Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Wonten ing piwulangipun Samin, wonten ing bebrayan penganten kakung kedah ngucapaken syahadat, kirang langkung kados mekaten: “Wiwit kanjeng Nabi Adam, tugas kula ningkah
(Wektu iki) rabi karo wong wadon sing jenenge…… aku janji setya marang dheweke
Kita wis urip bebarengan." Yaiku sawetara piwulang kapitayan sing diwulangake dening Samin Surosentiko marang para pengikute sing nganti saiki isih diugemi dening warga Samin
Miturut masyarakat Samin, perkawinan dianggep sah sanajan mung wong tuwane penganten sing dikawinke
Piwulang bab bebrayan ing tembang Samin "Pangkur" kaya ing ngisor iki (ing basa Jawa ): Sing narik kawigaten yaiku ana tradhisi ing antarane suku Samin ngenani bebojoan, ing ngendi calon pasangan bisa omah-omah dhisik kanggo nemtokake arep nerusake pilihan nikah utawa ora
Prilaku iki wis akeh dicathet lan ditulis dening peneliti Indonesia lan manca
Pandangan masyarakat Samin babagan lingkungan positif banget, nggunakake alam (umpamane njupuk kayu ) kanthi sithik lan ora tau ngeksploitasi
Iki jumbuh karo pamikire wong Samin sing cukup prasaja, ora berlebihan lan lugas
Tanah kanggo wong-wong mau kaya ibune dhewe, tegese lemah menehi urip
Minangka petani tradisional, dheweke ngobati tanahe kanthi apik
Ing pengelolaan lahan (tanduran apa sing bakal ditandur) mung adhedhasar musim, yaiku udan lan musim kemarau
Wong Samin ngerti yen isi lan kasugihan alam wis entek utawa ora gumantung marang sing nganggo
Pemukiman masyarakat Samin biasane dikelompokake ing deretan omah supaya luwih gampang komunikasi
Omah sing digawe saka kayu, utamane kayu jati lan pring, arang banget ditemokake omah sing tembok bata
Gedhong griya punika relatif jembar awujud piramida, desa utawi joglo .
Penataan kamar prasaja banget lan isih tradisional, dumadi saka ruang tamu, kamar turu lan pawon sing cukup gedhe
Kamar mandi lan sumur dumunung adoh banget lan biasane digunakake dening sawetara kulawarga
Kandhang sapi ana ing njaba, ing jejere omah
Upacara tradhisional kang ana ing masyarakat Samin yaiku nyadran (reresik desa) uga nyiram sumber banyu ing sumur lawas sing akeh manfaate kanggo masyarakat
Tradhisi kaslametan ana gegayutane karo siklus urip, yaiku meteng, lair, sunatan, nikah lan seda
Padha nindakake tradhisi iki kanthi prasaja
Ewah-ewahan jaman ugi mengaruhi tradhisi masyarakat Samin
Saiki lagi nggunakake traktor lan pupuk kimia ing tetanèn, uga piranti rumah tangga sing digawe saka plastik, aluminium, lan liya-liyane.
Saronen Saronen yaiku musik rakyat kang tuwuh lan ngrembaka ing Madura
Harmonis kang dinamis, pinter, lan tema kabungahan saka unen-unen kang diasilake pancen digabungake karo ciri lan jati diri masarakat Madura kang teguh, lugu, lan terbuka banget, nuwuhake semangat pangripta
Jeneng Saronen nyilih jeneng piranti tiup sing padha karo "Serunai" ing budaya Melayu, sing ing budaya Batak diarani "Serune" lan ing Lombok diarani "Sarone"
Kerep sowan panguwasa Sumenep, Arya Panoleh, menyang papan panggonane kang rayi, Batara Katong, jumeneng nata ing Panaraga, kanggo tetep sesambungan
Nalika ing Panaraga, rombongan saka Sumenep disambut karo sesaji reog lan atraksi sing nggumunake sing ditindakake déning wong sing nganggo klambi ireng
Wonten ing ngriku wiwitanipun Selompret ing gamelan Reyog dipuntepangi déning rombongan Sumenep ingkang kasebat saronen
Saliyané gamelan reyog kang diterapaké ing Sumenep, uga sandhangan warok serba ireng nganggo kaos lurik, panganan kayata sate sing asliné saka kayu lan angklung sing mung bisa ditemoni ing Sumenep ing saindhenging dhataran Madura
Mangkono, Sumenep sing dadi kiblat wong Madura, budaya saka Panaraga sing diterapake ing Sumunep wiwit nyebar ing saindhenging Madura
Ananging sakwise diterapake ing Madura isih ana bedane budaya tanah budaya Panaraga lan budaya Madura
Banjur sawijining Kyai Khatib Sendang (putu buyut sunan Kudus ) sing manggon ing Desa Sendang, Kecamatan Pragaan atusan taun kepungkur nggunakake musik iki minangka media dakwah ing nyebarake agama Islam liwat saluran budaya, yaiku nggunakake terompet kanggo ngumpulake massa
Dicritakake, saben dina pasar sing tiba ing dina Senin, Kyai Khatib Sendang lan mantune nglipur para pengunjung pasar kanthi dikancani penari nganggo busana badut nganggo topeng Bujangganong
Sawise para pengunjung pasar padha kumpul, Kyai Khatib Sendang miwiti khotbah menehi presentasi babagan agama Islam lan kritik sosial
Gaya dakwah sing lucu lan lucu nanging bisa nggegirisi atine para pamirsa, ndadekke wong-wong sing ana ing kono langsung kepincut njaluk setya lumebu agama Islam
Saronen ing Jawa umume bisa ditemoni ing tlatah tapel jaran kanggo ngiringi maneka kesenian kayata jaran kencak, macanan kaduk, tarian tradhisional Madura
Ananging amargi keterbatasan piranti saha personel, limrahipun suwanten saron punika satemene dipun gantosaken kaliyan slompret para seniman Reyog Panaraga ingkang dipununcalaken kanthi nada Madura, nuwuhaken nada khas ingkang enggal, amargi ing wilangan kesenian wonten ing tapal kuda piyambak
kesenian Panaraga luwih akeh tinimbang kesenian Madura
Ciri khas musik Saronen dumadi saka sangang instrumen sing khas banget, amarga dicocogake karo nilai-nilai filosofis Islam sing minangka tambahan saka kalimat pembuka Al Qur'anul Karim, yaiku "BISMILLAHIRRAHMANIRRAHIM" sing nalika diucapake dumadi saka sanga keccab
Piranti musik SARONEN sanga kasebut yaiku: 1 saron, 1 gong gedhe, 1 kempul, 1 kenong gedhe, 1 kenong tengah, 1 kenong cilik, 1 korca, 1 kendhang gedhe, 1 kendhang dik-gudik (kendhang cilik)
Sing narik kawigaten lan dadi jiwane musik iki yaiku alat musik tiup awujud kerucut, digawe saka kayu jati kanthi bolongan enem jejer ing ngarep lan siji bolongan ing mburi
Gelang cilik saka kuningan sing nyambungake sisih ngisor karo pucuk ndhuwur digawe saka godhong siwalan
Ing dasar musik ditambahake swiwi saka cangkang sing meh padha karo kumis, nambahake kejantanan lan keberanian penyanyi
Alat angin kerucut iki asalé saka Timur Tengah kanthi swara sing diowahi
Ing acara sakteruse, musik saronen iki digunakake kanggo ngiringi lomba bantheng, lomba sapi sono', upacara ritual, resepsi pernikahan, jaran (kencak) lsp.
Réyog Cemandi Réyog Cemandi yaiku kesenian tradhisional sing asale saka desa Cemandi, Kecamatan Sedati, Kabupaten Sidoarjo nggunakake topeng barongan lan kendhang sing beda karo Réyog Panaraga sing nggunakake merak dadakan
Ing papan liya, kesenian sing padha diarani Réyog dogdog saka Sunda, Réyog kendang saka Tulungagung lan Réyog bulkio saka Blitar
Ing taun 1917 Abdul Katimin, sing dadi santri ing Pondok Pesantren Tegalsari, Panaraga, wis rampung kegiatane ing pesantren, lan bali menyang Sidoarjo lumaku lumaku, nalika ing Pagerwojo Abdul Katimin ketemu petani enom sing lagi nabuh kendhang nggarap kebon cengkeh
Kanggo nindakake shalat Ashar berjamaah, nanging para mudha iki ora ngerti carane shalat
Abdul Katimin banjur mulangake agama Islam luwih jero marang para mudha-mudhi iki sing pranyata dadi gemblak warok ing Ponorogo
Sawise pirang-pirang wulan ing Pagerwojo, Abdul Katimin pamit arep nerusake lakune menyang Sidoarjo, nanging para mudha kepengin nututi lan ngancani Abdul Katimin
Sasampunipun dumugi ing Cemandi ing taun 1918, Abdul Katimin lan para mudha ngresiki lemah lan mbangun surau kangge ngibadah, ananging para pemudha ingkang tilas gemblak boten nilar pakulinan nabuh gendhing lan njoged ingkang lajeng dipundadosaken dening Abdul Katimin minangka dakwah Islam
metu ing surau, cara nabuh kendhang diowahi dadi kaya nabuh rebana saengga akeh warga sing kasengsem lumebu surau kanggo sholat berjamaah
Ing taun 1920, kagiyatan warga Cemandi dikenal dening Walanda, mula kudu mbayar pajeg sawise panen kanthi ngirim prajurit Oost Indische Leger utawa OIL
Macem-macem cara ora kasil ngusir utusan Walanda, mula Abdul Katimin nggawe topeng barongan loro yaiku barongan lanang lan barongan wadon sing dideleng ing sakiwa tengene pondhok Tegalsari nalika sinau karo warga
Nalika tentara OIL utusan saka Walanda lumebu ing desa Cemandi kanggo ngumpulake SPT pajak saka warga, Abdul Katemin lan para pemuda Pagerwojo nindakake barongan lan kendhang, prajurit OIL uga teka kanggo nari ing wong akeh lan nalika iku prajurit OIL Walanda
padha digebugi nganti ora kuwat
Wiwit kuwi, masarakat Cemandi ora tau nagih pajeg saka desa sawise ndeleng topeng Barongan loro lan ing taun 1922 dijenengi Réyog Cemandi, njupuk jeneng Réyog ing Panaraga amarga padha sregep lan bisa ngusir Walanda
Réyog cemandi disuguhake piranti seni kang prasaja, yaiku: Tokoh Réyog Cemandi dumadi saka rong tokoh topeng Barongan yaiku 1
Barongan Lanang, topeng iki digawe saka kayu nangka kanthi pasuryan lanang abang medeni lan kumis
Barongan lanang nganggo klambi ireng kaya penadon Panaraga, klambi loreng utawa abang polos mawa pedhang
Barongan Wadon, topeng iki digawe saka kayu nangka kanthi pasuryan wadon putih ayu
Barongan wadon nganggo kebaya, bathik nganggo selendang
Barongan saka Réyog Cemandi nduweni kekerabatan karo Ondel – Ondel ing Jakarta, kelingan tokoh topeng iki digawe dening Abdul Katimin nalika kelingan topeng ing Tegalsari, Panaraga
yaiku sepasang makhluk raseksa sing dikutuk singo barong, mung penyajian ing Réyog cemandi ora kaya ondel – ondel sing balunge gedhe, yaiku mung topeng sing langsung dienggo manungsa
Réyog Cemandi dumadi saka pirang-pirang pemain, 6 nganti 7 kendhang sing dilapisi kulit mung siji sisih.Kendang iki digawe saka kayu nangka sing sisih ndhuwur ditutupi kulit wedhus
Pemain drum nganggo sandhangan ireng sing digabungake karo kain warna cerah
Kendang ing Réyog Cemandi ana gandheng cenenge karo kendang Réyog ing Tulungagung, kelingan Abdul Katimin nalika lelungan menyang Sidoarjo ketemu tilas gemblak ing Tulungagung banjur nututi lan ngresiki lemah
Ing sapunika, Réyog Cemandi tansah dipungelar ing saben desa Cemandi ingkang resik saben taun kangge ngusir roh-roh jahat lan maneka warni wujud awon
Sajrone Reyog Cemandi sing isih ngrembaka lan dikenalake marang masarakat luas, disalah gunakake lan dirusak dening guru seni ing Sidoarjo, amarga nalika ana lomba tari kanthi jeneng Réyog Cemandi, sing dipamerake dudu Réyog
Cemandi, mula beda banget karo sejatine amarga akehe guru seni ing Sidoarjo wegah menyang papan panggonane Réyog Cemandi lan luwih seneng gawe kreasi tari anyar nanging nggunakake jeneng Réyog Cemandi senajan beda
Ing jagad perfilman nasional, Réyog Cemandi tampil ing film kanthi irah-irahan Air Mata Terakhir Bunda kang ditayangake ing taun 2013
Réyog Cemandi ing film kasebut dilakokake dening siswa SD nalika ana acara pahargyan.
Beksan Florèt Beksan Florèt yaiku salah siji joged kang lair ing lingkungan Kadipaten Pakualaman, Ngayogyakarta
Beksan iki diripta dening Pakualam IV
Busana kang digunakake ing beksan iki wujud gabungan saka budaya Éropa lan Jawa
Beksan Florèt karipta nalika Paku Alam IV jumeneng nata ing taun 1864-1875
Beksan iki lair ing tengah kahanan tulisan politik, tulisan sosial, tulisan ékonomi, lan tulisan budhaya kang khas
Pura Pakualaman nalika taun iku kabuka tumrap Walanda
Rikala Paku Alam IV jumeneng nata, seni tari ing Pakualaman ngrembaka
Kathah joged ing jaman punika kang anyar
Jogedan punika gadhah khas corak Pakualaman kang séjé tinimbang jogedan ing Kasultanan lan Kasunanan
Joged beksan florèt digelar ing Sewatama Pura Pakualaman
Beksan Florèt diripta dening Paku Alam IV amargi rasa kagum saking prajurot Walanda kang latian pedhang utawi olahraga anggar
Beksan Floret dados joged saking gabungan joged ditambahi sekedhik obah nyerang pedhang florèt
Beksan Florèt dados gambaran identitas campuran uga kasil saka kuwasa saking kraton kususipun Pura Pakualaman
Campuran saka beksan florèt nglairake kreasi lan kamardikan, kususipun ing busana lan koreografi
Nalika taun 1990-an, Paku Alam VIII lumantar putranipun, Kanjeng Pangeran Haryo Anglingkusumo nunjuk ahli joged kang nama Mardjijo supaya ngulik joged kang ngrembaka ing Pura Pakualaman
Beksan Florèt dipun gelar wonten ing Kratong Ngayogyakarta lan Pura Pakualaman taun 1994
Sabanjure niku joged punika dipungelaraken ing Taman Ismail Marzuki lan disiarké ing TVRI
Saking punika Beksan Florèt dikenal dening masyarakat
Joged beksan florèt dados gambaran ketrampilan prajurit nalika ngagem pedhang floret lan ketrampilan ing tarung anggar
Beksan florèt dados pralambang pratahanan endah Pura Pakualaman lan kaprigelan dados pralambang kekiyatan Kraton Ngayogyakarta
Joged beksan florèt saget dados bagean penting saking seni tradhisi ing kraton kang saget wenehi rasa aman lan tentrem ing perjuwangan njagi keamanan kraton
Joged punika saget nyentil semangat perjuwangan masyarakat
Cara Joged Beksan Florèt
Beksan florèt nggadhahi kalih pèrangan inggih punika bagèan jogèdan lan bagèan perangan
Urutan jogedan beksan florèt inggih punika: Beksan florèt fokus tumrap antarané obah lan gendhing ing jogéd klasik Jawa
Penari kedah trampil ngagèm florét lan ngimbangi kalian gendhing kang ngiringi kagem nrapaken rasa gerak kang pas
Gendhing Gangsaran kang cepet kados nguyak-uyak, nanging lempèng Sanadyan amung sekadar obahing jogèd, sanès perkara kang gampil kangge penari nrapaken rasa gerak kang pas
Sanadyan namung gerak jogèd kagem nontonaken ketrampilan prajurit mainaken senjata anggar, nanging saking gabungan gendhing lan obahing awak, beksan floret nuntut supados penari saget nutut rasa obah utawa gerak dumugi tataran gendhing, kang dados ciri puncak penari klasik Jawa
Iringan gendhing kang wonten ing beksan florèt inggih punika kados ing ngandhap kasebat: Piranti utami kang diagèm ing jogèd beksan florèt inggih punika pedhang jinis florèt kang gunané kagem nyoblos, sanes pedhang sabet.
Florèt punika pedhang kang dawanipun 120 cm kang landhep ing pucuk
Ing bagéan gujengan pedhang wonten lengkungan bunder sepalih saking wesi kagem nglindhungi asta
Amargi migunakaké florèt punika piranti kang wontén ing olahraga florèt dicuplik wonten ing beksan floret
Busana kang diagem dening para penari beksan florèt inggih punika gabungan saking busana Èropa kususipun busana opsir Walanda lan busana jogèd klasik Jawa
Busana beksan florèt punika wonten kados ing ngandhap:
Jathilan Ngayogyakarta Jathilan menika salah satunggiling kesenian awujud beksa ingkang dipun iringi gendhing tradhisional
Jathilan ugi asring dipun sebat jaran képang
Jathilan dipendhet saking tembung Jawi: "Jan" ingkang artosipun saestu lan "thil-thilan" ingkang artosipun kathah ébah lan tingkah
Wonten ugi ingkang nèlakaken mekaten, "jaranne jan thil-thillan tenan"
Piranti utami kanggé beksa jathilan menika aranipun jaran-jaranan
Jaran-jaranan menika dipun damel saking pring tipis ingkang dipun anyam lajeng dipun cet supados katon èndah
Jathilan dipun beksan dening 6 – 12 tiyang sesarengan
Penarinipun jèjèr kalih-kalih lan mbeksa ébahan beksa jathilan
Jathilan saged dipun beksa dening tiyang kakung menapa déné tiyang setri
Sejarah beksa jathilan menika wonten pinten-pinten modhèl
Modhèl setunggal, jathilan menika nyariyosaken perjuanganipun Radèn Patah ingkang dipun rencangi Sunan Kalijaga nglawan penjajah Walanda
Modhèl kaping kalih nyariyosaken bilih jathilan minangka cariyos babagan Panji Asmarabangun ingkang dados putranipun Jenggala Manik
Cariyos menika dipun buktèkaken wontenipun lakon menika ing beksa jathilan
Piranti ingkang dipun anggé inggih menika gelang sampeyan lan gelang astha, keris, kalung, iket wonten lengen, lan mahkota ingkang dipunsebat Kupluk Panji
Ing wiwitan, para beksan mbeksa sacara tumata, ananging saklajengipun para pambeksa jathilan dipun damel kepanjingan roh alus ingkang damel kesadaran para pembeksa menika ical
Kepanjingan roh alus menika wonten ing basa Jawi dipunisebat "ndadi"
Nalika para pambeksa kepanjingan, para pambeksa jathilan wiwit nari sakremenipun, mboten tumata malih
Amargi kècalan kesadaran, para pambeksa jathilan sagéd atraksi ingkang mbebayani kados ta dhahar kaca/beling lan sekar, nyilet astha, mecut badanipun piyambak, lan sapanunggilanipun
Wonten ing pagélaran jathilan kedah wonten pawangipun
Pawang menika tugasipun mranata lampahipun pagélaran
Kajaba menika, tugas pawang inggih menika nyarasaken pambeksa ingkan kepanjingan roh alus
Jathilan limrahipun dipun gélar wonten ing panggènan segi sekawan ingkang dipageri pring
Pager menika dipun agem dados wates antawising pambeksa kaliyan tiyang-tiyang ingkang mirsani
Kajaba menika, pagar wau kanggé wates supados para pambeksa ingkang kepanjingan mboten medal saking panggènan kanggé beksa menika
Sakdèrèngipun jathilan dipun wiwiti, pawang jathilan nimbali roh-roh alus lan nyuwun pangestu langkung rumiyin; semanten ugi wonten ing pungkasanipun beksa
Mila mekaten, para pawang kedah nggesah roh-roh ingkang ngempal supados panggènan menika saged resik kados sakdèrèngipun
Jathilan Ing Wekdal Sakmenika
Ingkang mrihatosaken, sakmenika boten kathah tiyang ingkang remen kaliyan kesenian jathilan menika
Nèm-nèman ugi boten purun dados pambeksa jathilan.
Langkung malih nalika pandemi menika, jathilan sampun boten naté dipun gelar malih
Milanipun, upaya kanggé nglestantunaken kesenian menika prelu sanget dipun regengaken
Yeyasan Handadénta Yeyasan Handadénta (Carakan: ꦪꦪꦱꦤ꧀ꦲꦺꦴꦤ꧀ꦢꦢꦺꦤ꧀ꦠ; basa Indhonésia: "Yayasan Hondodento") inggih punika yeyasan panguri-uri budaya ingkang kapernah wonten ing Daérah Istiméwa Ngayogyakarta
Yeyasan punika ugi dipun sengkuyung déning Kundha Kabudayan Ngayogyakarta
Yeyasan Handadénta dipun pandhegani déning Ki Wiryodikarso utawi dipun wastani Mbah Plered nalika Hamengkubuwana IX jumeneng nata
Yeyasan punika sampun ngadegaken pinten-pinten yasan, kados ta Pamuksan Sri Aji Jayabaya nalika warsa 1975 kaliyan Sendhang Tirta Kamandanu
Pamuksan Sri Aji Jayabaya kapernah wonten ing Désa Menang, Kacamatan Pagu, Kabupatèn Kadhiri ingkang dipun pitadosi dados papan pamoksaning Jayabaya saking Karajan Kadhiri, wondéné Sendhang Tirta Kamandanu dipun pitadosi dados papan semèdining Jayabaya, pramèswari, putri, kaliyan, wadyanipun
Yeyasan punika ugi ingkang miwiti upacara adat 1 Sura ing Pamuksan Sri Aji Jayabaya nalika warsa 1976
Kajawi punika, Yeyasan Handadénta ingkang miwiti Labuhan Handadénta nalika warsa 1974 ingkang dipun adani kanthi pribadhi ing Pasisir Parangkusuma, nanging sapunika sampun saged dipun tumuti masarakat umum saben taunipun nalika tanggal 15 wulan Sura manut pananggalan Jawi
Dhawet sambel Dhawet sambel inggih punika unjukan khas ingkang asalipun saking Kabupatèn Kulon Praga, Daérah Istiméwa Ngayogyakarta
Bahan pokokipun dumados saking dhawet, sambel, kaliyan capar
Miturut katrangan situs "Direktorat Warisan dan Diplomasi Budaya", ing madyaning abad kaping 20, wonten bakul ingkang dodolan dhawet kaliyan pecel ing satunggaling pagelaran
Wanci ngaso pagelaranipun, wonten tiyang tumbas paring pamanggih amrih dhawetipun dipun campur kaliyan pecel
Jebulipun, kathah ingkang ngremeni dhawetipun tur saya kathah ingkang mesen
Manawi dipun sawang, dhawet sambel mèh mèmper kaliyan soto
Dhawetipun dipun damel saking sari pathi uwi ganyong, wondéné sambelipun dipun damel saking parutan klapa ingkang dipun sangré lajeng dipun dheplok mawi lombok abrit, gendhis, bawang pethak, kaliyan sarem
Sasanèsipun parutan klapa, ugi wonten ingkang namung nganggé sambel kacang kémawon
Cara nyawisaken dhawet sambel inggih punika dhawetipun dipun paringi sambel, capar, brambang gorèng, tahu gorèng, kaliyan juruh, nanging boten nganggé santen kaliyan ès
Raos dhawet punika inggih campur-campur gurih, manis, pedhes, kaliyan asin.
Labuhan Handadénta Labuhan Handadénta punika salah satunggaling tradhisi ingkang ngrembaka ing tlatah Ngayogyakarta
Tradhisi punika dipun-leksanakaken déning Yeyasan Handadénta
Labuhan punika kalampahan saben tanggal 15 Sura
Labuhan yaiku upacara caos sesaji marang roh utawi mbahureksa ing satunggaling papan
Labuhan dicuplik saking tembung labuh yaiku buang samubarang ing toya lèpèn utawi sagara
Labuh menika gadahi arti kang sami kalian larung inggih punika buang samubarang wonten ing toya sagara dhumateng roh ing satunggaling papan
Labuhan sampun dados tradhisi ing Kasultanan Ngayogyakarta saking jaman Mataram nalika Panembahan Senapati jumeneng nata
Upacara labuan menika dilaksanakaken wonten ing satunggaling wayah lan mboten namung buang barang wonten ing lèpèn utawi sagara, nanging uga wonten ing gunung utawi papan-papan kusus sak panunggalane
Tradhisi Labuhan Handadenta punika dipun wiwiti dening Yeyasan Handadènta Ngayogyakarta
Tradhisi labuhan punika dileksanakaken dening trah Handadènta kang kasebar wonten ing kitha-kitha Jawi Tengah lan Jawi Wétan
Labuhan Handadènta dileksanakaken tanggal 15 Suro saben taunipun
Saderengipun Labuhan Handadènta digelar, setunggal wengi saderengipun dipun wonteni tanggapan wayang
Lajeng wonten dinten sabanjuripun diwonteni kirab kang diwiwiti saking Pendhapa Parangtritis
Kanthi migunakaken busana Jawa para panyarta kegiatan punika mlampah iring-iringan ing Pante Parangkusumo
Urutanipun baris paling ngajeng inggih punika Bregada Paksi Katon lajeng ing wingkingipun para wanita kang mbeto sesajèn lan wingkingipun barisan sak tunggalane
Mboten kentun ugi gunungan kasil bumi kang diarak lan mangke banjur direbutaken dening para penonton sakbibaripun acara
Dumugi wonten ing Parangkusumo sedaya panyarta labuhan banjur sila ngadhep sagara kanthi barisan kang pun ditentukaken
Para wanita kang mbeta sesajèn lungguh ing ngajeng dipun naungi payung tandha kebesaran
Baris saklajengipun inggih punika para wanita kang mbeta kembang tabur
Barisan saklajengipun dipun isi dening panyarta labuhan kang rawuh saking mawarni-warni dhaérah saking Jawi Tengah lan Jawi Wètan
Sabanjuripun para panyarta lenggah wonten in barisan kang dipuntentukaken, acara labuhan diwiwiti kanthi maos donga sesarengan
Acara ingkang sabanjuripun inggih punika maos riwayat hadegipun Yeyasan Handadènta lan tujuan labuhan kang dipun laksanaaken ing sasi Sura punika
Acara saklajengipun inggih punika ngungjukaken dongan marang Gusti Kang Maha Tunggal kang dipimpin dèning juru kunci Pasisir Parangkusuma
Acara donga kasebat banjur dilanjengaken ritual caos dhahar kang dipun wakili dening perwakilan Yeyasan Handadènta lan perwakilan saben kitha kados Ngayogyakarta, Surakarta, Madiun, Kadhiri, Panaraga, Bantul, lan kitha-kitha sakpanunggalipun
Acara banjur dilajengaken tabur kembang kalian para wanita kang mbeta kembang tabur
Tabur kembang dileksanakaken ing pinggir Pasisir Parangkusuma
Ingkang pungkasan inggih punika acara larung uba rampé lan sesajen kang dados pucukipun acara Labuhan Handadènta
Labuhan menika gadhah manfaat dhumateng masyarakat sedaya ing gesangipun manungsa
Tiyang Jawi menika gadhahi pandhang menawi kasunyatan mboten pisah setunggal lan panunggalipun, nanging dados setunggal lan wutuh
Masyarakat kang nindakaken labuh luwih saget kanthi laku, prihatin, lan tapa
Buku Buku lawas Jurnal
Cembengan Cembengan inggih punika salah sawijing upacara kang ngrembaka ing Ngayogyakarta
Cembengan dilakokake dèning buruh pabrik gendhis kang nyuwun keslametan lan supados kasil giling sae
Cembengan punika dicuplik saka basa Cina inggih punika Cing Bing
Upacara cembengan menika diadopsi saking tradisi masyarakat Cina kang diarani "Cing Bing"
Cing Bing menika tradisi ziarah ing makam leluhur saderengipun miwiti acara kang ageng
Masyarakat Cina ing Pasisiran sisih Ler Jawi ing mangsa kapengker nyelenggarakaken Cing Bing menika saderengipun giling gendhis
Cing bing utawi cembengan menika banjur ditiru kalian masyarakat Jawi
Ing saben Pabrik Gendhis menika saderengipun giling wonten acara cembengan
Cembengan menika dipun laksanaken ing Pabrik Gula Madukismo, dhusun Padokan, kalurahan Tirtonirmolo, Kapanewon Kasihan, Kabupaten Bantul, Daerah Istimewa Ngayogyakarta, kados dene kang dileksanakaken ing Surakarta
Cembengan menika ngarah ing pasar malem kang dilaksanakaken wonten ing wulan April saben taunipun
Wulan April menika wayah menawi panen tebu
Pasar malem utawi pasar rakyat cembengan menika ngrembaka wonten ing sekitar PG-PS Madukismo ing wulan April taun 1955 dumugi sak menika
Cembengan paring manfaat tumrap masyarakat dhesa
Lingkungan sekitar pabrik wus ramè bakulan khas pasar malem kaya arum manis, dhawet, brondong jagung, lan hiburan kaya kumidi puter
Temtu hiburan lan nyamlikan niki sampun tebih saking selera sakmenika
Rasa tradisional kang taksih ana ing cembengan dumugi sakmenika ngundhang tiyang tetep nindhaki cembengan
Niki uga disandingaken tumrap mangsa panen kang raket maknanipun kaliyan mangsa bagya