Greek: (97) Εξαιρουμένης της απόφασης 2001/224/ΕΚ, σε καμία από τις αποφάσεις που απαριθμούνται στις αιτιολογικές σκέψεις (1), (2) και (3) δεν αναφέρεται πιθανή ασυμφωνία με τους κανόνες των κρατικών ενισχύσεων ούτε γίνεται αναφορά σε υποχρέωση κοινοποίησης. Επιπλέον, το προοίμιο της απόφασης 92/510/ΕΟΚ προβλέπει ότι "έχει γίνει αποδεκτό από την Επιτροπή και όλα τα κράτη μέλη ότι όλες αυτές οι απαλλαγές είναι δικαιολογημένες στο πλαίσιο της εφαρμογής ειδικών πολιτικών και δεν προκαλούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού ούτε παρεμποδίζουν την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς". Η ίδια διατύπωση χρησιμοποιείται στις αποφάσεις 93/697/ΕΚ και 96/273/ΕΚ. Στις αποφάσεις 97/425/ΕΚ, 99/255/ΕΚ και 99/880/ΕΚ γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι "η Επιτροπή θα επανεξετάζει, σε τακτά διαστήματα, τις μειώσεις ή απαλλαγές για να διασφαλίσει ότι συμβιβάζονται με τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και με τους άλλους στόχους της Συνθήκης." (η υπογράμμιση έχει προστεθεί). Από τη διατύπωση αυτή προκύπτει λοιπόν ότι απουσιάζει ένα από τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις κρατικές ενισχύσεις όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 87 της Συνθήκης και συγκεκριμένα η νόθευση του ανταγωνισμού. Η πέμπτη αιτιολογική σκέψη στο προοίμιο της απόφασης 2001/224/ΕΚ κατέστησε για πρώτη φορά σαφές ότι, παρά την έγκριση που έχει δοθεί από το Συμβούλιο στο πλαίσιο της οδηγίας 92/81ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή [33], τα διακυβευόμενα εθνικά μέτρα, όταν συνιστούσαν κρατικές ενισχύσεις, έπρεπε να κοινοποιούνται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ. Ωστόσο, λόγω των διαφόρων προγενέστερων απαλλαγών και του γεγονότος ότι η ίδια η απόφαση 2001/224/ΕΚ εκδόθηκε βάσει πρότασης της Επιτροπής, εξακολούθησε να υπάρχει μια διφορούμενη κατάσταση για τα κράτη μέλη και τους δικαιούχους ελλείψει περαιτέρω ενεργειών από την Επιτροπή σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις.
French: (97) À l'exception de la décision 2001/224/CE, aucune des décisions visées aux premier, deuxième et troisième considérants de la présente décision ne mentionnait de contradiction possible avec les règles sur les aides d'État ni d'obligation de notification. De plus, le préambule de la décision 92/51/CEE du Conseil contient le passage suivant: "considérant que la Commission et tous les États membres admettent que toutes ces exonérations se justifient pour des raisons liées à des politiques spécifiques, qu'elles n'entraînent pas de distorsions de concurrence et qu'elles n'entravent pas le bon fonctionnement du marché intérieur". On retrouve le même libellé dans les décisions 93/697/CE et 96/273/CE. Les décisions 97/425/CE, 99/255/CE et 99/880/CE précisent que "la Commission examinera régulièrement les réductions ou les exonérations aux fins de garantir leur compatibilité avec le fonctionnement du marché intérieur et avec d'autres objectifs du traité" (soulignement ajouté). Il semble donc que l'un des éléments de la définition des aides d'État de l'article 87 du traité, à savoir qu'elles faussent la concurrence, soit absent. Le cinquième considérant de la décision 2001/224/CE établit pour la première fois que nonobstant l'autorisation donnée par le Conseil dans le cadre de la directive 92/81/CEE du 19 octobre 1992 concernant l’harmonisation des structures des droits d’accise sur les huiles minérales [33], les mesures nationales en cause, lorsqu'elles constituaient des aides d'État, devaient être notifiées à la Commission conformément à l'article 88, paragraphe 3 du traité CE. Néanmoins, eu égard aux différentes exonérations antérieures et au fait que la décision 2001/224/CE elle-même a été adoptée sur la base d'une proposition de la Commission, il subsistait une certaine ambiguïté pour les États membres et les bénéficiaires en l'absence d'autres interventions de la Commission au sujet des aides d'État.