Greek: Τα διευρωπαϊκά δίκτυα (ΔΔ-Μ) παρέχουν την υλική υποδομή για την εσωτερική αγορά. Η Ευρώπη διαθέτει ένα πυκνό δίκτυο μεταφορών και εν γένει υψηλής ποιότητας υποδομές. Ωστόσο, περιοχές στη “μεσοδυτική” Ευρώπη και γύρω από τους ορεινούς όγκους που διασχίζουν την ήπειρο, όπως και πολλές πόλεις, πάσχουν από κυκλοφοριακό φόρτο και ρύπανση. Έως το 2020, αναμένεται ότι σε 60 κύριους αερολιμένες θα παρατηρηθεί σοβαρή συμφόρηση· παρεμφερής τάση διακρίνεται στους λιμένες. Η συμφόρηση και η ρύπανση απειλούν την οικονομική ανάπτυξη, την ποιότητα ζωής και το περιβάλλον. Οι ευφυείς λύσεις κινητικότητας (βλ. 7 παρακάτω) και η διαχείριση της μεταφορικής ζήτησης (βλ. 6.3 παρακάτω) θα μετριάσουν τη συμφόρηση, θα χρειασθούν όμως νέες ή βελτιωμένες υποδομές. Οι επενδύσεις σε βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις για τους συμφορημένους οδικούς άξονες μπορούν να στηρίξουν ευφυείς λύσεις που θα περιλαμβάνουν συν-τροπικές εφοδιαστικές αλυσίδες, με τις οποίες θα βελτιστοποιηθεί η χρήση των υποδομών μεταφορών εντός και εκτός συνόρων. Μεταξύ των λύσεων αυτών είναι οι σήραγγες μέσω των Άλπεων, οι σιδηροδρομικοί άξονες και οι διατροπικοί κόμβοι σιδηροδρομικών, θαλάσσιων ή αεροπορικών μεταφορών. Πρέπει να αποκατασταθεί η ορθή ισορροπία μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης των βασικών υποδομών και καθ’όλα νομότυπων χωροταξικών απαιτήσεων με βάση περιβαλλοντικούς και άλλους πολιτικούς στόχους. Τα συλλογικά συστήματα όπως αποκαλούνται, τα οποία βασίζονται στην επικοινωνία από όχημα σε όχημα και από όχημα σε υποδομή, μπορούν μακροπρόθεσμα να βελτιώσουν αισθητά την απόδοση της διαχείρισης της κυκλοφορίας, την ασφάλεια και τη διαχείριση του κυκλοφοριακού φόρτου. Οι οδικές υποδομές πρέπει να καταστούν ευφυείς και να αποστέλλουν και να δέχονται πληροφορίες από και προς τα οχήματα, καθώς και να συλλέγουν πληροφορίες για τις συνθήκες που επικρατούν στις οδούς, όπως καιρικά φαινόμενα και ατυχήματα, ούτως ώστε να βελτιστοποιηθεί η λειτουργία των συλλογικών συστημάτων.
French: Les réseaux transeuropéens de transport (RTE) offrent l’infrastructure physique nécessaire au marché intérieur. L’Europe bénéficie d’un réseau de transport dense et d’une infrastructure généralement de haute qualité. Toutefois, certaines régions du «centre-ouest» de l’Europe et autour des chaînes de montagnes qui traversent le continent, ainsi que de nombreuses villes, sont marquées par des phénomènes de congestion et de pollution. D’ici à 2020, 60 grands aéroports devraient être saturés; une tendance similaire est observée dans les ports. Cette congestion et la pollution menacent la croissance économique, la qualité de la vie et l’environnement. Des solutions de mobilité intelligentes (voir le point 7 ci-dessous) et une gestion judicieuse de la demande de transport (voir le point 6.3 ci-dessous) atténueront cette congestion, mais il sera aussi nécessaire de créer de nouvelles infrastructures ou d’améliorer certaines infrastructures existantes. Les investissements dans des solutions de rechange viables aux axes routiers saturés peuvent soutenir la mise en œuvre de solutions intelligentes impliquant des chaînes logistiques multimodales, qui optimisent l’utilisation des infrastructures de transport au sein des différents modes de transport et entre eux. Ces solutions comprennent la mise en service de tunnels transalpins, de couloirs ferroviaires et de nœuds intermodaux pour le transport ferroviaire, maritime ou aérien. Il conviendra de trouver l’équilibre approprié entre le développement d’infrastructures indispensables d’un point de vue économique et des exigences en matière d’aménagement du territoire tout aussi légitimes, fondées sur des objectifs environnementaux et autres. Les systèmes dits «coopératifs» fondés sur la communication véhicule-véhicule ou véhicule-infrastructure peuvent, à long terme, améliorer notablement l’efficacité de la gestion du trafic, la sécurité et la gestion de la congestion. Les infrastructures routières doivent devenir intelligentes et être capables de transmettre des informations aux véhicules et d’en recevoir, et de recueillir des informations sur les conditions de circulation, telles que les risques météorologiques et les accidents, afin d’optimiser le fonctionnement des systèmes coopératifs.