Greek: (25) Όσον αφορά τις φυσικές ιδιότητες, διαπιστώθηκε ότι αυτές οι ιδιότητες ήταν στενά συνδεδεμένες με τα γεωπονικά χαρακτηριστικά και μπορούσαν επομένως να εξεταστούν σε σχέση με αυτά. Γενικά, οι γεωπονικές ιδιότητες ενός λιπάσματος εξαρτώνται κυρίως από τα βασικά θρεπτικά συστατικά [11] που περιέχει, την έκφρασή τους και την ποσότητά τους κατά βάρος. Με βάση αυτά τα τρία κριτήρια, διαπιστώθηκε ότι το υπό εξέταση προϊόν και οι νέοι τύποι του προϊόντος που αναφέρονται στην αίτηση είχαν τις ίδιες γεωπονικές ιδιότητες σε σχέση με την περιεκτικότητά τους σε Ν και ΝΑ. Η έκφραση του Ν — η οποία ήταν η ίδια για τις δύο κατηγορίες προϊόντων — επέτρεπε να καλύπτονται οι απαιτήσεις των καλλιεργειών σε Ν τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Όντως, το μέρος του Ν που εκφραζόταν ως νιτρικό άζωτο μπορούσε να απορροφηθεί εύκολα και αμέσως από τις καλλιέργειες, ενώ το μέρος που εκφραζόταν ως αμμωνιακό άζωτο έπρεπε να υποστεί πρόσθετη διεργασία (ζύμωση με τα βακτήρια του εδάφους) πριν απορροφηθεί. Επίσης, το όριο των 28 % φαινόταν σημαντικό για να καλύπτονται οι ειδικές ανάγκες των καλλιεργειών σε Ν, όπως προβλεπόταν σε κοινοτικό επίπεδο από τον κανονισμό για τα λιπάσματα, ο οποίος στο άρθρο 25 ορίζει ότι τα λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου με υψηλή περιεκτικότητα σε άζωτο νοούνται ως τέτοια μόνον εάν περιέχουν άζωτο σε ποσοστό ανώτερο από 28 % κατά βάρος. Συνάγεται ότι οι ειδικές ανάγκες των καλλιεργειών σε Ν καλύπτονταν επίσης και από το υπό εξέταση προϊόν και από τους νέους τύπους του προϊόντος που αναφέρονται στην αίτηση, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αυτοί οι τελευταίοι τύποι προϊόντος περιείχαν επίσης βασικά θρεπτικά συστατικά άλλα από το Ν, δηλαδή Ρ ή/και Κ, τα οποία δεν αλλοίωναν τις γεωπονικές ιδιότητες του Ν.
French: (25) En ce qui concerne les propriétés physiques, il a été constaté que celles-ci étaient strictement liées aux caractéristiques agronomiques et pouvaient donc être examinées par rapport à ces dernières. En général, les propriétés agronomiques d’un engrais dépendent essentiellement des éléments fertilisants majeurs [11] y contenus, de leur expression et de leur quantité en poids. À la lumière de ces trois critères, il a été constaté que le produit concerné, tout comme les nouveaux types de produit mentionnés dans la demande, présentaient les mêmes propriétés agronomiques en termes de teneur en N et en AN. L’expression de N — qui était identique pour les deux catégories de produits — a permis de répondre aux besoins en N des cultures tant à court qu’à moyen/long termes. En effet, la partie de N évaluée comme azote nitrique a pu être facilement et rapidement absorbée par les cultures tandis que la partie évaluée comme azote ammoniacal a dû subir un processus supplémentaire (fermentation par des bactéries dans le sol) avant d’être absorbée. En outre, le seuil de 28 % semble également important pour répondre aux besoins spécifiques en N des cultures, comme cela a été reconnu au niveau communautaire par le règlement sur les engrais qui stipule, à son article 25, que les engrais à base de nitrate d’ammonium et à forte teneur en azote ne peuvent être définis comme tels que s’ils contiennent plus de 28 % en poids de N. Il en résulte que les besoins spécifiques des cultures en N ont été satisfaits de la même façon, tant par le produit concerné que par les nouveaux types de produit mentionnés dans la demande, indépendamment du fait que ces derniers contenaient également des éléments fertilisants majeurs autres que N, en l’occurrence P et/ou K, qui n’ont pas nui aux propriétés agronomiques de N.