FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: 282. Η Επιτροπή έκρινε ότι ο στόχος αυτός δεν αποτελεί συμφέρον (δημόσια ασφάλεια, πολυφωνία στα μέσα ενημέρωσης και κανόνες χρηστής διαχείρισης) που θεωρούμενο εκ φύσεως έννομο συμφέρον για τους σκοπούς του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 21 παράγραφος 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Με την έκδοση των εν λόγω αποφάσεων με τις οποίες αρνείται να εγκρίνει την απόκτηση άνω του 10% των μετοχών της Cimpor, η πορτογαλική κυβέρνηση, κατά την άποψη της Επιτροπής, στην ουσία απαγόρευσε την εξαγορά και έθεσε φραγμούς στην ελευθερία εγκατάστασης και στην ελευθερία κυκλοφορίας των κεφαλαίων που κατοχυρώνονται με τη Συνθήκη. Οι εν λόγω φραγμοί δεν θα αναγνωρίζονταν ως δικαιολογημένοι για λόγους σοβαρών δημοσίων συμφερόντων αναγνωρισμένων στη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Σε κάθε περίπτωση, η πορτογαλική κυβέρνηση δεν είχε προβάλει τέτοιους λόγους. Το συμφέρον στο οποίο βασίζονται οι δύο αποφάσεις του υπουργού οικονομικών της Πορτογαλίας, οι οποίες δεν κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή κατά παράβαση του άρθρου 21 παράγραφος 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, θεωρήθηκε, ως εκ τούτου, ασυμβίβαστο με την κοινοτική νομοθεσία[194].
French: 282. La Commission a fait valoir que cet objectif ne constituait pas l’un des intérêts (sécurité publique, pluralité des médias et règles prudentielles) considérés comme intrinsèquement légitimes au sens de l'article 21, paragraphe 3, deuxième alinéa, du règlement sur les concentrations. Elle estimait qu’en adoptant les décisions interdisant l'acquisition de plus de 10 % des actions de Cimpor, la République portugaise avait, en fait, interdit le rachat et, partant, créé des restrictions à la liberté d'établissement et à la libre circulation des capitaux consacrées dans le traité, et que ces deux décisions ne pouvaient être considérées comme justifiées par des raisons essentielles d'ordre public reconnues par la jurisprudence de la Cour de justice. En tout état de cause, la République portugaise n'avait pas avancé de raisons de cette nature. L’intérêt sous-jacent aux deux décisions du ministre portugais des finances, qui n’avaient pas été notifiées à la Commission, contrairement aux dispositions de l’article 21, paragraphe 3, du règlement sur les concentrations, a donc été considéré comme incompatible avec le droit communautaire[194].
Greek: 283. Συνεπώς, ένα από τα βασικά ζητήματα στην εν λόγω διαδικασία ήταν αν η Επιτροπή ήταν αρμόδια να λάβει απόφαση βάσει του άρθρου 21 παράγραφος 3 υπό τις συνθήκες αυτές ή αν θα έπρεπε να είχε κινήσει διαδικασία παράβασης βάσει του άρθρου 226 της Συνθήκης. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι το άρθρο 21 παράγραφος 3 πρέπει να ερμηνευθεί ότι καλύπτει την περίπτωση κατά την οποία το κράτος μέλος δεν έχει κοινοποιήσει, προτού λάβει τα σχετικά μέτρα, στην Επιτροπή το δημόσιο συμφέρον, πλην της δημόσιας ασφάλειας, της πολυφωνίας στα μέσα ενημέρωσης και των κανόνων χρηστής διαχείρισης, το οποίο προτίθεται να προστατεύσει με αυτά.
French: 283. En conséquence, l’une des questions essentielles auxquelles la Commission devait répondre dans le cadre de cette procédure consistait à savoir si elle avait compétence pour adopter une décision en application de l’article 21, paragraphe 3, dans ces circonstances ou si elle devait revenir à une procédure d’infraction conformément à l’article 226 du traité. Selon la Commission, l’article 21, paragraphe 3, doit être interprété comme couvrant une situation dans laquelle l’État membre ne lui a pas communiqué, préalablement à l’adoption des mesures en cause, l'intérêt public, autre que la sécurité publique, la pluralité des médias ou les règles prudentielles, qu’il entend protéger.
Greek: 284. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων συμφώνησε ότι η Επιτροπή είναι αρμόδια να κρίνει με την έκδοση απόφασης το συμβιβάσιμο των εν λόγω συμφερόντων με τις γενικές αρχές και άλλες διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας, ανεξάρτητα από το εάν αυτά της κοινοποιήθηκαν ή όχι. Εάν, ελλείψει άλλης κοινοποίησης από το υπόψη κράτος μέλος, η μόνη δυνατότητα την οποία έχει η Επιτροπή είναι να υποβάλει προσφυγή για παράλειψη εκπλήρωσης υποχρεώσεων βάσει του άρθρου 226 της Συνθήκης, θα ήταν αδύνατο να εκδοθεί κοινοτική απόφαση εντός των σύντομων προθεσμιών που θεσπίζει ο κανονισμός για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Αυτό θα αύξανε τον κίνδυνο, ήδη ληφθέντα εθνικά μέτρα να βλάψουν ανεπανόρθωτα μια συγκέντρωση με κοινοτική διάσταση και να καταστήσουν αναποτελεσματική μια εξέταση από μέρους της Επιτροπής βάσει του άρθρου 21 παράγραφος 3, παρέχοντας στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να παρακάμψουν τους ελέγχους που θεσπίζονται με την εν λόγω διάταξη.
French: 284. La Cour de justice a admis, à l’instar de la Commission, que celle-ci avait compétence pour se prononcer par voie de décision sur la compatibilité de ces intérêts avec les principes généraux et autres dispositions du droit communautaire, que ces intérêts lui aient ou non été communiqués. Si, en l'absence de communication de l'État membre concerné, la Commission avait pour seule possibilité d’introduire un recours en manquement au sens de l'article 226 du traité CE, il serait impossible d'arrêter une décision dans les brefs délais prévus par le règlement sur les concentrations, avec, comme conséquence, une augmentation du risque que des mesures nationales déjà adoptées ne compromettent définitivement une opération de concentration de dimension communautaire et ne prive l’examen effectué par la Commission en application de l'article 21, paragraphe 3, de son effet utile en offrant aux États membres la possibilité de se soustraire aisément aux contrôles prévus par cette disposition.
Greek: 285. Η προσπάθεια της Επιτροπής να εντοπίσει τα συμφέροντα που προστατεύονται με τη λήψη εθνικών μέτρων ενδέχεται μεν να καταστεί αβεβαιότερη και πολυπλοκότερη εάν τα εν λόγω συμφέροντα δεν της κοινοποιούνται, αλλά η Επιτροπή έχει πάντοτε τη δυνατότητα να ζητήσει πληροφορίες από τα υπόψη κράτη μέλη. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η Επιτροπή οφείλει, οπωσδήποτε, πρώτα να εξετάσει αν τα εν λόγω μέτρα δικαιολογούνται από ένα από τα συμφέροντα που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 21 παράγραφος 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων (δημόσια ασφάλεια, πολυφωνία μέσων ενημέρωσης, κανόνες χρηστής διαχείρισης). Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο συνήγαγε το συμπέρασμα ότι εκδίδοντας την επίμαχη απόφαση, η Επιτροπή δεν παρεισέφρησε στο πεδίο αρμοδιοτήτων του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή των εθνικών δικαστηρίων και δεν παρέβη το άρθρο 21 παράγραφος 1 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, το άρθρο 220 και το άρθρο 226 της Συνθήκης, καθώς και ότι δεν κίνησε καταχρηστικά μια διαδικασία.
French: 285. La tâche de la Commission consistant à recenser les intérêts protégés par les mesures nationales peut être rendue plus incertaine et complexe en l’absence de communication desdits intérêts, mais la Commission a toujours la possibilité de réclamer des informations à l'État membre concerné. La Cour de justice a reconnu que la Commission avait toujours agi de la sorte dans le cas d’espèce. En pareil cas, la Commission doit inévitablement commencer par examiner si lesdites mesures sont justifiées par l’un des intérêts prévus à l'article 21, paragraphe 3, deuxième alinéa, du règlement sur les concentrations (à savoir, la sécurité publique, la pluralité des médias et les règles prudentielles). La Cour de justice a donc conclu que, en adoptant la décision attaquée, la Commission n’avait pas empiété sur la compétence de la Cour de justice ou des juridictions nationales, qu’elle n’avait enfreint ni l'article 21, paragraphe 1, du règlement sur les concentrations, ni les articles 220 et 226 du traité, et qu’elle n’avait pas non plus commis de détournement de procédure.
Greek: 286. Στην απόφασή του το Δικαστήριο τονίζει με σαφήνεια την ακριβή κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των εθνικών και των κοινοτικών αρχών και τις παρεμβάσεις που επιτρέπονται από μέρους των εθνικών ή των κοινοτικών αρχών με σκοπό τον αποτελεσματικό έλεγχο των συγκεντρώσεων μέσα σε ένα πλαίσιο σεβασμού της χρηστής διοίκησης, της νομικής ασφάλειας και των έννομων συμφερόντων των ενεχόμενων επιχειρήσεων. Το σημαντικότερο είναι ότι το Δικαστήριο αναγνωρίζει το άρθρο 21 παράγραφος 3 ως lex specialis που αποκτά προτεραιότητα έναντι μιας διαδικασίας για παράλειψη εκπλήρωσης υποχρεώσεων βάσει του άρθρου 226 της Συνθήκης.
French: 286. Dans cet arrêt, la Cour de justice souligne clairement la répartition précise des compétences entre les autorités nationales et communautaires, ainsi que les possibilités d’intervention de la part des autorités nationales et communautaires en vue de contrôler efficacement les concentrations sous l’angle d’une bonne administration, de la sécurité juridique et des intérêts légitimes des entreprises concernées. Chose plus importante, la Cour de justice reconnaît l’article 21, paragraphe 3, comme étant une lex specialis , qui prime sur un recours en manquement aux obligations découlant de l’article 226 du traité.
Greek: MCI κατά Επιτροπής
French: MCI/Commission
Greek: 287. Στις 28 Σεπτεμβρίου, το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέδωσε απόφαση[195] με την οποία ακυρώνεται για διαδικαστικούς λόγους η απόφαση της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 2000 στην υπόθεση MCI/Sprint [196], κατόπιν προσφυγής της MCI. Στην εν λόγω απόφαση, η Επιτροπή είχε απαγορεύσει την συγχώνευση μεταξύ της MCI, πρώην MCI WorldCom, και της Sprint – αμφότερες αμερικανικές εταιρείες με παγκόσμιες επικοινωνιακές δραστηριότητες – με το επιχείρημα ότι αυτό θα οδηγούσε στη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσης στην παγκόσμια αγορά παροχής συνδεσιμότητας διαδικτύου υψηλού επιπέδου ή καθολικής.
French: 287. Le 28 septembre, le Tribunal de première instance a rendu un arrêt[195] annulant, pour des raisons de procédure, la décision rendue le 28 juin 2000 par la Commission (ci-après dénommée «la décision») dans l’affaire MCI/Sprint [196] à la suite d’un recours formé par MCI. Cette décision interdisait la réalisation d’une concentration entre MCI, anciennement MCI WorldCom, et Sprint, deux entreprises de télécommunications américaines opérant au niveau mondial, au motif que cette opération aurait débouché sur la création ou le renforcement d’une position dominante sur le marché mondial de la fourniture d’une connectivité internet de haut niveau ou universelle.
Greek: 288. Η απόφαση δεν άπτεται θεμάτων ανταγωνιστικής αξιολόγησης αλλά περιορίζεται σε θέματα όπως το παραδεκτό, το συμφέρον να κινούνται διαδικασίες και η εξουσία της Επιτροπής να εκδίδει απόφαση.
French: 288. L’arrêt ne traite pas des aspects liés à l’appréciation de la concurrence, mais se limite à des questions touchant à la recevabilité, à l’intérêt à agir, ainsi qu’à la compétence de la Commission pour adopter la décision.
Greek: 289. Όσον αφορά το παραδεκτό η απόφαση εισάγει έναν νεωτερισμό όσον αφορά το ότι ο αιτών πρέπει να αποδεικνύει το συμφέρον που απορρέει από τη ακύρωση του επίμαχου μέτρου. Το συμφέρον της MCI μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση κυρίως λόγω του ότι υπεστήριζε ότι είχε εγκαταλείψει τη συγκέντρωση προτού ακόμη εκδοθεί η απόφαση. Ενώ σε προηγούμενες υποθέσεις το Πρωτοδικείο είχε απαιτήσει να καταλογισθεί η εγκατάλειψη της συναλλαγής στην επίμαχη απόφαση, στην προκειμένη περίπτωση θεωρεί ότι αρκεί το γεγονός ότι η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση απευθυνόμενη στην MCI η οποία αποτελεί το μόνο νομικό εμπόδιο για την εκτέλεση της συναλλαγής εφόσον τα μέρη θελήσουν να προβούν στη συγκέντρωση υπό τους ίδιους όρους.
French: 289. S’agissant de la recevabilité, l’arrêt introduit un élément original tenant à l'intérêt que doit manifester la partie requérante à l’égard de l’annulation de la mesure contestée. Les doutes ont pu être levés en ce qui concerne l’intérêt de MCI, principalement au motif que cette dernière avait affirmé avoir renoncé à la concentration avant même que la décision soit adoptée. Alors que, dans des affaires précédentes, le Tribunal avait demandé que l’abandon de l’opération soit directement lié à la décision attaquée, il a considéré dans le cas d'espèce qu’il était suffisant que la Commission ait arrêté une décision adressée à MCI, décision qui constituait le seul obstacle juridique existant à la réalisation de l’opération dans l'éventualité où les parties notifiantes auraient voulu fusionner dans les mêmes conditions.
Greek: 290. Κατ’ ουσίαν, η MCI ισχυρίσθηκε ότι η Επιτροπή δεν ήταν αρμόδια να εκδώσει την απόφαση της 28ης Ιουνίου 2000, όταν τα κοινοποιούντα μέρη είχαν επίσημα αποσύρει την κοινοποίησή τους στις 27 Ιουνίου με επιστολή η οποία ανέφερε ότι «τα μέρη δεν προτίθενται πλέον να προβούν στην προτεινόμενη συγκέντρωση υπό την μορφή υπό την οποία περιγράφεται στην υποβληθείσα κοινοποίηση. Εάν τα μέρη αποφασίσουν να προβούν σε συγκέντρωση των δραστηριοτήτων τους υπό άλλη μορφή στο μέλλον, θα προβούν στις κατάλληλες τροποποιήσεις βάσει των ισχυόντων κανονισμών περί ελέγχου των συγκεντρώσεων. Η Επιτροπή τεκμηρίωσε την αρμοδιότητά της εν προκειμένω, εξηγώντας στην απόφαση ότι η επιστολή της 27ης Ιουνίου 2000 δεν ισοδυναμούσε με επίσημη παραίτηση από την συμφωνία συγκέντρωσης της 4ης Οκτωβρίου 1999 η οποία αποτελούσε το αντικείμενο της κοινοποίησης και παραπέμποντας στα ανακοινωθέντα Τύπου των μερών της 27ης Ιουνίου 2000, στα οποία αναφέρεται ότι τα μέρη εξακολουθούσαν να ελπίζουν ότι θα μπορούσε να βρεθεί ικανοποιητική λύση σε σχέση με τη συγκέντρωση.
French: 290. MCI a fait valoir en substance que la Commission n'avait pas compétence pour adopter la décision du 28 juin 2000, dès lors que les parties notifiantes avaient retiré formellement leur notification le 27 juin par une lettre déclarant ce qui suit: «Les parties n’ont plus l'intention de mettre en oeuvre le projet de concentration sous la forme présentée dans la notification. Pour autant que les parties décideront de fusionner leurs activités sous une autre forme à l'avenir, les parties présenteront les notifications appropriées dans le cadre des lois applicables en matière de concentrations». La Commission a justifié sa compétence en expliquant dans la décision que la lettre du 27 juin 2000 ne constituait pas un retrait formel du contrat de fusion du 4 octobre 1999 ayant fait l’objet de la notification, ainsi qu’en se référant aux communiqués de presse des parties du 27 juin 2000 selon lesquels celles-ci espéraient toujours que l’opération de fusion trouverait une conclusion raisonnable.
Greek: 291. Το Πρωτοδικείο αναγνωρίζει ότι η επιστολή των μερών δεν αφορούσε την παραίτηση, επί της αρχής, από κάθε ιδέα συγκέντρωσης μεταξύ της Worldcom και της Sprint, αλλά μόνον την εγκατάλειψη της προτεινόμενης συγκέντρωσης όπως είχε συμφωνηθεί από τα μέρη στη συμφωνία της 4ης Οκτωβρίου 1999 η οποία είχε κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. Το Πρωτοδικείο θεωρεί ότι η δήλωση των μερών της 27ης Ιουνίου 2000 μπορεί να ερμηνευθεί μόνον ως συνεπαγόμενη την λύση της συμφωνίας συγκέντρωσης που είχε κοινοποιηθεί βάσει του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Η εγκατάλειψη της προτεινόμενης πράξης "υπό τη μορφή υπό την οποία περιγράφεται στην κοινοποίηση» θα επηρέαζε αναγκαστικά την αποτελεσματικότητα αν όχι και την ισχύ της συμφωνίας συγκέντρωσης καθεαυτής.
French: 291. Le Tribunal de première instance a reconnu que la lettre des parties ne portait pas sur l'abandon de principe de toute idée de concentration entre WorldCom et Sprint, mais seulement sur l'abandon du projet de concentration tel qu’il avait été convenu entre les parties dans l’accord de fusion du 4 octobre 1999 et notifié à la Commission. Le tribunal de première instance considère que la déclaration des parties du 27 juin 2000 ne pouvait être interprétée que comme impliquant la caducité de l'accord de fusion notifié conformément au règlement sur les concentrations. L’abandon de l’opération envisagée «sous la forme présentée dans la notification» aurait nécessairement affecté l'efficacité, sinon la validité, de l’accord de fusion proprement dit.
Greek: 292. Το Πρωτοδικείο συμπεραίνει ότι η Επιτροπή δεν είχε την εξουσία να εκδώσει την επίμαχη απόφαση δεδομένου ότι τα μέρη, με την επιστολή της 27ης Ιουνίου, είχαν παραιτηθεί από τη συμφωνία και δεν είχαν απλώς αποσύρει την κοινοποίηση. Συμπληρώνει, επίσης, ότι η Επιτροπή δεν πρέπει να βασίζει την αρμοδιότητά της στην υποκειμενική της αντίληψη ως προς τις προθέσεις των μερών να επιδιώξουν μια συγκέντρωση και επισημαίνει ότι, εάν η Επιτροπή έτρεφε αμφιβολίες ως προς το νόημα της επιστολής, μπορούσε να είχε ζητήσει επίσημη απόδειξη ότι τα μέρη είχαν πραγματικά παραιτηθεί από την συμφωνία συγκέντρωσης με σχετικό αίτημα, δυνάμει του άρθρου 11 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων.Δ - Στατιστικέσ
French: 292. Le Tribunal de première instance a conclu que la Commission n’avait pas compétence pour adopter la décision, les parties ayant abandonné l’accord par lettre du 27 juin, et non uniquement retiré leur notification. Il a en outre indiqué que la Commission ne pouvait fonder sa compétence sur son propre point de vue, subjectif, des intentions des parties quant à la poursuite de l’opération de concentration et a souligné que si elle éprouvait des doutes concernant le sens de la lettre, elle aurait pu réclamer une preuve formelle de la réalité de l’abandon de l’accord de fusion au moyen d’une demande au titre de l’article 11 du règlement sur les concentrations.
Greek: III – Ε ξελίξεις ανά τομέα
French: III – Évolution sectorielle
Greek: A – Απελευθερωμένοι τομείς
French: A – SECTEURS LIBÉRALISÉS
Greek: 1. Ενέργεια
French: 1. ÉNERGIE
Greek: 293. Σε ό,τι αφορά τον τομέα της ενέργειας, η δημιουργία πραγματικά ανταγωνιστικών αγορών ενέργειας θα ωφελήσει τόσο τους καταναλωτές ενέργειας όσο και την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Το 2004, η Επιτροπή συνέχισε το έργο της σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές ανταγωνισμού και τις ρυθμιστικές αρχές ενέργειας με στόχο τη βελτίωση των συνθηκών που ισχύουν για τον ανταγωνισμό και για την είσοδο νέων παικτών στην αγορά. Ειδικότερα, η Επιτροπή προέβη στη σύσταση υποομάδας για την ενέργεια στο πλαίσιο του ΕΔΑ και πραγματοποίησε τακτικές συνεννοήσεις με τις ρυθμιστικές αρχές ενέργειας [197].
French: 293. En ce qui concerne le secteur de l’énergie, la création de marchés énergétiques réellement concurrentiels profitera aux consommateurs d’énergie et rendra l’économie européenne plus compétitive. En 2004, la Commission a poursuivi sa collaboration avec les autorités nationales de concurrence et de régulation du secteur de l’énergie afin d’améliorer les conditions de concurrence et d’accès au marché pour les nouveaux opérateurs. Elle a notamment mis sur pied un sous-groupe «Énergie» dans le cadre du Réseau européen de la concurrence et collaboré régulièrement avec les autorités de régulation du secteur de l'énergie[197].
Greek: 294. Προκειμένου για το νομοθετικό έργο, το 2004 ήταν το έτος κατά το οποίο τα κράτη μέλη όφειλαν να μεταφέρουν στην εγχώρια νομοθεσία τους τις οδηγίες οι οποίες εκδόθηκαν από την Επιτροπή το 2003 με στόχο την επίσπευση της ολοκλήρωσης των εσωτερικών αγορών φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας. Δυστυχώς, τα περισσότερα κράτη μέλη δεν τήρησαν τη συγκεκριμένη προθεσμία. Το νομοθετικό έργο προχώρησε επίσης σε κοινοτικό επίπεδο και πραγματοποιήθηκε σημαντική πρόοδος με τη θέσπιση της κοινής θέσης του Συμβουλίου για την έκδοση κανονισμού σχετικά με τους όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου. Με τον υπόψη κανονισμό πρόκειται να αντιμετωπισθούν μερικοί από τους εναπομένοντες φραγμούς οι οποίοι εμποδίζουν την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, ιδίως όσον αφορά την εμπορία φυσικού αερίου.
French: 294. S’agissant du processus législatif, les directives adoptées par la Commission en 2003 afin d’accélérer l’achèvement des marchés intérieurs du gaz et de l’électricité devaient être transposées par les États membres pour 2004. La plupart des États membres n’ont malheureusement pas respecté ce délai. Le processus législatif a progressé également au niveau communautaire, et une avancée notable a été réalisée avec l’adoption d’une position commune arrêtée par le Conseil en vue d’un règlement sur les conditions d’accès aux réseaux de transmission de gaz. Ce règlement vise à éliminer plusieurs obstacles entravant toujours l'achèvement du marché intérieur, notamment en ce qui concerne les échanges de gaz.
Greek: 295. Η διαδικασία απελευθέρωσης υποστηρίχτηκε, όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, από την εφαρμογή της νομοθεσίας ανταγωνισμού σε μια σειρά σημαντικών υποθέσεων. Στην υπόθεση Gaz de France [198] η Επιτροπή επιβεβαίωσε με επίσημη απόφαση ότι οι ρήτρες με τις οποίες επιβάλλονται εδαφικοί περιορισμοί αντιβαίνουν στο άρθρο 81 ΕΚ. Οι ρήτρες αυτού του είδους συνήθως περιλαμβάνονται σε συμβάσεις προμήθειας και μεταφοράς/εξυπηρέτησης με αντικείμενο το φυσικό αέριο και απαγορεύουν στους πελάτες να προμηθεύονται ποσότητες φυσικού αερίου από επιχειρήσεις οι οποίες εδρεύουν σε άλλα κράτη μέλη. Υπό την έννοια αυτή, συνιστούν σοβαρό εμπόδιο για τη δημιουργία μιας ουσιαστικά ανταγωνιστικής και ενοποιημένης αγοράς φυσικού αερίου σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
French: 295. Le processus de libéralisation a été étayé, comme au cours des années précédentes, par l'application des règles de la concurrence dans un certain nombre d’affaires importantes. Dans l’affaire Gaz de France [198] , la Commission a confirmé par une décision formelle que les clauses de restriction territoriale étaient contraires à l'article 81 du traité CE. Ces clauses, traditionnellement incluses dans les contrats de fourniture et de transport/services gaziers, empêchent les clients de s’approvisionner en gaz auprès d’opérateurs établis dans d'autres États membres et constituent un obstacle de taille à la création d'un marché du gaz réellement concurrentiel et intégré au niveau européen.
Greek: 296. Στις 30 Απριλίου, η Επιτροπή αποφάσισε να περατώσει την έρευνά της για την υπόθεση Marathon [199] αναφορικά με τους εναπομένοντες δύο προμηθευτές, δηλαδή τη γαλλική επιχείρηση Gaz de France και τη γερμανική Ruhrgas[200], έπειτα από τη διευθέτηση της υπόθεσης, τα έτη 2001 και 2003, με τις γερμανικές εταιρείες BEB[201] και Thyssengas[202] και με την ολλανδική εταιρεία Gasunie[203]. Η υπόθεση Marathon αφορούσε την εικαζόμενη άρνηση πέντε επιχειρήσεων φυσικού αερίου να παραχωρήσουν στη νορβηγική θυγατρική της αμερικανικής εταιρείας ενέργειας Marathon πρόσβαση στα αντίστοιχα δίκτυα φυσικού αερίου τους. Οι υποχρεώσεις που προσφέρθηκαν να αναλάβουν οι εταιρείες Gaz de France και Ruhrgas βελτίωσαν την πρόσβαση τρίτων στα δίκτυά τους και επέτρεψαν στους πελάτες να επωφεληθούν πλήρως του ανοίγματος των αγορών φυσικού αερίου στη Γαλλία και τη Γερμανία.
French: 296. Le 30 avril, la Commission a décidé de clore son enquête dans l’affaire Marathon [199] concernant les deux fournisseurs restants, à savoir la société française Gaz de France et la société allemande Ruhrgas[200], après que l’affaire eut abouti à un règlement en 2001 et 2003 avec les sociétés allemandes BEB[201] et Thyssengas[202] et la société néerlandaise Gasunie[203]. L’affaire Marathon avait trait au refus présumé de cinq sociétés gazières d’accorder à la filiale norvégienne de Marathon, une entreprise américaine du secteur de l’énergie, l’accès à leurs réseaux de gaz respectifs. Les engagements offerts par Gaz de France et Ruhrgas ont débouché sur une amélioration de l'accès des tiers à leurs réseaux respectifs et permis aux clients de bénéficier pleinement de l'ouverture des marchés gaziers français et allemand.