست؟

context: اصطلاحات چینی وام گرفته شده در این زبان‌ها به گستردگی برای ایجاد واژگان مرکب برای مفاهیم جدید (همانند استفاده از ریشه‌های لاتین و یونانی باستان برای مفاهیم جدید در زبان‌های اروپایی) استفاده می‌شوند. و این گونه اصطلاحات جدید یا معانی جدید برای عبارات قدیمی پرشماری در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ برای نامگذاری مفاهیم و مصنوعات غربی ایجاد شد. این واژگان که با حروف چینی مشترک نوشته شده‌اند، آزادانه بین زبان‌ها وام گرفته می‌شوند. آن‌ها حتی به زبان چینی که معمولاً در برابر وام‌واژه‌ها مقاوم است نیز وارد شده‌اند؛ بنابراین نسبت واژگان چینی در زبان‌های فنی، انتزاعی یا رسمی بیشتر از گونه‌های گفتاری و غیررسمی است. به عنوان مثال، در ژاپن، کلمات چینی حدود ۳۵٪ کلمات در مجلات سرگرمی، بیش از نیمی از کلمات در روزنامه‌ها و ۶۰٪ کلمات در مجلات علمی را تشکیل می‌دهند.
qas: answers: text: وام‌واژه‌ها
question: زبان چینی که معمولاً در برابر چه چیزی مقاوم است؟

answers: text: ۳۵٪
question: در ژاپن، کلمات چینی چند درصد کلمات در مجلات سرگرمی را تشکیل می‌دهند؟

answers: text: بیش از نیمی
question: در ژاپن، کلمات چینی چه مقدار از کلمات در روزنامه‌ها را تشکیل می‌دهند؟

answers: text: ۶۰٪
question: در ژاپن، کلمات چینی چه درصد از کلمات در مجلات علمی را تشکیل می‌دهند؟

question: وام‌واژه‌ها را در زبان‌شناسی تعریف کنید؟

context: ویتنام، کره و ژاپن هرکدام سامانه‌های نوشتاری را برای زبان‌های خود ابتدا بر اساس نویسه‌های چینی بود ایجاد کردند اما بعداً آن را با الفباهای دیگری جایگزین کردند که منجر به پدید آمدن هانگول برای کره‌ای و کانا برای ژاپنی شد. با این حال، این‌ها تا اواخر قرن نوزدهم به ادبیات عامه محدود بودند. امروزه ژاپنی با خط ترکیبی با استفاده از حروف چینی (کانجی) و کانا نوشته می‌شود. زبان کره‌ای نیز در هر دو کره با نویسه‌های هانگول نوشته می‌شود، گرچه حروف چینی تکمیلی (هانجا) نیز به ندرت در کره جنوبی کاربرد دارند. ویتنامی نیز امروزه، در نتیجه استعمار فرانسه در گذشته، با الفبایی مبتنی بر لاتین نوشته می‌شود.
qas: answers: text: هانگول
question: سامانه‌های نوشتاری برای کره‌ای چه نام دارد؟

answers: text: کانا
question: سامانه‌های نوشتاری برای ژاپنی چه نام دارد؟

answers: text: با خط ترکیبی با استفاده از حروف چینی (کانجی) و کانا
question: امروزه ژاپنی چگونه نوشته می‌شود؟

question: فرانسه در همسایگی کدام کشورها قرار گرفته‌است؟

context: شماری وام‌واژه از زبان‌های هندواروپایی نخستین در چینی مطرح شده‌است، همچون 蜜 (mì، «عسل»)، 狮/獅 (shī، «شیر») و همچنین شاید 马/馬 (mǎ، «اسب»)، 猪/豬 (zhū، «خوک»)، 犬 (quǎn، «سگ») و 鹅/鵝 (é، «غاز»). گروهی دیگر از واژگان در امتداد جاده ابریشم از دوران رواج چینی کهن وام گرفته شده‌اند که شامل 葡萄 (pútáo، «انگور»)، 石榴 (shíliu/shíliú، «انار») و 狮子/獅子 (shīzi، «شیر») و بیشتر دارای ریشه فارسی و ایرانی هستند. برخی دیگر از واژگان همچون 佛 (Fó، «بودا») و 菩萨/菩薩 (Púsà، «بوداسف») از متون مقدس بودایی وام گرفته شده‌اند و عمدتاً دارای ریشه‌های سانسکریت یا پالی (زبان‌های مقدس شمال هند) هستند. واژگان دیگری نیز، مانند 胡同 (hútòng، «کوچه»)، 琵琶 (pípá، «عود») و 酪 (lào/luò، «پنیر» یا «ماست») از زبان‌های مردم کوچ‌نشین پیرامون چین آمده‌اند. این واژگان بیشتر از زبان مردم قبایل بیابان گبی و مغول‌ها وام گرفته شده‌اند اما ریشه دقیق آن‌ها ناشناس است.
qas: answers: text: سانسکریت
question: پالی به چه معناست؟

answers: text: زبان‌های مقدس شمال هند
question: سانسکریت یا پالی چیست؟

answers: text: سانسکریت یا پالی
question: زبان‌های مقدس شمال هند چه نام دارد؟

question: متون مقدس بودایی را نام ببرید؟

context: زبان‌شناسان همه گونه‌های چینی را در کنار زبان‌های برمه‌ای، تبتی و سایر زبان‌های رایج در هیمالیا و توده‌کوه آسیای جنوب شرقی در خانواده زبان‌های چینی-تبتی قرار می‌دهند. گرچه این رابطه برای اولین بار در اوایل قرن نوزدهم مطرح شد و اکنون به‌طور گسترده‌ای پذیرفته شده‌است، بازسازی زبان نیا-چینی-تبتی بسیار کمتر از خانواده‌هایی همچون هندواروپایی و آستروآسیایی انجام شده‌است. دشواری‌های این کار شامل گوناگونی بالای زبان‌ها، عدم وجود تصریف در بسیاری از آن‌ها و اثرات تماس زبانی است. علاوه بر این، بسیاری از زبان‌های کوچکتر در مناطق کوهستانی صحبت می‌شوند که دسترسی به آن‌ها دشوار است و اغلب آن‌ها در مناطق حساس مرزی نیز هستند. درواقع انشعاب یک زبان اولیه به چینی و تبتی-برمه‌ای اغلب فرض می‌شود، اما تاکنون به‌طور قانع کننده‌ای اثبات نشده‌است.
qas: answers: text: زبان‌های برمه‌ای، تبتی و سایر زبان‌های رایج در هیمالیا و توده‌کوه آسیای جنوب شرقی در خانواده زبان‌های چینی-تبتی
question: زبان‌شناسان همه گونه‌های چینی را در کنار کدام زبان‌ها قرار می‌دهند؟

answers: text: اوایل قرن نوزدهم
question: رابطه بین زبان‌‌‌‌‌‌های چینی و برمه‌ای و تبتی و سایر زبان‌های رایج در هیمالیا و توده کوه‌های آسیای جنوب شرقی در چه زمانی مطرح شد؟

answers: text: زبان نیا-چینی-تبتی
question: بازسازی کدام زبان بسیار کمتر از خانواده‌هایی همچون هندواروپایی و آستروآسیایی انجام شده‌است؟

question: هیمالیا در کجا واقع است؟