Greek: 230 | Εκτίμηση των επιπτώσεων Υπάρχουν δύο επιλογές: Να προωθηθεί η εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων. Όμως, η σχετική βραδύτητα των διαδικασιών κύρωσης στις διάφορες χώρες δημιουργεί αβεβαιότητα ως προς την ημερομηνία έναρξης της ισχύος και ως προς το πεδίο γεωγραφικής εφαρμογής των συμβάσεων αυτών. Αυτή η οδηγία θα είναι το κατάλληλο δεσμευτικό εργαλείο το οποίο, χρησιμοποιούμενο, θα διασφαλίσει την ταχεία και ομοιόμορφη έναρξη εφαρμογής των συμβάσεων αυτών στο επίπεδο της ΕΕ. Εξάλλου, από άποψη ουσίας, η οδηγία αυτή προσφέρει, μεσοπρόθεσμα, τη δυνατότητα εκσυγχρονισμού του δικαίου περί αστικής ευθύνης στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών. Να εγκαθιδρυθεί ένα προσαρμοσμένο κοινοτικό καθεστώς, που να αποσκοπεί αφενός στην άρση του ορίου αστικής ευθύνης και αφετέρου στην επιβολή της υποχρέωσης ασφάλισης των πλοιοκτητών. Οι επιπτώσεις από αυτή τη δεύτερη επιλογή μπορούν να περιγραφούν ως εξής: Όσον αφορά την άρση του ορίου, θα θιγούν μόνο οι πλοιοκτήτες που ενεργούν με βαρεία αμέλεια, και τούτο προς μέγιστο όφελος των πλοιοκτητών εκείνων που μεριμνούν για την τήρηση των κανόνων ασφαλείας και οι οποίοι θα εξακολουθήσουν να απολαμβάνουν την προστασία που παρέχει το καθεστώς περιορισμού της ευθύνης. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η καθιέρωση ενός συστήματος υποχρεωτικής ασφάλισης θα συμβάλει στις προσπάθειες κατά της ύπαρξης πλοίων μειωμένου επιπέδου ασφαλείας, κατά τον ίδιο τρόπο άλλωστε, όπως με την εφαρμογή των άλλων μέτρων αυτής της νομοθετικής δέσμης. Στο πλαίσιο αυτό, μπορούμε να εκτιμήσουμε ότι δεν πρόκειται να αυξηθεί ο κίνδυνος στον οποίο θα εκτίθενται οι ασφαλιστές. Σημειώνουμε επίσης ότι η προσέγγιση αυτή προϋποθέτει ότι τα κράτη μέλη που θα καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης του 1996, θα καταγγείλουν την πράξη αυτή εγκαίρως, και το αργότερο πριν το τέλος της προθεσμίας μεταφοράς της παρούσας οδηγίας. Όσον αφορά την υποχρεωτική ασφάλιση, οι πλοιοκτήτες, οι οποίοι στη μεγάλη πλειοψηφία τους συνάπτουν ήδη ασφαλιστήρια συμβόλαια αστικής ευθύνης για την κάλυψη των ζημιών τρίτων που προκαλούνται από τα πλοία τους, θα αντλήσουν οφέλη από το νέο αυτό καθεστώς, στο μέτρο που θα βρεθούν πάλι να λειτουργούν σε μια αγορά στην οποία ο ανταγωνισμός δεν θα νοθεύεται από τη συμπεριφορά ορισμένων μη ευσυνείδητων φορέων εκμετάλλευσης που δεν ασφαλίζονται. Από άποψη πρακτική, οι πλοιοκτήτες θα πρέπει να τηρήσουν τις διαδικασίες για τη λήψη και την κοινοποίηση της τηρήσεως επί του πλοίου των πιστοποιητικών. Το πλήρωμα εξάλλου θα τυγχάνει προστασίας βάσει της χρηματοοικονομικής εγγύησης επαναπατρισμού των ναυτικών. Η κατάσταση των προσώπων που υφίστανται ζημία προκαλούμενη από πλοίο, της οποίας την αποκατάσταση ζητούν από τον πλοιοκτήτη του πλοίου αυτού (ιδιώτες, επαγγελματίες αλλά επίσης δημόσιες αρχές) θα πρέπει να εμφανίσει βελτίωση με το νέο αυτό κανονισμό άρσης του ορίου ευθύνης και υποχρεωτικής ασφάλισης. Η θεσμοθέτηση μιας ευθείας αγωγής βελτιώνει περαιτέρω την κατάστασή τους. Οι διοικήσεις (κράτη σημαίας και κράτη λιμένα) επηρεάζονται, στο μέτρο που οφείλουν να θέσουν σε λειτουργία ένα σύστημα χορήγησης πιστοποιητικών χρηματοοικονομικής εγγύησης και επαλήθευσης των πιστοποιητικών αυτών. Πρέπει να σημειωθεί ότι η υποχρέωση αυτή υφίσταται ήδη στα κράτη μέλη, αλλά περιορίζεται μόνο για τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς έμμονων υδρογονανθράκων. |
French: 230 | Analyse d’impact Les deux options sont : promouvoir la mise en œuvre des conventions internationales. La lenteur relative des processus nationaux de ratification rend toutefois incertains la date d'entrée en vigueur et le champ d'application géographique de ces conventions. Cette directive serait l'outil contraignant approprié permettant d'assurer une entrée en application rapide et uniforme de ces conventions à l'échelle de l'Union Européenne. Par ailleurs, sur le fond, cette directive devrait offrir à moyen terme la possibilité de moderniser droit de la responsabilité civile dans le domaine maritime. mettre en place un régime communautaire adapté, visant d'une part à déplafonner la responsabilité civile et d'autre part à imposer l'assurance aux propriétaires de navires. Les impacts liées à cette deuxième option peuvent être décrits comme suit: Pour ce qui concerne le déplafonnement, seuls les propriétaires agissant avec négligence grave seront affectés, pour le plus grand bénéfice des propriétaires soucieux de respecter les normes de sécurité qui continueront à bénéficier du régime protecteur de limitation de responsabilité. Il est à noter par ailleurs que la mise en place d'un système d'assurance obligatoire contribuera à la lutte contre les navires sous-normes, au même titre d'ailleurs que l'application des autres mesures de ce paquet législatif. Dans ce contexte, on peut estimer que le risque auquel les assureurs seront exposés n'augmentera pas. On notera par ailleurs que cette approche présuppose que les Etats membres qui seraient parties contractantes à la convention de 1996 dénoncent cet instrument en temps utile et au plus tard avant la fin de la période de transposition de la présente directive. Pour ce qui concerne l'assurance obligatoire, la grande majorité des propriétaires qui contractent déjà une police d'assurance responsabilité civile pour les dommages aux tiers causés par leurs navires tireront bénéfice de ce nouveau régime dans la mesure où ils retrouveront un marché dans lequel la concurrence ne sera pas faussée par le jeu de certains opérateurs peu scrupuleux qui n'ont pas d'assurance. Sur le plan pratique, les propriétaires de navires devront suivre les procédures en vue de l'obtention puis de la notification de la présence à bord des certificats. L'équipage bénéficiera par ailleurs de la protection au titre de la garantie financière rapatriement des marins. La situation des personnes subissant un dommage causé par un navire et demandant réparation auprès du propriétaire de ce navire (particuliers, professionnels mais également pouvoirs publics) doit s'en trouver améliorée par le nouveau mécanisme de déplafonnement et d'assurance obligatoire. L'introduction d'une action directe conforte davantage leur situation. Les administrations (Etats du pavillon et Etats du port) sont affectés dans la mesure où ils doivent mettre en place un système d'octroi de certificats de garantie financière et de vérification de ces certificats. Il faut noter que cette charge existe d'ores et déjà dans les Etats membres mais est limitée aux seuls navires-citernes transportant des hydrocarbures persistants. |