Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Liyané kerja ing sawatara bagèan, Soejadi Madinah uga aktif ing sawatara organisasi minangka (1) Bendahara Muhammadiyah Ranting Wirobrajan (1961-1972); (2) Ketua Pengurus POMG SD Negeri Tamansaei I,II,III (1968-1972); (3) Komisioner LVRI Kecamatan Wirobrajan (1968-1972); (4) Bendahara Markas Ranting LVRI Kecamatan Danurejan (1988-saiki); (5) Majelis Pertimbangan PAN Ranting Kelurahan Tegalpanggung (1999-saiki)
Yen katon saka taun lair, dhèwèkè dadi penulis bebarengan karo periodhe M
Tahar, Sudarmo K.D., Susilomurti, Satim Kadarjono, Esmiet, Poerwadhie Atmodihardjo, Widi Widayat, Any Asmara, Muryalelana, lan Suparto Brata
Dhèwèkè nulis "cerkak" ing majalah "Kunthi", "Waspada" (Jakarta), "Crita Cekak" (Surabaya), "Mekar Sari" lan "Djaka Lodhang" (Yogyakarta)
Penerbitan publikasi, kaya ta ""Kancaku sing Nyalawadi" (Waspada, 6 Juni 1958), "Serik" (Waspada, 4 September 1964), "Banten" ("Djaka Lodhang", 25 Februari 1978), "Pengalaman Tahun Ajaran Anyar" ("Mekar Sari", 15 Juni 1987),"Etty Putrane Ibu Hadi" ("Kunthi", 1967), lan "Solider"" ("Crita Cekak", Desember 1957)
Saliyané nulis "cerkak," dhèwèkè nulis cerbung
Ing cerbung dhèwèkè kerep nggunakake jeneng samaran: Sudimanah (ing J"uni Apa Juli"), S.M
Dinah (ing "Putu Gunung Adiluhung"), Triani Dewi R.M.S.M (ing "Sengit Ndulit Gething Nyandhing")
Nalika ing koleksi cerkak kanthi judul "Cendrawasih" dhèwèké nggunakake jeneng Sidji
Sawetara cerbung sing diterbitake, antara liya "Asmara Jibrat Ludira" (Sehat Asli, 1965); "Asu Edan Nggawa Kabegjan" (Muria, 1966); "Krodhane Asmara Wurung" (Sinta-Riskan, 1966); "Gudheg Ayu Digondhol Tuyul" (Dewi, 1970); "Wong Kang Nyalawadi" (Keng, 1966); "Sengit Ndulit Gething Nyandhing" (Sinta-Riskan, (1969); "Anthek Nekolim" (2 jilid) (Muria, 1966); lan "Gerombolan Gestok" (Muria, 1966)
Ing sawetoro wektu, dhèwèkè nulis sastra basa Indonesia, nanging ora produktif kaya tulisan Jawa.
Krishna Mihardja Krishna Mihardja (Sukrisna Krisna Mihardja) yaiku salah sijining pujangga Jawa kang lair ing Sidamulya, Sleman, 17 September 1957, saka pasangan Saeni Mihardja (Bapak, Polisi), lan Djuminten (Ibu)
Sukrisna Krisna Mihardja dhaup karo Siti Sudaryati ing September 1985
Saka dhaupé karo Siti Sudaryati, lair rong anak, ya iku Candra Satya lan Paramita Kumala
Pendhidhikan dhasaré ing Godean (1972), pendhidhikan madyané ing Kotamadya Yogyakarta (1975), lan gelar sarjana enomé saka IKIP (saiki Universitas Negeri Yogyakarta)
Sabanjuré lulus IKIP, dhèwèké makarya ing salah sijining SLTP ing Yogyakarta kawit taun 1979
Sanadyan nyekel mata pelajaran bidang ilmu pasthi, ora teges dhèwèké ora bisa ngewènèhi kawigaten déning bidang ilmu liyané kaya ta bidang ilmu sosial budaya (mliginé sastra) kang satenané wis "nggoda" dhèwèké kawit sinau ing pawiyatan luhur
Bakat kapendhemé diwiwiti nalika taun 1970-an
Angaku wis miwiti nulis sastra ing taun 1976 sabanjuré maca pirang-pirang cerkak lan guritan kang diamot ing medhia utawa kalawarta Basa Jawa
Kasenengané banjur diterusaké lan dadi kapinginan kanggo nulis sastra
Usahané ora sia-sia amarga tulisané diamot ing pirang-pirang kalawarta
Ing taun 1980-an, karyané Krishna diwiwiti ngebaki kaca pirang-pirang kalawarta Basa Jawa lan Basa Indonesia
Dhèwèké wis miwiti éntuk pangakon minangka dadi pujangga enom kang kreatif
Prosès Krishna Mihardja dadi pujangga luwih didayani déning falsafah urip Jawa; "Becik ketitik, ala ketara, aja nggege mangsa, lan ngono ya ngono nanging aja ngono"
Kanggo dadi pujangga Jawa kang apik dhéwé ing jamané, dhèwèké ora ewuh ngisi uteké karo werna-werna sumber wewacan, lan karya sastra kang ditulis déning Danarto, Putu Wijaya, Iwan Simatupang, lan pujangga-pujangga liyané
Werna-werna sumber wewacan nyebabaké ana unsur "absurditas" ing akèh-akèhé karyané
Sijining tulisan biasané bisa dirampungaké kathi cepet, sanadyan ana pirang-pirang karya kang rampung ing wektu sewulan
Malah ana pirang-pirang karyané kang ora rampung, lan ora diterusaké maneh, banjur nggawé karya liya
Kabeh karya kang ditulis umumé béda saka realitas kang ana ing Indonesia
Karyané cerkak (crita cekak) tahu dipertal dadi Basa Indonesia, antarané ""Sandhal Jinjit" (diamot ing "Kompas Minggu") lan "Ki Dhalang"" (diamot ing "Horison")
Kompas lan Horison iku, rong media kang dadi tolak ukur legitimasi sijining wong kanggo dadi penulis
Pamotan pertalan cerkak Krishna Mihardja ing loro media kasebut kanthi langsung njelasake kualitas karya Krishna Mihardja kang dadi kriteria kanggo diamot ing rong media kasebut
Kwalitas karyané uga kadeleng ing antologi cerkak kang judulé "Ratu" lan novel "Sindhen" kang dadi bahan kajian kanggo mahasiswa ing Universitas Leiden, Walanda
Karya-karyané ing Basa Jawa wis terbit ing pirang-pirang antologi tunggal, lan antologi bebarengan, ya iku "Palagan Kurusetra" (stensilan, 1984), "Antologi Geguritan dan Cerkak" (Taman Budaya Yogyakarta, 1991), "Rembulan Padhang ing Ngayogyakarta" (FKY, 1992), Cakra Manggilingan (FKY, 1993), "Niskala" (FPBS IKIP Yogyakarta, 1993), "Mutiara Sagenggem" (FPBS IKIP Yogyakarta, 1993), "Padhang Sumyar ing Adikarta" (RAM, 1993), Pangilon (FKY, 1994), Pesta Emas Sastra Jawa (Pustaka Pelajar, 1995),
Emas Sastra Jawa (Pustaka Pelajar, 1995), Pemilu (SSJY, 1997), Pisungsung (Pustaka Pelajar, 1997), lan "Rembuyung" (Balai Bahasa Yogyakarta, 1997).
Sartono Kusumaningrat Sartono Kusumaningrat (pangéja baku: Sartana Kusumaningrat, wiyosan ing Sléman, 12 Nopèmber 1964) inggih punika sastrawan Jawi kaliyan Indonésia, citrakarsa ("pelukis"), lan kartunis
Pawiyatan ingkang sampun dipuntindakaken inggih punika SD Karitas (lulus 1977), SMP Karitas (lulus 1981), SMA BOPKRI (lulus 1984), lajeng Fakultas Sastra UGM (lulus 1983)
Sanèsipun, Sartono ugi ndhèrèki kursus nonformal kados ta (1) "kepemimpinan OSIS" saking Kanwil Depdikbud DIY ing taun 1981, (2) gladhi panyerating sekénariyo cariyos télévisi saking Setasiun TVRI Yogyakarta ing taun 1986, (3) panyerating cariyos cekak saking Dirjen Kebudayaan sesarengan kaliyan Kundha Kabudayan DIY ing taun 1989, (4) pramuwisata saking Kanwil Departemen Tenaga Kerja DIY ing taun 1991, (5) wulangan basa Walanda saking Yayasan Karta
wulangan basa Walanda saking Yayasan Karta Pustaka Yogyakarta ing taun 2003
Sartono ugi nganggé nama Albert Sartono, A
Sartono, utawi Sartono Kusumaningrat
Kajawi nyerat, panjenenganipun ugi dados citrakarsa kartun.
Sakdani Sakdani utawa jeneng dawane N
Sakdani Darmopamudjo (lair ing Surakarta, 3 Maret 1939) yaiku sastrawan kang ngripta buku-buku ing Basa Jawa lan Basa Indonésia
Dhéwéké lair saking pasangan R
Sakirun Darmopamudjo lan Turiah
Sakdani tumbuh ing lingkungan budaya Jawa lan agamane Islam
Sakdani miwiti pawiyataning SR Harjodipuran 52, Surakarta, lulus ing taun 1952
Sakwisé lulus, Sakdani ndhaptar ing salah sijining Pawiyatan Guru, yaiku "Kursus Pengajar untuk Kursus Pengantar Kewajiban Belajar" (KPKPKB, sabanjure owah kanthi jeneng SGB)
Ananging, saklanjuté dhéwéké pindah dhateng SGB Sukoharjo, lan lulus ing taun 1957
Sakdani ngelanjutke sinau ing SMA C/SMU nganti lulus taun 1964, lan dilanjutke kuliah ing AAN kanthi enthuk gelar sarjana ing taun 1967
Karya ing pisanan diripta dening Sakdani awujud guritan, antaranipun ""Kidung Asih", "Agustus", Wengi Mangsa Panen"," lan "Ngadirah"
Guritan kang wis diamot ing antologi anatrane ""Cokekan" , "Sawitri", "Gotong Royong"," lan ""Kasatan"
Anadene karya Sakdani kang awujud Cerkak, antarane "Kanggo Bumi Kinasih" lan "Temanten ing Akerat Nganggo Pupus Cinde""
Kajaba iku kabèh, Sakdani uga nyerat novél antarane "Kanggo Bumi Kinasih" lan "Nyilemi Samodra Tresna".
Intojo ya iku juru gurit ingkang lair wonten Tulungagung, Jawa Timur tanggal 27 Juli 1912
Pawiyatan bakunipun wonten Majakerta ya iku HIS ("Holland Inlandsche School)." Lajeng nglampahaken wonten HIK ("Holland Inlandsche Kweek School") wonten kutha Blitar
Ananging tahun 1930, amargi kaanan kasarasan ngkang mboten saé, panjenenganipun pindhah wonten HIK Gunungsari, Lembang, Bandung
Wonten mriki padamelan juru gurit R
Intojo dipunwiwiti kanthi mbabar kalawarta "Pujangga Baru" (Juli 1993)
Amargi menika, wonten khazanah sastra Indonésia, dipunsebat tokoh Pujangga Enggal
Menawi nyerat gurit, R
Intojo ngginakaken asma sanès inggih menika "Rhamedin, Heldas, Hirahamra, Ibnoe Sjihab, Imam Sopardi," kaliyan "Indera Bangsawan." Ngantos sak menika ugi mboten saget dipunpitados asma aslinipun amargi wonten ing kathah sumber bènten-bènten
Wonten satunggaling sumber, R
Intojo menika nama aslinipun Rhamedin, ananging wonten sumber sanès dipunsebataken menawi R
Intojo menika nama asli
Sawetara nama-nama samaran menika dipunginakaken menawi nyerat gurit abasa Indonésia, ananging asma Intojo kedhah diginakaken wonten ing gurit-gurit Basa Jawi
Intojo nyerat gurit wiwit taun 1933 ngantos 1941, amargi taun 1942-1944 luwih-luwih lajeng Indonésia mardika taun 1945 sampun mboten wonten gurit-guritipun ingkang saged dipanggihi
Intojo mboten mandheg lumampah wonten ing donya sastra amargi tasih nyerat esai wonten ing warni-warni kalawarta
Salah setunggaling ésai ingkang misuwur inggih menika "Amir Hamzah lan Chairil Anwar"
Ésai menika dipunbabar wonten kalawarta Indonesia, No
10 Taun II, Juni 1951
Ésai menika ringkesan saking gurit (sajak) Amir Hamzah kaliayn Chairil Anwar
Ésai ingkang liyan inggih menika "Pantun" dipunbabar wonten kalawarta Indonesia, No
4 lan 7, taun III, 1952
Intojo ingkang dipunbabar wonten kalawarta Nasional Desember 1952 ngaturaken babagan wujud ugi corak gurit-guritipun Muhamad Yamin wonteng "Jong Sumatra" kaliyan trèn gurit énggal Indonésia
Intojo ingkang dipunserat ngagem basa Jawi ugi basa Indonésia saged dipunringkes inggih menika gurit abasa Indonésia wonten 17 "Cend'ra durja" ("Semangat Pemuda", Mei 1932; lajeng diamot "Pujangga Baru", No.2, Taun V, Agustus 1937); "Zaman yang Mulia"" ("Semangat Pemuda, 15 Agustus 1932; lajeng diamot "Pujangga Baru", No.
6, taun V, Dhésèmber 1937;"Pulau Bali" ("Pujangga Baru", No.1, Taun I, Mèi-Juli 1933); "Ibu ..." (Pujangga Baru, No.1, Taun
Intojo ugi kalebet wonten kathah kagiyatan dhiskusi babagan masalah sosial-budaya umumipun
Wanci tanggal 26-27 April 1952, R
Intojo ndhèrèk kagiyatan simposium ingkang kalenggahan ing Jakarta déning para seniman Gelanggang ingkang makarya kalih "Lekra, Liga Komponis", "PEN-Club Indonesia"
S Hadiwidjana ya iku pengarang lan filolog kang duwé jeneng cilike Soewanda
Lair neng Sragen tanggal 9 Oktober 1895
Jeneng cilike sing sakbanjuré disingkat "S" lan ditulis nang ngarepé jeneng wong tuwané, Hadiwidjana
Anak nomer 3 (telu) seka 6 (enem) saksadulur
Jeneng wong tuwané R.M
Soewanda digedhèkké ing saktengahing budaya Jawa lan ngenut agama Kristen Roma Katholik
Dhèwèké dhaup 2 Fèbruari 1922 kanthi sèmah R.A
Agnes Soekartini putri Sasranegara, Muntilan (jeneng tuwa diwiwiti sakbubaré iki).
Khoirul Soleh Khoirul Soleh (1968) inggih menika salah sawijining sastrawan ingkang miyos ing Boyolali, 22 Juli 1968
Ingkang rama asmanipun Harno Budianto suwargi lan ingkang ibu asmanipun Sumarti
Khoirul Soleh miwiti pawiyatanipun wonten SD N 1 Donohudan, Ngemplak, Boyolali
Tumunten panjenenganipun nglajengaken pawiyatanipun wonten SLTP N 2 Colomadu, Karanganyar lan wonten ing SMA N 4 Surakarta
Pawiyatan ingkang pungkasan inggih menika wonten Jurusan Sastra Daerah S1 Fakultas Sastra UNS dumugi warsa 1993
Awit kalebet dados mahasiswa Jurusan Sastra Daerah menika panjenenganipun miwiti kalangenanipun nyerat karya sastra dugi samangke
Panjenenganipun kagungan garwa kanthi asma Tini K
ingkang peputra cacahipun kalih, asmanipun Lintang Wistu Malindi lan Bintang Alit Nugara
Samenika panjenenganipun mapan wonten Brogo RT 02/IV, Donohudan, Ngemplak, Boyolali, 57375
Minangka sastrawan, Khoirul Soleh angripta karya sastra kados ta geguritan, cerkak, roman sejarah, lan artikel ingkang gunggungipun dumugi 500-an
Karya sastra ingkang dipun kasilaken sampun kababar wonten kala warti lan majalah tuladhanipun Panakawan, Jawa Anyar, Solo Pos, Pos Kita (Solo), Simponi, Swadesi (Jakarta), Surabaya Post, Karya Darma, Panjebar Semangat, Jaya Baya (Surabaya), Mitra Bandung (Bandung), Minggu Pagi, Pagagan, Kedaulatan Rakyat (Yogyakarta), Suara Merdeka, Wawasan, Pustaka Candra, Krida Wiyata, Bahari, lan Desa Kita (Semarang)
Karyanipun ingkang arupi cerkak antawisipun kanthi irah-irahan "Penari", "Plinthi", "Kentrung", "Sumilire Angin Esuk", "Kasetyan", "Abote Sesanggan", lan sapanunggalanipun
Dene ingkang arupi roman sejarah, irah-irahanipun "Geger Sukowati, Jaka Kandhung, Suling Ajaib, Klebu Wuwu", lan sapiturutipun
Wonten ugi cariyos pewayangan ingkang dipunripta kados ta Lelananging Jagad, Silir Solo, lan sanesipun.
Muryalelana Muryalelana (Salatiga, 31 Desember 1930 - 4 Juni 2002) menika salah satunggaling sastrawan ingkang "serba bisa"
Kabandhing kaliyan rencang-rencang sastrawan satunggal angkatanipun, kados Esmiet, Tamsir A.S., Susilomurti, Sudharma K.D., St
Iesmaniasita, lan sapiturutipun, wonten ing khazanah basa lan sastra Jawi modheren, Muryalelana radi benten
Umumipun sastrawan sanesipun namung ndamel karya ing satunggal utawi kalih genre, ananging Muryalelana nyerat sakperangan genre
Saksanese nyerat puisi, cerkak, lan kritik sastra Jawi, piyambakipun ugi nyerat bab ingkang gegayuhan kaliyan basa, karawitan, paramasastra, ukum, lan sakpanunggalane
Pagesangan, Pendhidhikan lan Pendamelan
Muryalelana angsal pandhidhikan dhasar nalika jaman Walanda wonten ing "Vervolkschool"
Saksampunipun lulus saking "Vervolkschool", piyambakipun mlebet wonten ing SGB ("Sekolah Guru Bantu") ananging mboten nerasaken ing drajad kang langkung inggil amargi ndherek perang kamardhikan
Nalika yuswa 17 taun, Muryalelana enem dipun cepeng dening Walanda lan dikunjara
Wiwitan dikunjara ing kamp Salatiga, banjur dipindhah ing Mlaten (Semarang), lan pungkasanipun dipindhah ing Nusakambangan
Saksampunipun rundingan ing Konferensi Meja Bundar kaleksanan ing taun 1950 piyambakipun dibebasaken
Saksampunipun dibebasaken, nerasaken sekolah ingkang langsung inggil ing SGA ("Sekolah Guru Atas") Negeri Semarang, tamat taun 1955
Tamat saking SGA, Muryalelana nyambut damel dados guru SRL utawi SGB Negeri kagem lare putri ing Pecangaan, Jepara
Mboten dangu ngajar, piyambakipun nerasaken kuliah wonten ing PGSLP (Pendidikan Guru Sekolah Lanjutan Pertama) Surakarta, mendhet Jurusan Bahasa dan Sastra Jawa, program kalih taun lan lulus taun 1960
Tamat saking PGSLP, Muryalelana dados guru basa Jawi ing SMP Negeri Ungaran ugi dados guru ing SMEP ("Sekolah Menengah Ekonomi Pertama") Negeri Ungaran
Wiwit taun 1968 dumugi 1975 kadapuk dados Kepala SMEP Negeri Ungaran
Nalika njabat guru lan Kepala SMEP, piyambakipun nerasake kuliah wonten ing USW ("Universitas Satya Wacana") Salatiga, mendhet jurusan PU ("Pendidikan Umum"), lulus taun 1975
Saksampunipun lulus saking USW, piyambakipun ugi dados guru ing SMEA ("Sekolah Menengah Ekonomi Atas") Negeri Semarang
Pungkasanipun, Muryalelala njabat Kepala Sekolah SMP Negeri 24 Semarang
Saksanese ngajar lan njabat Kepala Sekolah, Muryalelana ugi nate dados Pimpinan Proyek Pembinaan Bahasa dan Sastra Daerah Jawa Tengah, mrakarsani panerbitan majalah basa Jawi Pustaka Candra wiwit Januari 1981 ing Semarang, lan dados anggota Sanggar Seniman kapimpin dening Sahid Langlang, jumeneng ing Mediun taun 1955.
Roeswardijatmo Roeswardijatmo Hardjosoekarto yaiku salah sijining tokoh sastra Jawa
Panjenengane lair ing kutha Surakarta, 29 Maret 1948 lan dedalem ing Munggung I/5, Gilingan Surakarta
Panjenengane miwiti pasinaonan ing SD Kristen Nusukan Surakarta lulus tahun 1961, nglajengake ing SMP Negeri 3 Surakarta lulus tahun 1964, lan ngrampungake pasinaonan saka SMU Negeri 4 Surakarta tahun 1967
Bareng lulus SMU, Roeswardijatmo mbacutake kuliah ing PGSLP Surakarta, lulus tahun 1968
Sauwise ngrampungake kuliah, Roeswardijatmo katampa ngajar dadi guru ing SKP Wonogiri
Kajaba ngajar, Roeswardijatmo mbacutake kuliah ing IKIP Surakarta, lulus tahun 1980
Banjur, panjenengane kaangkat pinangka guru tetap ing SLTP Negeri 3 Wonogiri
Ana ing kiprah bab kasusastran, Roeswardijatmo wiwit dadi pemimpin redaksi majalah Dinamik kang diterbitake Forum Peminat Sastra Wonogiri ing tahun 1971
Ing tahun 1972, panjenengane bebarengan karo Arswendo Atmowiloto, Wok Siswaka, lan Ardiyan Syamsudin gawe pameran crita cekak lan puisi dinding Sasana Mulya, Baluwarti, Surakarta
Kajaba saka kuwi, Roeswardijatmo dipercaya dadi pengasuh tetap ing ruang sastra radio Siatan Pemerintah Daerah Tingkat II Wonogiri (1972 - 1985)
Ing tahun 1976, panjenengane melu pameran gabungan sastra lan seni rupa ing Wonogiri
Ing tahun 1983, Roeswardijatmo dipasrahi jabatan Ketua II Forum Komunikasi Perkumpulan Seni Wonogiri lan sekretaris Organisasi Pengarang Sastra Jawa (OPSJ) Komisariat Jawa Tengah (1982 - 1990-an)
Roeswardijatmo akeh gawe gegurian kang kajumbuhake karo uriping manungsa ing ngarsane Gusti Allah
Miturut Roeswardijatmo, gawe geguritan kuwi kaya déné wuda ngadhep kaca benggala
Penyair kuwi kudu bares lan ora digawé-gawe
Kejaba geguritan, Roeswardijatmo uga kerep ngripta crita cekak
Wis akeh crita cekak kang kaanggit dening panjenengane kang terbit ana ing media-media cetak, kaya ta : - "Kapundhut Bali" (Panjebar Semangat tahun 1974) - "Tlatah Cengkar" (Panjebar Semangat tahun 1974) - "Balen" (Panjebar Semangat 1974) lan sapiturute
Puisi-puisi kang kaanggit dening Roeswardijatmo, ing antarane : - "Hyang Kang tanpa Ana" - "Wuru, ing Aku lan Kowe" - "Obsesi" - "Sabar" - "Ngawut" lan sapiturute.
Ardini Pangastuti Ardini Pangastuti ya iku sawijining pangripta babagan basa jawa utawa sastrawan basa jawa
Ardini Pangastuti nduwé jeneng komplit yaiku Suciati Ardini Pangastuti
Dhéwéké lair ing Kacangan, Tulungagung, Jawa Wétan tanggal 16 Nopember 1960
Saiki dhéwéké urip ing Carikan, Taman Martani, Kalasan, Ngayogyakarta
Dhéwéké nduwé garwa yaiku Banuarli Ambardi, ahli ilustrator lan pelukis saka Ngayogyakarta
Péndidikan formal Ardini yaiku SD (lulus 1973) ing Kacangan, SMP (lulus 1976) ing Ngunut, lan SMEA (lulus 1979) ing Tulungagung, Jawa Wétan
Dhéwéké wiwiti nulis sastra jawa pas ijék sekolah ing SMP, dhéwéké nulis cerkak "Diary Biru" kang lumebu ing majalah "Jaya Baya"
Wiwit taun 1995, dhéwéké dadi pangripta sastra jawa nganti tekan saiki
Ardini nulis pirang_pirang werna sastra, wiwit cerkak, guritan, lan nganti cerbung
Cerbung sing dhéwéké gawé kaping sepisan yaiku "Iséh Ana Dina Esuk" kang lumebu ing majalah "Djaka Lodang" (1988)
Dhéwéké seneng nganggo jeneng samaran yaiku Eva Rahmawati
Ing taun 1986 dhéwéké coba-coba ngirim cerkak menyang Jaya Baya lan akhiré bisa lumebu, dhéwéké akhiré coba-coba manèh
Bebarengan wektu kuwi, sanggar Triwida ing Tulungagung nganakaké saraséhan sing ngundang kabéh sastrawan se-Jawa
Ardini nekani saraséhan kuwi mau saéngga bisa ketemu karo sastrawan-sastrawan kang wus kondang jaman kuwi kaya ta Suparto Brata lan sak pituruté
Sakwusé saraséhan rampung, Tiwiek S.A lan Tamsir A.S ngajak dhéwéké mèlu dadi anggota ing sanggaré
Kesempatan kuwi mau ora di tolak dening Ardini
Dhéwéké malah tambah semangat nulis sastra sakwusé dhéwéké mèlu sanggar
Ing taun 1989, Ardini pindah menyang Ngayogyakarta lan mèlu nggabung marang Suparto Brata, Tamsir A.S., dan J.F.X.Hoery ngripta majalah "Praba" nganggo bentuk sing anyar
Bebarengan wektu kuwi mau, majalah "Jaka Lodang" sing kantore ana ing Ngayogyakarta, njaluk Ardini nyengkuyung majalah kuwi
Ardini kapeksa "wira-wiri" Semarang-Jogja amarga dhéwéké bebarengan wektu kuwi melu garwane pindah menyang Semarang
Karya-karyane Ardini sing wus di terbitake yaiku, ""Iseh Ana Dina Esuk'"' (cerbung, Djaka Lodang, 1988), ""Langit Perak Ing Ndhuwur Nusa Dua"" (cerbung , Djaka Lodang, 1990), ""Bumerang"" (novel, Bina Ilmu,1991), ""Anggaraini"" (cerbung,"Mekar Sari", 1990), ""Nalika Prau Gonjing"" (novel, Sinar Wijaya, 1993), ""Garising Papesthen"" (cerbung, "Mekar Sari", 1997), "Lintang" (novel, Adhigama, 1997), lan ""Kidung Jaman"" (antologi "guritan", Adhigama, 1999).
Sugeng Wiyadi Sugeng Wiyadi, lair ing Wonogiri, 8 Dhésèmber 1964, ya iku panulis basa Jawa
Kajaba nulis, piyambaké uga dhosèn ing Universitas Negeri Surabaya (UNESA) jurusan Pawiyatan Basa Daerah Fakultas Bahasa lan Seni wiwit taun 1994
Piyambaké miwiti nulis cerkak, geguritan, carita anak, alaming lelembut, lan carita wayang
Tulisan kaping pisan kang lumebu ing Parikesit (1981) diwènèhi "honor" Rp
Saiki bayarané kanggo siji cerkak ya iku Rp50.000,00
Contoné carita kang piyambaké tulis ya iku Kejiret (cerkak, Parikesit, 1980), Wesel Budheg (cerkak, Kartika, 1985), Sasuwir Ati (cerkak, Panjebar Semangat, 1989), Nawangsari (roman sejarah, Jaya Baya, 1998), lan Geger Trijamaya (carita wayang, Jaya Baya, 1999)
Karya liyané uga dibabaraké bareng panulis liyané, yaiku "Aku lan Sliramu" ing buku Drona Gugat (Bukan Panitia Parade Seni W.R
Supratman, 1995); Sawise Udan, Kacang Lanjaran, lan Terong Kopek, ing Layang Seka Bendul: Kumpulan Guritan (PPSJS, 2001); Kirim Salam Menyang Surabaya, Stambul Saka Puthuk, Sawesjining Desa ing Gunung Gamping ing buku Tes
Ing karya-karyané, Sugeng Wiyadi kerep nganggo jeneng sesinglon kaya: Kelik SW, Dipo Pangestu, KRT Sarwito, Peni Kusumawati, lan Niken Haksaningrum.
Padmasoesastra Ki Padmasoesastra iku pujangga, nimpuna ing basa lan budaya Jawa, saha juru warta, kang karan salah siji wong wigati ing sastra Jawa
Padmasoesastra lair ing Kampung Sratèn, Surakarta, Jum'at Pon tanggal 21 Mulud taun Alip 1771 (21 April 1843)
Asma wiyosané iku Suwardi
Bapaké asma Ngabèhi Bangsajuda
Saka urutan leluhure, Ki Padmasusatra kalebu turune Panembahan Senapati, yaiku Panembahan Senapati puputra Nyai Tumenggung Mayang, terus Kyai Tumenggung Wiraguna, Kyai Onggayuda, Kenthol Bangsatruna; Kyai Bangsayuda panglawe dhusun Ngaran, Kyai Ngabèi Bangsayuda, lajeng Ngabèi Sindupradja panèwu gedhong kiwa, Ngabèi Kartadirana, salin nama Ngabèi Bangsajuda inggih punika ingkang nurunaken Ki Padmasusastra
Kawit cilik Suwardi wis kacetha minangka anak kang lantip, mula kawit yuswa 9 taun dadi bocah magang ing Kasunanan Surakarta, kang uga minangka papan pakaryané bapaké
Nalika umuré 6 taun Padmasoesastra wis pinter nulis lan maca Jawa lan Latin kaya déné wong diwasa
Nalika umuré 18 panjenengané didadèkaké mantri sadana
Padmasoesastra didhaupaké karo Nyai Boging lan patutan lanang loro, Radèn Tumenggung Mangoendipoera lan R
Sanajan nalika iku wayuh lumrah ing Jawa, Suwardi malah nulak krama manèh
Sawisé didadèkaké mantri sadana kariré tansaya mundhak nganti didadèkaké panewu jaksa sepuh kanthi sesebutan Mas Ngabèhi Kartipradata
Mangkonoa, nalika umur 42 panjenengané dilèrènaké saka punggawa kraton amarga kasangkut ing kasus utang-piutang karo rèntenir Cina
Sawisé kadadéan iku Padmasoesastra wis ora ana gegayutané manèh karo kraton lan nganggep dhiri minangka wong mardika
Buku-buku tulisane sawise lereh saka abdi dalem iki ditulis katrangan "d"ening Ki Padmasusastra, Wong mardika kang amarsudi kasusastran Jawa Ing Surakarta"." Ing taun 1883 panjenengané ditari Van der Pant dadi carik ing Gymnasium Koning Willem III ing Jakarta lan panjenengané nrima
Ing taun 1890-1891 panjenengané tindak menyang Walanda diundang déning De Nooy, banjur kondur ing Surakarta nanging banjur tindak manèh menyang Betawi
Ing taun 1899 nalika Kangjêng Radèn Adipati Sasradiningrat IV yasa Radya Pustaka Padmasusastra kaangkat dadi abdi dalem maneh pangkat mantri kanthi sesebutan Ngabei Wirapustaka
Ing taun 1920 diundhakaké dadi panemu garap ing Kantor Pamor Praja lan diwènèhi sesebutan Ngabei Prajapustaka
Patang taun banjur panjenengané pensiun
Padmasoesastra séda ing Sênèn Wage tanggal 17 Rêjêb taun Be 1856 utawa tanggal 1 Pèbruari 1926 yuswa 85 taun jawa
Sadurung séda panjenengané nyuwun disarékaké ana ing jejeré bojoné ing pasaréan Kebonlayu
Nalika nyambut gawé bareng Van der Pant, Padmasoesastra ngowahi lan ndandani karya gancaran "Bok Randha Gunawacana" karyané Surjawidjaja lan maringi sesirah anyar "Serat Durcara Arja" kang kababar ing taun 1886
Ing nagara Walanda panjenengané nulis "Serat Urapsari" kang ngemu tuladha wawan guneman, guneman padinan, dalah katerangan babagan unggah-ungguh basa Jawa, uga ngroncé pratélan tetembungan basa Jawa
Nalika ing Radya Pustaka panjenengané mbesut ariwarta "Sasadara" lan "Candrakanta" lan mbabar "Waradarma"
Padmasoesastra tau nyerat akèh karya sastra kang isiné manéka werna