Greek: (24) Τέσσερις ταϊλανδοί παραγωγοί-εξαγωγείς υποστήριξαν ότι τα έξοδα πώλησης, τα γενικά και διοικητικά έξοδα και το κέρδος που απεκόμισαν στις εγχώριες πωλήσεις σε άλλη χώρα, στη συγκεκριμένη περίπτωση στην Ταϊβάν, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή της κανονικής τους αξίας. Ωστόσο, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 80 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, οι εν λόγω παραγωγοί-εξαγωγείς δεν είχαν αντιπροσωπευτικές πωλήσεις του ομοειδούς προϊόντος, ή άλλων προϊόντων στην ίδια γενική κατηγορία, στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων. Συνεπώς κρίθηκε αναγκαίο να χρησιμοποιηθεί μία άλλη εύλογη μέθοδος υπολογισμού των γενικών και διοικητικών εξόδων και του κέρδους όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού. Έτσι, η χρήση των γενικών και διοικητικών εξόδων και του κέρδους στην Ταϊβάν θεωρήθηκε η καλύτερη μέθοδος λόγω i) της αντιπροσωπευτικής εγχώριας αγοράς, από την άποψη του όγκου και του ανταγωνισμού ως προς τις τιμές, για το ομοειδές προϊόν στην Ταϊβάν· και ii) του ότι ο ταϊβανικός κλάδος παραγωγής ΣΑΧ ελέγχει την πλειονότητα των παραγωγών ΣΑΧ σε όλες τις υπό εξέταση χώρες, περιλαμβανομένων και ορισμένων παραγωγών στην Ταϊλάνδη (βλέπε αιτιολογική σκέψη 71 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό). Καμία πληροφορία δεν παρεσχέθη που να αποδεικνύει ότι το κέρδος που χρησιμοποιήθηκε με τον τρόπο αυτό υπερβαίνει το κέρδος που συνήθως προκύπτει για άλλους εξαγωγείς ή παραγωγούς κατά την πώληση προϊόντων της ίδιας γενικής κατηγορίας στην Ταϊλάνδη.
French: (24) Quatre producteurs-exportateurs thaïlandais ont fait valoir qu’il n’était pas possible d’utiliser les frais de vente, dépenses administratives et autres frais généraux et les bénéfices réalisés au cours de ventes intérieures dans un autre pays, en l’espèce Taïwan, pour construire leur valeur normale. Toutefois, ainsi qu’il est exposé au considérant 80 du règlement provisoire, ces producteurs-exportateurs n’avaient pas réalisé de ventes intérieures représentatives du produit similaire, ou d’autres produits relevant de la même catégorie générale, au cours d’opérations commerciales normales. Pour calculer les frais de vente, dépenses administratives et autres frais généraux ainsi que les bénéfices, il a donc été nécessaire de recourir à une autre méthode raisonnable, celle exposée à l’article 2, paragraphe 6, point c), du règlement de base. À cet égard, l’utilisation des frais de vente, dépenses administratives et autres frais généraux ainsi que des bénéfices taïwanais a été jugée la méthode la plus raisonnable compte tenu du fait i) que Taïwan dispose d’un marché intérieur représentatif, en termes de volume et de concurrence des prix, pour le produit similaire et ii) que l’industrie taïwanaise des éléments de fixation en acier inoxydable contrôle la majorité des producteurs de ces éléments dans tous les pays soumis à l’enquête, y compris certaines sociétés thaïlandaises (voir le considérant 71 du règlement provisoire). Aucune information n’a été fournie montrant que le bénéfice ainsi utilisé dépasserait celui normalement réalisé par d’autres exportateurs ou producteurs à l’occasion de ventes de produits relevant de la même catégorie en Thaïlande.