Greek: Σε συνέχεια της Λευκής Βίβλου για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση[1], η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει ενεργά, από ετών, τη βελτίωση των νομοπαρασκευαστικών πρακτικών της, ώστε να εξασφαλιστούν νομοθετικές προτάσεις υψηλής ποιότητας – απλές, κατάλληλες και αποτελεσματικές. Η διαδικασία αυτή συνεπάγεται την άνοδο της ποιότητας των νομοθετικών προτάσεων με τη βελτίωση της γνωστικής βάσης[2], τη διενέργεια εκτενών διαβουλεύσεων κατά την κατάρτιση νομοθετικών προτάσεων[3] και την υποχρεωτική πλήρη εκτίμηση του αντίκτυπου όλων των σημαντικών προτάσεων πολιτικής και σχεδίων νομοθεσίας[4]. Η Επιτροπή, επίσης, απλουστεύει το δίκαιο της ΕΕ[5] και περιορίζει τη γραφειοκρατία, μεριμνώντας για την ανάλυση του διοικητικού κόστους[6] στις εκτιμήσεις αντίκτυπου που υποστηρίζουν τις προτάσεις, τροποποιώντας τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις για να ληφθεί υπόψη η πρακτική πείρα και αποσύροντας εκκρεμούσες προτάσεις οι οποίες, ενδεχομένως, δεν συμβιβάζονται με τις προτεραιότητες της Επιτροπής στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισσαβόνας και δεν ανταποκρίνονται πλήρως στα πρότυπα της "βελτίωσης της νομοθεσίας". Ένα σκέλος της διαδικασίας "Βελτίωση της νομοθεσίας" οδήγησε στην πληρέστερη επεξήγηση της αναγκαιότητας και της προστιθέμενης αξίας της παρέμβασης σε κοινοτικό επίπεδο, μεταξύ άλλων με τη βελτίωση του περιεχομένου της αιτιολογικής έκθεσης που επισυνάπτεται στις προτάσεις. Υιοθετήθηκε ευέλικτη στάση όσον αφορά την αναθεώρηση της νομοθεσίας σε συνάρτηση με τις επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις, με τη συστηματική προσθήκη, στις νομοθετικές πράξεις, διατάξεων που προβλέπουν επανεξέταση και αναθεώρηση.
French: Depuis de nombreuses années, la Commission européenne s'efforce activement d'améliorer ses pratiques législatives conformément au livre blanc sur la gouvernance européenne[1], afin de faire en sorte que les propositions législatives présentent un niveau de qualité élevé - autrement dit qu'elles soient simples, pertinentes et efficaces. À cette fin, elle a amélioré la qualité des propositions législatives en étoffant la base de connaissances[2], en organisant de vastes consultations préparatoires dans l'optique des propositions législatives[3], et en exigeant que toutes les propositions stratégiques et législatives importantes fassent l'objet d'une analyse d'impact approfondie[4]. La Commission a également entrepris de simplifier la législation de l'UE[5] et de réduire la bureaucratie à la fois en veillant à ce que les coûts administratifs[6] soient examinés dans le cadre des analyses d'impact accompagnant les propositions, en modifiant les dispositions existantes de manière à tenir compte de l'expérience pratique et en retirant les propositions pendantes susceptibles d'être contraires à la stratégie de Lisbonne de la Commission ou de ne pas respecter pleinement les normes établies. L'exercice «mieux légiférer» a, entre autres choses, visé à mieux expliquer la nécessité et la valeur ajoutée de l'intervention au niveau communautaire, notamment en améliorant le contenu de l'exposé des motifs qui accompagne les propositions. Grâce à l'inclusion systématique dans les actes législatifs de dispositions en matière de réexamen et de révision, la législation peut désormais être révisée en fonction du progrès scientifique et technologique.