user
தமிழ்விடு தூது நூல் குறித்து  விளக்கம் தருக.


assistant
தமிழ்விடு தூது
தூது என்பது 96 வகை சிற்றிலக்கியங்களுள் ஒன்று.

தலைவன் மீது அன்பு கொண்ட தலைவி ஒருத்தி, தலைவனிடம் தூது அனுப்பி மாலை வாங்கி வருமாறு அன்னம் முதலிய 10 பொருள்களில் ஏதேனும் ஒன்றினை தூது அனுப்புவது தூது இலக்கியம் ஆகும்.

தூது இலக்கிய வகையை சார்ந்தது தமிழ்விடு தூது.

தமிழ்விடு தூது மதுரையில் கோவில்கொண்டிருக்கும் சொக்கநாதர் மீது காதல்கொண்ட பெண் ஒருத்தி, தன் காதலை கூறிவருமாறு தமிழ் மொழியைத் தூதுவிடுவதாக அமைந்துள்ளது.

இந்த நூலில் தூது பெறுவோர் கடவுள். அதாவது சோமசுந்தரக் கடவுள்.

தூது விடுவோர் ஒரு பெண்

தூது செல்லும் பொருள் தமிழ்மொழி.

தமிழ்விடு தூது என்பது கலிவெண்பா வடிவில் எழுதப்பட்டது ஆகும்.

இது வாயில் இலக்கியம், சந்து இலக்கியம் என்று வேறு பெயர்களாலும் அழைக்கப்படுகிறது.

அமைப்பு
இரண்டு இரண்டு பூக்களை வைத்து தொடுக்கப்படும் மாலை கண்ணி.

அதே போல் இரண்டு இரண்டு அடிகளை வைத்து தொடுக்கப்படும் செய்யுள் கண்ணி ஆகும்.

தமிழ் விடு தூது நூல் 268 கண்ணிகளைக் கொண்டுள்ளது.

பதிப்பு :
1930-ல் உ.வே.சா. தமிழ்விடு தூது நூலை முதன் முதலாக பதிப்பித்தார்.

நூல் கூறும் பொருள்கள்
தூது செல்லும் தமிழ் மொழியின் பெருமைகளைக் கூறுதல்.

பிற பொருட்களைத் தூதாக அனுப்பாமைக்குரிய காரணங்களைத் தலைவி தூதுப் பொருளிடம் கூறுதல்.

தூது பெறும் தலைவன் ஆகிய சோமசுந்தரக் கடவுளைப் புகழ்ந்து கூறுதல்.

தலைவி தன் துன்பம் கூறுதல்.

தலைவி தமிழிடம் தன் தூதுச் செய்தியைக் கூறித் தூது வேண்டுதல்,என்ற பகுதிகளைக் கொண்டு திகழ்கின்றது தமிழ்விடு தூது.

தமிழ் மொழியின் பெருமைகள்
எண், பெயர், முறை, பிறப்பு, உருவம், மாத்திரை, முதல்நிலை, இடைநிலை, ஈற்றுநிலை, போலி, பதம், புணர்ச்சி என்ற 12 பருவங்களை உடையது. அறம், பொருள், இன்பம் என்ற மூன்று பாலும் உடையது.

பிள்ளைத் தமிழ் நூலுக்குரிய பத்துப் பருவங்களை கொண்டது.

இயற்சொல், திரிசொல், திசைச்சொல், வடசொல் ஆகிய செய்யுள் ஈட்டச்சொற்கள் நான்கும்; பெயர், வினை, இடை, உரி ஆகிய செந்தமிழ்ச் சொற்கள் நான்கும்; அகத்திணைகள் ஏழும்; புறத்திணைகள் ஏழும்; எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை, பா, பாவினம் என்ற எட்டும்; அணிகள் முப்பத்தைந்தும் கொண்ட மிக்க அழகுடையதாய் உள்ளது.

செப்பல் பண், அகவல் பண், துள்ளல் பண், தூங்கல் பண் ஆகிய பண்கள் உள்ளன.

ஐந்து வகை இசைக் கருவிகள் வெளியிடும் 103 பண்கள் உள்ளன.

வீரம், அச்சம், இழிப்பு, வியப்பு, காமம், அவலம், நகை, நடுவுநிலை, உருத்திரம் ஆகிய ஒன்பது சுவைகளைப் பெற்றுள்ளது.

பெரும் காப்பிய இலக்கியத்திற்குரிய 18 வர்ணனைகளைக் கொண்டுள்ளது.

தமிழ்மொழி தன் எல்லையாக மேல் கடல், கீழ்க்கடல், குமரி ஆறு, திருவேங்கடம் ஆகியவற்றைக் கொண்டது போன்றவற்றோடு இன்னும் பலவும் தமிழ்மொழியின் சிறப்புகளாக இந்நூலில் கூறப்படுகின்றன.

தலைவி தமிழைப் புகழ்கிறாள்:
தூது அனுப்புவோர் தூதுப் பொருளிடம் அதன் பெருமைகளை கூறித் தூது செல்ல வேண்டுவதை, எல்லாத் தூது நூல்களிலும் காணலாம்.

இந்த நூலில் தலைவி, தூது பொருளான தமிழை பல்வேறு பெருமைகளுடன் புகழ்ந்து கூறுகிறாள்.

சிவபெருமான், தடாதகைப் பிராட்டியார், விநாயகர், முருகன், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர், தொல்காப்பியர், மாணிக்கவாசகர், திருமூலர், கபிலர், பரணர், நக்கீரர், போன்ற கல்வி வடிவில் எல்லாருமாக நீ இருக்கின்றாய். ஆகவே, உன்னைக் கண்டு, உன் பொன் போன்ற அடிகளைப் புகல் இடமாகக் கொண்டு போற்றுகின்றேன் என்று தமிழை புகழ்கின்றாள்.

சிந்தாமணியாய் உள்ள உன்னைச் சிந்து என்று கூறிய நாக்கு சிந்தும். (சிந்தாமணி = ஐம்பெருங்காப்பியங்களுள் ஒன்று. சிந்து = சிற்றிலக்கிய வகைகளுள் ஒன்று.) உலகில் வெண்மை, செம்மை, கருமை, பொன்மை, பசுமை என்ற 5 நிறங்கள் உண்டு. ஆனால் உனக்கு நூறு (பா) வண்ணங்கள் உண்டு.

கைப்பு, புளிப்பு, துவர்ப்பு, உவர்ப்பு, கார்ப்பு, இனிப்பு என்ற ஆறுவகைச் சுவைகள் (ரசம்) உண்டு. ஆனால் உனக்கு வீரம், அச்சம், இழிப்பு, வியப்பு, காமம், அவலம், நகை, நடுவுநிலை, உருத்திரம் என்ற 9 வகைச் சுவைகள் உண்டு.

அறத்துப்பால், பொருட்பால், இன்பத்துப்பால் என்ற மூன்று பால்களுடன் ஆண்பால், பெண்பால் சேர்த்து உனக்கு ஐந்துப்பால் உண்டு என்று புகழ்கின்றாள்.

இறைவனைப் பற்றி
திரு ஆலவாய் என்ற இடத்தில் இருக்கும் செல்வர்

தேவியாகிய உமை அம்மையின் ஓர் பாகத்தில் தழைத்து மகிழ்ந்தவர்

எட்டுத் தெய்வ யானைகள் சுமக்கும் விமானத்தைக் கொண்ட கோயிலில் எழுந்தருளியுள்ளவர்

இந்திரன் வந்து வணங்கும்படி கடம்ப வனத்தில் வாழ்பவன் என இறைவனை பற்றி கூறுவதுடன் திருவிளையாடல் புராணம் கூறும் பல நிகழ்ச்சிகளும் இந்தூலில் கூறப்படுகின்றன.

தமிழ்விடு தூது சிறப்பு;
தமிழின் பெருமையை பாட கவிஞர்கள் கையாளும் உத்திகள் பற்பல.

கவிதை அதற்கு ஒரு கருவி, கிளி, அன்னம், விரலி, பணம், தந்தி என்று பல தூதுு வாயில்களை அறிந்துள்ளோம்.

ஆனால் தமிழையே தூதுப் பொருளாக்கி உள்ளது தமிழ்விடு தூது.

தமிழின் இனிமை,இலக்கிய வளம், சுவை,அழகு, திறன், தகுதி, ஆகியவற்றைை இச்சிற்றிலக்கியத்தில் தெளிவாக விளக்கியுள்ளது.

மேற்கோள்1:
மதுரைக்கு செல்லும் வழிகளைக் கூறி இறைவன் இருக்கும் கோவிலைச் சென்றடைந்தவுடன் தூது உரைக்கும் முறைமையை தமிழ்மொழியிடம் தலைவி கூறும் நயமான பாடல்:

காலைத்திருஅனந்தல் முன்னாகச் சேவிக்கும் காலத்து

உருஅனந்த தேவர் உடனே - மருவிஎதிர்

போற்றுவாய் நீயும் புரோகிதரை முன்அனுப்பித்

தோற்றரவு செய்து துதித்ததன்பின் - ஆற்றல்

அரிய சிவாகமத்தோர் ஆதிசைவர் தம்பால்

உரிய படையா ஒதுங்கி - அருமையுடன்

மூவர் கவியே முதல்ஆம் கவிஐந்தும்

மூவர்ஆய் நின்றார்தம் முன்ஓதி

விளக்கம்1:
காலையில் பள்ளி எழுச்சியில் இறைவனின் முன் அழகு உடைய தேவர்கள் வணங்குவர்.

அவர்களுடன் சேர்ந்து நீயும் போற்றி வணங்க வேண்டும்.

வேத ஆகமங்களை ஓதுவோரை முன்னே அனுப்பிப் பின் நீ தோன்றி வணங்க வேண்டும்.

அரிய ஆற்றல் உடைய ஆதி சைவர்களிடம் உரிய பொருட்களைச் சேர்ப்பிக்க வேண்டும்.

திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர் ஆகிய மூவரின் தேவாரங்களையும், திருவாசகம், திருவிசைப்பா, திருப்பல்லாண்டு, பெரியபுராணம் ஆகிய ஐந்து கவிகளையும் பாட வேண்டும்.

பின் செய்தியைக் கூறவேண்டும் என தமிழ்மொழியிடம் தலைவி உரைக்கிறாள்.

மேற்கோள்2:
மதுரைச் சொக்கநாதர் மீது காதல் கொண்ட ஒரு பெண், அவரிடம் தன் காதல் நோயைக் கூறி வருமாறு தமிழ்மொழியைத் தூது விடுக்கின்றாள். அதனால் தமிழைப் போற்றுகின்றாள்.

1. “சீர்கொண்ட கூடல் சிவராச தானி புரந்து

ஏர் கொண்ட சங்கத்து இருந்தோரும் - போர்கொண்டு"

விளக்கம்:

சிறப்பைக் கொண்ட கூடலாகிய மதுரை என்னும் சைவ சமயத் தலைநகரைப் பாதுகாத்து அழகைக் கொண்ட தமிழ்ச் சங்கத்தின்கண் புலவராக இருந்தவராகிய சோமசுந்தரக் கடவுளும்,

2. "இசையும் தமிழரசு என்று ஏத்தெடுப்பத் திக்கு

விசையம் செலுத்திய மின்னும் - நசையுறவே”

விளக்கம்:
போரில் விருப்பங்கொண்டு தமிழரசி என்று வணங்கத்தக்க எண்திசைகளிலும் பயணம் புரிந்த மீனாட்சியும்.

3. “செய்ய சிவஞானத்திரள் ஏட்டில் ஓரேடு

கையில் எடுத்த கணபதியும் - மெய்யருளால்”

விளக்கம்:

விருப்பம் அடையவே அழகிய திரண்டசிவஞான ஏடுகளுள் ஓர்ஏடு கையில் எடுத்த கணபதியும்,
4.“கூடல் புரந்து ஒருகால் கூடற்புலவர் எதிர்

பாடல் அறிவித்த படைவேளும் - வீடு அகலா”

விளக்கம்:

மெய்ஞ்ஞான அருளுடன் மதுரையைப் பாதுகாத்து ஒரு காலத்தில் மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கப் புலவர்கள் எதிரில் பாடலை உணர்த்திய வேற்படைகொண்ட முருகனும்,

5. “மன்னும் மூவாண்டில் வடகலையும் தென்கலையும்

அன்னை முலைப்பாலில் அறிந்தோரும் - முன்னரே”

விளக்கம்:

வீட்டை விட்டுச் செல்ல முடியாத நிலை பெற்ற மூன்றாம் அகவையிலேயே வடமொழிக்கலைகளும் தென்மொழிக் கலைகளும் உமாதேவியாகிய தாயின் முலைப் பால் உண்டு அறிந்தவராகிய திருஞானசம்பந்தரும்,

6.“மூன்று வழியார் முன்முதலையுண்ட பிள்ளையைப்பின்

ஈன்றுதரச் சொல்லின் இசைத்தோரும் - தோன்று அயன்மால் “

விளக்கம்:

முன்னரே முதலை உண்ட பிள்ளையை மூன்று வழிகளைக் கொண்ட சிவபெருமான் முன்னர் மீண்டு பெற்றுத் தருமாறு தமிழ்ச் சொற்களைக் கொண்டு இசைபாடிய சுந்தரரும்,

7. “தேடி முடியா அடியைத் தேடாதே நல்லூரில்

பாடி முடியாப் படைத்தோரும் -நாடிமுடி”

விளக்கம்:

பிறப்பாகிய தோற்றம் கொள்கின்ற பிரமனும் திருமாலும் தேடிக் காணமுடியாத சிவபெருமானின் திருவடிகளைத் தேடாமலே திருநல்லூரில் தேவாரம் பாடித் தம் தலையில் முடியாகப் படைக்கப் பெற்றவருமாகிய அப்பர் எனப்படும் திருநாவுக்கரசரும்,

8. “மட்டோலைப் பூவனையார் வார்ந்து ஓலை சேர்த்து

பட்டோலை கொள்ளப் பகர்ந்தோரும் - முட்டாதே"

விளக்கம்:

தேன் பொருந்திய தாழம்பூவை அணியாதவராகிய சிவபெருமானும் விரும்பி ஓலைகளை வாரி, தம் அட்டவணையில், எடுத்துக் கொள்ளும்பான்மையில் திருக்கோவையாரையும் திருவாசகத்தையும் பாடியருளிய மாணிக்கவாசகரும்,

9. “ஒல்காப் பெருந்தமிழ் மூன்று ஓதியருள் மாமுனியும்

தொல்காப்பியம் மொழிந்த தொல்முனியும் - மல்காச் சொல்”

விளக்கம்:

முடிவற்றதேயாகிய குறையாத பெருமைக்குரிய சொல் (இயல், இசை, நாடகம் என்னும்) முத்தமிழை ஓதிய மாமுனியாகிய அகத்தியரும். தொல்காப்பியம் உரைத்தருளிய தொல்முனியாகிய தொல்காப்பியரும்,

10. “பாத்திரம் கொண்ட பதிபால் பாய் பசுவைப் பன்னிரண்டு

சூத்திரம் கொண்டே பிணித்த தூயோரும் - நேத்திரமாம்”

விளக்கம்:

பாடல்வலிமையைக் கொண்டே - தம் மீது சிவஞானபோதத்தின் பன்னிரண்டு நூற்பாக்களைக் கொண்டே சிவபெருமான்மீது பாயும் பசுவாகிய உயிர்களைக் கட்டிய தூயோராகிய மெய்கண்ட தேவரும்.

11. “தீதில் கவிதைத் திருமாளிகைத் தேவர்

ஆதி முனிவர் அனைவோரும் - சாதி உறும்”

விளக்கம்:

கண்களாகும் தீமையில்லாக் கவிதைகளைக் கொண்ட திருவிசைப்பா இயற்றிய திருமாளிகைத் தேவர் முதலிய ஒன்பது முனிவர்களும்,

12. “தந்திரத்தினால் ஒழியாச் சார்வினையைச் சாற்றுதிரு

மந்திரத்தினால் ஒழித்த வல்லோரும் - செந்தமிழில்”

விளக்கம்:

சாதி, புரியும் கிரியைகள் ஆகியவற்றால் ஒழிக்க முடியாத வந்தடைகின்ற வினைகளைச் சொல்லுகின்ற திருமந்திரத்தால் நீக்கிய வல்லவராகிய திருமூலரும்,

13. “பொய்யடிமை இல்லாப் புலவர் என்று நாவலர்சொல்

மெய்யடிமைச் சங்கத்து மேலோரும் - ஐயடிகள்”

விளக்கம்:

செந்தமிழில் பொய்யடிமை இல்லாப் புலவர்கள் என்று நாவலர்கள் புகழ்ந்து சொல்கின்ற வாய்மைக்கு அடிமைகளாகிய சங்கப் புலவர்களாகிய மேன்மையானவர்களும்.

14. “காடவரும் செஞ்சொற் கழறிற்றறிவாரும்

பாடஅரும் தெய்வமொழிப் பாவலரும் - நாடஅரும்”

விளக்கம்:

ஐயடிகள் காடவர்கோனும் செம்மையான சொல்லைக் கொண்ட கழறிற்றறிவராகிய சேரமான் பெருமாள் நாயனாரும் பாட அருமையான தெய்வ மொழியாகிய திருக்குறளை இயற்றிய பாவலரான திருவள்ளுவரும்,

குறிப்பு:

ஐயடிகள் காடவர்கோன் க்ஷேத்திரத்திருவெண்பா இயற்றியவர்.

கழறிற்றறிவார் பாடியவை: திருக்கைலாய ஞானவுலா, பொன்வண்ணத்தந்தாதி, திருவாரூர் மும்மணிக் கோவை

15. “கல்லாதார் சிங்கமெனக் கல்வி கேள்விக்கு உரியர்

எல்லாரும் நீயாய் இருந்தமையால் - சொல் ஆரும்”

விளக்கம்:

கல்வியறிவிற்கும் கேள்வியறிவிற்கும் உரிய அனைவருமாகி நீ இருந்தமையால் கல்லாதவர்கள் (உன்னைச்) சிங்கமெனவும்.

16. “என்னடிகளே உன்னைக்கண்டு ஏத்தின் இடர் தீருமென்றுஉன்

பொன்னடிகளே புகலாப் போற்றினேன் - பன்னியமென்”

விளக்கம்:

சொற்கள் நிறைந்த என்செய்யுள் அடிகளே (தமிழாகிய) உன்னைக் கண்டு வணங்கினால், துன்பம் நீங்கும் என்று உன் அழகிய அடிகளையே புகலிடமாகக் கொண்டு போற்றினேன்.