Greek: (26) Οι αιτούντες ισχυρίσθηκαν ότι ο υπολογισμός του ντάμπινγκ θα έπρεπε να είχε στηριχτεί στη σύγκριση της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας με μεμονωμένες εξαγωγικές συναλλαγές, δεδομένου ότι, όπως ισχυρίσθηκε, ασκείτο επικεντρωμένο ντάμπινγκ σε "ειδική κατηγορία αγοραστών". Δήλωσε ότι, εάν οι πωλήσεις ενός συγκεκριμένου τύπου ταινιών πραγματοποιούνταν μόνον σε πελάτες που ανήκαν σε ειδικό τμήμα αγοράς με προορισμό την τελική χρήση, αυτό θα ισοδυναμούσε με διαφοροποίηση ανάλογα με τους πελάτες. Σύμφωνα με αυτόν τον βιομηχανικό κλάδο, αυτή η προσέγγιση ήταν αιτιολογημένη λόγω της αύξησης της παραγωγικής ικανότητας της Ινδίας, η οποία αφορούσε κυρίως, όπως πίστευε, αυτό τον συγκεκριμένο τύπο ταινιών. Από την άποψη αυτή, θα πρέπει πρώτα να αναφερθεί ότι ο συγκεκριμένος τύπος ταινιών δεν επωλείτο μόνον σε πελάτες που αγόραζαν αυτόν τον τύπο ταινιών αλλά και σε πελάτες που αγόραζαν άλλους τύπους ταινιών. Η σύγκριση των τιμών των ιδίων τύπων ταινιών που πωλήθηκαν σε διαφορετικούς πελάτες δεν έδειξε ότι υπήρχε διαφοροποίηση της διάρθρωσης των τιμών ανάλογα με τους πελάτες. Ως εκ τούτου, η κατά τους ισχυρισμούς άσκηση πρακτικών ντάμπινγκ ανάλογα με το μοντέλο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα για την επιλογή μεθόδου υπολογισμού του ντάμπινγκ, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 11 του βασικού κανονισμού. Επιπλέον, θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι οι μεταβολές της παραγωγικής ικανότητας δεν αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για τον προσδιορισμό της μεθόδου που πρέπει να εφαρμοσθεί για τον καθορισμό του περιθωρίου του ντάμπινγκ. Επειδή δεν διαπιστώθηκε στοχοθέτηση ανάλογα με τον πελάτη, την περιοχή ή τη χρονική περίοδο, απορρίπτεται το αίτημα των αιτούντων και διατηρείται η σύγκριση της κανονικής αξίας με την τιμή εξαγωγής με βάση την προσέγγιση σταθμισμένου μέσου όρου προς σταθμισμένο μέσο όρο, ως η καταλληλότερη μέθοδος,
French: (26) Les requérants ont déclaré que le dumping aurait dû être calculé sur la base d’une comparaison entre la valeur normale moyenne pondérée et les prix de chaque transaction à l’exportation, arguant qu’il y avait là un dumping ciblé, visant une catégorie spécifique d’acquéreurs. Elle a argué que le fait de ne vendre un type particulier de feuilles en PET qu’à des clients appartenant à un marché de destination finale spécifique équivalait à une différenciation en fonction des clients. Selon elle, cette approche se justifiait aussi par la hausse de la capacité de production indienne dont elle estimait qu’elle concernait essentiellement le type de feuilles en question. À ce sujet, il convient tout d’abord de préciser que ce type de feuilles n’était pas uniquement vendu à des clients n’acquérant que ce seul type de produit, mais aussi à des clients en achetant d’autres. Une comparaison des prix des mêmes types de produit vendus à des clients différents n’a révélé aucune différence dans la configuration des prix en fonction des clients. Dès lors, l’existence d’un prétendu dumping différencié par types de produit est dénuée de pertinence aux fins du choix de la méthode de calcul du dumping, comme indiqué à l’article 2, paragraphe 11, du règlement de base. De plus, il convient aussi de noter que l’évolution des capacités de production n’est pas non plus un facteur entrant en ligne de compte dans le choix de la méthode de détermination de la marge de dumping. Dans la mesure où aucun dumping ciblé en fonction des clients, des régions ou des périodes n’a été constaté, la demande des requérants a été rejetée et la méthode consistant à comparer la valeur normale au prix à l’exportation sur la base de moyennes pondérées a été maintenue,