Greek: Εκτιμώντας:ότι η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς μπορεί να βελτιωθεί με τον καθορισμό κοινών κανόνων που θα προσδιορίζουν το πεδίο και τις λεπτομέρειες εφαρμογής ορισμένων από τις απαλλαγές που προβλέπονται στο αρθρο 14 παράγραφος 1, στο άρθρο 15 σημείο 2 και στο άρθρο 16 παράγραφος 1 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση (1) 7 ότι ο καθορισμός αυτών των κοινών κανόνων προβλέπεται από την εν λόγω οδηγία, ιδίως στο άρθρο 14 παράγραφος 2 και στο άρθρο 16 παράγραφος 3 7 ότι το άρθρο 3 της οδηγίας 92/111/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 1992 για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ και για τη λήψη απλουστεύσεως στον τομέα του φόρου προστιθέμενης αξίας (2), προβλέπει τη θέσπιση ειδικών μεθόδων φορολογίας των αλυσσιδωτών πράξεων που πραγματοποιούνται μεταξύ υποκειμένων στο φόρο 7 ότι τα μέτρα αυτά πρέπει να εξασφαλίζουν τόσο την τήρηση της αρχής της ουδετερότητας του κοινού συστήματος φόρου προστιθέμενης αξίας ως προς την καταγωγή των αγαθών και των υπηρεσιών, όσο και το σεβασμό των επιλογών που γίνονται ως προς τις αρχές επιβολής του φόρου προστιθέμενης αξίας και τον έλεγχό του κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου 7 ότι θα πρέπει να συμπεριληφθούν στη φορολογητέα βάση κατά την εισαγωγή όλα τα παρεπόμενα έξοδα που προκύπτουν από τη μεταφορά αγαθών προς οποιοδήποτε τόπο προορισμού στην Κοινότητα εφόσον ο τόπος αυτός είναι γνωστός κατά τη στιγμή που πραγματοποιείται η εισαγωγή 7 ότι, κατά συνέπεια, οι εν λόγω παροχές υπηρεσιών τυγχάνουν των απαλλαγών που προβλέπονται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο θ) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ 7 ότι το άρθρο 15, σημείο 2 της εν λόγω οδηγίας προβλέπει ότι η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο προτάσεις για τον καθορισμό των κοινοτικών φορολογικών κανόνων, οι οποίοι προσδιορίζουν το πεδίο και τις πρακτικές λεπτομέρειες εφαρμογής των απαλλαγών κατά την εξαγωγή οι οποίες ισχύουν για τις παραδόσεις αγαθών που μεταφέρουν στις προσωπικές τους αποσκευές οι ταξιδιώτες 7 ότι θα πρέπει η διάρκεια της περιόδου που λαμβάνεται ως βάση υπολογισμού για τους διακανονισμούς οι οποίοι προβλέπονται στο άρθρο 20 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας, να μπορεί να επεκτείνεται μέχρι τα 20 έτη από τα κράτη μέλη για τα ακίνητα αγαθά επενδύσεως, λαμβανομένης υπόψη της διάρκειας της οικονομικής τους ζωής 7 ότι θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να διατηρήσουν την εφαρμογή του συντελεστή επί του αγαθού που προέρχεται από εργασίες, τον οποίο επέβαλαν στις εργασίες φασόν την 1η Ιανουαρίου 1993 7 ότι οι κανόνες της εδαφικότητας και οι μέθοδοι φορολόγησης που ισχύουν στον τομέα της παροχής υπηρεσιών ενδοκοινοτικής μεταφοράς αγαθών λειτουργούν απλά και ικανοποιητικά, τόσο για τους φορείς όσο και για τις διοικήσεις των κρατών μελών 7 ότι, εξομοιώνοντας με ενδοκοινοτική μεταφορά αγαθών τη μεταφορά που πραγματοποιείται στο εσωτερικό κράτους μέλους, εφόσον η μεταφορά αυτή συνδέεται άμεσα με μεταφορά που πραγματοποιείται μεταξύ κρατών μελών, είναι δυνατόν να απλουστευθούν οι αρχές και οι λεπτομέρειες φορολόγησης όχι μόνον αυτών των παρεχομένων εσωτερικών μεταφορών, αλλά και οι κανόνες που εφαρμόζονται στις παρεπόμενες υπηρεσίες καθώς και στις υπηρεσίες που παρέχουν οι μεσάζοντες οι οποίοι μεσολαβούν για την παροχή αυτών των διαφόρων υπηρεσιών 7 ότι ο χαρακτηρισμός ορισμένων εργασιών επί κινητών αγαθών ως εργασιών φασόν αποτελεί πηγή δυσχερειών και ότι θα πρέπει να καταργηθεί 7 ότι, για να διευκολυνθούν οι ενδοκοινοτικές συναλλαγές στον τομέα των εργασιών επί ενσώματων κινητών αγαθών, θα πρέπει να τροποποιηθούν οι λεπτομέρειες φορολόγησης των εργασιών αυτών εφόσον πραγματοποιούνται προς λήπτη ο οποίος διαθέτει αριθμό μητρώου ΦΠΑ σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο της υλικής εκτέλεσης 7 ότι οι διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 16 παράγραφος 1 τίτλοι Β μέχρι Ε της εν λόγω οδηγίας, σε συνδυασμό ιδίως με τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 22 παράγραφος 9 για την απαλλαγή από ορισμένες υποχρεώσεις, παρέχουν τη δυνατότητα επίλυσης των δυσχερειών που αντιμετωπίζουν οι φορείς οι οποίοι συμμετέχουν σε αλυσσιδωτές πράξεις σχετικές με αγαθά που έχουν τεθεί και διατηρούνται υπό καθεστώς αποθήκευσης 7 ότι, στα πλαίσια αυτά, θα πρέπει να εξασφαλισθεί ότι η φορολογική μεταχείριση η οποία ισχύει για τις παραδόσεις αγαθών και τις παροχές υπηρεσιών που αφορούν ορισμένα αγαθά που μπορούν να τεθούν υπό καθεστώς τελωνειακής αποτεμίευσης μπορεί να εφαρμοσθεί και για τις ίδιες πράξεις οι οποίες πραγματοποιούνται για αγαθά τα οποία έχουν τεθεί υπό καθεστώς αποθήκευσης άλλο πλην της τελωνειακής αποταμίευσης 7 ότι οι πράξεις αυτές αφορούν κυρίως τις πρώτες ύλες και άλλα αγαθά διαπραγματεύσιμα στις διεθνείς προθεσμιακές αγορές και ότι θα πρέπει να καταρτισθεί κατάλογος αγαθών τα οποία καλύπτονται από τις εν λόγω διατάξεις 7 ότι, με την επιφύλαξη της διαβούλευσης με την επιτροπή ΦΠΑ, ο καθορισμός αυτών των καθεστώτων αποθήκευσης άλλων πλην της τελωνειακής αποταμίευσης εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών 7 ότι θα πρέπει, ωστόσο, να αποκλεισθούν κατ'αρχάς από τα καθεστώτα αυτά τα αγαθά που προορίζονται να παραδοθούν στο λιανικό εμπόριο 7 ότι θα πρέπει να διευκρινισθούν ορισμένες λεπτομέρειες επιβολής του φόρου κατά την έξοδο από τα καθεστώτα τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 16 παράγραφος 1 τίτλοι Β έως Ε της εν λόγω οδηγίας, ιδίως όσον αφορά τον υπόχρεο του οφειλόμενου φόρου 7 ότι θα πρέπει να προσδιορισθεί η εμβέλεια του άρθρου 17 παράγραφος 2 στοιχείο α) της εν λόγω οδηγίας στις διατάξεις που εφαρμόζονται κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου η οποία αναφέρεται στο άρθρο 28 ιβ) 7 ότι θα πρέπει, συνεπώς, να τροποποιηθεί η οδηγία 77/388/ΕΟΚ,
French: considérant que le fonctionnement du marché intérieur peut être amélioré par l'établissement de règles communes précisant le champ d'application et les modalités de mise en oeuvre de certaines des exonérations prévues à l'article 14 paragraphe 1, à l'article 15 point 2 et à l'article 16 paragraphe 1 de la sixième directive (77/388/CEE) du Conseil, du 17 mai 1977, en matière d'harmonisation des législations des États membres relatives aux taxes sur le chiffre d'affaires - système commun de taxe à la valeur ajoutée: assiette uniforme (1); que l'établissement de telles règles communes est prévu par cette directive, notamment à son article 14 paragraphe 2 et à son article 16 paragraphe 3;considérant que l'article 3 de la directive 92/111/CEE du Conseil, du 14 décembre 1992, modifiant la directive 77/388/CEE et portant mesures de simplification en matière de taxe sur la valeur ajoutée (2), prévoit l'adoption de modalités particulières d'imposition pour les transactions en chaîne effectuées entre assujettis; que ces mesures doivent garantir tant le respect du principe de neutralité du système commun de taxe sur la valeur ajoutée quant à l'origine des biens et des services, que le respect des choix arrêtés quant aux principes d'imposition à la taxe sur la valeur ajoutée et de son contrôle au cours de la période transitoire;considérant qu'il convient d'inclure dans la base d'imposition à l'importation tous les frais accessoires découlant du transport des biens vers tout lieu de destination dans la Communauté dès lors que ce lieu est connu au moment où est effectuée l'importation; que, en conséquence, les prestations de services en question bénéficient des exonérations prévues à l'article 14 paragraphe 1 point i) de la directive 77/388/CEE;considérant que l'article 15 point 2 de ladite directive prévoit que la Commission présente au Conseil des propositions en vue d'établir des règles fiscales communautaires précisant le champ d'application et les modalités pratiques de mise en oeuvre des exonérations à l'exportation applicables aux livraisons de biens emportés dans les bagages personnels des voyageurs;considérant qu'il convient que la période servant de base au calcul des régularisations prévues par l'article 20 paragraphe 2 de ladite directive puisse être portée à vingt ans par les États membres pour les biens d'investissement immobiliers, compte tenu de leur durée de vie économique;considérant qu'il convient de permettre aux États membres de maintenir l'application du taux du bien obtenu après travaux qu'ils appliquaient au travail à façon au 1er janvier 1993;considérant que les règles de territorialité et les modalités d'imposition applicables dans le domaine des prestations de services de transport intracommunautaire de biens fonctionnent de manière simple et satisfaisante, pour les opérateurs comme pour les administrations des États membres;considérant qu'en assimilant à un transport intracommunautaire de biens le transport effectué à l'intérieur d'un État membre, lorsqu'il est directement lié à un transport effectué entre États membres, il est possible de simplifier les principes et modalités d'imposition non seulement de ces prestations de transport intérieur, mais également les règles applicables aux services qui leur sont accessoires ainsi qu'aux services rendus par les intermédiaires qui s'entremettent dans la fourniture de ces différentes prestations;considérant que la qualification de certains travaux sur biens meubles comme travail à façon est source de difficultés et qu'il convient de la supprimer;considérant que, en vue de faciliter les échanges intracommunautaires dans le domaine des travaux sur biens meubles corporels, il convient de modifier les modalités d'imposition de ces opérations, lorsqu'elles sont effectuées pour un preneur identifié, à la taxe sur la valeur ajoutée dans un État membre autre que celui de leur exécution matérielle;considérant que les dispositions prévues à l'article 16 paragraphe 1 titres B à E de ladite directive, combinées notamment avec les dispositions prévues à l'article 22 paragraphe 9 en matière de dispense d'obligations, permettent de résoudre les difficultés rencontrées par les opérateurs qui participent à des chaînes de transactions portant sur des biens placés et maintenus sous un régime d'entrepôt;considérant que, dans ce cadre, il convient d'assurer que le traitement fiscal appliqué aux livraisons de biens et prestations de services afférentes à certains des biens qui peuvent être placés sous un régime d'entrepôt douanier peut également être appliqué aux mêmes opérations effectuées sur des biens placés sous un régime d'entrepôt autre que douanier;considérant que ces transactions concernent principalement les matières premières et d'autres biens négociés sur les marchés à terme internationaux et qu'il convient d'établir une liste des biens couverts par ces dispositions;considérant que, sous réserve de la consultation du comité de la taxe sur la valeur ajoutée, la définition de ces régimes d'entrepôts autres que douaniers relève de la compétence des États membres; qu'il convient néanmoins d'exclure en principe de tels régimes les biens qui sont destinés à être livrés au stade du commerce de détail;considérant qu'il convient de préciser certaines des modalités d'application de la taxe en sortie des régimes prévus à l'article 16 paragraphe 1 titres B à E de ladite directive, notamment pour ce qui concerne le redevable de la taxe ainsi due;considérant qu'il convient de préciser la portée de l'article 17 paragraphe 2 point a) de ladite directive dans ses dispositions applicables au cours de la période transitoire visée à l'article 28 terdecies;considérant qu'il convient de modifier en conséquence la directive 77/388/CEE,