Greek: (133) Η σύγκριση της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας με την μέση σταθμισμένη τιμή εξαγωγής ανά τύπο προϊόντος και στο στάδιο «εκ του εργοστασίου», για δύο από τους παραγωγούς-εξαγωγείς, έδειξε την ύπαρξη ντάμπινγκ. Επιπλέον, για τον ένα παραγωγό-εξαγωγέα, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι τιμές εξαγωγής, τον τελευταίο μήνα της περιόδου έρευνας («δεύτερο μέρος της περιόδου έρευνας»), διαπιστώθηκε ότι ήταν γενικά και κατά μέσο όρο υψηλότερες από εκείνες που εφαρμόζονταν κατά την περίοδο πριν από τον μήνα αυτόν («πρώτο μέρος της περιόδου έρευνας»). Ενώ στο δεύτερο μέρος της περιόδου έρευνας οι τιμές εξαγωγής ήταν υψηλές, και ως επί το πλείστον χωρίς ντάμπινγκ, σημαντικό ντάμπινγκ γινόταν κατά το πρώτο μέρος της περιόδου έρευνας, αφού οι τιμές εξαγωγής ήταν χαμηλότερες. Έτσι, υπήρχαν τιμές εξαγωγής που διέφεραν σημαντικά μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου μέρους της περιόδου έρευνας. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η σύγκριση με βάση τον μέσο όρο δεν θα έδειχνε το σημαντικό ντάμπινγκ που γινόταν κατά το πρώτο μέρος της περιόδου έρευνας, δεδομένου ότι η μέθοδος αυτή δεν θα επέτρεπε να ληφθούν δεόντως υπόψη οι σημαντικές διαφορές στις τιμές εξαγωγής μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου μέρους της περιόδου έρευνας. Συνεπώς, με βάση τα πορίσματα της αιτιολογικής σκέψης (124), προέκυψε το συμπέρασμα ότι η σταθμισμένη μέση κανονική αξία έπρεπε να συγκριθεί με τις τιμές όλων των μεμονωμένων εξαγωγών, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 11 του βασικού κανονισμού, ώστε να φανεί η πραγματική έκταση της ασκηθείσας πρακτικής ντάμπινγκ.
French: (133) La comparaison entre la valeur normale moyenne pondérée et le prix à l'exportation moyen pondéré, par type de produit et au niveau départ usine, révèle l'existence d'un dumping pour deux des producteurs-exportateurs. En outre, dans le cas d'un producteur-exportateur, il convient de noter qu'il a été constaté que les prix à l'exportation pratiqués au cours du dernier mois de la période d'enquête (ci-après dénommée «seconde partie de la période d'enquête») étaient, en général et en moyenne, supérieurs à ceux précédemment pratiqués («première partie de la période d'enquête»). En effet, au cours de la seconde partie de la période d'enquête, les prix à l'exportation ont été plus élevés et, la plupart du temps, ne faisaient pas l'objet d'un dumping, tandis qu'au cours de la première partie, un dumping significatif avait été pratiqué et les prix à l'exportation étaient plus bas. Ainsi, la configuration des prix à l'exportation a sensiblement différé entre la première et la seconde partie de la période d'enquête. Il a aussi été constaté que la comparaison de moyennes ne refléterait pas l'ampleur du dumping pratiqué pendant la première partie de la période d'enquête, car cette méthode ne permettrait pas de prendre dûment en compte la différence sensible observée dans la configuration des prix à l'exportation entre la première et la seconde partie de la période d'enquête. En conséquence, compte tenu des constatations exposées au considérant 124, il a été conclu qu'il convenait de comparer la valeur normale moyenne pondérée aux prix de toutes les exportations individuelles, conformément à l'article 2, paragraphe 11, du règlement de base, afin de refléter l'ampleur réelle du dumping pratiqué.