user
ဒီနေ့ကာလ မြန်မာနိုင်ငံကတနေ့တာအကြောင်း ဆောင်းပါရေးပါ


assistant
“အမေ ... သား အလုပ်သွားတော့မယ်” ဆိုပြီး ဆိုင်ကယ် စုတ်လေးကို မောင်း၍ ကျွန်တော် ထွက်သွားလိုက်သည်။ 
တကယ်တော့ 
ဒီနေ့ ပန်းရန်အလုပ် နားထားသည်။ နားတယ် ဆိုတာကလည်း ကိုယ့်အနေနဲ့ ဒီကာလ ဘာမှမလှူနိုင် တရက်လုပ် တရက်စားထက်တော့ ပိုသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ 
ပန်းရန်သာမက၊ ဂဟေ ဆော်တာလေး ဘာလေးပါ တတ်သဖြင့် နေ့စားဆိုသော်လည်း တရက်တသောင်း သောင်းငါးထောင် ရသလို၊ အဆင်ပြေရင်ပြေသလို ဆရာသမားက ပိုပေးသေးသည်။
ပြီးတော့
သူတို့မှာ အမေနဲ့သား ဒီနှစ်ယောက်တည်း ရှိတာမို့ ကြပ်တည်းပါတယ် ဆိုတာလောက်ထိတော့ မဖြစ်။
သူနဲ့အတူ ဘဝတူတွေ
ခုမှ ရရာလုပ်ရင်း နေ့သားတွေ (၅၀၀၀) လောက်ရ၊ အလွန်ဆုံး (၈၀၀၀) လောက်နဲ့ မိသားစုများနေတဲ့ သူတွေထက် စာရင်တော့ သူ့တို့ အဆင်ပြေသည်။
သူ့အတွက် ကုန်စရာဆိုလို့ ဆိုင်ကယ်ဆီဖိုးရယ်၊ ကွမ်းကြိုက်သော သူ့အတွက် ကွမ်းဖိုးလောက်သာ
ကွမ်းဖိုးဆိုသော်လည်း ဆိုင်က ဝယ်စားမျိုး မဟုတ်
ကွမ်းသီး၊ ကွမ်းလေး လွယ်အိတ်လေးထဲထည့်ပြီး တမြုံမြုံ့ ဝါးရုံလောက်သာ
ဒါ့ကြောင့် 
အပိုအလျှံ မဟုတ်သော်ငြား အလုပ်ကိုတော့ တစ်ပတ် (၁) ရက်လောက် နားသည်တော့ အကြောင်းမဟုတ်။
တကယ်တော့ နားထားတာ တစ်ပတ်မပြည့်သေး
သို့ပေမဲ့
မြို့ပေါ်မှ အလုပ်နဲ့ ပတ်သက်သော အိမ်ဆောက် ပစ္စည်းဆိုင်မှ သူ့ကိုလည်း ခင်နေတာကြောင့်
“သန်းဇော်... မနက်ဖြန် ဆန်နှင့်ဆီ စျေးလျှော့ရောင်းမယ်
မင်းက ပရဟိတ အလုပ်လေးတွေ လိုက်လုပ်ပေးနေတာ ဝါသနာပါတာရော အလုပ်လုပ်တာ သပ်ရပ်တော့ မနက်ဖြန် လာကူမလား
ငါတို့ မုန့်ဖိုးပေးပါ့မယ်”
“ဟာ ... မုန့်ဖိုးမလိုပါဘူးဗျာ
ခုလို ခေါ်တာပဲ ဝမ်းသာနေတာ
ကိုယ်မှ ဘာမှ မလှူနိုင်တာ
ကျွန်တော် လာလုပ်ပေးမယ်” ဆိုပြီး အလုပ်နားလိုက်တာ ဖြစ်သည်။
ကိုယ်တတ်နိုင်တာ လုပ်အား ဒါနပဲ ရှိတာလေ
အလုပ် တစ်ရက်နားလည်း အမေ အဆင်ပြေနိုင်သေးတာပဲ ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ပေါ့
မနက် (၁၀) နာရီ ဆီနဲ့ ဆန် တေမယ်ဆိုကတည်းက
အချို့ အာရုဏ်မတက်ခင်ကပင် လာတန်းစီတယ် ဆိုတာ သူမနက် အစောကြီး ထွက်လာလို့ မြင်မှ ယုံတော့သည်။
သူ မနက်အစောကြီး ရောက်တော့ပင် 
လူတန်းကြီးက မနည်းတော့
သူ့လည်း အထဲဝင် 
လုပ်စရာရှိတာလုပ်
အရှေ့က အဆင်ပြေပြေနဲ့ စနစ်တကျပေးနိုင်အောင် နောက်ကနေ ကူညီလုပ်ပေးနေရင်းမှ နောက်ဘက် တော်တော် ရောက်လာတော့ သူနှင့်အတူ လုပ်အားပေး ရောက်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းမှ
“ဟေ့ရောင် သန်းဇော်
ဟိုမှာ မင်းအမေ မို့လား” ဆိုတာကြောင့် သူသေချာ ကြည့်တော့
ဟုတ်ပ 
ကျွန်တော့ အမေ ဒေါ်သိန်းတင်မှ ဒေါ် သိန်းတင် စစ်စစ်
ထိုအသိနှင့်အတူ
ကျွန်တော့ တကိုယ်လုံး ရှက်တဲ့စိတ်နဲ့ ထူပူသွားသည်။
အမေက 
ကျွန်တော် အလုပ်သွားတယ်ပဲ ထင်ပုံရသည်။
မနက်က သူ စောစော ထွက်လာတုန်းက အမေရှိသေးသည်။ သူထွက်လာမှ အမေ ထွက်လာပုံရသည်။
ကျွန်တော် ဒီမှာ ရှိနေမယ်လို့ အမေ မထင် …
ထိ့နောက် ကျွန်တော်က
“အမေကတော့ လုပ်ပြီ
အသက်က ကြီးနေပါပြီ” ဆိုမှ ဆိုတဲ့ စကားနဲ့ ဖြေသာသလို ပြောရင်း ကျွန်တော် ထိုနေရာကနေ အမေ့ကို သွားဆွဲထုတ်ချင်သော စိတ်ကို ထိန်းရင်း စောင့်နေမိသည်။
အမေ့အလှည့်ရောက်ဖို့ (၂) ဦးလောက်သာ လိုတော့သည်။ ဒါပေမဲ့ အမေ ဆီ၊ ဆန် စျေးလျော့ ရောင်းနေသော နေရာကိုသာ ရောက်နေတာကြောင့် ထင်သည်။ကျွန်တော့်ကို မမြင်
ကျွန်တော်က
“အမေ …” လို့ ခပ်ကျယ်ကျယ် အော်ခေါ်လိုက်တော့ 
အမေ အံ့အားသင့်သလို ကြောင်ကြည့်နေသည်။
ပြီးတော့ 
အမေ့ မျက်နှာ ငယ်သလို၊ စိုးရိမ်ဟန် အပြစ်တစ်ခုခု လုပ်မိဟန်ကို ဒီ အမေ၊ ဒီသားသာရှိတာမို့ အလိုလို သဘောပေါက်လိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ အမေလို့ ခေါ်သံကြောင့် အလှူရှင် ဦးလေးက
“သန်းဇော်
မင်း အမေလား ….” ဆိုတော့
“ဟုတ်ကဲ့ဗျ”
“ဒါဆို အတော်ပဲ
မင်းပြန်ရင်တောင် ဆန်နဲ့ ဆီထည့်ပေးမလို့ ….” ဆိုတော့ ကျွန်တော် စိတ်မလုံစွာဖြင့်
“ဟာ
မဟုတ်တာ
ဒီလောက်ဆို လောက်ပါတယ်” 
“ရတယ်
အားမနာနဲ့ ဒီနေ့ တန်းစီသမျှလူ မရမရှိအောင် ရောင်းပေးမှာ” ဆိုတော့ သူမငြင်းသာခဲ့
တစ်ခါတည်း
“ဦးလေး
အမေလည်း တန်းစီရတာကြာပြီဆိုတော့
ကျွန်တော်လည်း အမေ့ ပြန်လိုက်ပို့ရင်းနဲ့ ပြန်အုံးမယ်ဗျ”
“ထမင်းစားပြီးမှ ပြန်လေ”
“ရတယ်ဗျ
ကျွန်တော် အိမ်ရောက်မှ အမေနဲ့ စားလိုက်မယ်” ဆိုပြီးနောက် 
ဆန် (-) ပြည်ကို ဆိုင်ကယ်ခွက တင်
ဆီ (၁) ပိဿာဗူးလေးကို အမေက ဆိုင်ကယ်နောက်က ပိုက်ထားသလို၊ လက်တစ်ဖက်က ကျွန်တော့ကို ဖက်ထားရင်း အိမ်ပြန်ရောက်သည်အထိ အမေနှင့် ကျွန်တော် စကား တစ်လုံးမှ မပြောဖြစ်ခဲ့ ….

မြို့အစွန်ရပ်ကွက်နှင့် လှည်းလမ်းသာ ခြားသော ရွာလေး
ပေ (၁၀၀) ပတ်လည်ဝန်းကျင်အကျယ်ရှိ ခြံလေးထဲ ခပ်ရဲ့ရဲ့
သွပ်မိုး
ဝါးထရံကာ အိမ်လေးဟာ သူတို့ သားအမိ နှစ်ယောက်တွက် နေရပြေနေတာပဲလေ
အိမ်ရောက်ရောက်ချင်း 
ရလာတဲ့ ဆန်အိတ်နဲ့ ဆီဗူးကို မီးဖိုချောင်ထဲချပြီးနောက် အခန်းမဟုတ်သော်လည်း အိမ်တွင်းခန်းအဖြစ် ထရံကာထားပြီး တစ်ဖက် ကန့်လန့်ကာကာထားသော အခန်းသို့ ဝင်မယ် ကြံရင်ပဲ အမေ့ဆီက တောင်းပန် တိုးလျှိုးသော အသံဖြင့်
“သား
အမေ တောင်းပန်တယ်နော်
သားအရှက်ရမိအောင် လုပ်မိလို့ …” ဆိုတဲ့ စကား ကျွန်တော် အမေ့ကို ပြန်မဖြေချင်
သို့ပေမဲ့
အမေက ကျွန်တော့ကို လူအုပ်ကြီးထဲ မရှိဆင်းရဲလို့ တိုးနေရသော ဘဝကို ရှက်နေတယ်လို့ ထင်ပုံရနေသဖြင့် သူ သက်ပြင်းချပြီးနောက် လွယ်ထားသော ကွမ်းလွယ်အိတ်လေးကို တိုင်မှာ ချိတ်လိုက်သည်။
ပြီးတော့
“ဟုတ်တယ် အမေ
အမေ့ကို အပြစ် မတင်ရက်ပေမယ့်
သားရှက်တယ်”
“မဟုတ်ပါဘူး သားရယ်
အမေ ဘာဝင်ငွေမှ မရှာနိုင်ဘူးလေ” ဆိုပြီး အားငယ် ဝမ်းနည်းရိပ်တွေနဲ့ အမေ့ဆီမှ
“ငါ့သားလေး ပင်ပန်းနေတာ မကြည့်ရက်လို့
အိမ်စရိတ်လေး ကာမိလို ကာမိငြား
အမေ သွားတိုးတာပါ
ငါ့သားလေး လောက်ငှအောင် မထားလို့မဟုတ်ပါဘူး” ဆိုပြီး မျက်ရည်မကျသော်လည်း ဝဲနေသော အမေ့ မျက်ဝန်းကို ကျွန်တော် လျစ်လျူမရှုနိုင်
ပြီးတော့
ကျွန်တော် ဘာကို ရှက်တယ် ဆိုတာ အမေ မသိ…
အမေ ထင်နေတာက
ဒီလိုဘဝတွေထဲ ပါနေတာ တစ်စုံတစ်ယောက်ထက် ပိုစွာ သိမှာ ရှက်မှာ
သိမ်ငယ်မှာ
ပြီးတော့
ဆီတွေ၊ ဆန်တွေ ဝေစဉ်က
“သန်းဇော်
ဒါ မင်းအမေလား” အမေးကို သူ့သားလေး ရှက်သွားလို့ ထင်တယ်
သူ့အတွက် ပေးတာတောင် ယူမလာခဲ့တာလို့ အမေ ထင်နေပုံရတယ်
ဒါ့ကြောင့်ပဲ
“အမေ
အမေက အမေ တန်းစီနေတာ သူများသိလို့ ရှက်နေတယ် ထင်နေတာလား
မဟုတ်ဘူး အမေ
သားဆင်းရဲတာလည်း မရှက်ဘူး
ကိုယ့်မရှိလို့ အောက်ကျို့ရမှာလည်း မရှက်ဘူး
ဒါပေမဲ့ အမေ
သား မရိုးသားတာတော့ ရှက်တယ် အမေ” ဆိုတော့ အမေ ကျွန်တော့ကို နားမလည် သလို ကြည့်နေသည်
ပြီးတော့
“ဘာမရိုးသားတာလဲ
အမေတို့ သူများ ပစ္စည်း ခိုးတာလည်း မဟုတ်ဘူး
ရောင်းပေးလို့ သွားတန်းစီတယ်
ဘာမရိုးသားလို့လဲ”
“အမေ
ဒီမိသားစုအတွက် တကယ် လို အပ်လာတဲ့ အခါ
အဲ့နေရာ အမေ့ကို သား မလွှတ်ဘူး
သားကိုယ်တိုင် သွား တန်းစီမှာ အမေ
သား ရှက်မှာလည်း မဟုတ်ဘူး
ဒါပေမဲ့ အမေ
ဒါ တန်ဆောင်တိုင် နိဗ္ဗာန်စျေးပွဲတော်လို အပျော်တိုးရတဲ့ အလှူမဟုတ်ဘူး
အယုတ်၊ အလတ်၊ အမြတ် မရွေး စတုဒိသာ ကျွေးတဲ့ ပွဲ မဟုတ်ဘူး အမေ
တကယ့်ကို ဒီကာလ ခက်ခဲလွန်းနေတဲ့
ကြပ်တည်း လွန်းနေတဲ့ မိသားစုတွေအတွက် ဖြစ်ပါစေလို့ ရောင်းပေးတာ
အမေ တွေးသလိုပါပဲ
အချို့လည်း နည်းနည်း သက်သာ နည်းလားဆိုပြီး
တိုးနေကြတာ
တစ်ယောက်ချင်း တစ်ယောက်ချင်းစီက 
တစ်ခါရပြီးလည်း 
နောက်ရချင်
နောက်ရချင်နဲ့ တိုးနေလိုက်ကြတာ တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ ဘဝတွေ ဘယ်လောက် လစ်ဟာ သွားပြီလဲ
ဒီနေ့ ရောင်းတဲ့ ဦးလေးက ရှိသမျှလူရပါစေ ရောင်းပေးပေမယ့်
မရောင်းနိုင်တဲ့
မပေးနိုင်တဲ့ ကန့်သတ်ချက်ရှိတဲ့ နေရာတွေ အတွက်
ကိုယ့်ထက် ခက်ခဲ ကြပ်တည်းနေသူတွေကို ဦးစားမပေးဘဲ ဘာမဟုတ်တဲ့ ဟာလေးမှာတောင် ကိုယ့်အတွက်တွေးပြီး တစ်ယောက်က နေရာယူရင်
တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ မိသားစု တစ်စု ရပိုင်ခွင့် ဆုံးရှုံး နေအုံးမှာပဲ
ကျွန်တော် ထင်တယ်
လှူတဲ့သူ၊ ရောင်းတဲ့သူရဲ့ အတွေးမှာကတည်းက ဘယ်လို လူတွေ အတွက်ဆိုတာ စာတန်းထိုးစရာ မလို အောင် သိပါတယ်
အဲ့ဒီ့ တိုးနေတဲ့ သူတွေထဲ
အချို့က ဆီတိုးနေတာ၊ ဆန်ဝေတာ ဆိုပြီး ပေါ်ပင်တွေ မြင်ရတယ်
ကျွန်တော် လမ်းထဲက ထွက်လာကတည်းက ဟိုဘက်က အဆင်ပြေနေတဲ့ သူတွေလည်း ဟေးလားဝါးလား ဆီဗူး ကိုယ်စီတွေနဲ့
ကျွန်တော်တို့ မချမ်းသာဘူး
လိုအပ်လား မေးရင် အမေ ပြောသလို လိုအပ်တယ်
ဒါပေမဲ့
သားတို့ဘဝ နေလို့ရသေးတယ်
ကိုယ့်ထက် ဆိုးတဲ့ သူတွေကို တစ်ဦးချင်းစီက ငဲ့မယ်ဆိုရင် ပေးတဲ့သူလည်း ရည်ရွယ်ချက် မြောက်သလို
တကယ်လိုအပ်သူတွေ လက်ထဲရောက်ပါတယ် အမေ
သားရှက်တယ် ဆိုတာ အလှူရှင်က လူအားလုံးကို မသိနိုင်ပေမဲ့
သားကိုယ်တိုင် အဲ့ဒီလူတွေထဲက ကိုယ့်နီးစပ်ရာ၊ ကိုယ်မျက်မှန်းတန်းမိနေတဲ့ သူတွေထဲက
ဘယ်သူတွေ အဆင်ပြေပြီး
ဘယ်သူတွေ အဆင်မပြေဘူး ဆိုတာ သိတယ် အမေ
အဲ့လို လူထဲ 
ဒီလောက်မခဲခဲဘဲ နေရာဝင်ယူနေတဲ့ သူတွေမြင်ရင် စေတနာလည်း ပျက်သလို
သူတို့အစား ရှက်တယ် အမေ
ခုလိုကာလမှာတောင်
ဘာမဟုတ်တဲ့ ကိုယ့်အတွက် သေးသေးလေးတွေတောင် ကိုယ့်ထက်ဆိုးနေတဲ့ ဘဝတွေ သိလျက်နဲ့ အခွင့်အရေး လက်တစ်ဆုံး နှိုက်ချင်နေတဲ့ စိတ်ကို အမေ
အဲ့တာဟာ မရိုးသားတာပဲ
အမေ
အမေ့ကို သားအရင်မြင်တာမဟုတ်ဘူး
သားနဲ့ လုပ်အားပေးနေတဲ့ သူငယ်ချင်းက မင်းအမေ မို့လားလို့ မေးမှ သားသိတာ
အဲ့အချိန် အမေမေးသလို
သား အရမ်းရှက်တယ်
ရှက်တယ်ဆိုတာ ဒီလိုတိုးနေလို့
ဒီလို ဘဝကို ရှက်တာ မဟုတ်ဘူး
ကျွန်တော်တို့ထက်ဆိုးတဲ့ ဘဝတွေအတွက် နေရာတစ်ခုကို ကျွန်တော်တို့ လုယူမိတာကိုရှက်တာ
အခွင့်အရေးသမား ထင်မှာကို ရှက်တာ
အမေ မမှားပါဘူး
ဒါပေမဲ့ အမေရာ
ကျွန်တော် ဒီနေ့ အလုပ်သွားရင် (၁၅၀၀၀) လောက်ရတယ်
အမေ့ဒီနေ့တိုးတဲ့ တစ်ဝက်စာရပါတယ်
ဒါပေမဲ့ သားအလုပ်ဖျက်ပြီး ကူပေးလိုက်တယ်
သား တို့ မလှူနိုင်ဘူး အမေ
ကိုယ့်အမြင်အရ 
ကိုယ့်လောဘအရ ကိုယ့်လိုအပ်တာမှန်ရင်တောင်
ကိုယ့်ထက်လိုအပ်နေတဲ့ ဘဝတွေအတွက် အဲ့နေရာကို မသွားခြင်းဟာ အလှူရှင်ကိုလည်း ကူညီရာရောက်သလို
ခံယူတတ်ရင် အမေ မိသားတစ်စုအတွက် လှူလိုက်တာပဲလေ
အမေ
သား ဆင်းရဲတာလည်း မရှက်ဘူး
မရှိတာကို မရှိဘူးလို့ ပြောရမှာလည်း မရှက်ဘူး
ဒါပေမဲ့
မရိုးသားတာကိုတော့ ရှက်တယ် အမေ
အမေပြောသလို သူတို့ လျော့ရောင်းလို့ သွားတယ်
အပင်ပန်းခံတန်းစီတယ်
ရိုးသားတယ် တွေးရင် အပြစ်လွတ်တယ်
ဒါပေမဲ့
သူတို့ ဘယ်သူ့ကို ပေးချင်တာလဲတွေး
ဒီလူတွေထဲ က ကိုယ့်ထက်ဆိုးတဲ့ ဘဝတွေ မြင်အောင် ကြည့်
နောက်ဆုံး လူဦးရေကန့်သတ်ချက်နဲ့ ရောင်းတဲ့ နေရာတွေ့ခဲ့ရင် ကိုယ်ရရင် မပြန်ဘဲ
ရောင်းတာ၊ လှူတာ ကုန်တဲ့ အထိ ကြည့်ပေးပါ
ကိုယ်တစ်နေရာ ယူလိုက်လို့ ရသင့်တဲ့လူ မရဘဲ ဘယ်နှယောက် တန်းစီပြီး လက်ဗလာနဲ့ ပြန်သွားရလဲလို့ တစ်ခါလောက် ကြည့်ဖြစ်အောင် ကြည့်ပေးပါ
ကတ်သီးကတ်သတ်နဲ့
“လိုချင်ရင် စောလာလေ
ဝီရိယရှိရမယ်အထိ မတွေးပါနဲ့
အဲ့လိုတွေးရင်လည်း 
တကယ်လိုအပ်နေတဲ့ ဘဝတူတွေ အချင်းချင်းပဲ တရားစွာ တွေးပါစေ အမေ
အမေ
ကျွန်တော်တို့ ဒီကာလ လိုအပ်နေပေမယ့် အဆင်ပြေနေပါသေးတယ်
သားရိုးသားချင်တယ် အမေ
ဒါ့ကြောင့် အမေရယ်နော်…” ဆိုတဲ့ နောင်မလုပ်ပါနဲ့လို့ အဓိပ္ပါယ်ပါသော အသံနှင့်အတူ နှုတ်က ထွက်မလာသော်လည်း ကျွန်တော့ မျက်ဝန်းက ပြောသော နောက်ဆက်တွဲ စကားများကို အမေ နားလည်လိမ့်မည် ထင်သည်
ထို့အတူ
အမေ့လိုပဲ 
တစ်ဦးတစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း နားလည်မည်ဆိုပါက …

ဆြာချစ်
(၂၀၂၃ စက်တင်ဘာ ၂၆)