FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: (37) Δεν προκύπτει ζήτημα επιλεκτικότητας από τη μη υπαγωγή σε φορολογία όταν δεν καταγράφονται κέρδη. Είναι αλήθεια ότι δεν καταβάλλεται ούτε φόρος μισθωτών υπηρεσιών ούτε φόρος κτιριακών εγκαταστάσεων όταν η υπόχρεη εταιρεία δεν έχει κέρδη. Το κέρδος συνιστά απαραίτητη προϋπόθεση για την υπαγωγή στη φορολογία, δεν συνιστά όμως φορολογική βάση. Συνιστά προϋπόθεση για την υπαγωγή στον εξεταζόμενο φόρο. Αυτό είναι εύλογο, δεδομένου ότι η επιβολή φόρου σε μια εταιρεία που δεν καταγράφει κέρδη μετατρέπεται σε επιβολή φόρου επί του κεφαλαίου της εταιρείας. Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς της Επιτροπής, η υποχρέωση καταβολής του φόρου μισθωτών υπηρεσιών και του φόρου κτιριακών εγκαταστάσεων δεν γεννάται από το κέρδος. Γεννάται από την επικερδή χρήση της εργασίας και των κτιριακών εγκαταστάσεων. Εν προκειμένω, οι εργαζόμενοι και οι κτιριακές εγκαταστάσεις της επιχείρησης δεν είναι δευτερεύοντες παράγοντες. Η λογική του προτεινόμενου καθεστώτος είναι διττή —ο αριθμός των εργαζομένων και το εμβαδόν των κτιριακών εγκαταστάσεων συνιστούν τη φορολογική βάση, ενώ η κερδοφορία συνιστά ένα χαμηλότερο ποσοτικό όριο για την υπαγωγή σε φορολογία. Τόσο η φορολογική βάση όσο και το ποσοτικό όριο έχουν γενικό χαρακτήρα και ισχύουν ομοιοτρόπως για όλες τις εταιρείες, ασχέτως μεγέθους και τομέα δραστηριότητας.
French: (37) Le non-assujettissement à l'impôt lorsqu'aucun bénéfice n'est réalisé ne crée aucune sélectivité. Certes, ni l'impôt sur les salaires ni la taxe sur l'occupation de locaux professionnels n'est payable si la société imposable ne réalise pas de bénéfice. Le bénéfice n'est pas une condition sine qua non de l'assujettissement. Il ne constitue cependant pas l'assiette fiscale. Il est une condition préalable à l'assujettissement à l'impôt en question. Ce raisonnement va de soi étant donné qu'imposer une société qui ne réalise pas de bénéfice revient à imposer le capital de la société. Contrairement à ce que prétend la Commission, le "fait générateur" de l'impôt sur les salaires et de la taxe sur l'occupation de locaux professionnels n'est pas le bénéfice. Les "faits générateurs" sont l'emploi rentable d'un salarié et l'utilisation rentable d'un bien. Les effectifs ou l'occupation de locaux commerciaux ne sont pas considérés comme des facteurs secondaires. La logique du régime proposé est double: l'emploi et l'occupation constituent la base d'imposition, tandis que la rentabilité constitue le seuil quantitatif de l'obligation fiscale. Tant la base d'imposition que la limite quantitative ont un caractère général et s'appliquent de la même manière à toutes les sociétés, quelle que soit leur taille et indépendamment de leur secteur d'activité.
Greek: (38) Ακόμη και αν το ποσοτικό όριο είναι επιλεκτικό, από τη φύση και τη λογική του προτεινόμενου καθεστώτος φορολογίας των εταιρειών συνάγεται ότι οι εταιρείες φορολογούνται μόνον εφόσον έχουν κέρδη τα οποία τους επιτρέπουν να πληρώσουν τους φόρους. Η ίδια η Επιτροπή δέχεται, στο σημείο 25 της ανακοίνωσής της σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις στα μέτρα που σχετίζονται με την άμεση φορολογία των επιχειρήσεων [5] (στο εξής "ανακοίνωση"), ότι η επιλεκτικότητα δικαιολογείται από τη φύση του φορολογικού συστήματος. Τούτο ισχύει τόσο για ένα φορολογικό σύστημα που βασίζεται στην επικερδή χρήση της εργασίας και των κτιριακών εγκαταστάσεων όσο και για ένα σύστημα που βασίζεται "αμιγώς" στα κέρδη, στο οποίο οι εταιρείες που δεν έχουν κέρδη δεν φορολογούνται. Δεν μπορεί να γίνει παραλληλισμός με τις ασφαλιστικές εισφορές, καθώς επιτελούν διαφορετικό σκοπό, άσχετο με την κερδοφορία της εταιρείας.
French: (38) Même si la limite quantitative était sélective, il découle de la nature et de l'économie du système prévu pour la fiscalité des entreprises que les sociétés ne sont imposées que si elles gagnent de l'argent avec lequel elles peuvent payer les impôts. La Commission a elle-même concédé au point 25 de sa communication sur l'application des règles relatives aux aides d'État aux mesures relevant de la fiscalité directe des entreprises [5] (ci-après la "communication") que cette sélectivité est justifiée par la nature du système fiscal. Ceci vaut autant pour un système fiscal fondé sur l'utilisation rentable de la main-d'œuvre et des biens que pour un système "purement" fondé sur les bénéfices, dans lequel les sociétés qui ne dégagent pas de bénéfices ne sont pas imposées. Aucun parallèle ne saurait être établi avec les cotisations sociales, en ce qu'elles servent à une autre fin, n'ayant aucun rapport avec le fait qu'une société est ou non rentable.
Greek: (39) Ο προτεινόμενος περιορισμός δεν είναι επιλεκτικός. Προκειμένου ένα φορολογικό μέτρο να συνιστά κρατική ενίσχυση, πρέπει να ευνοεί επιλεκτικά συγκεκριμένες εταιρείες ή/και τομείς έναντι άλλων. Η εφαρμογή του ανώτατου ορίου του 15 % εξαρτάται από τη σχέση κερδών προς αριθμό εργαζομένων για το εκάστοτε έτος. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να ευνοηθεί κάθε εταιρεία, ασχέτως μεγέθους και τομέα οικονομικής δραστηριότητας, η οποία επιτυγχάνει το συγκεκριμένο επίπεδο κερδών σε σχέση με τους εργαζόμενους που απασχολεί σε ένα δεδομένο έτος. Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί μία συγκεκριμένη ομάδα εταιρειών για την οποία θα ισχύουν τα όρια υπαγωγής στη φορολογία και η εν λόγω ομάδα θα μεταβάλλεται ούτως ή άλλως κάθε χρόνο. Οι κανόνες έχουν γενική εφαρμογή και μπορούν να επωφεληθούν από αυτούς όλες οι εταιρείες του Γιβραλτάρ. Όπως διευκρινίζει η ίδια η Επιτροπή στο σημείο 14 της ανακοίνωσης, το γεγονός ότι ορισμένες επιχειρήσεις ή τομείς επωφελούνται περισσότερο από άλλες από ορισμένα φορολογικά μέτρα δεν τα εντάσσει κατ' ανάγκη στο πεδίο εφαρμογής των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις.
French: (39) La limite proposée n'est pas sélective. Pour être constitutive d'une aide d'État, une mesure fiscale doit être sélective en ce qu'elle favorise certaines entreprises et/ou secteurs par rapport à d'autres. L'application du plafond de 15 % dépend de la relation entre les bénéfices et le nombre de salariés au cours d'un exercice donné. Cette limitation profitera potentiellement à toutes les entreprises, qu'elles soient grandes ou petites, dans tous les secteurs de l'économie, qui au cours d'un exercice donné atteignent ce niveau de profit par rapport à leurs effectifs. Il est impossible de définir un groupe particulier d'entreprises auquel les limites de l'obligation fiscale s'appliqueront et, en tout état de cause, le groupe changera chaque année. Les règles sont d'application générale et sont valables pour toutes les entreprises de Gibraltar. La Commission a elle-même expliqué au point 14 de sa communication que le fait que certaines entreprises ou secteurs bénéficient plus que d'autres d'une mesure fiscale n'a pas nécessairement pour conséquence de la faire entrer dans le champ d'application des règles de concurrence en matière d'aides d'État.
Greek: (40) Η κυβέρνηση του Γιβραλτάρ διαμόρφωσε ένα γενικό φορολογικό καθεστώς που βασίζεται τόσο στους απλούς παράγοντες των κτιριακών εγκαταστάσεων και του αριθμού των εργαζομένων όσο και στην ύπαρξη κερδοφορίας. Παράλληλα, αποφάσισε ότι επιθυμεί να εφαρμόσει τον φόρο κατά φθίνουσα κλίμακα. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν δύο φορολογικές κλίμακες, ανάλογα με το συνολικό κέρδος. Όταν ο οφειλόμενος φόρος είναι μικρότερος του 15 % των συνολικών κερδών, καταβάλλεται στο ακέραιο. Όταν υπερβαίνει το 15 % των συνολικών κερδών, ισχύει μηδενικός συντελεστής για το υπερβάλλον. Η απόφαση αυτή συνάδει πλήρως και με την ελευθερία της κυβέρνησης του Γιβραλτάρ να διαμορφώνει το φορολογικό της καθεστώς χωρίς να θέτει σε εφαρμογή τους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις.
French: (40) Le gouvernement de Gibraltar a conçu un système fiscal général fondé à la fois sur les facteurs simples que sont les biens et la masse salariale et sur la rentabilité. Dans le même temps, il a décidé d'appliquer la fiscalité de manière dégressive. En effet, il existe deux tranches d'impôt, fondées sur les bénéfices globaux. Lorsque le montant exigible est inférieur à 15 % des bénéfices totaux, l'impôt est pleinement dû. Lorsque le montant exigible excède 15 % des bénéfices totaux, un taux zéro est appliqué au montant excédentaire. Cette décision est également pleinement conforme à la liberté du gouvernement de Gibraltar d'élaborer son régime fiscal sans tomber sous le coup des règles en matière d'aides d'État.
Greek: (41) Η κυβέρνηση του Γιβραλτάρ επιθυμεί με το νέο σύστημα να θέσει όριο στην ανώτατη φορολογική επιβάρυνση των εταιρειών. Οι φορολογικοί συντελεστές μπορεί να διαφέρουν ανά "κλίμακα" (όταν η φορολογική βάση έχει διαφορετικό μέγεθος), αλλά ο ένας φορολογικός συντελεστής είναι πάντα χαμηλότερος από τον άλλο και συνεπώς παρέχει, υπό μία έννοια, πλεονέκτημα στους φορολογούμενους που έχουν την τύχη ή την ικανότητα να ρυθμίζουν τα εισοδήματά τους με τρόπο ώστε να υπάγονται στον χαμηλότερο συντελεστή. Το γεγονός αυτό, όμως, δεν συνιστά κρατική ενίσχυση.
French: (41) Le gouvernement de Gibraltar tient à limiter le montant maximal à payer par les entreprises dans le cadre du nouveau système. S'il existe des taux d'imposition différents pour différentes "tranches" (lorsque l'assiette d'imposition diffère en termes de volume), un taux d'imposition est toujours inférieur à un autre et, partant, confère d'une certaine manière un avantage aux contribuables qui ont suffisamment de chance ou qui sont capables d'organiser leurs affaires pour payer le taux le plus faible des deux. Cela ne crée toutefois pas une aide d'État.
Greek: (42) Ακόμη και εάν το ανώτατο όριο του 15 % παρέχει ειδικό πλεονέκτημα στις εταιρείες στις οποίες εφαρμόζεται, δικαιολογείται από τη φύση ή την οικονομία του συστήματος στο οποίο εντάσσεται. Όλοι οι άμεσοι φόροι στο Γιβραλτάρ οφείλουν να βρίσκουν τη χρυσή τομή ανάμεσα στη μεγιστοποίηση των φορολογικών εσόδων και στον περιορισμό της ανώτατης φορολογικής επιβάρυνσης κάθε φορολογούμενου, ώστε ο φόρος να μην υπερβαίνει τη φοροδοτική ικανότητα. Συνεπώς, ενδέχεται σε κάποιο επίπεδο να χρειάζεται να εφαρμοστεί φθίνουσα κλίμακα για τους άμεσους φόρους. Ο καθορισμός ενός ορίου του τύπου αυτού είναι απαραίτητος λόγω των ειδικών συνθηκών της οικονομίας του Γιβραλτάρ, όπως η μικρή έκταση και το περιορισμένο εργατικό δυναμικό του. Η οικονομία του Γιβραλτάρ είναι μικρή και πιο ευάλωτη από πολλές άλλες στους κλυδωνισμούς που προκαλούνται από τον φυσικό και θεμιτό φορολογικό ανταγωνισμό μεταξύ των διαφόρων δικαιοδοσιών. Οι εταιρείες ενδέχεται να μην έχουν τη δυνατότητα να εγκαταλείψουν ένα μεγάλο κράτος μέλος με την ευκολία που μπορούν να εγκαταλείψουν μια μικρή οικονομία όπως αυτή του Γιβραλτάρ. Εάν η φορολογική βάση δεν υπόκειται σε ποσοτικούς περιορισμούς, τότε ο εγγενής κύριος στόχος κάθε φορολογικού συστήματος —ο οποίος συνίσταται στη διασφάλιση των εσόδων που απαιτούνται για την κάλυψη των δημόσιων δαπανών— μπορεί να απειληθεί από τις διακυμάνσεις της αγοράς.
French: (42) En supposant même que le plafond de 15 % confère un avantage spécifique aux entreprises auquel il s'applique, cette limite serait toujours justifiée par la nature ou l'économie générale du système dont elle fait partie. À Gibraltar, toute la fiscalité doit trouver le meilleur équilibre possible entre l'optimisation des recettes fiscales et la limitation de l'obligation fiscale des personnes imposables de sorte qu'elle n'excède pas leur capacité à acquitter l'impôt. Il peut donc se révéler nécessaire de rendre la fiscalité directe dégressive à partir d'un certain niveau. Une limite de ce type est essentielle en raison des spécificités de l'économie de Gibraltar, comme sa superficie réduite et sa main-d'œuvre limitée. L'économie de Gibraltar est petite et plus vulnérable à la plupart des chocs créés par la concurrence fiscale naturelle et équitable entre juridictions différentes. Les entreprises peuvent ne pas avoir les moyens de quitter un grand État membre aussi aisément qu'elles peuvent sortir d'une économie de taille aussi réduite que Gibraltar. En l'absence de limites quantitatives à l'assiette fiscale, l'objectif premier inhérent à tout système fiscal — à savoir assurer les revenus nécessaires au financement des dépenses publiques — pourrait être mis à mal par les fluctuations du marché.
Greek: (43) Η εργασία στο Γιβραλτάρ αποτελεί σπάνια φορολογητέα ύλη. Παρά ταύτα, ο φόρος επί της εργασίας δεν μπορεί να διέπεται από την ίδια αύξουσα αρχή και λογική που διέπει το φόρο επί των κερδών. Ο φόρος επί της εργασίας πρέπει να συνεκτιμά τόσο την ικανότητα της επιχείρησης να δημιουργεί φορολογητέο εισόδημα όσο και την ανάγκη να διασφαλίζεται η απαραίτητη σταθερότητα για το εργατικό δυναμικό. Δεδομένης της κυκλικότητας της οικονομίας και της εταιρικής κερδοφορίας, φόρος επί της εργασίας ο οποίος δεν περιέχει το φθίνον στοιχείο μπορεί να οδηγήσει σε μαζικές απολύσεις και σε αστάθεια σε εποχή ύφεσης ή κυκλικών διακυμάνσεων της αγοράς. Η οικονομία του Γιβραλτάρ είναι πολύ μικρή και τυχόν διακυμάνσεις, συνεπεία γενικότερων οικονομικών διακυμάνσεων, μπορεί να έχουν δυσανάλογα μεγαλύτερες επιπτώσεις στην οικονομία του σε σύγκριση με μια μεγαλύτερη οικονομία. Συνεπώς, η εσωτερική λογική του προτεινόμενου συστήματος φόρου μισθωτών υπηρεσιών δικαιολογεί τον καθορισμό ανώτατου ορίου υπαγωγής σε σχέση με τα κέρδη.
French: (43) À Gibraltar, la main-d'œuvre est un actif imposable rare. Toutefois, un impôt sur le travail ne saurait suivre le même principe et la même logique progressive qu'un impôt sur les bénéfices. Un impôt sur le travail doit tenir compte à la fois de la capacité d'une entreprise à générer des revenus imposables et de la nécessité d'assurer la stabilité nécessaire de la main-d'œuvre. Étant donné le caractère cyclique de l'économie et de la rentabilité des entreprises, un impôt sur le travail dépourvu d'élément dégressif déclencherait des vagues de licenciements et une grande instabilité en périodes de fluctuations cycliques du marché ou de dépression. Étant une économie de taille très réduite, Gibraltar souffrira proportionnellement beaucoup plus des variations aléatoires résultant de fluctuations économiques générales qu'une économie plus importante. La logique interne du système proposé d'impôt sur les salaires justifie donc le plafonnement de l'obligation fiscale par rapport aux bénéfices.
Greek: (44) Αντιθέτως, οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας φορολογούνται με συντελεστή 35 % επί των κερδών. Αυτό δικαιολογείται από τη φύση και τη λογική του συστήματος, καθώς διασφαλίζεται η σταθερότητα της απασχόλησης, διότι οι εταιρείες παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας συνδέονται στενά με την περιοχή την οποία εξυπηρετούν. Το μικρό μέγεθος της αγοράς του Γιβραλτάρ έχει ως άμεση συνέπεια να καταλαμβάνουν θέση φυσικού μονοπωλίου ή οιονεί μονοπωλίου και να έχουν υψηλή κερδοφορία. Κατά συνέπεια, δεν τίθεται θέμα εφαρμογής φθίνουσας κλίμακας στη φορολόγηση των εταιρειών παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας.
French: (44) En revanche, les entreprises de réseau seront soumises à un impôt sur les sociétés égal à 35 % des bénéfices. Ceci se justifie par la nature et l'économie du système, étant donné que la stabilité de la main-d'œuvre est assurée du fait que les services de réseau sont étroitement liés au territoire qu'ils desservent et parce qu'ils détiennent, en raison de la petite taille du marché gibraltarien, un monopole ou un semi-monopole naturel qui les rend extrêmement rentables. Par conséquent, la nécessité d'une imposition dégressive pour les entreprises de réseau ne se fait pas sentir.
Greek: (45) Δεν έχει νομική βάση το επιχείρημα ότι, όταν υπάρχουν δύο χωριστές, πραγματικά αυτόνομες φορολογικές δικαιοδοσίες σε ένα κράτος μέλος, μπορούν να συγκρίνονται οι φορολογικοί συντελεστές των δύο δικαιοδοσιών και ο χαμηλότερος να θεωρείται κρατική ενίσχυση απλά και μόνο επειδή είναι χαμηλότερος από τον άλλο συντελεστή. Τούτο θα σήμαινε χορήγηση κρατικής ενίσχυσης κάθε φορά που μια αυτόνομη περιφερειακή φορολογική αρχή, αρμόδια για τη διαχείριση των δημοσίων δαπανών στην περιφέρεια, επιλέγει να περικόψει τις δαπάνες και να μειώσει τη φορολογική επιβάρυνση στηριζόμενη στη δημοκρατικά εκφρασμένη βούληση των πολιτών. Το ζήτημα έχει εξεταστεί από τον Γενικό Εισαγγελέα [6], αλλά το Δικαστήριο δεν έχει αποφανθεί, καθώς όλες οι σχετικές υποθέσεις αποσύρθηκαν. Σε πρόσφατες αποφάσεις που αφορούν τις βασκικές επαρχίες, το Πρωτοδικείο αποφάνθηκε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ουδόλως θίγει την αρμοδιότητα της Άλαβα να θεσπίζει γενικά φορολογικά μέτρα τα οποία εφαρμόζονται στο σύνολο της οικείας περιφέρειας [7].
French: (45) Aucune règle de droit n'impose que lorsqu'il existe deux autorités fiscales autonomes véritablement distinctes dans un État membre, les taux d'imposition des deux autorités puissent être comparées et que le taux inférieur puisse être considéré comme une aide d'État au seul motif qu'il est inférieur à l'autre. Cela signifierait qu'il y aurait aide d'État à chaque fois qu'une autorité fiscale régionale autonome, chargée de la gestion des dépenses publiques dans la région, choisit de réduire les dépenses et les impôts en tenant compte des préférences de la population, exprimées démocratiquement. La question a été abordée par l'avocat général [6], mais n'a jamais été traitée par la Cour étant donné que les recours concernés ont été retirés. Dans une affaire parmi d'autres plus récentes concernant les provinces basques, le Tribunal de première instance a dit pour droit que la décision attaquée n'affectait nullement la compétence d'Álava d'adopter des mesures fiscales générales applicables à l'ensemble du territoire de la région [7].
Greek: (46) Οι περιφερειακές διακυμάνσεις μεταξύ αυτόνομων δικαιοδοσιών δεν συνιστούν κρατική ενίσχυση υπό την έννοια του άρθρου 87 της συνθήκης ΕΚ. Ένα μέτρο συνιστά κρατική ενίσχυση μόνο όταν συνεπάγεται απώλεια φορολογικών εσόδων η οποία ισοδυναμεί με κατανάλωση κρατικών πόρων. Η εν λόγω εκτίμηση προϋποθέτει την ύπαρξη ενός μοναδικού φορολογικού συντελεστή για συγκεκριμένη δραστηριότητα στο σύνολο της επικράτειας του κράτους μέλους, κάτι που δεν ισχύει όταν τα φορολογικά θέματα ρυθμίζονται αυτόνομα από κάθε περιφέρεια, χωρίς να έχει προηγηθεί ενιαία ρύθμιση η οποία στη συνέχεια μεταβάλλεται κατά τόπους. Ομοίως, η ανάλυση περί του επιλεκτικού πλεονεκτήματος εδράζεται στην υπόθεση ότι υπάρχει ένα επίπεδο φόρου που, υπό άλλες συνθήκες, θα ίσχυε για μια συγκεκριμένη δραστηριότητα στο εν λόγω έδαφος.
French: (46) Ces variations régionales entre autorités autonomes ne sont pas des aides d'État au sens de l'article 87 du traité CE. Il n'y a aide d'État que si des ressources d'État sont utilisées dans le cadre d'une perte de recettes fiscales. Cette appréciation présuppose qu'il existe un taux d'imposition pour une activité donnée qui s'applique dans l'ensemble de l'État membre, ce qui n'est pas le cas lorsque la fiscalité relève de l'autonomie territoriale, plutôt que d'être fixé uniformément et d'être ensuite modifié en fonction de l'endroit. De même, l'analyse de l'avantage sélectif s'appuie sur l'hypothèse qu'il existe un niveau d'imposition qui s'appliquerait sans cela à une activité donnée dans le territoire en cause.
Greek: (47) Τα κριτήρια για τις κρατικές ενισχύσεις εδράζονται στην αρχή ότι η υποτιθέμενη ενίσχυση μπορεί να συγκριθεί με έναν κανονικό ή συνήθη φορολογικό συντελεστή. Το υποτιθέμενο μέτρο κρατικής ενίσχυσης υφίσταται μόνο εάν υπό μία έννοια αποτελεί εξαίρεση ή παρέκκλιση από τον κανονικό συντελεστή που θα ίσχυε υπό άλλες συνθήκες για τον δικαιούχο. Ένας φορολογικός συντελεστής στον οποίο δεν θα υπαγόταν ο δικαιούχος του υποτιθέμενου μέτρου ενίσχυσης —ακόμη και σε περίπτωση κατάργησης του ισχύοντος συντελεστή που υποτίθεται ότι συνιστά ενίσχυση— δεν αποτελεί έγκυρο μέτρο σύγκρισης προκειμένου να διαπιστωθεί η ύπαρξη "ενίσχυσης". Το μόνο δυνατό μέτρο σύγκρισης για την εκτίμηση της επιλεκτικότητας είναι το φορολογικό καθεστώς που θα ίσχυε υπό άλλες συνθήκες στην ίδια φορολογική δικαιοδοσία. Όταν ένα τέτοιο καθεστώς διαμορφώνεται σε τοπικό επίπεδο, όπως στην περίπτωση του Γιβραλτάρ, η σύγκριση είναι άνευ ουσίας.
French: (47) Les critères relatifs aux aides d'État partent du postulat que l'aide alléguée peut être comparée à un taux d'imposition normal ou standard. Il ne peut y avoir de mesure alléguée d'aide d'État que si elle constitue d'une certaine manière une exception ou une dérogation à une norme qui, sans cela, s'appliquerait à l'entreprise qui en bénéficie. Un taux d'imposition auquel le bénéficiaire de la mesure d'aide alléguée ne serait pas soumis — même si le taux actuellement en vigueur et constituant prétendument une aide était supprimé — ne saurait être un critère de comparaison valable pour décider s'il y a ou non "aide". Le seul critère de comparaison pour apprécier la sélectivité est la situation fiscale qui s'appliquerait dans la même juridiction fiscale si la mesure n'existait pas. Lorsqu'un régime fiscal est conçu à l'échelle locale, comme dans le cas de Gibraltar, cela n'a pas de sens.
Greek: (48) Η θέση της Επιτροπής φαίνεται ότι δεν επιτρέπει σε μια φορολογική δικαιοδοσία που δεν καλύπτει ολόκληρο το κράτος μέλος να καθορίσει διαφορετικό φορολογικό συντελεστή από εκείνον που ισχύει στην άλλη φορολογική δικαιοδοσία του κράτους. Ο καθορισμός χαμηλότερου συντελεστή καθίσταται αδύνατος διότι, συγκριτικά και μόνο, συνιστά αυτόματα κρατική ενίσχυση. Ωστόσο, η εν λόγω φορολογική δικαιοδοσία δεν θα μπορούσε να καθορίσει ούτε υψηλότερο φορολογικό συντελεστή, διότι ο φορολογικός συντελεστής στο υπόλοιπο κράτος θα μετατρεπόταν αυτόματα σε κρατική βοήθεια. Με τον τρόπο αυτό, οιαδήποτε αυτόνομη άσκηση φορολογικών αρμοδιοτήτων οδηγεί σε μέτρα που συνιστούν κρατική ενίσχυση, είτε στην υπόψη δικαιοδοσία είτε, κατά ακόμη πιο παράδοξο τρόπο, σε άλλο έδαφος του κράτους μέλους. Διαφοροποιήσεις στην άμεση φορολογία των επιχειρήσεων παρατηρούνται συχνά στα κράτη μέλη ως συνέπεια των πολυεπίπεδων εδαφικών υποδιαιρέσεων, ακόμη και στις χαμηλότερες δημοτικές βαθμίδες. Εν προκειμένω, μπορεί να γίνει παραλληλισμός με τη συμφωνία για τις επιδοτήσεις και τους αντισταθμιστικούς δασμούς του ΠΟΕ, στην οποία δηλώνεται ρητά ότι "ο καθορισμός ή η μεταβολή των γενικά εφαρμοστέων φορολογικών συντελεστών από οιοδήποτε αρμόδιο επίπεδο διακυβέρνησης δεν θεωρείται ειδική επιδότηση" για τους σκοπούς των κανόνων που απαγορεύουν τη χορήγηση επιδοτήσεων (άρθρο 2.2).
French: (48) Selon la Commission, il serait impossible à une autorité fiscale qui ne couvre pas l'ensemble du territoire de l'État membre d'adopter un taux d'imposition autre que celui applicable par l'autre autorité fiscale de l'État. Elle ne pourrait pas fixer un taux inférieur au motif qu'il constituerait automatiquement une aide d'État, par simple comparaison. En revanche, l'autorité fiscale ne pourrait pas non plus fixer un taux plus élevé puisque le taux d'imposition dans le reste de l'État deviendrait automatiquement une aide d'État. Ce raisonnement ferait de pratiquement chaque exercice d'autonomie budgétaire une mesure constitutive d'une aide d'État, soit dans le territoire en cause soit — et ce serait encore plus absurde — ailleurs dans l'État membre. Les différences dans la fiscalité directe des entreprises sont fréquentes dans les États membres en raison des différents niveaux de subdivision territoriale, même à l'échelon le plus bas, à savoir celui de la municipalité. Dans ce contexte, un parallèle peut être établi avec l'accord de l'OMC sur les subventions et les mesures compensatoires, où il est clairement précisé que "la fixation ou la modification de taux d'imposition d'application générale par les autorités publiques de tous niveaux qui sont habilitées à le faire, ne sera pas réputée être une subvention spécifique" aux fins des règles interdisant l'octroi desdites subventions (article 2.2).