user
Nisy, hono, fahiny olona mivady niteraka maromaro. Ny faralahy tamin’izy ireo dia kibotaina ka nantsoiny hoe Ikotobekibo, ary ny fara vavy kosa nalemy ka nataony hoe Ifaramalemy. Tsy mba nahavita na inona na inona mihitsy izy mianadahy farany ireo ka tsy tian’ny ray aman-dreniny, ary nony farany aza dia nananany hevitra halevim-belona fa nanorisory azy loatra.Efa nihady lavaka tokoa àry izy mivady taty aoriana. Nanontany, hono, izy mianadahy isany ny anton’io lavaka io, fa novalian’izy mivady hoe : « Hanotrehana akondro e! ». Kanjo mba fantatr’iretsy zokin’Ifara sy Ikoto nony ela fa handevenam-belona azy mianadahy farany. Nalahelo tokoa ireo no sady very hevitra.Nilazan’iretsy zokiny Ifara sy Ikoto ny ampitson’io. Ary hoy izy mianadahy kely hoe : « Andeha handositra izahay raha izany, fa sao dia matimaty foana eto ! » Dia nanaiky iretsy zokiny no sady nangoraka azy mafy. Nisy aza nanolotra vatsy kely ho azy ireo fa sao noana ka mijaly foana eny an-dàlana eny.

Dia lasa tokoa àry Ifaramalemy sy Ikotobekibo, ka ny iray nikolepadepaka nitondra tehina fa malemy moa, ny iray kosa isoneninenika foana noho ny havesatry ny kibony. Nafana be ny andro tamin’izay ka tsembo-dratsy mihitsy izy mianadahy teny an-dàlana. Ikoto dia tena nahatsiaro vizana tamin’izany.Nony efa lasa lavidavitra izy ireo, dia nitomany Ikoto fa tsy afaka
intsony. Dia hoy Ifara hoe : « Etsy babeko aloha àry, razandry, mandrapahazonao aina »! Dia nobabeny Ikoto ary lasa indray izy mianadahy nitety tokony ho tanety iray. Nikotrifatrifa ery Ifara amin’izany fa sady malemy no reraky ny nibaby an-jandriny. Rehefa afaka hateloana no nandehanan’izy ireo, dia nahita tany lemademaka tsara izy mianadahy ka mba nijanona niala sasatra. Nahatamàna azy ireo fatratra anefa ilay toerana, koa dia nanangom-pako sy rantsan-kazo ary bainga izy mianadahy, ka nanao tranobongo kely teo amin’ilay toerana mahafinaritra.


assistant
Nony efa vita àry ilay tranobongo, dia nipetraka tao izy mianadahy. Taty aoriana anefa dia nanjary kinga ery Ikoto tamin’ny fahaizana mihaza, ka isaky ny nody avy any izy dia notreroniny foana Ifara fa hoe : « Atsangano ny efitra, ry Fara », ary tsy nesoriny indray raha tsy efa lany ny haza nandrahoiny. Nalahelo mafy tokoa Ifara tamin’izany.

Tsy naharitra anefa Ifara indray andro fa mba lasa nitady haza fa efa lany avokoa ny handrahoina tao an-trano. Nony lasa lavidaitra izy dia nahita tsy nahy ny tranon’Itrimobe. Tsy tao indrindra Itrimobe tamin’io fotoana io, ka rehefa avy nitsidika tao an-trano Ifara dia nongahany ny hanina sy ny entana tao ka nentiny nody.

Mbola nanao ny fanaony indray Ikotobekibo teo am-pihinanana ny androtr’io, fa Ifara kosa dia mbola nentim-pitiavana azy ihany ka tsy nanafina ny vary amin-dronono sy tantely ary ny varangan’amalona azony tany amin’ny tranon’Itrimobe. Gaga foana Ikoto raha nahita izany ka tapa-kevitra fa ho any izy mianadahy.

Nony tonga tany amin’Itrimobe izy ireo dia nambosimbosika izaitsizy Ikoto fa tsy nahalala voky. Tena tsy zakany intsony ny kibony nony efa avy eo ka very hevitra Ifara. Dia nakariny tao an-toeram-bary Ikoto ka notolorany lefona sy antsibe tao an-trano fa hoe : « Raha tonga Itrimobe dia asio ho faty fa raha tsy izany dia laniny ». Dia lasa izy. »MAIMBO OLOMBELONA !!! MAIMBO OLOMBELONA !!!! » hoy ny fitreron’Itrimobe nony tonga izy sady niakatra tany an-toeram-bary. Vao nitranga anefa ny lohany dia notrobaran’Ikoto ny lefona ka niaraka tamin’izay dia jemby, nefa mbola nikiry ihany ka vao mainka nasian’Ikoto ary farany dia nidaraboka dangy tery amin’ny tany mihitsy. Maty Itrimobe !Ren’Ifara ny nahafatesan’Itrimobe ka nifindra tao amin’ny tranony izy mianadahy ary lasany avokoa ny fananan’Itrimobe, ka nanjary mpanankarena be mihitsy izy ireo. Ren’ireo ray aman-dreniny koa izany ka mba nanatona ireo no sady nanambitamby azy fatratra. Dia niadana be tao hono, izy mianakavy kely. Angano, angano ! arira, arira !Ramano (Alimanaka Malagasy 1955)