Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Karajan iki kasil tuwuh dadi karajan kang gedhé, wewengkon pengaruhe nganti ing pasisir-pasisir Kalimantan uga Ternate
Karajan sadulure yaiku Jenggala uga dikuasai yaiku wektu papréntahan ratu Kameswara kang mrentah wiwit taun 1116 M nganti 1136 M liwat perkawinan antara Kameswara kang wektu iku esih dadi putra makutha karo Dewi Kirana putri saka Jenggala
Ibukutha karajan Pangjalu iku ing Kutha Daha, kang dumunung ing sakiwa tengene Kutha Kadhiri saiki
Satemene, Kutha Daha wis ana sadurunge Karajan Pangjalu ngadeg
Daha iku singkatan saka tembung "Dahanapura", tegese kutha geni
Jeneng iki kasebut ing prasasti Pamwatan kang ditokake dening Prabu Airlangga taun 1042
Perkara iki sagandheng karo warta ing Serat Calon Arang yen, ing pungkasan pamrentahane Airlangga, ibukutha praja wis ora maneh ing Kahuripan, nanging pindah menyang Daha
Sumber sajarah karajan iki ana ing prasasti: Saliyané iku uga ana kitab-kitab saka Cinten kang nyritaake karajan iki yaiku: Sumber sajarah liya yaiku saka karya-karya sastra kang ditulis ing jaman Kadiri
Narendra Pangjalu kang misuwur yaiku Prabu Jayabaya (1130-1160) kang misuwur kanthi Ramalan Jayabaya
Prabu Jayabaya jumeneng nata wiwit 1135-1157, kang nalika jaman panguasane ditulis Kitab Bharatayuda kang nyritakake perang sedulur antarane Pandhawa lan Kurawa
Akeh kang dadi faktor penyabab Karajan Pangjalu ambruk, antarané: Pergolakan pulitik ing Tumapel akhire njalari karajan Kadhiri dikuasai Ken Angrok kang lantes yasa karajan Singhasari ing wewengkon karajan Pangjalu, status Pangjalu dadi karajan bawahan
Karajan Pangjalu Jilid II
Karajan Pangjalu (jilid II) iki lanjutan saka karajan Kadiri kang dadi bawahan karajan Singhasari lan dipanggedhèni déning Jayakatwang
Ing taun 1292 M, salahsijining katurunan kraton Pangjalu yaiku Jayakatwang brasil mbalik ngrebut kekuasaan ing Singhasari, Jayakatwang lantes yasa manèh karajan Kadhiri (jilid II)
Ing taun 1293 Karajan Kadiri pimpinan Jayakatwang iki akhire direbut manèh déning katurunan kraton Singhasari yaiku Radèn Wijaya.
Jathilan Jathilan iku jogèdan tradhisional saka Jawa sing dipentasaké déning para panari sing migunakaké jaran kepang (jaran anyaman)
Jogèd iki duwé unsur magis amarga para panariné bisa ngalami kahanan kesurupan
Jogèd jathilan biasané digelar kanthi iringan piranti musik gamelan kayata: kendhang, saron, demung, kempul, gong, lan drum
Jeneng lan wujud jathilan beda-beda miturut panggonan
Ing Banyumas dikenal kanthi jeneng **ebeg**, déné ing sawetara panggonan liya, utamané Jawa Tengah, diarani **jaran kepang**
Jogèd iki bisa ditampilaké sacara mandhiri utawa digabung karo jogèd tradhisional liya kaya reyog lan barongan
Sadurungé pentas dimulai, biasané ana bukaan musik gamelan lan pagelaran komedi rakyat, kalebu paraga **Penthul** lan **Tembem** (uga dikenal minangka Bancak lan Doyok)
Ing sesi pungkasan, para penari kerep mlebu ing kahanan trance utawa kesurupan, lan nindakake tumindak sing ora lumrah kaya mangan beling utawa nglangkah ing geni
Jathilan ora mung pagelaran seni nanging uga nduwèni makna budaya lan spiritual
Ing wewengkon kaya ing lereng Gunung Merapi, jathilan kerap dipentasaké minangka bagian saka upacara ritual kanggo tolak bala utawa upaya njaga keseimbangan alam
Para panari jathilan nganggo busana warna-warni sing makili karakter tartamtu, kayata: Anoman biasané digambarké nganggo topeng utawa dandanan kethèk putih, senadyan ana uga sing nganggo warna ijo utawa abang
Sakliyane kuwi, ana uga panari sing nggawa piranti tambahan kaya **pecut** utawa **cethèn**
Kesenian jathilan iku salah siji bentuk **beksan rakyat** kang nggambarake **filosofi strata kauripan**, saka lapisan dhuwur tekan lapisan ngisor
Gegambaran iki bisa didelok saka lakon lan peran-peran sing ditampilaké.
Bupati 0 1621617 2024-03-27T13:07:46Z Jossisad 1672613 wikitext text/x-wiki Bupati iku pamimpin kabupatèn
Tembung "bupati" iki saka basa Sansekerta: "bhûpati", "raja dunya")
Pilungguhan Bupati sejajar karo Walikutha
Kanggo nglakokaké papréntahan, bupati nduwé jejibahan lan wewenang mimpin giyaran kabupatèn miturut kawicaksanan sing wis kukuhaké bareng karo DPRD Kabupatèn
Sadurungé taun 1945 kalungguhan bupati iki mung ing Pulo Jawa, Madura lan sawatara Bali
Sabubaré taun 1945 digunaake ing kabèh kabupatèn sa-Indonésia
Bupati dipilih bareng karo pasangane (wakil bupati) sepaket lan langsung dipilih déning rakyat sekabupatèn
Jabatan bupati iki kalungguhan politis amarga diusulake parté pulitik lan ora kalebu punggawa nagari sipil.
Krajan Singhasari Krajan Singhasari kalebu salah siji krajan kang gedhé dhéwé ing Nuswantara
Karajan kang mapan ana ing Jawa Wétan iki diadegaké déning Ken Arok taun 1222
Pusat karajan iki ana ing laladan Tumapel (saiki lumebu ing wewengkon Kabupatèn Malang)
Kacaritakaké ing Kitab Pararton, Ken Arok yaiku anak saka Ken Endokkang asalé saka Désa Pangkur, wétané Gunung Kawi
Ken Arok nalika semana kaya ta maling sekti kang dadi buronan wadyabala Tumapel
Saka salah siji brahmana, Ken Arok diréwangi dadi kawula alit Tunggul Ametung kang dadi akuwu utawa bupati Tumapel
Ken Arok tresna marang Ken Dedes kang ora liya yaiku permaisuri saka Tunggul Ametung
Amarga tresna kang gedhé, Ken Arok matèni Tunggul Ametung lan ngawini Ken Dedea
Nalika semono, Tumapel isih mèlu Karajaan Kediri kang dibawahi Kertajaya
Sawisé ngrumangsani duwé kekuwatan kang luwih, taun 1222 Ken Arok kasil matèni Kertajaya lan munggah tahta dadi raja Singhasari
Ken Arok nyandhang gelar Sri Rangga Rajasa Sang Amurwabhumi
Ing ngisor iki jeneng-jeneng raja kang tau maréntah krajan Singhasari
Raja-raja Singhasari iku munggah tahta racaké liwat rajapati amarga dendam, rebutan kekuasaan keturunan Ken Arong iki dicrita'ake ing kitab Pararaton
Ing taun 1292, salah siji panguwasa laladan yaiku Jayakatwang (isih keturunan raja-raja krajan Kadiri) ngraman lan raja Kertanagara tewas
Peperangan iki kecatet ing Prasasti Kudadu kang ditemo'ake ing pèrèng Gunung Butak, Mojokerto
Sing brasil selamat saka peperangan iki antarané yaiku Raden Wijaya, mantu Kertanagara.
Bhre Kertabhumi Bhré Kertabhumi utawa Brawijaya V iku putra Rajasawardhana utawa Brawijaya II
Bhre Kertabhumi nyerang raja Majapahit sing isih kuwasa, ya iku Suraprabhawa utawa Brawijaya IV
Bhre Kertabhumi nduwé garwa sing jenengé Anarawati, putri saka Karajan Champa sing nganut agama Islam
Saliyané iku, Bhre Kertabhumi uga nduwé garwa saka Cina sing nurunaké Raden Patah (sing mengkoné ngedegaké Kasultanan Demak)
Ing taun 1478 Bhre Kertabhumi diserang Girindrawardhana utawa Brawijaya VI (putra Brawijaya IV), Bhre Kertabhumi nyingkir menyang Kasultanan Demak.
Kasultanan Demak Periode wiwitan
Ing pungkasan abad kaping 15, bebarengan karo kemunduran Majapahit, meh sawetara wilayahe wiwit misah
Malah wilayah-wilayah kang sumebar ing kadipaten-kadipaten padha serang-serang, ngaku-ngaku ahli waris tahta Majapait
Dene Demak kang ana ing tlatah lor pesisir Jawa katon minangka dhaerah kang mardika
Ing tradhisi Jawa diterangake yen Demak minangka penerus langsung Majapahit, dene Prabu Demak (Raden Patah) dianggep putra pungkasan Majapahit
Karajan Demak didegaké déning wong Islam sing jenengé Cek Ko-po
Kemungkinan putrane yaiku sing Tomé Pires ing "Suma Oriental" dijuluki "Pate Rodim", bisa uga
tegesé "Badruddin" utawa "Kamaruddin" lan séda watara taun 1504
Anaké Rodim utawa adhine Rodim, jenenge Treggana jumeneng raja wiwit taun 1505 nganti 1518, banjur wiwit taun 1521 nganti 1546
Ing antarané rong periode iki sing dadi tahta
yaiku ipe-ipe, Prabu Yunus (Pati Unus) saka Jepara
Nalika Treggana watara taun 1527 ekspansi militèr Karajan Demak kasil nelukaké Majapait
Adhedhasar Babad Tanah Jawi, sing ngedegake Kraton Demak yaiku Raden Fatah utawa Prabu utawa Raden Bagus Kasan (Hasan) kanthi gelar Austronesia Jin Bun, asring uga diarani Senapati Jinbun utawa Panembahan Jinbun kanthi gelar Sultan
Syah Alam Akbar Al-Fatah
(1455-1518) Mrentah Kerajaan Demak taun 1500 - 1518
Raden Fatah iku putrane Prabu Campa Sultan Syarif Abdullah Umdatutdin (miturut cathetan saka Kasultanan Palembang Darussalam, Rabithah Alawiyyah lan Naqobah Ansab Auliya Tis'ah (NAAT') kang miyos ing kutha
Palembang saka ibune jenenge Nyai Candarawi
Karajan Demak Bintoro nduweni rong pelabuhan, yaiku: Jaman Emas
Ing wiwitan abad kaping 16, Kerajaan Demak wis dadi kerajaan sing kuat ing Pulo Jawa, ora ana kerajaan liya ing Jawa sing bisa nandhingi upaya kerajaan iki kanggo nggedhekake kekuwatane kanthi nelukaké sawetara pelabuhan lan dharatan ing Nusantara
Sapungkuré Sultan Trenggana surut ing taun 1546 nalika ngepung laladan Pasuruan, kalungguhan sultan ing Demak dadi rebutan
Sunan Prawata sing munggah dadi Sultan ditentang akèh wong kalebu para adipati, antarané Pangéran Séda Lèpèn adiné Sultan Trenggana
Adipati Jipang yaiku Arya Penangsang uga sing mèlu nentang Sunan Prawata
Sunan Prawata pungkasané tiwas déning Aria Penangsang
Arya Penangsang munggah dadi panguwasa nanging uga ditentang akèh wong ing antarané Adipati Pajang yaiku Jaka Tingkir
Jaka Tingkir sing uga mantu Sultan Trenggana rumangsa yèn garwané luwih duwé hak singgasana kasultanan tinimbang Arya Penangsang
Jaka Tingkir banjur yasa koalisi karo Ki Ageng Pemanahan lan Sutawijaya, koalisi iki kasil nyingkiraké Arya Penangsang lan Kasultanan Demak wusanané ambruk
Jaka Tingkir yasa Kasultanan Pajang, laladan Demak teluk marang Kasultanan Pajang
Jaka Tingkir nyandhang gelar Sultan Hadiwijaya.
Radèn Patah Radèn Patah utawa Chen Jin Wen utawa Panembahan Tan Jin Bun iku putra pasangan Brawijaya V karo putri saka Cinten
Uga ana sing nyebut yèn Radèn Patah iku putra pasangan Brawijaya V karo Putri Anarawati (putri saka karajan Champa sing nganut agama Islam).Radèn Fatah kagolong tokoh ulama kapisan kang madegake karajan demak kang dipandegani déning walisanga kang ngayahi lan nderekake paperangan ing karajan Demak kang kapisanan uga pangendeg karajan.Kanthi sinengkelan "Geni Mati Siniram Janmi" kang tumuju ing taun saka 1403 utawa taun 1481 M
saka 1403 utawa taun 1481 M karajan Demak dumadeg.Karajan Islam kapisanan ing jawa ngandeg kanthi pangestu lan gegayutan ing para walisanga kanthi irah-irah sakpungkasané ambruké Karajan Majapahit.Ing lajune jaman kang pungkasan, Demak ndadèkaké puser agama Islam lan pangetahuan lan perdangangan kang misuwur
Salah sijiné paninggalan karajan Demak kang wisa dipastekake kanthi seprene yaiku Masjid Agung Demak kang dumadeg kanthi keker.Karajan Demak iku awujud ing cikal bakalé karajan-karajan ing tlatah Jawa kanthi warna lan panganut Islam.Kabèh iku bisa kawujud kanthi jasané Radèn Patah Riwayat
Lair ing Palembang wektu ibune diasingke saka Kraton Majapahit
Putri saka Cinten iki dititipake Brawijaya V ing Adipati Palembang yaiku Arya Sedamar
Radèn Patah nduwé putra 2 yaiku Pangeran Sekar Séda Lepen lan Pangeran Trenggana, uga nduwé mantu 2 yaiku Pati Unus lan Fatahillah
Radèn Patah tilar donya ing taun 1518 lan tahta Kasultanan Demak diserahke déning Pati Unus
Ana sawatara vèrsi ngenani asal-usul pendhiri Kasultanan Demak
Miturut "Babad Tanah Jawi", Radèn Patah iku putra Brawijaya raja pungkasan Majapait (vèrsi "babad") saka selir Cina
Selir Cina iki putri saka Kyai Batong (Ma Hong Fu)
Amarga Ratu Dwarawati sang permaisuri sing asal saka Campa ngrasa cemburu, Brawijaya kepeksa mènèhaké selir Cina marang putra sulungé, yaiku Arya Damar bupati Palembang
Sawisé nglairaké Radèn Patah, putri Cina dinikahi Arya Damar, nglairaké Radèn Kusèn
Miturut kronik Cina saka kuil Sam Po Kong, jeneng undangan wektu Radèn Patah isih mudha yaiku Jin Bun, putra Kung-ta-bu-mi (alias Bhre Kertabhumi) raja Majapait (vèrsi "Pararaton") saka selir Cina
Sabanjuré selir Cina diwènèhaké marang Swan Liong ing Palembang
Saka perkawinan kapindho iku lair Kin San
Kronik Cina iki mratélakaké taun kelairan Jin Bun yaiku taun 1455
Manawa Radèn Patah lair nalika Bhre Kertabhumi durung dadi raja (maréntah taun 1474-1478)
Miturut "Purwaka Caruban Nagari", jeneng asli selir Cina yaiku Siu Ban Ci, putri Tan Go Hwat lan Siu Te Yo saka Gresik
Tan Go Hwat minangka saudagar lan uga ulama kanthi gelar Syaikh Bantong
Miturut "Sajarah Banten", Pendhiri Demak jenengé Cu Cu, putra mantan mahamantri Cina sing pindhah menyang Jawa
Cu Cu ngabdi ing Majapait lan kasil numpes pambrontakan Arya Dilah bupati Palembang
Warta iki cukup anèh amarga sajeroning "Babad Tanah Jawi", Arya Dilah iku jeneng liya Arya Damar, bapak angkat Radèn Patah dhéwé
Sabanjuré, saka jasa-jasané, Cu Cu dadi mantu raja Majapait lan diangkat dadi bupati Demak kanthi gelar Arya Sumangsang
Miturut "Suma Oriental" karya Tome Pires, pendhiri Demak jenengé Pate Rodin, putu saka masarakat kelas cendhèk ing Gresik
Sanadyan ana sawatara vèrsi, nanging katon yèn pendhiri Kasultanan Demak duwé gayutan karo Majapait, Cina, Gresik, lan Palembang
Kasultanan Pajang Kasultanan Pajang iku salah siji Kasultanan ing tlatah Jawa lan dibangun déning Jaka Tingkir
Sedurunge, laladan Pajang iki dadi pérangan Kasultanan Demak ning wektu Demak kabawah Arya Penangsang, Jaka Tingkir kang dibantu Adipati liyané kasil niwasaké Arya Penangsang
Jaka Tingkir banjur mindahaké pusat kakuwasan menyang Pajang
Miturut kabiasaan jaman mbiyèn, yèn pusat kakuwasan utawa kutharaja dipindah iku tegesé nggawé karajan anyar yaiku Kasultanan Pajang
Laladan Demak dadi pérangan Kasultanan Pajang (kadipatèn) lan dipasrahaké marang Arya Pangiri putra Sunan Prawata
Jaka Tingkir dadi Sultan Pajang ing taun 1568 lan nyandhang gelar Sultan Hadiwijaya, kadipatèn-kadipatèn liyané kang sadurungé nggabung karo Demak dadi pérangan Kasultanan Pajang
Ing taun 1558, Sultan Hadiwijaya masrahaké laladan Mentaok (cedhak Kutha Gedhé - Yogyakarta) minangka bebungah kanggo Ki Ageng Pamanahan kang wis mbiyantu nyingkiraké Arya Penangsang lan mbiyantu yasa Pajang
Laladan iki dadi cikal bakal Kasultanan Mataram
Ing taun 1582 Sultan Hadiwijaya diganti déning putrané yaiku Pangeran Benawa ning disingkiraké déning keturunan Kasultanan Demak yaiku Arya Pangiri, Pangeran Benawa didadèkaké Adipati ing laladan Jipang
Ing taun 1587, Sutawijaya (putra Ki Ageng Pemanahan) kang nguasani laladan Mentaok misah saka Pajang lan yasa Kasultanan Mataram
Koalisi Sutawijaya karo Pangeran Benawa pungkasané kasil ngalahaké Arya Pangiri, Sutawijaya banjur mindahaké pusat kakuwasan ing Mataram lan dadi Sultan pisanan ing Mataram
Saiki Pajang namung jenengé sawijining kalurahan ing kutha Surakarta waé
Nanging isih ana patilasané karaton Pajang.
Kasultanan Mataram Kasultanan Mataram (Carakan: ꦑꦱꦸꦭ꧀ꦠꦤ꧀ꦤꦤ꧀ꦩꦠꦫꦩ꧀) diadegaké déning Sutawijaya, putra Ki Ageng Pamanahan taun 1586
Sadurungé, kasultanan iki dadi pérangan kakuwasaning Kasultanan Pajang ing taun 1582, Sutawijaya wiwit misahaké laladan kakuwasané saka Pajang
Jaka Tingkir, Ki Ageng Pamanahan, Sutawijaya, Ki Penjawi diutus sultan Pajang kanggo mbedhah Kadipaten Jipang lan kasil nyidra Arya Penangsang
Ki Ageng Pamanahan banjur diparingi bebungah rupa alas ing Mentaok (saiki cedhak Kutha Gedhe, Ngayogyakarta)
Laladan alas iki dibabat Ki Ageng Pamanahan lan banjur dhedhekah nèng kono
Papan anyar mau banjur ramé lan reja, dijenengi Mataram
Taun 1575 Ki Ageng Pamanahan séda, putrané yaiku Sutawijaya diréwangi Ki Juru Mertani kasil mbangun negara cilik mau dadi kuwat senajan isih klebu ing kukupan Kasultanan Pajang
Wiwit nglurahi Mataram, Sutawijaya wis wiwit ngatonake gelagat bakal mbaléla menyang Pajang kanthi ora tau séba marang sultan
Taun 1582 akhire kedadeyan perang antara Pajang lawan Mataram, panguasa Pajang wektu iku yaiku Arya Pangiri
Sutawijaya kang dibantu Pangéran Benawa kasil nelukaké lan malah banjur ngukup Pajang lan jajahane
Isiné kadhaton dipindhah menyang Mataram lan Sutawijaya jumeneng nata kang kapisan Mataram nganti taun 1601
Sutawijaya jejuluk Panembahan Sénapati
Wong kang jumeneng Ratu kudu bisa aweh bukti dhèwèké duwé hak winisudha dadi ratu
Mula pusaka saka Pajang diboyong menyang Mataram
Saliyané iku, ratu kudu duwé drajat keturunan kang luhur
Mula para ratu ing Mataram nulisaké sarasilah werna loro, yaiku sajarah pangiwa kang nyaritakaké urutan leluhur Mataram sambung karo para ratu ing Majapahit, Singasari, Kedhiri, Pandhawa lan para dewata
Déné sejarah panengen nyaritakaké urutan sarasilah leluhur Mataram sambung karo para ratu ing Demak, para wali lan sambung ing Nabi Muhammad
Sejarah pangiwa lan panengen banjur dadi siji ing Ki Ageng Pemanahan
Anane sarasilah werna loro iki kanggo nguataké legitimasi para ratu Mataram gegayutan karo tradhisi (pangiwa) lan agama (panengen)
Kasultanan Mataram nemoni jaman keemasan nalika jumenenge Sultan Agung
Nanging sapungkure banjur wiwit mundur nalika anané peperangan rebutan kuwasa wiwit jaman Amangkurat II
Kadhaton Mataram ing kabedhah lan pindhah saka Plèrèt, Karta, Kartasura lan pungkasané ngalih ing Surakarta
Anane peperangan iki dadi luwih ruwet amarga anané VOC, kramane Trunajaya lan kramane bangsa Cina saka Batavia
Kukupan Mataram kang wis kasil nelukaké bang wetan (Surabaya lan Pasuruan), dhaérah pasisir lor lan bang kulon (Banyumas) akèh kang padha ngalih dadi kukupane Walanda
Kasultanan Mataram bubar nalika anané Prajanjèn Giyanti kang nyigar Mataram dadi negara 2 yaiku Kasunanan Surakarta lan Kasultanan Ngayogyakarta
Kasultanan Ngayogyakarta Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat (Jawa: ꦑꦯꦸꦭ꧀ꦠꦤ꧀ꦤꦤ꧀ꦔꦪꦺꦴꦒꦾꦏꦂꦡꦲꦢꦶꦟꦶꦁꦫꦠ꧀) iku diyasa déning Radèn Mas Sujana utawa Pangéran Mangkubumi kang jumeneng nata kanthi asma Ngarsa Dalem Sampéyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Sénapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I Ing Ngayogyakarta Hadiningrat
Adeging nagari kasultanan iki lumantar Prejanjèn Giyanti (Palihan Nagari) surya kaping 13 Fébruari 1755 utawa tanggal kaping 29 Rabingulakir 1680 Bé ing désa Giyanti, Karanganyar sawisé pamberontak saka nagara Mataram
Pecahé Kraton Mataram ora ucul saka anané prabawa bangsa Walanda sing duwé kapentingan pulitik kolonialisme
Adhedhasar Prejanjèn Giyanti utawa Palihan Nagari, Pangéran Mangkubumi duwé hak setengah laladan saka karajan Mataram
Kutha krajan kasultanan iki yaiku Ngayogyakarta
Sadurungé prajanjèn iki, ana pasemon antarané Pangéran Mangkubumi karo Nicholas Harthing kang manggon ing pasanggrahan Pangéran Mangkubumi ing désa Padhagangan, Grobogan
Ing pasemon iku sakloroné wawanrembug tansah alot, mula pasemon iki ngentekaké 2 dina, yaiku dina Minggu nganti Senin tanggal 22 nganti 23 Sèptèmber 1754
Pasemon iku ngrembug babagan pamérangan laladan, gela raja, pernahé laladan Pangéran Mangkubumi
Pangéran Mangkubumi ngèyèl menawa laladané manggon ing kulon kanthi kutha krajané Ngayogyakarta, amarga dhèwèké mangertèni menawa Walanda arep nganggo pulitik devide et empera
Menawa kratoné kaya pilihan Pangéran Mangkubumi cedhak marang kraton Surakarta, Walanda kuwatir amarga sakloroné (Ngayogyakarta lan Surakarta) bisa nglawan Walanda, lan Walanda bisa kalah
Pangéran Mangkubumi milih papan kanggo ngadegaké karaton Ngayogyakarta amarga alesan filosofis magis kang duwé gegayutan marang topografi calon karajan Pangéran Mangkubumi
Walanda banjur ngalah marang panemuné Pangéran Mangkubumi babagan papan kraton lan punjeré papréntahan
Pangéran Mangkubumi uga nyebut pandhega minangka sultan, dudu sunan, supaya ora ngembari karo kraton Surakarta
Banjur Prejanjèn Giyanti ditandhatangani ing désa Giyanti dina Kemis Kliwon, tanggal 29 Rabiulakhir, Bée 1680 taun Jawa, wuku Langkir utawa tanggal 13 Fébruari 1755
Ing péhak Mangkubumi sing mèlu nandhatangani Pangéran Harya Hamangkunagara Mataram, Pangéran Natakusuma, Pangéran Ngabèhi Lèring Pasar, Pangéran Harya Pakuningrat, Adipati Danureja, lan Tumenggung Rangga Prawiradirja
Nagari Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat handuweni saperangan bregada-bregada prajurit
Rikala semana, kacathet Ngayogyakarta nate handuweni nganti cacah 15 bregada prajurit kang nduweni ayahane dewe-dhewe
Nalika jaman pendhudhukan Jepang (1942 - 1945), Ngarsa Dalem Kaping IX hambubarake bregada-bregada prajurit negari awit Panjenenganipun-Dalem ora kersa yen bregada prajurit kraton mengko arep didadekake tambahan personil kanggo perang pasifik wetan
Nalika Indonesia wus mardika tahun 1945, karaton sempet ora nduweni bregada prajurit, nganti KGPH
Mangkubumi lan Ngarsa Dalem Kaping IX nggagas anane bregada prajurit meneh, ananging bregada prajurit kang kaanggit amung cacah 10 bregada kajaba Bregada Prajurit Langenastra, Bregada Prajurit Somaatmaja, Bregada Prajurit Jager, Bregada Prajurit Suranata, lan Bregada Prajurit Suragama
Bregada prajurit ing Ngayogyakarta saiki amung ngayahi karya nalika ana upacara-upacara ing Karaton kayata, Garebeg Mulud, Garebeg Sawal, Garebeg Besar, Dhaup Ageng, Caos Pakurmatan Tamu Agung, lsp
Cacah 10 bregada prajurit kang ngayahi karya nganti saiki yaiku : Bregada Prajurit Karaton Bregada Prajurit Kepatihan Bregada Prajurit kagungan Adipati Anom Jinis prajurit Kraton Ngayogyakartaa: Rujukan.
Jayanagara Jayanagara iku raja Majapahit kaping pindo (1309-1328), putra Radèn Wijaya saka Dara Petak kang asalé saka Karajan Dharmasraya
Dyah Dara Petak iku saka lima sisihané Radèn Wijaya lan mung saka Dyah Dara Petak iki Radèn Wijaya nduwé katurunan putra lanang, mulané Dyah Dara Petak éntu' gelar Stri Tinuheng Pura kang tegesé: sisihan kang dituaké ing pura
Ing jaman kakuasaan Jayanagara iki kerep kadadéan pemberontakan kang dilakoni déning Sora taun (1311), Nambi taun 1316, uga Kuti taun 1319.
Kadipatèn Pakualaman Kadipatèn Pakualaman (Jawa: ꦑꦢꦶꦥꦠꦺꦤ꧀ꦦꦑꦸꦄꦭꦩ꧀ꦩꦤ꧀) utawa kadhang ditulis Pakualaman iku laladan perdikan ing wewengkon Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat
Pakualaman dibangun tanggal 22 Juni 1812, raja kang angka sepisan yaiku Pangéran Natakusuma (putra Hamengkubuwana I) lan kawastanan nata minangka Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya (K.G.P.A.A.) Paku Alam I
Wewengkon sing kalebu kakuwasaning Kadipatèn Pakualaman iku ora dadi siji nanging kepecah-pecah, antarané ing Pajang, Bagelan, sapérangan ing punjering kutha Ngayogyakarta (Pura Pakualaman) uga ana sing ning wewengkon kabupatèn Kulon Praga yaiku antara Kali Praga lan Kali Bagawanta
Wewengkon sing ning Kulon Praga biyèn tau dadi kabupatèn dhéwé yaiku Kabupatèn Adikarta ning saiki wis digabung karo wewengkon kabupatèn Kulon Praga sing dadi pérangan saka kakuwasan Kasultanan Ngayogyakarta
Sarasilah para pengageng Pakulaman yaiku : Rujukan.
Paku Alam I Kanjeng Gusti Pangéran Adipati Arya Paku Alam I (Hanacaraka: ꦑꦚ꧀ꦗꦼꦁꦓꦸꦱ꧀ꦠꦶꦦꦔꦺꦫꦤ꧀​ꦄꦢꦶꦥꦠꦶꦄꦂ​ꦪꦦꦏꦸꦄꦭꦩ꧀꧇꧑꧇) dicekak Paku Alam I utawa Pangéran Natakusuma iku panguwasa kaping pisan ing Kadipatèn Pakualaman
Pangéran Natakusuma putra pasangan Sultan Hamengkubuwana I klawan Putri Srenggarawati
Pangéran kang misuwur minangka juru budaya Jawa, juru tulis uga arsitèk
Salah siji karyané ya iku wangunan Pura Pakualaman ing dalan Sultan Agung kutha Ngayogyakarta kang dadi dalem lungguhing panguwasa-panguwasa Kadipatèn Pakualaman
Ing wulan Juni taun 1812 Pangéran Natakusuma antuk gelar "Pangéran Merdika" saka Sultan Hamengkubuwana II
Tanggal 17 Maret 1813 diangkat dadi panguwasa ing Kadipatèn Pakualaman lan nyandhang gelar "Kanjeng Gusti Pangéeran Adipati Arya Paku Alam I".
Kabupatèn Adikarta Kabupatèn Adikarta iku salah siji kabupatèn jaman mbiyèn sing saiki laladane digabung karo Kabupatèn Kulon Praga, Yogyakarta
Kabupatèn iki sejatine wewengkon kakuasaan Kadipaten Pakualaman ing sisih kulon Yogyakarta
Sajatiné, laladan iki diarani laladan Karang Kemuning ning lantes diobah dadi Adikara
Taun 1813, wektu Pangeran Natakusuma utawa Paku Alam I yasa Kadipaten Pakualaman, salah siji laladan kakuasaane ya iku ing sisish kulon kali Progo sepanjang pasisir Kidul, Laladan iki uga biyasa diarani Pasir Urut Sewu lan lumrahé laladan rawa
Sajatiné laladan iki kepisah-pisah ding akhire didade'ake siji lan diwangun kabupatèn ya iku kabupatèn Karang Kemuning sing kutha krajanne ing Brosot, Kulon Praga
Taun 1877 ing jaman bupati R
Rio Wasadirdjo, ana prentah saka KGPAA Paku Alam V kanggo nggaringake wewengkon rawa kanggo diyasa dadi persawahan sing subur (basa Jawa Karta)
Bupati-bupati kabupatèn Adikara nganti taun 1951 ya iku: Digabung dadi Kabupatèn Kulon Praga
Tanggal 5 September 1945, Sri Sultan Hamengkubuwana IX lan Sri Paku Alam VIII ngetokaké maklumat yèn Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat lan Kadipaten Pakualaman dadi laladan istiméwa karajan sing dadi pérangan nagara Republik Indonesia