Greek: Η παραποίηση/απομίμηση και η πειρατεία και, γενικότερα, οι παραβιάσεις της διανοητικής ιδιοκτησίας, αποτελούν φαινόμενα που εμφανίζονται ολοένα και συχνότερα και τα οποία αποκτούν σήμερα διεθνή διάσταση, απειλώντας σοβαρά τις εθνικές οικονομίες και τα κράτη. Οι διαφορές μεταξύ των εθνικών συστημάτων επιβολής κυρώσεων, πέραν του ότι πλήττουν την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, δυσχεραίνουν την αποτελεσματική καταπολέμηση της παραποίησης/απομίμησης και της πειρατείας. Η παραποίηση/απομίμηση και η πειρατεία, πέραν των οικονομικών και κοινωνικών τους επιπτώσεων, δημιουργούν επίσης προβλήματα και στον τομέα της προστασίας των καταναλωτών, ιδίως όταν διακυβεύονται η υγεία και η ασφάλεια. Η ανάπτυξη της χρήσης του Διαδικτύου επιτρέπει την άμεση διανομή των πειρατικών προϊόντων σε παγκόσμια κλίμακα. Τέλος, το φαινόμενο αυτό συνδέεται, όπως φαίνεται, ολοένα και περισσότερο με το οργανωμένο έγκλημα. Κατά συνέπεια, η καταπολέμησή του αποτελεί ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας για την Κοινότητα. Η παραποίηση/απομίμηση και η πειρατεία έχουν καταστεί δραστηριότητες ελκυστικές όσο και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες που οργανώνονται σε μεγάλη κλίμακα, όπως το λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Τα υψηλά δυνητικά κέρδη εξασφαλίζονται πράγματι χωρίς τον κίνδυνο σημαντικών νομικών κυρώσεων. Η οδηγία 2004/48/ΕΚ, της 29ης Απριλίου 2004, για την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας πρέπει επομένως να συμπληρωθεί με ποινικές διατάξεις για την ενίσχυση και τη βελτίωση της καταπολέμησης της παραποίησης/απομίμησης και της πειρατείας. Πέραν των μέτρων, των διαδικασιών και των μέτρων αποκατάστασης πολιτικού και διοικητικού χαρακτήρα που προβλέπει η οδηγία 2004/48/ΕΚ, οι ποινικές κυρώσεις συνιστούν εξάλλου, στις ενδεδειγμένες περιπτώσεις, μέσο για τη διασφάλιση της επιβολής των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας[1].
French: La contrefaçon et la piraterie et, de manière plus générale, les atteintes à la propriété intellectuelle, sont un phénomène en constante augmentation qui revêt aujourd'hui une dimension internationale, constituant une menace sérieuse pour les économies nationales et les Etats. Les disparités dans les régimes nationaux de sanction, outre qu'elles sont nuisibles au bon fonctionnement du marché intérieur, rendent difficile une lutte efficace contre la contrefaçon et la piraterie. En plus des conséquences économiques et sociales qu’elles entraînent, la contrefaçon et la piraterie posent également des problèmes de protection des consommateurs, notamment lorsque la santé et la sécurité sont en jeu. Le développement de l’usage de l’Internet permet une distribution instantanée et globale de produits piratés. Enfin, ce phénomène apparaît de plus en plus lié à la criminalité organisée. La lutte contre ce phénomène est donc d’une importance capitale pour la Communauté. La contrefaçon et la piraterie sont en effet devenues des activités attractives au même titre que d’autres activités criminelles organisées à grande échelle telles que le trafic illicite de drogue. Des profits potentiels élevés peuvent en effet être obtenus sans risque de sanctions légales importantes. Des dispositions pénales de renforcement et d’amélioration de la lutte contre la contrefaçon et la piraterie doivent donc compléter la directive 2004/48/CE du 29 avril 2004 relative au respect des droits de propriété intellectuelle. En plus des mesures, procédures et réparations de nature civile et administrative prévues au titre de cette directive 2004/48/CE, des sanctions pénales constituent en outre, dans les cas appropriés, un moyen d’assurer le respect des droits de propriété intellectuelle[1].