Greek: 310 | Νομική βάση Η νομική βάση της πρότασης είναι το άρθρο 37 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Όταν, το 2002, αναθεωρήθηκε η Κοινή Αλιευτική Πολιτική και εισήχθησαν το άρθρο 5 για τα σχέδια αποκατάστασης και το άρθρο 6 για τα σχέδια διαχείρισης στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στη διαχείριση μεμονωμένων αποθεμάτων που είχαν ιδιαίτερη ανάγκη μέτρων αποκατάστασης. Τα εν λόγω αποθέματα απαιτούσαν διαφορετική προσέγγιση από αυτήν των αποθεμάτων που βρισκόταν σαφώς στα πλαίσια ασφαλών βιολογικών ορίων. Ωστόσο, ορισμένα είδη αλιείας αλληλεπιδρούν ή/και συνδέονται μεταξύ τους και απαιτούν κοινή διαχειριστική προσέγγιση έτσι ώστε να καθοριστούν μακροπρόθεσμοι στόχοι και να καταρτιστεί αποτελεσματικό διαχειριστικό πλαίσιο. Καθώς και τα δύο αποθέματα γάδου που καλύπτονται από την παρούσα πρόταση αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης των ίδίων αλιευτικών σκαφών, επιβάλλεται το πολυετές σχέδιο μακροπρόθεσμης διαχείρισης να ισχύει ταυτόχρονα και για τα δύο αποθέματα, παρόλο που το καθεστώς διατήρησης των αποθεμάτων είναι διαφορετικό. Η κατάσταση ενός αλιευτικού αποθέματος μπορεί να είναι τόσο κοντά εντός ή εκτός των ασφαλών βιολογικών ορίων που το μέγεθος του αποθέματος να διακυμαίνεται γύρω από το εν λόγω όριο από το ένα έτος στο άλλο. Καθώς η κατάσταση αυτή μπορεί να προκύψει κατά την εφαρμογή του παρόντος σχεδίου, απαιτείται ενσωματωμένη ευελιξία για την αντιμετώπισή της, με ταυτόχρονη επιδίωξη να διατηρούνται τα αποθέματα στα βιώσιμα επίπεδα. Συνεπώς η παρούσα πρόταση δεν μπορεί να θεσπιστεί σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 6 του κανονισμού 2371/2002, παρόλο που η πρόταση αντιστοιχεί σε φιλοσοφία παρόμοια με εκείνη των πολυετών σχεδίων βάσει της οποίας καταρτίστηκαν τα εν λόγω άρθρα. |
French: 310 | Base juridique La base juridique de la proposition est l’article 37 du traité instituant la Communauté européenne. Au moment de la réforme de la politique commune de la pêche, en 2002, et lorsque les articles 5 et 6, concernant respectivement les plans de reconstitution et les plans de gestion, ont été introduits dans le règlement (CE) n° 2371/2002, il était surtout question de la gestion de stocks uniques, pour lesquels des mesures de reconstitution étaient hautement nécessaires. La politique à adopter pour ces stocks n’était pas la même que pour ceux qui se situaient clairement dans les limites biologiques de sécurité. Certaines pêcheries entretiennent cependant de solides liens et/ou interactions les unes avec les autres. Dans ce cas, il y a lieu d’adopter une politique de gestion conjointe en vue de définir des objectifs à long terme et d’élaborer un cadre de gestion efficace. Comme les deux stocks de cabillaud visés dans la présente proposition sont exploités par les mêmes navires de pêche, il est indispensable que tout plan pluriannuel de gestion à long terme s’applique simultanément aux deux stocks, bien que leur état de conservation soit différent. Il peut arriver que l’état d’un stock de poisson flirte de si près avec les seuils biologiques de sécurité que la taille du stock fluctue d’année en année de part et d’autre de ces limites. Ce type de situation peut se produire au cours de la mise en œuvre du plan; c’est pourquoi il y a lieu d’y incorporer une certaine souplesse tout en gardant le cap sur l’objectif, c’est-à-dire le maintien du stock à des niveaux soutenables. Bien qu’elle relève tout autant de la philosophie des plans pluriannuels qui a présidé à leur élaboration, la présente proposition ne peut donc pas être adoptée en vertu des articles 5 et 6 du règlement (CE) n° 2371/2002. |