Greek: Η ΔΧΔ αποτελεί προσωρινό μέσο που προορίζεται να συμβάλει στην προκαταβολική κάλυψη των δαπανών για τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στο Μοντερέι, μέσω της έκδοσης ομολογιών στις διεθνείς κεφαλαιουχικές αγορές με βάση τις δεσμευτικές υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει χορηγοί σχετικά με την πραγματοποίηση τακτικών καταβολών στο εν λόγω μέσο. Δεν προορίζεται να παράσχει πρόσθετους πόρους επιπλέον αυτών για τους οποίους αναλήφθηκαν ήδη υποχρεώσεις στο Μοντερέι το 2002, αλλά θα μπορούσε να συμβάλει στην πλήρωση του χρηματοδοτικού ελλείμματος μέχρι το 2015, ώστε να επιτευχθούν οι ΑΣΧ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κρίνει ότι η πρόταση σχετικά με τη ΔΧΔ θα πρέπει να εξεταστεί με προσοχή, παρά το γεγονός ότι γεννά ορισμένους προβληματισμούς και θα πρέπει να διευκρινιστούν πολλές λεπτομέρειες, ιδίως όσον αφορά θέματα διακυβέρνησης. Η ιδέα της προκαταβολικής κάλυψης των δαπανών είναι δελεαστική δεδομένου ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεση συγκέντρωση πρόσθετων πόρων, θα πρέπει όμως σε μια τέτοια περίπτωση να ενισχυθεί η ικανότητα απορρόφησης των αναπτυσσομένων χωρών. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις για τις διάφορες γενεές στις δικαιούχους χώρες και στις χώρες χορηγούς. Το κόστος της διευκόλυνσης θα έφεραν τελικά οι μελλοντικοί φορολογούμενοι, αν και οι υποστηρικτές της σχετικής πρότασης ισχυρίζονται ότι το κόστος πρόκειται να ενταχθεί στους αυξημένους προϋπολογισμούς της βοήθειας που θα χορηγηθεί σύμφωνα με τις υποσχέσεις που διατυπώθηκαν κατά και μετά τη διάσκεψη στο Μοντερέι. Επίσης, μετά το 2015 οι προϋπολογισμοί της βοήθειας των χορηγών θα χρησιμοποιούνται εν μέρει για την επιστροφή των ποσών στους κατόχους των ομολογιών, με ενδεχόμενο κίνδυνο μείωσης του μεγέθους της ΕΑνΒ που προορίζεται για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Δεν είναι, εξάλλου, ακόμη σαφές ποια λογιστική μέθοδος θα χρησιμοποιηθεί για τις συνεισφορές των χορηγών, αλλά τουλάχιστον για τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι αυτή δεν θα εμποδίζει τη φορολογική διαφάνεια.
French: La FFI consiste en un mécanisme temporaire destiné à concentrer, en début d’exercice, les montants promis dans le cadre de Monterrey, par l’émission d’obligations sur les marchés financiers internationaux, les bailleurs de fonds s’engageant quant à eux à abonder de manière régulière cette facilité. En revanche, elle n’a pas pour vocation d’apporter des ressources supplémentaires par rapport aux engagements déjà souscrits à Monterrey en 2002, mais simplement d’aider à combler le déficit de financement d’ici 2015 et, ainsi, à atteindre les OMD. La Commission européenne estime que la proposition FFI mérite d’être étudiée de près, même si elle suscite certaines inquiétudes et si de nombreux détails doivent encore être clarifiés, notamment en termes de gouvernance. Si l’idée d’une concentration en début d’exercice des montants promis est séduisante dans la mesure où elle permettrait de mobiliser immédiatement des ressources supplémentaires, il n’en reste pas moins que la capacité d’absorption des pays en développement devrait, dans un tel scénario, être renforcée. Il faudrait également tenir compte des conséquences de cette démarche pour les différentes générations des pays bailleurs de fonds et bénéficiaires. Les coûts de la facilité seraient, à terme, supportés par les contribuables de demain, même si ses partisans font valoir qu’ils s’inscriraient dans le cadre des budgets d’aide accrue, établis sur la base des promesses faites à et depuis Monterrey. De plus, après 2015, les budgets d’aide des contributeurs à la FFI seraient en partie utilisés pour rembourser les obligataires de la FFI, avec le risque potentiel de voir se réduire les volumes d’APD disponibles pour les pays en développement. La méthode comptable qui serait utilisée pour les contributions des bailleurs de fonds reste elle aussi à définir, mais il importera d’assurer, à tout le moins pour les États membres de l’UE, qu’elle ne porte pas atteinte à la transparence fiscale.