Greek: - "Τα συμπεράσματα της νομικής έκθεσης που τείνουν να καθιερώσουν την ύπαρξη μιας "απεριόριστης εγγύησης" που δόθηκε στη France Télécom εκ μέρους του κράτους είναι εξάλλου εξ ολοκλήρου αβάσιμα κατά το κοινοτικό δίκαιο". Σύμφωνα με την νομολογία Compagnie nationale Air France [107], τα εν λόγω λεχθέντα δεν θα ήταν δυνατόν να συνεπάγονται οριστική και άνευ όρων δέσμευση του κράτους. Επίσης "η λύση που δόθηκε στην υπόθεση του Crédit foncier de France — ακόμη και αν υποτεθεί ότι αυτή είναι σύμφωνη με την κοινοτική νομολογία, πράγμα το οποίο δεν είναι βέβαιο καθόσον η απόφαση δεν αποτελεί αντικείμενο καμιάς προσφυγής — έχει σχέση με ριζικά διαφορετικές περιστάσεις". "Δεν πρόκειται άλλωστε για επίσημο ανακοινωθέν προερχόμενο από την κυβέρνηση ούτε από την France Télécom, αλλά για απλό άρθρο του τύπου που αναπαράγει το κείμενο μιας συνέντευξης του Υπουργού Οικονομικών σε ένα πολύ πιο γενικό πλαίσιο σχετικό με τις προτεραιότητες της κυβέρνησης, και κατά συνέπεια χωρίς καμία αποδεικτική ισχύ". "Οι απόπειρες χαρακτηρισμού των υπουργικών λεχθέντων της 12ης Ιουλίου 2002 στα πλαίσια των νομικών κατηγοριών εσωτερικού δικαίου (ιδιαίτερα του δικαίου των εταιρειών και του διοικητικού δικαίου) δεν επιτρέπουν επιπλέον την απόδειξη της ύπαρξης οιασδήποτε εγγύησης υπέρ της France Télécom". Όσον αφορά την προσέγγιση μεταξύ των δηλώσεων του υπουργού τον Ιούλιο και της επιστολής πρόθεσης, οι γαλλικές αρχές υπογραμμίζουν ότι "(i) πρώτον, είναι εύλογο η επιστολή πρόθεσης να απευθύνεται σ'ένα δικαιούχο, (ii) δεύτερον, σε συνέχεια της παρατήρησης που αναφέρεται παραπάνω, η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας εξαρτάται από την αποδοχή του εν λόγω δικαιούχου, (iii) τέλος, η εμβέλεια της δέσμευσης που έχει αναληφθεί (είτε πρόκειται για το αντικείμενό της είτε για την ισχύ την οποία ο αναλαμβάνων τη δέσμευση επιθυμεί να της προσδώσει) εξαρτάται αποκλειστικά από τη χρησιμοποιούμενη φρασεολογία". "Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο τουλάχιστον γενικός χαρακτήρας των υπουργικών λεχθέντων ... αποκλείει χωρίς καμιά αμφιβολία κάθε δέσμευση υπέρ της France Télécom ή των πιστωτών της και, κατά μείζονα λόγο, κάθε υποχρέωση αποτελέσματος (και επομένως κάθε ιδέα εγγύησης), καθώς και κάθε υποχρέωση διάθεσης μέσων". " η απάντηση του υπουργού" ... επιβεβαιώνει απλώς ότι καμιά απόφαση — εκτός από το να ενεργήσει ως "συνετός επενδυτής"– δεν είχε ληφθεί τότε από το κράτος μέτοχο, το οποίο, έχοντας διαχείρισης υποθέσεων, η έννοια αυτή είναι εξ ολοκλήρου ανεφάρμοστη στη συγκεκριμένη περίπτωση. "Όσον αφορά το άρθρο L.465-1 του νομισματικού και οικονομικού κώδικα, οι γαλλικές αρχές υπογράμμισαν ότι "ακόμη και εάν υποτεθεί ότι η έννοια αυτή μπορεί να εφαρμοστεί έναντι του κράτους, αυτό δεν θα καταδίκαζε το απλό γεγονός ότι το κράτος αλλάζει προθέσεις αλλά απλώς το γεγονός ότι δηλώνει μια πρόθεση η οποία είναι ψευδής ή απατηλή εξ αρχής, πράγμα το οποίο έκδηλα δεν συμβαίνει, καθόσον εμπιστοσύνη στη λειτουργική ποιότητα της επιχείρησης, δεν ήταν εκείνη την ημερομηνία σε θέση να προβεί σε επαρκώς ακριβή διάγνωση ούτε να λάβει οιαδήποτε απόφαση". "Η νομολογία ... δεν θέσπισε ποτέ ότι μια δέσμευση εγγύησης χωρίς καθορισμένο δικαιούχο μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επίκλησης από κάθε πρόσωπο το οποίο κρίνει ότι έχει συμφέρον να την επικαλεσθεί. Αυτό άλλωστε δεν είναι καθόλου εκπληκτικό, καθόσον η εγγύηση ή η επιστολή πρόθεσης από τη φύση τους απευθύνονται σε έναν ή περισσότερους δικαιούχους. Εφόσον δεν προορίζεται για έναν οιοδήποτε καθορισμένο δικαιούχο, είναι ακόμη λιγότερο εκπληκτικό, κατά δεύτερο λόγο, ότι η δήθεν δέσμευση δεν είχε γίνει δεκτή". Όσον αφορά την εικασία της τα λεχθέντα αντικατοπτρίζουν μόνο την απουσία απόφασης οιασδήποτε φύσης, σύμφωνα με τις πληροφορίες τις οποίες διέθετε τότε ο μέτοχος". Όσον αφορά το διοικητικό δίκαιο, οι γαλλικές αρχές υποστηρίζουν ότι "αφενός, η απλή συζήτηση με ένα δημοσιογράφο — όπως εκείνη που διεξήχθη από τον Υπουργό Οικονομικών στις 12 Ιουλίου 2002 — δεν αποτελεί "βλαπτική πράξη" ικανή να δημιουργήσει δικαιώματα και υποχρεώσεις και ακόμη λιγότερο δεν αποτελεί εγγύηση χορηγούμενη στην France Télécom από το κράτος. Αφετέρου, η ευθύνη του κράτους δεν θα δεσμευόταν σε καμιά περίπτωση βάσει των πολύ γενικών λόγων που διατύπωσε ο Υπουργός, είτε λόγω της κατ'ισχυρισμόν απουσίας εφαρμογής — υπόθεση της μη τηρηθείσας υπόσχεσης — ή, αντίθετα, λόγω της εφαρμογής τους — υπόθεση της παράνομης υπόσχεσης".
French: - "Les conclusions du rapport juridique tendant à établir l'existence d'une "garantie illimitée" accordée à France Télécom par l'État sont au demeurant totalement infondées en droit communautaire". Conformément à la jurisprudence Compagnie nationale Air France [107], les propos incriminés ne sauraient comporter un engagement ferme et inconditionnel de l'État. De même "la solution retenue dans l'affaire du Crédit foncier de France — à supposer qu'elle soit conforme à la jurisprudence communautaire, ce qui n'est pas certain, la décision n'ayant fait l'objet d'aucun recours — se rapporte à des circonstances radicalement différentes". "Il ne s'agit pas même d'un communiqué officiel émanant du gouvernement ou de France Télécom, mais d'un simple article de presse reproduisant le texte d'une interview du Ministre de l'Économie dans un contexte plus global relatif aux priorités du gouvernement, dès lors dénué de toute force probante". "Les tentatives de qualification des propos ministériels du 12 juillet 2002 au regard des catégories juridiques de droit interne (en particulier de droit des sociétés et de droit administratif) ne permettent pas davantage de démontrer l'existence d'une quelconque garantie au profit de France Télécom". Pour ce qui est du rapprochement entre les déclarations du ministre de juillet et la lettre d'intention, les autorités françaises soulignent que "(i) en premier lieu, il est de l'essence de la lettre d'intention qu'elle soit adressée à un bénéficiaire, (ii) en deuxième lieu, et dans le prolongement de l'observation qui précède, l'efficacité du procédé est conditionnée à l'acceptation dudit bénéficiaire, (iii) enfin, la portée de l'engagement donné (tant s'agissant de son objet qu'en ce qui concerne la force que son auteur souhaite y attacher) dépend exclusivement des termes employés". "Ainsi … le caractère pour le moins général des propos ministériels … exclut sans aucun doute tout engagement en faveur de France Télécom ou de ses créanciers, et a fortiori, toute obligation de résultat (et donc toute idée de garantie) ainsi que toute obligation de moyens". "la réponse du Ministre …atteste seulement de ce qu'aucune décision — autre que le fait d'agir en "investisseur avisé"– n'avait alors été prise par l'État actionnaire, qui, tout en ayant confiance dans la qualité opérationnelle de l'entreprise, n'était à cette date pas en mesure de faire un diagnostic suffisamment précis ni d'arrêter une quelconque décision". "La jurisprudence n'a … jamais considéré qu'un engagement de garantie sans bénéficiaire(s) déterminé(s) puisse être ainsi invoqué par toute personne qui y trouverait un intérêt. Il n'y a là rien d'étonnant, d'ailleurs, puisqu'il est de la nature de la garantie ou de la lettre d'intention qu'elle soit adressée à un ou plusieurs bénéficiaires. N'étant pas destiné à un quelconque bénéficiaire déterminé, on ne s'étonnera pas davantage, en second lieu, que le prétendu engagement n'ait pas été accepté". Pour ce qui est de l'hypothèse de la gestion d'affaire, ce concept est totalement inopérant en l'espèce. Quant à l'article L.465-1 du Code monétaire et financier, les AF [autorités françaises] ont souligné que "à le supposer transposable à l'égard de l'État, il ne condamnerait pas le simple fait pour l'État d'évoluer dans ses intentions, mais seulement le fait de déclarer une intention qui serait fausse ou trompeuse dès l'origine, ce qui n'était manifestement pas le cas, les propos reflétant seulement l'absence de décision de quelque nature que ce soit, en l'état des informations dont disposait alors l'actionnaire ". Pour ce qui est le droit administratif, les autorités françaises soutiennent que "[d]'une part, de simples propos à un journaliste — tels que ceux tenus par le Ministre de l'Économie le 12 juillet 2002 — ne sont pas constitutifs d'un "acte faisant grief" susceptibles de créer des droits et des obligations, et encore moins d'une garantie accordée à France Télécom par l'État. D'autre part, la responsabilité de l'État ne saurait en aucun cas être engagée sur la base des propos très généraux énoncés par le Ministre, que ce soit du fait de leur prétendue absence de mise en œuvre — hypothèse de la promesse non tenue — ou, à l'inverse, de leur mise en œuvre — hypothèse de la promesse illégale".