Greek: Σε γενικότερο επίπεδο, δεν γίνεται εύκολα κατανοητό γιατί οι συμβάσεις παραχώρησης υπηρεσιών, οι οποίες συχνά χρησιμοποιούνται για πολύπλοκα σχέδια υψηλής αξίας, αποκλείονται εντελώς από το παράγωγο δίκαιο της ΕΕ. Στη διάρκεια της δημόσιας διαβούλευσης για την πράσινη βίβλο για τις ΣΔΙΤ, διατυπώθηκαν ορισμένα επιχειρήματα που επιχειρούν να εξηγήσουν αυτή την έλλειψη λεπτομερών διαδικασιών ανάθεσης σε κοινοτικό επίπεδο. Σε αυτά περιλαμβάνεται η ευελιξία που υποτίθεται ότι απαιτείται στον τομέα των συμβάσεων παραχώρησης καθώς και η αρχή της επικουρικότητας. Ωστόσο, αυτά τα επιχειρήματα που αντιτίθενται σε μια δεσμευτική κοινοτική πρωτοβουλία στον τομέα δεν είναι ιδιαίτερα πειστικά: η έκδοση κοινοτικής νομοθεσίας κατά τη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης δεν συνεπάγεται ότι οι δημόσιες αρχές δεν έχουν ευελιξία όταν επιλέγουν έναν ιδιωτικό εταίρο για τις ΣΔΙΤ. Μια ενδεχόμενη νομοθετική πρωτοβουλία για τη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης πρέπει να λαμβάνει υπόψη την πιθανή πολυπλοκότητα των συμβάσεων παραχώρησης, καθώς και την ανάγκη για διαπραγματεύσεις μεταξύ της συμβαλλόμενης αρχής και των παραγόντων που υποβάλλουν προσφορά. Με βάση το πλαίσιο αυτό, δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό γιατί ο καθορισμός των κανόνων που εφαρμόζονται στη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης θα περιόριζε από μόνος του αδικαιολόγητα την ευελιξία των αναθετουσών αρχών κατά τη σύναψη συμβάσεων παραχώρησης υπηρεσιών. Κατά τον ίδιο τρόπο, το ακριβές περιεχόμενο μιας τέτοιας πρωτοβουλίας θα έπρεπε να καθορίζει εάν η πρωτοβουλία συμμορφώνεται ή όχι με την αρχή της επικουρικότητας. Δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο μια τέτοιου είδους πρωτοβουλία να θεωρείται ότι δεν συμμορφώνεται καθεαυτή με την αρχή αυτή.
French: D’une manière générale, il est difficile de comprendre pourquoi les concessions de services qui sont souvent utilisées pour des projets complexes et de grande valeur sont entièrement exclues de la législation communautaire secondaire. Certains arguments expliquant cette absence de procédure d’attribution détaillée au niveau communautaire ont été soumis durant la consultation réalisée pour le livre vert. Au nombre de ces arguments figurent la souplesse qui est censée être nécessaire dans le domaine des concessions ainsi que le principe de subsidiarité. Ces arguments allant à l’encontre d’une initiative communautaire contraignante dans ce domaine ne sont cependant pas convaincants : le fait d’adopter une législation communautaire sur l’attribution de concessions ne signifie pas que les pouvoirs publics ne devraient pas avoir de marge de manœuvre lorsqu’ils choisissent un partenaire privé pour les PPP. Il convient de tenir compte de l’éventuelle complexité des concessions et de la nécessité de négociation entre le pouvoir adjudicateur et les soumissionnaires dans une initiative législative sur l’attribution de concessions. Dans ce contexte, il est difficile de voir pour quelle raison le fait d’exposer les règles applicables à l’attribution de concessions se traduirait automatiquement par une limitation injustifiée de la marge de manœuvre qu’auraient les pouvoirs adjudicateurs pour attribuer les concessions de services. De la même manière, le contenu précis d’une telle initiative devrait déterminer s’il y a ou non conformité avec le principe de subsidiarité. Il n’y a pas de raison de considérer d’office qu’une telle initiative ne serait pas conforme à ce principe.