Greek: 305 | Περίληψη των προτεινόμενων μέτρων Αυτή η πρόταση οδηγίας αποσκοπεί στη θέσπιση ενισχυμένων κανόνων ευθύνης, αναφορικά με όλα τα πλοία, κανόνων που συμβάλλουν πραγματικά στην πρόληψη των προκαλούμενων από τα πλοία ζημιών και στην παροχή εγγύησης για την αποκατάστασή τους. Η Επιτροπή προτείνει να επικυρώσουν όλα τα κράτη μέλη τη Σύμβαση του 1996 για τον περιορισμό της ευθύνης σε θέματα ναυτικών απαιτήσεων το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο πριν το τέλος της προθεσμίας μεταφοράς της παρούσας οδηγίας. Προτείνει επίσης να ενσωματωθούν οι διατάξεις της σύμβασης αυτής στο κοινοτικό δίκαιο. Επίσης, η πρόταση αυτή προβλέπει ότι τα πλοία που φέρουν τη σημαία ενός κράτους το οποίο δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης αυτής θα υπάγονται σε ένα καθεστώς ενισχυμένης ευθύνης, στο πλαίσιο του οποίου η βαρεία αμέλεια θα αποτελεί συμπεριφορά αίρουσα τον περιορισμό. Αυτό είναι σύμφωνο με το άρθρο 15 παράγραφος 1 της Σύμβασης και θα ενθαρύνει σε μια ακόμη ευρύτερη προσχώρηση στην Πράξη αυτή, σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι, η Επιτροπή συνιστά να μειωθεί το όριο πέραν του οποίου οι πλοιοκτήτες χάνουν το δικαίωμά τους να περιορίσουν την ευθύνη τους. Η πρόταση οδηγίας προβλέπει λοιπόν την αντικατάσταση του αρχικού ορίου, που είχε κριθεί ως ανυπέρβλητο, από το όριο ευθύνης (κατώφλι) της βαριάς αμέλειας. Επίσης, για να υπάρξει καλύτερη ανταπόκριση στα συμφέροντα των ζημιωθέντων από ατυχήματα, η Επιτροπή κρίνει αναγκαίο να συμπληρωθεί το πλέγμα διατάξεων σε θέματα ευθύνης από ένα σύστημα υποχρεωτικής χρηματοοικονομικής εγγύησης των πλοιοκτητών, το οποίο θα δημιουργηθεί. Η πρόταση οδηγίας διευκρινίζει τόσο την εμβέλεια όσο και τις λεπτομέρειες αυτής της χρηματοοικονομικής εγγύησης. Έτσι, προβλέπεται ότι για να ληφθεί υπόψη μια ενδεχόμενη άρση του ορίου ευθύνης, η χρηματοοικονομική εγγύηση αναφέρεται σε ένα ποσό που αντιστοιχεί προς το διπλάσιο των ανωτάτων ορίων που καθορίζονται από την ανωτέρω Σύμβαση του 1996. Επίσης, η πρόταση εγκαθιδρύει ένα σύστημα κοινοποίησης της παρουσίας επί του πλοίου των πιστοποιητικών χρηματοοικονομικής εγγύησης, μόλις τα πλοία εισέλθουν στα ύδατα δικαιοδοσίας των κρατών μελών. Επίσης, με την πρόταση αυτή καθιερώνεται ειδική υποχρέωση χρηματοοικονομικής εγγύησης για την κάλυψη των εξόδων επαναπατρισμού των ναυτικών σε περίπτωση εγκατάλειψης του πλοίου. Τέλος, η Επιτροπή θα υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας, έκθεση σχετικά με την κτηθείσα πείρα στο πλαίσιο της εφαρμογής της. |
French: 305 | Résumé des mesures proposées Cette proposition de directive vise à mettre en place des règles de responsabilité renforcées, concernant tous les navires, qui contribuent véritablement à prévenir les dommages causés par les navires et à en garantir la réparation. La Commission propose que tous les Etats membres ratifient la Convention de 1996 sur la limitation de responsabilité en matière de créances maritimes dès que possible et au plus tard avant la fin de la période de transposition de la présente directive. Elle propose également d'incorporer les dispositions de cette convention dans le droit communautaire. Par ailleurs, la proposition prévoit que les navires battant pavillon d'un Etat qui n'est pas partie contractante à cette convention fassent l'objet d'un régime de responsabilité renforcé, avec la négligence grave comme conduite supprimant la limitation. Ceci est en ligne avec l'article 15, paragraphe 1, de la Convention et incitera à une adhésion plus large encore à cet instrument au plan mondial. Par ailleurs, afin de mieux répondre aux intérêts des victimes d'accidents, la Commission estime nécessaire de compléter le dispositif en matière de responsabilité par la création d'un système de garantie financière obligatoire des propriétaires des navires. La proposition de directive précise à la fois la portée et les modalités de cette obligation de garantie financière. Ainsi, il est prévu que pour tenir compte d'un déplafonnement éventuel de responsabilité, la garantie financière porte sur un montant correspondant au double des plafonds fixés par la Convention de 1996 précitée. Par ailleurs, la proposition met sur pied un système de notification de la présence à bord des certificats de garantie financière dès lors que les navires entrent dans les eaux sous juridiction des Etats membres. En outre, la proposition introduit une obligation spécifique de garantie financière destinée à couvrir les frais liés au rapatriement de gens de mer en cas d'abandon. Enfin, la Commission présentera au Parlement européen et au Conseil cinq ans après l'entrée en vigueur de la présente directive un rapport sur l'expérience acquise dans l'application de celle-ci. |