FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: 12. Πρώτον, ανάγει κάποιον με μειωμένη κινητικότητα σε ανάπηρο που δεν μπορεί να περπατήσει και χρειάζεται επομένως αναπηρική πολυθρόνα. Καίτοι αυτό ισχύει για ορισμένους, σε άλλα άτομα, όπως οι τυφλοί και οι κωφοί, οι αναπηρίες τους δεν επηρεάζουν την ικανότητά τους να βαδίζουν. Αυτοί χρειάζονται περισσότερο καθοδήγηση, ώστε να βρίσκουν το δρόμο τους, ή την κοινοποίηση βασικών πληροφοριών σε κατάλληλη μορφή, για τη θυρίδα ελέγχου των εισιτηρίων παραδείγματος χάριν, τη θύρα αναχώρησης και την ώρα επιβίβασης. Από την άλλη πλευρά, οι επιβάτες που χρειάζονται βοήθεια στη μετακίνησή τους μέσα σε ένα αεροδρόμιο δεν έχουν απαραίτητα κάποια αναπηρία. Παραδείγματος χάριν, πολλοί ηλικιωμένοι δεν χρειάζονται βοήθεια στην καθημερινή τους ζωή αλλά δεν μπορούν να περπατήσουν μεγάλες αποστάσεις στα αεροδρόμια. Tο αυξανόμενο μέγεθος και η συνθετότητα των σύγχρονων αερολιμένων οδηγούν αυτάρκη άτομα να ζητούν συνδρομή. Η Ευρωπαϊκή Συνδιάσκεψη Πολιτικής Αεροπορίας έχει εκπονήσει έναν ορισμό που εκφράζει την ποικιλομορφία αυτή στο έργο της για τη διευκόλυνση της μετακίνησης, τον οποίο ακολούθησε η Επιτροπή στην παρούσα πρόταση.
French: 12. Premièrement, cette façon de voir considère qu’une personne à mobilité réduite est un invalide incapable de marcher et qui a donc besoin d’un fauteuil roulant. C’est vrai dans certains cas, mais d’autres personnes souffrent de handicaps qui ne les empêchent pas de marcher, tels que la cécité ou la surdité. Ces personnes ont plutôt besoin d’orientations pour se rendre là où elles veulent aller ou d’informations essentielles sous une forme accessible, par exemple en ce qui concerne le guichet d’enregistrement, la porte d’embarquement et l’heure d’embarquement. D’un autre côté, les passagers qui ont besoin d’assistance pour se déplacer à l’intérieur d’un aéroport ne souffrent pas nécessairement d’un handicap. Par exemple, de nombreuses personnes âgées peuvent se passer d’assistance dans la vie quotidienne, mais sont incapables de parcourir à pied de longues distances dans les aéroports. La taille et la complexité croissantes des aéroports modernes imposent à des personnes qui normalement se tirent d’affaire seules de réclamer une assistance. La Conférence européenne de l’aviation civile a élaboré une définition qui tient compte de cette diversité pour ses travaux sur la facilitation, que la Commission applique dans la présente proposition.
Greek: 13. Δεύτερον, η παροχή συνδρομής δεν αρχίζει αναγκαστικά από τη θυρίδα ελέγχου των εισιτηρίων κατά την αναχώρηση ούτε τερματίζεται στην αίθουσα παραλαβής των αποσκευών κατά την άφιξη. Κάποιοι επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα φθάνουν ενδεχομένως σε χώρους στάθμευσης των αυτοκινήτων ή σε στάσεις λεωφορείων ή σε σταθμούς τρένων και χρειάζονται κατόπιν βοήθεια για να φθάσουν στη θυρίδα ελέγχου των εισιτηρίων. Επίσης, μπορεί στη συνέχεια να χρειάζονται βοήθεια για να μεταβούν από την αίθουσα παραλαβής των αποσκευών, όπου συχνά μένουν ασυνόδευτοι, στο σημείο αναχώρησής τους από το αεροδρόμιο. Οι μετεπιβιβαζόμενοι επιβάτες μπορεί να χρειάζονται βοήθεια για να μεταβούν από τη μια θύρα εξόδου στην άλλη και πιθανόν από έναν αεροσταθμό σε άλλο. Ακόμη, τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα χρειάζονται ενδεχομένως βοήθεια καθ’οδόν, επί παραδείγματι στην ολοκλήρωση των διαδικασιών ελέγχου των εισιτηρίων, ελέγχου ασφαλείας, ελέγχου διαβατηρίων, παραλαβής των αποσκευών και εκτελωνισμού Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα θέλουν τόσο εκτεταμένες υπηρεσίες, αλλά μάλλον ότι πρέπει αυτές να είναι διαθέσιμες εάν τις χρειασθούν. Ούτε αυτό υπονοεεί αναγκαστικά ότι η συνδρομή πρέπει να παρέχεται σε ολόκληρο το χώρο του αεροδρομίου, αλλά περισσότερο από και προς σημεία όπου οι επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα μπορούν να τη ζητήσουν εύκολα.
French: 13. Deuxièmement, l’assistance ne commence pas nécessairement au guichet d’enregistrement au moment du départ, et ne se termine pas nécessairement dans la salle des bagages à l’arrivée. Certains passagers à mobilité réduite arrivés dans un parking ou une gare d’autobus ou une gare ferroviaire ont besoin d’assistance pour parvenir au guichet d’enregistrement. Ils peuvent également avoir besoin d’une assistance pour aller de la salle des bagages, où ils sont souvent abandonnés sans assistance, au lieu d’où ils quitteront l’aéroport. Les passagers passant d’un vol à un autre peuvent avoir besoin d’assistance pour aller d’une porte d’embarquement à une autre, et, éventuellement, d’un teminal à un autre. En outre, les personnes à mobilité réduite peuvent avoir besoin d’une autre assistance, par exemple pour accomplir les procédures d’enregistrement, les contrôles de sécurité, le contrôle des passeports, la récupération des bagages et le passage de la douane. Cela ne veut pas dire que tous les passagers à mobilité réduite désirent ces services étendus, mais qu’ils doivent être disponibles en cas de besoin. Cela ne veut pas non plus dire nécessairement qu’une assistance doit être fournie partout dans un aéroport, mais essentiellement aux lieux auxquels les passagers à mobilité réduite risquent d’en avoir besoin.
Greek: 14. Για να δοθεί στα άτομα με μειωμένη κινητικότητα πραγματικά η δυνατότητα να ταξιδεύουν αεροπορικώς, η συνδρομή πρέπει να ερμηνεύεται με την ευρεία έννοια. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι διατίθεται πάντοτε πλήρες φάσμα συνδρομής, ο προτεινόμενος κανονισμός καθορίζει έναν τυποποιημένο κατάλογο υπηρεσιών που πρέπει να παρέχονται στα αεροδρόμια της Κοινότητας. Στο πλαίσιο της ισότιμης μεταχείρισης και της κοινωνικής ένταξης, τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα δεν πρέπει να επιβαρύνονται για την παροχή της συνδρομής· το κόστος αυτό πρέπει να κατανέμεται αντίθετα σε όλους τους επιβάτες των αερομεταφορών εν γένει. Όπως εξηγήθηκε, κατά τη διαβούλευση φάνηκε ότι οι διάφοροι παράγοντες υποστηρίζουν την αρχή αυτή, οι αεροπορικές εταιρίες όμως και οι αερολιμένες διαφωνούν για το ποιος θα έχει την ευθύνη οργάνωσης και χρηματοδότησης της συνδρομής. Αυτό μπορεί να ρυθμισθεί μόνον με κοινοτικό νομοθέτημα.
French: 14. Pour assurer aux personnes à mobilité réduite des possibilités de voyage aérien réelles, la notion d’assistance doit être interprétée largement. Pour garantir une disponibilité permanente de tous les services d’assistance, le règlement proposé fixe une liste standard de services à fournir dans les aéroports de la Communauté. Dans un souci d’équité et d’inclusion sociale, il ne faut pas demander aux personnes à mobilité réduite une redevance pour cette assistance, mais le coût doit en être supporté par les passagers aériens d’une façon générale. La consultation a montré que les parties intéressées soutiennent ce principe, mais que les compagnies aériennes et les aéroports ont des avis divergents sur les responsabilités en matière d’organisation et de financement de cette assistance. Seules des mesures de droit communautaire peuvent régler cette question.
Greek: Παροχή συνδρομής στους αερολιμένες: επιλογές
French: Assistance dans les aéroports : les options
Greek: 15. Ποια επιλογή θα ωφελούσε περισσότερο τους επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα που αναχωρούν από αερολιμένες κρατών μελών ή φθάνουν σε αυτούς: να είναι υπεύθυνοι για την παροχή συνδρομής οι αερολιμένες ή να ανατεθεί το καθήκον αυτό στις αεροπορικές εταιρείες; Για να έχουν πλήρη δυνατότητα αερομεταφοράς, τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα πρέπει να έχουν την πεποίθηση ότι θα δεχθούν τη συνδρομή που χρειάζονται, ανεξάρτητα από τον αερολιμένα ή την αεροπορική εταιρεία που χρησιμοποιούν. Η πεποίθηση αυτή μπορεί να δημιουργηθεί μόνον με την εγγύηση ότι θα τους παρέχεται δωρεάν συνδρομή υψηλής ποιότητας σε όλους τους αερολιμένες των κρατών μελών. Οι επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα χρειάζεται επίσης να έχουν την εγγύηση ότι, ανεξάρτητα από την αεροπορική εταιρεία που θα επιλέξουν, θα έχουν την ίδια βοήθεια και μεταχείριση υψηλών προδιαγραφών.
French: 15. Qui doit être responsable de l’assistance dans les aéroports : l’administration des aéroports ou les compagnies aériennes ? Laquelle de ces deux options sera-t-elle la plus utile pour les passagers à mobilité réduite au départ ou à destination d’aéroports situés dans les États membres ? Pour être sûres de pouvoir effectuer des voyages aériens sans problèmes, les personnes à mobilité réduite doivent être certaines de recevoir l’assistance dont elles ont besoin, quels que soient l’aéroport ou la compagnie aérienne qu’elles empruntent. Cette confiance ne peut être créée que si on leur garantit qu’elles bénéficieront d’une assistance gratuite de haute qualité dans tous les aéroports situés dans les États membres. Les passagers à mobilité réduite doivent également être certains qu’ils seront assistés et traités de la même manière, quelle que soit la compagnie aérienne qu’ils choisissent.
Greek: 16. Ένας συγκεκριμένος στόχος είναι να εξασφαλισθεί η παροχή εκτεταμένης και αδιάκοπτης συνδρομής σε όλους τους αερολιμένες. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποφεύγονται κατά το δυνατόν οι διακοπές στην εξυπηρέτηση και οι μετακινήσεις από τον έναν πάροχο στον άλλο, διότι έτσι δημιουργούνται καθυστερήσεις και οι επιβάτες αναγκάζονται να περιμένουν άλλους συνοδούς. Η αδιάκοπτη παροχή υπηρεσιών με εύλογο κόστος θα διευκολυνθεί σε μεγάλο βαθμό εάν σε κάθε αερολιμένα είναι υπεύθυνος ένας και μόνον φορέας. Έτσι θα υπάρξει εκμετάλλευση οικονομιών κλίμακας, παραδείγματος χάριν στην παροχή και τη χρήση οχημάτων και μηχανημάτων ανύψωσης.
French: 16. Un objectif pratique serait d’assurer que l’assistance soit fournie de façon étendue et continue dans tous les aéroports. Les interruptions des services et les transferts d’un fournisseur à un autre doivent en conséquence être évités dans la mesure du possible, car cela provoque souvent des retards et oblige les passagers à attendre de nouveaux préposés. La fourniture d’un service ininterrompu à un coût raisonnable serait grandement facilitée s’il y avait une instance unique responsable dans chaque aéroport. Cette centralisation permettrait de profiter des économies d’échelle, par exemple dans la fourniture et l’exploitation de véhicules et d’engins de levage.
Greek: 17. Ο φορέας διαχείρισης έχει μεγάλες αρμοδιότητες σε όλον τον αερολιμένα και για το λόγο αυτό είναι στην κατάλληλη θέση για να παρέχει εκτεταμένη και συνεχή εξυπηρέτηση. Η Επιτροπή προτείνει λοιπόν να είναι υπεύθυνος αυτός ο φορέας για την οργάνωση και τη χρηματοδότηση της συνδρομής που χρειάζονται τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα στους αερολιμένες. Ο φορέας αυτός μπορεί έτσι να παρέχει τη συνδρομή ο ίδιος ή να την αναθέτει με συμβάσεις σε παρόχους. Όσο για την άλλη επιλογή, θα ήταν παράλογο να περιμένει κανείς από μία αεροπορική εταιρία να παρέχει συνδρομή σε ολόκληρο τον αερολιμένα, τόσο για τους δικούς της επιβάτες όσο και για εκείνους που μεταφέρονται με πτήση ανταπόκρισης σε άλλους αερομεταφορείς, στους αεροσταθμούς που χρησιμοποιεί εκείνη όσο και στους αεροσταθμούς των άλλων αεροπορικών εταιριών.
French: 17. L’entité gestionnaire assume de vastes responsabilités dans tout l’aéroport. Elle est donc bien placée pour fournir un service étendu et sans interruption. C’est la raison pour laquelle la Commission propose que l’entité gestionnaire soit chargée de l’organisation et du financement de l’assistance dont ont besoin les personnes à mobilité réduite pour pouvoir utiliser les transports aériens. L’entité pourrait alors fournir l’assistance elle-même ou passer des contrats avec des fournisseurs spécialisés. Quant à la deuxième option, il serait absurde d’attendre d’une compagnie aérienne qu’elle fournisse une assistance en tous lieux dans un aéroport pour ses propres passagers et les passagers transférés entre transporteurs, dans les terminaux qu’elle utilise et dans d’autres.
Greek: 18. Ένας δεύτερος στόχος είναι να αποφεύγεται η παροχή κινήτρων στις αεροπορικές εταιρίες να μειώνουν τον αριθμό των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα που μεταφέρουν. Εάν ήταν υπεύθυνη για την παροχή συνδρομής μία αεροπορική εταιρία σε κάθε αερολιμένα και επομένως αναλάμβανε χονδρικά το κόστος ανάλογα με τον αριθμό επιβατών με μειωμένη κινητικότητα που μεταφέρει, ορισμένοι θα έμπαιναν στον πειρασμό να μεταφέρουν όσο το δυνατόν λιγότερους τέτοιους επιβάτες. Μολονότι δεν θα μπορούσαν απευθείας να αρνούνται τη μεταφορά των επιβατών αυτών χωρίς να παραβιάζουν τη ρήτρα ισότιμης μεταχείρισης, θα μπορούσαν να αποφεύγουν τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα με την παροχή κακής εξυπηρέτησης ή με κατάχρηση των κανόνων ασφαλείας. Εάν αυτές οι αεροπορικές εταιρίες αποκτούσαν τέτοια φήμη, τα άτομα με μειωμένη κινητικότητα σύντομα θα άρχιζαν να τις αποφεύγουν. Οι περισσότεροι αερομεταφορείς δεν θα ασκούσαν τέτοια πρακτική αλλά, εάν ορισμένοι την υιοθετούσαν και είχαν μεγάλη εξοικονόμηση κόστους, οι υπόλοιποι θα ήταν υπό την ισχυρή πίεση να ακολουθήσουν τους αερομεταφορείς αυτούς. Έτσι, η πραγματική δυνατότητα αεροπορικής μεταφοράς θα μειωνόταν.
French: 18. Un deuxième objectif doit être d’éviter d’inciter les compagnies aériennes à réduire le nombre de personnes à mobilité réduite qu’elles transportent. En effet, si une compagnie aérienne était responsable de l’assistance dans chaque aéroport desservi par elle, et devait en conséquence supporter des coûts proportionnels grosso modo au nombre de passagers à mobilité réduite qu’elle transporte, certaines compagnies pourraient être tentées d’en transporter le moins possible. Ces compagnies ne sauraient évidemment refuser d’effectuer des transports sans violer la clause de traitement équitable, mais pourraient dissuader les personnes à mobilité réduite en ne fournissant que des services médiocres ou en faisant un usage abusif des règles de sécurité. Les personnes à mobilité réduite ne tarderaient pas éviter les compagnies aériennes réputées agir de la sorte. La plupart des transporteurs seraient très hostiles à de telles pratiques, mais si quelques compagnies devaient y recourir et réduire fortement leurs coûts grâce à cela, les autres seraient fortement incitées à les imiter. Il en résulterait pour les personnes à mobilité réduite une réduction des possibilités effectives de faire des voyages aériens.
Greek: 19. Αυτό θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν οι αεροπορικές εταιρίες έπρεπε να πληρώνουν επιβαρύνσεις ανάλογες του αριθμού επιβατών που μεταφέρουν από ή προς τον αερολιμένα, ώστε να είναι ανεξάρτητες από τον αριθμό ατόμων με μειωμένη κινητικότητα που μεταφέρουν. Μια τέτοια προσέγγιση θα μείωνε σε μεγάλο βαθμό τα κίνητρα για τις αεροπορικές εταιρίες να μειώσουν τον αριθμό των ατόμων με μειωμένη κινητικότητα που μεταφέρουν (δεν θα τα εξουδετέρωνε τελείως καθόσον οι αεροπορικές εταιρίες θα έπρεπε να παρέχουν κάποια συνδρομή μέσα στο αεροσκάφος). Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με την καθιέρωση ενός κεντρικού συστήματος σε κάθε αεροδρόμιο και κατόπιν να επαφίεται στον διοργανωτή να εισπράττει κάποιο τέλος από όλες τις αεροπορικές εταιρίες που χρησιμοποιούν τον αερολιμένα ανάλογα με τον αριθμό των επιβατών που μεταφέρουν από και προς αυτόν. Και πάλι στην περίπτωση αυτή ο φορέας διαχείρισης ενός αερολιμένα είναι στην κατάλληλη θέση για να εισπράττει το τέλος αυτό, το οποίο πρέπει να συνδέεται με το κόστος, να είναι διαφανές και να καθιερώνεται κατόπιν διαβούλευσης με τους αερομεταφορείς. Όλες οι αεροπορικές εταιρίες που χρησιμοποιούν έναν αερολιμένα πρέπει τότε να το καταβάλλουν, είτε πρόκειται για αερομεταφορέα της Κοινότητας είτε τρίτης χώρας.
French: 19. On pourrait l’éviter si les compagnies aériennes devaient payer des redevances proportionnelles au nombre de passagers qu’elles transportent à destination ou en provenance d’un aéroport, ce qui les rendrait indépendantes du nombre de personnes à mobilité réduite qu’elles transportent. Une telle approche réduirait fortement les raisons pour les compagnies aériennes de réduire le nombre de personnes à mobilité réduite qu’elles transportent (sans arriver à zéro passager à mobilité réduite, car les compagnies aériennes seraient tenues de fournir une certaine assistance à bord des aéronefs). À cette fin, on pourrait créer un système centralisé dans chaque aéroport, dont l’organisateur serait habilité à percevoir une redevance sur toutes les compagnies aériennes utilisant l’aéroport au prorata du nombre de passagers qu’elles transportent en provenance ou à destination de cet aéroport. Là aussi l’entité gestionnaire des aéroports est bien placée pour percevoir cette redevance, qui devra être liée aux coûts, transparente et fixée après consultation avec les transporteurs aériens. Toutes les compagnies aériennes utilisant un aéroport devrait payer cette redevance, qu’elles soient établies dans la Communauté ou dans un pays tiers.
Greek: 20. Ο κανονισμός θα υποχρεώσει λοιπόν τους φορείς διαχείρισης των αερολιμένων να παρέχουν εξειδικευμένη εξυπηρέτηση στους επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα (βλέπε παράρτημα I της πρότασης), έτσι ώστε να επιτευχθούν ορισμένοι κοινωνικοί στόχοι. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα επιβληθεί ένα μοντέλο για όλες τις περιστάσεις· αντίθετα πρέπει να επιτραπεί μεγάλη ευελιξία. Πρώτον, τα ποιοτικά πρότυπα δεν θα επιβληθούν κεντρικά αλλά κάθε φορέας διαχείρισης θα καθορίζει τα πρότυπα αυτά και τους απαιτούμενους πόρους, αφού συμβουλευτεί τους αερομεταφορείς που χρησιμοποιούν τον αερολιμένα και τις οργανώσεις εκπροσώπησης των επιβατών με μειωμένη κινητικότητα. Με τον τρόπο αυτό θα επιτραπούν πρότυπα και προδιαγραφές που θα αντιστοιχούν στο μέγεθος και τη μορφή των διαφόρων αερολιμένων και στους τύπους των χρησιμοποιούμενων αεροσκαφών.
French: 20. Le règlement obligera alors les entités gestionnaires des aéroports à fournir des services spécifiques aux passagers à mobilité réduire (voir annexe I de la proposition), pour atteindre certains objectifs sociaux. Cela ne veut pas dire que le règlement imposera un modèle unique pour tous les cas. En réalité, il introduira beaucoup de souplesse. Premièrement, les normes de qualité ne seront pas imposées du centre, mais chaque entité gestionnaire les définirait elle-même, ainsi que les ressources associées nécessaires, après avoir consulté les transporteurs aériens utilisant l’aéroport et les organisations représentant les passagers à mobilité réduite. Cette approche permettra d’adapter les normes et les spécifications à la taille et à la forme des différents aéroports et aux différents types d’aéronefs utilisés.
Greek: 21. Δεύτερον, ο προτεινόμενος κανονισμός θα επιτρέπει σε κάθε φορέα διαχείρισης να επιλέγει κατά πόσον θα παρέχει ο ίδιος τη συνδρομή ή θα παρέχονται οι υπηρεσίες αυτές από παρόχους, συμπεριλαμβανομένων των αεροπορικών εταιριών, εφόσον αυτοί τηρούν τους όρους της κοινοτικής νομοθεσίας περί δημοσίων συμβάσεων[13]. Εάν η συνδρομή παρέχεται από εξωτερικό πάροχο, ο φορέας διαχείρισης θα είναι ελεύθερος να επιλέξει ανάμεσα σε μία και μόνο σύμβαση ή να την χωρίσει σε περισσότερες συμβάσεις μεταξύ παρόχων ανά αεροσταθμό, αεροπορική εταιρία ή όπως κρίνει καλύτερα. Σημειώνεται ότι οι υπηρεσίες που παρέχονται στους φορείς διαχείρισης των αερολιμένων δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για την εξυπηρέτηση εδάφους[14]. Η οδηγία αυτή καλύπτει τις υπηρεσίες των παρόχων υπηρεσιών στους χρήστες του αερολιμένα (βασικά τους αερομεταφορείς), με σκοπό να δημιουργηθεί ελεύθερη πρόσβαση στην αγορά αυτή εντός ορισμένων ορίων. Τα δύο νομοθετήματα επομένως δεν θα αλληλεπικαλύπτονται ούτε θα δημιουργήσουν προβλήματα συνοχής.
French: 21. Deuxièmement, le règlement proposé laissera à chaque entité gestionnaire la liberté de choisir de fournir l’assistance elle-même ou de la confier en sous-traitance à des fournisseurs, notamment des compagnies aériennes, pour autant que les entités gestionnaires respectent les règles communautaires en matière de marchés publics[13]. Si l’entité gestionnaire sous-traite l’assistance, elle pourra choisir entre un contrat unique et des contrats avec plusieurs fournisseurs (terminal, compagnies aériennes, etc., selon le cas). Il importe de remarquer que les services fournis aux entités gestionnaires des aéroports ne sont pas couverts par la directive sur l’assistance en escale[14]. Cette directive couvre les services fournis par des fournisseurs aux utilisateurs d’aéroports (essentiellement des transporteurs aériens), dans le but d’assurer le libre accès à ce marché dans certaines limites. Les deux directives ne se recouperont donc pas, et ne soulèveront pas de problème de cohérence.
Greek: Παροχή συνδρομής μέσα στο αεροσκάφος
French: Assistance à bord des aéronefs
Greek: 22. Ορισμένες υπηρεσίες προς τους επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα παρέχονται μέσα στο αεροσκάφος και αυτό φυσιολογικά αποτελεί ευθύνη των αερομεταφορέων. Παραδείγματα είναι η μεταφορά αναπηρικών πολυθρόνων και άλλου εξοπλισμού μετακίνησης και η μεταφορά εκπαιδευμένων σκύλων για τυφλούς που οι περισσότερες αεροπορικές εταιρίες δέχονται μέσα στο θάλαμο (βλ. παράρτημα II του προτεινόμενου κανονισμού). Στην περίπτωση των πτήσεων που αναχωρούν από αερολιμένα κράτους μέλους, η Επιτροπή προτείνει να απαιτείται από τις αεροπορικές εταιρίες να παρέχουν τις υπηρεσίες αυτές δωρεάν.
French: 22. Certains services pour passagers à mobilité réduite sont fournis à bord des aéronefs. Par leur nature même, ils incombent aux transporteurs aériens. À titre d’exemple, on peut citer le transport de fauteuils roulants et d’autres équipements facilitant la mobilité, et le transport de chiens guides d’aveugles, que la plupart des compagnies aériennes acceptent de transporter dans la cabine (voir annexe II du règlement proposé). Pour ce qui concerne les vols partant d’un aéroport situé dans un État membre, la Commission propose d’imposer aux compagnies aériennes de fournir ces services gratuitement.
Greek: Γνωστοποίηση της ανάγκης για παροχή συνδρομής
French: Notification du besoin d’assistance
Greek: 23. Η εκ των προτέρων γνώση των ιδιαίτερων αναγκών των επιβατών με μειωμένη κινητικότητα θα βοηθήσει τους αερολιμένες και τις αεροπορικές εταιρίες να οργανώσουν τη συνδρομή, να παρέχουν κατάλληλη εξυπηρέτηση και να χρησιμοποιούν κατά τον καλύτερο τρόπο τους πόρους τους. Σήμερα, δεν ειδοποιούνται πολλές φορές εκ των προτέρων και αναγκάζονται να οργανώνονται όσο καλύτερα μπορούν. Θα ήταν υπερβολικό να αποτελεί η ειδοποίηση προϋπόθεση για την παροχή συνδρομής, καθόσον πολλοί αερολιμένες και αεροπορικές εταιρίες παρέχουν σήμερα ικανοποιητική εξυπηρέτηση χωρίς να ειδοποιούνται. Η κοινοτική νομοθεσία πρέπει μάλλον να ενθαρρύνει τους επιβάτες να ειδοποιούν εκ των προτέρων, χωρίς να τους δημιουργεί σχετική υποχρέωση. Η Επιτροπή προτείνει ένα μηχανισμό που θα εξισορροπήσει τα πράγματα. Εάν οι επιβάτες με μειωμένη κινητικότητα ειδοποιούσαν εκ των προτέρων για τις ανάγκες τους, οι αερολιμένες θα είνι υποχρεωμένοι να τους παρέχουν συνδρομή έτσι ώστε οι επιβάτες αυτοί να μπορούν να ταξιδέψουν. Ελλείψει εκ των προτέρων ειδοποίησης, οι αερολιμένες πρέπει να καταβάλλουν απλώς κάθε προσπάθεια για να εξασφαλίσουν ότι οι συγκεκριμένοι επιβάτες θα πετάξουν. Αυτό ενθαρρύνει την εκ των προτέρων ειδοποίηση, χωρίς να δημιουργεί μία υποχρέωση που θα μπορούσε να θεωρηθεί σαν οπισθοδρόμηση σε σχέση με τη σημερινή πρακτική.
French: 23. Les aéroports et les compagnies aériennes peuvent mieux organiser l’assistance, fournir des services plus rapidement et utiliser au mieux leurs ressources s’ils connaissent d’avance les besoins particuliers des passagers à mobilité réduite. À l’heure actuelle, il est rare qu’ils reçoivent des informations préalables, et ils doivent s’organiser du mieux qu’ils peuvent. Il serait excessif de poser la notification préalable en condition de l’assistance, car de nombreux aéroports et compagnies aériennes fournissent actuellement des services satisfaisants sans cela. Le droit communautaire doit encourager les passagers à prévenir d’avance sans que cela devienne une obligation en pratique. La Commission propose un mécanisme équilibré. Si des passagers à mobilité réduite avertissent préalablement de leurs besoins, les aéroports seront tenus de les assister d’une manière leur permettant de réaliser leurs voyages aériens. En l’absence de notification préalable, les aéroports seront seulement tenus de faire tout ce qui est en leur pouvoir à cette fin. Cette mesure encourage la notification préalable, sans créer une obligation qui serait considérée comme une régression par rapport aux pratiques actuelles.
Greek: Επιβολή
French: Mise en œuvre