Greek: (65) Η ενίσχυση που χορηγείται από τη Γαλλία και την Ιταλία δεν συνιστά υφιστάμενη ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 659/1999 και η ενίσχυση που χορηγείται από την Ιρλανδία συνιστά υφιστάμενη ενίσχυση μόνο σε περιορισμένο βαθμό. Καταρχήν, τα μέτρα ενίσχυσης δεν υφίσταντο πριν να τεθεί σε ισχύ η Συνθήκη στα εν λόγω κράτη μέλη. Αυτό είναι απόλυτα σαφές στην περίπτωση της Γαλλίας και της Ιταλίας. Όσον αφορά την Ιρλανδία, η ενίσχυση δεν χορηγείτο πριν την προσχώρηση. Το 1970, η Industrial Development Authority (IDA) έγραφε στην Alcan ότι η ισχύουσα τότε ιρλανδική νομοθεσία προέβλεπε "(a) φοροαπαλλαγή των εισαγωγών λειτουργικών προμηθειών και (β) απαλλαγή από τον εγχώριο φόρο για πρώτες ύλες για επεξεργασία και εξαγωγές". Στην επιστολή αναφερόταν περαιτέρω ότι (η υπογράμμιση έχει προστεθεί) "μολονότι δεν μπορώ να αναλάβω επίσημη δέσμευση ότι δεν θα υπάρξει αλλαγή στη νομοθεσία είμαι πεπεισμένος ότι, δεδομένης της ζωτικής σημασίας των εξαγωγών για την ιρλανδική οικονομία, δεν υπάρχει η πιθανότητα να αλλάξει η νομοθεσία στο άμεσο μέλλον σε βάρος του σχεδίου Alcan". Η IDA συνεχίζει υπογραμμίζοντας τη φήμη της ιρλανδικής κυβέρνησης από την άποψη αυτή. Μια ανάλογη διατύπωση δεν θα πρέπει να συγχέεται με δεσμευτικές υποσχέσεις. Περαιτέρω διαβεβαιώσεις δόθηκαν σε επιστολή της 14ης Ιανουαρίου 1974, δηλαδή μετά την προσχώρηση της Ιρλανδίας. Ωστόσο, τα φορολογικά πλεονεκτήματα που ίσχυαν το 1970 τροποποιήθηκαν ουσιαστικά ή ακόμη και καταργήθηκαν μετά την προσχώρηση, και το 1980 ήταν υποχρεωτική η πληρωμή ελάχιστου ποσού 1,53 IEP ανά εκατόλιτρο βαρέως πετρελαίου που χρησιμοποιείται για άλλες χρήσεις εκτός από καύσιμο κινητήρων αυτοκίνητων οχημάτων. Η τρέχουσα απαλλαγή από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στο βαρύ πετρέλαιο που χρησιμοποιείται για την κατασκευή αλουμίνας, η οποία διαφέρει ουσιαστικά όσον αφορά τη φύση, τη μορφή και το πεδίο εφαρμογής της από τη νομοθεσία που ίσχυε το 1970, καθιερώθηκε μόνο με διάταγμα της 12ης Μαΐου 1983 και εφαρμόζεται στο πετρέλαιο που εισάγεται ή παραδίδεται από διυλιστήριο ή αποθήκη τελωνειακής αποταμίευσης από τις 13 Μαΐου 1983 και εξής. Ως εκ τούτου, η εν λόγω απαλλαγή καθιερώθηκε μετά την ημερομηνία από την οποία άρχισε να ισχύει η Συνθήκη στην Ιρλανδία. Επιπλέον, στην επιστολή της 6ης Μαΐου 1983, η Ιρλανδία αποδέχεται τα επιχειρήματα της Επιτροπής ότι η ενίσχυση έπρεπε να κοινοποιηθεί.
French: (65) L'aide accordée par la France et l'Italie sur la base des décisions du Conseil ne constitue pas une aide existante au sens de l'article 1, point b), du règlement (CE) no 659/1999 et l'aide accordée par l'Irlande ne constitue une aide existante que dans une certaine mesure. Tout d'abord, les aides n'existaient pas avant l'entrée en vigueur du traité dans les États membres considérés. La situation est parfaitement claire pour la France et l'Italie. En ce qui concerne l'Irlande, l'aide n'a pas été accordée avant l'adhésion de ce pays. En 1970, l'Industrial Development Authority (IDA) a écrit à Alcan que la législation irlandaise alors en vigueur prévoyait "a) l'importation de... fournitures opérationnelles hors taxes et b) l'exonération de la taxe nationale pour les matières premières destinées à la transformation et aux exportations". Elle ajoutait dans sa lettre (soulignement ajouté) "si je ne peux donner d'engagement formel qu'il n'y aura pas de modification de la législation, je pense qu'eu égard à l'importance vitale des exportations pour l'économie irlandaise, il n'est pas possible que la législation soit modifiée dans un avenir prévisible au détriment du projet Alcan". L'IDA poursuit en soulignant la réputation du gouvernement irlandais à cet égard. Ces termes ne sauraient être pris pour des engagements contraignants. D'autres assurances ont été données par lettre du 14 janvier 1974, soit après l'adhésion de l'Irlande. Les avantages fiscaux en vigueur en 1970 ont toutefois été substantiellement modifiés, voire abolis après l'adhésion et en 1980, un taux minimum de 1,53 IRL par hectolitre devait être acquitté sur les huiles lourdes utilisées à des fins autres que la combustion dans le moteur d'un véhicule automobile. L'exonération actuelle du droit d'accise perçue sur le fioul utilisé pour produire de l'alumine, qui s’écarte nettement par sa nature, sa forme et sa portée de la législation en vigueur en 1970, n'a été établie que par ordonnance du 12 mai 1983 et est applicable aux huiles minérales importées ou livrées à partir d'une raffinerie ou d'un entrepôt douanier à partir du 13 mai 1983. Par conséquent, ce droit a été établi bien après la date de mise en application du traité en Irlande. En outre, dans sa lettre du 6 mai 1983, l'Irlande a admis les arguments de la Commission selon lesquels l'aide était notifiable.