FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: Υποδιαίρεση 29Τα ύδατα που οριοθετούνται από μία γραμμή που σύρεται από ένα σημείο της ανατολικής ηπειρωτικής ακτής της Σουηδίας που βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 60° 30' Β και κατευθύνεται ανατολικά έως την ηπειρωτική ακτή της Φινλανδίας· κατόπιν, προς νότια κατεύθυνση κατά μήκος της δυτικής και νότιας ακτής της Φινλανδίας έως το σημείο της νότιας ηπειρωτικής ακτής που βρίσκεται σε γεωγραφικό μήκος 23° 00' Α· κατόπιν, νότια έως γεωγραφικό πλάτος 59° 00' Β· στη συνέχεια, ανατολικά έως την ηπειρωτική ακτή της Εσθονίας· κατόπιν, προς νότια κατεύθυνση κατά μήκος της δυτικής ακτής της Εσθονίας έως το σημείο που βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 58° 30' Β· κατόπιν δυτικά ,έως την ανατολική ακτή της Νήσου Saaremaa· κατόπιν, περνώντας βόρεια της Νήσου Saaremaa έως το σημείο της δυτικής της ακτής που βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 58° 30' Β· κατόπιν, δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 19° 00' Α· κατόπιν, βόρεια, έως το σημείο της ανατολικής ηπειρωτικής ακτής της Σουηδίας που βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 59° 41' Β· κατόπιν, προς βόρεια κατεύθυνση κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Σουηδίας, έως το σημείο αναχώρησης.Υποδιαίρεση 30
Greek: Τα ύδατα που οριοθετούνται από μία γραμμή που σύρεται από ένα σημείο της ανατολικής ακτής της Σουηδίας το οποίο βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 63° 30' Β και κατευθύνεται ανατολικά έως την ηπειρωτική ακτή της Φινλανδίας· από κατόπιν, προς νότια κατεύθυνση κατά μήκος της ακτής της Φινλανδίας έως ένα σημείο που βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 60° 30' Β· στη συνέχεια, δυτικά έως την ηπειρωτική ακτή της Σουηδίας· κατόπιν, προς βόρεια κατεύθυνση κατά μήκος της ανατολικής ακτής της Σουηδίας έως το σημείο αναχώρησης.Υποδιαίρεση 31
Greek: Τα ύδατα που οριοθετούνται από μία γραμμή που σύρεται από σε ένα σημείο της ανατολικής ακτής της Σουηδίας που βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 63° 30' Β και κατευθύνεται, αφού περάσει βόρεια του Κόλπου της Βοθνίας, έως ένα σημείο της δυτικής ηπειρωτικής ακτής της Φινλανδίας που βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 63° 30' Β· στη συνέχεια, δυτικά έως το σημείο αναχώρησης.
Greek: Υποδιαίρεση 32Τα ύδατα που οριοθετούνται από μία γραμμή που σύρεται από ένα σημείο της νότιας ακτής της Φινλανδίας που βρίσκεται σε γεωγραφικό μήκος 23° 00' Α και κατευθύνεται, αφού περάσει ανατολικά του Κόλπου της Φινλανδίας, έως το σημείο της δυτικής ακτής της Εσθονίας, που βρίσκεται σε γεωγραφικό πλάτος 59° 00' Ν· στη συνέχεια, δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 23° 00' Α· κατόπιν, προς βορρά έως το σημείο αναχώρησης.
Greek: Βρυξέλλες, 15.3.2005
French: Bruxelles, le 15.3.2005
Greek: COM(2005) 87 τελικό
French: COM(2005) 87 final
Greek: 2005/0020 (COD)
French: 2005/0020 (COD)
Greek: για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών
French: instituant une procédure européenne pour les demandes de faible importance
Greek: (υποβληθείσα από την Επιτροπή){SEC(2005) 351}{SEC(2005) 352}
French: (présentée par la Commission) {SEC(2005) 351}{SEC(2005) 352}
Greek: 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟ
French: 1. INTRODUCTION ET CONTEXTE
Greek: Βασιζόμενη στο προκαταρκτικό πρόγραμμα του 1975 για μια πολιτική προστασίας και ενημέρωσης των καταναλωτών [1] και στην Πράσινη Βίβλο του 1993 για την προσφυγή των καταναλωτών στη δικαιοσύνη και τη ρύθμιση των διαφορών κατανάλωσης στην ενιαία αγορά[2], η Επιτροπή εξέδωσε το 1996 ανακοίνωση για ένα σχέδιο δράσης σχετικά με την πρόσβαση των καταναλωτών στη δικαιοσύνη και τη ρύθμιση των διαφορών κατανάλωσης στην εσωτερική αγορά[3]. Το σχέδιο δράσης εστιαζόταν στην προώθηση και τη βελτίωση των διαδικασιών επίλυσης των ατομικών διαφορών σε θέματα κατανάλωσης, και προέβλεπε την απλούστευση της πρόσβασης στις δικαστικές διαδικασίες. Με την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ το 1999, η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο την προοδευτική εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, υιοθετώντας μεταξύ άλλων μέτρα στον τομέα της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις.
French: À la suite du programme préliminaire de 1975 pour une politique de protection et d'information des consommateurs[1] et du Livre vert de 1993 sur l’accès des consommateurs à la justice et le règlement des litiges de consommation dans le marché unique[2], la Commission a adopté en 1996 une communication concernant un plan d'action sur l'accès des consommateurs à la justice et le règlement des litiges de consommation dans le marché intérieur[3]. Ce plan d'action mettait l'accent sur la promotion et l'amélioration des procédures de règlement des litiges individuels de consommation et prévoyait de simplifier l’accès aux procédures judiciaires. Avec l'entrée en vigueur du traité d'Amsterdam en 1999, l'Union européenne s’est donné pour objectif de mettre en place progressivement un espace de liberté, de sécurité et de justice, notamment en adoptant des mesures dans le domaine de la coopération judiciaire en matière civile.
Greek: Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο Τάμπερε το 1999 κάλεσε το Συμβούλιο να θεσπίσει ειδικούς κοινούς διαδικαστικούς κανόνες για την απλούστευση και επιτάχυνση της εκδίκασης μικροδιαφορών, καθώς και να καταργήσει τα ενδιάμεσα μέτρα που εξακολουθούν να απαιτούνται για την αναγνώριση και εκτέλεση μιας απόφασης στο κράτος μέλος της εκτέλεσης, για όλους τους τίτλους που αφορούν μικροδιαφορές (δηλαδή που δεν περιορίζονται σε αγωγές καταναλωτών).
French: Le Conseil européen de Tampere de 1999 a invité le Conseil à établir des règles de procédure spéciales communes en vue de simplifier et d'accélérer le règlement des litiges concernant les demandes de faible importance et de supprimer les mesures intermédiaires qui sont encore nécessaires pour permettre la reconnaissance et l'exécution d'une décision ou d'un jugement dans l'État requis, pour l’ensemble des droits relatifs à des demandes de faible importance (et donc pas uniquement pour les demandes en matière de consommation).
Greek: Το κοινό πρόγραμμα μέτρων της Επιτροπής και του Συμβουλίου για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 30 Νοεμβρίου 2000[4], προβλέπει την απλούστευση και επιτάχυνση της εκδίκασης μικροδιαφορών. Οι συζητήσεις σχετικά με την απλούστευση και επιτάχυνση της εκδίκασης μικροδιαφορών θα διευκολύνει επίσης την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων.
French: Le programme de mesures, commun à la Commission et au Conseil, sur la mise en œuvre du principe de reconnaissance mutuelle des décisions en matière civile et commerciale, adopté par le Conseil le 30 novembre 2000[4], a préconisé la simplification et l’accélération du règlement des litiges de faible importance. Des échanges de vues sur la simplification et l’accélération du règlement des litiges de faible importance devaient également permettre de faciliter la reconnaissance et l’exécution des jugements.
Greek: Η ανάγκη απλούστευσης και επιτάχυνσης της εκδίκασης μικροδιαφορών έχει επίσης εκφραστεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[5].
French: La nécessité d’une simplification et d’une accélération du règlement des litiges de faible importance a aussi été soulignée par le Parlement européen[5].
Greek: 1.2. Η Πράσινη Βίβλος για τη διαδικασία έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής και μέτρα απλούστευσης και επιτάχυνσης της εκδίκασης των μικροδιαφορών
French: 1.2. Livre vert sur une procédure européenne d'injonction de payer et sur des mesures visant à simplifier et à accélérer le règlement des litiges portant sur des montants de faible importance
Greek: Πριν από την έγκριση της παρούσας πρότασης πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένες διαβουλεύσεις τόσο με τα κράτη μέλη όσο και με όλους τους ενδιαφερόμενους παράγοντες της κοινωνίας των πολιτών. Η Πράσινη Βίβλος για τη διαδικασία έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής και μέτρα απλούστευσης και επιτάχυνσης της εκδίκασης των μικροδιαφορών[6], που εκδόθηκε από την Επιτροπή στις 20 Δεκεμβρίου 2002, περιέχει μια επισκόπηση των διαδικασιών που ισχύουν σήμερα στα κράτη μέλη για την εκδίκαση μικροδιαφορών. Με βάση συγκριτική μελέτη του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζονται στα κράτη μέλη τα σχετικά διαδικαστικά θέματα, διατυπώθηκαν μια σειρά ερωτήσεις σχετικά με το πεδίο εφαρμογής και τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να έχει μια σχετική ευρωπαϊκή πράξη.
French: La présente proposition fait suite à une large consultation des États membres et de tous les acteurs intéressés de la société civile. Le Livre vert sur une procédure européenne d'injonction de payer et sur des mesures visant à simplifier et à accélérer le règlement des litiges portant sur des montants de faible importance[6], présenté par la Commission le 20 décembre 2002, passait en revue les procédures relatives aux demandes de faible importance actuellement prévues dans les États membres. Se fondant sur une étude comparative de la manière dont les États membres règlent les questions de procédure en la matière, il formulait un certain nombre de questions au sujet du champ d'application et des caractéristiques que devrait avoir un instrument européen.
Greek: Οι απαντήσεις στην Πράσινη Βίβλο, που αποτέλεσαν αντικείμενο περαιτέρω συζήτησης σε δημόσια ακρόαση που διοργάνωσε η Επιτροπή στις 12 Δεκεμβρίου 2003, οδήγησαν στη διαπίστωση ότι η απλούστευση και επιτάχυνση της εκδίκασης των μικροδιαφορών θεωρείται σχεδόν ομόφωνα βήμα προόδου στη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.
French: Les réponses au Livre vert, qui ont fait l'objet d'un débat lors d'une audition publique organisée par la Commission le 12 décembre 2003, ont fait apparaître qu’un instrument destiné à simplifier et à accélérer le règlement des litiges de faible importance était quasi unanimement considéré comme un progrès vers la mise en place d'un espace de liberté, de sécurité et de justice.
Greek: Στη γνώμη[7] της 18ης Ιουνίου 2003 σχετικά με την Πράσινη Βίβλο, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υποδέχθηκε ευνοϊκά την πρωτοβουλία της Επιτροπής για έναρξη διαβουλεύσεων σχετικά με το θέμα αυτό, καθώς και την προσπάθειά της να γίνουν ταχύτερες, αποτελεσματικότερες και λιγότερο δαπανηρές οι πολιτικές δίκες. Υποστήριξε τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας για την απλούστευση και επιτάχυνση της εκδίκασης μικροδιαφορών. Έκρινε ότι θα πρέπει να καθοριστούν τα κατάλληλα μέτρα για την επιτάχυνση της εν λόγω εκδίκασης, χωρίς να θίγονται οι εγγυήσεις που παρέχονται στους διαδίκους από το κράτος δικαίου.
French: Dans son avis[7] du 18 juin 2003 sur le Livre vert, le Comité économique et social européen a accueilli positivement l’initiative de la Commission de lancer une consultation à ce sujet et s’est réjoui des efforts accomplis par celle-ci pour mettre en place des procédures civiles plus rapides, moins onéreuses et plus efficaces. Il s’est déclaré favorable à la création d’une procédure européenne visant à simplifier et à accélérer le règlement des litiges portant sur des montants de faible importance. Il a estimé qu'il convenait de définir des mesures appropriées pour accélérer le règlement des litiges de ce type, sans remettre en question les garanties conférées aux parties en vertu de l’État de droit.
Greek: Στη γνώμη[8] που διατύπωσε στις 12 Φεβρουαρίου 2004 σχετικά με την Πράσινη Βίβλο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε την ικανοποίησή του για την πρωτοβουλία της Επιτροπής και δήλωσε ότι η διαδικασία μικροδιαφορών δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις υποθέσεις που αφορούν χρηματικές απαιτήσεις, υπό την προϋπόθεση ότι θα καθορίζεται ένα όριο με βάση την αξία του επίδικου αντικειμένου, αλλά θα πρέπει να επεκταθεί και σε όλες τις άλλες διαφορές που αφορούν οικονομικές σχέσεις και που εμπίπτουν στο ενοχικό δίκαιο. Επιπλέον, στις διαδικασίες μικροδιαφορών θα πρέπει να εφαρμόζονται οι μέθοδοι Εναλλακτικής Επίλυσης Διαφορών (ΕΕΔ), η απλούστευση της διεξαγωγής των αποδείξεων και η περιορισμένη άσκηση ενδίκων μέσων.
French: Dans son avis[8] du 12 février 2004 sur le Livre vert, le Parlement européen s’est félicité de l’initiative de la Commission et a indiqué que la procédure relative aux litiges portant sur des demandes de faible importance ne devait pas se limiter aux litiges relatifs au paiement d'une somme d'argent, pour lesquels une limite de la valeur du litige devrait être fixée au préalable, mais qu'elle devait être étendue à tous les autres litiges portant sur des rapports économiques et relevant du droit des obligations. De plus, dans la procédure relative aux litiges concernant des montants de faible importance, les méthodes de règlement alternatif des litiges (ADR) devraient être utilisées, l’administration de la preuve simplifiée et le droit d’appel limité.
Greek: Στις 16 Μαρτίου 2004, σε σύσκεψη εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη συζητήθηκε ένα σχέδιο κανονισμού για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών. Οι αντιπροσωπείες γενικά συμφώνησαν με την προσέγγιση που υπήρχε στο κείμενο αυτό, και συγκεκριμένα με την έκδοση κανονισμού που θα έχει ως στόχους την απλούστευση και επιτάχυνση της εκδίκασης μικροδιαφορών με την καθιέρωση ευρωπαϊκής διαδικασίας μικροδιαφορών, την οποία θα μπορούν να χρησιμοποιούν οι διάδικοι εναλλακτικά αντί των διαδικασιών που ισχύουν στις νομοθεσίες των κρατών μελών, οι οποίες δεν θίγονται, καθώς και με την κατάργηση των ενδιάμεσων μέτρων που απαιτούνται για την αναγνώριση και εκτέλεση μιας απόφασης που έχει εκδοθεί με την ευρωπαϊκή διαδικασία μικροδιαφορών σε άλλο κράτος μέλος.
French: Le 16 mars 2004, des experts des États membres se sont réunis pour examiner un projet de règlement instituant une procédure européenne pour les demandes de faible importance. Les délégations ont généralement apprécié l’approche suivie dans ce texte, qui prévoit l’adoption d’un règlement ayant pour objectifs de simplifier et d'accélérer le règlement des litiges portant sur des demandes de faible importance en instituant à cet effet une procédure européenne à laquelle les justiciables pourront recourir parallèlement aux procédures prévues par les législations des États membres, qui demeureront inchangées, et de supprimer les mesures intermédiaires afin de permettre la reconnaissance et l’exécution d’un jugement rendu dans un autre État membre dans le cadre d’une procédure européenne pour les demandes de faible importance.
Greek: 2. ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ
French: 2. OBJECTIFS ET CHAMP D'APPLICATION
Greek: 2.1. Γενικός στόχος
French: 2.1. Objectif général
Greek: 2.1.1. Η σημασία της ύπαρξης αποτελεσματικών διαδικασιών εκδίκασης μικροδιαφορών
French: 2.1.1. L’intérêt de procédures efficaces pour les demandes de faible importance
Greek: Τα έξοδα, οι καθυστερήσεις και η ταλαιπωρία που συνεπάγεται η δικαστική επιδίωξη απαιτήσεων δεν μειώνονται ανάλογα με την αξία της απαίτησης. Αντίθετα, όσο μικρότερη είναι η αξία αυτή τόσο αυξάνεται το βάρος των εμποδίων. Αυτό οδήγησε πολλά κράτη μέλη στη δημιουργία απλούστερων διαδικασιών για την επίλυση μικροδιαφορών. Ταυτόχρονα, ο δυνητικός αριθμός διασυνοριακών διαφορών αυξάνεται συνεπεία της ολοένα συχνότερης άσκησης των δικαιωμάτων ελεύθερης διακίνησης των προσώπων, των αγαθών και των υπηρεσιών που προβλέπει η συνθήκη ΕΚ. Τα εμπόδια για μια ταχεία και μη δαπανηρή έκδοση δικαστικής απόφασης είναι σαφώς περισσότερα σε διασυνοριακό πλαίσιο. Χρειάζεται συχνά να προσφύγει κανείς στις υπηρεσίες δύο δικηγόρων, υπάρχουν πρόσθετα έξοδα μετάφρασης και διερμηνείας, και διάφοροι άλλοι ετερόκλητοι παράγοντες, όπως επιπλέον έξοδα μετακίνησης των διαδίκων, των μαρτύρων, των δικηγόρων κλπ.
French: Les frais, les retards et les tracasseries inhérents aux procédures judiciaires ne diminuent pas toujours proportionnellement au montant de la demande. Au contraire, plus la demande porte sur un montant limité, plus l'importance de ces obstacles s'accroît. Cet état de fait a entraîné la création de procédures civiles simplifiées pour les demandes de faible importance dans de nombreux États membres. Dans le même temps, le nombre potentiel de litiges transfrontaliers augmente en raison de l'exercice croissant du droit de libre circulation des personnes, des marchandises et des services, consacré par le traité CE. Les obstacles à l'obtention d'une décision rapide et peu coûteuse augmentent de toute évidence dans un contexte transfrontalier. Un litige transfrontalier nécessitera souvent de recourir aux services de deux avocats, de supporter des frais de traduction et d'interprétation supplémentaires, ainsi que divers autres coûts, comme des frais de déplacement additionnels pour les parties, les témoins, les avocats, etc.
Greek: Τα δυνητικά αυτά προβλήματα δεν περιορίζονται στις διαφορές μεταξύ ιδιωτών. Οι ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων μπορεί επίσης να αντιμετωπίσουν δυσκολίες όταν θέλουν να επιδιώξουν την ικανοποίηση των αξιώσεων τους σε άλλο κράτος μέλος. Όμως ελλείψει μιας διαδικασίας «ανάλογης» με την αξία του επίδικου αντικειμένου, λόγω των εμποδίων που ενδέχεται να αντιμετωπίσει ο πιστωτής, είναι αμφίβολο αν είναι οικονομικά συνετή η προσφυγή στη δικαιοσύνη. Τα έξοδα για την έκδοση απόφασης, ιδίως όταν ο εναγόμενος βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, είναι συχνά δυσανάλογα με την αξία του επίδικου αντικειμένου. Πολλοί πιστωτές, ενόψει των εξόδων της δίκης, και φοβούμενοι τις πρακτικές δυσχέρειες που μπορεί να αντιμετωπίσουν, εγκαταλείπουν κάθε ελπίδα ικανοποίησης των αξιώσεων που πιστεύουν ότι έχουν.
French: Les problèmes potentiels ne se limitent pas aux litiges opposant des particuliers. Les propriétaires de petites entreprises peuvent également se heurter à des difficultés lorsqu'ils souhaitent faire valoir leurs demandes dans un autre État membre. Cependant, en l'absence d'une procédure « proportionnelle » à la valeur de la demande litigieuse, rien ne garantit, vu les obstacles auxquels le créancier est susceptible d'être confronté, qu'il soit raisonnable sur le plan économique de saisir la justice. Les dépenses à engager pour obtenir une décision judiciaire, en particulier contre un défendeur domicilié dans un autre État membre, sont souvent disproportionnées par rapport au montant de la demande en cause. Devant le coût des procédures, et intimidés par les difficultés pratiques qu'ils devront probablement surmonter, beaucoup de créanciers abandonnent tout espoir de récupérer ce qui, selon eux, leur revient légitimement.
Greek: 2.1.2. Χαρακτηριστικά στοιχεία της διαδικασίας μικροδιαφορών – δικονομικές απλουστεύσεις
French: 2.1.2. Caractéristiques des procédures concernant les demandes de faible importance – simplifications procédurales
Greek: Στο πλαίσιο των δικονομικών τους συστημάτων και παραδόσεων, πολλά κράτη μέλη έχουν θεσπίσει ειδικούς κανόνες για την εκδίκαση των μικροδιαφορών, που προβλέπουν διαδικαστικές απλουστεύσεις σε σύγκριση με τις τακτικές διαδικασίες. Όπως είναι φυσικό, οι λύσεις που δόθηκαν διαφέρουν από το ένα κράτος στο άλλο. Ενώ σε ορισμένα κράτη υπάρχουν ειδικές διαδικασίες μικροδιαφορών, άλλα προβλέπουν ορισμένες διαδικαστικές απλουστεύσεις για τις υποθέσεις του είδους αυτού. Επίσης υπάρχουν διαφορές όσον αφορά τον βαθμό στον οποίο εφαρμόζονται συγκεκριμένες διαδικαστικές απλουστεύσεις.
French: Dans le cadre de leurs traditions et systèmes procéduraux, de nombreux États membres ont instauré des règles particulières pour le règlement des litiges portant sur des montants de faible importance, qui prévoient des simplifications procédurales par rapport à la procédure ordinaire. Il n’est guère surprenant que les solutions imaginées diffèrent d’un État membre à l’autre. Alors que quelques États membres appliquent des procédures spécifiques aux litiges concernant des montants de faible importance, d’autres prévoient certaines simplifications procédurales dans le cas de demandes de faible importance. La mesure dans laquelle certaines simplifications s’appliquent varie également.
Greek: Ειδικές διαδικασίες μικροδιαφορών με διάφορες απλουστεύσεις σε σύγκριση με την τακτική διαδικασία υπάρχουν στο Ηνωμένο Βασίλειο (Αγγλία-Ουαλία, Σκωτία και Βόρεια Ιρλανδία), στην Ιρλανδία, στη Σουηδία και την Ισπανία. Στη Γερμανία τα δικαστήρια μπορούν να προσαρμόζουν κατά την κρίση τους τη διαδικασία που εφαρμόζουν στις υποθέσεις μικροδιαφορών. Στη Γαλλία έχει απλουστευθεί ο τρόπος με τον οποίο κινείται η διαδικασία μικροδιαφορών («déclaration au greffe»). Οι κώδικες πολιτικής δικονομίας της Αυστρίας, της Φινλανδίας και των Κάτω Χωρών καθώς και άλλων κρατών μελών περιέχουν διάφορες διαδικαστικές απλουστεύσεις σε σύγκριση με την τακτική διαδικασία που εφαρμόζονται σε υποθέσεις στις οποίες το επίδικο αντικείμενο δεν υπερβαίνει σε αξία ορισμένα ανώτατα όρια. Παρόλο που αυτές οι διαδικαστικές απλουστεύσεις δεν θεωρηθείται ότι αποτελούν ειδική διαδικασία μικροδιαφορών με τη στενή έννοια, στην πράξη τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται είναι παρόμοια.
French: Le Royaume-Uni (Angleterre et Pays de Galles, Écosse et Irlande du Nord), l’Irlande, la Suède et l’Espagne connaissent une procédure spécifique pour les demandes de faible importance, simplifiée à divers égards par rapport à la procédure ordinaire. En Allemagne, les juridictions peuvent choisir la procédure appropriée dans le cas de demandes de faible montant. La France prévoit une manière simplifiée d’engager la procédure pour les demandes de ce type (la «déclaration au greffe»). En Autriche, en Finlande et aux Pays-Bas, ainsi que dans d’autres États membres, le code de procédure civile contient plusieurs simplifications procédurales par rapport à la procédure ordinaire, qui s’appliquent dans les litiges en deçà de certains plafonds. Bien que ces simplifications procédurales ne puissent être considérées comme une procédure spécifique pour les demandes de faible importance au sens strict, elles permettent toutefois de parvenir en pratique à des résultats très approchants.
Greek: Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά των διαδικασιών μικροδιαφορών που υπάρχουν και των διαδικαστικών απλουστεύσεων μπορούν να συνοψισθούν ως εξής:[9]
French: Les principales caractéristiques des procédures applicables aux demandes de faible importance et des simplifications procédurales peuvent se résumer comme suit[9]:
Greek: - Όλα τα κράτη μέλη που διαθέτουν διαδικασίες μικροδιαφορών θέτουν ποσοτικά όρια, τα οποία ωστόσο διαφέρουν σημαντικά[10]. Σε ορισμένα η διαδικασία μικροδιαφορών εφαρμόζεται και σε άλλα είδη διαφορών, ανεξάρτητα από την αξία του επίδικου αντικειμένου. Στα περισσότερα κράτη μέλη που διαθέτουν διαδικασίες μικροδιαφορών, οι τελευταίες δεν εφαρμόζονται μόνο για χρηματικές απαιτήσεις. Η χρήση των απλουστευμένων διαδικασιών στις περισσότερες περιπτώσεις είναι υποχρεωτική (για απαιτήσεις κάτω από το σχετικό όριο), αλλά, εφόσον το κρίνει σκόπιμο ο δικαστής ή το ζητήσει ένας από τους διαδίκους, μια διαφορά μπορεί να εκδικαστεί με την τακτική ή με πιο τυπική διαδικασία.
French: - Tous les États membres qui connaissent une procédure spéciale pour les demandes de faible importance ont fixé pour son application des plafonds quantitatifs, qui varient toutefois considérablement[10]. Certains États membres appliquent également la procédure prévue pour les demandes de faible importance à certains types de litiges, indépendamment de tout plafond. Dans la plupart des États membres dotés d’une procédure pour les litiges de faible importance, cette procédure ne s’applique pas uniquement aux créances pécuniaires. Le recours à la procédure simplifiée est obligatoire dans la plupart des cas (pour les demandes inférieures au plafond fixé), mais un litige peut se voir appliquer la procédure ordinaire ou une procédure plus formelle sur l’initiative du juge ou à la demande d’une partie.