Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Wong-wong padunung prau iki sing saiki diarani "wong-wong ing-banyu" (Tionghoa: 水上人; Pinyin: shuǐshàng rén; Cantonese Yale: Séuiseuhngyàn), utawa "wong-wong saka sagara kidul" (Tionghoa: 南海人; Cantonese Yale: Nàamhóiyàn) ing basa Cina
Ora ana basa Inggris baku sing ana kanggo istilah iki
"Wong Prau" iku pertalan tembung kang umum digunakaké, sanajan tembung iku bakal gawé bingung amarga ana istilah kanggo wong ngungsi Viètnam ing Hong Kong kang mèmper
Istilah "Padunung Prau" iki diajokaké déning Dr
Lee Ho Yin saka Universitas Hong Kong ing taun 1999, lan wis dianggo déning Musiyum Sajarah Hong Kong kanggo pamèrané
Wong Tanka lan wong Kanton, kekaroné nuturaké basa Kanton
Nanging, wong Tanka kang manggon ing Fujian nuturaké basa Cina Min
"Wong Prau" iku katégori umum kanggoné wong Tanka lan wong Hoklo, sing uga manggon ana ing prau
Wong-wong kasebut nuturaké dhialèk kang béda, lan wong Hoklo iku asalé saka Fujian
Wong Hoklo nganggo istilah Hoklo kanggo ngrujuk marang awaké dhéwé, déné jeneng Tanka iki digunakaké déning wong Kanton kanggo ngrujuk marang wong Tanka
Ana rong katégori bab wong adhédhasar cara uripé, lan katégori kasebut banjur dipérang manèh dadi sawenèh golongan kang béda-béda
Wong Hakka lan wong Kanton urip ing dharat; wong Tanka lan wong Hoklo urip ing prau lan leloroné padha-padha digolongaké dadi wong prau
Bedané wong Tanka kang manggon ana ing sagara karo ing dharat ora dhédhasar cara uripé
Wong Kanton lan wong Hakka kang urip ing dharat kadhang kala uga mancing kanggo pangupajiwané, nanging warigaluh kang urip ing dharat iki ora tau campur utawa omah-omah karo warigaluh Tanka
Wong Tanka asring dialangi saka hajaté wong-wong Kanton lan Hakka
Lapurané wong Inggris ing Hong Kong njlèntrèhaké yèn wong tanka lan wong Hoklo wis urip ing Hong Kong "wiwit wektu kang ora ora dingerteni"
Ing énsiklopédi Americana medharaké yèn wong Hoklo lan Tanka urip ing Hong Kong "wiwit jaman prasajarah".
Shorinji Kempo Shorinji Kempo (少林寺拳法) iku pencak​​​ kang asli saka Jepang
Ing Indonésia uga diarani Kémpo
Shorinji Kémpo iki digawé déning zen kanggo latihan kanuragan
(宗 道臣) ing taun 1947 minangka sistem latihan lan pengembangan (行: gyo tegesè disiplin ing basa Jawa
Tembung Shorinji Kémpo dhéwé asalé saka tembung sho = sithik, rin = alas, ji = candhi, ken = ajiné/ajiné po = cara
Tembung Shorinji nuduhaké candhi Shaolin ing China (menawa di tulis kanji dadi 少林寺 nanging pocapan minangka Shaolinsi ing Cina)
Shorinji Kèmpo uga modifikasi saka pencak Kungfu Saolin
Anggoné nglatih adhedhasar "sukma lan raga ya iku sawijiné kang ora bisa diuwalaké"(心身一如: "shinshin ichinyo") lan "olah sukma lan raga" (拳禅一如: "kenzen ichinyo")
mumpangat latihan ana telu ya iku: "latihan uga njaga awak"(護身錬鍛: "goshin ngrugekke"), "latihan méntal" (精神修養: "seishin shuyo") lan "ningkataké kesehatan"（健康増進: "kenko zoshin")
Sajarah Shorinji Kempo — 1947
Miturut tradihsi,sing nggawa tèknik gelut (kempo India, "tenjiku nara ora kaku", utawa "ekkin gyo") (leluhur ) ing China 1500 taun kepungkur sawisé budhal saka India kanggo nyebaraké agama Buddha lan mungkasi lelampahan ing https://id.wikipedia.org/wiki/Vihara_Shaolin candi Shaolin Songshan] kang saiki dikenal dadi Provinsi Hainan
Banjur, teknik iki nduwéni maneka warna pencak kang nyebar ing cina
wulan Oktober 1947, ing Tadotsu, Kagawa
Kaiso banjur ngatur uga nyusun téknik-téknik kang dhéwékè sinau ing China lan diowahi tumrap kréatip utawa gagasan awake dhéwékè mula di arani Shorinji Kempo
Taun sakbaré, Kaiso uga nggawé "Nippon Hoppa, Shorinji Kempo Kai, Komanji Kyodan." Ing "wulan Desember 1951" ngedekké "Kongo Zen Sohonzan Shorinji." Ing 1956, Kaiso uga ndiriké "Nihon Shorinji Bugei Semmon Gakko (Akademi Budo Shorinji Jepang), lan ing taun 1957, Zen Nihon Shorinji Kempo Remmei (Federasi Shorinji Kempo Jepang)." Kempo sawise Perang Donya II
Ing taun 1945, perang ana ing sagara Cina bagéyan wétan, Kaiso nyekséni kasunyataan politik manca nagara kang abod
Kudu duwéni panguwasa supaya nomer siji
Kaiso ditulis kasunyatan iki minangka "Manungsa, manungsa, manungsa - kabèh gumantung ing sipat wong"
Bali saka China, Kaiso ngerti yén menawa kalah perang
Jepang wis kilangan moral uga rasa manungsa
Kaiso saka kaanan iki préntah marang masyarakat supaya latihan utawa téknik kang disinau dhéwékè ing China
Nalika ing Kaiso nemokaké Shorinji Kémpo karo "yahoo "saka ngembangake individu, uga éntuk tentrem masyarakat,matéri lan agama.
Menara Tokyo Menara Tokyo (東京タワー, Tokyo Tower) menara ing Shiba Park, Tokyo, Jepang
Dhuwuré 332,6 m lan kalebu bangunan menara paling dhuwur ing donya kang ngadeg ijèn ing lumahing lemah
Adhedhasar angger-angger kaselametan penerbangan, menara iki dicet nganggo werna oranye karo werna putih ing sawatara panggonan
Bangunan liyane iku luwih cendhak supaya Menara Tokyo bisa katon saka macem-macem lokasi ing tengah kutha
Menara Tokyo wis misuwur minangka simbol saka kutha Tokyo lan panggon wisata tinimbang sawijining fungsi minangka antèn menara pemancar kanggo TV analog (UHF/VHF), TV lokal, digital, lan radio FM
Kajaba iku, ing perusahaan KA East Japan Railway nggunakaké menara iki kanggo nyèlèhaké anten radio sistem darurat saka sepur, lan instrumen pengukuran liyané dipasang dening Kantor Lingkungan Tokyo Metropolitan area
Jeneng resminé ya iku "Nippon Denpatō" (日本電波塔, "Nippon Denpatō" Menara Gelombang Radio Jepang) (日本電波塔, Menara Radio Gelombang saka Jepang)
Kang ngadegake Menara Tokyo ya iku wirausaha koran saka Osaka kang jenengé Hisakichi Maeda (direktur utama Sankei Shimbun, Kansai Telecasting Corporationlan Osaka Broadcasting Corporation)
Desain menara iki mèlu desain Menara Eiffel ing Paris, Prancis
Sanajan luwih 8.6 m saka Menara Eiffel, Menara Tokyo boboté mung 4,200 ton dibandhingaké karo menara Eiffel kang boboté 7,300 ton
Bagian ndhuwur menara wis dirancang kanggo tahan angin nganti kacepetan saka 100 m per sekon jam, nalika sisih ngisor menara, tahan marang kacepetan angin saka 80 m per sekon jam
Pemancar kang didelèlehaké ing Menara Tokyo bisa tekan wilayah Kanto kanthi radius 100 km
Sadurungé Menara Tokyo iki diadegaké, stasiun-stasiun TV ing Tokyo, NHK, General TV, Nippon Television (NTV), lan TBS wis anyak operasi karo pemancar antena dhéwé kang dhuwuré tekan 170 m
Ing taun 1958, Fuji TV, NET (saiki TV Asahi), lan saluran pendhidhikan saka NHK wiwit mindahaké pemancar ing Menara Tokyo
Simbol menara ya iku si sadulur "Noppon" asalé saka tembung "Noppo" (dhuwur)
Klambi biru digunakaké Noppon kang lair kawitan, nalika Noppon mung nganggo sandhangan werna abang
Motto sedulur "Noppon": Kakang: "Deloken bab-bab nganggo ati kang panas nganggo tutul kang wangun." Adhi: "Miwiti nganggo bab kang cilik lan terus lakokaké sanityasa mantep."
IKON (grup musik saka Korea Kidul) iKON (Hangul: 아이콘), uga ditulis minangka iKON, ya iku "boy band "saka Korea Kidul kang kabentuk ing 2015 dening YG Entertainment
Dheweke uga melu ing ajang golèk bakat SBS "K-pop Star" ing taun 2011
Ing 18 April 2012, Koo Junhoe lan Song Yunhyeong gabung karo Tim B kang diiringi karo gabungé Kim Donghyuk ing 5 November 2012 dadi anggota kaenem sisan kang paling keri
Kelompok iki pisanan dikenalké ing taun 2013 liwat program "Who is Next: WIN "minangka Tim B, kang kasusun saka "pimpinan" B.I, Bobby, Jinhwan, Junhoe, Yunhyeong, lan Donghyuk
Pad thai Pad thai, utawa phad thai ( utawa; #ALIH, "phat thai""yam thai", ISO: "phạdịthy", ], tumisan saka Thailand"), ya iku olah-olahan mi beras kang umumé dicawisaké minangka jajanan pinggir dalan lan ing restoran lokal ing Thailand
Olah-olahan iki digawé saka mi beras garing kang dikum, banjur ditumis nganggo endhog lan kethokan tahu atos, dibumbui nganggo daging lan woh asem jawa, kecap iwak ("nampla", น้ำปลา"nampla", น้ำปลา), urang pépé, bawang utawa brambang, lombok abang, lan gula abang banjur dicawisaké dadi siji karo irisan-irisan jeruk nipis lan cacahan kacang panggang
Olah-olahan iki uga bisa nggunakaké sayuran liyané kaya ta thokolan, godhong kucai, lobak cina ("hua chaipo", หัวไชโป๊"hua chaipo", หัวไชโป๊) lan lalap kembang gedhang
Olah-olahan iki uga bisa nggunakaké urang seger, kepiting, cumi, pitik utawa proten liyané
Bahan-bahan kuwi mau dicawisaké dhéwé-dhéwé kanggo cocolan kaya ta lombok abang, irisan jeruk nipis, kacang brol panggang, thokolan, lan sayur-sayuran seger liyané
Versi végétarian liyané nggunakaké kecap asin dadi gantiné kecap iwak lan ora nggunakaké urang
Olah-olahan tumisan saka mi beras iki dikenalaké ing Ayutthaya sasuwéné jaman Kerajaan Ayutthaya dening pedagang Tionghoa kang banjur diatur karo profil rasa saka Thailand
Nalika ana uga panyokro yèn olah-olahan iki asalé saka Vietnam, minangka katon ing étimologi jeneng olahan-olahan iki
Sasuwéné Perang Donya II, Thailand ngalami krisis beras amarga perang lan banjir
Kanggo ngurangi konsumsi saka beras lokal, pamaréntah Thailand ing pamaréntahan Perdhana Mentri Plaek Phibunsongkhram ngagengaken para wargané kanggo ganti ngonsumsi mi
Sauntara kuwi, mi kang digawé saka gandum kang kondhang ana ing Thailand, Phibunsongkhram ndhukung owah-owahan jeneng negarané saka Siam dadi Thailand
Dhèwèké uga golèk cara kanggo ningkataké nasionalisme Thailand lan mbusak pengaruh saka China
Pamarentahané promosi mi beras lan ngagengaken kabentuké identitas Thailand
Asilé, tipe mi anyar kang dijenengi "sen chan" (dijupuk saka jeneng Provinsi Chantaburi)
Wiwit wektu iku, pad thai dadi salah sijning olah-olahan nasional Thailand
Saiki, ana sawatara "vendor" pangan nambahaké daging babi kanggo nambah roso (sanadyan resèp asliiné ora nggunakaké daging babi amarga pemahaman saka pamerèntah kang nimbang iku ora nasionalis)
Sawetara "vendor" pangan isih nggunakaké resèp asli.
Tenun Malayu Tenun Malayu Riau lakuné awit kabudayan kraton melayu ing jaman biyén
Jeneng kerajaan Melayu owah-owahan laras gumathok karo punjer
Jaman ing kraton melayu Johor-Riau utawi Riau-Johor yaiku wiwit taun 1511 nganti taun 1787
Ana ing taun 1787 Sultan Mahmud Syah III mutusaké gawe mindahaken punjer kraton Melayu ke Daik, Lingga
Wiwit kraton Melayu owah jeneng dadi Kraton Melayu Lingga-Riau utawi Kraton Riau-Lingga
Ing daratan Pulo Sumatera, kagiatan nenun ngrembaka saklakuné gedhénè kraton-kraton Melayu daratan kaya ta Kraton Pelalawan (1530-1879), Kraton Indragiri (1658-1838), lan Kraton Sriak Sri Indrapura (1723-1858)
Ing Daik Lingga baé, ana simpenan Said Abdul Hamid, isih bisa ditemoni maneka warna bahan apik kwalitasé
sakliyané bahan kang disebutké ing duwur yaiku:
Indhustri bathik Indhustri bathik ya iku indhustri kang nggawèni bathik, Kasenian mbathik ing pulo Jawa sampun atusan taun
Motif bathik dhéwé kaya ta lukisan tanduran, kéwan lan crito jaman biyèn
Lukisan bathik kuna kang misuwur saka garis lan titik-titik kang baès serta pénak dilukis
Pungkasan 'tik' saka ukara 'bathik asalé saka menitik, temétès
kuwalikané saka tembung 'bathik' saka basa krama 'serat' lan basa ngoko 'tulis', utawa melukis kanggé lilin
Pagawèan mbathik jaman biyèn iku pagawèan sing dilakoni wong wadon saka kalangan bangsawan lan dinggo kanggé kebutuhan kaluwarga déwé
Sansaya suwi bathik saya maju lan saiki saya akèh indhustri sing ngadeg
Taun 1860, ana cara mbathik nganggè cap lan bahan kanggé bathik yaiku kain kapas, nanging sakniki saget kanggé kain tenun impor
Ukuran kain bathik umume ndwe ukuran tertentu.
Bathik karaton Bathik ya iku saka kosa kata bahasa jawa yaiku "amba" séng artine nulis lan "titik"
bathik dihasilke seka bahan malam sék diterapake ing nduwur kain kanggo nahan manjingé bahan pawerna
Bathik wes teka kanthi corak lan werna sing iso nggambarke zaman lan lingkungan sing nglahirke
Bathik Ing pulo jawa sing dadi hasil ing kraton wés dadi komuditas perdagangan sing menarik ing sakdawane pesisir lor
Miturut Mari S Condronegoro seka trah Sri Sultan Hamengku Buwono VII, ing lingkungan bangsawan kraton ing jawa, kain bathik dikenalke minangka sandhangan dhèwèké kabèh
kain bathik ing lingkungan kraton digunakke kanggo sekabéhané keperluan, sandhangan bedinan ,sandangan keprabon,sandhangan kanggo nekani upacara tradisi, lan sak panunggalané
sandhangan priya jawa kadiri saka tutup sirah,nyamping,kampuh,sakabéhané saka bathik
sandhangan putri jawa yo nganggo kain bathik
kala mbién bathik digawé kanggo putri sultan kawét rupa mori, diprosés nganti dadi kain bathik siap dinggo
kabéh dikerjakké dibantu para abdi dalem
mbathik ing lingkungan kraton kerjaan sing dikerjakké wong wédok
wong wédok jawa,ono keharusan hiso mbatik amarga mbatik podo karo nglatih kesabaran,ketekunan,olah rasa lan olah krasa
ana pola bathik kang dadi larangan ya iku: parang rusak barong,parang rusak gendreh,parang klithik,semen gedhe sawat gurdha, semen gedge sawar lar,udan liris,rujak sénthé
warna putih dadi ciri khase bathik kesultanan Yogyakarta, warna putih kacoklatan utawa crem dadi ciri khas kraton surakarta
loro pola bathik sing terkenal seka Pakulaman, yakni pola candi bruna sing terkenal kawit tahun 1920 lan Peksi Manyuro yaiku ciptaan RM Notoadisuryo
Pola bathik séng terkenal ing kasultanan ya iku : Ceplok Blah Kedaton,Tambal Nitik, Parang Barong Bintang Leider,lan sak panunggalané.
Séntra tenun ing Pekanbaru Ing Pekanbaru ana usaha tenunan Siak, kaya déné usaha kang didhèdhèraké déning Ibu Mursidah Ahmad ing Dalan Soebrantas 44/136, Tampan, Pekanbaru kanthi jeneng usaha "Tenun Siak Fitri"
Ing Tenun Siak Fitri iki ngasilake maneka werna tenunan, kaya déné sandhangan manten lengkap, piranti manten, kain songket, lan renggan tèmbok.Corak kang dicakake ing panggonan liya ing Riau.Ibu Mursidah ora ndhèdhèrake tenun ikat amarga di anggep yen tenun ikat iku dudu khas Riau
Badan usaha Tenun Siak Fitri iki ora oleh alangan ing modal utawa pemasaran
Seka segi modal, badan usaha iki oleh silihan seko PT Telkom lan BKKBN
Pemasaran dilakoni kanthi mbukak toko kang uga nduweni fungsi minangka show room
wong kang tuku mesti ono,saben wong utawa babadan, misale bank lan kantor, uga pemerintah saha swasta
Alangan kang dirasakake badan usaha iki yaiku arange bahan-bahan tenunan ing Riau dadi wong-wong mau kepekso tuku seka Jawa
Badan usaha sing dilakkokke Ibu Mursidah iki uga nglakokke ajaran marang generasi mudha, utamane wong-wong sing pedhot sekolah
Ajaran iki dilakokke kerja sama karo Dinas Perindustrian lan Perdangangan Kota Pekanbaru.Kajaba kui mau, badan usaha iki uga nampa praktik kerja siswa-siswi Sekolah Industri Pekanbaru
Alat tenun iki dikanggokake gawe prodhuksi tenunan, dikanggokake uga gawe peserta pelatian
Gawe peserta sing gek wae ajar, di anjurake nggunakake alat tenun gedhokan
Sakliyane Ibu Mursidah, Encik Hasnah sing sasmita ing Dalan Tanjung Batu, Pekanbaru uga mbukak usaha tenun
Encik Hasnah uga ndhèdhèrake tenunan Siak gawe keperluan liyane
usaha iki uga ora oleh alangan seko segi modal utawa pemasaran
Encik Hasnah ndhèdhèrake badan usahane kanthi nglibatake tangga-tanggane gawe kerja nenun
Corak sing didhèdhèraké Encik hasnah kaya ta corak belah ketupat, rusa, lan naga berjuang.
Filosofi corak ing tenun melayu Saben corak rupa renggan(ragam hias) Melayu Riau ngemu teges lan filosofi tartamtu
Wong tuwa-tuwa ngandani menawa kearupan wong melayu nyemak alam sekitarè ngekèki wong-wong kalodhangan kang gedhè kanggo milih utawa nyiptakakè corak
Ananè makna lah falsafah ing saben corak ndadikakè corak kui kadangkala nduwèni fungsi, yaiku kanggo rengan
Kanthi umum, aji-aji hakiki kang ana ing njero corak melayu yaiku : Nilai Ketaqwaan marang Allah Amarga wong Melayu Riau nganut Islam, aji-aji Islam kui akèh ngaruhi aji budaya.
Kampung Bathik Sokaraja Kampung Bathik Sokaraja ya iku bathik kas Banyumas "Sawunggaling" ing Désa Sokaraja Kulon, Kecamatan Sokaraja, Kabupatèn Banyumas, Jawa Tengah
Kampung Bathik Sokaraja ngrintis pambangunan "Kampung Bathik"
"Kampung Bathik" kang didegi ing betèk panggonané Balai Desa Sukoraja Kulon (balai desa dangu) menika badhé dijangkepi nganggo "blandongan" (umah/workshop) bathik, galèri bathik, panggonan gawéyan "biron" (bathik setengah dadi)
Anané "Kampung Bathik" diajab bisa ngimpun kira-kira 90 perajin bathik lan langkung manuhaké panggonan bathik kas Banyumas kanggo masyarakat cocog visi, kanggo nggayuh raharja, pénak, maharja, kang nyekel teguh ing budaya Banyumas.
Bathik cap Bathik cap ya iku bathik sing digarap nganggo cap (alat sing digawé saka tembaga bentuké pada gambar utawa motif sing dipingini)
Kanggo nggawé siji gagang cap bathik ukuran dawa karo amba: 20 cm X 20 cm butuh wektu 2 minggu
Bentuk gambar ing bathik cap mesthi ana motif sing dibalèni nganggo ukuran motif sing luwih gedé ketimbang bathik tulis
Gambar bathik cap biasané ora tembus ing 2 sisi kain
Warna dasar kain biasané luwih tuwa saka warna motifé
Disebabna bathik cap ora nutup dasar motif sing luwih angèl kaya déné sing biasa diproses ing bathik tulis
Gegayutané kanggo ngoyak rega adol sing luwih murah lan wektu produksi sing luwih cepet
Wektu sing dibutuhaké kanggo 1 kain bathik cap 1-3 minggu
Kanggo nggawé bathik cap sing akèh motifé, diperlukna akèh cap
Rega cap bathik luwih larang ketimbang canthing
Rega cap bathik ukuran 20 cm X 20 cm ing jaman saiki Rp350.000,00 tekan Rp700.000,00/motif
Saka modal ngarep, bathik cap relatif larang
Wektu anggoné nganggo cap bathik saka kahanan sing apik tekan 5 taun tekan 10 taun, yèn ora rusak
Rega adol bathik cap luwih murah ketimbang bathik tulis, amarga cacahé akeh lan nduwéni motif sing ora unik, ora mirunggan lan ora eksklusif.
Bathik jawa Bathik Jawa yaiku sawijining warisan budaya wong Indonésia
Mliginè dhaèrah Jawa kang dikuwasani kawit biyèn
Bathik Jawa nduwéni motif kang bèda
Bédané motif iki biasanè kadadèyan amarga motif-motif nduwéni arti, maksudè ora mung gambar ananging nduwéni arti kang èntuk saka leluhur, yaiku pangenut agama animisme, dinamisme utawa Hindhu lan Buddha
Bathik Jawa akéh ngrembaka ing dhaèrah Solo utawa kang biasa kasebut karo bathik Solo
Bathik sejarahè asalè saka jaman simbah moyang kang kondhang saka abad XVII kang ditulis lan digambar ing godhong lontar
Wektu kui motif utawa pola bathik isih akèh bentuk kèwan lan tanduran
Nanging ing njero sejarah prangembakanè bathik kadadèyan prangrembaka, yaiku saka corak kèwan lan tanduran dadi motif abstrak kang mirip awan, réliéf candi, wayang beber lan sak panunggalanè
Sak banjurè saka corak lukisan karo seni dékorasi sandhangan, jedhul seni bathik tulis sing kondhang saiki
Jinis lan corak bathik tradhisional ana akeh, nanging corak lan variasiné padha karo filosofi lan budaya saben dhaérah kang werna-werna
Budaya bangsa Indonèsia kang menika kecagak uwis nglairaké werna-werna corak lan jinis bathik tradhisional karo ciri kasé dhèwè.
Bahan pawarna alami Bahan pawarna alami yaiku, bahan pawarna saka bahan alam arupa kembang, godhong-godhongan, oyot, lan sapituruté kang kalebu pérangan saka wit-witan
Kanthi konvénsional, simbah biyén kita ngasilaké kain tradisional tanpa migunakaké pawarna sintétis
Pawarna alam sifaté kinarya panambah manéka werna tékstil, ora bisa dibandingké karo pawarna sintétis
Pirang-pirang tanduran kang bisa digunakaké kinarya pawarna alam:
Corak ing tenun Melayu Ing tradisi Melayu Riau motif utawa pola umume diarani corak,ragi, wujud dhasar, indhuk, wujud asal, gambar asal
Kanggo para penenun, sulam, tekat, lan suji motif uga diarani tuladha asal, wujud asal, utawa gambar indhuk
Aran liyo yaiku tuladha emban-emban
Tembung emban-emban kang ngerujuk marang salah wijining gunané motif
SUMBER CORAK Corak dhasar Melayu Riau umume saka alam, yaiku kapèrang saka flora, fauna, lan barang-barang angkasa
barang-barang mau uga direka-reka dadi wujud-wujud tartantu,bisa miturut wujud asline kaya ta "bunga kundur, bunga hutan" utawa wujud abstrak kang mung nganggo jeneng kaya ta "pulang petang, semut beriring, lebah berguntung." ing corak-corak mau, sing paling akeh digunakaké yaiku sing awujud saka wit-witan
Kabeh mau kadaden amargo yen nganggo wujud kewan dikuatiraké dadi kapercayan berhala
Corak kewan kang dipilih biyasane ana kaitané karo mitos utawa kapercayan
Saliane uga ana wujud-wujud kaya srengéngé, rembulan, lintang
Uga ana wujud-wujud bunder, kotak, lan tiya-liyané.
Musiyum Bathik Danar Hadi Musiyum Bathik Danar Hadi dibuka wiwit taun 2002 dening wakil presiden Megawati Soekarnoputri minangka salah sawijining pangasil bathik kang misuwur ing kutha Surakarta
musiyum iki diakui dening MURI (Musiyum Rekor Indonesia) duwé modhel bathik paling akeh.
Tekat Tèkat iku diarani Bordir,Sulaman,Sujian.Tèkat bèrsuji yaiku: Bordir nganggo bolah sutra,kajaba kèrajinan tènun,Riau ugi kathah Khazanah tèkat.Tèkat digawè kanggo kapèrluan: tudung(panutup sirah),emban-emban busana,emban-emban sasana wiwaha, emban-emban amben,lan sapanunggalane
Wontèn akèh jènise jènis tèkat.Kaya ta jènisè tèkat iku,adi dasar anggonè nggawè kang kapèrang saka tèkat kasur,tèkat lèmah,lan tèkat kèlingkan
Tèkat kasur yaiku: Tènunan sing nggunakakè kèrtas kandel bèrmotif, lan ditènun ing kain bèludru
Kèrtas kandèl kasèbut fungsinè kanggo pola.Ing kèrtas kui ditèkatkè bahan katèmtu,kaya ta bolah èmas utawa bolah pèrak
Variasinè digawè motif bèdo, kaya ta kèmbang tabur nganggo bahan kelingkan ing ndhuwur bèludru
Tèkat lèmah yaiku jènisè tèkat tanpa bahan kèrtas kandèl.Prosèsè pènèkatan digawè langsung ing gombal.kajaba,corakè langsung digambar ing gombal kasèbut
Tèkat kèlingkan yaiku tèkat sing digawè nganggo bahan kèlingkan sing ditékatké ing ndhuwur gombal béludru.
Tenun Iket Tenun Ikat luwih akèh dirembakakaké déning Dekranasda Indragiri Hilir
Tenunan iki dirembakakaké dhédasar asil gladén sing diolehaké pangusaha saka ahli tenun ikat kang saka Jawa Barat
Panénunan digawé nganggo alat tenun sanès mesin(ATBM)
Tenun ikat Kabupaten Indragiri Hilir duwe titikan : Takeran dikelompokake mitirut jenis prabot ingkang badhé dipungawé
Ménawa ancas pengolahan tenunan menika yaiku sépasang busana pèngantin, ukurané dipadaakè marang kebutuhan busana péngantin kasebut
Corèk Corèk ingkang dipaduaké ing tenunan ikat menika yaiku pucuk rebung, pucuk pring, kembang mawar,lan tawon nggélantung
Bahan Bahan tenun ikat Indragiri Hilir ménika yakiu kain katun,rayon katun, lan rayon pilamin.
Sajarah bathik ing Jawa Tengah Sajarah bathik ing Jawa Tengah yaiku awit anané bathik ing Jawa Tengah
Kesenian bathik ing Indonésia wis dikenal awit jaman kerajaan Majapahit lan terus ngembang ngasèk kerajaan lan raja-raja sakwisé
Kesenian bathik dadi duwèké rakyat mliginé suku Jawa awit saka rampungé abad ke-XVIII
Iki bisa didelok saka bentuk rèlièf kang ana ing candhi-candhi kaya ta Chandi Borobudur lan Chandi Prambanan kang nduwéni prasasti kang padha karo corak bathik.Bathik ing Jawa Tengah iku asalé saka lingkungan keraton Surakarta lan anané prastawa politik prajanjèn Giyanti 13 Fèbruari 1755
Sabanjurè bathik ngembang terus ing jaba keraton lan saiki wis ngembang pesat
Tetengeré bathik khas Jawa Tengah, yaiku ana ing motifé kang dijupuk saka kabudayan Jawa, kaya ta kabudayan/kerajaan Hindhu utawa Islam lan kabudayan negara liané, yaiku negara China, Belanda, Arab, India, Jepang lan sapanunggalané kang maknanè filosofis lan nduweni aji seni
Seni bathik mauné isih angél digoléki ing lingkungan Keraton Solo lan hasilé digawé klambi raja, kulawargané lan pendhèrèké
Mula pendhèrèké raja akèh sing urip ing jaba keraton, lan kesenian bathik digawa metu keraton lan sabanjuré mandheg perang Diponegoro nyebar ing daèrah pesisir, kaya ta Rembang, Semarang, Batang, Pekalongan, Tegal, Sragén, Klatén, Purworejo, Kebumén, Banyumas, lan Brebes.
Bathik tulis Bathik tulis ya iku bathik sing ditulis
Ana pirang-pirang panemu sing ngelompokaké bathik dadi rong kelompok seni bathik, ya iku bathik keraton (Surakarta lan Ngayogyakarta) lan seni bathik pesisir
Motif seni bathik keraton akèh sing nduwèni arti filosofi, sarat kanthi makna kauripan
Motif kuno keraton kaya pola panji (abad ke-14), lan perang, uga motif anyaman kaya tirta téja
Banjur motif bathik pesisir nuduhaké gambaran liya kanthi bathik keraton
Bathik pesisir luwih bébas uga akéh motif lan werna
Bathik tulis digarap nganggo canthing ya iku alat sing digawé saka tembaga sing dibentuk kanggo nampung malam (lilin bathik) kanthi pucukan kaya pipa cilik kanggo ngetokaké malam kanggo miwiti nggawé gambar ing mori
Werna kain biasané luwih enom timbang werna corèkan motif (bathik, tulis putihan/tembokan)
Wektu sing dibutuhaké kanggo nggawé bathik tulis luwih suwé tinimbang nggawé bathik cap
Regané bathik tulis luwih larang, amarga saka kualitas biasané luwih apik, méwah lan unik.