Greek: Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[12] προβλέπει βασικούς κανόνες σχετικά με τη σύννομη και θεμιτή επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα καθώς και με τα δικαιώματα του ενδιαφερομένου προσώπου. Περιέχει διατάξεις σχετικά με τα ένδικα μέσα, την ευθύνη και τις κυρώσεις, τη μεταφορά δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτες χώρες, τους κώδικες δεοντολογίας, τις ειδικές αρχές ελέγχου και μία ομάδα προστασίας, καθώς και τα κοινοτικά μέτρα εκτέλεσης. Πάντως, η οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δραστηριότητες που διαφεύγουν του πεδίου εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, όπως οι προβλεπόμενες στον τίτλο VI της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίζουν τα ίδια για τους κανόνες τους οποίους κρίνουν κατάλληλους σχετικά με την επεξεργασία και την προστασία των δεδομένων. Στο πλαίσιο του τίτλου VI ΣΕΕ, η προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα διέπεται από διάφορα ειδικά μέσα. Πρόκειται ιδίως για μέσα που θεσπίζουν κοινά συστήματα πληροφοριών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως : η σύμβαση εφαρμογής της συμφωνίας Σένγκεν, που υπογράφηκε το 1990 και περιέχει ειδικές διατάξεις σχετικά με την προστασία των δεδομένων που εφαρμόζονται στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν·[13] η σύμβαση Ευρωπόλ του 1995[14] και μεταξύ άλλων οι κανόνες που αφορούν τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Ευρωπόλ σε τρίτα κράτη και οργανισμούς·[15] η απόφαση για τη σύσταση της Eurojust του 2002[16] και οι διατάξεις του εσωτερικού κανονισμού της Eurojust σχετικά με την επεξεργασία και την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα·[17] η σύμβαση η βασιζόμενη στο άρθρο Κ.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τη χρήση της πληροφορικής στον τελωνειακό τομέα του 1995, περιλαμβανομένων των διατάξεων σχετικά με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που εφαρμόζονται από το τελωνιακό σύστημα πληροφοριών·[18] καθώς και η σύμβαση για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2000 και ιδίως το άρθρο 23[19]. Όσον αφορά το σύστημα πληροφοριών Σένγκεν, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη θέσπιση, τη λειτουργία και τη χρήση του συστήματος πληροφοριών Σένγκεν δεύτερης γενιάς (SIS II), σχετικά με το οποίο η Επιτροπή υπέβαλε ήδη προτάσεις ενόψει της έκδοσης μιας απόφασης του Συμβουλίου[20] και δύο κανονισμών.[21]
French: La directive 95/46/CE du Parlement européen et du Conseil du 24 octobre 1995 relative à la protection des personnes physiques à l'égard du traitement des données à caractère personnel et à la libre circulation de ces données[12] édicte des règles fondamentales concernant la licéité du traitement de données à caractère personnel ainsi que les droits de la personne concernée. Elle contient des dispositions relatives aux voies de recours, aux responsabilités et aux sanctions, au transfert de données à caractère personnel vers des pays tiers, aux codes de conduite, à des autorités de contrôle particulières et à un groupe de protection, ainsi que des dispositions d'application communautaires. Toutefois, la directive ne s'applique pas aux activités qui échappent au champ d'application du droit communautaire, comme celles prévues par le titre VI du traité sur l'Union européenne (TUE). En conséquence, les États membres sont autorisés à décider eux-mêmes des normes qu'ils jugent appropriées au regard du traitement et de la protection des données. Dans le cadre du titre VI TUE, la protection des données à caractère personnel est régie par différents instruments spécifiques. Il s'agit notamment d'instruments qui instaurent des systèmes d'information communs au niveau européen, comme: la convention d'application de l'accord de Schengen, signée en 1990 et contenant des dispositions spécifiques sur la protection des données applicables au Système d'information Schengen;[13] la convention Europol de 1995[14] et, entre autres, les règles relatives à la transmission de données à caractère personnel par Europol à des États et des instances tiers;[15] la décision créant Eurojust de 2002[16] et les dispositions du règlement intérieur d'Eurojust relatives au traitement et à la protection des données à caractère personnel;[17] la Convention sur l'emploi de l'informatique dans le domaine des douanes de 1995, y compris les dispositions relatives à la protection des données à caractère personnel applicables au système d'information des douanes;[18] ainsi que la convention relative à l'entraide judiciaire en matière pénale entre les États membres de l'Union européenne de 2000, et notamment son article 23.[19] En ce qui concerne le système d'information Schengen, il convient de porter une attention particulière à l'établissement, au fonctionnement et à l'utilisation du système d'information Schengen de deuxième génération (SIS II), à propos duquel la Commission a déjà présenté des propositions en vue de l'adoption d'une décision du Conseil[20] et de deux règlements.[21]