user
வினா:
தமிழ்நாட்டின் இலக்கிய பாரம்பரியம் எந்த வகையில் சிறப்பு வாய்ந்தது?


assistant
விடை:
தமிழ்நாட்டின் இலக்கிய பாரம்பரியம் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது. தமிழ்நாட்டில் பல பழமையான இலக்கியங்கள் உள்ளன. தமிழ்நாட்டின் இலக்கியங்கள் தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை முறை, பண்பாடு, சமூகம், அரசியல் ஆகியவற்றை பிரதிபலிக்கின்றன. தமிழ்நாட்டின் இலக்கியங்கள் உலகெங்கிலும் படிக்கப்பட்டு வருகின்றன.
தமிழ் இலக்கியம் கற்பித்தல் குறித்தும், கற்ற முறை குறித்தும் நமது பாரம்பரிய இலக்கிய நூல்களில் குறிப்புகள் இல்லை. சங்க இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படும் ‘மன்றம்’ என்ற அமைப்பு கல்வி கற்பிக்கும் இடமாகவும் விளங்கியுள்ளமையைக் குறுந்தொகைச் செய்யுளொன்று  சுட்டுகிறது.
தமிழ் இலக்கிய வரலாறு 2000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான செழுமையான இலக்கிய பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. தொல்காப்பியம், இலக்கணம் பற்றிய ஒரு படைப்பாகும், இது சங்க காலத்திலிருந்து மிக முக்கியமான இலக்கியப் படைப்பாகும்.

தமிழ் இலக்கிய வரலாறு 2000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான நீண்ட மற்றும் வளமான இலக்கிய பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது. தற்போதுள்ள மிகப் பழமையான படைப்புகள் இன்னும் நீண்ட கால பரிணாம வளர்ச்சியைக் குறிக்கின்றன. தமிழ் இலக்கியத்தின் வரலாறு தமிழ் தேசத்தின் சமூக, கலாச்சார மற்றும் அரசியல் வரலாற்றின் தாக்கத்தால் பாதிக்கப்படுகிறது. கி.மு 2 ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய சங்க இலக்கியம், போர், காதல், சமூக மற்றும் ஒழுக்க விழுமியங்கள், மதம் மற்றும் வாழ்க்கையின் பிற அம்சங்கள் போன்ற பல்வேறு வகைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட பல கவிஞர்களின் தொகுப்புகளை உள்ளடக்கியது. பௌத்த, சமண மற்றும் இந்து அறிஞர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஆரம்ப கால இதிகாசங்கள் மற்றும் அறநெறி இலக்கியங்கள் விரைவில் பின்பற்றப்பட்டு கி.பி 5 ஆம் நூற்றாண்டு வரை நீடித்தன. கி.பி 6 முதல் 12 ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில், தமிழ் பக்தி கவிதைகளை எழுதிய ஆழ்வார்கள் (வைணவ முனிவர்கள்) மற்றும் நாயன்மார்கள் (சைவ முனிவர்கள்) ஆகியோரால் பெரும் பக்தி இயக்கம் தொடங்கப்பட்டது. பெரிய புராணம், கம்பராமாயணம் போன்ற தமிழ் இலக்கியச் செவ்வியல் நூல்களும் இக்காலத்திலேயே எழுதப்பட்டன. ஏகாதிபத்திய சோழ மற்றும் பாண்டிய பேரரசுகள் இதன் உன்னதமான ஆதரவாளர்களாக இருந்தன. இடைக்காலத்தின் பிற்பகுதியில், சில சிறந்த முஸ்லீம் மற்றும் ஐரோப்பிய அறிஞர்களும் தமிழ் இலக்கிய அரங்கில் நுழைந்தனர்.
19 ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், தமிழ் இலக்கியம் தத்துவ மற்றும் மத இயல்புடைய இலக்கியப் படைப்புகளுடன் புத்துயிர் பெற்றது. பொது மக்கள் இந்த படைப்புகளை புரிந்து கொண்டு ரசிக்கும் வகையில் இவை கட்டப்பட்டுள்ளன. சுப்பிரமணிய பாரதி நவீன தமிழ் இலக்கிய இயக்கத்தைத் தொடங்கினார், இறுதியில் மற்றவர்கள் அவற்றை பின்பற்றினர். கல்வியறிவு விகிதத்தை அதிகரிப்பதன் மூலம், தமிழ் உரைநடையின் நிலை மேம்பட்டது மற்றும் முதிர்ச்சியடைந்தது மற்றும் நாவல்கள் மற்றும் சிறுகதைகள் ஊடகத்தில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.

பண்டைய தமிழ் இலக்கியம்:

தமிழ் இலக்கியத்தின் பண்டைய வரலாற்றை, சங்க காலம், தீட்சை அல்லது நெறிமுறை இலக்கிய காலம் மற்றும் பழைய காவியங்களின் காலம் என 3 பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம். இவை விரிவாக கீழே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

சங்க காலம்:

சங்க இலக்கியம் ஏற்கனவே உள்ள சில ஆரம்ப கால தமிழ் இலக்கியங்களைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் ஆளுகை காதல், போர், துக்கம் மற்றும் வர்த்தகம் போன்ற பல்வேறு கருப்பொருள்களைக் கையாளுகிறது. ஆனால், அந்தக் கால இலக்கியங்களில் பெரும்பாலானவை அழிந்துவிட்டன. சங்க காலத்திலிருந்து தற்போது கிடைக்கும் இலக்கியப் படைப்புகள் இந்த தமிழ் பொற்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்ட ஒட்டுமொத்த தமிழ் இலக்கியத்தின் ஒரு சிறு பகுதியே. கிடைக்கக்கூடிய இலக்கியப் படைப்புகள் காலவரிசைப்படி 3 பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன, இதில் 8 தொகுப்புகள் மற்றும் 10 ஐதீகங்கள் அடங்கிய முக்கிய 18 தொகுப்புத் தொடர்கள் அடங்கும். 5 பெரிய காவியங்கள் மற்றும் தொல்காப்பியம், இலக்கணம், சொல்லாட்சி, ஒலியியல் மற்றும் கவிதையியல் பற்றிய ஒரு படைப்பு. சங்க காலம் தமிழ் மொழியின் பொற்காலமாக கருதப்படுகிறது. இக்காலத்தில் சேரர், சோழர், பாண்டியர்களால் தமிழ் நாடு ஆளப்பட்டது.

தொல்காப்பியம் என்பது தமிழ் இலக்கணம் பற்றிய ஒரு பாடநூலாகும், இது சொற்கள் மற்றும் வாக்கியங்களின் உள்ளுணர்வையும் தொடரியல்களையும் வழங்குகிறது. மேலும் இது விலங்குகள், வாழ்விடங்கள், தாவரங்கள் மற்றும் மனிதர்களின் வகைப்படுத்தல் மற்றும் மனித உணர்வுகள் மற்றும் தொடர்புகள் பற்றி தெளிவாக விவாதிக்கிறது. தமிழ் இலக்கியம் அகம் (அகநிலை) மற்றும் புறம் (புறநிலை) என வகைப்படுத்தப்பட்டது. எட்டுத்தொகைத் தொகுப்பின் குறுந்தொகை என்ற கவிதைத் தொகுப்பு, சங்க நிலப்பரப்பின் ஆரம்ப மேலாண்மையைக் காட்டுகிறது. அகநானூறு, பரிபாடல் ஆகிய பிற்காலப் படைப்புகளிலும் இவற்றைக் காணலாம். அகவல் மற்றும் கலிப்பா கவிதை வடிவங்கள் பெரும்பாலும் சங்க கால அறிஞர்கள் மற்றும் புலவர்களால் பயன்படுத்தப்பட்டன.

போதனையான அல்லது நெறிமுறை இலக்கிய காலம்
சங்க காலத்திற்குப் பிறகு 3 நூற்றாண்டுகளுக்குப் பிறகு தமிழ் இலக்கியத்தில் போதனை காலம் தொடங்கியது, இது சகாப்தத்தின் 2 முக்கிய மொழிகளான தமிழ் மற்றும் சமஸ்கிருதத்தின் பரஸ்பர ஒத்துழைப்புக்கு சாட்சியாக இருந்தது. இந்த 2 முக்கிய வட இந்திய மற்றும் தென்னிந்திய மொழிகளுக்கு இடையில், மதம், தத்துவம் மற்றும் நெறிமுறைகள் தொடர்பான பல்வேறு கருத்துக்கள் மற்றும் சொற்கள் பரஸ்பரம் கடன் வாங்கப்பட்டு வர்த்தகம் செய்யப்பட்டன. 300 சி.இ காலத்தில், முக்கியமாக பௌத்தர்களாக இருந்த களப்பிரர்கள் தமிழ் நாட்டில் பெரிதும் செல்வாக்கு செலுத்தினர். இந்த சகாப்தத்தில் ஏராளமான பௌத்த அறிஞர்கள் மற்றும் எழுத்தாளர்கள் தோன்றி பரிணமித்தனர். மேலும், பௌத்தமும் சமணமும் இப்பகுதியிலும் முழு நாட்டிலும் விரைவான வளர்ச்சியைக் கண்டன. இந்த அறிஞர்கள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் தங்கள் மதத்தில் உள்ள துறவி நம்பிக்கைகளை தங்கள் படைப்புகளில் பிரதிபலித்தனர், நெறிமுறைகள் மற்றும் ஒழுக்கத்தின் அடிப்படையில் இலக்கியங்களை உருவாக்கினர். பல பௌத்த மற்றும் ஜைனக் கவிஞர்கள் அகராதி மற்றும் இலக்கணத்தை உள்ளடக்கிய இத்தகைய உபதேச இலக்கியப் படைப்புகளின் தயாரிப்பில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்கினர். இந்த காலகட்டத்தில், மைனர் 18 தொகுப்பு உருவாக்கப்பட்டது.

திருவள்ளுவரின் திருக்குறள் இந்தக் காலக்கட்டத்தில் உள்ள நெறிமுறை இலக்கியங்களில் மிகவும் புகழ்பெற்றது. நெறிமுறைகள், அரசியல் மற்றும் அன்பின் அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய கையேடாகும். புத்தகத்தில் 1,330 குறள்கள் உள்ளன, அவை ஒவ்வொன்றும் 10 குறள்கள் கொண்ட அத்தியாயங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆரம்ப 38 நெறிமுறைகள், அடுத்த 70 அரசியல் மற்றும் மீதமுள்ளவை காதல். நாலடியார், இனியவை நாற்பது, களவாலி மற்றும் இன்னா நாற்பது ஆகியவை தமிழ் இலக்கியத்தின் போதனையான காலத்திலிருந்து நன்கு அறியப்பட்ட பிற இலக்கியப் படைப்புகள். நாலடியார் மற்றும் பழமொழி நானூறு, பிரபலமான சமண நூல்கள், 400 கவிதைகளை உள்ளடக்கியது மற்றும் ஒவ்வொரு கவிதையும் விளக்கப்பட்ட கதைகளுடன் ஒரு பழமொழியை மேற்கோள் காட்டுகின்றன.