Greek: 183. Τέλος, η Επιτροπή υπενθυμίζει, όπως ανέφερε ήδη στην απόφαση κίνησης της διαδικασίας, ότι μόνον η εφαρμογή της αρχής του ιδιώτη επενδυτή που δρα στην οικονομία της αγοράς επιτρέπει να επαληθευθεί ότι δεν δημιουργείται πλεονέκτημα από τις δύο ανακεφαλαιοποιήσεις. Σημειώνει ότι το θέμα είναι ανεξάρτητο της αξιολόγησης της ενίσχυσης διάσωσης. Η ενίσχυση αυτή απέβλεπε αποκλειστικά, μέσω της εκχώρησης βραχυπρόθεσμου δανείου ρευστών διαθεσίμων, πολύ περιορισμένου ύψους (σε σύγκριση με τις βραχυπρόθεσμες προθεσμίες της επιχείρησης, με το σύνηθες επίπεδο ταμειακής κατάστασης ανάλογων αεροπορικών εταιρειών ή με το συνολικό προϋπολογισμό της εταιρείας), το οποίο ήταν τραπεζικό δάνειο που εκχώρησε η Dresdner Bank με απλή κρατική εγγύηση, να αντιμετωπισθεί μια κρίση ρευστότητας σε μικρό χρονικό διάστημα, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει την επιχείρηση σε κατάσταση αφερεγγυότητας. Aντίθετα, η κρίση των επενδυτών (και των τραπεζών που εγγυώνται τη λειτουργία της αγοράς) κατά τη διάρκεια των ανακεφαλαιοποιήσεων, ενέργειες που αποφέρουν συνεχώς πόρους στις ενδιαφερόμενες εταιρείες, στηρίζεται στην οικονομική αξιολόγηση της απόδοσης μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα και της απόδοσης της ίδιας της δραστηριότητας της επιχείρησης· στόχος τους είναι η μελλοντική απόδοση της επιχείρησης, μέσω των αποτελεσμάτων ή της προστιθέμενης αξίας που παράγεται, η οποία εξαρτάται από την αξιοπιστία του επιχειρηματικού σχεδίου της, από τις προβλεπόμενες βιομηχανικές και εμπορικές δράσεις και από τη διαχείριση της επιχείρησης. Η Επιτροπή παρατηρεί επίσης ότι με την υποχρέωση που ανέλαβαν οι ιταλικές αρχές να επιστρέψει η Alitalia την ενίσχυση διάσωσης αμέσως μετά την ανακεφαλαιοποίηση, θα μειωθεί το ενεργητικό της επιχείρησης κατά 400 εκατομμύρια €.
French: (183) Enfin la Commission rappelle, comme elle l'avait indiqué dans sa décision d'ouverture que seule l'application du principe de l'investisseur privé en économie de marché permettrait de considérer l'absence d'avantage tiré des deux opérations de recapitalisation. Elle note que cette question est distincte de celle de l'appréciation de l'aide au sauvetage. Celle-ci visait en effet exclusivement, par la présence d'un crédit de trésorerie de très court terme, d'un montant très limité (comparé notamment aux échéances à court terme de l'entreprise, au niveau usuel de trésorerie des compagnies aériennes comparables, ou au total de bilan de l'entreprise) et d'ailleurs constitué par un prêt bancaire fourni par la Dresdner Bank et simplement assorti d'une garantie d'Etat, à surmonter une crise de liquidités à court terme qui aurait pu, par elle-même conduire l'entreprise à la cessation de paiements. A l'inverse, le jugement des investisseurs (et des banques garantes pour l'opération de marché) lors des recapitalisations, opérations générant elles des ressources permanentes pour les entreprises concernées, se fonde sur une appréciation économique de la viabilité à moyen et long terme et de la rentabilité intrinsèque de l'activité de la compagnie; leur objectif est la rentabilité future de l'entreprise, via les résultats ou la plus-value, laquelle est fonction de la crédibilité qu'ils accordent à son plan d'affaires, aux actions industrielles et commerciales qu'il prévoit et au management de celle-ci. La Commission note également que l'engagement pris par les autorités italiennes qu'Alitalia rembourse l'aide au sauvetage sitôt après la recapitalisation fera ressortir de manière anticipée de l'actif de l'entreprise les 400 M€ de trésorerie correspondante.