Greek: (108) Σύμφωνα με την προσέγγιση της Επιτροπής, η φορολογική αυτονομία της περιφερειακής αρχής που παραχωρεί πλεονεκτήματα ουδέποτε θεωρήθηκε παράγοντας ο οποίος δίνει τη δυνατότητα να μη λογίζονται τα μέτρα ως ενίσχυση. Στην απόφαση 93/337/ΕΟΚ [25], η αναγνώριση ότι "οι αρμόδιες αρχές καθεμιάς από τις τρεις βασικές επαρχίες μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να διατηρούν, να θεσπίζουν και να ρυθμίζουν το φορολογικό καθεστώς εντός του εδάφους τους" δεν εμπόδισε την Επιτροπή να θεωρήσει ότι τα συγκεκριμένα φορολογικά πλεονεκτήματα εκ μέρους των τριών επαρχιών εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 87 παράγραφος 1 και να τα κηρύξει ασυμβίβαστα διότι δεν συμμορφώνονται με τους κανόνες για τις περιφερειακές και τομεακές ενισχύσεις [26]. Άλλες υποθέσεις για μέτρα τα οποία θεσπίστηκαν από τις αρχές των βασκικών επαρχιών κρίθηκαν με βάση την ουσιαστική επιλεκτικότητα [27]. Το ζήτημα της περιφερειακής επιλεκτικότητας δεν εξετάστηκε από τα κοινοτικά δικαστήρια κατά την εκτίμηση της εγκυρότητας παρόμοιων αποφάσεων [28], εφόσον η Επιτροπή δεν είχε βασιστεί στο συγκεκριμένο κριτήριο για την απόφασή της. Κατά συνέπεια, οι παρατηρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου και της κυβέρνησης του Γιβραλτάρ σχετικά με την εδαφική δικαιοδοσία είναι άνευ σημασίας. Σε μεταγενέστερες αποφάσεις σχετικά με καθεστώτα φορολογικών ελαφρύνσεων που εφαρμόστηκαν από αυτόνομες φορολογικές αρχές, η Επιτροπή, ενώ υποστηρίζει ότι τα υπό εξέταση μέτρα συνιστούν ενίσχυση λόγω της ουσιαστικής επιλεκτικότητάς τους, αφήνει σαφώς ανοιχτό το ενδεχόμενο να εξεταστεί η εδαφική επιλεκτικότητά τους [29]. Σε πρόσφατη απόφασή της σχετικά με φορολογικά πλεονεκτήματα εκ μέρους των αρχών της περιφέρειας των Αζορών, η Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τα υπό εξέταση μέτρα είναι επιλεκτικά παρότι εφαρμόζονται σε όλες τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην περιφέρεια αυτή [30].
French: (108) Aux yeux de la Commission, l'autonomie fiscale de l'autorité régionale qui accorde les avantages n'a jamais été considérée comme un facteur permettant de ne pas considérer des mesures comme une aide d'État. Dans sa décision 93/337/CEE [25], la reconnaissance du fait que "les institutions compétentes de chacune des trois provinces basques peuvent, sous certaines conditions, maintenir, établir et réglementer le régime fiscal à l'intérieur de leur territoire" n'a pas empêché la Commission de conclure que les avantages fiscaux en question créés par les trois provinces relevaient du champ d'application de l'article 87, paragraphe 1, du traité CE et de les déclarer incompatibles au motif qu'ils ne satisfaisaient pas aux règles relatives aux aides à finalité régionale et sectorielle [26]. D'autres affaires portant sur des mesures adoptées par les autorités des provinces basques ont été tranchées sur la base de la sélectivité matérielle [27]. La question de la sélectivité régionale n'était pas examinée par le juge communautaire pour apprécier la validité de ces décisions [28], étant donné que la Commission n'avait pas fondé sa décision sur ce critère. Les commentaires du Royaume-Uni et du gouvernement de Gibraltar sont donc dénués de pertinence. Dans des décisions ultérieures relatives à des régimes fiscaux mis en œuvre par des autorités fiscales autonomes, la Commission, tout en affirmant que les mesures concernées étaient constitutives d'aide en raison de leur sélectivité matérielle, a expressément laissé ouverte la possibilité d'examiner leur sélectivité territoriale [29]. Dans une décision récente sur des avantages fiscaux accordés par les autorités des Açores, la Commission a conclu que les mesures en cause étaient sélectives, bien qu'elles s'appliquent à l'ensemble des entreprises actives dans la région [30].