Greek: Η σταδιακή μόνο πρόοδος προς την οικονομία της γνώσης … … θέτει σε κίνδυνο τον στόχο της Λισσαβόνας για την Ε%amp%Α | Παρά τα διάφορα μέτρα που έχουν ληφθεί για την επιτάχυνση της μετάβασης προς μια οικονομία της γνώσης, η πρόοδος είναι σταδιακή. Η ΕΕ συνεχίζει να βρίσκεται αρκετά πίσω από τις ΗΠΑ σε ό,τι αφορά την έρευνα και την καινοτομία (Ε%amp%Α). Η τελευταία κυκλική επιβράδυνση των επενδύσεων των επιχειρήσεων και των ΑΞΕ επηρέασε τον ρυθμό διάδοσης των γνώσεων και των τεχνολογιών, ένα παράγοντα ιδιαίτερα σημαντικό για τα νέα κράτη μέλη. Οι δαπάνες Ε%amp%Α σημείωσαν μικρή αύξηση (αντιπροσώπευαν 2% του ΑΕΠ το 2002), κάτι που καθιστά αδύνατη την επίτευξη του στόχου του 3% του ΑΕΠ για τις δαπάνες Ε%amp%Α που είχε καθοριστεί για το 2010 (εκ των οποίων τα δύο τρίτα θα χρηματοδοτούνταν από τον ιδιωτικό τομέα), αν δεν ληφθούν μείζονες πρωτοβουλίες. Ορισμένα κράτη μέλη (Σουηδία και Φινλανδία) έχουν υψηλούς δείκτες Ε%amp%Α, ενώ οι εν λόγω δείκτες μειώνονται από το 1999 σε άλλες χώρες (Ελλάδα, Ιρλανδία και Κάτω Χώρες). Σχεδόν όλα τα κράτη μέλη έχουν θέσει εθνικούς στόχους αύξησης των δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων στην έρευνα και ένας αυξανόμενος αριθμός χωρών υποστηρίζει έμμεσα την επιχειρηματική Ε%amp%Α με φορολογικά κίνητρα. Τα νέα κράτη μέλη αναμένεται να επωφεληθούν από μεταφορά τεχνογνωσίας χάρη στις άμεσες ξένες επενδύσεις (ΑΞΕ). Οι μεταφορές αυτές είναι απαραίτητες για τη διαδικασία κάλυψης της καθυστέρησης των εν λόγω χωρών και τους επιτρέπουν να προσανατολίσουν την εξειδίκευσή τους προς τομείς δραστηριότητας με υψηλή προστιθέμενη αξία. Παρατηρείται μικρή αύξηση των δημοσίων επενδύσεων στους ανθρώπινους πόρους αλλά με σημαντικές διακυμάνσεις ανάλογα με τα κράτη μέλη. Παρά την ενθαρρυντική πρόοδο που πραγματοποιήθηκε, πρέπει να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι που αφορούν τη συμμετοχή των ενηλίκων και όσων εγκατέλειψαν νωρίς το σχολείο στη δια βίου κατάρτιση ως το 2010. Στο επίπεδο της αύξησης του ποσοστού των άνω των 22 ετών με πλήρη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σημειώθηκε ελάχιστη πρόοδος. Συνολικά, παρά τις προσπάθειες μεταρρύθμισης των κρατών μελών στους τομείς της έρευνας, της καινοτομίας, της παιδείας και των εκπαιδευτικών συστημάτων, ο σημερινός ρυθμός αυτών των μεταρρυθμίσεων φαίνεται να μην επαρκεί ώστε να επιτρέψει στην Ένωση να επιτύχει τους στόχους που καθορίστηκαν στη Λισσαβόνα και τη Βαρκελώνη σε ό,τι αφορά την οικονομία της γνώσης. Γενικά, οι ακαθάριστες δημόσιες επενδύσεις (ως ποσοστό του ΑΕΠ) που ήταν σε πτωτική τροχιά από τη δεκαετία του 1970, σταθεροποιήθηκαν σε περίπου 2,5% του ΑΕΠ μεταξύ του 2000 και του 2004. Η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την ανάπτυξη υπογράμμισε το ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι δημόσιες επενδύσεις στο επίπεδο των σημαντικών υποδομών μεταφορών ώστε να ενισχύσουν τη δυναμική της εσωτερικής αγοράς. Καταρτίστηκε ένας κατάλογος ταχείας εκκίνησης (Quick-start list) ο οποίος έχει πλέον ενσωματωθεί στις προτεραιότητες TEN που ενέκρινε η Ένωση τον Απρίλιο του 2004. Επιπλέον, ο προϋπολογισμός της ΕΕ χρηματοδοτεί σε μεγάλο βαθμό επενδύσεις π.χ. σε υποδομές, Ε%amp%Α και εκπαίδευση, με στόχο να συμβάλει στην αύξηση τόσο της παραγωγικότητας όσο και της απασχόλησης. |
French: La lenteur des progrès vers une économie basée sur la connaissance… … met en péril l’objectif de Lisbonne sur la R&D | Malgré les diverses mesures prises pour hâter la transition vers une économie fondée sur la connaissance, les progrès avancent à pas comptés. L’UE ne parvient toujours pas à combler son retard sur les États-Unis en matière de recherche et d’innovation (R&D). Le dernier ralentissement conjoncturel de l’investissement des entreprises et de l’IDE a pesé sur le rythme de diffusion des connaissances et des technologies, un facteur particulièrement important pour les nouveaux États membres. Les dépenses de R&D n’ont augmenté que faiblement (elles ont représenté 2% du PIB en 2002). En l’absence d’initiatives majeures, ceci met virtuellement hors de portée l’objectif de 3% du PIB consacrés aux investissements de R&D fixé pour 2010 (dont les deux tiers financés par le secteur privé). Certains États membres (Suède et Finlande) ont des ratios de R&D élevés, alors que ces ratios diminuent depuis 1999 dans plusieurs autres (Grèce, Irlande et Pays-Bas). Presque tous les États membres se sont fixés des objectifs nationaux d’augmentation de l’investissement public et privé dans la recherche et un nombre croissant d’entre eux soutiennent indirectement la R&D par des incitations fiscales. Les nouveaux États membres devraient pouvoir bénéficier de transferts de connaissances grâce aux investissements directs étrangers (IDE). Ces transferts sont indispensables au processus de rattrapage de ces pays et leur permettent d’orienter leurs spécialisations vers des secteurs d’activité à plus forte valeur ajoutée. On observe une légère augmentation de l’investissement public dans les ressources humaines, mais avec des variations considérables selon les États membres. En dépit de progrès encourageants, des efforts supplémentaires seront nécessaires pour atteindre les objectifs de 2010 en matière de participation des adultes à la formation tout au long de la vie et en matière de jeunes quittant prématurément l’école. Au niveau de l’augmentation de la part des plus de 22 ans disposant d’une éducation secondaire complète, peu de progrès ont été réalisés. Au total, malgré les efforts de réforme des États membres dans les domaines de la recherche, de l’innovation, de l’éducation et des systèmes de formation, le rythme actuel de ces réformes risque fort de ne pas être suffisant pour permettre à l’Union d’atteindre les objectifs fixés à Lisbonne et à Barcelone en matière d’économie fondée sur la connaissance. L’investissement public brut (mesuré en pourcentage du PIB), qui tendait globalement à décroître depuis les années 70, s’est stabilisé aux alentours de 2,5% du PIB entre 2000 et 2004. L’initiative européenne sur la croissance a souligné le rôle que peut jouer l’investissement public au niveau des grandes infrastructures de transport pour renforcer les dynamiques du marché intérieur. Une liste de démarrage rapide (« Quick-start list ») a été établie et est maintenant intégrée aux priorités TEN approuvées par l’Union en avril 2004. En outre, le budget de l’UE finance de manière croissante des investissements en infrastructure, R&D et éducation dans le but de renforcer à la fois la productivité et l’emploi. |