Greek: 120 | Γενικό πλαίσιο Σύμφωνα με το άρθρο 11A παράγραφος 1 της Οδηγίας 77/388/EΟΚ φορολογητέο ποσό για τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών είναι "οτιδήποτε αποτελεί την αντιπαροχή την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει από τον αγοραστή για τις πράξεις αυτές ο προμηθευτής ή ο παρέχων τις υπηρεσίες….". Η διάταξη αυτή είναι κανονικά επαρκής στις περιπτώσεις που η προμήθεια είναι μία απλή εμπορική συναλλαγή και δεν υπάρχει κανένας δεσμός ανάμεσα στον προμηθευτή και τον αγοραστή που θα μπορούσε να επηρεάσει την αξία της προμήθειας. Εντούτοις, στις περιπτώσεις που υπάρχει δεσμός ανάμεσα στα συναλλασσόμενα μέρη έχει αποδειχθεί ότι ορισμένες προμήθειες αποφέρουν λιγότερο φόρο εξ αιτίας της μείωσης της αξίας τους. Στις περιπτώσεις που ο αγοραστής δεν έχει πλήρες δικαίωμα έκπτωσης η μείωση της αξίας σε σχέση με την κανονική αξία της αγοράς έχει ως συνέπεια τη μείωση του μη ανακτήσιμου προκαταβολικού φόρου. Στις περιπτώσεις που ο προμηθευτής έχει περιορισμένο δικαίωμα έκπτωσης η αύξηση της αξίας μιας προμήθειας προς κάποιον αγοραστή που δεν έχει κανένα δικαίωμα έκπτωσης δεν θα έχει καμία επίπτωση, εκτός της ταμειακής, για τον αγοραστή, αλλά η τροποποίηση της αναλογίας ανάμεσα στην αξία των φορολογήσιμων και στην αξία των απαλλασσόμενων προμηθειών ενδέχεται να βελτιώσει τη θέση του προμηθευτή όσον αφορά την ανάκτηση. Για να αποφεύγονται οι απώλειες φόρων από αυτές τις αυξομειώσεις της αξίας, η Λιθουανία ζήτησε να της δοθεί το δικαίωμα να αναπροσαρμόζει το φορολογητέο ποσό στις προαναφερόμενες περιπτώσεις που διαφέρει σημαντικά σε σχέση με την αξία της ελεύθερης αγοράς και στις περιπτώσεις προμήθειας ανάμεσα σε συνδεόμενα πρόσωπα. Τα συνδεόμενα πρόσωπα όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων αναπροσαρμογής της αξίας προβλέπονται από την λιθουανική νομοθεσία σχετικά με τον ΦΠΑ. Η πρόταση επιτρέπει στις φορολογικές αρχές της Λιθουανίας να χρησιμοποιούν ως βάση για τον υπολογισμό του ΦΠΑ την αξία της ελεύθερης αγοράς (όπως ορίζεται στο άρθρο 11A παράγραφος 1 αντί για την καταβαλλόμενη αντιπαροχή. Οι κανόνες υπολογισμού της αξίας των ενδοκοινοτικών αγορών προβλέπονται στο άρθρο 28ε της Οδηγίας 77/388/EΟΚ, το οποίο επεκτείνει τους κανόνες του άρθρου 11Α προς τις ενδοκοινοτικές αγορές. Για να διασφαλιστεί ότι οι εγχώριες προμήθειες και αγορές θα αντιμετωπίζονται κατά τον ίδιο τρόπο και για να μην καταστρατηγηθεί εύκολα το μέτρο με τη βοήθεια των συνδεόμενων προσώπων που βρίσκονται σε άλλα κράτη μέλη, η Λιθουανία θέλει να εντάξει τις ενδοκοινοτικές αγορές στο πεδίο εφαρμογής του ειδικού μέτρου. Η πρόταση έχει ως στόχο τη χορήγηση αδείας για την εφαρμογή ειδικού μέτρου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2009. Ο χρόνος ισχύος του θα είναι περιορισμένος και δεν θα μπορέσει να γίνει επανεξέταση του μέτρου με βάση την εμπειρία ή τις ανάγκες που ενδέχεται να εξακολουθούν να υπάρχουν. Εντούτοις, στις 16 Μαρτίου 2005 η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο το έγγραφο COM(2005)89. Πρόκειται για μία πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της Οδηγίας 77/388/EΟΚ όσον αφορά ορισμένα μέτρα για την απλοποίηση της διαδικασίας υποβολής ΦΠΑ και για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής καθώς και για την κατάργηση ορισμένων αποφάσεων χορήγησης παρεκκλίσεων. Η γνωστή ως "πρόταση εξορθολογισμού του άρθρου 27" αφορά, εκτός των άλλων, και τη νομοθεσία η οποία καλύπτει τον ίδιο τομέα όπως το ζητούμενο μέτρο. Η προτεινόμενη παρέκκλιση θα παύσει να έχει ισχύ μόλις αρχίσουν να εφαρμόζονται στον τομέα αυτό τα μέτρα που προβλέπει η οδηγία που θα προκύψει από την πρόταση εξορθολογισμού. |
French: 120 | Contexte général L’article 11, titre A, paragraphe 1, de la directive 77/388/CEE prévoit que la base d’imposition d’une livraison de bien ou d’une prestation de services se compose de « tout ce qui constitue la contrepartie obtenue ou à obtenir par le fournisseur ou le prestataire pour ces opérations de la part de l’acheteur ». Cette disposition est généralement suffisante lorsque la livraison de biens ou la prestation de services est effectuée dans un but véritablement commercial et qu’il n’existe entre le fournisseur/prestataire et l’acheteur/le preneur aucun lien susceptible d’avoir une incidence sur la valeur de l’opération. Cependant, lorsque les parties sont liées, il apparaît que certaines livraisons/prestations font l’objet d’une manipulation de leur valeur afin de diminuer la taxe à laquelle elles sont soumises. Lorsque le preneur lié ne peut faire valoir intégralement le droit à déduction, une sous-évaluation par rapport à la valeur normale du marché réduit son exposition à la taxe d’amont irrécupérable. Lorsque le fournisseur/prestataire ne dispose que d’un droit limité à déduction, une surévaluation d’une livraison/prestation effectuée en faveur d’un destinataire/preneur intégralement taxé aura uniquement des effets sur les flux de trésorerie de ce dernier, mais en modifiant le ratio de la valeur des opérations taxables et exonérées, elle sera de nature à améliorer la situation du fournisseur/prestataire en ce qui concerne les possibilités de récupération. Afin de prévenir les pertes de recettes fiscales entraînées par ces sous-évaluations, la Lituanie a demandé de pouvoir modifier la base d’imposition lorsque, à l’instar des situations décrites, la base imposable s’écarte considérablement de la valeur normale et lorsque l’opération s’effectue entre personnes liées. Aux fins de la réévaluation, les personnes liées sont objectivement définies et énumérées dans la législation lituanienne en matière de TVA. La proposition autorise les autorités fiscales lituaniennes à appliquer la valeur normale (définie à l’article 11, titre A, paragraphe 1) à la fourniture/prestation aux fins du calcul de la TVA, plutôt que la contrepartie effectivement acquittée. Les règles concernant l’évaluation des acquisitions intracommunautaires figurent à l’article 28 sexies de la directive 77/388/CEE, qui étend aux acquisitions intracommunautaires les dispositions de l’article 11, titre A. Afin d’assurer que les fournitures/prestations domestiques et acquisitions intracommunautaires soient traitées sur un pied d’égalité et que la mesure corrective ne puisse être facilement contournée par le recours à des personnes liées établies dans d’autres États membres, la Lituanie souhaite inclure les acquisitions intracommunautaires dans le champ d’application de la mesure particulière. La proposition autorise l’application de la mesure particulière jusqu’au 31 décembre 2009. Elle est limitée dans le temps afin de permettre un réexamen de la mesure à la lumière de l'expérience et d’une évaluation des besoins encore existants. Toutefois, le 16 mars 2005, la Commission a présenté le document COM(2005)89 au Conseil. Il s’agit d’une proposition de directive modifiant la directive 77/388/CEE en ce qui concerne certaines mesures visant à simplifier la perception de la taxe sur la valeur ajoutée et à lutter contre la fraude et l’évasion fiscales et abrogeant certaines décisions accordant des dérogations. Cette proposition dite de « rationalisation de l’article 27 » englobe notamment la législation qui couvre les situations analogues à celles visées par la mesure sollicitée. La dérogation proposée ne sera dès lors plus applicable dès l’entrée en vigueur des mesures prévues dans ce domaine, contenues dans la directive résultant de la proposition de rationalisation. |