FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: 2. Η επιτροπή σταθεροποίησης και σύνδεσης προετοιμάζει τις συνεδριάσεις και τις αποφάσεις του συμβουλίου σταθεροποίησης και σύνδεσης, εφαρμόζει τις αποφάσεις του συμβουλίου σταθεροποίησης και σύνδεσης όταν κρίνεται σκόπιμο και, εν γένει, διασφαλίζει τη συνέχεια της σχέσης σύνδεσης και την ορθή λειτουργία της συμφωνίας σΣταθεροποίησης και σύνδεσης. Η επιτροπή εξετάζει κάθε θέμα που παραπέμπεται σε αυτή από το συμβούλιο σταθεροποίησης και σύνδεσης καθώς και οποιοδήποτε άλλο θέμα το οποίο μπορεί να προκύψει κατά την καθημερινή εφαρμογή της συμφωνίας σταθεροποίησης και σύνδεσης. Η επιτροπή υποβάλλει προτάσεις ή οποιοδήποτε σχέδιο αποφάσεων ή συστάσεων για έγκριση στο συμβούλιο σταθεροποίησης και σύνδεσης.
Greek: 3. Σε περιπτώσεις που η συμφωνία σταθεροποίησης και σύνδεσης προβλέπει την υποχρέωση ή τη δυνατότητα διενέργειας διαβουλεύσεων, οι εν λόγω διαβουλεύσεις μπορούν να πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της επιτροπή σταθεροποίησης και σύνδεσης. Οι διαβουλεύσεις μπορούν να συνεχιστούν στο συμβούλιο σταθεροποίησης και σύνδεσης εφόσον συμφωνούν τα δύο μέρη.
Greek: 4. Ο εσωτερικός κανονισμός της επιτροπής σταθεροποίησης και σύνδεσης προσαρτάται στην παρούσα απόφαση., […]
Greek: Για το συμβούλιο σταθεροποίησης και σύνδεσης
Greek: Βρυξέλλες, 16.2.2005
French: Bruxelles, le 16.2.2005
Greek: COM(2005) 47 τελικό
French: COM(2005) 47 final
Greek: 2005/0007 (COD)
French: 07/2005 (COD)
Greek: σχετικά με τα δικαιώματα των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα όταν ταξιδεύουν αεροπορικώς
French: concernant les droits des personnes à mobilité réduite lorsqu’elles font des voyages aériens
Greek: (Κείμενο που ενδιαφέρει τον ΕΟΧ)
French: (texte présentant de l'intérêt pour l'EEE)
Greek: 1. Η ενιαία αγορά αερομεταφορών έχει ωφελήσει σημαντικά τους Ευρωπαίους, προσφέροντας μεταξύ άλλων μεγαλύτερη επιλογή προορισμών και αερομεταφορέων και χαμηλότερους ναύλους. Έχει βοηθήσει στο άνοιγμα των αερομεταφορών στην πλειονότητα των πολιτών, στους οποίους είναι πλέον συχνά απαραίτητες για την ενεργό συμμετοχή τους στην οικονομική και κοινωνική ζωή. Τα αεροπορικά ταξίδια παραδείγματος χάριν είναι συχνά απαραίτητα στην εργασία, τη συνέρευση συγγενών και φίλων και στην αναψυχή και τον τουρισμό· η δύσκολη πρόσβαση στις αερομεταφορές μπορεί να παρεμποδίσει σοβαρά την ένταξη πολλών πολιτών, σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Συνεπώς, πρέπει να προσφέρονται ίδιες μεταφορικές δυνατότητες στα άτομα που υποφέρουν από μειωμένη κινητικότητα, είτε αυτή οφείλεται σε αναπηρία, στην ηλικία ή σε κάποιο άλλον παράγοντα. Οι επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα πρέπει να είναι βέβαιοι ότι θα εξυπηρετούνται ανάλογα με τις ανάγκες τους σε όλην την Κοινότητα, ανεξάρτητα από την αεροπορική εταιρεία ή τον αερολιμένα που πρόκειται να χρησιμοποιήσουν.
French: 1. Le marché unique du transport aérien a apporté beaucoup d’avantages aux Européens, notamment un choix élargi de destinations et de transporteurs, ainsi que des tarifs moins élevés. Il a ouvert des possibilités de transport aérien à la plupart des gens pour lesquels les transports aériens sont désormais souvent indispensables pour une participation active à la vie économique et sociale. L’avion est souvent indispensable, par exemple, pour le travail, les visites familiales, les visites aux amis, les loisirs et le tourisme. Un accès insuffisant aux voyages aériens peut compromettre gravement l’intégration de nombreuses personnes, au détriment de la société dans son ensemble. En conséquence, les personnes souffrant de mobilité réduite, que ce soit à cause d’une invalidité, de l’âge ou d’un autre facteur quelconque, doivent jouir de possibilités de voyages aériens comparables. Les voyageurs à mobilité réduite peuvent partir du principe que leurs besoins seront satisfaits dans toute la Communauté européenne, quels que soient la compagnie ou l’aéroport qu’ils ont l’intention d’utiliser.
Greek: 2. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή προσέδωσε ιδιαίτερη προτεραιότητα στην εξασφάλιση των δικαιωμάτων των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα. Ήδη, το 2000 έγειρε το όλο θέμα σε ανακοίνωσή της για την προστασία των επιβατών αεροπορικών μεταφορών[1], το 2001, στη Λευκή της Βίβλο για την πολιτική μεταφορών έως το 2010[2], ανήγγειλε την πρόθεσή της να αναλάβει δράση σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα των χρηστών και το 2002 δημοσίευσε ένα συμβουλευτικό έγγραφο για τις συμβάσεις μεταξύ αεροπορικών εταιρειών και επιβατών, όπου θίγονταν επιχειρησιακά ζητήματα[3]. Στο έγγραφο αυτό εντοπίζονταν ορισμένες πιθανές βελτιώσεις στα δικαιώματα των επιβατών και οι ενδιαφερόμενοι παράγοντες καλούνταν να προσδιορίσουν σε ποια θέματα απαιτείται να αναλάβει δράση η Ευρωπαϊκή Ένωση. Μετά από διεξοδική ανάλυση των πολυάριθμων απαντήσεων και αφού άκουσε τους αρμόδιους παράγοντες, η Επιτροπή κατέληξε στην άποψη ότι η προστασία των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα αποτελεί την πρώτη προτεραιότητα έχουν .
French: 2. C’est la raison pour laquelle la Commission a accordé une priorité élevée à la garantie des droits des personnes à mobilité réduite. Dès 2000, elle a soulevé cette question générale dans une communication sur la protection des voyageurs aériens[1] ; en 2001, elle a annoncé son intention de prendre des mesures concernant les droits des utilisateurs dans son Livre blanc sur la politique des transports en 2010[2] ; et en 2002, elle a publié un document de consultation sur les contrats entre compagnies et voyageurs, dans lequel des questions relatives à l’exploitation étaient examinées[3]. Ce document mettait en lumière un certain nombre d’améliorations possibles des droits des passagers, et invitait les parties intéressées d’examiner les aspects sur lesquels des mesures communautaires s’imposent. Après avoir analysé en profondeur les nombreuses réponses reçues et entendu les parties intéressées, la Commission a tiré la conclusion que la protection des personnes à mobilité réduite est la priorité principale.
Greek: 3. Η Επιτροπή δεν πιστεύει πάντως ότι μια πολιτική υπέρ των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα πρέπει να περιορίζεται στις αερομεταφορές. Έχει χρηματοδοτήσει ερευνητικά προγράμματα για την προσαρμογή των διαφόρων μεταφορικών μέσων στις ανάγκες τους, όπως τα χαμηλά δάπεδα στα λεωφορεία και η δυνατότητα πρόσβασης σε πούλμαν και λεωφορεία μεγάλων αποστάσεων και σε τρένα, τα οποία οδήγησαν ή θα οδηγήσουν σε νομοθετικές πρωτοβουλίες[4]. Περισσότερες ενέργειες έγιναν στους σιδηροδρόμους. Πρώτον, με βάση την οδηγία για τη διαλειτουργικότητα του συμβατικού σιδηροδρομικού συστήματος[5], καταρτίζονται τεχνικές προδιαγραφές διαλειτουργικότητας που καλύπτουν τη δυνατότητα πρόσβασης των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα, με στόχο να μπορέσει η Επιτροπή να εκδώσει απόφαση το 2005. Δεύτερον, όπως είχε αναγγείλει στην ανακοίνωσή της για έναν ολοκληρωμένο σιδηροδρομικό χώρο[6], το Μάρτιο του 2004 η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση κανονισμού για τα δικαιώματα των επιβατών των διεθνών γραμμών, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα[7]. Όσον αφορά τις θαλάσσιες μεταφορές, η τροποποιημένη οδηγία για τους κανόνες και τα πρότυπα ασφαλείας των επιβατηγών πλοίων εισήγαγε απαιτήσεις για την ασφάλεια των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα[8].
French: 3. La Commission estime cependant que la politique en faveur des personnes à mobilité réduite ne doit pas se limiter aux transports aériens. Elle a soutenu des programmes de recherche sur l’adaptation des différents modes de transport aux besoins de ces personnes, en ce qui concerne notamment les autobus à plancher surbaissé et l’accessibilité des autocars et des trains, qui ont donné ou vont donner lieu à des initiatives législatives[4]. Dans le cas du chemin de fer, un certain nombre d’autres initiatives ont été prises. Premièrement, des spécifications techniques en matière d’interopérabilité couvrant l’accessibilité des personnes à mobilité réduite sont en cours d’élaboration sur la base de la directive sur l’interopérabilité du système ferroviaire classique[5], pour permettre à la Commission d’adopter une décision en 2005. Deuxièmement, comme elle l’a annoncé dans sa communication sur un espace ferroviaire européen intégré[6], la Commission a adopté, en mars 2004, une proposition de règlement sur les droits des voyageurs utilisant des services internationaux, notamment les personnes à mobilité réduite[7]. Pour les transports maritimes, la directive modifiée sur les règles et les normes de sécurité pour les navires à passagers introduit des exigences concernant la sécurité des personnes à mobilité réduite[8].
Greek: 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ
French: 2. RÉSULTATS DE LA CONSULTATION
Greek: 5. Το κείμενο διαβούλευσης της Επιτροπής για τις συμβάσεις των αεροπορικών εταιρειών είχε μεγάλη ανταπόκριση. Η Επιτροπή έλαβε μάλιστα σαράντα επτά απαντήσεις από διαφόρους παράγοντες, ιδίως από αεροπορικές εταιρείες και τις ενώσεις τους, οργανώσεις καταναλωτών, υπουργεία και κυβερνητικούς φορείς. Από τη διαδικασία διαβούλευσης προέκυψε ευρεία συναίνεση στη διαπίστωση ότι η κοινοτική νομοθεσία πρέπει να προστατεύει τα δικαιώματα των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα. Συμφωνήθηκε εν γένει ότι πρέπει να απαγορευθεί η αδικαιολόγητη άρνηση μεταφοράς λόγω μειωμένης κινητικότητας, έτσι ώστε να προληφθεί η άνιση μεταχείριση. Από την άλλη πλευρά, έγινε γενικά δεκτό ότι πρέπει να επιτραπεί στους αερομεταφορείς να αρνούνται τη μεταφορά για λόγους ασφαλείας, εφόσον αυτό δικαιολογείται και απαιτείται από το νόμο για να αποφεύγεται η κατάχρηση. Υπήρξε επίσης συναίνεση στο θέμα ότι τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα δεν πρέπει να επιβαρύνονται για τη συνδρομή που χρειάζονται στη χρήση των αερομεταφορών και ότι το σχετικό κόστος πρέπει να κατανέμεται στους επιβάτες συνολικά.
French: 5. Le document de consultation de la Commission sur les contrats des compagnies aériennes a suscité de nombreuses réponses. La Commission a reçu quarante-sept contributions de différentes parties intéressées, notamment les compagnies aériennes et leurs associations, des organisations de consommateurs, des ministères et des agences gouvernementales. La consultation a montré que le principe que le droit communautaire doit protéger les droits des personnes à mobilité réduite recueille un large consensus. Tout le monde est d’accord d’une façon générale qu’il faut interdire tout refus injustifié de transporter des personnes pour des raisons de mobilité réduite, de façon à empêcher tout traitement inéquitable. D’un autre côté, il est admis d’une façon générale que les transporteurs doivent avoir le droit de refuser d’effectuer des transports pour des raisons de sécurité, pour autant que leur attitude soit dûment justifiée et conforme à la loi, de façon à prévenir tout abus. On estime aussi généralement que les passagers à mobilité réduite ne doivent pas se voir réclamer une redevance pour l’assistance dont ils ont besoin pour utiliser les transports aériens, et que les coûts doivent en être répartis sur tous les passagers.
Greek: 6. Σε αυτήν την ευρεία συμφωνία, ανασταλτικός παράγοντας ήταν η έντονη αντιπαράθεση εάν για την παροχή της συνδρομής στους αερολιμένες πρέπει να είναι υπεύθυνοι οι αερολιμένες ή οι αεροπορικές εταιρείες. Οι αεροπορικές εταιρείες έτειναν στην άποψη ότι τη συνδρομή πριν και μετά την πτήση πρέπει να παρέχουν οι αερολιμένες, διότι πρόκειται για θέμα της αρμοδιότητάς τους. Η παροχή της συνδρομής πρέπει να οργανωθεί κεντρικά σε κάθε αερολιμένα και να χρηματοδοτείται με επιβάρυνση κάθε αεροπορικής εταιρείας ανάλογη του αριθμού επιβατών που μεταφέρει από και προς τον αερολιμένα. Οι διαχειριστές αερολιμένων υποστήριξαν ότι πρέπει να αναλαμβάνουν την ευθύνη οι αεροπορικές εταιρείες, διότι αυτές έρχονται σε επαφή με τους επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα και διαθέτουν πληροφορίες σχετικά με αυτούς και τις ανάγκες τους.
French: 6. Il y avait cependant une pierre d’achoppement : la responsabilité de l’assistance dans les aéroports incombe-t-elle aux aéroports ou aux compagnies aériennes ? Les compagnies aériennes inclinent à penser que c’est aux aéroports qu’il incombe de fournir une assistance avant et après les vols, car cela relève de leur compétence. L’assistance doit être organisée de façon centrale dans chaque aéroport et financée par une redevance frappant chaque compagnie aérienne et proportionnelle au nombre de passagers qu’elle transporte à destination et en provenance de cet aéroport. Les aéroports, quant à eux, estiment que ce sont les transporteurs qui doivent assumer cette responsabilité, car ce sont eux qui ont les contacts avec les passagers et disposent d’informations sur les passagers à mobilité réduite et leurs besoins.
Greek: 7. Η συζήτηση συνεχίσθηκε επί αρκετό διάστημα χωρίς όμως να λυθεί το θέμα. Μολονότι στις εκούσιες δεσμεύσεις τους οι αεροπορικές εταιρείες και οι αερολιμένες[11] καλύπτουν το θέμα της μεταχείρισης των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα, δεν απαντούν στο ερώτημα ποιος πρέπει να είναι υπεύθυνος για την παροχή της συνδρομής στους αερολιμένες. Δεδομένης της σημασίας που έχει η κινητικότητα στην κοινωνική ένταξη και επειδή το θέμα δεν πρέπει να παραμείνει ανοικτό και μπορεί να λυθεί μόνον νομοθετικά, η Επιτροπή αποφάσισε να υποβάλει την παρούσα πρόταση κανονισμού. Έτσι θα επιτευχθούν δύο βασικοί στόχοι: πρώτον, θα αποτραπεί η άνιση μεταχείριση, η οποία είναι η άρνηση μεταφοράς λόγω μειωμένης κινητικότητας, και, δεύτερον, θα εξασφαλισθεί η δωρεάν συνδρομή που χρειάζονται τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα για να έχουν πραγματική δυνατότητα να ταξιδεύουν αεροπορικώς.
French: 7. Le débat dure depuis un certain temps, mais la question reste entière. Bien que les engagements volontaires des compagnies aériennes couvrent le traitement des personnes à mobilité réduite, ils ne répondent pas à la question de savoir qui est responsable de la fourniture d’une assistance dans les aéroports[11]. Eu égard à l’importance de la mobilité pour l’intégration sociale, la question ne doit pas être laissée ouverte et elle ne peut être résolue que par des mesures législatives. C’est la raison pour laquelle la Commission a décidé d’introduire la présente proposition de règlement. Elle atteindra deux objectifs essentiels : premièrement, prévenir tout traitement inéquitable, c’est-à-dire le refus de transporter pour des raisons de mobilité réduite, et, deuxièmement, garantir la fourniture gratuite de l’assistance dont ont besoin les passagers à mobilité réduite pour pouvoir jouir de possibilités effectives de faire des voyages aériens.
Greek: 8. Η Επιτροπή αναγνωρίζει τις σοβαρές προσπάθειες που καταβάλλουν στην πλειονότητά τους αεροπορικές εταιρείες και αερολιμένες για να ανταποκριθούν στις ανάγκες των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα. Όντως, οι αερομεταφορές προπορεύονται των περισσότερων άλλων τομέων στο θέμα αυτό. Η Επιτροπή αναγνωρίζει επίσης το αξιόλογο έργο που έχει επιτελέσει η Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Πολιτικής Αεροπορίας όλα αυτά τα χρόνια για να διευκολυνθεί η μεταφορά των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα[12]. Την ενδιαφέρει όμως να εξασφαλίσει ότι ακολουθείται ορθή πρακτική σε όλους τους κοινοτικούς αερολιμένες και σε όλες τις πτήσεις που αναχωρούν από αυτούς και ότι αυτό θα συνεχισθεί παρά την αύξηση των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα, η οποία οφείλεται στη γήρανση του πληθυσμού, και παρά τη συνεχή πίεση που ασκείται στις αεροπορικές εταιρείες να μειώνουν το κόστος για λόγους ανταγωνισμού.
French: 8. La Commission reconnaît les gros efforts que font la plupart des compagnies aériennes et des aéroports pour satisfaire les besoins des personnes à mobilité réduite. On peut même dire que les transports aériens sont en avance sur la plupart des autres secteurs à cet égard. La Commission reconnaît également la valeur des travaux réalisés par la Conférence européenne de l’aviation civile au fil des ans pour faciliter le transport des personnes à mobilité réduite[12]. Elle souhaite toutefois assurer que les meilleures pratiques soient appliquées dans tous les aéroports communautaires et sur tous les vols à partir de ces aéroports, et à l’avenir aussi, malgré l’augmentation du nombre de passagers à mobilité réduite à la suite du vieillissement de la population, et les pressions impitoyables que subissent les compagnies aériennes pour réduire les coûts pour demeurer compétitives.
Greek: 3. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ
French: 3. ÉLÉMENTS DU RÈGLEMENT
Greek: Ρήτρα ίσης μεταχείρισης
French: Clause de traitement équitable
Greek: 9. Μια αεροπορική εταιρεία θα μπορούσε να αποπειραθεί να αρνηθεί τη μεταφορά ατόμων με μειωμένη κινητικότητα για να εξοικονομήσει έξοδα, εκτός εάν επιβαρύνει τους επιβάτες αυτούς με το πλήρες κόστος της συνδρομής, πράγμα που θα ήταν απαράδεκτο. Θα μπορούσε επίσης να ανησυχήσει για τους τυχόν κινδύνους ασφαλείας ή την αδικαιολόγητη αντίδραση άλλων επιβατών. Η Επιτροπή, χωρίς να υπονοεί ότι αυτές οι πρακτικές είναι διαδεδομένες, πιστεύει ότι οι συγκεκριμένοι επιβάτες πρέπει να έχουν την εγγύηση ότι δεν θα τους αρνηθούν τη μεταφορά λόγω μειωμένης κινητικότητάς. Μια αεροπορική εταιρεία ή ένας ταξιδιωτικός πράκτορας μπορεί να αρνηθεί ενδεχομένως είτε να αποδεχθεί κρατήσεις από άτομα με μειωμένη κινητικότητα είτε, όταν φθάσουν στο αεροδρόμιο, την επιβίβασή τους. Η Επιτροπή προτείνει λοιπόν, για τις πτήσεις που αναχωρούν από αερολιμένες ευρισκόμενους στο έδαφος κράτους μέλους όπου ισχύει η Συνθήκη, να απαγορευθεί τόσο η μη αποδοχή κρατήσεων όσο και η άρνηση επιβίβασης σε επιβάτες για λόγους μειωμένης κινητικότητάς τους. Η απαγόρευση της άρνησης κράτησης ή επιβίβασης πρέπει να ισχύει επίσης και για τους επιβάτες που αναχωρούν από αερολιμένα ευρισκόμενο σε τρίτη χώρα με προορισμό αερολιμένα ευρισκόμενο στο έδαφος κράτους μέλους όπου ισχύει η Συνθήκη, εφόσον η πτήση αποτελεί μέρος ταξιδίου το οποίο άρχισε στην Κοινότητα και εφόσον ο αερομεταφορέας είναι κοινοτικός.
French: 9. À moins de faire supporter aux passagers à mobilité réduite la totalité du coût de l’assistance, ce qui serait tout à fait inacceptable, une compagnie aérienne pourrait être tentée de refuser de les transporter pour réduire les coûts. Elle pourrait également craindre les risques de sécurité ou des réactions injustifiées d’autres passagers. Sans laisser entendre que de telles pratiques sont monnaie courante, la Commission estime qu’il doit être garanti aux passagers qu’ils ne se verront pas refuser des services de transport pour cause de mobilité réduite. Une compagnie aérienne ou un organisateur de voyages peuvent refuser d’accepter des réservations demandées par des personnes à mobilité réduite, ou de les embarquer lorsqu’elles sont arrivées à l’aéroport. C’est la raison pour laquelle, la Commission propose que dans le cas des vols originaires d’aéroports situés sur le territoire d’un État membre auquel le traité s’applique, il doit leur être interdit de refuser d’accepter des réservations ou d’embarquer des passagers pour cause de mobilité réduite. L’interdiction de refuser la réservation ou l’embarquement sera également applicable aux passagers allant d’un aéroport situé dans un pays tiers vers un aéroport situé dans le territoire d’un État membre auquel le traité s’applique, si le vol en cause fait partie d’un voyage qui a commencé dans la Communauté, et si le transporteur effectif est un transporteur communautaire.
Greek: 10. Ωστόσο, η εγγύηση αυτή δεν μπορεί να είναι απόλυτη. Η μεταφορά ατόμων με σοβαρά περιορισμένη κινητικότητα ή η μεταφορά πολλών ατόμων με μειωμένη κινητικότητα με την ίδια πτήση μπορεί να είναι αντίθετη προς τις δεόντως θεσπισμένες απαιτήσεις ασφαλείας. Παραδείγματος χάριν, η τυχόν εκκένωση του αεροπλάνου σε περίπτωση ανάγκης θα ήταν εξαιρετικά αργή και δύσκολη. Συνεπώς, ο προτεινόμενος κανονισμός πρέπει να επιτρέπει στις αεροπορικές εταιρείες και τους αερομεταφορείς να αρνούνται τη μεταφορά προκειμένου να συμμορφώνονται προς τους προδιαγεγραμμένους κανόνες ασφαλείας. Για να αποφεύγεται η κατάχρηση, όμως, πρέπει να είναι υποχρεωμένοι αφενός να ενημερώνουν γραπτώς τους επιβάτες γιατί αρνούνται τη μεταφορά τους και να γνωστοποιούν στο κοινό τους κανόνες ασφαλείας που ισχύουν για τη μεταφορά ατόμων με μειωμένη κινητικότητα.
French: 10. Cette garantie ne peut toutefois pas être absolue. Le transport de personnes à mobilité très réduite ou de nombreux passagers à mobilité réduite sur le même vol peut en effet entrer en conflit avec des exigences de sécurité dûment établies. Cela pourrait, par exemple, rendre beaucoup trop longue et difficile l’évacuation d’un avion en cas d’urgence. En conséquence, le règlement proposé permettra aux compagnies aériennes et aux transporteurs aériens de refuser des transports pour pouvoir respecter des règles de sécurité obligatoires. Pour prévenir tout abus, ils doivent être tenus de communiquer par écrit aux passagers qu’ils refusent de transporter les raisons de ce refus, et de faire connaître au public les règles de sécurité qu’ils appliquent en ce qui concerne le transport des personnes à mobilité réduite.
Greek: Παροχή συνδρομής σε αερολιμένες: ορισμένες διακρίσεις
French: Assistance dans les aéroports : quelques précisions
Greek: 11. Τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα, για να επιβιβασθούν σε πτήσεις, χρειάζονται ενδεχομένως συνδρομή που να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες τους. Παραδείγματος χάριν, χρειάζονται ίσως βοήθεια για να μεταβούν από το σημείο άφιξής τους σε ένα αεροδρόμιο στο αεροπλάνο τους και, κατά την άφιξη της πτήσης τους, από το αεροπλάνο στο σημείο αναχώρησής τους από το αεροδρόμιο. Η συνδρομή αυτή εκλαμβάνεται ορισμένες φορές ως παροχή αναπηρικής πολυθρόνας και συνοδού στη θυρίδα ελέγχου των εισιτηρίων, αυτό όμως είναι μια απλοποιημένη εικόνα όπου αγνοείται η ποικιλομορφία των αναγκών.
French: 11. Pour pouvoir prendre l’avion, les personnes à mobilité réduite peuvent avoir besoin d’une assistance pour satisfaire leurs besoins particuliers. Elles peuvent par exemple avoir besoin d’aide pour aller du lieu d’arrivée dans un aéroport à l’avion et, une fois arrivées, pour aller de l’avion au lieu d’où elles vont quitter l’aéroport. On voit parfois dans cette assistance la fourniture d’un fauteuil roulant accompagné d’un préposé au guichet d’enregistrement, mais il y a là une simplification qui néglige la diversité des besoins.