Greek: Η Επιτροπή δεσμεύτηκε να αναλύσει το θέμα των οργανισμών διαβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας μετά την υπόθεση Enron κατά τη διάρκεια του άτυπου συμβουλίου ΕCOFIN του Oviedo (Απρίλιος 2002). Στη συνέχεια, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε, το Φεβρουάριο του 2004, ψήφισμα για τους οργανισμούς διαβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας [1], κατόπιν της έκθεσης πρωτοβουλίας της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων του ΕΚ [2], με την οποία καλούσε την Επιτροπή να αξιολογήσει τις (ενδεχόμενες) ανάγκες νομοθετικής παρέμβασης στον τομέα. Το Μάρτιο του 2004, Μετά το σκάνδαλο Parmalat, η Επιτροπή εντόπισε, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη, τα κυριότερα κανονιστικά προβλήματα σε σχέση με τους οργανισμούς διαβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας. Τον Ιούλιο του 2004, η Επιτροπή ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών (CESR) να της παράσχει τεχνική συνδρομή και συμβουλές προκειμένου να αξιολογήσει την αναγκαιότητα προσφυγής σε ευρωπαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία ή άλλες λύσεις. Η CESR υπέβαλε τη γνωμοδότησή της στην Επιτροπή το Μάρτιο του 2005 [3]. Στο μεταξύ, εγκρίθηκαν ορισμένα βασικά νομοθετικά μέτρα που είχαν μείζονες επιπτώσεις για τους οργανισμούς διαβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας στο πλαίσιο του προγράμματος δράσης της Επιτροπής για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες (FSAP). Επιπλέον, η Διεθνής Οργάνωση Επιτροπών Εποπτείας Χρηματιστηρίων (IOSCO) δημοσίευσε, το Δεκέμβριο του 2004, τα βασικά στοιχεία του κώδικα καλής συμπεριφοράς των οργανισμών διαβάθμισης της πιστοληπτικής ικανότητας (κώδικας της IOSCO) [4].
French: C'est dans un contexte marqué par l'affaire Enron que la Commission s'était engagée à analyser la question des agences de notation lors du Conseil ECOFIN informel d'Oviedo (avril 2002). Le Parlement européen avait par la suite adopté, en février 2004, une résolution sur les agences de notation [1] s'inscrivant dans la foulée du rapport d'initiative élaboré par sa commission des affaires économiques et monétaires [2], dans laquelle il invitait la Commission à évaluer les (éventuels) besoins d'intervention législative dans ce domaine. En mars 2004, à la suite du scandale Parmalat, la Commission a procédé à l'identification, en collaboration avec le Parlement européen et les États membres, des principaux problèmes réglementaires qui se posaient en relation avec les agences de notation. En juillet 2004, la Commission a demandé au comité européen des régulateurs des marchés de valeurs mobilières (CERVM) de lui fournir assistance technique et conseils en vue d'évaluer la pertinence du recours à une initiative législative européenne ou à d'autres solutions. Le CERVM a remis son avis à la Commission en mars 2005 [3]. Dans l'intervalle, un certain nombre de mesures législatives clés ayant des implications majeures pour les agences de notation ont été adoptées dans le cadre de la mise en œuvre du plan d'action de la Commission sur les services financiers (PASF). De plus, l'Organisation internationale des commissions de valeurs mobilières ("OICV") a publié, en décembre 2004, ses éléments fondamentaux du code de bonne conduite des agences de notation de crédit ("code de l'OICV") [4].