Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα το δελτίο των επικαίρων ερωτήσεων της Παρασκευής 10 Ιουλίου 2020. Α. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πρώτου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 884/3-7-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Ιωαννίνων του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Μερόπης Τζούφη προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Αδικαιολόγητη άρση ακαδημαϊκής αντιστοιχίας μεταξύ ομοειδών τμημάτων ΑΕΙ». 2. Η με αριθμό 892/6-7-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηλείας του Κινήματος Αλλαγής κ. Μιχάλη Κατρίνη προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Η αδυναμία της κυβέρνησης οδηγεί σε μαζικούς πλειστηριασμούς το φθινόπωρο». 3. Η με αριθμό 902/6-7-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β΄ Θεσσαλονίκης του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Λεωνίδα Στολτίδη προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Καταστροφική για την υγεία και το περιβάλλον η κυβερνητική απόφαση για την καύση απορριμμάτων (SRF/RDF) στην τσιμεντοβιομηχανία «ΤΙΤΑΝ Α.Ε.» στη Θεσσαλονίκη». 4. Η με αριθμό 879/30-6-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Β΄ Πειραιώς του ΜέΡΑ25 κ. Φωτεινής Μπακαδήμα προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, με θέμα: «Λογοκλοπή στις πανελλαδικές εξετάσεις». Β. ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Δεύτερου Κύκλου (Άρθρα 130 παράγραφοι 2 και 3 και 132 παράγραφος 2 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 886/3-7-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Πιερίας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Ελισάβετ (Μπέττυς) Σκούφα προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Ανανέωση μισθώσεων της «Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου Α.Ε.» (ΕΤΑΔ) προς επιχειρηματίες Ολυμπιακής Ακτής». 2. Η με αριθμό 900/6-7-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Παράταση όλων των συλλογικών συμβάσεων εργασίας». 3. Η με αριθμό 903/6-7-2020 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή Β3΄ Νότιου Τομέα Αθηνών του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Χρήστου Κατσώτη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Άμεση επίλυση του προβλήματος των εκατόν σαράντα εργαζόμενων, με δικαστικές αποφάσεις, στο e - ΕΦΚΑ. Να παρθούν πίσω τώρα οι απολύσεις». 4. Η με αριθμό 880/30-6-2020 επίκαιρη ερώτηση της Βουλευτού Α΄ Ανατολικής Αττικής του ΜέΡΑ25 κ. Μαρίας Απατζίδη προς την Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού, με θέμα: «Λογοκλοπή στα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας». 5. Η με αριθμό 904/6-7-2020 επίκαιρη ερώτηση του Ε΄ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή Αρκαδίας του Κινήματος Αλλαγής κ. Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, με θέμα: «Τηλεθέρμανση Μεγαλόπολης». ΑΝΑΦΟΡΕΣ - ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ (Άρθρο 130 παράγραφος 5 του Κανονισμού της Βουλής) 1. Η με αριθμό 6430/13-5-2020 ερώτηση του Βουλευτή Λακωνίας του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Σταύρου Αραχωβίτη προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Πορεία Προγράμματος Δακοκτονίας 2020». 2. Η με αριθμό 6706/21-5-2020 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με θέμα: «Ειδική ενίσχυση λόγω κορωνοϊού σε όλους τους κτηνοτρόφους και ιδιαίτερα τους παραδοσιακούς, χωρίς αποκλεισμούς». 3. Η με αριθμό 6345/8-5-2020 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Σωκράτη Βαρδάκη προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με θέμα: «Αναγκαία η ανακούφιση συμπολιτών μας που οφείλουν σε ασφαλιστικά ταμεία, με αποτέλεσμα να αδυνατούν να συνταξιοδοτηθούν». 4. Η με αριθμό 7075/4-6-2020 ερώτηση του Βουλευτή Ηρακλείου του Κινήματος Αλλαγής κ. Βασίλειου Κεγκέρογλου προς τον Υπουργό Οικονομικών, με θέμα: «Αντιμετώπιση άμεσων προβλημάτων των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων (ΕΑΣ)». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στη συμπληρωματική ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης και ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις». Σας υπενθυμίζω ότι στη χθεσινή συνεδρίαση το Σώμα αποφάσισε ομοφώνως η συζήτηση να διεξαχθεί ενιαία επί της αρχής και επί των άρθρων. Στη σημερινή συνεδρίαση θα προηγηθούν οι εισηγητές και οι ειδικοί αγορητές με χρόνο ομιλίας οκτώ λεπτά, εν είδει δευτερολογίας, και στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι υπόλοιποι ομιλητές επί του καταλόγου. Τελικά αποδείχτηκε ότι ήταν μάλλον σοφή η απόφαση που πήραμε, διότι θέλω να σας ενημερώσω ότι χθες μίλησαν εβδομήντα ένας συνάδελφοι, ενώ συνολικά έχουν γραφτεί εκατόν τριάντα. Αντιλαμβάνεστε ότι αν δεν κάναμε αυτή την αλλαγή θα είχαμε βρεθεί τελείως εκτός τόπου και χρόνου. Χονδρικά έχουμε υπολογίσει με τις Υπηρεσίες της Βουλής, συμπεριλαμβάνοντας περίπου και δύο ώρες για τους πολιτικούς Αρχηγούς - οι πληροφορίες λένε ότι σχεδόν όλοι θα μιλήσουν - ότι θα τελειώσουμε γύρω στις 20: 30΄. Εγώ λέω 21: 30΄, για να είμαστε μέσα. Οπότε στις 22: 00΄ θα αρχίσει η ονομαστική ψηφοφορία με τους κανόνες που έχει υποδείξει η Υγειονομική Υπηρεσία, δηλαδή ανά εκατό συνάδελφοι ανά τέταρτο, ξεκινώντας από τις 22: 00΄ μέχρι να τελειώσουμε. Υπολογίζουμε ότι η διαδικασία θα διαρκέσει περίπου μία ώρα. Όσοι, για παράδειγμα, έχουν επώνυμο που αρχίζει από φι ή χι θα ψηφίσουν γύρω στις 23: 00΄, που θα τελειώσει η ψηφοφορία. Μία παράκληση μόνο: Εάν τα δύο κόμματα που έχουν ζητήσει μέχρι στιγμής ονομαστική ψηφοφορία θέλουν να γίνει και επί του συνόλου, να ενημερωθούν εγκαίρως οι Υπηρεσίες της Βουλής γι' αυτό, γιατί επί του παρόντος έχετε ζητήσει επί της αρχής και για κάποια άρθρα, για να μπορέσει να μπει στο σύστημα και το θέμα του συνόλου. Μη μας το πείτε τελευταία στιγμή, δηλαδή, γιατί θα δημιουργηθεί πρόβλημα. Κατόπιν τούτων, προχωρούμε στη συζήτηση. Κύριε Καραγκούνη, έχετε τον λόγο για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, και θα χρειαστώ μόνο μικρή ανοχή στον χρόνο. Χθες προσπάθησα και ήμουν πολύ ακριβής στον χρόνο.
Θα έχετε την ανοχή του Προεδρείου, αλλά θα είναι ελάχιστη, γιατί είδατε τι είπα σχετικά με τα ωράρια και έχουμε άλλους εξήντα συναδέλφους.
Το ξέρω. Ήμουν, όμως, και εχθές πολύ ακριβής στον χρόνο.
Το ξέρω. Ήσασταν και λιγότερο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι έγινε μια πολύ διεξοδική συζήτηση μέχρι τώρα, διότι ήταν όντως πολλοί οι συνάδελφοι που πήραν τον λόγο και ακούστηκαν και αρκετές εποικοδομητικές σκέψεις που αφορούν την επεξεργασία αυτού του νομοσχεδίου. Επιτρέψτε μου σήμερα, που ολοκληρώνεται αυτή η συζήτηση στην Ολομέλεια, να ανακεφαλαιώσουμε μερικά βασικά σημεία και να επισημάνουμε και τα συμπεράσματά μας από όλη αυτή τη διαδικασία. Ακούσαμε χθες για ακόμη μία φορά από πολλούς ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς σε επανάληψη για τα φαιδρά και γελοία περί χούντας. Εγώ δεν θα έκανα τέτοιους χαρακτηρισμούς, αλλά αναγκάζομαι να το κάνω λόγω της επιμονής σας σε εκφράσεις που δυστυχώς ανήκουν σε μία άλλη εποχή, που ενοχλούν κάθε δημοκρατικό πολίτη και που πραγματικά σάς κάνουν να φαίνεστε ότι βρίσκεστε σε άλλον τόπο και χρόνο. Αυτή η Κυβέρνηση είχε τη δημοκρατική ευαισθησία αυτό το όντως πολύ σημαντικό νομοσχέδιο να το φέρει τώρα στη Βουλή, που είναι σε πλήρη σύνθεση και όχι σε περιορισμένη, και να πάρουν τον λόγο όλοι οι Βουλευτές και να εκφράσουν την άποψή τους και όχι να περιοριστούν λόγω της πανδημίας. Αυτό το κάναμε με αυτόν τον σκοπό, να πάρουν όλοι τον λόγο και όλοι να εκφράσουν τις απόψεις τους. Έχω την αίσθηση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν είναι τυχαίο ότι έχετε αυτή την πορεία μετά τις εκλογές. Είστε η μοναδική Αξιωματική Αντιπολίτευση που έναν χρόνο μετά τις εκλογές διαλύεστε πολιτικά. Όχι μόνο δεν κρατάτε τις δυνάμεις σας, αλλά φυλλορροείτε καθημερινά και οδεύετε με ταχύτατους ρυθμούς στα ιστορικά και παραδοσιακά σας ποσοστά. Και έχω την αίσθηση ότι αυτό το πρόβλημα που έχετε μετατρέπεται σε αδιέξοδο. Αυτό γίνεται γιατί γιγαντωθήκατε όντως ως κόμμα ευκαιριακά και καβαλήσατε το κύμα του αντιμνημονίου και τώρα που μας τέλειωσε ο δράκος, δυστυχώς τελειώνει και το παραμύθι για σας. Υπάρχει και ένας άλλος λόγος, που θα έλεγα ότι είναι βασικός. Ενώ κάποιοι από εσάς φαίνεται να θέλετε, να προσπαθείτε, να προσχωρήσετε σε μία μετεξέλιξη του κόμματός σας - όποια είναι αυτή - , δυστυχώς έχετε τέτοια ιδεολογικά βαρίδια - και το απέδειξε αυτή η συζήτηση στη Βουλή - που σβήνει - δυστυχώς για εσάς - κάθε ελπίδα. Το είπα και χθες, ότι καθυστερήσαμε σαράντα πέντε χρόνια να αλλάξουμε τον χουντικό νόμο, που έστω και τυπικά ήταν σε ισχύ και νομίζω ότι σε αυτό συμφωνούμε οι περισσότεροι εδώ μέσα, τουλάχιστον όσοι συμφωνούμε στη λογική και στο αυτονόητο. Εσείς, ακριβώς επειδή διακατέχεστε από ιδεολογική αμηχανία και πολιτική αδυναμία, σύρεστε και ακολουθείτε ακραίες φωνές και αντιδράσεις, ακολουθείτε ρητορική άλλων εποχών, λες και τα προβλήματα που έχουμε σήμερα είναι τα ίδια με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η Ελλάδα πριν από σαράντα χρόνια. Το είπα και στην επιτροπή. Σήμερα η πραγματική απειλή δεν είναι τα τανκς, αλλά το κακώς εννοούμενο «πεζοδρόμιο», που χθες μάλιστα άκουσα κάποιες ακραίες φωνές να λένε και απειλές, ότι θα αντεπιτεθεί. Θα αντεπιτεθεί το «πεζοδρόμιο», λες και μπαίνουμε σε πόλεμο, λες και τον κόσμο τον αγγίζουν τέτοια επιχειρήματα. Κύριοι συνάδελφοι, τον ανατριχιάζουν τέτοιες αναφορές, που ακούσαμε χθες να λέγονται. Αλλά δεν είπατε μόνο αυτό. Κάνατε όλο το προηγούμενο διάστημα, και στις επιτροπές - και το ανέδειξαν χθες αρκετοί συνάδελφοι - μια σφοδρή επίθεση εναντίον της Αστυνομίας και των αστυνομικών υπαλλήλων. Διότι είναι πραγματικά πρωτοφανές αυτό που κάνετε. Επιμένετε σε ανοίκειες εκφράσεις και επιθέσεις εναντίον του σώματος, τους προσβάλλετε με βάναυσο τρόπο, αμφισβητείτε την ικανότητά τους, την εκπαίδευσή τους και με αυτόν τον τρόπο υποτιμάτε την προσωπικότητά τους. Δεν τους θεωρείτε ικανούς να κάνουν αυτό που έχουν ως αποστολή να κάνουν όλες οι αστυνομικές αρχές, σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη. Και δεν καταλαβαίνουμε γιατί τέτοια αποστροφή. Εντάξει, ξέρουμε ότι δεν τους αγαπάτε. Σας το είπα και χθες, έχετε άλλους που αγαπάτε, τα δικά σας παιδιά, αλλά μην το φωνάζετε κι έτσι, μη δείχνετε την απέχθειά σας. Σεβαστείτε τουλάχιστον αυτούς τους ανθρώπους και την προσπάθεια που κάνουν σε δύσκολες συνθήκες, σε αντίξοες συνθήκες. Το ξέρουμε όλοι. Κι εγώ έχω να πω και κάτι άλλο. Το αναλύσαμε επαρκώς. Όλες οι ευρωπαϊκές έννομές τάξεις στην Αστυνομία δίνουν την αρμοδιότητα να καθορίζει τα των συναθροίσεων, εκτός από κάποιες χώρες, όπως τις έχω αναφέρει, φερ' ειπείν η Ολλανδία, που την αρμοδιότητα έχει ο δήμος. Δηλαδή η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τα προηγούμενα πέντε χρόνια, στην Αστυνομία δεν έδινε την αρμοδιότητα να ρυθμίζει αυτά τα θέματα; Κι ούτε την αλλάξατε ποτέ. Και τώρα δεν καταλαβαίνουμε αυτή την επίθεση, όπου παντού στον κόσμο είναι ικανή η Αστυνομία να ρυθμίζει τα σχετικά ζητήματα, και για σας, για τον ΣΥΡΙΖΑ, μόνο στην Ελλάδα δεν είναι, μόνο στην Ελλάδα είναι ανίκανη, παρ' ότι έχει φέρει ο Υπουργός και ισχυρές δικονομικές εγγυήσεις για το παρόν νομοσχέδιο. Τις αποφάσεις απαγόρευσης και διάλυσης συναθροίσεων τα προηγούμενα πέντε χρόνια ποιος τις έπαιρνε; Η Αστυνομία. Την απαγόρευση και την απόφαση που πήρατε, να απαγορευθεί η συνάθροιση της ΠΟΑΣΥ, που σας ανέφερα χθες, στα Εξάρχεια, ποιος την πήρε; Η Αστυνομία. Αυτά τα λέω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να καταλάβουμε με πόση σοβαρότητα δυστυχώς προσεγγίζετε ως Αντιπολίτευση αυτό το πολύ ευαίσθητο θέμα. Έγινε πολύς λόγος για το άρθρο 4, που προβλέπει τις υποχρεώσεις του οργανωτή. Με τη νομοτεχνική βελτίωση που κατατέθηκε, το άρθρο εξειδικεύει και καθορίζει επαρκώς τις προϋποθέσεις απαλλαγής από αστική ευθύνη, σύμφωνα και με την πρόταση που έφερε το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής. Αναλύθηκαν επίσης και εξηγήθηκαν στην επιτροπή οι φόβοι για τις κοινωνικές ομάδες, όπως τα ΑΜΕΑ, ότι δήθεν θα απαγορεύονται και θα εμποδίζονται οι συναθροίσεις τους, επειδή δεν μπορούν να περιφρουρήσουν οι ίδιοι τις συναθροίσεις τους. Ο οργανωτής υποχρεούται να ορίζει επαρκή αριθμό ατόμων, όχι που περιφρουρούν, αλλά που παρέχουν συνδρομή στην περιφρούρηση. Με αυτή την έννοια, λοιπόν, η συνδρομή μπορεί να πραγματοποιηθεί ποικιλοτρόπως, δηλαδή κάποια άτομα που συμμετέχουν στη συνάθροιση μπορούν να την επιβλέπουν, να εντοπίζουν αν υπάρχουν τρίτοι που θέλουν να παρεισφρήσουν στη συνάθροιση, να το επικοινωνούν στον οργανωτή κι αυτός στις αρμόδιες αρχές, οι οποίες με τη σειρά τους θα προστατεύσουν και θα προχωρήσουν στην καλύτερη περιφρούρηση της συνάθροισης. Οπότε όσα ακούστηκαν, ότι δήθεν οι ΑΜΕΑ ή οι άλλες ομάδες θα κάνουν περιφρούρηση και έτσι θα απαγορευθεί η συνάθροισή τους, νομίζω ότι είναι τουλάχιστον ψευδή και προσχηματικά. Θα επαναλάβω ότι το άρθρο 6 πραγματικά είναι η βασική διάταξη αυτού του νόμου, γιατί είναι μια διάταξη, όπως το είπα, ενέργειας, υποχρεώνει δηλαδή το κράτος να διασφαλίσει την ακώλυτη άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Και ακριβώς επειδή το Κράτος και η Αστυνομία οφείλουν να προστατεύουν το δικαίωμα ενεργώντας, είναι ουσιαστική δικλίδα ασφαλείας και προστασίας των πολιτών που θέλουν να ασκήσουν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Στο άρθρο 7 ορίζονται οι απαγορεύσεις που υπαγορεύουν οι επιταγές του άρθρου 11, οπότε πραγματικά και εκεί δεν καταλαβαίνω τις όποιες ενστάσεις ακούστηκαν και χθες, αλλά και στις επιτροπές, διότι με αυτή την έννοια αντιλαμβάνεστε ότι θα πρέπει να αμφισβητήσουμε συνολικά τις συνταγματικές επιταγές και τις προϋποθέσεις που ορίζει το άρθρο 11. Η πρόβλεψη για την αντιδιαδήλωση καταδεικνύει ότι σκοπός μας, σκοπός της πολιτείας, σκοπός αυτού του νομοσχεδίου είναι να πραγματοποιούνται οι δημόσιες συναθροίσεις και όχι να εμποδίζονται και να απαγορεύονται. Και σωστά η νομοτεχνική βελτίωση απαλείφει το «δύναται» και κρατάει τη φράση «υποδεικνύει ενδεικτικά», διότι λαμβάνει υπ' όψιν τις παρατηρήσεις του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής. Όντως το κράτος έχει θετική υποχρέωση να προστατεύει την ελευθερία του συνέρχεσθαι και πρέπει να επιλέγει τα λιγότερο επαχθή μέτρα, ώστε να δύνανται επί της αρχής να επιτρέπουν οι νόμοι και σε δύο πιθανές αντιτιθέμενες συναθροίσεις να λάβουν χώρα σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ. Στο άρθρο 8 γίνεται η στάθμιση των συνταγματικών δικαιωμάτων και η εξισορρόπηση, που επιτέλους έπρεπε να εισαγάγουμε στην εσωτερική μας έννομη τάξη, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, από τη μια, και, από την άλλη, το δικαίωμα όλων μας στην ασφάλεια, στην κοινωνική ειρήνη και στη δημόσια τάξη. Κάτι για το άρθρο 9, που αναφέρεται στη διάλυση της συνάθροισης. Και εκεί χρησιμοποιείται η φράση «δύναται να διαταχθεί» κι όχι «διατάσσεται». Επομένως και σε αυτή την περίπτωση οι αρχές δεν υποχρεούνται να διαλύσουν τη συνάθροιση, αλλά να αξιολογήσουν την κατάσταση και να εκτιμήσουν τις περιστάσεις και πάντα θα έχουν στο μυαλό τους το άρθρο 6 και για τη διάλυση και για την απαγόρευση και για τους περιορισμούς. Οπότε να το ξεκαθαρίσουμε: Ο οποιοσδήποτε περιορισμός επιβάλλεται σε μία δημόσια συνάθροιση θα πρέπει να γίνεται μόνο στην περίπτωση που αξιολόγησαν ή ότι προσβάλλεται ο πυρήνας και ο σκοπός του νομοσχεδίου, δηλαδή μόνο αν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος δημόσιας ασφάλειας, ό,τι προβλέπει δηλαδή το Σύνταγμα και ό,τι προβλέπεται παντού στον κόσμο. Και μάλιστα θα προσέθετα, όπως είπα και πριν, αυτό να γίνεται με τις πλέον μεγαλύτερες δικαστικές εγγυήσεις. Για το άρθρο 13, σας το ανέφερα ήδη. Μετά και από τις παρατηρήσεις του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής και της προσθήκης που έγινε στον νόμο, ξεκαθαρίζεται και ρυθμίζεται το ζήτημα της αστικής ευθύνης του οργανωτή. Για το άρθρο 10 και για την κριτική που έγινε και για τη συμμετοχή στη διάλυση του οικείου δημάρχου, εμείς με το νομοσχέδιο δίνουμε την πρέπουσα θεσμική σημασία στην τοπική αυτοδιοίκηση. Αυτός ο νόμος είναι και εναρμονισμένος, όπως ήδη σας έχουμε πει, και με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, όπου ο δήμαρχος πραγματικά παίζει ουσιαστικό ρόλο. Σας είπα και για την Ολλανδία αλλά και για άλλες χώρες. Σε όλες τις αλλαγές που προέβη ο Υπουργός, οι οποίες είναι σημαντικές, νομίζω ότι καταφέραμε δύο πράγματα: και να διορθώσουμε εκεί που χρειάστηκε το νομοθέτημα - κι αυτό δείχνει τη δημοκρατική προσέγγιση που έχουμε, αφού ακούσαμε και την καλόπιστη κριτική - αλλά και τη διασφάλιση ότι ο νόμος δεν θα καταλήξει να είναι άγραφο χαρτί, πράγμα το οποίο μας ενδιαφέρει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θέλω ακόμα λίγο χρόνο, Πρόεδρε, και θα ολοκληρώσω. Θέλω να επιστρέψω σ' αυτά τα οποία είπα στην αρχή της τοποθέτησής μου. Απάντησα σε αυτά που είπατε περί χούντας. Είστε το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και για το πολύ ευαίσθητο και σημαντικό αυτό θέμα, σας το είπα και στις επιτροπές, δεν έχετε καταθέσει ούτε μία πρόταση. Το μόνο που εισηγήθηκε - και το ακούσαμε πάλι χθες, και από τον εισηγητή και από άλλα στελέχη - είναι το θέμα να ρυθμίζεται από τον Ποινικό Κώδικα. Όλα αυτά είναι απίθανα που λέτε. Διότι ο Ποινικός Κώδικας ρυθμίζει το θέμα, που αποτελεί - επιτρέψτε μου να πω - καθαρό κλείσιμο του ματιού στην ανομία και στην αναρχία, ο Ποινικός Κώδικας αναλαμβάνει αφού έχουν γίνει καταστροφές. Με άλλα λόγια, αυτό που προτείνετε είναι η Κυβέρνηση να παρακολουθεί, να μην κάνει το καθήκον της, να αφήνει λοιπόν όλο αυτό το ζήτημα να το λύσουν τα δικαστήρια. Και σας είπα χθες να τελειώσουμε με τον ευφημισμό για τους «μπαχαλάκηδες», και βέβαια δεν είπατε τίποτα, ούτε ο εισηγητής σας ανέφερε τίποτα, γιατί δεν θέλετε να ενοχλήσετε την πολιτική σας πελατεία. Και εν πάση περιπτώσει, εγώ θα σας πω μόνο δύο πράγματα. Και την αντίδρασή σας και τα πραγματικά κίνητρά σας τα καταλαβαίνουμε όλοι. Ό,τι και να πείτε, όπως και να το διατυπώσετε, όσες χούντες και να επιστρατεύσετε, η ουσία είναι μία, ότι ο μόνος σας σκοπός είναι με οποιονδήποτε τυφλό τρόπο, με ψέματα, με προπαγάνδα, με διαστρέβλωση, όσο γίνεται, να σταματήσετε αυτή τη μεγάλη και καινοτόμο παρέμβαση και υπέρ της κοινωνικής ειρήνης και υπέρ της οικονομίας και της ασφάλειας και της ιδιοκτησίας. Σας το ξανάπα ότι το πάρτι τέλειωσε. Σε λίγη ώρα το νομοθέτημα θα είναι νόμος του κράτους και θα κριθεί από το αποτέλεσμα.
Παρακαλώ, κλείστε, κύριε Καραγκούνη.
Θα ολοκληρώσω σε τρία λεπτά, κύριε Πρόεδρε. Σας λέω και πάλι ότι χθες δεν πήρα όλο τον χρόνο μου.
Όχι, κύριε Καραγκούνη, δεν τα έχετε, έχετε πάρει τέσσερα λεπτά παραπάνω, από σήμερα ήδη. Δεν μπορώ να σας δώσω άλλη ανοχή, παραπάνω από ένα λεπτό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, αν είναι «αντιδημοκρατικό και κρυπτοφασιστικό» όπως λέτε, το νομοσχέδιο αυτό θα αποτύχει από μόνο του. Εμείς εδώ είμαστε και θα το δούμε. Εμείς όμως γνωρίζουμε ότι θα πετύχει, πράγμα το οποίο με φέρνει και στο δεύτερο σημείο και θα ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε. Το ξέρουμε γιατί έχουμε αντίληψη για το τι ζητάει η κοινή γνώμη. Οπότε να σας πω με την ευκαιρία, γιατί δεν το έχετε καταλάβει και λέτε όλους αυτούς βερμπαλισμούς ότι στη δημοκρατία κυβερνά η πλειοψηφία και όχι η μειοψηφία. Και σίγουρα όχι η πολύ, πολύ μικρή μειοψηφία των Εξαρχείων. Να σας εξηγήσω…
Κύριε Καραγκούνη, παρακαλώ πάρα πολύ, κλείστε τώρα.
Να ολοκληρώσω, κύριε Πρόεδρε.
Να ολοκληρώσετε τώρα, όμως.
Στον εισηγητή αναφέρεστε και σας ζητάω δύο λεπτά.
Και επειδή αναφέρομαι στον εισηγητή; Ο Κανονισμός δεν κάνει εξαιρέσεις. Ήδη έχω κάνει την εξαίρεση, που είμαι υποχρεωμένος να την κάνω τώρα σε όλους τους εισηγητές.
Εγώ θα πω το εξής, κύριε Ραγκούση, και θα ολοκληρώσω. Δεν μπορεί η μειοψηφία να επιβάλλεται στην πλειοψηφία. Αυτός είναι ο βασικός νόμος δημοκρατίας. Ακούστε αυτό, ακούστε τι λέει ο κόσμος για το νομοσχέδιο, που το 72% των ψηφοφόρων σας πιστεύει ότι πρέπει να γίνει αλλαγή σε αυτό το νομοθετικό πλαίσιο, ακολουθείστε τι λέει η κοινωνία και μην προσπαθείτε να επιβάλετε την άποψή σας ως μειοψηφία στην πλειοψηφία. Και να εξάρω και τη σωστή τοποθέτηση και δεν πιστεύω να τους λέτε και αντιδημοκράτες…
Κύριε Καραγκούνη, καταλάβατε τι σας είπα ή θα κλείσω το μικρόφωνο;
Σας άκουσα, κύριε Πρόεδρε.
Αν το ακούσατε, παρακαλώ, κλείστε.
Μείνετε σε αυτό που λέει η πλειοψηφία και μην ακολουθείτε μειοψηφικές λογικές. Ευχαριστώ.
Ακούστε να σας πω. Πρέπει να σκέφτεστε και τους Βουλευτές που ακολουθούν.
Κύριε Πρόεδρε, χθες μίλησα τρία λεπτά λιγότερο.
Χθες μιλήσατε δυόμισι λεπτά λιγότερο - και το είπα εγώ - και σήμερα μιλήσατε έξι λεπτά περισσότερο. Ξέρω πολύ καλά να κάνω τη δουλειά μου. Κύριε Ραγκούση, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακούγοντας χθες τη δεύτερη τοποθέτηση του Υπουργού, εκ μέρους της Κυβέρνησης, θέλω να σας πω πως ειλικρινά μού ήρθε μια φράση στο μυαλό, ένα λαϊκό γνωμικό, αν ξέρω καλά. Αυτό που λέει «Είναι αργά για δάκρυα, Στέλλα». Είναι αργά για δάκρυα, Μιχάλη. Ήταν φανερή η απέλπιδα προσπάθεια που αποφάσισε να κάνει την ύστατη στιγμή ο κ. Χρυσοχοΐδης μήπως μαζέψει τα αμάζευτα. Είναι αλήθεια ότι ποτέ άλλοτε τόσο τεκμηριωμένα, τόσο αποτελεσματικά και τόσο - θα έλεγα, όσον αφορά την Αντιπολίτευση - διακομματικά δεν έχει τεκμηριωθεί η αποδόμηση ενός νομοσχεδίου. Εμείς, πρέπει να σας πω, ότι είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι. Ο βασικός λόγος για τον οποίο είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι είναι γιατί αυτή η συζήτηση διεξήχθη μέσα στο γνωστό πλαίσιο που πορεύεται η ελληνική δημοκρατία τον τελευταίο χρόνο, αλλά και πριν από τον τελευταίο χρόνο, που λίγο έως πολύ όλοι γνωρίζουμε ότι η αλήθεια είναι μόνο αυτή που μεταδίδεται από τα λεγόμενα συστημικά μέσα ενημέρωσης ή απ' αυτά τα οποία τελικά, απ' ό,τι φαίνεται, διαρκώς βαθαίνουν τη σχέση τους, μια σχέση διαπλοκής, με τη σημερινή Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Μέσα, λοιπόν, σε αυτές τις συνθήκες, χωρίς μέσα μαζικής ενημέρωσης, απεναντίας θα έλεγα, με μέσα μαζικής ενημέρωσης να λοιδορούν, να επιτίθενται προσωπικά σε όλους εμάς που τολμήσαμε να πούμε την αλήθεια, διαμορφώθηκε μια τελείως άλλη πραγματικότητα από αυτή που νομίζω ήταν φανερό ότι είχε στο μυαλό της η Κυβέρνηση αρχικά. Πώς προσήλθε η Κυβέρνηση στη συζήτηση γι' αυτό το νομοσχέδιο από την πρώτη στιγμή; Ήρθε με ένα αφήγημα. Νόμιζε ότι έχει φτιάξει ένα αφήγημα και θα καταφέρει να το περάσει και στον ελληνικό λαό. Ποιο ήταν αυτό; Ότι ουσιαστικά είναι ένα νομοσχέδιο για να τελειώνουμε με τους πενήντα που ταλαιπωρούν τους πολλούς από τη μια, από την άλλη ότι είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο επιτέλους θα δώσει στην Ελληνική Αστυνομία τη δυνατότητα να παρεμβαίνει σε περιστάσεις όπου υπάρχουν ή εξελίσσονται έκνομες ενέργειες και επίσης είχε και την επινόηση το επιτελείο να νομίζει ότι θα περάσει και η άποψη ότι με αυτό το νομοσχέδιο επιτέλους βρέθηκε μια θαρραλέα Κυβέρνηση μπροστά σε όλες τις δειλές κυβερνήσεις της Μεταπολίτευσης, για να καταργήσει τα νομοθετικά διατάγματα της χούντας, που αποδείξαμε ότι είναι νεκρά. Τι αποδείχτηκε στην πορεία; Αποδείχθηκε με τις φωτογραφίες που από την πρώτη μέρα δώσαμε στη δημοσιότητα ότι οι διαδηλώσεις των πενήντα ατόμων τοποθετούνται με βάση τα προεδρικά διατάγματα που ήδη ισχύουν στο πεζοδρόμιο, ότι η Ελληνική Αστυνομία όχι μόνο εκ των υστέρων, αλλά και με το που εμφανίζονται έκνομες ενέργειες έχει την υποχρέωση με βάση τον Ποινικό Κώδικα να παρεμβαίνει, να συλλαμβάνει και να οδηγεί στη δικαιοσύνη όσους δράστες πρωταγωνιστούν σε αυτές τις έκνομες ενέργειες. Και επίσης, δώσαμε και στη δημοσιότητα τους πίνακες - αλλά φαίνεται άργησε να καταλάβει ο Χρυσοχοΐδης την αποτελεσματικότητα που είχαν, τόσο πολύ εμφανίστηκε χτες να τον ενοχλούν - με τους οποίους πιστοποιείται και επιβεβαιώνεται ότι αυτό το νομοθέτημα είναι κυριολεκτικά - και αυτό δεν είναι χαρακτηρισμός, δεν είναι ένας προσδιορισμός - πιστή αντιγραφή του νομοθετικού διατάγματος της χούντας. Η μόνη διαφορά είναι πως, αντί για την καθαρεύουσα, χρησιμοποιείται τώρα πια η δημοτική γλώσσα. Εμείς πώς προσήλθαμε σε αυτή τη συζήτηση; Προσήλθαμε, πρώτον, με την τοποθέτηση ότι ο απαιτούμενος από το Σύνταγμα εκτελεστικός νόμος ήδη έχει καλυφθεί από τα Προεδρικά Διατάγματα που ισχύουν και διέπουν τη διαχείριση των συγκεντρώσεων, των φαινομένων έκνομων ενεργειών, που μπορεί να παρουσιάζονται, είτε με αφορμή αυτές τις συγκεντρώσεις είτε ανεξάρτητα απ' αυτές. Άλλωστε, έχει μια σημασία να το πούμε και αυτό, δεν υπήρχε αίτημα διατυπωμένο από την Ελληνική Αστυνομία ότι δεν μπορούσε μέχρι σήμερα να κάνει τη δουλειά της. Δεν υπήρχε ποτέ αίτημα από την Ελληνική Αστυνομία ότι έπρεπε να απαγορευτεί μια συγκέντρωση, αλλά δεν υπήρχε ένα πλαίσιο νομικό που κάτι τέτοιο θα της το επέτρεπε ούτε ότι υπήρχε αίτημα από Ελληνική Αστυνομία όποτε αποφάσιζε να τοποθετήσει στο πεζοδρόμιο μια διαδήλωση λίγων ατόμων, δεν της επέτρεπε το νομικό πλαίσιο, το θεσμικό πλαίσιο, κάτι τέτοιο να το επιβάλει. Προσήλθαμε επίσης με την άποψη ότι αυτό είναι ένα αντισυνταγματικό νομοσχέδιο. Προσήλθαμε επίσης με την άποψη ότι είναι ένα βαθιά αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο, το οποίο στην πραγματικότητα έναν στόχο έχει: πάει να πνίξει τη φωνή των πολλών και ουσιαστικά ακρωτηριάζεται το δικαίωμα της ελεύθερης συμμετοχής σε δημοκρατικές συγκεντρώσεις, ακρωτηριάζεται το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση των πολιτών, δηλαδή τελικά και σε τελική ανάλυση ακρωτηριάζεται η ίδια η δημοκρατία. Ισχυριστήκαμε και κάτι ακόμη που μένει να αποδειχθεί, είναι το μόνο που ακόμη εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να αποδειχθεί: ότι είναι ένα νομοσχέδιο αδύνατον να εφαρμοστεί, το οποίο στην προσπάθεια να εφαρμοστεί θα γελοιοποιήσει αυτούς οι οποίοι ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη να το εισηγηθούν στο ελληνικό Κοινοβούλιο, να το ψηφίσουν και κατ' επέκταση ως νόμο να ζητήσουν από την ελληνική κοινωνία και την Ελληνική Αστυνομία να το εφαρμόσουν. Και επειδή τώρα μιλάμε για το ανεφάρμοστο και επειδή εδώ προέκυψαν δυο - τρεις τοποθετήσεις του κ. Χρυσοχοΐδη τις προηγούμενες ημέρες, σχετικά με τη γνωστή δήλωση «ο νόμος θα εφαρμοστεί», κοιτάξτε για να καταλάβετε τώρα την απελπιστική κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Κυβέρνηση και η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, θα σας πω το εξής: Χθες απαντώντας πάνω σε αυτό το θέμα στον κ. Τζανακόπουλο, κατέφυγε πάλι σε ψέματα ο κ. Χρυσοχοΐδης. Σε κάποια στιγμή, προσπαθώντας να απαντήσει απελπισμένα στις αιτιάσεις μας ότι ο στόχος τους είναι οι συγκεντρώσεις των πολλών, είναι η φωνή των πολλών, είναι το δικαίωμα των πολλών να λένε τη γνώμη τους, την αντίθετη γνώμη τους από την Κυβέρνηση και την εκάστοτε εξουσία, λέει: «Και ποιος σάς είπε ότι απαγορεύονται οι μεγάλες συγκεντρώσεις; Είναι ψέματα.». Και του λέει ο κ. Τζανακόπουλος, μάλιστα πήγα εγώ, πήρα το νομοσχέδιο και του το υπέδειξα, ότι ο κ. Χρυσοχοΐδης λέει ψέματα. Αν είναι τώρα σε θέση η Κυβέρνηση ας πει ότι δεν είναι αλήθεια, ότι σύμφωνα με το νομοσχέδιο το οποίο έχει εισηγηθεί στο άρθρο 9 προβλέπεται ότι η διάλυση δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης που βρίσκεται σε εξέλιξη δύναται να διαταχθεί, δηλαδή δύναται η Ελληνική Αστυνομία να διατάξει τη διάλυση μιας πολύ μεγάλης συγκέντρωσης που μπορεί να πραγματοποιηθεί δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων, ανέργων, νεολαίων, συνταξιούχων, εφόσον πραγματοποιείται αυτή η συγκέντρωση χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί, σύμφωνα με τα οριζόμενα του άρθρου 3, δηλαδή να έχει ορίσει οργανωτή και να έχει αναγγείλει στην Αστυνομία την πραγματοποίησή της. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι αν αύριο το πρωί πάει η ΑΔΕΔΥ και κάνει στο εργατικό κέντρο του Πειραιά ή της Αθήνας μια πολύ μεγάλη συγκέντρωση, αλλά δεν αναγγείλει στην Αστυνομία την πραγματοποίησή της και τον ορισμό οργανωτή ή πάει το ΠΑΜΕ να κάνει μια συγκέντρωση δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων και δεν αναγγείλει στην Αστυνομία τον οργανωτή ή την πραγματοποίηση της συγκέντρωσης, η Αστυνομία θα είναι υποχρεωμένη αυτή τη συγκέντρωση να τη διαλύσει, να την κηρύξει παράνομη. Αυτό, λοιπόν, για όποιον θέλει να έρθει αντιμέτωπος με την αλήθεια είναι κάτι το οποίο, πέραν όλων των άλλων, δεν αφήνει καμμία αμφιβολία ότι θα έχουμε πραγματικά να ζήσουμε σκηνές απείρου κάλλους στην προσπάθεια της Κυβέρνησης να εφαρμόσει αυτό το νομοσχέδιο, που είναι κυριολεκτικά ανεφάρμοστο, αλλά επαναλαμβάνω μένει αυτό να αποδειχθεί από την ίδια τη ζωή. Εμείς ήρθαμε με αυτά τα επιχειρήματα. Πώς φεύγουμε; Νομίζω ότι φεύγουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, διότι - πέρα από τη γνώμη τη δική μας, πέρα από τη γνώμη των υπολοίπων κομμάτων, Βουλευτών, ακόμη και κομμάτων που ενδεχομένως ψηφίσουν το νομοσχέδιο - μεσολάβησε η έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου της Βουλής, η οποία πιστοποιεί και τεκμηριώνει με απόλυτο τρόπο όλες τις αιτιάσεις μας και για την αντισυνταγματικότητα και για την αντιδημοκρατικότητα - αυτές είναι οι δικές μας ερμηνείες - , μεσολάβησε η απόφαση της ολομέλειας των δικηγορικών συλλόγων της χώρας, που χαρακτηρίζουν απαράδεκτο και αντισυνταγματικό αυτό το νομοσχέδιο και μεσολάβησε - και με αυτό επίσης φεύγουμε - το όπλο που προκύπτει από την απόφαση που εξέδωσε η ολομέλεια της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αν δεν κάνω λάθος, προχθές το βράδυ. Ο νόμος αυτός νομίζω ότι έχει ήδη ονοματοδοτηθεί. Και ξέρετε όταν η κοινωνία δίνει ένα όνομα, πάμε μετά σ' αυτό που λέει επίσης η κοινωνία και ο λαός: «Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα.». Η κοινωνία έχει ονοματοδοτήσει αυτόν τον νόμο ως «χουντονόμο Μητσοτάκη - Χρυσοχοΐδη». Θα δείτε ότι το επόμενο διάστημα σε όλες τις κινητοποιήσεις, σε όλες τις διαδηλώσεις που θα γίνουν, για όποιο θέμα - από την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάγκη αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής μέχρι τα εργασιακά και τα συνταξιοδοτικά και τα θέματα ανεργίας - , πρώτο θέμα όλων των συγκεντρωμένων, όλων των Ελληνίδων και των Ελλήνων, των εκατομμυρίων Ελληνίδων και των Ελλήνων που θα ταυτιστούν με αυτές τις κινητοποιήσεις θα είναι να καταργηθεί αυτός ο «χουντονόμος». Τελειώνω με δύο αναφορές. Η πρώτη είναι ότι δεν πρέπει σε καμμία περίπτωση να παραλείψουμε να πούμε ότι πράγματι τελικά αυτός ο «χουντονόμος» προσφέρει μια ανεκτίμητη πολιτική υπηρεσία. Γιατί είναι αλήθεια σε μια εποχή δύσκολη για τον πολίτη να ξεχωρίσει ποιος είναι ποιος, που υπάρχει αυτή η τάση να λέει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας ότι όλοι ίδιοι είναι, πλέον υπάρχει ένα σύγχρονο σύμβολο, ένα εμβληματικό νομοσχέδιο, που θα γίνει και εμβληματικός νόμος, που θα λειτουργήσει ουσιαστικά ως ένας τέτοιος προβολέας που θα φωτίσει αυτή τη σύγχρονη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στις ακροδεξιές λογικές, ανάμεσα στις λογικές των λαϊκιστών της Δεξιάς και ανάμεσα στους προοδευτικούς, στους δημοκρατικούς πολίτες, ανάμεσα λοιπόν στη Δεξιά και την προοδευτική παράταξη. Και τελειώνω μέσα σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας κάτι για μια αναφορά που έκανε εχθές ο κ. Χρυσοχοΐδης περί εχθροπάθειας. Εχθροπάθεια, κύριε Χρυσοχοΐδη, δεν είναι αυτά που είπατε εσείς, δεν είναι ο συνταγματικά κατοχυρωμένος ρόλος της εκάστοτε αξιωματικής αντιπολίτευσης να κάνει κριτική στην κυβέρνηση και για τα εργασιακά και για τα οικονομικά θέματα και για τα κοινωνικά και για όλα. Εχθροπάθεια είναι να δίνει η χώρα σου τη μάχη να λύσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο με βάση τα εθνικά συμφέροντα το πρόβλημα με τη Βόρεια Μακεδονία και να φέρνει εδώ τη Συμφωνία των Πρεσπών και εσείς - εννοώ αυτοί που εκπροσωπείτε σήμερα - να ξεσπάτε σε ένα απίθανο εθνολαϊκιστικό πογκρόμ εναντίον, σε τελική ανάλυση, των ίδιων των συμφερόντων της χώρας. Εχθροπάθεια, κύριε Χρυσοχοΐδη, είναι να έχεις απέναντί σου μια Αξιωματική Αντιπολίτευση που σε έχει στηρίξει με αδιανόητο τρόπο για το παρελθόν και το ελληνικό κομματικό σύστημα στην περίπτωση της πανδημίας, που έχει ψηφίσει μαζί σου χωρίς να έχει πρόβλημα για να αξιοποιήσει το Σύνταγμα και να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας, που έχει στηρίξει τη συμφωνία της ΑΟΖ με την Ιταλία, παίρνοντας μέρος του κόστους που συνεπάγεται η στήριξη αυτής της συμφωνίας, και εσύ - αυτό είναι εχθροπάθεια, λοιπόν, κύριε Χρυσοχοΐδη - όταν τα έχεις όλα αυτά, να μην έχεις πει μια φορά διά στόματος και του Πρωθυπουργού και όλων εσάς που είστε στην Κυβέρνηση ένα μπράβο, ένα εύγε και ένα ευχαριστώ στην Αξιωματική Αντιπολίτευση και σε όλα τα κόμματα της Αντιπολίτευσης που μπορεί να έχουν κρατήσει παρόμοια στάση, αλλά να συνεχίζεις να εχθρεύεσαι και να πολώνεις με έναν τρόπο λαϊκίστικο, με έναν τρόπο χυδαίο, με έναν τρόπο πάρα πολλές φορές συκοφαντικό για πολλούς ανθρώπους. Και κάτι τελευταίο τώρα, επειδή μιλάμε για εχθροπάθεια, δεν μπορώ να μην το πω. Όταν έγινε το πρόβλημα στον Έβρο με ένα δημοσίευμα έγκυρης εφημερίδας ότι υπήρχε νεκρός και το αναμετέδωσαν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και το έκαναν σημαία τους, είναι αλήθεια, κύριε Χρυσοχοΐδη ή δεν είναι αλήθεια ότι σας πήρα τηλέφωνο ως αρμόδιος τομεάρχης με εντολή του Αλέξη Τσίπρα πριν προβούμε σε οποιαδήποτε ανακοίνωση και σας ρώτησα: «Είναι αλήθεια αυτό που μεταδίδεται ή όχι;». Και μου είπατε: «Δεν είναι αλήθεια, Γιάννη». Και γι' αυτόν τον λόγο εμείς δεν αντιδράσαμε, δεν βγάλαμε καμμία ανακοίνωση. Αυτό όμως είναι ένα άλλο μοντέλο αντιπολίτευσης, ένα άλλο μοντέλο πολιτικού πολιτισμού, ένα άλλο μοντέλο υγιούς συνταγματικά κατοχυρωμένης πολιτικής αντιπαράθεσης, που δεν σας περνάει από το μυαλό. Και κάτι τελευταίο, επειδή εγώ είπα με ποιους κάθεστε δίπλα και εσείς είπατε ποια σημαία κρατάω. Μια υποσημείωση, μια συμπλήρωση, μια αναφορά και μια διαφορά, ότι εγώ σ' αυτά εδώ τα έδρανα καθόμουν και πριν από δέκα χρόνια, δεν καθόμουν πριν από δέκα χρόνια σε αυτά εκεί τα έδρανα και τώρα κάθομαι σε αυτά τα έδρανα. Σας ευχαριστώ.
Ο κ. Καμίνης παρακάλεσε, λόγω ενός προσωπικού κωλύματος, να μιλήσει τελευταίος από τον κατάλογο των αγορητών, οπότε θα έρθει στο Βήμα ο ειδικός αγορητής του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο κ. Ιωάννης Γκιόκας. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όλες αυτές τις μέρες θεωρούμε ότι εξηγήσαμε αναλυτικά, εξαντλητικά και με στοιχεία τους λόγους εκείνους για τους οποίους αυτό το νομοσχέδιο είναι απαράδεκτο, αντιδραστικό και αυταρχικό και γι' αυτό άλλωστε έχει προκαλέσει και τη μαζική αντίδραση εργατικών σωματείων, μαζικών φορέων, επιστημονικών συλλόγων, ανθρώπων της επιστήμης, της τέχνης, του πολιτισμού, της δικαιοσύνης, οι οποίοι μάλιστα όλοι αυτοί διαδηλώνουν σήμερα το απόγευμα εναντίον του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Και αντί για απαντήσεις σε αυτή την τεκμηριωμένη κριτική που κάναμε, το μόνο που ακούσαμε από τη μεριά της κυβερνητικής πλειοψηφίας - μάλιστα πολύ αμφιβάλλω αν ορισμένοι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας μπήκαν καν στον κόπο να διαβάσουν τις διατάξεις του συγκεκριμένου νομοσχεδίου - αυτές τις μέρες σαν χαλασμένη κασέτα ήταν τα γνωστά χιλιοειπωμένα ψέματα πάνω στα οποία στηρίζεται το νομοσχέδιο και τα οποία έχουν απαντηθεί όλα, ένα προς ένα. Παραδείγματος χάριν, ακούσαμε για τα μαγαζιά που κλείνουν από τις συγκεντρώσεις, ενώ σας παραθέσαμε συγκεκριμένα στοιχεία για τους λόγους που κλείνουν τα μαγαζιά και είναι η πολιτική σας, είναι η φοροληστεία, είναι η απελευθέρωση των ωραρίων που εφαρμόσατε όλες οι κυβερνήσεις για χάρη των αλυσίδων του εμπορίου. Ακούσαμε για τις μικρές πορείες των πενήντα ανθρώπων που δήθεν κλείνουν τους δρόμους, ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Και φυσικά ακούσαμε το προσφιλές σας επιχείρημα χρόνια τώρα για τις καταστροφές και τις ζημιές που προκαλούν οι συγκεντρώσεις, όταν οι πραγματικοί υπαίτιοι αυτών των καταστροφών όχι μόνο δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση με το οργανωμένο εργατικό λαϊκό κίνημα, αλλά και με ευθύνη των κυβερνήσεών σας δεν έχουν ποτέ ούτε εντοπιστεί ούτε συλληφθεί. Εσείς, φυσικά, συνεχίζετε το ίδιο βιολί, την ίδια κασέτα, προκειμένου να νομιμοποιήσετε αυτό το νομοθετικό τερατούργημα στις συνειδήσεις του λαού. Ποιο είναι το μόνο επιχείρημά σας που είναι όντως πραγματικό, που έχει όντως βάση; Είναι ότι όλες αυτές οι αντιδραστικές διατάξεις, όλα αυτά τα αντιδραστικά μέτρα έχουν όντως εφαρμοστεί και έχουν όντως προχωρήσει σε άλλες χώρες, ειδικά μετά το 1991 και την παγκόσμια υποχώρηση του εργατικού κινήματος, έχουν προχωρήσει σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και πολλά άλλα, σε σημείο μάλιστα που σε ορισμένες χώρες να απαγορεύεται ακόμη και μια απλή συγκέντρωση έξω από τα κοινοβούλια αυτών των χωρών, για να μη μιλήσω για την ποινικοποίηση κομμουνιστικών κομμάτων που έχουν προχωρήσει σε άλλες χώρες. Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Να εκτοξευθεί ο αυταρχισμός και η καταστολή, φτάνοντας στο σημείο να βλέπουμε απίστευτες σκηνές αστυνομικής, κρατικής βίας και αυθαιρεσίας, όπως αυτές που είδαμε πρόσφατα και στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Αυτά είναι τα πρότυπά σας. Αυτά είναι τα πρότυπά σας που επικαλείστε και φέρνετε ως παράδειγμα για να στηρίξετε το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Το πρότυπό σας είναι σιγή νεκροταφείου, και μεταφορικά και κυριολεκτικά. Αυτό που δεν τολμάτε, φυσικά, να πείτε, γιατί δεν σας συμφέρει να το πείτε, είναι το τίμημα που πλήρωσαν οι εργαζόμενοι και οι λαοί αυτών των προηγμένων κατά τ' άλλα χωρών απ' αυτή την υποχώρηση, την άπνοια, του εργατικού κινήματος, όχι μόνο εξαιτίας του αυταρχισμού, αλλά εξαιτίας και της ενσωμάτωσης. Ήταν η επίθεση στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις χρόνων, ήταν η επίθεση στους μισθούς, τις συντάξεις, ήταν η υποβάθμιση της υγείας και της παιδείας, ήταν όλο αυτό το κοινωνικό πισωγύρισμα, η βαρβαρότητα. Ένα δείγμα μόνο αυτής της βαρβαρότητας το είδαμε πρόσφατα με τις εικόνες από την πανδημία σε αυτές τις προηγμένες χώρες, τις οποίες ζηλεύετε και θεωρείτε ως πρότυπο: Οι ομαδικοί τάφοι, οι εκατόμβες θυμάτων, οι εικόνες ανθρώπων να πετιούνται στον δρόμο, επειδή κατέρρευσαν τα δημόσια συστήματα υγείας. Αυτός είναι ο προηγμένος κόσμος σας. Το ότι η Ελλάδα δεν έγινε σαν αυτές τις χώρες έχει να κάνει και με το γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια, ακόμα και μέσα στην πανδημία, κάποιοι, κύριε Καραγκούνη, σωματεία εργαζομένων, υγειονομικοί, έλιωσαν τις σόλες τους στο πεζοδρόμιο που λοιδορείτε - λέω, όλα αυτά τα χρόνια - για να υπερασπιστούν το δημόσιο σύστημα υγείας και να μην περάσουν ολοκληρωτικά τα σχέδια που είχαν σκοπό το σμπαράλιασμά του. Οφείλεται και σε αυτό. Όταν, λοιπόν, επικαλείστε τις άλλες χώρες, θα τα λέτε όλα. Και το τι έγινε αλλά και ποιο ήταν το τίμημα για τους λαούς αυτών των χωρών. Φυσικά δεν θα το κάνετε, γιατί και εσείς υπηρετείτε αυτή ακριβώς την πολιτική. Σχετικά με τα άρθρα του νομοσχεδίου, εμείς ξεκαθαρίζουμε - το είπαμε και χθες - ότι οι τροποποιήσεις που έγιναν δεν αλλάζουν στο ελάχιστο την ουσία του νομοσχεδίου. Ήταν απλώς κάποιες τροποποιήσεις που έγιναν για να διαμορφωθεί ένα «φύλλο συκής», που δεν είναι ούτε καν «φύλλο συκής», προκειμένου να δημιουργηθεί το άλλοθι και να διευκολυνθεί το ΚΙΝΑΛ να ψηφίσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Όμως, επί της ουσίας δεν αλλάζει τίποτα απολύτως. Στο άρθρο 2 γίνεται αναφορά στους περιορισμούς που μπορεί να τεθούν σε μία συγκέντρωση. Είναι το εδάφιο 10. Και λέει ως πιθανό περιορισμό ότι η συγκέντρωση δεν θα πρέπει να παρακωλύει την κυκλοφορία. Και ξαναρωτάμε. Είναι δυνατόν μία μαζική συγκέντρωση - και αυτό είναι και απόδειξη ότι στόχος σας είναι οι μαζικές συγκεντρώσεις - που έχει πέντε, δέκα, είκοσι χιλιάδες συμμετέχοντες να μην παρακωλύει την κυκλοφορία; Και πώς συνάδει αυτό με την πρόβλεψη, ακόμη και αυτού του ίδιου του αστικού Συντάγματος; Δεύτερο ζήτημα στους περιορισμούς. Απαγορεύεται η παρακώλυση της πρόσβασης σε δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς κοινής ωφέλειας. Άρα, σε αυτές τις περιπτώσεις, απαγορεύεται ευθύς εξαρχής η συνάθροιση. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι απαγορεύεται μία συγκέντρωση ενός σωματείου έξω από το Υπουργείο Εργασίας, για να διαμαρτυρηθεί για ένα εργατικό ατύχημα ή για ένα άλλο γεγονός. Απαγορεύεται η διαδήλωση έξω από τη ΔΕΗ, γιατί έκοψαν το ρεύμα σε έναν άνεργο. Απαγορεύονται όλα αυτά, γιατί αποτελούν παρακώλυση δημοσίων υπηρεσιών και οργανισμών κοινής ωφέλειας. Στο άρθρο 3 βάζετε την υποχρέωση γνωστοποίησης, που το έχουμε πει ότι σε έναν βαθμό υπάρχει και σήμερα. Και τι βάζετε στο άρθρο 3 ως στοιχεία αυτής της γνωστοποίησης; Βάζετε τον σκοπό, δηλαδή το περιεχόμενο μιας συγκέντρωσης. Και, μάλιστα, το νομοσχέδιο δεν αφορά μόνο τις μαζικές οργανώσεις, τις οργανώσεις του κινήματος. Στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου συμπεριλαμβάνονται και τα πολιτικά κόμματα, οι συγκεντρώσεις των πολιτικών κομμάτων. Από πού κι ως πού, λοιπόν, θα έρθει το κράτος, η αστυνομία, ο δικαστής - επειδή βάλατε και τον δικαστή - και θα κρίνει τον σκοπό της συγκέντρωσης που κάνει ένα πολιτικό κόμμα; Γιατί το κάνετε αυτό; Το κάνετε για να μπορεί σε μια πορεία - δεν λέω άμεσα, αλλά δουλεύετε με ένα σχέδιο - να έρχεται το κράτος και να λέει ότι αυτός ο σκοπός της συγκέντρωσης, επειδή είναι ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΝΑΤΟ, τον καπιταλισμό, δεν συνάδει με το Σύνταγμα και, άρα, είναι επικίνδυνος, δεν μπορεί να γίνει, πρέπει να απαγορευτεί και ούτω καθεξής. Γι' αυτό βάζετε τον σκοπό της συγκέντρωσης, που αφορά - ξαναλέω - και τα πολιτικά κόμματα. Σχετικά με τα άρθρα, αναφερθήκαμε αναλυτικά σε σχέση με τις αντισυγκεντρώσεις. Δεν χρειάζεται να το επαναλάβω. Περιορισμοί του άρθρου 8. Οι περιορισμοί είναι απαγόρευση με άλλο όνομα. Γιατί όταν σε μια συγκέντρωση που είναι να πάει στο Υπουργείο Εργασίας, το Υπουργείο Οικονομικών, τη Βουλή και η οποία πρέπει να πάει εκεί, γιατί το αίτημα που έχει αυτή η συγκέντρωση απευθύνεται εκεί, του λες «δεν θα πας, γιατί εκτιμώ με τα «μέντιουμ» της Αστυνομίας ότι δεν θα έχει πολύ κόσμο ή θα έχει πολύ κόσμο» και του λες «θα πας στο Περιστέρι, το Αιγάλεω κ.λπ.,», στην ουσία είναι σαν να του λες ότι απαγορεύεται η συγκεκριμένη συγκέντρωση. Άρα οι περιορισμοί του άρθρου 8 είναι η απαγόρευση της συνάθροισης. Απλά, τη βαφτίζετε «περιορισμό». Πώς θα προστατεύονται οι οργανωτές μιας συγκέντρωσης από αυθαιρεσίες; Θα προσφεύγουν, λέτε, στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Δηλαδή, ένα εργατικό σωματείο, ένας φοιτητικός σύλλογος, μια μαθητική κοινότητα που αποφάσισε να κάνει μια συγκέντρωση και αυτή η συγκέντρωση απαγορεύτηκε θα πρέπει να προσφεύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Φοβερή έμπνευση και πολύ υποστηρικτική του δικαιώματος των συγκεντρώσεων! Κύριε Πρόεδρε, τελειώνω με το άρθρο 13. Στο άρθρο 13 το ότι αφαιρέσατε το ιδιώνυμο για τους συμμετέχοντες απλά κάνατε την ανάγκη φιλοτιμία. Γιατί σας είπαμε από την πρώτη στιγμή ότι αυτό δεν πρόκειται να εφαρμοστεί. Στην ουσία, ήταν ένα άρθρο εκφοβισμού, που στο μόνο που θα οδηγούσε ήταν να συλλάβετε δέκα και είκοσι χιλιάδες ανθρώπους που συμμετέχουν σε μια απαγορευμένη συγκέντρωση. Ποιο είναι το βασικό του άρθρου 13; Είναι η αστική ευθύνη του οργανωτή, που αυτή παραμένει. Και, μάλιστα, η αντικειμενική αστική ευθύνη του οργανωτή, όπου αυτός που δηλώνεται ως οργανωτής θα πρέπει να αποδείξει - και να έχει το βάρος της απόδειξης - ότι πήρε όλα τα αναγκαία μέτρα και ότι οι ζημιές που έγιναν από διάφορους προβοκάτορες, που καμμία σχέση δεν έχουν με το κίνημα, δεν οφείλονται σε αυτόν. Πού θα πρέπει να το αποδείξει αυτό, το βάρος της απόδειξης που έχει; Φυσικά θα πρέπει να το αποδείξει στο δικαστήριο. Δηλαδή, αυτοί οι άνθρωποι, πρωτοπόροι, εργαζόμενοι, νεολαίοι, συνδικαλιστές, θα σέρνονται στα δικαστήρια ως εναγόμενοι, θα έχουν το βάρος της απόδειξης κι ακόμη και αν δικαιωθούν μετά από κάποια χρόνια, θα έχουν υποστεί μια τεράστια, μια απίστευτη, ηθική, πολιτική και οικονομική ταλαιπωρία. Με αυτό το άρθρο - σας το έχουμε πει, σας το λέμε μια ακόμη φορά - θεσμοθετείτε και τον κοινωνικό αυτοματισμό, θεσμοθετείτε την προβοκάτσια. Επίσης, θεσμοθετείτε και μπίζνες. Γιατί ήδη οι ασφαλιστικές εταιρείες, με βάση αυτό το άρθρο, «ακονίζουν τα νύχια τους» και ετοιμάζουν τις δουλειές τους, για να μπορούν να σέρνουν στα δικαστήρια συνδικαλιστές, προέδρους σωματείων, ομοσπονδιών, άλλων μαζικών φορέων και ούτω καθεξής. Το νομοσχέδιο, συνεπώς, αυτό πρέπει να απορριφθεί. Σήμερα καλούμε σε μαζική συμμετοχή στις κινητοποιήσεις που έχουν αποφασίσει σωματεία και άλλοι μαζικοί φορείς για την απόσυρση αυτού του νομοσχεδίου, το οποίο, ακόμη και αν ψηφιστεί, θα το ακυρώσει στην πράξη η ταξική, η λαϊκή πάλη, όπως έκανε και με άλλους παρόμοιους νόμους στο παρελθόν. Αυτό θα κάνει και τώρα. Ευχαριστώ.
Μετά από μεταξύ τους συνεννόηση, ο κ. Μυλωνάκης παρεχώρησε τη σειρά του στην κ. Αδαμοπούλου, που πρέπει να πάει σε κάποια επιτροπή. Επομένως θα μιλήσει η κ. Αδαμοπούλου, μετά ο κ. Μυλωνάκης και θα κλείσουμε, όπως είπαμε, με τον κ. Καμίνη.
Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Η αλήθεια είναι ότι η χθεσινή συνεδρίαση υπήρξε ιδιαίτερα παραγωγική. Ακούστηκαν πολύ ενδιαφέρουσες θέσεις από τους αγορητές και τους εισηγητές όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Το μεγαλύτερο κέρδος είναι ότι αποκαλύφθηκαν οι πραγματικές προθέσεις της Κυβέρνησης σε σχέση με τον τρόπο που αντιπαρατέθηκαν κάποια επιχειρήματα. Ακούστηκαν πραγματικά πρωτότυπες νομικές ερμηνείες από Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και για κάποιους που έχουμε σπουδάσει τη νομική επιστήμη αυτό αποτελεί πολύ μεγάλη έκπληξη, διότι ακούστηκαν κάποιες πολύ γκροτέσκες θα λέγαμε ανακρίβειες, οι οποίες διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και ευτελίζουν ακόμη και την ίδια τη λογική αλλά και τη νομική επιστήμη. Έχετε ένα πολύ σύνηθες επιχείρημα να εργαλειοποιείτε τις ανθρώπινες ζωές και αυτό αποτελεί θα λέγαμε αντικείμενο και απόδειξη μιας φθηνής προπαγάνδας. Διότι επικαλείστε την ανθρώπινη ζωή και τις περιουσίες κάποιων ανθρώπων με περισσή θεατρικότητα, μη λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι η ίδια η διακυβέρνησή σας τόσο καιρό έχει αποδείξει ότι ουδόλως ενδιαφέρεστε για τις ανθρώπινες ζωές, για τον Έλληνα πολίτη, για την Ελληνίδα που μοχθεί και αυτή τη στιγμή όχι μόνο καλείται να υποφέρει τα πάνδεινα, αλλά στοχοποιείται κιόλας και εκφοβίζεται πολλαπλώς. Ακούμε, λοιπόν, από αυτούς οι οποίοι κάποτε λέγανε «βάστα, Γερούν» και «μαζί τα φάγαμε», τώρα ουσιαστικά να στρέφονται στον πολίτη και να κουνούν το δάχτυλο προειδοποιώντας για τις συνέπειες που θα υποστούν αυτοί οι οποίοι κατεβαίνουν στους δρόμους. Ακούσαμε από τον κύριο Υπουργό και από τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ότι το νομοσχέδιο σέβεται τις συνταγματικές επιταγές. Αυτό έχει καταρριφθεί από όλους τους αγορητές της Αντιπολίτευσης. Η ίδια η νομική επιστήμη έχει φωνάξει το βροντερό όχι, όταν η υποχρέωση που καθιερώνεται για τη γνωστοποίηση, την αναγγελία και την άδεια ή τον προληπτικό έλεγχο των διαδηλώσεων είναι κάτι το οποίο δεν ακολουθεί το συνταγματικό κείμενο. Να επαναλάβουμε ότι εναπόκειται καθαρά στη διακριτική ευχέρεια του διοργανωτή αν θα γνωστοποιήσει τη συνάθροιση και η όποια παράλειψη γνωστοποίησης δεν καθιστά τη συνάθροιση παράνομη. Εν ολίγοις, και το λέει πάρα πολύ εύστοχα ένας συνάδελφος δικηγόρος από τη Θεσσαλονίκη, ο κ. Μπάμπης Κουρουνδής: «Η ίδια η γνωστοποίηση αποτελεί λειτουργικό ισοδύναμο της προληπτικής άδειας, η οποία προληπτική άδεια, ως γνωστόν, από το Σύνταγμα είναι ανεπίτρεπτη.». Επίσης, ο καθηγητής Χαράλαμπος Ανθόπουλος αναγνωρίζει και επισημαίνει το βαθύτερο πρόβλημα. «Ο συντάκτης του νομοσχεδίου», λέει «φαίνεται να μην έχει κατανοήσει τη διαφορά ανάμεσα στη γνωστοποίηση και στην έγκριση της συνάθροισης. Είναι δύο τελείως διαφορετικές έννοιες.». Καταλήγει, λοιπόν, στο ότι «μία τέτοια ρύθμιση μετατρέπει το δικαίωμα και την ελευθερία της συνάθροισης σε αντικείμενο παραχώρησης της ίδιας της διοίκησης.». Σας ακούσαμε, επίσης, να επικαλείστε όχι μόνο το Σύνταγμα, αλλά και την ίδια την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ένα κείμενο δηλαδή υπερσυνταγματικής και υπερνομοθετικής ισχύος. Όταν εσείς οι ίδιοι διακρίνετε σε οργανωμένες και αυθόρμητες συναθροίσεις, ουσιαστικά παραβιάζετε και το άρθρο 11 του Συντάγματος, αλλά και της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία δεν δέχεται τέτοιον διαχωρισμό και η οποία έχει κρίνει ως αδικαιολόγητη την οποιαδήποτε διάλυση μιας συνάθροισης εκ του γεγονότος ότι είναι αυθόρμητη, μόνο και μόνο γιατί δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διατυπώσεις. Επίσης, σας ακούσαμε να λέτε ότι ήταν αναγκαίος αυτός ο εφαρμοστικός νόμος και ότι σε σχέση με την αντικειμενική ευθύνη του διοργανωτή το ποινικό οπλοστάσιο, η ποινική δικονομία, το νομοθετικό πλαίσιο δεν επαρκεί και ότι χρειαζόμαστε δήθεν κάτι καινούργιο, όταν η ίδια η ένωση εισαγγελέων σάς διαψεύδει λέγοντας το εξής, ότι το ήδη ισχύον νομικό πλαίσιο είναι επαρκέστατο και ότι στις περιβόητες διαδηλώσεις των πενήντα ή των εκατό ατόμων για τις οποίες κλείνει ολόκληρο το κέντρο υπάρχει ήδη επαρκέστατη ρύθμιση του προεδρικού διατάγματος 120/2013 σε σχέση με τις αρμοδιότητες των οργάνων και τις υπηρεσιακές ενέργειες του προσωπικού του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Όμως, όπως προείπαν και άλλοι συνάδελφοι, αυτό το νομοσχέδιο είναι μία επανάληψη, είναι μια μεταφορά του ήδη υπάρχοντος νομοθετικού διατάγματος της επταετίας και αυτό δεν είναι κάτι που το λέμε αυθαίρετα ούτε για να προπαγανδίζουμε. Πράγματι, έχει δημοσιευθεί ειδικός πίνακας αντιπαραβολής των διατάξεων του μεν νομοθετήματος με το νομοσχέδιο που φέρνετε και είναι ξεκάθαρο, είναι εξόφθαλμο ότι υπάρχει πολύ μεγάλη ταύτιση. Άρα δεν είμαστε εμείς αυτοί που ευτελίζουμε τη λογική ή προπαγανδίζουμε. Επίσης, ακούσαμε έναν Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας να μας μέμφεται επειδή τολμήσαμε να ξεστομίσουμε μία αλήθεια, ότι οι αστυνομικοί είναι ανεκπαίδευτοι. Κατ' αρχάς, αυτό δεν είναι κάτι το οποίο το λέμε για να καταλογίσουμε την ευθύνη στους ίδιους τους αστυνομικούς. Το έλλειμμα το εκπαιδευτικό είναι αποκλειστική μέριμνα και υποχρέωση της πολιτείας. Στην πολιτεία απευθυνόμαστε, στο Υπουργείο συγκεκριμένα και αυτό διότι πρόκειται για μία υποχρέωση που αποτελεί ουσιαστικά το περιεχόμενο των θετικών μέτρων που πρέπει να λαμβάνει η πολιτεία, η οποία είναι ο αποδέκτης ακριβώς του δικαιώματος του άρθρου 11 του Συντάγματος. Το λέμε αυτό διότι με αυτόν τον τρόπο διασφαλίζεται η σύννομη άσκηση του δικαιώματος. Το παραδέχτηκε και ο ίδιος ο Πρόεδρος της ΠΟΑΣΥ, ο κ. Γερακαράκος. Μετά από σχετική ερώτηση που του απηύθυνα σε σχέση με τους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς στις διαδηλώσεις των λίγων ατόμων από τις οποίες κλείνουν οι δρόμοι, είπε: «Δεν είμαι βέβαια ο κατάλληλος, αλλά πράγματι οι αστυνομικοί δεν έχουν κατεύθυνση κατάλληλη και δεν έχουν κατάλληλη εκπαίδευση.». Εσείς, λοιπόν, πάτε τώρα να καταστήσετε τον διοργανωτή της συνάθροισης αφ' ενός υπεύθυνο να παίξει έναν ρόλο αστυνομικού, να είναι αυτός ο οποίος θα πρέπει να νουθετεί, να εποπτεύει και ταυτόχρονα να πληρώνει και τα σπασμένα ως υπόλογος μιας αντικειμενικής ευθύνης, χωρίς υπαιτιότητα - αυτό πραγματικά δεν ακούστηκε ποτέ και πουθενά σε συνταγματικό κείμενο - και ο οποίος, εν τέλει, μπορεί να είναι ο ίδιος θύμα μιας οργανωμένης προβοκάτσιας ή κάποιων πράξεων από ιδεολογικούς αντιπάλους. Και τον καλούμε, λοιπόν, από τη μία να παίξει έναν ρόλο που θα έπρεπε η Αστυνομία να παίξει με υπευθυνότητα και, από την άλλη, να χάσει ακόμη και την ίδια την περιουσία του για πράξεις για τις οποίες δεν ευθύνεται. Καλώς ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας λέει ότι τον τελικό λόγο θα πρέπει να τον έχουν τα δικαστήρια. Όμως τα δικαστήρια, σύμφωνα με τις ήδη υπάρχουσες διατάξεις, να αποδίδουν τις ευθύνες ποινικές και αστικές στους πραγματικούς φυσικούς αυτουργούς αυτών των αξιόποινων πράξεων που φέρουν όλη την ευθύνη και την υπαιτιότητα. Αρκετά, λοιπόν, με όλες αυτές τις παρερμηνείες και τις διαστρεβλώσεις όχι μόνο επί της ουσίας, αλλά και των ίδιων των νομικών κειμένων. Αρκετά, λοιπόν, κύριοι της Κυβέρνησης, σας ακούσαμε να πετάτε την μπάλα στην εξέδρα, να ρίχνετε το επίπεδο και το πολιτικό και αρκετά με όλα αυτά τα επικοινωνιακά σόου και τα όποια πυροτεχνήματα. Είναι απλά τα πράγματα. Για σας η εξουσία είναι λευκή επιταγή και ο πολίτης οφείλει να υπακούει και να χειροκροτάει από το μπαλκόνι. Τελειώνοντας, λοιπόν, σας καλώ να σκεφτείτε τον ίδιο τον απολογισμό που κάνει ο συνταγματολόγος καθηγητής Σωτηρέλης σε σχέση με τα πρώτα γενέθλια της Κυβέρνησής σας. «Αν θελήσει κανείς», λέει «να αποτιμήσει συνολικά και χωρίς καμμία προκατάληψη ή ιδεολογική εμμονή τον πρώτο χρόνο της Κυβέρνησης με κριτήριο τη θεσμική αξιοπιστία της, θα διαπιστώσει ευχερώς ότι η εικόνα που έχει επιμελώς καλλιεργηθεί από ποικίλους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς ελάχιστα ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν θετικά σημεία. Ωστόσο, τελικά το ισοζύγιο είναι αρνητικό, καθώς τα συν περιορίζονται μόνο στην περίοδο διαχείρισης της πανδημίας, ενώ τα πλην αφορούν μία ολόκληρη σειρά τραυματικών για τους θεσμούς κυβερνητικών πρακτικών και μεθοδεύσεων, που αποπνέουν δυστυχώς μία βαθιά ριζωμένη μικροπολιτική, πελατειακή και αυταρχική νοοτροπία.». Σας ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει ο κ. Μυλωνάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φτάσαμε αισίως στην τελευταία ημέρα συζήτησης ενός πολύ σημαντικού, κατά την άποψή μας, νομοσχεδίου, ενός νομοσχεδίου που από τη μία πρέπει να αποτυπώσει την ελευθερία του λόγου, την ελευθερία της σκέψης, την ελευθερία του συνέρχεσθαι, την ελευθερία της διαδήλωσης, της καταγγελίας και από την άλλη να είναι μέσα στο πλαίσιο του Συντάγματος και των δύο άρθρων - κυρίως του άρθρου 11 με τις δύο παραγράφους, τις παραγράφους 1 και 2- όπου, ναι μεν υπάρχει η ελευθερία του συνέρχεσθαι, αλλά, συγχρόνως, πρέπει να υπάρχει και επίβλεψη σύμφωνα με τον νόμο και την τάξη ενός σοβαρού και υπεύθυνου δημοκρατικού κράτους. Κύριε Υπουργέ, ξεκινώντας θέλω να πω το εξής: Η πειθαρχία πρέπει να είναι ενσυνείδητη. Πρέπει μέσα από τη Βουλή πρώτα από όλα - και νομίζω ότι αυτή είναι και η αποστολή μας - να πείσουμε τον Έλληνα πολίτη ότι πρέπει πρώτα απ' όλα, μαζί με το δικαίωμά του, να σκέπτεται και την υποχρέωσή του. Υπάρχουν ορισμένοι οι οποίοι αντιδρούν. Και θα πω κάτι, χωρίς να παρεξηγηθεί ο καλός μου φίλος, ο κ. Καραγκούνης: Δυσανασχέτησε διότι ο Προεδρεύων, ο κ. Νικήτας Κακλαμάνης, του έκανε τρεις φορές παρατήρηση. Κοιτάξτε να δείτε, ο καθένας εφ' ω ετάχθη. Η δουλειά του καθενός μας ξεκινάει από κάπου και τελειώνει κάπου. Εκεί, δηλαδή, που τελειώνει η ελευθερία του ενός, πρέπει να αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Άρα δεν πρέπει να είμαστε τόσο αψείς. Πρέπει να είμαστε ήρεμοι, λογικοί και πάνω από όλα να σκεφτόμαστε τους συνανθρώπους μας και τους συμπολίτες μας. Κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Σήμερα γιατί καλείτε τον κόσμο να βγει έξω; Να κάνει διαδήλωση για ποιο πράγμα; Για την αντισυνταγματικότητα του νόμου; Δεν απεδείχθη ότι είναι αντισυνταγματικός ο νόμος αυτός. Να φωνάξουν, λοιπόν, για ποιο πράγμα; Ακούστηκαν εδώ διάφορες απόψεις. Παράδειγμα: Δεν πρέπει ο οργανωτής, αυτός ο οποίος είναι επικεφαλής - όχι να τον χτυπήσουμε ή να τον σύρουμε στα δικαστήρια ή να πληρώσει την αστική ευθύνη, αυτό είναι ένα άλλο θέμα, ένα άλλο άρθρο, στο οποίο είμαστε απέναντι και το είπαμε από την πρώτη στιγμή - , αυτός ο οποίος διοργανώνει μία συνάθροιση, μία διαδήλωση να ενημερώσει την Ελληνική Αστυνομία; Δεν πρέπει να έχει γνώση αυτός ο οποίος είναι υπεύθυνος για την τάξη και τον νόμο; Πώς θα εφαρμόσουμε, λοιπόν, την τάξη σε μια ευνομούμενη δημοκρατία; Άρα αυτό το θέμα πρέπει να το αφήσουμε κατά μέρος. Πρέπει να έρθουμε στα πολύ σοβαρά θέματα. Και τα πολύ σοβαρά θέματα που μας απασχολούν και πρέπει να μας απασχολήσουν, είναι να μη γίνεται εκμετάλλευση από τους μπαχαλάκηδες και από ορισμένους παρακρατικούς, οι οποίοι παρεισφρύουν μέσα στο κοινωνικό σύνολο που διαμαρτύρεται για ένα πρόβλημα κοινωνικό, της τάξης του, και να κάνουν ζημιές. Αυτό δεν είναι το πρόβλημα; Το πρόβλημά μας είναι εκεί που τελειώνει η ελευθερία του ενός, αρχίζει η ελευθερία του άλλου. Όταν είναι μικρές οι συγκεντρώσεις, πενήντα, εκατό άτομα - το έχουμε πει, δεν χρειάζεται φιλοσοφία αυτό το πράγμα - μπορούν να βρίσκονται στην άκρη του δρόμου, πάνω στο πεζοδρόμιο. Εφαρμόζεται αυτό. Τα τελευταία χρόνια, νομίζω, ότι το έχουμε λύσει αυτό το πρόβλημα. Βεβαίως, εδώ, κύριε Υπουργέ, κάνει ένα λάθος - και θα μου επιτρέψετε - η Ελληνική Αστυνομία στη σχεδίαση. Δηλαδή, αν γίνεται μια μικρή συγκέντρωση εδώ απ' έξω, δεν μπορεί να κλείνει τους πέριξ δρόμους δύο χιλιόμετρα από εδώ. Αυτό είναι ένα σοβαρό, ένα σημαντικό λάθος. Πρέπει, λοιπόν, να δώσουμε στους διοργανωτές, κυρίως, αλλά και στον κόσμο να καταλάβει ότι πρέπει να ισχύσει ο νόμος, η τάξη και η πειθαρχία. Θα διαδηλώσουμε, θα φωνάξουμε για το δικαίωμα και της σύνταξής μας και της εργασίας. Μετά από το τέλος Σεπτεμβρίου που τελειώνει το πρόγραμμα αυτό το «μισή δουλειά, μισά λεφτά» και δεν θα υπάρχει το 60% του 50% να συμπληρώσει, δηλαδή από τα 800 να παίρνει 650, θα παίρνει 400, αυτοί οι άνθρωποι δεν θα βγουν στον δρόμο, δεν θα διαδηλώσουν; Θα διαδηλώσουν, κύριε Υπουργέ. Είναι σίγουρο ότι θα διαδηλώσουν. Και πρέπει να φωνάξουν. «Δεν μπορώ να ζήσω», σου λέει, «δεν γίνεται να ζήσω.». Από την άλλη μεριά, πρέπει και η Κυβέρνηση να είναι σοβαρή, να νομοθετεί σοβαρά και να κάνει πράξεις που ευνοούν το κοινωνικό σύνολο. Είδαμε τελευταία - θα το πούμε και αυτό - ότι 20 εκατομμύρια δόθηκαν για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Μπήκαν όλοι σε μία κατάσταση, χωρίς να βλέπουμε δίπλα ποσά. Και ξαφνικά βλέπουμε ότι ο ένας παίρνει 1.300, ο άλλος παίρνει τετρακόσια. Και βγαίνει το «ΔΟΛ» και λέει «σας τα γυρνάω πίσω», βγαίνει το «CRETALIVE» και λέει «δεν σας έχω ανάγκη, σας τα γυρνάω πίσω». Αυτό κάτι σημαίνει. Δεν μπορεί να μην τα είχαν ανάγκη τα λεφτά. Είναι λεφτά τα 400.000, τα 500.000 για το «ΔΟΛ». Όμως, σου λέει: Για κάτσε. Γιατί αυτός; Με ποια κριτήρια; Για να καταλάβετε, δηλαδή, πώς τρελαίνονται οι άνθρωποι, οι οποίοι παρακολουθούν όλη αυτή την κατάσταση. Ο απλός ο κόσμος μάς παρακολουθεί. Και τι κάνει τώρα; Γιατί ο «ΣΚΑΪ» να πάρει - και λέω ο «ΣΚΑΪ» εντός εισαγωγικών, ένα μέσο, έτυχε να είναι ο «ΣΚΑΪ» -1.350.000 και ο άλλος να πάρει 400.000; Με ποιο κριτήριο; Γιατί να πάρει το ένα site, ένας άνθρωπος - γιατί ένας άνθρωπος έχει ένα site -500.000, 400.000 κι εγώ, για παράδειγμα, να πάρω - που δεν έχω site -1.000; Ποιος είναι ο λόγος; Πώς μπήκε εδώ και μαγειρεύτηκε αυτό το πράγμα; Ανάλογα, λοιπόν, είναι τα νομοθετήματα τα οποία βγάζει η εκάστοτε κυβέρνηση, ξεσηκώνεται ο κόσμος και βγαίνει και κάνει διαδηλώσεις. Νομίζω ότι υπάρχει μια δημιουργική ασάφεια. Ως προς το θέμα του οργανωτή, θα επιμείνω ότι δεν πρέπει να είναι αυτός ο άνθρωπος ο οποίος θα συρθεί στα δικαστήρια, ο οποίος θα πληρώσει από την τσέπη του, ο οποίος θα τρέχει να πληρώνει τις ζημιές των καταστηματαρχών. Από την άλλη, αυτοί οι οποίοι συλλαμβάνονται - και δεν υπάρχει πουθενά στο νομοσχέδιο, κύριε Υπουργέ, και πρέπει να το δούμε σοβαρά αυτό, αυτό έπρεπε να μπει σαν άρθρο, έπρεπε να μπει από την αρχή - πρέπει να τιμωρούνται πολύ αυστηρά, για να αποτρέψουμε τους μπαχαλάκηδες, να αποτρέψουμε τους βανδαλιστές, να αποτρέψουμε τους κακούς αυτούς ανθρώπους, οι οποίοι το μόνο πρόβλημα που έχουν είναι να καταστρέψουν. Δεν έχουν άλλο πρόβλημα, ούτε διεκδικούν, νομίζω, τίποτα αυτοί οι είκοσι, τριάντα, πενήντα, εκατό γνωστοί - άγνωστοι, που φοράνε την κουκούλα, έχουν και ένα σακίδιο στην πλάτη, παίρνουν και πέτρες, παίρνουν και μολότοφ και όποιον πάρει ο χάρος. Άρα οι γνωστοί - άγνωστοι, οι οποίοι είναι γνωστοί για την Ελληνική Αστυνομία, θα τελειώσουν υποχρεωτικώς, αν θέλουμε να έχουμε πορείες, αν θέλουμε να έχουμε διαδηλώσεις, αν θέλουμε να έχουμε συναθροίσεις σοβαρές που να ακούγεται η φωνή, η κραυγή της κοινωνίας. Διότι αυτή νομίζω ότι πρέπει να ακούγεται και όχι στο τέλος της ημέρας να μένει ότι έσπασαν δέκα καταστήματα, κάηκαν δέκα καταστήματα. Ποιος θα τα πληρώσει αυτά; Ποιος θα τα πληρώσει; Έσπασαν προχθές, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, στο «μεγάλο περίπατο», - «περίδρομο» όπως το λέει και ο Πρόεδρος του Κόμματος, ο Κυριάκος ο Βελόπουλος - τις ζαρντινιέρες των 500 ευρώ. Και με κόστος άλλα 400 ευρώ τα φυτά μέσα, 1.000 ευρώ στο σύνολο η ζαρντινιέρα. Ποιος θα το πληρώσει αυτό; Κανένας. Ο ελληνικός λαός από την τσέπη του. Νομίζω ότι το νομοσχέδιο περιέχει ασάφειες. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να είμαστε όλοι σε μία διάθεση καλόπιστη, να συνεργαστούν όλα τα πολιτικά κόμματα, κυρίως οι αριστερές πτέρυγες της Βουλής, ούτως ώστε να συγκρατήσουμε τον κόσμο, να τον νουθετήσουμε, να κάνει την εκδήλωσή του, να κάνει τη συνάθροισή του, να φωνάξει, αλλά να μη βανδαλίσει. Νομίζω ότι μόνο τότε θα έχουμε πετύχει τον σκοπό μας. Ευχαριστώ πολύ.
Θα κλείσει o κύκλος αυτός με τον κ. Καμίνη από το Κίνημα Αλλαγής. Να σας πω τους πέντε πρώτους συναδέλφους που θα μιλήσουν μετά. Είναι ο κ. Δρίτσας, η κ. Αχτσιόγλου, ο κ. Λαμπρούλης, η κ. Κασιμάτη και ο κ. Χρυσομάλλης. Κύριε Καμίνη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όπως είπα χθες, το 1975 το ΠΑΣΟΚ είχε υποβάλει αντι - σχέδιο Συντάγματος στο σχέδιο τότε της κυβέρνησης Καραμανλή. Και στο αντίστοιχο άρθρο για τις συναθροίσεις προέβλεπε ότι η δυνατότητα απαγόρευσης μιας συνάθροισης θα πρέπει να γίνεται με απόφαση του εισαγγελέα πρωτοδικών. Τι θέλω να πω με αυτό; Θέλω να πω ότι δεν περιορίστηκε σε έναν απλό λόγο καταγγελτικό το ΠΑΣΟΚ. Αποχώρησε, βέβαια, τελικά από την ψηφοφορία, γιατί δεν έγιναν δεκτές οι προτάσεις του. Έκατσε όμως και το πολέμησε. Με αυτή την παράδοση συνδεόμαστε κι εμείς σήμερα. Διότι στο νομοσχέδιο αυτό που μας έφερε η Κυβέρνηση, προσθέσαμε ακριβώς αυτή τη δικαιοκρατική εγγύηση του προέδρου πρωτοδικών στην απόφαση απαγόρευσης. Προσθέσαμε - και έγινε δεκτό - την παρουσία του εισαγγελέα στη διάλυση και την απόφασή του. Απαλείψαμε τα απαρχαιωμένα αδικήματα της θρασύτητας κατά της αρχής, τα οποία έκανε πολύ μεγάλο λάθος η Κυβέρνηση να προσπαθήσει να τα καθιερώσει εκ νέου μετά την κατάργηση του Ποινικού Κώδικα πέρσι από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, βγάλαμε την επιφύλαξη που υπήρχε στις αυθόρμητες συναθροίσεις, τη διάταξη εκείνη που έλεγε ότι δύναται να επιτρέπεται και καθιέρωνε ένα προληπτικό σύστημα, το οποίο είναι αντισυνταγματικό. Στο θέμα του προέδρου πρωτοδικών, όμως, η αποδοχή της πρότασής μας είναι κολοβή. Διότι κλείνετε το μάτι στον δικαστή και του λέτε ότι μπορεί να κρυφτεί. Τι θα κάνει ένας πρόεδρος πρωτοδικών, ο οποίος φοβάται και δεν είναι στο ύψος της αποστολής του; Θα αφήσει να παρέλθει άπρακτο το εικοσιτετράωρο και με τη σιωπή του θα τεκμαίρεται η σύμφωνη γνώμη του για την απαγόρευση. Πιστεύω ότι είναι απαξιωτικό για τη δικαστική εξουσία. Θα πρέπει να κάνετε αυτό που λέει ο δικηγορικός σύλλογος. Θα πρέπει όχι μόνο να έχει το θάρρος να διατυπώσει τη σύμφωνη γνώμη του στην απαγόρευση, αλλά να τη διατυπώσει και εγγράφως. Δεν είναι όμως αυτό το μοναδικό ζήτημα που παραμένει ακόμα εκκρεμές στο νομοσχέδιο. Το είδαμε και στην έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής το θέμα του άρθρου 13, για την αντικειμενική ευθύνη. Αποτελεί μια γενική αρχή ότι η αντικειμενική ευθύνη, η ευθύνη δηλαδή για πράξεις τρίτων γεννά συνταγματικά ζητήματα. Το λέει και η Επιτροπή της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης και το Γραφείο Δημοκρατικών Θεσμών του Οργανισμού Ανάπτυξης και Συνεργασίας για την Ευρώπη ότι δεν μπορεί να μεταθέτεις την ευθύνη του κράτους στους ώμους των φορέων ενός δικαιώματος. Είναι μετάθεση της κρατικής ευθύνης. Είναι ευθύνη της πολιτείας να διαφυλάξει τον ειρηνικό χαρακτήρα μιας συνάθροισης. Έρχομαι στο θέμα του φορέα του δικαιώματος. Να θυμίσω ότι στο προεδρικό διάταγμα που ισχύει αυτή τη στιγμή, που είχε φέρει ο κ . Δένδιας, έλεγε ρητά ότι από τα πολιτικά κόμματα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση ή οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις που διοργανώνουν συναθροίσεις δεν είναι υποχρεωμένα να γνωστοποιήσουν τη διαδήλωση την οποία κάνουν. Νομίζω ότι ακριβώς λόγω του κεντρικού ρόλου που έχουν στο πολίτευμα τα πολιτικά κόμματα - και το τονίζω, με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση - θα πρέπει να το σκεφτείτε και αυτό πάρα πολύ σοβαρά. Επίσης το θέμα της αντιδιαδήλωσης γιατί να ρυθμίζεται όπως ρυθμίζεται στο νομοσχέδιο; Τι κίνδυνος υπάρχει αν γίνεται μια αντιδιαδήλωση την ίδια στιγμή και στον ίδιο τόπο; Σαφώς, κατά τεκμήριο, θα υπάρχει με αυτή την οποία έχει προαναγγελθεί ένα πρόβλημα δημόσιας ασφάλειας. Το καλύπτετε στην πρώτη παράγραφο στο άρθρο του νομοσχεδίου. Το χαρακτήρισε φλύαρο το νομοσχέδιο του κ . Μανιτάκης στο άρθρο του στα «ΝΕΑ» της προηγούμενης Παρασκευής. Έχει δίκιο. Υπάρχουν πολλά πράγματα, τα οποία θα έπρεπε να τα αφήσετε για το προεδρικό διάταγμα. Αυτές τις τροπολογίες θα καταθέσουμε. Θα τις αναπτύξει πιο διεξοδικά ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπός μας, ο κ. Σκανδαλίδης. Και θα προκαλέσουμε και ονομαστική ψηφοφορία. Το νομοσχέδιο όμως επί της αρχής θα το ψηφίσουμε. Εγώ αυτό που διδάχτηκα ως φοιτητής στη Νομική Σχολή είναι ότι κανένα δικαίωμα δεν είναι απεριόριστο. Όλα τα δικαιώματα πρέπει να ασκούνται με σεβασμό των δικαιωμάτων των τρίτων. Αυτό πρέπει να γίνεται για όλα τα συνταγματικά δικαιώματα. Και για αυτό υπάρχει και η ρύθμιση στο Σύνταγμα του άρθρου 11 και ο νόμος τον οποίο προβλέπει. Αυτό που διδάχτηκα ως φοιτητής από τους δασκάλους μου, αυτό δίδαξα στη συνέχεια και εγώ, αυτό εφάρμοσα ως Συνήγορος του Πολίτη και αυτό προσπάθησα να εφαρμόσω και ως δήμαρχος. Και είμαι πάρα πολύ περήφανος που, σαράντα πέντε χρόνια μετά τη θέση σε ισχύ του Συντάγματος, επιτέλους έρχεται η Βουλή να ψηφίσει ένα νομοσχέδιο όπου γίνονται δεκτές οι τροποποιήσεις του Κινήματος Αλλαγής και κατ' αυτόν τον τρόπο εκπληρώνεται μία παράδοση που άρχισε από το ΠΑΣΟΚ, να κάνουμε μια αντιπολίτευση σοβαρή και υπεύθυνη. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ, κύριε Καμίνη, και για τη συντομία. Ξεκινάμε με τον κ. Δρίτσα και θα συνεχίσουμε με την κ. Αχτσιόγλου. Μετά έχει ζητήσει τον λόγο ο κ. Σκανδαλίδης, ο οποίος ήταν ο μόνος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που δεν μίλησε χθες. Στη συνέχεια θα μιλήσουν ο κ. Λαμπρούλης, η κ. Κασιμάτη και ο κ. Χρυσομάλλης. Κύριε Δρίτσα, έχετε τον λόγο για έξι λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κύριε Υπουργέ, κύριε Χρυσοχοΐδη, χθες, ολοκληρώνοντας την ομιλία σας καταλήξατε με έμφαση ότι «ο νόμος θα εφαρμοστεί». Σχολιάστηκε και από άλλο συνάδελφο αν αυτό είναι αυτοπεποίθηση ή απειλή. Δεν θέλω όμως να θέσω αυτό, γιατί θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτό ανήκει στη σφαίρα του αυτονόητου. Είναι η συνέχεια που συνοδεύσατε αυτή σας τη φράση. Είπατε: «Ο νόμος θα εφαρμοστεί. Καταργεί αναχρονισμούς που ονομάστηκαν δικαιώματα.». Αλήθεια, κύριε Υπουργέ, τι ακριβώς εννοείτε; Ποιοι είναι οι αναχρονισμοί που ονομάστηκαν δικαιώματα; Εμείς ξέρουμε στην πολιτική ιστορία αυτής της χώρας ότι για τα δικαιώματα που κατοχυρώθηκαν και συνταγματικά και που διεκδικούνται πολλά ακόμα διαρκώς, υπάρχει ταυτόχρονα μια διαρκής προσπάθεια περιστολής ή διεύρυνσης. Αυτή είναι μια ατέρμονη διαδικασία, ζωογόνα για τη δημοκρατία, αλλά και με πολύ σοβαρές και δραματικές επιπτώσεις πολλές φορές, γιατί υπάρχουν οι δυνάμεις που θέλουν να περιστείλουν δικαιώματα και δυνάμεις που θέλουν να διευρύνουν δικαιώματα. Δεν μπορώ να τους ονομάσω εγώ αναχρονισμούς αυτούς. Και ακριβώς αυτό το νομοσχέδιο, εάν γίνει νόμος και εφαρμοστεί, είναι αυταπόδεικτο, και είναι και ο στόχος του άλλωστε, ότι δραστικότατα θα περιορίσει και σε ορισμένες περιπτώσεις θα καταργήσει το συνταγματικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι και το δικαίωμα να διαδηλώνουν οι πολίτες και να διεκδικούν. Αυτά τα δικαιώματα η Δεξιά δεν τα ξέρει. Είναι εκτός του πλαισίου, του DNA, της Δεξιάς. Καμώνεται βέβαια ότι σέβεται το Σύνταγμα, αλλά αυτά τα δικαιώματα για τη Δεξιά πάντοτε ήταν και εξακολουθούν να είναι «αναγκαίο κακό», μία σύμβαση αποδοχής, διότι οι δημοκρατίες εξελίσσονται, οι κατακτήσεις είναι μεγάλες, κατοχυρώνονται και έχουν κατοχυρωθεί με όλους αυτούς τους αιματηρούς αγώνες πολλές φορές. Δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει, αλλά τα αμφισβητεί στην πράξη όμως. Απόδειξη για αυτό είναι ότι, αν εξαιρέσεις κάποιες προεκλογικές συγκεντρώσεις ή κάποιες μεγάλες στιγμές παλλαϊκών συλλαλητηρίων ή κάποια τεχνάσματα τοξικότατα σαν το Μακεδονικό, η Δεξιά δεν συμμετέχει σε πορείες, εκτός από κάποιους συνδικαλιστές που ανήκουν στις μεγάλες συνδικαλιστικές ενώσεις. Άρα πάτε να νομοθετήσετε για ζητήματα που προφανώς δεν σας αφορούν, είναι ξένα. Γιατί για τον λαό που θέλετε να εκπροσωπήσετε θέλετε πάντα να του καλλιεργείτε ότι για να λύσει τα προβλήματά του είναι καλύτερα να έχει πελατειακή σχέση μαζί σας και έτσι δεν χρειάζεται να αγωνίζεται. Αλλιώς θα καλούσατε και εσείς ως κόμμα, ως παρατάξεις σε αγώνες, γιατί η συνεύρεση, η συγκέντρωση, η πορεία δίνει αυτοπεποίθηση στο κοινωνικό σώμα, δίνει αναβάθμιση στο μήνυμα και ακριβώς είναι μια ατέρμονη διαδικασία για αυτούς που αδικούνται, για αυτούς που βρίσκονται στην άλλη πλευρά της κοινωνικής περιχαράκωσης και της κοινωνικής αδικίας. Αυτή είναι η ουσία της κατάκτησης που συνταγματικά κατοχυρώθηκε. Σε αυτή την κατεύθυνση εσείς τι προτάσσετε; Διαρκώς το παραπλανητικό ότι είναι, λέει, σαράντα - πενήντα άτομα, προς Θεού! Και τι κάνετε; Πραγματικά μεταγλωττίζετε βασικές διατάξεις του χουντικού διατάγματος και όχι μόνο. Αλλά για να καταλάβουμε και το βαθύτερο νόημα και να μην παραπονιέστε ότι σας κατηγορούμε άδικα και ότι τερατολογούμε, το ψευτοσύνταγμα της χούντας περιέλαβε, ενώ πριν και μετά δεν υπήρχε, τη διάταξη ότι χρειάζεται η επίσημη προειδοποίηση για μια συγκέντρωση, για διαδήλωση. Αυτά δεν σας προβληματίζουν; Ότι αυτά είναι θεμελιακά; Και τι κάνετε μέσα από τη στρατηγική της έντασης, που είναι πυρήνας της πολιτικής σας, πάντα της Δεξιάς; Οδηγείτε τα πράματα ώστε ένας σημαντικός αριθμός συγκεντρώσεων, διαδηλώσεων και πορειών να καθίσταται παράνομος. Τι σημαίνει αυτό; Να προκύπτει υποχρέωση της Αστυνομίας να τις διαλύσει. Είναι αυτό στρατηγική της έντασης ή δεν είναι; Είναι αυτό στρατηγική της συναίνεσης και της κοινωνικής καταλλαγής ή είναι στρατηγική της έντασης, ώστε οι κοινωνικές δυνάμεις, οι πολιτικές δυνάμεις να πρέπει να φτάσουν σε οξύτατο ανταγωνισμό ακριβώς που δεν μπορούν να τον αντέξουν ίσως, γιατί ένα κράτος αστυνομικό, ισχυρό έρχεται να καταστείλει; Αν αυτά δεν είναι τα ουσιώδη, τότε ποια είναι; Το 1980- και όχι μόνο τότε - απαγορεύτηκε μία πορεία παρανόμως και χωρίς λόγο να φτάσει στην Αμερικάνικη Πρεσβεία στις 17 Νοέμβρη. Κουμής, Κανελλοπούλου δύο νεκροί και μία τεράστια αναστάτωση σε όλη την Αθήνα επί ώρες. Εκεί έπεσε η κυβέρνηση Ράλλη στην πραγματικότητα. Στις δώδεκα τη νύχτα πρώτη δήλωση έκανε ο Ανδρέας Παπανδρέου και συνέστησε καταλλαγή και συνεννόηση. Θα κάνετε τις πορείες παράνομες και θα καλείται η Αστυνομία να τις διαλύσει; Αυτό κάνει αυτό το νομοσχέδιο σώνει και καλά. Ή θα κρίνει ο Υπουργός και μια φορά θα εφαρμόζουμε τον νόμο και μια φορά δεν θα τον εφαρμόζουμε; Στα συνέδρια της ΠΟΑΣΥ και της ΠΟΑΞΙΑ των ανώτατων ομοσπονδιών των αστυνομικών το 2012 και το 2013 υπήρχαν αποφάσεις και ψηφίσματα, αν θυμάμαι ομόφωνα, που έλεγαν και ζητούσαν από τις τότε κυβερνήσεις να μην εμπλέκουν την Αστυνομία στους κοινωνικούς ανταγωνισμούς, γιατί η Αστυνομία είναι κομμάτι του ελληνικού λαού. Τώρα έχει ατονήσει αυτή η άποψη. Αλλά στην πραγματικότητα αυτό το μήνυμα που έδωσαν τότε τα ψηφίσματα και οι αποφάσεις αυτών των συνεδρίων γίνονται επίκαιρα. Θα εμπλέξετε την Αστυνομία και τους αστυνομικούς σε μία νέα περίοδο εχθρότητας προς τον ελληνικό λαό, ενώ σειρά κυβερνήσεων προσπάθησαν επί σειρά ετών να γεφυρώσουν ένα χάσμα που έχει πολύ μεγάλο παρελθόν και όχι άδικα βέβαια. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Αχτσιόγλου.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ίσως από τις λίγες φορές που στη συζήτηση ενός νομοσχεδίου μεγαλύτερη πολιτική σημασία έχει όχι τόσο το τι λέει το νομοσχέδιο αυτό, αλλά το τι δεν λέει, τι υπονοεί, το τι είναι αυτό που έδωσε το κίνητρο στον εισηγητή του να το φέρει στη Βουλή, το τι είναι αυτό που απειλεί την πολιτική δύναμη που το εισηγείται, τη Νέα Δημοκρατία δηλαδή, και φέρνει ένα τέτοιο νομοσχέδιο στη Βουλή. Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο ότι το νομοσχέδιο αυτό που βάλλει στο δικαίωμα του συνέρχεσθαι έρχεται ουσιαστικά να ακολουθήσει, να συνεχίσει μια επίθεση που είχε γίνει στο έτερο δικαίωμα με συλλογική εκφορά, το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι. Μιλώ για την επίθεση που έγινε στο συνδικαλιστικό δικαίωμα, στο δικαίωμα των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας που έχει ως γνωστό ως μήτρα το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι. Το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι είναι τα δύο δικαιώματα με συλλογική εκφορά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, αφού ολοκλήρωσε την πρώτη επίθεση στο ένα δικαίωμα με συλλογική εκφορά, έρχεται να χτυπήσει και το δεύτερο συλλογικό δικαίωμα. Να διευκρινίσω πρώτα κάτι στον κ. Καμίνη που τον άκουσα πριν να τοποθετείται και είπε ότι από το Σύνταγμα, από τη θεωρία τη συνταγματική, κανένα δικαίωμα δεν είναι απεριόριστο και όλα τα δικαιώματα υπόκεινται σε περιορισμούς. Τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Η συνταγματική θεωρία λέει, πρώτον, ότι κανένας περιορισμός δεν είναι επιτρεπτός και ανεκτός - δεν εισέρχεται καν στη συζήτηση του περιορισμού αυτού - αν ο περιορισμός προσβάλλει τον πυρήνα του δικαιώματος, εάν δηλαδή καθιστά ο περιορισμός που θέτει ο νόμος το δικαίωμα πρακτικά ανεφάρμοστο. Άρα η πρώτη συζήτηση αφορά τον αν έχουμε προσβολή του πυρήνα του δικαιώματος. Και εδώ έχουμε προσβολή του πυρήνα του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, διότι με τους περιορισμούς που θέτει ο κ. Χρυσοχοΐδης η νόμιμη άσκηση του δικαιώματος αυτού καθίσταται στην πραγματικότητα πρακτικά αδύνατη. Αναφέρομαι κυρίως στον ορισμό του οργανωτή της συγκέντρωσης με την αντικειμενική ευθύνη που υποτίθεται ότι θα πρέπει να έχει και να προβλέψει για όλα τα πιθανά κακά και να αναλάβει να αποζημιώσει αν τυχόν συμβεί οποιαδήποτε ζημιά. Άρα εδώ έχουμε προσβολή του πυρήνα του δικαιώματος. Από τη στιγμή που έχουμε προσβολή του πυρήνα του δικαιώματος παρέλκει οποιαδήποτε συζήτηση για την αρχή της αναλογικότητας, για το αν αυτός ο περιορισμός είναι υπερβολικός ή όχι, αν θα μπορούσε να επιτευχθεί με ηπιότερα μέσα κ.λπ.. Δεν έχουμε, λοιπόν, εδώ μια στάθμιση συμφερόντων, μια στάθμιση αγαθών, δεν έχουμε μια στάθμιση του δικαιώματος του να βρίσκονται οι πολίτες και να διαδηλώνουν με το δικαίωμα των υπολοίπων σε μια ήσυχη κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή. Εδώ έχουμε μια πράξη προσβολής του πυρήνα του δικαιώματος του να συναθροίζονται οι πολίτες και να διαδηλώνουν. Σημείο πρώτο και σημείο δεύτερο στον κ. Καμίνη. Η συνταγματική θεωρία λέει, επίσης, ότι όταν το Σύνταγμα προβλέπει στην εγγύηση ενός δικαιώματος συγκεκριμένους περιορισμούς, απαγορεύεται αυτοί οι περιορισμοί να διευρυνθούν. Δηλαδή, δεν μπορείς, όταν το Σύνταγμα βάζει στο γράμμα του δύο περιορισμούς, εσύ ως νομοθέτης να έρθεις και να προσθέσεις άλλους δύο. Αυτό είναι αντισυνταγματικό και αυτό το κάνει το νομοσχέδιο του κ. Χρυσοχοΐδη. Όμως, έρχομαι στην πολιτική ουσία, όπως σας είπα, γιατί η πολιτική ουσία δεν βρίσκεται στο γράμμα, δεν βρίσκεται στις διατυπώσεις, στις τεχνικές λεπτομέρειες αυτού του νομοσχεδίου, βρίσκεται στο τι είναι αυτό που κινητοποιεί την Κυβέρνηση να εισηγηθεί ένα τέτοιο νομοσχέδιο. Δεν πρέπει κανείς να ξεχάσει ένα νομοσχέδιο που, όπως είπα, βάλλει στο πυρήνα του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Δεν πρέπει κανείς - νομίζω - να ξεχάσει ότι η Κυβέρνηση προσπάθησε να κάνει ιδιώνυμο αδίκημα τη συμμετοχή σε μια συνάθροιση, σε μια διαδήλωση η οποία θα έχει απαγορευθεί με βάση τις διατάξεις που η ίδια έθεσε, παρ' ότι το απέσυρε αυτό το ιδιώνυμο, προφανώς για να υπάρξει κάποια συναίνεση από το ΚΙΝΑΛ. Δεν πρέπει να ξεχάσει ποτέ κανείς ότι έγινε αυτή η απόπειρα, γιατί σίγουρα αυτό δείχνει και τις προθέσεις και του κ. Χρυσοχοΐδη και την κατεύθυνση του κ. Μητσοτάκη. Πάμε στην πολιτική ουσία. Για ποιον λόγο φέρνει αυτό το νομοσχέδιο, για ποιον λόγο προσβάλλει έτσι τον πυρήνα του δικαιώματος του συνέρχεσθαι; Κατά τη γνώμη μου είναι δύο οι λόγοι. Ο ένας λόγος είναι συγκυριακός, το έχουν αναφέρει πάρα πολλοί Βουλευτές της Αντιπολίτευσης. Ποιος είναι ο συγκυριακός; Ότι η Κυβέρνηση ξέρει ότι αυτή τη στιγμή ξεκινά μια μεγάλη οικονομική κρίση, μια μεγάλη κοινωνική κρίση και ότι με τις αποφάσεις που η ίδια έχει λάβει αυτή η οικονομική και κοινωνική κρίση θα προκαλέσει τεράστια κοινωνική δυσαρέσκεια, διότι έχει λάβει αποφάσεις οι οποίες φτωχοποιούν τον κόσμο της εργασίας, οδηγούν σε μαζικές απολύσεις, οδηγούν τις μικρές επιχειρήσεις σε λουκέτα και σιγά - σιγά ενυπάρχει μια κοινωνική δυσαρέσκεια, η οποία αργά ή γρήγορα θα συγκροτηθεί και θα εκφραστεί. Και επειδή αυτή την κοινωνική δυσαρέσκεια δεν μπορείς να την καναλιζάρεις, να τη χειραγωγήσεις, να τη φρενάρεις, όπως γίνεται με τα είκοσι εκατομμύρια που δόθηκαν στα ΜΜΕ, δεν μπορεί να κουκουλωθεί με τέτοιους τρόπους, προσπαθεί εδώ ουσιαστικά η Κυβέρνηση να την αποτρέψει εκ των προτέρων καθιστώντας παράνομη οποιαδήποτε έκφρασή της. Όμως, ο δεύτερος λόγος δεν είναι συγκυριακός. Είναι βαθιά ιδεολογικός και δομικός. Έχουμε μια πολιτική δύναμη η οποία, όπως κάθε νεοφιλελεύθερη δύναμη, εχθρεύεται τα συλλογικά δικαιώματα. Γιατί τα εχθρεύεται; Γιατί τα συλλογικά δικαιώματα, όπως είπα, και του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι, εκφράζουν μια αμφισβήτηση στη συγκεκριμένη δομή, στην κυρίαρχη δομή εξουσίας, στο κυρίαρχο οικονομικό μοντέλο, στο κυρίαρχο κοινωνικό μοντέλο, στο κυρίαρχο μοντέλο διαβίωσης, στον τρόπο διαβίωσης. Δεν είναι τυχαίες οι επιθέσεις που έγιναν από την Αστυνομία με τις εντολές του κ. Χρυσοχοΐδη στα μπαρ, οι χουλιγουντιανού τύπου επεμβάσεις στους κινηματογράφους κ.λπ.. Εχθρεύεται, λοιπόν, οποιαδήποτε έκφραση δυσφορίας ή αμφισβήτησης του κυρίαρχου μοντέλου πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης και επειδή αυτό το εχθρεύεται, την απειλή, προσπαθεί να την καταστήσει παράνομη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όμως, είναι και γιατί δεν την κατανοεί. Δεν είναι μόνο ότι την απειλεί, αλλά δεν καταλαβαίνει. Δεν καταλαβαίνει η πολιτική δύναμη τη Νέας Δημοκρατίας, δεν κατανοεί την κοινωνία ως ένα σύνολο συλλογικοτήτων που μπορεί να έχουν κοινά συμφέροντα, κοινά αιτήματα και να διαδηλώνουν και να διεκδικούν για αυτά, διότι για τη Νέα Δημοκρατία, όπως και για τη Θάτσερ, κοινωνία δεν υπάρχει, υπάρχουν άτομα και οι οικογένειές τους. Άρα δεν μπορεί να κατανοήσει ακριβώς και αυτή τη δομή των ανθρώπων να βρίσκονται, να διαδηλώνουν και να διεκδικούν για τα κοινά τους συμφέροντα. Αυτό, όμως, που τελικά - και εδώ είναι το αστείο - δεν μπορεί να καταλάβει, επίσης, και φαίνεται από την τοποθέτηση που έκανε εχθές ο κ. Υπουργός, είναι ότι δεν μπορείς αυτή την ανθρώπινη τάση, τη φυσική τάση των ανθρώπων να βρίσκονται μαζί, να συναθροίζονται και να διεκδικούν για τα κοινωνικά τους συμφέροντα, για τα κοινά τους συμφέροντα, να την περιορίσεις, πόσω μάλλον να την καταργήσεις. Είναι αστείο να νομίζεις ότι αυτή την τάση ένα διοικητικό μέτρο μπορεί να την καταργήσει. Δεν μπόρεσε να την καταργήσει ποτέ, ούτε στις εργατικές διεκδικήσεις του 18ου αιώνα, στις αγροτικές διεκδικήσεις, στο «αντιπαγκοσμιοποιητικό» κίνημα, ούτε τώρα στις διαδηλώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες ενάντια στην αστυνομική βία.
Κυρία Αχτσιόγλου, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ποιο διοικητικό μέτρο μπορεί πραγματικά να κόψει, να φρενάρει, να καταργήσει μια ανθρώπινη τάση; Αυτά είναι αδύνατα πράγματα. Αυτά τα πράγματα είναι σχεδόν αστεία να τα φαντάζεται κανείς. Με αυτή την έννοια αυτό το νομοσχέδιο ούτως ή άλλως δεν θα εφαρμοστεί. Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο θα πάρει τώρα, γιατί, όπως είπα, ήταν ο μόνος Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που δεν μίλησε εχθές, ο κ. Σκανδαλίδης. Μιας και μιλάω για τους Κοινοβουλευτικούς Εκπροσώπους, υπενθυμίζω μετά την αλλαγή που έγινε ότι όσοι θα μιλήσουν πριν μιλήσουν οι Αρχηγοί των Κοινοβουλευτικών Ομάδων θα πάρουν τον χρόνο της δευτερολογίας τους, έξι λεπτά. Όσοι θα μιλήσουν μετά τους Αρχηγούς τους, θα πάρουν τον χρόνο της τριτολογίας τους, που είναι τρία λεπτά. Το ξεκαθαρίζω, για να μην έχουμε μπλεξίματα αργότερα. Ο κ. Σκανδαλίδης έχει κανονικά τον χρόνο των δώδεκα λεπτών, γιατί δεν μίλησε εχθές. Κύριε Σκανδαλίδη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ, δεν αντέχω στον πειρασμό να μην ξεκινήσω από κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Να 'μαστε πάλι εδώ, φίλε Μιχάλη και φίλε Γιάννη. Μας συνδέει κάτι εμάς τους τρεις. Ήμασταν κάποτε και οι τρεις γραμματείς του ΠΑΣΟΚ, ο καθένας σε μια διαφορετική εποχή, αλλά σε ένα κόμμα που πίστευε, πάλευε, άλλαζε τα πράγματα και προχωρούσε η χώρα μπροστά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όπως προανήγγειλα εχθές κατά τη διάρκεια της συζήτησης για την αντισυνταγματικότητα, οι Βουλευτές του Κινήματος Αλλαγής καταθέτουμε σήμερα μία, κατά τη γνώμη μου, σημαντική και σχεδόν αυτονόητη ως προς το περιεχόμενό της τροπολογία, μια τροπολογία η οποία ολοκληρώνει τη θετική μας παρέμβαση, όχι μόνο για τη βελτίωση, αλλά και για την ουσιαστική αλλαγή του χαρακτήρα του νομοσχεδίου. Αυτή η τροπολογία προβλέπει πέντε πράγματα. Πρώτον, όσοι στο πλαίσιο συνάθροισης προβαίνουν σε πράξεις συνάθροισης που προκαλούν βλάβη της ζωής, της σωματικής ακεραιότητας και της ιδιοκτησίας άλλου ευθύνονται για την αποζημίωση, άρθρο 13, παράγραφος 2. Δεύτερον, αντί να τεκμαίρεται σε περίπτωση άπρακτης προθεσμίας η παροχή σύμφωνης γνώμης, να τεκμαίρεται η άρνηση παροχής σύμφωνης γνώμης, άρθρο 10 παράγραφος 1. Τρίτον, απαγορεύεται η χρήση χημικών για τη διάλυση ή απαγόρευση των συναθροίσεων, άρθρο 9 παράγραφος 2. Τέταρτον, διασφαλίζεται η μη δυνατότητα αντισυγκέντρωσης που απειλεί τη δημόσια ασφάλεια ή τη διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής σε ορισμένη περιοχή και πέμπτον, επιχειρείται, επεκτείνεται η μη εφαρμογή των διατάξεων, εκτός από τα πολιτικά κόμματα που εκπροσωπούνται στη Βουλή, και στις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, κάτι που το θεωρούμε αυτονόητο. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι η Κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα, αποδεχόμενη το περιεχόμενο της τροπολογίας, να την υιοθετήσει και να αποδείξει ότι στο κατ' εξοχήν κρίσιμο ζήτημα της αστικής και ποινικής ευθύνης, που αλλοιώνει ουσιαστικά και παραβιάζει το δικαίωμα που απορρέει από τη συνταγματική διάταξη, να καταστήσει πραγματικά εκτελεστικό νόμο του Συντάγματος το συγκεκριμένο νομοσχέδιο που φέρνετε προς ψήφιση στη Βουλή. Αυτά σε ό,τι αφορά την πρότασή μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τι σημαίνει για εμάς το «ναι» επί της αρχής; Η μία πλευρά θεωρεί ότι είναι ζήτημα καθοσίωσης απέναντι στο λαϊκό κίνημα και στους διεκδικητικούς αγώνες και ότι τυχόν δική μας θετική ψήφος επί της αρχής θα σήμαινε εσχάτη και ολοκληρωτική παράδοση στη Δεξιά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, νομίζω ότι αυτό απορρέει κυρίως από τις εκτιμήσεις σας για τις πολιτικές εξελίξεις και όχι γιατί πραγματικά το πιστεύετε. Θα εξηγήσω μετά γιατί. Η άλλη πλευρά θεωρεί ότι το δικό μας «ναι» μάς βάζει στο τσεπάκι της κάνοντας κάποιες επουσιώδεις υποχωρήσεις που δεν αλλοιώνουν τον αρχικό χαρακτήρα του νομοσχεδίου. Στην πράξη, όμως, τι σημαίνει η δική μας παρέμβαση; Θέλω να αναφερθώ σε ορισμένα θέματα. Πρώτον, σημαίνει κατ' αρχάς τη θέλησή μας, αναγνωρίζοντας το πρόβλημα, να υπάρξει ρύθμιση που να διασφαλίζει τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα της ελεύθερης και ανεμπόδιστης συνάθροισης με τη ζωή της ευρύτερης περιοχής, εξίσου ισχυρά δικαιώματα, τα οποία πρέπει να υπηρετούνται. Να υπάρξει επιτέλους σε ένα θέμα λεπτό, κρίσιμο, ουσιώδες εκτελεστικός νόμος του συγκεκριμένου άρθρου του Συντάγματος. Περί αυτού πρόκειται. Ο νόμος αυτός είναι εκτελεστικός νόμος του συγκεκριμένου άρθρου του Συντάγματος. Υπήρχε πρόβλημα προς επίλυση; Ασφαλώς. Υπάρχει και συζητιέται εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Και δεν συζητιέται μόνο από τη συντηρητική σκοπιά, δηλαδή της καταστολής, συζητιέται και από την προοδευτική σκοπιά, δηλαδή της υπεράσπισης δικαιωμάτων. Άρα ένας εκτελεστικός νόμος του Συντάγματος πάνω στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων θα έπρεπε να υπάρξει. Η συζήτηση, επαναλαμβάνω, δεν είναι σημερινή και η δυστοκία διαδοχικών κυβερνήσεων δεν ήταν δυσερμήνευτη. Απόπειρες έγιναν. Μπορώ να αναφέρω πάνω από πέντε, έξι απόπειρες. Τελικά, όμως, οι κυβερνήσεις δεν έφεραν αυτόν τον νόμο στη Βουλή είτε γιατί υπήρχαν εσωτερικές αντιθέσεις είτε γιατί δεν έγινε. Όμως δεν μπορεί ένα πράγμα που συνεχίζεται επί πάρα πολλά χρόνια και έχει ένα κενό να μην καλύπτεται με μία προσαρμογή και μία προοδευτική πρόταση που αντιμετωπίζει αυτό το κενό και όχι μία συντηρητική ή κατασταλτική πρόταση. Άρα η αναγκαιότητα του νόμου είναι προφανής. Δεύτερον, η κυβερνητική πρόταση δεν πρέπει να συσκοτίζεται με αντιστόρητες υπερβολές του τύπου «χουντικός νόμος», «αντιγραφή της χούντας» κ.ο.κ. - κανείς δεν θέλει να αντιγράψει τη χούντα, κανείς σε αυτή την Αίθουσα, εκτός από τις δυνάμεις που ήταν εκτός του συνταγματικού και δημοκρατικού τόξου δεν θέλει να γυρίσει ο τόπος σε εκείνο το παρελθόν - γιατί χάνεις και το τελευταίο ίχνος που δικαιούσαι στην αντιπαράθεση, γιατί δεν έδωσες την πραγματική σημασία και την πραγματική κριτική στην αρχική πρόταση της Κυβέρνησης, μία πρόταση αυταρχική, μονομερής και εν γένει αντιδημοκρατική. Στο όνομα της προστασίας της πόλης φαλκιδεύεται το δικαίωμα της ελεύθερης συνάθροισης. Πώς; Καθιστώντας την Αστυνομία όχι μόνο κύριο, αλλά κυριολεκτικά μοναδικό θεσμό που αποφασίζει σε κάθε περίσταση και μάλιστα αυθαίρετα. Και το κυριότερο; Καθιστώντας τον οργανωτή υπεύθυνο ποινικής και αστικής ευθύνης, ουσιαστικά απαγορεύοντας εκ προοιμίου ένα τεράστιο ποσοστό κινητοποιήσεων και διεκδικήσεων των εργαζομένων και των κάθε είδους κοινωνικών ομάδων που διεκδικούν δικαιώματα. Τι αντιτάξαμε εμείς σε αυτό; Την ουσιαστική παρουσία και παρέμβαση της δικαιοσύνης, που καθίσταται ο εγγυητής της νομιμότητας. Και επειδή ακούω διάφορες αιτιάσεις για τους εισαγγελείς για το αν δέχονται να ασκήσουν αυτό το καθήκον, να πω ότι η δικαστική εξουσία δεν έχει μόνο μία αυτόνομη εξουσία, είναι υποχρεωμένη να ασκεί τα καθήκοντα που της αναθέτει ουσιαστικά η νομοθετική εξουσία. Επίσης, ζητήσαμε την κατάργηση του ιδιώνυμου της θρασύτητας κατά της αρχής, την απάλειψη της μη δυνατότητας να επιτρέπεται η αυθόρμητη συνάθροιση. Και τώρα τι ζητούμε; Ζητούμε επιπλέον την απαλλαγή του οργανωτή από την άδικη αστική και ποινική ευθύνη και τη μετάθεσή της στους πραγματικούς υπαίτιους. Αυτό είναι το κύριο νόημα της τροπολογίας που καταθέσαμε σήμερα. Η Κυβέρνηση αποδέχτηκε πλήρως κάποιες από αυτές τις προϋποθέσεις των θεσμικών εγγυήσεων που προτείναμε. Γιατί ήθελε να μας βάλει πάση θυσία στο τσεπάκι της και να μας λέτε εσείς ότι ταυτιζόμαστε μαζί της; Δικαίωμά της. Γιατί έτσι με αυξημένη πλειοψηφία ο νόμος θα μπορούσε και να εφαρμοστεί, γιατί υπάρχει πράγματι, κύριε Υπουργέ, αδυναμία εφαρμογής τέτοιων νόμων, εάν δεν υπάρξει μία ευρύτερη συναίνεση της κοινωνίας; Προσωπικά είτε το ένα ισχύει είτε το άλλο με αφήνει παντελώς αδιάφορο. Σημασία έχει όμως ότι ο νόμος άλλαξε χαρακτήρα και ισορρόπησε το ισοζύγιο των δικαιωμάτων. Είναι πολύ κρίσιμο, κύριε Υπουργέ, να απαλλάξετε τον οργανωτή από την αστική και ποινική ευθύνη για να γίνει ο νόμος πραγματικά ένα νόμος με σαφείς οριοθετημένες ισορροπίες και εγγυήσεις. Τρίτον, στην Αίθουσα αυτή, στην οποία επαναλαμβάνεται, όπως παρακολούθησα χθες όλη την ημέρα, ένας διάλογος κωφών και που η υπερβολή, η κονταρομαχία, οι αλληλοκαταγγελίες και τα αναθέματα είναι στην ημερήσια διάταξη, αποφασίσαμε η δική μας φωνή να είναι φωνή της λογικής και της προόδου, μια φωνή που δυστυχώς μοιάζει παραφωνία στο κλίμα. Δεν είναι. Είναι φωνή που στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, που δεν καταφεύγει στη φθηνή συνθηματολογία, αλλά στην πραγματική δομική αντιπολίτευση. Τι σημαίνει «δομική»; Να σας το εξηγήσω. Δεν γιατρεύεις μόνο τα επιφαινόμενα. Καταγγέλλεις τα σκάνδαλα, παραπέμπεις στη δικαιοσύνη, ζητάς να λάμψει η αλήθεια, αλλά γιατρεύεις, όμως, ταυτόχρονα τις αιτίες, προτείνοντας αλλαγές, μεταρρυθμίσεις και λύσεις, που σπρώχνουν τα πράγματα μπροστά. Δεν αποφεύγεις το πρόβλημα, μετρώντας απλά το πολιτικό κόστος. Επιχειρείς να το λύσεις αλλάζοντας δομές, θεσμούς, ρυθμίσεις. Και μιας και το έφερε η συζήτηση γι' αυτό, εγώ θέλω να ρωτήσω το εξής: Εγώ δεν διαφωνώ ότι κάποιοι είναι πιο προοδευτικοί, κάποιοι είναι πιο συντηρητικοί. Όμως θα μπορούσε να αντιτείνει κανείς το εξής: Ποιος έφερε το 51% της πλειοψηφίας ως υποχρεωτικό για να γίνεται απεργία; Ποιος επανέφερε την ανταπεργία; Ποιος νόμος προστατεύει τους πλειστηριασμούς από τους πλειστηριαζόμενους; Ο καθένας μπορεί να βρει σειρά από πράξεις, χιλιάδες παραδείγματα και για σας και για εμάς και για τους από δω, για να μας πείσουν αν είμαστε προοδευτικοί ή αν είμαστε συντηρητικοί. Η ουσία, λοιπόν, είναι να μη φοβάσαι να πεις το «ναι» ή το «όχι» γιατί κάποιοι που επιβουλεύονται τον χώρο σου, τη δύναμη της ύπαρξής σου, παρά τις χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις, κάποιοι που έγιναν όψιμα κεϋνσιανοί ή σοσιαλδημοκράτες καταλαβαίνουν ότι εδώ μπορεί να μην υπάρχει μεγάλη δημοσκοπική δύναμη, αλλά υπάρχει ψυχή. Αποφασίσαμε να είμαστε ο εαυτός μας και αυτό είναι η πραγματική μας δύναμη. Τέταρτον, μιας που σας αρέσει η ιστορία και που κάποιοι από σας πασχίζετε να την ξαναγράψετε, θέλω να σας πω με λίγες λέξεις μία δική μου διαπίστωση, διαπίστωση πολιτικής ζωής και διαδρομής πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Η Μεταπολίτευση εγκατέστησε στη χώρα μας πρωτόφαντη δημοκρατία με ισχυρούς θεσμούς και η αλλαγή δημιούργησε ένα πλαίσιο κοινωνικής συμβίωσης και συνοχής στέρεο. Το προοδευτικό κίνημα εν τη ευρεία έννοια, που άλλαξε τον ρου της ιστορίας, που έφερε όποια θετική αλλαγή έχει γίνει σε αυτόν τον τόπο, φοβήθηκε να προσαρμόσει κάποιες κρίσιμες όψεις της πολιτικής του στις συνθήκες που άλλαζαν ριζικά. Τώρα με την πανδημία το πόσα πράγματα αλλάζουν στον κόσμο δεν λέγονται. Ας μείνουμε εμείς ταμπουρωμένοι σε ό,τι λέγαμε επί τόσα χρόνια από την επόμενη μέρα της Μεταπολίτευσης. Να δούμε τι θα καταφέρουμε σε τελευταία ανάλυση. Να φέρω παραδείγματα; Δεν θα αναφερθώ στο άσυλο ή στις συνθήκες της ζωής στην πόλη όπως είναι αυτό το σημερινό πρόβλημα. Για όλους εμάς που υποστηρίξαμε τις ιδέες τις προοδευτικές, τι σημαίνει σήμερα για τον απλό πολίτη δωρεάν παιδεία ή δωρεάν υγεία; Ένα κενό σύνθημα γιατί πληρώνει με τη ζωή του και την παιδεία και την υγεία. Αυτή την αποτυχία θα την αντέξουμε; Θα την αλλάξουμε; Θα προτείνουμε κάτι διαφορετικό ή θα μείνουμε μέσα στα τείχη τα κλειστά, μέσα στα κάστρα μας να δίνουμε μάχες χαρακωμάτων; Αντί, λοιπόν, να κοιτάζει μπροστά μας και να ανοίγει τον δρόμο σε νέες προοδευτικές ανατροπές και μεταρρυθμίσεις, κοιτάζει πεισματικά πίσω και οχυρώνεται στα ταμπούρια που έχτισε. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Απόστολος Αβδελάς]] Αμυνόμαστε, ο ένας προβάλλοντας σύγχρονο προσωπείο, αλλά και πολιτευόμενος με κλασικές διαχειριστικές και συντηρητικές πρακτικές, ο άλλος προβάλλοντας ανύπαρκτα ηθικά πλεονεκτήματα που καταρρέουν, κάτω από το βάρος της εξόφθαλμα αδιανόητης διαχειριστικής του εξουσίας και εμείς, αναπολώντας τις μέρες τις παλιές, τις καλές! Είναι καιρός να ανοίξουμε καινούργιους δρόμους. Πέμπτο και τελευταίο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποιοι προσπαθούν να θολώσουν τις διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην πρόοδο και τη συντήρηση, την Αριστερά και τη Δεξιά, επιλέγοντας μονοσήμαντες και δήθεν αποτελεσματικές λύσεις που βασίζονται αποκλειστικά στην επιστήμη και στην τεχνογνωσία. Ας πάρουμε το σημερινό μας θέμα, το θέμα του διεκδικητικού αγώνα. Οι συντηρητικοί έχουν εφεύρει τις κατάλληλες λέξεις. Να τις αριθμήσω; Κανονικότητα, δικαιωματισμός, διεκδικητισμός, συντεχνιασμός. Με την κανονικότητα δεν θέλουν να διαταραχθεί το καθεστώς. Δεν θέλουν εμπόδια στον δρόμο. Και το 2008 υπήρξε κρίση και κλυδωνισμοί που έδειχναν το αδιέξοδο του αγοραίου καπιταλισμού, όμως, ο νεοφιλελευθερισμός βρήκε τον δρόμο, βρήκε τη δυνατότητα να αναπαραγάγει τις συγκεκριμένες δομές που οδήγησαν στην καινούργια κρίση. Ο διεκδικητισμός, ο δικαιωματισμός διασύρουν την ουσιαστική έννοια των δικαιωμάτων και των διεκδικήσεων, για να φαλκιδεύσουν τη συνέχεια και να τα καταστείλουν. Οι προοδευτικές δυνάμεις αγωνίζονται σθεναρά για να αναφαίρετα δικαιώματα στην εργασία, την παιδεία, την υγεία, την ασφάλεια - και την ασφάλεια που είναι κρίσιμο και καθοριστικό δικαίωμα στη σημερινή εποχή - και την ίση πρόσβαση στα κοινωνικά και τεχνολογικά αγαθά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η κοινωνία των ίσων ευκαιριών και των αξιοκρατικών επιλογών δεν υπόκειται σε εκπτώσεις. Δικαίωμα στην ευημερία έχουν όλοι κι ο καθένας ξεχωριστά, αλλά και δικαίωμα στην ασφάλεια. Και η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη από κοινωνικούς και διεκδικητικούς αγώνες που οδήγησαν στην πρόοδο. Καιρός είναι να σταματήσουμε να σπέρνουμε ανέμους και να θερίζουμε θύελλες. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστούμε, κύριε Σκανδαλίδη.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Μέχρι να καθαριστεί ο χώρος, θα δώσω τον λόγο για ένα λεπτό στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Δημήτριο Τζανακόπουλο.
Κύριε Πρόεδρε, κατανοώ απολύτως την πολιτική αντιπαράθεση και σέβομαι απολύτως την ανταλλαγή επιχειρημάτων εντός Κοινοβουλίου, όπως και εκτός. Κατανοώ, επίσης, την ανάγκη του Κινήματος Αλλαγής να βρει επιχειρήματα, για να δικαιολογήσει μια κατά τη γνώμη μου ακατανόητη πολιτική επιλογή, να συμμετέχει σε μια διαδικασία κοινοβουλευτικής διαβούλευσης για ένα νομοσχέδιο, το οποίο είναι απολύτως αντισυνταγματικό και η μόνη διόρθωση η οποία μπορεί να γίνει σε αυτή τη φάση, αφορά την ίδια την απόσυρση του νομοσχεδίου. Καταλαβαίνω, λοιπόν, την ανάγκη του Κινήματος Αλλαγής να δικαιολογήσει, εν πάση περιπτώσει, αυτή την επιλογή που είναι επιλογή βαθύτατα συντηρητική. Όμως, σε αυτή την πολιτική αντιπαράθεση που μπαίνει το Κίνημα Αλλαγής με τον ΣΥΡΙΖΑ, άκουσα και χθες τον κ. Κεγκέρογλου, αλλά και σήμερα τον κ. Σκανδαλίδη, να επαναλαμβάνουν την ίδια ανακρίβεια. Ποια είναι αυτή η ανακρίβεια; Αφορά, κατ' αρχάς, τη δήθεν νομοθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ, που επέτρεψε το lockout, δηλαδή την ανταπεργία ή αλλιώς την απεργία του εργοδότη. Να ενημερώσω τον κ. Σκανδαλίδη και τον κ. Κεγκέρογλου ότι τέτοιου είδους ρύθμιση δεν έχει υπάρξει. Μάλλον, πίστεψαν την προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης εκείνη την περίοδο που έλεγαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αναγκασθεί να ψηφίσει την ανταπεργία. Όχι μόνο δεν έγινε αυτό, αλλά αντίθετα, απορρίφθηκε αυτό το αίτημα, η επιταγή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης. Ένα δεύτερο ζήτημα σε σχέση με το 50%+1% για τις απεργίες. Πράγματι, αυτό ήταν μια απαίτηση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, όμως, περιορίστηκε στο εξής. Προσέξτε: Ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί ζητούσαν το 50%+1% να αφορά την παρουσία στη γενική συνέλευση, για να θεωρείται ότι έχει απαρτία μια γενική συνέλευση η οποία θα ψηφίσει υπέρ ή κατά μιας απεργίας, άρα να νομιμοποιείται να πάρει απόφαση, εμείς καταφέραμε αυτό να το περιορίσουμε αποκλειστικά και μόνο στα πρωτοβάθμια σωματεία. Δεν αφορά, δηλαδή, το 50%+1% ούτε δευτεροβάθμια σωματεία ούτε εργατικά κέντρα ούτε προφανώς, τριτοβάθμια σωματεία ούτε υπερτοπικά πρωτοβάθμια σωματεία. Στην πραγματικότητα αφορά, αποκλειστικά και μόνο, πρωτοβάθμια σωματεία επιχειρησιακά. Είναι δεδομένο ότι αυτή η απόφαση, προφανώς, δεν θα είχε παρθεί, παρά μόνο, υπό την ακραία πίεση των ευρωπαϊκών θεσμών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου μέσα σε μια δεδομένη συνθήκη.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Το τρίτο ζήτημα που θέλω να πω, για να ολοκληρώσω, είναι ότι ο κ. Σκανδαλίδης και ο κ. Κεγκέρογλου ξεχνούν ότι ήταν εκείνοι που έβαλαν τις υπογραφές τους ή εν πάση περιπτώσει, συμμετείχαν στην πολιτική δύναμη εκείνη που έβαλε τις υπογραφές της στην πράξη Υπουργικού Συμβουλίου το 2012, η οποία μείωσε τον κατώτατο μισθό οριζόντια σε όλη την οικονομία από τα 751 ευρώ στα 586 ευρώ, θεσμοθέτησε τον υποκατώτατο μισθό, τον οποίον κατήργησε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και επίσης, είναι εκείνη η πολιτική δύναμη, η οποία κατήργησε την αρχή της επεκτασιμότητας και την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης, δηλαδή, τις βασικές αρχές των συλλογικών διαπραγματεύσεων, τις οποίες επανέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2018, αμέσως μετά την έξοδο από το μνημόνιο. Αυτά, λοιπόν, θέλουν να τα ξεχνούν - ξαναλέω - στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν μια πολιτική επιλογή, η οποία και στο εσωτερικό τους, αλλά και στην κοινωνία, φαντάζει απολύτως ακατανόητη, δηλαδή, να μπουν σε διαλογική συζήτηση με τον κ. Χρυσοχοΐδη, για το πώς ένα χουντικό νομοσχέδιο θα γίνει λιγότερο χουντικό. Αυτό νομίζω ότι εξηγεί την πολιτική αμηχανία του ΚΙΝΑΛ.
Ευχαριστούμε.
Κύριε Πρόεδρε, τον λόγο παρακαλώ.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Παφίλης για ένα λεπτό.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρώτον, στην πολιτική μετράνε οι αποφάσεις και όχι οι διακηρύξεις και οι προθέσεις. Και η απόφαση ήταν, το αντίθετο από ό,τι είπατε. Χτυπάει την καρδιά του συνδικαλιστικού κινήματος.
Δεν είναι έτσι.
Ακούστε, κάτι ξέρουμε. Χτυπάει την καρδιά του συνδικαλιστικού κινήματος.
Και εμείς κάτι ξέρουμε, δεν ισχύει.
Μη λέτε ότι δεν ισχύει για εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες.
Δεν ισχύει!
Θα σταματήσετε σας παρακαλώ; Όταν μιλούσατε εσείς, εγώ σας διέκοπτα;
Έχει δίκιο, κύριε Τζανακόπουλε.
Λέω ότι δεν έχει καμμία σημασία. Βεβαίως, δεν ισχύει, αλλά στα εργατικά κέντρα και στις ομοσπονδίες είναι αντιπρόσωποι, οι οποίοι δεν εμποδίζονται ούτε από βάρδιες ούτε από εργοδοτική τρομοκρατία ούτε από τίποτα. Η καρδιά του συνδικαλιστικού κινήματος είναι το πρωτοβάθμιο σωματείο. Εκεί, λοιπόν, που οι εργαζόμενοι δουλεύουν σε τρεις βάρδιες και δεν μπορούν να συγκεντρωθούν πάντα και κάνουν δεύτερη συνέλευση, εκεί λοιπόν, που υπάρχει εργοδοτική τρομοκρατία και παρακολούθηση, εκεί ακριβώς προσφέρετε τις καλύτερες υπηρεσίες και μην μας λέτε τώρα για εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες. Επομένως «κρείττον σιωπάν».
Παρακαλώ, ησυχία! Ο καθένας λέει την άποψή του, κρίνει ο κόσμος. Σας παρακαλώ, δεν είναι καφενείο εδώ. Συνεχίζουμε με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και καλείται στο Βήμα ο ΣΤ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής, ο Λαρισαίος, κ. Γεώργιος Λαμπρούλης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πέραν του ότι οι διατάξεις του νομοσχεδίου αποτελούν μια κακή απομίμηση χουντικών διαταγμάτων, το βασικότερο είναι πως κάνει παραπέρα βήματα προώθησης σειράς σύγχρονων μηχανισμών καταστολής και τρομοκρατίας πολύ πιο επικίνδυνων. Γι' αυτό και από την πρώτη στιγμή το Κομμουνιστικό Κόμμα ζήτησε από την επιτροπή ήδη την απόσυρση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου. Και μόνο ως πρόκληση μπορεί να εκληφθεί η κυβερνητική προπαγάνδα, αλλά και τα όσα ακούστηκαν και έχουν ειπωθεί σε αυτή την Αίθουσα αυτές τις δύο μέρες, που προσπαθεί να πλασάρει αυτό το τερατούργημα για την απαγόρευση των διαδηλώσεων ως σωτήριο για τα εμπορομάγαζα για παράδειγμα, όταν την ίδια ώρα γνωρίζουν πολύ καλά οι επαγγελματίες ποιες κυβερνήσεις με τις πολιτικές τους οδήγησαν στα σημερινά αδιέξοδα, ποιοι ροκάνισαν και ροκανίζουν τα μειωμένα από τον ανταγωνισμό εισοδήματά τους και τους οδήγησαν στην υπερχρέωση σε τράπεζες και δημόσιο και στον εφιάλτη των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών και άλλα. Μάταια, λοιπόν, παπαγαλάκια και κλακαδόροι των αστικών σχεδιασμών πασχίζουν να ενοχοποιήσουν τις κινητοποιήσεις, που παραλύουν το κέντρο και την αγορά, όταν πολύ καλά γνωρίζουν, όπως και όλοι σας, ότι από το 2011 έως το 2016, για παράδειγμα, έβαλαν λουκέτο δεκάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, λόγω της καπιταλιστικής κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών που τη συνόδευσαν. Αλήθεια, φταίνε οι διαδηλώσεις ή η κυριαρχία των αλυσίδων και πολυκαταστημάτων στην αγορά και το τσακισμένο λαϊκό εισόδημα που κλείνουν ή φυτοζωούν μαγαζιά στις συνοικίες, και γύρω από την Αθήνα, αλλά και στην Αθήνα, αλλά και στη Θεσσαλία, στη Λάρισα, και σε όλη την Ελλάδα; Μάλιστα, ακόμα πιο προκλητική είναι η επίκληση της αποφυγής της ταλαιπωρίας της πλειοψηφίας, η οποία όμως βασανίζεται από τη μείωση των μισθών, την εκ περιτροπής εργασία, την ανεργία, τα ασήκωτα βάρη των μικρών και ατομικών επιχειρήσεων, από τις τεράστιες ελλείψεις σε μέσα μαζικής μεταφοράς. Ο κατάλογος είναι μακρύς. Αλήθεια, όλα αυτά δεν είναι ταλαιπωρία για την πλειοψηφία, και όχι μόνο; Συνεπώς ο καημός σας δεν είναι η προστασία του δικαιώματος του συνέρχεσθαι ή το ότι στόχος του νομοσχεδίου είναι οι «μπαχαλάκηδες», όπως τους ονομάζετε, αλλά στοχεύετε ακριβώς τις μαζικές, ταξικές και περιφρουρημένες διαδηλώσεις, αυτές που το περιεχόμενό τους δεν βολεύει το σύστημα, ενώ αντίθετα αξιοποιούνται οι άλλες, για τις οποίες δήθεν νομοθετείτε, που δεν ενοχλούν, και ιδιαίτερα τον κρατικό μηχανισμό, το σύστημα, προκειμένου να συκοφαντείτε συλλήβδην το ταξικό εργατικό κίνημα. Γι' αυτό και στήνετε ένα σύγχρονο ιδεολογικό, κατασταλτικό, χαφιεδίστικο μηχανισμό χειραγώγησης, που θα παρεμβαίνει, από τα σχολεία μέχρι τα πανεπιστήμια, παντού. Στόχος η συκοφάντηση, η ποινικοποίηση, η λήψη προληπτικών μέτρων για όποιον αντιστέκεται, παλεύει, αμφισβητεί, για όποιον συγκρούεται με τη σημερινή δικτατορία του κεφαλαίου. Αυτό αποτελεί την καρδιά του νομοσχεδίου και εδράζεται σε κατευθύνσεις της «δημοκρατικής» Ευρωπαϊκής Ένωσης, που όλοι σας πίνετε νερό στο όνομά της, αφορά δηλαδή την υλοποίηση της ίδιας της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, όπως ήδη έχει αποτυπωθεί από το 2005, ενώ στο στόχαστρό της βρίσκεται και επίσημα η κομμουνιστική ιδεολογία και η εξίσωσή της με τον ναζισμό, αλλά και η απαγόρευση της δράσης κομμουνιστικών κομμάτων σε πολλά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αλήθεια, η «δημοκρατική» Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι αυτή που χαρακτηρίζει ως ιδεολογία της βίας κάθε πολιτική πραγματικής εναντίωσης στη σημερινή δικτατορία του κεφαλαίου, στην εργοδοτική βία και στην κρατική καταστολή που τη στηρίζει; Εξάλλου, ρητά και επίσημα η «δημοκρατική», κατά τα άλλα, Ευρωπαϊκή Ένωση, προ εξαμήνου, κατέγραφε στην ετήσια έκθεσή της πως ο κίνδυνος για την ασφάλειά της προέρχεται από τις λαϊκές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, και αυτό - να μην το ξεχνάμε - υπερψηφίστηκε από Νέα Δημοκρατία και ΚΙΝΑΛ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε λευκό. Και τώρα παριστάνει ο ΣΥΡΙΖΑ την αθώα περιστερά. Αλήθεια, ο ΣΥΡΙΖΑ ξέχασε τα δικά του ιδιώνυμα, ή το ότι ως κυβέρνηση δεν κατάργησε τον τρομονόμο, ή το ότι δεν ακύρωσε τους χουντικούς νόμους και τα βασιλικά διατάγματα, ή το ότι όχι μόνο διατήρησε, αλλά επέκτεινε το κατασταλτικό πλαίσιο, ανοίγοντας τον δρόμο για τον περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος; Γιατί μπορεί να αναφέρθηκε, για παράδειγμα, η κ. Αχτσιόγλου για τα συλλογικά δικαιώματα και την επίθεση στο δικαίωμα του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι, όμως έχετε βάλει κι εσείς την υπογραφή σας με τον απεργοκτόνο νόμο και την επίθεση στα συλλογικά δικαιώματα των εργαζομένων. Αυτά δεν τα ξεχνάμε. Συνεπώς, αν κάτι αποδεικνύεται από το συγκεκριμένο νομοσχέδιο - τερατούργημα είναι πως η αντιλαϊκή πολιτική και η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων, των βιοπαλαιστών αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, της νεολαίας, της πλειοψηφίας του λαού μας, θα κλιμακωθεί στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της καπιταλιστικής ανάκαμψης, των επενδύσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης - κεφαλαίου, ενώ για όσους δεν πείθονται, δεν ανέχονται και δεν συμβιβάζονται να ζουν μια χαμοζωή, με ψίχουλα και κάλπικες υποσχέσεις, τους περιμένει η καταστολή, η ποινικοποίηση των αγώνων, τα δικαστήρια. Συγχρόνως, αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πως η δημοκρατία σας, η δικτατορία του κεφαλαίου δηλαδή, όταν χρειαστεί, πετάει στο καλάθι των αχρήστων δικαιώματα και ελευθερίες. Γι' αυτό ο λαός μας, με την πάλη του, θα ακυρώσει στην πράξη και αυτό το νομοθέτημα, όπως εξάλλου έκανε με πολλούς παρόμοιους νόμους στο παρελθόν. Κι αυτός ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά.
Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Λαμπρούλη. Θα συνεχίσουμε με τον Μεσσήνιο κ. Μιλτιάδη Χρυσομάλλη από τη Νέα Δημοκρατία και να ετοιμάζονται ο κ. Βερναρδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια από το ΚΚΕ, πρώτα ο κ. Λεωνίδας Στολτίδης και στη συνέχεια η κ. Κανέλλη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακολουθούμε και ακούμε το νομοσχέδιο από χθες και ειλικρινά ακούμε χαρακτηρισμούς σε αυτή την Αίθουσα, κυρίως από τους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ, και κανένα επιχείρημα. Τι για αναπληρωτές της χούντας ακούσαμε, τι ότι είμαστε δημοκρατικά αναίσθητοι, τι ότι νομοθετούμε εναντίον των προβλέψεων του Συντάγματος, εισάγοντας δήθεν αντισυνταγματικές διατάξεις. Ειλικρινά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, του ΣΥΡΙΖΑ λίγη αυτογνωσία υπάρχει; Ξέρετε, τα δύο πιο σύντομα πλέον ανέκδοτα είναι το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς και ότι η Αριστερά - από αυτό εδώ το βήμα το είχε ο κ. Τσίπρας - είναι κάθε λέξη του Συντάγματος. Κι από ό,τι έχει φανεί έχει παραβιάσει κάθε λέξη του Συντάγματος. Περίσσεψαν οι λόγοι σας για προστασία του συνταγματικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι, λες και δυο μέρες τώρα συζητάμε την κατάργηση του άρθρου 11 του Συντάγματος. Πύρινοι λόγοι για την κατάλυση δήθεν των δημοκρατικών ελευθεριών, για την ποινικοποίηση της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών. Και τα λέτε, ποιοι; Εσείς, που εδώ ήμασταν, απ' έξω, χημικά, δακρυγόνα σε ένα εκατομμύριο κόσμο, σε μεγάλης ηλικίας ανθρώπους και παιδιά, όταν θέλανε να εκφράσουν τη γνώμη τους για τη Μακεδονία. Αν είναι δυνατόν. Όλοι θυμόμαστε. Επαναφορά - λέτε - στη συνείδηση των πολιτών του μίσους για τον Έλληνα αστυνομικό. Αυτό πάει πολύ. Συνεχίστε αυτόν τον κατήφορο. Θα προτιμούσα να είχατε έρθει εδώ με κάποιες θετικές προτάσεις. Δεν το επιλέξατε. Αν θέλετε τη γνώμη μου, κύριε Υπουργέ, κριτική μπορούμε να ασκήσουμε στο εξής. Αυτό το σχέδιο νόμου άργησε να έρθει. Έπρεπε να είχε έρθει από τις πρώτες μέρες της διακυβέρνησης, θα είχαμε γλιτώσει πολλή ταλαιπωρία, πολλοί συμπολίτες μας εδώ, στο κέντρο. Με αυτό το νομοσχέδιο εξασφαλίζεται ανεμπόδιστη και ασφαλής έκφραση του συνταγματικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι για όλους τους πολίτες και εξασφαλίζεται πάνω στη βάση των όσων προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας. Σας ακούμε από χθες να μιλάτε με πάθος για το δικαίωμα όλων να εξασκούν το δικαιωματισμό τους, οπουδήποτε το επιθυμούν, κάτω από τους δικούς τους όρους, άσχετα από τα δικαιώματα των υπολοίπων που καταπατούνται. Μια λέξη θα ψελλίσετε για όλους αυτούς που κάθε φορά που ξεκινά μια πορεία χάνουν την ηρεμία τους, φοβούνται για τις ιδιοκτησίες τους, χάνουν την ψυχραιμία τους κλεισμένοι στο αυτοκίνητο και ενίοτε χάνουν και τη ζωή τους; Ίσως αν υπήρχε αυτό το νομοσχέδιο από πιο παλιά χρόνια να μην υπήρχαν οι νεκροί της Marfin. Εμείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, δεν διαβάζουμε επιλεκτικά το Σύνταγμα ούτε το υπερασπιζόμαστε αλά καρτ. Υπερασπιζόμαστε και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι των Ελλήνων αλλά και το δικαίωμα κάθε συμπολίτη μας, κάθε Έλληνα, να συμμετέχει στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας. Δεν σας ακούμε να έχετε να προτείνετε κάτι ή να πείτε κάτι γι' αυτές τις εκκλήσεις των μικρομεσαίων εμπόρων, των μικρομεσαίων του κέντρου, που αν γλιτώσουν από το σπάσιμο και τη λεηλασία τα μαγαζιά τους, κάθε φορά που ξεκινά μια πορεία, είναι σίγουρο ότι δεν θα βρουν ούτε έναν πελάτη μέσα. Δεν σας ακούμε να μοιράζεστε την αγωνία τους, δεν σας είδαμε να αντιλαμβάνεστε την ταλαιπωρία των εργαζομένων που προσπαθούν να φτάσουν στις δουλειές τους. Σας ακούμε μόνο να υπερασπίζεστε ένα δικαίωμα που δεν καταλύεται. Αντίθετα, όπως ορίζει και το Σύνταγμα, ρυθμίζει τα νομοθετικά, όπως το έχουν ρυθμίσει σχεδόν όλες οι δυτικές δημοκρατίες του πλανήτη, ανεξάρτητα πολιτικού προσανατολισμού. Ανέτρεξα σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες και ίσως αυτό πρέπει να το δείτε, κύριε Υπουργέ, είδα στη Γερμανία, στην Αυστρία, στην Ελβετία, ενδεικτικά αναφέρω, ορίζονται μέχρι και κάποιες ζώνες γύρω από το κοινοβούλιο και το συνταγματικό δικαστήριο όπου τις ώρες λειτουργίας τους δεν μπορούν να γίνονται διαδηλώσεις για να μην επηρεάζει την λειτουργία τους. Βέβαια θα πει η Αριστερά «τι ξέρουν αυτοί οι κουτόφραγκοι από υπαίθριες συναθροίσεις;». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, κατανοώ γιατί σας ενοχλεί το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο παύει η ασυδοσία να είναι δικαίωμα. Με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο τελειώνει αυτή η τραυματική για τη δημοκρατία μας ιστορία με τους μπαχαλάκηδες, με τα «δικά σας παιδιά», όπως τα έχετε πει και εσείς, τα οποία δεν διστάζουν να καταστρέψουν περιουσίες, να απειλήσουν ζωές, να διαλύσουν ειρηνικές συγκεντρώσεις και γενικά να προκαλέσουν χάος στο κέντρο της πρωτεύουσας. Όπως είχαν πει και πολλά στελέχη σας «τι κακό έχουν οι μολότοφ;». Για μας οι μολότοφ είναι κακό πράγμα και θα τιμωρείται. Φυσικά, τελειώνει και η προνομιακή ασυλία που τους παρείχατε όλα αυτά τα χρόνια και φυσικά πορείες των πενήντα και εκατό ατόμων θα πάψουν να ταλαιπωρούν την καθημερινότητα και την οικονομική ζωή χιλιάδων συμπολιτών μας. Θα μπορούν να γίνονται και διαδηλώσεις και δεν θα ταλαιπωρείται κανείς. Τελειώνουν οι αντισυγκεντρώσεις, που ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι νόημα έχουν πέρα από την πρόκληση επεισοδίων. Πάντως, επειδή θα μεταφέρονται σε άλλη τοποθεσία, θα προστατεύονται τα δικαιώματα όλων και έτσι θα δούμε πραγματικά ποιες συγκεντρώσεις γίνονται για την ουσία της διαμαρτυρίας και ποιες απλά για το θεαθήναι και την «μπαχαλοποίηση». Καταλαβαίνω ότι δεν σας αρέσει που διασφαλίζεται το δημοκρατικό δικαίωμα όλων να συναθροίζονται και να διαμαρτύρονται ειρηνικά, χωρίς να καταπατώνται τα δικαιώματα των υπολοίπων συμπολιτών μας. Αντιλαμβάνομαι τη δυσφορία σας και τη δυσκολία στο να αποδεχτείτε, φάνηκε και από την έλλειψη επιχειρημάτων σας. Θρέψατε για μεγάλο διάστημα το κίνημα της καταστροφικής αγανάκτησης. Δυσκολεύεστε να το αποχωριστείτε. Σε αυτό ποντάρετε εξάλλου. Ποντάρετε ότι θα υπάρξει φτωχοποίηση, ότι θα μεγαλώσει ξανά η αγανάκτηση. Δυστυχώς για σας, απλά θα μείνετε απελπισμένοι να περιμένετε και τη φτωχοποίηση και την αγανάκτηση. Αυτή η Κυβέρνηση έχει δείξει ότι έχει λύσεις, έχει σχέδιο και μην περιμένετε τίποτα από αυτά. Θα σας συμβούλευα να δείτε την αντιπολιτευτική σας τακτική αλλιώς. Δικαίωμά σας βέβαια, εμένα καθόλου δεν με «καίει» πώς θα αντιπολιτεύεστε. Το βλέπει όμως η κοινωνία και είναι καλό για τη δημοκρατία να υπάρχει μια σοβαρή Αντιπολίτευση. Ίσως θα μπορούσατε να κάνετε την αρχή με αυτό το νομοσχέδιο και να το υπερψηφίσετε. Πάλι θα κριθείτε. Ευχαριστώ.
Κι εμείς ευχαριστουμε. Τον λόγο έχει ο κ. Χριστόφορος Βερναρδάκης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο είναι ο ορισμός του κρατικού αυταρχισμού. Συνιστά πράγματι μια ολοκληρωμένη πολιτική με ιδεολογικό πυρήνα, με στρατηγικούς στόχους, με πολιτικά και διοικητικά εργαλεία εφαρμογής. Δύο είναι οι κεντρικές του συνιστώσες: η ιδέα της προληπτικής καταστολής και η ανανέωση της έννοιας του εσωτερικού εχθρού. Η καταστολή από δυνητική δυνατότητα ύστατης καταφυγής των κυρίαρχων τάξεων ενώπιον οξυμένων κοινωνικών προβλημάτων, μετασχηματίζεται σε θεσμική καθημερινότητα οργάνωσης του δημόσιου χώρου, ανάγεται σε κεντρικό ιδεολογικό δόγμα της κρατικής πολιτικής. Καταλαβαίνω την ευαισθησία ορισμένων εκ των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας και κάποιων κυβερνητικών στελεχών μεταξύ των οποίων και ο σημερινός Υπουργός, που αντιδρούν όταν ακούν την κριτική ότι ακολουθούν μια ακροδεξιά πολιτική. Όμως δείτε, το δικαίωμα του συνέρχεσθαι μαζί με τα δικαιώματα της διαδήλωσης, της εξέγερσης, ακόμα και της αντίστασης της εξουσίας αποτελεί ατομικό και κοινωνικό δικαίωμα ήδη από τον πρώιμο Διαφωτισμό. Κάθε ρύθμιση που επιχειρεί να θίξει αυτό το βασικό δικαίωμα, εμπεριέχει δομικά στοιχεία αυταρχισμού, ανεξάρτητα από προθέσεις και μοιραία το manual αυτών των ρυθμίσεων είναι αφ' ενός μεν οι νομοθεσίες του κράτους έκτακτης ανάγκης, των δικτατοριών, της χούντας της ελληνικής και βεβαίως, οι εμπειρίες κατασκευής εσωτερικού εχθρού σε άλλες χώρες, όπως είναι η περίπτωση της αμερικανικής αστυνομίας, που βλέπουμε αυτόν τον καιρό με τα φαινόμενα ρατσιστικής βίας. Ο περιορισμός του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, συγκεντρώσεων, διαδηλώσεων και κινητοποιήσεων είναι η βιτρίνα, πίσω από την οποία φιλοδοξεί να συγκροτήσει δήθεν μια κοινωνική συναίνεση με βάση το γνωστό επιχείρημα ότι συγκεντρώσεις μικρές ή μεσαίες δημιουργούν αναστάτωση σε άλλες κοινωνικές ομάδες. Το πραγματικό ζητούμενο όμως, για το νομοσχέδιο δεν είναι οι συνήθεις συγκεντρώσεις, είναι οι μεγάλης έκτασης κοινωνικές κινητοποιήσεις που δυνητικά ούτε να προβλεφθούν μπορούν ούτε να ελεγχθούν και επομένως, χρειάζεται ένα προληπτικό οπλοστάσιο ποινικοποιήσεων και επάλληλων επιτηρήσεων, από τη γραφειοκρατία των δηλώσεων, την ποινική και αστική ευθύνη των οργανωτών έως το ιδιώνυμο σε περίπτωση αυθόρμητης κινητοποίησης. Κεντρικό κλειδί είναι ότι η αστυνομία μπορεί να κρίνει ή να εισηγηθεί αν συγκεντρώσεις μπορούν να προσλάβουν ανατρεπτικό ή αντισυστημικό χαρακτήρα και αν ναι, ακόμα και με τη συνδρομή της δικαστικής εξουσίας όπως επιχειρείται να διορθωθεί τώρα, να τις διαλύσει. Η αστυνομία δηλαδή αποκτά αυτοτελή πολιτική γνώμη, μετασχηματίζεται σε ιδεολογικό και πολιτικό μηχανισμό παρέμβασης αξιολόγησης και ελέγχου του καθημερινού δημόσιου χώρου. Ειδική μνεία εδώ πρέπει να γίνει και στο γεγονός ότι στο νομοσχέδιο θεσμοποιείται ένα ευρύ δίκτυο παρακολούθησης, παρέμβασης και αποτροπής που ενορχηστρώνεται από την Αστυνομία, το Λιμενικό, τους δημοτικούς άρχοντες, αλλά και οικονομικούς παράγοντες, των οποίων ενδεχομένως η δραστηριότητα θίγεται από τις συγκεντρώσεις. Με άλλα λόγια, έχουμε μια πλήρη επαναφορά ενός ανανεωμένου ιδεολογικά και οργανωτικά αστυνομικού κράτους και αλλαγή δόγματος βεβαίως, αφού η αστυνομία από μηχανισμούς ελέγχου, πρόληψης και σύλληψης της εγκληματικότητας μετατρέπεται και πάλι επιστρέφοντας σε χρόνους προ Μεταπολίτευσης, σε μηχανισμό παρέμβασης σε κοινωνικές διεργασίες. Το πιο σημαντικό σημείο όμως, του νομοσχεδίου, η πιο αντιδημοκρατική σοβαρή εκτροπή εντοπίζεται στο άρθρο 19 όπου ιδρύεται νέα αυτοτελής υπηρεσία με τον τίτλο «Διεύθυνση πρόληψης της βίας». Πρόκειται για την υπερδιεύθυνση εκείνη που θα εξουσιοδοτηθεί να ελέγξει όλες τις πτυχές και τα επίπεδα κοινωνικής, πολιτικής και συλλογικής δράσης. Κατ' αρχάς με τον σχεδιασμό και την εφαρμογή εθνικής στρατηγικής για την καταπολέμηση της βίας. Κεντρικός στόχος αυτής της στρατηγικής είναι η ολική αναθεώρηση και επαναφορά της έννοιας του εσωτερικού εχθρού. Αρχικά δηλαδή, αποσκοπεί στο να ορίσει τον χώρο και το εύρος νομιμότητας των κοινωνικών δράσεων, ανάλογα με το πόσο ενοχλητικές αυτές καθίστανται για την αναπαραγωγή κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων. Επί της ουσίας σήμερα η προσπάθεια είναι η περιστολή του χώρου δημοκρατικής νομιμότητας, ο εξοβελισμός των ριζοσπαστών ή των «εξτρεμιστών» σε χώρο παρανομίας και το κυριότερο, η συγκρότηση μιας νομιμότητας που διαστέλλεται ή συστέλλεται αναλόγως των κοινωνικών εντάσεων και διεκδικήσεων. Η επαναφορά του εσωτερικού εχθρού δεν μπορεί βεβαίως, να είναι ο γνωστός παλιός κομμουνιστικός κίνδυνος της μετεμφυλιακής περιόδου. Χρειάζεται να μεταμφιεστεί. Πλέον εντοπίζεται ρητώς στις πάσης φύσεως αντισυστημικές αντιδράσεις και αν η αιτιολογική έκθεση είναι φειδωλή σε αυτό το σημείο ώστε να τον περιγράψει τον εσωτερικό εχθρό, ο ίδιος ο Πρωθυπουργός έχει φροντίσει μερικούς μήνες νωρίτερα, στις 20 Ιανουαρίου 2020 προαναγγέλλοντας αυτό το νομοσχέδιο, να προσδιορίσει τους νέους εσωτερικούς εχθρούς όσο και τα μέσα καταπολέμησης τους, παρουσιάζοντας μια δήθεν γενεαλογία της τρομοκρατίας. Πρόκειται για την γνωστή ομιλία που αναφέρεται σε συνεχιστές του αντιδικτατορικού αγώνα, οπαδούς και μέλη της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και εν τέλει για την Αριστερά συνολικά που κατά την άποψη του ομιλητή παραμένει η εν δυνάμει μήτρα της τρομοκρατίας, κατόπιν η προοδευτική διανόηση, πολλοί εκπρόσωποι της οποίας άθελά τους προσχώρησαν στα ιδεολογήματα της τρομοκρατίας, ύστερα για τη νεολαία και ειδικότερα τη φοιτητική, καθώς οι παράνομες διαμαρτυρίες σε μια σχολή μετατρέπονται εύκολα σε καταλήψεις ενός ξένου κτιρίου και με τη θεωρία βεβαίως του «σπασμένου παράθυρου» εξισώνεται σκόπιμα η μεγάλη εγκληματικότητα με μορφές μικροπαραβατικότητας, αλλά κυρίως όμως - και αυτό είναι σημαντικό - με μορφές αντίδρασης στην ιδιοποίηση του κοινωνικού χώρου που εκφράζονται με καταλήψεις κτηρίων ή με ακτιβισμούς σε δημόσιους χώρους από διάφορες συλλογικότητες της νεολαίας. Και τέλος αναφέρεται ρητά στην ομιλία σε «ευρύτερες λαϊκές μάζες που διεκδικούν δικαιώματα, γιατί η χρόνια αδράνεια της πολιτείας επέτρεψε στην κουλτούρα της βίας να διαχυθεί στην κοινωνία, να απλωθεί σε πολλές πόλεις και σε ορισμένες γειτονιές μάλιστα να αποκτήσει χαρακτηριστικά καθεστώτος!».
Σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε, κύριε συνάδελφε.
Θα ήθελα ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε. Αυτή η ψευδοκοινωνιολογία του Πρωθυπουργού, που διέπει και τη φιλοσοφία του νομοσχεδίου, στηρίζεται στη λογική ότι η κάθε κοινωνική διαμαρτυρία εμπεριέχει εν σπέρματι την τρομοκρατία ή το έγκλημα. Ο νέος εσωτερικός εχθρός του καθεστώτος είναι όποιος αμφισβητεί εμπράκτως αυτή την άποψη σε όλα τα πεδία του δημόσιου χώρου, είναι ο κάθε Ινδαρές που θα διαμαρτυρηθεί για την εισβολή ένοπλων δυνάμεων στο σπίτι ή ο κάθε Ζακ Κωστόπουλος που θα λιντσάρεται μέχρι θανάτου, αλλά υπεύθυνος δεν θα βρίσκεται, είναι οι κάτοικοι στις Σταγιάτες του Βόλου που δεν θέλουν το νερό της πηγής τους να ιδιωτικοποιηθεί, είναι οι ομάδες αλληλεγγύης, τα προσφυγόπουλα που θέλουν να πάνε σχολείο, θα είναι κυρίως και πάνω απ' όλα κάθε εργατική και κοινωνική διαμαρτυρία για την ελαστική απασχόληση, τον μισθό, το ωράριο, την ανασφάλιστη εργασία. Όταν οι δημοκρατικές αριστερές δυνάμεις ανακτήσουν την πλειοψηφία το νομοσχέδιο στο σύνολό του, η διεύθυνση πρόληψης της βίας, αλλά και μια σειρά ανάλογης λογικής διευθύνσεις, τμήματα και υπηρεσίες του βαθέως αυταρχικού κράτους που επιβιώνουν ως δομές δημόσιας πολιτικής πρέπει να καταργηθούν για να προστατευθεί αφ' ενός μεν η δημοκρατική νομιμότητα αφ' ετέρου δε κάτι που το ξεχνάμε και η αξιοπρέπεια και η ενσυναίσθηση που έχει η πλειοψηφία των παιδιών που εργάζονται στην αστυνομία και το μόνο που επιζητούν είναι μια ειρηνική σχέση με την κοινωνία και τους πολίτες. Σας ευχαριστώ.
Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Βερναρδάκη. Πάμε στην όμορφη Θεσσαλονίκη και στον κ. Λεωνίδα Στολτίδη από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πρέπει να πούμε ότι συμπεριφέρεστε όλοι σας, η μια μετά την άλλη οι κυβερνήσεις, ως αμετανόητοι Λασκάρηδες ανατροφοδοτώντας τις αυταπάτες σας για το τελείωμα, το ξεμπέρδεμα με την ταξική πάλη, συμπεριφέρεστε ως ανιστόρητοι υπηρέτες των επιχειρηματικών ομίλων αρνούμενοι να αποδεχθείτε ότι η προσπάθεια γονατίσματος του εργατικού και λαϊκού κινήματος γκρεμίστηκε ακόμα και σε δικτατορία ακόμα και σε κατοχή. Το άθλιο, όμως, προπέτασμα καπνού για δήθεν λύση στην ταλαιπωρία του λαού και την ανάσα στα εμπορομάγαζα από τις συνεχείς κινητοποιήσεις εκφράζει και την ανησυχία της Κυβέρνησής σας για τη δυσκολία να πείσει και το πιο κοντινό της ακροατήριο. Και επειδή πολύς ο λόγος για αποφάσεις του λαού, σας θυμίζουμε ότι βρίσκεστε στη διακυβέρνηση της χώρας με το 38% του 60% του εκλογικού σώματος, δηλαδή με το 23% του ελληνικού λαού. Δυστυχώς, για εσάς έχουμε και εμείς καθημερινή επαφή με όλες τις κοινωνικές ομάδες, τα λαϊκά στρώματα, τους αγρότες, τους επαγγελματίες, τους αυτοαπασχολούμενους, τους επιστήμονες σε κάθε κλάδο που παρά τις προσωρινές αυταπάτες από την διακυβέρνησή σας αναγνωρίζουν όλο και πιο καθαρά ότι τους πνίγετε μεθοδικά με κάθε είδους φόρους και χαράτσια και ότι τους στέλνετε συστηματικά στην εξόντωση για να κερδίσουν έδαφος τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα. Και δεν υπάρχει ένας που να μη λέει ότι αν οι εργαζόμενοι δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν, τότε πάμε χαμένοι. Εσείς, αλήθεια με ποιους μιλάτε και σας λένε για τις διαδηλώσεις; Είναι ένα θέμα. Σας μεταφέρουμε εδώ, επίσης, τι λένε όταν τους ενημερώνουμε για το νομοσχέδιο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων. Γελιούνται, λένε, οικτρά οι κυβερνώντες αν νομίζουν ότι μπροστά στην καταστροφή των οικογενειών μας, της περιουσίας μας, των παιδιών μας θα μας φοβίσει οποιαδήποτε μορφή καταστολής. Είναι προφανές και από εδώ ότι με άλλους μιλάτε εσείς και ξέρουμε πολύ καλά όλοι με ποιους μιλάτε. Θυμηθήκαμε και τους εργαζόμενους και τις μετακινήσεις τους, αφού κλείσατε το ΣΕΠΕ για να μπορεί ανεμπόδιστα να τους γδέρνει η εργοδοσία με δωδεκάωρα και δεκαπεντάωρα να περιμένουν ώρες τα πανάκριβα σαπάκια και των μέσων μαζικής μεταφοράς στα οποία στοιβάζονται σαν σαρδέλες, τους πουλάτε και λύσεις μέσω της εναντίωσής τους σε αυτούς που αγωνίζονται ενάντια σε αυτά που τους βασανίζουν. Και βέβαια δεν σας ενοχλούν οι σαράντα, πενήντα μπαχαλάκηδες προβοκάτορες που αφήνετε άπιαστους δεκαετίες, αλλά το γεγονός ότι δεν μπορέσατε με δαύτους να σπάσετε την πειθαρχία και την περιφρούρηση του ταξικού πόλου στο εργατικό κίνημα προκειμένου να το τυλίξετε σε μια κόλλα χαρτί. Και βεβαίως τώρα νομίζετε ότι βρήκατε την λύση να συνεχίσουν αυτοί να σπάνε ακόμη και να σκοτώνουν και να καλούνται να πληρώσουν οι πρωτοπόροι του κινήματος. Ετοιμάζεστε, εδώ είναι η ουσία, γιατί ξέρετε πολύ καλά όλοι σας ότι ο λαός μας δεν θα κάτσει στα αυγά του να περιμένει να του πάρουν το σπίτι τα κοράκια οι τραπεζίτες. Δεν θα κάτσουν στα αυγά τους οι χιλιάδες άνεργοι εργάτες και αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες από το κλείσιμο της ΔΕΗ, της «ΛΑΡΚΟ» και των τόσων άλλων σημαντικών για την ανάπτυξη της οικονομίας βιομηχανιών όταν μάλιστα τους λέει η Κυβέρνηση να πάνε να βρούνε κάτι άλλο να κάνουν. Δεν θα κάτσουν στα αυγά τους χιλιάδες εργαζόμενοι και αυτοαπασχολούμενοι στην εστίαση, στον τουρισμό, στο εμπόριο, στον αγροτικό τομέα που βουλιάζουν στην ανέχεια από την πολιτική και οικονομική στήριξη των μονοπωλιακών ομίλων. Δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια ο λαός μας μπροστά στον κίνδυνο να πεθαίνει μαζικά από τις ελλείψεις των στοιχειωδών υποδομών σε νοσοκομεία και κέντρα υγείας για να θησαυρίζουν οι όχι μόνο άχρηστοι, αλλά και επικίνδυνοι, όπως αποδείχθηκε, επιχειρηματικοί όμιλοι στην υγεία. Δεν θα κάτσει στα αυγά της η νεολαία που την καλούν για όλο και πιο υποβαθμισμένη εκπαίδευση και σπουδές να πληρώσει περισσότερα από όσα θα βγάλει από τους τσακισμένους μισθούς μιας ολόκληρης ζωής. Δεν θα μείνει με τα χέρια σταυρωμένα ο λαός της Θεσσαλονίκης απέναντι στην καρκινογόνο ανάπτυξη των κερδών των ΕΛΠΕ και του «ΤΙΤΑΝ», όπως δείχνει και η συσπείρωση των εκατόν τριάντα σωματείων, φορέων ενάντια στη δηλητηριώδη καύση των απορριμμάτων που κλιμακώνουν την αντίθεσή τους. Δεν θα ανεχτούν οι εργαζόμενοι αγρότες και επαγγελματίες επιστήμονες μια σύνταξη πείνας μετά από εξήντα χρόνια δουλειάς με βάση τις νέες εργασιακές σχέσεις, όπως δεν θα ανεχθούν το γεγονός πως με το νέο αντιασφαλιστικό τερατούργημα, αν καταφέρουν να γλιτώσουν από κορωνοϊούς, θα χρωστάνε για νοσήλια ακόμα και ένα εκατομμύριο δολάρια, όπως στις ΗΠΑ. Κυρίως, όμως, δεν θα ανεχθούν οι εργαζόμενοι που παράγουν όλο τον πλούτο στον οποίο στηρίζονται όλα τα υπόλοιπα, αυτοί που χτίζουν τα πάντα, αυτοί που κατασκευάζουν τα πάντα, που φέρνουν την τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, που εξελίσσουν την επιστήμη και την τεχνολογία, που εκτοξεύουν την παραγωγή, αυτοί δεν θα ανεχθούν μια ζωή με δουλειά ήλιο με ήλιο, χωρίς δικαιώματα, ελεύθερο χρόνο, οικογενειακή και κοινωνική ζωή και με μισθό που να μην τους επιτρέπει καν να σταθούν στα πόδια τους την επόμενη μέρα και αυτό για να γεμίζουν τα σεντούκια τους μια χούφτα παράσιτα στην οικονομία οι μέτοχοι των επιχειρηματικών ομίλων. Αυτό δηλαδή που εξασφαλίσατε με τις έντεκα πράξεις νομοθετικού περιεχομένου εν μέσω πανδημίας. Το γεγονός ότι χωρίς εξαίρεση όποιον και να ρωτήσεις εργαζόμενο, αγρότη, αυτοαπασχολούμενο, επιστήμονα, επαγγελματία, έμπορο, μαγαζάτορα ό,τι και να ψηφίζει σου λέει ότι ό,τι έχει το έχει κατακτήσει με αγώνες, ότι ό,τι δεν έχει χάσει το κράτησε με αγώνες και αυτό δείχνει ότι κατέχει στα χέρια του τη δύναμη της σπείρας που μπορεί να τεθεί σε κίνηση και να τους οδηγήσει στο ξέφωτο. Και αυτό είναι που πραγματικά τρομάζει τα αφεντικά σας μην και όλοι αυτοί συναντηθούν σε μια συμμαχία κοινωνική ενάντια στον κοινό τους αντίπαλο, δηλαδή την μειοψηφία των επιχειρηματικών ομίλων και ο μεγαλύτερος εφιάλτης με τη ριζοσπαστικοποίηση παρούσα στο ίδιο ραντεβού. Μπορεί να πιάνουν τόπο τα εκατομμύρια που ξοδεύετε για να παραποιήσετε την ιστορία, αλλά τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει την κοινωνική εξέλιξη, διότι αυτή καθοδηγείται και το ξέρετε όλοι σας πολύ καλά από την ανάγκη των πολλών και όχι από την επιθυμία των λίγων και εσείς, κύριοι, τον κάλο της ιστορίας, που την γράφουν οι ανάγκες των λαών, τον έχετε πατήσει για τα καλά. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Και εμείς ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε με Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και καλείται στο Βήμα η κ. Λιάνα Κανέλλη. Ορίστε, κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Είναι περίεργο πράγμα ένας εκ των Κοινοβουλευτικών Εκπροσώπων της Νέας Δημοκρατίας να αποφασίζει να ξεμουδιάζει τα πόδια του πάντα όταν μιλάει κομμουνιστής εδώ και με τα οπίσθια μονίμως προς τον ομιλητή, φτάνει να είναι από το ΚΚΕ. Και δεν μπορώ να κάνω ότι δεν το βλέπω. Όπως δεν μπορώ να κάνω και ότι δεν ακούω. Πώς να μην ακούσω, δηλαδή, ορισμένα πράγματα που λέγονται εδώ μέσα; Κύριε Χρυσοχοΐδη, με βάση αυτά που έχουν λεχθεί μέχρι σήμερα και ειδικά από τους Βουλευτές, κυρίως της Συμπολίτευσης, αλλά και πολλούς άλλους, κακώς το φέρατε το νομοσχέδιο σήμερα. Δεν έπρεπε να το φέρετε ποτέ εσείς. Ποτέ! Το Υπουργείο Συγκοινωνιών έπρεπε να το φέρει. Όλη η δημοκρατία της Ελλάδας είναι συγκοινωνιακό πρόβλημα. Τι στον κόρακα θέλατε να φέρετε την προστασία του πολίτη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα πρωτοβάθμια σωματεία, το λιγότερο κακό αντεργατικό νομοσχέδιο του αριστερού τρίτου μνημονίου σε σχέση με το πιο κακό της πρώτης συγκυβέρνησης και της δεύτερης συγκυβέρνησης; Μας δουλεύετε; Συγκοινωνιακό είναι το πρόβλημα; Για να δείτε σε ποιον βαθμό είστε σε θέση να προξενήσετε προβοκατόρικα από πλευράς του κράτους συγκοινωνιακό πρόβλημα, προκειμένου να ματαιώσετε εκδήλωση, δεν χρειάζεται παρά να έχετε πάει μία φορά στο γήπεδο σε ντέρμπι, όπου εν όψει των επεισοδίων που θα γίνουν κλείνουν τέσσερις σταθμοί μετρό. Αφού κλείνουν τέσσερις σταθμοί μετρό, αναρωτιέμαι γιατί δεν βγήκε ποτέ να διαμαρτυρηθεί που γίνονται τα ντέρμπι ένας Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας που τον άκουγα χθες το βράδυ, περίπου τα μεσάνυχτα, να λέει ότι «και τι θα κάνει ο άλλος που θέλει να πάει το παιδί του στον γιατρό;». Είναι το ίδιο πράγμα που ακούγαμε επί ΠΑΣΟΚ, ότι για τα ούρα του Τσίγκοφ έκοψε η Λάρισα για το βυσσινί αλογάκι την Ελλάδα στα δύο. Συνάδελφός μου, ο Πέτρος Κωστόπουλος, έλεγε ότι «κι εγώ πώς να πάω να δω τη μάνα μου, που έχει κοπεί ο δρόμος από τις διαδηλώσεις των αγροτών;». Και κάποιος του απάντησε ότι «έχεις λεφτά να νοικιάσεις ελικόπτερο να πας και να περάσεις από πάνω από τη διαδήλωση». Είναι η ίδια εποχή που είχατε τη βία - τη βία - τον εξτρεμισμό σε κυβερνητική πρόταση από Ευάγγελο Γιαννόπουλο να λέει: «Κόψτε με μαχαίρι και σκάστε τα λάστιχα των τρακτέρ». Ήταν νόμιμη βία, νόμιμος εξτρεμισμός. Όχι! Ήταν προοδευτικό. Ήταν η φαντασία στην εξουσία. Ήταν ψιλοχίπικο, ωραίο επιχείρημα. Το πρόβλημα είναι πάντοτε ιδεολογικό και είναι «cui bono;», «τις ωφελείται;», γιατί το φέρνετε τώρα αυτό. Γιατί το φέρνετε; Η κ. Αχτσιόγλου είπε στην παρέμβασή της κάποια στιγμή ότι «έπρεπε να φέρουμε τότε, ήταν η απαίτηση της τρόικας, το 50% +1 και το φέραμε μόνο στα σωματεία». Τίνος απαίτηση είναι τώρα; Τίνος απαίτηση; Της Ευρώπης, που θέλει να τα φέρει όλα και να τα κάνει ίσωμα; Τι Χίτλερ, τι Στάλιν, τι Αριστερά, τι Δεξιά; Πού είναι οι ευαισθησίες σας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, όταν ολόκληρες νεολαίες, σαν την κομμουνιστική της Τσεχίας, κόμματα ολόκληρα, μέσα στην Ευρώπη των είκοσι επτά, των δημοκρατών, των πάντων, δεν έχουν δικαίωμα να κατέβουν σε εκλογές, δικαίωμα να κάνουν διαδήλωση, δικαίωμα να παρουσιαστούν; Πού στον κόρακα ήσασταν, ώστε να συζητάτε σήμερα εδώ περί δικαιωμάτων οι μεν και περί προάσπισης του δικαιώματος οι δε, αλλά να θέλετε να βάλετε κανόνες και όρους; Σε ποια Ευρώπη; Σε ποια τεχνολογική εποχή; Έχετε υπάρξει σε σταθμό, σε δουλειά, σε σουπερμάρκετ, που πέντε λεπτά πριν από τη λήξη της βάρδιας σου έρχεται με sms η απόλυση; Έχετε απολυθεί με sms; Και τότε δεν θα μπορέσει με sms να συγκεντρωθεί κόσμος εκείνη την ώρα, που έχει πάρει με το sms την απόλυση; Και τι θα κάνουν οι εργαζόμενοι που θα τους έχει έρθει με το sms; Θα πάνε σπίτια τους, θα τηλεφωνηθούν, θα στείλουν e - mail, θα ορίσουν εκπρόσωπο… Κύριοι, αν θέλετε να συνεννοηθείτε, βρείτε κάποιον πιο μοντέρνο τρόπο. Στείλτε sms ο ένας στον άλλον όταν μιλάει ο ομιλητής. Στη μοντέρνα εποχή είμαστε. Ανοίξτε τα e - mail σας, για να βλέπει ο ένας τον άλλο στην οθόνη. Γιατί με την απόσταση των δύο μέτρων δεν μπορείς να ψιθυρίσεις. Επίσης, δεν μπορείς να κάνεις πλάγια πολιτική. Και με τέτοια νομοσχέδια δεν μπορείς να ψιθυρίσεις ότι άλλος είναι ο σκοπός σου, να ελέγξεις τον σκοπό των άλλων. Γι' αυτό και δεν εξαιρείτε τα κόμματα, όπως σας είπαν οι σύντροφοι εδώ. Για αυτό δεν εξαιρείτε κανέναν. Γι' αυτό έχετε βάλει διαβαθμίσεις στον εξτρεμισμό, διαβαθμίσεις στο ένα, διαβαθμίσεις στο άλλο. Για ζητήματα της τροχαίας. Απαιτείτε αντιπροσωπεύσεις και διαπραγματευτές. Ποιοι; Σε ποια αντιπροσωπευτική δημοκρατία; Για να δούμε, σε ποια αντιπροσωπευτική δημοκρατία; Έτσι, να τα βάλουμε λίγο τα πράγματα όπως τα βλέπει ο λαός αυτή τη στιγμή που μιλάμε, χθες, σήμερα, αύριο, στην τηλεόραση, τα μίντια. Αυτά που πήραν ή αυτά που δεν πήραν λεφτά; Αυτά που είναι καλά ή αυτά που δεν καλά; Αυτά που είναι κυβερνητικά ή αυτά που δεν είναι κυβερνητικά; Τι βλέπει; Τι βλέπει στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία; Τι άκουσε; Τον κ. Σκανδαλίδη να λέει: «Είμαστε τρεις εδώ από το ΠΑΣΟΚ. Σήμερα, είμαστε και οι τρεις σε διαφορετικά κόμματα». Αυτό βλέπει στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Ο καθένας έπραξε όπως ήθελε. Τρεις άνθρωποι σε τρία διαφορετικά κόμματα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Άκουσα και τον κ. Ραγκούση να λέει: «Ήσασταν εσείς εκεί, εγώ εδώ, καθόμασταν στα ίδια έδρανα». Ενοποιήσατε και τα έδρανα. Μετά ήρθε ο κορωνοϊός και τα έκανε πιο αραιά. Και επειδή τα έκανε πιο αραιά, ενοποιήθηκαν οι ιδεολογίες; Η κινητοποίηση, η συνάθροιση, η απόφαση, ο σκοπός είναι κάτι που το καθορίζει; Και καυχιέστε ότι υπάρχει ισχυρή δημοκρατία; Στην ισχυρή δημοκρατία θα έπρεπε - αν υπήρχε τέτοιου τύπου αντιπροσωπευτική ισχυρή δημοκρατία - να μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε ανοικτή σύναξη, χωρίς να σπάει. Δεν έχει κανέναν λόγο να σπάσει κανένας τίποτα άλλο, εκτός από τις ρίζες, αυτές που πρέπει να σπαστούν, για να είναι όντως ριζοσπαστικός. Και να μην ασχολείται μονίμως με το εποικοδόμημα, την επίφαση δημοκρατία. Και να συζητάει δημόσια τρόπους ανατροπής του παρόντος πολιτεύματος, γιατί δεν του αρέσει. Αυτό θα έπρεπε να είναι δημοκρατία, να το συζητάει εν δήμω. Όχι να το φτιάχνετε να κατασκευάζει διαπραγματευτικές γιάφκες, με τις οποίες πρέπει να συζητήσει για ποιον λόγο θα βγει, ποια ώρα θα βγει. Θα κλείσω με ένα παράδειγμα, για να συνειδητοποιήσουν οι υπόλοιποι τι ψηφίζετε. Με παρουσία εισαγγελέα, χωρίς παρουσία εισαγγελέα, τίποτα. Αύριο το πρωί έχετε μια μεγάλη συμφωνία, για να ξεπουλήσετε σε Αμερικανούς, το ΝΑΤΟ, στον οποιονδήποτε, ένα λιμάνι. Επίκειται η συμφωνία. Και την παραμονή της συμφωνίας, που θέλετε να την κάνετε και πανηγυρικά στο λιμάνι - γιατί το έχουμε δει και στις Πρέσπες, με καπέλα, με σκάφη που έρχονταν, με λιμενικά, με τούτα, με εκείνα, με τα άλλα, που η τελετή να είναι ωραία, φανταχτερή - και μαζευτεί κόσμος, τι θα του πείτε; Απαντώ στον κύριο από την Ελληνική Λύση που ρώταγε: «Γιατί;», «ποιος είναι ο σκοπός;». Σοβαρά; «Ο σκοπός είναι ότι δεν μας αρέσει αυτό το νομοσχέδιο. Γι' αυτό γίνεται το συλλαλητήριο απόψε. Δεν έπρεπε καν να έχει κατατεθεί. Γι' αυτό γίνεται η διαδήλωση». Για να του απαντήσουμε κάποια στιγμή.
Ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Τι θα κάνετε, λοιπόν, όταν θα μαζευτεί κάποιος να χαλάσει την τελετή μιας συμφωνίας, με την οποία δεν δέχεται ούτε καν να είναι συνένοχος; Καλή ώρα, βομβαρδισμός παλαιστινιακών χωριών, καλή ώρα προέκταση στους παλαιστινιακούς οικισμούς. Αν πάει έξω από την πρεσβεία αυθορμήτως, γιατί έγινε πριν από μία ώρα ή πριν από δύο ώρες βομβαρδισμός, τι θα του πείτε; «Φέρε μεσολαβητή»; Και με ποιο διπλωματικό διαβατήριο; Όταν μιλάμε για τέτοιου είδους νομοσχέδια, να μη λέμε ότι η μνήμη έχει «κοντά ποδάρια». Γιατί όταν εμείς εδώ μέσα στο Κοινοβούλιο, με τον Κανονισμό, δεν μπορούμε να μαζευτούμε στην ώρα μας, γιατί δεν φτάσαμε στην ώρα μας, έχουμε τη δυνατότητα να λέμε ότι κάνουμε ονομαστική ψηφοφορία και να τη βάλουμε τρεις μέρες μετά, για να μαζευτούν όλοι από εκεί που θέλουνε, καλύπτοντας τις συγκοινωνίες. Εμείς βολευόμαστε. Ο λαός πρέπει να είναι παρών, εκείνη την ώρα και με τον διαπραγματευτή του. Ουαί υμίν υποκριτές και Φαρισαίοι!
Ευχαριστούμε πολύ, κυρία Κανέλλη. Θερμή παράκληση. Επειδή στη Νέα Δημοκρατία έχετε μαζευτεί πολλοί, καθώς επίκειται η άφιξη του Πρωθυπουργού, να αφήσετε μια θέση κενή. Σας παρακαλώ πολύ να δίνουμε το παράδειγμα, όχι μόνο να ζητάμε από τον κόσμο. Και εσείς εδώ στον ΣΥΡΙΖΑ να αφήσετε μία θέση κενή. Καλείται στο Βήμα ο κ. Παναγιώτης Σκουρολιάκος από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν λέω τους Βουλευτές που ακολουθούν, διότι, όπως έχετε καταλάβει, έχουμε δύο εκκρεμότητες, μία του Πρωθυπουργού και μία του κ. Κυριάκου Βελόπουλου από την Ελληνική Λύση.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, όχι, δεν μας κάνει εντύπωση που η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη έφερε προς ψήφιση στη Βουλή των Ελλήνων αυτό το χουντικής έμπνευσης, όπως πολλάκις ειπώθηκε σε αυτή την Αίθουσα, νομοσχέδιο για τις υπαίθριες δημόσιες συγκεντρώσεις. Αλίμονο! Αν δεν το έφερνε αυτή η Κυβέρνηση ποιος θα το έφερνε; Τι κι αν η πλειοψηφία των συμπολιτών μας πιστεύουν πως το δικαίωμά στο συναθροίζεσθαι είναι ένα απαράβατο συνταγματικό δικαίωμα. Τι κι αν το συντονιστικό της ολομέλειας των δικηγορικών συλλόγων της Ελλάδας καταγγέλλει αυτό το νομοσχέδιο ως αντισυνταγματικό. Εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές έχετε, διαθέτετε και πρόθυμους συμπαραστάτες, αποφασίσατε χτες ότι το νομοσχέδιο δεν είναι αντισυνταγματικό. Αλήθεια, για ποιους λόγους η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας περιορίζει το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι; Κατ' αρχάς, για λόγους ιδεολογικούς. Όπως μέχρι στιγμής έχει δείξει, οτιδήποτε φιλεργατικό, οτιδήποτε υπέρ της κοινωνίας είναι μαύρο πανί γι' αυτή. Το είδαμε στα προηγούμενα νομοσχέδια. Το βλέπουμε και σήμερα. Δημιουργείτε, λοιπόν, έναν κοινωνικό αυτοματισμό. Βάζετε τους πολίτες τον έναν απέναντι στον άλλον, ώστε με αυτή την αντιπαράθεση να κάνει τη δουλειά της η Κυβέρνησή σας απερίσπαστη. Από τη μία οι νοικοκύρηδες, λοιπόν, από την άλλη οι ρέμπελοι - ανεύθυνοι που ηδονίζονται να κλείνουν τους δρόμους, έτσι χάριν γούστου. Αλίμονο, όμως. Προσέξτε, γιατί πολλές φορές οι νοικοκύρηδες είναι που κλείνουν τους δρόμους γιατί αισθάνονται ότι δεν πάει άλλο. Ο διαδηλωτής δεν είναι εγκληματίας. Έχει απλώς διαφορετική άποψη, κάτι που προφανώς δεν σας αρέσει, δεν το ανέχεστε, δεν είναι εντός των ορίων της πολιτικής σας κουλτούρας. Θέλετε απλά να επιβάλλετε τη χοντροπετσιά της αγέλης. Μετά αναρωτιέστε γιατί ηγεμονεύει ιδεολογικά η Αριστερά κι ενοχλείστε και σας πειράζει και το δηλώνετε. Μα, είναι οι ιδέες της που της δίνουν την ηγεμονία. Οι δικές σας ιδέες «λάμπουν» με αυτό το χουντικής έμπνευσης νομοσχέδιο που φέρατε και θα το ψηφίσετε μαζί με τους συμπαραστάτες σας. Φέρνετε, όμως, αυτόν τον νόμο και για εντελώς πρακτικούς λόγους. Η νέα οικονομική κρίση που κτυπάει τη χώρα μας θα γυρίσει μπούμερανγκ για την Κυβέρνηση, το ξέρετε. Δεν φτάνουν οι κορδέλες και οι φιέστες για να πειστεί ο λαός ότι δεν βαρυγκωμά, όσο και να του το επαναλαμβάνουν καλοπληρωμένα μέσα μαζικής ενημέρωσης από τη λίστα Μητσοτάκη - Πέτσα. Κάποιοι επιστρέφουν το χαρτζιλίκι και καταγγέλλουν τις διαδικασίες ως αμφισβητούμενες και τις διανομές αυτές επίσης. Οι πολίτες, όμως, καταλαβαίνουν πως όλα αυτά είναι επικοινωνία και η ουσία είναι ότι πάνω από διακόσιες χιλιάδες πρόσφατα άνεργοι υπάρχουν αυτή τη στιγμή, αυτοί που ανακαλύπτουν πως τα 800 ευρώ για τρεις μήνες είναι κοροϊδία και πως αυτοί που δεν το δικαιούνται και δεν το πήραν είναι οι περισσότεροι. Κι όταν θα έρθει η ώρα να αντιδράσει ο νοικοκύρης, η Κυβέρνηση θέλει να είναι έτοιμη, να κρατήσει τους ριγμένους και χαμένους πολίτες στο σπίτι τους και όχι στους δρόμους. Φέρνει αυτό το τερατούργημα ακόμα για να φανεί ότι καλύπτει μια ανάγκη που η ίδια δημιούργησε. Όταν όλο το κέντρο της Αθήνας στενάζει από τις νέες ρυθμίσεις του «μεγάλου περιπάτου» που ο δήμαρχος έφτιαξε προς δόξαν του και μόνο, το αφήγημα της Κυβέρνησης και των περί αυτής μέσων μαζικής ενημέρωσης είναι ότι οι συναθροίσεις δυσκολεύουν την κυκλοφορία. Αντίθετα, ο «μεγάλος περίπατος» στην Πανεπιστημίου και αλλού διευκολύνει την κυκλοφορία και άρα, προς διευκόλυνση των πολιτών θα πρέπει να τους περιορίσουμε στο πεζοδρόμιο αν δεν τις απαγορεύσουμε κιόλας. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΣΟΥΛΑΣ]] Τέλος, απολαμβάνουμε εδώ την άκρατη αλαζονεία της Κυβέρνησης. Έχω το μαχαίρι έχω και το πεπόνι, τα κοινωνικά κινήματα μπορεί να πάνε στη γωνία, όπου και τους αρμόζει. Κυρίες και κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η δημοκρατία προχωρά με διάλογο και διεκδικήσεις. Οι κατακτήσεις των πολιτών θέτουν σε κίνηση την κοινωνία και εξασφαλίζουν για τους πολίτες ένα καλύτερο παρόν, αλλά και μέλλον. Κυρίες και κύριοι της κυβερνητικής πλειοψηφίας, αρκετά έχετε χρησιμοποιήσει με το χειρότερο τρόπο την Ελληνική Αστυνομία. Οι αστυνομικοί είναι εργαζόμενοι με στολή. Σεβαστείτε τους και μην τους βάζετε δουλειές που δεν τους αρμόζουν. Εφόσον δεν έχετε τη γενναιότητα να αναλάβετε την ευθύνη για το αν θα πραγματοποιηθεί ή όχι μια διαδήλωση, πάρτε πίσω τον νόμο σας. Μη μεταφέρετε το βάρος στους αστυνομικούς! Έχετε, όπως είπα, εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτές. Απολαμβάνουμε κι εμείς κι όλος ο ελληνικός λαός τη νεοπλουτίστικη αλαζονεία της Κυβέρνησης. Έχετε το μαχαίρι, έχετε το πεπόνι, δεν ρωτάτε κανέναν. Δυστυχώς, ως ελληνικός λαός έχουμε ένα αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο για τις δημόσιες συγκεντρώσεις και συναθροίσεις, τέτοιο που είναι ναι, μόνο η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη θα μπορούσε να φέρει. Προφανώς, καταψηφίζουμε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Υψηλάντης, Βουλευτής Δωδεκανήσου.
Κύριοι Υπουργοί, κύριοι συνάδελφοι, τώρα πώς στο ελληνικό Κοινοβούλιο συνδέουμε τον «μεγάλο περίπατο» με το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, πώς συνδέουμε την ομορφιά αυτής της πόλης που θέλει να αναπνεύσει, να βγει από το γκρίζο, με όλα αυτά τα οποία σκοπείτε εδώ να μας παρουσιάσετε με το δικό σας τρόπο, αυτό δεν μπορώ να το καταλάβω. Τα κατανοεί, όμως, απόλυτα ο ελληνικός λαός και σας έχει και θα σας έχει διά παντός στο περιθώριο. Στο πρώτο άρθρο του υπό ψήφιση νομοσχεδίου ορίζεται ο βασικός σκοπός του, που δεν είναι άλλος από την πραγματική διασφάλιση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι δημοσίως σε υπαίθριο χώρο, σύμφωνα με το Σύνταγμα και το άρθρο 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να μην εκτίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η δημόσια ασφάλεια και να μη διαταράσσεται η κοινωνικοοικονομική ζωή μιας συγκεκριμένης περιοχής. Ταυτόχρονα, καταλείπει στον κοινό νομοθέτη τον ορισμό των ειδικότερων όρων άσκησης του εν λόγω δικαιώματος. Το Σύνταγμα του 1975 στο άρθρο 11 προβλέπει το δικαίωμα στην άσκηση της ελευθερίας του συνέρχεσθαι. Οι περιοριστικές προβλέψεις είναι συγκεκριμένες. Η πρώτη ότι μόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται αστυνομία, η δεύτερη ότι οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως νόμος ορίζει. Τα ίδια προβλέπουν οι διατάξεις της παραγράφου 1, του άρθρου 12 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αντιστοιχούν στις διατάξεις του άρθρου 11 της ΕΣΔΑ, το οποίο ορίζει ότι κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ελευθερία του συνέρχεσθαι ειρηνικώς. Το άρθρο 11 του Συντάγματος διαφυλάσσει ως ατομικό δικαίωμα τη δυνατότητα κάθε Έλληνα πολίτη να συνέρχεται υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Είναι αυτονόητο πως τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του Συντάγματος ατομικού δικαιώματος δεν αποτελεί αυτοσκοπό, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συνταγματικών δικαιωμάτων, τα οποία μάλιστα μεταξύ τους τελούν σε σχέση ισοτιμίας. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει πως ενδεχόμενη σύγκρουση των δικαιωμάτων αυτών, πρέπει να επιλύεται βάσει των κριτηρίων που ο ίδιος ο συνταγματικός νομοθέτης προβλέπει, με κυρίαρχη προτεραιότητα την εγκαθίδρυση σχέσης αρμονίας σε όλο το πλέγμα των συνταγματικών δικαιωμάτων. Το εργαλείο στάθμισης τέτοιων ενδεχομένων συγκρούσεων, αποτελεί και προβλέπεται ρητά στο άρθρο 25 του Συντάγματος και είναι η αρχή της αναλογικότητας, η οποία αναλύεται περαιτέρω στις ειδικότερες απαιτήσεις καταλληλότητας, της αναγκαιότητας και της εν στενή εννοίας αρχή της αναλογικότητας. Είναι προφανές πως η άνευ όρων άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι, πλήττει αδικαιολόγητα άλλα ισότιμα ατομικά δικαιώματα. Υπό διακινδύνευση μπορούν δυνητικά να τεθούν έννομα αγαθά εξαιρετικής σημασίας, όπως είναι η ζωή και η υγεία. Αν ανατρέξει κανείς στο θλιβερό παράδειγμα της Marfin, αλλά και σε άλλα γεγονότα στο παρελθόν, θα διαπιστώσει πως ο κίνδυνος δεν είναι απλά θεωρητικός, όπως εδώ επισημαίνεται από την Αντιπολίτευση. Καθήκον όλων μας είναι η αποτροπή επανάληψης τέτοιων γεγονότων. Και ένα σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή είναι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Παρ' όλα αυτά, είναι λυπηρά, αλλά και συνάμα απόδειξη της παθογένειας του ΣΥΡΙΖΑ, τα όσα ακούστηκαν από πολλούς εκπροσώπους του σε σχέση με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο, με κραυγές που συνιστούν ύβρη στη δημοκρατία και προσβολή στο δημόσιο βίο, λες πως έρχονται να προασπίσουν ένα απόλυτο δικαίωμα που τους ανήκει, αγνοώντας ότι με την απολυτότητα και τον τρόπο που το θέτουν, μπαίνουν ακόμα περισσότερο στο περιθώριο, αφού πεποίθηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και κυρίως των νέων ανθρώπων, είναι ότι η χώρα μας πρέπει να ξεφύγει, να φύγει από τα δεσμά και τους μύθους μιας λανθασμένης αριστερής κουλτούρας, που δεν έχει καμμία σχέση με τις πραγματικές ανάγκες της. Δεν υπάρχει καμμία δημοκρατία που να δέχεται την καθήλωση του βιοτικού ρυθμού λόγω της θέλησης μειοψηφιών. Θα χρησιμοποιήσω, μάλιστα, και εγώ μια άποψη που διατύπωσε ο καθηγητής κ. Νίκος Αλιβιζάτος σε άρθρο του στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» της 5ης Ιουλίου, ότι είναι νομικά ασύστατος και πολιτικά αυθαίρετος, ώστε θα μπορούσε κανείς να τον χαρακτηρίσει αγυρτεία τον ισχυρισμό ότι το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης είναι ίδιο και χειρότερο από τον νόμο της χούντας. Και δεν είναι δυνατόν οι θέσεις αυτές να διατυπώνονται σήμερα αυθαίρετα στο Κοινοβούλιό μας, που φιμώθηκε τα χρόνια της δικτατορίας. Είναι προσβολή στους αγώνες όλων των Ελλήνων δημοκρατών, δεξιών, κεντρώων, αριστερών, που αγωνίστηκαν για την αποκατάσταση των δημοκρατικών θεσμών στη χώρα μας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η Κυβέρνηση δεν έρχεται να αποθαρρύνει - και αυτό πρέπει να γίνει ξεκάθαρο - τα δικαιώματα των Ελλήνων να συμμετέχουν σε ειρηνικές διαδηλώσεις, μέσα, όμως, στο πλαίσιο που δεν θίγονται άλλα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες. Οφείλει, όμως, όπως γίνεται σε όλα τα προηγμένα δημοκρατικά κράτη του κόσμου, να βάλει πλαίσιο και να προστατεύσει την ελευθερία της κίνησης των άλλων, την περιουσία, την υγεία και τη ζωή, να προστατεύσει αυτά τα μείζονα ανθρώπινα δικαιώματα που κατά τρόπο προκλητικό και αυθαίρετο προσέβαλλαν επί δεκαετίες, με τρόπο αυταρχικό και εγκληματικό, μειοψηφίες και επέβαλλαν οι λίγοι σε βάρος των πολλών. Με την κατάθεση των νομοθετικών βελτιώσεων και για τον οργανωτή - άρθρο 3 παράγραφος 3 των παρατηρήσεων της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής - μπαίνουν οι βάσεις ώστε η χώρα μας, όπως άλλωστε και όλες οι δημοκρατικές χώρες της Ευρώπης, να έχουν ένα σύγχρονο νόμο που να ρυθμίζει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Κύριε Πρόεδρε της Κυβέρνησης, κύριε Υπουργέ, εισάγεται μία σπουδαία δημοκρατική τομή στη χώρα. Για τον λόγο αυτό έχετε τη συμπαράσταση μας και θα την έχετε σε κάθε προσπάθεια που κάνει η Κυβέρνηση για να βελτιώσει το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών, την ευρυθμία του δημοκρατικού πολιτεύματος και την υποβοήθηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης του λαού μας. Θα μας βρείτε αρωγούς στη στήριξη της Ελληνικής Αστυνομίας, που κάποιοι, δυστυχώς, δεν θεωρούν θεματοφύλακες της νομιμότητας - εδώ έχουμε φτάσει! - στη συνεχή βελτίωση της καθημερινότητάς τους και στη χορήγηση σύγχρονων μέσων για την αποτελεσματικότερη διαφύλαξη των δικών μας δικαιωμάτων και ελευθεριών. Σε αυτούς τους ανθρώπους είναι η σκέψη και το ενδιαφέρον μας. Τη σημερινή μου παρέμβαση - και κλείνω εδώ - επιτρέψτε μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να την αφιερώσω στη μνήμη ενός εξαιρετικού αξιωματικού της Ελληνικής Αστυνομίας, του Βασίλη Πάλλα, που ανήκε στη δύναμη της Φρουράς της Βουλής και που προάσπιζε τις ελευθερίες αυτές στις οποίες αναφέρθηκα πριν λίγο και που χάσαμε ξαφνικά και άδικα πριν λίγες μέρες. Ευχαριστώ πολύ.
Θα ήθελα να παρακαλέσω μερικούς συναδέλφους, μιας και επιχειρούμε να βάλουμε τάξη στις συναθροίσεις, να βάλουμε τάξη και στον συνωστισμό, να πάνε λίγο πίσω. Υπάρχουν άδεια ορεινά έδρανα. Καλείται στο Βήμα ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ευτυχώς, κύριε Πρόεδρε, δεν ενθαρρύνατε τους συναδέλφους να καταλάβουν τα έδρανα του ΚΙΝΑΛ, αν και βλέπω ότι η κ. Βούλτεψη έκανε ήδη μία τέτοια εισπήδηση. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είχα σχεδιάσει έναν διαφορετικό πρόλογο για τη σημερινή μου τοποθέτηση σχετικά με το νομοσχέδιο για τις δημόσιες συναθροίσεις. Όμως, ένα εξαιρετικά δυσάρεστο γεγονός με υποχρεώνει να ξεκινήσω αλλιώς. Προχθές κάποιοι βανδάλισαν σημεία της Αθήνας. Μάλιστα, βανδάλισαν και το μνημείο για τους συμπολίτες μας που έχασαν τη ζωή τους στη Marfin, αφαιρώντας, μάλιστα, από τη λιτή πλάκα και το θυρεό της Ελληνικής Δημοκρατίας. Νομίζω ότι τα λόγια περιττεύουν, όχι γιατί κάποιοι λίγοι επιμένουν να μισούν την οργανωμένη πολιτεία, όσο γιατί ουσιαστικά μισούν τους ίδιους τους συμπολίτες τους, τη μνήμη εκείνων που χάθηκαν, αλλά και όσους την τιμούν και μαζί τους όλους όσοι διεκδικούν το δικαίωμα να κυκλοφορούν ελεύθερα στον δημόσιο χώρο. Με άλλα λόγια, μισούν την ίδια την κοινωνία και περιφρονούν προκλητικά τους κανόνες που διέπουν την οργάνωσή της. Ας μη φοβόμαστε τις λέξεις. Αυτή η πρακτική της τυφλής βίας, της άκριτης έχθρας, της άκρατης καταστροφής λέγεται «φασισμός». Κι, όμως, τέτοια φαινόμενα εκδηλώνονται, δυστυχώς, κάθε τόσο στο όνομα του δημοκρατικού δικαιώματος στη διαδήλωση. Επικαλέστηκα το συμβάν αυτό, για να αναδείξω τη σημασία του σημερινού νομοσχεδίου, το οποίο έρχεται ακριβώς να θωρακίσει την ελευθερία της δημόσιας έκφρασης των πολιτών, να τη θωρακίσει τόσο από τον κίνδυνο της κρατικής αυθαιρεσίας, όσο και από την απειλή του σφετερισμού του δικαιώματος αυτού από κάποιους αντίπαλους της ομαλότητας. Σπεύδω να προλάβω κάθε ανέξοδο αντεπιχείρημα. Το δικαίωμα του συνέρχεσθαι είναι απόλυτα προστατευμένο. Το αναγνωρίζουν και το κατοχυρώνουν, άλλωστε, τα Συντάγματά μας εδώ και ενάμιση αιώνα, από το 1864 και, μάλιστα, σχεδόν με την ίδια διατύπωση σε όλες τις αναθεωρήσεις που έχουν μεσολαβήσει μέχρι τώρα. Το άρθρο 11 λέει επί λέξει: «Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα. Μόνο στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις μπορεί να παρίσταται η αστυνομία. Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή αν απειλείται σοβαρή η διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως ο νόμος ορίζει». Αυτό, λοιπόν, το άρθρο 11 του Καταστατικού μας Χάρτη πρέπει επιτέλους να γνωρίσει ουσιαστική αποσαφήνιση και ρεαλιστική εφαρμογή, ώστε να οριστεί ακριβέστερα, όπως επιτάσσει το ίδιο το Σύνταγμα, το περιεχόμενο του όρου «υπαίθρια δημόσια συνάθροιση» και για να θεσπιστούν κανόνες για την ανεμπόδιστη διεξαγωγή της, με τρόπο όμως που δεν θα εμποδίζει τη μετακίνηση και την εργασία των πολιτών και τη ζωή μιας ολόκληρης πόλης. Διότι όσο ιερή είναι η πρώτη, εξίσου ιερές είναι και οι δεύτερες. Αγαπητοί συνάδελφοι, μοιάζει οξύμωρο - είναι ένα θέμα το οποίο αναδείχθηκε και από αρκετούς συναδέλφους της Νέας Δημοκρατίας - αξίζει όμως να επισημανθεί. Το καθεστώς των συγκεντρώσεων, των πορειών και των διαδηλώσεων ακόμα και τώρα διέπεται από τρία νομοθετήματα της δικτατορίας, το νομοθετικό διάταγμα 794/1971 και τα βασιλικά διατάγματα 269/1972 και 168/1972. Πρόκειται για ξύλινα κείμενα, γύψινα για την ακρίβεια, τα οποία αργότερα αδρανοποιήθηκαν. Ουδέποτε, όμως, τόλμησε κανείς να τα καταργήσει. Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, εύλογα οι προτεραιότητες του νομοθέτη ήταν διαφορετικές. Με τον καιρό όμως, αυτό το κενό μετατράπηκε σε ένα άρρηκτο ταμπού, το οποίο βεβαίως κάποιοι έσπευσαν να καλύπτουν πάντα κατά το δοκούν. Διότι πράγματι πολλοί έδειχναν επί χρόνια βολεμένοι με αυτή την αντίφαση, να διαδηλώνουν δηλαδή δημοκρατικά, αλλά υπό την τυπική ισχύ χουντικών διαταγμάτων. Φτάσαμε έτσι στην κατάσταση που όλοι σήμερα ξέρετε. Πρωτίστως στην Αθήνα, στην πρωτεύουσα, αλλά και σε πολλά αστικά κέντρα, πορείες με ελάχιστους συμμετέχοντες αποτελούν ένα καθημερινό φαινόμενο. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Απροσπέλαστο το κέντρο, ακινητοποιημένα οχήματα στους δρόμους, πολιορκημένοι πολίτες οι οποίοι θέλουν να πάνε στη δουλειά τους και άδεια από πελάτες τα καταστήματα εμπορικών δρόμων. Μοναδικοί ψύχραιμοι, κάποιοι τουρίστες που βλέπουν απορημένοι αυτό το άγνωστο στις χώρες τους θέαμα. Ζημιωμένοι, όμως, βγαίνουν και οι ίδιοι οι διαμαρτυρόμενοι. Σπάνια γίνονται γνωστά τα αιτήματά τους. Διότι πολύ απλά, όταν κλείνει το κέντρο της πόλης, κανείς δεν βλέπει τον διαμαρτυρόμενο, ο οποίος περπατάει σε έναν κλειστό δρόμο. Και σχεδόν πάντα το τελικό αποτέλεσμα είναι, αντί για συμπαράσταση και αποδοχή, που θα έπρεπε να είναι το βασικό ζητούμενο οποιουδήποτε επιδιώκει να διαδηλώνει, να συγκεντρώνουν τελικά οι διαδηλωτές την οργή των υπόλοιπων πολιτών. Όλοι χάνουν από αυτή την κατάσταση. Για να μην αναφερθώ, βεβαίως, και στις αρκετές, δυστυχώς, περιπτώσεις, όπου οι εκδηλώσεις γίνονται άλλοθι και μετεξελίσσονται σε επιθέσεις βανδαλισμού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η δημοκρατία δεν γνωρίζει στεγανά ούτε αναγνωρίζει προνομιακές ομάδες, οι οποίες θα κατοχυρώνουν ένα συνταγματικό δικαίωμα σε βάρος των περισσοτέρων. Η δημοκρατία μας αναγνωρίζει ισότιμους πολίτες. Όπως και το Σύνταγμά μας δεν ιεραρχεί - και το τονίζω - τα δικαιώματα τα οποία κατοχυρώνει, αλλά προσβλέπει στην άσκησή τους από όλους, χωρίς η ισχύς του ενός να θίγει το άλλο. Το πλαίσιο, λοιπόν, των δημόσιων συναθροίσεων πρέπει επιτέλους να αλλάξει. Εσείς, βέβαια, στον ΣΥΡΙΖΑ ξεχνάτε ότι ενίοτε επικαλεστήκατε το υφιστάμενο και εν ενεργεία χουντικό πλαίσιο, για να απαγορεύσετε διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια της δικής σας θητείας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ίσως μπορεί να σας ενημερώσει ο εισηγητής σας ότι το κάνατε με διαμαρτυρία αστυνομικών το 2017 στα Εξάρχεια. Το κάνατε την ίδια χρονιά με συγκέντρωση Κούρδων. Το κάνατε και τον Ιανουάριο του 2019 με προγραμματισμένη διαδήλωση στο Σύνταγμα. Εσείς απαγορεύσατε αυτές τις συγκεντρώσεις, πατώντας πάνω σε χουντικά νομοθετήματα. Αυτό σημαίνει, όμως, ότι το υφιστάμενο πλαίσιο δεν μπορεί να διατηρηθεί άλλο. Η σύγχρονη δημοκρατική Ελλάδα έχει ανάγκη από σύγχρονους δημοκρατικούς κανόνες δικαιοσύνης και λογικής που θα κατοχυρώνουν το δικαίωμα των πολιτών να συνέρχονται, αλλά ταυτόχρονα θα εξασφαλίζουν και το ισότιμο δικαίωμα στην ελεύθερη κυκλοφορία στον δημόσιο χώρο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Διότι όσο πολύτιμη είναι η ελευθερία κάποιου να διαμαρτύρεται, το ίδιο πολύτιμη είναι η ελευθερία κάποιου άλλου να φτάσει στο νοσοκομείο, στη δουλειά του, στο σπίτι του ή απλά να επιλέξει να βγάλει βόλτα τα παιδιά του. Δεν υπερισχύει σε μία δημοκρατία το ένα δικαίωμα έναντι των υπολοίπων. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο νέος νόμος ασφαλώς και δεν αφορά - θα το ξαναπώ - τις καθιερωμένες μεγάλες συγκεντρώσεις ή πορείες, όπως αυτή της Πρωτομαγιάς και του Πολυτεχνείου. Θέτει ωστόσο ένα πλαίσιο για το πώς θα προγραμματίζονται και θα πραγματοποιούνται οι δεκάδες μικρές διαδηλώσεις που απασχολούν καθημερινά τις πόλεις μας. Συγκεκριμένα, το νομοσχέδιο κινείται σε πέντε κατευθύνσεις. Πρώτον, προσδιορίζει με σαφήνεια, τι σημαίνει η διατύπωση «δημόσια υπαίθρια συνάθροιση». Τη διαχωρίζει από τυχαίες συγκεντρώσεις που μπορεί να προκύψουν στη λειτουργία μιας πόλης. Και από την άλλη πλευρά, προβλέπει κανόνες προστασίας της ομαλής κοινωνικής, οικονομικής ζωής, όπως - επαναλαμβάνω - επιτάσσει το άρθρο 11 του Συντάγματος για τον χρόνο ή τη διαδρομή μιας πορείας ή πότε θα απλώνεται σε μέρος μόνο του οδοστρώματος. Εισάγεται έτσι μια βασική αρχή, η αρχή της αναλογικότητας με βάση την έκταση μιας διαδήλωσης σε σχέση με το αποτύπωμά της στην καθημερινότητα. Μία ανοιχτή συνάθροιση μπορεί να διεξαχθεί χωρίς να αναστατώνει τους ρυθμούς στη γύρω περιοχή. Έχω μία ειλικρινή απορία, την οποία θα εκτιμούσα πάρα πολύ αν μπορούσατε να μου την απαντήσετε. Ζημιώνεται ή όχι ο διαδηλωτής εάν περιοριστεί η διαδήλωση σε μία λωρίδα από τις τρεις που μπορεί να έχει στη διάθεσή του; Θα ήθελα να μου απαντήσετε με ένα ναι ή με ένα όχι. Δεν μπορούμε επιτέλους να βρούμε μία χρυσή τομή; Διότι αυτό επιχειρούμε να κάνουμε.
Συμβαίνει. Ισχύει από το 2013.
Δεν συμβαίνει. Και το γνωρίζετε πολύ καλά. Αλλιώς, δεν θα έκλεινε το κέντρο κάθε τρεις και λίγο. Αλλιώς, πώς θα βρούμε μία χρυσή τομή μεταξύ του δικαιώματος της συνάθροισης και της διαδήλωσης και του αναφαίρετου δικαιώματος που έχει η πόλη να εξακολουθεί να λειτουργεί; Η πραγματικότητα είναι άλλη. Η πραγματικότητα είναι ότι μικρές πορείες γίνονται καταχρηστικές όταν επί ώρες περιδιαβαίνουν σε κεντρικούς δρόμους, διακόπτοντας την κυκλοφορία σε ολόκληρη την πόλη. Δεύτερον, η ίδια αρχή της αναλογικότητας ισχύει και στην αντιμετώπιση μιας πορείας ή μιας διαδήλωσης που κινδυνεύει να εκτραπεί από τον στόχο της. Έτσι δεν διαλύεται μια συγκέντρωση, εάν αυτή μπορεί να περιοριστεί. Και στην εξαιρετική περίπτωση που θα χρειαστεί να διαλυθεί θα πρέπει να συμφωνεί και να παρίσταται ο αρμόδιος εισαγγελέας πρωτοδικών. Αυτή είναι μια βελτίωση η οποία προέκυψε κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση μετά από προτάσεις που έκανε το Κίνημα Αλλαγής. Σε κάθε περίπτωση άλλωστε η διάλυση μιας συγκέντρωσης αποτελεί πάντα το έσχατο μέτρο και θα αποφασίζεται μόνο εάν εκεί τελούνται αξιόποινες πράξεις ή απειλείται η ζωή ή η σωματική ακεραιότητα κάποιου. Και πάλι, όμως - και είναι κάτι το οποίο το αναγνώρισε και ο Υπουργός στην τοποθέτησή του - οι δυνάμεις της τάξης θα πρέπει να εξαντλούν κάθε περιθώριο για την οικειοθελή αποχώρηση των διαδηλωτών και ασφαλώς να μην καταφεύγουν σε δυσανάλογα μέσα. Το νομοσχέδιο εισάγει μια τρίτη καινοτομία, τον οργανωτή μιας συνάθροισης, γιατί δεν υπάρχει δικαίωμα χωρίς ανάληψη ευθύνης. Ο οργανωτής, λοιπόν, θα είναι ο κύριος εκπρόσωπος των διαδηλωτών και ο κύριος συνομιλητής του ειδικού διαμεσολαβητή από πλευράς της πολιτείας. Είναι κάτι το οποίο προβλέπεται, το γνωρίζετε φαντάζομαι, παντού στην Ευρώπη. Αυτός θα μεριμνά για την ομαλή διεξαγωγή της συγκέντρωσης, ενημερώνοντας τα μέλη της, παραδείγματος χάριν, να μην κρατούν αντικείμενα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την άσκηση βίας και θα φροντίζει, βέβαια, και για την περιφρούρησή της από τη δράση των γνωστών - αγνώστων, γιατί θα φέρει ο ίδιος αστική ευθύνη για τυχόν ζημιές που θα προκληθούν, αν εγκαίρως δεν έχει κινηθεί για να τις αποτρέψει. Και θέλω να τονίσω, επειδή για αυτό το άρθρο έγινε μεγάλη συζήτηση και διάβασα πολύ προσεκτικά την έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής, ότι ενσωματώσαμε αυτούσια τη διάταξη την οποία πρότεινε η Επιστημονική Επιτροπή για το ζήτημα της αστικής ευθύνης όπως, βέβαια, και στο άρθρο αυτό ενσωματώσαμε βελτιωτικές προτάσεις που κατέθεσε το Κίνημα Αλλαγής. Πρέπει να αναγνωρίσω ότι προσήλθε σε αυτή τη συζήτηση δημιουργικά, με προτάσεις και όχι απορρίπτοντας επί της αρχής και χρησιμοποιώντας, κατά την άποψή μου, απαράδεκτη φρασεολογία για το νομοσχέδιο το οποίο προτείνουμε. Νομίζω ότι οι παρεμβάσεις αυτές συνολικά απέδειξαν ότι η Βουλή έχει τη δυνατότητα, μέσα από την κοινοβουλευτική διαδικασία των Επιτροπών και της Ολομέλειας, να βελτιώνει τα νομοθετήματα χωρίς, όμως, εν προκειμένω να αλλάζει τον κεντρικό στόχο, που είναι η νέα κοινωνική ταυτότητα των συναθροίσεων στις πόλεις. Διαδηλώνω σημαίνει πρώτα απ' όλα δηλώνω, δηλαδή είμαι εμφανώς και ειλικρινά παρών και βέβαια υπεύθυνος για τις επιλογές μου. Τέταρτη ρύθμιση που εισάγεται με το νομοσχέδιο αποτελούν οι προϋποθέσεις για την απαγόρευση μιας συγκέντρωσης που προγραμματίζεται. Είναι ρύθμιση που προφανώς θα εφαρμόζεται λελογισμένα. Γι' αυτό και θα διατάσσεται μεν από την αστυνομική αρχή, θα μπορεί, όμως, αμέσως αυτή η απόφαση να προσβληθεί στην Επιτροπή Αναστολών του Συμβουλίου της Επικρατείας. Και αυτό μόνο αν απειλείται η δημόσια ασφάλεια ή αν μία συνάθροιση αντιτίθεται στον σκοπό μίας άλλης, που επίσης θα έχει γνωστοποιηθεί. Ναι, θα αποφεύγονται έτσι οι αντισυγκεντρώσεις, οι οποίες, το ξέρουμε καλά, οδηγούν συχνά σε συγκρούσεις. Οι αρχές τότε θα μπορούν να υποδεικνύουν στον οργανωτή κάποιον άλλον χώρο. Τέλος, κάθε δημόσια μαζική διαμαρτυρία θα πρέπει να είναι δημόσια και γνωστή σε όλους, θα πρέπει να ανακοινώνεται εγκαίρως και μαζί με τον τόπο της, ώστε να ρυθμίζεται η κυκλοφορία και η συγκοινωνία στην περιοχή, να μην εμποδίζονται οι υπόλοιπες δραστηριότητες γύρω της. Είναι, όμως, και ένας νόμος αυτός, που εισηγούμαστε σήμερα προς ψήφιση από την Εθνική Αντιπροσωπεία, ο οποίος προσαρμόζεται σε ιδιαίτερες συνθήκες. Ακόμα και αν μία διαδήλωση δεν γνωστοποιείται εγκαίρως δεν θα είναι παράνομη, εάν τηρεί τις προδιαγραφές που ορίζει ο νόμος. Απαλείφεται έτσι μία από τις ισχύουσες ρυθμίσεις, σύμφωνα με την οποία κάθε μη ανακοινωμένη συγκέντρωση ήταν τυπικά και απαγορευμένη. Σύντομα, μάλιστα, θα υπάρχει και ειδική ιστοσελίδα που θα ενημερώνει καθημερινά το κοινό για όλες τις εκδηλώσεις ή τις πορείες και τις ανάλογες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στην πόλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να ανατρέξω σε δύο κείμενα τα οποία γράφτηκαν από δύο εξαιρετικά έγκριτους και αναγνωρισμένους συνταγματολόγους, οι οποίοι δεν πρόσκεινται στην παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και να διαβάσω δύο αποσπάσματα τα οποία θα ήθελα να κατατεθούν στα Πρακτικά, διότι θεωρώ ότι περιγράφουν με ακρίβεια το γενικό πλαίσιο και τη φιλοσοφία της νομοθετικής παρέμβασης αυτής της Κυβέρνησης. Ξεκινώ από άρθρο του καθηγητή Νίκου Αλιβιζάτου σε κυριακάτικη εφημερίδα πριν από λίγες ημέρες. Προφανώς το άρθρο αυτό είναι και μία έμμεση απάντηση σε απαράδεκτους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν σε αυτή την Αίθουσα, αλλά και στον δημόσιο λόγο συνολικά. Διαβάζω: «Όσο για τον ισχυρισμό ότι το νομοσχέδιο της Κυβέρνησης είναι το ίδιο και χειρότερο από τον νόμο της χούντας, είναι νομικά τόσο ασύστατος και πολιτικά τόσο αυθαίρετος που θα μπορούσε κανείς να τον χαρακτηρίσει αγυρτεία». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] «Διότι το νομοσχέδιο αυτό, όπως εύκολα μπορεί να διαπιστώσει ο στοιχειωδώς ενημερωμένος νομικός», φαντάζομαι διαθέτετε τέτοιους στην παράταξή σας, «με λίγες βελτιώσεις, τις οποίες ο κ. Χρυσοχοΐδης θα μπορούσε εύκολα να επιφέρει», και θα προσέθετα εγώ πολλές από αυτές τις οποίες έχουν ενσωματωθεί στο τελικό σώμα του νομοσχεδίου, «χωρίς να αλλοιωθεί η ουσία του» - προσέξτε - «εναρμονίζεται πλήρως», επαναλαμβάνω, εναρμονίζεται πλήρως, «προς τα ισχύοντα στις πιο προηγμένες χώρες». Δεν τα λέω εγώ, τα λέει ο καθηγητής κ. Αλιβιζάτος. Το καταθέτω.
Συνεργάτης του κ. Χρυσοχοΐδη στο Υπουργείο είναι.
Συνεργάτης είπατε; Πάμε, λοιπόν, σε έναν άλλον καθηγητή, ο οποίος προέρχεται ακόμα αριστερότερα του πολιτικού φάσματος, στον κ. Μανιτάκη. Και αυτόν να τον απαξιώσουμε έτσι αβίαστα; «Η παρούσα Κυβέρνηση το τόλμησε. Καιρός ήταν. Δεν πήγαινε άλλο με αυτή τη θεοποιημένη πρωτοκαθεδρία του δικαιώματος της συνάθροισης, που κάθε ομάδα διαδήλωνε όποτε ήθελε, όπου ήθελε και όπως ήθελε προβάλλοντας αιτήματα και διαδίδοντας ιδέες που η ίδια ενέκρινε ότι είναι άξια προσοχής του κοινού. Και όλα αυτά αγνοώντας παντελώς και παρεμποδίζοντας ανενδοίαστα την ταυτόχρονη άσκηση των δικαιωμάτων των άλλων, των τρίτων, όπως του δικαιώματος της ελεύθερης διακίνησης και επικοινωνίας, εργασίας και απασχόλησης, ελεύθερης άσκησης του επαγγέλματος». Ομότιμος καθηγητής Αντώνης Μανιτάκης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Στο σημείο αυτό ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Μίλησα λίγο πιο αναλυτικά για το γράμμα του νομοσχεδίου. Οφείλω, όμως, να κάνω και μια πιο ειδική αναφορά στο πνεύμα του. Έχω παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή τις συζητήσεις στη Βουλή, αλλά και τον ευρύτερο δημόσιο διάλογο. Νομίζω ότι αν απομονώσει κανείς κάποια στιγμιότυπα από αυτά τα οποία έγιναν - εκτιμώ, ενδεχομένως, και αυτά τα οποία θα γίνουν σε λίγη ώρα σε αυτή την Αίθουσα - , θα έμενε κανείς με την εντύπωση ότι στην Ελλάδα ζούμε τις πρώτες δεκαετίες μετά τον Εμφύλιο ή τα χρόνια αμέσως μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ότι δηλαδή υπήρχαν ακόμα ανοικτές, νωπές εθνικές και κοινωνικές πληγές, όταν η δημόσια διαμαρτυρία αποτελούσε, πράγματι, το καταφύγιο - το μόνο καταφύγιο ίσως - για την έκφραση πολιτών που δικαιολογημένα αισθανόντουσαν κατατρεγμένοι. Όμως, η σημερινή Ελλάδα έχει αφήσει πίσω της εκείνες τις εποχές και δεν σκοπεύω να μπω σε μια άγονη αντιδικία με εκείνους που θεωρούν ότι τους ανήκουν ιδιοκτησιακά, όχι μόνο τα δημοκρατικά δικαιώματα, αλλά και οι δρόμοι και οι πλατείες της χώρας για να πραγματοποιούνται κατά βούληση πορείες και διαμαρτυρίες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Θα περιοριστώ απλώς σε ένα μόνο σχόλιο. Είτε από ιδεολογική ραθυμία είτε από μικροπολιτικό υπολογισμό αρνούνται να κατανοήσουν ότι η πατρίδα έχει προχωρήσει μπροστά, είναι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή και δημοκρατική χώρα, με μια Κυβέρνηση που σέβεται τους πολίτες της, όπως νομίζω ότι τη σέβονται και αυτοί, γι' αυτό και επιστρέφω τη θρασύτατη κριτική περί αντιδημοκρατικών ρυθμίσεων από εκείνους που συστηματικά αποδόμησαν τους θεσμούς. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ας μη μιλούν, λοιπόν, για σχέδια καταστολής στους δρόμους και στις πλατείες όσοι - έχει αποδειχθεί πια - ότι εξύφαιναν μηχανορραφίες στα υπόγεια των μαγαζιών τους, όπως οι ίδιοι έλεγαν! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Η Ελλάδα μετρά ήδη σχεδόν μισό αιώνα ομαλού κοινοβουλευτικού βίου. Διαθέτει και την πολιτική πείρα αλλά και την κοινωνική ωριμότητα ώστε να προστατεύει και να διευρύνει τις συνταγματικές ελευθερίες, να διασφαλίζει τα δικαιώματα, αλλά και να αποτρέπει την κατάχρησή τους. Το νέο νομοσχέδιο έρχεται να υπηρετήσει μια αναγκαιότητα που ανέδειξε η ίδια η πραγματικότητα και ναι, αποτελεί υλοποίηση μιας κεντρικής προεκλογικής δέσμευσης της Νέας Δημοκρατίας. Κανέναν δεν αιφνιδιάζουμε με το να φέρουμε αυτό το νομοσχέδιο. Είχαμε μιλήσει επανειλημμένως για το ζήτημα αυτό, το είπαμε, έχουμε πάρει πολιτική νομιμοποίηση να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας και το κάνουμε πράξη! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Πρέπει, λοιπόν, επιτέλους να πάρουμε τα δικαιώματα στα σοβαρά. Θα δανειστώ τον τίτλο ενός εμβληματικού βιβλίου, ενός μεγάλου Αμερικάνου νομικού στοχαστή, του Ρόναλντ Ντουόρκιν, ένας στοχαστής ο οποίος απέρριπτε το ασυμβίβαστο μεταξύ ελευθερίας και ισότητας. Αυτό ακριβώς επιχειρούμε να κάνουμε σήμερα, να εναρμονίσουμε την ελευθερία, όπως αυτή αποτυπώνεται συνταγματικά, με την ισότητα των δικαιωμάτων, ώστε να πάψουν κάποτε οι αυτόκλητοι υπερασπιστές των συνταγματικών ελευθεριών να τις καταχρώνται εις βάρος των υπολοίπων.
Αλήθεια τώρα; Ο Ντουόρκιν;
Ελάτε, κύριοι συνάδελφοι!
Συγχαρητήρια, υπάρχει και ένας Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ που γνωρίζει τον Ντουόρκιν! Μπράβο, κύριε Τσακαλώτε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] [[Θόρυβος στην Αίθουσα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μην ανησυχείτε, ακολουθούν και άλλα.
Εγώ τον έχω διαβάσει, εσύ τον έχεις διαβάσει;
Κύριε Τσακαλώτο, είμαστε Βουλή, όχι φροντιστήριο.
Τελειώσατε; Στη Βουλή μιλάμε στον πληθυντικό, κύριε Τσακαλώτε. Τον ενικό να τον αφήσετε για τις δικές σας εσωτερικές συγκεντρώσεις, παρακαλώ πολύ, όταν τσακώνεστε μεταξύ σας. Εδώ είναι Κοινοβούλιο και θα μάθετε ότι υπάρχουν κανόνες! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το 1916 ένας νεαρός νομικός και μετέπειτα επιφανής συνταγματολόγος εξέδιδε το δεύτερο βιβλίο του με τίτλο «Εν υπαίθρω συναθροίσεις κατά το δημόσιο ημών δίκαιο», η πρώτη ελληνική πραγματεία για το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Ο συγγραφέας θεωρούσε την ελευθερία της δημόσιας συνάθροισης κομβικό δίαυλο δημοκρατικής έκφρασης. Εντόπιζε, όμως, - το 1911- μια θεμελιώδη επί του θέματος ατέλεια, την έλλειψη ειδικού νόμου για την επιβολή όρων τους οποίους συνοπτικά προέβλεπε το σύνταγμα του 1911. Γιατί «άνευ του κανονισμού τούτου» έγραφε «κατ' ουσίαν δεν υπάρχουν ατομικαί ελευθερίαι». «Γιατί αυτό αρμόζει», κατέληγε «σε κάθε φιλελεύθερη πολιτεία». Και μάλιστα όταν πραγματεύεται τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να απαγορευτεί μια δημόσια συνάθροιση λέει επί λέξει «ιδίως δεν αμφισβητείται ότι δικαιούται ο νόμος να απαγορεύσει συναθροίσεις εντός των δημοσίων οδών» - το 1911 αυτό - «διότι αλλιώς θα παρακωλύετο η ελευθέρα συγκοινωνία εν αυταίς επί βλάβη του κοινωνικού συνόλου». Καλώ, λοιπόν, όλους τους συναδέλφους της Αντιπολίτευσης να ξαναδιαβάσουν το νομοσχέδιο στο φως των λόγων του Αλεξάνδρου Σβώλου, του έγκυρου θεωρητικού, ηγετική μορφή της Εθνικής Αντίστασης και της Κεντροαριστεράς, του ίδιου του προέδρου της «κυβέρνησης του βουνού». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Το λέω αυτό διότι δεν υπάρχει κανένα ουσιαστικό αντεπιχείρημα, από κανένα ιδεολογικό ρεύμα, το οποίο να αμφισβητεί τον πυρήνα της θεσμικής τομής που φέρνει η Κυβέρνηση, την επί της αρχής ανάγκη να ρυθμιστεί, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, το δικαίωμα της δημόσιας συνάθροισης. Μπορούμε να διαφωνήσουμε επί των συγκεκριμένων προβλέψεων του νόμου και να επιχειρήσουμε, όπως το κάναμε, να τον κάνουμε καλύτερο. Όμως, η επί της αρχής απόρριψη, όπως διατυπώθηκε τουλάχιστον από δύο κόμματα της Εθνικής Αντιπροσωπείας, του νομοθετήματος με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς συνιστά η ίδια παραβίαση του Συντάγματος, διότι δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να φέρνουμε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση τον εφαρμοστικό νόμο του άρθρου 11, όπως το Σύνταγμα επιτάσσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται ευθύς αμέσως στο Βήμα ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ξέρετε, ορισμένες φορές, όταν κανείς αναγκάζεται να διαβάζει τσιτάτα που γράφουν οι λογογράφοι, χωρίς να έχει διαβάσει τους συγγραφείς αυτών των τσιτάτων, μπορεί να πάθει ζημιά. Μπορεί να πάθει μεγάλη ζημιά! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Βέβαια, έχω την αίσθηση ότι ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να διαβάζει κρυφά, αυτό μας αποδεικνύει σήμερα. Ωστόσο, συμβαίνει κάτι διαφορετικό απ' αυτό. Απλά, έχει επιλέξει λογογράφους οι οποίοι έχουν θητεύσει στον χώρο της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς και διανθίζουν τις ομιλίες τους με συγγραφείς, τσιτάτα προσώπων που έχουν ιστορικό βάθος και βάρος, για να δικαιολογήσει ένα νομοσχέδιο το οποίο είναι εμπνεύσεως ανθρώπων, οι οποίοι όχι μόνο δεν έχουν καμμία σχέση με τη δημοκρατική παράδοση, αλλά βρεθήκαν στα νιάτα τους σε δύσκολες στιγμές για τον τόπο πιο δεξιά από τη Δεξιά. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν έχει νόημα να μιλάει κανείς σήμερα επικαλούμενος λόγια άλλων. Αυτό που έχει νόημα είναι να δούμε τι ακριβώς φέρνετε, κύριε Μητσοτάκη και κύριε Χρυσοχοΐδη, στη Βουλή των Ελλήνων σήμερα να ψηφίσει και γιατί το φέρνετε. Εμείς θεωρούμε ότι επιχειρείτε μια αντιδραστική θεσμική τομή, με στόχο την ίδια τη δημοκρατία, με στόχο το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στη διαδήλωση, στη συγκέντρωση, στη διαμαρτυρία. Μια αντιδραστική θεσμική τομή που καμμία κυβέρνηση δεν διανοήθηκε να φέρει από τη Μεταπολίτευση και μετά. Και προφανώς επιχειρείτε να στοιχειοθετήσετε την απόφασή σας αυτή επικαλούμενος ορισμένες καταστάσεις που πολλές φορές μπορεί σε ακραίες στιγμές, πράγματι να έχουν δημιουργήσει δυσφορία στο κοινωνικό σύνολο, αλλά πρέπει να δούμε ποια είναι η ουσία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πολλές φορές το θεσμικό πλαίσιο που προβλέπει τη δυνατότητα παρέμβασης - προβλέπει το υπάρχον, το ισχύον σήμερα - δεν τηρείται. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να οδηγηθούμε στο άλλο άκρο, ότι πρέπει να καταστρατηγήσουμε το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας. Αναφερθήκατε εδώ - και θέλω να ξεκινήσω απ' αυτό - σε περιπτώσεις όπου διαδηλώσεις λίγων ανθρώπων, ολιγάριθμες διαδηλώσεις, έχουν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο στην πόλη. Πράγματι, ισχύει αυτό. Πηγαίνετε, βέβαια, μια βόλτα τώρα με το αυτοκίνητο, με τα καμώματα του ανιψιού σας, του κ. Μπακογιάννη, που έχει μετατρέψει το κέντρο της πόλης, λες και είμαστε στο Μαλιμπού, με μεγάλους φοίνικες. Οι φοίνικες μας μάραναν! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Δεν σέβεται τον δημόσιο χώρο και την αισθητική του, αλλά αυτό είναι και θέμα άποψης. Ο «μεγάλος περίπατος» έχει γίνει ο μεγάλος κλαυσίγελος και ο μεγάλος περίγελος για τους πολίτες της Αθήνας. Αλλά κλείνω την παρένθεση. Εγώ να αποδεχθώ ότι πράγματι υπήρξαν και υπάρχουν ακόμη και σήμερα περιπτώσεις, όπου, όχι μεγάλος αριθμός διαδηλωτών, δημιουργεί κυκλοφοριακό κομφούζιο. Δεν προβλέπει η ισχύουσα νομοθεσία τη δυνατότητα στις αστυνομικές αρχές να περιορίσουν αυτούς τους διαδηλωτές, είτε σε μια λωρίδα είτε αν είναι ακόμα λιγότεροι και στο πεζοδρόμιο; Δεν προβλέπει; Προβλέπει, κύριε Μητσοτάκη, και το γνωρίζετε καλά, διότι είναι διάταξη κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας - Υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Δένδιας, 2013, προεδρικό διάταγμα - και ιδού φωτογραφίες από συναθροίσεις που γίνονται στο πεζοδρόμιο μεγάλων κεντρικών αρτηριών της χώρας, καθώς οι αστυνομικές δυνάμεις επιβάλλουν αυτό που προβλέπει ο νόμος. Ή δεν ισχύει αυτό και θέλετε να ανακαλύψετε τον τροχό τώρα; [[Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αλέξης Τσίπρας καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα φωτογραφία, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεύτερον, μας είπατε ότι κι εμείς έχουμε εφαρμόσει απαγορεύσεις διαδηλώσεων σε περιπτώσεις, όπως όταν έχει έρθει κάποιος μεγάλος ηγέτης, Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ενδεχομένως, της Ρωσίας κ.λπ.. Ναι, κι εμείς, βεβαίως, για λόγους ασφάλειας - εθνικής ασφάλειας, θα έλεγα - που το επιβάλλουν αυτό. Νόμος κυβερνήσεως Μητσοτάκη, του πατρός σας, προεδρικό διάταγμα. Δεν υπάρχει το θεσμικό πλαίσιο, λοιπόν, σήμερα; Γιατί κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό και τη Βουλή των Ελλήνων; Υπάρχει. Άλλο επιχειρείτε σήμερα εδώ. Δεν επιχειρείτε να ρυθμίσετε πράγματα τα οποία αντιστοιχούν στην κοινή λογική. Επιχειρείτε - επαναλαμβάνω - μια αντιδραστική τομή στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της διαμαρτυρίας, της διαδήλωσης, της συγκέντρωσης, που δεν έχει επιχειρηθεί από καμμία άλλη κυβέρνηση από τη Μεταπολίτευση και μετά. Και το ερώτημα είναι: Γιατί το επιχειρείτε αυτό τώρα; Πρόκειται απλά για τη συνάντηση του ακροδεξιού δόγματος Βορίδη - να το πω έτσι απλά για να συνεννοούμαστε, σ' αυτόν αναφερόμουν αρχικά - με τη νεοδεξιά εμμονή του κ. Χρυσοχοΐδη; Ή μήπως αυτή η σπουδή σας - και μάλιστα να το φέρετε κατακαλόκαιρο - καλύπτει κάποιον φόβο για τις εξελίξεις και τις ενδεχόμενες κοινωνικές αντιδράσεις που έρχονται από φθινόπωρο, εξαιτίας των εξελίξεων αυτών; Το γνωρίζουν όλοι ότι η χώρα μπαίνει σε μια περίοδο πάρα πολύ βαθιάς ύφεσης, μεγαλύτερης απ' αυτή που μπήκαμε στα πιο σκληρά χρόνια των μνημονίων. Χρειάζεται σχέδιο η χώρα, χρειάζεται όραμα, χρειάζεται ηγεσία, να πατήσει γερά στα πόδια της ξανά. Όχι αυταρχισμό, όχι καταστολή και προπαγάνδα, από τα καλοταϊσμένα με κρατικό χρήμα μέσα ενημέρωσης. Σε αυτό το πλαίσιο, σας άκουσα πολύ προσεκτικά, αλλά νομίζω ότι δεν μπορέσατε να εξηγήσετε στους Έλληνες και τις Ελληνίδες που μας ακούν, τι έχει να προσφέρει η σπουδή σας σήμερα, να φέρετε ένα νομοσχέδιο που ουσιαστικά οδηγεί στην απαγόρευση διαδηλώσεων, κατά το δοκούν, από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Τίνος η ζωή βελτιώνεται; Σε ποιο πρόβλημα απαντά ο περιορισμός του συνταγματικού δικαιώματος του συνέρχεσθαι; Σήμερα μας παρακολουθούν πολίτες που θα ήθελαν να ακούσουν μια συζήτηση που θα περιστρεφόταν στο πώς θα βελτιωθεί η ζωή τους το 2020 και αντί γι' αυτό, βλέπουν μια Κυβέρνηση να προσπαθεί να επαναφέρει διατάγματα του 1971. Κύριε Μητσοτάκη, έχω την αίσθηση ότι έχετε αποφασίσει να ξοδέψετε τον χρόνο που σας απομένει ως Πρωθυπουργός, όχι για να κτίσετε αλλά για να γκρεμίσετε. Τόσο πολύ σας άρεσε το γκρέμισμα στο Ελληνικό προχθές. Αυτή η εικονική πραγματικότητα, έναν χρόνο μετά, όταν υποσχεθήκατε «σε δυο εβδομάδες θα έρθουν μπουλντόζες» και φέρατε τους φωτογράφους, τις κάμερες, για να γκρεμίσετε ένα κτήριο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ξέρετε, εγώ ως μηχανικός μπορώ να σας πω ότι το γκρέμισμα είναι εύκολο. Η οικοδόμηση είναι το δύσκολο, το κτίσιμο είναι το δύσκολο. Το γκρέμισμα γίνεται εύκολα, σε λίγες μόνο ώρες. Το να οικοδομήσεις ένα μέλλον που να βασίζεται σε γερά θεμέλια είναι το δύσκολο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] [[Θόρυβος από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Όχι, λοιπόν, για να δημιουργήσετε, όχι για να κτίσετε, αλλά για να γκρεμίσετε και για να εκδικηθείτε. Για να εκδικηθείτε μια Ελλάδα που προχώρησε μπροστά όταν άφησε πίσω της συλλογικά - το πιστώνω και στη δική σας παράταξη αυτό - το μετεμφυλιακό κράτος της Δεξιάς και τα σύνδρομά της. Για να εκδικηθείτε μια παράδοση που κτίστηκε απέναντι σε ό,τι πρεσβεύει - επαναλαμβάνω - και η δική σας παράταξη. Γιατί η Ελλάδα της Μεταπολίτευσης είναι δημιούργημα και της δικής σας παράταξης. Μα πάνω από όλα για να εκδικηθείτε την Αριστερά, τον πολιτικό σας αντίπαλο, που ξέρετε ότι η δύναμή του βρίσκεται στην ασίγαστη δίψα των ανθρώπων για δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια. Στο ερώτημα, λοιπόν, γιατί επιχειρείτε τώρα αυτή την αντιδραστική τομή, η απάντηση είναι προφανής κατ' εμέ. Γιατί φοβάστε, κύριε Μητσοτάκη. Παρά τα εκατομμύρια που μοιράζετε, κρατικό χρήμα, δημόσιο χρήμα, για να σας φιλοτεχνούν ως κυρίαρχο και άτρωτο τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και αλήθεια, μιας και το θυμήθηκα αυτό, πόση αυτογελοιοποίηση μπορείτε να αντέξετε, κύριε Μητσοτάκη; Ανακοινώσατε μετά από δυόμισι μήνες καθυστέρηση τη λίστα της ντροπής που αποδεικνύει ότι μοιράσατε 20 εκατομμύρια ευρώ των Ελλήνων φορολογούμενων στο πίσω γραφείο του Μαξίμου. Ξέρετε αυτό, μπαίνοντας στο ισόγειο, πίσω από τη σκάλα. Εκεί τα μοιράσατε τα λεφτά, λες και ήταν λεφτά της οικογένειάς σας!
Στου Παππά το γραφείο!
Και τα μοιράσατε σε όποιον σας αρέσει, χωρίς κριτήρια, χωρίς κανένα κριτήριο. Χωρίς κανένα κριτήριο 20 εκατομμύρια ευρώ, λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων, δημόσιο χρήμα. Δώσατε 1% μόνο για ξεκάρφωμα σε μη φιλοκυβερνητικά μέσα. Τα υπόλοιπα χωρίς κανένα κριτήριο, με μοναδικό στόχο τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης. Και είχατε το θράσος προχθές - γιατί περί θράσους πρόκειται - να δηλώσετε ότι δεν τα μοιράσατε εσείς αλλά η εταιρεία στην οποία τα αναθέσατε. Μόνο που είναι η ίδια εταιρεία που είχε αναλάβει την προεκλογική σας καμπάνια. Δεν ντρέπεστε, κύριε Μητσοτάκη, να λέτε τόσο χοντρά ψέματα στον ελληνικό λαό; Δεν ντρέπεστε; Σε ποιους νομίζετε ότι απευθύνεστε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ήρθε όμως χθες και το απόγειο της γελοιοποίησης. Ήρθε χθες η απόφαση ποιανού; Του κ. Μαρινάκη. Να σας τα γυρίσει πίσω τα χρήματα αυτά, αυτά που αντιστοιχούσαν, κατά τη δική σας εκτίμηση, στα δικά του μέσα. Τι έγινε; Δεν την κάνατε καλά τη μοιρασιά; Τι έγινε; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Σε κάθε περίπτωση, κύριε Μητσοτάκη, δεν είστε μόνοι εκτεθειμένος μετά το χθεσινό. Επαναλαμβάνω: είστε και καταγέλαστος. Και δεν έχετε άλλη επιλογή από το να πάρετε πίσω όχι μόνο τα λεφτά του κ. Μαρινάκη αλλά όλα τα λεφτά, χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, που μοιράσατε χωρίς ντροπή σε μέσα μαζικής ενημέρωσης για να σας φιλοτεχνούν το προφίλ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Να πάρετε πίσω το πρόγραμμα της ντροπής και με όρους διαφάνειας, αξιοκρατίας, με πραγματικά κριτήρια τους εργαζόμενους, με κριτήρια την αναγνωσιμότητα, με κριτήρια την τηλεθέαση. Αν θέλετε να δώσετε διαφημιστική πίτα, υπάρχουν όροι που προβλέπει ένα δημοκρατικό πλαίσιο, με διαφάνεια, με λογοδοσία. Όχι έτσι όμως τα λεφτά των Ελλήνων φορολογουμένων. Φαντάζομαι ότι θα δώσετε κάποια στιγμή απαντήσεις. Επανέρχομαι όμως στη ροή της ομιλίας. Όλα αυτά επιβεβαιώνουν και ο τρόπος με τον οποίο μοιράζεται χρήμα κρατικό και ο τρόπος με τον οποίο φέρνετε στη Βουλή κατακαλόκαιρο ένα νομοσχέδιο, που ουσιαστικά βάλλει κατά του συνταγματικού δικαιώματος της διαδήλωσης, αλλά και η προσπάθειά σας, μέρες τώρα, πετώντας λάσπη και ξαναζεσταμένο φαγητό για δήθεν αποκαλύψεις προ τετραετίας, ένα πράγμα δείχνει: Φοβάστε να αναμετρηθείτε με την πραγματικότητα στην οικονομία και στην κοινωνία, που είναι δικό σας δημιούργημα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ξέρετε ότι τα έχετε κάνει θάλασσα και φοβάστε. Φοβάστε γι' αυτά που έρχονται. Φοβάστε την αντίδραση της κοινωνίας, τη διαφωνία της κοινωνίας, την οργή της κοινωνίας και γι' αυτό η απάντηση που ετοιμάζεστε να δώσετε είναι η καταστολή. Σήμερα, όμως, προσπαθείτε να το εξελίξετε και λίγο παραπάνω, διότι επιτίθεστε σε συνταγματικό δικαίωμα, θεσμοθετείτε την ασφυξία. Θεσπίζετε ένα αστυνομικό κράτος, ένα κράτος - φρούριο, μια καχεκτική δημοκρατία στην οποία ο διαρκής δημοκρατικός έλεγχος περισσεύει. Φτιάχνετε μια Ελλάδα στην οποία η συλλογική διέξοδος της διαμαρτυρίας ποινικοποιείται. Και το κάνετε γιατί θέλετε η δυσαρέσκεια να μην πηγαίνει ποτέ προς τα πάνω, αλλά να ανακυκλώνεται μέσα στην κοινωνία, να γεννά αυτό που κάποιοι ονομάζουν «κοινωνικό αυτοματισμό». και η οργή να στρέφεται όχι στον θύτη αλλά από το ένα θύμα της πολιτικής σας στο άλλο, οι μεγαλύτεροι σε ηλικία να κατηγορούν τους νεότερους, οι φτωχοί να κατηγορούν τους φτωχότερους, οι άνεργοι να κατηγορούν τους εργαζόμενους, ο ιδιωτικός υπάλληλος των 600 ευρώ να κατηγορεί αυτόν των 700 ευρώ, ο ένας καταστηματάρχης τον άλλον στον απέναντι δρόμο. Μια κοινωνία που θα τρώει τις σάρκες της για να βγαίνει άτρωτη η εξουσία που έχει σφραγίσει για τα καλά κάθε βαλβίδα αμφισβήτησής της. Και φυσικά μια κοινωνία στην οποία πάντα θα καραδοκεί η δαμόκλειος σπάθη της καταστολής. Με τη βούλα και με τον νόμο. Με την Αστυνομία σε ρόλο εγγυητή της ομαλότητας, μιας ομαλότητας φυσικά όπως την αντιλαμβάνονται οι πολιτικοί της προϊστάμενοι. Η Αστυνομία που θα αποφασίζει ποιος, πού και πότε πρέπει να διαδηλώσει και να διαμαρτυρηθεί και που φυσικά δεν έχει κανέναν περιορισμό στον τρόπο που θα μπορεί να επέμβει γιατί, είπαμε, θα κρίνεται η ομαλότητα! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επιτρέψτε μου να αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία του νομοσχεδίου γιατί πολλά από αυτά προκαλούν ανατριχίλα. Για τη συμβατότητα του νομοσχεδίου με το συνταγματικό δικαίωμα της συνάθροισης θα αρκούσε να παραπέμψω στην ανακοίνωση της ολομέλειας των δικηγορικών συλλόγων της χώρας οι οποίοι αποφάνθηκαν ότι η κεντρική ρύθμιση του νομοσχεδίου - διαβάζω κατά λέξη - «πλήττει τον πυρήνα του δικαιώματος και βρίσκεται εκτός συνταγματικού πλαισίου». Δεν είναι ΣΥΡΙΖΑ, κύριε Μητσοτάκη, οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας. Η υποχρέωση προηγούμενης γνωστοποίησης, που προβλέπει το άρθρο 3 σε συνδυασμό με την εξουσία της Αστυνομίας να διαλύει συγκεντρώσεις για τον μόνο λόγο ότι δεν γνωστοποιήθηκαν αυτές - είναι το άρθρο 9- πλήττει κατάφωρα τον πυρήνα του δικαιώματος της συνάθροισης. Θα αρκούσε να παραπέμψω σε αυτή την ανακοίνωση. Σας άκουσα με προσοχή. Σέβομαι απόλυτα και τιμώ και τη διαδρομή και τα έργα των ανθρώπων, επιστημόνων στους οποίους αναφερθήκατε, με τη διαφορά ότι ο μεν κ. Μανιτάκης ήταν Υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά και βεβαίως έχει τις απόψεις του.
Επιστημονική άποψη.
Ήταν Υπουργός της κυβέρνησης Σαμαρά, ήταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης της κυβέρνησης Σαμαρά και τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Σέβομαι, επίσης, απολύτως - και το λέω με ειλικρίνεια - τις απόψεις του κ. Αλιβιζάτου, τον τιμώ, εντούτοις όμως διαφωνώ με την κριτική του και δεν μπορώ να παραβλέψω ότι βρίσκεται και σε στενή συνεργασία τούτη την περίοδο με τον κ. Χρυσοχοΐδη. Αυτό σας τιμά, κύριε Χρυσοχοΐδη, αλλά διαφωνώ κάθετα με την άποψή του. Εγώ όμως θέλω να σας θυμίσω την άποψη κάποιου που βρίσκεται στα έδρανά σας, λίγο παραδίπλα, συνταγματολόγου. Επιμεληθήκατε, κύριε Γεραπετρίτη,… [[Γέλωτες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Δεν είναι κακό. Ακούστε. Επιμεληθήκατε ένα έργο, την «Κατ' άρθρο ερμηνεία» του Συντάγματος, μεταξύ άλλων ήσασταν κι εσείς ένας εκ των επιμελητών. Εκεί, λοιπόν, αναφέρεται και θα διαβάσω πάλι επί λέξει. «Το δικαίωμα στη συνάθροιση δεν υπόκειται…
Ποιος το έγραψε;
Θα μας πει ο κ. Γεραπετρίτης. Εσείς το επιμεληθήκατε, κύριε Γεραπετρίτη, και θα μας πείτε αν διαφωνείτε με αυτά που κάποτε επιμεληθήκατε. Μπορεί και να διαφωνείτε. Αφήστε με όμως να διαβάσω.
Ποιος το έγραψε;
Μην ανησυχείτε. Αφήστε με να διαβάσω. Αντίκρουση επιχειρημάτων γίνεται σε αυτή εδώ την Αίθουσα, μην ανησυχείτε. Λέει, λοιπόν, σε ένα έργο, που λέγεται «Κατ' άρθρο ερμηνεία» του Συντάγματος, το οποίο μεταξύ άλλων έχει επιμεληθεί και ο καλός συνταγματολόγος και Υπουργός σας, κύριε Μητσοτάκη, ο κ. Γεραπετρίτης, επί λέξει, το εξής: «Το δικαίωμα στη συνάθροιση δεν υπόκειται σε καθεστώς άδειας, αναγγελίας ή προληπτικού ελέγχου από τις αστυνομικές αρχές, όπως γινόταν σε ανώμαλες περιόδους παλαιότερα». Και το ερώτημά μου είναι τι ακριβώς κάνετε, μας γυρίζετε στις ανώμαλες περιόδους, αυτό κάνετε, όπως παλαιότερα; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θυμίζω ότι κανένα ελληνικό Σύνταγμα, από το 1864, που κατοχυρώθηκε για πρώτη φορά το δικαίωμα της συνάθροισης, δεν επέβαλλε υποχρέωση γνωστοποίησης των συγκεντρώσεων.
Θα το καταθέσετε και στα Πρακτικά;
Κύριε Μητσοτάκη, μη μου κάνετε πάλι αυτά τα θεατρινίστικα, να σταυρώνετε τα χέρια και να λέτε «περιμένω, περιμένω», γιατί όταν το κάνατε την προηγούμενη φορά, την πατήσατε. Μην το κάνετε αυτό. Όλα θα σας τα καταθέσω.
Τώρα καταθέστε το!
Ναι, ναι, δεν θα μου πείτε εσείς. Ηρεμήστε, κύριε Μητσοτάκη. Καταλαβαίνω, βρίσκεστε σε μια ανησυχία. Μετά από αυτό που πάθατε χθες, έχετε μια ανησυχία, δεν είναι εύκολο πράγμα ο χορηγός σας να σας επιστρέφει 1,5 εκατομμύριο, δεν είναι καθόλου εύκολο. Έχετε μια ανησυχία. Ακούστε εδώ την κριτική τώρα. Ακούστε την κριτική! [[Ζωηρά και παρατεταμένα χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θυμίζω, λοιπόν, ότι κανένα ελληνικό Σύνταγμα από το 1864, που κατοχυρώθηκε για πρώτη φορά το δικαίωμα της συνάθροισης, δεν επέβαλλε υποχρέωση γνωστοποίησης των συγκεντρώσεων. Αυτό το έκαναν μόνο τα χουντικά ψευδοσυντάγματα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Με τη φράση - διαβάζω αυτολεξεί και στην καθαρεύουσα - «Αι δημόσιαι συναθροίσεις πρέπει να γνωστοποιούνται δεόντως εις την αστυνομικήν αρχήν τεσσαράκοντα οκτώ ώρας προ της πραγματοποιήσεώς των.». Αυτά έλεγαν, «τεσσαράκοντα οκτώ ώρας». Δεν ξέρω αν εσείς το έχετε βάλει αυτό.
Αυτό λέμε εμείς σήμερα;
Παρακαλώ πολύ, ησυχία!
Η ρήτρα αυτή όχι απλώς δεν επαναλήφθηκε το 1975, αλλά συνειδητά απαλείφθηκε από το Σύνταγμα του 1975, τη σφραγίδα του οποίου έχει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Το παραδεχόμαστε. Αλλά συνειδητά απαλείφθηκε. Κατασκευάζετε, λοιπόν, έναν νέο λόγο απαγόρευσης συγκεντρώσεων, που δεν προβλέπεται στο Σύνταγμά μας και που δεν επιτρέπεται να προστεθεί με νόμο, εφόσον δεν προβλέπεται στο Σύνταγμά μας. Αλλά υπάρχουν και χειρότερα, το άρθρο 8 του νομοσχεδίου. Λέει «Η Αστυνομία μπορεί να επιβάλει περιορισμούς σε μία συγκέντρωση». Τι είναι οι «περιορισμοί»; Είναι σκληρές, επιτακτικές, δεσμευτικές διαταγές, αυτό είναι οι «περιορισμοί», της Αστυνομίας. Το άρθρο 9 λέει ότι αν η συγκέντρωση δεν συμμορφωθεί στις υποδείξεις, τότε η Αστυνομία μπορεί να τη διαλύσει. Νέος, λοιπόν, λόγος διάλυσης, όταν η συγκέντρωση δεν συμμορφώνεται στις αστυνομικές υποδείξεις, ακόμα και αν αυτή η συγκέντρωση ούτε τη δημόσια ασφάλεια απειλεί ούτε την κοινωνοπολιτική, κοινωνικοοικονομική ζωή διαταράσσει. Ίσως, όμως, το πιο εντυπωσιακό στο νομοσχέδιο αυτό δεν είναι σε αυτά που λέει, αλλά είναι σε αυτά που παραλείπει. Και μία, ιδίως, έλλειψη θα έλεγα ότι είναι εκκωφαντική. Απουσιάζει οποιαδήποτε διάταξη που να περιορίζει έστω κάπως την Αστυνομία. Είναι εντυπωσιακό ότι ενώ αρχικά δεν διστάσατε να ποινικοποιήσετε ακόμη και την απλή συμμετοχή πολιτών σε διαδήλωση, κάτι που μαζέψατε άρον - άρον βεβαίως, μετά την καθολική κατακραυγή, δεν προβλέψατε εντούτοις ούτε την παραμικρή απαγόρευση, την παραμικρή υποχρέωση, την παραμικρή ευθύνη για τις αστυνομικές αρχές. Ακόμα και το άρθρο 6, που ψευδεπίγραφα επιγράφεται «Υποχρεώσεις της αστυνομικής αρχής», ακούστε τι λέει. «Η Αστυνομία λαμβάνει κάθε αναγκαίο μέτρο, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία». Άρα ακόμη και αυτό το άρθρο εξουσίες δίνει στην Αστυνομία, όχι περιορισμούς. Ποιο είναι, λοιπόν, το μήνυμα που δίνετε προς τα σώματα ασφαλείας, προς την Αστυνομία; Το μήνυμα είναι σαφές κι είναι ένα μήνυμα εφιαλτικό. Είναι το μήνυμα «Το κράτος είστε εσείς», όπως κάποτε είχε πει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης. Επομένως εδώ υπονοείτε ότι το κράτος είστε εσείς, βαράτε ελεύθερα, μη σας νοιάζει, κανείς δεν πρόκειται να σας ζητήσει ευθύνες. Κι αυτό δεν είναι κάτι που μπορεί να συμβαίνει σε ένα δημοκρατικό κράτος, που απαιτεί λογοδοσία, που απαιτεί ευθύνη, δημοκρατική ευθύνη από τα Σώματα Ασφαλείας. Το μήνυμα αυτό φυσικά το έχει δώσει, χωρίς να υπάρχει θεσμικό πλαίσιο, ο κ. Χρυσοχοΐδης έναν χρόνο τώρα. Απλά σε αυτό το μήνυμα που έχει δώσει αποτυπώνεται και θεσμικά όλη η πολιτική της καταστολής, αποτυπώνονται και θεσμικά όλα αυτά που είδαμε έναν χρόνο τώρα στη χώρα. Η εισβολή στην οικία Ινδαρέ, η επέμβαση σε κινηματογράφους για να συνετιστούν οι νέοι που έβλεπαν την ταινία «Τζόκερ», η απόβαση των ΜΑΤ στα νησιά, το απρόκλητο ξύλο σε νέους που ήταν σε πλατείες, η απρόκλητη βία σε μετανάστες, πρόσφυγες, νέους ανθρώπους και τόσα άλλα που είδαμε. Το τελευταίο, όμως, και ίσως το πιο επικίνδυνο σημείο του νομοσχεδίου, που θα ήθελα να επισημάνω, είναι αυτή η ασύλληπτη για μια δημοκρατική κοινωνία ρύθμιση του άρθρου 13. Κάθε συγκέντρωση - λέει - οφείλει να ορίσει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ως οργανωτή - τονίζω το «ένα συγκεκριμένο πρόσωπο» - ο οποίος - προσέξτε - θα έχει την πλήρη και προσωπική ευθύνη να αποζημιώσει τις ζημιές που τυχόν θα προκύψουν κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης. Σκεφτείτε τώρα. Θέλει, λοιπόν, να οργανώσει μία διαδήλωση ο σύλλογος των ατόμων με αναπηρία, των συνανθρώπων μας με αναπηρία, μπροστά στη Βουλή, όπως πολλές φορές έχουν κάνει.
Οι ανάπηροι δεν κάνουν τέτοια.
Ναι, ναι, αλλά ακόμα κι αυτοί θα πληρώνουν. Αυτό θέλω να σας πω. Ακούστε με λίγο. Θέλει, λοιπόν, να οργανώσει μια διαμαρτυρία και έρχεται μια άλλη διαδήλωση ή κάποιος προβοκάτορας - δεκάδες φορές το έχουμε δει να συμβαίνει στις μέρες μας, δυστυχώς, αλλά συμβαίνει - και πετάει μια βόμβα μολότοφ και μετά καίει ένα αυτοκίνητο. Έχει δηλώσει, λοιπόν, ο σύλλογος των αναπήρων τον υπεύθυνο. Ποιος θα πληρώσει τη ζημιά; Προφανής σκοπός αυτής της ρύθμισης, λοιπόν, είναι να λειτουργήσει αποτρεπτικά σε κάθε διαμαρτυρία, να εξαναγκάσει οργανώσεις, να εξαναγκάσει συλλογικότητες και ομάδες να αυτοπεριοριστούν, να αυτολογοκριθούν, να εγκαταλείψουν την ιδέα διοργάνωσης μιας συγκέντρωσης διαμαρτυρίας. Αυτός είναι ο στόχος του νομοσχεδίου σας και αυτό είναι βαθιά αντιδημοκρατικό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Απ' όπου κι αν το πιάσει κανείς αυτό το νομοσχέδιο, θα έλεγα ότι είναι ντροπή για κάθε δημοκρατικό πολίτη. Όμως, δεν μπορώ να μην κάνω την αναφορά. Μεγαλύτερη ντροπή είναι να ψηφίζεται αυτό το νομοσχέδιο και από δημοκρατικές δυνάμεις. Μεγαλύτερη ντροπή είναι να το ψηφίζετε εσείς, κυρία Γεννηματά, αυτό το νομοσχέδιο. Εντάξει η Ελληνική Λύση. Εντάξει ο κ. Βελόπουλος. Εντάξει. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μπορεί κάποιοι να ζήλεψαν τη διαδρομή σας, κύριε Χρυσοχοΐδη, από αυτά τα έδρανα στα αριστερά του Κοινοβουλίου και στο κέντρο, στα δεξιά έδρανα του Κοινοβουλίου, να ζηλεύουν που κάθεστε δίπλα με όσους καθόσασταν, μαζί με τον κ. Μητσοτάκη και πολλούς Υπουργούς της Δεξιάς επί Σαμαρά, στα κυβερνητικά έδρανα μιας παράταξης, που άφησε απροστάτευτη τη χώρα το 2009, με ένα έλλειμμα 15%, και την οδήγησε στη χρεοκοπία και στα μνημόνια. Εκεί την οδήγησε. Σε αυτά τα έδρανα καθόσαστε και αργότερα στα έδρανα της παράταξης που βύθισε τη χώρα σε βαθιά ύφεση και στον αυταρχισμό των μνημονίων του κ. Σαμαρά. Σας το είπε και ο κ. Μητσοτάκης προχθές και νομίζω σε αυτό είχατε δίκιο, κύριε Μητσοτάκη, είχατε απόλυτο δίκιο ότι ήσασταν μαζί. Το θέμα όμως είναι τι κοιτάει κανείς για το μέλλον και αν το μέλλον μπορεί να είναι για τον δημοκρατικό χώρο, να ξαναβρεθείτε εκεί που είναι τώρα ο κ. Χρυσοχοΐδης. Μπορεί να λείπουν σε ορισμένους τα κυβερνητικά έδρανα, ανθρώπινο είναι. Δεν πρέπει όμως να ξεχνούν ποιες ρίζες και ποια παράδοση εκπροσωπούν. Ποια ιστορική παράδοση εκπροσωπούν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Διότι με τέτοιες αποφάσεις απομακρύνονται, έρχονται σε ρήξη με την παράδοση αυτή. Είναι δικαίωμα του καθενός, αλλά να μη στεναχωριόνται γιατί η δημοκρατική παράταξη σε αυτόν τον τόπο έχει συνέχεια και θα έχει συνέχεια με τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όσο για την παντελώς προσχηματική, αν όχι υποκριτική, απόπειρα να εμπλέξετε τις δικαστικές και εισαγγελικές αρχές στον αντιδημοκρατικό αυτόν κατήφορο, την απάντηση σας την έδωσε η Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος. Άσφαιρα τα πυρά των δήθεν δικαστικών εγγυήσεων, τις οποίες μάλιστα πανηγύριζε ως μεγάλη επιτυχία το ΚΙΝΑΛ στην απέλπιδα προσπάθεια να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Γιατί όχι μόνο είναι πρακτικά ανεφάρμοστη αλλά και αντισυνταγματική η σύμπραξη δικαστικών λειτουργών σε μια σύνθετη διοικητική ενέργεια της απαγόρευσης διαδηλώσεων. Και, βεβαίως, μια τελευταία παρατήρηση είναι πως πολύ ταιριαστά, θα έλεγα, συστήνετε και την υποτιθέμενη και επίσης ψευδεπίγραφη Διεύθυνση Καταπολέμησης της Βίας, βασικός σκοπός της οποίας είναι, όπως ανερυθρίαστα συνομολογείτε, να πατάξετε τη ριζοσπαστικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Μη χειρότερα, θα έλεγα εγώ. Μου θυμίζει τον ασθενή που χρειάζεται επείγουσα «χειρουργικήν επέμβασιν», για να πατάξουμε τώρα όχι τον Κομμουνισμόν, αλλά τη ριζοσπαστικοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Τι ακριβώς να πατάξετε, δηλαδή; Ποιοι είναι οι εχθροί σας; Είναι οι εχθροί σας όσες και όσοι ονειρεύονται μια άλλη, μια καλύτερη κοινωνία; Όσες και όσοι διεκδικούν τον ριζικό εκδημοκρατισμό του κράτους και της κοινωνίας, την εξάλειψη των διακρίσεων και των ανισοτήτων; Όσοι διεκδικούν ένα καλύτερο αύριο, ασκώντας τις συλλογικές και δημοκρατικές τους ελευθερίες; Αυτοί είναι οι εχθροί σας; Και δεν σας αρκεί να τους κάνετε να σιωπήσουν, θέλετε να τους κηρύξετε και παράνομους, θέλετε να τους πατάξετε, γιατί οτιδήποτε ριζοσπαστικό φαίνεται σας προκαλεί δυσανεξία.
Στην υγειά σας, κύριε Τσίπρα!
Και στη δικιά σας υγειά, να είστε καλά!
Έτσι μπράβο!
Κύριε Μητσοτάκη, υπάρχει ένα βαρύ ιστορικό φορτίο πίσω από όλα αυτά που προσπαθείτε να κάνετε. Είστε η παράταξη που βάλλει ιδιαίτερα την πρόσφατη δεκαετία κατά της Μεταπολίτευσης. Για σας η Μεταπολίτευση είναι ίσως η αιτία όλων των δεινών, ένα όργιο σπατάλης, συντεχνιών, αναρχίας, φαυλότητας. Επενδύσατε σε αυτό, δουλέψατε σκληρά μαζί με συνοδοιπόρους σας να δημιουργήσετε μια εικόνα, να μετατρέψετε περιθωριακά ακροδεξιά στερεότυπα σε κυρίαρχη αφήγηση και αυτό φάνηκε και στο ίδιο σας το κόμμα. Το κόμμα σας σήμερα έχει νομιμοποιήσει και εντάξει ως ηγετικά στελέχη κάποια μετανοημένα παλαιότερα μέλη της νεολαίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου, αρνητές των νεκρών του Πολυτεχνείου. Ήταν, λοιπόν, αναπόφευκτο όσο και να προσπαθείτε να χτίσετε το μετριοπαθές προφίλ σας ότι μια μέρα θα φτάναμε και στη σημερινή συζήτηση, στην οποία θα αποκαλυπτόταν φυσικά η ιστορική σας τοποθέτηση. Γιατί σήμερα πιστεύω ότι δεν ξηλώνετε, όπως νομίζετε, την ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς, αλλά επιχειρείτε να ξηλώσετε ένα κομμάτι της δημοκρατικής παράδοσης του τόπου, ακόμα και της δικής σας παράταξης, του πρώτου μεταπολιτευτικού Συντάγματος επί διακυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή. Κύριε Μητσοτάκη, η Δεξιά που εσείς εκπροσωπείτε συνήθιζε να κάνει πολιτική πολλές φορές με τη συκοφαντία εναντίον πολιτικών αντιπάλων, ενίοτε και εναντίον της ίδιας της ιστορίας. Αυτό που σήμερα προσπαθείτε να ξηλώσετε νομίζω ότι είναι η δημοκρατική κατάκτηση μιας πολύτιμης ιστορικής περιόδου, της περιόδου της Μεταπολίτευσης, γιατί η Μεταπολίτευση όσο κι αν πολλές φορές αισθανόμαστε ότι έφερε και δυσκολίες, πολλές φορές την αντιμαχόμαστε, μας έδωσε όμως το συμβόλαιο για την ομαλότερη δημοκρατική περίοδο στην πατρίδα μας. Εγώ, κύριε Μητσοτάκη και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είμαι σχετικά νεότερος - όχι ο νεότερος σε αυτή την Αίθουσα, βεβαίως, αλλά από τους νεότερους - διότι γεννήθηκα τη χρονιά της μετάβασης στη δημοκρατία. Εσείς είστε λίγο μεγαλύτερος, αλλά ενδεχομένως οι παραστάσεις μας να είναι τελείως διαφορετικές. Εγώ είμαι από την πρώτη γενιά των Ελλήνων που δεν γνώρισε τις διώξεις, τον αυταρχισμό, τα πραξικοπήματα, τις παρεμβάσεις του παλατιού στην ομαλή πολιτική λειτουργία, είμαι από τους τυχερούς Έλληνες θα έλεγα, που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε χωρίς να τραβήξουμε όσα οι προηγούμενοι από εμάς, είτε ήταν αριστεροί είτε κομμουνιστές είτε σοσιαλιστές είτε κεντρώοι είτε δημοκράτες, από όλο το πολιτικό φάσμα. Η δική μου γενιά και αυτές που ακολούθησαν, μεγαλώσαμε σε μια Ελλάδα που έβαζε τα θεμέλια μιας νεοπαγούς δημοκρατίας, μια Ελλάδα που εξέλισσε σε προοδευτική κατεύθυνση το Σύνταγμά της, που θέσπισε ένα σύγχρονο οικογενειακό δίκαιο, που προστάτευσε τα εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, που θέσπισε τη δημόσια και δωρεάν υποχρεωτική εκπαίδευση, που θέσπισε το Εθνικό Σύστημα Υγείας και πολλά ακόμη. Αυτά είναι για μας το συμβόλαιο της Μεταπολίτευσης, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αυτά είναι το συμβόλαιο της Ελλάδας που για σαράντα πέντε χρόνια, παρά τις δυσκολίες συνεχίζει τον δρόμο της δημοκρατικής ομαλότητας, για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλο διάστημα στα διακόσια χρόνια του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Και αυτό το συμβόλαιο δεν γράφτηκε μόνο σε χαρτί. Αυτό το συμβόλαιο γράφτηκε και στον δρόμο. Αυτό το συμβόλαιο γράφτηκε με αγώνες. Γράφτηκε από την ψυχή και την καρδιά κάθε Ελληνίδας και κάθε Έλληνα που ήθελαν ένα καλύτερο, ένα πιο δίκαιο μέλλον για τα παιδιά τους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Γράφτηκε αυτό το συμβόλαιο από τους ανθρώπους που υπέμειναν τα βάσανα μιας ζωής για να κρατούν αναμμένο τον φάρο της δημοκρατίας, ακόμα και στις πιο σκοτεινές εποχές, γράφτηκε από τους νέους του αντιδικτατορικού αγώνα, από τη γενιά της πολιτικής αλλαγής το '81 μέχρι όμως και το '90 και '91 και τους μαθητικούς αγώνες, τα μαθητικά κινήματα και το '97, από τους φοιτητές του άρθρου 16, από τη γενιά του Αλέξη Γρηγορόπουλου, μέχρι και τις πλατείες της αντιμνημονιακής πάλης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Όλοι αυτοί προστάτευσαν και προστατεύσαμε το συμβόλαιο της Μεταπολίτευσης, όταν εσείς σε όλα αυτά βρεθήκατε απέναντι, μόνοι, παραπεταμένοι από την ιστορία και το λαϊκό αίσθημα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και σήμερα πάλι μόνοι, με μοναδική παραφωνία αυτούς που αποφάσισαν να πάνε από την αλλαγή στη μετάλλαξη, μόνοι όμως, γιατί ο δημοκρατικός κόσμος, να το ξέρετε, δεν σας συμμερίζεται. Πάτε σήμερα να ξεμπερδέψετε με τη ρίζα του κακού, τη ρίζα της αμφισβήτησης, τη ρίζα όμως της δημοκρατίας και του συνταγματικού δικαιώματος κάθε πολίτη να ελέγχει την ίδια του την κυβέρνηση και να διεκδικεί μια καλύτερη ζωή δεν μπορείτε να την ξεριζώσετε, να ελέγχει την κυβέρνηση όχι κάθε τέσσερα χρόνια που ψηφίζει, αλλά κάθε μέρα, διότι αυτό είναι δημοκρατία. Είναι κομβική η στιγμή που επιλέγετε να επιτεθείτε με τέτοιον τρόπο στη δημοκρατία, γιατί αυτοί που φοβάστε είναι αυτοί που σας πίστεψαν έναν χρόνο πριν, αυτοί που βλέποντας ότι η χώρα περνά σε μια νέα φάση χωρίς μνημόνια, ύφεση και λιτότητα είδαν σε εσάς μια εναλλακτική λύση, γιατί αυτό είναι η δημοκρατία στο τέλος - τέλος και η εναλλαγή των κομμάτων. Με την ελπίδα, όμως, τότε ότι τα δύο κόμματα πλέον θα συγκρουστούν σε μια νέα βάση, στη βάση του ποιος από τους δύο θα εγγυηθεί μια ομαλή αναπτυξιακή πορεία για τη χώρα και για την κοινωνία την επόμενη δεκαετία. Αυτή η προοπτική, όμως, αρχίζει και ξεφτίζει, το καύσιμο της παραπλάνησης αρχίζει και στερεύει επικίνδυνα, οι ευγνώμονες υπήκοοι αποδεικνύονται ανήσυχοι πολίτες. Και εκεί που νομίζατε ότι θα βλέπουν για πάντα τον σωτήρα, αρχίζουν σιγά - σιγά να βλέπουν τον Πρωθυπουργό της μεγαλύτερης ύφεσης που έχει καταγράψει η ελληνική οικονομία στη μεταπολεμική περίοδο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Και αρχίζει αυτός ο κόσμος να προβληματίζεται, γιατί δεν σας βλέπουν να ασχολείστε με τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους, ασχολείστε με φιέστες, ασχολείστε με τα στημένα σας πορτρέτα, με τη σπίλωση των πολιτικών σας αντιπάλων και σήμερα με την περιστολή του ίδιου του Συντάγματος. Και κατανοεί αυτός ο κόσμος που σας πίστεψε ότι ο δήθεν άτρωτος ηγέτης έχει εν τέλει φιλοτεχνήσει μια χάρτινη ηγεμονία και αρχίζει να αναζητά πιο παραδοσιακά καταφύγια από αυτά της εικόνας, το καταφύγιό του γκλοπ και της ασπίδας! [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν είστε ο πρώτος Πρωθυπουργός της Νέας Δημοκρατίας που καταφεύγει σε αυτή τη μέθοδο, είστε όμως ο πρώτος που το κάνει τόσο σύντομα και με τόσο κυνισμό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, που σήμερα θα ψηφίσετε αυτό το νομοθέτημα, δεν θα σας πω ότι θα κριθείτε από την ιστορία, είμαι σίγουρος ότι πολλούς από εσάς αυτό δεν σας ενδιαφέρει, θα σας πω ότι έχετε ήδη κριθεί, διότι έχετε αποπειραθεί να ξηλώσετε ένα λιθαράκι σημαντικό από το θεμέλιο το δημοκρατικό, το συνταγματικό της πατρίδας μας. Δεν είστε, όμως, τόσο ισχυροί ούτε τόσο ικανοί αυτό να το καταφέρετε εν τέλει, διότι τα δημοκρατικά θεμέλια αυτής της χώρας εγγράφονται μεν στο Σύνταγμα, αλλά πάνω από όλα εγγράφονται στη συνείδηση κάθε πολίτη αυτής της χώρας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτά είναι τα θεμέλια πάνω στα οποία η κάθε γενιά έβαλε το δικό της λιθαράκι για να γίνει η Ελλάδα μια σύγχρονη δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα με έναν λαό που πάντα στα δύσκολα έβρισκε απάντηση. Και έβρισκε απάντηση πού; Στη δημοκρατία. Και αυτό θα κάνει και πάλι. Πάλι, λοιπόν, η απάντηση θα είναι η ίδια, θα είναι η δημοκρατία. Και νομοσχέδια σαν το σημερινό θα βρουν, πιστεύω, τη θέση που τους αξίζει, στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Σας ευχαριστώ.
Ο κύριος Πρωθυπουργός θα κάνει χρήση της δευτερολογίας του αφού μιλήσουν όλοι οι πολιτικοί Αρχηγοί. Εν τω μεταξύ, όμως, έχει ζητήσει επί προσωπικού για ελάχιστα λεπτά τον λόγο ο κ. Γεραπετρίτης, επειδή αναφέρθηκε το όνομά του και η υπογραφή του. Ορίστε, κύριε Γεραπετρίτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Με τίμησε πάλι ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θα μου επιτρέψει, μιας και από ό,τι φαίνεται στον ελεύθερο χρόνο του ασχολείται με τα γραφόμενά μου, να του στείλω ένα πακέτο με ό,τι έχω γράψει στο παρελθόν. Φοβούμαι ότι θα του πάρει κάποιες εβδομάδες, είναι περίπου είκοσι χιλιάδες σελίδες. Τώρα βλέπω ότι διαβάζετε και κείμενα που δεν έχω γράψει εγώ. Θερμά συγχαρητήρια, μπράβο για τη φιλομάθειά σας, κύριε Πρόεδρε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Δεν παύει να με εκπλήσσει σε αυτή την Αίθουσα το πόσο στην πραγματικότητα ελλείπει μια ελάχιστη, αλλά κρίσιμη μάζα πολιτικής ευθύτητας και ευθυκρισίας, κύριε Πρόεδρε. Ζήτημα πρώτον, ο καθένας γνωρίζει από στοιχειώδη ακαδημαϊκή τάξη - έχετε θητεύσει σε πανεπιστημιακά έδρανα - τι σημαίνει συγγραφέας και τι σημαίνει επιμελητής έκδοσης, κύριε Πρόεδρε. Φαντάζομαι το ξέρετε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ο κ. Τσακαλώτος που βρίσκεται εδώ έχει συνεκδώσει τρεις τόμους. Έτσι δεν είναι, κύριε Τσακαλώτε;
Σωστά.
Θεωρείτε ότι συμφωνεί με όλα όσα γράφονται από άλλους ακαδημαϊκούς;
Εγώ δεν είπα τίποτα. Αν διαφωνείτε είπα.
Η παραπλάνηση, κύριε Πρόεδρε, την οποία έχετε εισφέρει στο Κοινοβούλιο, είναι νομίζω μοναδική στα πολιτικά χρονικά. Να σας διαβάσω, λοιπόν, για να δείτε ποια είναι η διαφορά, τι λέμε στην εισαγωγή μας. Το αυτονόητο λέμε, δεν λέμε κάτι φοβερό. Κάθε συγγραφέας έχει τη δική του κατανόηση της πολιτικής φιλοσοφίας του Συντάγματος και των αρχών του, η οποία όχι απλώς είναι απολύτως σεβαστή ως έκφραση ακαδημαϊκής ελευθερίας και παρρησίας, αλλά αντανακλά και τον πλουραλισμό των θεωριών και των μεθόδων στην προσέγγιση του συνταγματικού δικαίου. Τι θέλατε, κύριε Πρόεδρε, εκδοτική λογοκρισία; Αυτό ζητήσατε; Θερμά συγχαρητήρια! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Να σας πω, λοιπόν - επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχετε μελετήσει, αλλά έχετε το επιτελείο σας που είναι ιδιαιτέρως μελετηρό - ότι το άρθρο 106 του Συντάγματος, στο «Κατ' άρθρο ερμηνεία», την ανάλυση την έχει γράψει ο κ. Ακρίτας Καϊδατζής, ο τέως γενικός γραμματέας της κυβέρνησής σας και αναφέρει μέσα εκτεταμένα περί κρατικού παρεμβατισμού. Να έρθετε παρακαλώ να μου πείτε ότι είμαι και υπέρ του άκρατου κρατικού παρεμβατισμού και υπέρ των εθνικοποιήσεων. Να το πείτε, κύριε Πρόεδρε, να διασκεδάσουμε σε αυτή την Αίθουσα! Εάν, όμως, η άποψή σας είναι ότι πρέπει να επιβάλλεται ένας εκδοτικός ολοκληρωτισμός και να επιβάλλουμε στους συγγραφείς το τι θα γράψουν, λυπάμαι πολύ, εγώ δεν θα το κάνω! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ζήτημα δεύτερο, για την αποκατάσταση του πράγματος, διότι απ' ό,τι κατάλαβα δεν καταθέσατε κάτι στα Πρακτικά.
Το έχουμε καταθέσει ήδη!
Έχει ονοματεπώνυμο ο συγγραφέας, είναι η κ. Άννα Τσιφτσόγλου, εξαιρετική συνάδελφος, διδάκτωρ του Συνταγματικού Δικαίου. Έχει όνομα. Προφανώς δεν το αναφέρατε για να δημιουργήσετε σύγχυση ότι συγγραφέας και επιμελητής είναι το ίδιο. Έχει ονοματεπώνυμο όμως, καλό είναι να την αναφέρετε, να δίνετε και ένα πόντο στη νέα επιστημονική γενιά. Πιο καλό, όμως, θα ήταν να αποδίδατε επακριβώς το τι έχει πει η κ. Τσιφτσόγλου και το τι έχει γράψει. Γι' αυτό, λοιπόν, θα έχετε την υπομονή ένα λεπτό για να ακούσετε ακριβώς τι έχει γράψει και όχι αυτό που θέλατε να ακουστεί.
Για διαβάστε αυτό που λέει.
Γράφει, λοιπόν, η κυρία Τσιφτσόγλου: «Το άρθρο 11 εισάγει σύστημα προληπτικής απαγόρευσης μιας συνάθροισης. Έτσι, το δικαίωμα στη συνάθροιση μπορεί να περιοριστεί γενικά αν επίκειται σοβαρός κίνδυνος και ειδικά αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής.». Και πού καταλήγει, κύριε Πρόεδρε, η κ. Τσιφτσόγλου;
Αυτό που διάβασε ο κ. Τσίπρας είναι ανακριβές;
Κάντε ησυχία, σας παρακαλώ.
Είναι εμφανής η αδράνεια που επέδειξε ο Έλληνας...
Για διαβάστε αυτό που λέει. Γιατί δεν το διαβάζετε;
Θα κάνετε υπομονή, κύριε Ραγκούση.
Να κάνω υπομονή, αλλά αυτό που λέει είναι ανακριβές.
Είναι εμφανής η αδράνεια που επέδειξε ο Έλληνας νομοθέτης στο θέμα των δημοσίων συναθροίσεων. Ενδεδειγμένη είναι συνεπώς η ανάληψη άμεσης νομοθετικής πρωτοβουλίας σε επίπεδο κοινής νομοθεσίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Ο νέος εκτελεστικός νόμος θα μεταρρυθμίζει τα ειδικότερα ζητήματα περιορισμού του δικαιώματος στη συνάθροιση, περιορισμού του δικαιώματος, θεσπίζοντας παράλληλα ειδική διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων κατά των αστυνομικών αποφάσεων περί απαγόρευσης ή διάλυσης των δημόσιων συναθροίσεων. Ακριβώς αυτό που κάνουμε σήμερα με τη νομοθετική μας παρέμβαση, κύριε Τσίπρα. Και να κλείσω…
Ακούστε, ακούστε. Ομιλεί επί προσωπικού. Πρέπει να ολοκληρώσει, για να προχωρήσουμε. Μη διακόπτετε. Του αποδόθηκαν απόψεις που δεν του ανήκαν. Είναι ο ορισμός του προσωπικού.
Για εντελώς διαφορετικό κείμενο δόθηκε ο λόγος.
Κύριε Υπουργέ, συνεχίστε.
Καταθέτω για τα Πρακτικά το κείμενο της ίδιας της κ. Τσιφτσόγλου και όχι τα αποσπασματικά, τα οποία αναφέρατε. Εξήντα συγγραφείς έγραψαν σε δύο χιλιάδες σελίδες. Έχετε δουλίτσα να κάνετε ακόμα! [[Στο σημείο αυτό ο Υπουργός Επικρατείας κ. Γεραπετρίτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κλείνω, λοιπόν, καταλήγοντας ότι το πιο σοκαριστικό από όλα, κύριε Πρόεδρε, είναι το πόσο εύκολα χρησιμοποιείτε όρους και χαρακτηρισμούς. Σήμερα, προχωρήσατε ένα βήμα ακόμα πιο μπροστά. Σήμερα, με μια σας κουβέντα αποκηρύξατε ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της Αριστεράς. Αποκηρύξατε τον Αλιβιζάτο ερήμην του, τον Μανιτάκη ερήμην του. Ξέρετε τι ξεχάσατε; Την αποκήρυξη εκείνων, για τους οποίους κουβέντα δεν είπατε, που είχαν στήσει παράλληλες δομές εξουσίας. Ας κάνουμε και αυτό μια φορά ως αποκήρυξη όταν είμαστε στη Βουλή.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Τσίπρα.
Κύριε Γεραπετρίτη, αξιοποιήσατε εξίμισι λεπτά σε πολύ μεγάλη ένταση, για να απαντήσετε κάτι το οποίο θα μπορούσατε να είχατε απαντήσει σε μισό λεπτό. Ούτε μισό λεπτό, δεκαπέντε δευτερόλεπτα. Σας ρώτησα αν στο κείμενο αυτό της συγγραφέως, στο οποίο ήσασταν επιμελητής, όχι συγγραφέας, συμφωνείτε με τη διατύπωση ότι το δικαίωμα της συνάθροισης δεν υπόκειται σε καθεστώς άδειας αναγγελίας ή προληπτικού ελέγχου από αστυνομικές αρχές, όπως γινόταν σε ανώμαλες περιόδους…
Παρακαλώ ησυχία.
Δεν είπε αυτό!
Εντούτοις, εσείς σε εξίμισι ολόκληρα λεπτά, απαντώντας μου αντ' αυτού για άλλη μία φορά, ίσως γιατί δεν τα έχει έτοιμα τα επιχειρήματα ο Πρωθυπουργός, επιχειρήσατε να νομιμοποιήσετε απολύτως τη συγγραφέα - και καλά κάνατε και τη νομιμοποίησατε - αλλά δεν απαντήσατε, λέγοντάς μου ότι «διαφωνώ με αυτή την άποψη του έργου το οποίο επιμελήθηκα». Τόσο πολύ απλά. Θα μπορούσατε να μου απαντήσατε ότι διαφωνείτε, κύριε Γεραπετρίτη. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ο κ. Μητσοτάκης στον ελεύθερο χρόνο του διαβάζει Ντουόρκιν. Εγώ θα διαβάζω Γεραπετρίτη. Δεν είμαστε όλοι τυχεροί σ' αυτόν τον κόσμο. Κάποιοι είναι πιο τυχεροί. Εγώ θα είμαι λιγότερο τυχερός. Η ουσία, όμως, κύριε Γεραπετρίτη, είναι ότι επειδή κάποτε περάσατε από τον δημοκρατικό χώρο, αλλά τώρα βρίσκεστε στα έδρανα της Δεξιάς…
Γιατί εμείς δεν είμαστε δημοκράτες;
Είσαι εσύ δημοκράτης και εμείς φασίστες;
…δεν είστε εσείς κριτής ούτε έχετε το δικαίωμα να κρίνετε ποιον η Αριστερά θα τιμά και σε ποιον θα κάνει κριτική, αν η Αριστερά θα κάνει κριτική σε ανθρώπους που πέρασαν από την Αριστερά και τώρα είναι απέναντι ή αν δεν θα κάνει. Κριτική εσείς που βρίσκεστε τώρα στα έδρανα της παράταξης, που επιχειρεί την πιο μεγάλη θεσμική εκτροπή σε ό,τι αφορά το δημοκρατικό δικαίωμα στη συνάθροιση και τη διαδήλωση, δεν θα κάνετε σε μας, κύριε Γεραπετρίτη. Να το καταλάβετε καλά.
Ο Ντουόρκιν δεν ζει! Οπότε, τον λόγο καλείται να πάρει η κ. Γεννηματά, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΙΝΑΛ. Παρακαλώ οι συνάδελφοι που θέλουν να φύγουν, να το κάνουν γρήγορα. Κυρία Γεννηματά, ευχαριστούμε για την υπομονή σας. Έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ παρά να ξεκινήσω από το να αποκαταστήσω την αλήθεια. Γιατί αυτό που ξέρει όλη η Ελλάδα φαίνεται ότι κάποιοι εδώ μέσα προσπαθούν να το παραποιήσουν με ψέματα. Είναι, λοιπόν, γνωστό ότι το Κοινωνικό Συμβόλαιο της Μεταπολίτευσης, που άλλαξε την Ελλάδα, γράφτηκε από το ΠΑΣΟΚ, τον Ανδρέα Παπανδρέου και τη δημοκρατική παράταξη, με την οποία ο κ. Τσίπρας, όχι απλώς δεν είχε καμμία σχέση, αλλά την πολέμησε λυσσαλέα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Μάλιστα, όταν την πολεμούσε λυσσαλέα, ήταν στην ίδια μεριά με τη Νέα Δημοκρατία. Μαζί το έπραξαν αυτό και αξιοποίησαν τότε μαζί το παρακράτος και το παραδικαστικό κύκλωμα, που προερχόταν από την πιο βαθιά Δεξιά. Αν είναι, λοιπόν, κάτι ντροπή σήμερα, είναι ντροπή να προσπαθεί κάποιος να οικειοποιηθεί την ιστορία ενός άλλου χώρου, όταν, μάλιστα, την πολέμησε λυσσαλέα όλα τα προηγούμενα χρόνια, ακόμα και σήμερα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Θα σας πω εγώ, κύριε Τσίπρα, τι είναι ντροπή. Γιατί δεν έχετε το πολιτικό και το ηθικό ανάστημα να μου «κουνάτε το δάχτυλο». Ντροπή, λοιπόν, είναι να συγκυβερνάς από επιλογή με την ακροδεξιά και στη συνέχεια να την ενσωματώνεις και να υιοθετείς και τις λογικές της και τις πρακτικές της. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Δεν είναι ντροπή να συμμετέχεις σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας για να μη χρεοκοπήσει η χώρα σου μετά από δύο απανωτές εκλογές. Γιατί η παράταξή μας έβαλε «πλάτη», για να μείνει όρθιος αυτός ο τόπος, για να μη ζήσει ο ελληνικός λαός την άτακτη χρεοκοπία και τις επιπτώσεις της. Και γι' αυτό βάλαμε «πλάτη» και το καλοκαίρι του 2015 όταν τα «θαλασσώσατε» και κινδυνεύαμε να βρεθούμε εκτός Ευρωζώνης. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Θέλετε να συνεχίσω με το τι είναι ντροπή; Είναι ντροπή να περνάς τη «θηλιά» στον λαιμό του ελληνικού λαού, να ισοπεδώνεις τη μεσαία τάξη και να δηλώνεις δήθεν αριστερός. Θέλω να σας πω εγώ τι είναι ντροπή; Είναι ντροπή να δίνεις στους δανειστές ενέχυρο για ενενήντα εννέα χρόνια αρχαιολογικούς χώρους, μνημεία, περιοχές «NATURA». [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Δεν τόλμησε κανένας Πρωθυπουργός στα χρόνια της κρίσης να υποταχθεί με αυτόν τον τρόπο στους εταίρους και δανειστές, αυτό που εσείς κάνατε προσωπικά, με τη δική σας υπογραφή. Θέλετε να συνεχίσω με το τι είναι ντροπή; Είναι ντροπή να υποτάσσεσαι, να παριστάνει το καλό παιδί, επειδή θα σου χτυπήσουν την πλάτη και να κάνεις υποχωρήσεις στα εθνικά ζητήματα. Βέβαια, είναι ντροπή, κύριε Τσίπρα, να καλύπτεις τα «μαγαζιά», τα «παραμάγαζα», το παραδικαστικό, τους κοριούς, το παρακράτος, τις παρακολουθήσεις, την ξεφτίλα. Γιατί; Γιατί τα γνωρίζατε και ή τα καθοδηγούσατε ή δεν είχατε τη δύναμη και το σθένος να τα αντιμετωπίσετε, να τα σταματήσετε. Και μόνο με αυτά, έχετε βάλει ένα μεγάλο στίγμα στην Αριστερά, που θα κάνει πολλά χρόνια να φύγει πάνω από αυτόν τον χώρο. Θέλετε να συνεχίσω με το είναι ντροπή, κύριε Τσίπρα; Είναι ντροπή επί δέκα χρόνια να δίνετε «συγχωροχάρτι» στις ευθύνες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Καραμανλή για τον εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας. Και το θυμηθήκατε τώρα, που αισθάνεστε ότι δεν τον έχετε πια ανάγκη. Αυτή είναι η κατάσταση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Θέλετε να συνεχίσω με το τι είναι ντροπή; Είναι ντροπή σήμερα που βρίσκεστε σε αυτή την κατάσταση, αντί να κάνετε την αυτοκριτική, αντί να προχωρήσετε σε κάθαρση, αντί να μιλήσετε για όλα αυτά, να έρχεστε εδώ και να κουνάτε σε μας το δάχτυλο, λέγοντας μέσα σας, αλλά τελικά και στον ελληνικό λαό, ότι πολύ καλύτερα θα ήταν να μην υπήρχε εδώ μέσα αυτό το Κίνημα Αλλαγής να κάνει τις αλλαγές στον νόμο του κ. Μητσοτάκη, γιατί έτσι μπορεί να έχετε και εσείς κάποιον λόγο ύπαρξης τελικά. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Γιατί δεν σας νοιάζει στην πραγματικότητα τι θα γίνουν τα δικαιώματα των πολιτών. Γιατί εδώ μιλάμε για ένα νομοσχέδιο που αφορά δικαιώματα και οι επιπτώσεις αυτού του νόμου, αν περνούσε όπως ήρθε, θα ήταν ορατές από αύριο. Δεν σας ενδιαφέρει όμως. Δεν σας ενδιαφέρει η ουσία της πολιτικής. Δεν σας ενδιαφέρει αν θα έχουν δικαιώματα οι Έλληνες πολίτες να βγουν έξω να διαδηλώσουν. Δεν σας ενδιαφέρει πού θα πάει αυτός ο τόπος. Αυτό αποδείξατε όλα αυτά τα χρόνια και όσο κυβερνήσατε και με τη στάση σας στην αντιπολίτευση και πριν και τώρα. Λυπάμαι πραγματικά, γιατί μέσα σε αυτόν τον χώρο υπάρχουν άνθρωποι που είναι πραγματικά οραματιστές της Αριστεράς και τους τσακίσατε. Τους τσακίσατε το όνειρο και το όραμα, γιατί πίστευαν ότι θα έρθουν στην εξουσία για να εφαρμόσουν αυτά που πίστευαν και για τα οποία αγωνίστηκαν και τελικά έζησαν τα μαγαζιά και τα παραμάγαζα. Όλα για την εξουσία και για τα οφέλη της. Η μοναδική σας αγωνία είναι να πείσετε σήμερα εδώ ότι θα επιστρέψετε με κάποιον τρόπο στην εξουσία, για να συνεχίσετε να έχετε δύναμη και να επωφεληθείτε από τα οφέλη της εξουσίας, έτσι όπως την αντιλαμβάνεστε εσείς. Ο ελληνικός λαός, όμως, μας βλέπει και μας κρίνει όλους. Το μέλλον είναι εδώ. Το μέλλον είναι εδώ και είναι στη δημοκρατική παράταξη, κύριε Τσίπρα. Γιατί εμάς χρειάζεται ο τόπος! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Εμάς χρειάζεται ο τόπος, ισχυρούς, με εναλλακτική πρόταση, ανάχωμα στη συντήρηση που ζούμε τον τελευταίο χρόνο αλλά και στη συντήρηση που ζήσαμε επί ημερών σας, μαζί με τον λαϊκισμό. Κι έρχομαι τώρα στο σχέδιο νόμου για το οποίο συζητάμε. Ακούστε, κύριε Μητσοτάκη. Η επιλογή σας να φέρετε σε αυτή τη συγκυρία αυτό το νομοσχέδιο για τις πορείες, τις συναθροίσεις, τις διαδηλώσεις, δεν είναι καθόλου αθώα. Έρχεται ως κερασάκι στην τούρτα της συντηρητικής σας πολιτικής. Τι κάνατε; Προσπαθήσατε να προλάβετε τις αντιδράσεις, οι οποίες κλιμακώνονται και θα χειροτερέψουν από φθινόπωρο και το ξέρετε. Θέλατε, λοιπόν, να προλάβετε τις κινητοποιήσεις που θα έχουμε μπροστά μας. Γιατί η αντίδραση μεγαλώνει κάθε μέρα απέναντι στην εμμονή σας με τα εργασιακά δικαιώματα, απέναντι στη λογική σας «μισός μισθός, μισή δουλειά», απέναντι στις απλήρωτες συντάξεις, απέναντι στην ανεργία και, βέβαια, απέναντι στα λουκέτα που αυξάνονται και θα αυξάνονται απειλητικά. Θέλατε, λοιπόν, να απαγορεύσετε τις διαδηλώσεις. Αυτό κάνετε με το έκτρωμα που μας φέρατε. Θέλατε ανοιχτό το κέντρο, άλλα οδοφράγματα στις πορείες. Από πού να αρχίσω πραγματικά. Φέρατε διατάξεις της ντροπής, αντιδημοκρατικές και επικίνδυνες διατάξεις από το χρονοντούλαπο της βαθιάς Δεξιάς, τυφώνας για τα δικαιώματα. Εμείς, το Κίνημα Αλλαγής, σταθήκαμε εμπόδιο στα σχέδια σας! Το ξαναγράψαμε το νομοσχέδιο από την αρχή! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Αυτό το νομοσχέδιο που συζητάμε τώρα δεν είναι το νομοσχέδιο που φέρατε. Σώσαμε, λοιπόν, από μία νέα πληγή τη δημοκρατία μας. Εξασφαλίσαμε τα δικαιώματα με θεσμικές εγγυήσεις. Στήσαμε αυτό το προοδευτικό ανάχωμα που χρειάζεται ο τόπος απέναντι στη λογική σας «νόμος και τάξη». Η εύκολη λύση θα ήταν να σηκωθούμε να φύγουμε από τη Βουλή, να κάνουμε τους τζάμπα μάγκες, αλλά αποφασίσαμε να μη σας κάνουμε τη χάρη. Δεν πέφτουμε στις παγίδες που στήνετε, κύριε Μητσοτάκη. Και, βέβαια, δεν είπαμε ένα τυφλό «όχι», όπως άλλοι, που θα οδηγούσε στην ψήφιση του αντιδημοκρατικού νομοσχεδίου όπως ήταν, γιατί αυτός ήταν ένας πάρα πολύ μεγάλος ορατός κίνδυνος. Στη δική μας ταυτότητα δεν χωρούν απαγορεύσεις στα δικαιώματα. Είναι αδιαπραγμάτευτο! Γι' αυτό έχουμε αυτή τη στάση, όλες αυτές τις μέρες! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Εδώ και αρκετά χρόνια, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η παράταξή μας αναγνώριζε την ανάγκη να μπουν κανόνες στην οργάνωση των διαδηλώσεων. Ξεκίνησαν αρκετές προσπάθειες το 2001, το 2011, που για διάφορους λόγους δεν προχώρησαν. Τι είναι σαφές; Είναι σαφές ότι χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο που δεν θα καταστρατηγεί το δικαίωμα των πολιτών, των συνδικαλιστικών οργανώσεων, αλλά και των κινημάτων στη διαμαρτυρία, στη διεκδίκηση των αιτημάτων τους. Χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο, δηλαδή, που θα προστατεύει το δικαίωμα, θα προστατεύει ταυτόχρονα την κυκλοφορία, θα προστατεύει ταυτόχρονα την περιουσία των Ελλήνων πολιτών. Από τι; Από την ασυδοσία, από το μπάχαλο αλλά και από την αυθαιρεσία και τον αυταρχισμό. Αυτό είναι το πλαίσιο που προσπαθούμε να διαμορφώσουμε με τις παρεμβάσεις που έχουμε κάνει όλες αυτές τις ημέρες. Γιατί; Γιατί αυτό το νομοσχέδιο που φέρατε δεν είχε τίποτα απ' όλα αυτά. Απλώς προωθούσε τον αυταρχισμό. Δεν παρείχε καμμία θεσμική εγγύηση για να μπορεί κάθε Έλληνας και κάθε Ελληνίδα να εκφράζει τη διαμαρτυρία του ελεύθερα και δημοκρατικά. Μπροστά στον κίνδυνο να ψηφιστεί ως έχει και να εφαρμοστεί, κάναμε μία πολύ συνειδητή επιλογή. Αντί με ένα εύκολο «όχι» να σας δώσουμε ουσιαστικά λευκή επιταγή, όπως ο κ. Τσίπρας, αλλά και άλλοι μέσα σε αυτή την Αίθουσα, εμείς αποφασίσαμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Να θυμίσουμε ξανά σε όλους ότι τούτη εδώ η παράταξη έχει ιστορία, έχει δημοκρατικό ήθος, έχει προτάσεις! Αντλεί τη δύναμή της από το πατριωτικό καθήκον, το Σύνταγμα και τους αγώνες του ελληνικού λαού! Ναι, εμείς αντλούμε τη δύναμή μας απ' όλη αυτή την ιστορία, τη διαδρομή και τους αγώνες στη Μεταπολίτευση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, πήραμε την πρωτοβουλία και διατυπώσαμε μια σειρά πολύ συγκεκριμένων προτάσεων και ασκήσαμε πολύ μεγάλη πίεση και στην επιτροπή και μέσα στην Ολομέλεια, αλλά και στον δημόσιο διάλογο. Αλλάξαμε ριζικά το αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο. Στην ουσία το γράψαμε με δημοκρατικό μελάνι! Το φέραμε μέσα στο συνταγματικό πλαίσιο και τελικά διασώσαμε το δικαίωμα στη συνάθροιση και στη διαδήλωση. Αφαιρέσαμε από εσάς και από τον κ. Τσίπρα τη δυνατότητα να πολώσετε ξανά το κλίμα, να διαιρέσετε την ελληνική κοινωνία. Γιατί είναι ξεκάθαρο ότι έχετε επιλέξει τη σύγκρουση. Γι' αυτό, βέβαια, και τα γνωστά τρολ φρόντισαν να μας «στολίσουν» όλες αυτές τις ημέρες, επειδή τους αφαιρέσαμε τη χαρά της σύγκρουσης αφ' ενός, αφ' ετέρου του μονοπωλίου της κοινωνικής ευαισθησίας, που τόσο αυτάρεσκα εκδηλώνουν κάποιοι εδώ μέσα σταθερά τα τελευταία χρόνια, χωρίς να αντιλαμβάνονται τις αλλαγές, πρώτα απ' όλα για τους ίδιους. Και, τέλος, εδώ μέσα σε αυτή την Αίθουσα στην πραγματικότητα αντιπαρατέθηκαν δύο λογικές. Τρίτη λογική δεν υπήρχε. Η τρίτη ήταν άσ' τα όπως είναι, να έχουμε κι εμείς κανένα ρολάκι, έστω και δεύτερο και τρίτο. Από τη μία, λοιπόν, ήταν η αντίληψη της Νέας Δημοκρατίας, που τι λέει; Δεν έχουμε κανέναν ανάγκη. Εμείς, με την πλειοψηφία μας, θα περάσουμε ό,τι θέλουμε και με τα λιβανιστήρια τα ακριβοπληρωμένα θα πείσουμε ότι είναι και μια πολύ μεγάλη μεταρρύθμιση. Αυτή ήταν η μία αντίληψη. Από την άλλη ήταν η αντίληψη του Κινήματος Αλλαγής, που κατέστησε σαφές ότι οι διχαστικές αντιλήψεις είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία και δεν θα περάσουν. Και, τελικά, από αυτή τη μάχη κέρδισαν οι πολίτες και η δημοκρατία! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Εμείς στηρίξαμε τα βασικά σημεία της πρότασης της Επιστημονικής Επιτροπής, που είχε διαμορφωθεί στο παρελθόν με πρωτοβουλία του τότε δημάρχου Αθηναίων, του κ. Καμίνη, το 2012. Και λέω τα βασικά, γιατί προφανώς έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε και όλα τα πράγματα χρειάζονται επικαιροποίηση και προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Στηρίξαμε, λοιπόν, ουσιαστικά, την αρχή για τη ρύθμιση κανόνων σε σχέση με τις διαδηλώσεις και βάλαμε τις δικές μας «κόκκινες γραμμές». Ελάτε, όμως, να δούμε τι ακριβώς ήθελε η Νέα Δημοκρατία και τι, τελικά, περάσαμε εμείς, γιατί έχει μεγάλη αξία να μιλάμε επί συγκεκριμένων αποτελεσμάτων. Όχι λόγια του αέρα. Χορτάσαμε από αυτά. Πρώτον, λοιπόν, αντί να απαγορεύεται η διαδήλωση με απόφαση της αρμόδιας αστυνομικής αρχής, με μόνη την απλή γνώμη των δημάρχων, εμείς απαιτήσαμε, ως αναγκαία προϋπόθεση, και σύμφωνη απόφαση εκπροσώπου της δικαστικής εξουσίας, αυτό, δηλαδή, που είχε κάνει και το ΠΑΣΟΚ στη συζήτηση για τη συνταγματική Αναθεώρηση του 1975, με την εμβληματική φυσιογνωμία του καθηγητή Γεώργιου - Αλέξανδρου Μαγκάκη, φοβούμενο τότε ένα αστυνομοκρατούμενο δεξιό κράτος. Σε όσους έχουν διαφορετική άποψη ή θεωρούν ότι η σημερινή μας στάση δεν στηρίζεται στις αξίες και την ιστορία μας, θυμίζω ότι το ΠΑΣΟΚ είχε υποβάλει αντισχέδιο Συντάγματος τότε, προσπαθώντας να βελτιώσει τη ρύθμιση των συναθροίσεων. Και προέβλεψε τότε την παρέμβαση εισαγγελέα στο θέμα της απαγόρευσης. Μετά, λοιπόν, από δική μας πρόταση, προβλέπεται πλέον η σύμφωνη γνώμη του προέδρου πρωτοδικών. Δεύτερον, αντί η διάλυση συνάθροισης να αποφασίζεται μονομερώς από τις αστυνομικές αρχές, ζητήσαμε οπωσδήποτε να είναι παρών και να απαιτείται και η έγκριση του εισαγγελέα, όχι απλά να ενημερώνεται εκ των υστέρων από τον επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης, όπως προβλεπόταν από το αρχικό νομοσχέδιο. Μετά, λοιπόν, από τη δική μας πρόταση, προστέθηκε και η σύμφωνη γνώμη του παριστάμενου εισαγγελέα πρωτοδικών. Τρίτον, ζητήσαμε την απόσυρση εδώ και τώρα του ιδιώνυμου αδικήματος που προέβλεπε ποινή φυλάκισης στον καθέναν που συμμετέχει σε απαγορευμένη διαδήλωση ή δεν αποχωρεί όταν νομίμως διαλύεται μία συνάθροιση σε εξέλιξη. Μετά, λοιπόν, από δική μας πρόταση - και λυπάμαι αν σας κουράζω, αλλά είναι αρκετός ο κατάλογος - οι διατάξεις αυτές απαλείφονται. Τέταρτον, αυθόρμητη συνάθροιση: Στο αρχικό νομοσχέδιο οι αυθόρμητες συναθροίσεις κατά κανόνα απαγορεύονταν και για να επιτραπούν, ήταν απαραίτητη ειδική απόφαση. Μετά, λοιπόν, από δική μας πρόταση, η αυθόρμητη συνάθροιση επιτρέπεται και μόνο κατ' εξαίρεση πια μπορεί να απαγορευθεί, αν απειλείται η δημόσια ασφάλεια και μετά από ενημέρωση του αρμόδιου εισαγγελέα πρωτοδικών. Διότι σε μια πραγματικότητα όπου πάρα πολλά αιτήματα και διεκδικήσεις οργανώνονται πλέον, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μέσω του διαδικτύου και χιλιάδες πολίτες κινητοποιούνται αυθόρμητα, θα ήταν τελείως εκτός τόπου και χρόνου η πολιτεία να κρατά τον πέλεκυ της απαγόρευσης. Ιδιαίτερα το θέμα των αυθόρμητων κινητοποιήσεων και διαδηλώσεων είναι ένα θέμα για το οποίο νοιάζεται η νέα γενιά της πατρίδας μας, που βλέπει τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο, πώς καταπατώνται τα δικαιώματα και οι ελευθερίες και πώς αυτά που συμβαίνουν στο εξωτερικό στη σκιά της πανδημίας, στον υπόλοιπο κόσμο, μπορούν μια μέρα να χτυπήσουν και τη δική μας πόρτα. Νοιάζονται, λοιπόν, οι νέοι άνθρωποι για να έχουν αυτή τη δυνατότητα και οφείλουμε να τους την εξασφαλίσουμε. Και αυτό έκανε το Κίνημα Αλλαγής με την παρέμβασή του: το εξασφάλισε! Στην τελευταία συνεδρίαση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής η Κυβέρνηση δέχθηκε - όπως σας περιέγραψα - έναν πολύ μεγάλο αριθμό από τα αιτήματα και τις προτάσεις του Κινήματος Αλλαγής. Το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι πλέον ο νόμος ρυθμίζει και προστατεύει το δικαίωμα στη διαδήλωση, με τις θεσμικές εγγυήσεις που εμείς επιβάλαμε και στηρίζουμε. Έρχομαι τώρα στο κρίσιμο θέμα της αστικής ευθύνης του διοργανωτή. Το Κίνημα Αλλαγής ζητά να αποσυρθεί η διάταξη για την αστική ευθύνη των διοργανωτών της διαδήλωσης που καλούνται να αποδείξουν τι; Καλούνται να αποδείξουν ότι οι ίδιοι είχαν λάβει τα αναγκαία μέτρα περιφρούρησης. Πριν από λίγο η Κοινοβουλευτική μας Ομάδα κατέθεσε τροπολογία με στόχο την κατάργηση αυτής της αδικαιολόγητης ρύθμισης. Θέλω, όμως, να πω δυο λόγια παραπάνω γι' αυτό, γιατί το θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό. Επιφανείς συνταγματολόγοι, πρώην δικαστικοί, αλλά και η έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής της Βουλής, επιχειρηματολογούν ότι η ατομική ευθύνη κάθε συμμετέχοντα σε μια διαδήλωση συγκρούεται με τη συλλογική ευθύνη που μπορεί να έχει ο οργανωτής, ότι, δηλαδή, πρακτικά δεν μπορεί ο υπεύθυνος της διαδήλωσης να ευθύνεται για την παραβατική συμπεριφορά κάποιου που συμμετέχει στην πορεία. Σε κάθε περίπτωση, κύριε Μητσοτάκη, δεν μπορείτε να αγνοήσετε όχι μόνο αυτά που λένε οι συνταγματολόγοι και η επιτροπή της Βουλής, αλλά δεν μπορείτε να αγνοήσετε ούτε το Συμβούλιο της Ευρώπης, ιδιαίτερα, μάλιστα, τώρα που η χώρα μας αναλαμβάνει την Προεδρία. Θα εκτεθεί η χώρα ανεπανόρθωτα αν δεν αλλάξετε αυτή τη διάταξη, γιατί ρητά αναφέρει η Επιτροπή της Βενετίας στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στις «κατευθυντήριες γραμμές για την ελευθερία ειρηνικής συνάθροισης» ότι οι οργανωτές δεν θα πρέπει να θεωρούνται υπεύθυνοι για παράλειψη εκτέλεσης των καθηκόντων τους, σε περιπτώσεις όπου προκαλούνται ζημιές ή βίαια γεγονότα από συμμετέχοντες στη συνάθροιση ή και από θεατές που ενεργούν ανεξάρτητα. Θέλω, λοιπόν, να είναι ξεκάθαρο ότι εμείς θα καταψηφίσουμε το συγκεκριμένο άρθρο και εάν δεν το αλλάξετε, θα ζητήσουμε ονομαστική ψηφοφορία για να αναλάβουν όλοι την ευθύνη τους. Μέχρι και την τελευταία στιγμή επιδιώκουμε τη βελτίωση των διατάξεων του νομοσχεδίου με την τροπολογία που έχουμε καταθέσει. Να αναφέρεται η ρητή εξαίρεση για τα κοινοβουλευτικά κόμματα και τις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις από την εφαρμογή του νομοσχεδίου. Σας επισημαίνω, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι πρόκειται για αυτούσια ρύθμιση που ισχύει από το 2013. Και, βέβαια, έχετε ευθύνη έναν χρόνο τώρα που δεν την εφαρμόσατε. Τόσο, λοιπόν, τα κόμματα από το ίδιο το Σύνταγμα, όσο και οι μεγαλύτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις ιδιωτικού και δημόσιου τομέα - ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ - έχουν αναφαίρετο δικαίωμα και καθήκον να εκφράζουν ελεύθερα και απρόσκοπτα τη δράση τους χωρίς την ανάγκη γνωστοποιήσεων. Είναι στοιχείο της δημοκρατίας μας. Τέλος, ζητάμε να αποσύρετε άλλον ένα περιορισμό, αυτόν της εικοσιτετράωρης προθεσμίας της δικαστικής αρχής να συμφωνήσει με την απαγόρευση. Κύριε Πρωθυπουργέ, στην περίπτωση που ο δικαστής συμφωνεί με την απαγόρευση της πορείας, οφείλει να το κάνει αυτό γραπτά. Κι αν δεν το κάνει, η διαδήλωση θα πρέπει να πραγματοποιείται κανονικά. Είναι προφανές ότι η τελική μας στάση σε κάθε άρθρο αυτού του νομοσχεδίου, αλλά και επί του συνόλου αυτού, θα εκτιμηθεί από τις τελικές ρυθμίσεις μέχρι το τέλος αυτής της συζήτησης. Ελπίζω να υπάρξουν ξεκάθαρες βελτιώσεις σε κρίσιμα θέματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χωρίς το Κίνημα Αλλαγής το νομοσχέδιο θα περνούσε με την αρχική αυταρχική του μορφή σε βάρος των δικαιωμάτων και των ελευθεριών των πολιτών. Με απλά λόγια, αυτό θα συνέβαινε. Και αυτός είναι ο ρόλος μας. Εμείς δεν είμαστε κυβέρνηση για να φτιάξουμε το νομοσχέδιο που θα επιθυμούσαμε. Με τις δυνάμεις, όμως, που μας έδωσε ο ελληνικός λαός παλεύουμε για να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του και να μην έχουμε ένα αστυνομοκρατούμενο κράτος. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Αυτές τις ισχυρές, θεσμικές εγγυήσεις πετύχαμε απέναντι στην κρατική και αστυνομική καταστολή. Βέβαια, θέλω να πω ότι με αυτή μας τη στάση μπαίνουμε εμπόδιο σε έναν νέο γύρο βίαιων συγκρούσεων στο πολύπαθο κέντρο της Αθήνας, που υπέφερε πάρα πολλά όλα τα προηγούμενα χρόνια. Γιατί να είστε σίγουροι ότι με τη σύγκρουση που έχουν επιλέξει Κυβέρνηση και Αξιωματική Αντιπολίτευση εκεί θα οδηγηθούμε. Εκεί θα οδηγούμασταν μάλλον, για να είμαι ακριβής, εάν δεν φροντίζαμε σήμερα να υπάρχουν αυτές οι θεσμικές εγγυήσεις. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Γι' αυτό μας επιτίθενται. Αυτός είναι o ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια, θα ξαναπώ είναι αυτοί που κίνησαν τα ΜΑΤ εναντίον των συνταξιούχων. Είναι αυτοί που ξυλοφόρτωναν πρώην συντρόφους τους. Είναι αυτοί που κυνήγησαν όσους κινητοποιήθηκαν για τους πλειστηριασμούς και με τις αποκαλύψεις που ήρθαν στο φως. Τα έχω πει πολλές φορές. Θα το επαναλάβω: Δηλητηριάζεται ο δημόσιος βίος. Και, βέβαια, καταρρακώνεται η αξιοπιστία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης η οποία έχει φτάσει πια στο ναδίρ. Και αυτό ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί ότι τον εξυπηρετεί, γιατί νομίζει ότι θα μείνει ανενόχλητος να συνεχίσει το συντηρητικό του έργο. Σήμερα όμως εμείς ξαναγράψαμε το ξεγραμμένο νομοσχέδιο που όπως είπα θα προκαλούσε μεγάλες κοινωνικές συγκρούσεις και προβλήματα. Είμαστε εδώ για να είμαστε ανάχωμα στη συντήρηση και τον λαϊκισμό, ασπίδα στη δημοκρατία και στήριγμα για την ελληνική κοινωνία σε αυτές τις δύσκολες ώρες. Σας ευχαριστώ πολύ.
Έχει ζητήσει τον λόγο για λίγο ο κ. Τσίπρας. Κύριε Τσίπρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορώ παρά να απαντήσω στην κ. Γεννηματά, όχι στον ίδιο τόνο και στο ίδιο ύφος, αλλά στο πολιτικό περιεχόμενο όσων είπε για τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και κυρία Γεννηματά, ξέρετε στη ζωή και στην πολιτική υπάρχουν ορισμένες κορυφαίες στιγμές που κανείς καλείται να πάρει κορυφαίες στρατηγικές αποφάσεις, είτε το συνειδητοποιεί είτε όχι. Κι εσείς το κάνατε αυτό όσο σας παρακολουθώ στην πολιτική σας σταδιοδρομία ως Αρχηγός του Κινήματος Αλλαγής δύο φορές. Και σήμερα είναι μια τρίτη. Πρόκειται για στρατηγικές αποφάσεις. Η πρώτη στρατηγική και κρίσιμη απόφαση για εσάς ήταν όταν η τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έφερνε σε αυτή την Αίθουσα την απλή αναλογική. Και εσείς επιλέξατε, παρά το γεγονός ότι εκπροσωπείτε ένα κόμμα το οποίο έχει τα μεγέθη - εννοώ την απήχηση στην ελληνική κοινωνία - που έχει και θα μπορούσε να παίξει έναν κρίσιμο ρυθμιστικό παράγοντα, σε ένα πλαίσιο πολιτικό, όπου η απλή αναλογική θα δίνει ισοτιμία της ψήφου, κρίσιμο ρυθμιστικό ρόλο, πέρα και έξω από κάθε λογική, πέρα και έξω από τη λογική του κομματικού σας στενού συμφέροντος αλλά και των ιδεολογικών και πολιτικών σας αναφορών, να πείτε «όχι» και να στηρίξετε τότε, να δώσετε μαξιλάρι ασφαλείας και βοήθεια στη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη. Δεύτερη κρίσιμη στρατηγική επιλογή για εσάς και για το κόμμα σας ήταν η επιλογή σας να πάτε απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών. Αν και εξ όσων γνωρίζω - δεν μπορώ βεβαίως να είμαι στα εσωτερικά σας - ήσασταν μόνη στην ηγεσία του κόμματος και στο κορυφαίο όργανο που διαφωνήσατε με τις απόψεις των συντρόφων σας τότε που σε συνάφεια με την ιστορία, τη διαδρομή, τις προοδευτικές ιδέες, τη στάση και τη θέση των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών υπερασπίστηκαν μια συμφωνία θετική για τη χώρα που σήμερα τηρεί και ο κ. Μητσοτάκης. Βεβαίως, ήταν μια κρίσιμη στρατηγική επιλογή αυτή, να πάτε κόντρα στις ιδέες της παράταξής σας - της προοδευτικής παράταξης, μάλλον, όχι της δική σας μόνο - και να στηρίξετε τη Δεξιά και μάλιστα, τότε την ακραία λαϊκιστική εκδοχή της Δεξιάς. Και η τρίτη στρατηγική επιλογή, κυρία Γεννηματά, είναι τώρα. Διότι όχι μόνο αποφασίζετε να ψηφίσετε το νομοσχέδιο του κ. Χρυσοχοΐδη και του κ. Μητσοτάκη, ένα νομοσχέδιο, που βρίσκεται σε αντίθεση με τις δημοκρατικές ευαισθησίες του χώρου του δημοκρατικού και προοδευτικού, που συρρικνώνει συνταγματικές ελευθερίες. Όχι μόνο γι' αυτό, αλλά γιατί σε μία δύσκολη στιγμή για τον κ. Μητσοτάκη και την Κυβέρνηση - και αναφέρομαι στις εξελίξεις στην οικονομία, την πολύ μεγάλη ύφεση, αναφέρομαι στις εξελίξεις που η ύφεση φέρνει στην ίδια την κοινωνία, αναφέρομαι σε όσα βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας σε σχέση με την απόπειρα χειραγώγησης μέσων ενημέρωσης με αυτή την περίφημη λίστα Πέτσα, αν και είναι λίστα Μητσοτάκη, όχι λίστα Πέτσα - επιλέγετε όχι απλά να κάνετε τον συνήγορο του κ. Μητσοτάκη, αλλά να υπερακοντίσετε και σε επιχειρηματολογία, στην επιχειρηματολογία της Κυβέρνησης και της Δεξιάς και να μιλάτε εσείς εδώ με μία πολύ βαριά γλώσσα για παρακράτος και για διαπλοκή. Εμείς αφήνουμε αυτές τις εκφράσεις, γιατί θέλω να μιλήσω πολιτικά και να σας πω το εξής: Η επιλογή σας να κάνετε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την προηγούμενη τετραετία ήταν μια εύλογη επιλογή. Ήσασταν κόμμα της αντιπολίτευσης. Ευλόγως, κάνατε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση. Η επιλογή σας σήμερα να κάνετε αντιπολίτευση πάλι στον ΣΥΡΙΖΑ, όταν Κυβέρνηση είναι η Δεξιά του κ. Μητσοτάκη είναι μία παράλογη αυτοκαταστροφική για εσάς επιλογή. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αν θέλετε, κυρία Γεννηματά, να στηρίξετε την Κυβέρνηση, βεβαίως, ο δρόμος είναι ανοιχτός. Το μόνο πρόβλημα ενδεχομένως για εσάς να είναι ότι ίσως ο κ. Μητσοτάκης σε λίγο να μη σας έχει και τόσο ανάγκη. Διότι σας διεμβολίζει ήδη και παίρνει τα στελέχη που λοξοκοιτάνε και έχουν σαν όραμα και στόχο να κυβερνήσουν κάποια στιγμή και να βρεθούν ξανά στα έδρανα της Κυβέρνησής του. Εγώ το μόνο που θα σας πω είναι ότι καθείς και οι επιλογές του σε αυτή τη ζωή και καθείς άξιος των επιλογών και της μοίρας του. Ευχαριστώ πολύ.
Προφανώς η κ. Γεννηματά έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούστε, κύριε Τσίπρα. Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν ασχολούμαι με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ασχολούμαι με τα έργα και τις ημέρες αυτής της συντηρητικής Κυβέρνησης, γιατί χρειάζεται αποτελεσματική αντιπολίτευση στον τόπο, μιας και η Αξιωματική Αντιπολίτευση βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση και είναι προφανές ότι αδυνατεί να διαδραματίσει τον θεσμικό της ρόλο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Έχω, όμως, υποχρέωση, ταυτόχρονα με τη δουλειά μου απέναντι στην Κυβέρνηση να απαντώ όταν ακούγονται αυτά τα ψέματα και όταν επιχειρείτε να με προσβάλλετε προσωπικά, γιατί δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα άλλο πολιτικά. Να σας πω, λοιπόν, για την απλή αναλογική και για το στήριγμα στον κ. Μητσοτάκη και όλα αυτά που αναφέρατε πριν. Εκτός του ότι δεν έχω καμμία όρεξη να στηρίξω μια συντηρητική Κυβέρνηση. Δεν έχει ανάγκη τη στήριξή μου, κύριε Τσίπρα. Τον φέρατε καβάλα στο άλογο! Δημιουργήθηκε τέτοιο κλίμα για να φύγετε εσείς από την κυβέρνηση αυτής της χώρας, που απαλλάξατε τη Νέα Δημοκρατία από όλες τις ευθύνες για τη διακυβέρνηση του τόπου, για την κρίση και για τα μνημόνια και τους φέρατε ως λευκή περιστερά να φαντάζουν ότι είναι η σωτηρία της χώρας μετά από αυτό που έζησε με τον ΣΥΡΙΖΑ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Και ακούω κόσμο να λέει ακόμα: «Σκέψου τι θα συνέβαινε αν είχαμε την πανδημία και κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ». Γι' αυτό σας μιλώ για το στίγμα που έχετε επιφέρει σε αυτή τη χώρα σε βάρος της Αριστεράς. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Θέλετε να σας πω για την απλή αναλογική;
Παρακαλώ ησυχία. Κυρία Γεννηματά, απευθυνθείτε και λίγο προς το Προεδρείο. Νιώθω μόνος!
Ναι, κύριε Πρόεδρε. Αν θέλετε να ασχοληθώ, κύριε Πρόεδρε, και με το Προεδρείο, να σας πω ότι όταν ζητάμε επί προσωπικού πρέπει πάντα να μας δίνετε τον λόγο και όχι επιλεκτικά. Επανέρχομαι, όμως, στον κ. Τσίπρα. Ακούστε, λοιπόν, κύριε Τσίπρα, για την απλή αναλογική. Αφού κυβερνήσατε με το μπόνους, γιατί αυτό θέλατε, και μάλιστα με τον αγαπημένο σας συγκυβερνήτη κ. Καμμένο - αδελφό, όχι απλά συγκυβερνήτη - όταν θεωρήσατε ότι αυτό ευνοεί τα μικροκομματικά σας οφέλη φέρατε την απλή αναλογική, δηλώνοντας ταυτόχρονα με αυτό το γνωστό ύφος σας της αποφασιστικότητας ότι δεν σκοπεύετε να συνεργαστείτε με κανέναν από τα κόμματα της ελληνικής Βουλής. Δηλαδή φέρατε έναν νόμο για να οδηγήσετε τη χώρα σε ακυβερνησία. Η χώρα, λοιπόν, μετά από τόσα χρόνια κρίσης και προσπαθειών δεν έχει ανάγκη από ακυβερνησία. Έχει ανάγκη από πραγματικές προοδευτικές κυβερνήσεις. Και μιας και μου είπατε να απευθύνομαι και στο Προεδρείο, κύριε Πρόεδρε…
Είναι βάσει του Κανονισμού περιέργως!
Ναι, ναι. Με βάση τον Κανονισμό, κύριε Πρόεδρε, λοιπόν, η χώρα χρειάζεται ισχυρή προοδευτική κυβέρνηση στον τόπο με πραγματική εναλλακτική πρόταση, γιατί αυτό έχει ανάγκη τώρα. Θα κάνει τον κύκλο της και η Νέα Δημοκρατία. Όλα κάνουν κύκλους, όπως είδαμε, και το μέλλον είναι μπροστά και είναι εδώ. Όσον αφορά τα εθνικά θέματα και τις Πρέσπες, εμείς είμαστε ένα πατριωτικό κόμμα. Δεν γνωρίζει, φαίνεται, ο κ. Τσίπρας καλά όλα τα χαρακτηριστικά της δημοκρατικής παράταξης. Επιφανειακά ασχολείται και μας κάνει κριτική. Εμείς, λοιπόν, έχουμε παράδοση πατριωτική και σε καμμία περίπτωση δεν θα συναινούσαμε να παραδοθούν όλα τα όπλα που είχε εξασφαλίσει για τον ελληνικό λαό στο θέμα αυτό ο Ανδρέας Παπανδρέου με την πορεία του όλα τα προηγούμενα χρόνια, γιατί πολύ απλά αυτό έκανε ο κ. Τσίπρας με την πολιτική του να υποχωρήσει στις πιέσεις των δανειστών! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Κινήματος Αλλαγής]] Γι' αυτό και απέφυγε συστηματικά να συγκληθεί το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών, έτσι ώστε να μην υπάρχουν δεσμεύσεις και με λυμένα τα χέρια να μπορεί να προβεί σε υποχωρήσεις. Το τονίζω αυτό, διότι είναι εξαιρετικά επικίνδυνο να μας συμβεί και τώρα και στο μέλλον. Γιατί εδώ και πολύ καιρό χτυπάω το καμπανάκι του κινδύνου για το ότι πρέπει να διαμορφωθεί εθνική γραμμή και αρραγές εσωτερικό μέτωπο και πάλι ο σημερινός Πρωθυπουργός αρνείται τη σύγκληση του Συμβουλίου πολιτικών Αρχηγών, γιατί προφανώς θέλει και αυτός με τη σειρά του να έχει τα χέρια του λυμένα. Επαναλαμβάνω, λοιπόν, ότι κανείς δεν έχει λευκή επιταγή, από εμάς τουλάχιστον, να διαχειρίζεται τα εθνικά μας ζητήματα. Και κλείνω, επειδή εμείς είμαστε μία παράταξη που έχει μπροστά και εγώ προσωπικά εκτός από τις ιδέες μας και τις αρχές μας και τις αξίες μας, θέλω να σας πω το εξής: Το τελευταίο διάστημα οι πολιτικές μετεγγραφές με τον τρόπο που έγιναν και από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, φαίνεται ότι επιχειρείται να καθιερωθούν ως η νέα πολιτική πραγματικότητα στον τόπο. Εγώ, λοιπόν, επειδή έχω και μία αναφυλαξία με την κανονικότητα επειδή τη θεωρώ πάρα πολύ συντηρητική, θέλω να σας πω ότι στο Κίνημα Αλλαγής η επανάστασή μας είναι η επιστροφή της ηθικής στην πολιτική. Σας ευχαριστώ πολύ.
Καλείται στο Βήμα ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του κόμματος Ελληνική Λύση κ. Κυριάκος Βελόπουλος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να πω στον κ. Τσίπρα ακούγοντάς τον ότι ωσάν να μην κυβερνήσατε, κύριε Τσίπρα, είστε, ωσάν να μην κυβερνήσατε ποτέ. Λοιπόν, επειδή δεν κυβέρνησε ούτε η Νέα Δημοκρατία, ούτε το ΚΙΝΑΛ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, αν σας άκουγε κανείς στα εσωκομματικά σας προβλήματα που είχατε πριν από λίγο, θα καταλάβαινε γιατί ο κόσμος είναι απαισιόδοξος, όπως ότι δεν σέβεστε τους υπόλοιπους πολιτικούς Αρχηγούς. Κάθομαι υπομονετικά επί ώρες να ακούσω τους πάντες, έρχονται η κ. Γεννηματά και ο κ. Τσίπρας μια φορά τον μήνα, αντιδικούν για τη δική τους κεντροαριστερή παράταξη και εξαφανίζονται. Θεωρώ ότι είναι ασέβεια όχι προς τους Βουλευτές αλλά είναι ασέβεια προς την ίδια την πραγματικότητα. Είναι αδιανόητο αυτό που συμβαίνει στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Αλήθεια, τι μας νοιάζει εμάς η όποια αντιπαράθεση του ΣΥΡΙΖΑ με το ΠΑΣΟΚ ποιος είναι ο δημοκράτης, ποιος είναι ο κεντροαριστερός, ποιος πρεσβεύει καλύτερα την Αριστερά, την κεντροαριστερά και όλα αυτά τα περίεργα ευφυολογήματα τα οποία τουλάχιστον είναι ανύπαρκτα. Θα ήθελα, λοιπόν, να πω στον κ. Τσίπρα, ο οποίος δεν είναι εδώ, ότι δεν έχει το δικαίωμα κανείς εδώ μέσα να ομιλεί για δημοκρατικό χώρο, κανείς. Δηλαδή τι θέλει να πει; Ότι το ΚΙΝΑΛ, η Νέα Δημοκρατία ή η Ελληνική Λύση ή το ΜέΡΑ25 δεν είναι του δημοκρατικού χώρου; Αυτοπροσδιορίζεται κάποιος μόνος του δημοκράτης και οι άλλοι είναι αντιδημοκράτες; Είναι το λιγότερο απαράδεκτο, αλαζονικό ως και προσβλητικό. Οι υπόλοιποι, δηλαδή, τι είναι εδώ μέσα; Να μου το πουν για να μιλήσουμε πολιτικά κάποια στιγμή στο ελληνικό Κοινοβούλιο, γιατί βαρέθηκα ο καθένας να βαφτίζει τον εαυτό του όπως θέλει και να βαφτίζει και τους άλλους όπως θέλει. Προοδευτική επιλογή η Συμφωνία των Πρεσπών. Αν, λοιπόν, είναι δημοκράτης και προοδευτικός και λέει ότι είναι προοδευτική η Συμφωνία των Πρεσπών, ρωτώ τον κ. Τσίπρα, ο οποίος δεν είναι εδώ, να μας πει τι κέρδισε η Ελλάδα από αυτόν τον συμβιβασμό τον επώδυνο, επαίσχυντο, όπως θέλετε πείτε τον. Για εμάς είναι προδοτική η συμφωνία. Αλλά να μας πει τι κέρδισε η Ελλάδα, τι κερδίσαμε από αυτή τη συμφωνία ως χώρα. Τι πήρε η χώρα μας από μία συμφωνία την οποία υπογράψατε ερήμην του ελληνικού λαού και γι' αυτό ο ελληνικός λαός στις εθνικές εκλογές σας τιμώρησε και έφερε τη Νέα Δημοκρατία, η οποία βέβαια δεν αλλάζει τη συμφωνία και δεν θα την αλλάξει ποτέ απ' ό,τι φαίνεται γιατί συμφωνεί και αυτή. Διότι αν η Νέα Δημοκρατία διαφωνούσε με τη συμφωνία - και καλά έκανε ο Πρωθυπουργός και έφυγε - θα του έλεγα ότι η εξεταστική επιτροπή, κύριε Τασούλα, που υποσχεθήκατε τον Μάιο, τον Ιούνιο, τον Ιούλιο έχει πάει η διαδρομή της για το 2041. Περιμένουμε, κύριε Πρόεδρε της Βουλής, να φέρετε την εξεταστική επιτροπή για τον Κοτζιά, για να δούμε ποιος και γιατί υπέγραψε την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, τελεία και παύλα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Αυτή η περιβόητη ασυλία προς τον ΣΥΡΙΖΑ, θα το πω ευθέως από τη Νέα Δημοκρατία, για το θέμα των Σκοπίων μού θυμίζει τον συνένοχο που καλύπτει τον ένοχο. Δεν δικαιολογείται διαφορετικά. Χαρίζετε την εξεταστική για να μάθει ο ελληνικός λαός τι συνέβη με τη Συμφωνία των Πρεσπών στον ΣΥΡΙΖΑ. Και σήμερα τόση ώρα μαλώνανε οι δύο, οι τρεις, οι τέσσερις πολιτικοί Αρχηγοί, πλην της κ. Γεννηματά που μίλησε μισό λεπτό για τα εθνικά θέματα, για τα ήσσονος σημασίας και όχι τα μείζονος σημασίας. Αυτό με ενοχλεί! Ήσσονος και όχι μείζονος διότι ασχολούνται και μαλώνουν για τις πορείες και τις διαδηλώσεις του οποιουδήποτε έχει το δικαίωμα - δεν του το απαγορεύει ο νόμος που έφερε η Νέα Δημοκρατία, μπορούν να κάνουν διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες όσοι θέλουν με τον νόμο και την τάξη - ενώ κινδυνεύει η πορεία της χώρας σε σχέση με την Τουρκία. Ποιο είναι σημαντικότερο, λοιπόν; Η πορεία των εκατό και διακοσίων ανθρώπων ή η πορεία της χώρας; Διότι αν συμπεριφέρεται έτσι το πολιτικό σύστημα, σημαίνει ότι είμαστε μακριά από την ελληνική κοινωνία και μακριά από την ίδια θα το πω ευθέως την πατρίδα, τη χώρα. Δεν είναι σημαντικό πρόβλημα αυτό. Εκτός, αν σκεφτώ ανάστροφα για τον ΣΥΡΙΖΑ ότι υπογείως συμφώνησε με τη Νέα Δημοκρατία για την όποια συνεκμετάλλευση που έρχεται στο Αιγαίο. Αλλιώς δεν μπορώ να δικαιολογήσω τέτοιες συμπεριφορές. Κάτι δεν δένει καλά στη δική μου λογική. Ο ένας έλεγε για τον Αλιβιζάτο και τον Μανιτάκη, ο Πρωθυπουργός. δεν μπορώ να καταλάβω το κόμπλεξ της Νέας Δημοκρατίας συνεχώς να επικαλείται τους Αριστερούς λες και είναι θεοί και τα ιερά τέρατα και οι βούδες. Αν δεν πάρετε το άλλοθι της Αριστεράς για να κυβερνήσετε, έχετε πρόβλημα ιδεοληπτικό. Πρέπει σώνει και καλά να πούμε ο Αλιβιζάτος, ο Μανιτάκης. Και; Δεκαετίες υπάρχουν αυτοί. Τι έκαναν για τη χώρα έχει σημασία. Ο άλλος πήρε τον κ. Γεραπετρίτη και τον έκανε από επιμελητή συγγραφέα, από συγγραφέα επιμελητή. Είναι απίστευτα πράγματα. Και βγαίνει ο άνθρωπος εδώ και λέει «δεν είμαι ο εγώ ο συγγραφέας» και συζητούμε τώρα αν ο Γεραπετρίτης είναι ο επιμελητής ή ο συγγραφέας, γιατί πρέπει να αποδείξουμε ότι αυτοί είναι αριστεροί και αυτοί είναι δεξιοί. Δεν καταλαβαίνω τη λογική. Ώρες συζήτησης για ασόβαρες συγκρούσεις. Κάτι σοβαρό δεν έχω δει. Και φτάνουμε στο σημείο στο ελληνικό Κοινοβούλιο να επικαλείται ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως έναν ολιγάρχη που επέστρεψε τα λεφτά - λέει - πίσω γιατί δεν του άρεσαν τα λεφτά. Αυτό, παιδιά, είναι απίστευτο, να νομιμοποιεί ο κ. Τσίπρας έναν ολιγάρχη μέσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο, τον κ. Μαρινάκη, τον όποιο ολιγάρχη για το αν έχει πρόβλημα η Νέα Δημοκρατία ή όχι! Δεν μας απασχολεί ο κάθε ολιγάρχης. Αντί να τελειώσουμε με τους ολιγάρχες, που παρεμβαίνουν στην πολιτική ζωή του τόπου, εμείς τους νομιμοποιούμε διά δηλώσεων στο Κοινοβούλιο. Αυτό είναι που με ενοχλεί. Βέβαια, ο κ. Τσίπρας λείπει. Είπε ότι θα πάει στην τουαλέτα, αλλά πολύ αργεί στην τουαλέτα και δεν ξέρω γιατί. Ίσως δεν θέλει να τα ακούσει. Ρωτώ το εξής: Πόσο σοβαρή είναι η εικόνα αυτού του Κοινοβουλίου, όταν έξω ο Έλληνας στενάζει από την πείνα και την ανεργία; Πόσο σοβαρή είναι η εικόνα ενός Κοινοβουλίου, όταν τα εθνικά θέματα κρέμονται από μια κλωστή και έχουμε και μια νέα συμφωνία Πρεσπών στα ελληνοτουρκικά και εμείς ασχολούμαστε με το αν ο Τσίπρας είναι αριστερός, με το αν η Γεννηματά είναι κεντροαριστερή, με το αν είναι δημοκράτες ή προοδευτικοί; Πείτε μου εσείς πόσο σοβαρή είναι μια Βουλή! Ύστερα να μην αναρωτιέστε, γιατί το 55% των Ελλήνων δεν ψηφίζει. Δεν είναι τυχαίο ότι δεν πάνε να ψηφίσουν οι Έλληνες πολίτες, διότι ακούγοντας τον κ. Τσίπρα, τον κ. Μητσοτάκη, την κ. Γεννηματά, θεωρούν ότι το πρόβλημά τους είναι μόνο εάν θα δώσουμε άλλοθι στις συγκρούσεις ή στις διαδηλώσεις. Αυτό που ενόχλησε περισσότερο - και θα το πω ευθέως - είναι ότι τρεις ώρες εδώ μέσα δεν έγινε ούτε μια αναφορά για τα εθνικά θέματα. Αύριο ανακοινώνεται, από ό,τι φαίνεται, από την Τουρκία η μετατροπή της Αγίας Σοφίας πλέον σε τζαμί. Ούτε ένας δεν το ανέφερε εδώ μέσα! Γιατί; Αύριο γίνεται αυτό! Το σημείο και σύμβολο για εμάς της Ορθοδοξίας, η Εκκλησία της Αγίας Σοφίας θα γίνει τζαμί, και ο Τσίπρας ασχολείται συνεχώς με τις διαδηλώσεις και τις πορείες. Αντί να πει στον Πρωθυπουργό «έλα εδώ να συζητήσουμε πώς θα αντιδράσουμε στην πρόκληση αυτή», ασχολούμαστε με διαδηλώσεις, μπαχαλάκηδες, μολότοφ, φασαρίες, επεισόδια. Επίσης, έκανε και το εξής: Εξαιρετικό το επιχείρημα, κύριε συνάδελφε, του κ. Τσίπρα - του αποδίδω ειλικρινά ρητορική δεινότητα - με τα ΑΜΕΑ. Δηλαδή είπε ότι θα μαζευτούν απ' έξω τα ΑΜΕΑ, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, για να κάνουν πορεία και θα μπουν οι προβοκάτορες και θα ρίξουν μολότοφ και θα τιμωρήσουμε τα ΑΜΕΑ! Ωραίο επιχείρημα! Απόλυτα σωστό επιχείρημα που απευθύνεται στο συναίσθημα του ανθρώπου! Αφού, λοιπόν, ο κ. Τσίπρας ενδιαφέρεται για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, γιατί τους κόβουν συνεχώς τα επιδόματά τους και η κυβέρνησή τους και η Κυβέρνησή σας; Δεν είναι μόνο αυτό - να το πω και διαφορετικά - γιατί θέλει να υποθάλπει και η Νέα Δημοκρατία, δυστυχώς, και ο ΣΥΡΙΖΑ τους μολοτοφόρους; Αυτοί που μεταφέρουν μολότοφ, αφού μιλάμε για διαμαρτυρίες και μπαχαλάκηδες, τιμωρούνται με το πλημμέλημα και όχι με το κακούργημα. Γιατί; Έχει διαφορά το κακούργημα από το πλημμέλημα. Υποθάλπετε, λοιπόν, τους τρομοκράτες με τις μολότοφ και τους βοηθάτε να ξέρουν ότι η ατιμωρησία τους δίνει τη δυνατότητα να το ξανακάνουν, διότι οι μολότοφ που είναι φονικό εργαλείο και όργανο πρέπει, κύριε Πρωθυπουργέ, να γίνει κακούργημα. Το ζητήσαμε πολλές φορές. Φωνάζω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Καταθέσαμε την τροπολογία - την έχω εδώ - για αυστηροποίηση των μέτρων. Ρωτήστε εκατό Έλληνες, χίλιους, ένα εκατομμύριο εάν συμφωνούν ότι η μολότοφ πρέπει να τιμωρείται ως κακούργημα. Εάν έχει ένα πιστόλι ένας πολίτης, για να το έχει εδώ, και πάει να πυροβολήσει είναι κακούργημα. Αυτός που έχει τη μολότοφ και την πετάει τιμωρείται με πλημμέλημα. Δεν είναι δυνατόν! Μπορεί να κάνει και το άλλο, να την παραδώσει και να μην τιμωρηθεί καθόλου. Αυτό είναι το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας. Είστε μακριά από την ελληνική κοινωνία, κύριοι. Το λέω και διατρανώνω τη φωνή μου μαζί με τους υπόλοιπους που συμφωνούν απόλυτα με αυτά που λέμε. Είστε μακριά από την κοινωνία. Δυστυχώς, μαλώνετε για τα μικρά και αφήνετε τα μεγάλα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Πάμε, λοιπόν, στο τι ισχύει στις άλλες χώρες. Να δούμε στους αριστερούς φίλους μας, στην Αριστερά, ψευτοαριστερά - δεν ξέρω - , τι ισχύει σε άλλες χώρες. Στη Γαλλία του 2019, απαγορεύεται να κρύβουν τα πρόσωπα οι διαδηλωτές και στην Ελλάδα, φίλες και φίλοι, δεν κρύβουν πρόσωπο, φοράνε κράνη και κρατάνε μαγκούρες και κρατάνε και μια - δυο μολότοφ. Απαγορεύεται διά νόμου αυξημένες εξουσίες σε αστυνομία να συλλαμβάνει ταραξίες, ό,τι ώρα θέλει συλλαμβάνει τους ταραξίες. Ευρώπη δεν είναι η Γαλλία; Τοπικές αρχές, όχι η κυβέρνηση, η αστυνομία ή ο εισαγγελέας, μπορούν να απαγορεύουν όποια διαδήλωση, όποτε θέλουν και όταν θέλουν. Πάμε στην Ισπανία του 2014: Βαριά πρόστιμα σε όσους φωτογραφίζουν ή ηχογραφούν αστυνομικούς εν ώρα υπηρεσίας. Εδώ τι κάνει ο μπαχαλάκιας; Φοράει την κουκούλα, πάει με την κάμερα στον αστυνομικό «θα σε κάνω, θα σε ράνω» και όταν αντιδράσει ο αστυνομικός τραβάμε. Πάμε στη Γερμανία: Επιτρέπονται οι διαμαρτυρίες σε κλειστούς χώρους, σε ανοικτό χώρο με σαρανταοκτάωρη προειδοποίηση. Απαγόρευση ή διάλυση αν υπάρξει απειλή για τη δημόσια ασφάλεια. Κάψιμο της σημαίας; Τρία χρόνια κάθειρξη. Στην Ελλάδα «ένα πανί» έλεγε ο κύριος αυτός, που επαναλαμβάνω, του έδωσε η Νέα Δημοκρατία δέκα ασθενοφόρα. Δέκα ασθενοφόρα πήρε διαφήμιση από το κονδύλια των 20 εκατομμυρίων ο κύριος «μια σημαία είναι, δεν πειράζει, ας την κάψουμε». Θα μου πείτε και στη Νέα Δημοκρατία έχετε πολιτικούς, οι οποίοι έλεγαν το ίδιο πράγμα στο περιστύλιο. Κύριε συνάδελφε, για εσάς το λέω που βλέπετε, έχετε συναδέλφους σας με τέτοιες απόψεις, «δεν πειράζει, μια σημαία, ένα πανί που οποιοσδήποτε έχει δικαίωμα να την καίει». Και τώρα είναι και Υφυπουργός! Αυτά είναι απίστευτα! Πάμε στο Βέλγιο: Απαγόρευση διαδηλώσεων γύρω από το βασιλικό παλάτι, τη βουλή και το κοινοβούλιο. Έγγραφη αίτηση δέκα μέρες πριν! Και εδώ μαλώνουμε για το αν πρέπει να ενημερώσουμε είκοσι τέσσερις ώρες πριν, δυο μέρες πριν για το αν πρέπει να γίνονται διαδηλώσεις, αν πρέπει να γίνονται διαμαρτυρίες, τι πρέπει να κουβαλάνε. Χρειάζεται λογική. Το λέω στην Αριστερά που η λογική εκεί ξεχειλίζει, γιατί είναι πολύ δημοκράτες και προοδευτικοί. Πού είναι η λογική σας; Ευρωπαϊκό κόμμα δεν είστε; Λέμε τι λένε και τι κάνουν οι Ευρωπαίοι. Θα ήθελα ο κύριος Πρωθυπουργός, αν μπορεί, να μου απαντήσει σε λίγο, γιατί θέλω να του θέσω δυο, τρία ερωτήματα. Πάμε στη συνταγματικότητα. Ποια συνταγματικότητα; Το είπα και χθες. Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Μιλούσε ο κ. Ραγκούσης για συνταγματικότητα, που έκανε τον νόμο για την ιθαγένεια ο οποίος ήταν αντισυνταγματικός. Μιλούσε για συνταγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ χθες και σήμερα ,όπου ο νόμος Κατρούγκαλου, που κατέσφαξε τους Έλληνες συνταξιούχους, ήταν αντισυνταγματικός. Μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για αντισυνταγματικότητα, όταν ο διαγωνισμός για τα κανάλια ήταν αντισυνταγματικός. Μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για αντισυνταγματικότητα και προάσπιση του Συντάγματος, όταν πήγε και υπέγραψε για εθνικό θέμα στις Πρέσπες χωρίς να ρωτήσει κανέναν, τον ελληνικό λαό, χωρίς να ενημερώσει κανένα κόμμα. Υπέγραψε την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών! Πείτε μου εσείς ποια συνταγματικότητα! Πόσο συνταγματικό είναι να μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για βία των αστυνομικών, όταν στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία σε εξάχρονα παιδάκια ο ΣΥΡΙΖΑ έδινε εντολή στην Αστυνομία να τα δέρνει και να τους ρίχνει δακρυγόνα; Αυτά είναι τα τραγελαφικά που ενοχλούν. Με ενοχλεί πάρα πολύ πόσο συνταγματικό είναι το συριζαϊκό ξύλο. Πόσο συνταγματικό είναι το συριζαϊκό γκλοπ. Πολύ! Αρκεί να είναι προοδευτικό, κατά την άποψη του κ. Τσίπρα, αρκεί να είναι δημοκρατικό. Έχω κουραστεί να ακούω τις λέξεις «δημοκρατία» - επαναλαμβάνω - και «πρόοδο». Θα τους πω κάτι που είναι από τη φύση, γιατί μου φαίνεται ότι σκέφτονται παρά φύση. Πρόοδος χωρίς συντήρηση δεν υπάρχει πουθενά στη φύση. Αν αυτοί νομίζουν ότι υπάρχει μόνο η πρόοδος χωρίς τη συντήρηση, κάνουν λάθος. Αν νομίζουν ότι συντηρητικοί είναι αυτοί που θέλουν να επιβάλλουν την ασφάλεια για τον πολίτη, τον νόμο και την τάξη, να κοιμάται ο Έλληνας ήσυχος τα βράδια, να μη φοβάται ο μαγαζάτορας να πάει στη Σταδίου να ανοίξει το μαγαζί του, να μη φοβάται ο φοιτητής να πάει στη σχολή του, κάνουν λάθος. Όσο προοδευτικοί, δημοκρατικοί είναι αυτοί, άλλο τόσο είναι και το άλλο, που λένε, είναι άτοπο. Επαναλαμβάνω, νόμος και τάξη. Ποιος φοβάται τον νόμο και την τάξη; Ποιος μπορεί να φοβηθεί την ευνομία και την ευταξία στην Ελλάδα; Ο εγκληματίας, ο παράνομος και ο κακούργος. Άρα γιατί να φοβηθούμε την όποια επιβολή νομοθεσίας με βάση την αρχή του συνέρχεσθαι και το δικαίωμα στη διαδήλωση. Δεν απαγορεύει ο νόμος τις διαδηλώσεις, το έχω πει χίλιες φορές. Δεν υπάρχει απαγόρευση του νόμου που να λέει «δεν θα διαδηλώνετε». Όμως, λέει το εξής: Ότι πρέπει να υπάρχει και η προσωπική ευθύνη. Επαναλαμβάνω ότι στη δημοκρατία δεν υπάρχει μόνο η συλλογική ευθύνη, υπάρχει και η ατομική ευθύνη. Αυτό έγινε με τον κορωνοϊό όπου ο καθένας είχε την ατομική ευθύνη να προστατεύσει τον διπλανό του, τον απέναντί του, τη γυναίκα του, τα παιδιά του. Το ίδιο και στις διαδηλώσεις υπάρχει ατομική ευθύνη. Επαναλαμβάνω προς την Κυβέρνηση: Αλλάξτε τον νόμο. Σας καταθέσαμε τροπολογία. Η μολότοφ είναι δολοφονικό όργανο και πρέπει να τιμωρείται. Καταλάβετέ το!
Μα, είναι κακούργημα!
Όχι, δεν είναι! Ψάξτε τη νομοθεσία, κάνετε λάθος, κύριε συνάδελφε. Δεν είναι κακούργημα. Μόνο αν χρησιμοποιηθεί. Αν την κουβαλάω και την παραδώσω πριν πάω σε συλλαλητήριο, την έχω στη τσέπη μου…
Τώρα το ψηφίσαμε!
Κοιτάξτε, μην κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας, οι συριζαίοι αλλά και εσείς κάνετε τα ίδια, και στις Πρέσπες και με τις μολότοφ. Σας λέω ότι κάνετε κακούργημα. Δεν σας λέω κάτι άλλο. Γιατί, κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρωθυπουργέ, η ελευθερία θέλει αρετή και τόλμη. Εδώ είστε λίγο άτολμοι, γιατί φοβάστε την Αριστερά. Φοβάστε τους αριστερούς. Δυστυχώς! Το άρθρο 13, είναι το άρθρο του νομοσχεδίου που λέτε, κύριε Λιβανέ. Είναι πλημμέλημα. Το λέει μέσα. Πλημμέλημα! Αν συλληφθείς στα επεισόδια στη διαδήλωση, είναι πλημμέλημα στο νομοσχέδιο που φέρατε σήμερα. Είναι πλημμέλημα, σας λέω, δεν το καταλαβαίνετε; Ακόμη και αν γίνουν αύριο το πρωί επεισόδια και μπουν κάποιοι παρακρατικοί που δεν συνελήφθησαν ποτέ, - πενήντα χρόνια ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Δημοκρατία, οι παρακρατικοί δίπλα στους αστυνομικούς με τα κράνη και τα ρόπαλα και ξέρουμε ποιοι είναι οι παρακρατικοί, λέτε ότι είναι κάτω από κράνος οι γνωστοί - άγνωστοι, αυτοί οι παρακρατικοί που είναι παρακρατικοί του κράτους - αν τους συλλάβεις αυτούς, είναι πλημμέλημα. Πλημμέλημα, το καταλαβαίνετε; Πώς να έχεις την αποτροπή; Ο νομοθέτης δεν επιβάλλει κύρωση μόνο και μόνο για να βάλει φυλακή κάποιον, αλλά για να αποτρέψει και τους υπόλοιπους να επαναλάβουν το αδίκημα. Γι' αυτό ο νομοθέτης νομοθετεί. Δεν υπάρχει άλλος λόγος. Άλλως, θα βάζαμε αγχόνες και τελείωσε το παραμύθι. Όχι. Αυστηροποίηση των ποινών. Κύριε Πρωθυπουργέ, γιατί βγάλατε σήμερα ΚΥΑ - την έχω μπροστά μου, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως - και παρατείνετε τα περιοριστικά μέτρα σε ιερούς ναούς έως τις 21 Αυγούστου; Δεκαπενταύγουστος έρχεται, κύριε Πρωθυπουργέ, πηγαίνετε στην Τήνο κάθε Δεκαπενταύγουστο απ' ό,τι ξέρω. Γιατί στους ιερούς ναούς μέχρι τις 21 Αυγούστου πρέπει να ισχύει αυτή η ιστορία των συναθροίσεων, αλλά όταν ήταν έξω από τη Βουλή εκείνος ο αλήτης, με κεφαλαία γράμματα, και έλεγε να σε απελάσουν, Πρωθυπουργέ εσένα και τους πολιτικούς εδώ μέσα, ο Κωνσταντίνου και οι υπόλοιποι, ο πρόεδρος των Πακιστανών, δεν συνελήφθη κανένας; Στις εκκλησίες, όμως, είχαμε συλλήψεις, είχαμε καταδίκη ιερέως, είχαμε τον μητροπολίτη υπόδικο στην Κέρκυρα. Γιατί παρατείνετε πάλι τα μέτρα μόνο στις εκκλησίες; Διότι μη μου πείτε ότι είναι για όλα τα δόγματα. Τα τζαμιά στη Θράκη λειτουργούσαν και με κορωνοϊό, κύριε Πρωθυπουργέ. Δυστυχώς, λειτουργούσαν. Δεν υπήρχε έλεγχος. Και μάλιστα, λίγο πριν το Ραμαζάνι, ανεστάλησαν ολοκληρωτικά τα μέτρα. Τα λέω για να καταλάβετε, κύριε Πρωθυπουργέ, ότι θα είστε ακριβοδίκαιοι. Η Νέα Δημοκρατία, αν θέλει να κυβερνήσει κι άλλα χρόνια και να αφήσει έργο πίσω της, πρέπει να είναι ακριβοδίκαιη με τους Έλληνες. Δεν μπορεί να συμπεριφέρεται ρατσιστικά στους Έλληνες. Είναι ρατσισμός έναντι των Ελλήνων. Η Μεγαλόχαρη, βρε παιδιά, Δεκαπενταύγουστος είναι, η Παναγιά μας! Γιατί να ισχύουν τα μέτρα εκεί; Ολόκληρη ΚΥΑ. Δεν το καταλαβαίνω! Πάμε και στα πιο σοβαρά τώρα. Γιατί για εμένα αυτό που έγινε το Πάσχα, κύριε Πρωθυπουργέ, ήταν πολύ σοβαρό. Κλείσατε όλες τις εκκλησίες, κλείσατε τα μοναστήρια, τα κλείσατε όλα. Τα τζαμιά, όμως, μόλις τελείωσε το Πάσχα και άνοιξε το Ραμαζάνι, λειτούργησαν κανονικά. Στη Θράκη λειτουργούσαν κανονικά και δεν είχαν κλείσει ποτέ. Δεν υπήρξε ούτε μια σύλληψη παρανόμου που να είχε ανοίξει το τζαμί. Ακούστε, κύριε Πρωθυπουργέ, τα πράγματα στα ελληνοτουρκικά δεν πάνε καλά. Και ευκαιρίας δοθείσης, θα ήθελα να μου πείτε ειλικρινά για τη νέα πρόκληση των Τούρκων χθες και σήμερα, που είναι η εξής: Θέλουν διάλογο για τουρκική μειονότητα στη Θράκη. Εμείς ξέρουμε ότι στη Θράκη υπάρχουν τα αδέλφια μας οι μουσουλμάνοι, οι οποίοι είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα, γιατί η Συνθήκη της Λωζάνης ομιλεί γι' αυτό. Κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσει η Τουρκία να συμπεριφέρεται αλά κάρτ στη Συνθήκη της Λωζάνης. Την παραβιάζει κατάφωρα συνεχώς. Δεν απαντάται, όμως, από το ελληνικό πολιτικό σύστημα στην κόκκινη γραμμή. Δεν με ενδιαφέρουν οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες, με ενδιαφέρει αυτό, τα ελληνοτουρκικά, γιατί εκεί υπάρχει θέμα. Να σας πω τι κακό μάς έκαναν οι φίλοι μας οι Αμερικανοί σήμερα, αν και βέβαια τα μέσα που ελέγχετε, κύριε Πρωθυπουργέ, ως παράταξη, δεν τα λένε αυτά. Σήμερα οι Υπουργοί των Ηνωμένων Πολιτειών αρνήθηκαν να δουν τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ. Αρνήθηκαν, όπως το ακούτε, κύριε Χρυσοχοΐδη. Αρνήθηκαν να δουν τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ. Γιατί, ενώ υπήρχε προγραμματισμένη σύσκεψη και συνάντηση; Κάτι δεν πάει καλό με τον σύμμαχό μας που λέγεται Αμερική. Δεν θέλω ούτε να κλιμακώσω ούτε να πω πράγματα που δεν ισχύουν. Βγαίνει, όμως, η Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας είστε φίλος και οπαδός και καλά κάνετε - εγώ δεν είμαι φίλος αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν μπορεί να είμαι - με διαφορετική οικονομική πολιτική, χωρίς στρατό, με διαφορετικά κοινωνικά πρότυπα - φίλος αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θέλω την Ευρωπαϊκή Ένωση των λαών, των εθνών και των κρατών, αλλά με πραγματικά ενωμένη Ευρώπη. Βγαίνει ο κ. Μπορέλ, κύριε Πρωθυπουργέ, και λέει στην Τουρκία ότι πρέπει η Ελλάς και η Τουρκία να κάνουν συνεκμετάλλευση των πετρελαίου και του φυσικού αερίου στη Μεσόγειο. Δεν είδα από το Υπουργείο Εξωτερικών μια αντίδραση. Ποιος είναι ο Μπορέλ, ο οποίος ως Επίτροπος Ενέργειας τα λέει στον Τσαβούσογλου μπροστά; Και βγαίνει ο Τσαβούσογλου, κύριε Πρωθυπουργέ, και σας εκθέτει κι εσάς, δυστυχώς. Δεν θέλω να πιστέψω ότι ισχύει, αλλά ο Τσαβούσογλου είπε ότι γι' αυτό τηλεφώνησε ο Πρωθυπουργός της χώρας, ο Μητσοτάκης, στον Ερντογάν. Δεν τον πιστεύω, τους Τούρκους έτσι κι αλλιώς εγώ δεν τους πιστεύω. Πολλές φορές λένε πολλά περισσότερα, γιατί πολύ απλά θέλουν να κλιμακώσουν. Όμως, περιμένω από τον Έλληνα Πρωθυπουργό να μου πει τι θα κάνει η ελληνική Κυβέρνηση για την Αγία Σοφία. Γιατί για μας, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι το σύμβολο της Ορθοδοξίας. Εσείς μπορεί να κλείνετε εκκλησίες, γιατί υπάρχει ο κορωνοϊός, αλλά εμείς θέλουμε να ανοίγουμε εκκλησίες και η Αγία Σοφία να παραμείνει εκκλησία. Να μείνει εκκλησία, αυτό θέλουμε. Είναι σύμβολο της Ορθοδοξίας. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Γιατί; Διότι θα υπάρξουν και τα αντίμετρα.
Μα, είναι μουσείο.
Για μας είναι εκκλησία Ορθόδοξη. Ακούστε, κύριοι συνάδελφοι, θα σας το πω με πολύ απλά ελληνικά. Αν σκεφτόταν με τη λογική τη δική σας - ποιος είναι Θεσσαλός εδώ μέσα; Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, η Θεσσαλία δεν θα είχε απελευθερωθεί ούτε η Μακεδονία ούτε η Ήπειρος. Κάποια πράγματα, όπως τα σύμβολα της Αγίας Σοφίας, επειδή το τουρκικό φασιστικό κράτος την έκανε τζαμί ή, αν θέλετε, την έκαναν μουσείο, δεν θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Ως εκκλησία έγινε, εκκλησία πρέπει να είναι. Αυτός είναι ο στόχος μας, για να πάρουμε το λιγότερο, επιτέλους. Αυτό σας λέω. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Αν πας να συζητήσεις κάτι, δεν πας με τη λογική ότι είναι μουσείο, πας με τη λογική ότι παραβιάστηκε η θρησκευτική ελευθερία και έγινε μουσείο από εκκλησία. Το καταλάβαμε; Απλά όταν διαπραγματεύεσαι, θέτεις δέκα για να πάρεις τα τρία - δεν γίνεται αλλιώς - για να μην πάρεις άλλα τρία στο τέλος. Ίμβρος, Τένεδος. Τι θέτει η Συνθήκη της Λωζάνης; Αποζημιώσεις Ελλήνων και επανορθώσεις που αφορούν όχι μόνο τη Γερμανία αλλά την Τουρκία, τα ζητάς. Γιατί θα σου ζητήσουν Δωδεκάνησα, Κρήτη κ.λπ.. Άρα κι εσύ βάλε στο τραπέζι άλλα δέκα. Αυτό σας λέω. Αν δεν καταλαβαίνετε, δεν φταίω εγώ, παιδιά. Ειλικρινά, δεν φταίω εγώ, δεν είναι δική μου υπαιτιότητα. Η Αγία Σοφία είναι σύμβολο Ορθοδοξίας. Καταλάβετέ το. Και δεν το ακυρώνουμε αυτό. Αν είναι μουσείο, το αποφάσισε ο Κεμάλ Ατατούρκ και όχι η ελευθερία, η δημοκρατία και η Ορθοδοξία. Το αποφάσισε ο Ατατούρκ. Το καταλάβατε; Αν συμφωνείτε με τον Ατατούρκ, δικαίωμά σας. Εγώ δεν συμφωνώ. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Ελληνικής Λύσης]] Φέρατε προτάσεις. Η Τουρκία πιέζει - κακώς το δεχόμαστε - να ανοίξουμε τζαμί στον Βοτανικό. Ακυρώστε το. Μην το ανοίγετε. Τον Σεπτέμβριο ανοίγει το τζαμί. Μην το ανοίγετε. Η κ. Κεραμέως, άνοιξε δύο τζαμιά πριν μερικούς μήνες σε Ρόδο και Κω, αντί να περιμένετε και μετά να διαπραγματευθείτε, για να δώσετε και να πάρετε. Εσείς τα δίνετε και ό,τι πάρετε. Αυτό σας λέω. Δεν σας λέω να πάμε να πάρουμε την Πόλη σώνει και καλά όλοι μαζί. Αυτό δεν σημαίνει ότι μέσα στο μυαλό κάποιου Έλληνα μπορείς να του στερείς τη δυνατότητα να σκέφτεται το «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι», γιατί είναι μύθος και θρύλος και παράδοση. Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Σας λέω επιχειρήματα. Τόσον καιρό λέω στην Κυβέρνηση, κλείστε τα σύνορα στους Κήπους. Κλείστε τα ρημάδια! Μπαινοβγαίνουν οι Τούρκοι με τα εμπορεύματά τους. Η Ελλάδα δίνει 2 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως σε τουρκικά προϊόντα εισαγόμενα. Υπάρχουν σκέψεις, προτάσεις, για να μπορούμε να πιέσουμε τον τουρκικό σωβινισμό. Έχουμε ένα κράτος σωβινιστικό, ναζιστικό και αυταρχικό που λέγεται Τουρκία. Έχουμε έναν κακό γείτονα. Όσο ευγενής είναι στην προσωπική του ζωή ο Πρωθυπουργός, άλλο τόσο ευγενική είναι και η Ελλάδα απέναντι στην προκλητικότητα της Τουρκίας. Και δεν είναι προκλητικότητα, είναι διεκδικητικότητα. Το είπε πολύ καλά ο Ανδρέας ο Λοβέρδος - τον άκουσα με τα αφτιά μου - «δεν θα μιλάμε πλέον για προκλητικότητα, θα μιλάμε για διεκδικητικότητα της Τουρκίας». Είναι λάθος να μιλάμε για προκλητικότητα. Διεκδίκηση κάνει και το λέω με πολλή συμπάθεια. Πάμε και στα σοβαρά τώρα. Σημερινή απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη «VOLKSWAGEN». Φωνάζαμε, κύριε Πρωθυπουργέ, από την αρχή στον κ. Γεωργιάδη, κάντε ό,τι έκανε η Αμερική να πάρουμε λεφτά πίσω ως πρόστιμο από τη «VOLKSWAGEN». Δεν το κάνατε ποτέ. Σήμερα βγήκε η απόφαση και λέει ότι μπορεί οποιοσδήποτε πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης να μηνύσει τη «VOLKSWAGEN». Ακούστε τώρα, για να δείτε γιατί το λέω αυτό. Μας δίνει το δικαίωμα να πάρει η Ελλάδα 100-200 εκατομμύρια - μπορούμε να τα πάρουμε - και δεν κάνει κανένας τίποτα. Αφήνουμε πάλι τους ιδιώτες. Γιατί το λέω αυτό; Διότι, κύριε Πρωθυπουργέ, μόλις η Τουρκία έμαθε ότι θα κάνει επένδυση η «VOLKSWAGEN» στη Σμύρνη, διέταξε ο Ερντογάν έλεγχο στη «VOLKSWAGEN», για να πιέσει και να πάρει αποζημιώσεις. Αυτό σημαίνει διεκδικώ δυο, τρία για να πάρω το ένα που δικαιούμαι. Αλλιώς, δεν πρόκειται να πάρουμε τίποτα. Και βέβαια, θλίβομαι όταν ακούω, φίλες και φίλοι, συμβούλους του Υπουργείου Εξωτερικών να λένε ότι η Κύπρος κείται μακράν, ότι η Κύπρος είναι μακριά, το Καστελλόριζο είναι μακριά, ότι είναι πολύ μακριά το Καστελλόριζο από την Ελλάδα, ότι δεν έχει ΑΟΖ κ.λπ.. Λέω, λοιπόν, το εξής: Άκουσα τη δήλωση του Ακάρ. Έλληνες πανεπιστημιακοί - να μου πείτε αν συμφωνείτε, κύριε Πρωθυπουργέ - πολιτικοί και απόστρατοι έχουν αρχίσει να κάνουν εκτιμήσεις προς την κατεύθυνση των δικών μας δικαίων. Θα μου πείτε «ποιοι είναι αυτοί;». Θα σας πω εγώ έναν. Το διαβάζω: Η Τουρκία ποσοτικά είναι η μόνη χώρα διάδοχος της οθωμανικής αυτοκρατορίας, γιατί όλοι εμείς είμαστε παιδιά των Οθωμανών είτε μας αρέσει είτε δεν μας αρέσει. Τουλάχιστον ιστορικά. Τον έχετε εδώ Βουλευτή σας. Είναι ένας περίεργος διεθνολόγος, γραφικός τύπος, ο οποίος τα έλεγε αυτά στο πανεπιστήμιο που δίδασκε. Παιδιά των Οθωμανών είστε, κύριοι. Τα λέει. Στα έδρανα κάθεται δίπλα σας. Παιδιά των Οθωμανών! Δηλαδή είμαστε γενίτσαροι: Αυτός ο κύριος διδάσκει τα παιδιά μας στο πανεπιστήμιο. Και δεν ξέρω γιατί η Νέα Δημοκρατία τον έχει στα «όπα, όπα» τον κύριο αυτόν. Ο κ. Καιρίδης. Μορφή μεγάλη! Εδώ. Να τον έχετε, να τον χαίρεστε. Και βέβαια θα πω στον κ. Λιβανό ως ιστορικός το εξής: Το 350 π.Χ. ξέρετε τι έγινε; Δεν ξέρετε φαντάζομαι. Δεν είστε ιστορικός. Άλλη είναι η δουλειά σας. Ξέρει ο από πάνω. Ο Κίμων ο Αθηναίος, πήρε διακόσιες τριήρεις και πήγε στην Κύπρο και την απελευθέρωσε, γιατί οι Πέρσες που ήταν τεράστια αυτοκρατορία την απειλούσαν και πάλι. Χαμογελούν κάποιοι. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Ο «από πάνω» είναι ο κ. Τασούλας, ο οποίος είναι πολύ καλός γνώστης και της ιστορίας και της ελληνικής γλώσσας.
Και παρακαλεί να συντομεύετε.
Μόνο σε εμένα το κάνετε, όμως, αυτό, κύριε Πρόεδρε.
Ναι, μόνο σε εσάς. Κατά σύμπτωση μιλήσατε και εχθές και σήμερα. Μόνο εσείς.
Εσείς αλλάξατε τον Κανονισμό εχθές. Εμείς δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, κύριε Πρόεδρε.
Ελάτε, ελάτε. Μην τα χαλάσουμε τώρα. Μόνος σας είπατε ότι συντομεύετε.
Αφήστε να κάνουμε και μαθήματα ιστορίας. Βοηθάνε στην πολιτική. Λέω, λοιπόν, ότι πήρε διακόσιες τριήρεις, πήγε στην Κύπρο και την απελευθέρωσε, τότε που η Κύπρος ήταν όντως μακριά, που πήγαιναν με κουπί. Τριήρεις και λίγο αέρας. Σήμερα να έχετε Ροζάκη, να έχετε συμβούλους - τον κ. Ντόκο ο Πρωθυπουργός μας - , οι οποίοι λένε περίπου τα ίδια πράγματα, κάτι δεν πάει καλά. Αυτές είναι οι ρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν. Οι πολιτικοί πρέπει να κάνουν το καθήκον τους. Ποιο είναι το καθήκον τους; Σύμβουλοι οι οποίοι έχουν άλλη άποψη από τη δική μας, πρέπει να απομακρύνονται. Και αν θέλει ο Πρωθυπουργός μας να κάνει δουλειά, αυτούς τους συμβούλους να τους απομακρύνει, γιατί είναι κακοί συμβουλάτορες. Και για εμάς - θα το πω ευθέως, επειδή πλησιάζουν και οι μέρες - η Ελλάδα του 2020 δεν είναι η Ελλάδα του Ιουλίου του 1974, κύριε Πρωθυπουργέ. Η Ελλάδα είναι ισχυρή, έχει ισχυρή Κυβέρνηση εκατόν πενήντα οκτώ Βουλευτών, έχει μία Αντιπολίτευση που θέλει να βοηθήσει. Τον Ιούλιο του 1974 δεν είχαμε κυβέρνηση. Είχαμε μια άλλη κυβέρνηση, μια χούντα η οποία παρέδωσε την Κύπρο. Μην κάνουμε το ίδιο λάθος στα ελληνοτουρκικά, γιατί θα κλαίμε όλοι μαζί. Κλείνοντας - λείπει ο ΣΥΡΙΖΑ ως συνήθως - να πω ότι σήμερα στην ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου είχαμε μία συζήτηση για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Προς τιμήν τους οι Ευρωβουλευτές της Νέας Δημοκρατίας ήταν εκεί και μίλησαν. Από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν μίλησε κανένας. Ούτε ένας. Για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Και ρωτώ: Γιατί; Κύριε Πρωθυπουργέ, στην οικονομία πάρτε μέτρα όπως πήρε η Βρετανία. Τι έκανε η Βρετανία, κύριε Γεραπετρίτη, σήμερα; Τι ανακοίνωσε; Να σας πω εγώ: Στα τάρταρα ο ΦΠΑ, με υποχρέωση των καταστημάτων και των ανθρώπων να ψωνίζουν με έκπτωση κουπονιών 50%, για να πηγαίνουν στην εστίαση - καφέ, μαγειρεία - με εντολή της βρετανικής κυβέρνησης, μπόνους και διατήρηση θέσεων εργασίας, δύο δισεκατομμύρια θέσεις εργασίας, 50% έκπτωση σε τουρίστες για γεύματα και τον Αύγουστο. Υπάρχουν λύσεις και προτάσεις. Δεν τις κάνετε εσείς στη Νέα Δημοκρατία. Φειδωλοί είστε. Αν το κάνατε αυτό, θα είχαμε πολλαπλά οφέλη. Αντιγράψτε τη βρετανική επιλογή: μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση από 20% στο 5%. Στο 5%, κύριε Πρωθυπουργέ, το πήγαν στη Μεγάλη Βρετανία. Γιατί όμως; Μειώνεις τις τιμές των προϊόντων, μειώνεις τις τιμές των αγαθών, δίνεις κίνητρα στον τουρισμό, επανεκκινείς την αγορά και την παραγωγική διαδικασία για να αναπτύξουν και να παράγουν προϊόντα οι παραγωγοί. Κλείνω με τη Βενετία. Άλλη μία πρόταση. Η Βενετία των δέκα εκατομμυρίων, κύριε Πρωθυπουργέ, είχε μία τουριστική υποδομή: γόνδολες και τουρισμός. Βλέποντας την κρίση που υπήρξε, αποφάσισε η περιφερειακή κυβέρνηση της Βενετίας, ο περιφερειάρχης να κάνει δύο πράγματα. Πρώτον, να δώσει στην ιδιωτική παιδεία κίνητρα για να κάνουν σχολές για το περιβάλλον και την τεχνολογία, για να έχουν νέους φοιτητές και νέα εισοδήματα. Δεύτερον, ακούστε γιατί είναι πολύ σημαντικό, τα εγκαταλελειμμένα κτήρια σε κέντρα περιβαλλοντολογικών ερευνών τα έκανε για έρευνα, για την τεχνολογία. Κάντε κάτι. Διαχειρίζεστε την οικονομική πολιτική απλώς διαχειριστικά και όχι αναπτυξιακά. Κάντε κάτι, σας λέω. Υπάρχουν παραδείγματα, υπάρχουν λύσεις. Το θέμα είναι - και κάνω μία έκκληση για να κλείσω - το εξής: Κύριε Πρωθυπουργέ, μην έχετε αριστεροφοβική διάθεση. Θα σας το πω ευθέως: Αν ήταν καλή η Αριστερά, η ψευτοαριστερά, θα παρέμενε και στην κυβέρνηση. Αν μάθετε να κυβερνάτε ελληνικά, ούτε δεξιά ούτε αριστερά, ελληνικά, με αποφάσεις ελληνικές για τα εθνικά θέματα, για τον Έλληνα αγρότη, τον κτηνοτρόφο και τον αλιέα, θα έχετε όλο τον ελληνικό λαό δίπλα σας. Δυστυχώς όμως δεν το πράττετε. Ελπίζω να το κάνετε κάποια στιγμή. Και όχι συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, γιατί το Αιγαίο είναι ελληνική θάλασσα, ελληνικό πέλαγος, και δεν τη χαρίζουμε σε κανέναν την Ελλάδα και κυρίως στον εχθρό την Τουρκία. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Για τον Κίμωνα είπε τον Αθηναίο!
Όνομα δεν είπα.
Είπατε για τον Κίμωνα τον Αθηναίο. Ο κ. Καιρίδης ζήτησε τον λόγο και οφείλουμε να του τον δώσουμε, για να εξηγήσει για το προσωπικό.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Με συγχωρείτε, αλλά έχασα την ομιλία του φίλτατου Αρχηγού του ΛΑΟΣ, αλλά, όπως με πληροφόρησαν οι συνάδελφοί μου…
Έχεις χάσει επεισόδια. Δεν υπάρχει ΛΑΟΣ τώρα.
Της Ελληνικής Λύσης. Με συγχωρείτε.
Για να ξέρουμε τι λέμε.
Το ΛΑΟΣ θα πάει στον κ. Ραγκούση στη συνέχεια. Ως Υπουργός του ΛΑΟΣ… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Έτσι, αναπληρωτής. Επί προσωπικού, κύριε Πρόεδρε, για να είμαι σύντομος και να μην πελαγοδρομήσω.
Επί του προσωπικού. Συνεχίστε.
Για εμένα οι αναφορές του κ. Βελόπουλου αποτελούν παράσημο και τον ευχαριστώ γι' αυτές. Μαθήματα ιστορίας και εθνικής ευθύνης εγώ προσωπικά δεν δέχομαι από τους εμπόρους και το τηλεμάρκετινγκ. Αλλού οι έμποροι των εθνικών ευαισθησιών και αλλού αυτού του τύπου η λάσπη, η οποία κοσμεί διάφορα έντυπα και η οποία έγινε ένα θέμα, απαντήθηκε πριν από έναν χρόνο. Για τους δικούς του λόγους θέλει να το ξαναζεστάνει και να εμφανίζεται στο Κοινοβούλιο ως ο κήνσορας της περηφάνιας και της εθνικής ευθύνης. Εμείς τους δίνουμε τους αγώνες μας και στο Κοινοβούλιο και στο εξωτερικό, εκεί που μετράει και όχι από το τηλεμάρκετινγκ των καναλιών. Σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ελάτε, αλλά να το τελειώνουμε.
Όχι, δεν θα το τελειώσουμε. Το χειρότερο από όλα είναι ότι χειροκρότησαν μερικοί. Ντρέπομαι γι' αυτούς. Στη δουλειά μου; Εγώ δουλεύω, κύριε Πρόεδρε, εργάζομαι είτε του αρέσει του κ. Καιρίδη είτε όχι. Η δουλειά δεν είναι ντροπή. Δεν έχει μάθει μάλλον να δουλεύει. Και θα το πω ευθέως: ούτε στο ΛΑΟΣ ήταν ο κ. Ραγκούσης ούτε Πρόεδρος του ΛΑΟΣ είμαι εγώ. Ο άνθρωπος είναι εκτός τόπου και χρόνου. Κατ' αρχάς εγώ δεν αναφέρθηκα στο όνομά του. Εγώ είπα «ο κύριος». Από την άλλη να του πω και το εξής για να το καταλάβει ξεκάθαρα: Για να πληρωνόταν στο πανεπιστήμιο, ο ομιλών πλήρωνε 477.000 ευρώ εφορία, δήλωσε 34 εκατομμύρια ευρώ στην εφορία, για να μπορεί να μιλήσει στο πανεπιστήμιο και να λέει στα παιδιά ότι είμαστε απόγονοι των Τούρκων. Δικαίωμά του. Θλίβομαι, κύριε Πρωθυπουργέ, που κάποιοι χειροκρότησαν την ώρα που ο κύριος αυτός αναφερόταν στη δουλειά μου. Στη δουλειά μου! Δεν κλέβω. Εκατοντάδες εργαζόμενοι τρώνε ψωμί. Αν ο κύριος είναι δημόσιος υπάλληλος, ας παραμείνει εκεί και αν δεν του αρέσει ή δεν του αρέσει.
Να τελειώνει το παραμύθι «είμαστε ή δεν είμαστε παιδιά των Τούρκων». Να τελειώνουμε με τη λάσπη αυτή, κύριε Βελόπουλε. Έχει απαντηθεί κατ' επανάληψη αυτό. Είναι ψέμα. Ουδέποτε ειπώθηκε. Σέβομαι τους ιδιώτες, όπως σέβομαι και τους δημόσιους υπαλλήλους. Αρκετά με τη λάσπη. Γυρίστε πίσω στη λάσπη. Εντάξει, κύριε Βελόπουλε;
…(Δεν ακούστηκε)
Δεν θα μετατρέψουμε τη συζήτηση σε αντιδικία μεταξύ δύο προσώπων.
Είστε απαράδεκτος!
Ναι, το βρήκαμε τώρα! Εγώ είμαι ο απαράδεκτος! Έληξε το θέμα. Ακούστηκαν οι απόψεις σας.
…(Δεν ακούστηκε)
Κύριε Βελόπουλε, δεν θα μονοπωλήσετε τη συνεδρίαση.
Με αποκάλεσε απατεώνα.
Όχι, δεν σας είπε απατεώνα. Είπε «τέλος η λάσπη». Τελειώσαμε, κύριε Βελόπουλε.
Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό.
Τελειώσαμε. Μην κάνετε κατάχρηση των δικαιωμάτων σας.
Με αποκάλεσε απατεώνα.
Όχι. Υπάρχουν και Πρακτικά. Τελειώσαμε.
Ακούτε τι λέτε; Με αποκάλεσε απατεώνα.
Δεν σας είπε απατεώνα.
Τι λέτε, κύριε;
Υπάρχουν και Πρακτικά, κύριε Βελόπουλε.
Με είπε απατεώνα και δεν θα μιλήσω; Τι λέτε, κύριε Πρόεδρε;
Ορίστε, τελειώστε.
Δεν θα ξαναέρθω στον κ. Καιρίδη. Όταν τον φτύνουν, νομίζει ότι βρέχει.
Εντάξει. Αυτό δεν έχει σχέση με τις φιλοδοξίες μας να εμφανίσουμε τη Βουλή σε ποιοτική αναβάθμιση πάντως. Τον λόγο έχει ο Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Πριν επιχειρήσω να απαντήσω στις τοποθετήσεις των πολιτικών Αρχηγών, επιτρέψτε μου πρώτα απ' όλα να κάνω ένα σχόλιο, απαντώντας σε μια αποστροφή της τοποθέτησης του κ. Βελόπουλου, σχετικά με τα περιοριστικά μέτρα που αφορούν στον κορωνοϊό. Κοιτάξτε να δείτε, η Κυβέρνηση αξιολογεί συνεχώς την κατάσταση και είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμη είτε να λάβει πρόσθετα μέτρα, εάν αυτό είναι απαραίτητο, είτε να χαλαρώσει μέτρα τα οποία είχαν τεθεί σε εφαρμογή και τα οποία οι ειδικοί μας υποδεικνύουν ότι δεν είναι πια απαραίτητα. Θέλω όμως, κύριε Πρόεδρε, να επισημάνω το εξής: Σήμερα η ανάγκη για εγρήγορση από όλους τους πολίτες, από όλους τους επαγγελματίες είναι μεγαλύτερη από ό,τι ήταν πριν από έναν μήνα, για τον απλούστατο λόγο ότι πριν από έναν μήνα ουσιαστικά ο ιός δεν κυκλοφορούσε στη χώρα μας, αλλά τώρα γνωρίζουμε ότι από τη στιγμή που πήραμε τη συνειδητή απόφαση να ανοίξουμε τα σύνορά μας και να υποδεχθούμε, με αυστηρούς όρους, τουριστικές ροές ότι θα υπάρχουν και κάποια εισερχόμενα κρούσματα. Κατά συνέπεια, για να μην έχουμε καινούργιες εστίες αναμετάδοσης και για να μπορέσουμε να περιορίσουμε αυτά τα εισαγόμενα κρούσματα στο ελάχιστο, απαιτείται με μεγαλύτερη συνέπεια από ό,τι το κάναμε μέχρι σήμερα, να τηρούμε τα περιοριστικά μέτρα. Και εδώ έγκειται το οξύμωρο μιας κοινωνίας, η οποία προφανώς είναι κουρασμένη μετά από μια συστράτευση των πολιτών που έφερε αυτά τα αποτελέσματα, αλλά τώρα που καλούμαστε να εξακολουθούμε να παραμένουμε σε εγρήγορση, παρατηρώ και εγώ και επισημαίνω κάποια φαινόμενα χαλάρωσης, τα οποία θα πρέπει να μας προβληματίζουν όλους. Θέλω λοιπόν, και εδώ από το Κοινοβούλιο να πω ότι οι έλεγχοι, εκεί που πρέπει να γίνονται έλεγχοι, θα συνεχίζονται και θα συνεχίζονται και ειδικά στο ζήτημα των επαγγελματιών του τουρισμού και της εστίασης, οι έλεγχοι αυτοί θα είναι αυστηροί και θα είναι ακόμα πιο αυστηροί εκεί που αφορούν στην προστασία των εργαζομένων, στον τουρισμό και στην εστίαση, δηλαδή στην υποχρεωτική χρήση μάσκας και στη συμμόρφωση με τα ευρύτερα πρωτόκολλα τα οποία μας έχουν καθορίσει οι ειδικοί. Δεν έχουμε κανένα δικαίωμα αυτή τη στιγμή να χαλαρώσουμε. Εξακολουθεί ο ιός να κινείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα στη χώρα μας, σε σχέση με αυτό το οποίο συμβαίνει σε άλλες χώρες που έχουν δει ένα δεύτερο κύμα αναζωπύρωσης. Οφείλουμε όμως όλοι να είμαστε προσεκτικοί. Οι κανόνες - θα το ξαναπώ - ισχύουν για όλους, θα γίνονται ακόμα πιο συστηματικοί έλεγχοι και όπου απαιτείται, θα επιβάλλονται και οι κυρώσεις τις οποίες ορίζει ο νόμος, για να μπορέσουμε να κεφαλαιοποιήσουμε πλήρως αυτή τη μεγάλη επιτυχία την οποία είχαμε στο πρώτο στάδιο αντιμετώπισης του ιού. Έρχομαι τώρα σε όσα άκουσα από τους πολιτικούς Αρχηγούς. Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω από τον κ. Τσίπρα. Είπατε, κύριε Τσίπρα, σε μια αποστροφή αρκετά ειρωνική, την οποία κάνατε αφορώντας το ξεκίνημα των έργων στο Ελληνικό, ότι στο γκρέμισμα είστε καλός και αυτό το ξέρετε ως μηχανικός. Είστε όντως καλός στο γκρέμισμα, κύριε Τσίπρα, αλλά αυτό το γνωρίζετε ως τέως Πρωθυπουργός, όχι ως μηχανικός. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Και εν πάση περιπτώσει, όταν μετά από μια πολύ μεγάλη καθυστέρηση πολλών ετών ένα έργο επιτέλους ξεκινάει και ξεκινάει πραγματικά με τις κατεδαφίσεις οι οποίες είναι απαραίτητο να γίνουν, τουλάχιστον οφείλετε να αναγνωρίζετε αυτή την πραγματικότητα και να μη μας επαναφέρετε στη μνήμη μας τις περιπτώσεις αντίστοιχων δικών σας εγκαινίων, όπου εγκαινιάζατε έργα με μουσαμάδες και ζωγραφισμένα εκδοτήρια. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Έρχομαι τώρα σε ένα δεύτερο θέμα, στο οποίο οφείλω να τοποθετηθώ και εγώ, κύριε Τσίπρα, και αφορά το ζήτημα της αποστροφής του λόγου σας στο οποίο μνημονεύσατε τον Υπουργό Επικρατείας, τον κ. Γεραπετρίτη. Κοιτάξτε να δείτε, αφήσατε μια σαφέστατη υπόνοια στον λόγο σας ότι το κείμενο στο οποίο αναφερθήκατε, το έγραψε ο κ. Γεραπετρίτης.
Όχι.
Έχω εδώ αυτό ακριβώς το οποίο είπατε. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι ο επιμελητής ενός έργου προφανώς και δεν φέρει καμμία συνολική ευθύνη ταύτισης με τις απόψεις όσων συμμετέχουν σε ένα τέτοιο συλλογικό έργο. Θα σας παρακαλούσα, λοιπόν, την επόμενη φορά, για ακόμα μία φορά, όταν μιλάτε στη Βουλή και όταν καταθέτετε στα Πρακτικά στοιχεία, να είστε ακριβής και να καταθέτετε όλα τα κείμενα και όχι μισά, και να μην επιχειρείτε να διαστρεβλώνετε την πραγματικότητα και να δημιουργείτε εντυπώσεις που δεν ανταποκρίνονται σε αυτή. Το έχετε κάνει πολλές φορές στη Βουλή. Κάθε φορά που έχετε καταθέσει κάτι στα Πρακτικά της Βουλής, αποδεικνύεται ότι με κάποιον τρόπο παρουσιάζετε τη μισή αλήθεια, όπως το κάνετε και σήμερα. Μια σύσταση ακόμα, την επόμενη φορά να είστε πιο προσεκτικός ή τουλάχιστον ενημερώστε τους συνεργάτες σας, να διαβάζουν λίγο καλύτερα αυτά τα οποία σας δίνουν να καταθέσετε στα Πρακτικά. Έρχομαι τώρα στο ζήτημα του νομοσχεδίου. Μας ασκήθηκε μια κριτική από την Αντιπολίτευση - και από τον ΣΥΡΙΖΑ και από το ΚΙΝΑΛ - γιατί καταθέτουμε το νομοσχέδιο αυτό τώρα. Υπήρξε μια προσπάθεια σύνδεσης του χρόνου κατάθεσης του νομοσχεδίου, με κάποια επερχόμενη οικονομική καταστροφή και ότι εμείς θέλουμε να καταθέσουμε το νομοσχέδιο αυτό και να το ψηφίσουμε τώρα, διότι ο σκοπός μας στο βάθος του μυαλού μας είναι να συγκρατήσουμε το κύμα της κοινωνικής οργής, προφανώς απαγορεύοντας διαδηλώσεις, οι οποίες μπορεί να γίνουν ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης. Αν κατάλαβα καλά, αυτός είναι ο συλλογισμός σας. Το νομοσχέδιο αυτό, λοιπόν, αποτελούσε σαφέστατη προεκλογική δέσμευση της Νέας Δημοκρατίας. Το νομοσχέδιο αυτό τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση στις αρχές του έτους. Το νομοσχέδιο αυτό δεν κατατέθηκε στη Βουλή μετά από συνειδητή απόφαση δικιά μου και μετά από αίτημα το οποίο κατέθεσε το Κομμουνιστικό Κόμμα, διότι θεώρησε το Κομμουνιστικό Κόμμα ότι είναι ένα σημαντικό νομοσχέδιο το οποίο αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα και θα έπρεπε, κύριε Πρόεδρε, να συζητηθεί όταν η Βουλή θα έχει επιστρέψει σε ρυθμούς κανονικότητας, όταν θα μπορούμε δηλαδή να συμμετέχουμε όλοι στην κοινοβουλευτική διαδικασία. Και το αίτημα αυτό του Κομμουνιστικού Κόμματος το έκανα δεκτό. Ήταν εύλογο και γι' αυτό το νομοσχέδιο συζητείται τώρα. Εάν δεν είχε προκύψει η κρίση του κορωνοϊού, το νομοσχέδιο αυτό θα είχε ψηφιστεί τον Μάρτιο. Τώρα ως προς τον πυρήνα του επιχειρήματός σας ότι έρχεται κάποια πρωτοφανής οικονομική κρίση η οποία θα προκαλέσει δυσαρέσκεια, η δυσαρέσκεια θα οδηγήσει σε αντιδράσεις και εμείς με κάποιον τρόπο θέλουμε αυτές να τις χαλιναγωγήσουμε, να σας πω ότι έχετε επιχειρήσει πολλές φορές να παρουσιάσετε την πραγματικότητα πολύ πιο μαύρη από ό,τι είναι. Είδα και ένα πολύ ωραίο διαφημιστικό σας σποτ, το οποίο έλεγε ότι «ένας χρόνος, όλα ανάποδα». Ίσως εσείς τα βλέπετε όλα ανάποδα, γιατί δεν έχετε συνέλθει ακόμα από το επιχείρημα σας ότι δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο να κερδίσουμε τις εκλογές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εν πάση περιπτώσει, η πραγματικότητα είναι αυτή την οποία βιώνουν οι Έλληνες πολίτες. Μια πρωτοφανής οικονομική κρίση για την οποία προφανώς και δεν ευθύνεται αυτή η Κυβέρνηση. Άρα το να μιλάτε για ύφεση «Μητσοτάκη» είναι παντελώς ανακριβές. Μιλάμε για μια παγκόσμια ύφεση, μιλάμε για ύφεση κορωνοϊού. Δεν υπάρχει ύφεση «Μητσοτάκη», διότι με την ίδια λογική όταν θα ανακάμψει η οικονομία, γιατί θα ανακάμψει κάποια στιγμή νομοτελειακά, θα μιλάτε και για ανάκαμψη «Μητσοτάκη», μετά την ύφεση «Μητσοτάκη». Για να δούμε, θα το θυμηθείτε τότε, όταν θα ανακάμψει η οικονομία; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Τώρα, ως προς την ουσία όσων είπατε. Κάνατε πολλές αναφορές στο συνταγματικό δικαίωμα ως προς το δικαίωμα της συνάθροισης. Εξακολουθείτε όμως επιμελώς να αποκρύπτετε ότι το άρθρο 11 έχει δύο εδάφια, δύο παραγράφους και ότι στη δεύτερη παράγραφο με ρητή σαφήνεια ορίζεται ότι πρέπει να υπάρχει εκτελεστικός νόμος του Συντάγματος, ο οποίος να ορίζει το πλαίσιο των περιορισμών στις δημόσιες συναθροίσεις. Άρα το ίδιο το Σύνταγμα δέχεται επί της αρχής ότι το δικαίωμα στη δημόσια συνάθροιση υπόκειται σε περιορισμό και εναπόκειται στον κοινό νομοθέτη να προσδιορίσει το πλαίσιο αυτό. Στην ουσία άλλα λέτε, διότι όταν λέτε ότι εμείς ερχόμαστε και καταστρατηγούμε το δικαίωμα στη συνάθροιση, δεν κάνουμε αυτό. Εμείς ορίζουμε με ποιον τρόπο μπορούν να γίνουν οι συναθροίσεις. Μπορούν να γίνουν με τέτοιον τρόπο, ώστε να μη θίγονται τα δικαιώματα των υπόλοιπων πολιτών. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, αυτό επιχειρούμε να κάνουμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εν πάση περιπτώσει, εγώ θέλω να μου υποδείξετε - μπορεί να σας τα πει και ο Τζανακόπουλος μετά αν θέλετε - μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία να μην υπάρχει κάποιο σχετικά αντίστοιχο πλαίσιο όρων διεξαγωγής δημόσιων συναθροίσεων. Η Ελλάδα ήταν εξαίρεση και υπήρξε εξαίρεση και επί δικών σας ημερών γιατί δεν φέρατε εσείς καινούργιο πλαίσιο, είχατε μείνει με το πλαίσιο του '71 και απαγορεύατε συναθροίσεις κατά το δοκούν μόνο όταν σας βόλευαν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εμείς, λοιπόν, ερχόμαστε να εναρμονιστούμε με τις επιταγές του Συντάγματος, αλλά ερχόμαστε να φέρουμε εις πέρας αυτή τη δύσκολη άσκηση ισορροπίας μεταξύ δύο αντικρουόμενων δικαιωμάτων. Και αυτή η άσκηση δεν είναι εύκολη. Δεν είναι εύκολη για οποιονδήποτε δημοκράτη πολιτικό ο οποίος αντιλαμβάνεται απόλυτα ότι πολλές φορές τα δικαιώματα έρχονται σε σύγκρουση, και ότι το ζήτημα είναι το όριο το οποίο θέτουμε στα δικαιώματα, έτσι ώστε να μπορέσει η κοινωνία να λειτουργήσει με την απαραίτητη ισορροπία. Αυτό κάνουμε και θεωρούμε ότι η πρωτοβουλία αυτή - πέραν του ότι είναι κατά την άποψή μας ορθή, γι' αυτό και την προτείνουμε προς νομοθέτηση στην Βουλή - είναι μια πρωτοβουλία η οποία, κύριε Τσίπρα, είναι και εναρμονισμένη με το αίσθημα των καιρών και με την επιθυμία των πολιτών, διότι πρόθεσή μας δεν είναι να καταστρατηγήσουμε κανένα δικαίωμα. Η πρόθεσή μας, όμως, είναι να έχουμε ένα λειτουργικό πλαίσιο, το οποίο θα μας επιτρέπει όπου κρίνεται να περιορίζουμε διαδηλώσεις, έτσι όπως πρέπει να τις περιορίζουμε, για να μη διαταράσσεται η ζωή της πόλης. Διότι η πραγματικότητα για την οποία σας μίλησε ο Υπουργός είναι διαφορετική, είναι ότι πενήντα άτομα σήμερα κλείνουν την Αθήνα σχεδόν κάθε μέρα όπως το επιθυμούν, και ναι να προσθέσουμε και την έννοια της αστικής ευθύνης - προσοχή, όμως - ως προς τις υποχρεώσεις του οργανωτή, οι οποίες είναι πολύ ξεκάθαρα οριζόμενες. Εκεί αφορά η αστική ευθύνη αν ο οργανωτής έχει κάνει τη δουλειά του δεν κινδυνεύει από τίποτα.
Ποια δουλειά;
Αυτό που ορίζει το άρθρο 4, πολύ απλά. Και εν πάση περιπτώσει, λάβαμε υπ' όψιν πλήρως τις παρατηρήσεις της Επιστημονικής Επιτροπής και ενσωματώσαμε στο ακέραιο τα προτεινόμενα από την Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής. Δεν είναι εδώ η κ. Γεννηματά. Ως προς την λεκτική υπερβολή ότι το νομοσχέδιο αυτό ξαναγράφτηκε με δημοκρατικό μελάνι, εντάξει τα προσπερνώ αυτά, φαντάζομαι ότι ειπώθηκαν εν τη ρύμη της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Η αλήθεια είναι ότι το Κίνημα Αλλαγής προσήλθε σε αυτή τη συζήτηση με διάθεση κατά την άποψή του να βελτιώσει το νομοθέτημα. Και η άποψή μας είναι ότι ναι σήμερα το νομοθέτημα είναι καλύτερο απ' ότι ήταν όταν κατατέθηκε στη Βουλή. Δεν έχω δυσκολία να το πω αυτό και αυτή εξάλλου είναι και η χρησιμότητα της κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Σέβομαι και τιμώ ένα κόμμα το οποίο προσέρχεται στη Βουλή όχι με μια συλλήβδην απορριπτική διάθεση επί της αρχής, αλλά με διάθεση να προσέλθει και να κάνει ένα σχέδιο νόμου καλύτερο. Αυτό έκανε το ΚΙΝΑΛ. Αυτό δεν έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος από την πρώτη στιγμή βρέθηκε κάθετα απέναντι σε αυτό το νομοσχέδιο εκφράζοντας ουσιαστικά την άρνηση του επί της αρχής και καταφεύγοντας σε μια σειρά από επιχειρήματα τα οποία έρχονται από το βαθύτατο παρελθόν. Τώρα θέλω να κλείσω, κύριε Πρόεδρε, με κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες αναφορές, τις οποίες έκανε ο κ. Τσίπρας σχετικά με τη Μεταπολίτευση. Εδώ άκουσα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα. Τα άκουσα για πρώτη φορά από εσάς. Μας είπατε πόσο τυχερός ήσασταν που γεννηθήκατε το 1974 και απολαύσατε τις μεγάλες κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης. Εσείς τα είπατε αυτά που κάνατε καριέρα λοιδορώντας τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα, που έχετε χρησιμοποιήσει τους χειρότερους χαρακτηρισμούς για τη Μεταπολίτευση, για τη Νέα Δημοκρατία, για το ΠΑΣΟΚ, που μας κρεμάσατε όλους στα μανταλάκια, λέγοντας περίπου ότι είμαστε υπεύθυνοι για τη διαφθορά, για την καταστροφή της χώρας και έρχεστε τώρα για να καρπωθείτε την πολιτική προίκα του συγγενούς σας χώρου, να μιλήσετε για το πόσο καλή είναι η Μεταπολίτευση; Δεν είστε τυχερός, κύριε Τσίπρα, θρασύς είστε. Θρασύς, θρασύτατος! Τώρα τη θυμηθήκατε τη Μεταπολίτευση. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αυτή η παράταξη την έκανε τη Μεταπολίτευση, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, την έκανε τη Μεταπολίτευση ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, που νομιμοποίησε το Κομμουνιστικό Κόμμα και σας επέτρεψε να έχετε τη ζωή και τη διαδρομή την οποία είχατε. Αρκετά πια με την υποκρισία σε αυτή την Αίθουσα! [[Όρθιοι οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας χειροκροτούν ζωηρά και παρατεταμένα]] Και ποιοι είναι τελικά, κύριε Τσίπρα, οι υπέρμαχοι της παρακαταθήκης της Μεταπολίτευσης; Αυτοί οι οποίοι κυβέρνησαν με τον κ. Καμμένο; Εσείς κυβερνήσατε με τον κ. Καμμένο, κύριε Τσίπρα. Επειδή ο κ. Καμμένος δεν είναι σε αυτή την Αίθουσα επιλέγετε να το ξεχνάτε. Είχατε την επιλογή το 2015 να κυβερνήσετε με άλλα κόμματα και διαλέξατε να συστρατευθείτε με την χειρότερη εκδοχή του εθνικιστικού λαϊκισμού, γιατί τελικά ταιριάζατε, κύριε Τσίπρα. Ταιριάζατε ως προς τις αντιλήψεις σας, ήσασταν γέννημα της ίδιας πολιτικής μήτρας, της μάχης κατά των μνημονίων και τελικά κυβερνήσατε με αυτούς οι οποίοι σας ταίριαζαν. Γι' αυτό σήμερα το να έρχεστε και να κάνετε μια απέλπιδα προσπάθεια να εμφανισθείτε ως πολιτικός κληρονόμος κάποιων δυνάμεων της Μεταπολίτευσης, φαντάζει τουλάχιστον σε μένα ως μια προσπάθεια η οποία είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, για να μη χρησιμοποιήσω άλλον χαρακτηρισμό. Εγώ παρατήρησα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αυτόν τον διάλογο μεταξύ της κ. Γεννηματά και εσάς, κύριε Τσίπρα, για το ποιος έχει τον πρώτο λόγο στην λεγόμενη «Κεντροαριστερά». Θα μου πείτε ότι αυτό δεν είναι δικό μου ζήτημα, είστε δύο κόμματα τα οποία ερίζετε για τον ίδιο πολιτικό χώρο. Πρέπει, όμως, να επισημάνω ότι η προσπάθειά σας να αλλάξετε το κόμμα σας, όταν συστηματικά παρουσιάζεται μέσα από την έκφανση ενός πολιτικού αφηγήματος το οποίο παρουσιάζει τη χώρα στα πρόθυρα της απόλυτης καταστροφής, αυτές είναι δύο έννοιες, κύριε Τσίπρα, οι οποίες δεν τέμνονται. Δεν έχετε αλλάξει, παραμένετε οι ίδιοι, αμετανόητοι. Ένας χρόνος στην Αντιπολίτευση δεν σας βοήθησε να κάνετε την αυτοκριτική σας. Θα έχετε άλλα τρία χρόνια, μπας και τυχόν καταφέρετε να βελτιωθείτε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ορίστε, κύριε Τσίπρα, έχετε τον λόγο.
Πρώτα απ' όλα, κύριε Μητσοτάκη, είναι ωραίος ο πολιτικός διάλογος και μάλιστα σε ήρεμο ύφος στη Βουλή, αλλά όταν ακούω πολλές φορές τη δευτερολογία σας, έχω την αίσθηση ότι γίνεται διάλογος μεταξύ κωφών, δεν ακούτε τι λέω, επαναλαμβάνετε τα ίδια. Θα προσπαθήσω για να είμαι σύντομος, να μην απαντήσω σε όλα τα επιχειρήματα σας θα μείνω σε δύο μόνο. Το πρώτο, είναι το νομοσχέδιο το οποίο σήμερα συζητάμε. Σας είπα από του Βήματος της Βουλής ότι υπάρχει ήδη ένα θεσμικό πλαίσιο χρόνια τώρα, το οποίο είναι απόλυτα εναρμονισμένο με το Σύνταγμα. Το Σύνταγμα προβλέπει δύο λόγους για τους οποίους μπορεί να μπαίνει σε ρύθμιση, να περιορίζεται το συνταγματικό δικαίωμα της διαμαρτυρίας και της διαδήλωσης. Ο ένας λόγος ,είναι η δημόσια ασφάλεια και ο δεύτερος, είναι αυτό που ονομάζουμε κοινωνική και οικονομική ειρήνη. Δεν το λέω αυτολεξεί όπως το λέει το Σύνταγμα, κάνω μια ελεύθερη μετάφραση, αλλά είμαι νομίζω ακριβοδίκαιος στην ερμηνεία. Εσείς τι έρχεστε να κάνετε σήμερα; Πρώτον, αγνοείτε ότι υπάρχει πλαίσιο ρύθμισης. Σας είπα από του Βήματος ότι το ένα αφορά προεδρικό διάταγμα επί των ημερών του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη το 1991, αν δεν κάνω λάθος, που προβλέπει τη δυνατότητα ακόμα και να απαγορεύονται οι δημόσιες συναθροίσεις όταν υφίσταται σημαντικός λόγος δημόσιας ασφάλειας και έχει γίνει πολλές φορές. Και επί των ημερών σας και επί των ημερών μας. Όχι, βεβαίως, σε τόσο μεγάλη χρήση επί των ημερών μας. Έχει γίνει, όμως. Για τον δεύτερο, που είναι η διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ειρήνης, υπάρχει επίσης διάταγμα επί των ημερών σας από την κυβέρνηση Σαμαρά, από τον κ. Δένδια, Υπουργό τότε Δημόσιας Τάξης, που έφερε διάταγμα και πλαίσιο, ώστε να περιορίζονται οι διαδηλώσεις όταν αυτές είναι ολιγάριθμες. Άρα υπάρχει πλαίσιο. Όλη σας η επιχειρηματολογία ότι δήθεν εμείς θέλουμε να μην υπάρχει καμμία ρύθμιση στην οικονομική και κοινωνική ζωή της πόλης, ότι δήθεν εμείς είμαστε με το ανεξέλεγκτο των διαδηλώσεων, ενώ εσείς έχετε ως μοναδικό στόχο τη ρύθμιση και τίποτα παραπάνω, εφόσον δεν απαντάτε σε αυτό το οποίο σας λέω, είναι έωλη. Έρχεστε, λοιπόν, σήμερα εσείς και στους δύο προβλεπόμενους από το Σύνταγμα λόγους προσθέτετε και άλλους δύο λόγους. Η μη γνωστοποίηση από τους διοργανωτές προς την Αστυνομία της οργάνωσης διαμαρτυρίας δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα, καθώς και η άρνηση να υπακούσουν οι οργανωτές και οι διαδηλωτές στις εντολές της Αστυνομίας, οι οποίες κάθε φορά υπόκεινται στην υποκειμενική κρίση της πολιτικής τους ηγεσίας. Και σας λέμε ότι αυτοί οι δύο λόγοι είναι πέρα και έξω από το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος. Αυτό σας λέμε. Τους οποίους προσθέτετε εσείς σήμερα. Κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε τι σας λέμε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Επίσης, η αναφορά μου σε ένα κείμενο μιας σημαντικής συνταγματολόγου που, εν πάση περιπτώσει, επιμελήθηκε ο κ. Γεραπετρίτης - δεν είπα εγώ ότι το έγραψε, μία ερώτηση έκανα… [[Διαμαρτυρίες από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Αφήστε τα αυτά τώρα. Αφήστε τα. Σας απάντησα. Θα μπορούσε να απαντήσει με μια μόνο φράση: «Δεν συμφωνώ». Αφήστε τα, όμως, αυτά. Εν τοιαύτη περιπτώσει, αυτό το οποίο διάβασα από τη συγκεκριμένη παράγραφο, λέει το πάρα πολύ συγκεκριμένο ότι αυτό γινόταν. Δηλαδή, καθεστώς άδειας αναγγελίας ή προληπτικού ελέγχου από τις αστυνομικές αρχές γινόταν σε ανώμαλες περιόδους παλαιότερα. Εσείς φεύγετε ή δεν θέλετε να μπείτε στην ουσία αυτού που σας είπα και κάνετε μια ολόκληρη διαμάχη, για το αν εγώ είπα στον κ. Γεραπετρίτη τι έγραψε, τι δεν έγραψε. Στην ουσία, σας λέω. Συμφωνείτε ή δεν συμφωνείτε με αυτό; Αυτό σας ρώτησα. Και σας λέω: Δηλαδή, έχουμε ανώμαλες περιόδους σήμερα και χρειάζεται να μπούμε ξανά σε αυτό το καθεστώς, το οποίο προβλεπόταν στο ψευδοσύνταγμα της περιόδου της δικτατορίας, και πρέπει να έρθουμε ξανά σήμερα εδώ; Το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής σάς έθεσε ξεκάθαρα την άποψή του περί αντισυνταγματικότητας. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, επίσης, έχει γνωστοποιήσει τη θέση της για το νομοσχέδιό σας, είναι αντίθετη. Μην κάνετε, λοιπόν, ότι δεν καταλαβαίνετε την ουσία των επιχειρημάτων και εδώ διεξάγουμε έναν διάλογο μεταξύ κωφών. Κλείνω με αυτό. Όπως υποσχέθηκα, θα είμαι πάρα πολύ σύντομος, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Μητσοτάκη, τη Μεταπολίτευση σε αυτόν τον τόπο την έφεραν οι αγώνες του ελληνικού λαού για δημοκρατία και προκοπή, οι αγώνες του αντιδικτατορικού κινήματος. Οι αγώνες αυτοί μαζί με το Πολυτεχνείο και την ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας το 1973 έφεραν τη Μεταπολίτευση στον τόπο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριε Μητσοτάκη, κάπου μπερδεύεστε. Εγώ είμαι τέκνο της περιόδου εκείνης και μιας εποχής όπου, πράγματι, έβαλε ξανά τη χώρα σε μια ρότα κανονικότητας, κοινωνικής ειρήνης, δημοκρατίας και προόδου, ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1980. Η Μεταπολίτευση, βεβαίως, δεν είναι μια περίοδος που τελειώνει, κλείνει. Συνεχίζει. Βρισκόμαστε στην μετέπειτα περίοδο. Μετά τα μνημόνια είχαμε μια καθοριστική τομή. Οι παρατάξεις που κυβέρνησαν τον τόπο κρίθηκαν και για τις επιλογές τους στα χρόνια εκείνα αλλά και για τις μετέπειτα επιλογές τους. Εγώ άσκησα και συνεχίζω να ασκώ κριτική στα κόμματα εξουσίας για τον τρόπο που διαχειρίστηκαν τα οικονομικά της χώρας και για όλες αυτές τις κατακτήσεις του λαού μας από τη δεκαετία του 1990 και μετά, από την είσοδο στην ΟΝΕ που έγινε με στοιχεία και με δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας που δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει αλλά και αργότερα, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίον διαχειριστήκατε και εσείς κυρίως ως παράταξη - κυρίως εσείς - μία λογική πελατειακού κράτους και πελατειακών σχέσεων. Η παράταξή σας οδήγησε στα μνημόνια και τη χρεοκοπία, οδήγησε σε σκάνδαλα και σε διασπάθιση του δημόσιου χρήματος. Αυτά δεν είναι κατακτήσεις των αγώνων του ελληνικού λαού της Μεταπολίτευσης. Αυτά είναι ευθύνες και επιλογές της παράταξής σας και του κυβερνώντος κόμματος τότε, του ΠΑΣΟΚ, που κρίθηκε από την ιστορία γι' αυτό. Θέλω, λοιπόν, να κλείσω λέγοντάς σας ότι η διαφορά ανάμεσά μας, κύριε Μητσοτάκη, που ασκήσαμε κριτική στα κακώς κείμενα της Μεταπολίτευσης αλλά ήμασταν και είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε τις μεγάλες κατακτήσεις του ελληνικού λαού και τη ριζοσπαστικοποίηση του αντιδικτατορικού κινήματος που τώρα ποινικοποιείται, είναι ότι εμείς κάνουμε κριτική, αλλά είμαστε εδώ να κάνουμε και αυτοκριτική γιατί κυβερνήσαμε. Λέει ο κ. Βελόπουλος ότι «δεν κυβερνήσατε τεσσεράμισι χρόνια». Ναι, κυβερνήσαμε. Δεν φέραμε, όμως, εμείς τα δεινά που έφερε η παράταξή σας στον τόπο. Δεν χρεοκοπήσαμε εμείς τον τόπο. Δεν φέραμε εμείς 15% έλλειμμα, εμείς φέραμε πλεονάσματα και 37 δισεκατομμύρια στα δημόσια ταμεία. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ήμασταν η μόνη κυβέρνηση που έφυγε αφήνοντας γεμάτα τα δημόσια ταμεία. Δεν πήγαμε εμείς το χρέος από το 124% στο 180%. Δεν μειώσαμε εμείς κατά 25% το ΑΕΠ της χώρας από το 2012 ως το 2015. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κυρίως, δεν είμαστε εμείς αυτοί οι οποίοι δημιουργήσαμε τα μεγάλα σκάνδαλα της Μεταπολίτευσης που έχουν ευθύνη για τη χρεοκοπία του τόπου. Δεν έχετε πάρει ποτέ ως παράταξη συλλογικά και εσείς και η σημερινή ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, παρά τα πολλά θετικά που έχει κάνει το ΠΑΣΟΚ στην ιστορία του - βεβαίως, και εσείς έχετε κάνει, η παράταξή σας, πολλά θετικά - ούτε μία φορά δημόσια την πολιτική ευθύνη, για όλα αυτά τα οποία έφεραν τον τόπο στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Ούτε μια φορά δεν σας άκουσα να αναλαμβάνετε την πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο της «SIEMENS,» για το σκάνδαλο των εξοπλιστικών, για το σκάνδαλο της «NOVARTIS», παρά μονάχα συνεχώς επιμένετε να μιλάτε για σκευωρία. Να αναλάβετε, λοιπόν, και τις πολιτικές ευθύνες για όλα αυτά που σας βαραίνουν. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εμείς θα είμαστε εδώ για να υπερασπιζόμαστε τους δημοκρατικούς αγώνες του ελληνικού λαού. Γιατί πάντοτε ο ελληνικός λαός βρίσκει διέξοδο στη δημοκρατία, για να υπερασπιστεί την κοινωνική συνοχή, την προκοπή, την πρόοδο αυτού του τόπου.
Τον λόγο έχει ο κύριος Πρωθυπουργός, για να κλείσει αυτή τη συζήτηση για το παρόν και το παρελθόν.
Κύριε Τσίπρα, η ερμηνεία των πεπραγμένων κάθε κυβέρνησης υπόκειται προφανώς στη βάσανο της ιστορίας αλλά και στην κρίση του ελληνικού λαού. Εσείς κριθήκατε πριν από έναν ακριβώς χρόνο, ο ελληνικός λαός σάς έστειλε στην Αντιπολίτευση, επέλεξε τη Νέα Δημοκρατία να κυβερνήσει τον τόπο. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κατά συνέπεια, το πώς εσείς αντιλαμβάνεστε όλα τα καλά τα οποία έχετε κάνει, είναι ένα ζήτημα το οποίο αφορά εσωτερικά εσάς και τη διαδικασία αυτοκριτικής, την οποία μπορείτε ή δεν μπορείτε να κάνετε. Είναι δικό σας εσωτερικό θέμα. Δεν θα μπω στον πειρασμό καθόλου, κύριε Πρόεδρε, σήμερα να μιλήσω για σκάνδαλα και σκανδαλολογία, διότι πολύ φοβάμαι ότι έστω και μία δικιά μου αποστροφή, θα μονοπωλήσει τη δημοσιότητα και δεν θα δώσουμε επαρκή δυνατότητα προβολής σε όλα όσα σημαντικά ειπώθηκαν σήμερα σ' αυτή την Αίθουσα. Μην ανησυχείτε. Θα υπάρχει πολύς χρόνος να ερωτηθείτε και να δώσετε εξηγήσεις για όλα αυτά τα οποία ακούμε. Εδώ θα είμαστε. Δεν ξεχνιούνται αυτά εύκολα. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Εν πάση περιπτώσει, κάποια στιγμή θα χρειαστεί και εσείς να απαντήσετε για όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες εβδομάδες. Δεν είναι, όμως, σήμερα η ώρα για να γίνει αυτό. Εγώ θέλω να σταθώ σε μία αποστροφή του λόγου σας στην πρωτολογία, όταν αναφερόμενος στον κ. Γεραπετρίτη - δεν θα αναφερθώ στο άλλο ζήτημα - είπατε κάτι το οποίο έχει πολύ ενδιαφέρον και το κατέγραψα. Το κατέγραψα επί λέξει, διότι κάπου εκφράζει τη συνολική σας αντίληψη για τη λειτουργία των θεσμών και του δημοκρατικού πολιτεύματος συνολικά. Είπατε επί λέξει: «Κάποτε περάσατε από τον δημοκρατικό χώρο…» - προσέξτε - «…αλλά τώρα ανήκετε στη Δεξιά». Αυτό είπατε επί λέξει για τον κ. Γεραπετρίτη. Προσέξτε, λοιπόν, τι κρύβει αυτή η αντίληψη. Αυτή η αντίληψη στην ουσία, έρχεται και χτίζει πάνω στη δήθεν έννοια του ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς, και επιμένει για την παράταξη την οποία εγώ έχω την τιμή να εκπροσωπώ, η οποία, ναι, ενσωματώνει και αυτό το οποίο ονομάζουμε παραδοσιακή Δεξιά, αφήνετε το υπονοούμενο ότι με κάποιον παράξενο τρόπο δεν ήσασταν απλά καλύτεροι διαχειριστές, τα καταφέρνατε καλύτερα στην οικονομία, αλλά είσαστε πιο δημοκράτες από εμάς και ότι εσείς έχετε το μονοπώλιο της δημοκρατικής ευαισθησίας, επειδή…
Προφανώς…
Προφανώς, το λέτε. Α, το λέτε κιόλας! Δεν το κρύβετε! Κοιτάξτε, στη δημοκρατία… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Ε, πάρτε και τον κ. Καμμένο παρέα τότε να μας μιλήσετε για μονοπώλιο δημοκρατικής ευαισθησίας! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σε αυτή την Αίθουσα είμαστε τριακόσιοι Βουλευτές. Ορκιζόμαστε όλοι, με τον τρόπο τον οποίον θα επιλέξει ο καθένας μας, πίστη στο ίδιο Σύνταγμα. Ουδέποτε θα διανοείτο οποιοσδήποτε σε αυτή την Αίθουσα να αμφισβητήσει δημοκρατικά εχέγγυα κομμάτων τα οποία είναι εκλεγμένα από τον ελληνικό λαό. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Μη συγχέετε, λοιπόν, τα πεπραγμένα με τον πυρήνα του πολιτεύματος. Διότι ακριβώς αυτές οι λογικές είναι που σας οδήγησαν τελικά στις προεκτάσεις αντίληψης της λαϊκής εντολής ως δικαίωμα κατάκτησης της εξουσίας. Αυτή η παράταξη την οποία εγώ έχω την τιμή να εκπροσωπώ, κύριε Τσίπρα, δεν ενδιαφέρεται να μονοπωλήσει τους αρμούς της εξουσίας. Ενδιαφέρεται να ενισχύει ανά πάσα στιγμή το δημοκρατικό πολίτευμα και θα αναγνωρίζει πάντα στην Αντιπολίτευση τη δυνατότητα και το δικαίωμα να βρίσκεται ακριβώς στο ίδιο επίπεδο δημοκρατικής ευαισθησίας με οποιονδήποτε άλλο. Αυτό επιβάλλει η σύγχρονη αντίληψη της δημοκρατίας. Είναι αυτό το οποίο δεν κάνατε όσα χρόνια ήσασταν στην κυβέρνηση. Δυστυχώς, βλέπω ότι εξακολουθείτε αυτές τις λογικές, να μετράτε τη δημοκρατικότητα των κομμάτων με βάση το δικό σας ζύγι και με βάση τη δικιά σας μεζούρα, να τις αναπαράγετε. Δεν κάνει καλό στη δημοκρατία αυτή η άποψη. Εύχομαι κάποια στιγμή σύντομα να το αντιληφθείτε.
Πολύ ωραία. Τον λόγο έχει τώρα, για να μπούμε στη ροή των Βουλευτών, η κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ. Βελόπουλος, κάνει κάτι που τον θαυμάζω. Αναφέρεται στην ιστορία. Κι επειδή ο Κίμων ο Αθηναίος δεν μπορεί να διαμαρτυρηθεί επί προσωπικού, μου είπαν από τα Πρακτικά πως είπε ότι ο Κίμων ο Αθηναίος πήγε το 350 π.Χ. στην Κύπρο. Πήγε εκατό χρόνια πριν, το 450 π.Χ., στην Κύπρο. Κι ακούστε ένα περίεργο. Νίκησε στη Σαλαμίνα της Κύπρου στη ναυμαχία, ενώ είχε πεθάνει έναν μήνα και το κράταγαν μυστικό. Μια περίεργη νίκη. Είναι πολύ ενδιαφέρον.
Μπράβο, κύριε Πρόεδρε.
Ελάτε, κυρία Ξενογιαννακοπούλου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτές τις δυο μέρες έχει γίνει μια πολύ ουσιαστική συζήτηση γύρω από το σχέδιο νόμου για τις συναθροίσεις, και πιστεύω ότι μέσα από όλα τα επιχειρήματα και τις απόψεις που έχουν εκτεθεί και από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και συνολικά από τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, έχουν αναδειχθεί και οι αυταρχικές και αντιδημοκρατικές πτυχές αυτού του νομοσχεδίου, η αντισυνταγματικότητά του, η αυταρχική του επιδίωξη, και πάνω απ' όλα έχουν αναδειχθεί οι σκοπιμότητες που κρύβονται πίσω από αυτή τη νομοθετική πρωτοβουλία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΠΟΥΡΑΣ]] Θα ήθελα να επισημάνω ορισμένα θέματα, γιατί πλέον έχει γίνει ένας πολύ ευρύς διάλογος και φυσικά επειδή διαδέχομαι τη συνομιλία, τη συζήτηση και την αντιπαράθεση σε επίπεδο Αρχηγών που έγινε, και θα σταθώ και σε κάποια σημεία από την ομιλία του Πρωθυπουργού, του Κυριάκου Μητσοτάκη. Είπε ο κ. Μητσοτάκης: «Μα, ήτανε στο εκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας να έρθει αυτός ο νόμος». Θα ήθελα, λοιπόν, εδώ αγαπητοί συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, να επισημάνω ότι πρώτα απ' όλα οι εκλογές και τα εκλογικά προγράμματα δεν σημαίνουν λευκή επιταγή, αλλά πολύ περισσότερο κάθε νομοθετική πρωτοβουλία μιας κυβέρνησης είναι μέσα στα όρια και στα πλαίσια και με τις προϋποθέσεις του Συντάγματος. Η βασική δική μας τοποθέτηση σε σχέση με αυτό το σχέδιο νόμου είναι ότι ακριβώς είναι αντισυνταγματικό, είναι αντιδημοκρατικό και πλήττει τον πυρήνα ενός θεμελιώδους δικαιώματος όπως είναι το δικαίωμα της συνάθροισης. Ακούσαμε αυτές τις δύο μέρες να γίνεται, μετ' επιτάσεως, μια προσπάθεια από την Πλειοψηφία - και μάλιστα μου έκανε εντύπωση ότι κι ο ίδιος ο Πρωθυπουργός προσπάθησε σε αυτή την κατεύθυνση - να υποβαθμίσει τη σημασία του Συντάγματος του 1975, που είναι ένα Σύνταγμα που η τότε πλειοψηφία του Κωνσταντίνου Καραμανλή είχε υποστηρίξει - όπως ξέρετε, το ΠΑΣΟΚ και η Αριστερά δεν το είχαν υποστηρίξει - να υποβαθμίσει, όπως είπε και ο Αλέξης Τσίπρας προηγουμένως, το νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει και εφαρμόζεται, λέγοντας ότι εμείς και όλα τα κόμματα - άρα, βάζοντας και τους εαυτούς σας μέσα - στην ουσία είχαμε αφήσει να εφαρμόζεται και να ισχύει το νομοθετικό διάταγμα της δικτατορίας του 1971. Αυτό δεν είναι απλώς ψευδές, δείχνει και μία παραδοξότητα. Στην προσπάθειά σας να έρθετε εδώ και να πείτε ότι ορθώς αυτή τη στιγμή έρχεται το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και φέρνει αυτό το σχέδιο νόμου, το οποίο αναβιώνει σε κρίσιμα σημεία το νομοθετικό διάταγμα του 1971, για να το δικαιολογήσετε, φτάνετε στο σημείο να πείτε ότι αυτό ίσχυε ούτως ή άλλως και τώρα έρχεστε εσείς να νομοθετήσετε. Το τρίτο σημείο και για να είμαστε σαφείς. Σαφώς, το Σύνταγμα μιλάει για εκτελεστικό νόμο. Ο εκτελεστικός νόμος, όμως, του Συντάγματος πρέπει να είναι, πραγματικά, ο νόμος ο οποίος κινείται μέσα στο γράμμα και στο πνεύμα του κάθε άρθρου και του Συντάγματος. Δεν μπορεί να έρχεται εδώ - και σας τα είπε με πολλή σαφήνεια ο Αλέξης Τσίπρας πριν - και να βάζει επιπλέον προϋποθέσεις και περιορισμούς στην άσκηση αυτού του δικαιώματος, και πολύ περισσότερο σε ένα άρθρο το οποίο είναι θεμελιώδες, και όπου ο ευρωπαϊκός συνταγματικός και νομικός πολιτισμός λέει ότι αυτού του είδους τα δικαιώματα επειδή είναι στον πυρήνα των δημοκρατικών ελευθεριών, πρέπει πάντα να ερμηνεύονται και να εφαρμόζονται συσταλτικά, δεν μπορεί να είναι διασταλτική η ερμηνεία και να προστίθενται θέματα. Άρα, λοιπόν, να έρθουμε τώρα στην ουσία της βαθιάς αντισυνταγματικότητας και αντιδημοκρατικότητας και να απαντήσω και στους συναδέλφους της Πλειοψηφίας, οι οποίοι απορούν «πώς μιλάτε για αναβίωση του νομοθετικού διατάγματος του 1971». Πέραν αυτών, όχι απλώς επειδή έγιναν προτάσεις αλλά επειδή υπήρχε κατακραυγή αλλά και πολύ αυστηρή τοποθέτηση και της επιστημονικής κοινότητας και των δικηγορικών συλλόγων και συνολική δημοκρατική αντίδραση, πήρατε πίσω κάποια από αυτά τα θέματα, αλλά έχει μείνει ο πυρήνας και η φιλοσοφία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αναβίωσης του νομοθετικού διατάγματος του 1971 είναι αυτό που έχετε φέρει εσείς με αυτό το σχέδιο νόμου περί διοργανωτή. Απλώς, στο νομοθετικό διάταγμα είχε την ονομασία «πρόεδρος». Άρα μιλάμε για τον βασικό πυρήνα και εκεί φαίνεται πώς αναβιώνει ακριβώς το πνεύμα. Γιατί ξέρετε πολύ καλά ότι στη συνέχεια με τη Μεταπολίτευση και με το Σύνταγμα του 1975, ήταν πλήρως ανενεργές όλες αυτές, φυσικά, οι διατάξεις και όπως ειπώθηκε και προηγούμενα υπήρχαν και προεδρικά διατάγματα και του 1991 και του 2013, τα οποία είναι το υφιστάμενο νομικό σύστημα πάνω στο οποίο βασίζονται όλα αυτά τα θέματα. Άρα εδώ μιλάμε για σοβαρές συνταγματικές παρεκκλίσεις, οι οποίες έρχονται και θίγουν τον πυρήνα των δικαιωμάτων και το δικαίωμα σε συνάθροιση και δείχνουν και τη φιλοσοφία που κρύβεται από πίσω δηλαδή η λογική της αστικής ευθύνης. Στην ουσία είναι μία λογική εκφοβισμού, είναι μία λογική η οποία έρχεται να δημιουργήσει περιστολή δικαιώματος. Ταυτόχρονα, όμως, ο Πρωθυπουργός, ο όποιος ξεκίνησε την ομιλία του λέγοντας ότι έσπασαν κάποιες ζαρντινιέρες και αυτό το ονόμασε «βανδαλισμό», στην ουσία τι έρχεται να πει; Ποιο είναι το αφήγημα πίσω από αυτή την αντίληψη; Έρχεται να συνδυάσει την κοινωνική διαμαρτυρία, τη διεκδίκηση, την κοινωνική δυσφορία, τα δημοκρατικά δικαιώματα της συλλογικής έκφρασης και της πολιτικής με τον βανδαλισμό, με την παραβατικότητα… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να κλείσω - και είναι η τελευταία κουβέντα - λέγοντας - επειδή μιλήσατε και μιλάτε κατά κόρον για τους επιχειρηματίες του κέντρου και για όλα όσα υφίστανται - το εξής: Επειδή περπατάμε - όπως και όλοι εδώ - στο κέντρο και μιλάμε, οι επιχειρηματίες, οι καταστηματάρχες, οι μικρομεσαίοι αν αυτή τη στιγμή αγωνιούν, είναι από τη δική σας πολιτική ως Κυβέρνηση, είναι από τη μη στήριξη της οικονομίας και φυσικά ζουν επιπλέον στο κέντρο και τη μεγάλη ταλαιπωρία του «μεγάλου περιπάτου». Αυτός ο νόμος είναι σίγουρο ότι όχι απλώς δεν θα εφαρμοστεί αλλά θα ακυρωθεί στην πράξη, γιατί η ριζοσπαστικοποίηση δεν ορίζεται από τους νόμους, αλλά από τις κοινωνικές συνθήκες και από τους αγώνες του λαού. Σας ευχαριστώ.
Μέχρι να ανέβει στο Βήμα η κ. Σουλτάνα Ελευθεριάδου από τον ΣΥΡΙΖΑ, να πω το εξής: Είμαστε στο νούμερο ογδόντα τρία. Το σύνολο των συναδέλφων είναι εκατόν τριάντα. Στόχος πάντα είναι - όλων και του Προεδρείου - να μιλήσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάδελφοι. Η ονομαστική ψηφοφορία θα γίνει στις 10 το βράδυ. Αυτό έχει οριστικοποιηθεί. Έχουν ειδοποιηθεί οι Κοινοβουλευτικές Ομάδες και άρα αυτό δεν αλλάζει με τίποτα. Είδατε ότι η κ. Ξενογιαννακοπούλου, ομιλούσα για έξι λεπτά, έφτασε στα επτά λεπτά και δεκαπέντε δευτερόλεπτα. Κανείς δεν τηρεί το εξάλεπτο. Από δω και πέρα, λοιπόν, για να μιλήσουν περισσότεροι - δεν πρόκειται να μιλήσουν όλοι - ο χρόνος θα γίνει πέντε λεπτά, με τη συναίνεση σας. Αν κάποιοι αρνούνται, να το δηλώσουν. Άρα θα είναι πέντε τα λεπτά, γιατί και κανείς δεν το τηρεί. Ορίστε, κυρία Ελευθεριάδου, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, πρώτα απ' όλα θέλω να ξεκινήσω λέγοντας ένα μεγάλο «ντροπή» στους κυβερνητικούς Βουλευτές αλλά και στον ίδιο στον Πρωθυπουργό, που για ακόμα μια φορά καπηλεύεστε τη δολοφονία των ανθρώπων στη «MARFIN», για να δικαιολογήσετε το έκτρωμα που έχετε φέρει στη Βουλή και να συκοφαντήσετε τους εργατικούς και κοινωνικούς αγώνες. Σταματήστε πια να το κάνετε αυτό. Ήταν μια δολοφονία και καμμία σχέση δεν έχει με τις κοινωνικά δικαιολογημένες διαδηλώσεις και πορείες των εργαζομένων και των φορέων της κοινωνίας. Δεύτερον, όσον αφορά το ΚΙΝΑΛ, λυπάμαι, πραγματικά, για αυτό που είδα να συμβαίνει αυτές τις δύο μέρες στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Και λυπάμαι, πραγματικά, γιατί είχα κι εγώ κάποια σχέση με το ΠΑΣΟΚ έως το 2012. Και λυπάμαι, πραγματικά, που η κ. Γεννηματά το μόνο που ανέφερε σήμερα, ήταν η πατριωτική παράδοσή του ΚΙΝΑΛ και όχι η ριζοσπαστική παράδοση που έχει το ΚΙΝΑΛ. Και αυτό είναι το σημαντικότερο. Η Διακήρυξη της 3ης Σεπτεμβρίου πρότεινε ριζοσπαστικές αλλαγές και στη συνέντευξη Τύπου για την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, τονίστηκαν οι ριζοσπαστικοί στόχοι του νέου φορέα. Το ΚΙΝΑΛ που είδαμε σήμερα στο ελληνικό Κοινοβούλιο, το ΚΙΝΑΛ που ψηφίζει ένα νομοσχέδιο το οποίο έγινε για να αντιμετωπιστεί η ριζοσπαστικότητα, δεν έχει καμμία σχέση με αυτό που ξέραμε μέχρι σήμερα και λυπάμαι πραγματικά. Ο κ. Μητσοτάκης μας ανέφερε, για να υποστηρίξει το νομοσχέδιο του, τον κ. Αλιβιζάτο, ο οποίος είναι συνεργάτης του κ. Χρυσοχοΐδη στο Υπουργείο, τον κ. Μανιτάκη, τον πρώην Υπουργό της κυβέρνησης του Σαμαρά, τον κ. Σβώλο γνωστό υποστηρικτή σας, και μας κάλεσε να διαβάσουμε ξανά το νομοσχέδιο υπό την άποψη του έγκριτου θεωρητικού, του κ. Σβώλου, που προανέφερα. Είπε ότι όσοι είναι αντίθετοι με το νομοσχέδιο είναι αγύρτες. Μας κατηγόρησε για αγυρτεία. Κατηγόρησε, επομένως, για αγυρτεία την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, την Ένωση Εισαγγελέων, την ολομέλεια των δικηγορικών συλλόγων, την Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, το ίδιο το Συμβούλιο της Επικρατείας που με γνωμοδοτήσεις του σε σχέση με τα προεδρικά διατάγματα του Δένδια, έχει επισημάνει αντισυνταγματικές διατάξεις. Όλοι αυτοί είναι αγύρτες; Θα έπρεπε να ζητήσει συγγνώμη από όλους αυτούς ο κ. Μητσοτάκης. Και, βέβαια, για τον κ. Γεραπετρίτη δεν είπε τίποτα. Και, βέβαια, δεν είναι ο συντάκτης του Συντάγματος, του τόμου αυτού που ανέφερε και ερμηνείας του Συντάγματος που ανέφερε και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Είναι, όμως, επιμελητής. Και εφόσον αναφέρθηκε, θα έπρεπε να είχε την αξιοπρέπεια, τουλάχιστον, και την ευθιξία να μας πει αν συμφωνεί με το συγγραφέα. Και αναφέρω αυτολεξεί τι υποστηρίζει ο συγγραφέας του έργου, το οποίο επιμελήθηκε ο Υπουργός και σήμερα απέφυγε να τοποθετηθεί παντελώς. Στη σελίδα 259: «Το δικαίωμα στη συνάθροιση δεν υπόκειται σε καθεστώς αδείας, αναγγελίας ή προληπτικού ελέγχου από τις αστυνομικές αρχές, όπως γινόταν σε ανώμαλες περιόδους παλαιότερα.». Ο κ. Γεραπετρίτης, απέφυγε να απαντήσει αν αυτή που ζούμε σήμερα είναι ανώμαλη περίοδος, γιατί έτσι την έχετε καταντήσει. Ψηφίζετε ένα νομοσχέδιο, το οποίο είναι πιστή αντιγραφή του νομοθετικού διατάγματος της δικτατορίας, του 794/71. Κι αν σας πειράζει τόσο πολύ που το λέμε χουντικής προέλευσης και μη δημοκρατικό, τότε θα πρέπει να έχετε εσωτερικές αναζητήσεις από σήμερα και μετά. Και γιατί το ψηφίζετε αυτό; Γιατί νομοθετείτε και δεν ξέρετε τι νομοθετεί και δεν κατανοείτε τι νομοθετείτε, γιατί δεν σας έχουμε δει - κανένα μέλος σας - σε καμμία πορεία, σε καμμία διαδήλωση, σε κανέναν κοινωνικό αγώνα. Στον μόνο αγώνα που σας έχουμε δει, στις μόνες διαδηλώσεις ήταν κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών. Είδαμε κάποια στελέχη σας προβεβλημένα να είναι στις διαδηλώσεις, να πίνουν καφέ και να βγαίνουν φωτογραφίες, για να τις χρησιμοποιήσουν για μικροπολιτικούς λόγους και όχι από ιδεολογία. Και, βέβαια, τώρα αυτές τις φωτογραφίες προσπαθούν να τις κρύψουν ατάκτως. Τι να πρωτοπώ για το νομοσχέδιο; Στο άρθρο 11, προσθέτετε δύο ακόμα περιορισμούς στο συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των συναθροίσεων. Θα πρέπει από εδώ και πέρα οποιοσδήποτε θέλει - οποιοσδήποτε φορέας, οποιαδήποτε συνδικαλιστική οργάνωση… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, γιατί ναι μεν περιορίσατε τον χρόνο, αλλά δεν ήμουν προετοιμασμένη.
Κλείστε. Πηγαίνετε στην τελευταία πρόταση. Είναι εύκολο.
Εσείς, λοιπόν, προσθέτετε ότι θα πρέπει να γίνεται προηγούμενη γνωστοποίηση της διαδήλωσης της πορείας - αν είναι δυνατόν! - και ότι θα πρέπει να υπάρχει και αυτός που θα αναλαμβάνει την αστική ευθύνη για το τι θα γίνει στη διαδήλωση, στην πορεία. Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό; Θα είναι πάρα πολύ δύσκολο κάποιος να αναλάβει αυτή την ευθύνη. Θα είναι σχεδόν αδύνατον. Ούτως η άλλως υπάρχει ο πρόεδρος του συνδικαλιστικού οργάνου, ο πρόεδρος του φορέα. Αυτός συνδιαλέγεται μαζί σας. Εσείς δεν θέλετε κάποιον να συνδιαλέγεστε κατά τη διάρκεια της πορείας ή της διαδήλωσης. Εσείς θέλετε κάποιον να περιφρουρεί τη διαδήλωση. Θέλετε, δηλαδή, κάποιον να κάνει τη δουλειά της Αστυνομίας, να γίνεται ο ασφαλίτης και αν συμβεί κάτι, να του ρίξετε την ευθύνη. Γιατί, όμως, να γίνει αυτό; Δεν υπάρχει Αστυνομία;
Τώρα καταλήξτε.
Ένα λεπτό και κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Ολοκληρώσατε.
Δεν υπάρχει Αστυνομία; Εκτός αν αποδέχεστε την ανεπάρκεια της Αστυνομίας.
Ολοκληρώσατε, κυρία Ελευθεριάδου. Κοιτάξτε και το ρολόι απέναντι.
Θα είναι ο πρώτος νόμος που δεν θα εφαρμοστεί ούτε ουσιαστικά και θα είναι ο πρώτος νόμος που θα καταργήσουμε όταν θα έρθει η μεγάλη προοδευτική συμμαχία στην κυβέρνηση της χώρας, γιατί η ιστορία των διαδηλώσεων είναι η ιστορία του κόσμου. Και ο κόσμος ξέρει, κρίνει και πράττει αναλόγως. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να κάνω μία ανακοίνωση προς το Σώμα. Η Διαρκής Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης καταθέτει την έκθεσή της στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης: «Επιτάχυνση και απλούστευση της ενίσχυσης οπτικοακουστικών έργων, ενίσχυση της ψηφιακής διακυβέρνησης και άλλες διατάξεις». Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Μπογδάνος από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την ουσία της φιλελεύθερης δημοκρατίας συνόψισε καίρια ο Φρεντερίκ Μπαστιά το 1850 στο έργο του «Ο Νόμος». Διότι είναι ακριβώς ο νόμος, οι δημοκρατικά θεσπισμένοι γενικοί κανόνες, που επιτρέπουν στο κράτος να προστατεύει τη ζωή, την ελευθερία και την ιδιοκτησία των πολιτών, όπως οφείλει. Σήμερα, βέβαια, εκατόν εβδομήντα χρόνια μετά, ακούμε νεομαρξιστές και πρώην καταληψίες να μας κάνουν μάθημα, και να λένε ότι η νομιμότητα είναι ολοκληρωτισμός, ότι η ισονομία είναι - δήθεν - του χωροφύλακα ή ότι το σημερινό νομοσχέδιο δεν είναι φιλελεύθερο. Ξεκάθαρα, λοιπόν, δεν εκφράζουν τίποτα το φιλελεύθερο ούτε το δημοκρατικό οι ιδεολογικές εμμονές κάποιων λίγων, που υπονομεύουν συστηματικά τη βούληση των πολλών. Δεν μπορεί να επιτρέπεται σε φωνακλάδικες μειονότητες ούτε σε νταήδες να κάνουν ρεσάλτο στην ιερή έννοια του δικαιώματος. Νισάφι με τον κακοχωνεμένο δικαιωματισμό σας! Μία μεταρρύθμιση είναι ώριμη, όταν κανένα αντεπιχείρημα δεν μπορεί να σταθεί απέναντί της, όταν κανείς δεν μπορεί να πείσει έναν απροκατάληπτο κριτή ότι τα πράγματα είναι καλά ως έχουν και ότι δεν υπάρχει ανάγκη να αλλάξουν προς την προτεινόμενη κατεύθυνση. Συνεπώς, ρωτώ: Ποιος σε αυτή την Αίθουσα πραγματικά τολμά να επιχειρηματολογήσει υπέρ της πρότασης ότι η προχθεσινοί βανδαλισμοί, η βεβήλωση της πλακέτας στη «MARFIN» συνιστούν άσκηση κάποιου δικαιώματος, που πρέπει ως πολιτεία να συνεχίσουμε να προστατεύουμε; Ποιος τολμά να επιχειρηματολογήσει υπέρ της πρότασης ότι θα πρέπει ως πολιτεία να συνεχίσουμε να προστατεύουμε το δήθεν δικαίωμα να κλείνουν οι δρόμοι και να παραλύει η πόλη, για να διαμαρτυρηθούν, να κάνουν επαναστατική γυμναστική πενήντα άνθρωποι; Ποιος τολμά να επιχειρηματολογήσει υπέρ της πρότασης και ότι τα μπάχαλα και ο τσαμπουκάς μικρών ομάδων πρέπει να μπαίνουν - αυτό σας αφορά - στο ίδιο καλάθι με τις μαζικές, δημοκρατικές, ειρηνικές διαδηλώσεις τις οποίες και συστηματικά αμαυρώνουν; Παρά τα ντεσιμπέλ, λοιπόν, παρά τις ιερεμιάδες, που ακούστηκαν αυτές τις μέρες από αυτό το Βήμα η απάντηση είναι: κανείς και καμμία. Κανένα επιχείρημα δεν υπάρχει υπέρ όλων αυτών, παρά ένας διακαής πόθος να διατηρηθεί ένα κεκτημένο απολύτως αντιδημοκρατικό προνόμιο στην καταστροφή δημόσιας περιουσίας, την καταταλαιπώρηση κατοίκων, εργαζομένων, καταστηματαρχών και επισκεπτών των πόλεών μας. Ούτε βεβαίως αληθεύει ότι τάχα οι μπάχαλοι δεν μπορούν να απομονωθούν από τους διοργανωτές των πορειών. Γιατί, για παράδειγμα, το ΠΑΜΕ μπορεί - το καταφέρνει - υποδειγματικά να περιφρουρεί την τάξη και την ειρήνη στις πολυάριθμες διαδηλώσεις που διοργανώνει, παρά το απαράδεκτο περιστατικό του στελέχους ΚΝΕ υποψηφίου του ΚΚΕ, που χτύπησε πισώπλατα άνδρα της ΕΛ.ΑΣ. και ακόμα δεν έχει λογοδοτήσει για την πράξη του; Οι κραυγές, λοιπόν, δεν πείθουν κανέναν και κυρίως, δεν θα καταφέρουν να κάνουν την Κυβέρνηση να σταματήσει από τον στόχο να εμπεδωθεί σε κάθε τομέα του δημόσιου βίου η ισονομία και η νομοκρατία. Άλλωστε, ο ίδιος ως Πρωθυπουργός έχει υπογραμμίσει από αυτό το Βήμα την πρώτη φορά που ανέβηκε ως Πρωθυπουργός και είπε: «Κανόνες μας είναι οι κανόνες. Κι εμείς με τους κανόνες δεν παίζουμε.». Ζήτημα κανόνων είναι συνεπώς το να σταθμιστεί υπεύθυνα το δικαίωμα στην ειρηνική διαμαρτυρία και τη χρήση της πόλης από όλους. Όπως ζήτημα κανόνων ήταν η απόφαση να ορθώσουμε ανάστημα στο νταηλίκι της Τουρκίας στον Έβρο, απωθώντας απόπειρα υβριδικής εισβολής. Ζήτημα κανόνων είναι το κλείσιμο των συνόρων μας, χερσαίων και θαλάσσιων, που - κοίτα να δεις - και υπάρχουν και μπορούν να φυλαχθούν εάν υπάρχει βούληση. Ζήτημα κανόνων και μάλιστα υπερεπειγόντων είναι η τάχιστη ολοκλήρωση των διαδικασιών εξέτασης αίτησης ασύλου των μεταναστών, που βρίσκονται ήδη στη χώρα και η επαναπροώθηση των μη ασυλούχων στην Τουρκία ή στις χώρες προέλευσής τους. Ζήτημα κανόνων - προσοχή, εδώ, είναι η λογοδοσία, που γνωρίζω, κύριε Υπουργέ, ότι προχωρά γοργά - των μη κυβερνητικών οργανώσεων, που οργίασαν την περίοδο 2015-2019, αλλά και ο έλεγχος από τη δικαιοσύνη εκείνων, όπως η «AEGEAN BOAT REPORT», η «CONSOLIDATED RESCUE GROUP» , η «LIGHTHOUSE RELIEF», που δίνουν τα στίγματα του Λιμενικού Σώματος και του Πολεμικού Ναυτικού, αναπαράγοντας υλικό από τουρκικά UAV, θέτοντας σε κίνδυνο τους ήρωές μας, τα στελέχη, που φυλάττουν τις σύγχρονες Θερμοπύλες της δύσης. Διότι περί αυτού πρόκειται. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Η ομιλία ήταν για εξίμισι λεπτά. Και ζήτημα κανόνων τελικά είναι η απόδοση ευθυνών σε στυλοβάτες - δεν τους βλέπω εδώ - του δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος της πρώτης φοράς Αριστερά που αντιμετώπισαν την κυβέρνηση σαν μαγαζί τους, τη χώρα σαν δημοκρατία της μπανάνας, συμπεριφερόμενοι - κοίτα να δεις τώρα - σαν αποικιοκράτες, σαν τσιφλικάδες της εξουσίας. Ούτε εσείς τα εγκρίνετε και το ξέρουμε, όσοι αξιοπρεπείς ανάμεσά σας.
Θα σου απαντήσουμε μετά στην ομιλία.
Απέναντι σε όσους πιστεύουν ότι η εξουσία είναι η δύναμη να επιβάλεις εξαιρέσεις, που είναι μία ιδέα του θεωρητικού του ναζισμού Καρλ Σμιτ, πολύ αγαπητή δυστυχώς στα στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία…
Έλα, επιτέλους!
Μη διαμαρτύρεστε, όταν σας λέω από πού προέρχεται η ιδεολογία σας…
Ολοκληρώστε, κύριε Μπογδάνο.
…να τοποθετείτε και να κυβερνάτε με εξαιρέσεις. Η Νέα Δημοκρατία είναι εδώ, για να αποκαταστήσει κανόνες καθολικούς, γνωστούς σε όλους εκ των προτέρων, που καθιερώνουν για κάθε Ελληνίδα και κάθε Έλληνα ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.
Ολοκληρώστε, κύριε Μπογδάνο.
Σήμερα, λοιπόν, νομοθετούμε και μαζί τονίζουμε ότι η αλά καρτ εφαρμογή των κανόνων της πολιτείας μας τελείωσε. Την Ελληνική Δημοκρατία δεν επιτρέπεται να την εκβιάζει κανένας. Ευχαριστώ για την προσοχή.
Κύριε Πρόεδρε, εάν προεδρεύετε όταν μιλάω, θα μιλήσω έξι λεπτά και είκοσι τέσσερα δευτερόλεπτα.
Σας παρακαλώ θερμά. Όπως είδατε και τη συνάδελφό σας από τον ίδιο πολιτικό χώρο έκανα από το πέμπτο λεπτό παρατηρήσεις. Αν θέλετε, εγώ θα εφαρμόσω το κλείσιμο του μικροφώνου. Εάν το εισηγείστε, εγώ θα το κάνω. Δεν έπρεπε να μιλάτε με αυτόν τον τρόπο. Με συγχωρείτε, πάρα πολύ. Εσείς εκεί που εγώ θα διέκοπτα πραγματικά, διακόψατε γιατί διαφωνούσατε. Όλοι δεν συμφωνούμε σε αυτήν την Αίθουσα. Και εσείς θα πείτε κάτι που δεν θα αρέσει στην άλλη πλευρά. Τον λόγο έχει ο κ. Κούβελας για πέντε λεπτά. Παράκληση θερμή προς όλους τους συναδέλφους: Γραπτά κείμενα έχετε. Δεν μιλάτε από στήθους όλοι. Προσαρμόστε τα κείμενά σας στα πέντε λεπτά. Από εδώ και πέρα, θα είναι πέντε λεπτά. Στο δεύτερο κουδούνι θα τελειώνει και η ομιλία. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Είχα ζητήσει έξι λεπτά, κύριε Πρόεδρε.
Δεν υπάρχει καμμία έκπτωση. Στα πέντε λεπτά, θα ολοκληρώσετε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορώ να μην κάνω αναφορά στο γεγονός ότι συμπληρώνεται μόλις ένας χρόνος από την ημέρα που οι Έλληνες εμπιστεύτηκαν τη διακυβέρνηση της χώρας στη Νέα Δημοκρατία και στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι βέβαιο ότι σε δώδεκα μόλις μήνες έγιναν τόσα πολλά, προς όφελος των πολλών και κυρίως των πιο αδύναμων συμπολιτών μας. Μπορούμε να κοιτάζουμε στα μάτια τους Έλληνες πολίτες και να τους λέμε «το είπαμε, το κάναμε», χωρίς χάσιμο χρόνου μάλιστα. Βέβαια, είχαμε και την υποδειγματική υπεράσπιση των ελληνικών και ευρωπαϊκών συνόρων στην μεταναστευτική κρίση στον Έβρο, αλλά και γίναμε παράδειγμα σε όλο τον πλανήτη για την εξαιρετική διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, όπου οι καλές πρακτικές, που εφαρμόσαμε αποτελούν μπούσουλα και για άλλες χώρες ακόμη και στον τομέα της οικονομίας, που θα πληγεί βαρύτατα παντού. Πάμε στο σημερινό σχέδιο νόμου. Άλλα πράγματα θα περιμέναμε από εσάς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Θα περιμέναμε να επισημαίνατε ίσως ότι αργήσαμε να ρυθμίσουμε το δικαίωμα ακόμη και πενήντα, εκατό συμπολιτών μας να εκφράσουν την άποψή τους, τη διαμαρτυρία τους, να συγκεντρωθούν, να κάνουν μια πορεία, χωρίς όμως να κάνουν δύσκολη τη ζωή πολλών χιλιάδων συμπολιτών μας. Θα περιμέναμε, ενδεχομένως, να πλειοδοτήσετε στην ανάγκη να καταργηθεί το απαρχαιωμένο νομοθετικό διάταγμα του 1971 και να καθιερώσουμε ανάλογες διαδικασίες και πρακτικές των σύγχρονων δημοκρατικών χωρών της Ευρώπης. Εμείς, άλλωστε, δεν κρύψαμε προεκλογικά τις προθέσεις μας να βάλουμε τάξη στην καθημερινότητα του πολίτη. Είχαμε εξαγγείλει ότι μπαίνει τάξη στα πανεπιστήμια, μπαίνει τάξη στις καταλήψεις, στο μπάχαλο, στις πορείες, στην ασυδοσία. Είχαμε προειδοποιήσει ότι εμείς θα κάνουμε σωστά αυτήν τη δουλειά. Αντίθετα εσείς, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, βγάλατε στην επιφάνεια ακόμη μια φορά τη γνωστή μίζερη μικροπολιτική σας. Δεν βρήκατε τελικά κάτι πιο σοβαρό να μας πείτε; Μας είπατε ότι δεν χρειάζεται ρύθμιση το ζήτημα, διότι υπάρχει η σχετική νομοθεσία, του 1971 κατ' αρχήν. Μα, αυτό είναι της χούντας, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ. Εσείς μας το θυμίσατε και πάλι. Αλλά βρήκατε και σε αυτό τη λύση. Μας είπατε «ισχύει μεν, αλλά να μην το εφαρμόζουμε». «Το κατέστησαν ανενεργό οι κυβερνήσεις της Mεταπολίτευσης», μας είπαν κάποιοι από τους συναδέλφους της παράταξής σας. Πράγματι, κάποιες κυβερνήσεις δεν το εφάρμοσαν. Αντίθετα, όμως, η δική σας Κυβέρνηση είχε και αυτήν τη θλιβερή αποκλειστικότητα να εφαρμόζει το νομοθετικό διάταγμα της χούντας. Θυμίζω ότι απαγορέψατε συγκεντρώσεις σε συγκεκριμένη γεωγραφική περίμετρο εδώ στην Αθήνα τον Ιούνιο του 2017 πριν από τρία χρόνια. Το εφαρμόσατε όταν προχωρούσατε σε προληπτικές συλλήψεις πολιτών ενόψει εκδηλώσεων στελεχών και Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ την άνοιξη του 2018. Τις ίδιες προληπτικές συλλήψεις κάνατε και όταν ο κ. Τσίπρας εγκαινίαζε τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο του 2018, εν μέσω μάλιστα και χημικών κοκτέιλ, με τα οποία κεράσατε τους Θεσσαλονικείς. Αλλά σήμερα υπερασπίζεστε, αλήθεια, τη διατήρηση ενός πλαισίου ξεπερασμένου; Πού ζείτε τελικά; Ή μάλλον πώς σκέφτεστε στα αλήθεια; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι η κοινωνία έχει ωριμάσει τόσο πολύ, ώστε να σέβεται και ανέχεται ακόμη και όταν εκφράζεται με πορεία και διαμαρτυρία τις απόψεις των μειοψηφιών, αλλά να έχει ανάγκη και να απαιτεί τη διατήρηση της κοινωνικής και οικονομικής ηρεμίας; Αυτό υποσχεθήκαμε προεκλογικά κι αυτό είναι το περιεχόμενο του υπό συζήτηση νομοσχεδίου. Έτσι λοιπόν, κάνουμε πράξη, πρώτον, την κατάργηση του νομοθετικού διατάγματος της χούντας. Δεύτερον, ρυθμίζουμε το ζήτημα, πλέον, θεσπίζοντας ένα βασικό θεσμικό πλαίσιο το οποίο θα προστατεύει ακόμα περισσότερο το συνταγματικό, ιερό δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Αλλά από τη μια το δικαίωμα λίγων συμπολιτών μας να εκφραστούν με πορεία στο κέντρο της πόλης να ικανοποιείται θέλουμε, αλλά και η ζωή της συντριπτικής πλειοψηφίας των συμπολιτών να συνεχίζεται απρόσκοπτα. Είναι δικαιώματα τα οποία πράγματι καθιερώνονται συνταγματικά στο άρθρο 11 αρκεί, όμως, να μην ασκούνται καταχρηστικά, όπως προβλέπει και επιτάσσει το άρθρο 25.
Και ολοκληρώστε, παρακαλώ, στα επόμενα δευτερόλεπτα.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ταυτόχρονα, μέσω των απαραίτητων θεσμικών εγγυήσεων θα καταφέρουμε, ευελπιστούμε, να μπουν τα πράγματα σε μία τάξη. Δεν ξέρω αν έχετε βιώσει στα αλήθεια την οργή και την αγανάκτηση των πολιτών που θέλουν να πάνε στον ιατρό, στη δουλειά τους, στην αγορά, να χρησιμοποιήσουν τα λεωφορεία, οι γονείς να πάνε βόλτα με τα παιδιά τους. Ξέρετε, στη Θεσσαλονίκη - κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - επειδή oi αναφορές είναι διαρκείς για την Αθήνα και το κέντρο της, έχουμε δύο κεντρικές αρτηρίες από και προς το κέντρο της πόλης. Πολύ συχνά, νιώθουμε και βιώνουμε ότι το κέντρο της Θεσσαλονίκης είναι απροσπέλαστο, είναι σε καραντίνα. Όμως είναι απαραίτητο να βρεθούμε σε αυτό και αυτό δεν μπορούμε να το καταφέρουμε. Έτσι, λοιπόν, αυτήν την ανάγκη θα ικανοποιήσει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου. Πρωταρχικά, την προστασία του συνόλου, αλλά και την ανεμπόδιστη άσκηση του συνταγματικού δικαιώματος ακόμη και των λίγων. Αυτό το γνωρίζουν οι πολίτες και μας το αναγνωρίζουν. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για να καταθέσω κάποιες νομοτεχνικές βελτιώσεις;
Τον λόγο έχει ο κύριος Υπουργός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καταθέτω κάποιες συμπληρώσεις και βελτιώσεις για ενημέρωση των Βουλευτών.
Θέλετε να εξηγήσετε;
Όχι.
Θα μοιραστεί σε όλους τους συναδέλφους. Τον λόγο έχει ο κ. Ευστράτιος Σιμόπουλος για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, θα κάνω λίγο φροντιστήριο. Ποιο είναι το μεγάλο και κύριο λάθος όποιων κάνουν πολιτική ανάλυση και μέσα από την πολιτική ανάλυση καταλήγουν και σε υιοθέτηση πολιτικών; Το μεγάλο λάθος είναι ότι αναπαράγουν στερεότυπα, χωρίς να παίρνουν υπόψη ότι οι συνθήκες αλλάζουν, χωρίς να παίρνουν υπόψη πώς και πότε αλλάζουν οι συνθήκες. Αυτό έζησα σήμερα μέσα στην Αίθουσα αυτή από την Αντιπολίτευση και κυρίως, βέβαια, από τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και σε επίπεδο πολιτικού Αρχηγού. Ανήκω σε μία γενιά, η οποία το 1974 ήταν στο πρώιμο στάδιο της εφηβείας. Η πολιτική αντιπαράθεση τότε ήταν ιδεολογική. Ανήκαμε σε αυτούς που πίστευαν το «ανήκομεν εις τη Δύσιν», στον ατλαντισμό δηλαδή, και από την άλλη ήταν αυτοί που έλεγαν «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Μεγάλες μάχες! Βέβαια, κάναμε πράξη την εθνική συμφιλίωση. Μετά τις μάχες πηγαίναμε στη Θεσσαλονίκη, όλοι μαζί, στα Κάστρα. Πέρασαν σαράντα πέντε χρόνια από τότε. Πάλι οι ίδιες πλευρές έχουν άλλες μάχες θα έλεγα όχι ιδεολογικές, κατά τη γνώμη μου, χωρίς αυτοί οι όποιοι ανήκαν στο «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» να έχουν καταλάβει ότι είτε τους αρέσει είτε όχι ήταν στη λάθος πλευρά της ιστορίας. Οι περισσότεροι από αυτούς προσεχώρησαν σε αυτό που λέμε ατλαντισμό και τώρα δίνουν πάλι μια άλλη μάχη. Αλλά για εμένα, η μάχη τώρα έχει άλλο πρόσημο. Μιλάμε για μία φυσιολογικότητα, κανονικότητα αν θέλετε, και από την άλλη, για κάτι που είναι μη φυσιολογικό και είναι παράλογο. Η Κυβέρνηση, λοιπόν, αυτή εδώ και έναν χρόνο αυτή τη φυσιολογικότητα φέρνει. Πώς το κάνει; Με τον νόμο για το πανεπιστημιακό άσυλο. Δεν ήταν φυσιολογικό αυτό που γινόταν στα πανεπιστήμιά μας. Το έκανε. Είχατε την ίδια συμπεριφορά. Πέρασε και λειτουργεί. Η ίδια αντιπαράθεση είδαμε να γίνεται για το θέμα της μολότοφ. Ισχυριζόσασταν ότι αν η μολότοφ ήταν στο σακίδιο δεν ήταν και μεγάλο πρόβλημα, αφού δεν την έριξε. Είναι φυσιολογικό γι' αυτούς που μας ακούν; Νομίζω όχι. Φυσιολογικότατα, λοιπόν, λειτούργησε και ο νομοθέτης. Είναι φυσιολογικό να μη υπάρχει καταγραφή των συνδικαλιστικών οργανώσεων; Όχι. Όποιος μας ακούει, ένας απλός πολίτης, το καταλαβαίνει. Θεσμοθετήθηκε κι αυτό. Στο πλαίσιο αυτό έρχεται και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Μην ξεχάσω βέβαια, να πω και για ένα τέταρτο θέμα. Είναι φυσιολογικό να υπάρχουν κτήρια υπό κατάληψη και κάποιοι από εσάς, συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, να ισχυρίζονται ότι είναι κέντρα πολιτισμού και να μην μπορούν να αποδοθούν στους ιδιοκτήτες τους; Δεν είναι φυσιολογικό. Και βέβαια, ναι, εφαρμόζεται ο νόμος και εκκενώνονται τα κτήρια. Περιμένουμε, κύριε Υπουργέ, να ξεκινήσει η διαδικασία και στη Θεσσαλονίκη. Στο πλαίσιο αυτά έρχεται και το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, το οποίο επαναφέρει κάτι το φυσιολογικό. Είναι κάτι που γίνεται σε όλη την Ευρώπη. Δεν περιορίζει τα ατομικά δικαιώματα. Βάζει ένα πλαίσιο που συνδιαμορφώθηκε και από το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, ένα πλαίσιο το οποίο συνδιαμορφώθηκε και από το Κίνημα Αλλαγής και δεν ξέρω ίσως είναι και πιθανό να έρθουν και κάποιες άλλες αλλαγές μέσα από τη διαδικασία της συζήτησης τις οποίες δεν ξέρουμε. Άρα, τελειώνοντας, πάλι θα πω τη φράση «μην αναπαράγετε στερεότυπα», διότι θα είστε σε αυτή την κατάσταση και δεν είναι καλό για το κοινοβουλευτικό μας σύστημα - απευθύνομαι στον ΣΥΡΙΖΑ - μην αναπαράγετε στερεότυπα, έχουν αλλάξει οι καιροί. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ευχαριστούμε τον κ. Σιμόπουλο ιδιαιτέρως, γιατί ήταν στα πέντε λεπτά ακριβώς. Τώρα θα καλέσω στο Βήμα τον συνάδελφό μου από την ίδια εκλογική Περιφέρεια, τη Δυτική Αττική, τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Γεώργιο Κώτσηρα για πέντε λεπτά. Κύριε Κώτσηρα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, το σημερινό νομοσχέδιο, που συζητείται και έχει λάβει, πράγματι, μια μεγάλη έκταση και στις επιτροπές και με τις αλλαγές που προέβη ο Υπουργός κατόπιν όσων προτάσεων ήταν γόνιμες και ακολούθησαν την επεξεργασία του επιτροπές, είναι, κατά την άποψή μου, κομβικό για την προστασία των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων όλων των πολιτών και εναρμονίζεται πλήρως με ένα πραγματικά φιλελεύθερο μοντέλο διαχείρισης του δημόσιου χώρου. Αναμφίβολα, οι δημόσιες συναθροίσεις με τη μορφή των συγκεντρώσεων και των διαδηλώσεων αποτελούν διαχρονικά έναν βασικό τρόπο έκφρασης, μέσω του οποίου οι πολίτες ευλόγως διαδηλώνουν και εκφράζουν τις απόψεις τους με τον τρόπο που επιλέγουν. Εξίσου, όμως, αναγκαία για την ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας είναι και η προστασία της δημόσιας ασφάλειας, αλλά και η ομαλή άσκηση άλλων δικαιωμάτων των υπόλοιπων πολιτών, οι οποίοι δεν συμμετέχουν στη συγκεκριμένη άσκηση του δικαιώματος, δηλαδή της ανάπτυξης της προσωπικότητας τους, της ελεύθερης κίνησης, της περιουσίας, προφανώς της ζωής και άλλα ουσιώδη για την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας δικαιώματα. Κατά την άποψή μου, όσο και αν ακούσαμε όλες αυτές τις μέρες, κυρίως από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, περί χουντονόμου και άλλες ακραίες εκφράσεις, που θεωρώ ότι δεν αρμόζουν σε ένα νομοσχέδιο, το οποίο ήταν προεκλογική δέσμευση του κυβερνώντος κόμματος, που μετά την ψήφο του ελληνικού λαού έχει κληθεί να κυβερνήσει, τα αντιπαρέρχομαι και θεωρώ ότι είναι ένα νομοσχέδιο που είναι πραγματικά φιλελεύθερο και προοδευτικό. Εξηγούμαι: Τι είναι πραγματικά φιλελεύθερο και δημοκρατικό; Να προστατεύονται τα δικαιώματα όλων, και του διαδηλωτή και του εργαζόμενου και του εμπόρου και του πολίτη που μετακινείται με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Αυτό είναι πραγματική πρόοδος και πραγματική προστασία των δικαιωμάτων. Αντιθέτως, η κατάχρηση του δικαιώματος από κάποιους οδηγεί στην απενεργοποίηση άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων τα οποία, όμως, πρέπει και οι υπόλοιποι πολίτες να ασκήσουν ομαλά. Αυτές, λοιπόν, οι μειοψηφίες καταχρώνται συχνά τα υπαρκτά τους δικαιώματα, τα οποία σέβεται ο νόμος, διότι δεν υπάρχει απαγόρευση, δεν υπάρχει καταχρηστικός περιορισμός δικαιώματος. Αντιθέτως, όπως γνωρίζουμε, σε όλες τις περιπτώσεις συγκρούσεων δικαιωμάτων υπάρχει στάθμιση. Πρέπει να γίνεται μια στάθμιση δικαιωμάτων. Πρέπει να υπάρχει μια οριοθέτηση των δικαιωμάτων, προκειμένου να μπορούν όλοι οι πολίτες να τα ασκούν ομαλά, συντονισμένα και οριοθετημένα. Μιας και αναφερόμαστε στην κατάχρηση, ας μην ξεχάσουμε ότι και η απαγόρευση της κατάχρησης δικαιώματος προστατεύεται, επίσης, από το Σύνταγμα, από το άρθρο 25 παράγραφος 3. Είναι, επίσης, συνταγματικά κατοχυρωμένη και είναι ένας εκ τους λόγους, που λαμβάνεται πάντα υπόψη, όταν γίνεται στάθμιση δικαιωμάτων. Ένας είναι η αρχή της αναλογικότητας και ο άλλος είναι η απαγόρευση της κατάχρησης του δικαιώματος. Οπότε τι είναι πραγματική πρόοδος και τι είναι πραγματική συντήρηση; Να μπορούμε όλοι να ασκούμε τα δικαιώματά μας ομαλά, οριοθετημένα, σταθμίζοντάς τα, προκειμένου να μην υπάρχει μια καταχρηστική άσκηση του ενός έναντι του άλλου; Ή να απαγορεύουμε τα δικαιώματα των πολλών μέσω της κατάχρησης του δικαιώματος των λίγων, που το έχουν και αυτοί το δικαίωμα, προφανώς, να διαδηλώσουν; Μιας και ακούστηκαν στη συζήτηση πολλά για την ασφάλεια, η ποινική αντιμετώπιση όσων σπάνε, καταστρέφουν, πράγματι είναι αυτοτελής και ορθώς η Κυβέρνηση επεφύλαξε ξεχωριστή διάταξη σε άλλο νομοσχέδιο για όσους έχουν και κάνουν χρήση των μολότοφ και έγινε κακούργημα και έχει μια διαφορετική ποινική αντιμετώπιση, αλλά η ρύθμιση του συγκεκριμένου νομοσχεδίου που βάζει όρους, διευκολύνει, προφανώς, και την ομαλή λειτουργία της αστυνομίας και την ομαλή κοινωνική δραστηριότητα όσων θέλουν να διαδηλώσουν και να μην είναι οι ίδιοι θύματα αυτών, οι οποίοι σπάνε, καίνε και στο τέλος βρίσκονται όλοι υπό την ίδια κατηγορία. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Η΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΟΦΙΑ ΣΑΚΟΡΑΦΑ]] Αυτό, λοιπόν, είναι πραγματική πρόοδος. Αυτό είναι πραγματικά φιλελεύθερη πολιτική. Αυτό είναι πραγματικά σύγχρονο πλαίσιο. Αυτό είναι συμβατό με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει ρητά περιορισμούς. Αυτό είναι συμβατό με το άρθρο 11 παράγραφος 2 της ΕΣΔΑ, που προβλέπει περιορισμούς για συγκεκριμένους λόγους, καλύπτοντας και τις προβλέψεις του συγκεκριμένου νομοθετήματος. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Προφανώς - ολοκληρώνω γιατί βλέπω ότι ο χρόνος τελειώνει - και η αρχή της αναλογικότητας τηρείται και η προστασία των δικαιωμάτων τηρείται και τα δικαιώματα όλων τηρούνται. Επειδή οι καιροί προχωράνε και καλό είναι να μη μένουμε στις λέξεις, το τι είναι «συντήρηση», «πρόοδος» μπορεί να ερμηνεύεται διαφορετικά από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, αλλά οι πολίτες αντιλαμβάνονται πράγματι ποια ρύθμιση είναι υπέρ του συμφέροντος των πολλών και κατοχυρώνει τα δικαιώματα όλων και ποια ρύθμιση είναι αυτή που προστατεύει τους λίγους απενεργοποιώντας τα δικαιώματα των υπολοίπων. Εμείς, λοιπόν, είμαστε με τους πολλούς. Αυτό είναι φιλελεύθερο. Αυτό είναι προοδευτικό. Αυτό είναι το ορθολογικό. Θεωρώ ότι θα ψηφιστεί με μεγάλη πλειοψηφία από το Κοινοβούλιο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ κι εγώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Τσακαλώτος από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αρχίζω την ομιλία μου με τι είναι πρόοδος, σε σχέση με τα δικαιώματα. Για διακόσια χρόνια, περίπου από το 1780 μέχρι το 1980, ξέραμε τι είναι πρόοδος, η συνεχής αύξηση των δικαιωμάτων. Αρχίσαμε από τα ατομικά, πήγαμε στα πολιτικά για τα συνδικάτα, μετά πήγαμε στα κοινωνικά, το οκτάωρο, το κοινωνικό κράτος, δηλαδή μια συνεχής αύξηση των δικαιωμάτων. Αυτό τελείωσε το 1980, όπου άρχισε η αντίστροφη πορεία, που την έκαναν και οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις, η Θάτσερ και ο Ρήγκαν, αλλά και ενσωματώθηκε σ' αυτή την αποδόμηση των κοινωνικών δικαιωμάτων ένα μεγάλο κομμάτι των σοσιαλδημοκρατών. Ας αρχίσουμε με τα ατομικά δικαιώματα. Κύριε Υπουργέ, ήσασταν στην LIBE, την Επιτροπή της Ευρωβουλής για τα δικαιώματα. Δεν συζητάω για τον Ντομενέκ Ντεβέζα από τους Σοσιαλιστές, που σας είπανε ότι είστε ακροδεξιά κυβέρνηση, ότι καταπατάτε βασικά δικαιώματα για το άσυλο, ότι δεν έχει καμμία σχέση με σύγχρονο κράτος ευρωπαϊκό και προοδευτικό αυτό που κάνετε για τα push back. Ακόμα και η δική σας ομάδα! Μόνο κάποιοι του Σαλβίνι δειλά - δειλά σάς υποστήριξαν. Πως αισθανθήκατε που λέει ο κύριος Πρωθυπουργός ότι είναι σύγχρονη και ευρωπαϊκή χώρα όταν οι Ευρωβουλευτές όλοι, εκτός από τους σαλβινίστες, σάς είπαν ότι είσαστε ακροδεξιοί και ότι αυτά δεν έχουν καμμία σχέση. Έρχεται εδώ ο Πρωθυπουργός και μας λέει για τον Ντουόρκιν, που τον ήξερα και πήγαινα στα μαθήματά του. Πρέπει να σας πω σ' αυτήν την αντιστροφή της μεγάλης πορείας προς μεγαλύτερα δικαιώματα ο Ντουόρκιν, ήταν λίβελλος εναντίον τους. Είναι πιο πιθανόν ο Ραγκούσης να ψηφίσει υπέρ αυτού του νομοσχεδίου, παρά ο Ντουόρκιν. Συγνώμη, Γιάννη, αλλά είναι πιο πιθανόν. Και τον αναφέρει ο Πρωθυπουργός υπέρ του νομοσχεδίου; Δεν ξέρω αν έχετε διαβάσει τα κείμενα του Ντουόρκιν, όπου αναφέρει να παίρνουμε σοβαρά τα δικαιώματα και λέει «δεν είναι επιχείρημα περιορισμού των δικαιωμάτων, επειδή κάποιοι καταπατούν τα δικαιώματα». Δεν είναι επιχείρημα αυτό. Πρέπει να επεκταθούν τα δικαιώματα, γιατί προϋπάρχουν ακόμα και από τους νόμους του κράτους. Αυτά έλεγε ο Ντουόρκιν. Βεβαίως, δεν είναι φιλελευθερισμός, παρ' όλα αυτά που ακούσατε στο LIBE και θα ήθελα, τουλάχιστον, εσείς προσωπικά, κύριε Υπουργέ - γιατί δεν είσαστε στη Νέα Δημοκρατία - να απολογηθείτε για την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που όταν ένας Ευρωβουλευτής δικός μας, ο Κώστας ο Αρβανίτης, είπε για τη Συνθήκη της Γενεύης για τα δικαιώματα των μεταναστών, τον στοχοποιήσατε και είπατε ότι είναι προπαγάνδα των Τούρκων και μετά τον στοχοποίησαν όλες οι φασιστικές ομάδες. Είναι αυτό φιλελευθερισμός; Έχει κάποια σχέση με τον φιλελευθερισμό αυτό; Καmμία σχέση δεν έχει. Γιατί έχετε πάρει διαζύγιο με οτιδήποτε έχει σχέση με τον φιλελευθερισμό. Ο Μαρξ το λέει καλά, ότι μόνο σε μια κρίση εκδηλώνεται η πραγματική φύση του καπιταλισμού και εσείς περιορίζετε τα κοινωνικά δικαιώματα - με αυτά αρχίσατε στην Κυβέρνηση - και με το ΣΕΠΕ και με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και με αυτά που κάνετε για τους μετανάστες. Πάμε τώρα στον κορμό των ατομικών δικαιωμάτων, που ήταν τα πρώτα του 1780 με τον Τζον Γουίλκς κ.λπ., όλα αυτά που γίνονταν στη Βρετανία. Αυτά χτυπάτε, τον πυρήνα των δικαιωμάτων. Το κάνετε αυτό, γιατί η Νέα Δημοκρατία - δεν ξέρω για σας, κύριε Χρυσοχοΐδη - έχει δυο φύσεις. Η μία φύση αυτή τη στιγμή, επειδή υπάρχει κρίση, είναι ενάντια σε οποιοδήποτε κοινωνικό δικαίωμα. Η άλλη φύση, όμως, για να καλύψει τις αντιδράσεις που θα υπάρχουν στην έλλειψη κοινωνικών δικαιωμάτων, είναι, να περιορίσετε και τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα. Και για να θυμηθούμε θεολογικά το 431 και τη Σύνοδο της Εφέσου, αυτές οι δυο φύσεις, η φύση η αντικοινωνική και η φύση ενάντια στα δικαιώματα, στα κοινωνικά δικαιώματα, στα ατομικά δικαιώματα, αυτές οι δυο φύσεις είναι χωρίς διάκριση, χωρίς διαίρεση, χωρίς σύνθεση στο Σώμα της Νέας Δημοκρατίας. Το πιστεύω πολύ βαθιά αυτό, γιατί τώρα εκδηλώνεται η πραγματική σας αντίδραση. Σηκώνω τα χέρια για το Κίνημα Αλλαγής και με αυτό θα ολοκληρώσω, κυρία Πρόεδρε, που ανιστόρητα δεν καταλαβαίνει αυτό το μεγάλο κύμα για διακόσια χρόνια επέκταση των δικαιωμάτων και έρχεται τώρα να μας πει ότι δεν πειράζει, γιατί περιορίζονται, γιατί με τη δική μας συμβολή περιορίζονται λιγότερο οι αρχικές σκέψεις του Υπουργού και του Πρωθυπουργού. Δεν μπορείς να αντιστρέψεις αυτό το κύμα, με τέτοιες προσεγγίσεις. Μόνο όταν η Αριστερά και όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι καταλάβουμε πού είμαστε, θα μπορέσουμε να αντιστρέψουμε και τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και τον περιορισμό των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων. Αυτό πρέπει να το κάνουμε, γιατί πολύ καλά λέει το σποτάκι μας, ότι η ιστορία των διαδηλώσεων είναι και η ιστορία του κόσμου. Γιατί ό,τι κερδίσαμε, το κερδίσαμε με διαδηλώσεις. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Μελάς από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι Βουλευτές, πολλά και παράλογα, τολμώ να πω, ακούσαμε τις τελευταίες ημέρες, εντός και εκτός Κοινοβουλίου, να διατυπώνονται από την Αξιωματική Αντιπολίτευση, σχετικά με το σχέδιο νόμου που συζητάμε σήμερα. Ένα σχέδιο νόμου το οποίο έρχεται στην Εθνική Αντιπροσωπεία, κατά την άποψή μου, με σαράντα πέντε χρόνια καθυστέρηση. Ένα σχέδιο νόμου, όμως, που είναι φιλελεύθερο, ένα σχέδιο νόμου που είναι προοδευτικό, ένα σχέδιο νόμου που είναι ασπίδα στη δημοκρατία μας. Η ελευθερία εξάλλου του κάθε ατόμου σταματάει εκεί που ξεκινάει η ελευθερία του άλλου. Με απλά λόγια, με αυτό το νομοσχέδιο, οι πολίτες θα θέλουν να διαδηλώσουν, θα μπορούν να το πράξουν με κανόνα που θα σέβονται τα δικαιώματα των άλλων πολιτών που θέλουν να πάνε στη δουλειά τους, που θέλουν να δουλέψουν τα μαγαζιά τους, που θέλουν να διασχίσουν το κέντρο της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων, χωρίς ταλαιπωρία και καθυστερήσεις. Είναι αυτό παράλογο; Προφανώς και δεν είναι παράλογο. Παράλογο, όμως, είναι αυτό που έχουμε ακούσει όλες αυτές τις μέρες. Παράλογο είναι να χαρακτηρίζεται από τη μείζονα αντιπολίτευση ένα νομοσχέδιο που ορίζει ένα πλαίσιο λειτουργίας για τις διαδηλώσεις ως χουντικό, ως φασιστικό, ως αντιδημοκρατικό. Ο πρώτος, μάλιστα, που βιάστηκε να ταυτίσει το νομοσχέδιο αυτό με ένα διάταγμα της χούντας, είναι ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ραγκούσης, ο οποίος πέρα από τους χαρακτηρισμούς «χουντικό, φασιστικό νομοσχέδιο» και άλλα τέτοια που ακούσαμε, ανέφερε πως με το παρόν νομοσχέδιο η Κυβέρνηση επιδιώκει να αποκλείσει τους εργαζόμενους και τους ανέργους από το να διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Τον άκουσα, μάλιστα, το πρωί να αναφέρεται σε μια συζήτηση με τον κ. Χρυσοχοΐδη και να γυρνάει δέκα χρόνια πίσω και να λέει σε ποια έδρανα βρισκόταν ο καθένας. Ας μείνουμε λίγο στο 2011. Τότε ο κ. Ραγκούσης ήταν Υπουργός Υποδομών και αναφερόμενος στις κινητοποιήσεις των ιδιοκτητών ταξί είχε δηλώσει ότι οι μορφές κινητοποιήσεων που επέλεξαν οι ιδιοκτήτες των ταξί, είναι όχι μόνο από κάθε άποψη απαράδεκτες, αλλά και δεν θα φέρουν κανένα αποτέλεσμα. Ο ίδιος Υπουργός, την ίδια χρονιά, κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων των εργαζομένων των μέσων μαζικής μεταφοράς, είχε δηλώσει: «Δεν θα πληρωθείτε μισθούς, αν συνεχίσετε τις απεργίες.».
Αυτό είναι ψέμα.
Καταθέτω στα Πρακτικά, λοιπόν, τις δηλώσεις του κ. Ραγκούση, επειδή τις αμφισβητεί, για να τις δει και να θυμηθεί τι έχει πει και ο ίδιος. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μελάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Σε αυτό το σημείο νομίζω ότι μπορώ να συμφωνήσω με τον κ. Τσακαλώτο, ο οποίος είπε πριν ότι είναι πιο πιθανό ο κ. Ραγκούσης να ψηφίσει το νομοσχέδιο από τον Ρόναλντ Ντουόρκιν. Πράγματι κι εγώ όταν διάβασα αυτές τις δηλώσεις, θεώρησα ότι ο κ. Ραγκούσης είναι υπέρμαχος αυτού του νομοσχεδίου και δεν αντιτίθεται σε όλα αυτά, που η σημερινή Κυβέρνηση θέλει να φέρει, καθότι ως Υπουργός, ήταν ο ίδιος που απειλούσε όσους έρχονται να διαμαρτυρηθούν για τα δικαιώματά τους. Πάμε, όμως λίγο στο νομοσχέδιο. Με το παρόν, λοιπόν, σχέδιο νόμου δεν απαγορεύουμε - για να το ξεκαθαρίσουμε κι αυτό - τις διαδηλώσεις. Αντιθέτως, προστατεύουμε όλους εκείνους που θέλουν να διαδηλώσουν ειρηνικά, εκείνους που θέλουν να πάνε στη δουλειά τους και δεν θέλουν να κινδυνεύει η περιουσία τους. Οι συναθροίσεις, λοιπόν, πλέον με το άρθρο 4, θα έχουν ονοματεπώνυμο και διεύθυνση. Το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του οργανωτή, ο οποίος αναλαμβάνει τις ευθύνες του, απέναντι τόσο στους συμπολίτες του, όσο και στους συναγωνιστές του. Ο οργανωτής θα συνεργάζεται με την εκάστοτε αρμόδια αρχή, θα ενημερώνει τους μετέχοντες για τις υποχρεώσεις τους και παράλληλα, θα ορίζει άτομα για την περιφρούρηση της διαδήλωσης. Επίσης, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, θα ευθύνεται και για την αποζημίωση όσων υπέστησαν βλάβες σωματικής ακεραιότητας και ιδιοκτησίας από τους μετέχοντες. Κύριε Υπουργέ, εδώ θα ήθελα να κάνω μια πρόταση. Ο οργανωτής - θα το καταθέσω αυτό - θα πρέπει ενδεχομένως να συζητήσουμε το να είναι και υποχρεωτικά μέλος του διοικητικού συμβουλίου του φορέα, που επιθυμεί να διοργανώσει τη συγκεκριμένη διαδήλωση. Γιατί, εκτός από την αστική και την ποινική ευθύνη, υπάρχουν και οι πολιτικές ευθύνες, γιατί όλες οι διαδηλώσεις έχουν ένα πολιτικό χαρακτηριστικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από το 2008 και μετά, έχουμε γίνει μάρτυρες πολλών θλιβερών εικόνων στη χώρα μας. Πολλών διαδηλώσεων που οδηγήθηκαν σε φασαρίες, σε καταστροφές και σε μεγάλες τραγωδίες. Στις 5 Μαΐου του 2010 γενική απεργία και συγκέντρωση της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και του ΠΑΜΕ. Βροχή οι μολότοφ, φωτιά στο κτήριο της Marfin, τρεις άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. Οι υπαίτιοι αναζητούνται μέχρι σήμερα. Αντιλαμβανόμεθα, λοιπόν, όλοι τους λόγους για τους οποίους πρέπει να καθορισθεί το πλαίσιο διοργάνωσης των συναθροίσεων. Γιατί πρέπει να ξέρουμε ποιος διοργανωτής κάνει τη συγκέντρωση, ποιος έχει την ευθύνη, ποιες είναι οι υποχρεώσεις του και ποια τα δικαιώματά του. Αν διαφωνείτε με αυτό, να το πείτε στις οικογένειες των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στη Marfin.
Σας παρακαλώ πολύ, ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Κλείνω με αυτό. Εδώ, λοιπόν, ερχόμαστε να αποφασίσουμε σήμερα με ποιους είμαστε. Είμαστε με αυτούς που θέλουν να διαδηλώνουν ειρηνικά και να προστατεύουμε ταυτόχρονα την κοινωνικοπολιτική ζωή μιας πόλης ή είμαστε με τους μπαχαλάκηδες; Αν ψηφίσουμε το νομοσχέδιο, είμαστε με τους πρώτους. Αν δεν το ψηφίσετε, είσαστε με τους μπαχαλάκηδες. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Κύριοι συνάδελφοι, επειδή είναι πάρα πολλοί συνάδελφοι που δεν έχουν μιλήσει, θα σας παρακαλέσω αυστηρά να παραμένετε στον χρόνο σας, γιατί κάποια στιγμή σας έχουμε πει ότι στις 22.00΄ θα κλείσει η συζήτηση.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Για ποιον λόγο;
Θεωρώ προκλητικές και απαράδεκτες και τις δύο αναφορές του συναδέλφου κ. Μπογδάνου που ταυτίζουν ουσιαστικά τα γεγονότα στη Marfin με την κινητοποίηση του ΠΑΜΕ, της ΓΣΕΕ, όταν παρακρατικός μηχανισμός που δρα όλα αυτά τα χρόνια χωρίς να τον αγγίζει η Κυβέρνηση έκανε τη βρώμικη δουλειά, για να μπορέσει να χτυπήσει τη μαζικοποίηση του κινήματος που κλιμακωνόταν. Αυτό είναι απαράδεκτο. Πρέπει να το μαζέψουν πίσω όπως το είπανε. Δεν χρειαζόμαστε τα εύσημα από τον κ. Μπογδάνο ως ΠΑΜΕ και Κομμουνιστικό Κόμμα και κανένας διαδηλωτής. Σε εκείνη τη διαδήλωση, πάνοπλοι αστυνομικοί χτύπησαν απροκάλυπτα ανυποψίαστους ειρηνικούς διαδηλωτές, οι οποίοι είχαν γυμνά χέρια. Με αυτή την έννοια προφανώς, το νομοσχέδιο θα βοηθήσει να συνεχίσουν την καριέρα, που έχουν διαλέξει. Ξέρει ο ελληνικός λαός.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε.
Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Όχι, κύριε Μπογδάνο. Δεν θα δώσουμε συνέχεια σε αυτό το πράγμα. Σας παρακαλώ πολύ. Αλίμονο αν ανοίξει αυτή η συζήτηση τώρα. Είπατε αυτά που είπατε, τοποθετηθήκατε και τελείωσε. Σας παρακαλώ δεν έχει συνέχεια.
Όχι, κυρία Πρόεδρε. Ανεφέρθη… ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Σοφία Σακοράφα): Σας παρακαλώ πάρα πολύ, κύριε Μπογδάνο.
Θα επιμείνω, κυρία Πρόεδρε.
Επιμείνετε όσο θέλετε. Η διαδικασία συνεχίζεται.
Κύριε Μπογδάνο, σας παρακαλώ πολύ, μην ανοίξετε το μικρόφωνο.
Ο Κανονισμός του ελληνικού Κοινοβουλίου για την αντιπολίτευση…
Τον λόγο έχει η κ. Καφαντάρη.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές…
Κυρία Πρόεδρε…
Πήρα τον λόγο. Ξεκινάω, κυρία Πρόεδρε;
Ναι, κυρία Καφαντάρη.
Κύριε Μπογδάνο, σας παρακαλώ πολύ.
Ένα λεπτό, κυρία Πρόεδρε.
Όχι, ξέρετε ότι θα συνεχίσετε. Σας παρακαλώ πολύ. Πρέπει να συνεχιστεί η διαδικασία και το ξέρετε πολύ καλά αυτό.
Θα είχα ολοκληρώσει.
Κύριε Μπογδάνο, σας παρακαλώ. Δεν έχετε δώσει αυτά τα δείγματα.
Είναι σημαντικό. Έχει να κάνει με την προσωπική μου τιμή και υπόληψη.
Κύριε Μπογδάνο, σας παρακαλώ πολύ! Είπατε κάτι, ο κύριος συνάδελφος απάντησε σε αυτό που είπατε και έχει τελειώσει η συζήτηση εδώ.
Μα δεν είπα. Ο κύριος συνάδελφος ανέφερε πράγματα, που δεν είπα.
Η συζήτηση δεν θα συνεχιστεί, κύριε Μπογδάνο.
Είναι ζήτημα τάξεως, κυρία Πρόεδρε, να ακολουθήσετε χωρίς εξαιρέσεις τον Κανονισμό της Βουλής.
Κυρία Καφαντάρη, συνεχίστε, σας παρακαλώ. Έχετε τον λόγο.
Με συγχωρείτε, κυρία Πρόεδρε, αλλά με αυτή την φασαρία, εγώ δεν θα μιλήσω.
Ελάτε, κυρία Καφαντάρη. Σας παρακαλώ πολύ.
Κυρία Καφαντάρη, με συγχωρείτε. Θα επιμείνω, μόλις ολοκληρώσετε.
Τον λόγο τον δίνει η Προεδρεύουσα, αλλά εγώ δεν μπορώ να μιλήσω όταν υπάρχει φασαρία στην Αίθουσα.
Κύριε Μπογδάνο, σεβαστείτε το Προεδρείο. Σας παρακαλώ.
Μόλις ολοκληρώσει η κ. Καφαντάρη θα επιμείνω.
Εντάξει.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το νομοσχέδιο που συζητάμε σήμερα, πρέπει άμεσα να αποσυρθεί. Είναι ένα νομοσχέδιο, το οποίο δεν διορθώνεται, ένα νομοσχέδιο που έχει αντιδημοκρατικό και φασίζοντα, θα έλεγα, χαρακτήρα. Δεν διορθώνεται ούτε με τροπολογίες. Απευθύνομαι στο ΚΙΝΑΛ - δεν είναι παρόντες οι συνάδελφοι - που ουσιαστικά αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι είναι συμπλήρωμα της Κυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη, αν και υπάρχουν λογικές φωνές εντός του, αλλά και στην Κυβέρνηση, που με νομοθετικές πρωτοβουλίες ή για να το πω πιο σωστά νομοθετικές βελτιώσεις, δεν μπορεί να το διορθώσει. Είναι ένα νομοσχέδιο, για το οποίο έχουν εκφραστεί αρνητικά το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής, το συντονιστικό των δικηγορικών συλλόγων, η ένωση εισαγγελέων, συνδικαλιστικοί φορείς, η Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ένα νομοσχέδιο που με σαφήνεια διχάζει την ελληνική κοινωνία. Ακούσαμε πάρα πολλά αυτές τις δύο ημέρες και ειδικά από συναδέλφους Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Ακούσαμε πάρα πολλά για τους λόγους για τους οποίους έρχεται το εν λόγω σχέδιο νόμου, όπως ότι στο κέντρο της Αθήνας δεν δουλεύουν τα μαγαζιά και τέλος πάντων οι διαδηλώσεις εμποδίζουν. Ακόμα και Βουλευτές που εκλέγονται στην Α΄ Αθήνας πρέπει να γνωρίζουν ότι τα μαγαζιά στη Σταδίου, παραδείγματος χάριν, άρχισαν και έκλειναν και ερήμωσε η Σταδίου από την εποχή των δικών σας μνημονίων κατά τη διάρκεια του 2010 μέχρι το 2015. Οι μνημονιακές πολιτικές σας ήταν εκείνες, οι οποίες έκλεισαν γύρω στις διακόσιες χιλιάδες επιχειρήσεις στο διάστημα που ανέφερα. Επίσης, έφεραν και τη μείωση του ΑΕΠ κατά 25%. Όλα αυτά η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ. Σήμερα δεν μιλάμε μόνο για το κέντρο της Αθήνας. Ας ρίξουμε μία ματιά και στους γειτονικούς δήμους, στο Περιστέρι, στο Αιγάλεω πόσα μαγαζιά έχουν κλείσει το τελευταίο διάστημα και πόσο είναι πεσμένος ο τζίρος τους. Βέβαια, οι Βουλευτές και οι κυβερνητικοί παράγοντες της Νέας Δημοκρατίας δεν ξέρω αν κάνουν βόλτα στις γειτονιές και στις λαϊκές περιοχές. Το νομοσχέδιο αυτό χτυπά τον πυρήνα του Συντάγματος και τις δημοκρατικές ελευθερίες, το άρθρο 11 του Συντάγματος, που αναφέρεται στο δικαίωμα του συνέρχεσθαι, τη συνάθροιση δηλαδή. Ουσιαστικά είναι δικαίωμα προσώπων να καθορίζουν τον χρόνο, τον τόπο, το είδος και το περιεχόμενο της συνάθροισης, αλλά και τον ειδικότερο τρόπο έκφρασης απόψεων. Σε αυτόν τον πυρήνα ακριβώς χτυπά το εν λόγω σχέδιο νόμου. Ένα δεύτερο επιχείρημα, το οποίο ακούσαμε πάρα πολύ ήταν ότι δεν υπήρχε πλαίσιο γι' αυτές τις μικρές πορείες των τριάντα, πενήντα ανθρώπων οι οποίοι εμποδίζουν. Μα δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο; Δεν υπάρχει το προεδρικό διάταγμα του κ. Δένδια του 2013; Η Ελληνική Αστυνομία ξέρει πολύ καλά τη δουλειά της, όταν την αφήνουν ελεύθερη να δράσει επιχειρησιακά και δεν δέχεται επεμβάσεις. Δείξαμε και φωτογραφίες πώς μικρές πορείες γίνονται στα πεζοδρόμια χωρίς να εμποδίζεται η κίνηση. Εγώ, όμως, θέλω να σταθώ και σε ένα άλλο σημείο. Ένα ζήτημα, κύριε Υπουργέ, σοβαρό είναι η συμφιλίωση της κοινωνίας με την Ελληνική Αστυνομία. Εκτιμάμε ότι το εν λόγω σχέδιο νόμου, αντί να βοηθά στην κατεύθυνση αυτή, ότι η Ελληνική Αστυνομία προστατεύει τον πολίτη, δημιουργεί προβλήματα και οξύνει αυτή τη σχέση. Η Αστυνομία, από σώμα ασφαλείας, δυστυχώς μετατρέπεται σε ένα εκτελεστικό όργανο. Ένας χρόνος διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας πέρασε. Είδαμε πάρα πολλά. Δεσμευτήκατε προεκλογικά για νόμο και τάξη. Ο νόμος και η τάξη για σας ήταν αυτά που είδαμε στο Κουκάκι, ήταν τα περιστατικά με την αστυνομία μέσα στους κινηματογράφους. Είδαμε πάρα πολλά. Αποτύχατε και σε αυτό, και στον νόμο και στην τάξη, όπως τα εννοείται, όπως αποτύχατε και στην ανάπτυξη από το 4% στο-0,7% το πρώτο τρίμηνο, που την ονομάσατε - απευθύνομαι στη Νέα Δημοκρατία - και θετική ανάπτυξη. Πολλά λοιπόν, από αυτά τα επιχειρήματά σας γνωρίζετε και οι ίδιοι ότι δεν ευσταθούν. Ο στόχος αυτού του νομοσχεδίου είναι η καλλιέργεια του φόβου στην κοινωνία, στους εργαζόμενους, στους πολίτες. Θα θυμίσω το εξής: Τι έλεγε ο Αριστοτέλης; Αυτός που προξενεί φόβο στους πολλούς, τους πολλούς φοβάται. Αυτό ακριβώς αποτυπώνει και το εν λόγω νομοσχέδιο, την καλλιέργεια του φόβου στον κόσμο, για να ξεχάσει την οικονομική κατάσταση, να ξεχάσει την εκ περιτροπής εργασία, να ξεχάσουν τη δέκατη τρίτη σύνταξη οι συνταξιούχοι, τα μαγαζιά τα οποία κλείνουν… [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κυρία Πρόεδρε, ένα λεπτό δώσατε σε όλους.
Κυρία συνάδελφε, δεν θα σας δώσω ένα λεπτό. Το ξέρετε. Έχετε πέντε λεπτά. Μέχρι μισό λεπτό παραπάνω. Από εκεί και πέρα, δεν μπορώ να σας δώσω παραπάνω χρόνο.
..τα voucher του κ. Βρούτση ή τις αμαρτωλές λίστες κ. Πέτσα, κ. Μητσοτάκη κ.λπ.. Ο φόβος, λοιπόν, επιστρέφει σε εσάς, γιατί η λαϊκή οργή δυναμώνει με τα μέτρα τα οποία παίρνετε με πρόσχημα και την πανδημία του COVID, γιατί η ακροδεξιά λογική - να μην πω συνιστώσα - παίρνει πραγματικά κεφάλι και μέσα στο κόμμα σας. Θα δανειστώ ένα σύνθημα από τα παλιά: «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά». Αυτή τη Δεξιά δείχνετε σήμερα και με το εν λόγω νομοσχέδιο, αν και ο κ. Μητσοτάκης λέει ότι είναι ένας φιλελεύθερος πολιτικός, που χτυπά τη δημοκρατία, που χτυπά ουσιαστικά την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών. Πραγματικά, διώκονται ιδέες αποκλίνουσες από κατεστημένες αντιλήψεις, όπως γράφετε και στο άρθρο 19 για τη ριζοσπαστικοποίηση, και μπαίνουμε σε ένα άλλο τοπίο. Εάν δεν αποσύρετε σήμερα το εν λόγω νομοσχέδιο, το οποίο δεν διορθώνεται με κανέναν τρόπο, να είστε σίγουροι ότι στην πράξη δεν θα ισχύσει. Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.
Κύριε Μπογδάνο, έχετε τον λόγο για ένα λεπτό. Ελπίζω να μη συνεχιστεί αυτή η διαδικασία. Σας παρακαλώ πολύ.
Κυρία Πρόεδρε, ελπίζω ακριβώς το ίδιο και προς αυτή την κατεύθυνση θα είναι η απάντησή μου. Σας ευχαριστώ για τον λόγο που μου δίνετε. Αξιότιμε κύριε συνάδελφε, είστε κομμουνιστής, είμαι φιλελεύθερος, προερχόμενος εκ δεξιών. Οι ιδεολογικές μας διαφορές είναι δεδομένες. Είναι δεδομένος και ο σεβασμός μου απέναντί σας και απέναντι στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Ως εκ τούτου, παρακαλώ δεχθείτε να ακούσετε το ακριβές κείμενο της ομιλίας μου. Διαβάζω: «Γιατί, για παράδειγμα, το ΠΑΜΕ μπορεί να περιφρουρεί υποδειγματικά την τάξη και την ειρήνη στις συνήθως πολυάριθμες διαδηλώσεις που διοργανώνει;». Δηλαδή, παραδέχομαι ότι η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, το ΠΑΜΕ, καμμία σχέση δεν έχουν με τη Marfin. Συνεπώς, διευκρινίζω ότι τα έχω με τους «μπάχαλους», τα έχω με αυτούς που εσείς θα λέγατε οπορτουνιστές, τα έχω με κάποιους που δεν έχουν να κάνουν με τον τρόπο που το ΚΚΕ, με το οποίο μπορεί κάθετα να διαφωνώ, πρέπει να πω όμως ότι οργανώνει τις δικές του διαμαρτυρίες. Κλείνω με το εξής. Όσον αφορά στο ατυχές περιστατικό, δεν θέλω να πιάσουμε κουβέντα, αλλά θέλω να πω ότι δεν είναι αδίκημα μόνο να χτυπάς διαδηλωτή, είναι αδίκημα και να χτυπάς αστυνομικό. Σας ευχαριστώ για τη δυνατότητα να διευκρινίσω, κυρία Πρόεδρε.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε, που κρατήσατε και τον χρόνο σας. Ο κ. Μεϊκόπουλος από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Πραγματικά, είναι μια δύσκολη συζήτηση, έντονη, τοξική, θα έλεγα, πολλές φορές. Νομίζω ότι έχουν ακουστεί όλα τα επιχειρήματα. Γι' αυτό θα μου επιτρέψετε να κάνω μια λίγο πιο ελεύθερη τοποθέτηση. Σκεπτόμενος τη διήμερη αυτή κουβέντα, νομίζω ότι μπορώ να συνοψίσω τα επιχειρήματα που ακούστηκαν από τους Βουλευτές της Συμπολίτευσης, τους Υπουργούς, τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο σε δυο σκέλη. Το πρώτο σκέλος είναι ότι αποτελεί προεκλογική μας δέσμευση. Αυτό δεν σημαίνει, κύριε Λιβάνιε, ότι είναι στο απυρόβλητο το νομοσχέδιο και δεν υπόκειται σε κριτική. Το δεύτερο βασικό επιχείρημα δεν έχει να κάνει με μια θεσμική ή μια πολιτική ανάλυση. Κάνετε πράξη το αγαπημένο σας θέμα. Ενεργοποιείτε, δηλαδή, μέσα από τη συνομιλία σας τον κοινωνικό αυτοματισμό. Γιατί φέρνουμε αυτό το νομοσχέδιο; Επειδή παραλύει το κέντρο της Αθήνας, επειδή υπάρχουν πενήντα ή εκατό άτομα που κάνουν μπάχαλο, άρα πρέπει να ποινικοποιηθεί η κοινωνική διαμαρτυρία. Εάν υπάρχει τέτοια ευαισθησία εκ μέρους σας, τότε για ποιον λόγο δεν δείχνετε την ίδια ευαισθησία τη στιγμή που τις τελευταίες εβδομάδες, λόγω αυτής της φαεινής ιδέας που είχε ο Δήμαρχος Αθηναίων να φτιάξει τον «μεγάλο περίπατο», παραλύει το κέντρο της Αθήνας, δημιουργείται κυκλοφοριακή ασφυξία είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο κάθε ημέρα; Δείξτε την ίδια ευαισθησία και σε αυτό. Εγώ, κύριε Χρυσοχοΐδη, κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, είμαι ένας νέος άνθρωπος. Είναι ευτύχημα για τον κοινοβουλευτισμό και τη δημοκρατία γενικότερα ότι όλες οι παρατάξεις στο Κοινοβούλιο διαθέτουν ανθρώπους, οι οποίοι είναι τριανταπεντάρηδες. Ο κ. Μπογδάνος, ο κ. Κυρανάκης, ο κ. Μελάς από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ από τον ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Σαρακιώτης, ο κ. Κάτσης. Αυτό είναι κάτι πολύ ωραίο. Έχω σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και Ιστορία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Διαβάζοντας, κύριε Χρυσοχοΐδη, το εν λόγω νομοσχέδιο μου ήρθε στο μυαλό μια περίοδος της νεοελληνικής ιστορίας, που μελετούσαμε στη σχολή. Τριάντα πέντε χρονών, λοιπόν, θυμήθηκα ξανά το ιδιώνυμο. Κύριε Μπογδάνο, είστε γνώστης της ιστορίας, ξέρετε τι είναι το ιδιώνυμο. Δηλαδή, η ποινικοποίηση των εφαρμοσμένων ιδεών, η ποινικοποίηση του κομμουνισμού.
Ήταν του Βενιζέλου το ιδιώνυμο.
Από περιέργεια, περιηγήθηκα στη Νέα Ιωνία, την ιδιαίτερη πατρίδα μου, που διαθέτει πολλούς ανθρώπους, ευτυχώς ακόμα εν ζωή, οι οποίοι ήταν στις τάξεις του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ και πολέμησαν τον φασίστα κατακτητή, τον Γερμανό. Συνομίλησα με ανθρώπους, οι οποίοι ήταν αντιστασιακοί της χούντας. Ξέρετε τι μου μετέφεραν; Ότι το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, σε σχέση με ό,τι είχαν ζήσει εκείνες τις εποχές ελάχιστες διαφορές έχουν. Νομίζω ότι δεν περιποιεί τιμή για τα νιάτα της Νέας Δημοκρατίας αυτή τη στιγμή να θυμίζετε ότι είστε η συνέχεια τέτοιων σκοτεινών εποχών της νεοελληνικής ιστορίας. Αυτό θέλετε να είστε, κύριε Μπογδάνο; Νομίζω ότι φέρατε κάποιες βελτιώσεις, κύριε Χρυσοχοΐδη, οι οποίες ήρθαν, προκειμένου να δικαιολογήσουν τις ψήφους του ΚΙΝΑΛ. Γιατί θέλετε τόσο πολύ αυτές τις ψήφους; Μα, για να ντύσετε με έναν κατ' επίφαση προοδευτικό μανδύα μια βαθιά αντιδημοκρατική πολιτική τάξη. Εμένα προσωπικά, δεν μου κάνει καμμία εντύπωση, γιατί αυτή είναι άλλωστε και η πολιτική σας συμπεριφορά έναν χρόνο τώρα. Αυτοαποκαλείστε συνέχεια φιλελεύθεροι, αλλά επί της ουσίας οι πράξεις σας, οι εκφάνσεις των πολιτικών που εφαρμόζετε, είναι σκληρά συντηρητικές, βγαλμένες από τις πιο σκοτεινές εποχές της σύγχρονης νεοελληνικής ιστορίας. Νομίζω ότι είναι πολιτική ντροπή για τη Νέα Δημοκρατία του 2020 να γεννά συνειρμούς για το κράτος της Δεξιάς του 1950 και του 1960. Νομίζω, όμως, ότι υπάρχει και κάτι πολύ χειρότερο. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο υποκρύπτει και μια τεράστια προσβολή. Εξισώνετε τους εργαζόμενους συνολικά αυτής της χώρας με άτομα με αμφίβολα κίνητρα, τα οποία κατ' εξακολούθηση και συστηματικά προβαίνουν σε παραβατικές πράξεις σε κάθε διαδήλωση. Εγώ δεν είμαι από την Αθήνα, η οποία υποτίθεται ότι βρίσκεται σε ομηρία κάθε φορά που πενήντα ή εκατό άνθρωποι αποφασίσουν να τα διαλύσουν όλα. Είμαι από την περιφέρεια, από τον Βόλο. Δηλαδή, εκεί οι εργαζόμενοι των βιομηχανικών περιοχών, που ήδη βλέπουν μειώσεις στους μισθούς τους, το εργατικό κέντρο, οι εργαζόμενοι στον επισιτισμό, στον τουρισμό, στο εργοστάσιο του κ. Λούλη, που τον έχετε και Γενικό Γραμματέα Τουρισμού, εάν διαμαρτυρηθούν οργανωμένα για τη συμπίεση προς τα κάτω των μισθών και των εργασιακών τους δικαιωμάτων, θα αντιμετωπιστούν ως «μπαχαλάκηδες» και ως άτομα με παραβατική συμπεριφορά; Είναι, δηλαδή, ποινικό ιδιώνυμο αδίκημα η κοινωνική διαμαρτυρία; Κλείνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να καταγγείλω το εξής. Ζούμε πραγματικά, ένα πολιτικό και ιστορικό παράδοξο. Ο κ. Χρυσοχοΐδης, ως Υπουργός πλέον της Νέας Δημοκρατίας, με το νομοσχέδιο που φέρνει επαναφέρει το κράτος του ενωμοτάρχη. Σας το λέω, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ότι εκείνο το κράτος το διατηρήσατε για πολλές δεκαετίες. Διαλύθηκε, όμως, το 1981. Σας ενημερώνω ότι αυτή τη φορά δεν θα χρειαστούν δεκαετίες για να πέσει αυτή η λογική, αλλά οι επόμενες εκλογές. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ, κύριε συνάδελφε, που κρατήσατε τον χρόνο σας. Η κ. Παπανάτσιου από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κυρία Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο για δέκα δευτερόλεπτα.
Κύριε Μπογδάνο, ζητάτε τον λόγο κάθε φορά που αναφέρεται το όνομά σας. Σας παρακαλώ πολύ. Δεν θα τελειώσουμε ποτέ.
Για δέκα δευτερόλεπτα, κυρία Πρόεδρε.
Δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Αφήστε να μιλήσει η κ. Παπανάτσιου.
Κυρία Πρόεδρε, θα είχα τελειώσει. Δέκα δευτερόλεπτα ζητώ.
Δέκα δευτερόλεπτα και θα τελειώσετε. Προσέξτε, δέκα δευτερόλεπτα και δεν θα υπάρξει απάντηση από κανέναν.
Κύριε Μεϊκόπουλε, ευχαριστώ πολύ για την αναφορά. Δεν ντρέπομαι να λέω ότι είμαι δεξιός...
Φιλελεύθερος.
…διότι είμαι δεξιός φιλελεύθερος. Δεύτερον, είπατε για το ιδιώνυμο. Το ιδιώνυμο ήταν του Βενιζέλου. Ο Παπαναστασίου πρότεινε στον Βενιζέλο το ιδιώνυμο να μην αφορά μόνο στους κομμουνιστές, αλλά και τους φασίστες. Πέσατε σε κάτι, το οποίο το έχω μελετήσει.
Αυτό σήμερα;
Το ιδιώνυμο είναι το ακριβώς αντίθετο απ' αυτό που κάνουμε σήμερα, γιατί το ιδιώνυμο είναι εξαίρεση στην αντιμετώπιση του νόμου και εμείς φέρνουμε ισονομία και νομοκρατία, ίδια δικαιώματα, ίδιες υποχρεώσεις για όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Κύριε Μεϊκόπουλε, μην μπερδεύεστε.
Περάσατε τα δέκα δευτερόλεπτα, κύριε Μπογδάνο. Ο λόγος σας συμβόλαιο, το ξέρετε πολύ καλά. Κυρία Παπανάτσιου, έχετε τον λόγο για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι εν έτει 2020 θα συζητάμε επί ενός νομοσχεδίου, που έρχεται να περιορίσει, εάν όχι να καταπνίξει το δικαίωμα, του συνέρχεσθαι των πολιτών. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, δυστυχώς, ξυπνά δυσάρεστες μνήμες σε εμάς, αλλά και στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Τι ακριβώς συζητάμε σήμερα; Ένα αντισυνταγματικό νομοσχέδιο που χτυπά ευθέως τον πυρήνα της δημοκρατίας, που βρίθει προϋποθέσεων και όρων, για να περιορίζει εύκολα και κατά το δοκούν τα δικαιώματα των πολιτών. Ένα νομοσχέδιο, την αντισυνταγματικότητα του οποίου έχει θίξει ήδη η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, το συντονιστικό των δικηγορικών συλλόγων, η Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αλλά και η ίδια η ένωση εισαγγελέων. Ένα νομοσχέδιο που χαριστικά επιτρέπει, όπου επιλέγει και με τον τρόπο που θέλει, τη διαμαρτυρία. Θα έλεγε κανείς ότι η διεκδίκηση των πολιτών θα γίνεται πια χάρις στην ευγενική καλοσύνη του κ. Χρυσοχοΐδη να την επιτρέψει. Μπροστά σ' αυτή την κατάφωρη παραβίαση θεμελιώδους συνταγματικού δικαιώματος, η Κυβέρνηση απαντά ότι υπερέχει η ασφάλεια της ζωής, της υγείας, της περιουσίας και η διασφάλιση της ομαλής κυκλοφορίας. Δεν γνωρίζει η Κυβέρνηση ότι σε περίπτωση αδικήματος η Ελληνική Αστυνομία έχει υποχρέωση να παρέμβει και να πράξει τα δέοντα; Δεν γνωρίζει η Κυβέρνηση ότι σε περίπτωση διαδήλωσης μικρού αριθμού τελεί σε ισχύ το π.δ.120/2013, βάσει του οποίου η Αστυνομία μπορεί να τοποθετήσει στο πεζοδρόμιο τους διαδηλωτές ώστε να μην παρεμποδίζεται η κυκλοφορία; Θα ήθελα να σας ρωτήσω, κύριε Υπουργέ, ποιον προστάτευε άραγε η αρχική διάταξη, που προέβλεπε ποινικοποίηση της συμμετοχής των πολιτών σε ειρηνική διαδήλωση απλώς και μόνο επειδή αυτή δεν είχε γνωστοποιηθεί προηγουμένως; Θέσπιση ιδιώνυμου εγκλήματος με φυλάκιση ενός έτους των συμμετεχόντων σε ειρηνική πορεία δεν είχε τολμήσει να φέρει προς νομοθέτηση ούτε η χούντα, κύριοι συνάδελφοι. Βέβαια σπεύσατε να την αποσύρετε, όχι γιατί δεν την πιστεύατε σαν διάταξη, αλλά για να κάνετε τη χάρη στο ΚΙΝΑΛ, ώστε να σταθεί αρωγός σας σε αυτήν την ποδοπάτηση του κόσμου που διεκδικεί. Διερωτώμαι: Τι φοβάστε; Φοβάστε ένα νέο υφεσιακό κύμα; Φοβάστε ότι η νέα κανονικότητα φέρνει την πλειονότητα των πολιτών αντιμέτωπους με την ανεργία ή την ημιαπασχόληση; Φοβάστε γιατί δεν έχει εξασφαλιστεί μια μίνιμουμ κοινωνική συνοχή και δεν υπάρχει ένα σχέδιο απασχόλησης και αξιοπρεπούς διαβίωσης; Κύριοι της Κυβέρνησης, το τοπίο είναι ξεκάθαρο. Τα όσα προβλέπονται στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο συνιστούν την ακρογωνιαίο λίθο της φιλελεύθερης ιδεολογίας σας. Όσο κι αν θέλετε να το ωραιοποιήσετε, αποσκοπούν σε ένα πράγμα, να αποτρέψουν τους πολίτες από τη συμμετοχή στην κοινωνικοπολιτική ζωή του τόπου, να σιωπήσουν κάθε φωνή διαμαρτυρίας, κάθε φωνή αντίθεσης. Επιλέγετε τη συγκεκριμένη συγκυρία σαν προοικονομία, για να λύσετε τα χέρια σας, αφού πολύ καλά γνωρίζετε ότι με τις τραγικές επιλογές σας στην οικονομία θα αντιμετωπίσετε αναπόφευκτα τη λαίλαπα της ανεργίας και της μαζικής φτωχοποίησης στο αμέσως επόμενο διάστημα. Τότε θα φανεί ξεκάθαρα η πολιτική βούληση της Κυβέρνησης να μετατοπίσει το βάρος στις ασθενέστερες τάξεις και τους εργαζόμενους. Γι' αυτό καταστρατηγείτε το δικαίωμα του συνέρχεσθαι βάζοντας την ΕΛ.ΑΣ. σε επιτελικό ρόλο. Η πρωτοβουλία των αστυνομικών σας υπενθυμίζει με ανακοίνωσή της το εξής: «Πήραν πολλά χρόνια για να αισθανθεί ο πολίτης ότι αστυνομικός είναι κι αυτός ένας κοινός άνθρωπος, όπως ο ίδιος και τώρα κάποιοι προσπαθούν να τον επιστρέψουν σε σκοτεινές εποχές και να τον ανατρέψουν ξανά σε είδωλο τρομοκρατίας». Αντιληφθήκατε λάθος την πειθαρχία της κοινωνίας την περίοδο της υγειονομικής κρίσης και επιχειρείτε τώρα μια μεγάλη παρέμβαση στα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών από το lockdown στο Μεγάλο Περίπατο και από εκεί στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις. Δίνετε την αίσθηση ότι η Κυβέρνηση πλέον θα ορίζει την παρουσία των πολιτών σε εξωτερικούς χώρους, στην πόλη, στους δρόμους. Προσπαθείτε να θεσμοθετήσετε τη λογική σας, η οποία λέει: επιτρέπεται μόνο ό,τι εμείς επιτρέπουμε. Με το «εμείς» εννοώ εσάς, κύριοι της Κυβέρνησης. Αυτήν την περίοδο, κλείνετε ένα χρόνο διακυβέρνησης της χώρας. Ποια είναι η παρακαταθήκη σας; Μια νέα ύφεση, που ξεκίνησε πριν την πανδημία, αύξηση της ανεργίας, σπατάλη δημοσίου χρήματος. Ένας χρόνος Νέα Δημοκρατία και επιτέλους, δώσατε στη δημοσιότητα τη λίστα με τα ποσά που έλαβαν τα μέσα ενημέρωσης για την καμπάνια «Μένουμε Σπίτι». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Μόνο που από τη λίστα έλειπε μια στήλη, αυτή με τα κριτήρια. Αλλά κι εδώ πάλι συναντάμε τη λογική της ιδιοκτησίας, που διέπει όλη την πολιτική σας. Να θυμάστε καλά. Ούτε η πόλη ούτε οι δρόμοι ούτε η χώρα, ούτε τα δημόσια ταμεία σάς ανήκουν! Δεν θα σας επιτρέψουμε να κάνετε το κράτος τσιφλίκι σας. Στεκόμαστε απέναντι στις ιδεολογικές σας εμμονές. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Καραμανλή από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, κατηγορείτε την Κυβέρνηση ότι με το νομοσχέδιο αυτό εισάγει δρακόντειες τάχα διατάξεις και θέτει αυστηρούς περιορισμούς στις δημόσιες συναθροίσεις και ότι αποτελεί - άκουσον, άκουσον! - μεταφορά στη δημοτική νόμου της χούντας. Πόση υποκρισία αλήθεια, κρύβεται στους ισχυρισμούς αυτούς! Τα χουντικά διατάγματα δεν έπαψαν ποτέ να ισχύουν, άσχετα αν είχαν καταστεί ανενεργά. Κι αυτό γιατί από το 1974 καμμία κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν είχε τολμήσει να τα καταργήσει, αν και το ίδιο το Σύνταγμα προέβλεπε την έκδοση νόμου για τις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις. Το παράδοξο είναι πως στα σαράντα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν από το 1975 καμμία κυβέρνηση δεν φρόντισε να φέρει στη Βουλή τον εκτελεστικό νόμο ο οποίος θα καθορίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 11 του Συντάγματος. Ή όσες φορές επιχειρήθηκε με δειλό τρόπο στο παρελθόν, με τις πρώτες αντιδράσεις της Αριστεράς, υπήρξε άτακτη υποχώρηση. Εμείς λοιπόν, σήμερα τολμούμε. Ρωτώ λοιπόν, αυτούς που κατηγορούν την Κυβέρνηση ως αυταρχική και αντιλαϊκή: επιθυμούν η χώρα να εξακολουθεί να ζει με τη ρευστότητα της σημερινής ανομίας όσον αφορά στις δημόσιες συναθροίσεις, όπου για παράδειγμα μία μικρή ομάδα διαδηλωτών μπορεί αιφνιδίως και για ήσσονος σημασίας ζητήματα να αναστατώνει την κοινωνικοοικονομική ζωή μιας περιοχής ή με ξεκάθαρους κανόνες, που θα αναγκάζουν τον καθένα μας να αναλάβει τις ευθύνες του κατά την άσκηση του δικαιώματος της συνάθροισης; Κάνετε λόγο για αυστηρούς αυθαίρετους και αντιδημοκρατικούς περιορισμούς, που εισάγει το σχέδιο νόμου αυτό στην άσκηση του δικαιώματος της δημόσιας συνάθροισης. Όμως κι ο ίδιος ο συνταγματικός νομοθέτης θέτει την άσκηση του δικαιώματος αυτού υπό την ειδική επιφύλαξη νόμου, αφού οι δημόσιες συναθροίσεις - όπως πολύ καλά γνωρίζουμε όλοι μας - είναι δυνατό να αποτελέσουν πηγή διασάλευσης της δημόσιας ασφάλειας ή διατάραξης της κοινωνικοοικονομικής ζωής και τέτοιου είδους παραδείγματα έχουμε πολλά με τραγικές πολλές φορές συνέπειες. Γνωρίζουμε άλλωστε όλοι μας το αυτονόητο, ότι κανένα δικαίωμα δεν είναι δικαίωμα, όταν δεν είναι οριοθετημένο, έτσι ώστε να ασκείται κατά τέτοιο τρόπο, που να μην προσβάλλει τα δικαιώματα των τρίτων. Επιθυμούμε να ασκείται το δικαίωμα της δημόσιας συνάθροισης καταχρηστικά και εις βάρος των δικαιωμάτων άλλων πολιτών; Επιθυμούμε να παραλύει η κοινωνικοοικονομική ζωή μιας περιοχής και να νεκρώνει διοικητικά, οικονομικά το κέντρο της Αθήνας; Επιθυμούμε την κυριαρχία της ανασφάλειας; Επιθυμούμε τις φθορές περιουσιών ή και κάποιες φορές την απώλεια ανθρώπινων ζωών; Ας μην είμαστε λοιπόν, υποκριτές κι ας μην εθελοτυφλούμε. Με το νομοσχέδιο επιχειρείται να ρυθμιστεί το πώς θα ασκείται το δικαίωμα του συνέρχεσθαι με τις απαιτούμενες θεσμικές εγγυήσεις. Είναι ένας νόμος, που εκλογικεύει την αδιανόητη παράνοια της κατάχρησης των διαδηλώσεων, ιδίως αν το δει κάποιος από την οπτική γωνία των πολιτών, που στερούνται του συνταγματικού δικαιώματος της ελευθερίας στη μετακίνηση και των επιχειρήσεων του κέντρου, που χάνουν ετησίως από τις διαδηλώσεις το 25% με 30% του τζίρου τους με αντίστοιχη απώλεια θέσεων εργασίας. Αναρωτιέμαι: Υπάρχει κάποια ευρωπαϊκή χώρα, που δεν έχει ρυθμίσει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και που επιτρέπει τις διαδοχικές και ανεξέλεγκτες διαδηλώσεις, που παραλύουν την κοινωνικοοικονομική ζωή μιας περιοχής; Βέβαια δεν ξεχνάω, ο ΣΥΡΙΖΑ που έχει ανεβάσει τους τόνους, μιλώντας για χουντικής προέλευσης νομοθέτημα, το πώς απαγόρευε - όταν αυτοί ήταν στην κυβέρνηση - οι συγκεντρώσεις στα Εξάρχεια είτε λόγω επισκέψεων ξένων ηγετών. Μέχρι και ο πρώην Αστυνομικός Διευθυντής Κωνσταντίνος Μιχαιρίνας είχε τρολάρει την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Facebook, τον Νοέμβριο του 2016 γράφοντας τα εξής: «Πώς αλλάζουν τα πράγματα! Διαβάζω ανακοινώσεις για απαγόρευση πορειών και συναθροίσεων το προσεχές διήμερο και με πιάνουν τα κλάματα. Πού είναι όλοι αυτοί οι γενναίοι αριστεροί πολεμιστές; Τι έγιναν; Χάθηκαν; Όχι, μεταλλάχθηκαν, έγιναν κυβέρνηση τώρα και γνωρίζουν ότι χωρίς Αστυνομία ούτε βήμα. Πρώτη φορά Αριστερά, ας κάνει διαφορετικά. Δημαγωγοί.». Για την ιστορία, ο κ. Μιχαιρίνας ήταν Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Αττικής που με δική του πρωτοβουλία - έδωσε εντολή - έφυγαν τα κάγκελα από τη Βουλή, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ νίκησε στις εκλογές. Μία άλλη υποκριτική στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αφορά τον ρόλο της Αστυνομίας στη διενέργεια των διαδηλώσεων, που είναι σαφώς διατυπωμένο στο Σύνταγμα και μάλιστα, στο άρθρο 11. Γιατί η Αξιωματική Αντιπολίτευση, που σήμερα θεωρεί χουντικής προέλευσης το δικαίωμα της Αστυνομίας να κρίνει ποιες συγκεντρώσεις επιτρέπονται και ποιες όχι, δεν πρότεινε, παρότι μπορούσε, ως έχουσα την κυβερνητική πλειοψηφία, κατά τη διάρκεια Αναθεώρησης του Συντάγματος την αλλαγή ή την κατάργηση του άρθρου 11, όπως είχε προτείνει το ΚΚΕ; Γιατί σήμερα δεν συμμετέχει σε έναν διάλογο συναίνεσης και ασκεί στείρα και μονομερή κριτική, αποτρέποντας το ενδεχόμενο ο νόμος για τις δημόσιες συναθροίσεις να είναι αποτέλεσμα ενός γόνιμου και αποτελεσματικού διαλόγου και ευρύτατων συναινέσεων. Ας μην ξεχνάμε πως η ρύθμιση του δικαιώματος της δημόσιας συνάθροισης αποτελεί αίτηση της πλειονότητας της κοινωνίας. Την ανάγκη μιας ευρύτερης συναίνεσης μάς τη δείχνουν οι νομοτεχνικές βελτιώσεις στο νομοσχέδιο, που καθιστούν πλέον ευκρινές ότι η αυθόρμητη συνάθροιση δεν απαγορεύεται, ενισχύονται οι δικονομικές εγγυήσεις με τη σύμφωνη γνώμη του προέδρου πρωτοδικών και την παρουσία εισαγγελέα. Ολοκληρώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η ώρα να αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να τολμήσουμε και να προχωρήσουμε μπροστά, κατοχυρώνοντας με θεσμικό πλαίσιο εγγυήσεων το δικαίωμα της δημόσιας συνάθροισης και της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών, προασπίζοντας όμως και περιφρουρώντας και τα δικαιώματα των τρίτων, έτσι ώστε ο καθένας να μην παραβιάζει με τη συμπεριφορά του τη ζωή και την αξιοπρέπεια των άλλων. Μετά από σαράντα πέντε χρόνια, λοιπόν, επιτέλους, έφτασε αυτή η ώρα, η ώρα του αυτονόητου. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Τελιγιορίδου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συνεδρίαση γυρίζει το ρολόι της ιστορίας στη δεκαετία του 1960. Πρόκειται για ένα πισωγύρισμα στον τομέα των δικαιωμάτων. Η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη επαναφέρει στην έννομη τάξη της δημοκρατίας το πνεύμα της καταστολής του φρονήματος και το μετατρέπει σε γράμμα του νόμου. Η κανονικότητα, λέει, στον αστικό χώρο εξασφαλίζεται μόνο όταν μειώνεται η δημοκρατία. Με πρόσχημα κάποια επεισόδια που κάνουν διάφορες ομάδες, ενώ υπάρχει ήδη η νομολογία στην ελληνική έννομη τάξη, με πρόσχημα ότι πενήντα άτομα δεν μπορούν να κλείνουν το κέντρο της Αθήνας, ενώ αυτό υπάρχει στο νομικό μας πλαίσιο, η Κυβέρνηση σήμερα φέρνει ένα αντιδημοκρατικό και αναχρονιστικό νομοσχέδιο. Τι προτείνει για την αντιμετώπιση των παραβατικών συμπεριφορών; Τον ορισμό του υπεύθυνου της πορείας. Αυτό και αν δεν είναι διαβατήριο για τους μπαχαλάκηδες. Γι' αυτούς πλέον δεν θα υπάρχει ευθύνη για τις πράξεις τους. Θα μετακυλίεται στον υπεύθυνο της πορείας. Όταν, λοιπόν, οι μπαχαλάκηδες θα κάνουν επεισόδια σε μια συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ, δεν θα είναι υπεύθυνοι αυτοί, αλλά ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ ή όταν αυτά θα γίνονται σε μια συγκέντρωση της ΟΛΜΕ, δεν θα είναι υπεύθυνοι αυτοί, αλλά ο υπεύθυνος της συγκέντρωσης της ΟΛΜΕ. Ποιος θα είναι ο υπεύθυνος σε μια διαδήλωση νέων, που ξεκινάει μέσα από το διαδίκτυο; Οι νέοι σε όλον τον κόσμο για την κλιματική αλλαγή, για παράδειγμα, κάνουν συγκεντρώσεις. Εκεί θα υπάρχει υπεύθυνος; Δεν μπορεί να υπάρχει. Ποιος είναι, λοιπόν, ο στόχος του νομοσχεδίου; Ο στόχος είναι ο περιορισμός της αντίδρασης των εργαζομένων, η αποδυνάμωση της συνδικαλιστικής δράσης, η φίμωση των κοινωνικών στρωμάτων. Στόχος είναι το χτύπημα της διαφορετικής άποψης των συλλογικών υποκειμένων που αντιστέκονται. Στόχος είναι η κοινωνική αντίδραση, η κοινωνική αντιπολίτευση, που ιστορικά και διαχρονικά άλλαξε τον κόσμο. Αυτό δεν επιθυμείτε. Δεν επιθυμείτε τη συμμετοχή του λαϊκού παράγοντα στη διαμόρφωση της πολιτικής και προσπαθείτε, με κάθε τρόπο, να χειραγωγήσετε την κοινή γνώμη και να αφαιρέσετε από τους πολίτες το δικαίωμα της κριτικής στάσης και της αμφισβήτησης απέναντι στις επιλογές σας. Δημιουργήσατε το αφήγημα της ταύτισης των πολιτών, που υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους ούτε λίγο ούτε πολύ με τους ταραξίες της κοινωνικής ειρήνης και κάνοντας λογικά άλματα επιχειρείτε να τους αφοπλίσετε από τη δύναμη των ιδεών τους, γιατί μπορεί να είστε καλοί στη δημιουργία μιας επικοινωνιακής εικονικής πραγματικότητας, αλλά ξέρετε ότι στο επίπεδο των ιδεών χάνετε από χέρι. Στρέφεστε ενάντια στο δημοκρατικό φρόνημα της νεολαίας και των λαϊκών τάξεων. Το νομοσχέδιό σας είναι η αποτύπωση των αυταρχικών λογικών της κρατικής βίας και της καταστολής. Η Αστυνομία θα είναι υπεύθυνη για να δίνει άδεια. Φτάσαμε στο σημείο, λοιπόν, για να κάνουν πορεία οι φοιτητικοί σύλλογοι για την επέτειο του Πολυτεχνείου, να παίρνουν την έγκριση της Αστυνομίας, του Πολυτεχνείου, που το 1973 έγινε χωρίς άδεια από την Αστυνομία και αν γινόταν σήμερα με τον νόμο που ψηφίζεται τώρα, ο Κώστας Λαλιώτης, ο Στέφανος Τζουμάκας, ο Δημήτρης Παπαχρήστου θα έτρεχαν στα δικαστήρια, όπως τους έτρεχε και η χούντα. Απέναντι σε αυτόν τον κατήφορο δεν θα έχετε μόνο τα συνδικάτα, τους δικηγορικούς συλλόγους, τις κινήσεις για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τους ίδιους τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους της Αστυνομίας, δεν θα έχετε μόνο τα κόμματα που εκφράζουν τις αγωνιστικές παραδόσεις του λαού μας. Απέναντί σας θα έχετε ακόμη και τους γνήσιους φιλελεύθερους πολίτες της συντηρητικής παράταξης, που αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο για τη δημοκρατία, που αντιπροσωπεύει ο ακραίος λαϊκισμός σας. Με το νομοσχέδιο αυτό δικαιώνετε την ακροδεξιά πτέρυγα του κόμματός σας και της κάνετε το χατίρι για τη φίμωση των πολιτικών σας αντιπάλων. Οι έμποροι, όμως, οι επιχειρηματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αγρότες στην Καστοριά, στον Πειραιά, στην Πάτρα, στο Κερατσίνι, στην Κρήτη, στη Ρόδο, στο Αιγάλεω, στο Περιστέρι δεν αισθάνονται απογοήτευση, επειδή γίνεται μια διαδήλωση στην Πανεπιστημίου ή προς το Υπουργείο Παιδείας.
Κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Τελειώνω σε μισό λεπτό, κυρία Πρόεδρε. Νιώθουν απόγνωση, γιατί βλέπουν μια κυβέρνηση που τους έχει εγκαταλείψει στη μοίρα τους. Και αυτό το γνωρίζετε, αυτό το φοβάστε. Θα πάρει το νομοσχέδιο αυτό την απάντηση που του αξίζει, γιατί τα ψέματα τελειώνουν. Όσο και αν βρίσκετε δεκανίκια, ακόμη και αν τα επιστρατεύσετε σε ανασχηματισμούς ή συγκυβερνήσεις, δεν έχουν πια τη δύναμη να σας στηρίξουν. Έχουν πάρει διαζύγιο από τις αξίες και τους αγώνες της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας.
Κυρία συνάδελφε, σας παρακαλώ ολοκληρώστε.
Αυτό το νομοσχέδιο σκορπάει τον φόβο και όποιος σπέρνει τον φόβο, στο τέλος τον θερίζει.
Ευχαριστώ πολύ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Μπουτσικάκης για πέντε λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, της Αντιπολίτευσης, που μιλήσατε πριν από εμένα, θα ήθελα να σας πω πως ο στόχος δεν είναι αυτός, δεν είναι τίποτα από όλα αυτά τα οποία είπατε εσείς. Ο στόχος είναι μία ευνομούμενη πολιτεία, μία οργανωμένη πολιτεία, μία πολιτεία με τάξη, μία πολιτεία όπου όλοι οι πολίτες θα είναι ελεύθεροι και όχι μόνο οι μειοψηφίες, αλλά όλοι οι πολίτες. Οπότε, θα έπρεπε να το δείτε λίγο διαφορετικά, νομίζω. Η Ελληνική Δημοκρατία, κυρίες και κύριοι, με καθυστέρηση σχεδόν μισού αιώνα, έρχεται να καλύψει ένα κενό για την προστασία των ατομικών ελευθεριών και των κοινωνικών και των πολιτικών δικαιωμάτων. Το Σύνταγμά μας προβλέπει την ψήφιση νόμου για τις δημόσιες συναθροίσεις, ώστε με απόφαση της Αστυνομίας να απαγορεύονται είτε γενικά, αν υπάρχει λόγος για τη δημόσια ασφάλεια είτε ειδικά σε συγκεκριμένη περιοχή, αν απειλείται η διατάραξη της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Ωστόσο, επί τέσσερις και πλέον δεκαετίες δεν έχει ψηφιστεί κανένας νόμος, όπως ισχύει σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα. Το αποτέλεσμα αυτού του νομοθετικού κενού το βιώνουμε όλοι όσοι κινούμαστε στα κέντρα των πόλεών μας. Πορείες σε καθημερινή σχεδόν βάση, βανδαλισμοί, διατάραξη της κοινής ησυχίας. Δυστυχώς, για τη δημοκρατία μας υπάρχουν ακόμα και τώρα περιπτώσεις, που εφαρμόζονται χουντικά νομοθετήματα για τις συναθροίσεις. Δεν καταργήθηκαν ούτε από εσάς με την «πρώτη φορά Αριστερά». Τι νομοθετούμε σήμερα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι; Το αυτονόητο! Ποιο είναι αυτό; Να εφαρμόσουμε ό,τι ισχύει στον πολιτισμένο κόσμο. Θέτουμε, λοιπόν, σε ισχύ ένα σύγχρονο δημοκρατικό πλαίσιο για το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, πείτε μου πώς αντιλαμβάνεστε ένα σύγχρονο κράτος δικαίου. Ποιον σκοπό εξυπηρέτησαν - ας πούμε - οι πρωτοφανείς και οι ανυπολόγιστες ζημιές και καταστροφές που είχαν γίνει στις διαδηλώσεις του 2008; Γιατί στα τραγικά γεγονότα της «Marfin» έπρεπε να χαθούν τόσο άδικα τρεις ανθρώπινες ζωές κι ένα αγέννητο παιδί; Οι διαδηλωτές πρέπει να αφήνονται να δρουν αυθαίρετα και ανεξέλεγκτα; Να καίνε, να σπάνε, να σκοτώνουν; Μόνο αυτοί έχουν δικαιώματα; Οι κάτοικοι, οι εργαζόμενοι, οι καταστηματάρχες στο κέντρο της πόλης δεν έχουν δικαιώματα αυτοί στην προστασία της περιουσίας τους, στην εργασία, στην κοινωνική και οικονομική ζωή; Γιατί ολόκληρος ο εμπορικός κόσμος στο κέντρο των πόλεων να πρέπει να κατεβάζει ρολά κάθε φορά που μια ομάδα κουκουλοφόρων βγαίνει εκεί έξω και αποφασίζει να σπάσει τις περιουσίες τους; Σε αυτά τα ερωτήματα, εμείς απαντάμε σήμερα και απαντάμε με σαφήνεια, με ένα πλαίσιο λογικής και δικαιοσύνης, με κανόνες και με σεβασμό στα συνταγματικά δικαιώματα όλων των πολιτών, με τον αστυνομικό και τον λιμενικό διαμεσολαβητή ως βασικό σύνδεσμο των αρχών με τους οργανωτές της συνάθροισης, ως εγγύηση για την ομαλή πραγματοποίησή της. Αντιμετωπίζουμε δραστικά τους «μπαχαλάκηδες» που μπαίνουν στις διαδηλώσεις και δημιουργούν όλα τα προβλήματα. Επιτέλους, καθιερώνουμε την ευθύνη των διοργανωτών σε αποζημίωση, όταν δεν γνωστοποιούν και δεν λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Τέλος, στο πλαίσιο της ψηφιακής αναμόρφωσης του κράτους δημιουργούμε ειδική ιστοσελίδα. Μέσω αυτής, οι πολίτες θα ενημερώνονται εγκαίρως για όλες τις κυκλοφοριακές ρυθμίσεις. Άρα βάζουμε τέλος στην ταλαιπωρία τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, καλό θα ήταν να μην μιλάει ο ΣΥΡΙΖΑ για χούντα, την ώρα που η Κυβέρνησή μας, η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, καταργεί αυτούς τους νόμους, αυτά τα χουντικά νομοθετήματα, που ο ΣΥΡΙΖΑ τα εφάρμοσε και τα διατήρησε σε ισχύ. Εμείς, ως αντιπολίτευση το 2015, δεν μιλήσαμε ποτέ για χούντα, όταν οι ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τροποποιούσαν τον νόμο για τις αγροτικές κινητοποιήσεις και αύξαναν τις ποινές φυλάκισης στις κινητοποιήσεις αυτές ούτε το 2018 στα συλλαλητήρια για τη Μακεδονία εδώ στην Πλατεία Συντάγματος, απέναντι, ούτε στη ΔΕΘ, όπου ο ΣΥΡΙΖΑ είχε διατάξει να γίνονται προληπτικές συλλήψεις έξω από το Βελλίδειο και η Αστυνομία έριχνε χημικά σε ηλικιωμένους, γυναίκες και παιδιά. Οι δήθεν δημοκράτες του ΣΥΡΙΖΑ κρίθηκαν από τον ελληνικό λαό. «Αν θες να δοκιμάσεις τον χαρακτήρα κάποιου, δώσε του εξουσία», είπε ο Αβραάμ Λίνκολν. Εσείς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, υφαρπάξατε την ψήφο του ελληνικού λαού το 2015 και δείξατε το αληθινό σας πρόσωπο. Οι δημόσιες συναθροίσεις θα γίνονται, αλλά θα γίνονται με σεβασμό στα δικαιώματα των πολλών. Αυτός είναι ο στόχος μας, αυτό θα πετύχουμε κι αυτό θα ψηφίσουμε σήμερα με το νομοσχέδιο αυτό. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Μπίζιου από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, περισσότερες από τρεις χιλιάδες πορείες πραγματοποιήθηκαν τον προηγούμενο χρόνο στο κέντρο της Αθήνας, δηλαδή σχεδόν εννέα πορείες την ημέρα. Τα στοιχεία της Ελληνικής Αστυνομίας δείχνουν ότι σε ποσοστό μεγαλύτερο του 30% οι πορείες αυτές είχαν συμμετοχή, που δεν ξεπερνούσε τα διακόσια άτομα. Με αυτά τα στοιχεία στα χέρια μας αναρωτιέμαι - και μαζί με εμένα εκατομμύρια Έλληνες - πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμη κάποιοι που αμφισβητούν την αναγκαιότητα του σημερινού νομοθετήματος. Η ελευθερία της συνάθροισης είναι θεμελιώδες δικαίωμα σε κάθε δημοκρατία, αναμφισβήτητα. Τι γίνεται, όμως, με την εργασία, την ιδιοκτησία, την ελεύθερη κυκλοφορία, δικαιώματα, που πολλές φορές αποδυναμώνονται από μειοψηφίες εις βάρος της πλειοψηφίας; Στη Νέα Δημοκρατία σεβόμαστε και το δικαίωμα του ενός, αρκεί να μην ασκείται εις βάρος των άλλων. Το υπό ψήφιση νομοσχέδιο ούτε περιορίζει ούτε καταργεί τις πορείες και τις συγκεντρώσεις, όπως, εκ του πονηρού, ακούστηκε τις προηγούμενες ημέρες. Οι μεγάλες συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες δεν αγγίζονται καν από το νομοσχέδιο αυτό. Αυτό που κάνουμε είναι να προστατεύουμε τους πολίτες από άσκοπη ταλαιπωρία και την επιχειρηματικότητα του κέντρου από την οικονομική ασφυξία. Όταν τα δικαιώματα ασκούνται εκτός κανόνων, εκτός θεσμικών πλαισίων, φεύγουμε από τη σφαίρα του δικαιώματος και εισερχόμαστε στη σφαίρα της ασυδοσίας. Για κάποιο λόγο, όμως, η ασυδοσία έχει γίνει κανονικότητα, όταν μιλάμε για διαδηλώσεις και πορείες. Έχει γίνει κανονικότητα, εκατό άνθρωποι να μπλοκάρουν την κυκλοφορία για ώρες. Έχει γίνει κανονικότητα οι λίγοι να εμποδίζουν τους πολλούς από την πρόσβαση στην εργασία και την περιουσία τους. Έχουν γίνει κανονικότατα οι επιθέσεις στην Αστυνομία και στα αστυνομικά οχήματα, οι φθορές σε δημόσια και ιδιωτική περιουσία, φθορές, που τελικά καλείται να αποκαταστήσει ο Έλληνας φορολογούμενος. Πόσες φορές έχουμε δει διαδηλωτές σε πορείες να κρατάνε ρόπαλα, δήθεν για να στηρίζουν τις σημαίες και τα πανό και τα ίδια ρόπαλα να χρησιμοποιούνται για να καταστρέψουν αυτοκίνητα και τζαμαρίες, για να επιτεθούν στις αστυνομικές δυνάμεις; Υπάρχει, στ' αλήθεια, συνετός άνθρωπος που αρνείται την απαγόρευση αντικειμένων βίας στις διαδηλώσεις; Εν τέλει, το νομοσχέδιο προστατεύει τους αυθεντικούς διαδηλωτές από αυτά τα φαινόμενα που καταδικάζουν μια διαμαρτυρία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό ούτε περιορίζει ούτε αποδυναμώνει δικαιώματα, αντιθέτως προστατεύει δικαιώματα. Είχαμε συνηθίσει επί σειρά ετών το δικαίωμα της συνάθροισης να επικρατεί οποιουδήποτε άλλου δικαιώματος, ή μάλλον - για να είμαι ακριβής - το ρήμα «επικρατεί» είναι η ελάχιστη απόδοση της πραγματικής εικόνας. Στην πραγματικότητα, το δικαίωμα της συνάθροισης πολλές φορές, όχι απλώς προσέβαλλε, αλλά στην ουσία ακύρωνε οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα των κατοίκων και των εργαζομένων αυτής της πόλης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, τους τελευταίους μόνο μήνες το κέντρο έκλεινε κατά μέσο όρο τρεις φορές την ημέρα. Όταν, λοιπόν, ελάχιστοι άνθρωποι αναγκάζουν χιλιάδες συμπολίτες τους να κλείσουν τα μαγαζιά τους, να μην πάνε στο γραφείο τους, να απολέσουν τα εισοδήματά τους, τότε αναμφισβήτητα τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα της εργασίας, της περιουσίας και της ελεύθερης μετακίνησης όχι απλά πλήττονται, αλλά ακυρώνονται. Ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός των ατομικών δικαιωμάτων; Και γιατί φτάσαμε να ταυτίζουμε το δικαίωμα με την ασυδοσία και την κατάχρηση; Η άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων, των ατομικών ελευθεριών προϋποθέτει ευθύνη και σεβασμό στην ελευθερία των άλλων. Δεν νοείται δικαίωμα χωρίς υποχρέωση, γιατί κανένα δικαίωμα δεν προστατεύεται απεριόριστα. Τα ατομικά δικαιώματα πρωταρχικά απευθύνονται στον άνθρωπο ως μέλος της κοινωνίας και όχι ως άτομο. Επειδή δεν ζούμε καθένας μόνος του, αλλά μέσα σε οργανωμένες κοινωνίες αποδεχόμαστε ότι οι ελευθερίες μας σταματούν εκεί όπου ξεκινούν οι ελευθερίες του συμπολίτη μας. Και ενώ εύκολα αποδεχόμαστε τον περιορισμό της έκτασης των δικαιωμάτων μας ως ένδειξη σεβασμού στα δικαιώματα των συνανθρώπων μας - για παράδειγμα αποδεχόμαστε ότι η ελευθερία της έκφρασης δεν περιλαμβάνει και την ύβρη - δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε το αυτονόητο όταν μιλάμε για συγκεντρώσεις και πορείες. Ο σεβασμός και η ευθύνη, όμως, είναι αυτό που διακρίνει την άσκηση από την κατάχρηση ενός δικαιώματος. Είναι κοινή λογική και απαίτηση κάθε πολίτη να τεθούν όρια στον τρόπο που γίνονται οι δημόσιες συναθροίσεις ώστε να μην απειλείται η δημόσια ασφάλεια και να μην διαταράσσεται η οικονομική και κοινωνική μας ζωή, περιορισμοί που άλλωστε προβλέπονται από το ίδιο το Σύνταγμα. Το ίδιο το Σύνταγμα δεν προβλέπει την κατάχρηση. Ακούστηκαν πολλά αυτές τις μέρες περί χούντας και χουντικών πρακτικών. Ρωτώ: είναι χούντα να θέλουν οι πολίτες να προστατέψουν την περιουσία τους και την εργασία τους; Και δεν είναι χούντα η επιβολή της θέλησης των πενήντα, των εκατό, των διακοσίων επί εκατοντάδων χιλιάδων και εκατομμυρίων; Στα σύγχρονα δημοκρατικά κράτη η επιβολή της θέλησης των λίγων είναι χούντα. Η θέληση των πολλών ονομάζεται δημοκρατία. Θα προέτρεπα αυτούς που μίλησαν για χούντα να επανεξετάσουν τον ορισμό της λέξης. Σήμερα νομοθετούμε τα αυτονόητα. Σήμερα επικρατεί η λογική επί του παραλόγου. Σεβόμενοι κάθε ατομικό δικαίωμα, κάθε ατομική κοινωνική ελευθερία θεσπίζουμε το πλαίσιο ώστε όλοι οι πολίτες να τα ασκούμε ελεύθερα χωρίς καταχρήσεις, όπως γίνεται σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες. Γιατί το δημοκρατικό πολίτευμα οφείλει όχι μόνο να υπερασπίζεται και να εγγυάται όλα τα δικαιώματα αλλά και να εξασφαλίζει ισορροπία, κοινωνική ειρήνη και ασφάλεια στους φορείς αυτών όταν υπάρχει σύγκρουση. Προεκλογικά υποσχεθήκαμε ότι θα ρυθμίσουμε το θέμα των συγκεντρώσεων. Το αποτέλεσμα της 7ης Ιουλίου έναν χρόνο πριν δεν αφήνει περιθώρια για άλλη σκέψη. Οι Έλληνες επικροτούν τη θέση μας αυτή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η υπερψήφιση του νομοσχεδίου είναι αυτονόητη. Η καταψήφισή του αντιβαίνει στη λογική. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ κι εγώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Μαντάς από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντιλαμβάνομαι απολύτως την δύσκολη πολιτικά θέση στην οποία βρίσκεται η Αξιωματική Αντιπολίτευση ιδιαίτερα έπειτα από τις τελευταίες σοκαριστικές αποκαλύψεις. Με τον φόβο ότι μέρα με την ημέρα και με όλα αυτά που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας χάνει ένα σημαντικό μερίδιο του αριστερού ακροατηρίου της, σκοπίμως έρχεται στη Βουλή και δυναμιτίζει το πολιτικό κλίμα. Χρησιμοποιεί ακραίο πολιτικό λόγο. Αρκεί να πούμε ότι η λέξη χούντα και παράγωγά της ακούστηκαν μέσα στην ελληνική Βουλή από τα στόματα των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης εκατοντάδες φορές μέσα στις δύο ημέρες. Το χειρότερο απ' όλα είναι ότι προσπαθεί να επιφέρει πάλι για άλλη μια φορά μια διχαστική ρητορική η οποία λέει ότι όποιος έχει αντίθετη άποψη από εμάς είναι ακροδεξιός. Εφηύρε μέχρι και κλίμακα μέτρησης για τη δημοκρατικότητα ή μη των πολιτικών της αντιπάλων. Επιχείρησε, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ να βάλει ένα ιδεολογικό περιτύλιγμα στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Ο λόγος είναι γιατί ήθελε να ενισχύσει την κατακεραυνωμένη εικόνα του και να διασωθεί πολιτικά. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δύο μέρες τώρα υπερασπίζεστε, αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, με μεγάλη σπουδή τα δικαιώματα όλων αυτών των συμπολιτών μας που θέλουν να διαδηλώσουν. Αναδεικνύετε το συνταγματικό και δημοκρατικό τους δικαίωμα. Λες και διαφωνεί κάποιος με αυτό. Λες και διαφωνεί η Κυβέρνηση ή η Συμπολίτευση σε αυτή τη λογική. Πώς θα μπορούσε να διαφωνήσει όταν αυτό διασφαλίζεται από το Σύνταγμα της χώρας; Αναρωτιέμαι πραγματικά για τα δικαιώματα των υπόλοιπων πολιτών σε αυτήν τη χώρα γιατί δεν δείχνετε την ίδια σπουδή; Γιατί δεν τα αναφέρετε; Έχετε μιλήσει καθόλου με τους εμπόρους στο κέντρο της Αθήνας; Γνωρίζετε πόσο κοστίζει ένα απόγευμα να μείνει κλειστό ένα μαγαζί; Το γνωρίζετε; Γνωρίζετε πόσο κοστίζει για ένα κατάστημα αν του σπάσουν τη βιτρίνα; Έχετε υπ' όψιν σας τι κόστος είναι αυτό; Έχετε υπ' όψιν σας ότι ένα μαγαζί εστίασης, το οποίο δεν θα δουλέψει ένα απόγευμα, θα κληθεί να πληρώσει όλα τα έξοδά του; Αυτό το γνωρίζετε; Τον φόβο όλων αυτών των επιχειρήσεων διότι θα έχουν φθορά στην περιουσία τους; Ποιος τους προστατεύει όλους αυτούς τους ελεύθερους επαγγελματίες που ταλαιπωρούνται, τους οδηγούς ταξί. Τους οδηγούς των μέσων μαζικής μεταφοράς τους έχετε ρωτήσει; Τους πολίτες που τους αλλάζει η καθημερινότητα χωρίς να γνωρίζουν; Ξεκινάει κάποιος να πάει κάπου και στο μέσον της διαδρομής μαθαίνει ότι είναι κλειστό το κέντρο. Ή νομίζετε ότι όλοι έχουν την ευχέρεια που έχουμε εμείς να περνάμε τα μπλόκα επειδή είμαστε Βουλευτές; Έχετε μιλήσει με όλον αυτόν τον κόσμο; Έχετε ζήσει την αγωνία τους και τη ταλαιπωρία τους; Αυτοί δεν έχουν δικαιώματα; Ποιος θα προστατεύσει αυτά τα δικαιώματα των πολιτών; Τις περιουσίες τους ποιος θα τις προστατέψει; Μας καταγγέλλετε δύο ολόκληρες μέρες ότι η Νέα Δημοκρατία εχθρεύεται, λέει, οποιαδήποτε έκφραση δυσφορίας, προσπαθεί να την καταστήσει παράνομη και χρησιμοποιεί και μέσα καταστολής για αυτό. Ότι η κοινωνία, λέει, δεν υπάρχει για τη Νέα Δημοκρατία. Δικοί σας Βουλευτές τα έλεγαν αυτά. Ότι δεν μπορείς να καταργήσεις λέει τη φυσική τάση του ανθρώπου να συναθροίζεται. Είναι αστείο, λέει να φαντάζεται κανείς ότι μπορεί να το κάνει αυτό. Θα ήθελα να σας κάνω μια υπενθύμιση για το τι κάνατε εσείς όταν διαφωνούσατε με τις διαμαρτυρίες του κόσμου. Το 2017 και το 2019 απαγορεύσατε κάποιες διαδηλώσεις. Για τις διαδηλώσεις και τις διαμαρτυρίες αυτές που γινόντουσαν οι οποίες δεν θα σας άρεσαν, γιατί ήταν απέναντι στα πιστεύω σας, τι κάνατε; Στέλνατε την αστυνομία και ψέκαζε με δακρυγόνα τους συνταξιούχους. Αυτά κάνατε. Πήγατε στις Πρέσπες και ρίξατε χημικά στον κόσμο που διαδήλωνε. Εδώ οι φωτογραφίες. Έχουν δημοσιευθεί. Συνταξιούχοι. Χρησιμοποιούσατε ό,τι περνούσε από το χέρι σας για να καταστείλετε οτιδήποτε ήταν απέναντι στην επιλογή σας και στα θέλω σας. Σας τα φέρνουμε εδώ και θα τα καταθέσω στα Πρακτικά για να έχετε να θυμάστε ακριβώς πόσο ξεχειλίζει η δημοκρατία σας, αγαπητοί κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Περικλής Μαντάς καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Με το νομοσχέδιο καλύπτεται επιτέλους, κυρίες και κύριοι, ένα σημαντικό κενό που υπήρχε όσον αφορά στις δημόσιες συναθροίσεις. Μπαίνει μια τάξη και εξορθολογίζεται ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιούνται οι πορείες και οι διαδηλώσεις. Δεν περιορίζεται κανένα δημοκρατικό δικαίωμα των πολιτών. Γιατί εκτός από το δικαίωμα στη διαμαρτυρία υπάρχει και το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση και την κυκλοφορία. Δεν είναι συμβιβασμένοι μικροαστοί όσοι θέλουν να πηγαίνουν στις δουλειές τους χωρίς να ταλαιπωρούνται και χωρίς να αγανακτούν. Με το νομοσχέδιο υλοποιούμε, λοιπόν, την επανάσταση του λογικού και του αυτονόητου. Στην αστική μας δημοκρατία δεν χωρούν κατασταλτικές και ολοκληρωτικές αντιλήψεις. Εξάλλου άλλοι ήθελαν να ελέγξουν τους αρμούς της εξουσίας, άλλοι υπόσχονταν ότι την επόμενη ημέρα θα ήταν διαφορετικά.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Άλλοι ήταν αυτοί που υποστήριξαν ότι πήραν την Κυβέρνηση αλλά όχι την εξουσία. Αφήστε λοιπόν την υποκρισία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Ο ελληνικός λαός σας έχει πια μάθει. Συντονιστείτε με την πραγματικότητα και προσπαθήστε να γίνετε περισσότερο ωφέλιμοι για τη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Αλεξιάδης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Να ετοιμάζεται ο κ. Σενετάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρία Πρόεδρε, θα ξεκινήσω ανορθόδοξα. Θα ξεκινήσω εκφράζοντας τα θερμά συγχαρητήρια και τις ευχαριστίες στον κύριο Υπουργό για το νομοσχέδιο που έφερε για δύο λόγους: Για τον πολιτικό χρόνο κατάθεσης του νομοσχεδίου και για το πολιτικό περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Ως προς το πολιτικό περιεχόμενο, κύριε Υπουργέ, κατορθώσατε κάτι πολύ δύσκολο για Κυβέρνηση ενός έτους. Δηλαδή, να δημιουργήσετε έναν πολιτικό Ρουβικώνα όπου από τη μια μεριά έχουμε τη Νέα Δημοκρατία και τις λοιπές συντηρητικές δυνάμεις - για να θυμηθούμε και φρασεολογίες προηγούμενων ετών - και από την άλλη μεριά έχουμε την υπόλοιπη αντιπολίτευση. Δυστυχώς το ΚΙΝΑΛ διάλεξε τη λάθος πλευρά μαζί με τον κ. Βελόπουλο και τον κ. Μπογδάνο. Ελπίζω τα στελέχη του ΚΙΝΑΛ που δεν ήταν εδώ σήμερα να ακούσουν τις ομιλίες τους και να καταλάβουν με ποιους μαζί θα ψηφίσουν το νομοσχέδιο το βράδυ. Και ως προς τον πολιτικό χρόνο, συγχαρητήρια. Συγχαρητήρια για το ότι φέρατε Ιούλιο αυτό το νομοσχέδιο. Διότι στη Νέα Δημοκρατία κάποιοι θέλουν να ξεχάσουν την πολιτική ιστορία του τόπου, όχι την πολύ παλιά, όχι πριν από εκατόν πενήντα χρόνια. Θέλουν να ξεχάσουν τι σημαίνει Ιουλιανά για την Προοδευτική Παράταξη. Ευτυχώς όμως οι πολίτες το θυμόμαστε. Θέλουν να ξεχάσουμε τι συνέβη το καλοκαίρι του 1978, όταν φοιτητής τότε διαπίστωσα ότι ψήφισαν 22 Αυγούστου οι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας τον νόμο 815 θεωρώντας, όπως θεωρείτε κι εσείς τώρα λανθασμένα, ότι θα τον ψηφίσουνε και θα περάσει, αλλά ο νόμος έμεινε στα χαρτιά, ο νόμος δεν ίσχυσε ποτέ. Ένας νόμος που ψηφίστηκε 22 Αυγούστου, με μεγάλη πλειοψηφία, δεν ίσχυσε ποτέ, δημιούργησε ένα τεράστιο κίνημα αντίδρασης και παρά το ότι στηρίχθηκε τότε στα πανεπιστήμια ακόμα και από δυνάμεις που δεν έπρεπε να στηριχθεί, δεν μπορέσατε να τον εφαρμόσετε. Δημιούργησε μια μεγάλη ιστορία διαδηλώσεων, αντιδράσεων, κινητοποιήσεων, μεγάλες πολιτικές εξελίξεις ακόμα και στον χώρο της Αριστεράς και ευτυχώς, διότι ξεπήδησαν καινούργια σχήματα και καινούργιες εκφράσεις και ανάγκασε την πανίσχυρη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τότε να τον αποσύρει. Δεν σώθηκε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τότε, όπως δεν θα σωθεί και τώρα, από την αστυνομική βία και την καταστολή που άσκησε στις πλάτες μας. Σας διαβεβαιώ, λοιπόν, ότι όσοι ξεχνούν την πολιτική ιστορία θα την ξαναζήσουν και θα τη ζήσουν πολύ σύντομα. Μιλάμε αυτές τις μέρες και ακούω πάρα πολλά για τις διαδηλώσεις. Καταλαβαίνω την «αλλεργία» κάποιων, αλλά έτσι είναι η πολιτική ζωή του τόπου. Μιλάμε για τις διαδηλώσεις και για κάποιους οι διαδηλώσεις είναι μποτιλιάρισμα, ταλαιπωρίες και εικόνες στα δελτία των ειδήσεων. Για άλλους είναι ο μοναδικός τρόπος να διεκδικήσουν βασικά δικαιώματα και προσωπικά νιώθω περήφανος - δεν είναι εδώ διάφοροι Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που καταλαβαίνω ότι θα έτρεχαν για τεστ αλλεργίας μόλις θα άκουγαν αυτά - διότι συμμετέχω από το 1974 σε πάρα πολλές συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, καταλήψεις και σε μια σειρά από κινητοποιήσεις, μέσα στα πλαίσια συνδικαλιστικών και άλλων καθηκόντων. Έχω δοκιμάσει μαζί με πολλούς άλλους πολίτες στην πλάτη μου τα γκλοπ της Αστυνομίας, τη βία, την καταστολή από κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που δεν μπόρεσαν όμως παρ' όλα αυτά να πετύχουν την πολιτική τους. Έχω συλληφθεί σε συνδικαλιστική συγκέντρωση, έχω πάει στον εισαγγελέα Παρασκευή μεσημέρι, που έκρινε δυστυχώς ότι έπρεπε να παραπεμφθώ στο αυτόφωρο, όπου και πήγα με χειροπέδες και με συνοδεία αστυνομικούς, αλλά ευτυχώς το δικαστήριο με αθώωσε πανηγυρικά. Θέλω να πω, λοιπόν, ότι ξέρω από διαδηλώσεις και το τελευταίο μάθημα σε αυτόν τον τομέα ήταν η μεγάλη εμπειρία από τις κινητοποιήσεις και τις διαδηλώσεις των ηρωικών αγωνιστριών του Υπουργείου Οικονομικών, που πολύ καλά έκαναν και κινητοποιήθηκαν και μπόρεσαν με τις κινητοποιήσεις τους να δώσουν ένα μήνυμα αγώνα, να κινητοποιήσουν όλη την κοινωνία και τελικά να κατορθώσουν να λύσουν το πρόβλημά τους. Δύο σημεία θέλω να τονίσω, γιατί καταλαβαίνω το θέμα του χρόνου. Υπάρχει αυτές τις μέρες μια μυθολογία από στελέχη της Νέας Δημοκρατίας κυρίως, αλλά όχι μόνο, διότι το συντηρητικό μπλοκ συγκροτείται σιγά - σιγά στην Αίθουσα. Προσπαθούν να πείσουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει επίθεση στην Αστυνομία. Ξεκαθαρίζω λοιπόν ότι τιμώ και σέβομαι την Αστυνομία, τιμώ και σέβομαι ειδικά τον απλό αστυνομικό που με δύσκολες συνθήκες προσπαθεί να ασκήσει τον ρόλο του. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε. Δεν θα χρειαστώ πολύ χρόνο. Συνεργάστηκα όσο ήμουν Υπουργός και διαπίστωσα τα ικανά υπηρεσιακά στελέχη και τις δυνατότητες που έχει η Αστυνομία, αλλά να σταματήσει αυτός ο μύθος ότι η Νέα Δημοκρατία είναι οι προστάτες της Αστυνομίας και εμείς είμαστε αυτοί που είναι εναντίον της Αστυνομίας. Έχουμε καταθέσει εδώ και έναν χρόνο ένα σωρό αναφορές και ερωτήσεις για απλά θέματα - σε μερικά δεν πήραμε καν απαντήσεις - που αφορούν τη λειτουργία της Αστυνομίας, που αφορούν τις προδιαγραφές των υπηρεσιακών οχημάτων της ΕΛ.ΑΣ., την τοποθέτηση σταθερού άθραυστου υαλοπίνακα, την υποστελέχωση των αστυνομικών τμημάτων Δραπετσώνας, Κερατσινίου, Σαλαμίνας, μαζί με τον κ. Ραγκούση και με άλλους Βουλευτές και για μία σειρά από άλλα ζητήματα για τα οποία δεν έχουμε απαντήσεις. Όπως επίσης δεν έχουμε πάρει απαντήσεις και για τα αιτήματα του Εμπορικού Συλλόγου της Νίκαιας, που ζητάνε οι άνθρωποι να υπάρχει νόμος και τάξη στην περιοχή και το αίτημα είναι ακόμα μεγαλύτερο μετά τη λειτουργία του σταθμού.
Κύριε συνάδελφε, κλείστε παρακαλώ.
Κλείνω με μία φράση, κυρία Πρόεδρε. Ναι, νόμος και τάξη, κύριε Υπουργέ, αλλά σας παρακαλώ πολύ σημειώστε και δείτε, όταν τελειώσει το νομοσχέδιο αυτό, εκείνη την περίεργη ιστορία με το λατομείο στη Σαλαμίνα όπου φαίνεται ότι ισχυρά επιχειρηματικά και διαπλεκόμενα συμφέροντα δεν αφήνουν να υπάρχει νόμος και τάξη. Δείτε, λοιπόν, τι ακριβώς γίνεται, για να μην έρθουν κάποιες κασέτες μετά από κάποια χρόνια και αποδείξουν το τι ακριβώς γίνεται με συγκεκριμένα στελέχη εκεί. Ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας. Το νομοσχέδιο σίγουρα θα ψηφιστεί το βράδυ, αλλά να είστε σίγουροι ότι δεν θα εφαρμοστεί.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Σενετάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, στις δημοκρατίες όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις. Και τα δικαιώματα δεν είναι διαβαθμισμένα. Ασφαλώς και είναι αναφαίρετο το δικαίωμα του συναθροίζεσθαι, αλλά δεν είναι ανώτερο από το δικαίωμα στην εργασία, στην ελεύθερη διακίνηση, στην ασφάλεια, στην ιδιοκτησία. Όλα αυτά τα δικαιώματα είναι εξίσου σημαντικά και αναφαίρετα και είναι συνταγματικά κατοχυρωμένα. Και όταν κάποιος επιχειρεί να παραβιάσει ή να περιορίσει τα δικαιώματα του άλλου, τότε η πολιτεία έχει υποχρέωση να τον επαναφέρει στην τάξη και αν δεν συμμορφωθεί, να λειτουργήσει προληπτικά, ακόμα και κατασταλτικά. Διότι ναι, στη δημοκρατία η καταστολή είναι θεσμοθετημένη και είναι θεσμοθετημένη ακριβώς για να προφυλάσσει τα δικαιώματα των πολιτών. Αν μια δημοκρατία δεν έχει τέτοια δυνατότητα δεν θα υπήρχε δημοκρατία. Η ουσία λοιπόν του νομοσχεδίου είναι ακριβώς να ρυθμίσει την εύρυθμη λειτουργία της πολιτείας, ώστε όλοι να ασκούν και να απολαμβάνουν χωρίς κωλύματα τα δικαιώματά τους. Και αντί όσοι κόπτονται για τα ατομικά δικαιώματα να πρωτοστατήσουν στην προάσπισή τους, μιλάνε για χούντα. Και ρωτώ, κυρίες και κύριοι Βουλευτές: είναι χούντα της Κυβέρνησης να μην επιτρέπει σε μειοψηφίες να επιβάλλονται στην πλειοψηφία; Είναι χούντα της Κυβέρνησης να θέλει να προστατεύσει το αυτονόητο δικαίωμα καθενός να εργαστεί, να σπουδάσει, να χαλαρώσει, να ψωνίσει, να πάει βόλτα με άνεση και ασφάλεια και δεν είναι χουντική αντίληψη να πρέπει όλοι να υποχρεώνονται κάθε λίγο και λιγάκι να ανέχονται την επαναστατική γυμναστική που τους επιβάλλουν κάποιοι κατ' επάγγελμα ακτιβιστές; Αυτά πρέπει να τελειώσουν και πρέπει να υπάρχουν κανόνες στην αρμονική συμβίωση όλων στο πλαίσιο μιας συντεταγμένης πολιτείας. Και μιλάμε για κοινούς κανόνες, δεν πρωτοτυπούμε ιδιαιτέρως. Ό,τι κάνουν σε όλα τα προηγμένα κράτη, ό,τι κάνουν σε όλες τις δημοκρατίες της Δύσης, στην οποία και - ευτυχώς - ανήκουμε, θέλουμε να κάνουμε και εμείς εδώ. Σε όλες τις σύγχρονες δημοκρατίες όταν αποφασίζεται μία συνάθροιση, μία διαδήλωση, μία διαμαρτυρία, υπάρχει υποχρεωτικά συνεννόηση με την Αστυνομία. Η Αστυνομία δίνει την άδεια και η Αστυνομία εποπτεύει διαρκώς τη διαμαρτυρία, σε διαρκή συνεννόηση με τον επικεφαλής των διαμαρτυρόμενων, ώστε η διαμαρτυρία να μην παρεκτραπεί, να μην παρεμποδίσει την άσκηση των δικαιωμάτων των πολιτών που διαφωνούν. Δικαίωμά τους δεν είναι να μη θέλουν να συνταχθούν; Υποχρέωση της πολιτείας δεν είναι να περιφρουρήσει τα δικαιώματά τους; Η ύπαρξη του επικεφαλής δεν είναι απαραίτητη μόνο για τη συνεννόηση. Είναι επιβεβλημένη και για την ανάληψη της ευθύνης, σε περίπτωση παρεκτροπής. Δεν γίνεται να θέλεις να διαμαρτυρηθείς, αλλά να μην θέλεις να αναλάβεις την υποχρέωση και την ευθύνη των όποιων συνεπειών της διαμαρτυρίας σου. Και θα περίμενα πρωτίστως εκείνοι που φαίνονται περισσότερο ευαισθητοποιημένοι στο δικαίωμα της διαμαρτυρίας να αξιώνουν και να αποζητούν και την ανάληψη της ευθύνης. Αφού κάποιοι υπερηφανεύονται ότι πρωτοστατούν στη διαμαρτυρία, θα περίμενα να πρωτοστατούν και στην ανάληψη της ευθύνης για τυχόν ζημιές και παρεκτροπές. Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτού του είδους η αντίδραση με προβληματίζει. Γιατί κάποιοι αντιδρούν στην ανάληψη των ευθυνών; Γιατί δεν παραδειγματίζονται, ας πούμε, από το παράδειγμα του ΚΚΕ που αναλαμβάνει την ευθύνη της περιφρούρησης των δικών του διαμαρτυριών; Είναι απλά το ιδεολογικό τους υποσυνείδητο που δεν αναγνωρίζει την έννοια της ευθύνης; Διότι φυσικά, όπως σας έχουμε ζήσει μέχρι τώρα, εσείς δεν φταίτε ποτέ. Πάντα κάποιος άλλος φταίει. Ή μήπως κρύβουν κάτι; Ή μήπως, ακόμη χειρότερα, σχεδιάζουν κάτι άλλο; Διότι, κύριε Υπουργέ, αν σχεδιάζουν προβοκάτσια και δήθεν επαναστάσεις, θα μου επιτρέψετε να ανησυχώ. Ανησυχώ, διότι υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις ότι δεν θα περιοριστούν σε σχεδιασμούς. Μπορούν να υλοποιήσουν τους σχεδιασμούς. Ανησυχώ, μήπως κληθείτε να διαχειριστείτε ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας. Έχει η πολιτεία το νομικό οπλοστάσιο να επιτρέψει στις δυνάμεις ασφαλείας να επιτελέσουν αποτελεσματικά το έργο τους; Η γνώση και η αποφασιστικότητά σας να τηρείται η τάξη που είναι η προϋπόθεση για να λειτουργεί η δημοκρατία μας με καθησυχάζουν. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι σε επόμενη φάση, εφόσον διαπιστώσετε ότι το παρόν νομοσχέδιο δεν αρκεί για να αντιμετωπίσετε ένα οργανωμένο και ετοιμοπόλεμο αντάρτικο πόλης, δεν θα διστάσετε να επικαιροποιήσετε το νομικό οπλοστάσιο, ώστε η Αστυνομία και κατ' επέκταση η πολιτεία να μην μείνει ανυπεράσπιστη απέναντι σε μειοψηφίες που θέλουν να επιβληθούν με τη βία στην πλειοψηφία. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, για δεκαπέντε λεπτά.
Τολμήσατε να βγάλετε από τα συρτάρια σας αυτό το κατάπτυστο σχέδιο νόμου για τον περιορισμό των διαδηλώσεων και να το φέρετε στη Βουλή για να το ψηφίσετε. Γελιέστε όμως αν νομίζετε ότι αυτό το τερατούργημα τελικά θα εφαρμοστεί. Όπως το βγάλατε, έτσι και θα το ξαναβάλετε στα συρτάρια σας, ακόμα και ως ψηφισμένο νόμο. Θα σας αναγκάσουν οι εργαζόμενοι, ο ελληνικός λαός που θα το ακυρώσουν στην πράξη. Και μην παριστάνετε τους δημοκρατικά ευαίσθητους και θιγμένους όταν σας το λέμε αυτό. Μια ματιά στην ιστορία θα σας πείσει για του λόγου το αληθές και υλοποιήσιμο. Και δεν εννοούμε εκείνους τους θιγμένους μόνο του παλιού ιδιώνυμου των αρχών των δεκαετιών του προηγούμενου αιώνα. Το πρόσχημα τότε ήταν οι ζωοκλοπές. Όσοι στήριζαν το ιδιώνυμο υπερτόνιζαν και τότε τα δημοκρατικά τους δήθεν φρονήματα και ευαισθησίες. Και βέβαια, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρεις, γέμισαν τα ξερονήσια και οι φυλακές με αγωνιστές με τον νόμο για τη ζωοκλοπή, το γνωστό πλέον ως ιδιώνυμο. Από τότε η παράταξή τους κουβαλάει αυτή τη μεγάλη ντροπή της ιστορίας. Γιατί όμως φέρνετε το σχέδιο νόμου για τον περιορισμό - στην ουσία για την απαγόρευση - των διαδηλώσεων; Όλα αυτά που λέμε ότι δήθεν θέλετε να βάλετε τάξη στις διαδηλώσεις αφήστε τα να τα λένε τα διάφορα «παπαγαλάκια» σας που έχουν πιάσει δουλειά για να πείσουν για την αναγκαιότητά του. Μην εκτίθεστε περισσότερο. Το σχέδιο νόμου σάς ξεμπροστιάζει. Είναι η απόδειξη ότι η αντιλαϊκή πολιτική θα κλιμακωθεί μπροστά στη νέα καπιταλιστική κρίση. Εσείς οι ίδιοι αναγκαστήκατε να παραδεχτείτε ότι θα είναι μια κρίση βαθιά που θα την φορτώσετε πάλι στους εργαζόμενους, στα λαϊκά στρώματα, όπως ακριβώς κάνατε και με την προηγούμενη. Ξέρετε πολύ καλά πως τα αντεργατικά μέτρα που περάσατε μέσα στην καραντίνα με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου δεν αρκούν σε εσάς και τους φίλους σας. Θα ακολουθήσει νέο αντιλαϊκό πακέτο με μέτρα τα οποία βέβαια ούτε προσωρινά είναι ούτε μέτρα δίκαιης κατανομής των βαρών, όπως κοροϊδεύετε, όπως άλλωστε δεν ήταν και τα μνημονιακά μέτρα που ψηφίσατε όλοι σας μηδενός εξαιρουμένου. Και ας λέει ο κ. Μητσοτάκης ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί αυστηρούς όρους που θα παραπέμπουν σε μνημόνια και την τρόικα, σχετικά με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάκαμψης, για να καθησυχάσει τον λαό. Δεν χρειάζεται να σας επιβάλλουν νέα αντιλαϊκά μέτρα και μεταρρυθμίσεις. Θα τις κάνετε μόνοι σας. Είναι στο πρόγραμμά σας. Έτσι και τώρα οι μεταρρυθμίσεις, δηλαδή τα εργαλεία που θα φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στους εργαζόμενους, για να προστατευθεί μόνο και μόνο η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα των μεγάλων επιχειρήσεων, θα είναι δικής σας έμπνευσης. Μπορείτε να καμαρώνετε πως θα έχουν τη σφραγίδα της δικής σας Κυβέρνησης. Τα νέα πακέτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τα οποία πανηγυρίζετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και εσείς, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, στις μεγάλες επιχειρήσεις θα κατευθυνθούν. Θα πληρωθούν όμως από τις τσέπες του ελληνικού λαού και με την αύξηση της φορολογίας και με τη μείωση των κοινωνικών δαπανών της παιδείας, της υγείας, της πρόνοιας. Γιατί, όπως προκλητικά λένε τα συνεταιράκια σας της Κομισιόν, δεν υπάρχει τσάμπα γεύμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το νομοσχέδιο - έκτρωμα για τον περιορισμό των διαδηλώσεων είναι η απόδειξη λοιπόν σε ποιον θα σταλεί ο λογαριασμός των μέτρων: στους εργαζόμενους και τον λαό. Ταυτόχρονα, όμως, αποτελεί και ομολογία της Κυβέρνησής σας. Ομολογείτε την ανησυχία σας ότι οι εργαζόμενοι, οι μικροί επαγγελματίες, οι φτωχοί αγρότες, τα νέα παιδιά δεν θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια να μετράνε νέες απώλειες. Το κύριο όμως είναι ότι το νομοσχέδιο για τον περιορισμό - ουσιαστικά την απαγόρευση - των διαδηλώσεων υπηρετεί τον στρατηγικό σας στόχο, αυτόν της υπεράσπισης ενός συστήματος που έχει χρεοκοπήσει, δεν μπορεί να δώσει διέξοδο στις ανάγκες του λαού. Η αμφισβήτηση απέναντι στο σύστημα της εκμετάλλευσης μεγαλώνει και αυτό δεν μπορεί να το ανακόψει κανένας μηχανισμός ιδεολογικής χειραγώγησης. Ο προβληματισμός αλλά και η δράση για την αναζήτηση εναλλακτικής θα μεγαλώνει. Γι' αυτό εξοπλίζετε με νέα όπλα τη φαρέτρα σας. Γι' αυτό θέλετε να νομιμοποιήσετε μηχανισμούς και μέτρα που ήδη έχουν περάσει σε άλλες χώρες. Και αν εδώ καθυστέρησαν, αυτό έγινε χάρη στη μεγάλη συμβολή του οργανωμένου ταξικού κινήματος και του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Γι' αυτό ακριβώς το τερατούργημα το οποίο ετοιμάζεστε σήμερα να νομιμοποιήσετε - φυσικά μόνο τυπικά - προβλέπει την εισαγωγή πιο εξελιγμένων και άρα, πιο επικίνδυνων μηχανισμών κρατικής καταστολής και τρομοκρατίας. Το νομοσχέδιο της Νέας Δημοκρατίας στοχεύει σε κάθε προοδευτική, ριζοσπαστική ιδεολογία και πράξη, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να βάζει στο ίδιο τσουβάλι το ριζοσπαστισμό με διάφορες υπαρκτές μορφές βίας, όπως είναι η ενδοοικογενειακή ή η ενδοσχολική βία. Μάλιστα, προβλέπει τη σύσταση αρμόδιας υπηρεσίας - Διεύθυνση Πρόληψης της Βίας ονομάζεται - η οποία θα προωθεί την αποριζοσπαστικοποίηση. Τι σημαίνει αυτό; Ότι κατασκευάζετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ένα σύγχρονο ιδεολογικό, κατασταλτικό, χαφιεδίστικο μηχανισμό που θα παρεμβαίνει από τα σχολεία μέχρι τα πανεπιστήμια, σε συνεργασία με κρατικές και μη κρατικές αρχές. Και για να έχουμε και καλό ερώτημα, ποιες είναι αυτές οι μη κρατικές αρχές; Είναι ΜΚΟ και διάφορα ύποπτα ιδρύματα; Είναι εταιρείες παροχής ασφάλειας; Και τι ακριβώς θα κάνει ο μηχανισμός αυτός; Η απάντηση είναι ότι αυτός ο μηχανισμός θα έχει ως καθήκον του να συκοφαντεί, να ποινικοποιεί τη δράση όποιου αντιστέκεται, παλεύει, αμφισβητεί, συγκρούεται με τη σημερινή δικτατορία του κεφαλαίου. Γιατί αυτή ακριβώς είναι η ριζοσπαστική δράση η οποία σας ενοχλεί και με την οποία θέλετε να ξεμπερδεύετε. Η πολιτική όμως αυτή δεν αποτελεί και δική σας πρωτοτυπία, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας. Για το μόνο που μπορείτε να κομπάζετε είναι πως εσείς είστε ο πιο φανατικός υποστηρικτής της και αυτή είναι μία από τις διαφορές σας με άλλους. Διότι η ποινικοποίηση της ριζοσπαστικής ιδεολογίας και πράξης αποτελεί επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και με βάση αυτή τη θεωρία, όπως και με βάση την ανιστόρητη εξίσωση φασισμού - κομμουνισμού, προωθείται σε μία σειρά από χώρες η ποινικοποίηση της δράσης λαϊκών κινημάτων, κομμουνιστικών κομμάτων. Θέλετε να σας θυμίσουμε πώς ορίζει η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση σε επίσημα κείμενα της τη ριζοσπαστικοποίηση; Γιατί μη μας πείτε, βέβαια, πως δεν τα ξέρετε. Ξέρετε και παραξέρετε, αλλά δεν τολμάτε να τα πείτε καθαρά εδώ μέσα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βάζει στο ίδιο τσουβάλι τους φασίστες, τους φανατικούς ισλαμιστές και όσους παλεύουν για τη ριζική ανατροπή του σημερινού συστήματος. Λέει χαρακτηριστικά: «Οι υποστηρικτές των ριζοσπαστικοποιημένων αριστερόστροφων ιδεολογιών απορρίπτουν τις καπιταλιστικές αξίες, τις οποίες θεωρούν κύρια αιτία της κοινωνικής ανισότητας. Έχουν εξαιρετικά επικρίνει την πολυεθνική στρατιωτική και οικονομική ρύθμιση, όπως το ΝΑΤΟ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αντιτίθενται στην αυξανόμενη ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης, της υγείας, των μεταφορών και λοιπά». Αυτά ορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε επίσημα κείμενα της ως ριζοσπαστισμό. Μήπως μπορείτε να μας πείτε στη χώρα μας ποιοι είναι αυτοί; Μήπως είναι εργατικά σωματεία, σωματεία, σύλλογοι των εκπαιδευτικών, των υγειονομικών, των ναυτεργατών και άλλοι κλάδοι εργαζομένων; Όμως, αυτή είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, ο δήθεν παράδεισος της δημοκρατίας. Μάλιστα, πριν έξι μήνες αυτή η αντιδραστική Ευρωπαϊκή Ένωση σε ετήσια έκθεσή της κατέγραφε επίσημα ως κίνδυνο για την ασφάλεια τις λαϊκές διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Θέλετε να σας θυμίσουμε τι ψηφίσατε; Γιατί ορισμένοι παριστάνετε πως έχετε πάθει αμνησία. Η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ ψήφισαν υπέρ, ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε λευκό. Να, λοιπόν, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ στην κριτική τους στέκονται μόνο στις χουντικές αντιγραφές, αντιδρούν στις διατάξεις που βγάζουν μάτι βέβαια για την αντιδραστικότητά τους, αλλά αφήνουν στο απυρόβλητο τον ιδεολογικό πυρήνα αυτού του νομοσχεδίου πάνω στον οποίο και θεμελιώνονται όλα τα υπόλοιπα. Παρακολουθήσαμε τον ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΙΝΑΛ να μαλώνουν για την περίοδο της Μεταπολίτευσης, για την πατρότητα των κοινωνικών συμβολαίων. Θα μπορούσαμε να αγνοήσουμε τον καβγά ανάμεσα στη νέα και την παλιά σοσιαλδημοκρατία, αλλά επειδή δεν είμαστε στη δεκαετία του '80, αλλά στο 2020, σας λέμε το εξής: Αν ο λαός μας είχε ορισμένες κατακτήσεις, αυτό μπόρεσε να το κάνει και λόγω της ανόδου του εργατικού κινήματος και λόγω του ότι υπήρχε ένας διαφορετικός συνολικά συσχετισμός δύναμης με την ύπαρξη του σοσιαλισμού που υποχρέωνε σε ορισμένες παραχωρήσεις. Όλα αυτά, όμως, που κατέκτησε ο λαός μας του τα πήρατε πίσω ένα προς ένα, όλοι σας! Και εσείς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας και εσείς κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ. Άρα, λοιπόν, ο λαός μας μπορεί να είναι κερδισμένος όχι όταν δένεται χειροπόδαρα με κοινωνικά συμβόλαια, αλλά όταν αποφασίζει να τα σπάσει αυτά. Το τερατούργημά σας, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, βάζει όχι γενικά κανόνες στις συγκεντρώσεις, όπως κοροϊδεύετε, αλλά νέους προκλητικούς, αντιδραστικούς περιορισμούς, ξεπερνώντας κατά πολύ ακόμα και αυτούς που θέτει το υπάρχον Σύνταγμα, αλλά και προηγούμενοι φυσικά νόμοι σας. Είναι ή δεν είναι πρόκληση να ορίζετε πως εξαρχής απαγορεύονται οι συγκεντρώσεις σε δημόσιες υπηρεσίες, υπουργεία και λοιπά, ενώ μπορεί να απαγορευτούν και σε άλλες περιπτώσεις, όπως όταν πραγματοποιούνται χωρίς γνωστοποίηση στις αρχές ή αν δεν συμμορφώνονται οι διαδηλωτές στους περιορισμούς; Για πείτε μας, οι εργαζόμενοι στον τουρισμό και τον επισιτισμό οι οποίοι έχουν μείνει άνεργοι και αυτές τις μέρες ζητούν επίμονα να συναντηθούν με τον Υπουργό σας, τον κ. Βρούτση, έχουν ή δεν έχουν δικαίωμα να διαδηλώνουν έξω από το Υπουργείο Εργασίας; Πού θέλετε να πάνε για να καταφέρουν να συναντηθούν μαζί του, μπας και εξασφαλίσουν ένα στοιχειώδες εισόδημα για όλους αυτούς που έχουν μείνει ξεκρέμαστοι και δίνουν πραγματική μάχη για την επιβίωσή τους; Μάλλον στα γραφεία του ΣΕΒ. Ίσως εκεί, βέβαια, θα τον βρουν πιο εύκολα. Ξημεροβραδιάζεται μαζί τους για να πάρει γραμμή, βλέπετε. Οι εκπαιδευτικοί των καλλιτεχνικών μαθημάτων που τα κόβετε από το νέο αναλυτικό πρόγραμμα στα γυμνάσια και στα λύκεια, γιατί δεν μπορούν να διαδηλώνουν έξω από το Υπουργείο Παιδείας; Πού θέλετε να πάνε; Έξω από κανένα κολέγιο για να βρουν την Υπουργό σας ή απλά δεν θέλετε να τις χαλάνε την αταραξία της αντιεκπαιδευτικής της πολιτικής πρακτικής; Δεν ξέρετε μήπως πως έκτακτα γεγονότα από μόνα τους μπορούν να επιβάλουν στους εργαζόμενους να κινητοποιηθούν άμεσα και μάλιστα χωρίς καν να προλάβουν, όπως απαιτείται, να γνωστοποιήσουν στις αρχές μια διαμαρτυρία, μια διαδήλωσή τους; Για πείτε μας, όταν σε έναν χώρο δουλειάς γίνει ένα εργατικό ατύχημα, σκοτωθεί ένας εργάτης, οι συνάδελφοί του έχουν ή δεν έχουν δικαίωμα να διαδηλώσουν την ίδια στιγμή έξω από μια υπηρεσία, ένα Υπουργείο, για να διαμαρτυρηθούν για την έλλειψη των μέτρων υγιεινής και ασφάλειας; Τι περιμένετε, δηλαδή; Πρώτα να πρωτοκολλήσουν την αίτησή τους για να τους δώσετε άδεια αν έχουν δίκιο, να διαμαρτυρηθούν για το έγκλημα; Και μη μας πείτε ξανά πως δεν γίνονται κάθε μέρα εργατικά ατυχήματα, γιατί προκαλείτε όχι μόνο εμάς, αλλά προκαλείτε τους ίδιους τους εργαζόμενους που έχουν χάσει πολλούς συναδέλφους τους, αλλά και τις οικογένειες των αδικοχαμένων εργατών. Ξέρετε πολύ καλά πως σήμερα υπάρχουν εργάτες, όπως είναι οι εργάτες στη «ΛΑΡΚΟ» που φεύγουν για τη δουλειά και δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν σπίτι τους ζωντανοί. Γιατί εσείς και οι προηγούμενοι οδηγήσατε την εταιρεία σε τέτοια απαξίωση, για να την παραδώσετε ολοκληρωτικά σε ιδιώτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του Γενικού Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας]] Για πείτε μας, ποιες είναι οι αυθόρμητες συγκεντρώσεις που μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο για γεγονότα κοινωνικής σημασίας; Αυτό το «κοινωνικής σημασίας» ποιος θα το ορίζει και με ποια κριτήρια; Έχει κοινωνική σημασία η διαμαρτυρία για την ακύρωση ενός πλειστηριασμού της κατοικίας μιας λαϊκής οικογένειας; Έχει κοινωνική σημασία η κινητοποίηση των κατοίκων μιας περιοχής γιατί δεν φτιάχνεται ένας δρόμος καρμανιόλα στην περιοχή τους που έχει στοιχίσει ανθρώπινες ζωές; Έχει ή δεν έχει κοινωνική σημασία η αυθόρμητη κινητοποίηση σε ένα δημαρχείο των μαθητών ενός σχολείου που δεν έχει θέρμανση και οι μαθητές αναγκάζονται εν έτει 2020 να κάνουν μάθημα στο ψύχος; Με βάση όλα αυτά, ποιος τελικά θα ορίζει και με ποια κριτήρια αν μια συγκέντρωση θα απαγορεύεται; Μας απαντάτε, πρώτον, η Αστυνομία, η οποία αποκτά υπερεξουσίες και την αρμοδιότητα να απαγορεύσει εξαρχής ή να διαλύσει μια συγκέντρωση ή διαδήλωση, δεύτερον, το Λιμενικό Σώμα, το οποίο επίσης θα χρησιμοποιείται ενάντια σε λαϊκές κινητοποιήσεις, διευρύνοντας μάλιστα τον κατασταλτικό ρόλο του. Μάλιστα, δίνετε τη δυνατότητα στην ηγεσία της Αστυνομίας είτε να απαγορεύσει μια συγκέντρωση με μικρό αριθμό διαδηλωτών, γιατί υποτίθεται θα προκαλέσει δυσανάλογη του μεγέθους της ταλαιπωρία, είτε να απαγορεύσει και μια μαζική συγκέντρωση με την αιτιολογία, για παράδειγμα, ότι θα μείνει για πολύ ώρα κλειστό το κέντρο της Αθήνας. Πώς θα εκτιμά από πριν η ηγεσία της Αστυνομίας ότι μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Θα ρίχνουν τα χαρτιά σαν τη χαρτορίχτρα ή θα προσλάβει καφετζούδες για να ξέρει πόσος κόσμος θα κατέβει να διαδηλώσει; Μάλλον θα χρειαστεί να κάνετε τέτοιες προσλήψεις στην Αστυνομία, αφού, όπως επίσης διαβάζουμε στο νομοσχέδιό σας, η αστυνομική αρχή μπορεί να λαμβάνει μέτρα και στην περίπτωση που πιθανολογείται σοβαρά η τέλεση αξιόποινων πράξεων. Πέρα από όλα αυτά τα αντιδραστικά που περιέχει το νομοθετικό αυτό έκτρωμα, το πιο σοβαρό είναι η αστική ευθύνη του οργανωτή, ο οποίος θα έχει την ευθύνη αποζημίωσης για τον οποιονδήποτε εισχωρήσει σε μια συγκέντρωση ή αν με αφορμή μια συγκέντρωση προκαλέσει ζημιές. Δηλαδή τι μας λέτε; Ότι ο οργανωτής, για παράδειγμα ένα εργατικό σωματείο, πιθανόν ένας φοιτητικός σύλλογος ή ένα μαθητικό συμβούλιο, δηλαδή ο πρόεδρος του σωματείου, ο πρόεδρος ενός φοιτητικού συλλόγου, ενός δεκαπενταμελούς μαθητικού συμβουλίου θα έχει την ευθύνη για τις όποιες ζημιές μπορεί να προκαλέσουν οι διάφοροι μπαχαλάκηδες, δηλαδή οι λεγόμενοι «γνωστοί - άγνωστοι» προβοκάτορες, δηλαδή οι γνωστοί, εδώ που τα λέμε, στους κρατικούς μηχανισμούς, για να λέμε τελικά και τα πράγματα με το όνομά τους; Και τι, δηλαδή, θα κάνετε; Θα τυλίγετε σε μια κόλλα χαρτί αγωνιστές και θα τους σέρνετε στα δικαστήρια; Για να αποδείξουν τι ακριβώς, δηλαδή; Αυτό που γνωρίζουν όλοι σε αυτή τη χώρα, πως το οργανωμένο εργατικό λαϊκό κίνημα, οι φορείς της νεολαίας δεν έχουν καμμία σχέση με τους προβοκατόρικους μηχανισμούς. Διότι οι μόνοι που έχουν σχέση με αυτούς τους μηχανισμούς είναι μόνο το ίδιο το κράτος και το εντός αυτού παρακράτος. Με αυτό που πάτε να ψηφίσετε όχι μόνο δεν αποτρέπετε την προβοκάτσια, αλλά ρίχνετε νερό και στον μύλο της παραγωγής της. Τι λέγατε μέχρι σήμερα, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας; Τι αναμασούσαν τα παπαγαλάκια σας; Ότι, όταν οι διάφοροι προβοκάτορες προκαλούν ζημιές σε καταστήματα, η ευθύνη της αποζημίωσης βαραίνει τους διοργανωτές της συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια της οποίας έγιναν οι ζημιές, δηλαδή τους προέδρους ενός σωματείου, μιας ομοσπονδίας κ.λπ.. Αν αυτό δεν είναι η θεσμική νομιμοποίηση της προβοκάτσιας και του κοινωνικού αυτοματισμού, τότε τι είναι; Αν αυτό δεν οπλίζει και ταυτόχρονα, αθωώνει τους προβοκάτορες, τότε τι κάνει; Τι ακριβώς κάνετε; Πολύ απλά, στρώνετε εσείς το χαλί στα διάφορα προβοκατόρικα στοιχεία που μπορεί να προκαλέσουν επεισόδια σε μια συγκέντρωση, με σκοπό βέβαια είτε να διαλυθεί η συγκέντρωση είτε να εξοντωθούν ηθικά και οικονομικά οι διοργανωτές, οι οποίοι, σύμφωνα με το νομοσχέδιο σας, έχουν και την αντικειμενική ευθύνη για την προβοκατόρικη δράση αυτών των στοιχείων. Είχατε, μάλιστα, το θράσος να επιβεβαιώσετε ότι αυτό ακριβώς επιδιώκετε με τη συγκεκριμένη διάταξη μέσω του εισηγητή σας, ο οποίος εισηγητής σας στην επιτροπή της Βουλής έσπευσε να χρεώσει στις μαζικότατες κινητοποιήσεις του 2010 και στους διοργανωτές τη δολοφονία των εργαζομένων της Marfin, που ήταν τα τραγικά θύματα ενός πολύ καλά οργανωμένου σχεδίου προβοκάτσιας, με στόχο να χτυπηθούν κυρίως οι μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου. Κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, σας παρακολουθούμε όλες αυτές τις μέρες να προσπαθείτε να υπερασπιστείτε το αντιδραστικό σας νομοσχέδιο με διάφορα, μέχρι και γελοία επιχειρήματα πολύ παλιάς κοπής. Για παράδειγμα, η προσπάθειά σας να το πλασάρετε ως σωτήριο για τα εμπορομάγαζα, που υποφέρουν κυρίως ή και αποκλειστικά από τις συνεχείς κινητοποιήσεις, όπως λέτε, στο κέντρο της Αθήνας, κάτι το οποίο βέβαια δεν πείθει πλέον κανέναν. Οι επαγγελματίες ξέρουν πολύ καλά ποιοι τους οδήγησαν και ποιοι τους οδηγούν στα σημερινά τους αδιέξοδα. Ξέρουν ποιοι ροκάνισαν τα ήδη μειωμένα από τον ανταγωνισμό εισοδήματά τους και τους οδήγησαν στην υπερχρέωση σε τράπεζες, στο δημόσιο, στον εφιάλτη των κατασχέσεων, των πλειστηριασμών. Η δική σας Κυβέρνηση ψήφισε και εμπλούτισε το αντιλαϊκό οπλοστάσιο που χρησιμοποιείται σε βάρος τους: Φορολόγηση από το πρώτο ευρώ, χαράτσια, όπως το τέλος επιτηδεύματος, κατασχέσεις για χρέη 500 ευρώ, το αντιασφαλιστικό έκτρωμα Βρούτση - Κατρούγκαλου, τη σταδιακή άρση της κυριακάτικης αργίας και ο κατάλογος δεν έχει τέλος. Όμως και το άθλιο επιχείρημα των κλακαδόρων, γνωστών και αυτών, των διάφορων αστικών σχεδιασμών, ότι οι κινητοποιήσεις παραλύουν το κέντρο και την αγορά, παραμένει εντελώς διάτρητο. Πείτε μας το εξής: Οι διακόσιες χιλιάδες κυρίως μικρές επιχειρήσεις που έβαλαν λουκέτο την πενταετία 2011-2016 έκλεισαν λόγω των κινητοποιήσεων ή λόγω της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών, που τη συνόδευαν; Για το ότι τα μικρομάγαζα βαράνε μύγες και κλείνουν το ένα μετά το άλλο στην Κυψέλη, στον Κολωνό, στου Γκύζη, όπως και αλλού, φταίνε οι διαδηλώσεις ή η κυριαρχία μεγάλων αλυσίδων πολυκαταστημάτων στην αγορά και το τσακισμένο λαϊκό εισόδημα; Σταματήστε πια αυτή την κουτοπονηριά. Το νομοσχέδιό σας το έχουν ήδη χαιρετίσει μεγαλοξενοδόχοι, πολυκαταστήματα, αλυσίδες του κέντρου, που αργά, αλλά σταθερά, συγκεντρώνουν την εμπορική κίνηση της περιοχής και ορέγονται «τουριστικές οάσεις» και «μεγάλους περιπάτους». Αυτοί απαιτούν απαγόρευση διαδηλώσεων και σιγή νεκροταφείου, όχι οι επαγγελματίες που βρίσκονται στην αντίπερα όχθη, που πολλές φορές αναγκάζονται και οι ίδιοι να διαδηλώνουν για τα δικαιώματά τους και ξέρουν ότι, όταν έχουν εισόδημα, τα λεφτά τους τα ακουμπάνε για να αγοράσουν τα εμπορεύματά τους οι άνδρες και οι γυναίκες των λαϊκών οικογενειών, που είναι εργάτες, υπάλληλοι, επιστήμονες, αυτοαπασχολούμενοι, επαγγελματίες, άλλοι αγρότες, συνταξιούχοι, γυναίκες, δηλαδή όλοι αυτοί που διαδηλώνουν και διεκδικούν. Σας ακούμε, κύριοι της Κυβέρνησης, να λέτε πως το νομοσχέδιο δεν αφορά τις συγκροτημένες οργανωμένες συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, του ΚΚΕ. Μα, ακριβώς τις συγκεντρώσεις του ταξικού εργατικού κινήματος στοχοποιεί το νομοσχέδιο. Ποιες, δηλαδή, στοχοποιεί; Τις ολιγάριθμες κινητοποιήσεις της κυβερνητικής ΓΣΕΕ, όπου μερικές δεκάδες φωτογραφίζονται σε μια πλατεία, κάνουν δηλώσεις στα κανάλια και μετά σκορπίζουν στα γύρω ή τις συγκεντρώσεις των πενήντα ατόμων, που κλείνουν τάχα όλον τον δρόμο; Πού το είδατε αυτό; Μόνο οι δικοί σας, οι ΔΑΚίτες συνδικαλιστές μαζεύονται τόσοι. Ούτε, φυσικά, εννοείτε στο νομοσχέδιο τους πενήντα μπαχαλάκηδες, που ανά διαστήματα παίζουν κλεφτοπόλεμο σε Εξάρχεια ή κάποιες άλλες γειτονιές με την αστυνομία. Μόνο που αυτό όλοι, από όσο ξέρουμε και βλέπουμε, δεν διαδηλώνουν ακριβώς. Το παιχνίδι της γάτας και του ποντικού παίζουν μέσα στα στενά. Στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου περιλαμβάνονται και οι συγκεντρώσεις των πολιτικών κομμάτων. Μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε. Καταλαβαίνετε και πολύ καλά, μάλιστα. Εκεί που μιλάτε για τον σκοπό της συγκέντρωσης, μιλάτε για αυτό ακριβώς. Από πού και ως πού, λοιπόν, το κράτος, Αστυνομία, ο δικαστής θα κρίνει τον σκοπό μιας συγκέντρωσης που κάνει ένα πολιτικό κόμμα; Γιατί το κάνετε αυτό; Το κάνετε, ξαναλέω, γιατί δουλεύετε με σχέδιο, με τη στρατηγική σας, για να μπορεί σε μια πορεία να έρχεται το κράτος και να λέει ότι αυτός ο σκοπός της συγκέντρωσης, επειδή είναι ενάντια στο ΝΑΤΟ, ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενάντια στον καπιταλισμό, δεν συνάδει με το Σύνταγμα της χώρας και άρα, είναι επικίνδυνος και η συγκέντρωση πρέπει να απαγορευτεί. Γι' αυτό βάζετε τον σκοπό της συγκέντρωσης, που αφορά - ξαναλέμε - και πολιτικά κόμματα. Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι στο στόχαστρο μπαίνουν συνολικά οι διαδηλώσεις. Άλλωστε, το ίδιο το νομοσχέδιό σας από τον τίτλο του κιόλας ξεκαθαρίζει ότι στόχος είναι οι δημόσιες συναθροίσεις. Δεν μιλά ούτε για ολιγομελείς συναθροίσεις ορισμένων ούτε για τις συναθροίσεις κάποιων μπαχαλάκηδων και προβοκατόρων του κινήματος. Το νομοσχέδιο, λοιπόν, στοχεύει ακριβώς στις μαζικές και οργανωμένες διαδηλώσεις. Αυτές και το περιεχόμενό τους σας ενοχλούν, γιατί δεν βολεύει το σύστημά σας και την τάξη σας. Τις άλλες, τις λίγες των λίγων, τις αξιοποιείτε κάθε φορά για να συκοφαντήσετε μόνο το οργανωμένο ταξικό εργατικό λαϊκό κίνημα, όπως άλλωστε κάνατε και τώρα με το νομοσχέδιο. Φυσικά και είναι αστείο να πιστεύει κανείς ότι οι μπαχαλάκηδες θα εξαφανιστούν, επειδή η Αστυνομία θα ζητάει τα στοιχεία του οργανωτή και τη λίστα με τα αιτήματα, για να δώσει άδεια στη διαδήλωσή τους. Βέβαια, οι κύριοι της Κυβέρνησης ξέρουν πολύ καλά πως το βήμα έντασης της καταστολής που επιχειρούν με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο θα ήταν μετέωρο, αν δεν είχαν προηγηθεί άλλα βήματα και πιο συγκεκριμένα, αυτά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Βλέπετε, η συνέχεια του κράτους έχει εφαρμογή και εδώ. Ποιος προχώρησε στον περιορισμό του απεργιακού δικαιώματος, στο όνομα μάλιστα πάλι της απαράδεκτης λογικής περί μειοψηφιών που ταλαιπωρούν; Ποιος ψήφισε τη μετατροπή των κινητοποιήσεων ενάντια στους πλειστηριασμούς σε ιδιώνυμο αδίκημα; Ποιος διατήρησε το απαράδεκτο νομικό οπλοστάσιο των «τρομονόμων», που φτιάχτηκαν για να τυλίγονται άνθρωποι σε μια κόλλα χαρτί, παρά τις προτάσεις του ΚΚΕ για την κατάργησή τους; Η δική σας κυβέρνηση, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ. Σε όλους εσάς, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, και τους παρατρεχάμενούς σας που βγάζουν φλύκταινες και μόνο στο άκουσμα μιας συγκέντρωσης, σας λέμε ξανά ότι δεν πρόκειται να σας απαλλάξουμε από αυτό το μαρτύριο. Από τότε που οι καταπιεσμένοι άρχισαν να παλεύουν ενάντια στην αδικία, ισχύει ένα πράγμα, αυτό που λένε και οι στίχοι από ένα τραγούδι του αντιδικτατορικού αγώνα: «Στους δρόμους θα κριθεί το δίκιο, στους δρόμους θα κριθεί ο σατράπης, απ' τη σκληράδα θα φυτρώσει, το νιο βλαστάρι της αγάπης.». Κυρίες και κύριοι, η ιστορία είναι γεμάτη από νόμους που βρικολάκιασαν, από νόμους που ήθελαν να βάλουν στο γύψο την ταξική πάλη, τη ριζοσπαστική σκέψη και δράση. Τελικά όλοι τους, μηδενός εξαιρουμένου, έμειναν στα χαρτιά. Τα χαρτιά αυτά βέβαια ίσως είναι χρήσιμα για άλλη, όμως, χρήση από το λαό, από τους αδικημένους και καταπιεσμένους αυτού του τόπου, εκεί που ανήκουν πραγματικά δηλαδή τέτοιου είδους νόμοι, στα σκουπίδια ή στον απόπατο της ιστορίας, αν θέλετε. Η πραγματική ιστορία για την οποία είμαστε περήφανοι και εμείς και θα είναι και τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας, είναι αυτή που γράφτηκε στα πεδία των ταξικών μαχών, είναι η ιστορία που γράφουν οι μαζικές λαϊκές διαδηλώσεις, τα μεγάλα μαζικά συλλαλητήρια στους δρόμους της Αθήνας, στους δρόμους της Ελλάδας. Αυτές οι κινητοποιήσεις, κόντρα στα ιδιώνυμα και τις απαγορεύσεις είναι που προώθησαν προς τα εμπρός τη δημοκρατία, την πρόοδο, την ελευθερία, είναι που κράτησαν αναμμένη τη φλόγα του αγώνα, της θυσίας, της αξιοπρέπειας. Στον δρόμο αυτό θα συνεχίσουμε αταλάντευτα, και ως ΚΚΕ θα είμαστε μπροστά όπως πάντα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Κωνσταντίνος Μπλούχος από τη Νέα Δημοκρατία για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν εξετάσουμε το παρόν μάλλον να αναστοχαστούμε. Τι βιώνουμε σήμερα; Βιώνουμε τη ρητορική έξαρση της καπηλευμένης από κάποιους δημοκρατίας και την εκμετάλλευση του συμπλέγματος της δημοκρατικοφάνειας πολλών. Είναι μεταπολιτευτικά κρατούμενα και τα δύο, τα οποία δεν μπορούν να θολώσουν την κριτική σκέψη σήμερα, τουλάχιστον όσων δεν έχουν αυτο - παγιδευτεί ιδεολογικά ή αυτο - ευνουχιστεί πολιτικά. Ρωτάμε απλά: Γιατί όποτε κάποιοι δηλώνουν υπέρ των αναφαίρετων δικαιωμάτων τους εννοούν μόνο τα δικά τους και όχι τα δικαιώματα των άλλων; Νοούνται «μερικά δικαιώματα» ή «κατά περίπτωση δικαιώματα»; Και τέλος πάντων τι συμβαίνει με τα δικαιώματα των υπολοίπων; Γιατί μπορούν ηχηρές δηλώσεις και φανατισμού του τύπου «θα καταργήσουμε στην πράξη νόμο» να θυσιάζουν τα δικαιώματα του συνόλου και το γενικό συμφέρον στο βωμό της υπερπροστασίας ακραίων δικαιωματισμών ιδιοτελών. Νοείται επέκταση των ορίων των δικαιωματισμών πέρα από το κοινωνικοπολιτισμικό και αξιακό κεκτημένο; Ναι, η όποια ακραία εφαρμογή ή διεκδίκηση δικαιωματισμών χωρίς συνεκτίμηση και αίσθηση γενικού συμφέροντος, κοινωνικής ειρήνης και συνοχής είναι κατά τεκμήριο καταστροφική. Η εφαρμογή των δικαιωμάτων μας απαιτεί γέφυρες διπλής κατεύθυνσης. Δεν είναι παράλληλοι μονόδρομοι. Σήμερα με τη ρητορική του δικαιωματισμού που εκπέμπετε, επιλέγοντας να χρησιμοποιείτε το λεξιλόγιο των θεμελιακών δικαιωμάτων, ανεπίγνωστα μάλλον το υποσκάπτετε. Γιατί; Διότι φαίνεται ότι αντιλαμβάνεστε τον πολίτη σαν να βρίσκεται σε κατάσταση ατέρμονης εφηβείας που χρίζει καναλιζαρισμού και ελέγχου. Η ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή το συγκεκριμένο νομοσχέδιο πήρε παραληρηματικές διαστάσεις. Η ουσιαστική διάσταση ανάμεσα στη ρητορική που επιλέγετε για τις έμπρακτες πραγματικότητες μάλλον είναι ψυχωτική και προφανώς παραλυτική για μια μεστής νοήματος πολιτική πρόταση για να απαλλαγούμε κάποτε από την κατάθλιψη που μας προκαλεί χρόνια τώρα η εικόνα των μεγάλων μας πόλεων. Η ιστορική οπισθοβατική πορεία του σημερινού σας λόγου μαρτυρά γλαφυρά την αποτυχία πλέον και την καταβύθιση της Αριστεράς. Όταν, λοιπόν, κάποτε η βεβαιότητα του «όλα επιτρέπονται» ήταν το αποτέλεσμα μιας ηροστράτειας και δαιμονικά ευφυούς στρατηγικής, τώρα είναι παρωχημένος ψευδομιμητισμός. Στο πλαίσιο, λοιπόν, μιας διευρυμένης επιτρεπτικότητας κάθε δικαιωματική κινητοποίηση από ομάδες ελάχιστων, κάθε πορεία, κάθε διαδήλωση, κατάληψη κτιρίων, αποκλεισμός οδικών αρτηριών εμφανίζεται σαν ένα αυτονόητο δικαίωμα αντίστασης σε ένα εξ ορισμού αντίπαλο κράτος. Ποτέ δεν ενδιέφερε αν η αντίσταση αυτή ήταν ακραιφνώς ιδιοτελής ή βάναυσα αντικοινωνική. Μα, απανθρακώθηκαν αθώοι. Λεηλατήθηκαν, καταστράφηκαν, πυρπολήθηκαν ιδιωτικές περιουσίες μόχθος και ιδρώτας απλών ανθρώπων, σχολικές και πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις. Αυτή η ζοφερή πραγματικότητα ξεπερνά κάθε όριο πολιτικοκοινωνικής ανεκτικότητας. Η νομοθετική αυτή προσπάθεια ήταν αναγκαία και επιβεβλημένη, ούτε έκτρωμα, ούτε κατάπτυστο, ούτε τερατούργημα, ούτε τα άλλα συναφή που της προσδώσατε. Αλλά και η απειλή ότι θα καταργηθεί από την επόμενη προοδευτική κυβέρνηση είναι κενή νοήματος, και αυτό τόσο απλά. Η Κυβέρνηση αυτή απλά αλλάζει τα δεδομένα. Επαναστατεί, διότι συνομιλεί με την κοινωνία των πολιτών. Το κράτος απέδειξε τους τελευταίους έξι μήνες ότι είναι εδώ, ότι είναι δίπλα στον πολίτη. Ο λαός ωρίμασε διότι πλέον περάσαμε στην κοινή λογική, περάσαμε στην επανάσταση του αυτονόητου μιας συντεταγμένης πολιτείας και για αυτό τρομοκρατήστε. Αυτός ο λεκτικός και κατασκευασμένος αναχρονισμός σας ήταν και μέρος - ή μάλλον ο βασικός συντελεστής - της παρακμής μας στα μεταπολιτευτικά μας χρόνια. Δεν βλέπετε. Είστε ασύγγνωστα πολιτικά μύωπες. Δεν παρακολουθείτε ότι το χάσμα της πολιτείας και των θεσμών με την κοινωνία των πολιτών γεφυρώνεται και υπάρχει πλέον συνέργεια. Κόντρα στο διχαστικό και εκδικητικό πνεύμα των δικαιωματισμών, τώρα η θεσμοθέτηση κοινωνείται διότι η πολιτεία ακούει την κοινωνία των πολιτών. Ανέκυψε η ανακούφιση της κοινής λογικής. Αυτό είναι που σας ξεβολεύει διότι δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στα επαναστατικά παρωχημένα κελεύσματά σας. Εσείς θέλετε μια κοινωνία να εχθρεύεται το κράτος, την πολιτεία και τους θεσμούς. Εμείς - και αυτή είναι η ειδοποιός μας διαφορά - επιζητούμε τη συνάρθρωση της κοινωνίας με την πολιτεία. Και μην επικαλείστε άλλο την κακόφωνη εκφορά αυτής, που ήταν ο κακοήθης κομματισμός. Αναζητήστε τον χαμένο κοινωνιοκεντρισμό σας και ίσως τελικά συμβάλετε εποικοδομητικά στη δημοκρατική προσπάθεια όλων. Εμείς επιλέγουμε πλέον το κράτος των πολιτών και όχι των υπηκόων, της κοινωνίας των σχέσεων και όχι του άκρατου αυτονομισμού του τρομοκρατισμού. Προς έκπληξη και αναστάτωσή σας αποκτήσαμε πλέον σαν χώρα εύρωστη και νευρώδη πολιτική, όχι πολιτικάντηδες. Η σημερινή Κυβέρνηση αναδεικνύει απίστευτη προσαρμοστικότητα, ευελιξία και ανατροχοδρόμηση, αναλόγως με την ανάγνωση της πραγματικότητας. Χρησιμοποιεί και εφαρμόζει εργαλεία χωρίς ιδεολογικούς φραγμούς. Το κράτος είναι εδώ, ακούει, συνομιλεί με την κοινωνία. Είναι κρίμα να κωφεύετε για ένα πολιτικό γινάτι. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Σάββας Χιονίδης από τη Νέα Δημοκρατία. Αμέσως μετά θα μιλήσει ο κ. Θεόδωρος Ρουσόπουλος.
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το σχέδιο νόμου που συζητούμε αφορά κάτι που είναι βαθιά δημοκρατικό και βαθιά απαραίτητο για τη λειτουργία της κοινωνίας μας, μιας δημοκρατικής κοινωνίας: Την προστασία των ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών και ιδιαίτερα του συνέρχεσθαι, σύμφωνα με το άρθρο 11 του ισχύοντος Συντάγματος. Στη δική μας περίπτωση έχουμε πρακτικές καλής νομοθέτησης για μία ακόμα φορά από το συγκεκριμένο Υπουργείο, ακολουθώντας όλες τις διαδικασίες της διαβούλευσης, της πλήρους λειτουργίας, όπως ζητήθηκε εκ μέρους κόμματος της Βουλής, ώστε να μπορέσουμε να εκθέσουμε όλοι τις απόψεις μας με έναν τρόπο πολύ δημοκρατικό, καθαρό και απολύτως διάφανο, όπως ακριβώς αρμόζει σε τέτοια μείζονα θέματα. Καλή νομοθέτηση έχουμε, όταν έχουμε ολιστική αντιμετώπιση. Για μια ακόμη φορά διαπιστώνουμε ότι μέσα σε δεκαέξι άρθρα και επτά σελίδες, απέναντι σ' ένα χάος νομοθετημάτων που ίσχυαν, αποτυπώνουμε με συνέπεια και ακρίβεια αυτά τα οποία θα αποτελέσουν το θεσμικό πλαίσιο. Δεν άκουσα κανέναν και καμμία σ' αυτή την Αίθουσα, που να λέει ότι δεν απαιτείται θεσμικό πλαίσιο κατοχύρωσης μίας δημοκρατικής διαδικασίας. Πολλοί μίλησαν για νόμο και τάξη. Εγώ θα μιλήσω για λογική και δημοκρατία. Όπως ακριβώς ορίζεται στο Σύνταγμα, δεν υπάρχει νόμος και τάξη που παραπέμπει - ενοχοποιημένες λέξεις - αλλά λογική και δημοκρατία. Είναι απαραίτητη, λοιπόν, η ύπαρξη θεσμικού πλαισίου και ήταν πράγματα ακαθόριστα. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι τη μεγάλη μου χαρά πρώτα για ένα άρθρο, το άρθρο 21. Ένιωσα ανακούφιση με την κατάργηση όλων των ισχυουσών χουντικών διατάξεων. Άκουσα με λύπη μου συνάδελφο να λέει ότι αυτός ο νόμος ήταν ανενεργός. Στο ελληνικό Κοινοβούλιο δικαιούται να μιλά κανείς για ανενεργούς νόμους; Ένας νόμος είτε ισχύει είτε δεν ισχύει. Ή είναι ο «κοιμώμενος νόμος», τον οποίο χρησιμοποιούμε κατά περίπτωση και όταν βολεύει; Άρα, λοιπόν, δεν υφίσταται και είναι κρίμα να ακούει ο ελληνικός λαός ότι υπάρχουν ανενεργοί νόμοι. Εδώ καταθέτω σ' αυτή την Αίθουσα τη θέση μου. Εάν υπάρχουν τέτοια νομοθετήματα, τα οποία έλκουν την καταγωγή τους από παλιά και είναι ανενεργά - δεν γνωρίζω κάποια συγκεκριμένα - , θα πρέπει επιτέλους μετά από τόσα χρόνια να μπούμε σε μία σειρά και σε μία συγκεκριμένη τάξη. Αυτός ο νόμος, επίσης, δίνει μερικές δεκάδες χιλιάδες στρέμματα, τις απαγορευμένες περιοχές, όπου απαγορευόταν και είναι σε ισχύ ο νόμος και το βασιλικό διάταγμα 168/1972, διότι σε πεντακόσιους είκοσι οκτώ χώρους σε όλη την Ελλάδα, μερικών δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων, σε είκοσι έξι πόλεις, απαγορευόταν οποιαδήποτε εκδήλωση ή διαμαρτυρία. Παραδείγματος χάριν, μιας και βλέπω τον κύριο Πρόεδρο εδώ, τον πρώην Πρωθυπουργό, στην Πάτρα έλεγε ότι απαγορευόταν στην οδό της 21ης Απριλίου και το ανεχόταν αυτό όλα αυτά τα χρόνια το Κοινοβούλιο. Επομένως, είναι ένας νόμος, ο οποίος βάζει τις αρχές. Μπορεί να υπάρχουν επιφυλάξεις, είναι σαφές. Υπάρχουν διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Από εκεί και πέρα, το ζήτημα είναι, εάν υπάρχει λογική και δημοκρατία. Αυτό είναι το ζητούμενο. Επίσης, ακούσαμε ότι δεν έχουμε ουσιαστικά εμπιστοσύνη στην Ελληνική Αστυνομία. Θυμόμαστε την Ελληνική Αστυνομία των προχουντικών χρόνων, της χούντας. Σήμερα είναι παιδιά που δουλεύουν, που είναι μορφωμένοι άνθρωποι, με νομικές γνώσεις, που δεν κάνουν πράγματα του κεφαλιού τους και εφαρμόζουν τον νόμο, γνωρίζοντας ότι αυτοί θα έχουν παρεπόμενες συνέπειες από τη λάθος πιθανή εκτίμηση ενός εισαγγελέως ή ενός δικαστή. Επομένως θεωρώ ότι θα πρέπει να έχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στην Ελληνική Αστυνομία, διότι όπως μπαίνουν με εξετάσεις στη Νομική Σχολή, έτσι μπαίνουν και στη Σχολή της Αστυνομίας πια, ώστε να μπορέσουμε να έχουμε ακόμα πιο ανεβασμένο επίπεδο. Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω κάτι πολύ σημαντικό. Αυτός ο νόμος, αυτό το νομικό πλαίσιο, το θεσμικό πλαίσιο που γίνεται, θα βοηθήσει στη μεγαλύτερη συμμετοχή. Δεν θα επαναλάβω τα πολλές φορές λεχθέντα, ότι χαλάμε μαγαζιά ή χαλάμε την εμπορική κίνηση ή οτιδήποτε άλλο. Ισχύουν και αυτά. Όμως, αυτός ο νόμος θα δώσει τη δυνατότητα μεγαλύτερης συμμετοχής και στο λαϊκό κίνημα, με όρους ελευθερίας, λογικής και δημοκρατίας. Περισσότερη συμμετοχή του κόσμου σε όλες τις διαδηλώσεις, όταν υπάρξουν με συγκεκριμένο νομικό πλαίσιο. Άρα είναι στη θετική κατεύθυνση, στη λογική δημοκρατική έκφραση του κόσμου και δεν δεσμεύει κανέναν και για τίποτα, ιδιαίτερα τις μειοψηφίες τις οποίες θα πρέπει να φροντίζουμε ακόμα περισσότερο. Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.
Σας ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο κ. Ρουσόπουλος για πέντε λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Πρόσφατα διάβαζα μία φράση του Νορμπέρτο Μπόμπιο, την οποία δεν γνώριζα. Είχε πει ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση αποτελεί μία από τις προϋποθέσεις της δημοκρατίας. Ποιος μπορεί να έχει αντίθετη άποψη γι' αυτό; Η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατοχυρώνει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία και στην ελεύθερη συνάθροιση. Το Σύνταγμά μας το ίδιο. Το Συμβούλιο της Ευρώπης σχετικά πρόσφατα, πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, τον Φεβρουάριο του 2019, πέραν της αναγνώρισης όλων όσων μόλις προανέφερα, υπογραμμίζει πως η Αστυνομία, που συχνά στοχοποιείται από ορισμένους διαδηλωτές, λειτουργεί υπό δύσκολες συνθήκες. Παράλληλα, καταδικάζεται κάθε είδους βία εναντίον ανθρώπων ή της ιδιοκτησίας τους από βίαιους διαδηλωτές, που παρεισφρέουν στις διάφορες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για να δημιουργήσουν επί σκοπώ προβλήματα. Καθίσταται, λοιπόν, σαφές εξαρχής ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία σύνθετη άσκηση ισορροπίας μεταξύ του δικαιώματος στη διαδήλωση και του δικαιώματος στην ελεύθερη κίνηση, την προστασία της ιδιοκτησίας και την κοινωνική ειρήνη. Τι συμβαίνει αλήθεια σε άλλες χώρες; Ακούστηκαν στοιχεία από κάποιους συναδέλφους και η Σοφία Βούλτεψη έδωσε αναλυτικά στοιχεία χθες. Δεν θα τα επαναλάβω. Εγώ θα πω μόνο για δύο χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από τις μεγαλύτερες της Ευρώπης πια, αφού η μία έφυγε από την Ένωση. Στο Ηνωμένο Βασίλειο ο διοργανωτής μιας πορείας είναι υποχρεωμένος να δηλώσει τη διενέργειά της στην Αστυνομία έξι ημέρες νωρίτερα. Δηλώνει ημερομηνία, ώρα και συγκεκριμένο δρομολόγιο - εάν μπορούμε να το πούμε έτσι - της πορείας, ονόματα και διευθύνσεις των διοργανωτών. Την ίδια στιγμή, η Αστυνομία δύναται να τροποποιήσει ή να περιορίσει το δρομολόγιο και να θέσει κάποια άλλη προϋπόθεση. Περαιτέρω, μπορεί να αλλάξει την τοποθεσία της πορείας εν γένει, τη διάρκειά της, ακόμα και τον αριθμό των πολιτών που θα συμμετέχουν σ' αυτήν. Στη Γερμανία οι διοργανωτές πορειών πρέπει να δηλώσουν τη διενέργειά τους δύο μέρες νωρίτερα, δηλαδή σαράντα οκτώ ώρες νωρίτερα. Μάλιστα, οι αρχές μπορούν να απαγορεύσουν εκεί μία πορεία, εφόσον κρίνουν πως αυτή συνιστά απειλή για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Αντίστοιχες ρυθμίσεις υπάρχουν στην Ισπανία, που δέκα μέρες πριν ανακοινώνονται τα ονόματα και η διοργάνωση, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Πορτογαλία, στη Σουηδία. Αυτό που κάνει το εν λόγω νομοσχέδιο, για το οποίο σχεδόν οι μισοί Βουλευτές έχουν ήδη πάρει τον λόγο, είναι ότι ουσιαστικά υιοθετεί τις καλές πρακτικές από άλλες χώρες της ευρωπαϊκής ηπείρου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και επιτυγχάνει τη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των δύο δικαιωμάτων που προανέφερα. Δεν θα ακολουθήσω τη στείρα αντιπαράθεση, υπενθυμίζοντας πράγματα, τα οποία όλοι γνωρίζουμε για το πρόσφατο παρελθόν και πώς η προηγούμενη κυβέρνηση, ενώ είχε υποσχεθεί πάρα πολλά σχετικά με το συγκεκριμένο θέμα, με διάλυση των ΜΑΤ, απαγόρευση χρήσης ειδικών δυνάμεων, απαγόρευση χρήσης χημικών και ούτω καθεξής, δεν έκανε τίποτα απ' όλα αυτά ή μάλλον έκανε το αντίθετο. Ακόμα μπορεί να μυρίσει κανείς τα χημικά στο προαύλιο της Βουλής και ίσως και στη μισή Αθήνα, όπως όλοι θυμόμαστε πριν από λίγο καιρό. Αργότερα, όταν είχαν λάβει χώρα συλλαλητήρια για τις Πρέσπες, θα θυμίσω ότι οι διαδηλωτές χαρακτηρίστηκαν επικίνδυνοι, ακραίοι, φασίστες και ούτω καθεξής. Δεν θα αναφερθώ στον καθηγητή Αλιβιζάτο. Ο Πρωθυπουργός ήταν ιδιαίτερα αναλυτικός το μεσημέρι. Το άρθρο του καθηγητή Αλιβιζάτου και άλλων συνταγματολόγων ουσιαστικά οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ορθώς, ορθότατα αυτή η Κυβέρνηση σε εφαρμογή του συγκεκριμένου άρθρου του Συντάγματος φέρνει αυτό το νομοθέτημα που φέρνει. Θα πω μόνο τούτο και κλείνω νωρίτερα. Πριν από λίγο καιρό από 1-7-2020 έως 3-7-2020 πριν από μία εβδομάδα δηλαδή, έγινε μια έρευνα - δημοσκόπηση της «OPINION POLL» η οποία έγινε και σε δείγμα αρκετά μεγάλο. Είναι χίλια ογδόντα τέσσερα άτομα. Γνωρίζουμε όλοι ότι δείγμα πάνω από επτακόσια πενήντα άτομα θεωρείται ιδιαιτέρως ακριβές. Σε αυτή, λοιπόν, η γνώμη των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ για το νομοσχέδιο που φέρνει η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Υπουργός Χρυσοχοΐδης είναι κατά 23,1% θετική και κατά 11,3% μάλλον θετική. Δηλαδή οι θετικές και μάλλον θετικές γνώμες πλησιάζουν το 35%. Οι αρνητικές γνώμες είναι στο 52% και αυτοί που δεν απαντούν στο 13%. Αντιλαμβάνομαι ότι οι συνάδελφοι κακώς ανησυχούν μετά από σχεδόν μισό αιώνα εδραιωμένης δημοκρατίας ότι κινδυνεύει το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, στη συγκέντρωση, στην άλλη άποψη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Παπανδρέου.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε μια ακόμα φορά αντιμέτωποι με ζητήματα που καθορίζουν την ποιότητα της δημοκρατίας μας και μαζί τον σεβασμό σε δημοκρατικές διαδικασίες. Ο τρόπος που νομοθετούμε όπως κι ο τρόπος άσκησης εξουσίας αποτελούν ένα καθοριστικό μέτρο για την ποιότητα της δημοκρατίας. Ή θα εμβαθύνουν από τη μια πλευρά τη δημοκρατία και - θα έλεγα - την κουλτούρα της δημοκρατίας ή θα δυναμιτίσουν την κοινωνική συνοχή προκαλώντας νέες και αχρείαστες πολώσεις. Αυτό το δεύτερο συνέβη ήδη και από μόνο του αποτελεί ουσιώδη λόγο επιφυλάξεων προς το νομοσχέδιο. Το νομοσχέδιο όπως εισήχθη, περιόριζε και περιορίζει το δικαίωμα του συνέρχεσθαι ανεξάρτητα από το πώς θα καταλήξει με τις όποιες βελτιώσεις ή τροπολογίες. Τελικά δυναμίτισε το κλίμα, οδήγησε για ακόμα μια φορά σε διχαστικές αντιπαραθέσεις. Οι αντιδράσεις από την κοινωνία των πολιτών, τους οργανωμένους φορείς, εργαζομένων, επιστημόνων, εισαγγελέων, δικηγορικών συλλόγων, αποδεικνύουν ότι η σοβαρή διαβούλευση δεν έγινε. Και παρά τη γενναία διάθεση του Κινήματος Αλλαγής και της κ. Γεννηματά να επιδιώξει δημιουργική προσέγγιση αποδεικνύοντας ότι επιδιώκει υπεύθυνο διάλογο, το νομοσχέδιο παραμένει στη βάση του αντιδημοκρατικό. Πέραν δηλαδή της διαδικασίας διαβούλευσης, υπάρχει κι η ουσία. Πρώτα απ' όλα το δικαίωμα της συνάθροισης αποτελεί βασικό δικαίωμα κάθε δημοκρατικού πολιτεύματος. Αναφέρομαι κι εγώ, κύριε Ρουσόπουλε, στο Συμβούλιο της Ευρώπης όπου προεδρεύει αυτούς τους μήνες η χώρα μας. Είναι ένας οργανισμός υπεράσπισης των δημοκρατικών αρχών και η Επιτροπή Βενετίας ως συμβουλευτικό όργανο του Συμβουλίου της Ευρώπης ρητά δηλώνει ότι η ελευθερία της ειρηνικής συνάθροισης αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα για όλους και για κάθε ομάδα πολιτών. Στο συγκεκριμένο κείμενο το οποίο θα καταθέσω στα Πρακτικά προσθέτει ότι ως βασικό δικαίωμα η ελευθερία της ειρηνικής συνάθροισης θα πρέπει να μπορεί να ασκείται με καμμία ή κατά το δυνατόν με ελάχιστες ρυθμίσεις ή περιορισμούς. Ο κοινός νόμος - λέει - θα πρέπει να αρκεί. Δεν θα πρέπει να χρειάζεται να ζητηθεί η άδεια για τις συναθροίσεις. Θα ρωτήσετε, βεβαίως, δικαίως: «Πρέπει να εισαχθούν κάποιοι κανόνες προκειμένου και το δικαίωμα των συναθροίσεων να διατηρείται ακέραιο και να μην υπάρχει μια μόνιμη αναστάτωση και μάλιστα στο κέντρο της πρωτεύουσας;». Ουδείς μπορεί να το αντικρούσει αυτό. Υπάρχει όμως μια ουσιαστική διαφορά αντίληψης μεταξύ μας. Μια δημοκρατική πολιτεία δεν καλείται να περιορίσει το δικαίωμα αλλά να διαφυλάξει το δικαίωμα, να το προστατεύσει και μαζί η δημοκρατική πολιτεία να προστατεύσει την ακεραιότητα όσων συμμετέχουν στην ειρηνική διαδήλωση. Αυτή είναι μια διαφορά αρχής. Το βαθύτερο νόημά της είναι ότι σε μια χώρα με δημοκρατική κουλτούρα η διαφορετική άποψη όχι μόνο είναι σεβαστή αλλά είναι αναγκαία - το τονίζω - αναγκαία για να προχωρήσει μπροστά η κοινωνία. Είναι αναγκαία για να αντιμετωπιστούν αδικίες και ανισότητες. Είναι αναγκαία για να αναδειχθούν νέες καινοτόμες πολλές φορές και προκλητικές ιδέες. Ιδέες που μπορεί να ενοχλούν, να σοκάρουν που μπορεί να πονάνε και που όμως πρέπει να σεβόμαστε στον πολιτικό διάλογο, όπως και το δικαίωμα της συνάθροισης. Μπορεί, ναι, να ενοχλεί κατά καιρούς κάποιους. Μήπως όμως αυτή η λεγόμενη ενόχληση δεν είναι τίποτα άλλο από το απαραίτητο δικαίωμα έκφρασης διαφορετικής γνώμης, το δικαίωμα του πολίτη να ξέρει ότι η φωνή του τελικά μετράει, το δικαίωμα να εκφράσει κανείς τον πόνο, το αίσθημα αδικίας ή ελπίδας που εντέλει σε μια δημοκρατική κουλτούρα αντί να ποινικοποιείται, θα πρέπει να αποτελεί γόνιμο έδαφος για προβληματισμό και κοινωνικές αλλαγές; Χρήσιμη, απαραίτητη λοιπόν αυτή η ενόχληση. Όχι βεβαίως η βία - άλλο το ένα, άλλο το άλλο - αλλά η διαφορετική φωνή που μπορεί να προκαλεί τον καθένα μας. Και ας μας προκαλέσει να την ακούσουμε και να τη σκεφθούμε, όχι να την πνίξουμε. Κατανοώ βεβαίως απολύτως την άλλη διάσταση των πραγμάτων, τα προβλήματα που προκαλούνται στη λειτουργία της πόλης, στην οικονομική ζωή, στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που ταλανίζονται συχνά. Αυτή η διάσταση είναι και σεβαστή και δείχνει την ανάγκη κάποιων κανόνων, όχι όμως περιορισμό ενός δικαιώματος αλλά ρυθμίσεων που θα καθιστούν σεβαστή και τη μία και την άλλη πλευρά. Αν λοιπόν έπρεπε να υπάρχει ένας νόμος για τις συναθροίσεις, αυτός θα έπρεπε πρωτίστως να προστατεύει τον διαδηλωτή που ειρηνικά διαδηλώνει, να τον προστατεύει από την αυθαιρεσία και των κρατούντων και τρίτων. Και δεν μιλάω για την Αστυνομία που απλώς εκτελεί, αλλά για τους κρατούντες την εξουσία για το πώς την ασκούν. Αυτό θα έδειχνε και μια άλλη διάθεση της εξουσίας και θα αποτελούσε και εγγύηση για τους όποιους κανόνες σχετικά με τις συναθροίσεις. Το νομοσχέδιο αυτό πιστεύω αντί να προστατεύει την ειρηνική διαδήλωση, την περιορίζει ακόμα και την ποινικοποιεί. Θα μου πείτε: Πως; Πρώτα απ' όλα μπορούν οι κρατούντες να απαγορεύσουν σύμφωνα με το νομοσχέδιο μια ειρηνική διαδήλωση. Αυτά λέει ο νόμος. Μα, θα μου πείτε ότι δεν είναι η πρόθεσή σας αυτή, να απαγορεύσετε τις διαδηλώσεις. Ας δεχθώ ότι δεν είναι στις προθέσεις του σημερινού Υπουργού, ας δεχθώ ακόμα ότι δεν είναι στις προθέσεις της σημερινής Κυβέρνησης. Σε κάθε περίπτωση αυτό θα φανεί. Όμως οι νόμοι μένουν. Οι νόμοι αποτελούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η εξουσία. Κι ο νόμος αυτός δίνει το δικαίωμα στην εκάστοτε εξουσία να σταματήσει με διάφορα σκεπτικά ακόμα και μια ειρηνική διαδήλωση, ακόμα και μια συγκέντρωση ενός κόμματος. Δίνονται δηλαδή υπερεξουσίες που υπονομεύουν βασικά δημοκρατικά δικαιώματα στους εκάστοτε κρατούντες. Δεύτερον η συζήτηση και μαζί το νομοσχέδιο μπλέκει, μπερδεύει την βιαιοπραγία, τις βίαιες πράξεις με την ειρηνική διαδήλωση. Το κάνει, κάνοντας αυτούς που ειρηνικά διαδηλώνουν υπεύθυνους για πράξεις βίας που πιθανόν θα γίνουν. Θεωρώ απαράδεκτη αυτή τη διάταξη. Πρώτον, γιατί ενοχοποιεί εμμέσως πλην σαφώς την έννοια της ειρηνικής διαδήλωσης. Δεύτερον, μου φέρνει στο νου μια έντονη παιδική μνήμη. Στις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις της Ενώσεως Κέντρου επί ανένδοτου αγώνα και Γεωργίου Παπανδρέου ο ίδιος τελείωνε την ομιλία του με μια μικρή αλλά σημαντικότατη φράση: «Διαλυθείτε ησύχως». Γιατί; Γιατί αυτή η φράση; Γιατί η μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη και θα έλεγα και η τεράστια πλειοψηφία του ελληνικού λαού όταν διαδηλώνει, θέλει να διαδηλώνει ειρηνικά. Αυτή είναι η δημοκρατική μας παράδοση. Αυτή δεν έχει νομοθετηθεί. Υιοθετήθηκε ως η βασική μας δημοκρατική πρακτική. Είναι βαθιά χαραγμένη στον δημοκρατικό μας πολιτισμό. Είναι στο DNA της Δημοκρατικής Παράταξης. Δεν χρειάστηκε κανένας νόμος για να μας πείσει. Ξέραμε, όμως, πολύ καλά ότι το τότε παρακράτος και άλλα ακροδεξιά στοιχεία είχαν ως στόχο να σπιλώσουν την εικόνα μιας μεγαλειώδους ειρηνικής διαδήλωσης. Δηλαδή, ήθελαν πάντα να προβοκάρουν αυτές τις ειρηνικές διαδηλώσεις. Σήμερα με τον νόμο αυτό, με το περί αστικής ευθύνης του διοργανωτή, ξέρετε τι πετυχαίνετε; Τιμωρείτε όσους ειρηνικά διαδηλώνουν. Κάνετε εν τοις πράγμασι εκείνους που ασκούν ειρηνικά το δικαίωμα της συνάθροισης ομήρους του κάθε προβοκάτορα. Ξέρετε τι άλλο θα πετύχετε; Όσοι, πράγματι, θα θελήσουν να προβοκάρουν - ακραίοι, παρακράτος μπαχαλάκηδες - τους δίνετε ένα ακόμα κίνητρο. Δίνετε ουσιαστικά στον κάθε προβοκάτορα τη δύναμη να δημιουργήσει πρόβλημα στο δικαίωμα της συνάθροισης των πολιτών με τον φόβο ότι θα υπάρξει ένας προβοκάτορας. Ο προβοκάτορας ποινικοποιείται και αποτρέπεται από τον διοργανωτή από μια ειρηνική διαδήλωση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσα λέω δεν τα λέω απλά ως θεωρία, αλλά ως πρακτική που ακολούθησα πάντα. Πάντα θέλησα να προστατεύσω το δικαίωμα στην ελευθερία και με τίμημα πολλές φορές. Η προσωπική μου πορεία και η πολιτική διαδρομή μου αποδεικνύουν ότι υπερασπίστηκα με σθένος τα δικαιώματα και θέλησα πάντα να συμβάλω στην εμπέδωση των δικαιωμάτων, ακόμα και αν αυτό έγινε σε δύσκολο περιβάλλον ή σε καιρούς που ακόμα η κοινή αντίληψη δεν ήταν έτοιμη να τα δεχθεί ούτε και τα κόμματα, ακόμα και το δικό μου κόμμα, όταν, παραδείγματος χάριν, μιλούσα για την αποποινικοποίηση του χρήστη της κάνναβης ή την ελεύθερη έκφραση πολύ πριν από τον ερχομό του μη κρατικού ραδιοφώνου και της τηλεόρασης ή ακόμα και την ανάγκη να κατοχυρώσουμε τη διαφάνεια, τη λογοδοσία στον δημόσιο βίο. Όταν δε βρέθηκα στο τιμόνι της χώρας στην πιο δύσκολη εποχή, έχοντας τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις της Μεταπολίτευσης, δεν προσπάθησα ποτέ να περιορίσω το δικαίωμα της συνάθροισης. Η έγνοια μου ήταν να υπερασπιστώ τη δημοκρατία προστατεύοντας τη λειτουργία της Βουλής, που πολλοί τότε καθύβριζαν, αλλά και να μη θρηνήσουμε κανένα θύμα λόγω της έντασης των αγανακτισμένων πολιτών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ]] Και, δυστυχώς, πολλοί που κόπτονται για τη δημοκρατία σήμερα, όπως και από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, συνέβαλαν - δυστυχώς το λέω - τότε στην καλλιέργεια ενός κλίματος, που αν όχι οτιδήποτε άλλο, έκλεινε το μάτι στη βία και αυτό το κλίμα το ζήσαμε στο πετσί μας με πράξεις δήθεν επαναστατικές, αλλά κατ' ουσίαν υπονομευτικές της δημοκρατίας μας, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει βία και δημοκρατία μαζί, καθώς είναι δύο έννοιες ασύμβατες. Κάποιοι που θεωρούν τη βία επαναστατικό δικαίωμα δεν μπορούν να λογίζονται ως δημοκράτες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα μου δώσετε δύο λεπτά ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Τελειώνω. Πάντως επισημαίνω ότι αν ίσχυε ο νόμος σας τότε, αυτός που φέρατε στη Βουλή, για την υπόθεση και τα θύματα της Marfin, θα έπρεπε να είναι υπόλογοι οι συνδιοργανωτές των διαδηλώσεων, δηλαδή η Νέα Δημοκρατία, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, η Χρυσή Αυγή και το ΛΑΟΣ. Σκεφτείτε το. Κλείνω με μια δυσοίωνη πρόβλεψη. Αυτό το νομοσχέδιο αντί να ρυθμίσει και να προστατέψει τους διαδηλωτές και τη ζωή στο κέντρο της Αθήνας, θα καταφέρει το αντίθετο. Οι πολύπλοκες γραφειοκρατικές απαγορεύσεις και κανόνες θα αμφισβητηθούν στην πράξη. Θα δημιουργήσετε μια αχρείαστη πόλωση τη στιγμή που χρειαζόμαστε εμβάθυνση της κοινωνικής συνοχής, τώρα δηλαδή που τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, προβλήματα λειτουργίας της δημοκρατίας και των θεσμών, καθώς και οι μεγάλες προκλήσεις του παρόντος και του μέλλοντος, όπως είναι η πανδημία, η ανεργία, η κλιματική κρίση, απαιτούν όλα αυτά διάλογο μεταξύ πολιτικών δυνάμεων, κοινωνικών εταίρων, συνεννόηση ακόμα και συνεργασία και το κυριότερο μια νέα κοινωνική συμφωνία που να μας οδηγήσει σε ένα καλύτερο και το σημαντικότερο διαφορετικό μέλλον, απαλλαγμένο από σκοπιμότητες, πελατειακές αντιλήψεις και πρακτικές. Με αυτές τις σκέψεις επειδή ποτέ δεν είναι αργά, σας καλώ να σκεφτείτε ξανά και με γνώμονα το γενικότερο συμφέρον της χώρας το όλο αυτό θέμα. Έστω αυτή την ύστατη στιγμή, σας προτείνω, σας προτρέπω να αποσύρετε το νομοσχέδιο, να υπάρξει διάλογος σε βάθος, συνεννόηση και συναίνεση με τα κόμματα και τους κοινωνικούς εταίρους. Στείλτε το ακόμα και στην Επιτροπή της Βενετίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, που έχει ως βασικό σκοπό την αξιολόγηση παρόμοιων νομοθετημάτων, μάλιστα τώρα που είναι και η Ελλάδα στην Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης, έτσι ώστε μια σεβαστή από όλους ρύθμιση να αποτελέσει και το μεγάλο βήμα για μια διαφορετική επόμενη μέρα. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος από το Κίνημα Αλλαγής.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Εάν μου έλεγαν ότι πρέπει στον τίτλο της σημερινής συζήτησης να βάλω κάτι, εγώ θα έλεγα ότι δεν έχω να βάλω τίποτα. Ο Καθηγητής Αντώνης Μανιτάκης, λίγες μέρες πριν στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» έδωσε τίτλο στη συζήτησή μας: «Το δικαίωμα των διαδηλωτών και τα δικαιώματα των άλλων». Δεν νομίζω ότι υπάρχει πιο εύστοχος τίτλος για όσα συζητάμε σήμερα εδώ από όλες τις πλευρές. Όπως είπε και η Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, με τις βελτιώσεις που επέφεραν στο σχέδιο νόμου οι δικές μας δημιουργικές προτάσεις, του κ. Καμίνη και των συναδέλφων που πήραν τον λόγο, έχουμε ήδη τέσσερις σοβαρές αλλαγές: Στην όλη διαδικασία αναμειγνύεται με καίριο ρόλο ο πρόεδρος πρωτοδικών - δεν το είχε η Κυβέρνηση - , αναμειγνύεται με καίριο ρόλο ο αρμόδιος εισαγγελέας - δεν το είχε η Κυβέρνηση - , καταργείται το ιδιώνυμο και δεν είναι παράνομες εκείνες οι διαδηλώσεις που δεν έχουν κατά τον νόμο γνωστοποιηθεί. Με βάση αυτές τις αρχές, που είναι αρχές επειδή είναι θεσμικές εγγυήσεις, της νόμιμης άσκησης ενός δημοκρατικού δικαιώματος, ψηφίζουμε «ναι» επί της αρχής και καταψηφίζουμε όσες διατάξεις δεν μας βρίσκουν σύμφωνους. Οριοθετούμε, κύριε Πρόεδρε, ένα δικαίωμα ως Βουλή των Ελλήνων και αυτό είναι υποχρέωσή μας από το 1974, που, δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν είχε υλοποιηθεί. Για να αποφύγουμε παρεξηγήσεις, θέλω να κάνω σαφές στο Σώμα τι ακριβώς λέει το Σύνταγμά μας, το οποίο όλοι το επαινούμε. Τι ακριβώς ορίζει το Σύνταγμά μας, που ουδείς διανοήθηκε να ζητήσει την αναθεώρησή του λίγους μήνες πριν, όταν αναθεωρήσαμε το Σύνταγμα και δεν πειράξαμε το άρθρο 11 παράγραφος 2. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το άρθρο 11 παράγραφος 2 είναι αυστηρότερο του νόμου που με τις αλλαγές ψηφίζει το Κίνημα Αλλαγής και θέλω να ακούσετε τη διάταξη: «Οι υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής, γενικά, αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια, σε ορισμένη δε περιοχή αν απειλείται σοβαρή διατάραξη της κοινωνικοοικονομικής ζωής, όπως ο νόμος ορίζει.». Δεν υπάρχουν εδώ εγγυήσεις άλλων οργάνων της πολιτείας. Για την Αστυνομία μιλάει το άρθρο 11 παράγραφος 2. Όμως, η δημοκρατική προερμηνευτική θεωρία, με βάση την οποία αναγνώνει ένας δημοκρατικός πολίτης το άρθρο αυτό προφανώς και επιβάλλει επιπρόσθετες εγγυήσεις, εγγυήσεις που θα σταθμίσουν και θα εναρμονίσουν τα δικαιώματα των ανθρώπων, των διαδηλωτών, αλλά και όλων των άλλων. Ο χαρακτηρισμός της παρούσας νομοθετικής παρέμβασης ως «χουντικής εμπνεύσεως» που κάποιοι απετόλμησαν, χαρακτηρίστηκε από τον καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο σε άρθρο του στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» ως «πολιτική αγυρτεία». Νομίζω ότι ο καθηγητής Αλιβιζάτος δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα. Γι' αυτό λέμε «ναι» στο αναφαίρετο δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Ως Υπουργός του Γιώργου Παπανδρέου, που προπηλακιζόμουν προσωπικώς, που έσπαγαν τα γραφεία μου συνδικαλιστές και μη, που είχα μέρες που δεν μπορούσα να εργαστώ και κατέφευγα στο αυτοκίνητό μου ή σε διάφορα παγκάκια στην πόλη των Αθηνών, δεν διανοήθηκα ποτέ, κύριε Πρόεδρε - και δεν είχα και τέτοια δυνατότητα από τον Πρωθυπουργό - να ζητήσω να διωχθεί ο διαδηλωτής, ακόμη και αν ήταν βίαιος. Σήμερα ως δικηγόρος, τούς υπερασπίζομαι, γιατί τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τους μήνυαν κάθε τόσο και λιγάκι. Ο διάλογος να γίνεται επί πραγματικών όρων, να γίνεται με βάση την πραγματικότητα και όχι με δήθεν αφηρημένες συλλήψεις μιας πραγματικότητας που δεν υπάρχει. Ναι, λοιπόν, με μεγάλα γράμματα στο αναφαίρετο δικαίωμα του συνέρχεσθαι! Ναι στα δικαιώματα των διαδηλωτών, προφανέστατα! Και ως δημοκρατική παράταξη το έχουμε αυτό στην πράξη αποδείξει. Ναι, όμως και στα δικαιώματα των άλλων και όχι, όπως ωραία λέει ο Αλιβιζάτος, στην καθήλωση του βιοτικού ρυθμού! Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, έχω την εμπειρία του κέντρου της Αττικής πέραν της βουλευτικής και πολιτικής μου ιδιότητας και ως ενεργός δικηγόρος. Πρωί, μεσημέρι, απόγευμα τον ρυθμό της πόλης αυτής κανείς δεν μπορεί να τον διακόπτει αυθαίρετα. Ο εξορθολογισμός ενός δικαιώματος πάγκοινος, όπως είπε Γιώργος Καμίνης, σε όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορεί να αφήνει την Ελλάδα απ' έξω. Ο δικαιικός μας πολιτισμός προκύπτει από τα κείμενα και από την πρακτική. Η πρακτική όλων των δημοκρατικών κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - είτε συντηρητικά κόμματα κυβερνούν, είτε φιλελεύθερα κόμματα, είτε σοσιαλδημοκρατικά κόμματα - έχει πάντα ως κριτήριο την εναρμόνιση αυτών των δικαιωμάτων των διαδηλωτών και οπωσδήποτε και όλων των άλλων. Κύριε Πρόεδρε, όσον αφορά το θέμα της αστικής ευθύνης που έχει μείνει για μας εκκρεμές, που έχουμε καταθέσει σχετική τροπολογία, που δεν θέλουμε να ψηφίσουμε και δεν θα ψηφίσουμε τη ρύθμιση της Κυβέρνησης ίσως - και κατά τις παρατηρήσεις της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής - η κυβερνητική παρέμβαση κάτι να βελτιώνει. Εκτιμούμε, όμως, ότι τα κενά που υπάρχουν στην παρέμβαση αυτή αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας βίαιης και σε βάρος των δημοκρατικών δικαιωμάτων εφαρμογής.
Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.
Κύριε Πρόεδρε, έχω ακόμα δύο επιχειρήματα, με την άδειά σας.
Λίγο χρόνο, όμως.
Άλλα δύο έχω, θα τελειώσω, σας ευχαριστώ πολύ.
Χρόνο θέλω εγώ.
Δύο επιχειρήματα έχω. Το επιχείρημα ότι υπάρχει ήδη ρύθμιση από το προεδρικό διάταγμα 2013 δεν στέκει. Όποιος ξέρει και τον χώρο των διαδηλώσεων και την αντιμετώπισή του πρέπει να ξέρει καλά ότι η διευθέτηση ενός ζητήματος πάντα από το πεζοδρόμιο ή πάντα από μία λωρίδα κυκλοφορίας, ανάλογα με το μέγεθος, όταν δεν ρυθμίζει τα θέματα των ευθυνών, αποστερεί από τις διωκτικές αρχές, από τις αστυνομικές αρχές να επιβάλουν τις νομοθετικές ρυθμίσεις. Όποιος έχει συμμετάσχει σε τέτοιες διαδικασίες διαδηλώσεων ξέρει πολύ καλά ότι η αμηχανία των οργάνων του κράτους πολλές φορές οδηγεί στην κατάσταση την οποία βιώνει με οργή ο πολίτης του κέντρου της Αθήνας, ο πολίτης της Αττικής. Όσοι πιστεύουν ότι είναι η ώρα, βάσει αυτού του σχεδίου νόμου, με όλες τις ρυθμίσεις που η δική μας παράταξη έκανε να έχει, να λένε «όχι», καταλαβαίνω…
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ!
Τέλειωσα, κύριε Πρόεδρε. Ένας στους τρεις Έλληνες πολίτες κατά τις δημοσκοπήσεις τον καιρό που κυβερνούσαμε εμείς πίστευε ότι μας ψεκάζουν, το 1/3 του ελληνικού λαού πίστεψε, τώρα πιστεύει, ότι ο COVID -19 είναι προϊόν τεχνασμάτων που κάνουν οι εταιρείες για να πουλούν τα προϊόντα τους. Το να θες να πουλήσεις σε αυτούς τους Έλληνες πολίτες, παρ' όλο τον σεβασμό που έχω σε κάθε άνθρωπο, όποια άποψη και αν έχει, νομίζω ότι είναι ψάρεμα σε θολά νερά. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει η κ. Παπακώστα Αικατερίνη από τη Νέα Δημοκρατία.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έπειτα από έναν χρόνο λελογισμένων αποφάσεων και δράσεων της παρούσας Κυβέρνησης οδηγούμαστε σήμερα στην ψήφιση ενός νομοσχεδίου που για ακόμα μια φορά στοχεύει στη νομιμότητα, την πολιτική προστασία και την ασφάλεια, καθώς επίσης και την απαρακώλυτη εφαρμογή των άρθρων του Συντάγματος περί δημοσίων υπαίθριων συναθροίσεων. Ένα επετειακό - θα μου επιτρέψετε να πω - νομοσχέδιο, το οποίο συμπληρώνει επί της ουσίας το από 9-8-2019 ψηφισθέν νομοσχέδιο περί πανεπιστημιακού ασύλου. Οι έκνομες ενέργειες και η ανομία όταν διεισδύουν στη δραστηριότητα των πολιτών, δεν επιτρέπεται να συνεχίσουν να προστατεύονται και να καλύπτονται από μια κυβέρνηση που προασπίζεται την ανεμπόδιστη έκφραση των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Το παρόν νομοσχέδιο εξυπηρετεί πρωτίστως και στον υπερθετικό του βαθμό - θα έλεγα - το δικαίωμα των πολιτών στην ειρηνική διαδήλωση και διαμαρτυρία, όταν η πρόθεση αυτής δεν πρόκειται να βλάψει κανέναν και να ζημιώσει με οποιονδήποτε τρόπο τους παρευρισκομένους ή τους πολίτες της συγκεκριμένης περιοχής όπου θα πραγματοποιηθεί η συνάθροιση. Προστατεύεται, επίσης και το δικαίωμα όσων δεν μετέχουν σε αυτή να συνεχίσουν την καθημερινότητά τους ανεμπόδιστα, κάτι το οποίο είναι τόσο αυτονόητο, αλλά παρ' όλα αυτά για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο δεν σημαίνει πολλά για τους συναδέλφους της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Στη δική σας ζυγαριά οι φασαρίες, οι βίαιες εκδηλώσεις, τα έκτροπα γέρνουν πιο πολύ από τη διατήρηση μιας ομαλής διαδικασίας με μέτρα και σταθμά. Αυτό σας ενοχλεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα μέτρα. Δεν έχετε μέτρο σε αυτά τα οποία λέτε και κατά συνέπεια σε αυτά τα οποία πράττετε. Εν τέλει, όμως, τα επιχειρήματά σας είναι σαθρά και καταρρίπτουν από μόνα τους τις θέσεις σας και τη στάση σας απέναντι στο παρόν νομοσχέδιο. Και πρέπει να επισημανθεί, βεβαίως, στο σημείο αυτό πως είμαστε η πρώτη Κυβέρνηση μεταπολιτευτικά που προχωρά στην κατάργηση του διατάγματος της δικτατορίας 794/1971. Το καταργούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Τι σημαίνει αυτό; Νομοθετούμε εκ νέου και σε διαφορετική βάση από το διάταγμα αυτό, διότι προχωρούμε στη ρύθμιση του συνταγματικού - όπως ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 και 2- δικαιώματος στο συνέρχεσθαι και στις δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις. Είναι, επίσης, ξεκάθαρο ή καλύτερα σας κατέστη σαφές χθες το πρωί μέσω της ακύρωσης της ένστασης αντισυνταγματικότητας επί του νομοσχεδίου, που με ατράνταχτα επιχειρήματα υπερασπίστηκε ο έγκριτος νομικός και συνάδελφος κ. Τζαβάρας, πως ουδεμία σχέση έχει η χούντα με το παρόν νομοσχέδιο, όπως επίσης και η αντισυνταγματικότητα αυτού. Αφού, λοιπόν, εσείς είστε η ριζοσπαστική μεταρρυθμιστική Αριστερά με το ασχολίαστο κατά τα άλλα ηθικό πλεονέκτημα, επί πέντε ολόκληρα χρόνια πώς καταδεχόσασταν την ύπαρξη και εφαρμογή του διατάγματος του 1971; Δεν φάνηκε, βεβαίως, να έχετε την πρόθεση όταν ήσασταν κυβέρνηση να νομοθετήσετε πάνω στο πλαίσιο των δημόσιων υπαίθριων συναθροίσεων ούτε φάνηκε να ενοχλείστε από την ύπαρξή του. Μη διατείνεστε, επομένως, σήμερα για τη δήθεν δημοκρατικότητά σας. Αποσαφηνίζοντας, λοιπόν, τις διατάξεις του νομοσχεδίου ως αρχή του νήματος παίρνουμε τη διατήρηση και τη διαφύλαξη του δικαιώματος του συνέρχεσθαι δημοσίως και υπαίθρια. Όπως ορίζει και το άρθρο 11 του Συντάγματος, το συνταγματικό αυτό δικαίωμα οφείλει να ασκείται ήσυχα και χωρίς όπλα. Αν λάβουμε ως δεδομένο, βεβαίως, πως δεν είναι πρόθεση όσων θέλουν να διαδηλώσουν να προκαλέσουν χάος ή βίαια περιστατικά, θα πρέπει να δείχνουν ικανοποίηση με τη διασφάλιση του δικαιώματος και της ελευθερίας αυτής. Δεν θέλουμε να περιορίσουμε συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία αλλά να την προσδιορίσουμε και να την προαγάγουμε. Από την άλλη πλευρά δοθέντος ότι η πρόσβαση σε δημόσιο χώρο είναι αναγκαία για την άσκηση των άλλων συνταγματικών δικαιωμάτων όπως η ελευθερία της κίνησης, η συμμετοχή στην οικονομική ζωή, το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, τίθεται το ζήτημα εναρμόνισης της άσκησης του δικαιώματος του συνέρχεσθαι με πολλά δικαιώματα άλλων, με αποτέλεσμα να δύναται να περιοριστεί και όχι να απαγορευθεί η άσκηση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι. Όλα τα ατομικά δικαιώματα άλλωστε είναι ισόκυρα. Επιπρόσθετα, με αυτόν τον τρόπο ικανοποιείται η κοινωνία στο σύνολό της και όχι εν μέρει. Όταν η ελευθερία του ενός ξεκινά από εκεί που σταματά η ελευθερία του άλλου, δεν γίνεται να κλείνουμε τα μάτια μας σε διάφορες συναθροίσεις που παραλύουν τα κέντρα των πόλεων αλλά και αρκετές από αυτές έχουν ως κατάληξη έκνομες πράξεις. Όλα θα πραγματοποιούνται με σεβασμό σε κάθε ατομικό δικαίωμα. Όμως εδώ θα ήθελα να τονίσω πως ο σκοπός της πλειονότητας των οργανωτών μιας συνάθροισης δεν στοχεύουν σε μια άσχημη και απρόβλεπτη κατάληξη. Επομένως, είναι δεδομένο πως θα πράξουν τα δέοντα και δεν θα επωμιστούν συνέπειες και αστικές ευθύνες. Πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή στη χώρα αυτή να πάψουμε να βλέπουμε με καχυποψία, αρνητισμό και κομματικές ιδεοληψίες το οτιδήποτε στοχεύει στην βελτίωση της κοινωνικής ζωής. Σήμερα είναι η μέρα που η δημοκρατία μπαίνει μπροστά έχοντας εμείς διασφαλίσει την απρόσκοπτη και ανεμπόδιστη άσκηση των συνταγματικών δικαιωμάτων. Όταν, λοιπόν, οι ιστορικοί του μέλλοντος εστιάσουν στη σημερινή ψηφοφορία, δεν θα την καταγράψουν ως μια αποφράδα ημέρα της μεταπολιτευτικής μας δημοκρατίας, όπως ελέχθη χθες σ' αυτή εδώ την Αίθουσα, αλλά ως μια από τις σημαντικότερες τομές, καθώς απόψε καταργούμε ένα διάταγμα της δικτατορίας και προστατεύουμε τις ελευθερίες και τα δικαιώματα των πολλών από την ανομία και τον φασισμό των λίγων. Με το σημερινό σχέδιο νόμου δεν διαταράσσεται η πολιτική ζωή αλλά βελτιώνεται και αναδιπλώνεται η δημοκρατικότητά της. Αυτό ακριβώς, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διασφαλίζουμε και υπερψηφίζουμε σήμερα. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Ανδρέας Κουτσούμπας από τη Νέα Δημοκρατία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι έγινε μια δημιουργική συζήτηση, ένας δημιουργικός διάλογος. Μέσα από την ανταλλαγή επιχειρημάτων, την κατάθεση προτάσεων νομίζω ότι οδεύουμε στην ψήφιση ενός νομοσχεδίου, με τις βελτιώσεις που έκανε ο κύριος Υφυπουργός, με μια διευρυμένη πλειοψηφία. Ο προβληματισμός τον οποίον θέτω υπ' όψιν σας και ειδικότερα προς τη Μείζονα Αντιπολίτευση, είναι ο εξής. Είναι υγιές να έχουμε διαφορετικές απόψεις. Να μην ψηφίζεται ένα νομοσχέδιο. Σας πληροφορώ ότι με πήρε η νεότερη γενιά τηλέφωνο και μου είπε το εξής. Όταν σε μια Κοινοβουλευτική Δημοκρατία ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και πρώην Πρωθυπουργός λέει ότι «αυτό το νομοσχέδιο θα το πετάξουμε στον σκουπιδοντενεκέ», πόσο υγιές είναι αυτό; Να θυμίσουμε ότι πριν από ένα χρόνο δώσαμε έναν όρκο εδώ, ότι θα υπακούμε στο Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους. Μήπως μ' αυτήν την τακτική παροτρύνετε την κοινωνία έμμεσα στην τέλεση ποινικών αδικημάτων; Μήπως, δηλαδή, οδηγείτε αλλού την κοινωνία γιατί δεν έχετε άλλα επιχειρήματα να αντιμετωπίσετε την Κυβέρνηση; Αυτός είναι ο συλλογισμός που μεταφέρω από τη νεότερη γενιά η οποία μόλις άκουσε τον Αρχηγό της Αντιπολίτευσης μου έθεσε αυτόν τον προβληματισμό. Είναι θεμιτό να μη θέλετε να το ψηφίσετε. Θεωρώ ότι πολλοί από τους προβληματισμούς σας, όπως αυτοί που έθεσε ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ - οφείλω να το ομολογήσω - έχουν σωστά επιχειρήματα. Αλλά το να έχουμε διαφορετικές απόψεις δεν σημαίνει ότι πρέπει να φτάνουμε στα άκρα. Πολλοί από μας, λοιπόν, ξεχνάμε ότι το ίδιο το Σύνταγμα έχει επιβάλλει την αρχή της σχετικότητας. Δηλαδή, το ίδιο το Σύνταγμα περιορίζει είτε απαγορεύοντας είτε μη επιτρέποντας την άσκηση των ατομικών ελευθεριών και κάποιων δικαιωμάτων. Τι κάνει το Σύνταγμα; Είναι αυτό που είπε ο κ. Καστανίδης κατά τη συζήτηση στην επιτροπή: έχουμε περισσότερα έννομα αγαθά τα οποία ζυγίζουν το ίδιο. Το Σύνταγμα δεν κάνει ιεράρχηση αυτών των δικαιωμάτων. Πρέπει να έρθει ο νομοθέτης και να το κάνει. Και τι κάνουμε εμείς σήμερα; Σύμφωνα με το Σύνταγμα που επιβάλλει τη θέσπιση ενός εκτελεστικού νόμου, σύμφωνα με όσα είχαμε υποσχεθεί στην ελληνική κοινωνία, σύμφωνα με τις συγκρίσεις που υπάρχουν, θέλουμε να ψηφίσουμε αυτόν τον νόμο για την καλύτερη λειτουργία της δημοκρατίας, την καλύτερη λειτουργία της κοινωνίας. Πολλοί επικαλούμαστε πολλές φορές τη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1789. Να σας θυμίσω τι λέει; Η άσκηση των ατομικών ελευθεριών γίνεται σε συνάρτηση με τις ελευθερίες των άλλων. Η δε ελευθερία έγκειται στο να μπορεί κάποιος να κάνει κάθε τι που δεν βλάπτει τον άλλον. Το Σύνταγμά μας, λοιπόν, δεν κάνει ιεράρχηση των ατομικών ελευθεριών. Είναι όλες ισότιμες. Κάνατε μια παράλειψη. Σταθήκατε στην απόλυτη άρνηση ενώ θα έπρεπε να σταθείτε σ' αυτά που ο καθηγητής Μάνεσης λέει στο Συνταγματικό Δίκαιο. Τι έπρεπε να προσέξετε; Να δείτε αν αυτοί οι περιορισμοί έχουν αντικειμενικό και απρόσωπο χαρακτήρα. Να μην εισάγουν διακρίσεις. Να δικαιολογούνται για σοβαρούς λόγους. Να ανταποκρίνονται στον σκοπό, να μην υπερβαίνουν το μέτρο. Να είναι αναγκαίοι και πρόσφοροι. Να μην αναιρούν την ουσία αυτού του δικαιώματος που θέλουμε να προστατεύσουμε, τον πυρήνα του συγκεκριμένου δικαιώματος. Αυτά τα παρέχει το παρόν νομοσχέδιο. Θα μπορούσε να είναι και καλύτερο. Θα μπορούσαμε να είχαμε βρει μια χρυσή τομή. Δεν το θελήσατε όμως. Μείνατε στην απόλυτη άρνηση αντί να προσπαθήσετε να περιορίσετε αυτόν που βάζει περιορισμούς. Δεν το κάνατε. Και ήταν μεγάλη παράλειψή σας. Θα είχαμε ένα καλύτερο νομοθέτημα. Θέλετε να αποδείξετε κι εσείς την καλή σας θέληση ότι θέλετε να προστατεύσετε όλα τα δικαιώματα, την ελεύθερη διακίνηση, να προστατεύονται τα δικαιώματα των άλλων, να μη γίνονται φασαρίες, να μη σπαταλώνται χρήματα, να μην καταστρέφεται ιδιωτική και δημόσια περιουσία; Τι θα λέγατε να συμφωνήσουμε να κάνει μια νομοθετική βελτίωση ο Υπουργός και να αποφασίσουμε όλοι μαζί ότι κατά τις ημέρες των εορτών των Χριστουγέννων και του Πάσχα και κατά τις εθνικές επετείους δεν θα γίνονται διαδηλώσεις; Είστε σύμφωνοι σ' αυτό ή θέλετε και τότε; Και κλείνω με μια παρατήρηση προς εσάς. Νομίζω, κύριε Υπουργέ, ότι χρήζει βελτίωσης το θέμα της αστικής αποζημίωσης. Πρέπει να το βελτιώσετε. Να φτιάξουμε κάπως καλύτερα τη διάταξη. Πολύ φοβούμαι ότι θα δημιουργηθούν στην εφαρμογή της πολλά προβλήματα. Μ' αυτές τις λίγες σκέψεις μεταφέροντας τον προβληματισμό μου δίνω θετική ψήφο στο νομοσχέδιο γιατί θεωρώ ότι θα βοηθήσει στην καλύτερη λειτουργία μιας δημοκρατικής κοινωνίας. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Βασίλειος Σπανάκης από τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτήν την Αίθουσα κάποιοι θέλουν να θεωρούν ότι μόνοι αυτοί ανησυχούν κι όχι οι υπόλοιποι για τα δικαιώματα των συνταξιούχων, των εργαζομένων, των διάφορων κοινωνικών ομάδων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Θεωρούν ότι μόνο αυτοί νοιάζονται για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της ελευθερίας της έκφρασης. Όμως πολύ εύκολα ξεχνούν όταν αλλάζουν καρέκλα. Ξεχνούν τον νόμο Κατρούγκαλου που έφερε χιλιάδες συνταξιούχους στους δρόμους. Ξεχνούν εκατοντάδες νέους εργαζόμενους του Υπουργείου Οικονομικών, της ΕΛΣΤΑΤ, των διαφόρων υπουργείων. Ξεχνούν τον αγώνα των αγροτών και φυσικά των ελεύθερων επαγγελματιών που είδαν τα πέντε χρόνια ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ σε περίοδο ύφεσης μια αδικαιολόγητη υπερφολόγηση που πραγματικά τους γονάτισε. Σήμερα όμως η ημέρα της ψήφισης αυτού του νομοσχεδίου συνοδεύεται και από μια δικαίωση, τη δικαίωση διακοσίων τριάντα πέντε χιλιάδων και πλέον συνταξιούχων που είδαν τις πρώτες πρωινές ώρες στους λογαριασμούς τους να πιστώνονται τα αναδρομικά των επικουρικών τους συντάξεων. Με λίγα λόγια, τι βλέπουμε κάθε μέρα, τι είδαμε σήμερα; Είδαμε την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, του Κυριάκου Μητσοτάκη, να υλοποιεί ό,τι δεσμεύθηκε πριν από έναν χρόνο στους Έλληνες πολίτες. Και ερχόμαστε σήμερα να ψηφίσουμε έναν νόμο που στην ουσία υλοποιεί δύο βασικά πράγματα: εναρμονίζει τη συνάθροιση των πολιτών που διεκδικούν με τον σεβασμό στην ελευθερία της κίνησης των υπόλοιπων πολιτών. Και θα ήθελα να θέσω ορισμένους προβληματισμούς. Διαφωνεί σε αυτήν την Αίθουσα κανείς στη λογική ή στο ερώτημα ότι δεν μπορούν πενήντα ή εκατό διαδηλωτές να ακινητοποιούν δύο ή τρία εκατομμύρια πολίτες που θέλουν να πάνε στη δουλειά τους; Διαφωνεί κανείς σε αυτήν την Αίθουσα ότι αυτός που διαδηλώνει πρέπει να έχει και επώνυμο και όνομα; Όμως ας βάλουμε τα πράγματα στη σειρά τους γιατί μάλλον, κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, τα διαβάζετε τα άρθρα έτσι όπως θέλετε εσείς να τα διαβάσετε. Άρθρο 4 του νομοσχεδίου: μιλάει για συνεργασία του οργανωτή με την αστυνομική ή λιμενική αρχή, μιλάει για περιφρούρηση. Άρθρο 5: μιλάει για αστυνομικό διαμεσολαβητή, δηλαδή για ένα στέλεχος της Ελληνικής Αστυνομίας που θα είναι σύνδεσμος για την ομαλή διεξαγωγή της δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης. Με λίγα λόγια, μετά από πολλά χρόνια παίρνει και η Ελληνική Αστυνομία τις ευθύνες της απέναντι στην ομαλή διεξαγωγή μιας δημόσιας υπαίθριας συνάθροισης. Και ας μην το περνάμε αυτό στα ψιλά γράμματα. Ζούμε στο 2020. Μην πάτε την Ελλάδα χρόνια πίσω, όπως την πήγατε και με την πολιτική σας τα τεσσεράμισι χρόνια. Άρθρο 8: μιλάει για περιορισμούς. Και ερωτώ: Θα αλλάξει κάτι στο διεκδικητικό πλαίσιο αν υπάρχει ένας περιορισμός του χώρου της συνάθροισης ανάλογα με τον αριθμό των συμμετεχόντων σε μία διαδήλωση; Και μάλιστα η οποιαδήποτε απόφαση για την επιβολή περιορισμών κοινοποιείται στον οργανωτή έγκαιρα και φυσικά πριν την πραγματοποίηση της διαδήλωσης. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή εκλέγομαι στα νότια προάστια, στον Νότιο Τομέα της Β΄ Αθηνών, θέλω να προβληματιστείτε και να αναλογιστείτε αν τέτοιες εικόνες αξίζουν στους πολίτες της νότιας Αθήνας, στους πολίτες του Πειραιά, στους δημότες, στους πολίτες της Καλλιθέας, της Νέας Σμύρνης, του Παλαιού Φαλήρου, αυτές οι ουρές στη λεωφόρο Συγγρού. Αντίστοιχες τέτοιες εικόνες βλέπουμε στη Βουλιαγμένης και σε άλλες κεντρικές αρτηρίες των Αθηνών. Νομίζω ότι τέτοιες εικόνες δεν αξίζουν σε πολίτες που θέλουν να πάνε το πρωί στη δουλειά τους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να δούμε όμως τα πράγματα στην ουσία τους. Άκουσα το πρωί τον κ. Τσακαλώτο να διακόπτει τον Πρωθυπουργό της χώρας διαφωνώντας με το νομοσχέδιο αυτό. Και θέλω να τον ρωτήσω τα εξής από το Βήμα αυτό. Γιατί, κύριε Τσακαλώτε, γνωρίζετε ότι υπήρξα πρόεδρος ενός από τα μεγαλύτερα σωματεία, του συλλόγου εργαζομένων στις ΔΟΥ Αττικής και Κυκλάδων. Πόσες φορές, κύριε Τσακαλώτε, είδατε τους εκπροσώπους των εργαζομένων του Υπουργείου Οικονομικών ως Υπουργός; Πόσα από τα αιτήματά τους ικανοποιήσατε; Απαντήστε μου σε αυτά τα δύο ερωτήματα και μετά ελάτε σε αυτήν την Αίθουσα να κάνετε ό,τι θέλετε, τους τσαμπουκάδες που εσείς νομίζετε ότι κάνετε σε έναν Πρωθυπουργό μεταρρυθμιστή, σε έναν Πρωθυπουργό που πραγματικά δεν μπορείτε να τον αγγίξετε ούτε στο μικρό του δαχτυλάκι στην αποφασιστικότητά του. Τι έχετε να πείτε εσείς στους εργαζόμενους του Υπουργείου Οικονομικών της σειράς 1Κ του 2013, στη σειρά 2Κ του 2015, όταν εσείς δεν τους βλέπατε και αφήνατε τους νόμιμους εκπροσώπους των εργαζομένων στο λιοπύρι της οδού Νίκης; Γιατί αυτή την εικόνα δώσατε. Και τώρα έρχεστε να πείτε τι; Να πείτε ότι διαφωνείτε με αυτό το νομοσχέδιο; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μπορούσε κανείς να πει πολλά, έχουμε όμως την πολιτική νομιμοποίηση να φέρουμε αυτό το νομοσχέδιο. Και αυτό το κάνει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο Λευτέρης Οικονόμου, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Σας άκουσα να μιλάτε για τον Δήμαρχο Αθηναίων, τον Κώστα Μπακογιάννη, άκουσα τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μην παραβλέπετε όμως την πολιτική νομιμοποίηση που έχει ο Δήμαρχος Αθηναίων. Και θέλω να καταθέσω στα Πρακτικά τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών. Γιατί ο Κώστας Μπακογιάννης υλοποιεί το πρόγραμμά του. Αμφισβητείτε τον Δήμαρχο του 65%; Για να καταλάβω. Και εσείς είχατε όραμα για την Αθήνα, αλλά στις δημοτικές εκλογές του 2006, που τότε υποψήφιος δήμαρχος ήταν ο κ. Τσίπρας να θυμίσω ότι έλαβε ποσοστό της τάξης του 10,51%. Ξέρετε πόση διαφορά έχει το 65% του κ. Μπακογιάννη με το 10% του κ. Τσίπρα; Έχει μια διαφορά της τάξεως του 55%. Άρα, λοιπόν, σε αυτή τη διαφορά δεν μπορείτε να μιλάτε.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ να κλείσετε.
Θα ήθελα να κλείσω την ομιλία μου με το ρητό ενός από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας, του Κλεόβουλου του Ρόδιου ή Λίνδιου που κυβέρνησε για σαράντα χρόνια τη Λίνδο, με το ρητό «μέτρον άριστον». Γιατί έτσι είναι η βέλτιστη πρακτική, για την αποφυγή των ακροτήτων και των υπερβολών. Ο Κλεόβουλος ο Λίνδιος, κύριε Πρόεδρε, έλεγε «τον εχθρό του λαού να τον θεωρείς εχθρό σου». Η Ελλάδα είναι η χώρα της σκέψης και του πολιτισμού και η Ελλάδα με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη βαδίζει στον δρόμο της Ευρώπης, της ανάπτυξης, της ειλικρίνειας, της αξιοπιστίας και της εμπιστοσύνης, με το κόμμα που δοκιμάστηκε στη διάρκεια του χρόνου, με τη Νέα Δημοκρατία.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο κ. Νικόλαος Ηγουμενίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την αίσθηση ότι η κοινωνική, η οικονομική και η υγειονομική κρίση που βιώνει η κοινωνία μας αφήνει το αποτύπωμά της, θα έλεγα ότι σφραγίζει το πολιτικό σταυροδρόμι στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα, το πολιτικό σταυροδρόμι στο οποίο κάνουμε τη σημερινή μας συζήτηση. Εδώ συγκρούονται, διασταυρώνονται η πρόταση της Αριστεράς, η πρόταση της δημοκρατικής παράταξης που σαν κυβέρνηση κατάφερε να βγάλει τη χώρα από τα μνημόνια, με την πρόταση της Δεξιάς, με την πολιτική που χρεοκόπησε τη χώρα, με την πολιτική που δεν κατάφερε να τη βγάλει από αυτήν τη δίνη της οικονομικής κρίσης. Δεν θα επαναλάβω πράγματα πολλά για την κυβερνητική θητεία αυτών των δύο προτάσεων. Αξίζει να σταθούμε στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ του 2018. Ο πληθυσμός σε κίνδυνο φτώχειας την περίοδο 2010-2015 αυξήθηκε κατά οχτακόσιες χιλιάδες. Μέχρι το 2018 μειώθηκε κατά εξακόσιες εβδομήντα χιλιάδες. Τα στενά χρονικά περιθώρια της ομιλίας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μου επιτρέπουν να σταθώ σε όλα τα στοιχεία, όμως σας παραπέμπω να τα μελετήσετε όλα. Όλα κινούνται στο ίδιο μήκος κύματος και οι αριθμοί με την αμείλικτη γλώσσα τους μας βοηθούν να βγάλουμε τα αντίστοιχα συμπεράσματα. Και αυτά είναι: πρώτον, ότι το αποτύπωμα της κρίσης εξακολουθεί να υπάρχει, δεύτερον, φαίνονται καθαρά τα κόμματα και οι πολιτικές που φτωχοποίησαν τον κόσμο, τα κόμματα και οι πολιτικές που αύξησαν τις ανισότητες, τρίτον, φαίνεται καθαρά η πρόταση και η πολιτική της δημοκρατικής παράταξης, η πρόταση και η πολιτική της Αριστεράς που κατάφερε να βάλει φρένο και να αντιστρέψει αυτήν την πορεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένας χρόνος Νέα Δημοκρατία. Μίλησαν αρκετοί πριν από μένα και δεν θα επαναλάβω λεπτομέρειες, αλλά η αλήθεια είναι ότι η Νέα Δημοκρατία σε αυτόν τον χρόνο που κυβέρνησε κατάφερε να φρενάρει την πορεία ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας πριν από την εμφάνιση του κορωνοϊού, πίσω από την αντιμετώπιση του οποίου προσπαθεί να κρυφτεί. Ας μη γελιόμαστε. Δύσκολες μέρες περιμένουν τον κόσμο. Η Δεξιά και οι πολιτικές της οδηγούν σε μέρες πείνας, σε μέρες οργής, σε μέρες αγανάκτησης. Και θα έλεγα ότι αυτός ο φόβος της δεξιάς παράταξης στην αναμενόμενη ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια είναι σήμερα τουλάχιστον μεγαλύτερος από την εμπιστοσύνη που δείχνουν οι μαχόμενες κοινωνικές ομάδες στις δυνάμεις τους. Κύριοι της Κυβέρνησης, αυτός ο φόβος καθορίζει την πολιτική σας σήμερα. Γι' αυτό φέρατε το σημερινό νομοσχέδιο. Δεν θα αναφερθώ στην τυμβωρυχία. Πιστεύω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι ένα από τα χαρακτηριστικά που διαφέρουν και διαχωρίζουν το ανθρώπινο από τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου είναι ο σεβασμός στους νεκρούς. Και δεν πρόκειται ποτέ να αναφερθώ σε θέματα νεκρών. Άκουσα όμως πάρα πολλά κροκοδείλια δάκρυα για τον ταλαίπωρο μαγαζάτορα που σε μια βραδιά χάνει την περιουσία του ή για τον ταλαίπωρο εργαζόμενο που δεν μπορεί να κινηθεί ελεύθερα στο κέντρο της Αθήνας. Για να κλείσω την παρένθεση, αρκετοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας στάθηκαν δηλαδή στη δράση του παρακράτους. Κατά τη γνώμη μου και με όλο τον σεβασμό, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, που έχω στην παράταξή σας, δεκάρα τσακιστή δεν δίνετε για τους μικρούς, για τους φτωχούς, για τους αδύναμους. Δεν το κρίνω από τις ομιλίες σας ούτε από το παρελθόν σας που θα μπορούσαμε και αυτά να τα βάλουμε στο τραπέζι. Το κρίνω από τα σκληρά μέτρα της λιτότητας που πλήττουν τον κόσμο της εργασίας, που πλήττουν τη νεολαία, που πλήττουν τις παραγωγικές δομές της χώρας, που πλήττουν τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα. Τρέμετε μπροστά στις αντιδράσεις αυτών. Αυτές τις αντιδράσεις επιδιώκετε να περιορίσετε, γι' αυτό φέρατε αυτόν τον νόμο. Και να' μαστε, λοιπόν, εδώ σήμερα να διεκδικούμε ελευθερία στη διαδήλωση. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Μισό λεπτό την ανοχή σας. Η αλήθεια, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για να ολοκληρώσω την ομιλία μου, είναι ότι για την Ελλάδα που ονειρευόμαστε, την Ελλάδα που σχεδιάζουμε, την Ελλάδα για την οποία παλεύουμε, η πρόταση της Αριστεράς, η πρόταση της δημοκρατικής παράταξης υπερβαίνει κατά πολύ το σύνθημα και το αίτημα της ελεύθερης διαδήλωσης. Όπως πρόσφατα δήλωσε και ο Πρόεδρος του κόμματός μας, ο Αλέξης Τσίπρας, θέλουμε μια Ελλάδα που θα ξέρει τι πρέπει να παράγει, πού πρέπει να επενδύει. Θέλουμε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος να προστατεύει κάθε πολίτη. Θέλουμε ένα ισχυρό πλαίσιο εργασιακών σχέσεων ώστε ο κάθε εργαζόμενος να αισθάνεται ασφαλής και να είναι παραγωγικός, θέλουμε καλύτερες συνθήκες για τη νέα γενιά αυτής της χώρας, θέλουμε άμεσες πρακτικές λύσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, θέλουμε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος δικαίου. Κλείνοντας, αυτή η Ελλάδα, μια καλύτερη ζωή για κάθε Ελληνίδα και Έλληνα ξεφεύγει από το καθημερινό μεροδούλι - μεροφάι. Η ιστορία, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας - και κλείνω με αυτό - διδάσκει. Ωστόσο, εσείς αποδεικνύεστε με το νομοσχέδιο που φέρατε ανεπίδεκτοι μαθήσεως.
Κύριε συνάδελφε...
Κανένας αγώνας, κύριοι - και κλείνω - δεν πήρε άδεια από την Αστυνομία ή το κράτος για να αναπτυχθεί. Με τη δράση σας μπορεί να δυσκολεύετε ενδεχομένως τον αγώνα μας, αλλά δεν μπορείτε να αποτρέψετε τη νικηφόρα έκβασή μας για μια νέα Ελλάδα. Αυτό ακριβώς εννοούσε ο Πρόεδρος του Κόμματος όταν έλεγε ότι και αυτό το νομοσχέδιο θα πάει στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας, γιατί θα κερδίσουμε. Δεν καλεί ο Πρόεδρος σε έκνομες ενέργειες.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Αλέξανδρος Φλαμπουράρης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λυπάμαι ειλικρινά που η Κυβέρνηση άνοιξε αυτή τη συζήτηση, μια συζήτηση η οποία στο όνομα της δήθεν ρύθμισης αντικρουόμενων συνταγματικών αγαθών δοκιμάζει τη δημοκρατία. Διαφωνούμε στον πυρήνα αυτού του σχεδίου νόμου, γιατί θίγει βασικά ατομικά και δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών και η αντιπαράθεσή μας είναι βαθιά ιδεολογική και βρίσκεται στην περιοχή που για πολιτικούς και ιστορικούς λόγους δεν υπάρχει καμμία περίπτωση να συνδιαλλαγούμε. Ξέρω βέβαια ότι μόνο αυτός που έχει παλέψει για κάτι έχει στο νου του να το προστατεύει. Ξέρουμε όλοι ότι η Δεξιά δεν έχει να επιδείξει ουσιαστικούς αγώνες και θυσίες για μια δημοκρατική Ελλάδα, ώστε να νοιάζεται πραγματικά για την ποιότητα της δημοκρατίας. Γι' αυτό έχουν ειπωθεί πολλά. Θα πω μόνο τρία πράγματα. Το πρώτο είναι ότι εντόπισα από τη μεριά της Κυβέρνησης να μας κατηγορούν ότι δεν συζητάμε, δεν συνδιαλεγόμαστε, μόνο καταγγέλλουμε. Πράγματι, η Ελλάδα του Κολοκοτρώνη και του Μακρυγιάννη, η Ελλάδα του Ρίτσου, του Λαμπράκη και του Πέτρουλα μέχρι την Ελλάδα του Γρηγορόπουλου και του Φύσσα δεν μπορεί να συζητήσει και να διαπραγματευτεί τη ζωή της. Γιατί αυτή η Ελλάδα υπήρξε κυρίως θύμα ελληνικών κυβερνήσεων. Γι' αυτό οφείλει να αντιδράσει χωρίς αστερίσκους στη κατασυκοφάντηση της διαμαρτυρίας και της λαϊκής έκφρασης, αλλά και στην υποτίμηση της ιστορίας και της ιστορικής μνήμης στην προσπάθεια της Δεξιάς να αποκτήσει ιδεολογική ηγεμονία. Το δεύτερο που θα ήθελα να πω, απευθυνόμενος στους δημοκρατικούς πολίτες, αλλά και σε κάποιους συναδέλφους του ΚΙΝΑΛ, είναι να θυμηθούμε μαζί κρίσιμες στιγμές της ιστορίας του λαού μας όπως αυτές που ανέφερα προηγουμένως: Το ξέσπασμα του λαού για δημοκρατία μετά την αποστασία του '65 και τον αγώνα ενάντια στη δικτατορία, το ορμητικό «ο λαός στην εξουσία» το '81, το «δεν ντρέπεστε, κύριε Ράλλη» του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν αναφερόταν στη δολοφονία του Κουμή και της Κανελλοπούλου το 1980. Αυτά μόνο. Δικός σας βέβαια λογαριασμός και δεν επιτρέπεται να επεκταθώ άλλο. Κυρίες και κύριοι, το τρίτο που θα ήθελα να πω για να είμαστε καθαροί είναι το εξής. Πρέπει να γνωρίζουμε και να γνωρίζετε ότι αυτές οι διαχρονικές αξίες δεν ξόφλησαν και δεν θα ξοφλήσουν όσο και να το θέλει και να προσπαθεί στην Ελλάδα και την Ευρώπη η νεοφιλελεύθερη χρηματοπιστωτική μεταδημοκρατία. Οι διαμαρτυρίες δεν είναι αγώνες δρόμου φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Οι διαμαρτυρίες έχουν αποδέκτη. Ο αποδέκτης είναι οι κυβερνήσεις, η εκάστοτε εξουσία. Και είναι εκτός της ψήφου η μοναδική έκφραση άμεσης δημοκρατίας. Είναι ο τρόπος πολιτικής συμμετοχής των πολλών. Είναι, παρά τις παθογένειες που ενδέχεται να παρατηρούνται, η ζωντανή συνομιλία του λαού με την κυβέρνησή του. Μία αναφορά μόνο θα ήθελα να κάνω στο άρθρο για την ευθύνη του διοργανωτή που, πέραν του απαράδεκτου ιδιώνυμου χαρακτήρα του, επηρεάζει εμμέσως και το συνταγματικό δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι. Σκοπός, αλλά και αποτέλεσμα αυτής της επιλογής είναι να δηλητηριάσει τη λειτουργία των εργατικών σωματείων και άλλων συλλογικοτήτων, να νοθεύσει τη συνδικαλιστική δραστηριότητα των εργαζομένων και των ανέργων, να συντρίψει τον αυθορμητισμό της νεολαίας, των ανθρώπων του πολιτισμού και της διανόησης και της εκπαίδευσης. Με αυτόν τον τρόπο, θέλουν να εκμηδενίσουν την κριτική σκέψη, τη δράση και την πράξη. Οδεύουμε, δηλαδή, είτε σε διαμαρτυρίες συστημικού τύπου, σε φιλανθρωπικούς αγώνες δρόμου, για παράδειγμα, είτε σε διαμαρτυρίες βίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δημοκρατίες όταν είναι στέρεες, είναι ανεκτικές. Μόνο τα καθεστώτα φοβούνται. Μόνο μία κυβέρνηση που φοβάται τον λαό διανοείται να περιορίσει τη φωνή του και μάλιστα προληπτικά, την ώρα που ήδη έχει κάθε δυνατότητα νομοθετική και άλλη να παρέμβει, όταν εκτελούνται σοβαρά ποινικά αδικήματα. Και αφού έναν χρόνο τώρα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει διαλύσει τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα, έχει σπρώξει χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία, έχει καθιερώσει το δόγμα «μισή δουλειά, μισός μισθός», προσπαθεί να κοροϊδέψει και να παραπλανήσει λέγοντας ότι ο περιορισμός, η απαγόρευση μέχρι και η διάλυση των συναθροίσεων είναι προς το συμφέρον τους. Όμως, όλοι αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι οι πελάτες δεν μπαίνουν στα μαγαζιά τους όχι γιατί τους εμποδίζουν οι συγκεντρώσεις, αλλά γιατί δεν έχουν ευρώ για να ξοδέψουν. Το αφήγημα, λοιπόν, της Κυβέρνησης πολύ γρήγορα καταρρέει στη συνείδηση των ενδιαφερομένων και όλης της κοινωνίας. Βέβαια, για τη Νέα Δημοκρατία αυτή η επιλογή είναι φυσική, αφού οι συνομιλητές που έχει επιλέξει δεν έχουν ανάγκη διαδηλώσεων για να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους. Όσο για τους πολλούς, τίποτε και κανείς δεν θα τους σταματήσει. Ως προς αυτό, είμαστε πάρα πολύ σίγουροι. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Φλαμπουράρη. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Καλλιόπη Βέττα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Ορίστε, κυρία Βέττα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε αυτές τις μέρες συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όλης της κοινωνίας, γεγονός που είναι απολύτως εύλογο. Πρόκειται για το πρώτο νομοσχέδιο στη Μεταπολίτευση που επιχειρεί να ελέγξει, να περιορίσει και εν τέλει να καταστείλει τις διαδηλώσεις. Οι διατάξεις που εισήχθησαν στην αρμόδια επιτροπή, όπως εξάλλου διαπίστωσε το σύνολο των θεσμικών φορέων και των προοδευτικών πολιτών, δεν προσιδιάζουν σε ένα δημοκρατικό πλαίσιο. Απαγορεύσεις με εντολή Αστυνομίας, ιδιώνυμες και δρακόντειες προβλέψεις για τον υπεύθυνο μιας διαδήλωσης, ποινές φυλάκισης σε όσους συμμετέχουν σε διαδηλώσεις χωρίς άδεια, έμμεση, αλλά ρητή καταστρατήγηση συνταγματικών διατάξεων και συγκεκριμένα του άρθρου 11, που επιτρέπει την ελεύθερη και ακώλυτη συνάθροιση. Η αντίδραση της Μείζονος Αντιπολίτευσης, των κοινωνικών εταίρων και των συλλογικοτήτων ανέδειξε, παρά τη σιγή ασυρμάτου από τα ΜΜΕ, τα αντιδημοκρατικά στοιχεία του νομοσχεδίου. Σημειώνω ότι η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής και οι δικηγορικοί σύλλογοι στηλίτευσαν τα προβληματικά στοιχεία του νομοσχεδίου και δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να πιστέψει ότι είναι πολιτικοί μας συνοδοιπόροι. Απλώς με υψηλό αίσθημα δημοκρατικής ευθύνης αναδεικνύουν το αυτονόητο, ότι δηλαδή το νομοσχέδιο βρίθει αντισυνταγματικών διατάξεων. Ακόμα και η ΓΣΕΒΕΕ είναι κάθετα αντίθετη με το περιεχόμενο του νομοσχεδίου και ζητάει την απόσυρσή του. Άρα, καταρρίπτεται το επιχείρημά σας περί ενόχλησης των επαγγελματιών και εμπόρων και ότι τάχα θέλετε να τους προστατέψετε. Εδώ θα ήθελα να καταθέσω την επιστολή της ΓΣΕΒΕΕ που δείχνει και λέει ακριβώς ότι είναι απόλυτα αντίθετη με το νομοσχέδιο. [[Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Καλλιόπη Βέττα καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα επιστολή, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι αντιδραστικές φωνές της χώρας ζητούσαν πάντοτε την περιστολή των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων. Σταθερή τους επιδίωξη είναι να μετατρέψουν τους πολίτες σε υπηκόους, σε συμμορφούμενα άτομα χωρίς δικαιώματα, παρά μόνο υποχρεώσεις. Η ριζοσπαστικοποίηση, όπως εξάλλου αναφέρεται ανερυθρίαστα και στο νομοσχέδιο, αποτελεί παράπτωμα προς αντιμετώπιση. Το ερώτημα είναι γιατί φέρνετε τώρα προς ψήφιση αυτό το νομοσχέδιο, πέρα από την ιδεολογική σας ταύτιση. Μια εύλογη εικασία είναι ότι πιστεύετε πως οι ενοχλητικές διαμαρτυρίες δεν έχουν λόγο και ρόλο στην - σε εισαγωγικά - «άψογη» διακυβέρνησή σας. Πιστεύετε, επίσης, ότι η διεκδίκηση και η έκφραση μιας άλλης άποψης είναι παρωχημένα πράγματα, πράγματα εκτός εποχής. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το μειδίαμα του κυρίου Πρωθυπουργού, όταν ήρθε αντιμέτωπος με συνθήματα συμβασιούχων στη Θεσσαλονίκη; Η ειρωνική αποστροφή του και το ατυχές χιούμορ ότι επιστρέφουμε στην κανονικότητα, όταν ακούστηκαν κάποια συνθήματα διαμαρτυρίας, μαρτυρά ακριβώς πολλά για το πώς αντιμετωπίζετε τις διεκδικήσεις των ανθρώπων. Μια άλλη εικασία είναι ότι αντιλαμβάνεστε πως οι αποσπασματικές και καθυστερημένες παρεμβάσεις στη χειμαζόμενη οικονομία θα προκαλέσουν γρήγορα την κοινωνική δυσαρέσκεια. Γι' αυτό θέλετε, άλλωστε, προοικονομώντας τις αντιδράσεις, να προφυλαχθείτε. Υπάρχει, ωστόσο, τρόπος να ελαχιστοποιηθεί η όποια όχληση, όπως λέτε, προκύπτει στον δημόσιο χώρο από την ύπαρξη διαμαρτυριών. Ο τρόπος είναι απλός: Αντί να επενδύετε στην περιστολή κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων, μπορείτε να ενισχύσετε τα εισοδήματα των πολιτών. Αντί να στηρίζετε τα κανάλια των πολιτικών σας «φίλων», μπορείτε να ενισχύσετε την παιδεία και την υγεία. Έτσι, θα μειωθούν οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και θα εξασφαλιστεί σε μεγάλο βαθμό η κοινωνική ειρήνη. Ωστόσο, ούτε μπορείτε ούτε σας ενδιαφέρει να ακολουθήσετε αυτόν τον δρόμο. Δεν θα το κάνετε ποτέ, γιατί σύμμαχοί σας είναι η μεγάλη πλειοψηφία των επιχειρηματιών, καναλαρχών που αποκρύπτουν, ωραιοποιούν και εξαγνίζουν την Κυβέρνηση με το αζημίωτο, όπως έδειξε και η ανάρτηση της λίστας ντροπής. Για τους άλλους απλά δεν ενδιαφέρεστε, κάτι που έχετε αποδείξει στο παρελθόν, αλλά και σ' αυτόν τον χρόνο της διακυβέρνησής σας. Ωστόσο, πρέπει να γνωρίζετε ότι όσο και αν προσπαθήσετε να καταστείλετε τις διαδηλώσεις, η πολιτική σας θα τις φέρνει από το παράθυρο. Στην πράξη, δηλαδή, δεν θα πετύχετε απολύτως τίποτα, δεν θα έχετε κανένα αποτέλεσμα. Δυστυχώς για εσάς, τα κινήματα δεν υπακούουν σε άρθρα και αιτιολογικές διατάξεις. Να σημειώσω, κλείνοντας, ότι εισάγετε έναν νόμο για τις διαδηλώσεις που δεν έχει καμμία, έστω μικρή, αναφορά για τις προβληματικές και έκνομες συμπεριφορές οργάνων της τάξης κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Σχεδόν κάθε μέρα υπάρχουν επώνυμες καταγγελίες για βίαιες συμπεριφορές ορισμένων αστυνομικών που κηλιδώνουν το Σώμα και τους συναδέλφους τους. Υπάρχει, άραγε, κάποια πρόνοια εκ μέρους σας ή θα παραμείνετε απλός θεατής αυτών των πράξεων; Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας θεωρώ ότι το παρόν νομοσχέδιο δεν ρυθμίζει τίποτα, απλώς κανονικοποιεί τις ακροδεξιές φαντασιώσεις και δίνει στην Αστυνομία τον ρόλο του παιδονόμου κοινωνικών κινημάτων. Οι ελάχιστες τροποποιήσεις του, άλλωστε, δεν αλλάζουν τον χαρακτήρα, καθώς απαντούν σε λίγες μόνο από τις πάμπολλες ενστάσεις των δημοκρατικών πολιτών. Το νομοσχέδιο αυτό δεν καλλωπίζεται, δεν τροποποιείται, μόνο καταγγέλλεται. Αυτή είναι μια πράξη ευθύνης απέναντι στη δημοκρατία και το Σύνταγμα. Δείξτε, λοιπόν, το απαιτούμενο θάρρος και καταψηφίστε το! Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει τώρα η κ. Ειρήνη Αγαθοπούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το νομοσχέδιο αυτό για την απαγόρευση των διαδηλώσεων έρχεται στη Βουλή επάνω στην επέτειο ενός χρόνου διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας και προφανώς, όχι τυχαία, γιατί όλα αυτά τα οποία μέχρι στιγμής έχετε κάνει και όλα αυτά τα οποία σκοπεύετε να κάνετε από εδώ και πέρα δεν μπορείτε να τα επιβάλετε με άλλο τρόπο παρά μόνο με καταστολή και περιορισμό των ελευθεριών των πολιτών. Ειπώθηκαν πολλά μέχρι αυτή την ώρα. Το καλύτερο, όμως, που μας θύμισε στιγμές χειραγώγησης της κοινής γνώμης στο δημοψήφισμα του 2015, το είπε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός. Είπε: «Δεν υπάρχει κοινωνική ομάδα που να διαφωνεί με το σημερινό νομοσχέδιο», κατά το «τι φταίμε εμείς που όλες οι κοινωνικές ομάδες είναι με το «ναι» στο δημοψήφισμα», της γνωστής δημοσιογράφου, η οποία θα μείνει στην ιστορία. Τι και αν, λοιπόν, εισαγγελείς, δικηγόροι, οργανώσεις που ασχολούνται με τα δικαιώματα, ακόμα και η Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, έχουν σημειώσει σε όλους τους τόνους την αντισυνταγματικότητα του νομοθετήματός σας, εσείς βλέπετε ότι όλοι συμφωνούν μαζί σας. Η αλήθεια για αυτό το νομοσχέδιο είναι μία. Είναι ότι φέρνετε βία, καταστολή και περιστολή συνταγματικά κατοχυρωμένων ελευθεριών και δικαιωμάτων, κάτι που καμμία κυβέρνηση δεν τόλμησε να κάνει μετά τη χούντα. Και το οξύμωρο είναι ότι μέσα στο ίδιο νομοσχέδιο συστήνεται Διεύθυνση στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για την πρόληψη της βίας και αναφέρομαι στο άρθρο 19, με το οποίο συστήνεται η αυτοτελής Διεύθυνση Πρόληψης της Βίας, στης οποίας τις αρμοδιότητες έχετε μπλέξει τη ριζοσπαστικοποίηση με την τρομοκρατία, την ενδοοικογενειακή και έμφυλη βία με τον χουλιγκανισμό και την ενδοσχολική βία και δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Τι κοινό μπορεί να έχουν όλες αυτές οι μορφές βίας στην πρόληψή τους; Επίσης, ακούτε τις φωνές που θέτουν ζητήματα ακαδημαϊκής και ερευνητικής δεοντολογίας για τη διεύθυνση αυτή ή δεν σας αφορούν ή θεωρείτε ότι και η έρευνα πρέπει να υποταχθεί στις δικές σας υπηρεσίες; Δεν μας εκπλήσσει. Είναι καθαρά ρητορικό το ερώτημα. Ας μιλήσουμε, όμως και για τον ρόλο της Αστυνομίας. Είναι δεδομένο - το έχετε αποδείξει - ότι θέλετε μια Αστυνομία απέναντι στον πολίτη και δίπλα στην εξουσία. Θέλετε μια Αστυνομία που να προστατεύει εσάς από τους πολίτες και όχι το αντίθετο. Έτσι δημιουργήσατε όλα αυτά τα χρόνια αυτή την Αστυνομία που έχουμε σήμερα, βουτηγμένη στα σκάνδαλα και στην ανομία. Στο Κιλκίς αυτές τις μέρες ξεδιπλώνεται άλλη μια περίπτωση αυτού σας του δημιουργήματος, όπου όποιος αστυνομικός δεν συμμετέχει σε αυτά - ευτυχώς, είναι πολλοί ακόμη - δυστυχώς, ασφυκτιά και στιγματίζεται μέσα σε αυτή την Αστυνομία που εσείς έχετε δημιουργήσει. Και σε αυτό το νομοσχέδιο συνεχίζετε την ίδια τακτική. Δίνετε υπερεξουσίες στην Αστυνομία, της δίνετε τη δυνατότητα να διαλύει συναθροίσεις, αντί να προστατέψει τους ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτή. Κατά την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, απέναντι στην ποινικοποίηση, την τιμωρία και τις απαγορεύσεις, εμείς πετάξαμε την πρόληψη, την εκπαίδευση και την αλλαγή των κοινωνικών προτύπων. Διότι η λύση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι η καταστολή, η ποινικοποίηση και η τιμωρία. Η λύση είναι η εξάλειψη των ανισοτήτων, η κατοχύρωση των κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων και εν κατακλείδι, η ευημερία όλων των πολιτών, αυτό δηλαδή που εμείς προσπαθήσαμε να κάνουμε τα τεσσεράμισι χρόνια που κυβερνήσαμε. Έχω να πω - γιατί το κάνατε καραμέλα όλοι σας σήμερα - λοιπόν, στους πολίτες που ακούν τη ρητορική σας και διαμαρτύρονται για το γεγονός ότι οι συγκεντρώσεις δυσχεραίνουν τις μετακινήσεις τους και ότι στερούν δικαιώματα από αυτούς που δεν συμμετέχουν, να συγκρίνουν την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τις περιόδους του 2010, 2012, 2013. Θα αναφέρω επίσημα στοιχεία. Το 2010, έτος μνημονίου, πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από έντεκα χιλιάδες διαδηλώσεις, το 2013 περισσότερες από επτά χιλιάδες διαδηλώσεις, το 2016, επί ΣΥΡΙΖΑ, λιγότερες από δύο χιλιάδες διαδηλώσεις και το 2018 περίπου δύο χιλιάδες επτακόσιες διαδηλώσεις. Είναι επίσημα στοιχεία της Αστυνομίας. Γιατί; Σκεφτείτε το και απαντήστε μόνοι σας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Σας προτείνω να κάνετε και ένα πείραμα. Έχουμε βγει από τον ασφυκτικό κλοιό των μνημονίων και των θεσμών. Αυξήστε τους μισθούς. Στηρίξτε το δικαίωμα όλων στην εργασία. Νομοθετήστε για την εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων, να δείτε πόσο γρήγορα θα περιοριστούν οι διαδηλώσεις, χωρίς αστυνόμευση και χωρίς αντισυνταγματικά νομοθετήματα. Κλείνω, λέγοντας ότι πολλούς από τους κυρίους και τις κυρίες συναδέλφους εδώ μέσα δεν τους ενδιαφέρει η διαφύλαξη του δικαιώματος ούτε του συνέρχεσθαι ούτε του διαδηλώνειν, διότι ποτέ δεν πάτησαν το πόδι τους σε οποιαδήποτε διαδήλωση. Υπάρχουν, όμως και άνθρωποι εδώ μέσα που τη μισή και παραπάνω ζωή τους την πέρασαν στους δρόμους, διεκδικώντας. Μιλώ και για συντρόφους μου στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και για συναδέλφους από το ΚΚΕ, αλλά και από άλλα κόμματα. Υπάρχουν άνθρωποι εδώ μέσα που βασανίστηκαν από τη χούντα, υπερασπιζόμενοι τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες ενός ολόκληρου λαού. Υπάρχουν και άλλοι νεότεροι που κοινωνικοποιηθήκαμε και πολιτικοποιηθήκαμε μέσα από τις αυθόρμητες διαδηλώσεις για το άρθρο 16, για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, με τις πλατείες και νιώθουμε ιδιαίτερα περήφανοι για αυτό. Το νομοσχέδιό σας, λοιπόν, αυτό ούτε μας φοβίζει, αλλά ούτε φυσικά μπορούμε και να το ψηφίσουμε. Δεν παραιτούμαστε από τέτοιους νόμους και ούτε και η κοινωνία πτοείται. Το νομοσχέδιό σας αυτό θα μείνει κενό γράμμα και θα φροντίσουμε και εμείς για αυτό, αλλά και η ίδια η κοινωνία και θα καταπέσει στην πράξη. Διότι το δικαίωμα στο συνέρχεσθαι δεν μπορείτε να μας το απαγορέψετε. Θα συνεχίσουμε να βγαίνουμε στους δρόμους για την Ημέρα της Γυναίκας, για την Ημέρα του Πρόσφυγα, για την Ημέρα Περιβάλλοντος, για τις Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και Τρανσφοβίας, για τη 17η Νοέμβρη.
Κυρία συνάδελφε, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Έκλεισα, κύριε Πρόεδρε. Δεν μπορείτε να μας απαγορέψετε να βγαίνουμε αυθόρμητα στους δρόμους, όταν δολοφονούνται παιδιά από χέρι αστυνομικού, όταν δολοφονούνται γυναίκες από το οπλισμένο χέρι της πατριαρχίας, όταν δολοφονούνται συνάνθρωποί μας, όπως ο Τζορτζ Φλόιντ στην Αμερική, λόγω του χρώματός τους. Και φυσικά, δεν μπορείτε να μας απαγορέψετε να διαδηλώνουμε, όταν θεωρούμε ότι η Κυβέρνηση αυτή, αλλά και οι επόμενες πλήττουν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα ενός ολόκληρου λαού. Ευχαριστώ πολύ.
Να είστε καλά. Σας ευχαριστώ και εγώ. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Ζαχαριάδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα παραμείνω αποκλειστικά στην ύλη του νομοσχεδίου, γιατί η ύλη αυτού του νομοσχεδίου δεν είναι η ευταξία και η καλύτερη οργάνωση της ζωής και της διαμαρτυρίας στην πόλη, αλλά μια στραγγαλιστικού τύπου προσπάθεια περιστολής της κοινωνικής διαμαρτυρίας. Η συζήτηση δεν εξελίσσεται σε δοκιμαστικό σωλήνα, αποστειρωμένο από τις οικονομικές εξελίξεις και τις κοινωνικές διεργασίες, τουλάχιστον για εμάς. Διότι για τη Νέα Δημοκρατία και όχι μόνο, η διαδικασία της νομοθέτησης δεν μεταβάλλεται είτε εκτιμά ότι κάποιος θα έχει ανάπτυξη 4%, είτε 2%, είτε αν έχει ύφεση 16%, όπως έχουμε σε αυτό το τρίμηνο ή 9%, όπως υπολογίζεται για το 2020. Να, λοιπόν, τι νομοθετείτε την ώρα που η οικονομία βουλιάζει, την ώρα που η ανεργία αυξάνει, την ώρα που η επιχειρηματικότητα υποφέρει, την ώρα που η μεσαία τάξη εξοντώνεται. Οι φτωχοί και οι αδύναμοι περιθωριοποιούνται. Θεωρείτε ότι αυτοί δεν θα διαδηλώσουν; Θεωρείτε ότι αυτοί δεν θα διαμαρτυρηθούν; Θεωρείτε ότι αυτοί δεν θα φωνάξουν; Μήπως νομίζετε ότι θα σας χειροκροτούν κάθε βράδυ στο μπαλκόνι βλέποντάς σας να μοιράζετε τα χρήματά τους μέσω της λίστας Πέτσα - Μαξίμου; Δεν νομίζω ότι το φθινόπωρο θα είναι τόσο ωραίο όπως πιθανόν το φαντάζεστε. Το ερώτημα, λοιπόν, για την κοινωνία, για την Κυβέρνηση και για τη Βουλή είναι καθαρό. Αλήθεια, τι είναι οι διαδηλωτές; Η Κυβέρνηση με αυτό το νομοθέτημα υποστηρίζει ότι οι διαδηλωτές είναι πρόβλημα. Εμείς, η δημοκρατική και προοδευτική παράταξη, λέμε ότι οι διαδηλωτές διαδηλώνουν επειδή έχουν προβλήματα και όχι για να δημιουργήσουν πρόβλημα στους διπλανούς τους. Οι διαδηλώσεις δεν είναι ούτε χόμπι ούτε επάγγελμα. Οι διαδηλώσεις είναι κραυγή αγωνίας και δημοκρατικό καμπανάκι μπροστά σε κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα. Ακούω τις ομιλίες πολλών συναδέλφων από τη Νέα Δημοκρατία και πραγματικά αναρωτιέμαι: Έχετε κατέβει ποτέ σε πορεία και μιλάτε για τους κοινωνικούς αγώνες με αυτόν τον άθλιο και απαξιωτικό τρόπο; Διότι για εμάς, για τον ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, τα κοινωνικά κινήματα είναι οι αξίες μας και η διαδρομή μας. Αλήθεια, αυτά τα μαθητικά κινήματα που γίνονται σε όλο τον κόσμο κάθε Παρασκευή και διεκδικούν έναν πιο δίκαιο και βιώσιμο πλανήτη πώς ακριβώς θα μπορούν να οργανώνονται με αυτό το νομοσχέδιο; Σας θυμίζω τα κινήματα υπεράσπισης της δημόσιας παιδείας και της δημόσιας υγείας, τα κινήματα διεκδίκησης της αξιοπρεπούς εργασίας, τα κινήματα ενάντια στο ρατσισμό και το φυλετικό μίσος, όπως αυτά τα οποία ξέσπασαν σε όλο τον κόσμο μετά την δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, τη μεγάλη διαμαρτυρία των πολιτών μέσα στα μνημόνια. Αυτές οι κοινωνικές δυναμικές διαμόρφωσαν και θα διαμορφώσουν την προοδευτική Ελλάδα. Αυτές οι δυναμικές δεν μπορούν νομοθετικά να περιοριστούν. Μιας και γίνεται λόγος για την προοδευτική παράταξη να πω το εξής. Είπε σήμερα το μεσημέρι η κ. Γεννηματά ότι η χώρα έχει - λέει - ανάγκη από προοδευτική διέξοδο. Εγώ λέω ότι αυτό είναι σωστό. Με ποιο πολιτικό και κοινωνικό συνασπισμό εξουσίας μπορεί η χώρα να έχει προοδευτική διέξοδο; Θεωρεί το Κίνημα Αλλαγής ότι η κυβέρνηση στην οποία μετείχε ως Υπουργός η κ. Γεννηματά με τον κ. Μητσοτάκη, με Πρωθυπουργό τον κ. Σαμαρά, ήταν μια προοδευτική κυβέρνηση; Νομίζω πως κανείς δεν το θεωρεί αυτό. Αλήθεια, πότε και δημόσια θα κάνει τον απολογισμό του το Κίνημα Αλλαγής στον προοδευτικό κόσμο της χώρας για τα συμπεράσματά του από εκείνη την περίοδο; Διότι τα ερωτήματα και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη παραμένουν και πρέπει να τα απαντήσουν όλοι. Βλέπει, για παράδειγμα, το Κίνημα Αλλαγής την κυβέρνηση της Ισπανίας ως μια προοδευτική κυβέρνηση; Βλέπει την κυβέρνηση της Πορτογαλίας ως μια προοδευτική κυβέρνηση; Βλέπει θετικά ή αρνητικά τις εξελίξεις στις γαλλικές αυτοδιοικητικές εκλογές; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα μισό λεπτό ακόμη, κύριε Πρόεδρε. Νομίζω δε ότι ένα τμήμα του Κινήματος Αλλαγής έχει και το σύνδρομο της Στοκχόλμης, ψηφίζει το νομοσχέδιο Μητσοτάκη - Χρυσοχοΐδη. Δεν θέλω να ανακατευτώ στα εσωτερικά τους, αλλά βλέπω ότι δεν έχουν ένστικτο πολιτικής αυτοσυντήρησης. Ψηφίζουν και επιβραβεύουν το νομοσχέδιο του κ. Χρυσοχοΐδη που με τόσο μεγάλη ευκολία πέρασε μια ιστορική διαχωριστική γραμμή. Αλήθεια, υπάρχει σήμερα αυτή η διαχωριστική γραμμή και επιβραβεύεται; Προφανώς δεν θέλω να μπω στα εσωκομματικά, αλλά είναι εν όψει και ένας ανασχηματισμός. Δεν βλέπουν στο Κίνημα Αλλαγής ότι με τέτοιες πρακτικές θα ξεφυτρώσουν την επόμενη μέρα και άλλοι «Χρυσοχοΐδηδες»; Εν πάση περιπτώσει, εμείς λέμε ότι η σύγχρονη διαχωριστική γραμμή είναι αυτή της προόδου με τη συντήρηση και όχι του αντιαριστερού Κέντρου με την Αριστερά. Αναφέρθηκε η κ. Γεννηματά στη Συμφωνία των Πρεσπών. Είπε ότι δεν την ψήφισαν γιατί είναι πατριωτικό κόμμα. Μα, αλήθεια, ακόμα και σήμερα το Κίνημα Αλλαγής μετά τις τελευταίες τουρκικές εξαλλοσύνες δεν έχει καταλάβει ότι η Συμφωνία των Πρεσπών ήταν μια κορυφαία στιγμή πατριωτικής και ευρωπαϊκής ευθύνης; Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή ήταν κορυφαία στιγμή πατριωτικής και ευρωπαϊκής ευθύνης, ο κ. Μητσοτάκης ως πατριώτης Πρωθυπουργός την εφαρμόζει, την τιμά και διεκδικεί την απαρέγκλιτη εφαρμογή της. Αυτό που άρρητα ομολόγησε ο κ. Μητσοτάκης, δεν μπορεί ρητά και αυτοκριτικά να το ομολογήσει η κ. Γεννηματά και στον πολιτικό κόσμο της χώρας αλλά βεβαίως και στην πολιτική οικογένεια που οι ίδιοι συμμετέχουν ως μέλη και εμείς ως παρατηρητές, στους Ευρωπαίους σοσιαλιστές; Κλείνω, λοιπόν, λέγοντας ότι συμφωνώ και με τον πρώην Πρωθυπουργό που μίλησε πριν από λίγο, τον κ. Παπανδρέου, ότι αυτό είναι ένα αντιδημοκρατικό νομοσχέδιο που δεν γράφεται ξανά, δεν γράφεται με δημοκρατικό μελάνι, αλλά πρέπει να αποσυρθεί. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει η κ. Πούλου από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ακόμα και αν έχουν ειπωθεί τα περισσότερα για το σημερινό νομοσχέδιο, δεν μπορεί παρά, λόγω της σοβαρότητάς του, να θέλουμε να τοποθετηθούμε όλες και όλοι οι συνάδελφοι του Κοινοβουλίου για την ιδιαίτερη σημασία που έχει η καταχώρηση των θέσεών μας και της στάσης μας στα Πρακτικά της Βουλής. Αυτά σκεφτόμουν για να ξεπεράσω την οργή και τον θυμό ως άνθρωπος που συμμετείχε ενεργά στο κοινωνικό γίγνεσθαι και που, πέρα από την προσωπική έκφραση γνώμης, αναζητούσα πάντα, όπως και πολλοί άλλοι σε αυτήν την Αίθουσα, τη συλλογική έκφραση. Αυτή τη συλλογική έκφραση γνώμης έρχεστε σήμερα να απαγορεύσετε με τις απαράδεκτες διατάξεις του νομοσχεδίου σας που, όπως σωστά ειπώθηκε από πολλούς συναδέλφους, είναι αποκύημα έμπνευσης άλλων εποχών, εποχών που η δημοκρατία ήταν σε καραντίνα, αφού οι θεσμοί της είχαν καταλυθεί και οι πολίτες - όσοι δεν ήταν σε φυλακές και εξορίες - ήταν τρομοκρατημένοι και φιμωμένοι στη δική τους πολιτική καραντίνα. Δεν είναι, όμως, το μόνο που μας θυμίζει αυτή την εποχή. Το νομοσχέδιο είναι επιστέγασμα μιας σειράς ενεργειών ιδίας αντίληψης, όπως η κατάλυση του οικογενειακού ασύλου, οι ξυλοδαρμοί νέων σε δημόσιους χώρους, οι ξυλοδαρμοί των νησιωτών μας, των προσφύγων, η βία κατά ανυπεράσπιστων μανάδων με μικρά παιδιά, οι βιαιοπραγίες κατά διαδηλωτών και ανυποψίαστων πολιτών. Γενικώς φαίνεται ότι εξαντλείτε τη δύναμή σας - ή μήπως τη δειλία σας - στην καταστολή. Είναι επίσης η «διαγωγή κοσμία», οι κάμερες στις σχολικές αίθουσες, η υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας προς όφελος των φροντιστηρίων. Είναι η ατασθαλία στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος. Είναι η έπαρσή σας για τη ράτσα των αρίστων, που αποδεικνύονται βέβαια πομφόλυγες. Είναι ο τρόπος που νομοθετείτε με ΠΝΠ χωρίς διαβούλευση. Είναι πολλά που μπορεί κανείς να αναφέρει μετά τη συμπλήρωση ενός έτους της διακυβέρνησής σας και την επιστροφή στην ιδιότυπη κανονικότητά σας με οδηγό τον νόμο και την τάξη σας. Κυρίες και κύριοι, το νομοσχέδιο που συζητάμε καλλιεργεί τον φόβο και την ιδέα ότι οι δημόσιες συναθροίσεις αποτελούν απειλή. Στοχεύει στο να ενεργοποιήσει αντανακλαστικά κοινωνικού αυτοματισμού. Στοχεύει στη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας και την ανοχή στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γιατί τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι καθολική αξία και ή τα σέβεσαι και τα προασπίζεσαι ή τα απαξιώνεις και τα καταργείς, είτε πρόκειται για τους πολίτες της χώρας μας, είτε για τους πρόσφυγες και μετανάστες. Η εικόνα και οι θέσεις των τριών Υπουργών της Κυβέρνησης στην πρόσφατη ακρόαση στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξέθεσε τη χώρα μας, αφήνοντας συγκεκριμένες εντυπώσεις για την παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Αναρωτιέμαι, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Ποιος φοβάται ποιον; Φοβάται ο Γιάννης το θεριό ή το θεριό τον Γιάννη; Κύριοι της Κυβέρνησης, εκφοβίζετε τον λαό με τους πενήντα ή εκατό μπαχαλάκηδες, με την καθημερινή σχεδόν αναφορά στις επιχειρήσεις σας στην πλατεία Εξαρχείων και στερείτε δικαιώματα και ελευθερίες κατοχυρωμένα στο Σύνταγμα. Όμως, η πλατεία Εξαρχείων δεν αποτελεί καθημερινή έγνοια του λαού μας. Η συμβολοποίησή της κρύβει την πραγματική ανάγκη για προστασία του πολίτη στο σπίτι του, στη γειτονιά του, στο χωριό του, στην πόλη του. Προστασία που δεν προσφέρετε με τα αποδεκατισμένα περιφερειακά αστυνομικά τμήματα και αστυνομικούς σε υπερκόπωση. Γι' αυτό, η τάξη στην πλατεία Εξαρχείων συνυπάρχει με την αύξηση παραβατικών κρουσμάτων σε όλη τη χώρα. Επίσης, εκφοβίζετε τον λαό με την πανδημία. Είναι ένας σύγχρονος τρόπος κοινωνικού ελέγχου. Χρησιμοποιήσατε την υγειονομική κρίση έτσι όπως βολεύει τα σχέδιά σας και θα συνεχίσετε να το κάνετε. Βέβαια, ενώ έχετε πολλά σχέδια πολλών εξυπηρετήσεων, δυστυχώς ως πολιτεία δεν έχετε σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Κάνετε αλχημείες, λάθη, γκάφες, παραλείψεις, που στοιχίζουν στους πολίτες, αλλά προσπαθείτε να τα καλύψετε με την προπαγάνδα και τον εκφοβισμό, για να ελέγχετε την κοινωνία και να την χειραγωγείτε. Δεν έχετε σχέδιο πρόληψης και προστασίας των πολιτών. Τα κρούσματα καθημερινά αυξάνονται και επιτρέπετε εκδηλώσεις, πανηγύρια στις πόλεις και στα χωριά μας, που δεν μπορούν να τηρηθούν υγειονομικά πρωτόκολλα. Μετά, έρχεστε εκ των υστέρων τιμωρητικά και επιβάλλετε μεγάλα πρόστιμα. Σε τι ωφελεί; Απλώς, ενεργοποιείτε έναν εισπρακτικό μηχανισμό, αντί να προνοήσετε για την υγεία των πολιτών. Άρα προσπαθείτε «ο Γιάννης να φοβάται το θεριό». Γιατί στην πραγματικότητα με το σημερινό σας νομοσχέδιο αποδεικνύεται «ότι φοβάται το θεριό τον Γιάννη». Φοβάστε, γιατί με την πολιτική σας χρεοκοπήσατε τη χώρα και τώρα ξανά καταστρέφετε την αρχή μιας οικονομικής και κοινωνικής κανονικότητας που έχει καταγραφεί στην καθημερινότητα των πολιτών από το 2018 και τις αρχές του 2019 μετά από μεγάλες προσπάθειες της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και του λαού μας. Φοβάστε, γιατί η μεγάλη ύφεση που θα προκύψει από την απουσία εμπροσθοβαρών άμεσων μέτρων θα οδηγήσει πάλι σε γνωστές εικόνες, στρατιές ανέργων και νοικοκυριά χωρίς εισόδημα. Θα οδηγήσει στην περαιτέρω φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, που δήθεν είχατε υπό την προστασία σας. Αυτό φοβάστε, τον Γιάννη που μπορεί να αντιδράσει, να διεκδικήσει την εργασία του, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του, να διεκδικήσει τη ζωή του. Ο φόβος σας, όμως, δεν θα καταλαγιάσει με τα κατασταλτικά μέτρα που νομοθετείτε. Αντίθετα, θα μεγαλώνει όσο κυβερνάτε, γιατί κυβερνάτε για τους λίγους, τους «ημετέρους» σας και όχι για τους πολλούς. Και αυτός ο νόμος, που θα υπερψηφίσετε σήμερα και είναι λυπηρό που σας νομιμοποιεί η ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, θα παραμείνει ανεφάρμοστος, όπως και άλλοι που περιόριζαν βασικές ελευθερίες και θεμελιώδη δικαιώματα του λαού μας. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε. Ο κ. Μουζάλας από τον ΣΥΡΙΖΑ έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε, εγώ ισχυρίζομαι ότι η Νέα Δημοκρατία γνωρίζει πάρα πολύ καλά τι κάνει. Δεν πρόκειται για μία παρεξήγηση, για μία λάθος εκτίμηση. Είναι ένα προσχεδιασμένο γεγονός. Ψηφίστηκαν πρώτα αυτά τα νομοσχέδια, τα οποία αφαιρούν διάφορες δημοκρατικές κατακτήσεις του λαού μας, αφαιρούν εισόδημα, δημιουργούν εργασιακές σχέσεις ζούγκλας και τώρα έρχεται το υπερόπλο, κατά την άποψη της Νέας Δημοκρατίας, που θα μπορέσει να υποστηρίξει αυτήν τη βαρβαρότητα συνθηκών ζωής που επιβάλλετε στον λαό μας και που θα φανεί πολύ γρήγορα. Θέλω να σας πω ότι η Νέα Δημοκρατία έχει ένα ακλόνητο επιχείρημα. Είναι η απάντηση σε όλα τα ερωτήματα. Το έχω ξαναπεί. Λέει, πήραμε 40%. Ακούστε, πήρατε 40% με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής και είσαστε υποχρεωμένοι, για να μπορέσετε να παραμείνετε όπως εσείς νομίζετε, να κάνετε συνέχεια ανοίγματα προς την ακραία δεξιά, επιδιώκοντας να κρατήσετε ή να προσκομίσετε και άλλες ψήφους της Χρυσής Αυγής, να στερεώσετε τις αντίστοιχες που έχετε ήδη μέσα σας και πιθανότατα να δώσετε και ένα χτύπημα στην Ελληνική Λύση, μπας και συνεχίσετε να έχετε 40%. Αυτό είναι κάτι που θα δείξει ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία και θα φανερώσει αυτό το σχέδιο. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, για να κρατήσετε τον κεντρώο κόσμο, κατασυκοφαντείτε τον ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να αποδείξετε ότι όλοι είμαστε ίδιοι. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι και το ξέρετε. Γι' αυτό φέρνετε αυτό το νομοσχέδιο και γι' αυτόν τον λόγο καταψηφίζουμε. Δεν παραμένει ερώτημα γιατί το επίσημο ΚΙΝΑΛ συντάσσεται με αυτό το νομοσχέδιο. Είναι ένα ερώτημα, το οποίο έχει απαντηθεί μέσα από την πορεία του, την πορεία του επίσημου ΚΙΝΑΛ. Έχει απαντηθεί μέσα από τη σύμπλευσή του με την κυβέρνηση Σαμαρά και τη σύμπλευσή του σε πάρα πολλά νομοθετήματα ενάντια στη ζωή του λαού μας, που φέρατε εδώ. Υπάρχει, βέβαια, ένα ζήτημα. Το επίσημο ΚΙΝΑΛ - δεν είναι ο κόσμος του ΚΙΝΑΛ - θα κριθεί και από τον κόσμο του ΚΙΝΑΛ, θα κριθεί και από την προοδευτική παράταξη και εκεί πέρα νομίζω ότι θα διαπιστώσουμε ότι η Ιστορία δεν συγχωρεί τα λάθη. Ο Τσώρτσιλ είχε πει ότι με λόγχες μπορείς να καταλάβεις μία χώρα, δεν μπορείς να την κρατήσεις υπό κατοχή. Αυτό κάνετε. Νομίζετε ότι θα γίνει με τις λόγχες, με τη βία, με την καταστολή. Οι περισσότεροι ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας έχουν μία φετιχιστική σχέση - σας το λέω ως γυναικολόγος, να το προσέξετε αυτό το πράγμα - με την καταστολή, τι καλό πράγμα που είναι η καταστολή. Κοιτάξτε, μερικές φορές η καταστολή είναι αναγκαία. Και εμείς την χρησιμοποιήσαμε πάρα πολύ σπάνια, με πολλή φειδώ και δεν ήμασταν χαρούμενοι γι' αυτό. Εσείς, βρε παιδιά, έχετε μία χαρά ανείπωτη. Φαίνεται και σε υποκλοπές αυτή η χαρά σας για την καταστολή. Ας είμαστε λίγο πιο μετρημένοι σε κάποια πράγματα. Λέει ένας Βουλευτής σας: Αυτό το νομοσχέδιο άργησε σαράντα πέντε χρόνια. Πριν από σαράντα πέντε χρόνια έπεσε η χούντα και ήρθε το Σύνταγμα του Καραμανλή. Φαίνεται ότι μετάνιωσαν κάποιοι που δεν συνέχισαν τα νομοσχέδια της χούντας να ισχύουν και άλλαξαν με τα δημοκρατικότερα Συντάγματα, τα οποία ψηφίστηκαν από το 1974 μέχρι τώρα. Κάνετε ένα βασικό λάθος. Πιστεύετε ότι ο φόβος θα νικήσει την επιθυμία. Σας το λέω πάλι ως γιατρός. Η επιθυμία θα νικήσει τον φόβο. Η ελπίδα θα νικήσει τον φόβο. Τον δικό σας φόβο θα τον νικήσουν η ελπίδα και η επιθυμία του κόσμου. Ο ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία θα συμπαραταχθεί με αυτή, θα την οργανώσει και το νομοσχέδιό σας θα πέσει. Και θα πέσετε και εσείς μαζί. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Χρήστος Γιαννούλης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευτυχώς ή δυστυχώς, γυναικολόγος δεν είμαι, ούτε έχω την κοινοβουλευτική εμπειρία του Γιάννη Μουζάλα, αλλά αυτό που μπορώ να δω είναι ότι αυτή την ώρα μέσα σε μία Βουλή, που η δεξιά πτέρυγά της δείχνει εμφανώς βαριεστημένη, κυοφορείται κάτι ουσιαστικό. Αγαπητοί συνάδελφοι της Συμπολίτευσης κάνετε τα πάντα, τα αδύνατα δυνατά, για την επιστροφή του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία στην κυβέρνηση και στην εξουσία. Και αυτό δεν το κάνετε, γιατί δεν μπορείτε να διαχειριστείτε την εντολή που σας έδωσε ελληνικός λαός, απλώς το κάνετε, γιατί, συνεχίζοντας αυτό που έλεγε ο Γιάννης Μουζάλας, είναι βαθιά ιδεολογικά μέσα σας αυτά που ο λαός κάποια στιγμή και στο πεζοδρόμιο και στους χώρους εργασίας και στη δουλειά του βλέπει ότι τον οδηγούν σε αδιέξοδο. Έχουν ειπωθεί πολλά αυτές τις μέρες και δεν πιστεύω ότι θα προσέθετα κάτι σημαντικό από τη στιγμή που υπάρχει μια βασική αρχή, ότι αυτό το νομοσχέδιο έρχεται χωρίς λόγο, έρχεται για να καλύψει ένα κενό που δεν υπάρχει. Οπότε εκεί η συζήτηση επί του νομοσχεδίου σταματά. Αρχίζει όμως μια ουσιαστική συζήτηση γι' αυτόν τον ιδεολογικό πόλεμο που συστηματικά οργανώνεται εργαλειοποιώντας ακόμη και τις ιδιαίτερες συνθήκες της πανδημίας, έτσι ώστε να πολλαπλασιάσετε τους ανθρώπους που θα είναι εξαρτημένοι από τις δικές σας αναξιόπιστες και παρελκυστικές πολιτικές πρακτικές. Ψάχνετε αφορμές για να σπείρετε τον φόβο. Αλλά θέλω να σας μεταφέρω με ακρίβεια ότι οι πολίτες, οι άνδρες, οι γυναίκες, οι νέοι που θα είναι στα πεζοδρόμια και στους δρόμους όλης της χώρας και όχι μόνο στην Ερμού ή σε αριθμό πενήντα ατόμων είναι γιατί η κ. Κεραμέως είχε την ατυχή έμπνευση να φέρει ένα νομοσχέδιο με απέναντί της την εκπαιδευτική κοινότητα, τους μαθητές και τους γονείς. Είναι γιατί η νομοθέτηση έχει γίνει ένα υπόδειγμα προς αποφυγή από τη Νέα Δημοκρατία. Δεν είναι μόνο τα δικαιώματα που βρίσκονται απέναντι τις πολιτικές σας προθέσεις, είναι και θεσμοί και διαδικασίες που άντεξαν στον χρόνο και άντεξαν και ως δημοκρατικά δικαιώματα. Δεν αντέχουν όμως από τον οδοστρωτήρα της Νέας Δημοκρατίας. Αγαπητοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, συζητάμε για συγκεντρώσεις, συζητάμε για διαμαρτυρίες, συζητάμε για καταστολή, συζητάμε για τάξη για ηρεμία. Θέλω να σας ρωτήσω ειλικρινά όχι ως μικρός ελάσσονος σημασίας πρωταγωνιστής: Όλο αυτό το ηθικό πλεονέκτημα και υπόδειγμα πολιτικής δράσης που επιδεικνύετε τώρα για την αντιμετώπιση της ανομίας, αυτήν την ευαισθησία, όταν υπήρχαν οι χυδαίες και οι ελεεινές αντιδράσεις για τη Συμφωνία των Πρεσπών με πολίτες που βυσσοδομούσαν, κανιβάλιζαν κατά πολιτικών σας αντιπάλων, που την είχατε κρυμμένη; Όταν τα γυμνά οπίσθια των διαδηλωτών μαζί με την ελληνική σημαία παιάνιζαν και παρελαύναν στη νέα παραλία της Θεσσαλονίκης, πού ήταν αυτή η ευαισθησία σας; Τότε γιατί δεν θυμηθήκατε να υψώσετε τη ρομφαία και να κρατήσετε τον πυρσό της τάξης και της ευνομίας; Όταν πετούσαν, κύριε Παπαδημητρίου - επειδή σας βλέπω μπροστά μου - στην Κατερίνη συμπολίτες σας γυάλινα ποτήρια με μεγάλη βάση κατά του Κώστα Αρβανίτη, του Δημήτρη Τζανακόπουλου, της Μπέτυς Σκούφα και της ταπεινότητάς μου με κίνδυνο να μας σκοτώσουν, πού ήσασταν; Όταν έκαιγαν τα σπίτια των Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ οι διαδηλωτές υπό την ανοχή της Αστυνομίας, πού ήταν αυτό το υπόδειγμα της πολιτικής και ηθικής αξιοπρέπειας που σήμερα προβάλλετε; Ξέρω ότι είστε σε δύσκολη θέση γιατί με μια σειρά από μέτρα θέλετε να ρίξετε νερό στο μύλο αυτού που έχετε εφεύρει ως αφήγημα, ότι είμαστε όλοι ίδιοι. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, λοιπόν. Υπάρχει μια πολυετής σχέση με το δημόσιο χρήμα, με τα δημόσια οικονομικά της παράταξης που εκπροσωπείτε, η οποία είναι βουτηγμένη στην αδιαφάνεια και τη διαφθορά, είναι μέσα στη σκανδαλώδη και δυσώδη εικόνα του βούρκου. Και υπάρχει μία διακυβέρνηση τεσσεράμισι ετών για την οποία δεν έχετε βρει ούτε ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ να έχει αγγίξει έστω και μία δραχμή. Αυτή είναι η μεγάλη μας διαφορά και δεν θα μας κάνει ποτέ ίδιους. Κλείνοντας θέλω να σας ευχαριστήσω γιατί αμφισβητείτε το ηθικό μας πλεονέκτημα. Έχετε δίκιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ηθικό πλεονέκτημα, έχει ένα ιστορικό πλεονέκτημα, κύριε Λιβανέ. Έχει το ιστορικό πλεονέκτημα ο ΣΥΡΙΖΑ και η Αριστερά να έχουν δώσει αίμα και να μην ρουφάνε αίμα. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Σκουρλέτης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι κοινωνικοί αγώνες δεν αδειοδοτούνται. Αυτό είναι ένα συμπέρασμα το οποίο πρέπει να το κατανοήσουμε όλοι μέσα σ' αυτήν την Αίθουσα και καλό θα είναι κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας να βγάλετε τα σωστά συμπεράσματα από την ίδια την ιστορία. Δεν φαντάζομαι να νομίζετε ότι στις μεγάλες στιγμές στους κοινωνικούς αγώνες προηγήθηκε μια διαδικασία αδειοδότησης. Φαντάζεστε ότι οι νέες και οι νέοι του Μάη του ΄68 ζήτησαν άδεια; Φαντάζεστε ότι αυτοί που συμμετείχαν τα προηγούμενα χρόνια στις απαγορευμένες μαραθώνιες πορείες υπέρ της ειρήνης ζήτησαν άδεια; Ζήτησαν άδεια όσοι αγρότες συμμετείχαν - μια κι υπήρξε και μια αναφορά στον προηγούμενο αιώνα - το 1910 στην εξέγερση του Κιλελέρ; Ζήτησαν άδεια όσοι συμμετείχαν στις τελευταίες μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις των πλατειών που δημιούργησαν τους όρους ανατροπής του δικομματισμού; Όχι. Τη λιτότητα ήθελαν να ανατρέψουν. Και κατάφεραν το 2015 να πετύχουν τη μεγάλη ανατροπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν μας εκπλήσσει πως στα γενέθλια του ενός έτους διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας επιλέξατε να κάνετε αυτό το δώρο στον εαυτό σας, το πιο αυταρχικό νομοσχέδιο το οποίο χτυπάει τον πυρήνα των συνταγματικών δικαιωμάτων. Μας είχατε προϊδεάσει, σας γνωρίζουμε ότι έχετε μια περιορισμένη αντίληψη για τη λειτουργία της δημοκρατίας. Το κάνατε τους προηγούμενους μήνες όταν επιχειρήσατε και πετύχατε να ψαλιδίσετε τις συλλογικές συμβάσεις, δηλαδή την αυτόνομη συλλογική διαπραγμάτευση, αυτό που κατοχυρώνει τη δημοκρατία στους χώρους εργασίας. Το επιχειρείτε καθημερινά τώρα στις μέρες μας στο πλαίσιο ενός ενεργού σκανδάλου που είναι τα 20 εκατομμύρια, που τα δίνετε χωρίς κριτήρια στους πρόθυμους για να στηρίξουν την πολιτική σας. Και τώρα ερχόμαστε στην αναβάθμιση του αυταρχισμού. Πάμε σε ένα ανώτερο πεδίο, χτυπάμε το ίδιο το Σύνταγμα ευθέως και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μιλήσατε για τον ριζοσπαστισμό. Αυτό δεν είναι μια καινούργια ορολογία για την Ευρώπη. Όμως είναι κάτι καινούργιο να εισάγεται στην ελληνική νομοθεσία. Βεβαίως μια και αναφερθήκατε στην πρόσφατη ιστορία της Μεταπολίτευσης, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ακριβώς ο ριζοσπαστισμός της νέας γενιάς κι όλος αυτός ο ριζοσπαστισμός που επωάστηκε ενάντια στη χούντα ήταν αυτός που έβαλε το αποτύπωμά του σε όλα τα θεσμικά πλαίσια που υπήρχαν μετά τη Μεταπολίτευση και υπήρξαν οι αντίστοιχες δημοκρατικές τομές, αυτές που εσείς σήμερα θέλετε να ψαλιδίσετε. Και φοβάμαι ότι αυτή η ανάγνωση της ιστορίας σάς κάνει να υιοθετείτε το αφήγημα του κ. Γεωργιάδη και του κ Βορίδη, οι οποίοι θέλουν να πάρουν τη ρεβάνς της Μεταπολίτευσης. Διότι η Αριστερά βεβαίως δεν δικαιώθηκε πολιτικά, αλλά μπόρεσε και έβαλε το αποτύπωμά της σε μια σειρά δημοκρατικές κατακτήσεις. Και αυτό σας ενοχλεί. Και σας ενοχλεί διότι ως αυθεντικοί εκφραστές του νεοφιλελευθερισμού γνωρίζετε καλά ότι ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός είναι ο δίδυμος αδελφός του αυταρχισμού και αυτό κανείς μπορεί να το διαπιστώσει από τα μέσα της δεκαετίας του '80 στις αρχές της δεκαετίας του '90, όπου παντού στην Ευρώπη η νεοφιλελεύθερη επέλαση πήγε χέρι - χέρι με τον περιορισμό των δημοκρατικών ελευθεριών. Όταν βγαίνει, λοιπόν, ο Πρωθυπουργός πριν από δύο μέρες στους «FINANCIAL TIMES» και μιλάει για μια εκούσια μνημονιακή πολιτική και μιλάει για μεταρρυθμίσεις που ξέμειναν από το πρώτο και δεύτερο μνημόνιο που εθελοντικά θα τους εφαρμόσει, γνωρίζει ότι θα υπάρχει κοινωνική αντίδραση. Αυτό λοιπόν που κάνετε τώρα είναι πραγματικά να σπέρνετε ανέμους και να θερίζετε θύελλες. Και, δυστυχώς, αυτός ο τόπος γνώρισε στιγμές άσχημες. Με αυτήν την ρύθμιση που κάνετε δεν χτυπάτε μόνο ευθέως τους κοινωνικούς αγώνες, δεν περιορίζετε το δικαίωμα το συνταγματικό του συνέρχεσθαι, αλλά δημιουργείτε και μια γενικευμένη κατάσταση περιρρέουσας ατμόσφαιρας που ενθαρρύνει τον κάθε είδους αυταρχισμό και την καταστολή. Και φοβάμαι πάρα πολύ πως γεγονότα που αμαύρωσαν τις προηγούμενες δεκαετίες τον τόπο μας, οι στυγνές δολοφονίες του Κουμή και της Κανελλοπούλου, του Καλτεζά, του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, μπορεί να τις συναντήσουμε ξανά και θα είναι αποκλειστικά δική σας ευθύνη. Νομίζω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι πρέπει αυτό το νομοσχέδιο να αποσυρθεί. Γνωρίζουμε ότι δεν θα το κάνετε, διότι είστε συνεπείς προς μια βαθιά, αντιδημοκρατική και αυταρχική αντίληψη. Ωστόσο, θέλουμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι εμείς ως χώρος, εμείς ως αριστεροί, εμείς όλοι όσοι υπερασπιζόμαστε τα δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα, δεν θα αφήσουμε να εφαρμοστεί αυτός ο νόμος. Μας το επιβάλλει η δημοκρατική μας συνείδηση. Μας το επιβάλλει το ίδιο το Σύνταγμα. Θα υπερασπιστούμε τη δημοκρατία, θα υπερασπιστούμε τις ελευθερίες, θα υπερασπιστούμε το Σύνταγμα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και για τον χρόνο. Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Κάτσης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φέρνει για ψήφιση ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Ελληνικής Δημοκρατίας χωρίς αιδώ, χωρίς ντροπή ένα βαθιά αντιδημοκρατικό και αντισυνταγματικό νομοσχέδιο. Έρχεται με νόμο να περιστείλει το δημοκρατικό και συνταγματικό δικαίωμα του συνέρχεσθαι και της διαδήλωσης και, μάλιστα, νομοθετεί να αποφασίζει το κράτος κατά βούληση ποια διαδήλωση εγκρίνει και ποια όχι. Η Νέα Δημοκρατία, λοιπόν, αποδεικνύεται ότι ούτε νέα είναι γιατί δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από την προδικτατορική ΕΡΕ σε αυταρχισμό και σκληρότητα, αλλά - επιτρέψτε μου - ούτε τιμά τον όρο δημοκρατία στο όνομά της, καθώς το νομοσχέδιο που έχουμε μπροστά μας έχει copy paste διατάξεις που προέβλεπε το χουντικό διάταγμα το 1971 και, μάλιστα, με διορθώσεις επί τα χείρω. Κάνω μια παρένθεση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Περιττεύει η νουθεσία σας περί του ύφους και των εκφράσεων που ακούγονται εδώ μέσα, όταν εσείς επισήμως αποκαλείτε τον ΣΥΡΙΖΑ «παρακράτος», «μαφία» και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Ίδιες διατάξεις, λοιπόν, υπάρχουν με το χουντικό διάταγμα του 1971. Σας τα ανέλυσε πάρα πολύ καλά και ο Πρόεδρος, ο Αλέξης ο Τσίπρας, και ο εισηγητής μας, ο Γιάννης Ραγκούσης, που μαζί με τους φορείς έκανε φύλλο και φτερό την επιχειρηματολογία σας. Όμως, να σταθώ σε δύο σημεία. Πρώτον, η Διεύθυνση Πρόληψης Βίας που θα προλαμβάνει τη ριζοσπαστικοποίηση ομάδων πολιτών τι ακριβώς θα κάνει; Μιλάμε για αστυνόμευση των ιδεών στην Ελληνική Δημοκρατία εν έτει 2020; Δεύτερον, όσον αφορά τη δήλωση στην Αστυνομία υπεύθυνου πορείας που έχει και αστικές ευθύνες, ώστε να εκμηδενιστούν οι αυθόρμητες συγκεντρώσεις, σας ρωτώ: Αλήθεια, αν ίσχυε αυτός ο νόμος όταν κατεβαίνατε στα συλλαλητήρια της Συμφωνίας των Πρεσπών, ποιος θα δηλωνόταν στην Αστυνομία ως διοργανωτής; Μήπως ο κ. Σαμαράς, μήπως ο κ . Γεωργιάδης ή μήπως ο κ. Μιχαλολιάκος και ο κ. Λαγός; Ποιος θα αναλάμβανε την ευθύνη που πήγαν να εισβάλλουν στη Βουλή; Γιατί με αυτούς ήσασταν στις πλατείες της πατριδοκαπηλίας για να έρθετε τώρα να τιμάτε και να τηρείτε τη συμφωνία με πανηγυρικές ανακοινώσεις. Καλώς ήρθατε, λοιπόν, στη νέα «ορμπανική» Ελληνική Δημοκρατία του Αρχηγού Κυριάκου Μητσοτάκη, της πιο ανασφαλούς Κυβέρνησης της Μεταπολίτευσης που φοβάται και τη σκιά της, που δεν αντέχει και δεν ανέχεται την παραμικρή κριτική ούτε από τα μίντια που κάνει τα πάντα με λίστες Πέτσα να τη λιβανίζουν ούτε τη σάτιρα, καθώς δεν υπάρχει ούτε μια πολιτική σατιρική εκπομπή στην τηλεόραση. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου και έβλεπα τηλεόραση δεν έχει συμβεί ξανά ποτέ στο παρελθόν. Όμως, πλέον και με το παρόν σχέδιο νόμου δεν ανέχεται ούτε την κοινωνική διαμαρτυρία, τη διεκδίκηση, τη διαδήλωση. Γενικό σιωπητήριο, λοιπόν. Το μόνο που επιτρέπεται είναι τα χειροκροτήματα του φιλοθεάμονος κοινού και, όπως θα έλεγε και ο διαφωτιστής φιλόσοφος Βολτέρος, και μιας και ο κ. Μητσοτάκης χρησιμοποιούσε όταν ήταν στην Αντιπολίτευση τους λόγους του και αρεσκόταν να χρησιμοποιεί αποφθέγματα του Βολτέρου - προφανώς υπήρξε μεγάλος του θαυμαστής για να το χρησιμοποιεί τόσο συχνά που τον έκανε αυτός ο θαυμασμός να αγοράσει κάποια στιγμή και το σπίτι που έμενε ο Βολτέρος - έλεγε: «Για να βρεις ποιος σε εξουσιάζει απλώς σκέψου ποιος είναι αυτός που δεν επιτρέπεται να κριτικάρεις.». Αυτό κάνετε σήμερα. Με απίστευτη αλαζονεία της εξουσίας ποινικοποιείτε τον δημοκρατικό κοινωνικό έλεγχο. Αλήθεια, τι νομίζετε ότι θα καταφέρετε με αυτά που σήμερα εισηγείστε; Πιστεύετε, κυρίες και κύριοι της Πλειοψηφίας, ότι θα περιορίσετε με νόμο την ταξική πάλη που υπάρχει και θα υπάρχει όσο υφίστανται ανισότητες και εκμετάλλευση; Θα καταργήσετε δια νόμου την κοινωνική δυσαρέσκεια ή τις διεκδικήσεις της νεολαίας για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα ή μήπως θα καταργήσετε δια νόμου τη διαμαρτυρία απολυμένων, συνταξιούχων, ανέργων ή ατόμων που δουλεύουν για δεκαπέντε ώρες με 500 ή με 700 ευρώ; Εάν το πιστεύετε αυτό, λυπάμαι πολύ, αλλά έχετε πάρει οριστικά διαζύγιο με τον ορθό λόγο, διότι είναι βαθιά ανιστόρητη και αντιδιαλεκτική η άποψη που λέει ότι μπορεί να περισταλεί η κίνηση της κοινωνίας, ότι μπορεί να αποτραπεί το να μπουν οι λαϊκές μάζες και ο ανθρώπινος παράγοντας στην εξίσωση, στο προσκήνιο, δηλαδή, της ιστορίας. Ο λαός, η Αριστερά, οι προοδευτικές δυνάμεις, αλλά και ετερόκλητα, αυθόρμητα κινήματα έχουν διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στον ρου της ιστορίας τόσο στην παγκόσμια όσο και στην ελληνική. Και αναρωτιέμαι: Τι θα γινόταν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εάν υπήρχε ο σημερινός νόμος του κ. Χρυσοχοΐδη στο κίνημα της 3ης του Σεπτέμβρη που ζητούσαν σύνταγμα; Τι θα γινόταν στις αυθόρμητες διαδηλώσεις του 1-1-4 και του ανένδοτου προς υπεράσπιση της δημοκρατίας; Θα αναζητούσατε διοργανωτή και αστικές ευθύνες; Τι θα γινόταν στις αντιστασιακές συγκεντρώσεις, στις αντιδικτατορικές διαδηλώσεις, όπως του Πολυτεχνείου, όπου θρηνήσαμε νεκρούς; Το νομοσχέδιό σας, εκτός από αντιδημοκρατικό και αντισυνταγματικό, είναι και ανεφάρμοστο τόσο τυπικά όσο και ουσιαστικά. Σας το λέμε όχι μόνο εμείς, σας το λέει η έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, η ανακοίνωση που εξέδωσε η Συντονιστική Επιτροπή των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της Ελλάδος, σας το λέει η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων με επιστολή της προς τον κ. Χρυσοχοΐδη, σας το λέει η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και δεν ιδρώνει το αυτί σας. Σας το λέμε ξεκάθαρα. Ο νόμος αυτός θα μείνει στα χαρτιά και εμείς με το που έρθουμε ξανά στην Κυβέρνηση θα τον καταργήσουμε. Κλείνοντας, θέλω να κάνω και ένα πολιτικό σχόλιο για τη στάση των κομμάτων σε αυτήν την πρωτοβουλία της Κυβέρνησης. Η Νέα Δημοκρατία έχει μια πολύ απλή λογική. Σκέφτεται ότι τα κάνει μαντάρα στην οικονομία. Από τον Σεπτέμβρη έρχεται καταιγίδα φτώχειας και ύφεσης και, άρα, κοινωνικές αντιδράσεις. Οπότε, προληπτικά στρώνει το νομικό της οπλοστάσιο της καταστολής. Επιχειρεί, όμως, και κάτι άλλο, να ενώσει πολιτικά την ακροδεξιά, τη Δεξιά και το ακραίο κέντρο. Ο μόνος Πρωθυπουργός που το κατάφερε αυτό ήταν ο κ. Παπαδήμος ενώνοντας τη Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη και το πλήρωσαν τα μικρότερα κόμματα. Το θυμόμαστε πολύ καλά. Σήμερα θέλει να ενώσει την Ελληνική Λύση και το ΚΙΝΑΛ υπό τη σκέπη του. Εμείς δεν επιχαίρουμε με το να υπερψηφίσει το ΚΙΝΑΛ, ώστε να έχουμε μικροπολιτικά οφέλη από το κέντρο και προς τα αριστερά. Δεν έχουμε ηγεμονισμούς στην προοδευτική παράταξη. Θεωρώ τεράστιο πολιτικό λάθος το ΚΙΝΑΛ να διαβεί τον Ρουβίκωνα και να μεταβεί οριστικά από την προοδευτική παράταξη στη συντηρητική παράταξη. Εμείς που παλεύουμε για μια νέα προοδευτική πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία έχουμε τείνει πολλές φορές χείρα βοηθείας και σύγκλισης δυστυχώς ανεπιτυχώς.
Κύριε συνάδελφε, παρακαλώ ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε τριάντα δευτερόλεπτα. Με την απλή αναλογική, με τη συνταγματική Αναθεώρηση, με τη Συμφωνία των Πρεσπών, με τη συμφωνία για την Εκκλησία, με τη διαλεύκανση της «NOVARTIS», που αποδείχτηκε και με τη βούλα σκάνδαλο, ας μην αποτελέσει, λοιπόν, και το σημερινό νομοσχέδιο περί καταστρατήγησης των πορειών ένα ιστορικό πολιτικό ατόπημα εναντίον των δημοκρατικών παραδόσεων προς τέρψη της στρατηγικής του κ. Μητσοτάκη για τα μάτια του κ. Χρυσοχοΐδη, που πολλοί αναρωτιούνται αν πάντα ήταν δεξιός ή αν τώρα έγινε. Ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η διαδικασία θα ολοκληρωθεί στις δέκα. Δηλαδή, στις δέκα θα ξεκινήσει η ονομαστική ψηφοφορία. Το Κίνημα Αλλαγής κατέθεσε αίτηση ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής και επί των άρθρων 1 ως 14, 19 και 22. Τον λόγο έχει ζητήσει ο τέως Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Βούτσης.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν θα ζητούσα τον λόγο, διότι επί της ουσίας τα επιχειρήματα γύρω από το νομοσχέδιο έχουν εξαντληθεί και κυρίως με τις αντιπαραθέσεις σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων. Είμαι αναγκασμένος να ζητήσω τον λόγο και να ζητήσω τον λόγο από τους δύο Υπουργούς για αυτό που γίνεται τώρα έξω στην Αθήνα. Νομίζετε ότι μπορείτε να συνεχίσετε να είστε σε αυτά τα έδρανα; Το λέω ευθέως. Με ποιο δικαίωμα χτυπήσατε την εκδήλωση, τη σημερινή διαδήλωση; Πού το βρήκατε το δικαίωμα, κύριε Χρυσοχοΐδη, κύριε Οικονόμου; Διότι εσείς εκπροσωπείτε αυτήν τη στιγμή τις δυνάμεις καταστολής που προσχεδιασμένα χτύπησαν τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΜΕ, των συνδικαλιστικών οργανώσεων που είχαν οργανώσει την εκδήλωση. Δεν υπάρχουν προσχήματα για το αν υπήρξαν κάποιες μεμονωμένες ενδεχομένως κινήσεις ατόμων ή έγινε οποιαδήποτε ρίψη ενδεχομένως μιας πέτρας και μίας μολότοφ. Είμαστε το ίδιο έμπειροι με εσάς, αλλά σε αγώνες. Δεν έχουμε την επιχειρησιακή εμπειρία τη δική σας. Είστε και οι δύο - αναφέρομαι προσωπικά - επί δεκαπέντε χρόνια με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο επιχειρησιακά ή ως πολιτικοί υπεύθυνοι στα ηνία της Αστυνομίας και του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη κατά διαστήματα. Δεν είχατε την εμπειρία ότι είστε απολύτως συνυπεύθυνοι και απολύτως υπεύθυνοι, εάν γίνονταν σήμερα τα εκτεταμένα επεισόδια από τις δυνάμεις των οποίων προΐστασθε; Δεν την είχατε αυτή την εμπειρία;
Ντροπή!
Αίσχος!
Ντροπή!
Δεν την είχατε; Ρωτήστε εναντίον ποιων διαδηλωτών σήμερα επετέθησαν οι δυνάμεις των οποίων προΐστασθε. Σας λέγαμε επί μήνες ότι θύλακες της Αστυνομίας - και χωρίς πάντοτε να σας επιρρίπτουμε ευθύνες, κύριε Χρυσοχοΐδη, και το ξέρετε αυτό, διότι είμαστε πάρα πολύ έμπειροι για το πώς αυτονομούνται ενδεχομένως κάποιοι θύλακες της Αστυνομίας - χτυπούσαν νεολαίους στις πλατείες, χτυπούσαν δύο ή τρεις ανθρώπους που δεν τους άρεσε η φάτσα τους, χτυπούσαν μοτοσικλετιστές στα φανάρια της Μιχαλακοπούλου, έκαναν εισβολές πολύ πέραν των διαταγών τις οποίες υποτίθεται πως είχαν από εσάς σε διάφορες επιχειρήσεις τις οποίες κάνατε. Σας προειδοποιούσαμε και το γνωρίζετε. Και ήρθατε τη σημερινή μέρα όπου γίνεται αυτή η ιστορική - θα την έλεγε κανείς - συζήτηση, με την έννοια ότι ανέλαβε η Κυβέρνησή σας την ευθύνη να γιορτάσει το πρώτο έτος της διακυβέρνησης, φέρνοντας αυτό το νομοσχέδιο για να ψηφιστεί και έγινε αυτή η σκληρή αντιπαράθεση σε όλα τα επίπεδα, επιλέξατε αυτή την ημέρα να δώσετε εντολές ή να ανεχθείτε - μιλάω μετά γνώσεως διότι γνωρίζετε πολύ καλά πως ξέρουμε όλες αυτές τις δεκαετίες πως πολλά πράγματα γίνονται και εκτός ελέγχου και εκτός εντολών - εν πάση περιπτώσει, όμως, ή δώσατε τις εντολές ή ανεχθήκατε αυτό το επιχειρούμενο πογκρόμ στους δρόμους της Αθήνας, για να γεμίσουν οι ιστοσελίδες οι μπουκωμένες με το ότι υπάρχει πρόβλημα στο κέντρο της Αθήνας και διαλύεται ο κοινωνικός ιστός; Σοβαρά σήμερα, που τα κόμματα της Αντιπολίτευσης και οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις κάλεσαν τον λαό εναντίον του νομοσχεδίου - να μην το χαρακτηρίσω, δεν μπαίνω σε αυτή τη συζήτηση αν είναι τερατούργημα ή οτιδήποτε ή ποιας εμπνεύσεως είναι - το οποίο φέρατε εδώ; Επιλέξατε ή ανέχεστε να γίνει σήμερα αυτή η κατάσταση στο κέντρο της Αθήνας; Σας το λέω ευθύτατα από το σημείο που ξεκίνησα: Δεν μπορείτε κατά την κοινή δημοκρατική λογική και την κοινοβουλευτική τάξη να συνεχίσετε να είστε σε αυτά τα έδρανα! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Πρέπει ή να αποχωρήσετε ή, αν μείνετε εκεί, άμεσα να απολογηθείτε ενώπιον της ελληνικής Βουλής, ενώπιον του ελληνικού Κοινοβουλίου, διότι αντιλαμβάνεστε τι μήνυμα δίνετε, εάν με παρούσα όλη τη Βουλή, παρόντες εσάς που φέρατε ένα νομοσχέδιο - το θεωρείτε όπως το θεωρείτε - και συζητιέται, καλούν τριτοβάθμιες οργανώσεις, καλούν τα κόμματα της Αντιπολίτευσης. Τι το πιο επίσημο; Εάν σε αυτή την εκδήλωση τη σημερινή συμβαίνουν αυτά που μαθαίνουμε έξω, μηχανές με διάφορους που περνάνε μέσα από τη διαδήλωση, διάφορα νέα παιδιά, που, όμως, είναι στην Αστυνομία και κάποιοι τους είπαν να λειτουργούν εκδικητικά εναντίον νέων ανθρώπων και διαδηλωτών, τι θα συμβεί, κύριε Χρυσοχοΐδη και κύριε Οικονόμου, στις επόμενες διαδηλώσεις, στις επόμενες εκδηλώσεις για τα κοινωνικά αιτήματα, για τα δικαιώματα, για το κλίμα, για όλα αυτά που αναφέρθηκαν σήμερα; Τι θα συμβεί, όταν δεν θα υπάρχουν τα φώτα της δημοσιότητας που υπάρχουν από το κανάλι της Βουλής και μας βλέπει σήμερα όλος ο ελληνικός λαός και μπορούμε να καταγγείλουμε; Όταν δεν θα μπορούν να καταγγείλουν, όταν θα έχει πέσει η νύχτα, τι θα γίνεται; Σαν αυτά που έγιναν προχθές στα μπαράκια των Εξαρχείων ή σε διάφορες άλλες εκδηλώσεις της νεολαίας, κανείς δεν θα μπορεί να τα καταγγείλει, κανείς δεν θα έχει τον τρόπο να τα επικοινωνήσει. Και φέρατε ένα νομοσχέδιο για να οργανώνεται καλύτερα αυτή η καταστολή! Αυτή, λοιπόν, είναι μία τεράστια ευθύνη. Εάν εσείς θέσατε εαυτούς υπεύθυνους των σοβαρών γεγονότων τα οποία διαδραματίζονται στην Αθήνα, να αναλάβετε πλήρως την ευθύνη! Εάν σας έχουν υπερβεί - και μιλάω μετά γνώσεως δεκαετιών εκδηλώσεων, λαϊκών και δημοκρατικών αγώνων - θα πρέπει να παραιτηθείτε σήμερα! Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Συνεχίζουμε με τον κ. Κωνσταντίνο Ζουράρι.
Δεν συνεχίζουμε καθόλου! Να απαντήσει για τις ντροπές αυτές!
Με συγχωρείτε, ηρεμήστε! Ένα λεπτό! Συγγνώμη, κύριε συνάδελφε. Ακούσαμε τον κ. Βούτση, παρακαλώ να ακούσουμε τον κύριο Υπουργό τώρα. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Δεν αντιλαμβάνομαι ειλικρινά αυτόν τον τόνο τον δραματικό τον οποίο ο τέως Πρόεδρος της Βουλής…
Μα, δεν χτυπάνε εσάς! Τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ χτυπήσατε!
Κύριε συνάδελφε, κύριε Τζανακόπουλε, μισό λεπτό!
Ντροπή σας γι' αυτά όλα!
Κύριοι συνάδελφοι, πριν λίγο…
Δεν αντιλαμβάνεται ο κύριος Πρόεδρος…
Αφήστε τον Υπουργό να μιλήσει!
Κύριοι συνάδελφοι, κύριε Λιβανέ, σας παρακαλώ! Κύριε Τζανακόπουλε, ακούσαμε πριν λίγο…
Δεν αντιλαμβάνεται ο κύριος Πρόεδρος…
Ποιος είσαι; Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Κύριε Λιβανέ, σας παρακαλώ, καθίστε κάτω! Κύριε Υπουργέ, ένα λεπτό! Κύριε Τζανακόπουλε, κύριε Λιβανέ, σας παρακαλώ! Είπα σε εσάς και στον κ. Λιβανό… Πριν λίγο μίλησε ο κ. Βούτσης και του δόθηκε η δυνατότητα να πει αυτά τα οποία εκπροσωπούσε - κατά την άποψή του - και το κόμμα σας με τον χρόνο που ήθελε. Τώρα θα επιτρέψετε, αν θέλετε να μην ξανασυμβούν, γιατί έχουμε ζήσει καταστάσεις στη Βουλή δύσκολες και τώρα και τα προηγούμενα χρόνια - σας παρακαλώ πάρα πολύ - να ακούσουμε τον Υπουργό και να υπάρξει μία πολιτισμένη συζήτηση για να ολοκληρωθεί. Παρακαλώ πάρα πολύ να ακούσουμε με προσοχή αυτά που θα πει ο Υπουργός. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Λέω ότι άκουσα με δραματικό τόνο να περιγράφονται περιστατικά τα οποία ο κύριος Πρόεδρος ή - δεν ξέρω - ο ΣΥΡΙΖΑ ερμηνεύει κατά τη δική του αντίληψη. Υπάρχουν, όμως, πραγματικά περιστατικά, κύριε Πρόεδρε. Και το πραγματικό περιστατικό είναι ότι οι δυνάμεις εδώ μπροστά δέχτηκαν δεκαπέντε μολότοφ και οι μολότοφ σκοτώνουν, αν το γνωρίζετε. Οι μολότοφ σκοτώνουν!
Εσείς το γνωρίζετε;
Και εσείς εδώ έρχεστε να μου πείτε τώρα, έρχεστε να μας πείτε…
Κύριε Πρόεδρε…
Κοιτάξτε, κύριοι συνάδελφοι και από τη Νέα Δημοκρατία και από τον ΣΥΡΙΖΑ, κύριε Λαζαρίδη, θα αφήσετε τον Υπουργό να μιλήσει; Θα επιτρέψετε στον Υπουργό, σας παρακαλώ, να πει την άποψή του, όπως ακούστηκε και ο τέως Πρόεδρος της Βουλής.
Τραμπούκοι, δολοφόνοι, λοιπόν, επιτέθηκαν εναντίον των αστυνομικών δυνάμεων. Αυτοί διέλυσαν τη συγκέντρωση. Η Αστυνομία δεν έχει κανέναν λόγο να διαλύσει τη συγκέντρωση.
Δεν διαλύθηκε.
Να μην προκαλείς γιατί ήμασταν εκεί.
Κύριοι συνάδελφοι του ΚΚΕ, σας παρακαλώ. Γιατί πρέπει τώρα…
Η Αστυνομία αυτό που κάνει είναι να προστατεύει τους διαδηλωτές να διαδηλώσουν και από την άλλη πλευρά… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΚΚΕ]] Αν νομίζετε ότι την πολιτική μάχη που χάσατε δυο μέρες θα την κερδίσετε με τραμπουκισμούς, κάνετε λάθος.
Ήμασταν παρόντες.
Οι τραμπούκοι δολοφόνοι πήγαν να δολοφονήσουν αστυνομικούς και διέλυσαν και τη συγκέντρωση. Κι αυτή τη στιγμή επιχειρούν να καταστρέψουν την πόλη. Θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν να προασπίσουμε και τη δημοκρατία και τις περιουσίες των ανθρώπων. Αυτό να το γνωρίζετε.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Εσείς ως τι να μιλήσετε; Σας παρακαλώ.
Να κρατήσει το βίντεο της Βουλής να το έχει.
Κύριε Βίτσα, σας παρακαλώ. Να οργανώσουμε τη συζήτηση.
Δεν αναφέρομαι σε εσάς, κύριε Πρόεδρε.
Δεν έχετε προσωπικά μαζί μου. Το θέμα είναι να λειτουργήσει η διαδικασία και να ολοκληρώσουμε.
Ποια διαδικασία; Ακόμα δεν ψηφίστηκε και καίγεται ο κόσμος. Κι έρχεται και μας λέει αυτά ο Υπουργός; Έξω ήμασταν.
Σας παρακαλώ, κύριε Βίτσα. Πάλι την ίδια συζήτηση τώρα; Έχει ζητήσει ο κ. Τζανακόπουλος τον λόγο.
Φέρε τον Παπασταύρου. Φέρε τον Παπασταύρου.
Κύριοι συνάδελφοι, η δημοκρατία έχει κανόνες. Κύριε συνάδελφε, είπαμε να ξεχάσουμε γεγονότα που έχουν γίνει τα προηγούμενα χρόνια στην ελληνική Βουλή. Σας παρακαλώ πάρα πολύ. Έχουν ζητήσει τον λόγο οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και θα τον έχουν. Κύριε Πρόεδρε, ηρεμήστε παρακαλώ.
Εγώ είμαι πολύ ήρεμος, ξέρετε, γιατί έχω περάσει απ' αυτά. Δεν χάνω την ψυχραιμία μου. Ούτε λέω για τραμπούκους ούτε για δολοφόνους. Κύριε Υπουργέ και κύριε Οικονόμου, επαναλαμβάνω. Είστε πάρα πολύ έμπειροι. Μπορεί το αφήγημα που μόλις μας είπατε να έχει δόση πραγματικότητας και να υπήρξαν πράγματι επιθέσεις με μολότοφ σε ένα ορισμένο σημείο, δεν ξέρω τον αριθμό. Κύριε Υπουργέ, ήσασταν επιχειρησιακός επικεφαλής τόσα χρόνια και γνωρίζετε ότι βεβαίως και δεν διαλύεται μια μεγάλη διαδήλωση από τμήματα απολύτως ειρηνικά στο όνομα ότι ενδεχομένως υπήρξαν οι επιθέσεις που είπατε. Μπορεί να υπήρξαν. Δεν είμαι σε θέση να αμφισβητήσω. Αλίμονο αν πέντε, δέκα δεν ξέρω πόσοι θέλετε, που τώρα τους ονομάσατε τραμπούκους, το πρωί μπαχαλάκηδες, το βράδυ θα τους βρείτε και ταυτότητα… Αν υπάρχει οποιαδήποτε επίθεση προς τις δυνάμεις της Αστυνομίας επιτόπου επιχειρησιακά αντιμετωπίζεται αυτό και δεν δίνεται - ούτε δίνετε - εντολή να διαλύσουν εσκεμμένα μέχρι την Ερμού… [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Μέχρι την Ερμού έτρεχαν οι αστυνόμοι να διαλύσουν τα τμήματα του ΠΑΜΕ και των άλλων οργανώσεων. Είναι απαράδεκτο αυτό που είπατε ότι χρησιμοποιήσαμε ή χρησιμοποιούμε τραμπούκους. Αυτό είπατε. Επίσης, ότι εκπροσωπούμε τραμπούκους. Πάρτε το πίσω και δείτε τη δική σας θέση γιατί ίσως να μην αντιληφθήκατε τι έγινε σήμερα γύρω από το δικό σας άτομο και από την ευθύνη σας. Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστούμε.
Να μιλήσουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Μίλησε ο Υπουργός.
Μισό λεπτό, κύριοι συνάδελφοι. Και ο κ. Βούτσης μίλησε και ξαναζήτησε να μιλήσει και θα ξαναμιλήσει. Σας παρακαλώ. Ζήτησα πριν να αρχίσουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Είπαμε όχι. Θα απαντήσει ο Υπουργός. Στη συνέχεια θα πάρουν τον λόγο όλοι οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι και θα συνεχίσουμε τον διάλογο. Στις 22: 00΄ όμως να ξέρετε ότι θα ολοκληρώσουμε τη διαδικασία. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.
Πάλι μου αποδίδετε πράγματα που δεν λέω. Εσείς λέτε. Επαναλαμβάνω ότι τραμπούκοι και δολοφόνοι επιτέθηκαν στις δυνάμεις εδώ μπροστά στη Βουλή. Έχουμε τραυματίες αστυνομικούς, κύριε Βούτση. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Έπεσαν πάνω με μολότοφ να σκοτώσουν αστυνομικούς και να κάψουν αστυνομικούς. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Όλα τα άλλα που λέτε δεν υπάρχουν πουθενά. Πουθενά.
Δεν υπάρχουν πουθενά;
Δεν ντρέπεσαι; Είσαι ψεύτης.
Κύριε Τζανακόπουλε, θα μιλήσετε σε δυο λεπτά. Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ, ηρεμία. Θα ακούσουμε τον Υπουργό και μετά θα μιλήσουν οι Κοινοβουλευτικοί Εκπρόσωποι. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.
Δεύτερον, αυτοί που έκαναν την επίθεση κανονικά πρέπει να συλληφθούν. Κι αυτό πρέπει να κάνουν οι δυνάμεις. Αυτή είναι η δουλειά τους. Όσοι έχουν επιτεθεί δολοφονικά εναντίον αστυνομικών ή εναντίον οποιουδήποτε άλλου είναι υποχρέωση της Αστυνομίας να τους συλλάβει. Κι αυτό επιχειρείται να γίνει. Επίσης, επαναλαμβάνω ότι αυτή τη στιγμή γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια να μην καταστραφούν περιουσίες ανθρώπων, καταστήματα και…
Αφήστε τις περιουσίες. Σχέδιο διάλυσης της πορείας. Κοροϊδεύει τη Βουλή. Λέει ψέματα.
Κύριε συνάδελφε, η δημοκρατία έχει τα χαρακτηριστικά να μιλήσει και μετά να μιλήσετε εσείς. Θα το πει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος που θα πάρει τον λόγο.
Λέει ψέματα. Ήμασταν εκεί.
Κύριε συνάδελφε, θα πάρει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος τον λόγο.
Η Αστυνομία έναν ρόλο είχε σήμερα.
Κόφ' το, ρε. Λες ψέματα. Εξευτελίζεσαι μ' αυτό που κάνεις.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Το οργάνωσες εσύ και η Κυβέρνηση.
Κατανοείτε ότι υπάρχουν κανόνες. Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ.
Δεν υπάρχει περίπτωση εδώ μέσα να αλλοιώσετε την αλήθεια και την πραγματικότητα. Δεν υπάρχει περίπτωση. Κι αυτό που θα γίνει είναι να διαλευκανθεί πλήρως αυτή η υπόθεση και να συλληφθούν όσοι τραμπούκοι επιχείρησαν να κάψουν την αστυνομία και να διαλύσουν τη συγκέντρωση. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΚΚΕ]] Αυτό έχω να σας πω μόνο. Ευχαριστώ πολύ.
Κύριε Τζανακόπουλε, θα αρχίσω με εσάς. Μετά από το ΚΚΕ, μετά ο κ. Χήτας, ο κ. Λιβανός. Υπάρχει κάποιος άλλος εδώ; Και ο κ. Καμίνης.
Με τη σειρά της κοινοβουλευτικής δύναμης.
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο για διαδικαστικά θέματα;
Σας παρακαλώ, κύριε Λιβανέ. Ποιο είναι το διαδικαστικό;
Δεν θα μιλήσει το ΚΚΕ ποτέ;
Κύριε Φίλη, σας παρακαλώ, να ακούσουμε ποιο είναι το διαδικαστικό. Σας παρακαλώ, κύριε Λιβανέ, πείτε ποιο είναι το διαδικαστικό. Σε μένα, κύριε Λιβανέ.
Κύριε Πρόεδρε, είμαστε εδώ είκοσι τέσσερις ώρες. Συζητάμε. Ο καθένας εκφράζει τα επιχειρήματά του. Οι άνθρωποι που διαδηλώνουν έξω, διαδηλώνουν. Εγώ καλώ όλες τις παρατάξεις και όλους τους Βουλευτές και τους Υπουργούς να είμαστε ήρεμοι. Ό,τι κάνουμε εντός της Αιθούσης πυροδοτεί τις εξελίξεις εκτός. Να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.
Κύριε Λιβανέ, καθίστε παρακαλώ. Δεν είναι διαδικαστικό αυτό. Βοηθήστε με να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία. Δεν ήταν διαδικαστικό το θέμα σε καμμία περίπτωση. Κύριε Παφίλη, έχετε τον λόγο.
Κύριε Χρυσοχοΐδη και κύριοι της Κυβέρνησης, ή δεν σας πληροφορούν καλά ή μας κοροϊδεύετε όλους. Έχουμε το γνωστό σκηνικό οργανωμένης προσπάθειας και επιχειρησιακά για τη διάλυση της μεγάλης συγκέντρωσης, η οποία σας ενημερώνω ότι δεν έχει διαλυθεί. Είναι απέξω. Ξαναγύρισε πίσω, και οι μισοί κλαίνε. Είναι απαράδεκτα αυτά που λέτε. Πρώτον, εσείς σπρώξατε αυτές τις ομάδες, όχι εσείς, οι αστυνομικοί, και τις έφεραν εδώ για να παίξουν το γνωστό παιχνίδι, τον γνωστό ρόλο του κλέφτη και αστυνόμου, να σας δώσουν το πρόσχημα για να βομβαρδίσετε όλη τη διαδήλωση. Και μας λέτε τώρα για μια ομάδα από αυτούς που χτυπήσατε; Ο Γιάννης Δελής κλαίει. Εδώ οι Βουλευτές του ΚΚΕ πού ήταν, μέσα στους μπαχαλάκηδες; Χτυπήσανε ή όχι; Ζωντανή απόδειξη για το νομοσχέδιο που φέρνετε, για το τι πρόκειται να φέρει ακόμα περισσότερο. Είναι απαράδεκτη η στάση της Κυβέρνησης και αν νομίζετε ότι φοβόμαστε, γελιέστε κυριολεκτικά. Κουνάτε το κεφάλι. Πείτε μας, πώς έφαγαν δακρυγόνα οι Βουλευτές του ΚΚΕ κι όλος ο κόσμος; Πώς έφαγαν δακρυγόνα, που ήταν μακριά πενήντα μέτρα; Χτυπήσατε, χτύπησαν όλη τη διαδήλωση. Και επειδή έχουμε πάρα πολύ μεγάλη εμπειρία και επειδή ξέρετε τις σχέσεις μας με αυτές τις ομάδες πάρα πολύ καλά, αυτό που σας λέω ήταν προβοκατόρικο, οργανωμένο σχέδιο, για να χτυπηθεί η διαδήλωση, για να σας δώσει δήθεν επιχειρήματα για τις περιουσίες και όλα αυτά τα οποία λέτε. Εμείς το καταγγέλλουμε αυτό. Σας λέμε: αποσύρετέ το. Είναι ζωντανή απόδειξη τού τι πρόκειται να συμβεί. Και τι θα γίνει τώρα; Θα ζητήσετε από τις ομοσπονδίες και τα εργατικά κέντρα και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις αστική ευθύνη άμα τα κάνουν λαμπόγυαλο αυτοί που δεν τους πιάνετε; Και γιατί δεν τους πιάνετε και τους αφήνετε και εκδηλώνονται έτσι; Αυτή είναι η ουσία. Και σας λέμε ότι δεν θα περάσουν αυτά σε ό,τι μας αφορά. Ξέρουμε πολύ καλά αυτά τα σχέδια, γνωρίζουμε το ποιος τα φτιάχνει - δεν μπορούμε ακόμα να το πούμε - , αλλά το σημερινό ήταν μια κλασική περίπτωση κυβερνητικού ή - δεν ξέρω - αστυνομικού σχεδίου που δεν στόχευε αυτούς. Άμα τους στόχευε, δεν θα τους άφηνε να έρθουν στο Σύνταγμα. Δεν μπορούσαν να τους αποκλείσουν οι αστυνομικές δυνάμεις; Γιατί τους άφησαν και μπήκαν εδώ; Αφού από κοντά έρχονταν. Αφήστε τα υπόλοιπα. Πάρτε την πολιτική ευθύνη ή καταγγείλτε τις αστυνομικές δυνάμεις και τις επιχειρησιακές που κάνανε αυτό. Άλλη θέση δεν υπάρχει.
Τον λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Σκανδαλίδης.
Τι σειρά είναι αυτή, κύριε Πρόεδρε;
Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. Εγώ θα μιλήσω μετά.
Δεν έχω κανένα πρόβλημα, κύριε Σκανδαλίδη, ειλικρινά σας μιλάω. Σας ευχαριστώ πολύ πάντως.
Ορίστε, κύριε Χήτα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Χρυσοχοΐδη, η τελευταία διαδήλωση πριν το νέο σας νομοσχέδιο δεν είχε καλά αποτελέσματα και πριν αλέκτορα φωνήσαι δυστυχώς δικαιωθήκαμε για όσα λέμε τα τελευταία εικοσιτετράωρα από τις επιτροπές μέχρι και σήμερα, ότι είτε με το προηγούμενο καθεστώς είτε με το νέο νομοσχέδιο που πάτε να ψηφίσετε σήμερα δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Σαν ένα πρώτο σχόλιο θέλω να πω, επειδή είμαι νέος στην Αίθουσα αυτή, ότι λυπάμαι πραγματικά για την εικόνα που βλέπω. Αν εμείς δίνουμε τέτοιο παράδειγμα με τόσο τεντωμένα νεύρα και τέτοιες ακραίες συμπεριφορές, τι περιμένουμε από τον κόσμο εκεί έξω; Κύριε Χρυσοχοΐδη, θα σας πω κάτι. Είπατε: «η μολότοφ σκοτώνει», είπατε: «τραμπούκοι και δολοφόνοι». Εγώ θα πω ναι, συμφωνώ. Και τι σας είπαμε εμείς; Αυτόν λοιπόν που σκοτώνει και αυτούς που είναι υποψήφιοι δολοφόνοι τούς πάτε με πλημμέλημα. Γι' αυτό σας λέμε για αυστηροποίηση των ποινών, για να προσέχουμε, να είναι κακούργημα. Γιατί να σας πω και κάτι; Όπως το είδαν όλοι το έβλεπα και εγώ μέσα, και τηλεοράσεις και τα πάντα. Και εκεί που είχαμε μία πολύ ωραία διαδήλωση σήμερα, όπου συμμετείχε κατά κύριο λόγο το ΠΑΜΕ και ήταν εξαιρετική, ξαφνικά αποσπάται ένα κομμάτι, φεύγει ένα μπουλούκι πενήντα - ογδόντα ατόμων με μάσκες, κράνη και κουκούλες, με τα πυροφάνια στο χέρι, τις μολότοφ να πετάνε και πήγαν να μας κάψουν ζωντανούς. Αυτοί τώρα τι είναι δηλαδή; Δεν πρέπει να συλληφθούν, δεν πρέπει να πάνε για κακούργημα; Κύριε Χρυσοχοΐδη, ό,τι σας λέμε το λέμε για το καλό της πατρίδος και της λογικής. Κακούργημα, κύριε Χρυσοχοΐδη. Μην είστε αριστεροφοβικός. Μην τους φοβάστε. Είτε το κάνετε κακούργημα είτε το αφήσετε πλημμέλημα, θα σας κυνηγάνε, θα ζητάνε να παραιτηθείτε. Τους αρέσει το μπάχαλο. Μην φοβάστε την Αντιπολίτευση. Κοιτάξτε το καλό της πατρίδας μας. Χθες τα λέγαμε και σήμερα γίνονται. Είπε ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΚΚΕ, είπατε εσείς κύριε Παφίλη: «Ξέρουμε ποιοι φτιάχνουν αυτά τα σχέδια, αλλά δεν θα πούμε.». Είναι μία παρωδία αυτό που ζούμε.
Τα είπα, είναι ο κρατικός μηχανισμός.
Μαζί σας είμαι. Ξέρουμε ποιοι τα φτιάχνουν τα σχέδια, ξέρουμε ποιοι είναι οι «γνωστοί - άγνωστοι» και εδώ και χρόνια ταλαιπωρούμε τα μυαλά μας χωρίς να τους συλλαμβάνουμε. Όλοι ξέρουμε ποιοι είναι, όλοι ξέρουμε ποιοι τα φτιάχνουν.
…(Δεν ακούστηκε)
Μαζί σας είμαι. Αφού τα ξέρουμε γιατί δεν τους συλλαμβάνουμε, γιατί δεν καθαρίζουμε την μπουγάδα από αυτή την κοπριά, να τελειώσουμε; Γιατί δεν τελειώνουμε με αυτούς; Υπάρχει περίπτωση η Αστυνομία, οι Ειδικές Δυνάμεις της Αστυνομίας να μην ξέρουν ποιοι είναι οι «γνωστοί - άγνωστοι», ποιοι είναι οι παρακρατικοί, ποιοι είναι οι μπαχαλάκηδες, ποιοι είναι προβοκάτορες; Τους ξέρουμε όλοι. Συλλάβετέ τους, καθαρίστε την μπουγάδα. Τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Θα καταστραφούν περιουσίες και σήμερα και σε μια βδομάδα και σε δεκαπέντε μέρες κι από τον Σεπτέμβριο, όπως έχουν προαναγγείλει κάποιοι, που θα ενταθούν οι κινητοποιήσεις και θα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Αυστηροποιήστε τις ποινές τώρα! Κάντε το κακούργημα, συλλάβετε τους μπαχαλάκηδες.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει τώρα ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του Κινήματος Αλλαγής κ. Σκανδαλίδης, για τρία λεπτά.
Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι αυτό που γίνεται αυτή τη στιγμή έξω από την Αίθουσα είναι ενδεικτικό για ένα πράγμα, ότι δεν μπορεί επειδή υπάρχει ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο που αντιμετωπίζει τις διαδηλώσεις και όλα αυτά η χώρα να το φέρει αβασάνιστα, γιατί εδώ υπάρχει ένα κράτος μεροληπτικό, ένα κράτος του οποίου οι μηχανισμοί ενώ για πάρα πολλά χρόνια γνωρίζουν επί της ουσίας αυτούς που προκαλούν κυρίως τα επεισόδια, εντούτοις για πάρα πολλά χρόνια ζούμε αυτές τις καταστάσεις και τις προβοκάτσιες. Υπάρχει λοιπόν αυτό το κράτος και εσείς έρχεστε σήμερα με το νομοσχέδιο να νομιμοποιήσετε ή θέλετε να νομιμοποιήσετε τον αποκλειστικό λόγο της Αστυνομίας και εξακολουθείτε να επιμένετε την αστική και ποινική ευθύνη να την έχουν οι οργανωτές των διαδηλώσεων. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να αποσυρθεί. Είναι έσχατη ευκαιρία μπροστά σε αυτή την κατάσταση αν θέλετε να δείξετε ότι εννοείτε την εφαρμογή του συγκεκριμένου θεσμικού πλαισίου να πάρετε τώρα την πρωτοβουλία - παλιός πολιτικός είστε, έχετε χειριστεί παρόμοιες καταστάσεις - και να αποδεχθείτε την τροπολογία που έχουμε καταθέσει, γιατί πιστεύω ότι αυτή θα είναι ένα βήμα ώστε να έχει πιθανότητες το νέο θεσμικό πλαίσιο να εφαρμοσθεί επί της ουσίας. Και πρέπει εδώ να αναζητήσετε τώρα τις ευθύνες από αυτούς που προκάλεσαν τις συγκεκριμένες καταστάσεις έξω από τη Βουλή των Ελλήνων, γιατί είχαμε πάρα πολύ καιρό να ζήσουμε παρόμοιες καταστάσεις. Είναι η ώρα ακριβώς που πρέπει να αποφασίσετε να αποδεχθείτε την πρόταση του Κινήματος Αλλαγής. Ομολογώ ότι όσες προτάσεις έχετε αποδεχθεί έχουν βελτιώσει το συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο, όμως η υπόθεση της αστικής και ποινικής ευθύνης καθίσταται επιτακτική ανάγκη να αποσυρθεί αμέσως.
Έχει ζητήσει τον λόγο η κ. Μπακαδήμα από το ΜέΡΑ25. Ορίστε, έχετε τον λόγο, κυρία Μπακαδήμα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Θα είμαι πάρα πολύ σύντομη. Δυστυχώς οι εικόνες που είδαμε έξω είναι απαράδεκτες, αλλά και οι εικόνες που είδαμε εδώ, εντός του Κοινοβουλίου. Ο Υπουργός μίλησε για αίμα και νεκρούς. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση και ο κ. Βούτσης έκανε αναφορά σε μία νύχτα που έρχεται. Δυστυχώς, η νύχτα δεν έρχεται. Η νύχτα ήρθε το 2010 και είστε υπόλογοι όλοι όσοι έχετε υπάρξει μέλη μνημονιακών κυβερνήσεων γιατί φέρατε την ανάγκη στη χώρα να θεσμοθετηθούν πολιτικές καταστολής και περιστολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είμαστε δυστυχώς σίγουροι πως οι εικόνες που είδαμε σήμερα στην τελευταία διαδήλωση πριν ψηφιστεί από την Κυβέρνηση και το Κίνημα Αλλαγής αυτό το νομοσχέδιο - έκτρωμα χουντικής οσμής και ύφους, είναι ένας προάγγελος όλων αυτών που θα δούμε δυστυχώς το επόμενο διάστημα, προσπαθώντας να διχάσει τον κόσμο, τους πολίτες και να τους τρομάξει, να τους κρατήσει στο σπίτι τους για να μην αντισταθούν και να μην έρθουν απέναντί σας και στις μνημονιακές πολιτικές του πέμπτου και σκληρότερου μνημονίου που θα φέρετε στη χώρα. Δυστυχώς για εσάς και ευτυχώς για όλους εμάς που θεωρούμε ότι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν το δικαίωμά τους να συναθροίζονται και όχι να τους κατηγοριοποιούνε σε νόμιμους και παράνομους που θέλουν να διαδηλώνουν γιατί καταπατώνται τα δικαιώματά τους, αυτό το νομοσχέδιο δεν θα χρειαστεί η επόμενη κυβέρνηση, όπως είπε ο συνάδελφος, ο κ. Κατρούγκαλος, χθες, για να το καταργήσει, θα το καταργήσει ο ίδιος ελληνικός λαός και θα καταργηθεί από την ελληνική κοινωνία στον δρόμο. Ευχαριστώ.
Κύριε Τζανακόπουλε, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πολύ. Σήμερα ζούμε την πρόβα τζενεράλε του νεοφασιστικού νομοσχεδίου Χρυσοχοΐδη - Μητσοτάκη. Σήμερα είναι εικόνα από το μέλλον αυτό το οποίο συμβαίνει έξω στην πλατεία Συντάγματος, την Ερμού, τους δρόμους της Ακαδημίας και της Πανεπιστημίου. Είναι εικόνα από το μέλλον. Επιβεβαιώσατε σήμερα, κύριε Χρυσοχοΐδη, το σύνολο της κριτικής που ακούτε από την Αντιπολίτευση αυτές τις δύο ημέρες. Δεν θέλετε να ρυθμίσετε κανένα δικαίωμα του συνέρχεσθαι και συναθροίζεσθαι. Θέλετε λευκή επιταγή για να διαλύετε διαδηλώσεις, συγκεντρώσεις και πορείες. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αυτή τη λευκή επιταγή όσους νόμους και αν περάσετε, δεν θα την πάρετε. Δεν θα την πάρετε! Βάλτε το καλά στο μυαλό σας! Αυτός ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά. Επιχειρήσατε σήμερα να διαλύσετε τη διαδήλωση. Η διαδήλωση συνεχίζεται παρά την προσπάθειά σας. Σήμερα οργανώθηκε από την Αστυνομία του κ. Χρυσοχοΐδη επιχείρηση προβοκάτσιας για να δικαιολογήσει την πρόβα τζενεράλε, για να δικαιολογήσει τη διάλυση της διαδήλωσης, για να δικαιολογήσει την επιλογή να δείξει δήθεν πυγμή απέναντι στους διαδηλωτές. Μίλησε ο Υπουργός για δολοφονική επίθεση. Και αναρωτιέμαι, κύριε Υπουργέ, και να απαντήσετε σε αυτήν εδώ την Αίθουσα, να πάρετε την ευθύνη. Ποιος την έκανε τη δολοφονική επίθεση, αν υποθέσουμε ότι έγινε; Εγώ δεν έχω λόγο να σας αμφισβητήσω. Οι Βουλευτές του ΚΚΕ; Τα μέλη του ΚΚΕ; Τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ; Οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ; Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ που χτυπήθηκε ανηλεώς στη Βουκουρεστίου; Γιατί εσείς μιλήσατε για μολότοφ στο Σύνταγμα. Η διάλυση του μπλοκ της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουκουρεστίου για ποιον λόγο έγινε, κύριε Χρυσοχοΐδη; Θα μας απαντήσετε; Οργανώσατε επιχείρηση προβοκάτσιας και γι' αυτό πρέπει να παραιτηθείτε! [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εκτός αν η επιχείρηση αυτή οργανώθηκε από αυτονομημένους θύλακες της Ελληνικής Αστυνομίας, τους οποίους τότε θα πρέπει να έχετε το σθένος να τους καταγγείλετε ενώπιον του Σώματος, να τους καταγγείλετε μπροστά στον ελληνικό λαό και να επιλέξετε τη διάλυσή τους. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Αφήστε τα αυτά που ξέρετε, δηλαδή να χρεώσετε στην προβοκάτσια που εσείς οργανώσατε την επιλογή σας να διαλύσετε τη σημερινή διαδήλωση. Εικόνα από σκοτεινό μέλλον είναι η σημερινή και μόνο ντροπή θα έπρεπε να νιώθετε!
Τον λόγο τώρα έχει ο κ. Λιβανός από τη Νέα Δημοκρατία και ολοκληρώνουμε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι θα πρέπει όλοι μέσα σε αυτήν την Αίθουσα να σεβαστούμε και την κοινοβουλευτική διαδικασία των δύο τελευταίων ημερών αλλά κυρίως, τους ανθρώπους οι οποίοι…
Όταν σου πετάνε μολότοφ…
Τους ανθρώπους οι οποίοι διαδηλώνουν έξω.
Ναι, εσείς τους κατασεβαστήκατε!
Και το πλαίσιο το οποίο εμείς ψηφίζουμε σήμερα υφίσταται και υπάρχει ακριβώς για να μπορούν να διαδηλώνουν. Να σεβαστούμε όμως…
Χτυπήθηκαν από μηχανάκια από πίσω!
Κύριε Τσακαλώτε, ηρεμήστε! Δεν θα σας ακολουθήσω.
Χτυπήθηκαν από μηχανάκια από πίσω. Το ξέρετε ή μιλάτε έτσι; Ξέρετε τι έγινε;
Να σεβαστούμε λοιπόν και τους ανθρώπους οι οποίοι διαδηλώνουν και τη διαδικασία, αλλά και τα εκατομμύρια των Ελλήνων συμπολιτών μας οι οποίοι επί χρόνια περίμεναν να έρθει αυτό το νομικό πλαίσιο το οποίο έρχεται σήμερα στη Βουλή.
Δεν ντρέπεστε λίγο; Είναι χτυπημένος κόσμος έξω! Δεν ντρέπεσαι; Ο διευθυντής του χτυπήθηκε από μηχανάκι!
Παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι, αφήστε να ολοκληρώσει.
Δεν θα ακολουθήσουμε τη διαδικασία την οποία επιλέγετε.
Κάνετε και πλάκα; Γελάτε κιόλας; Έχετε γίνει υπηρέτης της Δεξιάς και γελάτε;
Δεν σέβεστε τους ανθρώπους οι οποίοι διαδηλώνουν έξω. Σταματήστε και σεβαστείτε την κοινοβουλευτική διαδικασία.
Παρακαλώ, μη χρειαστεί να διακόψουμε. Σας παρακαλώ πολύ.
Σταματήστε και σεβαστείτε την κοινοβουλευτική διαδικασία.
Κύριε Τσακαλώτε! Πρέπει να διακόψουμε; Ας ολοκληρώσουμε. Απόψεις είναι. Αυτή είναι η διαδικασία του Κοινοβουλίου. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Σας παρακαλώ, αυτή είναι η διαδικασία που προβλέπεται στα δημοκρατικά καθεστώτα. Οι πλειοψηφίες αποφασίζουν. Οι νόμοι αλλάζουν. Κάποια στιγμή μπορεί να τροποποιηθούν ή να αλλάξουν. Αλλά ο ομιλητής θα τελειώσει. Παρακαλώ, ορίστε.
Φοβάμαι με τη συμπεριφορά σας ότι η πρόθεσή σας αυτό το διήμερο ήταν ακριβώς να πυροδοτήσετε την κατάσταση. Αφήστε μας να μιλήσουμε και να ακουστούμε.
Ελάτε, κύριε Λιβανέ. Αφήστε τις κρίσεις τώρα κι ελάτε στην ουσία του θέματος. Και η διαμαρτυρία, η αντίθετη άποψη είναι μέσα στα όρια του Κοινοβουλίου. Σας παρακαλώ!
Οι κατηγορίες που εκτοξεύετε περί φασισμού επιστρέφονται. Η Νέα Δημοκρατία καλεί όλες τις πτέρυγες της Βουλής να μην προκαλούν άλλη ένταση εντός του Κοινοβουλίου, διότι, αυτή είτε σκοπίμως είτε άθελά σας, μεταφέρετε και εκτός Κοινοβουλίου. Είναι λάθος, ιδιαίτερα των πιο έμπειρων εξ υμών να συνεχίζουν να ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Ποιος ωφελείται από αυτό; Εμείς δεν θεωρούμε ότι ωφελείται ούτε η Κυβέρνηση ούτε η παράταξή μας αλλά ούτε κι εσείς και κυρίως, δεν ωφελείται η Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Η διαδήλωση συνεχίζεται, δεν διεκόπη. Η ενημέρωση που έχουμε και έχει και η Κυβέρνηση, αλλά νομίζω κι εσείς, είναι ότι έξω από την ειρηνική πορεία του ΠΑΜΕ, έξω από την ειρηνική πορεία των οργανώσεων που είναι έξω, εμφανίστηκε ένα τμήμα το οποίο πέταξε δέκα - δεκαπέντε μολότοφ…
Τι λες τώρα; Πού τα βρήκατε αυτά;
Κύριε Λιβανέ, ολοκληρώστε.
Τι είναι αυτά που λες;
Δεν ντρέπεστε;
Γιατί φωνάζετε;
Να απαντήσει ο Υπουργός! Είναι αλήθεια ότι το ΠΑΜΕ έριξε μολότοφ;
Το αντίθετο είπα, κύριε Παφίλη! Μα, δεν ακούτε τι λέω; Το αντίθετο είπα. Το αντίθετο είπα, κύριε συνάδελφε. Ξαναλέω λοιπόν…
Κύριε Παφίλη, αφήστε να ολοκληρώσει ο κ. Λιβανός και αν τυχόν υπήρξε παρανόηση για κάτι που είπε, μπορεί να υπάρξει και διόρθωση. Βλέπετε πως λέει ότι είπε το αντίθετο.
Το αντίθετο ακριβώς είπα.
Αφήστε τον να ολοκληρώσει. Σας, παρακαλώ, μην κάνετε διάλογο. Συνεχίστε, κύριε Λιβανέ.
Το αντίθετο λέω. Και σ' αυτούς αντέδρασε η Αστυνομία, διότι τραυματίστηκαν αστυνομικοί.
Έριξε χημικά στο ΠΑΜΕ.
Η δική μας πρόταση προς όλους σας είναι να μη συνεχίζουμε τις διχαστικές λογικές εντός της Αιθούσης. Σεβόμαστε τη διαδήλωση, αλλά πρέπει να σεβαστούμε και το κράτος δικαίου, πρέπει να σεβαστούμε και την τάξη, πρέπει να σεβαστούμε και την ασφάλεια των συμπολιτών μας. Κρατήστε τις πολιτικές σας θέσεις, κρατάμε και εμείς τις δικές μας. Όμως, θα πρέπει να σεβόμαστε τη δημοκρατία μας και τη διαδικασία εντός και εκτός της Αιθούσης. Ρίξτε τους τόνους, σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων και μη συνεχίζετε αυτή την πυρπόληση του διαλόγου μέσα που δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα έξω.
Συνεχίζουμε με τον κατάλογο των μαρτύρων.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Με συγχωρείτε, έκανα λάθος από κεκτημένη ταχύτητα. Συνεχίζουμε με τον κατάλογο των ομιλητών, ήθελα να πω. Μια φορά και οι Βουλευτές έγιναν μάρτυρες! Πριν, όμως, συνεχίσουμε με τον κατάλογο, έχει ζητήσει τον λόγο ο κύριος Υπουργός για ένα λεπτό. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Οι ομάδες «ΔΕΛΤΑ» χτύπησαν ή δεν χτύπησαν;
Τι έχεις πάθει και φωνασκείς συνέχεια;
Αφήστε τον κύριο Υπουργό να μιλήσει. Κύριε Τσακαλώτο, αφήστε τον Υπουργό να μιλήσει. Αυτή η Βουλή αυτή την περίοδο έχει καταδείξει…
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να κάνω ένα ερώτημα.
Κύριε Τσακαλώτο, κανείς δεν βγήκε κερδισμένος με τις φωνές! Η Βουλή αυτή έχει δείξει ένα επίπεδο. Μην το χαλάσετε. Μην το χαλάμε. Αυτή η Βουλή έχει ένα επίπεδο και αυτό αφορά όλες τις κατευθύνσεις.
Οι ομάδες «ΔΕΛΤΑ» χτύπησαν ή δεν χτύπησαν;
Σας παρακαλώ! Με τις φωνές δεν αλλάζει τίποτα! Η Ολομέλεια θα αποφασίσει, οι Βουλευτές θα αποφασίσουν. Δεν θα επιβάλλετε απόψεις. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Οι ομάδες «ΔΕΛΤΑ» χτύπησαν ή δεν χτύπησαν;
Μπορώ να μιλήσω;
Να το απαντήσετε, όμως, και αυτό.
Σας παρακαλώ, κύριοι συνάδελφοι! Παρακαλώ πολύ και τις δύο πλευρές, και της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ, να ηρεμήσετε. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα να ενημερώσω επισήμως τη Βουλή για το τι ακριβώς συνέβη. Έξω υπάρχει μια πολύ μεγάλη συγκέντρωση έξι, επτά χιλιάδων ανθρώπων, ίσως και παραπάνω. Λέω περίπου με βάση τους υπολογισμούς της Αστυνομίας. Το μεγάλο μπλοκ, το συντεταγμένο…
…(Δεν ακούστηκε)
Αν έχετε την καλοσύνη, ακούστε με και μετά…
Αυτό θέλουμε!
Το μεγάλο μπλοκ, λοιπόν, που είναι του ΠΑΜΕ είναι συντεταγμένο εκεί και παραμένει. Η αλήθεια που ειπώθηκε είναι ότι η διαδήλωση, η διαμαρτυρία συνεχίζεται. Δεν έχει διαλυθεί.
Γιατί είναι αποφασισμένοι οι διαδηλωτές! Γι' αυτό!
Κυρία Μανωλάκου, σας παρακαλώ!
Με συγχωρείτε, δεν σας αφορά. Γιατί φωνάζετε; Δεν σας αφορά αυτή η υπόθεση. Λέω ότι δεν αφορά εσάς.
Πώς δεν μας αφορά;
Ποιον αφορά; Τι λέτε ότι δεν μας αφορά; Ποιον αφορά; Δεν αφορά τους Βουλευτές;
Δεν σας αφορά με την έννοια ότι δεν προκαλέσατε κάποιο πρόβλημα.
Αφήστε να μιλήσει ο άνθρωπος!
Αφήστε τον Υπουργό να συνεχίσει. Σας παρακαλώ! Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.
Μα, επιτρέψτε μου, σας παρακαλώ. Λέω ότι δεν σας αφορά με την έννοια ότι δεν έκανε κάτι όλο αυτό το μέτωπο του ΠΑΜΕ εναντίον της συγκέντρωσης. Δεν προκάλεσε τίποτα. Προς Θεού, δεν είπα κάτι τέτοιο. Χίλια άτομα, λοιπόν, επιτέθηκαν εναντίον των δυνάμεων με στόχο…
Χίλια άτομα;
Ψέματα!
Χίλια άτομα. Μα, ακούστε με λίγο, σας παρακαλώ! Ακούστε λίγο!
Ψέματα!
Δεν θέλετε να ακούσετε;
Ας ολοκληρώσει ο κύριος Υπουργός. Κάνει μια εκτίμηση. Οι Βουλευτές που θα μιλήσουν μπορούν να πουν μετά ότι δεν είναι σωστή αυτή η εκτίμηση.
Δεν θέλετε να είναι ενήμερη η Βουλή; Μετά μπορείτε να πείτε τις απόψεις σας.
Δεν είναι ενήμερη, ακούει τα ψέματά σας!
Ακούστε με! Δεύτερον, χίλια άτομα, λοιπόν, επιτέθηκαν εναντίον των δυνάμεων… [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Μα, σας παρακαλώ!
Κύριε Τζανακόπουλε, κυρία Καραμανλή, σας παρακαλώ!
Χίλια άτομα, λοιπόν, επιτέθηκαν εναντίον των δυνάμεων, έριξαν δεκαπέντε μολότοφ εδώ μπροστά και τους απώθησαν οι δυνάμεις - προσέξτε, ακούστε με λίγο - , προκειμένου να μην τραυματιστούν άνθρωποι και να μη γίνουν ζημιές σε περιουσίες και να μην κινδυνέψει η σωματική ακεραιότητα και των διαδηλωτών και των αστυνομικών. Ήδη αυτή τη στιγμή, εξαιτίας αυτού του γεγονότος, έχουν γίνει εννέα συλλήψεις από αυτούς οι οποίοι επιτέθηκαν με μολότοφ εναντίον των αστυνομικών. Δεύτερον, έχουν γίνει άλλες οκτώ προσαγωγές. Τρίτον, υπάρχουν τραυματίες αστυνομικοί. Τέταρτον, έχουν βρεθεί πέριξ του Συντάγματος πολλές αχρησιμοποίητες, μη χρησιμοποιημένες βόμβες μολότοφ. Υπήρχε σχέδιο, δηλαδή, και τη συγκέντρωση να διαλύσουν οι συγκεκριμένοι και να τραυματίσουν ανθρώπους και να κάνουν ζημιά. Λοιπόν, εγώ ένα έχω να σας πω. Όσο υπάρχει αυτή η Κυβέρνηση, όσο υπάρχουμε εμείς στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, δεν θα ξαναφήσουμε ποτέ ούτε άνθρωποι να τραυματιστούν ούτε να γίνουν ζημιές σε περιουσίες ανθρώπων. Να το ξέρετε αυτό, είναι η βασική μας αρχή. Και όποιος χρησιμοποιεί φονικά όπλα, είτε είναι όπλα πραγματικά είτε μολότοφ, θα συλλαμβάνεται. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Άρα λοιπόν αυτοί που διέλυσαν ή επιχείρησαν να διαλύσουν τη συγκέντρωση απόψε είναι τα συγκεκριμένα άτομα τα οποία ήρθαν εδώ πέρα, εδώ μπροστά για να καταστρέψουν και τη συγκέντρωση και τους αστυνομικούς. Επαναλαμβάνω - και το λέω ειλικρινώς και με πολύ σεβασμό απευθυνόμενος στο ΚΚΕ - ότι αυτή η υπόθεση δεν αφορά το ΚΚΕ. Ναι, φάγατε τα χημικά. Το ξέρω! Όμως, δεν αφορά εσάς. Οι άνθρωποί σας εκεί κάτω είναι υποδειγματικοί! Αυτό θέλω να σας πω. Αυτή είναι η πραγματικότητα και εμείς…
Εμάς μας αφορά που ήμασταν εκεί; Απαντήστε μας!
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώστε, σας παρακαλώ.
Εμείς ως ηγεσία θα φροντίζουμε πάντα στο πλαίσιο και του νέου νόμου που φέρνουμε και βάζει εγγυήσεις, κύριε Σκανδαλίδη - και θέλω να σας πω ότι ήταν εξαιρετική η ομιλία σας το πρωί - να έχουμε ως βασική προτεραιότητα την ανθρώπινη ζωή, την περιουσία των ανθρώπων και την ασφάλεια των αστυνομικών. Έτσι θα συνεχίσουμε. Σας ευχαριστώ.
Εμάς μας αφορά που ήμασταν εκεί; Απαντήστε μας!
Σας παρακαλώ! Με το να πει ότι δεν αφορά ένα κόμμα, δεν σημαίνει ότι πάμε με την εις άτοπον απαγωγή, για να πούμε ότι αφορά άλλο. Δεν είπε τέτοιο πράγμα ούτε είναι προσωπικό.
Κύριε Υπουργέ, υπάρχει μία πολύ σοβαρή πληροφορία!
Θέλουμε να κάνουμε μία διευκρινιστική ερώτηση!
Τον λόγο ζήτησε ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Βούτσης, ο οποίος δικαιούται από τον Κανονισμό να τον ζητήσει όταν το θελήσει και να μιλήσει. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο και μετά θα μπούμε στον κατάλογο των ομιλητών!
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο επί προσωπικού.
Σας παρακαλώ! Δεν υπάρχει προσωπικό. Έκανε, κυρίες και κύριοι, μια εκτίμηση ότι αυτοί οι οποίοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν πρόβλημα στη συγκέντρωση ήταν προφανώς εξωκοινοβουλευτικά στελέχη. Έτσι το αντελήφθη. Άρα δεν υπάρχει θέμα. Νομίζω ότι ο Υπουργός ήταν σαφέστατος. Κύριε Πρόεδρε, ορίστε, έχετε τον λόγο. Κύριε Ραγκούση, δεν έχει ανάγκη ο κ. Βούτσης από υποδείξεις.
Εγώ θα μιλήσω ήρεμα, κύριε Χρυσοχοΐδη και κύριε Οικονόμου, για να τα ακούσετε με προσοχή.
Συγγνώμη που διακόπτω, κύριε Πρόεδρε. Θα μιλήσει ο κύριος Πρόεδρος και στη συνέχεια, θα μπούμε στον κατάλογο των μαρτύρων. [[Χειροκροτήματα - γέλωτες στην Αίθουσα]] Συγγνώμη. Είναι η παλιά ιδιότητα. Τι να κάνουμε; Λοιπόν, θα μπούμε στον κατάλογο με τη συνέχεια των ομιλητών. Να έχετε υπ' όψιν σας ότι στις 22.00΄ γίνει η ψηφοφορία. Με αυτές τις παρεμβάσεις που έγιναν είναι πιθανόν πολλοί συνάδελφοι να μην προλάβουν να μιλήσουν, γι' αυτό ζητούμε την κατανόησή σας. Ορίστε, κύριε Πρόεδρε, έχετε τον λόγο για δύο λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, υπάρχει κάτι πιο επικίνδυνο από αυτά που έγιναν έξω και είναι η ενημέρωση την οποία σας έδωσαν. Υπάρχει κάτι ακόμα πιο επικίνδυνο από αυτό και είναι ότι εσείς ασπαστήκατε αυτή την ενημέρωση και την αναφέρατε ως επίσημη ενημέρωση της Κυβέρνησης ενώπιον του ελληνικού Κοινοβουλίου, για χίλιους που έριξαν δεκαπέντε, που ήθελαν να δολοφονήσουν, που δεν διαλύθηκε η εκδήλωση, που δεν αφορά το ΠΑΜΕ. Είναι όλα εκτός πραγματικότητας. Είναι όλα. Εγώ γνωρίζω - σας το λέω ευθύτατα, διότι βγήκα και είδα - ότι είχε φτάσει στιγμή που δεν υπήρχαν παρά μόνο τριάντα πάνω στο Σύνταγμα, είχε διαλυθεί όλη η εκδήλωση και βεβαίως, ύστερα επανήλθαν οι διαδηλωτές του ΠΑΜΕ και ύστερα επανήλθαν και οι διαδηλωτές από τα άλλα μπλοκ. Τη διαλύσατε πλήρως σε κλίμακα διακοσίων μέτρων. Δεύτερον - θα το γνωρίζετε - υπήρξαν κρότου λάμψης. Κύριε Οικονόμου, έπεσαν κρότου λάμψης πριν τις μολότοφ. Ζητήστε όλα τα στοιχεία και πάρτε και από τα drones και από ό,τι νομίζετε. Υπάρχει φωτογραφία, δυστυχώς, ανθρώπου ο οποίος ήταν στον περίβολο της Βουλής, εξ όσων μου κατατέθηκαν υπεύθυνα, θεωρώ, μέσα στη Βουλή δηλαδή, ντυμένου όχι με αστυνομικά κ.λπ., ο οποίος με walkie talkie απευθείας επαφή πιθανότατα και ενδεχόμενα με άτομα τα οποία έκαναν αυτές τις όποιες έκνομες ενέργειες ανάμεσα σε αυτό το μπλοκ. Αυτά τα οποία σήμερα αναφέρθηκαν εδώ, κύριε Χρυσοχοΐδη, έρχονται από το βαθύ μέλλον της Μεταπολίτευσης. Το ξέρετε πάρα πολύ καλά. Είστε πολύ έμπειροι. Ξέρετε πόσες προβοκάτσιες έχουν γίνει. Ξέρετε πόσες μεγάλες διαδηλώσεις έχουν διαλυθεί με το πρόσχημα ή με την πραγματική αιτία ότι έγιναν μεμονωμένα επεισόδια. Πρέπει να ξέρετε, επίσης, ότι υπάρχει καταγγελία - δεν έχουμε μόνο επώνυμες καταγγελίες από το μπλοκ της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ - επωνύμων στελεχών που τους χτύπησαν αρκετά μακριά. Υπάρχει και καταγγελία ότι χτύπησαν με μηχανές «ΔΕΛΤΑ», δηλαδή της Ομάδας που επανασυστήσατε για να επανέλθει ο νόμος και η τάξη, κύριε Χρυσοχοΐδη, στη χώρα. Χτύπησαν από πίσω επώνυμους διαδηλωτές, στελέχη. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μη χρεώνεστε, στο όνομα του να μην παραιτηθείτε σήμερα ή να περάσετε το νομοσχέδιό σας, μια τέτοια στιγμή ενώπιον του ελληνικού Κοινοβουλίου με μια απολύτως λάθος ενημέρωση, που αντιστρέφει τα γεγονότα, που προσπαθεί να «χαϊδέψει», που δεν έχει καμμία ανάγκη, μια από τις πολιτικές δυνάμεις του Κοινοβουλίου. Διότι αυτό κάνατε και αυτό έκανε και ο κ. Λιβανός και επιτρέψτε μου να σας πω ότι είμαστε πιο έμπειροι και από τους δύο. Δείξατε προς τον ΣΥΡΙΖΑ και δείξατε και προς άλλες δυνάμεις. Ενώ είχατε προφανώς στην ίδια μοίρα της επίθεσης και τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, θέλατε για πολιτικούς τακτικούς λόγους να δείξετε ποιοι είναι οι ηθικοί υπεύθυνοι και ποιοι είναι οι συνοδοιπόροι και ποιοι δημιουργούν τους μπαχαλάκηδες κ.λπ..
Ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Επιτρέψτε μου - το λέω ήρεμα - να σας πω: Συνέλθετε. Αν δεν παραιτηθείτε, τουλάχιστον συνέλθετε. Το πολιτικό μέγεθος του να βρίσκεστε καθημερινά ενώπιον καταγγελιών για κτυπήματα που γίνονται σε χώρους κλειστούς, ανοικτούς αναιτίως δεν σας τιμά, δεν βοηθάει ούτε την παράταξη του νόμου και της τάξης για να εμπεδώσει ένα τέτοιο κλίμα μέσα σε μια κοινωνία φόβου και αβεβαιότητας λόγω του κορωνοϊού. Αναλογιστείτε λίγο πολιτικά και όχι μόνο επιχειρησιακά ούτε τακτικίστικα - δεν τολμώ να πω να αναλογιστείτε και δημοκρατικά - για να αποτρέψετε αυτές τις εξελίξεις. Δυστυχώς, είναι πολιτικό ανέκδοτο το ότι λειτουργήσατε σήμερα υπέρ της διαφύλαξης των διαδηλωτών. Λυπάμαι πολύ και σας καλώ και πάλι να παραιτηθείτε, εάν σας υπερβαίνουν τα γεγονότα. Έχει συμβεί πολλές φορές, κύριε Χρυσοχοΐδη - ο κ. Οικονόμου το ξέρει καλύτερα - να υπερβούν τα γεγονότα πολιτικούς προϊστάμενους, γεγονότα που έχουν συμβεί στον δρόμο. Τα ξέρουμε πολύ καλά. Δεν έχουμε χρόνο να σας τα απαριθμήσουμε. Αν σας υπερβαίνουν τα γεγονότα, ζητήστε τις ευθύνες από αυτούς που υπερέβησαν τις εντολές σας, αλλιώς να παραιτηθείτε. Μην παίρνετε την ευθύνη αυτής της ενημέρωσης. Είναι λάθος ενημέρωση. Είναι η ενημέρωση η οποία δημιουργεί τοξικό κλίμα και είναι ενημέρωση που κοιτάζει στο μέλλον. Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Ο κύριος Υπουργός για ένα λεπτό θέλει να κάνει κάποιες διευκρινίσεις πάνω στο θέμα που δημιουργήθηκε. Παρακαλώ μόνον να είστε σύντομος, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή αναφερθήκατε σε πρώτο πρόσωπο, κύριε Βούτση, κύριε Πρόεδρε, θέλω να σας πω ότι αυτά όλα τα οποία λέτε δείχνουν ότι εσείς κάνατε μια έρευνα όλη αυτή την ώρα και καταλήξατε σε κάποια συμπεράσματα.
Ήμασταν εκεί, δεν κάναμε έρευνα.
Είναι επιεικώς επιπόλαιο αυτό που κάνετε, προκειμένου απόψε εδώ, στην πολιτική μάχη που δίνεται για μια υπόθεση που αφορά τη δημοκρατία μας και την άσκηση των δικαιωμάτων να κερδίσετε εντυπώσεις. Λοιπόν, σας τα γυρνώ όλα πίσω. Και σας τα γυρνώ όλα πίσω ξέρετε γιατί; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας]] Σας τα γυρνώ όλα πίσω - προσέξτε, κύριε Βούτση - γιατί αυτά που κάνετε είναι απαράδεκτα και δεν είναι αρκούντως υπεύθυνα, επιτρέψτε μου να σας πω. Εγώ πήρα επιβεβαίωση από την αρμόδια Αρχή, που λέγεται Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αθηνών, πήρα από τον εισαγγελέα και έχω την υποχρέωση εδώ, στο Κοινοβούλιο να κάνω επίσημη ενημέρωση και σας έκανα επίσημη ενημέρωση και σας λέω ότι έχουμε έξι τραυματίες αστυνομικούς και δεκάδες μολότοφ. [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Λοιπόν, απέναντι σε όλα αυτά εσείς μου κάνετε εκτιμήσεις. Όχι, δεν θα περάσουν αυτά εδώ απόψε. Θα τελειώσουμε το νομοσχέδιο απόψε, έτσι δημοκρατικά…
Σας ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Για ένα πράγμα σάς διαβεβαιώνω, ότι δεν θα αφήσουμε ποτέ ανθρώπινη ζωή και ιδιωτική περιουσία να θιγεί. Ευχαριστώ πολύ.
Καλείται ο κ. Ζουράρις να λάβει τον λόγο. Επαναλαμβάνω ότι ο χρόνος είναι πάρα πολύ λίγος. Μερικοί συνάδελφοι, αν μπορούν, να παραιτηθούν, ούτως ώστε να τελειώσουμε στις 22.00΄, όπως έχει προγραμματιστεί, γιατί έχουν προγραμματίσει και τα ταξίδια τους πολλοί συνάδελφοι. Μετά τον κ. Ζουράρι ακολουθεί η κ. Παπαδημητρίου.
Κύριε Πρόεδρε, τα σέβη μου. Πριν από είκοσι ακριβώς έτη είχαμε επαφή με τον τότε Υπουργό Χρυσοχοΐδη, ο οποίος μόλις είχε αναλάβει, νομίζω, το αντίστοιχο Υπουργείο και τον παρακάλεσα για κάποιον τούρκο φυγόδικο ιατρό, για τον οποίο, δυστυχώς, παραμονές Χριστουγέννων, πριν από είκοσι χρόνια, υπήρχε απειλή εκδόσεως προς την Τουρκία. Τότε υπήρχε ακόμη η θανατική καταδίκη στην Τουρκία. Συνάντησα τον Υπουργό - υποθέτω ότι το θυμάται - και μου είπε: «Κώστα, είναι παραμονή Χριστουγέννων. Δεν θα εκδοθεί τώρα. Θα σου τηλεφωνήσω, όμως, μετά από την τρίτη ή την τέταρτη ημέρα του νέου χρόνου για να σου πω τι έγινε. Την τρίτη ημέρα του νέου χρόνου με πήρε ο ίδιος ο Υπουργός και μου είπε: «Εντάξει, δεν θα εκδοθεί ο τούρκος γιατρός.». Θέλω μετά από είκοσι έτη να εκφράσω προς τον σημερινό Υπουργό για τον τότε Υπουργό την ευγνώμονα αναγνώρισή μου για την υποδειγματική του τότε στάση. Τώρα βέβαια, ξαφνικά, υπάρχει ο νυν Χρυσοχοΐδης, ο οποίος προσπαθεί να περάσει αυτόν τον νόμο. Ξέρετε, Υπουργέ μου, τώρα, επειδή εγώ γνώρισα και πολύ καλά την ΕΡΕ τότε, και λιγότερο καλά εσάς τώρα, καμμία σχέση δεν έχει η Νέα Δημοκρατία τώρα με την τότε ΕΡΕ. Έχετε βελτιωθεί πολύ. Είστε πολύ καλύτεροι από τους βασιλόφρονες εκείνους της ΕΡΕ κ.λπ.. Βεβαίως εκείνο το οποίο πρέπει να σας πω είναι το εξής. Αυτό το σχέδιο νόμου το οποίο θα ψηφίσετε σήμερα, όπως θα το προτείνει και ο σημερινός Χρυσοχοΐδης, ο Υπουργός, είναι χειρότερο από εσάς. Είστε πολύ καλύτεροι από το νομοσχέδιο το οποίο θα ψηφίσετε σήμερα. Θα σας πω, λοιπόν, για ποιο λόγο γίνεται αυτό. Και ο Πλάτων στην «Πολιτεία» και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Λένιν - επαναλαμβάνω ο Λένιν, ο Ιωάννης Χρυσόστομος και ο Πλάτων, ο οποίος αρχίζει από το 429α στην «Πολιτεία» - λένε για ποιον λόγο γίνεται. Είναι αυτό που λέει - χρησιμοποιούν μάλιστα και την ίδια έκφραση και οι τρεις και ο Λένιν και ο Ιωάννης Χρυσόστομος και ο Πλάτων - για ποιον λόγο γίνεται τώρα αυτό το πράγμα, το «ζόμπι» αυτό το οποίο θα ψηφίσετε. Είναι η φοβερή δύναμη της συνήθειας. Είναι αυτό το οποίο λέει ότι τώρα έρχεται διότι είναι ο πρότερός σας βίος. Τι είναι ο «πρότερός σας βίος» σε αυτό το σημείο, της παλιάς ΕΡΕ; Το νομοσχέδιο αυτό - επειδή εγώ το ξέρω απέξω διότι ξέρω το παλιό - είναι η ελληνική βασιλική χωροφυλακή. Αυτό είναι. Είναι της πλάκας! Βαριέμαι να ασχοληθώ με αυτά! Είναι ελληνική βασιλική χωροφυλακή, όπως την έζησα εγώ που μας κυνηγούσαν και που ένα εκατομμύριο Έλληνες μας έδερναν κάθε δεύτερη και τρίτη ημέρα. Εμένα με έδερναν λιγότερο γιατί έτρεχα γρήγορα και γιατί το όνομα του πατέρα μου ήταν διάσημο τότε, είχαν δείρει αυτόν και όχι εμένα. Τι σημαίνει ελληνική βασιλική χωροφυλακή. Είναι ότι η αδράνεια των θεσμών μένει, όπως λένε και οι τρεις αυτοί κλασικοί, περισσότερο από την εξέλιξη των ανθρώπων. Αυτό το «ζόμπι» - νομοσχέδιο της ελληνικής βασιλικής χωροφυλακής που θα ψηφίσετε σήμερα δεν σας ταιριάζει. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Επομένως κλείνω λέγοντας το εξής. Βέβαια να προστατεύσετε τις περιουσίες και όλα αυτά τα πολύ σωστά που είπατε. Αλλά δεν σας πέρασε από το μυαλό τι θα μπορούσατε να κάνετε; Θα μπορούσατε να τους μετράτε. Θα μπορούσε το «υπουργείο της βασιλικής χωροφυλακής» και το Υπουργείο Οικονομικών να λέει ότι για δεκαπέντε ημέρες ζημιώθηκαν τρεις, τέσσερις δρόμοι στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη και στον Πειραιά και άρα να αφαιρείται από την εφορία αντιστοίχως δεκαπέντε ημέρες από τους φορολογούμενους αυτούς και αντιστοίχως θα κάνατε και με τα δημοτικά τέλη. Τόσο απλό είναι. Σιγά τώρα! Για όλο αυτό το πρόβλημα πάτε να προστατεύσετε με την ελληνική βασιλική χωροφυλακή σας! Τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια!
Καλείται στο Βήμα η κ. Άννα Μάνη - Παπαδημητρίου.
Κύριε Πρόεδρε, θα καταθέσουμε αυτή τη φωτογραφία στα Πρακτικά.
Εντάξει, κύριε Ραγκούση. Η κ. Άννα Μάνη - Παπαδημητρίου έχει τώρα τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ]] [[Να μπει η σελίδα 508α]] [[Να μπει η σελίδα 508β]] [[Να μπει η σελίδα 509α]] Τις απαντήσεις για τα γεγονότα τις έδωσε με ακρίβεια ο κύριος Υπουργός. Αυτό που έχω να πω εγώ ως μέλος του Κοινοβουλίου είναι ότι είναι ιδιαίτερα λυπηρό να ακούγονται από συναδέλφους μου, από μέλη του Κοινοβουλίου, οι λέξεις «φασίζουσα έμπνευση», «χουντικής προέλευσης», «νεοφασιστικές συμπεριφορές» και να απευθύνονται σε εκλεγμένα μέλη του ελληνικού Κοινοβουλίου. Δεν αρμόζουν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, τέτοιες λέξεις και τέτοιοι χαρακτηρισμοί σε αυτόν τον ιερό χώρο. Δεν αρμόζουν στην Ελλάδα του 2020. Όσον αφορά το νομοσχέδιο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι πολύ δυσάρεστο ότι κάποιες εικόνες έχουν γίνει πλέον καθημερινότητα στη χώρα μας και οι οποίες σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να πούμε ότι αποτελούν κανονικότητα. Αναφέρομαι στις γνωστές σε όλους μας εικόνες, κυρίως από το κέντρο της ελληνικής πρωτεύουσας, ένα κέντρο διαρκώς να παραλύει, καταστήματα να κατεβάζουν ρολά και εργαζόμενοι και πολίτες κάθε ηλικίας, επισκέπτες, τουρίστες να ταλαιπωρούνται σχεδόν καθημερινά. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει ακόμα την εικόνα της Αθήνας να φλέγεται, την καταστροφή εκατοντάδων επιχειρήσεων και ιδιοκτησιών, την καταστροφή δημόσιων κτιρίων. Κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να ξεχάσει τα γεγονότα στη Marfin, τα οποία επανήλθαν έντονα στη μνήμη μας μετά την πρόσφατη βεβήλωση του μνημείου. Είναι εικόνες που προκάλεσαν πόνο, που αποτελούν μαύρη κηλίδα στη σύγχρονη ιστορία της χώρας μας. Είναι, λοιπόν, ξεκάθαρο ότι αυτή η άναρχη κατάσταση δεν μπορεί πλέον να συνεχιστεί. Η Κυβέρνηση με το παρόν νομοσχέδιο πράττει το αυτονόητο, αυτό που ισχύει εδώ και δεκαετίες σε όλες τις πολιτισμένες χώρες, υλοποιεί μια κεντρική της δέσμευση προς τον ελληνικό λαό, που δεν είναι άλλη από το να βάλει τάξη και να ρυθμίσει επιτέλους το καθεστώς των δημόσιων συναθροίσεων. Πρόκειται για μια εμβληματική μεταρρύθμιση που δεν έχει απλά την αποδοχή, αλλά αποτελεί πλέον απαίτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας. Επιπλέον θωρακίζει το δικαίωμα των πολιτών να διαμαρτύρονται, να διαδηλώνουν, να εκφράζουν τις απόψεις τους, ακολουθώντας, όμως, συγκεκριμένους κανόνες και κυρίως με σεβασμό στα δικαιώματα των υπολοίπων, το δικαίωμα στη ζωή, στην ιδιοκτησία, στην ελεύθερη μετακίνηση, τη δημόσια ασφάλεια και την κοινωνική ειρήνη. Για τον λόγο αυτό αναφέρονται περιοριστικά και οι λόγοι απαγόρευσης ή διάλυσης για να μην υπάρχει κανένα περιθώριο παρερμηνείας, ενώ απαιτείται προς τούτο και ειδικά αιτιολογημένη απόφαση. Και όχι μόνο αυτό. Με τις νομοτεχνικές βελτιώσεις που κατέθεσε ο κύριος Υπουργός για τη μεν απαγόρευση απαιτείται η σύμφωνη γνώμη του προέδρου πρωτοδικών, για τη δε διάλυση η παρουσία και η σύμφωνη γνώμη - συνεπώς και δεσμευτική γνώμη - του εισαγγελέα πρωτοδικών. Οι δε αβάσιμες κραυγές της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και οι λαϊκισμοί περί φασίζουσας έμπνευσης και δήθεν απαγόρευσης των διαδηλώσεων, μόνο θλίψη μπορούν να προκαλέσουν. Σε κανένα σημείο του νομοσχεδίου δεν απαγορεύεται το δικαίωμα κάθε πολίτη να διαδηλώνει. Πουθενά και από κανένα άρθρο του δεν προκύπτει ότι απαιτείται οποιαδήποτε είδους άδεια. Συνεπώς, σε καμμία περίπτωση δεν ευσταθεί το επιχείρημα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι πλήττεται ο πυρήνας του συνταγματικού δικαιώματος. Η θέσπιση θεμιτών περιορισμών, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όπως εν προκειμένω, είναι απολύτως ανεκτή με τη συνταγματική τάξη, καθώς γίνεται στάθμιση με άλλα συνταγματικά δικαιώματα και λαμβάνεται πολύ ορθά υπόψη ως αφετηρία η θεμελιώδης παραδοχή της τυπικής νομικής ισοδυναμίας όλων των συνταγματικών διατάξεων. Θα μου επιτρέψετε να πω ακόμη και για τη διάταξη που έγινε πολύς λόγος, για την αντικειμενική ευθύνη του οργανωτή. Δεν προκύπτει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αντικειμενική αστική ευθύνη του οργανωτή, καθώς η ύπαρξη ή μη της ευθύνης του οργανωτή θα κριθεί στη συνέχεια από αρμόδιο δικαστήριο. Οι ρυθμίσεις του νομοσχεδίου δεν θίγουν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Αντιθέτως, το οριοθετούν και το προστατεύουν. Το προστατεύουν απ' όσους το καπηλεύονται εδώ και χρόνια και επιδιώκουν την αναστάτωση, αδιαφορώντας για τα δικαιώματα της πλειοψηφίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δεν μπορείτε πλέον να πείσετε σ' αυτούς τους δύσκολους καιρούς για το προοδευτικό σας πρόσωπο και ότι υπηρετείτε τόσο τον λογισμό όσο και το όνειρο. Πρέπει πλέον να αντιληφθείτε ότι οι Έλληνες και κυρίως η νέα γενιά των Ελλήνων έχουν γυρίσει σελίδα, ότι είναι η ώρα της εθνικής συνεννόησης και ότι η Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι εδώ για να ενώσει τους Έλληνες και δεν διστάζει να αποδεχθεί προτάσεις, όταν αυτές δεν τίθενται για στείρα αντιπαράθεση. Αυτό είναι γόνιμος κοινοβουλευτικός διάλογος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε μία ημέρα. Το νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις θα ψηφιστεί σήμερα με ευρεία - ελπίζω - κοινοβουλευτική Πλειοψηφία, αλλά και θα εφαρμοστεί άμεσα, γιατί αυτό αποτελεί απαίτηση των Ελλήνων πολιτών. Και αυτό είναι δημοκρατία. Σας ευχαριστώ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της αρχής και των άρθρων του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις». Εισερχόμαστε στην ψήφιση επί της αρχής, των άρθρων, των τροπολογιών και του συνόλου του σχεδίου νόμου και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά. Έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής και επί των άρθρων 1 έως 14, καθώς και επί του άρθρου 19 του σχεδίου νόμου από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Δεν θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση Βουλευτών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της, γιατί είναι όλοι εδώ, έχουν εκφωνηθεί, είναι παρόντες και θεωρείται ότι υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός. Επίσης, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής και επί των άρθρων 1 έως 14, καθώς και επί των άρθρων 19 και 22 του σχεδίου νόμου από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος Αλλαγής, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Δεν θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση Βουλευτών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της, γιατί είναι όλοι εδώ, έχουν εκφωνηθεί, είναι παρόντες και θεωρείται ότι υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός. Τέλος, έχει υποβληθεί αίτηση διεξαγωγής ονομαστικής ψηφοφορίας επί της αρχής και επί των άρθρων 1 έως 14, καθώς και επί του άρθρου 19 του σχεδίου νόμου από Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, της οποίας το κείμενο έχει ως εξής:
Δεν θα αναγνώσω τον κατάλογο των υπογραφόντων την αίτηση Βουλευτών, για να διαπιστωθεί αν υπάρχει ο απαιτούμενος από τον Κανονισμό αριθμός για την υποβολή της, γιατί είναι όλοι εδώ, έχουν εκφωνηθεί, είναι παρόντες και θεωρείται ότι υπάρχει ο απαραίτητος αριθμός. Συνεπώς διακόπτουμε τη συνεδρίαση για δέκα (10΄) λεπτά σύμφωνα με τον Κανονισμό.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνεχίζεται η συνεδρίαση. Δέχεστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να συμπτύξουμε τις δυο ψηφοφορίες σε μία;
Το Σώμα συμφωνεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό θα διεξαχθεί ονομαστική ηλεκτρονική ψηφοφορία επί της αρχής και επί των άρθρων 1 έως 14, 19 και 22 του σχεδίου νόμου.
Κύριε Πρόεδρε, έχει γίνει κάποιο λάθος. Το Κίνημα Αλλαγής έχει ζητήσει ονομαστική ψηφοφορία για το άρθρο 21.
Θα το διορθώσουμε, εάν είναι γραμμένο λάθος. Το Κίνημα Αλλαγής έχει βάλει ονομαστική επί της αρχής και επί των άρθρων 1 έως 14, καθώς και επί των άρθρων 19 και 21. Το διορθώνουμε. Γίνονται αυτά. Έγινε ένα μικρό λάθος, τυπικό, από το Κίνημα Αλλαγής, διότι έχει καταργηθεί ένα άρθρο. Συνεπώς διορθώνω και πάλι, έπειτα από τις παρεμβάσεις που έκαναν, ότι είναι το άρθρο 22 στο Κίνημα Αλλαγής και όχι το άρθρο 21. Σας επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει την αρχή του νομοσχεδίου και δεκαέξι άρθρα. Κάθε φορά στην οθόνη εμφανίζονται έως τέσσερα άρθρα προς ψήφιση. Για να ψηφίσετε και τα υπόλοιπα, θα πρέπει να κυλίσετε την οθόνη αφής, scroll down. Στο πάνω δεξιά μέρος της οθόνης εμφανίζεται κάθε φορά ο αριθμός των άρθρων που απομένουν για ψήφιση. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ψηφίσει και τα δεκαεπτά πεδία που περιλαμβάνει η ψηφοφορία. Αφού καταχωρίσετε την ψήφο σας, έχετε τη δυνατότητα να την ελέγξετε ή και να την αναθεωρήσετε έως τη λήξη της ψηφοφορίας. Για οποιαδήποτε απορία απευθυνθείτε στο Προεδρείο, προκειμένου να σας συνδράμουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι. Υπενθυμίζω στους εισηγητές και ειδικούς αγορητές του σχεδίου νόμου να παραμείνουν στην Αίθουσα μετά το πέρας της διαδικασίας, προκειμένου να ψηφίσουν τα υπόλοιπα άρθρα του νομοσχεδίου. Όπως έχετε ενημερωθεί από τις Κοινοβουλευτικές σας Ομάδες, η προσέλευσή σας θα γίνεται ανά εκατό Βουλευτές και ανά δεκαπέντε λεπτά προς αποφυγή συνωστισμού στην Αίθουσα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η ψηφοφορία. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας ενημερώνω ότι έχει έλθει στο Προεδρείο επιστολή του συναδέλφου και Α΄ Αντιπροέδρου της Βουλής κ. Νικήτα Κακλαμάνη, ο οποίος μας γνωρίζει ότι απουσιάζει από την ψηφοφορία και ότι, αν ήταν παρών, θα ψήφιζε «ναι». Επίσης, έχουν έλθει στο Προεδρείο επιστολές των συναδέλφων κ.κ. Αθανασίου Παπαδόπουλου, Ανδρέα Μιχαηλίδη, Άννας Βαγενά, Σπυρίδωνα Λάππα και Γεωργίου Βαρεμένου, οι οποίοι μας γνωρίζουν ότι απουσιάζουν από την ψηφοφορία και ότι αν ήταν παρόντες, θα ψήφιζαν «όχι». Οι επιστολές αυτές, οι οποίες εκφράζουν πρόθεση ψήφου, θα καταχωριστούν στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης, αλλά δεν συνυπολογίζονται στην ηλεκτρονική καταμέτρηση των ψήφων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να σας ανακοινώσω το αποτέλεσμα της διεξαχθείσης ονομαστικής ψηφοφορίας. Επί της αρχής του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 187 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 101 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το νομοσχέδιο έγινε δεκτό επί της αρχής κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 1 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 187 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 101 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 1 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 2 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 177 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 111 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 2 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 3 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 176 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 10 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 3 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 4 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 158 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 120 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 10 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 4 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 5 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 177 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 101 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 10 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 5 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 6 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 186 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 6 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 7 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 287 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 168 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 119 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 7 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 8 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 176 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 102 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 10 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 8 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 9 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 157 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 121 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 10 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 9 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 10 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 168 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 120 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 10 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 11 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 187 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 101 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 11 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 12 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 176 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 112 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 12 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 13 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 157 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 131 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 13 έγινε δεκτό, όπως τροποποιήθηκε, κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 14 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 157 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 121 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 10 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 14 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 19 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 157 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 131 Βουλευτές. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισε ουδείς. Συνεπώς το άρθρο 19 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Επί του άρθρου 22 του νομοσχεδίου: Εψήφισαν συνολικά 288 Βουλευτές. Υπέρ, δηλαδή «ΝΑΙ», ψήφισαν 277 Βουλευτές. Κατά, δηλαδή «ΟΧΙ», ψήφισαν 1 Βουλευτής. «ΠΑΡΩΝ» ψήφισαν 10 Βουλευτές. Συνεπώς το άρθρο 22 έγινε δεκτό ως έχει κατά πλειοψηφία. Οι θέσεις των Βουλευτών, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Μετά την ολοκλήρωση της ονομαστικής ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, προχωρούμε στην ψήφιση των υπολοίπων άρθρων του νομοσχεδίου. Η ψηφοφορία θα γίνει και πάλι ηλεκτρονικά από τους εισηγητές και τους ειδικούς αγορητές. Σας επισημαίνουμε ότι η ψηφοφορία περιλαμβάνει έξι άρθρα, το ακροτελεύτιο άρθρο και το σύνολο. Παρακαλώ να ανοίξει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Εφόσον έχετε ολοκληρώσει την ψηφοφορία, παρακαλώ να κλείσει το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.
Οι θέσεις των κομμάτων, όπως αποτυπώθηκαν κατά την ψήφιση με το ηλεκτρονικό σύστημα, καταχωρίζονται στα Πρακτικά της σημερινής συνεδρίασης και έχουν ως εξής:
Συνεπώς το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις» έγινε δεκτό κατά πλειοψηφία, σε μόνη συζήτηση, επί της αρχής, των άρθρων και του συνόλου και έχει ως εξής:
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρακαλώ το Σώμα να εξουσιοδοτήσει το Προεδρείο για την υπ' ευθύνη του επικύρωση των Πρακτικών ως προς την ψήφιση στο σύνολο του παραπάνω νομοσχεδίου.
Συνεπώς το Σώμα παρέσχε τη ζητηθείσα εξουσιοδότηση. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σας έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά των συνεδριάσεων της Πέμπτης 14 Μαΐου 2020, της Παρασκευής 15 Μαΐου 2020, της Δευτέρας 18 Μαΐου 2020 (πρωί και απόγευμα), της Τρίτης 19 Μαΐου 2020 (πρωί και απόγευμα), της Τετάρτης 20 Μαΐου 2020 (πρωί και απόγευμα), της Πέμπτης 21 Μαΐου 2020, της Παρασκευής 22 Μαΐου 2020, της Δευτέρας 25 Μαΐου 2020, της Τετάρτης 27 Μαΐου 2020 (πρωί και μεσημέρι) και της Παρασκευής 29 Μαΐου 2020 και ερωτάται το Σώμα εάν τα επικυρώνει.
Τα Πρακτικά των συνεδριάσεων της Πέμπτης 14 Μαΐου 2020, της Παρασκευής 15 Μαΐου 2020, της Δευτέρας 18 Μαΐου 2020 (πρωί και απόγευμα), της Τρίτης 19 Μαΐου 2020 (πρωί και απόγευμα), της Τετάρτης 20 Μαΐου 2020 (πρωί και απόγευμα), της Πέμπτης 21 Μαΐου 2020, της Παρασκευής 22 Μαΐου 2020, της Δευτέρας 25 Μαΐου 2020, της Τετάρτης 27 Μαΐου 2020 (πρωί και μεσημέρι) και της Παρασκευής 29 Μαΐου 2020 επικυρώθηκαν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 23.45΄ λύεται η συνεδρίαση για αύριο, ημέρα Παρασκευή 10 Ιουλίου 2020 και ώρα 9.00΄ με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: κοινοβουλευτικό έλεγχο, συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.