Greek: (84) Οι ακτοπλοϊκές συνδέσεις εντάσσονται στο πλαίσιο της εφαρμογής του άρθρου 4 του αναφερθέντος κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 του Συμβουλίου και, για την εξέταση των κρατικών ενισχύσεων, στο πλαίσιο των κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών [39]. Στο σημερινό τους κείμενο, οι κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές προβλέπουν, στο τμήμα 9, ότι "(…) επιτρέπεται η επιβολή υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας ή η σύναψη συμβάσεων ανάθεσης δημόσιας υπηρεσίας για τις υπηρεσίες που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 του Συμβουλίου", δηλαδή για τις τακτικές γραμμές από και προς νήσους αλλά και μεταξύ αυτών, και για την εκτέλεση ακτοπλοϊκών γραμμών. Γι’ αυτού του είδους τις γραμμές, επομένως, οι αντισταθμίσεις υπόκεινται στους κανόνες που προβλέπονται στην προαναφερόμενη διάταξη, αλλά και στους κανόνες σε θέματα κρατικών ενισχύσεων, όπως προβλέπονται στη συνθήκη και έχουν ερμηνευθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Στην προηγούμενη έκδοση των εν λόγω κοινοτικών κατευθυντηρίων γραμμών, το σημείο 9 ορίζει ότι "οι υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας είναι δυνατόν να επιβληθούν σε εκείνες τις τακτικές γραμμές με προορισμό λιμένες που εξυπηρετούν ακριτικές περιοχές της Κοινότητας ή σε εκείνα τα δρομολόγια που εκτελούνται ελλιπώς και τα οποία κρίνονται ζωτικά για την οικονομική ανάπτυξη των σχετικών περιοχών, στις περιπτώσεις που η λειτουργία των δυνάμεων της αγοράς δεν διασφαλίζει σε επαρκή βαθμό το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών". Από τη νομολογία συνάγεται επίσης ότι είναι δυνατόν να επιβληθούν υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας μόνο όταν ανταποκρίνονται σε πραγματική ανάγκη, η οποία δεν είναι δυνατόν να καλυφθεί με την ελεύθερη δράση των δυνάμεων της αγοράς [40].
French: (84) Les liaisons de cabotage relèvent de l’article 4 du règlement (CEE) no 3577/92 et, du point de vue de l’examen des aides d’État, des orientations communautaires sur les aides d’État au transport maritime [39]. Dans leur version actuelle, ces dernières établissent, à la section 9, que "[…] des obligations de service public peuvent être imposées ou des contrats de service public peuvent être conclus pour les services indiqués à l’article 4 du règlement (CEE) no 3577/92", à savoir pour des services réguliers à destination et en provenance d’îles ainsi qu’entre des îles et pour la prestation de services de cabotage. Pour ces services, donc, les compensations sont soumises aux règles indiquées dans cette disposition ainsi qu’aux règles en matière d’aides d’État telles qu’établies par le traité et comme interprétées par la Cour de justice. La version précédente de ces lignes directrices indiquait en son point 9 que "des obligations de service public peuvent être imposées pour des services réguliers à destination de ports desservant des régions périphériques de la Communauté ou pour des itinéraires mal desservis considérés comme vitaux pour le développement économique des régions concernées, dans les cas où le jeu des forces du marché n’assure pas un niveau de service suffisant". Il ressort par ailleurs de la jurisprudence que des obligations de service public ne peuvent être imposées que si elles répondent à un besoin réel que le simple jeu des forces du marché ne permet pas de satisfaire [40].