Greek: Πλαίσιο 4: Διαχείριση των συλλογικών δικαιωμάτων στην ΕΕ Η ισχυρή παρουσία της ποικιλότητας της ευρωπαϊκής μουσικής και του ευρωπαϊκού πολιτισμού στις νέες, πανευρωπαϊκές αγορές ηλεκτρονικής απευθείας σύνδεσης αποτελεί αντικείμενο ζωτικής μέριμνας στο πλαίσιο των στόχων της Λισαβώνας. Τούτο σημαίνει ότι χρειάζεται νέος δυναμισμός στη διάθεση των ευρωπαϊκών μουσικών δικαιωμάτων στους ενδιαφερόμενους χρήστες, οι οποίοι μπορούν να επεκτείνουν την ευρωπαϊκή παρουσία στα νέα ηλεκτρονικά μέσα, διατηρώντας παράλληλα τις κατάλληλες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη και των τοπικών παραμέτρων. Όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στη διαχείριση των δικαιωμάτων αυτών, οι βλαπτικές του ανταγωνισμού περιοριστικές πρακτικές καθώς και τα κίνητρα για την αποδοτική παροχή των σχετικών υπηρεσιών απαιτούν ειδική προσοχή. Η Επιτροπή έδωσε ορισμένες κατευθυντήριες οδηγίες ως προς το ζήτημα αυτό με την απόφαση IFPI[85]. Μερικές από τις αρχές που διέπουν την απόφαση αυτή ετέθησαν από τότε σε εφαρμογή, σήμερα δε εφαρμόζονται σχεδόν γενικευμένα κατά την έκδοση πανευρωπαϊκής εμβέλειας αδειών για τη διάθεση μουσικής μέσω του Διαδικτύου από τα μέλη της IFPI, και καλύπτουν τα δικαιώματά τους. Όσον αφορά τη λεγόμενη «Συμφωνία του Σαντιάγκο»[86], η οποία αναφέρεται στη διαχείριση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας για τη διάθεση μουσικής μέσω του Διαδικτύου, η Επιτροπή εξέδωσε επίσημη κοινοποίηση αιτιάσεων[87] κατά της συμφωνίας αυτής, επισημαίνοντας στους φορείς διαχείρισης συλλογικών δικαιωμάτων τις ανησυχίες που προκαλεί η συμφωνία αυτή για τον ανταγωνισμό, ιδίως λόγω της κατάτμησης της αγοράς μέσω της περιοριστικής ρήτρας περί «οικονομικού τόπου διαμονής». Σε μια ανακοίνωση που εξεδόθη τον Απρίλιο τίθενται οι μελλοντικές αρχές διακυβέρνησης που προτείνει η Επιτροπή για τον τομέα αυτόν[88]. Από την άποψη του ανταγωνισμού, ιδιαίτερη σημασία έχουν τα ακόλουθα ζητήματα: Οι νέες ρυθμίσεις για τα πανευρωπαϊκά ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης που απαιτούνται για την αύξηση της αποδοτικότητας των αδειοδοτήσεων για τη χρήση, σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, των δικαιωμάτων στις νέες αγορές για τη μουσική στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα πρέπει να παρεμποδίζονται από εδαφικούς περιορισμούς. Βάσει των νομοθετικών διατάξεων περί ανταγωνισμού, η Επιτροπή θα εξετάσει ευνοϊκά τις συμφωνίες για ενιαία κέντρα εξυπηρέτησης και τις συναφείς διμερείς συμφωνίες μεταξύ φορέων διαχείρισης συλλογικών δικαιωμάτων. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν μπορεί να επιτρέψει τη διαιώνιση των παλαιών περιορισμών εκεί όπου δεν είναι πλέον αναγκαίοι. Οι κάτοχοι μουσικών δικαιωμάτων πρέπει να είναι σε θέση να προσδιορίζουν οι ίδιοι την κατάλληλη αναλογία συνδυασμού της ατομικής με τη συλλογική διαχείριση των δικαιωμάτων αυτών. Οι ρυθμίσεις δεν θα πρέπει να ομαδοποιούν υπέρ το δέον τις προσφορές διαχείρισης δικαιωμάτων. Η ατομική διαχείριση δικαιωμάτων πρέπει να αφεθεί να αναπτυχθεί. Με γνώμονα τη βιωσιμότητα των συστημάτων συλλογικής διαχείρισης, οι κάτοχοι δικαιωμάτων θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν νέες, ψηφιακές τεχνικές για την ατομική διαχείριση των δικαιωμάτων τους. |
French: Encadré 4: marchés de la gestion des droits dans l’UE Assurer une présence forte de la diversité musicale et culturelle européenne sur les nouveaux marchés en ligne à l'échelle de l’Europe revêt une importance cruciale dans le contexte global des objectifs de Lisbonne. Cela implique la nécessité d’un nouveau dynamisme dans la commercialisation des droits musicaux européens aux utilisateurs de droits qui peuvent développer la présence européenne dans ces médias tout en maintenant des conditions propices au développement de contenus locaux. En ce qui concerne l’application des règles de concurrence aux services de gestion des droits, les restrictions de concurrence dans le secteur, ainsi que les facteurs concurrentiels propres à stimuler la fourniture efficace de ce type de services, requièrent une attention particulière. La Commission a donné certaines orientations dans ce domaine dans sa décision IFPI[85]. Certains des principes qui se reflètent dans cette décision ont été éprouvés entre-temps dans la pratique et sont à présent aussi généralement appliqués lorsque des licences à l’échelle de l’EEE pour la diffusion d’œuvres musicales sur Internet sont délivrées par les membres de l’IFPI concernant les droits qu’ils détiennent. En ce qui concerne l’accord dit «de Santiago»[86] concernant la gestion des droits d’auteur musicaux pour diffusion sur Internet, la Commission a émis une communication des griefs formelle[87] à l’encontre de la version actuelle de l’accord, dans laquelle elle attire l’attention des sociétés de gestion collective des droits concernées sur les problèmes de concurrence soulevés par l’accord, notamment le cloisonnement des marchés résultant d’une «clause de résidence économique». Une communication publiée en avril énonce les futurs principes de gouvernance que la Commission propose pour ce secteur[88]. Du point de vue de la concurrence, les points suivants sont particulièrement importants: la création des nouveaux mécanismes à guichet unique à l’échelle de l’UE qui sont nécessaires pour réaliser des gains d’efficience dans la concession de licences de droits à l’échelle communautaire et mondiale sur les nouveaux marchés musicaux ne doit pas être entravée par des restrictions territoriales dans l’Union européenne; en application du droit de la concurrence, la Commission considérera favorablement les accords instituant un «guichet unique» et les accords réciproques s’y rapportant entre systèmes de gestion collective des droits; toutefois, la Commission ne peut laisser des restrictions héritées du passé se perpétuer lorsqu’elles ne sont plus indispensables; les titulaires de droits doivent être en mesure de déterminer eux-mêmes la bonne combinaison entre gestion individuelle et gestion collective de leurs droits musicaux; les mécanismes ne doivent pas grouper des offres de gestion des droits lorsque cela n’est pas nécessaire. L’administration individuelle des droits doit pouvoir se développer. Sans perdre de vue la viabilité des systèmes de gestion collective, les titulaires de droits doivent avoir la possibilité d’utiliser les nouvelles techniques de gestion numériques pour gérer les droits individuellement. |