Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Anané Sedulur Sikep ora bisa uwal saka munculé ajaran Samin sing dirintis déning tokoh saka Kabupatèn Blora, Jawa Tengah sing jenengé Samin Surosentiko utawa Radèn Kohar, mula Sedulur Sikep bisa uga diarani Sedulur Sikep Blora
Radèn Kohar iku putrane Radèn Surowidjojo, kang uga kondhang perang nglawan Pamaréntah Kolonial Indhiya Nèderlan kanthi ngedegaké klompok perlawanan kang aran Tiyang Sami Amin
Radèn Kohar uga dipercaya nduwèni garis katurunan saka Karajan Majapait
Ing sajarahé, Radèn Kohar tau nglakokaké kraman arupa pambrontakan marang Pamaréntah Kolonial Indhiya Nèderlan nalika taun 1890
Nanging, ing buku "The Samin Movement" karya Henry J
Benda lan Lance Castles, perlawanan Radèn Kohar diwiwiti tanggal 4 Fèbruari 1907
Kajaba iku, vèrsi liya uga ana saka antropolog Amrih Widodo ing karyané kanthi irah-irahan "Samin ing The Order: The Politics of Encounter and Isolation," Radèn Kohar miwiti kraman Pamaréntah Kolonial Indhiya Nèderlan ing taun 1890-an"." Sanadyan ana béda wektu ing macem-macem vèrsi, nanging inti saka ajaran Samin tetep padha, yaiku mbélani hak-hak tani
Radèn Kohar banjur dicekel ing Rembang, Jawa Tengah déning Pamaréntah Kolonial Indhiya Nèderlan nalika taun 1914 lan diasingaké menyang Padang, Sumatra Kulon kanthi tuduhan kraman nganti tilar donya ing kono
Sanajan dikenal minangka gerakan sing ciri khasé ngasingaké saka liyan, Sedulur Sikep nduwèni prinsip lan idhéologi populis, saéngga bisa nyebar lan ditampa ing pirang-pirang panggonan ing Jawa, utamané Jawa Tengah lan Jawa Wétan
Ing taun 1900-an Sedulur Sikep lan ajaran Samin sing diugemi kasil nyebar tumuju maneka kutha ing jaba Blora, kayata Pathi, Bojanegara, Grobogan, Ngawi, Rembang, lan Madiun
Pamaréntah Kolonial Indhiya Nèderlan kang nangkep lan ngusir Radèn Kohar menyang Padang, Sumatra Kulon, ora nyuda perlawanan klompok Sedulur Sikep
Klompok Sedulur Sikep malah dadi luwih wani nggunakaké basa Jawa ngoko marang pejabat pamaréntah lan priyayi, amarga klompok Sedulur Sikep nganggep basa Jawa krama minangka wujud stratifikasi sosial sing nindhes
Sakliyané iku, Sedulur Sikep uga digambaraké ora seneng karo wewenang apa waé amarga katon mbatesi
Ing perjuangané, Radèn Kohar mbélani hak-hak tani, salah sijine yaiku nglawan kebijakan pajeg lemah sing diputusaké dening Pamaréntah Kolonial Indhiya Nèderlan
Wiwit kuwi ajaran Samin - uga kalebu komunitas Sedulur Sikep - dikenal minangka cedhak karo unsur perlawanan lan kraman nglawan kabeh bentuk sistem kang ora adil, kalebu nglawan kolonialisme lan kapitalisme
Sawijining dina, filsuf lan élmuwan Jerman sing jenengé Karl Jaspers lan tokoh gerakan nasional, Tjipto Mangoenkoesoemo, nindakaké panelitian babagan ajaran Samin lan komunitas Sedulur Sikep
Kekarone nduweni analisis lan kesimpulan sing padha ngenani ajaran Samin lan Sedulur Sikep, yaiku ajaran kasebut minangka gabungan saka nilai-nilai agama Hindhu lan anarkisme tani utawa uga nduweni kacenderungan ekoanarkisme lan anarko-primitivisme
Konsep ajaran Samin sing diwujudaké déning Sedulur Sikep, yaiku: Ngutamakaké tetanèn
Kaya sing wis diandharaké sadurungé, masarakat Sedulur Sikep pancen ngutamakake tetanèn utawa agrikultur minangka pegawéan utama
Prinsip Sedulur Sikep anggoné ngatur tetanèn mung kanggo urip utawa nyukupi kabutuhan pangan saben dina, ora ana kepinginan kanggo ngéksploitasi alam kanthi skala gedhé
Étika lan etos kerja masarakat Sedulur Sikep sajroné njaga lan ngatur alam bisa diarani minangka salah sawijining sing paling apik, utamané ing upaya kanggo nanggulangi krisis pangan
Masarakat Sedulur Sikep uga nduwèni sistem pawiyatan dhéwé kanggo anak-anaké
Ing Sedulur Sikep, pawiyatan formal ora nggambaraké piwulangé Samin sing cedhak karo alam
Kanggone Sedulur Sikep, sekolah sing paling apik yaiku alam, salah sijiné awujud ngolah sawah
Nanging, dheweké isih mulang bocah-bocah sinau maca lan nulis ing omah
Kajaba iku, konsep pawiyatan komunitas Sedulur Sikep uga mulang babagan lingkungan, katresnan, kakaluwargan, keadilan sosial, toleransi, peduli, gugur-gunung lan nilai-nilai positif liyané sing angel dipikoleh saka pandhidhikan formal
Minangka komunitas sing mandhiri, Sedulur Sikep mung ngidinake perkawinan antarane anggota utawa panganut ajaran Samin
Yen ana panganut Sedulur Sikep utawa ajaran Samin sing arep rabi karo wong saka njaba masarakaté, mula wong sing dikawinké kudu siap dadi anggota komunitas Sedulur Sikep
Masarakat Sedulur Sikep tansah nganggep wewenang minangka barang sing nindhes, mula dheweké nglawan
Amarga prinsip kuwi, warga Sedulur Sikep jaman dhisik dadi kangelan anggoné kawin amarga ora gelem nglaporaké menyang Kantor Urusan Agama (KUA)
Nanging saiki masarakat Sedulur Sikep wis nampa wewenang agama lan nagara utamane bab perkawinan
Sanadyan nduwèni sajarah sing kuwat anggone nglawan panguwasa, saiki komunitas Sedulur Sikep wis mulai mbukak
Masarakat Sedulur Sikep wis ngerti bab pulitik Indonésia, utamané ing Pilpres 2019 lan Pemilu Legislatif Indonesia 2019
Warga Sedulur Sikep uga nampa sosialisasi babagan pilihan umum sing ditindakaké Komisi Pemilihan Umum (KPU) ing wilayah manggoné komunitas Sedulur Sikep, kayata ing Pathi, Kudus, lan saubengé
Dheweké uga kerep ngawasi calon presiden, calon legislatif, lan partai pulitik liwat télévisi
Iki nuduhaké tingkat kesadaran pulitik sing terus mundhak ing kalangan masarakat adat Sedulur Sikep, uga nuduhaké yen komunitas iki wis siyap ngetutaké jaman
Nganti saiki, masarakat Sedulur Sikep tetep lestari njaga idéalisme ajaran Samin ing tengah-tengah arus industrialisasi, modernisasi lan globalisasi sing saya gedhe
Nalika wiwitané, Sedulur Sikep lan ajaran Samin isih konsisten merjuangaké hak-hak tani lan kalestarian lingkungan
Salah sawijiné perjuwangan sing saiki ditindakaké dening masarakat Sedulur Sikep yaiku nglawan pembangunan pabrik semèn ing Pagunungan Kendeng, Kabupatèn Rembang, Jawa Tengah
Tumindak tumrap pembangunan pabrik semèn kasebut uga diarani Aksi Petani Kendeng
Tumrap masarakat Sedulur Sikep, perlawanan marang pabrik semèn kuwi mau amarga industri kasebut wis ngrusak lingkungan lan ngancam kelestarian tetanèn sing dadi pagawéan utama masarakat Sedulur Sikep, utamané sing ana ing Pagunungan Kendeng
Ing saben tumindaké, masarakat Sedulur Sikep ora tau nganggo kekerasan, protesé kanthi nembangaké tembang "Ibu Bumi" lan sing paling parah yaiku nglarani awaké dhéwé kanthi nyemèn sikilé ing ngarep Istana Merdeka
Tumrapé masarakat Sedulur Sikep mliginé (Jawa umumé), nyiksa awaké dhéwé iku pucuking nesu
Amarga tumrapé yen nesu digawa panganiaya marang wong liya iku ala, mula luwih seneng nglarani awaké dhéwé tinimbang nglarani wong liya.
Rawon nguling Rawon nguling inggih punika dhaharan rawon kang asalé saking tlatah Nguling Pasuruan
Ananging pasipun wontèn ing Désa Wringinan, Kec
Dhaharan punika misuwur bangèt ing Probolinggo supados dados salah satunggalipun dhaharan kang dipadosi mènawi dolan ing Probolinggo
Umumé dhayoh mampir tèn papan kang nyuguhakèn rawon nguling nalika saking Banyuwangi amargi lokasinipun wontèn ing émbong gèdhé Surabaya - Bali utawi nalika badhé dolan mènyang Bromo
Sanadyan rumiyin dipun wiwiti minangka papan dhahar ing Nguling, Probolinggo, amargi sampun misuwur, sapunika rawon nguling mènika gampil dipun panggihakèn wontèn ing manéka tlatah, kadosta ing Surabaya lan Malang
Rawon nguling ndamèl bahan utami arupi kluwèk ingkang ndadosakèn wèrna irèng lan raos duduhipun khas
Sak lintuné niku bumbu rawon nggéh punika brambang, bawang, ketumbar, kemiri, lengkuas, lombok, kunir lan mrica
Sak banjuré bumbu niku wau diulèg lan digongso maka dicèmplungakèn daging sapi kang wis digodhog nganti èmpuk ditambahaké banyu, uyah, gula banjur digodhog nganti matèng
Daging sapi ingkang dipun ginakakèn limrahipun awujud sandhung lamur utawi ugi dipun wastani brisket
Bagéan daging saka punika limrahipun nggadani lemak ingkang sithik
Dhaharan rawon punika sami kalihan umumipun rawon, saking bahan utami arupi kluwèk lan isiné daging sapi
Ulam dhahar rawon nguling inggih mbotèn bèntén kalihan rawon kang limrah ditèmokaké ing wilayah liyané kayata Surabaya lan Malang, kados krupuk urang, endhog asin, sambal, èmpal, lan cambah
Sanajan sepisanan mirip, ananging wonten bab kang ndadosaken benten
Rawon nguling nggadah werna dudoh kang luwih bening lan luwih kenthel tinimbang rawon lintune
Kluwek digongso rumiyin saderengipun dipun tumbuk lajeng dipun lebetaken ing jangan
Salintune niku wonten tambahan bumbon
Ing rawon mboten ditambahi trasi, asam jawa, sereh
Kalihan nalika nggawe duduh kaldu, ora ditambahaek balungan sapi
Namung ndamel tendon lan daging sapi
Ing meja rawon nguling ugi luwih maneka warna kayata jeroan paru-paru, tempe goreng, lan bergedel
Cara nyuguhaken rawon punika sami kados limrahipun rawon ing Jawi Wetan, Inggih punika sekul mboten dipisah kalihan dudoh
Sekul disalap ten ngandapipun duduh rawon ugi ditambahi irisan daging sapi
Sabanjuripun ditambahi cambah kalian sambel ing pinggir piring, utawa cambah kalian sambelipun ditambahi piyambak lan cumepak wonten meja makan
Biasane disuguhake karo piring aneka lawuh kayata empal, aneka jeroan, tempe goreng, lan kue.
Lodho Lodho (utawi lumrahipun kasèbut pitik lodho) inggih punika ulam pitik kang asalipun saking dhaérahTulungagung lan Trenggalek, Jawa Wétan, Indonésia
Ulam mènika kalèbèt dhaharan tradisional kang limrah disuguhakèn sabèn dintèn lan disuguhakèn pas dintèn riyadin agama Islam, kados Idul fitri lan Idul adha
Pitik lodho dimasak kanthi dipanggang utawi dibakar nganti èmpuk, banjur digodhog kalihan bumbon ingkang didamèl saking santèn lan rempah-rempah liyane
Dhaharan mènika kèraos gurih lan pèdhès kang asalipun saking santèn lan rèmpah-rèmpah
Umumé disuguhaké kalihan sèkul gurih utawi sekul udhuk
Sajarah lodho diwiwiti saking sèrat cènthini, rikala Majapahit kèdhayohan putri saking Surakarta lan kèparing pasugatan lodho
Maka ing wèktu niku mulai kasuhur lodho pitik
Tembung "lodho" saget atègès "alus", amargi pitik punika dimasak nganti daging pitik èmpuk lan sagèt dipisahaké saka balungé
Lodho uga sagèt ditègèsi minangka dhaharan gurih kang didamèl saking santèn kènthèl sangèt
Nganti saiki, pitik lodho wonten gègayutanipun kalihan tradhisi tiyang Tulungagung lan Trenggalek ing macèm-macèm adicara kados selamètan, syukuran lan riyadin
Ing Tulungagung, wontèn tradhisi Ambèngan nalika Idul Fitri lan Idul Adha ingkang badhé dipun dadosakèn ambèng awujud pitik lodho lan sèkul
Siji lodho (rupa ingkung) bakal dièdum kanggé tiyang sèkawan lan didhahar bebarèngan sabanjurè sholat Ied
Wontèn ing Pantai Prigi, Trenggalék, dhaharan gurih lodho sèga inggih menika pitik lodho lan sega gurih dipun ginakakèn kanggè sesaji slametan "njangkar", jinis kawilujengan ingkang dipun adakakèn déning juragan kapal lan warigaluh sèsasi sèpisan sasampunipun wulan dadari
Sèsajén pitik lodho lan sèkul gurih ngawèrohi gègayutanipun manungsa kalihan Gusti
Sèsaji mènika gadhahi ancas kanggé ngirim dunga lumantar pèrantaranipun Kangjèng Nabi Muhammad SAW saha para lèluhur ingkang gadhah pèpénginan supados gègayuhanipun kasèmbadan saha dipun kabulaken dening Gusti
Tradhisi slamètan njangkar punika tasih wontèn hubungan kalihan tradhisi Kejawen lan kapitayan ing bab panguwasa Sègara Kidul Nyi Roro Kidul kang tasih diugemi déning masyarakat, sanajan wis mlèbèt agama Islam
Ananging sak mènika lodho sampun disadé damèl dhaharan limrah tèn warung
Anaging lodho mbotèn disajekaken ndamèl sèkul gurih lan pitik ingkung, namung ndamel duduh santen lan pitik kang pun disigar dados sekawan.
Beksan Jebeng Beksan Jebeng inggih punika salah satunggaling beksan ingkang asalipun saking Pura Pakualaman, Daérah Istiméwa Ngayogyakarta
Beksan punika kalebet beksan alus, ananging dipun beksa mawi watek gagah mergi ing salebeting beksan punika ngagem pirantos kados tamèng saking kulit ingkang wujudipun bunder setengah
Cepengipun kadamel saking kajeng ingkang panjang kalih sakedhik nglengkung
Kangjeng Gusti Paku Alam II ingkang ngripta beksan punika
Ing nguni, pambeksa ing beksan punika racakipun cacah sekawan, salah satunggalipun Paku Alam II piyambak ingkang mbeksa kalihan dipun réncangi tigang priyantun sanèsipun
Lajeng, beksan Jebeng dipun rembakakaken kalihan dipun lestantunaken wiwit Paku Alam III ngantos Paku Alam VIII
Dhedhasar parembakanipun, beksan punika nyariyosaken paprangan antawis Radèn Arjuna lumawan Adipati Karna ingkang dedamel jebeng (jinising tamèng) kalihan wangkingan
Nalika Kangjeng Gusti Paku Alam VIII jumeneng nata, beksan Jebeng dipun rembakakaken malih mawi téma kamardikan
Ing salakuning parembakan salajengipun, beksan punika ginelar ing fèstival "Visit Indonesia Year" taun 1991.
Grabah Kasongan Grabah Kasongan ngrembaka wonten ing Padhekahan Kajèn, Kalurahan Bangunjiwa, ananging langkung dangu produksi grabah punika sumebar dugi padhekahan sanèsipun kados ta: Kalipucang, Tirta, lan Gedhongan
Cariyos Bab Asal-usulipun Grabah Kasongan
Menawi kita badhé tumuju dhateng séntra karajinan grabah ing Kasongan, kita bakal manggihi lan miyos gapura ageng
Gapura punika kaapit patung jaran wonten sisih kiwa kaliyan sisih tengen
Patung jaran punika wonten gandhèng cènèngipun kaliyan sejarah Kasongan
Kala semanten, kawontenanipun pengrajin grabah ing dhusun punika amargi wonten jaran ingkang pejah ing saktengahipun sabin ing wekdal kolonial
Amargi jaran punika kagunganipun tiyang Walanda, warga dhusun dados sami ajrih; mila, piyantun ingkang kagungan sabin punika lajeng masrahaken sabin punika dhateng tiyang Walandi supados piyambakipun boten dipun padosi kaliyan tiyang ingkang kagungan jaran
Sasampunipun sawetawis wekdal, warga sanès inggih tumindak kados mekaten ugi
Warga ingkang "kécalan" sabinipun lajeng ngupaya supados saged pikantuk pakaryan kanggé gesang
Piyambakipun sami ngempalaken lempung kanggé damel piranti pawon lan donalan kanggé laré-laré
Karajinan grabah Kasongan sampun dados salah satunggiling ikon Kabupatèn Bantul
Dados boten nggumunaken menawi dipun priksani maneka warni grabah ing sapiturutipun margi ing Bantul
karajinan grabah wonten ing Bantul punika gadhah ciri khas piyambak
Amargi punika, séntra karajinan grabah Kasongan ingkang punjeripun wonten ing Bantul punika asring pikantuk pesenan saking kitha-kitha sanès ing Indonésia, malah kepara sampun dipun ekspor dhateng nagari-nagari manca
Séntra karajinan grabah Kasongan punika sampun kawiwitan lami mila sedaya jinis grabah ing mriki kwalitasipun sae lan reginipun mirah
Pengrajin grabah Kasongan inggih sami kreatif, Panjenengan saged manggihi produk-produk ingkang kadamel saking bathok kelapa, reni-reni kajeng lan pring ingkang dipun ukir lan hias nganggé hiasan ingkang èdi pèni
Produk-produk punika awujud dosgrip (wadah potlot, setip, bolpen, lsp.), patung-patung ingkang èndah lan ukuranipun benten-benten, guci ingkang wonten motifipun, lan pot kembang ingkang asring dipun sebat wuwung
Jinis karajinan grabah Kasongan punika werni-werni, kados ta asbak, guci, pot kembang, patung, suvenir, lan sapanunggalanipun
Pot saking grabah punika nggadhahi nilai seni ingkang boten sepele
Awit punika, pot taneman saking grabah punika reginipun radi awis
Ing wekdal pamarèntahanipun Sri Sultan Hamengku Buwono VIII ngantos Sri Sultan Hamengku Buwono IX, pot taneman wonten Kasongan punika dipun remeni sanget kaliyan tiyang kathah
Kepara panguwaosipun Kraton Ngayogyakarta menika inggih mundhut grabah Kasongan kagem damel saènipun taman-taman wonten ing kraton
Langkung dangu pot taneman saking grabah Kasongan langkung kathah jinis corak lan wujudipun saèngga langkung kathah péhak ingkang mesen karajinan gerabah saking Kasongan
Para pengrajin dhusun Kasongan panci kreatif anggènipun damel karajinan
Produk karajinanipun inggih wonten ingkang saged dipun agem konstruksi bangunan
Salah setunggal pengrajin ingkang kreatif punika inggih Sarijo, sarjana muda lulusan saking Universitas Negeri Yogyakarta
Sarijo kanthi bekal pendhidhikanipun wonten Paguron Dhuwur damel rancangan ènggal ingkang nggadhahi konsep unik lan pèni
Sarijo fokus damel usaha grabah khusus bahan bangunan utaminipun gendhèng ingkang langkung asring dipun sebat wuwungan.
Wuwungan ingkang dipun damel dening Sarijo nggadhahi detail rumit lan ciri khas piyambak
Karajinan punika karancang kanthi teliti kagem uparengga gendhèng
Seni karajinan grabah Kasongan inggih wonten ingkang wujud jubin terakota
Bagian ngandhap konstruksi punika dipun kréasi dening pengrajin saèngga saged ngasilaken keramik ingkah èndah, natural, lan unik wujudipun
Pengrajin ing dhusun Kasongan boten naming kakung nanging ugi wonten tiyang setri ingkang langkung pirsa uba rampénipun pawon
Ing wiwitan, grabah dipun agem dados piranti pawon kados ta: keren, kwali, piring, mangkok, lan sakpiturutipun
Piranti pawon ingkang dipun damel para pengrajin dhusun Bangunjiwo punika inggih nggadhahi nilai seni saha kenthel unsur budaya Jawanipun, mila boten nggumunaken menawi produksi grabah Kasongan saged damel pelancong lokal utawi manca kepengin tindak dhateng Kasongan
Kajawi saged mirsani maneka warni bentuk lan modhel grabah, Panjenengan ugi saged praktèk ndamel gerabah sacara langsung nalika Panjenengan tindak dhateng séntra grabah Kasongan punika
Bruwang coklat Beruang coklat utawa Bruwang coklat ("Ursus arctos") minangka spésies bruwang gedhe sing ditemokake ing Eurasia lan Amérika Utara
Ing Amérika Lor, populasi bruwang coklat diarani bruwang grizzly, dene subspesies sing manggon ing Kapuloan Kodiak, Alaska dikenal kanthi jeneng bruwang coklat Kodiak.
Musiyum Padhépokan Sumber Karahayon Musiyum Padhépokan Sumber Karahayon (Carakan: ꦩꦸꦱꦶꦪꦸꦩ꧀ꦥꦣꦺꦥꦺꦴꦏ꧀ꦏꦤ꧀ꦱꦸꦩ꧀ꦧꦼꦂꦏꦫꦲꦪꦺꦴꦤ꧀; basa Indhonésia: "Museum Padepokan Sumber Karahayon") inggih punika musiyum ingkang dumunung wonten ing Padhekahan Tegal, Kalurahan Jambidan, Kapanéwon Banguntapan, Kabupatèn Bantul, Propinsi Dhaérah Istiméwa Ngayogyakarta
Musiyum punika dipun pandegani déning Ki Wiryodikarso utawi Mbah Pleret lan rumiyin dipun wastani Padhépokan Sumber Karahayon
Ing tanggal 1 Oktober 1980, gedhong kasebut dipun paringaken dhumateng Pamaréntah Kabupatèn (Pemkab) Bantul lan dipun tampi déning Bupati Bantul nalika semanten, R
Musiyum punika sapunika dipun lestantunaken déning anggota Yeyasan Handadénta
Gedhong Musiyum Padhépokan Sumber Karahayon dumunung wonten ing Padhekahan Tegal, Kalurahan Jambidan, Kapanéwon Banguntapan, Kabupatèn Bantul, Propinsi Dhaérah Istiméwa Ngayogyakarta
Sadèrèngipun dipun tetepaken dados musiyum déning Dinas Kabudayan Kabupatèn Bantul, gedhong punika rumiyin minangka dalemipun Ki Wiryodikarso (langkung asring dipun sebat "Mbah Plèrèt") saha dipun wastani Padhépokan Sumber Karahayon
Tanggal 1 Oktober 1980, papan dalem lan saisinipun lajeng dipun sukakaken dhumateng Pamaréntah Kabupatèn Bantul kanthi kersanipun piyambak lan dipun tampi déning Bupati Bantul nalika semanten, R
Asma wewangunan kasebut lajeng dipun gantos dados Musiyum Padhépokan Sumber Karahayon utawi Musiyum Sumber Karahayon
Kolèksi ing musiyum punika arupi barang-barang sajarahipun Wiryodikarso inggih punika reca, poto, mobil, sandhangan, lan sanès-sanèsipun
Endang Sawitri, salah satunggalipun pengurus Musiyum Sumber Karahayon jlèntrèhaken, menawi dipun pirsani saking nginggil, wewangunan musiyum punika katon kados déné tiyang tilem, menthang saking kilèn ngantos dumugi wétan kanthi prenah miring madhep kidul
Sacara filosofis, pérangan-pérangan wonten ing musiyum punika dipun ibarataken kados buku, inggih punika wujudipun saged dipun waos
Babading priyantun ingkang ngyasa
Sawitri ngendikan bok bilih Wiryodikarso punika salah satunggal pejuang nasional ingkang tumut ngrebat lan mbéla kamardikan Indhonésia nglawan Walanda
Piyambakipun miyos ing Gebayanan, Kemantrèn Mantrijeron, Kutha Ngayogyakarta tanggal 8 Januari 1904
Nalika taksih anèm, piyambakipun dados anggota "Vatvinder" (Pramuka) Budi Utomo
Karemenanipun marang jagat pulitik ndadosaken piyambakipun mlebet ing Parté Nasional Indhonésia (PNI)
Awit punika, piyambakipun tumut kursus-kursus pulitik ingkang dipun wulang déning Soekarno, lan dados kanca caket Ali Sastroamidjojo lan Gatot Mangkoepradja
Papanggihan pungkasan piyambakipun kaliyan Soekarno dumados ing taun 1962 wonten Istana Nagari
Wiryodikarso ugi dados pangyasa Yeyasan Handadénta ingkang mlampah ing bagéan kabudayan
Yeyasan punika dipun ayomi déning Dinas Kabudayan Propinsi Dhaérah Istiméwa Ngayogyakarta
Boten namung nganggit Patilasan Sri Aji Jayabaya lan Sendhang Tirta Kamandhanu ing Kabupatèn Kadhiri, yeyasan punika ugi rutin ngawontenaken upacara labuhan ing Parangkusuma
Ritual punika awujud rasa syukur sedaya anggotanipun
Ritual tradhisional punika dipun tindakaken déning Yeyasan Handadénta lan Karang Taruna Unit Krebet ingkang dados pamangku upacara
Labuhan punika dipun tindakaken kapisan namung kagem kulawarga Yeyasan Handadénta wiwit taun 1974
Labuhan Handadénta sapunika dados kagiyatan pariwisata taunan ing Bantul saben tanggal 15 Sura, pananggalan Jawi
Buku Buku lami Jurnal
Ukir Jepara Ukir Jepara utawa tatah Jepara yaiku sawijining kaprigelan sarta kalantipan kang diduwèni déning sawenèh bebrayan ing wewengkon Jepara lan sakiwa tengené
Sakliyané kondhang minangka kutha ukir, Jepara iku uga kawentar dadi kutha kang gegayutan kalawan salah sijining wira Nasional, yaiku R.A
Ukir Jepara ing buku kang diwetokaké déning Dirjen Kebudayaan Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan 2018 wis dadi warisan budaya takbenda (WBTB) kang didhaftaraké marang UNESCO
Kawit abad 19 Jepara wis dadi kembang lambé ing Nuswantara malah manca nagari
Sajarah nyritakaké ngenanin juru tatah lan juru lukis saka jaman Raja Brawijaya kang mandhegani karaton Majapahit kang digethok-tularke kanthi turun-temurun ing kutha Jepara
Saking teguhé sajarah kang tumancep satemah uwong-uwong mitayani yèn Jepara sepisan kawentar minangka ukirané
Kocap kacarita duk ing nguni ana sawijining juru tatah lan lukis aran Prabangkara banjur ditimbali déning Raja Brawijaya kanggo nglukis garwané sang raja kang lukaran minangka wujud tresnané sang raja
Minangka juru lukis dhèwèké kudu migunakaké angen-angené tanpa diolèhaké nyawang kahanan sang ratu kang lagi lukar
Prabangkara migunakaké kaprigelané kanthi paripurna nganti sawijining cecak nelèk banjur nibani ing lukisané satemah kaya-kaya lukisan kasebut duwé andheng-andheng
Raja Brawijaya banget marem mirsani lukisan Prabangkara nganti ngawenangi ana sawijining andheng-andheng kang dadèkaké duka sang raja
Raja Brawijaya nuduh yèn Prabangkara nyawang garwane kang lagi lukar sebab panggonan andheng-andheng kasebut persis kaya kang dikagungi sang ratu
Prabangkara banjur diukum dijiret ana layangan, diaburaké lan tiba ing saburiné gunung kang saiki arané Mulyoharjo
aribané ing kono, Prabangkara tekad mulang muruk kabisan kang diduwèni marang warga ing kono lan kabisan kuwi isih bisa dideleng tumeka saiki
Ing jaman Ratu Kalinyamat taun 1549 seni ukir Jepara ngrembaka banget katambah déning anané menteri jenengé Sungging Badarduwung asalé saka Campa lan banget mumpuni ing seni ukur utawa tatah
Sawetara kuwi ing buri gunung diceritakaké ana paguyuban juru ukir kang duwé jejibahan garap pesenan ukir mligi saka keraton
Saben dinané paguyuban kuwi samsaya akèh jalaran akèh para warga désa sakupengé kang mèlu-mèlu sinau bab kaprigelan ukir kang tundhoné mèh sumebar ing saben laladan Jepara
Ing jaman "pergerakan" nasional utawa jaman Hindhiya-Walanda, Kartini asring dadèkaké ukir Jepara minangka olèh-olèh kang dikirimaké marang mitrané kang adoh ing manca nagara
Malah Kartini uga sregep nawakaké lan nyambungi "Oost en West" (paguyuban kerajinan) ing Hindia
Kartini nyengkuyung piyambake sedaya supados mbiyantu promosi produk seni ukir Jepara
Kartini uga ngirim bebungah ambal warsa marang Ratu Wilhelmina ing Walanda
Kawit saka iku ukir Jepara banjur kondhang kaloka ing saindhenging donya lan kasil lumebu pasar internasional malah dianggepé ukir Jepara kuwi kang paling pinunjul sa Indhonésia
Ing Jepara, kagiyatan ngukir utawa natah uga wis dadi perangan saka budaya, seni, ékonomi, sosial lan pulitik sing wis suwé ditindakaké lan angèl dipisahake saka oyod sajarahé
Kaprigelan kanggo ngukir utawa natah uga wis diwarisaké saka generasi menyang generasi
Kajaba iku, macem-macem lembaga pawiyatan uga wis diadegake kanggo mènèhi palatihan babagan "furnitur", ngukir lan cara gawé pola sing bisa ngrembaka
Mangkéné ciri babukiran Jepara sing misuwur banget kayata duwé motif lan pola kang unik.
Ciri khas ukir Jepara kang sepisanan yaiku keunikan kang bisa dideleng saka motif lan corak ukiran kasebut