Greek: 230 | Ανάλυση αντικτύπου Οι τέσσερις εναλλακτικές λύσεις που αποτέλεσαν το αντικείμενο της εξέτασης των πιθανών τρόπων δράσης. διατήρηση του σημερινού status quo (καμία δράση) κοινοτική πρωτοβουλία μη νομοθετικού περιεχομένου που θα συνίστατο στην ενθάρρυνση της προληπτικής εφαρμογής από τα κράτη μέλη των συστάσεων που περιέχει ο κώδικας του ΙΜΟ· υποβολή αίτησης στον ΙΜΟ από τα 25 κράτη μέλη της ΕΕ να τροποποιηθούν οι διεθνείς συμβάσεις ούτως ώστε να θεσπιστεί επισήμως η υποχρέωση να διενεργείται επισήμως τεχνική διερεύνηση μετά από συμβάντα στη θάλασσα, και εκπόνηση σαφών κατευθυντηρίων γραμμών σε επίπεδο Κοινότητας σχετικά με την εκτέλεση τεχνικών διερευνήσεων και την ανταλλαγή εμπειριών μετά από κάθε σοβαρό συμβάν στη θάλασσα. Από την ανάλυση του πιθανού αντικτύπου αυτών των εναλλακτικών λύσεων διαπιστώθηκε ότι: η πλέον ενδεδειγμένη λύση για την αντιμετώπιση του θέματος της τεχνικών διερευνήσεων μετά συμβάν στη θάλασσα είναι νομοθεσία σε κοινοτικό επίπεδο στο πλαίσιο της πολιτικής για την ασφάλεια στη θάλασσα · ο επιλεχθείς τύπος πράξης (οδηγία η οποία θεσπίζει τις θεμελιώδεις αρχές τις οποίες πρέπει να τηρούν τα κράτη μέλη για τις τεχνικές διερευνήσεις μετά από συμβάν στη θάλασσα) πρέπει να βασίζεται, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατόν, στις θεμελιώδεις αρχές και συστάσεις του κώδικα του ΙΜΟ. Ωστόσο, η προτεινόμενη νομοθετική πράξη θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα ανταλλαγή εμπειριών σε επίπεδο τουλάχιστον ίδιο με εκείνο που εγγυάται η αντίστοιχη διάταξη που εφαρμόζεται στον τομέα των αερομεταφορών, και ότι η κοινοτική δράση στον τομέα αυτό είναι επείγουσα, επειδή οι τεχνικές διερευνήσεις εντάσσονται σε πολιτική που αποσκοπεί στην αποσόβηση νέων θαλάσσιων καταστροφών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. |
French: 230 | Analyse d’impact Quatre options alternatives ont été considérées lors de l'examen des moyens d'action possibles: (1) le maintien du statu quo actuel (« non action »); (2) une initiative communautaire non législative encourageant l'application volontaire des recommandations contenues dans le Code de l'OMI par les Etats membres (3) une soumission à l'OMI de la part des 25 Etats Membres de l'U.E. pour modifier les conventions internationales afin d'établir l'obligation formelle de conduire des enquêtes techniques après événement de mer et (4) l'élaboration des lignes directrices claires à l'échelle communautaire concernant l'exécution d'enquêtes techniques et le retour d'expérience après tout événement de mer grave. L'analyse de l'impact potentiel de ces options à confirmé que : l'option la plus appropriée pour aborder la problématique des enquêtes techniques après événement de mer dans le cadre de la politique de sécurité maritime est le recours à la législation communautaire ; l'instrument choisi (cf. une directive établissant les principes fondamentaux que les Etats membres devront suivre pour les enquêtes techniques après événement de mer) devrait être basé, dans la mesure du possible, sur les principes et recommandations du Code de l'OMI. Néanmoins, le dispositif proposé devrait aboutir à un retour d'expérience similaire, au moins, à celui garanti par le dispositif d'application dans le secteur aérien. l'action communautaire dans ce domaine est urgente car les enquêtes techniques participent à une politique visant à prévenir l'occurrence de nouvelles catastrophes maritimes dans l'Union européenne. |