FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: Κατά τη δημοσιονομική εποπτεία της ΕΕ, δίνεται όλο και μεγαλύτερη έμφαση στην εξέλιξη του χρέους. Η δυναμική του δείκτη του χρέους προς το ΑΕΠ εξαρτάται από την επιτυγχανόμενη ισορροπία του προϋπολογισμού, την ονομαστική ανάπτυξη καθώς και από την αποκαλούμενη "προσαρμογή αποθεμάτων-ροών" που εκφράζει την εναπομένουσα απόκλιση μεταξύ της μεταβολής του ανεξόφλητου αποθέματος χρέους και του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης, όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο της συνθήκης του Μάαστριχτ. Η συνήθης ανάλυση επικεντρώνεται στα ελλείμματα και την ονομαστική ανάπτυξη, ενώ δίνεται πολύ λιγότερη προσοχή στην προσαρμογή αποθεμάτων-ροών. Ωστόσο, η συνιστώσα αυτή παρέχει σημαντικές πληροφορίες σχετικά με την εξέλιξη των περιουσιακών στοιχείων και των υποχρεώσεων του δημοσίου (π.χ. μετά από ιδιωτικοποιήσεις) και τις αποκλίσεις μεταξύ των ελλειμμάτων σε ταμειακή βάση και των ελλειμμάτων που καταρτίζονται βάσει της αρχής της αυτοτέλειας των χρήσεων. Η έκθεση της ΟΝΕ για τα δημόσια οικονομικά προσπαθεί να καλύψει το κενό αυτό αναλύοντας τις συνιστώσες που επηρεάζουν την προσαρμογή αποθεμάτων-ροών για τα κράτη μέλη της ΕΕ. Δείχνει ότι η προσαρμογή αποθεμάτων-ροών κατά τα τελευταία έτη ήταν, κατά μέσο όρο, θετική (αυξάνοντας συνεπώς τη συσσώρευση χρέους) και ότι σε μερικές χώρες η προσαρμογή αποθεμάτων-ροών συνδέεται εν μέρει με το γεγονός ότι τα ελλείμματα σε ταμειακή βάση είναι συστηματικά υψηλότερα από τα λεγόμενα "ελλείμματα σύμφωνα με τη συνθήκη του Μάαστριχτ". Τα στοιχεία αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία που πρέπει να αποδίδεται στη δυναμική του χρέους στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εποπτείας.
French: L’évolution de la dette prend aussi une place croissante dans le processus de surveillance budgétaire de l’UE. La dynamique d’évolution du ratio dette/PIB est fonction de l’équilibre budgétaire réalisé, de la croissance nominale et de ce que l’on appelle l’«ajustement stocks-flux», qui traduit l’écart résiduel entre la variation de l’encours de la dette et le déficit des administrations publiques, tels que définis dans le protocole du traité de Maastricht. L’analyse traditionnelle privilégie les déficits et la croissance nominale et accorde beaucoup moins d'attention à l'ajustement stocks-flux. Cette composante fournit pourtant des informations pertinentes sur l'évolution des actifs et passifs publics (par exemple du fait d’opérations de privatisation) et sur la divergence entre déficits selon qu’ils sont constatés sur base d’une comptabilité de caisse ou d’engagements. Le rapport sur les finances publiques dans l’UEM vise à combler cette lacune en analysant les déterminants de l’ajustement stocks-flux dans les États membres. Il montre qu’au cours des années récentes, cet ajustement a en moyenne été positif (ce qui tend à accélérer le gonflement de la dette) et que dans certains pays, l’ajustement stocks-flux est en partie associé au fait que les déficits constatés sur base de comptabilité de caisse sont systématiquement plus élevés que les «déficits de Maastricht». Cela renforce l’importance d’accorder une plus grande attention à la dynamique de la dette dans le contexte de la surveillance budgétaire.
Greek: Μεγαλύτερη έμφαση στη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών
French: Importance accrue de la soutenabilité à long terme des finances publiques
Greek: Οι απειλητικές δημοσιονομικές επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού και η ανάγκη μιας διατηρήσιμης χρηματοδότησης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου καθιστούν επιτακτικότερη τη συνεκτίμηση των συνιστωσών της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας κατά τη διαχείριση των δημοσίων οικονομικών και τη δημοσιονομική εποπτεία στην ΕΕ. Σύμφωνα με τη νέα στρατηγική της Λισσαβόνας και τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη και τις θέσεις απασχόλησης[6], πολλές χώρες έχουν εφαρμόσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις με σκοπό την ενίσχυση της διατηρησιμότητας. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτών των μεταρρυθμίσεων στη διατηρησιμότητα, δεν είναι εύκολο να ποσοτικοποιηθούν, ούτε είναι απόλυτα συγκρίσιμα από χώρα σε χώρα.
French: Les conséquences budgétaires du vieillissement démographique qui se profilent à l’horizon et la nécessité de financer de manière durable le modèle social européen incitent à élargir le champ de la gestion des finances publiques et de la surveillance budgétaire en y incluant des considérations de soutenabilité à long terme. En application de la nouvelle stratégie de Lisbonne et des lignes directrices intégrées pour la croissance et l’emploi[6], de nombreux pays ont mis en œuvre des réformes importantes qui visent à renforcer cette soutenabilité. Toutefois, l’impact exact de ces réformes sur la soutenabilité n’est pas aisément quantifiable, ni facilement comparable selon les États membres.
Greek: Σε επίπεδο ΕΕ, οι υπηρεσίες της Επιτροπής πραγματοποιούν ανάλυση της διατηρησιμότητας από το 2001 στο πλαίσιο της αξιολόγησης των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, με βάση τα στοιχεία που παρέχονται στα προγράμματα αυτά και τις εκτιμήσεις των δαπανών που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού μέχρι το 2050. Η έκθεση για τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ – 2005 δείχνει ότι αν δεν πραγματοποιηθεί μία μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική εξυγίανση, τα περισσότερα κράτη μέλη δεν θα κατορθώσουν να επιτύχουν διατηρήσιμη θέση. Κίνδυνοι όσον αφορά τη διατηρησιμότητα έχουν εντοπιστεί σε δέκα κράτη μέλη (Βέλγιο, Δημοκρατία της Τσεχίας, Γερμανία, Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία, Κύπρο, Ουγγαρία, Μάλτα και Σλοβενία). Η έκθεση περιγράφει επίσης τη σημερινή προσέγγιση της Επιτροπής όσον αφορά την ανάλυση της διατηρησιμότητας, εξετάζει την ευρωστία των προβλέψεων σχετικά με το χρέος και των δεικτών διατηρησιμότητας σε σχέση με τις βασικές παραδοχές στις οποίες στηρίζεται η ανάλυση, και διατυπώνει συστάσεις για πιθανές βελτιώσεις.
French: Au niveau de l’UE, la Commission procède depuis 2001 à une analyse de la soutenabilité dans le cadre de l’évaluation des programmes de stabilité et de convergence, sur la base des données budgétaires fournies dans ces programmes et elle estime l’évolution des dépenses liées au vieillissement jusqu’en 2050. Le rapport 2005 sur les finances publiques de l’UEM indique qu’en l’absence d’un assainissement budgétaire de moyen terme, la plupart des États membres ne seront pas en mesure de parvenir à une position soutenable. En matière de soutenabilité des finances publiques, des risques sont identifiés dans dix États membres (Belgique, République Tchèque, Allemagne, Grèce, France, Italie, Chypre, Hongrie, Malte et Slovénie). Le rapport décrit également l’approche qu’adopte actuellement la Commission pour réaliser son analyse de soutenabilité, discute la robustesse des projections concernant la dette et des indicateurs de soutenabilité à la lumière des principales hypothèses qui sous-tendent l’analyse, et formule des suggestions pour d’éventuelles améliorations.
Greek: Με τη δέσμη των μεταρρυθμίσεων του ΣΣΑ του 2005, οι μακροπρόθεσμες προκλήσεις αποκτούν μεγαλύτερη σπουδαιότητα στο πλαίσιο της δημοσιονομικής εποπτείας της ΕΕ. Σε αυτό το πλαίσιο, η εντατικοποίηση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών και με την Επιτροπή σχετικά με τις εθνικές προβλέψεις για την εξέλιξη των δαπανών που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού θα αυξήσει τη διαφάνεια και θα οδηγήσει σε καλύτερη αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών και των επιπτώσεών τους για τον καθορισμό των μεσοπρόθεσμων στόχων[7].
French: Avec le paquet de réforme 2005 du PSC, les considérations de long terme occuperont une place accrue dans la surveillance budgétaire au sein de l’UE. À cet égard, une intensification des échanges d’information entre États Membres et avec la Commission sur les projections nationales d’évolution des dépenses liées au vieillissement permettrait d’accroître la transparence et de mieux évaluer la soutenabilité à long terme des finances publiques, et leurs implications sur la définition des objectifs budgétaire à moyen terme[7].
Greek: Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και δημοσιονομικοί στόχοι
French: Réformes structurelles et objectifs budgétaires
Greek: Στην ενδιάμεση έκθεση για την αξιολόγηση της εφαρμογής της στρατηγικής της Λισσαβόνας και στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη και την απασχόληση δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στις οικονομικές μεταρρυθμίσεις που ενισχύουν την ανάπτυξη και την απασχόληση μέσω ενεργειών σε μακροοικονομικό και μικροοικονομικό επίπεδο και επίπεδο απασχόλησης. Στο μέρος ΙΙΙ της έκθεσης για τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ εξετάζεται και αναλύεται η σχέση μεταξύ της εφαρμογής διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της εκτέλεσης του προϋπολογισμού για την εφαρμογή του πλαισίου δημοσιονομικής πολιτικής της ΕΕ, πτυχή που είχε μέχρι τώρα παραμεληθεί και η σημασία της οποίας θα πρέπει να αναγνωριστεί περισσότερο στο επίπεδο της διαδικασίας δημοσιονομικής εποπτείας της ΕΕ.
French: Le bilan de mi-parcours de la stratégie de Lisbonne établi par la Commission et les Lignes directrices intégrées pour la croissance et l’emploi ont été l’occasion d’accorder une plus grande attention aux réformes économiques favorisant la croissance et l’emploi à travers des actions au niveau macroéconomique, microéconomique et au niveau de l’emploi. La partie III du rapport sur les finances publiques dans l’UEM analyse et discute l’articulation entre application des réformes structurelles et exécution du budget dans le contexte de la mise en œuvre du cadre de politique budgétaire de l’UE, un aspect qui avait été jusqu’à présent quelque peu négligé et dont la pertinence devrait dorénavant être mieux reconnue au niveau du processus de surveillance budgétaire de l'UE.
Greek: Η δέσμη μεταρρυθμίσεων του ΣΣΑ του 2005 περιλαμβάνει διατάξεις που σκοπό έχουν να εξασφαλίσουν ότι οι στόχοι του δημοσιονομικού πλαισίου της ΕΕ δεν έρχονται σε σύγκρουση με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα μπορούσαν να συμβάλουν στην εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών και τη βελτίωση της ανάπτυξης σε μεσομακροπρόθεσμη βάση. Η εφαρμογή των διατάξεων αυτών σύμφωνα με το πνεύμα που περιγράψαμε ανωτέρω θα μπορούσε να συμβάλει έτσι ώστε τα δημόσια οικονομικά να συνεισφέρουν με τρόπο πιο αποτελεσματικό και βιώσιμο στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισσαβόνας.
French: Le paquet de réforme 2005 du PSC comprend des dispositions qui visent à éviter que les objectifs poursuivis en application du cadre budgétaire de l’UE entrent en contradiction avec des réformes structurelles susceptibles de contribuer à l’assainissement des finances publiques et au renforcement de la croissance à moyen ou long termes. L’application de ces dispositions dans l’esprit sus indiqué pourrait aider les finances publiques à apporter une contribution plus efficace et durable à la stratégie de Lisbonne.
Greek: Δημοσιονομικές προκλήσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου σύγκλισης στα νέα κράτη μέλη
French: Les défis budgétaires au cours de la période de convergence dans les nouveaux États membres
Greek: Με την προσχώρησή τους στην ΕΕ το 2004, δέκα κράτη μέλη πραγματοποίησαν ένα σημαντικό βήμα στη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ωστόσο, η οικονομική ολοκλήρωση αναμένεται να συνεχιστεί με απώτερο στόχο την κάλυψη των εισοδηματικών διαφορών και την μελλοντική υιοθέτηση του ευρώ. Η δημοσιονομική πολιτική μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στη διαδικασία αυτή με αποτελεσματικές και διατηρήσιμες φορολογικές πολιτικές και στρατηγικές δαπανών και με την ενίσχυση της σταθερής ανάπτυξης της οικονομίας. Σε μακροπρόθεσμη βάση, οι δύο αυτοί ρόλοι είναι συμπληρωματικοί. Μια ισχυρή ανάπτυξη ενισχύει την ικανότητα χρηματοδότησης της οικονομίας, ενώ η σταθερότητα έχει καθοριστική σημασία για τις ιδιωτικές επενδύσεις και τη σταθερότητα της διαδικασίας κάλυψης των εισοδηματικών διαφορών. Ωστόσο, σε βραχυπρόθεσμη βάση ορισμένα από τα νέα κράτη μέλη πρέπει να κάνουν ορισμένες επιλογές: οι υψηλότερες δαπάνες για έργα υποδομής, κατάρτιση ή Ε%amp%Α μπορεί να καταστήσουν δυσχερέστερη τη συγκράτηση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, ενώ οι φορολογικές και συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις με τη θέσπιση κεφαλαιοποιητικού πυλώνα εκτός του δημοσίου τομέα ενδέχεται επίσης να αυξήσουν τις άμεσες δημοσιονομικές δαπάνες. Στο μέρος IV της έκθεσης για τα δημόσια οικονομικά στην ΟΝΕ – 2005 εξετάζονται οι βασικές προκλήσεις που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν τα νέα κράτη μέλη κατά την άσκηση της δημοσιονομικής πολιτικής τους τα προσεχή έτη.
French: En accédant à l’UE en 2004, dix États membres ont accompli une étape importante dans le processus d’intégration européenne. L’intégration économique devrait se poursuivre au travers d’un rattrapage des niveaux de revenus et la perspective de l’adoption de l’euro. La politique budgétaire peut apporter une contribution capitale à ce processus, que se soit par des politiques fiscales et de dépense efficaces et durables, ou en facilitant un développement stable de l’économie. À long terme, ces deux rôles sont complémentaires. Une croissance vigoureuse renforce les capacités de financement de l’économie alors que la stabilité encourage l’investissement privé et favorise un rattrapage durable. À plus court terme, certains nouveaux États membres risquent toutefois d’être confrontés à des choix difficiles : une augmentation des dépenses consacrées aux infrastructures, à la formation ou à la R&D peut rendre plus ardue encore la maîtrise des déficits budgétaires, et les réformes de la fiscalité et des retraites introduisant des systèmes par capitalisation enregistrés hors du secteur des administrations publiques risquent aussi de se traduire par des coûts budgétaires immédiats. La partie IV du rapport sur les finances publiques dans l’UEM – 2005 examine les principaux défis auxquels seront confrontés les nouveaux États membres dans la conduite de leur politique budgétaire au cours des prochaines années.
Greek: Τα νέα κράτη μέλη έχουν ορισμένα πλεονεκτήματα που τους επιτρέπουν να χρηματοδοτήσουν μέρος των αναγκών τους: υψηλή δυνητική ανάπτυξη και, σε ορισμένες περιπτώσεις, χαμηλό δημόσιο χρέος. Ωστόσο, είναι πιθανό ότι θα εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζουν κάποιο βαθμό αστάθειας στα δημόσια οικονομικά τους, λόγω των μεταβολών που συντελούνται στην πραγματική οικονομία και, για τις χώρες της Βαλτικής και της Κεντρικής Ευρώπης, στο χρηματοπιστωτικό τομέα. Επιπλέον, το απόθεμα των ενδεχόμενων υποχρεώσεων είναι σχετικά υψηλό σε πολλά νέα κράτη μέλη και αυτό δημιουργεί κινδύνους απότομης αύξησης του επιπέδου του χρέους όταν υλοποιούνται οι συνθήκες που συνεπάγονται πληρωμές του δημοσίου σχετικά με άμεσες ή έμμεσες εγγυήσεις.
French: Les nouveaux États membres disposent de certains avantages qui les autorisent à financer une partie de leurs besoins, à savoir des potentiels de croissance élevés et, dans certains cas, une dette publique faible. Toutefois, il est possible que le degré de volatilité qui a jusqu’à présent caractérisé leurs finances publiques demeure élevé, reflétant les transformations en cours dans l'économie réelle et, pour la région Balte et l'Europe Centrale, dans le secteur financier. En outre, le stock d’engagements potentiels est relativement élevé dans beaucoup de nouveaux États membres, et cela crée le risque de sauts soudains dans les niveaux de dette si les facteurs déclenchant des paiements du gouvernement relatifs aux engagements explicites ou implicites se matérialisent.
Greek: Όπως αποδείχθηκε σε άλλα κράτη μέλη, έχει μεγάλη σημασία η αξιοποίηση περιόδων ισχυρής ανάπτυξης για την επίτευξη δημοσιονομικών βελτιώσεων εξασφαλίζοντας έτσι επαρκή περιθώρια για την σταθεροποίηση της οικονομίας όταν επιβραδύνεται η οικονομική δραστηριότητα. Αυτό το δίδαγμα έχει ιδιαίτερη σημασία για τα νέα κράτη μέλη. Λαμβάνοντας υπόψη ενδεχόμενες έντονες αυξήσεις των τιμών δανεισμού και των περιουσιακών στοιχείων στις χώρες αυτές, είναι ιδιαίτερα σημαντικό κατά τον καθορισμό των στόχων της δημοσιονομικής πολιτικής να μην υπερεκτιμάται η δυνητική ανάπτυξη και να εντοπίζονται σωστά τα μεταβατικά στοιχεία κατά την εκτίμηση της δυναμικής των φορολογικών εσόδων. Κατά την περίοδο μέχρι την υιοθέτηση του ευρώ έχει επίσης ιδιαίτερη σημασία η αξιοπιστία του δημοσιονομικού προγραμματισμού και ένα ισόρροπο μείγμα πολιτικών. Οι παράγοντες αυτοί απαιτούν σύνεση κατά τον προσδιορισμό των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων. Εν τω μεταξύ, στις χώρες όπου το εθνικό νόμισμα θα διατηρηθεί για μεγαλύτερό χρονικό διάστημα, απαιτείται προσοχή στη συσσώρευση αδυναμιών στο ισοζύγιο που συνδέονται με μη καλυμμένο δανεισμό σε ξένα νομίσματα.
French: L’expérience des autres États membres montre combien il est important de mettre à profit les périodes de forte croissance pour redresser les finances publiques et se doter ainsi d’une marge de manœuvre adéquate permettant de stabiliser l’économie en cas de retournement conjoncturel. Cette leçon est de la plus haute importance pour les nouveaux États membres. À la lumière de l'émergence possible des envolées des prix du crédit et des actifs dans ces pays, il sera important que, dans la fixation des objectifs pour la politique budgétaire, il n'y ait pas de surestimation de la croissance potentielle et que les éléments transitoires soient correctement identifiés dans l'évaluation des recettes fiscales. De plus, lors de la période précédant l’adoption de l’euro, la crédibilité des programmes budgétaires et le dosage équilibré des politiques sont particulièrement importants. Tous ces facteurs invitent à faire preuve de prudence dans la définition des objectifs budgétaires à moyen terme. En attendant, dans les pays qui conservent leur monnaie nationale pour une période prolongée, une attention particulière doit être accordée à l'accumulation des facteurs de vulnérabilité des bilan liées aux emprunts non-couverts en monnaies étrangères.
Greek: Χωρίς να παραβλέπονται οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ τους, οι φορείς κατάρτισης των πολιτικών στα νέα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να επιτύχουν συνέργιες κατά την υλοποίηση των στόχων τους όσον αφορά την ανάπτυξη και τη σταθερότητα. Πρώτον, υπάρχουν περιθώρια αναδιάρθρωσης των υφιστάμενων προγραμμάτων δαπανών και βελτίωσης των φορολογικών βάσεων με τρόπους που όχι μόνο ενισχύουν τα δημόσια οικονομικά αλλά βελτιώνουν και τα κίνητρα για την ανάπτυξη, ενδεχομένως ακόμη και βραχυπρόθεσμα. Δεύτερον, οι θεσμοί του δημοσιονομικού τομέα θα μπορούσαν να βελτιωθούν, μεταξύ άλλων, με τη μεγαλύτερη διαφάνεια των δημοσιονομικών διαδικασιών και τη θέσπιση αποτελεσματικών πλαισίων για ένα πολυετή δημοσιονομικό προγραμματισμό και έλεγχο των δημοσίων δαπανών. Τρίτον, καλά σχεδιασμένες εποπτικές πολιτικές θα μπορούσαν να βελτιώσουν τη διαχείριση των κινδύνων στον ιδιωτικό τομέα, συγκρατώντας κατ’ αυτό τον τρόπο τις ενδεχόμενες υποχρεώσεις του δημοσίου τομέα, ενώ κατάλληλα μελετημένες νομισματικές πολιτικές θα μπορούσαν να συμβάλουν στη δημιουργία κλίματος σταθερότητας όσον αφορά τις προσδοκίες της αγοράς.
French: Tout en prenant en compte les différences entre pays, les décideurs des nouveaux États membres ont la possibilité d’établir des synergies dans la poursuite des objectifs en matière de croissance et de stabilité en assurant une gestion appropriée de leurs finances publiques. En premier lieu, des efforts doivent être faits pour restructurer les programmes de dépenses existants et pour élargir les assiettes fiscales dans un sens qui permette à la fois d’améliorer les finances publiques et de créer des conditions plus favorables à la croissance, éventuellement dans le court terme. En second lieu, les institutions budgétaires pourraient être améliorées, y compris en améliorant la transparence des procédures budgétaires et les cadres permettant une planification budgétaire pluriannuelle et le contrôle de la dépense publique. En troisième lieu, des politiques de surveillance bien conçues amélioreraient la gestion des risques dans le secteur privé, limitant les engagements conditionnels des administrations publiques, et des politiques monétaires bien conçues permettraient de mieux ancrer la stabilité dans les attentes du marché.* *
Greek: Συνολικά, η ανάλυση δείχνει ότι ενώ το πλαίσιο οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας στην ΟΝΕ έχει θετικά αποτελέσματα – από πλευράς δημοσιονομικών αποτελεσμάτων και μεταρρυθμίσεων που αναλήφθηκαν ήδη στα περισσότερα κράτη μέλη – πρέπει να καταβληθούν ακόμη μεγαλύτερες προσπάθειες για να επιτευχθούν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, παράλληλα με την ενίσχυση της στρατηγικής της Λισσαβόνας, βελτίωσε την αντιστοιχία των κανόνων και των διαδικασιών διακυβέρνησης με την οικονομική πραγματικότητα και της ανάγκες της Ευρώπης και των κρατών μελών της. Οι συνέργιες μεταξύ της μακροοικονομικής σταθερότητας και της τόνωσης της ανάπτυξης και της απασχόλησης μέσω σημαντικών μεταρρυθμίσεων της οικονομίας θα πρέπει τώρα να αξιοποιηθούν. Όπως και στην περίπτωση της νέας στρατηγικής της Λισσαβόνας, η μεταρρύθμιση του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης θα δοκιμαστεί κατά τους προσεχείς μήνες και χρόνια: ο τρόπος με τον οποίο το νέο πλαίσιο θα εφαρμοστεί από την αρχή θα έχει αποφασιστική σημασία για την αξιοπιστία και τη συνολική επιτυχία της φιλόδοξης προσέγγισης που αποφάσισε να υιοθετήσει η Ευρώπη. Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να ενστερνιστούν αυτή τη στρατηγική βελτιώνοντας την ποιότητα και εξασφαλίζοντας τη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών τους.
French: Au total, les analyses effectuées indiquent que, même si le cadre de surveillance des évolutions économiques et budgétaires au sein de l’UEM a permis d’atteindre des résultats positifs, en terme de résultats budgétaires et de réformes entreprises dans la plupart des États membres, davantage doit être fait afin d’atteindre les résultats escomptés. La réforme du Pacte de stabilité et de croissance, de même que le renforcement de la stratégie de Lisbonne, ont renforcé l’adéquation des règles et procédures de gouvernance avec la réalité et les besoins économiques de l’Europe et ses États membres. Les synergies entre la stabilité macroéconomique et le renforcement de la croissance et de l’emploi, par le biais de réformes importantes de l’économie, doivent à présent être exploitées. Comme la nouvelle stratégie de Lisbonne, la réforme du Pacte de stabilité et de croissance sera mise à l’épreuve dans les mois et années à venir : la manière dont le nouveau cadre sera mis en œuvre, dès le départ, sera cruciale pour sa crédibilité future et le succès de la stratégie ambitieuse que l’Europe a décidé de poursuivre. Tous les États membres de l’UE sont fortement encouragés à poursuivre cette stratégie en améliorant la qualité et en assurant la soutenabilité de leurs finances publiques.
Greek: [1] Η έκθεση είναι διαθέσιμη στο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/publications/publicfinance_en.htm
French: [1] http://europa.eu.int/comm/economy_finance/publications/publicfinance_en.htm
Greek: [2] COM (2004) 581 της 3ης Σεπτεμβρίου 2004.
French: [2] COM(2004) 581 du 3.9.2004.
Greek: [3] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο "Συνεργασία για την οικονομική ανάπτυξη και την απασχόληση. Νέο ξεκίνημα για τη στρατηγική της Λισσαβόνας", COM (2005) 24, 2 Φεβρουαρίου 2005.
French: [3] Communication de la Commission au Conseil européen “Travailler ensemble pour la croissance et l’emploi - Un nouveau départ pour la stratégie de Lisbonne” - COM(2005) 24 du 2.2.2005.
Greek: [4] COM(2005) 154 και COM(2005) 155 της 20ής Απριλίου 2005.
French: [4] COM(2005) 154 et COM(2005) 155 du 20.4.2005.
Greek: [5] Η Συνθήκη προβλέπει διαδικασία συνεργασίας για τον κανονισμό 1466/97 του Συμβουλίου και διαδικασία διαβούλευσης για τον κανονισμό 1467/97 του Συμβουλίου.
French: [5] Le Traité prévoit la procédure de coopération pour le règlement du Conseil (CE) n° 1466/97 et la procédure de consultation pour le règlement du Conseil (CE) n° 1467/97.
Greek: [6] COM (2005) 141, 12 Απριλίου 2005.
French: [6] COM(2005) 141 du 12.4.2005.
Greek: [7] Η Επιτροπή θα υποβάλει έκθεση κατά τα τέλη του 2006 σχετικά με την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στον τομέα αυτό.
French: [7] La Commission préparera un rapport pour la fin de 2006 sur ce sujet.