Greek: Γενικό πλαίσιο Οι διεθνείς αερομεταφορές μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών διέπονται κατά κανόνα από διμερείς συμφωνίες αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών, από τα παραρτήματα των συμφωνιών αυτών και από άλλες συναφείς διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις. Οι συνήθεις ρήτρες περί καθορισμού αερομεταφορέων που περιέχονται στις διμερείς συμφωνίες των κρατών μελών για τις αεροπορικές υπηρεσίες παραβιάζουν το κοινοτικό δίκαιο. Επιτρέπουν στην τρίτη χώρα να απορρίψει, να ανακαλέσει ή να αναστείλει τις άδειες εκμετάλλευσης ή τις άδειες τεχνικής φύσεως ενός αερομεταφορέα ο οποίος έχει καθορισθεί από κάποιο κράτος μέλος αλλά δεν ανήκει ουσιαστικά στην κυριότητα και δεν είναι πραγματικά υπό τον έλεγχο του συγκεκριμένου κράτους μέλους ή υπηκόων του. Αυτό διαπιστώθηκε ότι αποτελεί διάκριση εις βάρος των κοινοτικών αερομεταφορέων που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος ενός κράτους μέλους αλλά ανήκουν σε υπηκόους άλλων κρατών μελών και ελέγχονται από αυτούς. Αυτό αντιβαίνει στο άρθρο 43 της Συνθήκης, το οποίο εγγυάται στους υπηκόους των κρατών μελών που ασκούν το δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης, την ίδια μεταχείριση στο κράτος μέλος υποδοχής τους με εκείνη της οποίας απολαύουν οι υπήκοοι του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Υπάρχουν και άλλα ζητήματα, όπως η φορολόγηση των αεροπορικών καυσίμων ή οι ναύλοι που επιβάλλουν οι αερομεταφορείς τρίτων χωρών στα ενδοκοινοτικά δρομολόγια, για τα οποία πρέπει να εξασφαλισθεί συμμόρφωση με το κοινοτικό δίκαιο μέσω τροποποίησης ή συμπλήρωσης των διατάξεων των υφιστάμενων διμερών συμφωνιών μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών στον τομέα των αεροπορικών υπηρεσιών. |
French: 120 | Contexte général Les relations internationales dans le domaine du transport aérien entre les États membres et les pays tiers ont été jusqu'à présent régies par des accords bilatéraux relatifs aux services aériens, et leurs annexes ou d'autres arrangements bilatéraux et multilatéraux connexes. Les clauses de désignation traditionnelles dans les accords bilatéraux des États membres relatifs aux services aériens sont contraires au droit communautaire. Elles permettent à un pays tiers de rejeter, de retirer ou de suspendre les permis ou autorisations d'un transporteur aérien qui a été désigné par un État membre, mais dont la propriété et le contrôle effectif n’appartiennent pas pour l’essentiel à cet État membre ou à ses ressortissants. Il a été constaté que cela constitue une discrimination envers les transporteurs communautaires établis sur le territoire d’un État membre, mais qui sont détenus et contrôlés par des ressortissants d’autres États membres. Il s'agit d'une violation de l'article 43 du traité, qui garantit aux ressortissants des États membres ayant exercé leur liberté d'établissement le même traitement dans l'État membre d'accueil que celui accordé aux ressortissants de cet État membre. En ce qui concerne d’autres points, comme la taxation du carburant d’aviation ou la tarification adoptées par des transporteurs aériens de pays tiers sur des liaisons intracommunautaires, la conformité au droit communautaire devrait être garantie en modifiant ou en complétant les dispositions figurant dans les accords bilatéraux relatifs aux services aériens conclus entre les États membres et des pays tiers. |