FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: Στις 10 Νοεμβρίου 2005 η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έλαβε αίτημα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διατυπώσει γνώμη σχετικά με πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 974/98 για την εισαγωγή του ευρώ [COM(2005) 357 τελικό [1], εφεξής "προτεινόμενος κανονισμός"]. Η αρμοδιότητα της ΕΚΤ για τη διατύπωση γνώμης ερείδεται στο άρθρο 123 παράγραφος 4, τρίτη περίοδος της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, που συνιστά τη βάση του προτεινόμενου κανονισμού. Η παρούσα γνώμη εκδόθηκε από το διοικητικό συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 17.5, πρώτη περίοδος του εσωτερικού κανονισμού της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
French: Le 10 novembre 2005, la Banque centrale européenne (BCE) a reçu une demande de consultation de la part du Conseil de l'Union européenne portant sur une "proposition de règlement du Conseil modifiant le règlement (CE) no 974/98 concernant l'introduction de l'euro" (COM(2005) 357 final) [1] (ci-après le "règlement proposé"). La BCE a compétence pour émettre un avis en vertu de l'article 123, paragraphe 4, du traité instituant la Communauté européenne, sur lequel est fondé le règlement proposé. Conformément à l'article 17.5, première phrase, du règlement intérieur de la Banque centrale européenne, le présent avis a été adopté par le conseil des gouverneurs.
Greek: 1.1. Με τον προτεινόμενο κανονισμό επιδιώκεται η θέσπιση του κατάλληλου νομικού πλαισίου για τη μελλοντική εισαγωγή του ευρώ στα κράτη μέλη που δεν το έχουν ακόμη υιοθετήσει (εφεξής "μη συμμετέχοντα κράτη μέλη"). Tα εν λόγω κράτη μέλη έχουν κάθε συμφέρον να μεριμνήσουν για τη θέσπιση, αρκετό διάστημα πριν από τη μετάβασή τους στο ευρώ, ενός εύρωστου νομικού πλαισίου σε κοινοτικό επίπεδο, προκειμένου να διευκολυνθεί η έγκαιρη νομοθετική και πρακτική προπαρασκευή σε εθνικό επίπεδο, ενόψει της εισαγωγής του ευρώ. Εξάλλου, και η ΕΕ εν γένει και τα κράτη μέλη που έχουν υιοθετήσει ήδη το ευρώ (εφεξής "συμμετέχοντα κράτη μέλη") έχουν κάθε συμφέρον να μεριμνήσουν για την όσο το δυνατό ομαλότερη και επιτυχέστερη διεκπεραίωση των μελλοντικών διευρύνσεων της ζώνης του ευρώ, όπως συνέβη στην περίπτωση της υιοθέτησής του από τα πρώτα έντεκα συμμετέχοντα κράτη μέλη και την Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό η διεύρυνση της ζώνης του ευρώ θα ασκήσει θετική επίδραση. Πράγματι, η ΕΚΤ θεωρεί ότι η επιτυχής εισαγωγή του ευρώ στα σημερινά συμμετέχοντα κράτη μέλη διαδραμάτισε καίριο ρόλο στην παγίωση της αξιοπιστίας του τόσο στο εσωτερικό της ΕΕ όσο και στην ευρύτερη διεθνή σκηνή.
French: 1.1. Le règlement proposé tend à établir un cadre juridique approprié pour la future introduction de l'euro dans les États membres qui n'ont pas encore adopté l'euro (ci-après les "États membres non participants"). Ces États membres ont fortement intérêt à faire en sorte qu'un cadre juridique solide à l'échelon communautaire soit adopté bien avant leurs passages à l'euro, afin de permettre que les préparatifs nationaux, législatifs et d'ordre pratique, en vue de l'introduction de l'euro soient menés en temps voulu. L'Union européenne en général et les États membres qui ont déjà adopté l'euro (ci-après les "États membres participants") ont aussi fortement intérêt à faire en sorte que la mise en œuvre de tout élargissement futur de la zone euro soit aussi harmonieuse et réussie que lors de l'adoption de l'euro par les 11 États membres participants initiaux et la Grèce, de sorte que l'élargissement de la zone euro ait un effet positif. En effet, la BCE estime que l'introduction réussie de l'euro dans les États membres participants actuels a joué un rôle essentiel pour asseoir la crédibilité de l'euro tant au sein de l'Union européenne que sur la scène internationale plus vaste.
Greek: 2. Ειδικές παρατηρήσεις
French: 2. Remarques particulières
Greek: 2.1. Διαμόρφωση τριών σεναρίων μετάβασης στο ευρώ
French: 2.1. Établissement de trois scénarios de passage à l'euro
Greek: 2.1.1. Υπενθυμίζεται ότι ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 974/98 του Συμβουλίου της 3ης Μαΐου 1998 για την εισαγωγή του ευρώ [2], ο οποίος ρύθμιζε την εισαγωγή του ευρώ στα πρώτα έντεκα συμμετέχοντα κράτη μέλη και την Ελλάδα, βασίστηκε στην προσέγγιση που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης το 1995 (εφεξής "σενάριο της Μαδρίτης"). Το σενάριο της Μαδρίτης προέβλεπε μεταβατική περίοδο εκτεινόμενη από την εισαγωγή του ευρώ σε λογιστική μορφή έως την εισαγωγή των τραπεζογραμματίων και κερμάτων ευρώ και αποτελεί τη βάση των διατάξεων που αφορούν την εισαγωγή του ευρώ, όπως περιέχονται σήμερα στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 974/98. Όσον αφορά τις μελλοντικές περιπτώσεις εισαγωγής του ευρώ, σημειώνεται ότι μία σειρά σημαντικών πρακτικών πτυχών μεταβλήθηκαν ουσιωδώς μετά την πρώτη μετάβαση, η οποία ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 1999. Ειδικότερα, η ευρεία διαθεσιμότητα των τραπεζογραμματίων ευρώ σήμερα στη ζώνη του ευρώ, αλλά και σε ολόκληρη την ΕΕ, δημιούργησε την ανάγκη διαμόρφωσης πρόσθετων σεναρίων μετάβασης, πέραν του σεναρίου της Μαδρίτης.
French: 2.1.1. Il est rappelé que le règlement (CE) no 974/98 du Conseil du 3 mai 1998 concernant l'introduction de l'euro [2], qui régissait l'introduction de l'euro dans les 11 États membres participants initiaux et la Grèce, était fondé sur l'approche approuvée par le Conseil européen lors de sa réunion à Madrid en 1995 (ci-après le "scénario de Madrid"). Le scénario de Madrid prévoyait une période transitoire entre l'introduction de l'euro sous la forme scripturale et l'introduction des billets et des pièces en euros et constitue la base des règles relatives à l'introduction de l'euro actuellement contenues dans le règlement (CE) no974/98. Pour les nouvelles introductions de l'euro, d'importants aspects pratiques ont considérablement changé depuis le premier passage à l'euro, qui a commencé le 1er janvier 1999. Notamment, les billets en euros sont aujourd'hui largement répandus dans la zone euro et dans toute l'Union européenne, ce qui rend nécessaires d'autres scénarios de passage à l'euro à côté du scénario de Madrid.
Greek: 2.1.2. Σύμφωνα με τον προτεινόμενο κανονισμό, το Συμβούλιο πρόκειται να παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα προσχώρησης σε ένα από τα ακόλουθα τρία διαφορετικά σενάρια μετάβασης: α) μία μεταβατική περίοδο τύπου Μαδρίτης, δηλαδή μία περίοδο κατά την οποία το ευρώ θα έχει νομική υπόσταση μόνο ως λογιστικό νόμισμα, τα δε τραπεζογραμμάτια και κέρματα ευρώ δεν θα αναγνωρίζονται επίσημα ως νόμιμο χρήμα σε εθνικό επίπεδο, ακόμη κι αν είναι διαθέσιμα και χρησιμοποιήσιμα στο πλαίσιο ιδιωτικών συναλλαγών, β) ένα σενάριο τύπου "big bang", δηλαδή μία απευθείας μετάβαση στο ευρώ, στο πλαίσιο της οποίας οι ημερομηνίες εισαγωγής του ευρώ σε λογιστική μορφή και μετάβασης στο ευρώ σε φυσική μορφή θα συμπίπτουν ή γ) ένα σενάριο τύπου "big bang" σε συνδυασμό με την εφαρμογή περιόδου σταδιακής απόσυρσης μέγιστης διάρκειας ενός έτους, εντός της οποίας θα εξακολουθεί να είναι δυνατό πράξεις που παράγουν νομικά αποτελέσματα (π.χ. τιμολόγια, έγγραφα λογιστικής φύσης και εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών) να κάνουν αναφορά στην εθνική νομισματική ομάδα.
French: 2.1.2. En application du règlement proposé, le Conseil autoriserait les États membres à suivre un scénario de passage à l'euro parmi les trois scénarios suivants: a) une période transitoire de "style Madrid", c'est-à-dire une période pendant laquelle l'euro n'existerait juridiquement qu'en tant que monnaie scripturale, tandis que les billets et les pièces en euros ne seraient pas officiellement reconnus comme ayant cours légal sur le plan national, même s'ils sont disponibles et peuvent être utilisés de manière privée; b) un scénario de "big bang", c'est-à-dire un passage à l'euro en une seule étape, en vertu duquel la date d'introduction de l'euro en tant que monnaie scripturale et la date de basculement fiduciaire seraient les mêmes; c) un scénario de "big bang" conjugué à une période d'"effacement progressif" d'un an au plus, pendant laquelle il pourrait encore être fait référence à l'unité monétaire nationale dans des instruments ayant des effets juridiques (par exemple des factures, documents comptables de sociétés et bulletins de paie).
Greek: 2.1.3. Ο βασικός σκοπός του προτεινόμενου κανονισμού, όπως αποσαφηνίζεται και στην αιτιολογική του έκθεση, συνίσταται στη διαμόρφωση των τριών αυτών εναλλακτικών σεναρίων μετάβασης για τα μελλοντικά κράτη μέλη που θα υιοθετούσαν το ευρώ [3]. Προς διασφάλιση ενός υψηλότερου επιπέδου διαφάνειας για τους πολίτες της ΕΕ και συνέπειας προς τους στόχους που θέτει το πρόγραμμα της ΕΕ για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η ΕΚΤ προτείνει την εισαγωγή, στον προτεινόμενο κανονισμό, ρητής διάταξης η οποία θα λαμβάνει άμεσα και πληρέστερα υπόψη τα τρία διαφορετικά σενάρια μετάβασης που θα ισχύουν στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.
French: 2.1.3. Le règlement proposé a pour objectif fondamental, ainsi que le précise l'exposé des motifs, d'établir ces trois scénarios alternatifs de passage à l'euro pour les États membres qui adopteront l'euro à l'avenir [3]. Afin d'assurer une plus grande transparence pour les citoyens de l'Union européenne et d'assurer la cohérence avec les objectifs du programme de l'Union européenne concernant l'amélioration de la législation, la BCE suggère qu'une disposition expresse soit introduite dans le règlement proposé, qui refléterait de manière directe et plus complète les trois scénarios différents de passage à l'euro qui s'appliqueront aux États membres concernés.
Greek: 2.1.4. Ειδικότερα, ορισμένα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 [4] δήλωσαν δημόσια ότι προτιμούν την εισαγωγή του ευρώ βάσει ενός σεναρίου τύπου "big bang". Σύμφωνα με την τρέχουσα διατύπωση του προτεινόμενου κανονισμού, η ιδέα ενός σεναρίου μετάβασης στο ευρώ τύπου "big bang" μπορεί να συναχθεί μόνο από τον ορισμό της μεταβατικής περιόδου, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα σύμπτωσης των ημερομηνιών υιοθέτησης του ευρώ και μετάβασης σε αυτό σε φυσική μορφή, στο παράρτημα του προτεινόμενου κανονισμού [5]. Αν και θεωρητικά το σενάριο τύπου "big bang" είναι δυνατό να νοηθεί ως μία μεταβατική περίοδος που διαρκεί μόνο ένα δευτερόλεπτο, επισημαίνεται ότι το εν λόγω σενάριο θα μπορούσε να οριστεί με μεγαλύτερη διαφάνεια για τον πολίτη της ΕΕ ως "μία απευθείας εισαγωγή του ευρώ, στο πλαίσιο της οποίας οι ημερομηνίες υιοθέτησης του ευρώ και μετάβασης στο ευρώ σε φυσική μορφή συμπίπτουν".
French: 2.1.4. En particulier, certains États membres qui ont adhéré à l'Union européenne le 1er mai 2004 [4] ont publiquement fait savoir qu'ils préfèrent que l'euro soit introduit selon un scénario de "big bang". En vertu du texte actuel du règlement proposé, le concept de passage à l'euro selon un scénario de "big bang" ne peut être déduit que de la définition de la période transitoire, la date d'adoption de l'euro et la date de basculement fiduciaire mentionnées dans l'annexe du règlement proposé pouvant coïncider [5]. Bien qu'il soit théoriquement possible de concevoir le scénario de "big bang" comme une période transitoire qui dure une fraction de seconde, il est suggéré que le scénario de "big bang" pourrait être défini d'une manière plus transparente pour le citoyen de l'Union européenne, comme "une introduction, en une seule étape, de l'euro, en vertu de laquelle la date d'adoption de l'euro et la date de basculement fiduciaire coïncident".
Greek: 2.2. Σενάριο μετάβασης με εφαρμογή μεταβατικής περιόδου
French: 2.2. Scénario de passage à l'euro avec période transitoire
Greek: 2.2.1. Σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις του κανονισμού (EΚ) αριθ. 974/98, ως "μεταβατική περίοδος" ορίζεται η τριετής περίοδος που αρχίζει την 1η Ιανουαρίου 1999 και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 2001, με εξαίρεση στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου η μεταβατική περίοδος είναι ενιαύσια, με ημερομηνία έναρξης την 1η Ιανουαρίου 2001 και ημερομηνία λήξης την 31η Δεκεμβρίου 2001 [6]. Με άλλα λόγια, στον ισχύοντα κανονισμό (EΚ) αριθ. 974/98 ορίζεται καθορισμένη χρονική περίοδος, στη διάρκεια της οποίας εφαρμόζονται μεταβατικές διατάξεις. Αντίθετα, στον ορισμό της μεταβατικής περιόδου κατά τον προτεινόμενο κανονισμό δεν προβλέπεται κάποια καθορισμένη ή μέγιστη διάρκεια: η διάρκεια της μεταβατικής περιόδου για κάθε κράτος μέλος θα καθορίζεται κατά περίπτωση στο προτεινόμενο παράρτημα του κανονισμού (EΚ) αριθ. 974/98, υπό την έννοια ότι η εν λόγω διάρκεια θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο πλήρους επαναδιαπραγμάτευσης κατά το χρόνο κατάργησης της παρέκκλισης του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους [7].
French: 2.2.1. En vertu des dispositions actuelles du règlement (CE) no 974/98, la "période transitoire" est définie comme une période de trois ans commençant le 1er janvier 1999 et prenant fin le 31 décembre 2001, sauf dans le cas de la Grèce où la période transitoire est une période d'un an commençant le 1er janvier 2001 et prenant fin le 31 décembre 2001 [6]. En d'autres termes, le règlement (CE) no 974/98 actuel définit une période de temps fixe pendant laquelle des dispositions transitoires s'appliquent. En vertu du règlement proposé, en revanche, la définition de la "période transitoire" ne fixe aucune durée précise ou maximale. Au lieu de cela, la durée de la période transitoire pour chaque État membre sera fixée au cas par cas, dans l'annexe proposée du règlement (CE) no 974/98, ce qui signifie que la durée de la période transitoire devrait être complètement renégociée au moment de l'abrogation de la dérogation de chaque État membre concerné [7].
Greek: 2.2.2. Η ΕΚΤ συνιστά ένθερμα το ρητό καθορισμό, στο κείμενο του προτεινόμενου κανονισμού, μέγιστης διάρκειας τριών ετών για τη μεταβατική περίοδο. Πέραν του γενικού αυτού ορίου, η ΕΚΤ συνιστά οι αιτιολογικές σκέψεις του προτεινόμενου κανονισμού να αποσαφηνίσουν ότι η μεταβατική περίοδος θα πρέπει να είναι όσο το δυνατό συντομότερη, έτσι ώστε να αυτό λειτουργήσει προτρεπτικά για τον καθορισμό μεταβατικών περιόδων συντομότερων της μέγιστης επιτρεπόμενης τριετίας. Τα επιχειρήματα στα οποία ερείδεται η τοποθέτηση της ΕΚΤ εν προκειμένω παρατίθενται στη συνέχεια, προκειμένου να ληφθούν υπόψη από το Συμβούλιο.
French: 2.2.2. La BCE recommande vivement qu'une durée maximale soit expressément assignée à la période transitoire dans le texte du règlement proposé, laquelle ne devrait pas excéder trois ans. Outre cette limite globale, la BCE recommande de préciser dans les considérants du règlement proposé qu'il convient que la période transitoire soit aussi brève que possible, afin d'inciter à fixer des périodes transitoires d'une durée inférieure à la durée maximale autorisée de trois ans. Les arguments sur lesquels repose la position de la BCE à cet égard sont énoncés ci-dessous, pour examen par le Conseil.
Greek: 2.2.3. Πρώτον, οι πρακτικές πτυχές της μετάβασης στο ευρώ σήμερα διαφέρουν από εκείνες της αρχικής μετάβασης που ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 1999, όταν δεν υπήρχαν τραπεζογραμμάτια και κέρματα ευρώ. Δεδομένης της ευρείας διαθεσιμότητας των τραπεζογραμματίων ευρώ σήμερα, όχι μόνο εντός της ζώνης του ευρώ αλλά και σε ολόκληρη την Κοινότητα, το να πρέπει οι πολίτες των ενδιαφερόμενων κρατών μελών να περιμένουν περισσότερο από τρία έτη μετά την εισαγωγή του ευρώ ως του νομίσματος των κρατών μελών τους, προτού τα τραπεζογραμμάτια και κέρματα ευρώ αποκτήσουν την ιδιότητα νόμιμου χρήματος, δεν θα ήταν ευλογοφανές.
French: 2.2.3. Premièrement, les aspects pratiques du passage à l'euro sont différents aujourd'hui de ce qu'ils étaient lors du premier passage à l'euro qui a commencé le 1er janvier 1999, quand les billets et les pièces en euros n'existaient pas encore. Les billets en euros étant à présent largement répandus, non seulement dans la zone euro mais aussi dans toute l'Union européenne, il ne serait pas crédible que les citoyens des États membres concernés doivent attendre plus de trois ans à compter de l'introduction de l'euro comme monnaie de leur État membre, avant que les billets et les pièces en euros acquièrent cours légal.
Greek: 2.2.4. Δεύτερον, η διάρκεια της μεταβατικής περιόδου δεν θα πρέπει να είναι παρατεταμένη, διότι από την αρχή της κιόλας το ευρώ θα έχει νόμιμα αναχθεί σε επίσημο νόμισμα του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους [8]. Ακολούθως προς τα παραπάνω, η ΕΚΤ θα διαμόρφωνε τη νομισματική πολιτική του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους [9], η δε εθνική κεντρική τράπεζα (ΕθνΚΤ) του τελευταίου θα εκτελούσε όλες τις πράξεις νομισματικής πολιτικής σε ευρώ [10]. Οι νέες εκδόσεις διαπραγματεύσεων κρατικών χρεογράφων θα γίνονταν από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη σε ευρώ [11]. Μπορεί κανείς να αναμένει ότι θα αυξανόταν η χρήση του ευρώ στις εγχώριες αλλά και, κυρίως, στις διασυνοριακές πληρωμές με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος [12]. Εξάλλου, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος θα ήταν σε θέση να λάβει τα κατάλληλα μέτρα, προκειμένου να καταστήσει δυνατή την αλλαγή της λογιστικής μονάδας του καθεστώτος λειτουργίας των οργανωμένων αγορών και συστημάτων πληρωμών με αντικατάσταση της συγκεκριμένης εθνικής νομισματικής μονάδας από το ευρώ [13]. Η εμπειρία των πρώτων έντεκα συμμετεχόντων κρατών μελών υποδηλώνει ότι μπορεί κανείς να αναμένει από την αρχή κιόλας της μεταβατικής περιόδου τη μετάβαση του τομέα των τραπεζικών υπηρεσιών χονδρικής και των χρηματοπιστωτικών αγορών στο ευρώ. Με αυτή την προοπτική, η ΕΚΤ δεν θεωρεί εύλογη μία διάρκεια μεγαλύτερη των τριών ετών για τη μεταβατική περίοδο, ήτοι για την περίοδο που εκτείνεται από την εισαγωγή του ευρώ ως του νομίσματος του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους έως την επίσημη εισαγωγή των τραπεζογραμματίων και κερμάτων ευρώ.
French: 2.2.4. Deuxièmement, la période transitoire ne devrait pas être trop longue, dès lors que l'euro aura été juridiquement déclaré monnaie officielle de l'État membre concerné au tout début de la période transitoire [8]. Par conséquent, la BCE définirait la politique monétaire pour l'État membre concerné [9] et toutes les opérations de politique monétaire seraient exécutées dans l'unité euro par la banque centrale nationale (BCN) de l'État membre concerné [10]. La nouvelle dette publique négociable serait émise dans l'unité euro par l'État membre concerné [11]. Une utilisation accrue de l'unité euro pourrait être escomptée tant pour les paiements nationaux que pour les paiements transfrontaliers avec l'État membre concerné, et surtout pour ceux-ci [12]. L'État membre concerné serait également en mesure de prendre des mesures appropriées pour permettre aux marchés organisés et aux systèmes de paiement de modifier l'unité de compte de leurs procédures opératoires, l'unité monétaire nationale étant remplacée par l'unité euro [13]. L'expérience des 11 États membres participants initiaux suggère qu'il peut être escompté que le secteur bancaire de gros et les marchés financiers passent à l'unité euro au tout début de la période transitoire. Dans ce contexte, la BCE estime qu'il n'est pas plausible que la période transitoire entre l'introduction de l'euro comme monnaie de l'État membre concerné et l'introduction officielle des billets et des pièces en euros dure plus de trois ans.
Greek: 2.2.5. Τρίτον, είναι αληθές ότι, δεδομένου ότι η συγχώνευση των νομισμάτων και μονάδων νόμιμου χρήματος των έντεκα κρατών μελών σε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα αποτέλεσε μία υλικοτεχνική πρόκληση άνευ προηγουμένου, είχε κριθεί συνετός ο καθορισμός τριετούς μεταβατικής περιόδου κατά την πρώτη μετάβαση στο ευρώ. Παρ' όλα αυτά, σημειώνεται ότι η Ελλάδα, η οποία υιοθέτησε το ευρώ μία διετία μετά την υιοθέτησή του από τα πρώτα έντεκα συμμετέχοντα κράτη μέλη, ανταποκρίθηκε επιτυχώς στην ενιαύσια μεταβατική περίοδο. Αυτό υποδηλώνει ότι, εάν για οποιαδήποτε εισαγωγή του ευρώ στο μέλλον εφαρμοστεί μεταβατική περίοδος τύπου Μαδρίτης, η διάρκειά της θα πρέπει να είναι μικρότερη των τριών ετών.
French: 2.2.5. Troisièmement, il est vrai qu'il était prudent de prévoir une période transitoire de trois ans lors du premier passage à l'euro, étant donné le défi logistique sans précédent qu'impliquait la fusion des monnaies ayant cours légal des 11 États membres en une monnaie unique européenne. Il convient néanmoins de relever que la Grèce, qui a adopté l'euro deux ans après les 11 États membres participants initiaux, est parvenue à faire face avec une période transitoire d'un an. Cela donne à penser qu'en cas de recours à une période transitoire "style Madrid" pour de nouvelles introductions de l'euro, la période transitoire devrait avoir une durée inférieure à trois ans.
Greek: 2.2.6. Τέταρτον, δύο αρχές θεωρούνται σημαντικές για την παροχή κατευθύνσεων ενόψει της υιοθέτησης του ευρώ: οι αρχές της ίσης μεταχείρισης και της διευκόλυνσης. Η μεν αρχή της ίσης μεταχείρισης συνεπάγεται ότι τα κράτη μέλη που προσχωρούν μεταγενέστερα δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζουν πρόσθετα εμπόδια, ούτε και θα πρέπει να τους επιτρέπεται η προσχώρηση υπό ελαστικότερους όρους, η δε αρχή της διευκόλυνσης υποδηλώνει την ανάγκη ύπαρξης ευελιξίας κατά τη διεκπεραίωση της μετάβασης. Παρ' όλο που η ίση μεταχείριση σημαίνει ότι τα κράτη μέλη που προσχωρούν μεταγενέστερα δικαιούνται να κάνουν χρήση της ίδιας συνολικής μέγιστης περιόδου που προβλέπεται για τα αρχικά συμμετέχοντα κράτη μέλη βάσει του σεναρίου της Μαδρίτης, σύμφωνα με την αρχή της διευκόλυνσης θα πρέπει να τους παρέχεται η δυνατότητα ταχύτερης ολοκλήρωσης της μετάβασης, εφόσον αυτό αποδεικνύεται σκόπιμο και πρόσφορο. Έτσι, ο καθορισμός μεταβατικής περιόδου μέγιστης διάρκειας τριών ετών θα ήταν συμβατός με την αρχή της ίσης μεταχείρισης, εφόσον θα λαμβανόταν υπόψη η τριετής μεταβατική περίοδος που εφαρμόστηκε στα πρώτα έντεκα συμμετέχοντα κράτη μέλη δυνάμει του κανονισμού (EΚ) αριθ. 974/98. Παράλληλα, η εξασφάλιση της δυνατότητας σύντμησης της τριετούς αυτής μεταβατικής περιόδου θα ικανοποιούσε την αρχή της διευκόλυνσης.
French: 2.2.6. Quatrièmement, deux principes sont jugés importants pour orienter l'adoption de l'euro: les principes de l'égalité de traitement et de facilitation. Alors que le principe de l'égalité de traitement implique que les États membres qui entrent dans la zone euro plus tard ne devraient pas être confrontés à des obstacles supplémentaires ni être autorisés à y entrer à des conditions plus lâches, le principe de facilitation suggère qu'il convient d'être souple dans la mise en œuvre du passage à l'euro. Alors que l'égalité de traitement implique que les États membres qui entrent dans la zone euro plus tard ont le droit de bénéficier de la même durée globale maximale que celle qui est précisée dans le scénario de Madrid pour les États membres participants initiaux, ils devraient être autorisés, conformément au principe de facilitation, à achever le passage à l'euro plus rapidement, si cela s'avère possible et opportun. Il serait par conséquent conforme au principe de l'égalité de traitement de fixer la durée de la période transitoire à un maximum de trois ans, compte tenu de la période transitoire de trois ans s'appliquant aux 11 États membres participants initiaux en vertu du règlement (CE) no 974/98. En même temps, le fait de prévoir la possibilité d'abréger cette période transitoire de trois ans respecterait le principe de facilitation.
Greek: 2.2.7. Πέμπτον, ο καθορισμός μέγιστης διάρκειας για τη μεταβατική περίοδο θα ήταν συμβατός με τη νομική τεχνική που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό άλλων περιόδων συναφών με τα ποικίλα σενάρια μετάβασης στο ευρώ, όπως η περίοδος σταδιακής απόσυρσης και η περίοδος διπλής κυκλοφορίας. Για την περίοδο σταδιακής απόσυρσης ο προτεινόμενος κανονισμός θεσπίζει μέγιστη διάρκεια ενός έτους [14]. Για την περίοδο διπλής κυκλοφορίας ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 974/98 καθορίζει μέγιστη διάρκεια έξι μηνών [15].
French: 2.2.7. Cinquièmement, la fixation d'une durée maximale pour la période transitoire serait conforme à la technique juridique utilisée pour définir d'autres périodes qui sont en rapport avec les différents scénarios de passage à l'euro, comme la période d'effacement progressif et la période de double circulation. Le règlement proposé fixe une durée maximale d'un an pour la période d'effacement progressif [14]. Le règlement (CE) no 974/98 fixe la durée maximale de la période de double circulation à six mois [15].