Greek: Η επιλογή αυτή βασίζεται στην προηγούμενη και αφαιρεί τα μειονεκτήματα που εμποδίζουν την πρόσβαση στις διαθέσιμες πληροφορίες, με την επιβολή υποχρέωσης στα κράτη μέλη να δίδουν πρόσβαση σε συμφωνηθέντα είδη πληροφοριών στις ισοδύναμες αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών μέσω των ίδιων τρόπων που ισχύουν και για τις εθνικές τους αρχές. Αυτό συνεπάγεται την παροχή ηλεκτρονικής πρόσβασης σε εθνικές βάσεις δεδομένων στις οποίες οι εθνικές αρμόδιες αρχές έχουν ηλεκτρονική πρόσβαση και την ενημέρωση σχετικά με την ύπαρξη πληροφοριών που δεν είναι διαθέσιμες ηλεκτρονικά. Η πρόταση ορίζει ότι για την παροχή γνώσεων σχετικά με την ύπαρξη πληροφοριών που δεν είναι διαθέσιμες ηλεκτρονικά, τα κράτη μέλη χορηγούν το ένα στο άλλο δεδομένα καταλόγου για ηλεκτρονική μελέτη. Αυτά τα δεδομένα καταλόγου σημειώνουν εάν είναι διαθέσιμες οι πληροφορίες ή όχι και ποια αρχή τις ελέγχει ή τις διαχειρίζεται. Επιπλέον, αυτή η επιλογή εισάγει μια «αίτηση πληροφοριών» βάσει της οποίας μπορούν να λαμβάνονται οι πληροφορίες στις οποίες παραπέμπουν τα δεδομένα καταλόγου. Αυτή η «αίτηση» εκδίδεται από την αιτούμενη αρμόδια αρχή. Αυτή η επιλογή αποφεύγει την ευρεία αναζήτηση δεδομένων καθώς επιτρέπει αφενός να γίνεται γνωστό εάν οι ζητούμενες πληροφορίες είναι διαθέσιμες πριν από την υποβολή του αιτήματος, και αφετέρου την υποβολή αποτελεσματικών και εστιασμένων αιτημάτων. Η καταγραφή των κινήσεων (logging) των αιτημάτων και των ανταλλαγών διασφαλίζει τη δυνατότητα ανίχνευσης της επεξεργασίας των πληροφοριών και καθιστά αποτελεσματική την άσκηση ενδίκων μέσων από τα πρόσωπα των οποίων τα δεδομένα υποβάλλονται σε επεξεργασία.
French: Cette solution intègre la précédente mais élimine les inconvénients qui entravent l'accès aux informations disponibles, en obligeant les États membres à faire en sorte que des types convenus d'informations soient accessibles aux autorités compétentes équivalentes des autres États membres, cet accès étant soumis aux mêmes modalités que lorsqu'il est demandé par leurs autorités nationales. Cela signifie que les États membres doivent donner un accès en ligne aux bases de données nationales auxquelles leurs propres autorités nationales compétentes ont accès en ligne et qu'ils sont tenus de signaler l'existence d'informations qui ne sont pas disponibles en ligne. La présente proposition précise que, pour savoir quelles informations existantes ne sont pas disponibles en ligne, les États membres se communiquent mutuellement des données d'index aux fins de consultation en ligne. Ces données d'index indiquent si les informations sont disponibles ou non et quelle autorité les contrôle ou les gère. En outre, cette solution instaure une «demande d'informations» qui permet d'obtenir les informations auxquelles renvoient les données d'index. Cette «demande» est émise par l'autorité compétente requérante. Cette option évite de devoir chercher partout les données nécessaires, puisqu'il est possible de savoir si les informations recherchées sont disponibles avant d'introduire une demande d'informations, et permet d'introduire des demandes ciblées et efficaces. La journalisation (création de logs ) des demandes et des échanges assure la traçabilité du traitement des informations et rend effectif l'exercice de droits de recours par les personnes dont les données sont traitées.