Greek: Στον τομέα του εμπορίου και των εξωτερικών σχέσεων η Επιτροπή έχει προωθήσει τις απόψεις της ΕΕ σχετικά με τη σημασία της καλής μεταχείρισης των ζώων, όπως με την ειδική εισήγηση που πραγματοποίησε στον ΠΟΕ όσον αφορά την καλή μεταχείριση των ζώων και το εμπόριο γεωργικών προϊόντων[20]. Η ΓΣΔΕ του 1994 ή άλλες συμφωνίες του ΠΟΕ δεν κάνουν σαφή αναφορά στην καλή μεταχείριση των ζώων και μέχρι στιγμής καμία απόφαση του οργανισμού στο πλαίσιο της διαδικασίας επίλυσης διαφορών δεν έχει ασχοληθεί με το θέμα αυτό, κάτι που θα ξεκαθάριζε το καθεστώς της καλής μεταχείρισης των ζώων στο πλαίσιο του ΠΟΕ. Η ΕΕ τόνισε μεταξύ άλλων στην εισήγηση ότι « Ο στόχος που επιδιώκει η ΕΚ θέτοντας το ζήτημα της καλής διαβίωσης των ζώων στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ δεν είναι να εξευρεθεί μια βάση για την εισαγωγή νέων τύπων μη δασμολογικών εμποδίων » αλλά « η προώθηση υψηλών προδιαγραφών καλής διαβίωσης των ζώων, η παροχή σαφών πληροφοριών στους καταναλωτές και παράλληλα η διατήρηση της ανταγωνιστικότητας του γεωργικού τομέα και της βιομηχανίας τροφίμων της ΕΚ ». Η ανακοίνωση τόνισε την ανάγκη να αποφευχθεί ο εμπορικός προστατευτισμός και παράλληλα να εξασφαλιστεί ότι το εμπόριο δεν αντίκειται στις προσπάθειες της ΕΕ να προωθήσει την καλή μεταχείριση των ζώων εντός των συνόρων της. Παρότι η συμφωνία για τα υγειονομικά και φυτοϋγειονομικά μέτρα ασχολείται σε γενικές γραμμές με την εξάπλωση των ζωικών και φυτικών ασθενειών και με θέματα ασφάλειας τροφίμων, η συμφωνία για τους τεχνικούς φραγμούς στο εμπόριο περιέχει έναν κατάλογο θεμιτών στόχων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τη λήψη μέτρων. Ωστόσο, η συνεκτίμηση της καλής μεταχείρισης των ζώων στο πλαίσιο των παραπάνω συμφωνιών φαίνεται να παρουσιάζει δυσκολίες, εκτός εάν αποδειχτεί με σαφήνεια η σχέση μεταξύ κακής μεταχείρισης των ζώων και συναφών κινδύνων για την υγεία τους από τη χώρα καταγωγής. Η έννοια της καλής μεταχείρισης των ζώων κατά την έννοια του άρθρου XX της ΓΣΔΕ πρέπει επίσης να αποτελέσει αντικείμενο αξιολόγησης. Ειδικότερα, όταν υπάρχει ο κίνδυνος ορισμένα προϊόντα να χάσουν την πρόσβασή τους στην αγορά λόγω αυστηρών προτύπων για την καλή μεταχείριση των ζώων, η αξιολόγηση αντικτύπου των σχετικών προτάσεων πολιτικής πρέπει να περιλαμβάνει την ανάλυση των προτύπων και των μεθόδων για την καλή μεταχείριση των ζώων που εφαρμόζονται σε τρίτες χώρες οι οποίες κατά πάσα πιθανότητα θα υποστούν τις συνέπειες παρόμοιων καταστάσεων. Ως γενική αρχή είναι σαφές ότι η μια χώρα μέλος του ΠΟΕ μπορεί να λάβει μέτρα προστασίας των ζώων εντός της επικράτειάς της αλλά γενικά δεν πρέπει να επιβάλει τους κανόνες καλής μεταχείρισης των ζώων που εφαρμόζει στο έδαφος χωρών εξαγωγής ή σε χώρες εκτός της δικαστικής της δικαιοδοσίας. Στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ στη Ντόχα η ΕΕ επιθυμεί να εξετασθούν τα θέματα καλής μεταχείρισης των ζώων στο πλαίσιο του πυλώνα για τις εθνικές ενισχύσεις. Ο κανονισμός αριθ. 1257/99 της ΕΕ για την αγροτική ανάπτυξη, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό αριθ. 1783/2003 με τη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ το 2003 επίσης επιτρέπει την καταβολή πληρωμών σε εκτροφείς που τηρούν υψηλότερα πρότυπα και μπορεί να εφαρμοστεί από το 2005/2006. Η τυχόν καταβολή παρόμοιων πληρωμών πρέπει να γίνει σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες εμπορίου του ΠΟΕ.
French: Dans le domaine du commerce et des relations extérieures, la Commission a soutenu la position de l'Union européenne sur le rôle du bien-être animal, notamment en présentant à l’OMC une proposition relative au bien-être animal et aux échanges agricoles[20]. La notion de bien-être animal n'est pas explicitement mentionnée dans le GATT de 1994 ni dans les autres accords de l’OMC, et aucune décision n’a encore été arrêtée quant à la procédure de règlement des différends, décision qui permettait de clarifier le rôle du bien-être animal dans le cadre de l'OMC. Dans sa proposition, l’Union européenne explique, entre autres, que « l'objectif de la CE, lorsqu'elle soulève les questions de protection animale dans le contexte des négociations de l'OMC, n'est pas d'établir une base sur laquelle se fonder pour mettre en place de nouveaux types d'obstacles non tarifaires » mais « de promouvoir l'application de normes élevées en matière de protection des animaux et de fournir des renseignements clairs aux consommateurs tout en maintenant la compétitivité de son secteur agricole et de son industrie alimentaire ». Elle précise également que le protectionnisme commercial doit être évité et qu’il faut veiller à ce que les échanges commerciaux n’entravent pas les efforts déployés par l’UE pour promouvoir le bien-être animal sur son territoire. Si l'Accord sanitaire et phytosanitaire (SPS) porte en grande partie sur la dissémination des maladies animales et végétales et sur les questions de sécurité des aliments, l’Accord sur les entraves techniques aux échanges (TBT) dresse la liste des objectifs à prendre en considération lors de l'adoption de mesures. Il semble toutefois difficile de prendre en considération le bien-être animal dans le cadre de ces accords, à moins que l'on puisse clairement établir le lien entre un niveau de protection animale peu élevé et le risque qui en découle pour le statut zoosanitaire du pays importateur. Il est également nécessaire d’apprécier l’importance du bien-être animal dans le cadre de l’article XX du GATT. Lorsque l'accès au marché risque d'être compromis par des normes exigeantes en matière de bien-être animal, il y a lieu de prévoir, dans le cadre de l'étude d’impact des propositions d’action dans ce domaine, une analyse des normes en vigueur et des pratiques appliquées dans les pays tiers les plus susceptibles d'être confrontés à ce type de situation. En principe, un pays membre de l'OMC est en droit de prendre les mesures nécessaires pour protéger les animaux sur son propre territoire, mais il n’est pas censé exiger l’application de ces règles sur le territoire des pays exportateurs ou aux animaux ne relevant pas de sa compétence territoriale. Lors des négociations de Doha de l’OMC, l’UE envisage d'aborder la question du bien-être animal dans le cadre du pilier «soutien interne». Le règlement (CE) n° 1257/99 relatif au développement rural de l’UE, modifié par le règlement (CE) n° 1783/2003 au moment de la réforme de la PAC de 2003, permet d’allouer des paiements aux agriculteurs qui respectent des normes strictes et pourrait s'appliquer à compter de 2005/2006. De tels paiements devraient être gérés conformément aux règles du commerce international définies par l'OMC.