Greek: Προκειμένου να επιτύχει βιώσιμη παγκόσμια ανταγωνιστικότητα, η ΕΕ δεν έχει άλλη επιλογή από το να καταστεί μια δυναμική οικονομία της γνώσης. Γι’ αυτό, κατά την προώθηση της νέας σύμπραξης της Λισσαβώνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση[1], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επέλεξε τη γνώση και την καινοτομία για την ανάπτυξη ως έναν από του τρεις κύριους τομείς δράσης. Η παρούσα ανακοίνωση διευκρινίζει τις ενέργειες στον εν λόγω τομέα σύμφωνα με την πρωταρχική εταιρική σχέση Κοινότητας–κρατών μελών με βάση τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές (ΟΚΓ)[2] για την προετοιμασία των εθνικών μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων (ΕΜΠ) και το κοινοτικό πρόγραμμα της Λισσαβώνας (ΚΠΛ)[3]. Προκειμένου να δώσει έμφαση στην πλήρη συμφωνία με το ΚΠΛ και τις ΟΚΓ, που θεσπίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η περίληψη κάθε κεφαλαίου παρέχει τις παραπομπές στα σχετικά έγγραφα. Οι πολιτικές για την καινοτομία και την έρευνα κατέχουν κεντρική θέση, δεδομένου ότι μαζί καλύπτουν το πλήρες φάσμα των θεμάτων που επηρεάζουν τη δημιουργία νέων γνώσεων και ιδεών, τη χρήση τους και την εμπορική τους εκμετάλλευση. Η επίτευξη σημαντικής και βιώσιμης ανάπτυξης απαιτεί την αποφασιστική εφαρμογή μιας ολοκληρωμένης πολιτικής. Η ΕΕ πρέπει να κινητοποιήσει ένα συνεκτικό μίγμα μέσων που καλύπτουν την έρευνα, την καινοτομία και άλλες σχετικές πολιτικές. Χρειάζεται συντονισμός μεταξύ του επιπέδου των κρατών μελών, του περιφερειακού και του ευρωπαϊκού επιπέδου, ενώ η ευρωπαϊκή δράση πρέπει να υποστηρίζει και να συμπληρώνει τις προσπάθειες των εθνικών αρχών και του ιδιωτικού τομέα. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης του 2002 έθεσε το στόχο να αυξηθούν οι συνολικές επενδύσεις έρευνας στην ΕΕ από 1,9% του ΑΕγχΠ σε περίπου 3% έως το 2010, αυξάνοντας το ποσοστό ιδιωτικής χρηματοδότησης από 55% σε δύο τρίτα. Τα κράτη μέλη πρέπει να μεταρρυθμίσουν και να ενισχύσουν τα δημόσια συστήματά τους έρευνας και καινοτομίας, να διευκολύνουν τις εταιρικές σχέσεις (συμπράξεις) μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, να εξασφαλίσουν ευνοϊκό κανονιστικό περιβάλλον, να βοηθήσουν την ανάπτυξη υποστηρικτικών χρηματοοικονομικών αγορών και να δημιουργήσουν ελκυστικούς όρους εκπαίδευσης, κατάρτισης και σταδιοδρομίας προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος.
French: Pour parvenir à une compétitivité globale durable, l’UE n’a pas d’autres choix que de devenir une économie de la connaissance dynamique. C’est pourquoi, en lançant le nouveau partenariat de Lisbonne pour la croissance et l’emploi[1], le Conseil européen a désigné la connaissance et l’innovation au service de la croissance comme l’un des trois principaux domaines d’action. La présente communication précise les actions dans ce domaine conformément au nouveau partenariat global Communauté - États membres basé sur les lignes directrices intégrées[2] (LDI) pour la préparation des Programmes de Réforme Nationaux (PRN) et sur le Programme Communautaire de Lisbonne[3] (PCL). Afin d’identifier clairement la cohérence avec le PCL et les LDI retenues par le Conseil européen, le résumé de chaque chapitre fait référence à ces différents documents. Les politiques en matière de recherche et d'innovation sont au cœur de cette stratégie de compétitivité, car elle couvrent l’ensemble des questions relatives à l’émergence de connaissances et d'idées nouvelles, à leur utilisation et à leur exploitation commerciale.Parvenir à une croissance forte et durable exige une réponse politique intégrée énergique. L’UE doit mobiliser un ensemble cohérent d'instruments couvrant la recherche, l'innovation et d'autres politiques connexes. Il faut assurer une coordination entre les niveaux national, régional et européen et l'action européenne devrait soutenir et compléter les efforts des autorités nationales et du secteur privé. Le Conseil européen de Barcelone de 2002 a fixé comme objectif de porter l’investissement en faveur de la recherche dans l’UE de 1,9% du PIB à près de 3% en 2010, la part des fonds privés passant de 55% à deux-tiers du total environ. Pour réaliser cet objectif, les États membres doivent réformer et renforcer leur système public de recherche et d'innovation, faciliter les partenariats public-privé, garantir un environnement réglementaire favorable, aider à développer des marchés financiers porteurs et créer un enseignement, une formation et des perspectives de carrière attractifs.