FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: 4.5 Από την πλευρά της νομισματικής πολιτικής η ΕΚΤ, επηρεασμένη από την αποκλειστική εντολή που είχε λάβει, δηλαδή "να διασφαλίσει την νομισματική σταθερότητα" της ζώνης ευρώ, υιοθέτησε μια νομισματική πολιτική ιδιαίτερα αυστηρή, ορίζοντας το αντικειμενικό ποσοστό πληθωρισμού στο 2 %, που θεωρήθηκε υπερβολικά δεσμευτικό κατά τη διάρκεια της περιόδου στασιμότητας 2001-2002. Πρέπει ωστόσο να αναγνωριστεί ότι η παρουσία έντονα διαφοροποιημένων καταστάσεων στο εσωτερικό της ζώνης ευρώ, δεν βοήθησε την ΕΚΤ να αντιδράσει άμεσα στη δύσκολη κατάσταση της συγκυρίας μέσω μιας αποφασιστικότερης μείωσης των επιτοκίων.
French: 4.5 En ce qui concerne la politique monétaire, la Banque centrale européenne, conformément au mandat exclusif qui lui a été confié afin de "maintenir la stabilité des prix" au sein de la zone euro, a adopté une politique monétaire particulièrement rigide fixant le taux d'inflation objectif à 2 %, plafond jugé excessivement contraignant au cours de la période de stagnation qui a marqué les années 2001 et 2002. Il faut toutefois reconnaître que l'extrême diversité des situations au sein de la zone euro n'a certainement pas aidé la BCE à réagir prestement aux conjonctures délicates par une réduction décisive des taux d'intérêt.
Greek: 4.6 Αλλά και από την πλευρά της φορολογικής πολιτικής, η συμπεριφορά των χωρών της ζώνης ευρώ δε κατέστησε δυνατή την έγκαιρη έξοδο από την δύσκολη κατάσταση της συγκυρίας που δημιουργήθηκε το 2001. Κατά τη φάση της στασιμότητας οι χώρες της ζώνης ευρώ διατήρησαν σχεδόν σταθερό τον δείκτη χρέος/ ΑΕγχΠ (από το 2001 έως το 2003 η σχέση πέρασε από το 69,6 % στο 70,8 %), ενώ κατά την ίδια περίοδο οι ΗΠΑ αντιδρούσαν πιο άμεσα (από το 2001 έως το 2003 πέρασαν από το 57,9 % στο 62,5 %) ακολουθώντας μια πολιτική του τύπου Κέινς για να εξέλθουν από τη στασιμότητα μέσω δαπανών χρηματοδοτούμενων με έλλειμμα στον προϋπολογισμό.
French: 4.6 Du point de vue de la politique fiscale, c'est également le comportement des pays de la zone euro qui n'a pas permis à l'époque de sortir de la crise conjoncturelle née en 2001. Durant la période de stagnation, les pays de la zone euro ont pratiquement stabilisé le rapport dette/PIB (de 2001 à 2003, il est passé de 69,6 % à 70,8 %), alors que les États-Unis ont réagi plus rapidement (pour la même période, ce rapport est passé de 57,9 % à 62,5 %) grâce à une politique keynésienne proposant de sortir de la période de stagnation grâce au "deficit spending" (dépenses délibérément supérieures aux recettes).
Greek: 4.8 Στις περισσότερες από τις προτάσεις μεταρρύθμισης τονιζόταν η ανάγκη να εστιαστεί η προσοχή όχι τόσο στη σχέση έλλειμμα/ ΑΕγχΠ όσο στη σχέση δημόσιο χρέος/ ΑΕγχΠ. Σε αυτό το νέο πλαίσιο το Σύμφωνο προσανατολιζόταν προς την σταθερότητα του χρέους των χωρών της ζώνης ευρώ, εισάγοντας μεγαλύτερη ευελιξία για τις χώρες που είχαν επίπεδα χρέους κατώτερα ή κοντά στο 60 %.
French: 4.8 Bon nombre des propositions de réforme exigeaient que l'attention soit concentrée sur le rapport déficit public/PIB plutôt que sur le rapport dette/PIB. Dans ce nouveau contexte, le Pacte de stabilité et de croissance évoquait la "durabilité de la dette" des pays appartenant à la zone euro en adoptant une position plus souple vis-à-vis des pays dont le niveau de la dette était légèrement inférieur à 60 %.
Greek: 4.9 Τον Σεπτέμβριο του 2003 ο οικονομολόγος Paul De Grauwe επεξεργάστηκε μια ενδιαφέρουσα πρόταση μεταρρύθμισης, με την οποία κάθε κυβέρνηση των χωρών της ζώνης ευρώ θα έπρεπε να καθορίσει τον δικό της στόχο για τη σχέση χρέους/ ΑΕγχΠ (ανάλογα με τις δικές της οικονομικές και δημοσιονομικές συνθήκες) υιοθετώντας διαδοχικά μία σειρά παρεμβάσεων οικονομικής πολιτικής συμβατών με τον στόχο αυτό. Η πρόταση De Grauwe, αν και προέβλεπε τη δυνατότητα το κάθε κράτος να μπορεί να προσφύγει σε ενδεχόμενες αποκλίσεις από τον προκαθορισμένο στόχο για σύντομη χρονική περίοδο (με την αιτιολογία ειδικών συγκυριακών καταστάσεων), διασφάλιζε ότι μεσοπρόθεσμα/ μακροπρόθεσμα η σχέση χρέους/ ΑΕγχΠ θα προσανατολιζόταν προς την επίτευξη του προκαθορισμένου στόχου.
French: 4.9 En septembre 2003, l'économiste Paul De GRAUWE élaborait une proposition de réforme intéressante, dans laquelle il suggérait que chaque gouvernement de la zone euro définisse son propre objectif de dette (sur la base de la situation économique et financière de chaque pays) avant d'adopter une série d'interventions en matière de politique économique compatibles avec cet objectif. Bien que prévoyant la possibilité pour chaque pays de s'éloigner pour une brève période de l'objectif fixé (en cas de situation conjoncturelle exceptionnelle), cette proposition ne garantissait pas qu'à moyen et long terme, le rapport dette/PIB atteindrait l'objectif défini au préalable.
Greek: 4.10 Μια άλλη πρόταση μεταρρύθμισης του Συμφώνου υπήρξε η πρόταση που εξασφάλιζε την εισαγωγή του "χρυσού κανόνα των δημόσιων οικονομικών" σύμφωνα με τον οποίο δεν θα πρέπει να συμπεριληφθούν στις δαπάνες που επηρεάζουν το δημόσιο έλλειμμα, οι δαπάνες για επενδύσεις που συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισσαβώνας (εισαγωγή και διάδοση τεχνολογικών καινοτομιών, δαπάνες για την έρευνα και την ανάπτυξη, δαπάνες για την κατάρτιση, κλπ).
French: 4.10 Une autre proposition de réforme du Pacte consistait à garantir l'introduction d'une "règle d'or des finances publiques" selon laquelle les dépenses d'investissement permettant d'atteindre les objectifs fixés par la stratégie de Lisbonne (introduction et diffusion de l'innovation technologique, dépenses de R%amp%D, dépenses de formation, etc.) ne figurent pas parmi les dépenses ayant un impact sur le déficit public.
Greek: 4.11 Η εφαρμογή του "χρυσού κανόνα" έρχεται αντιμέτωπη με την κριτική της απροσδιοριστίας της έννοιας των δημόσιων επενδύσεων, αδυναμία που θα μπορούσε να ερμηνευθεί ότι στις δαπάνες αυτές για επενδύσεις θα μπορούσε να συμπεριληφθεί και οποιαδήποτε άλλη δαπάνη. Για την εξουδετέρωση αυτής της κριτικής ορισμένοι προτείνουν — και μεταξύ αυτών ο γάλλος οικονομολόγος J. P. Fitoussi — ότι ο ακριβής καθορισμός των δημόσιων επενδύσεων που εντάσσονται στον "χρυσό κανόνα" πρέπει να οριστεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατόπιν διαβούλευσης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Με τον τρόπο αυτό η αοριστία του ορισμού των δημόσιων επενδύσεων θα μπορούσε να μετατραπεί σε ευκαιρία για ανάπτυξη μιας πολιτικής συντονισμού, μέσω του ακριβούς καθορισμού συστήματος κινήτρων με τα οποία τα επιμέρους κράτη θα οδηγηθούν να επενδύσουν σε συγκεκριμένους τομείς κοινού ενδιαφέροντος [8]. Έχει ενδιαφέρον να μελετηθεί εδώ η πρόσφατη πρόταση του Προέδρου της Επιτροπής κ. BARROSO όσον αφορά τη σύσταση κοινοτικού ταμείου για επενδύσεις ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος που είναι απαραίτητες για την οικονομική ανάπτυξη.
French: 4.11 L'application de cette règle d'or suscite quelques critiques concernant l'imprécision du concept d'investissement public, faiblesse qui pourrait amener à inclure parmi les dépenses d'investissement d'autres frais. Afin de supprimer ce risque, d'aucuns, notamment l'économiste français J.P. FITOUSSI, proposent que les investissements publics concernés par la "règle d'or" soient définis par le Conseil européen après consultation du Parlement européen. Ainsi, le flou qui entoure la définition des investissements publics serait converti en une opportunité de développer une politique de coordination grâce à l'instauration d'un système de stimulation qui inciterait les pays à investir dans des secteurs spécifiques d'intérêt commun [8]. C'est pourquoi la proposition présentée par le Président de la Commission, M. BARROSO, mérite que l'on s'y attarde. Elle concerne l'institution d'un fonds communautaire destiné aux investissements présentant un intérêt au niveau européen et nécessaires pour la croissance et le développement économique.
Greek: 4.12 Άρχισε λοιπόν να συζητείται ποιες έπρεπε να είναι οι παρεμβάσεις που θα επέτρεπαν την αληθινή εφαρμογή του Συμφώνου. Η αντιπαράθεση είχε ως βάση δύο εναλλακτικές αντιλήψεις: οι μεν προτιμούσαν τη διατήρηση ενός συστήματος ασφαλών κανόνων, οι δε ζητούσαν να διασφαλισθεί ότι το Σύμφωνο θα ευνοεί τη λήψη αποφάσεων πολιτικού χαρακτήρα — εκ μέρους των κυβερνήσεων –βάσει των υφιστάμενων οικονομικών αρχών. Ετσι, έγινε αισθητή η απαίτηση να μεταρρυθμιστεί το Σύμφωνο επί τη βάσει ενός συστήματος κανόνων που θα μπορούν να επιβεβαιώνουν την τεχνική, οικονομική και πολιτική νομιμότητά του [9].
French: 4.12 Un vaste débat a été lancé sur les mesures qui permettraient une mise en œuvre réelle du pacte. Deux points de vue essentiellement se sont affrontés: d'un côté ceux qui préfèrent s'en tenir à un système de règles sûres, de l'autre ceux qui espèrent que le pacte encouragera les gouvernements à prendre des décisions politiques sur la base des principes économique qui le sous-tendent. Ce débat a mis en lumière la nécessité de réformer le pacte sur la base d'un système de règles en mesure d'asseoir sa légitimité sur les plans technique, économique et politique [9].
Greek: 5. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου: από την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή [10] στην πρόταση που επέλεξε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο [11]
French: 5. La réforme du Pacte: de la proposition présentée par la Commission européenne [10] à la position défendue par le Conseil européen [11]
Greek: 5.1 Οι κριτικές που προκάλεσε το Σύμφωνο είχαν ευρεία απήχηση όταν, μετά την ιδιαίτερα λεπτή συγκυριακή κατάσταση της διετίας 2002-2003, το Σύμφωνο υφίσταται μια σειρά πιέσεων που κατέστησαν φανερή την ανάγκη για μεταρρύθμισή του. Υπενθυμίζεται η άρνηση της Γερμανίας και της Γαλλίας να συμμορφωθούν στον κανόνα του 3 % και τη διαφωνία που προκύπτει μεταξύ της Επιτροπής αφενός, και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αφετέρου. Στην πράξη σημειώθηκε μια πραγματική θεσμική "ρήξη" περνώντας από την κοινοτική μέθοδο ανοικτού συντονισμού, που είχε καθοριστεί από τους κανόνες του Συμφώνου, σε μια μέθοδο διακυβερνητικού ελέγχου εντελώς αυτοοριζόμενη. Στις περισσότερες από τις προτάσεις μεταρρύθμισης τονιζόταν η ανάγκη να εστιαστεί η προσοχή όχι τόσο στη σχέση "έλλειμμα/ ΑΕγχΠ" όσο στη σχέση "δημόσιο χρέος/ ΑΕγχΠ".
French: 5.1 Les critiques émises à l'encontre du Pacte ont eu un écho retentissant lorsqu'à la suite de la situation conjoncturelle délicate des années 2002-2003, le Pacte a été soumis à une série de pressions qui ont mis en évidence la nécessité d'une révision. Rappelons le refus de l'Allemagne et de la France de se soumettre à la règle des 3 %, et la polémique entre la Commission et le Conseil européen qui s'en est suivi. En fait, il s'agissait d'une véritable déchirure institutionnelle marquant le passage d'une méthode communautaire de coordination ouverte, définie par les règles du Pacte, à une méthode de contrôle intergouvernemental totalement autoréférentielle. Bon nombre des propositions de réforme exigeaient que l'attention soit concentrée sur le rapport déficit public/PIB plutôt que sur le rapport dette/PIB.
Greek: 5.2 Η θεσμική σύγκρουση στο εσωτερικό της ΕΕ αντανακλούσε την σύγκρουση που υπήρχε μεταξύ των δύο πυλώνων της φορολογικής και οικονομικής πολιτικής της Ένωσης: διασφάλιση της οικονομικής ανάπτυξης παράλληλα με την δημοσιονομική πειθαρχία των κρατών μελών. Ήταν συνεπώς επείγον να πραγματοποιηθεί μεταρρύθμιση του ΣΣΑ ώστε να διασφαλίσει την ενίσχυση μέσα από τη συμβατότητα των δύο πυλώνων. Το φθινόπωρο του 2004 η Επιτροπή εκπόνησε μια πρόταση μεταρρύθμισης προς υποβολή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στην οποία τίθενται πέντε κατευθυντήριες γραμμές:
French: 5.2 Le conflit institutionnel au sein de l'UE reflétait le conflit existant entre les deux piliers de la politique fiscale et économique de l'Union: garantir une croissance économique tout en imposant aux États membres une discipline budgétaire. Dans ce contexte, il était urgent de procéder à une réforme du Pacte qui renforcerait l'Union en conciliant ces deux piliers. A l'automne 2004, la Commission a élaboré une proposition de réforme à l'intention du Conseil européen, et qui comprenait cinq lignes directrices.
Greek: 5.2.1 Κατά την εποπτεία των λογιστικών περιορισμών πρέπει να δοθεί προσοχή στο χρέος και στη σταθερότητα της δημοσιονομικής κατάστασης, με διατήρηση του ελέγχου της εξέλιξης του ελλείμματος.
French: 5.2.1 Les procédures de contrôle des équilibres comptables nécessitaient qu'une attention particulière soit accordée à la dette et à la durabilité des budgets tout en continuant à maintenir un contrôle sur l'évolution du déficit;
Greek: 5.2.2 Να καθοριστούν μεσοπρόθεσμοι δημοσιονομικοί στόχοι για κάθε κράτος μέλος, ούτως ώστε να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητές τους. Με τον τρόπο αυτό καθίσταται δυνατή αφενός η αποφυγή παραβίασης του κανόνα του 3 % στη σχέση έλλειμμα/ ΑΕγχΠ κατά τη διάρκεια δυσμενών συγκυριών και, αφετέρου, η μείωση της σχέσης χρέους/ ΑΕγχΠ, ακόμη και εν αναμονή του αντίκτυπου που θα έχει στους προϋπολογισμούς ορισμένων χωρών η γήρανση του πληθυσμού τους.
French: 5.2.2 Définir des objectifs budgétaires à moyen terme pour chaque État membre en tenant compte des spécificités de chacun. Une telle méthode permettait d'une part de respecter la règle des 3 % en cas de conjonctures défavorables et d'autre part de réduire le rapport dette/PIB, notamment en vue de contrer l'impact du vieillissement de la population sur le budget de certains États;
Greek: 5.2.3 Κατά την εφαρμογή της διαδικασίας του υπερβολικού ελλείμματος προτείνεται να συνεκτιμηθούν περισσότερο οι οικονομικές συνθήκες. Ο ορισμός των "εξαιρετικών περιστάσεων", που σύμφωνα με το Σύμφωνο επιτρέπει την εξαίρεση από ορισμένες διαδικασίες υπερβολικού ελλείμματος, μπορεί να τροποποιηθεί ούτως ώστε να συνυπολογιστούν παρατεταμένες περίοδοι βραδείας οικονομικής ανάπτυξης. Η πορεία για τη διόρθωση ενός υπερβολικού ελλείμματος μπορεί να αναθεωρηθεί εάν ληφθούν υπόψη τόσο οι κυκλικές συνθήκες όσο και οι κίνδυνοι της σταθερότητας. Με τον τρόπο αυτό η πορεία προσαρμογής ανταποκρίνεται περισσότερο στα χαρακτηριστικά του υπό εξέταση κράτους, διασφαλίζοντας ότι η διόρθωση του ελλείμματος θα πραγματοποιηθεί σε μεγαλύτερη περίοδο από έτος που ακολουθεί εκείνο κατά το οποίο εντοπίστηκε το υπερβολικό έλλειμμα.
French: 5.2.3 En cas de déficit excessif, la Commission proposait d'accorder davantage d'importance aux circonstances économiques. La définition de "circonstances exceptionnelles", qui dans le Pacte permettait aux États de se soustraire aux procédures en cas de déficit excessif, pouvait être modifiée de façon à prendre éventuellement en considération des situations de récession prolongées dans le temps. Les procédures appliquées en cas de déficit excessif pouvaient être revues compte tenu aussi bien des conditions cycliques que des risques en termes de durabilité. Ainsi, le processus d'ajustement correspondait davantage aux spécificités de chaque pays concerné et en garantissant que la correction du déficit pouvait se faire dans un laps de temps plus long que l'année suivant celle de l'identification du déficit excessif;
Greek: 5.2.4 Να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των προληπτικών δράσεων για τη διόρθωση ανεπιθύμητων δημοσιονομικών εξελίξεων. Η έγκαιρη προληπτική δράση διασφαλίζει ότι η απαραίτητη εξισορρόπηση του προϋπολογισμού θα πραγματοποιείται σε περιόδους ευνοϊκής συγκυρίας.
French: 5.2.4 Garantir l'efficacité des actions de prévention en ce qui concerne la correction des positions budgétaires inappropriées. La rapidité de réaction à de telles situations garantissait que les rééquilibrages budgétaires nécessaires étaient réalisés durant des phases conjoncturelles favorables;
Greek: 5.2.5 Να ενισχυθεί η εφαρμογή των κανόνων εποπτείας. Στην πρόταση η έγκαιρη προειδοποίηση ανατίθεται στην Επιτροπή χωρίς καμιά προηγούμενη έγκριση από το Συμβούλιο. Ενισχύεται τόσο η εξουσία εποπτείας της Επιτροπής όσο και η εξουσία των εθνικών θεσμικών οργανισμών ελέγχου.
French: 5.2.5 Renforcer l'application des règles de contrôle. La proposition prévoyait de confier la notification préventive à la Commission sans approbation préalable du Conseil. Cette mesure renforçait aussi bien le pouvoir de contrôle de la Commission que celui des organismes institutionnels nationaux de contrôle.
Greek: 5.3 Η πρόταση μεταρρύθμισης του ΣΣΑ δεν θεωρείται επαναστατική από την Επιτροπή, αλλά μια εξέλιξη που θα επιτρέψει στο ΣΣΑ να επιλύσει κάποιες κρίσιμες καταστάσεις που ενδεχομένως θα οδηγούσαν σε μια κατάσταση θεσμικής "στασιμότητας" όπως συνέβη στο παρελθόν. Εξάλλου, η μεταρρύθμιση, που προσαρμόζει το Σύμφωνο στην πραγματικότητα, με βάση τις προθέσεις της Επιτροπής αποσκοπεί να βελτιώσει την αξιοπιστία και να αυξήσει τον καταμερισμό των κανόνων του μεταξύ των κρατών μελών ("ownership" των κρατών μελών).
French: 5.3 La proposition de réforme du Pacte — pour la Commission — représentait non pas une révolution mais une évolution, qui permettait au Pacte de résoudre les situations critiques susceptibles de mener à une impasse institutionnelle, comme ce fut le cas par le passé. En outre, en adaptant le Pacte à la situation sur le terrain, la Commission avait l'intention, grâce à la réforme, de renforcer la crédibilité du Pacte et d'accroître parmi les États membres le consensus sur les règles qu'il contient.
Greek: 5.4 Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, την άνοιξη του 2005, δίδει διαφορετική απάντηση σε σχέση με τις προσδοκίες της Επιτροπής. Στην εαρινή του συνεδρίαση (22- 23 Μαρτίου 2005) το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε το έγγραφο που υπέβαλε το Συμβούλιο ECOFIN για την "Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης" εισάγοντας σημαντικές τροποποιήσεις στο ΣΣΑ. Τροποποιήσεις που αφορούσαν την "επίσπευση και την αποσαφήνιση των λεπτομερειών εφαρμογής και της διαδικασίας όσον αφορά τα υπερβολικά μειονεκτήματα" (Κανονισμός ΕΚ Ν. 1056/2005 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 2005) και την "ενίσχυση της παρακολούθησης των θέσεων του καθώς και της παρακολούθησης και του συντονισμού των οικονομικών πολιτικών" (Κανονισμός ΕΚ Ψ. 1055/2005 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 2005). Με τις τροποποιήσεις αυτές εισήχθησαν στοιχεία ευελιξίας που προβλέπουν ελαφρυντικές διατάξεις για τις χώρες που παρουσιάζουν υπερβολικό έλλειμμα και παράταση των προθεσμιών για τη διόρθωση του ελλείμματος. Αξίζει να αναφερθούν οι κυριότερες τροποποιήσεις που επέφερε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στο ΣΣΑ.
French: 5.4 Au printemps 2005, le Conseil européen apportera une réponse assez différente des attentes de la Commission. Durant la réunion de printemps ( 22- 23 mars 2005), le Conseil européen a approuvé le document préparé par le Conseil ECOFIN et intitulé "Améliorer la mise en œuvre du pacte de stabilité et de croissance". Ce document présentait une série de modifications significatives du Pacte concernant "l'accélération et la clarification de la mise en œuvre de la procédure concernant les déficits excessifs" (Règlement CE no1056/2005 du Conseil du 27 juin 2005) et "le renforcement de la surveillance des positions budgétaires ainsi que de la surveillance et de la coordination des politiques économiques" (règlement CE C 1055/2005 du Conseil du 27 juin 2005). Ces modifications ont introduit d'une part plusieurs éléments de flexibilité afin de prévoir des circonstances atténuantes pour les pays engagés dans des situations de déficit excessif et d'autre part le prolongement des délais prévus pour la correction des déficits. Cela vaut la peine de se pencher un instant sur les principales modifications apportées au Pacte par le Conseil européen.
Greek: 5.4.1 Μία από τις κυριότερες τροποποιήσεις αφορά τον καθορισμό των μεσοπρόθεσμων δημοσιονομικών στόχων. Στην προηγούμενη έκδοση του ΣΣΑ οι στόχοι αυτοί θεωρούνταν ως σχεδόν ισοσκελισμένες ή πλεονασματικές δημοσιονομικές θέσεις· ενδεχόμενες ελλειμματικές θέσεις έως το -0,5 % του ΑΕγχΠ γίνονταν δεκτές για ορισμένες ειδικές καταστάσεις αβεβαιότητας κατά τον υπολογισμό των διαφόρων λογιστικών θέσεων. Δεν προβλέπονταν αποκλίσεις από τον μεσοπρόθεσμο στόχο.
French: 5.4.1 Une des principales modifications concerne la définition des objectifs budgétaires à moyen terme. La version précédente du Pacte considérait ces objectifs comme des positions budgétaires proches de l'équilibre ou excédentaires: d'éventuels déficits allant jusqu'à 0,5 % du PIB étaient admis en cas d'incertitude liée à l'évaluation des différents postes comptables. Des écarts par rapport à l'objectif à moyen terme n'étaient pas prévus.
Greek: 5.4.1.1 Με την τροποποίηση που εισήγαγε το Συμβούλιο, η διακύμανση του δημόσιου ελλείμματος των κρατών μελών της ΟΝΕ καθώς και όσων συμμετέχουν στον μηχανισμό ευρωπαϊκών τιμών συναλλάγματος (ΕΡΜ ΙΙ) ου μπορεί να κινείται από μια ισοσκελισμένη ή πλεονασματική θέση (για τις χώρες με υψηλό χρέος και χαμηλό δυναμικό ανάπτυξης) έως τη δυνατότητα προσφυγής σε ενδεχόμενο δημοσιονομικό έλλειμμα ύψους 1,0 % του ΑεγχΠ (για τις χώρες με χαμηλό χρέος και υψηλό δυναμικό ανάπτυξης). Ενδεχόμενες αποκλίσεις από τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο είναι αποδεκτές σε περιπτώσεις όπου η κυβέρνηση της υπό εξέταση χώρας έχει πραγματοποιήσει διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.
French: 5.4.1.1 Avec la modification introduite par le Conseil, la marge de variation du déficit public des États membres de l'UEM et des pays adhérant au mécanisme de change européen (MCE II) peut aller d'une situation d'équilibre ou excédentaire (pour des pays dont la dette est élevée et ayant un faible potentiel de croissance) à un déficit de 1 % du PIB (pour des pays dont la dette est faible et ayant un potentiel de croissance élevé). D'éventuels écarts par rapport à l'objectif à moyen terme sont admis lorsque le gouvernement de l'État concerné a procédé à des réformes de type structurel.
Greek: 5.4.2 Η πορεία προσαρμογής προς τον μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό στόχο. Στην προηγούμενη έκδοση η πορεία προσαρμογής δεν καθοριζόταν από το ΣΣΑ, αλλά από τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
French: 5.4.2 Le parcours d'ajustement en vue d'atteindre l'objectif budgétaire à moyen terme. Dans la précédente version du Pacte, les procédures prévues dans ce cas n'étaient pas définies par le Pacte mais par les décisions prises par le Conseil européen.
Greek: 5.4.2.1 Στη νέα έκδοση μία χώρα μπορεί να αποκλίνει από τον μεσοπρόθεσμο στόχο και προβλέπεται η απόκλιση αυτή να διορθώνεται μέσω μιας ετήσιας προσαρμογής ύψους 0,5 %. Η πορεία εξισορρόπησης μπορεί να είναι "μέτρια" κατά τις αρνητικές οικονομικές φάσεις και "έντονη" κατά τη διάρκεια αναπτυξιακών οικονομικών φάσεων, ούτως ώστε να χρησιμοποιείται η "απρόβλεπτη" απόδοση των φάσεων αυτών για τη μείωση του ελλείμματος και του χρέους. Αποκλίσεις γίνονται δεκτές σε περίπτωση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ενώ δεν προβλέπεται καμιά κύρωση στην περίπτωση που δεν εφαρμόζεται η ετήσια προσαρμογή του 0,5 %.
French: 5.4.2.1 Dans la nouvelle version, un État peut s'écarter de l'objectif à moyen terme. Il est prévu que cet écart soit corrigé grâce à un ajustement annuel de 0,5 %. Les efforts en vue du rééquilibrage peuvent être "modestes" durant les phases économiquement défavorables, et "vigoureux" durant les phases d'expansion économique, de sorte que les retombées "inattendues" de ces phases puissent être mises à profit pour réduire le déficit et la dette. Des écarts sont également admis en cas de réformes structurelles, tandis qu'aucune sanction n'est prévue lorsque l'ajustement annuel de 0,5 % n'est pas atteint.
Greek: 5.4.3 Παράγοντες που δικαιολογούν την μη τήρηση της τιμής αναφοράς του 3 % του λόγου χρέους/ ΑΕγχΠ. Στο προηγούμενο Σύμφωνο προβλέπονταν προσωρινοί και έκτακτοι παράγοντες όπως: φυσικές καταστροφές, απόκλιση του ΑΕγχΠ κατά 2 %, απόκλιση του ΑΕγχΠ μεταξύ 0,75 % και 2,0 % ανάλογα με τη διακριτική ευχέρεια του Συμβουλίου. Δεν προβλέπονταν άλλοι παράγοντες.
French: 5.4.3 Facteurs significatifs de manque de respect du seuil des 3 %. La précédente version du Pacte prévoyait des facteurs temporaires et exceptionnels, à savoir: catastrophes naturelles, baisse du PIB de 2 %, baisse du PIB comprise entre 0,75 et 2 % laissée à la libre appréciation du Conseil. Aucun autre facteur n'était prévu.