Greek: (62) Δύο μέτρα του Γιβραλτάρ, το μέτρο για τις απαλλασσόμενες εταιρείες και το μέτρο για τις εταιρείες ειδικού φορολογικού καθεστώτος, συγκαταλέγονταν στα έντεκα μέτρα για τα οποία η Επιτροπή κίνησε επίσημη διαδικασία έρευνας για κρατικές ενισχύσεις στις 11 Ιουλίου 2001. Τα έντεκα αυτά μέτρα συγκαταλέγονται σε έναν μεγάλο αριθμό φορολογικών μέτρων τα οποία χαρακτηρίστηκαν επιζήμια από την ομάδα του κώδικα δεοντολογίας [11]. Τα εν λόγω μέτρα επελέγησαν για την άσκηση της αρμοδιότητας της Επιτροπής να επιβάλλει την εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, ενίοτε μέσα από νέες ερμηνείες του κριτηρίου της επιλεκτικότητας, το οποίο είναι μείζονος σημασίας για την έννοια της κρατικής ενίσχυσης. Το γεγονός και μόνο ότι ένα φορολογικό καθεστώς χαρακτηρίζεται επιζήμιο από τον κώδικα δεοντολογίας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι συνιστά κρατική ενίσχυση (σημείο 30 της ανακοίνωσης). Με την επιλογή της αυτή, η Επιτροπή έθεσε σε εφαρμογή μια στρατηγική που εύκολα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία ανεπιθύμητη συνέπεια για την πολιτική του ανταγωνισμού. Θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια κατάσταση στην οποία φορολογικά μέτρα που επιφέρουν σημαντικές στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό σε βάρος της αποτελεσματικής λειτουργίας της ενιαίας αγοράς παραμένουν στο απυρόβλητο για πολιτικούς λόγους (εφόσον η Επιτροπή αποφεύγει τη θέσπιση κατάλληλων μέτρων φορολογικής εναρμόνισης), ενώ, αντίθετα, λιγότερο επιζήμια φορολογικά συστήματα αμφισβητούνται αδιάκοπα από την Επιτροπή με τρόπο που δεν συνάδει με την αρχή της ίσης μεταχείρισης. Για να επιτευχθεί ένα κοινό ύψος φορολογίας των επιχειρήσεων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, εάν αυτός είναι ο στόχος, η Επιτροπή οφείλει να καταφύγει σε μέτρα φορολογικής εναρμόνισης. Ειδάλλως, ενδέχεται να κατηγορηθεί για κατάχρηση εξουσίας. Στο σημείο 15 της ανακοίνωσης διευκρινίζεται ότι οι διαφορές μεταξύ των φορολογικών συστημάτων αυτών καθαυτών δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, αλλά θα πρέπει να εξετάζονται σύμφωνα με τα άρθρα 95 έως 97 της συνθήκης ΕΚ.
French: (62) Deux mesures fiscales appliquées par Gibraltar, les régimes des "exempt companies" et des "qualifying companies" figuraient parmi les onze mesures sur lesquelles la Commission a ouvert des examens formels dans le cadre de la réglementation sur les aides d'État le 11 juillet 2001. Ces onze mesures faisaient toutes parties des nombreuses mesures fiscales jugées dommageables par le groupe "Code de conduite" [11]. Elles ont été épinglées en vertu des pouvoirs conférés à la Commission de faire appliquer les règles en matière d'aides d'État, en donnant parfois de nouvelles interprétations au critère de sélectivité, qui est essentiel à la notion d'aide d'État. Le simple fait qu'un régime fiscal soit cité comme dommageable dans le code de conduite ne signifie pas nécessairement pour autant qu'il implique une aide d'État (voir point 30 de la communication). En procédant de la sorte, la Commission s'est engagée dans une stratégie qui pourrait facilement avoir la conséquence indésirée pour la politique de concurrence que des mesures fiscales qui représentent une distorsion significative de la concurrence néfaste au bon fonctionnement du marché unique soient laissées en l'état pour des raisons politiques — la Commission s'abstenant de prendre les mesures d'harmonisation fiscale qui s'imposent —, tandis que des systèmes fiscaux moins dommageables sont sans cesse attaqués par la Commission, sans respect pour le principe de l'égalité de traitement. Pour atteindre un niveau commun d'imposition des entreprises dans l'Union européenne, si tel est l'objectif poursuivi, la Commission doit prendre des mesures d'harmonisation fiscale. Sans quoi, il pourrait y avoir détournement de pouvoir. Le point 15 de la communication confirme que les différences entre des systèmes fiscaux en tant que tels ne sont pas régies par les règles en matière d'aides d'État, mais relèvent des articles 95 à 97 CE.