Greek: 570 | Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης ανά κεφάλαιο ή ανά άρθρο Η παρούσα πρόταση απλουστεύει τις αντίστοιχες υποχρεώσεις που επιβάλλονται στα κράτη μέλη όσον αφορά την υποβολή έκθεσης εφαρμογής των οδηγιών και στην Επιτροπή όσον αφορά την υποβολή έκθεσης με βάση τις εθνικές εκθέσεις, δεδομένου ότι εναρμονίζει τη συχνότητα κατάρτισης των εκθέσεων και της υποβολής τους στην Επιτροπή, και προβλέπει μία μόνο έκθεση εφαρμογής, η οποία θα περιλαμβάνει ένα γενικό μέρος και ειδικά κεφάλαια για τις ιδιαίτερες πτυχές κάθε σχετικής οδηγίας (άρθρα 1 και 2). Το άρθρο 1 της πρότασης προσθέτει επομένως ένα νέο άρθρο 17α στην οδηγία 89/391/ΕΟΚ. Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή μία μόνο έκθεση εφαρμογής της οδηγίας αυτής και των ειδικών οδηγιών της, κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ (άρθρο 17α παράγραφος 1 της οδηγία 89/391/ΕΟΚ). Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνοχή και να διευκολυνθεί η αξιοποίηση των εθνικών εκθέσεων, η παρούσα πρόταση προβλέπει επίσης στο άρθρο 1 (άρθρο 17α παράγραφος 2 της οδηγία 89/391/ΕΟΚ) ότι η δομή της έκθεσης αυτής θα καθοριστεί από την Επιτροπή σε συνεργασία με τη Συμβουλευτική επιτροπή για την ασφάλεια και την υγεία στο χώρο εργασίας. Η δομή της έκθεσης, μαζί με ένα ερωτηματολόγιο με περισσότερες πληροφορίες για το περιεχόμενο, θα αποστέλλεται στα κράτη μέλη 6 μήνες πριν από τη λήξη της περιόδου που καλύπτει η έκθεση. Τα κράτη μέλη οφείλουν να διαβιβάσουν την έκθεσή τους στην Επιτροπή εντός προθεσμίας 9 μηνών από την πενταετή περίοδο που καλύπτει αυτή (βλ. άρθρο 1 της πρότασης – άρθρο 17α παράγραφος 3 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ). Η πρόταση προβλέπει επίσης στο άρθρο 1 (άρθρο 17α παράγραφος 4 της οδηγία 89/391/ΕΟΚ) ότι, με βάση τις εθνικές εκθέσεις, η Επιτροπή πραγματοποιεί συνολική αξιολόγηση της εφαρμογής των σχετικών οδηγιών καθώς και των ενδιάμεσων εξελίξεων και ενημερώνει τα άλλα θεσμικά όργανα για τα αποτελέσματα της εν λόγω αξιολόγησης και, κατά περίπτωση, για κάθε πρωτοβουλία που ενδεχομένως απαιτείται. Το άρθρο 2 της πρότασης προβλέπει την προσθήκη νέου άρθρου σχετικά με την έκθεση εφαρμογής στις οδηγίες που δεν είναι ειδικής οδηγίας κατά την έννοια του άρθρου 16 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ, δηλαδή τις οδηγίες 83/477/ΕΟΚ, 91/383/ΕΟΚ, 92/29/ΕΟΚ και 94/33/ΕΚ. Οι οδηγίες αυτές προβλέπουν ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις εκθέσεις εφαρμογής στην Επιτροπή υπό μορφή ειδικού κεφαλαίου της ενιαίας έκθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 17α παράγραφος 1 της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ και που θα χρησιμοποιηθεί επίσης ως βάση για την αξιολόγηση την οποία θα πραγματοποιήσει η Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου 17α. Το άρθρο 3 της πρότασης καταργεί τις διατάξεις σχετικά με τις εκθέσεις εφαρμογής που αναφέρονται στις προαναφερόμενες οδηγίες. Η πρόταση προβλέπει ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να συμμορφωθούν με τους νέους κανόνες (άρθρο 4). Η συμμόρφωση αυτή δεν συνεπάγεται οπωσδήποτε την έκδοση νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών πράξεων από τα κράτη μέλη. |
French: 570 | Explication détaillée de la proposition, par chapitre ou par article La présente proposition simplifie les obligations imposées respectivement aux États membres de faire rapport sur la mise en oeuvre pratique des directives, et à la Commission de faire rapport sur la base des rapports nationaux, dans la mesure où elle harmonise la périodicité de l'établissement des rapports et de leur transmission à la Commission, et prévoit un seul rapport de mise en œuvre pratique, qui inclura une partie générale et des chapitres spécifiques à chaque directive concernée (articles 1 et 2). L'article 1 de la proposition ajoute ainsi un nouvel article 17bis à la directive 89/391/CEE. Il prévoit que les États membres soumettent un rapport unique à la Commission sur la mise en œuvre pratique de la même directive, ainsi que des directives particulières au sens de l'article 16, paragraphe 1, de la directive 89/391/CEE (article 17bis, paragraphe 1, de la directive 89/391/CEE). En vue d'assurer la cohérence et de faciliter l'exploitation des rapports nationaux, la présente proposition prévoit également dans son article 1 (article 17bis, paragraphe 2, de la directive 89/391/CEE) que la structure du rapport sera définie par la Commission en coopération avec le comité consultatif pour la sécurité et la santé sur le lieu de travail. Cette structure, assortie d'un questionnaire précisant son contenu, sera adressée aux États membres six mois avant la fin de la période couverte par le rapport. Les États membres doivent transmettre leurs rapports à la Commission dans les neuf mois suivant la période de cinq ans qu'il couvre (voir article 1 de la proposition – article 17bis, paragraphe 3, de la directive 89/391/CEE). La proposition prévoit également dans son article 1 (article 17bis, paragraphe 4, de la directive 89/391/CEE) que, sur la base des rapports nationaux, la Commission procède à une évaluation d'ensemble de la mise en œuvre des directives concernées ainsi que des développements intervenus et informe les autres institutions des résultats de cette évaluation et, si nécessaire, de toute initiative qui s'avérerait nécessaire. L'article 2 de la proposition prévoit l'inclusion d'un nouvel article sur le rapport de mise en œuvre dans les directives qui ne sont pas des directives particulières au sens de l'article 16, paragraphe 1, de la directive 89/391/CEE, à savoir les directives 83/477/CEE, 91/383/CEE, 92/29/CEE et 94/33/CE prévoyant que les Etats membres transmettront leurs rapports de mise en œuvre à la Commission sous la forme d'un chapitre spécifique du rapport unique prévu à l’article 17 bis, paragraphes 1 à 3, de la directive 89/391/CEE et qui servira également de base à l'évaluation à effectuer par la Commission conformément au paragraphe 4 du même article 17 bis. L'article 3 de la proposition abroge les dispositions relatives aux rapports de mise en œuvre pratique mentionnées dans les directives citées. La proposition prévoit que les États membres prennent les mesures nécessaires pour se conformer aux nouvelles règles (article 4). Cette mise en conformité n'implique pas nécessairement l'adoption d'actes législatifs, réglementaires ou administratifs au niveau des États membres. |