Greek: 49. Όταν μετά τη εισφορά κεφαλαίου αποκαλύφθηκαν νέοι κίνδυνοι, οι συντελεστές φερεγγυότητας κινδύνευαν να ξαναγίνουν ανεπαρκείς. Για να αποφύγει νέα εισφορά κεφαλαίου, το ομόσπονδο κράτος του Βερολίνου αποφάσισε τη λύση της παροχής γενικών εγγυήσεων με τη βοήθεια ασπίδας έναντι κινδύνου. Κατά συνέπεια οι εγγυήσεις επενεργούν ομοίως με παροχή κεφαλαίου. Το πρόβλημα ωστόσο με τη ασπίδα έναντι κινδύνου ήταν ότι το ποσό της ενίσχυσης, το οποίο θα χορηγηθεί εντέλει, δεν είχε καθοριστεί σαφώς. Το ονομαστικό θεωρητικό ανώτατο ποσό, το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 45 της λεπτομερούς σύμβασης ανέρχεται σε 35,34 δισεκατ. ευρώ. Εάν εκκαθαριστεί από την πολλαπλή κάλυψη κινδύνων, το ανώτατο ποσό ανέρχεται σε 21,6 δισεκατ. ευρώ. Αυτό όμως εξακολουθεί να είναι ένα ονομαστικό μέγεθος, δηλαδή υπολογίζεται βάσει της πλήρους εμφάνισης όλων των κινδύνων, η οποία είναι απίθανη (βλέπε παραπάνω). Επομένως η Επιτροπή ήταν αναγκασμένη για λόγους επιμέλειας να υπολογίζει με το μοναδικό διαθέσιμο ανώτατο όριο, δηλαδή το όριο των 35,34 δισεκατ. ευρώ. Επειδή όμως αυτό το ποσό κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πραγματοποιούνταν, θα ήταν δυσανάλογο να χρησιμοποιηθεί ως βάση για τον καθορισμό των απαιτούμενων αντισταθμίσεων. Ήταν επομένως για την Επιτροπή αδύνατο να εκτιμήσει, αν οι προσφερόμενες αντισταθμίσεις ήταν επαρκείς σε σχέση με το ποσό της ενίσχυσης. Άλλωστε η Επιτροπή αμφισβητούσε ότι αυτές θα ήταν επαρκείς ακόμη και στην περίπτωση του best-case-scenario με πραγματοποιούμενες ενισχύσεις ύψους 3 δισεκατ. ευρώ επιπλέον της εισφοράς κεφαλαίου, σύμφωνα με το αδρό ενδεικτικό στοιχείο που περιγράφηκε παραπάνω. Επιπλέον η εμπειρία με υποθέσεις αναδιάρθρωσης δείχνουν ότι τα αισιόδοξα σενάρια πραγματοποιούνται σπανίως.
French: (49) Comme de nouveaux risques ont été découverts après l'injection de capital, les ratios de solvabilité risquaient une nouvelle fois d'être insuffisants. Afin d'éviter un nouvel apport de capital, le Land de Berlin a opté pour la solution de garanties générales à l'aide d'une protection contre les risques. Les garanties ont un effet analogue à celui d'une injection de capital. Or, le problème de cette protection contre les risques était que le montant de l'aide finalement accordée n'avait pas été fixé clairement. La valeur théorique maximale visée à l'article 45 de l'accord détaillé s'élève à 35,34 milliards d'euros. Après correction pour la comptabilisation multiple des risques, le plafond s'élève à 21,6 milliards d'euros, ce qui reste toujours une valeur nominale; en d'autres termes, on part de l'hypothèse que tous les risques se réaliseront pleinement, hypothèse improbable (voir plus haut). Par conséquent, par prudence, la Commission a dû recourir à la seule valeur maximale disponible, c'est‐à‐dire 35,34 milliards d'euros. Comme il était probable que ce montant ne serait pas réalisé, il était déraisonnable de le prendre pour base pour fixer les contreparties indispensables. Par conséquent, la Commission n'était pas en mesure d'apprécier si les contreparties proposées seraient suffisantes eu égard au montant de l'aide. Elle doutait du reste que même dans l'hypothèse la plus favorable, avec des aides effectives d'environ 3 milliards d'euros outre l'injection de capital, les contreparties fussent suffisantes eu égard au critère approximatif décrit plus haut. De plus, l'expérience d'autres affaires de restructuration montre que les hypothèses les plus favorables se réalisent rarement.