Greek: (135) ΟΙ ΔΑΙ δεν συμμερίζονται αυτή την αξιολόγηση. Κατά πρώτον, δήλωσαν ότι, όπως ορίζει το ινδικό σύνταγμα, το διεθνές εμπόριο, εξ ορισμού, δεν υπόκειται στον φόρο επί των πωλήσεων. Ως εκ τούτου, κατά την άποψη των ΔΑΙ, τα εν λόγω καθεστώτα δεν παραιτούνται από απαίτηση σε έσοδα που κανονικά οφείλονται όσον αφορά εξαγωγές και συνεπώς δεν είναι αντισταθμίσιμα. Εντούτοις, αντίθετα με τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν δύο εξαγωγείς μετά την κοινολόγηση σχετικά με το ίδιο θέμα, το καθεστώς δεν εξετάστηκε ως εξαγωγική επιδότηση, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 4 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, ήτοι σχετιζόμενο άμεσα με τις εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος, αλλά ως επιδότηση που έχει με άλλο τρόπο ατομικό χαρακτήρα (βλέπε σημείο 134 του αιτιολογικού). Δεν απαιτείται άμεση σχέση μεταξύ της επιδότησης και του εξαγόμενου προϊόντος για να καταστεί αντισταθμίσιμο ένα καθεστώς επιδότησης. Σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, αρκεί να διαπιστωθεί άμεση σχέση μεταξύ της επιδότησης και της εταιρείας που κατασκευάζει το προϊόν. Δεδομένου ότι “το χρήμα είναι ανταλλάξιμο είδος”, κάθε είδους εγχώρια επιδότηση αντικατοπτρίζεται, μέσω των χαμηλότερων τιμών, και στις εξαγωγές, διότι μία τέτοια επιδότηση βελτιώνει συνολικά τα ρευστά διαθέσιμα της εταιρείας. Επιπλέον, οι ΔΑΙ δεν υπέβαλαν αποδεικτικά στοιχεία ότι η γενική απαλλαγή από τον φόρο επί των πωλήσεων όσον αφορά τις εξαγωγικές πωλήσεις καλύπτει επίσης τον φόρο επί της αγοράς των εισροών. Πράγματι, στην προκειμένη περίπτωση, οι εταιρείες χρησιμοποίησαν επίσης το IIS για να αντισταθμίσουν τον φόρο επί της αγοράς.
French: (135) Les pouvoirs publics indiens ne partagent pas cette analyse. Premièrement, ils ont affirmé que, comme l’indique la constitution indienne, le commerce international n’est, par définition, pas soumis à la taxe sur les ventes. Il en résulterait que ces régimes n'entraînent aucun abandon de recettes autrement exigibles pour les transactions d'exportation et ne doivent donc pas faire l'objet de mesures compensatoires. Toutefois, et contrairement à ce que deux exportateurs ont, eux aussi, affirmé après la communication des informations, les régimes n’ont pas été examinés en tant que subventions à l’exportation au sens de l’article 3, paragraphe 4, point a), du règlement de base, c’est-à-dire directement liées aux exportations du produit concerné, mais comme des subventions autrement spécifiques (voir le considérant 134). Il ne faut pas qu'il existe un lien direct entre la subvention et le produit exporté pour qu'un régime de subvention soit passible de mesures compensatoires. Conformément à l’article 1er, paragraphe 1, du règlement de base, il suffit d’établir l’existence d’un lien direct entre la subvention et le producteur. Puisque «l’argent est fongible», toute subvention intérieure se reflète aussi, sous la forme d’une baisse des prix, dans les transactions d'exportation, en raison de l’amélioration des liquidités générales de l’entreprise qu’elle entraîne. De plus, les pouvoirs publics indiens n’ont pas fourni la preuve que l'exonération générale de la taxe sur les ventes pour les ventes à l'exportation couvrait aussi la taxe à l’achat sur les intrants. Or, en l’espèce, les sociétés ont aussi utilisé les régimes d’incitations industrielles pour ne pas acquitter la taxe à l’achat.