Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Sistem adat punika ngatur babagan silsilah, warisan, peran gender, lan kehidupan sosial adhedhasar garis ibu (matrilineal)
Sistem nagari minangka unit pemerintahan lokal dipunkelola déning pemuka adat kados penghulu, ninik mamak, imam, lan dubalang
Nalika ajaran Kaum Padri mlebet Minangkêbo kanthi semangat puritan lan larangan tumrap tradisi lokal, Kaum Adat nganggep punika minangka ancaman dhateng budaya lan tatanan sosial warisan leluhur
Kaum Adat lajeng nglawan dominasi Kaum Padri ing nagari-nagari, saha mbela kabudayan tradisional kados warisan, pesta adat, lan struktur sosial matrilineal
Peran Kaum Adat ing Perang Padri
Nalika Kaum Padri nindakaké reformasi kanthi cara kekerasan lan pemaksaan hukum agama, Kaum Adat nyobi mbela tradhisi lokal lan hak-hak masyarakat adat
Ing pirang-pirang nagari, Kaum Adat dipunusir, adat dipunlarang, lan penghulu dipunkanti kaliyan tokoh-tokoh agami
Kahanan punika nuwuhaké perlawanan bersenjata saking Kaum Adat dhumateng dominasi Kaum Padri
Ing tahap kapisan Perang Padri, Kaum Adat dados pihak ingkang bentrok langsung kaliyan Kaum Padri
Nalika Kaum Adat krasa boten saged nglawan piyambakan, lajeng dipunparingi alternatif nyuwun pitulungan dhateng pamaréntah Indhiya Nèderlan
Walanda mlebet lan damel perjanjian kaliyan Kaum Adat, saha paring perlindungan militèr
Satemenipun, keterlibatan Walanda ing konflik punika ndadosaké transisi perlawanan, saking perang antarkelompok lokal dados perang nglawan penjajah
Sanajan boten gadhah struktur pimpinan sentral kados Kaum Padri, Kaum Adat gadhah tokoh-tokoh lokal ingkang nuntun masyarakat dhumateng pangayoman tradisi
Penghulu-penghulu nagari minangka tokoh kunci
Salah satunggaling tokoh adat wigati ingkang misuwur ing literatur sajarah inggih punika Datuk Bandaro saking wilayah Agam, ingkang dipunsebat nyobi mediasi konflik antawis adat lan agama sadèrèng Walanda mlebet
Kaum Adat ugi ndhukung konsèp musyawarah lan mufakat, lan mratelakaké bilih adat lan agama saged urip bareng, nanging tanpa pemaksan saking satunggal pihak
Gagasan punika dados dasar kompromi sawise perang rampung
Hubungan Kaum Adat kaliyan Islam sawisé Perang Padri
Sawisé Perang Padri rampung ing taun 1837, masyarakat Minangkabau ngalami masa rekonsiliasi antar golongan, utaminipun antawisipun Kaum Adat lan Kaum Padri
Sanajan perang kasil dipunmenangaké déning pihak Walanda, nanging idheologi Kaum Padri boten musnah, lan nilai-nilai agami Islam tetep urip ing bebrayan
Lelampahan rekonsiliasi punika nglairaké sintesis budaya ingkang kawujud ing falsafah adat basandi syarak, syarak basandi Kitabullah, ingkang tegesipun adat Minangkabau adhedhasar ajaran Islam, lan ajaran Islam adhedhasar Kuran
Rumusan punika nambahaké keseimbangan antar nilai tradisional lan nilai spiritual, saéngga masyarakat saged urip rukun antawisipun prinsip budaya lan ajaran agami
Saking punika, Islam dados bagian penting saking identitas Minangkabau, nanging kanthi pangakuan dhumateng struktur sosial adat lan tradisi lokal
Hubungan antar ulama lan penghulu dados langkung harmonis, lan bebrayan Minang ndhèrèk kawujud minangka komunitas Islam ingkang unik, nggabungaké matrilinealisme kaliyan kesalehan agami.
Peran Kaum Adat ing Ngadhepi Kolonialisme lan Nasionalisme
Sawisé Perang Padri rampung, Kaum Adat dados sekutu strategis pamaréntah Indhiya Nèderlan, awit partisipasinipun ing medhot konflik kaliyan Kaum Padri
Walanda maringi pengaruh lan posisi administratif dhumateng para penghulu adat, sarta nggabungaké struktur adat minangka piranti kontrol politik ing tingkat nagari
Nanging, hubungan punika boten selawasé lestari kanthi damai
Nalika kolonialisme saya nyebar lan eksploitatif, kalebet kebijakan tanam paksa, pajeg, lan pangreksan sumber daya, kathah tokoh-tokoh Kaum Adat ingkang wiwit nolak dominasi kolonial
Amargi tiyang adat dumunung langsung ing masyarakat, para penghulu lan ninik mamak rumiyin nyakseni penderitaan rakyat, saéngga rasa perlawanan tumrap penjajahan saya mundhak
Ing awal abad kaping-20, Kaum Adat dados pangarep lembaga lokal, lan kathah saking tokoh adat ingkang mangayubagya gerakan nasionalisme
Sawetara tiyang adat aktif ing organisasi politik kados Sarekat Islam, Permi (Persatuan Muslimin Indonesia), lan PPKI (Panitya Picawisan Kamardikan Indhonésia), nggabungaké nilai adat kaliyan semangat nasional
Nalika pendhidhikan modhèren mlebet lan ide bab kamardikan saya sumebar, para pemuka adat saya wicaksana nuntun masyarakat ndhukung kamardikan
Nalika Masa Pendudukan Jepang lan Perang Kamardikan Indonésia, Kaum Adat ugi ndhukung gerakan rakyat, nyediakaké logistik, papan kanggo delik, lan dukungan moral dhumateng para pejuang
Sanajan sawetara tiyang adat gadhah posisi ing struktur administratif kolonial, kathah ugi ingkang milih dados pengayom rakyat lan penguat rasa kebangsaan
Peran punika ndadosaké Kaum Adat boten namung dados pelestari tradhisi, nanging ugi dados agen perubahan sosial-politik, ingkang nggabungaké nilai-nilai lokal kaliyan perjuangan nasional
Kalebet ing panggungan sajarah Indonésia, Kaum Adat kapratelak minangka salah satunggaling kekuatan sosial ingkang ndhukung konsistensi identitas budaya nalika ngadhepi tantangan penjajahan lan modernisasi
Warisan Budaya Kaum Adat ing Minangkabau Modern
Warisan Kaum Adat ing jaman modern tetep katingal cetha ing struktur sosial, upacara adat, arsitektur, lan filosofi urip masyarakat Minang
Sistem matrilineal, ingkang ngatur warisan adhedhasar garis ibu, taksih lestari lan dados ciri khas utama Minangkabau
Jabatan adat kados penghulu lan ninik mamak tetep dipuntengeri minangka penjaga tatanan sosial
Upacara-upacara adat kados batagak penghulu, malewakan gala, baralek, lan upacara mangaruak taksih dipunlaksanani kanthi tata cara turun-temurun
Arsitektur Omah Gadang minangka simbol status sosial lan budaya ugi kaleksanan dados warisan fisik ingkang ngandhut nilai filosofis
Kaum Adat ugi tetep melu dados bagéan penting ing urusan nagari
Sanajan struktur pamaréntahan modhèren sampun mlebet, nanging Lembaga Kerapatan Adat Nagari (KAN) taksih njangkepi peran ing babagan mediasi sosial, paugeran adat, lan palestaren budaya
Warisan Kaum Adat nyumbang dhumateng identitas kebangsaan Indonésia, kanthi mratelakaké bilih kearifan lokal saged urip bareng kaliyan modernitas lan agami.
Gréja Kristen Jawa Pakem Kertadadi Gréja Kristen Jawa (GKJ) Pakem Kertadadi (Carakan: ꦒꦿꦺꦗꦏꦿꦶꦱ꧀ꦠꦼꦤ꧀ꦗꦮꦥꦏꦼꦩ꧀ꦏꦼꦂꦠꦢꦢꦶ; basa Indhonésia: "Gereja Kristen Jawa Pakem Kertodadi") ya iku salah sawijining gréja Kristen kang papané ana ing Dalan Kaliurang km
18,5, Padhukuhan Kertadadi, Kalurahan Pakembinangun, Kapanéwon Pakem, Kabupatèn Sléman, Propinsi Dhaérah Istiméwa Ngayogyakarta
Gréja iki diayomi déning Gréja Kristen Jawa lan diyasa kanthi disengkuyung bebarengan para jemaat ing taun 1948/1949
Pandhita kapisan kang dijumenengaké ing gréja iki ya iku Reksa Subrata.
Kapanjèn Sanggrahan Berbah Kapanjèn Sanggrahan Berbah punika dedunung wonten ing dhusun Sanggrahan, Kalurahan Tegaltirto, Kecamatan Berbah, Sleman, Daerah Istimewa Yogyakarta
Wangunan punika kala semanten naté dipunginakaken kagem kantor Kecamatan Berbah
Taun 2011, wangunan punika dipunkosongaken ananging taksih dados darbèké Pamarentah Kecamatan Berbah
Wiwitanipun wewangunan Kapanjén punika dados papan kagem kèndel para pangiring jenazah ratu-ratu Keraton Kartasura lan Surakarta nalika badhe dipunsarèkaken wonten ing Imogiri
Tenaga manungsa taksih dipunginakaken kagem bekta jenazah ingkang dipunrewangi kaliyan kréta ingkang dipungèrèt jaran kala semanten
Ananging, amargi lelampahan ingkang tebih, para pangiring jenazah wau padha kèndel wonten Bangsal Palereman ing Prambanan lan ugi wonten ing Kapanjèn Berbah
Sasampunipun wonten stasiun Kalasan, jenazah para ratu boten dipunbekta kagem krèta jaran malih, ugi para pangiring boten kèndel wonten ing Kapanjèn Berbah lan Bangsal Palereman Prambanan
Pasaréan Pakubuwana X taun 1938 miturut: Pawarti Surakarta, ginakaken sepur saking Stasiun Jebres, dados papan kagem kèndel boten dipunprèlukaken
Wangunan Kapanjèn Sanggrahan Berbah punika wewangunan tilasan saking Walanda
Saking corak arsitekturipun, kinten-kinten wewangunan menika dipunadegaken sesarengan kaliyan Stasiun Kalasan taun 1929-1930
Kapanjèn Berbah punika dipunadegaken ngagem langgam Indis inggih punika campuran gaya Eropa kaliyan gaya tradhisional lokal
Cirinipun inggih punika tapak wewangunanipun wiyar, plangitanipun dhuwur, cendhéla lan lawangipun ageng ingkang awujud "louvre"/krepyak kaliyan vèntilasi ("bouvenlicht"), lan témbok ingkang kandel
Wewangunan punika taksih ginakaken komposisi ingkang asli, namung muwuhaken ing babagan cendhéla, kolom, payon, lan jrambah sarta plafon
Wewangunan Utama Kapanjèn inggih punika awujud plangitan limasan ingkang kacampur kaliyan plangitan kampung wonten ing wuwuhan senthong ing wingking sisih wetan
Tatanipun wewangunan kaperang saking ruang ingkang menga wonten ngajeng, senthong wonten tengah, lan senthong wonten wingking kagem gudhang, senthong rencang, pawon, lan padusan
Wewangunan Utama kaperang dados: 2
Pavilium inggih punika wewangunan kanthi plangitan kampung
Papanipun wonten sisih kilèn Wewangunan Utama
Sapunika, dipunagem kangge ruang arsip
Pavilium gadhah ukuran 3,80m x 8,50m
Ing wewengkon Kapanjèn Berbah punika wonten wewangunan enggal ing sisih ngajeng, wetan, lan wingking
Wangunan enggal punika gadhah kemungkinan bucalaken wangunan lawas, amargi wonten ing ngajeng Wangunan Kepanen wonten Pendhapa enggal menawi saking arsitekturipun boten sami kaliyan wangunan lawas
Sarat Wangunan Cagar Budaya
Wangunan Kapanjèn Sanggrahan Berbah punika saged dados Wangunan Cagar Budaya amargi wangunan punika tandha tekti bilih wewangunan punika dados papan kagem kèndel para pangiring jenazah ratu-ratu Kraton Kartasura lan Surakarta, wangunan punika makili mangsa khas tandhanipun saking arsitekturipun lan wujud konstruksi saking tradhisional lan Indis, tingkat kangge dipuncilakakaken dhuwur amargi wangunanipun sampun dangu boten wonten ingkang manggon, wangunan menika tilaran mangsa kala semanten ananging
menika tilaran mangsa kala semanten ananging taksih gadhahi yekti arsitektur lan konstruksi, lan wangunan menika gadhah gegayutanipun kaliyan sejarah Pamarentah Kabupaten Sleman.
Suku Osing Suku Osing
Suku Osing inggih punika suku asli Jawi Wetan leresipun ingkang mendiami laladan banyuwang
Suku puniki dipuntepang dados keturunan Krajan Blambangan
Kawontenan etnis Osing gadah kaitan kenceng kaliyan kekuwaosan majapahit
pasalipun , suku Osing kewujud ing akhir kekuwaosan majapahit
Kala krajan majapahit ngalami keruntuhan, penduduk kathah ngungsi dhateng sacacah papan
Pinten-pinten papan pengungsian puniku inggih punika redi Bromo, Blambangan, lan Bali
Ing tlatah Blambangan puniki lah suku osing kewujud
pramila , nami benten saking suku osing inggih punika wong blambangan utawi laros (lare osing)
Saben suku ingkang wonten ing indonesia malah donya, tamtu gadhah kekhasan piyambakan
mekaten ugi kaliyan suku Osing ing saking Banyuwangi.
Kantor Pulisi Séktor Berbah Kantor Polisi Sektor Berbah
sawijining Bangunan Cagar Budaya kang ana ing Sleman, Yogyakarta.
Bangunan iki wiwit dipigunakaké wiwit taun 1957 lan saiki isih nglayani minangka kantor polisi sektor (Polsek) lan dadi saksi bisu perkembangan sejarah lokal ing jaman Kolonial nganti pascakemerdekaan Kantor Pulisi Séktor Berbah, kang ana ing Sleman, Yogyakarta, jebul nduweni sejarah kang dawa
Bangunan iki sawijining bangunan cagar budaya ing Kabupatèn Sleman, Daerah Istimewa Yogyakarta
Lokasiné ana ing Dusun Teguhan,Kalurahan Kalitirto, Kapanéwon Berbah
Bangunan iki minangka salah siji tinggalan kolonial Walanda lan saiki isih digunakaké minangka kantor pulisi sektor Berbah
Kantor iki wis ditetepaké minangka Bangunan Cagar Budaya adhedhasar Keputusan Bupati Sleman taun 2019
Bangunan iki asalé saka komplek papan panggonan pegawai Pabrik Gula Tanjung Tirto (Suiker Fabriek Tandjong Tirto), sawijining pabrik gula kolonial sing diadegaké antawis 1874–1922
Ing taun 1924, bangunan iki dadi omahé “ziender” utawa pangawas pabrik gula budaya Sawisé Proklamasi Kemerdekaan Indonesia, bangunan kasebut dipigunakaké déning tentara Walanda minangka tangsi militèr, kanthi komplek pabrik gula mau dadi markas
Nanging, nalika Serangan Umum 1 Maret 1949, bangunan iki ditinggal lan dadi kosong nganti taun 1957
Wiwit ditetepaké Undang-Undang Pokok Pemerintahan Daerah No
I/1957, struktur polisi diowahi: Polda Yogyakarta dadi Distrik Kepolisian Yogyakarta lan kepolisian kecamatan diowahi dadi sektor polisi
Wiwit iku nganti saiki, bangunan fungsi dadi Kantor Polisi Sektor Berbah
Bangunan iki ngemot karakteristik gaya Indis, yaiku gabungan desain Éropah lan arsitektur lokal Jawa sing adaptasi kanthi iklim tropis
Wigati cathetan-catètnya: Bagian bangunan dipérang dadi papat: bangunan induk, paviliun samping, bangunan mburi (kamar mandi, gudang), lan bangunan tambahan Atap: gaya campur (kampung + Indis), kanthi kerangka kayu, nok ditopang jurai lan kuda-kuda, usuk model duri ikan (ri gereh), lan genteng dipasang ing reng Jendela & Pintu: ukuran gedhé kanggo ventilasi; pintu ruangan ngarep nganggo model kupu tarung lan panil kaca bening; bingkai lan
lan panil kaca bening; bingkai lan tralis dipulas ireng, sedhela sisih jendhela lan daun jendhela pados coklat Tiang kayu: rampung dicat coklat peteng, model meruncing saking dasar sing gedhé mèlu menyang pucuk luwih cilik; dihias pahatan motif geometris
Tiang dipundhukung 'duk' plesteran batubata lan bala gundul cat ireng-putih
Orientasi desain iki nuduhaké campur tangan arsitektur Eropa tropis karo filosofi lokal Plafon & Lantai: plapon ing langit-langit ruangan digawe saka seng baja motif bergelombang putih, ana uga eternit; lantai awalé tegel abu-abu diganti terrazzo keramik putih 30 × 30 cm sakiwa‑tengené 2003 https://jogjacagar.jogjaprov.go.id/detail/1000/kantor-polisi-sektor-berbah Fungsi Saiki
Kantor iki saiki isih aktif minangka markas Kepolisian Sektor (Polsek) Berbah
Minangka kantor pelaksana keamanan lan ketertiban masyarakat, kantor iki nduwèni peran penting ing pelayanan publik.Sawetara ruangan digunakaké kanggo layanan publik, administrasi, lan gudang arsip
Kanthi perawatan lan panggunaan kang teratur, bangunan iki bisa lestari lan migunani terus
Bangunan iki resmi disahaké dadi Bangunan Cagar Budaya tingkat kabupaten miturut SK Bupati Sleman No
6.13/Kep.KDH/A/2019 tanggal 1 Februari 2019
Kriteria penetepané kalebu: Nilai sajarah: saksi perkembangan industri gula kolonial lan struktur kepolisian ing jaman awal republik
Nilai arsitèktural: gaya Indis sing khas lan durung akèh bangunan padha sing lestari
Nilai ilmiah: wigati dadi bahan kajian babagan arkeologi, sejarah, sosial, lan arsitektur
Nilai budaya: dhasar identitas lokal lan potensial dadi tujuan edukatif utawa wisata sejarah
Tingkat ancaman: awit fungsi lan tekanan peralihan, perlu dilestarekaké supaya ora ilang.
Potensi degradasi iklim lokal lan owah fungsi dijaga liwat pelembagaan hukum sakteruse
Pelestarian bangunan iki dadi tanggung jawab bebarengan antarane petugas polisi lan Dinas Kebudayaan Kab
Sanadyan digunakaké saben dina, perlu pangawasan renovation sing njaga keaslian struktur lan elemen arsitèktur asline
Kesinambungan fungsi lan perawatan perlu dijaga, supaya bangunan tetep lestari lan dadi obyek wisata edukatif kang migunani kanggo generasi sabanjure
Masyarakat uga nduwe tanggung jawab kanggo nglestarekake, liwat publikasi, lan diteliti luwih jero babagan bangunan iki, supayane luwih akeh wong kang ngerti babagan sejarah bangunan cagar budaya iki Pranala njero
Cagar budaya Kabupatèn Sleman Daerah Istimewa Yogyakarta Serangan Umum 1 Maret 1949
Irene Mecchi Irene Mecchi (lair tanggal 21 September 1949) ya iku panulis skrip lan dramawan Amérikah Sarékat, kang karya-karyané misuwur kalebu skénario kanggo sawetara film animasi Disney
Kanthi co-penulis Roger Allers, dheweke nampa nominasi Tony 1998 kanggo nulis buku kanggo panggung musik The Lion King.
Kawitan Wargasari Kidung Kawitan Wargasari (Aksara Bali: ᬓᬯᬶᬢᬦ᭄ᬯᬃᬕᬲᬭᬶ) iku salah siji kidung kanggo para dewa ing Bali
Teks Asli (Basa Jawa abad pertengahan): Bait 1: "Purwaka ning angripta rum ning wana wukir kahadang labuh kartika panedenging sari angayon tangguli ktur angringring jangga mure." pertalan bait : “Minangka purwakanthi nggambarake endahing alas lan gunung-gunung, dipadhangi dening tibane (cahya) lintang Kartika (Pleiades), nalika kembang sari lagi mekar, ndadekake tangguli (kembang) goyang-goyang lan tiba, goyang gulu nalika obah (mlayu)
Andharan Tambahan Geguritan 1: Geguritan iki nggambarake swasana alam kang endah lan magis ing wayah bengi, nalika lintang Kartika sumunar, kembang-kembang lagi mekar
Gegambaran “anggayon tangguli ktur angringring jangga mure” nggambarake obahe anggun lan kaendahan sing memikat
Iki minangka bukaan sing nggawe swasana sing tenang lan nyembah kaendahan alam semesta
Bait 2: "Sukaniya harja winangun winarna sari rangrumrum ning puspa priyaka hingoli tangi sampuning riris sumar umunggwing srengganing rejeng." pertalan bait : "Kaendahane kang sampurna wus kacipta, karenggani aruming kembang priyaka (arum) kang mentas wungu sawuse udan deres, ing pucuking kaendahan." Andharan Tambahan Geguritan 2: Gatra kaping kalih menika nglajengaken gegambaran kaendahan alam, nyorot arumipun sekar priyaka, mliginipun sasampunipun udan
Iku nggambarake kasampurnan lan kesegaran alam sing nembe diresiki dening udan, lan wangi sing tekan puncake
Kidung Wargasari menika asring dipunginakaken wonten ing upacara keagamaan ing Bali minangka kidung pambuka (pemendak)
Makna filosofis yaiku ngajak para jamaah/penonton supaya fokus marang kaendahan lan kasucian alam semesta, sing dianggep minangka manifestasi saka Gusti
Kanthi nggambarake kaendahan kanthi rinci lan puisi, kidung iki nduweni tujuan kanggo nggawe swasana khidmat, tentrem lan syukur sadurunge miwiti ritual utawa donga
Iki minangka cara kanggo nyiapake pikiran supaya luwih sensitif marang ngarsane ilahi ing kaendahan alam.
Pancawarna Pancawarna minangka album studio kaping lima anggitane Siti Nurhaliza
Album iki dirilis ing 7 Mèi 1999.
Iku versi siji dumadi Jean Hautstont
Versi 2 iku dumadi Xiao Youmei
Lagu iki diganti lagu kebangsaan Republik China saiki, lan lagu partai Kuomintang
Musiyum Kailasa Dieng Musiyum Kailasa mapan ing wilayah Dataran Tinggi Dieng, Jawa Tengah
Musiyum iki nduwèni papat bangunan utama lan nyimpen macem-macem koleksi, kaya peninggalan arkéologi, benda cagar budaya, artefak, tetuwuhan lan Sato kéwan, uga film dokumenter sing ana gandhèng cenengé karo Dieng
Sawijining koleksi penting sing bisa dideleng ana ing musiyum iki antarané yaiku sejarahé letusan Gunung Prau Tua, asal batu Andhésit kanggo mbangun candhi, sistem kapracayan masyarakat Dieng
Musiyum iki mapan ing kompleks Gedhung Arca sing dadi kagungane Balai Pelestarian Peninggalan Purbakala Jawa Tengah
Panggonané pas ana ing sacedhake Candhi Gathotkaca, Jl
Kawah Sikidang, wilayah Dieng, Kecamatan Batur, Kabupaten Banjarnegara, Jawa Tengah
Pangadegan Musiyum Kailasa diwiwiti ing taun 1984, kanthi jeneng awalé yaiku Gedhung Arca
Wektu semana, papan kuwi digunakaké kanggo nyimpen lan ngrawat artefak-artefak arkéologi saka situs-situs candhi Hindhu sing sumebar ing wilayah Dieng
Koleksiné kalebu arca-arca déwa déwi Hindu kayata Siwah, Ganésa, lan Durga, sing asalé saka abad kaping 8 nganti 9 Masehi, nalika Dieng dadi pusat peradaban agama Hindhu ing tanah Jawa
Sawijining pérangan saka koleksi kuwi asalé saka asil ekskavasi lan pelestarian sing ditindakake déning Balai Pelestarian Cagar Budaya (BPCB)
Akeh-é koleksi mau banjur ndadèkaké perluné sistem panyimpenan sing luwih teratur
Saka kéné, Gedhung Arca banjur dikembangaké ora mung kanggo nyimpen barang, nanging uga dadi sarana edukasi kanggo masyarakat umum
Tanggal 28 Juli 2008, Gedhung Arca resmi diganti dadi Musiyum Kailasa lan diresmèkaké déning Menteri Kebudayaan lan Pariwisata wektu kuwi, yaiku Jero Wacik
Jeneng Kailasa dijupuk saka jeneng Gunung Kailasa, sing miturut kapracayan agama Hindu dadi papan panggonané Dewa Siwa
Jeneng iki nggambaraké nilai budaya lan spiritual saka artefak-artefak sing disimpen ing musiyum kuwi
Peresmian mau uga nandhani jembaré fungsi musiyum, sing saiki ora mung nyuguhaké artefak arkéologi, nanging uga ngandhut informasi ngenani alam lan géologi Dieng, anekaragam tetuwuhan-Sato kéwan, lan urip sosial masyarakat lokal saka jaman ke jaman
Koleksi lan Isi Pameran
Musiyum Kailasa kagolong nduwèni loro bangunan utama
Bangunan sing kapisan isiné koleksi arkéologi, kalebu arca-arca peninggalan agama Hindhu saka abad kaping 8 nganti 9 Masehi, kaya arca Ganésa, Siwa Mahadewa, Agastya, Shiva Trimukha lan sawetara fragmen saka bangunan candhi
Saliyane kuwi, ana uga sawetara prasasti kayata Prasasti Mangulihi sing dipameraké kanggo njerengaké gambaran sejarah wewengkon Dieng
Bangunan sing kapindho nduwèni fungsi dadi pusat informasi ngenani budaya lan alam Dieng
Ing njero bangunan iki, para pengunjung bisa nemu informasi ngenani géologi, ekosistem pegunungan, tetuwuhan-Sato kéwan khas saka kana, lan uga kehidupan sosial masyarakat, kalebu sistem pertanian, kapracayan tradisional, lan ruwatan rambut gembel sing dadi pérangan saka warisan budaya khas Dieng
Musiyum Kailasa mapan cedhak komplek Candh Arjuna lan gampang digayuh, apik nganggo kendaraan pribadi utawa transportasi umum
Jam bukané musiyum saben dina, wiwit jam 07.00 nganti 16.00 WIB
Kanggo nyedhiyakake kenyamanan pengunjung, musiyum iki dilengkapi fasilitas kaya ruang pameran, ruang audio visual, taman, lan panggonan istirahat
Kanggo mlebu menyang area musiyum, pengunjung diwajibaké mbayar karcis Rp5.000 saben wong.
Stasiun Trunojoyo Stasiun Trunojoyo Malang kode stasiun: ML; nomer registrasi nasional: 5100, utawa ing istilah arsitektural kondhang minangka "Stasiun Malang Kotabaru", dumunung ing desa Kiduldalem, kecamatan Klojen, kutha Malang, Jawa Timur
Posisi stasiun iki ana ing ketinggian ± +444 m liwat pasaran permukaan laut
Stasiun iki minangka bageyan saka Daerah Operasi VIII Surabaya saka PT Kereta Api Indonesia lan dadi stasiun utama ing kawasan Malang Raya
Trunojoyo (pintu barat) lan Jl
Panglima Sudirman (pintu timur), Kiduldalem, Klojen, Malang, Jawa Timur •Koordinat: 7°58′40,09″ LS, 112°38′14,19″ BT Sejarah
Stasiun iki dibangun nalika jalur Surabaya–Malang lan Pasuruan ditetepake wiwit taun 1875, lan diresmèkaké kanthi resmi tanggal 20 Juli 1879, minangka pangilon saka kabutuhan angkutan hasil bumi ing Jawa Timur
Ing tahun 1941, bangunan anyar dibangun sisih kulon dening arsitek Ir
van der Eb, nganggo gaya Art Deco, amarga bangunan lawas ora cukup kanggo nampung aliran penumpang sing saya akeh
Bangunan lawas saiki disebut Stasiun Malang Kotalama lan dibedakaké saka bangunan anyar (Malang Kotabaru)
Des 2018: Pemkot Malang nyebat SK penetapan bangunan cagar budaya
Ing dekade 2020–2021, bangunan sisih timur ngalami renovasi kanggo nyokong kapasitas penumpang luwih akeh (~2.500 wong) lan unsur estetika terinspirasi Gunung Putri Tidur ing Malang utawi Kota Batu
Arsitektur lan Tata Letak
Bangunan kulon lawas: gaya Art Deco/global modern, dominasi kubisme lan elemen minimalis, difungsikaké minangka peresmian lokal KAI
Bangunan wétan anyar: atap zig-zag terinspirasi Gunung Putri Tidur, tujuane kanggo aliran udara lan estetika lokal
Jalur sepur: total 9, jalur 3 minangka sepur lurus kanggo lintas utama, jalur 1–5 dipigunakaké kanggo penumpang Terowongan bawah tanah: digunakaké kanggo penyeberangan antarperon lan uga minangka bunker kanggo perlindungan bom, nganggo pintu baja 5 cm
Parkir mobil/sepeda, jalur difabel, loket/machine tiket, ruang tunggu (VIP/reguler), toilet, musala, dilengkapi galeri ATM lan toko kelontong
Intermodal: shuttle bus/DAMRI nyambung menyang lokasi wisata kaya Bromo lan Jatim Park
Proteksi cuaca/perang: ing terowongan ana pintu baja kanggo antisipasi serangan
Antarkota: melayani kereta eksekutif, campuran, lan ekonomi (kaya Gajayana, Malabar, Brawijaya, Jayabaya, Ijen Ekspres, lan liya-liyané)
Lokal: KA commuter (Penataran, Tumapel), plus KA aglomerasi (Arjuno Ekspres) Aglomerasi lan Lokal
KA aglomerasi: Arjuno Ekspres (Malang–Surabaya Gubeng)
Kereta barang, parcel ONS Tengah liwat jalur selatan Jawa (logistik).
Setatsiyun Medari Setatsiyun Medari
Setatsiyun Medari (MDI) yaiku tilas setatsiyun sepur sing dumunung ing Caturharjo, Sleman, Yogyakarta
Setatsiyun iki kalebu ing Wilayah Aset VI Yogyakarta