Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Rapat kasebut nyebabake kebutuhan Otonomi Daerah supados bisa njelajah potensi lan kasugihan ing Wilayah lan sarujuk yen panyiapan Dewan Bull dipimpin dening Letnan Kolonel Ahmad Husein regulasi IV lan komando tetorium I sing manggon ing Padang
Nanging usaha menika gagal
wonten 20 Desember 1956
Letnan Kolonel Ahmad Husein nggunakake kekuwatan Pamrentah Wilayah saka Gubernur Ruslan Muljohardjo
dalil saking Gubernur dipun pilih déning Pemerintah derung ngatur kanggo nindakake pembangunan saka Regions
Saliyane iku, dewan liyane uga muncul, yaiku: Kanggo mutusake masalah masalah sing dumadi, pamaréntah pusat dianakaké konferensi nasional wonten September saka 1957
Banjur Konferensi Pembangunan Nasional ing wulan November 1957, sing tujuane nyiyapake pembangunan ing wilayah kasebut kanthi integral
Nanging tetep gagal lan malah mangan gedhe
Banjur rapat raksasa diadakan ing Padang
Letnan Kolonel Ahmad Husein minangka pimpinan ngetokake ultimatum ing ngemot Kabinet Djuanda ngirim prentah marang Presiden sajrone 5 x 24 jam lan Presiden dijaluk bali menyang posisi konstitusi
Ultimatum menika ditolak dening Pamrentah Pusat, bahkan Ahmad Husein lan kanca-kancane dipecat saka Angkatan Dharat
Ing tanggal 15 Februari 1958, Kol
Ahmad Husein ngumumake pambentukan Pamrentah Revolusi Republik Indonesia ing Padang
Pamrentah nggawe Kabinet karo Syafruddin Prawiranegara minangka Perdana Menteri Amarga pendirian PRRI
Alesan kangge pambentukan PRRI yaiku panjaluk otonomi lan kekarepan sing amba karo pamrentah pusat amarga nerak ukum kasebut
Uga pamrentahan cenderung dadi pusat, saengga pembangunan ing wilayah kasebut diabaikan Operasi Militer.
Pamrentah Pusat nganggep gerakan kasebut kudu dibobol kanthi langsung dening kekuwatan gaman
Banjur Pamarentah nindakake operasi bareng sing dumadi saka Angkatan Darat, Angkatan Laut lan Udara
Operasi menika ditindakake kaya ing ngisor iki: 1
Operasi teges sing ditargetake Riau 2
Operasi 17 Agustus dipimpin Kolonel Ahmad Yani 3
Operasi Sapta marga 4
Operasi sadar ing pimpinan Leftenan Kolonel Dr
Ibnu Sutowo Ing wektu sing cendhak akeh pamimpin PRRI nyerah tanggal 29 Mei 1961 Ahmad Husein nyerah lan pambrontakan PRRI rampung
Kabinet PRRI kalebu: Bibar PRRI
Acara iki mengko nyebabake eksos gedhe Minangkabau menyang wilayah liyane
Mochtar Naim ing bukunipun, Merantau: Pola Migrasi Suku Minangkabau (1984), sadurunge kedadeyan PRRI, jumlah wong Minang ing Jakarta kira-kira kurang satus ewu, nanging sawise kedadeyan kasebut, jumlah kasebut tambah nganti sawetara atus ewu
Nyatane, miturut perkiraan Gubernur Jakarta ing taun 1971 wis ana udakara setengah yuta wong Minang ing Jakarta
Kajaba iku, uga duwe pengaruh psikologis sing paling gedhe kanggo masarakat Minangkabau nalika iku, yaiku "kelet" stigma "pemberontak" , déné wilayah Minangkabau wiwit jaman Walanda minangka salah siji sing wis ditemtokake kanggo nentang wilayah kolonial lan Indonesia sing setya lan nglairake akeh pimpinan nasionalis penting
Saliyane sawetara tumindak kekerasan sing dialami masyarakat uga nyuwara harga diri, kamulyan lan kamulyan sing diresmikake lan dikepungake karo mentalitas sing kalah uga trauma kekalahan PRRI
Nganti dina iki para pelaku PRRI tetep ora gelem katon dadi pemberontak amarga tumindak kasebut.
Terminal Giwangan Terminal Giwangan (Hanacaraka: ꦠꦼꦂꦩꦶꦤꦭ꧀​ꦒꦶꦮꦔꦤ꧀, "Terminal Ghiwangan") , yaiku terminal angkutan umum kang mapan ing Kutha Ngayogyakarta
terminal iki madeg ana ing Dhésa Giwangan, Umbulharja, Ngayogyakarta, pasé ing Dalan Imogiri TWétan Km 6, ing cedhaké watesaning Kutha Ngayogyakarta lan Kabupatèn Bantul
Terminal Giwangan dibangun kanggo nggentèni Terminal Umbulharjo
Terminal Giwangan minangka terminal paling gedhé yaiku terminal ing Indonesia kang dadi papan mandhegé bus kanggo kabèh kutha utama ing Sumatra, Jawa, Bali, lan Nusa Tenggara
Terminal kasebut diresmikaké tanggal 10 Oktober 2004 , rata-rata cacahé penumpang kang diladèni déning fasilitas kasebut udakara 20,000 saben dina, ananging cacahé bis kang ngliwati, tekan utawa mara menyang propinsi liyané, nganti 850 unit
Ana 3 terminal Bus Yogyakarta liyane kang ndhukung terminal Giwangan
Pusaka Purwa Maugena Nalika krungu tembung pusaka, bokmanawa ana ing angen-angen banjur bayangke manèka warna pusaka kaya ta cundrik, keris, trisula, tumbak lan sapanunggalané
Panemu kuwi ora luput, awit jenengé pusaka adaté pancèn awujud gegaman landhep
Keris Brongot Setan Kober upamané minangka pusaka Adipati Jipang Panolan iya pusakané Arya Penangsang, nanging anggep pusaka kuwi amung winates gegaman mesthi waé ora sawutuhé bener, jalaran ana pusaka kang awujud piwulang
Contoné waé pusaka purwa maugena yaiku tilarané Kanjeng Susuhunan Pakubuwana Ingkang Kaping IX ing praja Surakarta
Pusaka purwa maugena iku digambaraké kanthi lambang waringin sungsang, mula banjur sinebut piwulang waringin sungsang kanggo wewarah gesang tumuju urip sing laras, leres, lan lurus
Tembung waringin sungsang iku asal tembung "waringin" sing bisa ditegesi kepéngin mring wewarah, déné sungsang tegesé nyungsung gesang, mula wong urip kang kepengin slamet, teguh, rahayu, lan wilujeng tur uga kepéngin kepanggonan begja kudu tansah ngupadi wewarah gesang, aja mung urip sekarepé dhéwé
Déné godhongé waringin iku mujudake janma, oyot-oyoté munggah kuwi gambaraké para leluhur, tegesé uripé janma iku gumantung mring leluhur kang wus jalari lair ing madyapada
Sabdatama kang diwènèhaké dening para sepuh iku nyata bakal mènèhi pituduh urip, awit bisa nggayuh tentreming ati, padhanging budi, lan paraning dedunung
Nalika ngadhepi godha rencananing urip, utawa kang aboté tanpa pepindhan, wong bisa nyinau sabdatama saka wong tuwa
Yèn ketemu pituduh mula ati goreh dadi tentrem, pikir peteng dadi padhang, nalar bingung dadi dunung
Kanthi anané sabdatama wong tumindak ora ngawur, dalujur tanpa ubur, mula sabdatama lan pituduh wong tuwa iku wigati banget digatèkaké
Kanggo ngamalaké piwulang purwa maugena iku, wong kudu ngawuningani dhasaré budi limang perkara, yaiku: 1
Wit budi: Wit budi iku digambaraké kaya déné witing klapa
Supaya bisa mènèk wong kudu sabar saka tataran ngisor nganti tumekèng pucak, iki mènèhi piwulang kanggo nglakoni piwulangé para luhur nyata butuhaké wektu, ora banjur ujug-ujug tumekèng pucuké wit budi
Prau ombak samodra: gambaraké lamun urip ing bebrayan iku tansah kaserang ombak kaya déné lumakuning baita ing tengahing samodra
Ombak iku nggambaraké omongané wong akeh kang asring agawé gonjing supaya bisa lumaku jejeg tumuju gisiking kamulyan
Galihing kangkung: wis mesthi angèl ngupadi, awit jeneng wit kangkung pancèn ora duwé galih, yèn bakal ngupadi galihing kangkung ketemuné mung kosong utawa bolong
Iki duwèni teges menawa pitutur wong tuwa iku tanpa pamrih utawa bolong mlompong
Layanganing kuntul: iku nuduhaké yèn wong kang wis nguwasani kawruh kudu budidaya amrih ora ngétok-ngétokaké, becik tumindak prasaja
Payung: saka tembung bapa biyung, tegesé amrih weruh dalaning urip
Wong iku butuh dalaning pepadhang, kang kagungan dalaning pepadhang yaiku Gusti Kang Maha Wikan, mula manawa nampa karuwetaning urip, sabdatama lan pituduh prayoga saka bapa biyung kang wus dadi lantaraning urip ing alam donya
Junjungan Junjungan uga bisa diarani 'gerak mengangkat'
Gerakan kombinasi saka sikil lan lengen
Sikil tengen dijunjung, lengen tengen digerak nyilang ing ngarep nganggo sikap "nampa", pergelangan lengen diubeng kanti metu seka awak
Lengen kiwa ing ngarep bengekan "(mingkis)." Banjur sikil tengen dibuka nyilang ning ngarep nganggo sikap "sangga"
Gerakan iki saged dilakoni nganggo gaya "alusan" lan "gagahan", kang digawé variasi cilik, lan saged dibalèni ning kiwa lan tengen
Ing komposisi klasik, gerakan iki biasané kanggo sak durungé gerakan mundur (srisig mundur).
Gedhong Tilas Kawedanan Menès Gedhong Tilas Kawedanan Menès (basa Indonésia: "Gedung Bekas Kawedanan Menes") iku salah siji gedhong kolonial ing Provinsi Banten kang dinuga kayasa ing taun 1848
Gedhong iki kapernah ing Dalan Komplèk Cendana, Kalurahan Purwareja, Kacamatan Menès, Kabupatèn Pandéglang
Arsitèkturé gabungan arsitèktur kolonial wujud témbok-témbok kandel tur dhuwur lan arsitèktur Jawa kang wujud pandhapa
Arsitèktur Jawa katon saka payoné kang dawa utawa limasan
Fasad gedhong iki madhep lor lan ana èmpèr uga "voorrit-"é (yasan mawa payon kang gandheng yasan babon, minangka ruwang alihan antaraning pérangan jaba lan jero kang sinangga cagak wesi cacah papat)
Gedhong iki kacathet ing BPCB Banten minangka cagar budaya Banten mawa nomer invèntaris 025.01.02.04.04 lan SK
Situs Sanghyang Heuleut Situs Sanghyang Heuleut yaiku situs kang ana ing Désa Kaduhejo, Kecamatan Pulosari, Kabupatèn Pandéglang, Provinsi Banten
Situs Sanghyang Heuleut ana ing tengahing kebon para warga, sisih lor ana Kali Cirahagung lan sisih kidul ana Kali Cisata
Ing ceraké Situs Sanghyang Heuleut uga ana Situs Sanghyang Dengdek.
Gedhong Tilas Kacamatan Saketi Gedhong Tilas Kacamatan Saketi (basa Indonésia: "Gedung Eks Kecamatan Saketi") ya iku salah sijine gedhung ing propinsi Banten
Ana ing dalan Raya Saketi-pandeglang, Desa Saketi Pasir, Kecamatan Saketi
Panggonan iki mapan ana ing pinggir jalur arep mara ing Labuan.
Gedhong Tilas Tangsi Menès Gedhong Tilas Tangsi Menès (basa Indonésia: "Gedung Eks Tangsi Menes") iku salah siji gedhung kolonial ing Provinsi Banten
Gedhung iki kapernah ing alun-alun kulon Menès, Désa Purwareja, Kacamatan Menès, Kabupatèn Pandéglang
Gedhung iki kacathet ing BPCB Banten minangka cagar budaya Banten mawa nomer invèntaris 033.01.02.04.18.
Pilesan Pilesan (basa Indonésia: "gerak meremas", "memilin") iku siji solah ing beksa Jawa klasik ing Surakarta
Anggoné pilesan iku diwiwiti gerakan saka tanjak kanan, banjur dilanjutaké sampur kiwa dilebokaké ing lengen kiwa
Tangan kiwa diangkat ing pinggir kiwané badan.
Situs Citaman Situs Citaman yaiku salah sawijning situs tinggalan sejarah
Situs iki mapan ana Desa Sukasari, Kecamatan Pulosari, Kabupaten Pandeglang, Provinsi Banten
Situs iki mapan ana ereng-ereng gunung Pulosari, ingkang ndadekake tambah endahing sesawangan kang bisa disawang nalika tumuju ana situs iki
Gunung Pulosari dadi sawijing bukti Maulana Hasanuddin nakhlukake Kerajaan Banten Girang.
Pasir Peutuey Petilasan Pasir Peuteuy kacathet mawa Nomer Inventaris BPCB Banten: 004.01.02.01.94
Petilasan iki mapan ana ing ereng-erenging Gunung Karang, ing lemah duweke Perhutani
Miturut katrangan tinulis ing paprentahan, petilasan Pasir Peuteuy klebu ing laladan Kampung Pasir Peuteuy, Desa Pasir Peuteuy, Kecamatan Cadasari, Kabupaten Pandeglang, Provinsi Banten
Yen miturut tata astronomi (ngelmu babagan tata lintang) sing binabar ing garis lintang lan garis bujur, petilasan Pasir Peuteuy mapan ing koordhinat 06o 15’ 58,2” Lintang Kidul lan 106o 05’ 04,6” Bujur Wetan
Tinggalan warisan kabudayan kang ana ing petilasan iki arupa menhir cacah sanga kanthi tatanan mirunggan adhedhasar gedhene menhir
Miturut etimologi (ngelmu babagan asal-usul tembung), tembung menhir asal saka basa Breton (ing laladan negara Inggris) sing dumadi saka tembung men kang ateges watu lan tembung hir kang ateges jejeg
Menhir klebu tinggalan warisan kabudayan kang ngrembaka ing jaman megalitik
Sejatine, tinggalan warisan kabudayan kang asal saka jaman megalitik iki kagawe merga anane piandel bab urip sawise pepaten
Adhedhasar piandel iku, para panggilut tradhisi megalitik nglakoni sembahyangan konjuk para leluhur
Menhir kang paling gedhe ing petilasan iki dhuwure wetara 150 sentimeter
Menhir-menhir liyane luwih cilik lan tinumpuk karo watu-watu dadi ngemperi pasarean kanthi menhir-menhir sing cilik mau minangka maejane
Ana tumpukan ngemperi pasarean cacah papat kang siji lan sijine kinanthi menhir cilik loro
Menhir-menhir iki lumrah sinebut Pahoman Pasir Peuteuy
Miturut carita kang tinutur turun-temurun, petilasan iki gegayutan karo riwayat Prabu Pucuk Umun lan pandhereke kang sumingkir lan nglakoni tapa ing Pasir Peuteuy sadurunge neruske laku menyang Cibeo
Saperangan wong ngandel menawa Pucuk Umun lan pandhereke dadi cikal-bakal masyarakat Baduy saiki, nanging panggraita iki isih durung dipesthekke.
Situs Majau Petilasan Majau kacathet mawa Nomer Inventaris BPCB Banten: 005.01.02.01.94
Petilasan iki mapan ing Desa Majau, Kecamatan Saketi, Kabupaten Pandeglang, Provinsi Banten, penere ing koordhinat 06o25’31,4” Lintang Kidul lan 105o58’19,0” Bujur Wetan
Petilasan iki mapan ing pasarean kang kanggo wong saka samubarang latar wuri, kakupeng pekarangan ing iring kidul, kulon lan wetan, déné ing iring lo rana Kali Cimajau
Masyarakat sakiwa tengen nyebut papan iki mawa sebutan Pasarean Wingit Ki Buyut Dalem
Warga masyarakat ngandel menawa Ki Buyut Dalem iku kang nyebar agama Islam ing tlatah Pandeglang lan sakiwa tengene
Ing petilasan iki ana menhir kang kakupeng watu ‘temu gelang’ lan pasarean cacah papat
Pasarean kuna sing telu mapan ing sacedhake menhir kakupeng oyod wit cepaka kang tuwuh dhuwur nyundhul langit ing kono
Durung ana sing bisa mesthekake sapa pawongan kang disarekake kanthi pratandha maejan-maejan iku
Pasarean loro sing mapan ing kulone menhir dumadi saka kijing arupa tumpukan bolder pasagi
Maejan mapan ing iring utara ing sandhuwure kijing, wujud pasagi dumadi saka watu wedhi
Kelir sunggingan ing maejan loro iku memper siji lan sjine
Wiwit saka iring ngisor maejan kang rupa pasagi nglegena tanpa sunggingan, banjur ing ndhuwure ana tatahan kang misahke segi ngisor lan segi ndhuwur
Segi ndhuwur kawiwitan saka ngisor mawa ukiran garis-garis, banjur ing ndhuwure ana kelir tumpal maju telu kang kaapit slaga
Ing perangan njero tumpal ana kelir garis corak geometris lan bunderan kang ora cetha maneh merga wis luntur lan saperangan katutup lumut
Sakeh sunggingan iki ana ing segi lor lan segi kidul
Dene ing segi kulon lan segi wetan wiwit saka ngisor ana ukiran garis-garis geometris lan ing ndhuwure ana slaga uga sulur
Pucuk ndhuwur maejan kaukir mawa kelir ombak banyu
Dene siji maejan kuna sing mapan ing cedhak menhir ora kinanthi kelir sunggingan ing praene
Pasareane Ki Buyut Dalem mapan ing sawetane menhir, rada adoh saka kijing telu liyane
Pasarean iki dumadi saka kijing arupa punthukan lemah kang tinutup dening tatanan watu lan maejan
Pasarean Ki Buyut Dalem ambane 200 sentimeter ping 90 sentimeter
Maejan awujud pasagi, dhuwure 40 sentimeter, ambane iring ndhuwur 28 sentimeter, ambane iring ngisor 17 sentimeter, tanpa kelir sunggingan ing rai maejan
Pasarean kakupeng pager lan dikanthi cungkup ing siring wetan pasarean
Menhir ing petilasan Majau ambane 60 sentimeter mawa dhuwur 90 sentimeter, dikupengi bolder watu kang ing tetembungan prasejarah kasebut mawa tembung ‘watu temu gelang’
Masyarakat sakiwa tengen kono nyebut menhir iki minangka Ki Buyut Sepotong
Tinilik saka anane menhir kang kakupeng watu temu gelang, kabukti menawa ing jaman prasejarah laladan iki dadi papan wingit kanggo para pandhereke Ki Buyut Dalem
Ora eram yen ing tembe mburi papan iki dadi papan pasareane priyayi-priyayi kang pinunjul lan luhur
Menhir dadi tinggalan tradhisi megalitik kang akeh tinemu ing laladan Nusantara
Menhir utawa watu jejeg, miturut arkeolog (ahli sujarah) Haris Sukendar, racake nduweni piguna telu yaiku watu jejeg kang piguna ing upacara nyarekke sing mati, upacara pepudyan sembahyangan, lan watu jejeg kan ora nganthi piguna karohanen
Pigunane menhir, minangka pratandha anane upacara nyarekke sing nilar bisa tinemu ing pirang-pirang laladan.
Haris Sukendar ujar racake menhir dienggo ing wektu kang suwe, dadi ora nggumunake yen ana owah-owahan ana ing wujud menhir lan pigunane
Menhir dadi tinggalan tradhisi megalitik kang akeh tinemu ing sakeh petilasan lan sakeh jaman sawise jaman Neolitik
Tradhisi iki isih ngrembaka nganti jaman Hindhu, Islam, malah nganti jaman saiki
Kahanan iki kerep sinebut mawa tembung sinambunge kabudayan
Para leluhure awake dhewe nyawang pasarean ora mligi punthukan lemah lan papan ngubur priyayi kang wis nilar donya
Masyarakat kerep nyebut pesarean kuna Islam minangka pasarean wingit
Bab iki amarga lumrahe sing disarekke ing kono priyayi-priyayi agung, klebu para panyebar agama Islam (lumrahe sinebut wali), utawa panguwasa lan pengarepe agama Islam ing salah sijine jaman (sultan, raja, imam, lan pengarep liyane) kang dianggep suci lan kinurmatan.
Solatri Solatri ("Calophyllum soulattri" utawa "Calophyllum tetrapetalum") ya iku wit taunan saka kulawarga "Clusiaceae"
Wit iki dhuwuré 30 mèter lan dhiamèter galihé 70 séntimèter
Galihé lurus silindhris lunyu wernané klawu
Godhongé ijo lan nyirip
Kembangé kaususun ing tandhan wernané putih
Wohé ndaging wernané ireng
Solatri iku wohé diprodhuksi saben mangsa rendheng lan panyerbukan direwangi dening manuk lan kalong
Wit iki tuwuh 1.700 méter ing sadhuwuring samodra kang iklimé adhem ananging bisa uga urip ing alas bakau
Pasebaran wit iki ing Kamboja, Andaman, Thailand, Solomon lan Indonésia
Kayu bisa digunakaké kanggo nggawé prabot omah, piranti gawé wangunan, lan prau
Tlutuhé bisa kanggo tamba boyok éncok
Wohé bisa dipangan sanadyan rasané rada kecut.
Tèks Calon Arang Tèks Calon Arang yaiku kalebu salah sawijining karya sastra Bali
Miturut lumakuné sejarah Sastra Bali jumedhul pirang-pirang tèks kang sumberè saka Calon Arang
ANa kang tinulis kanthi ngugemi keaslianè, ana uga kang digubah menyang karya kang beda yang dijumbuhakè karo "genre" lan pandangan urip pujangga ing jaman lairé karya sastra kasebut
Akibaté akeh tinemu karya sastra turunan utawa sadhuran ngennai Calon Arang
Ana tèks Calon Arang kang awujud gancaran, ana uga kang awujud tembang, yaiku kidung dan geguritan utawa parikan
Tèks Calon Arang senadyan tuwuh lestari ing bebrayan Bali, jebul akèh kang diperbawani saka Jawa Kuna
Karya sastra Jawa Kuna kang mekar ing pulo Jawa, utamanè ing punjeré kraton Hindhu, yaiku sadurunge jaman Kedhiri, Singasari, lan Majapahit
Ing wektu semono kasusastran Jawa Kuna akèh banget gunggunge kang diripta lan disebaraké ing satengahing bebrayan Jawa Kuna
Tèks Calon Arang duwèni gegayutan kalawan sejarah Jawa- Bali
Tinemu peninggalan-peninggalan kang kenceng gandhèng cènèngé karo téma Calon Arang, yaiku praktèk kapitayan kang memuja marang Bathari Durga lan wewujudané sarta unsur Tantrayana
Ing saterusé jalaran anane sesambungan dhiplomatik antara Jawa lan Bali, Calon Arang dadi salah sawijining bukti
Jumedhulé carita Calon Arang sajeroning bebrayan Bali ing pirang-pirang tèks kasebut, bebrayan Bali ngupaya kanggo ngurip-uripi carita kasebut kanthi cara dadèkaké minangka beksan kang bisa dipéntasaké, dhasaring gawé rèlièf ing pura-pura, patung lan lukisan
Tèks Calon Arang ngrembaka ing tradhisi lisan, tèks kasebut uga dianggo minangka dhasar seni wayang Bali, "sendratari", lan beksan Barong Rangda yang dadi tradhisi turun-tumurun.
Candhi Klero Candhi Klero utawa CandhiTengaran yaiku candhi kang manggon ana Desa Klero, Kecamatan Tengaran, Kabupaten Semarang, Provinsi Jawa Tengah
Sepisanan ditemokaké menèh taun1995 , kahanan nalika semana candhi klero ambruk
Ananging, saiki candhi kang ambruk kuwi mau kasil diowahi lan didadèkaké candhi menèh déning BP3 ( Balai Pelestarian Peninggalan Purbakala ) dhaérah Provinsi Jawa Tengah sing saiki diganti dadi BPCB (Balai Pelestarian Cagar Budaya) Jawa Tengah
Candhi Klero uga diarani Candhi Tengaran déning para warga
Diwènèhi jeneng Candhi Klero utawa Candhi Tengaran amarga candhi kasebut ditemokaké ing jaman saiki
Papaning Candhi Klero udakara 500 m saka Jalan Raya Solo-Semarang
Bab keamanan, sakupengé Candhi Klero wis dipasangi témbok permanèn
Wujud Candhi Klero iki "unik"
"Morfologi" Candhi Klero kapérang dadi pérangan sikil, awak, lan sirah
Pérangan sikil Candhi Klero awujud pesagi ukuran 14 meter x 14 meter x 1,4 meter
Ing sisih dhuwur téras ana "benjolan-benjolan" ing saubengé candhi
"Benjolan" kasebut dinuga minangka umpak kang digunakaké kanggo nyangga cagak
Para wisatawan bisa bisa munggah ing téras kanthi cara liwat untu andha kang katon durung rampung didandani
Ing sisih pojok sawijining témbok teras ana prasasti cendhèk katulis mawi aksara Kawi utawa Jawa Kuna
Pérangan awak ing Candhi Klero duwé ruangan ("grbagrha") kang ana yoni ing jeroné
Ing ngisor pérangan cerat saka yoni Candhi Klero ana ornamen ula kang lagi nyunggi kura
Miturut informasi, arca Déwa Siwa uga ditemokaké ing Candhi Klero , nanging arca Siwa kasebut uwis dipindhahaké déning Dinas Purbakala kanthi alesan keamanan.
Istana Djoen Eng Istana Djoen Eng awujud bangunan ing Salatiga duwèké pengusaha Taiwan Kwik Djoeng Eng kang disita Javaassche Bank nalika krisis ekonomi taun 1930 kang nyebabaké Kwik Djoeng Eng bangkrut
Ing sasi April 1940 bangunan kasebut ditawakaké Javaasche Bank kanthi rega murah, ing Mei 1940 bangunan kasebut didadèkaké pakunjaran
Ing taun 1942, tentara Jepang ndadèkaké bangunan kasebut "kamp interniran"
Ing taun 1945, bangunan kasebut digunakaké minangka markas polisi lan tentara Indonésia pirang-pirang sasi
Wiwit taun 1946 nganti 1949, gedhung kasebut digunakaké minangka "barak" Walanda.
Babad Dipanegara Babad Dipanegara yaiku salah sawjining naskah sejarah kang ngemot lumakuné perang Jawa utawa "De Java Oorlog"
Naskah iki tinulis ing manéka warna aksara, kaya ta aksara Jawa, aksara Pegon (Arab Jawa)
Naskah Babad Dipanegara kang aksarané Pegon saikiné kasimpen ing Perpustakaan Nasional Indonesia, Jakarta yaiku naskah turunan saka Babad Dipanegara kang asli kang tinulis ing taun 1831-1832
Kasimpen minangka barang pusaka dening kulawarga Dipanegara sawisé sedané Pangéran Dipanegara ing Beteng Rotterdam, Makassar ing 8 Januari 1855
1.151 lembar kaca folio Babad Dipanegara katulis ing taun 1831-1832 kanthi wujud tembang Jawa (macapat) dening Sang Pangéran Ngayogyakarta yaiku putra saka Sultan Hamengkubuwana III
Hamengkubuwana III (madeg ratu 1812-1814) kalawan bojo selir yaiku Radèn Ayu Mangkarawati
Pangéran Dipanegara mandhégani perang Jawa taun 1825-1830 mungsun Walanda lan saiki wis nampa gelar wira nasional Indonésia
Tinulis nalika kabuwang menyang Sulawesi, naskah iki katulis ing aksara Pegon, tulisan kang dijurung déning paguyuban Muslin kang rosa ing tanah Jawa lan karampungake mung sajroning sangang wulan (20 Mèi 1831-2 Fébruari 1832) kanthi pitulungan saka para carik kang durung kinawruhan sapa bae idhentitasé
Babad kang sepisan mènèhi informasi bab kahanan Jawa ing abad 14 nalika jaman kencana rukminé keraton Majapahit ing Jawa Wétan tumeka nalika jaman kencana rukmi keraton Mataram ing punjeré pulo Jawa nalika dipandhégani déning Panembahan Senapati (ngasta praja 1575-1601) lan Sultan Agung (ngasta praja 1613-1646) lan nyaritakaké mangsa pungkasan "kerja sama" kalawan divisi dagang Walanda ing sisih Kidul Jawa ing antara Sultan Mangkubumi (ngasta
Jawa ing antara Sultan Mangkubumi (ngasta praja 1749-1792) kang diterusake madege nagara Ngayogyakarta lan Sunan Pakubuwana III (ngasta praja 1749-1788) penerus keraton Mataram ing Surakarta (13 Fèbruari 1755)
Babad kang kapindho lan kang katelu nyaritakaké lelampahan Pangéran Dipanegara, diwiwiti kanthi miyosé sang Pangéran ing keraton Ngayogyakarta tanggal 11 Novèmber 1785 lan nalika panjenengané diemong déning simbahé putri (Ratu Ageng) nalika ngancik yuswa pitung taun, simbahé putri yaiku randha saka Sultan Hamengkubuwana I
Ing carita dijlèntrèhaké Pangéran Dipanegara diemong ana ing désa Tegalreja kang jaraké ora adoh saka keraton, déné panjenengané digulawenthah kanthi cara kaum tani lan pesantrèn lan dimèlokaké déning wong tapa lan nglampahi praktèk tapa minangka muslim kang bangun miturut saka kyai ing désa kono
Nalika isih enom kawruh agama Pangéran Dipanegara wis bisa diarani mumpuni
Sawisé akèh dalan kang dilakoni kanthi ngangsu kawruh, Pangéran Dipanegara ngancik dewasa minangka ningrat, banjur para pangrèh praja keraton Jawa lan Sunan Kalijaga meling marang Pangéran Dipanegara déné bakal ana kedadéan kang ngédab-édabi ing tanah Jawa lan jaluk supaya panjenengané supaya tetep ngukuhi Jawane (ora ngilangke jati dhiri Jawa)
Panjenengané uga diélingaké Sunan Kalijaga supaya nampik kabèh panarèné Inggris kanggo dhapuk panjenengané minangka pangéran pati, sawijining pameling kang dadi apus-apus kanggo nggambaraké sejarah Walanda lan pamarsudiné minangka saka krenteging pulitik Walanda
Sabanjuré kumpulan cathethan kang ana ing tèks mènèhi panjlèntrèh kedadéan kang dramatis nalika jaman pamaréntahé Herman Willem Daendels (1808-1811) lan Thomas Stamford Raffles (1811-1816) nalika pengadilan Ngayogyakarta ngina lan ngrampas kang ping sepisan déning Daendels lan déning Inggris