Crete, Ctr. — Gortyna — boustr. — ca. 480-ca. 450 BC — Willetts (1967)
Region: Aegean Islands, incl. Crete (IG XI-[XIII]) — Crete 

θιοι. ος κ ελευθεροι ε δολοι μελλει ανπιμολεν προ δικας με αγεν. αι δε κ αγει καταδικακσατο το ελευθερο δεκα στατερανς το δολο πεντε ο τι αγει και δικακσατο λαγασαι εν ταις τρισι αμεραις. αι [δε] κα με [λαγ]ασει καταδικαδδετο το μεν ελευθερο στατερα το δολο [δα]ρκναν τας αμερας εκαστας πριν κα λαγασει το δε κρονο τον δι[κ]ασταν ομνυντα κρινεν. αι δ αννιοιτο με αγεν τον δικασταν ομνυντα κρ[ι]νεν αι με αποπονιοι μαιτυς. αι δε κα μολει ο μεν ελευθερον ο δ[ε δ]ολον καρτονανς εμεν [οτερο]ι κ ελευθερον αποπονιοντι. αι δε κ ανπι δολοι μολιοντι πονιοντες ον εκατερος εμεν αι μεν κα μαιτυς αποπονει κατα τον μαιτυρα δικαδδεν αι δε κ ε ανποτεροις αποπονιοντι ε μεδατεροι τον δικασταν ομνυντα κρινεν. ε δε κα νικαθει ο εκον τομ μεν ελευθερον λαγασαι ταν πε[ν]τ αμεραν τον δε δολο[ν] ες κερανς αποδομεν. αι δε κα με λαγασει ε με αποδοι δικακσατο νικεν το μεν ελευθερο πεντεκοντα στατερανς και στατερα τας αμερας εκαστας πριν κα λαγασει το δε δολο δεκα στατερανς και δαρκναν τας αμερας εκαστας πριν κ αποδοι ες κερανς. ε δε κα καταδικακσει ο δικαστας ενιαυτοι πραδδεθθαι τα τριτρα ε μειον πλιον δε με το δε κρονο τον δικασταν ομνυντα κρινεν. αι δε κα ναευει ο δολος ο κα νικαθει καλιον αντι μαιτυρον δυον δρομεον ελευθερον αποδεικσατο επι τοι ναοι οπε κα ναευει ε αυτος ε αλος προ τουτο αι δε κα με καλει ε με δεικσει κατισ[τατ]ο τα εγ[ρα]μενα. αι δε κα μεδ αυτον αποδοι εν τοι ενιαυτοι τανς απλοονς τ[ι]μανς επικαταστασει. αι δε κ αποθανει μολιομενας ταδ δι[κ]ας ταν απλοον τιμαν καταστασει. αι δε κα κοσ[μ]ιον αγει ε κοσμιοντος αλλος ε κ αποσται μολεν και κα νικαθει κατισταμεν απ[ο α]ς [αμερα]ς αγαγε τα εγραμενα. [τ]ον δε νενικαμενον κα[ι τον κα]τακειμενον αγοντι απατον εμεν. αι κα τον ελευθερον ε ταν ελευθεραν καρτει οιπει εκατον στατερανς καταστασει αι δε κ απεταιρο δεκα αι δε κ ο δολος τον ελευθερον ε ταν ελευθεραν διπλει καταστασει αι δε κ ελευθερος οικεα ε οικεαν πεντε δαρκνανς αι δε κα οικευς οικεα ε οικεαν π[εν]τε στατερανς. ενδοθιδιαν δολαν αι καρτει δαμασαιτο δυο στατερανς καταστασει αι δε κα δεδαμν[α]μεναν πεδ αμεραν [ο]δελον αι δε κ εν νυττι δυ οδελονς ορκιοτεραν δ εμεν ταν δολαν. αι κα ταν ελευθεραν επιπερεται οιπεν ακευοντος καδεστα δεκα στατερανς καταστασει αι αποπονιοι μαιτυς. αι κα ταν ελευθεραν μοικιον αιλεθει εν πατρος ε εν αδελπιο ε εν το ανδρος εκατον στατερανς καταστασει αι δε κ εν αλο πεντεκοντα αι δε κα ταν το απεταιρο δεκα αι δε κ ο δολος ταν ελευθεραν διπλει καταστασει αι δε κα δολος δολο πεντε. προ ειπατο δε αντι μαιτυρον τριον τοις καδεσταις το εναιλεθεντος αλλυεθθαι εν ταις πεντ αμεραις το δε δολο τοι πασται αντι μαιτυρον δυον. αι δε κα με αλλυσεται επι τοις ελονσι εμεν κρεθθαι οπαι κα λειοντι. αι δε κα πονει δολοσαθθαι ομοσαι τον ελοντα το πεντεκονταστατερο και πλιονος πεντον αυτον ιν αυτοι εκαστον επαριομενον το δ απεταιρο τριτον αυτον το δε οικεος τον πασταν ατερον αυτον μοικιοντ ελεν δολοσαθθαι δε με. αι κ ανερ [κ]αι γυνα διακρ[ι]νον[τ]αι τα α αυτας εκεν ατι εκονς ε ιε παρ τον ανδρα και το καρπο ταννεμιναν αι κ ε ι ες τον ον αυτας κρεματον κο τι κ ενυπανει ταν [εμινα]ν ατι κ ε ι και πεντε στατερανς αι κ ο ανερ αιτιος ε ι τας κε[ρ]ευσιος α[ι] δε πονιοι ο ανερ [αιτιος με ε]μεν τον δικασταν ομνυντα κρινεν. αι δε τι αλλο περοι το ανδρος πεντε στατερανς καταστασει κοτι κα περει αυτον κοτι κα παρελει αποδοτο αυτον. ο ν δε κ εκσαννεσεται δικακσαι ταν γυναικ απομοσαι ταν αρτεμιν παρ αμυκλαιον παρ ταν τοκσιαν. οτι δε τις κ απομοσανσαι παρελει πεντε στατερανς καταστασει και το κρεος αυτον. αι δε κ αλλοττριος συνεσαδδει δεκα στ[ατ]ερανς καταστασει το δε κρειος διπλει οτι κ ο δικαστας ομοσει συνεσσακσαι. αι ανερ αποθανοι τεκνα καταλιπον αι κα λει α γυνα τα α αυτας εκονσαν οπυιεθθαι κατι κ ο ανεδ δοι κατα τα εγραμμενα αντι μαιτυρον τριον δρομεον ελευθερον αι δε τι τον τεκνον περοι ενδικον εμεν. αι δε κα ατεκνον καταλιπει τα τε α αυτας εκεν κο τ[ι] κ εν[υ]πανει [τ]αν εμιναν και [τ]ο καρπ[ο] το ενδ[ο]θεν πεδα τον επιβαλλοντ[ον] μοιραν λακεν και τι κ ο ανεδ δοι αι εγρατται αι δε τι αλλο περοι ενδικον εμεν. αι δε γυνα ατεκνος αποθανοι τα τε α αυτας τοις επιβαλλονσι αποδομεν κο τι ενυπανε ταν εμιναν και το καρπο αι κ ε ι ες τον ον αυτας ταν εμιναν. κομιστρα αι κα λει δομεν ανερ ε γυνα ε εμα ε δυοδεκα στατερανς ε δυοδεκα στατερον κρεος πλιον δε με. αι κα οικεος οικεα κριθει δοο ε αποθανοντος τα α αυτας εκεν αλλο δ αι τι περοι ενδικον εμεν. αι τεκοι γυνα κε[ρ]ε[υο]νσα επελευσαι τοι ανδρι επι στεγαν αντι μαιτυρον τριον. αι δε με δεκσαιτο επι ται ματρι εμεν το τεκνον ε τραπεν ε αποθεμεν ορκιοτεροδ δ εμεν τος καδεστανς και τος μαιτυρανς αι επελευσαν. αι δε οικεα τεκοι κερευονσα επελευσαι τοι πασται το ανδρος ος οπυιε αντι μαιτυρον δ[υ]ον. αι δε κα με δεκσεται επι τοι πασται εμεν το τεκνον τοι τας οικεας. αι δε τοι αυτοι αυτιν οπυιοιτο προ το ενιαυτο το παιδιον επι τοι πασται εμεν τοι το οικεος. κορκιοτερον εμεν τον επελευσαντα και τος μαιτυρανς. γυνα κερευονς αι αποβαλοι παιδιον πριν επελευσαι κατα τα εγραμμενα ελευθερο μεν καταστασει πεντεκοντα στατερανς δολο πεντε και ικατι αι κα νικαθει. ο ι δε κα με ι[ε] τις τεγα οπυι επελευσει ε αυτον με ορει αι αποθειε το παιδιον απατον εμεν. αι κυσαιτο και τεκοι οικεα με οπυιομενα επι τοι το πατρος πασται εμεν το τεκνον αι δ ο πατερ με δοοι επι τοις τον αδελπιον πασταις εμεν. τον πατερα τον τεκνον και τον κρεματον καρτερον εμεν ταδ δαισιος και ταν ματερα τον ον αυτας κρεματον. ας κα δοοντι με επανανκον εμεν δατεθθαι αι δε τις αταθειε αποδατταθθαι τοι αταμενοι αι εγρατται. ε δε κ αποθανει τις τεγανς μεν τανς εν πολι κατι κ εν ταις τεγαις ενει αις κα με οικευς εν οικει επι κοραι οικιον και τα προβατα και καρταιποδα α κα με οικεος ε ι επι τοις υιασι εμεν τα δ αλλα κρεματα παντα δατεθθαι καλος και λανκανεν τος μεν υιυνς οποττοι κ ιοντι δυο μοιρανς εκαστον ταδ δε θυγατερανς οποτται κ ιοντι μιαν μοιραν εκασταν. δατεθ[θ]αι δε και τα ματροια ε κ αποθα[νε]ι αιπερ τα [πατρο]ι εγ[ρατ]ται. αι δε κρεματα με ειε στεγα δε λακεν ταθ θ[υ]γατερας αι εγρατται. αι δε κα λει ο πατερ δοος ιον δομεν ται οπυιομεναι δοτο κατα τα εγραμμενα πλιονα δε με. οτειαι δε προθθ εδοκε ε επεσπενσε ταυτ εκεν αλλα δε με ετι τον π[α]τροι[ο]ν [κ]ρε[ματ] απολαν[κα]νεν. γυνα ο[τ]εια κρεματα με εκει ε [πα]τροδ δοντος ε α[δ]ελπιο ε επισπενσαντος ε απολα[κ]ονσα αι οκ ο αιθ[α]λευς ταρτος εκοσμιον οι συν κυ[λ]λοι ταυτας μεν απολανκανεν ταιδ δε προθθα με ε[ν]δικον εμεν. ε κ αποθανει ανερ ε γυνα αι μεν κ ε ι τεκνα ε ες τεκνον τεκνα ε ες τουτον τεκνα τουτος εκε[ν] τα κρεματα. αι δε κα μετις ε ι τουτον αδελπιοι δε το αποθανοντος κεκς αδε[λ]πιον τεκνα ε ες τουτον τεκνα τουτος εκεν τα κρεματα. αι δε κα μετις ε ι τουτον αδευπιαι δε το αποθανοντος κες ταυταν τεκνα ε ες τον τεκνον τεκνα τουτος εκεν τα κρεματα. αι δε κα μετις ε ι τουτον οις κ επιβαλλει οπο κ ε ι τα κρεματα τουτος αναιλεθθαι. αι δε με ειεν επιβαλλοντες τας οικιας οιτινες κ ιοντι ο κλαρος τουτονς εκεν τα κρεματα. αι δε κ οι επιβαλλοντες οι μεν λειοντι δατεθθαι τα κρεματα οι δε με δικακσαι τον δικασταν επι τοιλ λειονσι δατεθθαι εμεν τα κρεματα παντα πριν κα δαττονται. αι δε κα δικακσαντος το δικαστα καρτει ενσειει ε αγει ε περει δεκα στατερανς καταστασει και το κρειος διπλει. τνατον δε και καρπο και εμας κανπιδεμας κεπιπολαιον κρεματον αι κα με λειοντι δατεθ[θαι το]ν δ[ικαστ]αν ομνυντα κριναι πορτι τα μολιομενα. [α]ι [δ]ε κα κρεματα δατιομενοι με συνγιγνοσκοντι ανπι ταν δαισιν ονεν τα κρεματα κος κα πλειστον διδοι αποδομενοι ταν τιμαν δια[λ]ακοντον ταν επαβολαν εκαστος. δατιομενοιδ δε κρεματα μαιτυρανς παρεμεν δρομεανς ελευθερονς τριινς ε πλιανς. θυγατρι ε διδοι κατα τα αυτα. ας κ ο πατεδ δοει τον το πατρος κρεματον παρ υιεος με ονεθθαι μεδε καταθιθεθθαι ατι δε κ αυτος πασεται ε απολακει αποδιδοθθο αι κα λει. μεδε τον πατερα τα τον τεκνον ατι κ αυτοι πασονται ε απολακοντι. μεδε τα τας γυναικος τον ανδρα αποδοθαι μεδ επισπενσαι μεδ υιυν τα τας ματρος. αι δε τις πριαιτο ε καταθειτο ε επισπενσαιτο αλλαι δ εγρατ[τα]ι αι ταδε τα γραμματα εγ[ρ]α[τται τα] μ[ε]ν κρεματα επι ται ματρι εμεν κ επι ται γυναικι ο δ αποδομενος ε καταθενς ε επισπενσανς τοι πριαμενοι ε καταθεμενοι ε επισπενσαμενοι διπλει καταστασει και τι κ αλλ ατας ε ι το απλοον τον δε προθθα με ενδικον εμεν. αι δε κ ο αντιμολος απομολει ανπι το κρεος ο ι κ ανπιμολιοντι με εμεν τας ματ[ρ]ος ε τας γυναικος μολεν οπε κ επιβαλλει παρ τοι δικασται ε εκαστο εγρατται. αι δε κ αποθανει ματερ τεκνα καταλιπονσα τον πατερα καρτερον εμεν τον ματροιον αποδοθαι δε με μεδε καταθεμεν αι κα με τα τεκνα επαινεσει δρομεες ιοντες. [α]ι δε τις αλλαι πριαιτο ε καταθειτο τα μεν κρεματα επι τοις τεκνοις εμεν τοι δε πριαμενοι ε καταθεμενοι τον αποδομενον ε τον καταθεντα ταν διπλειαν καταστασαι τας τιμας και τι κ αλλ ατας ε ι το απλοον. αι δε κ αλλαν οπυιει τα τεκνα [το]ν [μ]ατροιον καρτερονς εμεν. αι κ εδδυσ[αμενον] περα[νδε] εκς αλλοπολιας υπ ανανκας εκομενος κελομενο τις λυσεται επι τοι αλλυσαμενοι εμεν πριν κ αποδοι το επιβαλλον. αι δε κα με ομολογιοντι αμπι ταν πλεθυν ε με [κ]ελομε[ν]ο αυτο [λ]υσαθθαι τον δικασταν ομνυντα κρινεν πορτι τα μολιομενα. το ελευθερο τον δε [---- αι κ ο δολος] επι ταν ελευθεραν ελθον οπυιει ελευθερ εμεν τα τεκνα. αι δε κ α ελευθερα επι τον δολον δολ εμεν τα τεκνα. αι δε κ ες τας αυτας ματρος ελευθερα και δολα τεκνα γενεται ε κ αποθανει α ματερ αι κ ε ι κρεματα τονς ελευθερονς εκεν. αι δ ελευθεροι με εκσειεν τονσς επιβαλλοντανς αναιλεθαι. α[ι] κ εκς αγορας πρ[ι]αμενος δολον με περαιοσει ταν εκσεκοντ αμεραν αι τινα κα προθ αδικεκει ε υστερον τοι πεπαμενοι ενδικον εμεν. ταμ πα[τ]ροι[ο]κον οπυιεθαι αδελπιοι το πατρος τον ιοντον τοι πρειγ[ι]στοι. αι δε κα πλιες πατροιοκοι ιοντι καδελπι[ο]ι το πατρος [τ]οι επιπρειγιστοι οπυιεθαι. αι δε κα με ιοντι αδελπιοι το π[α]τρος υιεεδ δε εκς αδελπιον οπυιεθαι ιοι τοι [ε]ς το πρειγιστο. αι δε κα πλιες ιοντι πατροιοκοι κυιεες εκς αδελπιον αλλοι οπυιεθαι τοι επι τοι ες [τ]ο πρειγ[ι]στο. μιαν δ εκεν πατροι[ο]κον τον επιβαλλοντα πλιαδ δε [μ]ε αδ δε κ ανορος ε ι ο επιβαλλον οπυιεν ε α πατροιοκος [σ]τεγαν μεν αι κ ε ι εκεν ταν πατροιοκον ταδ δ επικαρπιας παντος ταν εμιναν απολανκανεν τον επιβαλλοντα οπυιεν. αι δε κ αποδρομος ιον ο επιβαλλον οπυιεν εβιον εβιονσαν με λει οπυιεν επι ται πατροιοκοι εμεν τα κρεματα παντα και τον καρπον πρειν κ οπυιει. αι δε κα δρομευς ιον ο επιβαλλον εβιονσαν λειονσαν οπυιεθαι με λει οπυιεν μολεν τος καδεστανς τος τας πατροιοκο ο δε δικαστα[ς] δικ[α]κσ[α]το οπυιεν εν τοις δ[υ]οις μενσι. αι δε κα με οπυιει αι εγραται τα κρεματα παντ εκονσαν αι κ ε ι αλλος τοι επιβαλλοντι αι δ επιβαλλον με ειε τας πυλας τον αιτιοντον οτιμι κα λει οπυιεθαι. αι δε κα τοι επιβαλλοντι εβιονσα με λει οπυιεθαι ε ανορος ε ι ο επιβαλ[λ]ον [κα]ι μ[ε λει μεν]εν α πατροιοκος στεγαμ μεν αι κ ε ι εν πολι ταμ πατροιοκον εκεν κατι κ ενει εν ται στεγαι τον δ αλλον ταν εμιναν διαλακονσαν αλλοι οπυιεθαι τας πυλας τον αιτιοντον οτιμι κα λει. αποδατεθαι δε τον κρεματον ιοι. αι δε με ειεν επιβαλλοντες ται πατροιοκοι α[ι ε]γρατται τα κρεματα παντ εκ[ον]σαν τας πυλας οπυιεθ[α]ι οτιμι κα λει. αι δε τας πυλ[α]ς μετις λειοι ο[π]υιεν τος καδεστανς τος τας πατροιοκο ειπαι κατα [ταν πυλ]αν οτι ου λ[ει ο]πυιεν τις και μεν τις κ [ο]πυιει εν ταις τριακοντα ε κα ειποντι αι δε με αλλοι οπυιεθαι οτιμι κα νυναται. αι δε κα πατρος δοντος ε αδελπιο πατροιοκος γενεται αι λειοντος οπυιεν ο ι εδοκαν με λειοι οπυιεθαι αι κ εστετεκνοται διαλακονσαν τον κρεματον αι εγρατται [αλλ]οι οπυιεθ[ο τα]ς πυλα[ς]. αι δε τεκνα με ειε παντ εκονσαν τοι επιβαλλοντι οπυιεθαι αι κ ε ι αι δε με αι εγρατται. ανερ αι αποθανοι πατροιοκοι τεκνα καταλιπον αι κα λει οπυιεθο τας πυλας οτιμι κα νυναται ανανκαι δε με. αι δε τεκνα με καταλιποι ο αποθανον οπυιεθαι τοι επιβαλλοντι αι εγρατται. αι δ ο επιβαλλον ταν πατροιοκον οπυιεν με επιδαμος ειε α δε πατροιοκος οριμα ειε τοι επιβαλλοντι οπυιεθαι αι εγρατται. πατροιοκον δ εμεν αι κα πατερ με ε ι ε αδελπιος ες το αυ[το] πατρος. τον δε κρεματο[ν κα]ρτερονς εμεν τας εργασια[ς τος] πατροανς [τ]α[δ] δ επι[καρ]πιας διαλ[αν]κ[α]νεν ταν εμιναν ας κ α[ν]ορ[ο]ς ε ι αι δ αν[ο]ροι ιατται με ειε επιβαλλον ταν πατροιοκον καρτεραν εμεν τον τε κρεματον και το καρπο κας κ αν[ο]ρος ε ι τραπεθαι [π]αρ ται ματρι αι δε ματερ με ειε παρ τοις [μ]ατροσι τραπεθα[ι ]. αι δε τις οπυιοι ταν πατροιοκον αλλαι δ [εγ]ρατται πευθεν [πορ]τι κοσμον τονς επιβα[λλοντανς ]. αι κ οπελο[ν αργυρον πα]τροιοκον καταλιπει ε αυ[ταν ε δια τον]ς πατροαν[ς και το]νς ματροανς καταθεμεν ε [αποδ]οθαι το οπλεματος [και δ]ικαιαν εμεν ταν οναν και ταν κ[αταθε]σιν. αι δ αλλα[ι πρι]αιτο τις κρεματα ε καταθειτο τον τας πα[τρ]οιοκο τα μεν [κρ]εματα επι ται πατροιοκοι εμεν ο δ αποδομενος ε καταθενς τοι πριαμενοι ε καταθεμενοι αι κα νικαθει διπλει καταστασει και τι κ αλλ ατας ε ι το απλοον επικαταστασει αι ταδε τα γ[ραμμ]ατ [εγρατται τ]ο[ν δ]ε προθα μ[ε ε]νδικον εμεν. αι δ ο αντιμολος απομ[ολ]ιοι α[νπ]ι το κρεος ο ι κ ανπιμολιοντι με τας πατροιοκο ε[μ]εν ο δ[ικ]αστας ομνυς κρινετο αι δε νικασαι με τας πατρ[οι]οκο εμεν μολεν οπε κ επιβαλλει ε εκαστο εγρατται αι αν[δ]εκσαμ[ε]νος ε νενικαμενο[ς ε εν]κοιοτανς οπελον ε διαβαλομενος ε δια ειπαμενος αποθανοι ε τουτοι αλλος επιμολενν ιο προ το ενιαυτο ο δε δικαστας δικαδδετο πορτι τα αποπονιομενα αι μεν κα νικας επιμολει ο δικαστας κο μναμον αι κα δοει και πολιατευει οι δε μαιτυρες οι επιβαλλοντες ανδοκαδ δε κενκοιοταν και διαβολας και διρεσιος μαιτυρες οι επιβαλλοντες αποπονιοντον. ε δε κ απο ειποντι δικαδδετο ομοσαντα αυτον και τονς μαιτυρανς νικεν το απλοον. υιυς αι κ ανδεκσεται ας κ ο πατεδ δοει αυτον ατεθαι και τα κρεματα ατι κα πεπαται αι τις κα περαι συναλ[λακ]σει ε ες περ[α]ν επιθεντι με αποδιδοι αι μεν κ αποπονιοντι μαιτυρες εβιοντες το εκατονστατερο και πλιονος τρεες το μειονος μεττ ες το δεκαστατερον δυο το μειονος ενδ δικαδδετο πορτι τα αποπο[ν]ιομενα. αι δε μαιτυρε[ς] με α[π]οπονιοιεν ε κ ε[λ]θει ο συναλλακσανς οτερον κ[α] κελε[τ]αι ο μενπομενος ε απομοσαι ε συν σ[------------] [-------------]τ αν[------------] [-----------] αι κα λε[ι] εκα[----------] [-------- κ]ρεος ε [με]ι[ον πλ]ιον δ[ε με. ------] [-------------] [-------------] [-------------]ν κρεος [-----------] [---------- α]ποδοντανς το[----------] [-----------] ματρι δ υιυν [ε ανδρα γυναικι δομεν ε]κατον στατερα[νς] ε μειον πλιον δε με. αι δε πλια δοιε αι κα λειοντ οι επιβαλλοντες τον αργυρον αποδοντες τα κρεματ εκοντον. αι δε τις οπελον αργυρον ε αταμενος ε μολιομενας δικας δοιε αι με ειε τα λοιπα ακσια τας ατας μεδεν ες κρεος εμεν ταν δοσιν. αντρο[π]ον με ονεθαι κατακειμενον πριν κ αλλυσεται ο καταθενς μεδ αμπιμολον μεδε δεκσαθαι μεδ επισπενσαθαι μεδε καταθεθαι. αι δε τις τουτον τι ερκσαι μεδεν ες κρεος εμεν αι αποπονιοιεν δυο μαιτυρες. ανπανσιν εμεν οπο κα τιλ λει. αμπαινεθαι δε κατ αγοραν κατα ελμενον τομ πολιαταν απο το λαο ο απαγορευοντι. ο δ αμπαναμενος δοτο ται εταιρειαι ται αι αυτο ιαρειον και προκοον οινο. και μεν κ ανελεται παντα τα κρεματα και με συννει γνεσια τεκνα τελλεμ μεν τα θινα και τα αντροπινα τα το ανπαναμενο καναιλεθαι αιπερ τοις γνεσιοις εγρατται. αι [δ]ε κα με λει τελλεν αι εγρατται τα κ[ρ]εματα τονς επιβαλλοντανς εκεν. αι δε κ ε ι γνεσ[ι]α τεκνα τοι ανπαναμενοι πεδα μεν τον ερσενον τον αμπαντον αιπερ αι θελ[ε]ιαι απο τον αδελπιον λανκανοντι αι δε κ ερσενες με ιοντι θελειαι δε ισ ομοιρον ε[μεν] τον ανπαντον και με επανανκον εμεν τελλεν τ[α το αν]παναμενο και τα κρεματ αναιλεθαι ατι κα κατα[λιπει ο α]νπαναμενος πλιυι δε τον ανπαντομ με επικορεν. [αι δ] [απο]θανοι ο ανπαντος γνεσια τεκνα με καταλιπον παρ το[νς το αν]παναμενο επιβαλλοντανς ανκορεν τα κρεματα. αι δ[ε κα] [λει] ο ανπαναμενος απο ειπαθθο κατ αγοραν απο το λα[ο ο] [απα]γορευοντι κατα ελμενον τον πολιαταν ανθεμε[ν δε] [δεκ]α [σ]τατερανς εδ δικαστεριον ο δε μναμον ο το κσενιο αποδοτο τοι απορρεθεντι. γυνα δε με αμπαινεθθο μεδ ανεβος. κρεθαι δε τοιδδε αι ταδε τα γραμματ εγραπσε τον δε προθθα οπαι τις εκει ε αμπαντυι ε παρ αμπαντο με ετ ενδικον εμεν. αντροπον ος κ αγει προ δικας αιει επιδεκεθαι. τον δικασταν οτι μεν κατα μαιτυρανς εγρατται δικαδδεν ε απομοτον δικαδδεν αι εγρατται τον δ αλλον ομνυντα κρινεν πορτι τα μολιομενα. αι κ αποθανει αργυρον οπελον ε νενικαμενος αι μεν κα λειοντι οις κ επιβαλλει αναιλεθαι τα κρεματα ταν αταν υπερκατισταμεν και το αργυριον οις κ οπελει εκοντον τα κρεματα αι δε κα με λειοντι τα μεν κρεματα επι τοις νικασανσι εμεν ε οις κ οπελει το αργυριον αλλαν δε μεδεμιαν αταν εμεν τοις επιβαλλονσι. ατεθαι δε υπερ μ[ε]ν το [πα]τρος τα πατροια υπεδ δε τας ματρος τα ματροια. γυνα ανδρος α κα κρινεται ο δικαστας ορκον αι κα δικακσει εν ταις ικατι αμεραις απομοσατο παριοντος το δικαστα ο τι κ επικαλει. προ ειπατο δε ο αρκον ταδ δικας ται γυναικι και τοι δικασται και [τ]οι μναμονι προτεταρτον αντι μαιτυρος πεντεκαιδεκαδρομο ε πρειγονος. ματρι υιυς ε α[ν]ερ γυναικι κρεματα αι εδοκε αι εγραττο προ τονδε τον γραμματον με ενδικον εμεν το δ υστερον διδομεν αι εγρατται. ταις πατροιοκοις αι κα με ιοντι ορπανοδικασται ας κ ανοροι ιοντι κρεθαι κατα τα εγραμμενα. οπε δε κ α πατρ[οι]οκος με ιοντος επιβαλλοντος μεδ ορπανοδικασταν παρ ται ματρι τραπεται τον πατροα και τομ ματροα τονς εγραμμενονς τα κρεματα και ταν επικαρπιαν αρτυεν οπαι κα νυνανται καλλιστα πριν κ οπυιεται. οπυιεθαι δε δυοδεκα ετια ε πρειγονα.