Greek: 24. Ένας κινέζος εξαγωγέας υποστήριξε ότι η Επιτροπή θα έπρεπε, σύμφωνα με τη συμφωνία αντιντάμπινγκ (ADA) του ΠΟΕ, να επιλέξει απλώς τους εξαγωγείς με το μεγαλύτερο όγκο εξαγωγικών πωλήσεων στην Κοινότητα, ανεξάρτητα από τον όγκο των εγχώριων πωλήσεων. Το άρθρο 6.10 της συμφωνίας ADA προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι ένα δείγμα εξαγωγέων μπορεί να επιλεγεί με βάση «το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό του όγκου των εξαγωγών από την εκάστοτε χώρα για το οποίο μπορεί λογικά να διεξαχθεί έρευνα». Η ερμηνεία αυτή του άρθρου 6.10 της συμφωνίας ADA πρέπει να απορριφθεί. Πρώτον, δεν υπάρχει κάτι στη διατύπωση του άρθρου 6.10 της συμφωνίας ADA που να αποκλείει να συμπεριληφθούν εξαγωγείς με αντιπροσωπευτικές εγχώριες πωλήσεις στο δείγμα. Δεύτερον, σκοπός της επιλογής ενός δείγματος από παραγωγούς-εξαγωγείς είναι η συγκέντρωση όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικών στοιχείων βάσει των οποίων να μπορεί να υπολογιστεί ένα περιθώριο ντάμπινγκ. Από την άποψη αυτή έχει σημασία να συμπεριληφθούν στο δείγμα εταιρείες με εγχώριες πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος, ώστε να είναι δυνατός ο προσδιορισμός της κανονικής αξίας και των εξόδων ΠΓΔ (έξοδα πώλησης, γενικά και διοικητικά έξοδα) και του κέρδους σύμφωνα με τα άρθρα 2 παράγραφοι 1 έως 6 του βασικού κανονισμού. Για τις εταιρείες που διαπιστώνεται ότι πληρούν τα κριτήρια για ΚΟΑ, θα ήταν προβληματικός ο προσδιορισμός της κανονικής αξίας χωρίς επαρκείς πληροφορίες για τα έξοδα ΠΓΔ και το κέρδος. Ο μεγαλύτερος όγκος εξαγωγών που μπορεί εύλογα να διερευνηθεί θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης τουλάχιστον επαρκή αριθμό εταιρειών με εγχώριες πωλήσεις στην ΠΕ. Κατά συνέπεια, μόνον οι μεγάλες εξαγωγικές εταιρείες που αντιπροσώπευαν επίσης μεγάλο μέρος των εγχώριων πωλήσεων επελέγησαν σύμφωνα με το άρθρο 6.10 της συμφωνίας ADA και το άρθρο 17 του βασικού κανονισμού.
French: 24. Un exportateur chinois a fait valoir que, conformément à l’accord antidumping de l’OMC, la Commission aurait dû se borner à sélectionner les exportateurs enregistrant le volume le plus important de ventes à l’exportation vers la Communauté, sans tenir compte du volume des ventes réalisées sur le marché intérieur. L’article 6.10 de l’accord antidumping dispose, entre autres, que l’échantillon d’exportateurs peut être constitué sur la base du «plus grand pourcentage du volume des exportations en provenance du pays en question sur lequel l’enquête peut raisonnablement porter». Une telle interprétation dudit article 6.10 doit être rejetée. Premièrement, le libellé de l’article 6.10 n’interdit en aucune façon d’inclure également dans l’échantillon des exportateurs ayant réalisé des ventes intérieures représentatives. Deuxièmement, l’échantillon de producteurs-exportateurs est constitué dans le but de recueillir les informations les plus représentatives possible pour le calcul de la marge de dumping. Il est essentiel à cet égard que des sociétés réalisant des ventes intérieures du produit concerné fassent partie de l’échantillon pour pouvoir déterminer la valeur normale, le montant des frais de vente, dépenses administratives et autres frais généraux ainsi que le bénéfice conformément à l’article 2, paragraphes 1 à 6, du règlement de base. En ce qui concerne les sociétés dont l’enquête établit qu’elles remplissent les critères pour obtenir le statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché, l’absence de données suffisantes sur les frais de vente, les dépenses administratives et autres frais généraux et sur la marge bénéficiaire pose problème pour le calcul de la valeur normale. Il est dès lors important que, dans le plus grand volume d’exportations sur lequel l’enquête peut raisonnablement porter, soient aussi incluses en nombre suffisant des sociétés ayant réalisé des ventes sur le marché intérieur pendant la période d’enquête. En conséquence, seules les grandes sociétés exportatrices représentant également une part importante des ventes intérieures ont été retenues dans l’échantillon, conformément à l’article 6.10 de l’accord antidumping et à l’article 17 du règlement de base.