Greek: 22. Είναι αξιοπρόσεκτη η εμμονή των διαφορών του ρυθμού ανάπτυξης και του πληθωρισμού που παρατηρείται μεταξύ των χωρών στη ευρωζώνη. Το 2005, για παράδείγμα, το χάσμα μεταξύ των ταχύτερα και βραδύτερα αναπτυσσόμενων χωρών στην ευρωζώνη ανήλθε σε 4½ εκατοστιαίες μονάδες, ενώ η διαφορά μεταξύ των υψηλότερων και χαμηλότερων ποσοστών πληθωρισμού ανήλθε σε 3 ποσοστιαίες μονάδες. Όπως αναπτύσσεται στην Ετήσια Έκθεση για τη ευρωζώνη, οι διαφορές στους ρυθμούς ανάπτυξης και πληθωρισμού αποτελούν σύνηθες χαρακτηριστικό των νομισματικών ενώσεων και μπορούν να αντικατοπτρίζουν μια ποικιλία παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών στην αύξηση του πληθυσμού και της επίπτωσης της ανάκτησης του χαμένου εδάφους από λιγότερο πλούσια κράτη μέλη. Οι περιοδικές διαφορές μειώθηκαν σημαντικά κατά τα πρόσφατα έτη χάρη στη μεγαλύτερη ευθυγράμμιση των οικονομικών κύκλων και στη μείωση των σφαλμάτων σε θέματα πολιτικής λόγω του καλύτερου συντονισμού των μακροοικονομικών πολιτικών. Αυτό αποτελεί θετική εξέλιξη για μια νομισματική ένωση. Εντούτοις, η φθίνουσα σημασία των κυκλικών παραγόντων σημαίνει ότι οι απομένουσες αναπτυξιακές διαφορές οφείλονται πλέον σε μεγάλο βαθμό σε διαρθρωτικούς παράγοντες. Ιδιαίτερα, φαίνεται ότι ορισμένα κράτη μέλη ίσως να προσαρμόζονται στις οικονομικές κρίσεις και στις μακροπρόθεσμες οικονομικές εξελίξεις με πολύ αργό ρυθμό. Εάν δεν αλλάξουν οι επικρατούσες πολιτικές, το χάσμα μεταξύ των ταχέως και βραδέως κινούμενων κρατών μελών της ευρωζώνης μπορεί να παγιωθεί με την πάροδο του χρόνου. Επιπλέον, οι διαφορές πληθωρισμού μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα σοβαρή απώλεια ανταγωνιστικότητας, η οποία θα απαιτήσει σημαντικότερη προσαρμογή, όσο περισσότερο καθυστερεί η λήψη μέτρων.
French: 22. La persistance des différences de croissance et d’inflation entre les pays de la zone euro mérite l’attention . En 2005, par exemple, l’écart entre les pays de la zone euro qui enregistraient la croissance la plus rapide et ceux qui affichaient la croissance la plus faible était de 4,5 points de pourcentage, tandis que l'écart maximum entre les taux d'inflation était de 3 points de pourcentage. Comme indiqué dans le rapport annuel de la zone euro, les différences de croissance et d’inflation constituent une caractéristique normale des unions monétaires et peuvent refléter divers facteurs bénins, notamment des différences de croissance de la population et les effets de rattrapage de la part des États membres les moins riches. Les écarts cycliques se sont considérablement réduits ces dernières années, grâce à un rapprochement plus marqué des cycles et à la réduction des erreurs de politique grâce à une meilleure coordination des politiques macroéconomiques. Il s’agit là d’une évolution positive pour une union monétaire. Toutefois, compte tenu de la diminution de l’impact des facteurs cycliques, les facteurs structurels jouent désormais un rôle déterminant dans les différences de croissance qui subsistent. Il semble notamment que certains États membres ne réagissent que très lentement aux chocs économiques et aux développements économiques à long terme. Si les politiques ne changent pas, ceci signifie que l’écart entre les États membres de la zone euro à forte croissance et à faible croissance risque de se creuser avec le temps, et que les différentiels d’inflation pourraient se traduire par une grave perte de compétitivité, qui nécessiterait d'autant plus d'ajustements que l'action est retardée.