Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Wiwit 2010, Jost Gippert inggih punika pamimpin pérangan "Digital Humanities Hessen" ing rangka proyek "Landes-Offensive zur Entwicklung Wissenschaftlich-ökonomischer Exzellenz" (LOEWE) saking praja Hessen minangka proyek saékapraya antawis Universitas Goethe Frankfurt, Universitas Teknologi Darmstadt lan Freies Deutsches Hochstift (Museum Goethe ing Frankfurt)
Analisis naskah kuna kanthi elektronika
Wiwit taun 1990an, Jost Gippert sampun kasengsem dumugi naskah Wétan Tengah ing rangka sawatara proyek ingkang ngerah kanggé mlebetaken utawi ngèdit data naskah kina lan naskah palimpsest wonten ing komputer, upamané naskah palimpsest basa Aghwan ()
Ing rangka tumindak mau, piyambakipun dados dhayoh ing golongan peneliti "Kabudayan Naskah" ing Universitas Hamburg taun 2009
Taun 2013, piyambakipun wangsul dhateng Hamburg malih minangka Panrima Kasarjanan Petra Kappert kanggé matungi ing pangembangan "Encyclopedia of Manuscript Cultures of Asia and Africa" (Ensiklopédi Kabudayan Naskah Asia lan Afrika) sarta buku "Comparative Oriental Manuscript Studies" (Panalitèn Naskah Oriental Komparatif).
Watu gilang Baturetna Watu gilang Baturetna, watu gilang Banguntapan, utawa mung watu gilang iku monolit ukir wujud pasagi sing ditemu ing Désa Baturetna ing Banguntapan, Kabupatèn Bantul
Kaya ta watu gilang racaké, watu gilang Baturetna ing kala kawuri diwatara minangka papan lèrèné wong-wong sing liwat laladan kono
Watu gilang Baturetna papané ana ing Dhusun Gilang, Désa Baturetna, Kacamatan Banguntapan, Kabupatèn Bantul, Daerah Istimewa Yogyakarta
Monolit iki dunungé ana ing lebaking Kabupatèn Bantul, 81 m ing ndhuwur lumahing sagara
Watu gilang iki manggon udakara 100 m sawétané Kali Mruwé
Wujud pasagi, monolit iki dhuwuré 1 m, dawané 2,4 m, lan ambané 2,3 m
Ukir-ukiran kapacak ana ing saben iringané
Ana ukiran (1) iwak lan makara, (2) gajah lan jaran mawa suwiwi, (3) singa mawa suwiwi lan banyak, (4) wedhus lan sapi, sarta ukiran rerenggan kembang
Lumahé monolit iki rata lan ing satengahé ana clowok sing jeroné 15 cm mawa dhiamèter 18 cm
Watu sing dadi bakalé monolit iki ya iku watu putih
Durung kaweruhan kala apa watu gilang iki diyasa
Watu iki diwati lan kacathet ing Balai Pelestarian Cagar Budaya Yogyakarta minangka barang warisan budaya sing bisa dilih
Monolit Monolit ya iku rupa géologis wujud watu utawa karang tunggal tur magrong, kaya ta gunung, utawa karang saprongkal minangka monumèn utawa yeyasan
Érosi racaké mbiyak wewujudan géologis, sing asring dumadi saka watu beku utawa métamorfik sing kukuh tur atos
Ing pasinaon arsitèktur, tembung iki tumpang tindhih panganggoné karo tembung mégalit, sing adaté dianggo ing pasinaon prasajarah
Tembung iki kanggo tumrap kontèks arsitèktur rock-cut sing diyasa saka watu kukuh, kaya ta ing gréja monolit, utawa saka watu gedhé, kaya ta obélisk, reca, tugu monolit, lan arsitrap, sing adaté digawa saka pamelikan
Tembung iki uga ateges gorèh glasial sing malih lumantar kakuwatan alam
Tembung iki asal saka tembung Latin "monolithus", sing asal saka tembung Yunani Kuna μονόλιθος ("monolithos")
Tembung Yunani Kuna iki gabungan saka tembung μόνος ("siji" utawa "tunggal") lan λίθος ("watu").
Aksara Khmer Aksara Khmer (cara Khmer: អក្សរខ្មែរ; [ʔaʔsɑː kʰmaːe]) yaiku aksara abugida minangka sarana nulis basa Khmer (basa resmi ing nagara Kamboja)
Aksara iki uga kanggo nulis basa Pali ing pangibadahan agama Buda ing nagara Kamboja lan Thailand
Aksara Khmer turun saka aksara Pallawa, owah-owahaning aksara Grantha sing turun saka aksara Brahmi, sing rikala abad kaping 5 lan 6 M sumrambah ana ing Indhia bang kidul lan Asiah Kidul-Wétan
Prasasti tuwa dhéwé ing aksara Khmer ditemu ing Dhistrik Angkor Boréi, Provinsi Takéo ana sakidulé Phnom Penh, kanthi sengkala taun 611
Aksara Khmer modhèren utawa anyar ana bédané saka aksara-aksara sadurungé kaya sing tinulis ing prasasti sing mapan ing tilasé Angkor
Aksara Thai lan Lao uga kalebu ing turunané aksara Khmer Kuna
Aksara Khmer ditulis saka kiwa manengen
Tetembungan sajeroning ukara adat sabené ditulis sastra lampah antarané tembung siji lan liyané
Wyanjana tumpuk ing sajeroning tembung "ditumpuk", kanthi wyanjana kapindho lan sabanjuré ditulis sarana ngowahi rupa hurupé
Biyèn aksara iki cacahé 35 hurup wyanjana, nanging aksara Khmer modhèren mung nganggo 33 hurup
Saben-saben hurup makili uni wyanjana lan uni swara gawan – kang uniné "â" utawa "ô"
Ana sawenèh hurup swara, nanging uni swara luwih umum ditulis sarana sandhangan ing sandhuwuré, sangisoré, utawa sakiwatengené wyanjana.
Cak Diqin Muhammad Sodiqin (jeneng lair: Sujarno) utawa kang kondhang kanthi parapan Cak Diqin kuwi sawijiné penyanyi lan pangripta tembang campursari
Minangka penyanyi, dhèwèke wis ngasilaké ora kurang saka 45 album campursari kanthi tembang-tembang kang kawentar ing antarané "Cinta Tak Terpisahkan", "Sida Randha", "Susu Boyolali", lan liya-liyané
Minangka pangripta, Cak Dikin wis ngasilaké punjul 100 tembang campursari.
Cak Diqin miwiti lelabuhan ing babagan campursari wiwit taun 1990-an lan nampa pakurmatan "Anugerah Musik Indonesia" (AMI) taun 2006
Dhèwèke uga dadi ketua Campursari Center Indonesia (CCI) lan rikala taun 2007 bebarengan karo CCI nampa pakurmatan rekor pagelaran campursari paling suwé saka Museum Rekor Indonesia (MURI)
Cak Diqin dilairaké ana ing Srana, Banyuwangi, Jawa Timur taun 1964 saka kulawarga wong tani
Rikala taun 1985, dhèwèke pindhah menyang Jayapura
Ing taun 1986 Cak Diqin nyambut gawé dadi pegawé ing papréntahan minangka panilik kabudayan ing Kacamatan Sentani
Rikala taun 1993, Cak Diqin ditugasaaké sinau ana ing Institut Kagunan Indonesia (ISI) Surakarta
Wiwit iku, Cak Diqin asring olèh pagaweỳan ing babagan kabudayan lan pentas, kaya ta dadi pranatacara
Ing taun 1994, Cak Diqin lumebu paguyuban Campur Sari Gunungkidul kang dipandhégani Manthous
Ing kono Cak Diqin dipercaya dadi "manajer kagunan".Nalika tugas pasinaon wis rampung, Cak Diqin mutusaké ora bali marang Jayapura lan ing taun 2002 mutusaké lérén saka pegawéyané ing papréntahan
Cak Diqin rabi kaping papat
Sing sapisan, karo Kolifah nganti pégatan nalika Cak Diqin nglakoni tugas pasinaon
Sabanjure Cak Diqin rabi karo Yanuk kang diwayuh (poligami) karo Wiwit Pujakesuma
Ing taun 2013, Cak Diqin rabi karo Nyimut Sri Lestari sawisé pegatan karo Yanuk lan Wiwit
Saka anggoné omah-omah sadurungé, Cak Diqin duwé anak papat
Tembang-tembang-tembange Cak Diqin kang lumebu ana ing album "Koleksi Terbaik Cak Diqin" ya kuwi: Cathetan
Profil Cak Diqin ing situs KapanLagi.com .
Watu putih Watu putih utawa tuf (saka basa Itali "tufo") ya iku jinis watu sing kawujud saka awu gunung geni kasil panjeblug ing gunung geni
Mentas njeblug lan meneb, awu banjur madhet dadi watu kukuh sarana lelakon sing ingaran konsolidhasi utawa pangukuhan
Watu iki kala-kala karan tufa, mligi nalika minangka abahan ing yeyasan, masiya "tufa" uga jeneng watu séjé
Gunung watu sing ngandhut watu putih punjul 50% ingaran bangsa watu putih utawa tufaséus
Watu putih iku watu sing rada alus, mula dianggo tumrap yeyasan kawit jaman kuna
Lantaran watu iki lumrah ing Itali, wong Romawi nganggo watu iki tumrap yeyasan
Akèh-akèhé reca moai ing Pulo Paskah uga diyasa saka watu iki déning wong Rapa Nui
Watu putih bisa kagolong watu beku utawa watu sèdhimèn
Watu iki adaté disinau ing laladan pétrologi watu beku, sanadyan asring diwedhar sarana tembung-tembung ing laladan sédhimèntologi.
Situs Mantup -7.815658|110.4176415 Situs Mantup utawa Candhi Mantup iku situs arkéologi wujud pacandhèn ing Désa Baturetna ing Kabupatèn Bantul
Situs iki ingaran Situs Mantup awit pernahé ana ing Dhusun Mantup
Situs Mantup kapernah ing Dhusun Mantup, Désa Baturetna, Kacamatan Banguntapan, Kabupatèn Bantul, ing Daerah Istimewa Yogyakarta
Pernahé ana ing lebak ("dataran rendah") Kabupatèn Bantul, 81 m ing ndhuwur lumahing sagara
Situs iki ngadeg 450 m sawétané Kali Semarangan lan 400 m sakuloné Kali Mruwé
Situs-situs liyané kapernah udakara 1 km saka situs iki, kaya ta: Situs Tegalsari, Sampangan, Klodangan (lor-wétan), lan Situs Watu Gilang (kidul)
Papan Situs Mantup 0,5 km saloré Dalan Yogyakarta-Wanasari
Situs iki ditemu ing wulan Juli 1991 nalika pangedhuking lemah pasawahan murih bisané kena ilèn-ilèn
Rikala samana, lumahé pasawahan kono luwih dhuwur tinimbang kalèn ilèn-ilèné
Saka pangedhuk mau kalingkab yèn ana sawatara yasan kang kapendhem 1,4 m ing njero lemah; yasan kidul minangka yasan pisanan kang ditemu
Saka lapisaning lemah, juru stratigrafi njlèntrèhaké yèn ana lapisan awu gunung geni ing situs mau, kang mratandhani bokmanawa situs iki tau kena wlahar Gunung Merapi ing kala kapungkur
Ing situs iki, ana telung yasan kang ditemu lan kabèh madhep ngulon
Telung yasan mau ukurané cilik lan jèjèr saka lor mangidul
Yasan lor gedhéné 1,25 m2, yasan tengah gedhéné 1,20 m2, déné yasan kidul gedhéné 1,25 m2
Saka kabèh yasan mau, mung pérangan landhesané waé kang katilas, déné pérangan awakan lan payoné wis ilang
Watu-watuning yeyasan telu iki adhapur polosan lan wutuhé bokmanawa tanpa ukiran
Saka kéblaté lan bahané, telung yasan iki ora saèmper
Iringé yasan saka kutub lor béda saben yasané: yasan lor 270°, yasan tengah 275°, déné yasan kidul 279°
Yasan lor digawé saka bata mawa lawangan kang tanpa landhesan, utawa saka awakan langsung notog ing lemah
Yasan tengah digawé saka watu putih, mawa lawangan kang mawa landhesan, kaya lumrahé candhi nanging tanpa undhakan
Yasan kidul uga digawé saka watu putih
Yasan kidul iki mung kari landhesan lan sikilan
Reca Kalyanasundaramurti gedhéné 70 cm x 35 cm x 20 cm saka watu andhésit tinemu ing yasan tengah
Reca iki adhapur wong lanang lan wadon jèjèr gandhèngan tangan, kanthi tangan-tangan kang ora gandhèngan padha nyekel barang wujud endhog
Tetemon iki ora kaya adaté awit lumrahé Siwah lan Parwati ora jèjèr
Diwatara, gambar iki nglambangaké dhaupé Siwah lan Parwati
Lumantar tetemon iki, Candhi Mantup diwatara minangka papan panyuwunan pangèstu mungguh dhaupé wong-wong Jawa Kuna supaya sesomahané padha lestari mèmper Siwah lan Parwati
Tetemon reca sarta sumuran ing Situs Mantup iki mratandhani yasan iki minangka yasan Hindhu, mligi minangka pamujan Siwah.
Reca iki disinggahaké ing Balai Pelestarian Cagar Budaya Yogyakarta
Pamugaran Candhi Barabudur Pamugaran Candhi Barabudur ya iku kemémpengan becikan utawa upadi kang gawé kanggo marekne kondisi Candhi Barabudhur padha karo falsafah wiwitan dibangun candhi agung umat Hindhu iki, utawa karo pangarah kanggo pangarah tertentu
kemempengan pemugaran nyat lumrah dilakoke ana ing mayoritas candhi kang ana ing Nusantara
kemempengan pemugaran iki dilakoke guna ngukuhi kaslen, kelestaren, aman, mawa kejagane watu-watu kang nyusun lan ngerangkai dadine kebentuk tangen candhi
padha halne karo Candhi Barabudhur, kemempengan pemugaran iki dadi kemempengan taunan kang kalebu jero upaya panglestaren lan panjagan Candhi Barabudhur
Karena manggon tepat ing laladan lindhu lan wis ping pira-pira ngalami getaran seismik, tangen Candhi Barabudhur iki rawan pisan kena lindhu
dadi contho fenomena lindhu ing Bantul taun 2004 ingkang wis suwé kang nggawe candhi iki kudu direnovasi
kajaba iku, Candhi Borobudur manggon ing waratan cendhek Kedu Jawa tengah kang duwé iklim nganti 20 derajat celcius
lan kanggo mangsa udan, curah udan ing laladan Candhi Barabudhur iki bisa nganti 200 milimeter jero wayah 24 jam
dadine Candhi Barabudhur bener-bener ngalami tantangan cuaca kang njaba blinuwih
lan pemugaran iki dilakoke guna njaga lapisan watu ora terkikis utawa dilapisi lumut amarga kaanan lembab
dadine nyat ana sistem lan konsèp dhéwé saka pemugaran kang terjadwal iki
Sajarah Pamugaran Candhi Barabudhur
Sanajan Candhi Barabudhur iku dadi panggon ngibadah kanggo tiyang Hindhu, miwiti tabuh tengah abad menyang-10, ket puser pamarintahana lan kabudayan maringi owah kanggo panggon saka Jawa Tengah menyang Jawa wétan, Candhi Barabudhur kaya ilang lan dikelalenke
ket wektu iku nganti pirang-pirang abad-abad kapungkur Candhi Barabudhur kang dadi lintang cemerlang dadi dikelalenke
Candhi Barabudhur Pemugaran saka Thomas Stamford Raffles
Pemugaran pisan ana ing taun 1814 dilakoke saka Sir Thomas Stamford Raffles kang nglakoke pangresikan Candhi Barabudhur kang wektu iku wis ngowah dilingkupi alas belantara lan semak belukar
ning upaya pangresikan iki durunga sampurna kabehe, amarga anané kekuwatiran dinding kang ambrol, ngeling sistem pangresikan ana ing saar iku durung nganggo ahli jero babagan watu-waton
Pemugaran saka Van Erp
Pada taun 1900 dibentuka panitia kang duwé tugas ngerencanaaken upadi penyelamatan san panglestaren candhi Barabudhur
Panitia kesebut digawangi saka pamerentah kang banjur nugaske Van Erp kanggo nglakoni rencana kang diusulake panitia pemugaran kang wis digawé sadurungé
ana akèh usul lan saran kang diwenehna saka panitia, pira-pira antarané ya iku njejegake bali dinding-dinding kang miring, pager-pager kang wis ambrol ditangi manèh, stupa-stupa kang wis ora ngaturan disusun bali, gapura-gapurane dipepakake kanggonan-kanggonane manèh
lan isih akèh prakara liya kang dilakoke
mbasi wis ngupadekne akèh prakara, Van Erp kang mangarepi panitia jero pemugaran candhi iki durung uga sampurna merelokasi Candhi Barabudhur
Pasca Indonésia olèh kemerdekaane, prosès panglestaren kawasan paninggalan budayane kalebu Candhi Barabudhur sakebake dadi tanggung jawab pamerentah Indonésia
wektu iku udakara ana ing taun 1948 pamerentah anyak melirik manèh Candhi Barabudhur kanggo dianakne dhèwèké pemugaran demi nylametake Candhi Barabudhur
Indonésia njaluk bantuan marang UNESCO kang banjur disusul saka tekane professor saka Bèlgi Prof
Coremans kang nglakoke warna-warna riset lan panalitèn ing Candhi Borobudur, wektu iku ditetapkan manawa Candhi Barabudhur lagi ngalami kaanan gawat amarga watu-watone kena lelara kronis lan mbebayani ya iku “kanker watu”.
dadine jero wayah kang cukup rikat, pemugaran karo rencana kang mantab anyak diteraske
prakara kang paling akèh mbisa gatekan ya iku kepriye ngurai dalan banyu dadine ora menggenang lan nggawe lembab kondisi bebatuan Candhi Barabudhur
amarga hal iki kang marakake krusakan kronis ana ing watu-watu Candhi Barabudhur
akhire, karo mangan akèh biaya kang dibisa saka bantuan saka nagara-nagara liya karo saka UNESCO, prosès pemugaran Candhi Borobudur iki bisa buyarke ana ing taun 1983.
SNMPTN SNMPTN punika seleksi mlebet Perguruan Tinggi Negeri ing tiap taun dirantos ribuan murid SMA lan sederajatipun
Saingan ing SNMPTN ketat sanget.Keketatan saingane umpami panggon ingkang dibuka 100 panggon ingkang pratélan saget 1000 murid
Syaratipun SNMPTN gampil sanget kedah damel raport SMA ingkang sampun didaptaraken kaleh sekolah piyambak-piyambak
Banjur pratélan e ingkang gampil kaliyan mboten dipungut biaya maksudipun GRATIS.
Batik Pekalongan Batik Pekalongan ing dalem mangsa saiki misurup ing sekabehane masarakat kang ana ing Indonesia, masio masarakat ing jabane Indonesia
Siji prakara ingkang gawé bathik Pekalongan misurup ya iku motife kang béda saka bathik gawéan daerah liya
Ing anggoné masarakat, motif bathik Pekalongan luwih padhang dan warna-warni, prakara iki disebabake motif bathik Pekalongan akèh dipunprabawai anané daerah pasisir
Salah sijiné motif kang kaloka ya iku motif jlamprangan, ya iku motif bathik kang geometris lan olèh prabawa saka nagara Arab.
Transmigrasi Transmigrasi ya iku terapan saka pola alihan para warga saka siji panggon menyang panggon kang liyané
Model saka transmigrasi dhéwé ngrupa-rupa, anyak saka transmigrasi saka daerah kang tetel banget para warga menyang daerah kang arang para wargane utawa alihan para warga saka jero menyang njaba
saka jero metu ana ing kadadéan iki ya iku saka nagara kang tingkat kasejahteraane luwih cendhek menyang nagara karo tingkat kasejahteraan kang luwih becik
lan nagara Indonesia ngrupakne bangsa kang nduwé tali bangete karo program transmigrasi iki becik saka modhel pisan utawa kapindho
manut panelusuran sajarah dhéwé, rakyat Indonesia wis nglakokake transmigrasi wiwit jaman biyen nalika kolonial Walanda karo bala tentarane anyak ngeksploitasi SDM lan SDA bangsa Indonesia
Bisa dadi yèn dirunut sumber lan crita sajarah kang luwih tuwa, wong-wong purba Indonesia (Homo sapiens) uga wis luwih-luwih dhisik nglakokake alihan mbasi kanthi cara kang isih konvensional
Sabanjure pola transmigrasi wong-wong kang ndunungi dharatan Indonesia ngalami owah-owahan pangarah lan tujuan bisa dadi pola sebaran wilayahe pisana
lan ana ing masa kang luwih kontemporer yaiku jaman Orde Anyar, transmigrasi tetep terus kadadéan nanging uga nduwéni sasaran lan tujuwan kang béda.
ya iku salah siji tataran sosial babagan pandangané masarakat kalebu hal sing sifaté kelanangan becik ketok saka pawakan arepa sifaté
Konstruk iki timbul amarga siji pranata lan ditampa bareng kanggo masarakat akèh, ora namung ing nagara lagi misuwur kaya Indonésia
Nanging uga ing nagara maju prayogané Amérikah Sarékat lan liyané
Maskulinitas dhéwé duwé oposisi biner, ya iku feminitas
Ing pundhi-pundhi, becik kanthi konsèp utawa pun teks sakaroné padha bertolak buri siji karo sing liyané
Maskulinitas luwih condong nampilaké sisih-sisih sing lumrahé dipek saka para lanang, sak-warna sipat wani lanang, sipat tangguh lanang, wujud samubarang hal sing gayutané karo adegan fisik lan jupuk akèh tenaga
Uga samubarangé disandingkan karo siji garis abang duwé jeneng maskulin.
Feminitas Feminitas ya iku siji konstruk sosial masarakat sing luwih nampilake hal-hal sing kalebu babagan wadon
becik kanthi fisik arepa sipaté
Perkara-prakara sing kalebu babagan feminin sanuli disandingaken karo kewadonan
amarga pola pikir sing timbul jero masarakat ya iku manawa sipat lemah lembut, ngalah, lan samubarang presepsi babagan feminin mung sanuli dipek saka wadon
Bahkan aran babagan feminine kuwi dhéwé pun wis ngalami konstruk sosial saka masarakat.
Historiografi Indonesia Historiografi Indonesia nduwe arti panulisan sejarah indonesia, klebu ing jerone metode lan panyedhakan sing dianggo para sejarawan
Pemeriksaan kanthi titi babagan panulisan sejarah indonesia duwe fokus nang narasi, interpretasi, panggunan bukti, utawa metode penyajian bukti saka sejarawan
Perkara iki diamargakne puser gatekan utama historiografi ya iku panulisan babagan kadadean sejarah, macem-macem aliran pamikiran lan interpretasi saputer kadadean tertentu
Tafsiran sing digawe sejarawan kuwi bisa padha, bisa uga beda, tafsiran kuwi ngowah lan berkembang sadawa wayah, tergantung nang kerumitan kadadean sing dikaji
Karya saben sejarawan unik amarga mangilonke aji, asumsi, kepentingan, lan kebisane
Perkara iki uga ngakibatake anane pira-pira panulisan sejarah sing isih kontroversi kaya ta panggon kerajaan sriwijaya, pemrakarsa sidang umum 1 maret 1949 lan versi asli layang kongkon 11 maret (supersemar) panulisan sejarah indonesia wis dilakoke ket zaman kerajan kawak, singasari, lan kerajan majapahit
sacara umum sejarah indonesia ngliwati telu fase perkembangan ya iku: historiografi tradisional, hitoriografi kolonial, lan historiografi nasional
Historiografi tradisional Fase historiografi tradisional dianyak ket zaman kerajan hindu buddha nganti nang mlebune islam neng indonesia
nang fase historiografi tradisional panulisan sejarah sing dilakoke luwih ngrupakne ekspresi budaya kanggo merekam kadadean masa nuli
Ciri-ciri historiografi tradisional, yakni: • Istana-sentris, nduwe puser nang kekarepan lan kepentingan raja
• Feodalis-aristokratis, artine berfokus nang kuripan kaum priyayi feodal, dudu kuripan rakyat
• Sebjektivitas dhuwur, amerga panulis mung nyatet kadadean penting neng kerajan lan dhuwur panjaluk sang raja
• tujuane melegitimasi lan ngelanggengake kekuwasan lan kelinggihan sang raja
• kokehan karya kesebut kuwat jero geneologi (silsilah) ning lemah jero kronologi lan detail biografis
• Umume panulisane ora neng susun sacara ilmiah, mawa seringkali datane campur dadi siji wetara unsur mitos lan realitas
macem-macem mitos lan legenda neng diarahake kanggo ngukuhake pangandel menawa raja ora padha karo wong biyasa
• tuk data rekasa kanggo neng telusuri, bisa dadi sok sok mustahil kanggo neng buktekne
• Regio-sentris, artine akeh neng pengaruhi saka faktor budaya masyarakat panggon naskah kesebut tinulis
contho historiografi tradisional ya iku kitab bustanus salatin (cerita para raja neng kerajan aceh), babad lemah jawi
Historiografi kolonial Hitoriografi kolonial ya iku panulisan sejarah indonesia sajrone masa penjajahan Walanda
Fokus utamane ya iku kuripan warga Walanda neng indonesia, sifat baku saka historiografi kolonial ya iku eropa-sentris utawa Walanda-sentris
sarehdene utamane ya iku kepentingan Walanda akeh panulisan babagan mungsuhan rakyat indonesia adhep Walanda nduwe mungsuh karo keyekten sabenere
conthone mungsuhan pangeran diponegoro
saka sudut panulisan sejarah nasional pangeran diponegoro ya iku pahlawan, ning saka sudut panulisan sejarah kolonial pangeran diponegoro dianggep dadi pemberontak
Historiografi nasional Penulisn historiografi nasional dianyak ket masa kemerdekaan
Muhammad Yamin ya iku sawong tokoh sing ngeraekne babagan butuhe sejarah sing duwe cita-cita lan tujuan indonesia-sentris sing dadi ciri khas historiografi nasional
Muhammad Yamin dhewe nulis gajah mada, diponegoro lan 6000 taun sang abang putih.
jero historiografi nasional, panulisan diarahake nang kepentingan bangsa indonesia, kajaba kuwi nginformasikaken babagan tokoh-tokoh obahan lan pahlawan pejuang kemerdekan dadi kanggonan sentral dadi bakal inspirasi
Umume historionasional nduweni pira-pira acuan: • Sejarah macem-macem suku bangsa neng indonesia
• nggunakne macem-macem sumber sing ana, becik sumber tulisan, lisan, arepa benda
• Objek pangluru kanthi titi duwe fokus nang pira-pira aspek kuripan kaya ekonomi, politik, sosial, lan budaya
nang masa iki laira karya-karya sing bisa neng kelompokan kejero hitoriografi nasional, conthone ya iku: • Biografi para pahlawan, kaya teuku umar, imam bonjol, lan dipenogoro
• Sejarah mungsuhan adhep para penjajah, kaya perang padri, lan perang diponegoro
• Biografi tokoh-tokoh obahan nasional, kaya sutomo, kartini, adul rivai, lan wahid hasyim.
Bongko kopyor Bongko kopyor ya iku panganan tradhisional khas saka dhaerah Kacamatan Manyar Kabupatèn Gresik, Jawa Wétan
Ora ngerti wiwit kapan Bongko Kopyor iku wiwit ana lan didol ing Gresik
Nanging kang jelas saben wulan Ramelan, ana ing manéka dhaerah Kabupatèn Gresik, akèh uwong kang ngedol Bongko Kopyor iki
Bongko kopyor akèh-akèhé mung didol nalika labuh wulan Ramelan lan dadi takjil damèl mungkasi pasa
Yèn racaké Bongko mung digawé saka glepung beras kang wernane putih polos lan rodo kenyel, nanging béda karo Bongko Kopyor, Bongko Kopyor iki wujudé luwih encer utawa kopyor dadi iku kang nggarai bongko iki diarani Bongko Kopyor
Isi saka Bongko Kopyor ya iku irisan gedhang, roti, kerukan kelopo énom, lan duduhé santen
Sak kabehané dibuntel dadi siji nganggé godhong gedhang lan dikukus nganti mateng
Regane Bongko Kopyor racaké wiwitan sekawan dasa kantos ènem èwu
Bahan Nggawé Bongko Kopyor
1.000 ml santen, 200 gram gula pasir, 2 lembar godhong pandan, setengah sendok teh uyah, 350 gram glepung beras, 50 gram glepung sagu, 10 woh gèdhang raja kang wis tuwa, Roti iris tawar sacukupe, Godhong gèdhang lan Tusuk gigi
Cara Nggawé Bongko Kopyor
Campur glepung beras, glepung sagu, lan santen, udek nganti rata
umepno sisa santen, gula pasir, godhong pandan, lan lebokno larutan glepung beras
Udek jladrèn nganti alus lebokno irisan gèdhang raja lan roti tawar
Njupuko salembar godhong gedhang, banjur lebokno rong sendok saka jladrène , bungkus, sematen karo tusuk gigi, lan kukus nganti mateng
Bongko Kopyor kang Enak siyap disajèkaké
Misale sampeyan péngin ngerasakno isiane bongko kopyor luwih Marupo variasi, sampeyan bisa nambahi isian bongko kopyor karo 1/2 nganti 1 woh klapa enom kang dikeruk daginge, utawa nambahi mutiara kang di masak sadurungé, utawa nambahi karo irisan nangka
Banjur campuren karo bongko kopyor lan uga bisa ditambahake es batu nalika disajèkaké
utawa sing akrab disapa Risma (#ALIH) yaiku Menteri Sosial Républik Indonésia ing Kabinét Indonésia Maju mulai 23 Dhésèmber 2020
Sadurungé, Risma njabat minangka Wali Kutha Surabaya ing 28 Sèptèmber 2010 nganti 28 Sèptèmber 2015 lan 17 Februari 2016 hingga 23 Dhésèmber 2020
Risma dadi wong wadon kapisan sing kapilih minangka Wali Kutha Surabaya sadawané sejarah