Greek: 303. Στην υπόθεση FI/2004/0082[205], που αφορούσε την αγορά πρόσβασης και εκκίνησης κλήσεων σε δημόσια κινητά τηλεφωνικά δίκτυα στη Φινλανδία, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το σχεδιαζόμενο μέτρο που είχε κοινοποιηθεί από τη Ficora δεν συνοδευόταν από αποδεικτικά στοιχεία προς επίρρωση του συμπεράσματος ότι η TeliaSonera διέθετε σημαντική αγοραία ισχύ στην φινλανδική αγορά πρόσβασης και εκκίνησης κλήσεων σε δημόσια κινητά τηλεφωνικά δίκτυα. Καίτοι το μερίδιο αγοράς της TeliaSonera υπερέβαινε το 60%, υπήρχαν δύο ακόμη επιχειρήσεις κινητού δικτύου στο σκέλος της προσφοράς, ενώ στη συγκεκριμένη αγορά, εκτός από τις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονταν δίκτυα, υπήρχαν πάνω από δέκα επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών στο σκέλος της ζήτησης. Οι επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών μπόρεσαν να συνάψουν συμφωνίες χονδρικής πώλησης, περιλαμβανομένων συμφωνιών φορέα εκμετάλλευσης εικονικού δικτύου κινητής τηλεφωνίας, με βάση τους εμπορικούς όρους – χωρίς να προβλέπεται κανονιστική υποχρέωση για την παροχή πρόσβασης από μέρους των φορέων εκμετάλλευσης δικτύων κινητής τηλεφωνίας – με το σύνολο των φορέων εκμετάλλευσης δικτύων κινητής τηλεφωνίας στην οικεία αγορά. Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι, εκτός από την φαινομενική δυναμική η οποία προκαλείται από την (κατάντη) αγορά λιανικής πώλησης, οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύων κινητής τηλεφωνίας συναγωνίζονταν μεταξύ τους και ήταν σε θέση να συνάπτουν συμφωνίες με διάφορες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών χάρη στην ικανότητά τους να παρέχουν ευέλικτες προσφορές ή είδη υπηρεσιών που δεν παρέχονταν από άλλους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων κινητής τηλεφωνίας. Εξάλλου, η Ficora δεν προσκόμισε πειστικά στοιχεία τα οποία να αποδεικνύουν ότι το κόστος μεταστροφής παρεμποδίζει σε σημαντικό βαθμό την ικανότητα ενός παρόχου υπηρεσιών να αλλάξει προμηθευτή χονδρικής.
French: 303. Dans l’affaire FI/2004/0082[205] concernant le marché de l’accès et du départ d’appel sur les réseaux téléphoniques publics mobiles en Finlande, la Commission est parvenue à la conclusion que le projet de mesure notifié par Ficora n’apportait pas les éléments de preuve nécessaires pour étayer la conclusion selon laquelle TeliaSonera détenait une puissance significative sur le marché finlandais de l’accès et du départ d’appel sur les réseaux téléphoniques publics mobiles. Bien que TeliaSonera détînt une part de marché supérieure à 60 %, il existait deux autres opérateurs de réseau mobile du côté de l’offre et, outre les opérateurs de réseaux, plus de dix prestataires de services du côté de la demande. Les prestataires de services ont été à même de conclure des accords de gros, y compris des accords relatifs aux opérateurs de réseaux mobiles virtuels, sur une base commerciale – sans que les opérateurs de réseau mobile ne soient tenus d’un point de vue réglementaire de fournir un accès – avec l’ensemble des opérateurs de réseau mobile actifs sur le marché en cause. La Commission a constaté que, outre la dynamique apparente résultant du marché de détail (en aval), les opérateurs de réseau mobile se concurrençaient mutuellement en vue de la conclusion d’accords avec différents prestataires de services et étaient en mesure de conclure de tels accords du fait de leur aptitude à proposer des offres flexibles ou des types de services qui n’étaient pas fournis par d’autres opérateurs de réseau mobile. En outre, Ficora n’a pas apporté de preuves convaincantes de ce que les coûts de migration réduiraient sensiblement la capacité d’un prestataire de services de se tourner vers un autre fournisseur de gros.