Greek: 120 | Γενικό πλαίσιο Στις 23 Ιουλίου 1992, το τελικό στάδιο ελευθέρωσης των αεροπορικών μεταφορών στην Κοινότητα ολοκληρώθηκε με την έκδοση των τριών κανονισμών του Συμβουλίου – αριθ. 2407/92, 2408/92 και 2409/92 – γνωστών ως "τρίτη δέσμη μέτρων". Προηγήθηκαν της δέσμης αυτής η "πρώτη δέσμη" που εκδόθηκε το Δεκέμβριο του 1987 και η "δεύτερη δέσμη" τον Ιούνιο του 1990. Μετά από δέκα και πλέον χρόνια από την έναρξη ισχύος της, η τρίτη δέσμη μέτρων έχει εκπληρώσει σε μεγάλο βαθμό την αποστολή της, διότι επέτρεψε την χωρίς προηγούμενο εξάπλωση των αερομεταφορών στην Ευρώπη. Τα παλιά μονοπώλια σαρώθηκαν, καθιερώθηκαν οι ενδοκοινοτικές ενδομεταφορές και εντάθηκε ο ανταγωνισμός σε όλες τις αγορές προς όφελος των καταναλωτών. Παρά την επιτυχία αυτή, οι περισσότερες αεροπορικές εταιρείες της Κοινότητας εξακολουθούν να πάσχουν από πλεονασματική μεταφορική ικανότητα και από την υπερβολική κατάτμηση της αγοράς. Η ανομοιογενής εφαρμογή της τρίτης δέσμης στα κράτη μέλη και οι χρονίζοντες περιορισμοί στις ενδοκοινοτικές αεροπορικές γραμμές έχουν τις εξής συνέπειες: o Μη ισότιμοι όροι: η απόδοση της αγοράς θίγεται από τη νόθευση του ανταγωνισμού (π.χ. ποικίλου βαθμού εφαρμογή των απαιτήσεων για την άδεια εκμετάλλευσης, διακρίσεις μεταξύ αερομεταφορέων της ΕΕ για λόγους εθνικότητας, μεροληπτική μεταχείριση στις διαδρομές προς τρίτες χώρες, κλπ.). o Ανομοιογενής εφαρμογή των κανόνων που διέπουν τη μίσθωση αεροσκαφών με το πλήρωμά τους από τρίτες χώρες, η οποία επέφερε νόθευση του ανταγωνισμού και κοινωνικές επιπτώσεις. o Οι επιβάτες δεν αποκομίζουν πλήρως τα οφέλη της εσωτερικής αγοράς εξαιτίας της αδιαφάνειας που επικρατεί όσον αφορά τις τιμές ή τις μεροληπτικές πρακτικές βάσει του τόπου διαμονής. |
French: 120 | Contexte général Le 23 juillet 1992, l’ultime étape de la libéralisation des transports aériens dans la Communauté a été franchie avec l'adoption des trois règlements du Conseil (n° 2407/92, 2408/92 et 2409/92), communément appelés le «troisième paquet aérien». Ces mesures faisaient suite au «premier paquet aérien» adopté en décembre 1987 et au «deuxième paquet aérien» de juin 1990. Plus de dix ans après son entrée en vigueur, le troisième paquet a dans une large mesure rempli son rôle en permettant une expansion sans précédent des transports aériens en Europe. Les anciens monopoles ont été emportés par cette vague, le cabotage intracommunautaire s’est mis en place, et la concurrence s'est intensifiée sur tous les marchés au profit des consommateurs. Malgré cette réussite, la plupart des compagnies aériennes de la Communauté continuent à souffrir de la surcapacité et de la fragmentation excessive du marché. L'application non homogène du troisième paquet dans les divers États membres et les dernières restrictions qui continuent de peser sur les services aériens intracommunautaires se traduisent par les effets suivants: o absence de conditions de concurrence équitables: les distorsions de concurrence (diversité des exigences relatives aux licences d’exploitation, discrimination entre les transporteurs de l'UE sur la base de la nationalité, traitement discriminatoire pour les liaisons avec les pays tiers, etc.) nuisent à l’efficacité du marché; o application non homogène des règles régissant la location d’aéronefs de pays tiers avec équipage et, partant, distorsions de concurrence et implications sociales; o passagers ne profitant pas pleinement du marché intérieur en raison du manque de transparence des prix ou de pratiques discriminatoires basées sur le lieu de résidence. |