user
கேள்வி :
இந்தியாவின் முதல் பிரதமர் யார்?

(அ) ஜவகர்லால் நேரு
(ஆ) இந்திரா காந்தி
(இ) ராஜீவ் காந்தி
(ஈ) நரேந்திர மோடி


assistant
பதில்:

 ஜவகர்லால் நேரு

1947 ஆம் ஆண்டிலிருந்து இந்தியா பதினைந்து பிரதம மந்திரிகளைக் கண்டுள்ளது. இதில் எண்ணிக்கைகளாக கொண்டு பார்த்தால் இந்தியாவில் நான்கு முறை பிரதமராக ஜவஹர்லால் நேருவும் அதன் பிறகு மூன்று முறை பிரதமராக அவரது மகள் இந்திரா காந்தியும், வாஜ்பாய்யும் பின்பு இரண்டு முறை பிரதமராக குல்சாரிலால் நந்தா, மன்மோகன் சிங் மற்றும் நரேந்திர மோடியும் பதவி வகித்துள்ளனர்.
அதன் பிறகு மற்ற பிரதமர்கள் தனது ஐந்தாண்டு காலமோ அல்லது அக்கட்சியின் கூட்டணி ஆதரவை பொறுத்து பிரதம மந்திரியாக ஓராண்டு அல்லது இரண்டாண்டு காலம் பதவி வகித்து உள்ளனர்.
இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரி இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சியைச் சார்ந்த ஜவகர்லால் நேரு ஆவார்.இவர், இந்திய விடுதலைச் சட்டம் 1947 இன் படி பிரித்தானிய இராச்சியத்திலிருந்து இந்திய விடுதலை பெற்ற 15 ஆகத்து 1947 இல் பதவியேற்றுக் கொண்டு, மே 1964இல் அவரது இறப்பு வரை இந்தப் பிரதமர் பதவியில் பணியாற்றினார்.
 இந்தியாவில் நீண்ட காலம் பிரதம மந்திரியாகப் பணியாற்றியவராக நேரு இன்றளவும் நீடிக்கிறார். நேருவைத் தொடர்ந்து அவரது இறப்பிற்கு பிறகு அவரது அரசியல் சகாவான குல்சாரிலால் நந்தா சிறிது காலம் பிரதமராக இருந்தார்.
அதன் பிறகு நாடாளுமன்றத்தில் நடந்த வாக்கெடுப்பில் ஒரு மனதாக இந்திய தேசிய காங்கிரசு இயக்கத்தைச் சார்ந்த முன்னணி தலைவரும், அமைச்சருமான லால் பகதூர் சாஸ்திரி பிரதமராகப் பதவியேற்றார். இவரது ஆட்சிக்காலமும் அவரது இறப்பு வரையிலும் நீடித்தது, இவர் 19 மாத காலமே பிரதம மந்திரியாகப் பதவியிலிருந்தார்.
அதன் பிறகும் இடைக்கால பிரதமர் பொறுப்பில் குல்சாரிலால் நந்தா பணியாற்றினார்.
அதன் பிறகு நேருவின் மகளான இந்திரா காந்தி 1966 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் முதல் பெண் பிரதம மந்திரியானார். பதினோரு நாட்களுக்கு பிறகு, இந்திரா காந்தி நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் தோல்வியுற்று பிரதம மந்திரி பதவியிலிருந்து வெளியேறினார்.
பின்பு 1967 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் முதல் முறையாக வெற்றி பெற்று இந்திரா காந்தி பிரதமரான போதிலும் இந்திரா காந்தியின் வாரிசு அரசியலை எதிர்த்து காங்கிரஸ் கட்சியின் மூத்த தலைவர்களான காமராஜர், மொரார்ஜி தேசாய், நிஜலிங்கப்பா போன்ற தலைவர்கள் காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து விலகி காமராஜர் தலைமையில் ஸ்தாபன காங்கிரஸ் என்ற கட்சியை ஆரம்பித்தார். பின்பு இந்திரா காங்கிரசு கட்சியில் இருந்து பல தலைவர்கள் ஸ்தாபன காங்கிரஸ்க்கு சென்றதால் இந்திரா காங்கிரசு பலமாக வலுவிழந்து போனதை தொடர்ந்து 1969 ஆம் ஆண்டு தேர்தல் ஆணையம் காங்கிரஸ் கட்சி அதிகார பூர்வ தேர்தல் சின்னமான ஏர்பூட்டிய மாடு சின்னத்தை பறித்தனர்.
பின்பு இந்திரா காந்தி தனது காங்கிரஸ் கட்சியின் பெயரை தனது பெயராலே இந்திரா காங்கிரசு என்று மாற்றி கொண்டு வலுவிழந்த தனது கட்சிக்கு தனது பிரதமர் பதவியை போதிய மக்கள் செல்வாக்கும், அறுதிபெரும்பான்மை பொறுவதற்கு மற்ற மாநில கட்சிகளின் ஆதரவை பொறுவதற்கு தனது கட்சியின் அடிப்படை கொள்கைகளான பழமைவாதம், இந்து தேசியம் கொள்கைகளை மாற்றிவிட்டு மதச்சார்பற்ற என்ற கொள்கையை உருவாக்கி கொண்டு மற்ற மாநில கட்சிகள் மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் ஆதரவை பெற்றார்.
இதனை தொடர்ந்து 1971 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று கூட்டணி கட்சிகளின் ஆதரவோடு ஆட்சி நடத்தினார். பின்பு 1971 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் முறைகேடான முறையில் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றதை காரணம் காட்டி நீதிமன்றம் அவருக்கு சிறை தண்டனை வழங்கியதை எதிர்த்து (1975-1977) வரை இந்தியாவில் நெருக்கடி நிலையை பிரகடனம் செய்தார்.
இதனை எதிர்த்து பல எதிர்க்கட்சிகளும் தனது காங்கிரஸ் கட்சிக்கு கூட்டணி ஆதரவு கொடுத்த பல கட்சிகள் வெளியேறி இணைந்து காங்கிரஸ் கட்சிக்கும் இந்திரா காந்திக்கும் எதிராக செயல்பட்டதால்.
1977 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் இந்திய சுதந்திரத்திற்கு பின்பு காங்கிரஸ் கட்சியை தோற்கடித்து முதல் எதிர் கட்சியான ஜனதா கட்சியின் சார்பில் மொரார்ஜி தேசாய் பிரதம மந்திரியானார். இவர் காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து வெளியேறிய அமைச்சர் ஆவார். 1979 ஆம் ஆண்டில் ஜனதா கட்சிக்குள் ஏற்பட்ட பிரச்சனைகளால் அவர் பிரதமர் பதவியைத் துறந்தார்.
பின்பு மொரார்ஜி தேசாய் பிரதமராக இருந்த போது அவருடன் துணை பிரதம மந்திரியாக இருந்த சரண் சிங் தனது மதச்சார்பற்ற ஜனதா கட்சியின் சார்பில் சிறிது காலம் பிரதமராக இருந்தார். அதற்கு காங்கிரஸ் கட்சி சார்பில் இந்திரா காந்தி வெளியில் இருந்து ஆதரவளித்தார். பின்பு 1980 ஆம் ஆண்டு அக்கட்சிக்கு அளித்து வந்த ஆதரவை காங்கிரஸ் விலக்கிக் கொண்டதால்.
1980 இந்தியப் பொதுத் தேர்தலில் மீண்டும் காங்கிரஸ் கட்சி வெற்றி பெற்று இந்திரா காந்தி மூன்றாவது முறையாக பிரதம மந்திரியாக பொறுப்பு வகித்தார்.
இந்திரா காந்தி பிரதம மந்திரியாக பதவியேற்று பணியாற்றிய நான்காண்டுகளில் 31 அக்டோபர் 1984 இல் அவர் தனது மெய்க்காப்பாளர் ஒருவரால் படுகொலை செய்யப்பட்டதோடு அவர் பதவியும் முடிவடைந்தது.
அன்றைய நாளின் மாலைப் பொழுதில் இந்திரா காந்தியின் மகன் இராஜீவ் காந்தி இந்தியாவின் இளம் பிரதம மந்திரியாக பதவியேற்றுக் கொண்டார்.
இவர் நேரு குடும்பத்தின் மூன்றாவது பிரதம மந்திரியானார்.
அவரது காலம் வரையிலும் நேரு-காந்தி வம்ச பிரதம மந்திரிகளின் ஆட்சிககாலம் மொத்தமாக, 37 ஆண்டுகள் மற்றும் 303 நாட்களாகும்.[3]
பின்பு அன்னை இந்திரா காந்தியின் இறப்பினால் ஏற்பட்ட அனுதாப அலையால் 1984 நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் இராஜீவ் காந்தி வெற்றி பெற்று பிரதமர் பதவியில் ஐந்தாண்டு காலம் பதவி வகித்தார்.
பின்பு அவரது முன்னாள் அமைச்சரவை சகா வி. பி. சிங் காங்கிரஸ் ஆட்சியில் ராஜீவ் காந்தி அவர்கள் செய்த போபர்ஸ் ஊழலை எதிர்த்து காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்து வெளியேறிய வி. பி. சிங் ஜனதா தளம் கட்சியை உருவாக்கினார்.
நேரு வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தில் பங்கெடுத்ததற்காக 1945ம் ஆண்டு சூன் மாதம் 15ம் தேதி கைது செய்யப்பட்டார். அதிகாரத்தை மாற்றித்தரும் திட்டத்துடன் இங்கிலாந்து அமைச்சரக தூதுக்குழு வந்ததால் நேருவும் அவரின் சகாக்களும் விடுவிக்கப்பட்டனர்.

நேரு இடைக்கால அரசாங்கத்தைத் தலைமையேற்று நடத்தி செல்லும்போது மத வன்முறை, அரசியல் சீரழிவு மற்றும் எதிர்க் கட்சியான முகமது அலி ஜின்னா தலைமையிலான முஸ்லீம் லீக், முஸ்லிம்களுக்காகப் பாகிஸ்தான் என்ற தனி நாடு கோரியது ஆகியவற்றால் உண்டான கலவரங்கள் நேருவின் ஆற்றலை முடக்கின. சமாதான முயற்சிகள் தோல்வியில் முடிந்ததால் நேரு தயக்கத்துடன் வேறு வழியின்றி 1947 சூன் 3 -இல் இங்கிலாந்து வெளியிட்ட திட்டத்தின்படி இந்தியாவின் பிரிவினைக்கு ஆதரவளித்தார். இந்தியாவின் முதல் பிரதம மந்திரியாக, 15 ஆகஸ்ட் பதவி ஏற்று அவர் தொடக்க உரையாக "விதியுடன் ஒரு போராட்டம்" என்ற தலைப்பில் உரையாற்றினார்.


நேருவின் முதல் பதவியேற்பு நிகழ்ச்சி, ஆகஸ்ட் 15, 1947
"பல வருடங்களுக்கு முன்னாள் நாம் விதியுடன் போராடினோம். இப்போது நாம் செய்த சத்தியத்தை செயலாக்கும் நேரம் முழுவதுமாக இல்லாவிட்டாலும் அல்லது முழு அளவில் இல்லாவிட்டாலும் மிக அவசியமாக வந்து விட்டது. நடுநிசி நேரத்தில், உலகம் உறங்கும்போது இந்தியா சுதந்திரத்துடன் உயிர்ப்புடன் விழிக்கும். சரித்திரத்தில் மிக அரிதான சமயம் வரும், அப்போது ஒரு சகாப்தம் முடியும்போது மற்றும் தேசத்தின் ஆத்மா கொடுமைப்பட்டது முடிவதை தேடும்போது பழையனவற்றிலிருந்து நாம் புதியனவற்றிற்காக வர வேண்டும். இந்தப் புனிதமான நேரத்தில் இந்தியாவின் சிறந்த மனிதநேயத்திற்காகவும் இந்தியாவிற்கும் அதன் மக்களுக்கும் சேவை செய்வதற்கு நம்மை அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்று நாம் பிரமாணம் செய்துகொள்வோம்."[7]

இந்தக் காலகட்டம் ஆழமான சமுதாய வன்முறையால் குறிப்பிடப்பட்டது. இந்த வன்முறை பஞ்சாப் மாகாணம், டில்லி, வங்காளம் மற்றும் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளையும் ஆக்கிரமித்திருந்தது. நேரு பாகிஸ்தானிய தலைவர்களுடன் பாதிக்கப்பட்ட அகதிகளின் கோபத்தைத் தணித்து அமைதியை உண்டாக்கி உற்சாகப்படுத்த எல்லா இடங்களுக்கும் பயணம் செய்தார். நேரு, மௌலானா ஆசாத் மற்றும் பிற முஸ்லிம் தலைவர்களுடன் சேர்ந்து முஸ்லிம்களைப் பாதுகாத்து அவர்களை இந்தியாவிலேயே இருக்கும்படி உற்சாகப்படுத்தினார். அந்த நேரத்து வன்முறை அவரை மிகவும் பாதித்ததால் எல்லாவற்றையும்எவற்றை? நிறுத்த ஆணையிட்டார், ஐக்கிய நாடுகள் அவையும் 1947 இந்திய பாகிஸ்தான் போரை நிறுத்தச் சொன்னது. சமுதாயக் கலவரங்களுக்காகப் பயந்த நேரு, ஐதராபாத் மாநிலத்தைச் சேர்க்க ஆதரவு அளிக்கத் தயங்கினார்.

சுதந்திரத்திற்குப் பின்னர் வந்த ஆண்டுகளில் நேரு அவரின் சொந்த விவகாரங்களைப் பார்த்துக் கொள்ளவும் அவரைக் கவனித்துக் கொள்ளவும் அடிக்கடி மகள் இந்திராவையே நாடினார். 1952 இல் நடந்த தேர்தலில் நேருவின் தலைமையின் கீழ் காங்கிரசு பெருமளவில் வெற்றி பெற்றது. நேருவைக் கவனிப்பதற்காக இந்திரா, அவருடைய அதிகாரப் பூர்வமான வீட்டிற்கு குடிபெயர்ந்தார். [[படிமம்:TMstudy.png|thumb|left|தீன் மூர்த்தி பவனில் நேருவின் படிப்புறை]

பொருளாதாரக் கொள்கைகள்
நேரு நவீன புதுப்பிக்கப்பட்ட இந்திய முறைப்படியான மாநிலத்திட்டம் மற்றும் பொருளாதாரத்தின் மேல் கட்டுப்பாடு ஆகியவற்றை அறிமுகப்படுத்த ஆயத்தமானார். இந்தியாவின் திட்டக் குழுவை உருவாக்கி முதல் ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தை 1951 இல் வரைந்தார். அது அரசாங்கத்தின் தொழிற்சாலைகளின் முதலீடு மற்றும் விவசாயத்தை வரையறுத்தது. தொழில்களை அதிகப்படுத்துதல், வருமான வரிகள்மூலம் கலப்புப் பொருளாதாரத்தை உருவாக்கி அதன் மூலம் பொதுமக்கள் நன்மைக்குச் சேவை செய்யும் சில நுணுக்கமான தொழிற்சாலைகளான சுரங்கம், மின்சாரம் மற்றும் கனரக இயந்திரங்கள் தொழிற் சாலைகள் தனியாரிடம் போவதை தடுத்து அரசாங்கமே நடத்த திட்டமிட்டார். நேரு நில மறு பங்கீட்டை முதன்மைபடுத்தினார். விவசாயக் கிணறுகள், அணைகள் கட்டும் திட்டத்தை அமல்படுத்தினார், மேலும் விவசாய உற்பத்தியைப் பெருக்க உரங்கள் உபயோகிக்கும் முறையைப் பரப்பினார். தொடர்ச்சியான சமுதாய முன்னேற்றத் திட்டங்களைக் குடிசைத்தொழில்களை பரப்பும் நோக்கத்துடன் செயல்படுத்தினார். பெரிய அணைகளை (இவற்றை "இந்தியாவின் புதுக் கோவில்கள்" என்று அழைத்தார்) கட்ட ஊக்கப்படுத்தியதோடு அல்லாமல் விவசாயம், நீர் மின்சாரம் ஆகியவற்றை பெரிதும் ஆதரித்தார். அணுஆற்றலில் இந்தியா சிறக்கவும் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தினார்.

பிரதம மந்திரியாக நேரு பதவி வகுத்த காலத்தில் பெரும்பாலான காலங்களில் விவசாய உற்பத்தி அதிகரித்தும், முன்னேறி இருந்தும் கூட இந்தியா தொடர்ந்து மிகவும் மோசமான உணவுப் பற்றாக்குறையை சந்திக்க வேண்டி இருந்தது. நேருவின் தொழிற்சாலை கொள்கைகள் "தொழிற்சாலை கொள்கை தீர்வு " 1956 மாறுபட்ட உற்பத்திகள் மற்றும் கனரக இயந்திரங்கள் வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தது.[8] இருப்பினும் மாநிலத்திட்டம், கட்டுப்பாடுகள் மற்றும் ஒழுங்குபடுத்துதல் ஆகியவற்றினால் உற்பத்தி, தரம் மற்றும் லாபம் முடங்கத் தொடங்கின. இந்தியப் பொருளாதாரம் ஆண்டுக்கு 2.5% என்ற நிலையான வளர்ச்சி தரத்தை எட்டினாலும், கடுமையான வேலையில்லா திண்டாட்டம், பரவலான வறுமை மக்களைத் தொடர்ந்து ஆட்டிப்படைத்தது.

கல்வி மற்றும் சமூக சீர்திருத்தம்
இந்தியாவின் குழந்தைகள் மற்றும் இளைஞர்களின் கல்வியை மேம்படுத்துவதில்தான் இந்தியாவின் எதிர்கால முன்னேற்றம் இருக்கிறது என்று நம்பி அதன் அவசியத்தை உணர்ந்து நேரு அதில் மிகவும் அக்கறை காட்டினார். அவரது அரசாங்கம் உயர் கல்வி நிறுவனங்களை அமைத்துக் கவனித்து வந்தது. அனைத்திந்திய மருத்துவ அறிவியல் கழகம், இந்திய தொழில்நுட்பக் கழகங்கள், இந்திய மேலாண்மை கழகங்கள், தேசிய தொழில்நுட்ப கழகங்கள் ஆகியவை அவற்றுள் சில. நேரு தன் ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தில் குழந்தைகளுக்குப் பால் மற்றும் மதிய உணவு அளிக்கும் திட்டத்தையும் அமலாக்கினார். கட்டாயத் தொடக்கக் கல்வி தரப்பட உத்தரவாதம் அளித்து ஆயிரக்கணக்கான பள்ளிகளைக் கட்டினார்.

இந்திய நாடாளுமன்றம், நேருவின் அறிவுரைப்படி இந்து மதம் சட்டத்தில், ஜாதி வேறுபாடுகளைக் குற்றமாகப் பாவித்தல், பெண்களுக்கான சமூக சுதந்திரம் மற்றும் சட்ட உரிமைகளை அதிக படுத்துதல் போன்ற மாற்றங்களை உருவாக்கியது. பிற்படுத்தப்பட்டோர், தாழ்த்தப்பட்டோர் மற்றும் மலைசாதியினர் அனுபவித்த சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகள் மற்றும் மேல் நிலையில் உள்ளவர்களுடன் அவர்கள் போட்டியிடும்போது ஏற்படும் குறைபாடுகளைக் களையும் வகையில் அரசாங்கப் பணிகள் மற்றும் கல்வி நிறுவனங்களில் அவர்களுக்காக இட ஒதுக்கீட்டினை ஏற்படுத்தினார். மதச்சார்பின்மை, மதநல்லிணக்கம் போன்றவற்றை ஆதரித்த நேரு அரசில் சிறுபான்மையினர் அதிகளவில் பங்குபெறச்செய்தார்.