user
Schrijf een blog over een willekeurig onderwerp:


assistant
Padi duikbrevet: ik leerde duiken in Nederland en raad het jou ook aan!

In dit blog vertel ik je waarom ik mijn duikbrevet in Nederland haalde. Waarom zou je leren duiken in het koude donkere water van de Nederlandse duiklocaties als je ook je Padi op een tropische bestemming zou kunnen halen? Ik vertel je er meer over!
Ik haalde mijn duikbrevet in Nederland!

Mijn allereerste duik ooit, was op Corfu. Na een kleine 10 minuten instructies, gingen we het water in. We zullen niet dieper zijn gegaan dan vijf meter en op een paar visjes na was er niets boeiends te zien, maar ik vond het GE-WEL-DIG! 
Leren duiken in Nederland

Flash forward naar zondag 23 september in Nederland. Het is 07.00 uur ‘s ochtends, niet warmer dan 10 graden en ik heb met net in een loeistrak duikerspak gehesen. Mijn trimvest met duikfles van ongeveer 25 kilo wordt op m’n rug gehesen en dan mag ik het bruine water van de Vinkeveense plassen in. Niet geheel verrassend is het water ijskoud. Oké, het is niet echt ijskoud, het is 15 graden in dit ondiepe stuk, maar het voelt wel echt ijskoud. Waarom deed ik dit ook alweer? Nou dat zal ik je vertellen! 

Pogin 1 om mijn duikbrevet te halen: op de Filipijnen

Tijdens onze wereldreis was ik vastbesloten om mijn duikbrevet te halen. We kwamen op zoveel tropische plekken, ik zag mezelf de prachtige onderwaterwereld al tegemoet zwemmen. Dat ging helemaal goed komen. Na drie weken in Japan, vlogen we door naar de Filipijnen. Daar, in een heel klein dorpje, Port Barton, waar het erg warm was, besloot ik een introductie duikdag te doen. Ries ging ook mee en wanneer we het goed vonden gaan, zouden we nog twee dagen les hebben en dan ons Open Water brevet hebben. 

De eerste duik verliep vlekkeloos. Nou ja, voor mij dan, Ries lukte het niet om te klaren (zijn oren te poppen, wat je ook soms in het vliegtuig doet), het lukte hem niet om te dalen en eenmaal gedaald, gebruikte hij zoveel lucht dat hij halverwege de duik al door zijn tank heen was. Ik genoot in eerste instantie van de prachtige vissen, het koraal en het gevoel gewichtloos te zijn. Maar toen ik merkte hoe lastig het bij Ries ging begon ik me steeds meer te realiseren dat je toch wel heel kwetsbaar bent onder water.
En toen ging het mis met duiken…

De volgende duik lag ik dan ook een stuk minder relaxed in het water. Hoe dieper we gingen, hoe meer druk ik begon te voelen op mijn voorhoofd. Rond de 15 meter, plopten mijn ogen er bijna uit en was de hoofdpijn niet te langer te hebben. Ik had last van een squeeze; de druk in mijn voorhoofdsholte en achter mijn ogen was anders dan de omgevingsdruk en hoe dieper we gingen hoe groter dit verschil werd. Nadat ik de duikinstructeur seinde, gingen we langzaam terug naar het oppervlakte, maar niet na nog een veiligheidsstop te hebben gedaan van drie minuten op vijf meter diepte. Dat waren drie enorm lange minuten…

Greece Diving
Geen duikbrevet voor mij…

Je begrijpt, daarna was voor mij de lol er wel vanaf. Dus toen Ries de volgende dag op de boot stapte voor lesdag twee, lag ik relaxed op het strand met vrienden Jorine en Tim. Toen hij ‘s middags moest studeren, was ik helemaal content met mijn keuze. Dat had ik toch goed voor elkaar, ik had een gin tonic, hij moest studeren. De volgende dag haalde hij zijn brevet en had ik nog steeds geen spijt van mijn keuze. Ook niet toen hij een aantal weken later dolenthousiast terugkwam van een duik op Bali.

Máár toen we eenmaal in Frans Polynesië aankwamen, begon het te kriebelen. Daar kun je namelijk prachtige duiken maken, op het eiland Rangiroa misschien wel de mooiste duiken ter wereld. Ries ging duiken en was helemaal lyrisch. Hij knuffelde met dolfijnen en zag sting rays en prachtige haaien. Ai, dat had ik ook willen doen, maar helaas, ik had geen brevet. We bleven niet lang genoeg op Rangiroa om daar nog duikcursus te doen maar ik nam me voor: ik moet en zal mijn duikbrevet gaan halen.

Duiken in een van de populairste duiklocaties van Nederland: de Vinkeveense Plassen

En tja, hier lig ik dan. In het troebele, koude water van de Vinkeveense Plassen. We vertrekken over een maand naar Belize en daar schijn je geweldig te kunnen duiken. Het was dan ook zeker een optie geweest het daar te leren, in warm water en wellicht in iets mildere omstandigheden. Maar achteraf ben ik heel blij dat ik mijn brevet hier in Nederland haal.
Drie redenen waarom ik blij ben mijn duikbrevet in Nederland te halen
1. Niet zo snel mogelijk leren duiken, zo goed mogelijk leren duiken!

Duikmaster Roel kan behoorlijk pittig zijn (hij noemt mij meerdere malen een controlefreak, daar herken ik mezelf écht niet in ;-)), maar er is begrip voor eventuele angst of belemmeringen tijdens het duiken. Ik spreek voor de eerste duikles bijna een uur lang met Roel over waarom ik mijn duikopleiding niet afgemaakt heb in de Filipijnen. Er wordt echt de tijd voor je genomen, ik had vijf lessen nodig, maar er zijn ook leerlingen die acht keer duiken of zelfs vaker. De oefeningen worden net zo vaak gedaan tot je er echt relaxed in zit en alle spanning weg is. Hier geldt dus niet, zoals dit wel het geval kan zijn in het buitenland, zoveel leerlingen, zo snel mogelijk.
2. Geen vakantiedagen kwijt aan leren duiken!

Ander voordeel: ik hoef nu geen vakantiedagen ‘op te offeren’ om te leren duiken. Wel vijf weekenddagen trouwens… Hoe heerlijk dat ik straks in Belize gewoon wanneer ik maar wil een duik naar het koraalrif kan maken, zonder dat ik eerst nog drie dagen les nodig heb. Ik kijk er nu al naar uit!
3. Mijn instelling is: als het hier goed gaat, lukt het duiken in het buitenland ook!

Tenslotte nog een laatste reden waarom ik leer duiken in Nederland. Het is behoorlijk spartaans, met weinig zicht, geen mooie vissen, een zware uitrusting en koud water. Maar men zegt niet voor niets dat als je in Nederland leert duiken, je overal kunt duiken. Ik ben totaal niet bang meer wanneer er onverwacht weinig zicht in het water is, of het water ineens koud blijkt te zijn. En hoe mooi gaan al die duiken zijn in prachtig tropisch water, na deze saaie donkere duiken met enkel af en toe een snoek.