Greek: Μέθοδοι διαβουλεύσεων, οι κυριότεροι εξεταζόμενοι τομείς και τα γενικά χαρακτηριστικά των ερωτώμενων Η Επιτροπή προέβη σε διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους σχετικά με τα περίπλοκα τεχνικά θέματα της παρούσας οδηγίας με δύο μόνιμες ομάδες εμπειρογνωμόνων[7], πολυάριθμες διμερείς συσκέψεις και διάφορους γύρους διαβουλεύσεων. Σημαντικό ήταν το όφελος από τις προτάσεις και τις απόψεις των εμπλεκόμενων και των λοιπών ενδιαφερόμενων. Οι κλάδοι των οποίων ζητήθηκε η γνώμη καλύπτουν όλη την Ευρώπη των 25 και είναι: ο κλάδος πληρωμών (τράπεζες, πάροχοι ηλεκτρονικού χρήματος και κινητών υπηρεσιών πληρωμών, πάροχοι υπηρεσιών εμβασμάτων, πάροχοι υποδομών, εταιρείες καρτών πληρωμής κλπ.), οι ενώσεις λιανικού εμπορίου (Eurocommerce), ο βιομηχανικός κλάδος γενικά, οι ενώσεις διαχειριστών διαθεσίμων επιχειρήσεων (EACT, TWIST), οργανώσεις ΜΜΕ, εθνικές και ευρωπαϊκές ενώσεις καταναλωτών (BEUC, FIN-USE), εμπειρογνώμονες σε θέματα πληρωμών, εταιρείες συμβούλων, κλπ. Ήδη από την περίοδο 2000-2002, η Επιτροπή έχει εκδώσει[8] μία ανακοίνωση, έχει εκπονήσει δύο έγγραφα εργασίας[9] και έχει διενεργήσει επτά μελέτες με σκοπό τη διεξαγωγή δημόσιων διαβουλεύσεων για τη διαμόρφωση ενός νομοθετικού πλαισίου για τις πληρωμές, καθώς και για την αποτίμηση της τρέχουσας κατάστασης της αγοράς στα κράτη μέλη. Το 2003, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση[10] για ευρείες δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με το πιθανό πεδίο εφαρμογής και το περιεχόμενο ενός νέου νομοθετικού πλαισίου. Η τελική πρόταση καταρτίστηκε το 2004-2005 σε στενή συνεργασία με τις δύο μόνιμες ομάδες εμπειρογνωμόνων και κατόπιν διαβουλεύσεων με τους ενδιαφερόμενους φορείς, και βασίστηκε σε έξι έγγραφα εργασίας που περιλάμβαναν τα πιθανά σχέδια διατάξεων και αξιολόγηση των επιπτώσεων. |
French: 211 | Méthodes de consultation utilisées, principaux secteurs visés et profil général des répondants La Commission a consulté les parties intéressées sur les aspects techniques complexes de la directive via deux groupes d’experts permanents[7], de nombreuses réunions bilatérales et plusieurs séries de consultations. Elle a grandement bénéficié des contributions reçues à cette occasion. Les secteurs consultés, représentatifs des 25 États membres de l’Union européenne, sont notamment les suivants: secteur des paiements (banques, fournisseurs de monnaie électronique et de services de paiement mobiles, prestataires de services de remise de fonds, fournisseurs d’infrastructures, sociétés de cartes de paiement, etc.), associations de détaillants (Eurocommerce), industrie en général, trésoriers d’entreprise (EACT, TWIST), organisations de PME, associations nationales et européennes de consommateurs (BEUC, FIN-USE), experts en matière de paiements et cabinets de consultants. De 2000 à 2002, la Commission a élaboré[8] une communication et deux documents de travail[9] et elle a réalisé sept études, en vue de procéder à une consultation publique sur ce que pourrait être un cadre juridique à appliquer aux paiements et d’évaluer l’état actuel du marché dans les États membres. En 2003, elle a élaboré dans le même but une communication[10] sur le champ d’application et le contenu possibles d’un nouveau cadre réglementaire. En 2004–2005, elle a élaboré sa proposition finale, en étroite collaboration avec les deux groupes d’experts permanents, en consultation avec les parties intéressées et sur la base de six documents de travail contenant un projet de dispositif et l’analyse d’impact correspondante. |