Greek: Γενικό πλαίσιο Σύμφωνα με το άρθρο 11 A παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/EΟΚ, βάση επιβολής του φόρου για τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών είναι "οτιδήποτε αποτελεί την αντιπαροχή την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει από τον αγοραστή για τις πράξεις αυτές ο προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες….". Η διάταξη αυτή είναι κανονικά επαρκής στις περιπτώσεις που η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών είναι μία απλή εμπορική συναλλαγή και δεν υπάρχει κανένας δεσμός ανάμεσα στον προμηθευτή των αγαθών ή τον παρέχοντα τις υπηρεσίες και τον αγοραστή/λήπτη, ο οποίος θα μπορούσε να επηρεάσει την αξία της. Εντούτοις, φαίνεται ότι στις περιπτώσεις που υπάρχει δεσμός ανάμεσα στα συναλλασσόμενα μέρη, η αξία ορισμένων παραδόσεων αγαθών ή παροχών υπηρεσιών μειώνεται προκειμένου να μειωθεί και το ποσό του φόρου, με αποτέλεσμα τη μείωση των φορολογικών εσόδων. Στις περιπτώσεις που ο λήπτης δεν έχει πλήρες δικαίωμα έκπτωσης, η μείωση της αξίας σε σχέση με την κανονική αξία στην αγορά έχει ως συνέπεια και τη μείωση του μη ανακτήσιμου φόρου επί των εισροών. Για να αποφεύγονται οι απώλειες φορολογικών εσόδων λόγω μείωσης της αξίας, η Ισπανία ζήτησε να της δοθεί το δικαίωμα τροποποίησης της βάσης επιβολής του φόρου στις περιπτώσεις στις οποίες η βάση επιβολής του φόρου διαφέρει σημαντικά από την κανονική αξία και η παράδοση αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται μεταξύ συνδεόμενων προσώπων. Για τους σκοπούς της εκ νέου εκτίμησης της αξίας, τα συνδεόμενα πρόσωπα είναι εκείνα που καθορίζονται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και απαριθμούνται στην ισπανική νομοθεσία. Η πρόταση επιτρέπει στις φορολογικές αρχές της Ισπανίας να χρησιμοποιούν ως βάση για τον υπολογισμό του ΦΠΑ την κανονική αξία (όπως ορίζεται στο άρθρο 11A παράγραφος 1) αντί για την καταβαλλόμενη αντιπαροχή. Οι κανόνες υπολογισμού της αξίας των ενδοκοινοτικών αποκτήσεων προβλέπονται στο άρθρο 28ε της οδηγίας 77/388/EΟΚ, το οποίο επεκτείνει τους κανόνες του άρθρου 11Α στις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις. Για να διασφαλιστεί ότι οι παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών στην εγχώρια αγορά και οι ενδοκοινοτικές αποκτήσεις θα αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο και για να μην καταστρατηγείται εύκολα το μέτρο με τη βοήθεια συνδεόμενων προσώπων σε άλλα κράτη μέλη, η Ισπανία επιθυμεί να συμπεριλάβει τις ενδοκοινοτικές αποκτήσεις στο πεδίο εφαρμογής του ειδικού μέτρου. Η πρόταση έχει ως στόχο τη χορήγηση αδείας για την εφαρμογή ειδικού μέτρου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2009. Η διάρκεια της ισχύος του είναι περιορισμένη προκειμένου να επανεξεταστεί το μέτρο με βάση την εμπειρία ή τις ανάγκες που ενδέχεται να εξακολουθούν να υπάρχουν. Ωστόσο, στις 16 Μαρτίου 2005, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο το έγγραφο COM(2005)89. Πρόκειται για μία πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/EΟΚ όσον αφορά ορισμένα μέτρα για την απλοποίηση της διαδικασίας επιβολής του ΦΠΑ και για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής καθώς και για την κατάργηση ορισμένων αποφάσεων χορήγησης παρεκκλίσεων. Η γνωστή ως "πρόταση εξορθολογισμού του άρθρου 27" αφορά, εκτός των άλλων, και τη νομοθεσία η οποία καλύπτει τον ίδιο τομέα με το αιτούμενο μέτρο. Η προτεινόμενη παρέκκλιση θα παύσει ισχύει μόλις τεθούν σε ισχύ στον τομέα αυτό τα μέτρα που προβλέπει η οδηγία που θα προκύψει από την πρόταση εξορθολογισμού. |
French: 120 | Contexte général L’article 11, titre A, paragraphe 1, de la directive 77/388/CEE prévoit que la base d’imposition d’une livraison de biens ou d’une prestation de services se compose de «tout ce qui constitue la contrepartie obtenue ou à obtenir par le fournisseur ou le prestataire pour ces opérations de la part de l’acheteur». Cette disposition est généralement suffisante lorsque la livraison de biens ou la prestation de services est effectuée dans un but véritablement commercial et qu’il n’existe entre le fournisseur/prestataire et l’acheteur/le preneur aucun lien susceptible d’avoir une incidence sur la valeur de l’opération. Cependant, lorsque les parties sont liées, il apparaît que certaines livraisons/prestations font l’objet d’une manipulation de leur valeur afin de diminuer la taxe à laquelle elles sont soumises. Lorsque le preneur lié ne peut faire valoir intégralement le droit à déduction, une sous-évaluation par rapport à la valeur normale du marché réduit son exposition à la taxe d’amont irrécupérable. Afin de prévenir les pertes de recettes fiscales entraînées par ces sous-évaluations, l’Espagne a demandé de pouvoir modifier la base d’imposition lorsque, à l’instar des situations décrites, la base imposable s’écarte considérablement de la valeur normale du marché et lorsque l’opération s’effectue entre personnes liées. Aux fins de la réévaluation, les personnes liées sont objectivement définies et énumérées dans la législation espagnole. La proposition autorise les autorités fiscales espagnoles à appliquer la valeur normale du marché (définie à l’article 11, titre A, paragraphe 1) à la fourniture/prestation aux fins du calcul de la TVA, plutôt que la contrepartie effectivement acquittée. Les règles concernant l’évaluation des acquisitions intracommunautaires figurent à l’article 28 sexies de la directive 77/388/CEE, qui étend aux acquisitions intracommunautaires les dispositions de l’article 11, titre A. Afin d’assurer que les fournitures/prestations domestiques et les acquisitions intracommunautaires soient traitées sur un pied d’égalité et que la mesure corrective ne puisse être facilement contournée par le recours à des personnes liées établies dans d’autres États membres, l’Espagne souhaite inclure les acquisitions intracommunautaires dans le champ d’application de la mesure particulière. La proposition autorise l’application de la mesure particulière jusqu’au 31 décembre 2009. Elle est limitée dans le temps afin de permettre un réexamen de la mesure à la lumière de l’expérience et d’une évaluation des besoins encore existants. Toutefois, le 16 mars 2005, la Commission a présenté le document COM(2005)89 au Conseil. Il s’agit d’une proposition de directive modifiant la directive 77/388/CEE en ce qui concerne certaines mesures visant à simplifier la perception de la taxe sur la valeur ajoutée et à lutter contre la fraude et l’évasion fiscales et abrogeant certaines décisions accordant des dérogations. Cette proposition dite de «rationalisation de l’article 27» englobe notamment la législation qui couvre les situations analogues à celles visées par la mesure sollicitée. La dérogation proposée ne sera dès lors plus applicable dès l’entrée en vigueur des mesures prévues dans ce domaine, contenues dans la directive résultant de la proposition de rationalisation. |