Greek: (33) Όσον αφορά το πρώτο κριτήριο, ήτοι ότι οι επαγγελματικές αποφάσεις λαμβάνονται σε απόκριση σημάτων της αγοράς, δίχως σημαντική κρατική παρέμβαση και ότι οι δαπάνες αντανακλούν τις τιμές της αγοράς, σχετικά με μια εταιρεία συνάγεται το συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε απόδειξη πως το καταστατικό σύστασής της συμφωνούσε με αυτό. Συνεπώς, δεν υπήρχαν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι αποφάσεις της εν λόγω εταιρείας δεν ήταν δυνατόν να επηρεαστούν σημαντικά είτε από το κράτος, είτε μέσω του κρατικού μετόχου. Η εταιρεία διαφώνησε με τα συμπεράσματα της Επιτροπής ισχυριζόμενη ότι το καταστατικό σύστασής της αποτελεί αξιόπιστη εγγύηση ότι το κράτος δεν δύναται να ασκεί σημαντική επιρροή στις αποφάσεις της και ότι, ούτως ει άλλως, ο κρατικός μέτοχος είναι καταπιστευματοδόχος που εκπροσωπεί ιδιωτική επιχείρηση. Ωστόσο, το καταστατικό σύστασης της εταιρείας ορίζει την οργάνωση και τις διαδικασίες λήψης αποφάσεών της. Εφόσον η έρευνα αποκάλυψε ότι αυτό το καταστατικό σύστασης δεν τηρήθηκε και ότι μπορούσε να μεταβληθεί εύκολα από την ίδια την εταιρεία, συμπεραίνεται εύκολα ότι διατάξεις τέτοιου είδους καταστατικών σύστασης, που επιδιώκουν τη διασφάλιση του ότι το κράτος δεν δύναται να ασκήσει σημαντική επιρροή στην απόφαση της εταιρείας, είναι αναξιόπιστα και δεν παράσχουν οιαδήποτε εγγύηση ως προς το θέμα αυτό. Επίσης, η εταιρεία δεν παρείχε καμιά εξήγηση, πέραν της "προβολής", σχετικά με το γιατί το κρατικό ταμείο καταπιστεύματος ήταν ο πραγματικός του μέτοχος. Αντίθετα, κατά τη διάρκεια της επί τόπου επαλήθευσης ισχυρίστηκαν ότι αυτό θα επέτρεπε στην εταιρεία, μεταξύ άλλων, να έχει καλύτερη πρόσβαση σε χρηματοδότηση στο μέλλον. Συνεπώς, κρίθηκε πως ήταν σημαντικός ο κίνδυνος κρατικής παρέμβασης.
French: (33) S’agissant du premier critère (décisions concernant les prix et les coûts arrêtées en tenant compte des signaux du marché et sans intervention significative de l’État et coûts reflétant les valeurs du marché), il a été conclu, dans le cas d’une société, que rien ne prouvait que ses statuts étaient respectés et donc que ses décisions ne pouvaient pas être influencées de manière significative par l’État, notamment par l’intermédiaire de son actionnaire public. La société a contesté les conclusions de la Commission arguant que ses statuts garantissaient de manière fiable l’absence d’intervention significative de l’État dans ses décisions et que, de toute manière, son actionnaire public était une fiduciaire agissant pour le compte d’une société privée. Toutefois, les statuts définissent l’organisation et les procédures de prise de décision de la société. L’enquête ayant révélé qu’ils n’étaient pas respectés et pouvaient facilement être modifiés par la société elle-même, il peut raisonnablement être conclu que les éventuelles dispositions statutaires visant à assurer l’absence d’intervention significative de l’État dans les décisions de la société ne sont pas fiables et n’offrent aucune garantie en la matière. De plus, la société n’a pas donné d’autre explication que la "visibilité" au fait qu’une fiduciaire contrôlée par l’État détienne une partie de son capital. Au contraire, elle a déclaré, lors de la vérification sur place, que cela lui permettrait, entre autres, d’obtenir plus facilement des financements à l’avenir. Le risque d’intervention de l’État a donc été jugé important.