Greek: 230 | Ανάλυση των επιπτώσεων Εξετάστηκαν τρεις κύριες εναλλακτικές επιλογές στο πλαίσιο της αναθεώρησης των οδηγιών για τις προσφυγές: (1) Διατήρηση των οδηγιών στη σημερινή τους κατάσταση: η επιλογή αυτή περιλαμβάνει την παρότρυνση της Επιτροπής να κινεί διαδικασίες επί παραβάσει ώστε να αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα ασυμβατότητας με τις οδηγίες για τις προσφυγές των εθνικών νομοθεσιών ή πρακτικών στον τομέα αυτό. Οι διαφορές που έχουν ήδη διαπιστωθεί όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη εξάγουν λειτουργικά συμπεράσματα από τις αρχές που προέρχονται από τη νομολογία του Δικαστηρίου θα εξακολουθήσουν να υπάρχουν και τα προβλήματα του αγώνα δρόμου για την υπογραφή της σύμβασης θα επιλυθούν κατά ένα μέρος μόνο και με πολύ διαφορετικούς ρυθμούς από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, στερώντας έτσι από τους οικονομικούς φορείς τις εγγυήσεις σχετικά με την αποτελεσματικότητα προσφυγών που ασκούνται πριν από την υπογραφή της σύμβασης όπως εφαρμόζονται στα κράτη μέλη («no level playing field»). Όσον αφορά τις παράνομες υπογραφές συμβάσεων με απευθείας ανάθεση, η πλειονότητα των κρατών μελών δεν εξετάζει προς το παρόν το ενδεχόμενο να εφαρμόσει ειδικούς μηχανισμούς προσφυγής. Στην πράξη, οι δυνητικοί ανάδοχοι θα συνεχίσουν να έχουν στη διάθεσή τους μόνο προσφυγές για αποζημιώσεις και τόκους. Όμως, οι εγγενείς δυσκολίες αυτού του είδους προσφυγών, όπως το βάρος της απόδειξης, η διάρκεια και το κόστος των διαδικασιών, δεν ενθαρρύνουν τους ενδιαφερόμενους να τις χρησιμοποιούν, δεδομένου ότι σπάνια παράγουν θετικά αποτελέσματα. Εφόσον δεν θα υπάρχει συντονισμένη προσέγγιση που θα επιτρέπει την άσκηση αποτελεσματικών προσφυγών κατά αυτής της παράνομης πρακτικής, δεν θα βελτιωθεί η διαφάνεια και ο ανταγωνισμός στο πλαίσιο των δημόσιων συμβάσεων, πράγμα που θα στερήσει από τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις (περιλαμβανομένων και των πιο ανταγωνιστικών από αυτές) την ευκαιρία να υποβάλλουν προσφορές για τις δημόσιες συμβάσεις που εξακολουθούν να ανατίθενται παράνομα με απευθείας ανάθεση. (2) Καθιέρωση μιας ανασταλτικής περιόδου τύπου «standstill» μέσω τροποποίησης των οδηγιών ή μέσω μιας ανακοίνωσης που θα τονίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών ως προς το ζήτημα αυτό: Αν και η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου έχει διευκρινίσει την απαίτηση να προβλέπεται εύλογη ανασταλτική περίοδος, έτσι ώστε οι υποψήφιοι που θεωρούν ότι θίγονται τα συμφέροντα τους να έχουν τη δυνατότητα να ασκούν αποτελεσματική προσφυγή στο στάδιο στο οποίο μπορούν ακόμη να διορθωθούν οι παραβιάσεις, εξακολουθούν να υπάρχουν αποκλίνουσες προσεγγίσεις μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την εμβέλεια και το ακριβές περιεχόμενο της υποχρέωσης αυτής. Η εξαγωγή λειτουργικών συμπερασμάτων από την εν λόγω υποχρέωση σε μια οδηγία επιτρέπει να αντιμετωπίζεται ταυτόχρονα το πρόβλημα του αγώνα δρόμου για την υπογραφή της σύμβασης στις επίσημες διαδικασίες ανάθεσης και το πρόβλημα με τις παράνομες απευθείας αναθέσεις, βελτιώνοντας την ασφάλεια δικαίου των καταστάσεων που καλύπτονται και προβλέποντας εγγυήσεις για την αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού. (3) Χορήγηση νέων εξουσιών σε ανεξάρτητες αρχές μέσω τροποποίησης των οδηγιών ή μέσω μιας ανακοίνωσης που θα ενθαρρύνει τη σύσταση των εν λόγω αρχών: τα κράτη μέλη θα ορίζουν ανεξάρτητες αρχές που θα έχουν την εξουσία να κοινοποιούν στις αναθέτουσες αρχές τις πιο σοβαρές παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου για τις δημόσιες συμβάσεις (ιδιαίτερα τις παράνομες απευθείας αναθέσεις), έτσι ώστε να τις παροτρύνει να διορθώνουν αφ' εαυτών τη διαπιστωθείσα παράβαση. Αυτός ο μηχανισμός κοινοποίησης παρουσιάζει πλεονεκτήματα για τους υποψηφίους από την άποψη κόστους και ανωνυμίας. Αντίθετα, η αβεβαιότητα σχετικά με τις διοικητικές δαπάνες που θα απαιτούνται για τη λειτουργία αυτών των ανεξάρτητων αρχών και η αρνητική θέση που εξέφρασε η πλειονότητα των αντιπροσωπειών των κρατών μελών στο πλαίσιο της συμβουλευτικής επιτροπής για τις δημόσιες συμβάσεις οδήγησαν την Επιτροπή στην απόρριψη της λύσης αυτής και στη θέσπιση ανασταλτικής περιόδου. |
French: 230 | Analyse d’impact Trois grandes options peuvent être envisagées dans le cadre de la révision des directives "recours"; deux de ces options pouvant faire l'objet d'une variante selon qu'il est envisagé une modification des directives ou l'adoption d'une communication : (1) Le maintien des directives en l'état : cette option consisterait à inciter la Commission à poursuivre des procédures d'infraction en vue de traiter tous les problèmes d'incompatibilité avec les directives "recours" des législations ou des pratiques nationales dans ce domaine. Les différences déjà constatées dans la manière dont les Etats membres tirent les conséquences opérationnelles des principes dégagés par la jurisprudence de la Cour perdureraient et les problèmes de course à la signature du marché ne seraient que partiellement réglés et à des rythmes très différents selon les Etats membres, privant ainsi les opérateurs économiques de garanties quant à l'efficacité des recours précontractuels applicables dans les Etats membres ("no level playing field"). S'agissant des attributions illégales de gré à gré, la plupart des Etats membres n'envisagent pas à l'heure actuelle de mettre en place des mécanismes de recours spécifiques. En pratique, les soumissionnaires potentiels continueraient à ne disposer que des recours en dommages et intérêts. Or, les difficultés inhérentes à ce type de recours, telles que la charge de la preuve, la longueur et le coût des procédures, n'encouragent pas les soumissionnaires à en faire usage, celui-ci ne produisant que rarement des résultats positifs. En l'absence d'approche coordonnée permettant de mettre en place des recours efficaces contre cette pratique illégale, la transparence et la mise en concurrence des marchés publics ne seraient pas améliorées, ce qui priverait les entreprises européennes (y compris les plus compétitives d'entre elles) de l'opportunité de soumissionner pour les marchés publics qui sont encore attribués illégalement de gré à gré. (2) L'instauration d'un délai suspensif de type 'standstill' à travers une modification des directives ou à travers une communication indiquant les obligations des Etats membres à cet égard : bien que la jurisprudence de la Cour de justice ait précisé l'exigence de prévoir un délai de suspensif raisonnable, afin que les soumissionnaires qui s'estiment lésés puissent engager un recours utile à un stade où les violations peuvent encore être corrigées, des divergences d'approche demeurent d'un Etat membre à l'autre sur la portée et le contenu exact d'une telle obligation. Tirer les conséquences opérationnelles d'une telle obligation dans une directive permet de régler tout à la fois le problème de la course à la signature du marché dans les procédures formelles de passation et celui relatif aux attributions illégales de gré à gré, en améliorant la sécurité juridique des situations visées et en prévoyant des garanties pour une application efficace du dispositif. (3) De nouvelles prérogatives conférées à des autorités indépendantes à travers une modification des directives ou à travers une communication incitant à la mise en place de telles autorités : les Etats membres désigneraient des autorités indépendantes qui disposeraient du pouvoir de notifier aux autorités adjudicatrices les manquements les plus graves au droit communautaire des marchés publics (plus particulièrement les attributions illégales de gré à gré) de manière à inciter ces dernières à corriger par elle-même le manquement constaté. Ce mécanisme de notification présente des avantages pour les soumissionnaires en termes de coût et d'anonymat. En revanche, l'incertitude sur les coûts administratifs susceptibles d'être générés pour le fonctionnement de ces autorités indépendantes et la position négative exprimée par la majorité des délégations des Etats membres dans le cadre du Comité consultatif pour les marchés publics, ont conduit la Commission à écarter cette solution au profit de l'instauration d'un délai suspensif. |