Greek: (50) Την περίοδο 1988-1994, το κράτος κατέβαλε στην France 2 τρεις εισφορές κεφαλαίου. Συνήθως η Επιτροπή θεωρεί ότι η εισφορά κεφαλαίου από το κράτος σε μία επιχείρηση δεν συνιστά επιλεκτικό πλεονέκτημα γι’ αυτήν, εάν η εν λόγω συνεισφορά πραγματοποιείται υπό περιστάσεις που θα ήταν αποδεκτές για ιδιώτη επενδυτή που δραστηριοποιείται υπό κανονικές συνθήκες οικονομίας αγοράς. Αυτή η δοκιμή του ιδιώτη επενδυτή σε οικονομία αγοράς, λόγω της φύσης της, εφαρμόζεται μόνο για επενδύσεις σε εμπορικές δραστηριότητες για τις οποίες προβλέπεται κανονική απόδοση. Εν προκειμένω, η France 2 έχει ως δραστηριότητα τον σχεδιασμό και προγραμματισμό τηλεοπτικών εκπομπών σύμφωνα με την αποστολή που της έχει αναθέσει το κράτος και μεγάλο μέρος της δραστηριότητάς της χρηματοδοτείται, ως εκ τούτου, απευθείας από το κράτος μέσω των τελών άδειας λειτουργίας. Ο προγραμματισμός της δεν αποσκοπεί στη μεγιστοποίηση των εμπορικών εσόδων της. Συνεισφέροντας κεφάλαια στην France 2, ο πρωταρχικός στόχος του κράτους δεν ήταν επομένως να επιτύχει τη βέλτιστη απόδοση. Έτσι, το κράτος δεν χορήγησε αυτές τις εισφορές κεφαλαίου στην France 2 με το κίνητρο ιδιώτη επενδυτή σε οικονομία αγοράς. Στις παρατηρήσεις που διατύπωσαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 και στις 29 Απριλίου 1999, οι γαλλικές αρχές προέβαλαν το επιχείρημα σύμφωνα με το οποίο το κράτος ενήργησε ως ιδιώτης επενδυτής σε οικονομία αγοράς. Φαίνεται ωστόσο αντιφατικό να υποστηρίζεται σε ορισμένες παρατηρήσεις ότι το κράτος ενήργησε ως ιδιώτης επενδυτής σε οικονομία της αγοράς και στις παρατηρήσεις σχετικά με την κίνηση της επίσημης διαδικασίας εξέτασης ότι η κρατική παρέμβαση υπέρ της France 2 τήρησε τα κριτήρια των κατευθυντήριων γραμμών για τις ενισχύσεις αναδιάρθρωσης ή διάσωσης προβληματικών επιχειρήσεων. Στην πραγματικότητα, οι κατευθυντήριες γραμμές εφαρμόζονται όταν τίθεται θέμα ενισχύσεων διάσωσης ή αναδιάρθρωσης και όχι για παρεμβάσεις αντίστοιχες με εκείνες ιδιώτη επενδυτή σε οικονομία αγοράς.
French: (50) Sur la période 1988-1994, l’État a également versé à France 2 trois dotations en capital. La Commission considère normalement qu’un apport en capital de l’État à une entreprise ne constitue pas un avantage sélectif pour celle-ci, si cet apport est réalisé dans des circonstances qui seraient acceptables pour un investisseur privé opérant dans les conditions normales d’une économie de marché. Ce test de l’investisseur privé en économie de marché, en raison de sa nature même, ne peut s’appliquer qu’aux investissements dans des activités commerciales dont il est escompté un rendement normal. En l’espèce, France 2 a pour activité la conception et la programmation d’émissions de télévision conformes aux missions qui lui ont été confiées par l’État et une grande partie de son activité est à ce titre directement financée par l’État à travers la redevance. Sa programmation n’a pas pour but de maximiser ses recettes commerciales. En apportant du capital à France 2, l’objectif premier de l’État n’était donc pas d’obtenir un rendement optimal. Ainsi, l’État n’a pas octroyé ces dotations en capital à France 2 avec la motivation d’un investisseur privé en économie de marché. Dans leurs observations en date du 20 décembre 1996 et du 29 avril 1999, les autorités françaises avaient soulevé l’argument selon lequel l’État avait agi comme un investisseur privé en économie de marché. Il s’avère cependant contradictoire de soutenir dans certaines observations que l’État a agi comme un investisseur privé en économie de marché et dans les observations sur l’ouverture de la procédure formelle d’examen, que l’intervention de l’État en faveur de France 2 a respecté les critères des lignes directrices sur les aides au sauvetage et à la restructuration des entreprises en difficulté. En effet, les lignes directrices s’appliquent lorsqu’il est question d’aides au sauvetage ou à la restructuration, et non d’interventions conformes à celles d’un investisseur privé en économie de marché.