Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Wonten ing taun 1933 piyambakipun dipunajak Soetomo kagem nyambut damel ing Panjebar Semangat, setunggal saben minggu ingkang katingal kendhel lan ngendika basa Jawi
Lan piyambakipun pejah ing dinten Kamis, 25 Juli 1963, ing Surabaya uga jisimipun ing makamaken ing Ngagelreja, Jawi Wétan Padamelan
Karir imam Supardi boten saged dipunuculaken saking latar wingking pamucalan uga panyambut damelanipun
Dados murid "Normaal School" Imam Supardi sampun mesti akrab kaliyan waosan sastra, paling utami sastra (Indonesia uga Jawi ) terbitan balai pustaka ingkang dipun olah déning pamerèntah Walandi langkung Taman Pustaka
Wonten ing wanci itu, kagem damel kawontenan asosiatif antawis masyarakat pribumi uga penjajahan, Walandi ngginakaken waosan, klebet waosan sastra
Dados guru imam Supardi tentu dituntut berpengetahuan wiyar, boten kajawi pangasumerepan babagan sastra
Punika amerganipun, bakat kapanganggitan Imam Supardi tansah ngrembaka
Piyambakipun ugi nyambut damel dados pengelola ngrupi-rupi pangecapan basa Melayu, kados "Bintang Timur, Suara Asia, Terang Bulan, Tanah Air, lan Suara Umum"
Dados tiyang ingkang malang-melintang ngolah sawilangan panerbit, Imam Supardi, nggadhahi kasempatan bikak lebet ngantosaken pamanahan uga pandangan-pandanganipun dhateng masyarakat wiyar
Perkawis punika saged kasumarepan saking sawilangan novel utawi cerbungnya ingkang kawrat lebet Panjebar Semangat, kados Sri Panggung Kethoprak uga Sri Panggung ringgit Wong ingkang sineratipun kaliyan nami remengan Sri Susinah
Lebet donya sastra Jawi, Imam Supardi dipuntepang dados panyerat uga sisan kritikus sastra
Piyambakipun gesang lebet masa transisi, inggih punika antawis budaya tradisional uga modern
Karya-karyanipun ingkang sinerat kaliyan ngginakaken nama remengan Sri Susinah kathah ngalenggahan persoalan perpaduan budaya (kilen uga wétan)
Pamanggihipun punika dipunpangangkahaken dados pangertosan pamanahan masyarakat tumuju kegesangan modern ingkang boten tercerabut saking akar budaya piyambak
Sawetara karya Imam Supardi ingkang saged dipuncatet antawis benten cerios nyambet "Sandhal Jinjit ing Sekaten Solo" (Panjebar Semangat taun 1935).
Cerbung punika kanthi tema kabebasan kaneman lebet nemtokaké pilehan pasangan gesang
sikap (pilehan) punika dipunperjuangaken antawis benten dening tokoh kados M.R
Widati, Suwarno, R.A Suwarni, lan R.M
Imam Supardi dipuntepang dados pejuang pers, paling utami amargi jasa uga dedikasinya lebet nyurung kamajengan kinten-kinten penerbit
kajawi punika piyambakipun ugi lenggah dados pengelola utawi redaksi ngrupi-rupi piyambakipun massa
Kados Panjebar Semangat (awit taun 1933 ngantos kaliyan menjelang pungkasan gesangipun, 1963) suwanten Umum (awit 1931-1933), pajar wulan (awit taun 1939), suwanten Asia (taun 1945-1947), Prajurit (awit taun 1942-1947), uga Menara Merdeka (awit taun 1947-1949)
Amargi kasaestunipun uga semangatipun Imam Supardi kedadosan bekta Panjebar Semangat dados piyambakipun ingkang tepang uga nggadhahi oplah cekap inggil
Dados tiyang ingkang sampun mengenyam pamucalan modérn kilen, Imam Supadi klebet lebet deretan kaum intelektual modern
Lebet karya-karyanipun salajeng ngartakaken pamanahan-pamanahanipun kagem nyurung masyarakat tumuju kegesangan modern, tanpa cucul badan ing aos-aos tradisonal
Piyambakipun kersa ngengajengaken wigatinipun masyarakat manah modérn, nanging kaliyan dilandasi déning étika uga moral kejawen
Milanipun, lebet kesenian uga sastra piyambakipun konsisten ngolah aspek-aspek cerios tradisional kaliyan dhemokan penggarapan uga pamanahan modern, kados ingkang dituangkan lebet cerbung "Sri Panggung Kethoprak, Sri Panggung ringgit Wong, lan drama Ken Arok Sri Rejas."
Kucing asia Jeneng liya Malaya kucing Kucing Asia (uga dikenal minangka kucing Malaya ), yaiku salah sawijining kucing sing padha karo kucing kucing Burma, nanging nduwèni werna lan werna bulu
Variasi saka kucing asia sing asalé awaké diarani kucing wulu setengah dawa
Kucing asia pisanan dikembangaké ing Inggris .Banjur nganti saiki wis sumebar ing kabèh benua
Kucing-kucing asia dikembangaké ing Inggris
Miwiti karo kucingé sing gedhéné ing taun 1981 déning Baroness Miranda von Kirchberg
Kucing asia yaiku kucing ukuran sedhengan kanthi awak
Kucing asia duwé dhadha, bunder lan sikil cilik
Buntuté lurus lan rada dawa
Sirahé bunder, mripaté amba lan wernané kuning
Pola wulu lan werna Kucing Asia duwèni wulu cendhak lan alus banget
Kucing asia yaiku kucing wulu cendhaksing diklasifikasiké ing 4 variasi béda, yaiku Asia dhéwé (kalebu bombay ), tabi asia, asap asia, lan Burmilla
Kucing asia yaiku kucing sing disenengi lan disayangi, kaya adhiné saka Burma ( Myanmar ), yaiku ras burma
Kucing asia kucing sing duwé rasa penasaran lan seneng minangka njelajah omah
Kucing Asia uga nduweni kekarepan sing kuwat
Kucing iki kerep seneng lelungan yén dijupuk metu saka omah
Kucing Asia duwe swara sing sero
tumindaké kucing iki mèh padha karo kucing burma
Kucing asia iku kéwan sing gampang bergaul lan gampang adaptasi karo wong asing
Kucing iki uga sok-sok ramah marang wong asing
Beda marang kucing liyané, Kucing asia luwih apik diopèni ing apartemen, utamané yèn kang duwèni mènèhi omah tanduran sing aman lan ora beracun ing cedhak jendhéla, amarga kucing iki seneng lumaku-lumaku
Nanging, luwih apik yèn kucing asia mung bisa manggon ing apartemen, ora seneng manggon ing kutha sing rame utawa gedhé
Kucing asia ora seneng swara sero saka mobil, bis utawa trek
Lan kucing asia iki yaiku kucing sing ora seneng manggon ing kutha
Kanggo njaga wulu sing resik lan mengkilat, wong kang duwèni kucing asia bisa nindakaké kanthi amung ngusap wuluné nalika nggaret nganggo gombal flanel, sarung tangan utawa kulit
Kucing iki kudu disikat seminggu sepisan
Supaya ora kena penyakit jamur lan tuma sing asring banget nyerang kucing-kucing omahan
Supaya bisa tambah apik lan sehat wuluné bisa diwènèhi shampo anti jamur minangka lagi ngedusi
Nutrisiné uga perlu dijaga, ora kena mangan saksaké mergané ora kabèh sing bisa dipangan kucing kuwi apik kanggo kesehatané
Kucing asia yaiku kucing sing duwèni umur dawa lan sehat, kanthi sawatara masalah kawarasan
Ananging wong kang ngopeni kucing iki tetep kudu nggatèkaké resiké awak lan kandhang kucingé, ora mung gelem duwèni waé
Yèn kucinge ketara reget lan wulune wis ora apik manèh, nanging ora wani ngedusi dhéwé, bisa digawa menyang salon kewan peliharaan
Ciri Khas saka kucing asia beda-beda
Kucing asia iku kucing sing duwèni mata werna biru, ijo utawa kuning
Wernané wulu iku padhet (utawa polos), tanpa bintik putih utawa garis , lan nduwèni buntut sing béngkok lan cendhak.
Ruwatan Rambut Gimbal Upacara Ruwatan Rambut Gembel inggih menika upacara cukur rambut ing bocah-bocah rambut gembel ingkang dilakoake karo masyarakat ing daerah Dataran Tinggi Dieng (Dieng Plateau, Jawa Tengah
Rituwal ruwatan rambut gembel menika dianaake tanggal siji Suro ingkang nggadahi tujuan kanggo ngresiake utawa mbebasake bocah-bocah rambut gembel saka sesuker( Sial, Sedih, Utawa malapetaka)
Miturut kapitayan bocah-bocah rambut gembel menika keturunan kyai kolodete
Kyai Kolodete menika salah sawijining punggawa ing jaman Mataram Islam
Kaliyan Kyai Karim Kyai Walid, Kyai kolo dete ditugaske karo kerajaan mataram kanggo nyiapake pemerintahan ing daerah Wonosobo lan sekitare, kyai walid ing daerah Wonosobo lan Kyai kolo dete ing Dataran Tinggi Dieng
Kyai Kolo Dete lan garwane (Nini Roro Ronce) angsal wahyu saking Ratu Pantai Selatan
Pasangan Menika ditugasake nggawa masyarakat Dieng tumuju kesejahteraan, tolak ukur kesejahteraan masyarakat dieng bakal ditandai kaliyan bocah bocah rambut gembel, Semakin banyak bocah rambut gembel tambah sejahtera Sebab kuwi, kanthi turun temurun, bocah rambut gembel luweh dimanjaake kaliyan wong tuane amarga diyakini ora mung bocah biasa nanging bocah titipan saka penguasa alam liya Dataran Tinggi Dieng
Muncule rambut gembel bakal ing bocah cilik bakal ditandai panas awak ingkang duwur kanti beberapa hari
Panas awak bocah kuwi bakal normal malih dewe , bareng karo metune rambut gembel
Biasane, rambut gembel menika tukul nalika umur bocah durung ngasi 3 tahun
Rambut gembel iki bakal tumbuh lan sansaya akeh
Rambut gembel menika mung oleh dicukur ing prosesi khusus (ruwatan)
Ruwatan menika kudu ngikuti aturan khusus lan atas dasar kemauan saking bocah ingkang rambut gembel
Biasane, sakdurunge dilakoake prosesi ruwatan, si bicah rambut gembel menika njaluk permintaan ingkang kedah dituruti wong tuane
Kapitayan masyarakat sekitar, menawi proses cukur dilakoake tanpa melalui upacara tertentu, utawa sanès kemauan bocah dhewe, utawa panjalukane ora dituruti, rambut gembel ingkang sampun dicukur bakal tukul maneh
Saben dina, bocah rambut gembel ora beda kaliyan bocah-bocah liyane
Mung wae, bocah rambut gembel biasane cenderung luweh aktif dibanding bocah bocah liyane
Ing saat saat tertentu, emosi bocah rambut gembel mboten terkendali kanti sebab mboten jelas
Perilaku iki bakal kurang malah ilang nalika gembel bocah menila sampun diruwat
Sesajen Upacara ruwatan rambut gembel ana tahapane, kaya ta nyiapke sesaji sing tujuane kanggo perantara donga, masyarakat percaya yen sesaji menika dianggep ngewenehi rezeki
Sesaji ana ing upacara ngruwat Gimbel menika kaya buju abang, buju putih, buju ireng,buju kuning,buju kelung, rekan jajan pasar,rakan buah, degan ijo, gedang raja emas, kinang, alat rias, lancsakliyane kaliyan 14 macam ombenan Telaga Warna Dieng utawa ing kali
1.Kirab Kirab utawa prosesi ara-arakan rambut gembel nggunaake keeta jaran saka omah pemangku adat tumuju panggon cukur lan larungan, kaliyan lumaku bareng wong sing gawa panjalukan si Bocah Gembel ( luwih dikenal kanti istilah Sesaji Umbo Rampe) 2.Jamasan Inggih menika ngedusi bocah gembel ingkang dilaksanaake ana ing sendang macrokoco tepate lor komplek Candi Arjuna
3.Ruwatan tokoh spiritual ngasepi sirah bocah gembel nganggo kemenyan barkuwi rambut gembel dicukur sing sahurunge nglebokke cincin ingkang diangep magis ing saben helai rambut banjur dicukur siji siji
Rambut sing wes dicukur banjur dibungkus nganggo kain putih
4.Ngalap berkah Ngalap berkah dipercaya karo masyarakat bisa nekaake berkah kanggo sing melu prosesi ruwatan, sing awujud selametan dipimpin karo pemangku adat lan tokoh tokoh masyarakat 5.Nglarung Sakwise ruwatan rampung banjur ditutup kaliyan prosesi nglarung rambut gembel ana ing Telaga Warna utawa kali
deweke kabèh menika titipan Nyai Dewi Roro Ronce ingknag abdi ratu laut selatan, Nyai Roro Kisul ingkang ana kawasan Dataran Tinggi Dieng, marga kuwi Rambut Gembel menika dilarung lan dibaleake wonten sing duwe.
Nulis Nulis yaiku babaran saka ide, pikiran, lan gagasan kanggo ngéntukakè saka maksud lan tujuan
kaya ta ingkang diandaraké marang Taringan (2008: 22) nulis yaiku: “mudunaké utawa nglukisaké lambang grafik ingkang nggambaraké babagan basa ingkang dipunpahami menyang wong liya sahinggo wong liya saged maca lambang-lambang grafik kasebut menawi dèwèké mangerti basa lan gambar grafik kasebut”
Nulis yaiku salah sijiné kagiatan ingkang ngadahi kathah manfaat lan fungsi
nulis uga salah siji sarana kanggo komunikasi ingkang bisa dinggo kanggo kabèh uwong utawa mliginè kanggo wong tuna rungu
wonten ing nulis ana kathah mupangat ingkang bisa dientukné, salah sijiné sarana kanggo ngelingaké, salah sijiné sarana kanggo ngurutaké, salah sijiné sarana kanggo ngumpulaké data, salah sijiné sarana kanggo asil paneliten utawa lapukran
Nulis bisa ditindaknè marang sedaya uwong wiwit saka bocah Sekolah Dasar (SD), Sekolah Menengah Pertama (SMP), Sekolah Menengah Atas (SMA), ngantiya kabèh uwong kang wis nempuh pendidikan ing bangku pakuliahan
kanggo ngembangaké nulis dèwèké ana kathah cara ingkang bisa dilakoni, tergantung saka tingkatan ingkang uwis dièntukné saka dèwèké kasebut
tingkatan kang uwis dientukne bisa mengaruhi tingkatan keangèlan kang arep dièntukné wonten ing nulis
dèwèké kang wis kerja uga isih perlu nulis wonten ing donya kerjané lan uga dèwèké warga sedaya uga perlu nulis kanggo nyatet babagan kang penting lan nulis uga salah sijiné cara kanggo ngatasi yèn dèwèké keangèlan wonten ing ngèling-èling utawa dèwèké iku wong kang lalinan.Wonten penerapané nulis isih kerep dianggep rèmèh menyang dèwèké kang ora kerja ana ing donya tulis-nulis
kanggo dèwèké kang terjun langsung ana ing donya tulis-nulis, nulis yaiku panganan sabendinané kang diadep
saben panyerat uga isih nduwèni kathah masalah wonten ing nulis mbokya nulis iku wis kaya ta panganan sabendinané nanging kanggo para panyerat nulis uga dadi kegiatan kang ora biso dianggep rèmèh
Pakaryan kang gegayutan karo nulis
Kanggo para ahli nulis uga dadi kegiatan kang merluaké katetegan pas nggarapé, amarga nulis uga bisa dadi gawèan sampingan yèn bisa ditenani kanthi tenanan
nulis uga nduwèni cara sing bèda-bèda antarané mahasiswa, pelajar karo masyarakat iku nduwèni cara nulis sing bèda-bèda
mahasiswa yèn nulis luwih teliti lan luwih di awat-awati menèh amarga biasané yèn mahasiswa iku èntuk tuntutan saka dosèn supaya nulis sing teliti mergané katelitian uga bisa lumebu ana ing panilaian sing ana ing pakuliahan, menawa saka pelajar nulis ya wis teliti ananging ora teliti banget amarga saka guru ora sepiro dikongon nulis sing teliti mergané pelajar iku iseh tahapan sing sak ngisoré kuliah,
iseh tahapan sing sak ngisoré kuliah, masyarakat nduwèni ketelitian dèwè mergané ing masyarakat ora ana sing ngongkon neliti utawa bakal neliti yèn ora kerja sing neliti iku ya gur awakèdèwé
pakaryan nulis iku uga bisa dinggo pakaryan sing pokok
jurnalis yaiku salah sawijiné pakaryan sing kecimpung ana ing donya tulis-nulis, supaya saka nulis bisa ngasilaké duit sing kanggo pakaryan pokok kuduné adèwè dèné panulis iku kudu temenan nalika nulis supaya apa sing ditulis iku bisa nduwèni manfaat kanggo liané, yèn wis nduwèni manfaat kanggo liané mesthi megko bakal diupload utawa dimuat marang panerbit
nulis uga salah siji pakaryan sing mulia mergané saka nulis iku adèwè bisa bagi ilmu, cerita, pangetahuan lsp
adèwè dèné panulis ora mung èntuk duit menawa dimuat nanging uga èntuk pahala amarga wis berbagi karo liané babagan sing nduwèni manfaat
ora kabèh uwong bisa nulis
nulis mung bisa dilakoni dèning uwong sing nduwé niatan lan tèkad kanggo nglumpukna idené (nulis sing tenanan)
menawa kanggo nulis sak-saké sapa waé bisa nanging kanggo nulis sing nduwé makna lan nduwèni manfaat kanggo uwong liya iku ora gampang
ing jaman sakiki kanggo nulis wis difasilitasi nganggo fasilitas sing ngampangné para seniman
sakiki ana laptop, hp, notebook lsp
sing bisa kanggo nulis ing digital
sejatiné nulis bisa gawé uwong sehat terus mergané yèn nulis iku merluné pikiran kanggo nglumpokné ide sing ana dadi uwong sing nulis iku biasané sehat terus
nulis uga salah sijiné fasilitas sing bisa digunané kanggo ndudohné inspirasi-inspirasi sing ana lan panggonan kanggo gambaraké gambaran-gambaran kang beda-beda
saka nulis ora ana karugian sing dièntukné utawi sing nulis iku nyebaraké berita sing ora bener lan bisa marai uwong liya dadi sengsara
nalika nulis awakèdèwé kudu bisa ngukur tulisan saka sing adèwè tulis iki ngawé sengsara uwong apa ora menawa gawé sengsara aja dibacutné maneh.
Wayang kampung sebelah Wayang Kampung Sebelah ya iku wayang kang bentuké kontemporèr utawa kréasi anyar saka bentuk wayang purwa
Wayang kampung sebelah lair ing 10 Juni 2001 lan dikembangaké déning Jlitheng Suparman, Max Baihaqi, Yayat Suheryatna, lan kanca-kanca saka désa Siwal, Baki, Sukaharja
Wayang Kampung Sebelah nyeritakaké babagan crita warga kalangan tengah mangisor ing jaman saiki
Paraga ing cerita kasebut uga fiktif lan duweni sifat manungsa ing jaman saiki
Pagawean pagelaran wayang kampung sebelah adedasar saka kepengenan gawé format pagelaran wayang kang ngangkat saka crita "realistis" kauripan masarakat kanthi lugas lan bebas
Isu "actual" kang dadi sumber inspirasi panyusunan crita wayang kampung sebelah
Dalang Jlitheng Suparman duwèni jeneng asli Suparman
Dhéwéké duwèni parapan Jlitheng amarga kulité ireng
Parapan kasebut pungkasan didadékaké jeneng kang popular ing wayah dalang kasebut péntas
Jlitheng lair ing Surakarta tanggal 1 Desember 1966
Pendhidhikan kang pungkasan ing Sastra Jawa, Fakultas Sastra, Universitas Sebelas Maret Surakarta
Dadi sarjana Sastra Jawa, Jlitheng duwéni idealisme kang "mulia", yaiku ngembangaké wayang kang bisa disenengi marang para warga, utamané generasi enom
Jlitheng seneng donya pewayangan saka SD
Jlitheng kerep melu mbah Guno Sudaryo lan pak liké Sukino Guno Wijoyo nalika kaloron dalang purwa kasebut lagi pentas
Kerepe Jlitheng melu simbah lan pak like, mula tuwuh tersna ing donya pawayangan
Banjur Jlitheng digladen lan sinau babagan wayang saka pak lik lan simbahé
Nalika kelas 5 SD, Jlitheng wis wani mentasaké pagelaran wayang kulit
Saka "bimbingan" pak lik lan simbahé, saya suwé pagelaran Jlitheng dadi saya apik lan disenengi marang para warga
Jlitheng ngandharake menawa kagunan wayang kulit akeh lan dadi "media" kang menehi "pencerahan"
Saka wayang, penonton bisa nuwuhake rasa kaalusan lan empati karo wong liya
Pikiran kang jernih lan bisa mahami "kulturalisme keindonésiaan." Sarta bisa menehi keatentreman jiwa saka pesen filsafat kang kaandut ing pagelaran wayang
Jlitheng uga ngandharake menawa pagelaran wayang purwa saiki prihatinké amarga among kalangan sepuh kang isih tresnani wayang purwa
Bab kasebut bisa kedadéan amarga ènèngé teknologi kang saya maju kang lumebu ing Indonesia, mula kudu ana "koordinasi" saka kabèh bidang supaya bisa nuwuhaké tresna bocah cilik marang budaya asli Indonésia
- Roma ra mari - Inul darah tinggi - Pak karta becak - Bakul jamu - Pak RT - Pak Lurah - Silvy si Pelacur - Kampret si Preman Pemabuk - Hansip Sondrun - Pemuda Alay lan sapituruté
Wayang ing Wayang Kampung Sebelah kagawe saka kulit bentuké manungsa kang distilasi
Iringan ora nganggo gamelan komplit, ananging nggunakake iringan music cobo band kang kadapuk saka gitar listrik, bas, flue, saksophone lan perkusi
Tembang kang digawakake biasane gawean saka musisi wayang kampung sebelah kang arupa dangdut lan campursari.
Kadingkala wayang kampumg sebelah uga ngundang pelawak popular kanggo ngregengake acara lan narik kawigatèn masarakat
Ora ana batesan kanggo dalang, pemusik, lan penonton
Pemusik lan penonton diolehake kanggo nyauri apa wae kang diomongaké marang paraga wayang kampung sebelah
Saka sauran penonton lan pemusik gawé swasana tambah regeng
Mula saka kui wayang kampung sebelah ora merlukaké panggung kang gedhe tur jembar
Panggung cilik lan debog siji kanggo nancepake wayang kuwi wis cukup lan bisa nganakaké pagelaran wayang kampung sebelah
Jlitheng Suparman ngandaraké menawa ing ciptakaké wayang kampung sebelah iki adedasar saka gegayuhan gawe format pagelaran wayang kang bisa dadi sarana ngangkat crita kauripan nyata masarakat manengah mangisor ing jaman saiki
Basa kang digunakaké nganggo basa padinan kaya ta basa jawa ngoko, krama madya lan basa Indonésia mula pesen kang diwenehaké bisa dimangerti marang para warga
Babagan politik, social, budaya, ekonomi lan sapiturute dadi sumber ide crita wayang kampung sebelah
Arepa crita kang diangkat saka masalah "krusial" bangsa Indonésia, ananging Jlitheng Suparman kerep gawé crita kathi gaya kang ndagel lan akeh ing guyonan, kadang uga "sinis" lan "satire." Gunungan lan panggung pagelaran
Gunungan ing Wayang Kampung Sebelah beda karo gunungan ing wayang purwa
Gunungan ing wayang kapung sebelah digamabaraké wit ringin ing saben cabangé ana gamabar paraga-paraga wayang kampung sebelah lan ing sisih ngisor wit ringin digambarake omah
Ing pucuk gunungan kagambaraké manuk merak
Penggung wayang kampung sebelah luwih sederhana tinimbang panggung wayang purwa
Wayang kampung sebelah among butuhaké debog siji kanggo nancepaké wayang
Uga menawa ora ana bléncong, mula bisa nganggo lampu listrik kang dadi gantiné
Wayang Kampung Sebelah duwèni durasi suwéné 3 jam ing saben pagelaran wayang kampung sebelah, ananging ing acara tartamtu bisa uga pagelaran nyuda durasi dadi 1 jam pagelaran
Ing pagelaran kasebur, Jlitheng Suparman duwèni "peran" dobel, yaiku dadi wong kang gawé naskah lan dadi dalang ing pagelaran kasebut
Yayat Suheryatna lan Max Baihaqi kang nata musik, 1 sinden kang dandan sederharna lan pemain musik.
Ibu Kasur Sandyah utawi ingkang kawentar kanthi asma Bu Kasur (Miyos ing Batavia, Hindia Belanda, 16 Januari 1926 – Séda ing yuswa 76 taun, ing Jakarta, 22 Oktober 2002)
Bu Kasur minangka anak pambarep saking Pak Santoso
Sakmenika Bu Kasur Gadhah adhi sekawan inggih punika Oerip, Koestari, Moer lan Prajiman
Bu Kasur ngangsu kawruh wonten ing 1 Ste Gov Mulo ing Batavia (SMP Negeri 1), samangsa sekolah, piyambakipun tumut latian pramuka Segitiga Biru (Pradvinder De Blauwe Driehoek)
Bu Kasur kalebet siswa ingkang aktif tumut Pramuka minangka mata pelajaran ekstrakurikuler ingkang dipunwontenaken ajeg saben dinten Sabtu sonten
Kegiatan ingkang dipunlampahi ing Pramuka antawisipun rerembugan antawis siswa, sinau dansa, lan sinau nyanyi
Ing wekdal mudhanipun Bu Kasur, Perang Dunia II dumadi lan Jepang melebet wonten Indonesia, saha dadosaken rusuh amargi Jepang punika nutup sekolah-sekolah ing Indonesia
Dipuntutup sekolah dèning jepang punika andadosaken Bu Kasur lan kaluwarga ngungsi ing Bandung
Nalika kahanan sampun aman malih, Bu Kasur ngalajengaken sekolah ing Bandung, wonten ing SMT (Sekolah Menengah Tinggi)
Ing mangsa Jepang tiyang wadon punika kedah nyambut damel
Bu Kasur nyambut damel minangka pegawai Priangan Syuchokan
Dedamelanipun Bu Kasur inggih punika nyathet mlebetipun lan medalipun arta
Wonten papan padamelanipun Bu Kasur panggih kaliyan guru nyanyi nalika taksih sekolah ing Bandung lajeng simah ing tanggal 29 Juli 1946
Bapak Soeryono ingkang asring dipuntimbali Pak Soer, kawentar kanthi asma Pak Kasur anjalari Sandayah ugi kawentar mawi asma Bu Kasur
Salintunipun nyambut damel dados pegawai Priangan Syuchokan, sasampunipun simah Bu Kasur nyambut damel minangka penterjemah film saking basa Walandi ing basa Indonesia
Kasil saking penterjemah, Bu Kasur pikantuk arta kathahipun Rp
Ing dalem pakaryanipun, Bu Kasur kathah sinau saking Pak Kasur
Piyambakipun sinau caranipun ngulang dados dwija, angripta tembang, sarta adamel artikel kagem dipunamot ing Mas Media
Kamangka boten punika kemawon, wontening kalodhangan lintu, Pak Kasur ugi asring ngakèn Bu Kasur kagem anggatosi piyambakipun ngurus acara "Panggung Gembira" ing RRI
Bèntenipun yuswa antawis Bu Kasur kaliyan Pak Kasur andadosaken Bu Kasur langkung kathah ngudi kawruh wonten garwanipun
Sawalikipun ugi, Pak Kasur minangka garwa kakung tansah njagi lan sarèh anggenipun nggula wenthah Bu Kasur ingkang langkung enèm
Ing warsa 1965 Pak Kasur sacara boten resmi ambuka sekolah "Taman Kanan-Kanak Mini" lan piyambakipun maringi kawenangan tumrap Bu Kasur kagem nglampahaken TK punika
"Taman Kanan-Kanak Mini" punika dipunresmikaken wonten ing taun 1967 lajeng ing dalem lumampahipun wekdal gantos dados "Yayasan Setia Balita." "Taman Kanak-Kanak Mini" kasebut mapan wonten ing Margi Cikini V No
3 Jakarta Pusat, siswa ingkang dhaptar saking mawerni-warni dhaérah
Kagem nyaguhi panyuwunan saking tiyang sepuh wali siswa mangka Pak Kasur ambuka cabang ing dhaérah Pasar Minggu, Cipinang Indah lan Kemang Pratama
TK Mini gulanganipun Bu Kasur kasebut dipunpantha dados tigang tingkat, inggih punika kelas Parkit kagem siswa yuswa tigang taun, Kelas Kutilang kagem siswa yuswa sekawan taun, lan kelas Céndrawasih kagem siswa yuswa gangsal taun
Ing Dalem nggegulang para siswa, Bu Kasur tansah ngetrepaken sipat ajeg utawi dhisiplin.
Salintunipun punika, Bu Kasur ugi tansah undang-undang tiyang sepuh wali siswa supados saged rawuh ing sekolah
Kanthi mekaten tiyang sepuh wali siswa ugi saged mangertosi cara nggulawenthah yoganipun
Bu Kasur ngginakaken cara pendekatan mawi kakaluwargan ing TK Mini
Wonten ing wekdal lodhangipun, Bu Kasur ugi tansah saged tumindhak menyang nagari manca minangka undhangan saking kathah tiyang
Padamelan ing mrika ingkang dipunayahi déning Bu Kasur antawisipun dados pambicara ing seminar-seminar utawi nepangaken mawerni jinising alat musik saking Indonesia kadosta angklung
Negara ingkang naté dipunpugi inggih punika Jepang, Binna, Itali, Thailand, Stockholn, Singapura lan lintunipun
Wonten ing Jemuwah dalu, 26 Juni 1992, Pak Kasur seda
Sedanipun Pak Kasur boten adamel gegayuhan ingkang dados pangangen-angen Bu Kasur lan almarhum tumut seda