Greek: 331 | Η πρόταση περιέχει αρκετές διατάξεις οι οποίες επιτρέπουν στα κράτη μέλη να προσαρμόσουν το πλαίσιο που δημιουργεί στις δικές τους ανάγκες. (Για παράδειγμα, η δυνατότητα να θεσπίσουν ειδικές διατάξεις για τους κατοίκους ή εργαζομένους σε παραμεθόριες περιοχές, για τα πρόσωπα μικρότερης από το όριο ηλικίας, ο καθορισμός χαμηλότερων ορίων για τα προϊόντα καπνού κλπ.) Η αύξηση του ορίου των 175 ευρώ είναι δικαιολογημένη απλώς διότι αποκαθιστά την πραγματική του αξία σε σχέση με το έτος που καθορίστηκε για τελευταία φορά (το 1994). Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για τον ετήσιο ρυθμό μεταβολής του ΕνΔΤΚ (εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή) μεταξύ 1994 και 2004, το συνολικό ποσοστό πληθωρισμού ανά την ΕΕ κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1994 έως 31 Δεκεμβρίου 2004 ήταν της τάξης του 25%. Η θέσπιση διάκρισης μεταξύ των μέσων ταξιδίου αποφέρει διάφορα οφέλη στα κράτη μέλη. Παρέχει στα κράτη μέλη που έχουν χερσαία σύνορα με τρίτες χώρες ένα βαθμό προστασίας από ενδεχόμενη μεγάλη αύξηση των αγορών σε τρίτη χώρα διότι περιορίζει το όριο γι’αυτούς που χρησιμοποιούν χερσαίες μεταφορές σε ποσό μέχρι 220 ευρώ. Εξάλλου, για τα κράτη μέλη των οποίων οι υπήκοοι ταξιδεύουν σχεδόν πάντα αεροπορικώς, η αύξηση του κατώτατου ορίου σε 500 ευρώ σημαίνει ότι σημαντικοί πόροι θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν πλέον όχι για τελωνειακούς ελέγχους ρουτίνας αλλά για την καταπολέμηση της λαθρεμπορίας και απάτης μεγάλης κλίμακας. Όσον αφορά τους πολίτες, οι ταξιδιώτες θα επωφεληθούν γενικά από την αύξηση του κατώτατου ορίου και δεν θα χρειάζεται να δηλώνουν εμπορεύματα σχετικά μικρής αξίας. Επιλογή νομικών πράξεων |
French: 331 | La proposition contient plusieurs dispositions permettant aux États membres d’adapter à leurs propres besoins le cadre qu’elle établit (par exemple, possibilité de prévoir des dispositions particulières pour les résidents ou les travailleurs des zones frontalières, pour les personnes mineures; établissement de limites inférieures pour les produits du tabac, etc.) Une augmentation générale du seuil de 175 euros est simplement justifiée par le fait qu’elle rétablit sa valeur réelle par rapport à l’époque où le seuil a été fixé pour la dernière fois (en 1994). D’après les données d’Eurostat sur le taux de variation annuel de l’IPCH (indice des prix à la consommation harmonisé) entre 1994 et 2004, le taux d’inflation total pour l’ensemble de l’UE était de l’ordre de 25 % entre le 1er janvier et le 31 décembre 2004. L’établissement d’une distinction selon le mode de transport emprunté apporterait plusieurs avantages aux États membres. Elle fournit une certaine protection aux États membres ayant une frontière terrestre commune avec des pays tiers contre l’augmentation potentiellement élevée des achats réalisés dans ces pays tiers en ramenant à 220 euros le seuil applicable aux voyageurs qui se déplacent par voie terrestre. En revanche, pour les États membres dont les ressortissants se rendent dans les pays tiers presque exclusivement par voie aérienne, le seuil sera porté à 500 euros, ce qui signifie que des ressources importantes pourront être consacrées à la lutte contre la contrebande et la fraude plutôt qu’aux contrôles douaniers de routine. À l’échelon des citoyens, les voyageurs bénéficieront globalement d’un relèvement du seuil et éviteront le désagrément de devoir déclarer des marchandises d’une valeur relativement limitée. Choix des instruments |