Greek: (31) Στην απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 88, παράγραφος 2 της συνθήκης, η Επιτροπή εξήγησε για ποιους λόγους τα συγκεκριμένα μέτρα πρέπει να θεωρηθούν ως κρατικές ενισχύσεις υπό την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης και εξέφρασε ορισμένες αμφιβολίες ως προς το συμβιβάσιμό τους με τη συνθήκη. Η ενίσχυση δεν θα καλυφθεί από την κοινοτική πλαισίωση των κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος [11] (εφεξής "πλαισίωση των ενισχύσεων για το περιβάλλον"), από τις κατευθύνσεις σχετικά με τις κρατικές περιφερειακές ενισχύσεις [12] ούτε από άλλες κατευθύνσεις ή πλαισιώσεις που έχει θεσπίσει η Επιτροπή. Ακόμη, η συγκεκριμένη υπόθεση διαφέρει από άλλες ενισχύσεις που χορηγούνται για έργα μεταφορικών υποδομών, τα οποία είχε εγκρίνει η Επιτροπή. Σε ό,τι αφορά τα γενικά κριτήρια που εφαρμόζονται στην εκτίμηση των κρατικών ενισχύσεων, η Επιτροπή παρατήρησε ότι δεν είναι σαφές γιατί χρειάζεται το συγκεκριμένο συνολικό ποσό της ενίσχυσης, όπως επίσης δεν είναι σαφής η αναλογικότητα των ενισχύσεων. Ορισμένοι αγωγοί που υπάρχουν χρηματοδοτήθηκαν εξ ολοκλήρου με ιδιωτικούς πόρους. Επιπλέον, η ένταση της ενίσχυσης για τα διάφορα τμήματα του έργου δεν είναι πάντα η ίδια· έτσι, η ένταση της ενίσχυσης είναι σχετικά υψηλή ιδίως στο γερμανικό τμήμα του έργου. Τίθενται επομένως ορισμένα ερωτήματα όσον αφορά τα σενάρια που επελέγησαν για να υπολογιστεί η απόδοση. Τέλος, η Επιτροπή διερωτάται κατά πόσον δημιουργείται αθέμιτη στρέβλωση του ανταγωνισμού, ιδίως μεταξύ των χημικών επιχειρήσεων που συμμετέχουν απευθείας στο έργο και άλλων επιχειρήσεων του χημικού κλάδου και των συνδεόμενων με αυτόν βιομηχανιών, και μεταξύ της χημικής βιομηχανίας της συγκεκριμένης περιοχής και εκείνης άλλων περιοχών της Κοινότητας.
French: (31) Dans sa décision d'ouvrir la procédure prévue à l'article 88, paragraphe 2, du traité, la Commission a expliqué pour quelles raisons les mesures en cause devaient être considérées comme des aides d'État au sens de l'article 87, paragraphe 1, du traité et a exprimé certains doutes quant à leur compatibilité avec ledit traité. L'aide ne serait en effet pas couverte par l'encadrement communautaire des aides d’État pour la protection de l'environnement [11] (ci-après "l’encadrement des aides pour l’environnement"), par les lignes directrices concernant les aides d’État à finalité régionale [12] ni par d'autres lignes directrices ou encadrements établis par la Commission. De même, l'affaire en cause diffère d'autres aides en faveur de projets d'infrastructures de transport qui avaient été autorisées par la Commission. En ce qui concerne les critères généraux appliqués en matière d'appréciation des aides d'État, la Commission a observé que la nécessité du montant total et la proportionnalité des aides n'étaient pas claires. Certains pipelines existants ont été financés intégralement par des ressources privées. De surcroît, les intensités d'aide pour les diverses parties du projet sont variables; ainsi, l'intensité est relativement élevée notamment pour sa partie allemande. Certaines questions de fait se posaient en ce qui concerne les hypothèses retenues à la base des calculs de rentabilité. Enfin, la Commission se demandait s'il n'y aurait pas une distorsion indue de la concurrence, notamment entre entreprises chimiques participant directement au projet et d'autres entreprises du secteur chimique et d'industries liées, et entre l'industrie chimique de la région en cause et celle d'autres régions de la Communauté.