Greek: 110 | Λόγοι και στόχοι της προτάσεως Τα ζητήματα τα συναφή με την ευθύνη των διαφόρων φορέων εκμετάλλευσης στην αλυσίδα των θαλάσσιων μεταφορών τείνουν να αποτελέσουν ένα κεντρικής σημασίας στοιχείο της κοινοτικής πολιτικής για τις θαλάσσιες μεταφορές. Απόδειξη τούτου αποτελούν οι δύο παρακάτω πρωτοβουλίες: Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα απέκτησε μόλις ένα καθεστώς διοικητικής και ποινικής ευθύνης για τις προκαλούμενες από πλοία παραβάσεις ρύπανσης (οδηγία 2005/35/ΕΚ, ΕΕ L 255 της 30.9.2005, σ. 11). Αυτό το σύστημα κυρώσεων, το οποίο στηρίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, έχει ως στόχο την περαιτέρω υπευθυνοποίηση όλων των κρίκων της αλυσίδας των θαλάσσιων μεταφορών, ενισχύοντας τους μηχανισμούς που έχουν τεθεί σε λειτουργία βάσει της συμβάσεως του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) για την πρόληψη της ρύπανσης από πλοία (Σύμβαση MARPOL). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν επιληφθεί, στο πλαίσιο του σημερινού νομοθετικού πακέτου, μιας προτάσεως κανονισμού σχετικά με την αστική ευθύνη των μεταφορέων επιβατών δια θαλάσσης. Σκοπός της προτάσεως αυτής είναι να ενσωματωθεί στο κοινοτικό δίκαιο το Πρωτόκολλο του 2002 της Συμβάσεως των Αθηνών σχετικά με τις θαλάσσιες μεταφορές επιβατών και των αποσκευών τους, που θεσπίστηκε υπό την αιγίδα του ΙΜΟ. Παράλληλα, με την έγκριση της προτάσεως αυτής, η Κοινότητα και τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να προσχωρήσουν στο Πρωτόκολλο αυτό. Με την παρούσα πρόταση οδηγίας ολοκληρώνεται το ανωτέρω πλέγμα διατάξεων. Η οδηγία αυτή αποβλέπει στην εγκαθίδρυση, στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενός καθεστώτος αστικής ευθύνης των πλοιοκτητών (όρος που περιγράφει όλα τα υπεύθυνα πρόσωπα στο πλαίσιο εκμετάλλευσης ενός πλοίου) σε περίπτωση πρόκλησης ζημιών σε τρίτους. Η Επιτροπή, υποβάλλοντας την πρόταση αυτή, ανταποκρίνεται σε ανησυχίες που έχουν εκφράσει τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Συμβούλιο. Στις 21 Μαρτίου 2004, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε να υπάρξει "μια σφαιρική και συνεκτική ευρωπαϊκή πολιτική για τη θάλασσα που θα αποσκοπεί στη δημιουργία ευρωπαϊκού χώρου ασφάλειας στη θάλασσα [η οποία να βασίζεται] συγκεκριμένα στη (…) θέσπιση καθεστώτος υπευθυνότητας που θα περιλαμβάνει όλη την αλυσίδα θαλάσσιων μεταφορών (…)" Στις 21 Μαρτίου 2003, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε "να επεκταθεί η ευθύνη των παραγόντων της ναυτιλίας" στο πλαίσιο των εργασιών για την ενδεχόμενη αναθεώρηση του διεθνούς συστήματος αποζημίωσης των ζημιών των οφειλομένων σε ρύπανση από υδρογονάνθρακες. Στις 20 Δεκεμβρίου 2000, το Συμβούλιο των Υπουργών Μεταφορών ενέκρινε συμπεράσματα για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, στα οποία καλούσε τα κράτη μέλη "να εξετάσουν την τροποποίηση των εφαρμοστέων κανόνων προκειμένου να αποδίδονται ευθύνες και σε άλλους υπευθύνους πέρα των πλοιοκτητών, καθώς και την καθιέρωση απεριόριστης ευθύνης των πλοιοκτητών για τις περιπτώσεις που συντρέχει βαρεία και εκ προθέσεως παράλειψη εκπλήρωσης των υποχρεώσεών τους σχετικά με την ασφάλεια." |
French: 110 | Motivations et objectifs de la proposition Les questions liées à la responsabilité des opérateurs de la chaîne du transport maritime tendent à devenir un élément central de la politique communautaire des transports maritimes. Les deux initiatives suivantes en sont l'illustration: la Communauté européenne vient de se doter d'un régime de responsabilité administrative et pénale pour les infractions de pollution causée par les navires (directive 2005/35/CE, JO L 255 du 30.9.2005, p. 11). Ce système de sanctions, qui s'appuie sur la Convention des Nations Unies sur le droit de la mer, vise à responsabiliser davantage tous les maillons de la chaîne du transport maritime en renforçant le dispositif mis sur pied par la Convention de l'Organisation Maritime Internationale (OMI) pour la prévention de la pollution par les navires (Convention MARPOL) ; le Parlement européen et le Conseil sont saisis, dans le cadre du présent paquet législatif, d'une proposition de règlement sur la responsabilité civile des transporteurs de passagers par mer. Cette proposition vise à incorporer en droit communautaire le Protocole de 2002 à la Convention d'Athènes relative au transport par mer des passagers et de leurs bagages, adopté sous les auspices de l'OMI. Parallèlement à l'adoption de cette proposition, la Communauté et les Etats membres devraient être en mesure d'adhérer à ce Protocole. La présente proposition de directive complète ce dispositif. Elle vise à établir à l'échelle de l'Union européenne un régime de responsabilité civile des propriétaires de navires (catégorie désignant toutes les personnes responsables de l'exploitation d'un navire) en cas de dommages aux tiers. En présentant cette proposition, la Commission répond aux préoccupations exprimées tant par le Parlement européen que par le Conseil européen et le Conseil. Le 21 mars 2004, le Parlement européen a appelé de ses vœux "une politique européenne de la mer, globale et cohérente, destinée à la création d'un espace européen de sécurité maritime [reposant] en particulier sur (…) la mise en place d'un régime de responsabilité étendu à l'ensemble de la chaîne du transport maritime (…)" . Le 21 mars 2003, le Conseil européen a demandé que "l'on étende la responsabilité des opérateurs maritimes" dans le contexte des travaux sur la révision éventuelle du système international d'indemnisation pour les dommages dus à la pollution par les hydrocarbures. Le 20 décembre 2000, le Conseil des Ministres chargés des Transports a adopté des conclusions sur la sécurité maritime invitant les Etats membres "à envisager la modification des règles applicables afin d'engager la responsabilité d'autres parties responsables que les propriétaires de navires et l'introduction d'une responsabilité illimitée des propriétaires de navires en cas de manquement grave ou délibéré à leurs obligations en matière de sécurité." |