Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Maryono Notosuwignyo Maryono Notosuwignyo iku panulis basa Jawa lan Indonesia, lair ing Langenrejo, Purworejo, tanggal 29 Juli 1936 saka ibu Raminah kaliyan bapak Paimin Atmopawiro, pamong desa lan pemangku jawatan gereja
Maryono Notosuwignyo duwe jeneng samaran Maryono N.T., Semarkuning, S.M
Notosuwignyo, Eyang Yono, MJN lan Maryono
Tulisan Maryono sing kapisan judule ""Rindu"," guritan ing basa Indonesia sing dipacak ing majalah "Keluarga Kita" (Bandung, 1958)
Sateruse, Maryono sregep nulis ing pirang-pirang media basa Indonesia, yaiku Keluarga Kita (Bandung), Lembaran Persaudaraan (Surabaya), Krida (Semarang), lan Simponi (Jakarta); lan media basa Jawa, contone Parikesit (Surakarta), Kiprah (Purworejo), Karya Dharma Praja Mukti, Pustaka Candra (Semarang), Jaya Baya, Panjebar Semangat (Surabaya), Mekarsari, lan Djaka Lodang (Yogyakarta)
Karya-karya guritane "Rindu" (Keluarga Kita, 1958), "Apakah Cinta Itu?" (Lembaran Persaudaraan, 1967), "Memoriam" (Pustaka Candra, 1992), "Kumeleyange Godhong Jati" (Jaya Baya, 27 Juni 1993), "Sepi kang Setya Ngancani" (Jaka Lodhang, 2000), lan "Apa Isih Saguh?" (Panjebar Semangat, 1993)
Karya cerkake contone "Mendhunge Wis Sumilak" (Suara Pengabdian, 1974), "Gambang Apa Suling" (Karya Dharma Prajamukti, 1975), "Kaduwung Buntung" (Krida, 1975), lan "Kedhisikan" (Djaka Lodang, 2003)
Saliyane guritan lan cerkak, Maryono uga nulis artikel
Saka 1958 ampek saiki ana 50 karya Maryono sing dibabarake lan 50 karya liyane sing wis dijilid nanging durung dibabarake (nunggu pangecapan sing gelem mbabarake).
Senggono Senggono (lair 24 Juni 1924) ya iku pangripta Jawa sing makolèhi anggoné nulis sajeroné nyambut gawé ing Balai Pustaka
Senggono tegep anggone maca lan nulis aksara Latin lan Jawa amarga diajari kaliyan bapakipun (Sumo Sedono)
Sumo Sedono langganan majalah sing nganggo basa Jawa kaya ta Kajawèn lan Panjebar Semangat
Amarga iku uga, sajeroné sinau ing "Vervolgschool" dhèwèké nduwèni kasenengan maca majalah, klebu majalah basa Jawa
Kabisan lan kalancaranè Senggono nganggo basa Jawa saya saé amarga sajeroné sinau ing sekolah guru désa ("Cursus voor Volks Onderwizers") dhèwèké akèh kekancan karo wong sing akèh-akèhé turunan Jawa sing manggon ing Gadingrejo
Kejaba saka kuwi, pitepunganè Senggono karo sawijining guru saka Pringsèwu sing mulang ing Sekolah Jawa sansaya nambah kasenengan lan kabisané nganggo basa Jawa
Sakwisé lulus saka CVO, Senggono diangkat dadi guru
Minangka guru, dhèwèké uwis bola-bali pindhah tugas ing pirang-pirang panggonan ing Lampung wiwit jaman Walanda, Jepang, lan Kamardikan
Nanging, sanajan uwis dadi guru lan nduwé kabisan basa Jawa, dhèwèké durung ngembangaké bakat ing panulisan
Dhèwèké lekas nulis karyané kawit pindhah menyang Jakarta lan nyambut gawé ing Balai Pustaka
Kuwi amarga ing Balai Pustaka dhèwèké ketemu lan dadi anggotané Hardjowirogo (turunané Ki Padmosusastro), sawijining ahli basa lan sastra Jawa
Wong tuwané Senggono asalé saka Purworejo, Jawa Tengah lan nyambut gawé dadi mandhor dalan ing Lampung
Senggono lair ing Kotabumi, Lampung Lor banjur urip nganti diwasa ing Purwareja, Jawa Tengah
Kawit pensiun, Senggono uwis ora patia sregep nulis karya sastra
Amarga kuwi, nganti garwané (Suwarti) ngirim kertu pos menyang Subagijo I.N
taun 1999 sing isiné kabar lelayu sédané Senggono, arang ditemoni karya-karyané Senggono
Senggono séda ing dina Selasa, 29 Juni 1999, 19.20, disarékaké ing TPU Kebun Jahe, Rebo, 30 Juni 1999 kanthi yuswa 75 taun
Senggono nilar setunggal garwa lan wolung putra.
Padmosoekotjo Padmosoekotjo (Jawa: ꦦꦢ꧀ꦩꦱꦸꦏꦕ) ya iku ahli basa lan sastra Jawa dhèwèké uga ditepungi minangka tenaga ahli kanggo majalah Jaya Baya
Nalika cilik diceluk Sitam
Jeneng Padmosoekotjo ditambahaké sakwisé dhèwèké ijab, banjur jenengé dadi Sitam Padmosoekotjo
Sakbanjuré kondhang nganggo jeneng S
Padmosoekotjo lair tanggal 28 Juni 1909 ing Desa Kumpulrejo, Kacamatan Grabag, Kabupatèn Purwareja, Jawa Tengah
Padmosoekotjo ngrampungké sekolah ana ing pendhidhikan "'Normal School"' ya iku sekolah guru ana ing Purworejo taun 1929
Sakwisé tamat saka sekolah iku, dhèwèké banjur ditugaské dadi guru 'Sekolah Angka Loro' ing Desa Loning, Kacamatan Kemiri, Kabupatèn Purwareja
Kagiyatan lan Asil Tulisan
Durung suwé olèhé makarya ana ing Desa Loning, Padmosoekotjo banjur diijabaké karo prawan putriné salah sijining kanca guru Sekolah Angka Loro ing taun 1922
Sakrampungé ijab --- miturut adat-istiadat Jawa wektu iku --- Sitam diwenèhi jeneng tuwané ya iku Padmosoekotjo
Saka palakrama iku lair 1 putra lan 2 putri
Sak uwisé mulang pirang-pirang taun, dhèwèké banjur dilih menyang "Holands Islandsche School (HIS)", ya iku sekolah kang nggunakaké basa Jawa kanggo pengantaré lan murud-muridé saka kalangan priyayi
Nalika pamaréntahan direbut karo Jepang (1942 - 1945), Padmosoekotjo diangkat dadi 'koco sensai' utawa penilik kang mbawahi 17 sekolah ing Kacamatan Kemiri, Kabupatèn Purwareja
Amarga prestasiné (paling unggul) ing kursus basa Jepang, dhèwèké ditunjuk dadi pemandhu lan ngancani pejabat Jepang kang teka ing Purwareja, banjur dhèwèké ditawani sekolah ana ing negara Jepang
Malah dhèwèké uga ditawani dadi 'daidanco' (pejabat) lan 'sanco' (camat) ing Kemiri déning pamaréntah Jepang
Nanging, tawaran ditolak amarga Padmoseokotjo luwih seneng dadi guru
Ing taun 1944 - 1947 dhèwèké diangkat dadi kepala sekolah rakyat (SR)
Profési minangka guru dilakoni nganti jaman kamardikan
Nalika taun 1947, Kawidi lan Soetoko, kancané Padmosoekotjo, miwiti mbukak Sekolah Guru Bagian B ana ing Purworejo
Wiwit kuwi, dhèwèké banjur dadi guru ana ing sekolah SGB iku
Ana ing sekolah iku Padmosoekotjo mulang pelajaran basa (lan sastra ) Jawa uga pelajaran ngétung
Ing taun 1961, SGB iku banjur diganti dadi SMP
Bebarengan karo kabijakan iku, Padmosoekotjo dilih tugas ing SMP Negeri 3 Purworejo, sawise 14 taun ngajar ana ing SGB
Sabanjuré, sakwisé 8 taun ngajar ing SMP, dhèwèké banjur nglèrèni dadi guru kanthi hak pensiun wiwit 1 Januari 1969
Sakwise lèrèn anggoné dadi guru, Padmosoekotjo malah nduwéni akeh kagiyatan, antara liya, dadi dhosèn ing Basa (lan Sastra) Jawa ing Fakultas Keguruan lan Ilmu Pendidikan Universitas 17 Agustus Purworejo, dadi guru privat basa Jawa kanggo misionaris Amerika kang nembé tugas ing Purwareja (1970-1975 ), lan dadi tenaga ahli ing majalah Jaya Baya
Minangka ahli basa lan Sastra Jawa, Padmosoekotjo asring diundang dadi narasumber ing diskusi resmi lan uga seminar-seminar bab basa lan sastra Jawa, kaya ta, narasumber kegiatan “Sarasehan Ejaan Bahasa Jawa yang Disempurnakan” kang dianakaké ing Yogyakarta tanggal 17 – 19 Januari 1973, uga dadi penceramah ing sarasèhan kang dianakaké déning Jurusan Sastra lan Budaya Jawa, Fakultas Sastra lan Budaya Universitas Negeri Surakarta
Miturut Djumadi (1987), Padmosoekotjo ora mung ahli nanging uga tokoh --- basa lan sastra Jawa --- kang wekel ing karya lan nyetitèkaké kuwajiban
Akèh tulisané dhèwèké kang njlèntrèhaké bab basa, sastra, lan budaya Jawa ing majalah Jaya Baya
Nganti sedané (tanggal 21 Dhèsèmber 1986), tulisan Padmosoekotjo isih metu ing majalah Jaya Baya.
Malah ana crita "Gelaran Wayang Purwa Mawa Carita" kang dibabar déning Jaya Baya wiwit tanggal 8 Juni 1975 nganti rampung tanggal 1 Maret 1987
Wiwit isih bocah Padmosoekotjo seneng nonton pagelaran wayang kulit
Sawise lumebu ing sekolah, kasenengané nonton wayang kulit isih diterusaké lan uga bebarengan karo kasenengané ing bidang maca lan nulis
Kaseriyusané ing bidang maca lan nulis anggawé dhèwèké maca buku kanthi tekun, utamané buku-buku sastra klasik sing ngemot crita wayang
Wiwit iku dhèwèké uga wiwit kulina karo sastra lisan minangka bahan wewacan
Ing jagad kasusastran Jawa, Padmosoekotjo kalebu penulis kang produktif
Ana 12 judul buku kang dhèwèké wis kasil nulis, paling akèh kanggo kebutuhan pelajaran ing sekolah
Buku-buku kanthi sesirah "Ratjikan Basa Jilid I lan II" (1953), "Ngengrengan Kasusastran Djawa jilid I lan II" (1953), "Sarine Basa Djawa" (1955), "Wewaton Panulise basa Djawa nganggo Aksara Latin" (1956), "Patine Paramasastra" (1956), "Tatarane Basa Djawa" (1958), "Memetri Basa Jawi Jilid I, II, lan III" (1979, 1982, lan 1982), "Wewaton Panulise Basa Jawa nganggo Aksara Jawa" (t.t), "Limpat Nembang Macapat" (t.t), lan "Paramasastra Jawa"
Nembang Macapat" (t.t), lan "Paramasastra Jawa" (1986) ya iku buku-buku bahan ngajar kanggo SLTP lan lanjutané
Sawektara iku, buku-buku kang judule Suluk Pedhalangan (1978) lan Silsilah Wayang Purwa Mawa Carita jilid I, II, III, IV, V, VI, lan VII (1979, 1981, 1982, 1984, 1984, 1985, lan 1986) yaiku buku pedoman lan bacaan kanggo umum
Sakliyane kuwi, Padmosoekotjo uga nyusun buku Berhitung jilid 1, 2, lan 3 (1955)
Buku iku digunakake dening SGB
Produktivits Padmosoekotjo ing bab nulis buku ora teko dumadakan, nanging liwat proses kang dawa, kaya ta pengalamane nulis Silsilah Wayang Purwa Mawa Carita kang sempat mandeg 45 taun 9 1930 – 1975)
Akeh motivasi kang nyebabake Padmosoekotjo rajin nulis, contone, nalika nyusun buku kanggo kabutuhan seklah taun 1950-an, sokongan kang kuat banget wektu iku amarga sekaolah-sekolah padha mbutuhake sarana lan bahan ajar
Antarane buku-buku kui mau, yaiku buku ajar lan buku bacaan amarga negara lagi kena krisis ekonomi lan moneter amarga perang kamardikan
Kaanan lan kondisi kang mrihatinake iki ngurupake semangat Padmosoekotjo --- kang profesine guru --- kanggo nyusun buku-buku kabutuhan sekolah kanggo lakancarane proses pasinaone murid-murid
Miturut Suparto Brata (1981), Padmosoekotjo iku kalebu pengarang Sastra Jawa kang luwih manekuni pakaryane minangka guru
Mula iku, buku-buku tulisane dheweke akeh kanggo sarana kegiatan ajar ing institusi pendidikan formal
Ras uga nyatakake, sanadyan buku-buku Padmosoekotjo luwih akeh dienggo marang kabutuhan sekolah, nanging buku-buku mau marakake deweke kasebut penulis misuwur
Babagan nulis buku, buku-buku Padmosoekotjo soal petungan uga dadi prestasine
Nanging saknyatane, Padmosoekotjo, luwih minta ing bidang bahsa lan sastra Jawa
Mulo ora keliru yen dheweke digolongake minangka penulis handal ing bidang basa lan sastra Jawa.
Wisnoe Wardhana iku seniman tari, dhalang lan uga "aktor film"
Wisnoe Wardhana lair ing Ngayogyakarta, 17 Januari 1929 lan sédané surya kaping 18 ing wulan April taun 2002
Bakaté seni, bisa diarani marisi saka wong tuwané kang uga sawijining budayawan kraton
Mula piyambaké wenang nampa gelar Raden Mas saka kraton Ngayogyakarta Hadiningrat
Amarga lair ing lingkungan kraton, Wisnoe Wardhana bisa ngangsu kawruh srana sekolah kanthi murwat
Ora maido menawa sabanjuré dadi wong kang lantip amarga pasinaoné kang mempeng
Pendidikan dhasar katempuh ing Taman Siswa taun 1940
Mbacutaké pasinaon ing HIS Keputran Yogyakarta (1943-1946)
Rampung saka HIS, banjur nempuh pasinaon ing SMP 1 Yogyakarta (1946-1950)
Tamat saka SMP banjur mbacutaké pasinaoné ing SMU Padmanaba (saiki SMU 3) Yogyakarta lan rampung taun 1953
Taun 1954 lumebu kuliah ing Fakultas Kedokteran UGM, Yogyakarta
Durung marem kuliah ing Fakultas Kedokteran, Wisnoe Wardhana lumebu ing Fakultas Pedagogik nganti rampung taun 1962
Ing taun 1986 panjenengané ngrampungake program doktor ing IKIP Yogyakarta
Kepèncuté Wisnoe Wardhana marang seni pancén ora tanggung-tanggung
Panjenengané nganti nyinaoni kanthi mirunggan babagan tari daérah
Jagading seni kaya-kaya pancén ora bisa kapisahaké saka priyayi Ngayogyakarta iku
Saking kepèncuté marang seni nganti sinau tari Bali marang I Wayan Rindi ing Denpasar, Bali, taun 1955
Kejaba tari Bali, tari Sunda uga disinaoni déning garwané Rr
Kang dadi guruné Cece Sumantri saka Bandung
Minangka dhalang, Wisnoe Wardhana naté ngripta péntas wayang sejati kanthi migunakaké 85 paraga
Élokè, kabèh paraga kuwi karipta déning piyambaké, digambar dhéwé
Lakon "Kawula-Gusti" lan "Mawahyu" "Buwana" naté dipéntasaké kanthi nengsemaké.
Ragil Suwarna Pragolapati Ragil Suwarna Pragolapati ya iku pangripta kang moncèr
Kanggé para pujangga, Ragil temtunipun nami ingkang sampun kondhang
Amargi piyambakipun dados salah satunggaling pujangga ingkang ngadegkaké Persada Studi Klub (PSK) wonten Malioboro, Yogyakarta
Sejatosipun nami alit "Warna", punika asma asli ingkang dipun paringaken déning Ki Wangsa Wijaya Karsan, inggih tiyang sepuhipun ingkang pedamelanipun tani wonten pinggir Telaga Selarama, lèngkèhing Gunung Muria
Piyambakipun miyos tanggal 22 Januari 1948 wonten dusun Selareja, Gembong, Pati, Jawa Tengah
Amargi putra ragil, temtunipun Warna kagungan sadhèrèk ingkang cacahipun gangsal, inggih punika kangmasipun kalih lan mbakyunipun tiga
Warna kasebat pinter awit nalika lulus wonten ing papan pasinaon in SR nilainipun paling inggil katimbang kanca-kancanipun
Bab punika ingkang dadosaken Kepala Sekolah remen, satemah maringi nami enggal “Suwarna”.
The Act of Killing The Act of Killing iku sawijining filem dokumentèr weton taun 2012 gawéan Britania Agung Swéden lan Dénmark lan disutradarani déning Joshua Oppenheimer
Pamaréntah Indonésia nesu marang filem iki, miturut Teuku Faizasyah, pamicara urusan mancanagara, filem iki mènèhi gambaran ala ngenani Indonésia
Tumenggung Sumadiningrat Tumenggung Sumadiningrat (?1760-1812 M) ya iku senapati Kasultanan Ngayogyakarta nalika Geger Spei
Sumadiningrat uga mengku jabatan wedana jero (1797-1812) lan dadi putra mantu dalem Sultan Hamengkubuwana II, patutan karo putri saka Ratu Kedhaton (garwa prameswari)
Sanajan dharah ningrat, Sumadiningrat seneng nginum, judi lan adu jago bareng wong cilik
Sumadiningrat ing Geger Spei
Nalika Geger Sepei (20 Juni 1812), saradhahu Inggris lan Lesiun Mangkunegaran nggrudug menyang omahe Sumadiningrat
Pangeran Prangwedana kang dadi tetindhih Lesiun Mangkunengaran prentah supaya omah mau dikepung lan ditembaki nganggo meriyem
Nanging Sumadiningrat ora ditemokake ing omah iku
John Deans (Sekretaris Karesidenan) nemokake Sumadiningrat ana ing mesjide, banjur para saradhahu ngruyuk Sumadiningrat lan ajidane nganti dadi lan tiwase
Sabubare iku, saradhahu Inggris lan Lesiun Mangkunegaran uga banjur ngrayah lan ngobong laladan Sumadiningratan
Jisime Sumadiningrat banjur dikubur ing Dusun Jejeran, Wanakrama, Pleret, Bantul.
The Look of Silence The Look of Silence iku sawijining filem dokumentèr Dènmark sing nyritakaké rajapati massal ing Indonésia taun 1965-1966
Norma Nindyokirono Asmané asli Norma Musa
Wanita sulistya saka Bangka, Kapuloan Bangka Belitung, iki garwané Sri Sultan Hamengkubuwono IX kang nomer lima
Amarga dadi garwané Sri Sultan mula wenang nampa gelar Kanjeng Raden Ayu
Norma Musa lair ing Muntok, Bangka, 3 Desember 1930
Séda ing dina Rabu, 2 September 2015
Wanita iki ora kaparingan putra nalika kawengku garwa déning Sri Sultan
Karo garwané kang dhisik kagungan putra siji
Nalika isih kenya, Norma dadi asisten pribadiné Bung Karno utawa sekretaris pribadiné Présiden kapisan iku
Mula mangerti banget prekara-prekara wigati kang dadi sejarahé Republik Indonésia kalebu prekara kang ingaran wadiné negara
Kepara, déning Sang Proklamator kuwi, Norma didadèkaké anak angkat
Norma nampa lamaran saka Sri Sultan nalika umuré wus ngancik 41 taun
Rikala semana Sri Sultan piyambak wus yuswa 59 taun
Kang narik kawigatén, Normakuwi dudu wong Jawa kang uga ora bisa bisa Jawa
Kamangka, kang mengku garwa kuwi Sang Raja Jawa, raja gung binathara kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, Sri Sultan Hamengkubuwana IX
Sunardian Wirodono ing buku "Cinta Terakhir Sang Sultan", nggambaraké kena apa Sri Sultan nganti kasmaran marang Norma
Wanita Swarnabhumi kang béda lan 'wani' marang Kanjeng Sultan kanthi ménéhi sebutan 'Wonosan' tumrap priya kang ditresnani kuwi
"Amarga Norma béda, mula aku tresna marang Norma." "Wonosan kuwi raja binathara, junjungan lan tumpuan sakabéhé pakurmataning kawula Jawa kepara Nuswantara." "Lan Norma kepèngin nyawang aku luwih saka kuwi? Dadi manungsa mulya kang minulya?" Nampa pitembungan kuwi, Norma mung bisa meneng
Sri Sultan banjur ngendika: "Mula saka kuwi, aku nglamar Norma
Norma ngerti menawa raga iki kelara-lara ngampet sakabéhing rasa iki marang Norma? Sukma iki ngrasakaké sayah banget." Kanggoné Norma dhéwé, sejatiné ora gampang nampa katresnané Sri Sultan
Butuh wektu nem tahun pacaran, kanggo nenimbang sakabèhé
Kaya-kaya wus dadi takdiré, menawa ing pangkoné wanodya kang pinter basa Inggris lan Landa iku, Sri Sultan mangayun ing kasédan jati.
Serangan Gas Kimiya ing Halabja Serangan Gas Kimiya ing Halabja (Kurdish: "Kîmyabarana Helebce "), uga dikenal minangka Panumpes Halabja utawa Bloody Friday, ya iku sawijining panumpesan wong- wong Kurdhi sing kadadéyan tanggal 16 Maret 1988, nalikané dina pamungkasing Perang Iran–Irak ing sawijining kutha Kurdhi, Halabja ing Irak
Serangan iki minangka bagéyan saka kampanye Al-Anfal ing Irak pérangan lor, lan uga minangka sawijning pambudidayané Irak kanggo nglawan Operasi Zafar 7 déning Iran
Prastawa iki suwéné watara 48 jam sawisé kutha kuwi dikuwasani déning wadyabala Iran
Serangan iki merjaya udakara wong 3.200 nganti 5.000 wong lan natoni luwih saka 10.000 wong, sing dadi kurban, akèh-akèhé warga sipil
Lapuran saka survei sing pisanan nuduhaké yèn angka penyakit kanker lan cacad saka lair mundhak cukup dhuwur, ing wewengkon sing kena serangan kuwi
Prastawa kasebut, minangka prastawa serangan migunakaké senjata kimiya gedhèn-gedhèn ing sajarah, sing katujokaké marang wewengkoné warga sipil
Serangan kuwi uga uwis ditetepaké minangka panumpes gedhèn gedhèn marang wong Kurdhi ing Irak déning Supreme Iraqi Criminal Tribunal
Serangan Halabja iku béda saka prastawa Génosidha Anfal ditujokaké kanggo merjaya wong Kurdhi déning pamaréntah Irak sangisoré Saddam Hussein
Iraqi High Criminal Court netepaké panumpesan Halabja minangka sawijining génosidha ing 1 Maret 2010, sawijining putusan sing disarujuki déning Pamaréntah Wewengkon Kurdhistan
Serangan iki uga dikecam minangka tumindak durjana marang manungsa déning Parlemèn Kanada.
Ichwan Dardiri Ichwan Dardiri, Drs.KRHT.H
lair ing 8 September 1941
Ya iku ketua dewan pendidikan Surakarta, dhéwéké ngawiti karir ing 1962 minangka guru SD, banjur rampung lulus Sarjana Muda 1967 mulang ing PGA lan ing 1978 pindah kerja ing ing Pemda Surakarta
Pangkat terakir sak durungé purna tugas ya iku BAPPEDA Kota Surakarta
Dhéwéké uga ngabdi minangka PNS luwih saka 30 tahun, mula dhéwéké oleh kanugerahan Satyalencana Karya Satya déning Presiden RI
Sak liyané iku taun 1970 uga tau aktif dadi wartawan lan tilas njabat ketua PWI Cabang Surakarta
Dhéwéké urip sederhana seka cilik, wong tuwané sing petani amung nduwé tanah sawah kang pas-pasan, nanging amarga ulet, taat agama, tekun, lan jujur, kabèh urusan kalakon kanthi lancar, lan amarga pandungané wong tuané, dhéwéké bisa "berhasil," dhéwéké uga ora lali pitutur seka wong tuwané yaiku kudu tansah ngati-ati merga urip iku ora pènak, uga kanggo ngelakoni urip sing ra pènak iki kudu adhédhasar semangat
ra pènak iki kudu adhédhasar semangat “sing sumèlèh nanging ojo sèlèh” pitutur iki nduwéni makna yaiku ing ngelakoni opo waé kudu tansah tenanan lan aja gampang nyerah lan kasilé diserahaké marang Gusti kanthi ikhlas
Dhéwéké sokur bisa nggulawéntah anaké nganthi éntuk gelar Sl lan S2, uripe uga tentrem bareng bojoné lan anaké
Dhéwéké nduwé panutan yaiku Prokalamator negara republik Indonesia ya iku bung Karno, miturut dhéwéké Bung Karno iku tokoh kang kharismatik, wani, pinter, lan jujur
tanpa pamrih ngabdi kanggo bangsa lan nagara
Dhéwéké uga nyenengi tokoh Semar ing wayang kuit purwa, mituruté Semar kui amung tokoh rèwang lan ngasuh para pandawa nanging wong kang dirèwangi kuwi wong apik
Senadyan wis pènsiun dhéwéké isih giyat ing kagiyatan kang menehi mupangat kanggo wong akèh, miturut dhéwéké yen kerja ing instansi pamarentah olèh pensiun nanging tansah nglakoni kagiyatan kang migunani kanggo awaké dhéwé lan kawigatan masyarakat
Ketua PEPADI Jateng/Komda PEPADI Surakarta uga dadi ketua Dewan Pendidikan Kutha Surakarta
dhéwéké uga pikantuk ganjaran gelar saka Keraton Surakarta yaiku Bupati Anon-anon sing sinebut KRHT
Ing taun 1963 Ichwan Dardiri rabi kambi Sri Sulatri lan kagungan lima putra, yaiku :
Endang Sri Handayani Endang Sri Handayani iku ketua KSU "Mekar Surya" lan Anggota DPRD Karanganyar
Piyambake lair ana ing Boyolali, 20 Oktober 1964
Piyambake lulus saka SD taun 1976, SMP taun 1980 lan SMA ana ing taun 1983
Banjur kuliah ana ing IKIP Negeri Yogyakarta (saiki dadine Universitas Negeri Yogyakarta) lan tamat ing taun 1989
piyambake miwiti "karir" dadi guru ana ing SMEA Muhammadiyah Karanganyar 1989-1999, banjur piyambake dadi dosen ing Politeknik Muhammadiyah Karanganyar taun 1997-2000 lan taun 1997-2002 dadi Direktur KSU Sinar Mentari Karanganyar banjur taun 1999-2004 lan 2004-2009 kapilih dadi Anggota DPRD Karanganyar saka PAN (Partai Amanat Nasional)
Piyambake aktip ana ing organisasi kang ana ing intra lan ekstra sekolah
Nalika isih dadi murid, piyambake aktip ing Remaja Putri Muhammadiyah yaiku Nasyiatul Aisyiyah, Ikatan Pelajar Muhammadiyah (IPM) lan dadi pengurus OSIS nalika ing SMA
Nalika dadi mahasiswa piyambake aktip ana ing Koperasi Mahasiswa, Anggota Senat Mahasiswa, lan aktip ana ing kagiyatan njaba kampus yaiku Himpunan Mahasiswa Islam (HMI) cabang Yogyakarta lan nalika lulus lumebu ana ing Nasyiatul Aisyiyah, KNPI lan AMPI
Saka pengalamane aktip ana ing organisasi kemasarakatan lan organisasi politik, piyambake duweni gagasan yaiku melu organisasi lan politik duweni pepadane
Tuladhane yaiku ijolan gagasan, ngerti karakter-karaktere manungsa, nggenahake gagasan, bisa ngerti tata cara manajerial lan kapamimpinan saengga duweni faedah kanggo awake dhewe lan kanggo wong liya utawa masyarakat
Miturut piyambaké "Urip iku kudu migunani marang wong liya" saéngga piyambaké milih aktip ana ing politik praktis amarga bisa milih putusan kang ana kaitané ing masarakat
Tiyang èstri kang duwèni pawakan kalem kuwi duweni cara kanggo komunikasi marang wong liya
Piyambaké nyawang wong liya kuwi kanthi cara nyawang kang "egaliter" maksuté yaiku piyambaké nyawang wong liya kuwi bisa mbédakaké antarané unggah-ungguh omongan marang wong tua lan marang wong enom
Bu Éndang wis suwé
BBA Djoko Warsito, yaiku tilas ketua pusat koperasi WARIS & Kepala SMP N 4 Surakarta
Tokoh pendidik sing isih preduli marang koperasi iki wis disiplin wiwit cilik amarga didikané wong tuwa
Kadisiplinané wiwit cilik iku agawé dampak positif kanggoné Djoko
Piyambaké remen ngisi wektuné kanggo aktivitas lan kagiyatan kang akèh maslahaté, amarga piyambaké ora seneng amung lungguh tanpa agawé apa-apa
Pawiyatané duwéni pedoman yaiku, urip kanggo sinau, makarya, lan ngudi
Kanthi tradhisi mangkana iku, kasilé uga bisa dinikmati pawongan liyan lan lingkungané
Djoko Warsito lair ing Sala, 19 April 1951
Ing kutha kelairané uga piyambaké ngrampungaké pawiyatan SD, SMP, lan SMA yaiku ing taun 1964, 1967, lan 1970
Piyambaké ngrampungaké pakuliyahan ing Akademi Pimpinan Perusahaan Indonesia Jakarta taun 1976, ing PGSLP Crash Program Jurusan Bahasa Indonesia taun 1977 lan lulus S1 saka FKIP UNS taun 1984
Ing taun 1971-1978 piyambake kuliah nyambi makarya ing sawijine perusahaan ing Jakarta
Taun 1978 piyambaké dadi guru ing SMP 104,banjur taun 1978 piyambake bali ing kutha kelairane, Sala lan ngajar ing SMP N 4
Nalikané ngajar ing taun 1979 pawiyatane mesthi dipasrahi dadi Wali Kelas, Humas, lan Pembina Koperasi Siswa sing akhire dadi anggota KOSPENI SMP N 4
Djoko Warsito agamané Islam
Banjur ing dalem agama Islam babagan pakaryan yaiku jejibahan pawongan urip saka tangi ésuk tumeka surupé srengéngé
Islam ora beneraké pawongan nganggur nunggu rejeki tiba saka langit
Makarya lan nggentiyung iku sewijiné jejibahan
Piyambaké uga nambahaké pawongan iku kudu syukur
Carané syukur uga akeh, bisa tambah taqwa marang Gusti Allah utawa bisa tetulung marang pawongan liyan
Kabèh sing ditekuni, bakalé ana unduh-unduhané.
( Lair ing Klatèn 24 Septèmber 1937, agama Islam) ya iku Guru Besar ing Universitas Negeri Maret (UNS) Surakarta
Sakliyané ngajar ing UNS, piyambaké uga isih aktif ing pirang-pirang organisasi kaya ta YAPERTIS, MUI lan P2A Kalurahan Kerten
Rabi kaliyan Ismiyati dianugrahi anak papat, yaiku: dr
Nugrohoaji Darmawan ( isih sinau babagan spesialis kulit ing UNHAS Ujung Pandang), Moch
Ardian Yuanita, SE lan Moch
Piyambaké manggon ing dalan Tamrin No
(0271) 716024 lan padatané bisa ditemoni ing UNS dalan Ir
Lulus SD 1951, SMP 1954, lan SMA 1957
Nggayuh S1 ing IKIP Negeri Yogyakarta 1965, nanging S2 lan S3 –é ing IKIP Jakarta