user
தோப்பில் முகமது மீரான் எழுதிய தலைக்குளம் கதையை கருப்பொருள் மாறாமல் எழுதுக.


assistant
சிங்காரச் சென்னையில் மக்கள் நெருக்கம் மிகுந்த பகுதியில் தன் பிள்ளைகளோடு, வேண்டா வெறுப்பாக ஒரு பெரியவர் வாழ்ந்து வந்தார்.

ஊரில் பழைய ஒரு ஓட்டு வீடும், சுத்தமான தண்ணீர் கிடைக்கும் வறண்டே போகாத கிணறும் சும்மா கிடக்குடா, அங்கே போய்த் தங்குவோம்? என பெரியவர் கேட்கும் போது – அவரது பிள்ளைகள் அதைக் காதில் வாங்கிக் கொள்வதுமில்லை. அவரது எண்ணங்களுக்கு மதிப்பளிப்பதும் இல்லை.

மாறாக. சொந்த ஊர்ல யாரையும் எங்களுக்குத் தெரியாது கிணற்று நீரைவிட மினரல் வாட்டர்தான் உயர்வானது என்றும் பிள்ளைகள் வாப்பாவிடம் பதிலுக்குக் கூறியதுண்டு.

பெரியவர் ‘நான் பிறந்த மண்ணுடா, என்னோட அப்பன் வச்ச வீடுடா, அது அங்கே சும்மா கிடக்குடா.. அந்தத் தண்ணீர் குடிச்சித்தான் நானே வளர்ந்திருக்கேன் என்றார். அத வித்திடுங்க வாப்பா, இந்த நாகரீக காலத்துல ஓடு போட்ட மர வீட்ல யாரு தங்குவா? என பிள்ளைகள் ஏளனம் செய்வதைக் கேட்கக் பரிதாபமாக இருந்தது.

பெரியவர் தன் வீட்டைப் பற்றியும், தலைக்குளம் கிராமத்தைப் பற்றியும் எவ்வளவு உயர்வாகப் பேசினாலும், அவரது பிள்ளைகள் ஏற்றுக் கொள்ளாவிட்டாலும் பரவாயில்லை. அவர்கள் பெரியவரின் பேச்சைக் காதால் கேட்கக்கூடத் தயாராக இல்லை.

தலைக்குளத்தின் கதைகள், கன்னியார் கோண ஏலாவைப் பற்றிய கதைகள், ஞானியார் நீரோடை, புன்னமூட்டடி இதைப் பற்றியெல்லாம் பெரியவர் சொன்னாலும் பிள்ளைகள் அறிய விரும்புவதில்லை. வேகாத வெயிலில் மொட்டை மாடியில் காற்றுவாங்கும் நகரத்து நரக வேதனையை அனுபவிக்கும்போது, பெரியவர் தனது கிராமத்தின் வயல்வெளியில் வீசும் தலைக்குளத்துக் குளிர்காற்றை அனுபவித்ததை எண்ணிப் பார்க்க மறக்கவில்லை.

கிராமத்து இயற்கையை ரசிக்கத் தெரியாத தலைமுறையாக நமது பிள்ளைகள் ஆகிவிட்டனரே என்று பெரியவர் கவலை கொண்டார். ஒரு நாள் மூத்த மகன் பெரியவரிடம், வாப்பா நம்ம தலைக்குளத்து ஓட்டு வீடு இனி வேண்டாம். நல்ல விலைக்கு வித்திடுங்க வாப்பா. இனிமே நாங்க யாரும் அங்கே போய் இருக்கப்போறது இல்லை. உன்னையும் அங்கே தங்கவிடப் போறதில்லை. அதனை பேப்பர்ல விளம்பரம் போடுங்க… வீட்டை நல்ல விலைக்கு வித்திடுங்க.

ஓடு வேய்ந்த வீடு… நாலு கட்டு வீடு – ஈட்டி மரம் – எந்த வறட்சியிலும் வற்றாத கிணறு, ருசிமிகுந்த தண்ணீர் – பக்கத்தில் எப்போதும் தண்ணீர் ஓடும் வாய்க்கால் – வீடு விற்பனைக்கு – அணுகவும் என்று மூத்த மகன் பத்திரிகையில் விளம்பரம் செய்திருந்தான்.

விளம்பரத்தைக் கண்டு ஓய்வு பெற்ற நீதிபதி ஒருவர் வீட்டை வாங்கும் எண்ணத்தில் பெரியவரை அணுகியிருந்தார். ஓய்வுக்காலத்தைக் கிராமத்தில் கழிக்க எண்ணியிருந்த நீதிபதியை அழைத்துக் கொண்டு தலைக்குளம் பற்றியும், புன்னமூட்டி குளிர்ச்சி, புன்னப்பூ வாசம், தாழை வாசம் என பயணத்தின் போது பெரியவர் சொல்லச் சொல்ல; நீதிபதி வீட்டை உடனே விலைபேசி வாங்கும் நிலைக்கு வந்துவிட்டிருந்தார்.

பெரியவர், முன்னாள் நீதிபதியை அழைத்துச் சென்றார். நீண்ட நாட்களாக பூட்டப்பட்டிருந்த தனது வீட்டைத் திறந்துகாட்டினார். அடைபட்ட வீட்டிலிருந்து வௌவால்கள் சத்தமிட்டபடி அங்குமிங்கும் பறந்தன. வீட்டினுள் பழமைநெடி மூக்கைத் துளைத்தது. மூக்கைப் பொத்தியபடியே நீதிபதி வீட்டைப்பார்த்தார். அவருக்கு வீட்டின் அமைப்புமுறை மிகவும் பிடித்திருந்தது. பெரியவர் பின்பக்க கதவைத் திறந்தார். இருவரும் கிணற்றுப் பக்கம் சென்றார். நீதிபதிதான் முதலில் கிணற்றை எட்டிப் பார்த்தார். கிணற்றுக்குள் வறண்ட பூமியின் வெடிப்பைக் கண்டார். உடனே மனம் மாறினார். வீடு வேண்டாமென்று கூறிவிட்டுத் தனது காரில் கிளம்பத் தயாரானார். உடன் வருமாறு பெரியவரை அழைத்தும் வராததால் நீதிபதி சென்றுவிட்டார்.

பெரியவர் தனது ஊரின் மீதுள்ள ஆசை மிகுதியால் தலைக்குளத்துத் தண்ணீரில் மூழ்க ஆசையோடு தலைக்குளம் நோக்கி நடந்தார். அங்கே குளம் இருந்த சுவடே மறைந்து போயிருந்தது. குளம் இருந்த இடத்திலும், கன்னியார்கோணம் ஏலா, அரசகுளம் ஆகிய எல்லா இடங்களிலும் புதிய புதிய குடியிருப்புகள்.

பெரியவருக்குத் தலைசுற்றியது. நீர்ப்பிடிப்புப் பகுதியெல்லாம் குடியிருப்புகள் ஆனதினால் நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைந்து போகுமே என ஏக்கப் பெருமூச்சு விட்டபடி, தன்மகன் வாழும் நகரத்தை நோக்கிப் பயணப்பட்டார் பெரியவர்.