English: In that case the public-law body responsible for the administration, restructuring and privatisation of undertakings of the former German Democratic Republic (‘the THA’) sold the business activities of Leuna Werke AG (the legal predecessor to Leuna-Werke GmbH ( ‘LWG’)) to UCB Chemie GmbH ( ‘UCB’). The contract of that sale was supplemented by a number of ancillary contracts which included an agreement in which the THA and LWG undertook to supply specific quantities of carbon monoxide (CO) to UCB at market price for a period of 10 years renewable for an indefinite period. The LWG was only entitled to terminate the agreement if UCB concluded another supply agreement with a third party on ‘terms not less favourable’ than those contained in that agreement or if UCB built its own CO production facility. In the latter case, the THA would pay UCB an ‘investment subsidy’ of DEM 5 million. The THA and LWG incurred substantial losses under the agreement. As UCB did not want to build its own facility and no other producer was active in the area, the German authorities were not entitled to terminate the agreement. They eventually paid the undertaking Linde AG DEM 9 million to build and operate a CO production facility and to ensure, in their place, the long-term supply of CO to UCB, see T-98/00 Linde [2002] ECR II-3961, paragraphs 2-6.
Italian: In tale causa, l’ente di diritto pubblico incaricato di amministrare, ristrutturare e privatizzare le imprese dell’ex Repubblica democratica tedesca («THA») ha venduto alla UCB Chemie GmbH ( «UCB») le attività della Leuna Werke AG (cui è succeduta la Leuna-Werke GmbH ( «LWG»). Il contratto di vendita era corredato di una serie di accordi accessori, tra cui un contratto mediante il quale la THA e la LWG si impegnavano a fornire alla UCB, al prezzo di mercato, alcuni quantitativi di monossido di carbonio, per un periodo di dieci anni rinnovabile per una durata indeterminata. Il contratto poteva essere risolto dalla LWG solo in due casi, ossia la conclusione da parte della UCB di un altro contratto di fornitura con un produttore terzo a «condizioni analoghe» o la costruzione da parte della UCB di un autonomo impianto di produzione di monossido di carbonio. In quest’ultima ipotesi, la THA avrebbe versato alla UCB una «sovvenzione agli investimenti» per un importo massimo di DEM 5 milioni. La LWG e la THA subivano perdite molto consistenti a causa dell’esecuzione del contratto. Poiché la UCB aveva scartato la possibilità di costruire un proprio impianto e nella zona non operava nessun altro produttore, le autorità tedesche non potevano risolvere il contratto. Alla fine, hanno pagato all’impresa Linde AG DEM 9 milioni per costruire e gestire un impianto di produzione di monossido di carbonio e garantire al loro posto l’approvvigionamento a lungo termine della UCB, cfr. T-98/00, Linde, Racc. 2002, pag. II-3961, punti 2-6.
Portuguese: No referido processo, o organismo de direito público responsável pela administração, adaptação e privatização das empresas da antiga República Democrática da Alemanha (o «THA») vendeu à UCB Chemie GmbH (a «UCB») as atividades comerciais da Leuna Werke AG (a antecessora legal da Leuna-Werke GmbH (a «LWG»). Este contrato foi acompanhado de uma série de acordos acessórios, entre os quais um contrato pelo qual o THA e a LWG se comprometiam a fornecer à UCB, ao preço de mercado, determinadas quantidades de monóxido de carbono (CO) durante um período de dez anos renováveis por um período indeterminado. Este último contrato só podia ser rescindido pela LWG em dois casos, ou seja, por um lado, a celebração, pela UCB, de um contrato de fornecimento com um terceiro produtor em «condições comparáveis» e, por outro, a construção, pela UCB, da sua própria unidade de produção de monóxido de carbono. Neste último caso, o THA pagaria à UCB uma «subvenção ao investimento» de 5 milhões de marcos alemães. A LWG e o THA sofreram perdas muito elevadas no âmbito do contrato de fornecimento. Tendo a UCB afastado a possibilidade de construir a sua própria unidade e como não existia na zona qualquer outro produtor de monóxido de carbono, as autoridades alemãs não podiam rescindir o contrato. Acabaram por pagar à empresa Linde AG 9 milhões de marcos alemães para esta construir e explorar uma unidade de produção de monóxido de carbono e assegurar, em seu lugar, o fornecimento a longo prazo de CO à UCB. Ver processo T-98/00, Linde, n. os 2-6, Coletânea 2002, p. II-3961.
Danish: Denne sag drejer sig om, at det offentligretlige organ, der skulle forvalte, tilpasse og privatisere den tidligere Tyske Demokratiske Republiks virksomheder (i det følgende benævnt »THA«), solgte Leuna Werke AG (en virksomhed i Leuna, der er forgængeren for Leuna-Werke GmbH, i det følgende benævnt »LWG«)) til UCB Chemie GmbH (i det følgende benævnt »UCB«). Kontrakten vedrørende dette salg var ledsaget af en række accessoriske kontrakter, herunder en kontrakt, hvorved THA og LWG forpligtede sig til at levere en bestemt mængde kulilte (CO) til UCB til markedspris i en periode på ti år, der kunne forlænges på ubestemt tid. LWG kunne kun opsige kontrakten, hvis UCB indgik en leveringsaftale med en anden producent på »tilsvarende vilkår«, eller hvis UCB opførte sit eget anlæg til fremstilling af kulilte. I sidstnævnte tilfælde ville THA udbetale et »investeringstilskud« til UCB på 5 mio. tyske mark (DEM). LWG og THA led meget store tab som følge af opfyldelsen af kontrakten. Da UCB ikke ønskede at opføre sit eget anlæg, og der ikke var andre kulilteproducenter i området, kunne de tyske myndigheder ikke opsige kontrakten. De betalte i sidste ende Linde AG 9 mio. DEM for at opføre og drive et kulilteproduktionsanlæg og langfristet sikre UCB's forsyning, se T-98/00, Linde, Sml. 2002 II, s. 3961, præmis 2-6.
Greek: Στην εν λόγω υπόθεση, ο οργανισμός δημοσίου δικαίου που ήταν επιφορτισμένος με τη διαχείριση, την αναδιάρθρωση και ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων της πρώην Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας (ο «ΤΗΑ») πώλησε στην UCB Chemie GmbH ( «UCB») τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της Leuna Werke AG (προκατόχου της Leuna-Werke GmbH (LWG). Η σύμβαση αυτή συνοδεύτηκε από σειρά παρεπόμενων συμφωνιών, και μεταξύ αυτών από τη σύμβαση με την οποία ο ΤΗΑ και η LWG ανέλαβαν τη δέσμευση να προμηθεύουν στην UCB, στην τιμή της αγοράς, συγκεκριμένες ποσότητες μονοξειδίου του άνθρακα για περίοδο δέκα ετών δυναμένης να παραταθεί επ' αόριστον. Η LWG μπορούσε να καταγγείλει τη σύμβαση αυτή μόνο εάν η UCB συνήπτε με τρίτο παραγωγό άλλη σύμβαση προμήθειας «με λιγότερο ευνοϊκούς όρους» από αυτούς που περιείχε η σύμβαση, ή εάν η UCB κατασκεύαζε δικές της εγκαταστάσεις παραγωγής μονοξειδίου του άνθρακα. Στη δεύτερη περίπτωση, ο ΤΗΑ θα κατέβαλε στην UCB «επενδυτική επιχορήγηση» 5 εκατ. μάρκων (DEM). Οι THA και LWG υπέστησαν σοβαρές ζημίες βάσει αυτής της συμφωνίας. Επειδή η UCB δεν ήθελε να κατασκευάσει δικές της εγκαταστάσεις και εφόσον στο Leuna δεν υπήρχε άλλος παραγωγός μονοξειδίου του άνθρακα, οι γερμανικές αρχές δεν είχαν δικαίωμα να καταγγείλουν τη συμφωνία. Τελικά, κατέβαλαν στην επιχείρηση Linde AG το ποσό των 9 εκατ. DEM για να κατασκευάσει και να θέσει σε λειτουργία μονάδα παραγωγής CO και να διασφαλίσει, αντ’ αυτών, τον μακροχρόνιο εφοδιασμό της UCB με CΟ· βλ. T-98/00 Linde [2002] Συλλογή II-3961, σκέψεις 2- 6.