Greek: (36) Θεωρείται ότι οι διατάξεις στις οποίες αναφέρθηκε η ΚΚ δεν ισχύουν για τα προγράμματα δανειοδότησης που αποτέλεσαν αντικείμενο έρευνας. Το άρθρο 19 παράγραφος 4 της ASCM ορίζει ότι το ύψος του αντισταθμιστικού δασμού που επιβάλλεται δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το διαπιστωθέν ύψος της επιδότησης, όπως αυτό έχει υπολογιστεί με βάση το όφελος που αποδόθηκε. Η εν λόγω διάταξη τηρήθηκε, δεδομένου ότι ακολουθήθηκαν οι ρητοί κανόνες για τον υπολογισμό της ASCM στην περίπτωση δανείων, ήτοι το άρθρο 5 και το άρθρο 6 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού, που ενσωματώνουν το άρθρο 14 στοιχείο β) της ASCM. Οι εν λόγω κανόνες ορίζουν σαφώς ότι η επιδότηση πρέπει να υπολογίζεται με βάση το όφελος που ισούται με τη διαφορά μεταξύ του ποσού που καταβάλλει η εταιρεία που λαμβάνει το δάνειο και του ποσού που θα κατέβαλε η εταιρεία για συγκρίσιμο εμπορικό δάνειο. Το άρθρο 19 παράγραφος 4 της ASCM δεν θέτει όρο για τον υπολογισμό της επιδότησης με βάση το κόστος για το δημόσιο. Το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο α) αφορά την παραδοχή για σοβαρή ζημία σε ορισμένες περιπτώσεις, πράγμα που δεν ισχύει για τις διαδικασίες για τους αντισταθμιστικούς δασμούς. Το στοιχείο κ) του παραρτήματος Ι της ASCM που εμφανίζεται επίσης στο παράρτημα Ι του βασικού κανονισμού προβλέπει ειδικούς κανόνες για εξαγωγικές πιστώσεις που αποτελούν εξαιρέσεις στους γενικούς κανόνες για τον υπολογισμό των επιδοτήσεων στην περίπτωση δανείων. Το στοιχείο λ) δεν ορίζει ότι η προσέγγιση "κόστος για το δημόσιο" υπερέχει των ρητών κανόνων του άρθρου 5 και του άρθρου 6 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού, δεδομένου ιδίως ότι το εν λόγω στοιχείο υπήρχε ήδη στον επεξηγηματικό κατάλογο εξαγωγικών επιδοτήσεων που εκδόθηκε κατά τον Γύρο του Τόκιο των διαπραγματεύσεων της GATT, σε μια εποχή όπου η προσέγγιση "όφελος για τον αποδέκτη" δεν είχε ακόμα ενσωματωθεί στους κανόνες του ΠΟΕ.
French: (36) Il est considéré que les dispositions citées par les pouvoirs publics coréens ne s'appliquent pas aux programmes de prêts en question. L'article 19, paragraphe 4, de l'accord sur les subventions stipule qu'il n'est perçu aucun droit compensateur dépassant le montant de la subvention dont l'existence aura été constatée, calculé sur la base de l'avantage conféré. Cette disposition a été observée depuis l'adoption de règles explicites pour le calcul de la subvention dans le cas de prêts, à savoir les articles 5 et 6, point b), du règlement de base, qui reprennent l'article 14, point b) de l'accord sur les subventions. Ces règles stipulent clairement que la subvention doit être calculée en termes d'avantage, à savoir la différence entre le montant payé par l'entreprise bénéficiant du prêt et le montant que l'entreprise payerait sur un prêt commercial comparable. L'article 19, paragraphe 4, de l'accord sur les subventions n'implique pas la nécessité d'un calcul de la subvention sur la base du coût supporté par le gouvernement. L'article 6, paragraphe 1, point a), de l'accord sur les subventions concerne la présomption de préjudice sérieux dans certaines circonstances, qui ne s'applique pas aux procédures antisubventions. Le point k) de l'annexe I de l'accord sur les subventions qui est reproduit à l'annexe I du règlement de base prévoit des règles spéciales applicables aux crédits à l'exportation, qui constituent des exceptions aux règles générales pour le calcul des subventions dans le cas de prêts. Le point l) n'implique pas en soi que l'approche du coût supporté par le gouvernement prévaut sur les règles explicites prévues aux articles 5 et 6, point b), du règlement de base, dans la mesure notamment où ce point figurait déjà dans la liste exemplative des subventions à l'exportation adoptées pendant le Tokyo Round des négociations de l'accord général sur les tarifs douaniers et le commerce (GATT), à un moment où l'approche de l'avantage conféré au bénéficiaire n'avait pas encore été incorporée dans les règles de l'OMC.