Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Nanging, bareng wadyabala Cina mèlu tawur, garningson iku wusana bubrah, Velsen katrapan ukuman pati, déné wadyabalané kang isih urip kawèwèhan pilihan (utawa kapeksa) lumebu Islam utawa kaukum pati
Wadyabala Walanda kang milih lumebu Islam banjur katetak, déné wadyabala Jawa banjur padha nyekeli para bocah lan wadon Walanda minangka bandhanganing perang sapungkuré ngukum pati pangareping Walanda
Ing papan liyá, wadyabalaning Khe Pandjang teluk ing Bekasi banjur gabung karo wadyabala prajurit cacah 1.000 kang dirèh Kaptin Ismail nedya ngrebut Tegal
Ing 25 Juli, sesulihing Visscher aran Abraham Roos (kang wiwit njawat ing wekasan Juni amarga Visscher kaanggap ora pengkuh pikirané) teka ing Semarang mawa wadyabala prajurit cacah 170
Dhèwèké nitèni yèn kumpeni mung nguwasani bètèng, padunungan Éropah, lan pancadan pasisir ("beachhead")
Satekaning Roos, pangrèh Walanda wiwit ngirimi wadyabala pitulungan kang luwih akèh, kang gunggung sithik dhéwé wadyabala prajurit Walanda cacah 1.400 lan prajurit Nusantara cacah 1.600
Ing Novèmber 1741, bètèng kumpeni ing Semarang pinuju dikepung wadyabala prajurit Cina cacah 3.500 lan prajurit Jawa cacah 20.000 kang gegaman mriyem cacah 30, déné kumpeni mung wadyabala prajurit Walanda lan Nusantara cacah 3.400
Awit saka punjul ing gaman geni lan réka, Walanda kasil mbléngkrahi wadyabalané Pakubuwana II; upaya pangepung mau wusana wurung lan Walanda banjur nggelar panglurug kang kasil ngrebut bali Jepara
Ing kawitan 1742, Pakubuwana II pasrah marang Walanda
Ing Maret, wong Walanda cacah pitu kang dilurahi Kaptin Johan Andries Baron van Hohendorff teka ing Kartasura saperlu mutusaké sarat pasrahing Pakubuwana II
Sanajan ing kawitan Walanda njaluk Pangéran Loringpasar (minangka pangéran pati kang isih enom), anak lanang pambareping Pangéran Natakusuma, sarta Pangéran Pringgalaya minangka mujangan, Loringpasar disesulih garwaning Amangkurat amarga kang pangéran pati pinuju lara abot tur ora bisa lunga adoh
Amarga suthik masrahaké anaké marang Walanda, Natakusuma (kang nalika iku pinuju ngepung Semarang) nindakaké pangrangsang apus-apusan marang wadyabala Cina: para kang lara utawa tatu padha dipatèni, déné sawatara prajurit kang isih bregas diolèhaké lumayu ninggal palagan
Pangajabé supaya tandangé iku katon kaya déné setya marang Walanda
Dhèwèké banjur mangkat Kartasura saperlu mbudidaya nylametaké anaké, nanging para punggawa Walanda ing kana kongkon dhèwèké supaya njaga dalan ngener Demak
Rampung ngulur-ulur wektu, Natakusuma gelem nandangi lan mangkat Semarang
Nanging, nalika anjog Semarang, dhèwèké dicekel pangareping wadyabala kang anyar aran Hugo Verijsel kanthi pangèstu saka Pakubuwana II
Verijsel banjur ngerigaké prajurit Walanda cacah 300 lan prajurit Nusantara cacah 500 saperlu mbèrèsi laladan ing sakiwa-tengening Kartasura, nanging padha kaendheg ing Salatiga amarga dirangsang wadyabalaning telung tumenggung; Verijsel banjur mundur Ampèl
Amarga wis mupakatan karo Walanda, Pakubuwana II ora diakoni para pangéran kang isih tawur lan para kraman Cina ing 6 April.
Para pangareping para kraman ndhapuk Garendi minangka sunan kang anyar; Garendi banjur nganggo jejuluk Sunan Kuning
Ing 19 Juni, ana pawarta yèn wadyabalaning Natakusuma, kang nalika iku ing bawahing Kyai Mas Yudanagara, wis budhal Kartasura saperlu njumenengaké Sunan Kuning minangka ratu
Ing 30 Juni, wadyabala mau wis padha anjog Kartasura bebarengan wadyabalaning Khe Pandjang banjur padha ngrangsang kutha iku
Wadyabalaning Pakubuwana II kang cacah 2.000 wong bisa ngukuhi lumawan wadyabala mau, déné Pakubuwana II, kulawargané, lan wong-wong Walanda padha ngungsi sarana jaran lan nyabrangi Bangawan Sala
Pakubuwana II banjur janji bakal masrahaké laladan pasisir lan ngolèhaké Walanda ngangkat patih (utawa mantri utama) yèn Walanda ngéwangi dhèwèké ngrebut bali kalungguhané
Ing kawitan Juli, Verijsel ngerigaké prajurit Ambon cacah 360, kang dilurahi Kraeng Tanate, saperlu ngéwangi ngukuhi Semarang
Ing 21 Juli, Kaptin Gerrit Mom teka saka Sulawesi mawa prajurit cacah 800 minangka wadyabala pitulungan
Mom lan Tanate banjur kinon supaya nelukaké Demak kang dijègi para kraman cacah 4.000 wong ing bawahing Singseh minangka jéndral Cina lan Radèn Suryakusuma minangka jéndral Jawa
Tawur candhaké kalakon ing dalem sawatara dina lan wusana dimenangaké Walanda
Wadyabala Walanda mbanjuraké pangrangsangé menyang Kudus; ing kutha iku, kinira-kira ana prajurit Cina cacah 2.000 kang wis ngentèni tekaning pitulungan saka Kartasura
Mawa wadyabala wuwuhan kang dilurahi Ngabèhi Secanegara saka Jepara lan Kaptin Hendrik Brule saka Semarang, Mom lan Tanate kasil ngrebut bali kutha mau tanpa tandhing ing 28 Agustus
Awit saka Demak lan Kudus kasil karebut, bupati liyané kang nyengkuyung para kraman wiwit pasrah lan padha dijanjèni Pakubuwana II olèh pangapura
Sekuthoning para kraman Cina lan Jawa, kang wiwit ambyar, panggah ngukuhi Kartasura nganti Dhésèmber 1742, nanging banjur padha katundhung saka kutha iku jalaran pangrangsanging Cakraningrat IV
Sanajan wong Jawa bisa lumayu tanpa alangan, wong Cina mung bisa lumayu menyang sakiwa-tengening Prambanan awit saka ananing "tawur rancangan" ing Asem
Rong sasi candhaké, wong-wong Cina kang diampingi pangarep Jawa aran Pakunegara mbudidaya kukuh, nanging teluk lan kapeksa lumayu menyang pèrènging gumuk ing sauruting pasisir kidul
Pambiwara bab pangapura banjur kagiyaraké, déné Singseh pasrah ing Surabaya
Sanajan Walanda mulihaké kalungguhané ing kawitan 1743, Pakubuwana II kapeksa napakasmani siji prajanjèn
Dhèwèké kudu masrahaké pangareping kraman cacah loro tur ngalihaké karatoné menyang laladan Sala
Prajanjèn mau ngatur yèn Pakubuwana II kudu masrahaké pasisir lor Jawa, Madura, lan Jawa pérangan wétan marang Walanda
Aliya saka iku, Pakubuwana II kudu mbayar 8.600 ton métrik beras minangka bulu bekti saben taun lan nglarang wong Jawa lelayaran ing sajabaning Jawa, Madura, lan Bali
Pakubuwana II séda ing 1749; dhèwèké kaanggep minangka pangarep kang ora kasuwur tur bisa kukuh mung amarga pangayoming Walanda
Pasulayan panggah ana antaraning wong-wong karaton sapungkuré Pakubuwana II, kang temahané nyigar laladan Mataram dadi rong karaton, ya iku Kasunanan Surakarta bawahing Pakubuwana III lan Kasultanan Ngayogyakarta bawahing Mangkubumi
Pangéran Cakraningrat IV ora kaduman laladan utawa panguwasa kang kajanjèkaké tur kasebrataké ing Madura
Cakraningrat IV ngrasa kacidra banjur gabung ing kraman liya ing 1745; amarga anak lanangé pasrah marang Walanda, Cakraningrat IV lumayu menyang Banjarmasin ing Kalimantan, nanging kacekel lan kabuwang ing Pongol Kayun ("Kaap de Goede Hoop") ing 1746
Sanajan wis akèh nguwasani laladan pasisir, VOC "wis sayah banget"
Miturut Merle Calvin Ricklefs, Sultan Ngayogyakarta kang anyar aran Mangkubumi banjur dadi "mungsuh kang mbebayani dhéwé" tumrap pangrèh kolonial Walanda ing abad angka 18
Pangrèh Joko Widodo lan Menteri Dalam Negeri Tjahjo Kumolo ngadegaké siji monumèn kanggo ngéling-éling para kurban tumpesan ing Batawi ing 1740 lan wong Jawa dalah wong Cina kang tawur lumawan Walanda ing perang Jawa
Monumèn kang diadegaké ing Taman Budaya Cina Indonesia, Taman Mini Indonesia Indah iku aran Monumen Perjuangan Laskar Cina lan Jawa Melawan VOC 1740–1743.
Papan Anggegana Notohadinegoro Papan Anggegana Notohadinegoro (IATA: JBB | ICAO: WARE) ya iku sawijining papan anggegana kang mapan ing Wirowongso, Kacamatan Ajung, Kabupatèn Jember, Provinsi Jawa Timur kang jarake udakara 7 (tujuh) kilomèter saka punjere kutha Jember
Papan Anggegana iki dioperasikake déning Dinas Perhubungan Pamaréntah Kabupatèn Jember
Papan Anggegana kang saikine duwé landas pacu kang dawane 1.560 mèter iki wis oprasi manèh wiwit tanggal tanggal 16 Juli 2014 kang dilayani penerbangan komersil sepisanan rute Jember saka lan/utawa ing Surabaya déning maskapé Garuda Indonesia (kanthi sub brand Garuda Indonesia Explore) kang nggunakaké pesawat udara jinis ATR 72-600.
STMIK Putera Batam 0 1449655 2018-10-06T16:13:15Z Top4Bot /* Sajarah */ganti isi, replaced: dukungan → panjurung 1459031 wikitext text/x-wiki STMIK Putera Batam ya iku sawijining Sekolah Tinggi ing Batam, Indonesia
Sekolah Tinggi Manajemen Informatika dan Komputer (STMIK) Putera Batam wiwitane minangka sawijining Lembaga Pendidikan Komputer lan Basa Inggris kang madeg ing taun 1992 kanthi jeneng Lembaga Pendidikan Putra Batam
Awit lelandhesan kang kuwat, visi kang cetha, lan dedikasi kang sinambungan, mula lembaga pendidikan iki terus ngrembaka
Ing taun 2002, awit panjurung saka masarakat Kutha Batam lan akèhé peminat lan pesate perkembangan komputer lan Basa Inggris, mula Lembaga Pendidikan Putra Batam iki wiwit era anyar dadi Sekolah Tinggi Manajemen Informatika lan Komputer (STMIK) kanggo nyukupi kebutuhan tuntutan masarakat pendidikan tinggi ing babagan computer