Greek: (57) Οι σουηδικές αρχές διατείνονται ότι η ενίσχυση δεν είναι επιστρεπτέα διότι η Επιτροπή δεν συμμορφώθηκε με τις υποχρεώσεις τις οποίες υπείχε σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999. Σχετικά με το θέμα αυτό, η Επιτροπή πρότεινε στα κράτη μέλη, προκειμένου να ευθυγραμμίσουν τις υφιστάμενες ενισχύσεις με το νέο κοινοτικό πλαίσιο, να προβούν στην τροποποίηση των υφιστάμενων καθεστώτων τους τα οποία προβλέπουν την παροχή κρατικών ενισχύσεων για την προστασία του περιβάλλοντος, ούτως ώστε αυτά να έχουν καταστεί συμβατά με το κοινοτικό πλαίσιο το αργότερο έως την 1η Ιανουαρίου 2002. Η σχετική νομολογία [20] έχει επιβεβαιώσει ότι μία πρόταση αυτής της μορφής, η οποία προβλέπεται στο κοινοτικό πλαίσιο, συνιστά ένα μέσο για την ανάπτυξη στέρεας και τακτικής συνεργασίας, η οποία επιτρέπει στην Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να εξετάζει σε συνεχή βάση τα υφιστάμενα προγράμματα ενισχύσεων και να υποβάλλει προτάσεις για τα κατάλληλα μέτρα που είναι αναγκαίο να ληφθούν. Η επίτευξη συμφωνίας που να καλύπτει πλήρως το σύνολο των υφιστάμενων καθεστώτων ενισχύσεων μεταξύ της Επιτροπής και εκάστου κράτους μέλους θα ήταν πρακτικώς αδύνατη, και είναι λογικό να ανατεθεί στα κράτη μέλη η ευθύνη για την προσαρμογή των καθεστώτων ενισχύσεων. Τούτο δε ισχύει κατά μείζονα λόγο επειδή τα κράτη μέλη συμμετέχουν στην επεξεργασία των νέων πλαισίων κανόνων και γνωρίζουν πολύ καλά, ήδη προτού τα πλαίσια αυτά τεθούν σε ισχύ, το πώς τα πλαίσια πρόκειται να επηρεάσουν τα υφιστάμενα καθεστώτα ενισχύσεων. Σχετικά με το ζήτημα αυτό, οι σουηδικές αρχές υποστηρίζουν ότι η Σουηδία ενημέρωσε την Επιτροπή σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων, π.χ. με το να της υποβάλει το πλήρες κείμενο του σουηδικού νόμου που αφορά τη φορολογία επί της ενέργειας. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η αποστολή και η χρήση των σχετικών πληροφοριακών στοιχείων έγιναν σε άλλο πλαίσιο και ότι η υποβολή των σχετικών διευκρινίσεων εν πάση περιπτώσει δεν μπορεί να υποκαταστήσει την επίσημη κοινοποίηση που απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ.
French: (57) Les autorités suédoises font valoir que l’aide ne devrait pas être récupérée parce que la Commission n’a pas respecté ses obligations découlant de l’article 17, paragraphe 2, du règlement (CE) no 659/1999. Afin d’adapter les aides existantes au nouvel encadrement, la Commission a proposé aux États membres de modifier leur régime existant d’aides en faveur de l’environnement pour le mettre en conformité avec l’encadrement au plus tard le 1er janvier 2002. La jurisprudence [20] a confirmé qu’une telle proposition présentée dans des lignes directrices représente un élément de coopération régulière et périodique dans le cadre de laquelle la Commission procède avec les États membres à l’examen permanent des régimes d’aides existants et leur propose les mesures utiles qui s’imposent. Un accord entre la Commission et chaque État membre sur une liste complète de tous les régimes d’aides existants serait peu pratique et il est raisonnable de laisser aux États membres la responsabilité d’adapter les régimes. Cela se justifie d’autant plus qu’ils participent à l’élaboration de nouvelles lignes directrices et qu’ils sont bien conscients, avant leur entrée en vigueur, des répercussions de ces dernières sur les régimes d’aides existants. Dans le cas présent, les autorités suédoises affirment que la Suède a informé la Commission sur le régime d’aides, par exemple, en lui transmettant le texte intégral de la loi suédoise relative à la taxe sur l’énergie. La Commission estime que ces informations ont été transmises et utilisées dans d’autres contextes et que leur transmission ne peut donc en aucun cas remplacer la notification officielle exigé par l’article 88, paragraphe 3, du traité CE.