Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Riwayat Pawiyatan ingkang sampun kalampahan: Wiwit cilik, Èko Nuryono nduwèni karemenan maca buku
Nalika SD dhèwèké wis remen nyinaoni babagan nganggit cariyos lan babagan kesenian
Karemenané marang jagat seni luwih-luwih nyengkuyung sawisé dhèwèké lumebu SMK jurusan teater
Saliyané duwé karemenan marang jagat seni, Èko uga aktif terjun ing pirang-pirang "organisasi sosial kemasyarakatan"
Ana ing organisasi Masyarakat Seni Bantul, Dhèwèké kautus dadi sèkretaris (2000-2002)
Saliyané iku dhèwèké kautus uga "dadi Kepala Devisi Dampingan" ana ing Yayasan Anak Wayang Indonesia wiwit taun 2001 nganti semenè
Èko Nuryono miwiti nulis taun 1990 sawise lulus SD Kasongan (1989)
Asil panulisané kang wiwitan arupa geguritan kanthi basa Indonesia, kang irah-irahané ‘’Sajak Putih” kang kapacak ana sajroning majalah "kuntum" (Yogyakarta) taun 1990
Sacandhakè wiwit taun 1991 dhèwèké dadi anggota sanggar Sastra Jawa Yogyakarta (SSJY)
Akhir Lusono Akhir Lusono (lair ing Gondang, Ngawis, Gunung Kidul, Yogyakarta dina Minggu 25 Oktober 1970)
Dhèwèké putra saka pasangan Yatmo Taruna (lair 1927) karo Rubiyem (lair 1937)
Wong tuwané kalebu tekun ibadahè saéngga anaké uga kadhidhik ing babagan agama Islam kanthi apik sarta nduwèni kapribadèn kang teguh
Akhir Lusono banjur nutukaké pawiyatan kanthi cara sinau sinambi makarya
Siji mbaka siji pendhidhikané bisa kaleksanan kanthi lancar
Dhèwèké lulus SD ing Gondang taun 1984, SMP taun 1987, SLTA taun 1990, Diploma I Kepariwisataan ing STIE Gadjah Mada (saiki jenengé STIE Megar Kencana), Diploma III Jurusan Téater ing ISI Yogyakarta, jurusan Téater taun 1998
Sakliyané iku uga naté mèlu kursus ing LPK Gadjah Mada lan pawiyatan kewartawanan
Sabubaré lulus ISI Yogyakarta, Akhir Lusono krama Kenya pilihané ya iku Marfuanna kang lair 27 April 1970
Anggoné krama kaparingan putra siji lanang kang diwènèhi jeneng Muhammad Ramadhani Lazuard Amroe Zatti, nanging kapundhut déning Gusti Allah
Tanggal 1 Novèmber 2000 pinaringan putri kembar kang jenengé Sallsabillia Amiyard Siwi lan Salsabilla Amiyard Siwi
Akhir Lusono lan kulawargané manggon ana ing Kauman, GM I/72 Yogyakarta.
Agus Suprihono Agus Suprihono duwé asma jangkep Raden Agus Suprihono
Ramané asma Usup (alm.), sawijiné pegawé Departemen Agraria, lulusan HIS kang nggilut agama Islam
Sawetara ibuné dadi bakul (pedagang) kanthi asma Sa’diyah
Wiwit miyos ing tanggal 9 Oktober 1961 nganti saiki, panjenengané tetep manggon ing désané yaiku Seyegan, Margokaton, Sléman, Yogyakarta
Agus Suprihono mundhut garwa sawijiné kenya aran Arlin Kuwatik nalika tanggal 10 Oktober 1991 lan kagungan putra loro
Pendhidhikan formalé Agus Suprihono kawiwitan ing SD Margaagung II, Sléman, Yogyakarta (lulus 1973), SMP negeri Seyegan (lulus 1976), lan SMA Negeri 1 Sléman (lulus 1980)
Sawisé SMA panjenengané ora nerusaké ing pawiyatan luhur, nanging nggolek pagawéyan apa waé
Panjenengané tau kerja ing bagean tata usaha SMK Maárif Sléman (1988), uga tau dadi paraga panyengkuyung (piguran) sajrone sinétron, dadi tukang loper Koran, lan liya liyané
Saiki panjenengané mbukak usaha pangetikan ing dalemé, kadhang-kadhang uga disambi dadi tukang ndandani mesin ketik ing kantor
Agus Suprihono ngakoni yen bakat nulisé tuwuh wiwit kelas siji SMA
Wiwit taun 1983 karya-karyané sing abasa Indonesia wis akèh dimot ing "Jawa Pos", "Anita Cemerlang", "Aneka Ria", "Sinar Pagi", "Gadis", "Nova", "Citra", lan "Kawanku"
Panjenengané nulis sastra Jawa wiwit 1993 lan karyané kang kapisan dimot ing "Djaka Lodhang"
Nganti saiki, karyané wis cukup akèh sanajan ora prodhuktip
Nanging panjenengané kasil nerbitaké novél "Hera-Heru" (Taman Budaya Yogyakarta, 2001)
Novél iki wiwitané minangka karya kang diélokaké ing Lomba Panulisan Novél Nganggo Basa Jawa kang dianakaké déning Taman Budaya Yogyakarta (1988) sajroné Kongrés Basa Jawa III ing Yogyakarta.
utawa Hardjono Hadipranoto (lair ing Kadhiri 9 Juli 1939) Jawa Wétan
Naté sinau ing Jurusan Ilmu Publisistik, Fakultas Ilmu Sosial dan Politik, Universitas Gadjah Mada, Yogyakarta (tamat taun 1966)
Anggoné nulis buku diwiwiti nalika isih dadi mahasiswa
Saliyané kuwi uga nulis ésai lan artikel budaya.
Eko Margono Eko Margono kalebu warga anyar ing donya kasustraan, apik jawa wondené Indonesia
Dhèwèke miwiti karier pangariptané wiwit dékadé 1990-an lwat Jawa Anyar, Jawa Baya, Panyebar Semangat, Anita Cemerlang, Pos Kata, Cerita Remaja, lan sakpanunggalané
Kanggo dhèwèké donya pangaripta dudu tujuan utama merga dhèwèké mudhun ing donya merga kebeneran dhèwèké seneng nulis, kaya ta nulis surat kanggo konconé,saka kesenengane nulis iku banjur muncul hasrat kanggo oleh barang teko tulisan-tulisané terus dhèwèkè ngirim nang média masa.Mergo iku, sanajan akèh pepalang, wusanane dhèwèkè kasil mempublikasikan karya-karyane sitik akeh arupa cerkak, sakluwihè arupa artikel
Jero karya-karyané dhèwèkè asringnganggo jeneng ÈKO mrg
Pangaribta agama isalam sing gabung jèroné kelompok Sanggar Triwida iki lahir ing Trenggalek (Jawa Timur)21 April 1971.Zaman cilikanè karo wong tuwanè ingd dèsa kelahiranè
Pawiyatan sing dirampungkè ya iku SD tahun 1984, SMP tahun 1987, SMA (jurusan Biologi) tahun 1990 ing Kecamatan Panggul, Kabupaten Trènggalèk, Jawa Wétan, Tinenger pungkasan sing diduwèni yaiku RT IV, RW II Wonocoyo, Panggul Trènggalek.
Jasawidagda Jasawidagda miyos 1 April 1886, ing Pradan, Manirengga, Klaten, Jawa Tengah
Asma alit panggagit menika Raden Rahardi, putra saking Raden Ngabei Manggoenkarjasa
Gadhah garwa Raden Ajeng Arjaeni lan diparingi sekawan putra
Sesampuné garwa séda piyatuné bangun nikah male lan diparingi tiga yugo
Garwa sing nomer kalih asmanipun R.A Jasawidagda.
Suharjendra Emanuel Suharjendra utawa luwih dikenal E
Suharjendra iku sawijining sastrawan Jawa
Dhèwèkè lair ing Ngayogyakarta, 28 Dhésèmber 1939, lan manggon ing Jogonalan Lor 151, Yogyakarta 55181
Widji Notoharsono, kelairan Bantul, 10 Maret 1919
Ingkang Ibu jenengé M
Jumilah, kelairan Bantul, 1 Januari 1923
Suharjéndra nikah karo E
Isbaryati ing tanggal 27 Juni 1970
Nanging sisihané sing wis ndhampingi 19 taun lawasé kuwi tutup umur ing taun 1989
Ing taun 1990 E
Suharjendra nikah maneh karo M.E
Suharjendra ngawiti pawiyatan (pendhidhikan) ing SD Jarakan, Bantul nganti purna taun 1953
Banjur dhèwèké nglanjutaké ing SLTPN II Yogyakarta nganti purna taun 1956, banjur ing Sekolah Guru Atas (SGA) Negeri Yogyakarta nganti purna taun 1959, sawise SGA, dhèwèké dadi guru ing Wates, Bantul, Yogyakarta
Suwéné ngajar ing SD dhèwèké nyambi kuliah program D3 ing IKIP Yogyakarta, lan purna taun 1965
Setaun sabanjuré, dhèwèké purna dadi sarjana mudha jurusan publisistik ing Universitas Pajajaran Bandung taun 1966
Saliyané dadi guru, Suharjendra uga tau dadi wartawan lan juru besut ing "Surat Kabar" taun 1966-1975
Taun 1975 dhèwèké dipitaya dadi pimpinan redhaksi majalah "Praba." Lan uga dadi èdhitor buku Panggugah (10 judhul "“Bunga Rampai Wacan Bocah”)" terbitan Dinas Pendhidhikan lan pengajaran ing tahun 2000
Pengalaman organisasi liyané yaiku; Sekretaris OPSJ (1966-1980), Sekretaris II Javanologi, Gambir Sawit (1984), Ketua Yayasan Notokarsono (Yasna) (1995) lan Ketua 1 Yayasan Yasna (1997)
Ing karyané dhèwèké asring nggunakaké sesinglon, antarané: Dhik Hardje ing karangan kang kapacak ing majalah "Cendrawasih", lan E
Widji Putra, utawa Emmanuel ing karyané sing di kapacak "Kedhaulatan Rakyat" lan majalah "Praba." Ing artikelé sing agamis (Katholik), dhèwèké nggunakaké jeneng E
Widjiputra utawa Emmanuel Sj
Suharjendra tekun ing babagan tulis tinulis ing taun 1975
Karya fiksi sing kapisan arupa crita anak kanthi irah-irahan "“Katalompen"” kang kapacak ing majalah "Cendrawasih" (1957)
Wiwit kuwi dhèwèké akèh ngirimake karyane (Cerkak, Cerbung, Roman Sejarah, lan artikel) ing manéka wena mèdhia, kaya ta; "Praba, Jaya Baya, Panjebar Semangat, Mekar Sari, Kedhaulatan Rakyat, lan Bèrnas." Karyané cukup akèh, nanging dhèwèké nganti saiki durung "nginventarisaké", Judul uga penerbité.
Pahargyan sing tau ditampa yaiku: Juwara II Lomba ngarang "Ésai Berbahasa Indhonèsia" kanggo guru SD se-DIY (1974)
Salah siji Cerkaké irah-irahan "“Ngrahabi”" kalebu ing buku "Bunga Rampai Sastra Jawa Mutakhi (Ras, 1985)." Cerkaké kanthi irah-irahan "“Paguron Telu”" tau dadi bahan lomba sandhiwara dhaèrah kanggo guru-guru SD se-DIY (1982)
Karya roman Suharjéndra kang kapacak ing "Mekar Sari" antarané "“Salatiga”(Mekarsari," 15 Maret 1961"), Macan kang Mangsa Gogoré Dhéwé”(Mekar sari, 15 Maret, 1964), “Gandrung Brana Nuswantara”(Mekar sari, 1 Maret, 1965), “Baron Sekeber Nemu Tandhing”(Mekar Sari, 10, Maret, 1965), “Asmara ing Randhualas”(Mekar Sari, 20, Maret, 1965), “Sayembara ing Sagara Blèndèran”(Mekar Sari, 1, April, 1965), “Mburu Brana Kèlangan Nyawa”(Mekar Sari, 10, April, 1965)." Sawetara Cerbung karyané yaiku
April, 1965)." Sawetara Cerbung karyané yaiku antarané: “"Kali Praga Isih Mili”(Praba, 1979), “Kang Padha Tinimbalan”(1979), lan “Kembang Sepasang”(Asco, 1990)
Eko Heru Saksono Eko Heru Saksono lair ing Tulungagung, Jawa Wétan tanggal 27 Agustus 1960
Pengarang dwibasa (Jawa lan Indonesia) iki tamat SD taun 1972, SLTP taun 1975, SPG taun 1979, S-1 Jurusan Kurikulum lan Téknologi Pendidikan taun 1988, lan S-2 Manajemen Pemasaran taun 2001
Ing karya – karyané, dhéwékè asring anggunakaké sesinglon Eny Saksono
Ing organisasi kepengarangan, Eko Heru Saksono njabat dadi Sekretaris II Pengurus Pusat Sanggar Sastra Triwida ing Tulungagung (wetara 1984)
Karir Kepengarangan ditlatèni kanthi autodidak
Wetara taun 1980, nalika awit kaangkat minangka guru SD Bulus 1, Kecamatan Bandung, Kabupatèn Tulungagung, dhéwékè nyoba nulis guritan lan cerkak, banjur ngirim karya kasebut ing Djaka Lodang, Mekar Sari, lan Jaya Baya
Sawisé kuwi, dhéwékè ora amung nulis sastra Jawa, nanging uga sastra Indhonesia
Karir Kepengarangan Eko misuwur luwih apik sawisé dhéwékè njabat dadi anggota lan pengurus sanggar sastra Triwida
Eko Heru Saksono pancen dudu dokumèntator sing apik
Malah karya-karyané dhéwé sing wis kapacak ing medhia massa ora tau disimpen / didhokumèntasikaké kanthi apik
Sing jelas, nalika dadi pengarang, dhèwèké wis nulis geguritan, cerkak, novel, lan buku nonfiksi
Antarané cerkak “Bego” (Jaya Baya, 1980) lan “Sri Bandiyah” (Djaka Lodang, 1981), Novèl “Digul ah Digul” (Gramédia, 1989) lan “Pengorbanan” (Fajar Harapan, 1989), lan geguritan “Bujangan lan Lilin” (Pusaka Candra, 1983)
Sawetara kuwi, buku nonfiksi sing wis ditulis yaiku “Pelajaran IPS” (Bina Ilmu,1986) lan “Kue Satu” (1993).
Soenarno Sisworahardjo Soenarno Sisworahardjo iku panganggit kang miwiwiti pakaryané ing mangsa prakamardikan
Saliyané iku dhèwèké uga aktif ing mangsa kamardikan
Panganggit kang nduwèni jeneng cilik Soenarno iki lair ing Sukaharja, Surakarta, Jawa Tengah, ing tanggal 19 januari 1904
Dideleng saka garis silsilah bapaké (Hardjasoedarso), dhèwèké iku putuné Ngabèi Pantjabratang, Pawongan Panesu gunung ing wilayah Jatisrana, Wanagiri, Surakarta, Jawa Tengah
Nanging, yèn saka garis silsilah ibuné, dhèwèké iku putuné Ngabèi Soetasoedarso, pawongan panèwu dhistrik ing Sukaharja, Surakarta, Jawa Tengah ing mangsa papréntahan Pakubuwana X
Cilikané Soenarno ora bungah jalaran nalika dhèwèké umur 2 taun, bapaké (Hardjasoedarso) séda lan ing taun 1915 simbahé, ya iku Ngabèi Soetasoedarso uga séda.
(lair ing Sala 6 Juni 1933) iku juru ngarang Basa Jawa
Wong tuwané asli Medura
Achmad D.S sekolahé amung tekan SMA bagéan A
Dhèwèké duwé bakat ngarang saka sinau dhéwé
Sinau dhéwé kanthi otodidak, saha dadi jurnalistik sarta saka pangalaman
Sadurungé dadi panganggit, Achmad D.S
nyambut gawé ana Jawatan Pertanian Rakyat bagian nliti gula lan tebu rakyat
Nanging dhèwèké ora krasan nyambut gawé ana kantor, amung nyambut gawé setengah tahun banjur metu
Dhèwèké milih kerja ana jagat jurnalistik.
Soephardi, penjenengane nulis asma MT
Soephardi ing buku Sala Peteng, Rahayu Abeya Pati, lan Putri Kembang Gayam minangka pangripta
Nduwèni teges dhewe.M tegese jeneng asline ya iku Mardi
Dene T dijupuk saka salah sijiné aksara jenengé kenya sing ditresnani, sing ora kasil dikawin utawa dadi bojone, yaiku Suparti
Soephardi miyos ing Solo taun 1913
Bapake paring asma Marsam ngasta minangka mantri Uyah ing Solo
Ibune asma Sukarti asal saka Klaten
Sorphardi seda dina Minggu, 16 Februari 1976, jam 21.00, sinarekaken ing Pesarean Jayadiningrat, Sala
Soephardi seda sawisé dirawat sasuwene limang ndina ing RS Kadipala amargi gerah
Gerah jalaran tiba nalika jagong(hajatan) menyang omahe kancane
Kamangka sakdurunge , ora nuduhaké tandha-tandha lara
Malahan saminggu sadurunge gerah, penjenengane isih kober nglayat nalika putrane Arswendo Atmowiloto , ninggal dhek tanggal 3 Februari 1976
Soephardi kalebu priyayi sing tansah sumringah lan seneng guyon
Wiwit nom-noman pancen panjenengané seneng maca Sastra
Kasenengan iki katoné niru saka bapaké
Pranyata senenge maca tambah tuwa tambah nggethu
Sing diwaca asile karya sastra manca , abasa Inggris, Perancis, Cina, Jepang lan Walanda
Panjenengané bisa trampil basa-basa manca wau, jalaran naté sekolah wonten MULO taun 1930 an
Anggoné trampil nganggo basa Prancis bisa katitik saka asil karya nulis buku SMA kanthi irah-irahan Le Petit Grammer de France.
Suharti ya iku sawijining juru gurit basa Jawa
Katrangan ngenani Suharti mung bisa dideleng sithik liwat biodhata sajroning kaloro-loroné novel
Juru gurit wadon iki miyos ing Yogyakarta 23 November 1920
Dhéwéké melu pendhidhikan ing HIS lan lulus taun 1934
Pagawéyan kang naté dilakoni ya iku dadi juru rawat sasuwéné mung sataun.
Aryono Kadaryono Aryono Kadaryono ya iku sawijining sastrawan Jawa kang lair ing Jepara 24 Januari 1952
Sakwisé tamat SPG Negeri Kudus dhèwèké diangkat dadi guru SD Gebog Kabupaten Kudus
Dhèwèké mulai nulis kawit tahun 1974
Karya-karyané yaiku rupa puisi, cerkak, dan esai akeh diamot ing Dharma Kandha, Dharma Yata, Panjebar Semangat, Jaya Baya, Kumandhang, Mekar Sari, Djaka Lodang, Parikesit lan Pustaka Candra
Sakliyané nulis basa Jawa Aryono Kadarsono uga nulis ing basa Indonésia
Naskah drama "Pangurbanan" dadi juara I lomba panulisan naskah drama basa Jawa kang diselengarakaké Pusat Kesenian Jawa Tengah (PJKT) Surakarta (1980)
Sakliyané iku, dhèwèké wis nerbitaké buku carita Pak Pincang
Separo saka geguritan Aryono Kardono wis diantologi sakjroning Lintang-Lintang Abyor (1988) suntingan Susatyo Darnawi
Geguritan asesirah Ombak I,II, III, (diamot ing Djaka Lodang, No
47 Tahun IX, 26 September 1981) kèlèbu Buku Antologi Puisi Jawa Modern 1940-980 (Sinar Wijaya , Surabaya, 1984) suntingan Suripan Sadi Hutomo.
Amro Juhendi Amro Juhendi ya iku penulis Jawa
Wonten ing donya kasusastran, Bilih mboten sisip malih saking majalah Djoko Lodang lan Mekar Sari, aranipun Amro Juhendi.
Es Danar Pangeran Suwito Hadi ya iku salah sawijining sastrawan Jawa kang miyos ing kutha Lamongan, Jawa Wétan, 14 Fèbruari 1968
Sajroning kasusastraan Jawa modérn, Suwito Hadi misuwur kanthi jeneng Es Danar Pangeran
Asyim, lan Ibuné jenengé Sunarsih
Pawiyatan dhasar lan menengah Es Danar Pangeran dirampungaké lair ing kutha Lamongan, yaiku SD Plosolebak (rampung 1981), SMP 1 Lamongan (rampung 1983), lan SMA 1 lamongan (rampung 1985)
Banjur dhèwèké kuliah ing IKIP Surabaya, jurusan Bahasa dan Sastra Indonesia (rampung 1993)
Nalika kuliah, dhèwèké dadi guru SMP 2 Surabaya (1986-1990) lan SMP Pancasila (1990-1993)
Rampung kuliah, penganggit krama karo Hernik taun 1993, lan diparingi putra loro (Swastika S
lan Tasya Pratnya nabilah) punika dadi guru ing SMP Muhammadiyah 5 Surabaya
Nanging, profesiné dadi guru mung dilakoni nganti taun 2000
Pancen mangkana, amarga dhèwèké luwih seneng bidang Jurnalistik
Mula, dhèwèké dadi wartawan kalawarti Posmo nganti saiki
Es Danar Pangeran yaiku putra katelu saka papat sédulur, lan siji-sijiné lanang ing kaluargané (sedulur wadon jenengé Purwanti, Supartiningsih, lan Anahningsih)
Kariéré ing bidang sérat-ményérat misuwur wiwit taun 1985
Pawarta ing sepisan ngémot karya sastra yaiku Sahabat Pena
Karangané arupa geguritan, cerkak, lan esai sastra
Dhèwèké naté angsal saka Forum Dinamika Tokoh ing Wonogiri karya guritanné, lan angsal nulis geguritan saka HP3N Batu, Malang
Diwiwiti kreatifitas Es Danar Pangeran ngendika dhèwèké naté angsal bantuan saking tiyang sepuh, Suripan Sadi Hutomo, lan Setya Yuwana Sudikan
Akéh banget kumpulané karya gurit kang wis kaserat lan kang kapacak yaiku :”Elegi Panijah”(Panjebar Semangat, 1986), ”Gethèk Siti Jenar” (Surabaya Post, 1994), ’’ Lampu Oblik” (Jayabaya,1995), ”Aku Dadi Dasamuka’’ (Jayabaya, 1996), Samirah (Panjebar Semangat, 1992), “Pajine Man” (Panjebar Semangat, 1990), “Kinange Buyut Sorah (Surabaya Post, 1995), ”Lamaran” (Karya Darma, 1992), ‘’Balada Sawunggaling” (Panjebar Semangat, 1998), “Pitenah Kembang Mlathi” (Jayabaya, 1998), “Stambul Wonokromo’’ (Jayabaya, 1996),
(Jayabaya, 1998), “Stambul Wonokromo’’ (Jayabaya, 1996), ‘’Simbok Udané Wis Teka’’ (Jayabaya, 1998), ‘’Dadi Lakon” (Panjebar Semangat, 1996), ‘’Semut Ireng’’ (Panjebar Semangat, 1994), “Sepatu Tuwa’’ (Panjebar Semangat, 1994)
Sakwéntara, karya cerkak basa Indonesia yaiku ‘’Mata Pisau’’ (Surya,1990) lan ‘’Mama Dolly’’ (Surya, 1992)
Nanging ana guritan kang irah-irahan ‘’Hujan Jumát Legi’’ kang diémut ing Kalimas (1998)
Akeh banget karyané kang ditulis sajroné buku antologi, yaiku : Guritan Gethek Syeh Siti Jenar, Gurit Jago Kate, Duk Pager Nganggo Gendera Putih, Semut Ireng, Lampus Esem lan Secangkir Kopi Pait sing wis lumebu ana sajroning buku Ayang-ayang Wewayangan (Panjebar Semangat, 1992)
Guritan kanthi irah-irahan Langgea Sandhuwuré Angin, Palagan Lan Sesanggeman, Kelangan Omah Lawas, Kinangana Buyut Sorah, Gojeg Pasar Pon kang kalebu sajroning antologi Pisungsung :Antologi Guritan 6 penyair Jawa Timur
Guritan kanthi irah-irahan Nyencang Tali Karahayon (Juni 1994) kang kalebu sajroning buku Drona Gugat (Juni 1995)
Nanging guritan Lumawat ing Repat Kepanasan, Pitenah Saka Kembang Mlathi, lan Guritan Sambang Dalan kalebu ing sajroning buku Guritan antologi Kabar Saka Bendulmerisi: Kumpulan Geguritan (PPSJS,2001)
Guritan ‘’Pakem Pakeliran’’, ‘’Kinangane Buyut Sorah’’, lan ‘’The Diponegoro Street dudu Wot Sirotol Mustaqiem’’ kalebu sajroning antologi Festival Penyair Sastra Jawa Modern (September 1995) kapacak ing wekdal 15 taun Triwida
Geguritan kang liyane akéh banget lan kalebu sajroning antologi Kembang Saka Ketintang (IKIP Surabaya, 1986).
Omid Alishah Omid Alishah, (Pèrsi: ‎‎‎ #ALIH), sing luwih ditepang jenengé Alishah, ya iku salah siji juru main bal-balan teka Iran sing main ndhik posisi glandhang serang kanggo Liga Utama Iran ya iku Persepolis
Alishah uga main ndhik Iran
Piyambaké dadi salahsijiné anggota tim U-17 Iran.
Sciurini Sciurini yaiku suku sing kalebu upakara patang puluh spesies bajing, biasane saka Amérika
"Kasedhiya" limang generasi kang urip yaiku bajing dwarf Amerika, "Microsciurus" ; "Rheithrosciurus" ing Bornean; umuran wit squirrel Amérika lan Eurasian saka genus "Sciurus", sing kalebu sawatara spesies bajing sing paling misuwur; "Syntheosciurus" Amérika Tengah; lan bajing pinus Amérika, "Tamiasciurus"
Kaya bajing arboreal liyane, padha asring diarani bajing wit .
Serundeng Serundeng yaiku panganan khas saka Indonesia kang asring digunakake minangka lawuh sisih
Serundeng digawé saka klapa parut sing digoreng nganti kuning coklat karo rempah-rempah kaya ta bawang, lombok, bawang putih, bawang, tumbar, kunir, gula, asam jawa, daun teluk, godhong oranye lan galangal
Rempah-rempah iki diremehake sadurunge digunakake
Serundeng umume disuguhake daging sapi sing digoreng, yaiku panganan serundeng, utawa disiram soto, ketan, utawa burasa (panganan Makassar) kanggo nambahi rasa gurih ing sajian
Ing Malaysia istilah "serunding" nuduhake daging sapi utawa pitik sing "dikorok, dicelupake wong" Malaysia bisa dicampur karo klapa parut kaya serundeng Indonesia utawa ora
Padahal ing Indonesia serundeng cetha nuduhake klapa parut goreng, kajaba ing Pulo Riau sing uga bisa ngrujuk daging sapi utawa pitik sing abuh, malah mangrove
Kamangka, ing Sumatra Barat pancen beda
Tembung serundeng ora nuduhake panganan adhedhasar klapa
Serundeng ing Sumatra Kulon dumadi saka kentang lan kentang manis kang Cut menyang cilik bêsik lan banjur diwenehi rempah-rempah kacang lan goreng
Luwih enak lan enak, mesthine.
Paya Paya utawa uga diarani kanthi jeneng paya-paya yaiku salah sawijininh jinis lemah teles sing dibentuk saka sawah-sawah sing asring utawa asring dileboni banyu
Paya punika rawa, cethek utamané lemah dening suket kaya ta Wlingi, Kumbuh, reeds, utawa Herb jenis Lily, lotus lan kaya
Kadhangkala ana, nanging arang, tanduran Woody sing saya suwe saya gedhe
lingkungan Marsh bisa flooded dening banyu seger, brackish utawa asin
Paya bisa uga kalebu bagean saka ekosistem sing luwih gedhe, kaya ta alas bakau utawa alas rawa
Utawa, wilayah ekoton (transisi) antarane tlaga, kali lan alas rawa banyu tawa,
Wilayah swampy iki asring sugih spesies iwak, dadi habitat penting kanggo macem-macem satwa liar, utamane manuk, bèbèk liar lan geese liar
Uga macem-macem jinis buaya lan reptil liyane kaya ta pythons lan anacondas
Penguraian ( pereputan ) bagean tanduran sing tenggelam ing njero maya ngasilake gas rawa, sing kadhangkala ora ngganggu dhewe lan nggawe geni sing misterius; fenomena sing ana ing negara-negara Kulon asring ana hubungane karo jin utawa hantu banyu / hutan sing diarani "Will o 'the wisp, Jack-o'-lantern", utawa "sprite" .
Sawojajar, Kedhungkandhang, Malang Sawojajar yaiku salah sawijining daerah ing Malang sing duwe telung desa sekaligus; Sawojajar Desa Urban, Desa Lesanpuro Urban lan Madyopuro Kedungkandang , Malang, Provinsi Jawa Wétan
Kode Pos kanggo Sawojajar Kelurahan yaiku 65139
Kangkung cah trasi Kangkung cah trasi yaiku panganan adhedasar kangkung kang diosèng karo bumbu- bumbu kaya ta bawang, brambang, lombok lan trasi
Panganan iki bisa dianggo madhang awan utawa soré
Biasané diadol ing warung utawa hik utamané kang sadeyan pecel lélé
Saka rupa, olahan iki mirip karo osèng-osèng kangkung
Resèp masak kangkung cah trasi Vidéyo masak kangkung cah trasi
Haleang ube Haleang ube (basa Spanyol: "jalea de ube"; basa Inggris: "purple-yam jam") yaiku panganan panutup saka Filipina kang adedhasar tela ungu
Kang digodhog lan diajurake
Panganan iki disajekake Adhem lan minangka panganan panutup.
Perang Tondano Perang Tondano yaiku perang sing dumadi Suku Minahasa lan Pamrentah Kolonial Walanda ing taun 1808-1809
Perang iki dumadi ing tlatah Tlaga Tondano, semenanjung Sulawesi.
Nata de coco Nata de coco yaiku panganan kang rupané bening kaya déné ager-ager lan duwé wujud kenyil-kenyil
Olah-olahan iki digawé saka duduh krambil kang wis di fermentasi karo baktéri "Acetobacter xylinum" kang wis disimpen pirang-pirang dina
Panganan iki biasané digawé ès campur, ès tèlèr, lan uga salad woh
Resèp masak nata de coco Videyo masak nata de coco
Ès kepal Ès kepal (Carakan: ꦲꦺꦱ꧀ꦏꦼꦥꦭ꧀) ya iku salah sawijining jajanan kang arupa ès sing wis di parut lan ditambahi gegenep arupa topping maneka warna
És iki rasané legi lan racaké nganggo susu soklat
Ès kepal bisa dituku ing pinggir dalan, pasar, utawa warung.
Ketéla hias Ketéla rambat hias utawa uwi legi hias ("Ipomoea batatas var
) iku varian tetuwuhan budidaya lan hias.
Roti tisu Roti Tisu uga dipuntimbali Prata Tisu inggih menika salah satunggaling jinis Roti Canai ingkang tipis kados déné tisu
Jajanan menika awujud kerucut kados caping ingkang dipunparingi "topping" susu kenthel legi, kéju, meses, kacang uga sanesipun
Ulah-ulahan menika dados panganan panutup saha asring dupunsandhingaken tèh tarik utawi ès krim
Roti tisu saged dupunpanggihi ing pinggir mergi utawi omah makan.
Néllé, Sikka Nelle ya iku salah sawijining kabupaten ing distrik Sikka, Nusa Tenggara Timur, Indonesia
Kecamatan iki udakara 9 kilometer saka ibukutha Kabupaten Sikka ing sisih kidul
Punjering papréntahan ana ing desa Nelle Urang
Kabupaten Nelle minangka salah sawijining bagean saka Kutha Maumeré
Kecamatan Alok Timur Ken Nitta
Toribulu, Parigi Moutong Toribulu inggih menika salah sawijininv kecamatan ing Kabupaten Parigi Moutong, Sulawesi Tengah, Indonesia
Kecamatan iki sekitar 75 Km saka ibukutha Kabupaten Parigi Moutong nganti sisih lor
Pusat papréntahan ana ing desa Toribulu .
Lobu, Banggai Lobu inggih menika salah sawijining kabupaten ing Kabupaten Banggai, Sulawesi Tengah, Indonesia
Kecamatan iki udakara 86 kilometer ing sisih lor saka ibukutha Kabupaten Banggai, Luwuk, liwat Pagimana
Kursi papréntahan ana ing desa Lobu