Greek: 3.3. Γενικά, το άρθρο 2 παράγραφος 2 του προτεινόμενου κανονισμού φαίνεται πως εδράζεται στην παραδοχή ότι ο πάροχος υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή ή/και του δικαιούχου είναι ανά πάσα στιγμή σε θέση να εξακριβώσει εάν οι πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες έχουν χρησιμοποιηθεί με σκοπό την πληρωμή για αγαθά και υπηρεσίες ή την πραγματοποίηση μεταφορών πιστώσεων. Ωστόσο, η παραδοχή αυτή δεν είναι πάντα ορθή, διότι οποιοδήποτε είδος μέσου πληρωμής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τέτοιες συναλλαγές. Όταν μία πληρωμή εκτελείται μέσω πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας, μόνο ο κύριος/διαχειριστής του συστήματος της πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας λαμβάνει πληροφορίες από τις οποίες μπορεί να συναγάγει το σκοπό στον οποίο ερείδεται η συναλλαγή. Οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή και του δικαιούχου λαμβάνουν μόνο τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για το διακανονισμό της συναλλαγής στο λογαριασμό του πελάτη τους, δε λαμβάνουν δηλαδή πληροφορίες για το σκοπό στον οποίο ερείδεται η συναλλαγή. Για αυτόν το λόγο, η υποχρεωτική υπαγωγή των παρόχων υπηρεσιών πληρωμών σε καθεστώς που θα απαιτούσε από αυτούς να ελέγχουν το σκοπό τέτοιων συναλλαγών δεν θα συνέβαλλε στην ομαλή λειτουργία των συστημάτων πληρωμών. Έτσι, μολονότι η ΕΚΤ αντιλαμβάνεται την επιθυμία να εξαιρεθούν από την υποχρέωση παροχής πλήρων πληροφοριών σχετικά με τον πληρωτή όσες συναλλαγές εκτελούνται μέσω πιστωτικής ή χρεωστικής κάρτας ενόψει της πληρωμής για αγαθά και υπηρεσίες, η πρόταση φαίνεται πως παραμένει ανεφάρμοστη στην πράξη, καθώς οι οντότητες που υπάγονται στον προτεινόμενο κανονισμό δε διαθέτουν τα μέσα που θα τους επέτρεπαν, σε κάθε περίπτωση, να εξακριβώσουν το λόγο στον οποίο ερείδεται η πραγματοποίηση ορισμένης πληρωμής. Ωστόσο, ίσως η πραγματική πρόθεση που ενυπάρχει στο άρθρο 2 παράγραφος 2 να συνίσταται στο ότι ο διακανονισμός (μέσω του παρόχου υπηρεσιών πληρωμών του πληρωτή) του λογαριασμού που συνδέεται με τις συναλλαγές τις εκτελούμενες από τον πληρωτή μέσω πιστωτικής κάρτας δεν αποτελεί μέρος κάποιας μεταφοράς πίστωσης που θα μπορούσε να έχει κινηθεί με χρήση της πιστωτικής κάρτας, αλλά μία εντελώς διακριτή μεταφορά πίστωσης από τον πληρωτή προς την εκδότρια της πιστωτικής κάρτας εταιρεία. Εάν όντως ισχύει αυτό, η ΕΚΤ συμφωνεί με το περιεχόμενο του άρθρου 2 παράγραφος 2, αν και, χάριν της ασφάλειας δικαίου, θα πρότεινε την αποσαφήνιση της παραπάνω πρόθεσης στο κείμενο του προτεινόμενου κανονισμού.
French: 3.3. De manière générale, l'article 2, paragraphe 2, du règlement proposé semble reposer sur l'hypothèse selon laquelle le PSP du donneur d'ordre ou du bénéficiaire serait toujours en mesure de déterminer si les cartes de crédit ou de débit ont été utilisées pour le paiement de biens et de services ou pour effectuer des virements. Toutefois, cette hypothèse n'est pas toujours correcte, étant donné que tous les types d'instruments de paiement peuvent être utilisés pour de telles opérations. Lorsqu'un paiement est effectué par carte de crédit ou de débit, seul le propriétaire ou l'opérateur du système de carte de crédit ou de débit reçoit des informations dont il peut déduire l'objet sous-jacent de l'opération. Les PSP du donneur d'ordre et du bénéficiaire ne reçoivent que les informations nécessaires pour procéder au règlement de l'opération sur le compte de leur client, c'est-à-dire qu'ils ne reçoivent aucune information sur l'objet sous-jacent de l'opération. Soumettre les PSP à un régime qui leur imposerait de vérifier l'objet de telles opérations ne serait par conséquent pas favorable au bon fonctionnement des systèmes de paiement. Ainsi, bien que la BCE comprenne le désir d'exonérer les opérations effectuées à l'aide d'une carte de crédit ou de débit pour payer des biens et des services, de l'obligation d'inclure des informations complètes sur le donneur d'ordre, la proposition semble impraticable dans la mesure où les entités soumises au règlement proposé ne disposent d'aucun moyen qui leur permettrait de déterminer, en toutes circonstances, la raison sous-jacente du paiement. Toutefois, l'intention justifiant l'article 2, paragraphe 2, est peut-être que le règlement (par l'intermédiaire du PSP du donneur d'ordre) de la facture relative aux opérations sous-jacentes effectuées par le donneur d'ordre par carte de crédit ne fait pas partie d'un quelconque virement qui aurait pu être initié à l'aide d'une carte de crédit, mais constitue un virement complètement distinct du donneur d'ordre à la société ayant émis la carte de crédit. Si tel est le cas, la BCE approuve le contenu de l'article 2, paragraphe 2, mais dans un souci de sécurité juridique, suggère de clarifier cette intention dans le règlement proposé.