Greek: β) Αν το Δικαστήριο κρίνει ότι τα άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 89/48/ΕΟΚ πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι ένας εγκατεστημένος στις Κάτω Χώρες μεσίτης ακινήτων ο οποίος ασκεί στο Βέλγιο διαμεσολαβητικές δραστηριότητες σχετικά με ακίνητα οφείλει σε κάθε περίπτωση να πληροί τις προϋποθέσεις που τέθηκαν από τον Βέλγο νομοθέτη σε εφαρμογή της πιο πάνω οδηγίας (άρθρο 2 του βασιλικού διατάγματος της 6ης Σεπτεμβρίου 1993, άρθρο 3 του νόμου-πλαίσιο της 1ης Μαρτίου 1976), ανεξαρτήτως ενδεχομένης συμφωνίας συνεργασίας με αναγνωρισμένο στο Βέλγιο μεσίτη ακινήτων ο οποίος παρεμβαίνει για τις δραστηριότητες που ασκούνται κατά το βελγικό δίκαιο, προκύπτει τότε ότι η οδηγία αυτή και οι εθνικές διατάξεις που θεσπίστηκαν σε εφαρμογή της οδηγίας αυτής αντίκεινται στο άρθρο 49 ΕΚ σχετικά με τη θεμελιώδη ελευθερία της διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών, και τούτο για τον λόγο ότι, με την πιο πάνω ερμηνεία, η οδηγία αυτή και οι εθνικές διατάξεις που θεσπίστηκαν σε εφαρμογή της καθιστούν, με κατακριτέο, τεχνητό και στερούμενο αντικειμενικής δικαιολογίας τρόπο, την μεσιτική αγορά των ακινήτων που βρίσκονται στο Βέλγιο αδιαπέραστη από τις σχέσεις συνεργασίας μεταξύ των εγκατεστημένων σε διάφορα κράτη μέλη (Βέλγιο και Κάτω Χώρες) ανεξάρτητων μεσιτών ακινήτων, από τους οποίους τουλάχιστον ένας (ο Βέλγος μεσίτης ακινήτων) πληροί τις προϋποθέσεις της οδηγίας και των εθνικών διατάξεων, οπότε η απαίτηση να πληροί και ο Ολλανδός μεσίτης τις προϋποθέσεις αυτές (οδηγία και εθνικές διατάξεις) εξομοιώνεται με έμμεση διάκριση λόγω ιθαγενείας και αποτελεί τουλάχιστον έναν απαγορευόμενο μη γενεσιουργό δυσμενών διακρίσεων περιορισμό;
French: b) Si la Cour estime que les articles 3 et 4 de la directive 89/48/CEE doivent être interprétés en ce sens qu'un agent immobilier établi aux Pays-Bas, qui accomplit en Belgique des activités d'intermédiaire dans l'immobilier doit en tout cas satisfaire aux conditions fixées par le législateur belge en exécution de ladite directive (article 2 de l'arrêté royal du 6 septembre 1993, article 3 de la loi-cadre du 1er mars 1976), sans considérer l'éventuel accord de coopération avec un agent immobilier agréé en Belgique qui prête son concours pour des activités de droit belge, n'en découle-t-il pas alors que cette directive et les dispositions nationales prises en exécution de cette directive sont contraires à l'article 49 CE relatif à la liberté fondamentale de libre prestation de services au-delà des frontières en ce que, dans cette interprétation, cette directive et les dispositions nationales prises en exécution de celle-ci isolent, de manière coupable, artificielle et sans justification objective, le marché des missions d'intermédiaire pour l'immobilier sis en Belgique de tous liens de coopération entre les agents immobiliers indépendants établis dans différents États membres (Belgique et Pays-Bas) dont un au moins (l'agent immobilier belge) répond aux conditions fixées par la directive et les dispositions nationales, en sorte que la condition voulant en plus que l'agent néerlandais réponde à ces conditions (directive et dispositions nationales) équivaut à une discrimination indirecte en raison de la nationalité et constitue à tout le moins une restriction non-discriminatoire interdite.