Greek: (210) Όσον αφορά τη σταθερότητα αυτής της δέσμευσης, η Επιτροπή δεν είναι πεπεισμένη ότι οι εκφράσεις "εάν η France Telecom συναντούσε δυσκολίες" ή "εάν η France Telecom είχε προβλήματα χρηματοδότησης" (δηλώσεις του Ιουλίου) και "εάν αυτό είναι απαραίτητο" (ανακοινωθέντα τύπου του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου) μπορούν να ερμηνευθούν ως προϋποθέσεις που μπορούν να αναστείλουν την αποτελεσματικότητα της δέσμευσης του κράτους. Πράγματι, κατά την εποχή της πρώτης δήλωσης, η FT είχε ήδη πολύ μειωμένη βαθμολογία, είχε χρέος 70 δισεκατομμυρίων ευρώ περίπου και η αγορά γνώριζε ότι έπρεπε να αντιμετωπίσει σημαντικά ληξιπρόθεσμα χρέη για το τέλος του 2002 και τις αρχές του 2003 και να καλύψει σημαντικές ανάγκες χρηματοδότησης για το 2003. Η επέλευση προβλημάτων χρηματοδότησης δεν ήταν τυχαία, δεδομένου του γενικού χρηματοδοτικού πλαισίου. Αυτή η κατάσταση δεν εξελίχθηκε κατά το χρόνο της δημοσίευσης των άλλων δηλώσεων. Κατά συνέπεια, οι εν λόγω εκφράσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ανασταλτική αίρεση καθόσον η ανασταλτική αίρεση είναι, εξ ορισμού, γεγονός μελλοντικό και αβέβαιο []. Εξάλλου, οι εν λόγω δηλώσεις δεν περιέχουν καμία επιφύλαξη προηγούμενης κοινοποίησης στην Επιτροπή. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι αντίθετα από αυτό που υποστηρίζουν οι γαλλικές αρχές, ο ισχυρισμός τους σύμφωνα με τον οποίο το κράτος προτίθεται να συμπεριφερθεί ως συνετός επενδυτής (μια τέτοια "προφύλαξη" αναφέρεται εξάλλου απλώς τον Ιούλιο και το Δεκέμβριο) δεν μπορεί να θεωρηθεί ως προϋπόθεση δέσμευσης του κράτους. Κανένα στοιχείο δεν επιτρέπει να αποδειχθεί ότι η αγορά είχε διαπιστώσει οιαδήποτε αίρεση. Η μόνη μνεία σχετικά με την έννοια του συνετού επενδυτή γίνεται στο ανακοινωθέν της Standard %amp% Poor's της 12ης Ιουλίου 2002, όμως απλώς ως παράθεση των λόγων του υπουργού· η ερμηνεία των λόγων του υπουργού από την εταιρεία αξιολόγησης, η οποία ακολουθεί την παράθεση, είναι διαφορετική (εντούτοις η δήλωση του κράτους υποστηρίζει τη βαθμολογία της FT σε επίπεδο επένδυσης) []. Επιπλέον αυτό δεν επαναλαμβάνεται στα ανακοινωθέντα άλλων εταιρειών αξιολόγησης όπως η Moody's, η οποία κατά τα άλλα θεωρεί τις υπουργικές δηλώσεις ως ένδειξη σταθερής δέσμευσης του κράτους να παράσχει τη συνδρομή του ("υποστήριξη") στην FT, οιεσδήποτε και αν είναι οι λεπτομέρειες εκτέλεσης. Σχετικά, δεν αρκεί να επιβεβαιωθεί η βούληση να συμπεριφερθεί ως συνετός επενδυτής για την τήρηση των κανόνων σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις και ιδιαίτερα της αρχής του συνετού ιδιωτικού επενδυτή. Εάν ίσχυε αυτό θα αρκούσε στα κράτη μέλη να υποστηρίξουν ότι τήρησαν τους κανόνες για να αποδειχθεί ότι πραγματικά αυτοί οι κανόνες τηρήθηκαν και η δραστηριότητα ελέγχου της Επιτροπής θα ήταν εντελώς περιττή. Πράγματι, δεν εναπόκειται στα κράτη μέλη να κρίνουν την τήρηση της αρχής του συνετού επενδυτή, αλλά στην Επιτροπή, υπό τον έλεγχο του κοινοτικού δικαστή. Ως προς αυτό, παρά τα όσα υποστηρίζουν οι γαλλικές αρχές δεν φαίνεται να συμπεριφέρθηκαν ως συνετός επενδυτής (βλέπε σημείο 5.5). Η FT άλλωστε υπογράμμισε ότι η έκφραση "κατάλληλα μέτρα" δεν θα σήμαινε κατ'αρχήν ότι το κράτος θα αναλάμβανε τη δέσμευση να εγκρίνει χρηματοδοτικά μέτρα. Η Επιτροπή υπογραμμίζει την προφανή αντίφαση μεταξύ των επιχειρημάτων των γαλλικών αρχών. Πράγματι, αφενός, το κράτος ισχυρίζεται ότι θα συμπεριφερθεί ως συνετός μέτοχος. Λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση της επιχείρησης, τους οικονομικούς αναλυτές και τα μέσα του ιδιωτικού μετόχου, προκύπτει ότι το κράτος προτίθεται να παράσχει χρηματοδοτική υποστήριξη στην FT (μια αλλαγή διευθυντικών στελεχών δεν θα μπορούσε σε καμιά περίπτωση να θεωρηθεί επαρκής, πράγμα το οποίο επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια από το περιεχόμενο του σχεδίου Ambition 2005). Αφετέρου, όταν οι γαλλικές αρχές ισχυρίζονται ότι τα μέτρα δεν είναι οικονομικά, αυτό σημαίνει ότι προτίθενται να ενεργήσουν ως δημόσια εξουσία.
French: (210) Quant à la fermeté de cet engagement, la Commission n'est pas convaincue que les expressions "si France Telecom devait avoir des difficultés" ou "si France Telecom avait des problèmes de financement" (déclarations de juillet) et "si cela est nécessaire" (communiqués de presse de septembre et octobre) peuvent être interprétées comme des conditions ayant l'effet de suspendre l'efficacité de l'engagement de l'État. En effet, à l'époque de la première déclaration, FT avait déjà vu sa notation très dégradée, avait une dette d'environ 70 milliards d'euros et le marché savait qu'elle devait faire face à certaines échéances importantes fin 2002 et début 2003 et financer un important besoin de financement pour la fin de l'année 2003. De sorte que la survenance des problèmes de financement n'était pas aléatoire, compte tenu du contexte financier général. Cette situation n'a pas évolué lors de la publication des autres déclarations. Par conséquent, les expressions en question ne peuvent être considérées comme des conditions suspensives alors que la condition suspensive est, par définition, un événement futur et incertain []. Par ailleurs, les déclarations en question ne contiennent aucune réserve de notification préalable à la Commission. Il convient de souligner que contrairement à ce que soutiennent les autorités françaises, leur affirmation selon laquelle l'État prétend se comporter comme un investisseur avisé (une telle "précaution" a par ailleurs été simplement mentionnée en juillet et en décembre) ne peut être considérée comme une condition de l'engagement de l'État. Aucun élément ne permet de démontrer que le marché avait perçu une quelconque condition. La seule mention relative à la notion d'investisseur avisé est relevée dans le communiqué de Standard %amp% Poor's du 12 juillet 2002, mais simplement à titre de citation des propos du ministre; l'interprétation des propos du ministre par l'agence qui suit la citation est différente (néanmoins l'indication de l'État soutient la notation de FT au rang d'investissement) []. De plus, cela n'est pas repris dans les communiqués d'autres agences de notation comme Moody's, qui au demeurant voient dans les déclarations ministérielles l'indication de l'engagement ferme de l'État d'apporter son concours ("support") à FT, quelles qu'en soient les modalités. A ce titre, il n'est pas suffisant d'affirmer vouloir se comporter en investisseur avisé pour respecter les règles sur les aides d'État, et en particulier le principe de l'investisseur privé avisé. Si tel était le cas, il suffirait aux Etats membres de soutenir qu'ils ont respecté ces règles pour qu'elles soient effectivement respectées et l'activité de contrôle de la Commission serait tout à fait superflue. Par ailleurs, il n'appartient pas aux Etats membres de juger du respect du principe de l'investisseur avisé, mais à la Commission sous le contrôle du juge communautaire. A ce propos, en dépit de ce qu'elles soutiennent, les autorités françaises ne semblent pas s'être comportées en investisseur avisé (voir le point 5.5). FT a par ailleurs souligné que l'expression "disposition adéquates" ne signifierait pas à priori que l'État se serait engagé à adopter des dispositions financières. La Commission souligne la contradiction évidente dans les arguments des autorités françaises. En effet, d'un côté, l'État prétend qu'il se comportera comme un actionnaire avisé. Compte tenu de la situation financière de l'Entreprise, des analystes financiers et des moyens de l'actionnaire privé, cela suggère que l'État entend fournir un soutien financier à FT (un changement de management ne pouvait en aucun cas être jugé suffisant, ce qui a été confirmé par la suite par la teneur du plan Ambition 2005). D'un autre côté, lorsque les autorités françaises prétendent que les mesures ne sont pas financières, cela suggère qu'elles entendaient agir en tant qu'autorité publique.