user
கேள்வி :
மலேசியாவின் தலைநகரம் எது?
1) பாரிஸ்
2) ஜெய்ப்பூர்
3) லண்டன்
4) கோலாலம்பூர்


assistant
பதில் :
4) கோலாலம்பூர்
கோலாலம்பூர்  என்பது மலேசியாவின் தலைநகரம் ஆகும். அதே வேளையில் மலேசிய நாட்டின் மிகப் பெரிய நகரமும் ஆகும்.

கூட்டரசு பிரதேச கோலாலம்பூர் என அதிகாரப்பூர்வமாக அழைக்கப்படுகிறது. கே.எல். (KL) என பேச்சு வழக்கில் அழைக்கப்படும் இதன் பரப்பளவு 243 km2 (94 sq mi). 2018-ஆம் ஆண்டுக் கணக்கெடுப்பின்படி, மக்கள் தொகை, 1.73 மில்லியன் ஆகும்.

பெரும் கோலாலம்பூர், அல்லது கிள்ளான் பள்ளத்தாக்கு பகுதியில், 2018-ஆம் ஆண்டு புள்ளிவிவரங்களின்படி 7.564 மில்லியன் மக்கள் வாழ்கின்றனர்.

மலேசியாவில் மக்கள் தொகையிலும் பொருளாதாரத்திலும் மிக விரைவாக வளர்ந்து வரும் பெருநகரப் பகுதிகளில் ஒன்றாக விளங்குகிறது.

பொது
கோலாலம்பூர் மாநகரத்தை, உலகத் தரவரிசையில் 48-ஆவது நிலையில், பாரின் பாலிசி நிறுவனமும்; 67-ஆவது நிலையில், டு திங் நவ் (ஆங்கிலம்: 2thinknow) நிறுவனமும்[4] மதிப்பிட்டு உள்ளன.


கோலாலம்பூர் விமான நிலையத்தில் உள்ள தமிழ்ப் பதாகை
மலேசியாவின் நாடாளுமன்றம், கோலாலம்பூர் மாநகரில் அமைந்து உள்ளது. நாட்டின் நிருவாக மற்றும் நீதித்துறை தலைமையகங்கள் இங்கு இருந்து 1999-ஆம் ஆண்டில் புத்ராஜெயாவிற்கு மாற்றப் பட்டன. இருப்பினும் சில நீதித்துறை அலுவலகங்கள் இன்னும் இங்கு இயங்கி வருகின்றன.

மலேசியப் பேரரசர் யாங் டி பெர்துவான் அகோங் அவர்களின் அரண்மனையான இஸ்தானா நெகாரா (மலேசியா இங்குதான் உள்ளது.

கோலாலம்பூர் நகரத்து மக்கள்
கூட்டரசுப் பிரதேச கோலாலம்பூர், மலேசியாவின் மூன்று நடுவண் ஆட்சிப் பிரதேசங்களில் ஒன்றாகும். மலேசியத் தீபகற்பத்தின் மத்திய மேற்குக் கடலோரத்தில் அமைந்துள்ள கோலாலம்பூர் மாநகரம், சிலாங்கூர் மாநிலத்தால் சுற்றிவர சூழப்பட்டு உள்ளது.[6] கோலாலம்பூரில் வாழும் நகரவாசிகள், கே.எல்.லைட்சுகள் என பொதுவழக்கில் அழைக்கப் படுகின்றனர்.

1990-ஆம் ஆண்டுகள் தொடங்கி, இந்த நகரில் பல பன்னாட்டு விளையாட்டுப் போட்டிகள்; அரசியல் மாநாடுகள் மற்றும் பண்பாட்டு நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற்று வருகின்றன.

1998-ஆம் ஆண்டு இங்கு காமன்வெல்த் விளையாட்டுப் போட்டிகள் நடைபெற்றன. பார்முலா 1 எனும் உலகக் கார்ப் பந்தயங்களின் அங்கமாக இங்கு நடைபெறும் தானுந்து பந்தயம் விளங்குகின்றது.

இங்குள்ள பெட்ரோனாஸ் கோபுரங்கள் உலகின் அதி உயரமான இரட்டைக் கோபுரங்கள். மேலும் 20-ஆம் நூற்றாண்டின் அதி உயர்ந்த கட்டிடங்களாகப் பதிவு பெற்றன.

வரலாறு

கிள்ளான் ஆறு; கோம்பாக் ஆறு; கூடும் இடத்திலுள்ள ஜமாய்க் மசூதி
1850-களில், கிள்ளானில் மலாய் மன்னராக இருந்த ராஜா அப்துல்லா (Raja Abdullah bin Raja Jaafar), வெள்ளீயச் சுரங்கங்களை அமைக்கும் பணிக்குச் சீனத் தொழிலாளர்களைக் கொண்டு வந்ததில் இருந்து, கோலாலம்பூரின் வரலாறு தொடங்குகிறது.

இந்தத் தொழிலாளர்கள் அம்பாங், புடு, பத்து எனும் இடங்கில் சுரங்கங்களை அமைக்க, கோம்பாக் ஆறு மற்றும் கிள்ளான் ஆறு ஆகிய இரு ஆறுகளும் கலக்கும் இடத்தில் தங்கினர்.

பின்னர், இந்தச் சுரங்கங்கள் வணிக மையங்களாக மாறின. அவையே பெரிய நகரமாக உருவெடுக்க வழி வகுத்தது.
இருபெரும் சீனப் பிரிவுகள்
வெள்ளீயம் (ஈயம்) எடுப்பவர்கள் அம்பாங்கில் தங்கி தங்களுக்குள் அதிகார மையங்களை உருவாக்கிக் கொண்டனர். அவர்களுக்குள் இருபெரும் சீனப் பிரிவுகள் உருவாகின.

பெரும்பான்மை ஹக்காக்கள் கொண்ட ஹை சான் (Hakka-dominated Hai San) இரகசிய சமூகமும், ஹொக்கைன் பிரிவைச் சேர்ந்த கீ ஹின் (Cantonese-dominated Ghee Hin) சமூகமும் வெள்ளீய உற்பத்தியை தங்களுடைய கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவர சண்டையிட்டு வந்தன.

காப்பித்தான் சீனா
அடிக்கடி நடைபெற்ற இந்தச் சண்டைகளால் உற்பத்தி பாதிப்பு அடைந்தது. அப்போது மலாயாக் கூட்டமைப்பை ஆண்டு வந்த ஆங்கிலேயர்கள் கோலாலம்பூரை ஆட்சி செய்வதற்கு காப்பித்தான் சீனா எனும் ஒரு சீனத் தலைவரை நியமித்தனர்.[8] முதல் காப்பித்தானாக லுக்குட் சுரங்கத்தின் முதலாளியாக இருந்த ஹியு சியு (Hiu Siew) என்பவர் தேர்ந்து எடுக்கப்பட்டார்

தொடக்கக் காலங்களில் கோலாலம்பூர் சிலாங்கூர் உள்நாட்டுப் போர், தொடர் நோய்த் தொற்றுக்கள், தீ மற்றும் வெள்ளக் கேடுகள் என பல சிக்கல்களை சந்தித்தது. 1870-களில் மூன்றாவது சீன காபிடனாக விளங்கிய யாப் ஆ லோய் முறையான, சீரான வளர்ச்சிக்கு வித்திட்டார்.

ஒரு சிற்றூராக விளங்கிய கோலாலம்பூரை வளர்முகச் சுரங்க நகரமாக மாற்றினார். 1880-இல் சிலாங்கூர் மாநிலத் தலைநகர் உத்திகளுக்காக கிள்ளான் நகரில் இருந்து கோலாலம்பூருக்கு மாற்றப்பட்டது.

தற்கால கோலாலம்பூரின் மீள்மேம்பாடு

காப்பித்தான் யாப் ஆ லோய், 19-ஆம் நூற்றாண்டுக் கோலாலம்பூரின் நிறுவனர்
1881-ஆம் ஆண்டில், அதற்கு முன்னதாக சேதப் படுத்திய தீ விபத்தினை அடுத்து வெள்ளம் சூழ்ந்து நகரைச் சேதப் படுத்தியது. இவற்றால் நகரின் மரத்தினாலும் அத்தாப் என்ற தென்னக் கீற்றுகளாலும் ஆன கட்டமைப்புக்கள் பலவும் முற்றிலும் அழிந்தன. இதனையடுத்து சிலாங்கூரின் பிரித்தானிய ஆட்சியர், பிராங்க் சுவெட்டன்ஹாம், கட்டிடங்களை செங்கற்கள், ஓடுகள் கொண்டு கட்ட விரும்பினார்.

எனவே கோலாலம்பூரின் மீளமைப்பை முடுக்கிவிட காப்பித்தான் யாப் ஆ லோய் செங்கற் சூலைகள் அமைக்க பெரும் நிலப் பகுதியை வாங்கினார். இந்த இடமே இன்று பிரிக்பீல்ட்சு (லிட்டில் இந்தியா) என்று அழைக்கப்படுகிறது. நகரத்தின் வடிவமைப்பை அவர் மீண்டும் சீராக்கினார்.

அப்போது கட்டப்பட்ட பல செங்கல் கட்டிடங்களும் தென் சீனத்தின் கடைக் கட்டிடங்களைப் போன்ற அமைப்பைக் கொண்டிருந்தன.

வீடுகளின் முதல்தள முகப்பு தெருவோர நடைப் பயணிகளுக்கு நிழல் தருமாறு தரைத்தளம் உள்ளடங்கியும் (ஐந்தடி வழி) திறன்மிக்க தச்சு வேலைப்பாடுகளுடனும் அமைந்திருந்தன. இவையே இந்தப் பகுதியின் தனித்துவமிக்க கட்டிட வடிவமைப்பாக திகழ்ந்தது.

யாப் ஆ லோய்

முதன்மைக் கட்டுரை: யாப் ஆ லோய்
தொடர்வண்டி நிலையம் வளரும் நகருக்கான அணுக்கத்தைக் கூட்டியது. 1890-களில் விரைவாகக் கண்ட வளர்ச்சியால் சுகாதார வாரியம் உருவானது. வெள்ளீயச் சுரங்கங்களை நகருடன் இணைத்து யாப் ஆ லோய் $20,000 செலவில் பல சாலைகளைக் கட்டமைத்தார். அம்பாங் சாலை, புடு சாலை, பெட்டாலிங் தெரு என்பன முதன்மைச் சாலைகளாக அமைந்தன.

சீன காப்பித்தான் என்ற பதவியால் யாப் ஆ லோய்க்கு மலாய் தலைவர்களுக்கு இணையான அதிகாரங்கள் இருந்தன. இதனைக் கொண்டு சட்டச் சீர்திருத்தங்களையும் புதிய சட்ட முறைமையையும் கொண்டு வந்தார். ஆறு பேர் கொண்ட மலேசியக் காவல்துறை கொண்டு சட்ட ஒழுங்கை நிலை நாட்டினார். 60 பேர் வரை இருக்கக் கூடிய சிறைச்சாலையைக் கட்டினார்.

விடுதலை சதுக்கம்
கோலாலம்பூரின் முதல் தமிழ்ப்பள்ளியையும், பெட்டாலிங் சாலையில் மரவள்ளிக்கிழங்கு ஆலையையும் நிறுவினார்.

1896-இல் புதியதாக உருவாக்கப்பட்ட மலாய் கூட்டாட்சி மாநிலங்களின் தலைநகரமாகக் கோலாலம்பூர் தேர்ந்து எடுக்கப்பட்டது. காலப்போக்கில் பல்வேறு சமூகங்கள் பல்வேறு பகுதிகளில் குடியேறத் தொடங்கினர். சீனர்கள் பெரும்பாலும் கிள்ளான் ஆற்றின் கிழக்கே இருந்த சைனா டவுனை ஒட்டிய வணிக மையமான சந்தைச் சதுக்கத்தில் (Market Square) குடியேறினர்.

மலாய் மக்கள், தமிழ்ச் செட்டியார்கள், இந்திய இசுலாமியர் ஜாவா தெருவினை (இன்றைய ஜாலான் துன் பேராக்) ஒட்டி குடியேறினர். பாடாங் என்று அழைக்கப்பட்ட இன்றைய மெர்டேக்கா சதுக்கத்தில் பிரித்தானிய நிர்வாக அலுவலகங்கள் அமைந்து இருந்தன.

இரண்டாம் உலகப் போர்

முதன்மைக் கட்டுரை: மலாயா அவசரகாலம்

இரண்டாம் உலகப்போரின் போது ஜப்பானியப் படைகள் கோலாலம்பூர் (High Street) தெருவில்...
இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, சனவரி 11, 1942 அன்று கோலாலம்பூர் சப்பானியர்களால் கைப்பற்றப்பட்டது. ஆகத்து 15, 1945 வரை நகரம் அவர்களின் வசம் இருந்தது.

இந்தப் போர்க் காலத்தில் இரப்பர், வெள்ளீயம் போன்ற பொருட்களின் சந்தைச் சரிவு; மலேசிய அவசரகால நிலை முதலிய நிகழ்வுகளை எதிர்கொண்டது. மேலும் பொதுவுடமைக் கொள்கைசார் போராட்டங்கள் மிகுந்திருந்தன.

1957-ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானியர்களிடம் இருந்து மலாயா கூட்டாட்சி விடுதலை பெற்றது. மலேசியா உருவான செப்டம்பர் 16, 1963 வரை தலைநகரமாகத் தொடர்ந்தது.

1969, மே 13 இனச்சண்டைகள்

முதன்மைக் கட்டுரை: 13 மே இனக்கலவரம்
மே 13, 1969 அன்று மலேசியாவின் மோசமான இனச் சண்டைகள் கோலாலம்பூரில் நடந்தேறின.[14] சமூக-அரசியல் நிலை குறித்து அதிருப்தி அடைந்திருந்த மலாய்க்காரர்களுக்கும் அரசியல் செல்வாக்கு மிக்க சீனர்களுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட இந்தக் கலவரங்களில் 196 நபர்கள் உயிரிழந்தனர்.

இதன் பின்னணியில் சீனர்களின் ஏகபோகத்தைக் குறைக்கும் வகையில் நாட்டின் பொருளியல் கொள்கைகளில் பெரும் சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

தற்கால கோலாலம்பூர்
கோலாலம்பூர் 1972-இல் மாநகரமாக தகுதி பெற்றது; விடுதலை அடைந்த மலேசியாவில் ஒரு குடியேற்றப் பகுதிகு வழங்கப்பட்டது அதுவே முதல்முறையாகும். பின்னர், பெப்ரவரி 1, 1974 அன்று கூட்டாட்சிப் பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டது.

1978-ஆம் ஆண்டில் சிலாங்கூர் மாநிலத்திற்கு சா ஆலாம் நகர்ம், புதிய மாநிலத் தலைநகரமாக அறிவிக்கப்பட்டது. மே 14, 1990-இல் நூற்றாண்டு நகராட்சி சாதனையைக் கோலாலம்பூர் கொண்டாடியது. புதிய கொடியும் நகரப் பண்ணும் கோலாலம்பூருக்கு அறிமுகப் படுத்தப்பட்டன.

1998-இல் ரிபார்மசி என்ற அரசியல் இயக்கம் கோலாலம்பூரில் தொடங்கியது. முன்னாள் மலேசிய துணைப் பிரதமர் அன்வர் இப்ராகிமின் வெளியேற்றம் மற்றும் கைது செய்யப் பட்டதைத் தொடர்ந்து, அவரின் ஆதரவாளர்களால் 1999-இல் தொடர்ச்சியாக நடத்தப் பட்டன.

புத்ராஜெயா கூட்டாட்சிப் பகுதி
அவரின் விடுதலையைக் கோரியும் அரசு நிர்வாகத்தில் வெளிப்படைத் தன்மையைக் காட்டும் சீர்திருத்தங்களைக் கோரியும் அந்தப் போராட்டங்கள் நடைபெற்றன. அதனால் அரசு நிர்வாகச் செயல்பாட்டில் சில சீர்திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

2001 பிப்ரவரி 1-ஆம் தேதி புத்ராஜெயா கூட்டாட்சிப் பகுதியாகவும்; கூட்டாட்சி அரசின் தலைநகரமாகவும் அறிவிக்கப்பட்டது. கோலாலம்பூரில் இருந்து அரசு நிர்வாக அலுவலகங்களும்; நீதித்துறை அலுவலகங்களும் புத்ரா ஜெயாவிற்கு மாற்றப்பட்டன.

இருப்பினும் நாடாளுமன்றத்தை கோலாலம்பூர் தக்க வைத்துக் கொண்டது. அரசியலமைப்பின் தலைவரான ம்லேசிய மாமன்னரின் இருப்பிடமும் இங்கேயே உள்ளது.

புவியியல்
கோலாலம்பூர் நகரம் கிள்ளான் பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ளது. இந்தப் பள்ளத்தாக்கின் கிழக்கில் தித்திவாங்சா மலைகளும்; வடக்கிலும் தெற்கிலும் பல சிறு குன்றுத் தொடர்களும்; மேற்கில் மலாக்கா நீரிணையும் அமைந்துள்ளன.

குவாலா லும்பூர் என்ற மலாய் மொழிச் சொல்லிற்கான "கலங்கிய சங்கமம்" என்ற பொருளுக்கு ஏற்ப இந்த நகரம் கிள்ளான் ஆறும் கோம்பாக் ஆறும் சங்கமிக்கும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது.

முதல் மலேசியக் கூட்டாட்சி அரசு
சிலாங்கூர் மாநிலத்தின் மையப் பகுதியில் அமைந்துள்ள கோலாலம்பூர்; சிலாங்கூர் மாநில அரசாட்சியின் கீழ் இருந்து வந்தது. 1974-ஆம் ஆண்டில் சிலாங்கூர் மாநிலத்தில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டு முதல் மலேசிய கூட்டாட்சி அரசின் நேரடி ஆட்சியில் அமைந்த கூட்டாட்சிப் பிரதேசமாக உருவானது.

மலேசியத் தீபகற்பத்தின் சமதளமான மேற்கு கடற்கரைப் பகுதியில் அமைந்துள்ளதால் மலேசியாவின் மற்ற நகரங்களை விட விரைவாக வளர்ச்சி கண்டுள்ளது.

நகராட்சியின் பரப்பளவு 243 km2 (94 sq mi),

சராசரி உயரம் 21.95 m (72.0 அடி)

பருவநிலையும் காலநிலையும்
கிழக்கில் தித்திவாங்சா மலைகளாலும்; மேற்கில் இந்தோனேசியாவின் சுமாத்திரா தீவினாலும் வெப்பமண்டல மழைக்காடுகள் வானிலை நிலவுகிறது. அக்டோபர் முதல் மார்ச்சு வரையான வடகிழக்குப் பருவ காலத்தில் மிகுந்த மழை பெய்கிறது.

வெப்பநிலை எப்போதும் ஒரே சீராக, கூடுதல் ஏற்ற இறக்கமின்றி காணப் படுகின்றது. கூடுதல் வெப்பநிலை 31 மற்றும் 33 °C (88 மற்றும் 91 °F) ஆகவும் குறைந்த வெப்பநிலை 22 மற்றும் 23.5 °C (71.6 மற்றும் 74.3 °F)ஆகவும் விளங்குகிறது.

இங்கு ஆண்டுக்கு குறைந்தளவு மழையாக 2,600 mm (100 அங்)ஆவது பெய்கிறது; சூன், சூலை மாதங்களில் மழை குறைவு என்றபோதும் அப்போதும் மாதத்திற்கு 133 மில்லிமீட்டர்கள் (5.2 அங்) கூடுதலாக மழை பெய்கிறது.

சுமத்திராவின் காட்டுத்தீ
பெருமழைக் காலங்களில் நகர மையத்திலும் கீழ்ப்பகுதிகளிலும் வெள்ளம் ஏற்படுவது வழமையாக உள்ளது. அண்மையிலுள்ள சுமத்திராவின் காட்டுத்தீயினால் ஏற்படும் தூசுத் துகள்கள் இங்கு சிலநேரங்களில் மூட்டம் ஏற்பட ஏதுவாகின்றன.