FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: 3.2.4 Οι αντιδράσεις ορισμένων βιομηχανικών κλάδων (παραγωγή σιδηρούχων και μη σιδηρούχων μετάλλων, υλικών οικοδομής, χημική βιομηχανία και χαρτοβιομηχανία κλπ.) σε θέματα διάρθρωσης έχουν ενισχυθεί, όχι μόνο από την άνοδο των τιμών της ενέργειας, αλλά και από την εισαγωγή του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής. Οι κλάδοι αυτοί, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, αφιέρωσαν σημαντικά μέσα για τον εκσυγχρονισμό τους και τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας, γεγονός που δεν εμπόδισε ορισμένους από αυτούς να αυξήσουν σαφώς τον όγκο της παραγωγής τους. Το ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής δημιουργεί στην πραγματικότητα έναν μηχανισμό χορήγησης δικαιωμάτων εκπομπής σύμφωνα με τον οποίο οι εκσυγχρονισμένες επιχειρήσεις θα χρειαστεί να αγοράσουν ποσοστώσεις, ενώ εκείνες που δεν θα έχουν καταβάλει καμία προσπάθεια ούτε αναπτύξει κανένα μέσον θα λάβουν μια "συμβολή" για την ανάπτυξή τους, υπό τη μορφή δικαιωμάτων εκπομπής συνοδευόμενων από τη δυνατότητα πώλησής τους. Ήδη από την περίοδο 2008-2012, δηλαδή κατά την κατ' εξοχήν περίοδο εμπορίας, οι επιχειρήσεις αυτές κινδυνεύουν να βρεθούν ξανά σε μια οικονομική κατάσταση χωρίς διέξοδο, δεδομένου ότι, σε πολλές περιπτώσεις, οι τεχνικές και τεχνολογίες τούς παρείχαν τη δυνατότητα να μειώσουν στο ελάχιστο δυνατόν τις εκπομπές τους και να επιτύχουν την μεγαλύτερη δυνατή ενεργειακή αποδοτικότητα και, επομένως, είναι εντελώς αδύνατη οιαδήποτε περαιτέρω μείωση.
French: 3.2.4 les réactions de certains secteurs industriels (production de métaux ferreux et non ferreux, de matériaux de construction, industrie chimique et du papier etc.) en termes de structure sont renforcées, outre la hausse des prix des énergies, par l'introduction du système européen d'échange de quotas d'émissions. Ces secteurs ont consacré depuis le début des années 1990 des moyens importants à leur modernisation et à la réduction de leur intensité énergétique, ce qui n'a pas empêché certains d'entre eux d'accroître nettement leurs volumes de production. Le système européen d'échange des quotas d'émission crée en fait un dispositif d'allocation des droits d'émission selon lequel les entreprises modernisées devront acheter des quotas alors que celles qui n'auront fourni aucun effort et déployé aucun moyen recevront sous la forme de droits d'émission assortis de la possibilité de les vendre une "contribution" à leur développement. Dès 2008-2012, c'est-à-dire au cours de la principale période d'échange, ces entreprises risquent de se retrouver dans une situation économique inextricable dans la mesure où, dans bien des cas, les techniques et technologies leur ont permis de réduire au minimum leurs émissions et d'atteindre la plus grande efficacité énergétique, et où toute autre réduction est absolument impossible.
Greek: 3.2.5 Οι εκπομπές αερίων πολλών κλάδων (ιδίως στη σιδηρουργία) που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου συνδέονται κυρίως με τη χρήση φυσικοχημικών μεθόδων παραγωγής. Από τεχνικής άποψης, οι εκπομπές αυτές στην πλειονότητά τους έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο τεχνικά δυνατό επίπεδο. Οι μη δυνάμενες να μειωθούν εκπομπές πρέπει να εξαιρεθούν από το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών χωρίς, ωστόσο, το μέτρο αυτό να επιτρέπει στις σχετικές βιομηχανίες να αγνοήσουν την υποχρέωσή τους να μειώσουν τις εκπομπές σε άλλους κλάδους (παραγωγή ενέργειας). Το ανώτατο όριο του συνολικού όγκου δικαιωμάτων εκπομπής που έχει οριστεί για το κάθε κράτος και για τον κάθε φορέα εκμετάλλευσης πηγών ενέργειας συνιστά άλλον ένα καθοριστικό παράγοντα. Στο μέτρο που το σύστημα μόλις αρχίζει να λειτουργεί, η πρακτική εμπειρία όσον αφορά τη λειτουργικότητά του και τις συγκεκριμένες του συνέπειες είναι, προς το παρόν, περιορισμένη. Οι απόψεις σχετικά με τα αποτελέσματά του κυμαίνονται από τον απόλυτο σκεπτικισμό έως την υπερβολική αισιοδοξία. Πάντως, ακόμη και οι εμπνευστές του συστήματος, στους απολογισμούς τους για τα πλεονεκτήματα που παρουσιάζουν τα προτεινόμενα μέτρα περιορισμού των αερίων του θερμοκηπίου, δεν αναφέρονται καθόλου σε συγκεκριμένες τιμές ως προς τα επίπεδα μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μετά από την εισαγωγή του ευρωπαϊκού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών. Ωστόσο, οι οικονομικοί φορείς προτιμούν ένα λειτουργικό και ισότιμο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων παρά τη φορολογία της ενέργειας.
French: 3.2.5 Dans certaines branches (notamment dans la sidérurgie), les gaz à effet de serre résultent de processus physico-chimiques. D'un point de vue technique, les émissions ont été déjà ramenées dans la plupart des cas au niveau le plus bas. Les émissions physico-chimiques irréductibles devraient être exclues du système d'échange de quotas, sans pour autant que cette mesure permette aux branches industrielles concernées d'ignorer leur obligation de faire baisser les émissions dans les autres secteurs (production d'énergie). Le plafond du volume global des quotas fixé pour chaque État et chaque exploitant de sources d'énergie constitue un autre facteur déterminant. Dans la mesure où le système commence seulement à fonctionner, l'expérience pratique en termes de fonctionnalité et de conséquences concrètes est pour le moment limitée. Les points de vue quant à ses effets vont d'un scepticisme absolu à un optimisme exagéré. Reste que, dans leurs bilans des avantages que présentent les mesures envisagées de réduction des gaz à effet de serre, même les concepteurs du système n'ont indiqué aucune valeur précise quant au niveau de réduction des émissions de gaz à effet de serre après l'introduction du système européen d'échange de quotas d'émissions. Néanmoins, les acteurs économiques préfèrent un système fonctionnel et équitable d'échange de quotas à la taxation de l'énergie.
Greek: 3.3 Οι μεταβολές που προκαλούνται από τους άλλους μηχανισμούς μπορούν να θεωρηθούν ως σαφώς σημαντικότερες. Παρότι προβάλλονται λιγότερο από τα μέσα ενημέρωσης απ' ό,τι το ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών, ωστόσο επιτρέπουν προοδευτικά μια πραγματική μείωση της κατανάλωσης ενέργειας σε απόλυτες τιμές, ή μια υποχώρηση της κατανάλωσης ορυκτών καυσίμων για την παραγωγή ενέργειας. Συνεπώς, πρόκειται για έναν καθ' όλα ενδεικνυόμενο τρόπο ανάπτυξης, που στηρίζεται στην εφαρμογή του δυναμικού μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, παρότι, προφανώς, παρουσιάζει επίσης ορισμένους κινδύνους.
French: 3.3 Les changements provoqués par les autres instruments peuvent être considérés comme nettement plus importants. Même s'ils font l'objet d'une moindre attention médiatique que le système européen d'échange des quotas d'émission, ils permettent néanmoins progressivement une véritable réduction de la consommation d'énergie en valeur absolue ou un recul de la consommation de carburants fossiles destinés à la production d'énergie. Il s'agit donc d'un mode de développement tout à fait indiqué s'appuyant sur la mise en œuvre du potentiel de réduction des émissions de gaz à effet de serre, même si, à l'évidence, il présente également certains risques.
Greek: 3.3.1 Η πλήρης εφαρμογή της οδηγίας για την προαγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές, σύμφωνα με τις προβλέψεις, αναμένεται να περιορίσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στα κράτη μέλη της ΕΕ των 15 κατά ποσότητες της τάξεως των 100 έως 125 εκατομμυρίων τόνων ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα, γεγονός το οποίο, από άποψη όγκου, αντιπροσωπεύει τη μεγαλύτερη συμβολή στον περιορισμό των αερίων του θερμοκηπίου. Πέρα από το άμεσο αποτέλεσμα του περιορισμού των εκπομπών, η οδηγία αυτή αναμένεται να συμβάλει στην ανάπτυξη τεχνολογιών και εξοπλισμού που θα αξιοποιούν τόσο τις φυσικές μεθόδους παραγωγής ενέργειας (υδραυλική, αιολική, ηλιακή), όσο και τις θερμικές μεθόδους, χρησιμοποιώντας τη βιομάζα ως πηγή ενέργειας. Η χρήση της βιομάζας κινδυνεύει να καταλήξει στην απώλεια ορισμένων ανανεώσιμων πρώτων υλών (κυρίως του ξύλου) για τους κλάδους της μεταποίησης. Επομένως, θα ήταν σκόπιμο να προβλεφθεί κατάλληλη υποστήριξη ώστε να προληφθεί η απώλεια πηγών πρώτων υλών. Στην περίπτωση της αιολικής ενέργειας, ο κίνδυνος έγκειται στην αστάθειά της. Η μαζική προσφυγή στην αιολική ενέργεια μπορεί να απειλήσει την ασφάλεια εφοδιασμού των δικτύων με ηλεκτρική ενέργεια και, επομένως, καθιστά αναγκαία την ύπαρξη εφεδρικής ικανότητας από σταθερές πηγές.
French: 3.3.1 La pleine application de la directive relative à la promotion de l'électricité produite à partir de sources d'énergie renouvelables dans la mesure envisagée devrait réduire les émissions de gaz à effet de serre dans les États membres de l'UE 15 de l'ordre de 100 à 125 millions de tonnes d'équivalents CO2, ce qui, par son ampleur, constitue la plus grande contribution à la réduction des gaz à effet de serre. Hormis l'effet direct de la réduction des émissions, cette directive devrait contribuer au développement de technologies et d'équipements utilisant tant des processus physiques de production d'énergie (hydraulique, éolien, solaire) que des processus thermiques utilisant la biomasse en tant que source d'énergie. L'utilisation de la biomasse risque de se traduire par la perte de certaines matières premières renouvelables (en particulier le bois) pour les secteurs de la transformation. Il convient par conséquent de prévoir un soutien adéquat afin de prévenir la perte de sources de matières premières. Dans le cas de l'énergie éolienne, le risque tient à son instabilité. Le recours massif à l'énergie éolienne peut menacer la fiabilité des approvisionnements en électricité des réseaux et nécessite dès lors de disposer d'une réserve de capacités à partir de sources stables.
Greek: 3.3.2 Η οδηγία για την προώθηση της χρήσης βιοκαυσίμων, όταν θα έχει τεθεί πλήρως σε εφαρμογή, αναμένεται να καταλήξει σε περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της τάξεως των 35 έως 40 εκατομμυρίων τόνων CO2, στην ΕΕ των 15. Παράλληλα, μια άλλη συνέπειά της θα είναι ότι θα προσφέρει νέες προοπτικές στη γεωργία και τη μεταποιητική βιομηχανία, για την προμήθεια τόσο των πρώτων υλών όσο και των ίδιων των βιοκαυσίμων που προορίζονται για τα αυτοκίνητα οχήματα.
French: 3.3.2 Une fois qu'elle aura été pleinement mise en œuvre, la directive visant à promouvoir l'utilisation de biocarburants doit permettre de réduire les émissions de gaz à effet de serre dans l'UE 15 de l'ordre de 35 à 40 millions de tonnes de CO2. Elle aura dans le même temps pour autre conséquence d'offrir de nouvelles perspectives à l'agriculture et à l'industrie de transformation s'agissant tant de la fourniture de matières premières que des biocarburants eux-mêmes destinés aux véhicules à moteur.
Greek: 3.3.3 Η οδηγία για την προώθηση της συμπαραγωγής ενέργειας συνιστά καθοριστικό συστατικό στοιχείο του συστήματος περιορισμού των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, δεδομένου ότι αναμένεται να επιτρέψει περιορισμό των εκπομπών, στην ΕΕ των 15, της τάξεως των 65 εκατομμυρίων τόνων CO2 ανά έτος, και ότι αποβλέπει στην αύξηση της ενεργειακής αποδοτικότητας της παραγωγής θερμότητας σε όλες τις περιπτώσεις όπου το σύστημα αυτό δεν αξιοποιούνταν μέχρι σήμερα (κυρίως σε συνδυασμό με τις κύριες πηγές θερμότητας που προορίζονται για θέρμανση των κατοικιών των ιδιωτών κλπ.). Οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούν το σύστημα αυτό εδώ και πολύ καιρό είναι πολλές. Το σχετικά υψηλό κόστος των καυσίμων σε σύγκριση με την πρόσθετη ενέργεια που επιτυγχάνεται, και επομένως η χαμηλή απόδοση των επενδύσεων, η ανάγκη πραγματοποίησης σημαντικών επενδύσεων όταν η εισαγωγή του συστήματος πρέπει να συνοδευτεί από μετατροπή των βασικών εγκαταστάσεων και, τέλος, το γεγονός ότι οι πηγές αυτές γενικά δεν είναι εκμεταλλεύσιμες σε συνεχή βάση, γεγονός που περιπλέκει τη σύνδεσή τους στο δίκτυο, είναι οι δυσκολίες που προκύπτουν συνήθως από τη συμπαραγωγή. Στον τομέα του ενεργειακού εφοδιασμού, οι συνολικές δυνατότητες μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου εκτιμώνται μεταξύ 250 και 285 εκατομμυρίων τόνων ισοδύναμου CO2.
French: 3.3.3 La directive concernant la promotion de la cogénération est une composante essentielle du système de limitation des émissions de gaz à effet de serre dans la mesure où elle devrait permettre de réduire les émissions dans l'UE 15 de 65 millions de tonnes de CO2 par an et où elle vise à accroître l'efficacité énergétique de la production de chaleur dans tous les cas où ce système n'était jusqu'à présent pas exploité (notamment en combinaison avec les principales sources de chaleur destinées au chauffage des logements des particuliers etc.). Nombreuses sont les installations industrielles qui utilisent ce système depuis déjà longtemps. Le coût relativement élevé des carburants par rapport au supplément d'énergie obtenue et dès lors le faible retour sur investissement, la nécessité de réaliser des investissements considérables lorsque l'introduction du système doit s'accompagner d'une reconversion des installations de base et enfin le fait que ces sources ne sont en général pas exploitées de manière continue, ce qui complique leur raccordement au réseau, telles sont les difficultés que pose la plupart du temps la cogénération. Dans le domaine des approvisionnements en énergies, les possibilités globales de réduction des émissions de gaz à effet de serre sont estimées entre 250 et 285 millions de tonnes d'équivalents CO2.
Greek: 3.3.4 Πρέπει να θεσπιστούν φορολογικά μέτρα με ιδιαίτερη σύνεση. Το εν λόγω μέτρα πρέπει να είναι μάλλον προτρεπτικά και να ελαττώνουν τη συνολική φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων όταν αυτές μειώνουν τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου. Το ζήτημα αυτό παραπέμπει στη φορολόγηση των καυσίμων που χρησιμοποιούνται στις αερομεταφορές. Αντίθετα με τους λοιπούς τρόπους μεταφορών, οι αερομεταφορές επωφελούνται προς το παρόν φορολογικών ελαφρύνσεων και, πράγματι, επιβαρύνουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου μόνο κατά 2 % περίπου. Η ενδεχόμενη φορολόγηση των καυσίμων των αεροπορικών μεταφορών πρέπει να ενταχθεί σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Πρέπει να προταθούν και να εφαρμοστούν μέτρα που θα λαμβάνουν υπόψη τον ισχυρό ανταγωνισμό στις αερομεταφορές και τα μέτρα αυτά δεν μπορούν να θεσπιστούν μονομερώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
French: 3.3.4 Il convient d'introduire des mesures fiscales de manière extrêmement prudente. Ces dernières devraient avoir plutôt des effets stimulants, réduisant la charge fiscale globale qui pèse sur les acteurs concernés lorsque ceux-ci réduisent les émissions de gaz à effet de serre. Cette question renvoie à la fiscalité des carburants utilisés dans le transport aérien. Contrairement à d'autres modes de transport, les transports aériens bénéficient à l'heure actuelle d'avantages fiscaux, et en effet, ils ne contribuent aux émissions de gaz à effet de serre qu'à hauteur d'environ 2 %. La taxation éventuelle des carburants aériens doit s'inscrire dans un contexte global. Il faut proposer et mettre en œuvre des mesures en tenant compte de la forte concurrence dans le transport aérien et ces mesures ne peuvent pas être fixées unilatéralement par l'Union européenne.
Greek: 3.3.5 Όσον αφορά την κατανάλωση, το εύρος του δυνατού περιορισμού εκτιμάται σε 215 έως 260 εκατομμύρια τόνων ισοδύναμου CO2, συμπεριλαμβανομένης και μιας μείωσης της τάξης των 35 έως 45 εκατομμυρίων τόνων ισοδύναμου CO2 η οποία συνδέεται με βελτιωμένα θερμικά χαρακτηριστικά των κτιρίων. Στον τομέα των μεταφορών, οι δυνατότητες περιορισμού εκτιμώνται μεταξύ 150 και 180 εκατομμυρίων τόνων ισοδύναμου CO2.
French: 3.3.5 Concernant la consommation, l'ampleur de la réduction potentielle est évaluée entre 215 et 260 millions de tonnes d'équivalents CO2, dont une réduction comprise entre 35 et 45 millions de tonnes d'équivalents CO2 liée à de meilleures propriétés thermiques des bâtiments. Dans les transports, le potentiel de réduction est estimé entre 150 et 180 millions de tonnes d'équivalents CO2.
Greek: 3.3.6 Ο κανονισμός για ορισμένα φθοριούχα αέρια του φαινομένου του θερμοκηπίου (HFC, PFC και SF6), που ανήκει στο πολιτικό πεδίο, αφορά ένα μικρό μόνο σχετικά ποσοστό των αερίων του θερμοκηπίου. Προς το παρόν, οι ουσίες αυτές αντιπροσωπεύουν το 2 % σχεδόν του συνόλου των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της ΕΕ, ένα ποσοστό που αναμένεται να φθάσει το 3 % μετά από το 2012. Οι δυνατότητες περιορισμού των εκπομπών αυτών εξαρτώνται κυρίως από τον περιορισμό της χρήσης αυτών των υλών στους εμπορικούς ψυκτικούς εξοπλισμούς, όσον αφορά την παραγωγή του HFC-23, ή στις σταθερές ή φορητές κλιματιστικές μονάδες. Σύμφωνα με τις τελευταίες εκτιμήσεις της Διακυβερνητικής Ομάδας Εμπειρογνωμόνων για την Εξέλιξη του Κλίματος, το κόστος μπορεί να τοποθετηθεί σε αναλογία από 10 έως 300 USD ανά τόνο ισοδύναμου CO2 (διακύμανση ανάλογα με τους κλάδους και τις περιοχές). Η δυνατότητα μείωσης των εκπομπών εκτιμάται μεταξύ 18 και 21 εκατομμυρίων τόνων ισοδύναμου CO2.
French: 3.3.6 Le règlement relatif à certains gaz à effet de serre fluorés (HFCs, PFCs et SF6), qui fait partie du domaine politique, ne concerne qu'une part relativement faible des gaz à effet de serre. À l'heure actuelle, ces substances représentent près de 2 % de l'ensemble des émissions de gaz à effet de serre de l'UE, proportion qui devrait atteindre 3 % après 2012. Les possibilités de réduire ces émissions passent essentiellement par la limitation de l'utilisation de ces matières dans les équipements frigorifiques commerciaux, pour la fabrication du HFC-23 ou dans les unités de climatisation fixes ou portatives. D'après les dernières estimations du GIEC les coûts peuvent se situer dans un rapport de 10 à 300 USD par tonne d'équivalents CO2 (différence sectorielle et régionale). Le potentiel de réduction des émissions est évalué entre 18 et 21 millions de tonnes d'équivalents CO2.
Greek: 3.3.7 Η δέσμευση των αερίων στα πράσινα μέρη των φυτών παρουσιάζει σημαντικές δυνατότητες μείωσης της ποσότητας αερίων του θερμοκηπίου, που μπορεί να φθάσει έως και 60-100 εκατομμύρια τόνων ισοδύναμου CO2, αρκεί να δημιουργηθεί το αναγκαίο πλαίσιο.
French: 3.3.7 La séquestration dans la matière verte présente un potentiel considérable de réduction de la quantité de gaz à effet de serre qui peut atteindre de 60 millions à 100 millions de tonnes d'équivalents CO2, pour autant que soit créé le cadre nécessaire.
Greek: 3.4 Η παγίδευση και αποθήκευση του CO2 στα κατάλληλα γεωλογικά στρώματα ή σε διαμορφωμένους χώρους στο υπέδαφος (γεωλογική δέσμευση) προϋποθέτουν τον διαχωρισμό του από τις ανθρωπογενείς πηγές που προσφέρονται γι' αυτό, τη μεταφορά του στον τόπο αποθήκευσης και την απομόνωσή του από την ατμόσφαιρα για μακρές περιόδους. Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου αυτής για τη μείωση των εκπομπών θα εξαρτηθεί από την ποσότητα του CO2 που θα παγιδεύεται, από τη μείωση της παγκόσμιας αποδοτικότητας των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και των βιομηχανικών συγκροτημάτων, λαμβανομένης υπόψη της ενεργειακής έντασης της παγίδευσης, της μεταφοράς και της αποθήκευσης και, τέλος, της αναλογίας του αποθηκευόμενου CO2. Οι σημερινές τεχνικές επιτρέπουν τη συγκράτηση του 90 % περίπου της ποσότητας του αποθηκευόμενου CO2. Η εγκατάσταση των μηχανισμών αυτών χρειάζεται 15 % έως 30 % πρόσθετη ενέργεια (κυρίως για την παγίδευση), δηλαδή η συνολική αποτελεσματικότητα της μείωσης των εκπομπών θα είναι της τάξεως του 85 %.
French: 3.4 La capture et le stockage du CO2 dans les couches géologiques appropriées ou dans des espaces exploités dans le sous-sol (séquestration géologique) supposent de le séparer des sources anthropogènes qui s'y prêtent, de l'acheminer sur le lieu de stockage et de l'isoler de l'atmosphère pour de longues périodes. L'efficacité de ce mode de réduction des émissions sera fonction de la quantité de CO2 capturé, de la diminution de l'efficacité globale des centrales électriques et des complexes industriels, compte tenu de l'intensité énergétique de la capture, du transport et du stockage et enfin de la proportion de CO2 stocké. Les techniques actuelles peuvent retenir environ 90 % de la quantité de CO2 stocké. La mise en place de ces dispositifs nécessite 15 % à 30 % d'énergie supplémentaire (essentiellement pour la capture), soit une efficacité globale de la réduction des émissions d'environ 85 %.
Greek: 4.1 Οι κλιματικές αλλαγές συνιστούν ένα μοναδικό πρόβλημα που η ανθρωπότητα δεν έχει γνωρίσει όμοιό του στη σύγχρονη ιστορία. Πρόκειται για παγκόσμιο πρόβλημα, που εντάσσεται σε μια μακροπρόθεσμη προοπτική (πολλών αιώνων) και χαρακτηρίζεται από την πολυσύνθετη αλληλεπίδραση κλιματικών, περιβαλλοντικών, οικονομικών, πολιτικών, θεσμικών, κοινωνικών και τεχνολογικών διεργασιών. Στο πρόβλημα αναμιγνύονται παράμετροι διεθνούς χαρακτήρα και όπου εμπλέκονται πολλές γενεές, στα πλαίσια ευρύτερων στόχων κοινωνίας, όπως η ισότητα και η βιώσιμη ανάπτυξη. Η χάραξη μιας στρατηγικής για την αντίδραση στις κλιματικές αλλαγές χαρακτηρίζεται από λήψη αποφάσεων που παρουσιάζουν μεγάλο βαθμό αβεβαιότητας και από τον κίνδυνο πρόκλησης μεταβολών μη γραμμικών, ακόμη και μη αναστρέψιμων.
French: 4.1 Les changements climatiques constituent un problème unique tel que l'humanité n'en a pas rencontré dans l'histoire moderne. Il s'agit d'un problème global inscrit dans une perspective à long terme (pluriséculaire) caractérisé par une complexe interaction de processus climatiques, environnementaux, économiques, politiques, institutionnels, sociaux et technologiques. Cela a d'importantes implications internationales et intergénérationnelles dans le contexte d'objectifs de société plus larges, comme l'égalité et le développement durable. L'élaboration d'une réaction aux changements climatiques est caractérisée par une prise de décision présentant un grand degré d'incertitude et par le risque d'entraîner des changements non linéaires, voire irréversibles.
Greek: 4.2 Οι αρνητικές εκδηλώσεις των αλλαγών του πλανητικού κλίματος συνδέονται ολοένα και περισσότερο με ακραία μετεωρολογικά φαινόμενα (π.χ., άνοδος της στάθμης των υδάτων, πλημμύρες, κατολισθήσεις γαιών, ξηρασία, θύελλες, κλπ.) το ανθρώπινο και υλικό κόστος των οποίων αυξάνει ολοένα και περισσότερο. Ο υπολογισμός του κόστους και του οφέλους των δράσεων που στοχεύουν στη μείωση των συνεπειών διαφέρει σε συνάρτηση με τον τρόπο μέτρησης της ευημερίας, του πλαισίου και της μεθόδου αναλύσεως, και των βασικών αρχών που υιοθετούνται όσον αφορά τις αναλύσεις. Το αποτέλεσμα είναι ότι η εκτίμηση του κόστους δεν μπορεί να εκτιμά το πραγματικό κόστος και όφελος των δράσεων που αποσκοπούν στη μείωση των κλιματικών αλλαγών.
French: 4.2 Les manifestations négatives des changements climatiques planétaires sont liées au caractère croissant des phénomènes météorologiques extrêmes (par exemple crues, inondations, glissements de terrains, sécheresses, ouragans, etc.), dont le bilan humain et matériel ne cesse de s'alourdir. Le calcul des coûts et bénéfices des activités destinées à atténuer leurs conséquences diffèrent en fonction de la manière de mesurer la prospérité, du périmètre et de la méthodologie de l'analyse et des postulats de départ utilisés pour les analyses. Il en résulte que l'estimation des coûts et bénéfices peut ne pas refléter les coûts et bénéfices réels des activités visant à atténuer les changements climatiques.