Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αρχίζει η συνεδρίαση. [[Σημείωση: Ο παρακάτω πίνακας περιεχομένων δεν αποτελεί το τελικό κείμενο, διότι εκκρεμούν ορθογραφικές και συντακτικές διορθώσεις]] Εισερχόμαστε στην ημερήσια διάταξη της ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ Συνέχιση της συζήτησης επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2019». Πρώτος στη σειρά είναι ο ειδικός εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημήτριος Σταμάτης. Κύριε Σταμάτη, έχετε τον λόγο για δώδεκα λεπτά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλω να ομολογήσω ότι σήμερα με περίμενε μία διπλή απογοήτευση - και θα καταλάβετε γιατί - απόντων των δύο Υπουργών της Οικονομίας, του κ. Τσακαλώτου και του κ. Χουλιαράκη.
Η κ. Παπανάτσιου είναι εδώ.
Ναι, είναι. Είπα των δύο Υπουργών. Η κ. Παπανάτσιου είναι Υφυπουργός. Υπάρχει ένας συγκεκριμένος λόγος, καθώς εντείνονται οι φήμες ότι η αποστασιοποίηση του κ. Τσακαλώτου από τον προϋπολογισμό έχει πολλές αιτίες. Οι βασικότερες είναι ότι έχει θυμώσει γιατί ο κ Τσίπρας από την Έκθεση της Θεσσαλονίκης του πήρε το ψωμί από το στόμα, προαναγγέλλοντας την άρση των μειώσεων των συντάξεων. Όμως, υπάρχει και ένας σημαντικότερος λόγος, που εγώ εντοπίζω, πως ο Τσακαλώτος δεν θέλει να φορτωθεί την ευθύνη εκτέλεσης του προϋπολογισμού, γιατί ξέρει τη συνέχεια και δεν θέλει να έχει την τύχη τριών προηγούμενων Υπουργών: Ο ένας είναι ο κ. Βαρουφάκης, τον οποίον ο κύριος Τσίπρας δεν είχε κανένα πρόβλημα τη μια εβδομάδα να τον χαρακτηρίζει asset και την άλλη εβδομάδα να τον αποπέμπει, να τον οδηγεί στην παραίτηση. Ο δεύτερος είναι ο κ. Φίλης, που, όπως αποκάλυψε ο κ Φίλης, εκτελώντας οδηγίες του Πρωθυπουργού πήγε στον Αρχιεπίσκοπο και συγκρούστηκε και αυτός οδηγήθηκε σε παραίτηση. Ο τρίτος είναι ο κ. Κοτζιάς. Απεπέμφθη μετά πολλών επαίνων. Υποχρεώθηκε να κατέβει από το τρένο, αφού επέτυχε αυτήν τη «μνημειώδη ιστορική νίκη» της Συμφωνίας των Πρεσπών. Έτσι φυλάγεται ο κ. Τσακαλώτος, ο οποίος ζητάει, σύμφωνα με πληροφορίες, την επίσπευση των εκλογών, προτού αποδειχθεί ότι αυτός ο προϋπολογισμός δεν μπορεί να εκτελεστεί και είναι μία απάτη.
Ο κ. Τσακαλώτος τη ζητάει;
Ναι, ο κ. Τσακαλώτος. Ακριβώς, κύριε συνάδελφε. Φυλάγεται για να μη χρεωθεί αυτήν την αποτυχία και του τη φορτώσει και αποπεμφθεί, γιατί ο Πρωθυπουργός είναι killer. [[Γέλωτες στην Αίθουσα]] Εύκολα τα κάνει κάτι τέτοια ο κύριος Πρωθυπουργός, πολύ περισσότερο τώρα που έχουν όλοι συνειδητοποιήσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει τις εκλογές και θα πρέπει το μετεκλογικό τοπίο στον ΣΥΡΙΖΑ να είναι ήρεμο και χωρίς ενοχλητικές προσωπικότητες. Ας μπούμε τώρα στον προϋπολογισμό. Θα ξεκινήσω και από αυτά που είπαν οι συνάδελφοι και ο αγαπητός εισηγητής, αλλά κυρίως από αυτά που είπε ο ίδιος ο κ Τσίπρας προχθές στη Βουλή. Τι μας είπε ο κ Τσίπρας; Ότι οι συνταξιούχοι - λέει - από σήμερα χαμογελούν. Γιατί χαμογελούν; Χαμογελούν διότι δεν θα τους αφαιρέσει αυτό που με νόμο είχε τάξει να αφαιρέσει. Ερωτώ εγώ: Αν κάποιος, κύριοι συνάδελφοι, σας απειλήσει ότι θα σας δείρει, θα σας σαπίσει στο ξύλο και μετά το μετανιώσει και σας πει «δεν θα το κάνω», εσείς του οφείλετε ευγνωμοσύνη και υποχρέωση; Θα είστε χαρούμενοι γιατί ανακαλεί την απειλή του; Αυτό συνέβη με τους συνταξιούχους. Αφού δύο φορές σε αυτήν τη Βουλή ψηφίσατε τη μείωση των συντάξεων, αφού οδηγήσατε σε μία κατάσταση έντονης ψυχικής οδύνης τους συνταξιούχους με αυτήν την απειλή, έρχεστε τελευταία στιγμή και το ανακαλείτε και ο κύριος Πρωθυπουργός βλέπει χαρούμενους συνταξιούχους. Αυτό το αφήνω στην κρίση και τη δική σας και όσων παρακολουθούν τη συνεδρίαση. Δεν μας είπε, όμως, τι θα συμβεί και με τους νέους συνταξιούχους. Αυτούς που βγήκαν και θα βγουν στη σύνταξη μετά τον Μάιο του 2016, όπου η λαίλαπα επέρχεται δριμεία επί των κεφαλών και των εισοδημάτων τους. Γι' αυτούς δεν είπε καμμία κουβέντα απολύτως. Μήπως μπορεί κάποιος από εσάς να μας πει τι θα συμβεί; Το τρίτο είναι ότι θύμωσε ο κ. Πρωθυπουργός και ο κ. Τσακαλώτος με τον κ. Μητσοτάκη γι' αυτό που είπε ο κ Μητσοτάκης, ότι η μείωση των συντάξεων συντελέστηκε στο πλαίσιο μιας συναλλαγής. Τι είπε, δηλαδή; Αυτό που λέει η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού. Δεν το έχετε ακούσει αυτό;
Είναι επίσημη θέση, δηλαδή, ξανά. Μπράβο!
Μάλιστα, θύμωσε λέγοντας: «Τολμάτε να λέτε τέτοιες κουβέντες εσείς;» Κάποιοι συνάδελφοι εδώ σας θύμισαν τι έλεγε ο κ Τσίπρας εναντίον του κυρίου Παπανδρέου το 2011. Τώρα θα σας θυμίσω εγώ τι έλεγε ο κ Τσίπρας στις 20 Φεβρουαρίου του 2012, παραμονή της σύγκλησης του Eurogroup. Έλεγε στους δημοσιογράφους, λοιπόν: «Υπάρχουν κάποιοι Έλληνες που δεν είναι τόσο Έλληνες και αυτοί είναι οι κυβερνώντες». Έχετε να πείτε τίποτα τώρα; Σε τελευταία ανάλυση, δεν κατάλαβα και την αντίδραση του κυρίου Τσακαλώτου. Γιατί διαμαρτύρεται ο κ. Τσακαλώτος και λέει ότι ήταν ο πιο διχαστικός λόγος που άκουσε; Έπαινο του απένειμε ο κ Μητσοτάκης. Ο κ. Τσακαλώτος και άλλα διακόσια στελέχη του κόμματός σας δεν είναι αυτά που το 2008 υπέγραψαν μία διακήρυξη και καλούσαν την τότε ελληνική Κυβέρνηση να δώσει το όνομα, να τα δώσει όλα στους Σκοπιανούς κι έλεγε ότι αυτά είναι φαιδρότητες και ασήμαντα πράγματα; Άρα λοιπόν, ο κ. Μητσοτάκης απένειμε εύσημα στον κ. Τσακαλώτο. Έδωσε στους «κουτόφραγκους», κατά την άποψή σας, το τίποτα και εισέπραξε τη μείωση των συντάξεων. Γιατί διαμαρτύρεστε, λοιπόν; Λέει τίποτα για εσάς ή για τους περισσότερους από εσάς το θέμα της Μακεδονίας; Αν δεν λέει τίποτα, τότε γιατί διαμαρτύρεστε; Και επίσης, απείλησε ο κύριος Πρωθυπουργός ότι θα πάει και στο Ευρωπαϊκό Κόμμα για να μας νουθετήσει, να μας κάνει «ντα». Εδώ μου θύμισε τον κ. Παπαδημούλη, ο οποίος προηγήθηκε του κ. Τσίπρα - δεν ξέρω αν αυτό είναι μία νοοτροπία που υπάρχει στον ΣΥΡΙΖΑ - και κάρφωσε τους συναδέλφους του Ευρωβουλευτές στην Ευρωβουλή, όσους είχαν πάει στην παλλαϊκή συγκέντρωση για τη Μακεδονία που είχε γίνει στη Θεσσαλονίκη. Τώρα αναλαμβάνει να το κάνει ο κ. Τσίπρας, φαίνεται. Μπράβο! Με γεια του, με χαρά του! Ξέρετε πώς λέγονται αυτοί οι τύποι. Το δεύτερο θέμα που έθιξε ήταν το «ζήτημα της γραβάτας». Μα, καλά, δεν τον ενημέρωσε κάποιος από εσάς να μην το πει; Ήρθε ο κ. Τσίπρας εδώ προχθές και είπε «έχετε γίνει ρεζίλι, κύριε Μητσοτάκη, με το «κίνημα της γραβάτας», όπως το βαφτίσατε. Είδατε; Δεν συμβαίνει τίποτα». Δεν τον ενημέρωσε κάποιος τι λέει στη σελίδα 32 και 33 ο προϋπολογισμός; Εκεί λέει ξεκάθαρα ότι ο νόμος του κ. Κατρούγκαλου του 2016 απέτυχε παταγωδώς. Οδήγησε στο κλείσιμο επαγγελμάτων, οδήγησε στο κλείσιμο δραστηριοτήτων, με αποτέλεσμα και αυτοί να μένουν άνεργοι και τα ασφαλιστικά ταμεία να παθαίνουν ζημιά και η φορολογία. Γι' αυτό και τον ανακαλούν. Μα, εμείς αυτά δεν λέγαμε τόσο καιρό; Δεν λέγαμε ότι αυτά τα δυσβάσταχτα μέτρα δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά, δεν αντέχονται από τους επαγγελματίες; Και ήρθε ο κ. Τσίπρας χθες και υπερηφανευόταν για αυτό που εμείς ζητούσαμε εδώ και τρία χρόνια σχεδόν. Δεν βρέθηκε ένας να του πει «βρε αδερφέ, Πρόεδρε, μην το λες αυτό!»; Εδώ γλείφετε εκεί που φτύνατε! Είπε και κάτι ακόμα. Για τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων. Εδώ πρόκειται για τον ορισμό της πολιτικής απάτης. Η φορολογία επιχειρήσεων στην κυβέρνηση Σαμαρά είχε πάει στο 26%. Εσείς μόλις ανεβήκατε στην εξουσία, την πήγατε στο 29%. Το 2017 εσείς οι ίδιοι ψηφίσατε νόμο που έλεγε ότι από 1-1-2019 η φορολογία θα επανέλθει στο 26%. Και έρχεστε με αυτόν τον προϋπολογισμό και τι κάνετε; Καταργείτε εκείνον τον νόμο. Άδικα περίμεναν, όσοι περίμεναν, από αυτή τη μείωση και την επαναφέρετε στο 28%. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Έχω ακόμα δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε;
Αυτό ήταν προειδοποίηση.
Θα προσπαθήσω να είμαι πιο σύντομος. Τι είναι αυτός ο προϋπολογισμός, κύριοι συνάδελφοι; Είναι αναπτυξιακός; Τι είδους αναπτυξιακός είναι αυτός ο προϋπολογισμός, όπου οι επενδύσεις ακολουθούν φθίνουσα πορεία; Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, το τρίτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους η επενδυτική δραστηριότητα είναι μειωμένη κατά 23,2% έναντι του τρίτου τριμήνου, του αντίστοιχου τριμήνου του 2017, που όλοι γνωρίζετε πια τη μεγάλη επιτυχία των επενδύσεων. Και ερωτώ: Έχετε να μας πείτε μία μεγάλη επένδυση, σημαντική; Έχετε να μας πείτε μία την οποία εσείς προχωρήσατε, εσείς υλοποιήσατε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρουσιάζετε στοιχεία που προέρχονται από την υλοποίηση δικών μας επενδυτικών κινήσεων. Και πώς να γίνουν επενδύσεις; Πώς να προχωρήσουν σε επενδύσεις οι άνθρωποι, όταν έχουν μπροστά τους ένα αβέβαιο καθεστώς και όταν με ευθύνη της Κυβέρνησης η χώρα έχει μπει ήδη σε προεκλογική περίοδο; Υπάρχει κάποιος λογικός άνθρωπος που πιστεύει ότι αυτά συμβαδίζουν; Και για να κλείσω, κάτω από την πίεση του χρόνου, τι είναι αυτός ο προϋπολογισμός, για να συμφωνήσουμε σε κάτι; Είναι ταξικός, συμφωνώ. Εκφράζει το ταξικό μίσος σας εναντίον της μεσαίας τάξης, την οποία έχετε κυριολεκτικά συντρίψει και το έχετε ομολογήσει διά στόματος και Τσίπρα και Τσακαλώτου. Μόνο που δεν κάνετε τίποτα - έστω και την τελευταία στιγμή - για να απαλύνετε αυτή τη βίαιη επίθεση. Ο προϋπολογισμός, όμως, είναι και ένας προϋπολογισμός αναδιανομής φτώχειας. Αυτό δεν το έχω πει μόνο εγώ, το έχουν πει και οι συνάδελφοί σας. Το γνωρίζετε από πέρυσι. Είναι προϋπολογισμός αναδιανομής φτώχειας. Αφού δεν υπάρχει ανάπτυξη, αφού δεν υπάρχουν έσοδα, αυτά που δίνετε ως μέρισμα ξέρετε από τι προέρχονται; Από το ξεζούμισμα άλλων φτωχών. Προσπαθείτε να δώσετε σε στοχευμένες ομάδες φτωχότερων, παίρνοντας από τους φτωχούς. Είναι προϋπολογισμός, λοιπόν, αναδιανομής φτώχειας. Και τρίτον, είναι προϋπολογισμός ενός αδίστακτου πρωτόγνωρου κοινωνικού αυτοματισμού. Στοχεύει στο να δημιουργήσει την εικόνα που ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε πει στο παρελθόν.
Μεγάλη η χάρη του!
«Να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα!». Και σε όσους δεν έχετε να δώσετε μέρισμα δίνετε την ικανοποίηση της κατσίκας του γείτονα που ψοφάει.
Εκτός από την κατσίκα τέλειωσε ο χρόνος σας.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Όμως, κύριοι Υπουργοί των Οικονομικών και κύριες και κύριοι συνάδελφοι, έχω ένα ερώτημα, ιδιαίτερα προς τους Υπουργούς επί των Οικονομικών: Εσείς έχετε αναλάβει να ψοφήσετε την κατσίκα, αλλά αν η κατσίκα ψοφήσει, το γάλα ποιος θα το παράξει, για να δώσετε έστω και αυτό το γλίσχρο βοήθημα στους αναξιοπαθούντες; Αυτό δεν το έχετε σκεφθεί; Μάλλον το έχετε σκεφθεί και έχετε συνειδητοποιήσει ότι ο χρόνος σας λήγει. Αυτό περισσότερο από όλους το έχει συνειδητοποιήσει ο κ. Τσακαλώτος, γι' αυτό και επιδεικτικά απουσιάζει από την Αίθουσα, από τις εργασίες. Και μου έκανε μάλιστα ιδιαίτερη εντύπωση ότι χθες δεν κάθισε παρά τω Πρωθυπουργώ, ήταν ο τρίτος στη σειρά. Και οι παλαιότεροι εξ υμών γνωρίζετε πολύ καλά τη σημειολογία της τοποθέτησης. Παλιά τις εκκαθαρίσεις στη Μόσχα ή στο Πεκίνο τις ξεχώριζαν από τη θέση που καταλάμβαναν στην πλατεία των παρελάσεων οι αξιωματούχοι.
Η απάντηση είναι ότι δεν τρώει η κατσίκα ταραμά.
Ωραία. Είναι μόνο διακόσιοι ομιλητές. Αν οι διακόσιοι κάνουν την υπέρβαση των τεσσάρων λεπτών που έκανε ο κ. Σταμάτης, είναι οκτακόσια λεπτά. Καλή δεν είναι η αριθμητική που χρησιμοποιώ; Θα ψοφήσουν όλες οι κατσίκες, κύριε Σταμάτη. Η κ. Παπανάτσιου έχει τον λόγο.
Κατ' αρχήν, θα ήθελα να ενημερώσω το Σώμα ότι δεν μπορεί να είναι όλη την ημέρα και οι τρεις Υπουργοί του Υπουργείου Οικονομικών στην Αίθουσα. Δηλαδή, πραγματικά εκπλήσσομαι. Σε όλους τους προϋπολογισμούς ή σε όλα τα νομοσχέδια συμβαίνει το ίδιο. Θα έρθει το απόγευμα ο κ. Τσακαλώτος, θα σας δώσει τις απαντήσεις που θέλετε, αλλά από εκεί και πέρα να ξέρετε ότι το οικονομικό επιτελείο εκφράζεται με μία θέση και όσον αφορά τον συγκεκριμένο προϋπολογισμό, όπως και όλοι οι Βουλευτές και οι Υπουργοί της Κυβέρνησης.
Εντάξει, ήταν εχθές ο κ. Τσακαλώτος εδώ και ο κ. Τσίπρας που έχει μένος εναντίον του κ. Τσακαλώτου. Τον λόγο έχει ο κ. Παυλίδης, ειδικός εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Σταμάτης βγάζει κάθε φορά πλέον και νέες ικανότητες. Εγώ θα του πρότεινα μετά το πέρας του πολιτικού του βίου να ασχοληθεί με πολιτικά σενάρια της «Λάμψης» και να γίνει πολιτικός Φώσκολος. Μάλλον έχει πολύ μεγάλη ικανότητα να γράφει σενάρια για το πολιτικό σκηνικό στη χώρα και τις τοποθετήσεις των Υπουργών και τη στάση τους.
Πάντως ο Γαβράς αυτήν τη στιγμή ψάχνει ηθοποιό να υποδυθεί τον Αλέξη Τσίπρα.
Ωραία. Μπορείτε, λοιπόν, να ξεκινήσετε μία δεύτερη καριέρα ως πολιτικός Φώσκολος, κύριε Σταμάτη. Για να σοβαρευτούμε, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι ότι η έξοδος από τα μνημόνια είναι μία πολιτική πράξη η οποία δεν είχε κανέναν δεσμευτικό χαρακτήρα ημερομηνίας ούτε ήταν μια αυτονόητη τυπική διαδικασία. Ήταν μία πολιτική πράξη που ήταν προϊόν συγκεκριμένων αποτελεσμάτων ενός πολιτικού σχεδιασμού, που αφορούσε στόχους, χρονοδιαγράμματα και συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Το 2015, λοιπόν, μετά την ψήφιση του τρίτου προγράμματος και τον πολιτικό συμβιβασμό το καλοκαίρι του 2015, υπήρξε μια πολιτική προσαρμογή του σχεδιασμού μας με βάση τα νέα δεδομένα και οδηγηθήκαμε σε εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015 με πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο: πρώτον, υλοποίηση των δεσμεύσεων, δημοσιονομική αξιοπιστία, μεταρρυθμίσεις - και θετικές και προβληματικές ρυθμίσεις ίσως - που επιβλήθηκαν, ένα παράλληλο κοινωνικό πρόγραμμα, μια δίκαιη ανάπτυξη και μια πολιτική για την εργασία. Η διαπραγμάτευση του 2015 μάς έδωσε μία αύξηση του δημοσιονομικού χώρου. Να σας θυμίσω ότι τα πλεονάσματα της δικής σας τετραετίας ήταν 16,2% του ΑΕΠ, 3%, 4,5%, 4,5%, 4,2% και φέραμε πλεονάσματα από το 16,2% στα 5,5% του ΑΕΠ, 20 δισεκατομμύρια ευρώ δηλαδή λιγότερα, μία μείωση πλεονασμάτων 11% του ΑΕΠ από 29,2 δισεκατομμύρια ευρώ σε μόλις 9,3 δισεκατομμύρια ευρώ, ένας μεγάλος δημοσιονομικός χώρος, που μπορούσε να στοχευθεί απόλυτα στην ανάπτυξη και στην κοινωνική πολιτική. Επίσης, η διαπραγμάτευση του 2015 έφερε τη μέση περίοδο ωρίμανσης στις υποχρεώσεις των δανείων από τα 17 χρόνια στα 32,5 χρόνια με επιτόκια 1% αντί για 4% και υπήρξε μία μίνι ελάφρυνση του χρέους κοντά στα 40 δισεκατομμύρια ευρώ σύμφωνα και με τη μελέτη του Hugo Dixon. Το πολιτικό αποτέλεσμα, λοιπόν, αυτής της διαπραγμάτευσης και αυτής της δυναμικής και των όρων της ειδικής βαρύτητας του δημοψηφίσματος είναι ακριβώς η επιτυχία του αποτελέσματος της διαπραγμάτευσης του 2015. Ήρθε το 2016 με κλεισίματα αξιολογήσεων, το 2017 επίσης με κλεισίματα αξιολογήσεων, που οδήγησαν και στην έξοδο από τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος και φτάσαμε στο 2018 με το κλείσιμο όλων των αξιολογήσεων - προς μεγάλη σας απογοήτευση - , με αναδιάρθρωση χρέους, μεσοπρόθεσμη βιωσιμότητα του χρέους, με την έξοδο από τα μνημόνια, με 15% κόφτη στις δανειακές δαπάνες της χώρας, με ρήτρα ανάπτυξης, με ένα μαξιλάρι ασφαλείας και ρευστότητας 24 δισεκατομμυρίων ευρώ, με ανάκαμψη της οικονομίας, με σταθερά χαρακτηριστικά αρκετών τριμήνων πλέον, με αυξημένους βαθμούς ελευθερίας στο μείγμα πολιτικής που μπορούμε να εφαρμόζουμε και με μία κοινωνική απόδοση στη δημοσιονομική υπεραπόδοση των πλεονασμάτων. Εσείς απ' όλα αυτά τα πολιτικά και τα οικονομικά μεγέθη της κατάστασης τι ακριβώς είδατε; Τέσσερα σενάρια, τέσσερις κατηγορίες και τέσσερις ενστάσεις. Η πρώτη είναι αυτή που είπε και ο κ. Μητσοτάκης και αρκετοί άλλοι συνάδελφοί σας, ότι είμαστε η χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών. Και τολμάτε να το πείτε εσείς, οι οποίοι φέρατε μία χώρα σε οικονομικά μεγέθη χρεοκοπίας και εμπόλεμης κατάστασης. Η κατά 25% μείωση του ΑΕΠ, τα νούμερα της ανεργίας και χίλια δυο άλλα, αυτό μαρτυρούν. Και αν δεν συμφωνείτε σε αυτό, να σας θυμίσω ορισμένα στοιχεία, που θα τα πω και παρακάτω. Βλέπετε τα στοιχεία στη μείωση του ΑΕΠ, στην ανεργία, στη φτώχεια, στη μετανάστευση των νέων, στην ανέχεια, στην κοινωνική συνοχή και παρ' όλα αυτά έχετε την αλαζονεία και το θράσος να μιλάτε για «τη χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών». Προφανώς δεν σας βγήκε το αφήγημα. Αντί για τον κόφτη μισθών ήρθε ο κόφτης του χρέους, αντί να μην κλείσει η αξιολόγηση, έκλεισαν όλες οι αξιολογήσεις, αντί για πιστοληπτική γραμμή στήριξης με νέα μέτρα, υπήρξε μία καθαρή έξοδος από τα μνημόνια, αντί για εκλογές κάθε βδομάδα, διανύουμε τον τελευταίο χρόνο της κυβερνητικής μας θητείας, αντί για μέτρα χωρίς αντίμετρα, ήρθαν αντίμετρα, με την κατάργηση των μέτρων και μάλιστα μέτρων ενταγμένων στο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο 2019-2022 και αυτό δείχνει και τη δυναμική αυτής της εξόδου, ότι υπάρχει η δυνατότητα με τα οικονομικά μεγέθη που έφερε η οικονομία να έρχεσαι με πολιτικές πράξεις στη Βουλή και να «ξε - νομοθετείς» μέτρα, τα οποία ήταν ενταγμένα σε μεσοπρόθεσμο πλαίσιο. Αντί για τέταρτο μνημόνιο, φέραμε ένα μνημόνιο με την κοινωνία, αναγνωρίζοντας το πολιτικό μας χρέος απέναντι στην κοινωνία και στον ελληνικό λαό. Δεύτερο επιχείρημα, με τη «χειρότερη κυβέρνηση όλων των εποχών»: Τι κάνατε; Μετά από τρία, τέσσερα χρόνια γυρίσατε στο 2014. Αυτό είχε πει και ο κ. Μηταράκης νομίζω στην επιτροπή της Βουλής. Να σας θυμίσω τι έγινε το 2014: έκθεση του ΔΝΤ και του Eurogroup τον Μάιο του 2014, το αρχικό πρόγραμμα - το διαβάζω αυτολεξεί - προέβλεπε δεκαέξι τριμηνιαίες αξιολογήσεις, από τις οποίες μόνον πέντε ολοκληρώθηκαν και αυτές με σημαντικές καθυστερήσεις από τον Μάρτιο του 2012 έως τον Ιούνιο του 2014. Οι στόχοι ήταν δεκατέσσερις φορές κάτω από τις προβλέψεις. Το κενό μάλιστα μεταξύ του 0,4% πρωτογενούς πλεονάσματος, που πέτυχε η Κυβέρνηση, σε σχέση με το 1,5% που είχε τεθεί έφεραν απαιτήσεις για 2 δισεκατομμύρια ευρώ νέα μέτρα, διότι δημιουργήθηκε ένα δημοσιονομικό κενό της τάξης του 1,1% του ΑΕΠ. Επίσης, οι θεσμοί ζητούσαν περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα ακόμα, ώστε να πιαστεί ο στόχος του 2015 που να σας θυμίσω ότι ήταν 3% του πρωτογενούς πλεονάσματος, επομένως 5 δισεκατομμύρια μέτρα και αν υπολογίσουμε και τις προβλέψεις και τις διαφορετικές εκτιμήσεις του ΔΝΤ, που ζήταγε άλλα 4 δισεκατομμύρια μέτρα, ο λογαριασμός πάει στα 9 δισεκατομμύρια. Επίσης, στο μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015 ο ν.3985/2011 είναι ξεκάθαρος: Το πολιτικό μείγμα της Κυβέρνησης στοχεύει από το 2014 και μετά στη δημιουργία πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξης άνω του 6% του ΑΕΠ. Τρίτο επιχείρημα: Το είπε ο κ. Σταϊκούρας: Και τι κάνατε; Σε ενισχυμένη εποπτεία μας βάλατε. Τέσσερις αξιολογήσεις αντί για δύο. Τέσσερις τριμηνιαίες τον χρόνο αντί για δύο εξαμηνιαίες τον χρόνο. Έχει απόλυτο δίκιο. Για ποιον λόγο έγινε αυτό; Παραλάβαμε προφανώς μία οικονομία και μία κοινωνία με ένα υπέρογκο χρέος, με ένα υπερβολικά υπέρογκο χρέος, μία παγκόσμια πρωτιά λόγου χρέος προς ΑΕΠ 180%. Και μας κατηγορείτε γι' αυτήν την ενισχυμένη εποπτεία, όταν οι άλλες χώρες που βγήκαν από τα μνημόνια και μας τις δείχνετε ως παράδειγμα με το δάχτυλο, όπως η Πορτογαλία βγήκε με 130% από τα μνημόνια, η Κύπρος με 100% και ο μέσος όρος του λόγου χρέος προς ΑΕΠ στην Ευρώπη είναι 83%. Έχετε λοιπόν αυτήν τη μεγάλη πολιτική αναισθησία και ανευθυνότητα και αυτό το πολιτικό θράσος να μας κατηγορείτε γιατί η χώρα βγήκε με ενισχυμένη εποπτεία και όχι με το καθεστώς εποπτείας που βγήκαν και οι άλλες χώρες. Ας έρθουμε στον προϋπολογισμό του 2019. Είναι ένας προϋπολογισμός επεκτατικός και μη περιοριστικός δημοσιονομικά, χωρίς νέα υφεσιακά μέτρα λιτότητας, με αλλαγή του δημοσιονομικού μείγματος, με μέτρα 1% του ΑΕΠ, με κοινωνικό μέρισμα, με μέτρα μόνιμου χαρακτήρα και στοχευμένα στην ενίσχυση της ανάπτυξης, της εργασίας, της ιδιωτικής κατανάλωσης, της κοινωνικής στήριξης, της νησιωτικότητας με την εφαρμογή του μεταφορικού εισοδήματος σε όλα τα νησιά από 1 Ιανουαρίου 2019, σε μία ισόρροπη και δίκαιη ανάπτυξη. Και παρ' όλα αυτά εσείς αρνείστε ότι υπήρξε έξοδος από τα μνημόνια. Θέλω να σας θυμίσω τα επίσημα νούμερα του Υπουργείου Οικονομικών από τους απολογισμούς του 2009, του 2010, του 2011, του 2012. Ο απολογισμός του 2009 κατέγραφε πρωτογενές έλλειμμα 20 δισεκατομμύρια ευρώ, του 2010 8 δισεκατομμύρια ευρώ, του 2011 12 δισεκατομμύρια ευρώ, του 2012 4 δισεκατομμύρια ευρώ, του 2013 5,7 δισεκατομμύρια ευρώ, του 2014 ένα μικρό πλεόνασμα 600 εκατομμυρίων. Όσον αφορά τις καταθέσεις, το 2010 209 δισεκατομμύρια ευρώ, το 2014 133 δισεκατομμύρια ευρώ, 76 δισεκατομμύρια λιγότερα. Η ανεργία το πρώτο τρίμηνο του 2014 27,3%. Σήμερα η ανεργία είναι 18,6%, εννιά μονάδες σχεδόν κάτω. Και θέλετε να μας πείτε τώρα ότι το 2014, με αυτά τα στοιχεία που ανέφερα, απογειωνόταν η οικονομία, success story, βγαίνατε από τα μνημόνια και ήρθαμε εμείς, με αυτά τα στοιχεία, με υλοποίηση των δημοσιονομικών στόχων, με υπεραπόδοση πλεονασμάτων, με ανάπτυξη, με ισχυρή μείωση της ανεργίας, αλλά δεν πετύχαμε καθαρή έξοδο από τα μνημόνια και συνεχίζουμε ακόμα την ίδια μνημονιακή πολιτική. Αν θεωρείτε ότι αυτό είναι μία διαδικασία που μπορείτε να την υπερασπιστείτε στην κοινωνία μπορείτε να την υπερασπιστείτε όσο θέλετε. Εγώ θέλω να θυμίσω ότι μόνο η κατάργηση του μέτρου της προσωπικής διαφοράς, μόνο αυτή η «ξε - νομοθέτηση» θα διατηρήσει 10 δισεκατομμύρια ευρώ πόρους στο ελληνικό νοικοκυριό από τις κύριες συντάξεις και 1 δισεκατομμύριο από τις επικουρικές. Συνολικά την τετραετία 2019-2022 θα συγκρατηθούν 11 δισεκατομμύρια ευρώ στο ελληνικό νοικοκυριό, που είναι πόροι στοχευμένοι απόλυτα στην ιδιωτική κατανάλωση και θα δώσουν μία ισχυρή αύξηση του όγκου του ΑΕΠ. Φέραμε, λοιπόν, μία οικονομία με πραγματικά δημοσιονομικά περιθώρια ανάκαμψης. Θα αναφερθώ στο τέταρτο επιχείρημά σας για να κλείσω αυτή την «απολογία» των τεσσάρων σημείων. Προεκλογικές παροχές. Λέτε ότι κάνουμε προεκλογικές παροχές. «Εκλογές έρχονται και θα δώσετε προεκλογικά καθρεφτάκια στους ιθαγενείς». Τρία χρόνια τώρα φέρνουμε σταθερά ένα κοινωνικό μέρισμα στο τέλος της χρονιάς, αφού δούμε τι αποδίδει η ελληνική οικονομία. Όποιο περιθώριο υπάρχει εκτός των δημοσιονομικών στόχων, το αποδίδουμε με συγκεκριμένους όρους κοινωνικής απόδοσης - ανταπόδοσης στην κοινωνία. Μάλιστα, φέτος όχι μόνο με πολιτική επιδομάτων, αλλά με ισχυρά μόνιμα μέτρα που θα παραμείνουν στην οικονομία εσαεί. Μας κατηγορείτε εσείς για παραχολογία, προεκλογικά μέτρα και προεκλογικά καθρεφτάκια, όταν τον Μάρτιο του 2014 φέρατε ένα κοινωνικό μέρισμα - ο θεός να το κάνει -450 εκατομμύρια ευρώ. Δεν ξέρω τι είδατε. Μόλις ξημέρωσε το 2014, λίγο μετά τις γιορτές και τις Απόκριες, καταλάβατε ότι σας έπιασε μία έντονη κοινωνική ευαισθησία και είπατε «έχουμε λεφτά, περίπου μισό δισεκατομμύριο, να τα μοιράσουμε στην κοινωνία, γιατί υποφέρει». Αυτό δύο μήνες πριν από τις Ευρωεκλογές. Και φτάνουμε στο τέλος της χρονιάς για να δούμε πόσο υπεύθυνοι είστε και βρίσκεστε πέντε φορές κάτω από τον δημοσιονομικό στόχο. Εκτροχιάστηκε τελείως το πρόγραμμα. Τα λέω για να ξέρουμε ποιος μιλάει για παροχές και για προεκλογικές υποσχέσεις ή όχι. Τελειώνοντας, κύριε Πρόεδρε, θέλω να πω ξεκάθαρα ότι από εδώ και πέρα, βγαίνοντας από τα μνημόνια σε ένα ξεκάθαρο πολιτικό τοπίο, θα υπάρξουν δύο διακριτά πολιτικά σχέδια, το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, το ασφαλιστικό Πινοσέτ, η επιστροφή - που το λέτε με μεγάλο θράσος και υπερηφάνεια ότι εμείς θα γυρίσουμε στις εποχές των μνημονίων - στο μέλλον. Λέτε «θα κρατήσουμε τη μνημονιακή υποχρέωση του 2011, 2012 και 2013 για πέντε αποχωρήσεις προς μία πρόσληψη» και καλά θα κάνετε, γιατί αυτός είναι ο πολιτικός σας σχεδιασμός, υποστελεχωμένες δημόσιες υπηρεσίες, υποστελεχωμένη υγεία, υποστελεχωμένη παιδεία, ιδιωτικοποίηση της υγείας, ιδιωτικοποίηση της παιδείας, ιδιωτικοποίηση κοινωνικών παροχών, γιατί αυτός είναι ο συνολικός πολιτικός σας σχεδιασμός, με επιδόματα ταυτόχρονα ενταγμένα μέσα στο κοινωνικό επίδομα αλληλεγγύης, κοινωνικά επιδόματα, με μία ισχνή ένταξη για να αντιμετωπίζονται μόνο φαινόμενα ακραίας φτώχειας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Ερχόμαστε, λοιπόν, εμείς με ένα άλλο πολιτικό σχέδιο για την υλοποίηση των δεσμεύσεων του κυβερνητικού μας προγράμματος από τον Σεπτέμβριο του 2015, με το ξήλωμα του πουλόβερ της λιτότητας, της ύφεσης και της φτωχοποίησης της κοινωνίας, με πολιτικές για τη δίκαιη ανάπτυξη, με πολιτικές για την εργασία, με επιδότηση της εργασίας, με μέτρα για την ανεργία, με ισχυρή κοινωνική πολιτική, με δικαιοσύνη και όχι πολιτική ατιμωρησία. Εδώ θέλετε δεν θέλετε θα είναι το πεδίο της αντιπαράθεσης το επόμενο χρονικό διάστημα. Εδώ θα κριθούν τα λόγια και οι πράξεις του καθενός, όχι η μπάλα στην εξέδρα. Κάθε φορά που θα υπάρχει ένα καθαρό πολιτικό πεδίο με συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη και συγκεκριμένη κοινωνική απόδοση, η μονταζιέρα, οι πρωινοί «Αυτιάδες» και οι «Πρωτοσάλτες» στα κανάλια, θα βγαίνει η μονταζιέρα του Μαδούρο, θα θυμάστε Μαδούρο, ανομία, πανεπιστημιακό άσυλο, «Καρανίκες», θα θυμάστε ξεπούλημα, υστερίες του κ. Γεωργιάδη. Το χειρότερο, το αποκορύφωμα όλης αυτής της τραγωδίας είναι η τοποθέτηση του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης απ' αυτό το Βήμα χθες - προχθές, που μίλησε για ξεπούλημα της Μακεδονίας με αντάλλαγμα τις συντάξεις. Μάλιστα, αυτό το πολιτικό προϊόν αυτής της προδοσίας έρχεσθε να το ψηφίσετε εσείς οι ίδιοι. Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας πως επειδή φέρατε τη χώρα σε τέτοια μεγέθη εμπόλεμης κατάστασης και χρεοκοπίας, δεν θέλουμε άλλο να μας σώσετε. Σας παρακαλούμε πολύ, μην μας σώσετε άλλο! Όσο σώσατε, σώσατε! Σας είμαστε ευγνώμονες! Κρατηθείτε εκεί που είστε. Εμείς δίνουμε τις δικές μας εξετάσεις βγάζοντας τη χώρα από τα μνημόνια, χτίζουμε κοινωνικό κράτος με μία σταθερή οικονομική ανάκαμψη που πρέπει να βλέπει - και βλέπει - όλη την κοινωνία και όχι τους λίγους. Γυρνάμε πλάτη στο βαρύ παρελθόν της οκταετίας που πέρασε. Κοιτάμε μπροστά αφήνοντάς σας μόνους στην πολιτική σας μελαγχολία και την πολιτική απαξίωση. Ευχαριστώ πολύ.
Προχωρούμε στον κατάλογο των ομιλητών. Πρώτος έχει τον λόγο ο κ. Μπαλαούρας για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα σας παρακαλέσω να μου επιτρέψετε να ξεφύγω λίγο από τον Προϋπολογισμό, ακολουθώντας δυστυχώς τους συναδέλφους μου και όχι μόνο, και τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Θα μιλήσω για το θέμα που τέθηκε προχθές με την ομιλία του Πρωθυπουργού. Εδώ υπάρχουν άνθρωποι που έχουν και γνώση της ιστορίας και ιδιαίτερα της κοινοβουλευτικής ιστορίας. Ούτε στις μεγάλες συγκρούσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή - Ανδρέα Παπανδρέου, ποτέ δεν είχαν ειπωθεί τέτοια πράγματα. Έχει κανείς δίκιο να ισχυριστεί ότι σ' αυτή τη Βουλή - το Μέγαρο εννοώ - υπήρξαν τέτοιες περιπτώσεις, όταν ήταν στην εμφυλιοπολεμική περίοδο, κύριε Σταμάτη. Τότε πραγματικά υπήρχαν φωνές που έλεγαν ότι είναι άλλη η Αριστερά, δηλαδή ήταν προδότες, συνεργάτες ξένων δυνάμεων και ό,τι θέλει άλλο κανείς.
Αυτά που είπε ο κ. Τσίπρας;
Ποια είπε ο κ. Τσίπρας; Δεν είπε τίποτε από αυτά που είπατε. Διαβάσατε κάτι ουσιαστικά ασήμαντο, όπως το κατάλαβα εγώ. Σας θυμίζω, κύριε Σταμάτη, ότι τότε υπήρχε και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στη Βουλή, στην εμφυλιοπολεμική περίοδο. Ήταν από τους πιο νουνεχείς. Αν τρέξετε και διαβάσετε τα Πρακτικά, θα δείτε τι είχε γραφτεί εκείνη την εποχή. Εγώ ντρέπομαι και λυπάμαι. Σας συμπονώ, όμως, για την κατάντια στην οποία βρίσκεστε. Απευθύνομαι κυρίως στους φιλελεύθερους της Νέας Δημοκρατίας, τους οποίους αναφέρω, τον κ. Δένδια, τον κ. Σταϊκούρα που βλέπω μπροστά μου, τον κ. Τζαβάρα, με τον οποίο είμαστε συντοπίτες. Τους προκαλώ. Τι έχουν να πουν γι' αυτό το πράγμα; Ένα τελευταίο, μια και είδα τον συνάδελφο του ΚΙΝΑΛ. Χθες ο κ. Τσακαλώτος προκάλεσε τον κ. Σκανδαλίδη, ο οποίος έκανε μία «ισορροπίστικη» - ας την πω έτσι στην καλύτερη εκδοχή - τοποθέτηση λέγοντας «τι κατάντια είναι αυτή για το Κοινοβούλιο, ο ένας και ο άλλος». Ο ένας είναι ο Τσίπρας. Τι είπε ο Τσίπρας; Μίλησε για τον Προϋπολογισμό, για τα μεγάλα ζητήματα της ελληνικής οικονομίας και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επιτέθηκε, κύριε Σταμάτη. Και λυπάμαι πάρα πολύ γιατί τον δικαιολογήσατε, καλύτερα να μην μιλούσατε…
Είναι γραμμένα!
Ο κ. Μητσοτάκης αντέγραψε τη Χρυσή Αυγή. Εδώ μέσα και έξω από εδώ, η Χρυσή Αυγή έχει αυτή τη γραμμή, ότι ο Τσίπρας και η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πούλησε το Μακεδονικό για να πάρει τις συντάξεις! Πρέπει να ντρεπόμαστε λιγάκι! Πάμε τώρα στο δεύτερο εκτός προϋπολογισμού θέμα. Προχθές ο κύριος Πρωθυπουργός μίλησε για τα fake news και μάλιστα ανέφερε το δικό μου παράδειγμα. Εγώ δεν θα ασχοληθώ παραπάνω με αυτό, αλλά θέλω να τονίσω ότι υπάρχουν εδώ Βουλευτές - δεν θέλω να τους κατονομάσω - , οι οποίοι αμέσως μετά το επαίσχυντο δημοσίευμα της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» εναντίον μου, πήραν καταδικαστική θέση. Και δεν είναι μόνο αυτό. Απορώ πώς η νεολαία της Νέας Δημοκρατίας έβγαλε ανακοίνωση εναντίον μου. Γιατί; Αναρωτιέται κανείς; Ορισμένοι, όπως ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, ο Νίκος Μανιός, έχουμε μία ιστορία. Αυτή βγαίνουν να την υπονομεύσουν, να την αμαυρώσουν, να υπονομεύσουν το ηθικό παράδειγμα αυτών των ανθρώπων. Το κάνουν συνεχώς. Έχει γίνει δύο φορές και μάλιστα συντονισμένα. Μπαίνω τώρα στο θέμα που κουβεντιάζουμε, κύριε Πρόεδρε. Η Νέα Δημοκρατία νόμισε ότι θα φοβίσει την κοινωνία. Θυμάστε τι έλεγε για τον κόφτη. «Θα έρθει ο κόφτης, θα χάσετε εκείνο, θα χάσετε το άλλο»! Δεν ήρθε ο κόφτης. Μιλούσε για την κατάρρευση και της πρώτης και της δεύτερης αξιολόγησης. Έλεγαν ουσιαστικά «Βάστα, Σόιμπλε». Κύριε Σταμάτη, το θυμάστε το παλιό «Βάστα, Ρόμελ» που έλεγαν οι μαυραγορίτες; Εγώ δεν λέω εσάς μαυραγορίτες, προς θεού! Λέγατε όμως «Βάστα, Σόιμπλε», ότι υπάρχει τέταρτο μνημόνιο. Εσείς οι Βουλευτές, τα στελέχη, ακόμα και ο Αρχηγός σας δεν λένε ότι δεν υπάρχει τέταρτο μνημόνιο. Κάποια στιγμή θα πείτε κάποια πράγματα που μπορούμε να συζητήσουμε; Πώς ξεκινάτε και μιλάτε για τέταρτο μνημόνιο, όταν βλέπετε όλες τις κινήσεις; Πώς θα υπήρχε τέταρτο μνημόνιο από τη στιγμή που υπάρχει αυτή η πορεία; Να κάνουμε σχολιασμό πάνω στην πορεία; Να τον κάνουμε. Υπάρχει μια πορεία εκτός μνημονίου; Σαφώς υπάρχει. Εντός πλαισίου όπως έχουν και άλλα κράτη; Ναι, βεβαίως. Για τις συντάξεις τρέχατε στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες κ.λπ., αλλά θα το αφήσω αυτό το θέμα. Εγώ θα πω τη γραμμή σας. Ο κ. Μητσοτάκης ένα μήνα μετά την εκλογή του σαν Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας έδωσε μία συνέντευξη στην κ. Κοσιώνη. Τον ρώτησε η κ. Κοσιώνη: «Κύριε Πρόεδρε, λέτε ναι στη μείωση των επικουρικών, σε μείωση των συντάξεων». Και αυτός απαντά. Προσέξτε τι απαντά, κύριε Σταμάτη, επειδή σας αρέσει να φέρνετε Πρακτικά: «Δεν το έκρυψα. Γι' αυτό σας λέω ότι εγώ μιλάω τη γλώσσα της αλήθειας. Και θέλω αύριο να πράττω και το έργο της αλήθειας. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν». Το είπε ο Αρχηγός σας, ο οποίος μας κάνει καταγγελία ότι πουλήσαμε το Μακεδονικό για να πάρουμε συντάξεις! Ο ίδιος ηγείται στην περικοπή των συντάξεων! Πάμε τώρα στο τι φέρνει ο προϋπολογισμός. Είπαν πολλοί συνάδελφοι και εισηγητές ότι είναι επεκτατικός. Ανοίγει τον δρόμο της ανάπτυξης. Ενισχύει τον δείκτη κοινωνικής προστασίας, δαπανάει - και θα καταθέσω σχετικό έγγραφο για τα Πρακτικά - τις κοινωνικές παροχές, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Μιλάτε, μιλάτε. Μα, πώς μιλάτε για το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, όταν έχουμε στο πρόγραμμα 6.700.000.000 για να υλοποιήσουμε το πρόγραμμα αυτό; Και θέλω να σας θυμίσω, κύριοι συνάδελφοι, ότι εδώ υπάρχει ένας πίνακας, τον οποίο επίσης θα καταθέσω στα Πρακτικά, κύριε Σταϊκούρα. Είναι το μεγαλύτερο ποσό από το 2009, πριν την κρίση. Θα σας διαβάσω τα νούμερα. Είναι 9.588 εκατομμύρια ευρώ, έτσι; Πάμε στο 2010 και βλέπουμε τα νούμερα που υπάρχουν και είναι τα μεγαλύτερα νούμερα που υπάρχουν από το 2009.
Το 2018 λέτε.
Ναι.
Πόσο είναι μέχρι τώρα;
Σας είπα, κύριε Σταϊκούρα, ότι το ίδιο νούμερο είναι το 2018 και το 2019.
Κύριε Σταϊκούρα, σας παρακαλώ. Είχατε τον λόγο για είκοσι λεπτά.
Είναι 1,5 δισεκατομύριο κάτω.
Η απορρόφηση; Μην τα μπερδεύουμε, όμως, γιατί το κάνετε αυτό. Μιλάτε για προβλέψεις…
Όχι πρόβλεψη. Εκτέλεση.
Μιλάτε για προβλέψεις, κύριε Σταϊκούρα, και το αποτέλεσμα…
Αυτό λέτε κι εσείς.
Αυτό κάνατε και χθες στην ομιλία σας. Χθες λέγατε «εμείς κάναμε αυτό». Δεν κάνατε αυτό. Ήταν προβλέψεις ότι θα κάνετε αυτό. Προβλέπατε ανάπτυξη 4% και πηγαίναμε σε ύφεση 9%. Αυτή ήταν η πραγματικότητα.
Εσείς κάνετε πρόβλεψη για το 2019.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Με συγχωρείτε πάρα πολύ. Θέλω απλώς να πω πού οφείλεται….
Το καλύτερο παράδειγμα.
Να σταματήσει αυτό το παραμύθι της υπερφορολόγησης. Είναι, πρώτον, η μείωση της ανεργίας. Όταν μειώνεται η ανεργία, πληρώνουμε εισφορές, γίνεται μεγαλύτερη κατανάλωση. Απλά πράγματα. Δεύτερον, οι χαμηλές προβλέψεις των θεσμών για τα μη παραμετρικά μέτρα. Ποια είναι τα παραμετρικά μέτρα; Είναι ότι πήραμε πολλά πράγματα από τη φορολογία. Δύο παραδείγματα: Αυξήθηκαν τα έσοδα της φορολογίας κατά 2,23%, δηλαδή 624 εκατομμύρια. Πού οφείλεται αυτό; Οφείλεται πρώτον στο VDI, δηλαδή στην αποκάλυψη εισοδημάτων και δεύτερον στη μεγάλη εισπραξιμότητα από τον ΦΠΑ κατά 5,2%, δηλαδή 780 εκατομμύρια. Και θέλω να σας πω, κύριε Σταμάτη, ότι η κατσίκα δεν μασάει πια ταραμά. Ούτε ταραμά μασάει ούτε τίποτε άλλο.
Κύριε Μπαλαούρα, βάλτε μία τελεία, σας παρακαλώ πολύ. Είστε ο πρώτος και ακολουθούν άλλοι εκατόν ενενήντα εννέα.
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Θέλω να πω και να ισχυριστώ ότι εσείς καταστρέψατε την κτηνοτροφία, δηλαδή τις κατσίκες, τα πρόβατα και τις αγελάδες αυτή τη δεκαετία που μας πέρασε. Εσείς την καταστρέψατε κυριολεκτικά.
Μετά τις κατσίκες, πάνε και οι αγελάδες. Να τελειώνουμε.
Μία φράση μόνο, κύριε Πρόεδρε. Με κόψατε τρεις φορές.
Όλο το ζωικό βασίλειο εδώ πέρα σήμερα.
Ο Αρχηγός σας είπε στην ομιλία του ότι ο Τσίπρας μετράει τις μέρες που θα είναι ακόμα Πρωθυπουργός. Είπε ότι είναι χίλιες τετρακόσιες δεκαεπτά ημέρες. Εγώ δεν τις έχω μετρήσει. Τον πιστεύω. Το μόνο πράγμα που πιστεύω είναι αυτό που είπε. Έχω την εντύπωση ότι κάθεται συνεχώς και μαδάει τη μαργαρίτα. Θα έχει καταστρέψει τόνους μαργαρίτες για να δει αν πέφτει ο Τσίπρας. Από την αρχή που βγήκε Πρωθυπουργός έθεσε θέμα εκλογών. Χίλιες φορές. Και είναι case study στο Πανεπιστήμιο του Όσλο πώς ένας Αρχηγός Αξιωματικής Αντιπολίτευσης λέει συνεχώς, χίλιες φορές, χίλιες τετρακόσιες ημέρες και ζητάει εκλογές. Πάνε οι μαργαρίτες! Ευχαριστώ.
Τέλειωσε η μαργαρίτα, πάει! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, δεκαεννέα μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Μαλίων Ηρακλείου Κρήτης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κύριε Βεσυρόπουλε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα τον τελευταίο προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο απολογισμός αυτής της Κυβέρνησης είναι θλιβερός. Συνδέεται με τη δέσμευση της χώρας σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060, με ένα αχρείαστο μνημόνιο, με φόρους χωρίς τέλος και χωρίς λογική και μέτρα ύψους 9,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ο κύριος Πρωθυπουργός είπε πριν από λίγες ημέρες, ότι κατοικούμε στα λόγια μας. Αν αυτό ισχύει, τότε αυτή η Κυβέρνηση κατοικεί και διαβιεί μέσα στο ψέμα. Γιατί ό,τι είπε και ό,τι λέει και ό,τι υποσχέθηκε στους Έλληνες πολίτες ήταν και είναι ψέματα. Στο εγχώριο ακροατήριο κάποιοι συνάδελφοι επαίρονται για τα πρωτογενή πλεονάσματα που δεν στηρίζονται στην ανάπτυξη, αλλά στην υπερφορολόγηση. Προφανώς δεν άκουσαν προχθές τον κ. Τσακαλώτο, ο οποίος από τη Νέα Υόρκη δήλωσε ότι δεν αποτελεί σπουδαία στρατηγική το υπερπλεόνασμα. Ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η Κυβέρνηση δεν είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός. Ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός θα ήταν αυτός που θα είχε κατατεθεί το 2015, αν δεν μεσολαβούσε ο κ. Τσίπρας και η καταστροφική διαπραγμάτευση του πρώτου εξαμήνου του 2015, που οδήγησε σε ένα αχρείαστο μνημόνιο που η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το μετατρέπει σε μνημόνιο διαρκείας με πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% μέχρι το 2022 και 2,2% έως το 2060 και τη δημόσια περιουσία στα χέρια των δανειστών για ενενήντα εννιά χρόνια. Η Κυβέρνηση επέβαλε είκοσι εννέα νέους φόρους και τώρα επιχειρεί να αναστρέψει το δυσμενές για την ίδια κλίμα, δίνοντας πίσω ψίχουλα μπροστά σε αυτά που πήρε από κάθε πολίτη. Καταθέτω στα Πρακτικά τη λίστα με τους είκοσι εννέα φόρους που επέβαλε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Τους κατέθεσε χθες ο Πρόεδρός μας, ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και ο εισηγητής μας, ο κ. Χρήστος Σταϊκούρας. Τους καταθέτω και εγώ. Και θα συνεχίσουμε να τους αναφέρουμε μέχρι να σταματήσετε να λέτε ψέματα ότι δήθεν δεν επιβάλατε φόρους. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Απόστολος Βεσυρόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα λίστα, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ένα πρώτο αποκαλυπτικό παράδειγμα είναι αυτό με τον ΕΝΦΙΑ, αυτόν που θα καταργούσατε, αλλά τελικά τον αυξήσατε με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου και τον υπερδιπλασιασμό των φορολογικών συντελεστών στον συμπληρωματικό φόρο. Έρχεστε τώρα και μιλάτε για μείωση του ΕΝΦΙΑ. Μόνο που η μείωση αυτή δεν αφορά όλους τους Έλληνες. Αποκλείετε τη μεσαία τάξη από αυτή τη μείωση. Ουσιαστικά, το δημοσιονομικό κόστος αυτού του μέτρου ελάφρυνσης είναι μόλις 262 εκατομμύρια ευρώ και αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό που προβλέπει μείωση στους φόρους περιουσίας από τα 3,063 δισεκατομμύρια ευρώ φέτος στα 2,801 δισεκατομμύρια ευρώ το 2019. Αυτό σημαίνει ότι η μείωση που θα δουν κάποιοι - και όχι όλοι - στον ΕΝΦΙΑ θα είναι ελάχιστη. Η Νέα Δημοκρατία θα προχωρήσει σε μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% που θα ισχύει οριζόντια για όλους τους Έλληνες. Ένα δεύτερο αποκαλυπτικό παράδειγμα είναι η μείωση κατά 1% σε ετήσια βάση στον φορολογικό συντελεστή για τις επιχειρήσεις. Εσείς τον αυξήσατε από το 26% στο 29%. Και αισθάνεσθε υπερήφανοι γι' αυτό το 1%, τη στιγμή που έχετε στραγγαλίσει την πραγματική οικονομία και τις επιχειρήσεις. Και με την τροπολογία που φέρατε πριν από λίγο καιρό στη Βουλή υπολογίζετε ότι ο φορολογικός συντελεστής για τις επιχειρήσεις θα είναι στο 26% το 2021. Δηλαδή μας λέτε ότι το 2021 θα φτάσουμε στον φορολογικό συντελεστή 26% που ίσχυε το 2014. Συνεπώς, μιλάμε για επτά χρόνια χαμένα. Η λύση και εδώ είναι μία. Είναι η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για μείωση του συντελεστή για τη φορολόγηση των επιχειρήσεων στο 20%. Στον τελευταίο προϋπολογισμό που κατέθεσε η Κυβέρνηση παραμένει πιστή στη λογική της υπερφορολόγησης. Αν και στο Μεσοπρόθεσμο προβλέπονταν φορολογικά έσοδα 50,1 δισεκατομμύρια ευρώ, στον προϋπολογισμό τα έσοδα από τους φόρους αυξάνονται στα 51,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Την ίδια στιγμή συρρικνώνεται το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κατά 550 εκατομμύρια ευρώ. Υπολογίζει η Κυβέρνηση ανάπτυξη της τάξης του 2,5% όταν και πέρυσι είχε κάνει υπολογισμούς και αποδεδειγμένα δεν είχαν αντιστοίχιση στην πραγματικότητα. Να σας θυμίσω ότι είχατε προβλέψει αύξηση επενδύσεων κατά 11,4%. Η αύξηση, όμως, που καταγράφηκε, ήταν μόλις της τάξης του 0,8%. Το ίδιο ίσχυσε και στις προβλέψεις για την αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης. Είναι δεδομένο, επίσης, ότι στην Κυβέρνηση δεν λέτε απολύτως τίποτα για τα στοιχεία της ΑΑΔΕ, που αποκαλύπτουν ότι τον Σεπτέμβρη οι φορολογούμενοι άφησαν απλήρωτους φόρους που αντιστοιχούν στον ΕΝΦΙΑ και τον φόρο εισοδήματος συνολικού ύψους 513 εκατομμυρίων ευρώ. Μέσα σε ένα μήνα προστέθηκαν πεντακόσιοι δέκα χιλιάδες πολίτες στη λίστα όσων έχουν οφειλές προς την εφορία. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι η φοροδοτική δυνατότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί; Η εικόνα 4,3 εκατομμυρίων πολιτών που έχουν χρέη στην εφορία και που έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν να υποστούν κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, είναι η εικόνα μιας χώρας που βγήκε από τα μνημόνια; Μόνο κατά την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τη Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ οι οφειλές των πολιτών προς την εφορία αυξήθηκαν κατά 45% κι έχουν ξεπεράσει τα 103 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ μαζί με τις προσαυξήσεις φτάνουν τα 182 δισεκατομμύρια ευρώ. Όλα αυτά είναι στοιχεία που δεν αμφισβητούνται. Δεν αμφισβητείται, επίσης, και η έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη που αναφέρει ότι την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχουν γίνει 4,85 εκατομμύρια κατασχέσεις τραπεζικών λογαριασμών, ενώ οι πολίτες που έχουν υποστεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης ανέρχονται σε ένα εκατομμύριο εκατόν σαράντα τρεις χιλιάδες τριακόσιους πενήντα έξι. Κλείνω με το ζήτημα των εσόδων από την πάταξη της φοροδιαφυγής, μιλώντας, όπως πάντα, με στοιχεία και αριθμούς. Η Κυβέρνηση που υποσχόταν έσοδα 3 δισεκατομμύρια ευρώ από τη φοροδιαφυγή και, μάλιστα, μέσα σε έξι μήνες, έχει καταφέρει μέσα σε τέσσερα χρόνια να εισπράξει 115 εκατομμύρια ευρώ. Από τη λίστα Λαγκάρντ, την οποία ενταφιάσατε και επισήμως, τα εισπραχθέντα ποσά μέχρι τον Απρίλιο του 2018 είναι μόνο 48,4 εκατομμύρια ευρώ. Από τη λίστα Μπόργιανς, που την είχατε κάνει σημαία, εισπράξατε 17,2 εκατομμύρια ευρώ. Τέλος, σε ό,τι αφορά τα εμβάσματα εξωτερικού, οι συνολικές εισπράξεις ανέρχονται στα 48,7 εκατομμύρια ευρώ. Για να μη μιλήσουμε για την έλλειψη βούλησης της Κυβέρνησης να πατάξει το λαθρεμπόριο και τη φοροδιαφυγή στα καύσιμα, για την οποία επίσης έχω μιλήσει αναλυτικά και με στοιχεία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση απέρχεται. Έχει τελειώσει στη συνείδηση των πολιτών. Η Νέα Δημοκρατία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες πολίτες χωρίς αποκλεισμούς. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως της ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μισό λεπτό θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε. Σε όλους αυτούς καταθέτουμε τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις για το αύριο. Στον πυρήνα του προγράμματός μας είναι η μείωση των φόρων και των εξοντωτικών ασφαλιστικών εισφορών, η επανεκκίνηση της οικονομίας με τη δημιουργία ενός φιλικού πλαισίου για την προσέλκυση επενδύσεων. Η Ελλάδα κλείνει αυτό το θλιβερό κύκλο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κλείνει οριστικά τους λογαριασμούς της με το χθες και τον λαϊκισμό. Σας ευχαριστώ.
Κι εμείς σας ευχαριστούμε, κύριε Βεσυρόπουλε, για την τήρηση του χρόνου. Ο κ. Χρήστος Κατσώτης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Το ΚΚΕ, με αφορμή και αυτή τη συζήτηση, θέλει να απευθυνθεί στην εργατική τάξη της πατρίδας μας και να κάνει γνωστή, όσο πιο πλατιά επιτρέπουν οι μηχανισμοί του συστήματος, την πρότασή του για όσα την βασανίζουν, για τις προϋποθέσεις να κατακτήσει τη ζωή που δικαιούται. Το πρώτο βάσανο είναι η ανεργία. Το ΚΚΕ λέει το εξής: Το δικαίωμα όλων στη δουλειά μπορεί να ικανοποιηθεί αν η παραγωγή σχεδιαστεί και αναπτυχθεί για να ικανοποιεί της διευρυνόμενες, σύγχρονες ανάγκες του λαού και όχι το κέρδος. Προϋπόθεση γι' αυτό είναι τα εργοστάσια, τα ναυπηγεία, οι επιχειρήσεις, τα καράβια, οι μεταφορές, οι υπηρεσίες και άλλες υποδομές να είναι στα χέρια του λαού. Όσοι παρουσιάζουν αυτή την αναγκαιότητα ως Δευτέρα Παρουσία, θέλουν να αλυσοδέσουν τον λαό σε αυτή τη μορφή οργάνωσης της οικονομίας, που στερεί το δικαίωμα στη δουλειά, που συσσωρεύει από τη μία κέρδη και από την άλλη την αθλιότητα της εργατικής τάξης. Αλήθεια, ποια είναι η πολιτική σας για την ανεργία; Λέτε ότι η ανάπτυξη θα μειώσει την ανεργία, θα δώσει δουλειές. Μα, την ανάπτυξη την κάνουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι και δεν την κάνουν για να δώσουν δουλειές, αλλά για γρήγορη και διασφαλισμένη κερδοφορία με την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εκμετάλλευση. Τι κάνετε και τι λέτε για την προστασία των ανέργων και των οικογενειών τους; Μόλις το 10% επιδοτείται με το πενιχρό επίδομα των 360 ευρώ το πολύ για έναν χρόνο. Κι αυτό, κύριοι, είναι ντροπή! Το κονδύλι για τα επιδόματα ανεργίας μειώνεται μέσα από τον προϋπολογισμό κατά 63 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το πλεόνασμα του ΑΕΠ θα φτάσει στα 518 εκατομμύρια. Στο όνομα, όμως, της ανεργίας επιχορηγείτε παχυλά τους επιχειρηματικούς ομίλους με διάφορα προγράμματα «ενεργητικής απασχόλησης», όπως τα ονομάζετε, με προσφορά τζάμπα εργατικού δυναμικού, με διάφορες μορφές, όπως πρακτική άσκηση, απόκτηση εμπειρίας, επανειδίκευση, μαθητεία, άλλα προγράμματα τα οποία ανακυκλώνουν και δεν εξασφαλίζουν δουλειά στους ανέργους. Αυτά τα προγράμματα στήριξης των επιχειρηματιών και ανακύκλωσης της ανεργίας, αυξάνονται από τα 360 εκατομμύρια στα 551 εκατομμύρια ευρώ. Προχθές ψηφίσατε μία ακόμη διάταξη για χρηματοδότηση των λεγόμενων «εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών» για νέους εργαζόμενους κάτω των είκοσι πέντε ετών. Η εργατική τάξη έχει πειραματιστεί με όλες τις πολιτικές δυνάμεις της αστικής τάξης. Ωστόσο, η κατάστασή της χειροτερεύει σε όλες τις πτυχές της ζωής της. Να αναφερθούμε στην πολιτική σας για τον κατώτερο μισθό, τις συλλογικές συμβάσεις, τις εργασιακές σχέσεις; Διαμορφώνετε και στηρίζετε το φιλικό περιβάλλον για τους επενδυτές - για το κεφάλαιο, δηλαδή - με κόλαση για τους εργαζόμενους. Εργασιακή ζούγκλα με το διευθυντικό δικαίωμα να καθορίζει τη χαμοζωή της εργατικής οικογένειας, με μισθούς πείνας, με απλήρωτη δουλειά. Πότε στη δουλειά και πότε στην ανεργία. Δώσατε όλα όσα αξίωσαν οι επιχειρηματικοί όμιλοι για να μειωθεί παραπέρα η τιμή της εργατικής δύναμης, για να τελειώνουμε με τις παθογένειες του παρελθόντος, όπως χαρακτηρίζουν τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης, τις συλλογικές διαπραγματεύσεις για τον κατώτερο μισθό, την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και άλλα που εμποδίζουν την αύξηση των κερδών τους. Γι' αυτό η εργατική τάξη χρειάζεται να αποφασίσει οριστικά να τελειώνει με τη μιζέρια και να αγωνιστεί για το δικαίωμά της στη δουλειά, το δικαίωμά της στη ζωή, στηρίζοντας τη γραμμή ρήξης και ανατροπής του ΚΚΕ. Η πρόσβαση όλων στην υγεία μπορεί να επιτευχθεί αν είναι αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν η παροχή υπηρεσιών υγείας, αν καταργηθεί κάθε είδους επιχειρηματικής δραστηριότητας σε αυτήν. Τότε, κάθε ανακάλυψη της επιστήμης, της τεχνολογίας, της έρευνας θα είναι στην υπηρεσία του ανθρώπου, όπως, βέβαια, και τα κατάλληλα φάρμακα που δεν θα είναι πανάκριβα εμπορεύματα, γιατί δεν θα παράγονται για το κέρδος. Εσείς στηρίζετε την εμπορευματοποίηση της υγείας, με αποτέλεσμα να στερείτε την πρόσβαση σε όλους, καθώς και στο φάρμακο για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ασθενειών. Αυτό δεν πρέπει να το ανεχθεί ο λαός! Όσον αφορά την πρόσβαση όλων στην αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν παιδεία, το ΚΚΕ έχει καταθέσει την πρότασή του στον λαό, πρόταση αναγκαία για να καταπολεμηθεί η αμάθεια, για να κατακτηθεί η γνώση, για να εξελιχθεί η επιστήμη και η τεχνολογία που θα υπηρετούν τον άνθρωπο. Το σύστημα που υπηρετείτε, θέλει την αμάθεια, την ψευτοκατάρτιση, θέλει την εκμετάλλευση. Υψώνει όλο και μεγαλύτερους φραγμούς στη μόρφωση των παιδιών της εργατικής τάξης. Η φροντίδα για το παιδί, απ' όταν γεννιέται, θα είναι υπόθεση των διευρυμένων υποδομών και υπηρεσιών που θα αναπτυχθούν ισόρροπα σε όλη τη χώρα, με παιδικούς σταθμούς, με δημιουργική απασχόληση και με ολόκληρη διαπαιδαγώγηση. Εσείς δημιουργείτε παιδοφυλακτήρια κι αυτά όχι για όλα τα παιδιά. Η φροντίδα για τον ηλικιωμένο θα είναι, επίσης, υπόθεση διευρυμένων υπηρεσιών για την κάλυψη των αναγκών τους. Στο σύστημα που εσείς υπηρετείτε, τους θεωρείτε βάρος και με εκφράσεις «Δεν πεθαίνουν κιόλας!», δείχνετε το αποκρουστικό πρόσωπο αυτού του βάρβαρου συστήματος. Με την ενεργό γήρανση θέλετε να κόψετε ακόμα κι αυτές τις συντάξεις πείνας που έχουν κατακτήσει οι εργαζόμενοι ή που έχουν απομείνει απ' αυτές που έχουν κατακτήσει. Για τον ελεύθερο χρόνο, αυτή η μορφή οργάνωσης της οικονομίας, που ο άνθρωπος δεν θα εκμεταλλεύεται άλλον άνθρωπο, μπορεί να μειώσει τον ημερήσιο χρόνο δουλειάς και να αυξήσει τον ελεύθερο χρόνο, ο οποίος θα αξιοποιείται για πολιτισμό, αθλητισμό, διακοπές, αναψυχή και για κάθε άλλη δραστηριότητα που θα επιλέγει. Το σύστημα που υπηρετείτε στερεί τον ελεύθερο χρόνο και όσος χρόνος κατακτιέται ως ελεύθερος γίνεται πεδίο κερδοφορίας με υπηρεσίες πανάκριβες. Αυτά και άλλα που δεν μας επιτρέπει ο χρόνος να πούμε, τα οποία βασανίζουν την εργατική λαϊκή οικογένεια και θέλει να τα αντιμετωπίσει, πρέπει να γίνουν υπόθεση του αγώνα της. Εσείς λέτε ότι αυτά δεν γίνονται. Ναι, αυτά δεν γίνονται, γιατί το σύστημα που εσείς στηρίζετε έχει ως νόμο το κέρδος. Γιατί αυτό το σύστημα που συσσωρεύει κέρδη, συσσωρεύει και την αθλιότητα για τον λαό. Αυτό το σύστημα ικανοποιεί τους σχεδιασμούς του με πολέμους, «ματώνει» τους λαούς, αλλάζει σύνορα με το αίμα των λαών. Η εργατική τάξη γνωρίζει ότι χωρίς αυτήν γρανάζι δεν γυρνά και ότι μπορεί χωρίς αφεντικά. Σ' αυτήν την προοπτική μπορεί να βρει οριστικά λύσεις, αλλιώς κάθε ανάγκη της θα είναι για τη δευτέρα παρουσία. Όσο ο λαός δεν οργανώνεται παντού, για να φέρει τα πάνω - κάτω, τόσο θα κυριαρχεί η συναίνεση, η υποταγή στους σχεδιασμούς των μονοπωλιακών και επιχειρηματικών ομίλων και του πολιτικού του προσωπικού, με περίσσευμα προβλημάτων για τον ίδιο. Στο πλαίσιο αυτού του συστήματος, το εργατικό κίνημα, για να αποσπάσει κάποιες κατακτήσεις για τους όρους πληρωμής, διαβίωσης, συνταξιοδότησης και άλλα, απαιτούνται ορισμένες προϋποθέσεις, όπως η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η μαζικοποίηση των συνδικάτων και κυρίως το περιεχόμενο της πάλης του, που πρέπει να έχει μπροστά τις σύγχρονες ανάγκες. Απαιτείται να ισχυροποιηθεί αυτή η γραμμή που εκφράζεται από το πανεργατικό αγωνιστικό μέτωπο, να αποδυναμωθεί ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός και να ανέβει το επίπεδο της ταξικής πάλης, με ισχυροποίηση των συμμαχιών της και πάνω απ' όλα, με ισχυροποίηση του ΚΚΕ, του κόμματος της εργατικής τάξης. Σε αυτόν τον δρόμο καλούμε την εργατική τάξη, τους απόμαχους της δουλειάς, τους αυτοαπασχολούμενους, τη φτωχή αγροτιά και ιδιαίτερα τους νέους και τις νέες, να δυναμώσουν το ΚΚΕ παντού και να συμπορευθούν μαζί του, ανεξαρτήτως εάν δεν συμφωνούν σε όλα. Να οργανωθεί η εργατική λαϊκή αντεπίθεση. Καλούμε όλους τους εργαζόμενους και τον λαό στο συλλαλητήριο στις 18 Δεκέμβρη ενάντια στον αντιλαϊκό προϋπολογισμό. Σε αυτόν τον δρόμο θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις.
Ο κ. Μανιάτης έχει τον λόγο.
Συζητούμε σήμερα, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, τον τελευταίο προϋπολογισμό, τον τελευταίο μνημονιακό προϋπολογισμό της μακροβιότερης μνημονιακής Κυβέρνησης. Έναν προϋπολογισμό στον οποίο καταγράφεται ο πρωταθλητισμός της Ελλάδας στη φορολογία ανάμεσα σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, καταγράφεται η αύξηση των ληξιπρόθεσμων χρεών προς το δημόσιο μέσα στο 2018 κατά 3 δισεκατομμύρια ευρώ, καταγράφεται η μείωση του ποσού των συντάξεων κατά 200 εκατομμύρια ευρώ και καταγράφεται, για παράδειγμα, η μείωση του επιδόματος πετρελαίου θέρμανσης, από 206 εκατομμύρια ευρώ που ήταν το 2014, στα μόλις 55 εκατομμύρια ευρώ που είναι τώρα. Δεν καταγράφεται, όμως, καμμία απολύτως παρέμβαση, για να χτυπηθεί το λαθρεμπόριο καυσίμων. Δεν καταγράφεται καμία θετική παρέμβαση, για να έρθουν νέες επενδύσεις και να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας σ' αυτόν τον τόπο. Δεν καταγράφεται ότι ειδικά για το λαθρεμπόριο καυσίμων το 2014 είχαν γίνει τέσσερις χιλιάδες έλεγχοι και το 2018 έχουν γίνει μόλις οκτακόσιοι. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, έχει πολύ ενδιαφέρον να δει κανείς και να αξιολογήσει την παρουσία του Πρωθυπουργού κ. Τσίπρα όλα αυτά τα χρόνια. Ο κ. Τσίπρας είναι ένας ηλικιακά νέος πολιτικός, που όμως είναι βαθιά, απελπιστικά γηρασμένος πολιτικά. Είναι ένας Πρωθυπουργός που εκφράζει τις πιο παρακμιακές στιγμές της Μεταπολίτευσης. Και επειδή μερικά πράγματα δεν αφορούν μόνο τον κ. Τσίπρα, αλλά και ολόκληρες παρατάξεις και μας αφορά και προσωπικά, εδώ είναι το δημοσίευμα της κομματικής σας εφημερίδας, της «ΑΥΓΗΣ», στις 30-9-2011: «Αλέξης Τσίπρας: Η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας σημαίνει εσχάτη προδοσία. Προειδοποίηση προς τους «πλιατσικολόγους», που ετοιμάζονται να πάρουν «κοψοχρονιά όλη τη χώρα»». Έτσι λέει ο κ. Τσίπρας σε δηλώσεις του. Και συνεχίζει με την υπόνοια, την υποψία, τη δημοσιογραφική πληροφορία ότι κάτι θα γινόταν με τη δημόσια περιουσία: «Ποιος Υπουργός ή Πρωθυπουργός μπορεί να βάλει την υπογραφή του σ' ένα τέτοιο σχέδιο εκποίησης του δημόσιου πλούτου; Εάν μία τέτοια επιλογή δεν σημαίνει εσχάτη προδοσία για τον ελληνικό λαό και για την πατρίδα, τότε τι είναι η προδοσία;». Καταθέτω στα Πρακτικά το δημοσίευμα της εφημερίδας «Η ΑΥΓΗ». [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Μανιάτης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν δημοσίευμα, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εδώ απαιτείται πια, επειδή μας αφορά όλους εμάς που σταθήκαμε όρθιοι και πατριωτικά στα δύσκολα χρόνια του πρώτου μνημονίου, το 2011 και δεν γίναμε γενίτσαροι, για να πάμε στη γλυκιά αγκαλιά του κ. Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ και να αποκτήσουμε υπουργικές καρέκλες και αφορά και όλους αυτούς τους απλούς αγωνιστές σε κάθε χωριό και σε κάθε καφενείο που υπερασπίστηκαν τη μεγάλη δημοκρατική παράταξη. Περιμένουμε τώρα στο τελείωμα της πρωθυπουργικής θητείας του κ. Τσίπρα, έστω για λόγους ιστορίας, μία συγγνώμη. Όμως, για τον κ. Τσίπρα, πρέπει να πω ότι υπάρχει και ένα άλλο μείζον θέμα ηθικής τάξης. Πριν από μία εβδομάδα κατέθεσα επίκαιρη ερώτηση προς τον κύριο Πρωθυπουργό. Πρέπει να απαντήσει τι γνώριζε για το πιο μεγάλο σκάνδαλο του τελευταίου διαστήματος, το σκάνδαλο της ΔΕΠΑ και σήμερα αποκαλύπτεται, μετά και την αμήχανη εκκωφαντική σιωπή του Μεγάρου Μαξίμου ότι ο κ. Πετσίτης, συμμαθητής και «κολλητός» του κ. Παππά δεν ήταν απλώς δίπλα σε έναν Υπουργό, αλλά εγκαταβιούσε στα υπόγεια του Μεγάρου Μαξίμου. Άρα, ο κύριος Πρωθυπουργός, το Μέγαρο Μαξίμου, οφείλει να απαντήσει αν οι καταγγελίες του κομματικού στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην διευθύνοντος συμβούλου της ΔΕΠΑ του κ. Κιτσάκου, ότι έπαιρνε εντολές από τον κ. Πετσίτη και του έφερνε οδηγίες, αν είναι αληθείς ή όχι. Και βεβαίως και η δικαιοσύνη έχει χρέος να εμπλουτίζει πάντα τις δικογραφίες με ό,τι νεότερο έρχεται, σε σχέση με τέτοιου είδους θέματα. Αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, αυτή τη στιγμή έχουμε μία Κυβέρνηση που μοιάζει να είναι εσώκλειστη σ' ένα πολιτικό ίδρυμα αλαζονείας, αυταρέσκειας, διχασμού και απομονωτισμού από το διεθνές περιβάλλον. Η Ευρώπη δίπλα μας κλυδωνίζεται, καίγεται. Τα «κίτρινα γιλέκα» του Μακρόν, το AFD της Μέρκελ, το Brexit της Μέι, ο Σαλβίνι στην Ιταλία, τα πάντα καταρρέουν. Είμαστε απελπιστικά μόνοι μας και είμαστε, δυστυχώς, και από πλευράς οικονομίας απολύτως αθωράκιστοι. Πού είναι η μεγάλη συζήτηση που έπρεπε να έχει ξεκινήσει, με ευθύνη της σημερινής Κυβέρνησης για το ποιο είναι το αύριο της Ευρώπης και το αύριο της χώρας. Αμήχανη μηδενική απάντηση. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Είμαστε μόλις τρία χρόνια πριν τον εορτασμό των 200 ετών από την ύπαρξη του νεότερου ελληνικού κράτους και τι βλέπουμε; Μία Κυβέρνηση που ρυθμίζει επιχειρηματικά συμφέροντα και που στο επίπεδο της κοινωνίας με τα διάφορα επιδόματα έχει οδηγήσει τους ανθρώπους στην απελπισία, στη συλλογική κατάθλιψη και στην παραίτηση ότι κάτι μπορεί να γίνει σ' αυτόν τον τόπο, στην παραίτηση από την ελπίδα στο αύριο. Τι είναι αυτός ο προϋπολογισμός που συζητούμε; Θέλω να απευθυνθώ στους συναδέλφους του ΣΥΡΙΖΑ. Θυμάστε μία λέξη, το περίφημο «ολιστικό πρόγραμμα»; Τι ήταν το ολιστικό σας πρόγραμμα; Ήταν υποτίθεται, το μεσομακροπρόθεσμο πρόγραμμα, για να πάει η χώρα μετά τα μνημόνια. Δεν το έχω ακούσει ποτέ να το αναφέρετε. Υπάρχει καμμία συσχέτιση αυτού του προϋπολογισμού με δήθεν αυτό το όραμα, που πάλι εξαπατήσατε τους πολίτες ότι έχετε; Εμείς ένα πράγμα ξέρουμε: . Έγινε εργαλειοποίηση των βασικών θεσμών της πολιτείας μέχρι και της Αναθεωρήσεως του Συντάγματος. Εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης με τον μεγαλύτερο αριθμό εξεταστικών και προανακριτικών επιτροπών που έχει οργανώσει ποτέ οποιαδήποτε Κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια. Υπάρχει απάντηση; Υπάρχει θετική διέξοδος; Η απάντηση είναι, ναι, υπάρχει. Χθες, αγαπητές και αγαπητοί συνάδελφοι, πριν από δύο ημέρες, εμείς, η Φώφη Γεννηματά στην Αίθουσα της Γερουσίας, παρουσιάσαμε τη δεσμευτική πολιτική πρότασή μας για το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας, που είναι το δημογραφικό. Κάθε χρόνο η Ελλάδα γίνεται κατά τριάντα πέντε χιλιάδες Έλληνες μικρότερη. Μειωνόμαστε κατά τριάντα πέντε χιλιάδες. Είναι το θέμα της πατρίδας και προτείνουμε τέσσερα πολύ συγκεκριμένα μέτρα. Πρώτον, τα πρώτα τρία χρόνια του νέου επαγγελματία 0% φορολογία και μηδενικές ασφαλιστικές εισφορές για σύνταξη. Δεύτερον, για κάθε 100 ευρώ, όταν προσλαμβάνει ένας επαγγελματίας έναν νέο, θα φοροαπαλλάσσεται κατά 150 ευρώ, ώστε να έχει κίνητρο να προσλάβει νέους ανθρώπους. Τρίτο μέτρο. Ολοήμερα δημοτικά σχολεία, βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί, ώστε η μάνα που γεννά το παιδί να ξέρει ότι μέχρι τα δώδεκα χρόνια το έχει διασφαλίσει και δεν έχει ανάγκη τη γιαγιά. Τέλος, τέταρτο μέτρο, μείωση για δύο χρόνια, είτε φορολογική είτε του ΕΝΦΙΑ, για κάθε νέο.
Τελεία, κύριε Μανιάτη.
Επειδή ζούμε στον καιροσκοπικό διπολισμό ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας, εμείς λέμε ότι στις επόμενες εκλογές θέλουμε το Κίνημα Αλλαγής να αποκτήσει τον ρυθμιστικό ρόλο, έτσι ώστε να έχουμε πολιτική αλλαγή και αλλαγή πολιτικής της χώρας. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Παιδείας κ. Φωτάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αυτός ο προϋπολογισμός διαφέρει από τους προηγούμενους. Βρισκόμαστε πλέον στη μεταμνημονιακή εποχή, έχουμε απαλλαγεί από την επιτροπεία, μπορεί η χώρα να πάρει κάποιες ανάσες, η κυβερνητική πολιτική μπορεί να χαραχθεί με καλύτερη ευκρίνεια και να αναδειχθεί η ιδεολογική ταυτότητα που πρεσβεύει η Κυβέρνηση. Και αυτό αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό του 2019. Βεβαίως, υπάρχουν οι τρεις καίριες προκλήσεις. Η πρώτη έχει να κάνει με την εξασφάλιση της οικονομικής και δημοσιονομικής σταθερότητας της χώρας, να μην γυρίσουμε πίσω. Ακολουθεί η ενίσχυση της εργασίας και του κοινωνικού κράτους, με έμφαση στην υγεία και την παιδεία, που τόσο επλήγησαν κατά την περίοδο των μνημονίων. Το τρίτο είναι η διαμόρφωση ενός νέου παραγωγικού προτύπου ανάπτυξης. Ενός νέου αναπτυξιακού προτύπου που θα στηρίζεται στην ένταση γνώσης και τη διαμόρφωση της κοινωνίας της γνώσης και της οικονομίας της γνώσης, της γνώσης που έχει τη δική της αυταξία και με βάση την παιδεία διευρύνει τους πνευματικούς ορίζοντες της κοινωνίας και την ισχυροποιεί μέσα από τη μάθηση και τη μόρφωση. Της γνώσης και της καινοτομίας, που κατά κύριο λόγο προκύπτουν από την επιστημονική έρευνα και μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας. Πρόκειται για ένα πρότυπο, αυτό της οικονομίας της γνώσης, που προάγει την υγιή και καινοτόμο επιχειρηματικότητα, σε αντιδιαστολή με τις κρατικοδίαιτες και παρασιτικές πρακτικές του παρελθόντος. Και οι τρεις παραπάνω προκλήσεις έχουν αναφορές στον προς ψήφιση προϋπολογισμό. Εγώ θα εστιάσω στην Τρίτη, που αφορά την έρευνα και την οικοδόμηση της οικονομίας της γνώσης. Σε περιόδους κρίσης, η έρευνα αποτελεί τον εύκολο στόχο για περικοπές. Παρ' όλα αυτά, στον προϋπολογισμό του 2019 συνεχίζεται η αυξητική πορεία των τριών προηγούμενων ετών όσον αφορά τη δημόσια δαπάνη, αυτό που έγινε από την αρχή αυτής της διακυβέρνησης. Ο τακτικός προϋπολογισμός της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας από 64 εκατομμύρια το 2015 φθάνει, συνεχώς αυξανόμενος, στα 121 εκατομμύρια το 2019 και το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων από 141 εκατομμύρια το 2015 διαμορφώνεται στα 244 εκατομμύρια για το 2019. Μία ανάλογη πορεία ακολουθούν οι δαπάνες για την έρευνα και ανάπτυξη στη χώρα με αυξητική τάση, σημειώνοντας ιστορικά ρεκόρ τόσο σε απόλυτους αριθμούς όσο και ως ποσοστά του ΑΕΠ. Σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης, μέσα σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης οι δαπάνες για την έρευνα από 1,48 δισεκατομμύρια που ήταν για το 2014, ποσό που αντιστοιχούσε σε 0,8% του ΑΕΠ, ξεπερνούν τα 2 δισεκατομμύρια το 2017, φθάνοντας στο 1,14% του ΑΕΠ και πλησιάζοντας σταθερά τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Θα ήθελα να καταθέσω έγγραφο με αυτά τα στοιχεία από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης στα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Αναπληρωτής Υπουργός κ. Κωνσταντίνος Φωτάκης καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέν έγγραφο, το οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Εάν μάλιστα συγκρίνουμε τα παραπάνω στοιχεία με τα χρόνια της ευμάρειας και των παχιών αγελάδων, θα δούμε καθαρά την εντελώς διαφορετική αντίληψη που επικρατούσε τότε σε σχέση με το σήμερα. Το 2003, ένα απ' αυτά τα χρόνια, οι συνολικές επενδύσεις για έρευνα ήταν μόνο 984 εκατομμύρια ευρώ. Και κάτι ακόμη. Είναι αξιοσημείωτο ότι στην αύξηση των δαπανών για έρευνα και ανάπτυξη κατά τα τρία τελευταία χρόνια έχει σημαντική συνεισφορά ο ιδιωτικός τομέας και μάλιστα από ίδιους πόρους των επιχειρήσεων. Έτσι, οι επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα στην έρευνα αυξήθηκαν το 2017 περισσότερο από 30% και πλέον είναι αντίστοιχες με αυτές του δημοσίου. Αυτό το στοιχείο μπορεί να ερμηνευθεί ως μία πρακτική έκφραση εμπιστοσύνης του ιδιωτικού τομέα για τις οικονομικές προοπτικές που διανοίγονται για τη χώρα. Τώρα, καίρια συνεισφορά σ' αυτές τις αυξήσεις είχε και η εισροή πρόσθετων πόρων, ύψους 240 εκατομμυρίων ευρώ, για την τριετία 2017-2019 από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας, ένα Ίδρυμα που αποτελεί ανεξάρτητο θεσμό για την έρευνα και αποσκοπεί στην ενίσχυση νέων ερευνητών και της ελεύθερης έρευνας που διεξάγεται στα ελληνικά ΑΕΙ και ερευνητικά κέντρα της χώρας. Πρέπει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι το 2019 έχουν προβλεφθεί στον προϋπολογισμό πρόσθετοι πόροι, ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ, ανεβάζοντας το συνολικό ποσό στα 300 εκατομμύρια, από τα οποία τα 120 εκατομμύρια προέρχονται από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και τα υπόλοιπα από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Καλά, όμως, τα νούμερα, εδώ θα πρέπει να απαντηθεί και το ερώτημα: Τι σημαίνουν όλοι αυτοί οι αριθμοί; Τι αντίκτυπο έχουν στην κοινωνία; Η απάντηση μπορεί να δοθεί μέσα από μία σύντομη αποτίμηση αποτελεσμάτων, δράσεων, που επιτελούνται. Στην προμετωπίδα αυτών των δράσεων βρίσκεται το μεγάλο θέμα στήριξης της πολυτιμότερης παρακαταθήκης που διαθέτει η χώρα, δηλαδή, της στήριξης του εξαίρετου ανθρώπινου δυναμικού, των νέων επιστημόνων και ερευνητών. Είναι οι επιστήμονες και οι μηχανικοί που προέρχονται από τα δημόσια πανεπιστήμια, είναι περιζήτητοι διεθνώς και αποτελούν κίνητρο για επενδύσεις επιχειρήσεων έντασης γνώσης στη χώρα μας. Όμως, το φαινόμενο της μονόπλευρης φυγής στο εξωτερικό, το brain drain, που έχει σχεδόν δεκαπλασιαστεί κατά τα χρόνια της κρίσης, όπως και το brain gain, που είναι και αυτό πολύ σημαντικό, αποτελεί τη μεγάλη πληγή, αφού αποστερεί τη χώρα από ζωτικές της δυνάμεις. Από την πρώτη στιγμή η ανάσχεση του brain drain βρέθηκε ψηλά στην ατζέντα αυτής της Κυβέρνησης. Μια σειρά μέτρων που απευθύνονται τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα έχουν σχεδιαστεί για την αντιμετώπισή του. Τα μέτρα αυτά βασίζονται στον συνδυασμό δύο αναπόσπαστων συνθηκών. Πρώτα είναι η δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, που είναι αναγκαία συνθήκη, για να υπάρξει ανάσχεση του brain drain. Για παράδειγμα, για πρώτη φορά μετά από οκτώ χρόνια άνοιξαν θέσεις για επιστημονικό προσωπικό στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και στα ερευνητικά κέντρα της χώρας και σ' αυτό συμβάλει, επίσης, ο προς ψήφιση προϋπολογισμός. Παράδειγμα είναι και η πρόσφατη έγκριση εκατόν πενήντα δύο θέσεων ειδικού επιστημονικού προσωπικού που θα καλύψουν πάγιες ανάγκες στα ερευνητικά κέντρα της χώρας, όπου μέχρι στιγμής ήταν με συμβάσεις εργασίας. Αυτό, όμως, δεν φθάνει. Είναι η αναγκαία συνθήκη, αλλά χρειάζεται και κάτι άλλο. Χρειάζεται οι θέσεις εργασίας να συνδυαστούν με ελκυστικά ερευνητικά περιβάλλοντα, που θα λειτουργούν ως πόλοι έλξης και έμπνευσης για τους νέους επιστήμονες. Έχει μεγάλη βαρύτητα η λέξη «έμπνευση». Τα πρώτα δείγματα ανάσχεσης του brain drain είναι πλέον ορατά. Επιστήμονες υψηλής εξειδίκευσης επιστρέφουν στη χώρα και άλλοι παραμένουν σ' αυτήν, για να επιτελέσουν τα ερευνητικά έργα που έχουν προτείνει σε ελληνικά πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Το ΕΛΙΔΕΚ στους είκοσι δύο μήνες από την ίδρυσή του, το 2017, έχει διαθέσει 111 εκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση ερευνητικού έργου υποψηφίων διδακτόρων, μεταδιδακτόρων, μελών ΔΕΠ και ερευνητών, έχοντας προσελκύσει περισσότερες από επτά χιλιάδες προτάσεις. Θα ήθελα εδώ να κάνω και μία άλλη αναφορά σε ένα ζήτημα που είναι πολύ σημαντικό, σε μία πρωτοβουλία που έχει αναλάβει αυτή η Κυβέρνηση. Θα ήθελα να αναφερθώ στην ανάληψη εμβληματικών δράσεων, που ουσιαστικά έχουν σαφές κοινωνικό αποτύπωμα και που βάζουν τη χώρα έγκαιρα να γίνεται συνδιαμορφωτής διεθνών εξελίξεων. Ένα τέτοιο παράδειγμα αποτελεί μία εμβληματική δράση στον τομέα της ιατρικής ακριβείας, της ιατρικής του μέλλοντος, όπου αυτό που κάνουμε μαζί με το Υπουργείο Υγείας είναι να συνδυάζουμε διαπρεπείς επιστήμονες σ' αυτόν τον χώρο με έμφαση στην ογκολογία ή στην αντιμετώπιση κληρονομικών καρδιολογικών νοσημάτων, όπως είναι ο αιφνίδιος θάνατος. Κύριο μέλημα είναι τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας να είναι άμεσα ορατά, να είναι ορατά όσο πιο γρήγορα γίνεται και να είναι προσβάσιμα για κάθε πολίτη από το δημόσιο σύστημα υγείας. Αντίστοιχες δράσεις έχουν υπάρξει στον τομέα της αγροδιατροφής και τώρα ετοιμάζεται μία νέα δράση για την κλιματική αλλαγή. Όλες αυτές οι δράσεις ενισχύονται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Θα κλείσω, κάνοντας μία αναφορά σε ένα μεγάλο, επίκαιρο θέμα που αφορά τη θέση της χώρας στο τοπίο που διαμορφώνεται με τη λεγόμενη «Δ΄ Βιομηχανική Επανάσταση». Το διακύβευμα είναι κρίσιμο. Η επίδραση νέων, ανατρεπτικών τεχνολογιών στα μέσα και τον τρόπο παραγωγής, καθορίζει τη θέση των χώρων στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας, καθώς και τους μηχανισμούς διακίνησης και συσσώρευσης κεφαλαίων. Ταυτόχρονα, όμως, ανακύπτουν σοβαρές κοινωνικοοικονομικές προκλήσεις, όσον αφορά το μέλλον της εργασίας, την ένταση των ανισοτήτων, την ποιότητα της ίδιας της Δημοκρατίας και γενικότερα τον ρόλο της πολιτικής. Εδώ, η στενή συνεργασία μεταξύ Υπουργείων είναι αναγκαία, έχει αρχίσει από καιρό και ήδη υπάρχουν πρωτοβουλίες για την παρουσία της χώρας σ' αυτό το νέο περιβάλλον. Το λέω, γιατί πολύ θόρυβος γίνεται γύρω από το θέμα της «Δ΄ Βιομηχανικής Επανάστασης» τον τελευταίο καιρό. Από την πλευρά μας έχουν σχεδιαστεί πιλοτικές ερευνητικές δράσεις σε επιστημονικούς και τεχνολογικούς τομείς, όπου η χώρα διαθέτει αξιόλογες δυνάμεις και αφορούν τη «Δ΄ Βιομηχανική Επανάσταση», ώστε να είμαστε έτοιμοι. Κλείνοντας, θα ήθελα να συνοψίσω λέγοντας ότι η ερευνητική πολιτική που υλοποιείται με στήριξη από τον προϋπολογισμό του 2019, προωθεί μία ολιστική, συγκροτημένη και συστηματική - βήμα προς βήμα - προσέγγιση στο χτίσιμο της οικονομίας της γνώσης, με στόχο πάντα τη δίκαιη ανάπτυξη και την αντιμετώπιση των προκλήσεων του μέλλοντος. Η υπερψήφιση του προϋπολογισμού αυτού θα φέρει τη χώρα ακόμα πιο μπροστά.
Ευχαριστούμε πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Εργαστήρι της Δημοκρατίας» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι ένας μαθητές και μαθήτριες και ένας εκπαιδευτικός συνοδός τους από το 5ο Δημοτικό Σχολείο Αχαρνών. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Κούζηλος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα, η θέση της χώρας μας είναι χειρότερη από ποτέ, με αποτέλεσμα το μνημονιακό πολιτικό σύστημα να άγεται και να φέρεται από τις εκάστοτε διαθέσεις αυτών που εσείς ονομάζετε «δανειστές», αλλά και από τις γεωπολιτικές βλέψεις των ισχυρών βόρειων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνέπεια αυτών αποτελεί η μακροχρόνια εξάρτηση του κράτους από τον εξωτερικό δανεισμό. Το έγκλημα στο συγκεκριμένο θέμα είναι ότι μετατρέψατε το χρέος σε εθνικό χρέος στο αγγλικό Δίκαιο και έχουμε τη μεγαλύτερη ιστορικά μετακύλιση χρέους. Έτσι, οι δανειστές, αφού ξέρουν ότι δεν μπορεί να αποπληρωθεί το χρέος, ζήτησαν τα κυριαρχικά δικαιώματα. Και εσείς - όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις - πολύ απλά τα δώσατε. Γιατί τα δώσατε; Διότι υπάρχει αδυναμία των κυβερνώντων, η συγκεκριμένη αδυναμία γεννά ανομία και στην ουσία έτσι δεν θα χάσετε και την εξουσία. Τώρα, ποιοι κυβερνούν αυτή τη χώρα: Φυσικά, οι δανειστές. Αυτοί κάνουν κουμάντο. Συνέντευξη του Ντάισελμπλουμ στο «ΒΗΜΑ» στις 23-9-2017: «Η Ελλάδα και μετά τα μνημόνια θα είναι σε εποπτεία». Άρα για ποιον προϋπολογισμό μιλάμε; Και γιατί μιλάμε για το τι μπορεί να κάνει αυτό το κράτος μόνο του; Είμαστε σε εποπτεία και ας λέτε ότι έχουμε βγει από τα μνημόνια. Δεύτερη δήλωση, η δήλωση Ρέγκλινγκ, του επικεφαλής του ESM: «Αν αλλάξουν οι πολιτικές τους, θα πρέπει να συζητηθούν με τους θεσμούς». Οτιδήποτε δηλαδή κάνετε, οποιαδήποτε αλλαγή και να θέλετε να κάνετε στον προϋπολογισμό, θα πρέπει να πάρετε το O.K. από τους ξένους. Πάρα πολύ απλά. Λέτε ότι βγήκαμε από τα μνημόνια. Δελτίο Τύπου Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή: «Ο λαός δεν θα ανεχθεί άλλα ψέματα. Ώρα για εθνική ανασυγκρότηση». Το καταθέτω για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Νικόλαος Κούζηλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις υποσχεθήκατε ανάπτυξη. Κύριοι, η ανάπτυξη προέρχεται από παραγωγικές και όχι κεφαλαιουχικές επενδύσεις. Πώς θα υπάρξει ανάπτυξη, αφού οι Έλληνες τον καιρό των μνημονίων αποεπένδυσαν; Λέτε τώρα εσείς, ότι θα μας βοηθήσουν και θα επενδύσουν οι ξένοι. Ποιοι ξένοι; Δώστε μας στοιχεία - σας το ζητάμε αυτό εδώ και δύο χρόνια - για το ποια είναι τα έσοδα του ελληνικού κράτους από την πώληση του ΟΛΠ και του ΟΛΘ και από όλες τις άλλες αποκρατικοποιήσεις που έχει κάνει το ΤΑΙΠΕΔ. Πείτε μας τι έχει μπει στα ταμεία, αν είναι συμφέρον και σε τι τιμή πουλάτε, γιατί ένας σοβαρός μάνατζερ, όταν θα πάει να πουλήσει, δεν πουλάει σε αυτές τις τιμές. Μιλάτε για ανάπτυξη και λέτε, «Αφού δεν τα έχουμε καταφέρει σε όλα τα υπόλοιπα, θα μας βοηθήσει το περίφημο πακέτο Γιούνκερ». Εκεί είναι η ανάπτυξη που λέτε. Επομένως, η χώρα αιωρείται οικονομικά, ευρισκόμενη σε ένα σπιράλ θανάτου, με συγκεκριμένη ημερομηνία λήξεως. Σύντομα θα έχουμε κι άλλο ένα μνημόνιο, έτσι όπως πάνε τα πράγματα. Η πολιτική της υποταγής είναι σίγουρο και μαθηματικά βέβαιο, ότι αργά ή γρήγορα θα φέρει άλλο ένα μνημόνιο. Έτσι, όταν κάποιοι κάποτε - που μάλλον αυτό θα γίνει σύντομα, στα επόμενα χρόνια - θα αποφασίσουν τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εμείς θα βρεθούμε χωρίς εθνική παραγωγή, χωρίς εθνικό πλούτο, με εποπτεία, στο αγγλικό Δίκαιο. Αυτό είναι το έγκλημά σας όλων όσων έχετε υπογράψει τα μνημόνια. Τώρα, φωνάζετε και λέτε ότι βγήκαμε στις αγορές και ότι όλα αυτά θα είναι υπέρ μας, για να υπάρχει ένας σωστός και ισορροπημένος προϋπολογισμός. Στις αγορές δεν βγήκατε, γιατί - όπως είπατε μετά - δεν ήταν θετικό το κλίμα. Βγάλατε, όμως, και κάποια ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Το θέμα είναι ποιοι τα πήραν αυτά. Τα πήραν οι εποπτευόμενοι Οργανισμοί των Υπουργείων. Δηλαδή, φορτώσατε χρέος - και πήρατε ρευστό - όλους τους υγιείς Οργανισμούς του ελληνικού δημοσίου. Επίσης, έχετε κάνει και παύση πληρωμών στο εσωτερικό. Το κράτος δεν πληρώνει πουθενά. Όλα αυτά πού είναι μέσα στον προϋπολογισμό; Υπάρχουν πουθενά; Άρα πώς ξεκινάει η ανάπτυξη και ποια είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας; Ποιοι είναι οι βασικοί πυλώνες από τη στιγμή που η μηχανή έχει σβήσει; Πρώτον, δεν υπάρχει πουθενά μείωση της φορολογίας. Τώρα, θα μας πείτε ότι κάτι κάνατε για το κρασί. Και; Μόνο σε ένα; Εδώ βάζετε καινούργιους φόρους. Πρωτογενής παραγωγή χωρίς προστατευτισμό. Επαναβιομηχανοποίηση δεν υπάρχει, δεν φαίνεται πουθενά. Πακέτο θετικών μέτρων για την επιχειρηματικότητα, ώστε η μικρομεσαία ελληνική επιχείρηση να πάρει μια ανάσα, δεν υπάρχει. Και εκτός από όλα αυτά, έχουμε και ένα business drain. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Μόνο στην Κύπρο υπάρχουν πάνω από οκτώ χιλιάδες επιχειρήσεις τον τελευταίο καιρό. Υπάρχουν βασικοί πυλώνες της ελληνικής οικονομίας, τους οποίους δεν τους στηρίζετε. Ο τουρισμός και η ναυτιλία δίνουν έσοδα. Κι εσείς τι κάνετε για όλα αυτά; Τίποτα! Υπάρχει ένας κωδικός, ο 3437, «Έσοδα από επιθεωρήσεις». Και εσείς τι κάνατε με τον νόμο Κουρουμπλή; Καταργήσατε τις επιθεωρήσεις στα ελληνικά πλοία. Και μιλάμε για 1 εκατομμύριο έσοδα τον χρόνο. Και αυτό πλέον σε αυτόν τον Προϋπολογισμό δεν θα υπάρχει. Επομένως, έχουμε έναν Προϋπολογισμό χωρίς ανάπτυξη, χωρίς προοπτική και αυτό θα γίνει με αδύναμες κυβερνήσεις που δεν προστατεύουν το εθνικό συμφέρον. Αυτό που φοβάστε - και κλείνω, κύριε Πρόεδρε - είναι να μη μας βγάλουν την πρίζα. Την πρίζα τη βγάζουν όποτε θέλουν οι θεσμοί, που λέτε. Αυτοί κάνουν κουμάντο και το λένε σε όλες τις δηλώσεις τους. Από εκεί και πέρα, είναι εμείς τι κάνουμε. Δυστυχώς, όταν υπάρχει ο φόβος - και φοβάστε μη χάσετε την εξουσία - αυτό προβληματίζει όλη την ελληνική κοινωνία. Αλλά όταν υψώνεσαι με μία γενναία πράξη η ράτσα σου υψώνεται και ανδριεύει. Δυστυχώς, μας κυβερνάει ο φόβος. Ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Σαρίδης έχει τον λόγο από την Ένωση Κεντρώων.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λίγες ημέρες προτού ανέβουν οι πολιτικοί Αρχηγοί στη Θεσσαλονίκη για να εκφωνήσουν τις ομιλίες τους, όπως κάνουν κάθε χρόνο με αφορμή τη Διεθνή Έκθεση της πόλης, λίγες μέρες αφότου μάς είχε ανακοινωθεί στα τέλη Αυγούστου η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια και με δεδομένο το κλίμα που είχε τότε διαμορφωθεί, με δεδομένες δηλαδή τις προσδοκίες που καλλιεργούσαν για μία πολιτική αλλαγή, για ένα άνοιγμα στο κέντρο, εξίσου και ο Πρωθυπουργός και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, στις αρχές του περασμένου Σεπτέμβρη κατορθώσαμε εγώ και οι συνεργάτες μου να ολοκληρώσουμε και να βάλουμε στο χαρτί μια πρόταση νόμου, μία σημαντική πρόταση νόμου. Με την πολύτιμη βοήθεια και την ανιδιοτελή στήριξη ενεργών πολιτών, όπως τα μέλη του Συλλόγου Δανειοληπτών Βορείου Ελλάδος και του αγωνιστή Προέδρου του, Μπάμπη Περβανά, κατορθώσαμε να καταθέσουμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο αυτήν την πρόταση νόμου με αξιοπρέπεια και υπευθυνότητα, με υψηλό αίσθημα ευθύνης και ισχυρή θέληση, αποφασισμένοι να το παλέψουμε μέχρι τέλους. Σήμερα, λοιπόν, με την εισήγησή μου στον προϋπολογισμό και μέσα στα επτά λεπτά που μου εξασφαλίζει η δημοκρατία μας από το Βήμα εδώ της Ολομέλειας, αυτή η προσπάθεια, αυτός ο δημοκρατικός αγώνας, αυτή η πολιτική εκστρατεία φτάνουν στην κορύφωσή τους. Θέλω, λοιπόν, να ευχαριστήσω εκ των προτέρων όλες και όλους τους συνοδοιπόρους μου, όλες και όλους που δεν έσκυψαν το κεφάλι, που δεν τα παράτησαν, να τους ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου γιατί δεν ενέδωσαν στην οργή, γιατί δεν έσπασαν από την απελπισία, γιατί δεν παραδόθηκαν στη θλίψη και συνέχισαν να αγωνίζονται. Ευχαριστώ όσους και όσες πιστεύουν ακόμα πως αξίζουμε ως Έλληνες να έχουμε Δημοκρατία σε αυτόν τον τόπο και πως αξίζει να παλεύουμε με ό,τι όπλα μας δίνει αυτή η δημοκρατία, για ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας. Ανεξάρτητα από την τύχη που θα έχει η πρότασή μας αυτή, ανεξάρτητα από τη συμπεριφορά που θα επιδείξει η Βουλή, η Κυβέρνηση, η Αξιωματική Αντιπολίτευση απέναντι στην πρότασή μας, ο αγώνας αυτός έχει ήδη κερδηθεί, είναι χιλιάδες οι συμπολίτες μας που συγχρόνισαν τον πολιτικό τους βηματισμό πάνω στην ιδέα που εκπροσωπεί η πρότασή μας. Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, για το περιεχόμενο της πρότασής μας έχουν ενημερωθεί εγκαίρως με επιμέλεια και προγραμματισμό και ισχυρά επιχειρήματα, που εξαντλούν την κάθε λεπτομέρεια, όλοι οι γραμματείς όλων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων. Τα πάντα έχουν κοινοποιηθεί στους πάντες και σας έχω ενοχλήσει σχετικά και εγώ ο ίδιος και από αυτό το Βήμα και στους διαδρόμους αρκετές φορές. Γι' αυτόν τον λόγο και επειδή βεβαίως δεν προλαβαίνω μέσα σε λίγα λεπτά να την παρουσιάσω με λεπτομέρειες και να αναφερθώ στην ουσία της πρότασής μας, θα μιλήσω για το τι πρεσβεύει, για ποιον λόγο αξίζει να δώσετε σημασία σε αυτήν την πρόταση. Η πρότασή μας θέτει ένα ερώτημα, αγαπητοί συνάδελφοι, ένα ερώτημα που αποδεικνύει και τη σχέση της με τη συζήτησή μας στον προϋπολογισμό: πού βρίσκεται το όριο της φτώχειας σε αυτήν τη χώρα; Ποιος είναι φτωχός; Ποιος δεν είναι; Ποιον θεωρούμε φτωχό ως ελληνική πολιτεία, ως ελληνικό κράτος, ως ελληνικό δημόσιο; Και αν αυτή η ερώτηση σάς μοιάζει φιλοσοφικού ή ιδεολογικού περιεχομένου δεν κάνετε λάθος, αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει να μην ξεχνάτε και την χειροπιαστή του πλευρά, την πρακτική του εφαρμογή. Καθημερινά Έλληνες δικαστές σε όλη τη χώρα καλούνται να αποφασίζουν ποιος συμπολίτης μας είναι φτωχός και ποιος δεν είναι, το αν κάποιος συνάνθρωπός μας, δηλαδή, είναι αρκετά φτωχός ή όχι για να τύχει της στήριξης της ελληνικής πολιτείας. Και οι δικαστές μπορεί να είναι ελεύθεροι να αποφασίζουν βάσει της συνείδησής τους, αλλά είναι εξίσου δεσμευμένοι να εφαρμόζουν το γράμμα και να τηρούν το πνεύμα των νόμων, των νόμων εκείνων που ψηφίζουμε εμείς μέσα σε αυτήν την Αίθουσα. Οι νόμοι, λοιπόν, που ισχύουν αυτή τη στιγμή λειτουργούν εναντίον των πολιτών όταν έρχεται η κρίσιμη στιγμή να αποφασιστεί το ποιος δικαιούται τη στήριξη της ελληνικής πολιτείας, την προστασία της ελληνικής δημοκρατίας. Είναι δεκάδες χιλιάδες οι συμπολίτες μας που βρίσκονται εγκλωβισμένοι πάνω στην κόκκινη γραμμή ανάμεσα στα όρια της πραγματικής φτώχειας και στην κατά τον νόμο φτώχεια. Έχετε υπ' όψιν σας, κύριοι συνάδελφοι, πόσοι συμπολίτες μας ακούν καθημερινά από αρμόδια χείλη τη φράση: «Η αίτησή σας απορρίφθηκε» ή «το αίτημά σας δεν έγινε δεκτό»; Είναι πολλά εκείνα που πρέπει να διορθώσουμε και αν πράγματι έχουμε ξεκινήσει να αφήνουμε σιγά σιγά πίσω μας τα μνημόνια, αν πράγματι έχουμε ανακτήσει ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας, τότε πρέπει να ξεκινήσουμε άμεσα να το κάνουμε αυτό. Και αν είναι να διαλέξουμε αυτό, να ξεκινήσουμε, τότε πιστεύω εγώ και χιλιάδες άλλοι πως το πρώτο που πρέπει να αναθεωρήσουμε, το πρώτο που πρέπει να κοιτάξουμε και να διορθώσουμε είναι το πού βρίσκεται ακριβώς αυτό το όριο της φτώχειας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συμβολή μου στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό είναι ακριβώς αυτό το ερώτημα: πού βρίσκεται το όριο της φτώχειας; Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε ορισμένα πράγματα; Προσωπικά πιστεύω πως είναι δεκάδες οι στρεβλώσεις που προκάλεσε η κακή εφαρμογή κάκιστων νόμων στο πλαίσιο ακόμα χειρότερων μνημονιακών επιλογών. Η ελληνική πραγματικότητα δεν μπόρεσε ποτέ να συμφιλιωθεί με τους ισχυρισμούς όσων επέβαλαν την πολιτική της ακραίας λιτότητας. Πώς να πιστέψουμε ότι όλα αυτά έγιναν για το καλό μας; Κλείνοντας, λοιπόν, την εισήγησή μου και πριν κατέβω από αυτό το Βήμα, καλώ την Κυβέρνηση και προσωπικά τον Πρωθυπουργό να μας απαντήσουν ευθέως και πριν την ψήφιση του προϋπολογισμού την ερχόμενη Τρίτη, για το ποια θα είναι η θέση της Κυβέρνησης απέναντι σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα, απέναντι στην πρόταση νόμου που έχουμε καταθέσει πολλοί άνθρωποι μαζί από τις 9 Σεπτεμβρίου. Κύριοι της Κυβέρνησης, υπάρχουν τρεις λόγοι που με εμποδίζουν να καταψηφίσω τον προϋπολογισμό σας, τρία πράγματα που άλλαξαν σε σχέση με τους προηγούμενους που έχω καταψηφίσει: Πρώτον, μετά από χρόνια γράφτηκε στην Ελλάδα, από Έλληνες. Δεύτερον, όσο λίγα και αν δίνει, «ψίχουλα» τα έχω χαρακτηρίσει πολλές φορές, δίνει τα περισσότερα εδώ και πολλά χρόνια. Τρίτον, ξεκινά να αποκαθιστά αδικίες και βάζει ένα τέλος στην κατρακύλα της ελληνικής οικονομίας. Σας καλώ να εξετάσετε την πρόταση νόμου που έχω καταθέσει, μήπως μου δώσετε και έναν λόγο για να πιστέψω το άνοιγμά σας προς το κέντρο, στο κέντρο που ονειρεύτηκα, στο κέντρο που υπηρέτησα και υπηρετώ, πάντα πρώτοι, πάντα πρωταγωνιστές η δημοκρατία μας, η Ελλάδα μας, οι άνθρωποι και όχι οι αριθμοί, με σεβασμό απέναντι στις θυσίες του ελληνικού λαού. Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι και να βρίσκομαι δίπλα του. Πάντα δίπλα του ήμουν, νομίζω. Εκεί ανήκω. Ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Ηγουμενίδης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. «Φορολογείτε ό,τι κινείται, ό,τι αναπνέει, όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία», μας εγκάλεσε και χθες ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας. Και παίρνοντας τη σκυτάλη ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ρωτούσε χθες βράδυ: «Υπάρχει και κάτι που δεν έχετε φορολογήσει»; Η Αντιπολίτευση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αδυνατώντας να κερδίσει με την πολιτική της πρόταση ευρύτερες δυνάμεις της κοινωνίας, προσπαθεί να τους αποτρέψει από τον ΣΥΡΙΖΑ, χαϊδεύοντας και πατώντας πάνω στην γκάμα των συναισθημάτων που προκαλεί - λογικό είναι να προκαλεί - η φορολογία. Ωστόσο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κάποιος που θέλει να φτιάξει τα δημοσιονομικά του κράτους έχει δύο δρόμους: είτε τον δρόμο της μείωσης των εξόδων είτε τον δρόμο της αύξησης των εσόδων του. Ας δούμε τη μείωση των εξόδων. Πού ξοδεύει το κράτος; Σε μισθούς και συντάξεις. Κόφτε τα. Μείωση μισθών, μείωση συντάξεων. Μα, δεν φτάνει. Δεν φτάνει η μείωση των μισθών; Και άλλη μείωση. Αν δεν φτάνουν οι μειώσεις των μισθών, μείωση των εργαζομένων, είτε με απολύσεις - ανεργία - , είτε με επιτάχυνση της διαδικασίας για να βγουν στην αποστρατεία από την εργασία. Έτσι, έχουμε μία κατάσταση με αύξηση της ανεργίας, ένα καλό περιβάλλον για επίθεση στις κατακτήσεις των εργαζομένων σχετικά με τις συνθήκες της εργασίας τους. Κατάργηση, λοιπόν, αυτών των κατακτήσεων, ελαστικές σχέσεις εργασίας, ακόμα καλύτερο περιβάλλον για επιπλέον μείωση των μισθών και ο φαύλος αυτός κύκλος δεν έχει τέλος. Αυτό δεν είναι στο μυαλό μας. Αυτήν την πρόταση τη ζήσαμε στα έργα και τις ημέρες των κυβερνήσεων Σαμαρά - Βενιζέλου. Όχι ότι δεν επέβαλαν και φόρους! Αλήθεια, τον ΕΝΦΙΑ ποιος τον έφερε; Αλλά ακόμα και αυτός ο ΕΝΦΙΑ ωχριά μπροστά στο σύνολο των μέτρων μείωσης των εξόδων του κράτους. Ο λογαριασμός βγήκε 65 δισεκατομμύρια ευρώ. Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, αυτής της κατεύθυνσης για μείωση των εξόδων του κράτους; Μεσοσταθμικά οι εργαζόμενοι έχασαν το 60% από τους μισθούς τους, η χώρα έχασε 25% από το ΑΕΠ, η ανεργία έφθασε στο 1/3 του πληθυσμού, δηλαδή κοντά στο 30%. Και για τους νέους; Κάποιος εφηύρε τον υποκατώτατο μισθό. Η ανεργία πάει στο 60%, δηλαδή δύο στους τρεις είναι άνεργοι και μετά βέβαια χύνονται κροκοδείλια δάκρυα για τη νεολαία που αναζητά καλύτερη τύχη σε άλλες πατρίδες. Ποιο είναι το χειρότερο αποτέλεσμα από όλη αυτήν την πολιτική; Δεν πέτυχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα, αν δεχτούμε ότι το επιθυμητό αποτέλεσμα ήταν να ορθοποδήσει η οικονομία και να βγούμε από τα μνημόνια. Δεν το πέτυχαν. Από το πρώτο μνημόνιο μάς οδήγησαν στο δεύτερο και από το δεύτερο μνημόνιο - κατά τη γνώμη μου - δημιούργησαν τον οικονομικό μονόδρομο για να πάμε στο τρίτο. Γιατί εγώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έτσι αντιλαμβάνομαι την πραγματικότητα. Δεν μπορώ να την αντιληφθώ διαφορετικά. Ας λένε ό,τι θέλουν, λοιπόν, περί ανίκανων στελεχών της Κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που διαχειρίστηκε και διαπραγματεύθηκε από τον Γενάρη του 2015. Όταν αφήνεις τη χώρα με μείον μισό δισεκατομμύριο ευρώ στα ταμεία, δεν μπορεί παρά να είναι μονόδρομος ο νέος δανεισμός. Δεν είναι μακριά. Φαίνονται μακριά με τη σημερινή κατάσταση, αλλά δεν είναι μακριά. Τρία χρόνια πριν συζητάγαμε και περιμέναμε τη δόση από τους ξένους για να πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις. Αυτός είναι, λοιπόν, ο δρόμος της μείωσης των εξόδων του κράτους, όπως τον ζήσαμε, όχι όπως τον έχουμε στο μυαλό μας για να κατηγορήσουμε την Αντιπολίτευση. Ο άλλος δρόμος, ο δρόμος της αύξησης των εσόδων, είναι ο δρόμος της φορολογίας. Όχι ότι και εμείς δεν κάναμε κάποιες περικοπές, αλλά το κυρίαρχο ήταν η φορολογία. Και δεν αντιλαμβάνομαι τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας που μίλησε πριν λέγοντας ότι δεν είπαμε ποτέ ότι θα φορολογήσουμε. Αυτός ο δρόμος, λοιπόν, επίσης είναι ένας δρόμος γνωστός στην ελληνική κοινωνία, με απτά αποτελέσματα. Πρώτο και κύριο, βγήκαμε από τα μνημόνια. Μέσα στην τριετία βγήκαμε από τα μνημόνια. Ο δρόμος αυτός, μεταξύ άλλων, συμβάλλει και στην δικαιότερη αναπαραγωγή του παραγόμενου πλούτου, με παρεμβάσεις που μπορείς να κάνεις υπέρ των φτωχών, υπέρ των αδυνάτων, υπέρ αυτών που έχουν πραγματικά ανάγκη. Δεν θα σταθώ στο σύνολο της κοινωνικής πολιτικής που εφαρμόσαμε, αλλά έχει κανένας σας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, την παραμικρή αμφιβολία σχετικά με το αν θα μπορούσαμε χωρίς αυτά τα μέτρα να εξασφαλίσουμε την οικονομική δαπάνη που είναι απαραίτητη για να εξασφαλίσουμε την απρόσκοπτη πρόσβαση των ανασφάλιστων συμπολιτών μας στις υπηρεσίες του δημόσιου συστήματος υγείας; Ωστόσο, σε αυτόν τον δρόμο της αύξησης των εσόδων του κράτους υπάρχουν και άλλα. Μεταξύ άλλων, θα σημείωνα ότι η αυξημένη φορολογία ενισχύει τις τάσεις φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής, μία μάστιγα για την ελληνική κοινωνία απέναντι στην οποία οφείλουμε να έχουμε ένα μέτωπο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα ήθελα να σταθώ, όμως, σε ένα σημαντικότερο μειονέκτημα αυτής της προσπάθειας. Ενώ με τις απολύσεις και τη μείωση των εξόδων, έχουμε στοχευμένα μέτρα, με απολύτως μετρήσιμα αποτελέσματα, με την φορολογία δεν μπορείς να ξέρεις ακριβώς το αποτέλεσμα. Θα κυνηγήσουμε τη φοροδιαφυγή στα καύσιμα. Πόσο θα εισπράξουμε; Άγνωστο αρχικά. Παρομοίως και με τη λίστα Λαγκάρντ. Δεν στέκομαι στο εάν η δικαιοσύνη σταμάτησε από ένα σημείο και μετά την παρέμβαση σε αυτό. Πόσο θα εισπράξει από τη λίστα Λαγκάρντ; Άγνωστο. Εδώ, κατά τη γνώμη μου, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η βάση της πίεσης που είχαμε για να πάρουμε επιπλέον μέτρα, παρά τις αντιρρήσεις, παρά τα επιχειρήματα, παρά τις προσπάθειές μας. Δεν είναι, δηλαδή, ότι πήραμε δέκα, όπως λέει η Αντιπολίτευση, για να μοιράσουμε ένα. Συζητήσαμε με τους Θεσμούς γνωρίζοντας ότι χρειαζόμαστε οκτώ μέτρα, ζητάγανε είκοσι και σταματήσαμε στα δέκα. Από τα δέκα, όμως, - εδώ είναι και η βάση της υπεραπόδοσης της οικονομίας - αυτά τα επιπλέον χρήματα τα επιστρέφουμε στις κοινωνικές ομάδες με τη μορφή κοινωνικού επιδόματος και δεν ακολούθησαν τη διαδρομή των offshore και τις άλλες παράνομες διαδρομές του χρήματος για να βγουν έξω. Και τι κάνουμε τώρα που βγαίνουμε από τα μνημόνια; «Ανακαλούμε», «αποσύρουμε», «ξεψηφίζουμε μέτρα» λέει η Αντιπολίτευση. Η αντιμετώπισή της είναι πολιτικά επιφανειακή: Από το «αποσύρετε μέτρα που εμείς τα καταψηφίσαμε, μπράβο σας που ήρθατε στη γραμμή μας» μέχρι τον πολιτικά ανατριχιαστικό λόγο του κ. Μητσοτάκη προχθές ότι πουλήσαμε τη Μακεδονία για να πάρουμε τις συντάξεις. Τι άλλο θα ακούσουμε; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ για την ανοχή σας για λίγα δευτερόλεπτα.
Με αυτό να τελειώνουμε, όμως, κ. Ηγουμενίδη.
Η σωστή ανάγνωση - και ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε - είναι ότι τώρα που βγήκαμε από τα μνημόνια ανακαλούμε μέτρα που μας επέβαλαν οι δανειστές μας. Δηλαδή ανακαλούμε μέτρα από αυτά που μας επέβαλαν αυτοί που «και αν δεν τους είχαμε, έπρεπε να τους είχαμε εφεύρει», όπως ισχυρίζεστε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, μέσω του Αντιπροέδρου σας. Και αν βεβαίως διαφωνείτε με τον Αντιπρόεδρό σας, ιδού το Βήμα να αποδοκιμάσετε πολιτικά τις απόψεις του. Τι κάνουμε, λοιπόν;
Ολοκληρώστε, κύριε Ηγουμενίδη, σας παρακαλώ.
Κλείνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε. Επαναφέραμε και επεκτείναμε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ακολούθησαν η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η κατάργηση της μείωσης των συντάξεων, η επερχόμενη αύξηση στις συντάξεις εξακοσίων εξήντα χιλιάδων συνταξιούχων, η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, η επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων, η κατάργηση του φόρου στο κρασί. Όπως μας λέει η Αντιπολίτευση, κυρία Υπουργέ, κανένα μνημονιακό νόμο και καμμιά μνημονιακή υποχρέωση δεν αποσύραμε. Τι άλλο θα ακούσουμε; Ας είναι.
Ευχαριστούμε.
Κλείνω με αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Προχωράμε έτσι, γιατί πιστεύουμε πως η προσπάθεια να επουλώσουμε τις πληγές της κοινωνίας είναι η προσπάθεια, τα πρώτα βήματα για να χτίσουμε την Ελλάδα της νέας εποχής.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, είκοσι έξι μαθήτριες και μαθητές και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το 1ο Δημοτικό Σχολείο Μαλίων της Κρήτης και το 2ο Δημοτικό Σχολείο Νεάπολης Λασιθίου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Κοντογεώργος από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητούμε αυτές τις μέρες στην Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων τον τελευταίο προϋπολογισμό της απερχόμενης Κυβέρνησης «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» εν μέσω, μάλιστα, πανηγυρισμών των συναδέλφων της Πλειοψηφίας, οι οποίοι, ενώ γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση της οικονομίας, αλαλάζουν με κραυγές, γιατί συνεχίζουν να πιστεύουν ότι μπορούν να εξαπατήσουν για άλλη μια φορά τους πολίτες. Πανηγυρίζει η Πλειοψηφία και λησμονεί επιδεικτικά τα δεινά που συσσώρευσε στις πλάτες του λαού με το τρίτο, αχρείαστο μνημόνιο και πού μας οδήγησε ο τυχοδιωκτισμός και οι αερολογίες τους. Πανηγυρίζει γιατί κατάφερε να επαναφέρει τους βασικούς δείκτες της οικονομίας στα επίπεδα του 2014 που παρέλαβε, εξοντώνοντας τους πολίτες με μια άνευ προηγουμένου φοροεπιδρομή και αυξήσεις σε όλα τα βασικά αγαθά και υπηρεσίες. Πανηγυρίζει γιατί, όπως λέει, η χώρα βγήκε από το μνημόνιο και λησμονεί να ομολογήσει ότι η έξοδος αυτή τελεί υπό αυξημένους περιορισμούς με προνομοθετημένα μέτρα λιτότητας και με δεσμεύσεις της δημόσιας περιουσίας για ενενήντα επτά και πλέον χρόνια. Πανηγυρίζει γιατί, όπως λέει, το τρίτο μνημόνιο πέτυχε και λησμονεί να παραδεχθεί ότι απέτυχε στη βασική του επιδίωξη να εξασφαλίσει την ομαλή χρηματοδότηση της χώρας από τις αγορές. Πανηγυρίζει για τη δήθεν υπεραπόδοση της οικονομίας και τα μεγάλα πλεονάσματα, αλλά ξεχνάει να δεχθεί ότι αυτά προέρχονται από τους αβάσταχτους φόρους που επέβαλε σε όλους τους πολίτες, τις κατασχέσεις, τη στάση πληρωμών των οφειλών του κράτους, την καθυστέρηση του υπολογισμού και πληρωμής των νέων συνταξιούχων και από το πετσοκομμένο Πρόγραμμα των Δημοσίων Επενδύσεων. Πανηγυρίζει για την άρση των capital controls, τα οποία επέβαλαν οι ίδιοι με τον αλήστου μνήμης Βαρουφάκη και τα οποία «στραγγάλισαν» στην κυριολεξία ιδιώτες και επιχειρήσεις. Πανηγυρίζει για τη μη νέα περικοπή των συντάξεων από 1-1-2019, την οποία η ίδια νομοθέτησε, δύο φορές μάλιστα, και για τα επιδόματα φτώχειας που υπόσχεται και μοιράζει ως καθρεφτάκια σε ιθαγενείς και λησμονεί να αντιληφθεί ότι ο λαός τούς έχει πάρει χαμπάρι και τους περιμένει στη γωνία να τους ανταμείψει στις επερχόμενες εκλογές. Ούτε κουβέντα βέβαια δεν κάνει για τις λίστες Λαγκάρντ, τη λίστα εμβασμάτων εξωτερικού, τη λίστα Μπόγιαρνς και τις offshore εταιρείες κ.λπ.. Πανηγυρίζει γιατί πιστεύει ότι οι πολίτες ξέχασαν ότι την τελευταία τετραετία επέβαλαν είκοσι επτά νέους φόρους. Αυξήσανε δύο φορές τους συντελεστές του ΦΠΑ. Αυξήσανε τον ΦΠΑ στα νησιά. Διαλύσανε το ασφαλιστικό σύστημα με το νόμο Κατρούγκαλου, μειώνοντας τις συντάξεις. Κατάργησαν το ΕΚΑΣ. Μείωσαν στο ένα τέταρτο το επίδομα πετρελαίου θέρμανσης. Μείωσαν τις δαπάνες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Μείωσαν τα επιδόματα φτώχειας και ανεργίας. Έκλεισαν επιχειρήσεις και ατομικά επαγγέλματα από την υπερφορολόγηση. Έφεραν στα όρια της φτώχειας τον μισό πληθυσμό της χώρας. Αύξησαν τις οφειλές των πολιτών προς το κράτος στα επίπεδα των 120 δισεκατομμυρίων. Κατάφεραν ο μισός πληθυσμός της χώρας να μην μπορεί να ανταποκριθεί στους αβάσταχτους φόρους. Πάνω από δύο εκατομμύρια συμπολίτες μας έχουν υποστεί μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης και κατάσχεσης λογαριασμών και περιουσιών. Προχωρούν, φυσικά, χωρίς κανέναν ενδοιασμό και στον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας. Διαλύσανε το κράτος και τις αρχές τάξης και ασφάλειας της χώρας και αφήνουν τους πολίτες στη μοίρα τους απέναντι σε κάθε κακοποιό και εγκληματία, προκαλώντας τους μάλιστα, αφού αναδεικνύουν τους κάθε λογής «Ρουβίκωνες» σε ρυθμιστές της δημόσιας ζωής. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ενσπείρουν ενσυνείδητα το μικρόβιο του διχασμού της κοινωνίας με το δήθεν ταξικό πρόσημο των πολιτικών τους. Προφανώς ξεχνούν πόσο ακριβά πλήρωσε ο λαός και η χώρα μας τον διχασμό στο παρελθόν και πόσος χρόνος χρειάστηκε για να επουλώσει τις πληγές του. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ειλικρινά δεν γνωρίζω αν πανηγυρίζουν οι συμπατριώτες μου στη Θεσσαλία, στην ιδιαίτερη πατρίδα μου στην Ευρυτανία, για όλα τα παραπάνω, καθώς και για την τραγική κατάσταση που επικρατεί στον νομό. Η ανεργία έχει υπερβεί το 60% του ενεργού πληθυσμού, η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας είναι ανύπαρκτη, το Νοσοκομείο Καρπενησίου παραπαίει μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, προσπαθώντας να σηκώσει όλο το βάρος της δημόσιας υγείας του νομού. Το ΕΚΑΒ ανταποκρίνεται μόνο στον μισό νομό λόγω κακής οργάνωσης, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του προσωπικού του. Το σχολικό έτος δεν έχει ξεκινήσει ακόμα για το μοναδικό ΕΠΑΛ Καρπενησίου από την έλλειψη τεσσάρων εκπαιδευτικών ειδικότητας. Με εξοργιστική αδιαφορία ο αρμόδιος Υπουργός Παιδείας αρνείται στα Ευρυτανόπουλα τα σχολικά γεύματα σε όλα τα σχολεία, καθώς και τα δικαιώματά τους για ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση. Οι δομές της κοινωνικής πρόνοιας, όπως το Γηροκομείο Καρπενησίου, έχουν κορεστεί, ενώ το αρμόδιο Υπουργείο Εργασίας αδιαφορεί για τη λειτουργία της νέας πτέρυγας που έχει κατασκευαστεί εδώ και οκτώ χρόνια. Τα νοικοκυριά παγώνουν στην κυριολεξία από τις απαγορευτικές τιμές του πετρελαίου θέρμανσης και το ανύπαρκτο πλέον επίδομα πετρελαίου. Οι επιχειρήσεις, όσες απέμειναν από τη ληστρική επιδρομή της Κυβέρνησης, φυτοζωούν αφού δεν μπορούν να καλύψουν τα βασικά έξοδα λειτουργίας τους. Οι υποδομές του νομού καταρρέουν από την έλλειψη χρηματοδότησης, τόσο των δήμων όσο και της περιφερειακής ενότητας, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των τοπικών αρχόντων. Αυτή και χειρότερη είναι η κατάσταση που βιώνουν οι πολίτες της ορεινής Ευρυτανίας, όπως πιστεύω και στο σύνολο της επικράτειας, παρά τους πανηγυρισμούς των «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» και είμαι βέβαιος ότι στις επερχόμενες εκλογές θα λάβουν το τίμημα που τους αξίζει και θα αποτελέσουν τη θλιβερή παρένθεση στη νεότερη ιστορία της πατρίδας μας. Τελειώνοντας δηλώνω ότι καταψηφίζω τον τελευταίο προϋπολογισμό της απερχόμενης Κυβέρνησης «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ». Ευχαριστώ πολύ.
Τον λόγο έχει η κ. Αυλωνίτου.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα τον προϋπολογισμό για το 2019. Συζητάμε δηλαδή τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό, τον πρώτο προϋπολογισμό μετά τη λήξη των δημοσιονομικών προγραμμάτων, αλλά και τον πρώτο επεκτατικό προϋπολογισμό μετά από μια δεκαετία, όπου οι Έλληνες πολίτες αντιλαμβάνονται τι σημαίνει έξοδος από τα μνημόνια, τι σημαίνει ότι η χώρα εισέρχεται σε περίοδο κανονικότητας. Ο προϋπολογισμός αυτός είναι ρεαλιστικός, είναι αξιόπιστος, είναι αναπτυξιακός, είναι δίκαιος, είναι ο πρώτος προϋπολογισμός μετά από μια δεκαετία, όπου οι Έλληνες πολίτες δεν θα δουν πάλι περικοπές, δεν θα δουν αυξήσεις φόρων, δεν θα δουν επιβαρυντικά μέτρα, αλλά αντίθετα θα δουν συγκεκριμένες παρεμβάσεις που έρχονται να αποκαταστήσουν εν μέρει αδικίες που συσσωρεύτηκαν όλα τα προηγούμενα χρόνια. Ο προϋπολογισμός αυτός έρχεται να ανακουφίσει τους πολίτες με μειώσεις των φορολογικών βαρών και του ΕΝΦΙΑ, με μέτρα που ενισχύουν την κοινωνική προστασία, με ένα πρόγραμμα επιδότησης ενοικίου, αλλά και προστασίας των ευάλωτων νοικοκυριών που έχουν δάνεια σε αδυναμία αποπληρωμής, με μέτρα που ενισχύουν την απασχόληση, επιδοτώντας νέες θέσεις εργασίας για νέους μέχρι είκοσι τεσσάρων ετών, αλλά και προσλήψεις στον ευαίσθητο τομέα της ειδικής αγωγής και του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι». Όλη αυτή η αλλαγή μείγματος πολιτικής γίνεται με έναν τρόπο λελογισμένο, με έναν τρόπο ισορροπημένο ανάμεσα στη δημοσιονομική επέκταση και τα μέτρα κοινωνικής στήριξης, με έναν τρόπο προσεκτικό, που έρχεται να διαφυλάξει ως κόρη οφθαλμού την αξιοπιστία της χώρας που με τόσες θυσίες έχτισε ο ελληνικός λαός. Ως εκ τούτου, όλες οι παρεμβάσεις είναι κοστολογημένες και στοχεύουν στη δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας, ώστε να διατηρεί η χώρα σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από 2%, που είναι αναγκαία προϋπόθεση για να ενισχύεται η απασχόληση και το κοινωνικό κράτος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξέρετε, η επάνοδος της χώρας στην κανονικότητα δεν ήταν νομοτελειακή, δεν ήταν δεδομένη. Όλος ο ελληνικός λαός έζησε μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας που δημιουργήσατε εσείς, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, μαζί με τα φιλικά σας μέσα. Λέγατε ότι δεν θα κλείσουμε την πρώτη αξιολόγηση, δεν θα κλείσουμε τη δεύτερη αξιολόγηση, θα έρθει ο κόφτης, δεν θα κλείσουμε την τρίτη αξιολόγηση, δεν θα ρυθμίσουμε το χρέος, δεν θα βγούμε από τα μνημόνια, δεν θα έχουμε καθαρή έξοδο, θα έρθουν νέα μέτρα, δεν υπάρχουν αντίμετρα, θα έρθει τέταρτο μνημόνιο. Και εκείνοι οι έρμοι οι συνταξιούχοι τι πέρασαν μήνες τώρα που τους βομβαρδίζατε με το κόψιμο των συντάξεών τους, στην καλύτερη περίπτωση την αναβολή του μέτρου για ένα εξάμηνο; Ίσως θα πρέπει τώρα οι συνταξιούχοι να ζητήσουν αποζημίωση για ψυχική οδύνη. Όχι τίποτα άλλο, αλλά φθάσατε να ζητάτε τα ρέστα και από τους θεσμούς, που δέχτηκαν όχι μόνο την κατάργηση του νόμου της μείωσης των συντάξεων, αλλά και το οικονομικό μας πρόγραμμα με τόσες ξεδιάντροπες φοροελαφρύνσεις. Καταντήσατε να διολισθαίνετε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, σε ακροδεξιό λόγο, υιοθετώντας τα τσιτάτα της Χρυσής Αυγής, των υμνητών των ναζί, όχι μόνο γιατί ξεμείνατε από αφήγημα με την κατάργηση του νόμου της περικοπής των συντάξεων, αλλά γιατί ανταγωνίζεστε μαζί τους για την ακροδεξιά ψήφο. Και δεν διστάζετε να φθάσετε για αυτό στον πάτο της αθλιότητας, γκεμπελίζοντας και διχάζοντας τον ελληνικό λαό. Τι κατάντια, αλήθεια! Θα τρίζουν τα κόκαλα του Εθνάρχη Καραμανλή, που όταν ίδρυσε το κόμμα του το 1974, όλους αυτούς τους πέταξε έξω από το κόμμα και τώρα εσείς έρχεστε και τους βάζετε ακόμα και μέσα στο σπίτι σας. Μετά, λοιπόν, από τόσες διαψεύσεις το μόνο καταστροφολογικό που σας έμεινε είναι ότι δεν βγήκαμε ακόμα στις αγορές. Χαλαρά, κύριοι συνάδελφοι, μην επενδύετε και μην βάζετε όλο τον αντιπολιτευτικό σας οίστρο σε αυτό, γιατί πάλι θα χάσετε, θα γραφτείτε στο βιβλίο Γκίνες - γιατί; - για τις κατ' εξακολούθηση λανθασμένες προβλέψεις σας. Φτωχοί, λοιπόν, στα επιχειρήματα, μας αποδίδετε ότι είμαστε η μακροβιότερη μνημονιακή Κυβέρνηση. Όμως, η σύγκριση, κύριοι συνάδελφοι, πρέπει να γίνει στο τι έκανε καθένας μας αυτή την περίοδο. Στη δική σας, λοιπόν, μικρότερη μνημονιακή περίοδο, που εσείς φέρατε στη χώρα, ανεβάσατε την ανεργία από το 9% στο 27%. Υπήρχε απώλεια εργασιακών δικαιωμάτων, υπήρχε μείωση μισθών κατά 22% και κατά 32% για τους νέους. Υπήρχε μείωση στις συντάξεις έως 45%. Ανεβάσατε το χρέος από 125% στο 180%. Βάλατε 63 δισεκατομμύρια ευρώ επιβαρυντικά μέτρα στους πολίτες σε φόρους και περικοπές μισθών και συντάξεων, ενώ η χώρα έχασε το 25% του παραγόμενου πλούτου της που δεν το έχασε ούτε βγαίνοντας από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εμείς σε μεγαλύτερη μνημονιακή περίοδο βγάλαμε τη χώρα από τα μνημόνια, μειώσαμε την ανεργία από το 27% στο 18,6%, δημιουργώντας πάνω από τριακόσιες χιλιάδες θέσεις εργασίας. Ενισχύσαμε το κοινωνικό κράτος με πρόσβαση όλων των ανασφάλιστων στην υγεία, με στήριξη της πρωτοβάθμιας υγείας, με δημιουργία σχολικών γευμάτων, με επίδομα ενοικίου, με Κοινωνικό Επίδομα Αλληλεγγύης, με προσλήψεις γιατρών, νοσηλευτών και εκπαιδευτικών. Πετύχαμε την επιστροφή της χώρας στην ανάπτυξη. Ρυθμίσαμε το χρέος και δημιουργήσαμε βιώσιμη κοινωνική ασφάλιση. Τώρα δε που βγήκαμε από τα μνημόνια, επαναφέραμε τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας με τις αρχές της επεκτασιμότητας και ευνοϊκότερης ρύθμισης. Δρομολογούμε αύξηση του κατώτατου μισθού και κατάργηση του υποκατώτατου. Μειώνουμε φόρους, μειώνουμε τον ΕΝΦΙΑ, μειώνουμε ασφαλιστικές εισφορές και ξηλώνουμε μνημονιακούς νόμους, όπως είναι η περικοπή των συντάξεων. Διαμορφώνουμε περιβάλλον για σταθερή ανάπτυξη με στοχευμένες δαπάνες στον προϋπολογισμό, χωρίς να διακινδυνεύουμε την τήρηση των στόχων, έτσι ώστε κάθε χρόνο έως το 2022 να εξοικονομείται δημοσιονομικός χώρος για περαιτέρω ελαφρύνσεις και αποκατάσταση αδικιών. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στον μακρύ δρόμο προς τις κάλπες οι Έλληνες πολίτες έχουν να αποφασίσουν για το αν ακολουθήσουν, αν αποδεχτούν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική της λεηλασίας της Νέας Δημοκρατίας ή αν προχωρήσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ σε μια Ελλάδα δίκαιης ανάπτυξης, υπεράσπισης εργασιακών και ατομικών δικαιωμάτων και ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους. Ξέρετε, αυτή η επιλογή είναι πολύ εύκολη και σε αυτά ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός της χώρας για το 2019 δείχνει τον δρόμο. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστούμε πολύ. Ο κ. Νικολόπουλος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φθάνουμε προς το τέλος και του 2018 και μετράμε ήδη σχεδόν τέσσερις μήνες από το τέλος του τρίτου μνημονίου. Μπροστά μας έχουμε έναν προϋπολογισμό που αποτελεί την εικόνα της οικονομικής, αλλά και κοινωνικής κατάστασης στη χώρα για την επόμενη χρονιά, αλλά και δυο πολιτικές πλευρές που ερμηνεύουν εντελώς διαφορετικά αυτή την εικόνα. Από τη μια πλευρά, η Κυβέρνηση μιλάει για μεταμνημονιακό προϋπολογισμό και υπερπροβάλλει τα θετικά μέτρα σαν να μην υπάρχουν πάλι άγριοι φόροι. Και από την άλλη πλευρά, είναι η Αξιωματική Αντιπολίτευση που λάμπει διά της απουσίας της. Από τους εβδομήντα πέντε Βουλευτές είναι πέντε τώρα μέσα στην Αίθουσα που δίνουν τη μάχη κατά του «κακού» προϋπολογισμού. Ας είμαστε, όμως, ειλικρινείς. Πρέπει να δεχθούμε πως ο φετινός προϋπολογισμός περιέχει εκτός από τις αρνητικές και καλές ειδήσεις, δυστυχώς, όμως, όχι για όλους και δυστυχώς, όχι στην έκταση και την ένταση που θα μπορούσε να περιέχει ο προϋπολογισμός μιας χώρας που υποτίθεται ότι επέστρεψε στην κανονικότητα και μπορεί πλέον να προσφέρει πίσω στην κοινωνία κάποια από αυτά που της στερήθηκαν επί αρκετά χρόνια. Επίσης, αυτές οι καλές ειδήσεις δεν προκύπτουν από ανάπτυξη ή από κάποιου είδους περίσσευμα πλούτου. Εξακολουθούν να προέρχονται από τη βαρύτατη φορολογία. Η μείωση των εισφορών για διακόσιους πενήντα χιλιάδες ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους και αγρότες, ναι, ήταν μια απολύτως αναγκαία διόρθωση, αλλά παραμένει σταγόνα στον ωκεανό. Προεκλογικά ο Πρωθυπουργός έλεγε για τον ΕΝΦΙΑ ότι δεν μειώνεται, αλλά καταργείται και τώρα, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά, φέρνει μια μεσοσταθμική μείωση κατά 10%. Και επιπλέον, φθάνουμε και στο τέλος του νόμου Κατσέλη με χιλιάδες σπίτια, ακόμα και πρώτες κατοικίες, να είναι στον αέρα. Αυτά ενδεικτικά. Πολλά, πάρα πολλά ακόμα δείχνουν, δυστυχώς, ότι είμαστε ενώπιον ενός ακόμα δύσκολου προϋπολογισμού, όπως προείπα, ενός προϋπολογισμού που προβλέπει παροχές 910 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά και επιπλέον φόρους της τάξεως του 1 δισεκατομμυρίου ευρώ. Και μην ξεχνάμε ότι η χώρα μας βρίσκεται ακόμα αντιμέτωπη με κάποια προαπαιτούμενα. Η αλήθεια είναι ότι όσοι εδώ και χρόνια φωνάζαμε για τη λανθασμένη συνταγή, ακόμα και σήμερα που η Ελλάδα είναι εκτός μνημονίων, δυστυχώς, δικαιωνόμαστε πικρά. Δεν θα αρνηθώ, βέβαια, ότι υπάρχουν δείκτες που εμφανίζουν ανάκαμψη. Όμως, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι οι δείκτες αποτελούν απόδειξη της πραγματικότητας στην οποία ζει η κοινωνία και η αγορά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όσα ανέφερα στην πλειοψηφία τους είναι αρνητικά για τον προϋπολογισμό και κατά συνέπεια και για το αποτέλεσμα της κυβερνητικής προσπάθειας. Και για τούτο, όπως έκανα στους τρεις προηγούμενους προϋπολογισμούς της παρούσης Κυβέρνησης, δηλαδή που δεν τους ψήφισα, το ίδιο θα κάνω και για αυτόν. Όμως, οφείλω να προσθέσω ότι ειλικρινώς δεν κατανοώ τη στάση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Από τη μια, ψηφίζει τα θετικά μέτρα που έλεγε πως δεν θα υπάρχουν και, από την άλλη, εμφανίζει παντού τη στενοχώρια της για αυτά. Ο κ. Μητσοτάκης σήμερα ψηφίζει τη μη περικοπή συντάξεων, αλλά ο κ. Χατζηδάκης, ο Αντιπρόεδρος, πριν από λίγο καιρό επέπληττε τον κ. Μοσκοβισί, όταν έλεγε πως μια νέα περικοπή θα οδηγούσε ακόμα περισσότερους συνταξιούχους στα όρια της φτώχειας. Επίσης ο κ. Μητσοτάκης θεωρεί ότι τα χρήματα που δεν θα λείψουν από τις συντάξεις είναι τα λύτρα της προδοσίας. Το ακούσατε; Ναι, θεωρεί ότι είναι από τα 300 αργύρια του Ιούδα που πήρε για την προδοσία από τους ξένους. Μα τότε, αλήθεια, δικαίως τον ρωτούν: Γιατί δέχεται και καθαγιάζει αυτά τα λύτρα της προδοσίας; Επίσης, ο κ. Μητσοτάκης υποστηρίζει πως παίρνει δέκα από όλους και δίνει ένα σε μερικούς. Όμως, μπορεί να ξεχνάει ότι το σύνολο σχεδόν των εξοντωτικών φόρων του τρίτου μνημονίου ουσιαστικά δομήθηκαν στο δεύτερο μνημόνιο επί συγκυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου; Θαρρώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι μετά από οκτώ χρόνια μνημονίων όλοι πήραμε δύσκολα μαθήματα και όλοι βιώσαμε πολλές δύσκολες στιγμές στη χώρα ή ακόμα και εδώ μέσα σε αυτή τη Βουλή. Σαφώς, λοιπόν, και δεν δικαιούται η Κυβέρνηση να παριστάνει πως ο χρόνος της ξεκίνησε μετά τις 21 Αυγούστου, την έξοδο, δηλαδή, από το μνημόνιο. Είναι τέσσερα χρόνια στην εξουσία, εκλέχτηκε με ένα πρόγραμμα που δεν εφάρμοσε, αλλά και το πρόγραμμα που τελικά εφάρμοσε δεν έφερε τα αποτελέσματα που η ίδια ήλπιζε ή που έλεγε. Σαφώς, όμως, και δεν δικαιούται ο Κυριάκος Μητσοτάκης και όσοι διετέλεσαν Υπουργοί της Κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου να παριστάνουν όλοι μαζί ότι δεν έχουν ευθύνες για όσα τραβήξαμε στα μνημονιακά χρόνια. Η πλήρης αλήθεια είναι ότι οι ευθύνες είναι μοιρασμένες. Έχουν παρελθόν, παρόν και ονοματεπώνυμο. Η αλήθεια για τον προϋπολογισμό του 2019 είναι ότι έχει, όπως είπα και στην επιτροπή μας, βαθιές και απόκρημνες χαράδρες, αλλά και έχει και κάποιες πράσινες κοιλάδες. Δεν θέλω να ωραιοποιήσω τίποτα, αλλά δεν θέλω και να απαξιώσω τίποτα. Γι' αυτό και με απόλυτη σοβαρότητα και συνέπεια θα αρνηθώ κάθε μνημονιακή πρόβλεψη και του φετινού προϋπολογισμού. Δεν θα αρνηθώ, όμως, ούτε το ελάχιστο ψήγμα κοινωνικής παροχής που εμπεριέχει. Κάθε ανάσα που κερδίζει η κοινωνία μας είναι πολύτιμη και θα ήταν άδικο και άτιμο να μην την πάρει. Δεν κρύβω όμως ότι ανησυχώ πολύ. Η Ελλάδα παραμένει ασθενής. Το ίδιο δείχνει και όλη η Ευρώπη. Η πραγματική ανάκαμψη και η απόσταση από ένα κανονικό προϋπολογισμό είναι ακόμα μακριά. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα «κίτρινα γιλέκα» πιθανόν να φορεθούν και στην Ελλάδα. Δεν θα τα φέρει η μόδα, αλλά τα γεγονότα, που είναι πολλά και πεισματάρικα για να τα αγνοήσουμε. Τα πολιτικά νιάτα του Μακρόν βλέπουμε όλοι πως δεν κράτησαν για πολύ. Οι ελπίδες που επενδύθηκαν στην υποψηφιότητά του αποδείχθηκε στην πράξη ότι ήταν φρούδες, αφού ως Πρόεδρος δεν έκανε τίποτα περισσότερο από το να συνεχίζει την ίδια νεοφιλελεύθερη πολιτική, συχνά με πιο επιθετικό τρόπο από τον Ολάντ. Εξ ου και το προσωνύμιο «ο Πρόεδρος των πλουσίων». Το συμπέρασμα από όλα τα παρόμοια κινήματα ανατροπής στη Βρετανία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, ακόμα και στη χώρα της Μέρκελ, με το αντιμεταναστευτικό, εθνικό, κοινωνικό αντιευρωπαϊκό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία, κουμπώνουν ακριβώς με τα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας. Τα μικρομεσαία στρώματα στρέφουν μαζικά την πλάτη τους στις παραδοσιακά κυρίαρχες πολιτικές παρατάξεις. Διαβάστε τη σημερινή δημοσκόπηση της ALCO όσοι δεν την είδατε. Και φυσικά δεν έχουν προσβληθεί όλοι αυτοί από κάποιου είδους ιδεολογικό ιό αντισυστημικής ψήφου. Η κύρια αιτία που αμφισβητούν την κατεστημένη τάξη πραγμάτων είναι ακριβώς ή ίδια, ότι δηλαδή οι πολιτικές παρέες αυτού του τύπου της κεντροαριστεράς με την κεντροδεξιά ακριβώς όπως τη ζούμε στην Ελλάδα - με Σαμαρά - Βενιζέλο χθες, με Μητσοτάκη - Γεννηματά σήμερα - , μαζί με τις διεφθαρμένες ελίτ σε όλες τις δυτικές χώρες, ακόμα και στην Αμερική, και στην πατρίδα μας ανατρέπουν τις σταθερές του βίου μας. Ο πολιτικός χάρτης αλλάζει και λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και της παγκοσμιοποίησης. Και για τούτο ο κ. Μητσοτάκης που έχει φορέσει το κουστούμι του Μακρόν, είναι ώρα να προβάρει ένα άλλο κουστουμάκι. Σας ευχαριστώ πολύ.
Και εμείς. Τον λόγο έχει ο κ. Κεγκέρογλου από τη Δημοκρατική Συμπαράταξη.
Τρεις μέρες τώρα στο Κοινοβούλιο παρακολουθούμε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Δημοκρατία, Μητσοτάκη και Τσίπρα να παρουσιάζονται ότι διαφωνούν σε όλα. Φαίνεται, όμως, ότι συμφωνούν σε ένα κρίσιμο θέμα για την πορεία της χώρας. Συμφωνούν στη δημιουργία τεχνητής πόλωσης και διχασμού, να δημιουργήσουν κλίμα που να τους ευνοήσει μικροκομματικά, αδιαφορώντας για την πορεία της χώρας. Η Ελλάδα πελαγοδρομεί χωρίς πυξίδα, χωρίς εθνική γραμμή. Και αυτό είναι θέμα επιλογών ή μη επιλογών. Δεν είναι θέμα προδοσιών. Άλλωστε ετεροχρονισμένα έχουμε ακούσει και από τους μεν και από τους δε ακραίες εκφράσεις και από πολλούς άλλους έξω από την Αίθουσα. Η Κυβέρνηση ΑΝΕΛ - ΣΥΡΙΖΑ και πρωτίστως ο Πρωθυπουργός έχουν απορρίψει την εθνική συνεννόηση και αποδείχθηκαν πολύ βολικοί για την υλοποίηση αποφάσεων, που δυστυχώς λαμβάνονται σε κάποιες κέντρα χωρίς τη συμμετοχή της χώρας μας. Ο τέταρτος αυτός προϋπολογισμός των «ΑΝΕΛΣΥΡΙΖΑ» έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τους προηγούμενους με λιγοστές διαφοροποιήσεις. Υπακούει στην επιλογή Τσίπρα για υψηλά πλεονάσματα, τα ματωμένα πλεονάσματα όπως έλεγε ο ίδιος. Διατηρεί το καθεστώς υπερφορολόγησης για κάθε πολίτη, για κάθε οικογένεια, για κάθε επιχείρηση και βέβαια διατηρεί τις χαμηλές δαπάνες για ενεργητικές πολιτικές κοινωνικής συνοχής και σύγκλισης. Η Κυβέρνηση οδηγεί με αυτόν τον τρόπο όλο και περισσότερους μικρομεσαίους σε φτωχοποίηση και αυτό αποδεικνύεται από τα στοιχεία, από τους δικαιούχους του επιδόματος, που συνεχώς αυξάνονται. Είναι ένας προϋπολογισμός που παίρνει δέκα και υπόσχεται ένα. Μόνο που και αυτά που υπόσχεται είναι σαν τις ακάλυπτες επιταγές. Άρα μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως ένας πέτσινος προϋπολογισμός. Δεν έχει καμμία σχέση με τον Πετσίτη, έχει περισσότερη σχέση με τις «πέτσινες», τις ακάλυπτες επιταγές. Η οικονομία σέρνεται και βεβαίως έχουμε μερικές αναλαμπές στον τουρισμό και στη ναυτιλία, αλλά στο σύνολό τους οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραμένουν απόλυτα καθημαγμένες. Η Κυβέρνηση επιχαίρει με τον μεταμορφισμό της ανεργίας ή ακριβέστερα με τον μεταμορφισμό της εργασίας. Τα χαμηλότερα ποσοστά της ανεργίας οφείλονται στη μεγάλη αύξηση της ημιαπασχόλησης, στη μεγάλη αύξηση της ωριαίας απασχόλησης - πλέον η ημιαπασχόληση φαντάζει πολύ καλό καθεστώς εργασίας με αυτά που γίνονται σήμερα σε πολλές επιχειρήσεις - και βέβαια, οφείλεται και στην καθήλωση των αμοιβών και των αποζημιώσεων. Κυρίως, όμως, η Κυβέρνηση δείχνει ήσυχη με τα επιδόματα που δίνει. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο θεσμός του εγγυημένου κοινωνικού εισοδήματος που δημιουργήσαμε το 2014 με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ - και όχι όπως γυρίζει και λέει στα κανάλια ο επιτελάρχης στρατηγικού σχεδιασμού με πρωτοβουλία της Νέας Δημοκρατίας - , που είχα την τιμή να επεξεργαστώ ως αρμόδιος Υφυπουργός, με τη συνεργασία βεβαίως και των άλλων συναδέλφων και που εφαρμόστηκε πιλοτικά το 2014, είχε τρεις πυλώνες: Πρώτος πυλώνας ήταν η οικονομική ενίσχυση για να σταθούν στα πόδια τους οι αδύναμοι, δεύτερος πυλώνας η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και αγαθών και τρίτος και σημαντικότερος η εργασιακή επανένταξη μέσω ενεργητικών πολιτικών. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ εκτός του ότι καθυστέρησε δύο χρόνια να το εφαρμόσει - όπως προβλεπόταν από τον Ιούλιο του 2015 έπρεπε να γίνει πράξη σε όλη τη χώρα - πετσόκοψε - και εδώ Πετσίτης, τι να κάνουμε: τυχαία είναι η έκφραση! - τον πυλώνα της εργασιακής επανένταξης. Τι σημαίνει τώρα αυτό; Ουσιαστικά δημιούργησε και δημιουργεί καθημερινά όλο και περισσότερους μόνιμους επιδοματούχους, οι οποίοι αρνούνται τη νόμιμη εργασία για να μην χάσουν το επίδομα, αφού θα περάσουν τα εισοδηματικά όρια. Δημιουργεί μια παγίδα φτώχειας που περιθωριοποιεί κοινωνικά και εργασιακά τους ανθρώπους. Είναι άμεση η ανάγκη ανατροπής αυτής της παγίδας φτώχειας. Με συγκεκριμένη πρόταση που έχουμε καταθέσει στην πρόταση νόμου: «Δέσμη μέτρων οικονομικής ανάκαμψης και κοινωνικής δικαιοσύνης» προτείνουμε πώς θα επανέλθει αυτή η εργασιακή επανένταξη και θα αποτραπεί η ολοένα και αυξανόμενη είσοδος στην παγίδα φτώχειας αδύναμων οικονομικά ανθρώπων. Έχουμε όμως με την πρότασή μας καταθέσει και άλλα σημαντικά πράγματα που αφορούν την οικονομία, την επιχειρηματικότητα και βεβαίως τις θέσεις εργασίας. Αποκλιμάκωση της φορολογίας σταδιακά όλων των φόρων και άμεση κατάργηση των πλέον άδικων. Έχουμε επεξεργαστεί μια καινοτόμα πρόταση για την άμεση επιπλέον μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις εκείνες που θα γίνεται νέα πρόσληψη εργασίας πλήρους απασχόλησης. Για όλες τις επιχειρήσεις αυτές η άμεση μείωση της φορολογίας θα είναι το απόλυτο κίνητρο για να προχωρήσουν και μπορούμε να το πετύχουμε. Άλλη βασική πρόταση που αφορά τον αγροτικό τομέα, προκειμένου να συγκροτηθούν και να ενισχυθούν οι ομάδες παραγωγών είναι η μείωση της φορολογίας για όλα τα προϊόντα που διακινούνται μέσα από τις ομάδες παραγωγών, που σήμερα λόγω της υψηλής φορολόγησης αναζητούνται διάφοροι τρόποι «μαύρων» συναλλαγών. Οι εισφορές παραμένουν υψηλές παρά την οριζόντια μείωση. Εμείς προτείνουμε κατάργηση του συστήματος Κατρούγκαλου και θεσμοθέτηση οκτώ ασφαλιστικών κλάσεων από 82 ευρώ έως 600, προκειμένου να θεμελιωθεί ένα νέο σύστημα. Και ολοκληρώνω, αναφερόμενος σε δύο ακόμα προτάσεις που περιλαμβάνονται στην πρόταση νόμου. Η μια είναι να παρατεθούν οι ισχύουσες διατάξεις του ν.3869 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, προκειμένου να δίνεται η δυνατότητα προστασίας της πρώτης κατοικίας και μέσα στο 2019. Και ας επεξεργαστεί η Κυβέρνηση νέα πρόταση μέσα στο 2019. Όμως, προς θεού! Όχι κατάργηση αυτών των διατάξεων στις 31 Δεκεμβρίου που προβλέπεται. Το δεύτερο είναι η βιώσιμη και οριστική ρύθμιση που προτείνουμε για ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη φορολογική διοίκηση, προς τα ασφαλιστικά ταμεία και προς τους δήμους. Δεν αρκεί να λέμε ρύθμιση 120 δόσεων. Πρέπει να πούμε πως δεν θα χρειαστεί νέα, άρα να είναι βιώσιμη και με ποιο τρόπο θα επανεντάσσεται αυτός που τη χάνει, πληρώνοντας βεβαίως ξανά τα αντίστοιχα ποσά. Κυρίες και κύριοι, με το σχέδιο «Ελλάδα» εμείς απευθυνόμαστε στους πολίτες και εμείς πλέον ρωτάμε ποιοι είναι με τις προτάσεις μας, ποιοι είναι με τις βιώσιμες λύσεις που προτείνουμε, ποιοι είναι με το μέλλον και την πρόοδο και ποιοι θα παραμείνουν στην πόλωση, τον διχασμό και στο αλληλοβρίσιμο. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Καραγιάννης από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ένας προϋπολογισμός είναι μεταξύ των άλλων μια σχέση δυναμική και εξελισσόμενη. Συνδυάζει τους περιορισμούς που κληρονομεί το παρελθόν με τις οικονομικές αποφάσεις της Κυβέρνησης για το παρόν και το μέλλον. Οι αποφάσεις πρέπει να στοχεύουν σε μακροοικονομική σταθερότητα, ενίσχυση της ανάπτυξης και κοινωνική προστασία. Σε ό,τι αφορά τους περιορισμούς, αυτοί αποτυπώνονται στις διαχρονικές παθογένειες της ελληνικής οικονομίας, στα αίτια της κρίσης, τις υποχρεώσεις της μεταμνημονιακής εποχής και την τήρηση των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας της Ευρωζώνης. Κάτω από αυτούς τους περιορισμούς, η Κυβέρνηση καλείται να πάρει τις αποφάσεις της για τον προϋπολογισμό του 2019. Αυτό σημαίνει μια προσπάθεια ισορροπίας των άμεσων αναγκών και των βραχυπρόθεσμων στόχων. Η ισορροπία αυτή αποτυπώνεται επαρκώς στο εν λόγω σχέδιο, το πρώτο μετά το τέλος της αυστηρής επιτροπείας. Οι προβλέψεις και τα μέτρα που ενσωματώνονται στον προϋπολογισμό του 2019 περιλαμβάνουν πολλά θετικά σημεία, όπως η ανάπτυξη της τάξης του 2,5%, το πρωτογενές πλεόνασμα, η μείωση του ΕΝΦΙΑ, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών, η επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών νέων εργαζόμενων και η σταδιακή μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων. Οι δημοσιονομικές επιδόσεις των τελευταίων τριών ετών επέτρεψαν τη μη περικοπή συντάξεων και την απόδοση κοινωνικού μερίσματος, θετικά ασφαλώς μέτρα που ενισχύουν την οικονομική δραστηριότητα και την κοινωνική συνοχή. Ο προϋπολογισμός του 2019 βάσει εξόδων ανά Υπουργείο και αποκεντρωμένη διοίκηση δημιουργεί τις προϋποθέσεις για σταθεροποίηση, παραγωγική ανασυγκρότηση και στήριξη του κράτους πρόνοιας. Η ενίσχυση του αγροτοδιατροφικού τομέα, βασικού πυλώνα παραγωγικής ανασυγκρότησης, θα συμβάλλει σημαντικά στο βαθμό επάρκειας της χώρας σε ποιοτικά τρόφιμα και θα μειώσει περαιτέρω την ψαλίδα στο εμπορικό ισοζύγιο. Η δε εξωστρέφεια της ελληνικής οικονομίας θα βοηθήσει τις καινοτόμες επιχειρήσεις και τους κλάδους με ενσωματωμένη υψηλή τεχνολογία. Παράλληλα, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για ένα σταθερό ανταγωνιστικό και απλοποιημένο επενδυτικό περιβάλλον, με στόχο την προσέλκυση άμεσων ξένων επενδύσεων και την ανάπτυξη διεθνών συνεργασιών και συμπράξεων. Θα πρέπει όμως να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο η σχέση ρίσκου και ανταμοιβής, γιατί το ρίσκο παραμένει υψηλό για τους μακροπρόθεσμους επενδυτές. Κρίνεται ακόμα αναγκαία η ανασυγκρότηση της οικονομικής διπλωματίας και όλων των φορέων εξωστρέφειας για την προσέλκυση επενδύσεων και την προώθηση εξαγωγών. Ο εκσυγχρονισμός της δημόσιας διοίκησης, το σταθερό φορολογικό, η διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις, η απλοποίηση των επενδυτικών διαδικασιών, τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία και η εντατική προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων θα βελτιώνουν διαρκώς το επενδυτικό κλίμα της χώρας. Οι θετικές δε εξελίξεις στη ζώνη του ευρώ και η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας που επηρεάζει θετικά τις εξαγωγές της θα πρέπει να μας ωθήσει σε άμεσες διαρθρωτικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις, με στόχο τη βελτίωση της παραγωγικότητας, τη διεθνή ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη. Η διαφαινόμενη μακροπρόθεσμα τόνωση της ζήτησης θα πρέπει να στοχεύσει σε πληθυσμιακές ομάδες με τις μεγαλύτερες ανάγκες, επειδή πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος, λόγω των ανισορροπιών της ελληνικής οικονομίας, της ανατροφοδότησης του φαύλου κύκλου, των ελλειμμάτων και της ύφεσης. Έτσι, ορθώς ενισχύονται οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες που έχουν πληγεί ιδιαίτερα από την κρίση και δημιουργούνται οι προϋποθέσεις στήριξης του κοινωνικού κράτους. Και εδώ βρίσκεται η σημαντική διαφορά απέναντι στις νεοφιλελεύθερες μονεταριστικές πολιτικές που διέλυσαν το κοινωνικό κράτος σε όλη την Ευρώπη και οδήγησαν στα σημερινά ευρωπαϊκά αδιέξοδα, τις μεγάλες ανισότητες και τον ευρωσκεπτικισμό. Δυστυχώς, η γνωστή ρήση της Μάργκαρετ Θάτσερ «δεν υπάρχει κοινωνία παρά το άτομο και οι ανάγκες του» έχει στοιχειώσει την Ευρώπη, που θα πρέπει να ξαναβρεί τις χαμένες ιδρυτικές της αρχές και αξίες. Ο δρόμος όμως της δικής μας ανάκαμψης είναι ακόμα πιο μακρύς και επώδυνος. Η προσπάθεια καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς θα πρέπει να ενδυναμώσει, όπως και η αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα. Η μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων δίνει σαφέστατα ανάσα στην αγορά, αλλά θα πρέπει να συνοδευτεί και με άλλα μέτρα στήριξης της υγιούς επιχειρηματικότητας, ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των επιχειρήσεων του χώρου της κοινωνικής οικονομίας. Η αναθεώρηση του ν.4469/2017, το κλείσιμο των εκκρεμοτήτων των παλιών αναπτυξιακών, η απλούστευση της αδειοδότησης οικονομικών δραστηριοτήτων, το Ταμείο Μικροχρηματοδοτήσεων, τα νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, η αξιοποίηση παρουσίας διεθνών αναπτυξιακών οργανισμών και η ανασυγκρότηση των φορέων εξωστρέφειας είναι μερικά μόνο σημεία που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης παρεμβάσεων και σχετικών αλλαγών. Για να επιτύχουν όμως οι μεταρρυθμίσεις και να εξασφαλιστεί συνολική ευημερία, απαιτείται κοινωνική συνοχή. Η ενίσχυσή της ορθώς αποτελεί και οφείλει να παραμείνει προτεραιότητα σε μια χώρα που έχει βιώσει τον εφιάλτη της κρίσης για πάνω από οκτώ χρόνια. Εξάλλου, είναι γνωστή η θετική συσχέτιση μεταξύ κοινωνικής συνοχής και ποιότητας θεσμών από τη μια και συστηματικής ανάπτυξης και οικονομικής ισότητας από την άλλη. Αυτή την αρχή υπηρετεί ο προϋπολογισμός του 2019, διασφαλίζοντας τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο για την επίτευξη των στόχων της ενίσχυσης, της κοινωνικής συνοχής και της δίκαιης ανάπτυξης. Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Συμπολίτευσης, η κλεψύδρα του χρόνου αδειάζει για την Κυβέρνησή σας. Σε λίγες εβδομάδες συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια στην εξουσία μιας ετερόκλητης λαϊκίστικης Κυβέρνησης που κέρδισε τις εκλογές χρησιμοποιώντας το ψέμα, την παραπλάνηση και τον διχασμό. Τέσσερα χρόνια που αφήνουν πίσω τους σωρούς ερειπίων σε όλους σχεδόν τους τομείς της δημόσιας ζωής, που το πραγματικό τους μέγεθος θα αποκαλυφθεί μετά την απομάκρυνσή σας από την Κυβέρνηση. Η Νέα Δημοκρατία είχε εγκαίρως προειδοποιήσει για το τι επρόκειτο να συμβεί. Είχε χτυπήσει το καμπανάκι του κινδύνου ότι πίσω από τα μεγάλα λόγια και τους κουτσαβακισμούς των κύρίων Τσίπρα και Καμμένου με τα αλήστου μνήμης «Go back, madam Merkel» κρυβόταν ένας καταστροφικός τυχοδιωκτισμός, μια ασυγχώρητη ανευθυνότητα και ανίατες ιδεοληψίες. Αποδείχθηκε ότι όχι μόνο είχαμε δίκιο, αλλά ότι η πραγματικότητα ήταν ακόμη χειρότερη. Και αυτή τη βιώσαμε και τη βιώνουμε έως σήμερα πραγματικά με οδυνηρό τρόπο: παρακολουθώντας την πατρίδα να βουλιάζει στη στασιμότητα, σε συνεχή αδιέξοδα με καταρρακωμένο διεθνές κύρος και πρωτίστως με έναν λαό που μοιάζει να έχει απωλέσει την ελπίδα του για το αύριο. Σήμερα είναι πια εμφανές σε όλους ότι έχουμε να κάνουμε με μια Κυβέρνηση που παίζει τα ρέστα της σε έναν επικίνδυνο και παρωχημένο διχασμό, που υιοθετεί τακτικές Πολάκη για να χτυπήσει τους αντιπάλους της. Την ίδια, όμως, ώρα παράγει η ίδια σκάνδαλα που προσπαθεί να κρύψει κάτω από το χαλί, όπως αυτό με τον σερβιτόρο του Μαξίμου που διαβάζουμε ότι βρίσκεται κάτω από όποια πέτρα οικονομικών συναλλαγών και αν σηκώσει κανείς ή το ανήθικο πάρτι των ΜΚΟ με τα κονδύλια για το προσφυγικό. Ωστόσο, η βαρύτερη κληρονομιά που αφήνετε λίγο πριν αποχαιρετίσετε την εξουσία είναι αυτή στα εθνικά ζητήματα, εκεί που ανοίξατε πληγές εγκλωβισμένοι από τις ιδεοληψίες σας, για να έχουμε σήμερα έναν κ. Ζάεφ να βγάζει γλώσσα στην Ελλάδα με βάση μια κατάπτυστη συμφωνία, την οποία του προσφέρατε στο πιάτο με ταυτότητα, γλώσσα και ιστορία και με έναν Ράμα να ισοπεδώνει τα δικαιώματα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου γιατί γνωρίζει ότι δεν έχει να φοβηθεί τίποτα από την Αθήνα. Και αντί να πάρετε τα σκληρά μαθήματά σας μας κουνάτε και το δάχτυλο. Την απάντηση, όμως, για τα έργα και τις ημέρες σας θα τη λάβετε σύντομα από τον ελληνικό λαό. Σήμερα μας φέρνετε έναν προϋπολογισμό ενταγμένο στο επικοινωνιακό μενού των μαγείρων του Μαξίμου για έξοδο από τα μνημόνια, μια έξοδος, ωστόσο, που ακόμη δεν συνεπάγεται και έξοδο στις αγορές, μια έξοδος που συνοδεύεται από απαγορευτικό επιτόκιο δανεισμού. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι εξαιτίας της εξουσιολαγνείας σας η χώρα έχασε πολύτιμο χρόνο. Ενώ μπορούσε να ξεμπερδέψει με τα μνημόνια από το 2015, της φορτώσατε ένα τρίτο αχρείαστο μνημόνιο και δεσμεύσεις που ουσιαστικά συνιστούν ένα οιονεί τέταρτο μνημόνιο, υποθηκεύοντας ακόμη και τις αρχαιότητες, τα όσια και τα ιερά του τόπου. Η πραγματικότητα που βιώνει ο μέσος πολίτης…
Μα τι λες;
Και το έχει πιστέψει κιόλας!
Αυτό που ξέρετε πολύ καλά λέω, κύριε Σκουρολιάκο. Υποθηκεύσατε για εκατό χρόνια τις αρχαιότητες. Έχει προκληθεί πολλάκις η Κυβέρνησή σας και δεν δίνετε τη λίστα των αρχαιοτήτων που έχετε θέσει ως ενέχυρο στο Υπερταμείο για ενενήντα εννέα χρόνια.
Εσείς κλώνος του Άδωνι; Επιτρέπεται; Έχεις άλλη εικόνα!
Απαξιείτε να απαντήσετε. Κρύβεστε. Δεν δίνετε στοιχεία. Είκοσι εννέα επιπλέον φόροι…
Δεν έχετε λόγο να γίνεστε κλώνος του Άδωνι ή της Ακροδεξιάς.
Κύριε Σκουρολιάκο, η πραγματικότητα που βιώνει ο μέσος πολίτης δεν έχει καμμία σχέση με τον φανταστικό κόσμο που προβάλλετε. Γιατί έχετε ρίξει ένα ασήκωτο φορτίο φόρων στη μεσαία τάξη, στο κεφάλι των υγιών παραγωγικών δυνάμεων που δεν μπορούν να ανασάνουν. Είκοσι εννέα είναι οι επιπλέον φόροι, τα χαράτσια που επιβάλλατε σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, καθιστώντας την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην υπερφορολόγηση των χωρών του ΟΟΣΑ. Κατέθεσε τη σχετική λίστα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Βεβαίως, η Κυβέρνησή σας είναι για το βιβλίο Γκίνες, καθώς δεν πρέπει να υπάρχει προηγούμενο με Υπουργό που αγνοεί τι είναι ο ΦΠΑ. Μπορεί η κ. Φωτίου να αγνοεί τι εστί ΦΠΑ, όμως όλο και περισσότεροι πολίτες αδυνατούν να πληρώσουν τους δυσβάσταχτους φόρους σας. Ξεπερνούν τα 43 δισεκατομμύρια ευρώ τα ληξιπρόθεσμα χρέη που οφείλουν στην εφορία πάνω από τέσσερα εκατομμύρια φορολογούμενοι στην περίοδο της διακυβέρνησής σας. Την ίδια ώρα η ανταγωνιστικότητα της χώρας καταποντίστηκε, πέφτοντας σε τριτοκοσμικές κατηγορίες. Το πιο σοκαριστικό είναι ο κυνισμός, με τον οποίο κυβερνάτε, εσείς που κάνατε πολιτική με τα μαγκάλια, χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα για τα άτυχα παιδιά που έχασαν τη ζωή τους στη Λάρισα. Έχετε μειώσει στο ένα τέταρτο το επίδομα θέρμανσης. Από τα 210 εκατομμύρια που έδινε η ανάλγητη, όπως την χαρακτηρίζατε, κυβέρνηση Σαμαρά, εσείς, οι κοινωνικά ευαίσθητοι, περιορίσατε το επίδομα μόλις στα 60 εκατομμύρια. Αναρωτηθήκατε πώς βγάζουν τον χειμώνα, πώς τα βγάζουν πέρα στο Λιβάδι Ελασσώνος, αλλά και στα ορεινά του Ολύμπου και του Κισσάβου, όπου χρειάζεται να καίνε για θέρμανση από τον Οκτώβριο μέχρι το Πάσχα; Με πρωτόγνωρη φοροαφαίμαξη, με στάση πληρωμών του δημοσίου προς ιδιώτες και επιχειρήσεις, με σχεδόν εξαφάνιση των δημοσίων επενδύσεων και παγώνοντας την καταβολή νέων συντάξεων καμαρώνετε ότι πετύχατε υπερπλεονάσματα. Κάποτε τα πολύ λιγότερα τα λέγατε «ματωμένα». Τα δικά σας άραγε πώς πρέπει να ονομάζονται; Και με αυτά τώρα μοιράζετε προεκλογικές επιταγές μιας χρήσης προς άγραν ψήφων. Με περικοπές φόρων και ασφαλιστικών εισφορών που εσείς επιβάλατε προσπαθείτε να πείσετε τους κοψοχέρηδες του 2015 να σας ξαναψηφίσουν. Καταφεύγετε στη συνταγή των παχιών υποσχέσεων και του ψεύδους που σας έφερε στην εξουσία. Μόνο που πια κανείς δεν σας πιστεύει. Αν κάτι θετικό προέκυψε από τη διακυβέρνησή σας, είναι ότι κατεδαφίστηκε το ηθικό προσωπείο που είχατε οικοδομήσει στο περιθώριο. Βγήκατε στο φως. Κυβερνήσατε. Αποκαλυφθήκατε. Όλα ήταν ένα πουκάμισο αδειανό. Και αυτό οι πολίτες θα σας το χρεώσουν πολύ ακριβά στις εκλογές που ελπίζω να προκηρύξετε σύντομα κάτω από το βάρος των αδιεξόδων και των αποτυχιών σας. Εξάλλου, είναι η μόνη υπηρεσία που μπορείτε πια να προσφέρετε στον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι θα αναγνώσω μια επιστολή προς το Σώμα: «Με την παρούσα επιστολή σας παρακαλώ να εγκρίνετε άδεια απουσίας μου στο εξωτερικό κατά το χρονικό διάστημα από 21 Δεκεμβρίου μέχρι 26 Δεκεμβρίου. Με τιμή, Νικήτας Κακλαμάνης». Το Σώμα εγκρίνει;
Συνεπώς το Σώμα ενέκρινε τη ζητηθείσα άδεια. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ κ. Ηλίας Καματερός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εδώ και καιρό, αλλά πολύ περισσότερο τώρα που ξεκίνησε η συζήτηση για τον προϋπολογισμό παρακολουθούμε μια αντιπαράθεση, την οποία δεν θα μπορούσαμε βέβαια να αποφύγουμε και που κύρια στηρίζεται στο ποια από τις κυβερνήσεις πήρε περισσότερο αρνητικά μέτρα, οι προηγούμενες ή η δική μας, ποια πήρε θετικά μέτρα. Επιτρέψτε μου, βέβαια, να πω ότι οι προηγούμενες ούτε ένα θετικό δεν έχουν να παρουσιάσουν. Και με πολύ μεγάλη παραστατικότητα και τεκμηριωμένα ο εισηγητής μας το απέδειξε. Απέδειξε ποιοι είναι αυτοί που πήραν τα περισσότερα μέτρα και πώς εμείς αναγκαστήκαμε να πάρουμε έστω και αυτά εδώ τα λίγα. Επιτρέψτε μου, όμως, να πω ότι δεν είναι η σωστή βάση πάνω στην οποία κάνουμε την αντιπαράθεση. Κι έχω πει, και επανειλημμένα ακόμα και ο κύριος Πρωθυπουργός όταν αναφέρεται ότι εμείς πετύχαμε εκεί που οι άλλοι απέτυχαν, και έχω διαφωνήσει. Γιατί; Γιατί έχουμε τους ίδιους στόχους; Δηλαδή, εμείς θεωρούμε ότι αυτοί είχαν σκοπό να βγούμε από τα μνημόνια και δεν μπόρεσαν να μας βγάλουν και βγήκαμε εμείς; Μια χαρά τους είχαν βολέψει τα μνημόνια. Και μάλιστα, μέσα από αυτά προσπάθησαν να περάσουν μέσα από τους θεσμούς ζητήματα, τα οποία ήθελαν για τη χώρα μας - και το ξέρουμε αυτό - όταν κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων έμπαιναν ζητήματα που έβαζαν από εδώ τα εγχώρια συμφέροντα και μέσα και απευθείας, αλλά και μέσω των πολιτικών εκπροσώπων τους. Επίσης, μπορούμε να πούμε ότι χαρακτηρίζουν θετικά τα μέτρα τα οποία εμείς θεωρούμε θετικά, η Νέα Δημοκρατία κυρίως. Πιο συγκεκριμένα: Είναι αρνητικό για τη Νέα Δημοκρατία να γίνονται απολύσεις, όπως έκανε; Αφού καυχιόντουσαν ότι και να μην μας το επέβαλαν οι θεσμοί έπρεπε να το κάνουμε εμείς. Ακόμα και σήμερα λένε ότι το δημόσιο είναι μεγάλο και ότι πρέπει να περιοριστεί κ.λπ.. Ήταν και είναι αρνητικά για τη Νέα Δημοκρατία η διάλυση του συστήματος υγείας και ότι πρέπει να απολαμβάνει περίθαλψη αυτός που έχει λεφτά κι αυτός που δεν έχει να τον πετάνε στον δρόμο; Είδαμε πώς αντιμετώπισε το όλο θέμα της νοσηλείας των ανθρώπων. Και δεν είναι μόνο τα 5 ευρώ και τα 25 ευρώ, που ήταν και είναι πολύ σημαντικά για τον κόσμο εργασίας. Είναι το ότι δεν μπορούσες να έχει περίθαλψη και σε πέταγαν από το νοσοκομείο αν χρώσταγες στο ΤΕΒΕ. Αυτό ήταν αρνητικό για τη Νέα Δημοκρατία; Είδαμε τη στάση τους - και επιτρέψτε μου να φέρω το παράδειγμα - όταν ψηφίζαμε τον νόμο για τα ασφαλιστικά - εμείς λέγαμε ότι το εξαρτήσαμε από τα εισοδήματα, πέρα από την εθνική σύνταξη - και είδαμε τι επανάσταση έγινε εδώ μέσα. Δυστυχώς, δεν έγινε από τη Νέα Δημοκρατία. Έγινε και από τις άλλες παρατάξεις, που έλεγαν: «Μα είναι δυνατόν να πληρώνω εγώ πιο πολλά και να έχω την ίδια περίθαλψη στο νοσοκομείο με αυτόν που πληρώνει λιγότερα ή δεν πληρώνει τίποτα;». Αυτή είναι η ταξική άποψη που έχουν για την παροχή της υγείας, όπως έχουν για όλα τα ζητήματα. Δεν δέχομαι εγώ, λοιπόν, τη συζήτηση ότι αυτοί πήραν περισσότερα αρνητικά μέτρα και εμείς λιγότερα. Ναι, πρέπει να το λέμε. Έτσι είναι αλλά χανόμαστε. Τους νομιμοποιούμε. Και χανόμαστε πολύ περισσότερο όταν όλα αυτά θολώνουν μέσα και από τις ψεύτικες ειδήσεις, αλλά και μέσα από τους ισχυρισμούς στη Βουλή των διάφορων ομιλητών απ' αυτήν εδώ την παράταξη. Είναι θετικά μέτρα για τη Νέα Δημοκρατία οι συλλογικές συμβάσεις; Αφού ξέρουμε την άποψή τους. Είναι θετική η αναβάθμιση των δημόσιων πανεπιστημίων και της δημόσιας παιδεία γενικότερα; Αφού ξέρουμε ότι θέλουν να παραχωρήσουμε την παιδεία στα ιδιωτικά συμφέροντα και όποιος έχει χρήματα να έχει καλύτερη παιδεία. Είναι αυτή η μεγάλη διαφορά. Είναι θετικό για τη Νέα Δημοκρατία η αναδιανομή του εισοδήματος; Λόγω χρόνου δεν μπορώ να φέρω παραδείγματα αλλά ήθελα αυτό να το κάνω καθαρό. Υπάρχουν δυο πολιτικές. Είναι η δική μας πολιτική που κοιτάζει από εδώ με τους πολλούς και είναι η πολιτική αυτών που κοιτάζει από εκεί για τα συμφέροντα των λίγων που ακόμα και μέσα στην κρίση εξυπηρέτησαν αυτά τα ίδια συμφέροντα. Είναι αυτοί που δημιούργησαν τις offshore, είναι αυτοί που έπαιρναν τα δανεικά αγύριστα και τα λοιπά. Είναι θέματα που έχουν ειπωθεί, δεν έχω χρόνο να τα επαναλάβω, αλλά καταδεικνύουν αυτή τη διαφορετική πολιτική. Εμείς τραβάμε το σχοινί από εδώ και αυτοί το τραβάνε από εκεί. Ήθελα πάνω σ' αυτό να απαντήσω στον φίλο μου τον Κώστα Σκανδαλίδη. Είναι γενικότερη βέβαια η απάντηση. Είμαστε φίλοι από παλιά. Είμαστε από το ίδιο νησί. Δεν εκλέγεται τώρα στην Κω, αλλά εκλέγεται στην Αθήνα. Μέσω της απάντησης στον Κώστα θα δώσω αυτή τη γενικότερη απάντηση. Έχουμε ή δεν έχουμε δυο πολιτικές, φίλε Κώστα; Άσκησε πολιτική ότι ο προϋπολογισμός αυτός δεν εμπνέει αισιοδοξία, δεν αποπνέει ανάπτυξη. Μα, φίλε Κώστα, η ανάπτυξη πρώτα - πρώτα στηρίζεται στον άνθρωπο. Και πάνω απ' όλα αποπνέει αυτόν τον ανθρωπισμό αυτός ο προϋπολογισμός, όπως και η πολιτική μας ως τα τώρα με όλες τις δυσκολίες που είχε. Πάλι λόγω χρόνου θα κλείσω με παραδείγματα για να αποδείξουμε το προς τα πού τραβάμε εμείς και προς τα πού τραβάνε αυτοί. Τα νησιά μας δεν είχαν και δεν έχουν ακόμα πολλά νησιά τη δυνατότητα να έχουν τους γιατρούς, όπως θα έπρεπε. Αναγκαστήκαμε να πηγαίνει αυτή τη στιγμή στρατιωτικός γιατρός. Ξέρετε, στα μικρά νησάκια των πέντε κατοίκων, των δεκαπέντε, είκοσι πέντε πηγαίνει στρατιωτικός γιατρός κάθε εβδομάδα. Ποιος το έκανε αυτό; Ποιος νοιάστηκε; Ξέρετε πόσο σημαντική είναι αυτή η αναβάθμιση που έγινε της δημόσιας υγείας για τα νησιά μας όταν χρειάζεται να ταξιδέψουν μέρες για να πάνε να κάνουν εμβόλιο ή η έγκυος γυναίκα να πάει να εξεταστεί από τον γιατρό; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Η αφαλάτωση στα νησιά και γίνεται και έχουν μείνει πολύ λίγα για να καλύψει το θέμα ή το μεταφορικό ισοδύναμο. Θα κλείσω μ' αυτό. Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι, αυτή τη στιγμή με την εφαρμογή του μεταφορικού ισοδύναμου που έγινε εν μέσω μνημονίων, το εισιτήριο από 54 ευρώ από την Κω, για παράδειγμα, ή 52 ευρώ από την Κάλυμνο, έχει κατέβει στα 34 ευρώ; Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί μείωση 40% εν μέσω μνημονίων στα μεταφορικά των νησιών; Και όχι μόνο των επιβατών. Στη μεταφορά εμπορευμάτων είναι 50% και παραπάνω. Και τώρα θα ισχύσει και για τα καύσιμα. Γι' αυτό, λοιπόν, φίλε Κώστα, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα που πρέπει να λύσουμε αλλά πρέπει να τραβήξουμε το σχοινί από εδώ και όχι από εκεί. Και πρέπει ο καθένας να πάρει θέση, αν θα είναι από εδώ ή από εκεί, όπως μας έλεγες κι εσύ, φίλε Κώστα, το 1981 ότι πρέπει να διαλέξουμε προς τα πού θα πάμε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος από τη Χρυσή Αυγή κ. Γρέγος έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συζητάμε τον τελευταίο προϋπολογισμό αυτής της Κυβέρνησης «μόρφωμα» ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μιας κυβέρνησης που φτωχοποίησε τον ελληνικό λαό που ψήφισε μνημόνια, που αύξησε την ανεργία, που κατέστρεψε επιχειρήσεις και κυρίως τη μεσαία τάξη και όλες σχεδόν τις επαγγελματικές ομάδες, μιας ανάλγητης Κυβέρνησης που ευτυχώς καταρρέει σε λίγους μήνες. Ακούσαμε τα ψέματα του Πρωθυπουργού αυτές τις μέρες και τα ψέματα των αρμόδιων Υπουργών. Πραγματικά, θα ήταν τραγικό να αποδεχθούμε ότι ο ελληνικός λαός έχει καταντήσει να ζει πλέον με επιδόματα. Στο ίδιο μήκος κύματος και το λεγόμενο αντεθνικό κλεπτοκρατικό τόξο που κυβέρνησε και επιδιώκει να κυβερνήσει αυτή τη χώρα. Αν και υποτίθεται ότι ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2019 είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός και η Κυβέρνηση κομπάζει γι' αυτό, εντούτοις εξ αρχής γίνεται σαφές ότι έχει ως βάση τις σκληρές δεσμεύσεις του νέου άτυπου μνημονίου που υπέγραψε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τον Ιούνιο του 2018. Η συγκυβέρνηση προσπαθεί με συστηματικό τρόπο να παρουσιάσει τον προϋπολογισμό του 2019 ως τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό υποστηρίζοντας ότι είναι επεκτατικός, δηλαδή, δεν οδηγεί σε συρρίκνωση της οικονομίας και έχει στοιχεία μείωσης της λιτότητας. Οι άκρατες υποσχέσεις των παροχών στηρίζονται σε υπεραισιόδοξες προβλέψεις: αύξηση του ΑΕΠ 2,1% το 2018 και 2,5% το 2019, υπερπλεονάσματα 3,96% το 2018 και 4,25% το 2019 προκειμένου να βγει το προεκλογικό μέρισμα. Πασιφανές πλέον σε όλους τους Έλληνες πολίτες είναι ότι η ενδοτική συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - Καμμένου είναι αποφασισμένη να επιβάλει ακόμα περισσότερη λιτότητα με μόνο σκοπό στο τέλος να μπορεί να κάνει μια ακόμα διανομή ενός πρόσκαιρου επιδόματος καθιστώντας επαίτες τους Έλληνες που αναμένουν τη γενναιοδωρία των κυβερνώντων για να περάσουν με κάποια αξιοπρέπεια τις άγιες μέρες των Χριστουγέννων από τα χρήματα που τους έχουν αρπάξει με χιλιάδες διαφορετικούς τρόπους. Στο μεγάλο θέμα του χρέους, ο νέος προϋπολογισμός συνεχίζει την πολύμορφη καταλήστευση του ελληνικού λαού με πληρωμή τοκοχρεολυσίων 13 έως 14 δισεκατομμυρίων ετησίως από τα αιματηρά πλεονάσματα μέσω της φορολογίας λαϊκών στρωμάτων, μείωσης μισθών και συντάξεων, περικοπές κοινωνικών και αναπτυξιακών δαπανών, λεηλασία δημόσιας περιουσίας, πλειστηριασμών και κατασχέσεων για χρέη στις ΔΟΥ, ΔΕΗ κ.λπ.. Αντικοινωνικός, αντιλαϊκός, φοροεισπρακτικός χαρακτηρίζεται ο εν λόγω προϋπολογισμός. Η αλήθεια είναι ότι με το τρίτο μνημόνιο εκτινάχθηκαν οι έμμεσοι φόροι που είναι και οι πιο άδικοι, μιας και οι ασθενέστερες οικονομικές ομάδες δεν μπορούν να περικόψουν από τις δαπάνες για τα βασικά είδη διαβίωσης, προκειμένου να αποφύγουν το φορολογικό βάρος. Υπάρχουν διεθνείς έρευνες που κατατάσσουν την Ελλάδα πρώτη στους έμμεσους φάρους τα τελευταία χρόνια. Σύμφωνα δε με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύεται από το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας, προκύπτει πως το 90% των εσόδων από τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων το επωμίζεται και το πληρώνει το 19% των φορολογουμένων. Δηλαδή, μόλις ο ένας στους πέντε φορολογούμενους πληρώνει τα εννιά από τα δέκα ευρώ που εισπράττει το δημόσιο από τους άμεσους φόρους εισοδήματος. Μέχρι πότε, λοιπόν, θα μπορούν να σηκώνουν τα συνολικά βάρη τόσο λίγοι φορολογούμενοι; Και είναι λίγοι, διότι πλέον τα φορολογικά έσοδα αντλούνται από έναν όλο και μικρότερο κύκλο ιδιωτών και επιχειρήσεων που επωμίζονται ολοένα και περισσότερα φορολογικά βάρη. Οι υπόλοιποι απλώς αδυνατούν να ανταποκριθούν και έρχονται αντιμέτωποι με κατασχέσεις λογαριασμών, περιουσιακών στοιχείων κ.λπ.. Άνιση, λοιπόν, είναι η επίπτωση της φορολογίας. Ας δώσουμε ακόμα ένα παράδειγμα: Ανάμεσα στο 2010 και το 2016 το ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος που πήγαινε στο φόρο εισοδήματος και τις ασφαλιστικές εισφορές αυξήθηκε από 6,13% σε 9,34%, για τα φτωχότερα στρώματα, ενώ για τα πλουσιότερα ήταν από 28,4% σε 29,8%. Αντίστοιχα, ο φόρος περιουσίας ως ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος αυξήθηκε στο ίδιο διάστημα για τα φτωχότερα στρώματα από το 0,14% στο 6,98%, ενώ για τα πλουσιότερα η αντίστοιχη αύξηση ήταν από το 0,12% στο 2,45%. Και αυτή η συνθήκη θα γίνει ακόμη χειρότερη, εάν συνυπολογίσουμε και τη μείωση του αφορολόγητου από 1-1-2020. Δεν είναι τυχαίο ότι αυξάνουν διαρκώς οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ιδιωτών προς το δημόσιο, ακόμη και για ποσά μέχρι 500 ευρώ. Ούτε είναι τυχαίο ότι τον Σεπτέμβριο του 2018 ο συνολικός αριθμός των φορολογουμένων στους οποίους έχει επιβληθεί κατάσχεση είναι 1.148.583, καταγράφοντας μία αύξηση 453.509, σε σχέση με το τέλος του 2015, δηλαδή, σε ένα σημαντικό ποσοστό των περίπου 7,5 εκατομμυρίων φορολογουμένων. Η Κυβέρνηση αυτή δεν έχει μειώσει ούτε την ανισότητα ούτε την κοινωνική αδικία. Αυτό που έχει συμβεί είναι μία ιδιότυπη αναδιανομή φτώχειας, μέσα από τις περικοπές και την υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης, αλλά και των μισθωτών με στόχο όχι την πραγματική αναβάθμιση της θέσης των φτωχότερων τμημάτων της κοινωνίας, αλλά την απλή επιβίωσή τους, μέσω επιδομάτων που μπορεί να επιτρέπουν «επικοινωνιακές» διακηρύξεις, αλλά σε κανέναν βαθμό δεν αποτελούν αναπτυξιακή πολιτική με σχέδιο. Η συγκυβέρνηση μιλάει για προϋπολογισμό μείωσης της λιτότητας, αλλά δεν παραδέχεται τις περικοπές που περιλαμβάνονται, εμφανείς και μη. Φθίνουσα πορεία ακολουθούν στην πραγματικότητα και οι προϋπολογισμοί του Υπουργείου Υγείας. Έχω και κάποια στοιχεία της ΠΟΕΔΗΝ που δεν προλαβαίνω να τα αναφέρω. Αν θέλετε, μπορούμε να μιλήσουμε και για τον ΕΝΦΙΑ. Σε αυτή την περίπτωση υπολογίζεται πως το 66% των εισπράξεων του ΕΝΦΙΑ στηρίζεται στις πληρωμές του 33% των ιδιοκτητών. Και αναρωτιέμαι: Η Κυβέρνηση του κ. Τσίπρα δεν υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο τον Αύγουστο του 2015; Αυτή δεν ήταν που έφερε και το μεσοπρόθεσμο 2019-2022 τον Ιούνιο του 2018; Σίγουρα πάντως δεν εφάρμοσε ο κ. Τσίπας αυτά που υποσχόταν προεκλογικά, δηλαδή την κατάργηση με έναν νόμο και σε ένα άρθρο όλων των μέτρων λιτότητας, όπως, επίσης, δεν κατήργησε τον ΕΝΦΙΑ. Προεκλογικά διατυμπάνιζε ότι θα υπερασπιστεί τον δημόσιο χαρακτήρα των αεροδρομίων, διότι όπως έλεγε «το ξεπούλημα δεν θα γίνει ποτέ αποδεχτό». Τι συνέβη, όμως, όταν έγινε Κυβέρνηση; Ο ΣΥΡΙΖΑ από πολέμιος των ιδιωτικοποιήσεων, έγινε ο πιο θερμός υποστηρικτής. Φυσικά δεν υπάρχουν περιθώρια ελιγμών από μέρους των κυβερνώντων, αφού σύμφωνα με την πρώτη μεταμνημονιακή έκθεση ενισχυμένης εποπτείας που έδωσε η Κομισιόν «κρούει» τον κώδωνα του κινδύνου για την επένδυση στο Ελληνικό, αλλά και την παραχώρηση της Εγνατίας Οδού. Έλεγε ο κ. Τσίπρας τον Αύγουστο του 2013: «Ας μην τολμήσουν ούτε να το σκεφτούν ο κ. Σαμαράς κ.λπ., το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας». Μιλάμε για μία πολιτική απάτη. Πάλι ο κ. Τσίπρας στις 15-1-2015 είχε αναλάβει και μία δέσμευση για «απόλυτη προστασία της πρώτης κατοικίας από τους πλειστηριασμούς». Και άλλη πολιτική απάτη. Πάρα πολλές πολιτικές απάτες. Συνεχίζεται η καταιγίδα πλειστηριασμών και πωλήσεων κόκκινων δανείων, υποσχέσεις, παροχολογία, μία αναξιόπιστη πολιτική που στηλίτευσε επιδόματα, όπως είπα και πιο πριν, που έδιναν, απλά και μόνο ως στάχτη στα μάτια των Ελλήνων. Λύσεις και ελπίδα για ανάπτυξη, για μία καλύτερη και αξιοπρεπή ζωή δεν υπάρχουν, ούτε τώρα, ούτε είναι στην εφαρμογή των προηγούμενων κυβερνήσεων. Όπως έχω ξαναπεί πάνω από τους αριθμούς και τους προϋπολογισμούς, υπάρχουν τα εγκλήματα που έχετε διαπράξει σε βάρος του ελληνικού λαού και της πατρίδας, με κορυφαίο την προδοσία της Μακεδονίας μας. Να είστε σίγουροι ότι ο ελληνικός λαός δεν θα ξεχάσει αυτά τα εγκλήματα και εμείς θα φροντίσουμε γι' αυτό. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Η συνάδελφος κ. Γεωργία Γεννιά έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα υλοποιείται μία επιτυχία του ελληνικού λαού που μόχθησε και στερήθηκε υπέρμετρα εξαιτίας της καταλήστευσης του πλούτου που παρήγαγε από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Σήμερα λαμβάνει σάρκα και οστά άλλη μία επιτυχία της σημερινής ελληνικής Κυβέρνησης, της μοναδικής Κυβέρνησης που είπε την αλήθεια και μόνο αυτή, που υποσχέθηκε αυτό που φάνταζε ακατόρθωτο. Και έτσι πραγματικά θα ήταν, αν συνέχιζαν στο τιμόνι αυτοί που χρόνια τώρα κρατούσαν τη χώρα μας πίσω και την τοποθετούσαν χαμηλά, θέτοντας πολύ ψηλά το δικό τους και μόνο συμφέρον. Αυτό ήταν ακατόρθωτο μόνο στα μάτια της δεξιάς νεοφιλελεύθερης πολιτικής και ίσως απευκταίο. Για εμάς, ήταν αναγκαίο και στόχος, δεδομένου πάντα των συνθηκών, ο οποίος όμως επετεύχθη με συστηματική προσπάθεια, συνέπεια, επιμονή, αυταπάρνηση και συνείδηση. Έτσι, όχι μόνο υποσχεθήκαμε την έξοδο από τα μνημόνια και το πραγματοποιήσαμε, αλλά σήμερα, όπως είχαμε δεσμευθεί πέρυσι τον ίδιο καιρό στον προϋπολογισμό του 2018, συζητούμε τον πρώτο μεταμνημονικό προϋπολογισμό που δεν περιλαμβάνει μέτρα λιτότητας, αλλά μέτρα ανακούφισης, μέτρα αποκατάστασης αδικιών, μέτρα θετικά, μέτρα ανάπτυξης, κοινωνικής δικαιοσύνης και προόδου, μέτρα ενίσχυσης της κοινωνικής συνοχής. Όταν τα είχαμε πρωτοπεί, οι νεοδημοκράτες χλεύαζαν, πολλοί δυσπιστούσαν. Σήμερα τους αποστομώνουμε. Κλείνουμε τα στόματα αυτών που είχαν επενδύσει και προεξοφλήσει το τέταρτο μνημόνιο, εκείνων που επένδυσαν στην περικοπή των συντάξεων, στην εφαρμογή των μειώσεων και των δυσβάστακτων μέτρων λιτότητας και ίσως κάποιοι εκεί στη Δεξιά, ακόμη και να δυσαρεστούνται με τη θετική εξέλιξη, αφού η εφαρμογή της λιτότητας είναι μέσα στο δημοσιονομικό τους σχέδιο και ζητούμενο πάντα της πολιτικής τους. Κύριοι της Αντιπολίτευσης, εσείς επενδύετε στο «μαύρο». Εμείς θέλουμε να χρωματίσουμε τις ζωές των συμπολιτών μας. Εσείς επιλέγετε την ισοπέδωση, εμείς την ανόρθωση και την πρόοδο. Εσείς επιλέγετε παροχολογίες και ρουσφετολογία. Αυτό κάνατε χρόνια και το ξέρετε καλά. Εμείς επιλέγουμε τις πράξεις ευθύνης, επιλέγουμε να επιδείξουμε σεβασμό στο δίκαιο των αιτημάτων, εμείς επενδύουμε στον άνθρωπο, στο μέλλον, στη χώρα. Και σήμερα, είτε το θέλετε είτε όχι, η πλειοψηφία των Ελλήνων πανηγυρίζει και εμείς αισθανόμαστε υπερήφανοι που τηρήσαμε τον λόγο μας που σήμερα υλοποιούμε ακόμη μία δέσμευση. Σήμερα αισθάνομαι και η ίδια πολύ ικανοποιημένη που μπορούμε να κοιτάμε τους συνανθρώπους μας στα μάτια, που μπορέσαμε να ανταπεξέλθουμε στις προσδοκίες των πολιτών, να διορθώσουμε τα πράγματα, που ο φετινός προϋπολογισμός έρχεται αμέσως μετά τις νομοθετικές ρυθμίσεις για τη μη περικοπή των συντάξεων, για το «Βοήθεια στο Σπίτι», για τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, για την επιστροφή των αναδρομικών στα ειδικά μισθολόγια, για τη μείωση του ΕΝΦΙΑ και ακολουθούν αυτές για την επιδότηση ενοικίου, την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών. Και αισθάνομαι ακόμη πιο υπερήφανη που ο φετινός προϋπολογισμός θα αποτελέσει τη βάση για ακόμη μεγαλύτερα ανοίγματα και πρόοδο της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας. Η σημερινή μέρα αποτελεί ακόμη ένα αναπόσπαστο κομμάτι από το συνολικό σχέδιο που έχει αυτή η Κυβέρνηση για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα, ένα επιπρόσθετο βήμα προόδου προς τον μακρύ δρόμο που έχουμε χαράξει για μία καλύτερη Ελλάδα, ελεύθερη να επιλέγει και να στοχοθετεί τη δική της οικονομική, δημοσιονομική και κοινωνική πολιτική, για μία Ελλάδα που έχει γυρίσει αμετάκλητα σελίδα, για μία Ελλάδα πιο παραγωγική, κοινωνικά δίκαιη, αδέσμευτη, για μία Ελλάδα καλύτερη για τους κατοίκους της, για την καθημερινότητά τους. Αυτό υποσχεθήκαμε και αυτό βήμα - βήμα πραγματοποιούμε και με την βοήθεια όλων των συμπολιτών μας θα τα καταφέρουμε. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κυρία συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Ανδριανός.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν ξέρω, δεν νομίζω ο ελληνικός λαός που μας ακούει να έχει την ίδια γνώμη με τη συνάδελφο που μίλησε λίγο πριν, ότι δηλαδή δεν είπαν ψέματα στον ελληνικό λαό. Μόνο ένα να θυμίσω, το σκίσιμο του μνημονίου και το γεγονός ότι έφεραν ένα τρίτο πολύ σκληρό μνημόνιο. Συζητούμε, λοιπόν, σήμερα έναν ακόμη προϋπολογισμό, που δεν απαντά στα προβλήματα και στις ανάγκες της χώρας, της οικονομίας και της κοινωνίας, έναν προϋπολογισμό αντιπαραγωγικό και αντικοινωνικό που αναπαράγει, αντί να επιλύει, τις ιδεοληπτικές εμμονές και τις δομικές στρεβλώσεις που κρατούν την Ελλάδα χαμηλά. Συζητούμε έναν προϋπολογισμό, που ως βασικούς άξονες έχει για μία ακόμη φορά την υπερφορολόγηση και τα υπερπλεονάσματα. Ο Έλληνας αδυνατεί πλέον να πληρώσει τους φόρους. Μόνο τον Σεπτέμβρη κατά 513 εκατομμύρια αυξήθηκαν οι οφειλές από τον ΕΝΦΙΑ και τον φόρο εισοδήματος που δεν καταβλήθηκαν από τους Έλληνες φορολογουμένους. Περίπου πεντακόσιες δέκα χιλιάδες φορολογούμενοι δεν πλήρωσαν την πρώτη δόση του ΕΝΦΙΑ τον Σεπτέμβρη και τη δεύτερη δόση του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων. Τρία χρόνια τώρα, λοιπόν, η Κυβέρνηση δεν έχει ακόμη συνειδητοποιήσει ή ακόμη χειρότερα, το έχει συνειδητοποιήσει, αλλά κλείνει τα μάτια μπροστά στην ανάγκη για την ουσιαστική απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων της πατρίδας μας. Οι ίδιοι ομολογούν κυνικά πως η στοχοποίηση της μεσαίας τάξης αποτελούσε και αποτελεί συνειδητή επιλογή στρατηγικού χαρακτήρα. Σήμερα, η μεσαία τάξη είναι ρημαγμένη, οι αυτοαπασχολούμενοι έχουν γονατίσει από τους φόρους και τις λοιπές επιβαρύνσεις, ο ιδιωτικός τομέας δεν δημιουργεί κανονικές θέσεις εργασίας, παρά μόνο ημιαπασχόλησης με μισθούς πείνας, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι δίνουν καθημερινά άνιση μάχη. Ακόμη και τον παράλογο φόρο στο κρασί, χρειάστηκε να περάσουν τρία ολόκληρα χρόνια, για να τον πάρετε πίσω. Οι άνεργοι νέοι, οι άνεργες γυναίκες, οι άνεργοι μεγαλύτερης ηλικίας δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από την πολιτική σας. Αντί ο ρυθμός ανάπτυξης μιας οικονομίας, συμπιεσμένης επί τόσα χρόνια, να «τρέχει», για μία ακόμη φορά εσείς οι ίδιοι προβλέπετε στο κείμενο του προϋπολογισμού ανάπτυξη μικρότερη από το ποσοστό του υπερπλεονάσματος, το οποίο εσείς υπογράψατε. Ποια είναι η πολιτική σας για την ανατροπή αυτής της κατάστασης; Συνεχίζετε, λοιπόν, την υπερφορολόγηση και μειώνετε κατά 550 εκατομμύρια ευρώ το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Δεν δίνετε κίνητρα για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, δεν δίνετε κίνητρα για επενδύσεις που θα δημιουργήσουν πραγματικές, βιώσιμες και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, που θα διευρύνουν, μεταξύ άλλων, και τη φορολογική βάση. Κάνετε, όμως, και κάτι ακόμη πιο καταστροφικό. Βαφτίζετε «κοινωνική πολιτική» τον εγκλωβισμό των νοικοκυριών στη φτώχεια. Φτωχοποιείτε τους Έλληνες, τους εγκλωβίζετε με την πολιτική σας στη φτώχεια, στην ανεργία και τον κοινωνικό αποκλεισμό και μετά τους δίνετε ως επίδομα με το ένα χέρι ελάχιστα από τα πολλαπλάσια, τα οποία εσείς αφαιρέσατε με το άλλο. Εσείς που προεκλογικά είχατε κάνει σημαία την αξιοπρέπεια, δημιουργείτε τώρα στρατιές εξαρτημένων από σποραδικά επιδόματα. Βεβαίως αυτό που πρέπει να τονίσουμε για τις συντάξεις και τις επιβαρύνσεις είναι το γεγονός ότι εσείς υπογράψατε και ψηφίσατε το μέτρο της περικοπής και έρχεστε τώρα να μας πείτε και να πανηγυρίσετε, διότι ακυρώνετε το μέτρο, που εσείς φέρατε και εμείς δεν το ψηφίσαμε. Εξαιτίας αυτής της αλλοπρόσαλλης πολιτικής σας, καταστρέψατε ό,τι με βαριές θυσίες είχε πετύχει η χώρα μέχρι τις αρχές του 2015 και έρχεστε να μας πείτε ότι τώρα με αυτήν την επιδοματική πολιτική λύνετε το πρόβλημα. Ακόμη και στην παιδεία, το ισχυρότερο εργαλείο ανάπτυξης και κοινωνικής κινητικότητας, επιλέξατε να προωθήσετε την ήσσονα προσπάθεια και την ισοπέδωση προς τα κάτω. Καθηλώσατε την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, τη διά βίου μάθηση. Δεν αξιοποιήσατε σωστά το σημαντικό θεσμικό εργαλείο της μαθητείας, που πραγματικά, εάν είχε λειτουργήσει σωστά και στο εύρος που έπρεπε, θα έδινε μία σημαντική ώθηση σ' αυτόν τον τομέα. Είδαμε να απομακρύνεται ο αρμόδιος Υπουργός που είχε επιφορτιστεί με την επαγγελματική εκπαίδευση όλα αυτά τα χρόνια. Εάν ήταν, λοιπόν, επιτυχημένη αυτή η πολιτική σας σ' αυτόν τον τομέα, γιατί να απομακρύνεται ο αρμόδιος Υπουργός; Στηρίξατε και στηρίζετε, όπως έχετε αποφασίσει και δυστυχώς το βλέπουμε σε όλο το εύρος της, την ανομία στα ελληνικά πανεπιστήμια. Και εδώ, δυστυχώς, υπονομεύετε μία σημαντική αλλαγή που έπρεπε να γίνει στο Σύνταγμα για την αναθεώρηση του άρθρου 16, μία αλλαγή ώριμη, που δυστυχώς ακόμη και σήμερα, όταν βλέπουμε τι έχει γίνει με την εκπαίδευση και την παιδεία σε άλλες χώρες, εμείς αρνούμαστε να δούμε την πραγματικότητα και δεν βλέπουμε ούτε το παράδειγμα της Κύπρου. Ακόμη και εσείς οι ίδιοι αντιλαμβάνεστε πως το μείγμα της πολιτικής που εφαρμόζετε είναι αδιέξοδο. Εφαρμόζετε αυτή την πολιτική από ιδεοληψία και μόνο στόχο, όχι την ανάταξη της οικονομίας και της κοινωνίας, αλλά την αξιοποίηση της απροκάλυπτης προσοδοθηρίας για τον περιορισμό της επερχόμενης βαριάς ήττας σας στις επόμενες εθνικές εκλογές. Πλέον, ακόμη και όσοι ποτέ στο παρελθόν δεν βρέθηκαν κοντά στη Νέα Δημοκρατία και τις θέσεις μας, συνειδητοποιούν σήμερα την ανάγκη για μια ριζικά διαφορετική πολιτική, μια πολιτική που έχει ως άξονα τις αλλαγές που χρειάζεται η παιδεία, τη δραστική μείωση της φορολογίας σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις, που μπορεί να έρθει μόνο μέσα από τον εξορθολογισμό του κράτους και των αναγκών του, την αποφασιστική εφαρμογή όλων των αναγκαίων μεταρρυθμίσεων για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας. Γιατί, επιτέλους, είναι ντροπή να κατατάσσεται η Ελλάδα τελευταία μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΟΣΑ και των Βαλκανίων σε όλους τους κρίσιμους διεθνείς δείκτες, την ενίσχυση της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία, με την αξιοποίηση των διαθέσιμων προς τούτο εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, την άρση των συνεπειών των κεφαλαιϊκών ελέγχων και του αποκλεισμού των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και την ουσιαστική στήριξη των Ελλήνων που δοκιμάζονται από την κρίση, με πραγματικά κριτήρια και έμφαση στην αποτελεσματικότητα και όχι με μικροκομματικές στοχεύσεις. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτός είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός που εισάγει η σημερινή Κυβέρνηση. Η ζημιά στην οικονομία και την κοινωνία τελειώνει εδώ. Η Νέα Δημοκρατία με την εμπιστοσύνη και τη στήριξη των Ελλήνων, με συγκεκριμένες προτάσεις και λύσεις στα βαθιά και έντονα προβλήματα της πατρίδας μας, με εθνική υπευθυνότητα, γνώση και βούληση, σύντομα θα αναλάβει το έργο να σηκώσει ξανά την Ελλάδα ψηλά. Ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Γεώργιος Βαρεμένος έχει τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, πριν από λίγο καιρό είχαν εμφανιστεί σοβαρά προβλήματα στην οροφή της Βουλής και ο Νίκος Βούτσης είχε αναγκαστεί να φέρει γερανούς, όπως θυμάστε. Εγώ έχω τη δική μου εκδοχή για τους κινδύνους που εγκυμονούντο γύρω από την πτώση της οροφής, απ' αυτά που κατά καιρούς ακούγονται εδώ μέσα σ' αυτή την Αίθουσα. Και δεν αναφέρομαι στα ποιήματα που απαγγέλλονται εδώ κατά καιρούς. Αυτά είναι η πιο αθώα, εάν θέλετε, πολιτικά αφελής εκδοχή των τεκταινομένων στο Κοινοβούλιο. Αναφέρομαι σε κάτι άλλο. Υπάρχει ένα όριο ή πρέπει να υπάρχει ένα όριο σ' αυτά που λέγονται εδώ στη Βουλή. Και αναφέρομαι σε όσα ακούγονται από υπεύθυνα χείλη, όπως κατά τεκμήριο είναι αυτά του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Ήρθε ο κ. Μητσοτάκης εδώ και είπε τι, παρακαλώ; Είπε ο κ. Μητσοτάκης ότι είναι προϊόν συναλλαγής το θέμα του μέτρου για τις συντάξεις με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Τι θέλει να πει ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Ότι εμείς εδώ μέσα - αφήνω απ' έξω τους έξω, την άλλη πλευρά της συναλλαγής - είμαστε υπεύθυνοι για τη νομιμοποίηση μιας τέτοιας συναλλαγής; Και καλά, εμείς είμαστε η προσωποποίηση του κακού, εσείς που ψηφίζετε το μέτρο τι κάνετε; Νομιμοποιείτε και εσείς μία τέτοια συναλλαγή; Αυτό τι φαινόμενο είναι; Να σας πω κάτι; Ο πατριωτισμός δεν είναι πολιτικαντισμός. Όπως είπε ένας μεγάλος ποιητής - προφήτης και όχι εκ του προχείρου, από του Βήματος της Βουλής, ο Διονύσιος Σολωμός: Εθνικό είναι ό,τι είναι αληθές. Και διερωτώμαι: Τι εννοεί ο κ. Μητσοτάκης, ότι εμείς δεν έχουμε δικαίωμα να υπερασπιστούμε τη δική μας αλήθεια, αυτήν που εμείς εκλαμβάνουμε ως αλήθεια, ότι δηλαδή η Συμφωνία των Πρεσπών είναι υπέρ του εθνικού συμφέροντος; Θέλετε μία Ελλάδα φοβική, του «πατριωτισμού» - εντός εισαγωγικών ο πατριωτισμός - που βγαίνει στα κεραμίδια και φωνάζει; Θέλουμε μία Ελλάδα ανοικτή, συνεργασίας, πρωταγωνίστρια στα Βαλκάνια και στην περιοχή. Ποιος θα μας αφαιρέσει αυτό το δικαίωμα; Και με ποιο δικαίωμα θα το κάνει, να μας αφαιρέσει το δικαίωμα να υπερασπιζόμαστε αυτήν τη θέση και κάνει λόγο για συναλλαγή σε βάρος του εθνικού συμφέροντος; Μου κάνει πραγματικά μεγάλη εντύπωση, μένω ενεός, θα έλεγα, που και από την πλευρά ομιλητών του Κινήματος Αλλαγής άκουσα να υπερθεματίζουν πάνω σ' αυτό το θέμα ή να αναζητούν συμψηφισμούς. Εδώ μιλάμε για τη λυδία λίθο, για το πού τοποθετείται κανείς στο πολιτικό φάσμα. Είναι δικαίωμα του καθενός να τοποθετηθεί, όπου θεωρεί αυτός πρέπον. Δεν μιλάμε απλώς για τη διάκριση Κεντροαριστεράς - Κεντροδεξιάς. Μιλάμε για μία νοσηρή ρητορική, η οποία έχει χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν από συγκεκριμένες ακραίες δυνάμεις, οι οποίοι δήλωναν υπερπατριώτες και έφτασαν να προκαλέσουν τον ακρωτηριασμό της Κύπρου και άλλες εθνικές τραγωδίες. Εγώ θεωρώ ότι είναι δικαίωμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και του Αρχηγού της να θέλει να αλλάξει την ατζέντα. Να την αλλάξει την ατζέντα. Είναι, βέβαια, λίγο περίεργο γιατί θέλει να την αλλάξει την ατζέντα, να την πάρει, δηλαδή, από την οικονομία και να την πάει σε ένα θέμα εθνικό, το οποίο θα χειριστεί για σκοπούς εσωκομματικής πολιτικής αντιπαλότητας. Και διερωτώμαι για το εξής: Αν τα πράγματα είναι όπως τα περιγράφει η Αξιωματική Αντιπολίτευση, δηλαδή είναι τόσο μαύρα στην οικονομία και αν η οικονομική πρόθεσή της είναι τόσο στέρεα, γιατί να θέλει να αλλάξει την ατζέντα; Είναι δικαίωμά της, επίσης, λέω …
Βοηθάτε τώρα.
Τι κάνουμε;
Βοηθάτε τώρα. Σας ευχαριστούμε.
Εντάξει, μην προτρέχει η γλώσσα της διανοίας σας. Σας κάνω και κομπλιμέντο κιόλας με το περί διανοίας. Όμως, λέω το εξής: Είναι δικαίωμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να χαρακτηρίζει τα μέτρα παροχολογία. Πρέπει, όμως, χαρακτηρίζοντάς τα παροχολογία, να εξηγήσει γιατί τα ψηφίζει. Συντηρεί, άραγε, την παροχολογία; Αυτό είναι ένα θέμα. Δεν μπορείς να έχεις και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο, δηλαδή και την παροχολογία να καταγγέλλεις ως σοβαρός και υπεύθυνος και να την ψηφίζεις! Ποια είναι, λοιπόν, η απάντηση σ' αυτό το ερώτημα; Εγώ λέω ότι τελικός κριτής είναι ο ελληνικός λαός. Αυτός θα κρίνει αν τα μέτρα είναι παροχολογία ή αν είναι μια ανακούφιση και ένα αναλγητικό, σε πρώτη φάση, πάνω σε πληγές που άφησε μια τεράστια κρίση ακόμα και πέρα από την πρωτεύουσα. Εμείς στην επαρχία και την περιφέρεια, που η σχέση μας με τον κόσμο είναι προσωπική - και, αν θέλετε, φορτισμένα προσωπική - μπορούμε να ξέρουμε τι τραύματα άφησε η κρίση στον κόσμο. Και μπορούμε να το ξέρουμε από προσωπική πείρα. Ο ελληνικός λαός, λοιπόν, θα κρίνει αν είναι παροχολογία ή μία ανακούφιση κάποιων στρωμάτων που έχουν υποστεί τεράστια ζημιά στη διάρκεια της κρίσης. Κοιτάξτε, κύριοι συνάδελφοι, υποτίθεται ότι το Κοινοβούλιο είναι για παραγωγή σκέψης - λέμε τώρα - και παίζει και έναν παιδαγωγικό ρόλο. Επειδή τελικά αρχίζει η προεκλογική περίοδος κατά κάποιον τρόπο και επειδή μέσα στο 2019 θα πέσει μέσα και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι θα γίνουν εκλογές, θα ήθελα να πω ότι οι εκλογές είναι μία ανώτερη θεσμική μορφή έκφρασης της λαϊκής θέλησης. Εδώ, όμως, αντιμετωπίζεται με τζογαδόρικο τρόπο. Ποντάρουμε σ' αυτό το δίμηνο. Δεν βγαίνει αλήθεια. Διπλασιάζουμε το ποντάρισμα στο επόμενο δίμηνο. Και φτάνουμε τώρα, προς το τέλος της τετραετίας, να μαζεύεται όλο το ποντάρισμα, με κίνδυνο να τα χάσει κανείς όλα. Όμως, το θέμα δεν είναι αυτό, δηλαδή τι θα χάσει ή τι θα κερδίσει ένα κόμμα απ' αυτού του είδους τη διαδικασία. Το θέμα είναι πού πάει η χώρα, προς τα πού πρέπει να πάει η χώρα μετά την οδυνηρή εμπειρία της κρίσης, μετά την ηθική κρίση και την κοινωνική κρίση που προηγήθηκε της οικονομικής κρίσης και αν κάποιος έβγαλε συμπεράσματα από αυτήν την οδυνηρή εμπειρία, τι έχει να προτείνει στον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Εμμανουήλ Συντυχάκης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κρατικός προϋπολογισμός του 2019 είναι αντιλαϊκός και ταξικά προσανατολισμένος. Συνεχίζει την παράδοση όλων των προηγούμενων και, εκτός των άλλων, μειώνει παραπέρα τη συνολική χρηματοδότηση προς την τοπική και περιφερειακή διοίκηση, διατηρώντας τις περικοπές στα δραματικά επίπεδα άνω του 65%. Σε συνδυασμό με την εφαρμογή του αντιδραστικού «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ» ως συνέχεια του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ», τα τοπικά και περιφερειακά πλοκάμια του αστικού κράτους μετατρέπονται σε εξοντωτικούς φορομπηχτικούς και φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς, σε αυτοτελείς ανταποδοτικές και επιχειρηματικές μονάδες, όπου η χρηματοδότηση για τη λειτουργία των υπηρεσιών τους, που αφορούν λαϊκές ανάγκες, θα προέρχεται κατά κύριο λόγο από τους ιδίους πόρους, δηλαδή τη φοροαφαίμαξη των λαϊκών οικογενειών. Οι ίδιοι πόροι των δήμων που προέρχονται από φόρους και τέλη, προβλέπεται να αυξηθούν το 2019 κατά 194 εκατομμύρια ευρώ, υπερσκελίζοντας την κρατική χρηματοδότηση. Αυτό σημαίνει περισσότεροι φόροι και λιγότερη κρατική χρηματοδότηση. Τα μεγέθη του κρατικού προϋπολογισμού διαψεύδουν τους κυβερνητικούς ισχυρισμούς, ότι αυτός ο προϋπολογισμός δεν κόβει, αλλά δίνει. Η συνολική χρηματοδότηση για το 2019 σε σχέση με το 2018 είναι μειωμένη κατά 862 εκατομμύρια ευρώ, μειωμένη ακόμα και σε σχέση με τους στόχους του μεσοπρόθεσμου προγράμματος κατά 153 εκατομμύρια ευρώ. Για τους δήμους, οι ΚΑΠ εμφανίζονται μειωμένοι κατά 740 εκατομμύρια ευρώ και για τις περιφέρειες κατά 73 εκατομμύρια ευρώ. Η μείωση, με βάση την εισηγητική έκθεση, αποδίδεται στη μεταφορά προνοιακών επιδομάτων για το 2019 στον ΟΠΕΚΑ ύψους 740 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ μέχρι και φέτος τα προνοιακά ανέρχονταν σε 885 εκατομμύρια ευρώ. Άρα, βαίνουν μειούμενα και τα προνοιακά επιδόματα. Τα «ματωμένα πλεονάσματα» της τοπικής διοίκησης που προβλέπονται ως στόχος του προϋπολογισμού και τα οποία θα επιβαρυνθούν οι δημότες, ανέρχονται στα 244 εκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει ενίσχυση όλου του πλέγματος των κατασταλτικών και απειλητικών μέτρων από την Κυβέρνηση, με τις κατασχέσεις λογαριασμών, το μπλοκάρισμα φορολογικού μητρώου, την απειλή ηλεκτρονικών πλειστηριασμών για χρέη πάνω από 500 ευρώ για τα φτωχά λαϊκά στρώματα και από τους δήμους και όχι τις μεγάλες επιχειρήσεις που χρωστούν και διαφεύγουν νομότυπα. Αντίθετα, οι επιχορηγήσεις από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων φτάνουν μόλις το 1,27 δισεκατομμύριο ευρώ, μειωμένες κατά 150 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με πέρυσι. Είναι ψίχουλα μπροστά στις αυξημένες ανάγκες των δήμων για σχολική στέγη, βρεφονηπιακούς σταθμούς και άλλες ανάγκες. Σημειωτέον, ότι αυτές οι αυξήσεις θα προέλθουν από φόρους και τέλη, δηλαδή την ανταποδοτική παροχή υπηρεσιών. Τα ποσά για την Πολιτική Προστασία το 2018 ήταν 135 εκατομμύρια ευρώ και για το 2019 είναι 146 εκατομμύρια ευρώ - δηλαδή μόλις 11 εκατομμύρια ευρώ επιπλέον - όταν ο Πρωθυπουργός, μετά τα τραγικά γεγονότα στο Μάτι και τη Μάνδρα - το υπενθυμίζουμε αυτό - είχε υποσχεθεί χρηματοδότηση προς τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας ύψους 500 εκατομμύρια ευρώ. Πουθενά, όμως, στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εσωτερικών δεν αποτυπώνεται αυτή η υπόσχεση, όταν, επιπλέον, το 80% των δημόσιων σχολείων και κτηρίων παραμένουν ανέλεγκτα και ο προσεισμικός έλεγχος έχει σταματήσει από το 2005. Όλα τα παραπάνω μόνο ως πρόκληση για τον λαό μπορούν να εκληφθούν. Αυτή είναι η μεταμνημονιακή κανονικότητα που υπόσχεται η Κυβέρνηση, η οποία, βέβαια, δεν έχει καμμία σχέση με τις λαϊκές ανάγκες όπως η αντιπλημμυρική, αντιπυρική, αντισεισμική θωράκιση της χώρας, τα έργα υποδομής για την ενίσχυση της μικρομεσαίας αγροτιάς, η αξιοποίηση των υδάτινων πόρων για φθηνές και επαρκείς ποσότητες πόσιμου και αρδευόμενου νερού. Η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν συναντιέται με την ανάγκη προστασίας της ζωής και της περιουσίας του λαού. Η ιεράρχηση έργων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από τις κυβερνήσεις ανεξαρτήτου απόχρωσης, τις τοπικές ή τις περιφερειακές διοικήσεις, έχουν ένα και μόνο κριτήριο: το κριτήριο κόστος - όφελος για το κεφάλαιο. Όταν, όμως, πρόκειται για τα ιερά και τα όσια των επιχειρηματικών ομίλων, την ανταγωνιστικότητα και τα κέρδη τους, βρίσκεται ως διά μαγείας πακτωλός δισεκατομμυρίων από ευρωπαϊκές, κρατικές χρηματοδοτήσεις, μέσω δανεισμού και μέσω άλλων τρόπων. Θα σας αναφέρω τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης που ευαγγελίζεται η Κυβέρνηση - μιλάει, βέβαια, και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων - που καμμία σχέση δεν έχουν με τις λαϊκές ανάγκες. Υπάρχουν παραδείγματα από την Κρήτη που μιλούν για νούμερα ρεκόρ όσον αφορά τον αριθμό των τουριστών στα χρόνια της κρίσης, για αμύθητα κέρδη για τους «tour operator» και τους ξενοδόχους, για αγοραπωλησίες, συγχωνεύσεις, εξαγορές τουριστικών υποδομών από πολυεθνικές. Αμύθητος ο πλούτος! Οι εργαζόμενοι, όμως, στερούνται το δικαίωμα στις διακοπές, συνεχίζουν να παίρνουν ψίχουλα, χωρίς δικαιώματα, με πετσοκομμένους μισθούς και επιδόματα και με καταστρατήγηση του ημερήσιου χρόνου εργασίας. Δεύτερον, είναι έτοιμη η νέα σύμβαση για το νέο ιδιωτικό αεροδρόμιο στο Καστέλι Ηρακλείου κατά παραγγελία των «tour operator» και των ξενοδόχων, που θα εξασφαλίσουν σίγουρα κέρδη από τη μελέτη, κατασκευή και τη διαχείρισή του από την κοινοπραξία ξένων και ντόπιων μονοπωλιακών ομίλων, μέσα από παχυλές κρατικές και ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις. Όμως, ακόμα και την αναβάθμιση του οδικού δικτύου, του βόρειου οδικού άξονα, κόστους δύο δισεκατομμυρίων ευρώ, που θα γίνει με τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, με σύμβαση παραχώρησης σε κατασκευαστικές εταιρείες, με τριπλή χρηματοδότηση - ιδιωτική, κρατική, δανεισμό - από ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων, θα κληθεί ο εργαζόμενος λαός να την πληρώσει με την επιβολή διοδίων. Κυρίες και κύριοι, αυτός ο κάλπικος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός της Κυβέρνησης διαιωνίζει βασικά προβλήματα του λαού ακόμα και για στοιχειώδεις ανάγκες, τη λειτουργία δήμων και περιφερειών όπου υπάρχουν ελλείψεις σε προσωπικό. Διαιωνίζει την ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων, συντρίβει τη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ πολλαπλασιάζει, με γεωμετρική πρόοδο, τα εργατικά ατυχήματα. Είχαμε σαράντα τρεις θανάτους και πάνω από εξήντα τραυματίες μόνο τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Το ΚΚΕ καταψηφίζει τον προϋπολογισμό του 2019 ως κοινωνικά άδικο και βαθιά αντιλαϊκό, αναδεικνύει την ανάγκη της πλήρους χρηματοδότησης των δήμων και των περιφερειών από τον κρατικό προϋπολογισμό, τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και την πρόσληψη εργαζομένων για την κάλυψη βασικών δομών και υπηρεσιών των δήμων που αφορούν την ικανοποίηση βασικών λαϊκών αναγκών. Το ΚΚΕ εναντιώνεται στην αποκέντρωση και στην ανταποδοτική λειτουργία βασικών κοινωνικών τομέων, όπως είναι η υγεία, η παιδεία, η πρόνοια, οι οποίοι εκτός από την εμπορευματοποίησή τους, η εκχώρησή τους στην τοπική διοίκηση, διασπά το ενιαίο του χαρακτήρα τους και ενισχύει την ταξική διαφοροποίησή τους. Το ΚΚΕ αντιμάχεται την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών και διεκδικεί σχεδιασμό και υλοποίηση σε κεντρικό, περιφερειακό, τοπικό επίπεδο υποδομών και μηχανισμών δημόσιας προστασίας από πλημμύρες, πυρκαγιές, σεισμούς και άλλες καταστροφές, ρύπανση και μόλυνση νερού και αέρα και διεκδικεί τη δραστική αύξηση των κρατικών δαπανών από τον προϋπολογισμό για κοινωνική πολιτική και στήριξη της λαϊκής οικογένειας. Με αυτή τη γραμμή το ΚΚΕ στέκεται απέναντι στους προϋπολογισμούς, στις αντιδραστικές αλλαγές. Με αυτή τη θέση το ΚΚΕ επιδιώκει την οργάνωση της πάλης. Με αυτή τη γραμμή θα στηρίξει ψηφοδέλτια για τη διεκδίκηση των λαϊκών προβλημάτων, την εναντίωση σε Κυβέρνηση και τοπικές αρχές που στηρίζουν τις αντιδραστικές ανατροπές και την καπιταλιστική ανάπτυξη. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως συμμετείχαν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Ο Ρήγας και η Επανάσταση» που οργανώνει το Ίδρυμα της Βουλής, είκοσι εννέα μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το Λύκειο Μαρκόπουλου. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο συνάδελφος Παναγιώτης Σκουρολιάκος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητούμε αυτές τις μέρες τον πρώτο προϋπολογισμό που, μετά από μια δεκαετία, ενσωματώνει μέτρα ανακούφισης του ελληνικού λαού, μέτρα μείωσης φόρων και αύξησης των δαπανών υπέρ του κοινωνικού συνόλου. Το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το έτος 2019 αποτυπώνει καθαρά την επανένταξη της χώρας στην κανονικότητα, αποκαθιστώντας την, επιτέλους, στο διεθνές οικονομικό σύστημα, επιτυγχάνοντας ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος της ελληνικής οικογένειας, υποστηρίζοντας τη βιώσιμη ανάπτυξη και αντιμετωπίζοντας με τρόπο στοχευμένο χρόνια ελλείμματα στον τομέα της κοινωνικής προστασίας. Χτίζουμε και δυναμώνουμε το κοινωνικό κράτος - το κράτος στην υπηρεσία του πολίτη - με μόνιμη - όχι ευκαιριακή - μείωση φορολογικών βαρών, όπως προανέφερα, και ιδιαίτερη φροντίδα στην απασχόληση των νέων. Δυνατά και ξεκάθαρα δείγματα γραφής σε όλους αυτούς τους τομείς έχει δώσει αυτή η Κυβέρνηση και όλο το προηγούμενο διάστημα, από τον Γενάρη του 2015 που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας. Έχουμε ήδη την εφαρμογή του «ένα προς ένα» στο δημόσιο. Ένας δημόσιος υπάλληλος παίρνει σύνταξη, ένας συμπολίτης μας προσλαμβάνεται. Το πήγαμε στο «πέντε προς ένα». Πέντε έφευγαν, ένας ερχόταν. Το πήγαμε στο «τρία προς ένα» και τώρα στο «ένα προς ένα». Είναι γνωστές οι δηλώσεις του Αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας, του κ. Μητσοτάκη, αλλά και πρόσφατα του κ. Κουμουτσάκου, ότι θα το πάει πάλι στο «πέντε προς ένα», γιατί αυτή είναι η φιλολαϊκή πολιτική που ευαγγελίζεται. Να σημειώσουμε ακόμα το στεγαστικό επίδομα που δίνει ανάσα σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, την πλήρη εφαρμογή του μεταφορικού ισοδύναμου για όλα τα νησιά της χώρας, τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, τις μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές ελευθέρων επαγγελμάτων, τη μείωση της φορολογίας διανεμημένων κερδών, τη «Βοήθεια στο Σπίτι», την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των νέων της χώρας, την πρόσβαση στην Υγεία στους ανασφάλιστους, τα σχολικά γεύματα και πολλά άλλα. Ή μήπως όχι; Οι δημοσιονομικές επιδόσεις της χώρες έχουν συντελέσει στο να εφαρμοστεί αυτή η πολιτική των ελαφρύνσεων των βαρών για τον ελληνικό λαό. Αυτό το θετικό δημοσιονομικό περιβάλλον δημιουργήθηκε με την αποφασιστική συμμετοχή και συναίνεση του ελληνικού λαού που ταλαιπωρήθηκε όσο κανείς από τις άφρονες πολιτικές των προηγουμένων κυβερνήσεων, της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Και, βέβαια, αυτό επιτεύχθηκε με την Κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα στο τιμόνι. Και συνεχίζουμε γιατί υπάρχουν ακόμα πολλά να γίνουν. Αλήθεια, όταν φέρνατε τα μνημόνια που φτωχοποιούσαν κατά 25% τον ελληνικό λαό, όταν παίρνατε την ανεργία από το 12% και την εκτινάσσατε στο 27%, όταν απολύατε ό,τι κινείτο στη δημόσια σφαίρα, όταν στέλνατε τους νέους επιστήμονες της χώρας στο εξωτερικό, τι μέτρα ανακούφισης, σαν αυτά που προανάφερα, πήρατε για τον ελληνικό λαό; Τίποτα απολύτως. Είχατε επιδοθεί στον αγώνα για το απόλυτο σμπαράλιασμα της κοινωνίας, για να μην σας πάρει τη δόξα ο Τόμσεν, όπως δηλώνατε με απύθμενο θράσος, και αγωνιούσατε μήπως δεν κρατήσει γερά ο Γερούν. Όμως, μαζί με τα ήδη πεπραγμένα και ποσοτικά χαρακτηριστικά του προσχεδίου του προϋπολογισμού του 2019, υπάρχουν και ποιοτικά. Αναπτύσσεται ο πολιτισμός και ανασυσταίνεται ουσιωδώς μετά τα χρόνια της κρίσης. Οι Έλληνες δημιουργοί και καλλιτέχνες συμπεριλαμβάνονται στις κατηγορίες εκείνων των πολιτών που χτυπήθηκαν πρώτοι και χειρότερα από τις φιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Με ένα Υπουργείο Πολιτισμού, του οποίου τα ταμεία ήταν άδεια, με νου, όμως, και ψυχή προσπαθήσαμε να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα και τα καταφέραμε. Να θυμίσουμε την ψήφιση, επιτέλους, του νόμου για τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα, ώστε οι δημιουργοί να μην γίνονται βορά σε ιδιωτικές εταιρείες που λειτουργούσαν ως απόλυτοι άρχοντες πάνω στην πνευματική περιουσία τους, που το κράτος, οι κυβερνήσεις σας, επί δεκαετίες, είχαν αφήσει ανεξέλεγκτες να εκμεταλλεύονται τη δημιουργία των καλλιτεχνών. Και οι κυβερνήσεις σας - όπως είπα ξανά - παρακολουθούσαν αδιάφορα, από μακριά. Αλήθεια, όταν λέτε ότι θα παραχωρήσετε σε ιδιώτες μέρος της δημόσιας ευθύνης για την υγεία την ασφάλεια, και την παιδεία αυτό εννοείται; Όταν μιλάτε για ιδιωτικά πανεπιστήμια, έχετε στον νου σας την άμεμπτη λειτουργία μιας ΑΕΠΙ, ας πούμε; Στα χρόνια σας, το Υπουργείο Πολιτισμού, με το άφθονο χρήμα από τα έσοδα του ΟΠΑΠ - τώρα δεν υπάρχει πια - χρηματοδοτούσε τοπικά ρουσφέτια και πανηγυράκια για τις εκλογικές σας περιφέρεις και επιδοτούσε με εκατομμύρια ευρώ «συνδικαλιστικές» συλλογικότητες χωρίς καμμία κάλυψη, με εκατομμύρια ευρώ. Και ξέρετε σε τι απευθύνομαι, γιατί τους φορτώνετε με εκατομμύρια, ενώ δεν είχαν καν καταστατικό, δεν είχαν καν εκλεγμένο Προεδρείο. Την ίδια ώρα, κόβατε επιχορήγηση και πετάγατε έξω από το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου εθνικά μεγέθη όπως ο Σπύρος Ευαγγελάτος και το «Αμφιθέατρο», το «Θέατρο Τέχνης» του Καρόλου Κουν ή τον Θεατρικό Οργανισμό της Κύπρου. Είναι πολλά αυτά που θα ήθελα να αναφέρω, ο χρόνος, όμως, είναι απαγορευτικός. Να θυμίσω, όμως, την εφαρμογή του ηλεκτρονικού εισιτηρίου σε αρχαιολογικούς χώρους που εκτίναξε κατακόρυφα τις εισπράξεις. Αλήθεια, γιατί εσείς δεν το κάνατε όλα αυτά τα χρόνια; Αμέτρητες καλλιτεχνικές, πνευματικές δομές επιχορηγήθηκαν από αυτή την Κυβέρνηση. Στη θέση της ένωσης «ανωκατωραχουλιωτών», που ήταν η εκλογική περιφέρεια του τάδε Υπουργού ή του δείνα Βουλευτή, βρίσκουμε ζωντανούς καλλιτεχνικούς παραγωγούς. Υπάρχει σχέδιο, στόχευση για την ανασυγκρότηση του πολιτισμού μετά τα χρόνια της κρίσης, για τη διερεύνηση της σχέσεως παιδιών και νέων με τον πολιτισμό, για την περιφερειακή πολιτιστική και πολλά άλλα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το 2019 θα είναι μια καλύτερη χρονιά, με όσα έχουν επιτευχθεί από το 2015, με την έξοδο από τα μνημόνια το 2018 και με τις ευοίωνες προοπτικές που όλοι αναγνωρίζουν. Αγαπητοί κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, με αυτή την Κυβέρνηση ο τομέας των οικονομικών δεν είναι το δυνατό σας χαρτί. Χάσατε κατά κράτος και καταφεύγετε σε αυτό που ξέρετε καλά: στον διχασμό, σε πατριώτες και προδότες. Ανακατέψετε τις «Πρέσπες» και τον Έντι Ράμα. Είναι η τελευταία σας καταφυγή - παλιά σας τέχνη κόσκινο! - , αυτό που ξέρετε πολύ καλά, που το κάνατε με μεγάλη επιτυχία στα «Μακρονήσια», στις φυλακές, στις καταδιώξεις. Εκεί γυρίσατε.
… (δεν ακούστηκε)
Μην εκφεύγετε της τάξεως, εσείς άνθρωπος της τάξεως, γιατί αν συνεχίσετε θα πρέπει να συλλάβετε τον εαυτό σας.
Εγώ σας είχα πάντως και σας πρόσεχα.
Ευχαριστώ που με είχατε. Και εγώ σας έχω. Κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, το κράτος δεν έπεσε στα βράχια, όπως προβλέπατε με ανυπόκριτη χαρά. Πλέει σε ηρεμότερα νερά. Η περίοδος της αβεβαιότητας τελείωσε και τα καλύτερα έρχονται. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Κωνσταντίνος Τζαβάρας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Είχα κάποια άλλα στο μυαλό μου για την αρχή της ομιλίας μου, αλλά ο προλαλήσας συνάδελφος με προκάλεσε δημοκρατικά, παρά το οργισμένο ύφος του, το καταγγελτικό, θα ήθελα να υπογραμμίσω. Να δώσω μια απάντηση για αυτό που έγινε στο Υπουργείο Πολιτισμού, τουλάχιστον επί ημερών μου, δηλαδή επί ημερών της Νέας Δημοκρατίας. Κύριε συνάδελφε, πρέπει να ξέρετε ότι ο ΟΠΑΠ δεν είναι εποπτευόμενος από το Υπουργείο Πολιτισμού.
Όχι πια. Το ξέρουμε.
Όχι, αφήστε, γιατί είπατε ανακρίβειες στοχευμένες και άθλιες.
Έχουμε πολύ περισσότερα χρόνια στον πολιτισμό. Μην αγριεύετε.
Τι λέτε;
Κοιτάξτε, διάλογος δεν θα γίνει έτσι. Κύριε Τζαβάρα, συνεχίστε την ομιλία σας.
Εσείς, επειδή στην υποκριτική έχετε καταγράψει πολύ μεγάλες επιτυχίες, θα ήσασταν ο πιο ιδανικός για να συνδέσετε το θέατρο με την πολιτική, δηλαδή αυτό που κάνει ο Αρχηγός σας και όλοι εσείς εδώ μέσα. Αυτό κάνετε. Σταματήστε, λοιπόν και αφήστε χώρο να ακουστούν και οι άλλες απόψεις.
Εγώ στην υποκριτική, άλλοι στην υποκρισία.
Κύριε Τζαβάρα, να μείνετε σας παρακαλώ στην ομιλία σας.
Αυτού του είδους τον φασισμό εγώ δεν τον επιτρέπω. Τον φασισμό που έχει στόχο να αποκλείει την αντίθετη άποψη και να μην επιτρέπει σε όποιον προκαλείται - είπα - δημοκρατικά να αναπτύσσει τις απόψεις του, αυτόν δεν τον πιστεύει η Νέα Δημοκρατία, δεν τον πιστεύει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και σας τον χαρίζει, γιατί έχετε γράψει πραγματικά σελίδες δόξης και στην ιστορία και στη λογική και στην πολιτική. Σταματήστε, λοιπόν, και ακούστε. Πράγματι, επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας έγιναν πάρα πολλά έργα που χρησιμοποίησαν τα κοινοτικά προγράμματα. Προσωπικά επί των ημερών μου είχα την ευκαιρία, τη δυνατότητα και την τιμή να έχω συμπεριλάβει στο ΕΣΠΑ εννιακόσια είκοσι πέντε έργα σε όλη την Ελλάδα συνολικού ύψους 850 εκατομμυρίων ευρώ. Βέβαια, ήταν λογικό να έχω κάνει έργα - και έχω κάνει έργα - και στην εκλογική μου περιφέρεια. Επειδή ενδεχομένως να μην ξέρετε ποια είναι η εκλογική μου περιφέρεια, σας ενημερώνω ότι είναι η Ηλεία, που διαθέτει το ιστορικό, το πολιτισμικό αλλά και το εθνικό προνόμιο να είναι ο χώρος της Ολυμπίας, αυτόν τον οποίο εγκαταλείψατε, αυτόν στον οποίο εδώ και τέσσερα χρόνια δεν γίνεται τίποτα. Το μεγαλύτερο πολιτισμικό έγκλημα που έχετε κάνει, κύριε συνάδελφε, - που κόπτεστε οψίμως για τον πολιτισμό - είναι ότι ενώ σας παραδώσαμε έτοιμο για δημοπράτηση το έργο της αντικατάστασης και της προστασίας του μνημείου του Επικούρειου Απόλλωνα, δηλαδή το στέγαστρο, με ήδη εγκεκριμένη δαπάνη και μελέτη, το αφήσατε. Καθαρά από αμέλειά σας αυτή τη στιγμή ο Επικούρειος Απόλλωνας, ο ναός που κατασκεύασε ο Ικτίνος αμέσως μετά τον Παρθενώνα και θεωρείται ο Παρθενώνας της Πελοποννήσου, είναι εκτεθειμένος στα φυσικά φαινόμενα και κινδυνεύει να καταρρεύσει όλο το έργο που επί δεκαετίες τώρα κάνει το Υπουργείο Πολιτισμού. Σε αυτά, βέβαια, δεν απαντάτε. Και ξέρετε γιατί δεν απαντάτε; Για έναν πολύ απλό λόγο: Γιατί είναι η πρώτη φορά που μια κυβέρνηση δημοκρατικά εκλεγμένη χρησιμοποιεί ως το μεγαλύτερο και το πιο αποτελεσματικό πολιτικό προϊόν - και όπλο της ταυτόχρονα - το συστηματικό ψέμα. Λέτε ότι αυτός ο προϋπολογισμός είναι ο προϋπολογισμός που επαναφέρει τη χώρα στην κανονικότητα. Σε ποια κανονικότητα; Για να είναι μια κανονικότητα πραγματική, θα πρέπει πάνω από όλα να είναι λογική. Παράλογη κανονικότητα δεν υπάρχει παρά μόνο στα όνειρα και μάλιστα στα δικά σας τα όνειρα. Γιατί αν πράγματι είχαμε επανέλθει στην κανονικότητα, το πρώτο που θα είχε επιτευχθεί είναι να έχουμε επιστρέψει στη χρηματοδότηση από τις αγορές, που ήταν ο στόχος των προγραμμάτων και των λεγόμενων μνημονίων. Γιατί, λοιπόν, μέχρι σήμερα δεν έχει επιτευχθεί αυτός ο στόχος, που αποτελεί τον πυρήνα της κανονικότητας; Γιατί αυτό που κάνετε τέσσερα χρόνια είναι να πουλάτε, ως πολιτικά προϊόντα στους καλόπιστους πολίτες, ψέματα. Ψέματα για το ότι δήθεν θα μας φέρνατε στον παράδεισο όπου όλοι θα είχαν έναν μισθό αξιοπρεπή και όλοι θα είχαν μια ασφαλιστική κάλυψη, που θα ήταν στα επίπεδα των συντάξεων της περιόδου πριν το 2009. Μας είχατε υποσχεθεί ότι θα ακυρώσετε τους μνημονιακούς νόμους και θα διαγράψετε το μνημόνιο με ένα άρθρο και με μια διάταξη. Μας είχατε οδηγήσει σε μια πλασματικά φτιαγμένη όμορφη κατάσταση, μετά από την αγανάκτηση των πολιτών που τους σέρνατε στις πλατείες, για να τους χρησιμοποιήσετε και αυτούς ως μέσο και όργανο για να κατακτήσετε την εξουσία. Και έρχεστε σήμερα εδώ και μας λέτε ότι έχετε επιστρέψει στην κανονικότητα. Στην κανονικότητα που πιστεύετε ή στην κανονικότητα που υπηρετεί η ελεύθερη αγορά, ο ελεύθερος ανταγωνισμός και η φιλελεύθερη δημοκρατία; Γιατί για εσάς, σε αυτό το θεμελιώδες ερώτημα: γιατί είστε τόσο ασυνεπείς με όσα υποσχεθήκατε και με όσα τελικά καταφέρατε να κάνετε, έχει απαντήσει από το 1922 ο ιδεολογικός σας πρόγονος, ο Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν. Τότε, λοιπόν, του είχαν θέσει ένα πολύ απλό ερώτημα: «Γιατί τάξατε λαγούς και πετραχήλια, για να πάρετε τους μικροαστούς συμμάχους στον αγώνα κατά του φασισμού και τώρα - το 1922- οδηγείτε στο εκτελεστικό απόσπασμα τους Εσέρους και τους Μενσεβίκους»; Και η απάντηση από τον μεγάλο αυτόν επαναστάτη, τον ιδεολογικό σας πρόγονο, ήταν ότι αυτό μας λένε ότι είναι ασυνέπεια. Ε, ναι, λοιπόν, είναι ασυνέπεια και όσοι εκπλήσσονται με αυτή την ασυνέπεια είναι πολιτικώς ηλίθιοι. Πάψτε λοιπόν, κύριοι, να μας αντιμετωπίζετε και εμάς εδώ και όλους όσους σας κάνουμε κριτική και ολόκληρο τον λαό ως πολιτικώς ηλίθιους. Μετά από εκατό χρόνια, μετά από τρεις - τέσσερις φορές που έχει αλλάξει ο κόσμος μέσα στην Ευρώπη και μέσα στην υφήλιο δεν δικαιούστε να μηρυκάζετε όλες αυτές τις κοινοτοπίες, όλες αυτές τις αερολογίες, όλα αυτά τα λόγια που δεν παραπέμπουν παρά σε φαντασιώσεις και όνειρα. Επιτέλους, προσγειωθείτε στην πραγματικότητα, σεβαστείτε τον διάλογο και τη δημοκρατία και αποχωρήστε από το προσκήνιο της ιστορίας. Αυτό απαιτεί από εσάς ο λαός και η λογική. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Χρήστος Καραγιαννίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Καλό είναι να αναφέρονται στον Λένιν όσοι τον έχουν διαβάσει και όχι όσοι τον έχουν γνωρίσει από τη «Δομή».
«Δομή» διαβάζετε προφανώς εσείς. Εγώ τον έχω διαβάσει, λοιπόν, από τα «Διαλεχτά Έργα του Λένιν», εκδόσεις Γνώση, 1973.
Κύριε Τζαβάρα, δεν κάνουμε εδώ κατάθεση γνώσεων.
Με 360 δραχμές τον μήνα δόσεις.
Κύριε Καραγιαννίδη, αυτό ισχύει και για εσάς. Η κατάθεση γνώσεων περί Λένιν τελείωσε. Πάμε στο θέμα μας.
Κύριοι συνάδελφοι, ο πρώτος θετικός προϋπολογισμός είναι πραγματικότητα μετά από εννιά σκληρά χρόνια, μετά από εννιά σκληρά χρόνια για τα οποία, βέβαια, την απόλυτη ευθύνη την έχετε εσείς, γιατί το 2009-2010 η χώρα οδηγήθηκε στα βράχια με τη συμμετοχή και δικών σας κυβερνήσεων και αυτό έχει το εξής αποτύπωμα στην κοινωνία. Θα σας πω δύο στοιχεία, για να είστε τουλάχιστον λίγο πιο σεμνοί. Λένε, λοιπόν, τα στοιχεία από την Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Πόσο έχασε από το εισόδημά του το φτωχότερο δεκατημόριο την πενταετία 2009-2014; Έχασε 56% από το εισόδημά του. Δεν κάνατε τους φτωχούς φτωχότερους. Κάνατε αδιανόητο για τους φτωχούς να ζήσουν. Κι έρχεστε τώρα ως τιμητές αυτών των ανθρώπων! Πόσο έχασε η μεσαία τάξη - πάω στην έκτη κατηγορία - σε αυτή τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο; Έχασαν 41,7% του εισοδήματός τους. Αυτό καταφέρατε να κάνετε. Πόσο έχασαν οι μισθωτοί στην ίδια πενταετία; Έχασαν 38%, οι αυτοαπασχολούμενοι 40,3%, οι συνταξιούχοι 32,5% του εισοδήματός τους. Και έρχεστε να μιλήσετε εδώ για περικοπές των συντάξεων από αυτή την Κυβέρνηση; Λίγη σεμνότητα δεν θα ήταν κακό να τη χρησιμοποιήσετε. Όλοι εμείς που μείναμε τον Σεπτέμβριο και συνεχίσαμε την προσπάθεια καταλαβαίναμε ότι το ρίσκο αυτό ήταν τεράστιο, ότι είχαμε απέναντί μας συνθήκες και δυνάμεις που ήταν υπέρτερες από εμάς, αλλά η δικιά μας προσπάθεια στην Αριστερά δεν ήθελε να καταγράψει άλλη μια ένδοξη ήττα, άλλη μια ήττα που απλώς θα τη λέγαμε στα παιδιά μας μετά από τριάντα χρόνια. Θέλαμε να αποδείξουμε - και έχει αποδειχθεί η παρουσία μας εν έτει 2018- ότι η Αριστερά στα δύσκολα και όταν το παιχνίδι δεν είναι με δίκαιους όρους, θα το παίξει, προσπαθώντας να αντιστρέψει τους συσχετισμούς και τις καταστάσεις που υπάρχουν. Αυτό, λοιπόν, έχει συμβεί σήμερα, το 2018. Έχοντας βγει από τα μνημόνια προς μεγάλη σας απογοήτευση και δεν έχοντας κάνει εκλογές κάθε χρόνο από το 2016, το 2017 και το 2018, είμαστε σήμερα εδώ για να έχουμε έναν θετικό προϋπολογισμό. Να σας δώσω ένα παράδειγμα τού τι καταφέραμε; Η σύμβαση στους ξενοδοχοϋπαλλήλους, της οποίας η επέκταση έχει υπογραφεί από την Υπουργό Εργασίας και έχει καταστεί υποχρεωτική, έχει ανεβάσει τον μισθό από 511 ευρώ στα 780. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό γι' αυτούς τους ανθρώπους που είναι χιλιάδες; Ξέρετε τι σημαίνουν οι συμβάσεις που υπογράφηκαν από το Υπουργείο Εργασίας, τι αλλαγές έχουν επιφέρει στη ζωή αυτών των ανθρώπων τους οποίους εσείς καταδικάσετε να παίρνουν 580 ευρώ, 420 ευρώ, 340 ευρώ με τον υποκατώτατο μισθό; Ξέρετε τι σήμαινε αυτό που ο Αρχηγός σας αγνοεί, ότι δουλεύουν «μαύρα» με εκβιασμό; Αυτό το πράγμα προσπαθούμε να αλλάξουμε και γι' αυτό είμαστε περήφανοι. Πάμε, λοιπόν, σε τρία βασικά σας επιχειρήματα. Όσον αφορά τη μεγέθυνση του κράτους, προφανώς θα σας συνέφερε να μην υπάρχουν νοσοκομεία, για να πάνε όλοι στον ιδιωτικό τομέα και να μην υπάρχουν δημόσια σχολεία και να πάνε όλοι στα ιδιωτικά σχολεία. Μόνο που αυτό το σχέδιο ανακόπηκε το 2015. Δεν μπορούμε να έχουμε βασικά κοινωνικά αγαθά τα οποία υποεκπροσωπούνται από τους ανθρώπους που πρέπει να εργάζονται σε αυτά. Δεν γίνεται διαφορετικά. Αν για σας είναι μεγέθυνση του κράτους, το κράτος πρόνοιας που εμείς θέλουμε να οικοδομήσουμε, να το πείτε δημοσίως. Να πείτε δημοσίως αυτό που επιχειρήσατε να κάνετε και με τον κ. Μητσοτάκη με τις απολύσεις σε όλες τις εκδοχές του δημόσιου τομέα. Πάμε στον ΦΠΑ. Αυξήσαμε - λέει - τον ΦΠΑ, τον πήγαμε στο 24%. Είναι η μισή αλήθεια και η μισή αλήθεια πάντα είναι χειρότερη από το ψέμα. Τον Μάρτιο του 2010 ο ΦΠΑ αυξήθηκε από 19% και έφτασε στο 21%. Τον Ιούλιο του 2010 αυξήθηκε και έφτασε στο 23%. Μιλάμε για τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες σε μια χρονιά μέσα. Και τολμάει η Νέα Δημοκρατία…
Εμείς δεν το αυξήσαμε. Μην τα τσουβαλιάζουμε όλα.
Η Νέα Δημοκρατία δεν ήταν τότε κυβέρνηση. Σωστά. Όμως, το ΠΑΣΟΚ - θα περιλάβω και το ΠΑΣΟΚ, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, το Κίνημα Αλλαγής, όλα μαζί - μας κάνει κριτική ότι αυξήσαμε μια ποσοστιαία μονάδα τον ΦΠΑ, τη στιγμή που σε έναν χρόνο μέσα το αύξησαν τέσσερις μονάδες. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Αν στο κατοστάρικο αγοράζατε κάτι, έπρεπε να δώσετε άλλα 5 ευρώ για να αγοράσετε αυτό που αγοράζατε με εκατό. Και δεν υπάρχει καμμία ντροπή σ' αυτό το πράγμα. Υπάρχει, λοιπόν, κριτική για τον ΦΠΑ. Πάμε στην υπερφορολόγηση. Έχω έναν πίνακα, που φαντάζομαι ότι δεν τον αμφισβητείτε, γιατί είναι από την ΕΛΣΤΑΤ, και λέει: «Έσοδα προς ΑΕΠ». Σας τον διαβάζω: «2010 41% επί του ΑΕΠ τα έσοδα, 2013 49% τα έσοδα επί του ΑΕΠ, 2017 48,1% τα έσοδα επί του ΑΕΠ».
Προς το ΑΕΠ, όχι επί του ΑΕΠ.
Τι ακριβώς εννοείτε ως υπερφορολόγηση, για να καταλάβω; Τι ακριβώς εννοείτε όταν το πρώτο τρίμηνο του 2018 τα έσοδα επί του ΑΕΠ κυμαίνονται στο 45,7%; Δεν αυξήθηκαν. Δεν μειώθηκαν δραματικά προφανώς, αλλά δεν αυξήθηκαν. Την υπερφορολόγηση πού τη βρίσκετε; Θα κλείσω, επειδή τελείωσε ήδη ο χρόνος μου, μιλώντας για ένα κελάϊδισμα που έχει κάνει ο κ. Χατζηδάκης στο Twitter και κατηγορεί τον κ. Τζανακόπουλο ότι είμαστε καταδότες γιατί θα πούμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στους θεσμούς αυτά που είπε ο Αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας εδώ. Ξέρετε, εδώ δεν είναι σέχτα. Δεν συνεδριάζουμε σε κανένα καταγώγιο, όπου αυτά που συζητάμε είναι μυστικά μεταξύ μας. Ενημερώνω τον κ. Χατζηδάκη, λοιπόν, ότι εγώ προσωπικά θα ενημερώσω την Κοινοβουλευτική Σύνοδο του ΝΑΤΟ ότι ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης χαρακτήρισε απατεώνες τους είκοσι επτά ηγέτες των χωρών του ΝΑΤΟ και ότι συνδιαλέχθηκαν μαζί μας, μας έδωσαν τις συντάξεις για να μας πάρουνε το όνομα. Θα τα πω, λοιπόν, αυτά δημόσια, για να γνωρίζει και ο κόσμος πλέον στην Κοινοβουλευτική Σύνοδο του ΝΑΤΟ με ποιους ανθρώπους έχουν να κάνουν σε αυτή τη χώρα. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα τέσσερις μαθητές και μαθήτριες και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί από το Γυμνάσιο Λεχαινών Ηλείας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τον λόγο έχει ο Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών κ. Μαυραγάνης.
Κύριε Πρόεδρε, ευχαριστώ πάρα πολύ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η ετήσια συζήτηση γύρω από τον εθνικό κρατικό προϋπολογισμό κινδυνεύει κάθε φορά να εξελιχθεί σε μία οικονομίστικη συζήτηση, μια συζήτηση η οποία δεν αφορά τους πολλούς. Φαντάζονται οι πολλοί ότι δεν τους αφορά, γιατί έτσι όπως φαίνεται στα αυτιά και στα μάτια τους είναι μια συζήτηση τεχνική και ίσως πολλές φορές μη αντιληπτή. Όμως, πίσω από τους αριθμούς κρύβεται πάντα ο άνθρωπος, τουλάχιστον για εμάς, τουλάχιστον γι' αυτήν εδώ την Κυβέρνηση που ήθελε να δώσει εξαρχής έναν ανθρωπιστικό τρόπο στη διακυβέρνηση του τόπου και στην οικονομική και κοινωνική ζωή αυτού. Η οικονομική κρίση - και αυτό είναι κάτι που μπορεί να αντιληφθεί και ο τελευταίος πολίτης αυτού του κράτους - δεν ήταν ποτέ ακραιφνώς οικονομική. Ήταν πάντοτε και μόνιμα κρίση ηθικών αξιών. Ποτέ δεν ήταν ζήτημα οικονομικό η υπερτιμολόγηση των φαρμάκων. Ποτέ δεν ήταν ζήτημα οικονομικό η υπερτιμολόγηση των δημοσίων έργων. Ποτέ δεν ήταν ζήτημα οικονομικό η διοχέτευση στο 4% των αιτούντων του 50% των χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΠΔΕ, αποκλείοντας τους έντιμους επιχειρηματίες. Όλα αυτά ήταν ζητήματα που είχαν ως βάση τους, δυστυχώς, την ηθική απαξία, τις ανήθικες πρακτικές του παρελθόντος. Γι' αυτόν τον λόγο πιστεύουμε ακράδαντα ότι αυτή εδώ η Κυβέρνηση έχει έναν μέγιστο στόχο που επιτελεί ακόμα και πρέπει να τον επιτελεί και στα επόμενα χρόνια, στην επόμενη διακυβέρνηση. Αυτός ο στόχος πρέπει να είναι της πλήρους επανόδου των ηθικών αξιών στο επίκεντρο της κοινωνίας, ώστε και ο τελευταίος να κατανοήσει ότι αυτή εδώ η οικονομική κρίση, την οποία ξεπερνάμε και της οποίας τις απολήξεις ζούμε σήμερα, θα την ξαναζήσουμε στο μέλλον, ακόμα και αν μας χαρίσουν όλο το δημόσιο εξωτερικό χρέος της χώρας. Διότι ανήθικες πρακτικές ήταν αυτές που οδήγησαν στα μείζονα δημόσια ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού και αναγκαζόταν το κράτος να δανείζεται σε ετήσια βάση δισεκατομμύρια των δισεκατομμυρίων και φθάσαμε κάποια στιγμή να σκάσει η ελληνική κοινωνία και η ελληνική οικονομία και οι πιο αδύναμοι των συνανθρώπων μας να υποστούν κοινωνικό, οικονομικό και ηθικό καθημαγμό. Επειδή όμως τις μέρες που διεξάγεται αυτή εδώ η συζήτηση έχω ακούσει συναδέλφους από την Αντιπολίτευση - τη Μείζονα, την Ελάσσονα - να ισχυρίζονται ότι τάχα δεν γνωρίζουμε καλά εμείς την οικονομία και ότι εκείνοι είναι οι παντογνώστες, οι οποίοι πρέπει να έρθουν ως άλλοι σωτήρες να διασώσουν τη χώρα από τον υποτιθέμενο δικό μας οικονομικό, κοινωνικό «καθημαγμό», να θυμίσω ότι η πρωταρχική αιτία για τη δημιουργία ακριβώς της πτώσης της ελληνικής οικονομίας - που, όπως σας είπα, είχε πάντοτε βαθύτερη αιτία τις ανήθικες πρακτικές - ήταν τα δημόσια ελλείμματα. Το έλλειμμα, λοιπόν, του 2010 ήταν 24 δισεκατομμύρια ευρώ. Το έλλειμμα του 2011 ήταν 19 δισεκατομμύρια ευρώ. Το έλλειμμα του 2012 ήταν 19,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Το έλλειμμα του 2013 ήταν 22 δισεκατομμύρια ευρώ. Το έλλειμμα του 2014 ήταν 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή κάθε χρόνο αυτοί που ισχυρίζονται πως θα διασώσουν τη χώρα δημιουργούσαν ακόμα μεγαλύτερες ανάγκες για δανεισμό, βάθαιναν ακόμα περισσότερο την κρίση και, βεβαίως, δημιουργούσαν την υποτιθέμενη ανάγκη, για να «ενεχυριάσουν» αυτούς τους πιο αδύναμους εκ των συνανθρώπων μας με τη μείωση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, της ελληνικής οικονομίας δηλαδή, κατά 25%, με το να μειώσουν μισθούς και συντάξεις και με το να οδηγήσουν ένα εκατομμύριο εκατό χιλιάδες συνανθρώπους μας στον «Καιάδα της ανεργίας». Και «ω του θαύματος!» εμείς που δεν γνωρίζουμε από οικονομικά το 2016 πετυχαίνουμε τον πρώτο προϋπολογισμό - ναι, τον πρώτο προϋπολογισμό! - της μεταπολεμικής Ελλάδας, με εξαίρεση το 1971, που δεν είχε ελλείμματα, που δεν παρήγαγε πια ελλείμματα, που δεν είχε πια ανάγκη για δανεισμό, που δεν είχε πια ανάγκη για περαιτέρω υφεσιακά μέτρα. Το 2017, επίσης και το 2018, φέτος, είναι ακόμα μία τέτοια χρονιά και το 2019 προοιωνίζεται ακόμα μία χρονιά πλεονάσματος όχι πρωτογενούς αλλά δημοσιονομικού της γενικής κυβέρνησης, δηλαδή δεν θα παράγει ελλείμματα πλέον η ελληνική οικονομία. Και τι άλλο είναι το κρίσιμο, το οποίο πέτυχε αυτή εδώ η Κυβέρνηση; Λένε κάποιοι ότι μια ισόρροπη οικονομία - και αυτό το βλέπουμε από τις οικονομίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης - έχει ως βασικό στοιχείο την ισορροπία μεταξύ των εξαγωγών και των εισαγωγών, του εισρέοντος δηλαδή χρήματος στην ελληνική οικονομία και του εκρέοντος χρήματος από την ελληνική οικονομία, με απλά λόγια. Και όταν παραλάβαμε εμείς τη διακυβέρνηση του τόπου τον Ιανουάριο του 2015- στοιχεία του Δεκεμβρίου του 2014 είναι αυτά - αυτό το μείγμα ήταν 15% εξαγωγές, 85% εισαγωγές, ως προς το ΑΕΠ. Σήμερα είναι 35% εξαγωγές και 65% εισαγωγές. Ο μέσος όρος της ευρωπαϊκής κοινότητας είναι στο 45%. Προφανώς έχουμε να διανύσουμε δρόμο ακόμα. Όμως, σίγουρα έχουμε πετύχει κάτι πολύ σημαντικό, την αρχή της εξισορρόπησης της ελληνικής οικονομίας που δεν παράγει ελλείμματα, που ισορροπεί την παραγωγή της με πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή και εξαγωγές και που παύει να είναι μονοσήμαντα μια οικονομία υπηρεσιών. Τι άλλο είναι εξαιρετικά σημαντικό; Ακούω συνεχώς το επιχείρημα - και δυστυχώς και από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης - ότι προσθέσαμε τάχα εμείς βάρος στην ελληνική οικονομία και στο δημόσιο χρέος, πότε λέει 80, πότε λέει 90, πότε λέει 100. Μάλιστα! Το επίσημο δελτίο, λοιπόν, δημοσίου χρέους του Υπουργείου Οικονομικών του 2014- φαντάζομαι ότι δεν ήμασταν εμείς εκεί - αναφέρει ότι το δημόσιο χρέος ήταν 324.127.000.000 ευρώ. Το ίδιο επίσημο δελτίο για τις 31-12-2015, έναν χρόνο μετά, αναφέρει δημόσιο χρέος 321.007.000.000 ευρώ, δηλαδή 4 δισεκατομμύρια ευρώ κάτω. Ποιος προσέθεσε; Τι προσθέσαμε; Όχι μόνο δεν προσθέσαμε αλλά αφαιρέσαμε. Και ξέρετε πού πήγαν αυτά τα χρήματα που δανειστήκαμε, τα οποία δεν ήταν 86 τελικά, ήταν 65; Ξέρετε πού πήγαν; Στο να πληρώσουμε δάνεια που είχατε πάρει εσείς με 4% και με 3,5% και με 4,5%, με ληστρικά επιτόκια. Ξέρετε με πόσο τα είχαμε πάρει αυτά τα χρήματα εμείς; Με 0,9%, ούτε με 1% επιτόκιο. Αντικαταστήσαμε τα ληστρικά δάνεια που είχατε πάρει εσείς με δανεισμό 65 δισεκατομμυρίων ευρώ από την ελληνική Κυβέρνηση με κάτω από 1%, για να ανασάνει η ελληνική οικονομία, για να μπορέσουμε να πληρώνουμε λιγότερα, για να μπορέσει να ωριμάσει εκείνη η συνθήκη και να μπορέσουμε να κάνουμε τη διαπραγμάτευση και να μειώνουμε τα τοκοχρεολύσια και τις ετήσιες δόσεις και να μπορέσουμε να έχουμε περιθώριο για κοινωνική πολιτική. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει; Τι άλλο μας λένε; «Δεν μπορείτε να πετύχετε ανάπτυξη». Ποιος είναι ο δείκτης της ανάπτυξης; Δεν είναι μήπως η αύξηση του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, του ΑΕΠ, του κυκλοφορούντος χρήματος δηλαδή, του χρήματος που παράγεται είτε από ιδιώτες, είτε από επιχειρήσεις, είτε από το δημόσιο; Δεν είναι αυτός ο δείκτης; Μάλιστα, για να δούμε. Καλά, τα δικά σας, της Αντιπολιτεύσεως, τα είδαμε, 25% κάτω, 60 δισεκατομμύρια ευρώ κάτω. Φτώχεια παντού! Τώρα είμαστε πλούσιοι; Όχι, προφανώς, γιατί εμείς - δυστυχώς για εσάς - κυκλοφορούμε και βλέπουμε. Όμως, υπάρχει κάτι το οποίο είναι εξαιρετικά σημαντικό. Το 2007 για πρώτη φορά αυξήθηκε το ΑΕΠ της χώρας κατά 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν θα μιλήσω για ποσοστά, ο κόσμος καταλαβαίνει το πραγματικό χρήμα. Αυξήθηκε, λοιπόν, κατά 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ και φέτος κατά 5 δισεκατομμύρια ευρώ, δηλαδή προσθέσαμε σε δύο χρονιές 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Προοιωνίζεται ότι του χρόνου θα προσθέσουμε άλλα 6 δισεκατομμύρια ευρώ. Αποκαθιστούμε βήμα - βήμα αυτό το οποίο χάσατε εσείς από την ελληνική οικονομία. Αυτό το οποίο φέρατε, τον καθημαγμό της ελληνικής οικονομίας, το αποκαθιστούμε βήμα - βήμα και, μάλιστα, με έναν ισόρροπο τρόπο, όχι δηλαδή ακραιφνώς με υπηρεσίες, όχι με εισαγωγές, όχι με θαλασσοδάνεια τα οποία «φούσκωναν» την ελληνική οικονομία και κατέρρευσε απότομα αλλά με πραγματική κίνηση κεφαλαίων. Και λένε κάποιοι, «μα, καλά, κίνηση κεφαλαίων χωρίς επενδύσεις γίνεται;». Πέρυσι, λοιπόν, υπήρξαν 3,5 δισεκατομμύρια άμεσες επενδύσεις και φέτος 6 δισεκατομμύρια ευρώ άμεσες επενδύσεις. Μάλιστα, ένας εκ των τομέων που πρωτοστάτησε ήταν και ο τομέας των μεταφορών. Τους διαφεύγει όμως κάτι. Επειδή μιλάνε συνεχώς για οικονομία, αλλά μιλάνε αφοριστικά και γενικά, διότι δεν τους βοηθούν τα νούμερα, έχοντας οι ίδιοι δώσει στον εαυτό τους το αλάθητο του οικονομικού «Πάπα», τους διαφεύγει το βασικότερο στοιχείο. Ξέρετε πόσες επιχειρήσεις παραπάνω έκλεισαν από αυτές που άνοιξαν επί των ημερών σας; Έκλεισαν εκατόν τριάντα χιλιάδες επιχειρήσεις περισσότερες από αυτές που άνοιξαν την περίοδο 2010-2014. Το αντίστοιχο στοιχείο για την περίοδο 2015-2017 ξέρετε τι δείχνει; Επιπλέον τριάντα χιλιάδες επιχειρήσεις, δηλαδή άνοιξαν τριάντα χιλιάδες περισσότερες από αυτές που έκλεισαν. Ποιος γνωρίζει καλύτερα την πραγματική οικονομία; Όχι από τα πτυχία εκείνα τα οποία ευφάνταστα παρουσιάζετε, στην πράξη, στο πεζοδρόμιο, στην καθημερινότητα, στον συνάδελφο, ο οποίος δακρύζει, γιατί πραγματικά δεν έχει να πληρώσει στο τέλος του μήνα και γι' αυτό και προστρέχουμε είτε με επιδόματα είτε με ρυθμίσεις να τον βοηθήσουμε. Ποιος τη γνωρίζει καλύτερα την οικονομία τελικά; Κάποιοι οι οποίοι παρουσιάζουν τα πτυχία και πετυχαίνουν αποτυχίες; Κάποιοι οι οποίοι δημιούργησαν αθέμιτες πρακτικές, φέρνοντας τα ελλείμματα που οδήγησαν σε ανάγκες δανεισμού, που φούσκωσαν την ελληνική οικονομία με θαλασσοδάνεια και, εν τέλει, καταλήξαμε εκεί που καταλήξαμε ή εμείς που προσπαθούμε να επαναφέρουμε ακριβώς στο επίκεντρο, στον πυρήνα της σκέψης, της συνείδησης, της καθημερινότητας των ανθρώπων, ότι επιτέλους η επάνοδος των ηθικών αξιών είναι μονόδρομος; Κύριοι της Αντιπολιτεύσεως, να γνωρίζετε ότι αυτό το οποίο δεν μπορείτε ποτέ να πετύχετε είναι να αποτινάξετε από πάνω σας τον κακό σας εαυτό. Ο κακός σας εαυτός αντικατοπτρίζει αυτό το οποίο υπόσχεστε δυστυχώς για το μέλλον, αν και εφόσον ποτέ έρθετε στην εξουσία, αν και αυτό δεν θα συμβεί ποτέ κατά την άποψή μου. Υπόσχεστε ουσιαστικά τα όνειρά σας. Τα όνειρά σας, όμως, είναι εφιάλτης για τον ελληνικό λαό. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος - Δημήτριος Καρράς.
Κύριε Πρόεδρε, ακούστηκε στη χθεσινή συνεδρίαση ότι ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός. Ερωτώ λοιπόν: Οι όροι των μνημονίων κατηργήθησαν; Οι όροι των μνημονίων διεγράφησαν; Το χρέος εξυπηρετήθηκε και διεγράφη και δεν έχουμε πλέον καμμία υποχρέωση προς κάθε κατεύθυνση όπου οφείλουμε; Αν συμβαίνουν αυτά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι όλα θα πάνε καλά στο μέλλον. Δυστυχώς, όμως, η πραγματικότητα φοβούμαι είναι διαφορετική. Θα μείνω σε στοιχεία του προτεινόμενου προϋπολογισμού, δεν θα επεκταθώ πολύ περισσότερο. Πρώτον, λέμε ότι με τον νόμο Κατρούγκαλου εξυγιάνθηκε το ασφαλιστικό μας σύστημα. Πολύ ωραία. Εξυγιάνθηκε; Είναι ένα ερώτημα. Γιατί; Βλέπουμε ότι από τα αναφερόμενα στο σχέδιο υπάρχει μία μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 275 εκατομμύρια ευρώ. Πώς εξηγείται η μείωση της δαπάνης αυτής σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο που ήταν αυξημένη η συνταξιοδοτική δαπάνη. Στις κύριες και στις επικουρικές παλαιές συντάξεις ένα μεγάλο μέρος εκκαθαρίστηκε, δόθηκαν τα αναδρομικά και επομένως ικανοποιήθηκαν οι απαιτήσεις των συνταξιούχων. Και ερωτώ: Μετά τον νόμο Κατρουγκαλου - γι' αυτό δεν έχω πάρει καμμία απάντηση μέχρι σήμερα - ποιο ποσοστό των νέων συντάξεων εκκαθαρίστηκε; Ποιο ποσοστό των νέων συντάξεων επαναπροσδιορίστηκε; Απ' ό,τι ακούω, απ' ό,τι μου αναφέρουν, καταβάλλεται μόνο το μέρος της προσωρινής σύνταξης και όλα τα υπόλοιπα αναβάλλονται για το μέλλον. Αν συμβαίνει αυτό πράγματι, τότε έχουμε ένα τεράστιο πρόβλημα. Και ξέρετε ποιο είναι αυτό το πρόβλημα; Αν μείνουμε δύο, τρία, τέσσερα χρόνια στην προσωρινή σύνταξη και εμφανίζουμε ότι ο ΕΦΚΑ ή οι άλλοι ασφαλιστικοί οργανισμοί έχουν ένα πλεόνασμα από τα έσοδα τα οποία εισπράττουν, τότε απλώς μεταθέτουμε για τον επόμενο ή τον μεθεπόμενο χρόνο το οικονομικό πρόβλημα του ασφαλιστικού ταμείου και επιπλέον μεταθέτουμε και το πρόβλημα της φορολογίας των αναδρομικών, αν και οψέποτε δοθούν. Αυτά δεν έχουν φορολογηθεί ακόμα. Αφού, λοιπόν, δεν εκκαθαρίζουμε τις οριστικές συντάξεις, για να δοθούν στο ύψος στο οποίο πρέπει να δοθούν, τότε βεβαίως μπορούμε να δίνουμε κοινωνικό μέρισμα ή οτιδήποτε άλλο προκύπτει από το υπερπλεόνασμα και από τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων. Είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει κάποια στιγμή να αντιμετωπιστεί διότι δεν μπορεί να λέμε ότι έχουμε ένα καινούργιο ασφαλιστικό σύστημα - η Δημοκρατική Συμπαράταξη ζητάει την κατάργηση ουσιαστικά του νόμου Κατρούγκαλου - το οποίο είναι πράγματι εξυγιασμένο, όταν στο νέο αυτό ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο ισχύει από τον Μάιο του 2016 δεν έχει εκκαθαριστεί - και το λέω με βεβαιότητα αυτό - καμμία οριστική σύνταξη των νέων συνταξιούχων που υπέβαλαν από την επομένη της ψηφίσεως του νόμου αυτού αίτημα για συνταξιοδότηση. Όσο για τις επικουρικές, τις έχουμε ξεχάσει! Δεν υπάρχουν επικουρικές πλέον στην Ελλάδα, οπότε δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε περισσότερο. Τι εξυγιάναμε, λοιπόν; Τίποτα. Θα τεθεί το θέμα των ασφαλιστικών ταμείων στα επόμενα χρόνια. Συνεπώς ο προϋπολογισμός αυτός μπορεί να είναι αναπτυξιακός; Όχι, διότι σωρεύει υποχρεώσεις για το μέλλον και δεν λύνει προβλήματα. Δεύτερο ζήτημα, το οποίο άπτεται της προστασίας των αδυνάμων, είναι ότι λήγει σε λίγες μέρες ο νόμος για την προστασία της πρώτης κατοικίας και η Κυβέρνηση δεν έχει εκδηλώσει ακόμα την πρόθεσή της αν θα παρατείνει ή θα φέρει έναν καινούργιο νόμο για την προστασία της. Όλα υποτίθεται ότι συζητούνται με τους θεσμούς. Ακούγεται μόνο ότι θα επισπευστούν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί. Ακούγεται μόνο ότι οι τράπεζες πιεστικά καλούν τους οφειλέτες για ρύθμιση. Έχουν ονομάσει όλους τους συμπολίτες μας «στρατηγικούς κακοπληρωτές» και έτσι όλα πάνε καλά και θα αναπτυχθούμε, αφού οι τράπεζες θα αποκτήσουν τα κεφάλαια τα οποία χρειάζονται εισπράττοντας και από τους αδύναμους! Θέλω να θυμίσω το εξής: Η Κυβέρνηση τον Νοέμβριο του 2015 όταν ανακεφαλαιοποίησε τις τράπεζες, έδωσε και ένα «δωράκι». Τι είπε, λοιπόν; Είπε στον ίδιο νόμο, στον ν.4354, ότι θα συνεισφέρει, θα συμμετέχει το κράτος στις δόσεις στεγαστικών δανείων, εκείνων που έχουν υπαχθεί στην προστασία του νόμου και δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις δόσεις, τις οποίες καθορίζει το δικαστήριο, με κριτήριο την οικογενειακή και οικονομική κατάστασή τους, για να σώσουν το σπίτι τους. Αυτά λέγονταν τον Νοέμβρη του 2015. Τον Δεκέμβρη του 2015 κατέθεσα μια επίκαιρη ερώτηση ζητώντας να πληροφορηθώ πότε θα εξειδικευθεί αυτή η κρατική υποχρέωση για να αρχίσουν να ανακουφίζονται. Βγήκε μια υπουργική απόφαση, γράφτηκαν 100 εκατομμύρια ευρώ για το 2017 και 100 εκατομμύρια για το 2018. Δεν εκταμιεύθηκε τίποτα, επεστράφησαν όλα στον κρατικό προϋπολογισμό και λειτούργησε αποτρεπτικά η ρύθμιση αυτή για τους δανειολήπτες, διότι αφού δεν υπήρχε η δυνατότητα της συνεισφοράς που ευαγγελιζόταν το κράτος, δεν προσέφυγαν και στην προστασία του νόμου. Σήμερα, λοιπόν, αν αναλογιστούμε αυτά τα 200 εκατομμύρια τα οποία επεστράφησαν στον προϋπολογισμό ως μη διατεθέντα - έχω εδώ τα στοιχεία και θα τα καταθέσω για τα Πρακτικά - μπορεί να κινδυνεύουν τριάντα με σαράντα χιλιάδες οικογένειες που θα μπορούσαν να υπαχθούν στη ρύθμιση αυτή, να έχουν ρυθμίσει το στεγαστικό τους δάνειο, να έχουν ενισχυθεί από το κράτος και όλα αυτά μηδέν. Φέτος με τον προϋπολογισμό θα διατεθούν, λέει, 50 εκατομμύρια ως κοινωνική παροχή στο Υπουργείο Ανάπτυξης και Οικονομίας και υποτίθεται ότι θα διατεθούν. Δεν ξέρουμε, όμως, αν θα δοθούν στους δικαιούχους. Για ποιον λόγο; Είναι τόσο πολυδαίδαλη η νεότερη νομοθεσία που εισήγαγε η Κυβέρνηση που δεν γνωρίζουν καν οι δικαιούχοι αν δικαιούνται. Δεν έχουν τεθεί ακόμη τα κριτήρια υπό μία νέα υπουργική απόφαση και συνεπώς φοβούμαι ότι και αυτά στο τέλος του 2019 θα λέμε ότι επιστράφησαν στον προϋπολογισμό και δεν διατέθηκαν. Αυτά τα δύο παραδείγματα ήθελα να δώσω, κύριοι συνάδελφοι, σε σχέση με τον προϋπολογισμό και να πω κάτι ακόμα. Μπορούμε να μιλάμε για αναπτυξιακό προϋπολογισμό, όταν και οι δημόσιες επενδύσεις δεν υπάρχουν μέσα σε αυτόν παρά ελάχιστες, αλλά και όταν δεν ενισχύουμε τον μέσο Έλληνα, τον μέσο συνάνθρωπό μας να επιβιώσει για να μπορέσει να δημιουργήσει προϋποθέσεις παραγωγής και να συνεισφέρει στην οικονομία; Νομίζω όχι. Ευχαριστώ κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος κ. Συμεών Μπαλλής.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρία και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από μια δεκαετία κρίσης, ύφεσης, φτώχειας, αποσάθρωσης του κοινωνικού κράτους, φτωχοποίησης ευρύτερων στρωμάτων του πληθυσμού, η χώρα και η οικονομία δείχνουν να ανοίγουν ένα νέο κεφάλαιο. Σήμερα, μετά από πολλά χρόνια οικονομικής κρίσης και στασιμότητας, χρόνια απώλειας του 27% του ΑΕΠ, φτωχοποίησης της κοινωνίας, η οικονομική ανάκαμψη δείχνει να εδραιώνεται. Ο προϋπολογισμός του 2019, σε πείσμα όσων υποστηρίζονται από την Αντιπολίτευση, έχει και ένα εμφανές κοινωνικό αποτύπωμα, δίνοντας παράλληλα βάρος στην ενίσχυση της πραγματικής οικονομίας με την παράλληλη στήριξη των δράσεων κοινωνικού χαρακτήρα. Η πρόβλεψη για πραγματική ανάπτυξη της οικονομίας κατά 2,5% - η πρόβλεψη από την Κομισιόν και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ήταν 2,1% - συνοδεύεται από τη λήψη μόνιμων θετικών μέτρων, καθώς και από την επιπλέον εξοικονόμηση 1,8 δισεκατομμυρίου ευρώ για την πραγματική οικονομία από τη μη περικοπή των συντάξεων που προβλεπόταν για το 2019. Καθώς τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας βελτιώνονται, η δημοσιονομική μας πολιτική στρέφεται σταδιακά προς ένα καινούργιο μείγμα, ένα μείγμα που έχει στόχο την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, την υποστήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης και την αντιμετώπιση των χρόνιων ελλειμμάτων στον τομέα της κοινωνικής προστασίας. Η Αντιπολίτευση, βεβαίως, αμφισβητεί τα όσα έγιναν. Επιχειρεί να αποδομήσει τη μέχρι τώρα πορεία και κυρίως να αποδομήσει τη θετική προοπτική για τη χώρα. Κάνει λόγο, όπως έκανε λόγο και χθες, για κυβέρνηση της αυταπάτης και της αχρείαστης λιτότητας. Κάνει λόγο για έναν προϋπολογισμό μιζέριας και απογοήτευσης για την κοινωνία, όπως τον χαρακτήρισε χθες ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας. Επιχειρεί κάποιον συμψηφισμό κάνοντας λόγο για δύο τετραετίες διακυβέρνησης της χώρας μέσα στην κρίση. Η πρώτη τετραετία ήταν από κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, είτε από μόνοι τους είτε από κοινού. Η δεύτερη τετραετία από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ποιος μιλάει, κύριοι συνάδελφοι; Μιλάει η τετραετία Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ, κατά την οποία η ανεργία πήγε από το 9% στο 28%. Το χρέος ανέβηκε από το 125% στο 180% του ΑΕΠ. Ψηφίστηκαν 65 δισεκατομμύρια μέτρα για να γίνει 27 δισεκατομμύρια δημοσιονομική προσαρμογή. Είναι η τετραετία που η χώρα έχασε το 27% του ΑΕΠ της, οι Έλληνες έχασαν το 36% του εισοδήματός τους, τα εργασιακά δικαιώματα εξανεμίστηκαν. Ο κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 22% και για τους νέους κατά 32%. Είναι η τετραετία που οι νέοι εγκατάλειψαν τη χώρα, η τετραετία που οι συντάξεις και οι μισθοί καταποντίστηκαν. Για ποιον μιλάει η Αξιωματική Αντιπολίτευση και η Αντιπολίτευση γενικότερα; Μιλάει για την τετραετία ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, κατά την οποία η χώρα βγήκε από το μνημόνιο, θέλουν δεν θέλουν. Η ανεργία μειώθηκε από το 28% στο 18,6% μέχρι σήμερα και συνεχίζουμε, με πρόβλεψη 18,1% για το 2019, όπως αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό. Στη δική μας τετραετία άρχισε να χτίζεται το κοινωνικό κράτος με την ενίσχυση της πρωτοβάθμιας υγείας, με την ελεύθερη πρόσβαση στην υγεία για όλους τους ανασφάλιστους, με τα σχολικά γεύματα που αντιμετώπισαν την παιδική φτώχεια, με το επίδομα παιδιού, με το κοινωνικό επίδομα αλληλεγγύης, με το μεταφορικό ισοδύναμο για τα νησιά, με τις επιπλέον θέσεις για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, με τις προσλήψεις εκπαιδευτικών για να ενισχυθεί η εκπαίδευση και με άλλα 3 δισεκατομμύρια θετικά μέτρα προϋπολογισμένα μέχρι το 2020. Μιλάνε για την τετραετία που επιστρέψαμε στην ανάπτυξη, που η χώρα ξαναβρήκε την αξιοπιστία της εντός και εκτός συνόρων, την τετραετία που έγινε βιώσιμο το ασφαλιστικό, αλλά και την τετραετία που ρυθμίστηκε κατά ένα σημαντικό μέρος και το χρέος της χώρας. Κάτι είπε και εχθές για αυτό το τελευταίο, για τη ρύθμιση του χρέους της χώρας η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Μας είπε ο εισηγητής της: «Η ρύθμιση του χρέους έγινε στην πραγματικότητα το 2012». Τι εννοεί και τι συνεχίζουν να εννοούν; Ότι η ρύθμιση του χρέους έγινε με το PSI. Όσο το λένε όμως, τόσο θα παίρνουν και την απάντηση. Υποστηρίζουν ότι με το κούρεμα των ομολόγων - αυτό ήταν το PSI - η χώρα ελαφρύνθηκε στο χρέος της κατά πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Ποια όμως είναι η αλήθεια; Η αλήθεια είναι ότι την ίδια στιγμή που πανηγύριζαν γι' αυτή την ελάφρυνση μέσω του PSI, τα ασφαλιστικά ταμεία έχασαν 16,2 δισεκατομμύρια ευρώ, άμεσος κίνδυνος για τα λουκέτα τους. Δανειστήκαμε άλλα 11,3 δισεκατομμύρια ευρώ για την επαναγορά χρεών. Δανειστήκαμε ακόμα 4,5 δισεκατομμύρια για την παροχή ομολόγων του EFSF στα ασφαλιστικά ταμεία. Δανειστήκαμε 11,9 δισεκατομμύρια ευρώ για την κάλυψη των ελλειμάτων του προϋπολογισμού του 2012. Πληρώθηκαν επιπλέον 1,9 δισεκατομμύρια για την πληρωμή υποχρεώσεων του δημοσίου. Και το κυριότερο, οι τέσσερις συστημικές ελληνικές τράπεζες έχασαν 28,25 δισεκατομμύρια ευρώ από το κεφάλαιό τους, έχασαν το 75% της αξίας των ομολόγων που κατείχαν. Συνολικά το ελληνικό τραπεζικό σύστημα έχασε 37,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Και, βεβαίως, μετά το PSI χρειάστηκε η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, με έκδοση νέου χρέους ύψους 40,5 δισεκατομμυρίων ευρώ. Και μη ρωτήσετε ποιος τα λέει αυτά. Δεν τα λέω εγώ. Τα λέει η έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδος για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τον Δεκέμβρη του 2012. Στην πέμπτη σελίδα υπάρχει ο σχετικός αναλυτικός πίνακας. Τον καταθέτω για άλλη μια φορά στα Πρακτικά, για να μπορέσετε να τον μελετήσετε. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Συμεών (Μάκης) Μπαλλής καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα έκθεση, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Βέβαια, η Αντιπολίτευση πέρα από τους ψευδείς ισχυρισμούς της, έχει και πρόταση να παρουσιάσει στον ελληνικό λαό για το μέλλον της χώρας. Υπόσχεται γενναία μείωση της φορολογίας από τον πρώτο χρόνο, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, μείωση του ΕΝΦΙΑ 20% για όλους, μείωση των φορολογικών συντελεστών για τις εισαγωγές, φορολογικά κίνητρα σε επιχειρήσεις, ρυθμίσεις οφειλών και όλα εκείνα που κατά την άποψή της συνθέτουν έναν υπεσχημένο οικονομικό και κοινωνικό παράδεισο, επιφυλάσσοντας στ' αλήθεια μια ακόμα κόλαση για την κοινωνία. Διότι στο απλό ερώτημα πώς θα χρηματοδοτηθούν όλα αυτά που μας παρουσίασε χθες ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας, όταν μάλιστα δεσμεύεται για τήρηση των δεσμεύσεων και της δαπάνης, απαντά αθώα: «Με τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα προέλθουν από την ανάπτυξη». Αλήθεια, από την ανάπτυξη υπολογίζετε εσείς την παραγωγή πλεονασμάτων, διότι σε άλλα μας έχετε συνηθίσει και κυρίως άλλα ομολογεί ο Αρχηγός σας. Λέει ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης απαντώντας σε ερώτηση Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, εδώ στη Βουλή, τον Νοέμβριο του 2013: «Το μέγεθος του κράτους ήταν ένας από τους βασικούς λόγους που η χώρα χρεοκόπησε». Επίσης, «η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα ήταν ο βασικός λόγος που η χώρα πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα». Να το θυμηθείτε και αυτό. Το καταθέτω στα Πρακτικά. Είναι η απάντηση που είχε δώσει τότε ο κ. Μητσοτάκης στη Βουλή. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Συμεών (Μάκης) Μπαλλής καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Τι άλλο μας είπε χθες - για να τελειώσω - ο εισηγητής της Νέας Δημοκρατίας; Ότι η Κυβέρνηση βουλιάζει στην ανυποληψία, στα σκάνδαλα και στους διορισμούς των δικών της παιδιών. Μόνο για οικογενειοκρατία δεν μας κατηγόρησε. Ξέρετε, κύριοι συνάδελφοι, της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, δεν ήταν ο διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Τσίπρα που διόρισε τον γιο του, τον ανιψιό του, τον κουνιάδο του ή τη συμπεθέρα του στα διοικητικά συμβούλια διαφόρων εταιρειών του δημοσίου ή σε γενικές γραμματείες ή σε ειδικές θέσεις εταιρειών του ευρύτερου τότε δημόσιου τομέα. Το παρελθόν σας και κυρίως η όλο και δεξιότερα διολίσθηση του παρόντος σας δεν πείθουν τον ελληνικό λαό. Οι πολίτες πλέον δεν σας εμπιστεύονται. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Ανδρέας Κουτσούμπας έχει τον λόγο.
Πριν προχωρήσω στη γενική πολιτική τοποθέτησή μου επί του προϋπολογισμού, η οποία δεν μπορεί να είναι παρά μόνο γενική και όχι εξειδικευμένη, ρόλο τον οποίο έχουν αναλάβει ο γενικός εισηγητής, οι αγορητές και οι τομεάρχες της παράταξής μου και πέραν του λίγου χρόνου που έχουμε στη διάθεσή μας, θα ήθελα να δώσω μια απάντηση στον Υπουργό που προηγουμένως αποχώρησε, τον κ. Μαυραγάνη, όταν αφού μας ανέφερε όλα αυτά τα στοιχεία, είπε «τελικά βελτιώσαμε το βιοτικό επίπεδο του ελληνικού λαού». Να του απευθύνω απλώς το εξής ερώτημα, μιας και καταγόμαστε από την ίδια περιφέρεια. Γιατί τότε, κύριε Υπουργέ, αυξήθηκε το χρέος, οι οφειλές κάθε φυσικού προσώπου στην περιφέρειά μας από το 2014 κατά 61%; Αυτό το θεωρείτε βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού και της κοινωνίας; Το δεύτερο το οποίο θα ήθελα να τονίσω - και απευθυνόμενος στο Σώμα πιθανόν να το γνωρίζουν - περισσότερο στον Υπουργό Παιδείας μέσα από αυτό το Βήμα είναι το εξής: Δεν ξέρω αν γνωρίζετε ότι αυτή την εβδομάδα στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και ειδικότερα στη Νομική Σχολή επικρατεί ένας αναβρασμός, μια αντίδραση και θεωρώ με σωστά επιχειρήματα, για την ίδρυση και νέας Νομικής Σχολής στην Πάτρα, απόφαση για την οποία ασφαλώς η παράταξή μας είναι αντίθετη, αλλά που αν θέλετε κατά την άποψή τους με επιχειρήματα, υποβαθμίζει ένα πανεπιστήμιο που και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό είχε μεγάλες επιτυχίες, όπως η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θράκης. Και το ερώτημα είναι: Ποια αναγκαιότητα και σκοπιμότητα επιβάλλει την ίδρυση μιας τέτοιας σχολής που δεν είναι καν συνδεδεμένη με όσα προείπατε ή προλέτε εδώ μέσα στην Ολομέλεια, με την παραγωγή, με την έρευνα κ.λπ.; Διότι αν, πράγματι, θέλετε να συνδέσετε την εκπαίδευση με την παραγωγή, κύριοι της Κυβέρνησης και κύριοι συνάδελφοι, τότε χωρίς να κινούμαι τοπικιστικά - μακριά από τοπικιστικές αντιλήψεις και το έχω ξεκαθαρίσει - γιατί το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο - και δεν φταίτε μόνο εσείς και οι δικές μου κυβερνήσεις - δεν το μετέφεραν στην Αλίαρτο που είναι η φυσική του έδρα, εκεί που έχει εγκαταστάσεις, που έχει δική του γη, ιδιοκτησία, που μπορεί να κάνει έρευνα, παραγωγή, εκπαίδευση, αν πραγματικά επιθυμείτε να δώσετε μια άλλη ώθηση στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση; Έρχομαι τώρα στο ζητούμενο και θα ξεκινήσω με αυτό που ο Πρωθυπουργός συνηθίζει να λέει στον Αρχηγό μας «μου έδωσες πάσα». Μας έδωσε, λοιπόν, πάσα και εμάς ο Πρόεδρός σας, ο Πρωθυπουργός, λέγοντας ότι κυβερνά τον τόπο μόνο τρεις μήνες - σήμερα τέσσερις - μετά τον Αύγουστο. Εγώ να θυμίσω ότι κυβερνάτε σαράντα τέσσερις μήνες, αν δεν το θυμάστε. Διότι αν πράγματι δεν κυβερνάτε σαράντα τέσσερις μήνες, τότε απευθύνομαι εδώ στον κ. Σταϊκούρα, στον κ. Κυριαζίδη και στην πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και στον Πρόεδρό μου, για να του πω: Σας καταγγέλλω Νέα Δημοκρατία. Γιατί; Διότι το 2014 μετά τις εκλογές - όταν αναλάβετε την Κυβέρνηση το 2015- ήσασταν κυβέρνηση, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν κάνατε αυτό που είχατε υποσχεθεί στον ελληνικό λαό! Δηλαδή, δεν καταργήσατε τους αντεργατικούς νόμους, δεν σχίσατε το μνημόνιο, δεν επαναφέρατε τον μισθό στα 750 ευρώ, κύριε Σταϊκούρα, όπως είχατε υποσχεθεί το 2014, δεν καταργήσατε τον ΕΝΦΙΑ, κύριε Σταϊκούρα! Εσείς φέρατε τα capital controls, εσείς κλείσατε τις τράπεζες, εσείς ξεπουλήσατε τα αεροδρόμια και το «λιμάνι της αγωνίας», δεν ήσασταν κυβέρνηση εσείς το '15, εμείς ήμασταν! Άρα καταγγέλλω τη Νέα Δημοκρατία. Εσείς, λοιπόν, στη Νέα Δημοκρατία, τα κάνατε όλα αυτά, ενώ άλλα είχατε υποσχεθεί τέλος του 2014! Γιατί; Εσείς βεβαίως ξεχάσατε, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, εσείς είχατε το σύνθημα - έτσι νομίζω - «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη» και το κίνημα «δεν πληρώνουμε τα διόδια»! Εσείς κλείνατε τους δρόμους, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας! Γιατί τα ξεχάσατε αυτά και τώρα δεν ακολουθείτε το λαό; Βεβαίως η υποκρισία έχει και όρια και προσπαθείτε, κάνοντας μια γενική πολιτική τοποθέτηση, λοιπόν, επί του προϋπολογισμού, που δεν έχω το ηθικό δικαίωμα να πω μην το καταψηφίσετε, γιατί είναι σαν να ρίχνετε την Κυβέρνηση, έχω το πολιτικό δικαίωμα να πω να αντιδράσετε. Υπό αυτή την έννοια η συζήτηση επί του προϋπολογισμού έχει τον εξής σκοπό: να ενημερώνεται ο λαός πού πάει η χώρα και τι πιστεύει ο καθένας μας. Όμως, θεωρώ ότι σε μια κορυφαία ετήσια κοινοβουλευτική διαδικασία, όπως είναι η συζήτηση και η ψήφιση του προϋπολογισμού στην Ολομέλεια της Βουλής, εάν αυτό δεν επιτελεί και τον δεύτερο σκοπό να γίνεται μια πραγματική ουσιαστική συζήτηση με ανταλλαγή απόψεων και να μπορούμε να αλλάζουμε κάτι και εμείς από την πλευρά μας, αλλά και εσείς - που δεν γίνεται δεκτό όταν κινούμαστε μέσα σε πολιτικό περιβάλλον συνεχούς όξυνσης, αντιπαράθεσης και αντιπαλότητας - αυτός ο σκοπός να γνωρίζετε της κοινοβουλευτικής διαδικασίας δεν επιτυγχάνεται με αυτή τη συζήτηση και υπό αυτή την έννοια εγώ θεωρώ αυτά τα χρόνια που έχω υπηρετήσει από διάφορες θέσεις προέδρου επιτροπών στη Βουλή ότι πρέπει να αλλάξει ο τρόπος συζήτησης για αυτή την κοινοβουλευτική διαδικασία. Παριστάνετε, λοιπόν, όλα αυτά τα τελευταία χρόνια τους μεταρρυθμιστές. Παριστάνετε ότι βοηθάτε τους αδύναμους. Παριστάνετε τους κοινωνικά ευαίσθητους, αλλά πρέπει να σας θυμίσω ότι τα τελευταία χρόνια: αυξήθηκε το χρέος κατά 21 δισεκατομμύρια, οι μισθοί μειώθηκαν, η φτώχεια εξαπλώθηκε, ότι έχουμε υπερφορολόγηση που έχει διαλύσει την κοινωνία. Καταφεύγετε συνεχώς στην παροχολογία σε μια απογοητευμένη κοινωνία. Χειρίζεστε τα εθνικά θέματα κατά τρόπο επικίνδυνο και με πολιτικό ερασιτεχνισμό. Δημιουργείτε νέα αδιέξοδα στη χώρα με ανευθυνότητα, ανοίγοντας καινούργια θέματα. Δημιουργείτε σκευωρίες και σκάνδαλα, για να μετατοπίσετε την πολιτική ατζέντα. Είστε οπαδοί - δεν μπορώ να πω όλοι, αλλά προφανώς παρασύρεστε - της αντιπαλότητας, της διχόνοιας, της δημαγωγίας και της οπισθοδρόμησης. Εμείς, από την πλευρά μας, προτείνουμε στον ελληνικό λαό μια ρεαλιστική ελπίδα με υπευθυνότητα και αλήθεια και αυτές οι δυνάμεις θα συγκρουστούν στις επερχόμενες εκλογές, οι δυνάμεις της λογικής, οι δυνάμεις που θα προσφέρουν στον τόπο πολιτική και οικονομική σταθερότητα, που θα προσφέρουν ευημερία με όλους τους άλλους οι οποίοι θέλουν την οπισθοδρόμηση, γιατί έχουμε υποχρέωση να εργαστούμε με αυτό τον σκοπό και με μια καινούργια προοπτική για τη νέα γενιά, για τα παιδιά μας. Το οφείλουμε! Για εσάς, όμως, η πολιτική σας διάσωση αποτελεί προτεραιότητα και κάνετε το παν για να κρατηθείτε στην εξουσία. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, επικαιροποιώντας τις βασικές αρχές της παράταξής μας, της φιλοσοφίας του ιδρυτή της, ήτοι της εντιμότητας, της συνέπειας, της αλήθειας, ζήτησε ένα συμβόλαιο αλήθειας με τον ελληνικό λαό. Κινούμενοι πάντα έτσι εμείς - και έτσι θα κινηθούμε αύριο, όταν με την ψήφο του ο ελληνικός λαός θα μας δώσει τη δυνατότητα να κυβερνήσουμε τη χώρα - θα κινηθούμε στον χώρο του δυνατού και όχι του επιθυμητού και μη εφικτού, όχι της δημαγωγίας και του λαϊκισμού. Κατά την άποψή μου είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός που φέρνετε στη Βουλή και το αφήγημά σας το τελευταίο ότι τα πρώτα τρία χρόνια σας, σας τα επέβαλλαν. Να σας θυμίσω πάλι μια πολιτική ρήση ενός μεγάλου πολιτικού ανδρός στον τόπο μας «όταν δεν συμφωνείς με κάτι ή όταν σου επιβάλλουν κάτι να κάνεις, για το οποίο διαφωνείς, αποχωρείς από την πολιτική». Εσείς δεν αποχωρήσατε, θα σας αποχωρήσει ο ελληνικός λαός. Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Δημήτριος Δημητριάδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτός ο προϋπολογισμός είναι ο τέταρτος προϋπολογισμός κατά σειρά που καταθέτει η Κυβέρνησή μας, είναι όμως ο πρώτος μιας νέας εποχής, μιας εποχής χωρίς μνημόνια. Κατ' αρχάς έρχεται να αξιοποιήσει αυτό που θεμελιώθηκε την προηγούμενη περίοδο μέσα στο πλαίσιο πάντα της προσαρμογής του 2015-2018, τη σταθερότητα, την αξιοπιστία, το θετικό πρόσημο στην αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική. Έρχεται, επίσης, να εξαλείψει εμφατικά τις συνέπειες των περιοριστικών πολιτικών και της υποταγής που εφαρμόστηκαν από το 2010 και μετά. Τελειώνει έτσι ένας καθοδικός κύκλος που οδήγησε τη χώρα στη διαρκώς αυξανόμενη ανεργία, στη μείωση των εισοδημάτων και την επιτροπεία. Το περιοριστικό μείγμα πολιτικής που εφαρμόστηκε στους προηγούμενους προϋπολογισμούς και είχε τα γνωστά επακόλουθα, τα οποία είναι καλό να τα θυμόμαστε, όχι για να συγκριθούμε με τα χειρότερα, αλλά για να ξέρουμε τι γλιτώσαμε, να ξέρουμε ποια ήταν η μοίρα που είχε επιφυλαχθεί στην ελληνική κοινωνία και οικονομία. Πιο συγκεκριμένα: Απώλεια 25% του ΑΕΠ. Τεράστιο ποσοστό ανεργίας. Το 2013 ήταν το 27,5%. Ταυτόχρονα, ο μέσος μισθός είχε μειωθεί κατά 17%. Απώλεια το 65,5% του όγκου των επενδύσεων των ετών 2008-2014. Συρρίκνωση της τελικής εγχώριας ζήτησης κατά 6,5%, μεταξύ 2008-2014 και μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών κατά 7,5% στα δύο πρώτα μνημόνια. Ο προϋπολογισμός αυτός που καταθέτουμε, λοιπόν, αφού έκλεισε θετικά και οριστικά τη δημοσιονομική προσαρμογή όπως αυτή αποτυπώθηκε στην προηγούμενη σύμβαση χρηματοδοτικής διευκόλυνσης από τους θεσμούς, σηματοδοτεί την επανένταξη της χώρας στο διεθνές οικονομικό σύστημα και εγκαινιάζει τη σταδιακή στροφή της δημοσιονομικής πολιτικής από την πολυετή προσαρμογή στη λελογισμένη επέκταση. Καθώς τα μεγέθη της ελληνικής οικονομίας συνεχώς βελτιώνονται, η δημοσιονομική πολιτική οφείλει και πρέπει να στραφεί σταδιακά σε ένα νέο μείγμα που έχει τους εξής τρεις βασικούς στόχους: στην ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών, στην υποστήριξη μιας βιώσιμης και εναλλακτικής ανάπτυξης, στην εμπέδωση του κοινωνικού κράτους. Ο τρέχων προϋπολογισμός αυτός που διανύουμε δηλαδή το 2018 κλείνει ήδη με ένα πλεόνασμα 4,2%, με συνέπεια να διανέμουμε κοινωνικό μέρισμα περίπου ενός δισεκατομμυρίου. Υπερκαλύπτονται επανειλημμένα οι στόχοι του πρωτογενούς πλεονάσματος, γεγονός που μας δίνει τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο - μας δίνει τη βεβαιότητα δηλαδή - ώστε να εφαρμόσουμε αναπτυξιακές πολιτικές και πολιτικές κοινωνικής προστασίας. Η υπεραπόδοση του πλεονάσματος οφείλεται σε τρία βασικά πράγματα που ισχύουν βέβαια και για τον επόμενο προϋπολογισμό, άσχετα εάν αυτός εκφεύγει μακράν των προηγουμένων. Κατ' αρχάς οφείλεται στη ρεαλιστική διάρθρωση του προϋπολογισμού που εμείς καταθέσαμε και πέρυσι. Δευτερευόντως οφείλεται στο ότι τον διαχειριστήκαμε με εντιμότητα και χρηστότητα, με αυταπάρνηση αλλά και με έμπνευση στα δύσκολά του στοιχεία. Το τρίτο στοιχείο είναι πως είχαμε υιοθετήσει στον διανύοντα προϋπολογισμό στοχευμένες πολιτικές, οι οποίες διέφευγαν μίας τυπικής διαχείρισης και στόχευαν στον μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας, παρ' όλο που τα περιθώρια ήταν στενά και περιορισμένα λόγω της δημοσιονομικής προσαρμογής. Πετύχαμε, λοιπόν, το αυτονόητο σε άλλες περιπτώσεις, που είναι η εφαρμογή των δεσμεύσεων του καθενός προϋπολογισμού και μάλιστα με μία αυξημένη επιτυχία, κάτι όμως που στο παρελθόν ποτέ δεν είχε επιτευχθεί και σε αντίθεση με τις προηγούμενες κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, οι οποίες σε όλους τους προϋπολογισμούς, όχι μόνο έπεφταν έξω, αλλά έπεφταν δραματικά έξω. Είχαν, όμως, πάντοτε σ' αυτούς τους προϋπολογισμούς έναν σταθερό στόχο: Περικοπές στα εισοδήματα των εργαζομένων, καταπάτηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και εκποίηση του δημόσιου πλούτου. Θα μου επιτρέψετε να σας θυμίσω πως αυτό συνέβαινε μάλιστα σε χρονιές που τα συμφωνηθέντα πλεονάσματα ήταν μηδαμινά ή πολύ μικρά, της τάξεως του 0,5% ή 1% ή 1,5%. Φανταστείτε τι μας επιφυλασσόταν για τις χρονιές, όπως αυτές που πρόσφατα διανύσαμε, όπου τα πλεονάσματα ήταν συμφωνημένα σε επίπεδο 4,5%. Σκεφτείτε, λοιπόν, τι μας περίμενε! Στο πλεόνασμα που έχουμε ήδη πετύχει και όπως το πετυχαίνουμε κάθε χρόνο, συμβάλλει σημαντικά ένας πολύ κρίσιμος για εμάς παράγοντας, που είναι η στήριξη του λαού στο δικό μας πολιτικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση. Η αναπτυξιακή διάσταση της στόχευσης των πλεονασμάτων αλλά και του προϋπολογισμού είναι, βέβαια, ένα διαρκές ζητούμενο για εμάς και το 2019 πιστεύουμε πως είναι χρονιά - σταθμός σ' αυτή την προοπτική. Θα ήθελα να πω επιγραμματικά κάποιες θετικές παρεμβάσεις που αφορούν στον προϋπολογισμό του 2019 και είναι ιδιαίτερα σημαντικές και ανταποκρίνονται στο πολιτικό σχέδιο που έχουμε εξαγγείλει πολλά χρόνια πριν, αλλά τώρα, για πρώτη φορά, έχουμε τη δυνατότητα να αρχίσουμε να υλοποιούμε. «Βοήθεια στο Σπίτι». Αφορά τρεις χιλιάδες εργαζόμενους. Ειδική αγωγή. Πρόσληψη τεσσάρων χιλιάδων πεντακοσίων εκπαιδευτικών και εξειδικευμένου προσωπικού. Επιδότηση ενοικίου. Επαναπροσδιορισμός της αντίστοιχης δράσης που είχε συμπεριληφθεί σε παρεμβάσεις παλαιότερα. Μείωση ασφαλιστικών εισφορών. Το μέτρο αφορά ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες και ειδικότερα στη μείωση του συντελεστή κύριας ασφάλισης κατά 1/3 και στην εφαρμογή ελάχιστης εισοδηματικής βάσης για την επικουρική ασφάλιση και την εφάπαξ παροχή. Επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών νέων. Το μέτρο αφορά, κυρίως, νέους ηλικίας είκοσι τεσσάρων ετών. Μείωση του ΕΝΦΙΑ. Σημαντική παρέμβαση, η οποία για τις λαϊκές γειτονιές είναι της τάξεως του 30% για φέτος και του χρόνου θα είναι στο επίπεδο του 50%. Μείωση φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων. Μείωση φορολογίας διανεμόμενων κερδών. Ανέφερα μερικά σημαντικά παραδείγματα που επιτείνουν την αφήγησή μας ότι από το 2019 θα έχουμε νέα οικονομικά δεδομένα και νέες δυνατότητες μιας νέας πραγματικά εποχής για τη χώρα μας. Στηριζόμαστε, λοιπόν, στο ικανοποιητικό παράδειγμα των προηγούμενων προϋπολογισμών, συνεχίζουμε, διευρύνοντας τις προοπτικές ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και ορίζουμε ένα νέο ενάρετο κύκλο. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός του 2019 που συζητούμε σήμερα είναι επεκτακτικός. Είναι, βέβαια, λελογισμένα επεκτακτικός, ισορροπημένος και ρεαλιστικός. Είναι το σχέδιο που κατοχυρώνει στη χώρα μας την έξοδο από τα μνημόνια και την επιτροπεία. Είναι επικύρωση της εξόδου από την κρίση. Στοχεύουμε στην αξιοπιστία, που αποκαθιστά ήδη την εμπιστοσύνη των επενδυτών για το 2019, ένα έτος - ορόσημο για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Βγαίνουμε από την κρίση με την κοινωνία όρθια, με αισιοδοξία και πίστη στις δυνάμεις της εργασίας και της δημιουργίας. Ο κρατικός προϋπολογισμός του 2019 αποτελεί το πρώτο κρίσιμο βήμα για την αλλαγή του μείγματος δημοσιονομικής πολιτικής στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της οικονομικής δραστηριότητας και της κοινωνικής συνοχής. Οι μειώσεις των φορολογικών βαρών και των ασφαλιστικών εισφορών, η αύξηση του κατώτατου μισθού και η ενίσχυση του μισθού των εργαζομένων που νομοθετούνται σ' αυτόν τον προϋπολογισμό δεν θα είναι δυνατές, χωρίς τις δημοσιονομικές επιδόσεις των τελευταίων τριών ετών, αλλά και τη σταθερή στήριξη και τις θυσίες του ελληνικού λαού. Θα μου επιτρέψετε να τελειώσω με κάτι που δείχνει την αυταπάρνηση με την οποία αγωνιζόμαστε και πιστεύουμε στην αλλαγή του κλίματος της ελληνικής οικονομίας και την έξοδο από την κρίση. Το 2016 είχα εισηγηθεί στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης - και αφορά την περιφέρειά μου, γι' αυτό το λέω, έχω αυτή την ικανοποίηση - να τύχουμε ενός προγράμματος έκπτωσης των νοικοκυριών στο ηλεκτρικό ρεύμα στη δυτική Μακεδονία σημαντικής αξίας, της τάξεως 40%. Στον προϋπολογισμό του 2018 είχαμε την τύχη και την πολιτική ευθύνη αυτό το πράγμα να το υιοθετήσουμε, να το κάνουμε και οι καταναλωτές της δυτικής Μακεδονίας στα οικιακά τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος στη δυτική Μακεδονία να πληρώνουν 40% λιγότερο στον λογαριασμό ρεύματος. Σε αυτόν τον προϋπολογισμό του 2019 έχω την ικανοποίηση ότι το επαναλαμβάνουμε, γιατί η δέσμευσή μας είναι δεδομένη και αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα μικρό δείγμα των δυνατοτήτων που έχει αυτή η Κυβέρνηση. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Σαχινίδης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ακούσαμε προηγουμένως τον Υφυπουργό Μεταφορών και Υποδομών κ. Μαυραγάνη, στο ξεκίνημα της εισήγησής του να αναφέρεται σ' έναν εθνικό κρατικό προϋπολογισμό. Μόνο κρατικός δεν είναι, ούτε εθνικός είναι. Είναι ένας προϋπολογισμός των τραπεζιτών και των τοκογλύφων. Προϋπολογισμός του 2019 ή μία επιδοματική πολιτική για το 2019; Αναλώνεστε και έχετε επιδοθεί ξεκάθαρα σε μία επιδοματική πολιτική. Επιδόματα πάσης φύσεως για κάθε πάθηση. Αφού εσείς και οι προκάτοχοί σας φθάσατε τον ελληνικό λαό σ' αυτή την κατάσταση, εξαθλιώσατε οικονομικά και ηθικά τον ελληνικό λαό, έρχεστε να εκμεταλλευτείτε τον πόνο και τις ανάγκες του, παρουσιάζοντας τα αυτονόητα που ισχύουν στις περισσότερες χώρες ως κοινωνικές παροχές και ως κοινωνική πολιτική. Αφού και εσείς, όπως και οι προκάτοχοί σας, αφαιμάξατε, ήπιατε κυριολεκτικά και μεταφορικά το αίμα του ελληνικού λαού, πανηγυρίζετε για όποια ελάχιστη παροχή έρχεστε τώρα να ψηφίσετε, επιστρέφοντας ένα μικρό κομμάτι στους Έλληνες πολίτες. Φυσικά και πανηγυρίζετε, αφού είστε για τα πανηγύρια! Έχετε απωλέσει τον σεβασμό που είχαμε ως χώρα παγκοσμίως, εσείς, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και οι επίδοξοι διάδοχοί σας, η επόμενη συγκυβέρνηση που θα προκύψει με Νέα Δημοκρατία - ΠΑΣΟΚ - ΕΛΙΑ - Κίνημα Αλλαγής, αλλαγής ΑΦΜ και ό,τι άλλο υπάρξει! Έχετε καταντήσει οι μαριονέτες, οι γελωτοποιοί των τραπεζιτών και των τοκογλύφων. Πανηγυρίζετε για τα αναδρομικά που ψηφίσατε πριν από λίγο καιρό. Ήμασταν το μόνο κόμμα που ψήφισε «παρών» και κατηγορηθήκαμε και από εσάς και από σύσσωμο τον Τύπο. Γιατί; Ξεχάσατε ότι από το Βήμα της Ολομέλειας ο συγκυβερνήτης σας είχε αποκαλέσει κλέφτες την κυβέρνηση του 2012, που είχε κλέψει, και ότι εσείς έρχεστε να επιστρέψετε το 50%; Είχα ρωτήσει τότε τον κύριο Υπουργό: Όταν επιστρέφετε το 50% από τα κλεμμένα και παρακρατάτε το υπόλοιπο 50%, τότε τι είστε, κλεπταποδόχοι; Ανταποδοτικότητα για τα αναδρομικά. Μας είπατε ότι δεν πρόκειται να γίνουν μειώσεις στις συντάξεις. Φυσικά και δεν πρόκειται να γίνουν, αφού η μείωση στις ασφαλιστικές εισφορές, που πάλι ψηφίσατε εσείς, γι' αυτή τη μείωση θα πανηγυρίζαμε και εμείς μαζί με εσάς, εάν ήταν μία πραγματική μείωση. Από τη στιγμή, όμως, που αυτή συνδέεται άμεσα με την ανταποδοτικότητα, δεν χρειάζεται να κάνετε μειώσεις συντάξεων. Εάν μπορούσατε να αφαιρέσετε την ανταποδοτικότητα, θα ήταν δεκτό. Πείτε μου και εξηγήστε μου το εξής. Ένας, όπως εγώ που είμαι από την τάξη των ελεύθερων επαγγελματιών, θα πάρει ανταποδοτικά τα χρήματα που έχει πληρώσει τα τελευταία είκοσι πέντε συναπτά έτη; Δεν υπάρχει καμμία απολύτως τέτοια περίπτωση. Πανηγυρίζετε και για τις καταβολές των αποζημιώσεων που θα δώσετε αυτές τις ημέρες στους αγρότες για τις θεομηνίες που έχουν υποστεί. Σοβαρά; Και τα χρήματα που καταβάλλουν αυτοί κάθε χρόνο για την ασφάλιση της παραγωγής τους τι είναι; Είναι τα χρήματα τα οποία δικαιούνται και εσείς τι απαιτείτε απ' αυτούς, να σας ευχαριστήσουν; Και εδώ θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα που διάβασα εχθές στον Τύπο. Είναι σαν να μας λέτε ότι εμπλέκομαι σε ένα τροχαίο και όταν θα έρθει ο ασφαλιστής να μου επιδώσει την επιταγή για την αποζημίωση, θα πρέπει να τον βγάλω έξω, να του κάνω το τραπέζι, να τον βγάλω στα μπουζούκια, γιατί έκανε το αυτονόητο. Αυτό ακριβώς κάνετε κι εσείς. Πείτε, επιτέλους, την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Πείτε στον ελληνικό λαό γιατί χρηματοδοτήσατε το σάπιο τραπεζικό σύστημα, γιατί δεν κρατικοποιήσατε τις τράπεζες που θα έπρεπε να ανήκουν αποκλειστικά στον ελληνικό λαό. Δημιουργήσατε ένα αποδυναμωμένο τραπεζικό σύστημα, το οποίο το στηρίξατε και το χρηματοδοτήσατε και εσείς και οι προκάτοχοί σας με 64 δισεκατομμύρια ευρώ. Σήμερα, αυτό το τραπεζικό σύστημα έχει καταθέσεις 120 δισεκατομμύρια ευρώ λιγότερα. Εξηγήστε στον ελληνικό λαό γιατί ξεπουλάτε, γιατί παραχωρείτε την ελληνική δημόσια περιουσία για ψίχουλα. Εξηγήστε την ανεργία. Λέτε ψέματα ότι μειώθηκε η ανεργία, διότι πεντακόσιες χιλιάδες και πλέον νέοι επιστήμονες έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό και άλλες τετρακόσιες χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι δεν είχαν κάποια εξειδίκευση. Δηλαδή, μιλάμε για περίπου ένα εκατομμύριο ανθρώπους. Γύρω στο 10% του πληθυσμού της Ελλάδας έχει μεταναστεύσει και εσείς μας λέτε ότι μειώθηκε το ποσοστό ανεργίας. Προσθέστε τους αυτούς, για να δούμε πόσο έχει ανέβει η ανεργία, σε συνδυασμό με την ημιαπασχόληση που έχετε κάνει τρόπο ζωής για τους εργαζόμενους. Εξηγήστε την πορεία από τον έλεγχο που έχετε ασκήσει για τις λίστες και για τις offshore εταιρείες. Μάλιστα, πριν από λίγο, είχαν το θράσος Βουλευτές από τους προλαλήσαντες και της συγκυβέρνησης και της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να αναφερθούν στις λίστες, όπως τη λίστα Μπόργιανς, κ.λπ.. Έχετε πει επανειλημμένα κατά καιρούς ότι έχουν βεβαιωθεί κάποια πρόστιμα. Το θέμα δεν είναι πόσα έχετε βεβαιώσει. Πρέπει να βγείτε να μας πείτε πόσα έχετε εισπράξει και πού βρίσκεται ο έλεγχος σε σχέση με τις offshore εταιρείες και με τις λίστες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξης του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Εξηγήστε, επιτέλους, με απλούς αριθμούς - τελειώνω, κύριε Πρόεδρε - στον ελληνικό λαό πώς γίνεται να έχουμε βγει από τα μνημόνια. Όταν μπήκαμε, χρωστούσαμε, όπως λέτε εσείς και σύμφωνα με τα δικά σας στοιχεία, το 128% του ΑΕΠ και 320 δισεκατομμύρια ευρώ. Σήμερα που μας λέτε ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, χρωστάμε το 180% του ΑΕΠ και 335 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, είναι σαν να μου λέτε ότι εγώ έχω πάρει ένα δάνειο 10 εκατομμύρια ευρώ και μετά από δέκα χρόνια έχει φθάσει το δάνειό μου στα 15 ή στα 20 εκατομμύρια ευρώ και είμαι σε μία καλή πορεία, σε μία καλή ανάπτυξη. Ποιον κοροϊδεύετε; Ποιον δουλεύετε; Την οκταετία του 2034 μέχρι και το 2041, οι υποχρεώσεις που έχετε υπογράψει όλοι σας θα ξεπερνούν τα 11 δισεκατομμύρια ευρώ, μόνο για την εξόφληση οφειλών προς τον ESM και τα διμερή δάνεια του πρώτου μνημονίου. Την ώρα που εσείς μιλάτε για μερίσματα και κοινωνικά επιδόματα, τα αφεντικά σας σας κουνάνε το δάκτυλο για επιπλέον μεταρρυθμίσεις, δηλαδή για περισσότερες περικοπές και φόρους. Μιλάτε για ανάπτυξη. Το σύνολο της αξίας των περιουσιακών στοιχείων των ελληνικών νοικοκυριών μετά από τα οκτώ χρόνια λιτότητας έχει απομειωθεί κατά 498 δισεκατομμύρια ευρώ. Εάν αυτό εσείς το λέτε «ανάπτυξη», εμείς το λέμε «εξαθλίωση». Κλείνοντας, όλοι από τους προλαλήσαντες κατηγορήσατε ο ένας τον άλλο, λες και δεν κυβερνήσατε όλα αυτά τα χρόνια. Αφού μετά τη Μεταπολίτευση η πατρίδα μας είχε τόσο μεγάλη ανάγκη από σωτηρία, ήρθε να μας σώσει ο - εντός πολλών εισαγωγικών - «εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής και τον ακολούθησε ο Γεώργιος Ράλλης. Αφού μας έσωσε κι αυτός, ήρθε να μας σώσει ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Ξενοφών Ζολώτας, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ο πρεσβύτερος, ο Κωνσταντίνος Σημίτης, ο Κώστας Καραμανλής, ο Παπανδρέου, ο Πικραμμένος, ο Σαμαράς και ο Τσίπρας. Όχι! Αν θέλετε να σωθεί η πατρίδα, υπάρχει μία και μοναδική λύση: Εθνική κυβέρνηση με τη Χρυσή Αυγή. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Τριανταφυλλίδης έχει τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε, κύριοι Υπουργοί, η ταπεινότητά μου είχε πει στην επιτροπή για την Αξιωματική Αντιπολίτευση ότι κατέληξε, ότι κατάντησε να παίζει τον ρόλο του χαιρέκακου τσιλιαδόρου της ιστορίας, με τις συνεχείς αναφορές, τις αυτοεκπληρούμενες προφητείες που τελικά δεν επιβεβαιώνονταν ποτέ. Τώρα, μετά από χαιρέκακη είναι και επικίνδυνη. Είναι και ανίκανη ακόμα και για τον ρόλο του τσιλιαδόρου. Ο ελληνικός λαός έχει να επιλέξει με συγκεκριμένα στοιχεία και με συγκεκριμένη προοπτική αν θα πάμε μπροστά ή αν θα γυρίσουμε πίσω, αν θα πάμε μπροστά με συγκεκριμένους μετρήσιμους στόχους και με ούριο άνεμο την ελπίδα, την πίστη των πολιτών για την καθαρότητα και την εντιμότητα των μη πορφυρογέννητων, των ανθρώπων που ήρθαν εδώ χωρίς να είναι επαγγελματίες πολιτικοί, για να εκπροσωπήσουν τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες, τους άνεργους, τους άστεγους, τους άπορους, τους αδύναμους, όλες εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που έπληξε ο μνημονιακός κανιβαλισμός. Ή, λοιπόν, θα προχωρήσουμε ή θα γυρίσουμε πίσω - δεν υπάρχει άλλη επιλογή - στο πλιάτσικο, στην αρπαχτή, στη μίζα και στη ρεμούλα. Δεν παίρνουμε μέτρα, μας λέτε: «Είστε ανάλγητοι». Παίρνουμε μέτρα, μας λέτε: «Είστε παροχολόγοι». Δεν έπιασε. Μετά, μας λέτε: «Δεν θα βγείτε στις αγορές». Σας είπε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος να βάλετε ένα στοίχημα και όταν θα βγούμε στις αγορές, να έρθετε να μας ζητήσετε συγγνώμη, επειδή βγήκαμε στις αγορές. Ούτε αυτό έπιασε. Το προσπεράσατε. Μετά, όταν είδατε ότι τίποτα δεν πιάνει, γιατί δεν περνάει πλέον η μπογιά σας, δεν ακουμπά, δεν ευαισθητοποιεί τον κόσμο - και ας λένε ό,τι θέλουν οι δημοσκοπήσεις - τότε το γυρίσατε στον καλαματιανό. Είπατε, δηλαδή, ότι τη μη μείωση των συντάξεων - που την ψηφίσατε όμως - την ανταλλάξαμε με το μακεδονικό. «Το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη»! Η παραφροσύνη σας είναι ο καλύτερος χορηγός μας, χορηγός και της αυριανής συγκέντρωσης στη Θεσσαλονίκη. Πλέον, μετά από τις αναφορές του Προέδρου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, του κ. «Κυριάκου Γεωργιάδη», έχει μετεξελιχθεί από πολιτική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ, σε ειρηνικό συλλαλητήριο για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενάντια στην ακροδεξιά, τη μισαλλοδοξία και τον σκοταδισμό. Καλούμε αύριο στις 19.30΄ στο Αλεξάνδρειο Αθλητικό Μέλαθρο τους πατριώτες, τους δημοκράτες, τους προοδευτικούς πολίτες της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας να είμαστε όλοι εκεί και να στείλουμε ένα μήνυμα ότι τη Θεσσαλονίκη δεν τη χαρακτηρίζει ο σκοταδισμός, η ακροσυντήρηση, η μούχλα και τα απολιθώματα του παρελθόντος, οι γκοτζαμάνηδες, τα τρίκυκλα και οι καρφίτσες. Παρά τις όποιες κριτικές επισημάνσεις για το έργο μας, τα λάθη μας, τις αδυναμίες μας, των μη επαγγελματιών της πολιτικής, καταλαβαίνετε ποια είναι η προτεραιότητα, ποιο είναι το κυρίαρχο διακύβευμα και το κυρίαρχο δίλημμα: Θα πάμε μπροστά με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα ή θα γυρίσουμε πίσω, εκεί όπου μας άφησαν με τη χρεοκοπία, όχι μόνο την οικονομική αλλά την πολιτική, την ηθική, την πολιτισμική; Αυτό το επιχειρούμενο αντιδημοκρατικό κρεσέντο μίας ελάχιστης μειοψηφίας γραφικοτήτων και ανθρώπων του πολιτικού υπόκοσμου, αυτό το ιδιόμορφο face control των αντισυγκεντρώσεων δεν χαρακτηρίζει την πόλη μου, την πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη. Χαρακτηρίζει τις υπόγειες διαδρομές Δεξιάς και ακροδεξιάς και τις αιμομεικτικές τους σχέσεις. Τόλμησαν με απύθμενο θράσος να μιλούν για ανεπιθύμητο Τσίπρα απέναντι στο μοντέλο του Πρωθυπουργού του Σεπτεμβρίου και της ΔΕΘ, των Υπουργών και των συνοδών τους που ανέβαιναν στη Θεσσαλονίκη, εξόδοις του δημοσίου βεβαίως, βεβαίως. Αυτό το μοντέλο βιώσαμε. Ήρθαμε και το ανατρέψαμε. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Θ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΜΑΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ]] Υιοθετήσαμε το Γραφείο του Πρωθυπουργού, ένα στρατηγείο σχεδιασμού και υλοποίησης. Και είναι αυτός που λέτε, ο ανεπιθύμητος Τσίπρας, που κατέστησε το μετρό από ανέκδοτο, ορατό, ολοκληρούμενο έργο στα τέλη του 2019. Είναι αυτός και ο ΣΥΡΙΖΑ που παραχώρησαν τα στρατόπεδα «Παύλου Μελά» και «Κόδρα» στους πολίτες της Θεσσαλονίκης και ήδη διαμορφώνονται οι όροι και οι μελέτες για να χτιστεί στα συντηρούμενα κτήρια που αφέθησαν εκεί, το Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης και το Μουσείο του Ποντιακού Ελληνισμού. Είναι αυτή η Κυβέρνηση που έδωσε τα είκοσι επτά στρέμματα στο γήπεδο του ΠΑΟΚ, για να σταματήσει η παραμυθολογία, που επί σαράντα χρόνια δούλευαν και παραμύθιαζαν τον κόσμο. Είναι αυτή η Κυβέρνηση που έσπασε το απόστημα του ΟΑΣΘ, τα 2,5 δισεκατομμύρια που διανέμονταν στους κολλητούς μετόχους του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Είναι αυτή η Κυβέρνηση που έδωσε κατά προτεραιότητα για τη Θεσσαλονίκη μου, για τη Θεσσαλονίκη μας, που είναι η πρωτεύουσα της ανεργίας για τους νέους και τις γυναίκες, τα οκτάμηνα στους δήμους, για να αντιμετωπίσει, όσο μπορεί, το πρόβλημα της ανεργίας, μαζί με τους διακόσιους εργαζόμενους στο μετρό που έγιναν δύο χιλιάδες, μαζί με τον TAP. Αρκούν; Όχι δεν αρκούν. Χρειάζονται πολύ περισσότερα. Είναι αυτή η Κυβέρνηση και ο Ανδρέας Ξανθός και ο Παύλος Πολάκης, που ύστερα από πενήντα χρόνια, ξεκίνησαν το Παιδιατρικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. Αυτοί είναι οι ανεπιθύμητοι. Η Θεσσαλονίκη μου, η Θεσσαλονίκη μας, είναι η ευρωπαϊκή μεγαλούπολη, η πρωτεύουσα στα Βαλκάνια ως κέντρο πολιτισμού, η ανοικτή σύγχρονη πολυπολιτισμική πόλη, ανοικτή στα καλλιτεχνικά ρεύματα, στην πρωτοποριακή γνώση, στις καινοτομίες. Είναι η ανοιχτή φιλόξενη πόλη της αλληλεγγύης και η ανοικτή αγκαλιά για κάθε πρόσφυγα, για κάθε άπορο και αδύναμο άνθρωπο, η πόλη του Ντίνου Χριστιανόπουλου, του Μαρωνίτη, του Χουρμουζιάδη, του Νικηφόρου Παπανδρέου, η πόλη του Μανώλη Ανδρόνικου, η πόλη του Μίμη Φατούρου, η πόλη του Νίκου Παπάζογλου, του Σωκράτη Μάλαμα. Αυτή είναι η ανοιχτή ευρωπαϊκή πολυπολιτισμική Θεσσαλονίκη, που μια ακραία, ελάχιστη μειοψηφία προσπαθεί να της κολλήσει τη ρετσινιά ότι αποτελεί σημείο αναφοράς για την ακροδεξιά και τον φασισμό. Ήρθε - και με αυτό κλείνω, κύριε Πρόεδρε - σήμερα μια πολύ ενδιαφέρουσα δημοσκόπηση. Έθεσε το ερώτημα: «Ποιον θα καλούσατε από τους δύο πολιτικούς Αρχηγούς στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, τον Τσίπρα ή τον Μητσοτάκη;» Κατ' αρχάς, πρέπει να πούμε ότι θα γίνουν τα Χριστούγεννα, δεν καταργήθηκαν. Ο φίλος μου Μάκης Βορίδης, έπαιξε και έχασε, είχε πει ότι θα καταργήσουμε και τα Χριστούγεννα. Δεν κατάργησε τα Χριστούγεννα ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα υπάρξουν Χριστούγεννα, φίλε Μάκη Βορίδη, που το είχες υποπτευθεί από αυτούς τους αναρχοκομμουνιστές. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Επέλεξαν, λοιπόν, παρά το προβάδισμα στην προώθηση ψήφου, ότι στο σπίτι μας θα βάζαμε τον Αλέξη Τσίπρα και όχι τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Γιατί να καλέσουν τον Μητσοτάκη; Αυτός που τους υπόσχεται να τους κόψει τις συντάξεις; Γι' αυτό σας είπα, δεν είστε μόνο χαιρέκακοι, είστε και μαρτυριάρηδες τσιλιαδόροι της ιστορίας. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2016 στον «ΣΚΑΪ», στη κ. Κοσιώνη, λέει η κ. Κοσιώνη…
Κύριε συνάδελφε, αν θέλετε ολοκληρώστε.
Τελειώνω. «Λέτε και «ναι» στη μείωση των επικουρικών συντάξεων;» Και ο αρχηγός «Κυριάκος Γεωργιάδης», τι λέει: «Δεν το έκρυψα, γι' αυτό σας λέω ότι εγώ μιλάω τη γλώσσα της αλήθειας και θέλω αύριο να πράττω και το έργο της αλήθειας. Εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν». Θέλω από αυτό το Βήμα της Βουλής να ρωτήσω τους συνταξιούχους, τους πατεράδες και τις μανάδες μας: Θα τον διευκολύνετε; Θα του δώσετε τη δυνατότητα να πράξει το έργο της αλήθειας, όπως λέει ο ίδιος; Παρακαλώ, κρατήστε για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Ποιος; Αυτός που δεν ψήφισε τον νόμο για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, αυτός που δεν ψήφισε τον νόμο για τη δωρεάν πρόσβαση ανασφάλιστων στη δημόσια υγεία, αυτός που δεν ψήφισε τον νόμο για τα σχολικά γεύματα; Η δυτική Θεσσαλονίκη ακούει; Αυτός που δεν ψήφισε τον νόμο για το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, αυτός που δεν ψήφισε το 2016 την εφάπαξ καταβολή οικονομικής ενίσχυσης σε χαμηλοσυνταξιούχους; Δεκάρα δεν δίνουν ούτε για τους αδύναμους ούτε για το μακεδονικό ούτε για τα προβλήματα του κόσμου.
Κύριε Τριανταφυλλίδη, έχετε φτάσει τα δέκα λεπτά, αν με ακούτε.
Τελειώνω.
Εδώ και τρία λεπτά τελειώνετε, όμως.
Λέει: «Πώς αντιμετωπίζετε τη στρατηγική του μεσαίου χώρου;» Και η απάντηση του κυρίου Αντιπροέδρου ήταν: «Ποια στρατηγική και ποιος μεσαίος χώρος; Όποια στρατηγική ρίχνει τον Τσίπρα». Αυτό να το ξέρουν, να το γνωρίζουν οι πολίτες. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε συνάδελφε. Επειδή είπατε δύο φορές το «Κυριάκος Γεωργιάδης» ως Αρχηγός, φαντάζομαι ότι δεν έγκειται σε λάθος. Το λέω, για να το διορθώσουμε από τα Πρακτικά. [[Θόρυβος από στην Αίθουσα]] Για να μην απαντάτε, φαντάζομαι ότι είναι εντάξει. Εγώ ρώτησα μήπως και έκανε εκφραστικό λάθος ο κύριος συνάδελφος. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα οκτώ μέλη από το ΚΑΠΗ Λάρισας. Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο κ. Κάτσης. Μας έχει ενημερώσει ο κ. Βλάχος ότι είναι καθ' οδόν. Άρα θα μιλήσει μετά και αμέσως μετά η κ. Κανέλλη. Ορίστε, κύριε Κάτση, έχετε τον λόγο, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2019 είναι ενδεικτική, κατά τη γνώμη μου, για το πώς τοποθετείται η Κυβέρνηση και πώς η Αντιπολίτευση σε μία σειρά από κρίσιμα ζητήματα που αφορούν το σήμερα και το αύριο της ελληνικής οικονομίας. Συγκρούονται κατά τη γνώμη μου, δύο κόσμοι: Ο ένας κόσμος αφορά τη δίκαιη ανάπτυξη με κοινωνικό κράτος, με όφελος για τα διαθέσιμα εισοδήματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Αυτό είναι το ένα κομμάτι. Από την άλλη πλευρά, ο άλλος κόσμος αφορά τα κέρδη και τις φοροαπαλλαγές για τους δυνατούς και ισχυρούς, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και την εκχώρηση του κοινωνικού κράτους σε ιδιώτες. Είναι ο πρώτος προϋπολογισμός από το 2010- οκτώ χρόνια έχουν περάσει - που δεν παίρνει, αλλά δίνει. Δεν περιλαμβάνει περικοπές, αλλά ενισχυτικά μέτρα για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, ανάπτυξη για την υγιή και όχι παρασιτική επιχειρηματικότητα και διόρθωση και αποκατάσταση των αδικιών. Εμπεριέχει κλιμακωτή μείωση της φορολογίας στις επιχειρήσεις, μείωση στις ασφαλιστικές εισφορές των ελεύθερων επαγγελματιών, επιδότηση εισφορών για την πρόσληψη νέων κάτω των είκοσι πέντε ετών, προσλήψεις σε παιδεία και κοινωνικό κράτος, μείωση έως 30% σε ΕΝΦΙΑ στα περισσότερα νοικοκυριά, μηνιαίο επίδομα ενοικίου για τους αδύναμους και τα νέα ζευγάρια, κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για συνεταιρισμένους αγρότες, κατάργηση του φόρου στο κρασί, κατάργηση της περικοπής των συντάξεων. Αυτός ο προϋπολογισμός, λοιπόν, στοχεύει στην περαιτέρω βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών και των οικονομικών δεικτών, φυσικά. Όλοι, μα όλοι οι δείκτες της οικονομίας είναι ξεκάθαρα βελτιωμένοι σε σχέση με εκεί που τους αφήσατε το 2015. Η ανάπτυξη, η ανεργία, οι εξαγωγές, η βιομηχανική παραγωγή, ο τουρισμός, η απορρόφηση κονδυλίων, η ιδιωτική κατανάλωση, το ισοζύγιο καινούργιων ή κλειστών επιχειρήσεων, το δημόσιο χρέος, τα επιτόκια δανεισμού, τα κόκκινα δάνεια. Όποιον δείκτη και αν επιλέξετε να αναλύσουμε, δείχνει ότι πετυχαίνουμε εκεί που εσείς αποτύχατε. Και μην υποτιμάτε την νοημοσύνη των πολιτών, συγκρίνοντας μπακαλίστικα τις προβλέψεις του μεσοπρόθεσμου το 2014 με τα πεπραγμένα μας, όταν δεν πιάσατε ούτε έναν στόχο. Μιλάμε για τον πλήρη παραλογισμό. Μπορεί να μην είμαστε ακόμη οικονομικά στο σημείο που θα θέλαμε, καθώς δεν ανακτήσαμε εν μία νυκτί το 25% του ΑΕΠ, που εσείς απωλέσατε μέσα σε τέσσερα χρόνια, αλλά η σύγκριση των πεπραγμένων μας είναι συντριπτική, ενώ δείχνει ότι η πορεία της οικονομίας έχει περάσει οριστικά σε ενάρετο κύκλο. Και αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνιστά την έξοδο από τα αγαπημένα σας μνημόνια. Αυτό που δεν θέλετε με τίποτε να παραδεχθείτε, αυτό που σας έχει διαλύσει οποιαδήποτε δυνατότητα να παραγάγετε πολιτική και προτάσεις για το αύριο, επειδή δεν έχετε επιχειρήματα και αφού διαψευστήκατε σε όλα, έχετε καταφύγει σε ακροδεξιές κορώνες, σαν αυτή που εκστόμισε ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Μητσοτάκης, ωρυόμενος από το Βήμα της Βουλής, ως άριστος απόφοιτος της «Ελληνικής Αγωγής». Ότι τι, δηλαδή; Ότι ανταλλάξαμε τη Μακεδονία για τις συντάξεις. Παγκόσμια συνομωσία, λοιπόν, για να καταλάβει και ο κόσμος τι έχει γίνει μεταξύ του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Commission, του Eurogroup με ποιον; Με τον σατανικό Αλέξη Τσίπρα. Αυτό λέτε. Ας βγείτε να το πείτε δημόσια στα διεθνή φόρα, αν έχετε το πολιτικό σθένος. Σας προκαλούμε. Και είμαι σίγουρος ότι η διεθνής κοινότητα θα το τοποθετήσει επάξια στο κάδρο της γραφικότητας και της απομόνωσης, πλάι στον Πρόεδρο των Φιλιππίνων Ροντρίγκο Ντουτέρτε . Βέβαια, βρήκατε ανταπόκριση, δεν πήγε στο κενό αυτή η προσπάθεια. Από ποιους; Από την ναζιστική οργάνωση της Χρυσής Αυγής, που τσίμπησε στο ψάρεμά σας, στα θολά νερά και σας έκανε και πρόταση συνεργασίας. Ανατριχιάζουν οι μετριοπαθείς κεντρώοι, οι αριστεροί και δημοκρατικοί πολίτες και μόνο που σκέφτονται να έρθει ξανά η πιο σκοτεινή Δεξιά βγαλμένη από τον χειρότερο εφιάλτη της νεοελληνικής ιστορίας. Δεν θα σας ακολουθήσουμε πλέον στον κατήφορο. Εμείς απευθυνόμαστε ανοιχτά και καθαρά στους πολίτες, με τα πεπραγμένα μας και το σχέδιό μας για το μέλλον. Πάνω σε αυτό το μονοπάτι βαδίζει η Κυβέρνηση μας, εκτελώντας πιστά τους προϋπολογισμούς της. Βάλαμε πάτο στο βαρέλι, περάσαμε στην ανάπτυξη άνω του 2%, προστατέψαμε τους ασθενέστερους συμπολίτες μας και τώρα προχωράμε με στοχευμένες παρεμβάσεις για τη μεσαία τάξη, στο πλαίσιο που έθεσε ο Πρωθυπουργός στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, ώστε να ξεδιπλώσουμε ένα νέο μοντέλο δίκαιης ανάπτυξης για τους πολλούς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γνωρίζουμε καλά πως οι συνέπειες της πολυετούς κρίσης δεν μπορούν να διορθωθούν από τη μια μέρα στην άλλη. Όμως, είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε την προσπάθεια που ήδη φαίνεται να αποδίδει. Η πορεία της χώρας μας προφανώς και εξαρτάται από το διεθνές περιβάλλον - μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας - και τη διεθνή συγκυρία. Η κρίση λιτότητας - από διαφορετική σκοπιά, βέβαια, για την κάθε περίπτωση που θα αναφέρω - δημιουργεί πολιτική αστάθεια στις χώρες του κέντρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως το Brexit για τη Βρετανία, η υπόθεση με τα «κίτρινα γιλέκα» για τη Γαλλία, η Ιταλία με τον προϋπολογισμό της, η Γερμανία με την άνοδο του AfD. Όλες αυτές οι χώρες έχουν κρίση λόγω της λιτότητας. Αντίθετα, οι χώρες του Νότου, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα, έχουν κάνει προοδευτική συμμαχία αντιλιτότητας. Φαίνεται ξεκάθαρα, λοιπόν, ότι η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε δίκιο στην ανάγνωση της κρίσης ως ευρωπαϊκό πρόβλημα, λόγω νεοφιλελεύθερων πολιτικών και ότι η λύση είναι ο αριστερός προοδευτικός φεντεραλισμός. Κλείνοντας, επιτρέψτε μου, ως νέος άνθρωπος κιόλας, να αναφερθώ και στο φαινόμενο του brain drain και στο τι κάνει ο προϋπολογισμός σε αυτό το κομμάτι. Τι βλέπουμε από τα στοιχεία του προϋπολογισμού; Διπλασιασμός της χρηματοδότησης από το 2014, οι δαπάνες για την έρευνα και την καινοτομία θα ξεπεράσουν το 1,3% του ΑΕΠ για το 2018, με περαιτέρω αυξητικές τάσεις για το 2019. Επίσης, η στροφή στα ψηφιακά έργα, όπως η ψηφιοποίηση του δημοσίου, η γεωργία ακριβείας και το Superfast Broadband θα δώσουν προστιθέμενη αξία και στην οικονομία και στην αξιοποίηση των νέων επιστημόνων. Απομένει, λοιπόν, συνάδελφοι και συναδέλφισσες, σταδιακά και σύντομα να αποκαταστήσουμε και τον κατώτατο μισθό και τις εργασιακές σχέσεις, που ήδη έχουμε περάσει με τους νόμους. Και τότε θα μιλάμε για μια πραγματική προοπτική για τη νέα γενιά, να μείνει, να προκόψει στον τόπο. Το όφελος από την ανάπτυξη πρέπει να μοιραστεί στους πολλούς. Αυτά τα δύο αντιπαραθετικά σχέδια οι πολίτες τον Οκτώβριο του 2019 θα τα εκτιμήσουν, θα τα συνυπολογίσουν και θα δώσουν και στον ΣΥΡΙΖΑ, για μια ακόμη φορά, τη διακυβέρνηση της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κάτση και για την ακρίβεια στον χρόνο. Τον λόγο έχει εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας η κ. Καννέλη για επτά λεπτά.
Θα τα κάνω δέκα!
Θα υπάρχει η σχετική ανοχή.
Θα τα κάνω δέκα σαν τον συνάδελφο. Θα διεκδικήσω συναδελφική ομοιογένεια του δημοσιογράφου που προηγήθηκε. Αστειεύομαι. Μην ανησυχείτε συνάδελφοι. Μπορώ να πω και σε τρία λεπτά αυτά που θέλω να πω. Είναι ο προϋπολογισμός της μεγαλύτερης φιλοϊμπεριαλιστικής, φιλοευρωενωσιακής, φιλοαμερικάνικης παροχολογίας που έχει γίνει ποτέ. Επειδή έχετε κάνει της μόδας τη λέξη «παροχολογία», έχετε δώσει στους Αμερικάνους και στον μηχανισμό τους, στο ΝΑΤΟ, τα πάντα! Παλιά φώναζαν «κορίτσια ο στόλος», κάνοντας πλάκα. Τώρα έχετε τον κ. Πάιατ να έχει μετατρέψει - σας το είπε και ο Γραμματέας έξω από το Πεντάγωνο - τη χώρα κυριολεκτικά σε Τρούμπα. Δεν υπάρχει περιοχή που δεν έχετε αμολήσει μια βάση. Από τη Θεσσαλονίκη, που εκτός των άλλων έχει και το Νατοϊκό Στρατηγείο, πήγατε Αλεξανδρούπολη, Άκτιο, Άραξο, Στεφανοβίκειο, στη δυτική Μακεδονία, στα νησιά, στην Κάρπαθο, στη Σύρο. Σε εποχές που ο κόσμος στενάζει, του τάζετε και παρέχετε τη νατοϊκή επιχειρησιακή δυνατότητα, τάχα μου δήθεν, ότι θα γίνει και επιχειρηματική. Ο λαός - σας το φωνάζουμε εμείς - έχει πείρα και δεν θα το ξεχάσει. Για παράδειγμα, υπάρχουν και μερικά πράγματα που δεν μπορεί κάποιος να τα αγνοήσει ως αριθμούς. Το 6% του κυπριακού εδάφους είναι ξένες βάσεις. Του λέτε ότι το ΝΑΤΟ είναι για την ασφάλειά του, πολλαπλασιάζοντας τις βάσεις εσείς, οι ίδιοι, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Και αν δεν έμπαιναν μέσα οι ΑΝΕΛ, δεν θα ήσασταν Κυβέρνηση. Και δεν έχετε εκατό μέρες μπροστά σας. Τέσσερα χρόνια κλείνετε τον Γενάρη στην εξουσία. Και καταφέρατε σε αυτά τα τέσσερα χρόνια να πολλαπλασιάσετε τις βάσεις, όπως δεν διανοήθηκε ποτέ ούτε τότε ο πρέσβης που έπαιρνε και το σκυλάκι του και πήγαινε στο Υπουργείο. Τώρα έχετε αφήσει τα σκυλάκια χωρίς λουρί, διεκδικώντας όχι ζωτικό χώρο στρατιωτικών επενδύσεων, όπως έκαναν οι Γερμανοί ναζί, δηλητηριάζοντας και αιματοκυλίζοντας τον κόσμο με τα ιμπεριαλιστικά του σχέδια, αλλά ζωτικό ρόλο. Και ποιος είναι αυτός ο ζωτικός ρόλος στα Βαλκάνια, με σάκο του μποξ την ΠΓΔΜ και τη FYROM; Αυτός είναι ο σάκος του μποξ. Αυτή είναι η απαίτηση. Και εκεί παραχωρούνται σχεδόν τα πάντα σε μια περιοχή. Τα πάντα σε ποιους; Στους Σκοπιανούς; Όχι. Στους Αμερικανούς και τα συμφέροντά τους, για να ενσωματώσουν τα Δυτικά Βαλκάνια στα σχέδιά τους. Και τα σχέδια τους ποια είναι; «Τριάντα αργύρια», αν το 6% των ξένων βάσεων δεν εμπόδισε την εισβολή και την κατοχή στην Κύπρο. Βγαίνετε και λέτε το ατελείωτο παραχολογικό ψέμα στην Ελλάδα, ότι επειδή θα πάρουν τα ναυπηγεία της Σύρου και μετά, ενδεχομένως, και τη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη, που θα γίνει πράσινη από το χακί των στρατιωτικών σχεδίων των Αμερικανών, θα πρασινίσετε την περιοχή με δολάρια; Ποιανού θέλετε να γίνετε εταίρος; Από μεντεσές, ξεκινήσατε, προτιμώμενος εταίρος γίνατε. Ποιανού; Του διαβολικά καλού; Ποιο είναι το διαβολικά καλό; Ο ρατσιστής; Ο κουκλουξανικός; Και η Κου Κλουξ Κλαν είχε στήριγμα. Αυτουνού θέλετε να είστε ο προτιμώμενος εταίρος; Αυτών των συμφερόντων θέλετε να είσαστε; Δεν υπάρχει τίποτα που δεν δώσατε. Και δεν φτάνει μόνο αυτό, αλλά φτάσατε στο σημείο να λέει ο Καμμένος, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας, σε συνέντευξη Τύπου, ότι δεν υπάρχει ούτε μισό στρατιωτικό γραφείο στο οποίο να μην υπάρχει και εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ. Δεν υπάρχει μονάδα! Σε κάθε μονάδα έχετε και έναν νατοϊκό. Αυτό σημαίνει «προτιμώμενος εταίρος»; Τίνος τα μυστικά χειρίζεται; Πόσα κονδύλια και ποσό κοστίζει; Παίρνετε τα εύσημα ως προτιμώμενος εταίρος που αναβιβάστηκε από μεντεσές! Από την 1-1-2019, αφού κομματιάστηκε η πρώην Γιουγκοσλαβία από την επέμβαση του ΝΑΤΟ και έγινε κομματάκια και εθνοκαθάρθηκε, θα ενοποιηθεί τελωνειακά το αποσπασμένο, από τη Σερβία, Κόσοβο, με την Αλβανία. Άνοιξαν σχέδια για μεγάλες Αλβανίες. Άνοιξαν σχέδια για περαιτέρω φιλοδοξίες στην περιοχή. Νομίζετε ότι ο ελληνικός λαός θα τα ξεχάσει αυτά; Θα ξεχάσει την τριχοτόμηση της Λιβύης, το δράμα στο Ιράκ, όπου υπήρξαν συμμαχίες νατοϊκών και ευρωνατοϊκών προθύμων, τον εξανδραποδισμό της Συρίας; Τέτοια αντι - Ιντιφάντα, τάχα μου δήθεν, με το να στέλνετε και ελληνικά ελικόπτερα στην έρημο του Ισραήλ, εκεί που το πρώτο θύμα είναι ο παλαιστινιακός λαός! Στέλνετε ελληνικά ελικόπτερα να κάνουν ασκήσεις στο Ισραήλ. Αναβιβάσατε τη συμμαχία όπου υπάρχει αίμα και διωγμένος λαός και έρχεστε και λέτε ότι δεν κάνετε παροχές; Και το αντάλλαγμα είναι να γίνεται προτιμώμενος εταίρος αυτών των «φονιάδων των λαών», μέχρι χθες, αυτών που όταν ήσασταν αντιπολίτευση υποσχόσασταν ότι θα κλείσετε τη Σούδα και το Άκτιο; Και τώρα ψάχνουμε να βρούμε έναν τόπο που δεν έχει μια βάση ή που δεν πρόκειται να αποκτήσει μια γειτονική βάση, με επιθετικά ελικόπτερα, με περίεργα όπλα και καλές αποθήκες, ειδικά, εξαιρετικά στον Άραξο, με πυρηνική προετοιμασία για την πτώση; Το ΝΑΤΟ ήταν πάντα αιχμή του δόρατος και εργαλείο των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στη Σοβιετική Ένωση και στις σοσιαλιστικές χώρες. Και σήμερα ο στόχος είναι ο ίδιος γεωγραφικά για άλλους λόγους, καθαρά ιμπεριαλιστικούς. Πάντα οι ίδιοι είναι. Οικονομικοί είναι πάντα. Και όλα αυτά γιατί; Για να υποσχεθείτε στον ελληνικό λαό ότι θα παίρνει το μεροκάματο, το άθλιο αυτό μεροκάματο που παίρνει, για να σας λένε ότι είναι και ασφαλείς; Πώς θα είναι ασφαλείς; Θα αιματοκυλιστεί. Δεν κάνατε τίποτα άλλο από το να κλικάρετε για λογαριασμό των Αμερικανών, του ΝΑΤΟ και των Ευρωπαίων μέσα σε αυτή τη διαβολικά καλή, τάχα μου δήθεν, συμμαχία, κάθε σημείο της χώρας. Τη βάλατε σε μείζονα κίνδυνο για τη νεολαία της, για να πάρετε συγχαρητήρια ότι είστε η χώρα που δίνει από το υστέρημα του υστερήματος που δεν υπάρχει, το 2% του προϋπολογισμού της στο ΝΑΤΟ, όπως δεν το δίνει καμμία. Αυτό πετύχατε. Αυτές τις παροχές πετύχατε. Είναι καταγεγραμμένες στην πολιτική σας από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή. Το χειρότερο απ' όλα είναι ότι με έναν τρόπο ανεπίτρεπτο, ιστορικά κατακριτέο για τις μελλοντικές γενιές, ρίξατε και χαλαρώσατε τα αντιιμπεριαλιστικά ανακλαστικά αυτού του λαού, τον φυσικό αντιαμερικανισμό, ο οποίος γεννήθηκε από τις παρεμβάσεις σ' αυτόν εδώ τον τόπο, από το αίμα που κόστισε, από τις «Κόκκινες Προβιές» μέχρι την εισβολή στην Κύπρο. Και χαλαρώσατε αυτά τα ανακλαστικά! Και παρουσιάζετε ξαφνικά ως ασφάλεια τα φθηνά μεροκάματα στο ναυπηγείο της Σύρου, τα ακόμα φθηνότερα που θα έρθουν αν πάρουν και τα ναυπηγεία της Ελευσίνας και, τάχα μου δήθεν, την αναζωογόνηση της ζωής διά των αμερικανικών βάσεων. Αυτή είναι η πραγματικότητα, όσα αριστερά πρόσημα και να βάλετε. Κόκκινες να τις βάψετε τις κουκούλες της Κου Κλουξ Κλαν, ίδια θα μείνει όταν θα ρέει το αίμα και θα μαυρίζει εκ των πραγμάτων. Και τίποτα περισσότερο δεν πρόκειται να αλλάξει. Κι όλα αυτά για τριάντα αργύρια. Έχει αρχίσει και παίρνει πρέφα ο ελληνικός λαός ότι την ώρα που πεινάει, δεν μπορείτε να του τάζετε ασφάλεια με τέσσερα τριαντάρια. Τα θυμάστε τα τέσσερα τριαντάρια; Τριάντα τάγματα, τριάντα αεροπορικές μοίρες, τριάντα πλοία μάχης σε τριάντα μέρες να μπορούν να παρέμβουν οπουδήποτε στον κόσμο. Γιατί το μαγαζί είναι γωνία και έχει γεωστρατηγική σημασία.
Κυρία Κανέλλη, σας παρακαλώ να ολοκληρώσετε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Γεωστρατηγική σημασία είχαν και άλλες χώρες γύρω - γύρω και τις είδατε πού κατάντησαν, με υπερεξοπλισμούς και ανταγωνισμούς. Αν σας περισσεύουν τόσα λεφτά - και μιας και είστε και παρών, κύριε Τσακαλώτο - έχουμε μία ιδέα και μια πρόταση. Έχουμε καταθέσει και ερώτηση και ελπίζω να μη βρούμε αντίρρηση από καμμιά πτέρυγα της Βουλής. Όσον αφορά στον ελληνικό λαό που υπηρετεί αλλότρια συμφέροντα και του δίνετε παροχές για να μην αντιστέκεται - και όσο υπάρχει ΚΚΕ έξω από τις βάσεις, θα αντιστέκεται, να είστε βέβαιοι γι' αυτό - σας έχουμε προτείνει για τους Έλληνες φαντάρους, οι οποίοι βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη και δεινή θέση αυτή τη στιγμή για να τα βγάλουν πέρα, το εξής: Με καταργημένα ή μη καταργημένα τα Χριστούγεννα, σας έχουμε κάνει πρόταση να δώσετε 200 ευρώ εφάπαξ - τώρα, αυτές τις μέρες - ενίσχυση στους φαντάρους που το οικογενειακό τους εισόδημα είναι κάτω από 12.000 ευρώ. Να τα δώσετε άμεσα, για να τα βγάλουν πέρα στις γιορτές και να μπορέσουν να πάνε στις οικογένειές τους. Επίσης, σας έχουμε προτείνει να δώσετε 751 ευρώ - όσο λέγατε κάποτε ότι θα είναι ο βασικός κατώτατος μισθός - στις οικογένειες των φαντάρων, στους φαντάρους που έχουν οικογένεια και βρίσκονται αυτή τη στιγμή να υπηρετούν μια πατρίδα, την οποία εσείς βαφτίσατε μια πατρίδα - μεντεσέ στα Βαλκάνια του προτιμώμενου ετέρου, των φονιάδων των λαών, των Αμερικανών. Βεβαίως, θα καταψηφίσουμε τον προϋπολογισμό και κυρίως αυτές τις άκρως επικίνδυνες για το μέλλον του τόπου. Η νεολαία, οι γυναίκες, τα παιδιά, οι γέροι, ακόμα και τα κόκκαλα των νεκρών που έπεσαν, αντιστεκόμενοι στα ιμπεριαλιστικά σχέδια, θα σας κυνηγάνε γι' αυτά που δώσατε και δεν τόλμησε να δώσει και κυρίως να καυχηθεί γι' αυτά κανένας μέχρι σήμερα με αυτό τον τρόπο.
Ευχαριστούμε την κ. Κανέλλη. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, επειδή δέχθηκα παρατηρήσεις γιατί ήδη έχω αφήσει τουλάχιστον δύο συναδέλφους να μιλήσουν κοντά στα δέκα λεπτά, θα πρέπει να προσπαθείτε να τηρήσετε τον χρόνο σας για να μην έχουμε τέτοια φαινόμενα και να φτάνουμε να μιλάει ο καθένας δέκα λεπτά. Με αυτόν τον τρόπο θα τελειώσουμε όχι την Τρίτη αλλά ούτε την άλλη Παρασκευή! Τον λόγο τώρα έχει για επτά λεπτά ο κ. Παναγούλης. Αμέσως μετά θα ακολουθήσει ο κ. Βλάχος και θα συνεχίσουμε με τη λίστα των ομιλητών.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε, αισθάνομαι την υποχρέωση πρώτα από όλα, πριν μπω στο θέμα, να πω ότι η Βουλή που ζούμε τους τελευταίους μήνες, έχει ευτελιστεί πάρα πολύ. Από το 1977, που έχω θητεύσει πολλές φορές σ' αυτή την Αίθουσα, αυτός ο ευτελισμός που υπάρχει σήμερα, δεν υπήρξε ποτέ. Προχθές, την τελευταία στιγμή, ήρθε μια τροπολογία τριάντα σελίδων. Είναι απαράδεκτα φαινόμενα. Φτάσατε στο σημείο η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να λασπολογεί προς όλες τις κατευθύνσεις. Φτάσατε στο σημείο να λασπολογήσετε εναντίος ενός πρώην Πρωθυπουργού που έβαλε την Ελλάδα στην ΟΝΕ, που έβαλε την Κύπρο στην ΟΝΕ, που έκανε τα μεγάλα έργα στην οκταετία του. Φτάσατε στο σημείο να λασπολογήσετε εναντίον αυτού που οργάνωσε και επιτυχώς έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες το 2004, τον κ. Κώστα Σημίτη. Εγώ είχα πολλές διαφωνίες μαζί του. Όμως, η αλήθεια πρέπει να λέγεται. Πού φτάσατε σήμερα, κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ; Φτάσατε στο εξής: Στέλνετε μηνύματα. Και ακούστε το, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Φεύγει πούλμαν για Θεσσαλονίκη την Παρασκευή στις 7.00΄ προ μεσημβρίας και επιστρέφει μετά την ομιλία του κυρίου Πρωθυπουργού ή την επομένη το πρωί. Όσες και όσοι επιθυμείτε, δηλώστε το. Είναι δωρεάν η μετακίνηση. Και διάφορα άλλα. Κύριε Πρόεδρε, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τον παρατρεχάμενο εταίρο της, πέτυχε ό,τι δεν έχει κατορθώσει άλλη κυβέρνηση στην ιστορία του τόπου. Μέσα σε μόλις τρία χρόνια διακυβέρνησης οδηγήσατε τη χώρα στο απόλυτο οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο. Μήπως τυχόν, φίλοι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, θυμάστε το βιβλίο με τίτλο «Η μαύρη Βίβλος της ντροπής»; Θα σας θυμίσω εγώ το βιβλίο αυτό και θα σας δώσω τα συγχαρητήρια μου, γιατί ξεπεράσατε κατά πολύ αυτούς που με τόσο ζήλο καταγγέλλατε. Ο Αντόνιο Γκράμσι, τον οποίον επικαλείται συχνά ο Πρωθυπουργός, μίλησε για «την εποχή των τεράτων», τότε που ο παλιός κόσμος πεθαίνει και ο καινούργιος παλεύει να γεννηθεί. Αυτό ζούμε τώρα, την εποχή των τεράτων. Ζούμε ανάμεσα σε τέρατα και σε ήρωες. Ποιοι είναι τα τέρατα; Νομίζω ότι μέσα σας ξέρετε την απάντηση. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Το αφορολόγητο των 8.636 ευρώ, που θα γινόταν 12.000 και τελικά έγινε 5.900, βουλιάζοντας χαμηλόμισθους και συνταξιούχους στον πάτο; Την κοινωνική σας ευαισθησία στους μαθητές των επαρχιακών πόλεων, που ακόμα μεταφέρονται με καρότσες αγροτικών στα σχολεία τους; Την προστασία της δημόσιας υγείας με τα διαλυμένα νοσοκομεία; Τον εξορθολογισμό της διοίκησης, με την Περιφέρεια Αττικής να βγαίνει πρωταθλήτρια στα «φέσια», σύμφωνα με την επίσημη έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου; Τη μείωση της φορολόγησης του Έλληνα εργαζομένου, που έγινε μείωση φορολόγησης - μπράβο σας! - των καζίνο; Από 37% τη φορολογία στα καζίνο την πήγατε στο 8%. Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Τα εννιά καζίνο τα κάνατε δεκατρία. Και ερωτώ: Πρώτον, ποιος είναι αυτός που μαζεύει τα χρήματα; Και, δεύτερον, πού θα πάνε αυτά τα χρήματα, τα δεκάδες εκατομμύρια, από τους καζινάρχες; Θα το δείξει ο καιρός. Μήπως ξεχάσατε την τήρηση του συνθήματος «Δεν πληρώνω» για τα διόδια; Και έγινε αύξηση των διοδίων. Ακούστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το εξής: Στον σταθμό Ιωαννίνων έγινε αύξηση και από το 1,20 ευρώ πήγε στο 1,98 ευρώ και στον σταθμό Μαλγάρων από το 1,20 ευρώ πήγε στα 2,98 ευρώ. Η δε ανικανότητά σας στο προσφυγικό ήταν παροιμιώδης, αφού καταφέρατε μέσα σε λίγους μήνες να μετατρέψετε τα νησιά μας σε αποθήκες ψυχών. Σε ό,τι αφορά την ανάπτυξη, το έργο σας στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία. Είπα προηγουμένως ότι είχαμε ανάπτυξη στα καζίνο και ότι δημιουργήσατε και καινούργια στην Κρήτη, στη Σαντορίνη, στη Φλώρινα και στη Μύκονο. Κάθε μέρα που περνάει, η χώρα φτωχοποιείται. Τα συσσίτια και τα φιλοδωρήματα, που δίνετε κάθε χρόνο την περίοδο των εορτών, δείχνουν πού έχετε οδηγήσει τη χώρα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να σας πω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Στους αστυνομικούς - και ιδιαίτερα στους ειδικούς φρουρούς που έχουν δέκα, δεκαπέντε χρόνια - η αύξηση από τα αναδρομικά είναι από 125 ευρώ μέχρι 210 ευρώ. Είναι μια ελεημοσύνη. Δεν θέλω να πω περισσότερα. Τα είπε σήμερα ο πρώην Γενικός Γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Αλαβάνος. Πριν από λίγο τα διάβασα και σας τα μεταφέρω για να ενημερωθείτε: «Ο Τσίπρας είναι ένας πραξικοπηματίας Πρωθυπουργός. Είναι πιο δεξιός και από τον Μητσοτάκη». Αυτά ποιος τα είπε;
Ο Αλέκος Αλαβάνος.
Ο Αλέκος Αλαβάνος. Αυτός που έδωσε το δαχτυλίδι…
Εμείς τον ψηφίσαμε! Κάνετε λάθος!
Κύριοι συνάδελφοι, κάνετε ησυχία, σας παρακαλώ πολύ! Κύριε Παναγούλη, αν θέλετε…
Κύριε συνάδελφε, έχω περισσότερα από είκοσι χρόνια σε αυτή την Αίθουσα και δεν έχω φωνάξει ποτέ από κάτω ούτε έχω διακόψει κανέναν! Σας παρακαλώ! Ο κατώτατος μισθός των 751 ευρώ έγινε 500 ευρώ, μετά 300 ευρώ και σε λίγο θα είναι εθελοντική εργασία. Η μεγάλη πλειοψηφία των νέων εργάζεται για 300 έως 500 ευρώ. Καταντήσατε το παραγωγικό δυναμικό της χώρας ημιαπασχολούμενο με τετράωρα με 4 ευρώ την ώρα. Και δεν ντραπήκατε μετά από όλα αυτά να εξαγγείλετε αύξηση 20 ευρώ τον μήνα, δηλαδή 0,66 ευρώ την ημέρα. Είστε πραγματικά προκλητικοί και ανεκδιήγητοι.
Ολοκληρώστε με αυτό, κύριε συνάδελφε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Πιστεύω, όμως, ότι θα έχει την ευκαιρία ο ελληνικός λαός σε λίγο καιρό, σε λίγους μήνες, στο τέλος του Οκτώβρη - που λέει ο κύριος Πρωθυπουργός - να δώσει την απάντηση αν είναι ικανοποιημένος από την πολιτική των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Και θα τελειώσω, κύριε Πρόεδρε, με το εξής: Σταματήστε αυτό το παραμύθι! Όποιος διαφωνεί μαζί σας είναι Χρυσή Αυγή! Και το ερώτημα που μπαίνει είναι ένα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Γιατί τις δύο τελευταίες άρσεις ασυλίας συναδέλφων Βουλευτών της Χρυσής Αυγής δεν τις ψηφίσατε, ενώ όλες τις ψηφίζατε, δικαίως και αδίκως; Εγώ δεν το εξετάζω αυτό. Εγώ είμαι ο μόνος Βουλευτής που έχω αρνηθεί να παίρνω μέρος σε αυτή την κωμωδία. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Ευχαριστούμε τον κ. Παναγούλη. Η κ. Αντωνίου εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε τον - ευτυχώς - τελευταίο προϋπολογισμό της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έναν προϋπολογισμό που μπορεί να χαρακτηριστεί με μία μόνο φράση: προϋπολογισμός - ζουρλομανδύας. Και εξηγούμαι. Αν πιστέψουμε όσα λένε τα κυβερνητικά στελέχη και κάποιες φορές οι εταίροι μας - για δικούς τους, βέβαια, λόγους - η χώρα όχι μόνο οδεύει προς την κανονικότητα, αλλά οδεύει προς την απόλυτη ευημερία. Η ανεργία μειώνεται, η απασχόληση αυξάνεται, το εισόδημα ενισχύεται, η κατανάλωση επιστρέφει, η ανάπτυξη καλπάζει. Μιλάμε για το απόλυτο θαύμα, αφού, άλλωστε, η κυβερνητική προπαγάνδα παρουσιάζει τον Πρωθυπουργό περίπου ως τον νέο Άγιο Βασίλη, που διαχειρίζεται με μαεστρία τη φτώχεια και τη μιζέρια του μνημονίου της Αριστεράς, που αυξάνει τα εισοδήματα των συμπολιτών μας, μοιράζοντας κάθε μέρα και από ένα νέο επίδομα. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αφού κατέστησε την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην αύξηση φόρων και ασφαλιστικών εισφορών σε όλο τον ΟΟΣΑ, έρχεται σήμερα να μοιράσει προεκλογικά ένα δήθεν κοινωνικό μέρισμα, που, βέβαια, δεν είναι ούτε κοινωνικό ούτε μέρισμα, αφού είναι γεμάτο από αδικίες και προέρχεται από το άγριο γδάρσιμο όλων των Ελλήνων. Δυστυχώς, όμως, για τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αλλά κυρίως για τη χώρα, η πραγματικότητα, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι αδυσώπητη. Οι ποσοτικοί δείκτες της οικονομίας δείχνουν την πραγματικότητα, κύριε Υπουργέ. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας διαρκώς υποχωρεί. Η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται. Οι θεσμοί διακυβέρνησης υποβαθμίζονται. Οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν ουσιαστικά στο τραπεζικό σύστημα. Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται. Οι κεφαλαιακοί περιορισμοί που επιβλήθηκαν το 2015, δεν έχουν ακόμα πλήρως αρθεί. Οι οφειλές των πολιτών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτοξευθεί κατά 60% από το τέλος του 2014. Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις, κύριε Υπουργέ. Το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει. Οι τραπεζικές μετοχές έχουν εξαϋλωθεί. Οι προκλήσεις για το τραπεζικό σύστημα, μεταξύ των οποίων η αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων και η ενίσχυση της οργανικής κερδοφορίας, είναι μπροστά μας. Η ρευστότητα και η βιωσιμότητα σημαντικών φορέων, όπως είναι η ΔΕΗ, επιδεινώνονται, ενώ το κράτος διογκώνεται χωρίς σχεδιασμό αποκλειστικά με μικροκομματική στόχευση. Συνεπώς μέχρι σήμερα όχι μόνο επιστροφή στην κανονικότητα δεν υφίσταται αλλά η Κυβέρνηση με τις πράξεις της και πολύ περισσότερο με τις παραλείψεις της - με ευθύνη και των εταίρων - ναρκοθετεί τα θεμέλια της οικονομίας. Σας το λένε άλλωστε και οι πολίτες, που σήμερα σε ποσοστό πάνω από 50% ζητούν εκλογές και εμπιστεύονται πλέον τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Νέα Δημοκρατία για να αλλάξει η χώρα μας πορεία. Την ίδια ώρα η ψήφιση του προϋπολογισμού καλύπτεται από μια περίεργη οσμή, που αναδύει το περιβόητο δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς αλλά και από τα μαύρα σύννεφα που μαζεύονται στο μέτωπο των εθνικών μας θεμάτων. Οι καθημερινές ντρίπλες του κ. Ζάεφ έχουν ζαλίσει τους κυβερνητικούς εταίρους και ταυτόχρονα αποδεικνύουν το πόσο επικίνδυνη είναι για την πατρίδα μας η Συμφωνία των Πρεσπών. Ταυτόχρονα το τελευταίο διάστημα χορτάσαμε από ηθικό πλεονέκτημα. Από πού να ξεκινήσω; Από την υπόθεση της πώλησης βλημάτων στη Σαουδική Αραβία; Από το θέμα της εξαγοράς της ηλεκτρικής εταιρείας στα Σκόπια; Από την παραχώρηση του «Ελευθέριος Βενιζέλος» με εξευτελιστικό τίμημα που, ευτυχώς, το απέτρεψε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή; Από το τεράστιο θέμα της ΔΕΠΑ που μόλις τώρα άρχισε; Και θα φτάσω και στα «golden boys» της Αριστεράς, που μέσα σε μια νύχτα μεταμορφώνονται από σερβιτόροι σε διαμεσολαβητές Μαξίμου και επιχειρηματιών, τους συμμαθητές - βόμβες στα υπόγεια του Μαξίμου. Η κυβερνητική πλειοψηφία κλείνει και κουκουλώνει τα θέματα με χαρακτηριστική ευκολία αλλά και με τον τρόμο ζωγραφισμένο στα μάτια, τον τρόμο του δράστη που νιώθει ότι ο κλοιός σφίγγει, τον τρόμο των ανθρώπων που αντιλαμβάνονται ότι πολύ σύντομα δεν θα έχουν την πλειοψηφία της Βουλής που τους έσωζε μέχρι σήμερα. Αυτός ο τρόμος ήταν άλλωστε, που ανάγκασε τον Πρωθυπουργό στην τελευταία ομιλία του στη Βουλή να τα πάρει όλα πάνω του και να κουνάει και το δάκτυλο. Η αλήθεια είναι όμως ότι ο κ. Τσίπρας ανέλαβε όλες τις ευθύνες για όλα τα θέματα και είναι σίγουρο ότι θα χρειαστεί να επικαλεστεί κάτι περισσότερο από τον Γκοτζαμάνη. Σας ευχαριστώ, κύριοι συνάδελφοι.
Ευχαριστούμε την κ. Αντωνίου και για την οικονομία του χρόνου. Ήταν ίσως η μόνη που δεν εξάντλησε το επτάλεπτο. Τον λόγο έχει ο κ. Σπαρτινός από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά και αμέσως μετά να ετοιμάζεται ο κ. Κέλλας.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μετά από δέκα χρόνια οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, μετά από σειρά αποτυχημένων προσπαθειών εξόδου από αυτή την κρίση που διαχειρίστηκαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, φτάνουμε στον πρώτο επεκτατικό προϋπολογισμό, αυτόν που φέρνει η σημερινή Κυβέρνηση, αυτή η Κυβέρνηση που κατάφερε να δώσει τέλος στην εποχή των μνημονίων. Ακούμε συχνά τον κ. Μητσοτάκη τον τελευταίο καιρό και παλιότερα, να αρέσκεται να λέει ότι αυτή είναι η μακροβιότερη Κυβέρνηση της εποχής των μνημονίων. Τι εννοεί άραγε; Εννοεί ότι ίσως θα έπρεπε όπως θα έκαναν προηγούμενες κυβερνήσεις εντός αλλά και παλιότερα εκτός μνημονίων, να εγκαταλείψουμε στη μέση την προσπάθεια περιφρονώντας τη λαϊκή εντολή και να παραδώσουμε την «καυτή πατάτα» σε κάποιους άλλους, στους οποίους οι πολίτες έχουν βγάλει επανειλημμένως κόκκινη κάρτα, όπως έκανε η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, όπως έκαναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αυτές που οδήγησαν την Ελλάδα σε μνημόνια με την πελατειακή και ανέμελη δανειακή τακτική τους, αυτές που χρεοκόπησαν τη χώρα και έριξαν την ελληνική κοινωνία στη μεγαλύτερη περιπέτεια που έζησε μετά τον πόλεμο; Ή μήπως εννοεί ότι η τήρηση της συνταγματικής πρόνοιας για τετραετή θητεία της Βουλής και η μη καταστρατήγησή της με φθηνά εφευρήματα, αυτά που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ παλιότερα, είναι πολιτικά κατακριτέα; Τι εννοεί άραγε ο κύριος Πρόεδρος; Ή μήπως έτσι δεν εκφράζει παρά μόνο το βαθύ του παράπονο, την πικρία και την απόγνωσή του, γιατί έχασε όλα τα στοιχήματα που έβαλε από τη στιγμή που ανέλαβε την αρχηγία της Νέας Δημοκρατίας, κάτι που τον οδηγεί σε σοβαρότατα πολιτικά ατοπήματα, όπως αυτό που είπε προχθές σε αυτή την Αίθουσα; Και όπως διαβάζουμε, συνεχίζει στην ίδια τακτική και το κόμμα του, η Νέα Δημοκρατία, στη Θεσσαλονίκη, για παράδειγμα, με αφορμή τη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ με ομιλητή τον Αλέξη Τσίπρα, ενθουσιασμένη πιθανότατα η Νέα Δημοκρατία από την προσφορά στήριξης που πρότεινε σε αυτή ο κ. Μιχαλολιάκος. Οι κυβερνήσεις Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ - αυτές που πέρναγαν την «καυτή πατάτα» η μία στην άλλη για να εξυπηρετήσουν τους έχοντες και κατέχοντες, τους κολλητούς και τα «δικά τους παιδιά» - οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία που δεν ήταν μόνο οικονομική αλλά ήταν και κοινωνική και πολιτική και ηθική. Είναι προφανές ότι προτιμούσαν να μη βγούμε από τα μνημόνια. Αφ' ενός για να μην αντέξει το γεγονός αυτό αυτή η Κυβέρνηση και αφ' ετέρου για να επιβάλουν τη νεοφιλελεύθερη πολιτική τους, επανακάμπτοντας στην εξουσία με το προσωπείο μάλιστα του εγγυητή της ανάπτυξης. Η σκληρή αλήθεια όμως είναι ότι δεν κατάφεραν τα τελευταία μνημονιακά χρόνια, όταν κυβερνούσαν, απολύτως τίποτα ούτε για την ανάπτυξη ούτε για τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής. Αυτό που κατάφεραν ήταν η κατά 25% μείωση του ΑΕΠ, η αύξηση του χρέους από το 125% στο 180% του ΑΕΠ, η αύξηση της ανεργίας από το 9% στο 27%, η διάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων και η επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, με την απαξίωση των κοινωνικών δομών, της υγείας, της παιδείας, ο καταποντισμός των συντάξεων και των μισθών. Και έχουν το θράσος να έρχονται σήμερα εδώ και να κατηγορούν εμάς για καταστροφή της οικονομίας, της ανάπτυξης, της κοινωνίας. Για ποια καταστροφή μιλούν; Για τη μείωση της ανεργίας από το 27% στο 18,5%; Για την ανασύσταση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και την πλήρη και καθολική κάλυψη ασφαλισμένων και μη; Κατηγορούν εμάς που, μέσα σε αυτά τα τέσσερα δύσκολα χρόνια, επαναφέραμε την οικονομία στην ανάπτυξη και η χώρα ανέκτησε το κύρος και τη θέση της στον παγκόσμιο χάρτη. Έχουμε πλέον ένα βιώσιμο και πλεονασματικό ασφαλιστικό σύστημα, το οποίο είχε παραδοθεί με έλλειμμα 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ και θέλουν τώρα να το σώσουν με συνταγές Πινοσέτ. Εφαρμόσαμε το ΚΕΑ για πάνω από επτακόσιες χιλιάδες ευάλωτους συμπολίτες μας καθώς και το πρόγραμμα σχολικών γευμάτων. Σχεδόν διπλασιάσαμε τον τακτικό προϋπολογισμό και τις δαπάνες του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων για την έρευνα, αυξάνοντας το ποσοστό των καινοτόμων επιχειρήσεων στην Ελλάδα στο 57,7% την περίοδο 2014-2016. Μέσα σε αυτές τις εκατό και κάτι ημέρες από την έξοδό μας από τα μνημόνια έχουμε ήδη προχωρήσει στα πρώτα μέτρα ανακούφισης των συμπολιτών μας, όσων χτυπήθηκαν αλύπητα από την κρίση και σήκωσαν το μεγαλύτερο βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής, με θετικά μέτρα που δεν είναι προεκλογικές υποσχέσεις ανεκπλήρωτες εν πολλοίς, όπως συνήθιζαν να κάνουν αυτοί, αλλά υλοποίηση της υποχρέωσής μας απέναντι σε μια κοινωνία που έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της, για να τη στηρίξουμε την κοινωνία αυτή. Η σημερινή οικονομική κατάσταση που δεν φτιάχτηκε από μόνη της αλλά με σχέδιο και με χρηστή οικονομική διαχείριση, βάζει τα θεμέλια για μια δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, για ένα κοινωνικό κράτος για τους πολλούς. Προχωρήσαμε ήδη σε μείωση ασφαλιστικών εισφορών για τους ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολούμενους και αγρότες, στην επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών, στη μείωση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων αλλά και ταυτόχρονα στην επιστροφή στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, στη μείωση του ΕΝΦΙΑ για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Αποτρέψαμε τη μείωση των συντάξεων που μας επέβαλε το ΔΝΤ για να κλείσει η δεύτερη αξιολόγηση και αυτό όχι γιατί μας συμπάθησε το ΔΝΤ αλλά γιατί δεν υπάρχει πλέον ούτε ένα αφήγημα ούτε ένα επιχείρημα για την εφαρμογή του μέτρου, που ζητούσαν με τη θερμή στήριξη της Νέας Δημοκρατίας και των παραφυάδων της. Αυτά για σας, κυρίες και κύριοι της Αντιπολίτευσης, είναι καταστροφή; Ναι είναι πιθανώς καταστροφή του δικού σας αφηγήματος. Είναι καταστροφή των σχεδίων σας για το τέταρτο μνημόνιο, καταστροφή της νεοφιλελεύθερης πολιτικής σας που θέλατε να επιβάλετε ως μονόδρομο. Αυτός ο προϋπολογισμός, κυρίες και κύριοι, προβλέπει την αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 2,5% το 2019, με κύρια πηγή ανάπτυξης την περαιτέρω ανάκαμψη της ιδιωτικής κατανάλωσης και την εύρωστη επενδυτική δραστηριότητα. Ο ρυθμός αύξησης της πραγματικής κατανάλωσης εκτιμάται ότι θα ενισχυθεί το 2019 στο συν 0,6%, ενώ της πραγματικής ιδιωτικής κατανάλωσης στο 1,1%, κάτι που αναμένεται να συμβάλει στην αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ κατά 0,8 ποσοστιαίες μονάδες. Τελειώνω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, λέγοντας ότι ο αγώνας που δίνουμε δεν έχει τελειώσει. Έχουμε, όμως, μπει σε μια νέα εποχή, μια εποχή που θα πρέπει να χτίσουμε πάλι από την αρχή αλλά με σωστά υλικά, ένα αξιόπιστο και σύγχρονο κοινωνικό κράτος, ένα κράτος που θα υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, τον απλό πολίτη αυτής της χώρας, θα λειτουργεί με ισότητα, δημοκρατία και αλληλεγγύη, με σεβασμό στα δικαιώματα, ένα κράτος που θα στηρίξει τη δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, με σεβασμό στο περιβάλλον, την ανάπτυξη για τους πολλούς και όχι για τους λίγους. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Θα είναι ένα κράτος, που με τις πολιτικές του θα δίνει ελπίδα και αισιοδοξία στους νέους, θα μειώνει τις ανισότητες και θα δυναμώνει την κοινωνική συνοχή.
Κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.
Το είπατε και πριν από ένα λεπτό περίπου, κύριε συνάδελφε.
Σ' αυτή τη νέα προσπάθεια βλέπουμε ότι συμπαρατάσσονται και πολιτικοί από άλλους πολιτικούς χώρους, όπως ακούσαμε χθες από την τοποθέτηση του κ. Σαρίδη, εκπροσώπους του Κέντρου, του γνήσιου κλασικού παραδοσιακού Κέντρου και όχι του ακραίου Κέντρου που ζήσαμε τα χρόνια αυτά πάνω στο πετσί μας. Αυτό είναι το δικό μας όραμα και είμαστε σίγουροι ότι η κοινωνία θα μας στηρίξει για να το οικοδομήσουμε μαζί βήμα - βήμα, γνωρίζοντας καλά ποιων τα συμφέροντα εκπροσωπεί η κάθε πολιτική δύναμη, πού οδηγούν οι βαρύγδουπες εξαγγελίες και οι διχαστικές αντιλήψεις,…
Σας παρακαλώ, κύριε συνάδελφε. Έχετε φτάσει στα εννιάμισι λεπτά. Με φέρνετε σε δύσκολη θέση.
…πού είναι το ψέμα και πού η αλήθεια, ποιος δρόμος οδηγεί σε ένα καλύτερο αύριο και ποιος στο φαύλο παρελθόν. Σας ευχαριστώ.
Όχι τίποτα άλλο είπατε και για ακραίο Κέντρο που δεν υπάρχει. Άκρα είναι Δεξιά και Αριστερά. Στο Κέντρο δεν γίνεται να υπάρχουν άκρα.
Έχετε μείνει λίγο πίσω.
Η θέση που είμαι αυτή τη στιγμή, δεν μου επιτρέπει να μιλήσω κομματικά. Ο κ. Κέλλας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα η Κυβέρνηση φέρνει τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό και πανηγυρίζει, συνεχίζοντας να ζει στη δική της πραγματικότητα. Ωστόσο, κύριε Υπουργέ, ο προϋπολογισμός φανερώνει ότι βρίσκεστε σε σύγχυση και συνεχίζετε το αποτυχημένο μείγμα πολιτικής, δίχως να παραθέτετε ουδεμία αναπτυξιακή προοπτική. Ευτυχώς που έρχονται οι εκλογές και είναι ο τελευταίος σας προϋπολογισμός, διότι αν συνεχιστεί αυτή η πορεία της χώρας, δεν πρόκειται η χώρα να βελτιώσει ούτε τις διαρθρωτικές της αδυναμίες και μετά την περίοδο χάριτος κινδυνεύει να βρεθεί σε νέο δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Και για να περάσουμε στην πραγματική οικονομία και με χειροπιαστά δεδομένα, καθότι προσπαθείτε να εμφανιστείτε ως υπερασπιστές της μεσαίας τάξεως, των συνταξιούχων και των ανέργων, ας δούμε τα πραγματικά στοιχεία. Το 2015, κύριε Υπουργέ, παραλάβατε τον φορολογικό συντελεστή των νομικών προσώπων και των επαγγελματιών στο 26% και τον πήγατε στο 29%. Σωστά, κύριε Τσακαλώτο; Σωστά. Τέσσερα χρόνια μετά έρχεστε και τον μειώνετε για το 2019 στο 28%. Είναι επιτυχία αυτό; Παραλάβατε τον ΦΠΑ στα προϊόντα ευρείας κατανάλωσης στο 13% και τον πήγατε στο 23% και στη συνέχεια στο 24%. Καταργήσατε τον μειωμένο συντελεστή ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου. Μειώσατε το αφορολόγητο, κύριε Τσακαλώτο, από τα 9.500 ευρώ στα 8.500 ευρώ και από 1-1-2020 έχετε υπογράψει να πάει στα 5.600 ευρώ. Επιβάλατε φορολογία στον καπνό, στον καφέ, στη μπύρα, στο κρασί, στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Σήμερα ο ένας στους δύο Έλληνες χρωστάει στην εφορία. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των ιδιωτών προς την εφορία ξεπερνούν τα 103 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου προς τους ιδιώτες παραμένουν στα 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ σύμφωνα με τη δική σας υπογραφή θα έπρεπε να έχουν μηδενιστεί, κύριε Υπουργέ, από τον Αύγουστο. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων έχει μειωθεί κατά 1,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Από το 2015 κάθε χρόνο, επί τέσσερα συναπτά έτη, αναθεωρείτε τον ρυθμό ανάπτυξης δυστυχώς μόνο προς τα κάτω. Χρειάστηκαν 100 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον και αυτό για να αντιληφθείτε τις δήθεν αυταπάτες σας. Και, βεβαίως, τα capital controls αποτελούν μοναδικό δείγμα της οικονομικής μας ανάπτυξης σε όλο τον δυτικό κόσμο. Τους επενδυτές τους δαμάσατε, τους χορεύετε πλέον στο ταψί. Έτσι δεν λέγατε; Γι' αυτό είμαστε εκτός αγορών. Γι' αυτό τα spreads του δεκαετούς ομολόγου είναι στα ύψη και γι' αυτό το Χρηματιστήριο είναι σχεδόν στα χαμηλότερα όλων των εποχών.
Το 2014, ξέρετε πού ήταν το επιτόκιο; Στο 9%. Ήταν στο 9% και σήμερα είναι 4,2%, λιγότερο από το μισό.
Ποιο επιτόκιο; Τότε, όμως, κύριε Υπουργέ, ήμασταν στις αγορές.
Μια φορά βγήκατε και καταϊδρωμένοι!
Κύριοι συνάδελφοι, σας παρακαλώ. Κύριε Υπουργέ, ζητήστε τον λόγο μετά. Κύριε Κέλλα, τροφοδοτείτε τώρα τον διάλογο και ο Υπουργός δεν ακούγεται.
Δεν πειράζει. Η βάση της δημοκρατίας είναι.
Ναι είναι η βάση της δημοκρατίας αλλά έχετε τον λόγο τώρα. Συνεχίστε, κύριε Κέλλα.
Οφείλω να σας αναγνωρίσω, όμως, τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού δημοσίου. Αυτό το ομολογώ. Οι πλειστηριασμοί το 2014 γίνονταν στα συμβολαιογραφεία. Τώρα έχουν γίνει ηλεκτρονικοί και με όλο και αυξανόμενους ρυθμούς! Πώς το λέγατε αυτό, κύριε Τσακαλώτο; «Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη»; Δίκιο είχατε, γιατί τώρα τα σπίτια έχουν περάσει απευθείας στα funds. Πανηγυρίζετε για το πλεόνασμα και μοιράζετε επιδόματα και κουτσουρεμένα αναδρομικά με καθυστέρηση τεσσάρων ετών και βεβαίως γιατί έρχονται οι εκλογές. Αυτό το πλεόνασμα, σας ερωτώ, κύριε Υπουργέ, προέρχεται από υψηλή και βιώσιμη ανάπτυξη; Προέρχεται από αύξηση του ΑΕΠ; Όχι βέβαια! Από υπερφορολόγηση και στραγγάλισμα της ελεύθερης αγοράς. Μιλάτε για έξοδο από τα μνημόνια και για μεταμνημονιακή εποχή. Με υποθηκευμένη τη δημόσια περιουσία στο υπό ξένη διοίκηση υπερταμείο για εκατό χρόνια; Με Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κουτσουρεμένο; Με πλεονάσματα και ασφυκτική εποπτεία ως το 2060; Στην πρόσφατη αναφορά του ο ΟΟΣΑ κατατάσσει την Ελλάδα όγδοη μεταξύ τριάντα έξι χωρών, με τα έσοδα από φόρους ως ποσοστό του ΑΕΠ να βρίσκονται στο 39,4% έναντι 34,2% του μέσου όρου, ενώ στους έμμεσους φόρους δεν το συζητάμε! Είμαστε πρωταθλητές. Βεβαίως ξέρετε πολύ καλά ότι οι έμμεσοι φόροι δεν αγγίζουν τους πλουσίους, αγγίζουν τα μεσαία και χαμηλά στρώματα. Στην Ευρώπη είμαστε στις τελευταίες θέσεις στην απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ. Ειδικά στην έρευνα, καινοτομία και τεχνολογία είμαστε μόλις στο 4,9% και στην παιδεία μόλις που καλύπτουμε το 25%. Παριστάνετε τους κοινωνικά ευαίσθητους. Η EUROSTAT, λοιπόν προχθές κατέταξε την Ελλάδα στην τελευταία θέση ως προς την καταπολέμηση της φτώχειας μέσω των κοινωνικών μεταβιβάσεων, πίσω από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Έχετε να πείτε κάτι; Είδα χθες τον κ. Τσίπρα στη Βουλή, να εξανίσταται όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης τού είπε ωμά ότι ανταλλάξατε τη μη περικοπή των συντάξεων με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Είπε μάλιστα δήθεν αγανακτισμένος ότι θα θέσετε το θέμα στους αξιωματούχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, κύριε Τσακαλώτο; Γιατί δεν ρωτάτε τον κ. Κοτζιά; Παρουσία του κ. Τσίπρα στο Υπουργικό Συμβούλιο ο κ. Καμμένος δεν είπε ότι εκατομμύρια δολάρια πήγαιναν μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών στα Σκόπια; Γιατί δεν ρωτάτε τον κ. Καμμένο τον συνεταίρο σας; Έχετε πείσει τον κ. Καμμένο και τους ΑΝΕΛ ότι η Συμφωνία των Πρεσπών είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας; Αφού δεν καταφέρατε να πείσετε τον συγκυβερνήτη σας, προσπαθείτε να πείσετε τον κ. Θεοδωράκη, τη Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης; Όταν ο κ. Ζάεφ ομιλεί για «Μακεδονία του Αιγαίου», όταν ο κ. Ζάεφ ομιλεί για «μακεδονική μειονότητα» στην Ελλάδα, όταν ο κ. Ζάεφ πανηγυρίζει για τη συμφωνία, εσείς τι λέτε; Ποιος είναι ο χαμένος; Όταν ο ένας πανηγυρίζει, προφανώς ο άλλος δεν πανηγυρίζει, είναι ο χαμένος. Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι η χαμένη. Εν πάση περιπτώσει ποιο είναι για την Ελλάδα το κέρδος από αυτή την συμφωνία; Θα μας πείτε; Όμως για τον ΣΥΡΙΖΑ όποιος έχει εθνική και θρησκευτική συνείδηση, είναι ακροδεξιός και φασίστας. Έτσι δεν αποκαλέσατε τους χιλιάδες Έλληνες που διαδήλωσαν εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών;
Ποτέ δεν το είπαμε αυτό. Ίσα ίσα είπαμε το αντίθετο.
Δεν αποκλήθηκαν ακροδεξιοί; Δεν μιλάω για εσάς προσωπικά. Έτσι δεν αποκαλείτε τους χιλιάδες μαθητές οι οποίοι διαμαρτύρονταν για τη Συμφωνία των Πρεσπών, ενώ τους κουκουλοφόρους που καταστρέφουν δημόσιους χώρους, τα πανεπιστήμια και τα καταστήματα, τους παρακολουθείτε απλώς με απάθεια; Και αφού έγινε η διάλυση στην υγεία και στην παιδεία, έρχεστε τώρα να διαλύσετε και την εθνική και κοινωνική συνοχή με την ουδετεροθρησκεία και το διαχωρισμό Κράτους - Εκκλησίας, προκαλώντας διχασμό ακόμα και στους κόλπους της Εκκλησίας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δυστυχώς ο προϋπολογισμός του 2019 δεν εισάγει τίποτα το αισιόδοξο και αποτελεί μια θεαματική στροφή στο παρελθόν. Η οικονομία μας εξακολουθεί να βρίσκεται σε επισφαλή θέση και οι θυσίες των οκτώ ετών μνημονίων του ελληνικού λαού κινδυνεύουν να πάνε χαμένες, αν συνεχιστεί η ίδια πολιτική. Ευτυχώς, όμως, οι εκλογές έρχονται όλο και πιο κοντά και σε λίγο η Νέα Δημοκρατία θα είναι κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης Πρωθυπουργός. Έχουμε σχέδιο που θα βγάλει τη χώρα από την ανασφάλεια, θα ανακτήσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών Ελλήνων και ξένων, και θα κάνει την Ελλάδα ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος, με κανόνες στην παιδεία, στην υγεία, στη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Κέλλα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα έξι μέλη από το ΚΑΠΗ Λάρισας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ο κ. Ντζιμάνης έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αντιπαρέρχομαι την καταστροφολογία και την καφενειακού τύπου κριτική του κ. Κέλλα και μπαίνω στο θέμα που μας απασχολεί σήμερα. Η επιτυχής έξοδος από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018 γίνεται μια πραγματικότητα που αρχίζουμε σιγά σιγά όλοι να βιώνουμε παρά την καταστροφολογία της Αντιπολίτευσης και ιδίως της Νέας Δημοκρατίας. Για το έτος 2018 το πρωτογενές πλεόνασμα εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί σε 3,98% του ΑΕΠ έναντι 3,5% του στόχου. Το γεγονός αυτό δίνει στην Κυβέρνησή μας τη δυνατότητα και το δημοσιονομικό περιθώριο, να αποδώσει ένα μέρος του υπερπλεονάσματος ως κοινωνικό μέρισμα και το 2018. Στον τομέα των επενδύσεων στην περίοδο 2017-2018 παρουσιάζεται σημαντική άνοδος σε πολλούς και σημαντικούς τομείς της ελληνικής οικονομίας, όπως τον τουρισμό, τον αγροτοδιατροφικό τομέα, την καινοτομία και τις νέες τεχνολογίες. Σήμερα για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια συζητάμε έναν επεκτατικό προϋπολογισμό, ο οποίος στηρίζεται σε ένα μακροοικονομικό σενάριο, βάσει του οποίου ο ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης προβλέπεται να είναι 2,5% για το έτος 2019. Ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός περιλαμβάνει μειώσεις φόρων, αύξηση κοινωνικών παροχών και μείωση ασφαλιστικών εισφορών. Συγκεκριμένα περιλαμβάνει πολλά θετικά μέτρα, τα οποία είναι πλήρως συμβατά με τον δημοσιονομικό στόχο της χώρας μας και ανέρχονται σε 0,5% του ΑΕΠ. Οι εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο υλοποιούνται στο έπακρο όπως παρακάτω: Ενδυναμώνεται το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» με τη μετατροπή του εργασιακού καθεστώτος τριών χιλιάδων διακοσίων πενήντα επτά εργαζομένων από συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου σε θέσεις μόνιμου προσωπικού. Προβλέπεται η πρόσληψη τεσσάρων χιλιάδων πεντακοσίων μόνιμων εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής. Συνολικά στην τριετία 2019-2021 θα προσληφθούν δεκαπέντε χιλιάδες μόνιμοι εκπαιδευτικοί. Έτσι κάνουμε το πρώτο αποφασιστικό βήμα στην επιστροφή του κανόνα «μια πρόσληψη για κάθε μία αποχώρηση». Επίσης προβλέπονται η καταβολή επιδόματος στέγασης με οικογενειακά και οικονομικά κριτήρια. Η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους αγρότες, τους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αυτοαπασχολούμενους. Η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για τους αγρότες που είναι μέλη αγροτικών συνεταιρισμών, για τους ίδιους τους αγροτικούς συνεταιρισμούς, για τις επιχειρήσεις που βρίσκονται σε αδράνεια, για τα νομικά πρόσωπα που βρίσκονται σε καθεστώς εκκαθάρισης ή πτώχευσης, για τους σχολικούς συνεταιρισμούς, για τις κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις και τέλος για τους συνεταιρισμούς εργαζομένων. Η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Η επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών για τους νέους ηλικίας έως είκοσι πέντε ετών για να ενισχύσουμε την απασχόληση των νέων ανθρώπων και να περιορίσουμε το brain drain. Η αύξηση του κατώτατου μισθού από τον Ιανουάριο 2019 και η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού που αποτελεί μια δυσμενή ηλικιακή διάκριση σε βάρος των νέων έως είκοσι πέντε ετών. Η καταπολέμηση της ανεργίας που είναι κεντρικός στόχος της Κυβέρνησής μας. Το 2015 παραλάβαμε την ανεργία στο 26% και σήμερα βρίσκεται στο 18,6%. Δηλαδή μέσα σε τριάμισι χρόνια μειώθηκε κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες, ενώ δημιουργήθηκαν και τριακόσιες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας. Για το 2019 η ανεργία αναμένεται να μειωθεί στο 18,2%. Η διανομή κοινωνικού μερίσματος και το 2018 το οποίο θα ανέλθει σε 710 εκατομμύρια ευρώ και θα καταβληθεί στις πιο ευάλωτες οικονομικά ομάδες του πληθυσμού. Η σταδιακή μείωση του φόρου εισοδήματος των νομικών προσώπων από 29% το 2018 στο 25% έως το 2022. Η μείωση του ΕΝΦΙΑ μεσοσταθμικά κατά 10% και κατά 30% για περιουσίες έως 60.000 ευρώ. Η καταβολή των αναδρομικών στα ειδικά μισθολόγια τόσο στο εν ενεργεία προσωπικό όσο και στους συνταξιούχους. Ήδη από χθες άρχισαν να κατατίθενται στους λογαριασμούς των δικαιούχων. Η μη εφαρμογή του μέτρου της περικοπής των κύριων και επικουρικών συντάξεων παρά την παραφιλολογία της Αντιπολίτευσης και ιδίως της Νέας Δημοκρατίας αλλά και των μέσων ενημέρωσης που τη στηρίζουν. Τέλος, όσον αφορά τη δυτική Μακεδονία συνεχίζεται και το 2019 η έκπτωση στο τιμολόγιο του ηλεκτρικού ρεύματος, δαπάνη που ανέρχεται στο ποσό των 17,5 εκατομμυρίων ευρώ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αξίζει να τονιστεί ότι στα τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, αρχίσαμε να ανοικοδομούμε το κοινωνικό κράτος με παρεμβάσεις όπως η αναβάθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας με την ενίσχυση και την επέκταση των τοπικών μονάδων υγείας. Η εξασφάλιση της ελεύθερης πρόσβασης όλων των ανασφάλιστων πολιτών σε νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και σε ιατρικές εξετάσεις. Οι προσλήψεις εκπαιδευτικών. Η καθιέρωση και ενίσχυση των σχολικών γευμάτων. Η πρόσβαση περισσότερων παιδιών στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Προχωράμε ήδη στην ίδρυση χιλίων διακοσίων νέων παιδικών σταθμών. Η θέσπιση του ενιαίου επιδόματος παιδιού και η χορήγησή του εξορθολογισμένα ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων και το οικογενειακό εισόδημα. Η καθιέρωση του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης, του κοινωνικού οικιακού τιμολογίου παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και του στεγαστικού επιδόματος για τους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας. Η καθιέρωση του μεταφορικού ισοδύναμου για τους κατοίκους και τις επιχειρήσεις των νησιών αλλά και για το ιατρικό και εκπαιδευτικό προσωπικό που διαμένει προσωρινά στα νησιά. Και όπως ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός, από την αρχή του 2019 θα εφαρμοστεί πιλοτικά και η επιδότηση καυσίμων σε μικρά και απομονωμένα νησιά. Κλείνοντας, θέλω να τονίσω ότι με αυτόν τον προϋπολογισμό, η χώρα μας επιστρέφει στην κανονικότητα, με την κοινωνία όρθια και με τους κόπους και τις θυσίες της να πιάνουν τόπο. Σήμερα μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι ότι η χώρα μας έχει μπροστά της ένα καλύτερο μέλλον με βιώσιμη και δίκαιη ανάπτυξη και κοινωνική αλληλεγγύη. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και εμείς για την οικονομία στο χρόνο. Ο κ. Ιλχάν Αχμέτ έχει τον λόγο για επτά λεπτά εκ μέρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και αμέσως μετά η Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Παπακώστα θα έρθει στο Βήμα, θα συνεχίσουμε με τον κ. Μπαλωμενάκη και με την λίστα και λίγο αργότερα με την κ. Χρυσοβελώνη.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός του 2019 με προβλεπόμενο πλεόνασμα περίπου στα 7 δισεκατομμύρια ευρώ, αποτελεί συνέχεια της πολιτικής της υπερφορολόγησης και των περικοπών της Κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, καθώς ενσωματώνει σωρευτικά όλα τα μέτρα φόρους και περικοπές, οι οποίες αθροιζόμενες ανέρχονται στο ύψος των 29,3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Παρά το κυβερνητικό αφήγημα, κύριε Υπουργέ, για δήθεν καθαρή έξοδο από τα μνημόνια, η βαριά κληρονομιά των αχρείαστων μνημονίων που αποτελούν δικό σας έργο, ρίχνει βαριά σκιά σε αυτόν τον προϋπολογισμό και θα βαρύνει και τους επόμενους, αν δεν αναιρεθούν οι μακροχρόνιες δεσμεύσεις που έχει αναλάβει για τη χώρα η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ χωρίς μάλιστα καμμία λαϊκή νομιμοποίηση αυτών. Μιλάτε για κοινωνική δικαιοσύνη, αλλά φαίνεται να ξεχνάτε ότι δεν υπάρχει πιο ακραία μορφή λιτότητας από τα υπερβολικά πλεονάσματα του 3,5% και τα υπερπλεονάσματα που βγαίνουν με αφαίρεση πόρων και εισοδημάτων από την πραγματική οικονομία και τους πολίτες, όταν η ανάπτυξη κινείται σε χαμηλά και πολύ χαμηλά επίπεδα. Αυτή, ακριβώς, η αδιέξοδη και αντιαναπτυξιακή οικονομική σας πολιτική, κύριε Υπουργέ, αποτυπώνεται με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο σε φτωχές περιοχές της επικράτειας, όπως είναι η Θράκη και η Ροδόπη ειδικότερα, που θέλω να αναφερθώ. Μόνο για φέτος από την οικονομία της Ροδόπης υπολογίζεται ότι θα λείψουν τουλάχιστον 20 εκατομμύρια ευρώ από τις ασθένειες που έχουν πλήξει τα καπνά και τα βαμβάκια, τα οποία για τριάντα χιλιάδες ανθρώπους αποτελούν μονοκαλλιέργεια και τον μοναδικό πόρο για να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Αντί, λοιπόν, να απαντήσετε σ' αυτό το αίτημα των παραγωγών για αποζημιώσεις εύλογες, δίκαιες και ανάλογες της ζημιάς που υπέστησαν, τι κάνετε; Εσείς επιλέξατε πριν από δυο ημέρες, να μοιράσετε από τα De minimis ένα ποσό της τάξης των 8 εκατομμυρίων ευρώ σε καπνοπαραγωγούς σε όλη την Ελλάδα - δεν λέμε να μην τα δώσετε, αλλά θα σας εξηγήσω τι γίνεται - και σε εκείνους που δεν έχουν υποστεί καθόλου ζημιές ή έστω ζημιές ανάλογες με τη Ροδόπη. Στη Ροδόπη οι ζημιές στους καπνοπαραγωγούς ανέρχονται περίπου στο ποσοστό του 80% πέραν της επίσημης τοποθέτησης του ΕΛΓΑ. Εσείς αποζημιώνετε με αυτόν τον τρόπο, με 100 ευρώ ανά στρέμμα καπνοπαραγωγούς με μικρές και πολύ μικρές εκμεταλλεύσεις που υπέστησαν ολοκληρωτική καταστροφή, καταδικάζοντάς τους αυτούς και τις οικογένειές τους στην απόλυτη φτώχεια και στην εξαθλίωση. Είναι ένα ακόμη κλασικό παράδειγμα της ανερμάτιστης πολιτικής σας, που υπακούει μόνο σε σκοπιμότητες, που υπηρετούν τα πρόσκαιρα πολιτικά και ψηφοθηρικά σας οφέλη και τίποτα παραπάνω. Ενώ η διανομή του ποσού των αποζημιώσεων έπρεπε να γίνει με κριτήριο τη δικαιοσύνη και το ποσοστό της ζημιάς, εσείς το μόνο κριτήριο που είχατε ήταν το πελατειακό κριτήριο, καθώς και το ψηφοθηρικό κριτήριο, αν και μπορούσατε να στηρίξετε ειδικά τους καπνοπαραγωγούς της Ροδόπης, όχι μόνο με το De minimis αλλά και με τα ΠΣΕΑ σωρευτικά από εθνικούς πόρους, ούτως ώστε το ποσό των 100 ευρώ, που είναι ελεημοσύνη, τουλάχιστον να πάει στα 400 ευρώ, που θα ήταν και δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Επισκέφθηκα, κύριε Υπουργέ, δύο φορές τις Βρυξέλλες μέσα σ' ένα μικρό χρονικό διάστημα, και είχα επαφές με το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον αγροτικό τομέα. Είναι ξεκάθαρο ότι η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και για τη νέα ΚΑΠ, δίνει τη δυνατότητα στη χώρα - μέλος για να κάνει διανομή με μια σειρά από κριτήρια. Τονίζεται εδώ το γεγονός ότι χρειάζεται αναδιανομή - αυτή είναι η πρότασή μας προς εσάς - προς τους μικρότερους παραγωγούς και μεγαλύτερη ενίσχυση στις περιοχές, όπου η γεωργία έχει θετική επίδραση στο περιβάλλον, στην κοινωνική συνοχή και στο εισόδημα. Παράλληλα η στρεμματική ενίσχυση θα πρέπει να είναι υψηλότερη στις φτωχότερες περιοχές, όπως είπε και ο κ. Χόγκαν, στις μειονεκτικές περιοχές, ώστε να αντισταθμίζει τις μεγάλες εισοδηματικές ανισότητες που καταγράφονται σε επίπεδο ελληνικών περιφερειών και ανάλογα με την εκάστοτε καλλιέργεια, ενώ εσείς τη διανομή την κάνετε οριζόντια. Εμείς λέμε ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το μοντέλο της πυραμίδας. Δηλαδή εκεί που υπάρχουν μειονεκτικές περιοχές με ελάχιστα εισοδήματα και περιφερειακά κριτήρια, η διανομή ανά στρεμματική ενίσχυση πρέπει να είναι περισσότερη. Εάν δεν ενισχυθούν γενναία ο καπνός, το βαμβάκι, η κτηνοτροφία στην ακριτική περιοχή της Θράκης, τι θα γίνει; Εδάφη άγονα και ξερικά. Δεν θα πρόκειται περί αφανισμού απλώς μίας καλλιέργειας ή μιας κοινωνικής ομάδας, με ό,τι συνέπειες μπορεί αυτό το γεγονός να επιφέρει, αλλά θα οδηγήσει και σε κοινωνική ανισορροπία και θα επηρεάσει την ευημερία των κατοίκων των περιοχών. Μετά από δεκάδες ερωτήσεις και παρεμβάσεις μου τα τελευταία τρία χρόνια και γι' αυτό το ζήτημα, αλλά επιμένω στα αγροτικά, έχω χάσει πλέον κάθε ελπίδα ότι τώρα στο τέλος της θητείας σας, θα ακούσετε τα αιτήματα της κοινωνίας μας, που, δυστυχώς, υποφέρει από την αλαζονεία και την αδιαφορία σας. Έχετε παρατήσει τη Θράκη, κύριε Υπουργέ, εντελώς. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ως εμβληματική πολιτική σας πρωτοβουλία, προβλήθηκε από την αρχή της θητείας σας η επαναλειτουργία μονάδων της πρώην Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας Κομοτηνής και δώσατε ελπίδα σε τετρακόσιους ανέργους ότι θα ξαναβρούν εργασία στη Ροδόπη, με μεγαλύτερους δείκτες κ.λπ.. Το μόνο που κατορθώσατε, δυστυχώς, και σ' αυτόν τον τομέα - δηλαδή της βιομηχανικής ζώνης Θράκης, της Ροδόπης, τέσσερα χρόνια μετά - είναι να απαξιώνονται, να ρημάζουν και εκπλειστηριάζονται τα εργοστάσια, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης, ενώ η ανεργία ειδικότερα σε ορισμένες πληθυσμιακές ομάδες φτάνει ακόμη και στο 70%. Έρχομαι στο πανεπιστήμιο. Το πανεπιστήμιο είναι κλειστό, βρίσκεται σε αναστολή. Ποιοι ήταν οι πραγματικοί λόγοι, τα ακαδημαϊκά, κοινωνικά, εργασιακά κριτήρια, για να κάνετε τέταρτη σχολή Νομικής στην Πάτρα; Καταλαβαίνετε ότι το πανεπιστήμιο είναι πνεύμονας στη Θράκη; Ξέρετε για ποιον λόγο ιδρύθηκε; Ξέρετε ότι αυτό το πανεπιστήμιο δίνει ζωή και πνοή στην περιοχή; Ποιοι ήταν οι λόγοι που έγινε η τέταρτη Νομική σχολή; Μειονοτικά. Θα ήθελα και σ' αυτό το σημείο να πω κάποια πράγματα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι πολίτες της μειονότητας αποζητούν πρόοδο και ευημερία, γιατί βιώνουν έντονα τα σημάδια της κρίσης, της φτώχειας και της υστέρησης. Θέλουν δουλειές για τα παιδιά τους, για τις οικογένειές τους, τα γνωστά. Θέλουν το ενδιαφέρον της πολιτείας να μην είναι ευκαιριακό, να μην είναι προσχηματικό και να μην είναι πρωτίστως ψηφοθηρικό αλλά να είναι ενταγμένο σε μία μόνιμη λογική ισότιμης αντιμετώπισης όλων των πολιτών, ανεξαρτήτως καταγωγής, φύλου, θρησκείας ή κουλτούρας. Η μειονότητα ζητά παράλληλα και να της αναγνωρίζετε το δικαίωμα να διεκδικεί και να επιδιώκει με κάθε νόμιμο μέσο και τρόπο που διαθέτει την αναγνώριση των μειονοτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως αυτά απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες. Να μην ποινικοποιούνται το φρόνημα και οι αγωγές τους, να μη στιγματίζεται το δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση και διεκδίκηση, να μπορεί να διαθέτει ισχυρούς και νόμιμους συλλόγους, που λειτουργούν σύμφωνα με το ελληνικό Αστικό Δίκαιο και αναγνωρίζονται από τα διεθνή δικαστήρια, να μπορεί να έχει λόγο στη διαχείριση των βακούφικων, των περιουσιών και την επιλογή της θρησκευτικής της ηγεσίας. Ακόμη και σ' αυτό το θέμα έχετε λαϊκίσει και προσπαθείτε για ψηφοθηρικούς λόγους πρόχειρα να φέρετε ρυθμίσεις. Να διαθέτει ένα εκπαιδευτικό σύστημα εφάμιλλο και ισότιμο με τη δημόσια εκπαίδευση, που θα δρα προωθητικά για τη μόρφωση των μαθητών και των μαθητριών, χωρίς πολιτικές και εθνικές σκοπιμότητες που σε κάθε περίπτωση λειτουργούν ανασταλτικά. Η μειονότητα αποζητά, επιδιώκει και διεκδικεί ισοτιμία και ισοπολιτεία και ταυτόχρονα και τις θετικές διακρίσεις, που θετικές διακρίσεις η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τον Γιώργο Παπανδρέου, το 1996 είχε θεσπίσει το 5‰ για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια και ήταν μια θετική διάκριση. Τέτοιες θετικές διακρίσεις θέλουμε να μην εξαλείφονται αλλά να ενισχυθούν. Όλα τα παραπάνω είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα, στα οποία απέτυχε η σημερινή Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, και είναι όλοι αυτοί οι λόγοι για τους οποίους εμείς ως Δημοκρατική Συμπαράταξη αλλά και εγώ προσωπικά ως Ιλχάν, ως Βουλευτής Νομού Ροδόπης καταψηφίζω τον τελευταίο προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ με το βλέμμα στο μέλλον για μία καλύτερη και δίκαιη Ελλάδα.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Η Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Παπακώστα έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτός ο προϋπολογισμός είναι ο πρώτος προϋπολογισμός ο οποίος γράφεται από τη χώρα, από τις αρμόδιες υπηρεσίες της χώρας και από την εκλεγμένη Κυβέρνηση έτσι όπως έχει διαμορφωθεί μετά τις 20 Αυγούστου, και αυτό είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό από μόνο του ζήτημα, διότι βιώσαμε όλες και όλοι μία δύσκολη μνημονιακή περίοδο εννέα ετών, όπου ο τόπος ταλανίστηκε, κλυδωνίστηκε, τα νοικοκυριά υπέστησαν μεγάλες αφαιμάξεις, οι κοινωνικές ανισότητες διογκώθηκαν ακόμη παραπάνω και όλο αυτό έπληξε την ελληνική κοινωνία, ισοπέδωσε τη μεσαία τάξη και πλήγωσε βαθιά τη χώρα. Άρα, λοιπόν, βρισκόμαστε σε μια νέα εποχή - οι εποχές άλλαξαν - σε μια εποχή που η χώρα πρέπει να βαδίσει μόνη της, όρθια, δίχως δάνειες δυνάμεις και εκεί θα πρέπει να εφαρμόσουμε όλος ο πολιτικός κόσμος ένα δόγμα αήττητο, το δόγμα: «όπου η ομόνοια, εκεί και η νίκη»: ubi concordia, ibi Victoria. Αντ' αυτού, όμως, αυτός ο προϋπολογισμός, αγαπητοί συνάδελφοι, αμαυρώθηκε, δυστυχώς, τις προηγούμενες ημέρες αλλά και κατά τη διάρκεια της συζήτησης και της εξέλιξής του, από συμπεριφορές οι οποίες δεν τιμούν τον πολιτικό κόσμο, και μάλιστα θεωρώ και πρέπει να επισημάνω ότι αυτός ο προϋπολογισμός συνοδεύτηκε από ένα ολισθηρό, κατά την εκτίμησή μου, και επικίνδυνο ατόπημα μέρους της Αντιπολίτευσης συνολικά, ιδίως της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όπου το κοινωνικό κράτος και η κοινωνική ατζέντα βαφτίστηκαν ως παροχολογία και η κοινωνική ατζέντα περίπου καταργήθηκε κάτω από την ομπρέλα της ρητορικής περί παροχολογίας. Κύριοι συνάδελφοι, όσοι το επικαλείστε έχετε ακολουθήσει έναν ολισθηρό και επικίνδυνο δρόμο. Γιατί; Διότι για έναν πάρα πολύ απλό λόγο, όπως ξέρετε όλες και όλοι, ο πολιτικός όρος «κοινωνικό κράτος» μπήκε κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη ζωή των πολιτών του κόσμου, ακριβώς επειδή χρειαζόταν να εξισορροπηθούν οι βαθιές ανισότητες και χρειαζόταν να βελτιωθεί η καθημερινή ευημερία των πολιτών. Εάν σήμερα ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ο κ. Μητσοτάκης, μας λέει, βαφτίζοντας τον κοινωνικό προϋπολογισμό και την κοινωνική ατζέντα ως παροχολογία, ότι αποκαλύπτει ότι είναι ένθερμος οπαδός του κοινωνικού δαρβινισμού, ότι οι θεωρητικοί που αγαπά είναι ο Χέρμπερτ Σπένσερ και ο Φράνσις Γκάλτον, αυτοί δηλαδή οι οποίοι πρότειναν τον κοινωνικό δαρβινισμό. Όποιος είναι δυνατός και προνομιούχος έχει όλους τους δρόμους ανοιχτούς και άρα αυτός θα προχωρήσει στη ζωή, και όποιος είναι αδύναμος, το κοριτσάκι με τα σπίρτα, κινδυνεύει να ακολουθήσει την οδό της απώλειας και της νομοτέλειας, να χαθεί. Αν αυτό μας προτείνει ο κύριος Πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως, ας το πει καθαρότερα. Εγώ πάντως αυτό αντιλαμβάνομαι και ζητώ εξηγήσεις. Δικαιούμαι να ζητήσω εξηγήσεις, αγαπητοί συνάδελφοι, γιατί ένας από τους λόγους για τους οποίους συμμετέχω στην Κυβέρνηση αυτή με τη σημερινή της σύνθεση, είναι το γεγονός ότι η κοινωνική ατζέντα ήταν αυτή η οποία με ενέπνευσε, διότι προγραμματικά συγκλίναμε και στα ζητήματα της ασφάλειας. Νομίζω ότι έτσι πρέπει να κάνουν οι συνειδητοί πολιτικοί, οι οποίοι βουτούν τη γλώσσα τους στον νου τους και βάζουν ως υπέρτερη αξία στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι την πατρίδα και όχι την παράταξη ούτε το κόμμα. Επίσης θέλω να διαμηνύσω κάτι, προς όλους όσοι σπεύδουν να γράφουν, να σχολιάζουν και να δρουν δίχως τη δική μου έγκριση. Θα το κάνω, μάλιστα, για πρώτη φορά μετά από δεκαοκτώ χρόνια πολιτικής διαδρομής στην κεντρική πολιτική σκηνή της χώρας μας με αίσθημα ευθύνης. Όσοι σχολιάζουν δίχως την έγκριση και την άδειά μου - αυτό δεν επιτρέπεται στη δημοκρατία - και θεωρούν ότι η συμμετοχή μου στην Κυβέρνηση είναι προϊόν συναλλαγής και δη δέσμευσης για τις με αφορμή ίσες σχέσεις με τη Συμφωνία των Πρεσπών, να ξέρουν ότι αν το συνεχίσουν - το λέω σήμερα δημόσια και με τον πιο επίσημο τρόπο από το Βήμα της Βουλής - θα με βρουν απέναντι, όπως δεν έχω κάνει ποτέ τα δεκαοκτώ χρόνια που πολιτεύομαι στη χώρα μας και συμμετέχω με την εντολή του ελληνικού λαού, με όλα τα όπλα που η δημοκρατία μού παρέχει. Κατά δεύτερον, θα ήθελα να κάνω μία αναφορά για την Αλβανία. Αποκλιμάκωση τώρα προς τους γείτονες! Αν αυτό δεν συμβεί, να πω ότι η ένταξη της Αλβανίας είναι μέσα στο πλαίσιο στήριξης της γείτονος από την Ελλάδα, αλλά περνά μέσα από τη συγκατάθεση της Αθήνας. Εάν δεν φροντίσουν να αποκλιμακώσουν με πεντακάθαρο τρόπο τις αστοχίες και τις παραλείψεις, όπως το τελευταίο διάστημα συμπεριφέρονται, νομίζω ότι θα πρέπει να ξανασκεφθούν πολύ καλά το γεγονός ότι θέλουν να ενταχθούν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προϋπόθεση της ένταξής τους είναι ο σεβασμός στην εθνική μειονότητα την οποία έχουν αναγνωρίσει και στα δικαιώματά της. Προϋπολογισμός, ασφάλεια, Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη: Η ασφάλεια, αγαπητοί συνάδελφοι - και με ένα αυτοτελές Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη πια - είναι ένα υπέρτατο αγαθό και προϋπόθεση της δημοκρατίας, προϋπόθεση της ανάπτυξης σε όλες τις δημοκρατικές χώρες με δεδομένη την ένταση, τις ακραίες και εξτρεμιστικές τάσεις οι οποίες αναπτύσσονται, δυστυχώς, σε όλη την Ευρώπη και, βέβαια, με την εκμετάλλευση και την υποδαύλιση όλων εκείνων οι οποίοι έχουν συμφέρον να επενδύουν σε αυτές τις ακρότητες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού]] Θα μου επιτρέψετε, κύριε Πρόεδρε. Θέλω, λοιπόν, να πω ότι ο προϋπολογισμός που καταθέσαμε ως Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη φέτος, δεν είναι εκείνος ο οποίος θα θέλαμε, δεν είναι ο ιδανικός αλλά είναι αυξημένος σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Πρέπει να σας πω ότι εστίασε ιδιαίτερα φέτος και στην ασφάλεια επί της ουσίας των πολιτών αλλά και των ένστολων αλλά και στη συμπεριφορά μας απέναντι στα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, οι οποίοι άρχισαν ήδη να αισθάνονται ότι χρόνια ζητήματά τους θεσμικά, οικονομικά, ποιότητα ζωής, επιλύονται καθημερινά. Αναφέρομαι δε στο γεγονός ότι ήδη έχουν δοθεί στην Αστυνομία 178 εκατομμύρια ευρώ αναδρομικών, τα οποία ήδη κατατέθηκαν, και στην Πυροσβεστική 38 εκατομμύρια ευρώ αναδρομικά τα οποία ήδη κατατέθηκαν. Ως προς τους συνταξιούχους στις 21 Δεκεμβρίου θα δοθούν τα αναδρομικά τους. Ως προς δε τους ειδικούς φρουρούς υπεγράφη κοινή υπουργική απόφαση, στην οποία τα χρηματικά ποσά τα οποία θα έπρεπε να επιστραφούν, με πολιτική απόφασή μας επιλέξαμε να μην επιστραφούν, για να μπορέσουν και αυτοί να κάνουν όσο καλύτερα γίνεται το δύσκολο έργο τους στην υπηρεσία του πολίτη. Θέλω να πω όσον αφορά στην ασφάλεια, κύριε Πρόεδρε και αγαπητοί συνάδελφοι, ότι καλό θα ήταν οι κομματικές αντιπαραθέσεις εδώ να χαμηλώσουν. Βλέπετε τι ακριβώς συμβαίνει. Διαπιστώνετε ότι η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι περίεργη. Βλέπετε ότι καθημερινά η Ελληνική Αστυνομία προσπαθεί, επιχειρεί, δρα και λειτουργεί στο πλαίσιο της δημοκρατίας, με σεβασμό στο δικαιοκρατικό μας σύστημα. Θα ήθελα να πω σε όλους όσοι νομίζουν ότι είναι εύκολος σάκος του μποξ η Ελληνική Αστυνομία - και δευτερευόντως η Πυροσβεστική - ότι η Ελληνική Αστυνομία κάνει πάρα πολύ καλά τη δουλειά της, κάτω από αντίξοες συνθήκες, κάτω από την επίκριση των κομμάτων που θέλουν να αντιπολιτευθούν την πολιτική ηγεσία και την Κυβέρνηση. Θα ήθελα να πω ότι αυτό είναι λάθος. Κύριοι, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι λάθος όσοι το κάνετε. Παρακαλώ, λοιπόν, να συναισθανθείτε την αίσθηση της ευθύνης και να μην την καταρρακώνετε με επιπόλαιες αιτιάσεις, καθώς υπηρετεί ένα υψηλό αγαθό όπως είναι η ασφάλεια, η καταρράκωση του οποίου διά της ρητορικής σας δημιουργεί πρόβλημα στην εικόνα της χώρας, η οποία θεωρείται από τις ασφαλέστερες στον κόσμο. Πλήττει την Αθήνα - και τη χώρα - η οποία έχει τεράστια επισκεψιμότητα, περισσότερη από ποτέ, διότι δεν παίζουμε εν ου παικτοίς. Υπάρχουν πεδία να αντιπαρατεθούμε, να συγκλίνουμε, να διαφωνήσουμε. Εδώ δεν υπάρχει καμμιά απολύτως δικαιολογία. Τέλος επειδή δεν έχω τον χρόνο, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να πω ότι πρέπει να δούμε το ζήτημα με τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Εδώ έχω μία πρόταση ως Πρόεδρος του Ν.Ε.Ο., και θα ήθελα να τη μελετήσουμε και να τη συζητήσουμε. Τη θέτω υπ' όψιν από το υπεύθυνο Βήμα της Βουλής. Είμαι στη διάθεση του οικονομικού επιτελείου να την κουβεντιάσουμε, έτσι ώστε να προκύψει αυτό το οποίο όλοι επιθυμούμε, δηλαδή να μπορέσουν τα φτωχότερα και ασθενέστερα νοικοκυριά τα οποία υφίστανται και τη μεγαλύτερη δανειακή επιβάρυνση να ανασάνουν, και να μπορέσουμε, πραγματικά, να λύσουμε το πρόβλημα των υπερχρεωμένων νοικοκυριών με έναν τρόπο βιώσιμο. Μέρος αυτού είναι για παράδειγμα το γεγονός ότι την τελευταία διετία 2017-2018 η επίτευξη θετικών ρυθμών ανάπτυξης σε συνδυασμό με τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που έχουν υλοποιηθεί, βοηθούν ως ατμόσφαιρα, ως ψυχολογία και ως οικονομική πραγματικότητα στην αναδιάρθρωση της οικονομίας υπέρ ενός εξωστρεφούς παραγωγικού υποδείγματος, που θα βασίζεται στους τομείς των εμπορεύσιμων αγαθών και υπηρεσιών. Σημαντική προϋπόθεση, λοιπόν, για τη μείωση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών είναι η μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, καθώς τα οφέλη θα γίνουν άμεσα ορατά από τη μείωση του πιστωτικού κινδύνου των τραπεζών και την αποκλιμάκωση του κόστους χρηματοδότησής τους. Η μείωση, λοιπόν, των επιτοκίων δανεισμού για τα νοικοκυριά θεωρώ, πιστεύω και προτείνω ότι θα συμβάλει στη βελτίωση της χρηματοοικονομικής τους κατάστασης, καθώς η οικονομία θα ανακάμπτει διαρκώς. Αποτέλεσμα και απόρροια θα είναι η αύξηση της αποτίμησης των υφισταμένων περιουσιακών στοιχείων των νοικοκυριών λόγω των υψηλότερων αποδόσεων του κεφαλαίου και των ακινήτων. Συνεπώς τα νοικοκυριά θα καθίστανται σταδιακά πιο αξιόχρεα, επιτρέποντας την περαιτέρω τόνωση της οικονομίας. Αγαπητοί συνάδελφοι, κλείνοντας αυτή την πρώτη τοποθέτησή μου με τίτλους, όσον αφορά το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και γενικότερα ως προς τον προϋπολογισμό, θεωρώ ότι αυτός είναι ένας προϋπολογισμός που και μόνο ο συμβολισμός ότι δεν είναι ένας προϋπολογισμός κάτω από την πίεση των μνημονίων, θα έπρεπε να κάνει τις πολιτικές δυνάμεις του δημοκρατικού τόξου οι οποίες υπάρχουν σήμερα στη Βουλή, να συγκλίνουν, να υπερψηφίσουν, να στηρίξουν, διότι δίνουν και έναν υψηλό συμβολισμό, σ' αυτό που ο λαός μας προτρέπει και μας ενθαρρύνει, δηλαδή να είμαστε μαζί για να μπορέσουμε όλοι μαζί να βγάλουμε τη χώρα από τα δύσκολα τα οποία είχε το προηγούμενο διάστημα να αντιμετωπίσει και να εισέλθουμε σε μία κανονικότητα, η οποία μας χρειάζεται όλους με λογική, με ευαισθησία, με ενότητα και όχι με διχασμό. Γι' αυτόν τον λόγο, λοιπόν, σας προτείνω να υπερψηφίσετε και τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη τον οποίο και εισηγήθηκα. Νομίζω ότι κανείς δεν έχει αντίρρηση. Γιατί θα πρέπει κάποιος, λοιπόν, να καταψηφίσει τον προϋπολογισμό του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Υφυπουργού]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Το ίδιο ισχύει και για τους προϋπολογισμούς και των άλλων Υπουργείων. Είχαμε προηγουμένως εδώ τους ηλικιωμένους, για παράδειγμα, οι οποίοι μας επισκέφθηκαν. Οδηγούμεθα, λοιπόν, στο να μην περικοπούν οι συντάξεις συμπολιτών μας συνταξιούχων, οι οποίοι είναι χρήσιμοι και ωφέλιμοι στην ελληνική κοινωνία. Αυτό - και λυπούμαι που το λέω - να μην παρουσιάζεται ως προϊόν συναλλαγής με κανένα εθνικό θέμα. Είναι όνειδος για τη Βουλή, να λειτουργεί έτσι στον βωμό οποιουδήποτε τυχόν κομματικού οφέλους, το οποίο δεν βλέπω να εισπράττεται στην κοινωνία. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε την κ. Παπακώστα. Ορίστε, κύριε Μπαλωμενάκη, έχετε επτά λεπτά στη διάθεσή σας, για να μιλήσετε εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο φετινός προϋπολογισμός είναι ένας αισιόδοξος προϋπολογισμός, χωρίς κούφιες θριαμβολογίες και λογιστικά τεχνάσματα, πραγματεύεται τις επιτυχίες που σημείωσε η χώρα μας το τελευταίο διάστημα και σκιαγραφεί με ρεαλισμό το παρόν και το άμεσο μέλλον με ρεαλισμό και ειλικρίνεια. Παρουσιάζεται με δικαιολογημένη υπερηφάνεια, για όσα αυτή η Κυβέρνηση έχει καταφέρει ως τώρα. Περιέχει στιβαρές διαβεβαιώσεις ότι οι στόχοι του θα υλοποιηθούν στο ακέραιο. Κανένα σενάριο καταστροφής, καμμιά δήθεν περισπούδαστη ανάλυση των οικονομικών δεδομένων δεν είναι ικανή να συσκοτίσει, πολύ περισσότερο να ανατρέψει αυτό που ο ελληνικός λαός βιώνει στην καθημερινότητά του τη γενική, δηλαδή, βελτίωση της κατάστασης σε όλους τους τομείς. Δεν ευδαιμονούν, εν προκειμένω, οι αριθμοί. Σταδιακά καλυτερεύουν όλοι οι δείκτες και, κυρίως, αυτοί της οικονομικής καθημερινότητας των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας, προς τα οποία και πολύ σωστά κατευθύνονται βασικές θετικές επιλογές του παρόντος προϋπολογισμού. Στις έως τώρα συζητήσεις παρατηρούμε την αναβίωση μιας συνθηματολογικής επιλογής εκ μέρους του κόμματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, την οποίαν μέχρι σήμερα, αν δεν κάνω λάθος υπό το βάρος πολλαπλών διαψεύσεων, είχε κάπως αρχίσει να εγκαταλείπει. Αναφέρομαι στην προσπάθεια να εμφανίσει το 2014 ως annus mirabilis της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Η αναφορά αυτού του ισχυρισμού δείχνει αμηχανία και ένδεια επιχειρημάτων ουσίας. Κεντρικός ισχυρισμός, για παράδειγμα, του κυρίου εισηγητή της Μείζονος Αντιπολίτευσης υπήρξε ότι το έτος αυτό το 2014, είχαμε δήθεν εξασφαλίσει την έξοδό μας στις αγορές. Αναρωτιέται κανείς πώς είναι δυνατόν να εξασφαλίσει κανείς εκ των προτέρων τέτοιο πράγμα. Δεν εξωραΐζεται το παρελθόν με τέτοιους ισχυρισμούς. Το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι η τότε κυβέρνηση, έχοντας απολέσει προ πολλού τη στήριξη του ελληνικού λαού, είχε πλήρως αποτύχει στους στόχους της, από ένα σημείο και μετά σκοπίμως, προκειμένου να υπονομεύσει την επερχόμενη «αριστερή παρένθεση» όπως τους άρεσε τότε να μας αποκαλούν. Η Κυβέρνησή μας κλήθηκε να διαχειριστεί τα δημόσια οικονομικά σε ένα περιβάλλον πρωτοφανές για την ευρωπαϊκή οικονομία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποκλεισμένη καθώς ήταν από τις διεθνείς αγορές, χωρίς δυνατότητα αναχρηματοδότησης του δημόσιου χρέους αλλά και χρηματοδότηση μέρους των τακτικών δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού με το ακαθάριστο εισόδημα να έχει ήδη μειωθεί κατά 25%. Κινηθήκαμε με ένα ετοιμόρροπο τραπεζικό σύστημα, που καθιστούσε αναγκαία την εφαρμογή περιοριστικών μέτρων. Ήταν μια σκληρή πραγματικότητα, που ας μην το ξεχνάμε, τροφοδοτήθηκε αφρόνως και ιδιοτελώς από δηλώσεις και κινήσεις επιφανών στελεχών της τότε κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου, που το ίδιο διάστημα που ψεύδονταν για τη δήθεν σταθερότητα του συστήματος και την ασφάλεια των καταθέσεων είτε έβγαζαν οι ίδιοι τα χρήματά τους στο εξωτερικό είτε υποδείκνυαν δημόσια στους πολίτες να φυγαδεύσουν τις οικονομίες τους. Αναμετρηθήκαμε με τις προφανείς σχεδόν θανατηφόρες δυσκολίες της περιόδου εκείνης και βγήκαμε νικητές. Σταδιακά και με πολύ προσεκτικές κινήσεις έχοντας ως εξαρχής αμετακίνητο στόχο να αρχίσουμε από την ανακούφιση των στρωμάτων που πλήττονταν περισσότερο από την παρατεταμένη κρίση, κερδίσαμε όλα ένα προς ένα τα στοιχήματα που η δύσκολη συγκυρία μας έθετε. Αντιστρέψαμε την πτωτική πορεία της οικονομίας, μειώσαμε την ανεργία κατά δέκα μονάδες, εξασφαλίσαμε τη μακροχρόνια βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, σχεδιάσαμε με αποφασιστικότητα και τηρήσαμε με συνέπεια τα βήματα για την απαλλαγή της χώρας από τη μνημονιακή επιχείρηση. Καταφέραμε το κάθε άλλο παρά αυτονόητο ή νομοτελειακό, όπως θέλει να λέει η Νέα Δημοκρατία, επίτευγμα της απαλλαγής από τις ασφυκτικές μνημονιακές δεσμεύσεις τον περασμένο Αύγουστο. Αυτές οι επιτυχίες δεν θα ήταν εφικτές χωρίς την κατανόηση και τη στήριξη του λαού, που δεν στηρίχθηκε όμως μόνο σε προγράμματα εξαγγελίας αλλά και στα απτά παραδείγματα συνέπειας, δεσμεύσεων και πράξεων και στο, επίσης, χειροπιαστό αποτέλεσμα που είχε ήδη η πολιτική μας στην οικονομική κατάσταση ειδικά των πιο αδύναμων. Μάλιστα αυτές οι προσπάθειες δεν έμειναν ασυνόδευτες. Έγιναν και γίνονται μέσα σε ένα περιβάλλον μιας γενικότερης αναδημιουργίας: Στον τομέα της υγείας με στήριξη και ανάταξη του ΕΣΥ με τη δημιουργία νέων δομών πρωτοβάθμιας υγείας, εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης, νοικοκύρεμα των οικονομικών των μονάδων υγείας στον τομέα της δημόσιας διοίκησης, με εκσυγχρονισμό δομών και λειτουργιών, με αποφασιστικά βήματα ανεξαρτησίας της διοίκησης από τον κομματικό εναγκαλισμό, με την αδιάβλητη ανάδειξη των επιτελικών στελεχών, μια διαδικασία που ήδη ολοκληρώνεται. Επίσης με τη ραγδαία πρόοδο στο θέμα της αναγκαίας καταγραφής και προστασίας και της δημόσιας περιουσίας και του δασικού πλούτου της χώρας, με δραστικά μέτρα προστασίας του κόσμου της εργασίας από την εργοδοτική αυθαιρεσία, με υποστήριξη των κατοίκων του νησιωτικού συμπλέγματος και με πρόοδο σε πολλούς επιμέρους τομείς, όπως και ενδεικτικά στον τομέα έρευνας και καινοτομίας, όπου συντελείται, πράγματι, μια αθόρυβη δουλειά με σκοπό την ανάκτηση του χαμένου χρόνου, την επανάκαμψη Ελλήνων επιστημόνων του εξωτερικού και την ουσιαστική προαγωγή της καινοτομίας που τόσο απαραίτητα είναι στη σύγχρονη κοινωνία. Και, βέβαια, με σταθερή προσήλωση και υποδειγματική, μέσα στα πλαίσια των σημερινών θεσμικών δυνατοτήτων, προσπάθεια για την καταπολέμηση της πάσης φύσεως διαφθοράς για την αποκάλυψη απαράδεκτων διαχρονικών καταστάσεων λεηλασίας του δημόσιου χρήματος, στις οποίες αποκαλύφθηκε ότι πρωτοστατούσαν είτε υψηλόβαθμοι κομματικοί παράγοντες των δύο τότε μεγαλύτερων κομμάτων, Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, όπως στην περίπτωση του δανεισμού από τράπεζες με ανύπαρκτες εγγυήσεις είτε στενών φίλων και προστατευόμενων κατά καιρούς Υπουργών Υγείας, που είχαν ανενόχλητα συστήσει οργανωμένες ομάδες αλληλοεξυπηρετήσεων και παράνομου πλουτισμού. Ο ελληνικός λαός αναγνωρίζει αυτές τις προσπάθειες και αναγνωρίζει στο πρόσωπο αυτής της Κυβέρνησης, μια ειλικρινή και απροκατάληπτη όσο και αποφασιστική πρόθεση να τελειώνουμε επιτέλους με το φαύλο παρελθόν της «ημετεροκρατίας», του ρουσφετιού, της ατιμωρησίας, της ασύστολης λεηλασίας του δημόσιου χρήματος. Επειδή δεν έχω πάρα πολύ χρόνο, καταλήγω ως εξής: Η χρονιά εκτέλεσης αυτού του προϋπολογισμού είναι και εκλογική χρονιά. Έχουμε απεριόριστη εμπιστοσύνη στον ελληνικό λαό, στο υψηλό πολιτικό του κριτήριο και στη μνήμη του. Και είμαστε απολύτως σίγουροι ότι αυτός δεν θα είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός που θα συντάξει κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ο λαός θα μας εμπιστευθεί και για την επόμενη τετραετία. Εκτός χειρόγραφου θέλω να κάνω μια παρατήρηση. Διάβασα τις δηλώσεις του κ. Σαρίδη με προσοχή. Νομίζω ότι η πρόταση αυτή αξίζει να συζητηθεί, κύριε Υπουργέ, ακριβώς επειδή συμπίπτει και επειδή κατά κάποιον τρόπο συμπληρώνει την πρόταση που αυτό το διάστημα αναπτύσσουμε κι εμείς στην επιτροπή για τη συνταγματική Αναθεώρηση για την καθιέρωση του ελάχιστου αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης. Νομίζω ότι είναι δυνατόν με επιστημονικά κριτήρια να προσδιοριστεί το κατώτατο, το ανεκτό επίπεδο φτώχειας. Νομίζω ότι αυτός ο προσδιορισμός, θα βοηθήσει και την καθιέρωση του αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης για το οποίο κάνουμε λόγο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε κι εμείς, κύριε Μπαλωμένακη. Τον λόγο έχει ο κ. Βλάχος από τη Νέα Δημοκρατία για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, «Μπορείς να ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους για όλον τον καιρό, αλλά όχι όλους για όλον τον καιρό», είχε πει ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς Προέδρους, ο Αβραάμ Λίνκολν. Νομίζω ότι το συγκεκριμένο απόφθεγμα ταιριάζει απόλυτα στην τρέχουσα συγκυρία. Γιατί με τη συζήτηση του συγκεκριμένου προϋπολογισμού πέφτουν οι μάσκες μιας Κυβέρνησης που έχει φιλοτεχνήσει μια εικονική πραγματικότητα για την οικονομία με το βλέμμα πάντα στραμμένο στις επόμενες εκλογές, αναδεικνύοντας ό,τι θεωρεί επικοινωνιακά ωφέλιμο, αδιαφορώντας πάντα για τα πραγματικά προβλήματα των πολιτών και της κοινωνίας δηλαδή για τα προβλήματα της καθημερινότητας. Συζητάμε σήμερα έναν προϋπολογισμό πλειοδοσίας, παροχολογίας, όσο και αν σας ενοχλεί η λέξη. Και είναι παροχολογίας, γιατί όποια μέτρα παίρνονται, δεν είναι στη λογική ενός ενιαίου σχεδίου αλλά είναι αποσπασματικά και έρχονται να καλύψουν επιμέρους ανάγκες και επιμέρους κοινωνικές ομάδες. Την ίδια ώρα είναι εδώ όλα εκείνα τα μέτρα λιτότητας που πλήττουν την καρδιά της κοινωνίας και, κυρίως, της μεσαίας τάξης, που αντί να απαντάμε στα πραγματικά της προβλήματα, στα πραγματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία δίνουμε επιδόματα, ναρκοθετώντας το μέλλον. Έχουμε έναν προϋπολογισμό που υπερφορολογεί νοικοκυριά και επιχειρήσεις, που περιλαμβάνει βαριές δεσμεύσεις μέχρι το 2060, αφαιρεί πόρους από την ανάπτυξη, αδυνατεί να θέσει τις βάσεις για να προσελκύσει επενδύσεις, προκαλεί φόβο στις αγορές και νέα ανησυχία στους δανειστές. Γιατί ξέρετε, οι αγορές δεν βλέπουν μόνο τους αριθμούς που καμμιά φορά μπορεί και να τους αμφισβητούν και να γίνεται διπλή ανάγνωση. Επηρεάζονται - κυρίως θα έλεγα εγώ - από τη γενικότερη πολιτική κατάσταση, αυτό που λέμε «πολιτικό κλίμα» και από το μήνυμα που εκπέμπει κάθε φορά η εκάστοτε κυβέρνηση. Έτσι οι αγορές ανησυχούν αυτή τη στιγμή από μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο, όταν, μάλιστα, αυτή χαρακτηρίζεται από υποσχέσεις και παροχές, οι οποίες ή δεν θα εφαρμοστούν ή θα θέσουν σε κίνδυνο την πορεία της οικονομίας. Ανησυχούν για την οξύτητα και την πόλωση, για την οποία την απόλυτη ευθύνη έχει η Κυβέρνηση. Και μην αμφιβάλλετε για αυτό, διότι δεν θα σταματήσω να λέω ότι τους κανόνες για την πολιτική αντιπαράθεση, τους βάζει πρώτα από όλα η Κυβέρνηση. Η Νέα Δημοκρατία σήκωσε το γάντι, απάντησε όσες φορές χρειάστηκε να ανεβάσει τους τόνους. Ανησυχούν, όμως, ακόμα για την κατάσταση στις τράπεζες και, κυρίως, για το πρόβλημα των κόκκινων δανείων τα οποία έχουν φτάσει περίπου τα 17 δισεκατομμύρια ευρώ, και η παρατεταμένη εκκρεμότητά τους θέτει σε κίνδυνο την ομαλή τους λειτουργία. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι αυτή η Κυβέρνηση με τις ιδεοληψίες και τις κομματικές της αυταπάτες δεν μπορεί να υλοποιήσει τα αναγκαία μεταρρυθμιστικά μέτρα, γιατί απλούστατα δεν πιστεύει στις μεταρρυθμίσεις. Γιατί πώς θα μπορέσει να εφαρμόσει μια μεταρρυθμιστική πολιτική, όταν διογκώνει με ρουσφετολογικές προσλήψεις και διευθετήσεις, ένα κράτος που αντιστέκεται σε κάθε αναπτυξιακή προσπάθεια, που με τη φορολογική της πολιτική και τα ήξεις αφήξεις των Υπουργών της διώχνει κάθε υποψήφιο επενδυτή, και που εμφανίζει αλλεργικά - θα έλεγα - συμπτώματα σε κάθε τι που σχετίζεται με την εξωστρεφή στρατηγική; Πώς να φέρεις πραγματική ανάπτυξη, όταν με τα νομοθετικά εργαλεία που διαθέτεις, προχωράς στη διάλυση θεσμών που θα μπορούσαν να συντελέσουν στον επανασχεδιασμό ενός σύγχρονου οράματος για το κράτος, όπως είναι ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης; Γιατί αν, τελικά, δεν πιστεύεις σε έννοιες όπως, η ανάπτυξη, η δημιουργία η επένδυση, η παραγωγικότητα, γίνεσαι εύκολα υποχείριο των δανειστών, εκτελώντας απλά το πρόγραμμα και τις εντολές τους. Ξεφεύγεις μόνο για λίγο, όταν θέλεις να παρουσιαστείς - και λόγω των ημερών επιτρέψτε μου - ως άλλος Άγιος Βασίλης και να μοιράσεις μποναμάδες από ένα υπερπλεόνασμα, που έχει οδηγήσει σε οικονομικό στραγγαλισμό και αφαίμαξη πολλές κοινωνικές ομάδες, βαφτίζοντας ως «κοινωνική πολιτική» την αναδιανομή της φτώχειας. Ψηφίζατε τη μη περικοπή των συντάξεων, αλλά την ίδια ώρα έχετε ήδη προχωρήσει σε περικοπές συντάξεων και σε αυξήσεις φόρων. Από τη μια πουλάτε παροχές και από την άλλη θέλετε να κρατήσετε ομήρους τους πολίτες με τα όσα τάζετε ότι θα εφαρμόσετε στο μέλλον, ένα μέλλον που φαίνεται ότι δεν σας ανήκει. Δεν θέλετε να αποκαταστήσετε αδικίες, όπως λέει ο κύριος Πρωθυπουργός. Η αλήθεια είναι ότι επιδιώκετε να φτιάξετε μια νέα εκλογική πελατεία, δημιουργώντας ένα προεκλογικό αφήγημα υποσχέσεων, αφήγημα παγίδευσης των ψηφοφόρων μπροστά στις επερχόμενες εκλογές. Ας δούμε, λοιπόν, ποια είναι τα στοιχεία που προσδιορίζουν την οικονομική πολιτική της Κυβέρνησης και πώς έχουν διαμορφωθεί σήμερα. Αντί για ανάπτυξη το 2015-2016, είχαμε ύφεση. Το 2017, η ανάπτυξη ήταν 50% χαμηλότερη έναντι του στόχου, ενώ για το 2018, ο στόχος για την ανάπτυξη αναθεωρήθηκε προς τα κάτω. Οι δημόσιες επενδύσεις κατρακύλησαν το 2017 στο χαμηλότερο ύψος της δεκαετίας. Η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας διαρκώς υποχωρεί. Η οικονομική ελευθερία συρρικνώνεται. Οι καταθέσεις των ιδιωτών δεν επιστρέφουν στο τραπεζικό σύστημα. Η πιστωτική συρρίκνωση συνεχίζεται. Οι οφειλές των πολιτών στην εφορία και στα ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτοξευτεί κατά 60% από το τέλος του 2014. Οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του δημοσίου δεν έχουν εκκαθαριστεί. Το Χρηματιστήριο έχει καταρρεύσει. Οι τραπεζικές μετοχές έχουν εξαϋλωθεί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα όσα ανέφερα δείχνουν ότι η Κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο των δημόσιων οικονομικών που σχετίζονται με την καθημερινότητα των πολιτών, και το αφήγημά της περί «επιστροφής στην κανονικότητα» προσκρούει, τελικά, στην ίδια την πραγματικότητα. Γιατί έχει συμβεί αυτό; Διότι απλά ο ΣΥΡΙΖΑ από φορέας ανατροπής της πολιτικής των περιορισμών που επιβλήθηκαν διά των μνημονίων, προσπαθεί να παραμείνει στην εξουσία, να μετεξελιχθεί σε έναν καλύτερο διαχειριστή αυτής της πολιτικής. Τα δώσατε όλα για τις καρέκλες, όπως λέει ο λαός. Αυτή, όμως, δεν είναι λύση και αυτό το γνωρίζει η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. Η χώρα μας έχει ανάγκη από κάτι διαφορετικό. Οι περιστάσεις επιβάλλουν αλλαγή σελίδας, επιβάλλουν να περάσουμε στην επόμενη φάση τη φάση της ανάπτυξης, με ένα ξεκάθαρο εθνικό σχέδιο που δεν θα βελτιώνει απλά τους αριθμούς αλλά θα αλλάζει το κλίμα και την ψυχολογία της αγοράς και των πολιτών, ένα ρεαλιστικό σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης, μια πολιτική που μπορούν να την εκφράσουν, ουσιαστικά, μόνο οι πολιτικές δυνάμεις της προόδου και της ευημερίας που δεν τους άγγιξε ποτέ ο λαϊκισμός και δεν παρασύρθηκαν ποτέ από τις σειρήνες του. Έτσι η Νέα Δημοκρατία μιλάει για το δικό της σχέδιο, ένα σχέδιο που θα στηρίζεται στην αποκατάσταση της αξιοπιστίας, στην επίτευξη υψηλών ρυθμών ανάπτυξης, στην υλοποίηση ενός εμπροσθοβαρούς προγράμματος διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, που θα βελτιώσουν την παραγωγικότητα της οικονομίας, στην ενίσχυση της ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας, στην απλοποίηση της φορολογίας και τη γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών, νοικοκυριών και επιχειρήσεων, στην ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης προς τους αδύναμους συμπατριώτες μας με ξεκάθαρες κουβέντες προς τον ελληνικό λαό, με σχέδιο δράσης που θα έχει όραμα και φιλοδοξίες, για μια Ελλάδα την οποία αξίζουν όλοι οι πολίτες της. Υπό αυτό το πρίσμα καταψηφίζουμε τον προϋπολογισμό των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας, που δεν προτάσσει ρεαλιστικούς και εφαρμόσιμους στόχους. Το μόνο θετικό σημείο είναι ότι είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός μιας Κυβέρνησης που πνέει τα λοίσθια, γιατί απλά ξέμεινε από πολιτικό χρόνο. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Βλάχο. Τον λόγο έχει ο κ. Στέφος, από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, το μεσημέρι της 13ης Δεκεμβρίου του 1943, το ρολόι της Μητρόπολης των Καλαβρύτων σταμάτησε να γυρίζει στις 2: 14. Οι δείκτες του παραμένουν σταματημένοι μέχρι σήμερα, στην ίδια ακριβώς ώρα, για να θυμίζουν τι σημαίνει ναζισμός. Πάνω από εξακόσιοι πενήντα έξι νεκροί άντρες εκτελεσμένοι και γυναικόπαιδα που κλειδώθηκαν στο σχολείο και κάηκαν ζωντανοί. «Μας γάζωναν με τα μυδράλια, μας έσφαζαν σαν τα κοκόρια», λέει η μαρτυρία του επιζώντα. «Τα παπούτσια κολλούσαν σε κάτι σαν λάσπη, που δεν ήταν παρά αίμα ανακατωμένο με χώμα από το τόπο των εκτελέσεων». Αυτά ήταν τα ακατανόμαστα έργα και οι θηριωδίες των ναζιστών και των φασιστών. Αυτά για να μην ξεχνάμε τα φίδια που κυκλοφορούσαν και κυκλοφορούν ακόμη και σήμερα ανάμεσά μας. Όσοι στην Ελλάδα σήμερα δηλώνουν ότι δεν τους ενοχλεί ο νεοναζισμός, είναι η στιγμή να διαβάσουν ιστορία και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Σήμερα, λοιπόν, είναι ημέρα μνήμης. Συζητάμε σήμερα τον τέταρτο προϋπολογισμό που καταθέτει η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό ύστερα από πολλά χρόνια. Ήταν χρόνια κατά τα οποία ο ελληνικός λαός πόνεσε, υπέφερε και μάτωσε. Το αντικείμενο της παρούσας συζήτησης είναι συνέπεια αυτής της θυσίας του λαού μας και επιστέγασμα μιας συντονισμένης προσπάθειας της Κυβέρνησης με κύριο στόχο την έξοδο από τα μνημόνια με την κοινωνία, όμως, όρθια. Η προσπάθεια αυτή ήταν και δύσκολη και επίπονη για όλους. Ήταν δύσκολη και επίπονη για την κοινωνία, η οποία υπέφερε πολύ κατά τη διάρκεια των χρόνων της κρίσης και της δημοσιονομικής προσαρμογής, ήταν δύσκολη για μια αριστερή κυβέρνηση, η οποία μέσα σε ένα ασφυκτικό κλοιό πιέσεων και διεθνών συσχετισμών αναγκάστηκε και βρέθηκε να εφαρμόζει ένα δύσκολο δημοσιονομικό πρόγραμμα, φροντίζοντας, όμως, παράλληλα αυτό να συμβεί με το μικρότερο δυνατό κόστος για τις πιο ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού. Tα χρόνια της διακυβέρνησής μας η Αξιωματική Αντιπολίτευση και εν γένει η Αντιπολίτευση επέδειξαν τη συμπεριφορά του παιδιού που αρνείται να ενηλικιωθεί και να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα, θεωρώντας τους εαυτούς τους, τους απόλυτους κατόχους των κυβερνητικών εξουσιαστικών θώκων. Το μόνο που είχαν να προτάξουν ήταν η επίμονη απαίτηση για εκλογές. Όσοι χρεοκόπησαν τη χώρα, επένδυσαν επικοινωνιακά και πολιτικά στο σενάριο της καταστροφής, η οποία - ω, τι δυστυχία! - ποτέ δεν επήλθε. Από το σενάριο της «αριστερής παρένθεσης» στο στοίχημα της αποτυχίας της πρώτης αξιολόγησης, αλλά και των μετέπειτα, ο ρόλος της Αντιπολίτευσης ήταν η απόλυτη υπονόμευση της εθνικής προσπάθειας. Κάθε φορά που το σενάριο της καταστροφής δεν έβγαινε, η Αξιωματική Αντιπολίτευση έφτιαχνε ένα καινούργιο και επιστράτευε κάθε μέσο για να το επιβάλλει και να πει στους πολίτες ότι ο Αρμαγεδδών πλησιάζει. Τελευταία της ελπίδα και προσμονή ήταν η μείωση των συντάξεων. Εδώ έπαιξε όλα τα χαρτιά. Από τις 14 Σεπτεμβρίου με ανακοίνωση της η Νέα Δημοκρατία κατηγορούσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο, γιατί μετέφερε δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων, σύμφωνα με τις οποίες το κόψιμο των συντάξεων δεν ήταν απαραίτητο με βάση τις επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας. Η εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, μάλιστα, χαριτολογώντας δήλωνε ότι μόνο με το τζόκερ δεν θα περικοπούν οι συντάξεις. Το κερδίσαμε. Είχε προηγηθεί η συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τη Μέρκελ, όπου της δήλωνε την αναγκαιότητα της τήρησης των συμφωνηθέντων και της περικοπής, για να μην αναφερθώ στην επίθεση του Αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας προς τον Ευρωπαίο Επίτροπο Πιερ Μοσκοβισί από αυτό το Βήμα στην αίθουσα της Γερουσίας. Και οι συντάξεις έγιναν το νέο θρίλερ της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και της επικοινωνιακής ομάδας. Όμως αναγκασμένη να ψηφίσει την ακύρωση της περικοπής των συντάξεων - κάτι που αναγκάστηκε να κάνει και με το κοινωνικό μέρισμα - η Νέα Δημοκρατία έπρεπε να βρει το αφήγημα της συνδιαλλαγής των συντάξεων με το «Μακεδονικό», για να φανεί δήθεν το μέγεθος της υποκρισίας της Κυβέρνησης. Παρ' όλη, λοιπόν, τη δήθεν αποτρόπαιη και προδοτική συνδιαλλαγή της Κυβέρνησης, όπως ισχυρίζεται η Νέα Δημοκρατία, με την ψήφο της ήρθε και τη νομιμοποίησε. Όσον αφορά το «Μακεδονικό», δεκάδες χρόνια σε αυτή τη χώρα ποτέ δεν είπαμε την αλήθεια. Δεν είπαμε, για παράδειγμα, ότι το 1959 ο Ευάγγελος Αβέρωφ σε αυτή την Αίθουσα αναγνώρισε τη «μακεδονική γλώσσα». Δεν είπαμε, για παράδειγμα, ότι το 1977 αναγνωρίστηκε από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ως «μακεδονική» η γλώσσα στον ΟΗΕ. Καταθέτω για τα Πρακτικά της Βουλής τα σχετικά έγγραφα. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Στέφος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Δεν είπαμε, για παράδειγμα, ότι από το 1961 μέχρι το 1982 αυτός ήταν ο χάρτης - ο πολιτικός και ο γεωφυσικός - στα ελληνικά σχολεία, όπου η Ελλάδα συνόρευε με τη «Μακεδονία». Ούτε ότι στις εγκυκλοπαίδειες της χώρας τα τελευταία τουλάχιστον πενήντα χρόνια, από το 1920 μέχρι το 1980 και, κυρίως, μετά το 1950 αναφέρουμε ότι συνορεύουμε με τη «Μακεδονία», η οποία έχει πληθυσμό ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες. Καταθέτω τα σχετικά έγγραφα για τα Πρακτικά. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Στέφος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Η υποκρισία, λοιπόν, ως μέσο πολιτικής τοποθέτησης και αντιπαράθεσης είναι μια γνωστή τακτική για την Αξιωματική Αντιπολίτευση. Προσπαθεί στα θολά να μαζέψει ψήφους, χρησιμοποιώντας ακόμη και εθνικά θέματα για τα μικροπολιτικά της συμφέροντα. Κι όλα αυτά τα χρόνια η διολίσθηση σε όλο και πιο ακραίες θέσεις, η εκμετάλλευση των εθνικών θεμάτων για μικροπολιτικές σκοπιμότητες, η πατριδοκαπηλία, ο λαϊκισμός και η συμπόρευση με την ακροδεξιά, δίνουν το πολιτικό στίγμα ενός κόμματος που έχει ξεφύγει από τις παραδοσιακές αρχές, ολισθαίνοντας σε σκοτεινές ατραπούς εποχών, που οφείλουμε ως κοινωνία να αφήσουμε πίσω. Όλο αυτό το κλίμα δυναμιτίζεται με τη συμβολή των φίλιων μέσων ενημέρωσης και την κατασκευή ψευδών ειδήσεων. Το ίδιο διάστημα εμφανίζονται σκάνδαλα, για τα οποία δεν έχει γίνει καμμιά ανάληψη ευθύνης και δεν έχει δοθεί καμμιά πειστική απάντηση, τη στιγμή που όλοι μας εδώ μέσα έχουμε παραδεχθεί ότι αυτά υπήρχαν και υπήρξε μεγάλη διαφθορά. Η υπεκφυγή είναι η μόνη τακτική. Από τη «SIEMENS» και τη «NOVARTIS» μέχρι τον «Κήρυκα των Χανίων», από τις offshore και το σπίτι του Βολταίρου μέχρι το ΚΕΕΛΠΝO η απάντηση είναι η εκκωφαντική σιωπή. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπορεί να μην τα κάναμε όλα καλά αλλά ο βασικός στόχος επετεύχθη. Ο πρώτος μεταμνημονιακός προϋπολογισμός είναι γεγονός, και είναι αποτέλεσμα της πορείας όλων αυτών των χρόνων, μιας πορείας που σηματοδοτήθηκε από την κάλυψη των δημοσιονομικών στόχων για συναπτά έτη, από τη μείωση της ανεργίας περίπου κατά οχτώ μονάδες, από παροχές στους πιο αδύναμους και από προσπάθεια διατήρησης του κράτους πρόνοιας, ιδιαίτερα της παιδείας, υγείας και των εργασιακών δικαιωμάτων. Ο προϋπολογισμός για την υγεία και την παιδεία είναι αυξημένος για τρίτη συνεχή χρονιά. Και είναι η απόδειξη της προσπάθειας που κάνει η Κυβέρνηση, για να κρατήσει όρθια τη δημόσια εκπαίδευση και τη δημόσια Υγεία. Για πρώτη φορά, ύστερα από πολλά χρόνια, ο προϋπολογισμός προβλέπει την πρόσληψη χιλιάδων εκπαιδευτικών Ειδικής Αγωγής, ενισχύοντας έτσι την εκπαίδευση των ατόμων με αναπηρία. Δεν ξεχνώ, βεβαίως, και την επικείμενη πρόσληψη των ανθρώπων που εργάζονται στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι». Η αναμόρφωση του λυκείου, η αναβάθμιση των ΕΠΑΛ, οι αλλαγές στο εξεταστικό σύστημα, οι νέες δομές εκπαίδευσης, η σημαντική αύξηση των κονδυλίων για την έρευνα είναι μερικά από τα μέτρα που δίνουν το στίγμα για την αναβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Η υγεία είναι ο άλλος πυλώνας του κοινωνικού κράτους, που η Κυβέρνησή μας κράτησε όρθιο. Παρ' όλο που η κατάσταση παραμένει δύσκολη για εργαζόμενους και ασθενείς, η διάλυση του ΕΣΥ έχει αντιστραφεί. Η επέκταση της δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όλους τους ανασφάλιστους, το επικουρικό προσωπικό που κάλυψε τρομακτικά κενά στα νοσηλευτικά ιδρύματα, η αναβάθμιση του εξοπλισμού των νοσοκομείων και το στοίχημα της επέκτασης της πρωτοβάθμιας υγειονομικής φροντίδας, είναι μέτρα εμβληματικά που στηρίζουν και στερεώνουν τη δημόσια υγεία. Η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η αύξηση του κατώτατου μισθού, η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού για τους νέους εργαζόμενους - πράγματα που η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ή και υποστηρίζει και θεσμοθέτησε κιόλας - η αύξηση των ελέγχων και τα τσουχτερά πρόστιμα στους εργοδότες που καταπατούν τα εργασιακά δικαιώματα αποτελούν αποδείξεις του αγώνα που δίνει η Κυβέρνηση για να κρατήσει την κοινωνία όρθια, τη δημοκρατία στέρεη και τους θεσμούς στιβαρούς. Γιατί εμείς είμαστε οι μόνοι εγγυητές της δημοκρατίας και της ανάπτυξης. Γιατί εμείς είμαστε οι πραγματικοί πατριώτες και αγαπάμε την πατρίδα μας. Απέναντί μας βρίσκονται όλοι όσοι υποκριτικά και μικροπολιτικά καπηλεύονται τη χώρα και υποθηκεύουν το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Όσο «η δημοκρατία πουλάει τη Μακεδονία», όσο «τα σκάγια των επιστατών στην Μανωλάδα καθώς έπεφταν από τον αέρα, χτύπησαν μερικούς μετανάστες εργάτες γης», όσο «ο ιός περνάει μέσα από τη μετανάστρια στην ελληνική οικογένεια», τόσο κάποια χέρια θα οπλίζονται. Όπλα δικά μας είναι η αλληλεγγύη και οι αγώνες των λαών για κοινωνική δικαιοσύνη στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη, παντού.
Θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Στέφο, για την ευκαιρία που δίνει στο Σώμα και σε εμένα προσωπικά να κάνω μια αναφορά, γιατί όντως είναι μια ημέρα μνήμης. Είναι η ημέρα του ολοκαυτώματος των Καλαβρύτων. Μάλιστα, απ' ό,τι γνωρίζω, αυτή τη στιγμή και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας βρίσκεται στην περιοχή, όπου τιμούν τους νεκρούς. Είναι ένα από μεγαλύτερα εγκλήματα της ναζιστικής Γερμανίας που έγινε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Θρηνήσαμε χίλια εκατόν ένα θύματα, πάνω από χίλια σπίτια λεηλατήθηκαν, αιγοπρόβατα κατασχέθηκαν, τουλάχιστον δύο χιλιάδες, και 260 εκατομμύρια δραχμές, αν δεν κάνω λάθος, εκλάπησαν τότε. Θα ήθελα να προτείνω στο Σώμα να τιμήσουμε και εμείς με την ευκαιρία τη μνήμη των νεκρών διά εγέρσεως ενός λεπτού σιγή, αν συμφωνείτε. [[Στο σημείο αυτό όρθιοι όλοι οι Βουλευτές τηρούν ενός λεπτού σιγή]] Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής σαράντα τρεις μαθήτριες και μαθητές και τρεις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Τούμπας Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει η κ. Βλάχου για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο κρατικός προϋπολογισμός του έτους 2019 κινείται στο ίδιο πλαίσιο με τους αντίστοιχους μνημονιακούς προϋπολογισμούς των προηγουμένων ετών, και εξυπηρετεί δύο στρατηγικές επιδιώξεις της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αφ' ενός τη συνέχιση και την πιστή εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων οι οποίες θα ταλαιπωρούν για πολλές δεκαετίες ακόμη τον λαό μας, και αφ' ετέρου τη δημιουργία μιας πλασματικής εικόνας οικονομικής ανάκαμψης με στόχο την εξαπάτηση των πολιτών και την αποφυγή μιας εκλογικής συντριβής των κυβερνητικών εταίρων στις επικείμενες εκλογές. Αποσκοπεί, λοιπόν, πρώτα απ' όλα στην απαρέγκλιτη τήρηση των υποχρεώσεων τις οποίες έχει αναλάβει η χώρα μας έναντι των διεθνών θεσμών και των δανειστών μας. Και είναι έτσι δομημένος ο προϋπολογισμός, ώστε να δώσει τη δυνατότητα στην Κυβέρνηση να αξιοποιήσει επικοινωνιακά την υποτιθέμενη επίτευξη κάποιων οικονομικών στόχων, προκειμένου να μπορέσει να εξαπατήσει για μια ακόμη φορά τους Έλληνες πολίτες μέσω της παρουσιάσεως μιας εικονικής πραγματικότητας. Με τον προτεινόμενο κρατικό προϋπολογισμό η Κυβέρνηση ευελπιστεί, κατά το κοινώς λεγόμενο, να κάνει το μαύρο άσπρο, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια των πολιτών. Ελπίζει ότι σε συνδυασμό με το δόλωμα της διανομής του δήθεν κοινωνικού μερίσματος θα μπει σε δεύτερη μοίρα, και δεν θα τύχει της απαραίτητης προσοχής του κόσμου, το γεγονός ότι για πολλές δεκαετίες ακόμη θα πληρώνουμε ως λαός και ως κοινωνία τα πειράματα των μνημονιακών πολιτικών και τις δεσμεύσεις τις οποίες έχουμε ως χώρα αναλάβει έναντι των δανειστών μας. Δεσμεύσεις οι οποίες είναι ήδη ψηφισμένες, θεσμοθετημένες και πρόκειται να θέσουν ταφόπλακα σε κάθε ελπίδα ανάκαμψης της εθνικής οικονομίας, στέλνοντας στα τάρταρα το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών και μετατρέποντας την καθημερινότητά τους σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης και εξασφάλισης των στοιχειωδών αγαθών για τις οικογένειές τους. Πρωτογενές πλεόνασμα 3,56% του ΑΕΠ και οριακή μείωση της ανεργίας αναγγέλλει μεταξύ άλλων πανηγυρικά και προσπαθεί να αξιοποιήσει επικοινωνιακά η Κυβέρνηση με προφανή σκοπό την υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών και την παραπλάνησή τους. Διότι πίσω από αυτή τη βιτρίνα κρύβεται το απόλυτο χάος, το πλήρες αδιέξοδο, η εξαφάνιση κάθε περιθωρίου μελλοντικής ανάκαμψης της εθνικής οικονομίας. Το χτίσιμο του πρωτογενούς πλεονάσματος στο ποσοστό αυτό προέρχεται κατά πρώτον από την εξοντωτική υπερφορολόγηση των πολιτών, η οποία προβλέπεται να συνεχιστεί και για το έτος 2019. Και αυτό διότι προκειμένου να επιτευχθεί η περίφημη κατάργηση των περικοπών των συντάξεων, αυξάνονται κατά ένα δισεκατομμύριο ευρώ οι προβλέψεις για εισπράξεις φόρων και ταυτόχρονα περικόπτονται 800 εκατομμύρια ευρώ από κοινωνικές παροχές και άλλα 500 εκατομμύρια ευρώ από τις δημόσιες επενδύσεις. Και, φυσικά, για μία χρονιά ακόμη θα έχουμε να κάνουμε με ένα κράτος εντελώς ασυνεπές και ανυπόληπτο στις υποχρεώσεις ως προς τους πολίτες, ένα κράτος με ρόλο μπαταχτσή και λαμόγιου κατά το λαϊκότερο, το οποίο αρνείται να αποπληρώσει δισεκατομμύρια ευρώ ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών του προς εμπόρους και επαγγελματίες. Πρόκειται για χρηματικά ποσά τα οποία αποστερεί από την αγορά και την πραγματική οικονομία, για να τα παρακρατεί παράνομα διαπράττοντας στην ουσία υπεξαίρεση. Ο στόχος είναι προφανής, να μπορεί να επαίρεται η Κυβέρνηση για την επίτευξη του περίφημου πρωτογενούς πλεονάσματος και ταυτόχρονα να ελπίζει ότι σε συνδυασμό και με τα ψιχία ελεημοσύνης που υπόσχεται στους πολίτες υπό τη μορφή δήθεν κοινωνικού μερίσματος, να υφαρπάξει για μία ακόμη φορά την ψήφο τους. Η αλήθεια όμως για τα περίφημα επιδόματα, μερίσματα και λοιπές παροχές που υποτίθεται ότι δίνονται στους πολίτες, είναι μία και μοναδική, και αυτή τη φορά η Κυβέρνηση δεν θα μπορέσει να την αποκρύψει, δηλαδή ότι επιστρέφει ένα ελάχιστο ποσοστό των όσων έχει υφαρπάξει από τον λαό με την εξοντωτική υπερφορολόγηση των τελευταίων ετών. Και μάλιστα τα όσα υποτίθεται ότι δίνει, στη μεγάλη τους πλειοψηφία καταλήγουν στα χέρια Ρομά και μεταναστών. Με λίγα λόγια έχει πάρει τα είκοσι επιστρέφει το ένα και θριαμβολογεί γι' αυτό. Όσο δε αφορά στη δήθεν μείωση της ανεργίας, και πάλι εδώ έχουμε να κάνουμε με φύκια για μεταξωτές κορδέλες, τα οποία η Κυβέρνηση επιχειρεί να πουλήσει στους πολίτες. Κύριοι της Κυβέρνησης, αποσιωπάτε σκοπίμως το γεγονός ότι αύξηση της απασχόλησης υπάρχει μόνο στη «μαύρη» και αδήλωτη εργασία, στην οποία αναγκάζονται να καταφύγουν χιλιάδες εργαζόμενοι, ανασφάλιστοι και μόνο στις ονομαζόμενες ελαστικές μορφές εργασίας, που δημιουργούν δήθεν εργαζόμενους με μισθούς πείνας. Η εξοντωτική υπερφορολόγηση, η μη τήρηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους προς τους πολίτες και η εκτίναξη της παραοικονομίας, της αδήλωτης εργασίας και των διαφόρων ελαστικών μορφών απασχόλησης έχουν γίνει καθεστώς, επιτρέποντας στην Κυβέρνηση να μαγειρέψει τα στατιστικά στοιχεία κατά το δοκούν και παρουσιάζοντας μια εικονική πραγματικότητα, η οποία καμμιά σχέση δεν έχει με την πραγματική οικονομία και με το δράμα που καθημερινά βιώνει η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω. Με τον φερόμενο προς ψήφιση κρατικό προϋπολογισμό, η Κυβέρνηση ευελπιστεί στο να πάρει τα εύσημα από τους εντολοδόχους της, ώστε να εξασφαλίσει την πολιτική της επιβίωση, αποφεύγοντας την εκλογική συντριβή στις επικείμενες εκλογές. Προσπαθεί να πείσει τους δανειστές μας ότι είναι σε θέση να προστατέψει τα δικά τους συμφέροντα καλύτερα από τους υπόλοιπους πρόθυμους του μνημονιακού τόξου, ώστε να κερδίσει μερικούς ακόμη μήνες παραμονής στην εξουσία και όλα αυτά εις βάρος των Ελλήνων πολιτών, τους οποίους πλέον η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει απλά και μόνο ως επαίτες επιδομάτων και βοηθημάτων, υποτιμώντας τη νοημοσύνη τους και προσβάλλοντας την αξιοπρέπειά τους. Η απάντηση στο μνημονιακό αδιέξοδο και στους διεθνείς τοκογλύφους οι οποίοι θησαυρίζουν εις βάρος του λαού μας, μπορεί να είναι μόνο εθνικιστική και φιλολαϊκή. Η απάντηση αυτή θα δοθεί με την εθνική διακυβέρνηση της πατρίδας μας από μια μελλοντική κυβέρνηση της Χρυσής Αυγής, η οποία θα έρθει με τη βοήθεια του Θεού και με την ψήφο του ελληνικού λαού, πολύ πιο σύντομα απ' ό,τι εσείς νομίζετε.
Ευχαριστούμε την κ. Βλάχου. Τον λόγο έχει ο κ. Μιχελής. Έπειτα θα ακολουθήσουν ο κ. Γιόγιακας και η Υφυπουργός κ. Χρυσοβελώνη. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, διανύοντας τον τέταρτο χρόνο της διακυβέρνησής μας, συζητάμε έναν προϋπολογισμό της χώρας για το επόμενο έτος, έναν προϋπολογισμό που καταρτίστηκε μεν στο γενικό πλαίσιο των τυπικών μας υποχρεώσεων απέναντι στους εταίρους αλλά εκτός δεσμευτικών προγραμμάτων 2010-2015, έναν προϋπολογισμό που κινείται σε δύο γενικές κατευθύνσεις: Πρώτα στη στήριξη των αδύναμων και ευάλωτων κοινωνικά ομάδων με την θεσμοθέτηση των πρόσφατων οικονομικών μέτρων, θετικών προς αυτές και ταυτόχρονα βήματα ανάπτυξης. Αυτό καταγράφεται από τα θετικά πρόσημα των δεικτών της οικονομίας. Περιοριζόμενος στις παραπάνω γενικές διαπιστώσεις, δεν θα σταθώ αναλυτικά σε αριθμητικά δεδομένα. Άλλωστε αυτά αναλύθηκαν επαρκώς. Θεωρώ ότι ο προϋπολογισμός δεν είναι μόνο οικονομικό ζήτημα αλλά οικονομικός σχεδιασμός χάραξης πολιτικής, που πρώτιστα επηρεάζει την κοινωνία, γι' αυτό και θα αναφερθώ σε πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα, διατυπώνοντας μερικές σκέψεις. Είναι γεγονός ότι η χώρα έπεσε σε βαθιά οικονομική κρίση. Αυτό ήταν απόρροια εξωτερικών παραγόντων ή και αδυναμία και ευθύνη της εγχώριας οικονομικής και κοινωνικής ελίτ κυρίως αλλά όχι μόνο; Είναι γεγονός ότι η κρίση αυτή σε διάρκεια από το 2010 και σε βάθος -25% του ΑΕΠ, μετατράπηκε σε κοινωνική κρίση με τα παρακάτω αποτελέσματα: Πρώτον, περιθωριοποίησε τη μισθωτή εργασία. Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνεύεται το 26% ανεργίας, η πτώση των μισθών, η αποδόμηση των εργασιακών σχέσεων; Δεύτερον, συρρίκνωσε τη μικροεμπορευματική παραγωγή και τη μεσαία τάξη. Τρίτον, ταυτόχρονα μεταφέρθηκαν δραστηριότητες και χρήμα της οικονομικής ελίτ στο εξωτερικό. Γέμισαν οι ελβετικές τράπεζες από καταθέσεις Ελλήνων. Δεύτερη χώρα αλλοδαπών στην Ελβετία είμαστε. Πλήθος οι offshore εταιρείες. Σύνθημα το «πηγαίνετε στη Βουλγαρία τις επιχειρήσεις σας». Όχι, βέβαια, από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μας προβληματίζουν τα παραπάνω; Και αν ναι ποια άλλη πρόταση υπάρχει; Τελικά έχασαν όλοι 25%, ή μήπως οξύνθηκαν περαιτέρω οι οικονομικές και κατά συνέπεια και οι κοινωνικές ανισότητες στη χώρα; Ενδιαφέρει όλους μας αυτή η διαπίστωση ή είναι αδιάφορο για μια μερίδα του πολιτικού κόσμου; Τα παραπάνω δεδομένα από κανέναν δεν αμφισβητούνται. Παράλληλα ένα σύστημα διαφθοράς που απ' ό,τι φαίνεται από κανένα κράτος δεν λείπει, πήρε στη χώρα μας τέτοιες διαστάσεις, που διάβρωσε στο μέγιστο το πολιτικό σύστημα εξουσίας. Σε αυτές τις συνθήκες σήμερα και χωρίς να παραβλέπει κανείς τις γενικότερες γεωπολιτικές συνθήκες, έρχεται η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ να συγκροτήσει έναν οδικό χάρτη σταδιακής εξόδου από την κρίση και με την κοινωνία υποβασταζόμενη, ώστε να παραμείνει όρθια. Την έξοδο από την κρίση είναι βέβαιο ότι δεν την βλέπουμε όλοι με την ίδια οπτική. Η αριστερή θεώρηση προτάσσει πάντα κοινωνικούς όρους και ζητήματα μείωσης ανισοτήτων, γι' αυτό και σήμερα ψήφισε τα οικονομικά μέτρα τα θετικά προς αυτούς. Η δεξιά προτάσσει κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, οικονομικούς όρους και γι' αυτό θα προτιμούσε - υποθέτω - από τα λεγόμενά της μια γενναία μείωση φορολογικών συντελεστών των μεγάλων επιχειρήσεων, αντί, παραδείγματος χάριν, του κοινωνικού μερίσματος ή της σταθεροποίησης και αύξησης της αμοιβής και βελτίωσης των όρων της μισθωτής εργασίας. Άλλωστε είναι η αντιπολίτευση της δεξιάς, που θεωρεί το δωδεκάωρο σωστό έναντι του επί δεκαετίες ή και αιώνες κατεκτημένου οκτάωρου. Υποστηρίζει πως έτσι θα έρθει η ανάπτυξη. Απλό και αμείλικτο το ερώτημα: Αυτό δεν συνέβαινε μέχρι το 2010; Γιατί αντί της ανάπτυξης ήρθε η κρίση; Σήμερα, λοιπόν, αντιμετωπίζουμε μια άλλη πρόκληση, ένα άλλο δίλημμα, προς ποια κατεύθυνση θέλουμε να πορευθούμε. Ανάπτυξη χωρίς δικαιότερη κατανομή πλούτου δεν είναι επιλογή μας. Ας μην αυταπατώμαστε. Η εποχή της ευμάρειας προ του 2010 ήταν επίπλαστη. Στηρίχθηκε σε έναν υπέρογκο δανεισμό, που το βάρος της αποπληρωμής όλοι ξέρουμε πλέον ότι κλήθηκε να το σηκώσει, κυρίως, η μισθωτή εργασία, που αποτελεί πέραν του 50% του ενεργού οικονομικά πληθυσμού της χώρας, και η μικροεμπορευματική παραγωγή και η μεσαία τάξη. Ποιες πολιτικές δυνάμεις είναι σε θέση να εγγυηθούν μια τέτοια ανάπτυξη, να αντιμετωπίσουν τον αγοραίο φιλελευθερισμό και την ακροδεξιά πολιτική; Προφανώς όσες από το πρόγραμμά τους, τις θέσεις τους, τη συγκρότησή τους αλλά κυρίως την ιστορική τους διαδρομή τάσσονται με τους κοινωνικά αδύναμους. Αυτό θεωρητικά σημαίνει τη δημιουργία ενός πολιτικού μετώπου κοινής δράσης σε όλα τα επίπεδα, των παραπάνω δυνάμεων εννοείται. Είναι αυτό εφικτό σήμερα; Δεν συζητούμε για τη δεξιά πολιτική παράταξη. Συζητούμε για την σοσιαλδημοκρατία, της οποίας, δυστυχώς, η εμπλοκή μερικών στελεχών με τη διαφθορά αποτελεί εμπόδιο. Από την άλλη πλευρά, η κομμουνιστική αριστερά έχει επιλέξει ίσως για πρώτη φορά μετά το 1974 την πολιτική επιλογή «πολλά κόμματα, δύο πολιτικές», μία αυτοί και η άλλη πολιτική όλων των άλλων θέτοντας έτσι εαυτόν εκτός ευρύτερων μετώπων σε αντίθεση με το ιστορικό της παρελθόν. Να μην αναφερθώ στο ΕΑΜ, να μην αναφερθώ στον αντιδικτατορικό αγώνα, να μην αναφερθώ στις θέσεις τους αμέσως μετά τη δικτατορία. Εμείς στηριζόμενοι στις καθημερινές μας μικρές επιτυχίες και, κυρίως, στην ανοχή και αντοχή αλλά κυρίως προσδοκία των λαϊκών στρωμάτων, θα επιμείνουμε και θα πετύχουμε. Η ζωή θα δείξει του λόγου το αληθές. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Μιχελή. Ο κ. Γιόγιακας από τη Νέα Δημοκρατία έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης εξήγησαν γιατί ο προϋπολογισμός του 2019 είναι αντιαναπτυξιακός. Κάποιοι μίλησαν, επίσης, για προεκλογικό ή για ψηφοθηρικό προϋπολογισμό. Βέβαια ο κύριος Πρωθυπουργός τις προάλλες θεώρησε προσβλητικές τις αναφορές για παροχολογία, όχι απέναντι στην Κυβέρνηση, όπως είπε αλλά απέναντι στους πολίτες. Ίσως από μια άποψη ο Πρωθυπουργός να έχει δίκιο, γιατί τα νούμερα του προϋπολογισμού δείχνουν ότι δεν έχουν μείνει και πολλά για να δώσει η Κυβέρνηση ούτε καν για να κάνει πράξη αυτά που είχε υποσχεθεί λίγους μήνες πριν. Έτσι η Κυβέρνηση έκοψε 260 εκατομμύρια ευρώ για τα προγράμματα απασχόλησης τριάντα χιλιάδων ανέργων, 240 εκατομμύρια ευρώ που θα πήγαιναν για να μειώσουν τη συμμετοχή των ασφαλισμένων σε φάρμακα, 260 εκατομμύρια ευρώ από το επίδομα στέγασης, που θα είχε μειωθεί και άλλο, αν δεν είχε παρέμβει η Κομισιόν, 140 εκατομμύρια ευρώ για θέσεις βρεφονηπιακών σταθμών για παιδιά έως τεσσάρων ετών, 190 εκατομμύρια ευρώ που προορίζονταν για δωρεάν σχολικά γεύματα, 50 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή το 50% του αρχικού προϋπολογισμού από την επιχορήγηση των ασφαλιστικών εισφορών για νέους εργαζομένους έως εικοσιπέντε ετών. Συνολικά, κόψατε μέτρα ύψους 1,1 δισεκατομμυρίων ευρώ για άνεργους, μαθητές, νέους γονείς, εργαζόμενες μητέρες και νέους ασφαλισμένους και μαζί με τη δραστική μείωση του επιδόματος θέρμανσης και την ανούσια μείωση του ΕΝΦΙΑ, φέρνετε σε ακόμη πιο δύσκολη θέση συμπολίτες μας με χαμηλά εισοδήματα. Το 2019 προβλέπονται κοινωνικές παροχές 30% μειωμένες από ό,τι προβλέπονταν στο μεσοπρόθεσμο, 1,6 αντί 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ. Έχοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όλα αυτά κατά νου, μπορούμε να πούμε ότι η Κυβέρνηση πέρασε κάτω από τον πήχη των δικών της δεσμεύσεων ή, όπως πολύ ωραία ειπώθηκε πριν λίγες μέρες σε αυτή εδώ την Αίθουσα, «τρέξατε μόνοι σας και βγήκατε δεύτεροι». Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Εμείς ψηφίσαμε και τη μικρή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και τη διατήρηση της προσωπικής διαφοράς, που, άλλωστε, είχαμε προτείνει πρώτοι με τροπολογία. Εσείς τα επιδιώξατε, γιατί τα χρειάζεστε ως το τελευταίο άλλοθι την εκλογική χρονιά που έρχεται. Είναι το δικό σας φύλλο συκής, με το οποίο προσπαθείτε να καλύψετε τη γύμνια των πολιτικών σας. Έχουμε, λοιπόν, έναν προϋπολογισμό με περιορισμένες και πετσοκομμένες κοινωνικές παροχές. Το ότι έχουμε έναν κατά βάση άδικο προϋπολογισμό προκύπτει επίσης και από τα απογοητευτικά στοιχεία της φορολογικής πολιτικής. Και το 2019 η Ελλάδα παραμένει η χώρα με τη βαρύτερη έμμεση φορολογία μεταξύ των δεκαεννιά χωρών - μελών της Ευρωζώνης. Είναι, επίσης, η χώρα με τη μεγαλύτερη διαφορά στην απόδοση μεταξύ έμμεσης και άμεσης φορολογίας. Η έμμεση φορολογία θα επιβαρύνει τους πολίτες το 2019 με φόρους ίσους με το 17% του ΑΕΠ, όταν οι άμεσοι φόροι αντιστοιχούν μόλις στο 10% του ΑΕΠ. Τι σημαίνουν αυτά; Πρώτα από όλα, ότι υπάρχει πρόβλημα φορολογικής δικαιοσύνης, που είναι και πρόβλημα κοινωνικής δικαιοσύνης, αφού οι έμμεσοι φόροι αποτελούν μεγαλύτερο βάρος για τους μη έχοντες. Δεύτερο, ότι το αποτέλεσμα της υπερβολικής άμεσης φορολόγησης οδηγεί σε απόκρυψη εισοδημάτων και άρα, σε μείωση των εσόδων. Αυτή είναι η ταξική, αριστερή υποτίθεται, φορολογική πολιτική της Κυβέρνησης, αντικοινωνική και αντιαναπτυξιακή,την οποία συνεχίζει και εν μέσω του προϋπολογισμού της επόμενης χρονιάς, κινούμενη στην αντίθετη κατεύθυνση από αυτή της δικής μας πρότασης. Εμείς θέλουμε μια φορολογική ελάφρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων, που θα κάνει τη διαφορά, ώστε να αυξηθεί το διαθέσιμο εισόδημα, να τονωθεί η ανταγωνιστικότητα και να ενισχυθεί η φορολογική συμμόρφωση. Προτείνουμε τη γενναία μείωση του εταιρικού φόρου από το 29% στο 20% και του εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή φυσικών προσώπων, για εισοδήματα μέχρι 10.000 ευρώ από το 22% στο 9%. Μειώνουμε τον ΕΝΦΙΑ μέσα στα πρώτα δύο χρόνια κατά 30% για όλους τους Έλληνες. Μειώνουμε αμέσως τον ΦΠΑ σε όλον τον κλάδο της εστίασης στο 13% από το 24%. Προτείνουμε τη φορολόγηση των αγροτικών συλλογικών σχημάτων με συντελεστή 10%. Αυξάνουμε το όριο για υποβολή ΦΠΑ από 10.000 στις 25.000 ευρώ. Καταργούμε το τέλος επιτηδεύματος για όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις ατομικές επιχειρήσεις, μέσα στην πρώτη διετία της διακυβέρνησής μας. Τέτοιες παρεμβάσεις είναι δυνατόν να γίνουν με ένα διαφορετικό μείγμα οικονομικής πολιτικής, το οποίο περιλαμβάνει, εκτός από τη μείωση της φορολογίας, δραστική αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων, συμμάζεμα και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των κρατικών δαπανών. Θέλουμε, όχι μόνο να δώσουμε περισσότερες ανάσες στους φορολογούμενους, αλλά και να φροντίσουμε, ώστε αυτά που δίνουν με τους φόρους τους να πιάνουν τόπο, να έχουν πιο ποιοτική υγεία και παιδεία, καλύτερες δημόσιες υπηρεσίες και πραγματικές δυνατότητες στήριξης, όταν και όπου υπάρχει ανάγκη. Αυτό σημαίνει για μας πολιτικές και οικονομικές επιλογές, πέρα και έξω από μνημονιακές υποχρεώσεις. Διότι, κυρίες και κύριοι της Κυβέρνησης, όσο και αν μιλάτε για έξοδο από το μνημόνιο, ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ένας κλασικός μνημονιακός προϋπολογισμός της περιόδου ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, μια συνταγή με την οποία κρατάτε τη χώρα καθηλωμένη, γιατί απλώς ούτε μπορείτε ούτε θέλετε να κάνετε κάτι διαφορετικό, μια συνταγή που είναι αυτονόητο ότι καταψηφίζουμε. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κ. Γιόγιακα. Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε ζητήσει τον λόγο.
Για τριάντα δευτερόλεπτα. Είναι μια ερώτηση προς εσάς, αλλά πιο πολύ προς τους επόμενους, γιατί εσείς μιλήσατε και δεν μπορείτε να απαντήσετε. Από όλα αυτά που ακούω, σε μερικά συμφωνώ. Είναι πολύ καλά πράγματα να γίνουν. Όμως, για να γίνει η συζήτηση τις μέρες του προϋπολογισμού, κάποτε πρέπει να ξέρουμε μια κοστολόγηση αυτών που θέλετε να κάνετε. Δηλαδή, ο κ. Χουλιαράκης, που είναι συντηρητικός εκτιμητής, γενικώς - θα το ξέρετε αυτό - δεν είναι άνθρωπος της υπερβολής, εκτίμησε ότι το πακέτο, για το οποίο μίλησε ο κ. Μητσοτάκης ήταν 5 δισεκατομμύρια ευρώ. Μπορεί να είναι υπερβολή. Μπορεί να είναι 4 δισεκατομμύρια ευρώ, μπορεί να είναι 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Όμως, για να γίνει μια συζήτηση, θα ήθελα κάποιοι από τους επόμενους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας να πουν, αυτές οι παρεμβάσεις που θέλετε πόσο κάνουν για το 2019 ή για το 2020 και μετά θα μπούμε στη συζήτηση από πού θα βρείτε τα λεφτά και πώς θα σώσετε από οικονομίες του κράτους. Διότι, αλλιώς, η συζήτηση γίνεται, σαν εμείς να λέμε αριθμούς και εσείς να κάνετε εκθέσεις ιδεών. Ελπίζω να έχετε κάτι πιο σοβαρό να πείτε. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.
Κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε…
Όχι, όχι.
Δεν μπορώ να μιλήσω;
Κανονικά, ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος πρέπει να μιλήσει, κύριε Σταϊκούρα.
Επειδή είναι δημόσια διαθέσιμα αυτά.
Θα έχετε την ευκαιρία να απαντήσετε και εσείς στη συνέχεια. Η Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Χρυσοβελώνη έχει τον λόγο για επτά λεπτά με σχετική ανοχή.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί και Βουλευτές, βρίσκομαι σε αυτό το Βήμα σήμερα, για να σας ενημερώσω για θέματα, που αφορούν στο χαρτοφυλάκιό μου, ξεκινώντας από την ισότητα των φύλων. Συγχρόνως, ευελπιστώ να μάθουν οι Έλληνες πολίτες πού ακριβώς επενδύεται το συγκεκριμένο μέρος των χρημάτων τους, που αφορά σε αυτόν τον τομέα. Από την ανάληψη των καθηκόντων της Κυβέρνησης συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στον τομέα της ισότητος των φύλων για την υπόθεση της υποστήριξης των γυναικείων ζητημάτων, αλλά και της κατοχύρωσης των γυναικείων δικαιωμάτων, έχω την άποψη ότι έχουν γίνει πολλά και θετικά βήματα προόδου. Εδώ, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό, είναι καλό να κάνουμε έναν λογαριασμό για το τι έγινε και το τι μένει να γίνει. Πρώτον, το 2016, μέσα στον πρώτο κιόλας χρόνο διακυβέρνησης της χώρας, ολοκληρώθηκε και θεσμοθετήθηκε ένα πραγματικό εθνικό σχέδιο δράσης για την ισότητα των φύλων, εναρμονισμένο με τις αρχές του ΟΗΕ. Δηλαδή, μετά από μία ευρεία διαβούλευση μέσα στην κοινωνία, διαρθρώθηκε ένα πρόγραμμα πολιτικών πράξεων. Συμφωνήσαμε με ποιους τρόπους και μέσα σε ποιον χρονικό ορίζοντα θα δρομολογηθούν οι κατάλληλες επιλογές, με σκοπό τη σημαντική βελτίωση της θέσης των γυναικών σε όλους τους τομείς της δραστηριότητος στην ελληνική κοινωνία. Η οικονομική κρίση μάς είχε δώσει δείγματα και αριθμούς για την αιτιώδη της συνάφεια με την οπισθοδρόμηση των γυναικείων κατακτήσεων, ακόμα και για την αύξηση των κρουσμάτων έμφυλης βίας. Υστέρα από πολύ κοπιώδη διεργασία δημιουργήθηκε το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2016-2020. Δεύτερον, εξασφαλίσαμε την ενίσχυση και ενδυνάμωση της ουσιαστικής λειτουργίας των δύο βασικών φορέων άσκησης κρατικής πολιτικής για τα θέματα ισότητος των φύλων, τη Γενική Γραμματεία Ισότητος των Φύλων και το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητος. Τα καταφέραμε, αξιοποιώντας την άοκνη εργασία των εργαζόμενων σε αυτούς τους φορείς. Μάλιστα, με την εργασία και άλλων έμπειρων στελεχών του δημοσίου από άλλα Υπουργεία, βρήκαμε και βρίσκουμε τους πόρους, για να συνεχίσει να λειτουργεί το πανελλαδικό δίκτυο δομών αυτών των δύο φορέων, δηλαδή των μονάδων ανά την Ελλάδα, που καθημερινά έχουν ως ευθύνη τους την αντιμετώπιση περιστατικών έμφυλης βίας, ενδοοικογενειακής κακοποίησης γυναικών και σε αρκετές περιπτώσεις και των παιδιών τους. Πρόκειται για τα συμβουλευτικά κέντρα και τους ξενώνες φιλοξενίας, καθώς και το τηλεφωνικό κέντρο 24ωρης παροχής στήριξης 15900. Τα νούμερα είναι αποκαλυπτικά, αλλά και αποδεικτικά. Μόνο από την 1η Δεκεμβρίου 2015 έως τις μέρες μας, οι προαναφερόμενες δομές, με την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων και του ΚΕΘΙ, έχουν προσφέρει βοήθεια σε δεκαπέντε χιλιάδες υποθέσεις γυναικών, θυμάτων βίας. Σε αυτό το σημείο, σας εφιστώ την προσοχή, για να κατανοήσετε ποια δύναμη διαθέτει το ανθρώπινο δυναμικό του τομέα, για το οποίο έχω την πολιτική ευθύνη από τον Αύγουστο του 2018. Χαρακτηριστικό παράδειγμα προκύπτει από τη λειτουργία του ΚΕΘΙ. Ο προϋπολογισμός του υπέστη περικοπές, κατά τα χρόνια των μνημονίων, ύψους 55% και περισσότερο. Ωστόσο, τα χρήματα που δίνονται για να λειτουργούν οι πολυάριθμες δομές του σε όλη την Ελλάδα για την υποστήριξη των γυναικών, μόνο κατά το 1/5 βγαίνουν από τις τσέπες των φορολογούμενων πολιτών. Τα υπόλοιπα 4/5 της δαπάνης λειτουργίας των υπηρεσιών που προσφέρονται, πληρώνονται από τα χρηματοδοτικά προγράμματα, τα οποία εξασφαλίζονται από άλλες πηγές, κυρίως με την αξιοποίηση ευρωπαϊκών κονδυλίων. Για αυτόν το λόγο, θέλω να εξάρω από αυτό το Βήμα την προσπάθεια όλων των στελεχών της Γενικής Γραμματείας Ισότητος των Φύλων και των αντίστοιχων του Κέντρου Έρευνας για Θέματα Ισότητος, καθώς επίσης και να συγχαρώ τις επικεφαλής των φορέων αυτών, τη Γενική Γραμματέα Ισότητας των Φύλων, κ. Κούβελα και την Πρόεδρο του ΚΕΘΙ, κ. Αγαθοπούλου, που έκαναν αποτελεσματική δουλειά, ήδη πριν αναλάβω τα καθήκοντά της αρμόδιας Υφυπουργού. Αυτή η Κυβέρνηση πήρε την πρωτοβουλία και έφερε στη Βουλή τον Απρίλιο του 2018 την κύρωση της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας, η οποία στην Ελλάδα είναι γνωστή ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Είχε υπογραφεί από τους εκπροσώπους των χωρών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τον Μάιο του 2011. Έκτοτε, όμως, ίσως για τους ίδιους λόγους που συνέβαινε και στην Ελλάδα μέχρι να αναλάβει πρωτοβουλία η Κυβέρνηση μας, η σύμβαση αυτή παραμένει ανενεργή. Δεν συγκαταλέγεται στην ευρωπαϊκή νομοθεσία, γιατί δεν έχει κυρωθεί από ορισμένα κράτη - μέλη. Και αυτό συμβαίνει για να εξυπηρετηθεί η ψηφοθηρία εκείνων, που κλείνουν το μάτι πονηρά στην φασίζουσα ή φασιστική τάση του εκλογικού σώματος στο εσωτερικό των χωρών αυτών. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΛΥΚΟΥΔΗΣ]] Την Ελλάδα, όμως, τη συμφέρει να μετασχηματιστεί η εν λόγω συμφωνία σε ευρωπαϊκή νομοθεσία. Εκτός του ότι αποτελεί καθήκον για κάθε δημοκρατικό άνθρωπο να υποστηρίζει τη θέσπιση νομοθεσίας ενάντια στην άσκηση βίας κατά των γυναικών, στην προκειμένη περίπτωση ανοίγονται δυνατότητες για να μοιραστεί η χώρα μας ευρωπαϊκής συνευθύνης οικονομικά βάρη, τα οποία πολλές φορές έως σήμερα τα επωμίζεται μόνη και έτσι δεν μπορεί να καταφέρνει πάντοτε να προσφέρει τις κατάλληλες υπηρεσίες, την κρίσιμη στιγμή, στις δοκιμαζόμενες γυναίκες. Μιλώ ασφαλώς για τις γυναίκες θύματα βίας, που προστέθηκαν στα περιστατικά, που αντιμετωπίζουν οι δομές μας, εξαιτίας της έντασης του μεταναστευτικού προσφυγικού προβλήματος των τελευταίων ετών. Για τον σκοπό αυτό, συμμετέχουμε σε όλες τις ευρωπαϊκές συσκέψεις, ασκώντας πίεση για την ολοκλήρωση της διαδικασίας των κυρώσεων σε εθνικό επίπεδο των χωρών - μελών που υπολείπονται. Προσωπικά δε, το τελευταίο διάστημα έχω συμμετάσχει σε δύο συσκέψεις κορυφής σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με σχετικές παρεμβάσεις στη Βιέννη και στις Βρυξέλλες και θα παραβρεθώ σε όσες ακόμα χρειαστούν, για να πετύχει αυτή η καμπάνια. Τον Αύγουστο του 2018 ολοκληρώθηκε μία επίμονη προσπάθεια με τις σκληρές θυσίες του ελληνικού λαού για την έξοδο της χώρας μας από την ασφυκτική επιτήρηση. Συνέπεσε, μεταξύ πολλών άλλων, με την επιλογή του Πρωθυπουργού, τη συμφωνία του κυβερνητικού εταίρου, του κ. Καμμένου, και τη συνέργεια του Υπουργού Εσωτερικών, για πρώτη φορά στην Ελλάδα η αρμοδιότητα για ζητήματα ισότητος των φύλων να μου ανατεθεί, αναβιβαζόμενη έτσι σε επίπεδο Υφυπουργού. Όμως, είμαι βέβαιη ότι περισσότερο ήθελαν να καταδείξουν τη μεγάλη σημασία, που δίνει αυτή η Κυβέρνηση στα ζητήματα της υποστήριξης των γυναικών, όλων εκείνων που αγωνίστηκαν τις προηγούμενες δεκαετίες για τα αιτήματα του γυναικείου κινήματος στην Ελλάδα και τις κατακτήσεις του, κάθε μητέρας, κάθε εργαζόμενης, κάθε νέας κοπέλας, που κάνει όνειρα και έχει δικαίωμα να τα δει να πραγματώνονται. Τις ερχόμενες ημέρες, εισάγεται στη Βουλή, για να γίνει νόμος του κράτους, ένα ολοκληρωμένο νομοσχέδιο για την ουσιαστική ισότητα των φύλων σε κάθε τομέα της κοινωνικής δραστηριότητος, στην οικογένεια, στην πολιτική, στην εργασία, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, στην παιδεία, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στους δήμους και στις περιφέρειες. Πρόκειται για την κορύφωση των πολιτικών πράξεων αυτής της Κυβέρνησης στον τομέα της ισότητος των φύλων για την υπόθεση στήριξης των γυναικών της πατρίδας μας, μέσα στον προγραμματισμό αυτής της τετραετίας. Ευελπιστώ και ειλικρινά εύχομαι να έχουμε την ευρύτερη δυνατή συνεννόηση και συναίνεση των πολιτικών δυνάμεων, που πιστεύουν στη δημοκρατία για την υπερψήφιση του νομοσχεδίου για την ισότητα των φύλων, την υποστήριξη των δικαιωμάτων των γυναικών και την καταπολέμηση της έμφυλης βίας. Κάθε δημοκρατικός πολίτης και Βουλευτής έχει την υποχρέωση να εξετάσει τη συναίνεση ως επιλογή προτεραιότητας για ένα νομοσχέδιο με τόσο σημαντικό περιεχόμενο. Σε ό,τι αφορά γενικότερα τον προϋπολογισμό, έχω την άποψη ότι είναι ο πρώτος που ανοίγει μία θετική προοπτική, χειροπιαστή, καθώς μεταξύ άλλων σημαντικών, μειώνει τη φορολογία και υπό προϋποθέσεις κινητροδότησης για εργασία τις εισφορές, επιστρέφει χρήματα από το υπερπλεόνασμα σε πολλούς ανθρώπους, που τα στερήθηκαν και τα έχουν μεγάλη ανάγκη, μπαίνει τέλος στην περαιτέρω μείωση των συντάξεων, δίνει τη δυνατότητα να αποκτήσουν σε μόνιμη βάση οι δήμοι ευεργετικές υπηρεσίες για τους πολίτες, όπως το «Βοήθεια στο Σπίτι» ή η «Ειδική Αγωγή», καθώς επίσης να συνεχιστεί η πολιτική της υποστήριξης των δήμων για έργα με τα προγράμματα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ» και άλλα συναφή, ύψους κοντά στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ. Ακόμα, όμως, και για τους φορείς που εργάζονται για την ισότητα των φύλων, τη Γενική Γραμματεία Ισότητας των Φύλων και το ΚΕΘΙ, για πρώτη φορά φέτος, προβλέπεται αύξηση των κονδυλίων τους. Έτσι, θα έχουν την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν περισσότερες επιστημονικές ημερίδες, να κάνουν ενημερωτικές δράσεις σε σχολεία και όπου αλλού υπάρχει ανάγκη. Τέλος, για την άλλη πλευρά των αρμοδιοτήτων μου, που αφορά στα ληξιαρχεία και τα δημοτολόγια, επιγραμματικά αναφέρω ότι το επόμενο σημαντικό κορυφαίο βήμα θα είναι η παρουσίαση μιας πρότασης νομοθετικής παρέμβασης, που θα επιλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συγκεκριμένες δημοτικές υπηρεσίες και η εξυπηρέτηση των πολιτών στις καθημερινές τους ανάγκες, όπως οι γεννήσεις, οι γάμοι, οι θάνατοι των οικείων τους και η επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Τελικός στόχος είναι η μετάβαση στην πλήρη ψηφιακή λειτουργία των ληξιαρχείων και των δημοτολογίων, ώστε οι πολίτες να μπορούν μόνοι τους να λαμβάνουν και να χρησιμοποιούν τα έγγραφα, που τους ενδιαφέρουν από μία συσκευή, δηλαδή από το κινητό τους ή τον υπολογιστή τους, με πρόσβαση στο σύστημα του ήδη υπάρχοντος μητρώου πολιτών μέσω internet. Προσπάθησα να σας παρουσιάσω ένα πλήρες εξελισσόμενο και ταυτόχρονα φιλόδοξο και εφαρμοζόμενο πολιτικό πρόγραμμα για την ισότητα των φύλων, που αφορά στην τελευταία τριετία και του οποίου ελάχιστα σκέλη μένουν να εφαρμοστούν το 2019 από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά και για τον άλλον τομέα αρμοδιότητός μου. Πεποίθηση μου είναι ότι η ίδια σοβαρή δουλειά γίνεται σε όλα τα Υπουργεία, στο σύνολο του κυβερνητικού έργου. Γι' αυτό ζητώ τη θετική ψήφο σας στον προϋπολογισμό συνολικά, όσον αφορά δηλαδή το σύνολο των Υπουργείων. Όταν δε. ολοκληρώσουμε αυτόν τον ιστορικό και κρίσιμο πολιτικό κύκλο, θα μας κρίνει όλους ο ελληνικός λαός, το φθινόπωρο του 2019, οπότε είμαι και απολύτως βέβαιη ότι θα βαθμολογήσει θετικά το έργο της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Ευχαριστώ, κυρία Υπουργέ. Ο κ. Αναστάσιος Πρατσόλης έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, δεν μπορώ να μην σχολιάσω την τοποθέτηση του προηγούμενου ομιλητή της Νέας Δημοκρατίας σχετικά με τα μέτρα, όχι ως προς την κοστολόγηση, όπως είπε ο Υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος, αλλά ως προς το γεγονός πως ό,τι παροχές κάνουμε εμείς είναι προεκλογική παροχολογία, ενώ ό,τι η Νέα Δημοκρατία λέει σε σχέση με παροχές είναι πρόγραμμα. Ας αποφασίσετε λοιπόν, πραγματικά τι είναι από τα δύο. Σε μια άλλη αποστροφή του λόγου του είπε ότι πρέπει να έχουμε σωστές δημόσιες υπηρεσίες. Αναρωτιέμαι αν είναι στην κοινή γραμμή με τον Αρχηγό, κ. Μητσοτάκη, όταν προτείνει για το δημόσιο το 5 προς 1, ενώ εμείς έχουμε καταφέρει να κατακτήσουμε το 1 προς 1. Πώς θα γίνουν καλύτερες οι δημόσιες υπηρεσίες στην υγεία και την παιδεία; Καλούμαστε σήμερα να ψηφίσουμε τον πρώτο προϋπολογισμό μετά το τέλος των μνημονίων, που δεν ενσωματώνει μέτρα περιοριστικής πολιτικής, αντίθετα εισάγει παροχές και ελαφρύνσεις 910 εκατομμύριων ευρώ σε φορολογούμενους και νοικοκυριά. Η Ελλάδα, μετά από μια βαθιά παρατεταμένη ύφεση δέκα ολόκληρων χρόνων και οκτώ χρόνια μνημονίων επιστρέφει στην ανάπτυξη και τη δημοσιονομική επέκταση και ισορροπία. Τα στοχευμένα, λοιπόν, μέτρα για την αποκατάσταση των πληγών που δημιούργησαν οι δημοσιονομικοί περιορισμοί είναι το πρώτο βήμα ενίσχυσης του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής συνοχής,. με τρόπο ασφαλή και δίκαιο, μέσα από τον δημοσιονομικό χώρο που εξασφαλίστηκε. Δυστυχώς, η Νέα Δημοκρατία αδυνατεί ακόμα να αναγνωρίσει την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια. Αρνείται την πραγματικότητα και μιλάει για κύκνειο άσμα της Κυβέρνησης, ομολογώντας ουσιαστικά, τη στέρηση εξουσίας που τη διακατέχει. Είναι προφανής η αμηχανία της, καθώς απέμεινε γυμνή από ουσιαστικό σχέδιο και πειστικό αφήγημα, τώρα που η καταστροφολογία και η προσπάθεια υποβάθμισης των επιτευγμάτων της Κυβέρνησης πέφτουν συνεχώς στο κενό. Ήδη η χώρα διανύει το έκτο συνεχόμενο τρίμηνο με ανάπτυξη. Σταδιακά αλλά σταθερά, εμπεδώνεται η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης, σε μια οικονομία που χαρακτηριζόταν από ακραίες αβεβαιότητες. Αυτές οι επιδόσεις δεν έχουν αποσπασματικό χαρακτήρα, αλλά σηματοδοτούν την αλλαγή σελίδας για τη χώρα. Πότε επιτέλους η Νέα Δημοκρατία θα συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει τέταρτο μνημόνιο ή ότι δεν θα εφαρμοστεί ο περίφημος κόφτης, για τον οποίο τόσο πολύ κόπτονταν και ότι τελικά η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κατάφερε να καταργήσει το μέτρο της περικοπής των συντάξεων και όχι να το αναστείλει, όπως πολλές φορές είχαν πει τα στελέχη της; Για το έτος 2019 προβλέπεται ρυθμός οικονομικής μεγέθυνσης 2,5% έναντι του 2,1%, που προβλεπόταν για το 2018 και πρωτογενές πλεόνασμα 3,6% του ΑΕΠ. Η πραγματική ανάπτυξη θα προκύψει από την περαιτέρω ανάκαμψη της ιδιωτικής κατανάλωσης κατά 1,1% και την εύρωστη επενδυτική δραστηριότητα. Οι επενδύσεις προβλέπεται να αυξηθούν κατά 11,9%, ενώ οι δημόσιες επενδύσεις εκτιμάται ότι θα ανακάμψουν με ρυθμό της τάξης του 7,9%. Ειδικότερα, προϋπολογίζεται η διάθεση πόρων 7,3 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η ανεργία προβλέπεται να υποχωρήσει περαιτέρω το 2019 στο 16,7% έναντι 18,3% για το 2018, σημειώνοντας τόνωση της απασχόλησης κατά 1,4% και να υπενθυμίσουμε ότι παραλάβαμε την ανεργία στο 27,5%. Σήμερα η ΕΛΣΤΑΤ ανακοίνωσε ότι η ανεργία για το τρίτο τρίμηνο του 2018 είναι στο 18,3%. Και βέβαια, όλα τα μέτρα που εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό του 2019, διαψεύδοντας με αυτόν τον τρόπο την Αντιπολίτευση και τους καλοθελητές, που μιλούσαν για αποτυχία του προγράμματος. Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να παραλείψουμε και τη διανομή του κοινωνικού μερίσματος για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, που αφορά τριάμισι εκατομμύρια δικαιούχους και προκύπτει από την υπέρβαση του δημοσιονομικού στόχου κατά 0,48% του ΑΕΠ. Σε ό,τι αφορά τον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, έναν χώρο που γνωρίζω και υπηρετώ για πολλά χρόνια, θα ήθελα να επισημάνω τα εξής: Με τη μεταρρύθμιση του προγράμματος«ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ» και την απλή αναλογική υλοποιείται η εμβάθυνση της δημοκρατίας και το άνοιγμα της αυτοδιοίκησης στην κοινωνία. Ενισχύεται η λαϊκή βούληση, αφήνοντας πίσω το καθεστώς της μονοπαραταξιακής εκπροσώπησης, δημιουργείται το έδαφος για την ανάπτυξη προγραμματικών συγκλίσεων και συναινέσεων, ώστε να αντιμετωπιστούν τα κοινά προβλήματα. Μέσα από τα δημοτικά και περιφερειακά δημοψηφίσματα, αποκαθιστούμε την πλήρη αντιπροσωπευτικότητα και την απόλυτη αντιστοίχιση της διοίκησης των ΟΤΑ, με τη βούληση του εκλογικού σώματος. Στον κρίσιμο τομέα της χρηματοδότησης, τα πρώτα χρόνια της κρίσης η κρατική χρηματοδότηση προς ΟΤΑ μειώθηκε περίπου κατά 60%. Εμείς, παρά τους δημοσιονομικούς περιορισμούς σταματήσαμε τη μείωση και το 2015 και το 2016 και αυξήσαμε για πρώτη φορά, μετά από χρόνια την κρατική επιχορήγηση προς ΟΤΑ, μέσω των ΚΑΠ τόσο το 2017, το 2018, αλλά και το 2019. Και εδώ θα πρέπει να τονιστεί για τα fake news, που διακινούνται για μια ακόμα φορά, για δήθεν μειωμένους ΚΑΠ κατά 673 εκατομμύρια ευρώ, ότι αυτό οφείλεται στο ότι η καταβολή των προνοιακών επιδομάτων δεν θα γίνεται πλέον από τους δήμους, αλλά από τον ΟΠΕΚΑ. Στην πραγματικότητα, λοιπόν, υπάρχει μια μικρή αύξηση. Μικρή μεν, αλλά όχι μείωση όπως γινόταν στα χρόνια 2010-2014. Πέρα από τους ΚΑΠ όμως, αξιοποιήθηκε το ξεχασμένο από τις προηγούμενες κυβερνήσεις Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Από τα προγράμματα για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών και της λειψυδρίας δόθηκαν στους ΟΤΑ περισσότερα από 124 εκατομμύρια ευρώ την περίοδο 2015-2018. Θυμίζω ότι το αντίστοιχο ποσό για την περίοδο 2012-2014 ήταν λιγότερο από 8 εκατομμύρια ευρώ. Ακόμα και με το πολύ σημαντικό πρόγραμμα για την πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών, μετά από τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις, οι ΟΤΑ ενισχύθηκαν την ίδια περίοδο με άλλα 134 εκατομμύρια ευρώ ενώ για τα χρόνια 2010-2014 ήταν μηδενικό. Επιπλέον, δόθηκαν 41 εκατομμύρια για την ενίσχυση ορεινών και νησιωτικών δήμων, για πρώτη φορά και 95 εκατομμύρια διατίθενται για πρώτη φορά τώρα, για την αναβάθμιση παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών και την εναρμόνιση τους με τις προδιαγραφές, που ορίζει το νέο προεδρικό διάταγμα. Το πιο σημαντικό είναι ότι προχωρήσαμε στη δημιουργία νέων, καινοτόμων χρηματοδοτικών εργαλείων για την κάλυψη τους, όπως το πρόγραμμα «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ», που ξεκίνησε με αρχικό προϋπολογισμό 500 εκατομμυρίων ευρώ, αλλά θα ξεπεράσει τα 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι το 2023. Η ανταπόκριση στο πρόγραμμα ήταν τεράστια. Από τις 15 Ιουνίου έως και σήμερα εντάσσονται κάθε μέρα δύο έργα ύψους έως και 5 εκατομμύρια ευρώ. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι για το «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ Ι» εντάχθηκαν έργα 512 εκατομμυρίων ευρώ και για το «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ» περίπου 174 εκατομμύρια. Με το «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ» μπορούν για πρώτη φορά οι δήμοι, να καλύψουν βασικές ανάγκες σε υποδομές ,στον τομέα της ύδρευσης, της αποχέτευσης, της αγροτικής οδοποιίας, της αποκατάστασης των ΧΑΔΑ, αλλά και σε έργα αντιπλημμυρικής προστασίας και αποκατάστασης ζημιών από φυσικές καταστροφές, επανάχρηση δημοτικών κτηρίων, κατασκευή, ανέγερση νέων δημοτικών κτηρίων και σχολικών κτηρίων, ανέγερση παιδικών σταθμών, αλλά και αθλητικών εγκαταστάσεων. Προχωρήσαμε στη μεγάλη προκήρυξη 3Κ για οκτώ χιλιάδες εκατόν εξήντα έξι νέες προσλήψεις μόνιμου και σταθερού προσωπικού στις ανταποδοτικές υπηρεσίες των δήμων, καθαριότητα ΔΕΥΑ, με βάση τις ανάγκες που οι ίδιοι προσδιόρισαν για πρώτη φορά το 2008. Άλλες επτακόσιες πενήντα οκτώ προσλήψεις έχουν σταλεί για επεξεργασία στο ΑΣΕΠ για ανταποδοτικού χαρακτήρα υπηρεσίες, ως «ουρά» του διαγωνισμού 3Κ, μετά από συγκεκριμένα αιτήματα που καταθέτουν οι ίδιοι οι δήμοι. Στο ενδιάμεσο και για να μην διαταραχθεί η ομαλή λειτουργία των δήμων, δίνουμε παράταση σε συμβάσεις των εργαζομένων, μέχρι να βγουν οι οριστικοί πίνακες των επιτυχόντων. Ψηφίστηκε ρύθμιση για την προκήρυξη τριών χιλιάδων διακοσίων θέσεων μόνιμου προσωπικού στο «Βοήθεια στο Σπίτι» μέσω ΑΣΕΠ. Ήδη προβλέπεται κονδύλι στον προϋπολογισμό του 2019, για να σταματήσει επιτέλους η πολιτική ομηρία, στην οποία υποχρέωναν οι προηγούμενες κυβερνήσεις στους εργαζόμενους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να αναφερθώ εδώ και σε δύο μεγάλα έργα που αφορούν την Εύβοια, όπως είναι η παράκαμψη της Χαλκίδας, που μετά από τριάντα τέσσερα ολόκληρα χρόνια υποσχεσιολογίας φέτος ήδη μπαίνει στις ράγες και έχει εξασφαλιστεί χρηματοδότηση, όπως και στο νοσοκομείο της Χαλκίδας, το οποίο είχε σταματήσει το 2008 και είχε σταματήσει ουσιαστικά, η χρηματοδότηση του. Από το 2015 συνεχίζεται και εντός του 2019 παραλαμβάνεται. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Κυβέρνηση αυτή προχωρά μεθοδευμένα και στοχευμένα από την πρώτη κιόλας μέρα της εκλογής της. Καταφέραμε να βγάλουμε την Ελλάδα από τα μνημόνια και την κρίση, εξασφαλίζοντας μία αναπτυξιακή πορεία για τη χώρα και τους συμπολίτες μας.
Ολοκληρώστε παρακαλώ, κύριε συνάδελφε, είσαστε ήδη μετά τα εννέα λεπτά.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Αφήνουμε πίσω τη διαφθορά, την αδιαφάνεια και την κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος. Αφήνουμε πίσω όλα όσα έφεραν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Ο συνάδελφος κ. Ιωάννης Γκιόκας από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όταν ξεκίνησε όλη αυτή η λαίλαπα της κρίσης και των μνημονίων, ως ΚΚΕ είχαμε πει τότε - και αν θέλετε και κόντρα στο κυρίαρχο ρεύμα - ότι τα μνημόνια και οι δανειακές συμβάσεις δεν ήταν αποτέλεσμα μιας επιβολής από τα έξω, ούτε προϊόν αποκλειστικά και μόνο της κρίσης. Τα μνημόνια συμπύκνωσαν μία πολιτική προαποφασισμένη στα επιτελεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '90, η οποία είχε ως στόχο, από τη μία μεριά να ρίξει στα Τάρταρα την τιμή της εργατικής δύναμης σε όλες τις εκφάνσεις - ο μισθός, το σταθερό ωράριο, η ασφάλιση, η υγεία, η πρόνοια - και την ίδια στιγμή, να διαμορφώσει νέα πεδία κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Από αυτήν την άποψη τα μνημόνια πέτυχαν τον στόχο τους, γιατί αυτός ήταν ο στόχος τους. Τότε οι άλλες δυνάμεις, προεξάρχοντος του ΣΥΡΙΖΑ, τι έλεγαν, και ακόμα τα λένε; Άλλες φορές ότι τα μνημόνια επιβλήθηκαν από τα έξω, άλλοτε ότι φταίει αποκλειστικά και μόνο η διαφθορά, άλλοτε τα μνημόνια ότι ήταν λάθος συνταγή και πάει λέγοντας, μόνο και μόνο για να μείνει στην αφάνεια και τελικά, στο απυρόβλητο η πραγματική γενεσιουργός αιτία και της κρίσης και των μνημονίων, που ήταν ο ίδιος ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης και τελικά, να καλλιεργηθεί η εντύπωση ότι υπάρχει και ένας ηθικός καπιταλισμός ανθρώπινος, δίκαιος, αν στο τιμόνι της διαχείρισης βρεθούν κάποιες άλλες πολιτικές δυνάμεις. Η συνέχεια γνωστή. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρέθηκε σε αυτό το τιμόνι της διαχείρισης και όχι μόνο συνέχισε την ίδια πολιτική, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις, ξεπέρασε τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, εφαρμόζοντας μέτρα που αυτοί είτε δεν μπόρεσαν είτε δεν πρόλαβαν να πάρουν. Ο νόμος για την απεργία, για τον περιορισμό του δικαιώματος στην απεργία είναι χαρακτηριστικός, χωρίς να είναι ο μόνος. Και το πρόβλημα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, κυρίως της Νέας Δημοκρατίας, είναι αυτό ακριβώς, δηλαδή ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχθηκε πολύ πιο αποτελεσματικός και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό στους διάφορους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς στην περιοχή. Και γι' αυτόν τον λόγο, η Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι αυτή που παίρνει τα εύσημα από όλους αυτούς, που μέχρι πριν λίγα χρόνια, η Νέα Δημοκρατία τους θεωρούσε δικούς της προνομιακούς εταίρους: την Κομισιόν, το ΝΑΤΟ, μέχρι τα διάφορα fora και τις ενώσεις των κεφαλαιοκρατών. Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου τα μνημόνια, τυπικά έχουν τελειώσει, η ανάπτυξη έχει όντως επιστρέψει - εμείς δεν το αμφισβητούμε αυτό, εμείς αυτό που αναδεικνύουμε είναι τον αντιλαϊκό χαρακτήρα αυτής της ανάπτυξης - παρ' όλα αυτά τι δεν έχει τελειώσει; Δεν έχουν τελειώσει οι εκατοντάδες μνημονιακοί νόμοι, ίσα - ίσα ενισχύονται. Χαρακτηριστική περίπτωση, είναι ο νόμος Βρούτση, τον οποίο ενεργοποιήσατε στις δικές σας εκατό μεταμνημονιακές μέρες και με βάση τον οποίο, ο κατώτατος μισθός θα καθορίζεται, όχι με συλλογικές διαπραγματεύσεις, αλλά με απόφαση του εκάστοτε Υπουργού Εργασίας. Δεν έχει τελειώσει η ασφυκτική επιτροπεία, δεν έχουν τελειώσει οι δεσμεύσεις για τα ματωμένα πλεονάσματα. Και ο φετινός κρατικός προϋπολογισμός, αλλά και συνολικά η πολιτική της Κυβέρνησης, πιστοποιούν του λόγου το αληθές, παράδειγμα το ένα δισεκατομμύριο παραπάνω φόροι, που καλούνται να πληρώσουν τα λαϊκά νοικοκυριά, την ίδια στιγμή που τα προνόμια του κεφαλαίου αυξάνονται, όπως δείχνει και η μείωση στα διανεμόμενα κέρδη από το 2015 στο 10%. Για τους λίγους, λοιπόν, είναι επεκτατικός ο προϋπολογισμός. Για τους πολλούς, εξακολουθεί να είναι, όχι απλά περιοριστικός, αλλά ασφυκτικά περιοριστικός, γιατί και τα θετικά, όπως λέτε, μέτρα είναι ένα ελάχιστο μέρος μόνο από αυτή τη ληστεία που συνεχίζεται και κλιμακώνεται σε βάρος του λαού, μόνο και μόνο για να στηριχθεί το μεταμνημονιακό παραμύθι. Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει. Γιατί, αφού τα μνημόνια τελείωσαν τυπικά, διατηρείτε στο ακέραιο και ενισχύετε όλο αυτό το αντιλαϊκό οπλοστάσιο; Γιατί πολύ απλά, η απάντηση είναι: οι ίδιοι παράγοντες που επέβαλαν την πολιτική των μνημονίων, είναι οι ίδιοι παράγοντες που επιβάλλουν και τη συνέχισή τους. Από τη μία μεριά, οι επιδιώξεις του κεφαλαίου για θωράκιση της ανταγωνιστικότητάς τους, για ένταση της εκμετάλλευσης, σε μία περίοδο που και η ευρωπαϊκή και η παγκόσμια οικονομία μοιάζει με κινούμενη άμμο - και αυτό δεν το λέει το ΚΚΕ, το λένε τα ίδια τα επιτελεία του συστήματος - και από την άλλη μεριά, η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που υπηρετεί αυτές τις επιδιώξεις, που γίνεται ακόμα χειρότερη για τους λαούς όλων των χωρών της Ευρώπης. Και αυτό το αποδεικνύουν ξεκάθαρα οι πρόσφατες κινητοποιήσεις των Γάλλων εργαζομένων, του γαλλικού λαού, που παρακολουθούμε αυτές τις μέρες. Επειδή, λοιπόν, τα έχετε υιοθετήσει όλα αυτά, έχετε γίνει και ο πιο συνεπής υπερασπιστής όλης αυτής της διαδικασίας εμβάθυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φέρατε, μάλιστα, πριν ένα χρόνο, για να μιλήσει στην Πνύκα, τον οραματιστή Μακρόν, ο οποίος το προηγούμενο Σαββατοκύριακο κατέβασε στρατό στο Παρίσι και συλλαμβάνει μαθητές, δεκαπεντάχρονα και δεκαεξάχρονα, σαν να είναι τρομοκράτες. Και αυτόν τον Πρόεδρο τον εντάσσετε στο προοδευτικό μέτωπο, που λέτε και τον φέρατε και στην Πνύκα, για να μιλήσει για το όραμά του για την Ενωμένη Ευρώπη. Και όχι μόνο αυτό, αλλά κάνετε και την εξής επικίνδυνη - κατά τη γνώμη μας - πολιτική ατιμία: Τη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στη Ευρωπαϊκή Ένωση - η οποία πρέπει να δυναμώσει ακόμα περισσότερο και να αποκτήσει και ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά - προσπαθείτε είτε με άμεσο είτε με έμμεσο τρόπο, να την ταυτίσετε συλλήβδην με την ακροδεξιά και τον εθνικισμό, με δυνάμεις και τμήματα του κεφαλαίου, δηλαδή, που σε αυτήν την φάση, όντως επιλέγουν την εθνική αναδίπλωση και τα διάφορα μέτρα οικονομικού προστατευτισμού, ρίχνοντας τελικά νερό στο μύλο τέτοιων αντιδραστικών δυνάμεων. Γιατί πραγματικοί και συνεπείς αντίπαλοι του φασισμού, του εθνικισμού, δεν μπορούν να είναι όσοι έχουν γίνει σημαιοφόροι των σχεδιασμών του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δυνάμεων δηλαδή, που τα προηγούμενα χρόνια στην περιοχή μας, στα Βαλκάνια, έσπειραν - και συνεχίζουν να σπέρνουν - το δηλητήριο του διχασμού και του εθνικισμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Δεν μπορούν να είναι όσοι δείχνουν μόνο τον Όρμπαν και τη Λεπέν, αλλά έχουν γίνει οι καλύτεροι συνέταιροι του Τραμπ, όπως επίσης, δεν μπορούν να είναι συνεπείς αντίπαλοι του εθνικισμού όσοι ξαναζεσταίνουν τη χρεοκοπημένη θεωρία και μάλιστα στο όνομα της Αριστεράς, για μία δίκαιη και φιλολαϊκή ένωση, που δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει. Τον εθνικισμό, τον φασισμό, μπορείς να τον πολεμήσει αποτελεσματικά ένα ριζοσπαστικό ταξικό κίνημα σε κάθε χώρα, με σημαία τις σύγχρονες ανάγκες, με πραγματική αλληλεγγύη των λαών, σε σύγκρουση με το κεφάλαιο, τις κυβερνήσεις του, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, που γεννούν και τροφοδοτούν τη δράση τέτοιων δυνάμεων. Και αυτό μπορεί να γίνει με ένα πιο ισχυρό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στη χώρα μας. Τελειώνω με το εξής: Ψάχνοντας στον προϋπολογισμό, να βρούμε πόσα είναι τα κονδύλια, που δίνονται για την αντιπλημμυρική και αντιπυρική προστασία, για τη δασοπροστασία και την πυρόσβεση, βλέπουμε ότι αυτά παραμένουν κολλημένα, καθηλωμένα στα επίπεδα των προηγούμενων χρόνων, παρά το γεγονός ότι οι δημοσιονομικές αυτές περικοπές διαμόρφωσαν τις τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό, σε υποδομές, σε αυτούς τους τομείς και συνέβαλαν αποφασιστικά στις καταστροφικές τραγωδίες σαν τη Μάνδρα και σαν το Μάτι. Πριν λίγη ώρα μίλησε η Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, η κ. Παπακώστα. Τίποτα για όλα αυτά. Κάτι για τον εξτρεμισμό έλεγε, για την ασφάλεια, για τον εξτρεμισμό. Μάλλον η ακροδεξιά ατζέντα δεν είναι μόνο στη Νέα Δημοκρατία. Ψάχνοντας επίσης στον προϋπολογισμό, δεν υπάρχουν πουθενά τα 500 εκατομμύρια, για τα οποία μίλησε ο Πρωθυπουργός στο Λαύριο, μετά την καταστροφική πυρκαγιά στο Μάτι. Πουθενά τα 500 εκατομμύρια για την πολιτική προστασία. Άρα, λοιπόν, τι κάνετε; Συνεχίζετε την ίδια εγκληματική πολιτική. Σε συνδυασμό με το νομοσχέδιο που φέρνετε για τις οικιστικές πυκνώσεις, για τη νομιμοποίηση αυθαιρέτων, χωρίς προϋποθέσεις, όπως έκαναν και οι προηγούμενοι, αφού πρώτα ρίξατε δυο - τρεις μαντρότοιχους για τις κάμερες, στην ουσία διαμορφώνετε τις προϋποθέσεις και τις συνθήκες, για να υπάρχουν νέες καταστροφές, σαν κι αυτές που ζήσαμε στην Αττική και στη Μάνδρα και στο Μάτι.
Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ακολουθεί ο κ. Κουκούτσης. Αλλά για ένα λεπτό ο κ. Τσακαλώτος θέλει να κάνει έναν σχολιασμό.
Θα ήθελα να δηλώσω την ευχαρίστησή μου, που τον αγγλικό θεσμό του tea time, της ώρας του τσαγιού, τον έχουν υιοθετήσει και η Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ, γιατί στους τελευταίους ομιλητές είναι ένας εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και ένας εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ. Προφανώς, έχουν πάει για τσάι, ενώ υπάρχουν έξι - επτά του ΚΚΕ και είκοσι πέντε δικοί μας. Θέλω να πω κάτι για τον προηγούμενο ομιλητή. Ένα σημείο μόνο στην αρχή νομίζω ότι είναι σημαντικό για τις συζητήσεις ανάμεσά μας. Για τα οικονομικά θέματα, θα μιλήσω στη βασική μου ομιλία. Μόνο μια παρατήρηση θέλω να κάνω. Είπατε στην αρχή πως εμείς, νομίζαμε ότι θα μπούμε και απλώς θα αλλάξει η κατεύθυνση της Κυβέρνησης. Πολύ σωστά το είπατε. Είναι λάθος όλων των αριστερών να νομίζουν ότι το κράτος έχει μια τέτοια εργαλειακή υποδομή, δηλαδή ότι αν μπουν καλοί του ΚΚΕ ή καλοί της Αριστεράς, θα μπορέσουν να αλλάξουν κατεύθυνση. Είναι πολύ σημαντικό να μάθετε και από τις επιτυχίες μας και από τα λάθη μας, γιατί και με τη λαϊκή εξουσία, που εσείς πρεσβεύετε, θα έχετε τεράστια προβλήματα, αν δεν καταλάβετε πόσο σύνθετοι είναι οι σύγχρονοι οργανισμοί, οι σύγχρονοι θεσμοί, οι σύγχρονες επιχειρήσεις και πώς μπορείς να τις επηρεάσεις. Αυτήν την εργαλειακή σχέση, που νομίζουμε ότι απλώς βάζουμε δικούς μας και καλούς ανθρώπους σε μια επιχείρηση - το είπατε πολύ καθαρά στην κριτική σας προς εμάς - θα σας πω ότι πρέπει να τη μελετήσετε πολύ, όπως τη μελετάμε κι εμείς, γιατί συνεχώς θα κάνει λάθη η Αριστερά, αν δεν αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα.
Ευχαριστώ, κύριε Υπουργέ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μια διευκρίνιση, για να δω αν κατάλαβα καλά. Μπορεί να μην κατάλαβα καλά.
Ο κύριος Υπουργός αναφέρθηκε στην ομιλία του συναδέλφου του ΚΚΕ.
Θα ήθελα τον λόγο. Δεν θα μπω στην ουσία.
Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Είπατε, κύριε Υπουργέ, ότι υπάρχει δική μας μειωμένη συμμετοχή στην Αίθουσα; Είπατε κάτι τέτοιο;
Είπα ότι τα τελευταία είκοσι λεπτά υπάρχει ένας εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας και ένας του ΠΑΣΟΚ, του ΚΙΝΑΛ. Δεν είναι κάπως λίγοι;
Κύριε Υπουργέ, με συγχωρείτε πάρα πολύ, αλλά αν το δείτε με κριτήριο τη δύναμη κάθε κόμματος, η παρουσία μας και προχθές, που είχαμε το ασφαλιστικό και χθες, αλλά και σήμερα, είναι αναλογικά πάρα πολύ καλή και πάρα πολύ πλήρης σε ό,τι αφορά τα επιχειρήματά σας. Έχουν μιλήσει τέσσερις συνάδελφοί μας από το πρωί. Γιατί το λέτε αυτό; Ήταν επιχείρημα αυτό;
Επί είκοσι πέντε λεπτά…
Κύριε Υπουργέ, μην κάνουμε τώρα αυτήν τη συζήτηση.
Κύριε Πρόεδρε…
Ούτε στα Πρακτικά γράφεται αυτός ο διάλογος, ούτε…
Εγώ θεωρώ, κύριε Πρόεδρε, ότι αυτό ήταν άστοχο. Δεν είχε κανένα νόημα να το πείτε.
Καθόλου άστοχο δεν ήταν.
Τότε, αφού δεν ήταν άστοχο, κύριε Υπουργέ, σας παρακαλώ πάρα πολύ να μου σχολιάσετε κάτι, αν θέλετε, σύμφωνα με την κρίση και την ευχέρειά σας, γιατί χθες κάνατε μια πολύ σωστή τοποθέτηση και το εκτιμήσαμε. Θα ήθελα να μου σχολιάσετε μια φράση, που ειπώθηκε προχθές σ' αυτήν την απαράδεκτη συζήτηση: «Εσείς μπορείτε να βολευτείτε με διάφορα απολειφάδια της πολιτικής ζωής, που πέρασαν από τα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ και επειδή είχαν περίεργη σχέση με τη μισή Αθήνα, έφυγαν από τα έδρανα του ΣΥΡΙΖΑ και τώρα τους παίρνετε εσείς να τους εντάξετε στα δικά σας, μπας και πάνε με την άλλη μισή Αθήνα». Παρακαλώ ένα σχόλιο πάνω σ' αυτό.
Εντάξει τώρα. Να κάνει σχόλιο ο κ. Τσακαλώτος για κάτι που ελέχθη χθες; Δεν είναι δυνατόν. Κύριε Υπουργέ, αφήστε το.
Δεν υπάρχει λόγος να κάνω κανένα σχόλιο.
Κύριε Κουκούτση, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Σήμερα μάθαμε και κάτι καινούργιο, ότι δηλαδή υπάρχουν χάρτες παλαιότεροι, οι οποίοι δείχνουν μια Δημοκρατία της Μακεδονίας στα βόρεια σύνορά μας. Πιθανότατα, στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας να υπήρχε η Δημοκρατία της Μακεδονίας, αλλά όχι και κράτος. Χαίρομαι αφάνταστα, που πολλοί ομιλητές του ΣΥΡΙΖΑ μιλούν για την επιστροφή στην κανονικότητα. Δεν μας έχετε συνηθίσει σε κάτι τέτοια. Σύμφωνα μ' αυτά που ψηφίζετε, μόνο κανονικότητα δεν θέλετε σ' αυτήν τη χώρα. Και κάτι άλλο, που θα ήθελα να θίξω: Εν έτει 2018 καλό είναι, επειδή οι καιροί που περνάμε είναι δύσκολοι, να κάνετε κάτι μ' αυτήν την κυρία στην ΕΡΤ. Χθες αγωνιούσε για μια ώρα ολόκληρη, γιατί χάθηκε η μάχη της Αθήνας. Γιατί δεν τα λέει στον κ. Τσίπρα να τα πει στον αμερικανό πρέσβη ή σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που βρίσκονται στην πρεσβεία; Τις βόμβες «napalm» στον εμφύλιο δεν τις έφερνε κανένας άλλος στην Ελλάδα, παρά οι Αμερικάνοι, οι φονιάδες των λαών. Δεν νομίζω, όμως, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα σηκωθεί σήμερα να πει κάτι για Αμερικάνους. Δεν τολμάτε. Άσχετο αυτό. Ατέρμονες συζητήσεις, φληναφήματα, φανφαρονισμοί, μέτρα, αριθμοί, ασυνάρτητοι υπολογισμοί, απροσδιόριστα οικονομικά μεγέθη, δυσνόητοι όροι και όλοι μας εδώ μ' ένα περισπούδαστο ύφος, κάνοντας το χρέος στην εκλογική μας περιφέρεια, Συμπολίτευση, Αντιπολίτευση, ο καθένας στη θέση, που είναι να δίνει το στίγμα του και ο κόσμος να ζει κάτι άλλο. Κυρίες και κύριοι, η χώρα είναι εγκλωβισμένη σ' ένα τραγικό αδιέξοδο. Οκτώ χρόνια μετά, παραμένει μπροστά στα ίδια προβλήματα και είναι εκτεθειμένη στην κερδοσκοπία των αγορών. Πώς θα δραστηριοποιηθεί οικονομικά ο λαός μας, όταν πιέζεται από τη βαριά φορολογία, που αφαιρεί κάθε κίνητρο επιχειρηματικότητας και ιδιωτικής πρωτοβουλίας; Πώς θα διασφαλιστεί η χρηματοδότηση της οικονομίας από ένα άνευρο τραπεζικό σύστημα; Μιλώντας, κύριε Υπουργέ, για τράπεζες, έχω κάνει μια επίκαιρη ερώτηση. Δεν απαντάτε. Δεν πειράζει. Θα την κάνω γραπτή, για να απαντήσει τουλάχιστον έτσι το Υπουργείο για την ανακεφαλαιοποίηση και την αναδιάταξη του ελληνικού τραπεζικού τομέα. Ερωτώ πολύ απλά για ποιον λόγο συνεχίζουν οι τράπεζες να θεωρούν ως δικές τους τις απαιτήσεις κατά των δανειοληπτών με κόκκινα δάνεια, όταν τα δάνεια αυτά εξοφλήθηκαν από τρίτο νομικό πρόσωπο και επομένως, ο μόνος δικαιούχος να ενεργήσει για την είσπραξη των απαιτήσεων αυτών είναι πλέον το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Για ποιον λόγο οι τράπεζες εκχωρούν και πωλούν τις απαιτήσεις αυτές; Πληρώθηκαν τα δάνεια αυτά, τα πληρώσαμε. Ποιες είναι οι τράπεζες που τα πήραν επιτέλους; Τι πήραν; Γιατί τα πήραν; Κάποτε πρέπει να απαντηθούν κάποια πράγματα, σ' αυτήν εδώ τη χώρα. Πώς θα γίνουν δημόσιες επενδύσεις, όταν έχει επιβληθεί στη χώρα, μέσω των μνημονίων η υποχρέωση να παρουσιάζει μέχρι το 2060 και βάλε, θηριώδη δημοσιονομικά πλεονάσματα; Προφανώς, οι ελληνικές επιχειρήσεις πρέπει να αγοραστούν από ξένες. Έχουν τα χρέη και πρέπει να φύγουν από τη μέση. Πού οδηγεί η κατάσταση αυτή; Ο ελληνικός λαός παρακολουθεί με αμηχανία όσα εκτυλίσσονται μπροστά στα μάτια του. Όμως, δεν είναι το οικονομικό αυτό που θα σας ρίξει, αυτό που θα σας δημιουργήσει προβλήματα. Είναι η εθνοκτόνος πολιτική σας και κυρίως το κοινωνικό ξεχαρβάλωμα. Γυρίστε τις γειτονιές, πηγαίνετε στην επαρχία, δείτε τι γίνεται εκεί. Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Τα ελεγχόμενα μαζικά μέσα ενημέρωσης βομβαρδίζουν τον λαό μας και τον βομβάρδισαν τόσο καιρό με τον φόβο του ευρώ, ότι δηλαδή η έξοδος από το ευρώ θα έφερνε καταστροφή. Και η παραμονή τι μας έφερε; Σωτηρία; Ούτε στην καθημερινότητά μας ούτε κάπου αλλού δεν την έφερε. Η Ελλάδα δεν έχει στα χέρια της ουσιαστικά εργαλεία, για να χαράξει μια δική της εθνική πολιτική και στρατηγική. Αναμένει τις επιταγές των ξένων, αυτών που θέλουν μια φτωχοποιημένη, υποδουλωμένη και αλλοτριωμένη Ελλάδα. Αυτό είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο ερώτημα προς τον ελληνικό λαό. Αυτό θέλει; Το πολιτικό βούλιαγμα είναι και βούλιαγμα κοινωνικό. Μισθωτοί, μικρομεσαίοι, όλοι πνίγονται από την αμείλικτη καθημερινότητα της ανεργίας, των φόρων, των χαμηλών μισθών. Όμως, βλέποντάς τα όλα αυτά, ο κόσμος δεν έχει διέξοδο. Κανένα κόμμα δεν τους προσφέρει το κάτι άλλο, δεν τους προσφέρει μια διέξοδο. Ο κ. Μητσοτάκης είναι ένας σχετικά εύκολος αντίπαλος για εσάς. Ίσως το σύστημα έτσι ήθελε. Ποιος ξέρει; Επενδύσεις δεν υπάρχουν, η κατανάλωση είναι αδύναμη και θα γίνει χειρότερη με νέους φόρους, με περικοπές. Το τραπεζικό σύστημα δεν έχει τη δυνατότητα να διευρύνει πιστώσεις. Η κρατική μηχανή απορρυθμίστηκε. Μισθωτοί και μικρομεσαίοι, μετά από τόσα χρόνια και τόσους αγώνες σωτηρίας, ακούνε για μεταρρυθμίσεις και τους πιάνει τρόμος, γιατί κάθε φορά που ακούστηκε σ' αυτήν τη χώρα η λέξη «μεταρρύθμιση», ήρθαν και άλλα δεινά. Η Ελλάδα έχει αλλάξει, κυρίες και κύριοι, και έχει αλλάξει προς το χειρότερο. Τα μνημόνια μετέτρεψαν τη χώρα μας σε ένα βαλκανικό κρατίδιο, χωρίς υπόσταση. Φάνηκε αυτό στο μεταναστευτικό. Οι μισθοί εξανεμίζονται, πριν φτάσουν καν στο σπίτι. Έχουμε τα ακριβότερα σούπερ μάρκετ. Το καταλαβαίνετε αυτό; Δουλεύουν τα παιδιά μας για 20 ευρώ την ημέρα. Τα 20 ευρώ την ημέρα, με τις τιμές που υπάρχουν στα σούπερ μάρκετ και στις αγορές, είναι ένα πιάτο φαΐ για όλη την οικογένεια. Ούτε ζώα ούτε υποζύγια δεν το κάνουν αυτό, να δουλεύουν για ένα πιάτο φαΐ. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ]] Ο αγώνας των εργαζομένων έγινε τελικά αγώνας αλληλοεξόντωσης. Κλείσαμε το δυστυχισμένο κόσμο - και μιλάω στο πρώτο πληθυντικό, γιατί όλοι έχουμε ευθύνη - στα σπίτια του να βλέπει αυτά τα κανάλια - να μην πω τώρα καμμιά κουβέντα - και η μόνη επένδυση που βλέπουμε γύρω μας, ποια είναι; Ποτά, καφέδες, κουλούρια και ξαπλώστρες στις παραλίες. Ξεπουλήσετε το δημόσιο κεφάλαιο, τη δημόσια περιουσία. Ο Έλληνας δεν έχει τίποτα πλέον. Λύση δεν είναι, κυρίες και κύριοι, μια εικονική αύξηση του μισθού, όπως λένε οι φιλελεύθεροι, αλλά ούτε και οι απαιτήσεις των ουτοπιστών της Κομμουνιστικής Αριστεράς και της δικής σας Αριστεράς. Λύση είναι η πάταξη της αισχροκέρδειας, γιατί σ' αυτή τη χώρα υπάρχει αισχροκέρδεια. Το χειρότερο από όλα, είναι ότι δεν λειτουργούν πλέον, αστυνομία και στρατός. Τώρα θα δείτε τι έχει να πάθει η τοπική αυτοδιοίκηση με την απλή αναλογική. Υπάρχει διάλυση των πάντων, εθνομηδενισμός, προβλήματα στην Εκκλησία. Δεν είμαι θρήσκος, αλλά το έχω πει πολλές φορές, πηγαίναμε στα χωριά μας και τι βλέπαμε την Κυριακή το πρωί; Έναν παπά, έναν δάσκαλο, ένα αγροφύλακα, έναν χωροφύλακα. Από όλους αυτούς έχει μείνει μόνο ο παπάς. Πάει και αυτός! Και όχι μόνο αυτό, το χειρότερο απ' όλα είναι ότι σηκώσανε κεφάλι και οι κατσαπλιάδες. Επιβουλεύονται την πατρίδα μας άνθρωποι και λαοί τους όποιους δεν ενοχλήσαμε πότε μας. Είναι πράγματα, τα οποία έχουν εξοργίσει τον ελληνικό λαό και, δυστυχώς, είμαστε όλοι άβουλοι, εφησυχασμένοι, χάνοντας την αξιοπρέπεια μας, χάνοντας την ψυχή μας. Ο Θεός να μας βοηθήσει!
Ευχαριστώ. Προτού δώσω τον λόγο στον Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Μάρδα, θα ήθελα να σχολιάσω, από πλευράς του Προεδρείου, τη δήλωση του Υπουργού Οικονομικών, που κατά βάση, βέβαια, συμφωνώ μαζί του, ότι ο προϋπολογισμός θα πρέπει να παρακολουθείται όσο το δυνατόν γίνεται από περισσότερους Βουλευτές. Όμως, και από την άλλη πλευρά, προήδρευα εγώ προχθές, όταν οι Βουλευτές διαμαρτυρόντουσαν διότι δεν υπήρχε Υπουργός να απαντήσει τις ερωτήσεις τους. Εσείς ήσασταν από τους δικαιολογημένους, γιατί ήσασταν στο εξωτερικό. Αλλά όλοι επικαλούνται φόρτο εργασίας και οι Βουλευτές μας λένε: «Γιατί δεν απαντώνται οι ερωτήσεις μας;». Η Διάσκεψη των Προέδρων επανειλημμένως, έχει θέσει το θέμα, αλλά και από την άλλη πλευρά, μία άλλη παράμετρος είναι και τα μέσα ενημέρωσης. Αν προσέξετε τι μεταδίδουν τα μέσα ενημέρωσης, θα δείτε ότι προβάλλουν μόνο αν κάποιος υβρίσει κάποιον Βουλευτή ή γίνει μία διένεξη μεταξύ τους. Αυτό είναι το κυριότερο που απασχολεί τα μέσα ενημέρωσης, από τον προϋπολογισμό ή αν ο Πρωθυπουργός με τον Αρχηγό της Αντιπολίτευσης ανταλλάξουν διαξιφισμούς. Αυτό είναι, δυστυχώς, το φαινόμενο και πρέπει να το δει η Κυβέρνηση και η Βουλή. Είναι, δηλαδή, ένα φαινόμενο πραγματικό. Δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία. Παρακαλώ, κύριε Μάρδα, έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι, δεν θα επισημάνω τα θετικά του προϋπολογισμού, τα οποία έχουν επισημανθεί με σαφήνεια από τους αγαπητούς συναδέλφους. Θα αναφερθώ σε ορισμένα στοιχεία κριτικής που ασκήθηκαν. Ακούστηκε, τόσο από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, όσο και από τον εισηγητή του προϋπολογισμού, ότι αποφασίσαμε το 2015 να μπούμε σε μια αχρείαστη λιτότητα, οπότε υπογράψαμε ένα αχρείαστο μνημόνιο. Η ερώτηση, η οποία τίθεται είναι η εξής: Υπονοούν οι αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας ότι θα τα κατάφερναν χωρίς μνημόνιο, αν ακόμα οι ίδιοι ήταν κυβέρνηση μετά το 2015; Ας δούμε τα στοιχεία εκείνα, τα οποία θα μπορούσαν να στηρίξουν αυτή τη θέση. Αγαπητοί συνάδελφοι της Νέας Δημοκρατίας, σε σας αναφέρομαι. Το mail Χαρδούβελη πρότεινε 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ πρόσθετα μέτρα. Το mail αυτό χαρακτηρίστηκε από τον κ. Τόμσεν ως ένα σύνολο μέτρων «μίκυμάους» και έναντι αυτών των μέτρων, η τρόικα είχε ένα μεγάλο σύνολο δισεκατομμυρίων, που φαίνονται στα πρωτογενή πλεονάσματα εκείνης της περιόδου. Λόγω της ασυνέπειάς σας, δεν πήρατε τη δόση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τον Αύγουστο εκείνης της εποχής. Εκτροχιάστηκε η οικονομία το 2014. Αυτό δεν αμφισβητείται από οποιονδήποτε. Το πρωτογενές πλεόνασμα ήταν το ένα τρίτο του προβλεπόμενου. Το ΑΕΠ από 2,2%, που ήταν η πρόβλεψη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, έκλεισε στο 0,7%. Οι εξαγωγές ομολογουμένως, πήγαν καλά. Οι εισαγωγές εκτινάχτηκαν. Είχαμε πρόσθετη εξαγωγή συναλλάγματος ή ευρώ της τάξης των 5 δισεκατομμυρίων ευρώ και οι επενδύσεις καταβαραθρώθηκαν κατά 12%. Όλοι γνωρίζουμε ότι όταν τα δεδομένα μιας πρόβλεψης αλλάζουν, αλλάζει και η τελική πρόβλεψη. Άρα τα 217 δισεκατομμύρια ευρώ το 2018 με εκτροχιασμένα τα δεδομένα του 2014, ήταν απίθανο να προσεγγιστούν. Επίσης, το 2015-2016 έπρεπε να επιστρέψετε 57 δισεκατομμύρια ευρώ. Εκτός μνημονίων θα ήσασταν; Δεν θα αναφερθώ στη βαθμολογία, που δίνουν οι διάφοροι οίκοι, αλλά με τη βαθμολογία που είχατε τα τελευταία δύο χρόνια και λαμβάνοντας την τάση της βαθμολογίας, τα τρία «Β», που απαιτούνται για να μπείτε στην ποσοτική χαλάρωση, ήταν αδύνατο να προσεγγιστούν με τις δικές σας τάσεις εκείνης της περιόδου. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, αν όλα ήταν τόσο καλά και κλείνατε, γιατί υπήρχε διαρκώς μια μετάθεση του κλεισίματος συμφωνίας από τον Σεπτέμβριο και το φτάσαμε τελικά Δεκέμβρη και Γενάρη και να μην κλείσει; Αλλά όλα ήταν τόσο καλά, έπρεπε να είχατε κλείσει τον Σεπτέμβρη και να ήσασταν εκτός μνημονίων τον Οκτώβρη. Εκείνο που χρειαζόταν ήταν μία άλλη στρατηγική, που θα οδηγούσε σε μία άλλη συμφωνία. Εκεί έπρεπε να γίνει προσπάθεια και αυτό δεν το υποστηρίζουμε μόνο εμείς. Υποθέτω θα θυμάστε την πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου και την κριτική που άσκησε το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο είναι το τέταρτο θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με την κριτική που άσκησε, θεώρησε ότι το πρώτο και το δεύτερο μνημόνιο ήταν άκρως ακατάλληλα για τη χώρα. Έρχομαι σε μια δεύτερη δική σας θέση, σχετικά με την πρωτόγνωρη στα ευρωπαϊκά δεδομένα εποπτεία, που γνωρίζει η ελληνική οικονομία. Αυτό δεν ξέρω αν είναι αποτέλεσμα άγνοιας ή αποτέλεσμα ενός λογοπαίγνιου, που συχνά υπάρχει στην πολιτική. Να σας υπενθυμίσω ότι το 2013 είχαμε δύο Κανονισμούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τον 472 και των 473. Ήταν δύο Κανονισμοί οι οποίοι εισήγαγαν την διαδικασία εποπτείας ενός κράτους το οποίο βρισκόταν εκτός μνημονίων. Στον 472/2013, στο άρθρο 14, σημειώνεται ακριβώς: «Τα κράτη - μέλη παραμένουν υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα - αναφέρεται στην ενισχυμένη εποπτεία ο Κανονισμός 472- εφόσον δεν έχει εξοφληθεί τουλάχιστον το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής, που έχει ληφθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από κράτη - μέλη ή οποιαδήποτε άλλα θεσμικά όργανα». Υπονοείτε, λοιπόν, ότι από τα 190 δισεκατομμύρια ευρώ που πήρατε κατά την πρώτη δόση των 58 δισεκατομμυρίων και τη δεύτερη δόση των 139 δισεκατομμυρίων, θα φτάνατε το 2015, το 2016 και το 2017 να εξοφλήσετε το 75%, έτσι ώστε να ήσασταν εσείς, αν ήσασταν κυβέρνηση, εκτός ενισχυμένης εποπτείας; Κοιτάξτε, αγαπητοί συνάδελφοι, είναι πολύ καλή η κριτική, την παρακολουθούμε και μπορώ να σας πω ότι τη λαμβάνουμε υπόψη σε ορισμένα σημεία. Όμως, δεν μπορούμε να χτίζουμε σε μύθους την όποια οικονομική πολιτική έχουμε κατά νου. Έρχομαι σε ένα τρίτο σημείο: Ακούστηκε από τον αγαπητό συνάδελφο, τον εισηγητή, ότι θα οικοδομήσετε ένα φιλικό περιβάλλον για επενδύσεις και θα αξιοποιήσετε τη δημόσια περιουσία. Και βέβαια, η ερώτησή που θέλω να μου απαντήσετε κάποια στιγμή είναι η εξής: Με τα πενήντα δισεκατομμύρια αξιοποίησης της περιουσίας του Ζαππείου ή τα πενήντα δισεκατομμύρια του μεσοπρόθεσμου προγράμματος του ΠΑΣΟΚ - στη σελίδα 36 τουλάχιστον, αυτό είναι σημειωμένο - τι έγινε; Τι έγινε σε ότι αφορά αυτήν την αξιοποίηση; Λέτε ότι θα αξιοποιήσετε τη δημόσια περιουσία, εκ νέου. Λέτε ότι θα ξεμπλοκάρετε τις ιδιωτικές επενδύσεις. Αυτά είναι πάρα πολύ σωστά και τα επικροτούμε. Ερώτηση: Εάν εμφανιζόσασταν για πρώτη φορά στη Βουλή, όπως για παράδειγμα, η Ένωση Κεντρώων, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι πράγματι έχετε κάποιες προθέσεις, έχετε ένα πρόγραμμα και κάτι μπορείτε να κάνετε. Πού ήσασταν τα προηγούμενα χρόνια; Στην περίοδο της «ευμάρειας» 2005-2009, στην περίοδο που διοικήσατε - κυβερνήσατε κατά τη διάρκεια της κρίσης πού ήσασταν για να κάνετε όλα αυτά, τα οποία δεν είχαν κανένα κόστος; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ ακόμη τριάντα δευτερόλεπτα, σας παρακαλώ. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, όπως ξέρετε, υπάρχει ένα σύνολο ποιοτικών στοιχείων, που ρυθμίζουν και δείχνουν τη δυναμική των κυβερνώντων. Και εδώ, θα σας καλούσα, αν θέλετε, να κάνουμε από κοινού μια μελέτη σχετικά με το πού και πότε, γόνοι πολιτικών οικογενειών, κληρονόμοι της εξουσίας από τον πατέρα τους, οδήγησαν τη χώρα τους σε ανάταξη και πού δεν την οδήγησαν σε καταστροφή ή στασιμότητα. Εγώ θα σας δώσω τέσσερα παραδείγματα στασιμότητας ή καταστροφής, όπου η οικογενειοκρατία οδήγησε κάποιες χώρες σε αυτό το σημείο. Πρώτο παράδειγμα είναι η Συρία. Άσαντ: Πατέρας, γιος. Βλέπετε τα αποτελέσματα. Δεύτερο παράδειγμα είναι η Ινδία. Ίντιρα Γκάντι, απόγονος μιας ισχυρής δυναστείας του Νεχρού. Στασιμότητα και στο τέλος δολοφονήθηκε. Στο Πακιστάν, η Μπεναζίρ Μπούτο με έναν σύζυγο, ο οποίος είχε και τη φήμη ο «κύριος 10%». Και αυτή δολοφονήθηκε. Και να έρθουμε στον Μπους, τον νεότερο, που δεν έκανε μεν κακό στη χώρα του, αλλά το ότι υποφέρει ο πλανήτης είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του 2003-2004. Ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Θα ήθελα να παρακαλέσω να σεβαστούμε όλοι τον χρόνο και να μην τον παραβιάζουμε, για μην ελαττωθεί ο χρόνος στους συναδέλφους που θα μιλήσουν τελευταίοι. Τον λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Βλάσης.
Κύριε Πρόεδρε, πρώτα απ' όλα θα ήθελα να σας πω ότι όλοι μιλούσαν δέκα λεπτά, μέχρι να αναλάβετε εδώ. Οπότε, με την ανοχή σας…
Εγώ δεν έχω ανοχή, αλλά προσπαθώ.
Έτσι κι αλλιώς, ίσως να είναι η τελευταία χρονιά, που θα μπορεί κάποιος να αντιπολιτευτεί προϋπολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε ας έχουμε τη χαρά να το κάνουμε σήμερα. Πραγματικά, ακούγοντας τον κ. Μάρδα και τον κ. Τσακαλώτο, είναι να απορεί κανείς για το αν έχετε καταλάβει τι μεγάλη ζημιά έχετε κάνει στην πατρίδα τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Κύριε Τσακαλώτο, πριν λίγο μας μιλήσατε για το αν το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας είναι κοστολογημένο. Μιλάτε εσείς, που πριν τέσσερα χρόνια τάξατε τα πάντα στους πάντες, για να κλέψετε την ψήφο του ελληνικού λαού; Δεν υπήρχε Έλληνας, από οποιαδήποτε κοινωνική ομάδα, που να μην του έχετε τάξει, να μην του έχετε πει αυτά που ήθελε να ακούσει. Και έρχεστε εδώ, στη Βουλή, να μιλήσετε σε εμάς για κοστολογημένο πρόγραμμα; Να σας πω και κάτι άλλο. Ο κ. Μητσοτάκης είπε ένα ρεαλιστικό κοστολογημένο πρόγραμμα στη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα, ο κ. Σταϊκούρας, που προηγουμένως δεν του δώσατε το δικαίωμα - όχι εσείς, αλλά ο Πρόεδρος - να απαντήσει, αρθρογράφησε και είπε πώς θα γίνουν όλα αυτά, τα οποία πρότεινε ο κ. Μητσοτάκης σε βάθος τετραετίας. Κύριε Τσακαλώτο, εδώ είστε εσείς Κυβέρνηση. Και είμαστε τόσες ώρες εδώ και κανείς από όλους εσάς - ούτε εσείς - δεν έχει μιλήσει καν για τα αντίμετρα, που πριν λίγους μήνες είχατε πει ότι θα παίρνατε και θα νομοθετούσατε. Να σας θυμίσω, παραδείγματος χάρη, το πρόγραμμα απασχόλησης για τα τριάντα χιλιάδες νέα άτομα, που εσείς θα τα βάζετε στον προϋπολογισμό; Διαβάζουμε τις σελίδες και δεν είναι πουθενά. Μήπως θέλετε να σας μιλήσω για τη μείωση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στα φάρμακα; Δεν ήταν και αυτό από τα αντίμετρα, που είχε πει ο κ. Τσίπρας; Κάνω λάθος; Θα πρέπει να απολογηθείτε και γι' αυτό. Πρέπει να τα πείτε, γιατί πριν λίγους μήνες κοιτούσατε στα μάτια τον ελληνικό λαό και τα τάζατε όλα. Κι επειδή είναι και της παρούσης, τι έχετε να μας πείτε για το επίδομα θέρμανσης; Το παραλάβετε 210 εκατομμύρια από εμάς και το έχετε πάει στα 60 εκατομμύρια. Κύριε Τσακαλώτο, εδώ έχετε έρθει για να δώσετε απαντήσεις. Έχετε έρθει για να απολογηθείτε, όχι για να μας κούνησε το δάχτυλο μετά από τέσσερα χρόνια.
Ερώτηση έκανα ο άνθρωπος! Δεν σας κούνησα το δάχτυλο!
Φέτος, λοιπόν, για άλλη μια φορά, αγαπητοί συνάδελφοι, βλέπουμε πανηγύρια για έναν δήθεν μεταμνημονιακό προϋπολογισμό, ο οποίος βέβαια, συνοδεύεται για άλλη μία φορά, από πολλά δισεκατομμύρια ευρώ φόρους. Μην το ξεχάσουμε αυτό. Το ίδιο είχαμε και πέρυσι: πανηγύρια για τον τελευταίο μνημονιακό προϋπολογισμό. Επίσης να σας θυμίσω ότι και πριν τέσσερα χρόνια το ίδιο ακριβώς κάνατε. Μιλούσατε για τον τελευταίο μνημονιακό προϋπολογισμό της Νέας Δημοκρατίας, γιατί εσείς, την επόμενη μέρα θα σκίζατε τα μνημόνια. Ξέρετε ποιο είναι το αποτέλεσμα; Το αποτέλεσμα είναι: Αλέξης Τσίπρας, ο μακροβιότερος μνημονιακός Πρωθυπουργός. Τελεία και παύλα. Και η αλήθεια είναι ότι δεν αντέχετε να ζείτε χωρίς τα μνημόνια. Και αυτό φαίνεται από όλα τα μέτρα που έχετε πάρει, από τους φόρους, από την από την περικοπή επιδομάτων, όπως το επίδομα για τις τρίτεκνες οικογένειες, από την από την περικοπή του ΕΚΑΣ, από τις είκοσι μία περικοπές των συντάξεων, από τους πλειστηριασμούς. Μη μας ρωτάτε εμάς το γιατί. Εσείς, έτσι κι αλλιώς, έχετε προνομιακούς συνομιλητές στο εξωτερικό. Με την κ. Μέρκελ και όλους τους άλλους ηγέτες που τους λοιδορούσατε στο παρελθόν, τώρα είσαστε σφιχταγκαλιασμένοι και κάνετε τα πάντα, κύριε Τσακαλώτο. Σαν σήμερα, λοιπόν, να σας θυμίσω ότι βγαίνετε στις πλατείες, διχάζατε τον ελληνικό λαό και τάζατε τα πάντα στους πάντες. Ξεκινήσατε με τα νταούλια, που θα έδιναν ρυθμό στις αγορές, το σκίσιμο των μνημονίων, την υπερήφανη διαπραγμάτευση. Δεν μας είπε τίποτα κ. Μάρδας για τα εκατό δισεκατομμύρια που φόρτωσε στις πλάτες του ελληνικού λαού το πρώτο «περήφανο» εξάμηνο της διαπραγμάτευσης. Πρόκειται για εκατό δισεκατομμύρια, που πιο πολύ βάρυναν τις πλάτες των φτωχότερων στρωμάτων. Και αυτό δεν το λέμε εμείς. Τα λένε οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, όλοι αυτοί, τους οποίους εσείς επικαλείστε, κάθε φορά που θέλετε να πείτε για μια δήθεν επιτυχία σας. Συνεχίσατε με ένα αχρείαστο μνημόνιο και συνεχίζετε με ένα τέταρτο, κρυμμένο αυτή τη φορά, μνημόνιο. Καταπατήσατε όλες τις κόκκινες γραμμές σας και ευτελίσατε ένα προς ένα όλα τα συνθήματα με τα οποία ήρθατε στην εξουσία. Ακολούθησε η αποτυχία σας παντού, ακόμα και σε έκτακτες καταστάσεις, όπως η τραγωδία στο Μάτι. Ξέρετε, πρέπει να σας τα θυμίζουμε. Πρέπει να σας θυμίσουμε τον εξαφανισμένο Πρωθυπουργό εκείνη τη μέρα, ο οποίος πέταγε λουλούδια στον ποταμό Μόσταρ μαζί με τον Ζάεφ - να μην τα ξεχνάμε αυτά - όταν ο κόσμος καιγόταν. Και ήρθε πίσω, για να αρχίσει πάλι τις εξαγγελίες, να τάξει τα πάντα στους έρημους ανθρώπους. Βέβαια, πριν λίγες μέρες, ο ίδιος ο κ. Τσίπρας με κυνισμό είπε σε μία από τις πληγέντες: «Δεν σου έδωσα τα 2.000 ευρώ. Τι να τα κάνεις; Θα τα χάλαγες». Αυτός είναι ο Πρωθυπουργός σας. Να τον χαίρεστε! Συγχαρητήρια!
Αυτό είναι fake news.
Για το τέλος βέβαια κρατήσατε το καλύτερο: τη Συμφωνία των Πρεσπών, το ξεπούλημα της Μακεδονίας, χωρίς καμμία εγγύηση. Άραγε, νιώθατε υπερήφανος όταν ακούγατε τον κ. Ζάεφ να λέει πριν λίγες μέρες: «Τώρα, έχουμε καλύτερες πιθανότητες. Τώρα, έχουμε ευκαιρίες για τα παιδιά στην Ελλάδα να μάθουν τη μακεδονική γλώσσα. Μέχρι τώρα, αυτό απαγορευόταν». Πραγματικά, τι θα πει ένας ουδέτερος παρατηρητής όταν δει τον Ζάεφ να πανηγυρίζει; Θα πει ότι η συμφωνία είναι υπέρ των Σκοπίων ή υπέρ της Ελλάδας; Την ίδια ώρα, η Ελλάδα είναι κατακλεισμένη από μετανάστες. Ξέρουμε γιατί. Βέβαια, τελευταία ανακαλύψατε και έναν νέο εχθρό, τους κληρικούς. Γνωρίζουμε ότι εναντιώνεστε σε κάθε τι που έχει σχέση με την Ορθοδοξία. Το καταλαβαίνουμε αυτό. Το βλέπουμε στην καθημερινότητα. Δεν περιμέναμε, όμως, ότι θα είχατε και το θράσος να θέλετε να διώξετε δέκα χιλιάδες κληρικούς για να βάλετε δέκα χιλιάδες κομματικούς φίλους. Αυτή είναι η ουσία. Και την ίδια μέρα, την ίδια στιγμή, η Κυβέρνησή σας, βουτηγμένη μέχρι το κεφάλι στα σκάνδαλα, από την παραλίγο πώληση εξοπλιστικού υλικού στη Σαουδική Αραβία έως τα δανεικά βοσκοτόπια έναντι τηλεοπτικών αδειών, από τη συμφωνία για πώληση του αεροδρομίου με κόστος κάτω από 650 εκατομμύρια από την πραγματική του αξία, μέχρι το πρόσφατο σκάνδαλο της ΔΕΠΑ, που βέβαια την Παρασκευή θα έχετε τον χρόνο να έρθετε να απαντήσετε και να απολογηθείτε για όλα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Και μετά, βέβαια, απορείτε γιατί αυτός ο λαοπρόβλητος ηγέτης, ο κ. Τσίπρας, δεν μπορεί να κυκλοφορήσει μόνος του, εάν δεν έχει συνοδεία κλούβες από ΜΑΤ. Εμένα μου έκανε εντύπωση που ήρθε στην Τρίπολη, για να μάθουμε μετά από τόσα χρόνια ότι υπάρχουν κλούβες ΜΑΤ στο μέρος μου, στην πρωτεύουσα του Μοριά. Εκεί που ο καθένας κυκλοφορεί ελεύθερος, ο κ. Τσίπρας για να περάσει κάποιος χρειαζόταν face control ,φοβόταν να κυκλοφορήσει μέσα στην Τρίπολη. Αυτός είναι ο ηγέτης σας. Λοιπόν, το να πανηγυρίζετε νομίζω ότι είναι πραγματικά αστείο και βέβαια, δεν μπορείτε να κάνετε λόγο για μια κυβέρνηση εκατό ημερών και να πάρετε άφεση αμαρτιών για τα τέσσερα χρόνια που περάσαν. Παραλάβατε μια χώρα που έβγαινε στην κανονικότητα και παραδίδετε σε λίγους μήνες μια χώρα ξέφραγο αμπέλι. Οι συγκρίσεις είναι πολλές. Στην τετραετία, κύριε Τσακαλώτε, η κυβέρνησή μας, είχε φέρει πάνω από 37 δισεκατομμύρια επενδύσεις. Εσείς ξέρουμε τι φέρατε. Κάναμε τις πρώτες μειώσεις φορολογικών δεικτών, όπως στον ειδικό φόρο κατανάλωσης του πετρελαίου, όπως στον ΦΠΑ εστίασης, όπως κατά 30% μείωση της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης, ενώ εσάς η απάντησή σας είναι: φόροι, φόροι, φόροι. Αυτήν τη στιγμή, όλα βλέπουμε ότι συμβαίνουν γύρω μας. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου είναι στον Θεό, η ρευστότητα υπό εξαφάνιση και το μόνο βέβαια που δεν είναι υπό εξαφάνιση, είναι δυστυχώς, το θράσος και ο κυνισμός σας. Αυτά μένουν σταθερά. Προφανώς, θεωρείτε εσείς στα υπουργικά έδρανα ,πως ο μέσος Έλληνας, επειδή είναι ταλαιπωρημένος από την παρατεταμένη οικονομική κρίση, δεν θα ασχοληθεί με δείκτες, νούμερα και ποσοστά.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Δύο φράσεις θέλω μόνο να πω. Βέβαια, αναγνωρίζετε ότι ο κάθε Έλληνας πολίτης κάθε βράδυ κοιτάει τι έχει στη τσέπη του, κάθε τέλος του μήνα κοιτάει τι υπάρχει στον τραπεζικό του λογαριασμό, ο οποίος συνήθως είναι άδειος. Και πλέον, να ξέρετε ότι οι Έλληνες έχουν αποφασίσει για την επόμενη μέρα. Και όσο και αν προσπαθείτε να κρατηθείτε στα έδρανα της Κυβέρνησης για έναν, για δυο, για τρείς, για έξι μήνες, το μέλλον, δυστυχώς, για εσάς είναι προκαθορισμένο. Το μόνο που δεν είναι προκαθορισμένο, είναι τι θα προλάβετε σε αυτούς τους μήνες να ξεπουλήσετε.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε, σας παρακαλώ.
Μια τελευταία φράση, κύριε Πρόεδρε. Και όσο και αν σκανδαλολογείτε, όσο και αν τάζετε τα πάντα στους πάντες - γιατί ξέρετε οι Έλληνες, δυστυχώς, μπορεί να ξεχνάμε εύκολα και είναι ένα από τα αρνητικά του λαού - όμως να ξέρετε ότι ποτέ δεν ξεχνάμε αυτόν που έπαιξε με την ελπίδα και την αξιοπρέπειά μας. Ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ σας ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο.
Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
Νομίζω θα συμφωνήσετε μαζί μου, κύριε Πρόεδρε, ότι δεν κούνησα το δάχτυλο σε κανέναν Έκανα μια ερώτηση για δεύτερη φορά: «Πόσο θα ήταν το ποσό που θα θέλατε να ξοδέψετε το 2019;». Πριν, μου απάντησε ο κ. Σταϊκούρας ότι μπορώ να τα βρω δημόσια. Θα ήθελα να το ακούσω στη Βουλή, για να μπορώ να κάνω και την ομιλία μου, να μην μου λέτε μετά ότι βρήκα τον λάθος αριθμό. Εδώ είμαι, να πείτε..
Απαντήστε μας για τα αντίμετρα.
Συγγνώμη, δεν σας διέκοψα. Νομίζω ότι σας έκανα μια πολύ ευγενική ερώτηση. Το 2019 πόσο νομίζετε ότι έπρεπε να ξοδέψουμε; Πάνω από το 920 που ξοδεύουμε εμείς, λιγότερο, διπλάσια; Απλώς είναι μια ερώτηση. Νομίζω ότι είναι μια εύλογη ερώτηση, όταν έχουν αντιπαράθεση με τον δικό μας προϋπολογισμό ότι εμείς ξοδεύουμε λίγα, ξοδεύουμε πολλά, να ξέρουμε, ποιος είναι αυτός ο αριθμός. Δεν νομίζω ότι ζητάω πολλά. Και σε τριάντα δευτερόλεπτα - επειδή με διακόψατε - θα πω: λέγατε ή δεν λέγατε το 2017 το καλοκαίρι και το 2017 το φθινόπωρο ότι δεν υπάρχουν αντίμετρα, ότι είναι φαντασιώσεις; Το λέγατε ή δεν το λέγατε; Λέω ψέματα; Και εσείς και το ΠΑΣΟΚ δεν λέγατε ότι δεν υπάρχουν τα αντίμετρα και τώρα μου λέτε: «Πού πήγαν τα αντίμετρα;». Και λέω εγώ ότι εμείς τα αντίμετρα θα τα κάνουμε σε τέσσερα χρόνια, αντί για δύο χρόνια και δεν θα μειώσουμε τις συντάξεις. Μήπως εσείς θέλετε να μειώσουμε τις συντάξεις, για να τα κάνουμε δύο χρόνια; Μπορούμε να έχουμε σε αυτό απάντηση; Εάν εσείς κάνατε αυτόν τον προϋπολογισμό...
Δεν σας διέκοψα, μην με διακόπτετε. Εάν ήσασταν εσείς Κυβέρνηση, στον δικό σας προϋπολογισμό - μπορώ να έχω μια ξεκάθαρη απάντηση; - θα μειώνονταν ή δεν θα μειώνονταν οι συντάξεις;
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για μισό λεπτό.
Ευχαρίστως, κύριε Δένδια, αλλά θα σας παρακαλέσω να μην συνεχιστεί ο διάλογος.
Εγώ δεν θα έπαιρνα τον λόγο, αλλά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συμβαίνει το εξής: είναι μια διαδικασία με πάρα πολλούς ομιλητές. Εάν αυτήν τη διαδικασία τη μετατρέψουμε σε διάλογο του Υπουργείου Οικονομικών με τον κάθε ομιλητή, δεν θα τελειώσουμε ποτέ. Και αν ο Υπουργός Οικονομικών έχει την εντύπωση ότι εδώ πρόκειται για ένα είδους φροντιστήριο, στο οποίο μπορεί να ρωτάει τον καθένα ομιλητή τον τρίτο μήνα του τέταρτου χρόνου της πέμπτης διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, πόσα χρήματα θα πάρετε από το ΦΠΑ και πόσα χρήματα θα χαλάσετε για συντάξεις και πείτε μου αμέσως τώρα, αυτό δεν συνιστά σοβαρότητα. Υπάρχει η συνολική πρόταση, η οποία έχει κατατεθεί. Εγώ ευχαρίστως, στην τοποθέτησή μου να απαντήσω πλήρως στον κ. Τσακαλώτο. Εάν θέλει να μου προσδιορίσει και συγκεκριμένο μήνα δαπανών της Νέας Δημοκρατίας, να του απαντήσω και στον μήνα, αρκεί να μου προσδιορίσει τον μήνα, μην πω άλλο μήνα και μου πει μετά ότι δεν είναι ακριβής η τοποθέτηση. Όμως, το να συνεχίσουμε το γαϊτανάκι του «ερωτώ - απαντώ» στον κάθε ομιλητή μας, δεν βοηθάει, κύριε Υπουργέ. Πραγματικά, δεν βοηθάει. Όσον αφορά δε το θέμα του προϋπολογισμού - γιατί σε αυτό στέκομαι, αυτό είναι σημαντικό - εσείς τι μας είπατε, μας ρωτήσατε προηγουμένως, «Εσείς τι θα κάνετε με τις συντάξεις;» Τι να σας απαντήσουμε; Έχουμε τοποθετηθεί με τον πιο αρμόδιο τρόπο. Καταθέσαμε τροπολογία για τη μη μείωση των συντάξεων, κατά συνέπεια η δική μας πρόθεση εργασίας ήταν η μη μείωση των συντάξεων. Αυτό για το οποίο μας εγκαλείτε και μας εγκάλεσε και ο Πρωθυπουργός ποιο είναι; Η ευθεία ερώτηση του κ. Χατζηδάκη στον κ. Μοσκοβισί: «Πες μας εσύ τι άποψη έχεις για να σου απαντήσουμε και εμείς». Όμως, η τοποθέτησή μας απέναντι στον ελληνικό λαό - ξαναλέω - ήταν σαφέστατη, με την κατάθεση της συγκεκριμένης τροπολογίας, την οποία εσείς τότε καταψηφίσατε. Κατά συνέπεια, προς τι η ερώτηση στον κύριο συνάδελφο;
Ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θέλω τον λόγο για δεκαπέντε δευτερόλεπτα.
Ναι, αλλά να κλείσουμε, κύριε Υπουργέ.
Δεκαπέντε δευτερόλεπτα, να τα μετρήσετε. Κύριε Δένδια, είμαι εδώ από τις 14: 00'.
Ήρθατε αργά, δηλαδή.
Ήταν κάποιος άλλος Υπουργός πριν από εμένα. Γιατί με διακόπτετε; Σας διέκοψα εγώ, όταν μιλούσατε; Γιατί διακόπτετε όλοι της Νέας Δημοκρατίας; Είμαι εδώ από τις 14: 00΄ και είναι ζήτημα εάν συνολικά έχω μιλήσει πέντε λεπτά. Έτσι γινόταν παλιά στις συζητήσεις από τους Υπουργούς; Είμαι ο Υπουργός Οικονομικών, είμαι εδώ τεσσερισήμισι ώρες και έχω κάνει δύο παρεμβάσεις, που νομίζω ότι δεν έχουν ξεπεράσει τα πέντε λεπτά. Άρα, η παρατήρησή σας να μην γίνεται συνεχώς συζήτηση, νομίζω ότι είναι φοβερά υπερβολική και ήταν μόνο για εντυπώσεις. Έκανα μια πολύ σοβαρή ερώτηση και ακόμα τι θα δαπανήσετε το 2019 δεν έχω ιδέα.
Με προλάβατε, κύριε Δένδια. Είχα σκοπό να πω να μην γίνεται αυτός ο διάλογος για το επιχείρημα που φέρατε εσείς ότι θα γίνεται μια συνεχής ...
Στον πονηρό Υπουργό, κύριε Πρόεδρε.
Το αντιλαμβάνεστε. Η παράκληση μου, λοιπόν, είναι να μην γίνονται προσωπικές ερωτήσεις, ούτως ώστε να δίνεται ο χρόνος στον εισηγητή ή στον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο να απαντά στις αυτονόητες ερωτήσεις ή στις ερωτήσεις που κάνουν οι Υπουργοί προς τη Βουλή, προς τους Βουλευτές, όχι προσωπικές ερωτήσεις. Παρακαλώ, τον κ. Πετρόπουλο, Υφυπουργό Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης να σεβαστεί και αυτός το χρόνο, τον υπό του Κανονισμού προβλεπόμενο, των επτά λεπτών.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Υπάρχει μια διαρκώς επαναλαμβανόμενη ομιλία από την πλευρά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης και αυτό προδίδει το συντάκτη, που υπαγορεύει με σκοπιμότητα αυτήν την πανομοιότυπη τοποθέτηση των Βουλευτών της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Μια πολύ σημαντική συζήτηση, που θα πρέπει να γίνεται για τον προϋπολογισμό της χώρας, δηλαδή έχει και στοιχεία απολογισμού για την τύχη του λαού μας, για την προοπτική της χώρας, εξαντλείται σε αναφορές σε θεσμικούς παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην εξωτερική πολιτική. Κρύβετε τις πραγματικές συνέπειες των προηγούμενων πολιτικών, που και αυτές είναι αποκαλυπτικές. Και στο κάτω - κάτω επειδή είστε και ευαίσθητοι οφείλετε να δείτε τι είναι αυτό που το παρελθόν μας δίδαξε για να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Τι είναι αυτό που προτείνετε ως διαφορετικό, το οποίο θα έπρεπε να έχει κάνει η Κυβέρνησή μας στην περίοδο της δικής διακυβέρνησης; Διότι τα δικά μας προγράμματα, όπως αυτά εξελίχθηκαν, και οι προϋπολογισμοί που καταθέσαμε, εκπληρώθηκαν στο ακέραιο. Κι αυτός είναι ένας απολογισμός τιμής για την Κυβέρνησή μας. Όλες οι προβλέψεις μας πέτυχαν. Κάθε προϋπολογισμός, που καταθέσαμε, τηρήθηκε στο ακέραιο. Οι τοποθετήσεις μας ήταν υπεύθυνες κάθε χρονιά και επιβεβαιώθηκαν στα αποτελέσματα που είχαμε προβλέψει. Αν κάνετε τον κόπο - γιατί δεν νομίζω ότι θα σας ενδιαφέρει να δείτε τι λέγαμε, ώστε επί της ουσίας να αντικρούσετε εμάς για τα πεπραγμένα μας, σε σχέση με ό,τι είπαμε - θα βλέπατε ότι ο ομιλών, κάθε χρονιά που πήρα τον λόγο για τους προϋπολογισμούς των προηγούμενων ετών, προέβλεπα την εξέλιξη, την οποία είχαμε. Προέβλεπα τη θετική εξέλιξη στα θέματα της κοινωνικής ασφάλισης, την επίτευξη πλεονασμάτων και μάλιστα, τα αποτελέσματα αυτά ήταν θεαματικά καλύτερα από όσα κι εγώ ο ίδιος προέβλεπα. Αυτή ήταν η αιτία, για να μη γίνει η περικοπή των συντάξεων. Ήδη, από την περσινή μου ομιλία είχα πει ότι δεν πρόκειται να γίνει η περικοπή των συντάξεων. Τέτοιον καιρό πέρσι, Δεκέμβρη του 2017, δήλωνα ότι το 2018 δεν θα γίνει καμμιά περικοπή συντάξεων, διότι θα έχουμε υψηλά πλεονάσματα, ξεπεράσαμε το 1.200.000. Εσείς, όμως, αυτό το απλό και λογικό, που βγαίνει και με την κατανόηση που έχει ο κάθε απλός άνθρωπος μιας αλήθειας πραγματικής, το αποδίδετε στην συμφωνία που έγινε με τους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ζητήματα της ονομασίας της γείτονος χώρας. Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Ειλικρινά, σας άκουγα να το λέτε και μάλιστα, να το λέει και ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης αυτό. Τι ακριβώς προσάπτει στους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Τους προσάπτει ότι συνέπραξαν με τον ΣΥΡΙΖΑ, για να ξεγελάσει τον ελληνικό λαό; Συνέπραξαν τα στελέχη όλων των πτερύγων των πολιτικών αντιλήψεων που υπάρχουν, προκειμένου ο ΣΥΡΙΖΑ να υποκλέψει την ψήφο του ελληνικού λαού και να ξαναεκλεγεί στην Κυβέρνηση; Δηλαδή, αυτός είναι ο φόβος σας; Το φοβάστε πραγματικά και φαίνεται από αυτά που λέτε. Ο φόβος σας ο μεγάλος είναι ότι θα χάσετε και αυτές τις εκλογές, διότι εμείς ό,τι είπαμε το κάναμε. Κι επειδή ό,τι είπαμε το κάναμε και δεν μπορείτε να το αντικρούσετε με όρους λογικούς, επικαλείστε τάχα ότι είναι μία όψιμη παροχολογία εν όψει των εκλογών, που θα γίνουν κανονικά τον Οκτώβριο του 2019. Δηλαδή, πότε πρέπει μια κυβέρνηση να σταματά να παράγει έργο για το λαό της, ποιον μήνα ακριβώς; Θα μας πείτε; Γιατί κανονικά, η Ελλάδα βρίσκεται σε εκλογές, από τότε που η Κυβέρνηση αυτή αναδείχθηκε τον Σεπτέμβρη του 2015. Κάθε εξάμηνο, τουλάχιστον, και όσο μπορούσατε να κάνετε και τις προτάσεις μορφής για να πέσει η Κυβέρνηση, κάναμε εκλογές. Δεν θα έπρεπε ποτέ να κάνουμε, με αυτή την έννοια που εσείς δίνετε, καμμία παροχή στον ελληνικό λαό, στον οποίο οφείλουμε και δεν ξοφλήσαμε την οφειλή μας σε παροχές, που πρέπει να δώσουμε, γιατί στέναξε, γονάτισε τα προηγούμενα χρόνια. Όπως φαίνεται από τα αποτελέσματα της οικονομικής κατάστασης, ήταν χρόνια δικής σας καταστροφής. Κύριε Δένδια, δεν μπορείτε να μιλάτε εσείς, που είχατε φτιάξει τον γνωστό νόμο Δένδια για την ελάφρυνση των επιχειρήσεων που ήταν χρεοκοπημένες, όταν μόλις τρεις εταιρείες μπήκαν στη διαδικασία αυτού του νόμου. Κι εμείς, που είμαστε μαρξιστές - λενινιστές - εσείς είστε καπιταλιστές κι έχετε πολύ καλή άποψη για την οικονομία και στηρίζετε την επιχειρηματικότητα, τρεις επιχειρήσεις καταφέρετε κουτσά - στραβά να βάλετε και δεν ξέρω αν κι αυτές ολοκλήρωσαν τις οφειλές τους - συνεχώς, αδιάλειπτα, πασχίζουμε, μοχθούμε να βρίσκουμε μέτρα διευκόλυνσης των επιχειρήσεων, ανακούφισης των οφειλετών. Συνεχώς, κάνουμε ρυθμίσεις και θα εξακολουθήσουμε να κάνουμε. Σας βεβαιώνω ότι και στο πρώτο τρίμηνο και στο πρώτο τετράμηνο και στους επόμενους μήνες, μέχρι να ολοκληρωθεί η θητεία μας, θα παίρνουμε μέτρα για την ελάφρυνση των οφειλετών, που στέναξαν, με 97% των οφειλετών να δημιουργούνται προ του 2015, από τις δικές σας πολιτικές. Κι αυτό το χρέος των 30 δισεκατομμυρίων στον ΕΦΚΑ είναι αποτέλεσμα των δικών σας πολιτικών. Επειδή δεν έχω χρόνο, να τελειώσω με μερικές ψευδείς αναφορές που, δυστυχώς, εξακολουθείτε να κάνετε, ως προς το ποιες περικοπές έκανε η δική μας Κυβέρνηση. Είναι όλες, μα όλες, αποτέλεσμα πολιτικών, που εσείς είχατε ήδη προαναγγείλει. Υπάρχουν διατάξεις, που έχετε εσείς ψηφίσει για όλα αυτά τα ζητήματα. Και βεβαίως, βαφτίσατε «περικοπή», για παράδειγμα, και το ότι η εισφορά για τις επικουρικές συντάξεις αυξήθηκε κατά 0,5% από τον εργοδότη προς τον εργαζόμενο, πράγμα που σημαίνει ότι επαυξάνει τη σύνταξή του, δεν είναι ζημιά για τον εργαζόμενο αυτό, και 0,5%, βεβαίως, και από τον ίδιο, το οποίο παίρνει ως σύνταξη, το παίρνει ως προσαύξηση. Δεν κατάλαβα πώς αντιλαμβάνεστε, επίσης, τη συμμετοχή στην υγεία, που από 145 εκατομμύρια ευρώ το 2014 για τα νοσοκομεία μας, εμείς ξεπεράσαμε τα 570 εκατομμύρια, με αποτέλεσμα να έχουμε μία ισχυρότερη κατάσταση στην υγεία και στις παροχές ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που οφείλουμε στο λαό μας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Επειδή είναι πάρα πολλά αυτά τα οποία θα ήθελα να πω, θα αναγκαστώ να αρθρογραφήσω σύντομα γι' αυτά τα ψεύδη, γιατί τα επαναλαμβάνετε και δεν ντρέπεστε να τα επαναλαμβάνετε. Λέγατε ότι η δική μας Κυβέρνηση έκανε είκοσι δύο περικοπές, χθες ο κ. Βρούτσης τις έκανε δεκαεπτά. Θα σας αναλύσω πόσες είναι οι περικοπές αυτές και γιατί προκλήθηκαν από σας. Είμαι αναγκασμένος να το κάνω - πρέπει και οφείλω να το κάνω, άλλωστε - να τελειώσω με ένα θέμα: το ύψος των επικουρικών, του εφάπαξ από τη δική μας πολιτική και ποια θα ήταν από την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Ο κατάλογος είναι μεγάλος. Ας πάρουμε σαν παράδειγμα τα τριάντα πέντε χρόνια ασφάλισης, τα τριάντα οκτώ χρόνια ασφάλισης και τα σαράντα χρόνια ασφάλισης. Με τον δικό μας νόμο, η επικουρική σύνταξη - στην ελάχιστη βάση υπολογισμού της, στα 586 ευρώ, δεν μιλάω για μεγάλες εισφορές, γιατί αυξάνεται - για τα τριάντα πέντε χρόνια είναι 140 ευρώ, ενώ από τον νόμο Βρούτση είναι 80 ευρώ. Στα τριάντα οκτώ χρόνια είναι 160 ευρώ, ενώ από τον νόμο Βρούτση είναι 91 ευρώ. Στα σαράντα χρόνια έχουμε από τον νόμο φόρους 176 ευρώ, ενώ από τον νόμο Βρούτση είναι 100 ευρώ.
Παρακαλώ, κύριε Πετρόπουλε, ολοκληρώστε.
Όσον αφορά το εφάπαξ - και τελειώνω με αυτό, κύριε Πρόεδρε - στα τριάντα πέντε χρόνια είναι 18.900, μετρημένα πράγματα, το εφάπαξ με τον δικό μας νόμο, ενώ είναι 10.821 με τον νόμο Βρούτση. Στα τριάντα οκτώ χρόνια είναι 21.841 ευρώ με τον δικό μας νόμο, ενώ είναι 12.449 με τον νόμο Βρούτση. Στα σαράντα χρόνια είναι 23.896 ευρώ με τον δικό μας νόμο, ενώ είναι 13.000 με τον νόμο Βρούτση. Αυτό θέλετε, δηλαδή, να διασώσετε, αυτή την καταστροφή, μπας και έρθει η Κυβέρνηση η δική μας και διατηρήσει - που θα αυξήσει - όλες αυτές τις παροχές, με μετρημένη την κατάρρευση των συντάξεων; [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Εγώ καλώ τον ελληνικό λαό να πάρει χαμπάρι και όλες αυτές οι οργανώσεις, όσες είναι ζωντανές ακόμα, να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να μην έρθει η στιγμή που θα δει ο ελληνικός τη μεγάλη κατάρρευση στις συντάξεις, που θα έρθει με βεβαιότητα, αν τυχόν έρθει η δική σας κυβέρνηση στα πράγματα. Γι' αυτό - σωστά λέει ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος - δεν μας λέτε και εσείς τι ποσοστό θα βάζατε για τη χώρα, για να συγκρίνουμε τους δύο προϋπολογισμούς, αυτόν που δεν θέλετε εσείς κι αυτόν που υπόσχεστε για τον ελληνικό λαό, για θάνατο των συνταξιούχων, για μείωση των συντάξεων από την πρώτη χρονιά κατά 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ; Επιτέλους, πείτε την αλήθεια. Πρέπει, όταν συζητείται ο προϋπολογισμός στη χώρα, μια φορά τον χρόνο, να έχουμε τουλάχιστον μία ειλικρινή αντιμετώπιση των πραγμάτων ενώπιον του ελληνικού λαού και του όρκου, που δώσαμε για την πατρίδα όλοι μαζί. Ποια πατρίδα, επιτέλους, θέλετε εσείς;
Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω τον λόγο;
Κύριε Λοβέρδο, τι θέλετε;
Σύμφωνα με το άρθρο 64, παράγραφος 2 του Κανονισμού, έχω το δικαίωμα να πάρω τον λόγο για ένα λεπτό, για να κάνω μία ερώτηση στον κύριο Υπουργό.
Μπορείτε να κάνετε μία ερώτηση, αλλά να μην κάνουμε διάλογο.
Διάλογο εγώ δεν θα κάνω. Εγώ θα κάνω μία ερώτηση και περιμένω μία απάντηση. Κύριε Υπουργέ, μία ερώτηση επί του προϋπολογισμού. Από το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών διαβάζουμε ότι το 2014 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ήταν 11.500.000.000 και τώρα το 2018 είναι 34.400.000.000. Οι δε οφειλέτες, από διακόσιες είκοσι χιλιάδες εξακόσιοι δεκαπέντε, κατέστησαν ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες και ενενήντα ένας. Άρα, τριπλασιάστηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές και εξαπλασιάστηκαν οι οφειλέτες. Παρακαλώ μια εξήγηση για αυτό.
Κύριε Πρόεδρε, ζητώ τον λόγο.
Κύριε Υπουργέ, θα σας παρακαλέσω να το απαντήσετε στην τοποθέτησή σας από πλευράς Κυβερνήσεως. Διότι ξεφεύγουμε.
Βέβαια, κύριε Πρόεδρε, από τη θέση μου. Είναι πολύ εύκολο.
Πόσο χρόνο χρειάζεστε;
Ένα λεπτό. Δεν θέλω χρόνο. Η έκθεση του ΚΕΑΟ αναφέρει τους λόγους και έχω μιλήσει δημοσίως και από τη Βουλή, αρκετές φορές, για το θέμα αυτό. Δηλαδή η ενοποίηση των επιμέρους ασφαλιστικών φορέων συγκέντρωσε και τις οφειλές. Αυτό το λέει και η έκθεση του ΚΕΑΟ επίσης. Άμα τη διαβάσετε, εξηγεί γιατί γίνεται αυτό. Δυστυχώς, ακόμα είναι κάποιες αρκετές οφειλές εκτός ΚΕΑΟ στους επιμέρους φορείς. Ο ΟΑΕΕ, για παράδειγμα, έχει οφειλές, που ρυθμίζονται ακόμα μέσα στο παλιό σύστημα. Θα αυξηθεί αυτό, κύριε Λοβέρδο, αλλά θα αυξηθεί, διότι έρχεται από τους άλλους φορείς, όπου υπήρχαν όλες αυτές οι οφειλές και από εκεί εξυπηρετούνταν, μέσα στο ΚΕΑΟ, για να μπορεί να προχωράει και καλύτερα και ο εξωδικαστικός συμβιβασμός. Διότι οι άνθρωποι πραγματικά, το επιλέγουν και το θέλουν πια. Αυτό το είχα πει ήδη από το 2016, που είχα εκδώσει υπουργική απόφαση ,με την οποία έλεγα - τον Δεκέμβρη του 2016- ενόψει της λειτουργίας του ΕΦΚΑ το 2017, να συγκεντρωθούν απ' όλους τους πρώην φορείς όλες οι οφειλές στο ΚΕΑΟ. Γι' αυτό υπάρχει αυτό. Δεν αυξήθηκαν οι οφειλέτες. Σωρεύτηκαν οι ήδη υπάρχοντες οφειλέτες μέσα στο ΚΕΑΟ και λείπουν και αρκετοί ακόμα. Θα αυξηθεί ο αριθμός, αλλά από υπάρχοντες οφειλέτες και όχι από οφειλέτες που δημιουργήθηκαν από τη δική μας πολιτική.
Παρακαλώ, τον λόγο έχει η κ. Κατσαβριά - Σιωροπούλου, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης, με τον ακραίο και αγοραίο πολλές φορές πολιτικό σας λόγο δεν διαγράφονται και οι ευθύνες σας για τη χρεοκοπία της χώρας μας. Ο ελληνικός λαός γνωρίζει πολύ καλά και τα λόγια και τα έργα σας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια, στο γλωσσάρι της συζήτησης για τον προϋπολογισμό δεν υπάρχουν οι λέξεις: ύφεση, λιτότητα, μειώσεις και περικοπές. Αντίθετα, επανέρχονται με ορμή και κυριαρχούν οι λέξεις ανάπτυξη, αυξήσεις και ελαφρύνσεις. Οι πολίτες και τα νοικοκυριά μπορούν πλέον να σχεδιάσουν και να προγραμματίσουν τη ζωή τους και ξαναβλέπουν το μέλλον τους με αισιοδοξία. Αλλά και οι επιχειρήσεις μπορούν να αξιοποιήσουν την οικονομική σταθερότητα και το ευνοϊκότερο περιβάλλον, που έχει δημιουργηθεί. Χωρίς αμφιβολία, η έξοδος από τα μνημόνια και την επιτροπεία πέρασε μέσα από θυσίες και δύσβατα μονοπάτια για όλη την ελληνική κοινωνία. Είναι, όμως, μια πραγματικότητα, για την οποία μπορούμε δίκαια να αισθανόμαστε ικανοποιημένοι όλοι όσοι στηρίζουμε αυτήν την Κυβέρνηση. Η αποκατάσταση πολλών επιμέρους αδικιών με τα νομοσχέδια, που ψηφίσαμε και υλοποιούν τις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού, είναι η αρχή της διαδρομής στη μεταμνημονιακή εποχή. Στον οδικό χάρτη ,που οδηγεί στη δίκαιη ανάπτυξη, σημαντικός σταθμός είναι ο προϋπολογισμός του 2019. Πρώτον, γιατί επιβεβαιώνει το γύρισμα της σελίδας και, δεύτερον, γιατί αποτελεί τη βάση για την περαιτέρω ανάκτηση της κυριαρχίας της χώρα μας, των δικαιωμάτων των εργαζομένων, και της καλύτερης προοπτικής των εισοδημάτων τους. Ασφαλώς, η μεταβατική περίοδος που διανύουμε, χαρακτηρίζεται, θα έλεγα, από μια στάση αναμονής πολλών συμπολιτών μας, που συνδέεται με τη διαμόρφωση του νέου οικονομικού και κοινωνικού μοντέλου. Και είναι φυσιολογικό για ένα διάστημα, το παλιό να συνυπάρχει με το καινούριο. Εκείνο που δεν είναι φυσιολογικό, είναι η στάση της Αντιπολίτευσης, κυρίως των κομμάτων του παλιού πολιτικού συστήματος. Παρασιωπούν την υπονομευτική τους τακτική, όπως φάνηκε και στο θέμα των συντάξεων. Παρουσιάζουν με μελανά χρώματα την πραγματικότητα. Επιχειρούν να πανικοβάλουν τους πολίτες και απαξιώνουν με fake news το έργο της Κυβέρνησης. Ανευθυνολογούν στα εθνικά θέματα και δεν λένε τίποτα για τις προσωπικές τους προθέσεις, που είναι κοινωνικά και ταξικά μεροληπτικές, σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας. Το στρατηγικό μας σχέδιο για την ανάπτυξη της χώρας είναι σε εξέλιξη και ήδη αποδίδει καρπούς. Είναι σχέδιο ελληνικό, είναι σχέδιο δικό μας. Αντίθετα, το σχέδιο του κ. Μητσοτάκη είναι μνημονιακό, όπως εκείνο του κ. Στουρνάρα, που δήλωνε από το Βήμα της Βουλής ότι το μόνο σχέδιο που διαθέτει η χώρα είναι το μνημόνιο. Περιλαμβάνει τον σταδιακό απεγκλωβισμό από τις μνημονιακές δεσμεύσεις, την απλοποίηση και τον εξορθολογισμό του φορολογικού συστήματος σε δίκαιη κατεύθυνση, την ενίσχυση της παραγωγικής ανασυγκρότησης, την αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων πόρων, τη δημιουργία φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Και για να είμαι ξεκάθαρη ως προς την επιχειρηματικότητα, είτε αυτή αφορά στον ιδιωτικό τομέα είτε στον δημόσιο είτε στον κοινωνικό τομέα, απαιτούνται οι ξεκάθαροι κανόνες, που έχουμε διαμορφώσει, η μείωση της γραφειοκρατίας που επιδιώκουμε, η διάχυση της γνώσης και της καινοτομίας που έχουμε διασφαλίσει με τις μεταρρυθμιστικές τομές στην εκπαίδευση και στην έρευνα. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κανείς δεν το πίστευε, αλλά είναι γεγονός. Το κοινωνικό κράτος επέστρεψε μέσα σε δύσκολες συνθήκες. Η ανθρωπιστική κρίση είναι πλέον σκοτεινό παρελθόν, που στοιχειώνει τη Νέα Δημοκρατία και τους σοσιαλνεοφιλελεύθερους. Οι ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού προστατεύονται μέσα από έναν κύκλο δράσεων και χρηματοδοτήσεων, τις οποίες μπορεί οι πολίτες να μην ακούν και να μην διαβάζουν στις εφημερίδες και στις τηλεοράσεις, τα βλέπουν, όμως, στη ζωή τους και στην καθημερινότητά τους. Τα 3 δισεκατομμύρια από το ΚΕΑ και το κοινωνικό μέρισμα συνολικά μέσα σε μία τριετία. Τα διακόσια σαράντα κέντρα κοινότητας, στα οποία οι πολίτες μπορούν να ενημερώνονται για όλες τις κοινωνικές παροχές. Τα εκατό κέντρα στήριξης της οικογένειας, που θα στηρίζουν έμπρακτα τα παιδιά και τις οικογένειες. Τα 50 εκατομμύρια ευρώ για τα εκατόν πενήντα τρεις χιλιάδες ζεστά γεύματα σε εννιακόσια πενήντα σχολεία όλης της χώρας. Η αύξηση των βρεφονηπιακών σταθμών και του αριθμού των παιδιών που εισέρχονται σε αυτούς δωρεάν, καθώς και η πρόσληψη τριών χιλιάδων διακοσίων μονίμων ατόμων στο Πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι». Οι δράσεις και οι δαπάνες 780 εκατομμυρίων ευρώ για διακόσιες δεκαπέντε χιλιάδες ανέργους, που συνέβαλαν στην πτώση της ανεργίας από το 27,5% το 2015 στο 18,9% το 2018. Το ολιστικό σχέδιο δράσης για την κοινωνική ένταξη των Ρομά. Η σταδιακή επαναλειτουργία των κατασκηνώσεων, που επί πολλά χρόνια ήταν κλειστές. Η ενίσχυση της ειδικής αγωγής με τεσσερισήμισι χιλιάδες προσλήψεις εκπαιδευτικών. Τα εξειδικευμένα προγράμματα κοινωνικής ένταξης ατόμων με αναπηρία. Κανείς δεν το περίμενε, αλλά είναι γεγονός. Ο αγροτικός κόσμος έχει πάρει μεγάλη ανάσα με τα ευνοϊκά φορολογικά και ασφαλιστικά μέτρα, που πήραμε. Η ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα κινείται με γρήγορους ρυθμούς και θα επιταχυνθεί ακόμη περισσότερο με την υλοποίηση των έργων του ΠΑΑ και την αξιοποίηση του θεσμικού πλαισίου για τον συνεργατισμό και τις ομάδες παραγωγών. Κανείς δεν το φανταζόταν, αλλά ο τουρισμός απογειώθηκε, μαζί με την τεράστια αύξηση των αφίξεων και των εσόδων. Όλα τα οικονομικά μεγέθη έχουν βελτιωθεί αισθητά, γεγονός που αποτυπώνεται στη μείωση της ανεργίας, στην αύξηση της απασχόλησης, στην αύξηση της παραγωγής και της κατανάλωσης. Εάν αυτά δεν τα αντιλαμβάνεται η Αντιπολίτευση μέσα στην προεκλογική της έξαρση, το βλέπει ξεκάθαρα ο ελληνικός λαός. Η κανονικότητα στην κοινωνία και την οικονομία είναι κυρίαρχο χαρακτηριστικό της πραγματικότητας. Αυτό πρέπει να περάσει και στον δημόσιο χώρο, τον πολιτικό λόγο των πολιτικών και των κομμάτων. Είναι καιρός, ιδιαίτερα τα κόμματα που διεκδικούν να εμφανίζονται ως προοδευτικά, να εναρμονίσουν την πολιτική και τις συμμαχίες τους με το κοινωνικό πρόταγμα για πλήρη απασχόληση και δίκαιη αμοιβή της εργασίας, πλήρη εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα, ουσιαστική κοινωνική δικαιοσύνη και αλληλεγγύη, με την ανάγκη για συλλογική λειτουργία, δημοκρατική συμμετοχή και διεύρυνση των δημοκρατικών θεσμών, με την ευθύνη για την προάσπιση της πατρίδας και την αναβάθμισης της γεωπολιτικής θέσης της χώρας. Γιατί ακριβώς στο πλαίσιο αυτό, κινείται ο ΣΥΡΙΖΑ και έχει την έμπρακτη στήριξη του ελληνικού λαού. Ο προϋπολογισμός, τον οποίο καλούμε τη Βουλή να υπερψηφίσει, είναι κομβικό σημείο της πορείας προς τη δίκαιη ανάπτυξη, αλλά και σημείο συνάντησης όλων των δημιουργικών δυνάμεων της πατρίδας μας, δηλαδή των δυνάμεων, που διαχρονικά στηρίζουν το αίτημα για εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία και κοινωνική δικαιοσύνη. Σας ευχαριστώ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Προχωρούμε με τον κ. Τζελέπη, Βουλευτή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. «Εθνική ανεξαρτησία» και «κοινωνική δικαιοσύνη». Κλέβετε και συνεχίζετε να επικαλείστε τα συνθήματα του ΠΑΣΟΚ, μόνο που είστε μια πολύ κακή απομίμηση του ΠΑΣΟΚ σε όλα. Και ιδιαίτερα στις πολιτικές που εφαρμόζετε. Ακούγοντας…
Για τον Ανθόπουλο να μας πεις…
Κύριε Κοντονή, εγώ δεν σας διακόπτω. Κύριε Πρόεδρε, να επαναφέρετε στην τάξη τον συνάδελφο! Ακούγοντας τους ομιλητές της κυβερνητικής πλειοψηφίας, θεωρώ ότι τους ξαναήρθαν οι αυταπάτες, όπως τότε το 2004 που θα πήγαιναν τον ελληνικό λαό στον παράδεισο και θα τα έλυναν όλα, έτσι και τώρα για το 2019. Και συζητάμε για τον τέταρτο μνημονιακό προϋπολογισμό της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Δεν είστε από παρθενογένεση πλέον σε όλα. Είναι ένας προϋπολογισμός, ο οποίος επιβεβαιώνει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κυβέρνηση και αφαιρεί σημαντικό χώρο από την ανάπτυξη. Είναι ένας προϋπολογισμός, ο οποίος συνεχίζει να είναι ακραίας λιτότητας, βάρβαρης φορολογίας και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να είναι και αντιαναπτυξιακός. Κινείται και πάλι σε μια αδιέξοδη λογική που καθηλώνει την οικονομία και εξοντώνει την ίδια την κοινωνία. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι αποτυχημένο αυτό το οικονομικό μοντέλο που στηρίζεται στην υπερφορολόγηση μέσω της χειρότερης μορφής λιτότητας που ανακαλύψατε εσείς, τα υπερπλεονάσματα, τις περικοπές και την αφαίμαξη των εισοδημάτων των Ελλήνων πολιτών, οδηγώντας τους στην εξαθλίωση. Όμως δεν έχουμε επιλεκτική μνήμη για να ξεχάσουμε τα τέσσερα χρόνια που κυβερνάτε και να θυμηθούμε τώρα τις τελευταίες εκατό ημέρες. Τι έχετε πετύχει αυτά τα τέσσερα χρόνια; Απώλεια δυνητικού ΑΕΠ κατά 20 δισεκατομμύρια. Αυξημένο δημόσιο χρέος κατά 17,5 δισεκατομμύρια. Αυξημένες ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο κατά 30 δισεκατομμύρια. Αυξημένες ληξιπρόθεσμες οφειλές προς φορείς κοινωνικής ασφάλισης κατά 22,4 δισεκατομμύρια. Αυξημένο αριθμό μη εξυπηρετούμενων δανείων στο 48,5% και αρνητικό ισοζύγιο επενδύσεων στο -8,8. Έχουμε αρνητικές επιπτώσεις από αυτό γιατί δεν αντικαθίσταται ο παραγωγικός ιστός. Οι αποσβέσεις είναι μεγαλύτερες από τις επενδύσεις και αυτό είναι η καταστροφή της παραγωγικής βάσης της χώρας μας, όπως, επίσης, έχουμε και αρνητικό ισοζύγιο μεταξύ σταθερών και εκ περιτροπής νέων θέσεων εργασίας. Έρχεστε σήμερα, ενώ ο ελληνικός λαός δεινοπαθεί και παλεύει καθημερινά για την επιβίωσή του, να μιλάτε και να πανηγυρίζετε για κανονικότητα και καθαρή έξοδο. Ποια κανονικότητα; Η επιστροφή στην κανονικότητα, κύριε Υπουργέ, περνάει μέσα από την ανάκτηση της εμπιστοσύνης στην οικονομία μας από τις διεθνείς αγορές. Υπάρχει κάτι τέτοιο; Επίσης, μιλάτε για επεκτατικό προϋπολογισμό του 2019. Ας δούμε πόσο επεκτατικός είναι. Ναι, είναι επεκτατικός ως προς τους φόρους επί αγαθών και υπηρεσιών, οι οποίοι είναι αυξημένοι κατά 202 εκατομμύρια. Είναι επεκτατικός ως προς τους φόρους προστιθέμενης αξίας, που είναι αυξημένοι κατά 141 εκατομμύρια. Είναι επεκτατικός, γιατί οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης είναι αυξημένοι κατά 87 εκατομμύρια. Είναι επεκτατικός, γιατί οι φόροι εισοδήματος είναι αυξημένοι κατά 152 εκατομμύρια. Επίσης, έχουμε μείωση των δαπανών στον προϋπολογισμό του 2019 για τις συντάξεις και τα επιδόματα ανεργίας από εσάς τους «αριστερούς του χαβιαριού». Θα ήθελα τώρα να τοποθετηθώ σε σχέση με έναν σημαντικό τομέα της οικονομίας που είναι ο πρωτογενής τομέας, ο οποίος μετράει τέσσερα χρόνια εγκατάλειψης και η αγροτιά τέσσερα χρόνια αισθάνεται την περιφρόνηση από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Με τον προϋπολογισμό του 2019 προστίθεται ένας ακόμη χαμένος χρόνος. Αυτή η αίσθηση στασιμότητας και οπισθοδρόμησης είναι γενικευμένη. Ωστόσο στην περίπτωση της υπαίθρου και της αγροτιάς, κοστίζει πολύ περισσότερο και πολλαπλάσια. Η συρρίκνωση της υπαίθρου συνιστά σοβαρή απειλή στην εθνική και κοινωνική μας συνοχή και πρέπει άμεσα, εδώ και τώρα, να σταματήσει και η τάση να αντιστραφεί. Η γεωργία και η κτηνοτροφία είναι παραγωγική δραστηριότητα με πολύ μεγάλες δυνατότητες και συμβάλλει στο κεντρικό ζητούμενο της πατρίδας μας που είναι η ανάπτυξη. Δυστυχώς, η Κυβέρνηση στάθηκε ανίκανη να σχεδιάσει το αγροτικό ζήτημα και δεν κατάφερε ούτε καν να διατηρήσει τα πράγματα εκεί που τα βρήκε. Από τη μια, δεν είδαμε και δεν ακούσαμε τίποτα για την πολιτική γης, για την ηλικιακή ανανέωση, για τα ολιγοπώλια που ελέγχουν τις εισροές. Όμως είδαμε να έχουν κολλήσει τα μεγάλα αρδευτικά και να περιμένουν ακόμα τις αδειοδοτήσεις. Οι συνεταιρισμοί να δοκιμάζονται σκληρά. Είδαμε να εκτινάσσεται η φορολογία στο αγροτικό εισόδημα, όπως και οι ασφαλιστικές εισφορές. Το ενεργειακό κόστος αυξήθηκε και η διάλυση, επίσης, του ΕΛΓΟ οδήγησε σε ραγδαία αύξηση τις παράνομες ελληνοποιήσεις, φέρνοντας τους κτηνοτρόφους σε απόγνωση. Βλέπουμε το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης να είναι στάσιμο, ενώ θα έπρεπε κανονικά να έχει απορροφήσει το 100% από όλα τα κοινοτικά προγράμματα. Αντιθέτως, βλέπουμε ότι οι πληρωμές για τη δημόσια δαπάνη είναι στο ύψος του 1.750.000.000, δηλαδή απορρόφηση 31,9% και πληρωμές κοινοτικής συμμετοχής 1.571.000.000 με απορρόφηση 33,3%. Έχουμε μέτρα που έχουν μηδενική απορρόφηση. Γεωργικές συμβουλές προϋπολογισμού 100 εκατομμύρια, μηδενική απορρόφηση. Αποκατάσταση δυναμικού γεωργικής παραγωγής που έχουν πληγεί από φυσικές καταστροφές, μηδενική απορρόφηση. Σύσταση ομάδος οργανώσεων παραγωγών, μηδενική απορρόφηση. Ενίσχυση στο πλαίσιο του «NATURA», μηδενική απορρόφηση. Σύμπραξη καινοτομίας προϋπολογισμού 70 εκατομμυρίων, μηδενική απορρόφηση. Και βλέπουμε στον τακτικό προϋπολογισμό του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης το κονδύλι που εγγράφεται το 2018 να είναι 401.762.000. Σήμερα, στο 2019 ο προϋπολογισμός είναι 258.430.000. Έχουμε μια μείωση στον τακτικό προϋπολογισμό του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης περίπου 35%. Παρουσιάζεται μια αύξηση στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Συμφωνούμε, αλλά όταν βλέπουμε τη μείωση στον τακτικό προϋπολογισμό, όταν οι περισσότερες δαπάνες είναι ανελαστικές, από πού θα γίνει η μείωση; Μόνο από τους ελέγχους που τόσο έχει ανάγκη το Υπουργείο. Κλείνοντας, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι ως Κίνημα Αλλαγής είμαστε αυτοί οι οποίοι συνεχίζουμε την πολιτική έχοντας το βλέμμα στραμμένο στον πρωτογενή τομέα και στην ελληνική αγροτιά, για αυτό και έχουμε εξαγγείλει πρόσφατα μια σειρά από μέτρα για να στηρίξουμε το αγροτικό εισόδημα και τον Έλληνα αγρότη: Καθιέρωση ενιαίου φορολογικού συντελεστή 13% για τα αγροτικά εισοδήματα και το αφορολόγητο των ενισχύσεων της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής έως 20.000 ευρώ. Αποσύνδεση ασφαλιστικών εισφορών από τους αγρότες από το φορολογητέο εισόδημα με οκτώ κλίμακες, στην πρώτη κλίμακα εισφορές 100 ευρώ και στην ανώτερη 400 ευρώ. Ενίσχυση των συλλογικών οργανώσεων, κίνητρα σε αγρότες οργανωμένους, θέσπιση ειδικού ακατάσχετου τραπεζικού λογαριασμού, καθιέρωση κάρτας αγροτικού πετρελαίου, επανυπολογισμός και ρύθμιση οφειλών προς τον ΟΓΑ μέχρι 10.000 ευρώ για τη διευκόλυνση της συνταξιοδότησης. Εξαίρεση από περικοπή της σύνταξης λόγω αγροτικής δραστηριότητας και επανακαθορισμός του κανονισμού του ΕΛΓΑ. Κλείνοντας, θα ήθελα να πω ότι το τέλος αυτής της Κυβέρνησης πλησιάζει. Οι οικονομικοί, οι κοινωνικοί και οι πολιτικοί δείκτες σας δείχνουν πια ξεκάθαρα ότι ο δικός σας δρόμος, αυτός της δικής σας καθαρής εξόδου από την Κυβέρνηση είναι έτοιμος και σας περιμένει, γιατί έχετε οδηγήσει τη χώρα σε πλήρες αδιέξοδο και την κοινωνία σε συνθήκες εξαθλίωσης. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στην έκθεση της αίθουσας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» και ενημερώθηκαν για την ιστορία του κτηρίου και τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας της Βουλής, σαράντα μαθητές και μαθήτριες και τέσσερις εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 1ο Γυμνάσιο Δράμας. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Μετά τον κ. Τζελέπη τον λόγο έχει ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τσιρώνης για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Επειδή αντιπολίτευση δεν μπορείτε να κάνετε στα δεδομένα του προϋπολογισμού, η καταστροφολογία συνεχίζεται. Και είναι πολλά τα κύματα καταστροφολογίας για τα οποία δεν έχετε ποτέ ζητήσει συγγνώμη. Στην αρχή δεν θα είχαμε χαρτί υγείας, μετά δεν θα έκλειναν οι αξιολογήσεις, μετά θα μειώνονταν οι συντάξεις και τώρα, βέβαια, είμαστε ακόμα σε μνημόνιο και ανακαλύψαμε το εξής. Ένα μόνο θα πω για το μακεδονικό. Και μόνο το γεγονός ότι ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επιμένει να εξαπατά τον ελληνικό λαό, χρησιμοποιώντας τη λέξη «εθνότητα», που δεν περιέχεται στη Συμφωνία των Πρεσπών, δείχνει την αδυναμία άσκησης σοβαρού αντιπολιτευτικού λόγου και κυρίως, φυσικά, την επιθυμία τρομοκράτησης του ελληνικού λαού. Ξεκινώ με τις καταστροφολογίες μία - μία. Είμαστε άραγε ακόμα σε μνημόνιο; Ποιο είναι το επιχείρημά σας; Ότι δεν μπορούμε να βγούμε στις αγορές, επειδή έχουμε πάρα πολύ υψηλά επιτόκια. Ακούστε, λοιπόν, τα επιτόκια με τα οποία θα βγαίνατε εσείς στις αγορές την εποχή του success story. Ήταν 9,74% η μέγιστη απόδοση του επιτοκίου δεκαετούς, 5,53% το ελάχιστο. Κινούσασταν σε επιτόκια της τάξης του 6,87%. Μιλάμε για αποδόσεις δεκαετών. Εμείς είμαστε με μέγιστο 4,96%. Κινδυνολογείτε μόλις πηγαίνουμε στο 4,40%, ελάχιστο 3,6% και μέσο επιτόκιο 4,18%. Άρα εμείς αδυνατούμε να βγούμε στις αγορές με 4,18% μέσο επιτόκιο. Εσείς, όμως, θα βγαίνατε και δεν θα είχατε κανένα αχρείαστο μνημόνιο με 6,87%. Πάμε παρακάτω. Με τι επιτόκια δανειζόσασταν και χρεώσατε τον ελληνικό λαό πριν την κρίση; Το 2007-2008, εκείνη τη διετία, το μέγιστο ήταν 6,18%, το ελάχιστο 4,14%, το μέσο επιτόκιο 4,82%. Όμως για να βγούμε στις αγορές, μόνο το επιτόκιο μετράει; Όχι. Πρέπει να βάζουμε και λίγα λεφτά στη μπάντα. Κάθε απλός άνθρωπος ξέρει ότι, όταν χρωστάει, βάζει και λίγο στη μπάντα. Για να δούμε τι θα βάζατε στη μπάντα. Θα διαβάσω τον δικό σας προϋπολογισμό τον Δεκέμβριο του 2014, που εσείς τον ψηφίσατε. Τον υπέγραψε ο κ. Χαρδούβελης τον Νοέμβριο του 2015. Διαβάζω, λοιπόν, ότι εσείς μόνο τόκους έπρεπε να πληρώσετε σε εκείνον τον προϋπολογισμό μέσα στο 2015 5,9 δισεκατομμύρια. Άρα έπρεπε να αφήσετε στη μπάντα 5,9 δισεκατομμύρια. Ξέρετε πόσα λεφτά είχατε αφήσει στη μπάντα το 2014; Μισό δισεκατομμύριο. Πού θα βρίσκατε τα άλλα 5,5 δισεκατομμύρια; Θα απολύατε; Θα κόβατε συντάξεις; Θα κόβατε μισθούς; Συνειδητοποιείτε τι σημαίνει μέσα σε μια χρονιά 5,5 δισεκατομμύρια; Δεν μιλάω για τα 20 δισεκατομμύρια που ήταν οι λήξεις ομολόγων. Μιλάμε μόνο για τους τόκους. Σας διαβεβαιώ, λοιπόν, ότι, αν μετρήσετε το δικό μας κακό μνημόνιο όλα τα χρόνια - εσείς το λέτε έντεκα, αλλά είναι εννιά, δεν πειράζει, το δικό σας έντεκα - εσείς σε μία μόνο χρονιά έπρεπε να βρείτε πάνω από 5,5 δισεκατομμύρια μόνο για τόκους, που δεν τα είχατε. Και γι' αυτό το σκάσατε σαν λαγοί και γι' αυτό κάνατε τις εκλογές, για να σκάσει το κανόνι στα δικά μας χέρια. Πάμε στη δεύτερη καταστροφολογία. Μια σκιά πλανάται πάνω από την οικονομία. Μεγάλα πλεονάσματα, χρεωμένος ο λαός για τα επόμενα εξήντα - εβδομήντα χρόνια. Πράγματι, μια σκιά πλανάται πάνω από την οικονομία μας. Να μην το κρύψουμε. Είναι η σκιά του χρέους, το δημόσιο χρέος που εσείς φορτώσατε στον ελληνικό λαό. Για το 2009 του χρεώσατε 330 δισεκατομμύρια. Το 2012 έπεσε με το PSI, δηλαδή ληστέψατε τα ταμεία μας και τους ομολογιούχους - αυτό κάνατε - και έπεσε στα 304 δισεκατομμύρια. Ξέρετε, όμως, τι χρέος παραλάβατε; Παρακαλώ, καταθέτω για τα Πρακτικά. Αυτή είναι η καμπύλη του χρέους από τους προϋπολογισμούς που εσείς υπογράφατε. Εμείς παραλάβαμε χρέος από τους «Σαμαροβενιζέλους» 319,7 δισεκατομμύρια ευρώ. Εσείς ισχυρίζεσθε, βέβαια, ότι καταστρέψαμε το πρώτο εξάμηνο την οικονομία και χρεώσαμε, άλλος λέει 30, άλλος λέει 80, άλλος λέει 200 δισεκατομμύρια. Παραδόξως, όμως, το χρέος φέτος είναι στα 317,4. Δεν αυξήθηκε. Πώς χρεώσαμε την οικονομία; Αν την είχαμε χρεώσει, από κάπου θα έλειπαν. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Τσιρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Πάμε παρακάτω. Αφού δεν αυξήθηκε το χρέος, πάμε τώρα στα μελλοντικά πλεονάσματα να δούμε ποια είναι η κορωνίδα της καταστροφικής σας τεκμηρίωσης. Δεν συγκρίνετε ποτέ συστηματικά - κοιτάξτε όλους σας τους ομιλητές - τα πεπραγμένα σας με τα πεπραγμένα μας. Συγκρίνετε πάντα τι; Το τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν ήταν Αντιπολίτευση ή συγκρίνετε με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Όμως η Ιρλανδία και η Πορτογαλία ποτέ δεν είχαν χρέος 180% του ΑΕΠ. Ποτέ δεν είχε καταρρεύσει η παραγωγή τους στο 15% που είχε καταρρεύσει επί των ημερών σας, ο πρωτογενής και ο δευτερογενής τομέας μαζί μόνο 15%. Ζούσατε με δανεικά. Εξαπατούσατε τον ελληνικό λαό με δανεικά. Γι' αυτόν τον λόγο, επειδή δεν τολμάτε να συγκρίνετε, έχετε ένα γελοίο επιχείρημα σχετικά με τον δικό μας προϋπολογισμό, ότι πέρυσι είχε υπολογίσει ένα ΑΕΠ της τάξεως του 2,4% και δεν είναι 2,4% αλλά θα είναι 2,1%, δηλαδή τέτοιες διαφορές του 0,3%, 0,1%. Να δούμε και να συγκρίνουμε κάποια δικά σας στοιχεία; Το 2014, λοιπόν, η κυβέρνησή σας είχε υπολογίσει ΑΕΠ 183,1 δισεκατομμύρια. Πετύχατε 175,5 δισεκατομμύρια. Αυτό είναι 8 δισεκατομμύρια διαφορά. Το 5% του ΑΕΠ είναι 8 δισεκατομμύρια. Ρωτώ πολύ απλά: Εσείς ωρύεσθε, όταν εμείς πέφτουμε έξω. Διότι ο προϋπολογισμός είναι φυσικό να πέφτει έξω. Αλλάζουν τα δεδομένα. Το να πέσεις έξω 0,5 ή 1 είναι φυσιολογικό, όχι όμως το να πέφτεις έξω πάρα πολύ. Ανεργία. Είχατε για το 2013 προβλέψει 14,3% και πήγε 27%. Δηλαδή, εξακόσιες χιλιάδες παραπάνω άνεργοι. Αυτά δεν είναι αριθμοί, είναι άνθρωποι. Πλεονάσματα. Είχατε δεσμευθεί - το 2014 το ανέφερα ήδη - το 2011 και για το 2012 είχατε πει 2,1% πλεόνασμα και πετύχατε 2,8 δισεκατομμύρια έλλειμμα. Μόνο 5 δισεκατομμύρια λάθος. Επενδύσεις. Συνέχεια μιλάτε για επενδύσεις και ότι εμείς διώχνουμε τις επενδύσεις. Να δούμε, λοιπόν, πώς διώχνουμε τις επενδύσεις; Για το 2013, που ήταν η καλή σας χρονιά, που θα βγαίναμε πια στην ανάπτυξη, είχατε υπολογίσει αύξηση επενδύσεων 1,1% και είχαμε -9,25%. Δηλαδή, 10% σχεδόν λιγότερες επενδύσεις. Έφευγαν οι επενδυτές σαν τους λαγούς, γιατί εσείς δεν αποκαλείτε επενδυτές τους ανθρώπους που βάζουν λεφτά από την τσέπη τους, ρισκάρουν. Αποκαλείτε επενδυτές τους πελάτες σας, τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν λεφτά του ελληνικού λαού, τους κρατικοδίαιτους. Αυτούς λέτε επενδυτές. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Πάμε στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Εδώ είναι η τέταρτη καταστροφολογία. Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων όντως νοικοκυρεύτηκε, γιατί στα δικά σας προγράμματα είχαμε διπλάσια και τετραπλάσια χρέη στους αυτοκινητόδρομους. Πάμε στις ληξιπρόθεσμες οφειλές, που λέτε ότι δεν τις μηδενίσαμε; Ξέρετε τι λέει - και το καταθέτω στα Πρακτικά - το δικό σας κείμενο του προϋπολογισμού; Λέτε, λοιπόν, στον προϋπολογισμό του 2014, δηλαδή του 2015, που ψηφίστηκε το 2014: «Συνεπώς, μέχρι το τέλος του 2014 εκτιμάται ότι οι φορείς θα έχουν χρηματοδοτηθεί με το συνολικό ποσό των 8 δισεκατομμυρίων ευρώ περίπου για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων προς τρίτους». Θα τα μηδενίζατε και είχατε και μια χρηματοδότηση λέει. Εμείς παραλάβαμε 3.777.000.000 ευρώ και τώρα είναι 2.700.000.000 ευρώ. Παραλάβαμε 3.700.000.000 κ.λπ.. [[Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Ιωάννης Τσιρώνης καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής]] Αυτοί είναι οι δείκτες της βιομηχανικής παραγωγής. Αυτός εδώ είναι ο πάτος, το 2014, το success story σας και αυτές είναι οι καθαρές εισροές, οι ξένες εισροές, οι οποίες είναι 3.204.000.000 ευρώ. Έχω εδώ να καταθέσω όλα αυτά τα στοιχεία συγκριτικά. Θέλω να κλείσω με το περιβάλλον. Θα αναφέρω μόνο ένα νούμερο. Φέτος τετραπλασιάζεται η χορήγηση των «NATURA». Να θυμίσω ότι οι φορείς «NATURA» έχουν στην Ευρώπη 200 δισεκατομμύρια τζίρο, αλλά εσείς το έχετε αφήσει στην αφάνεια. Τώρα είναι 2,2 δισεκατομμύρια στον προϋπολογισμό μας.
Κύριε Τσιρώνη, ολοκληρώστε, παρακαλώ.
Τελειώνω. Ξέρετε πόσο είχατε εσείς; Μηδέν. Ούτε ένα ευρώ δεν είχατε. Θα κλείσω με τους φόρους, κύριε Πρόεδρε. Συνέχεια λέτε ότι έχουμε καταστρέψει τον ελληνικό λαό με φόρους. Εγώ βλέπω μέση αύξηση άμεσων φόρων στα χρόνια μας σε σχέση με τα δικά σας 224 εκατομμύρια - έχουμε χτυπήσει τη φοροδιαφυγή - και έμμεσων φόρων 947 εκατομμύρια. Υπολογίστε εκεί μέσα και τις επιτυχίες της ΑΑΔΕ για να καταλάβετε ότι αύξηση στους φόρους δεν υπάρχει. Από το μυαλό σας είναι και αυτό για να τρομοκρατείτε τον ελληνικό λαό. Σας ευχαριστώ.
Και εγώ ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ να καταθέσει για τα ληξιπρόθεσμα προς τους ιδιώτες. Κύριε Τσιρώνη, να τα αφήσετε στα Πρακτικά.
Ορίστε, κύριοι συνάδελφοι, καταθέτω για τα Πρακτικά: Ο δείκτης είναι αυτός, η ανεργία είναι αυτή, οι προϋπολογισμοί σας, εδώ είναι τα πλεονάσματά σας και εδώ είναι οι επενδύσεις.
Προχωρούμε με τον Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας κ. Καββαδά, με την παράκληση για σεβασμό του χρόνου των επτά λεπτών.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριοι της Κυβέρνησης, η αλήθεια είναι μία και μοναδική και κανένας δεν μπορεί να την αμφισβητήσει. Τη γνωρίζει πολύ καλά ο ελληνικός λαός. Το 2014, λοιπόν, στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης εσείς εξαγγείλατε παροχές και μειώσεις φόρων 12 δισεκατομμυρίων ευρώ και όσα χρόνια κυβερνάτε χρεώσατε τον ελληνικό λαό 100 δισεκατομμύρια ευρώ και πήρατε μέτρα 9,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτή είναι η αλήθεια και ο ελληνικός λαός το γνωρίζει. Κύριε Πρόεδρε, συζητάμε σήμερα τον τέταρτο προϋπολογισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, έναν προϋπολογισμό λιτότητας, που δυστυχώς επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη και ακολουθεί την ίδια στρεβλή πρακτική των τελευταίων ετών. Γιατί, δυστυχώς, η Κυβέρνηση επιλέγει συνειδητά και για το 2019 να διατηρεί τους υπόλοιπους φόρους και να στερεί από τη χώρα κάθε ουσιαστική αναπτυξιακή προοπτική. Συζητάμε, λοιπόν, για έναν προϋπολογισμό αντιαναπτυξιακό, που δεν δίνει την απαραίτητη ανάσα στην οικονομία. Ακόμα και η αποσπασματική και με μεγάλη καθυστέρηση οριακή μείωση των φόρων δεν μπορεί να αλλάξει το αρνητικό αναπτυξιακό πρόσημο του προϋπολογισμού του 2019. Σας το έχουμε πει σε όλους τους τόνους. Η δημοσιονομική υπεραπόδοση για την οποία εσείς υπερηφανεύεστε, τα υπερπλεονάσματα στα οποία εσείς επιμένετε, είναι αποτέλεσμα μιας εντελώς λανθασμένης πολιτικής, μιας πολιτικής που στερεί την απαραίτητη ρευστότητα από την οικονομία και έχει εξανεμίσει το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών. Περικόπτεται ακόμα περισσότερο το ήδη περιορισμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και μάλιστα κατά 550 εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να χρηματοδοτήσετε μια επικίνδυνη για τη χώρα συνταγή οικονομικής πολιτικής, μιας ιδεοληπτικής πολιτικής που προτιμά να δίνει μποναμάδες, αντί να δώσει ώθηση και κίνητρα στην ελεύθερη οικονομία, αντί να στηρίξει τον ιδιωτικό τομέα και να τον βοηθήσει να αναπτυχθεί και να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Για αυτόν τον λόγο, συνεχίζετε συνειδητά την εσωτερική στάση πληρωμών, καθώς οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου προς τους ιδιώτες παραμένουν σταθερές στα 2,6 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ θα έπρεπε να είχαν μηδενιστεί τον Αύγουστο μαζί με το τέλος του προγράμματος. Κυρίες και κύριοι, η οικονομία μας δεν έχει ανάγκη από επιδόματα. Οι πολίτες δεν πρέπει και δεν θέλουν να είναι όμηροι των προεκλογικών σας δώρων. Έχουν ανάγκη από δουλειές, από ευκαιρίες να αναπνεύσουν, θέλουν να ζήσουν με αξιοπρέπεια και να δημιουργήσουν. Όμως φαίνεται ότι εσείς θέλετε πολίτες πλήρως εξαρτημένους και υποταγμένους στις μικροκομματικές σας στρατηγικές. Και αυτές τις μέρες, πιθανώς λόγω Χριστουγέννων, ξαναφορέσατε τη μάσκα του φιλάνθρωπου για να μοιράσετε ένα φιλοδώρημα, το οποίο προέρχεται από το δικό τους εισόδημα και από την φοροκαταιγίδα που έχετε επιβάλει στην οικονομία και τους πολίτες. Να σας θυμίσω κάτι, γιατί φαίνεται ότι το έχετε ξεχάσει. Υπάρχουν μόνο τα χρήματα των φορολογουμένων και αυτά είναι που διαχειρίζεστε. Σταματήστε, λοιπόν, να συμπεριφέρεστε σαν να είναι το δημόσιο ταμείο το πορτοφόλι σας. Δεν είναι. Σταματήστε να υιοθετείτε πρακτικές του παρελθόντος που γιγάντωσαν τον δημόσιο τομέα και μας οδήγησαν εκεί που μας οδήγησαν. Σταματήστε να προσπαθείτε να στήσετε με ταχείς ρυθμούς ένα κομματικό κράτος, γιατί συνεχίζετε μία πολιτική βγαλμένη από το παρελθόν, πιο παλιά από το παλιό. Κυρίες και κύριοι της Συγκυβέρνησης, μετά από τέσσερα χρόνια η κοινωνία ξέρει, οι πολίτες γνωρίζουν και κατανοούν ότι βασικό σας μέλημα είναι η δημιουργία μιας φτωχοποιημένης κοινωνίας που θα εξαρτάται από τα επιδόματα. Γνωρίζουν ότι τους κοροϊδέψατε με ψεύτικες υποσχέσεις, ότι διαλύσατε τη μεσαία τάξη και ότι με την πολιτική σας κάνατε τους φτωχούς φτωχότερους. Γνωρίζουν ότι βάλατε την οικονομία σε ύφεση και ότι κάνατε δημοσιονομική πολιτική με την υπερφορολόγηση. Γνωρίζουν ότι κάνατε αρνητικές παρεμβάσεις, ότι καταργήσατε το ΕΚΑΣ, ότι μειώσατε κατά 35% τις κύριες και κατά 45% τις επικουρικές συντάξεις όλων των νέων συνταξιούχων, ότι υποθηκεύσατε τη δημόσια περιουσία για ενενήντα εννέα χρόνια και ότι δεσμευτήκατε για ασήκωτα πλεονάσματα έως το 2022 και για βαριές υποχρεώσεις μέχρι το 2060. Γνωρίζουν ότι επιβάλατε είκοσι εννέα νέους φόρους μέσα σε μόλις τέσσερα χρόνια, γεγονός που εξανέμισε το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών και γιγάντωσε τις οφειλές και τα χρέη τους. Κυρίες και κύριοι της Συγκυβέρνησης, μέσα σε αυτά τα τέσσερα χρόνια πήρατε πάρα πολλά από πάρα πολλούς, για να δώσετε τελικά πολύ λίγα σε πολύ λίγους. Και την ώρα που μοιράζεται ψίχουλα, καθυστερείτε να δώσετε τις συντάξεις στους νέους συνταξιούχους και τους καταδικάζετε στη ζητιανιά και στην ανέχεια. Επιβάλατε μέτρα λιτότητας συνολικού ύψους 9,5 δισεκατομμυρίων ευρώ και τώρα επιστρέφετε σε μια μερίδα πολιτών περίπου 1 δισεκατομμύριο. Πήρατε, δηλαδή, από τις τσέπες των πολιτών σχεδόν 10 ευρώ και δίνετε πίσω σε λίγους 1 ευρώ, κάτι που δεν θα έχει κανένα θετικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη. Γιατί στην ουσία, αυτοί που θα πάρουν το επίδομά σας, το χαρτζιλίκι σας, είναι τα μεγαλύτερα θύματα της πολιτικής σας, είναι οι συμπολίτες μας που αγωνίζονται καθημερινά και στερούνται τα πάντα, απλά για να τα φέρουν βόλτα, για να καλύψουν τις υποχρεώσεις τους και να επιβιώσουν. Κυρίες και κύριοι, η χώρα μας χρειάζεται άμεσα μια αλλαγή οικονομικής πολιτικής, μια πολιτική που δεν προτάσσει το κομματικό συμφέρον, αλλά το συμφέρον της χώρας, ένα σχέδιο ρεαλιστικό που θα μειώσει τους φόρους, που θα στηρίξει την ανάπτυξη και θα επιτρέψει τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Ένα σχέδιο που θα βελτιώνει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα και θα απελευθερώνει τις δημιουργικές δυνάμεις της οικονομίας μας. Αυτό είναι το σχέδιο που προτάσσει η Νέα Δημοκρατία και θα εφαρμόσει από την πρώτη μέρα της διακυβέρνησής της. Κλείνοντας, να σημειώσω και κάτι θετικό για το σχέδιο προϋπολογισμού που συζητάμε αυτές τις μέρες. Το μόνο θετικό στοιχείο που έχει ο παρών προϋπολογισμός, κυρίες και κύριοι της Συγκυβέρνησης, είναι ότι αυτός είναι ο τελευταίος σας. Γιατί σε λίγους μήνες οι πολίτες θα σας δώσουν μέσα από την κάλπη την απάντησή που σας αξίζει και θα σας στείλουν μία και καλή στα έδρανα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, ότι για όλους αυτούς τους παραπάνω λόγους, δεν θα ψηφίσω τον προϋπολογισμό. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κι εγώ ευχαριστώ. Ο κ. Φάμελλος, Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, έχει τον λόγο για οκτώ λεπτά, κατά τον Κανονισμό. Παράκληση για σεβασμό στον χρόνο, κύριε Υπουργέ.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο προϋπολογισμός του 2019 αποτελεί πράγματι ένα ορόσημο. Είναι ο πρώτος προϋπολογισμός της χώρας, ο οποίος, μετά από διαδοχικά προγράμματα οικονομικής προσαρμογής, δίνει τη δυνατότητα στη χώρα να σχεδιάσει μόνη της, να μπορεί να χαράξει το μέλλον της και να αποδώσει το αποτέλεσμα της εργασίας σε όλους τους Έλληνες, όπως τους ανήκε και όπως αντιδημοκρατικά περιοριζόταν τόσα χρόνια. Μπαίνουμε σε μια νέα πραγματικότητα, μακριά από τα φαντάσματα του παρελθόντος που χρεοκόπησαν τη χώρα, αλλά και μακριά από τις σειρήνες, οι οποίες, δυστυχώς, όπου και αν βρίσκονται, διαλαλούν ότι η χώρα δεν τα καταφέρνει - και αυτό αποδεικνύει το πόσο, αν θέλετε, εθνικά υπεύθυνοι είναι. Χρειάστηκε, πράγματι, μια πολύ μακριά περίοδος τριών χρόνων, μια περίοδος η οποία έπρεπε να αναστηθεί η οικονομία, μια οικονομία και μια χώρα που οι προηγούμενες κυβερνήσεις την είχαν λεηλατήσει, απομυζώντας και την ελπίδα των πολιτών και, αν θέλετε, δημιουργώντας το μεγαλύτερο πρόβλημα που είναι η έλλειψη στρατηγικής. Γιατί η μόνη στρατηγική που υπήρχε στη χώρα τα τελευταία χρόνια ήταν πώς θα κονομήσουν οι κολλητοί του συστήματος και οι καναλάρχες, που έκαναν παιχνίδι εις βάρος και πάνω στις πλάτες των Ελλήνων. Χρειάστηκε δημοψήφισμα για να μπορέσουμε να αλλάξουμε την πρόταση που μας είχαν καταθέσει, να δημιουργήσουμε μια διαδρομή η οποία είχε διέξοδο. Αποδεικνύεται τώρα το πώς χρησιμοποιήσαμε την απόφαση των Ελλήνων για να έχω μια ασφαλή διαδρομή εξόδου. Χρειάστηκαν και μέτρα λιτότητας - αχρείαστα - τα οποία επέβαλαν οι δανειστές σε συμφωνία πολλές φορές με την τρόικα εσωτερικού. Όμως τα καταφέραμε. Καταφέραμε να καταγράφουμε για τρίτη χρονιά πλεόνασμα, να βγούμε από τα μνημόνια, να αλλάξουμε το μείγμα δημοσιονομικής πολιτικής και να ενισχυθεί το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, αποκαθιστώντας ανισότητες στην κοινωνική πολιτική και προστασία. Και αυτή είναι και η διαφορά μας. Εισάγουμε και εφαρμόζουμε διαφορετικές πολιτικές. Έχουμε διαφορετική αφετηρία και πολιτική και ηθική. Δεν παίζουμε με την ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια. Σεβόμαστε τη δουλειά των ανθρώπων και την προκοπή, γιατί πάνω από όλα εφαρμόζεται πλέον η τιμιότητα και η αξιοκρατία στην Ελλάδα. Ο στόχος μας είναι αυτό το τέλος των μνημονίων να δώσει και μια άλλη προοπτική στην ανάπτυξη, να δώσει δρόμο και χώρο στην ανάπτυξη με πραγματική εργασία, με πραγματικό προϊόν, με πραγματική προοπτική. Και όλες οι επιλογές, οι οποίες ψηφίζονται τον τελευταίο μήνα και υπάρχουν στον προϋπολογισμό του 2019, αυτό αποδεικνύουν. Μη περικοπή των συντάξεων. Αποκατάσταση και υποστήριξη των ευάλωτων ομάδων. Ουσιαστική εφαρμογή του «Βοήθεια στο Σπίτι». Δεκαοκτώ χρόνια περίμεναν οι εργαζόμενοι αυτοί, για να βρουν μία πραγματική διαδρομή στη ζωή. Επιδότηση ενοικίου. Μείωση του ΕΝΦΙΑ. Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους νέους. Μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους επιστήμονες και τους επιχειρηματίες, τους μικρομεσαίους και τους εμπόρους. Απαλλαγή του τέλους επιτηδεύματος. Κατάργηση του φόρου κρασιού. Μείωση της φορολογίας επιχειρήσεων. Όλα αυτά, ξέρετε, πριν από έναν χρόνο φαινόντουσαν απίστευτα, θαύμα φαινόντουσαν και όμως, αυτό το θαύμα το έκαναν οι Έλληνες όλοι μαζί οι οποίοι δούλεψαν. Γίνεται μία επιτηδευμένη προσπάθεια για να παρουσιαστούν και από δημοσιεύματα όλα αυτά ως παροχές. Τι υποδηλώνει, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή η προσπάθεια; Πρώτα απ' όλα, όσοι αποκαλούν παροχές τα μέτρα αυτά, κρύβουν την προσπάθεια της χώρας να βγει από την κρίση. Κρύβουν και υποτιμούν το έργο των Ελλήνων. Αλλοιώνουν και προσβάλλουν την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, γιατί θέλουν πάντα να έχει αυτή η χώρα τη ρετσινιά της Ψωροκώσταινας, αλλά αυτή η χώρα μπορεί και τα καταφέρνει. Η Ελλάδα σήμερα με τη δημοσιονομική της πολιτική, με την αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική, με την εξωτερική πολιτική έχει αποκαταστήσει τη θέση της, έχει ανακτήσει τον ρόλο της και τα μέτρα αυτά είναι απόδειξη της ικανότητας της χώρας να τα καταφέρει, της δυνατότητας της Ελλάδας να τα καταφέρει. Και εγώ προκαλώ τη Νέα Δημοκρατία και τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπό της σήμερα εδώ να πάρει θέση: Η μη περικοπή των συντάξεων είναι απόδειξη ότι ο προϋπολογισμός μπορεί να καλύψει αυτό το ποσό; Είναι απόδειξη δημοσιονομικού πλεονάσματος; Είναι απόδειξη της ικανότητας της χώρας να πάει καλά; Γιατί έχει δύο δυνατότητες και δύο επιλογές η Νέα Δημοκρατία: Ή να πει ότι η χώρα δεν μπορεί να πάει καλά, υποτιμώντας τους Έλληνες ή να πει ότι πράγματι αυτό το πέτυχε αυτή η Κυβέρνηση με αυτό το μείγμα πολιτικής. Η αναφορά σε παροχολογία υποδηλώνει και κάτι άλλο πολύ επικίνδυνο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, και θέλω να το ξεκαθαρίσουμε. Υποδηλώνει τη διάθεσή τους να πάρουν πίσω όλα αυτά τα μέτρα, γιατί θεωρούνται παροχές, δεν θεωρούνται κατάκτηση της Ελλάδας και κατάκτηση της κοινωνίας. Και θέλω να πάρουν θέση και γι' αυτό: Θα πάρουν πίσω όλα αυτά τα μέτρα που ψήφισε η Κυβέρνηση σε οποιαδήποτε περίπτωση; Δεν τους κάνει βέβαια τη χάρη ο ελληνικός λαός, γιατί ξέρει ότι είναι επικίνδυνοι και γι' αυτό. Και επειδή δεν έχουν τη δυνατότητα να το αμφισβητήσουν από θέση κυβερνητικής ευθύνης, τακτοποιούν τους συσχετισμούς, επιλέγοντας ακόμα και τον κ. Βέμπερ, τον πιο ανθέλληνα ως προς τους πολιτικούς που έχουν τοποθετηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, για να δημιουργήσουν άλλα αναχώματα στην πορεία της χώρας και θα τον καλέσουν και στο συνέδριό τους. Να του τα πουν, λοιπόν, όλα αυτά του κ. Βέμπερ, ότι δεν θα αλλάξει τίποτα από το μίγμα πολιτικής προς όφελος των Ελλήνων, γιατί δεν είναι παροχές, είναι μόνιμες επιλογές, που θα συνεχιστούν και θα επεκταθούν. Και αυτός είναι ο φόβος τους, γιατί αλλάζει η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα. Τα μέτρα αυτά είναι η εμφανής πολιτική αποτύπωση των αλλαγών που πετυχαίνει αυτή η Κυβέρνηση και αποδεικνύουν τι μπορούσαμε να καταφέρουμε και από τι μας στερήσατε, από τι στερήσατε τα παιδιά μας. Τους στερήσατε το δικαίωμα να πάει καλά η ζωή τους και υποθηκεύσατε το μέλλον κάποιων γενεών, που τους στείλατε στο εξωτερικό. Γιατί η Ελλάδα μπορούσε να έχει διαδρομή ευημερίας και προόδου και η δική σας πολιτική είναι αυτή που στέρησε από αυτήν την επιλογή. Και τώρα αποδεικνύεται ότι μπορούσαν τα πράγματα να γίνουν αλλιώς. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ σε ένα βαθμό επιδίωξαν να γίνει κεντρικό θέμα το ζήτημα των συντάξεων. Για ποιον λόγο; Πρώτα απ' όλα, γιατί ήθελαν να αναλάβει πολιτικό κόστος ο Αλέξης Τσίπρας και η Κυβέρνηση. Δεύτερον, γιατί ήθελαν να στρώσουν το χαλί της λιτότητας, να είναι μόνιμες επιλογές οι περικοπές. Αυτό δεν επεδίωξαν άλλωστε και με την πολιτική τους και με την πρόταση για πιστοληπτική γραμμή σε μία πολύ ωραία συμμαχία; Ο κ. Στουρνάρας, ο κ. Βενιζέλος, η Νέα Δημοκρατία, διάφοροι ολιγάρχες και κέντρα σκέψης στην Ελλάδα ήθελαν να βάλουν από την πίσω πόρτα νέο μνημόνιο. Αυτή είναι η πολιτική σας επιλογή. Είναι σταθερή επιλογή: Νέα βάρη στους πολίτες. Αλλά προσέξτε, είναι φανερή πλέον η πολιτική τους αδυναμία - και ας το κρατήσουμε αυτό. Δεν τολμούν να πουν την άποψή τους. Προσπαθούν από την πίσω πόρτα να βάλουν το μνημόνιο. Ας βγουν, ας μιλήσουν πλέον, ελεύθερα. Είναι πολιτική πλειοψηφία ο νεοφιλελευθερισμός πλέον στην Ελλάδα; Όχι, κυρίες και κύριοι Βουλευτές. Έχει ηττηθεί και δεν τολμούν να το πουν ούτε οι ίδιοι. Οι προοδευτικές πολιτικές πλέον είναι πλειοψηφία, γιατί οι Έλληνες το βλέπουν να υλοποιείται. Τι απέδειξε η μη περικοπή των συντάξεων; Πρώτα απ' όλα, ότι υπάρχει πολιτικό κέρδος για την Κυβέρνηση. Είναι ακόμα μία διάψευση. Διαψεύστηκε ο κόφτης, διαψεύστηκε η παρένθεση, διαψεύστηκε το τέταρτο μνημόνιο. Είναι το πιο μικρό ανέκδοτο της Μεταπολίτευσης: Εάν υπάρχει τέταρτο μνημόνιο, πώς γίνεται και δεν περικόπτονται οι συντάξεις; Να μας το απαντήσετε. Είναι δυνατόν με τέταρτο μνημόνιο να μην περικόπτονται οι συντάξεις; Αλλάζει, όμως, και το πλαίσιο πολιτικής. Υπάρχει προοδευτική φιλοκοινωνική ατζέντα. Υπάρχουν συλλογικές διαπραγματεύσεις, παραδείγματος χάριν. Υπάρχουν πολιτικές δεσμεύσεις για δημόσια αγαθά, όπως είναι η υγεία, η παιδεία και η πρόνοια, που δεν γυρίζουν πίσω και τους ενοχλεί πάρα πολύ, γιατί απομακρύνεται ουσιαστικά το σενάριο επιστροφής τους στην εξουσία. Αυτό είναι και το χειρότερο. Γι' αυτό και αυτή η έξαλλη συμπεριφορά, αυτή η ακροδεξιά ταυτότητα που αναδεικνύεται παντού. Γι' αυτό και οι νέες συμμαχίες με περίεργα κέντρα οικονομικά και εκδοτικά. Και ποιος ξέρει τι ανταλλάγματα έχετε δώσει από τώρα. Φαντάζεστε τι θα μπορούσε να έχει γίνει, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, εάν τους άφηνε ποτέ ο λαός να επιστρέψουν στην εξουσία, αφού από τώρα ξεπούλησαν εθνικά και λαϊκά συμφέροντα σε καναλάρχες και παίζουν από τώρα το παιγνίδι των ψεύτικων πρωτοσέλιδων, γιατί αυτά παρουσιάζουν. Όμως εμείς καταφέραμε όχι απλά να αλλάξουμε αυτήν την κατάσταση, αλλά να εισάγουμε και το περιβάλλον ως βασικό στοιχείο της πολιτικής, γιατί θέλουμε να υπάρχει πραγματικό προϊόν, μακροπρόθεσμη εργασία, βιώσιμη ανάπτυξη, ποιότητα ζωής, επαρκείς πόροι στη χώρα μας. Γι' αυτό και όλες αυτές οι μεγάλες αλλαγές, ώστε να μπει και το περιβάλλον ως στοιχείο της πολιτικής, γιατί ο προϋπολογισμός έχει ενσωματωμένο το περιβάλλον ως στοιχείο της παραγωγικής ανασυγκρότησης, ως στοιχείο του κόστους δημόσιας λειτουργίας. Είπε προηγουμένως ο Γιάννης ο Τσιρώνης ότι για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία καλύπτεται κόστος λειτουργίας των φορέων διαχείρισης προστασίας του περιβάλλοντος από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ούτε ένα ευρώ δεν είχαν δώσει από τον κρατικό προϋπολογισμό. Γι' αυτό υπάρχουν πλέον δασικοί χάρτες, γι' αυτό υπάρχει εθνική στρατηγική, για να παράγεται εθνικό προϊόν. Γι' αυτό έγινε και η πρόταση νόμου για τις οικιστικές πυκνώσεις. Άκουσα κάτι απίστευτα από έναν εισηγητή του Κομουνιστικού Κόμματος της Ελλάδας. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε, κύριοι, εάν δεν το έχετε διαβάσει ότι απαγορεύεται οποιαδήποτε τακτοποίηση σε περιοχές εθνικών δρυμών, «NATURA», ρέματα, παραλία, αναδασωτέα από πυρκαγιά. Όλα αυτά απαγορεύονται και θα απαγορεύονται πλέον και με την καινούργια νομοθέτηση. Είναι ψευδή όσα είπε προηγουμένως ο δικός σας εισηγητής. Επιπλέον, με ρύθμιση που αυτή η Βουλή ψήφισε και στο Μάτι απαγορεύεται να υπάρχουν μικροί δρόμοι και κλειστό μέτωπο στην παραλία. Έχουμε νομοθετήσει να μην υπάρχει πράξη οικοδομής στους δρόμους και στην παραλία στο Μάτι. Αυτή είναι η συνέπεια αυτής της Κυβέρνησης. Κανένα παραθυράκι δεν θα υπάρχει στην αυθαίρετη δόμηση. Όμως ταυτόχρονα με τον σχεδιασμό των υδάτινων πόρων, τον σχεδιασμό των πλημμυρών, τον σχεδιασμό των στερεών αποβλήτων, υπάρχουν και πόροι της τάξης των 2,5 δισεκατομμυρίων που εισέρχονται στην αγορά των αποβλήτων, δημιουργώντας ένα άλλο παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο, γιατί η χώρα πλέον έχει στρατηγική για την κυκλική οικονομία, έχει στρατηγική για την αντιμετώπιση κλιματικής αλλαγής. Κλείνω, λέγοντας ότι όλα αυτά αποδεικνύουν και την πολύ μεγάλη στροφή που πρέπει να κάνουμε όλοι - και πρέπει να το πούμε αυτό - μπροστά στον κίνδυνο της κλιματικής αλλαγής. Συνεχίζεται σήμερα και θα ολοκληρωθεί αύριο στο Κατοβίτσε η Διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή. Ο προϋπολογισμός της χώρας, η συζήτηση που κάνουμε για το παραγωγικό μοντέλο, έχει ενσωματωμένη και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, ώστε να αντιμετωπίσει η κοινωνία μας τις επιπτώσεις, αλλά και ένα άλλο μοντέλο που μέσα από το εθνικό σχέδιο για την ενέργεια και το κλίμα και τις υπόλοιπες στρατηγικές του Υπουργείου μας, δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης στο αγαθό της ενέργειας στον Έλληνα πολίτη, σε όλους, μείωση της ενεργειακής φτώχειας, μετάβαση των περιοχών που εξαρτώνται από τον λιγνίτη σε ένα μέλλον που θα έχει εργασία χωρίς κλιματικές εκπομπές και αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας μας, έτσι ώστε και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η βελτίωση της ηλεκτροκίνησης και η μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης να δώσουν ένα άλλο παραγωγικό και καταναλωτικό μοντέλο, μία αλλαγή στάσης ζωής, που ταυτόχρονα επηρεάζει τη βιοποικιλότητα, τη γεωργία, τον τουρισμό και δίνει τη δυνατότητα στη χώρα μας να υπερεπιτύχει τους στόχους για το 2030. Αυτή είναι μία χώρα πρωτοπόρος. Βγαίνει από το πρόγραμμα, καλύπτει τους στόχους πιο μπροστά από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κάνει συμμαχίες στην ανατολική Μεσόγειο, όντας πρωτοπόρα στην περιβαλλοντική διπλωματία, γιατί η επιλογή και η βάση της προοδευτικής αλλαγής στη χώρα είναι μία: Μακροπρόθεσμη βιώσιμη ανάπτυξη με μία δήλωση για όλους. Αυτός ο προϋπολογισμός αποδεικνύει ότι η χώρα δεν γυρίζει πίσω. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ο κ. Κοντονής, Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, έχει τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. [[Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Κύριες και κύριοι συνάδελφοι, ορισμένα πράγματα ξεπερνάνε τα όρια. Και ακούσαμε από τον τελευταίο ομιλητή του ΠΑΣΟΚ προσβολές για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τους Βουλευτές, τους Υπουργούς και λοιδορίες. Και διαπίστωσα από τον κατάλογο των ομιλητών ότι ο ομιλητής αυτός προέρχεται από τις Σέρρες. Ξέρετε, από τις Σέρρες προήρχετο και ο κ. Ανθόπουλος, ο πρώην Βουλευτής και Υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος πριν μερικές ημέρες, πρωτοδίκως - το τονίζω, γιατί υπάρχει και δεύτερος βαθμός - καταδικάστηκε σε δεκαπέντε χρόνια φυλακή. Γιατί; Γιατί έπαιρνε μίζα από τοκογλυφικό δάνειο. Και έρχονται εδώ αυτοί, οι ίδιοι και αντί να έχουν μία συστολή έναντι της ιστορίας που έγραψαν με μαύρα γράμματα, επιτίθενται με χαρακτηρισμούς και λοιδορίες στα στελέχη και τους Υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, ο κ. Ανθόπουλος προφανώς, για να παίρνει μίζα από τοκογλυφικό δάνειο είχε περάσει κάθε όριο, σε σημείο φαντάζομαι που ο Τσοχατζόπουλος, ο οποίος έπαιρνε μίζες από τα εξοπλιστικά ή ο Τσουκάτος που πήγαινε τις μίζες με τις βαλίτσες στα κομματικά γραφεία, να φαίνονται μπροστά του ότι είναι μαθητές. Λίγο, λοιπόν, χαμηλότερα τους τόνους και αυτά που αναφέρονται για την πολιτική της Κυβέρνησης και τα στελέχη της. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρατηρώ από χθες - γιατί είμαι σχεδόν όλες τις ώρες εδώ - τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό και βλέπω ότι για τον προϋπολογισμό λέγονται πολύ λίγα, για να μην πω ελάχιστα. Ίσως πρέπει να είναι ο πρώτος προϋπολογισμός μετά από δέκα χρόνια που δεν αναφέρονται οι ομιλητές κατά κύριο λόγο στον προϋπολογισμό. Μάλιστα, διαπιστώνω ότι αν γίνει κάποια αναφορά στον προϋπολογισμό, γίνεται μέσω παράθεσης αριθμών, όχι για να διαφωτίσουν την κατάσταση, αλλά για να τη συσκοτίσουν. Εγώ θα έλεγα ότι είναι μία αλυσιτελής προσπάθεια αυτή. Και είναι αλυσιτελής από τη μεριά της Αντιπολίτευσης, γιατί ό,τι αριθμούς και να πούμε, όταν έχουν μειωθεί οι συντάξεις επί των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ κατά 46% και επί των κυβερνήσεων του ΣΥΡΙΖΑ κατά 6% - και εκεί για να ενισχυθούν τα ασφαλιστικά ταμεία - δεν μπορεί να υπάρχει καμία σύγκριση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Αλλά σε κάθε περίπτωση, λέω ας βγάλουμε από τη συζήτηση όλη αυτήν την ιστορία των αριθμών, κύριε Υπουργέ. Να τη βγάλουμε. Και να πάμε στην ουσία. Ποια είναι η ουσία; Γιατί φθάσαμε μέχρι εδώ; Γιατί η χώρα δοκιμάζεται όλα αυτά τα χρόνια; Και τι προσλαμβάνει ο ελληνικός λαός από αυτήν την κατάσταση; Νομίζω ότι το συμπέρασμα που βγαίνει και αυτό που καταλαβαίνει η κοινωνία, είναι πολύ απλό. Πρώτον, ότι για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα δεν ευθύνεται ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν κυβέρνησε τριάντα χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ την Ελλάδα και δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ αυτός που την έριξε στα βράχια. Άλλοι κυβέρνησαν. Κυβέρνησαν μόνοι τους, κυβέρνησαν και με συνεργασία. Θυμόμαστε την αλήστου μνήμης συνεργασία του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και του ΛΑΟΣ - και θα αναφερθώ παρακάτω σε αυτό. Όλοι αυτοί, λοιπόν, διαμόρφωσαν αυτήν τη ζοφερή κατάσταση κι αυτό το γνωρίζει ο ελληνικός λαός. Και μάλιστα εμείς ήρθαμε το 2015 για να διαχειριστούμε όλη αυτήν την κρίση και να ανατάξουμε τη χώρα και την οικονομία. Το δεύτερο είναι - που κι αυτό το ξέρει ο ελληνικός λαός - ότι μεσούσης της κρίσης και της καταστροφής, εμείς όταν παραλάβαμε τη διακυβέρνηση της χώρας, πήραμε μέτρα. Πήραμε μέτρα για τους ασθενείς οικονομικά ανθρώπους, για τις ασθενέστερες οικονομικές τάξεις, γι' αυτούς που είχαν γονατίσει από το μνημόνιο και δεν μπορούσαν να πάνε ούτε στο νοσοκομείο ούτε καν να πάρουν φάρμακα. Ας αφήσουμε το μεταφορικό ισοδύναμο. Πολυτέλεια μεγάλη! Κι αυτό το πήραμε εμείς. Θα αναφερθώ σε δύο πράγματα που ήταν πολύ σημαντικά. Πρώτα από όλα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εμείς δεν είμαστε που δώσαμε το μέρισμα πριν τρία χρόνια για πρώτη φορά; Μήπως υπάρχει κάποιος σε αυτήν την Αίθουσα από τη Νέα Δημοκρατία να μας πει αν τότε το είχαν ψηφίσει; Διότι αν θυμάμαι καλά, το είχαν καταψηφίσει. Και μάλιστα το είχαν καταψηφίσει επειδή ο κ. Σόιμπλε είχε πει ότι πρόκειται περί μονομερούς ενέργειας της ελληνικής κυβέρνησης. Τέτοια χάλια! Και έρχονται να μας πουν σήμερα ότι μοιράζουμε αντίδωρα. Το δεύτερο που κάναμε ήταν να προστατεύσουμε από την πρώτη ώρα την πρώτη κατοικία, την οποία άφησαν απροστάτευτη για μακρό χρονικό διάστημα οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Θυμάστε πέρυσι - τέτοιες μέρες ήταν - όταν είχα φέρει τη διάταξη για την προστασία των συμβολαιογράφων, που έλεγαν ορισμένοι από τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και από το ΚΚΕ δυστυχώς, ότι αυτό είναι ένα σχέδιο της Κυβέρνησης για να μπει στη διαδικασία εκπλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας το σύνολο της περιουσίας των Ελλήνων πολιτών που οφείλουν. Είχα πει τότε ότι αν έχετε ένα παράδειγμα εκπλειστηριασμού πρώτης κατοικίας, να το φέρετε στη Βουλή. Πέρασε ένας χρόνος και δεν ήλθε ούτε μια περίπτωση, κύριοι συνάδελφοι. Αισθανόμαστε υπερήφανοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ψηφίσαμε τον νόμο προστασίας, διότι αποδείχθηκε μετά από έναν χρόνο ότι δεν υπήρξε ούτε μία πρώτη κατοικία, η οποία να έπεσε στα χέρια και στη διαδικασία του πλειστηριασμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, και τελειώνω. Αποτέλεσμα όλης αυτής της κατάστασης σήμερα, είναι να συζητάμε για άλλα πράγματα. Άκουσα έναν από τους ομιλητές της Νέας Δημοκρατίας που θυμήθηκε το Μάτι. Σε συζήτηση για τον προϋπολογισμό, κύριοι συνάδελφοι, θυμήθηκε το Μάτι και άλλα πράγματα. Ακούσαμε για το μακεδονικό και εδώ θα πρέπει επιτέλους η Νέα Δημοκρατία να πει ευθέως και κατηγορηματικά: Είναι υπέρ της σύνθετης ονομασίας ή δεν είναι; Αν έχει επιμέρους διαφωνίες για τη συμφωνία, να το πει. Είναι σεβαστές, να τις ακούσουμε. Για τη σύνθετη ονομασία, γι' αυτό το πράγμα που οι εθνικιστικοί κύκλοι, η ακροδεξιά και οι φασίστες βγαίνουν στον δρόμο και έχουν πάρει ανάσες από την ανοχή που επιδεικνύει η Αξιωματική Αντιπολίτευση, θα μας πουν τη θέση τους; Διότι αυτό είναι το κρίσιμο. Ή θα συνεχίσουν τις αγκαλιές και τα γλυκά μάτια με την ακροδεξιά και τους φασίστες; Το δεύτερο είναι αυτό το περίεργο που ακούσαμε για συναλλαγή. Δεν μου λέτε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα συζητά η Εθνική Αντιπροσωπεία και μάλιστα σε επίπεδο Αρχηγών κομμάτων, σενάρια επιστημονικής φαντασίας και συνωμοσίας; Εάν ανοίξετε τέτοια πόρτα, να ξέρετε ότι αυτό δεν βλάπτει το ΣΥΡΙΖΑ ή τη Νέα Δημοκρατία. Βλάπτει το πολιτικό σύστημα και τη δημοκρατία. Αν έρθει ένας Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ή οποιοσδήποτε Βουλευτής και πει ότι ήταν συναλλαγή - για παράδειγμα λέω - το ότι ακυρώθηκαν οι εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, για να βγει ο κ. Μητσοτάκης, γιατί θα φανταστεί οτιδήποτε και θα πει τα δικά του για συναλλαγή με οικονομικούς κύκλους, τότε εσείς τι θα του πείτε; Ότι είναι συκοφάντης και ψεύτης και θα έχετε δίκιο. Εσείς εδώ τώρα γιατί μεταχειρίζεστε τα ίδια μέσα και λέτε για συναλλαγή; Δεν καταλαβαίνετε τι κακιά σκάλα ακολουθείτε; Και σε κάτι το οποίο είναι φαντασιακό, τι να απαντήσει κάποιος; Με πραγματικά στοιχεία, με επιχειρήματα; [[Στο σημείο αυτό κτυπάει επανειλημμένα το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Το τρίτο είναι ότι γίναμε και ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ένα κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που αντλεί την ποίηση του από τους μεγάλους αγώνες της εργατικής τάξης της χώρας και από την πολιτική παρουσία πρώτα και κύρια του ΚΚΕ Εσωτερικού και της Ελληνικής Κομμουνιστικής Νεολαίας «Ρήγας Φεραίος», η οποία γεννήθηκε μέσα στις φλόγες του Μάη του ΄68, αλλά και της Άνοιξης της Πράγας του ΄68. Δεν έχει ανάγκη ούτε να γίνει κάτι ούτε ενδιαφέρεται προς αυτή την κατεύθυνση. Αν, όμως, θέλετε να πείτε ότι αυτό το κόμμα έχει γίνει ο εκφραστής εκείνων των πόθων και των προσδοκιών του ελληνικού λαού που γεννήθηκαν μετά τη Μεταπολίτευση, για ένα κίνημα το οποίο θα διεύρυνε τις πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες του ελληνικού λαού, ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα ηγεμονεύει σε αυτό το κίνημα, διότι ακριβώς εσείς και κάποιοι σαν κι εσάς πρόδωσαν την εμπιστοσύνη εκείνη του ελληνικού λαού.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω να σας πω ότι δεν είναι σήμερα τυχαίο το γεγονός ότι όλοι παραδέχονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άντεξε. Κι όχι μόνο άντεξε, αλλά και δημοσκοπικά ανακάμπτει. Εγώ δεν θέλω να πω τίποτα άλλο. Να αναμένετε και τη μεγαλύτερη δημοσκόπηση και την πιο έγκυρη δημοσκόπηση, αυτή των εκλογών και θα δείτε ότι όχι μόνο σταθεροποιείται, όχι μόνο ανακάμπτει, αλλά θέτει σήμερα τις προϋποθέσεις μιας νικηφόρας πορείας για την πατρίδα, τον ελληνικό λαό και την εργατική τάξη της χώρας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κι εγώ ευχαριστώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο επί προσωπικού.
Κύριε Τζελέπη, τι θέλετε;
Ο κ. Κοντονής αναφέρθηκε σε εμένα.
Δεν αναφέρθηκα σε εσάς.
Θα ήθελα να αναφέρω σε τι συνίσταται το προσωπικό.
Έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, το προσωπικό συνίσταται στο ότι ο κ. Κοντονής είπε από το Βήμα της Βουλής να προσέχω πώς μιλάω, γιατί προέρχομαι από τον Νομό Σερρών και προσπάθησε να με ταυτίσει με τον κ. Ανθόπουλο.
Δεν είπα αυτό.
Θέλω για ένα λεπτό τον λόγο επί του συγκεκριμένου.
Θα σας παρακαλέσω να επικεντρωθείτε στο προσωπικό, αλλά να μη γίνει διαλογική συζήτηση.
Όχι, δεν θα γίνει.
Να μην προκαλέσετε συζήτηση, γιατί πρέπει να προχωρήσουμε. Όπως ξέρετε, τα μέσα ενημέρωσης δυστυχώς δεν ενδιαφέρονται για τον προϋπολογισμό. Ενδιαφέρονται να δείχνουν τις αψιμαχίες μεταξύ Βουλευτών. Άρα θα σας δώσω τον λόγο, αλλά δεν θα γίνει διαλογική συζήτηση.
Ευχαριστώ. Δεν θα έπαιρνα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε, αν ο κ. Κοντονής δεν είχε διατελέσει Υπουργός Δικαιοσύνης. Ως Υπουργός Δικαιοσύνης όφειλε να προστατεύει τις αρχές του κράτους δικαίου και δεν πρέπει να προσπαθεί να μας ταυτίσει με προσωπικές συμπεριφορές και πρακτικές κάποιων που έχουν αποπεμφθεί από τον πολιτικό μας χώρο από το 2003 για προσωπικές τους ενέργειες. Δεν πρέπει να προσπαθεί τώρα γι' αυτές τις μεμονωμένες λειτουργίες αυτών των προσώπων να αποδώσει συλλογικές πολιτικές ευθύνες. Γι' αυτό και τον αποδίδω στην κρίση του ελληνικού λαού, γιατί και αυτός ασπάζεται το δόγμα Πολάκη. Για να τελειώνουμε, είπα ότι από την αρχή στην ομιλία μου ότι πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι από παρθενογένεση. Τότε τι να πούμε εμείς για μια σειρά περιπτώσεων …
Παρακαλώ, κύριε Τζελέπη, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Τι να πούμε για τον κ. Κουτσίτη και τη ΔΕΣΦΑ, για το αεροδρόμιο «Ελευθέριος. Βενιζέλος», για τον Σόρος, για τον Καλογρίτσα, για τη διαχείριση κονδυλίων, για το μεταναστευτικό;
Παρακαλώ πολύ. Δεν θα γίνει συζήτηση.
Τελείωσε πλέον το ηθικό πλεονέκτημα που ήθελε να ευαγγελίζεται η υποτιθέμενη Αριστερά.
Θέλω κι εγώ τον λόγο για να απαντήσω, κύριε Πρόεδρε!
Παρακαλώ, κύριε Κοντονή. Ολοκληρώσατε, κύριε Τζελέπη. Δεν θα γίνει συζήτηση αυτής της μορφής.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο. Δεν θα αναφερθώ στον συνάδελφο.
Κύριε Κοντονή, ξαναζητάτε τον λόγο; Δεν θα γίνει συζήτηση. Αν έχετε να πείτε κάτι προσωπικό που σας προσέβαλε, ναι, αλλά όχι να αρχίσει μια συζήτηση αόριστη.
Όχι, κύριε Πρόεδρε. Θα διευκρινίσω κάτι.
Έχετε τον λόγο.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ δεν αναφέρθηκα στην ομιλία μου ούτε ταύτισα συμπεριφορές με πολιτικούς χώρους. Κάθε άλλο.
Αναφερθήκατε στον Νομό Σερρών…
Μπορείτε να του πείτε να σταματήσει, κύριε Πρόεδρε; Εγώ τον άκουσα. Προσέξτε, όμως. Τι λέμε εμείς; Ακόμα και όλο το Υπουργικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ να πάει φυλακή, δεν φταίει το κόμμα. Με αυτήν την έννοια, δεν ποινικοποιούμε πολιτικούς φορείς. Απλώς εγώ υπενθύμισα ότι αυτήν την ώρα - μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη - έχουν βρεθεί είτε καταδικασμένοι είτε προφυλακισμένοι επτά - δόξα τω Θεώ - Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. Αυτό ενδιαφέρει κανέναν σ' αυτήν την κοινωνία; Αυτό είπα. Δεν είπα ότι ο ίδιος ο συνάδελφος είναι υπόλογος επειδή κατάγεται από τις Σέρρες. Εγώ είπα ότι από τις Σέρρες έπρεπε να ξέρει τον κ. Ανθόπουλο. Μπορεί να μην τον ξέρει και μπορεί να μην έχει και καμμία σχέση. Επομένως, πολιτικά εγώ τοποθετήθηκα για το πρόβλημα της διαφθοράς, το οποίο γιγαντώθηκε στη χώρα είτε με τον Τσουκάτο είτε με τον Μαντέλη είτε με τον Τσοχατζόπουλο είτε με τον Ανθόπουλο για τριάντα χρόνια.
Παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Ουδεμία σχέση είχαν αυτά που είπα με τον πολιτικό χώρο. Ο πολιτικός χώρος είναι άλλο πράγμα, αν και το γεγονός ότι ο κ. Τσουκάτος έχει πει στο δικαστήριο και το έχει παραδεχτεί ο ταμίας του ΠΑΣΟΚ…
Παρακαλώ, κύριε Κοντονή. Μην αναφέρεστε…
Τελειώνω. …ότι τα λεφτά της μίζας πήγαιναν στα κομματικά γραφεία, θα έπρεπε λίγο να τους προβληματίσει.
Παρακαλώ. Έχω την εντύπωση…
Θα ήθελα τον λόγο, κύριε Πρόεδρε.
Δεν θα σας δώσω τον λόγο, κύριε Τζελέπη.
Κύριε Πρόεδρε, για όνομα!
Διαμαρτύρονται οι υπόλοιποι. Θα μιλήσω εγώ.
Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα τον λόγο για ένα δίλεπτο γιατί έχει διατελέσει Υπουργός Δικαιοσύνης…
Τότε κι εγώ θα μιλήσω!
Όχι, δεν θα σας δώσω τον λόγο. Διαμαρτύρονται οι υπόλοιποι. Θα μιλήσω εγώ. [[Θόρυβος στην Αίθουσα]] Κύριε Κοντονή και κύριε Τζελέπη, να μη γενικεύουμε τη συζήτηση. Κάνοντας κατάχρηση του ρόλου του Προεδρείου, θα ήθελα να πω ότι επειδή αναφέρετε ιστορικά ονόματα, καλό θα είναι να αναφέρετε και μεγάλα ονόματα όπως είναι ο Πεπονής, όπως είναι ο Χαραλαμπόπουλος, όπως είναι ο Παπούλιας, διότι δίνεται άλλη εντύπωση και επειδή υπάρχουν ορισμένες εξαιρέσεις, για τις οποίες το ίδιο το κόμμα αισθάνεται την ανάγκη να τους διαγράψει, αναγκάζεται να απολογείται σήμερα γι' αυτούς. Δεν έχει κανέναν λόγο να απολογείται.
Κύριε Πρόεδρε, εμείς τρέφουμε απόλυτο σεβασμό. Αυτά δεν χαρακτηρίζουν πολιτικούς χώρους.
Ακριβώς, γιατί εδώ δημιουργούνται θέματα, τα οποία ξεφεύγουν τελείως από το αντικείμενο της συνεδρίασης του προϋπολογισμού.
Κύριε Πρόεδρε, είπα ότι αυτά δεν χαρακτηρίζουν πολιτικούς χώρους. Θα πρέπει, όμως, αυτοί οι πολιτικοί χώροι να προβληματιστούν για το πώς επτά Υπουργοί βρίσκονται σήμερα σ' αυτήν την κατάσταση.
Έχουν ήδη προβληματιστεί. Να μην ξεχνάμε πως η κάθαρση που γίνεται σήμερα οφείλεται στο νομοθετικό πλαίσιο που ψήφισε αυτός ο χώρος.
Σε αυτό έχω μια αντίθεση. Δεν θα συμφωνήσω.
… (δεν ακούστηκε)
Καλά. Να προχωρήσουμε. Επόμενος ομιλητής είναι ο κ. Χατζησάββας από τη Χρυσή Αυγή. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Δεν ξέρω ποια είναι η χειρότερη κατάσταση, το ότι επτά Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται στη φυλακή ή το ότι επτά και πλέον Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ τώρα, πάντως όλοι μαζί περιγράφετε πάρα πολύ καλά την κατάσταση που όλο το μνημονιακό τόξο δημιούργησε και τη ζει αυτήν τη στιγμή ο ελληνικός λαός και είναι εις βάρος του ελληνικού λαού. Δεν βλέπετε το δικό σας τέλμα και το ιδεολογικό αδιέξοδο και καταλήγετε στο ότι σας φταίει η ακροδεξιά, σας φταίνε οι πατριώτες, σας φταίνε οι εθνικιστές, σας φταίει η Χρυσή Αυγή. Ο καθένας με τον τρόπο του βγάζει το κόμπλεξ του. Εντάξει, η Νέα Δημοκρατία με τη σκευωρία του ΄13, με τη φυλάκιση του Αρχηγού και των Βουλευτών της Χρυσής Αυγής, το έδειξε πολύ καλά μαζί με το ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ όποιον δει να κρατάει ελληνική σημαία τον βγάζει φασίστα. Το ΚΚΕ, για να μην το αδικήσω, έχει κι αυτό τον πόνο του. Μην ξεχνάμε. Το έφερε η μοίρα και γιορτάσατε τα εκατό σας χρόνια με τους μαθητές σε κινητοποίηση για την ελληνικότητα της Μακεδονίας. Το ζήσατε κι αυτό. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΝΙΚΗΤΑΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ]] Θα μιλήσω για τον προϋπολογισμό τώρα, που υποτίθεται ότι είναι ο πρώτος μεταμνημονιακός. Πέρυσι λέγατε ότι ο περσινός προϋπολογισμός ήταν ο τελευταίος μνημονιακός. Εγώ σας είπα ότι για να είναι του χρόνου ένας προϋπολογισμός ο οποίος δεν θα είναι μέσα στα μνημόνια, θα πρέπει να μην προβλέπει ούτε ένα ευρώ είσπραξη από μνημονιακά μέτρα. Τι έγινε, όμως; Ο δέκατος τρίτος μισθός δεν επέστρεψε. Έχει κοπεί από τα μνημόνια. Αυξήσεις στους μισθούς δεν είδε κανένας. Τον ΕΝΦΙΑ τον καταργήσατε; Λέτε στον κόσμο «ψηφίστε ξανά ΣΥΡΙΖΑ και θα δούμε αργότερα τι θα γίνει». Με την ανεργία τι γίνεται; Μειώνονται οι δείκτες. Πώς; Με εκ περιτροπής εργασία με τριακόσια ευρώ τον μήνα και φυσικά με τους νέους να έχουν φύγει στο εξωτερικό, άρα ουσιαστικά αυξάνεται η ανεργία. Με τους άστεγους τι γίνεται; Υπάρχουν παντού, σε όλη την επικράτεια. Τι γίνεται με αυτούς που δεν έχουν να φάνε στο σπίτι τους; Και απ' αυτούς έχουμε. Τώρα βέβαια θα ξεκινήσουν οι κατασχέσεις πρώτης κατοικίας και θα ενταθεί το πρόβλημα. Με την υπογεννητικότητα τι γίνεται; Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας είναι η υπογεννητικότητα. Μείον σαράντα χιλιάδες Έλληνες σχεδόν κάθε χρόνο, λέει η Στατιστική Υπηρεσία και δεν προβλέπεται τίποτα στον προϋπολογισμό. Θα υπάρχει κάποια επιδότηση για τις γεννήσεις νέων Ελλήνων; Όχι βέβαια. Σπίτια σε νέα ζευγάρια για να μπορέσουν να κάνουν παιδιά; Όχι βέβαια. Τα παιδιά θα θεωρούνται τεκμήριο και σ' αυτόν τον προϋπολογισμό. Κόψατε τις μεταθέσεις τριτέκνων στο δημόσιο. Άραγε ποιο μνημόνιο σκίσατε; Από ποιο μνημόνιο βγήκατε και έχετε προϋπολογισμό εκτός μνημονίου; Είναι ένας προϋπολογισμός υπερφορολόγησης, όπως αναφέρουν τα οικονομικά στοιχεία. Λέει ότι το 19% των φυσικών προσώπων πληρώνει το 90% των φόρων, το 4,3% των επιχειρήσεων πληρώνει το 83% των δημοσίων εσόδων. Μια ισχνή μειοψηφία Ελλήνων πολιτών και επιχειρήσεων, δηλαδή, επωμίζεται όλο το βάρος της κοινωνίας. Όποιοι θέλουν να είναι σωστοί, γιατί υπάρχουν και σωστοί και θέλουν να πληρώνουν τις εισφορές τους και τις υποχρεώσεις τους, στοχοποιούνται ως φοροφυγάδες. Η μνημονιακή καταδίκη, λοιπόν, του έθνους σε θάνατο συνεχίζεται. Μεταμνημονιακός είναι ο προϋπολογισμός, με την έννοια ότι γίνεται διαχείριση των ολιστικών μέτρων. Αντιμνημονιακός, όμως, δεν είναι. Τίποτα δεν σκίσατε, κανένα μνημόνιο. Όχι μόνον μνημόνιο δεν σκίσατε, ούτε εξώφυλλο σε φωτοτυπία, μιας και η επαναστατική σας ασυνέπεια και η μηδενική βαρύτητα της επαναστατικότητάς σας είναι πλέον δεδομένη. Ενώ θα πρέπει το κράτος να διαμορφώνει την αγορά με βάση τις ανάγκες και την αυτάρκεια του έθνους, ως νεοφιλελεύθεροι συνεχιστές των μνημονίων, εσείς τι καταφέρατε; Οι ανάγκες της αγοράς να καθορίζουν τη ζωή των πολιτών, το είδος και τα όρια της εξουσίας, δηλαδή του κράτους. Αν αυτό είναι η δημοκρατία σας, τι να πω; Συνεχίσατε, λοιπόν, εκτός από τα μνημόνια και σε σκάνδαλα. Αναφέρθηκαν όμως, άλλοι ομιλητές και από τα άλλα κόμματα. Βέβαια, δεν τα ψάχνουν και πάρα πολύ, γιατί τα δικά τους ίσως να είναι και μεγαλύτερα και βαθύτερα. Είχαμε εδώ πάλι ξεπούλημα κρατικής περιουσίας, το θέμα των όπλων, τα έχουμε πει πολλές φορές και πολλοί. Όμως εκεί που παίζετε στα ίσα το ΠΑΣΟΚ είναι πραγματικά στο βόλεμα. Βολεύετε όλους τους δικούς σας παντού. Το καλύτερό σας, όμως είναι στους συνεργάτες: Καρανίκες, Πετσίτες κ.ο.κ.. Αν οι συνεργάτες από 5.000 το έτος, πάνε στις 200.000, φανταστείτε τι γίνεται στα ανώτερα στελέχη. Στα Σώματα Ασφαλείας, όμως, λειτουργείτε διχαστικά. Άλλοι ένστολοι παίρνουν, άλλοι δεν παίρνουν. Χωρίσατε την Αστυνομία σε δύο ταχύτητες. Στοχοποιείτε τους ειδικούς φρουρούς. Κόψατε τις μεταθέσεις κατ' εξαίρεση των τριτέκνων και δεν θα πάρουν σχεδόν τίποτα αναδρομικά. Μπορεί να πληρώσουν κι από πάνω. Γιατί δεν σας αρέσει; Με βάση την εκλογική δεξαμενή επιλέγετε σε ποιους θα δώσετε και σε ποιους όχι; Λέτε, για παράδειγμα: «Αυτοί δεν ψηφίζουν ΣΥΡΙΖΑ, οπότε άστους, δεν πειράζει. Ας πεινάσουν. Οι άλλοι που ήταν Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ είναι πιο εύκολοι να τους πάρουμε». Δεν σας αρέσουν, λοιπόν, οι υπηρεσίες ΔΙΑΣ και ΔΕΛΤΑ, οι οποίες όμως ήταν κοντά στον πολίτη και οι πολίτες αισθάνονταν ασφάλεια με αυτές τις υπηρεσίες. Δεν σας άρεσε, όμως, γιατί επανδρώθηκαν με μόρια από άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων. Και βέβαια οι περισσότεροι οι άνδρες των Ειδικών Φρουρών ήταν σε νεκρές υπηρεσίες, νομίζω, τα τελευταία έτη. Σας αρέσουν, όμως, τα ΜΑΤ. Τα ερωτευτήκατε τα ΜΑΤ, ξαφνικά τα αγαπήσατε, αυτά που θέλατε να καταργήσετε. Ναι, γιατί τώρα σας προστατεύουν. Όπου και να πάτε είναι μαζί σας, να χτυπάνε κόσμο και να προστατεύουν εσάς. Ξεχάσατε τι λέγατε. Βέβαια, όσον αφορά τις συντάξεις και αυτό που λέει η Νέα Δημοκρατία, ότι έγινε συναλλαγή με τη Συμφωνία των Πρεσπών, μάλλον η Νέα Δημοκρατία κρίνει με τα δικά της δεδομένα, που χρειάζεται και συναλλαγές για τα εθνικά θέματα. Ο ΣΥΡΙΖΑ για τη Συμφωνία των Πρεσπών δεν χρειάζεται καμμία συναλλαγή. Είναι ιδεολογική συνέπεια να καταφέρουν το ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας μας. Εσείς τι κάνετε; Και θα απαντήσω στον προηγούμενο ομιλητή που ρωτούσε τι λέει η Νέα Δημοκρατία για τη σύνθετη ονομασία. Να σας πω εγώ τι λέει. Σε όποιο βίντεο των Βουλευτών και να δείτε, ειδικά της επαρχίας, που έχουν και Βουλευτή Χρυσής Αυγής, εκεί το παίζουν πιο χρυσαυγίτες από τη Χρυσή Αυγή. Και τι λένε; Είναι καλή η σύνθετη ονομασία. Δεν συμφωνούμε με αυτό το «βόρεια Μακεδονία», γιατί είναι μία έκφραση. Αν γίνει, όμως, μία λέξη συνθέτη «Βορειομακεδονία» και η εθνικότητα και η γλώσσα είναι βορειομακεδονική, τότε δεν έχουν πρόβλημα. Είναι η γραμμή Μπακογιάννη. Είναι εντάξει εκεί πέρα. Αλλά προσπαθούν να ρίξουν στάχτη στα μάτια. Βέβαια, τι θα κάνετε εσείς, η Νέα Δημοκρατία, αν δεν την περάσει ο ΣΥΡΙΖΑ; Είναι μια πάγια εντολή από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής να γίνει. Θα το κάνετε εσείς. Αυτό τρέμετε, να μη γίνουν εκλογές πριν περάσει η Συμφωνία των Πρεσπών από την ελληνική Βουλή, επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Ο ΣΥΡΙΖΑ βέβαια έχει άλλον καημό τώρα. Γέμισαν αφίσες και αεροπανό όλη τη Θεσσαλονίκη με το πρόσωπο του Πρωθυπουργού. Δεν ξέρω αν υπάρχει και νόμος που να επιτρέπει αφίσες πάνω σε κολώνες της ΔΕΗ κ.λπ.. Αυτά τα κάνουν ούτως ή άλλως πάνω στον Παύλο Μελά κάθε χρόνο. Αυτό είναι άλλο θέμα. Όμως το ότι γεμίσατε με αφίσες τη Θεσσαλονίκη, δείχνει ότι έχετε αγωνία αν θα έχει κόσμο ο Πρωθυπουργός. Θεωρείτε συμβολική την παρουσία. Μην έχετε καθόλου αγωνία. Από τις κινητοποιήσεις που βλέπω να γίνονται στη Θεσσαλονίκη, θα έχει πάρα πολύ κόσμο η ομιλία του Πρωθυπουργού, αλλά θα έχει από έξω, όπως εσείς εκπαιδεύατε τον κόσμο να πηγαίνει έξω από πολιτικές ομιλίες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε, και θα τελειώσω.
Όχι, δεν έχει ένα λεπτό. Κλείστε παρακαλώ.
Ωραία. Δεν είδατε τι λέει ο Ζάεφ, βέβαια, για τα «μακεδονικά» που θα διδάσκονται στην Ελλάδα. Λέει: «Διδάσκονται ήδη τα ελληνικά, να μην διδάσκονται και τα μακεδονικά;». Ποια «μακεδονικά»; Αυτό το μόρφωμα το σλάβικο; Τα ελληνικά δεν διδάσκονται τώρα στην Ελλάδα. Τα ελληνικά και δύο χιλιάδες χρόνια πίσω να πάμε και να τα μιλούσαμε, οι κάτοικοι της περιοχής θα τα καταλάβαιναν. Δεν διδάσκονται απλά ελληνικά στη Μακεδονία. Στη Μακεδονία, λοιπόν, ζουν και Έλληνες και θα πρέπει να ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι το σλαβικό μόρφωμα, αυτό που λένε μακεδονικό, δεν το καταλαβαίνουν ούτε οι παππούδες τους. Το μιλάνε στα Σκόπια και δεν μπορούν να συνεννοηθούν τα παιδιά με τους παππούδες. Μόνο με τους Βούλγαρους μπορούν. Γι' αυτό σας λέω ξανά ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί μια τέτοια συμφωνία. Εδώ, λοιπόν, δεν διδάσκονται μόνο ελληνικά. Ζουν οι Έλληνες. Τι σημαίνει Έλληνες; Είναι αυτοί που εδώ και χιλιάδες χρόνια χαλάνε τα σχέδια μεγάλων αυτοκρατοριών.
Τον λόγο έχει για επτά λεπτά ο Υφυπουργός κ. Λιάκος.
Ευχαριστώ. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ο προϋπολογισμός του 2019 αποτελεί όχι απλώς ένα ιστορικό σημείο καμπής, αλλά ένα σημείο ρήξης ανάμεσα στο πρόσφατο παρελθόν και στο μέλλον που διανοίγεται για τη χώρα. Αφήνουμε πίσω μια περίοδο επιτροπείας, κοινωνικής υποχώρησης, θεσμικής απαξίωσης, χαμηλών προσδοκιών και περνάμε σε μια νέα κατάσταση, όπου έχουμε ανακτήσει σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας, η οικονομία μας αναπτύσσεται ξανά, κοινωνικές αδικίες διορθώνονται και η δημοκρατική λειτουργία ξαναβρίσκει το νόημα της. Κάποιοι θα ήθελαν αυτός ο προϋπολογισμός να είναι η αρχή του τέλους της διακυβέρνησής μας, αλλά θεωρώ ότι είναι μόνο το τέλος μιας αρχής που ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια, μιας αρχής, μιας πρώτης προσπάθειας, θα έλεγα, επίμονης, επίπονης και συστηματικής για να βγάλουμε τη χώρα οριστικά από την κρίση και να διαμορφώσουμε νέους όρους υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας. Τα παραπάνω θα ήταν ένα ακόμα ρητορικό σχήμα, αν δεν προέκυπταν από τα στοιχεία του κατατεθειμένου προϋπολογισμού. Συνοπτικά θα αναφέρω τους θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, τη σημαντική πτώση της ανεργίας, την αύξηση των εξαγωγών, την ανάκαμψη των επενδύσεων, την αξιόπιστη δημοσιονομική εικόνα και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, την αύξηση των κοινωνικών παροχών που ανακουφίζουν μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Ταυτόχρονα, έχουμε ως παρακαταθήκη ένα εκτεταμένο μεταρρυθμιστικό έργο που άλλαξε σε σημαντικό βαθμό την οικονομία μας με όρους δικαιοσύνης, αποτελεσματικότητας, προσαρμοστικότητας στις διεθνείς τάσεις και αντοχής σε ενδεχόμενα μελλοντικά υφεσιακά πλήγματα. Έγιναν μεταρρυθμίσεις που ήδη αποδίδουν και θα αποτελέσουν τη βάση για το επιδιωκόμενο αναπτυξιακό άλμα της επόμενης δεκαετίας που πρέπει και μπορούμε να πετύχουμε, καθώς διαθέτουμε το απαραίτητο ανθρώπινο κεφάλαιο και πλέον και την εμπειρία να αντιμετωπίσουμε τις όποιες προκλήσεις και τα όποια προβλήματα. Η νέα εποχή μετά τα μνημόνια βρίσκει τη χώρα με το δικό της αναπτυξιακό σχέδιο και τις δικές τις μεταρρυθμιστικές προτεραιότητες. Χάρη στις προαναφερόμενες επιτυχίες και στα μετρήσιμα αποτελέσματα, είμαστε πλέον σε θέση - κι αυτό κάνουμε τα μέτρα που φέρνουμε στη Βουλή - να διορθώσουμε αδικίες του παρελθόντος και να επεκτείνουμε ενισχύσεις προς τις κοινωνικές ομάδες που το χρειάζονται. Παράλληλα, αποκαθιστούμε τη διαπραγματευτική δύναμη των εργαζομένων, εγγυόμαστε εργασιακά δικαιώματα, αυξάνουμε το μερίδιό της αμειβόμενης εργασίας με την παραγωγικότητα που δικαιωματικά της ανήκει. Ταυτόχρονα προωθούμε ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, ενισχύουμε την έρευνα και την εκπαίδευση και παρέχουμε κίνητρα που ευνοούν την εργασιακή ένταξη. Όλα αυτά ως απάντηση σε μια παγκόσμια τάση που θέλει τον εργαζόμενο ευέλικτο, αναλώσιμο και απογυμνωμένο από κάθε θεσμική προστασία. Άρα χρειάζεται κοινωνική προστασία για τους αδύναμους, ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα και τον κόσμο της εργασίας και άνοιγμα των προσβάσεων και των δυνατοτήτων προς όλες τις παραγωγικές δυνάμεις. Ωστόσο, τα παραπάνω ή θα είναι μια διαρκής κατάκτηση, χωρίς να χάσουμε το βηματισμό μας και να επαναπαυτούμε, ή διαφορετικά θα διολισθήσουμε ξανά στο παρελθόν. Τη συνέχιση στο μονοπάτι των μετασχηματισμών, των αλλαγών, των μεταρρυθμίσεων, προσωπικά τη θεωρώ μονόδρομο. Η διατήρηση και η ενδυνάμωση των νέων σήμερα αλλαγών αντί του ξηλώματος ή του πισωγυρίσματος, που ορισμένοι πιστεύουν ότι αυτή θα ήταν η μοναδική απόδειξη ανάκτησης της κυριαρχίας μας, θα αποτελέσει ένα νέο πεδίο πολιτικών αντιπαραθέσεων, αλλά και συγκλίσεων, αλλά και ένα πεδίο αναμέτρησης διαφορετικών κουλτούρων για την κατεύθυνση της κοινωνίας μας. Θα ήθελα να προσθέσω ότι και στο εξωτερικό πεδίο ανακτήσαμε τη διεθνή αξιοπιστία μας επιλύοντας διμερείς διαφορές, στάσιμες για χρόνια, και προχωρήσαμε στρατηγικές συνεργασίες μακροπρόθεσμου ορίζοντα που καταστούν τη χώρα μας υπολογίσιμο παράγοντα και αξιόπιστο συνομιλητή στο παγκοσμιοποιημένο πλαίσιο. Προετοιμάζουμε τη χώρα για μια περίοδο έντονων προκλήσεων σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο και προπορευόμαστε στη διαμόρφωση προοδευτικών συμμαχιών για να αποτρέψουμε μια ακραία και ωμή αντικοινωνική ατζέντα που συνεχώς κερδίζει έδαφος. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να σταθώ λίγο περισσότερο, καθώς οι διαφαινόμενες εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο θα πρέπει να αφυπνίσουν τον προοδευτικό χώρο, προκειμένου πλέον να δώσει λύσεις και απαντήσεις τώρα για τα επίδικα του μέλλοντος, αντί της έως σήμερα ατελούς προσπάθειας κατασκευής ενός νέου αφηγήματος. Η άνοδος της ακροδεξιάς και των εθνικιστικών κύκλων, η εύρεση κοινών ευρωπαϊκών λύσεων, η εμβάθυνση της ευρωπαϊκής ιδέας, η επίλυση των αιτιών, των συνεπειών, των επιπτώσεων του μεταναστευτικού, οι ανισότητες, η ανεργία, το επίπεδο των μισθών, η ανάπτυξη, η κλιματική αλλαγή και άλλα ζητήματα θέλουν προτάσεις και λύσεις αντί ρητορικών σχημάτων. Αυτές οι λύσεις μπορούν να βρεθούν μέσα από τον διάλογο και τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η έξοδος από μία κρίση πολυετή και τελικά επικίνδυνη κατέστη πριν από τρία χρόνια μια ανάγκη επιτακτική και πάνω από όλα, εθνική. Η Κυβέρνησή μας πρότεινε το δικό της σχέδιο και το έφερε εις πέρας, με πραγματική πατριωτική δέσμευση, παρά τους αρνητικούς συσχετισμούς δυνάμεων που επικρατούσαν στη δεδομένη συγκυρία. Έπρεπε να μπούμε στην ιστορία προς όφελος των πολλών, ανατρέποντας την παγίωση της κρίσης σε κοινωνικό καθεστώς. Ακόμα και το μέρος των πολιτών που δεν μας υποστήριξε, έχοντας συνείδηση της κρισιμότητας των στιγμών, πιστεύω ότι ήθελε να πετύχει αυτή η προσπάθεια για το ίδιο το μέλλον της χώρας. Τώρα, το σχέδιο της δίκαιης ανάπτυξης περνά στη δεύτερη φάση του για την Ελλάδα της επόμενης δεκαετίας που ξαναβγαίνει δυναμικά στο προσκήνιο και αυτή τη φορά με την κοινωνία ως βασικό διαμορφωτή των εξελίξεων. Κλείνοντας, θα ήθελα να κάνω μια μικρή αναφορά στους ανθρώπους εκείνους, στους οποίους οφείλουμε τα κείμενά, τους πίνακες και όλο το υλικό που έχουμε στη διάθεση μας, προκειμένου να διεξάγουμε, όπως κάθε χρόνο, τη συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Αναφέρομαι στους ανθρώπους και τα στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους. Πριν από λίγο καιρό, οι άνθρωποι, τα στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου, αλλά και πολλοί εξ ημών, συνταραχθήκαμε από την είδηση της ξαφνικής απώλειας ενός σημαντικού ανθρώπου που ήταν - προσωπικά το πιστεύω - το υπόδειγμα του ιδεατού που έχουμε στο μυαλό μας για τον δημόσιο λειτουργό. Αναφέρομαι στον Χρήστο Γιαννακόπουλο. Είχα την τύχη, τη χαρά, την τιμή να τον γνωρίσω και να συνεργαστώ μαζί του. Ήταν άνθρωπος ευφυής, με χιούμορ, ακάματος, με αίσθηση του καθήκοντος, πάντα έτοιμος να προσφέρει, να βοηθήσει, να βρει λύσεις, χωρίς να επηρεάζεται από κομματικές ταυτότητες. Σε εκείνον, αλλά και σε όλα τα στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου θα ήθελα με πολύ σεβασμό να αφιερώσω αυτές τις σκέψεις που κατέθεσα σήμερα μπροστά σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, σαράντα μαθήτριες και μαθητές και δύο συνοδοί εκπαιδευτικοί από το 1ο Γυμνάσιο Δράμας (δεύτερο τμήμα). Η Βουλή σάς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Τον λόγο έχει ο συνάδελφος από τον ΣΥΡΙΖΑ κ. Δημήτριος Σεβαστάκης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Ο κ. Λιάκος είχε μια συγκίνηση στο κλείσιμο της ομιλίας του. Να, λοιπόν, που και οι άνθρωποι του οικονομικού κύκλου συγκινούνται. Άρα μπορώ να προχωρήσω χωρίς να έχω το άγχος ότι δεν είμαι κατανοητός σε ορισμένες παρατηρήσεις. Το καλοκαίρι του 2015, Ευκλείδη, επεβλήθη ο φόρος του κρασιού. Είχαμε στεναχωρηθεί τότε. Σήμερα, αίρεται. Είναι σαν να κλείνει ένας κύκλος που δεν έχει μόνο μετρικά, αριθμητικά, λογιστικά στοιχεία, αλλά ένας κύκλος πολιτικός. Ήταν μια πολιτική επιλογή. Και είναι μια πολιτική επιλογή. Είναι η ανάκτηση, ας πούμε, ενός χώρου πολιτικής αυτοβουλίας, της δυνατότητας να παίρνεις πολιτικές αποφάσεις. Έχουμε ανάκτηση, δηλαδή, ενός κομματιού της απολεσθείσας πολιτικής ταυτότητας. Αυτό είναι το οριακό στοιχείο. Θα ήθελα να επιμείνουμε σε αυτό το στοιχείο του προϋπολογισμού, πέρα από τα μέτρα, πέρα από τις τεκμηριώσεις, οι οποίες, ούτως ή άλλως, έχουν αναπτυχθεί. Αυτή η διάσταση του προϋπολογισμού συγκροτεί και μια ερμηνεία της εξόδου από την κρίση. Έξοδος από την κρίση είναι η ανάκτηση του πολιτικού χώρου. Έξοδος από την κρίση είναι η ανασύνταξη του οραματικού στοιχείου για την οικονομία, δηλαδή για την παραγωγή, είναι η ανάκτηση της παραγωγικής ποιότητας, όχι μόνο της αποτίμησης της, όχι μόνο της μετάφρασης της της αριθμητικής, αλλά της παραγωγικής ποιότητας, αυτό που δημιούργησε την κρίση τις δεκαετίες και του 2000 και τις προγενέστερες, την απώλεια δηλαδή παραγωγικής συνείδησης και οράματος. Είναι σίγουρο ότι σήμερα ζούμε και τις πολιτιστικές απολήξεις της κρίσης. Υπάρχει δηλαδή μια διάχυτη βία, μια διάχυτη αβεβαιότητα. Επίσης, αυτό εκφράζεται και στον ευρωπαϊκό χώρο. Η Ευρώπη βρίσκεται σε μια βαθιά διερώτηση, σε έναν βαθύ και ουσιαστικό αναστοχασμό: Πού θα πάει; Έχουμε φαινόμενα ενός ευρύτατου λαϊκισμού, ο οποίος ενσωματώνει και τις γλώσσες της Αριστεράς, σφετερίζεται αιτήματα πολιτικής χειραφέτησης, εργασιακής χειραφέτησης, με τη μεγαλύτερη ευκολία. Εξάλλου, δεν εννοεί τίποτα. Σε αυτό το τοπίο, έχουμε διαφορετικό κοινό. Άρα πρέπει να φτιάξουμε διαφορετική γλώσσα απεύθυνσης. Ο μικροαστός έχει διαφορετικές σήμερα προσλαμβάνουσες. Επομένως, το ερώτημα αυτής της μακράς πορείας διόρθωσης που ξεκινάει και εμπεδώνεται και υλοποιείται με αυτό τον προϋπολογισμό δεν είναι επιδοματικού χαρακτήρα, όσο η ανάκτηση της οικονομικής αρχιτεκτονικής, της αρχιτεκτονικής με την οποία συγκροτείται η χώρα, ο δημόσιος χώρος της, η διοίκησή της και επομένως, ρυθμίζονται κανονιστικά οι παραγωγικές δράσεις. Αυτά είναι πολύ μεγάλα αιτήματα, είναι πολύ μεγάλα στοιχήματα και συνήθως έχουν χαθεί. Πάρα πολλές φορές η χώρα βρισκόταν σε μια τέτοια κούρμπα, σε μια τέτοια στροφή και έχασε το στοίχημα και της ανάπτυξης και της παραγωγικής ανασύνταξης και επομένως, της κοινωνικής συνοχής. Αντιπρόταση: Δυστυχώς, ένα από τα σημάδια της κρίσης είναι ότι δεν υπάρχει αντιπρόταση. Δυστυχώς, σε έναν μηδενιστικό, πολύ εύκολο, προβλέψιμο σχεδόν λόγο από την Αντιπολίτευση δεν προτείνεται, δεν διατυπώνεται το άλλο. Δεν υπάρχει η αντιπρόταση. Επίσης, θα έλεγα ότι δεν υπάρχει και η κριτική προσέγγιση αυτών που εισηγείται η Κυβέρνηση. Η κριτική πρόσληψη του συστήματος δεν ορίζει των αντισυστημισμό σήμερα. Ο αντισυστημισμός σήμερα ορίζεται ως αποδόμηση του συστήματος, ως αποδόμηση των εργαλείων, των αξιακών παραδοχών με τις οποίες αναπτύχθηκε η χώρα και η Ευρώπη μεταπολεμικά, των ενοποιήσεων με τις οποίες η χώρα και η Ευρώπη μπόρεσαν συγκροτήσουν τις μεγάλες κοινωνικές συνθέσεις και συσσωματώσεις. Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά ενός ευρύτατου ερωτήματος που - νομίζω - ότι με πρόφαση τον προϋπολογισμό μπορούμε να θέσουμε χωρίς ανασφάλειες. Έχουμε αυτήν την πολιτική άνεση, να μπορούμε να αναρωτηθούμε χωρίς τον πανικό του 2015, χωρίς την πολυκατάρρευση του συστήματος του 2015-2016. Νομίζω ότι αυτό είναι ένα επίτευγμα που δεν πρέπει να το απομειώσουμε, ανεξαρτήτως τού αν στεκόμαστε αρνητικά απέναντί της. Τελευταίο: Η αδυναμία της Ευρώπης να δώσει πειστικές απαντήσεις φαίνεται - νομίζω - από τη διαχείριση ενός μείζονος προβλήματος που είναι το προσφυγικό. Ακριβώς επειδή αλλάζει ο χάρτης του μικροαστού, του μέσου πολίτη, του πολίτη που δημιουργούσε τις ηγεμονίες στις χώρες, η πολιτική σκηνή αναγκάζεται να προσαρμοστεί πανικόβλητα. Έτσι, δεν παίρνει αποφάσεις ή παίρνει αποφάσεις τις οποίες δεν υλοποιεί, παίρνει αποφάσεις για τις οποίες μετανιώνει, ταλαντεύεται, κάνει σημειωτόν. Αυτή η αδυναμία επιτελεστικότητας, η αδυναμία λήψης απόφασης, δηλαδή συγκρότησης πολιτικής σκηνής νομίζω ότι είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ευρώπης, το οποίο φοβάμαι ότι θα δούμε να υλοποιείται στην επόμενη περίοδο στη σύνθεση του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στη χώρα μας έχουμε όλα τα εργαλεία να κάνουμε μια ριζική εξυγίανση, μια ριζική αναθεώρηση και νομίζω ότι έχουμε όλες τις προϋποθέσεις ως πολιτικό σύστημα, σοφοί, εχέφρονες και οραματικοί, να κερδίσουμε το μέλλον. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Τον λόγο έχει ο συνάδελφος από τη Νέα Δημοκρατία κ. Σάββας Αναστασιάδης.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να απαντήσω στον αγαπητό συνάδελφο που κατέβηκε από το Βήμα ότι ο φόρος στο κρασί, που επιβλήθηκε πολύ σωστά το 2015, καταργείται ύστερα από καταδικαστική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αναγκαστήκατε να τον καταργήσετε, διότι το Συμβούλιο της Επικρατείας χαρακτήρισε τον νόμο ως αντισυνταγματικό. Τώρα επειδή είμαι πολλή ώρα εδώ και άκουσα και τους αγαπητούς συναδέλφους από την περιφέρεια μου - και μου κάνουν την τιμή και είναι και οι ίδιοι εδώ - θέλω να απαντήσω σε κάποια θέματα που έθεσαν. Πρώτα - πρώτα ο συνάδελφος κ. Μάρδας - και το λέω επώνυμα - μας απηύθυνε τρεις ερωτήσεις. Πρώτον, αν πιστεύουμε πράγματι ότι το τρίτο μνημόνιο δεν ήταν υποχρεωτικό, ότι μπορούσαμε δηλαδή να το ξεπεράσουμε. Λέω κατηγορηματικά ναι, λέω ότι είναι αποτέλεσμα της δικής σας καταστροφικής πολιτικής. Και αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς, εμμέσως το παραδέχθηκε και ο Πρωθυπουργός όταν μίλησε για αυταπάτες. Το δεύτερο που μας ρωτήσατε ήταν αν πιστεύουμε ότι μπορούσε η χώρα να βγει από το μνημόνιο χωρίς εποπτεία. Αυτό που αναφέρετε αναιρεί αυτό που ισχυρίζεστε, ότι πετύχατε μια καθαρή έξοδο από το μνημόνιο. Αυτοαναιρείστε, δηλαδή. Τώρα όσον αφορά τα περί περιόδους ευμάρειας και το τι έγινε και το τι κάναμε, θέλω να σας θυμίσω ότι στην περίοδο της ευμάρειας εσείς ήσασταν Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εμπορίου και Πρόεδρος του ΟΠΕ στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Ακούω, επίσης, πάρα πολλούς συναδέλφους εδώ να κάνουν συγκρίσεις αναφερόμενοι στην κριτική μας, συγκρίσεις με δείκτες παλαιότερων κυβερνήσεων. Μα, εσείς τάξατε τον ουρανό με τα άστρα στον λαό, του τα δώσατε όλα. Γι' αυτό κάνουμε κριτική, γι' αυτό είστε κρινόμενοι και κανονικά η κριτική σας πρέπει να γίνεται με βάση αυτά που λέγατε και αυτά που πράξατε. Τώρα όσον αφορά τους πανηγυρισμούς του αγαπητού Υπουργού και συντοπίτη μου, πρέπει να πω ότι ο τρόπος με τον οποίον παρουσίασε τη χώρα σήμερα μου θύμισε ότι μάλλον ζει σε μια άλλη χώρα, διότι δεν νομίζω ότι τα πράγματα στην περιφέρειά μας, στο Σοχό ή στην Αρέθουσα που τις επισκέπτεστε, είναι έτσι, όπως μας τα παρουσιάσατε. Βεβαίως, το πιο επικίνδυνο από αυτά που ακούω είναι ότι υπάρχει μία αντίληψη που δεν δέχεται την άλλη άποψη, τον άλλο λόγο. Δεν δέχεστε την κριτική. Δεν δέχεστε το δικαίωμα της Αντιπολίτευσης να σας κάνει κριτική. Και πρέπει να δεχθείτε ότι έχουμε και διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Άρα δεχθείτε την κριτική, όπως την δεχόμασταν εμείς. Δηλαδή, ο δημόσιος διάλογος έχει φτάσει στο σημείο να λέτε πως ό,τι δεν συμφωνεί με εσάς είναι ακραίο, ακροδεξιό, εθνικιστικό και τα λοιπά. Δεν είναι έτσι τα πράγματα. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Δεν γίνεται έτσι δημόσιος διάλογος. Τώρα όσον αφορά τα περί σκανδάλων και τα λοιπά που αναφέρονται σε αυτήν την Αίθουσα, να θυμίσουμε και εμείς τους «Καλογρίτσες» και τελευταία τους «Κιτσάκους», τους «Πετσίτηδες» κ.λπ.. Νομίζω ότι η συζήτηση για τον προϋπολογισμό είναι μια κορυφαία συζήτηση που πρέπει να γίνεται με τρόπο πολιτικού πολιτισμού και βεβαίως να ακούγονται όλες οι απόψεις. Από εκεί και πέρα, η Κυβέρνηση έχει το δικαίωμα, έχει την πλειοψηφία, έχει τη δυνατότητα να εφαρμόσει αυτά που θέλει. Όμως δεν μπορεί να στερεί το δικαίωμα στην Αντιπολίτευση να κάνει κριτική. Βεβαίως, στον προϋπολογισμό που συζητάμε σήμερα - τον τέταρτο και τελευταίο εκτιμώ που καταθέτει η σημερινή Κυβέρνηση, αν και ανατρέχοντας και στους τρεις προηγούμενους προϋπολογισμούς και τον υπό συζήτηση του 2019- ψάχνω να βρω μία εθνική στρατηγική, αυτή που πολλοί αναφέρετε, αυτή που θα δώσει ώθηση στην οικονομία, αυτή που θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, αυτή που θα ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, αυτή που θα δώσει μηνύματα αισιοδοξίας και ελπίδας για το μέλλον. Μάταια, όμως. Πίστεψε, φαντάζομαι, ο ελληνικός λαός ότι αυτός ο δήθεν μεταμνημονιακός πρώτος προϋπολογισμός θα ήταν προϋπολογισμός ανάπτυξης, προσδοκιών και εξόδου από την κρίση. Διαψεύστηκε, όμως, όπως δείχνουν τα πράγματα, γιατί μετά από τρία χρόνια σκληρής αφαίμαξης της κοινωνίας, μετά από τους πειραματισμούς και τα επικίνδυνα παιχνίδια στις πλάτες των πολιτών, μετά από ένα αχρείαστο μνημόνιο που κατά παραδοχή των πάντων είναι έτσι και φόρτωσε πολλά δισεκατομμύρια στους Έλληνες φορολογούμενους, μετά από είκοσι εννέα νέους φόρους που επιβάλλατε και θέσατε την Ελλάδα πρώτη στη φορολόγηση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ και μετά από τις περικοπές στις συντάξεις, η Κυβέρνηση μάς παρουσιάζει έναν προϋπολογισμό, όπως πραγματικά τον περιμέναμε. «Με τα μάτια στις κάλπες», αυτός θα έπρεπε να είναι ο τίτλος του προϋπολογισμού του 2019, διότι είναι ένας προϋπολογισμός που προσπαθεί και πάλι να εξαπατήσει το λαό. Από τη μία χαϊδεύει τα αυτιά των συνταξιούχων και πανηγυρίζει, γιατί δεν εφάρμοσε και την περικοπή των συντάξεων που η ίδια ψήφισε, ενώ εμείς την καταψηφίσαμε, υπόσχεται διορισμούς και φοροελαφρύνσεις, υπόσχεται μειώσεις ασφαλιστικών εισφορών που η ίδια αύξησε το 2016, μόνο όμως για τους ελεύθερους επαγγελματίες, υπόσχεται σταδιακή μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων, αφού προηγουμένως την αύξησε κατακόρυφα από το 2015. Πανηγυρίζει δε για το γεγονός ότι οι φόροι των επιχειρήσεων το 2021 θα διαμορφωθούν στα επίπεδα του 2014. Προωθεί, δηλαδή, αποσπασματικά ορισμένες μικρές ελαφρύνσεις μετά από τις μεγάλες επιβαρύνσεις που επέβαλε η ίδια την τελευταία τριετία στις πλάτες του λαού. Αναφερθήκαμε, λοιπόν, στις απαντήσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω σε ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Θεωρούμε ότι με τις ελάχιστες μειώσεις στη φορολογία των επιχειρήσεων, που με τον φετινό προϋπολογισμό φέρνετε, το κλίμα δεν αλλάζει και αυτό δεν είναι αρκετό. Χρειάζονται θαρραλέα μέτρα και βήματα υλοποίησης διαρθρωτικών αλλαγών και ενίσχυσης της ρευστότητας στην πραγματική οικονομία. Χρειάζεται μείωση ασφαλιστικών εισφορών στο σύνολο των εργαζομένων, μείωση του εισαγωγικού συντελεστή φορολόγησης στα φυσικά πρόσωπα. Χρειάζεται ένα κράτος αρωγός στην επιχειρηματικότητα. Χρειάζεται επειγόντως πολιτική αλλαγή. Πιστεύουμε ότι η Κυβέρνηση με την πολιτική της πρόκειται να δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στον αγροτικό κόσμο. Ο αγροτικός κόσμος οδηγείται σε οικονομική ασφυξία. Αφήνονται εκτός αποζημιώσεων οι αγρότες που υπέστησαν ζημίες από τα καιρικά φαινόμενα. Αφήνονται εκτός εξισωτικής ενίσχυσης πενήντα επτά περίπου κοινοτικά διαμερίσματα της υπαίθρου της Θεσσαλονίκης και οδηγείται η ύπαιθρος στην ερήμωση. Εγκαταλείψατε τους Έλληνες του εξωτερικού στην τύχη τους.
Σας παρακαλώ, κύριε Αναστασιάδη, ολοκληρώστε.
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Αφήνετε απροστάτευτη την ομογένεια. Τα προβλήματα εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας στα ελληνόπουλα του εξωτερικού διογκώνονται. Αρνείστε το δικαίωμα ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού. Ο ελληνικός λαός, όμως, καταλαβαίνει και γρήγορα θα σας στείλει εκεί που χρειάζεται, γρήγορα θα είστε μία ανάμνηση. Κι όπως έκανε πάντα, θα δώσει τη δυνατότητα στην παράταξή μας να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο. Ευτυχώς, ο σημερινός είναι ο τελευταίος προϋπολογισμός της Κυβέρνησής σας. Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριοι συνάδελφοι, ακούστε. Βρισκόμαστε στον αριθμό εβδομήντα πέντε και έχετε εγγραφεί διακόσιοι. Αν κάθε ένας που έχει την τύχη να είναι μπροστά ανεβαίνει στο Βήμα και δεν τηρείται ο χρόνος, σας λέω με μαθηματικό υπολογισμό ότι, τουλάχιστον, πενήντα - εξήντα συνάδελφοι δεν θα μιλήσουν. Παρακαλώ, λοιπόν, να δείξουμε σεβασμό στους εαυτούς μας, τους Βουλευτές. Το ίδιο ισχύει, βέβαια, και για τα μέλη της Κυβέρνησης που θα τηρούν το χρονοδιάγραμμα. Τον λόγο έχει ο Αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Σαντορινιός για οκτώ λεπτά.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι, η φετινή χρονιά αποτέλεσε ορόσημο για τη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Ένας φαύλος κύκλος φτωχοποίησης και εξαθλίωσης της κοινωνίας, ένας φαύλος κύκλος πολιτικών λιτότητας, που υποβάθμισαν το βιοτικό επίπεδο της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και συρρίκνωσαν το κράτος πρόνοιας και το κράτος δικαίου, τελειώνει οριστικά. Η χώρα έχει βγει από τα μνημόνια, είτε το θέλετε είτε όχι. Και οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους. Κλείνουμε με 2,1% ανάπτυξη, 18,9% ανεργία - να θυμίσω ότι την παραλάβαμε στο 27% - και οι εξαγωγές για το τρίτο τρίμηνο, σε σχέση με το αντίστοιχο τρίμηνο του 2017, αυξήθηκαν κατά 7,6%. Η δική μας προσπάθεια για αναστήλωση της οικονομίας και για την προστασία όλων αυτών που οι σκληρές νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ασκήσατε τους γονάτισαν, αλλά και η έμπρακτη μηδενική ανοχή που δείξαμε σε όσους διασπάθισαν δημόσιο χρήμα και διέφθειραν την πολιτική ζωή της χώρας, έγινε συστηματικά και με επιτυχία. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι νησιωτικές πολιτικές απέκτησαν νόημα και περιεχόμενο. Απαντήσαμε στις ανάγκες των νησιωτών με συγκεκριμένα έργα και με θεσμοθέτηση μόνιμων πολιτικών, που στοχεύουν στην ανάπτυξη και την ευημερία των νησιών μας. Γιατί ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τα μικρά και τα απλά είναι αυτά που αλλάζουν τη ζωή των νησιωτών. Οι νησιώτες δεν έχουν ανάγκη από μεγάλα λόγια ή πομπώδεις εξαγγελίες. Τα χόρτασαν όλα αυτά τα χρόνια. Έχουν ανάγκη τη στήριξη, την καθημερινή φροντίδα και το όραμα. Και μιλώντας για στήριξη, αλήθεια πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει όλοι πηχυαίους τίτλους που έλεγαν, για παράδειγμα, ότι το Καστελόριζο πέντε μέρες έχει ξεμείνει από νερό; Πόσες φορές νησιώτες Βουλευτές δεν άκουσαν στο τηλέφωνό τους, εναγωνίως, έναν δήμαρχο να τους λέει ότι τελειώνει το νερό; Όλα αυτά τελειώνουν φέτος. Το στοίχημα που βάλαμε για την υδατική αυτονομία των νησιών κερδήθηκε οριστικά. Στην Πάτμο, στο Καστελόριζο, στη Λέρο, στη Θηρασιά, στο Κουφονήσι, στη Δονούσα, στην Ηρακλειά, λύσαμε οριστικά το πρόβλημα της ανυδρίας, ενώ στην Αμοργό, στους Λειψούς, στο Αγαθονήσι, στη Νίσυρο, αλλά και στη Κίμωλο, όπου είχαν αγοράσει - ακούστε - από το 2013 αφαλατώσεις και τις είχαν αφήσει και σάπιζαν, ολοκληρώνονται τα έργα των αφαλατώσεων μέσα στους πρώτους μήνες του 2019. Τι σημαίνει αυτό; Το 2016 μεταφέρθηκαν τριακόσιες τριάντα χιλιάδες κυβικά μέτρα νερού, που κόστισαν στον κρατικό προϋπολογισμό 4,2 εκατομμύρια ευρώ. Το 2018 μεταφέρθηκαν διακόσιες είκοσι χιλιάδες κυβικά μέτρα νερού, με κόστος 2,9 εκατομμύρια ευρώ. Ξέρετε πόσα θα μεταφέρουμε το 2019; Θα μεταφέρουμε, το πολύ, είκοσι πέντε χιλιάδες κυβικά μέτρα, τα οποία θα κοστίσουν 250.000 ευρώ και θα γίνει από το Πολεμικό Ναυτικό. Τέλος οι υδροφόρες στο Αιγαίο, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι. Παρέχουμε επαρκές και ποιοτικό νερό στους νησιώτες και εξοικονομούμε 4 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, από τα οποία 400.000 θα δοθούν για την αποπληρωμή των συμβάσεων για τις εγκατεστημένες μονάδες αφαλάτωσης και τα υπόλοιπα θα χρησιμοποιηθούν για να γίνουν νέες αφαλατώσεις εκεί που υπάρχει ανάγκη, στη Σίκινο, στην Αστυπάλαια, στην Κάρπαθο, στην Ιθάκη, στο Μαθράκι, εκεί, δηλαδή, που μέχρι τώρα η Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής δεν είχε αρμοδιότητα και τώρα πλέον αποκτά αρμοδιότητα και στα νησιά του Ιονίου. Γιατί τα Ιόνια δεν τα θεωρούσατε νησιά. Έτσι δεν είναι, κυρία Βάκη; Με αυτή την πολιτική εξοικονομούμε για το ελληνικό δημόσιο 84% των ετήσιων δαπανών από το πήγαινε - έλα της υδροφόρας, που την είχατε τόσα χρόνια και πηγαινοερχόταν. Τόσα χρόνια πηγαινοερχόταν η υδροφόρα και πληρώναμε. Όλα αυτά επανεπενδύονται για να γίνουν έργα αναβάθμισης των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης των νησιών μας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, όταν μιλάμε για την καθημερινότητα ενός νησιού, προφανώς μιλάμε και για το λιμάνι. Το λιμάνι είναι αυτό που φέρνει τη ζωή στα νησιά μας. Ο προϋπολογισμός για έργα μικρής κλίμακας, αλλά μεγάλης σημασίας, για τη συντήρηση των λιμενικών εγκαταστάσεων στα νησιά μας, φέτος θα είναι 7,1 εκατομμύρια ευρώ. Έργα όπως η επισκευή και συντήρηση του κεντρικού προβλήτα στο λιμάνι της Ίου, η τοποθέτηση προσκρουστήρων στο λιμάνι της Παλαιόχωρας στα Σφακιά, που εξυπηρετεί τη Γαύδο, η επισκευή κρηπιδωμάτων στη Μύρινα της Λήμνου ή η επισκευή ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων στο κεντρικό λιμάνι της Σαμοθράκης, αναμένεται να δώσουν νέα ώθηση στην ανάπτυξη των νησιών μας. Ταυτόχρονα, γνωρίζουμε όλοι ότι η χώρα μας είναι η πλέον πολυνησιακή χώρα στην Ευρώπη, με μεγάλες ακτοπλοϊκές ανάγκες, οι οποίες προφανώς και δεν μπορούν να καλυφθούν στο σύνολό τους από τις ελεύθερες δρομολογήσεις πλοίων. Οι άγονες γραμμές είναι μία αυτονόητη υποχρέωση της ελληνικής πολιτείας, προκειμένου να εξασφαλίσουμε την ελάχιστη συγκοινωνιακή κάλυψη, ιδιαίτερα των μικρών νησιών. Με συνέπεια, αυξάνουμε σταθερά τον προϋπολογισμό για την επιδότηση των άγονων γραμμών, αποσκοπώντας στην όλο και μεγαλύτερη κάλυψη των συγκοινωνιακών αναγκών των νησιών και άρα στην κάλυψη των αναγκών τόσο του τουριστικού ρεύματος, αλλά κυρίως των μονίμων κατοίκων. Το 2018 ο προϋπολογισμός ήταν 86 εκατομμύρια, το 2019 θα αυξηθεί στα 88,5 εκατομμύρια. Προστίθενται νέες γραμμές, όπως η αύξηση της συχνότητας εξυπηρέτησης της Μεγίστης το καλοκαίρι, η γραμμή Σαμοθράκη - Λήμνος - Καβάλα - κυρία Γκαρά, σας βλέπω μπροστά μου - η επιδότηση της γραμμής Πάτρα - Σάμη - Ιθάκη. Κανείς πλέον δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι τα τελευταία τρία χρόνια η ακτοπλοϊκή σύνδεση των νησιών μας έχει βελτιωθεί σε σημαντικό βαθμό. Οι αλλαγές του θεσμικού πλαισίου που προγραμματίζουμε για το 2019 και η επιδότηση πολυετών συμβάσεων για την εξυπηρέτηση των άγονων γραμμών θα δώσουν νέα ώθηση στις ακτοπλοϊκές εταιρείες, προκειμένου να αγοράσουν νέα εξελιγμένα πλοία, τα οποία θα εξυπηρετήσουν καλύτερα τα νησιά μας. Και μπαίνω στο μεταφορικό ισοδύναμο. Το 2019 θα είναι χρόνος θετικών τομών για τη νησιωτική Ελλάδα. Μετά από την επιτυχημένη εφαρμογή του θεσμού του μεταφορικού ισοδυνάμου σε σαράντα εννιά νησιά, από 1-1-2019 η νησιωτική χώρα στο σύνολό της θα απολαμβάνει τις ευεργετικές διατάξεις αυτής της ουσιαστικής και μόνιμης νησιωτικής πολιτικής. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υπουργού]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ λίγο χρόνο ακόμα.
Έχετε ένα λεπτό, κύριε Υπουργέ.
Περισσότεροι, λοιπόν, από επτακόσιες χιλιάδες κατοίκους σε πάνω από εκατό νησιά και περισσότερες από τριάντα χιλιάδες νησιωτικές επιχειρήσεις θα δουν το μεταφορικό κόστος των μετακινήσεων τους, αλλά και των εμπορευμάτων τους, να μειώνεται. Από την πιλοτική εφαρμογή έχουμε 43% μείωση του κόστους των ακτοπλοϊκών μεταφορών. Πάνω από πενήντα χιλιάδες νησιώτες μεταφέρθηκαν με επιδότηση του κόστους της μεταφοράς τους. Έτσι δίνονται νέες αναπτυξιακές δυνατότητες και κίνητρα για την παραμονή των κατοίκων στα νησιά μας. Γιατί οι νησιώτες δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Γιατί τα νησιά μας συνεισφέρουν τα μέγιστα στην παραγωγή νέου πλούτου και στην αύξηση του ΑΕΠ. Το 2019, 156 εκατομμύρια θα δοθούν για την εφαρμογή του μεταφορικού ισοδυνάμου. Και τον Γενάρη του 2019 ξεκινά και η πιλοτική εφαρμογή της επιδότησης των καυσίμων στο πλαίσιο του μεταφορικού ισοδυνάμου στα μικρά και απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας, η τιμή των καυσίμων στην αντλία δεν θα υπερβαίνει τα 10 με 15 λεπτά του ευρώ σε σχέση με τον μέσο όρο της τιμής στην Αττική. Το μεταφορικό ισοδύναμο είναι ένα μέτρο για τους νησιώτες που διαμορφώθηκε μαζί με αυτούς. Καθημερινά συζητάμε με τους θεσμούς των νησιών, με τα επιμελητήρια, με τους φορείς προσπαθώντας να το βελτιώσουμε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτός ο προϋπολογισμός είναι η απόδειξη ότι με μία άλλη αντίληψη για τη διαχείριση των οικονομικών, με πολιτικές που έχουν κοινωνικό πρόσημο, με δικαιοσύνη και διαφάνεια η χώρα μας μπορεί να προχωρήσει σαν μία κανονική, προοδευτική, ευρωπαϊκή χώρα, όπου οι πολίτες θα μπορούν να εμπιστευτούν το κράτος και θα μπορούν να απολαμβάνουν παροχές και δικαιώματα. Η Ελλάδα προχωράει μπροστά στον δρόμο της δημοκρατίας, της δικαιοσύνης και της ισονομίας. Η Ελλάδα που μας παραδώσατε ανήκει στο παρελθόν.
Λοιπόν, ακούστε, και κυρίως η Κυβέρνηση να το ακούσει, ο τέταρτος κύκλος κλείνει με τον κ. Θεοφύλακτο και τον κ. Δελή. Δεν πρόκειται να διακόψω. Ολόκληρος ο πέμπτος κύκλος θα εξαντληθεί μέχρι και τον κ. Μωραΐτη και μετά θα ξαναμιλήσει Υπουργός. Τον λόγο έχει ο κ. Θεοφύλακτος.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, προϋπολογισμός 2019. Πρώτον, και μάλλον κυριότερο, δεν κόβονται οι συντάξεις που ήταν προγραμματισμένο να περικοπούν στις αρχές του 2019. Δεν πρόκειται, για να το ξεκαθαρίσουμε, ούτε για αναβολή ούτε για αναστολή, αλλά για κατάργηση του επαχθούς αυτού μέτρου που είχε επιβάλει το ΔΝΤ. Δεν το ψηφίσαμε με τη θέλησή μας. Το επέβαλε το ΔΝΤ. Χάρη στις συντονισμένες προσπάθειες της Κυβέρνησής μας και του ελληνικού λαού, πετύχαμε την κατάργηση αυτού του μέτρου, όπως θα πετύχουμε και την κατάργηση της μείωσης του αφορολογήτου από τον επόμενο χρόνο. Το τονίζω αυτό, ότι δεν θα έχουμε τις μειώσεις, όπως το τόνισαν και άλλοι συνάδελφοι, αλλά ίσα - ίσα θα έχουμε και μικρές αυξήσεις σε εξακόσιες είκοσι χιλιάδες συνταξιούχους, γιατί όλος ο κόσμος εδώ και δέκα δώδεκα μήνες ρωτά συνεχώς τι θα γίνει. Οι συγγενείς μας, οι φίλοι μας στα χωριά που πάμε, στις περιοχές μας, στις πόλεις ρωτούν «θα κοπούν οι συντάξεις;». Και όλοι έλεγαν «αν δεν κοπούν οι συντάξεις, να ξέρετε, είμαστε μαζί σας. Αν καταφέρετε και δεν τις κόψετε, είμαστε μαζί σας και με τον Αλέξη τον Τσίπρα». Αυτή είναι η καλύτερη και μεγαλύτερη δημοσκόπηση. Γιατί τις άλλες δεν τις πολυπιστεύω. Έχουν αποδειχτεί τα τελευταία χρόνια κομμάτι αναξιόπιστες. Όλος ο κόσμος έλεγε και λέει τους τελευταίους μήνες «είμαστε μαζί σας αν δεν κοπούν οι συντάξεις». Δεν κόβονται, λοιπόν, οι συντάξεις. Καταργήσαμε τα επαχθή μέτρα που επέβαλε το ΔΝΤ, αλλά για κακή τύχη της Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και του ΠΑΣΟΚ, του Κινήματος Αλλαγής, κρατάμε και εφαρμόζουμε τα θετικά αντίμετρα, που όταν τα ψηφίζαμε στην τρίτη αξιολόγηση μας εμπαίζαν και μας κορόιδευαν οι συνάδελφοι της Αντιπολίτευσης και έλεγαν «θα εφαρμόσετε τα αρνητικά, θα κόψετε τις συντάξεις, και από τα θετικά τίποτα, είναι προπέτασμα καπνού, κοροϊδεύετε τον ελληνικό λαό». Έγινε το αντίθετο. Καταργούμε τα αρνητικά και εφαρμόζουμε τα θετικά. Τα αναφέρω και εγώ εν τάχει, όπως έκαναν και άλλοι συνάδελφοι: Μείωση ΕΝΦΙΑ. Επιδότηση ενοικίου ή δόσης στεγαστικού δανείου για τριακόσιες σαράντα χιλιάδες νέα ζευγάρια. Δεν χρειάζονται αυτά; Μείωση ασφαλιστικών εισφορών ελευθέρων επαγγελματιών. Κατάργηση τέλους επιτηδεύματος στους συνεταιρισμένους αγρότες, στις ΚΟΙΝΣΕΠ. Σταδιακή μείωση της φορολογίας εισοδήματος νομικών προσώπων. Επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών νέων κάτω των είκοσι πέντε ετών. Πρόσληψη τριών χιλιάδων διακοσίων εργαζομένων στο «Βοήθεια στο Σπίτι», που τους είχαν όμηρους για πάνω από δεκαπέντε χρόνια. Πρόσληψη τεσσερισήμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών και εξειδικευμένου προσωπικού στην ειδική αγωγή. Συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Αύξηση κατώτατου μισθού. Και μάλλον όλα αυτά πρέπει να τα γιορτάσουμε με ένα ποτήρι κρασί, μιας και καταργείται και ο ειδικός φόρος στο κρασί. Αυτή είναι η πολιτική μας. Τη δείχνουμε πλέον με σταθερότητα. Είναι υπέρ του ελληνικού λαού. Κοιτάξτε πόσα πετύχαμε σε τρεις μόλις μήνες που βγήκαμε από τα μνημόνια και ας φανταστούμε όλοι πόσα θα πετύχουμε στους εννιά μήνες που απομένουν ως τις εκλογές, αλλά και πόσα θα πετύχουμε και μετά τις εκλογές. Όμως, και μέσα στα μνημόνια θυμίζω με πόσες δυσκολίες και διαπραγματεύσεις πετύχαμε θετικά μέτρα μέσα σε μνημονιακά χρόνια. Υγειονομική κάλυψη δυόμισι εκατομμυρίων ανασφάλιστων, που τους είχαν σαν το σκυλί στ' αμπέλι. Άνθρωποι επαγγελματίες που πλήρωναν τριάντα χρόνια εισφορές, επειδή δεν πλήρωναν για τρεις - τέσσερις μήνες, έμεναν να πεθάνουν αβοήθητοι ή πάθαιναν έμφραγμα και τους ερχόταν ένας δυσθεώρητος λογαριασμός στην εφορία. Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης. Κάρτα Ανθρωπιστικής Κρίσης. Κατάργηση διώξεως στους ελεύθερους επαγγελματίες. Κοινωνικό Μέρισμα στο τέλος κάθε χρόνου. Λέω τα πιο σημαντικά. Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, δεν σας βγήκε καμμία αρνητική πρόβλεψη, καμμία καταστροφολογία. Αυτό είναι το βάρος που φέρετε. Τέσσερα χρόνια τώρα καταστροφολογείτε. Ούτε ο κόφτης ενεργοποιήθηκε σε μισθούς και συντάξεις ούτε ότι δεν θα κλείσουν οι αξιολογήσεις. Έκλεισαν και όλα καλά και με το συμφέρον του ελληνικού λαού. Ούτε ότι δεν θα βγούμε από τα μνημόνια και θα έχουμε τέταρτα μνημόνια. Βγήκαμε, γι' αυτό και μπορούμε και διατηρούμε τις συντάξεις. Ούτε ότι θα κοπούν οι συντάξεις και ότι εμείς τις κόψαμε. Το λένε και όλες οι ομοσπονδίες των συνταξιούχων, ότι 40% κόψατε εσείς και 4% εμείς και αυτό αναγκαστικά. Ούτε δήθεν τώρα - αστεία πράγματα - ότι χρεώσαμε εμείς τη χώρα με 100 δισεκατομμύρια, όταν το χρέος μειώθηκε και στο έτος 2015. Τα είπε και ο Πρωθυπουργός. Όχι μόνο πετυχαίνουμε τη στήριξη και την ανακούφιση των πιο αδύναμων κοινωνικών ομάδων, αλλά συγχρόνως χτίζουμε και την Ελλάδα του μέλλοντος. Είναι και αναπτυξιακός ο προϋπολογισμός. Η ανάπτυξη έρχεται. Τα μακροοικονομικά νούμερα εδώ και πολύ καιρό, πάνω από δεκαοκτώ μήνες, είναι καλά. Μειώνεται η ανεργία, ανάπτυξη πάνω από 2%, αυξάνεται η ιδιωτική κατανάλωση, οι ιδιωτικές επενδύσεις, οι εξαγωγές, οι άμεσες ξένες επενδύσεις κ.λπ.. Όμως, πέρα απ' τα νούμερα, όλοι γνωρίζουμε στην αγορά και στην πιάτσα ότι το πράγμα πάει καλά. Η οικοδομή ανεβαίνει, τα μαγαζιά ανοίγουν, υπάρχει κίνηση, προσλήψεις γίνονται. Δύσκολα ακόμα, αλλά το πράγμα ανεβαίνει, υπάρχει μία σταδιακή, αλλά σταθερή ανάπτυξη. Η δική μας η ανάπτυξη, βέβαια, δεν στηρίζεται στις κρατικοδίαιτες, διαπλεκόμενες και διεφθαρμένες επιχειρήσεις και στις ανάρμοστες σχέσεις του ιδιωτικού με τον δημόσιο τομέα. Όχι, είναι η μακροπρόθεσμη, βιώσιμη ανάπτυξη που σέβεται τον εργαζόμενο και το περιβάλλον σέβεται, δηλαδή, τους νόμους αυτού του κράτους. Μπήκε σειρά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη χώρα με την Κυβέρνηση τη δική μας και με τον Αλέξη Τσίπρα Πρωθυπουργό. Μπήκε σειρά, γιατί κόπηκε μαχαίρι το πλιάτσικο, τα σκάνδαλα και η λεηλασία του δημοσίου χρήματος. Ήμουν μέλος και στην προηγούμενη εξεταστική για τα «θαλασσοδάνεια» και σε αυτή που τώρα μόλις τέλειωσε τις εργασίες για την υγεία. Και τι δεν βρήκαμε. Ξεπερνάει η πραγματικότητα τη φαντασία. Ερρίκος Ντυνάν, αρθροσκοπήσεις, φάρμακο, «NOVARTIS». Στο ΚΕΕΛΠΝΟ εκεί και αν έγινε το πάρτι στα εμβόλια, στο κτήριο, στη διαφημιστική δαπάνη, στη σύμβαση με τον ΟΚΑΝΑ, στους κομματικούς διορισμούς, ακόμη και απ' τις φακές έφαγαν, κύριοι συνάδελφοι. Εξαντλείται κάθε φαντασία. Οι ποινικές ευθύνες αναζητούνται πλέον με στοιχεία. Το πόρισμά μας είναι εκτενέστατο και θεμελιωμένο από την ελληνική δικαιοσύνη. Αλλά οι πολιτικές ευθύνες είναι τεράστιες και εγκληματικές. Αυτές οδήγησαν στην πτώχευση της χώρας. Και μην επιχαίρουν λέγοντας «Α, μόνο πολιτικές ευθύνες». Λίγο είναι να έχεις πολιτικές ευθύνες όταν αυτές αποδεικνύονται, όπως και σε τόσους άλλους τομείς; Αυτή είναι η πολιτική πραγματικότητα σήμερα. Είναι υπέρ του ελληνικού λαού και άρα υπέρ της Κυβέρνησής μας και του Αλέξη Τσίπρα. Και τι κάνει ο κ. Μητσοτάκης, όταν στριμώχνεται; Πετάει την μπάλα στον δήθεν πατριωτισμό και ότι είναι δήθεν μακεδονομάχος. Να πει, όμως, - το είπαν και άλλοι συνάδελφοι - ξεκάθαρα ότι είναι υπέρ της σύνθετης ονομασίας. Γι' αυτό το αποσιωπά. Είναι πάγια γραμμή και της Νέας Δημοκρατίας και από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις και του ιδίου και φέτος. Είναι υπέρ της χρήσης του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία των γειτόνων. Να το πει καθαρά. Όποιοι ψηφίζουν με κριτήριο αυτό να ξέρουν ότι και ο κ. Μητσοτάκης αυτό πρεσβεύει. Δέχεται τη χρήση του όρου «Μακεδονία» από τους γείτονες. Ας μην κοροϊδεύει άλλο τον ελληνικό λαό. Και κλείνω, κύριε Πρόεδρε, με κάποια τοπικά ζητήματα που αφορούν τη δυτική Μακεδονία και τον Νομό Κοζάνης, ο οποίος βρίσκεται σε ένα στάδιο μετάβασης στη μεταλιγνιτική περίοδο. Μειώνεται πολύ η χρήση του λιγνίτη και γι' αυτό, όπως στάθηκε η περιοχή μας και έδωσε τα σπλάχνα της και το κάρβουνο για τον εξηλεκτρισμό και τη ανάπτυξη της χώρας περιμένουμε γενναίες αποφάσεις για να στηριχθεί τώρα η περιοχή μας και ο Νομός Κοζάνης στη δύσκολη αυτή μετάβαση. Μία πολύ σωστή και γενναία απόφαση είναι αυτή του Υπουργού, που είναι και παρών εδώ, του Σωκράτη Φάμελλου, για την ίδρυση του ταμείου δίκαιης μετάβασης, ακριβώς για να στηριχθεί και να μειωθεί η ανεργία στην περιοχή μας με ενίσχυση 60 εκατομμυρίων για τρία χρόνια. Σωστή, επίσης, και η απόφαση για μείωση των λογαριασμών της ΔΕΗ. Ήταν αιτήματα της τοπικής κοινωνίας που η Κυβέρνησή μας τα έκανε αποδεκτά. Όμως, τονίζω και άλλα επιμέρους ζητήματα, όπως το πολύ σημαντικό που το έχουμε ψηφίσει, τη μετεγκατάσταση και την απαλλοτρίωση της Ακρινής, ενός χωριού χιλίων κατοίκων που μπορεί να μην έχει κάρβουνο από κάτω, όμως, έχει ταφεί στην τέφρα από τις δραστηριότητες της ΔΕΗ. Το έχουμε ψηφίσει και πρέπει να το κάνουμε και αυτό πράξη, όπως κάνουμε και άλλα, δηλαδή να στηρίξουμε τη μεταβατική αυτή περίοδο της περιοχής μας. Ευχαριστώ πολύ.
Ο τέταρτος κύκλος κλείνει με τον κ. Ιωάννη Δελή, που καλώ στο Βήμα, και από τον πέμπτο κύκλο, για να είναι εντός Αιθούσης, θα ξεκινήσουμε με τον κ. Νικόλαο Μανιό, τον κ. Αθανασίου, την κ. Θεοπεφτάτου και τον κ. Μπαργιώτα. Κύριε Δελή, έχετε τον λόγο.
Λίγο νωρίτερα ο κ. Κοντονής, αναφερόμενος στους πλειστηριασμούς κατοικιών, δήλωσε την περηφάνια του για το έργο του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα θέμα που εξελίσσεται σε βραχνά χιλιάδων λαϊκών οικογενειών. Όμως, για ποιο πράγμα είναι περήφανος ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως για το γεγονός ότι τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια βρίσκονται πια στα χέρια των funds που καραδοκούν να αρπάξουν τα σπίτια; Ή μήπως για το ότι πολύ γρήγορα με μια πολύ μικρή καθυστέρηση καταβολής λίγων δόσεων πετιέται κάποιος εκτός ρυθμίσεων και το σπίτι του βρίσκεται αυτόματα εκτός προστασίας; Ποιος τα νομοθέτησε όλα αυτά; Δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ; Τέλος, σε λίγες μέρες, στο τέλος του μήνα δεν λήγει η όποια σημερινή - τέλος πάντων - προστασία υπάρχει της πρώτης κατοικίας και δεν ετοιμάζεστε να κατεβάσετε το όριο προστασίας της πρώτης κατοικίας κάτω από τις 100.000 ευρώ; Τι είναι όλα αυτά; Προστασία της πρώτης κατοικίας ή μήπως ακόμα μεγαλύτερο σφίξιμο της θηλιάς για τα λαϊκά σπίτια; Όμως, τα σλόγκαν της κυβερνητικής προπαγάνδας συνεχίζονται και είναι γνωστά: «Από τον Αύγουστο βρισκόμαστε στη μεταμνημονιακή εποχή», «η κανονικότητα είναι εδώ» και «η ανάπτυξη ξεκίνησε και μας περιμένει». Αυτή είναι η προπαγάνδα. Ποια είναι η πραγματικότητα; Η ακριβώς αντίθετη. Ζούμε την κανονική συνέχεια της προηγούμενης μνημονιακής εποχής. Το μαρτυρούν οι νόμοι που ήρθαν με τα μνημόνια και όλοι τους είναι εδώ και λειτουργούν και σήμερα και έφτασαν εκατοντάδες, χιλιάδες νέους να σκοτώνονται στη δουλειά για 400 ευρώ τον μήνα, να δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ και να μην μπορούν να βγάλουν τον μήνα. Το μαρτυρά και ο κρατικός προϋπολογισμός. Γιατί από ποιον, αλήθεια, παίρνει αυτός ο προϋπολογισμός και σε ποιον δίνει; Και αυτός παίρνει από τους πολλούς για να τα δώσει στους λίγους, τους δανειστές και τους μεγαλοεπιχειρηματίες, πετώντας κάθε χρόνο τέτοιες μέρες και κανένα ξεροκόμματο στη μεγάλη φτώχεια που απλώνεται με την πολιτική σας ολοένα και περισσότερο. Όλα αυτά πώς λέγονται στη γλώσσα του προϋπολογισμού; Πρωτογενή πλεονάσματα, που γίνονται ο εφιάλτης για κάθε λαϊκή ανάγκη. Και μια τέτοια βασική ανάγκη για τις λαϊκές οικογένειες αποτελεί φυσικά και το ζήτημα της παιδείας, δηλαδή της μόρφωσης των παιδιών του λαού μας. Αλήθεια, τι σημαίνει για την παιδεία αυτή η μεταμνημονιακή εποχή για την οποία τόσο πολύ μιλάτε; Σημαίνει μήπως ότι θα σταματήσει η λαϊκή οικογένεια να βάζει το χέρι βαθιά στη τσέπη για να μορφώσει τα παιδιά της; Για να τα στρέψει στον αθλητισμό; Για να τα βοηθήσει να γνωρίσουν τα αγαθά του πολιτισμού; Σημαίνει μήπως ότι τα σχολεία θα χρηματοδοτούνται από το κράτος με επάρκεια και δεν θα καταφεύγουν πια, για να λειτουργήσουν, στους ίδιους τους γονείς και σε διάφορους χορηγούς και λογής, λογής ευεργέτες; Σημαίνει μήπως ότι θα αντιμετωπιστούν τα σοβαρότατα προβλήματα σχολικής στέγης με το ένα τρίτο των σχολικών κτηρίων της χώρας να μετρά πάνω από μισό αιώνα ζωής σε μια από τις πιο σεισμογενείς χώρες της γης και με το πρόγραμμα αντισεισμικής προστασίας τους να έχει σταματήσει από το 2010 ακόμα; Σημαίνει μήπως ότι δεν θα ξεπαραδιάζονται πια οι γονείς των φοιτητών που σπουδάζουν μακριά από το σπίτι τους για τη σίτιση και τη στέγαση των παιδιών τους; Σημαίνει μήπως ότι η ανώτατη εκπαίδευση θα σταματήσει να αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα, ότι θα καταργηθούν, ας πούμε, τα δίδακτρα που διαρκώς πληθαίνουν στα μεταπτυχιακά ή ότι θα σταματήσουν, ας πούμε, οι αναδιαρθρώσεις που μετατρέπουν τα πανεπιστήμια σε παραμάγαζα των επιχειρηματικών ομίλων; Και όλα αυτά με το άρθρο 16 να ισχύει - και καλώς ισχύει, λέμε εμείς - στο Σύνταγμα. Μόνο που δεν αρκεί, βλέπετε, αυτή η διακηρυκτική διάταξη του Συντάγματος, γιατί τελικά όλες οι ανάλογες θετικές συνταγματικές διατάξεις παρακάμπτονται μπροστά στο ύψιστο συμφέρον της αστικής τάξης, δηλαδή το καπιταλιστικό κέρδος. Σημαίνει μήπως ότι οι λαϊκές οικογένειες δεν θα πληρώνουν ένα κάρο λεφτά για να μάθουν τα παιδιά τους μια τέχνη στους ιδιώτες εμπόρους της εκπαίδευσης και της κατάρτισης πριν βγουν στη ζούγκλα της καπιταλιστικής αγοράς; Ή μήπως σημαίνει ότι η προσχολική αγωγή των νηπίων από άγχος και έξοδο χιλιάδων νέων ζευγαριών θα γίνει υπόθεση του κράτους που θα την παρέχει δωρεάν και ισότιμα σε όλα τα παιδιά; Εδώ, ακόμη και αυτό το ανεπαρκές πρόγραμμα ίδρυσης παιδικών σταθμών μαζί με την επέκταση των σχολικών γευμάτων, τα θυσιάσατε ως αντιστάθμισμα για να μην περικοπούν και άλλο οι παλιές συντάξεις με αυτή την απαράδεκτη λογική «διαλέξτε ποιοι θα χάσετε». Σημαίνει μήπως αυτή η μεταμνημονιακή εποχή ότι όλοι αυτοί οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί, οι μόνιμα αναπληρωτές θα πάψουν να είναι με μια βαλίτσα στο χέρι και κάθε χρόνο να αλλάζουν σχολείο από τη μια ως την άλλη άκρη της Ελλάδας; Την απάντηση σε όλα αυτά την ξέρει ο λαός μας, γιατί την ζει στο πετσί του κάθε μέρα. Όσο για τις απαντήσεις που δίνει και αυτός ο προϋπολογισμός είναι ανάλογες. Δείτε, για παράδειγμα, τους πολυδιαφημισμένους τεσσερισήμισι χιλιάδες διορισμούς στην ειδική αγωγή. Σήμερα, τώρα που μιλάμε στην ειδική αγωγή εργάζονται δεκατρείς χιλιάδες επτακόσιοι αναπληρωτές. Όμως, και με αυτόν τον αριθμό, στα ειδικά σχολεία υπάρχουν ακόμα πολλά κενά, αφού, παραδείγματος χάριν, αρκετές αιτήσεις για παράλληλη στήριξη απορρίφθηκαν. Παραπέρα, με τις τεράστιες ελλείψεις δομών ειδικής αγωγής, ιδίως στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, είναι φανερό ότι οι πραγματικές ανάγκες της ειδικής αγωγής δεν αποτυπώνονται. Έτσι αυτοί οι διορισμοί μοιάζουν με σταγόνες στην έρημο των ελλείψεων της ειδικής αγωγής, ενώ αξιοποιούνται, κυρίως ως άλλοθι για μια αντιεκπαιδευτική πολιτική. Θυμίζουμε εδώ τους δέκα χιλιάδες διορισμούς της συγκυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ. Τους είκοσι χιλιάδες διορισμούς του ΣΥΡΙΖΑ. Τους δεκαπέντε χιλιάδες μετά πάλι του ΣΥΡΙΖΑ για να καταλήξουμε σήμερα στις τεσσερισήμισι χιλιάδες. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κύριε Πρόεδρε, θα χρειαστώ μια πολύ μικρή ανοχή. Επίσης, θυμίζουμε ότι τα τελευταία χρόνια είναι τριάντα πέντε χιλιάδες οι εκπαιδευτικοί που βγήκαν στη σύνταξη. Την ίδια στιγμή, σήμερα οι αναπληρωτές ξεπερνούν ήδη τις είκοσι έξι χιλιάδες και χωρίς ακόμη να έχουν καλυφθεί όλα τα κενά. Δείτε τι γίνεται στη Χαλκιδική ή εδώ δίπλα στον Πειραιά. Αντί, λοιπόν, η Κυβέρνηση να μονιμοποιήσει τώρα, άμεσα όλους αυτούς τους εκπαιδευτικούς, που είναι και το ελάχιστο μπροστά στις οξυμένες ανάγκες, πάει να τους διχάσει με το σύστημα διορισμού και τα κριτήρια που φέρνει, κριτήρια τα οποία τελικά λειτουργούν ως κριτήρια απολύσεων και αδιοριστίας. Ταυτόχρονα, η Κυβέρνηση ετοιμάζεται να δώσει συντριπτικό χτύπημα στα μορφωτικά δικαιώματα των νέων με το λεγόμενο «Νέο Λύκειο», σύμφωνα με τα οποία αυτό μετατρέπεται σε ένα απέραντο εξεταστήριο, με τη γενική μόρφωση να συρρικνώνεται παραπέρα και την τρίτη λυκείου να γίνεται μια απλή φροντιστηριακή τάξη. Πώς να μη σας ευγνωμονούν μετά από όλα αυτά οι μεγάλοι φροντιστηριάρχες που δημόσια σας επαίνεσαν μέσα από τις σελίδες της «ΑΥΓΗΣ», θυμίζω, και πώς να μην ανησυχούν οι λαϊκές οικογένειες που θα δουν για τα παιδιά τους να υψώνονται και άλλο οι ταξικοί φραγμοί στη μόρφωση, αφού τον καθοριστικό ρόλο εδώ θα τον παίζει το πορτοφόλι; Άραγε, υπάρχει κάτι παρήγορο απέναντι σε όλα αυτά; Ναι, υπάρχει. Είναι οι κινητοποιήσεις των μαθητών για τα προβλήματά τους που κάνετε ότι δεν τις βλέπετε. Οι κινητοποιήσεις των φοιτητών και η φοιτητική μέριμνα. Οι κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών που διεκδικούν το δικαίωμα στη σταθερή και μόνιμη δουλειά. Αυτές να δυναμώσουν. Πρέπει να συναντηθούν με το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η κοινωνική συμμαχία να στεριώνει. Να ο τρόπος για να βρει ο λαός το δίκιο του.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία δεκαέξι μαθήτριες και μαθητές και δύο εκπαιδευτικοί συνοδοί τους από το 23ο Δημοτικό Σχολείο Ευόσμου Θεσσαλονίκης. Η Βουλή τούς καλωσορίζει. [[Χειροκροτήματα απ' όλες τις πτέρυγες της Βουλής]] Ξεκινάμε τον πέμπτο κύκλο με τον κ. Νικόλαο Μανιό. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Καλησπέρα σας, συναδέλφισσες και συνάδελφοι. Προσπαθώ πάντα να κρατώ χαμηλούς τόνους στις συζητήσεις εδώ στη Βουλή και αποφεύγω να μιλώ και πολύ συχνά, γιατί δεν χρειάζεται. Όμως, δεν είναι δυνατόν, όταν έχουμε την κορυφαία κοινοβουλευτική διαδικασία, που είναι ο προϋπολογισμός, να χρησιμοποιείται μέχρι και η τυμβωρυχία προκειμένου να θίξουμε τον Πρωθυπουργό της χώρας, όπως εκείνο που ειπώθηκε για το Μάτι με τους νεκρούς και ότι ο Πρωθυπουργός ήταν εκτός Ελλάδας και πετούσε λουλούδια στον ποταμό, αυτή η ειρωνική φράση. Άραγε, ο επιστήμονας Βουλευτής που τα είπε αναλογίστηκε τίνος ήταν το φραγμένο κτήμα μέσα στο οποίο κάηκαν είκοσι έξι πολίτες από το Μάτι; Αναλογίστηκε ποτέ ποιοι έδωσαν τις άδειες και πόσες αγωγές είχε η συνιδιοκτήτρια αυτού του σπιτιού για παραβάσεις του κώδικα της δασικής νομοθεσίας; Ας το αφήσουμε, όμως, αυτό. Άκουσα προχθές με μεγάλη ένταση για τις ύβρεις που γίνονταν από πλευράς Συριζαίων Βουλευτών, όταν ήταν στην Αντιπολίτευση προς την τότε συμπολίτευση Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ και άκουσα φράσεις «γερμανοτσολιάδες» κ.λπ.. Κατ' αρχάς, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι αυτό είναι λάθος και δεν είναι μόνο λάθος, διότι το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου δεν πρέπει να γίνεται έτσι, αλλά είναι κυρίως λάθος, γιατί δεν είχαμε γερμανική ένοπλη στρατιωτική κατοχή για να γεννηθούν οι «γερμανοτσολιάδες», όπως γεννήθηκαν το 1941-1942 και μετά δεν εξαφανίστηκαν. Πήραν πόστα σε πολλές μετεμφυλιοπολεμικές κυβερνήσεις και έδρασαν και κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Επομένως, χρειάζεται σύνεση. Κατ' αρχάς, η κατοχή ήταν η επέλαση του ακρότατου και σκληρότερου προσώπου του καπιταλισμού, που είναι ο νεοφιλελευθερισμός και αυτή η επέλαση δεν έγινε από μόνη της στα καλά καθούμενα, αλλά έγινε με τη βοήθεια και της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Σε αυτήν εδώ την Αίθουσα σε μια από τις πρώτες ομιλίες μου - δεν θυμάμαι, ίσως ήταν η δεύτερη - είχα πει πώς μπήκαμε στα μνημόνια και τι είχε γίνει τον Φλεβάρη του 2009 στη Διάσκεψη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πώς ο Αλμούνια και ο Μπαρόζο έβαλαν τους δυο πολιτικούς αρχηγούς, τον Πρωθυπουργό και τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, να φέρουν τα μνημόνια. Πέρασε απαρατήρητο. Δεν απάντησε κανείς. Για να δούμε, λοιπόν: Είναι ύβρις ή είναι αντιπαράθεση να λένε πολλοί - εκλεκτοί κατά τα άλλα - συνάδελφοι ότι το 2015 που βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ καταστράφηκε η Ελλάδα; Είναι μέγιστο θράσος. Διότι η Ελλάδα καταστράφηκε από το 2009 και έπειτα και καταστράφηκε συνειδητά και για τους λόγους της πολιτικής που ασκούσαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις και γιατί ήθελαν να γίνει αυτό, διότι το πίστευαν. Η φράση «αν δεν υπήρχε μνημόνιο, θα έπρεπε να το ανακαλύψουμε» αυτό ακριβώς σηματοδοτεί, ότι έπρεπε εμείς να τα κάνουμε αυτά και βοηθήσαμε να μας το επιβάλουν οι άλλοι. Αυτή, λοιπόν, η επίθεση στη μνήμη του ελληνικού λαού είναι ύβρις και είναι ύβρις που γεννιέται από ένα απύθμενο θράσος. Η ύβρις είναι προϊόν του θράσους. Οι θρασείς υβρίζουν. Για να δούμε, λοιπόν, τι έγινε το 2015; Μια τεράστια μάχη την οποία δώσαμε. Ηττηθήκαμε, λέγαμε τότε. Επειδή στην πολιτική, όμως, όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος, να ξανακουβεντιάσουμε και μέσα στο Κοινοβούλιο και στα κόμματά μας αν αυτό ήταν μια υποχώρηση ιδεολογική και πολιτική ή όχι ή ήταν κάτι άλλο. Λέμε, λοιπόν, ότι αυτός ο προϋπολογισμός είναι ο πρώτος μετά τα μνημόνια. Γιατί είναι ο πρώτος μετά τα μνημόνια; Όχι μόνο γιατί όλοι οι άλλοι έπρεπε να πάρουν έγκριση από τα Eurogroup, τους θεσμούς και τους δανειστές που ήθελαν τα λεφτά τους, αλλά και γιατί κατατέθηκε, όπως κατατίθενται όλοι από όλες τις χώρες που δεν είναι σε επιτήρηση αυτός ο προϋπολογισμός. Ξέρουμε τους συντρόφους του ΚΚΕ. Αυτό είναι απαράδεκτο, αλλά αυτό είναι κατανοητό, διότι το ΚΚΕ θέλει να διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν θα συζητήσουμε τώρα αυτό. Όσοι δεν έχουν αυτή την άποψη πρέπει να αντιλαμβάνονται τι γίνεται. Συμφωνώ ότι έπρεπε να διορίσουμε τριάντα χιλιάδες εκπαιδευτικούς σήμερα το πρωί. Μπορούμε; Όχι. Μπορούμε να διορίσουμε σε κανονικές θέσεις εργασίας τους τεσσερισήμισι χιλιάδες καθηγητές της ειδικής αγωγής; Τους χρειαζόμαστε; Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Τους χρειαζόμαστε. Πρέπει να τους διορίσουμε; Τους διορίζουμε. Θέλουμε εννιά χιλιάδες; Μπράβο. Την επόμενη χρονιά θα έρθουν και οι άλλοι. Η άποψη ότι μπορείς να τα ρυθμίσεις όλα εντός των επιθυμιών σου, ανεξαρτήτως αντικειμενικών συνθηκών, πολιτικά για μένα δεν είναι κατανοητή. Θέλω να πω, επίσης, το εξής: Είναι τέταρτο μνημόνιο αυτό που ψηφίζουμε τώρα; Διότι αυτό ακούγαμε. Αν είναι τέταρτο μνημόνιο, χαίρομαι πάρα πολύ που αυτό το τέταρτο μνημόνιο το ψηφίζουν σχεδόν όλα τα κόμματα, εκτός από εξαιρέσεις. Επίσης, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως ό,τι έγινε μέσα στο μνημόνιο πριν φτάσουμε στην ωραία στιγμή που δεν την πίστευε κανείς, του Αυγούστου, δώσαμε τη δυνατότητα με αξιοπρέπεια πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι να μπορούν να πηγαίνουν στο νοσοκομείο, να αντιμετωπίζονται ως άνθρωποι μόνο με το ΑΜΚΑ και να μην πηγαίνει το μπιλιέτο της εφορίας. Ξέρω ότι, όταν με το καλό οικοδομηθεί ένας σωστός σοσιαλισμός στη χώρα μας, αυτά θα είναι όλα λυμένα. Μέχρι τότε πρέπει να διασώσουμε την κοινωνία, πρέπει να διασώσουμε την αξιοπρέπεια των πολιτών και να ευνοούμε και τους αγώνες τους για περαιτέρω κατακτήσεις. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Παρακαλώ, μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε. Με αφορμή αυτό που είπε ο συνάδελφος από το Κομμουνιστικό Κόμμα για τα σχολεία, θέλω να πω κάτι. Δεν αφορά τη Βουλή μας. Αφορά το Υπουργείο Παιδείας. Δεν θα κατάλαβε ίσως κανένας μας, εκτός από εξαιρέσεις, ότι φέτος, το 2018, λύθηκε ένα πρόβλημα και ένα αίτημα που εκκρεμούσε από το 1961. Τα επτά χρόνια των νυχτερινών σχολείων έγιναν ξανά έξι. Μπορεί να μην έχει καμμιά σημασία για κανέναν. Για μένα, όμως, που ήμουν μαθητής νυχτερινού σχολείου, έχει τεράστια σημασία και δικαίωση.
Προχωρούμε με τον συνάδελφο κ. Αθανασίου Χαράλαμπο, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας. Ορίστε, κύριε Αθανασίου, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Θα ήθελα να κάνω μια επισήμανση για μερικούς Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ - τρεις τουλάχιστον ήταν - που είπαν ότι η διαφθορά στη χώρα μας επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας διογκώθηκε. Πρέπει να σας πω - και πρέπει σωστά να ενημερώνεστε, αν και μου δόθηκε η ευκαιρία να το ξαναπώ - ότι επί των ημερών μας με νόμους που ψηφίσαμε το 2012, το 2013 και το 2014, η χώρα μας στον διεθνή πίνακα χωρών που παρουσιάζουν διαφθορά βελτιώθηκε κατά εικοσιπέντε ολόκληρες θέσεις. Τα νομοσχέδια αυτά, ως νόμοι του κράτους, υπάρχουν και σήμερα και δεν τα καταργήσατε. Επί των ημερών σας, αντίθετα - και αναφέρομαι στους συναδέλφους οι οποίοι είπαν ότι είχαμε διαφθορά - στον διεθνή πίνακα χάσαμε δεκαπέντε ολόκληρες θέσεις και μάλιστα, δεν έχουμε τις τελευταίες…
…(δεν ακούστηκε)
Ακούστε. Εγώ δεν διέκοψα κανέναν. Εγώ τα έχω καταθέσει και άλλη φορά στη Βουλή, αλλά πρέπει να δώσω απάντηση. Ακούστε με που σας λέω. Χάσατε δεκαπέντε ολόκληρες θέσεις. Αν θέλετε, μπορείτε να ανατρέξετε στα Πρακτικά ή αύριο θα σας τα φέρω να τα δείτε από τους διεθνείς πίνακες. Συνεπώς, να μη μιλάτε για διαφθορά. Και ακόμα δεν έχουν μετρηθεί οι συμβάσεις διαφθοράς τις οποίες έχετε κάνει τελευταία, τις οποίες δεν χρειάζεται να αναφέρω. Δεν ξέρω αν ευσταθεί - θα δούμε, κυρία Κοζομπόλη - αλλά ακούω ότι για την Ανεξάρτητη Αρχή Ανταγωνισμού, η οποία είναι μια ευαίσθητη Αρχή, προορίζεται για πρόεδρος κάποιος σύμβουλος του Πρωθυπουργού, πράγμα το οποίο σημαίνει πως θα έχουμε κι εκεί προβλήματα με τους θεσμούς. Κύριε Μανιέ, πρέπει να σας πω κάτι, πριν μπω στο θέμα. Δεν ξέρω, ο κ. Μανιός έφυγε.
Εδώ είμαι.
Κάθεται πάντα προς αριστερά, όχι προς κέντρο. Για αυτό δεν τον βλέπετε.
Δεν πειράζει, μετακινείται ο κ. Μανιός πότε αριστερά πότε δεξιά, αλλά είναι στον ίδιο χώρο πάντοτε. Είπατε ότι για την οικονομική καταστροφή της χώρας είμαστε εμείς υπεύθυνοι. Ξέρετε ότι σας εκτιμώ πολύ, αλλά πρέπει να σας απαντήσω. Αναρωτηθήκατε μήπως είστε και εσείς συνυπεύθυνοι από το 2015 έως σήμερα - προσέξτε - που δεν καταργήσατε με ένα άρθρο τα μνημόνια; Σκεφτείτε το αυτό. Άρα, πρέπει να είστε πιο προσεκτικός. Και τώρα θα μιλήσω για το νομοσχέδιο. Πρέπει να ομολογήσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πως συζητώντας έναν ακόμη προϋπολογισμό των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ έχω μια έντονη αίσθηση ανούσιας επανάληψης. Κάπου τα έχουμε ξαναδεί όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες. Μόλις πέρυσι σας λέγαμε πάλι ότι πρόκειται για έναν προϋπολογισμό αντιαναπτυξιακό, που διαλύει την πραγματική οικονομία, δημιουργώντας υπερβολικά ψηλά πλεονάσματα, ένα μικρό μέρος των οποίων διανέμεται ως αντίδωρο για λόγους άκρως ψηφοθηρικούς, επειδή νοιάζεστε δήθεν για τους φτωχούς και τους αδύναμους. Έναν χρόνο μετά δεν άλλαξε απολύτως τίποτα επί της ουσίας. Η οικονομία αναπτύσσεται με αναιμικούς ρυθμούς. Αν δεν υπήρχε δε και η βοήθεια από τον τουρισμό, πιθανότατα η οικονομία θα βρισκόταν σε μεγάλη ύφεση, χειμαζόμενη από φόρους και εισφορές που πλήττουν τον ιδιωτικό τομέα. Είναι αλήθεια και σημειώνεται από όλους τους διεθνείς παράγοντες ότι στην τρέχουσα συγκυρία η χώρα μας δεν μπορεί να βγει στις αγορές, καθώς τα επιτόκια θα ήταν απαγορευτικά. Απόδειξη πως η οικονομία που έχετε χτίσει είναι πολύ αδύναμη. Ακόμα και στον τουρισμό, όμως, ελάχιστα έως τίποτα κάνατε. Και αυτό αποτυπώνεται στη μείωση των χρημάτων που δαπανά ο κάθε τουρίστας στη χώρα μας και στην παντελή απουσία μακρόπνοου σχεδιασμού για την αναβάθμιση του ελληνικού τουριστικού προϊόντος, ζητήματα τα οποία όμως θα σας αναπτύξει ο αρμόδιος τομεάρχης μας, ο κ. Κόνσολας. Από την πλευρά σας, βέβαια, το τροπάριο έχει ελαφρώς αλλάξει. Πανηγυρίζετε για τις δήθεν ελαφρύνσεις και το κοινωνικό πρόσωπο του προϋπολογισμού. Κρύβετε, όμως, ότι ελάχιστα είναι τα ουσιαστικά μέτρα που λαμβάνετε, τα οποία στην πλειοψηφία τους απαλύνουν τις συνέπειες των πολιτικών που οι ίδιοι έχετε επιβάλει, ιδίως μετά το εξάμηνο της περήφανης διαπραγμάτευσης, που φαντάζομαι ήδη διδάσκεται στα ξένα πανεπιστήμια ως παράδειγμα προς αποφυγή. Ενδεικτικά αναφέρω, για όσους έχετε ασθενή μνήμη, τα εξής. Μειώνετε τον φόρο στις επιχειρήσεις. Μάλιστα. Ερωτώ: Ποιος αύξησε τον συντελεστή στο 29%, κύριε Βέττα; Δεν είναι εδώ ο κ. Βέττας; Μειώνετε τις ασφαλιστικές εισφορές για τους ελεύθερους επαγγελματίες. Ερωτώ: Ποιος θεσμοθέτησε τις ληστρικές ασφαλιστικές εισφορές με τον νόμο Κατρούγκαλου, κύριε Σαντορινιέ; Ποιος θα ζητήσει, κατόπιν εορτής βέβαια, αναδρομικά δύο ετών για επικουρική σύνταξη και εφάπαξ από το πλήθος των ελεύθερων επαγγελματιών, παίρνοντας με το ένα χέρι ό,τι έδωσε με το άλλο; Είναι, βέβαια, και το θέμα της μη μείωσης των συντάξεων, την οποία μείωση δεν ψηφίσαμε εμείς. Εσείς την ψηφίσατε, παρά την έντονη αντίδρασή μας. Τις συντάξεις αυτές τις έχετε ήδη περικόψει με δεκαεπτά παρεμβάσεις σας όσο κυβερνάτε και τώρα παρουσιάζετε ως θρίαμβο τη μη περαιτέρω περικοπή τους. Βέβαια, όσο περνούν οι μέρες, καθίσταται όλο και πιο σαφές ότι το χατίρι που σας έκαναν οι δανειστές δεν ήταν χωρίς αντάλλαγμα. Φαίνεται αυτές τις μέρες ξεκάθαρα ποιο ήταν το αντάλλαγμα, αυτό με τις δηλώσεις Ζάεφ, που έχουν αναγκάσει ακόμα και υπέρμαχους της Συμφωνίας των Πρεσπών τώρα να τα γυρνάνε σιγά σιγά. Εμείς ήμασταν που λέγαμε ότι η συμφωνία αυτή έχει προβλήματα και αντίκειται στα εθνικά συμφέροντα και πως δεν θα την ψηφίσουμε ποτέ. Τότε μας λέγατε πατριδοκάπηλους και οπορτουνιστές. Μέχρι και για Νόμπελ Ειρήνης διαρρέατε πως πρέπει να προταθείτε. Και επειδή άκουσα τον Πρωθυπουργό προχθές να λέει ότι είναι ξεκάθαρα τα πράγματα, όσον αφορά τη γλώσσα και την ιθαγένεια - προσέξτε τη γλώσσα και την ιθαγένεια, γιατί αυτά είναι τα συστατικά στοιχεία της εθνότητας - τι μπορεί να μας πει σήμερα που οι Σκοπιανοί απαιτούν η δήθεν μακεδονική γλώσσα να διδάσκεται στη χώρα μας; Μα δεν διαβάσετε ότι στο εδάφιο γ΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 1 της συμφωνίας αναφέρεται ρητά ότι η επίσημη γλώσσα των Σκοπίων είναι η μακεδονική; Αυτή θα διδάσκουμε στα σχολεία μας; Γιατί άραγε; Για ποιον σκοπό; Μπήκατε στον κόπο να ερμηνεύσετε συνδυασμένα τα άρθρα 1 παράγραφος 3, 7 παράγραφοι 3 και 4 και 8 παράγραφος 5 της συμφωνίας, στην ερμηνεία των οποίων προφανώς στηρίζεται ο Ζάεφ για το κήρυγμά του περί αλυτρωτισμού; Όλα καλά, όμως, στον πλανήτη ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, εφόσον αυτά που κάνετε είναι δίκαια και πρέπει να γίνουν πράξη. Δεν θα αναφερθώ, βέβαια, στις αναφορές τώρα για την Άνοιξη της Πράγας, γιατί δεν μας διευκρίνισε ο ομιλητής σας αν ήταν με την ομάδα του Ντούμπτσεκ και του Ότο Σικ ή με τον Σβόμποντα, αλλά αυτά είναι άλλα ζητήματα και θα τα πούμε άλλη φορά. Θα με αναγκάσετε τώρα να γίνω κακός και να ρωτήσω: Τι ακριβώς είναι δίκαιο στη σημερινή κατάσταση της Μόριας; Δεν θέλω καν να σκεφτώ τι θα λέγατε και τι θα κάνετε αν επί των ημερών μας επικρατούσε αυτή η κατάσταση, η οποία αποτελεί ανθρώπινο όνειδος. Επίσης, τι ακριβώς είναι δίκαιο στην κατάσταση που περιήλθαν τα νησιά μας, που έχουν απομείνει στη μοίρα τους και μετά από τόσα χρόνια πρέπει να διαχειριστούν το μεγαλύτερο μέρος του μεταναστευτικού; Βέβαια, νομοθετήσατε το μεταφορικό ισοδύναμο με έναν νόμο που πέραν των εξαγγελιών δεν λέει απολύτως τίποτα. Έφυγε και ο κ. Σαντορινιός. Τυπικός νόμος της εποχής ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά χωρίς αντίκρισμα. Και όσοι είστε από νησιά θα το ξέρετε πολύ καλά.
Μην κάνουμε διάλογο, γιατί έχει συμπληρωθεί ο χρόνος. Ολοκληρώστε.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά και με την τραγική ΚΥΑ που δημοσιεύσατε για την εφαρμογή του ΦΠΑ στην ανοιχτή θάλασσα, όλη η ναυτιλιακή κοινότητα βρίσκεται σε θέση μάχης. Βέβαια, πριν αλέκτωρ λαλήσει άπαξ, όχι τρεις, αμέσως οι δύο συναρμόδιοι Υπουργοί ανέκρουσαν πρύμναν και εξήγγειλαν από το Βήμα της αρμόδιας επιτροπής ότι αυτή θα αναθεωρηθεί. Απομένει να δούμε πόσοι μήνες θα χρειαστούν για να το εφαρμόσετε. Σε ό,τι δε αφορά την επιχειρησιακή ικανότητα του Λιμενικού Σώματος, αυτή πραγματικά αντικατοπτρίζει τα αποτελέσματα της απαράδεκτης διακυβέρνησής σας. Τα περισσότερα πλωτά και χερσαία μέσα του Λιμενικού Σώματος είναι εδώ και μήνες εκτός υπηρεσίας. Το σύνολο δε των εναέριων μέσων του Λιμενικού Σώματος είναι εκτός λειτουργίας. Μάλιστα, η επισκευαστική βάση του Λιμενικού Σώματος στην Ελευσίνα έχει πάψει να λειτουργεί, διότι δεν έχει τα μέσα να εκτελέσει καμμία επιδιόρθωση ή επισκευή ή οτιδήποτε. Να φανταστείτε ότι τα στελέχη του Λιμενικού Σώματος αναγκάζονται να καταφεύγουν σε ιδιώτες - ναι σε ιδιώτες - ζητώντας τους να κάνουν κάποιες μικροεπισκευές στα χερσαία μέσα τους δωρεάν.
Κύριε Αθανασίου, παρακαλώ, κλείστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Αυτές είναι οι πολιτικές που εφαρμόζετε εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια, τις οποίες θεωρείται επιτυχημένες, τόσο επιτυχημένες που για την προμήθεια απλού χαρτιού οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας αναγκάζονται - όχι σπάνια - να το πληρώνουν από την τσέπη τους. Και συνεχίζω…
Όχι, κύριε Αθανασίου, δεν μπορώ να σας αφήσω άλλο.
Θα κλείσω, κύριε Πρόεδρε. Θα πω ένα παράδειγμα μόνο.
Πείτε ένα παράδειγμα και κλείστε, παρακαλώ.
Για να καταλάβετε τι γίνεται με τις συντάξεις. Όταν κατέρρεε το Τρίτο Ράιχ, ο Γκέμπελς - δεν θα αναφερθώ στον Τσε Ποτά, τον κινέζο Υπουργό προπαγάνδας - βλέποντας ότι δεν υπάρχουν τα τρόφιμα και ότι άρχισαν να λιγοστεύουν και μετά την αποτυχία του ρωσικού χειμώνα έκανε το εξής. Έδιναν τότε σε κάθε οικογένεια δύο κιλά πατάτες την εβδομάδα. Επειδή δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν και ήθελαν να τις μειώσουν, άρχισαν να διαδίδουν ότι θα παίρνουν μισό κιλό πατάτες την βδομάδα. Ο Γκέμπελς το έδωσε αυτό στους δικούς του δημοσιογράφους…
Κύριε Αθανασίου, σας παρακαλώ.
Τελείωσα.
Ε, μα κοιτάξτε να δείτε! Σας παρακαλώ!
Λοιπόν, ακούστε, σε μια συγκέντρωση βγαίνει από ένα μπαλκόνι ο Γκέμπελς και λέει: Τι είναι αυτά που λένε;
Ωραία, είναι γνωστό αυτό από την ιστορία.
Όχι μισό κιλό, αλλά ένα κιλό θα σας δίνουμε. Και χειροκροτούσαν από κάτω. Παρόμοιο είναι και το θέμα των συντάξεων.
Τι θέλετε να πείτε ακριβώς;
Παρακαλώ, κύριε Αθανασίου! Ηρεμήστε, κύριοι συνάδελφοι. Εννέα λεπτά άφηνα και τους δικούς σας. Εγώ έχω το κοντρόλ από πάνω. Ηρεμήστε. Μόνο ο κ. Μανιός ήταν on time.
Μην λέτε ονόματα, κύριε Πρόεδρε.
Δεν είναι για αυτό, κύριε Πρόεδρε. Δεν διαμαρτυρόμαστε για τον χρόνο, αλλά για τον Γκέμπελς.
Εντάξει, τώρα είναι 21.30΄ η ώρα το βράδυ. Μην κάνουμε φασαρία. Η εντυπωσιακή απόψε κ. Αφροδίτη Θεοπεφτάτου καλείται εις το Βήμα. Έχετε τον λόγο, κυρία συνάδελφε.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Όντως, ατυχής η τοποθέτηση του προλαλήσαντος να συγκρίνει τέτοιες εποχές, που το κόμμα του ήταν συνυπαίτιο για να φτάσει όντως σε συνθήκες πολέμου ο ΑΕΠ, 25% πτώση. Αλίμονο! Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στις 21 Αυγούστου ο Πρωθυπουργός επέλεξε το νησί μας, την Ιθάκη, με τους ιδιαίτερους συμβολισμούς του, για να εξαγγείλει την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια, το τέλος μιας οκταετούς περιπέτειας, μιας Οδύσσειας για τη χώρα και την απαρχή μιας νέας εποχής, όχι χωρίς προβλήματα και με αρκετές προκλήσεις. Οι στόχοι που έχουμε θέσει είναι η ανάσχεση της ακραίας λιτότητας και η σταδιακή αύξηση των εισοδημάτων, ιδιαίτερα αυτών που εξανεμίστηκαν τα τελευταία χρόνια, η αποκατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων και η ανάκτηση της κοινωνικής συνοχής. Τέλος, η αναγνώριση της ανάγκης της κοινωνίας. Έχει ανάγκη η κοινωνία, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, για περισσότερη δημοκρατία, για αξιοπιστία του πολιτικού συστήματος και πάταξη της διαφθοράς, για την οποία - για όλους αυτούς τους λόγους - βεβαίως συστάθηκε η Επιτροπή Συνταγματικής Αναθεώρησης. Η Αξιωματική Αντιπολίτευση φαίνεται να έχει απωλέσει αυτό το θεσμικό της ρόλο να ασκεί ουσιαστική κριτική, για να υποβάλει προτάσεις και έσπευσε να υποβαθμίσει - και υποβαθμίζει καθημερινά - την αξία αυτή μιλώντας για ζημιά που έχει κάνει η Κυβέρνησή μας όλα αυτά τα χρόνια. Για ποια ζημιά να μιλήσουμε; Γιατί μειώνεται σταθερά η ανεργία; Γιατί αυξάνονται οι εξαγωγές; Γιατί έγιναν δύο επιτυχείς έξοδοι στις αγορές; Γιατί ολοκληρώνονται τα μεγάλα δημόσια έργα; Γιατί αυξάνεται ο τουρισμός; Γιατί αυξήθηκαν τα έσοδα από το ξέπλυμα «μαύρου χρήματος»; Το 2015 ήταν 255 εκατομμύρια, το 2016 ήταν 301 εκατομμύρια, το 2017 ήταν 313 εκατομμύρια και προχωράμε. Ζημιά γιατί είχαμε αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας; Θα ήθελα εδώ να σταθώ - μια που είναι και το αντικείμενό μου - υπήρξε από το 2005, που ήταν χρονιά ρεκόρ για την έκδοση οικοδομικών αδειών, για λόγους που είχαν να κάνουν με το ΦΠΑ - αν θυμάστε - το 2017 μετά από έντεκα χρόνια είναι η πρώτη χρονιά που έχουμε αύξηση της οικοδομικής δραστηριότητας, που αυτό βεβαίως δεν αποτυπώνεται στον αριθμό των αδειών, αποτυπώνεται κυρίως στα τετραγωνικά και στον όγκο των οικοδομών. Και εδώ δεν περιλαμβάνονται όλες αυτές οι επισκευές των κτηρίων είτε γιατί δεν απαιτείται άδεια είτε γιατί απαιτείται μια απλή έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, από παλιότερες εκτιμήσεις του Τεχνικού Επιμελητηρίου γύρω στα εβδομήντα επαγγέλματα εξαρτώνται από αυτό τον κύκλο της οικοδομής. Και μέσα σ' αυτήν την ανάκαμψη, δεν ξεχνώ, πέρυσι είχα εξάρει από αυτό το Βήμα στον περσινό προϋπολογισμό τις προσπάθειες του Υπουργείου Εργασίας προκειμένου να προχωρήσει σε επανάχρηση όλων αυτών των εγκαταλειμμένων κτιρίων, των καταργημένων ασφαλιστικών ταμείων, που ρημάζουν για δεκαετίες. Αποδίδει, λοιπόν και αυτή η προσπάθεια. Και βλέπουμε στο κέντρο της Αθήνας να ανακαινίζονται μεγάλα κτίρια, προκειμένου να μετατραπούν σε πεντάστερα και τετράστερα ξενοδοχεία ή αλλά σε μικρότερα γραφεία ή εμπορικά κέντρα ή διαμερίσματα. Τι σημαίνει για τους επαγγελματίες του χώρου όλη αυτή η κινητικότητα, τι σημαίνει για τις επιχειρήσεις, τι σημαίνει για τη γειτονιά και κυρίως τι σημαίνει για τα έσοδα του ΕΦΚΑ; Γιατί άραγε αναγνωρίζεται από όλους τους εκπροσώπους των θεσμών, από έγκυρα Διεθνή Μέσα, ότι αποδίδει η στρατηγική αυτής της Κυβέρνησης; Γιατί αναβαθμίζεται, από διεθνείς οίκους αξιολόγησης, η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας, ενώ ήταν ο φτωχός συγγενής της Ευρώπης; Πάνω, λοιπόν, σε αυτή την πραγματικότητα που προανέφερα, έρχεται αυτός ο προϋπολογισμός του 2019 να διαψεύσει όλους όσους ισχυρίζονταν πως με την έξοδο δεν θα άλλαζε τίποτα μετά από οκτώ χρόνια, ο οποίος για πρώτη φορά δεν έχει μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής. Είναι ένας προϋπολογισμός που αντανακλά τη σταθερή άνοδο της ελληνικής οικονομίας ως αποτέλεσμα χρηστής οικονομικής διαχείρισης και υπεύθυνης οικονομικής πολιτικής. Και μεταξύ άλλων βεβαίως, προβλέπει: Ρυθμό ανάπτυξης της τάξης του 2,5%. Αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης, μικρή μεν, αλλά αύξηση. Αύξηση στις εξαγωγές 5,8, ενώ ήταν 7,5 το 2018. Αύξηση της απασχόλησης. Και συνεπώς, την ανεργία να μειώνεται στο 16,7%. Έχω υποχρέωση να αναφερθώ και σε ένα άλλο κομμάτι του προϋπολογισμού, αυτό που προανέφερε ο Αναπληρωτής Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής προηγουμένως. Ενώ, λοιπόν, και σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από το Σύνταγμά μας για λόγους κοινωνικής συνοχής προστατεύεται το μειονέκτημα της νησιωτικότητας, - και πόσο μάλλον σε εμάς, που είναι περίπου 40% η έκταση σε σχέση με τον χερσαίο χώρο, τον ελληνικό, των νησιών μας - για πρώτη φορά αναγνωρίζεται το μειονέκτημα της νησιωτικότητας και σε εμάς τους μόνιμους κατοίκους των Επτανήσων. Από το ποσό των 156 εκατομμυρίων που προβλέπονται για το μεταφορικό ισοδύναμο συνολικά, ένα μεγάλο κομμάτι ισοδυναμεί και αφορά τα Ιόνια Νησιά. Ακόμα για πρώτη πάλι φορά επιδοτείται η γραμμή Πάτρα - Σάμη - Ιθάκη, πάρα πολύ σημαντική για μας και ελπίζουμε σε λίγες μέρες να έχουμε θετική κατάληξη του διαγωνισμού. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Όλα αυτά, κυρίες και κύριοι, αποτελούν μια πραγματικότητα, δεν είναι γενικές αοριστίες, όπως πραγματικότητα ήταν και τα θετικά μέτρα που έγιναν πραγματικότητα και ψηφίστηκαν το τελευταίο μήνα. Αποκαθιστούμε βήμα με βήμα τις αδικίες που επιβλήθηκαν στην περίοδο των μνημονίων και πρωταρχικός μας στόχος είναι να βελτιώσουμε την καθημερινότητα των πολιτών. Έχουμε πολύ δουλειά ακόμα μπροστά μας. Ο κόσμος βλέπει και κρίνει. Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε. Σας ευχαριστώ.
Αγαπητή κυρία Θεοπεφτάτου, σας ευχαριστώ και για τον χρόνο. Προχωρούμε με τον συνάδελφο τον κ. Μπαργιώτα. Ορίστε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Η συζήτηση του προϋπολογισμού φέτος συνοδεύεται από μια ασαφή προσπάθεια της Κυβέρνησης να δώσει έναν τόνο θριαμβολογίας και πανηγυρισμού. Άκουσα για «χρονιά ορόσημο» πριν από λίγο από κάποιον από τους Υπουργούς. Νομίζω ότι κάποιος από τους Υπουργούς σίγουρα το είπε αυτό. Ακούω για μεγάλες αλλαγές. Γενικώς, υπάρχει μια φιλότιμη προσπάθεια καλλιέργειας ενός κλίματος θριαμβολογίας: Η αποθέωση της θεωρίας της δημιουργίας του δημοσιονομικού χώρου, η οποία με τη σειρά της επέτρεψε μια προεκλογική παροχολογία, η οποία σκοπίμως συγχέεται με την ευημερία και με ένα νέο κλίμα, το οποίο υποτίθεται πως έρχεται στη χώρα. Βέβαια η παροχολογία με τον τρόπο που γίνεται αποδεικνύει ένα πράγμα, ότι η Κυβέρνηση αυτή δεν έχει αντιληφθεί, ακόμη και σήμερα, τους λόγους για τους οποίους μπήκε αυτή η χώρα στα μνημόνια, πολύ φοβάμαι. Ίσως γιατί αρνείται να αξιολογήσει την περίοδο 2004-2009, την οποία επιμένει να μη βλέπει, από την οποία θα μπορούσε να αντλήσει σημαντικά διδάγματα, για το πώς μια συγκεκριμένου τύπου διαχείριση μπορεί να οδηγήσει τη χώρα στα βράχια. Αλλά παρά την προσπάθεια της δημιουργίας κλίματος ευφορίας - που οφείλω να ομολογήσω είναι λίγο πιο ήπια από τους πανηγυρισμούς της άνοιξης για καθαρή έξοδο, την εποχή που αρνηθήκαμε την πιστοληπτική γραμμή, γιατί θα βγαίναμε από τα μνημόνια και δεν θα μας έλεγχε κανένας και θα περνάγαμε σε μια νέα εποχή - η αλήθεια είναι ότι η πορεία της οικονομίας μας εξακολουθεί να είναι προβληματική και βαθύτατα ανησυχητική. Πραγματικά, ελπίζω να διαψευστούμε, όσοι ανησυχούμε. Όμως, το σημαντικότερο στοιχείο του τελευταίου πενταμήνου, από την 21η Αυγούστου και μετά, είναι ότι βρισκόμαστε σε αδυναμία δανεισμού. Η χώρα αδυνατεί να δανειστεί, αδυνατεί να αποκαταστήσει μια υγιή σχέση με αυτό που λέμε «αγορές με τα πιστωτικά ιδρύματα», αδυνατεί να αντλήσει κεφάλαια σε λογικά επιτόκια. Οι αγορές, βλέπετε, εκτός από τις διεθνείς εξελίξεις, αντιμετωπίζουν μάλλον με καχυποψία και τα επενδυτικά προγράμματα ή την έλλειψη επενδυτικών προγραμμάτων της ελληνικής Κυβέρνησης και το πρωτότυπο προεκλογικό φεστιβάλ παροχών, που παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό. Υπάρχουν στοιχεία που πυκνώνουν γι' αυτό τελευταία. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούμε να σταθούμε χωρίς τον πρώτο πυλώνα, που είναι η αποκατάσταση μιας υγιούς σχέσης με τις αγορές. Αυτό είναι το πρώτο σημαντικό βήμα που πρέπει να γίνει και δεν έχει γίνει. Το δεύτερο σημαντικό είναι ότι τα πλεονάσματα πρέπει να παράγονται από μια ενδογενή αυτοτροφοδοτούμενη ανάπτυξη, ικανή να παράξει περισσότερο πλούτο. Ο τρόπος με τον οποίον η συγκεκριμένη Κυβέρνηση, δηλαδή η αυξημένη φορολογία, αποταμιεύει το πλεόνασμα και το υπερπλεόνασμα, είναι στην ουσία ένας φαύλος κύκλος, καθώς η ανάπτυξη είναι ανεμική. Θυμίζω ότι όλοι οι προϋπολογισμοί αυτής της Κυβέρνησης έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: αποτυγχάνουν στην πρόβλεψη του ποσοστού της ανάπτυξης. Κάθε χρόνο το ποσοστό της ανάπτυξης είναι λιγότερο από αυτό που προβλέπεται. Ελπίζω αυτήν τη φορά το 2,5% πραγματικά να επιβεβαιωθεί, γιατί είναι απαραίτητο για τη χώρα. Παρ' όλα αυτά, τα πλεονάσματα για το 2019 είναι 3,6% ήτοι 7 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και στο καλό σενάριο του 2,5% ανάπτυξη, υπάρχει μια διαφορά που πρέπει από κάπου να καλυφθεί. Πώς καλύπτεται από τον προϋπολογισμό και άλλα έσοδα από φόρους, περίπου 600 εκατομμύρια; Διατήρηση των ληξιπρόθεσμων ψηλά: ήταν τον Νοέμβριο γύρω στα 3 δισεκατομμύρια και δεν έχουν τάση να κατέβουν. Αυτό σχετίζεται και με ενδογενείς πάγιες και χρόνιες αδυναμίες του ελληνικού δημοσίου. Ακόμα χειρότερα: περικοπή του ήδη ανεμικού προγράμματος δημοσίων επενδύσεων. Ένα από τα προβλήματα μέσα στην κρίση, είναι η καθήλωση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων σε πολύ χαμηλές τιμές. Φέτος είναι ακόμα χαμηλότερες κατά 550 εκατομμύρια. Μείωση του κοινωνικού κράτους: Ο κοινωνικός προϋπολογισμός, μαζί με τις περικοπές των συντάξεων αθροίζει 1,2 δισεκατομμύρια περικοπές, σε αυτήν τη χρονιά. Η φιλολαϊκή Κυβέρνηση από τη μια μεριά μοιράζει κοινωνικό μέρισμα και από την άλλη περικόπτει άγρια το κοινωνικό κράτος, περικόπτει τον προϋπολογισμό της παιδείας, ο οποίος πέφτει από το 4% το 2018 στο 3,8% το 2019 ως ποσοστό του ΑΕΠ και μειώνεται σε απόλυτα νούμερα. Διατηρεί πρακτικά σταθερά τις δαπάνες για την υγεία. Αυξάνονται κατά 100 εκατομμύρια ως προσδοκία αυξημένων εσόδων, αλλά πέφτουν ως ποσοστό από το 4,9% στο 4,8%. Αυτή η φαινομενική σταθερότητα επιτρέπει κάποιους και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου να μιλάει για σταθεροποίηση της λειτουργίας του συστήματος υγείας. Είναι έτσι; Στην πραγματικότητα, σταθερός προϋπολογισμός γύρω στο 4,8% -4,9%, δηλαδή πολύ χαμηλότερα από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ, σημαίνει ότι τα προβλήματα που χρονίζουν και αθροίζονται στο σύστημα υγείας από την πάγια υποχρηματοδότηση στη διάρκεια της κρίσης αυξάνονται και χειροτερεύουν. Παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα, το ισοζύγιο του προσωπικού στο Εθνικό Σύστημα Υγείας βαίνει μειούμενο ακόμα και το 2017. Δεν έχω στοιχεία για το 2018. Οι αποχωρήσεις, όμως, εξακολουθούν να είναι περισσότερες από τις προσλήψεις οι οποίες και λιγότερες είναι από αυτές που ισχυρίζεται ο κ. Πολάκης και καθυστερούν. Το ισοζύγιο εξακολουθεί να είναι αρνητικό, όπως αρνητικό εξακολουθεί να είναι το ισοζύγιο των υποδομών, οι οποίες φθίνουν και φθάνουν σε αυτό που λέμε «end of life» - μιλάω για τον εξοπλισμό - καθώς δεν ανανεώνονται και εκτός από τις δωρεές, οι οποίες είναι λίγες και δεν φθάνουν, δεν προβλέπονται ουσιαστικά πραγματικά ποσά για την ανανέωση και υποστήριξή τους. Ταυτόχρονα, δεν γίνεται καμμία ουσιώδης μεταρρύθμιση. Ακούμε για μπαλώματα, ακούμε για προσθήκες, αλλά στην πραγματικότητα καμμία ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν έχει προχωρήσει. Τι θα πει σταθερή δαπάνη λοιπόν, για το Εθνικό Σύστημα Υγείας; Τι θα πει σταθερή δαπάνη για το φάρμακο, για την οποία επαίρεται η Κυβέρνηση λέγοντας ότι κατόρθωσε να σταθεροποιήσει τη δαπάνη για το φάρμακο; Τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι 1,945, με το στρεβλό τρόπο του claw back και του rebate. Είμαστε η μοναδική χώρα του ΟΟΣΑ η οποία έχει σταθεροποιημένες δαπάνες για το φάρμακο. Σε όλες τις άλλες αυξάνονται μοιραία, λόγω της αύξησης των αναγκών του πληθυσμού και λόγω της αύξησης των καινοτόμων φαρμάκων που, όπως είναι γνωστό, έχουν πολύ μεγάλη τιμή. Τι σημαίνει πρακτικά για τον ασθενή σταθερή δαπάνη φαρμάκου; Σημαίνει αύξηση των ιδιωτικών δαπανών, δηλαδή των χρημάτων που πληρώνει ο ίδιος για φάρμακα και σημαίνει μειωμένη πρόσβαση σε καινοτόμα ακριβά φάρμακα. Η Κυβέρνηση επαίρεται, βέβαια γιατί λέει ότι κατόρθωσε να κάνει τα δώδεκα θεραπευτικά πρωτόκολλα που παρέλαβε, πενήντα μέσα σε τέσσερα χρόνια, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα. Πολύ λίγα πράγματα προχώρησαν. Έχουμε να δούμε ολοκληρωμένο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας σε αυτήν τη Βουλή, σχεδόν έναν χρόνο. Στις εξαγγελίες έχουμε μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση, την ιατρική, τον κανονισμό των ιδιωτικών κλινικών. Όλα αυτά αναμένονται. Έχουμε καταργήσει το ΚΕΕΛΠΝΟ και έχουμε απολύσει όλους τους εργαζόμενους του. Έχουμε δημιουργήσει εθνικό ίδρυμα νεοπλασιών. Αυτά όλα τα έχουμε δημιουργήσει στις εξαγγελίες. Στην πραγματικότητα από τον περασμένο Απρίλιο δεν έχει κατατεθεί κανένα νομοσχέδιο. Όλη η φαρμακευτική πολιτική της Κυβέρνησης έχει γίνει τα τελευταία δύο χρόνια με νυχτερινές τροπολογίες, λάθρα σε άσχετα νομοσχέδια. Νομοσχέδιο με μεταρρυθμίσεις ή αλλαγές, από αυτές που προαναγγέλλονται, δεν έχουμε δει και νομίζω ότι δεν θα προλάβουμε, γιατί μέχρι τις εκλογές πολύ λίγα πράγματα, δυστυχώς ή ευτυχώς, θα μπορέσουμε να δούμε. Έτσι, λοιπόν, η υγεία και το κοινωνικό κράτος γίνονται η θυσία και στη λιτότητα και στην επιδοματική πολιτική, που είναι διαφορετικό πράγμα από το κοινωνικό κράτος και τους θεσμούς, που αφορούν τη δημιουργία του κοινωνικού δικτύου προστασίας. Δεν έχουμε καμμία μεταβίβαση από το υπερπλεόνασμα στην υγεία, έστω και σε συμβολικό επίπεδο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Η υγεία, ένα από τα πιο ευαίσθητα κομμάτια της δημόσιας ζωής, δεν παίρνει ούτε μια δραχμή από το περίφημο υπερπλεόνασμα, το οποίο συγκεντρώνεται καλώς ή κακώς με αυτόν τον τρόπο. Η υπερφολόγηση υπάρχει, όμως. Ούτε μια δραχμή δεν επενδύεται στην υγεία ούτε στις περίφημες μεταρρυθμίσεις των ΤΟΜΥ, οι οποίες καρκινοβατούν, καθώς εκτός από λεφτά για διορισμούς δεν είχε ούτε πρόγραμμα, ούτε σχέδιο, ούτε λεφτά για υποδομές, ούτε καμμία άλλη πρόβλεψη.
Κύριε Μπαργιώτα, παρακαλώ, ολοκληρώστε.
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε. Η κυβερνητική πολιτική φοβάμαι ότι είναι σαφής για την υγεία. Η καθήλωση της χρηματοδότησης, πολύ χαμηλότερα από το μέσο όρο του ΟΟΣΑ, στο 4,8% -4,9% είναι καταστροφική για ένα σύστημα υγείας που συσσωρεύει ζημιές και ελλείματα εδώ και δέκα χρόνια και δεν αποτελεί επιλογή της τρόικας. Η Κυβέρνηση κάνει σήμερα μια πολύ συγκεκριμένη επιλογή. Καθηλώνει τις δαπάνες του κοινωνικού κράτους, για να μπορέσει να παράξει τα υπερπλεονάσματα και να διαχύσει στον προϋπολογισμό το κόστος της μη περικοπής των συντάξεων. Καλώς δεν περικόπηκαν οι συντάξεις, περικόπτεται όμως κατά 1,2 δισεκατομμύρια ο κοινωνικός προϋπολογισμός. Η φθίνουσα πορεία του ΕΣΥ και η ανυπαρξία πρωτοβάθμιας για το 2019 επικυρώνεται σήμερα με αριθμούς. Με αυτά τα λεφτά καμμία σοβαρή παρέμβαση στο σύστημα υγείας δεν μπορεί να γίνει, καθώς έχουν καθυστερήσει και οι μεταρρυθμίσεις και οι επενδύσεις που χρειάζονται τα τελευταία χρόνια. Μιλάμε πλέον για ένα σύστημα προνοιακού χαρακτήρα, το οποίο σημαίνει πολύ κακές υπηρεσίες για πολύ φτωχούς ανθρώπους και τη μετακύλιση του κόστους της υγείας στην τσέπη των ασθενών, οι οποίοι πληρώνουν δύο φορές για την υγεία: μια φορά με ασφαλιστικές εισφορές και μια φορά με αμοιβές γιατρών. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ανοχή.
Προχωράμε με τον συνάδελφο κ. Κωνσταντίνο Μορφίδη από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, ακούω τους ομιλητές της Αντιπολίτευσης να επαναλαμβάνουν μονότονα και με σιγουριά ότι αυτός ο προϋπολογισμός είναι ο τελευταίος της Κυβέρνησης μας. Το ίδιο ακριβώς έλεγαν και πέρυσι, από τον κ. Μητσοτάκη μέχρι την κ. Γεννηματά. Και έναν χρόνο μετά όχι μόνο διαψεύστηκαν, αλλά κάνουν και το ίδιο λάθος: Να ζηλεύουν τη δόξα της Πυθίας. Αφού δεν το έχετε το χάρισμα, γιατί επιμένετε να κάνετε το ίδιο λάθος; Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, πέρασαν οκτώ προϋπολογισμοί τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, που ο καθένας από αυτούς είτε λίγο είτε πολύ έφεραν μέτρα και περικοπές στους πολίτες. Πέρασαν οκτώ προϋπολογισμοί ανάγκης, διαχείρισης της χρεοκοπίας, εφαρμογής της λάθος συνταγής. Άλλοι αναποτελεσματικοί και άλλοι που βήμα - βήμα οδήγησαν τη χώρα έξω από την αναγκαστική επιτήρηση και την επιβολή της οικονομικής πολιτικής. Πέρασαν όμως και σήμερα είμαστε εδώ με έναν προϋπολογισμό που αν μη τι άλλο δεν φέρνει νέα μέτρα, δεν περιλαμβάνει περικοπές και προσπαθεί να εισάγει τη χώρα μας σε μια νέα πραγματικότητα, αυτή της μεταμνημονιακής εποχής. Κάποιοι σε αυτήν εδώ την Αίθουσα στέκονται αμήχανα απέναντι στα νέα δεδομένα. Αρνούνται την πραγματικότητα, θεωρώντας ότι αν παραδεχθούν ότι τελείωσαν τα μνημόνια, θα δεχθούν αυτόματα την αποτυχία της δικής τους πολιτικής τα πέντε πρώτα χρόνια του μνημονίου. Αρνούνται να αποχωριστούν την ιδέα των μνημονίων, γιατί αυτή είναι η ιδεολογική τους άποψη. Λατρεύουν τη λιτότητα, αγαπούν τις περικοπές, προωθούν τις απολύσεις και γι' αυτό μας έλεγαν επανειλημμένα ότι το μνημόνιο είναι ευκαιρία. Ποια ευκαιρία έβλεπαν πίσω από τα μνημόνια; Το να κόψουν πολλά από τους πολλούς και να τα δώσουν στους λίγους και τώρα που διαπιστώνουν ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει, αμήχανοι κοιτούν τον προϋπολογισμό, προσπαθώντας να αλλάξουν την έννοια των αριθμών, να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα με κόλπα μαγικά, με επιχειρήματα που καταρρέουν μπροστά σε όποιον είναι σοβαρός αναγνώστης του προϋπολογισμού. Κανένας δεν λέει ότι για πρώτη φορά αυτά που ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης νομοθετήθηκαν πριν την ψήφιση του προϋπολογισμού. Πώς να δουν, λοιπόν, θετικά τον προϋπολογισμό και τα υπόλοιπα θετικά που γίνονται αυτήν την περίοδο, όταν τέσσερα χρόνια τώρα επενδύουν στην καταστροφή, όταν τέσσερα χρόνια τώρα τα ΜΜΕ τούς κατευθύνουν σ' αυτήν τη ρητορική, γιατί πρώτα εκεί ακούγονται οι τρομακτικές τους προβλέψεις και στη συνέχεια τις φέρνουν εδώ, στη Βουλή; Μοίραζαν, λοιπόν, τρόμο για τέσσερα χρόνια πρώτα με τον κόφτη, μοίραζαν τρόμο με την περικοπή των συντάξεων και σίγουρα το ίδιο θα κάνουν την επόμενη χρονιά με το αφορολόγητο. Όταν δεν φτάνουν αυτά για να τρομοκρατήσουν τον κόσμο, αλλάζουν την ατζέντα, μιλούν για προδότες, χαϊδεύοντας τα αυτιά του ακροδεξιού ακροατηρίου που επιθυμούν να προσεταιριστούν. Το σημαντικό, λοιπόν, αυτού του προϋπολογισμού είναι ο τρόπος που προετοιμάζει το μέλλον όλων μας και κυρίως το μέλλον της νέας γενιάς, γιατί δεν αρκεί για εμάς η μείωση της ανεργίας. Φροντίζουμε οι δουλειές να είναι σταθερές. Επαναφέραμε τις συλλογικές συμβάσεις και τον κατώτατο μισθό σε επίπεδα ικανοποιητικά με βάση τη συγκυρία. Γι' αυτούς έχουμε την ευθύνη να υπάρξει ένα σύστημα κοινωνικής ασφάλισης που να διασφαλίζει το αύριο. Πατώντας, λοιπόν, στο στέρεο έδαφος που με πολύ κόπο και θυσίες καταφέραμε να δημιουργήσουμε για την πατρίδα μας, σχεδιάζουμε ένα μέλλον καλύτερο με βήματα ίσως αργά, αλλά σταθερά, γιατί δεν θέλουμε σε καμμία περίπτωση να γυρίσουμε στα δύσκολα χρόνια του μνημονίου, στα οποία μας οδήγησαν οι πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Πάμε μπροστά, αφήνοντας πίσω όλους αυτούς που για χάρη του ατομικού ή του κομματικού οφέλους είναι πρόθυμοι να διαιρέσουν τους Έλληνες, να σπείρουν εμπάθεια και να καλλιεργήσουν τον εθνικό διχασμό.
Ευχαριστούμε τον κ. Μορφίδη. Τον λόγο έχει ο κ. Γεώργιος Κατσιαντώνης. Ακολουθούν οι κ.κ. Αποστόλου, Βάκη, Βαγιωνάς, Πάντζας και Μωραΐτης και έτσι ολοκληρώνεται ο πέμπτος κύκλος. Κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τελευταίο χρονικό διάστημα διαβάζουμε και ακούμε πολλά διά στομάτων αρμοδίων Υπουργών, αλλά και του ίδιου του Πρωθυπουργού, όσον αφορά το μέλλον της χώρας μας. Με όλα αυτά που ακούμε, πραγματικά νομίζω ότι όλα όσα υπόσχεστε ότι θα πραγματοποιήσετε το 2019, δυστυχώς είναι στην ουσία - και λυπάμαι που σας το λέω - «μ' άλλα λόγια να αγαπιόμαστε». Για να κυριολεκτήσω, δεν βλέπω εσάς τελικά να αγαπιόσαστε γιατί, ξέρετε, η απόρριψη φέρνει γκρίνια και ακόμη χειρότερα. Ακριβώς, λοιπόν, αυτήν την απόρριψη βλέπω να βιώνετε, αφού όλα όσα λέτε δεν βγαίνουν. Δεν βγαίνει η αύξηση του παγίου κεφαλαίου του 2019, που προβλέπεται στο 11,9%, αφού και η περσινή σας πρόβλεψη για φέτος έπεσε κατά σχεδόν αντίστοιχο ποσοστό έξω, μιας και από το 11,4% που λέγατε, τελικά φέτος πετυχαίνετε σχεδόν μηδενική. Ούτε οι στόχοι θα βγουν, αφού αντί να ρίχνετε μεγαλύτερη βαρύτητα στην ανάπτυξη, εσείς δυστυχώς επιμένετε στα πλασματικά πλεονάσματα. Πανηγυρίζετε δε για τις τάχα φοροελαφρύνσεις που θα φέρετε και για τα επιδόματα που έρχονται για τις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες, την ίδια ώρα που ο συζητούμενος προϋπολογισμός παραμένει ωρολογιακή βόμβα για το ελληνικό φορολογικό σύστημα. Και αυτό αφού η Ελλάδα εξακολουθεί να κατέχει τα πρωτεία στη φορολογία των φυσικών προσώπων. Πανηγυρίζετε, δηλαδή, γι' αυτά που θα δώσετε, ώστε να πάρετε πίσω τουλάχιστον τα τριπλά μέσω της φορολογίας. Μάλιστα, σύμφωνα με στοιχεία που φέρνει στο φως της δημοσιότητας μελέτη που δημοσιεύει το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδος, αποδεικνύεται ότι η Ελλάδα πρωτοπορεί σε στρεβλώσεις, με τα δεδομένα να δείχνουν ότι το 90% των εσόδων από τη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων το πληρώνει το 19% των φορολογουμένων. Δηλαδή, μόλις ο ένας στους πέντε φορολογούμενος πληρώνει τα 9 από τα 10 ευρώ που εισπράττει το δημόσιο από τους άμεσους φόρους εισοδήματος. Όσο για τα περίφημα αντίμετρα, θα πω μόνον τούτο, ότι στον προϋπολογισμό του 2019 κόβονται αντίμετρα περίπου 1,3 δισεκατομμυρίων, που μεικτά ανέρχονται περίπου στα 1,43 δισεκατομμύρια. Όχι τίποτε άλλο, αλλά κάνατε τόση διαφήμιση, σπαταλήσατε και ξοδέψατε τόσο σάλιο για να μιλάτε γι' αυτά, που πραγματικά θα σας έχουν πολύ άχτι. Τώρα, ποιοι είναι αυτοί που θα έχουν άχτι; Όσοι τζάμπα τελικά σας πίστεψαν και προσδοκούσαν ένα σχολικό γεύμα ή την επιδότηση ενοικίου ή το επίδομα θέρμανσης. Ήδη, λοιπόν, έχετε κόψει 190 εκατομμύρια από σχολικά γεύματα, 140 εκατομμύρια από προσχολική εκπαίδευση, 300 εκατομμύρια από υποδομές στην ενέργεια, 260 εκατομμύρια από τις ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης, 240 εκατομμύρια από τη φαρμακευτική συμμετοχή των ασφαλισμένων και 200 εκατομμύρια από την επιδότηση ενοικίου και φυσικά στο ¼ το επίδομα θέρμανσης που θα σας υπενθυμίσω ότι επί Νέας Δημοκρατίας ανερχόταν στα 210 εκατομμύρια ευρώ, ενώ στους δικούς σας καιρούς τελικά είναι στα 60 εκατομμύρια ευρώ. Αυτά που με ξεπερνούν πάντως είναι όλα όσα δικά σας νομοθετήματα τα παίρνετε πίσω, αφού αντιλαμβάνεστε πλέον ότι είναι ανεπίδεκτα εφαρμογής στην πράξη. Έτσι, πανηγυρίζετε για την αλλαγή στα ασφαλιστικά των ελεύθερων επαγγελματιών, τα οποία εσείς οι ίδιοι είχατε φέρει, ενώ ομοίως αλλάζετε και τη βάση υπολογισμού των εισφορών για το 2019. Βέβαια, έχουμε και το αλαλούμ με τις συντάξεις. Στην ουσία δημιουργείτε συνταξιούχους δύο ταχυτήτων, από τη μια αυτούς που διασώζονται και γλιτώνουν τις μειώσεις έως 18% διατηρώντας την προσωπική διαφορά και από την άλλη αυτούς που κατέθεσαν αίτηση από τον Μάιο του 2016 και όλους όσοι θα καταθέσουν έως το τέλος του έτους, οι οποίοι έχουν υποστεί ένα μέρος της μείωσης. Για να μην αναφερθώ σ' αυτούς που θα βγουν στη σύνταξη από 1η Ιανουαρίου του 2019, οι οποίοι δεν θα έχουν καμμία προσωπική διαφορά. Τώρα, εάν εσείς πιστεύετε ότι αυτό είναι ένα κράτος δικαίου, δεν ξέρω τι άλλο να πω. Ο προϋπολογισμός του 2019 στερείται πρόβλεψης και πρόνοιας για αύξηση της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα. Το μόνο που βλέπουμε είναι φοροεπιδρομές κατά φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων, με τα στοιχεία να είναι τουλάχιστον απογοητευτικά. Το 83% του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων καταβάλλεται από το 4,5% των επιχειρήσεων. Το 66% των εισπράξεων του ΕΝΦΙΑ στηρίζεται στις πληρωμές του 33% των ιδιοκτητών. Δηλαδή, τα 2/3 από τα περίπου 2,5 δισεκατομμύρια που εισπράττει καθαρά το κράτος από τον φόρο κάθε χρόνο, τα καταβάλλει το 1/3 των ιδιοκτητών. Επί συνόλου, οκτώμισι εκατομμυρίων πολιτών με ΑΦΜ που έχει η χώρα μας, το ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες πληρώνει τα 7,6 εκατομμύρια ευρώ φόρων επί συνόλου εισπράξεων 8,5 δισεκατομμύρια φόρων. Δηλαδή τα υπόλοιπα έξι εκατομμύρια εννιακόσιες χιλιάδες πολίτες δεν πληρώνουν όλοι μαζί ούτε ένα δισεκατομμύριο φόρους. Και από την άλλη αφήνετε απλήρωτους τους ιδιώτες, προκειμένου να έχει πλεονάσματα. Γι' αυτό άλλωστε και από τον Αύγουστο έχετε κηρύξει στάση πληρωμών, με εξαίρεση βέβαια την εφορία, που συμψηφίζει όσα είναι να επιστρέψει με μελλοντικές χρεώσεις της. Όσο για την ανάπτυξη της βιομηχανίας μας, θα χρησιμοποιήσω τη φράση που άκουσα σε πρόσφατη εκδήλωση από τους ίδιους τους βιομηχάνους. «Υπάρχει ουσιαστικό πρόβλημα στην επικοινωνία κράτους - παραγωγής». [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Σε ένα λεπτό κλείνω, κύριε Πρόεδρε. Όμως, θέλω να σας ρωτήσω: Όλα αυτά τα φορολογικά μέτρα με την τακτική που συνεχίζετε, σε ποιον θα τα επιβάλλετε αλήθεια; Έχετε αντιληφθεί ότι σε λίγο δεν θα υπάρχουν γεννήσεις στη χώρα μας λόγω της ανελέητης οικονομικής πολιτικής που ακολουθείτε επί σχεδόν τέσσερα χρόνια; Και δεν τα λέω εγώ αυτά, αλλά ο ΣΕΒ, που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στο πρόσφατο δελτίο του, σύμφωνα με το οποίο ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε τόσο πολύ για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως, όπως φαίνεται, για εσάς αυτά είναι, στην κυριολεξία, ψιλά γράμματα. Γι' αυτό προφανώς δεν ασχολείστε, ούτε καν σκέφτεστε να ασχοληθείτε, με το πώς θα ενισχύσετε τις γεννήσεις, πώς θα δώσετε κίνητρα στην ελληνική οικογένεια να αυξηθεί, να προχωρήσουν κάποια νέα παιδιά, να κάνουν την ιδέα της οικογένειας πράξη, αφού στερούνται των αυτονόητων αγαθών της εργασίας, της περίθαλψης - δεν πρέπει να ξεχνάμε τα καμώματά σας με τον οικογενειακό γιατρό, που ήταν πλήρης αποτυχία - και της αξιοπρεπούς διαβίωσης, αφού μένουν μέχρι και τα σαράντα συμπολίτες μας, νέα παιδιά, με τους γονείς τους γιατί απλά πρέπει να ζήσουν από τη σύνταξη που παίρνουν οι γονείς. Κλείνω με μία θλιβερή διαπίστωση. Δεν πετυχαίνετε τίποτα γιατί δεν έχετε ιδέες και δεν έχετε ιδέες, γιατί δεν έχετε ανθρώπους που να τις έχουν. Γιατί όπως κάποτε είπε ο Καζαντζάκης: «Δεν υπάρχουν ιδέες. Υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες». Κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει. Κι αυτό το μπόι, με το όραμα για την επόμενη μέρα της Ελλάδας, το έχει Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης που ξέρει και μπορεί να προχωρήσει για την Ελλάδα, με τους Έλληνες, στην επόμενη μέρα, αυτή της ανάπτυξης και της εξέλιξης. Παραδεχτείτε το, κύριοι της Κυβέρνησης. Δεν μπορείτε, γιατί απλά δεν επαρκείτε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Προχωράμε με τον κ. Ευάγγελο Αποστόλου από τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά είναι η κ. Φωτεινή Βάκη. Ορίστε, κύριε Αποστόλου, έχετε τον λόγο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα έναν προϋπολογισμό που έχει ως αφετηρία του την πρώτη εντολή που μας έδωσε ο ελληνικός λαός το 2015 για να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια. Το καταφέραμε, γιατί αυτά τα τρεισήμισι πρώτα χρόνια διακυβέρνησης, έγιναν από πλευράς μας μεγάλες προσπάθειες. Θα σταθώ στις προσπάθειες που έγιναν όλη αυτήν την περίοδο στον αγροτικό χώρο και στα αποτελέσματά τους. Όλα τα στοιχεία, αγαπητοί συνάδελφοι, αποδεικνύουν πως ο αγροτικός τομέας παρά την κρίση, όχι μόνο κρατήθηκε ενεργός και ζωντανός, αλλά πέτυχε και αξιοπρόσεκτες επιδόσεις. Είναι χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις της συμμετοχής της αγροτικής οικονομίας στο ΑΕΠ της χώρας, που από το 2,7% με την έναρξη της κρίσης έφτασε με τη λήξη της στο 3,9% και της αύξησης των εξαγωγών στο 20% του συνόλου της χώρας, που σημαίνει ότι το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων οδεύει προς μηδενισμό. Τι κάναμε ως Κυβέρνηση για να πετύχουμε αυτά, αλλά και άλλα; Απαλλάξουμε φορολογικά το 95% των αγροτών με τη θέσπιση του αφορολόγητου ορίου. Αυτά είναι στοιχεία του Υπουργείου Οικονομικών. Κατοχυρώσαμε και για τους αγρότες την ελάχιστη εθνική σύνταξη των 384 ευρώ με δυνατότητα αύξησής της από την ανταποδοτικότητα. Εκεί μπαίνει η ανταποδοτικότητα. Τα 384 ευρώ είναι η βασική εθνική σύνταξη. Στηρίξαμε τους νέους αγρότες έως σαράντα ετών, εντάσσοντας όλους, δηλαδή και τους επιλαχόντες. Δίνονται 300 εκατομμύρια ευρώ σε δεκαέξι χιλιάδες νέους αγρότες. Βάλαμε τάξη στις πληρωμές των κοινοτικών ενισχύσεων. Παραλάβαμε, αγαπητοί συνάδελφοι, 1,3 δισεκατομμύρια πρόστιμα και άλλα τόσα καταλογισμός. Τα μειώσαμε σημαντικά, χωρίς να επιβαρύνουμε ούτε ένα ευρώ τον Έλληνα αγρότη. Μειώσαμε σημαντικά το χρόνο καταβολής των αποζημιώσεων του ΕΛΓΑ, παρά την αυξανόμενη πίεση των ζημιών. Κάναμε χρήση των συνδεδεμένων ενισχύσεων, άμεσα και αποτελεσματικά, για να υπηρετούν στοχευμένες πολιτικές ανά προϊόν και κλάδο. Θεσπίσαμε την κάρτα του αγρότη για χρηματοδότηση των αγροτικών εργασιών με εγγύηση τις κοινοτικές επιδοτήσεις, δίνοντας δυνατότητα στους δικαιούχους να αντλήσουν περί το 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Επιβάλαμε περιορισμό στην ασυδοσία των μεσαζόντων με την υποχρεωτική πληρωμή των εξήντα ημερών για τα νωπά και ευαλοίωτα προϊόντα. Κατοχυρώσαμε με νόμο μετά από έντονη και επίπονη διαβούλευση στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης την υποχρεωτική αναγραφή προέλευσης γάλακτος και κρέατος στα ζωικά προϊόντα, με σκοπό τη διαφάνεια της αγοράς και την αποφυγή παραπλάνησης του καταναλωτή. Δώσαμε πολλές μάχες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την προστασία των ποιοτικών μας προϊόντων και εξασφαλίσαμε σημαντικές χρηματοδοτήσεις για την πρόσθεση στην παγκόσμια αγορά. Θεσπίσαμε το εργόσημο ως βασικό εργαλείο πληρωμής της απασχόλησης στον αγροτικό χώρο και για τον οικονομικό μετανάστη, ώστε η δαπάνη αυτή να καταλογίζεται ως έξοδο στην αγροτική επιχείρηση. Φέραμε νέο πλαίσιο λειτουργίας του συνεργατισμού, καθιερώνοντας κίνητρα για συλλογικές μορφές οργάνωσης, για επαγγελματικές οργανώσεις και ομάδες παραγωγών. Προχωρήσαμε στην ίδρυση του ΟΔΙΑΓΕ, ενός φορέα που μπορεί να αξιοποιήσει τη δημόσια αγροτική γη με σκοπό την παραχώρηση της σε νέους και σε συλλογικές μορφές. Ανακουφίζουμε τον αγροτικό χώρο από το τεράστιο πρόβλημα των δανειακών του υποχρεώσεων. Σε περίπτωση ολικής εξόφλησης, η διαγραφή μπορεί να φτάσει μέχρι και στο 60% του κεφαλαίου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υποσχεθήκαμε και το τηρήσαμε την επομένη της εξόδου από τα μνημόνια, την κατάργηση του φόρου στο κρασί, την μείωση ασφαλιστικών εισφορών και τη θέσπιση φορολογικών κινήτρων για τους εργαζόμενους. Υπάρχουν, όμως, και δεσμεύσεις προς τους αγρότες που πρέπει γρήγορα να υλοποιηθούν, όπως η θέσπιση του ακατάσχετου των 15.000 ευρώ, επιμερισμένο ανά 1.250 ευρώ τον μήνα. Αποτελεί δέσμευση η πληρωμή των ενισχύσεων που αμφισβητούνται από τους δασικούς χάρτες. Δεν πρέπει να στερηθεί ο αγρότης ούτε ένα ευρώ. Όπως επίσης, μίας και βλέπω εδώ και τους δύο Υπουργούς, να φροντίσουν και για τη χορήγηση έκτακτης ενίσχυσης στους αιγοπροβατοτρόφους των απομονωμένων περιοχών, γιατί αυτοί αποτελούν μία βασική δραστηριότητα σε αυτές τις περιοχές και πρέπει να τους κρατήσουμε εκεί. Αγαπητοί συνάδελφοι, ο αγροτοδιατροφικός τομέας βρίσκεται σήμερα μπροστά σε δύο μεγάλες προκλήσεις. Η πρώτη πρόκληση συνδέεται με τις πιέσεις που ασκούνται στον προϋπολογισμό της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής μετά το 2020. Επιμένουμε να μη μειωθεί ο προϋπολογισμός, να μην υπάρξει άμεση και πλήρης εξωτερική σύγκλιση των ενισχύσεων μεταξύ των κρατών - μελών - το έχουμε ήδη καταφέρει - και να απορριφθεί κάθε ιδέα ακόμη και για μικρού βαθμού επανεθνικοποίηση των άμεσων ενισχύσεων. Η δεύτερη πρόκληση συνδέεται με την εφαρμογή των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης και αλιείας και θάλασσας, που θα κινητοποιήσουν συνολικούς πόρους 6,5 δισεκατομμυρίων ευρώ περίπου. Έχει δεσμευτεί ήδη για το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης το 83% της δημόσιας δαπάνης και για το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιείας το 71% της δαπάνης. Έχουν δεσμευθεί, δηλαδή, γύρω στα 4,2 δισεκατομμύρια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε. Άρα, αγαπητοί συνάδελφοι, παρά τα προβλήματα, έχουμε θετικά ορατά αποτελέσματα για τον αγροτικό κόσμο και την ύπαιθρο, αποτελέσματα που τον καθιστούν ως ένα από τα βασικότερα εργαλεία για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε. Απόψε τα Επτάνησα έχουν την τιμητική τους. Τον λόγο έχει η κ. Φωτεινή Βάκη.
Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε και για τα καλά σας λόγια για τα Επτάνησα. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, αν πρέπει να κρατήσουμε κάτι από τον φετινό προϋπολογισμό, αυτό δεν είναι το γεγονός ότι δεν περιέχει για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια μνημονιακές δεσμεύσεις, ούτε ότι κομίζει γενναίες φοροελαφρύνσεις για τους πολλούς, ούτε βέβαια ότι προστατεύει τις συντάξεις και τα εισοδήματα. Ο λόγος για τον οποίο ο φετινός προϋπολογισμός αξίζει μια ιδιαίτερη μνεία είναι διότι πίσω από τα νούμερα του, στο επίκεντρο των οικονομικών του κράτους για το 2019, βρίσκεται ο άνθρωπος. Για πρώτη φορά ίσως τα τελευταία χρόνια, η κοινωνική διάσταση του προϋπολογισμού εμφανίζεται ενισχυμένη. Τα δημοσιονομικά μεγέθη του προϋπολογισμού του 2019 δεν κοιτούν μόνο τους δανειστές, δεν έχουν ως αυτοσκοπό τους την ευμένεια των αγορών, αλλά φέρνουν τις κοινωνικές ανάγκες, τις ανάγκες των πολλών μετά από πολλά χρόνια σε πρώτο πλάνο. Η κοινωνική διάσταση του φετινού προϋπολογισμού αποτελεί την καλύτερη απάντηση σε εκείνους που θέλουν εσαεί τη χώρα μας παγιδευμένη στις ατραπούς της λιτότητας. Και στην παιδεία και στην υγεία και στις πολιτικές για την οικογένεια, στην κοινωνική πρόνοια, στην απασχόληση οι δαπάνες του προϋπολογισμού του 2019 εμφανίζονται αυξημένες, με έμφαση στις ευάλωτες ομάδες, αλλά και στα κοινωνικά αγαθά της υγείας, της εκπαίδευσης, της στέγης και της προστασίας της ανθρώπινης αξιοπρέπειας γενικότερα. Το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, το επίδομα των ανασφάλιστων υπερηλίκων, τα οικογενειακά επιδόματα, οι παρεμβάσεις για την καταπολέμηση της ανεργίας, η επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των νέων, το στεγαστικό επίδομα των νοικοκυριών και των δανειοληπτών αποτυπώνουν δαπάνες οι οποίες ξεπερνούν τα 3,2 δισεκατομμύρια. Την ίδια στιγμή, αυξάνεται η δημόσια δαπάνη για την υγεία, αυξάνεται ο προϋπολογισμός των νοσοκομείων, ενισχύονται τα κονδύλια για την κάλυψη των αναγκών των πολιτών για την προμήθεια φαρμάκων υγειονομικού υλικού, ενώ ταυτόχρονα ισχυροποιούνται οι δαπάνες για το κοινωνικό, για το πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας, αλλά και για το σύνολο των δομών της κοινωνικής αλληλεγγύης και πρόνοιας. Ας πάμε στην εκπαίδευση. Στην εκπαίδευση, επίσης, για μία ακόμη χρόνια υπάρχει μια σημαντική αύξηση των διαθέσιμων πόρων. Μετά από τη βύθιση των δαπανών για την εκπαίδευση της Κυβέρνησης Σαμαρά, τις απολύσεις των εκπαιδευτικών και τη γενικότερη προσπάθεια διασποράς κλίματος ανασφάλειας στο σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας, σήμερα μπορούμε να πούμε ότι για την ελληνική εκπαίδευση το μνημόνιο τελείωσε. Και η αναβάθμιση του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας και η ισχυροποίηση της ειδικής εκπαίδευσης και η κάλυψη των εκπαιδευτικών κενών στο σύνολο της επικράτειας αποκρυσταλλώνουν τη σοβαρή δημοσιονομική προσπάθεια των τελευταίων ετών, για ενίσχυση των πολλών, την οποία επισφραγίζει ο φετινός προϋπολογισμός. Εμφανίζεται η Νέα Δημοκρατία, η Αξιωματική Αντιπολίτευση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό σε μία κατάσταση, θα έλεγα, πολιτικής δυσθυμίας. Δεν φαίνεται να ενθουσιάζεται από το γεγονός ότι στο επίκεντρο της οικονομίας και των οικονομικών του κράτους βρίσκονται σήμερα οι πολλοί, η κοινωνική πλειοψηφία, όλοι εκείνοι που πλήρωσαν πολύ ακριβά το τίμημα της κρίσης. Όπως, επίσης, δεν χαιρόταν η Αξιωματική Αντιπολίτευση όταν αυτή η Κυβέρνηση έστελνε τον λογαριασμό στους κακοπληρωτές καναλάρχες, όπως δεν χάρηκε όταν τελικά διασώθηκαν και στηρίχθηκαν οι συντάξεις ή όταν κάθε χρόνο διανέμεται το κοινωνικό μέρισμα ή όταν ανακοινώθηκε η βούληση για αύξηση των μισθών στον ιδιωτικό τομέα και για προσλήψεις σε νευραλγικούς τομείς του κοινωνικού κράτους. Απέναντι, λοιπόν, στον κοινωνικό προϋπολογισμό του 2019 βρίσκεται η μικροπολιτική αριθμητική της Νέας Δημοκρατίας, η οποία φαίνεται να απεχθάνεται την κοινωνική προστασία, την κοινωνική αλληλεγγύη, την ικανοποίηση των αναγκών της κοινωνικής πλειοψηφίας. Και επειδή και από το μνημόνιο βγήκαμε και ο προϋπολογισμός του 2019 δεν περιέχει κανένα νέο μέτρο, κανέναν νέο φόρο, η Αξιωματική Αντιπολίτευση καταφεύγει στα δεκανίκια ενός ακροδεξιού πολιτικού καιροσκοπισμού, νεοφιλελεύθερο πορτοφόλι και εθνικιστικό γκροτέσκο. Αυτό υποστηρίζει σήμερα η Αξιωματική Αντιπολίτευση, ταυτίζοντας τη ρητορική της με εκείνη των εθνικιστικών μορφωμάτων του ακροδεξιού περιθωρίου. [[Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Γ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟΥ]] Όσο όμως κι αν καλούν και παρακαλούν ορισμένοι τα κοράκια των αγορών να εμποδίσουν τη μεταμνημονιακή πορεία της χώρας, όσο και αν κάποιοι επενδύουν στις ψευδείς ειδήσεις και σε σκανδαλολογία, γνωρίζουν ότι η απάντηση των πολιτών θα είναι για μία ακόμη φορά δημοκρατική. Διότι η Ελλάδα της ειρήνης, της αλληλεγγύης, της συνανάπτυξης, του κοινωνικού κράτους, της φιλίας, της καλής γειτονίας είναι η Ελλάδα που επιθυμεί η δημοκρατική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, η Ελλάδα που στέκεται απέναντι σε όλους εκείνους τους πολιτικούς εργολάβους του εθνικισμού, της μισαλλοδοξίας, αλλά και των offshore και των σκανδάλων. Έχουμε έναν προϋπολογισμό, λοιπόν, δίκαιης ανάπτυξης με κοινωνική ανταποδοτικότητα και με έμφαση σε όλα εκείνα τα κοινωνικά αγαθά που οι ιδεολογικοί συνοδοιπόροι της τρόικας και των μνημονίων επιχείρησαν να διαλύσουν και να εκχωρήσουν στο αχαλίνωτο κέρδος. Ακόμα, όμως και έτσι, με όλες αυτές τις δυνάμεις της συντήρησης απέναντι, η Κυβέρνηση της Αριστεράς κατάφερε να δικαιώσει τους αγώνες, τις αγωνίες και τις θυσίες των πολιτών. Κατάφερε να βάλει στο περιθώριο όλα εκείνα τα συντεταγμένα συμφέροντα που ήθελαν τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα στο περιθώριο. Με οδηγό, λοιπόν, την κοινωνική προσπάθεια του προϋπολογισμού του 2019 και με πυξίδα τη διαφάνεια, τη δικαιοσύνη, τη συνετή και χρηστή διαχείριση η νέα περίοδος θα είναι περίοδος δίκαιης ανάπτυξης, επούλωσης των μνημονιακών πληγών, περίοδος παραγωγικής ανασυγκρότησης. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει ο κ. Βαγιωνάς. Ο κ. Βαγιωνάς δεν είναι εδώ, άρα, τον λόγο παίρνει ο κ. Πάντζας. Ορίστε, κύριε Πάντζα, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την προηγούμενη Τρίτη ο κ. Μητσοτάκης κατέθεσε στα Πρακτικά της Βουλής ένα χαρτί με φωτογραφίες όλων όσων είχαμε συνεργαστεί από το ΠΑΣΟΚ. Ούτε καταζητούμενοι να ήμασταν! Θέλω, λοιπόν, να σταθώ σε αυτό και να πω το εξής: Το 1974, πολλοί από εμάς - εμού συμπεριλαμβανομένου - που προερχόμαστε από την Αριστερά και την ΕΔΑ συνταχθήκαμε πίσω από την ιδρυτική πράξη του ΠΑΣΟΚ και του Ανδρέα Παπανδρέου, η οποία κατ' εμέ ήταν ένα Αριστερό μανιφέστο. Αν τη διαβάσετε σήμερα, θα το διαπιστώσετε. Πρόκειται για μια διακήρυξη που εξέφρασε το 1981 τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Και αυτό συνέβη, γιατί η κοινωνία προερχόταν από τις πληγές της επάρατης Δεξιάς, την οποία έζησα στο πετσί μου. Από μικρό παιδί με έψαχναν, με έδερναν οι ταγματασφαλίτες, οι φασίστες συνεργάτες των Γερμανών, επειδή ο πατέρας μου ήταν Αριστερός και ενταγμένος στο ΕΑΜ αγωνιζόμενος για τη λευτεριά της πατρίδας μας. Όταν μου στέρησαν τον πατέρα μου σε τρυφερή ηλικία και τον έστειλαν για δεκαεπτάμιση χρόνια εξορία, όταν πάλι ήμουν ένας από τους χιλιάδες που έκαψαν την εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», στη Χρήστου Λαδά, το 1965 διαμαρτυρόμενος για την ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης από τους αποστάτες που άνοιξε ξεκάθαρα το δρόμο για να έρθει η Χούντα. Σήμερα, λοιπόν και επειδή μιλάμε για νέο και παλιό η οικογένεια Μητσοτάκη έχει τον εξής απολογισμό: έναν πρώην Πρωθυπουργό, έναν αρχηγό Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μια κυρία επί πολλά χρόνια Υπουργό, το μόνο που λείπει στην οικογένεια είναι ο τίτλος του αρχιεπισκόπου. Εάν αυτό, κύριοι της Δεξιάς, δεν είναι παλιό, τότε τι είναι; Θα επαναφέρω, λοιπόν, το σύνθημα της εποχής που είναι επίκαιρο όσο ποτέ και αυτό είναι το γνωστό «ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», όπως επίσης δεν ξεχνά αυτούς που έβαλαν τη χώρα στην περιπέτεια των μνημονίων, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Δεν ξεχνά, επίσης, αυτούς που κατέστρεψαν τον τόπο, χρεοκόπησαν τη χώρα και εφάρμοσαν πιστά το ρητό «ο κλέψας του κλέψαντος και ο εξαπατήσας του εξαπατήσαντος», αυτούς που διέφθειραν και μόλυναν το πολιτικό σύστημα δεκαετίες τώρα κάνοντας κάθε λογής κομπίνα, που και πολλοί από αυτούς ήταν πρωτοκλασάτα ονόματα, αλλά βρίσκονται σήμερα στη φυλακή. Σήμερα, λοιπόν, οκτώ χρόνια μετά έχει έρθει η ώρα των απαντήσεων και του απολογισμού και η απάντηση είναι μία. Η χώρα καταστράφηκε και μπήκε στα μνημόνια με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία και η χώρα βγήκε από αυτά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή είναι η αλήθεια, αυτή είναι η πραγματικότητα, η οποία δίνει τη δυνατότητα στη χώρα να συζητάμε σήμερα τον πρώτο προϋπολογισμό εκτός μνημονίου που δεν παίρνει από τους πολίτες, αλλά δίνει αυτά που οι προηγούμενες κυβερνήσεις του στέρησαν: μέρισμα, ΕΝΦΙΑ, μείωση εισφορών, τα αναδρομικά στα ειδικά μισθολόγια, το επίδομα στέγασης, τη μη περικοπή των συντάξεων. Η μη περικοπή, που τα κανάλια της Δεξιάς το περάσαν εντελώς στο ντούκου, ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα τρομοκρατούσαν τον κόσμο ότι την 1η του Γενάρη κόβονται οι συντάξεις και έρχεται ο θάνατος των συνταξιούχων. Ποια άλλη κυβέρνηση έχει σταθεί ή θα σταθεί πιο κοντά στον Έλληνα εργαζόμενο, στον συνταξιούχο, στη μητέρα, στο παιδί, στα ανθρώπινα δικαιώματα όσο στην πράξη έχει σταθεί η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ; Ποια άλλη κυβέρνηση είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό αποδεκτή στην ευρωπαϊκή και διεθνή κοινότητα, όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις περιφερόντουσαν ασκόπως στα διεθνή φόρα και θεσμούς χωρίς να τους δίνει κανείς σημασία, χωρίς φωνή και άποψη σε όλες τις εξελίξεις; Αντίθετα, σήμερα η χώρα έχει φωνή, έχει άποψη διεθνώς και αυτό οφείλεται στη σημερινή Κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό της χώρα, τον Αλέξη τον Τσίπρα. Άρα, λοιπόν, θα ανακεφαλαιώσω για να κλείσω. Το γεγονός είναι ένα, ότι ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά και ακροδεξιά και φυσικά δεν ξεχνά ποια κυβέρνηση στάθηκε δίπλα του. Και όσοι σήμερα μέσα σε αυτήν την Αίθουσα αμφιβάλουν, την απάντηση θα την δώσει ο Ελληνικός λαός τον Οκτώβρη του 2019, όταν θα γίνουν οι εθνικές εκλογές. Θα το καταλάβουν, όμως, ακόμα καλύτερα του χρόνου όταν μέσα σε αυτήν την Αίθουσα θα συζητάμε έναν ακόμα προϋπολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ, αυτόν για το 2020! Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε και για τον χρόνο, κύριε συνάδελφε. Ο τελευταίος ομιλητής, λοιπόν, του πέμπτου κύκλου είναι ο κ. Μωραΐτης και μετά θα μιλήσει ο Υπουργός κ. Αραχωβίτης. Ορίστε, κύριε Μωραΐτη, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Ο προϋπολογισμός του 2019 είναι ένας ακόμη αντιλαϊκός, βαθιά ταξικός προϋπολογισμός που δημιουργεί πηγή κερδοφορίας για το κεφάλαιο, ενώ για τις λαϊκές εργατικές οικογένειες επιφυλάσσει νέα δεινά, νέα βάρη. Παραμένουν εδώ όλοι οι αντιλαϊκοί νόμοι των τριών μνημονίων. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεταμνημονιακό μνημόνιο. Η βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική θα συνεχιστεί, θα κλιμακωθεί παρά τα διάφορα μπαλώματα, πασαλείμματα, παροχές πτωχοκομείου στα οποία επιδίδεται η Κυβέρνηση σε τμήματα του λαού που η πολιτική η δική της και των προηγούμενων τα έχει οδηγήσει στην ακραία φτώχια και εξαθλίωση. Η εργατική τάξη, τα πλατιά λαϊκά στρώματα πλήρωσαν, μάτωσαν στην καπιταλιστική οικονομική κρίση. Θα συνεχίσουν να πληρώνουν, να ματώνουν και στην όποια καπιταλιστική ανάπτυξη. Μέσα από τον προϋπολογισμό του 2019 συνεχίζεται και η επίθεση στους φτωχούς και μεσαίους αγρότες. Η επίθεση αυτή εκδηλώνεται με παλιά και νέα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα τα οποία στην κυριολεξία θερίζουν το πενιχρό εισόδημα φτωχών αγροτών και κτηνοτρόφων. Σε αυτήν την κατεύθυνση έχουμε άγρια φορολογία στο ήδη λεηλατημένο αγροτικό εισόδημα και αυτό γίνεται όχι με βάση το πραγματικό, αλλά το τεκμαρτό εισόδημα. Και να αφήσει τα ψέματα και τα τσαλιμάκια η Κυβέρνηση ότι οι αγρότες θα πληρώσουν λιγότερο φόρο το 2019 σε σχέση με το 2018. Ισχύει το εντελώς αντίθετο: Θα πληρώσουν 33 εκατομμύρια ευρώ παραπάνω. Και επειδή έφυγε ο κ. Αποστόλου, πρέπει να του πω ότι αν με τον αγώνα τους, με τα μεγαλειώδη μπλόκα σαράντα πέντε μερόνυχτα με τα τρακτέρ που έφτασαν έξω εδώ στο Σύνταγμα δεν είχαν κερδίσει το αφορολόγητο, θα πλήρωναν επιπλέον 268 εκατομμύρια το 2018 και αυτό φαίνεται καθαρά ως απώλεια είσπραξης. Και πάνω σε όλα αυτά η φτωχή αγροτιά βρίσκεται αντιμέτωπη και με το δυσβάστακτο κόστος παραγωγής. Στα ύψη το ΦΠΑ σε όλα τα μέσα και εφόδια, απαλλαγή όμως του ΦΠΑ για τον εισαγόμενο επενδυτικό χρυσό. Έχουμε ανοικτές τιμές στα αγροκτηνοτροφικά προϊόντα, απληρωσιά, κατρακύλισμα των τιμών και αυτό αποτυπώνεται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο στην τιμή του αιγοπρόβειου γάλακτος που είναι πιο φτηνό και από το εμφιαλωμένο νερό. Τα καρτέλ πιέζουν τις τιμές ακόμη πιο κάτω και είναι απλήρωτοι οι παραγωγοί παρά αυτά που είπε ο πρώην Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, ότι θα πληρώνονται σε εξήντα μέρες με τον νόμο που ψήφισε η Κυβέρνησή του. Και ο κύριος Πρωθυπουργός προκαλώντας τους φτωχούς και μεσαίους κτηνοτρόφους που βρίσκονται σε πλήρη κατάρρευση πήγε σε μια γαλακτοβιομηχανία στα Καλάβρυτα και είπε ότι όλα πάνε καλά, υπερασπιζόμενος το μοντέλο της καπιταλιστικής παραγωγής, τις κατευθύνσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Είπε ότι τα ΠΟΠ προϊόντα θα δώσουν λύσεις στους φτωχούς κτηνοτρόφους, λες και τα ΠΟΠ προϊόντα δεν ήταν εδώ όλα αυτά τα χρόνια. Δεν έσωσαν όμως τους κτηνοτρόφους που είναι σε πλήρη κατάρρευση. Αυτό που δεν είπε ο κ. Τσίπρας είναι ότι η Κυβέρνησή του αποδέχθηκε ότι φέτα μπορεί να φτιάχνει και ο Καναδάς και η νότια Αφρική. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση, το σπίτι σας όπως λέτε, έδωσε το πράσινο φως να την κάνει και το Βιετνάμ. Και τα βάσανα της αγροτιάς δεν έχουν τελειωμό. Ο φορομπηχτικός ΕΛΓΑ παρ' ότι χαρατσώνει τους αγρότες, δεν αποζημιώνει βασικές ασθένειες στη φυτική και ζωική παραγωγή, όπως συμβαίνει τώρα με τους ελαιοπαραγωγούς σε όλη τη χώρα που έχουν πάθει ολοκληρωτική καταστροφή από τον δάκο, παρ' ότι έχουν πληρώσει εισφορές και στον ΕΛΓΑ και εισφορές για τη δακοκτονία. Και επειδή είναι εδώ και ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, κύριε Υπουργέ, ζητάμε να πάρουν αποζημίωση όλοι οι ελαιοπαραγωγοί να πάρουν de minimis, όπως και οι υπόλοιποι. Κύριοι της Κυβέρνησης, είστε προκλητικοί όταν λέτε ότι νοιάζεστε για τη φτωχή αγροτιά, όταν έχετε αφορολόγητο τράνζιτ πετρέλαιο για τα καράβια των εφοπλιστών, ενώ έχουμε 1,5 ευρώ για τα τρακτέρ των αγροτών. Η Κυβέρνησή σας κατήργησε και αυτή την επιστροφή φόρου στο αγροτικό πετρέλαιο, ενώ από την άλλη μεριά με απλοχεριά δίνετε 1,1 δισεκατομμύρια για τη στήριξη της κερδοφορίας του κεφαλαίου μέσω της έκπτωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαιοειδών. Αυτό αποτυπώνεται στον προϋπολογισμό σας. Πριν λίγες μέρες φέρατε μια τροπολογία για τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των αγροτών. Ήταν στάχτη στα μάτια της φτωχής αγροτιάς, γιατί απλά δεν αφορά τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων αγροτών, δηλαδή το 80%. Ποιους δεν αφορά; Δεν αφορά αυτούς που οι πολιτικές όλων των κυβερνήσεων τούς βυθίζουν στη φτώχεια και ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας. Δηλαδή, με τον νόμο - λαιμητόμο Κατρούγκαλου, δηλαδή, σε αυτούς που έχουν εισόδημα κάτω από 5.000 ευρώ όχι μόνο δεν μειώσατε τις ασφαλιστικές εισφορές, αλλά τους ζητάτε παραπάνω. Δηλαδή, τι τους ζητάτε; Τους ζητάτε να πληρώσουν 1.200 ευρώ εισφορές για κύρια σύνταξη και υγεία και τους λέτε να ζήσουν με 3.800 τον χρόνο, να πληρώσουν τον ΕΝΦΙΑ, να πληρώσουν τον ΕΛΓΑ, να πληρώσουν φάρμακα. Δηλαδή, τους ζητάτε να ζήσουν με αυτά τα χρήματα. Βέβαια, ξεχάσαμε ότι τους δίνετε και μέρισμα 250-300 ευρώ. Ξέρετε τι λένε οι αγρότες; Λένε ότι τους παίρνετε τα καρβέλια και τους δίνετε ψίχουλα. Και ενώ τους χαρατσώνετε με ασφαλιστικές εισφορές και φιλοδωρήματα, τους δίνετε συντάξεις πείνας των 330 ευρώ, αυτό που είπε ο κ. Αποστόλου, ότι παίρνουν εθνική σύνταξη 384 ευρώ. Οι αγρότες ξέρουν πολύ καλά, και να το πούμε να το ακούσουν κι από δω, ότι με τριάντα χρόνια ασφάλιση παίρνουν 24 ευρώ εθνική σύνταξη. Αυτή είναι η σύνταξη. Και σε αυτούς δεν δίνετε και τη σύνταξή. Τους χρωστάτε έξι μήνες τώρα και δεν τους ρωτάτε πώς θα κάνουν Χριστούγεννα. Την εθνική σύνταξη στο σύνολο οι αγρότες θα την πάρουν το 2032, μετά από 15 χρόνια και βλέπουμε. Τώρα, σε ό,τι αφορά τις μειώσεις στις ασφαλιστικές εισφορές, να ακούσουν και οι αγρότες, αλλά και οι υπόλοιποι πόσο κουβαρντάδες είστε. Ξέρετε πόσα είναι αυτά τα χρήματα; Είναι 19 εκατομμύρια, όταν για τη συμμαχία του πολέμου του ολέθρου του ΝΑΤΟ δίνετε 4 δισεκατομμύρια, από το ξεζούμισμα του ελληνικού λαού. Βασικό εργαλείο υλοποίησης αυτής της αντιλαϊκής πολιτικής στον χώρο της αγροτιάς είναι οι ομάδες παραγωγών, οι συμβιβασμένες οργανώσεις των αγροτών, η συμβολαιακή γεωργία, οι διεπαγγελματικές, που βάζουν πλάτη για να ενσωματωθούν μικροί και μεσαίοι παραγωγοί στους στόχους του κεφαλαίου. Γι' αυτό έχει σημασία σήμερα η αντιλαϊκή επίθεση διαρκείας και η προώθηση της στρατηγικής του κεφαλαίου να βρει εμπόδια, να δυσκολευτεί, να μην δοθεί η εργατική λαϊκή συναίνεση, να μην περάσουν τα προπαγανδιστικά κόλπα της Κυβέρνησης, που έχουν στόχο να ρίξουν κι άλλο τις δίκαιες απαιτήσεις του λαού, να διαμορφώσουν ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στους περισσότερο και λιγότερο φτωχούς, να νομιμοποιήσουν την πολιτική που συντρίβει τα δικαιώματα, τη στιγμή που το κεφάλαιο, που φαίνεται και μέσα από τον προϋπολογισμό, όχι μόνο μένει στο απυρόβλητο, αλλά ενισχύεται όλο και περισσότερο. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Οι εργαζόμενοι, η φτωχή αγροτιά, τα άλλα λαϊκά στρώματα, η νεολαία, πρέπει να παλέψουν, να συμπορευτούν με το ΚΚΕ για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα συμφέρει την εργατική τάξη, τους ανθρώπους του μόχθου, τη φτωχή αγροτιά. Και αυτός ο δρόμος είναι ο δρόμος της λαϊκής εξουσίας, με κοινωνικοποίηση των καπιταλιστικών αγροτικών εκμεταλλεύσεων της γης, των συγκεντρωμένων μηχανοποιημένων μέσων παραγωγής, των κρατικών υποδομών και του εμπορίου, για να ενταχθούν στον κρατικό σχεδιασμό, με στόχο την ικανοποίηση των σύγχρονων διατροφικών αναγκών του λαού μας με προϊόντα ποιοτικά, προϊόντα που θα δίνουν πρώτη ύλη στη μεταποιητική βιομηχανία καταπολεμώντας την ανεργία στην ύπαιθρο, αλλά και στα αστικά κέντρα. Η κοινωνικοποιημένη κρατική αγροτική παραγωγή θα αξιοποιεί όλες τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, όχι για την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, αλλά με στόχο την ικανοποίηση των σύγχρονων διατροφικών λαϊκών αναγκών.
Ευχαριστούμε. Τώρα θα δώσω το λόγο στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, τον κ. Αραχωβίτη, για δέκα λεπτά και στη συνέχεια θα μπούμε στον έκτο κύκλο ομιλητών.
Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε όντως τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τις τοποθετήσεις όλων, γιατί είναι η πρώτη φορά που δεν συζητάμε για περικοπές και νέα μέτρα. Η κριτική, όμως, που ασκείται στην Κυβέρνηση είναι γιατί δεν κάνουμε περισσότερα. Καλό είναι αυτό. Αυτό είναι θετικό. Για το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, λοιπόν, με βάση τον προϋπολογισμό και την εισηγητική του έκθεση για το 2019, προβλέπονται στον τακτικό προϋπολογισμό του Υπουργείου 258 εκατομμύρια ευρώ και στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων του Υπουργείου προβλέπονται 852 εκατομμύρια, φτάνοντας σε σύνολο το ένα το 1,11 δισεκατομμύρια, συγκριτικά με το 1,069 δισεκατομμύρια που εκτιμήθηκε για το 2018. Έχουμε, λοιπόν, ήδη μια σημαντική αύξηση στον προϋπολογισμό. Πιο αναλυτικά, ενώ στον τακτικό προϋπολογισμό φαίνεται ότι υπάρχει μία μείωση 200 δισεκατομμυρίων, αυτά έχουν μεταφερθεί στο Πρόγραμμα των Δημοσίων Επενδύσεων, που σημαίνει ακριβώς ότι προορίζονται για παραγωγικά έργα, για εγγειοβελτιωτικά έργα, για έργα που μπορεί να υλοποιήσει το Υπουργείο, που είναι πραγματικά έργα υποδομής και ανάπτυξης για τον αγρότη τόσο για τη μείωση του κόστους παραγωγής όσο και για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής γεωργίας. Ένα άλλο στοιχείο που θα παρατηρήσει κάποιος διαβάζοντας τον προϋπολογισμό προσεκτικά, είναι ότι στον κωδικό για το έλλειμμα του ΕΛΕΓΕΠ, που είναι τα πρόστιμα και οι καταλογισμοί, ενώ το 2018 είχαμε 142,5 εκατομμύρια, φέτος έχουμε 100 εκατομμύρια. Έχουμε, δηλαδή, 42 εκατομμύρια λιγότερα για πρόστιμα και καταλογισμούς. Ας δούμε, όμως, τώρα έναν απολογισμό της δράσης του Υπουργείου μέχρι τώρα. Ας ξεκινήσουμε από το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης που υλοποιείται τώρα το 2014-2020. Το Πρόγραμμα 2014-2020 είναι ένα πρόγραμμα που είναι ύψους 6 δισεκατομμυρίων. Εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση - κι αυτό έχει τη σημασία του - τον Δεκέμβριο του 2015, με έναν χρόνο καθυστέρηση. Πού οφείλεται αυτή η καθυστέρηση; Μας το θύμισε πρόσφατα ο ίδιος ο Επίτροπος Χόγκαν που ήταν την προηγούμενη εβδομάδα εδώ. Το αρχικό σχέδιο που υποβλήθηκε γύρισε πίσω από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με τετρακόσιες πενήντα παρατηρήσεις. Όλες αυτές οι παρατηρήσεις διορθώσεις - στην πραγματικότητα φτιάχτηκε ένα καινούργιο - στον χρόνο που είχαμε και άρχισε η εφαρμογή του, ήρθε εγκεκριμένο έναν ολόκληρο χρόνο μετά. Άρα, το πρόγραμμα υλοποιείται τώρα μόλις τρία χρόνια. Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια ήδη έχει ενεργοποιηθεί το 83% του προγράμματος, ήδη έχουν προγραμματιστεί τριάντα μία νέες προκηρύξεις συνολικού ύψους 3,2 δισεκατομμυρίων δημοσίας δαπάνης και μέχρι τέλος του έτους αναμένεται να βγουν δύο πολύ σημαντικά και λαοφιλή, επιτρέψτε μου, προγράμματα, το πρόγραμμα της «Βιολογικής Γεωργίας» το μέτρο 1.1 και το μέτρο 6.3 για την ανάπτυξη μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Οι πληρωμές του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης μέχρι τώρα έχουν φτάσει τα 1,7 δισεκατομμύρια δημόσια δαπάνη και αναμένεται μέχρι το τέλος του έτους να έχουν ξεπεράσει τα 2 δισεκατομμύρια. Για το έτος 2018- μόνο το έτος 2018- μέχρι τέλος του έτους, θα έχουν φτάσει πάνω από 670 εκατομμύρια. Να δούμε, όμως, και την απορρόφηση. Το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης αυτή τη στιγμή παρουσιάζει τον δεύτερο καλύτερο ρυθμό αύξησης πληρωμών μεταξύ των είκοσι οκτώ κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το πρόγραμμα τρέχει λοιπόν. Αντίστοιχες είναι και οι επιδόσεις του Επιχειρησιακού Προγράμματος Αλιείας και Θάλασσας συνολικού προϋπολογισμού 521 εκατομμυρίων ευρώ. Έχουμε μέχρι τώρα δέσμευση του 67%, έχουμε ενεργοποίηση δεκαεννέα μέτρων, ενώ οι συνολικές πληρωμές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα είναι 55 εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον, μέχρι τέλος του έτους αναμένεται να έχουμε επιπλέον 5 εκατομμύρια πληρωμές ακόμα. Τώρα έρχομαι στα σχετικά με τις πληρωμές του ΕΛΓΑ. Ο ΕΛΓΑ μέχρι τώρα, μέχρι σήμερα έχει πληρώσει 154,8 εκατομμύρια ευρώ σε καλυπτόμενες ζημιές για το έτος 2017 και αύριο αναμένεται να κατατεθούν στους λογαριασμούς των παραγωγών άλλα 17 εκατομμύρια που αφορούν τις εξοφλήσεις για όλες τις ζημιές του 2017 και συνεχίζουμε στις πληρωμές του έτους 2018. Από πέρυσι - και φέτος είναι η δεύτερη χρονιά - έχουμε εξόφληση ζημιών μέσα στο ίδιο έτος που γίνονται οι ζημιές, κάτι που είχαμε πολλά χρόνια να δούμε. Φέτος, όπως καταλαβαίνετε και από τα ύψη αποζημίωσης του ΕΛΓΑ, στη χώρα επικράτησαν ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες που δημιούργησαν πάρα πολλά προβλήματα στην αγροτική παραγωγή. Αν οι καλυπτόμενες ζημιές για το 2017 έφτασαν τα 170 εκατομμύρια, οι μη καλυπτόμενες ζημιές ήταν για το 2017 και το 2018, επίσης, ένα πολύ μεγάλο κομμάτι. Έτσι, λοιπόν, αποφασίσαμε, για να στηρίξουμε το εισόδημα των αγροτών, ακριβώς λόγω μη καλυπτόμενων ζημιών από τον ασφαλιστικό τους φορέα, τον ΕΛΓΑ, να ενεργοποιήσουμε το εργαλείο ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, το γνωστό de minimis. Έτσι, λοιπόν, προχωρήσαμε στη χορήγηση οικονομικών ενισχύσεων σε κτηνοτρόφους στην Κρήτη και στη Λέσβο για επιζωοτίες, για ασθένειες. Προχωρήσαμε στη χορήγηση de minimis σε σαράντα πέντε χιλιάδες αιγοπροβατοτρόφους, όπως ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός από τα Καλάβρυτα. Προχωράμε στη χορήγηση de minimis 8,2 εκατομμυρίων ευρώ σε καπνοπαραγωγούς πέντε νομών της χώρας. Και, τέλος, προχωράμε εντός του έτους σε αποζημίωση, ενίσχυση μέσω του de minimis 10,2 εκατομμύρια ευρώ στους ροδακινοπαραγωγούς της χώρας. Τώρα πάμε να δούμε και το νομοθετικό έργο. Το 2018, λοιπόν, ήταν μία χρονιά όπου είχαμε, και πρόσφατα, πολύ σημαντικές νομοθετικές ρυθμίσεις για τους αγρότες. Όπως είχε ανακοινώσει ο Πρωθυπουργός από τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, καταργήθηκε το τέλος επιτηδεύματος για τους συνεταιρισμένους αγρότες. Να θυμηθούμε, όμως, πότε επιβλήθηκε το τέλος επιτηδεύματος; Γιατί ο Πρωθυπουργός εχθές μας έλεγε πως ό,τι φόρος υπάρχει σε αυτήν τη χώρα επιβλήθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ.
Όχι ο Πρωθυπουργός
Σωστά το είπατε. Πολύ ωραία το είπατε. Λανθάνουσα γλώσσα.
Ο εν δυνάμει Πρωθυπουργός. Αυτός που ονειρεύεται. Ο κ. Μητσοτάκης, λοιπόν, ξεχνάει ότι το τέλος επιτηδεύματος στους αγρότες επιβλήθηκε με τον ν.3986/2011. Είναι στο άρθρο 31 παράγραφος 3, για να μην το ψάχνετε.
Λάθος κάνετε.
Ψάξτε το, κύριε συνάδελφε.
Δεν είναι έτσι.
Τώρα τι κάνετε; Διάλογο; Είναι πολύ αργά πια για αυτά.
Έτσι είναι ακριβώς.
Είναι μεταγενέστερο.
Δεν είναι καθόλου μεταγενέστερο. Δεν είναι στον ν. 4172/2013, αν λέτε αυτό. Δεν είναι εκεί.
Εκεί είναι με πενταετή περίοδο χάριτος.
Κύριε Υπουργέ, μην απαντάτε. Ολοκληρώστε παρακαλώ.
Με τον ν.4172/2013 δόθηκε, λοιπόν, μία πενταετής παράταση μη εφαρμογής του μέτρου από το 2011 και το 2019 θα ήταν ο χρόνος που θα έληγε η πενταετία.
Έντεκα συν πέντε, δεκαέξι. Δεν ήταν 2019, αν ήταν έτσι.
Για το 2013, που έχει εφαρμογή από το 2014. Μετρήστε από το 2014 πενταετία.
Ο ν.4172 είναι το 2013. Από το 2011 δεν βγαίνει.
Κύριε Βεσυρόπουλε, αν θέλετε να πω το όνομά σας, για να ακουστεί ότι είστε εδώ, να το πω.
Από το 2014 κάντε την πρόσθεση. Συν πέντε βγαίνει δεκαεννιά. Διαβάστε. Δεν είναι κακό. Σας δίνω και την παράγραφο. Μελετήστε το, σας δίνω και την παράγραφο. Είναι η παράγραφος 3 του άρθρου 31. Πάμε, λοιπόν, για να μην χάνουμε τον χρόνο, γιατί έχουμε και αρκετά να πούμε και ο χρόνος μας πιέζει.
Τι να κάνουμε αφού απαντάτε εσείς;
Δεν ήταν πολύς ο χρόνος, κυρία Πρόεδρε, σε αυτό. Προχωρήσαμε, λοιπόν, στη νομοθετική ρύθμιση για τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών των αγροτών κατά 33% στον κλάδο της σύνταξης για τους αγρότες με τα μεγαλύτερα εισοδήματα, που όντως επιβαρύνθηκαν. Όμως, η συντριπτική πλειοψηφία των αγροτών πλήρωνε με τον νόμο Κατρούγκαλου τα ίδια ή λιγότερα απ' ό,τι πλήρωνε επί ΟΓΑ χωρίς να συνυπολογίσουμε τις ωριμάνσεις ανά τριετία, που προέβλεπε ο παλαιότερος νόμος. Οι αγρότες - και το έζησαν - ανά τριετία είχαν ωρίμανση ασφαλιστικής κατηγορίας. Δηλαδή ανά τρία χρόνια πέρναγαν στην υψηλότερη ασφαλιστική κατηγορία. Με τον νόμο Κατρούγκαλου η μεγάλη πλειοψηφία βρέθηκε να πληρώνει λιγότερα από αυτά που ήδη πλήρωνε προ ωριμάνσεων και με τη πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση μειώνεται κατά 33% και ο κλάδος της σύνταξης. Επίσης, την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε και την κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο κρασί, ένας φόρος που όλοι θυμόμαστε υπό ποιες συνθήκες επιβλήθηκε. Το 2018, όμως, είχαμε και μια σειρά από άλλες ρυθμίσεις τόσο για τα χρέη των αγροτών, που προβλέφθηκε 100% διαγραφή των τόκων των δανείων, των τόκων υπερημερίας, των προσαυξήσεων και των προστίμων προς το δημόσιο και η ρύθμισή τους σε εκατόν είκοσι δόσεις. Προχωρήσαμε στη στήριξη των αγροτών, όπου οι νέοι αγρότες μέχρι σαράντα χρονών εντάχθηκαν στο σύνολό τους και το σύνολο των επιλαχόντων. Εντάχθηκε το σύνολο των έργων αγροτικής οδοποιίας τα οποία αιτήθηκε η τοπική αυτοδιοίκηση, ενώ είχαμε μία σειρά από εγκρίσεις τόσο σε έργα μεταποίησης στην αλιεία όσα και σε εκσυγχρονισμό αλιευτικών σκαφών και μια σειρά από άλλα μέτρα. Θεσμικά προχωρήσαμε σε πρόσθετα διαχειριστικά μέτρα για το εργαλείο της βιντζότρατας με την απαγόρευση έντεκα επιπλέον περιοχών. Και προχωράμε στην επανεξέταση της λειτουργίας του εργαλείου, προκειμένου να εξυπηρετήσει τον σκοπό για τον οποίο βρίσκεται και αλιεύει. Μία άλλη σημαντική πρωτοβουλία που πήραμε είναι ότι 1η Νοεμβρίου έπαψαν όλα τα καθεστώτα παραχώρησης, που ίσχυαν για αγροτικές εκτάσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Πλέον το σύστημα γίνεται διαφανές, εφαρμόζεται ο νόμος, ο ν.4061/2012 και οι εκτάσεις θα παραχωρούνται με τις διαδικασίες αυτές και όχι με παρατάσεις. Και μια σειρά από άλλες πρωτοβουλίες. Όμως εγώ θέλω να σταθώ σε ένα σημείο ακόμα. Το Υπουργείο έχει να κάνει προκήρυξη για πρόσληψη γεωτεχνικού από το 2008. Το 30% του προσωπικού έχει θεμελιώσει συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Βρίσκεται σε μία κατάσταση που δεν πάει άλλο. Γι' αυτό, λοιπόν, προχωράμε μέσα στο 2019 στην πρόσληψη γεωτεχνικών και λοιπών απαραίτητων ειδικοτήτων, μόνιμων θέσεων, και ταυτόχρονα εντάσσουμε στο Πρόγραμμα Απασχόλησης Νέων Επαγγελματιών, ξεκινώντας στον επόμενο κύκλο συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας, μια σειρά από ειδικότητες απαραίτητες για την ορθή λειτουργία και την επιτέλεση του έργου του Υπουργείου. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, υπάρχουν αρκετά πράγματα τα οποία μέλλει να γίνουν. Ο χρόνος δεν επαρκεί για να τα αναλύσουμε. Ωστόσο η κατάσταση στον αγροτικό τομέα δεν είναι η καλύτερη και δεν πρέπει να πανηγυρίζει κανένας για αυτό και το ξέρουμε όλοι και το ξέρουν και οι αγρότες. Αυτό που χρειάζεται ο τόπος είναι λύσεις. Αυτό που χρειάζονται οι αγρότες είναι λύσεις. Χρειάζεται δουλειά, χρειάζεται σχέδιο, χρειάζεται πρόγραμμα, χρειάζεται στοχοθεσία και μέτρηση αποτελεσμάτων. Θα σας καλούσα να ακούσετε τον αγροτικό κόσμο, τον κόσμο της παραγωγής. Αυτό που θέλει είναι η διασφάλιση του μόχθου του. Και θέλει και κάτι άλλο. Θέλει κοινωνική δικαιοσύνη. Σας ευχαριστώ πολύ.
Άφησα τον χρόνο, γιατί υπήρχε διακοπή. Ταυτόχρονα και επειδή είναι ο τελευταίος Υπουργός. Έτσι, τώρα συνεχίζουμε με επτά λεπτά που είναι ο χρόνος για τους ομιλητές. Τον λόγο έχει ο κ. Κουρουμπλής για επτά λεπτά.
Κυρία Πρόεδρε, πριν ξεκινήσω την ομιλία μου, θέλω δύο - τρία λεπτά για ένα προσωπικό θέμα. Μου έκανε την τιμή ο αξιότιμος Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας προχθές να με χαρακτηρίσει «παλιό». Κυρία Πρόεδρε, εγώ είμαι από μία αγροτική οικογένεια, από ένα μικρό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας, τον Βάτο, Ποντιακής καταγωγής, που ήρθε ορφανή από τον Πόντο, θύμα του διχασμού εκείνης της περιόδου. Και στα δέκα μου χρόνια με όπλα την επιμονή, το πυρακτωμένο πείσμα κατόρθωσα να φτάσω μέχρι εδώ, χωρίς να είμαι γιος πρωθυπουργού. Αυτό, λοιπόν, το παλιό με τους αγώνες του έβγαλε από τον κοινωνικό τάφο δεκάδες, χιλιάδες αναπήρους, συγκρουόμενος με τις κοινωνικές κατασκευές όλων εκείνων των ετών. Αυτό το παλιό ως Υπουργός Υγείας τόλμησε να πάει στο Συμβούλιο Υπουργών και στη συνέλευση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και να τους πει ότι «κύριοι, εδώ είμαστε εκπρόσωποι των λαών και των ανθρώπων και όχι των εταιρειών». Άρα η Ευρώπη αλλά και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας - είναι καταγεγραμμένα αυτά - οφείλει να διαπραγματευτεί με τις πολυεθνικές την τιμή των καινοτόμων φαρμάκων για να τα καταστήσει προσβάσιμα σε όλους τους ανθρώπους. Αυτό το παλιό συνεργάστηκε με τους συντρόφους του στο Υπουργείο Υγείας και προχωρήσαμε την απόφαση για να ασφαλίσουμε δυόμισι εκατομμύρια ανθρώπους που ήταν ανασφάλιστοι γιατί κάποιοι από εσάς ενδεχομένως δεν το είχατε ανάγκη, πηγαίνατε στο Ερρίκος Ντυνάν τσάμπα. Αυτό, λοιπόν, το παλιό κατήργησε τα 5 ευρώ που ετοιμαζόσασταν, αν δεν είχε πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά, να το κάνετε 30 ευρώ - θυμάστε τι είχε γίνει με εκείνη την ιστορία - και πάγωσε την αύξηση της συμμετοχής των πολιτών στα φάρμακα. Κύριε Μητσοτάκη, γι' αυτό το παλιό ρωτήστε τους δημάρχους της Νέας Δημοκρατίας τι σχέση είχαμε και τι άποψη είχαν οι άνθρωποι αυτοί για τη δουλειά, που έκανε αυτό το παλιό στο Υπουργείο Εσωτερικών. Συγκρότησε και θέσπισε την Εθνική Επιτροπή για την Κωδικοποίηση της νομοθεσίας. Και αυτό το παλιό σας πήρε τηλέφωνο και σας ζήτησε εκπρόσωπο χωρίς να υποχρεούτο και βάλατε έναν - εγώ θα πω - αξιόλογο άνθρωπο στην επιτροπή αυτή. Αυτό το παλιό στο Υπουργείο Ναυτιλίας έφερε πελώριες ανατροπές. Τι έγινε στην ακτοπλοΐα; Πείτε μου έναν δήμαρχο που διαμαρτύρεται για τη δουλειά που έγινε στην ακτοπλοΐα. Τι έγινε με το μεταφορικό ισοδύναμο το οποίο το τάζατε σαράντα χρόνια; Τι έγινε με τη σύνθεση των πληρωμάτων των πλοίων, που πίεζε η τρόικα να μειωθεί η σύνθεση των πλοίων; Τι έγινε με την αύξηση για πρώτη φορά μετά από οχτώ χρόνια των ναυτικών; Τι έγινε στα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, όταν πραγματικά μέσα από διαπραγματεύσεις καθιερώσαμε δυο συμβάσεις που έθεσαν σε μια άλλη, εντελώς διαφορετική, αντίληψη το τι σημαίνει ιδιωτική επένδυση, με υποχρεωτικές επενδύσεις και όχι με αέρα, με παροχή δυνατότητας στους δήμους να λαμβάνουν το 3,5%; Κύριε Μητσοτάκη, ρωτήστε τον κ. Κυρίζογλου, έναν καλό δήμαρχο να σας πει τι αποτέλεσμα είχε αυτή η δουλειά που κάναμε με παραχωρήσεις χώρων σε πολλά λιμάνια, με προσπάθεια αναβάθμισης της ναυτιλίας και της εκπαίδευσης των νέων ανθρώπων. Ρωτήστε στην πατρίδα σας, στα Χανιά πόσα χρόνια ήταν εγκαταλελειμμένη η σχολή; Για ρωτήστε τους τώρα τι γίνεται για να δείτε. Ρωτήστε τον κ. Ευγενίδη ή ρωτήστε τι έγινε με τα τουριστικά σκάφη αναψυχής. Ρωτήστε τον κ. Στελλιάτο και τον κ. Βερνίκο για να σας πουν τι ακριβώς έχει γίνει, ποιος τόλμησε να συγκρουστεί με αυτό που βασίλευε, με τις παράνομες ναυλώσεις, στο Αιγαίο από τα τούρκικα πλοία. Και όχι μόνο αυτά, αλλά και άλλα. Κυρία Πρόεδρε, πριν από λίγα χρόνια όλοι γνωρίζουμε ότι έπεσε το Τείχος του Βερολίνου, όμως, ανάμεσα στις κοινωνίες πλέον, και όχι στα σύνορα των λαών, ορθώθηκαν τείχη, αντικοινωνικά, έξω από τα οποία το σύστημα εκσφενδονίζει όλους τους ανεπιθύμητους, όλους εκείνους που απελπισμένοι βρίσκονται σε ένα χώρο εγκατάλειψης, άνθρωποι που βυθίζονται στη «χωματερή» της απόγνωσης και φυλακίζονται στη μελαγχολία και στην εξαθλίωση. Αυτό που έγινε στη Γαλλία κυοφορείται σε όλες τις κοινωνίες της Ευρώπης, γιατί ο νεοφιλελευθερισμός, ο οποίος διακήρυξε ότι θα έλυνε προβλήματα των κοινωνιών στα ζητήματα της ανεργίας, της ανάπτυξης, έδειξε ότι ξέχασε εκατομμύρια ανθρώπους αυτή η ανάπτυξη στην οποία πίστευε. Έτσι το μοντέλο Σαρκοζί, ενός συντηρητικού ανθρώπου, το μοντέλο του σοσιαλιστή Ολάντ και το μοντέλο στου σημερινού Προέδρου, του κεντρώου Μακρόν, πλέον έχουν εξατμιστεί. Οι λαοί βρίσκονται σε μια απόγνωση, μια απόγνωση που στον χώρο που βρίσκονται, όπως προείπα - το έλεγε ο Ρενέρ Ρουά - ο καλός φτωχός εύκολα γίνεται κακός και γίνεται ενδεχομένως και εγκληματίας στον βωμό της αυτοσυντήρησης. Όλα αυτά, αν δεν τα απαντήσουμε ως πολιτικό σύστημα στην Ευρώπη, η Ευρώπη απειλείται εκ των ένδον. Θα καταληφθεί το φρούριο από δυνάμεις οι οποίες προσπαθούν να εξαπατήσουν τις κοινωνίες στον βωμό του εθνικισμού. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν σήμερα μεταφέρουμε «Το Κεφάλαιο» του Μαρξ και τους «Άθλιους» του Ουγκώ σε αυτό που γίνεται και σε αυτό που καταγράφεται σήμερα, μπορούμε εύκολα να ισχυριστούμε ότι γράφτηκαν για τη σημερινή πραγματική κοινωνική κατάσταση. Εδώ, λοιπόν, καλούμεθα να ψηλαφίσουμε αυτή την πραγματικότητα, να δούμε ότι υπάρχει ένας πυρήνας ακραίας φτώχειας, ότι υπάρχουν άνθρωποι της διπλανής πόρτας που, ενώ δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι θα βρεθούν σε μια τέτοια μοίρα, έγιναν «οι μοιραίοι της μοίρας» και βρέθηκαν σε αυτή την κατάσταση. Αυτοί οι άνθρωποι είναι κοντά στην παραίτηση, αν δεν μπορέσει να υπάρξει μια προσπάθεια που θα προτάξει το ενδιαφέρον της πολιτείας. Μας λέτε, λοιπόν, τι έκανε και τι κάνει αυτή η αριστερή Κυβέρνηση. Έχει μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή, ένα συγκεκριμένο πολιτικό πρόταγμα: να στηρίξει τους «κολασμένους» της κρίσης, να στηρίξει όλους εκείνους που απειλούνται να μετατρέψουν ένα μέρος της κοινωνίας μας σε κοινωνικό νεκροταφείο. Αυτό που δεν έγινε στην Ευρώπη και που απειλεί τα κοινωνικά συστήματα στην Ευρώπη, γιατί είναι πυρίτιδα στα ύφαλα του κοινωνικού συστήματος της Ευρώπης. Εγώ, λοιπόν, θεωρώ ότι αυτές οι πολιτικές, που ασκήθηκαν και ασκούνται από αυτή την Κυβέρνηση είναι πολιτικές που στηρίζουν, πραγματικά, εκείνους που έχουν πρώτα τη μεγαλύτερη ανάγκη.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ολοκληρώνω, κυρία Πρόεδρε. Τα μέτρα για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» και για πρώτη φορά μετά από είκοσι πέντε χρόνια ένα πρόγραμμα ζωής, που το επιβεβαίωσε η ίδια η ζωή, έρχεται να αποκτήσει μια σταθερότητα και μια σειρά μέτρων που έχουν να κάνουν πραγματικά με τους πιο ευάλωτους ανθρώπους. Μπροστά σε αυτή την κοινωνική κρίση οι προοδευτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη πρέπει να απαντήσουν στο μέγα ερώτημα, στο ερώτημα που λέει: «παράγεται πλούτος;». Μάλιστα. Το αμφισβητεί κανείς; Όχι. Πώς συμβαίνει την ίδια ώρα ο ιός της φτώχειας να μολύνει όλο και περισσότερο το κοινωνικό σώμα σε όλους τους λαούς. Θα απαντήσουν, λοιπόν, οι προοδευτικές δυνάμεις; Εγώ θα τολμούσα να κάνω μια πρόταση σε όλες τις προοδευτικές δυνάμεις αυτού του τόπου. Μπορούμε να συζητήσουμε και σε ένα πνεύμα συνεννόησης και συνεργασίας, ακόμα να τολμήσουμε να κατεβάσουμε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό ψηφοδέλτιο. Θα είναι μια υπέρβαση, προσφορά στις προοδευτικές δυνάμεις, στην κοινωνία που πραγματικά το αναζητεί και το διεκδικεί. Σας ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Τον λόγο έχει η κ. Αραμπατζή από τη Νέα Δημοκρατία. Μετά θα ακολουθήσει ο κ. Κωνσταντινέας. Κυρία συνάδελφε, έχετε τον λόγο για επτά λεπτά.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, μια ευκαιρία είχατε να φλερτάρετε με λίγη σεμνότητα και αυτοκριτική στην αποδρομή της θητείας σας και αυτή, δυστυχώς, τη χάσατε αμετανόητοι και σκληρά πολιτικοί ως το τέλος. Γιατί ακούω από το πρωί τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και άκουσα και τον κ. Τσακαλώτο να αναρωτιέται αν από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ εκστομίστηκε - λέει - ποτέ διχαστικός λόγος σε αυτήν εδώ την Αίθουσα και αν είπαν οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ποτέ «προδότες» την τότε Συμπολίτευση. Αναρωτιέμαι: Οι εμπνευστές του πιο διχαστικού, του πιο τοξικού πολιτικού λόγου που έχει εκστομισθεί, οι διαπρύσιοι κήρυκες από στόματος Πρωθυπουργού «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν», παριστάνετε τώρα τις «μωρές παρθένες», ζητώντας και τα ρέστα; Έχετε, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, πολύ γκρίζο, για να μην πω μαύρο παρελθόν, για να κουνάτε το δάκτυλο σε μας, οπότε, παρακαλώ, όχι μαθήματα και υποδείξεις σε μας. Όχι μαθήματα σε μας, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ. Υπό αυτό το πρίσμα, η φετινή συζήτηση του προϋπολογισμού θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί παραδόξως λυτρωτική και απελευθερωτική, όχι βεβαίως για το περιεχόμενό του, όπως ισχυρίστηκε εδώ ο εισηγητής, ο κ. Βέττας, αλλά γιατί είναι ο τελευταίος σίγουρα προϋπολογισμός αυτής της καταστροφικής Κυβέρνησης του ολετήρα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Επιτέλους, τέλος, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης, όπως λέει και εύχεται η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων. Επιτέλους, τέλος στην Κυβέρνηση της αβάσταχτης φορολόγησης των είκοσι εννιά φόρων. Επιτέλους, τέλος στην Κυβέρνηση των δεκαεφτά περικοπών των συντάξεων, της περικοπής του ΕΚΑΣ, του τσεκουρώματος των συντάξεων χηρείας, του τσεκουρώματος του πετρελαίου θέρμανσης από τα 210 εκατομμύρια ευρώ και προκαταβολή της «κακιάς» Νέας Δημοκρατίας, στα 60 εκατομμύρια ευρώ της «ευαίσθητης» Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Αναρωτιέμαι τώρα, κυρίες και κύριοι της Συμπολίτευσης: Δεν ξεπαγιάζουν και δεν πεθαίνουν από αναθυμιάσεις οι πολίτες; Επιτέλους, τέλος σίγουρα στην Κυβέρνηση που κατάργησε σύρριζα το επίδομα του αγροτικού πετρελαίου για τους αγρότες - δεν είπε τίποτα ο κύριος Υπουργός γι' αυτό - επιτέλους, τέλος στο κυνήγι της παραγωγικής Ελλάδας, τέλος στον ραγιαδισμό της επιδοματικής πολιτικής, στο βασίλειο της ανομίας, της βολής στους θεσμούς, της ανοχής στους μπαχαλάκηδες. Και βέβαια, μπαίνει ένα τέλος στα οικονομικά συντρίμμια, που με σκληρή προσπάθεια θα κληθεί και πάλι η παράταξή μας να τα αποκαταστήσει. Η πληγή που έχετε φέρει στο εθνικό Σώμα με το θέμα των Σκοπίων δυστυχώς αιμορραγεί, γιατί παραδώσατε εθνότητα και γλώσσα, εκχωρήσατε τα πάντα για λίγες μέρες εξουσίας, για οικονομικές διευκολύνσεις, χτυπήματα στην πλάτη και καλά λόγια από τους ξένους που μέχρι χθες λοιδορούσατε. Ανιστόρητοι, άσχετοι και μοιραίοι: Αυτή είναι η ωμή και σκληρή αλήθεια που πρέπει να ακούσετε καλά, όπως πρέπει να την ακούσει καλύτερα από όλους ο κ. Καμμένος, που μας απειλεί και με παραίτηση από την υπουργική καρέκλα, αν περάσει η συμφωνία από τη γείτονα χώρα. Έχει καταλάβει ο συγκυβερνήτης σας ότι είναι Υπουργός Ελληνικής Κυβέρνησης και όχι Βουλευτής του VMRO; Ποιον απειλεί αλήθεια, τον κ. Ζάεφ; Ποιον νομίζει επιτέλους ότι κοροϊδεύει; Είναι αυτός που κρατούσε σφιχτά το στυλό του κ. Κοτζιά τη «μαύρη» μέρα της υπογραφής της Συμφωνίας των Πρεσπών, ασχέτως αν σήμερα αλληλοκαταγγέλλονται και λέει ο κ. Κοτζιάς για τον κ. Καμμένο ότι είναι πολιτικά πεθαμένος αυτός και το κόμμα του. Επιτέλους, τέλος, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ, με την πιο καταδιωκτική, ιδεοληπτική πολιτική που ασκήθηκε ποτέ στον αγροτικό κόσμο, την Κυβέρνηση που εκτίναξε τους φορολογικούς συντελεστές, φορολόγησε για πρώτη φορά τις αγροτικές επιδοτήσεις, επέβαλε ασφαλιστική επιδρομή και γιγάντωση του κόστους παραγωγής, οδηγώντας την ύπαιθρο στον μαρασμό και τη γεωργική δραστηριότητα στην εγκατάλειψη. Χιλιάδες στρέμματα, κύριε Υπουργέ, μένουν ακαλλιέργητα - τα λέει η Eurostat αυτά, δεν τα λέω εγώ - γιατί με το ενάμισι ευρώ αγροτικό πετρέλαιο, οι αγρότες δεν μπορούν να γεμίσουν τα τρακτέρ τους και γιατί πολύ απλά το πιθανό περισσότερο εισόδημα καταλήγει στο δημόσιο ταμείο. Την ίδια ώρα, βεβαίως, εξαιτίας της υπερφορολόγησης τα «μαύρα στέκια» ανενόχλητα οργιάζουν κάτω από τη μύτη ενός ανύπαρκτου ελεγκτικού μηχανισμού. Επιτέλους, τέλος, κύριε Υπουργέ, και στον σφαγέα της κτηνοτροφίας και δη της αιγοπροβατοτροφίας, που πραγματικά δικαιωματικά ανακηρύσσεσθε. Επιτέλους, τέλος στην παντελή έλλειψη ελέγχων, στα ανύπαρκτα ισοζύγια γάλακτος για δεκαοκτώ ολόκληρους μήνες. Δεν τα λέω εγώ. Ο εποπτευόμενος από εσάς ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ» τα λέει. Επιτέλους, τέλος στο πάρτι ελληνοποιήσεων, στη στρεβλή ψηφοθηρική διανομή της εξισωτικής αποζημίωσης, την οποία στερήσατε από τους αιγοπροβατοτρόφους των ορεινών και μειονεκτικών περιοχών, από αυτούς τους πρεσβευτές της ελληνικής φέτας. Επιτέλους, τέλος σε όλα αυτά που τσάκισαν τις τιμές - κουβέντα δεν είπατε, κύριε Υπουργέ - και που οδηγούν σε άρον - άρον σφαγές του πολύτιμου ζωικού κεφαλαίου. Έρχεστε τώρα στο «και πέντε», κατά την προσφιλή επιδοματική πολιτική, και οργανώνετε και φιέστες με πρωταγωνιστή τον Πρωθυπουργό από τα Καλάβρυτα και δίνετε χρήματα de minimis του Έλληνα φορολογούμενου για να καλύψετε τα όσα καταστροφικά έχετε κάνει. «Να σε κάψω, Γιάννη, να σε αλείψω να σε γειάνει», λέει ο λαός πολύ σοφά. Αν κρίνω και από το ΦΕΚ που σήμερα δημοσιεύσατε, τελικά τα 42 εκατομμύρια που θα δώσετε στην αιγοπροβατοτροφία είναι 41 τελικά, κύριε Υπουργέ, και αν δω και αυτό που λέτε περί γραμμικής μείωσης, πολύ φοβάμαι ότι αν τελικά πληρωθούν όλοι, δεν θα πληρωθούν 5 ευρώ το κεφάλι, αλλά τρία ευρώ το κεφάλι. Ανοίξατε, λοιπόν, το πουγκί - γιατί έχουμε και προεκλογική περίοδο, όπως είπε ο κ. Βρούτσης - και μοιράζετε ψίχουλα de minimis για τα ροδάκινα, για τον καπνό και έπεται συνέχεια, αφού δεν φροντίσατε, κύριε Υπουργέ, όπως φρόντισαν οι ομόλογοί σας από το 2016, να διεκδικήσετε κοινοτικούς πόρους στα Συμβούλια Υπουργών για τα ζητήματα της κλιματικής αλλαγής. Αναφερθήκατε και στον ΕΛΓΑ, κύριε Υπουργέ. Άλλη πονεμένη ιστορία. Δεν μας είπατε, όμως, ούτε εσείς ούτε ο Υπουργός Οικονομίας, πού είναι άραγε αυτά τα 50 εκατομμύρια των αποθεματικών του ΕΛΓΑ, που τα σκούπισε η αλήστου μνήμης εποχή του Γιάνη Βαρουφάκη και έχει κηρυχθεί μια άτυπη στάση πληρωμών στον ΕΛΓΑ. Πληρώνεται το 70% της προκαταβολής και οφείλεται από το 2017 το 10%, το οποίο είπατε ότι αύριο άρον - άρον θα πληρώσετε. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού]] Ομοίως, βέβαια, στάση πληρωμών, κύριε Υπουργέ, και στις συντάξεις. Οι πρώην ασφαλισμένοι του ΟΓΑ επί των ημερών μας, της «κακιάς» Νέας Δημοκρατίας, λάμβαναν χωρίς δεύτερη κουβέντα στις 31 Ιουλίου τη σύνταξή τους. Σήμερα περιμένουν καρτερικά στο σκοτάδι δεκατρείς χιλιάδες συνταξιούχοι στις 16, 17, 18 να πληρωθούν τη σύνταξή τους, ενώ έχουμε πέντε χιλιάδες αναμονές στις συντάξεις χηρείας και στις αναπηρικές συντάξεις και την ίδια στιγμή έχετε το θράσος, επειδή καταργήσατε το ηλεκτρονικό πρωτόκολλο και πήρατε τα χειρόγραφα τεφτέρια, να ζητάτε ασφαλιστικές εισφορές από τους δικαιούμενους σύνταξης. Συγχαρητήρια! Υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι έχουν πεθάνει και ακόμη εκκρεμούν οι αιτήσεις στον ΟΓΑ ή στα ΚΕΠΑ. Κλείνω τα θέματα της αγροτικής ανάπτυξης με την ανοχή σας, κυρία Πρόεδρε.
Κυρία Αραμπατζή, ολοκληρώστε παρακαλώ.
Όλοι οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ μιλούσαν εννιάμισι λεπτά.
Εγώ πεντέμισι λεπτά!
Ήμαρτον!
Κοιτάξτε τον χρόνο σας να δείτε πού έχετε φτάσει.
Το χρονομέτρησα. Και φυσικά, κύριε Υπουργέ, επειδή κομπορρημονήσατε για το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης, την καραμέλα των απορροφήσεων σας παρακαλώ να τη σταματήσετε. Απορροφήσεις ίσον πληρωμές, όχι προκηρύξεις. Λοιπόν, τέσσερα χρόνια μετά… [[Θόρυβος από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Το γεγονός ότι το Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης εγκρίθηκε τελευταίο όλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι δική σας ευθύνη. Και ως προς αυτά τα ψέματα που λέτε για τις παρατηρήσεις, παρατηρήσεις έχουν όλα τα κράτη - μέλη, αλλά σπεύδουν και γρηγορούν και στέλνουν το πρόγραμμα εγκεκριμένο. Τέσσερα χρόνια μετά, ο πυρήνας των κατ' εξοχήν προγραμμάτων βρίσκεται στα συρτάρια της…
Ελάτε, κυρία Αραμπατζή.
…ή σε όργιο αποθαρρυντικών παρατάσεων, πάντως σίγουρα όχι στην πραγματική οικονομία. Δεν είπατε και τίποτα για τα 226 εκατομμύρια των δασών, κυρία Πρόεδρε, τα οποία ούτε η πυρκαγιά στο Μάτι σας ευαισθητοποίησε για να τα ενεργοποιήσετε. Κλείνοντας…
Όχι «κλείνοντας». Κλείσατε.
Κλείνοντας, κυρία Πρόεδρε, δεν μπορώ να μην αναφερθώ για μισό λεπτό σε ένα θέμα που πονάει την πατρίδα μου, τις Σέρρες, πονάει τη Μακεδονία, πονάει και όλη την Ελλάδα!
Δέκα λεπτά μιλάει, κυρία Πρόεδρε! Ούτε Υπουργός να ήταν!
Καλά κάνω, κυριά Γεννιά! Είστε η Κυβέρνηση, που εγκαταλείψατε με κομματική εμπάθεια το οικουμενικό μνημείο της Αμφίπολης. [[Θόρυβος - διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ]] Θα τα ακούσετε. Προφανώς, γιατί ο θησαυρός που κρύβεται εκεί πέρα ενοχλεί τον κ. Ζάεφ και τους νέους συμμάχους σας, αυτόν που ανερυθρίαστα μιλάει για μακεδονική γλώσσα και μακεδονική μειονότητα.
Εντάξει. Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Δεν τελειώνει η κ. Αραμπατζή με τίποτα. Τι να κάνουμε;
Αυτό, όμως, δεν θα το ξεχάσει ο ελληνικός λαός, κυρίες και κύριοι εκχωρητές.
Ναι, για δέκα, έντεκα λεπτά. Σας παρακαλώ, τι είναι αυτά τα πράγματα; Ελάτε, κύριε Κωνσταντινέα. Και σας παρακαλώ, εφεξής όλοι θα μιλάτε για επτά λεπτά. Θα σας διακόπτω , εάν υπερβαίνετε το χρόνο..
Εγώ μπορεί να κάνω και λιγότερα, κυρία Πρόεδρε. Τα αποτελέσματα είναι παραπάνω από αυτά που λέμε. Θα ήθελα, αγαπητοί συνάδελφοι, να πω ότι καταλαβαίνουμε και αντιλαμβανόμαστε πλήρως την αγωνία και την απογοήτευση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, επειδή καλείται να τοποθετηθεί στον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό του κράτους. Γιατί πέρσι τέτοιον καιρό εδώ, λέγαμε ότι θα ήταν ο τελευταίος μνημονιακός. Εγώ τα θυμάμαι όλα. Ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα αναφέρει την Αξιωματική Αντιπολίτευση ως μια παράταξη που έδωσε λύσεις, βγάζοντας τη χώρα από το επικίνδυνο σπιράλ των μνημονιακών υποχρεώσεων. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα κάνει μία ρητή αναφορά σε μία κυβέρνηση, στη δικιά μας Κυβέρνηση, η οποία τελείωσε το μνημόνιο, δίνοντας προοπτική και φέρνοντας αποτελέσματα για τις αδύναμες κοινωνικές ομάδες, που ανέβηκαν αυτόν τον Γολγοθά, τον οποίον εσείς τους επιβάλατε με τις ανεύθυνες πολιτικές σας και τις ανήθικες πολιτικές σας. Παραλάβαμε μια χώρα το 2015 με 28% ανεργία, με δημόσιο χρέος 180% του ΑΕΠ, με απώλεια του ΑΕΠ 25%, λες και είχαμε πόλεμο, με 65 δισεκατομμύρια ευρώ μέτρα. Μέσα σε αυτά ήταν και το περίφημο Success Story του πατριώτη μου, του Αντώνη του Σαμαρά. Πετσόκοψαν μισθούς, συντάξεις και εργασιακά δικαιώματα. Και πάτε εσείς τώρα και κάνετε επισκέψεις, όπως ο Αντιπρόεδρος σας, ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης, που βγήκαν οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο και είπαν ότι δεν τον κάνουν δεκτό, γιατί όταν ήταν Υπουργός Υγείας απολύθηκαν. Γιατί; Αυτό είναι κωμικοτραγικό που γίνεται. Εν τω μεταξύ, η νέα γενιά έχει βγάλει εισιτήρια χωρίς επιστροφή, γιατί ήξεραν ότι όσο είχατε εσείς τη χώρα, δεν πρόκειται να έρθουν πάλι πίσω. Από την άλλη, αυτά τα τριάμισι χρόνια κάναμε έναν επώδυνο συμβιβασμό, για να βρούμε όμως ένα φως στο τούνελ, να φέρουμε την ανεργία από εκεί που την παραλάβαμε στο 18%, να αναστήσουμε την πρωτοβάθμια υγεία και να δώσουμε ελεύθερη πρόσβαση σε αυτούς που δεν είχαν το δικαίωμα και τα λεφτά να πηγαίνουν στα ιδιωτικά νοσοκομεία. Ήταν δυόμισι εκατομμύρια συμπολίτες μας. Φέραμε μια σειρά κοινωνικών μέτρων, όπως το κοινωνικό επίδομα, που την πρώτη χρονιά δεν το ψηφίσατε και όταν πήγατε στα χωριά σας δεν ξέρατε τι θα πείτε και αναγκάζεστε και τα ψηφίζετε τώρα, τα σχολικά γεύματα, το μεταφορικό ισοδύναμο, τις προσλήψεις προσωπικού σε νοσηλευτές που εσείς απολύατε για να καλύψουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και όχι τις προσλήψεις που εξυπηρετούσαν πολιτικά γραφεία τύπου ΚΕΕΛΠΝΟ. Καταφέραμε να επιστρέψουμε σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης, όπως οι αναθεωρημένοι προς τα πάνω στόχοι το 2018 και το προβλεπόμενο 2,5% του 2019. Η χώρα ανέκτησε την εμπιστοσύνη των διεθνών εταίρων, που λέγατε «Πώς βγαίνετε έξω; Η χώρα έχει ξεφτιλιστεί.» και τώρα μας το γυρνάτε αλλιώς. Λέτε ότι εμείς κάναμε τον Μοσκοβισί να μας αγαπάει. Από τη μία λέγατε «κοιτάχτε τι λένε οι ξένοι εταίροι» και τώρα κατηγορείτε τους ξένους εταίρους. Και να σας πω κάτι για τον Μοσκοβισί, μιας και ήρθε εδώ; Να το αλλάξετε το πρόγραμμα. Δεν κόπηκαν οι συντάξεις. Πείτε του κύριε Χατζηδάκη να το αλλάξει. Να του το πείτε, να δούμε τι πρόγραμμα θα φέρετε. Είσαστε απρογραμμάτιστοι, τελείωσε. Και όλα αυτά, σε καθεστώς μνημονίου μέχρι 110 μέρες πριν, καθώς δεν κάνετε καμμία ουσιαστική προσπάθεια για να βγει η χώρα από τα μνημόνια το 2014. Και εσείς στείλατε το e - mail Χαρδούβελη με 1,5-2 δισεκατομμύρια ευρώ, αλλά αυτοί δεν ξέρατε τι θα σας απαντούσαν. Και μετά τις ευρωεκλογές είχε πάρει την κατιούσα η χώρα, γιατί δίνατε παροχές, επειδή φοβόσασταν να μην πέσετε από την κυβέρνηση και χάθηκαν και οι ρυθμοί ανάπτυξης και όλοι οι οικονομικοί δείκτες. Και ήρθατε και μας είπατε ότι σας ρίξαμε εμείς για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Γιατί δεν κάνατε στη σωστή ημερομηνία την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας; Είδατε τώρα, όμως, τι σημαίνει έξοδος από το μνημόνιο. Είδατε τις συλλογικές συμβάσεις που επανήλθαν, τη μείωση του ΕΝΦΙΑ, τη μείωση των φόρων, τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, την επικείμενη αύξηση του κατώτατου μισθού και την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού. Και για αυτό σας λέω ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα καταγράψει, δυστυχώς για εσάς, ένα αμανάτι και μία προσδοκία του «κόφτη» που θέλατε. Γιατί εμείς φέραμε τον «δότη». Που είναι ο «κόφτης»; Πέρυσι δεν λέγατε για «κόφτη»; Πρόπερσι δεν λέγατε για «κόφτη»; Πάρτε τον «δότη», κύριοι. Θα μείνετε αμανάτι με την προσδοκία της περικοπής ακόμα των συντάξεων, με αυτά που λέγατε. Θα μείνετε αμανάτι με τα αφηγήματα σας, τα οποία καταρρίπτονται το ένα μετά το άλλο. Εν τέλει, κύριοι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, το κόμμα σας θα μείνει αμανάτι με όλα αυτά τα ακροδεξιά στοιχεία που έχετε μαζέψει, γιατί δεν σέβεστε ούτε την ιστορία του κόμματός σας ούτε τις ιδρυτικές σας δηλώσεις. Σε άλλες εποχές δεν θα έφταναν ούτε μέχρι τον κήπο της πάλαι ποτέ Ρηγίλλης. Και θέλετε να σας πω και κάτι, μακεδονομάχοι και υπερπατριώτες; Αυτό θα σας κάψει, γιατί όταν στέλνατε την Σπυράκη έξω και λέγατε ότι έχει πρόβλημα στο εσωτερικό, είναι σωστή η συμφωνία, ξέρατε ότι θα σας φύγουν είκοσι Βουλευτές. Άλλος είναι ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας στα χαρτιά και άλλος είναι ο πραγματικός. Βρείτε τον. Και να σας πω κάτι; Είμαστε πιο νοικοκυραίοι. Εμάς δεν χρωστάει το κόμμα μας, εσάς χρωστάει. Τι λέτε στον ελληνικό λαό, στα χωριά που θα κατεβείτε τώρα; Ότι το βάλαμε το «μαγαζί» μας, το κόμμα μας, 200 εκατομμύρια ευρώ μέσα, έρχεται η Τράπεζα Πειραιώς και μας ζητάει τα λεφτά και παίρνουμε τις πρώτες κατοικίες των ανθρώπων; Και έρχεστε εδώ και σκέφτεστε τις πρώτες κατοικίες; Φέρτε τα λεφτά που χρωστάτε πίσω. Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε, και συγγνώμη. Κύριοι της Αντιπολίτευσης, ήσασταν το πρόβλημα και είμαστε η λύση. Είσαστε το πολιτικό σκοτάδι και είμαστε το πολιτικό φως. Είσαστε η απογοήτευση του ελληνικού λαού και είμαστε η ελπίδα, που το είπαμε το 2015. Είσαστε αυτοί που του χρόνου θα έρθετε εδώ με εμάς κυβέρνηση θα λέτε πάλι «ναι σε όλα». Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Κωνσταντινόπουλος.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, παρ' όλο που είναι αργά, πιστεύω ότι η παρουσία του Υπουργού θα μας βοηθήσει όλους να κάνουμε μια ουσιαστική συζήτηση πάνω σε θέματα που αφορούν τον προϋπολογισμό. Αν κάποιος συνάδελφος ερχόταν απευθείας στη Βουλή και καθόταν μόνο δέκα λεπτά, δεν θα χρειαζόταν να πει τίποτα άλλο, παρά αυτά που είχε γράψει ή σκεφτόταν. Βρισκόμενος, όμως, εδώ και ακούγοντας τις ομιλίες, δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω το θέμα ότι ΄»λύθηκαν όλα τα προβλήματα στην υγεία». Θα ήθελα να ρωτήσω, γιατί όλα αυτά τα λεφτά που λέτε, συνάδελφοι, ότι έχουν πάει στην υγεία δεν έχουν έρθει στην Αρκαδία. Θέλω να σας πω ότι εδώ και πέντε μήνες δεν δουλεύει ο στεφανιογράφος που είναι δωρεά, γιατί δεν υπάρχουν λεφτά. Θέλω να σας δείξω τη σφραγίδα του νοσοκομείου για τα παιδάκια που πάσχουν από υποφυσιακή ανεπάρκεια, για τα οποία το φαρμακείο του νοσοκομείου λέει ότι δεν υπάρχει δόση στο νοσοκομείο. Θα ήθελα να πω σε όλους εσάς, στον Υπουργό Υγείας, στον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, ότι αναρωτιέμαι, στη Λακωνία που πάει ποιος τον χειροκροτεί; Οι γαλατάδες ή οι κτηνοτρόφοι; Αν πει «οι γαλατάδες», θα του πω «ναι», αλλά οι κτηνοτρόφοι δεν μπορεί να τον χειροκροτούν, γιατί μειώθηκε 12 λεπτά το γάλα. Σήμερα, εδώ, εσείς λέτε για εμάς ότι βάλαμε τη χώρα στα μνημόνια. Εγώ ψήφισα για τα μνημόνια. Αλλά την ίδια ώρα χειροκροτάτε τον κ. Κουρουμπλή, που ψήφισε τα μισά μνημόνια με εμάς και τα μισά με εσάς. Πρόκειτε για υποκρισία, η οποία δεν έχει τελειωμό. Και δεν αξίζει σε όλους. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ, η χώρα, εκτός από τα οικονομικά, για να προχωρήσει χρειάζεται επενδύσεις. Και οι επενδύσεις τα τελευταία χρόνια με αυτές τις τράπεζες, που εσείς οι ίδιοι δώσατε σε ξένους χάνοντας όλα τα χρήματα του ΤΧΣ, τα 24,5 δισεκατομμύρια - και τώρα ακούω ότι θέλετε να τους ξαναγυρίσετε τους Έλληνες τραπεζίτες πίσω - δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν την ελληνική οικονομία. Σας έχουμε κάνει μία πρόταση συγκεκριμένη για τα κόκκινα δάνεια, για την bad bank, η οποία μπορεί να είναι ο μοναδικός τρόπος, ώστε να στηριχθούν οι επιχειρήσεις, να μπορέσει να βοηθήσει τις τράπεζες και να βοηθήσει τους μικρομεσαίους. Tο έχει κάνει η Ισπανία, το έχει κάνει η Ιρλανδία. Εσείς και άλλα κόμματα αντιδράτε. Δεν κάνετε κάτι για να λύσετε αυτά τα ζητήματα. Όμως, κύριε Υπουργέ των Οικονομικών και αρμόδιε για το Γενικό Λογιστήριο, συνάδουν αυτά που σας λένε για το ΕΣΠΑ με αυτά που εσείς εισπράττετε στο Γενικό Λογιστήριο και εννοώ με τους φόρους, το ΦΠΑ; Δηλαδή, από τα 26+2 δισεκατομμύρια που έχουμε πάρει για το 2014-2020, σήμερα, κύριε Υπουργέ, πού βρισκόμαστε σε απορρόφηση; Μόλις 5,2 δισεκατομμύρια, κύριε Υπουργέ, - το ξέρω γιατί τα στοιχεία τα έχετε - δύο χρόνια πριν τελειώσει η προγραμματική περίοδος. Και ξέρετε πού οφείλεται η μεγάλη πτώση; Τελείωσαν τα έργα από την προηγούμενη περίοδο. Θέλετε να σας πω για το Ταμείο Υποδομών; Είναι 20% κάτω, σε απορρόφηση από 1 δισεκατομμύριο 48 χιλιάδες σε 824. Στο ΕΠΑΝΕΚ είναι δραματική η εικόνα: Μείωση 39%, κύριε Υπουργέ, και το ξέρετε. Όσο για το Πακέτο Γιούνκερ, δεν μιλάω. Για την Αναπτυξιακή Τράπεζα που είχε ανακοινώσει ο κ Δραγασάκης, τι να πω; Κάτι θα ξέρετε, κύριε Υπουργέ, να μας απαντήσετε, πότε θα τη νομοθετήσετε. Για τα χρηματοδοτικά εργαλεία, τα μοναδικά, που υπάρχουν είναι δύο είναι, το fund είναι για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, το ΤΕΠΙΧ 1 και το ΤΕΠΙΧ 2,που τώρα ξεκινούν την λειτουργία τους. Τα υπόλοιπα; Ακόμα τα συζητάμε. Και πάω λίγο γρήγορα, κύριε Υπουργέ, γιατί θέλω να φτάσω σε ένα πολύ μεγάλο ζήτημα - που πιθανόν το ξέρετε, δεν μπορεί να μην το ξέρετε - το ζήτημα της «ΛΑΡΚΟ. Γιατί οι επενδυτές φοβούνται την Ελλάδα; Τι συμβαίνει με αυτούς, που εσείς τοποθετήσατε στη «ΛΑΡΚΟ»; Τι συμβαίνει μεταξύ «ΛΑΡΚΟ» και ΔΕΗ; Κύριε Υπουργέ, θα ήθελα έτσι λίγο να με ακούσετε. Ξέρετε ότι αυτήν την στιγμή η «ΛΑΡΚΟ» χρωστάει στη ΔΕΗ 285 με 290 εκατομμύρια, όσα είναι και η χρηματιστηριακή της αξία, τα 144 εκατομμύρια μέχρι το 2014, τα υπόλοιπα μετά, τα λέω έτσι για να υπάρχουν τα στοιχεία. Θα το καταθέσω, κύριε Υπουργέ, γιατί εδώ υπάρχει θέμα παράβασης νόμων από τη διοίκηση, σχετικά με το θέμα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Το 2015 στη συνεδρίαση της ΛΑΡΚΟ έχει γίνει ενημέρωση για το Κανονιστικό Πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της μείωσης εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και για τις σχετικές υποχρεώσεις της εταιρείας για την περίοδο 2013-2020. Άρα, βάσει αυτού του Κανονισμού, πρέπει να καταβληθεί το αναμενόμενο έλλειμμα της εταιρείας, εκτίμησή - σας παρακαλώ ακούστε - οκτακόσιες χιλιάδες δικαιώματα να έχουν αγοραστεί μέχρι τότε. Αν δεν γίνει αυτό, επιβάλλεται ένα πρόστιμο 100 ευρώ ανά δικαίωμα. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε ενάμισι λεπτό. Στις 15 Δεκεμβρίου του 2017, ενώ στο διοικητικό συμβούλιο γίνεται συζήτηση και αποφασίζεται: «να μην πουλήσουμε δικαιώματα», ακούστε τι αποφασίζουν οι δικοί σας άνθρωποι στις 15 Δεκεμβρίου του 2017: «εισήγηση για τη χρηματοδότηση εταιρείας μέσω πράξεων παραγώγων επί των δικαιωμάτων εκπομπών», δηλαδή τζόγο, δηλαδή με σταδιακό πλάνο το 2015 να εξασφαλίσουν γρήγορα, άμεσα χρήματα. Πού τα αγοράζουν αυτά τα χρήματα, αγαπητοί συνάδελφοι, σε ποια τιμή; Με 7 ευρώ. Σας καλώ να δείτε τις αποφάσεις: Δεν υπάρχει απόφαση του συμβουλίου, την παίρνει την απόφαση ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος που διορίσατε εσείς, κύριε Υπουργέ. Εγώ δεν λέω τίποτα παραπάνω. Πού βρισκόμαστε το 2018, κύριοι συνάδελφοι; Πού είναι η τιμή σήμερα; Στα 20 ευρώ, κύριε Υπουργέ. Θέλετε εσείς, που είστε γρήγορος στα μαθηματικά, να μας πείτε ποια είναι η διαφορά από τα 7,5 στα 20; Πόσα λεφτά πληρώθηκαν σε μεσάζοντες; Είναι 4,2 εκατομμύρια ευρώ. Αποφάσισαν οι δύο εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, που εσείς διορίσατε και έχασε η εταιρεία μέσα σε ενάμιση χρόνο 4,2 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς να σκεφτούν να πάρουν απόφαση με το διοικητικό συμβούλιο.
Ολοκληρώστε, κύριε Κωνσταντινόπουλε, τι μανία είναι αυτή;
Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε και κύριοι συνάδελφοι. Κύριε Υπουργέ, μετά από αυτήν την καταγγελία που σας έκανα εγώ, εσείς, κύριοι συνάδελφοι, και μετά από την καταγγελία ότι οι αποφάσεις του Δ.Σ. της «ΛΑΡΚΟ» δεν είναι συμβατές με τις υποχρεώσεις που έχει απέναντι στην ΔΕΗ, θα καλέσετε τον εισαγγελέα ή όχι; Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας παρακαλώ σεβαστείτε το χρόνο, είναι διακόσιοι Βουλευτές γραμμένοι. Δεν είναι ότι σήμερα τελειώνουμε. Το θέμα είναι, τι θα γίνει με τους υπόλοιπους, θα προλάβουν να μιλήσουν; Τον λόγο έχει ο κ. Καραναστάσης.
Κυρία Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να παραμείνει λίγο ο κ. Κωνσταντινόπουλος, γιατί θα ήθελα να του πω κάτι. Επειδή πραγματικά έκανε μια αναφορά στη «ΛΑΡΚΟ», δεν θα πρέπει νομίζω να του διαφεύγουν κάποια πράγματα, όσον αφορά το τι έγινε στη «ΛΑΡΚΟ» τα προηγούμενα χρόνια. Θα θυμάστε με την τιμή hedging, όπου πραγματικά είχαν προπωλήσει όλες οι τότε διοικήσεις, όταν πουλιόταν το νικέλιο με 50.000 δολάρια τον τόνο και είχαν μπλοκάρει την τιμή για 20.000- θα το θυμάστε - και έβαλαν την εταιρεία με 400 εκατομμύρια μέσα οι τότε διοικήσεις - και θα πρέπει να το γνωρίζετε αυτό - όταν καταδικάστηκε η χώρα μας για τις κρατικές ενισχύσεις…
Περίοδος Καραμανλή.
Τώρα, θα με ακούσετε, γιατί σας άκουσα και νομίζω ότι μιλάτε με έναν άνθρωπο, που το ξέρει αυτό και ευτυχώς έτυχε να μιλάω μετά από σας. Θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ, να είστε πάρα πολύ προσεκτικοί. Και νομίζω, όσον αφορά το θέμα των διοικήσεων με τη «ΛΑΡΚΟ», να είστε πολύ προσεκτικοί, όσον αφορά τόσο στις σχέσεις με τη ΔΕΗ, τόσο με τις τεράστιες σπατάλες, οι οποίες γίνανε όλα τα προηγούμενα χρόνια, αλλά και με τις κρατικές ενισχύσεις. Αυτό είναι ένα θέμα το οποίο θα ακολουθήσει. Συζητούμε, λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σήμερα στις μέρες μας έναν νόμο πραγματικά ιστορικό, τον πρώτο μεταμνημονιακό προϋπολογισμό της χώρας, τον πρώτο προϋπολογισμό δημοσιονομικής επέκτασης, μετά από μία δεκαετία συρρίκνωσης, μία δεκαετία πόνου και δυστυχίας για το ελληνικό λαό, που πριν τέσσερα χρόνια εμπιστεύθηκε αυτή την Κυβέρνηση για τη σωτηρία του και σήμερα δικαιώνεται. Διότι είναι ξεκάθαρο, είναι αντιληπτό από όλους τους πολίτες ότι με την ανακύκλωση των υλικών του παλιού πολιτικού συστήματος και των πρακτικών του όχι σε δέκα, αλλά ούτε σε εκατόν δέκα χρόνια δεν θα βγαίναμε από τη μεγαλύτερη κρίση στη μεταπολεμική ιστορία του ελληνικού κράτους, που το ίδιο αυτό σύστημα δημιούργησε και διόγκωσε. Θα ήθελα τώρα να σταθώ σε κάποια σημεία του προϋπολογισμού που κατά τη γνώμη μου δίνουν το στίγμα για το σχέδιο της κυβέρνησης, για τα επόμενα χρόνια. Ο προϋπολογισμός, λοιπόν, του 2019 έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: Είναι βέβαια αναπτυξιακός, αυτό όμως δεν φτάνει. Κι άλλοι προϋπολογισμοί πριν τα μνημόνια ήταν αναπτυξιακοί. Είχαμε και παλιά στη χώρα μας ανάπτυξη. Όμως διόγκωση του ΑΕΠ, με δανεικά, χωρίς βλέμμα στο μέλλον. Αυτά που δεν είχαμε με εξαίρεση - θα το πω αυτό - τη δημιουργία του ΕΣΥ - τη δημιουργία του ΕΣΥ και όχι τη λειτουργία του μετά από το ΠΑΣΟΚ - ήταν κοινωνικό κράτος και κοινωνική δικαιοσύνη. Γι' αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Αυτό είναι που ο προϋπολογισμός του 2019 επιχειρεί να διορθώσει. Για το έτος, λοιπόν, 2019 η αλλαγή του μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής έφερε τα μέτρα που έχουμε ψηφίσει και τα οποία είχε εξαγγείλει ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη, τον Σεπτέμβριο του 2018. Σημειωτέον δε ότι η υιοθέτηση των ανωτέρω θετικών δημοσιονομικών παρεμβάσεων γίνεται χωρίς την εφαρμογή του μέτρου της περικοπής των προσωπικών διαφορών, κύριων και επικουρικών συντάξεων. Είναι δε σημαντικό ότι δεν πρόκειται για παροχές, όπως μας κατηγόρησαν όσοι είχαν συνηθίσει σε τέτοιου είδους διαδικασίες, αλλά για μόνιμα μέτρα, για να οικοδομήσουμε ένα κοινωνικό κράτος για πρώτη φορά. Αυτό προσπαθούμε να διορθώσουμε με τον προϋπολογισμό του 2019. Έρχομαι τώρα στο θέμα της έρευνας και της καινοτομίας, εμβληματικό κομμάτι για την πρόοδο και την ανάπτυξη της χώρας, που δίνει εφόδια και ευκαιρίες στο πιο ελπιδοφόρο τμήμα του λαού, στη νέα γενιά. Έχουμε από την αρχή της θητείας μας θέσει δύο βασικούς στόχους: την ανάσχεση του brain drain, δηλαδή τη μετανάστευση νέων ανθρώπων με υψηλά επιστημονικά προσόντα και την υποκατάσταση του με μια ισόρροπη κινητικότητα και, δεύτερον, την οικοδόμηση της οικονομίας της γνώσης ως το νέο παραγωγικό πρότυπο για την ανάπτυξη της χώρας, μέσω της ενίσχυσης της καινοτόμου επιχειρηματικότητας και της αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της έρευνας και φυσικά, τρίτο θέμα, την ομαλή μετάβαση της χώρας στην εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης. Σε αυτή την προοπτική ο τακτικός προϋπολογισμός για την έρευνα τα τελευταία χρόνια ακολουθεί σταθερά μια αυξητική πορεία και έχει υπερδιπλασιαστεί από το 15 μέχρι το 19. Ειδικά στο αντίστοιχο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, σε αυτό το διάστημα, πήγε από τα 141 εκατομμύρια στα 244 εκατομμύρια, αύξηση 73% και από πέρυσι μέχρι φέτος αύξηση 43%. Δημιουργούμε έτσι νέες ελκυστικές θέσεις εργασίας για ερευνητική ή ακαδημαϊκή σταδιοδρομία, σε επιστημονικούς θύλακες που λειτουργούν ως πόλοι έλξης για νέους ερευνητές και καταξιωμένους επιστήμονες. Ήδη οι πρώτες αχνές, αλλά συγκεκριμένες ενδείξεις για την αναστροφή του brain drain είναι ορατές. Στον τομέα των υποδομών με το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων τόσο στο εθνικό όσο και στο συγχρηματοδοτούμενο σκέλος, αξιοποιούμε πολύ καλύτερα τα διατιθέμενα κονδύλια με έμφαση σε δράσεις με κοινωνικό πρόσημο. Συνεχίζουμε την πορεία ολοκλήρωσης των μεγάλων έργων, που τα βρήκαμε παγωμένα και τα αναστήσαμε, όπως τους οδικούς άξονες, το μετρό της Θεσσαλονίκης, το κομμάτι Ε65 και συνεχίζουμε με τις νέες γραμμές του μετρό, εμπορευματικούς σταθμούς, το ακρωτηριασμένο κομμάτι, το πρώτο τμήμα του Ε65, που πραγματικά έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα και γελάει ο κόσμος γι' αυτό που έχει γίνει εκεί πέρα. Και φυσικά υλοποιούμε τη στόχευση για άνοιγμα προς τα Βαλκάνια. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Βασική όμως, προτεραιότητα του τομέα για το 2019 είναι η υλοποίηση των έργων αποκατάστασης των επιπτώσεων από τις πρόσφατες φυσικές καταστροφές, τις πλημμύρες και τις πυρκαγιές. Και για να μην μείνουν αναπάντητες οι αναφορές για δήθεν συνολική μείωση του ΠΔΕ, να επισημάνω ότι για το 2019 προβλέπεται η διάθεση πόρων ύψους 6 δισεκατομμυρίων 750 εκατομμυρίων ευρώ, όπως δηλαδή και το 2018. Συνεπώς, δεν προβλέπεται η μείωση της δαπάνης του ΠΔΕ, σε σχέση με το 2018, η οποία βέβαια εξακολουθεί να είναι η υψηλότερη από το 2011. Προτιμήσαμε βλέπετε, κύριοι συνάδελφοι, να αποφύγουμε την κατασπατάληση των πόρων, γιατί θα θυμόμαστε με μονοψήφια ποσοστά εκπτώσεων στα μεγάλα έργα, στις προμήθειες - που ήρθε και τα διόρθωσε ο ν.4412/2016, τα έργα, τις προμήθειες και τις μελέτες - και να στρέψουμε τα οποία διαθέσιμα κεφάλαια στο κοινωνικό κράτος. Κυρία Πρόεδρε, επανέρχομαι τώρα στην εισαγωγή της τοποθέτησής μου. Καταθέσαμε έναν προϋπολογισμό, ο οποίος μειώνει κατά 12,6 ποσοστιαίες μονάδες το χρέος. Αυτό είναι το πολιτικά σημαντικό και το πέτυχε αυτή η Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση της Αριστεράς και του λαού. Στην τετραετία του 2015-2019 ακούσαμε μύρια όσα για «κόφτη», για τέταρτο μνημόνιο και για αρνητικές επιλογές. Τελείωσαν οι αρνητικές επιλογές για τη χώρα, προχωράμε μόνο μπροστά. Έχουμε τώρα τη δυνατότητα να ακυρώσουμε αχρείαστα και αντιπαραγωγικά μέτρα, γιατί πλέον παράγουμε πλεονάσματα. Το πρόβλημα της αποεπένδυσης, της μείωσης δηλαδή του ΑΕΠ, κατά την περίοδο της λιτότητας και των μνημονίων ήταν η λανθασμένη επιλογή των προηγούμενων κυβερνήσεων και των δανειστών, που προσπάθησαν σε συνθήκες συρρίκνωσης να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι. Ό,τι προβλέπει ο προϋπολογισμός ήταν προγραμματισμένος στόχος της Κυβέρνησης και άρα ο κόσμος ξέρει τι θα έχει με μας. Ξέρει που θα πηγαίνει η επεκτατική πολιτική και στον πρώτο χρόνο και στο δεύτερο χρόνο και μετά. Οπότε, θα μπορεί ο κ Χατζηδάκης να διαμορφώσει το πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, έχοντας όλα τα δεδομένα και δεν θα χρειάζεται να επιτεθεί στον Ευρωπαίο Επίτροπο.
Ολοκληρώστε, κύριε συνάδελφε.
Ο προϋπολογισμός έχει ένα σαφές στίγμα. Διατηρούμε τους δημοσιονομικούς στόχους που είχαμε συμφωνήσει με τους θεσμούς. Είναι ένας προϋπολογισμός επιστροφή στην κανονικότητα, με ισχυρούς κανόνες κοινωνικής δικαιοσύνης και ταυτόχρονα διατήρησης μιας ισχυρής δημοσιονομικής σταθερότητας, που είναι η πρώτιστη προϋπόθεση για οικονομική ανάκαμψη. Σας ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Φωτήλας, ο οποίος δεν είναι στην Αίθουσα. Οπότε προχωράμε με τον κ. Εμμανουηλίδη.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αισθάνομαι την ανάγκη να ζητήσω από το Βήμα αυτό δημόσια συγγνώμη από την «καμένη γενιά», τη γενιά των παιδιών μας. Η γενιά μας, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι υπόλογη στην ιστορία, καθώς με τις συμπεριφορές της κατασπατάλησε από τη μια το μόχθο των γονιών της και από την άλλη ναρκοθέτησε το μέλλον των παιδιών της. Είναι ωστόσο, νομίζω, άδικο το να επιρρίπτω επί δικαίων και αδίκων την πέτρα του αναθέματος. Διότι μέλη αυτής της γενιάς είμαστε όλοι εμείς, του ΣΥΡΙΖΑ, που χωρίς να συμμετέχουμε στο πάρτι της διαφθοράς και της διαπλοκής, με φωνή βοώντων εν τη ερήμω μάταια επισημαίναμε την επερχόμενη κοινωνική καταστροφή. Μέσα μαζικής ενημέρωσης που κυριάρχησαν κατά τις μεταπολιτευτικές δεκαετίες, διαπλεκόμενα με κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και επίορκους ωνητούς πολιτικούς, συνέθεσαν το τρίγωνο των Βερμούδων, οδηγώντας τη χώρα στο μεγαλύτερο κοινωνικό ναυάγιο της νεότερης ιστορίας μας. Η δική μας ευθύνη βρίσκεται στο ότι, παρά τις αντιδράσεις μας, δεν καταφέραμε να αποτρέψουμε την επερχόμενη καταστροφή. Μοιραίο συνακόλουθο, η χρεοκοπία της χώρας μας και η λαίλαπα των μνημονίων, των μνημονίων που την πατρότητα και την ιδιοκτησία τους, με απύθμενο θράσος διεκδικούσε και με απίθανο κομπασμό διαλαλούσε ο Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Άδωνις. Το αποτέλεσμα; Κοινωνική κατερείπωση δίκην καταστρεπτικού φυσικού φαινομένου, εφιαλτικοί δείκτες αυτής της καταστροφής, 25% απώλεια του εθνικού εισοδήματος, 27% ανεργία με 60% ανεργία των νέων, ολοσχερής αποβιομηχάνιση, συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης στον πρωτογενή τομέα, καταστροφή της μεσαίας και μικρομεσαίας τάξης, καθώς ρίχτηκε στον κοινωνικό Καιάδα, με ατελείωτα λουκέτα των επιχειρήσεών της. Το πιο οδυνηρό; Η φυγή των προικισμένων νέων επιστημόνων στο εξωτερικό, ανυπολόγιστη απώλεια της υπεραξίας σε ανθρώπινο δυναμικό. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε σήμερα τον προϋπολογισμό του 2019. Η Κυβέρνησή μας, στοιχισμένη στις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη λίγες μέρες μετά την 21η Αυγούστου, ημέρα εξόδου από τις μνημονιακές δεσμεύσεις, έχοντας εξασφαλίσει με θυσίες του ελληνικού λαού τον απαιτούμενο δημοσιονομικό χώρο, προέβη σε μια σειρά ανακουφιστικών για την κοινωνία μέτρων. Ενδεικτικά αναφέρω: Κατάργηση των διατάξεων περί μειώσεων στις συντάξεις. Μείωση από 1η Ιανουαρίου του 2019 κατά 33% των ασφαλιστικών εισφορών για κύρια σύνταξη ελεύθερων επαγγελματιών, αυτοαπασχολούμενων και αγροτών. Αυτό αφορά διακόσιες πενήντα χιλιάδες άτομα. Ρυθμίσεις για τον ΕΝΦΙΑ με μείωση έως 30%, κάτι που αφορά τρία εκατομμύρια πεντακόσιες χιλιάδες συμπολίτες μας. Νέα βάση υπολογισμού της μηνιαίας εισφοράς για ασφαλισμένους έμμισθους, δικηγόρους, μισθωτούς, μηχανικούς και γιατρούς με σημαντικές ελαφρύνσεις. Δυνατότητα απασχόλησης ανέργων στο πλαίσιο προγραμμάτων κοινωφελούς απασχόλησης. Ρυθμίσεις για την επέκταση του προγράμματος «Σχολικά Γεύματα» στα εσπερινά γυμνάσια και λύκεια. Εξαίρεση από την καταβολή του τέλους επιτηδεύματος για αγρότες, μέλη αγροτικών συνεταιρισμών και άλλες κατηγορίες δικαιούχων. Εφάπαξ καταβολή των αναδρομικών σε εν ενεργεία και συνταξιούχους ένστολους, δικαστικούς λειτουργούς, ιατρικό, διδακτικό και καλλιτεχνικό προσωπικό. Επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών για νέους κάτω των είκοσι πέντε ετών. Προσλήψεις τριών χιλιάδων και πλέον ατόμων για το πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι». Επιδότηση του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών για νέους μισθωτούς στον ιδιωτικό τομέα έως είκοσι πέντε ετών σε βάθος διετίας, 50% από 1η Ιανουαρίου του 2019 και 100% από 1η Ιανουαρίου του 2020. Τα παραπάνω μέτρα, μαζί με πολλά ακόμη που δεν έχω τον χρόνο να αναφέρω, αφήνουν ανάγλυφο το κοινωνικό μας αποτύπωμα. Οι τοποθετήσεις των συναδέλφων της Αντιπολίτευσης, με προεξάρχοντες τους Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, επιχειρούν να αναδείξουν μια εξωπραγματική κατάσταση. Ο πολιτικός λόγος της Νέας Δημοκρατίας, γυμνός από επιχειρήματα, σε έκδηλη αναντιστοιχία με την κοινωνική πραγματικότητα, μηρυκάζει λέξεις κενές πολιτικού περιεχομένου - «παροχολογία», «υποσχεσιολογία» - δηλητηριάζοντας με ανυπόστατες καταγγελίες σε βάρος της Κυβέρνησης την πολιτική ζωή του τόπου, υποδηλώνοντας έτσι την απώλεια της απαιτούμενης σοβαρότητας και ευθύνης που οφείλει να έχει η Αξιωματική Αντιπολίτευση. Άθλια καταγραφή του πιο διχαστικού πολιτικού λόγου η ύβρις του κ. Μητσοτάκη απέναντι στον Πρωθυπουργό της χώρας, τον οποίον αποκάλεσε προδότη. Αναρωτιέμαι μέχρι πού μπορεί να φτάσει ο πολιτικός του ξεπεσμός. Την πολιτική σοβαρότητα της Νέας Δημοκρατίας έρχεται να διασώσει ο πάτρωνας του κ. Μητσοτάκη, ο πολιτικός του πάτρωνας, ο κ. Άδωνις, ο άνθρωπος που με τον παραληρηματικό του λόγο οδήγησε τη Νέα Δημοκρατία στις παρυφές της ακατανόμαστης πολιτικής παράταξης ή επί το ορθότερον εγκληματικής οργάνωσης. Μιας και ο λόγος για τον κ. Άδωνι, άραγε το εγχείρημά του περί κυνών αριστείας τί αποτέλεσμα επέφερε τελικά; Κατάφεραν τελικά τα συμπαθέστατα τετράποδα να συνομιλήσουν στην ομηρική διάλεκτο με τον Άργο του Οδυσσέα; Επιτέλους, ζητείται σοβαρότης, κύριε Αντιπρόεδρε. Και η ελαφρότητα του «είναι» έχει και τα όρια της. Το τερματίσατε. Θα πω λίγα λόγια και για το ΚΙΝΑΛ. Άκουσα το πρωί τον κ. Μανιάτη να λέει ότι η Κυβέρνησή μας είναι εσώκλειστη. Εσώκλειστη, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΠΑΣΟΚ, δεν είναι η Κυβέρνησή μας. Εσώκλειστη στην κυριολεξία είναι η ιδιότυπη κυβέρνηση του Κορυδαλλού, την οποίαν απαρτίζουν προς στιγμή επτά πρώην πρωτοκλασάτα στελέχη σας. Θα ήταν ωστόσο απρέπεια και ανεπίτρεπτο έλλειμμα αντικειμενικότητας να παραλείψω να αναφερθώ σε προσωπικότητες όπως αυτές του Σάκη Πεπονή, του Γιάννη Χαραλαμπόπουλου, του Παρασκευά Αυγερινού και μιας πλειάδας πολιτικών στελεχών του χώρου σας που κόσμησαν την πολιτική ζωή της νεότερης ιστορίας μας. Αυτά για την αποκατάσταση της πραγματικότητας. Κλείνοντας, θα ήθελα να επισημάνω ότι η γνώση και η κρίση της κοινωνίας, καθώς και το ένστικτο της κοινωνικής αυτοσυντήρησης μάς οδηγούν στην πεποίθηση ότι στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές η κοινωνική πλειοψηφία θα μας εμπιστευτεί και πάλι την κατάθεση των προϋπολογισμών του κράτους για άλλα τέσσερα χρόνια. Μπορείτε να περιμένετε. Ευχαριστώ.
Τον λόγο έχει ο κ. Γιαννάκης.
Κυρία Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητούμε αυτές τις μέρες τον τέταρτο - και ευτυχώς τελευταίο - προϋπολογισμό της Kυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Κλείνει μέσα στο 2019 ένας τετραετής κύκλος γεμάτος με αυταπάτες, ψευδαισθήσεις, πλασματική ευημερία, ανευθυνότητα, κομματισμό και διχασμό. Είναι εμφανές ότι είστε μια Κυβέρνηση σε αποδρομή, αλλά ακόμη και την ύστατη στιγμή δεσμεύετε και με τούτον τον προϋπολογισμό τις επόμενες κυβερνήσεις. Και βεβαίως δεν εννοώ μόνο την επιβολή της διαρκούς λιτότητας μέχρι το 2060, ούτε βέβαια την εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας, ακόμη και των αρχαιολογικών χώρων, στο υπερταμείο για διακόσια χρόνια. Εννοώ το γεγονός ότι προνομοθετείτε όχι μόνο για ολόκληρο το 2019, αλλά και για το 2020, ακόμη και για το 2022. Με τούτον τον προϋπολογισμό δεσμεύετε και την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με ένα δισεκατομμύριο πρόσθετους φόρους για το 2019. Προχωράτε χωρίς συνεκτικό σχέδιο, όπως και το 2015, με τα γνωστά αποτελέσματα. Δεν έχετε καμμία ρεαλιστική επαφή με την πραγματικότητα που ζουν οι Έλληνες. Ο ελληνικός λαός γνωρίζει ότι από τα οκτώ μνημονιακά χρόνια, τα μισά, τα τέσσερα είναι δικά σας. Αυτό ισχύει. Επίσης γνωρίζει ότι αυτά υπήρξαν χρόνια με αβάστακτα και αντικοινωνικά οικονομικά - και όχι μόνο - μέτρα. Εδώ και τέσσερα χρόνια το μόνο που κάνετε είναι να διαχειρίζεστε λογιστικά τις ζωές των Ελλήνων και των Ελληνίδων. Μόνον οι καλτσοδέτες στα μανίκια λείπουν. Θα μείνετε στην ιστορία ως Κυβέρνηση των φόρων, των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών σε ό,τι αφορά τα οικονομικά, γιατί για τα εθνικά θέματα δυστυχώς θα μείνετε για άλλους σοβαρότερους λόγους, όπως το σκοπιανό και το βορειοηπειρωτικό. Προσπαθείτε τώρα να πείσετε τους πολίτες ότι η Ελλάδα έχει επιστρέψει στην κανονικότητα. Η πραγματικότητα, όμως, σάς διαψεύδει καθημερινά και τα νούμερα και τα στοιχεία σάς δίνουν την οδυνηρή απάντηση. Είναι κανονικότητα το γεγονός ότι πάνω από δυόμισι εκατομμύρια πολίτες δεν μπορούν να πληρώσουν στην εφορία ποσά μέχρι πεντακόσια ευρώ; Είναι κανονικότητα ότι μόνο σε έναν μήνα, μεταξύ Αυγούστου και Σεπτεμβρίου του 2018, οι πολίτες με ληξιπρόθεσμα χρέη αυξήθηκαν κατά πεντακόσιες χιλιάδες, φτάνοντας συνολικά τα τέσσερα εκατομμύρια τριακόσιες δώδεκα χιλιάδες; Είναι κανονικότητα ότι ένα εκατομμύριο εκατόν σαράντα οκτώ χιλιάδες πολίτες έχουν υποστεί κατασχέσεις λογαριασμών και δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων και άλλο ένα εκατομμύριο οκτακόσιες χιλιάδες έχουν την ίδια μεταχείριση στους επόμενους μήνες; Είναι κανονικότητα όταν γίνονται χίλιοι πλειστηριασμοί, ακόμη και πρώτης κατοικίας, κάθε εβδομάδα; Θα γίνουν σαράντα χιλιάδες μέσα στο 2019 και άρχισαν ήδη να γίνονται οι πρώτες εξώσεις. Είναι κανονικότητα ότι καθημερινά κλείνουν ή μεταναστεύουν οι επιχειρήσεις και το 10% των υγιών σήμερα επιχειρήσεων θα γίνει προβληματικό τους επόμενους μήνες; Το χρήμα συνεχίζει να φεύγει από τη χώρα και το έξυπνο χρήμα δεν πλησιάζει ούτε να καλύψει τις ανάγκες των τραπεζών, που οι μετοχές τους από την αρχή του χρόνου μέχρι σήμερα υπέστησαν πτώση 70%. Έχετε υποσχεθεί 30% οριζόντια μείωση του ΕΝΦΙΑ και τώρα πανηγυρίζετε για τη μεσοσταθμική μείωση κατά 10% και μόνο για τις μικρές περιουσίες, όταν είναι γνωστό ότι όλοι θα πληρώσουμε μεγαλύτερο ΕΝΦΙΑ λόγω της επερχόμενης αύξησης των αντικειμενικών αξιών. Κόβετε 100.000.000 από το πρόγραμμα σχολικών γευμάτων, από αυτά που είχατε προγραμματίσει. Ξεχάσετε τα 100.000.000 επενδύσεις στην ενέργεια, τα 100.000.000 για επενδύσεις στον πρωτογενή τομέα, για τους αγρότες μας, τους κτηνοτρόφους, τους αλιείς, όπως και τα 100.000.000 που θα δίνονταν μέσω του αναπτυξιακού νόμου, που θα αναθέρμαιναν την αγορά εργασίας. Δεν θα αναφερθώ στον χειρισμό στο θέμα των συντάξεων, γιατί την αλήθεια τι γνωρίζει πλέον ο ελληνικός λαός, τη νιώθουν εξάλλου στο πετσί τους οι ίδιοι οι συνταξιούχοι. Πήρατε τον φόρο των ελεύθερων επαγγελματιών από την προηγούμενη Κυβέρνηση στο 26%, τον πήγατε στο 29% και τώρα πανηγυρίζετε ότι μειώθηκε κατά 1% πηγαίνοντας τον στο 28%. Μειώνετε κατά 200.000.000 το πρόγραμμα επιδότησης ενοικίου, πλήττοντας τα αδύναμα λαϊκά στρώματα δίνοντάς τους ένα μικρό στεγαστικό επίδομα και για μία μόνο φορά, ενώ η επιδότηση είναι διαρκής. Οι ασφαλισμένοι χάνουν 240.000.000 ευρώ από την επιδότηση στα φάρμακα που συνταγογραφούνται. Χάνονται 140.000.000 από τη ματαίωση της δημιουργίας νέων μονάδων προσχολικής αγωγής. Και όλα αυτά συμβαίνουν όταν το δημόσιο χρέος συνεχώς αυξάνεται, αντί να μειώνεται. Μόνο σε έναν χρόνο αυξήθηκε κατά 28,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Από τα 328,7 δισεκατομμύρια στο τέλος του 2017, σκαρφάλωσε στα 356,8 δισεκατομμύρια. Η οικονομική κατάσταση της χώρας θυμίζει την φθισική σαρανταποδαρούσα του Τσακαλώτου. Μην πανηγυρίζετε, λοιπόν. Συνειδητοποιήστε ότι από το 2015 μέχρι σήμερα έχει ηττηθεί τόσο η ιδεολογική όσο και η ηθική σας υπόθεση. Η τετράχρονη θητεία σας ήταν μοναδικά οδυνηρή για τη χώρα και τους πολίτες. Τελικά είχε δίκιο αυτός που είχε πει ότι οι αριστεροί αγαπούν τόσο πολύ τους φτωχούς, ώστε φροντίζουν να τους κάνουν περισσότερους. Είναι για όλους μία ώρα ευθύνες, εγρήγορσης, αυτοσυνειδησίας, ουσιαστικής, αποδοτικής δράσης, ρεαλισμού και λογικής. Δεν υπάρχει πλέον χρόνος για άλλα ψέματα, ευχολόγια, αγαθές προθέσεις και δημαγωγία. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, που έρχεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα, είναι η τελευταία ελπίδα για να σταθεί η χώρα και η κοινωνία όρθια. Είμαι σίγουρος ότι θα τα καταφέρουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Ευχαριστούμε και για την ακρίβεια του χρόνου. Τον λόγο έχει κ. Ρίζος και ακολουθεί ο κ. Τάσος και έτσι κλείνουμε τον έκτο κύκλο και μπαίνουμε στον έβδομο. Ορίστε, κύριε Ρίζο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κύριοι Υπουργοί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ήρθαμε σήμερα να συζητήσουμε τον κρατικό προϋπολογισμό του 2019, τον τέταρτο προϋπολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ας σταχυολογήσουμε μερικά στοιχεία του σήμερα. Τομέας απασχόλησης. Μιλάμε σήμερα εδώ με την ανεργία να έχει υποχωρήσει το τρίτο τρίμηνο του 2018, όπως ανακοίνωσε και η ΕΛΣΤΑΤ, στο 18,3%, εννιά μονάδες κάτω από το ποσοστό της ανεργίας που παραλάβαμε. Ακόμη ένα ποιοτικό στοιχείο αυτής της πτώσης της ανεργίας είναι ότι το 70% των τριακοσίων χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας που δημιουργήθηκαν αυτήν την τριετία, είναι πλήρους απασχόλησης. Θέλετε να μας πείσετε ότι όλα είναι δωδεκάμηνα και είναι προγράμματα κοινωφελούς εργασίας και θέματα με τέτοιο τρόπο φτιαγμένα που συγκαλύπτουν την ανεργία, αλλά δεν είναι έτσι, συνάδελφοι. Μακάρι να ήταν καλύτερα. Συζητάμε όταν οι άμεσες ξένες επενδύσεις αυτήν την τετραετία στη χώρα ανήλθαν στα 3,1 δισεκατομμύρια ευρώ από 1,4 που ήταν στην προηγούμενη τετραετία. Κάνουμε αυτή τη συζήτηση, όταν υπάρχει αύξηση της χρηματοδότησης, ιδιαίτερα για τον τομέα της έρευνας, είτε μέσω του τακτικού προϋπολογισμού είτε μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Σήμερα βρισκόμαστε στα 365.000.000. Όλα αυτά γιατί τα αναφέρουμε; Γιατί πολύς λόγος έγινε για το brain drain. Δηλαδή η έρευνα, η καινοτομία εξυπηρετούνται και με τις χίλιες καινούργιες θέσεις που έχουμε καταφέρει να δώσουμε στα μέλη ΔΕΠ στα ΑΕΙ της χώρας μας, με τις εκατό νέες θέσεις στα ερευνητικά μας κέντρα και φυσικά με τα καινούργια προγράμματα, όπως είναι το «Ερευνώ, Δημιουργώ, Καινοτομώ», που δουλεύει πάνω σε ερευνητικά προγράμματα σε συνεργασία και με επιχειρήσεις. Αυτό το βλέπουμε και στη δικιά μου περιοχή, στη Θράκη. Το Δημοκρίτειο ήδη έχει κάνει προτάσεις για καινούργιες σχολές, καινούργια τμήματα και σίγουρα είναι σε καλύτερη κατάσταση από ότι ήταν πριν από τέσσερα χρόνια. Συνολικά, ο προϋπολογισμός της παιδείας έχει αυξήσεις, έχει συγκεκριμένους αριθμούς, αλλά και πραγματικότητες να παρουσιάσει, όπως είναι η έγκαιρη τοποθέτηση καθηγητών μέσης εκπαίδευσης. Δυστυχώς, ακόμα δεν μπορέσαμε να καλύψουμε τους αναπληρωτές και συνεχίζουν να υπάρχουν αυτές οι άσχημες συνθήκες εργασίας. Το καλύτερο και το ευκταίο είναι να μπορέσουμε να περάσουμε σε μόνιμους, σε μόνιμη απασχόληση. Ήδη έχουμε τεσσεράμισι χιλιάδες που πρόκειται να πάνε στην ειδική εκπαίδευση, έναν τομέα ο οποίος είχε χιλιάδες προβλήματα και πάρα πολλές ελλείψεις και βλέπουμε σιγά - σιγά να στέκει στα πόδια του. Να μιλήσουμε για το Υπουργείο Εσωτερικών. Τα χρήματα που είδε η Περιφερειακή Ενότητα Έβρου αυτήν τη διετία ήταν πάρα πολλά για υποδομές, για εξόφληση χρεών και για προγραμματισμούς. Κι όλα αυτά μέσα σε μια διετία, γιατί η αποκέντρωση και η περιφερειακή διοίκηση είναι προτεραιότητα της Κυβέρνησης. Να πούμε για τα σχολικά γεύματα ή για τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, που ακούσαμε προηγουμένως ότι χάσαμε και δεν υπάρχουν. Δεν υπήρχαν θέσεις σε βρεφονηπιακούς σταθμούς, γιατί κάποιοι δήμαρχοι δεν έκαναν χρήση κάποιων προγραμμάτων δημιουργίας νέων βρεφονηπιακών σταθμών. Άρα, με έναν καλό προγραμματισμό πιστεύουμε ότι θα καλύψουμε όλες τις ανάγκες αυτών των συμπολιτών μας. Αναφέρθηκε κάποιος συνάδελφος και στο δημογραφικό πρόβλημα. Το δημογραφικό πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με επιδόματα, λύνεται με συνεχή κοινωνική προστασία και δίκτυα από όλες τις μεριές, όπως είναι η φύλαξη στο σπίτι, η φύλαξη σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και η δυνατότητα των ανθρώπων να ζήσουν καλύτερη ζωή. Η παιδική φτώχεια μέσα από αυτά έχει μειωθεί αρκετά, αλλά όχι σε βαθμό που, τουλάχιστον εμένα προσωπικά, να με ικανοποιεί. Το ίδιο ισχύει για το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης. Η περιοχή προχωράει μπροστά, προχωράει και στις συνδυασμένες μεταφορές, όπως είναι στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης και με την χρήση της Εγνατίας και του σιδηροδρόμου. Μιλάμε για καινούργια εμπορευματικά κέντρα. Μετά το τελευταίο στο Θριάσιο έχουμε μπει στην ίδια ροή και εμείς και είναι ένα από τα εμπορευματικά κέντρα που τοποθετούνται στη βόρεια Ελλάδα. Βέβαια, μπορούμε να αναφέρουμε εδώ και τους ενεργειακούς κόμβους του φυσικού αερίου, όπως είναι ο αγωγός TAP, ο αγωγός IGB και ο καινούργιος TURKISH STREAM που θα μπορέσει, πιθανόν, να περάσει. Όλα αυτά, σίγουρα έχουν ένα θετικό αντίκτυπο και στο επίπεδο το εργασιακό για τις δουλειές στην περιοχή μας. Κάποιοι θέλησαν να κοροϊδέψουν το μεταφορικό ισοδύναμο. Θα τους πρότεινα, όμως, να περάσουν μία βόλτα και από τη δικιά μας την περιοχή, από το νησί της Σαμοθράκης. Ας ρωτήσουν τους κατοίκους της Σαμοθράκης εάν εξυπηρετούνται με την εφαρμογή του μεταφορικού ισοδύναμου ή όχι και ιδιαίτερα αν επεκταθεί και στα καύσιμα. Στην υγεία έχουμε τις εκατό καινούργιες τοπικές μονάδες υγείας, που έχουν ιδρυθεί σε μερικές πόλεις της Ελλάδας. Ας συγκρίνουμε τι γινόταν με τα πολυϊατρεία του ΙΚΑ, τα οποία είχαν αδειάσει με την προηγούμενη κυβέρνηση. Δυόμισι με τρεις χιλιάδες συνάδελφοι απολύθηκαν μέσα σε μία νύχτα. Και δεν είναι μόνο ότι απολύθηκαν οι συνάδελφοι. Είναι και το ότι στην καθημερινότητα οι συμπολίτες μας δεν έβρισκαν απάγκιο, δεν μπορούσαν να προσφύγουν στον γιατρό τους. Αυτό θα μπορεί να γίνει από δω και πέρα με τον οικογενειακό τους γιατρό. Και αυτό το λέμε, γιατί σίγουρα έχουμε πολλά να κάνουμε. Σε κάποια από αυτά αναφέρθηκε και ο συνάδελφός κ. Μπαργιώτας από το ΚΙΝΑΛ, για τις ελλείψεις και για την όχι γρήγορη κάλυψη των αναγκών. Εδώ είμαστε για να τα κάνουμε κι αυτά. Και θα τα κάνουμε, γιατί έχουμε σωστό προγραμματισμό, έχουμε ηθικοποιήσει το σύστημα, το έχουμε θωρακίσει σιγά - σιγά, ακόμα και στις σκανδαλώδεις παραμορφώσεις που σιγά - σιγά βγαίνουν στο φως και μας στενοχωρούν όλους. Δεν χαιρόμαστε όταν βρισκόμαστε μπροστά σε σκάνδαλα, ιδιαίτερα στον χώρο της υγείας, όπως τα πολλά που είδαμε τελευταία. Συζητάμε για πολλά πράγματα. Θα ήθελα να σας πω μόνο ένα τελευταίο, για τους δημόσιους χώρους που αποδίδονται στην τοπική αυτοδιοίκηση και στους πολίτες, όπως το Ειρηνοδικείου Σουφλίου, το στρατόπεδο στην Ορεστιάδα, ο χώρος του παλιού νοσοκομείου στην Αλεξανδρούπολη, που υπογράφτηκε προχθές από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Όλα αυτά δείχνουν τη φροντίδα και την έγνοια μας και για την περιφέρεια και για την επικέντρωση. Για όλα αυτά, σας καλώ ψηφίστε τον προϋπολογισμό. Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστούμε. Κύριοι συνάδελφοι, πιστεύω ότι θα μπούμε και τον επόμενο κύκλο. Οι δύο πρώτοι θα μιλήσουν οπωσδήποτε. Κύριε Τάσσο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Αν υπάρχει μία περιοχή στη χώρα μας, όπου η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος - το οποίο βέβαια με πίστη υπηρετείτε - φαίνεται σε όλη της την ένταση - τόσο στο πεδίο της εσωτερικής, όσο και στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, είναι τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. Με την ίδια ένταση, αλλά στην αντίθετη κατεύθυνση, η περιοχή αυτή αναδεικνύει την αναγκαιότητα, τη δυνατότητα εφαρμογής, αλλά και την υπεροχή του σοσιαλισμού - κομμουνισμού. Δείχνει την υπεροχή της κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας, που αξιοποιεί κάθε επίτευγμα της επιστήμης και της τεχνολογίας, με στόχο την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών και τη λαϊκή ευημερία, απέναντι στην άναρχη καπιταλιστική ανάπτυξη, που απαιτεί φτηνή εργατική δύναμη και όπου όλα - επομένως, και η παιδεία, η υγεία, η ασφάλιση, η πρόνοια, το περιβάλλον, αλλά και η πολιτική προστασία - είναι εμπορεύματα προς πώληση με σκοπό το κέρδος. Η καπιταλιστική εκμετάλλευση στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης, οδηγεί τους λαούς στην εξαθλίωση και για να την αποφύγουν στη μετανάστευση. Δείχνει, επίσης, την αξία της ειρήνης, της φιλίας, της συνεργασίας και της αλληλεγγύης των λαών απέναντι στις επεμβάσεις και τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, που για τη μεγιστοποίηση του κέρδους πνίγουν στο αίμα τους λαούς και τους οδηγούν στην προσφυγιά. Ειδικότερα, είναι γνωστό ότι από την 1η Ιανουαρίου 2019 οι μειωμένοι κατά 30% συντελεστές ΦΠΑ που επιβλήθηκαν μετά από πολλούς αγώνες, πρωτοστατούντος του ΚΚΕ, σαν ένα ελάχιστο αντισταθμιστικό μέτρο στο αυξημένο κόστος μεταφοράς και παραγωγής στα νησιά και γενικώς στις συνέπειες που δυσκολεύουν τη ζωή των νησιωτών, καταργούνται και στα πέντε εναπομείναντα νησιά - Λέσβο, Χίο, Σάμο, Κω και Λέρο - που συνδέθηκαν με το προσφυγικό. Οι συντελεστές από 9% και 17% αυξάνονται σε 13% και 24% αντίστοιχα. Αίτημα των κατοίκων όλων των νησιών του Αιγαίου είναι ο μειωμένος ΦΠΑ να αποσυνδεθεί από το προσφυγικό και να διατηρηθεί στο σύνολο των νησιών του Αιγαίου. Αντ' αυτού, η Κυβέρνηση έφερε το μεταφορικό ισοδύναμο, που αφ' ενός δεν μπορεί να αντισταθμίσει τον μειωμένο ΦΠΑ και αφ' ετέρου, στην πραγματικότητα, είναι μία νέα μορφή επιδότησης των εφοπλιστών, αφού ό,τι έπαιρναν θα παίρνουν και μπορούν, με κριτήριο πάντα το κέρδος, ανά πάσα στιγμή να αυξήσουν την τιμή των εισιτηρίων και τα ναύλα των εμπορευμάτων πάνω από το ποσό της επιστροφής, αλλά και να καθορίσουν τη συχνότητα και τη διάρκεια των δρομολογίων των καραβιών. Οι κάτοικοι των νησιών ζητούν δραστική μείωση της τιμής των εισιτηρίων και των ναύλων των οχημάτων κατά 50% στην ακτοπλοΐα και δωρεάν μετακίνηση για τους ανέργους και τις οικογένειές τους, τους στρατευμένους, τα ΑΜΕΑ κ.τ.λ.. Κάτι τέτοιο όμως, ούτε καν διανοείστε να το ζητήσετε και πολύ περισσότερο να το επιβάλλετε στους εφοπλιστές. Και αυτό γιατί το άρθρο 107 του Συντάγματος, το οποίος ως κόρη οφθαλμού διαφυλάττετε από κάθε αναθεώρηση - όλοι, εθνικιστές και κοσμοπολίτες, προοδευτικοί και δεξιοί, με σημαιοφόρο βέβαια τη ναζιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής - παρέχει προνόμια που οδηγούν στη νόμιμη και θεσμοθετημένη φοροαπαλλαγή των εφοπλιστών. Οι εφοπλιστές έχουν περίπου εξήντα φοροαπαλλαγές, όπως στο πετρέλαιο που το πληρώνουν 45 λεπτά το λίτρο, ενώ οι αγρότες σχεδόν 1,50 ευρώ. Έτσι, σε ετήσια βάση, οι εφοπλιστές, που κατά μέσο όρο κερδίζουν πάνω από 10 δισεκατομμύρια ευρώ, πληρώνουν μόνο περί τα 15 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 0,15% ή σε ημερήσια βάση λιγότερο από 10 ευρώ για κάθε πλοίο. Αν η φορολογία τους ήταν στο 45% όπως ζητά το ΚΚΕ, θα πλήρωναν φόρο περί τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Αντίθετα, οι ναυτεργάτες πληρώνουν φόρο 60 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο σε συνθήκες μαύρης, ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας, που κυμαίνεται από 80% έως 95% στα τέσσερις χιλιάδες επτακόσια πενήντα περίπου ελληνόκτητα πλοία. Αυτό είναι προφανώς για εσάς το πρότυπο του υγιούς επιχειρηματία και της δίκαιης ανάπτυξης. Ποιες είναι οι κοινωνικές παροχές που ο κόσμος της εργασίας και της παραγωγής πλούτου απολαμβάνει; Σε όλα τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου η υποχρηματοδότηση, οι σοβαρές ελλείψεις σε ιατρικό, νοσηλευτικό, παραϊατρικό, τεχνικό και διοικητικό προσωπικό, η ανασφάλεια των εργαζομένων, που προσφέρουν εργασία με κάθε μορφή ελαστικών σχέσεων εργασίας, οι ελλείψεις σε είδη νοσηλείας, οι προβληματικές κτηριακές εγκαταστάσεις οδηγούν τους εργαζόμενους στην εξαθλίωση και στην εξουθένωση και τους ασθενείς να μην εξυπηρετούνται και να ταλαιπωρούνται. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης υπάρχουν ελλείψεις σε νεφρολόγο, ψυχίατρο, γυναικολόγο και παιδίατρο. Λόγω έλλειψης ειδικού γιατρού, ο μαγνητικός τομογράφος ακόμα δεν έχει λειτουργήσει. Δεν γίνονται μετρήσεις οστικής πυκνότητας στις γυναίκες, επειδή η βλάβη στο διαγνωστικό μέσο δεν έχει αποκατασταθεί. Σε ορισμένα τμήματα, όπως το οφθαλμολογικό, οι ασφαλισμένοι κλείνουν ραντεβού μετά από τρεις μήνες, στη Σάμο μετά από έναν χρόνο. Όσον αφορά τα πολυδιαφημισμένα ΤΟΜΥ, τις τοπικές μονάδες υγείας, στη Λέσβο έχουν εγγραφεί μόνο δεκαεννιά οικογενειακοί γιατροί για το νησί, ένα νησί ογδόντα έξι χιλιάδων κατοίκων και αυτοί σε δύο μόνο περιοχές: της Μυτιλήνης και του Πλωμαρίου. Εξ αυτών, οι έξι είναι συμβεβλημένοι ιδιώτες, οι οποίοι αμείβονται - αν δεν το ξέρετε, να σας το πω - με 80 λεπτά ανά ασθενή, ούτε ένα ευρώ. Να πώς διαλύετε τη δημόσια υγεία. Ίδια είναι η κατάσταση και στα σχολεία. Πάλι ενδεικτικά αναφέρω ότι στα σχολεία της Λέσβου πολλά είναι τα προβλήματα σε κτηριακές υποδομές, όπως στο 3ο ΓΕΛ και στο 4ο ΓΕΛ και στο 3ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης, στο ΕΠΑΛ Πλωμαρίου, στο Μουσικό Σχολείο και το 5ο Γυμνάσιο Μυτιλήνης, στο σχολείο της Βρίσας. Υπάρχουν ελλείψεις σε καθηγητές στο ΕΠΑΛ Πλωμαρίου, στο ΓΕΛ Παμφίλων, στο ΓΕΛ και στο Γυμνάσιο Μανταμάδου που βάζουν εμπόδια στην απρόσκοπτη λειτουργία των σχολείων. Στα ζητήματα πολιτικής προστασίας αναφέρω μόνο αυτό, που είπε ο αρμόδιος Αντιπεριφερειάρχης Στρατής Κυτέλης στην τελευταία συνεδρίαση του Συντονιστικού Οργάνου Πολιτικής Προστασίας. «Η υπηρεσία της πολιτικής προστασίας μένει γυμνή από ανθρώπινο δυναμικό και μηχανήματα». Πώς θα αντιμετωπίσει τα ζητήματα αυτά ο προϋπολογισμός του 2019; Με την τακτική του Χότζα. Φορτώνει με τόνους βάρη τον λαό και μετά βγάζει κανένα κιλό. Και στον τομέα της παιδείας και στον τομέα της υγείας και στον τομέα της πρόνοιας και στον τομέα της πολιτικής προστασίας υπάρχουν περικοπές ή κάποιες αυξήσεις ψυχούλα που σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Στο εξωτερικό πεδίο συνεχίζονται οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις για τις οποίες η Κυβέρνηση ως σημαιοφόρος των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκής Ένωσης στην περιοχή έχει μεγάλη συνευθύνη. Ως εκ τούτου, τα κύματα προσφύγων και μεταναστών συνεχίζονται και αυτά και οι θύτες ιμπεριαλιστές παριστάνουν τα θύματα. Στην πραγματικότητα ανοιγοκλείνουν τη στρόφιγγα ανάλογα με τις ανάγκες του κεφαλαίου για φθηνά εργατικά χέρια, που είναι αυτά που έδιωξε από τις χώρες τους ο ιμπεριαλιστικός τους πόλεμος για να γλιτώσουν από τον θάνατο ή η ιμπεριαλιστική τους ειρήνη για να γλιτώσουν από την εξαθλίωση. Το προσφυγικό ζήτημα έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, κυρίως όσον αφορά τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων και των μεταναστών που έχουν εγκλωβιστεί και στοιβαχτεί στα hotspots της Μόριας στη Λέσβο, της Σάμου, της Χίου, της Κω και της Λέρου ως αποτέλεσμα της απαράδεκτης συμφωνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κυβέρνησης «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» και Τουρκίας. Παράλληλα και ο λαός των νησιών βιώνει τις συνέπειες του εγκλωβισμού των προσφύγων και των μεταναστών και η κατάσταση αυτή δίνει πάτημα στη ναζιστική εγκληματική οργάνωση της Χρυσής Αυγής να χύνει το ρατσιστικό της δηλητήριο. Πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα προστασίας των προσφύγων και των μεταναστών από τις καιρικές συνθήκες του χειμώνα όσο παραμένουν στις άθλιες συνθήκες των κέντρων υποδοχής και ταυτοποίησης. Πρέπει να σταματήσει χωρίς καθυστέρηση ο διπλός εγκλωβισμός των προσφύγων και μεταναστών στα νησιά και στη χώρα μας σε αντίθεση με τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης - Κυβέρνησης «ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ» και Τουρκίας που οδηγεί σε αυτόν. Σε πρώτη φάση πρέπει να μεταφερθούν στην ηπειρωτική Ελλάδα με προτεραιότητα στις ευάλωτες ομάδες, παιδιά, γυναίκες, ηλικιωμένοι, ΑΜΕΑ και να κλείσουν τα ΚΥΤ των νησιών. Στην ηπειρωτική χώρα και σε ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης πρέπει να ολοκληρώνονται σε σύντομο διάστημα οι διαδικασίες ταυτοποίησης, έκδοσης διαφόρων πιστοποιητικών, των αιτήσεων ασύλου και λοιπά και να φεύγουν για τις χώρες προορισμού τους. Πρέπει να αποζημιωθούν πλήρως όσοι από τους κατοίκους των νησιών έχουν πληγεί από την εξέλιξη του προσφυγικού φαινομένου και να καταργηθούν οι κανονισμοί Δουβλίνο I, II και ΙΙΙ και οι καταστατικοί μηχανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συμπέρασμα: Ο καπιταλισμός ιδιαίτερα στο ανώτερό του σταδίου, το ιμπεριαλιστικό, το μόνο που έχει να προσφέρει στον λαό μας, αλλά και σε κάθε λαό είναι εκμετάλλευση, φτώχεια, πολέμους και προσφυγιά. Απαιτείται ισχυρό ΚΚΕ και η δημιουργία μιας κοινωνικής συμμαχίας που σε πρώτη φάση θα βάλει εμπόδιο στην αντιλαϊκή πολιτική και σε δεύτερη με το ΚΚΕ μπροστάρη θα πάρει την εξουσία για να γίνει ο λαός νοικοκύρης και αφεντικό στον τόπο του, φίλος και συνεργάτης όλων των άλλων λαών. Ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε. Μπαίνουμε, λοιπόν, στον έβδομο κύκλο. Τέλος πάντων, θα δούμε πόσο θα αντέξουμε. Καλώ στο Βήμα τον κ. Θηβαίο. Θα μιλήσει οπωσδήποτε ο κ. Κατσαφάδος. Και θα κάνω μια προσπάθεια για τον κ. Αθανασίου και τον κ. Τόσκα. Μετά δεν θα μιλήσει κανένας άλλος. Και για αυτούς θα κάνουμε προσπάθεια, αλλά δεν είναι βέβαιο. Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν προσεγγίσουμε τον υπό συζήτηση προϋπολογισμό αυστηρά τεχνοκρατικά, παραβλέποντας για την ώρα τις όποιες πολιτικές διαστάσεις, ένα είναι ξεκάθαρο: Πρόκειται για τον πρώτο προϋπολογισμό χωρίς μειώσεις σε κανέναν τομέα, πρόκειται για έναν επεκτατικό προϋπολογισμό, όπως είπε ο Υπουργός κ. Χουλιαράκης, κάτι που είναι αδιαμφισβήτητο. Κυρίες και κύριοι, ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο τελευταίος, που θα θριαμβολογήσει και αυτό γιατί δεν θα είμαστε ικανοποιημένοι μέχρι και ο τελευταίος πολίτης της χώρας να αισθανθεί ασφαλής. Δεν θα ικανοποιηθούμε μέχρι η αξιοπρέπεια να γίνει δεδομένη για κάθε νοικοκυριό. Ωστόσο, μπροστά στη συνεχή καταστροφολογία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, μπροστά σε έναν ακραίο μηδενιστικό λόγο είναι αδύνατον να μην επισημάνουμε κάποια πράγματα. Πραγματικά, η αναξιοπιστία της Νέας Δημοκρατίας δεν γνωρίζει όρια. Είναι σε όλους γνωστή η στάση της για μια σειρά από θέματα και η συνταγή είναι απλή. Δεν μας βγαίνουν τα επιχειρήματα για την οικονομία; Το ρίχνουμε στην τάξη και την ασφάλεια. Δεν κόβονται οι συντάξεις μετά από μήνες καταστροφολογίας; Το ρίχνουμε στην ακροδεξιά ρητορική και τον εθνικισμό. Δεν επαληθεύονται τα fake news των φιλικών μας ΜΜΕ; Δεν πειράζει όλο και κάτι θα μείνει από τη λάσπη. Η Αντιπολίτευση επενδύει στη λήθη, θέλει να ξεχάσουμε σε ποια κατάσταση είχε περιέλθει η χώρα υπό τη διακυβέρνηση της, να ξεχάσουμε τους μαθητές που λιποθυμούσαν στα σχολεία, να ξεχάσουμε την κατάσταση στα νοσοκομεία, να ξεχάσουμε τα κάγκελα στο Κοινοβούλιο, να ξεχάσουμε τις μίζες, τα C4I, τη «SIEMENS», «NOVARTIS», τα 85 εκατομμύρια τρύπα στο ΚΕΕΛΠΝΟ και τους παράνομους διορισμούς, τα πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ δανεικά και αγύριστα των κομμάτων τους. Μας λένε ότι η Κυβέρνηση είναι η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση σε μια προσπάθεια συμψηφισμού και δημιουργίας σύγχυσης. Αποσιωπούν, όμως, το προφανές, πως το τρίτο μνημόνιο ήταν το τελευταίο, γεγονός που αποτυπώνεται πλήρως στον προϋπολογισμό που σήμερα συζητάμε. Αποσιωπούν, επίσης, πως οι πολιτικές των μνημονίων είναι το δικό τους πραγματικό πρόγραμμα σε αντίθεση με την Κυβέρνηση που έμπρακτα επιχειρεί να επουλώσει τις πληγές που άφησαν. Αποσιωπούν το σημαντικότερο, ότι η Κυβέρνηση αυτή δεν έκλεισε μόνο το τρίτο μνημόνιο που στοίχισε 9,5 δισεκατομμύρια μέτρα, αλλά και τα 65 δισεκατομμύρια των άλλων δύο πρώτων μνημονίων που φόρεσαν στον ελληνικό λαό χωρίς διαπραγμάτευση και με ζητωκραυγές στον Γερούν και το ΔΝΤ. Θα σταθώ ιδιαίτερα στα ζητήματα της εκπαίδευσης. Ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Παιδείας παρουσιάζει συνεχή αύξηση από το 2015. Φέτος προβλέπεται ποσό των 5,5 δισεκατομμυρίων παρουσιάζοντας ενίσχυση κατά 4,2% σε σχέση με το 2018. Ειδικό βάρος έχει ρίξει η Κυβέρνηση όλα αυτά τα χρόνια στην ειδική αγωγή, που σήμερα λειτουργούν τετρακόσιες σαράντα επτά σχολικές μονάδες ειδικής αγωγής εκ των οποίων οι σαράντα ιδρύθηκαν τα τελευταία τρία χρόνια. Το τρέχον σχολικό έτος οι προσλήψεις για την ειδική αγωγή και εκπαίδευση τείνουν να ξεπεράσουν τις δεκαέξι χιλιάδες εκπαιδευτικούς, καθώς καλύφθηκε σχεδόν το σύνολο των αιτημάτων των σχολείων για την παράλληλη εκπαίδευση. Η πρόσληψη τεσσερισήμισι χιλιάδων εκπαιδευτικών και εξειδικευμένου προσωπικού εντός του 2019 σε θέσεις που τώρα καλύπτονται από συμβάσεις ορισμένου χρόνου αναμένεται να δώσουν στην ειδική αγωγή τη σημασία που της αξίζει. Για το Υπουργείο Παιδείας και την Κυβέρνηση συνολικά η στήριξη και αναβάθμιση της ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης αποτελεί προτεραιότητα με σαφές κοινωνικό πρόσημο. Μόνιμο μέλημά μας είναι όλοι οι μαθητές με αναπηρία ή ειδικές ανάγκες να ζήσουν στο φως του κόσμου με αξιοπρέπεια και κοινωνική ένταξη. Αξιοσημείωτα βήματα έγιναν στην επαγγελματική εκπαίδευση που από το 2016 εφαρμόζει το στρατηγικό σχέδιο για την αναβάθμισή της, ενώ θεσμοθετήθηκε και λειτούργησε με επιτυχία το «Μεταλυκειακό Έτος - Τάξη Μαθητείας» με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα για τους συμμετέχοντες. Συναδέλφισσες, συνάδελφοι, τα χρόνια της κρίσης ανέδειξαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τις ταξικές διαφορές ανάμεσα στην κυβερνητική εκπαιδευτική πολιτική και τις θέσεις της Αντιπολίτευσης. Αναφέρω ενδεικτικά: Ψηφίζεται με νομοσχέδιο ο έλεγχος από το Υπουργείο Παιδείας των κολεγίων και κατοχυρώνεται η εργασιακή νομιμότητα για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς. Καταψηφίζει η Νέα Δημοκρατία, ψηφίζει δηλαδή την ασυδοσία των σχολαρχών και τις απολύσεις των εκπαιδευτικών. Μέτρα ενίσχυσης για την επαγγελματική εκπαίδευση και τα οικονομικά δικαιώματα, «όχι» λέει η Νέα Δημοκρατία και αλληθωρίζει στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Αναδιοργανώνεται και ισχυροποιείται η ανώτατη εκπαίδευση. Ιδιωτικά πανεπιστήμια και κατάργηση του άρθρου 16, λέει η Νέα Δημοκρατία. Τεσσερισήμισι χιλιάδες διορισμοί εκπαιδευτικών στην ειδική αγωγή και δέκα χιλιάδες διορισμοί το 2020 και το 2021, «όχι» λέει η Νέα Δημοκρατία. Ένα προς πέντε ρουσφετολογικές οι προσλήψεις και ξεχνάει ότι έχουν να γίνουν διορισμοί εκπαιδευτικών εδώ και έντεκα ακριβώς χρόνια. Ένα είναι σίγουρο: Οι μαθητές, οι φοιτητές, οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί βλέπουν και κρίνουν από τη μία τους φανατικούς θιασώτες της επί πληρωμή αριστείας σε αυτούς και από την άλλη αυτούς που αγωνίζονται για μια ισχυρή δημόσια εκπαίδευση με ίσες ευκαιρίες για όλους στη μόρφωση και στην εργασία. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Κλείνοντας, θέλω να σημειώσω ότι ακούγοντας τόσο τους εισηγητές όσο και τους ομιλητές Βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, για την ταμπακιέρα δεν έχουν πει τίποτα. Άφθονοι χαρακτηρισμοί, πολλές στρεβλώσεις, αλλά προτάσεις και νούμερα τίποτα. Ίσως γιατί αντιλαμβάνονται ότι είναι ένας προϋπολογισμός μεταμνημονιακός με αναπτυξιακή προοπτική ή γιατί θέλουν να κρύψουν το δικό τους προϋπολογισμό, ένα καθαρόαιμο τέταρτο μνημόνιο που λέει: ασφαλιστικό Πινοσέτ, μείωση συντάξεων, ένα προς πέντε στις προσλήψεις, απολύσεις συμβασιούχων, όχι συλλογικές συμβάσεις και μια σειρά άλλα θεάρεστα έργα. Όλα αυτά δεν τα κρύβει το κυβερνητικό πρόγραμμα και ίσως αυτό είναι το επικίνδυνο. Το ίδιο επικίνδυνο, όμως, είναι ότι απεμπολεί η Νέα Δημοκρατία την εθνική γραμμή του Βουκουρεστίου για το μακεδονικό και υιοθετεί έναν ακροδεξιό εθνικισμό. Το ίδιο επικίνδυνο είναι ό,τι διχάζει τον ελληνικό λαό σε πατριώτες και προδότες και ρίχνει δηλητήριο διχασμού σε ψυχές εφήβων μαθητών. Το ίδιο επικίνδυνο είναι ό,τι υιοθετεί την πολιτική των κλειστών συνόρων και των εκκαθαριστικών επιχειρήσεων για τους πρόσφυγες. Το ίδιο επικίνδυνο είναι το δόγμα «νόμος και τάξη» που θα ξεπλένει δολοφονίες τύπου Ζακ Κωστόπουλου. Το ίδιο, επίσης, επικίνδυνο είναι ό,τι χαρακτηρίζει χωρίς ντροπή κάθε αποκάλυψη σκανδάλων σαν σκευωρία. Αυτό το μείγμα νεοφιλελεύθερης πολιτικής και ακροδεξιάς ατζέντας είναι που σας κάνει, κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, οριστικά παρελθόν και αντίθετα, παράγει ακόμα και σε αυτή τη Βουλή νέα δεδομένα για την ολοκλήρωση της τετραετίας και οδηγεί και ανοίγει τον δρόμο για μια νέα τετραετία στον ΣΥΡΙΖΑ, σαν τον κορμό μιας νέας προοδευτικής διακυβέρνησης. Ευχαριστώ.
Ο τελευταίος ομιλητής είναι ο κ. Κατσαφάδος. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να συνεχίσουμε. Δεν σέβεται κανείς το χρόνο. Δεν γίνεται. Θα μιλήσετε αύριο, κύριοι συνάδελφοι. Ορίστε, κύριε Κατσαφάδο, έχετε τον λόγο.
Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, όσο και να προσπαθείτε να κρύψετε την πραγματικότητα, είστε η Κυβέρνηση η οποία έσπασε κάθε ρεκόρ υπακοής στα μνημόνια, που φόρτωσε τους Έλληνες πολίτες μέσα σε τέσσερα χρόνια με είκοσι εννέα φόρους. Είστε η Κυβέρνηση, η οποία πανηγυρίζει ότι έσωσε τις νέες περικοπές των συντάξεων μόνο για τους παλιούς ασφαλισμένους, τις οποίες η ίδια είχε συμφωνήσει. Από την άλλη, όμως, δεν μας λέτε ότι καταργείτε το ΕΚΑΣ για εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους. Ήρθατε παρέα με αγανακτισμένους και νταούλια και βαφτίσατε την απάτη ως «αυταπάτη». Και μετά από τέσσερα χρόνια, φεύγετε χάνοντας και το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα το οποίο είχατε γύρω από τα σκάνδαλα, τα οποία πλέον σας πνιγούν. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Πλειοψηφίας, όσες ενέσεις αυτοπεποίθησης και να κάνετε, γνωρίζετε την αλήθεια και όλοι αντιλαμβάνονται την μεγάλη αγωνία την οποίαν έχετε, η οποία δεν είναι αν θα κερδίσετε τις εκλογές. Αυτό κι εσείς οι ίδιοι το έχετε διαγράψει. Το μόνο, όμως, που σας ενδιαφέρει είναι πώς θα περιορίσετε την επερχόμενη συντριβή σας. Όσο, όμως, κι αν επιχειρείτε να μεταμφιεστείτε σε Άγιους Βασίληδες λόγω των ημερών δημιουργώντας κλίμα παροχών, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι μετά τα Φώτα οι καλικάντζαροι φεύγουν και τα παραμύθια σταματούν. Ο προϋπολογισμός τον οποίο συζητάμε σήμερα, όπως καταλαβαίνετε, δεν θα έχει ημερομηνία λήξης το τέλος του 2019, αλλά πολύ νωρίτερα. Διότι η Νέα Δημοκρατία, ως κυβέρνηση, θα κληθεί να τον προσαρμόσει στις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας και της κοινωνίας. Αυτός, λοιπόν, δεν είναι ένας προϋπολογισμός έτους, αλλά το πολύ ενός εξαμήνου. Ας δούμε, όμως, τι λέτε ακόμα και σε αυτόν, τον υπό προθεσμία προϋπολογισμό. Σύμφωνα με τα αναλυτικά στοιχεία που περιλαμβάνονται στους πίνακες, από τον ΦΠΑ το κράτος προσβλέπει να εισπράξει το 2019 περίπου 17,2 δισεκατομμύρια ευρώ, αυξημένα σε σύγκριση με το 2018 κατά 141 εκατομμύρια. Παραπάνω έσοδα εκτιμά ότι θα εισπράξει και από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε τσιγάρα, ποτά και καύσιμα, καθώς η πρόβλεψη για το 2019 είναι 7,38 δισεκατομμύρια, έναντι 7,29 δισεκατομμυρίων που ήταν το 2018. Τα καθαρά έσοδα από φόρους στο 2019 διαμορφώνονται στα 46,423 δισεκατομμύρια, από 45,418 δισεκατομμύρια στα οποία εκτιμάται ότι θα ανέλθουν φέτος. Δηλαδή, είναι μία αύξηση πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ. Μπορεί ο ΕΝΦΙΑ να μειώνεται για τους μικροϊδιοκτήτες, αλλά από 1η του Γενάρη θα τεθούν σε ισχύ οι νέες αντικειμενικές αξίες. Αυτό σημαίνει ότι στο 37% των ζωνών, δηλαδή σε τρεις χιλιάδες επτακόσιες ενενήντα δύο περιοχές όπου οι τιμές ζώνης αυξάνονται, αυξάνεται το φορολογικό και όχι μόνο κόστος κάθε είδους μεταβίβασης, όπως είναι οι αγορές, οι γονικές παροχές και οι δωρεές. Ακόμα και με τις μειώσεις που φέρνετε στον προϋπολογισμό, πάλι εμπαίζετε τον λαό. Μειώνετε τις ασφαλιστικές εισφορές μόνο στους ελεύθερους επαγγελματίες και όχι σε όλους τους εργαζόμενους, αφού προηγουμένως εσείς το 2016 τις είχατε αυξήσει. Μειώνετε σταδιακά τη φορολόγηση των επιχειρήσεων, αφού προηγουμένως το 2015 εσείς τις αυξήσατε. Πανηγυρίζετε μάλιστα το γεγονός ότι το 2021 οι φόροι στις επιχείρησης θα διαμορφωθούν εκεί που τις παραλάβετε το 2014. Παρατείνετε για λίγο το ειδικό καθεστώς μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ και μάλιστα για ελάχιστα ακριτικά νησιά, αφού προηγουμένως πάλι εσείς το 2015 τον καταργήσετε σε όλα. Στο δήθεν ολιστικό σχέδιο για την ανάπτυξη αναφέρεται μέσα ότι το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα είναι ο βασικός μηχανισμός ανάπτυξης. Αυτό, λοιπόν, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων το έχετε κουτσουρέψει πάλι εσείς κατά 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ τα τελευταία δυόμισι χρόνια. Για το 2019, στην καλύτερη περίπτωση, το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων θα κουρευτεί τουλάχιστον 550 εκατομμύρια, για να χρηματοδοτήσει τα όποια κουτσουρεμένα αντίμετρα. Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο - όχι η Αξιωματική Αντιπολίτευση, κύριε Υπουργέ - επισημαίνει ότι αυτή η πρακτική δημιουργεί προβληματισμό σχετικά με το αναπτυξιακό αντίκρισμα του τρόπου διάθεσης του δημοσιονομικού χώρου. Πώς, λοιπόν, μπορεί να σας πιστέψει κανείς ότι πιστεύετε και ότι αγωνιάτε για το πώς θα έρθει η ανάπτυξη; Και αυτά, την ώρα που η χώρα χρειάζεται μια επενδυτική πανστρατιά δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων. Να σας θυμίσω ότι ο Αναπληρωτής Υπουργός δεσμευόταν - αυτό το ρήμα χρησιμοποίησε, «δεσμεύεται» είχε πει - ότι μέχρι τις 20 Αυγούστου το καλοκαίρι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου θα ήταν μηδενικές. Και σήμερα, τέσσερις μήνες μετά, είναι ακόμα στα 2,5 δισεκατομμύρια εδώ. Το μόνο που σας νοιάζει είναι να δημιουργείτε ένα αχρείαστο, ματωμένο υπερπλεόνασμα, που είναι αποτέλεσμα της υπερφορολόγησης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και που στερεί στην πράξη τη σημαντική και απολύτως αναγκαία για την οικονομία ρευστότητα. Συνέπεια όλων αυτών είναι η χώρα να χάνει πολύτιμο χρόνο και να βιώνει μια κατάσταση στασιμοχρεοκοπίας, αφού οι συνθήκες που λειτουργούν τα νοικοκυριά και επιχειρήσεις είναι σε υψηλή αβεβαιότητα. Αυτό, άλλωστε, κυρίες και κύριοι, μαρτυρούν τα επιτεύγματά σας. Τέσσερα εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες πολίτες έχουν οφειλές στην εφορία συνολικού ύψους 103 δισεκατομμυρίων, που με τις προσαυξήσεις φτάνουν τα 182 δισεκατομμύρια ευρώ, όσο δηλαδή είναι το ΑΕΠ της χώρας. Την περίοδο της διακυβέρνησής σας οι οφειλές προς την εφορία αυξήθηκαν κατά 45%, κύριε Υπουργέ. Η παράλογη υπερφορολόγηση που επιβάλλατε κατέταξε την Ελλάδα πρωταθλήτρια στους φόρους στη διετία 2015-2016, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ. Και φυσικά, η χώρα κατρακυλά συνεχώς σε ό,τι έχει να κάνει στις θέσεις τις οποίες καταλαμβάνει τόσο με την ανταγωνιστικότητα όσο και στη διαφάνεια. Ένα ενδεικτικό παράδειγμα αν θέλετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, της οπισθοδρομικής λογικής με την οποία οδηγείτε τη χώρα, είναι ότι σήμερα στην εποχή της ψηφιακής οικονομίας η Ελλάδα έχει την εικοστή έβδομη θέση από τις είκοσι οκτώ χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον δείκτη ψηφιακής οικονομίας και κοινωνίας. Η Ελλάδα, όμως, όπως καταλαβαίνετε, έχει ανάγκη ενός σχεδίου που θα απελευθερώσει τις παραγωγικές δυνάμεις της οικονομίας, θα οδηγήσει στην παραγωγή πλούτου και θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής όλων των πολιτών, που θα προωθεί την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργικότητα, την εξωστρέφεια και θα υπηρετεί την αρμονική ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποτελεσματικότητας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Αυτό είναι το σχέδιο, λοιπόν, της επόμενης κυβέρνησης, το σχέδιο της Νέας Δημοκρατίας, με βασικούς άξονες μια γενναία μείωση της φορολογίας στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, την υλοποίηση φιλοεπενδυτικών μεταρρυθμίσεων, την ενίσχυση της ρευστότητας και την άσκηση αποτελεσματικής και στοχευμένης κοινωνικής πολιτικής. Επιτρέψτε μου, όμως, κυρία Πρόεδρε, επιγραμματικά να αναφερθώ και σε ένα άλλο πολύ σημαντικό γεγονός που θεωρώ ότι είναι η απώλεια της γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ισχύος της χώρας, με αφορμή τις δηλώσεις του κ. Ζάεφ, ο οποίος καθημερινά προκαλεί εκ του ασφαλούς, αλλά και τα όσα πράττει ο Αλβανός Πρωθυπουργός Ράμα σε βάρος της ελληνικής μειονότητας. [[Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή]] Απέναντι σε όλα αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, αυτό που βλέπουμε είναι η ελληνική Κυβέρνηση, εσείς, να προχωράτε σε απαράδεκτες υποχωρήσεις διχάζοντας μόνο τους Έλληνες και χαρακτηρίζοντας μάλιστα όποιον διαφωνεί μαζί σας ως «ακροδεξιό». Αλήθεια, ακροδεξιός είναι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο κ. Κουτσούμπας, ο οποίος διαφωνεί με τη Συμφωνία των Πρεσπών, ακροδεξιός είναι ο Μίκης Θεοδωράκης, ο δικός σας Μίκης, ακροδεξιός είναι ο κ. Μανώλης Γλέζος, ο οποίος καθόταν εδώ μαζί σας σε αυτά τα έδρανα, οι οποίοι διαφωνούν με τη Συμφωνία των Πρεσπών ή ακροδεξιοί είναι οι μαθητές οι οποίοι διαμαρτύρονται για το σκοπιανό; Να το ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν. Τις έννοιες της ασφάλειας του πολίτη, της πατρίδας και της εθνικής συνείδησης ούτε στην ακροδεξιά τις χαρίζουμε ούτε έχουμε ενοχές που τις στηρίζουμε. Εσείς κρατήστε όλους αυτούς τους - εντός εισαγωγικών - προοδευτικούς», όπως τους θεωρείτε, τους «Ρουβίκωνες», τους αναρχικούς, τους κάθε λογής μπαχαλάκηδες, οι οποίοι το μόνο που κάνουν είναι να σπάνε και να καίνε ανενόχλητοι την Αθήνα. Σταματήστε, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της Κυβέρνησης, να προσβάλλετε το εθνικό και θρησκευτικό συναίσθημα των Ελλήνων και αντιληφθείτε ότι στα εθνικά ζητήματα απαιτείται σοβαρότητα, σχεδιασμός, ομόνοια και συνεννόηση. Με αυτές τις σκέψεις, κυρία Πρόεδρε, καταψηφίζω τον προϋπολογισμό της Κυβέρνησης. Ευχαριστώ.
Σε αυτό το σημείο σταματάμε υποχρεωτικά. Δεν είμαι μόνο εγώ που προεδρεύω, αλλά και οι εργαζόμενοι που είναι εδώ από το πρωί. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δέχεστε στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 0.20΄ λύεται η συνεδρίαση για σήμερα Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2018 και ώρα 10.00΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος: νομοθετική εργασία, συνέχιση της συζήτησης επί του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Οικονομικών «Κύρωση του Κρατικού Προϋπολογισμού οικονομικού έτους 2019».