user
මොනාලිසා සිතුවම එක් රැයක් තුළ ලෝකයේ ජනප්‍රියම සිතුවම වූ ආකාරය ගැන විස්තරයක් කරන්න.


assistant
1912 වර්ෂයේ අගෝස්තු 20 ඉරිදාවක් වීම හේතුවෙන් පැරීසියේ නාගරිකයන්ගේ රාත්‍රිය සුපුරුදු පරිදි බීමත්ව ගෙවී ගිය අතර ඉන් දාව උපන් පසුදා උදෑසන, හිරු රැසින් පීඩිත වූවන් පෙර මතෙහි මතකයෙන් බමණව යන්තම් ඇස ඇරගත්තෝ, අලසව සුබ උදෑසනකැයි කීහ. එවන් සදුදාවක පෙරවරු හතෙහි කනිසම නාදව එහි දෝංකාරයේ හඩ නෑසී යත්ම කබායක එතූ බරැති කිසිවක් කිහිල්ලේ රුවාගත් යන්තම් මැදිවියේ පසුවූ ඉතාලි ජාතිකයෙකු ලූවර් කෞතුකාගරයේ ඉදිරිපස දොරටුවෙන්ම මගබැස, සෙයින් නදීතෙර පහළ වීදීයේ සෙනග හා සම්මිශ්‍රව අතුරුදන් විය. 
පසුදින, ලූවර් කෞතුකාගාරයේ සිතුවම් කිහිපයක් යළි ප්‍රති නිර්මාණය කිරීමේ නිරතව සිටි කිසියම් චිත්‍ර ශිල්පියෙකු, චිත්‍ර අතර මනා සම්බරතාව බිදිමින් කිසියම් හිඩසක් පවතින බව දුටුවෙන් එක් චිත්‍රයක් එහි අඩු බව දැක ඒ ගැන අදාල නිළධාරීන්ගෙන් විමසු විට ඔහුට දැනගත හැකි වූයේ එම චිත්‍රය බොහෝවිට ලොග් සටහන් සදහා අවශ්‍ය ඡායාරූප ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය සදහා ඉහළ මාලයට ගෙන යන්නට ඇති බවයි. එහෙත් ඒ ගැන විමසූ විට එදින කිසිදු චිත්‍රයක් ඡායාරූපගත කිරීමට නොගත් බව සැලකෙරුණි. 
⭕මොනාලිසා අතුරුදන්ව ඇත❗
පැරීසියේ ලූවර් කෞතුකාගාරය ඉතිහාසය පුරා විසූ සුන්දරම මිනිසුන්ගේ මතක සටහන් දරා ගනිමින් වසර සිය ගණනක් මුළුල්ලේ කලාවේ, චිත්‍රයේ එකතුවක පරම මූලාදාර්ශය වෙමින් ලෝකයට කෞතුකාගාරය යනු මෙයැයි නිර්වචනය කළ දැවැන්තයා විය. එහි කුටි සිය ගණනක් පුරා විසිරුනු ලෝක පූජිත නිර්මාණ දහසක් අතරේ තදබදව තිබූ කුඩා ප්‍රමාණයේ කාන්තා උඩුකය සිතුවමක් විය. මොනාලිසා නිමින් හැදින්වූ එය නරඹන්නන්ගේ  නෙත් මොහොතකට හෝ නතර කල නිර්මාණයක් නොවුනු අතර චිත්‍ර කලාවට හිතැති කිසිවෙක් ලියනාඩෝ ඩාවින්චි විසින් අැඳ තිබීම හේතුකොටගෙන මදක් විපරම් කර බැලූමුත් ඉන් එහා ගිය දැවැන්ත ආකරෂණයක් කෙදිනක හෝ එය සතු නොවුණි. යටත් පිරිසයින් 1912 වසරේ අගෝස්තු විසි වැනිදා වනවිට මොනාලිසා කියා කී විට එය චිත්‍රයකැයි කිව හැකිව තිබුනේ මුළුමහත් යුරෝපයෙන්ම කිහිප දෙනෙකුට පමණි. ඉන් එහා ලෝකයට මොනාලිසා යනු අකුරු හතරක් පමණක් විය.
එවන් පසුබිමක,  කිසිවෙකුත් නොදත් මොනලිසා සිතුවම ලෝකයේ ජනප්‍රියම සිතුවම බවට එක රැයක් තුළ පත් වී තිබිණි. මහේෂාක්‍ය ලූවර් කෞතුකාගාරයේ අභිමානයට කැලලක් වෙමින්, පැරිස් ජාතිකයා අවමානයෙන් නිරුවත් කරමින් මොනාලිසා මහ දවාලේ අතුරුදන්වීම ලොව පුරා පැතිර ගියේ පෙර නොවූ විරූ ජනතා ආකර්ෂණයක් ඊට අත්කර දෙමිනි. මිනිසුන් පෝලිම් ගැසී මොනාලිසා සිතුවම පෙර තිබූ හිඩැස බැලීමට පැමිණි අතර දින කිහිපයකට පෙර ලූවර් කෞතුකාගාරය නරඹා මොනාලිසා සිතුවම තඹේකට ගණන් නොගෙන ගිය පිරිස් පවා "අනේ ලස්සන සිතුවම" යැයි උදම් ඇනූහ. ඩාවින්චි ගැන නමින් පමණක් දත් කිසිවෙක් එය ඔහුගේ අග්‍රතම නිර්මාණය යැයි කී අතර තවෙකෙකු මොනාලිසා යනු ස්ත්‍රී රූපයේ අනිත්‍ය කැඩපත යැයි කීහ. මොනාලිසා ලෙස නම් දැරූ බිළිදු ගැහැණු දරුවන් සුලභ වීම ආරම්භ වූ අතර අලුත උපන් පිරිමි දරුවන්ට  ලියානාඩෝ කියා නම් තැබීම  සාමාන්‍යකරණය විය. දින කිහිපයකින් ඉතිහාසයේ මෙතරම් ජනප්‍රිය වූ කලා කෘතියක් ඉන් පෙර අසා නොතිබුණු අතර ඉන් පසුකලෙක කිසිදු කලා කෘතියක් ඒ තලයට ළඟා වූයේ ද නැත.
මේ අතර ලෝකයම කතාකළ සිතුවම පරණ අැඳ ඇතිරිල්ලක ඔතා සිය කුඩා කාමරයේ කොනෙක සගවාගෙන සිටි මැදිවියේ ඉතාලි ජාතිකයෙකු කිසිදින කිසිවෙකුට විකුණා ගැනීමට නොහැකි වන පරිද්දෙන් ජනප්‍රිය වූ සිතුවමට වෛරකරමින් ඒ සිතුවම තිබියදී ඉන් එහා තිබූ සිතුවම නොගෙන ආවේ මන්ද යැයි තමාටම ශාප කර ගනිමින් කල්ගෙවීය. ඔහු නමින් වින්සෙන්සෝ පෙරූජියා නම් වූ අතර ඉතාලි ජාතික කම්කරුවෙකු විය. දෛනික වඩු වැඩකින් හෝ පින්තාරු කිරීමෙන් සොච්චමක් ඉපැයූ ඔහුට එක්තරා සති අන්තයක ලූවර්හී සිතුවම් කිහිපයක් රාමු කිරීමට පැවරිණි. අතේ සන්තකය නැති ඉතාලි ජාතිකයා වටිනා සිතුවමක් අත රැදි හැම මොහොතකම, එදින සිය ජීවිතය විදවීමෙන් ගලවාගන්නා දිනය ලෙස තමාටම සපථ කරගත්තේය. අවසානයටම රාමු කළ ඩාවින්චි ගේ සිතුවම දෙස වරක් බැලූ ඔහු එහි රාමුව ඉවත් කර සිය කබායේ ඔතා කිසිවක් නොවූ පරිද්දෙන් ප්‍රධාන දොරටුවෙන් පිටවූයේ තම කුඩා නිවස වෙතය. සිල්ලර කඩයෙන් සුරුට්ටුවක් සොරකම් කිරීම ඊට වඩා අසීරු බැව් හොදින් දත් පෙරූජියා තම දකෂතාවය ගැන උපන් අඩම්බරයෙන් උමතුව සිටි අතර වහා චිත්‍රය විකුණා මුදල් අතට ගැනීමට යුහුසුලු විය.
නමුත් ඔහුගේ සිහිනය බොඳ කරමින් චිත්‍රය  එක් රැයකින් නොසිතූ විරූ ජනප්‍රියත්වයක් ලබා තිබූ අතර එය විකිණීම තමා විසින්ම ගෙල වැළලා ගැනීමක් බව අවබෝධ කරගෙන මාස 18 ක් පුරා නොලැබුණු ධනයක සිහිනය දකිමින් කල් ගෙවීය. කාලය ඇවෑමෙන් සිදුවීම් බොහොමයක් අමතකව ගිය අතර 1913 අගභාගයේ දිනෙක ඔහු සිතුවම රැගෙන තම උපන්බිම වූ  ඉතාලියට පැමිණි අතර ෆ්ලොරන්ස් නගරයේ  කෞතුකාගාරයකට එය විකිණීමට උත්සාහ ගැනීමේදී අත්අඩංගුවට පත්විය. තමා ඉතාලි ජාතික වීරයෙකු විය යුතු බවත්, ඉතාලි ජාතික ලියනාඩෝ අැඳි සිතුවම එය උපන් දේශයට යලි ගෙන ආ බවත් ඔහුට දඩුවම් දෙන්නේ නම් එය ඉතාලියෙන් පැහැරගෙන ආ නැපෝලියන් මහා අධිරාජ්‍යයාට දඩුවම් දෙන්නෙ කවරෙකුදැයි ඔහු ප්‍රසිද්ධියේ ප්‍රකාශ කළ අතර එම සිදුවීමෙන් සියල්ල යළිත් උණුසුම් විය. 
කෙසේ වෙතත් වින්සෙන්සෝ පෙරූජියා  ඉතිහාසය පිළිබඳව නොදත් කරුණු බොහෝ විය. එනම් 1503 හා 1506 වසර අතරතුර ලියනාඩෝ ඩාවින්චි විසින් අැඳි මේ සිතුවම 1516 දී ඔහුගේ ප්‍රංශ සවාරිය අතරතුර ඔහු රැගෙන ගොස් තිබූ අතර එහිදී ඔහු විසින් තෑගී කිරීමෙන් හෝ ඔහුගේ මරණයෙන් පසු සිතුවම ප්‍රංශයේ ෆ්‍රැන්සිස් රජුට උරුම වූ අතර එදා පටන් එය ප්‍රංශ රජමාලිගයේ නිබඳ නේත්‍රාකර්ෂණයක්ව එල්ලා තැබිණි. 14 වන ලුවී රජු විසින් එය වර්සාලිස් නුවරට රැගෙන ගිය අතර ප්‍රංශ විප්ලවයේදී විප්ලවකරුවන් විසින් එය ලූවර් කෞතුකාගාරයට පවරන ලදී. සිය බල තෘෂ්ණාවේ උපරිමයේදී නැපෝලියන් විසින් එය ලූවරයෙන් ගෙන සිය නිදන කාමරයේ එල්වා තබාගත් අතර ඔහුගේ පරාජයෙන් පසු එය නැවතත් සිය පැරණි නිවහන වූ ලූවරය වෙත පැමිණිනි. එදා සිට එය පෙරූජියා අතට පත්වන තුරුත්, ඔහුගෙන් මුදවාගැනීමෙන් පසුවත් එයට ආදරණීය නිවෙස්නය වන්නට ලූවර් කෞතුකාගාරය වාසනාවන්ත විය. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේ හිට්ලර්ගේ ආශක්ත දෑසින් මුදවා, එය පැරීසියේ කොහේ හෝ සගවා තබන්නට පැරීසියානුවා ගත් තීරණයෙන් එය අදටත් ලියනාඩෝ ඩාවින්චිගේ දෑතින් හුරතල්ව නිමවූ අකාරයටම ඔබට හා මට දැක ගැනීමට හැකිවන පරිදි ලූවරයේ මනරම්ම කුටියේ ඉස්තරම්ම අවකාශයේ අති සූක්ෂම ආරක්ෂාවක් යටතේ විරාජමාන කොට ඇත.
අද වනවිට මොනාලිසා සිතුවම මිලියන 32ක් වූ නෙත් සනහා ඇති අතර එය ලොව වැඩියෙන්ම ප්‍රතිනිර්මාණය වූ කලා කෘතියද වේ. එදා එය සොරකම් නොවුවා නම් එය වෙනත් මහානර්ඝ සිතුවම් අතරේ තවත් එක් සිතුවමක්ව, මෙතරම් මහජන ආකර්ශනයක් නොමැතිව ලූවරයෙහි පැති බිත්තියක පුංචි සටහනකින් විස්තරිතව පුනරුද යුගයේ තවත් සිතුවම් දෙකකට මැදිව එල්ලා තැබෙනු ඇත.