Greek: 120 | Γενικό πλαίσιο Κύριος στόχος του Διακανονισμού περί των κατευθυντήριων γραμμών στον τομέα των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης είναι να ρυθμίσει το ρόλο των κυβερνήσεων στις εξαγωγικές πιστώσεις, ώστε οι εξαγωγές να αντικατοπτρίζουν την ποιότητα και τις τιμές μάλλον παρά τους πιο ευνοϊκούς όρους δημόσιας στήριξης, και ως εκ τούτου να καθιερωθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των εξαγωγέων. Ο Διακανονισμός θέτει περιορισμούς στους όρους και στις προϋποθέσεις των εξαγωγικών πιστώσεων οι οποίες τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Μεταξύ των περιορισμών αυτών συγκαταλέγονται τα ελάχιστα ασφάλιστρα, η ελάχιστη πληρωμή τοις μετρητοίς που πρέπει να γίνεται κατά την έναρξη της πίστωσης ή πριν από αυτή, οι μέγιστες προθεσμίες αποπληρωμής και τα ελάχιστα επιτόκια τα οποία τυγχάνουν δημόσιας χρηματοδοτικής στήριξης. Περιορισμοί τίθενται επίσης στις διατάξεις περί συνδεδεμένης βοήθειας και υποχρεώσεων διαφάνειας για μη-συνδεδεμένη βοήθεια που αφορά το εμπόριο. Τέλος, ο Διακανονισμός περιλαμβάνει διαδικασίες για άμεση και προηγούμενη γνωστοποίηση, διαβούλευση και ανταλλαγή πληροφοριών και ανασκόπηση. Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο Διακανονισμός εισάγει αποτελεσματική διεθνή πειθαρχία για την αποφυγή των ενισχύσεων. Ο Διακανονισμός συνέβαλε στην πρόληψη των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού που συνδέονται με εξαγωγικές πιστώσεις που τυγχάνουν δημόσιας στήριξης. Αναθεωρείται συστηματικά μέσω συναίνεσης στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων που διεξάγονται στους κόλπους του ΟΟΣΑ. Οι ισχύουσες αποφάσεις του Συμβουλίου πρέπει να αναθεωρηθούν ώστε να αντιστοιχούν στην πλέον πρόσφατη έκδοση του Διακανονισμού, δηλαδή στο έγγραφο του ΟΟΣΑ TD/PG(2005)38/FINAL της 5ης Δεκεμβρίου 2005. |
French: 120 | Contexte général L'objectif principal de l'arrangement relatif à des lignes directrices pour les crédits à l'exportation bénéficiant d'un soutien public est de réglementer le rôle des gouvernements dans les crédits à l'exportation, de sorte que les exportations reflètent la qualité et les prix plutôt que les conditions de soutien public les plus favorables, et, partant, d'établir des conditions de concurrence égales pour tous les exportateurs. L'arrangement assigne des limites aux conditions et modalités des crédits à l'exportation bénéficiant d'un soutien public. Ces limites concernent les primes minimums, le versement comptant minimum à effectuer au point de départ du crédit ou avant celui-ci, les délais maximums de remboursement et les taux d'intérêt minimums qui bénéficient d'un soutien financier public. Des restrictions sont aussi imposées à l'octroi de crédits d'aide liée ainsi que des obligations de transparence pour l'aide déliée affectant les échanges. Enfin, l'arrangement prévoit des procédures de notification immédiate et préalable, de consultation, d'échange d'informations et d'examen. La Commission estime que l'arrangement constitue une discipline internationale efficace en vue d'éviter les subventions. L'arrangement a contribué à empêcher les distorsions de concurrence liées aux crédits à l'exportation bénéficiant d'un soutien public. Il est régulièrement actualisé par des négociations par consensus menées dans le cadre de l'OCDE. Il y a lieu d'actualiser les décisions en vigueur du Conseil afin de tenir compte de la version la plus récente de l'arrangement, c'est-à-dire le document de l'OCDE TD/PG(2005)38/FINAL du 5 décembre 2005. |