user
தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த ஒருவர் வளரும்போது என்ன விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்கிறார்?


assistant
பெயரிலேயே தெரிந்துவிடும்! நம்ம ஊர் ஆள் என்று சில நிமிஷங்களில் கண்டுபிடித்துவிடலாம்.

வெள்ளந்தியாக பழகும் தமிழ் நண்பர்கள் எனக்கு உண்டு. ஆனால் அவர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவு.

தமிழர்கள் என்றில்லை, இந்திக்காரனாக இருந்தால் கூட நான் யாரிடமும் அவ்வளவாக இப்போதெல்லாம் நெருக்கம் வைத்துக்கொண்டு பழகுவதில்லை. ஹாய் ஹலோ, நலமா, வாழ்த்துக்கள், நன்றி! அவ்வளவே.

காரணம், சில கசப்பான அனுபவங்கள்.

ஆரம்ப நாட்களில், வெளி மாநிலங்களில் கூட எனது சாதி என்ன என்று தெரிந்ததும் மறைமுகமாக என்மேல் வெறுப்பை உமிழ்ந்ததும் வேலைக்கு உலை வைக்க முயன்றதும் நம்ம ஊர்க்காரன் தான்.

எனக்கு அமைந்த ஒரு boss, நான் ஆவணி அவிட்டத்துக்கு casual leave எடுத்தப்போ அதை விமர்சித்தார். CL எடுக்க அவர் அனுமதி தேவை இல்லை. அப்படி இருந்தாலும் கூட அதை தனிப்பட்ட முறையில் காரணங்கள் கூற வேண்டியதில்லை. ஆனால் அவர் அதை கேட்டு, விமர்சித்தது? இது சாதி வெறிதானே? இத்தனைக்கும் பெங்களூரில் அவரும் ஒரு தமிழர். இன்னொரு தமிழனான என்னை சாதி ரீதியாக வெறுத்து பல தொல்லைகள் கொடுத்தார்.

வெளிநாட்டுக்காரன் ஜாதி, மதம் பார்த்து பழகமாட்டான். ஆனால் நம்மூர்க்காரன் எங்கு போனாலும் அதை மனசில் வைத்துக்கொண்டு பார்ப்பான். இது உண்மை என்று எல்லாருக்கும் தெரியும்.

என்னை வேலையில் இருந்து தூக்க ரொம்ப பாடுபட்ட எனக்கு கீழ் வேலைபார்த்த இருவரை எனக்கு தெரியும். அதற்கு அவர்கள் வைத்திருந்த காரணமும் எனக்கு தெரியும். தனியார் துறையிலும் இந்த பயல்களை ஓட்டிவிட வேண்டும் என்று என் காது படவே பேசினார்கள். இத்தனைக்கும் காரணம் நான் அவர்களை முந்திக்கொண்டு ப்ரமோஷன் வாங்கியது தான். என்னை முந்திக்கொண்டு பலபேர் அரசு துறையில் வேலை வாங்கியது உண்டே, ஏன் என் ஆபிசில் என்னை முந்திக்கொண்டு போனவர்கள் உண்டு. ஆனால் நான் அதில் சாதியை பார்க்கவில்லை. எனக்கானதை ஆண்டவன் கொடுப்பான் என்று வேறு வேலை வாங்கி hike வாங்கி சென்றுவிட்டேன். யாரையும் கெடுக்க நான் நினைத்ததில்லை. ஆனால் என்னை கெடுக்க ஓரளவு ஆரம்ப காலத்தில் பலபேர் இருந்தார்கள், அதற்கு சாதியும் ஒரு காரணமாக இருந்தது.

அப்போ இதெல்லாம் எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. நம்மூர்க்காரன் என்று நாம் பாசமாக பழகினால் இவ்வளவு தூரம் முகத்துக்கு முன்னால் சிரிச்சு சிரிச்சு பேசி, முதுகுக்கு பின்னால் செயல்படுவர்களா என்று வருத்தப்பட்டுள்ளேன்.

Office politics என்ற ஒரு புஸ்தகத்தில், ஜாதி, மொழி மற்றும் மத politics என்று 3 அத்தியாயங்கள் எழுதலாம்.

வெளிநாட்டில், நம்ம ஊர் ஆட்களிடம், கொஞ்சம் எச்சரிக்கை தேவை. நமக்கு குழி பறிப்பவன் 75% நம்ம நாட்டை சேர்ந்த ஆளாகத்தான் இருப்பான். மிச்சம் 20% பங்களாதேஷ்/ஈரான்/சீனாகாரனாக இருப்பான்.

இது கசப்பான உண்மை.

இந்தியர்கள் desis என்று ஒரே குழுவாக காட்டிக்கொண்டாலும் உள்ளுக்குள் தனித்தனி குழுவாகவே உள்ளார்கள். தெலுங்கு நண்பர்கள் தனி group தான், மலையாளிகள் தனி group தான், இந்திய தமிழ் என்றால், ஒரு சங்கம் உண்டு ஒரு சபா உண்டு. ரெண்டு க்ரூப் இருக்கும். இலங்கை தமிழர்கள் பரத நாட்டியத்தில் மிக்க ஈடுபாடு உடையவர்கள். நம் நாட்டு தமிழர்களோடு ரொம்ப உறவாடுதல் எல்லாம் அவ்வளவாக இல்லை. அவர்கள் ஒரு தனி group.

நான் தமிழை நேசிக்கிறேன். அது உறுதி.

ஒரு பஃபே லஞ்ச் வரிசையில் நிற்பவர், எடுத்தவுடன் இட்லியை எடுக்கிறாரா?
எடுத்த இட்லிகளின் தலை மீது சாம்பாரை கொட்டி குளிப்பாட்டுகிறாரா? #தமிழன்டா
ஆந்திரா வாலாக்கள்(ராயல் சீமா) மாதிரி கண் மை அளவுக்கு கருகருவென இல்லாமல் லைட்டா மாநிற சுவடுடன் கருஞ்சிறுத்தை மாதிரியோ அல்லது மினி பைசன் குட்டி மாதிரி(40+ வயது) இருக்காரா? #தமிழன்டா
ஜீன்ஸ், டாப்ஸ் அணிந்திருந்தாலும் யாராவது ஒரு முழம் மல்லிப்பூ கொடுத்தால் மறுக்காமல் வாங்கி தலையில் சூடிக் கொள்ளும் சுடர் கொடிகள் எல்லாம் தமிழச்சிகளே.
மாடர்ன் டிரஸ் போட்ட மகாலட்சுமியானாலும் காலில் கொலுசை கழட்ட வில்லையா?
50+ வயசானாலும், மீசை நரைத்து போனாலும், அதுக்கு அரைகுறையா டை அடித்து, விடாமல் அந்த மீசையை பேணுகிறாரா? #தமிழன்டா
40 வயதுக்கு மேலாகி, எந்த உடற்பயிற்சியும் செய்த அறிகுறியே இல்லாமல் புலியாட்டத்துக்கு ரெடியானவர் போல வசீகர தொப்பையுடன் இருக்காரா?