Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Novèl "Azab dan Sengsara" (1920) iku salah siji karyané sing misuwur
Novèl iki kaanggep purwakané gancaran Indonésia modhéren lan novèl kapisan sing dibababar Balai Pustaka
Saliyané "Azab dan Sengsara", dhèwèké uga nulis novèl "Binasa Karena Gadis Priangan" (1931), "Cerita tentang Busuk dan Wanginya Kota Betawi"(1924), lan "Cinta dan Hawa Nafsu"
Dhèwèké uga nyandur novèl manca karyané Justus Van Maurik, "Jan Smees", sing disesirahi "Si Jamin dan Si Johan"(1918)
Dayoh utawa Marius Maramis Dayoh (lair 2 Novémber 1909 ing Arimandidi, Minahasa, Sulawesi Lor - surud 15 Méi 1975) ya iku pujangga sastra Indonésia kang karya-karyané ngandhut irah-irahan nasionalisme
Dhèwèké anak réwang pandhita ing gréja lan nduwé patang dulur
Dhèwèké rabi nalika umur 44 taun karo wong wadon saka Minahasa jenengé Nelly
Saka rabiné iku, dhèwèké nduwé anak cacahé telu, ya iku Hero Suryaatmadja Dayoh, Rochi (Roy) Dayoh, lan Elinora (Elen) Dayoh
Sawisé surud dhèwèké misuwur awit yasané marang Dhiréktorat Kesenian, Departhemén Pendidikan dan Kebudayaan
Iku nglantari bojoné didhapuk dadi pagawé ing Departhemén Pendidikan dan Kebudayaan
Karya sastra saka M.R
Dayoh kang dhapuré novèl, ya iku "Peperangan Orang Spanyol dan Orang Minahasa" (1929), "Pahlawan Minahasa" (1953), "Putera Budiman" (1941), "Ratna Rakyat" (1951), "Bacaan Angkatan Baru" (1952), "Mamanua" (1981), lan "Senyum Sinar" (1951)
Karya kang dhapuré sajak, ya iku "Dalam Percobaan" (1940), "Hidup Selaras" (1946), "Berjoang" (1951), "Pelaut Angkatan Baru" (1944) lan sajak-sajak kang tinulis ing "Kumpulan Syair untuk ASIB" (1935)
Saliyané nulis sastra, M.R
Dayoh uga nulis karya non sastra kaya ta "Patriot Irian Damai", "Irian Barat Pukul Tifa", lan "Kenang-kenangan Tahun 30-an dan Sewaktu Pujangga Baru" (1969)
Ida Royani Ida Royani iku salah sijiné séniman saka Jakarta, Indonèsia
Nalika péntas ing dhuwuré panggung, seniman lan penyanyi iki saé
Mripaté uga katon ayu idèpé tumengga ing tawang
Tiyang iki ora liya ya iku Ida Royani
Èstri kélairan Jakarta surya 4 Maret taun 1954 iki jénéng asliné Daniar Royani
Ida uga naté diarani Jamaah Islamiyah utawa diarani Lembaga Dakwah Islam Indonésia (LDII)
Sanajan, paguyuban iku sampun surud lan sampun ditutup nalika taun 1971.
Mi Ing Tubagus Dedi Suwandi Gumelar utawa kondhang mawa celukan Mi Ing (lair ing Leuwidamar, 27 April 1958) iku juru banyol lan pamaraga Indonésia
Dhèwèké nggawé grup banyol Bagito sing tau menangi lelumban banyol Srimulat taun 1985
Masiya mangkono, jeneng grupé tembé kondhang awit ngisi acara radhio "Suara Kejayaan"
Mi Ing tau dijaki nggawé sawenèh filem, kaya ta "Bayar Nanging Nyicil" (1988), "Barang Titipan" (1991), lan "Tiga Dalam Satu" (1992)
Nanging, dhèwèké ngrasa ora suksès ing jagat filem jalaran ora bisa bébas improvisasi kaya ing jagat banyol, mula uga arang lumebu ing jagat sinétron
Acara télévisi sing nontonaké dhèwèké ya iku acara bayol, "Basho"
Kabut di Kintamani Kabut di Kintamani iku filem kang digawé ing taun 1972
Omah produksi kang nggawé filem iki ya iku PT
Sutradara filem iki Kurnaen Suhardiman
Kajaba dadi sutradara, Kurnaen Suhardiman uga wong kang nulis carita lan skénarioné
Éwadéné kang mbesut filem iki nganti rampung ya iku Muryadi
Ana Sotar kang karo kancané wong telu lumayu saka pakunjaran Nusakambangan
Sawisé padha lumayu wong-wong iku banjur ndhelik ana ing sangisoré Gunung Batur.
Mila Karmelia Mila Karmelia iku aktris Indonésia
Dhèwèké lair ing surya 4 Pebruari 1976
Pawiyatan: Manajemen Ékonomi ing Universitas Trisakti (1997)
Ing Warsa 1960-1970, dhèwèké naté kondhang minangka aktris sinétron ajeneng "Mila Karmila"
Warsa 1990-an njedhul aktris sinétron ajeneng mirib, Mila Karmila
Sanajan wis marsudi main total, lan lumayan laris, nanging Mila nyatakaké amung 'golèk pengalaman'
Amarga mwiwit 1993 wis nancepaké abipraya gawé yasa usaha (kamangka dudu nggawé sinétron)
Rivai Ali Rivai Ali (lair 24 April 1909 ing Padang Panjang, Sumatra Kulon) ya iku pujangga sastra Indonésia kang karyané akèh ngandhut bab èlmu agama Islam
Dhèwèké duwé jeneng liya ya iku Sutan Silaing, Harihambra, Ira, lan Abirussabil
Sawisé tamat Sekolah Rakyat ing Payakumbuh taun 1917, dhèwèké nerusaké sekolah marang Diniyyah School lan Sumatera Thawalib ing Padang Pajang
Sawisé iku nerusaké manèh ana Islamic College ing Pajang
Ning kana dhèwèké gawé akèh sajak kang dikumpulké dadi siji ing Kata Hati
Ing taun 1935-1940, dhèwèké lunga menyang Von Mullen English School ing Malaysia kanggo nambah èlmu basa inggrisé
Karya-karya puisiné RIvai Ali, ya iku "Indah" (1934),"Jihad" (1934), "Lengkap" (1935), "Mahsyar" (1935), "Dihidupkan Mati-mati" (1937), "Kopi Susu" (1938), "Surat Al-Taubah" (1938)
Dhèwèké uga nulis prosa kaya ta, "Bersuami Anak Orang Kaya", "Dia Janda yang Malang", "Gadis yang Dimanzakan", "Gila Membangga", "Memuja Kecantikan", "Kawin dengan Lelaki Anak Manja", "Mari Menang", lan "Kata Hati"(kempalan puisi) sarta nerjemahké carita "My Boys Are My Glory" kang dikèi sesirah "Darah Nasib"
Ari Basuki Ari Basuki inggih punika sastrawan ingkang miyos wonten Jepara, Jawa Tengah, 8 Dhésèmber 1954
Panjenenganipun naté kuliah ing Fakultas Ilmu Pendidikan Universitas Sarjana Wiyata Taman Siswa Yogyakarta, 1979
Penjenenganipun ugi naté kuliah ing Fakultas Filsafat Universitas Gadjah Mada Yogyakarta, 1983
Karya-karyanipun inggih punika "Pendopo Taman Siswa" ing taun 1983
Ing Taun ingkang sami panjenenganipun ugi anukarta karya geguritan "Sebuah Episode" lan "Gunungan"
Salajengipun karya punika ya iku, "Tugu" lan "Negeri Acèh" ing taun 1987
Taksih kathah ugi karya-karya salajengipun
Panjenenganipun uga nyerat geguritan bab Obsesi
Wonten ing karya panjenenganipun punika nyariosaken bab tiyang ingkang taksih alit gadhah karenan kaliyan mimpi-mimpi
Karenanipun punika saged ndamel tiyang taksih alit molahaké batinipun.
Atheis (novèl) Athèis iku minangka novèl basa Indonesia anggitane Achdiat Karta Mihardja
Pujangga klairan Cibatu, Garut, Jawa Kulon ing 6 Marĕt 1911 iki nganggit Athèis ing taun 1949
Novèl iki minangka mung siji anggitane dhèwèke kang dibabarake ana ing Indonesia
Ana ing taun 1969, novèl iki pikantuk adiyah saka pěměrintah
Saliyané iku, novèl Athèis uga ditarjamahake déning R.J
Maguire ana ing basa Inggris.
Menzano Menzano (lair ing Bukittinggi, 30 Dhésèmber 1918, pati ing Jakarta, 12 Juli 1996) iku pamaraga Indonésia
Menzano iku lulusan Akadhemi Téater Nasional Indonésia
Samardikané Indonésia taun 1945, dhèwèké mèlu Kesatuan Penerangan Divisi VIII
Dhèwèké kondhang minangka vètéran mawa pangkat sersan mayor lan dadi salah siji Seniman Senèn
Filem "Ch Ibuku" (1955) dadi mulabukané dhèwèké lumebu ing jagat filem
Ing sawenèh filem sing dimainaké, asring dhèwèké ndhapuk watak ala, contoné ing "Tiga Buronan" (1957) lan "Djéndral Kantjil" (1958)
Dhaèwèké dadi nominé ing Festival Film Indonesia (FFI) 1979 awit filem "Si Ronda Macan Betawi" lan FFI 1981 awit filem "Seputih Hatinya Semerah Bibirnya" minangka aktor réwang
Ing taun 1980, dhèwèké karo Netty Herawati kapilih dadi artis panuntun 1980 déning PARFI
Ing taun 1990, dhèwèké olèh pangaji Kesetiaan Profesi saka Dewan Film Nasional
Maria Ulfah Santoso Maria Ulfah Soebadio Sastrosatomo (18 Agustus 1911 – 15 April 1988), luwih misuwur mawa jeneng kramané sing kapisan Maria Ulfah Santoso, iku aktivis hak-hak wanita lan pulitikus Indonésia
Dhèwèké wong wadon Indonésia kapisan sing nampa gelar ukum lan wong wadon kapisan sing dadi anggota kabinèt Indonésia
Dadi siwiné pulitikus, dhèwèké migatèkaké bab hak-hak wanita jalaran nyeksèni sawenèh kaniaya dhèk mangsa nomé
Dhèwèké satemené dipangaribawani murih dadi dhokter, nanging malah wisudha magister ukum saka Universitas Leiden ing taun 1933
Nalika ing nagara Walanda, dhèwèké mèlu ing obahan nasionalis Indonésia
Samulihé menyang Indhiya Nèderlan, Maria wiwit ngajar lan makarya kanggo réformasi ing palakrama
Dhèwèké anggota BPUPKI lan nuli ndhapuk mantri sosial wiwit 12 Maret 1946 nganti 26 Juni 1947
Sawisé rampung mangsané, dhèwèké lanjut makarya ing papréntahan tumrap warna-warna babagan
Nalika kapilih lungguh ing kabinèt sing sapérangan awit kagiyatan émansipasiné, Maria uga mbukakaké dalan tumrap anggota kabinèt wadon liyané, kaya déné S
Trimurti ing taun 1947
Dhèwèké nampa sawenèh pangaji saka pamaréntah Indonésia awit kagiyatan-kagiyatané
Kauripan wiwitan lan aktivisme
Maria lair ing Serang, Banten, Indhiya Nèderlan, tanggal 18 Agustus 1911 saka pasangan R.A.A
Mohammad Achmad lan R.A
Minangka anak bungsu saka dulur telu, Maria dhèk cilik urip ing Kuningan, sing kala iku dibupatèni bapaké
Sawiji dina, ana buliké sing lara teka nyuwun pitulung
Nanging, awit nampa layang saka lakiné, buliké banjur mulih lan ora let suwé ninggal donya
Kadadèn iki njiwani dhèwèké murih makarya tumrap hak-hak wanita
Nalika Maria isih ing pamulangan dhasar, bapaké mboyong dhèwèké menyang Batavia (saiki Jakarta)
Ing kana, dhèwèké urip karo kulawarga Walanda ing Pamulangan Dhasar Willemslaan
Dhèwèké banjur ngrampungaké sekolah madya ing Pamulangan Madya Koning Willem III
Nalika urip ing Batavia, Maria nyeksèni manèh prakara-prakara wanita, kaya ta wong wadon mesthi nalangsa nalika lakiné megat dhèwèké tanpa jalaran utawa rabi manèh
Mulané, Maria sumeksa lumebu kuliah ukum masiya bapaké ndhesek dhèwèké dadi dhokter
Maria mangkat Den Haag, ing Walanda, taun 1929 karo bapaké sing nglanjutaké kuliah
Maria banjur lumebu Universitas Leiden ing Leiden lan wisudha taun 1933 mawa gelar Meester in de Rechten (Magister Ukum)
Préstasiné iku njalari dhèwèké dadi wong wadon Indonésia kapisan sing éntuk gelar ukum
Nalika kuliah, dhèwèké mèlu obahan nasionalis Indonésia lan srawung karo lelurah-lelurahé, kaya ta Mohammad Hatta lan Sutan Syahrir.
Taun 1934, Maria mulih Batavia lan makarya ngajar ing paguron Muhammadiyah kanthi mungkuri tawan ngajar déning papréntahan kolonial
Nalika isih ngajar, dhèwèké panggah giyat ing obahan nasionalis, mbiyantu Adam Malik yasa agènsi pawarta Antara
Wulan Fèbruari 1938, dhèwèké nikah karo R
Uga ing taun iku, dhèwèké mandhégani konggrès sing ngrembug réformasi ing palakrama supaya bisa luwih ngayomi hak-hak wanita
Réformasiné disahaké ing taun 1941
Maria uga makarya ngangkat prakara melèk aksara ing wanita sarana pakumpulan-pakumpulan panjait
Wong-wong wadon sing teka sinau njait uga diajaki sinau maca lan sinau bab hak-hak ing palakrama saha cara nggedhékaké anak
Nalika Jepang njajah Indonésia taun 1942, Maria mungkasi makarya minangka guru lan lanjut nyambut gawé dadi asistèn ukumé Soepomo, sing ing samangké dadi mantri ukum kapisané Indonésia
Ing taun 1945, nalika Jepang arep bedhol gendéra saka Indhiya-Néderlan déné ana proklamasi kamardikan, Maria dadi anggota BPUPKI
Tanggal 12 Maret 1946, Maria dadi anggota kabinèt wadon kapisan awit kapilih dadi mantri ing Kabinèt Syahrir Kapindho
Dhèwèké dadi sing ngatur baliné tawanan saka pakuwon-pakuwon Jepang
Kalungguhan iku ajeg tekan Kabinèt Syahrir Katelu
Nalika kabinèt iku bubar tanggal 26 Juni 1947, Maria mungkiri kalungguhan mantri sosial
Dhèwèké luwih milih dadi lelurah ing sékrétariaté wasir Amir Sjarifuddin
Dhèwèké panggah ing kalungguhan iku tekan ing Kabinèt Hatta Kapisan
Rikala ana Operasi Kraai, serangan sing diadani Walanda tumrap Kutha Ngayogyakarta tanggal 19 Dhésèmber 1948, lakiné tiwas sajabané Papan Anggegana Maguwa (saiki Adisucipto)
Taun 1949, Maria iku anggota panitya mawa ayahan nyepakaké undhang-undhang palakrama sing "salaras karo jiwa mangsa saiki"
Salawas taun 1950-an, dhèwèké ngayahi pirang-pirang pakarya sosial
Saka taun 1950 nganti 1961, dhèwèké ing panti sènsor filem Indonésia minangka lelurah, kalungguhan sing dilakoni kanthi sungkan
Dhèwèké uga minangka lelurah Konggrès Wanita Nasional, Kowani, saka taun 1950 tekan 1961
Maria laki manèh, karo blegering Parté Sosialis Indonésia Soebadio Sastrosatomo tanggal 10 Januari 1964
Pasangan iki kerep kapisah nalika Soebadio dikunjara jalaran kagiyatan pulitiké, nanging bisa mangkat haji bareng
Salawas taun 1960-an, Maria panggah giyat ing jagat pulitik kanthi leladi ing Sékrétariat Nagara kawit 1962 tekan 1967 lan ing Dewan Penasehat Nagara kawit 1967 tekan 1972
Nalika omah-omah karo Soebadio, dhèwèké ngangkat anak
Ing pungkasan uripé, Maria lan Soebadio ngentèkaké pénsiyuné ing Jakarta
Ing obituariné, kalawarta "Tempo" martakaké manawa pensiyuné pas-pasan kanggo kabutuhan padinan
Dhèwèké ninggal donya tabuh 2:15 isuk tanggal 15 April 1988 sawisé enem wulan diupakara ing Panti Roga Wadya Anggegana Gatot Subroto ing Jakarta
Dhèwèké dikurebaké ing Pakuburan Wira Kalibata.
Soebadio Sastrosatomo nulis yèn milih Maria dadi mantri sosial iku wigati
Kapisan, kapilihé nuduhaké pamaréntah pancèn ngajèni darmaning wong wadon marang obahan nasionalis
Kapindho, cara iki dianggo Syahrir kanggo nuduhaké manawa wong Indonésia nggatèkaké kabutuhaning wong-wongé sarana ndhapuk wong wadon kanggo ngurusi prakara-prakara wanita
Sawisé Maria, wong-wong wadon liya banjur uga éntuk kalungguhan ing papréntahan
Mantri wadon Indonésia kapindho, S
Trimurti, minangka mantri buruh kawit 1947 tekan 1948
Taun 2001, Megawati Sukarnoputri dadi présidhèn Indonésia wadon sing kapisan
Maria nampa sawenèh pangaji saka pamaréntah Indonésia, kalebu Satya Lencana Karya Satya (Tataran II), Satya Lencana Peringatan Perjuangan Kemerdekaan, lan Bintang Mahaputra Utama (Kelas Telu)
Bintang Mahaputra iku pangaji paling dhuwur ing Indonésia kanggo wong sipil
Irawan Sandhya Wiraatmaja Irawan Sandhya Wiraatmaja punika pamucal lan sastrawan ingkang lair ing Jakarta, taun 1959
Sabibaripun lulus kuliah ing Fakultas Ilmu Sosial dan Ilmu Pulitik Universitas Indonésia, panjenenganipun mucal ing almamateripun punika
Salajengipun, pajenenganipun marsudi ing University of the Philippines
Sabanjuré panjenenganipun mucal ing Universitas Indonésia lan Universitas Padjadjaran, Bandung
Taun 1983 panjenenganipun ndhèrèk Forum Puisi 83
Karya-karya panjenenganipun dipacak ing Pikiran Rakyat, Berita Buana, Horison, Républika, lan lintunipun
Karya-karayanipun ugi wonten ing antologi Puisi Indonésia 83 lan Angkatan 2000 ing kasusastraan Indonésia
Seratipun ingkang paling énggal ya iku geguritan ingkang sirah-siranipun inggih punika Anggur, Apel, dan Buah itu ingkang dibabarakén 28 Mèi 2016 wonten ing Pusat Dokumentasi Sastra (PDS) HB Jassin, Kompleks Taman Ismail Marzuki (TIM), margi Cikini Raya 73 Jakarta.
Basis Basis ya iku kalawarta sing ngrembug bab kabudayan, wiyata, lan filsafat
Kalawarta iki dibabar kapisan ana Ngayogyakarta kala 15 Agustus 1951 kanthi enem édhisi saben taun
Mantri rédhaksi kalawarta iki sing kapisan ya iku N
Sajeroning laladan sastra Indonésia, "Basis" duwé lelakon wigati, mligi tumrap pangrembakaning geguritan lan ésai basa Indonésia
"Basis" ngupaya tumrap pangrembakaning adat pamikir sajeroning golongan para winasis Indonésia
Saiki kalawarta "Basis" diamong Sindhunata, A
Sudiarja, Bagus Laksana, B
Hari Juliawan, lan para winasis sarta filsuf liyané
Awit sapréné isih dibabar, kalawarta iki minangka kalawarta kabudayan tuwa dhéwé ing Indonésia
Basis kekarepan nguripi "ruh Piet Zoelmulder" uga "ruh Driyarkara"
Kanthi ruhing Zoetmulder, Basis mèngeti lan ngertèni warisan, sujarah, lan réligiositas warisan jaman mbiyèn.
Aoh Kartahadimadja Aoh Kartahadimadja (lair 15 Séptémber 1911 ing Bandung - surud 17 Maret 1973 ing Karét, Jakarta) ya iku pujangga sastra Indonesia kang uripé ing manca (1952-1971)
Dhèwèké anak patih ing Sumedang, Jawa Kulon
Amarga iku, dhèwèké bisa sekolah nganti MULO(Meer Uitgebreid Lager Onderwijs)
"Zahra" (ing taun 1971 kababar manèh nganggo sesirah "Pecahan ratna") iku salah siji karyané Aoh kang isiné kumpulan sajak dibabar Balai Pustaka taun 1950
Karya liyané kang wis dibabar ya iku "Pecahan Ratna" (1950), "Poligami" (kumpulan cerkak)(1975), "Sepi Terasing" (Novèl)(1975), "Manusia dan Tanahnya" (kumpulan cerkak)(1952), "Dan Terhampalah Darat yang Kuning Laut yang Biru"(Novèl)(1975)
Dhèwèké uga nulis karya non sastra kaya ta, "Seni Mengarang" (1971), "Aliran-aliran Klasik, Romantik, dan Realisme dalam Kesastraan: Dasar-dhasar Perkembangannya" (1972), "Beberapa Paham Angkatan 1945" (1952)
"Arus Perjuangan", "Bumiku", "Bunga Merdeka", "Kapten Sjah", "Pancaran Balik Salaka" iku karyané Aoh kang dhapuré naskah drama kang durung diterbitké
Bakat kepengarangane thukul nalika dirawat iku
kanggo ngilangi bosen lan tegang pikir, dhèwèké akèh maca buku, mligi buku agama lan sastra
kawit kuwi thukul pepinginane kanggo nulis
Ing taun 1949-1952, Aoh manggon ing Sumatra kanggo nglakoni penyelidhikan budaya
Baline saka Sumatra, dhèwèké nyambut gawé ing Balai Pustaka minangka redhaktur pirang-pirang sasi
Sawisé kuwi, dhèwèké lunga menyang Landa
Ing Landa, dhèwèké dadi penerjemah ing Sticusa Amsterdam sasuwéné patang taun (1952-1956)
Aoh seneng petualang lan pindah-pindah anggoné megawe
Taun 1957, dhèwèké dadi wartawan Star Weekly
Ing taun 1950-1952, dhèwèké dadi wartawan ing Mimbar Oemoem ana Medan
Dhèwèké uga mèlu pista karaméan kemerdekaan Malaysia ing Kuala Lumpur
Saise kuwi, Aoh bali tualang ana Eropah
Ana Eropah, Aoh manggon ana London lan nyambut gawé minangka juru siar radhio BBC nganti taun 1970
Sawisé urip kurang luwih rong puluh taun ing begara manca, Aoh bali menyang Indonesia taun 1971
Nanging durung genep telung taun anggoné manggon ana Indonesia, Aoh séda ing 17 Maret 1973
Jenazahe disarekake ana pasarean umum Karet, Jakarta
Kanggo nambah pengetahuane ing ranah sastra, ing jaman Jepang, Aoh mèlu Pusat Kebudayaan ana Jakarta
Ing pusat kabudayan iku, Aoh nyambut gawé minangka penerjemah kasusastran Sunda klasik
saliyané kuwi, dhèwèké akèh maca bukune HAMKA
Aoh ora mung tepung karo HAMKA saka bukune, nanging uga tepung kanthi langsung karo HAMKA uga bapake
Liwat wong loro kuwi, Aoh njerokake sastra
Karim Muda Karim Muda (lair ing Acèh, 4 April 1933) iku asistèn unit, lelurah unit, lan lelurah prodhuksi ing sawenèh filem Indonésia
Dhèwèké lulusan Akademi Film Nasional, kalebu Universitas Jayabaya, taun 1966 banjur nerusaké sekolah ing Fakultas Publisistik, Universitas Ibnu Chaldun
Sadurungé lumebu jagat filem, Karim Muda minangka anggota grup musik Kinantan lan narakarya ing Wadya Laut
Kawitané ing jagat filem, dhèwèké dadi asistèn unit kanggo filem "Pilihan Hati" (1964)
Dhèwèké banjur kadhapuk lelurah unit pisanan ing filem "Kisah Fanny Tan" (1971)
Ing filem "Warisan Terlarang" (1990), kaping pisanan dhèwèké dadi lelurahing prodhuksi
Kering Kering ya iku novèl anggitane Iwan Simatupang
Kababare novèl iki marine dhèwèké mati
Saliyané basa Indonésia, novèl iki uga kababar ana ing basa Inggris
Ingkang jarwakake ya iku Harry Aveling, lan diwènèhi judhul "Drought"
Novèl iki ditanggepi apik déning para pamedhar sastra Indonésia.
Indonesia (majalah) Indonésia ya iku majalah kabudayan kang terbit sesasi sapisan ana Jakarta kang ngemot karya sastra
Ing taun sepisanan (Juni 1949-1950) majalah iki dipandhégani Idrus lan ngetokaké 12 nomer
Nanging, sawisé Konferensi Kebudayaan (Juni 1950), majalah iki dipandhégani Armijn Pane kanthi panomeran panerbitan wiwit saka purwa manèh
Ing wektu iku, majalah iki diterbiitaké Lembaga Kebudayaan Indonésia dudu Balai Pustaka
Majalah iki urip nganti September 1965
Majalah iki duwé motivasi mangun donya seni lan filsafat.
Jalan Bandungan Jalan Bandungan ya iku novèl anggitane NH
Novèl iki dibabarake ana ing taun 1989
Kayadene novèl-novèl dhèwèké sing liya, Jalan Bandungan dadi apik amarga karakter lakone sing dadi kakuwatan carita
Anane lakon wadon, ya iku Muryati, bisa dadi laku kang gampangake panganggit medharake rasa, émosi, uga pangrasa liyané ana ing jeroning carita
Novèl iki pikantuk panghargyan saka pamaréntah ana ing taun 1990.
Horison (kalawarti) Horison ya iku kalawarta nasional Indonésia sing mligi macak irah-irahan sastra Indonésia
Kalawarta iki sepisanan babar ing sasi Juli 1966 ana Jakarta
Kalawarta iki didhegaké Mochtar Lubis, P
Ojong, Zaini, Arief Budiman, lan Taufiq Ismail
Pangrembakan sastra Indonesia bisa didheleng lumantar kalawarta iki
Kawit sasi November 1996, Horison nambahi panggon apresiasi sastra kanggo siswa SMU, Madrasah Aliyah, lan Pesantren, kang dijenengi Kakilangit
Saliyané kuwi, kawit taun 1999, Horison uga nampilaké lembaran Mastera saben telu (3) sasi kang ngemot karya sastra saka telu (3) nagara ASEAN
Ing taun-taun purwané, kalawarta iki isih akèh ngemot karya sastra kang sinambungan karo kaanan pulitik wektu kuwi, kaya ta sajak-sajak demonstran lan karya-karya kang nentang zalimé kakuwasan otoritèr Orde Lawas
Nanging, lebar kuwi, thukul panganggit anyar kang akèh ing antarané asal saka perguruan tinggi, saéngga corak tulisan luwih angarah ing niyat panganyar
Nganti taun 1974-1975, Horison kebak karo karya avant garde kang digarap Sutardji Calzoum Bachri, Putu Wijaya, Danarto, Ikranegara, Sides Sudyarto
Lebar kuwi, saya sethithik wong-wong kuwi metu, saèngga saya santer isu mrosoté mutu kalawarta kuwi
Tahun 1966-1975, kalawarta iki ngalami jaman emas, amarga dadi siji-sijiné kalawarta sastra kang duwé wibawa
Angger karangan diemot ing kalawarta iki, kaya-kaya banjur diaku sastrawan
Kanthi cara mangkono, Horison sajatiné nampung thukulé générasi anyar angkatan sastra
Nanging, ing taun 1980-an, kalawarta iki wis ditinggal para penganggit iku
Horison dadi fénoména anyar sastra Indonesia, amarga bisa urip nganti saiki lan isih nudhuhaké daya kanggo urip luwih suwé manèh
Kalawarta kaya ngono lumrahé mung mampu urip siji (1) tekané papat (4) taun
Kalawarti Horison wiwit mandheg terbit awujud cithak tanggal 26 Juli 2016
Ganti rupa dadi kalawarti jroring (online)
Miturut Taufiq Ismail, béaya penerbitan cithak gedhé banget, uga maklumaké pangalihé cithak dadi jroring ora mung kedadèn ana Indonesia, nanging ana saindenging donya
Horison Online wis disiapaké kawit 2010 déning akadhemisi sastra Melayu, Amin Sweeney
Pemimpin rédhaksiné saiki ya iku Sastri Sunarti.
Iskandarwassid Iskandarwassid inggih punika sastrawan ingkang lair wonten Dabosingkep, Riau
Panjenenganipun lair 17 Juli 1943 lan gadhah asma lair Ismail Kadir
Panjenenganipun lulusanipun saking jurusan Sastra Indonésia IKIP Bandung
Kajawi punika panjenenganipun ugi dados guru lan redaktur majalah sunda: "Sangkuriang", "Cempaka",lan "Pitaloka"
Karyanipun ugi dipacak wonten Sipatahoenan, Langensari, Sangkuriang, Mangle, Sari, Cempaka, Pikiran Rakyat, Horison, lan lintunipun
Penjenengané uga nyerat buku bab strategi pambelajaran basa.
Azab dan Sengsara Azab dan Sengsara ya iku novèl anggitane Merari Siregar
Novèl iki dibabarake kaping sanga, ya iku wiwit taun 1920 nganti 1990
Déning pangawat sastra Indonesia, Azab dan Sengsara dianggep novèl kang miwiti jagad sastra Indonesia modern
Novèl iki medharaken carita babagan pakraman kang abot ana ing kulawarga
Novèl iki tau diwedhar déning Ahmad Tohir (UGM, 1969), Dzulkifli Salleh (FSUI, 1962), lan Yacob bin Mohamed Tara (FS Unas, 1980).
Femina Femina ya iku kalawarta wadon kang dibabar PT
Gaya Favorit Press kawit 1972
Minangka kalawarta wadon kapisan ana ing Indonésia, "Femina" dibabar ancas ngakomodhasi kabèh aspirasi wong wadon Indonésia supaya bisa ngoptimalaké potènsi tanpa kélangan jatining dhiri minangka wong wadon
Kalawarta iki nyuguh manéka warna rembug bag uriping wong wadon modhèren Indonésia
Minangka kalawarti kulawarga, Femina diperkirakaké duwé oplah paling dhuwur
Mauné kalawarti sasèn, wiwit 1973 dadi kalawarti rong minggunan, banjur taun 1980 dadi kalawarti minggon
Perintisan kalawarti iki diusahakaké déning Ny
Mirta Kartohadiprodjo, Atiek Makarim, lan Widarti Goenawan
Majalah iki ngemot: 1
Culinary & living; 3
Kaonawan Sumirah Kaonawan Sumirah (lair ing Pemalang, Jawa Tengah, 8 Mèi 1962) iku sutradara Indonésia
Dhèwèké lulusan D3 Filem ing taun 1989 lan nglekasi jagat filem minangka asistèn sutradara ing filem "Badai Laut Selatan" (1991)
Ing ciptaning filem "Wanita Berdarah Dingin" (1994), dhewèké uga isih ndhapuk asistèn sutradara
Ing taun 1996, Kaonawan wiwit dadi sutradara kanggo sawenèh filem lan dadi sutradara mitra ing "Kisah Nyata Dukun AS"
Kaonawan nyutradarani 10 filem: Rujukan.
Sitti Nurbaya Meh kabèh pangawat sastra Indonésia nganggep novèl Siti Nurbaya wigati
Novèl anggitane Marah Rusli iki pikantuk bebungah saka pamaréntah Indonésia ana ing taun 1969
Ana ing Malaysia, novèl iki terbit ana ing basa Melayu
Malah uga, novèl iki dicithak ulang kaping sawelas
Novèl iki uga tau digawé filem lan dilakonke déning Novia Kolopaking minangka Sitti Nurbaya, lan Gusti Randa minangka Samsulbahri.
Kabul Yoso Saputro Kabul Yoso Saputro ya iku juru kodhak