FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: 3.2.8 Πώς θα πρέπει να υπολογιστούν οι ποινές για μια ΠΕ; Οι τεχνικές χρηματοδότησης της ενυπόθηκης πίστης ποικίλουν από τη μια χώρα στην άλλη, αλλά ως γενικός κανόνας ισχύει ότι ο δανειστής εφοδιάζεται με κεφάλαια με την έκδοση ομολογιών που διασφαλίζονται από τις υποθήκες των ακινήτων που πωλεί στην πρωτογενή και δευτερογενή αγορά. Οι τεχνικές και τα προϊόντα, μεταξύ των οποίων το νέο προϊόν equity release, (μηχανισμός ενυπόθηκης προσόδου) διαφέρουν εξάλλου σημαντικά ανάλογα με τη διάρκεια των δανείων, τα σταθερά ή κυμαινόμενα επιτόκια, τους όρους εξυπηρέτησης του δανείου, τις τεχνικές και τις χρήσεις της αγοράς. Η ΠΕ συνεπάγεται, μαζί με το όφελος για τον καταναλωτή, δαπάνη για τον δανειστή, ο οποίος πρέπει — γενικά και πολύ απλά — να χρησιμοποιήσει εκ νέου το ποσό της προεξόφλησης για την εξαγορά των ομολογιών που μένουν ακάλυπτες από εγγύηση. Τα οικονομικά μαθηματικά παρέχουν τον τύπο για τον υπολογισμό του κόστους για τον δανειστή, κόστος που ποικίλλει ανάλογα με την περίοδο που απομένει, την πορεία των επιτοκίων και την κατάσταση της αγοράς. Η ΕΟΚΕ υποστηρίζει ότι η απάντηση σε αυτό το ερώτημα έγκειται στην εφαρμογή της αρχής της ισότητας: απέναντι στο όφελος για τον καταναλωτή πρέπει να υπολογιστεί το πραγματικό κόστος του δανειστή λόγω της ΠΕ.
French: 3.2.8 Comment les pénalités en cas de remboursement anticipé devraient-elles être calculées? Si les techniques de financement du crédit hypothécaire varient d'un État membre à l'autre, en règle générale toutefois le prêteur obtient des fonds grâce à l'émission d'obligations garanties par des hypothèques sur des immeubles qu'il vend sur le marché primaire ou secondaire. Les techniques et les produits, parmi lesquels la nouvelle hypothèque rechargeable, varient toutefois sensiblement en fonction de la durée du prêt, du type de taux (fixe ou variable), de la rémunération, des techniques et des usages des marchés. S'il présente un avantage pour le consommateur, un remboursement anticipé implique des coûts pour le prêteur qui doit, pour décrire les choses d'une manière très approximative et simplifiée, réutiliser la somme reçue à l'avance pour racheter les obligations non garanties. Les mathématiques financières fournissent les formules qui permettent de calculer les coûts supportés par le prêteur, ceux-ci variant en fonction de la période qui reste à courir, de l'évolution des taux et de la situation du marché. Le CESE considère que l'application du principe d'équité peut constituer une réponse à cette question: il convient de calculer les coûts que le remboursement anticipé implique effectivement pour le prêteur au regard du bénéfice qu'il représente pour le consommateur.
Greek: 3.2.9 Οι κανόνες για τον υπολογισμό θα πρέπει να περιλαμβάνονται στον κώδικα δεοντολογίας ή, ακόμη καλύτερα, σε κάθε επιμέρους σύμβαση. Οι μοναδικοί τυποποιημένοι κανόνες που υπάρχουν για το θέμα αυτό είναι οι κανόνες των οικονομικών μαθηματικών: δεν υπάρχουν ιδιαίτερες δυσκολίες για τον υπολογισμό των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων με βάση την περίοδο που έχει διανυθεί και την περίοδο που έχει απομείνει, τα επιτόκια που έχουν εφαρμοστεί και τα τρέχοντα επιτόκια. Το καθαρά μαθηματικό αποτέλεσμα ενσωματώνεται στον υπολογισμό των κερδών ή των απωλειών για το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, που απορρέουν κατά την υπό εξέταση περίοδο από την εκ νέου επένδυση του ποσού της πρόωρης εξόφλησης. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αποκλειστεί η πληρωμή ποινής.
French: 3.2.9 Les règles de calcul devraient figurer dans le code de conduite ou, mieux encore, dans chaque contrat individuel. Les seules règles normalisées possibles dans ce domaine sont celles de la mathématique financière: il n'y a pas de difficulté particulière à calculer les avantages et les inconvénients sur la base de la période écoulée et de celle qui reste à courir, des taux appliqués et des taux du marché. Le résultat — purement mathématique — devrait être complété par le calcul des bénéfices ou désavantages qui découlent pour l'institution financière et durant la période étudiée, du réinvestissement des liquidités acquises à l'avance. En tout cas, le versement de pénalités devrait être exclu.
Greek: 3.2.10 Το τρίτο ερώτημα, για το πώς θα πρέπει να ενημερώνεται ο καταναλωτής σχετικά με την πρόωρη εξόφληση, έχει ήδη απαντηθεί στο τελευταίο τμήμα του προηγούμενου σημείου: δεν υπάρχει, πράγματι, λόγος να μην περιλαμβάνεται η ΠΕ είτε στην προληπτική πληροφόρηση είτε στην συγκεκριμένη πληροφόρηση και- ακόμη καλύτερα- στη σύμβαση.
French: 3.2.10 Une réponse à la troisième question (comment le consommateur devrait-il être informé des possibilités de remboursement anticipé?), a été donnée dans la dernière partie du paragraphe précédent. En effet, le CESE ne voit pas pourquoi la possibilité d'un remboursement anticipé ne pourrait pas figurer parmi les informations fournies au préalable ou ponctuellement et, mieux encore, également dans le contrat.
Greek: 3.2.11 Τέσσερα ερωτήματα αφορούν το ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης (ΕΠΕ) (annual percentage rate — APR σύμφωνα με τα αγγλικά αρκτικόλεξα). Το πρώτο αναφέρεται σε ένα θέμα που έχει συζητηθεί ευρέως κατά τις φάσεις προετοιμασίας της σχετικής οδηγίας, και συνίσταται στο εάν ο σκοπός του ΕΠΕ είναι η πληροφόρηση, η σύγκριση ή και τα δύο. Το γεγονός ότι μετά από χρόνια η Επιτροπή θέτει εκ νέου το ερώτημα σημαίνει ότι υπάρχουν ακόμη αμφιβολίες για το θέμα αυτό. Ο τύπος που έχει υιοθετηθεί για τον υπολογισμό του ΕΠΕ ανταποκρίνεται σε μια ακριβή μαθηματική και οικονομική λογική και, κατά τον νομοθέτη, θα πρέπει να ανταποκρίνεται και σε κριτήρια πληροφόρησης, διαφάνειας και δυνατότητας σύγκρισης. Στην πράξη όμως, ο καταναλωτής, που δεν είναι ειδικός στα οικονομικά μαθηματικά, δεν μπορεί παρά να λάβει γνώση του αριθμητικού στοιχείου που του ανακοινώνεται: συνεπώς μόνον τυπικά τηρούνται οι απαιτήσεις πληροφόρησης και διαφάνειας. Όσον αφορά τις συγκρίσεις με άλλες προσφορές, αυτές είναι δυνατές μόνον υπό την προϋπόθεση ότι οι διάφοροι προτείνοντες προσφέρουν ακριβώς το ίδιο προϊόν και έχουν ακολουθήσει τις ίδιες μεθόδους υπολογισμού και ότι τα αριθμητικά στοιχεία που έχουν χρησιμοποιηθεί για τους υπολογισμούς εξηγούνται λεπτομερώς.
French: 3.2.11 Quatre questions ont trait au taux annuel (taux annuel effectif global– TAEG). La première porte sur un thème déjà largement débattu lors des étapes qui ont précédé l'adoption de la directive concernée: la finalité du TAEG est-elle d'informer, de comparer ou les deux? Le fait que la Commission repose la question plusieurs années après semble indiquer que des interrogations subsistent à ce sujet. La formule adoptée pour calculer le TAEG répond à une logique mathématique et économique précise et, pour le législateur, doit satisfaire également à des exigences en matière d'information, de transparence et de possibilité de comparaison. En pratique toutefois, le consommateur qui n'est pas un expert en mathématique financière n'a d'autre choix que de prendre note du chiffre qui lui est communiqué. Aussi les exigences en matière d'information et de transparence ne sont-elles respectées que formellement. En ce qui concerne la comparaison avec d'autres offres, celle-ci est possible à condition que les différentes propositions portent exactement sur le même produit, aient été élaborées sur la base des mêmes méthodes de calcul et que les chiffres utilisés pour les calculs soient précisés de manière détaillée.
Greek: 3.2.12 Το δεύτερο ερώτημα για το εάν θα έπρεπε να υπάρχει ένα ευρωπαϊκό πρότυπο που να καλύπτει τόσο τη μέθοδο υπολογισμού όσο και τα στοιχεία του κόστους, επιδέχεται το δίχως άλλο μιας κατ' αρχήν θετικής απάντησης. Στην πράξη όμως, ο καθορισμός ενός παρόμοιου προτύπου δεν είναι δυνατός εάν δεν υπάρξουν εναρμονισμένα συστήματα, επακριβώς συγκρίσιμα προϊόντα και τυποποιημένες διοικητικές διαδικασίες: στόχος που βραχυπρόθεσμα δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί.
French: 3.2.12 La deuxième question (devrait-il y avoir une norme européenne couvrant aussi bien la méthode de calcul que les éléments de coût?) appelle en principe une réponse positive. Dans la pratique toutefois, cette norme ne pourra être définie tant qu'il n'existera pas des systèmes harmonisés, des produits exactement comparables et des procédures administratives normalisées. Un objectif difficile à atteindre à court terme.
Greek: 3.2.13 Για το τρίτο ερώτημα σχετικά με το ποια στοιχεία του κόστους θα έπρεπε να περιλαμβάνει αυτό το ευρωπαϊκό πρότυπο, η ΕΟΚΕ υποστηρίζει ότι θα μπορούσε να καθοριστεί ένας ελάχιστος κοινός παρονομαστής αποτελούμενος από τις δαπάνες για την πρακτική διαδικασία, από το κόστος της σύστασης υποθήκης, από τις σαφώς προσδιοριζόμενες διοικητικές δαπάνες και από το κόστος της ασφάλειας. Σε πρώτη φάση τούτο είναι αρκετό για τον καταναλωτή προκειμένου να συγκρίνει τις διάφορες προσφορές· ωστόσο, κάθε δανειστής θα πρέπει να εφιστά την προσοχή των καταναλωτών σε μια πολύ εύκολη επιλογή που βασίζεται μόνο σε ένα ΕΠΕ που έχει υπολογιστεί με τον ανωτέρω τρόπο.
French: 3.2.13 S'agissant de la troisième question (quels types d'éléments de coût devraient être pris en compte par une norme européenne?), le CESE considère que ces éléments pourraient comporter au moins les frais de dossier, les coûts de constitution de l'hypothèque, les frais administratifs clairement identifiables et le coût de l'assurance. En première approximation, ceci devrait suffire pour permettre au consommateur de comparer les différentes offres. Toutefois, chaque prêteur devrait mettre les consommateurs clairement en garde contre un choix trop facile basé uniquement sur un TAEG calculé sur la base de ces éléments.
Greek: 3.2.14 Το τελευταίο ερώτημα, δηλαδή εάν είναι επιθυμητό ο δανειστής να παρέχει χωριστή πληροφόρηση για όλα τα στοιχεία κόστους που δεν λαμβάνονται υπόψη στο ΕΠΕ, καθώς και σχετικά με την παρουσίαση των επιπτώσεων του ΕΠΕ με συγκεκριμένα στοιχεία, όπως το μηνιαίο κόστος ή το συνολικό κόστος του δανείου, επιδέχεται δύο ξεχωριστών απαντήσεων. Για το πρώτο τμήμα της ερώτησης η απάντηση της ΕΟΚΕ είναι καταφατική, επειδή μεταξύ άλλων η παρουσίαση των στοιχείων κόστους που δεν λαμβάνονται υπόψη στο ΕΠΕ καθιστά δυνατή την άρση των επιφυλάξεων για τη σύγκριση των όρων που αναφέρεται στο προηγούμενο σημείο. Όσον αφορά την παρουσίαση των επιπτώσεων του ΕΠΕ με "συγκεκριμένα" στοιχεία όπως αναφέρει η Επιτροπή, η ΕΟΚΕ υποστηρίζει ότι τούτο είναι δυνατό και ότι υπάρχουν προγράμματα της πληροφορικής ικανά να ανταποκριθούν σε αυτή την απαίτηση– εάν πρόκειται πραγματικά για απαίτηση. Η αμφιβολία εμφανίζεται για τους λόγους που αναφέρονται στο σημείο 3.2.11: ο καταναλωτής κινδυνεύει πράγματι να μπερδευτεί αργότερα εάν τίθεται ταυτόχρονα αντιμέτωπος με ένα χρηματοοικονομικό σχέδιο εξόφλησης — αυτό που πραγματικά του χρησιμεύει — και με ένα άλλα σχέδιο που, αν και σωστό από την άποψη των οικονομικών μαθηματικών, αποκλίνει από το πρώτο.
French: 3.2.14 La dernière question de la Commission (est-il souhaitable que le prêteur fournisse des informations séparées sur les coûts non pris en compte dans le calcul du TAEG et qu'il présente concrètement sa signification, par exemple le coût mensuel ou global du prêt?) appelle deux réponses distinctes. Le CESE répond par l'affirmative à la première partie de la question, notamment parce que la communication des coûts non pris en compte dans le TAEG permettrait de lever la réserve sur la comparaison des conditions dont il est question au paragraphe précédent. Concernant la présentation de la signification du TAEG en termes "concrets" au sens où l'entend la Commission, le CESE est d'avis qu'elle est tout à fait possible et qu'il existe des programmes informatiques en mesure de satisfaire à cette exigence — pour autant qu'il s'agisse vraiment d'une exigence. Un doute surgit cependant pour les raisons évoquées au paragraphe 3.2.11: le consommateur risque d'être encore plus désorienté s'il est confronté dans le même temps à un plan financier de remboursement qui lui est vraiment utile et à un autre plan qui, bien qu'il soit juste du point de vue de la mathématique financière, s'écarte du premier.
Greek: 3.2.15 Η Επιτροπή θέτει τέσσερα ερωτήματα σχετικά με τις ρυθμίσεις για την τοκογλυφία και τη διακύμανση των επιτοκίων. Όσον αφορά το πρώτο, για το ποιες είναι οι επιπτώσεις των κανόνων τοκογλυφίας για την ολοκλήρωση της αγοράς (που υπάρχουν σε ορισμένα κράτη μέλη), πρέπει να γίνει μια εισαγωγή: στα κράτη μέλη όπου η νομοθεσία προβλέπει ορισμένα ανώτατα όρια όσον αφορά τα επιτόκια, φαίνεται ότι τα όρια αυτά έχουν τεθεί για τα καταναλωτικά δάνεια, τους ακάλυπτους τρέχοντες λογαριασμούς και τα προσωπικά δάνεια, αλλά όχι –κατά τη γνώμη της ΕΟΚΕ- τα ενυπόθηκα δάνεια. Σε κάθε περίπτωση, το πρόβλημα είναι λεπτό: ένα κράτος μέλος που έχει θεσπίσει όρια ενδέχεται να θέλει να διώξει δικαστικά τον δανειστή άλλου κράτους μέλους ότι παραβίασε έναν κανόνα ο οποίος δεν αφορά τον εν λόγω δανειστή, αλλά αφορά μία έγκυρη σύμβαση στην επικράτειά του. Οι εθνικοί κανόνες για την τοκογλυφία αποτελούν συνεπώς εμπόδια για την ολοκλήρωση της αγοράς.
French: 3.2.15 La Commission pose quatre questions concernant la réglementation sur l'usure et la variation des taux d'intérêt. S'agissant de la première question (quelles sont les implications de la réglementation sur l'usure (qui existe dans certains États membres) sur l'intégration du marché?), il convient tout d'abord d'apporter la précision suivante: dans les États membres dont la législation impose des plafonds aux taux d'intérêt, il semble que ceux-ci sont fixés en tenant compte du crédit à la consommation, des découverts sur les comptes courants et des crédits personnels, mais pas — de l'avis du CESE — du crédit hypothécaire. Le problème est en tout cas délicat: un État membre qui aurait fixé un plafond pourrait vouloir poursuivre le prêteur d'un autre pays qui a enfreint une règle à laquelle ce prêteur n'est pas soumis mais qui concerne un contrat valable sur son territoire. Les règles nationales en matière d'usure constituent en tout cas une entrave à l'intégration des marchés.
Greek: 3.2.16 Το δεύτερο ερώτημα αφορά τη δυνατότητα εξέτασης του θέματος της τοκογλυφίας σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που δεν αφορά το συγκεκριμένο τομέα των ενυπόθηκων δανείων. Η απάντηση της ΕΟΚΕ στο ερώτημα αυτό είναι καταφατική: εάν με περαιτέρω αναλύσεις αποδειχθεί αναγκαίο, μια κοινοτική νομοθεσία θα μπορούσε να αντικαταστήσει επωφελώς τις διάφορες υφιστάμενες εθνικές ρυθμίσεις. Η ΕΟΚΕ ωστόσο επισημαίνει τον κίνδυνο των παρά πολύ απλών λύσεων: σ' ένα ενιαίο επιτόκιο τοκογλυφίας ενδέχεται να μην ληφθούν υπόψη τα ατομικά χαρακτηριστικά των αγορών. Ιδιαίτερα, ο καθορισμός ενιαίου επιτοκίου θα ήταν άσκοπος και θα έπρεπε να αφεθεί στη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους μέλους, αφού επιλυθεί το πρόβλημα που θίγεται στο τελευταίο μέρος σημείου 3.2.15.
French: 3.2.16 La deuxième question concerne l'opportunité d'examiner la question des taux d'usure dans un contexte plus large, sans lien spécifique avec le crédit hypothécaire. Le CESE répond par l'affirmative: si un examen plus approfondi en révélait la nécessité, une législation communautaire pourrait remplacer les différentes réglementations nationales en vigueur actuellement. Le CESE met toutefois en garde contre toute solution simpliste: un taux d'usure uniforme risquerait de ne pas prendre en compte les caractéristiques spécifiques des marchés. Plus particulièrement, la définition d'un taux unique n'aurait pas de sens. Chaque État membre devrait être libre de définir un taux, une fois le problème évoqué dans la dernière partie du paragraphe 3.2.15 résolu.
Greek: 3.2.17 Το τρίτο ερώτημα αφορά το γεγονός εάν οι περιορισμοί που υπάρχουν σε ορισμένα κράτη μέλη για την εφαρμογή των επιτοκίων εμποδίζουν την ολοκλήρωση της αγοράς. Η απάντηση της ΕΟΚΕ δεν μπορεί παρά να είναι η ίδια με αυτή των επιτοκίων της τοκογλυφίας, της προηγουμένης παραγράφου. Η Επιτροπή θα πρέπει εξάλλου να ελέγξει το επίπεδο των απλών επιτοκίων στις χώρες που δεν εφαρμόζουν ανατοκισμό: εάν αυτά είναι κατά μέσο όρο ανώτερα από εκείνα άλλων χωρών για παρόμοιες υπηρεσίες, ενδέχεται να εμφανιστεί η υποψία ότι η απώλεια του ανατοκισμού αντισταθμίζεται από μεγαλύτερα απλά επιτόκια, σύμφωνα με τη λογική μιας μη διαφανούς αγοράς και χωρίς οφέλη για τον καταναλωτή.
French: 3.2.17 La Commission se demande ensuite si les restrictions qui existent dans certains États membres concernant l'application des taux d'intérêt composés constituent ou non un obstacle à l'intégration des marchés. La réponse du CESE est identique à celle donnée au paragraphe précédent concernant les taux d'usure. La Commission devrait en outre contrôler le niveau des taux d'intérêt simples dans les États qui n'appliquent pas le principe des intérêts composés: si ceux-ci sont en moyenne supérieurs à ceux appliqués par d'autres pays pour des opérations comparables, il se pourrait que la perte des intérêts composés ait été compensée par une augmentation des intérêts simples, ce qui correspond à une logique du marché non transparente et ne présente aucun avantage pour le consommateur.
Greek: 3.2.18 Το τέταρτο ερώτημα αφορά το προϊόν "equity release" (μηχανισμός ενυπόθηκης προσόδου) και ρωτά ποιες είναι οι επιπτώσεις των περιορισμών στην εφαρμογή ανατοκισμού στην ανάπτυξη του προϊόντος αυτού. Επειδή πρόκειται για ένα νέο προϊόν, για το οποίο δεν υπάρχει επαρκής εμπειρία, η ΕΟΚΕ δεν λαμβάνει θέση και αφήνει την απάντηση στους τεχνικούς με ειδική εμπειρία της αγοράς.
French: 3.2.18. La quatrième question porte sur l'impact des restrictions aux taux d'intérêts composés sur le développement des hypothèques rechargeables. Étant donné qu'il s'agit d'un nouveau produit, pour lequel on ne dispose pas encore d'expériences approfondies, le CESE préfère ne pas prendre position et laisse aux experts disposant d'une expérience spécifique du marché le soin de répondre.
Greek: 3.2.19 Όσον αφορά την τυποποίηση των συμβάσεων δανείων, η Επιτροπή επισημαίνει ότι το θέμα αυτό εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο της πρωτοβουλίας για το ευρωπαϊκό δίκαιο των συμβάσεων· η τυποποίηση μπορεί να επιτευχθεί είτε με μια κλασσική εναρμόνιση είτε με το λεγόμενο 26ο καθεστώς, ένα παράλληλο με τις εθνικές νομοθεσίες νομικό μέσο, που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί, εφόσον συμφωνούν τα μέρη, ως εναλλακτική δυνατότητα προς αυτές. Η ΕΟΚΕ είναι της γνώμης ότι η πρώτη εναλλακτική λύση είναι πρόωρη αυτή τη στιγμή, και ότι η δεύτερη μπορεί να αποτελέσει πραγματική επιλογή μόνον εάν πιστοποιηθεί, με εμβριθή μελέτη των νόμων και των συμβάσεων και των 25 χωρών, ότι το "παράλληλο" μέσο δεν αντίκειται στις ρυθμίσεις και στους νόμους τους. Εν πάση περιπτώσει, οι κανόνες τυποποίησης δεν πρέπει να εμποδίζουν την προσφορά νέων προϊόντων, και να θέτουν τροχοπέδη στην καινοτομία. Εν αναμονή όμως της επίλυσης των διαφόρων προβλημάτων, δεν θα πρέπει να είναι δύσκολη η επίτευξη μιας συμφωνίας μεταξύ των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, των καταναλωτών και της Επιτροπής για ένα βασικό σχέδιο σύμβασης που να περιλαμβάνει τουλάχιστον τις πλέον συνήθεις και τρέχουσες ρήτρες κάθε τύπου σύμβασης.
French: 3.2.19 En ce qui concerne la normalisation des contrats de crédit, la Commission fait observer que ce thème s'inscrit dans le cadre plus général de l'initiative en matière de droit européen des contrats. La normalisation pourrait passer par une harmonisation classique ou par ce qu'il est convenu d'appeler le "26e régime", un instrument juridique parallèle aux législations nationales et pouvant être utilisé, moyennant l'accord des parties, comme alternative à ces législations. Le CESE est d'avis que la première solution est pour l'heure prématurée et que la deuxième pourrait constituer une véritable option seulement après qu'il aura été vérifié, au moyen d'une étude approfondie des législations et des contrats des vingt-cinq États membres, que l'instrument "parallèle" n'enfreint ni leurs réglementations ni leurs législations. En tout état de cause, les règles de normalisation ne doivent pas entraver l'offre de nouveaux produits, sous peine de freiner l'innovation. En attendant que les différents problèmes soient résolus, il ne devrait pas être difficile de parvenir à un accord entre institutions financières, consommateurs et Commission, basé sur un contrat-type qui comporte au moins les clauses les plus courantes et communes à ce genre de document.
Greek: 3.2.20 Τα δύο τελευταία ερωτήματα αφορούν τα νομικά μέσα προσφυγής για την προστασία των καταναλωτών. Σε κάθε χώρα υπάρχουν μέσα διαμεσολάβησης ή διαιτησίας, εναλλακτικά των δικαστικών που συχνά είναι χρονοβόρα και δαπανηρά για τους καταναλωτές: η Επιτροπή ζητεί κατ' αρχήν απόψεις για τη δυνατότητα επιβολής στα κράτη μέλη της υποχρέωσης θέσπισης μηχανισμών διαμεσολάβησης ή διαιτησίας ειδικά για τα ενυπόθηκα δάνεια. Η ΕΟΚΕ σε γενικές γραμμές συμφωνεί με τους μηχανισμούς διαμεσολάβησης αλλά όχι με τους μηχανισμούς διαιτησίας διότι δεν περιλαμβάνονται στο πεδίο προστασίας του καταναλωτή. Επισημαίνει ωστόσο ότι το δίκαιο της ενυπόθηκης πίστης από τη φύση του συνδέεται με μια σειρά άλλων νομοθετικών ή ρυθμιστικών κανόνων: η πολιτική δικονομία, η διαδοχή, η πτώχευση, η ιδιοκτησία, οι ρυθμίσεις του κτηματολογίου και οι φορολογικοί κανόνες. Μία δομή εναλλακτική των δικαστηρίων, οι αποφάσεις της οποίας να αντέχουν σε εύκολες προσφυγές, ενδέχεται να έχει την ανάγκη να εφοδιαστεί με δομές και πόρους ανάλογους των δικαστηρίων. Δεδομένου όμως ότι ορισμένα κράτη μέλη φαίνονται ανοικτά σε αυτή δυνατότητα, θα μπορούσαν, μετά από μια κατάλληλη περίοδο δοκιμών, να ανακοινώσουν τις παρατηρήσεις τους ή να παράσχουν χρήσιμες πληροφορίες για την γενική υιοθέτηση ενός παρόμοιου συστήματος.
French: 3.2.20 Les deux dernières questions concernent les structures juridiques relatives à la protection des droits du consommateur. Chaque État dispose de structures de médiation ou d'arbitrage à titre d'alternative aux structures judiciaires, souvent trop lentes et coûteuses pour le consommateur: La Commission demande tout d'abord aux parties intéressées de lui présenter leur point de vue sur la possibilité d'imposer aux États membres la mise en place de structures de médiation ou d'arbitrage spécifiques pour le crédit hypothécaire. Le CESE est d'une manière générale favorable aux structures de médiation mais pas d'arbitrage, dans la mesure où celles-ci sortent du domaine de la protection du consommateur. Il souligne toutefois que le droit du crédit hypothécaire est, de par sa nature, lié à une série d'autres normes législatives ou réglementaires sur la procédure civile, la succession, la faillite, la propriété, les règles foncières et fiscales. Un organe autre que les tribunaux, dont les décisions résistent à des recours faciles, pourrait avoir besoin de se doter de structures et de ressources analogues à celles des tribunaux eux-mêmes. Mais étant donné que certains États membres semblent ouverts à cette possibilité, ils pourraient, à l'issue d'une période d'essai appropriée, faire état de leurs observations ou fournir des informations utiles en vue de l'adoption généralisée d'un tel système.