IMagn 17
Region: Asia Minor — Caria 

[---------------] χειρας [ε]ξηγαγο[ν --------------] [----------- ση]μειον της γενομενη[ς --------------] [----------- πα]ρα παντων κατα κοινο[ν -------------] [---------- ψ]ηφισματων μεχρι μεν [τουτων κατα νουν] συν[τ]ελεσθ[ε]ντων ταχεως ων ενεκεν ηλ[θον περιεμενον] το ρηθεν υπο του θεου σημειον προς την α[ναχωρησιν επει] δε ελαμβανε χρονον πολιν ανα μεσον π[ολεων γορτυ]νος και φαιστου κατωικουσαν ευδαιμον[ως μεταπεμψα]μενοι τεκνα και γυναικα[ς ε]νεφυσιωσαν τε κα[ι τοις γινομε]νοις εξ εαυτων τημ βουλησιν του θεου την κατα [τον χρησμον] ως δε περι ογδοιηκονθ ετη μετα την αφιξιν εφα[νησαν οι λευκοι] κορακες φους ερωτησοντες περι της εις την ιδι[αν] επανοδο[υ ιερωμενης εν αργει ξενυλλου. παλιν δε παρα τημ βουλησιν αυτων χρηστηριαζε[ται] ηλθετε μαγνητες κρητης απονοσφι τραπεν[τες] οιωνομ πτερυγεσσι συν αργεννησιν ιδοντες [ε]γ μελανος και θαυμα καταθνητοισιν εφανθη [κ]αι διζησθε πατρην ει λωιον εστιν ικεσθαι. αλλα χρεωγ γαιης απ[ο π]ατριδος αλλοθι νεισθα[ι] πατρι δ εμωι και εμοι [και] συγγονωι ωδε μ[ελ]ησει μη τι χερειοτεραμ βωλ[ο]μ 0[α]γνητα δασασθαι χωρας ης πηνειος εχει κα[ι] πηλιον αιπυ. απογνοντες ουν δια τογ χρησμον [τ]ην εις οικον επανοδον και σπευδοντες εαυτοις επιτελεσθηναι την επαγγελιαν του θεου παλιν επηρωτησαμ πεμψαντες οπ[ο]υ στελλοιεν και πως ο δε θεος εχρησεν ειρεσθ ω μαγνητες αμυμονες ενθα νεησθε υμμι δε ανηρ εστηκε παρος νηοιο θυραων [ο]ς γ υμιν αρξαιτο και ηγησαιτο κελευθου παμφυλων επ αρουραν υπερ μυκαλης ορος αιπυ ενθα δε μανδρολυτου δομος ολβιος εμ περιωπη[ι] πολλοισιν κτεανοισι πολυστρεφεος ποταμοιο ενθα δε αμυνομενοισι και ουκ αρχουσι δολοιο νικηγ και μεγα κυδος ολυμπιος εγγυαλιξει. επερωτησαντων δε τις ο ανηρ ουτος εστιν ο καθηγησομενος ημιν και ποθεν ο θεος εχρησεν εστι τις εν τεμενει γλαυκου γενος αλκιμος ανηρ ος γ υμιν πρωτιστ επιεξεται αντιβολησας νηον εμομ προλιπουσι το γα[ρ] πεπρωμενον εστιν. ουτος και δειξει χερσου πολυπυρον αρουραν. συναντησαντων δε κατα το ρηθεν και την συγγενεια[ν] προς τον λευκιππον ανανεωσαμενων επιδειξαντων τους χρησμους ασμενος υπηκουσεν ο λευκιππος ομως μ[εν]τοινε και αυτος επ[η]ρ[ωτ]η[σ]ε κατ ιδιαν τον θεον τωι δ εχρησεν στελλ επι παμφυ[λ]ωγ κο[λ]πον λευκιππε φεροπλον λαον αγωμ μαγνητα ομοσυγγονον ως αν ικειαι θ[ωρη]κος σκοπελον κ[α]ι αμανθιου αιπυ ρεεθρον και υκαλης ορος αιπυ απεναντιον ενδυμιων[ος ]. ενθα δε 0[α]νδρολυτου δομον ολβιοι οικησο[υσιν] αγνητες πολιε[σσι] περικτιονεσσιν αγητ[οι ].