Greek: Πλαισιο της πρότασης Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Σκοπός της πρότασης είναι η επικαιροποίηση του κοινοτικού κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 ώστε να συμπεριληφθούν οι αλλαγές που έχουν γίνει στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών για την κοινωνική ασφάλιση. Ευρύτερο πλαίσιο Η πρόταση αφορά την τακτική επικαιροποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, ειδικότερα των παραρτημάτων του, ώστε να συμπεριληφθούν σωστά οι αλλαγές της νομικής κατάστασης που έχουν επέλθει σε εθνικό επίπεδο, εξασφαλίζοντας έτσι τον ορθό κοινοτικό συντονισμό των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα τον οποίο αφορά η πρόταση Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, ο οποίος επικαιροποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 και τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Η παρούσα πρόταση θα επικαιροποιήσει και θα τροποποιήσει τις παραπομπές ορισμένων παραρτημάτων του κανονισμού, επειδή η εθνική νομοθεσία στην οποία παραπέμπουν έχει τροποποιηθεί. Συνοχή με τις λοιπές πολιτικές και στόχους της Ένωσης Δεν ισχύει. Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και αξιολόγηση του αντικτύπου Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς-στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των εμπλεκομένων Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να υποβάλουν αιτήματα για τροποποιήσεις επικαιροποίησης των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και 574/72 ώστε να συμπεριληφθούν οι αλλαγές που έχουν γίνει στην εθνική τους νομοθεσία. Το προσωπικό της Επιτροπής αξιολόγησε τα αιτήματα, τα συζήτησε με τους εκπροσώπους των κρατών μελών σε συνεδρίαση της διοικητικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων και, όπου ήταν αναγκαίο, ζήτησε περισσότερες λεπτομέρειες από τους εκπροσώπους των συγκεκριμένων κρατών μελών 212 Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη Τα αιτήματα που κρίθηκαν συμβατά με τη νομοθεσία της ΕΕ και για τα οποία συμφώνησε η διοικητική επιτροπή έγιναν δεκτά και ενσωματώθηκαν. Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης Σχετικοί επιστημονικοί τομείς/τομείς εμπειρογνωμοσύνης Συντονισμός κοινωνικής ασφάλισης. Μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε Συζητήσεις σε συνεδριάσεις της διοικητικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων και, όπου κρίθηκε αναγκαίο, περαιτέρω διευκρινιστικές συζητήσεις σχετικά με λεπτομέρειες της εθνικής νομοθεσίας με τους εκπροσώπους συγκεκριμένων κρατών μελών στη διοικητική επιτροπή. Κυριότεροι οργανισμοί / εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις Διοικητική επιτροπή για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων, καθώς και ορισμένοι εκπρόσωποι στη διοικητική επιτροπή. Σύνοψη των γνωμοδοτήσεων που υποβλήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν Δεν αναφέρθηκε η ύπαρξη σοβαρών κινδύνων με ανεπανόρθωτες συνέπειες. Συμφωνία για την επικαιροποίηση ορισμένων εγγραφών για τα κράτη μέλη στα παραρτήματα του κανονισμού 1408/71. Μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημοσίευση των συμβουλών εμπειρογνωμόνων Κανένα. Αξιολόγηση του αντικτύπου Τα κράτη μέλη τροποποιούν συχνά την εθνική τους νομοθεσία για την κοινωνική ασφάλιση. Κατά συνέπεια, οι παραπομπές της κοινοτικής νομοθεσίας για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στις εθνικές νομοθεσίες παύουν να ισχύουν και δημιουργούν ανασφάλεια δικαίου. Αυτό αποβαίνει εις βάρος των πολιτών της ΕΕ που μετακινούνται στο εσωτερικό της, αφού δεν ενημερώνονται σωστά για τα δικαιώματά τους, και δυσχεραίνει τη σωστή εφαρμογή των διατάξεων της ΕΕ σχετικά με το συντονισμό της κοινωνικής ασφάλισης από τους εθνικούς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης. Επομένως, πρέπει να επικαιροποιηθούν οι παραπομπές της νομοθεσίας της ΕΕ για το συντονισμό της κοινωνικής ασφάλισης, ιδίως των κανονισμών 1408/71 και 574/72, στις εθνικές νομοθεσίες. Οι κανονισμοί της ΕΕ μπορούν να επικαιροποιηθούν μόνο με κανονισμό. Είναι προς το συμφέρον των πολιτών οι κοινοτικοί κανονισμοί να επικαιροποιούνται αμέσως μετά τις αλλαγές στην εθνική νομοθεσία. Ιδιαίτερα ενόψει των σημαντικών συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων στη Σουηδία και στη Φινλανδία, καθώς και της μεταρρύθμισης του συστήματος ασφάλισης υγείας στις Κάτω Χώρες, ο κανονισμός 1408/71 πρέπει να επικαιροποιηθεί το συντομότερο δυνατόν, πάρα τη θέση σε ισχύ, στις 20 Μαΐου 2004, του κανονισμού 883/2004 που τον αντικαθιστά: ο νέος αυτός κανονισμός δεν θα ισχύσει έως ότου τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός εφαρμογής, πράγμα που δεν θα γίνει πιθανότατα πριν το 2007. Όσον αφορά την επιβάρυνση του κόστους, ο προτεινόμενος τροποποιητικός κανονισμός δεν θα αλλάξει ιδιαίτερα την παρούσα κατάσταση των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και των διοικήσεων, των εργαζομένων και των εργοδοτών. Αντίθετα, στόχος της επικαιροποίησης αυτής είναι να βελτιωθεί ο κοινοτικός συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, με σκοπό να προσφέρει καλύτερη προστασία στους πολίτες της ΕΕ που μετακινούνται στο εσωτερικό της. Νομικά στοιχεία της πρότασης Σύνοψη των προτεινόμενων μέτρων Σκοπός της πρότασης είναι η επικαιροποίηση ορισμένων παραρτημάτων του κοινοτικού κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 ώστε να συμπεριληφθούν οι αλλαγές που έχουν γίνει στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών για την κοινωνική ασφάλιση. Επομένως, θα διευκολύνει την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, εξασφαλίζοντας τη σωστή παραπομπή στην ισχύουσα εθνική νομοθεσία. Νομική βάση Άρθρα 42 και 308 της συνθήκης ΕΚ Αρχή της επικουρικότητας Η αρχή της επικουρικότητας εφαρμόζεται στο βαθμό που η πρόταση δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Οι στόχοι της πρότασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό από τα κράτη μέλη για τον (τους) ακόλουθο (-ους) λόγο (-ους). Σύμφωνα με το άρθρο 42 της Συνθήκης απαιτείται κοινοτική δράση με τη μορφή συντονιστικών μέτρων στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης και είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να ασκούν πλήρως το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία όπως καθορίζεται στη Συνθήκη. Χωρίς αυτό το συντονισμό, θα μπορούσε να υπάρξει κίνδυνος παρεμπόδισης της ελεύθερης κυκλοφορίας αφού οι πολίτες δεν θα ήταν πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν το δικαίωμά τους αυτό, εφόσον στην ουσία θα σήμαινε ότι θα χάσουν δικαιώματα κοινωνικής ασφάλισης που έχουν ήδη αποκτήσει σε άλλο κράτος μέλος. Σκοπός της υπάρχουσας κοινοτικής νομοθεσίας για την κοινωνική ασφάλιση δεν είναι να αντικαταστήσει τα διάφορα εθνικά συστήματα. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο προτεινόμενος τροποποιητικός κανονισμός δεν αποτελεί μέτρο εναρμόνισης και περιορίζεται μόνο σε ό,τι είναι αναγκαίο για να επιτευχθεί ο αποτελεσματικός συντονισμός. Βασικός σκοπός της πρότασης είναι η επικαιροποίηση των υπαρχόντων κανόνων συντονισμού ώστε να συμπεριληφθούν οι αλλαγές που έχουν γίνει στις εθνικές νομοθεσίες. Επομένως, παρόλο που η πρόταση βασίζεται κυρίως στις εισηγήσεις των κρατών μελών, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να εγκρίνουν αυτές τις διατάξεις σε εθνικό επίπεδο επειδή θα μπορούσε να δημιουργηθεί σύγκρουση με τον κανονισμό. Άρα είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί η κατάλληλη προσαρμογή των παραρτημάτων του κανονισμού, ώστε ο κανονισμός να μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά στα εν λόγω κράτη μέλη. Ο συντονισμός της κοινωνικής ασφάλισης αφορά διασυνοριακές καταστάσεις όπου κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να ενεργεί μεμονωμένα. Ο κοινοτικός συντονιστικός κανονισμός αντικαθιστά τις διάφορες υπάρχουσες διμερείς συμφωνίες. Έτσι δεν γίνεται μόνο απλούστερος ο συντονισμός της κοινωνικής ασφάλισης για τα κράτη μέλη, αλλά εξασφαλίζεται και η ίση μεταχείριση των προσώπων που είναι ασφαλισμένα σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία κοινωνικής ασφάλισης. Η δράση σε κοινοτικό επίπεδο θα συμβάλει σε μεγαλύτερο βαθμό στην επίτευξη των στόχων της πρότασης για τον (τους) ακόλουθο(-ους) λόγο(-ους). Ο συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης έχει νόημα μόνο σε κοινοτικό επίπεδο. Στόχος είναι να εξασφαλιστεί ότι ο συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης λειτουργεί αποτελεσματικά σε όλα τα κράτη μέλη. Αυτό βασίζεται και αιτιολογείται από την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων στο εσωτερικό της ΕΕ. Δεν υπάρχουν ποιοτικοί δείκτες, αλλά ο κανονισμός αφορά κάθε πολίτη της ΕΕ που μετακινείται, για οποιοδήποτε λόγο, στο εσωτερικό της ΕΕ. Η πρόταση αποτελεί καθαρά συντονιστικό μέτρο το οποίο μπορεί να ληφθεί μόνο σε κοινοτικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη εξακολουθούν να είναι αρμόδια για την οργάνωση και τη χρηματοδότηση των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Επομένως, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους εξής λόγους: Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 απαιτεί αυτή τη μορφή ενέργειας επειδή ένας κανονισμός μπορεί να τροποποιηθεί μόνο από κανονισμό. Ωστόσο, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να είναι αποκλειστικά αρμόδια για την οργάνωση και τη χρηματοδότηση των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Η πρόταση κάνει ευκολότερο το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης για τα κράτη μέλη και είναι επομένως προς όφελος τόσο των πολιτών όσο και των εθνικών αρχών κοινωνικής ασφάλισης. Οι ειδικές αυτές διατάξεις βασίζονται σε προτάσεις των κρατών μελών, γεγονός που σημαίνει ότι οι ενδεχόμενες χρηματοοικονομικές και διοικητικές επιβαρύνσεις έχουν ελαχιστοποιηθεί και είναι ανάλογες προς τον προαναφερθέντα στόχο. Αντίθετα, χωρίς την επικαιροποίηση του κανονισμού 1408/71 οι χρηματοοικονομικές και διοικητικές επιβαρύνσεις είναι πιθανόν να είναι μεγαλύτερες. Επιλογή νομικών μέσων Προτεινόμενα νομικά μέσα: Κανονισμός. Η χρήση άλλων μέσων δεν θα ήταν σκόπιμη για τον (τους) ακόλουθο (-ους) λόγο (-ους). Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, επειδή ένας κανονισμός, όπως ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, μπορεί να τροποποιηθεί μόνο από κανονισμό. Δημοσιονομικές επίπτωσεισ Η πρόταση δεν έχει καμία δημοσιονομική επίπτωση στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Συμπληρωματικές πληροφορίες Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος Η προτεινόμενη πράξη αφορά θέμα του ΕΟΧ και πρέπει, συνεπώς, να επεκταθεί και για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Αναλυτική εξήγηση της πρότασης Α. Άρθρο 2 (Έναρξη ισχύος) Επειδή ο νέος νόμος για την ασφάλιση υγείας στις Κάτω Χώρες θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου 2006, οι τροποποιήσεις που αφορούν τις Κάτω Χώρες στα παραρτήματα Ι και VI πρέπει να ισχύσουν από την 1η Ιανουαρίου 2006. Β. Παράρτημα Ι. Τροποποίηση του παραρτήματος Ι 1. Τροποποίηση του μέρους Ι Στο παράρτημα Ι μέρος Ι ορίζονται οι όροι «μισθωτοί» και «μη μισθωτοί», στις περιπτώσεις που η έννοια των όρων αυτών δεν προσδιορίζεται από την εθνική νομοθεσία. Η διατύπωση στο τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» πρέπει να προσαρμοστεί στο νέο νόμο για την κοινωνική ασφάλιση (1999:799) και να προστεθεί παραπομπή στο νόμο για τις εισφορές της κοινωνικής ασφάλισης για τον προσδιορισμό των μη μισθωτών. 2. Τροποποίηση του μέρους ΙΙ Στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙ ορίζεται ο όρος «μέλη της οικογένειας» στις περιπτώσεις που η εθνική νομοθεσία δεν επιτρέπει τη διάκριση μεταξύ των μελών της οικογένειας και άλλων προσώπων. Η διατύπωση στο τμήμα «ΙΖ. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ» πρέπει να προσαρμοστεί στο νέο νόμο για την ασφάλιση υγείας. ΙΙ. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙα Το παράρτημα ΙΙα περιλαμβάνει τις ειδικές παροχές σε χρήμα μη ανταποδοτικού χαρακτήρα οι οποίες χορηγούνται στους ενδιαφερόμενους αποκλειστικά στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο κατοικούν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71. 1. Ο νόμος περί κοινωνικών συντάξεων του 1994 της Λιθουανίας έχει τροποποιηθεί και η κοινωνική σύνταξη που περιλαμβάνεται σήμερα στο παράρτημα ΙΙα έχει υποδιαιρεθεί σε πολλά ξεχωριστά επιδόματα. Από τα επιδόματα αυτά, η νέα σύνταξη κοινωνικής αρωγής και το νέο ειδικό βοήθημα αρωγής είναι μεικτές παροχές που περιέχουν στοιχεία κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικής αρωγής· είναι μη ανταποδοτικού τύπου, αφού χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση και έτσι πληρούν τα κριτήρια για να θεωρηθούν ειδικές παροχές σε χρήμα μη ανταποδοτικού τύπου. Η αναφορά στο τμήμα «ΙΓ. ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει την αλλαγή αυτή στην εθνική νομοθεσία. 2. Παρά το γεγονός ότι το νομοθετικό σώμα της Σλοβακίας κατάργησε την κοινωνική σύνταξη με το νόμο 461/2003 από τις 31 Δεκεμβρίου 2003, η παροχή αυτή καταβάλλεται ακόμη βάσει του παλιού νόμου 100/1998 Συλλ. στα άτομα που είχαν αποκτήσει παλαιότερα το δικαίωμα αυτό. Η παροχή αυτή είναι μη ανταποδοτικού τύπου, εγγυάται ένα ελάχιστο εισόδημα στα άτομα που δεν δικαιούνται ανταποδοτική σύνταξη γήρατος ή αναπηρίας και υπόκειται σε έλεγχο των πόρων. Επομένως, πληροί τα κριτήρια για να θεωρηθεί ειδική παροχή σε χρήμα μη ανταποδοτικού τύπου και πρέπει να συμπεριληφθεί στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ». ΙΙΙ. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙΙ μέρος Α Το παράρτημα ΙΙΙ περιλαμβάνει τις διατάξεις των υπαρχουσών διμερών συμβάσεων που είχαν τεθεί σε ισχύ πριν από την εφαρμογή του κανονισμού στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Στο μέρος Α περιλαμβάνονται οι διατάξεις των διμερών συμβάσεων που εξακολουθούν να εφαρμόζονται, παρά το γεγονός ότι οι διατάξεις των διμερών συμβάσεων έχουν κατά γενικό κανόνα αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71. Η διάταξη της γενικής σύμβασης της 28ης Οκτωβρίου 1952 μεταξύ της Ιταλίας και των Κάτω Χωρών που αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος Α αφορά την εξαγωγή παροχών σε χώρες που δεν είναι μέλη της ΕΕ. Ωστόσο, πρέπει να διαγραφεί, επειδή η καταβολή μιας σύνταξης σε χώρα που δεν είναι μέλος της ΕΕ είτε εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (εάν η σύνταξη εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του και ο δικαιούχος στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής), περίπτωση κατά την οποία εφαρμόζεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης, είτε όχι, οπότε το θέμα αυτό δεν εξετάζεται πλέον στο πλαίσιο του παραρτήματος ΙΙΙ. IV. Τροποποίηση του παραρτήματος IV 1. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙV μέρος Α Το παράρτημα IV μέρος Α περιλαμβάνει τις «νομοθεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 37 παράγραφος 1 του κανονισμού, σύμφωνα με τις οποίες το ύψος των παροχών αναπηρίας είναι ανεξάρτητο από τη διάρκεια των ασφαλιστικών περιόδων». Στη Σλοβακική Δημοκρατία, το επίπεδο των συντάξεων αναπηρίας εξαρτάται από τη διάρκεια των ασφαλιστικών περιόδων (σύστημα «τύπου Β»), εκτός από τις συντάξεις αναπηρίας των ατόμων των οποίων η αναπηρία επήλθε όταν ήταν συντηρούμενα τέκνα και τα οποία δεν ήταν ασφαλισμένα για την απαιτούμενη περίοδο, αλλά παρ’ όλ’ αυτά θεωρείται ότι έχουν συμπληρώσει την απαιτούμενη ασφαλιστική περίοδο. Επομένως, η παροχή αυτή πρέπει να περιληφθεί στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ». 2. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙV μέρος B Το παράρτημα IV μέρος Β περιλαμβάνει τα ειδικά συστήματα για μη μισθωτούς στα οποία εφαρμόζονται ειδικές διατάξεις για το συνυπολογισμό των ασφαλιστικών περιόδων που έχουν πραγματοποιηθεί σε άλλο κράτος μέλος. Ο ισπανικός νόμος που αναφέρεται στο παράρτημα IV μέρος Β έχει τροποποιηθεί και, κατά συνέπεια, η αναφορά στο τμήμα «Ζ. ΙΣΠΑΝΙΑ» πρέπει να επικαιροποιηθεί ανάλογα. 3. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙV μέρος Γ Το παράρτημα IV μέρος Γ περιλαμβάνει τις «περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού, στις οποίες μπορεί να μην υπολογιστεί η παροχή σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού», επειδή δεν πρόκειται ποτέ να οδηγήσουν σε υψηλότερο αποτέλεσμα. Εάν η σλοβακική σύνταξη επιζώντος βασίζεται σε σύνταξη γήρατος ή αναπηρίας η οποία καταβαλλόταν στον αποθανόντα, τόσο ο υπολογισμός αναλογικού επιμερισμού όσο και ο εθνικός υπολογισμός θα δίνουν πάντοτε το ίδιο αποτέλεσμα. Επομένως, η σύνταξη επιζώντος πρέπει να περιληφθεί στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ». Ύστερα από τη μεταρρύθμιση του σουηδικού συνταξιοδοτικού συστήματος, η σύνταξη βάσει εισοδήματος εξαρτάται από τις εισφορές και όχι από τις παροχές και είναι ανεξάρτητη από τις ασφαλιστικές περιόδους. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να γίνει υπολογισμός αναλογικού επιμερισμού βάσει του κανονισμού. Λόγω του ότι η σουηδική εγγυημένη σύνταξη εξαρτάται από τις περιόδους κατοικίας στη Σουηδία, ο υπολογισμός αναλογικού επιμερισμού θα δίνει πάντοτε το ίδιο αποτέλεσμα με τον εθνικό υπολογισμό. Επομένως, η τρέχουσα εγγραφή στο τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα. 4. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙV μέρος Δ Το παράρτημα IV μέρος Δ περιλαμβάνει τις παροχές (στοιχεία 1 και 2) και τις συμφωνίες (σημείο 3) που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 46β παράγραφος 2 του κανονισμού, επιτρέποντας έτσι την εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας όσον αφορά τη μείωση, την αναστολή ή την κατάργηση των παροχών. Λόγω της νέας σουηδικής νομοθεσίας περί συντάξεων, οι τρέχουσες εγγραφές στο παράρτημα IV μέρος Δ σημείο 1 στοιχείο θ) και σημείο 2 στοιχείο θ) πρέπει να επικαιροποιηθούν. Επιπλέον, στο σημείο 1 στοιχείο θ) πρέπει να προστεθούν το επίδομα ασθενείας που συνδέεται με το εισόδημα και το επίδομα δραστηριότητας. Το σημείο 3 πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριληφθεί το γεγονός ότι η παλιά Σκανδιναβική Σύμβαση έχει αντικατασταθεί και ότι η διμερής συμφωνία Φινλανδίας και Λουξεμβούργου για την κοινωνική ασφάλιση τέθηκε σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου 2002. V. Τροποποίηση του παραρτήματος VΙ Το παράρτημα VI ορίζει τις ειδικές περιπτώσεις εφαρμογής των νομοθεσιών ορισμένων κρατών μελών. Το τμήμα «Ε. ΕΣΘΟΝΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί για να προστεθούν οι κανόνες υπολογισμού της γονικής παροχής όταν οι διακινούμενοι εργαζόμενοι δεν έχουν εργαστεί στην Εσθονία καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους αναφοράς που απαιτείται από την εθνική νομοθεσία. Το τμήμα «ΙΖ. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ» πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει τη νέα μεταρρύθμιση του συστήματος ασφάλισης υγείας από την 1η Ιανουαρίου 2006. Στο σημείο 1 στοιχείο α) ορίζονται οι κατηγορίες των προσώπων που δικαιούνται ασφάλιση υγείας σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία. Στο σημείο 1 στοιχείο β) ορίζεται ο φορέας στον οποίο πρέπει να είναι ασφαλισμένα τα άτομα αυτά. Το σημείο 1 στοιχείο β) επιτρέπει την καταβολή ασφαλίστρων ή εισφορών σε αυτά τα ασφαλισμένα άτομα και στα μέλη των οικογενειών τους. Το σημείο 1 στοιχείο δ) αφορά τις συνέπειες των καθυστερήσεων εγγραφής σε ασφαλιστικό φορέα. Στο σημείο 1 στοιχείο ε) ορίζονται οι παροχές σε είδος τις οποίες δικαιούται ένα πρόσωπο ασφαλισμένο σε άλλο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια μιας περιόδου παραμονής ή κατοικίας στις Κάτω Χώρες. Στο σημείο 1 στοιχείο στ) αναφέρονται οι ολλανδικές παροχές και συντάξεις οι οποίες επιτρέπουν στους δικαιούχους να θεωρούνται συνταξιούχοι κατά την έννοια του κανονισμού, δίνοντάς τους έτσι τη δυνατότητα να επωφελούνται από τις διατάξεις του κεφαλαίου περί ασθένειας του κανονισμού 1408/71. Στο σημείο 1 στοιχείο ζ) διευκρινίζεται ότι η απόδοση για την έλλειψη αίτησης παροχών θεωρείται παροχή ασθενείας σε χρήμα για τους σκοπούς του κανονισμού. Αυτό σημαίνει ότι η παροχή καταβάλλεται από τις Κάτω Χώρες στους ασφαλισμένους που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος. Το τμήμα «ΚΓ. ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει τη μεταρρύθμιση της φινλανδικής νομοθεσίας περί συντάξεων. Προβλέπει ότι όταν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ασφαλιστικές περίοδοι που έχουν συμπληρωθεί σε άλλα κράτη μέλη για να συμπληρωθούν οι προϋποθέσεις για δικαίωμα σε σύνταξη, οι αποδοχές για την πλασματική περίοδο υπολογίζονται μόνο από το εισόδημα κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς στη Φινλανδία με διαίρεση του εισοδήματος διά του αριθμού των μηνών ασφάλισης στη Φινλανδία. Το τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει τη νέα σουηδική νομοθεσία για την κοινωνική ασφάλιση και τη μεταρρύθμιση της σουηδικής νομοθεσίας περί συντάξεων. Από την 1η Ιανουαρίου 2001, με το νέο νόμο για την κοινωνική ασφάλιση (1999:799) τροποποιήθηκε η νομοθεσία περί γονικών παροχών στο κεφάλαιο 4 του νόμου περί ασφαλίσεων. Για τους σκοπούς του υπολογισμού της γονικής παροχής το σημείο 1 στοιχείο α) του τμήματος «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» ορίζει τον τρόπο προσδιορισμού του εισοδήματος εάν ένας γονιός έχει εργαστεί στη Σουηδία και σε άλλο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Στο σημείο 1 στοιχείο β) ορίζεται ο τρόπος προσδιορισμού του εισοδήματος εάν ένας γονιός δεν έχει εργαστεί καθόλου στη Σουηδία κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Το σημείο 2 του τμήματος «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» αφορά ορισμένες μεταβατικές διατάξεις σχετικά με τις σουηδικές συντάξεις. Σύμφωνα με τη σουηδική νομοθεσία ένα άτομο χρειάζεται τουλάχιστον τρία έτη κατοικίας στη Σουηδία για να έχει δικαίωμα για εγγυημένη σύνταξη. Για να έχει δικαίωμα για πλήρη εγγυημένη σύνταξη ένα άτομο χρειάζεται 40 έτη κατοικίας στη Σουηδία. Ωστόσο, όλα τα άτομα που γεννήθηκαν το 1937 ή πριν από το έτος αυτό και τα οποία κατοικούν στη Σουηδία επί 10 τουλάχιστον έτη, ακόμα και εκείνα που δεν εργάστηκαν ποτέ, έχουν δικαίωμα για πλήρη εγγυημένη σύνταξη. Η τροποποίηση αυτή προβλέπει ότι η αρχή του συνυπολογισμού δεν εφαρμόζεται στις εγγυημένες συντάξεις για τα άτομα που γεννήθηκαν το 1937 ή πριν από το έτος αυτό. Το σημείο 3 αφορά το σουηδικό επίδομα ασθένειας και το επίδομα δραστηριότητας. Το δικαίωμα για τα επιδόματα αυτά βασίζεται στο εισόδημα του ατόμου κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Η τροποποίηση α) ορίζει τον τρόπο υπολογισμού του εισοδήματος, όταν το άτομο έχει εργαστεί σε άλλο κράτος μέλος και η τροποποίηση β) ορίζει τον τρόπο που καθορίζεται η περίοδος αναφοράς όταν το άτομο έχει εργαστεί σε άλλο κράτος μέλος. Το σημείο 4 διευκρινίζει τους κανόνες για τον υπολογισμό των παροχών επιζώντων όταν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς σύμφωνα με τη σουηδική νομοθεσία. Στο στοιχείο α) ορίζεται ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που απέκτησε αποθανών σε άλλο κράτος μέλος εκτός της Σουηδίας κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς για τη σύνταξη επιζώντος που συνδέεται με τις αποδοχές, ενώ στο στοιχείο β) ορίζεται ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα αυτά σε σχέση με το δικαίωμα για σύνταξη χηρείας εάν ο θάνατος επήλθε μετά την 1η Ιανουαρίου 2003. |
French: CONTEXTE DE LA PROPOSITION Motivations et objectifs de la proposition La présente proposition vise à mettre à jour le règlement communautaire (CEE) n° 1408/71 pour qu’il reflète l'évolution de la législation nationale sur la sécurité sociale des États membres. Contexte général La présente proposition constitue l’une des mises à jour régulières du règlement (CEE) n°1408/71, plus précisément de ses annexes, dont le but est de donner une image correcte de l'évolution de la situation juridique au niveau national et donc de garantir une coordination adéquate à l’échelon communautaire des régimes nationaux de sécurité sociale. Dispositions en vigueur dans le domaine de la proposition Règlement (CEE) n° 1408/71, mis à jour par le règlement (CE) n° 118/97 et modifié en dernier lieu par le règlement (CE) n° 647/2005 du Parlement européen et du Conseil. La présente proposition actualisera et modifiera les références qui sont citées dans certaines annexes du règlement et se rapportent à des législations nationales ayant été modifiées. Cohérence avec d’autres politiques et objectifs de l'Union Sans objet. CONSULTATION DES PARTIES INTÉRESSÉES ET ANALYSE D'IMPACT Consultation des parties intéressées Méthodes de consultation utilisées, principaux secteurs visés et profil général des personnes interrogées Les États membres ont été invités à soumettre des demandes de modification mettant à jour les règlements (CEE) n° 1408/71 et n° 574/72 pour que ces derniers tiennent compte de l'évolution de leur législation nationale. Les fonctionnaires de la Commission ont évalué ses demandes, ils les ont examinées avec les représentants des États membres lors d’une réunion de la commission administrative pour la sécurité sociale des travailleurs migrants et, le cas échéant, ont encore clarifié certains détails avec les représentants des États membres concernés. Synthèse des réponses reçues et de la façon dont elles ont été prises en compte Les demandes jugées compatibles avec la législation de l’UE et approuvées par la commission administrative ont été acceptées et intégrées. Obtention et utilisation d'expertise Domaines scientifiques/d'expertise concernés Coordination de la sécurité sociale Méthodologie utilisée Examen lors des réunions de la commission administrative pour la sécurité sociale des travailleurs migrants et, si nécessaire, examen complémentaire avec les représentants des États membres concernés au sein de la commission administrative pour notamment clarifier certains points de la législation nationale. Principales organisations/principaux experts consultés Commission administrative pour la sécurité sociale des travailleurs migrants et certains représentants siégeant dans cette commission. Résumé des avis reçus et utilisés L'existence de risques potentiellement sérieux aux conséquences irréversibles n'a pas été mentionnée. Il a été décidé d’actualiser certaines rubriques concernant les États membres dans les annexes du règlement n° 1408/71 Moyens utilisés pour mettre les avis d’experts à la disposition du public Néant. Analyse d'impact Les États membres modifient fréquemment leur législation sur la sécurité sociale. Par conséquent, les références faites au droit national dans la législation de l’UE coordonnant les régimes de sécurité sociale deviennent caduques et sources d’incertitude juridique. Cette situation est préjudiciable aux citoyens de l’UE se déplaçant à l’intérieur de l’UE, parce qu’ils ne sont pas correctement informés de leurs droits, et complique la tâche des institutions nationales de sécurité sociale devant appliquer correctement les dispositions de coordination de l'UE en la matière. Les références citées dans la législation de coordination de l’UE, notamment dans les règlements n° 1408/71 et 574/72, doivent donc être mises à jour pour refléter correctement la législation nationale. Les règlements communautaires ne peuvent être modifiés que par un autre règlement. Il est dans l’intérêt des citoyens concernés que les règlements communautaires soient mis à jour rapidement après une modification de la législation nationale. Au vu des réformes fondamentales des retraites introduites en Suède et en Finlande, et de la réforme du régime néerlandais de soins de santé, le règlement n°1408/71 doit être actualisé dans les meilleurs délais, et ceci bien que le règlement n° 883/2004 le remplaçant soit entré en vigueur le 20 mai 2004. Ce nouveau règlement ne sera pas appliqué avant l’entrée en vigueur du règlement d’application, laquelle n’interviendra probablement pas avant 2007. La proposition de règlement portant modification des dispositions actuelles n’entraînera aucune différence par rapport à la charge de travail ou aux coûts supportés par les institutions et administrations de sécurité sociale, les travailleurs ou les employeurs. Au contraire, l’objectif de cette mise à jour est d’améliorer la coordination communautaire des régimes de sécurité sociale et d'offrir ainsi une meilleure protection aux citoyens de l'UE se déplaçant au sein de celle-ci. ÉLÉMENTS JURIDIQUES DE LA PROPOSITION Résumé des mesures proposées La présente proposition vise à mettre à jour certaines annexes du règlement n° 1408/71 pour qu’elles reflètent l'évolution de la législation nationale sur la sécurité sociale des États membres. Elle facilitera donc l’application de la législation communautaire coordonnant les régimes de sécurité sociale, puisque celle-ci sera le reflet fidèle du droit national en vigueur. Base juridique Articles 42 et 308 du traité CE Principe de subsidiarité Le principe de subsidiarité s'applique pour autant que la proposition ne relève pas de la compétence exclusive de la Communauté. Les objectifs de la proposition ne peuvent être réalisés de manière suffisante par les États membres pour la ou les raisons suivantes. Une action communautaire prenant la forme de mesures de coordination dans le domaine de la sécurité sociale est requise par l'article 42 du traité et nécessaire pour que le droit à la libre circulation des travailleurs inscrit dans le traité puisse être pleinement exercé. Sans cette coordination, la libre circulation risquerait de rester lettre morte, car les citoyens seraient moins enclins à faire usage de leur droit si celui-ci, fondamentalement, entraînait la perte de droits déjà acquis en vertu de la sécurité sociale d’un autre État membre. La législation communautaire sur la sécurité sociale n’entend pas se substituer aux différents régimes nationaux. Il convient de souligner que la proposition de règlement n’est pas une mesure d’harmonisation et ne va pas au-delà de ce qui est nécessaire pour garantir une véritable coordination. Cette proposition vise simplement à mettre à jour les règles actuelles de coordination pour qu'elles reflètent les changements introduits dans les législations nationales. Même si la proposition repose donc essentiellement sur les contributions des États membres, ceux-ci ne pourraient adopter ces dispositions au niveau national, car elles risqueraient d’entrer en conflit avec le règlement. Pour que celui-ci soit réellement applicable dans les États membres concernés, il faut par conséquent garantir une adaptation adéquate de ses annexes. La coordination de la sécurité sociale porte sur des situations transfrontalières dans lesquelles aucun État membre ne peut agir seul. Le règlement communautaire de coordination remplace les nombreux accords bilatéraux existants. Non seulement il simplifie la coordination de la sécurité sociale par les États membres, mais il garantit l’égalité de traitement aux personnes assurées conformément aux législations nationales en la matière. L'action communautaire permettra de mieux réaliser les objectifs de la proposition pour la ou les raisons suivantes: La coordination des régimes de sécurité sociale n’a de sens qu’au niveau communautaire. L’objectif est de garantir une bonne coordination de ces régimes dans tous les États membres, coordination qui trouve son origine, et sa justification, dans la libre circulation des personnes au sein de l’UE. Il n’existe aucun indicateur qualitatif, mais le règlement concerne chaque citoyen de l’UE se déplaçant, pour quelque motif que ce soit, au sein de celle-ci. La présente proposition est purement une mesure de coordination qui ne peut être adoptée qu’à l’échelon communautaire. Il incombe toujours aux États membres d'organiser et de financer leur propre régime de sécurité sociale. La proposition est donc conforme au principe de subsidiarité. Principe de proportionnalité La proposition respecte le principe de proportionnalité, pour la ou les raisons suivantes. Le règlement (CEE) n°1408/71 impose ce type d’action, car un règlement ne peut être modifié que par un autre règlement. Cependant, les États membres restent les seuls responsables de l'organisation et du financement de leur régime de sécurité sociale. La proposition facilite la coordination des régimes de sécurité sociale par les États membres et bénéficie donc aux citoyens comme aux autorités nationales compétentes. Ces dispositions spéciales se fondant sur des propositions des États membres, les éventuelles charges financières et administratives qu’elles imposeront seront minimes et resteront proportionnées aux objectifs mentionnés ci-dessus. Inversement, l’absence de mise à jour du règlement n° 1408/71 entraînerait probablement une augmentation des contraintes financières et administratives. Choix des instruments Instruments proposés: règlement D’autres moyens ne seraient pas appropriés pour la ou les raisons suivantes. Il n’y a pas d’autre solution puisqu’un texte comme le règlement (CEE) n° 1408/71 ne peut être modifié que par un règlement. INCIDENCE BUDGÉTAIRE La proposition n'a pas d'incidence sur le budget de la Communauté. INFORMATIONS SUPPLÉMENTAIRES Espace économique européen Le texte proposé présente de l’intérêt pour l’EEE; il convient par conséquent qu’il lui soit étendu. Explication détaillée de la proposition A. Article 2 (Entrée en vigueur) La nouvelle loi néerlandaise sur l’assurance soins de santé étant applicable à compter du 1er janvier 2006, les modifications concernant les Pays-Bas aux annexes I et VI doivent entrer en vigueur à partir de cette date. B. Annexe I. Modification de l'annexe I 1. Modification de la partie I L’annexe I, partie I, définit les termes « travailleurs salariés » ou « travailleurs non salariés » lorsque ceux-ci ne peuvent être déterminés sur la base de la législation nationale. La formulation à la rubrique « X. SUÈDE » devrait être adaptée en fonction de la nouvelle loi sur les assurances sociales (1999:799) et il conviendrait d’ajouter une référence à la loi sur les cotisations sociales pour définir les travailleurs non salariés. 2. Modification de la partie II L’annexe I, partie II, définit l’expression « membres de la famille » pour les cas où la législation nationale ne permet pas de distinguer entre ceux-ci et d'autres personnes. La formulation à la rubrique « Q. PAYS-BAS » devrait être adaptée en fonction de la nouvelle loi sur l’assurance soins de santé. II. Modification de l'annexe II bis L'annexe II bis recense les prestations spéciales à caractère non contributif dont bénéficient les intéressés exclusivement sur le territoire de l'État membre où ils résident, en application de l'article 10 bis du règlement (CEE) n° 1408/71. 1. La loi lituanienne de 1994 sur les pensions sociales a été modifiée et plusieurs allocations remplacent désormais la pension sociale actuellement citée à l’annexe II bis. Parmis ces allocations, la nouvelle pension d’assistance sociale et la nouvelle indemnité spéciale d’assistance sont des prestations mixtes qui contiennent des éléments de sécurité sociale et d’aide sociale, présentent un caractère non contributif puisqu’elles sont financées par l’État et satisfont donc aux critères requis pour être considérées comme des prestations spéciales non contributives. La référence faite à la rubrique « M. Lituanie » devrait donc être modifiée pour prendre en compte ce changement de la législation nationale. 2. Bien que la nouvelle assemblée législative slovaque ait supprimé la pension sociale, par la loi 461/2003 du 31 décembre 2003, cette prestation continue d’être versée au titre de l’ancienne loi 100/1988 Coll. aux personnes qui, auparavant, y avaient droit. Cette prestation est à caractère non contributif, elle garantit un revenu minimum aux personnes n’ayant pas droit à une pension de vieillesse ou d’invalidité en vertu du régime contributif et est soumise à des conditions de ressources. Elle satisfait ainsi aux critères requis pour être considérée comme une prestation spéciale à caractère non contributif et devrait donc être incluse dans la rubrique « V. SLOVAQUIE ». III. Modification de l'annexe III, partie A L’annexe III énumère les dispositions des conventions bilatérales qui étaient en vigueur avant l’application du règlement dans les États membres concernés. La partie A dresse la liste des dispositions des conventions bilatérales continuant de s’appliquer, alors même que de telles dispositions sont généralement remplacées par le règlement (CEE) n° 1408/71. La disposition de la convention générale du 28 octobre 1952 entre l’Italie et les Pays-Bas qui est mentionnée à l’annexe III, partie A, concerne l’exportation de prestations dans des pays tiers. Cependant, elle devrait être supprimée car, ou le paiement d’une pension dans un pays tiers relève du champ d’application du règlement (si la pension entre dans son champ d’application matériel et le bénéficiaire dans son champ d’application personnel), auquel cas le principe d'égalité de traitement s'applique, ou il ne relève pas de ce champ d'application et la question n’a plus à être traitée à l’annexe III. IV. Modification de l'annexe IV 1. Modification de l'annexe IV, partie A L’annexe IV, partie A, énumère les « législations visées à l'article 37, paragraphe 1, du règlement selon lesquelles le montant des prestations d'invalidité est indépendant de la durée des périodes d'assurance ». Au sein de la République slovaque, le niveau des pensions d'invalidité dépend de la durée des périodes d'assurance (régime de type « B »), si ce n’est pour la pension d’invalidité versée aux personnes qui sont devenues invalides alors qu’elles étaient des enfants à charge et ne disposaient pas de la période d'assurance requise, mais qui sont néanmoins considérées comme ayant accompli ladite période. Cette prestation devrait donc être incluse dans la rubrique « V. SLOVAQUIE ». 2. Modification de l'annexe IV, partie B L’annexe IV, partie B, énonce les régimes spéciaux pour travailleurs non salariés auxquels s’appliquent les dispositions spéciales sur la totalisation des périodes d’assurance accomplies dans un autre État membre. La loi espagnole actuellement mentionnée à l’annexe IV, partie B, a été modifiée et la référence à la rubrique « G. Espagne » devrait être mise à jour en conséquence. 3. Modification de l'annexe IV, partie C L’annexe IV, partie C, énumère les « cas visés à l'article 46, paragraphe 1, point b), du règlement où il peut être renoncé au calcul de la prestation conformément à l'article 46, paragraphe 2, du règlement », car celui-ci n’aboutira jamais à un résultat supérieur. Si la pension slovaque de survivant se fonde sur une pension de vieillesse ou d'invalidité effectivement versée au défunt, le calcul au prorata et le calcul national aboutiront toujours au même résultat. Cette prestation de survivant devrait donc être incluse dans la rubrique « V. SLOVAQUIE ». Depuis sa réforme, le régime suédois de retraite est un régime à cotisations définies et non plus à prestations définies, dans lequel la pension liée au revenu est indépendante des périodes d’assurance. Par conséquent, un calcul au prorata fondé sur les dispositions du règlement est impossible. La pension garantie suédoise dépend des périodes de résidence en Suède et un calcul au prorata aboutira toujours au même montant que le calcul effectué selon les règles nationales. L’inscription figurant actuellement à la rubrique « X. SUÈDE » devrait donc être modifiée en conséquence. 4. Modification de l'annexe IV, partie D L’annexe IV, partie D, dresse la liste des prestations (points 1 et 2) et accords (point 3) satisfaisant aux conditions visées à l’article 46 ter, paragraphe 2, du règlement et permettant donc l'application de la législation nationale concernant la réduction, la suspension ou la suppression des prestations. La nouvelle législation suédoise sur les retraites rend nécessaire la mise à jour des indications figurant actuellement à l'annexe IV, partie D, point 1 i) et point 2 i). En outre, les prestations de maladie et allocations pour perte d’activité liées au revenu doivent être ajoutées au point 1 i). Le point 3 doit être modifié pour refléter le fait que l’ancienne convention nordique a été remplacée et que l’accord bilatéral sur la sécurité sociale entre la Finlande et le Luxembourg est entré en vigueur le 1er février 2002. V. Modification de l'annexe VI L'annexe VI établit les modalités particulières d'application des législations de certains États membres. Il conviendrait de modifier la rubrique « E. ESTONIE » pour y ajouter les règles de calcul de l'allocation parentale applicables quand les travailleurs migrants n'ont pas travaillé en Estonie pendant la totalité de l'année de référence requise par la législation nationale. La rubrique « Q. PAYS-BAS » devrait être modifiée pour tenir compte de l’entrée en vigueur de la nouvelle réforme des soins de santé, le 1er janvier 2006. Le point 1 a) précise quelles sont les catégories de personnes ayant droit aux soins de santé en vertu de la législation néerlandaise. Le point 1 b) indique auprès de quelle institution ces personnes doivent être assurées. Le point 1 c) autorise la perception de primes ou de cotisations auprès de ces assurés et des membres de leur famille. Le point 1 d) concerne les conséquences d’une affiliation tardive. Le point 1 e) précise quelles sont les prestations en nature auxquelles une personne assurée dans un autre État membre a droit pendant qu'elle séjourne ou réside aux Pays-Bas. Le point 1 f) énonce les prestations et pensions néerlandaises dont les bénéficiaires sont à considérer comme des titulaires de pensions ou rentes au sens du règlement, ce qui leur donne le droit de profiter des dispositions du chapitre sur la maladie du règlement n° 1408/71. Le point 1 g) explique que la restitution pour absence de demande de prestations est à considérer comme une prestation en espèces de l'assurance maladie aux fins du règlement. Autrement dit, cette prestation devra être versée par les Pays-Bas aux assurés résidant dans un autre État membre. La rubrique « W. FINLANDE » devrait être modifiée de manière à refléter la réforme de la législation finlandaise sur les retraites. Selon celle-ci, quand des périodes d’assurance accomplies dans d’autres États membres doivent être prises en compte pour que les conditions d’octroi d’une pension soient remplies, le gain correspondant à la période fictive est uniquement calculé à partir du revenu acquis durant la période de référence en Finlande, celui-ci étant divisé par le nombre de mois de l’affiliation en Finlande. La rubrique « W. SUÈDE » devrait être modifiée de manière à tenir compte de la nouvelle législation concernant la couverture de la sécurité sociale suédoise et la réforme de la législation suédoise sur les retraites. Depuis le 1er janvier 2001, la nouvelle loi sur les assurances sociales (1999 :799) modifie les dispositions sur les allocations parentales, au chapitre 4 de la loi sur l’assurance nationale. Pour le calcul de l’allocation parentale, le point 1 a) de la rubrique « X. SUÈDE » établit comment déterminer le revenu si le parent concerné a travaillé en Suède et dans un autre État membre durant la période de référence. Le point 1 b) précise comment calculer le revenu si le parent n'a pas du tout travaillé en Suède durant la période de référence. Le point 2 de la rubrique « X. SUÈDE » concerne certaines dispositions transitoires sur les retraites suédoises. En vertu de la législation suédoise, une personne doit avoir résidé au moins trois ans en Suède pour pouvoir prétendre à une pension garantie. Pour avoir droit à une pension garantie complète, une personne doit avoir résidé 40 ans en Suède. Cependant, toutes les personnes nées en 1937 ou avant et ayant résidé en Suède pendant au moins 10 ans, même si elles n'ont jamais travaillé, ont droit à une pension garantie complète. Cette modification prévoit que le principe de la totalisation ne s’applique pas aux pensions garanties pour les personnes nées au plus tard en 1937. Le point 3 concerne la prestation suédoise de maladie et l’allocation suédoise pour perte d’activité. Le droit à ces prestations dépend du revenu durant la période de référence. La modification introduite au point a) précise comment calculer le revenu et celle figurant au point b) comment déterminer la période de référence lorsque l’intéressé a travaillé dans un autre État membre. Le point 4 clarifie les règles de calcul des prestations de survivant lorsque les conditions d’ouverture des droits ne peuvent être remplies durant la période de référence conformément à la législation suédoise. Pour la pension de survivant liée au revenu, le point a) établit comment tenir compte des droits à pension acquis par le défunt dans un ou plusieurs États membres en dehors de la Suède durant la période de référence; le point b) indique comment prendre en considération ces droits à pension pour une pension de veuve quand le décès est intervenu le 1er janvier 2003 ou après cette date. |