Greek: Το άρθρο αυτό καθορίζει τους κανόνες για το τέλος που πρέπει να καταβληθεί από τους αιτούντες. Το τέλος πρόκειται να καλύψει το διοικητικό κόστος διεκπεραίωσης της αίτησης θεώρησης. Το ύψος του τέλους αντιστοιχεί στο ποσό που προβλέπεται από την απόφαση του Συμβουλίου 2006/440/ΕΚ της 1ης Ιουνίου 2006[8]. Το υπόλοιπο μέρος της παραγράφου 1 το οποίο ορίζει ότι το τέλος καταβάλλεται σε ευρώ ή στο νόμισμα της χώρας υποδοχής και ότι το τέλος επεξεργασίας δεν επιστρέφεται, εξακολουθεί να ισχύει. Η παράγραφος 2 εξασφαλίζει ότι οι αιτούντες λαμβάνουν απόδειξη και ενημερώνονται γραπτώς ότι το τέλος δεν επιστρέφεται. Η παράγραφος 3 αναφέρεται στα προβλήματα που ανακύπτουν όταν το τέλος επεξεργασίας χρεώνεται σε τοπικό νόμισμα. Για να αποφευχθούν οι αρνητικές συνέπειες για τους αιτούντες από τις διαφορές μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τους υπολογισμούς των συναλλαγματικών ισοτιμιών με διαφορετικά διαστήματα, προτείνεται η χρήση των ίδιων συναλλαγματικών ισοτιμιών, των συναλλαγματικών ισοτιμιών αναφοράς ευρώ και αλλοδαπών νομισμάτων (ΕΚΤ). Η παράγραφος 4 απαριθμεί τις κατηγορίες των προσώπων τα οποία απαλλάσσονται από το τέλος επεξεργασίας όπως προβλέπεται στην απόφαση του Συμβουλίου 2006/440/ΕΚ. Η παράγραφος 5 επιτρέπει στα κράτη μέλη να απαλλάσσουν από το τέλος επεξεργασίας ή να το μειώνουν ανάλογα με την περίπτωση. Αυτή η ήδη ισχύουσα δυνατότητα επιβεβαιώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου 2006/444/ΕΚ. Η παράγραφος 6 διατηρεί το ισχύον τέλος κατά τη διάρκεια προσωρινής περιόδου για τους υπηκόους τρίτων χωρών σχετικά με τις οποίες δόθηκε εντολή διαπραγμάτευσης συμφωνίας διευκόλυνσης της θεώρησης μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2007.
French: Cet article fixe les règles relatives aux droits que les demandeurs de visa doivent acquitter. Ces droits doivent couvrir les frais administratifs de traitement d’une demande de visa. Le montant de ces droits correspond au montant prévu par la décision 2006/440/CE du Conseil du 1er juin 2006[8]. La fin du paragraphe 1, qui dispose que les droits doivent être perçus en euros ou dans la monnaie du pays d’accueil et qu’ils ne sont pas remboursables, reste valide. Le paragraphe 2 garantit que les demandeurs obtiennent un reçu et sont informés par écrit que les droits ne sont pas remboursables. Le paragraphe 3 porte sur les problèmes que pose la perception des droits dans la monnaie locale. Afin d'éviter les effets négatifs qui peuvent découler pour les demandeurs de l’application de taux de change différents par les États membres, il est proposé d'utiliser le même taux de change, à savoir le taux de référence de l’euro fixé par la BCE. Le paragraphe 4 énumère les catégories de personnes qui sont exemptées du paiement des droits conformément à la décision 2006/440/CE du Conseil. Le paragraphe 5 permet aux États membres de réduire le montant des droits ou de renoncer à les percevoir au cas par cas. Cette possibilité, qui existe déjà, a été confirmée par la décision 2006/444/CE du Conseil. Le paragraphe 6 maintient provisoirement les droits existants, pour les ressortissants des pays tiers pour lesquels la Commission a reçu mandat de négocier, d’ici au 1er janvier 2007, un accord visant à faciliter la délivrance des visas.