Greek: ότι, για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς ασφαλίσεων, το Συμβούλιο, στις 24 Ιουλίου 1973, εξέδωσε την οδηγία 73/239/ΕΟΚ για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφαλίσεως εκτός την ασφάλειας ζωής (4) (που ακόμη καλείται «πρώτη οδηγία») και, στις 22 Ιουνίου 1988, την οδηγία 88/357/ΕΟΚ για τον συντονισμό των νομοθετικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και για τη θέσπιση των διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ (5), (η οποία ακόμα καλείται «δεύτερη οδηγία») 7 ότι η οδηγία 88/357/ΕΟΚ κατέστησε ευχερέστερη για τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν την έδρα τους στην Κοινότητα την παροχή υπηρεσιών εντός των κρατών μελών, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους ασφαλισμένους να αποτείνονται όχι μόνο σε ασφαλιστές εγκατεστημένους στη χώρα τους, αλλά και σε ασφαλιστές που έχουν την έδρα τους στην Κοινότητα και είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη 7 ότι οι διατάξεις της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ και ειδικά εκείνες που αφορούν την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δεν καλύπτουν ορισμένους κινδύνους για τους οποίους οι ειδικοί κανόνες που είχαν θεσπιστεί από τις αρχές των κρατών μελών καθιστούσαν την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων ακατάλληλη τότε λόγω της φύσεώς τους και των κοινωνικών επιπτώσεων τους 7 ότι οι εξαιρέσεις αυτές επρόκειτο να επανεξεταστούν μετά από ορισμένη περίοδο εφαρμογής της δεύτερης οδηγίας 7 ότι μία από τις εξαιρέσεις αφορούσε την ασφάλιση αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων, εκτός της αστικής ευθύνης του μεταφορέα 7 ότι, πάντως, κατά την έκδοση της προαναφερόμενης οδηγίας, η Επιτροπή είχε αναλάβει την υποχρέωση να υποβάλει στο Συμβούλιο το συντομότερο δυνατό μια πρόταση που θα αφορούσε την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα της ασφαλίσεως της αστικής ευθύνης που προκύπτει από τη χρήση αυτοκινήτων οχημάτων (μη συμπεριλαμβανομένης της αστικής ευθύνης του μεταφορέα) 7 ότι, με την επιφύλαξη των διατάξεων της ίδιας οδηγίας που αφορούν την υποχρεωτική ασφάλιση, θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα μεταχειρίσεως του εν λόγω κλάδου ασφαλίσεως ευθύνης από αυτοκίνητα, ως κλάδου ασφαλίσεως μεγάλων κινδύνων, κατά την έννοια του άρθρου 5 της εν λόγω οδηγίας 7 ότι το καθεστώς μεγάλων κινδύνων θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί για τις ασφαλίσεις που καλύπτουν ζημίες ή απώλειες των χερσαίων αυτοκινήτων οχημάτων και των χερσαίων οχημάτων πλην των αυτοκινήτων οχημάτων 7 ότι η οδηγία 88/357/ΕΟΚ καθόρισε ότι οι κίνδυνοι που είναι δυνατόν να καλυφθούν με κοινοτική συνασφάλιση, κατά την έννοια της οδηγίας 78/473/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1978 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την κοινοτική συνασφάλιση (1) θα πρέπει να θεωρούνται μεγάλοι κίνδυνοι όπως αυτοί ορίζονται στην οδηγία 88/357/ΕΟΚ 7 ότι, εάν συμπεριληφθούν στην παρούσα οδηγία οι κλάδοι ασφάλισης των αυτοκινήτων στον ορισμό των μεγάλων κινδύνων που περιέχεται στην οδηγία 88/357/ΕΟΚ, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να συμπεριληφθούν οι εν λόγω κλάδοι στον κατάλογο των κλάδων που μπορούν να καλυφθούν με κοινοτική συνασφάλιση 7 ότι η οδηγία 72/166/ΕΟΚ της 24ης Απριλίου 1972 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων και με τον έλεγχο της υποχρεώσεως προς ασφάλιση της ευθύνης αυτής (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 90/232/ΕΟΚ (3), καθιέρωσε το σύστημα της πράσινης κάρτας και τις συμφωνίες μεταξύ των εθνικών γραφείων ασφαλίσεως αυτοκινήτων προκειμένου να καταστεί δυνατή η κατάργηση των ελέγχων της πράσινης κάρτας 7 ότι είναι ευκταίο, πάντως, να θεσπιστούν χάριν των κρατών μελών μεταβατικές διατάξεις για τη βαθμιαία εφαρμογή των ειδικών διατάξεων της παρούσας οδηγίας που έχουν σχέση με το καθεστώς μεγάλων κινδύνων για τους ως άνω κλάδους ασφαλίσεως, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης που οι κίνδυνοι καλύπτονται με συνασφάλιση 7 ότι, για να εξασφαλιστεί η συνέχιση της κανονικής λειτουργίας του συστήματος της πράσινης κάρτας και των συμφωνιών μεταξύ των γραφείων ασφαλίσεως αυτοκινήτων, είναι σκόπιμο να ζητηθεί από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που ασφαλίζουν την αστική ευθύνη από αυτοκίνητα σε κάποιο κράτος μέλος, υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών, να καταστούν μέλη και να συνεισφέρουν στη χρηματοδότηση του γραφείου ασφαλίσεως του εν λόγω κράτους μέλους 7 ότι η οδηγία 85/5/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 30ής Δεκεμβρίου 1983 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με την ασφάλιση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοικινήτων οχημάτων (4), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 90/232/ΕΟΚ, απαιτεί από τα κράτη μέλη να ιδρύσουν ή να εγκρίνουν οργανισμό (ταμείο εγγυήσεων) αποστολή του οποίου είναι να παρέχει αποζημίωση στα θύματα ατυχημάτων που προκάλεσαν οχήματα ανασφάλιστα ή αγνώστων στοιχείων 7 ότι κρίνεται ακόμη σκόπιμο να ζητηθεί από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που ασφαλίζουν την αστική ευθύνη που προκύπτει από την κυκλοφορία αυτοκινήτων οχημάτων σε κάποιο κράτος μέλος υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών, να συμμετέχουν ως μέλη στο ταμείο εγγύησης που έχει συσταθεί στο εν λόγω κράτος μέλος και να συνεισφέρουν στη χρηματοδότησή του 7 ότι οι κανόνες που ισχύουν σε ορισμένα κράτη μέλη σχετικά με την κάλυψη των επηυξημένων κινδύνων, ισχύουν για όλες τις επιχειρήσεις που καλύπτουν κινδύνους μέσω εγκατάστασης που βρίσκεται στην επικράτειά τους 7 ότι σκοπός των κανόνων αυτών είναι να διασφαλιστεί ότι ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της ασφάλισης της αστικής ευθύνης από αυτοκίνητα αντισταθμίζεται από τη δυνατότητα που έχουν οι ιδιοκτήτες αυτοκινήτου να συνάψουν αυτού του είδους την ασφαλιστική σύμβαση 7 ότι θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τους κανόνες αυτούς στις επιχειρήσεις που προσφέρουν υπηρεσίες στην επικράτειά τους, εφόσον αυτοί δικαιολογούνται από πλευράς δημοσίου συμφέροντος και δεν υπερβαίνουν το απαιτούμενο μέτρο για την επίτευξη του στόχου αυτού 7 ότι στον τομέα της ασφάλισης ευθύνης από αυτοκίνητα, η προστασία των συμφερόντων των ζημιωθέντων προσώπων που θα μπορούσαν να προβάλλουν απαιτήσεις αποζημίωσης αφορά όντως τον καθένα και συνεπώς θα ήταν ευκταίο να εξασφαλιστεί ότι τα πρόσωπα αυτά δεν θα υφίστανται ζημία ούτε θα τυγχάνουν δυσμενέστερης μεταχείρισης στις περιπτώσεις που η ασφάλιση της αστικής ευθύνης από αυτοκίνητα γίνεται υπό το καθεστώς της παροχής υπηρεσιών και όχι μέσω εγκαταστάσεως 7 ότι, για το σκοπό αυτό, και καθ' όσον τα συμφέροντα των εν λόγω προσώπων δεν προστατεύονται επαρκώς από τους κανόνες που εφαρμόζονται σε όσους παρέχουν υπηρεσίες μέσα στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένοι, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι το κράτος μέλος της παροχής υπηρεσιών θα απαιτεί από την επιχείρηση να διορίζει έναν αντιπρόσωπο διαμένοντα ή εγκατεστημένο στο έδαφός του ο οποίος θα συλλέγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες τις σχετικές με τις απαιτήσεις αποζημίωσης και ο οποίος θα διαθέτει επαρκείς εξουσίες για να εκπροσωπεί την επιχείρηση έναντι των προσώπων που υπέστησαν ζημίες και θα μπορούσαν να προβάλλουν απαιτήσεις αποζημίωσης συμπεριλαμβανομένης και της ικανοποίησης αυτών των απαιτήσεων και για να την εκπροσωπεί ή, εφόσον είναι αναγκαίο, να φροντίζει για την εκπροσώπησή της ενώπιον των δικαστηρίων και των αρχών αυτού του κράτους μέλους σχετικά με αυτές τις αξιώσεις 7 ότι ο εν λόγω αντιπρόσωπος μπορεί να κληθεί να αντιπροσωπεύσει την επιχείρηση ενώπιον των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους παροχής υπηρεσιών σχετικά με τον έλεγχο της ύπαρξης και της ισχύος ασφαλιστηρίου που έχει αντικείμενο την ασφάλιση της αστικής ευθύνης από αυτοκίνητα 7 ότι θα πρέπει να προβλεφθεί μια ευέλικτη διαδικασία με την οποία θα διαπιστώνεται αν υπάρχει αμοιβαιότητα με τις τρίτες χώρες σε κοινοτική κλίμακα 7 ότι σκοπός της διαδικασίας αυτής δεν είναι το κλείσιμο των χρηματαγορών της Κοινότητας, αλλά η προώθηση της φιλελευθεροποίησης των χρηματαγορών εν γένει σε άλλες τρίτες χώρες, δεδομένου ότι η Κοινότητα σκοπεύει να διατηρήσει τις χρηματαγορές της ανοιχτές στον υπόλοιπο κόσμο 7 ότι, προς το σκοπό αυτό, η παρούσα οδηγία θεσπίζει διαδικασίες διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες ή, σαν ύστατο μέσο, τη δυνατότητα λήψης μέτρων συνισταμένων σε αναστολή της χορήγησης νέων αδειών λειτουργίας ή σε περιορισμό των νέων αδειών λειτουργίας,
French: considérant que, dans le domaine de l'assurance de la responsabilité civile résultant de la circulation des véhicules automoteurs, la protection des intérêts des personnes qui ont subi un dommage et qui pourraient réclamer une indemnisation concerne en fait tout un chacun et qu'il est donc souhaitable de veiller à ce que ces personnes ne subissent pas de préjudice ou de désavantage lorsque l'assurance de la responsabilité civile résultant de la circulation des véhicules automoteurs est exercée en régime de prestation de services et non par le biais d'un établissement; qu'à cet effet, il convient de prévoir, dans la mesure où les intérêts des personnes en question ne sont pas suffisamment protégés par les règles s'appliquant au prestataire de services dans l'Etat membre dans lequel celui-ci est établi, que l'Etat membre de prestation de services exige de l'entreprise qu'elle désigne un représentant résidant ou établi sur son territoire qui réunira toutes les informations nécessaires en relation avec les dossiers d'indemnisation et disposera de pouvoirs suffisants pour représenter l'entreprise auprès des personnes qui ont subi un dommage et qui pourraient réclamer une demande d'indemnisation, y compris le paiement de celle-ci, et pour la représenter ou, si nécessaire, pour la faire représenter, en ce qui concerne ces demandes d'indemnisation devant les tribunaux et les autorités de cet Etat membre;considérant que ce représentant peut aussi être appelé à représenter l'entreprise devant les autorités compétentes de l'Etat membre de prestation de services pour ce qui est du contrôle de l'existence et de la validité de la police d'assurance de la responsabilité civile résultant de la circulation des véhicules automoteurs;considérant qu'il y a lieu de prévoir une procédure souple qui permette d'évaluer la réciprocité avec les pays tiers sur une base communautaire; que le but de cette procédure n'est pas de fermer les marchés financiers de la Communauté, mais, comme la Communauté se propose de garder ses marchés financiers ouverts au reste du monde, d'améliorer la libéralisation des marchés financiers globaux dansles pays tiers; que, à cette fin, la présente directive prévoit des procédures de négociation avec les pays tiers et, en dernier ressort, la possibilité de prendre des mesures consistant à suspendre de nouvelles demandes d'agrément ou à limiter les nouveaux agréments,