Greek: Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης ενέργειας Τον Μάρτιο του 2005 το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 428/2005, επέβαλε οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές μη συνεχών ινών από πολυεστέρες καταγωγής, μεταξύ άλλων, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Ο υπόλοιπος δασμός καθορίστηκε στο 49,7%. Τον Φεβρουάριο του 2006, ύστερα από κατάλληλα τεκμηριωμένο αίτημα της κινεζικής εταιρείας παραγωγής PSF, Huvis Sichuan ("ο αιτών"), η Επιτροπή κίνησε, μέσω του κανονισμού 342/2006, διαδικασία επανεξέτασης των ισχυόντων μέτρων όσον αφορά έναν "νέο εξαγωγέα". Με τον κανονισμό αυτό καταργήθηκε ο δασμός όσον αφορά τις εισαγωγές από τον αιτούντα, και υποβλήθηκαν οι εισαγωγές αυτές στην υποχρέωση καταγραφής. Η έρευνα αποκάλυψε ότι ο αιτών άρχισε τις εργασίες παραγωγής τον Οκτώβριο του 2004, δηλαδή μετά την αρχική περίοδο έρευνας, και δεν εξήγαγε το υπό εξέταση προϊόν στην Κοινότητα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Εντούτοις, διαπιστώθηκε επίσης ότι ο αιτών συνδεόταν με εν μέρει κρατικό κινεζικό παραγωγό που παρήγαγε PSF κατά τη διάρκεια της αρχικής περιόδου έρευνας, αλλά δεν συνεργάστηκε στην διαδικασία εκείνη την περίοδο. Επιπλέον, ο εν λόγω συνδεδεμένος παραγωγός PSF δεν συνεργάστηκε στην τρέχουσα έρευνα, δεδομένου ότι δεν υπέβαλε ξεχωριστή αίτηση για την αναγνώριση καθεστώτος οικονομίας της αγοράς ("ΚΟΑ"). Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπόρεσε να αποφανθεί αν η οικονομική οντότητα που συναπαρτίζουν ο αιτών και ο συνδεδεμένος παραγωγός ικανοποιεί συνολικά όλες τις απαιτήσεις βάσει των οποίων θεωρείται ότι λειτουργεί υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς και, ως εκ τούτου, απορρίφθηκε η αίτηση ΚΟΑ. Για τους ίδιους λόγους, δηλαδή επειδή η εν μέρει κρατική συνδεδεμένη εταιρεία δεν συνεργάστηκε, έπρεπε να απορριφθεί το αίτημα του αιτούντος για ατομική μεταχείριση ("ΑΜ"). Πράγματι, οι υπηρεσίες της Επιτροπής δεν μπορούσαν να καταλήξουν αν η κρατική παρέμβαση ήταν τέτοια ώστε να επιτραπεί η καταστρατήγηση των μέτρων. Συνεπώς, συνήχθη το συμπέρασμα ότι ο αιτών δεν μπόρεσε να παράσχει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι το ατομικό του περιθώριο ντάμπινγκ ήταν πραγματικά διαφορετικό από το υπόλοιπο περιθώριο ντάμπινγκ που καθορίστηκε στην αρχική έρευνα. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, το αίτημα που υπέβαλε ο αιτών πρέπει να απορριφθεί και να περατωθεί η διαδικασία επανεξέτασης για νέο εξαγωγέα όσον αφορά την εταιρεία Huvis Sichuan. Η εταιρεία πρέπει επομένως να εξακολουθήσει να υπόκειται στον ισχύοντα υπόλοιπο δασμό που καθορίστηκε στην αρχική έρευνα, δηλαδή 49,7%. Αυτός ο δασμός πρέπει να εισπραχθεί αναδρομικά για τις εισαγωγές που γίνονται μετά την έναρξη της τρέχουσας διαδικασίας επανεξέτασης και υπόκεινται στην υποχρέωση καταγραφής. |
French: Résumé des mesures proposées En mars 2005, le Conseil a institué, par le règlement (CE) n° 428/2005, des droits antidumping définitifs sur les importations de fibres synthétiques discontinues de polyesters originaires, entre autres, de la République populaire de Chine. Le droit résiduel a été fixé à 49,7 %. En février 2006, suite à une demande dûment documentée de la part d’un producteur chinois de fibres synthétiques discontinues de polyesters, Huvis Sichuan (ci-après dénommé «le requérant»), la Commission a lancé un réexamen au titre de «nouvel exportateur» par le règlement n° 342/2006. Ce règlement a abrogé le droit appliqué aux importations du requérant et a soumis ces dernières à enregistrement. L’enquête a révélé que le requérant avait commencé ses opérations de production en octobre 2004, c’est-à-dire après la période d’enquête initiale, et qu’il n’avait pas exporté le produit concerné vers la Communauté pendant ladite période. Toutefois, il a également été établi que le requérant était lié à un producteur chinois partiellement détenu par l’État produisant des fibres synthétiques discontinues de polyesters pendant la période d’enquête initiale mais n’ayant pas coopéré à la procédure à ce moment. En outre, ce producteur lié n’a pas collaboré à la présente enquête puisqu’il n’a pas rempli un formulaire distinct de demande de statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché. En conséquence la Commission n’a pu déterminer si l’entité économique composée du requérant et du producteur lié remplissait, d’une façon générale, les exigences pour être considérée comme opérant dans les conditions d’une économie de marché et le statut correspondant a dû être refusé. C’est pour la même raison, à savoir la non-coopération de la société liée partiellement détenue par l’État, que le traitement individuel a dû également être refusé au requérant. En effet, les services de la Commission n’étaient pas en mesure de conclure si l’intervention de l’État était de nature à permettre un contournement. Par conséquent, il a fallu conclure que le requérant ne pouvait fournir la preuve que sa marge de dumping individuelle était réellement différente de la marge de dumping résiduelle établie dans le cadre de l’enquête initiale. Compte tenu de ce qui précède, la demande introduite par le requérant devrait être rejetée et le réexamen au titre de nouvel exportateur concernant Huvis Sichuan clôturé. De même, la société devrait rester soumise au droit résiduel actuellement applicable tel qu’établi dans l’enquête initiale, à savoir 49,7 %. Ce droit devrait être perçu rétroactivement sur les importations réalisées depuis l’ouverture du réexamen actuel et soumises à enregistrement. |