FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: 1.5 Σύμφωνα με μια υπόθεση που υποστηρίζεται ευρέως από την επιστημονική κοινότητα, και στην οποία αποδίδεται εξαιρετική σημασία από τους πολιτικούς κύκλους, τα αίτια των κλιματικών αλλαγών αποδίδονται κυρίως στην αύξηση της ποσότητας αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα της Γης, λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας και ειδικότερα λόγω της χρήσης ορυκτών καυσίμων. Η υπόθεση αυτή βασίζεται στον συσχετισμό της αύξησης της συγκέντρωσης στην ατμόσφαιρα αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ειδικότερα διοξειδίου του άνθρακα, για μεγάλο χρονικό διάστημα, και της επίσης μακρόχρονης εξέλιξης των θερμοκρασιών σε παγκόσμια κλίμακα κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Βασίζεται, επίσης, στα συμπεράσματα κλιματικών προσομοιώσεων που αποσκοπούν στην εκτίμηση της εμβέλειας και του αντίκτυπου των κλιματικών αλλαγών στο μέλλον, με βάση σενάρια σχετικά με την εξέλιξη των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και της συγκέντρώσής τους στην ατμόσφαιρα.
French: 1.5 Selon une supposition, qui bénéficie, essentiellement en Europe, d'un large soutien de la communauté scientifique et à laquelle on accorde une importance extraordinaire dans les milieux politiques, l'on attribue les causes des changements climatiques principalement à l'augmentation de la quantité de gaz à effet de serre dans l'atmosphère terrestre en raison de l'activité humaine et en particulier de l'utilisation de combustibles fossiles. Cette hypothèse repose sur la corrélation entre l'augmentation à long terme de la concentration de gaz à effet de serre dans l'atmosphère, en particulier de dioxyde de carbone, et l'évolution à long terme des températures à l'échelle mondiale au cours du 20ème1 siècle, ainsi que sur les conclusions de modèles climatiques visant à estimer l'ampleur et l'impact des changements climatiques dans le futur sur la base de scénarios relatifs à l'évolution des émissions de gaz à effet de serre et de leur concentration dans l'atmosphère.
Greek: 1.6 Είναι πλέον προφανές ότι ο άνθρωπος ασκεί μια επίδραση επί των κλιματικών αλλαγών παγκοσμίως, παρότι υπάρχει ένας βαθμός αβεβαιότητας ως προς την επίδραση των αερολυμάτων (αεροζόλ) και άλλων φυσικών παραγόντων (ηφαιστειακή δραστηριότητα, ακτινοβολίες). Ωστόσο, το παγκόσμιο κλίμα επηρεάζεται, επίσης, από τους κύκλους της ηλιακής δραστηριότητας και από γεωφυσικούς παράγοντες και, ως εκ τούτου, δεν είναι δυνατόν προς το παρόν, και μάλλον δεν θα είναι για πολύ καιρό ακόμη, να προσδιοριστεί το μερίδιο της ευθύνης του ανθρώπου για αυτές τις κλιματικές αλλαγές φυσικού χαρακτήρα. Η αβεβαιότητα αφορά επίσης το βαθμό αντιπροσωπευτικότητας των διαθέσιμων δεδομένων καθώς και τα συμπεράσματα των κλιματικών προσομοιώσεων, οι οποίες δεν περιγράφουν πάντα με απόλυτη ακρίβεια το σύνολο των αλληλεπιδράσεων και, συνεπώς, δεν είναι σε θέση να προσφέρουν τέλεια προσομοίωση όλων των στοιχείων του κλιματικού συστήματος.
French: 1.6 Il est désormais évident que l'homme exerce une influence sur les changements climatiques mondiaux, et ce malgré la part d'incertitude quant aux effets des aérosols et d'autres facteurs naturels (activités volcaniques et irradiations). Le climat mondial est néanmoins également influencé par les cycles de l'activité solaire et des facteurs géophysiques, c'est pourquoi il n'est pour l'instant pas possible, et il ne sera vraisemblablement pas possible pendant longtemps encore, de déterminer la part humaine dans ces changements climatiques à caractère naturel. Les incertitudes tiennent également au caractère représentatif des données disponibles ainsi qu'aux conclusions des modèles climatiques qui ne décrivent toujours pas tout à fait précisément l'ensemble des interactions, ce qui les empêche de simuler avec une précision parfaite l'ensemble des éléments du système climatique.
Greek: 1.7 Στο πλαίσιο της επεξεργασίας των προβολών των συγκεντρώσεων αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και αερολυμάτων στην ατμόσφαιρα και, κατ'επέκταση, των προβολών που αφορούν την μελλοντική εξέλιξη του κλίματος, τα σενάρια εκπομπών της ειδικής έκθεσης για τα σενάρια εκπομπών (RSSE) της Διακυβερνητικής Ομάδας Εμπειρογνωμόνων για την Εξέλιξη του Κλίματος καθιστούν δυνατή την επίτευξη κλιματικών προσομοιώσεων. Στα σενάρια εκπομπών περιλαμβάνονται πολλές υποθέσεις σχετικά με την κοινωνικοοικονομική, ενεργειακή και δημογραφική εξέλιξη του κόσμου έως τα τέλη του 21ου αιώνα.
French: 1.7 Dans le cadre de l'élaboration des projections des concentrations de gaz à effet de serre et d'aérosols dans l'atmosphère et, partant, des projections concernant l'évolution du climat à l'avenir, les scénarios d'émissions du rapport spécial sur les scénarios d'émissions (RSSE) du GIEC permettent de dégager des modèles climatiques. Les scénarios d'émissions intègrent de multiples hypothèses quant à l'évolution socio-économique, énergétique et démographique du monde jusqu'à la fin du 21ème siècle.
Greek: 1.8 Οι θάνατοι, οι καταστροφές και η υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσης που οφείλονται στην ξηρασία, τις πλημμύρες, τα κύματα καύσωνα, τις χιονοστιβάδες και τις θύελλες αποτελούν δείγμα της τρωτότητας των κοινωνικών συστημάτων και των οικοσυστημάτων σε ακραίες κλιματικές συνθήκες. Οι προβολές της μελλοντικής εξέλιξης αποκαλύπτουν ότι η συχνότητα των περισσότερων ακραίων κλιματικών φαινομένων θα αυξηθεί κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα και ότι οι επιπτώσεις τους θα επιδεινωθούν και λόγω του εύρους και λόγω της έντασης των φαινομένων αυτών.
French: 1.8 Les morts, les dégâts et la détérioration des conditions de vie suite à la sécheresse, aux inondations, aux vagues de chaleur, aux avalanches et aux tempêtes sont autant de signes de la vulnérabilité des systèmes sociaux et des écosystèmes aux situations climatiques extrêmes. Les projections de l'évolution future révèlent que la fréquence de la plupart des phénomènes climatiques extrêmes devrait augmenter au cours du 21ème siècle et leurs répercussions devraient s'aggraver tant par leur ampleur que par leur intensité.
Greek: 1.9 Για τον καλύτερο εντοπισμό των κλιματικών αλλαγών, τον συσχετισμό τους και την πλήρη κατανόησή τους, ενδείκνυται να πραγματοποιηθούν συμπληρωματικές έρευνες ώστε να μειωθεί ο βαθμός αβεβαιότητας που συνδέεται με τις προβολές για τις μελλοντικές κλιματικές αλλαγές. Πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην προώθηση άλλων ακριβέστερων μετρήσεων, συστηματικής παρακολούθησης, διεξαγωγής προσομοιώσεων και λεπτομερέστερων αναλύσεων, κυρίως όσον αφορά τις συνέπειες των κλιματικών αλλαγών.
French: 1.9 Pour être mieux à même de repérer les changements climatiques, de les corréler et de les comprendre pleinement, il convient de mener des recherches supplémentaires visant à réduire le degré d'incertitude attaché aux projections concernant les futurs changements climatiques. L'accent doit être mis en particulier sur la promotion d'autres mesures plus précises, d'un suivi systématique, de la modélisation et d'analyses plus détaillées s'agissant notamment des répercussions des changements climatiques.
Greek: 1.10 Η υπόθεση των ανθρωπογενών αιτίων των κλιματικών αλλαγών σε παγκόσμιο επίπεδο, που προκαλούνται από την αυξημένη παρουσία στην ατμόσφαιρα αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, έχει επικυρωθεί από τις πολιτικές αποφάσεις των ενδιαφερόμενων κρατών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αυτή την υπόθεση βασίζεται η εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης καθώς και η χάραξη πολιτικών και στρατηγικών με στόχο την μείωση των κλιματικών αλλαγών μέσω του περιορισμού των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ειδικότερα δε του διοξειδίου του άνθρακα που προέρχεται από τη χρήση ορυκτών καυσίμων.
French: 1.10 L'hypothèse des causes anthropogènes des changements climatiques mondiaux engendrés par une présence accrue de gaz à effet de serre dans l'atmosphère a été validée par les décisions politiques des États concernés et de l'Union européenne. C'est sur cette hypothèse qu'est fondée l'application du principe de précaution ainsi que l'élaboration de politiques et de stratégies visant à limiter les changements climatiques en réduisant les émissions de gaz à effets de serre, notamment celles de dioxyde de carbone résultant de l'utilisation de combustibles fossiles.
Greek: 1.11 Πρακτική συνέπεια αυτών των πολιτικών αποφάσεων, η Σύμβαση πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές αλλαγές (UNFCCC) του Δεκεμβρίου του 1997 ενισχύθηκε με το Πρωτόκολλο του Κιότο, που τέθηκε σε ισχύ στις 16 Φεβρουαρίου 2005.
French: 1.11 Conséquence pratique de ces décisions politiques, la Convention cadre des Nations Unies sur les changements climatiques (UNFCCC) de décembre 1997 s'est vu adjoindre le protocole de Kyoto, entré en vigueur le 16 février 2005.
Greek: 1.12 Τα συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται από το Πρωτόκολλο του Κιότο να μειώσουν τις εκπομπές αερίων φαινομένου του θερμοκηπίου κατά την περίοδο 2008-2012 σε σύγκριση με τα επίπεδα που κατεγράφησαν το 1990, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις τους που προσδιορίζονται ποσοτικά στο παράρτημα Β του πρωτοκόλλου. Τα κράτη μέλη της ΕΕ των 15 πρέπει να μειώσουν τις συνολικές τους εκπομπές κατά 8 % (δηλαδή σε απόλυτους αριθμούς κατά 336 εκατομμύρια τόνους ισοδύναμου CO2 κατ' έτος). Τα νέα κράτη μέλη έχουν θέσει δικούς τους στόχους μείωσης που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Β. Τα περισσότερα από αυτά έχουν επίσης δεσμευτεί να προβούν σε μείωση κατά 8 %, ενώ η Ουγγαρία και η Πολωνία κατά 6 %. Το παράρτημα Β προβλέπει εξάλλου διαφορετική χρονολογία αναφοράς για την Ουγγαρία, την Πολωνία και τη Σλοβενία. Επίσης, το πρωτόκολλο προβλέπει τη δυνατότητα εφαρμογής ευέλικτων μηχανισμών (εμπορία των δικαιωμάτων εκπομπών, σχέδια "από κοινού εφαρμογής" (MOC) στις αναπτυγμένες χώρες και "μηχανισμοί καθαρής ανάπτυξης" (ΜΚΑ) στις αναπτυσσόμενες χώρες), ώστε να ενθαρρυνθούν οι αναπτυγμένες χώρες να μειώσουν τις εκπομπές και να τηρήσουν τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει στα πλαίσια του Πρωτοκόλλου του Κιότο με τους πλέον συμφέροντες οικονομικούς όρους, βοηθώντας παράλληλα τις αναπτυσσόμενες χώρες να επωφεληθούν από τις μεταφορές νέων τεχνολογιών.
French: 1.12 Les parties contractantes sont tenues par le protocole de Kyoto de réduire sur la période 2008-2012 les émissions de gaz à effet de serre par rapport à leur niveau de 1990 en fonction de leurs engagements chiffrés inscrits à l'annexe B du protocole. Les États membres de l'UE 15 doivent réduire leurs émissions globales de 8 % (soit en termes absolus 336 millions de tonnes de CO2 par an). Les nouveaux États membres disposent d'objectifs de réduction propres repris à l'annexe B. La plupart se sont également engagés à une réduction de 8 %, la Hongrie et la Pologne s'étant quant à elles fixé un objectif de 6 %. L'annexe B prévoit en outre pour la Hongrie, la Pologne et la Slovénie une année de référence différente. Par ailleurs, le protocole prévoit la possibilité de la mise en oeuvre de mécanismes flexibles (échange de droits d'émission, projets de "mise en œuvre conjointe" (MOC) dans les pays développés et de "mécanismes de développement propre" (MDP) dans les pays en développement), destinés à encourager les pays développés à réduire les émissions et à tenir les engagements qu'ils ont pris dans le cadre du protocole de Kyoto aux conditions économiques les plus avantageuses, tout en aidant les pays en développement à bénéficier de transferts de nouvelles technologies.
Greek: 1.13 Τα κράτη μέλη της ΕΕ των 15 συμβάλλουν κατά ποσοστό 85 % περίπου στο σύνολο των εκπομπών της ΕΕ των 25, έναντι 15 % για τα νέα κράτη μέλη. Οι σύγχρονες απογραφές εκπομπών αναφέρουν ότι έως το 2003 η ΕΕ των 15, ως συμβαλλόμενο μέρος του πρωτοκόλλου του Κιότο, δεν κατάφερε να μειώσει τις συνολικές εκπομπές της αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου παρά μόνο κατά 1,7 %, γεγονός που υπονομεύει σοβαρά την υλοποίηση των στόχων του Κιότο για την περίοδο έως το 2008-2012. Έστω και εάν οι εκπομπές στην ΕΕ των 15 έχουν μειωθεί κατά 3,6 % από το 1995, ακόμα και κατά 4,3 % την τελευταία πενταετία, από τις πλέον πρόσφατες προβολές προβλέπεται μείωση κατά 8,8 % μέχρι το 2010 χάρη στο συνδυασμό των νέων μέτρων μείωσης των επιπέδων εκπομπών και των μηχανισμών του Κιότο, ποσοστό δηλαδή που υπερβαίνει τους στόχους που έχουν οριστεί για την ΕΕ των 15 από το πρωτόκολλο του Κιότο. Κατά την περίοδο 1990-2003, τα νέα κράτη μέλη της ΕΕ μείωσαν κατά 22 % τις συνολικές τους εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, έστω και εάν η μείωση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στις διαδικασίες μετάβασης, κυρίως κατά το πρώτο ήμισυ της δεκαετίας του 1990: μετά το 1995, το επίπεδο των εκπομπών μειώθηκε κατά 6 % σημειώνοντας σταθεροποίηση την τελευταία πενταετία.
French: 1.13 Les États membres de l'UE 15 contribuent à hauteur d'environ 85 % au total des émissions de l'UE à 25 contre 15 % pour les nouveaux États membres. Les inventaires d'émissions actuels indiquent que jusqu'en 2003 l'UE 15, en tant que partie contractante au protocole de Kyoto, n'est parvenue à réduire ses émissions globales de gaz à effet de serre que de 1,7 %, ce qui hypothèque considérablement la réalisation effective des objectifs de Kyoto d'ici la période 2008-2012. Même si les émissions dans l'UE-15 ont connu une augmentation de 3,6 % depuis 1995, voire 4,3 % au cours des cinq dernières années, les projections les plus récentes tablent sur une diminution de 8,8 % d'ici 2010 sous l'effet conjoint de nouvelles mesures de diminution du niveau des émissions et des mécanismes de Kyoto, ce qui dépasse les objectifs fixés pour l'UE-15 dans le protocole de Kyoto. Sur la période 1990-2003, les nouveaux États membres de l'Union européenne ont enregistré une réduction de 22 % du total de leurs émissions de gaz à effet de serre même si l'essentiel de cette diminution tient aux processus de transition, notamment durant la première moitié des années 1990: après 1995, le niveau des émissions a baissé de 6 % pour se stabiliser au cours des cinq dernières années.
Greek: 1.14 Οι προοπτικές της υλοποίησης των δεσμεύσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο στα κράτη μέλη της Ευρώπης των 15 δείχνουν ότι η μείωση των εκπομπών έως το 2012 ενδέχεται να αποδειχθεί προβληματική. Ωστόσο, το έγγραφο που εκπονήθηκε ενόψει της συνεδρίασης του Συμβουλίου (το Μάρτιο του 2005) περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τους μεσοπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους μείωσης των εκπομπών για τις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες, οι οποίοι θα πρέπει να φθάσουν το 15 έως 30 % πριν από το 2020 και μεταξύ 60 και 80 % έως το 2050, σε σύγκριση με τα επίπεδα των εκπομπών του 1990. Όσον αφορά τις συνέπειες τέτοιων μέτρων, η Διακυβερνητική Ομάδα Εμπειρογνωμόνων για την Εξέλιξη του Κλίματος εκτιμά ότι η αύξηση του παγκόσμιου ΑΕγχΠ θα παρουσιάσει επιβράδυνση της τάξης του 0,003 έως 0,06 % ετησίως μεταξύ 1990 και 2100 [1]. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εκτιμά (εάν επιθυμούμε την επίτευξη επιπέδου συγκέντρωσης διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα ίσου με 550 pmv) ότι το ΑΕγχΠ της ΕΕ των 25 θα πρέπει να μειωθεί κατά 0,5 % το 2025, εάν κατορθώσουμε να περιορίσουμε το επίπεδο του CO2 κατά 1,5 % ανά έτος, αρχής γενομένης από το 2012. Κάτι τέτοιο δεν μπορεί να θεωρηθεί πιθανό, παρά μόνον εάν όλες οι χώρες λάβουν μέρος στις προσπάθειες για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών και στο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών. Εάν η ΕΕ δεσμευθεί μονομερώς στη διαδικασία αυτή, οι συνέπειες όσον αφορά το ΑΕγχΠ κινδυνεύουν να διπλασιαστούν ή και να τριπλασιαστούν, χωρίς ωστόσο να παράγουν διακριτά περιβαλλοντικά αποτελέσματα [2].
French: 1.14 Les perspectives de la réalisation des engagements du protocole de Kyoto dans les pays membres de l'Europe des Quinze indiquent que la réduction des émissions d'ici 2012 risque de poser problème. Cependant, le document élaboré en vue de la réunion du Conseil (en mars 2005) contient les données relatives aux objectifs à moyen et long termes en matière de réduction des émissions pour les pays économiquement avancés, qui devraient atteindre 15 à 30 % avant 2020 et entre 60 et 80 % d'ici 2050 par rapport au niveau des émissions de 1990. En ce qui concerne les conséquences de telles mesures, le GIEC estime que la croissance du PIB mondial ralentira de l'ordre de 0,003 à 0,06 % par an entre 1990 et 2100 [1]. La Commission européenne estime (si l'on souhaite atteindre un niveau de concentration du CO2 dans l'atmosphère égal à 550 pmv) que le PIB de l'UE-25 devrait baisser de 0,5 % en 2025 si l'on parvient à réduire le niveau de CO2 de 1,5 % par an à compter de 2012. Cela n'est envisageable que si tous les pays prennent part à la lutte contre les changements climatiques et au système d'échange de droits d'émission. Si l'UE s'engage dans cette démarche à titre unilatéral, les conséquences en termes de PIB risquent d'être deux à trois fois plus importantes, sans pour autant produire de résultats environnementaux perceptibles [2].
Greek: 1.15 Το μείζον πρόβλημα του πρωτοκόλλου του Κιότο έγκειται στο γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες που είναι, σε απόλυτες τιμές, ο μεγαλύτερος παραγωγός αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, με ποσοστό 25 % επί των συνολικών παγκόσμιων εκπομπών, δεν το έχουν επικυρώσει και ότι δεν έχει ακόμη τεθεί κανένας στόχος μείωσης για χώρες όπου προβλέπεται η πλέον έντονη αύξηση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου (Ινδία, Κίνα και άλλες, όπου η αύξηση των εκπομπών από το 1990 υπερβαίνει το 20 %) για την περίοδο αναφοράς 2008-2012. Μολονότι στις αρχές των διαπραγματεύσεων, το 1990, το ποσοστό των αναπτυσσόμενων χωρών στο σύνολο των εκπομπών παγκοσμίως ήταν περίπου 35 %, το 2000 ανερχόταν ήδη στο 40 % περίπου και, σύμφωνα με τις προβλέψεις, το 2010 ενδέχεται να φτάσει το 50 % και ίσως μάλιστα το 2025 το 75 %. Τούτο αποτελεί σοβαρή απειλή για τους στόχους της πρωτοβουλίας αυτής. Εάν δεν επιτευχθεί παγκόσμια συμφωνία μέσω πολιτικών διαπραγματεύσεων, για την προσέγγιση που πρέπει να υιοθετηθεί όσον αφορά την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, οι μεμονωμένες προσπάθειες των ευρωπαϊκών χωρών (ΕΕ) δεν πρόκειται να επιτύχουν την επιδιωκόμενη θετική επίδραση, ενώ κινδυνεύουν, αντιθέτως, να επιφέρουν σοβαρή έλλειψη ισορροπίας από πλευράς οικονομικής ανάπτυξης.
French: 1.15 Le problème majeur du protocole de Kyoto tient au fait que les États-Unis, qui sont dans l'absolu les plus grands producteurs de gaz à effet de serre avec près de 25 % du total mondial, n'y ont pas adhéré et qu'aucun objectif de réduction des pays pour lesquels on prévoit la plus forte croissance d'émissions de gaz à effet de serre (Inde, Chine et autres où l'augmentation des émissions depuis 1990 a atteint plus de 20 %) n'est encore fixé pour la période de référence 2008-2012. Bien qu'au début des négociations, en 1990, la part des pays en développement dans le total des émissions mondiales ait été d'environ 35 %, elle s'élevait dès 2000 à 40 % environ et sera, d'après les projections, de 50 % vers 2010 et pourrait même atteindre 75 % en 2025. Cela représente une menace sérieuse pour les objectifs de cette initiative. Si on ne parvient toutefois pas, par le biais de négociations politiques, à un accord global sur l'approche à adopter face aux changements climatiques, les efforts isolés des pays européens (UE) ne pourront apporter l'impact positif souhaitable et risquent d'entraîner, au contraire, un grave déséquilibre en termes de développement économique.
Greek: 1.16 Παρ' όλες τις πιθανές επιφυλάξεις σχετικά με το επίπεδο των σημερινών γνώσεων για το πού οφείλονται οι τρέχουσες κλιματικές αλλαγές και σχετικά με τον τρόπο κατά τον οποίο ξεκίνησε, χαράχτηκε, και υιοθετήθηκε η πολιτική για τις κλιματικές αλλαγές, διαπιστώνεται αναγκαστικά ότι πολλά μέτρα που αποσκοπούν στο να περιορίσουν τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου μπορούν να έχουν σημαντικά θετικό αντίκτυπο, όπως για παράδειγμα τη μείωση της έντασης ενέργειας των επιχειρήσεων αλλά και των νοικοκυριών. Για την επίτευξη τούτου, απαιτείται η αναζήτηση κατάλληλων μηχανισμών παρότρυνσης και κυρίως η επένδυση στην ανάπτυξη της επιστήμης, της έρευνας, των νέων τεχνολογιών και των σημαντικών καινοτομιών.
French: 1.16 En dépit de toutes les réserves possibles au sujet du niveau de connaissances actuelles sur le fondement des changements climatiques en cours et au sujet de la façon dont la politique relative aux changements climatiques a été initiée, élaborée et adoptée, force est de constater que de nombreuses mesures destinées à limiter les émissions de gaz à effet de serre peuvent avoir un impact positif notable, à savoir la diminution de l'intensité énergétique dans les entreprises comme dans les foyers. Pour ce faire, il est nécessaire de chercher des mécanismes incitatifs adéquats et avant tout d'investir dans le développement de la science, de la recherche, de nouvelles technologies et d'innovations essentielles.
Greek: 2. Μέσα για την επίτευξη των στόχων της ΕΕ σχετικά με τη μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου
French: 2. Moyens visant à atteindre les objectifs de l'UE en matière de réduction des émissions de gaz à effet de serre
Greek: 2.1 Προκειμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από το Πρωτόκολλο του Κιότο, δηλαδή να μειώσει τις συνολικές της εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά 8 % έως την περίοδο μεταξύ 2008 και 2012, και γενικότερα να περιορίσει αποτελεσματικά τις εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η Ευρωπαϊκή Ένωση υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για τις κλιματικές αλλαγές, και κατόπιν, στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού, πολλά συγκεκριμένα νομοθετικά μέτρα μεγάλης ή μικρής εμβέλειας, τα σπουδαιότερα εκ των οποίων είναι:
French: 2.1 Afin de remplir ses engagements découlant du protocole de Kyoto, à savoir réduire les émissions globales de gaz à effet de serre de 8 % d'ici à la période comprise entre 2008 et 2012, et de manière plus générale afin de limiter efficacement les émissions de gaz à effet de serre, l'Union européenne a adopté le Programme européen sur le changement climatique, puis dans le cadre de celui-ci de nombreuses mesures législatives concrètes d'ampleur majeure ou mineure, dont voici les plus importantes:
Greek: 2.1.1 Η οδηγία 2003/87/ΕΚ σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου [3] (ΕΕ L 275 της 25ης Οκτωβρίου 2003, σ. 32) θα πρέπει να αποτελέσει καθοριστικής σημασίας εργαλείο για την τήρηση των υποχρεώσεων σχετικά με τη μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η οδηγία αυτή μεταφέρθηκε κατά τη διάρκεια του 2004, ενώ είχαν υποβληθεί, και τις περισσότερες φορές εγκριθεί, τα εθνικά σχέδια που παρέχουν σε κάθε πηγή και στους φορείς εκμετάλλευσής της δικαιώματα εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η οδηγία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2005 και θα επιτρέψει στους φορείς εκμετάλλευσης των πηγών εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου την εμπορία των δικαιωμάτων και με τον τρόπο αυτό τη μείωση των εκπομπών τους με το χαμηλότερο κόστος.
French: 2.1.1 La directive 2003/87/CE établissant un système d'échange de quotas d'émission de gaz à effet de serre [3] devrait constituer un outil décisif afin de tenir les engagements relatifs à la réduction des émissions de gaz à effet de serre. Cette directive a été transposée au cours de l'année 2004, alors qu'étaient présentés et dans la plupart des cas approuvés les plans nationaux octroyant à chaque source et à ses exploitants des quotas d'émission de gaz à effet de serre. La directive est entrée en vigueur de manière effective le 1er janvier 2005 et doit permettre aux exploitants de sources d'émission de gaz à effet de serre d'échanger des quotas et d'ainsi réduire leurs émissions au moindre coût.