Greek: Προκειμένου να εξασφαλίσουν επαρκή και βιώσιμα συνταξιοδοτικά συστήματα, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την τριπλή στρατηγική μείωσης του δημόσιου χρέους, μεταρρύθμισης των συντάξεων και αύξησης της απασχόλησης. Μολονότι ορισμένα κράτη μέλη στοχεύουν στη μείωση του δημόσιου χρέους προκειμένου να δημιουργήσουν περιθώρια για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας των συνταξιοδοτικών συστημάτων, μόνο λίγα κράτη έχουν επιτύχει να το υλοποιήσουν τα τελευταία έτη. Τα κράτη μέλη δραστηριοποιούνται επίσης με στόχο την αύξηση της απασχόλησης και πολλά έχουν πραγματοποιήσει μεταρρυθμίσεις οι οποίες άρχισαν να αποδίδουν υψηλότερα ποσοστά απασχόλησης των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας: τα αντικίνητρα για μεγαλύτερη παραμονή στην εργασία έχουν μειωθεί και τα κίνητρα για παραμονή στον ενεργό επαγγελματικό βίο έχουν αυξηθεί. Οι δεσμοί μεταξύ εισφορών και παροχών έχουν ενισχυθεί και το προσδόκιμο επιβίωσης έχει ληφθεί περισσότερο υπόψη στον τρόπο υπολογισμού των συντάξεων. Οι πρόσφατες μεταρρυθμίσεις τείνουν να οδηγήσουν σε μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης σε μια δεδομένη ηλικία, πράγμα που, ωστόσο, μπορεί να αντισταθμιστεί από την αύξηση της διάρκειας του επαγγελματικού βίου και την αύξηση της αποταμίευσης, διατηρώντας έτσι το στόχο του επαρκούς εισοδήματος και της αποφυγής της φτώχιας των συνταξιούχων και εξασφαλίζοντας ένα λογικό εισόδημα για τους συνταξιούχους. Ορισμένα κράτη μέλη αυξάνουν το επίπεδο των εγγυημένων ελάχιστων συντάξεων. Πολλά αναγνωρίζουν τις περιόδους εργασίας παροχής φροντίδας για τον υπολογισμό των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. Αναπτύχθηκε η παροχή επικουρικών συντάξεων, η οποία σε ορισμένα κράτη μέλη αναμένεται να συμβάλει σημαντικά στη διατήρηση του βιοτικού επιπέδου των συνταξιούχων, και το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο ενισχύθηκε. Μολονότι η συμβολή των ιδιωτικών συνταξιοδοτικών συστημάτων προβλέπεται να αυξηθεί κατά τις επόμενες δεκαετίες, σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη τα δημόσια διανεμητικά συστήματα θα παραμείνουν η κύρια συνταξιοδοτική πηγή. Διατυπώθηκαν ανησυχίες σχετικά με άνιση πρόσβαση στις ιδιωτικές συντάξεις και ορισμένα κράτη μέλη επανεξετάζουν εν προκειμένω τις πολιτικές τους, συμπεριλαμβανομένης της παροχής σημαντικών φορολογικών κινήτρων για τους χαμηλόμισθους εργαζομένους. Ενόψει της μεγαλύτερης χρήσης ιδιωτικών συνταξιοδοτικών συστημάτων, τα κράτη μέλη επιχειρούν τη νομοθετική ρύθμιση και την παρακολούθηση των συστημάτων αυτών, προκειμένου να προωθήσουν την ευχερέστερη πρόσβαση και την προβλεψιμότητα των παροχών τους.
French: Afin d’assurer l’adéquation et la viabilité des régimes de retraite, les États membres suivent une triple stratégie fondée sur la réduction de la dette publique, la réforme des retraites et l’accroissement de l’emploi. Si certains d’entre eux espèrent réduire leur dette publique afin de se donner des moyens supplémentaires pour traiter le problème de la viabilité des régimes de retraite, quelques-uns seulement y sont parvenus ces dernières années. Tous s’efforcent aussi d’augmenter l’emploi et beaucoup ont entrepris des réformes dont l’effet positif commence à se faire sentir sur les taux d’emploi des personnes âgées : l’influence des facteurs susceptibles de dissuader les travailleurs de prolonger leur vie active a été réduite, et les incitations à rester sur le marché du travail ont été renforcées ; les liens entre cotisations et prestations ont été resserrés et l’espérance de vie a été mieux prise en considération dans le calcul des pensions. Les réformes récentes tendent à se traduire par un affaiblissement des taux de remplacement pour un âge donné, phénomène qu’un prolongement de la vie active et une augmentation de l’épargne peuvent toutefois compenser, permettant ainsi de conserver un niveau adéquat de prestations de retraite, de préserver les retraités de la pauvreté et de garantir des revenus raisonnables à l’âge de la retraite. Certains États membres ont décidé de relever le niveau des retraites minimales garanties ; beaucoup tiennent compte des périodes de prise en charge de personnes dépendantes dans le calcul des droits. Les retraites complémentaires – dont certains États membres attendent une contribution substantielle au maintien du niveau de vie à l’âge de la retraite – se sont développées et le cadre législatif connexe a été renforcé. La contribution des régimes privés de retraite devrait augmenter dans les prochaines décennies, mais les régimes publics, fondés sur la capitalisation, resteront la principale source des retraites dans la quasi-totalité des États membres. Des craintes ont été exprimées au sujet des inégalités d’accès aux régimes privés et certains États membres étudient à présent les remèdes à y apporter, parmi lesquels d’importantes incitations fiscales pour les travailleurs à faibles revenus. Au vu du recours de plus en plus répandu aux régimes de retraite privés, les États membres prennent des mesures pour réguler et contrôler les systèmes, l’objectif étant de rendre ces régimes plus abordables et de favoriser la prévisibilité des revenus.