Greek: 110 | Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Στο πλαίσιο της στενότερης συνεργασίας Σένγκεν, η κοινή πολιτική θεωρήσεων αναγνωρίστηκε ως θεμελιώδης συνιστώσα της δημιουργίας κοινού χώρου χωρίς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα. Το κεκτημένο του Σένγκεν για την πολιτική θεωρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της Κοινής Προξενικής Εγκυκλίου (ΚΠΕ), η οποία συντάχθηκε στο πλαίσιο της διακυβερνητικής συνεργασίας Σένγκεν, ενσωματώθηκε στο θεσμικό και νομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ. Οι διατάξεις Σένγκεν σχετικά με την πολιτική θεωρήσεων απέκτησαν νομική βάση[1] [άρθρο 62 παράγραφος 2 στοιχείο β)] και επομένως αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κοινοτικού δικαίου. Η ΚΠΕ συνιστά επί του παρόντος τη βασική νομική πράξη που διέπει τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση θεωρήσεων βραχείας διαμονής, θεωρήσεων διέλευσης και θεωρήσεων διέλευσης από αερολιμένα, παρόλο που ορισμένες αρχές περιλαμβάνονται επίσης στην ίδια τη Σύμβαση Σένγκεν και ορισμένες διατάξεις περιλαμβάνονται σε άλλες χωριστές αποφάσεις. Το Πρόγραμμα της Χάγης «υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης της κοινής πολιτικής θεωρήσεων ως μέρος ενός πολυεπίπεδου συστήματος με στόχο τη διευκόλυνση των νόμιμων ταξιδιών και την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης μέσω της περαιτέρω εναρμόνισης των εθνικών νομοθεσιών και των πρακτικών διεκπεραίωσης των τοπικών προξενικών αρχών.» Προς τούτο, μεταξύ άλλων μέτρων, η Επιτροπή κλήθηκε «να αναθεωρήσει την Κοινή Προξενική Εγκύκλιο». Για να εκπληρωθούν οι στόχοι του Προγράμματος της Χάγης και να ενισχυθεί η συνοχή της κοινής πολιτικής θεωρήσεων σχετικά με τη χορήγηση των προαναφερθέντων τύπων θεωρήσεων, ο προτεινόμενος κανονισμός : ενσωματώνει όλες τις νομικές πράξεις που διέπουν τις αποφάσεις σχετικά με τις θεωρήσεις σε ένα Κώδικα Θεωρήσεων· αναπτύσσει ορισμένα τμήματα της υφιστάμενης νομοθεσίας για να ληφθούν υπόψη οι πρόσφατες εξελίξεις και οι νέες διαστάσεις της διαδικασίας χορήγησης θεωρήσεων και για να καλυφθούν τα υπάρχοντα κενά· αυξάνει τη διαφάνεια και την ασφάλεια του δικαίου διασαφηνίζοντας το νομικό καθεστώς των διατάξεων της ΚΠΕ και των παραρτημάτων της με την απομάκρυνση από τη νομική πράξη διατάξεων που είναι περιττές ή έχουν πρακτικό και επιχειρησιακό χαρακτήρα· ενισχύει τα διαδικαστικά εχέγγυα με τη θέσπιση κανόνων για την υποχρεωτική αιτιολόγηση των απορρίψεων των αιτήσεων θεωρήσεων· ενδυναμώνει την ίση μεταχείριση των αιτούντων θεώρηση διευκρινίζοντας ορισμένα θέματα για την αύξηση της εναρμονισμένης εφαρμογής των νομοθετικών διατάξεων. |
French: - Motivations et objectifs de la propositionDans le cadre du renforcement de la coopération Schengen, la définition d’une politique commune des visas a été considérée comme un élément fondamental de la création d'un espace commun dépourvu de contrôles aux frontières intérieures.L’entrée en vigueur du traité d’Amsterdam a eu pour effet d’intégrer dans le cadre institutionnel et juridique de l'Union européenne l’acquis de Schengen relatif à la politique des visas, notamment les Instructions consulaires communes (ICC), élaborées dans le contexte de la coopération intergouvernementale Schengen. Les dispositions Schengen relatives à la politique des visas ont été dotées d'une base juridique[1] (article 62, paragraphe 2, point b), du traité CE) et font donc partie intégrante du droit communautaire. Les ICC constituent actuellement l'instrument de base régissant les procédures et conditions de délivrance des visas de court séjour, des visas de transit et des visas de transit aéroportuaire, bien que certains principes apparaissent également dans la Convention d’application de l’Accord de Schengen (dénommée ci-après, «convention Schengen») proprement dite et que plusieurs dispositions figurent dans d'autres décisions.Dans le programme de La Haye, le Conseil européen «souligne qu'il convient de poursuivre la mise en place de la politique commune des visas, qui fera partie d'un système à multiples composantes destiné à faciliter les voyages effectués de façon légitime et à lutter contre l'immigration clandestine par le biais d'une plus grande harmonisation des législations nationales et des modalités de délivrance des visas dans les missions consulaires locales». À cet effet, la Commission a notamment été invitée «à revoir les Instructions consulaires communes». Afin d’atteindre les objectifs définis dans le programme de La Haye et de renforcer la cohérence de la politique commune des visas concernant la délivrance des types de visas susmentionnés, le règlement proposé:- intègre en un code unique des visas tous les instruments juridiques régissant les décisions relatives aux visas;- approfondit certains volets de la législation actuelle afin de tenir compte des évolutions récentes dans ce domaine ainsi que des nouvelles dimensions de la procédure de délivrance de visas, et de combler les lacunes existantes;- accroît la transparence et la sécurité juridique en précisant le statut juridique des dispositions des ICC et de leurs annexes et en supprimant de l'instrument juridique les dispositions superflues ou de nature opérationnelle pratique;- renforce les garanties procédurales en fixant des règles relatives à la motivation obligatoire des décisions de rejet des demandes de visa;- consolide l'égalité de traitement des demandeurs de visa en précisant un certain nombre d’éléments afin d'harmoniser davantage l’application des dispositions législatives.- Contexte général