Greek: (23) Η προσαρμογή που ζητήθηκε για απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς στηριζόταν στο επιχείρημα ότι κάθε φορά που η εταιρεία πουλά το υπό εξέταση προϊόν στην εγχώρια αγορά, οι εισαγωγικοί δασμοί επί των πρώτων υλών πρέπει να καταβάλλονται με τη μορφή «αυξημένου» ειδικού φόρου κατανάλωσης. Ο όρος «αυξημένος» ειδικός φόρος κατανάλωσης αναφέρεται σε διαφορετικό φορολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται για την εταιρεία καθώς έχει συσταθεί ως μονάδα εξαγωγικού προσανατολισμού («EOU»), διαφορετική από άλλες ινδικές εταιρείες (μονάδες μη εξαγωγικού προσανατολισμού). Στο πλαίσιο αυτού του φορολογικού καθεστώτος, οι εταιρείες που χαρακτηρίζονται ως EOU απαλλάσσονται μεν από κάθε εισαγωγικό δασμό επί των πρώτων υλών, αλλά υπόκεινται σε αυξημένο ειδικό φόρο κατανάλωσης σε περίπτωση που τα αγαθά που παράγουν πωλούνται στην εγχώρια αγορά. Εφόσον δεν πρέπει να καταβάλλεται τέτοιος ειδικός φόρος κατανάλωσης επί των εξαγωγικών πωλήσεων, η εταιρεία ζήτησε να προσαρμοσθεί αναλόγως η κανονική αξία. Το αίτημα απορρίφθηκε διότι η εταιρεία αγόραζε τις πρώτες ύλες απαλλαγμένες από δασμούς, είτε διέθετε το τελικό προϊόν στην εγχώρια αγορά είτε το εξήγαγε. Επομένως, το ομοειδές προϊόν καθώς και τα φυσικώς ενσωματωμένα σε αυτό υλικά δεν υπέκειντο σε εισαγωγικούς δασμούς όταν απευθύνονταν για κατανάλωση στην εγχώρια αγορά, και τέτοιοι δασμοί επί του προϊόντος που εξαγόταν στην Κοινότητα δεν εισπράττονταν ούτε επιστρέφονταν όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Επομένως, δεν επηρεάστηκε η συγκρισιμότητα των τιμών μεταξύ της εγχώριας και της εξαγωγικής αγοράς. Σημειώνεται επίσης η εταιρεία δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι είχε πληρώσει οιοδήποτε πρόσθετο δασμό ή έμμεσο φόρο εκτός του ειδικού φόρου κατανάλωσης επί των πωλήσεων του τελικού προϊόντος όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (20) ανωτέρω. Τέλος, δεν κατέστη δυνατόν εν πάσει περιπτώσει να αποσαφηνιστεί εάν και σε ποιο βαθμό οι πρώτες ύλες που εισήχθησαν ή που αγοράστηκαν στην τοπική αγορά χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή του τελικού προϊόντος.
French: (23) L’ajustement demandé pour l'exonération des droits à l'importation était fondé sur l’argument selon lequel, lorsque la société vend le produit concerné sur le marché intérieur, des droits à l’importation sur les matières premières doivent être acquittés sous la forme d’un droit d’accise «majoré». Le terme «majoré» renvoie à un régime fiscal spécifique applicable à la société en raison du fait qu'elle a été créée comme «unité axée sur l'exportation», contrairement aux autres sociétés indiennes («unités non axées sur l'exportation»). Dans le cadre de ce régime, les sociétés axées sur l’exportation sont exonérées de tout droit à l’importation sur les matières premières, mais sont soumises à un taux de droit d’accise plus élevé lorsque les marchandises qu’elles produisent sont vendues sur le marché intérieur. Les ventes à l’exportation étant exonérées de droits d’accise de ce type, la société a demandé que la valeur normale soit ajustée en conséquence. Cette demande a été rejetée, la société ayant acheté les matières premières en exonération de droits, indépendamment du fait que le produit fini soit vendu sur le marché intérieur ou destiné à l’exportation. Par conséquent, ni le produit similaire ni les matériaux qui y sont physiquement incorporés n’ont été frappés d'une imposition à l’importation lorsque le produit en question était destiné à être consommé dans le pays exportateur, et cette imposition n’a pas été perçue ou a été remboursée lorsque le produit était exporté dans la Communauté, comme l’exige l’article 2, paragraphe 10, point b), du règlement de base. La comparabilité des prix entre le marché intérieur et le marché à l’exportation n’a donc pas été affectée. Il convient aussi de noter que la société n’a pas pu prouver le paiement de taxes additionnelles ou de taxes indirectes autres que des droits d’accise sur les ventes du produit fini, décrits au point 21 ci-dessus. Quoi qu’il en soit, il n’a finalement pas été possible de déterminer clairement si et dans quelles proportions la matière première importée ou achetée sur le marché intérieur était utilisée dans la production du produit fini.