Greek: (63) Μέτρα τα οποία δεν ευνοούν ορισμένες επιχειρήσεις δεν εμπίπτουν στον ορισμό κρατικής ενίσχυσης του άρθρου 87 παράγραφος 1, αλλά, επειδή δεν έχουν επιλεκτικό χαρακτήρα πρέπει να θεωρηθούν ως γενικά μέτρα. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα γενικά μέτρα πρέπει να είναι ουσιαστικά προσβάσιμα για όλες τις εταιρείες σε ισότιμη βάση και η εμβέλειά τους δεν πρέπει να μειώνεται εκ των πραγμάτων, λόγω, για παράδειγμα, της διακριτικής εξουσίας του κράτους όσον αφορά τη χορηγήσή τους, ή λόγω άλλων παραγόντων που περιορίζουν το πρακτικό αποτέλεσμά τους. Η Επιτροπή εξήγησε την έννοια των γενικών μέτρων, μεταξύ άλλων, σε έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, το οποίο εξετάστηκε στη συνεδρίαση της ομάδας εργασίας του Συμβουλίου στις 14 Νοεμβρίου 2002. Το έγγραφο εργασίας διευκρινίζει περαιτέρω υπό ποιους όρους οι ενισχύσεις με τη μορφή φορολογικών μέτρων μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά. Τα πρακτικά της συνεδρίασης του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, όταν εγκρίθηκε η οδηγία 2003/96/ΕΚ, αναφέρουν ρητά τις διευκρινίσεις που εξετάσθηκαν κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της ομάδας εργασίας του Συμβουλίου, στις 14 Νοεμβρίου 2002. Ωστόσο, στην προκειμένη περίπτωση, οι απαλλαγές ισχύουν μόνο για εταιρείες που παράγουν αλουμίνα και στην πράξη, σε κάθε κράτος μέλος υπάρχει μόνο μια εταιρεία που ευνοείται από την εξεταζόμενη απαλλαγή: η Aughinish στην περιοχή Shannon, η Eurallumina στη Σαρδηνία και η Alcan στη Gardanne. Στο βαθμό που οι αποφάσεις του Συμβουλίου είναι δεσμευτικές, οι απαλλαγές ήταν περιφερειακά επιλεκτικές, διότι οι εν λόγω αποφάσεις επέτρεπαν μόνο απαλλαγές σε ορισμένες περιοχές και οι ενδεχόμενοι επενδυτές που θα ενδιαφέρονταν να πραγματοποιήσουν επενδύσεις στην παραγωγή αλουμίνας σε άλλες περιοχές δεν μπορούσαν να είναι σίγουροι ότι θα τύχουν ανάλογης μεταχείρισης. Η επιλογή των περιοχών δεν έχει καμια σχέση με την εσωτερική λογική των εθνικών φορολογικών συστημάτων.
French: (63) Les mesures qui ne favorisent pas certaines entreprises n'entrent pas dans la définition des aides d'État de l'article 87, paragraphe 1 mais, en l'absence de sélectivité, doivent être considérées comme des mesures générales. D'après la jurisprudence de la Cour de Justice des Communautés Européennes, les mesures générales (...) doivent effectivement être ouvertes à toutes les entreprises à des conditions égales et ne peuvent être réduites de fait dans leur application par exemple par le pouvoir discrétionnaire de l'État de les accorder ou par d'autres facteurs de nature à restreindre leur effet pratique. La Commission a expliqué la notion de mesures générales notamment dans un document de travail de ses services, qui a été discuté à la réunion du groupe de travail du Conseil le 14 novembre 2002. Elle y expose aussi les conditions dans lesquelles les aides sous la forme de mesures fiscales peuvent être jugées compatibles avec le marché commun. Le compte rendu de la réunion du Conseil du 27 octobre 2003, à laquelle la directive 2003/96/CE a été adoptée, renvoie expressément aux explications données lors de la réunion du groupe de travail du Conseil du 14 novembre 2002. Or, dans le cas d'espèce, les exonérations ne s’appliquent qu'à certaines sociétés productrices d'alumine et en pratique, chaque État membre considéré ne compte qu'un seul producteur d'alumine bénéficiant de l'exonération: Aughinish dans la région du Shannon, Eurallumina en Sardaigne et Alcan à Gardanne. Aussi longtemps que les décisions du Conseil étaient contraignantes, les exonérations étaient sélectives sur le plan régional parce que les décisions n'autorisaient les exonérations que dans certaines régions et les investisseurs potentiels qui souhaitaient faire des investissements dans la production d'alumine dans d'autres régions n'étaient pas assurés d'obtenir un traitement similaire. La sélection des régions est sans aucun rapport avec la logique interne des régimes fiscaux nationaux respectifs.