Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Sebagai cagar budaya, bangunan iki kudu diraksa, dirumat, lan dijaga keasliannya, miturut Undang-Undang Nomor 11 Tahun 2010 bab Cagar Budaya
Masyarakat lokal nduweni peran kanggo nglestarekake, supaya Bangsal Palereman tetep migunani lan dihargai minangka saksi sejarah perjalanan raja-raja Mataram
Bangsal Palereman iku warisan budaya sing nduweni nilai sejarah, arsitèktur unik, lan fungsi sosial tumrap masya rakat Yogyakarta
Bangunan iki ora mung panggonan transit jenazah raja, nanging uga pusat kegiatan adat lan budaya kang nuduhake kasugihan warisan budaya Jawa
Bangsal Palereman kudu dijaga lan dilestarikan, amarga nduweni makna historis lan budaya kang mendalam tumrap identitas masyarakat Yogyakarta lan Kraton Mataram.
Kantor Pagadhéan Tèmpèl Kantor Pagadhéan Tèmpèl (Carakan: ꦏꦤ꧀ꦠꦺꦴꦂꦥꦒꦝꦺꦪꦤ꧀ꦠꦺꦩ꧀ꦥꦺꦭ꧀; cara Indonésia: "Kantor Pegadaian Tempel") iku salah sawijining wangunan cagar budaya ing Sléman
Wangunan iki kaprenah ing Dhukuh Lodhoyong, Lumbungreja, Tèmpèl, Sléman
Kantor iki diyasa ing taun 1913-1914 M
Kantor iki dimonopoli déning Walanda sawisé kababaré "Staadsblad" 1914 No
Nalika jaman Jepang, kantor iki lan kantor pagadhéan liyané kang ana ing laladan Ngayogyakarta diawasi déning swapraja, ateges kantor pagadhéan pusat ora nduwèni hak tumrap urusan pagadhéan kang ana ing daérah-daérah
Nuli nalika jaman perang kamardikan, kantor iki tau dipigunakaké minangka papan ndheliké para prajurit RI
Sawisé jaman kamardikan nganti taun 2002, wangunan iki dipigunakaké manèh minangka Kantor Pagadhéan Unit Tèmpèl.
Wisma Kedaulatan Rakyat Rumah Indis Wisma Kedaulatan Rakyat (KR), yaiku bangunan sing model Indis
Punika salah satunggaling griya sejarah ingkang mapan ing wewengkon Kaliurang, Kalurahan Hargobinangun, Kapanewon Pakem, Kabupaten Sléman, Daerah Istimewa Yogyakarta
Griya punika kalebet daftar cagar budaya Kabupaten Sléman, saha gadhah nilai sajarah tuwin arsitektual ingkang wigati
Yogyakarta mboten namung kutha kabudayan mawon, ananging ugi dados kunci sajarahing Indonesia
Ukara "Yogyakarta punika kunci Indonesia" mboten namung dados guneman
Wiwit jaman kamardikan, kutha punika dados pusat pamaréntahan nalika Jakarta dipunjajah déning Walanda
Ing taun 1946 ngantos 1949, Yogyakarta dipundadosaken ibu kutha Républik Indonesia
Bung Karno makarya wonten ing Gedhong Agung, déné Bung Hatta ing Istana Ngupasan (sakniki dados Makorem 072/Pamungkas)
Kabéh punika saged kadadosan amargi katulusan lan kawelasanipun Sri Sultan Hamengku Buwono IX, ingkang mbikak lebet kraton kanggé republik eném ingkang nem ngadeg punika
Sanadyan pusat perjuangan wonten ing tengah kutha, Kabupatèn Sléman ingkang mapan antawisipun dataran ngantos lereng Gunung Merapi ugi gadhah peran wigati
Sléman dados bentèng, papan perlindungan, lan papan diplomasi
Akeh tetenger, tugu, lan situs sajarah ingkang taksih jejeg nganti sapunika, mawujudaken saksi bisu perjuangan bangsa, salah satunggaling inggih punika Wisma Kaliurang, ingkang dumunung wonten ing lerèng Merapi
Wisma punika wiwit dipunbangun ing wiwitan abad kaping 20 déning tiyang éropa kagem papan sesandhingan lan rekreasi para pangarsa kebun Belanda
Arsitekipun nyandak model Indis, inggih punika campuran kaliyan gaya éropa lan lokal
Wisma Kedaulatan Rakyat ugi nate dados pérangan sajarah kamardikan Indonesia
Nalika masa perjuangan kamardikan kamardikan, wewengkon Kaliurang dados papan rembugan antarane Républik Indonesia kaliyan Komisi Tiga Negara (KTN) ing tanggal 13 Januari 1948
Sanajan boten kasebat kanthi cetha bilih Wisma KR punika papan rembugan kasebut, ananging ananipun bangunan kados mekaten nduduhaké yèn Kalirang punika panggonan "strategis" nalika semana
Wisma Kedaulatan Rakyat sampun kaserat dados cagar budaya déning pamaréntah Kabupaten Sléman
Panetapan punika minangka kanggé nglêstantunaken bangunan sajarah ingkang gadhah budaya saha arsitektual, lan ndukung pendidikan sajarah tumrap masyarakat utaminipun generasi enèm
Dumugi punika, Wisma Kedaulatan Rakyat taksih dipunginakaken kanggé warna-warni kagiyatan, kados ta sarasehan, pawiyatan, lan acara sosial
Contonipun, ing sasi September 2019, Karang Taruna Mekar Jala Arga saking Dukuh Tamanan, Banguntapan nganakake sarasehan lan rapat pagaweyan wonten ing papan punika
Wisma Kedaulatan Rakyat ing Kaliurang, ingkang sampun dados cagar budaya wiwit 8 Januari 2020, sakmenika nembé ngadhepi kahanan fisik ingkang mbutuhake perawatan lan pelestarian
Wonten sisih bangunan, kados plafon lan jobin, sampun rusak, lapuk, lan kathah tandha-tandha rembesan
Jobin ing aula utama sampun dipun-gantos, dene ruang dhahar taksih migunakaken tegel asli
Struktur asli bangunan kados jendhela, ventilasi, kusen kayu, lan atap limasan taksih lestari, nanging "interior" gadhah kathah sisih ingkang sampun boten layak pigunane
Tim saking Balai Pelestarian Cagar Budaya (BPCB) DIY sampun nate nindakaken survei teknis lan nyaranake supaya rembesan dibenerke, plafon dipugar, lan perawatan kayu dipunlaksanakaken kanthi rutin
Sakabèhé, Wisma punika taksih jejeg lan gadhah sajarah ingkang ageng, nanging diperlukake langkah pelestarian supados tetep saged dados pangeling-eling perjuangan bangsa.
Balé Désa Sidaluhur Balé Désa Sidaluhur (Carakan: ꦧꦭꦺꦢꦺꦱꦱꦶꦢꦭꦸꦲꦸꦂ) Balé Désa Sidaluhur iku sawijining papan administrasi kalurahan kang mapan ing Kalurahan Sidaluhur, Kapanéwon Godean, Kabupatèn Sleman, Daerah Istiméwa Yogyakarta
Balé désa iki nduwèni peran wigati minangka pusat koordinasi pamréntahan, interaksi sosial, lan pangembangan budaya lokal
Saliyané iku, balé désa uga dados panggonan kagiatan kemasyarakatan kang ndhukung tetuladhan urip bebrayan ing tingkat kalurahan
Balé Désa Sidaluhur asalé saka gagasan masyarakat lan pamréntah kalurahan ing pungkasan abad kaping 20, nalika kabutuhan koordinasi administratif saya tambah
Bangunan iki wiwitané mung wangun prasaja kang digunakaké kanggo rembug warga lan layanan dasar administratif
Ing taun 1970-an, pembangunan balé désa diwiwiti kanthi dhukungan warga, panitia pembangunan, lan pamréntah kabupatèn
Sajeroning perjalanané, balé désa iki ngalami pirang-pirang pangembangan, kalebu panambahan aula, ruang arsip, lan fasilitas pelayanan umum
Wiwit taun 2000-an, kantor kalurahan iki saya aktif nampa aspirasi warga lan dadi panggonan lumbung informasi kalurahan
Panjenengane Balé Désa Sidaluhur saya misuwur amarga terus digunakaké kanggo kegiatan sosial, budaya, lan rembug pembangunan tingkat lokal
Balé Désa Sidaluhur mapan ana ing dalan Sidaluhur Nomor 109, Kalurahan Sidaluhur, Kapanéwon Godean, Kabupatèn Sleman
Lokasiné strategis, jejeg ana ing tengah padukuhan, cedhak pasar tradhisional, masjid agung, sekolahan dasar, lan papan panggonan umum liya
Akses menyang lokasi bisa dilakokaké saka arah Kulon Progo utawa saka pusat kutha Yogyakarta liwat dalan Godean
Fungsi lan Peran Sosial
Minangka balé désa, papan iki ngemban pirang-pirang fungsi kang wigati: Balé désa digunakaké minangka papan kanggo nindakaké layanan administrasi kayata nggawe surat keterangan, koordinasi data kependhudhukan, lan pangurusan dokumen resmi liyané
Saliyané iku, papan iki minangka papan musyawarah warga nalika ana rembug masalah desa, sidang Bamuskal (Badan Permusyawaratan Kalurahan), lan diskusi pambangunan
Saben sasi, papan iki dadi tuan rumah kanggo kagiyatan sosial kayata posyandu, pertemuan PKK (Pamberdayaan Kesejahteraan Keluarga), panyuluhan kasehatan, program Bina Keluarga Remaja, lan latihan kewirausahaan kang digawé karo pamréntah daerah utawa LSM
Balé désa uga nyengkuyung komunitas budaya lan karang taruna
Ana acara seni tradisional, pelatihan gamelan, kursus basa Jawa, lan macapat
Fungsi sosial budaya iki ndadèkaké Balé Désa Sidaluhur dadi sentra budaya cilik kang nresnani kabudayan lokal
Struktur pamréntahan ing Balé Désa Sidaluhur dipimpin déning lurah kalurahan kang dibantu dening sekretaris, kaur-kaur (kaur umum, keuangan, perencanaan), lan jajaran pamong desa liyané
Tembung kerjasama antarperangkat desa lan lembaga kemasyarakatan (Bamuskal, LPMD, RT/RW) dadi penopang utama suksesé layanan lan program kang ditindakake
Balé désa iki dirumat lan dipugar kanthi berkala
Pangembangan pungkasan kaleksanan taun 2022, kanthi panambahan fasilitas layanan umum, ndandani atap, pengecatan maneh, lan pambangunan taman mini kanggo warga
Pangembangan fasilitas kasebut dimaksudaké supaya balé désa bisa dadi papan kang luwih nyaman lan kondusif kanggo saben golongan masarakat
Pamréntah kalurahan ngupaya nguri-uri bangunan lan fungsi balé désa kanthi pendekatan partisipatif nglibataké warga sak padukuhan supaya nduwèni rasa duwé lan tanggung jawab bareng
Swadaya warga lan dana bantuan kabupatèn dadi modal sosial lan finansial utama kang nyengkuyung panguripan balé désa.
Kegiatan Budaya lan Pendidikan
Balé Désa Sidaluhur kerep dipigunakaké kanggo kegiatan budaya lan pendhidhikan informal
Pagelaran seni macapat, latihan karawitan, lomba geguritan, lan sarasehan budaya kerep digelar ana ing kéné
Ing bidang pendhidhikan, balé désa dadi papan kanggo penyuluhan petani, bimbingan belajar siswa SD-SMP, lan pelatihan TIK kanggo warga enom
Kagiyatan-kagiyatan mau dadi bukti yèn Balé Désa Sidaluhur ora mung dadi papan administratif, nanging uga nduwèni fungsi émosional lan kultural kanggo masarakaté
Minangka unsur penting ing pangembangan bebrayan, balé désa dadi papan sinau bebarengan, ngrembug kabutuhan lokal, lan nggayuh kabudayan kang lestari
Balé Désa Sidaluhur uga dikenal kanthi sawetara program unggulan, kayata "Rembug Warga Padukuhan", "Forum Anak Kalurahan", lan "Bank Sampah Mandiri"
Kagiyatan kasebut ora mung nambah partisipasi warga, nanging uga ndhidhik supaya sadhar lingkungan lan sosial ing kalangan bocah nganti sepuh
Program iki ndadèkaké Sidaluhur dadi kalurahan percontohan ing tingkat kapanéwon lan kabupatèn.
Situs Reca Ganésa Dhawangsari Rêca Ganésa Dhawangsari (Carakan: ꦉꦕꦝꦮꦁꦱꦫꦶ) cara Indhonésia: "Arca Ganésa Dhawangsari") mênika salah satunggalipun tilaran sêjarah
Rêca ingkang dipunpanggihakên saking daérah Prambanan lêrêsipun mapan dhumatêng Dusun Sumbêrwatu, Sambirêjo, Prambanan, Sléman, Daérah Istiméwa Yogyakarta mênika kawontênan ing papan ingkang rêdi blusuk dados mbotên katingal saéngga déréng dimangêrtosi kagêm objék pariwisata
Rêca mênika anggadhahi asma lintunipun yaiku Rêca Ganésa Sumbêrwatu
Dasanama mênika amargi rêca manggèn dhatêng Dusun Sumbêrwatu
Rêca Ganésa Dhawangsari kajumênêngan sawutara abad IX-X nalikanipun jaman Hindu ngrêmbaka
Dèrèng mangêrtos lêrêsipun wanci dipunpanggihi rêca mênika
Ing samênika badhé sipunandharakên dèskripsi singkat ngêngêngi Rêca Ganésha Dhawangsari
Ukuranipun inggil tanpa pédéstal yaiku ngantos 1,75 m
Ukuran inggil nggagêm pédéstal : 2,50 m
Lajêng ukuran wiyar : 2,10 m menawi ukuran kandhêl : 3,10 m
Kadamêl saking séla cadas, sirahipun rêca sampun mbotén awujud amargi séla cadas ménika gampil rusak mênawi képarêng suhu, angin lan sapanungglanipun
"Faktor" "biologis" ugi, sapéranganipun rêca sampun katutup dêning lumut ijo
Rêca sagêd dipunpirsani mênawi rêca mênika Ganésha amargi wontên tlalé gajah, padharan agêng, lan wujud sikil ingkang sila
Rêca mênika madhêp ngilèn lan wontên ing sapèrènganipun lèpèn
Situs mênika papan panggénanipun wontén 450 m saking lér Candi Dawangsari lan 550 m saking Candi Barong sarta wontên ing ketinggian 240 mdpl
Dèrèng wontên upaya kagêm nangani karusakan mênika
Kawontênanipun cêlak candi kuno kadasta situs Candi Stupa Sumur Bandung, Pura Dharma Santi, Candi Dawangsari, Candi Miri, dan Candi Barong
"Karaktêristik" wukiran rêca mênika kadasta wukiran saking jaman Mataram Kuno amargi situs tilaran saking Kêdatuan Mêdang i Bhumi Mataran Kuno
Saking daérah Abhayagiri Sumberwatu Heritage Resort tumuju wontên Candi Barong
Lajêng wontên prapatan alit ménggok kiwa tumuju "Spot" Riyadi, sawêtara 100 m miyos ing radinan cor sêmén, lajêng tumuju tuwuh-tuwuhan lan sukêt wontên ing sisih kiwanipun radinan andhapipun têbing
Makna Rêca Ganésha Dhawangsari
Makna utawi maksudipun kawontênan Rêca Ganésha mênika sampun tamtu kagêm simbol-simbol panguripan, yaitu: Pranala Jaba
Monumèn Pojok Monumèn Pojok (Carakan: ꦩꦺꦴꦤꦸꦩꦺꦤꦥꦺꦴꦗꦺꦴꦏ꧉) ya iku situs cagar budaya kang mapan ana ing sangarépe Kantor Kapanewon Minggir luwih cèthané ana ing Padhukuhan Pojok, Kalurahan Sendhangagung, Kapanewon Minggir, Kabupaten Sléman, Propinsi Dhaérah Istiméwa Ngayogyakarta
Tugu/monumén sing madeg mantep ing ngarep Kapanewon Minggir dadi salah sijiné kebanggaan masyarakat Sendhangagung sing saiki wis lekas dilalekaké
Kathah para mudha kang ora mangertos cariyos lan sejarahe madeg tugu menika
Weruh lokasi monumen kasebut strategis banget amarga ana ing Jalan Kebonagung sing tansah katon lan ngarepe kantor Kapanewon Minggir
Nanging, lokasi sing strategis ora dadi pangeling-eling perjalanan sejarah ing wilayah Kebonagung
Fungsi tugu minangka pangeling-eling babagan sejarah sing wis kedadeyan sing arep dicritakake marang generasi sabanjure
Kanthi ndeleng tugu, wong bakal kelingan kedadeyan sejarah, nanging ora karo Monumen Pojok, akeh sing ndeleng bangunan kasebut minangka bangunan biasa sing ora ana makna apa-apa
Anané monumén kasebut magepokan karo kedadean perang kamardikan 1949 ing Kèbonagung
Masyarakat ing tlatah Kebonagung uga mélu mbela kamardikan Indonesia sing arép dirébut maneh dening Walanda lan sékutuné
Wujud perjuwangan ménika dipuntindakake kanthi partisipasi rakyat ingkang nggabung mbentuk Tentara Rakyat
Pérang kasebut dumadi ing tlatah Kebonagung, tepate ing Dusun Pojok
Kanggo mengeti semangat kepahlawanan masyarakat Sendangagung ing perang mbela kamardikan sing dumadi ing Dusun Pojok, dibangun monumen utawa tugu kang diarani Monumen Pojok
Nalika kuwi pérang diwiwiti kanthi ditemokaké markas Tentara Pelajar ing Sendangarum
Rumangsa ora aman, Tentara Mahasiswa sing pusaté ing Sendangarum mundur ngulon tumuju Sendangagung
Tentara Pelajar gabung karo Tentara Rakyat lan Tentara Nasional Indonesia
Gabungan Tentara Pelajar, Tentara Rakyat, lan Tentara Nasional nyébabaké perang maneh tanggal 2 April 1949
Pérang kasébut dumadi ing wilayah Kebonagung, ing Dusun Pojok
Banjur bebarengan karo pasukan Tentara Pélajar karo TNI ngadhepi Walanda, perang pecah maneh ing wilayah Sendangagung sing pusate ing Kebonagung
Péjuang ing pérang sing isih urip yaiku: Ing pérang iki, sawétara pejuang séda ing perang héroik iki
Para pejuang sing gugur diabadi kanthi ditulis ing monumén
Kusuma bangsa kang séda ing paprangan yaiku: Wujud
Tugu kasebut awujud persegi panjang sing ngadeg ing ndhuwur undhak-undhakan sing uga bentuke persegi dowo
Ing ngarep, ana undhak-undhakan kanggo munggah
Relief awujud bedhil disilangke karo pring runcing
Ing tengah antarane silangan bedhil lan pring runcing iku ana helem baja lan lintang nang ndhuwuré
Tugu sing madeg mantep ing ngarep Kapanéwon Minggir dadi salah sijine kebanggaan masyarakat Sendhangagung sing saiki wis lékas dilalékaké
Kathah para mudha ingkang boten mangertos cariyos saha sejarahipun madegipun tugu utawa Monumén punika.
Weruh lokasi monumen kasebut strategis banget amarga ana ing Jalan Kebonagung sing tansah katon lan ngarepé Kantor Kapanéwon Minggir
Nanging lokasi sing strategis ora dadi pangeling-eling lumakuné sejarah ing wilayah Kebonagung
Gunané tugu utawa monumén minangka pangeling-eling babagan sejarah sing wis kedadeyan sing arep dicritakake marang generasi sabanjure
Kanthi ndeleng tugu, wong bakal kelingan kedadeyan sejarah
Kurangé pangopènan monumen mau bisa ditegesi minangka rasa ora mèlu pamaréntah dhaérah mliginé pamaréntah kapanéwon lan désa, marang sajarah bangsa lan perané rakyat kanggo merjuangaké kamardikan sing bisa dirasakaké déning generasi saiki
Apa maneh para pejuang, apa mesem ndeleng generasi saiki urip kanthi makmur, ngrampungake kamardikan sing diperjuangake, utawa kuciwa amarga ora peduli lan njaga eksistensi Monumén.
Gréja Katulik Santo Yoseph Medari Kagiyatan agama "Katulik" wontèn Medari kawiwitan saking kamar "bola(h)", yaiku aula ing salah satunggaling pabrik gula Medari, ingkang dipuntèpang kaliyan "Gedhong Societteit" Medari, satunggaling bangunan peninggalan kolonial
Pahargyan "Ékaristi" kapisan dipunwontenakèng wulan Juni 1922, sasampunipun parembugan antarané "Romo" Hénry van Driessche, "SJ", kaliyan direktur pabrik, Tuan Skiper, ingkang kagungan ati kang rèmen dhumateng kawicaksanan sosial lan spiritualitas "Katulik"
Strater, "SJ", ndhirikakèng "Medari Standaardschool" wontèn ing gedhong mènikà, kaliyan "R.M." Mertodeksono dados kepala sekolah kapisan
"Sekolah" punika dados dhasar pangembangan "pendidikan Katulik" ing laladan Medari, lan mbukak aksès sinau kanggé para siswa saking kulawarga tani lan buruh pabrik
Wontèn wolu murid kapisan saking antawisipun laladan
Ing pungkasan taun 1924, jumlah umat "Katulik" nglangkungi 50 tiyang, lan ing taun 1925, jumlahipun dugi 239
Mila, aula kamar "bola(h)" dados mboten cèkap, amargi kathahipun umat ingkang nglumpuk kanggé misa mingguan
Tuan Skiper lajeng maringakèng plataran wontèn lèring lapangan Murangan kanggé yasa "standaardschool" énggal, ingkang sapunika dados "SMP Kanisius Sleman", lan bangunan punika dipunagem ugi kanggé kagiyatan keagamaan
Wulan Maret 1927, kaliyan swadaya umat "Katulik" Medari, dipunbangun "gréja" permanèn wontèn sisi wètanipun "Zending Ziekenhuis" ("rumah sakit misi Protestan Walanda"), ingkang karesmiakèng tanggal 23 Oktober 1927 déning "Mgr." A
Sanadyan "gréja" punika dipunbangun ing wilayah Murangan, naminipun tetep "Gréja Medari", kados pantesipun pangurmatan dhumateng asal mula komunitas
"Gréja" punika dados pusat spiritual lan sosial tumrap umat "Katulik" ing Medari lan sakiteripun
Nalika masa penjajahan Jepang mlebet ing "Indonésia" ing taun 1942, "gréja" punika kapaksa katutup déning tentara Jepang, saha dipunanggé dados "gudang" logistik militer ngantos taun 1945
Kahanan punika nambah tantangan spiritual kang kedah dipunadhèpi umat "Katulik" Medari nalika jaman perang, ananging sesambetan iman saged kasimpen ngantos masa merdéka
Sasampunipun status "stasi" ngantos taun 1957, komunitas umat Medari tansaya kiyat, lan ing tanggal 29 Februari 1960, "Romo" Ingen Hausz, "SJ", dipuninggahakèng dados "romo paroki" pertami, lan "gréja" punika dados "Paroki Santo Yoseph Medari"
"Gréja" punika didekasikakèng dhumateng "Santo Yoseph", pelindung para "pekerja", minangka simbol patunggilan antarané kawula "Katulik" lan budaya "kerja" ing laladan pabrik
Ing taun 1958, "Romo" Ingen Hausz, "SJ", miyarakèng "gréja" kanthi mertahanakèng desain asli kolonial, saha yasa "Toko Pancasila" ingkang sapunika dipunanggé kanggé sekretariat "paroki"
Menara salib dipuntambahakèng minangka simbol kasat mata saking identitas "Katulik" ing kawasan punika
Ing sawetawis taun 1965, "Romo" B.J
Pujoraharjo, "Pr.", ngebahi desain "gréja" numuti wantos-wantos "Konsili Vatikan II"
"Altar" dipungantos, lan dipunyasa gedhong "pepanggihan" kanggé para umat, ingkang sapunika dados panti "paroki"
Pangembangan punika nandhèsakèng konsèp "gréja" kados komunitas urip, botèn namung papan ibadah
"Renovasi" sanès kelampahan ing taun 1980, nalika "Romo" Y
Harjoyo, "Pr.", saha "Romo" J
Suyadi, "Pr.", ngginakakèng "asbes" pethak kanggé gantos "plafon" saking bahan "deling"
"Renovasi" punika ugi nambah kenyamanan sakdèrèngipun "gréja" dipunresiki lan dipunwarni manèh
"Gréja Katulik Santo Yoseph Medari" nggabungakèng unsur "arsitektur Éropa" lan jawi, kalebet dinding bata kokoh kanthi séla kali tumrap sirkulasi udara tropis, saha atap "limasan" tradisional
Majeng lèr-kilèn, denahipun awujud persegi panjang kanthi area paduan "suwanten" ingkang dipunpindhahakèng ing taun 1990-an
Interior "gréja" nggadhahi kolom kajèng penyangga atap, "lawang" lan "cendéla" saking kayu saha "kaca és", kalebet "cendéla" bentuk salib wontèn inggiling "lawang" utama.
"Detail interior" punika nyawijèkakèng kaèndahan visual, fungsi tropis, lan simbol spiritual kang nginggil
"Cendéla" bentuk salib ndadosakèng cahya surya mlebet kanthi pola "estetik", ndadosakèng suasana batin kang meditatif
Ukiran-ukiran kayu lokal ugi ndadosakèng harmonisasi antàr budaya Jawa lan liturgi "Katulik"
Komplèks "gréja" ugi nyakup "pastoran", kantor sekretariat, lan bangunan "sekolah" saking "PAUD", "TK", ngantos "SMP"
Komplèk punika dados pusat kagiyatan "pendhidhikan" lan "pastoral", ingkang tansaya rame ing dintèn minggu lan mangsa "Adven–Natal"
Ing taun 2020, dipunrancang "renovasi" anyar kanggé nyamikakèng pertambahan "jemaat", kalebet perluasan "sakristi" lan panggènan "parkir"
Saiki, "Paroki Santo Yoseph Medari" dados salah satunggaling "paroki" aktif ing "Keuskupan Agung Semarang", kanthi paguyuban "OMK", "Legio Maria", lan "Bina Iman Anak"
Kagiyatan punika nyengkuyung umat saking sadaya yuswa ngrembaka ing iman lan sosial
Saking kamar "bola(h)" sederhana dugi "gréja" megah, Medari minangka saksi gesang iman "Katulik" ing "Yogyakarta".
Musiyum Gunung Mrapi Musiyum Gunung Mrapi (Carakan: ꦩꦸꦱꦶꦪꦸꦩ꧀ꦒꦸꦤꦸꦁꦩꦿꦥꦶ) minangka salah sawijining papan "edukasi" lan wisata géologi sing mapan ing Kaliurang, Kabupatèn Sléman, Daérah Istimewa Yogyakarta
Musiyum iki nglumpukaké "informasi" babagan gunung "api", utamané "aktivitas" Gunung Mrapi, lan dirancang kanggo nambah "kesadaran" masarakat babagan anceman bencana "vulkanik" lan upaya mitigasiné.Musiyum iki dirésmèkaké tanggal 1 Oktober 2009 lan diadegaké minangka bagèan saka upaya èdukasi lan mitigasi bencana "vulkanik"
Pembangunan musiyum iki digagas sawisé letusan Gunung Merapi ing taun 2006 sing nyebabaké karusakan lan korban jiwa, minangka pangéling-éling lan pangajaran kanggo générasi sabanjuré
Arsitektur lan Tata Ruang
Musiyum Gunung Mrapi nduwèni "desain" "arsitektur" sing adhédhasar "filosofi" budaya lokal"." Bangunané kegambar kaya bentuk kerucut sing nggambaraké gunung lan makili struktur tradisional Jawa-Hindu; sirah, awak, lan sikil
"Tata letak" wangunan kasebut dirancang manut garis imajinèr saka "Gunung Merapi" nganti "Segara Kidul", sing nuduhaké konsep kosmologi Jawa
Ruang pamèran diperang dadi sawetara "zona", kalebu "zona" sejarah "letusan", "zona edukasi kegunungapian", lan "zona dokumenter"
"Arsitektur" iki uga dipengaruhi déning "filosofi" Tri Mandala, yaiku pambagian ruang utama, madya, lan nista, sing nggambaraké hamoni antarané alam, manungsa, lan "spiritualitas"
"Arsitektur" iki ora mung ngandhut nilai "estetika" nanging uga nyampuraké "fungsi" lan "spiritual", amarga tata ruangé diarahaké supaya pengunjung éling marang posisi alam lan budaya
"Konsep" wangunan iki uga nggabungaké "nilai simbolis" supaya bisa narik kawigatèn pengunjung saka latar budaya lan umur sing béda
Musiyum iki nyedhiyakaké pirang-pirang kolèksi, kalebu "foto" lan "video" "dokumentasi" "letusan" "Gunung Merapi", "model mini" gunung "berapi", "alat peraga simulasi erupsi", lan "perlengkapan mitigasi bencana"
Ana uga "mini teater" sing nyedhiyakaké "tontonan dokumenter edukatif"
"Renovasi" sing ditindakaké ngasilaké tampilan anyar lan nambah "daya tarik visual" kanggo pangunjung
Salah sawijining "fasilitas" anyar yaiku "film" "Cerita Langit" sing bisa ditonton "pengunjung" ing "zona audiovisual"
"Film" iki nampilaké "kombinasi informasi ilmiah" lan "elemen" budaya lokal
Musiyum uga dijangkepi "fasilitas umum" kayata mushola, kamar mandi, papan istirahat, lan "area" parkir
Kejaba saka fasilitas kasebut, musiyum uga nawakaké ruang "informasi interaktif" lan "galeri foto" lawas sing nuduhaké "transformasi" Gunung Merapi saka jaman ning jaman
Saben taun, musiyum iki kerep "dikunjungi" siswa-siswa saka sekolah dasar nganthi perguruan tinggi kanggo nampa panjelasan langsung saka pemandhu musiyum lan "nonton film edukatif"
Kegiyatan "edukasi" kasebut kerep digandhèngaké karo sekolah lan komunitas lokal
Musiyum Gunung Mrapi buka saben dina kecuali dina Senin