Greek: (119) Τα βασικά στοιχεία της στρατηγικής αναδιάρθρωσης που ανέπτυξαν οι αντίστοιχες εθνικές αρχές σε συνεργασία με τον βιομηχανικό κλάδο περιλαμβάνουν 1) την εφαρμογή σχεδίων βελτιστοποίησης των τοποθεσιών για την μετεγκατάσταση ή συγχώνευσης ιχθυοτροφείων με στόχο την αύξηση του μεγέθους των ιχθυοτροφείων εντός των δύο ή τριών προσεχών ετών και ως εκ τούτου την αύξηση της αποτελεσματικότητας και την μείωση του κόστους· 2) τη διαφοροποίηση σε άλλα είδη ιχθύων με την εμφάνιση της ιχθυοκαλλιέργειας μπακαλιάρου και ιππόγλωσσας (χάλιμπατ) και με την ανανέωση του αποθέματος στις τοποθεσίες με είδη λευκοψάρων και την αύξηση καλλιέργειας οστρακοειδών (ωστόσο, λόγω της σημερινής οικονομικής τους κατάστασης αυτές οι αλλαγές εμποδίζονται σοβαρά από την έλλειψη χρηματοδότησης)· 3) την ανάπτυξη περισσότερο προηγμένων μέσων υπολογισμού της ικανότητας απορρόφησης του φυσικού περιβάλλοντος ώστε να γίνεται καλύτερη αξιολόγηση του μέγιστου επιπέδου επιτρεπτής βιομάζας για την διατήρηση ενός υγιούς θαλάσσιου οικοσυστήματος, διευκολύνοντας έτσι τη δημιουργία μεγαλύτερων ιχθυοτροφείων και σημαντικότερων οικονομιών κλίμακας· 4) συχνότερη προσφυγή στη συγχρονισμένη εγκατάλειψη της εκτροφής στα ιχθυοτροφεία που βρίσκονται σε συγκοινωνούσες υδρολογικές λεκάνες μαζί με την συντονισμένη αντιμετώπιση της θαλάσσιας ψείρας για να προστατεύονται καλύτερα οι ιχθείς εκτροφής από μολύνσεις από αυτό το παράσιτο και από ασθένειες, και για να αυξηθούν οι συντελεστές διαβίωσης νεαρών σολομών με αποτέλεσμα τη μείωση του κόστους· 5) την ανάπτυξη του συντονισμού μεταξύ οργανώσεων παραγωγών στην Ιρλανδία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στη Νορβηγία με στόχο την αποφυγή μελλοντικών προβλημάτων υπερβάλλουσας παραγωγής.
French: (119) Les éléments clés de la stratégie de restructuration élaborée par les autorités nationales compétentes en collaboration avec l’industrie englobent: 1) la mise en œuvre d'un plan d'optimisation des sites visant à déplacer ou à fusionner des fermes piscicoles pour en augmenter la taille, sur les deux ou trois prochaines années, pour une meilleure efficience et une réduction des coûts; 2) la diversification au profit d’autres espèces, telles que le cabillaud et le flétan, vers lesquelles l’élevage commence à se tourner, certains sites étant empoissonnés de poissons blancs, et des coquillages dont l’élevage se développe (bien qu’en raison de la situation financière actuelle des producteurs, ces changements soient fortement compromis par manque de fonds); 3) le développement d’instruments plus perfectionnés d’évaluation de la capacité de charge de l’environnement permettant de mieux déterminer la biomasse maximale pouvant être autorisée en préservant l’écosystème marin, ce qui facilitera l’évolution vers des fermes plus grandes et des économies d’échelle plus importantes; 4) le recours accru à une mise en jachère synchronisée des piscicultures au sein de zones reliées hydrologiquement associé à un traitement coordonné contre le pou de mer, ce qui contribuera à mieux protéger les fermes contre une infestation par ce parasite et la maladie et à améliorer les taux de survie des smolts, permettant ainsi de réduire les coûts; et 5) la mise en place d'une coordination entre les organisations de producteurs en Irlande, au Royaume-Uni et en Norvège pour éviter les problèmes de forte surproduction à l'avenir.