Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Wedang tradisional puniki gadhah isi buliran ingkang didamel saking glepung wos ingkang dipunsukani pewarna ijem saking ron pandan, banjur dipuncampur kaliyan toya santen lan gendhis aren utawi gendhis klapa ingkang sampun dipun cairaken
Kejawi puniku limrahipun ugi dipuntambahaken cita raos mambet pandan, nangka utawi duren
Dhawet Ayu Banjarnegara piyambak inggih punika wedang kas saking Banjarnegara
Asal usul Dawet Ayu Banjarnegara dados terkenal wiwitan saking sekar ingkang dipundamel seniman Banjarnegara naminipun Bono ingkang nggadahi sesirah ”Dawet Ayu Banjarnegara”
Wonten ing warsa 1980 an sekar puniki dipopulerkan malih dening grup seni calung lan lawak Banyumas Peang Penjol ingkang terkenal ing Karesidenan Banyumas wonten ing era 1970-1980 an.
Punthuk Bégo Punthuk Bégo (Carakan: ꦥꦸꦤ꧀ꦛꦸꦏ꧀ꦧꦺꦒꦺꦴ; basa Indhonésia: "Bukit Bego") utawa Punthuk Kedhung Buweng ya iku papan wisata kang awujud turahan proyèk dhudhukan palemahan kang papané ana ing Dalan Imagiri–Dlingo, Dhusun Kedhung Buweng, Désa Wukirsari, Kapanéwon Imagiri, Kabupatèn Bantul, Propinsi Dhaérah Istiméwa Ngayogyakarta
Punthuk iki kondhang ing Kabupatèn Bantul amarga kerep ditekani nom-noman kang karem poto-poto lan wong-wong ngepit kanggo lèrèn
Jeneng papan iku dijupuk saka èkskavator (bebrayan sakiwa-tengené ngarani kanthi jeneng "bégo" utawa "béko") kanggo dhudhuk lemah
Jeneng punthuk iki dijupuk saka èkskavator (kerep diarani "bégo" utawa "béko") kanggo dhudhuk lemah
Jeneng kuwi pancèn rada nylenèh, amarga tembung “bégo” nuduhaké tembung kang ala, ya iku bodho
Bebrayan ing sakiwa-tengené uga ngarani punthuk iku kanthi jeneng Punthuk Kedhung Buweng amarga mapan ing Dhusun Kedhung Buweng
Wondéné iku, lemah kang ndadèkaké punthuk kasebut asalé saka tilas klumpukan proyèk dhudhukan palemahan Dalan Imagiri–Dlingo
Dhudhukan lemah ing papan iki disik kanggo ngurug pomahan lan gedhong-gedhong
Bab kuwi sing dadi sabab dhuwuré luwih cendhèk tinimbang sadurungé
Punthuk Bégo ana ing sisih wétan Kapanéwon Imagiri, kurang luwih telung kilomèter saka Kebon Buwah Mangunan
Punthuk iki uga cédhak karo Watu Goyang lan Pinus Mangunan
Punthuk kasebut ana ing dalan sesambungan Kapanéwon Imagiri lan Kapanéwon Dlingo, peneré ing Dalan Imagiri–Dlingo km
2.5, Dhusun Kedhung Buweng, Désa Wukirsari, Kapanéwon Imagiri, Kabupatèn Bantul, Dhaérah Istiméwa Ngayogyakarta
Dalan mlebu menyang punthuk iki bisa nganggo tunggangan rodha papat utawa loro
Papan wisata iki nduwèni amba kurang luwih 1,2 héktar, déné ancangan kapisan lemah kang bakal dijupuk kanggo urug ya iku 2 héktar
Sadurungé kondhang, papan iku amung dianggo nyawang kaéndahan alam sakiwa-tengené saka pucaké, uga kerep ditekani bebrayan kang plesir kanggo lèrèn lan poto-poto
Papan kasebut samsaya kondhang dadi papan wisata wiwit ditinggal juru pelikan lan dianggo lèrèn wong-wong ngepit
Punthuk iku duwé pucak kang diarani Watu Balung
Salah siji tenger saka punthuk kasebut ya iku wujudé kaya ta lemah kang dikethok lan ana patung Semar ing ndhuwuré
Papan wisata iki pisanan amung punthuk garing tilas proyèk dhudhukan palemahan, kang idiné dicopot déning papréntahan dhaérah amarga disumelangi ngrusak wewengkon sakiwa-tengené
Punthuk kasebut saiki diupakara dadi papan wisata alam kang ana ing pinggir dalan sambungan Kapanéwon Imagiri lan Kapanéwon Dlingo
Sarana ing papan iki rada apik, déné durung diupakara sakabèhé déning papréntahan dhaérah, ya iku ana parkir, cakruk, lan kakus
Ing dina-dina tinamtu, punthuk iki kerep dianggo minangka papan gladhèn klumpukan montor tril
Kasdi, salah siji warga ing papan kasebut, njlèntrèhaké yèn punthuk iku dianggo montor tril amarga lemahé dhuwur lan akèh watuné
Papan wisata iki uga nyepaki palungguhan kanggo nyawang kaéndahan alam sakiwa-tengené ing pucaké
Saliyané iku, saka pucaké uga bisa didelok Makam Imagiri lan Masjid Pajimatan Imagiri
Nganti taun 2025, kanggo nekani punthuk ing tlatah Mangunan iki durung dijupuk tarikan karcis, nanging mung parkir pit montor lan mobil.
Kawah Sikidang Kawah Sikidang inggih menika salah satunggaling papan pariwisata arupi kawah vulkanik ing Paredèn Dièng
Kawah Sikidang mapan wonten ing Dhusun Dièng Kulon, Kecamatan Batur, Kabupatèn Banjarnegara
Padunungan kang wrata, boten kados kawah sanèsipun, dadosaken para wisatawan tansah ndhatengi wonten ing Kawah Sikidang
Padunungan ingkang langkung gampil dipun dugèni boten kados kawah-kawah sanèsipun ingkang wonten ing pucuking redi dadosaken salah satunggal alesan para wisatawan tansah ngrawuh, amargi saged ningali pedhut panas kang pating bledhos utawi gembulenging kebul lan gas kang awarni pethak
Kawah Sikidang ugi kawentar kanthi kawontenan kawah ingkang saged ngalih utawi malumpat wonten ing wewengkon ingkang wiyar
Kanthi menika Kawah Sikidang dados salah satunggal saking kathahing kawah ing Paredèn Dièng ingkang langkung wigatos
Menawi badhé tumuju wonten ing kawah utami, wisatawan kedah langkung Jembatan Kayangan ingkang dipun yasa saking kajeng panjangipun 1.150 mèter
Kawah Sikidang wonten saking jebluging gunung geni ing kawasan Paredèn Dièng tetaunan kepengker
Kanthi saniki kawah menika taksih "aktif" saéngga saged dipuntingali "aktivitas" gunung geni arupa endhut "vulkanik" kang pating bledhos saha gas misani kang kumebul awarni pethak
Kadhangkala, lumrahé 4 taun sepisan, blumbang kawah bakal ngalih utawi malumpat wonten ing setunggal kawasan kados kéwan kidang kang seneng malumpat
Amargi kadadéyan menika dipunwastani Kawah Sikidang
Papan pariwisata Kawah Sikidang dipunbikak saben dinten saking jam 7 ésuk nganti jam 5 soré
Rega tikèt menawi badhé mlebet ing papan pariwisata inggih menika 20.000 rupiyah katambahan malih wragadipun parkir kanggé sepéda motor 3.000 rupiyah, kanggé kréta utawi mobil 5.000 rupiyah
Kawah Sikidang ugi celak kaliyan papan pariwisata Candhi Arjuna lan Candhi Bima
Wonten sawatara bab ingkang saged dipuntingali utawi dipunlampahi wonten ing Kawah Sikidang, kados ta ingkang badhé dipunjlèntrèhaken ing ngandhap menika
Saèmpèr kawah-kawah sanèsipun, Kawah Sikidang ugi dhuwur kandhutan sulfur utawi wlirang saha zat ingkang misani sanèsipun
Pramila ambeting gas ingkang miyos agawé nyegrak lan misani
Para wisatawan kepareng nganggé masker utawi panutup irung lan cangkem supados boten kawisan gas
Para wisatawan ugi kepareng patuh dhateng rambu-rambu ingkang sampun kacithak wonten celaking kawah, ingkang kacithak inggih menika boten pareng nithik geni utawi bucal tugelan rokok wonten ing kawah
Geni ingkang ketaman ing zat-zat saking gunung geni saged dadosaké jeblugan utawi kobongan
Palemahan ing pinggiring kawah inggih dados pethak amargi kandhutan wlirang
Saéngga ing kawasan Kawah Sikidang namung wonten lemah bera awarna pethak amargi wit-witan padha mati jalaran "aktivitas" kawah
Wonten kathah kasebar luwangan tilasing blumbang kawah
Palemahan ing pinggiring kawah ugi mèprèl, saéngga menawi boten ngatos-atos saged ambrol lan dhawah wonten ing daleming kawah kang umob
Kanggé kaslametaning para wisatawan, panindak objek wisata sampun masang pager saking pring kanggé watesi wisatawan supados boten sanget "terpapar" gas kang misani lan supados boten kecemplung ing kawah
Kawah Sikidang nawèni wisata alam ugi sapérang wahana lan kagiyatan kang saged ngremenaké dhiri.
Kados ta numpak "motor trail" amargi palemahan kang boten rampak lan dalan kang kebak krakal
Menawi para wisatawan badhe nyobi "offroad" wonten ing palemahan Kawah Sikidang saged nyéwa "motor trail" kang sampun cumawis saking pihak panindak objek wisata
Wahana dolanan sanèsipun inggih menika "flying fox" ingkang ngliwati kawasan kawah kanthi suguhan pasawangan alam kang éndah
Para wisatawan ugi saged mlaku-mlaku wonten ing kawasan kawah kanthi numpak jaran
Jaran menika dipunséwakake déning warga padhusunan
Warnaning palemahan ingkang pethak lan "aktivitas" kawah kang "fénomenal" lan "unik" asring dipundadosaké objek foto déning para wisatawan
Mundhut gambar kawah kaliyan endhut panas kang pating bledhos saha gembulenging kebul awarni pethak utawi dipundadosaké "background" foto saged dipunlampahaké déning para wisatawan
Wisata ing Kawah Sikidang dados bènten kaliyan wisata ing papan pariwisata alam sanèsipun amargi fotonipun boten namung pasawangan alam kang ijo
Wonten ing sakubengé kawah ugi wonten "fotografer" ingkang saged diséwa
Warga sakubengé Kawah Sikidang ugi nyéwakaké manuk guweg kang saged diajak kanggé foto bareng
Kawah Sikidang nawèni papan kanggé nggodhog tigan wonten ing toya kawah kang hawane panas sanget
Saéngga tigan ingkang dipungodhog wonten toya panas kasebut saged mateng ing wektu 5 menit kémawon
Tigan ingkang badhe dipungodhog dilebokaké wonten plastik lan dipuntalèni nganggé kayu, lajeng dilebokaké wonten sumber toya panas ngantos mateng
Kawah Sikidang saged dipunjujug langkung kathah pilihan dalan
Dalan ingkang paling becik njujug ing Kawah Sikidang inggih menika liwat Kabupaten Wanasaba, saking pusat kutha mawa antara 30 kilomèter kanthi nempuh wektu 45 menit
Ananging menawi saking pusat kutha Banjarnegara, mawa antara 50 kilomèter kanthi nempuh wektu kirang luwih 2 jam
Dalan liya kanggé njujug ing Kawah Sikidang inggih menika liwat Banjarnegara, ingkang nembus dalan dhateng Kecamatan Batur utawi liwat Kabupaten Batang menawi saking lèr Dieng
Jujugan dhateng Kawah Sikidang ingkang langkung enggal inggih menika liwat Kabupaten Wanasaba
Para wisatawan kepareng ngatos-atos menawi njujug ing papan pariwisata, amargi dalan ingkang dipunjujug nganjat lan "èkstrim", saha kathah tetikungan
Fasilitas ingkang sampun cumawis wonten ing Kawah Sikidang antawisipun:
Padusan Parangwedang Padusan Parangwédang ꦥꦢꦸꦱ꧀ꦱꦤ꧀ꦥꦫꦁꦮꦺꦢꦁ
Papan padusan katelah ing Jalan Parangtritis, Pasisir Parangtritis, Bantul, Daerah Istimewa Yogyakarta
Padusan Parangwédang minangka sawijining papan padusan banyu anget alami asalé saka rong sumber yaiku ana ing sisih gunung samburiné omah masarakat lan ana ing tuk sing awujud sumur-sumuran kang dadi tandhoning banyu anget
Padusan iki ora adoh saka Pasisir Parangtritis lan Parangkusuma
Déné, Padusan Parangwédang kagolongaké "chlorida" kanthi "pH" normal
Mula bukané panggon Padusan Parangwédang iki dadi bukti yèn naté ana "aktivitas geologis" lan "vulkanis" ing papan kasebut
Bukti iki bisa didelok saka "zona anomali" "geofisika rendah" sing ngubengi tuk banyu anget Parangwédang uga "zona ubahan" kanthi bukti sing nuduhaké anané "mineral khlorit" lan "serisit" sajroning "batuan lava andesit" ing papan kasebut
Padusan Parangwédang bukak saben dina jam 07.00 – 18.00 WIB
2015 dan Perbup No
2018 rega tiket kanggo mlebu ing Padusan Parangwédang yaiku:
Pasisir Baru Pasisir Baru (ꦥꦱꦶꦱꦶꦂꦧꦫꦸ) kaprenah wonten ing Désa Poncosari, Kapanéwon Srandakan, Kabupatèn Bantul, Daerah Istimewa Yogyakarta tebihipun kirang langkung 35 "kilometer" saking punjering kutha Yogyakarta
Pasisir Baru dipunparingi nama Baru (enggal) amargi pasisir menika gantosipun Pasisir Parangkusuma ingkang sampun boten dipunupakara dening warga dados papan wisata utawi papan plesir
Pasisir Baru dipunbikak utawi dipunresmèkaken déning pamaréntah Bantul dados papan wisata enggal rikala wulan Mei 2010.
Pasisir Pandhansima Pasisir Pandhansima (ꦥꦱꦶꦱꦶꦂꦥꦤ꧀ꦝꦤ꧀ꦱꦶꦩ) dunungkipun wonten dhuwun Ngentak, Poncosari, Srandakan, Bantul, Daerah Istimewa Yogyakarta
Andhedhasar pandhapuking nama pasisir menika asalipun saking tembung pandhan ingkang ateges tetuwuhan witipun saem nanas, déné Sima ateges macan
Pasisir Pandhansima minangka pasisir ing wewengkon Bantul ingkang paling kilen tapel watesipun kalihan wewengkon Kulon Progo
Ngadhahi garis pasisir sadawané 1,5 "kilometer" ingkang cekap rata tinimbang pasisir sanes ing sakiwa tengenipun
Tanduran "cemara udang" ugi kathah kaprangguli ing Pasisir Pandhansima menika
Wiwit jaman rumiyin rikala jaman Hamengkubuwana VII pasisir Pandhansima dipunginakaken kanggé laku tirakat pramila dumugi ing wekdal menika taksih kaprangguli manéka papan panggenan patilasan wonten ing ana sacedhakipun pasisir menika
Ananging, kawontenan Pasisir Pandhansima wekdal samenika boten dipunginakaken kangge papan wisata utawi papan plesir malih jalaran sampun boten dipunupakara déning para masarakat
Kahanan pasisir Pandhansima ugi mrihatosaken sanget awit boten diupakara kanthi resik pramila kathah sanget uwuh-uwuh ingkang sumebar ing sakupenging pasisir
Wonten ugi uwuh ingkang sumebar ing sapinggiring pasisir kados plastik botol ugi bungkus panganan
Sasanesipun uwuh ingkang pating slebar ugi kathah wewangunan (bangunan) tilas papan kangge dol-tinuku ingkang rubuh gedhengipun mlorot, pakiwan ingkang risak lawangipun, lan langgar kanggé salat ugi sami rubuh risak jalaran jalaran boten kanggé malih déning para "pengelola" papan wisata Pasisir Pandhansima
Wondéné, sawétanipun Pasisir Pandhansima ugi wonten Pasisr Baru ingkang saged dados gantosing papan wisata pasisir
Sanèsipun mangétan pasisir menika taksih kaprangguli pasisir sanèsipun ingkang saged kaginakaken kanggé wisata utawi plesir pilihan kulawarga ingkang ngremenaken
Papan Patilasan Sacedhake Pasisir Pandhansima
Kebon Tèh Kemuning Kebon Tèh Kemuning inggih menika salah satunggaling kebon tèh ingkang wonten ing Jawa Tengah
Kebon Tèh Kemuning manggèn ing Kecamatan Ngargayasa, Kabupatèn Karanganyar
Kebon tèh menika gumelar wonten ing pasitèn awiyar 437 hèktar kanthi inggilipun siti kirang langkung 800 ngantos 1.540 mdpl saha gadhah hawa kirang langkung 21,5 derajat sèlsiyus
Panggènanipun boten tebih saking Kitha Surakarta, namung 1 jam lampahan kémawon
Margi ingkang dipunlampahi dhateng Kebon Tèh Kemuning menika kathah tetikungan
Wisatawan saged tindak dhateng Kebon Tèh Kemuning nitih titihan pribadi utawi saged nitih titihan umum kanthi rute Karangpandhan, Ngargayasa, kaliyan Jenawi
Sarawuhipun wonten ngrika, para wisatawan saged mradini kebon tèh kangge ningali taneman tèh kang gumelar saha ningali lelampahan methik tèh déning para tiyang tani
Wisatawan ugi saged nindakaken olahraga kados ta, pit-pitan, "paralayang", anjog pajeng, "camping" utawi kagiyatan mancakridha sanèsipun
Wonten ing Kebon Tèh Kemuning ugi wonten padunungan kanggé papan dolanan ugi wonten padunungan kanggé pados dhaharan
Pabrik tèh Kemuning ingkang wiwitanipun dipunadegaken déning sadhèrèk Van Mander Voot, tiyang Walandi ing taun 1925 kanthi nama NV
Kantor pusat perusahaan menika wonten ing Laan Van Meerdervoort 2B Den Haag, Nederland
Ngantos samenika, pabrik tèh taksih jumeneng ugi wangunan gudhangipun
Salah satunggalipun tilas kantor perusahaan samenika dipundadosaken restoran ingkang nama Ndoro Dongker
Nama menika dipunpundhut saking salah satunggal administratur pabrik kala semanten
Sadèrèngipun dados kebon tèh, padunungan menika dipundadosaken kebon kopi
Pakebonan Kemuning wiwitanipun inggih menika wilayah gadhahipun Mangkunegaran
Nalika KGPAA Mangkunagara IV taksih ngerèh, wewengkon Kemuning sampun dipuntindakaken dados pakebonan kopi
Tetuwuhan menika dipun-udi déning para panyepeng "apanage" (siti pangkat kangge gaji) ing sitinipun piyambak
Wonten ing taun 1862 KGPAA Mangkunagara IV mundhut malih siti-siti "apanage" saha dipunsulih nganggé yatra dhumateng panyepeng "apanage"
Pasitèn pakebonan Kemuning ingkang wiwitan dipunbikak kanggé pakebonan kopi ing taun 1814 ingkang gunggungipun 24 dhaérah bagéan ("afdeling")
Saben-saben "afdeling" dipunkuwasani déning salah satunggal "administratur" tiyang Eropah utawi Jawa
"Administratur" tiyang Jawa dipunwastani panèwu kopi utawi mantri kopi
Saben "afdeling" anggadhahi setunggal pasanggrahan, ingkang dipun-ginakaken kanggé dununging "administratur" saha setunggal gudhang
Sedaya 24 tiyang "administratur" dipunandhap dening 2 tiyang panilik ("inspèktur") saha saben "inspèktur" ngandhapaken 12 "afdeling"
Sainggilipun kalih "inspèktur" inggih menika Wadana Kartopraja, dados satunggaling "superintendent" (pengawas umum)
Nalika panarikan malih siti-siti "apanage", wonten bagéan ingkang boten saged dipunpundhut dening Mangkunagaran amargi gadhah dana kang sathithik saha sistem séwa ingkang dipunlampahaken dèrèng dumugi wonten ing titi wancinipun
Salah satunggalipun inggih siti Kemuning ingkang boten saged dipunpundhut sedaya, amargi wonten "apanage" ingkang dipunsewakaken dhumateng pengusaha swasta Indhiya Nèderlan kanthi titi wanci 50 taun kang dèrèng dumugi ing titi wancinipun
Wonten bagéan saking "apanage" ing Kemuning ingkang dipunséwakaken dening tiyang Walandi kanthi nama Waterink Mij.
Siti ingkang wiyaripun 444 hèktar dipuntanemi tetaneman tèh
Perusahaan menika dipunwastani NV
Cultuur Mij Kemuning ingkang gadhah Johan de Van Mescender Work
Miturut Undang-undang Agraria Indhiya Nèderlan taun 1870, pengusaha Walandi saged nyéwa siti saking Mangkunegaran kanthi titi wanci 50 taun
Akte prajanjian naté dipunlampahaken wonten ing tanggal 1 April 1926 kanthi wiyaring siti ingkang dipun-garap inggih menika 1.220 hèktar
Pamaréntah Indhiya Nèderlan kala menika mranatan bab séwa-nyéwa siti keprabon ingkang dipundadosaken pakebonan
Swasta saking Indhiya Nèderlan saha pihak asing sanèsipun saged nyéwa siti keprabon wonten ing titi wanci 25-70 taun
Ananging sadèrèngipun dumugi wonten ing titi wancinipun, wonten kadadosan pergolakan politik ingkang dadosaken para pengusaha Indhiya Nèderlan nilaraken pakebonan
Sasampunipun sekutu kawon déning Jepang, palenggahan Jepang mundhut kuwasaning siti Kemuning wonten ing taun 1942 ngantos 1945
Nalika wonten ing palenggahan Jepang, kebon saha pabrik sami risak amargi dipunbakar (bumi hangus) dening Walandi
Sasampunipun Proklamasi Kamardikan Républik Indonésia inggih nalika wonten ing taun 1945 ngantos 1950, pakebonan gadhah Pamaréntah Dhaérah ing tlakuping Keraton Surakarta
Wonten ing taun 1945 ngantos 1948, Kebon Tèh Kemuning ingkang wonten ing Kecamatan Ngargayasa dipun-gadhahaken saha dipuntindakaken malih dening Mangkunegaran ing pimpinaning Ir
Wonten ing taun 1948 ngantos 1950, Kebon Tèh Kemuning dipunkuwasani dening Pamaréntah Militèr Républik Indonésia ingkang asil produksinipun dipun-ginakaken kangge béaya tempur
Miturut "fatsal" 2 saking Konfèrènsi Méja Bundar (KMB) Pamaréntah RIS, pakebonan Kemuning dipunsrahaken malih dhumateng pandarbénipun inggih menika NV
Cultuur Mij Kemuning ingkang dipunkuwasani dening Fa
Watering & Leeber, Bandung
Saéngga kebon tèh menika dipunkuwasani malih dening pandarbénipun saking tanggal 19 Mèi 1950 ngantos 31 Désèmber 1952
Amargi boten wonten pepastèn ukum kala menika, sasampunipun hak konversi pakebonan dipunjabel kanthi Undang-undang Nomor 3 Taun 1948 saha Undang-undang Nomor 5 Taun 1950, ugi miturut pandarbénipun dipunanggep sampun boten antuk babathèn malih
Wiwit pungkasaning taun 1952 pakebonan Kemuning sampun dipuntilar pramila dados siti nagara ingkang boten kawengku
Kanggé ngreksa gesanging perusahaan, déning Pamaréntah Dhaérah Karèsidènan Surakarta kanthi surat No Agr-R/12/5474 tanggal 29 Maret 1954, Kebon Tèh Kemuning dipunlajengaken dening para karyawan ingkang dipunandhap setunggal déwan ingkang mlampah saking tanggal 1 Januari 1953 ngantos 26 Oktober 1956
Dewan menika lajeng dipunbibaraken ing tanggal 15 Sèptèmber 1956
Kangge nampung usaha menika lajeng dipundamel Koperasi Penghasilan Perkebunan Kemuning (KPPK) ingkang dipuncathetaken wonten Jawatan Koperasi (Jakop) II Karanganyar kanthi Nomor 29 tanggal 10 Oktober 1956 ugi dipuncathetaken wonten Jakop Dati I Jawa Tengah Nomor 1585/BH/VI/1962
Kebon Tèh Kemuning sangsaya mundur ngantos wontenipun lelakon G-30S PKI, lajeng pakebonan dipunpundhut déning Menteri Perkebunan kangge karahayon ingkang sampun dipununjuk wonten ing Surat Keputusan Menteri Perkebunan Nomor 160/Men.Perk/1965 tanggal 17 Novèmber 1965
Amargi kaleksanan wonten ing lapangan dèrèng saged dipun-ungkuli, lajeng Inspèktorat Perkebunan Daérah Jawa Tengah saha DIY masrahaken dhumateng Panglima Kodam VII Diponegoro ingkang kala menika dados Panglima Perang Daérah
Salajengipun Panglima Perang Daérah kanthi surat kaputusan Nomor Kep-PPD/00127/10/1966 tanggal 27 Oktober 1966 ingkang salah satunggalipun kaserat masrahaken panindakan perusahaan/pakebonan kasebut dhumateng KOMUVED DATI I Jateng saha panindakanipun dipunatur wonten sarira ukum
Kanthi kaputusan kasebut dadosaken miyosing PT
Rumpun minangka wadhah saking sedaya kagiyatan ingkang wonten ing pakebonan Kemuning
Lajeng, kawasan ingkang samenika dados objèk wisata dipunatur déning KPPK ngantos pungkasanipun dipunatur déning Kodam IV/Diponegoro
Sasampunipun wonten Yayasan Rumpun Diponegoro, Kebon Tèh Kemuning dipunatur dening PT.
Rumpun Sari Kemuning I
Tanggal 3 Novèmber 1971 kanthi SK
Mendagri Nomor 17/HGU/DA/71, pangaturanipun disrahaken dening Yayasan Rumpun Diponegoro saha dipundamel PT
Wonten ing taun 1980 PT
Rumpun kapecah dados kalih inggih menika kaping setunggal PT
Rumpun Antan ingkang ngasilaken karèt, kopi, klapa, cengkèh, saha randu ingkang angliput Pakebonan Carui/Rejodadi ing Cilacap, Pakebonan Samudra ing Banyumas, Pakebonan Darmokradènan ing Banyumas, Pakebonan Ciuwak ing Pati, saha Pakebonan Jati Ablengan ing Semarang
Lajeng ingkang kaping kalih inggih menika PT
Rumpun Tèh ingkang ngasilaken tèh angliput Pakebonan Kemuning ing Karanganyar, Pakebonan Medini ing Kendal, saha Pakebonan Kaliginting ing Semarang
Nalika taun 1990 ngantos 30 April 2004, PT
Astra Agro Lestari ing Jakarta Wétan nyambut damel sesarengan, kanggé babagan manajemen dipunatur dening PT
Rumpun Sari Kemuning ngatur babagan produksi
Sasampunipun 45 taun Hak Guna-usaha dipun-gadhah dening PT
Astra, amargi sampun bangkrut lajeng dipunsulih dening PT
Sumber Abadi Tirta Sentosa ngantos samenika
Kebon Tèh Kemuning dipunbikak saben dinten saking jam 8 ésuk ngantos jam 4 langkung 30 menit sonten, ananging para wisatawan kathah ingkang rawuh wonten ing jam 4 langkung 30 ésuk kangge ningali plethèking surya saha pasawangan para tiyang tandur methik tèh
Wonten ing Kebon Tèh Kemuning, para wisatawan saged migunakaken fasilitas ingkang sampun cumawis kados ta: Papan Pariwisata
Kebon Tèh Kemuning ugi gadhah papan-papan pariwisata ingkang saged dipundadosaken papan foto, inggih menika: Lembah Katresnan
Regining tikèt wonten ing Lembah Katresnan inggih menika gangsal ewu rupiyah kemawon
Wonten ing papan menika wisatawan saged ningali pasawangan kebon tèh kang éndah saha adhem
Lajeng wonten papan ingkang saged dipuntingali kados ta gerdu sawang, papan kang wonten songsong, saha sanès-sanèsipun
Para wisatawan saged mirsani Taman Bogor ingkang gadhah wahana kang wigati inggih menika "tubing" utawi "nyusur" lèpèn kang radi santer
Wisatawan ugi saged migunakaken papan "outbound" ingkang sampun sedhiya ing kawasan menika
Gumuk ("bukit") Ganduman wonten ing papan paling inggil dhaérah Kemuning
Reginipun tiket inggih menika gangsal ewu rupiyah.
Para wisatawan saged ningali pasawangan alam Kemuning ingkang jangkep amargi papanipun Gumuk Ganduman ingkang paling inggil
Ing ngrika, para wisatawan saged ningali pasawangan Kebon Tèh Kemuning nalika sampun sonten
Wonten ing Tanggul Asri para wisatawan saged migunakaken wahana ngundhuh woh-wohan ingkang sampun cumawis ing papan menika
Wisatawan ugi saged mundhut gambar nalika taksih ngundhuh woh-wohan menika
Reginipun tikèt wonten ing Tanggul Asri inggih menika gangsal ewu rupiyah kemawon
Inggih menika taman ingkang saged dipundadosaken papan kangge mundhut gambar
Wonten ing Taman Bintang, wisatawan saged ningali balon udara ingkang sampun sedhiya
Reginipun tikèt inggih menika gangsal ewu rupiyah kemawon.
Taman Tingkir Salatiga Taman Tingkir Salatiga minangka papan wisata lan taman kutha kang dumunung ing Jalan Tritis Sari No
17, Desa Sidorejo Kidul, Kecamatan Tingkir, Kutha Salatiga, Provinsi Jawa Tengah
Taman iki rampung ing taun 2016 lan gunené kanggo nyukupi kabutuhan "rumah taman hijau" (RTH) ing Kutha Salatiga
Taman iki umum lan mbukak, tegese bisa digunakaké déning macem-macem kelompok
Taman iki mapan ing tilas lahan bengkok kang jembaré + 11.000 m2, peneré ing Dalan Tritis Sari No.17, Desa Sidareja Kidul, Kecamatan Tingkir, Kutha Salatiga
Taman iki rampung ing taun 2016 kanthi wektu pambangunan +/- 5 sasi lan ragadé +4 milyar
Miturut Widayanti lan Hadi, taman kasebut kalebu ing kategori RTH binaan kang diadegake kanthi ancas kanggo nyiptakaké keseimbangan antarane "ruang bangun" lan "ruang terbuka hijau" (RTH) ana ing Kutha Salatiga adhedhasar "Program Pembangunan Kota Hijau" (P2KH)
Niat iki minangka wujud implementasine Perda Kutha Salatiga No
4 Tahun 2011 ngenani Penataan Ruang Wilayah Kota Salatiga sajrone nyediakake kabutuhan RTH sing proporsional kanggo kutha saiki