Greek: (37) Κατά την κοινοποίηση, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι το καθεστώς ALS λειτουργούσε ως ένα επιτρεπόμενο καθεστώς επιστροφής ή καθεστώς επιστροφής σε περιπτώσεις υποκατάστασης. Ισχυρίστηκε, χωρίς όμως να υποβάλει νέα αποδεικτικά στοιχεία ως προς τα γεγονότα ή να τεκμηριώνει τους ισχυρισμούς του, ότι οι ΔΑΙ είχαν εισαγάγει ένα κατάλληλο σύστημα επαλήθευσης σύμφωνα με τον βασικό κανονισμό. Για τον σκοπό αυτό, ο αιτών αναφέρθηκε στα ακόλουθα στοιχεία επαλήθευσης που διέθεταν οι ΔΑΙ: κατά τους ισχυρισμούς ακριβείς κανόνες SION για το υπό εξέταση προϊόν, ποσοτικές πληροφορίες για τους συντελεστές παραγωγής και για τα παραγόμενα προϊόντα στα έγγραφα εισαγωγής και εξαγωγής (τιμολόγια για φορτωθέντα εμπορεύματα προς εξαγωγή, δηλωτικό εισόδου εμπορευμάτων στο τελωνείο), το βιβλίο των εισαγωγών υπό τελωνειακό έλεγχο και των εξαγωγών στο πλαίσιο του καθεστώτος έκδοσης προηγούμενων αδειών για πραγματικές εξαγωγές, το βιβλίο για την πραγματική κατανάλωση (βλέπε αιτιολογική σκέψη 33 ανωτέρω), το βιβλιάριο πιστοποίησης των εξαγωγικών δασμών ("Duty Entitlement Export Certification book") ("DEECB"), και συμπληρωματικούς μηχανισμούς επαλήθευσης που εφαρμόζουν οι ινδικές αρχές στο πλαίσιο της διαχείρισης των ειδικών φόρων κατανάλωσης (δηλαδή διασφαλίσεις για το ότι δεν υπάρχουν αδικαιολόγητες απαιτήσεις για πιστώσεις ειδικών φόρων κατανάλωσης όσον αφορά τους συντελεστές παραγωγής (πιστώσεις "CENVAT"), για συντελεστές που εισάγονται αδασμολόγητα στο πλαίσιο του καθεστώτος ALS. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή έπρεπε να ποσοτικοποιήσει την ανακρίβεια των κανόνων SION. Επιπλέον, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι ένα σύστημα επαλήθευσης δεν πρέπει να βεβαιώνει, για κάθε αποστολή χωριστά, τη σχέση μεταξύ των εισαγωγών συντελεστών παραγωγής και των παραγόμενων προϊόντων για να είναι σύμφωνο με τον βασικό κανονισμό. Τέλος, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή είναι δεσμευμένη από τα αποτελέσματα προηγούμενων ερευνών στο να μην αντισταθμίσει το καθεστώς έκδοσης προηγούμενων αδειών (ALS).
French: (37) À la suite de la publication de ces conclusions, le requérant a affirmé que le régime des licences préalables fonctionnait comme un régime autorisé de ristourne/ristourne sur intrants de remplacement. Il a fait valoir, sans apporter de nouveaux éléments de preuve concrets, ni étayer ses allégations, que les pouvoirs publics indiens avaient mis en place un système de vérification adéquat conforme au règlement de base. À cette fin, il renvoie aux éléments de vérification suivants, auxquels les pouvoirs publics ont accès: la norme SION, prétendument précise, pour le produit concerné, les informations sur les quantités d'intrants importés et de produit obtenu exporté sur la base des documents d'importation et d'exportation (avis d'expédition, avis d'importation), le registre des importations sous contrôle douanier et des exportations sous couvert du régime des licences préalables, le registre de la consommation réelle (voir le considérant 33 ci-dessus), un registre des crédits de droits à l'exportation ("Duty Entitlement Export Certification book — DEECB") et des mécanismes de vérification supplémentaires appliqués par les autorités indiennes dans le contexte de la gestion des accises (pour veiller à ce qu'aucun crédit d'accises sur des intrants ["crédits CENVAT"] ne soit injustement demandé pour des intrants importés en franchise de droits sous couvert du régime des licences préalables). En outre, il a avancé que la Commission devait quantifier l'imprécision de la norme SION. Il a aussi soutenu qu'il n'était pas nécessaire qu'un système de vérification évalue, pour chaque envoi, le lien entre les intrants importés et les produits destinés à l'exportation pour être en conformité avec le règlement de base. Enfin, le requérant a affirmé que la Commission était liée par les résultats d'enquêtes antérieures, et ne pouvait pas appliquer de mesures compensatoires à l'encontre du régime des licences préalables.