Greek: (143) Με την επιφύλαξη των παρατηρήσεων σχετικά με τις επιπτώσεις της προτεινόμενης μεταρρύθμισης (συνολικά) στις αιτιολογικές σκέψεις 147 έως 152 ή των παρατηρήσεων σχετικά με την περιφερειακή επιλεκτικότητα στις αιτιολογικές σκέψεις 98 έως 127, ο φόρος μισθωτών υπηρεσιών που επιβαρύνει όλες τις επιχειρήσεις με ένα πάγιο ετήσιο ποσό ανά εργαζόμενο μπορεί, τουλάχιστον υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, να θεωρηθεί επιλεκτικός, εφόσον επιβάλλεται χωρίς να υπάρχει γενικό σύστημα φορολογίας των κερδών των εταιρειών και το αντικαθιστά. Στην προκειμένη περίπτωση είναι επιλεκτικός, αν ληφθούν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της οικονομίας του Γιβραλτάρ και ιδίως η ύπαρξη ενός μεγάλου εξωχώριου τομέα χωρίς οιαδήποτε φορολογική παρουσία, ο οποίος θα συνεχίσει να απαλλάσσεται της φορολογίας και με το σύστημα φορολόγησης μισθωτών υπηρεσιών και κτιριακών εγκαταστάσεων. Παρότι το εν λόγω σύστημα εφαρμόζεται αδιακρίτως σε όλες τις επιχειρήσεις, εκ των πραγμάτων ευνοεί τις σημερινές "απαλλασσόμενες εταιρείες", οι οποίες δεν απασχολούν προσωπικό στο Γιβραλτάρ. Παρέχει ειδικό πλεονέκτημα στις εταιρείες οι οποίες δεν έχουν φυσική παρουσία στο Γιβραλτάρ και, συνεπώς, δεν υπόκεινται σε φορολογία εταιρειών. Το πλεονέκτημα αυτό δεν εφαρμόζεται πράγματι με ίσους όρους σε όλες τις επιχειρήσεις, με την έννοια της δεύτερης περιόδου του σημείου 13 της ανακοίνωσης. Στην πράξη, τα οφέλη του πλεονεκτήματος αυτού περιορίζονται σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Επιπλέον, ο φόρος μισθωτών υπηρεσιών που προτείνεται από το Γιβραλτάρ δεν είναι στην ουσία αμιγώς φοροτεχνικό μέτρο, με την έννοια της πρώτης περίπτωσης του σημείου 13 της ανακοίνωσης, διότι δεν αποτελεί τεχνική προσαρμογή ενός γενικού συστήματος, αλλά αφορά τη φορολογική βάση. Στην προκειμένη περίπτωση, η απαλλαγή δεν συνιστά μέτρο που επιδιώκει ένα στόχο γενικής οικονομικής πολιτικής, με την έννοια της δεύτερης περίπτωσης του σημείου 13 της ανακοίνωσης, διότι δεν μειώνει το κόστος παραγωγής, αντίθετα αυξάνει το κόστος της εργασίας. Η ίδια συλλογιστική ισχύει και για το φόρο κτιριακών εγκαταστάσεων των εταιρειών, ο οποίος επιβάλλεται χωρίς να υπάρχει γενικό σύστημα φορολογίας των κερδών των εταιρειών και το αντικαθιστά, και βάσει του οποίου η φορολογική υποχρέωση κάθε επιχείρησης υπολογίζεται με συντελεστή που αντιστοιχεί στο πάγιο ποσοστό της οφειλής της από το γενικό φόρο ακινήτων. Το μέτρο αυτό επίσης ευνοεί τις σημερινές "απαλλασσόμενες εταιρείες", οι οποίες κανονικά δεν έχουν φυσική παρουσία στο Γιβραλτάρ. Συνεπώς, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, υπό τις παρούσες συνθήκες και λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη μεγάλου εξωχώριου τομέα στο Γιβραλτάρ, το προτεινόμενο σύστημα συνιστά ουσιαστικά επιλεκτική ενίσχυση.
French: (143) Sans préjudice des considérations relatives aux effets des réformes proposées (dans leur ensemble) exposées aux considérants 147 à 152 ou à celles concernant la sélectivité régionale (considérants 98 à 127), un impôt sur les salaires en vertu duquel toutes les entreprises sont redevables du montant fixé par salarié et par an peut, à tout le moins dans certaines circonstances, être considéré comme sélectif lorsqu'il est appliqué en l'absence d'un système général d'impôt sur les bénéfices des entreprises et remplace ledit système général. C'est le cas lorsque l'on tient compte des caractéristiques spécifiques de l'économie de Gibraltar et, en particulier, de l'existence d'un important secteur offshore sans présence physique, qui échapperait à tout impôt au titre de l'impôt sur les salaires et de la taxe sur l'occupation de locaux professionnels. Même si un tel système s'applique formellement à toutes les entreprises sans discrimination, il favorise de facto les actuelles "exempt companies", qui n'ont pas de salariés à Gibraltar. Il constitue un avantage spécifique en faveur des entreprises qui ne sont pas réellement présentes à Gibraltar et qui, de ce fait, ne sont pas redevables de l'impôt sur les sociétés. Cet avantage n'est effectivement pas ouvert à toutes les entreprises de manière égale au sens de la deuxième phrase du point 13 de la communication. En effet, la conséquence pratique de l'avantage est limitée à certaines entreprises. En outre, l'impôt sur les salaires proposé par Gibraltar ne constitue pas fondamentalement une mesure de pure technique fiscale au sens du point 13, premier tiret, de la communication, au motif qu'il ne s'agit pas d'un ajustement technique d'un système général, mais qu'il concerne l'assiette de l'impôt. Dans ce cas spécifique, l'exonération ne représente pas une mesure poursuivant un objectif de politique économique générale au sens du point 13, second tiret, de la communication, au motif qu'elle ne réduit pas les coûts du travail. Le même raisonnement s'applique à la taxe sur l'occupation de locaux professionnels imposée en l'absence d'un système général d'imposition des bénéfices des entreprises et remplaçant ce système, en vertu duquel l'assujettissement de chaque entreprise à l'impôt est fixé à un taux égal au pourcentage fixe d'assujettissement aux taux généraux de l'impôt foncier. Cette mesure favorise également les actuelles "exempt companies" qui ne sont normalement pas physiquement présentes à Gibraltar. En conséquence, la Commission conclut que, dans les circonstances de l'espèce et compte tenu de l'existence d'une importante économie offshore à Gibraltar, le système proposé constitue une aide matériellement sélective.