Greek: (17) Δύο παραγωγοί-εξαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι έπρεπε να τους χορηγηθεί ατομική μεταχείριση. Ένας εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν ήταν εξουσιοδοτημένη να απορρίπτει τις αιτήσεις ΑΜ με το επιχείρημα της πιθανής κρατικής παρέμβασης εφόσον το άρθρο 9 παράγραφος 5 απαιτεί μόνον το να καθορίζονται ελεύθερα οι τιμές εξαγωγής και οι ποσότητες. Ως προς αυτό, πρέπει να τονιστεί ότι δεν θεωρείται εξ ορισμού ότι μια εταιρεία καθορίζει ελεύθερα τις τιμές εξαγωγής και τις ποσότητές της, και τις συνθήκες και τους όρους πώλησης, εάν αυτά μπορούν να επηρεαστούν από τις κρατικές αρχές. Επομένως, δεν θεωρείται ότι οι εταιρείες πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 παράγραφος 5 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού εάν δεν είναι σε θέση να αποδείξουν ότι δεν υπόκεινται σε πιθανή κρατική παρέμβαση. Ο εν λόγω παραγωγός-εξαγωγέας δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία που να δείχνουν ότι οι κρατικές αρχές δεν έχουν επηρεάσει τις αποφάσεις του σχετικά με τις τιμές εξαγωγής και τις ποσότητες, και τις συνθήκες και τους όρους πώλησης, ούτε και ότι η πιθανή κρατική παρέμβαση δεν ήταν τέτοια ώστε να επιτρέπει την καταστρατήγηση των μέτρων. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι, όπως τονίζεται στην αιτιολογική σκέψη 33 του κανονισμού προσωρινού δασμού, η σχέση αυτής της εταιρείας με τον κρατικά ελεγχόμενο μέτοχο ήταν ασαφής και το εταιρικό καταστατικό της θεωρήθηκε αναξιόπιστο. Επομένως, ακόμη και αν ήταν δυνατό να αποδειχθεί το γεγονός ότι υπήρξε στο παρελθόν τέτοια κρατική παρέμβαση, δεν θα προσέφερε καμία εγγύηση για το ότι δεν πρόκειται να υπάρξει στο μέλλον, ειδικότερα εάν επιβληθεί ατομικός συντελεστής δασμού σ’ αυτήν την εταιρεία.
French: (17) Deux producteurs-exportateurs ont avancé que le traitement individuel aurait dû leur être accordé. Un exportateur a déclaré que la Commission n’était pas en droit de refuser le traitement individuel en invoquant une possible intervention de l’État, puisque l’article 9, paragraphe 5, exige seulement que les prix et les quantités à l’exportation soient déterminés librement. Il convient de noter à ce propos qu’il peut, par définition, être considéré qu’une société ne fixe pas librement ses prix et ses quantités à l’exportation de même que ses conditions de vente, si l’État est susceptible de les influencer. Dès lors, les conditions énoncées à l’article 9, paragraphe 5, point b), du règlement de base ne peuvent être considérées comme remplies par les sociétés qui ne sont pas en mesure de démontrer qu’elles sont à l’abri de toute intervention de la part de l’État. Le producteur-exportateur en cause n’a produit aucun élément attestant que l’État ne pouvait influencer ni ses décisions en matière de prix et de quantités à l’exportation ni ses conditions de vente ou que l’éventuelle intervention de l’État n’était pas de nature à permettre le contournement des mesures. Comme expliqué au considérant 33 du règlement provisoire, cela tient essentiellement au manque de clarté de la relation entre la société et son actionnaire public et au caractère peu fiable de ses statuts. Dès lors, même si elle était prouvée, l’absence alléguée d’intervention de l’État par le passé ne constituerait en rien une garantie pour l’avenir, surtout en cas de taux de droit individuel.