Greek: Η μεταφορά του άρθρου 6 παράγραφος 1, το οποίο ορίζει τη διάρκεια και την έναρξη της προθεσμίας υπαναχώρησης, δεν έχει δημιουργήσει πολλά προβλήματα. Στη Γαλλία η προθεσμία υπαναχώρησης υπολογίζεται σε « jours francs », μία έννοια που οι γαλλικές αρχές πρέπει να αποσαφηνίσουν. Η χρονική στιγμή από την οποία αρχίζει να τρέχει η περίοδος έχει δημιουργήσει πιο θεμελιώδη προβλήματα. Για παράδειγμα, η έννοια της « παραλαβής » των αγαθών μπορεί να ερμηνευτεί διαφορετικά στα διάφορα κράτη μέλη. Έχει τεθεί το ζήτημα του πότε λαμβάνει χώρα η παραλαβή (π.χ. στην περίπτωση που το πακέτο παραδίδεται όταν ο καταναλωτής είναι απών, θεωρείται ότι γίνεται παραλαβή όταν ο ταχυδρόμος αφήνει σημείωμα με το οποίο ειδοποιεί ότι έγινε προσπάθεια παράδοσης ή όταν ο καταναλωτής παραλαμβάνει το πακέτο από το ταχυδρομείο) και το θέμα αυτό θα εξεταστεί στο ευρύτερο πλαίσιο των εργασιών αναθεώρησης. Η Επιτροπή διερωτάται επίσης εάν πρέπει να επανεξεταστεί κατά την αναθεώρηση και το ζήτημα των τμηματικών παραδόσεων. Στη Γερμανία, την Εσθονία, τη Λετονία και τη Σουηδία, οι εθνικοί κανόνες ορίζουν ότι η προθεσμία υπαναχώρησης τρέχει από την πρώτη παράδοση μέρους των εμπορευμάτων. Η αιτιολογική σκέψη 10 φαίνεται ότι επιτρέπει αυτή την ερμηνεία. Κατά τη γνώμη της Επιτροπής, εάν η παραγγελία αφορά διαφορετικά προϊόντα, ο καταναλωτής πρέπει να έχει το δικαίωμα υπαναχώρησης μετά την παράδοση καθενός από τα παραγγελθέντα προϊόντα. Αυτό δεν πρέπει να ισχύει όταν η παραγγελία αφορά ένα ενιαίο προϊόν που παραδίδεται σε τμήματα. Για παράδειγμα, η παραγγελία διαφορετικών βιβλίων στο Διαδίκτυο (π.χ. ενός μυθιστορήματος και μίας βιογραφίας) που δεν μπορούν να παραδοθούν μαζί διότι ένα από αυτά δεν είναι διαθέσιμο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως μία σύμβαση για την παράδοση μίας εγκυκλοπαίδειας εντός μίας χρονικής περιόδου.
French: La transposition de l’article 6, paragraphe 1, qui fixe la durée du délai de réflexion et le moment auquel il commence à courir, n'a pas suscité beaucoup de problèmes. En France, le délai de réflexion est calculé en « jours francs », dont la signification exacte doit être clarifiée avec les autorités françaises. Le moment à partir duquel le délai court soulève des questions plus essentielles. La « réception » des biens, par exemple, peut être sujette à diverses interprétations dans les États membres. La question du moment où la réception est réputée acquise a été soulevée dans certains cas (par exemple, si un colis est livré en l’absence du consommateur, la réception intervient-elle au moment où le facteur dépose l’avis de passage ou lorsque le consommateur retire le colis au bureau de poste ?) et sera étudiée dans le cadre des travaux de réexamen général. La Commission s’interroge également sur la nécessité de revoir le traitement des livraisons par lots à l'occasion du réexamen. En Allemagne, en Estonie, en Lettonie et en Suède, les lois nationales énoncent que le délai court à compter de la première livraison d’une partie des biens. Le considérant 10 semble permettre cette interprétation. Selon la Commission, si une commande englobe différents produits, le consommateur devrait avoir droit à un délai de réflexion après la livraison de chacun des produits commandés. En revanche, cela ne devrait pas être le cas si la commande d’un seul produit est livrée par lots. Par exemple, une commande Internet de plusieurs livres (un roman et une biographie, par exemple) ne pouvant pas être livrée en un seul lot en raison de l’indisponibilité de l’un des articles ne devrait pas être traitée de la même manière qu’un contrat relatif à la livraison d'une série d'encyclopédies s’étalant sur une certaine durée.