Greek: (6) Τα άρθρα 2 και 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3492/90 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 1990, για τον καθορισμό των στοιχείων που λαμβάνονται υπόψη στους ετήσιους λογαριασμούς για τη χρηματοδότηση των μέτρων παρέμβασης με τη μορφή δημόσιας αποθεματοποίησης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, Τμήμα Εγγυήσεων [5], καθορίζουν τους κανόνες ευθύνης. Τα εν λόγω άρθρα προβλέπουν επίσης ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα μέτρα για να εξασφαλιστεί η ορθή διατήρηση του προϊόντος που αποτέλεσε αντικείμενο κοινοτικών παρεμβάσεων και ότι οι ποσότητες που έχουν υποστεί φθορά λόγω των κανονικών φυσικών συνθηκών αποθήκευσης ή λόγω υπερβολικά μακροχρόνιας διατήρησης καταχωρίζονται λογιστικά ως εξελθούσες από το απόθεμα παρέμβασης κατά την ημερομηνία διαπίστωσης της φθοράς. Διευκρινίζουν επίσης ότι ένα προϊόν θεωρείται ότι έχει υποστεί φθορά όταν δεν ανταποκρίνεται πλέον στους ποιοτικούς όρους που ισχύουν κατά την αγορά. Κατά συνέπεια, μόνο οι φθορές που συνδέονται με τις διατάξεις αυτές μπορούν να αναληφθούν από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Εφόσον ληφθεί ακατάλληλη απόφαση από ένα κράτος μέλος κατά την αγορά του προϊόντος, όσον αφορά την ανάλυση επικινδυνότητας που απαιτείται σύμφωνα με τη συγκεκριμένη νομοθεσία, υπέχει ευθύνη το ίδιο το κράτος μέλος εάν προκύψει μεταγενέστερα ότι το προϊόν δεν τηρούσε τα ελάχιστα πρότυπα. Μία τέτοια απόφαση δε θα επέτρεπε πράγματι να εξασφαλιστεί η ποιότητα του προϊόντος και άρα η ορθή διατήρησή του. Για το λόγο αυτό, πρέπει να διευκρινιστούν οι όροι βάσει των οποίων το κράτος μέλος πρέπει να υπέχει ευθύνη.
French: (6) Les articles 2 et 5 du règlement (CEE) no 3492/90 du Conseil du 27 novembre 1990 déterminant les éléments à prendre en considération dans les comptes annuels pour le financement des mesures d'intervention sous forme de stockage public par le Fonds européen d'orientation et de garantie agricole, section "garantie" [5], déterminent des règles de responsabilité. Lesdits articles prévoient notamment que les États membres prennent toutes mesures en vue de garantir la bonne conservation du produit ayant fait l'objet d'interventions communautaires et que les quantités détériorées du fait des conditions matérielles normales de stockage ou du fait d'une trop longue conservation sont comptabilisées en sortie du stock d'intervention à la date à laquelle la détérioration a été constatée. Ils précisent également qu’un produit est considéré comme détérioré s'il ne répond plus aux conditions de qualité applicables lors de l'achat. Par conséquent, seules les détériorations inhérentes à ces dispositions peuvent être prises en charge par le budget communautaire. Une décision inadéquate prise par un État membre lors de l’achat du produit, au regard de l’analyse de risque requise conformément à la présente réglementation, devrait donc engager sa propre responsabilité s’il s’avérait ultérieurement que le produit ne respecte pas les normes minimales. Une telle décision ne permettrait pas, en effet, de garantir la qualité du produit et par conséquent de permettre sa bonne conservation. Il convient de ce fait de préciser les conditions dans lesquelles la responsabilité de l’État membre doit être engagée.