Greek: Το άρθρο 14 ορίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να συγκεντρώνουν και να αναφέρουν στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση φυτοφαρμάκων – οι σχετικές λεπτομέρειες προτείνονται στον κανονισμό για τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα. Τα στοιχεία αυτά θα αποτελούν τη βάση για τον υπολογισμό κατάλληλων δεικτών κινδύνου, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για την παρακολούθηση της προόδου όσον αφορά τη μείωση του συνολικού κινδύνου από τη χρήση φυτοφαρμάκων. Οι εργασίες εκπόνησης εναρμονισμένων δεικτών κινδύνου έχουν αρχίσει. Όταν ολοκληρωθούν, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα συμφωνήσουν τελικά σε ένα κοινό σύνολο δεικτών κινδύνου. Μέχρι τότε, τα κράτη μέλη θα μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τους δείκτες που διαθέτουν σήμερα. Για την αξιολόγηση του αντίκτυπου της παρούσας οδηγίας και των υπόλοιπων μέτρων της θεματικής στρατηγικής, όσον αφορά τη μείωση του συνολικού κινδύνου, η Επιτροπή θα συντάσσει εκθέσεις στις οποίες θα αναλύονται οι τάσεις των υπολογιζόμενων δεικτών, όπως προκύπτουν από τις εκθέσεις των κρατών μελών.Το άρθρο 15 απαιτεί από την Επιτροπή να υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο τακτικές εκθέσεις, βασιζόμενες στις εκθέσεις των κρατών μελών σχετικά με τα μέτρα που θεσπίζουν για την επίτευξη των στόχων της παρούσας οδηγίας πλαισίου.Τα άρθρα 16 έως 22 περιέχουν τις συνήθεις διατάξεις για τη διαδικασία επιτροπής, την τυποποίηση, τις κυρώσεις και την έναρξη ισχύος.ΠαραρτήματαΤα παραρτήματα περιέχουν τις λεπτομέρειες των διαφόρων μέτρων που οφείλουν να θεσπίσουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τα άρθρα της οδηγίας. Τα παραρτήματα μπορούν να τροποποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 18, με βάση την πείρα και τις ανάγκες που προσδιορίζονται μέσω του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών και των συζητήσεων στην ομάδα εμπειρογνωμόνων.Στο παράρτημα I απαριθμούνται τα στοιχεία που πρέπει να καλύπτονται από τα προγράμματα κατάρτισης.Το παράρτημα II περιέχει τις βασικές απαιτήσεις για τους ελέγχους και τις εξακριβώσεις της συντήρησης, στα οποία πρέπει να υποβάλλεται ο εν χρήσει εξοπλισμός εφαρμογής.2006/0132 (COD)Πρόταση γιαΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥγια τον καθορισμό πλαισίου κοινοτικής δράσης με σκοπό την επίτευξη αειφόρου χρήσης των φυτοφαρμάκων(Κείμενο που ενδιαφέρει τον ΕΟΧ)ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,Έχοντας υπόψη:τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,την πρόταση της Επιτροπής[4],τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[5],τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[6],Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης,Εκτιμώντας τα ακόλουθα:3. Σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 7 της απόφασης αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον[7], πρέπει να θεσπιστεί κοινό νομικό πλαίσιο για να επιτευχθεί αειφόρος χρήση των φυτοφαρμάκων.4. Τα μέτρα που προβλέπει η παρούσα οδηγία πρέπει να συμπληρώνουν και να μη θίγουν εκείνα που έχουν θεσπιστεί με άλλες συναφείς κοινοτικές νομοθετικές πράξεις, συγκεκριμένα με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. […] για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα[8], την οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων[9] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 396/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 2005, για τα ανώτατα όρια καταλοίπων φυτοφαρμάκων μέσα ή πάνω στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές φυτικής και ζωικής προέλευσης και για την τροποποίηση της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου[10].5. Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη πρέπει να χρησιμοποιήσουν εθνικά σχέδια δράσης, τα οποία θα αποβλέπουν στον καθορισμό στόχων μείωσης των κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των πηγών κινδύνου, και της εξάρτησης από τη χρήση φυτοφαρμάκων, καθώς και στην προώθηση της φυτοπροστασίας χωρίς χημικά μέσα. Τα εθνικά σχέδια δράσης μπορούν να συντονίζονται με σχέδια που καταρτίζονται για την εφαρμογή άλλων συναφών κοινοτικών νομοθετικών πράξεων και να χρησιμοποιούνται για τη συνένωση στόχων που πρέπει να επιτευχθούν σύμφωνα με άλλες κοινοτικές νομοθετικές πράξεις για τα φυτοφάρμακα.6. Η ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τους στόχους και τις δράσεις που καθορίζουν τα κράτη μέλη στα οικεία εθνικά σχέδια δράσης αποτελεί σημαντικότατο μέσο επίτευξης των στόχων της παρούσας οδηγίας. Ενδείκνυται επομένως να απαιτηθεί από τα κράτη μέλη να υποβάλλουν τακτικές εκθέσεις στην Επιτροπή και στα υπόλοιπα κράτη μέλη, ιδίως σχετικά με την εφαρμογή και τα αποτελέσματα των οικείων εθνικών σχεδίων δράσης, καθώς και με τις εμπειρίες τους.7. Για την κατάρτιση και την τροποποίηση των εθνικών σχεδίων δράσης ενδείκνυται να προβλεφθεί η εφαρμογή της οδηγίας 2003/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, σχετικά με τη συμμετοχή του κοινού στην κατάρτιση ορισμένων σχεδίων και προγραμμάτων που αφορούν το περιβάλλον και με την τροποποίηση, όσον αφορά τη συμμετοχή του κοινού και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, των οδηγιών 85/337/ΕΟΚ και 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου[11].8. Είναι σκόπιμο να συγκροτήσουν τα κράτη μέλη συστήματα κατάρτισης για τους διανομείς, τους συμβούλους και τους επαγγελματίες χρήστες φυτοφαρμάκων, χάρη στα οποία όσοι χρησιμοποιούν ή πρόκειται να χρησιμοποιήσουν στο μέλλον φυτοφάρμακα θα έχουν πλήρη γνώση των πιθανών κινδύνων για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον και των κατάλληλων μέτρων μείωσης των κινδύνων αυτών στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Οι δραστηριότητες κατάρτισης των επαγγελματιών χρηστών μπορούν να συντονίζονται με εκείνες που οργανώνονται στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)[12].9. Λαμβανομένων υπόψη των πιθανών κινδύνων από τη χρήση φυτοφαρμάκων, το ευρύ κοινό πρέπει να ενημερώνεται καλύτερα για την επικινδυνότητα της χρήσης φυτοφαρμάκων με εκστρατείες ευαισθητοποίησης, με τη διάδοση πληροφοριών από τους λιανέμπορους και με άλλα κατάλληλα μέτρα.10. Στο βαθμό που ο χειρισμός και η εφαρμογή φυτοφαρμάκων απαιτούν τον καθορισμό ελάχιστων απαιτήσεων υγείας και ασφάλειας στους εργασιακούς χώρους, οι οποίες να καλύπτουν τους κινδύνους από την έκθεση των εργαζομένων στα συγκεκριμένα προϊόντα, καθώς και γενικά και ειδικά προληπτικά μέτρα για τη μείωση των κινδύνων αυτών, τα σχετικά μέτρα καλύπτονται από την οδηγία 98/24/ΕΚ του Συμβουλίου της 7ης Απριλίου 1998 για την προστασία της υγείας και ασφαλείας των εργαζομένων κατά την εργασία από κινδύνους οφειλομένους σε χημικούς παράγοντες[13] και την οδηγία 2004/37/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 σχετικά με την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση σε καρκινογόνους ή μεταλλαξιογόνους παράγοντες κατά την εργασία[14].11. Δεδομένου ότι η οδηγία 2006/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006 , σχετικά με τα μηχανήματα και την τροποποίηση της οδηγίας 95/16/EK (αναδιατύπωση)[15] θα ορίζει κανόνες για τη διάθεση εξοπλισμού εφαρμογής φυτοφαρμάκων στην αγορά, οι οποίοι θα εξασφαλίζουν την τήρηση των περιβαλλοντικών απαιτήσεων, ενδείκνυται, για τον περαιτέρω περιορισμό των δυσμενών επιπτώσεων του εν λόγω εξοπλισμού στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον, να προβλεφθούν συστήματα τακτικού τεχνικού ελέγχου του ήδη χρησιμοποιούμενου εξοπλισμού εφαρμογής φυτοφαρμάκων.12. Ο αεροψεκασμός φυτοφαρμάκων είναι ικανός να προκαλέσει σοβαρές δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον, ιδίως μέσω της μετακίνησης του ψεκαστικού νέφους. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να επιβληθεί γενική απαγόρευση των αεροψεκασμών, με δυνατότητα παρέκκλισης στις περιπτώσεις όπου αυτοί προσφέρουν σαφή πλεονεκτήματα, καθώς και περιβαλλοντικά οφέλη συγκριτικά με άλλες μεθόδους ψεκασμού ή όταν δεν υπάρχουν βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις.13. Το υδάτινο περιβάλλον είναι ιδιαίτερα ευπαθές στα φυτοφάρμακα. Για τον λόγο αυτό, επιβάλλεται να αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στην αποτροπή της ρύπανσης των επιφανειακών και των υπογείων υδάτων με κατάλληλα μέτρα, όπως η δημιουργία ζωνών ανάσχεσης ή η φύτευση φρακτών κατά μήκος των επιφανειακών υδάτων, ώστε να περιορίζεται η έκθεση των υδατικών συστημάτων σε μετακινούμενα ψεκαστικά νέφη. Οι διαστάσεις των ζωνών ανάσχεσης πρέπει να εξαρτώνται ιδίως από τα χαρακτηριστικά του εδάφους, το κλίμα, το μέγεθος του υδατορρεύματος, καθώς και από τα χαρακτηριστικά της γεωργίας στην εκάστοτε περιοχή. Η χρήση φυτοφαρμάκων στις περιοχές άντλησης πόσιμου νερού, στην επιφάνεια ή κατά μήκος οδών μεταφοράς, όπως οι σιδηροδρομικές γραμμές, ή σε σφραγισμένα ή πολύ διαπερατά εδάφη μπορεί να ενέχει μεγαλύτερο κίνδυνο ρύπανσης του υδάτινου περιβάλλοντος. Συνεπώς, η χρήση φυτοφαρμάκων στις περιοχές αυτές πρέπει να μειωθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό ή να καταργηθεί, όπου ενδείκνυται.14. Η χρήση φυτοφαρμάκων μπορεί να είναι εξαιρετικά επικίνδυνη σε πολύ ευπαθείς περιοχές, όπως οι περιοχές του δικτύου Natura 2000 που προστατεύονται σύμφωνα με την οδηγία 79/409/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 2ας Απριλίου 1979 περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών[16] και την οδηγία 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας[17]. Σε άλλους χώρους, όπως τα δημόσια πάρκα, οι αθλητικές εγκαταστάσεις και οι παιδικές χαρές, το ευρύ κοινό διατρέχει μεγάλους κινδύνους λόγω έκθεσης σε φυτοφάρμακα. Συνεπώς, η χρήση φυτοφαρμάκων στις περιοχές αυτές πρέπει να μειωθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό ή να καταργηθεί, όπου ενδείκνυται.15. Ο χειρισμός των φυτοφαρμάκων, που περιλαμβάνει την αραίωση και την ανάμιξη των χημικών προϊόντων και τον καθαρισμό του εξοπλισμού εφαρμογής μετά τη χρήση, καθώς και η απόρριψη της περίσσειας που απομένει στα βυτία, των κενών συσκευασιών και των αχρησιμοποίητων φυτοφαρμάκων ευνοούν ιδιαίτερα την ανεπιθύμητη έκθεση των ανθρώπου και του περιβάλλοντος. Ενδείκνυται επομένως να προβλεφθούν ειδικά μέτρα για τις δραστηριότητες αυτές, συμπληρωματικά των μέτρων που προβλέπονται στα άρθρα 4 και 8 της οδηγίας 2006/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, περί των στερεών αποβλήτων[18] και στα άρθρα 2 και 5 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 για τα επικίνδυνα απόβλητα[19]. Τα εν λόγω ειδικά μέτρα πρέπει να καλύπτουν και τους μη επαγγελματίες χρήστες, δεδομένου ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ακατάλληλου χειρισμού από τη συγκεκριμένη ομάδα χρηστών, λόγω έλλειψης γνώσεων.16. Η εφαρμογή γενικών προτύπων ολοκληρωμένης διαχείρισης επιβλαβών οργανισμών από όλους τους γεωργούς θα είχε ως αποτέλεσμα τη χρήση όλων των διαθέσιμων μέτρων καταπολέμησης των οργανισμών αυτών, συμπεριλαμβανομένων των φυτοφαρμάκων, με ακριβέστερη στόχευση. Κατά συνέπεια, συμβάλλει στην περαιτέρω μείωση των κινδύνων για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον. Τα κράτη μέλη πρέπει να προωθήσουν τη γεωργία χαμηλών εισροών φυτοφαρμάκων, ειδικότερα δε την ολοκληρωμένη διαχείριση επιβλαβών οργανισμών και να δημιουργήσουν τις αναγκαίες συνθήκες για την εφαρμογή τεχνικών ολοκληρωμένης διαχείρισης επιβλαβών οργανισμών. Επιπλέον, τα κράτη μέλη πρέπει να ενθαρρύνουν τη χρήση ειδικών κατά καλλιέργεια προτύπων ολοκληρωμένης διαχείρισης επιβλαβών οργανισμών.17. Είναι αναγκαία η μέτρηση της προόδου που σημειώνεται στη μείωση των κινδύνων και των δυσμενών συνεπειών για την υγεία του ανθρώπου και το περιβάλλον από τη χρήση φυτοφαρμάκων. Κατάλληλο μέσο για τον σκοπό αυτό είναι οι εναρμονισμένοι δείκτες κινδύνου, οι οποίοι θα θεσπιστούν σε κοινοτικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη πρέπει να χρησιμοποιούν τους δείκτες αυτούς για τη διαχείριση του κινδύνου σε εθνικό επίπεδο και την υποβολή εκθέσεων, ενώ η Επιτροπή πρέπει να υπολογίζει τις τιμές των δεικτών για την αξιολόγηση της προόδου σε κοινοτικό επίπεδο. Μέχρι να καθιερωθούν κοινοί δείκτες, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους οικείους εθνικούς δείκτες.18. Τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν κανόνες για την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων της παρούσας οδηγίας και να διασφαλίσουν την εφαρμογή των διατάξεων αυτών. Οι κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.19. Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η προστασία της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος από τους πιθανούς κινδύνους που ενέχει η χρήση φυτοφαρμάκων, είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και, επομένως, μπορούν να επιτευχθούν πληρέστερα σε κοινοτικό επίπεδο, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, η Κοινότητα δύναται να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων.20. Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που κατοχυρώνονται, ιδίως, από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, επιδιώκει την ενσωμάτωση υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος στις κοινοτικές πολιτικές σύμφωνα με την αρχή της αειφόρου ανάπτυξης, όπως ορίζει το άρθρο 37 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.21. Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[20],ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:Κεφάλαιο I Γενικές διατάξειςΆρθρο 1 ΑντικείμενοΗ παρούσα οδηγία ορίζει ένα πλαίσιο για την επίτευξη περισσότερης αειφορίας στη χρήση των φυτοφαρμάκων, με τη μείωση των κινδύνων και των επιπτώσεων στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον από τη χρήση φυτοφαρμάκων κατά τρόπο που συμβιβάζεται με την αναγκαία προστασία των καλλιεργειών.