Greek: (111) Αν και η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί να λάβει υπόψη της και τις δαπάνες για τις εγγυήσεις ναύλωσης και ιδίων κεφαλαίων, επειδή από τη φύση τους συνδέονται με συγκεκριμένες συμβάσεις και πραγματοποιούνται μετά την παράδοση των σκαφών, η ίδια συλλογιστική δεν μπορεί να ισχύσει και για τις δαπάνες αναδιάρθρωσης που επιβάρυναν την επιχείρηση μετά το Δεκέμβριο του 1995. Και πράγματι, η σύμβαση ιδιωτικοποίησης σαφώς ανέφερε ότι η εταιρεία όφειλε κατ' ελάχιστον να χρησιμοποιήσει συγκεκριμένο αριθμό εργαζομένων μέχρι το τέλος του 1995. Εάν αυτή η δέσμευση δεν ετηρείτο και χρησιμοποιούνταν λιγότεροι εργαζόμενοι, προβλέπονταν αυστηρά πρόστιμα. Όλες οι ενισχύσεις που ενεκρίθησαν από την Επιτροπή για παύση λειτουργίας και κάλυψη ζημιών μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μόνο κατά την περίοδο αναδιάρθρωσης που έληγε τον Δεκέμβριο του 1995. Ως εκ τούτου, ήταν σαφές εξαρχής ότι, εάν η KWW ήθελε να απολύσει υπεράριθμους εργαζόμενους, θα έπρεπε να περιμένει μέχρι το τέλος του 1995, οι δε σχετικές δαπάνες δεν θα μπορούσαν να καλυφθούν με ενισχύσεις παύσης λειτουργίας ή κάλυψης ζημιών. Αυτό το χρονοδιάγραμμα ήταν απόλυτα σαφές από την αρχή της ιδιωτικοποίησης. Πρώτον, δεν είναι δυνατόν να αλλάξει αυτή συλλογιστική και να συνδεθούν οι δαπάνες αναδιάρθρωσης που ανελήφθησαν μετά το Δεκέμβριο του 1995 με συμβάσεις που εκτελέσθηκαν πριν από την ημερομηνία αυτή. Δεύτερον, η αναδιάρθρωση που πραγματοποιήθηκε μετά το 1995 ήταν φυσικό να μην οδηγήσει σε μείωση των εξόδων από συμβάσεις που εκτελέσθηκαν πριν από την ημερομηνία αυτή. Τρίτον, η πρόβλεψη της σύμβασης ιδιωτικοποίησης η οποία υποχρεώνει την εταιρεία να απασχολήσει ορισμένο αριθμό εργαζομένων αποτελεί εξωγενή και χωριστή δέσμευση, η οποία δεν μπορεί να συνδεθεί με συγκεκριμένες συμβάσεις.
French: (111) Si la Commission peut admettre de tenir compte des coûts relatifs aux garanties d’affrètement et de fonds propres parce qu’ils sont par leur nature liés à certains contrats et apparaissent par définition après la livraison des navires, on ne peut suivre le même raisonnement à l'égard des coûts de restructuration supportés par la société après décembre 1995. Le contrat de privatisation précisait en effet que la société devait employer un minimum précis de salariés jusqu’à fin 1995. Si elle ne respectait pas cet engagement, elle encourait de fortes amendes. Le total des aides à la fermeture et des aides à la couverture des pertes autorisé par la Commission ne pouvait s’appliquer qu’à la période de restructuration s’achevant en décembre 1995. Par conséquent, il était manifeste dès le départ que si KWW souhaitait licencier certains travailleurs surnuméraires, elle devrait attendre la fin de 1995 et ces coûts ne seraient pas couverts par les aides à la fermeture ou au fonctionnement. Ce calendrier était très clair dès la date de la privatisation. Tout d’abord, il n’est pas possible de modifier cette logique et de réattribuer les coûts de restructuration enregistrés après décembre 1995 aux contrats mis à exécution avant cette date. En deuxième lieu, la restructuration qui a eu lieu après 1995 n’a pas réduit les coûts pour les contrats exécutés avant cette date. En troisième lieu, la disposition du contrat de privatisation qui fait obligation à la société d’employer un nombre donné de travailleurs constitue un engagement exogène et distinct qui ne peut être lié à certains contrats.