Greek: Αξιολόγηση των επιπτώσεων Για την επίτευξη των δηλωμένων στόχων του νέου νομοθετικού πλαισίου πληρωμών, κατά την αξιολόγηση των επιπτώσεων εξετάσθηκε δεόντως το είδος της απαιτούμενης πολιτικής παρέμβασης (καμία παρέμβαση, κανονιστική παρέμβαση ή συνδυασμός κανονιστικής παρέμβασης και αυτορρύθμισης της αγοράς) και του νομοθετικού μέσου (κανονισμός ή οδηγία). Η Επιτροπή εξέτασε τις παρακάτω εναλλακτικές λύσεις για να ορίσει το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας: Στόχος 1: ενίσχυση του ανταγωνισμού μεταξύ των εθνικών αγορών και διασφάλιση ισότιμων όρων. Εναλλακτική πρόταση 1: διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης με αυστηρά εθνικές απαιτήσεις πρόσβασης στην αγορά. Εναλλακτική πρόταση 2. εναρμόνιση των απαιτήσεων πρόσβασης στην αγορά για τους παρόχους υπηρεσιών πληρωμών πλην των πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και καθιέρωση καθεστώτος ειδικής άδειας λειτουργίας για τα ιδρύματα πληρωμών. Η αξιολόγηση των δυνητικών κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων από τις διαφορετικές απαιτήσεις που ισχύουν στα κράτη μέλη για την πρόσβαση στην αγορά επιβεβαίωσε ότι η τρέχουσα κατάσταση αποβαίνει σε βάρος της λειτουργίας της ενιαίας αγοράς και δημιουργεί σημαντικούς φραγμούς εισόδου. Ο κατακερματισμός των απαιτήσεων πρόσβασης στην αγορά νοθεύει τον ανταγωνισμό και οδηγεί σε υψηλότερες τιμές για τους χρήστες και σημαντικά κέρδη για τους παρόχους που κατέχουν δεσπόζουσα θέση στις εθνικές αγορές, ενώ περιορίζει την καινοτομία. Η Επιτροπή προέβη σε αξιολόγηση των κινδύνων όσον αφορά τις επιχειρηματικές δραστηριότητες των παρόχων, πλην των πιστωτικών ιδρυμάτων, και διαπίστωσε ότι οι κίνδυνοι είναι πολύ διαφορετικοί από τους κινδύνους των πιστωτικών ιδρυμάτων. Δεν διαπίστωσε στο συγκεκριμένο τομέα καμία περίπτωση προβλημάτων ή χρεοκοπίας που θα δικαιολογούσε την εφαρμογή απαιτήσεων ανάλογων με εκείνες που εφαρμόζονται στα πιστωτικά ιδρύματα. Δεν υφίσταται ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας, όσον αφορά ιδίως την προστασία των καταθετών, τη συστημική σημασία των εξεταζόμενων συστημάτων ή την απειλή για την ακεραιότητα και σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ένα ισορροπημένο σύνολο ποιοτικών απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας φαίνεται ότι είναι η καλύτερη απάντηση στους λειτουργικούς και τους περιορισμένους χρηματοοικονομικούς κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα ιδρύματα πληρωμών κατά την επιχειρηματική τους δραστηριότητα. Οι ποσοτικές απαιτήσεις (όπως οι κεφαλαιακές) θεωρούνται δυσανάλογες με τον κίνδυνο και ενδεχομένως θα επιβάρυναν υπερβολικά τους μικρότερους παρόχους υπηρεσιών, καθώς και τους νεοεισερχόμενους στην αγορά. Στόχος 2: μεγαλύτερη διαφάνεια στην αγορά για παρόχους και χρήστες. Εναλλακτική πρόταση 1. αυτορρύθμιση της αγοράς. Εναλλακτική πρόταση 2. διατήρηση των διαφορών μεταξύ των εθνικών καθεστώτων. Εναλλακτική πρόταση 3. εναρμόνιση των απαιτήσεων διαφάνειας και πληροφόρησης σε επίπεδο ΕΕ. Η λύση της αυτορρύθμισης της αγοράς απορρίφθηκε λόγω της περιορισμένης σήμερα τήρησης των απαιτήσεων πληροφόρησης του καταναλωτή και της έλλειψης διαφάνειας. Οι εθνικοί κανόνες έχουν το πλεονέκτημα ότι λαμβάνουν υπόψη τις συγκεκριμένες εθνικές υπηρεσίες πληρωμών, αλλά, σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή αγορά, περιορίζουν την αποτελεσματικότητα, τη διαφάνεια και τη δυνατότητα επιλογής των καταναλωτών. Η λύση της εναρμόνισης ήταν συνεπώς εκείνη που προτίμησαν οι περισσότεροι εκπρόσωποι του κλάδου και των χρηστών. Τα μεγαλύτερα οικονομικά οφέλη από την απλοποίηση και την ασφάλεια δικαίου αναμένονται από μια κοινοτική νομοθεσία που θα κωδικοποιήσει σε μία ενιαία νομική πράξη όλες τις υφιστάμενες κοινοτικές και εθνικές απαιτήσεις πληροφόρησης. Στόχος 3: Δικαιώματα και υποχρεώσεις χρηστών και παρόχων Λύση 1: διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης των διαφορετικών εθνικών κανόνων Λύση 2: δημιουργία ασφάλειας δικαίου όσον αφορά τα βασικά δικαιώματα και υποχρεώσεις χρηστών και παρόχων υπηρεσιών ώστε να διασφαλίζεται η προστασία του καταναλωτή, καθώς και μεγαλύτερη διαφάνεια. Σήμερα υπάρχουν 25 διαφορετικές δέσμες εθνικών κανόνων που εξυπηρετούσαν ικανοποιητικά την αγορά πληρωμών όσο οι διασυνοριακές πληρωμές και η ενιαία αγορά δεν έπαιζαν ακόμη σημαντικό ρόλο. Με τη δημιουργία της ενιαίας αγοράς και, επιπλέον, με την καθιέρωση του ευρώ, η εναρμόνιση προβάλλει ως αναγκαιότητα, ιδίως όταν οι εθνικοί κανόνες, οι οποίοι διατηρούν τις εθνικές διαφορές, δημιουργούν προσκόμματα στις διασυνοριακές πληρωμές και παρεμποδίζουν την καθιέρωση αποτελεσματικότερων πανευρωπαϊκών υπηρεσιών πληρωμών. Μία συνεκτική προσέγγιση όσον αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις παρόχων και χρηστών θα εξασφαλίσει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και πλήρη αυτοματισμό (straight-through processing) σε πανευρωπαϊκή βάση. |
French: 230 | Analyse d’impact L’analyse d’impact a dûment pris en considération le type d’intervention (pas d’intervention, intervention réglementaire ou combinaison alliant réglementation et autorégulation par le marché) et le type d’instrument juridique (règlement ou directive) requis pour réaliser les objectifs déclarés du nouveau cadre juridique pour les paiements. La Commission a examiné les solutions suivantes pour arrêter le champ d’application de la présente directive. Objectif 1: renforcer la concurrence entre marchés nationaux, tout en garantissant l’égalité des conditions de concurrence. Solution 1: en rester au statu quo de conditions d’accès au marché strictement nationales. Solution 2: harmoniser les conditions d’accès au marché pour les prestataires de services de paiement autres que les établissements de crédit et instaurer un régime d’agrément spécifique pour les établissements de paiement. Une évaluation de l’impact socio-économique potentiel de conditions d’accès au marché variant d’un État membre à l’autre a confirmé que la situation actuelle était préjudiciable au fonctionnement du marché intérieur et qu’elle créait des obstacles importants à l’entrée sur le marché. Outre qu’elle fausse la concurrence, cette fragmentation des conditions d’accès au marché est source de prix plus élevés pour les consommateurs et de profits substantiels pour les prestataires détenant une position dominante sur les marchés nationaux et elle n’est pas propice à l’innovation. Par ailleurs, la Commission a procédé à une analyse des risques inhérents à l’activité des prestataires autres que les établissements de crédit, d’où il ressort que ces risques sont très différents de ceux que présentent les établissements de crédit. Elle n’a trouvé, dans ce secteur, aucun cas de problèmes ou de faillite qui justifierait l’application d’exigences similaires à celles applicables aux établissements de crédit. Il n’y a pas d’enjeu particulier en termes de protection: pas de protection des déposants, pas d’importance systémique des systèmes concernés et pas de menace pour l’intégrité et la stabilité du système financier. Un ensemble bien équilibré d’exigences prudentielles de nature qualitative semble être la réponse la mieux adaptée aux risques opérationnels et financiers limités que présentent les établissements de paiement dans le cadre de leur activité. Des exigences quantitatives (comme des exigences de fonds propres) seraient disproportionnées par rapport à ces risques et pourraient faire peser une charge excessive sur les petits prestataires et les nouveaux entrants sur le marché. Objectif 2: renforcer la transparence du marché, pour les prestataires comme pour les utilisateurs. Solution 1: privilégier l’autorégulation par le marché. Solution 2: conserver des régimes nationaux divergents. Solution 3: instaurer des exigences de transparence et d’information harmonisées au niveau de l’Union. La solution de l’autorégulation par le marché a été écartée, eu égard au faible degré de respect actuel des exigences d’information des consommateurs et au manque de transparence. Pour leur part, des règles nationales présentent l’avantage de tenir compte des services de paiement spécifiquement nationaux, mais, dans un marché européen plus large, elles limitent l’efficience, la transparence et le choix des consommateurs. La solution de l’harmonisation a ainsi remporté les suffrages de la plupart des prestataires et des utilisateurs. Les plus grands avantages économiques que peuvent apporter la simplification et la sécurité juridique sont attendus d’une législation communautaire codifiant en un instrument juridique unique toutes les exigences d’information existant en droit communautaire et national. Objectif 3: droits et obligations des utilisateurs et des prestataires. Solution 1: en rester au statu quo de règles nationales différentes. Solution 2: garantir la sécurité juridique sur les principaux droits et obligations des utilisateurs et des prestataires afin d’assurer un niveau élevé de protection des consommateurs et d’améliorer l’efficience. Actuellement, vingt-cinq jeux de règles nationales différentes coexistent, qui ont bien fonctionné tant que les paiements transfrontaliers et le marché unique ne jouaient pas un rôle important. Avec la réalisation du marché unique et, plus encore, avec l’introduction de l’euro, une harmonisation se révèle indispensable, en particulier lorsque des règles nationales maintenant en place les spécificités nationales entravent les paiements transfrontaliers et empêchent la diffusion de services de paiement paneuropéens plus efficients. Une approche cohérente concernant les droits et les obligations des utilisateurs et des prestataires permettra une plus grande efficience et une automatisation totale (straight-through processing) sur une base paneuropéenne. |