Greek: (6) Το πρόγραμμα προβλέπει κάποια εξασθένηση του διαρθρωτικού πλεονάσματος (δηλ. του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος χωρίς έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα) υπολογιζόμενου βάσει της από κοινού συμφωνηθείσας μεθοδολογίας κατά την επόμενη τριετία από περίπου 2 % του ΑΕΠ το 2005 σε 1,75 % του ΑΕΠ την περίοδο 2006-2008, και την ανάκαμψή του το 2009 ως αποτέλεσμα μιας αναμενόμενης διεύρυνσης του κενού παραγωγής. Προβλέπει, εξάλλου, ότι το διαρθρωτικό πλεόνασμα θα ανέλθει περίπου σε 1,5 % του ΑΕΠ στα τέλη της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα [3], όπερ μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί τον ΜΠΣ του προγράμματος δεδομένου ότι συνάδει με τις αρχές που καθορίζουν το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και ο κώδικας δεοντολογίας για τον ΜΠΣ. Δεδομένου ότι ο ΜΠΣ του προγράμματος είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1 % του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα εκπληρώσει και τον στόχο της δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας σε περίπτωση εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Όσον αφορά την καταλληλότητα, ο ΜΠΣ του προγράμματος βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και είναι πολύ απαιτητικότερος από ό,τι αφήνει να εννοηθεί ο δείκτης χρέους και η μέση δυνητική αύξηση της παραγωγής μακροπρόθεσμα. Λόγος ύπαρξης ενός ΜΠΣ αρκετά ανώτερου από το ελάχιστο απαιτούμενο επίπεδο είναι ο στόχος να εξασφαλισθεί η μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών και το γεγονός ότι στη Φινλανδία ο αντίκτυπος της γήρανσης του πληθυσμού αρχίζει νωρίς.
French: 6) Sur l'ensemble de la période couverte par le programme, l'excédent structurel (à savoir, le solde corrigé des variations conjoncturelles hors éléments exceptionnels et autres mesures temporaires), tel que calculé selon la méthode commune, devrait se contracter légèrement dans les trois années à venir, passant de 2 % du PIB en 2005 à 1,75 % sur la période 2006-2008, avec toutefois un rebond en 2009 s'expliquant par le creusement attendu de l'écart de production. Le programme prévoit que l'excédent structurel atteindra 1,5 % du PIB d'ici à la fin de la période couverte [3]; on peut considérer qu'il s'agit là de son objectif à moyen terme, puisqu'il y a conformité avec les principes énoncés en la matière dans le pacte de stabilité et de croissance et dans le code de conduite. Cet objectif étant plus ambitieux que le minimum prescrit (à savoir, un déficit de 1 % du PIB environ), sa réalisation devrait permettre de dégager une marge de sécurité suffisante pour éviter l'apparition d'un déficit excessif. Il est approprié, dès lors qu'il est conforme aux prescriptions du pacte de stabilité et de croissance et du code de conduite pour les pays de la zone euro et les États membres du MCE II et où il va bien au-delà de ce qui est prévu en matière de ratio d'endettement et de croissance moyenne du PIB potentiel à long terme. Le programme justifie le fait de fixer un objectif à moyen terme excédant largement le minimum prescrit par le souci de garantir la viabilité à long terme des finances publiques, ainsi que par le fait que l'impact du vieillissement de la population se manifeste à un stade précoce en Finlande.