Greek: Οι μακροοικονομικές πολιτικές παρέμειναν συμβιβαστικές Επιμονή των δημοσιονομικών ελλειμμάτων | Σε ένα πλαίσιο συνεχιζόμενης αβεβαιότητας σε σχέση με την ισχύ της ανάκαμψης και αύξησης των τιμών της ενέργειας, οι οικονομικές πολιτικές παρέμειναν συμβιβαστικές το 2004. Η ΕΚΤ δεν μετέβαλε τα βασικά της επιτόκια ενώ ορισμένες κεντρικές τράπεζες της ΕΕ αύξησαν τα επιτόκιά τους ώστε να ελέγξουν τις πληθωριστικές τάσεις. Γενικά, στην ΕΕ-15 οι δημοσιονομικές πολιτικές παρέμειναν συνολικά ουδέτερες το 2004, όπως το επιβεβαιώνει η χαμηλή διακύμανση της διακριτικής συνιστώσας , ενώ οι αυτόματοι σταθεροποιητές κινήθηκαν ελεύθερα ώστε να υποστηρίξουν την οικονομική δραστηριότητα. Σε ορισμένα νέα κράτη μέλη, η εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών συνέτεινε σε πιο συμβιβαστικό προσανατολισμό της νομισματικής πολιτικής. Το 2004 πολλά κράτη μέλη με υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματα το 2003 κατέγραψαν περιορισμένη μόνο πρόοδο στην εξυγίανση της δημοσιονομικής τους κατάστασης. Σε συνδυασμό με χαμηλή ακόμη δυνητική ανάπτυξη το 2004, το ονομαστικό έλλειμμα αυξήθηκε κατά μέσο όρο για να φθάσει σχεδόν το 3% του ΑΕΠ στη ζώνη ευρώ και παρέμεινε αμετάβλητο, σε ελάχιστα χαμηλότερο επίπεδο στο σύνολο της ΕΕ. Οι αριθμοί αυτοί κρύβουν ωστόσο σημαντικές διαφορές ανάλογα με τα κράτη μέλη. Η μη ικανοποιητική επίδοση ορισμένων κρατών μελών έρχεται σε αντίθεση με τα υγιή σχεδόν ισοσκελισμένα ή πλεονασματικά αποτελέσματα που πέτυχαν ή διατήρησαν άλλα κράτη μέλη το 2003 ή το 2004 (Βέλγιο, Δανία, Εσθονία, Ισπανία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο, Φινλανδία και Σουηδία). |
French: Les politiques macroéconomiques sont restées accommodantes Persistance des déficits budgétaires | Dans un contexte d’incertitudes persistantes concernant la vigueur de la reprise et le niveau des prix de l’énergie, les politiques économiques sont restées accommodantes en 2004. La BCE n’a pas modifié ses taux directeurs alors que certaines banques centrales de l’UE relevaient leurs taux d’intérêt pour contrer les tensions inflationnistes. De manière générale, les politiques budgétaires dans l’UE-15 sont restées globalement neutres en 2004, comme le confirme la faible variation de la composante discrétionnaire, alors que les stabilisateurs automatiques ont librement joué pour soutenir l’activité économique. Dans certains nouveaux États membres, l’assainissement des finances publiques a permis une politique monétaire plus accommodante que celle qui aurait prévalu autrement. Plusieurs États membres, qui avaient affiché des déficits budgétaires importants en 2003, n’ont enregistré que des progrès limités dans l'assainissement de leur situation budgétaire en 2004. Conjugué à une croissance inférieure à son potentiel en 2004, il en a résulté une hausse du déficit nominal moyen dans la zone euro, qui a atteint près de 3% du PIB, ainsi qu’une stabilisation du déficit de l’ensemble de l’UE à un niveau à peine inférieur. Ces chiffres cachent cependant des différences de taille selon les États membres : la performance médiocre de certains États membres contraste avec celle d’autres États membres qui ont maintenu ou sont parvenus à des positions budgétaires saines, à savoir « proches de l’équilibre ou excédentaires », en 2003 ou 2004 (Belgique, Danemark, Estonie, Espagne, Irlande, Luxembourg, Finlande et Suède). |