Greek: Συνοχή με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Η αμοιβαία αναγνώριση προσόντων στον τομέα των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων έχει διασφαλιστεί με την οδηγία 2005/36/EK, η οποία εκδόθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2005. Η οδηγία αυτή, με την οποία ενοποιούνται, εκσυγχρονίζονται και απλουστεύονται 15 ισχύουσες οδηγίες που εκδόθηκαν από το 1975 έως το 1999, προβλέπει ένα σύστημα αυτόματης αναγνώρισης προσόντων για επαγγέλματα με εναρμονισμένες απαιτήσεις κατάρτισης (γιατρούς, νοσοκόμους/νοσηλευτές, μαιευτές-μαίες, οδοντίατρους, κτηνίατρους, φαρμακοποιούς), καθώς και για τους αρχιτέκτονες. Για τα υπόλοιπα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα (επί του παρόντος περίπου 800 επαγγέλματα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ) το σύστημα βασίζεται στην αμοιβαία αναγνώριση, δηλ. όταν κάποιος διαθέτει τα προσόντα για να ασκήσει ένα επάγγελμα σε ένα κράτος μέλος, τότε θα πρέπει να του χορηγείται άδεια για την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος και σε άλλο κράτος μέλος. Τα πεδία εφαρμογής της οδηγίας 2005/36/EK και του ΕΠΕΠ διαφέρουν ως προς το ότι το ΕΠΕΠ δεν είναι εργαλείο για τη χορήγηση δικαιωμάτων στους διακινούμενους εργαζόμενους προκειμένου να αναγνωρίζονται τα επαγγελματικά προσόντα που αποκτούν σε ένα κράτος μέλος με σκοπό την άσκηση ενός νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος σε άλλο κράτος μέλος. Για τέτοιες περιπτώσεις, μόνον η οδηγία 2005/36/EK επιβάλλει νομικά δεσμευτικές υποχρεώσεις στις αρχές των κρατών μελών. Η αμοιβαία αναγνώριση αποτελεί στόχο και της οδηγίας 1996/26/EK για την πρόσβαση στο επάγγελμα του οδικού μεταφορέα εμπορευμάτων και επιβατών. Η πρόταση αναθεώρησης αυτής της οδηγίας, η οποία θα εξεταστεί από την Επιτροπή το 2007, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη θέσπιση του ΕΠΕΠ. Τέλος, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 15ης-16ης Οκτωβρίου 1999 προέβη σε δήλωση βάσει της οποίας το νομικό καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι μακροχρόνιας άδειας διαμονής θα πρέπει να ενισχυθεί με τη χορήγηση ενός συνόλου ενιαίων δικαιωμάτων που να προσεγγίζουν στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό τα δικαιώματα που απολαμβάνουν οι πολίτες της ΕΕ. Η οδηγία 2003/109/EK του Συμβουλίου[1] προβλέπει ως εκ τούτου ότι «[ο] επί μακρόν διαμένων απολαύει ίσης μεταχείρισης με τους ημεδαπούς όσον αφορά: γ) την αναγνώριση των επαγγελματικών διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων, σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διαδικασίες», ακόμη και όταν ασκεί το δικαίωμά του στην κινητικότητα εντός της ΕΕ, το οποίο χορηγείται βάσει αυτής της οδηγίας. Το ΕΠΕΠ θα συμβάλει επομένως στην αποτελεσματική άσκηση αυτού του δικαιώματος σε περιπτώσεις όπου δεν έχει εφαρμογή η οδηγία 2005/36/EK. |
French: Cohérence avec les autres politiques et les objectifs de l’Union La directive 2005/36/CE du 7 septembre 2005 assure la reconnaissance mutuelle des qualifications pour les professions réglementées. Cette directive, qui consolide, modernise et simplifie quinze directives existantes adoptées entre 1975 et 1999, crée un système de reconnaissance automatique des certifications pour les professions dont les conditions de formation ont été harmonisées (formations de médecin, d’infirmier, de sage-femme, de praticien de l’art dentaire, de vétérinaire) et pour les architectes. Pour les autres professions réglementées (environ 800 professions sont à l’heure actuelle réglementées dans un ou plusieurs États membres de l’Union européenne), la reconnaissance s’effectue sur une base mutuelle. En d’autres termes, toute personne qualifiée pour exercer une profession déterminée dans un État membre devrait également être autorisée à exercer cette profession dans tout autre État membre. La portée de la directive 2005/36/CE diffère de celle du CEC dès lors que ce cadre n’est pas un outil qui accorde aux travailleurs migrants le droit d’obtenir la reconnaissance des certifications qu’ils ont acquises dans un État membre déterminé en vue de leur permettre d’exercer une profession réglementée dans un autre État membre. Seules les dispositions de la directive 2005/36/CE imposent des obligations légales contraignantes aux autorités des États membres à cet égard. La reconnaissance mutuelle est également l’objectif poursuivi par la directive 1996/26/CE du Conseil concernant l’accès à la profession de transporteur de marchandises et de transporteur de voyageurs par route. Une proposition de révision de cette directive, qui doit être examinée par la Commission en 2007 ; elle devra tenir compte de la création du CEC. Enfin, le Conseil européen des 15 et 16 octobre 1999 a indiqué que le statut légal des ressortissants de pays tiers titulaires d’un titre de séjour de longue durée doit leur conférer un ensemble de droits uniformes aussi proches que possible de ceux dont jouissent les citoyens de l’Union européenne. La directive 2003/109/CE[1] du Conseil dispose en conséquence que «le résident de longue durée bénéficie de l’égalité de traitement avec les nationaux en ce qui concerne: […] c) la reconnaissance des diplômes, certificats et autres titres professionnels, conformément aux procédures nationales pertinentes», y compris lorsqu’il exerce le droit de circuler au sein de l’Union européenne que lui confère cette directive. Le CEC contribuera dès lors à l’application réelle du droit précité lorsque la directive 2005/36/CE ne s’appliquera pas. |