Greek: Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Η κινητικότητα αποτελεί έναν από τους κύριους στόχους της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπαίδευση και την κατάρτιση, όπως προβλέπεται στα άρθρα 149 και 150 της Συνθήκης. Η κινητικότητα όχι μόνον συμβάλλει στην ανάπτυξη της ευρωπαϊκής ιθαγένειας και της ευρωπαϊκής συνείδησης με την αύξηση της κατανόησης της πολιτισμικής και γλωσσικής ποικιλομορφίας αλλά και υποστηρίζει τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου εκπαίδευσης και κατάρτισης σύμφωνα με το στρατηγικό στόχο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας του Μαρτίου του 2000. Τα προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης της Ένωσης συνέβαλαν ουσιαστικά στην επίτευξη αυτού του στόχου ήδη από την έναρξή τους. Πράγματι, το πρόγραμμα Erasmus, βάσει του οποίου πάνω από 1.000.000 νέοι σπούδασαν σε κάποιο άλλο κράτος μέλος στο πλαίσιο των πανεπιστημιακών τους σπουδών, αποτελεί ένα καλό παράδειγμα εμβληματικής δράσης, μίας από τις λίγες της ΕΕ που είναι αναγνωρίσιμες από πολύ μεγάλο αριθμό πολιτών. Αυτά τα προγράμματα, τα οποία καλύπτουν σχολεία, πανεπιστήμια, την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση και την εκπαίδευση ενηλίκων[1], συνέβαλαν στην ανάπτυξη μιας αίσθησης «ευρωπαϊκής ιθαγένειας» τόσο μεταξύ των συμμετεχόντων όσο και μεταξύ όλων εκείνων που βρίσκονται γύρω τους - γονείς, οικογένεια, φίλοι, συνάδελφοι. Οι στόχοι της παρούσας πρότασης είναι ουσιαστικά: ♣ να καθορίσει μια κοινή δήλωση αρχών, η χρήση των οποίων θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητα σε όλα τα είδη οργανωμένης κινητικότητας για σκοπούς μάθησης· ♣ ειδικότερα, να παράσχει ένα σημείο αναφοράς για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη στο πλαίσιο του ολοκληρωμένου προγράμματος διά βίου μάθησης που προτείνει η Επιτροπή για την περίοδο 2007 έως 2013. Αναμένονται αρκετά θετικά αποτελέσματα από την έγκριση της παρούσας πρότασης: o Η περαιτέρω ενθάρρυνση της κινητικότητας για σκοπούς μάθησης. Το γεγονός αυτό είναι πολύτιμο για την προσωπική εξέλιξη, ενώ δίνει επίσης τη δυνατότητα στους πολίτες της Ένωσης να ασκήσουν το θεμελιώδες δικαίωμά τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών. o Η κινητικότητα εμπλουτίζει την εμπειρία της μάθησης και ενθαρρύνει τη μεταφορά γνώσης, ανυψώνοντας έτσι το συνολικό επίπεδο ποιότητας των ευρωπαϊκών συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης. Αυτό θα βοηθήσει την Ευρώπη στις προσπάθειές της να καταστεί η πιο καινοτόμος και πιο ανταγωνιστική οικονομία με βάση τη γνώση στον κόσμο. o Αναμένεται επίσης να υπάρξει θετικός αντίκτυπος στην αγορά εργασίας, στο δυναμικό έρευνας σε ευρωπαϊκό επίπεδο και (όπως προαναφέρθηκε) στη νέα γενιά προγραμμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης που πρότεινε η Επιτροπή το 2004. Η παρούσα πρόταση δεν στοχεύει στη δημιουργία ενός δεσμευτικού ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου. Ακόμα και αν η Συνθήκη το επέτρεπε – πράγμα που δεν ισχύει - θα ήταν εντελώς ακατάλληλο. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να εμπνευστούν για να ενεργήσουν με βάση τη σύσταση, εφόσον κρίνεται κατάλληλο. Η σύσταση, από τη φύση της, προορίζεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς, για να ενθαρρύνει τη διαφάνεια και το συντονισμό των πρακτικών κινητικότητας καθώς και να συμβάλει στη δημιουργία κλίματος αμοιβαίας κατανόησης. |
French: 110 | Motivation et objectifs de la proposition La mobilité est l’un des principaux objectifs de la politique de l’Union européenne en matière d’éducation et de formation énoncés aux articles 149 et 150 du traité. Elle contribue non seulement à faire progresser la citoyenneté européenne et la conscience européenne, en renforçant la compréhension de la diversité linguistique et culturelle, mais favorise aussi la création d’un espace européen de l'éducation et de la formation, conformément à l’objectif stratégique fixé par le Conseil européen de Lisbonne en mars 2000. Les programmes de l’Union dans le domaine de l’éducation et de la formation participent dans une large mesure, depuis leur création, à la réalisation de cet objectif. Le programme Erasmus, grâce auquel plus d’un million de jeunes ont étudié dans un autre État membre pendant leur cursus universitaire, est un bon exemple d’action emblématique, l’une des rares actions de l’Union européenne qu’un très grand nombre de ses citoyens connaissent. Ces programmes, qui couvrent les écoles, les universités, l’enseignement et la formation professionnels, ainsi que l’éducation des adultes[1], contribuent à l’émergence d’un sentiment de « citoyenneté européenne » tant parmi les participants que dans leur entourage – parents, famille, amis, collègues de travail. Les objectifs de cette proposition sont en substance : ♣ établir une déclaration de principes commune, dont l’utilisation renforcera l’efficience et l’efficacité de tout type de mobilité organisée à des fins d'apprentissage; ♣ plus spécifiquement, fournir un point de repère à l’ensemble des parties prenantes dans le cadre du programme intégré dans le domaine de l’éducation et de la formation tout au long de la vie proposé par la Commission pour la période 2007-2013. L’adoption de cette proposition devrait déboucher sur plusieurs résultats positifs : o Un nouvel encouragement de la mobilité à des fins d’apprentissage, ce qui est non seulement appréciable pour le développement personnel, mais permet aussi aux citoyens de l'Union d'exercer leur droit fondamental de circuler et de séjourner librement sur le territoire des États membres. o La mobilité enrichit l’expérience d’apprentissage et encourage le transfert de connaissances, ce qui rehausse la qualité globale des systèmes européens d'éducation et de formation. L'Europe sera ainsi soutenue dans ses efforts pour devenir l’économie de la connaissance la plus novatrice et la plus compétitive du monde. o Le texte proposé devrait également avoir des répercussions positives sur le marché du travail, sur la capacité de recherche à l'échelon européen, ainsi que (comme indiqué ci-dessus) sur la nouvelle génération de programmes en matière d'éducation et de formation proposés par la Commission en 2004. Cette proposition ne vise pas à établir un cadre juridique européen contraignant. Même si le traité le permettait – ce qui n’est pas le cas – ce serait tout à fait inopportun. En revanche, les États membres peuvent s’inspirer d'agir sur la base de la recommandation de façon adaptée. La recommandation a pour objet, par nature, de servir de point de repère, d'encourager la transparence et la coordination des pratiques en matière de mobilité, et de contribuer à l’instauration d’un climat de compréhension mutuelle. |