Greek: 120 | Γενικό πλαίσιο Σε όλη την έκταση της Κοινότητας, το έδαφος δέχεται αυξανόμενη περιβαλλοντική πίεση, η οποία προκαλείται ή επιδεινώνεται από τις δραστηριότητες του ανθρώπου, όπως οι ακατάλληλες γεωργικές και δασοκομικές πρακτικές, η βιομηχανική δραστηριότητα, ο τουρισμός, η αστική ανάπτυξη. Οι δραστηριότητες αυτές βλάπτουν την ικανότητα του εδάφους να συνεχίσει να επιτελεί στο ακέραιο τις καίριας σημασίας πολυποίκιλες λειτουργίες του. Αν και ως επί το πλείστον υπό ατομική ιδιοκτησία, το έδαφος αποτελεί πόρο κοινού ενδιαφέροντος για την Κοινότητα και η αδυναμία προστασίας του θα κλονίσει την αειφορία και τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Επιπλέον, η υποβάθμιση του εδάφους έχει ισχυρή επίδραση σε άλλους τομείς κοινού ενδιαφέροντος στην Κοινότητα, όπως τα ύδατα, η υγεία του ανθρώπου, η αλλαγή του κλίματος, η προστασία της φύσης και της βιοποικιλότητας και η ασφάλεια των τροφίμων. Η απόφαση αριθ. 1600/2002/EΚ σχετικά με τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον περιλαμβάνει μεταξύ των γενικών στόχων την προστασία των φυσικών πόρων και την προώθηση της αειφόρου χρήσης του εδάφους. Στο νομοθέτημα αυτό η Κοινότητα δεσμεύεται να θεσπίσει θεματική στρατηγική για την προστασία του εδάφους με σκοπό την ανάσχεση και την αντιστροφή της υποβάθμισής του. Το 2002, στην ανακοίνωσή της «Προς μια θεματική στρατηγική για την προστασία του εδάφους», η Επιτροπή προσδιόρισε τις οκτώ βασικές απειλές που αντιμετωπίζουν τα εδάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Πρόκειται για τη διάβρωση, την απομείωση οργανικών υλών, τη ρύπανση, την αλάτωση, τη συμπύκνωση (συμπίεση), την απώλεια εδαφικής βιοποικιλότητας, τη σφράγιση (στεγανοποίηση), τις κατολισθήσεις και τις πλημμύρες. |
French: 120 | Contexte général Les sols subissent les effets de la pression croissante qui s’exerce sur l’environnement dans toute la Communauté, et qui est créée ou aggravée par des pratiques agricoles et forestières inadéquates, par les activités industrielles et le développement touristique ou urbain. Ces activités réduisent la capacité des sols à continuer de remplir correctement leurs diverses fonctions essentielles. Le sol est une ressource d’intérêt général pour la Communauté, bien qu’il relève pour l’essentiel de la propriété privée, et sa non-protection nuit au développement durable et, à long terme, à la compétitivité de l’Europe. De surcroît, la dégradation des sols a d’importantes répercussions sur d’autres domaines d'intérêt général pour la Communauté, tels que l'eau, la santé humaine, les changements climatiques, la protection de la nature et de la biodiversité, et la sécurité des aliments. La décision n° 1600/2002/CE du Parlement européen et du Conseil établissant le sixième programme d'action communautaire pour l’environnement a notamment pour objectif de protéger les ressources naturelles et de promouvoir l’utilisation durable des sols. La Communauté s’est engagée dans ce cadre à adopter une stratégie thématique concernant la protection des sols afin de mettre un terme à leur dégradation et de les remettre en état. Dans sa communication de 2002 intitulée «Vers une stratégie thématique pour la protection des sols» (COM(2002) 179), la Commission a défini les huit principales menaces qui pèsent sur les sols dans l’Union européenne. Il s’agit de l’érosion, de la diminution des teneurs en matières organiques, de la contamination, de la salinisation, du phénomène de tassement du sol, de l'appauvrissement de la biodiversité des sols, de l’imperméabilisation des sols, des inondations et des glissements de terrain. |