Greek: (61) Ωστόσο, θεωρείται ότι η ισχύουσα διάταξη για τις δειγματοληψίες (άρθρο 17 του βασικού κανονισμού) ενσωματώνει πλήρως την κατάσταση των εταιριών που ζητούν αναγνώριση ΚΟΑ. Πράγματι, είτε σε χώρες με οικονομία αγοράς είτε σε οικονομίες υπό μετάβαση, λόγω της φύσης της άσκησης δειγματοληψίας οι εξαγωγείς αποκλείονται από την ατομική αξιολόγηση και τα συμπεράσματα που εξάγονται για το δείγμα επεκτείνονται στις εταιρίες τους. Στο άρθρο 17 του βασικού κανονισμού ορίζεται μια γενική μέθοδος για την αντιμετώπιση των καταστάσεων κατά τις οποίες δεν είναι πλέον δυνατό να πραγματοποιηθεί ατομική εξέταση λόγω του μεγάλου αριθμού εταιριών, δηλ. η χρήση αντιπροσωπευτικού δείγματος. Τίποτα δεν εμποδίζει την εφαρμογή της μεθόδου δειγματοληψίας και στην περίπτωση κατά την οποία στο μεγάλο αριθμό των εταιριών περιλαμβάνεται μεγάλος αριθμός εταιριών που ζητούν ΚΟΑ/ΑΜ. Όπως σε κάθε περίπτωση δειγματοληψίας, ορίζεται ένας σταθμισμένος μέσος όρος όλων των εταιριών του δείγματος, ανεξαρτήτως της μεθοδολογίας που χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό του ντάμπινγκ αναφορικά με κάθε εταιρία με βάση την αξιολόγηση ΚΟΑ/ΑΜ. Επομένως, το ΚΟΑ/η ΑΜ δεν αναμένεται να εμποδίσει την εφαρμογή των συνηθισμένων τεχνικών δειγματοληψίας. Το κύριο σκεπτικό των δειγματοληψιών είναι η εξισορρόπηση των διοικητικών αναγκών ώστε να γίνεται δυνατή η διενέργεια αξιολόγησης εγκαίρως και εντός των υποχρεωτικών προθεσμιών, με εξατομικευμένη ανάλυση στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Τέλος, υπενθυμίζεται ότι ο αριθμός των αιτήσεων για αναγνώριση ΚΟΑ στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν τόσο μεγάλος ώστε να είναι διοικητικά αδύνατη η ατομική εξέταση των αιτημάτων - που είχε πραγματοποιηθεί, μερικές φορές, σε άλλες περιπτώσεις. Κατά συνέπεια, κρίθηκε εύλογο να εφαρμοστεί εξίσου, σε όλες τις εταιρίες που δεν συμπεριελήφθησαν στο δείγμα, το σταθμισμένο μέσο περιθώριο που προκύπτει από όλες τις εταιρίες του δείγματος, χωρίς να πραγματοποιηθεί διάκριση μεταξύ των εταιριών στις οποίες αναγνωρίζεται και εκείνων στις οποίες δεν αναγνωρίζεται ΚΟΑ/ΑΜ. Προβλήθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι ο υπολογισμός του ντάμπινγκ δεν ήταν αρκετά αξιόπιστος διότι είχε χρησιμοποιηθεί δειγματοληψία των αιτήσεων για αναγνώριση ΚΟΑ. Ο ισχυρισμός αυτός πρέπει να απορριφθεί. Πρώτον, δεν πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία των αιτήσεων για αναγνώριση ΚΟΑ, αλλά δειγματοληψία των παραγωγών-εξαγωγέων. Δεύτερον, οι διατάξεις σχετικά με τις δειγματοληψίες έχουν σχεδιαστεί κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζουν επαρκώς αξιόπιστο προσδιορισμό του αν υπάρχει ή όχι ντάμπινγκ στην περίπτωση μεγάλου αριθμού παραγωγών-εξαγωγέων. Τρίτον, σε περιπτώσεις που παραγωγοί-εξαγωγείς έχουν επίσης υποβάλει αιτήσεις για αναγνώριση ΚΟΑ, δεν υπάρχει λόγος να συμπεράνουμε ότι η χρήση της συνηθισμένης τεχνικής των δειγματοληψιών θα οδηγούσε σε μη αξιόπιστο προσδιορισμό. Πράγματι, είναι αντίθετο προς την ίδια την έννοια της δειγματοληψίας να ισχυριζόμαστε ότι, λόγω του γεγονότος ότι οι (μη συμπεριληφθέντες στο δείγμα) εξαγωγείς πρέπει να ταξινομηθούν είτε ως ΚΟΑ είτε ως μη ΚΟΑ, ένα δείγμα αυτής της κατηγορίας αυτό καθεαυτό δεν θα ήταν αντιπροσωπευτικό. Όπως σε κάθε έρευνα αντιντάμπινγκ, η ατομική κατάσταση των εξαγωγέων δεν είναι ποτέ πανομοιότυπη. Ενδέχεται να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των παραγωγών αλλά, παρά ταύτα, μπορεί να ασκείται δειγματοληψία. Τέταρτον, η ταξινόμηση μιας εταιρίας ως μη ΚΟΑ σημαίνει απλώς ότι η κανονική αξία δεν μπορεί να καθοριστεί με βάση τα στοιχεία της ίδιας της εταιρίας, αλλά ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια βιώσιμη εναλλακτική λύση. Ωστόσο, η προσφυγή σε βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις επιβάλλεται και σε άλλους σημαντικούς τομείς του καθορισμού του ντάμπινγκ· για παράδειγμα, βλ. άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 6 του βασικού κανονισμού. Πέμπτον, η αντιπροσωπευτικότητα του δείγματος τονίζεται ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι οι ίδιες οι κυβερνήσεις των χωρών εξαγωγής είναι εκείνες που πρότειναν τη συντριπτική πλειονότητα των εταιριών που επελέγησαν για το δείγμα. Με άλλα λόγια, εκείνες ήταν που έκριναν ότι τα εν λόγω δείγματα ήταν αντιπροσωπευτικά του συνόλου των παραγωγών-εξαγωγέων τους.
French: (61) Il est cependant considéré que les dispositions existantes concernant l’échantillonnage (article 17 du règlement de base) couvrent pleinement la situation des sociétés qui demandent le statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché. En effet, que ce soit dans des pays à économie de marché ou dans des économies en cours de transition, les exportateurs ne peuvent, de par la nature de l’exercice d’échantillonnage, bénéficier d’une évaluation individuelle, et les conclusions formulées au sujet de l’échantillon sont étendues à ces opérateurs. L’article 17 du règlement de base définit une méthode générale à appliquer dans les cas où un examen individuel n’est plus possible en raison du nombre élevé de sociétés concernées, c’est-à-dire le recours à un échantillon représentatif. Il n’existe aucune raison pour laquelle la méthode d’échantillonnage ne pourrait également être appliquée dans le cas où le nombre élevé de sociétés concernées comprend de nombreuses sociétés demandant le statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché/le traitement individuel. Comme lors de tout autre échantillonnage, une moyenne pondérée de toutes les sociétés de l’échantillon est calculée, quelle que soit la méthode appliquée en vue de calculer le dumping pour chaque société à la suite de l’évaluation relative au statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché ou au traitement individuel. L’octroi de ce statut/de ce traitement ne doit donc pas faire obstacle à la mise en œuvre de techniques d’échantillonnage normales. L’idée à la base de l’échantillonnage est de concilier au mieux la nécessité administrative de procéder à une analyse du dossier en temps voulu et dans le respect des délais obligatoires, d’une part, et une analyse individualisée, d’autre part. Enfin, il est rappelé qu’en l’espèce, le nombre de demandes du statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché était si important que, du point de vue administratif, un examen individuel des demandes – qui est effectué dans certains autres cas – était impossible. Il a donc été jugé raisonnable d’appliquer de la même manière à toutes les sociétés non retenues dans l’échantillon la marge moyenne pondérée qui a été calculée pour l’ensemble des sociétés de l’échantillon, sans faire de distinction entre les entreprises ayant obtenu le statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché/le traitement individuel et celles qui ne l’ont pas obtenu. Il a également été allégué que le calcul du dumping était insuffisamment fiable, au motif qu’il aurait été recouru à l’échantillonnage de demandes du statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché. Cette allégation doit être rejetée. Premièrement, il n’y a pas eu d’échantillonnage de demandes du statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché, mais échantillonnage de producteurs-exportateurs. Deuxièmement, les dispositions relatives à l’échantillonnage sont conçues pour permettre de déterminer avec un degré suffisant de fiabilité s’il y a ou non dumping dans le cas d’un nombre élevé de producteurs-exportateurs. Troisièmement, dans les cas où des producteurs-exportateurs ont également demandé le statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché, il n’existe aucune raison de conclure que le recours à la technique d’échantillonnage habituellement appliquée rendrait la détermination insuffisamment fiable. En effet, il est contraire au principe même de l’échantillonnage d’affirmer que, du fait que des exportateurs (non inclus dans l’échantillon) devraient être classés comme bénéficiant ou non du statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché, un échantillon de cette population serait d’office non représentatif. Comme dans toute autre enquête antidumping, la situation individuelle des exportateurs n’est jamais la même. Des différences importantes peuvent exister entre les producteurs, ce qui n’empêche pas le recours à l’échantillonnage. Quatrièmement, le fait de classer une société comme ne bénéficiant pas du statut de société opérant dans les conditions d’une économie de marché signifie uniquement que la valeur normale ne peut être établie sur la base des données de la société elle-même et qu’il convient de recourir à une autre méthode appropriée. Toutefois, le recours à d’autres méthodes appropriées est également nécessaire dans d’autres domaines importants de la détermination du dumping, cf. par exemple l’article 2, paragraphe 1, et l’article 2, paragraphe 6, du règlement de base. Cinquièmement, la représentativité de l’échantillon est encore soulignée par le fait que les gouvernements des pays exportateurs eux-mêmes ont proposé la grande majorité des sociétés retenues dans l’échantillon. En d’autres termes, ces gouvernements ont considéré eux-mêmes ces échantillons comme étant représentatifs de la totalité de leurs producteurs-exportateurs.