Greek: Όσον αφορά την παραγωγή μπανάνας σε άλλες περιφέρειες της Κοινότητας εκτός των άκρως απόκεντρων περιφερειών (Ελλάδα, ηπειρωτική Πορτογαλία και Κύπρο), δεν κρίνεται πλέον απαραίτητο να προβλεφθεί ειδικό καθεστώς ενίσχυσης για τις μπανάνες, δεδομένου του μικρού μεριδίου της εν λόγω παραγωγής στο σύνολο της κοινοτικής παραγωγής.Προτείνεται η μετάβαση από τη στήριξη της παραγωγής στη στήριξη των παραγωγών, με την κατάργηση του υφιστάμενου καθεστώτος αντισταθμιστικής ενίσχυσης στον τομέα της μπανάνας και την υπαγωγή του στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 [8]. Τα κράτη μέλη θα καθορίσουν τα ποσά αναφοράς και τα επιλέξιμα εκτάρια στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης, βάσει αντιπροσωπευτικής περιόδου που ενδείκνυται για την αγορά μπανάνας και των κατάλληλων αντικειμενικών κριτηρίων που δεν εισάγουν διακρίσεις. Προτείνεται η αύξηση των εθνικών ανώτατων ορίων για την Ελλάδα και την Πορτογαλία [9] κατά 1,1 εκατ. ευρώ και 0,1 εκατ. ευρώ αντιστοίχως. Προτείνεται επίσης πρόσθετος προϋπολογισμός 3,4 εκατ. ευρώ για την εφαρμογή του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης στην Κύπρο από το 2009, προσαρμοσμένος σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα αυξήσεων που εφαρμόζεται για τα νέα κράτη μέλη. Λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τον προϋπολογισμό αυτό εκτίθενται στη συνέχεια.
French: L’amendement 2 modifie le considérant 1 en ajoutant une référence à la «détérioration» et en précisant que la protection doit concerner la pollution «chimique». La Commission peut accepter l’ajout du terme «chimique», mais pas la mention de la «détérioration», compte tenu de la nouvelle définition figurant à l’article 2, paragraphe 4, et du double emploi avec la directive-cadre sur l’eau. L’amendement 3 insère un nouveau considérant sur la nécessité d’un niveau de protection analogue pour les eaux souterraines et pour les eaux de surface en bon état chimique. Toutefois, la référence aux eaux souterraines comme étant «la première des ressources» d’eau potable n’est pas acceptable, car elle n’est pas exacte. L’amendement 11 introduit les termes «significative, sur les plans […] environnemental» à l’article 2, paragraphe 3, qui créent une incertitude juridique; il ne peut donc pas être accepté; toutefois, l’ajout des termes «dans les eaux souterraines» peut être accepté. L’amendement 19 introduit, à l’article 4, paragraphe 2, des critères de conformité complémentaires liés aux normes de qualité des eaux souterraines, ce qui est acceptable; toutefois, la possibilité d’éliminer des résultats de surveillance défavorables en se basant sur une «vérification technique» n’est pas acceptable. L’amendement 21 introduit à l’article 5, paragraphe 2, une référence au «niveau de référence», ce qui est acceptable; toutefois, l’ajout des termes «prévenir la détérioration» n’est pas compatible avec la directive-cadre sur l’eau et n'est donc pas acceptable. L’amendement 22 vise à renforcer l’obligation, énoncée à l'article 6, de prévenir le rejet de substances dangereuses dans les eaux souterraines et ajoute des critères concernant la classification des substances dangereuses. La Commission peut accepter la première partie de l'amendement même s'il faut reconnaître que, dans la pratique, les mesures de prévention se heurtent à certaines limites; la deuxième partie est inacceptable, car la directive-cadre sur l’eau prévoit déjà une définition claire des substances dangereuses.