Greek: 110 | Λόγοι για την πρόταση και στόχοι της Η χημική ρύπανση επιφανειακών υδάτων μπορεί να προκαλέσει διαταραχές σε υδατικά οικοσυστήματα, προκαλώντας απώλεια ενδιαιτημάτων και βιοποικιλότητας. Οι ρύποι είναι δυνατόν να συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα με επιβλαβείς επιπτώσεις σε θηρευτές που καταναλώνουν μολυσμένους ιχθύες. Ο άνθρωπος εκτίθεται σε ρύπους μέσω του υδατικού περιβάλλοντος με την κατανάλωση ιχθύων ή θαλασσινών, την πόση ύδατος και ενδεχομένως με ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Ρύποι ενδέχεται να συναντώνται στο περιβάλλον πολλά έτη μετά την παύση της συσσώρευσής τους. Ενίοτε ορισμένοι μεταφέρονται σε μακρές αποστάσεις και να απαντούν σε απομακρυσμένες περιοχές. Ρύποι που ελευθερώνονται στο περιβάλλον προέρχονται από διάφορες πηγές (π.χ. γεωργία, βιομηχανία, αποτέφρωση), ως προϊόντα ή ανεπιθύμητα παραπροϊόντα, ενώ είναι δυνατό να έχουν ιστορικό χαρακτήρα ή να χρησιμοποιούνται καθημερινώς σε προϊόντα νοικοκυριού. Το άρθρο 16 της Οδηγίας Πλαίσιο για τα Ύδατα 2000/60/ΕΚ (ΟΠΥ) εκθέτει στρατηγική για την αντιμετώπιση της χημικής ρύπανσης του ύδατος. Ως πρώτο μέτρο της στρατηγικής αυτής εγκρίθηκε κατάλογος ουσιών προτεραιότητας (απόφαση αριθ. 2455/2001/ΕΚ) όπου προσδιορίζονται 33 ουσίες που ενδιαφέρουν κατά προτεραιότητα σε κοινοτικό επίπεδο. Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι να διασφαλιστεί για το υδατικό περιβάλλον ή μέσω αυτού υψηλό επίπεδο προστασίας από κινδύνους οι οποίοι οφείλονται στις 33 αυτές ουσίες προτεραιότητας και σε ορισμένους άλλους ρύπους με τον καθορισμό Πρότυπων Ποιότητας Περιβάλλοντος (ΠΠΠ). Οι αναγκαίοι έλεγχοι εκπομπών έχουν θεσπιστεί σε διάφορες κοινοτικές πράξεις κατά τα προηγούμενα έτη. |
French: 110 | Motivations et objectifs de la propositionLa pollution chimique des eaux de surface peut perturber les écosystèmes aquatiques et entraîner ainsi la disparition d'habitats et d'espèces. Les polluants peuvent s'accumuler dans la chaîne alimentaire et nuire aux prédateurs qui consomment des poissons contaminés. L'exposition de l'homme aux polluants présents dans le milieu aquatique est liée à la consommation de poissons, d'aliments d'origine marine et d'eau de boisson ainsi que, dans certains cas, à la pratique d'activités récréatives. Les polluants restent présents dans l'environnement longtemps après leur interdiction; certains d'entre eux peuvent être transportés sur de longues distances et atteindre même des régions isolées.Les polluants peuvent être libérés dans l'environnement à partir de diverses sources (agriculture, industrie, incinération, etc.) sous forme de produits ou de sous-produits fortuits. Ils peuvent être de nature «historique» ou utilisés quotidiennement dans les produits ménagers. L'article 16 de la directive-cadre sur l'eau (DCE) (2000/60/CE) définit une stratégie de lutte contre la pollution chimique de l'eau. Dans un premier temps, il a été adopté une liste de substances prioritaires (décision 2455/2001/CE) comprenant 33 substances d'intérêt prioritaire au niveau communautaire. La présente proposition vise, en établissant des normes de qualité environnementale (NQE), à garantir un niveau élevé de protection contre les risques que ces 33 substances prioritaires et certains autres polluants constituent pour le milieu aquatique ou par l'intermédiaire de celui-ci. Les mesures de réduction des émissions prévues par la directive-cadre («contrôles d'émissions») ont été adoptées au cours des dernières années dans divers actes communautaires. |