Greek: 570 | Λεπτομερής εξήγηση της πρότασης, ανά κεφάλαιο ή ανά άρθρο Το παρόν τμήμα περιλαμβάνει σύντομη ανάλυση των κύριων άρθρων της πρότασης, που δεν επαναλαμβάνονται στην απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2005, και τα οποία δεν περιγράφηκαν παραπάνω. Άρθρο 2 – Ορισμοί Οι ορισμοί του «ποινικού μητρώου» και της «καταδικαστικής απόφασης» είναι ίδιοι με αυτούς που περιλαμβάνονται στην πρόταση της απόφασης-πλαισίου της Επιτροπής για τον συνυπολογισμό των καταδικαστικών αποφάσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης επ’ ευκαιρία νέας ποινικής διαδικασίας, που η Επιτροπή εξέδωσε την 17η Μαρτίου 2005 COM (2005)91). Ο ορισμός της «καταδικαστικής απόφασης» συνάδει με το σύνηθες πεδίο εφαρμογής της αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και περιλαμβάνει τις αποφάσεις μεικτού χαρακτήρα, διοικητικού και ποινικού, που υφίστανται σε ορισμένα κράτη μέλη, ιδίως προκειμένου να συμπεριληφθούν ορισμένες σχετικές με την οδική κυκλοφορία αξιόποινες πράξεις για τις οποίες είναι ιδιαίτερα χρήσιμη η γνώση του ποινικού μητρώου. Κατά τα λοιπά, ο επιλεχθείς ορισμός είναι εκούσια περιοριστικός ώστε να αφορά μόνο τις καταδικαστικές αποφάσεις με τη στενή έννοια, δηλαδή τις οριστικές αποφάσεις που εκδίδονται από ποινικά δικαστήρια (ή που θα μπορούσαν να αποτελούν αποφάσεις δικαστηρίων όσον αφορά τις «διοικητικές/ποινικές» αξιόποινες πράξεις), και οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν ως καταδικαστικές αποφάσεις σε όλα τα κράτη μέλη. Ο ορισμός δεν θίγει τους ορισμούς που θα θεσπιστούν στο πλαίσιο των εργασιών σχετικά με την αρχή του «ne bis in idem». Το «ποινικό μητρώο» είναι το εθνικό μητρώο που συγκεντρώνει αυτές τις καταδικαστικές αποφάσεις. Ορισμένα κράτη μέλη μπορούν να διαθέτουν περισσότερα μητρώα. Άρθρο 4 – Υποχρεώσεις που βαρύνουν το κράτος μέλος καταδίκης Βλέπε τμήμα 3 (ιδίως την «επικουρικότητα» και «αναλογικότητα»). Πρέπει να σημειωθεί ότι η παράγραφος 5 επαναλαμβάνει τις διατάξεις του άρθρου 4 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της 17ης Μαρτίου 1978 της Σύμβασης του 1959. Άρθρο 5 – Υποχρεώσεις που βαρύνουν το κράτος μέλος ιθαγένειας Το άρθρο αυτό προβλέπει την υποχρέωση διατήρησης και ενημέρωσης των διαβιβαζόμενων πληροφοριών. Διευκρινίζει ότι οι τροποποιήσεις και οι καταργήσεις που πραγματοποιούνται στο κράτος μέλος καταδίκης πρέπει να αντανακλώνται στο κράτος μέλος ιθαγένειας και ότι αυτό οφείλει να χρησιμοποιεί μόνο τις ενημερωμένες πληροφορίες. Ωστόσο, αυτοί οι κανόνες δεν μπορούν να οδηγήσουν στην περισσότερο δυσμενή μεταχείριση του προσώπου απ’ ότι εάν είχε εκδοθεί εις βάρος του καταδικαστική απόφαση από εθνικό δικαστήριο. Για παράδειγμα, εάν οι εθνικοί κανόνες που διέπουν τις εγγραφές στο εθνικό ποινικό μητρώο έχουν οδηγήσει στην κατάργηση της μνείας καταδικαστικής απόφασης σε περίπτωση εθνικής καταδικαστικής απόφασης, το κράτος μέλος ιθαγένειας δεν θα μπορεί πλέον να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες αυτές στο πλαίσιο εθνικής διαδικασίας (αντίθετα, θα πρέπει να μπορεί πάντα να τις διαβιβάζει κατόπιν αίτησης άλλου κράτους μέλους). Αυτές οι αρχές περιλαμβάνονταν ήδη εν μέρει στο άρθρο 6 της πρότασης απόφασης-πλαισίου σχετικά με τον συνυπολογισμό των καταδικαστικών αποφάσεων, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο την 14η Απριλίου 2005, και πρέπει να προσαρμοστεί ανάλογα. Άρθρο 7 – Απάντηση σε αίτηση πληροφοριών σχετικά με τις καταδικαστικές αποφάσεις Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει διατάξεις που προορίζονται για τη διασφάλιση υψηλού και κατάλληλου βαθμού προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που διαβιβάζονται από το κράτος μέλος καταδίκης στο κράτος μέρος ιθαγένειας (βλέπε το μέρος του τμήματος 1 που αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα). Το άρθρο 7 παράγραφος 1 επιχειρεί τη διάκριση μεταξύ των πληροφοριών που διαβιβάζονται πριν και μετά από την έναρξη ισχύος της απόφασης-πλαισίου, για να διευκρινιστεί ότι οι υποχρεώσεις ολοκληρωμένης διατήρησης και ενημέρωσης που προβλέπονται στο άρθρο 5 (παράγραφοι 1 και 2) εφαρμόζονται μόνο στις πληροφορίες που διαβιβάζονται μετά από την έναρξη ισχύος της απόφασης-πλαισίου. Άρθρο 9 – Όροι χρήσης των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα Οι παράγραφοι 1, 2 και 5 επαναλαμβάνουν διατάξεις της απόφασης της 21ης Νοεμβρίου 2005. Η παράγραφος 3 κάνει πιο ελαστική την αρχή που τίθεται στις παραγράφους 1 και 2, επιτρέποντας την περιορισμένη εκ νέου χρήση των διαβιβαζόμενων πληροφοριών για τους σκοπούς της πρόληψης άμεσου και σοβαρού κινδύνου για τη δημόσια ασφάλεια. Άρθρα 11 έως 13 – Μορφότυπο και επιτροπολογία Η βελτίωση της κυκλοφορίας των πληροφοριών σχετικά με τις ποινικές καταδικαστικές αποφάσεις έχει μειωμένη χρησιμότητα εάν οι πληροφορίες δεν είναι κατανοητές από το κράτος μέλος που τις λαμβάνει. Η βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης θα επιτευχθεί με τη δημιουργία «τυποποιημένου ευρωπαϊκού μορφότυπου», που θα επιτρέπει την ανταλλαγή πληροφοριών με ομοιογενή και ηλεκτρονική μορφή, η οποία θα μεταφράζεται εύκολα από αυτοματοποιημένους μηχανισμούς. Η παρούσα απόφαση-πλαίσιο προβλέπει τη δημιουργία επιτροπής που θα επικουρήσει την Επιτροπή στον καθορισμό και την ανάπτυξη αυτού του μηχανισμού ανταλλαγών. Άρθρο 14 – Σχέσεις με άλλες νομικές πράξεις Η πρόταση συμπληρώνει το άρθρο 13 της Σύμβασης του 1959. Δεν αντικαθιστά τη δυνατότητα των δικαστικών αρχών να διαβιβάζουν μεταξύ τους απευθείας τις πληροφορίες σχετικά με το ποινικό μητρώο, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 6 παράγραφος 1 της Σύμβασης για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 29ης Μαΐου 2000. Αντίθετα, η πρόταση αντικαθιστά το άρθρο 22 της Σύμβασης του 1959 στις σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών και καταργεί την απόφαση της 21ης Νοεμβρίου 2005, ενσωματώνοντας παράλληλα τις πρόσφορες διατάξεις της. |
French: 570 | Explication détaillée de la proposition, par chapitre ou par article La présente section contient une brève analyse des principaux articles de la proposition, qui ne sont pas repris de la décision du 21 novembre 2005 et qui n'ont pas encore été décrits ci-dessus. Article 2-Définitions Les définitions des termes de " casier judiciaire " et " condamnation " sont identiques à celles qui figurent dans la proposition de décision-cadre relative à la prise en compte des décisions de condamnation entre les Etats membres de l'Union européenne à l'occasion d'une nouvelle procédure pénale, que la Commission a adoptée le 17 mars 2005 (COM (2005)91). La définition du terme "condamnation" est cohérente avec le champ d'application habituel de l'entraide judiciaire et comprend les décisions de nature mixte, administrative et pénale, qui existent dans certains Etats membres, notamment afin d'inclure certaines infractions routières pour lesquelles la connaissance des antécédents est particulièrement utile. Pour le reste, la définition retenue se veut délibérément restrictive afin de ne retenir que les condamnations au sens strict, c'est-à-dire les décisions définitives émanant des tribunaux pénaux (ou qui auraient pu être des décisions des tribunaux en ce qui concerne les infractions " administratives/pénales ") qui, dans tous les Etats membres, peuvent être considérées comme des condamnations. Elle est sans préjudice des définitions qui seront adoptées dans le cadre des travaux sur le "ne bis in idem". Le " casier judiciaire " est le registre national qui regroupe ces condamnations. Certains Etats membres peuvent avoir plusieurs registres. Article 4-Obligations incombant à l'Etat membre de condamnation Voir section 3 (en particulier les rubriques "subsidiarité" et "proportionnalité"). A noter que le paragraphe 5 reprend les dispositions de l'article 4 du protocole additionnel du 17 mars 1978 à la Convention de 1959. Article 5-Obligations incombant à l'Etat membre de nationalité Cet article prévoit une obligation de conservation et de mise à jour des informations transmises. Il précise que les modifications et les suppressions intervenues dans l'Etat membre de condamnation doivent être reflétées dans l'Etat membre de nationalité et que celui-ci est tenu de n'utiliser que des informations mises à jour. Ces règles ne peuvent cependant aboutir à traiter la personne de façon plus défavorable que si elle avait fait l'objet d'une condamnation prononcée par une juridiction nationale. Par exemple, si les règles nationales qui régissent les inscriptions au casier judiciaire national auraient conduit à la suppression de la mention de la condamnation dans le cas d'une condamnation nationale, l'Etat membre de nationalité ne pourra plus utiliser ces informations dans le cadre d'une procédure nationale (par contre, il devra toujours être en mesure de les transmettre sur demande d’un autre Etat membre). Ces principes figuraient déjà en partie à l'article 6 de la proposition de décision-cadre relative à la prise en compte des décisions de condamnation, qui a été adoptée avant le Conseil du 14 avril 2005, et devra être adapté en conséquence. Article 7-Réponse à une demande d'informations sur les condamnations Cet article contient des dispositions destinées à garantir un degré élevé et adéquat de protection des données à caractère personnel transmises par l'Etat membre de condamnation à l'Etat membre de nationalité (voir la rubrique de la section 1 consacrée aux droits fondamentaux). L'article 7, paragraphe 1, fait la distinction entre les informations transmises antérieurement et postérieurement à l'entrée en vigueur de la décision-cadre, afin de clarifier que les obligations de conservation intégrale et de mise à jour prévues à l'article 5 (paragraphes 1 et 2) ne s'appliquent qu'aux informations transmises postérieurement à l'entrée en vigueur de la décision-cadre Article 9-Conditions d’utilisation des données à caractère personnel Les paragraphes 1, 2 et 5 sont repris de la décision du 21 novembre 2005. Le paragraphe 3 assouplit le principe posé aux paragraphes 1 et 2 en permettant une réutilisation limitée des informations transmises aux fins de prévenir un danger immédiat et sérieux pour la sécurité publique. Articles 11 à 13-format et comitologie L'amélioration de la circulation des informations sur les condamnations pénales est d'une utilité réduite si ces informations ne sont pas compréhensibles par l'Etat membre qui les reçoit. L'amélioration de la compréhension mutuelle passe par la création d'un "format européen standardisé" permettant d'échanger les informations sous une forme homogène, informatisée et aisément traduisible par des mécanismes automatisés. La présente décision-cadre prévoit la création d'un comité qui assistera la Commission dans la définition et le développement de ce mécanisme d'échanges. Article 14-Relations avec d'autres instruments juridiques La proposition complète l'article 13 de la Convention de 1959. Elle ne se substitue pas à la possibilité dont disposent les autorités judiciaires, par application de l'article 6, paragraphe 1, de la Convention relative à l’entraide judiciaire en matière pénale entre les Etats membres de l’Union européenne du 29 mai 2000 de se transmettre directement les informations relatives au casier judiciaire. Par contre, la proposition remplace l'article 22 de la Convention de 1959 dans les relations entre les Etats membres et abroge la décision du 21 novembre 2005 dont elle intègre les dispositions pertinentes. |