FrancophonIA/JRC-Acquis_subcorpus_EL-FR_Hunalign_aligned-TMX huggingface dataset:
Greek: 10.5. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να προτείνεται, σε όλως ιδιαίτερες περιπτώσεις, η πληρωμή μόνο κατ’ αποκοπήν ποσού [8].
French: 10.5. Par ailleurs, la Commission n’exclut pas la proposition, dans des cas très particuliers, du paiement d’une seule somme forfaitaire [8].
Greek: 11. Λογικό επακόλουθο της νέας προσέγγισης σε σχέση με το κατ’ αποκοπήν ποσό είναι ότι, σε περίπτωση που το οικείο κράτος μέλος θέσει τέλος στην παράβαση μετά την υποβολή της υπόθεσης στο Δικαστήριο και πριν από την έκδοση απόφασης δυνάμει του άρθρου 228, η Επιτροπή δεν πρόκειται, εξ αυτού του γεγονότος και μόνο, να παραιτείται από τη διαδικασία. Το Δικαστήριο, το οποίο δεν θα ήταν σε θέση να λάβει απόφαση για την επιβολή χρηματικής ποινής, καθώς μία τέτοια ενέργεια θα ήταν ήδη άνευ αντικειμένου, θα μπορούσε, αντιθέτως, να καταδικάσει το κράτος μέλος στην καταβολή κατ’ αποκοπήν ποσού ως κύρωση για τη διάρκεια της παράβασης μέχρι τη στιγμή του τερματισμού της, δεδομένου η συγκεκριμένη πτυχή της αντιδικίας παραμένει νομικώς ενεργός. Εξάλλου, η Επιτροπή θα φροντίζει να ενημερώνει αμελλητί το Δικαστήριο για κάθε συμμόρφωση η οποία επέρχεται, ανεξαρτήτως του σταδίου στο οποίο βρίσκεται η δικαστική διαδικασία. Το ίδιο δε θα πράττει οσάκις, μετά την έκδοση απόφασης δυνάμει του άρθρου 228, ένα κράτος μέλος θέτει τέλος σε παράβαση, με αποτέλεσμα να παύει και η υποχρέωση καταβολής της χρηματικής ποινής.
French: 11. La conséquence logique de la nouvelle approche relative à la somme forfaitaire est qu’en cas de régularisation par l’État membre après la saisine de la Cour et avant l’arrêt rendu au titre de l’article 228, la Commission ne se désistera plus, de ce seul fait, de la procédure. La Cour, qui ne pourrait pas prendre une décision d’astreinte car celle-ci serait désormais dépourvue d’objet, pourrait en revanche infliger une somme forfaitaire sanctionnant la durée de l’infraction jusqu’au moment de la régularisation car cet aspect du litige n’est pas devenu sans objet. La Commission veillera par ailleurs à informer sans délai la Cour de toute régularisation intervenue, quel que soit le stade de la procédure judiciaire; elle en fera de même lorsque, suite à un arrêt rendu en vertu de l’article 228, un État membre se met en conformité et que l’obligation de payer l’astreinte prend dès lors fin.
Greek: 12. Το αποτέλεσμα που η Επιτροπή αναμένει από την προαναφερόμενη τροποποίηση του συστήματος κυρώσεων είναι ο ταχύτερος τερματισμός των παραβάσεων από τα κράτη μέλη, καθώς και, κατ’ επέκταση, η τάση μείωσης του αριθμού των υποθέσεων που καταλήγουν στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 228.
French: 12. Le résultat que la Commission attend de cette modification du système des sanctions est que les États membres régularisent les infractions plus rapidement, et que les saisines de la Cour au titre de l’article 228 tendent ainsi à diminuer.
Greek: B. Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ
French: B. LE PRINCIPE DE PROPORTIONNALITÉ
Greek: 13. Από την πρόσφατη νομολογία, συνήχθησαν ειδικές συνέπειες από την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας. Στις υποθέσεις C-387/97, Επιτροπή κατά της Ελλάδας, και C-278/01, Επιτροπή κατά της Ισπανίας, το Δικαστήριο επαναβεβαίωσε ότι το ύψος της χρηματικής ποινής πρέπει να ανταποκρίνεται στις εκάστοτε περιστάσεις και να είναι ανάλογο, αφενός, προς την αναγνωρισθείσα παράβαση και, αφετέρου, προς την ικανότητα πληρωμής του οικείου κράτους μέλους [9]. Η Επιτροπή εξετάζει επισταμένως σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά με ποιον τρόπο θα μπορούσε να βελτιστοποιήσει την εφαρμογή των ανωτέρω αρχών κατά την επεξεργασία του συστήματος κυρώσεων που πρόκειται να εισηγηθεί στο Δικαστήριο. Η υπόθεση C-278/01, Επιτροπή κατά της Ισπανίας, καταδεικνύει, ιδίως, ότι το σύστημα κυρώσεων πρέπει, στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίος, να ανταποκρίνεται εκ των προτέρων στο ενδεχόμενο μεταβολής των περιστάσεων.
French: 13. Des conséquences spécifiques ont été tirées du principe de proportionnalité dans une jurisprudence récente. Dans les affaires C-387/97, Commission contre Grèce, et C-278/01, Commission contre Espagne, la Cour de justice a affirmé qu’une astreinte doit être adaptée aux circonstances et proportionnée tant au manquement constaté qu'à la capacité de paiement de l'État membre concerné [9]. La Commission examine attentivement dans chaque cas d’espèce comment tenir compte au mieux de ces principes quand elle met au point le système de sanction à proposer à la Cour. L’affaire C-278/01, Commission contre Espagne, montre en particulier que le système de sanction doit, dans la mesure qui convient, tenir compte à l’avance de l’éventualité d’un changement de circonstances.
Greek: Με βάση αυτή τη λογική, τέσσερις συνέπειες μπορούν να συναχθούν από την αρχή της αναλογικότητας και, πιο συγκεκριμένα, από την αρχή ότι οι κυρώσεις πρέπει να ανταποκρίνονται στις περιστάσεις:
French: Dans cette perspective, quatre conséquences peuvent être tirées du principe de proportionnalité, et plus précisément du principe de sanctions adaptées aux circonstances:
Greek: 13.1. Πρώτον, στις περιπτώσεις όπου οι αιτιάσεις είναι πολλές και όπου η Επιτροπή θεωρεί ότι υπάρχουν σαφή, αντικειμενικά και ευκόλως ανευρέσιμα στοιχεία τα οποία επιτρέπουν την αυτοτελή αξιολόγηση των αιτιάσεων χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τον σκοπό της διαδικασίας του άρθρου 228, η Επιτροπή θα προτείνει χωριστή κύρωση για την κάθε αιτίαση, χωρίς η διαφοροποίηση αυτή να οδηγεί σε αύξηση του συνολικού όγκου του προτεινόμενων κυρώσεων σε σύγκριση με την προηγούμενη πρακτική. Η τακτική αυτή σημαίνει περισσότερο ότι ο συνολικός όγκος των κυρώσεων θα βαίνει μειούμενος ταυτόχρονα με την εκτέλεση από μέρους του οικείου κράτους μέλους των διαφόρων σκελών της δικαστικής απόφασης, δηλαδή ως προς την κάθε αιτίαση χωριστά.
French: 13.1. Premièrement, dans les cas qui font intervenir plusieurs griefs et où elle estime qu’il existe des bases aisément disponibles, claires et objectives permettant de procéder à une évaluation distincte de ces griefs sans compromettre le but de la procédure de l’article 228, la Commission proposera une sanction distincte pour chaque grief, sans que cette distinction ne mène à une augmentation du volume global des sanctions proposées par rapport à la pratique antérieure. Cette approche signifie plutôt que le volume global de sanctions sera réduit à mesure que l’État membre exécutera des parties de l’arrêt, c’est-à-dire grief par grief.
Greek: 13.2. Δεύτερον, ενίοτε ανακύπτουν παραβατικές καταστάσεις, όπως εκείνη που χαρακτήριζε την υπόθεση C-278/01, Επιτροπή κατά της Ισπανίας (αφορούσε τα πρότυπα ποιότητας που ισχύουν για τα εσωτερικά ύδατα κολυμβήσεως σύμφωνα με την οδηγία 76/160/ΕΟΚ), στις οποίες, όπως έχει επισημάνει το Δικαστήριο, «είναι ιδιαιτέρως δύσκολο για τα κράτη μέλη να επιτύχουν πλήρη εκτέλεση της οδηγίας» και στις οποίες «είναι πιθανόν το κάθε κράτος μέλος να επιτύχει ουσιώδη αύξηση του βαθμού εκτελέσεως της οδηγίας χωρίς να φθάσει σύντομα στην πλήρη εκτέλεση». Υπό τις συνθήκες αυτές, όπως απεφάνθη το Δικαστήριο, «κύρωση που δεν λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες προόδους του κράτους μέλους στην εκτέλεση των υποχρεώσεών του δεν είναι ούτε κατάλληλη για την περίσταση ούτε ανάλογη προς τη διαπιστωθείσα παράβαση» [10].
French: 13.2. Deuxièmement, il peut y avoir des situations infractionnelles, telles que celle qui caractérisait l’affaire C-278/01, Commission contre Espagne, qui concernait les normes de qualité des eaux de baignade fixées par la directive 76/160/CEE, où, comme la Cour l’a observé, «il est particulièrement difficile pour les États membres de parvenir à une exécution complète de la directive», et où «il est envisageable que l'État membre défendeur parvienne à augmenter substantiellement le degré d'exécution de la directive sans arriver à une exécution complète à court terme». Dans ces circonstances, comme la Cour l’a déclaré, «une sanction qui ne tiendrait pas compte des progrès éventuellement réalisés par l'État membre dans l'exécution de ses obligations ne serait ni adaptée aux circonstances ni proportionnée au manquement constaté» [10].
Greek: Ακόμη, σε ορισμένες παραβατικές καταστάσεις, οι οποίες μπορούν να συγκριθούν με την παράλειψη εκτέλεσης της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ (η οποία έχει ως χαρακτηριστικό γνώρισμα την επιβολή υποχρέωσης που συνίσταται αμιγώς στην επίτευξη συγκεκριμένου αποτελέσματος) και στις οποίες υπάρχει μια ευεφάρμοστη μέθοδος για τη μαθηματική προσαρμογή των κυρώσεων με γνώμονα την πρόοδο που επιτελείται προς την κατεύθυνση της συμμόρφωσης, η Επιτροπή θα προτείνει μια τέτοια μέθοδο στο Δικαστήριο. Εξάλλου, η Επιτροπή θα εξετάζει με βάση τα δεδομένα κάθε ατομικής περίπτωσης εάν και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, σε ποιο βαθμό είναι ενδεχομένως σκόπιμο να προτείνεται παρόμοιος ευεφάρμοστος μηχανισμός προσαρμογής και σε άλλες παραβατικές καταστάσεις.
French: Aussi, dans certaines situations infractionnelles comparables au défaut de mise en œuvre de la directive 76/160/CEE – directive caractérisée par une obligation purement «de résultat» - où il existe une formule aisément applicable pour procéder à l’ajustement mathématique des sanctions en fonction des progrès accomplis dans le sens de la conformité, la Commission proposera une telle formule à la Cour. En outre, elle examinera au cas par cas si, et dans l’affirmative, dans quelle mesure, il peut être justifié de proposer un mécanisme d’adaptation similaire et aisément applicable dans d’autres situations infractionnelles.
Greek: 13.3. Τρίτον, οι υποθέσεις C-278/01, Επιτροπή κατά της Ισπανίας, και C-304/02, Επιτροπή κατά της Γαλλίας, καταδεικνύουν ότι υπάρχει περίπτωση να αποδειχθεί απαραίτητη η προσαρμογή, στις ιδιαίτερες περιστάσεις της εκάστοτε υπόθεσης, του χρονοδιαγράμματος αναφοράς με σκοπό την εκτίμηση της συνέχισης της μη συμμόρφωσης μετά τη δεύτερη δικαστική απόφαση και προκειμένου να προσδιορισθεί το πότε καθίσταται καταβλητέα η χρηματική ποινή [11]. Όταν ο βαθμός εκτέλεσης μπορεί να εκτιμηθεί μόνο ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ενδείκνυται να αποφεύγονται καταστάσεις στις οποίες η σώρευση των χρηματικών ποινών συνεχίζεται κατά τη διάρκεια χρονικών περιόδων στις οποίες η παράβαση έχει στην πραγματικότητα τερματισθεί, χωρίς όμως να έχει διαπιστωθεί ο τερματισμός της παράβασης. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει μεν κανονικά να προτείνει την επιβολή ημερήσιων χρηματικών ποινών, αλλά στις κατάλληλες περιπτώσεις θα εισηγείται την εφαρμογή διαφορετικού χρονοδιαγράμματος αναφοράς, με την πρόβλεψη, για παράδειγμα, εξάμηνης ή ενιαύσιας περιοδικότητας. Το κατάλληλο χρονοδιάγραμμα αναφοράς θα εξαρτάται από τη μέθοδο εξακρίβωσης της συμμόρφωσης η οποία θα προβλέπεται από την οικεία νομοθεσία.
French: 13.3. Troisièmement, les affaires C-278/01, Commission contre Espagne, et C-304/02, Commission contre France, montrent qu’il peut s’avérer nécessaire d’adapter aux circonstances particulières le calendrier de référence pour l’appréciation de la persistance de la non-conformité après le deuxième arrêt et pour déterminer quand l’astreinte sera due [11]. Lorsque le degré d’exécution ne peut être apprécié qu’à intervalles réguliers, il convient d’éviter une situation dans laquelle les astreintes continueraient à s’accumuler pendant des périodes où l’infraction aurait en fait pris fin, mais où sa cessation n’aurait pas été constatée. Tout en continuant normalement à proposer des astreintes journalières, la Commission suggérera donc, dans les cas indiqués, l’application d’un calendrier de référence différent, prévoyant, par exemple, une périodicité de six mois ou un an. Le calendrier de référence approprié sera fonction de la méthode de vérification de la conformité prévue dans la législation correspondante.
Greek: 13.4. Τέταρτον, σε ειδικές περιπτώσεις, μπορεί επίσης να είναι δικαιολογημένη η πρόβλεψη για αναστολή της χρηματικής ποινής. Παραδείγματος χάρη, σε ορισμένες περιπτώσεις μη προσήκουσας εκτέλεσης ενδείκνυται να προβλέπεται ότι το οικείο κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα να βεβαιώσει σε δεδομένη χρονική στιγμή ότι έχουν όντως ληφθεί όλα τα αναγκαία μέτρα. Σε μια τέτοια περίπτωση, απαιτείται στη συνέχεια κάποιος χρόνος προκειμένου να εξακριβωθεί, με συνεργασία μεταξύ του κράτους μέλους και της Επιτροπής, η αποτελεσματικότητα των υπόψη μέτρων [12]. Εξάλλου, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ενδέχεται ένα κράτος μέλος να έχει ήδη προβεί στη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων προκειμένου να συμμορφωθεί με την εκάστοτε δικαστική απόφαση, αλλά και πάλι απαιτείται οπωσδήποτε η παρέλευση κάποιου χρονικού διαστήματος πριν από την επίτευξη του επιδιωκόμενου αποτελέσματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι ενδεχομένως χρήσιμο να προσδιορίζει το Δικαστήριο, στην απόφαση που εκδίδει δυνάμει του άρθρου 228, τις προϋποθέσεις τυχόν αναστολής, περιλαμβανομένης της ευχέρειας της Επιτροπής να προβεί στους αναγκαίους ελέγχους για να εξακριβώσει κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις έναρξης και λήξης της αναστολής. Η Επιτροπή θα μπορούσε, εάν το κρίνει σκόπιμο, να υποβάλει προτάσεις στο Δικαστήριο για το σκοπό αυτό.
French: 13.4. Quatrièmement, dans des circonstances spéciales, il peut également se justifier de prévoir la suspension d’une astreinte. Par exemple, dans certains cas d’application incorrecte, il est à prévoir que l’État membre pourrait affirmer à un moment donné que toutes les mesures nécessaires ont été prises. Il faudra alors un certain temps pour vérifier, en coopération entre l’État membre et la Commission, l’efficacité de ces mesures [12]. En outre, dans des cas exceptionnels, un Etat membre peut déjà avoir pris toutes les mesures nécessaires pour se conformer à l’arrêt mais un certain temps doit encore inévitablement s’écouler avant que le résultat requis soit atteint. En pareils cas, il pourrait être utile que la Cour définisse, dans son arrêt en vertu de l’article 228, les conditions d’une suspension, y compris la possibilité pour la Commission de procéder aux vérifications nécessaires pour déterminer si les conditions du début et de la fin de la suspension sont remplies. La Commission pourrait le cas échéant faire des propositions à la Cour à cet effet.
Greek: III. Προσδιορισμός του ύψους της χρηματικής ποινής
French: III. Détermination du montant de l’astreinte
Greek: 14. Η χρηματική ποινή που καλείται να καταβάλει ένα κράτος μέλος είναι χρηματικό ποσό το οποίο υπολογίζεται κατά κανόνα ανά ημέρα υπερημερίας (χωρίς να αποκλείεται η πρόβλεψη άλλης περιόδου αναφοράς σε ειδικές περιπτώσεις – βλ. το σημείο 13.3.) και με το οποίο τιμωρείται η παράλειψη εκτέλεσης απόφασης του Δικαστηρίου. Η χρηματική ποινή είναι πληρωτέα από την ημερομηνία κοινοποίησης στο ενεχόμενο κράτος μέλος της δεύτερης απόφασης του Δικαστηρίου και μέχρις ότου αυτό θέσει τέλος στην παράβαση.
French: 14. L'astreinte à payer par l'État membre est la somme, calculée en principe par jour de retard, - sans préjudice d’une autre période de référence dans des cas particuliers (voir point 13.3) - sanctionnant l'inexécution d'un arrêt de la Cour, sachant que cette astreinte court du jour où le deuxième arrêt de la Cour a été signifié à l'État membre incriminé jusqu'à ce que celui-ci mette fin à l'infraction.
Greek: Το ποσό της ημερήσιας χρηματικής ποινής υπολογίζεται ως εξής:
French: Le montant de l'astreinte journalière se calcule de 1a façon suivante:
Greek: – πολλαπλασιασμός ενιαίου βασικού κατ’ αποκοπήν ποσού επί συντελεστή σοβαρότητας και επί συντελεστή διάρκειας·
French: – multiplication d'un forfait de base uniforme par un coefficient de gravité et un coefficient de durée;
Greek: – πολλαπλασιασμός του ποσού που προκύπτει επί έναν πάγιο συντελεστή ανά χώρα (που είναι γνωστός ως συντελεστής «n»), με συνεκτίμηση τόσο της ικανότητας πληρωμής του ενεχόμενου κράτους μέλους όσο και του αριθμού ψήφων που αυτό διαθέτει στο Συμβούλιο.
French: – multiplication du résultat obtenu par un facteur fixe par pays (le facteur «n») prenant en compte à la fois la capacité de payer de l'État membre incriminé et le nombre de voix dont il dispose au Conseil.
Greek: A. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΕΝΙΑΙΟΥ ΒΑΣΙΚΟΥ ΚΑΤ’ ΑΠΟΚΟΠΗΝ ΠΟΣΟΥ
French: A. FIXATION D'UN FORFAIT DE BASE UNIFORME
Greek: 15. Με τον όρο «ενιαίο βασικό κατ’ αποκοπήν ποσό» νοείται το πάγιο βασικό ποσό επί του οποίου εφαρμόζονται οι πολλαπλασιαστικοί συντελεστές. Με αυτό τιμωρείται η παραβίαση της αρχής της νομιμότητας και η μη συμμόρφωση με αποφάσεις του Δικαστηρίου, η οποία αποτελεί στοιχείο όλων των υποθέσεων που εμπίπτουν στο άρθρο 228. Το εν λόγω ποσό έχει καθορισθεί κατά τρόπον ώστε:
French: 15. Le forfait de base uniforme se définit comme le montant fixe de base auquel seront appliqués les coefficients multiplicateurs. Il sanctionne la violation du principe de légalité et le non-respect des arrêts de la Cour qui se retrouve dans toutes les affaires relatives à l'article 228. Il a été déterminé de telle sorte que:
Greek: – η Επιτροπή να διατηρεί μεγάλη διακριτική ευχέρεια κατά την εφαρμογή του συντελεστή σοβαρότητας·
French: – la Commission conserve une large marge d'appréciation dans l'application du coefficient de gravité,
Greek: – το ποσό να είναι εύλογο και να μην αποτελεί υπέρμετρη οικονομική επιβάρυνση για κανένα κράτος μέλος·
French: – le montant soit raisonnable pour être supportable par tous les États membres,
Greek: – το ποσό, πολλαπλασιαζόμενο επί τον συντελεστή σοβαρότητας, να είναι αρκούντως μεγάλο ώστε να ασκεί ικανή πίεση στο ενεχόμενο κράτος μέλος, όποιο κι αν είναι αυτό.
French: – le montant, multiplié par le coefficient de gravité, soit suffisamment élevé pour maintenir une pression suffisante sur l'État membre incriminé quel qu'il soit.
Greek: Το εν λόγω ποσό έχει καθορισθεί στα 600 ευρώ ημερησίως [13].
French: Il est fixé à la somme de 600 euros par jour [13].
Greek: B. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑΣ
French: B. APPLICATION DU COEFFICIENT DE GRAVITE
Greek: 16. Κάθε παράβαση, η οποία συνίσταται στη μη εκτέλεση δικαστικής απόφασης, έχει οπωσδήποτε κάποια σοβαρότητα. Ωστόσο, για τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του καθορισμού του ποσού της χρηματικής κύρωσης, η Επιτροπή λαμβάνει επίσης υπόψη δύο παραμέτρους οι οποίες συνδέονται στενά με την ουσιώδη παράβαση, η οποία και οδήγησε στη μη εκτελεσθείσα δικαστική απόφαση· πρόκειται για τη σπουδαιότητα των διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας που παραβιάστηκαν και για τις συνέπειες της εκάστοτε παράβασης για τα γενικά και ειδικά συμφέροντα.
French: 16. Une infraction correspondant à la non-exécution d'un arrêt est toujours d'une gravité certaine. Mais, pour les besoins spécifiques de la fixation du montant de la sanction pécuniaire, la Commission tiendra compte aussi de deux paramètres étroitement liés à l'infraction de fond qui a donné lieu à l'arrêt non exécuté, à savoir l'importance des règles communautaires ayant fait l'objet de l'infraction et les conséquences de cette infraction pour des intérêts généraux et particuliers.
Greek: 16.1. Προκειμένου να αξιολογηθεί η σπουδαιότητα των κοινοτικών διατάξεων που παραβιάστηκαν, η Επιτροπή δεν λαμβάνει υπόψη τόσο την ιεραρχική βαθμίδα του κανόνα του οποίου έχει διαπιστωθεί η μη τήρηση, όσο τον χαρακτήρα και την εμβέλεια των διατάξεων που έχουν παραβιασθεί. Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι μία παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης πρέπει σε κάθε περίπτωση να θεωρείται ως αυξημένης σοβαρότητας, ανεξαρτήτως του εάν η παράβαση είναι απόρροια της παραβίασης της αρχής που διατυπώνεται στην ίδια τη συνθήκη ή της παραβίασης της ίδιας αρχής όπως αυτή καθορίζεται σε συγκεκριμένο κανονισμό ή οδηγία. Γενικά, κάθε προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των τεσσάρων θεμελιωδών ελευθεριών που προβλέπονται στη συνθήκη επιβάλλεται να θεωρείται ως σοβαρή και να συνεπάγεται την επιβολή της ενδεδειγμένης για τον εκάστοτε βαθμό σοβαρότητας χρηματικής κύρωσης.
French: 16.1. Pour évaluer l'importance des dispositions communautaires ayant fait l'objet de l'infraction, la Commission prendra davantage en considération la nature et la portée de celles-ci que le rang hiérarchique de la norme dont le défaut de mise en œuvre a été établi. Ainsi, par exemple, une infraction au principe de non-discrimination devra être toujours considérée comme très grave, que l'infraction résulte de la violation du principe établi par le traité lui-même ou de la violation de ce même principe tel qu’énoncé dans un règlement ou une directive. D'une manière générale, les atteintes aux droits fondamentaux et aux quatre libertés fondamentales consacrées par le traité devraient être considérées comme graves et faire l'objet d'une sanction pécuniaire adaptée à cette gravité.
Greek: 16.2. Εξάλλου, ενδείκνυται να λαμβάνεται υπόψη, στις κατάλληλες περιπτώσεις, το στοιχείο ότι η απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία δεν έχει συμμορφωθεί το οικείο κράτος μέλος εντάσσεται σε μια αλληλουχία πάγιας νομολογίας (παραδείγματος χάρη, οσάκις η απόφαση με την οποία διαπιστώνεται η παράβαση εκδίδεται μετά από δικαστική απόφαση με ανάλογο περιεχόμενο, εκδοθείσα στο πλαίσιο προδικαστικής διαδικασίας). Η σαφήνεια (ή, αντιθέτως, ο διφορούμενος ή ασαφής χαρακτήρας) της παραβιασθείσας διάταξης ενδέχεται να έχει καθοριστική σημασία [14].
French: 16.2. En outre, il convient de prendre en compte, le cas échéant, le fait que l'arrêt de la Cour auquel l'État membre a omis de se conformer se situe dans la ligne d'une jurisprudence constante (par exemple lorsque cet arrêt en constatation de manquement fait suite à un arrêt rendu dans le même sens dans une procédure préjudicielle). La clarté (ou le caractère ambigu ou obscur) de la règle enfreinte peut être un élément déterminant [14].
Greek: 16.3. Τέλος, πρέπει, ανάλογα με την περίπτωση, να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι το οικείο κράτος μέλος έχει ενδεχομένως λάβει, για να συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση, μέτρα τα οποία το ίδιο θεωρεί επαρκή αλλά τα οποία η Επιτροπή κρίνει ανεπαρκή, γεγονός που συνιστά κατάσταση διαφορετική από εκείνη στην οποία ένα κράτος μέλος δεν έχει λάβει κανένα μέτρο. Ειδικότερα, στην τελευταία αυτή περίπτωση δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το κράτος μέλος έχει παραβεί το άρθρο 228 παράγραφος 1. Αντιστοίχως, η έλλειψη καλόπιστης συνεργασίας με την Επιτροπή κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 228 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο συνιστά επιβαρυντική περίσταση [15]. Αντιστρόφως, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, ανάλογα με την περίπτωση, ως ελαφρυντική περίσταση το γεγονός ότι η εκτελεστέα δικαστική απόφαση θέτει ουσιαστικά ζητήματα ερμηνείας ή ότι η εκτέλεσή της σε σύντομο χρονικό διάστημα προσκρούει σε ιδιαίτερες εγγενείς δυσκολίες.
French: 16.3. Enfin, il faudra, le cas échéant, tenir compte de la circonstance que l'État membre, pour se conformer à l'arrêt, a pris des mesures qu'il estime suffisantes et que la Commission considère comme insatisfaisantes, ce qui constitue une situation différente de celle où un État membre omet de prendre toute mesure. En effet, dans ce dernier cas, il ne fait guère de doute que l'État membre a enfreint l'article 228, paragraphe 1. De même, un manque de coopération loyale avec la Commission dans la procédure prévue par l’article 228, paragraphe 2, premier alinéa, constitue une circonstance aggravante [15]. En revanche, doit compter, le cas échéant, parmi les facteurs atténuants le fait que l’arrêt à exécuter soulève des questions réelles d’interprétation ou qu’il existe des difficultés intrinsèques particulières pour réaliser son exécution dans un bref laps de temps.
Greek: 16.4. Η επιμέτρηση των συνεπειών των παραβάσεων για τα γενικά ή ειδικά συμφέροντα πρέπει να γίνεται με γνώμονα τα δεδομένα κάθε περίπτωσης. Για παράδειγμα, μπορούν να αναφερθούν στο πλαίσιο αυτό τα ακόλουθα στοιχεία:
French: 16.4. Les effets des infractions sur des intérêts d'ordre général ou particulier devront être mesurés au cas par cas. Les éléments suivants peuvent être ici cités à titre d’exemple:
Greek: – η απώλεια ιδίων πόρων για την Κοινότητα·
French: – la perte de ressources propres pour la Communauté,
Greek: – οι επιπτώσεις της παράβασης για τη λειτουργία της Κοινότητας·
French: – l'incidence de l'infraction sur le fonctionnement de la Communauté,
Greek: – η τυχόν σοβαρή ή ανεπανόρθωτη βλάβη που έχει προκληθεί στην ανθρώπινη υγεία ή στο περιβάλλον
French: – le dommage grave ou irréparable causé à la santé humaine ou à l'environnement,