Greek: (136) Μετά την κοινολόγηση, προβλήθηκε το επιχείρημα ότι η εκτέλεση της ΕΤΕ μπορεί να είναι δυσχερέστερη και να προσφέρεται ευκολότερα για ψευδή δήλωση της τελωνειακής αξίας των εμπορευμάτων από ότι άλλες μορφές του μέτρου. Πράγματι, λόγω των ενδείξεων που υπάρχουν ότι έγινε καταστρατήγηση της ΕΤΕ μετά την επιβολή της την 1η Ιουλίου 2005, καθώς και των δυνατοτήτων αντισταθμιστικών μέτρων στον εν λόγω τομέα αγοράς, είναι απαραίτητο να καθιερωθεί διπλό σύστημα μέτρων. Το εν λόγω διπλό σύστημα συνίσταται σε μια ΕΤΕ (βλ. παραπάνω αιτιολογικές σκέψεις 129 έως 133) και σε κατ’ αποκοπήν δασμό. Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, ο κατ’ αποκοπήν δασμός υπολογίστηκε με βάση τον σταθμισμένο μέσον όρο του περιθωρίου της ζημίας, δεδομένου ότι διαπιστώθηκε ότι ήταν χαμηλότερο από τον σταθμισμένο μέσον όρο του περιθωρίου ντάμπινγκ. Για να εξασφαλιστεί η ουσιαστική τήρηση της ΕΤΕ, οι εισαγωγείς πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι εφόσον διαπιστωθεί, στο πλαίσιο επαλήθευσης μετά την εισαγωγή ότι α) η καθαρή τιμή «ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα» που πράγματι καταβλήθηκε από τον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη στην Κοινότητα («τιμή μετά την εισαγωγή») είναι κατώτερη από την καθαρή τιμή «ελεύθερο στα κοινοτικά σύνορα», πριν τον εκτελωνισμό, όπως προέκυψε από την τελωνειακή διασάφηση και ότι β) η τιμή μετά την εισαγωγή είναι κατώτερη από την ΕΤΕ, εφαρμόζεται αναδρομικά κατ’ αποκοπήν δασμός για τις σχετικές συναλλαγές, εκτός εάν από τον εφαρμοζόμενο κατ' αποκοπήν δασμό στον οποίο προστίθεται η τιμή μετά την εισαγωγή προκύπτει ποσό (πράγματι καταβληθείσα τιμή συν κατ' αποκοπήν δασμός) που παραμένει σε επίπεδο κατώτερο από την ΕΤΕ. Στην περίπτωση αυτή, εφαρμόζεται δασμός ισοδύναμος με τη διαφορά μεταξύ της ΕΤΕ και της τιμής μετά την εισαγωγή. Οι τελωνειακές αρχές θα πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή εγκαίρως εφόσον υπάρχουν ενδείξεις για ψευδή δήλωση.
French: (136) Après la communication des conclusions, il a été allégué qu’un prix minimum à l’importation pouvait être plus difficile à appliquer et plus propice à de fausses déclarations quant à la valeur en douane des marchandises que d'autres formes de mesures. En effet, compte tenu de certaines indications de contournement du prix minimum à l’importation depuis son institution le 1er juillet 2005 et des possibilités d’arrangements compensatoires dans ce secteur du marché, il est nécessaire d'introduire un double système de mesures. Ce double système comporte un prix minimum à l’importation (voir les considérants 129 à 133 ci-dessus) et un droit fixe. Conformément à l'article 9, paragraphe 4, du règlement de base, le droit fixe a été calculé sur la base de la marge moyenne pondérée de préjudice, celle-ci s’étant avérée inférieure à la marge moyenne pondérée de dumping. Pour garantir le respect effectif du prix minimum à l’importation, les importateurs doivent être informés du fait que, s’il est constaté à l'issue d'une vérification postérieure à l’importation, i) que le prix net franco frontière communautaire effectivement payé par le premier client indépendant dans la Communauté («prix postérieur à l’importation») est inférieur au prix net franco frontière communautaire, avant dédouanement, tel qu'il résulte de la déclaration en douane; et ii) que le prix postérieur à l’importation est inférieur au prix minimum à l’importation, un droit fixe s’appliquera rétroactivement aux transactions en cause, à moins que le droit fixe ajouté au prix postérieur à l’importation ne donne un montant (prix effectivement payé plus droit fixe) encore inférieur au prix minimum à l'importation. Dans ce cas, un montant de droit équivalant à la différence entre le prix minimum à l’importation et le prix postérieur à l’importation s'appliquera. Les autorités douanières doivent immédiatement informer la Commission lorsqu’elles se trouvent en présence d’indications d'une fausse déclaration.