Greek: Μικτή εικόνα στη ζώνη ευρώ όπου οι δημοσιονομικές πολιτικές συνεχίζουν να απογοητεύουν… …αλλά η οικονομική διαχείριση αναμένεται να επωφεληθεί από τη διετή θητεία της προεδρίας της ευρωομάδας | Η πρόοδος που πραγματοποιήθηκε σε σχέση με τους προσανατολισμούς της ζώνης ευρώ είναι μικτή. Ενώ το μείγμα μακροοικονομικής πολιτικής συνέχισε να στηρίζει την ανάπτυξη – με νομισματική πολιτική προσανατολισμένη στην ανάπτυξη και ουδέτερο δημοσιονομικό προσανατολισμό - η ανάγκη για πιο ριζικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις υπογραμμίζεται από τον περιορισμένο και καθυστερημένο χαρακτήρα της ανάκαμψης σε σχέση με άλλες βιομηχανοποιημένες οικονομίες. Απαιτούνται ακόμη περαιτέρω μεταρρυθμίσεις για τη μείωση των διαρθρωτικών ακαμψιών και την επίτευξη επαρκών περιθωρίων για αυτόματη σταθεροποίηση μέσω του προϋπολογισμού, ώστε να ενισχυθεί η ικανότητα προσαρμογής σε "σοκ". Η έλλειψη ουσιώδους προόδου στα επτά κράτη μέλη που δεν είχαν επιτύχει το 2003 σχεδόν ισοσκελισμένη ή πλεονασματική δημοσιονομική θέση αποτελεί, από την άποψη αυτή, ιδιαίτερη πηγή ανησυχίας. Μολονότι σημειώθηκαν ορισμένες βελτιώσεις των δημοσιονομικών ελλειμμάτων διορθωμένων βάσει των κυκλικών διακυμάνσεων στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες, η κατάσταση συνέχισε να επιδεινώνεται στη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την Αυστρία. Πιο θετικός είναι ο απολογισμός σε ό,τι αφορά τον περιορισμό των διαφορών του πληθωρισμού στη ζώνη ευρώ για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Η απόφαση, που ελήφθη το 2004, να δημιουργηθεί το 2005 σταθερή προεδρία δύο ετών για την ευρωομάδα αναμένεται να βελτιώσει τη λειτουργία της και να διασφαλίσει μεγαλύτερη συνέχεια στην αντιπροσώπευση της ζώνης του ευρώ στις διεθνείς συναντήσεις. Πρόκειται για ένα πρώτο σημαντικό στάδιο ενίσχυσης της παρουσίας της ζώνης του ευρώ στη διεθνή σκηνή. |
French: Les progrès sont mitigés dans la zone euro où les politiques budgétaires continuent à décevoir… …mais la conduite de la politique économique devrait bénéficier du mandat de deux ans de la présidence de l’Eurogroupe | Les progrès accomplis en réponse aux orientations relatives à la zone euro demeurent mitigés. Alors que le dosage des politiques macroéconomiques a continué à privilégier la croissance, avec une politique monétaire favorable à la croissance accompagnée d’orientations budgétaires globalement neutres, la nécessité de réformes économiques plus complètes est soulignée par la modestie et le caractère tardif de la reprise par rapport aux autres économies industrialisées. Afin de renforcer la capacité d’ajustement aux chocs, il est indispensable de poursuivre les réformes réduisant les rigidités structurelles et de dégager des marges budgétaires suffisantes pour permettre le jeu des stabilisateurs automatiques. L’absence de progrès notables dans les sept États membres qui n’avaient pas atteint en 2003 une position « proche de l’équilibre ou excédentaire » est, aussi de ce point de vue, un sujet d’inquiétude. Si quelques améliorations des déficits budgétaires corrigés des variations conjoncturelles ont été enregistrées en France et aux Pays-Bas, la situation a continué à se détériorer en Allemagne, en Grèce, en Italie et en Autriche. Plus positivement, on peut observer un resserrement des différentiels d’inflation au sein de la zone euro pour la deuxième année consécutive. La décision, prise en 2004, de créer à compter de 2005 une présidence stable de deux années pour l’Eurogroupe devrait améliorer son fonctionnement et assurera une plus grande continuité dans la représentation de la zone euro dans les réunions internationales. Il s’agit là d’une première étape importante du renforcement de la voix de la zone euro dans l’arène internationale. |