user
கேள்வி: 
 பாரதியின் மொழிப்பற்று, சமூகப்பற்று பற்றி நீங்கள் அறிந்து கொண்டவற்றை விவரிக்க.


assistant
பதில்:
பாரதி:
திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள சின்னச்சாமி என்பவருக்கும் லக்ஷ்மி அம்மாள் என்பவருக்கும் 1882 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 11 ஆம் திகதி பாரதியார் பிறந்தார். இவர் பிறந்த போது அவருக்கு சூட்டப்பட்ட இயற்பெயர் “சுப்பிரமணியன்” ஆகும்.

தனது தாத்தாவான ராமசாமி அய்யரிடம் தன் தாய்மொழி தமிழை கற்க ஆரம்பித்தார். பாடம் கற்கத் தொடங்கிய சில ஆண்டுகளிலேயே சிறிய சிறிய கவிதைகளை எழுதத் தொடங்கினார்.

சிறுவயதிலேயே தனது தந்தையின் பணி இடமான எட்டயபுர அரண்மனையில் உள்ளவர்களை தனது கவி திறமையால் கவர்ந்து “பாரதி” என்ற பெயரினை பெற்றுக்கொண்டார்.

அவரது 14வது வயதில் செல்லம்மா என்கிற 9 வயது சிறுமியை திருமணம் செய்து கொண்ட பின் மதுரையில் தமிழாசிரியராகவும் சுதேச மித்திரன் பத்திரிகையில் துணை ஆசிரியராகவும் பணியாற்றினார்.

பின்னர் சுதந்திர தாகம் காரணமாக அரசியலில் ஆர்வம் காட்டினார். இந்தியா என்ற வார இதழையும் பாலபாரதம் என்ற ஆங்கில வார இதழையும் பொறுப்பேற்று நடத்தினார்.

இந்திய சுதந்திரத்திற்காக தன்னுடைய எழுத்துக்களில் எதிர்ப்பை காட்டியதன் விளைவாக கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் சிறிது காலம் கழித்தார்.

1921 செப்டம்பர் மாதம் 11ஆம் தேதியன்று தனது 39 வது வயதில் தன் வாழ்க்கை பயணத்தை முடித்துக் கொண்டார்.

பாரதியாரின் மொழிப்பற்று:
பாரதி ஒரு பன்மொழிப் புலவர். தமிழ் தவிர ஆங்கிலம், பிரெஞ்ச், சமஸ்கிருதம், தெலுங்கு, இந்தி முதலிய மொழிகளை கற்று தேர்ந்தார்.

எனவே தமக்கு தெரிந்த பிற மொழிகளுடன் தமிழ் மொழியினை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து தமிழ் மொழி இனிய மொழியாகவும் சிறந்த மொழியாகவும் இருப்பதை எண்ணி “யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ்மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்” என்று புகழ்ந்து பாடியுள்ளார்.

அடுத்த நிலையில் தாம் அறிந்த புலவர்களிலேயே தமிழ்ப்புலவர்கள் ஆகிய “கம்பனையும் வள்ளுவனையும் இளங்கோவையும் போல சிறந்த புலவர்கள் வேறு எங்கும் பார்க்கவில்லை” என்றார் பாரதியார்.

இவர் குழந்தைகளுக்காக பாடிய பாப்பா பாட்டில் குழந்தைகளுக்கு பலவிதமான அறிவுரைகளையும் கூறுகின்றார். தாய் நாட்டின் பெருமை, தாய்மொழியின் பெருமை ஆகியவற்றையும் குழந்தைகளுக்கு உரைக்கின்றார்.

அவ்வாறு கூறும் போது தமிழ் சொற்களின் பெருமையினை “சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச் சொல்லே அதைத் தொழுது படித்திடடி பாப்பா” என்று கூறியுள்ளார்.

ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் ஆங்கில மொழி செல்வாக்குப் பெற்று தமிழர்களாலும் கூட தமிழ்மொழி ஒதுக்கப்பட்டது. இதனைப் பார்த்து வேதனை அடைந்த பாரதியார் தமிழுக்கு உரிய இடம் கிடைக்க வேண்டும்.

தமிழர்களுக்கு தமிழ் உணர்வு ஊட்ட வேண்டும். அப்பொழுதுதான் தமிழ்மொழி வாழும் வளரும் என அறிந்து அதற்காக சில விடயங்களை முன்னிறுத்தி ஆக்கங்களை வெளியிட்டார்.

அவையாவன தமிழ்நாட்டில் பிள்ளைகள் தமிழ் வழியிலேயே கல்வி கற்க வேண்டும் என வலியுறுத்தினார். மேலும் எங்கும் எதிலும் தமிழ் இருக்கவேண்டும். எல்லா துறைகளிலும் தமிழைப் புகுத்த வேண்டும்.

அப்பொழுதுதான் தமிழ் செழிக்கும் உலகங்களும் பிறமொழியில் உள்ள நல்ல நூல்கள் ஆக்கங்கள் என்பன தமிழ் மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட வேண்டும். அப்பொழுதுதான் தமிழ் மொழி வளம் பெறும் எனவும் கூறியுள்ளார்.

சமூகப்பற்று :
சமூகத்தின் அவலமாக இருக்கின்ற ஆண் பெண் வேறுபாடு முற்றிலுமாக அழிய வேண்டும். ஆண் உயர்ந்தவன் பெண் அடிமை என்ற நிலை சமூக அவலமாகும். அந்நிலை மாறவே ஆணும் : 9 பெண்ணும் ஓருயிரின் இரண்டு தலைகள்; அவற்றில் ஒன்றிலொன்று தாழ்வில்லை என்கிறார். பெண்ணைத் தாழ்த்தினால் சமூகமே சாபக்கேட்டிற்குள்ளாகும் என்பதை உணர்த்த பெண்ணைத் தாழ்த்தினவன், தன் கண்ணைக் குத்தியவனுக்குச் சமம் என்று ஆவேசத்துடன் கூறுகின்றார். பெண்ணை வீட்டிற்குள் அடைத்தவன் தன் கண்ணை இழந்த குருடன் போலப் பரிதவிப்பான் என்றும் கூறி, ஆணும் பெண்ணும் சமம் என்ற சமூக நீதியை வலியுறுத்துகின்றார்.

சமூகம் வளர்ச்சி அடைய தொழில் பெருகவேண்டும், வியாபாரம் சிறக்க வேண்டும், தொழிற்சாலைகள் வளர வேண்டும் என்கிறார். சமூக மாற்றம் காண சங்கீதம், சிற்பம், இயந்திரம், பூமி, வானம், இயற்கை சார்ந்த நூல்கள் ஆயிரம் ஆயிரமாகத் தாய்மொழியில் உருவாகிட வேண்டும். அதனைக் கற்று நம் தமிழ்ச்சமூகம் மாற்றம் பெற அனைவரும் எண்ணிட வேண்டும். அதற்குரிய சக்தியை அனைவரும் பெற்றிடவும் வேண்டுமென்று பாரதியார் சு. நெல்லையப்பருக்கு எழுதிய கடிதம் மூலம் தன் உள்ளக் கருத்தை வெளிப்படுத்துகின்றார்.