Greek: ότι ο αριθμός και η φύση των τροποποιήσεων που ήταν και είναι ανάγκη να επέλθουν στην οδηγία 83/229/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Απριλίου 1983 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα υλικά και τα αντικείμενα από υμένα αναγεννημένης κυτταρίνης που προορίζονται να έλθουν σε επαφή με τα τρόφιμα (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 92/15/ΕΟΚ της Επιτροπής (3), υποδηλώνουν την ανάγκη να αντικατασταθεί η οδηγία αυτή 7 ότι τα κοινοτικά μέτρα που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία είναι απαραίτητα προς επίτευξη των στόχων της εσωτερικής αγοράς 7 ότι οι στόχοι αυτοί δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν από τα κράτη μέλη ξεχωριστά 7 ότι, εξάλλου, η υλοποίησή τους σε κοινοτικό επίπεδο προβλέπεται ήδη από την οδηγία 89/109/ΕΟΚ 7 ότι το άρθρο 2 της οδηγίας 89/109/ΕΟΚ ορίζει ότι τα υλικά και τα αντικείμενα στην τελική μορφή τους δεν πρέπει να μεταβιβάζουν στα τρόφιμα συστατικά σε ποσότητες που μπορεί να είναι επικίνδυνες για την ανθρώπινη υγεία ή να επιφέρουν απαράδεκτη μεταβολή της σύστασης των τροφίμων 7 ότι, για την πραγματοποίηση του στόχου αυτού όσον αφορά τις μεμβράνες αναγεννημένης κυτταρίνης, το κατάλληλο νομοθετικό μέσο είναι μια ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 3 της οδηγίας 89/109/ΕΟΚ 7 ότι τα συνθετικά περιβλήματα από αναγεννημένη κυτταρίνη πρέπει να αποτελούν αντικείμενο ειδικών διατάξεων 7 ότι η μέθοδος προσδιορισμού της μη μεταναστευτικότητας των χρωστικών υλών πρέπει να καθοριστεί σε μεταγενέστερο στάδιο 7 ότι, αναμένοντας τη θέσπιση κριτηρίων καθαρότητας και μεθόδων ανάλυσης, είναι σκόπιμο να συνεχιστεί η εφαρμογή των εθνικών διατάξεων 7 ότι η κατάρτιση καταλόγου εγκεκριμένων ουσιών, συνοδευόμενου από όρια για τις επιτρεπόμενες ποσότητες, επαρκεί κατ' αρχήν στην περίπτωση αυτή προς επίτευξη του στόχου που ορίζεται στο άρθρο 2 της οδηγίας 89/109/ΕΟΚ 7 ότι, ωστόσο, ο δις(2-υδροξυαιθυλ)αιθέρας (διαιθυλενογλυκόλη) και αιθανοδιόλη (μονοαιθυλενογκυκόλη) είναι δυνατόν να μεταναστεύσουν σε μεγάλο βαθμό σε ορισμένα τρόφιμα και, συνεπώς, προκειμένου να αποτραπεί το ενδεχόμενο αυτό, είναι σκοπιμότερο να καθοριστεί προληπτικά οριστικό ανώτατο επιτρεπόμενο όριο περιεκτικότητας των ουσιών αυτών στα τρόφιμα που έχουν έλθει σε επαφή με μεμβράνη αναγεννημένης κυτταρίνης 7 ότι, για τους λόγους προστασίας της υγείας του καταναλωτή, πρέπει να αποφεύγεται η άμεση επαφή των τυπωμένων τμημάτων των μεμβρανών αναγεννημένης κυτταρίνης με τα τρόφιμα 7 ότι, στις περιπτώσεις επαγγελματικής χρήσεως μεμβρανών αναγεννημένης κυτταρίνης για υλικά και αντικείμενα που προορίζονται να έρθουν σε επαφή με τρόφιμα, εξαιρέσει αυτών που, ως εκ της φύσεώς των, προορίζονται για την εν λόγω χρήση, πρέπει να υποβάλλεται η γραπτή δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 5 της οδηγίας 89/109/ΕΟΚ 7 ότι τα μέτρα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία είναι σύμφωνα με τη γνώμη της Μόνιμης Επιτροπής Τροφίμων,
French: considérant que, compte tenu du nombre et de la nature des modifications qui ont dû être apportées et doivent être apportées actuellement à la directive 83/229/CEE du Conseil, du 25 avril 1983, relative au rapprochement des législations des États membres concernant les matériaux et objets en pellicule de cellulose régénérée, destinés à entrer en contact avec les denrées alimentaires (2), modifiée en dernier lieu par la directive 92/15/CEE de la Commission (3), il convient de la remplacer;considérant que, compte tenu de la portée et des effets de l'action envisagée, les mesures communautaires prévues par la présente directive sont non seulement nécessaires mais aussi indispensables à la réalisation des objectifs du marché intérieur; que ces objectifs ne peuvent être atteints séparément par les États membres; que, par ailleurs, leur réalisation au niveau communautaire est déjà prévue par la directive 89/109/CEE;considérant que l'article 2 de la directive 89/109/CEE dispose que les matériaux et objets à l'état de produits finis ne doivent pas céder leurs constituants aux denrées alimentaires dans une quantité susceptible de présenter un danger pour la santé humaine ou d'entraîner une modification inacceptable de la composition des denrées alimentaires;considérant que, pour atteindre cet objectif, dans le cas des pellicules de cellulose régénérée, l'instrument approprié était une directive spécifique au sens de l'article 3 de la directive 89/109/CEE;considérant que les boyaux synthétiques de cellulose régénérée devront faire l'objet de dispositions particulières;considérant que la méthode de détermination de l'absence de migration des matières colorantes devra être établie ultérieurement;considérant que, en attendant l'élaboration de critères de pureté et de méthodes d'analyse, les dispositions nationales restent applicables;considérant que l'établissement d'une liste de substances autorisées, assortie des quantités à ne pas dépasser, est en principe suffisant en l'occurrence pour atteindre l'objectif fixé à l'article 2 de la directive 89/109/CEE;considérant toutefois que le bis (2-hydroxyéthyl)éther (= diéthylèneglycol) et l'éthanediol (= monoéthylèneglycol) peuvent migrer dans des proportions importantes vers certaines denrées alimentaires et que, en vue d'éviter cette possibilité, il est préférable, à titre préventif, d'arrêter définitivement la quantité maximale autorisée de ces substances dans les denrées alimentaires qui ont été en contact avec une pellicule de cellulose régénérée;considérant qu'il est opportun, pour la défense de la santé du consommateur, d'éviter que les parties imprimées des pellicules de cellulose régénérée entrent en contact direct avec les denrées alimentaires;considérant que la déclaration écrite visée à l'article 6 paragraphe 5 de la directive 89/109/CEE doit être fournie en cas d'utilisation professionnelle des pellicules de cellulose régénérée comme matériaux et objets destinés à être mis en contact avec les denrées alimentaires, sauf s'ils sont, de par leur nature, destinés à cet usage;considérant que les mesures prévues à la présente directive sont conformes à l'avis du comité permanent des denrées alimentaires,