Greek: (143) Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι τα ειδικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα που αποκτήθηκαν πριν από τη μεταρρύθμιση συνιστούν παρελθόντα δικαιώματα που συνδέονται με την προηγούμενη μονοπωλιακή κατάσταση. Πράγματι, η καταβολή από τις επιχειρήσεις ηλεκτρισμού και αερίου των ειδικών συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων δεν δημιουργούσε προβλήματα όσο οι επιχειρήσεις αυτές λειτουργούσαν σε μονοπωλιακό πλαίσιο. Οπωσδήποτε, σε σχέση με τις επιχειρήσεις άλλων τομέων, αναλάμβαναν υψηλότερες συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις, αλλά προστατεύονταν από κάθε ενδοκλαδικό ανταγωνισμό. Επιπλέον, οι λογιστικοί κανόνες δεν τους επέβαλλαν να δημιουργήσουν προβλέψεις στους λογαριασμούς για το ποσό των ειδικών δικαιωμάτων που έπρεπε να καταβάλουν στους εργαζομένους τους. Οι εργαζόμενοι, από την πλευρά τους, ήταν εξασφαλισμένοι ως προς την καταβολή των ειδικών συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων τους, καθώς τα δικαιώματα αυτά τελούσαν υπό τη διαχείριση της συνταξιοδοτικής υπηρεσίας της EDF-GDF, η οποία απολάμβανε την απεριόριστη κρατική εγγύηση. Μετά το άνοιγμα στον ανταγωνισμό των αγορών του ηλεκτρισμού και του αερίου, τα ειδικά αυτά δικαιώματα αποτελούν για τις επιχειρήσεις του ηλεκτρισμού και του αερίου επιβαρύνσεις που επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητά τους. Αφενός, τα ειδικά αυτά δικαιώματα αντιπροσωπεύουν για τις εν λόγω επιχειρήσεις πρόσθετες κοινωνικές υποχρεώσεις, οι οποίες δεν βαρύνουν τους ανταγωνιστές τους. Αφετέρου, από την έναρξη ισχύος των IAS, οι επιχειρήσεις πρέπει να δημιουργήσουν στους λογαριασμούς τους προβλέψεις για το ποσό των κεκτημένων ειδικών δικαιωμάτων των εργαζομένων τους. Την 1η Ιανουαρίου 2003, τα εν λόγω ειδικά συνταξιοδοτικά δικαιώματα ανέρχονταν σε […]. Έτσι, η καταβολή των ειδικών συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, που δεν αποτελούσε δυσβάστακτη επιβάρυνση όσο οι επιχειρήσεις προστατεύονταν από κάθε ενδοκλαδικό ανταγωνισμό, σήμερα δυσκολεύει σημαντικά τις εν λόγω επιχειρήσεις, οι οποίες ανταγωνίζονται πλέον άλλες επιχειρήσεις ηλεκτρισμού και αερίου.
French: (143) Il convient de noter par ailleurs que les droits spécifiques de retraite acquis avant la réforme constituent des coûts du passé liés à l’ancienne situation de monopole. En effet, le paiement par les entreprises de la branche des IEG des droits spécifiques de retraite ne soulevait pas de difficulté, tant que ces entreprises évoluaient dans un cadre monopolistique. Certes, par rapport aux entreprises des autres secteurs, elles supportaient des charges de retraite supérieures, mais elles étaient protégées de toute concurrence intrabranche. En outre, les normes comptables ne leur imposaient pas de provisionner dans leurs comptes le montant des droits spécifiques qu’elles devaient payer à leurs travailleurs. Quant aux travailleurs, ils étaient assurés d’obtenir le paiement de leurs droits de retraite spécifiques, dans la mesure où ces droits étaient gérés par le service de retraite d’EDF-GDF, qui bénéficiaient de la garantie illimitée de l’État. Depuis l’ouverture à la concurrence des marchés de l’électricité et du gaz, ces droits spécifiques sont devenus une charge pour les entreprises électriques et gazières qui affecte leur compétitivité. D’une part, ces droits spécifiques représentent pour ces entreprises des charges sociales supplémentaires qui ne pèsent pas sur leurs concurrents. D’autre part, à compter de l’entrée en vigueur des normes IAS, les entreprises devront provisionner dans leurs comptes le montant des droits spécifiques acquis par leurs travailleurs. Au 1er janvier 2003, ces droits de retraite spécifiques représentaient […]*. Le paiement des droits spécifiques de retraite, qui ne constituait pas une charge insurmontable tant que les entreprises étaient protégées de toute concurrence intrabranche, constitue aujourd’hui une difficulté majeure pour ces entreprises désormais en concurrence avec d’autres entreprises électriques ou gazières.