Greek: Η παρούσα πρόταση είναι απολύτως σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας, δεδομένου ότι δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου. Στο πλαίσιο αυτό, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπογραμμιστούν τα αποτελέσματα από τον συνδυασμό της νομικής πράξης που επιλέγεται (κανονισμός) με τον προαιρετικό χαρακτήρα που έχει η ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών σε σχέση με ανάλογους μηχανισμούς της πολιτικής δικονομίας των κρατών μελών. Ο προτεινόμενος κανονισμός, ενώ εξασφαλίζει την ομοιόμορφη και άμεση εφαρμογή της διαδικασίας, δεν υποχρεώνει τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την ευρωπαϊκή διαδικασία, παρά μόνο να τη θεσπίσουν σαν ένα πρόσθετο μέσο ένδικης προστασίας. Δεν τα υποχρεώνει ούτε να εγκαταλείψουν τις προϋφιστάμενες νομοθετικές τους διατάξεις περί μικροδιαφορών ούτε να τις τροποποιήσουν για να ευθυγραμμιστούν με το κοινοτικό δίκαιο. Επομένως, η παρούσα πρόταση κανονισμού, που δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν τους εσωτερικούς τους κανόνες παράλληλα με την ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών, διεισδύει πολύ λιγότερο στα δικονομικά τους συστήματα από μια οδηγία, η οποία απαιτεί προσαρμογή της εθνικής νομοθεσίας στους κανόνες που προβλέπει. Η νομοθετική αυτή τεχνική, πράγματι, εξασφαλίζει ένα ελάχιστο κοινό επίπεδο όσον αφορά την αποτελεσματικότητα επίλυσης των μικροδιαφορών, αλλά επιτρέπει στα κράτη μέλη που έχουν αναπτύξει ακόμη καλύτερα εγχώρια συστήματα, να τα διατηρήσουν. Σε τελική ανάλυση, επαφίεται στην κρίση των πιστωτών να επιλέξουν τη διαδικασία που θεωρούν είτε πιο αποτελεσματική είτε πιο εύκολη από άποψη πρόσβασης, πράγμα το οποίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό για εκείνους που δραστηριοποιούνται σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη και δεν χρειάζεται να εξοικειώνονται με τις δικονομικές διατάξεις κάθε ενός από αυτά, καθώς θα διαθέτουν μια ενιαία ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών. Σημειωτέον, τέλος, ότι το άρθρο 17 της πρότασης προβλέπει ότι «με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, η ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών διέπεται από το δικονομικό δίκαιο του κράτους μέλος στο οποίο διεξάγεται η διαδικασία». Ως εκ τούτου, η θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών δεν απαιτεί περαιτέρω προσέγγιση των εθνικών δικονομικών νομοθεσιών και επομένως διατηρείται στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο η επέμβαση στις εθνικές νομοθεσίες.
French: La présente proposition est entièrement conforme au principe de proportionnalité en ce qu'elle se limite strictement à ce qui est nécessaire pour atteindre cet objectif. Dans ce cadre, il importe particulièrement de souligner les effets de l'association de l'instrument juridique choisi (un règlement) et du caractère facultatif de la procédure européenne pour les demandes de faible importance par rapport aux mécanismes comparables prévus par le droit procédural des États membres. Tout en assurant l'uniformité et l'applicabilité directe de la procédure, le règlement présentement proposé n’obligerait les États membres à prévoir la procédure européenne qu’en tant qu'instrument complémentaire. Ils n’auront ni à abandonner leur législation préexistante en matière de demandes de faible montant, ni à la modifier pour la mettre en conformité avec la législation communautaire. Par conséquent, la présente proposition de règlement, qui laisse intact le droit des États membres de continuer à appliquer leurs réglementations internes parallèlement à la procédure européenne pour les demandes de faible importance, empiète nettement moins sur leurs systèmes procéduraux qu'une directive qui nécessiterait une adaptation du droit national aux normes qu'elle fixe. Cette technique législative assure, en fait, un niveau minimal commun d'efficacité en matière de recouvrement des créances de faible montant, mais permet aux États membres qui se sont dotés d'un système encore plus performant de le conserver. En dernier ressort, c'est aux créanciers qu'il appartiendra de choisir la procédure qui leur apparaît soit plus efficace, soit plus accessible, ce dernier critère étant particulièrement important pour ceux qui exercent leurs activités dans plusieurs États membres et à qui l'existence d'une procédure européenne uniforme pour les demandes de faible montant évitera de devoir se familiariser avec le droit procédural de chacun d'entre eux. Enfin, il convient de garder présent à l’esprit que l'article 17 de la présente proposition dispose que «sous réserve des dispositions du présent règlement, la procédure européenne pour les demandes de faible importance est régie par le droit procédural de l'État membre dans lequel la procédure se déroule». L'instauration d'une procédure européenne pour les demandes de faible importance n'impose donc pas un rapprochement supplémentaire des législations procédurales nationales et permet par conséquent de maintenir au strict minimum l'immixtion dans le droit national.