Greek: (11) Ο δείκτης χρέους εκτιμάται ότι έφθασε σε 94 % του ΑΕΠ στα τέλη του 2005, υπερβαίνοντας κατά πολύ την τιμή αναφοράς 60 % του ΑΕΠ που προβλέπει η Συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης του χρέους θα μειωθεί κατά 16 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του προγράμματος, φθάνοντας σε ποσοστό χαμηλότερο του 80 % του ΑΕΠ. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκή από ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα εάν υλοποιηθούν οι κίνδυνοι αναθεώρησης προς τα κάτω. Ωστόσο, ο δείκτης του χρέους φαίνεται να μειώνεται επαρκώς προσεγγίζοντας με ταχύ ρυθμό την τιμή αναφοράς. Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, εκτιμάται ότι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει το Βέλγιο όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού είναι ως ένα βαθμό ελεγχόμενοι και λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη να διατηρηθεί υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα για παρατεταμένη χρονική περίοδο [4]. Το σημερινό επίπεδο του ακαθάριστου χρέους, ενώ παρουσιάζει μείωση, εξακολουθεί να είναι σημαντικά υψηλότερο από την τιμή αναφοράς και Απαιτείται στην επικαιροποίηση να προβλεφθεί η σταθερή μείωση του δείκτη χρέους. Η βελγική στρατηγική της τοποθέτησης των πιο μακροπρόθεσμων προβλημάτων στο επίκεντρο της δημοσιονομικής πολιτικής, μεταξύ άλλων με τη μείωση του χρέους, θα συμβάλει αναμφίβολα στο μετριασμό των κινδύνων διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών και ο νόμος σχετικά με το "Ταμείο Δημογραφικής Γήρανσης" ενισχύει την προσήλωση στον πολιτικό αυτό στόχο με τη θέσπιση νομικά δεσμευτικών δημοσιονομικών στόχων. Επιπλέον, τα πρόσφατα μέτρα που αποσκοπούν στην αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης και του δείκτη απασχόλησης αναμένεται να έχουν θετική συμβολή στη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Ωστόσο, η παρούσα δημοσιονομική θέση ενδέχεται να μην είναι επαρκής για να καλύψει πλήρως τη σημαντική αύξηση των δαπανών λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης σημαντικών πρωτογενών πλεονασμάτων κατά τα προσεχή έτη.
French: 11) Le ratio de la dette publique a atteint 94 % du PIB à la fin de 2005 selon les estimations, et dépasse donc de loin la valeur de référence de 60 % du PIB prévue par le traité. Selon le programme, le ratio d'endettement devrait décroître de 16 points de pourcentage du PIB durant la période de programmation, pour passer sous le seuil de 80 % du PIB. L'évolution du ratio de la dette pourrait être moins favorable que ne le prévoit le programme au cas où les risques de tassement se matérialiseraient. Néanmoins, le ratio d'endettement semble diminuer suffisamment et se rapproche rapidement de la valeur de référence. En ce qui concerne la viabilité des finances publiques, les coûts budgétaires attendus du vieillissement de la population ainsi que la nécessité de maintenir des excédents primaires élevés pendant une longue période [4] semblent faire peser un risque moyen sur la Belgique. Bien qu'elle se contracte, la dette brute est encore nettement supérieure à la valeur de référence, et la réduction soutenue du ratio d'endettement prévue par le programme actualisé est indispensable. La stratégie belge consistant à placer les préoccupations à plus long terme au centre de la politique budgétaire, notamment par le biais d'une réduction de la dette, permettra sans nul doute de réduire les risques qui pèsent sur la viabilité des finances publiques, et la loi relative au fonds de vieillissement renforce l'engagement politique en fixant des objectifs budgétaires juridiquement contraignants. De plus, les mesures récentes visant à relever l'âge du départ à la retraite et le taux d'emploi devraient contribuer positivement à la viabilité. Toutefois, la position budgétaire actuelle ne permettra peut-être pas de couvrir totalement l'accroissement substantiel des dépenses lié au vieillissement de la population, ce qui accentue l'importance de maintenir des excédents primaires élevés durant les prochaines années.