Greek: Στόχος: Με την επιστολή της 13ης Μαΐου 2002 (SG(2002)D/229773, υπόθεση ενίσχυσης N 4/2002), η Επιτροπή εξουσιοδότησε τη Σουηδία να καταβάλει ενίσχυση για το κόστος της μεταφοράς των σφαγίων νεκρών ζώων ή ζώων που σφάχτηκαν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης από κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις που είναι εγκατεστημένες στη Βόρεια Σουηδία πέραν του 62ου παραλλήλου προς τις εγκαταστάσεις του Stenstorp. Στη Σουηδία, όλες οι κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις που διαθέτουν νεκρά ζώα καταβάλλουν ένα πάγιο τέλος, το οποίο κατ' αρχήν καλύπτει το κόστος μεταφοράς και καταστροφής. Ωστόσο, στη Βόρεια Σουηδία το κόστος μεταφοράς είναι κατά πολύ υψηλότερο εν συγκρίσει με άλλες περιφέρειες της χώρας και το πάγιο τέλος δεν αρκεί να καλύψει το επιπλέον κόστος. Ως εκ τούτου, η προαναφερθείσα ενίσχυση χορηγήθηκε για να καλύψει το μέρος του κόστους μεταφοράς σφαγίων το οποίο υπερβαίνει το κόστος μεταφοράς που βαρύνει τις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις νοτίως του 62ου παραλλήλου. Καμία ενίσχυση δεν χορηγήθηκε για το κόστος καταστροφής. Επειδή οι κάτοχοι κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων στη Βόρεια Σουηδία συνέχισαν να καταβάλλουν το πάγιο τέλος, ποτέ δεν πλήρωσαν λιγότερο για τη διάθεση νεκρών ζώων από τους κατόχους κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων σε άλλες περιοχές της χώρας. Οι αρχές της Σουηδίας προτείνουν να παραταθεί η ισχύς του εν λόγω καθεστώτος χωρίς τροποποιήσεις. Η ενίσχυση διατίθεται μόνο στους κατόχους κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων και όχι σε άλλους φορείς. Οι εν λόγω κάτοχοι κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων συνεχίζουν να καταβάλλουν το προαναφερθέν πάγιο τέλος για το κόστος μεταφοράς και διάθεσης νεκρών ζώων. Δεν καταβάλλεται καμία ενίσχυση για το κόστος καταστροφής, το οποίο καλύπτεται από το εν λόγω τέλος
French: Objectif: Par lettre du 13 mai 2002 (SG(2002)D/229773, aide d'État no N 4/2002), la Commission a autorisé la Suède à verser une aide destinée à couvrir les coûts générés par le transport vers la station de Stenstorp des carcasses d'animaux morts ou d'animaux abattus d'urgence provenant d'exploitations d'élevage situées en Suède septentrionale au-delà du 62e parallèle. Toutes les exploitations d'élevage en Suède sujettes à la mort d'animaux paient une redevance forfaitaire couvrant en principe les coûts de transport et d'élimination. Toutefois, dans le nord de la Suède, les coûts de transport sont considérablement plus élevés que dans les autres régions du pays et la redevance forfaitaire ne suffit pas à couvrir les coûts supplémentaires engendrés. Pour ce motif, l'aide visée ci-dessus a été accordée en vue de couvrir la partie des coûts de transport de carcasses dépassant les coûts supportés par les exploitations situées au sud du 62e parallèle. Aucune aide n'est octroyée pour les coûts d'élimination. Comme les éleveurs du nord de la Suède ont continué à payer la redevance forfaitaire, ils n'ont jamais payé un montant moins élevé pour l'évacuation des animaux morts que les éleveurs situés dans d'autres parties du pays. Les autorités suédoises proposent de prolonger la durée du régime sans y apporter de modification. L'aide est octroyée exclusivement aux éleveurs et à aucun autre opérateur. Ces éleveurs continuent à verser la redevance forfaitaire susmentionnée couvrant les cours générés par le transport et l'évacuation des animaux morts. Aucune aide se rapportant aux coûts d'élimination — couverts par cette redevance — n'est octroyée