Greek: Γενικό πλαίσιο Κατά γενικό κανόνα, το άρθρο 11 υπό Α παράγραφος 1 στοιχείο α) της έκτης οδηγίας ορίζει ότι η βάση επιβολής του φόρου είναι οτιδήποτε αποτελεί την αντιπαροχή, την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει ο πάροχος από τον αγοραστή. Σε πολλούς τομείς οικονομικής δραστηριότητας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών βρίσκεται ολοένα και περισσότερο αντιμέτωπο με μηχανισμούς φοροδιαφυγής όσον αφορά την παράδοση αγαθών επένδυσης και την παροχή υπηρεσιών που έχουν σχέση με αγαθά επένδυσης. Οι μηχανισμοί αυτοί μπορούν να λάβουν τη μορφή συμφωνίας ή μεταβίβασης δικαιωμάτων μέσω των οποίων τα αγαθά αυτά τίθενται στη διάθεση του λήπτη. Οι μηχανισμοί αυτοί φοροδιαφυγής βασίζονται σε πράξεις μεταξύ των συνδεόμενων προσώπων για τις οποίες η αντιπαροχή που απαιτείται δεν αντιστοιχεί στην κανονική αξία των πράξεων στις περιπτώσεις που ο λήπτης δεν έχει δικαίωμα προς έκπτωση του ΦΠΑ ή έχει δικαίωμα προς μερική μόνο έκπτωση του ΦΠΑ. Για παράδειγμα, ο πάροχος, πρόσωπο υποκείμενο στον φόρο, ο οποίος έχει δικαίωμα προς πλήρη έκπτωση του προηγουμένως καταβληθέντος ΦΠΑ, συνιστά συχνά εταιρεία με μοναδικό σκοπό την απόκτηση αγαθών επένδυσης εξ επαχθούς αιτίας που τίθενται εν συνεχεία στη διάθεση του (συνδεόμενου) λήπτη μέσω μισθώσεων. Οι μισθώσεις αυτές μπορούν να καθοριστούν σε χαμηλό επίπεδο, επειδή τα πρόσωπα συνδέονται, και αργότερα, τα αγαθά επένδυσης πωλούνται συχνά στον λήπτη σε τιμή που έχει επίσης ελάχιστη σχέση με την αξία του περιουσιακού στοιχείου. Μερικές φορές, ο λήπτης λαμβάνει τα αγαθά μέσω συγχώνευσης ή μέσω ομίλου υποκείμενων στον ΦΠΑ εταιρειών. Παρόμοιοι μηχανισμοί φοροδιαφυγής χρησιμοποιούνται για υπηρεσίες σημαντικής αξίας, των οποίων η απόσβεση είναι συνήθως δυνατή για λόγους φορολογίας εισοδήματος ή φορολογίας εταιρειών. Οι μηχανισμοί αυτοί έχουν οδηγήσει σε σημαντικά διαφυγόντα κέρδη. Για το λόγο αυτό, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών ζήτησε την άδεια να θεωρεί, σε τέτοιες περιπτώσεις, ως βάση επιβολής του φόρου για τους σκοπούς του ΦΠΑ, την κανονική αξία των συναλλαγών και όχι την απαιτούμενη αντιπαροχή. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η εν λόγω παρέκκλιση εξουδετερώνει την καταχρηστική εφαρμογή των κανόνων του συστήματος ΦΠΑ. Στις 16 Μαρτίου 2005, η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της έκτης οδηγίας όσον αφορά ορισμένα μέτρα για την απλούστευση της είσπραξης του ΦΠΑ και για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, καθώς και για την κατάργηση ορισμένων αποφάσεων για τη χορήγηση παρεκκλίσεων (διαδικασία εξορθολογισμού των παρεκκλίσεων του άρθρου 27). Η παρούσα πρόταση εξετάζει, μεταξύ άλλων, το θέμα της αποτίμησης των παραδόσεων μεταξύ συνδεόμενων προσώπων. Επομένως, είναι σκόπιμο να δοθεί ευνοϊκή συνέχεια στο συγκεκριμένο αίτημα παρέκκλισης από το άρθρο 27 μέχρι να τεθεί σε ισχύ η προαναφερόμενη οδηγία, αλλά το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009. |
French: Contexte général La règle générale énoncée à l’article 11, titre A, paragraphe 1, point a), de la sixième directive prévoit que la base d’imposition est constituée par tout ce qui constitue la contrepartie obtenue ou à obtenir par le fournisseur ou le prestataire de la part de l’acheteur ou du preneur. Dans plusieurs secteurs d’activité économique, le Royaume des Pays-Bas est de plus en plus souvent confronté à des mécanismes d’évasion concernant les livraisons de biens d’investissement et les prestations de services afférentes à ce type de biens. Ces prestations de services peuvent prendre la forme d'un accord ou d'un transfert de droits par lequel les biens sont mis à la disposition du destinataire. Les mécanismes d’évasion en cause reposent sur la réalisation, entre des parties liées, d’opérations dont les destinataires ne sont pas autorisés à déduire la TVA ou ne peuvent la déduire que partiellement, et pour lesquelles la contrepartie payée ne correspond pas à la valeur normale des opérations. Des entités assujetties autorisées à déduire entièrement la TVA sont ainsi souvent créées dans le seul but d’acquérir des biens d’investissement onéreux qui sont ensuite mis à la disposition de destinataires (liés) dans le cadre de contrats de crédit-bail ou de location à prix réduit, le faible niveau des prix pratiqués se justifiant par le fait qu’il existe un lien entre les parties. Par la suite, les biens d’investissements sont souvent vendus au destinataire à un prix lui aussi peu en rapport avec la valeur de l’actif. Il arrive que le destinataire obtienne les biens dans le cadre d’une fusion ou de la constitution d’un groupe de TVA. Des mécanismes d’évasion analogues sont également utilisés pour les prestations de services qui représentent un montant substantiel et qui sont habituellement amorties aux fins de l'impôt sur le revenu ou de l'impôt des sociétés. Ces mécanismes d’évasion fiscale ont entraîné des pertes de recettes considérables. C’est pourquoi le Royaume des Pays-Bas a demandé l’autorisation de prévoir, dans de tels cas, que le calcul de la base d’imposition aux fins de la TVA se fonde sur la valeur normale des opérations et non sur la contrepartie exigée. La Commission reconnaît que cette mesure dérogatoire permettra de lutter efficacement contre la violation des règles du système de la TVA. Le 16 mars 2005, la Commission a présenté une proposition de directive modifiant la sixième directive en ce qui concerne certaines mesures visant à simplifier la perception de la taxe sur la valeur ajoutée et à lutter contre la fraude et l'évasion fiscales et abrogeant certaines décisions accordant des dérogations (exercice de rationalisation des dérogations accordées en application de l’article 27). Cette proposition aborde notamment la question de la valeur des opérations réalisées entre des personnes liées. En conséquence, il convient de donner une suite favorable à la demande de dérogation concernée, dans l’attente de l’entrée en vigueur de la directive susmentionnée, mais au plus tard jusqu’au 31 décembre 2009. |