Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Raja kaping 6 Dinasti Joseon, "Danjong", minggah tahta nalika umur 12 taun
Nalika taun 1456 kanthi umur 16 taun, pak-cilikipun mandhapaken saking tahta lan nyebat bilih piyambakipun minangka Raja Sejo
"Danjong" mandhap saking pangkatipun dados "Nosan-gun" lan dipunpindhah dhateng "Changnyeongpo" ing Yeongwol ingkang "terisolasi"
Dumugi sapunika "Changnyeongpo" namung saged kerambah mawi kapal
"Danjong" gesangipun melas sanget amargi dipunracuni déning "mata-mata" astana saking taun 1457 lan dipunmakamaken ing komplèk "Jangneung".
Ssireum Ssireum inggih punika jinising ulah raga gulat tradhisional saking nagara Koréa
Ssireum punika ulah raga tuwa dhéwé ing Koréa ingkang sampun dipunwahyakaken saking jaman prasajarah
Ing jaman rumiyin, masarakat Koréa njagi awakipun piyambak saking anceman mungsuh kanthi cara nyinau ngèlmu bela diri
Ssireum kawiwitan saking obahan-obahan "mencengkeram" mawi tangan lajeng sansaya dangu obahan ingkang énggal dipundamel
Nalika jaman Tiga Karajan, ssireum dipunlampahi kanggé kompetisi lan tujuan militèr
Lukisan ssireum kagambar wonten ing Situs Makam Goguryeo (37 SM-660 M) ingkang dipunparingi nama "Gakjeochong" (角抵塚)
Bukti sinerat paling wiwitan punika nyebataken andharan babagan ssireum inggih punika teks Cina saking Kitab Hou Han ingkang nyerataken pagesangan masarakat Koréa nalika jaman rumiyin
Ulah raga ssireum lajeng nyebar kanthi rikat nalika masa Dinasti Joseon (1394-1910)
Kala punika, kompetisi-kompetisi ssireum dipunwontenaken kanthi gumyak nalika dinten-dinten ageng lan festival-festival ageng ing mangsa panas lan mangsa palastra
Para jawara padatanipun pikantuk bebungah kados sapi utawi asiling tetanèn
Adhedhasar cathetan lan teks sajarah, nalika jaman rumiyin ssireum dipunsebat kanthi kathah istilah kados ta "gakjeo", "gakhui", "gakryeok", "gakgi", "chihui", "sangbak" lan "jaenggyo" ingkang ngandharaken manéka pangembangan teknik-teknik ssireum
Tembung "gak" (角) punika asalipun saking aksara Cina kanthu teges satunggaling gelut ingkang dipunlampahi déning kalih kéwan kados sapi kanggé nedahaken kuwating fisik
Tiyang Cina kuna ugi nyebat teknik gulat ala Koréa kanthi istilah Goguryeo-gi (高句麗技)
Istilah "ssireum" wiwit dipun-ginakaken saking taun 1920-an
Kompetisi ssireum dipuntandhingaken wonten ing bunderan kanthi diameter kirang langkung 7 mèter ingkang dipunparingi watesan awujud gundhukan pasir
Ingkang kaping pisan kalih pegulat mau sami "mencengkeram" sabuk pinggang (satba) gadhah mungsuhipun kanthi posisi "berlutut", posisi punika dipunparingi nama "baro japki"
Bibar wonten aba-aba, lajeng kalih pegulat mau wiwit jumeneng lan sami gelut supados damel mungsuhipun dhawah, Ingkang dados jawara punika ingkang saged damel dhawah mungsuh dhateng lemah manawi ingkang kénging punika pérangan awak ingkang langkung inggil tinimbang dengkul
Menangipun pegulat punika dipunbiji saking kaping 3 dhahwahipun mungsuh ingkang dipunwastani ingkang saé piyambak
Sapunika ugi wonten kompetisi ssireum kanggé tiyang èstri ingkang dipuntandhingaken kanthi paugeran ingkang sami kaliyan tetandhingan ssireum jaler namung bédanipun punika busana ingkang dipunagem
Wonten 4 kelas ingkang padatanipun dipuntandhingaken inggih punika antawisipun: kelas wulu ("Taebaek"), kelas ènthèng ("Geumgang"), kelas ènthèng utama ("Halla") lan kelas abot ("Baekdu")
Nama kelas-kelas punika dipunpendhet saking nama 4 pucuk gunung ingkang wonten ing Koréa
Nalika jaman rumiyin, para pegulat namung ngagem kathok dawa tradhisional ingkang gadhah gulungan kandhel ingkang ginanipun kanggé cekelan nalika tandhing
Minangka gantosipun kathok tradhisional punika "satba", sabuk ingkang dipun-ginakaken wonten ing "pinggang"
Satba wiwit dipunagem saking taun 1950-an lan kathok tradhisional boten dipunagem malih
Sapunika ulah raga ssireum dipunwastani kathah tiyang "prospek"ipun boten saé kados taekwondo utawi hapkido ingkang sampun dipuntampi ing jaban rangkah
Liga profésional ssireum kirang dipunremeni lan kathah pegulat ingkang pindhah dhateng ulah raga sanès
Sapunika organisasi ingkang ngurus ssireum ing Koréa inggih punika "Koréa Ssireum Organization".
Suona Suona inggih punika satunggaling piranti musik ingkang kalebet jinis piranti musik sebul ingkang asalipun saking nagari Cinten lan wujud trompet
Suona gadhah peranan ingkang wigati wonten ing musik tradhisional Cina
Suona ugi asring dipuntedahaken wonten ing permainan musik kanthi cara solo
Suona punika saged dipundamel saking bahan kayu mawi kathah model lan wujud kanthi sajarah ingkang dawa
Suona punika awujud kerucut lan wonten bolongan kanthi cacah 7 bolongan wonten ing pérangan ngajeng lan 1 bolongan wonten ing pérangan wingking
Suona punika dipundamel kanthi bahan dhasar saking kayu ingkang katutup kaliyan satunggal pipa saking tembaga lan kuningan ingkang ginanipun minangka corong
Piranti musik suona punika saged ngasilaken swara ingkang variasi, saking swara ingkang seru sanget lan jero saéngga cocog sanget kanggé nggambaraken émosi nalika bungah lan ugi nalika sisah
Suona punika dipununekaken nalika wonten adicara mantenan, ing prosesi pemakaman lan militèr
Nanging piranti musik sebul punika ugi dados lembut lan "sentimental" gumantung ing cara nyebul suona
Suona punika asring dipun-ginakaken minangka "instrumèn pendamping" wonten ing opera-opera tlatah Cinten
Suona punika gadhah tigang pérangan inggih punika pipa, sempritan (peluit) lan trompet ingkang saged dipunpisah-pisah anggènipun ngunekaken suona
Saéngga kathah variasi swara suona gumantung kados pundi ingkang nyebul suona damel kreasi
Swara "siulan", kabagyan lan swara ingkang "melengking" punika saged damel niru swara nyanyianipun manuk
Suona solo ingkang paling kondhang inggih punika "Bai Niao Chao Feng" (Pakurmatan dhumateng manuk hong) ingkang nyariosaken atusan manuk nembé nembang lan paring pakurmatan dhumateng manuk hong
Wonten ing sistem pentatonik Cina, swara saking suona punika kanthi jaraka 2 oktaf saéngga boten sami kaliyan konsèp nada kulon (Barat)
Awit saking punika, nalika wonten pagelaran kaliyan orkestra Barat, tiyang para juru main suona badhé mbeta sesarengan langkung saking satunggal piranti "instrumen" kanthi ancas supados saged damel imbang kaliyan skala wonten ing nada-nada ing musik Barat
Nalika wonten ing abad kaping 20, jarak antawisipun swara piranti musik suona punika dipundamel langkung wiyar lan suona kanthi nada ingkang langkung inggil sarta suona mawi nada ingkang langkung andhap sampun kacipta
Suona bass punika saged langkung saking 1 yard
Lajeng ingkang paling alit punika dawanipun namung sapérangan inci
Piranti musik sebul suona punika asalipun saking Asia Tengah utawi nagara India
Suona punika saged dugi ing nagara Cina nalika abad kaping 13
Dolanan suona punika kagambar wonten ing antawisipun lukisan para déwa ingkang wonten ing situs kuna Baicheng, Xinjiang
Salajengipun bibar abad kaping 16, piranti musik suona dados musik instrumèn Dinasti Ming lan awit saking punika suona dados salah satunggaling piranti musik sebul ingkang kondhang saking suku Han
Wonten langkung saking 20 ètnis Tionghoa minoritas ingkang ngginakaken suona punika
Nanging ugi wonten ingkang kapanggihaken wonten ing langkung saking 30 nagara-nagara ing Asia, Afrika lan Éropah
Amargi suona saged dipunsebul kanthi ngginakaken saben teknik ingkang jumbuh kaliyan piranti musik sebut lan saged ngasilaken swara ingkang béda lajeng suona sampun dipun"adhaptasi" déning musisi jazz lan ugi musisi rock.
Scamorza Scamorza (dipunsebat ugi scamorze utawi scamorzo) inggih punika kèju jinis "pasta filata" saking susu sapi ingkang asalipun saking Italia
Conto kèju jinis pasta filata sanèsipun punika Provolone, Caciocavallo, lan Mozzarella Nama "scamorza" punika ateges "dipunpenggal" wonten ing Basa Italia
Dipunparingi nama kados makaten amargi pitedahan kèju scamorza ingkang padatanipun dipunsukakaken ing sajeroning kanthong lan dipuntalèni mawi tali
Wonten kalih jinis kèju scamorza inggih punika ingkang biyasa lan ingkang dipunasapaken ("affumicate")
Scamorza punika kèju ingkang elastis mawi teksturipun ingkang mawi serabut
Kèju punika langkung garing tinimbang kèju Mozzarella
Scamorza gadhah tekstur ingkang lembut lan gadhah warna putih mengkilat mawi rasa susu ingkang "samar"
Kanthi tradhisional, wujud saking kèju punika kados kanthong arta
Bobot kèju scamorza punika antawisipun 200 hingga dumugi 500 gram
Pitedahan saking kèju punika dipundamel saé kaliyan olesan tipis mentega ing "lumah"ipun
Pérangan punika ugi ginanipun kanggé ngirangi evaporasi wonten ing kèju
Kèju punika dipundamel saking susu ingkang sampun dipun"pasteurisasi"
Padatanipun susu ingkang dipun-ginakaken punika susu sapi, nanging campuran susu sapi lan susu wedhus gembel saged dipun-ginakaken
Kanggé damel keju punika, susu ingkang dipunperes ing wayah énjing lan susu ingkang dipunperes nalika wanci dalu dipuncampur dados satunggal
Lajeng susu kasebu dipunsaring lan dipunpanasaken ing suhu 36-38 °C
Bibar punika rennet dipuncampur lan dipunnengké kemawon kirang langkung antawisipun 2 dumugi 24 jam
Kanthi ngginakaken sekop kayu, scamorza dipunolah saéngga tèksturipun mawi serabut
Lajeng kèju-kèju mau dipunbentuk mawi tangan dados bola-bola ageng mawi kenop alit ing nginggilipun saéngga kados woh pir
Kèju lajeng dipunbilas mawi toya lan dipunkom wonten setengah jam
Bibar punika, kalih kèju dipuntaleni dados satunggal mawi bolah lan dipunmatengaken kalih minggu
Bibar mateng kèju punika langsung dipunsadé utawi dipun"beluk"aken rumiyin
Pengasapan dipunlampahi kanggé nutupi kèju mawi gombal lajeng dipunobong wonten ing damen antawisipun 10 dumugi 15 menit
Bibar nglampahi prosès pengasapan lajeng kulitipun dados warna kuning dados warna "jingga"
Scamorza ingkang dipunasepaken dipunsebat "scamorza affumicate" lan langkung kondhang tinimbang scamorza biyasa
Scamorza affumicate padatanipun dipunsajèkakan kanggé pasta.
Seruit Seruit inggih punika dhaharan khas provinsi Lampung , Indonesia inggih punika masakan ulam ingkang dipungorèng utawi dipunbakar lajeng dipuncampur kaliyan sambel trasi, tempoyak (olahan duren) utawi pelem
Jinis ulam inggih punika ulam lepen kados belide, baung, layis lan taksih kathah malih ugi dipuntambah kaliyan lalapan
Déné unjukanipun punika serbat
Serbat punika unjukan ingkang dipundamel saking jus woh pelem kwèni
Wonten ing toko-toko dhaharan lan angsal-angsal, ugi wonten dhaharan khas inggih punika sambel Lampung, lempok (dodol), kripik gedhang, krupuk kemplang, manisan lan sanèsipun
Kados ing kathahipun masarakat ing tlatah Indonesia, masarakat Lampung punika masarakat ingkang remen kempal lan ngawontenaken "silaturahmi" antawisipun kulawarga ugi para tangga
Adicara kempalan punika nalika wonten adicara kados mantènan, adicara adat, adicara agami lan sanèsipun
Kanthi kultural, Lampung punika gadhah kalih masarakat adat, inggih punika Lampung Sai Batin lan Lampung Pepadun
Kalih masarakat adat punika sami gadhah karemenan kempal-kempal
Nalika sami makempal, mbetahaken dhaharan ingkang saged dipundhahar sesarengan
Dhaharan punika inggih punika seruit
Sanajan makaten, pakulinan anggènipun dhahar seruit boten dipungadhahi déning sadaya masarakat adat
Namung seruit ingkang kanthi turun temurun kemawon
Kanggé masarakat Lampung Pepadun, seruit punika kalebet dhaharan ingkang pokok
Wonten sapérangan lelampahan ingkang kedah dipunlampahi kanggé damel seruit
Prosesipun punika ulam ingkang sampun dipunsiapaken langkung rumiyin dipuncampur kaliyan bumbu ingkang alus
Bumbunipun punika wujud bawang, sarem, kunir, lan jaé
Bibar punika, ulam mau dipunbakar kirang langkung 10 menit
Manawi sampun mateng, ulam mau dipunparingi kécap lan campuran bumbu saking bawang, sarem, lan tumbar
Déné sambel kanggé campuran seruit inggih punika lombok abang, lombok alit, sarem, micin, rampai, lan trasi baker
Bahan kanggé sambel punika dipunuleg dumugi lembut
Manawi dhahar seruit punika kedah dipuntambah kaliyan tempoyak, inggih punika durèn ingkang sampun dipunawètaken lan dipundamel alus
Kajawi punika saged ugi dipuntambah sapérangan jinis lalapan kados ta godhong kemangi wétan, terong baker, jèngkol, lan godhong jambu mété
Bahan tambahan punika lajeng dipuncampur lan dipunudhak dados satunggal
Bibar punika, seruit sampun siyap dipunsajèkaken kaliyan sekul ingkang anget
Wonten ing Lampung, salah satunggaling griya dhahar ingkang nawèkaken menu seruit inggih punika Griya Dhahar Rusdi Gendut
Griya dhahar punika mapan wonten ing Mergi Pangeran Tirtayasa Sukabumi, Bandar Lampung
Papanipun strategis amargi wonten ing pinggiring margi utama
Griya dhahar kagunganipun Rusdi punika nyadé manéka dhaharan khas saking Lampung ingkang wonten saking wulan Januari 2010.
Wiwitanipun griya dhahar punika nyadé dhaharan nanging dèrèng nyadé ingkang dhaharan khas
Amargi wonten ing Lampung punika sakedhik ingkang nyadé dhaharan khas saking Lampun, lajeng piyambakipun wiwit nawekaken dhaharan khas kados seruit .
Samcheok Samcheok (삼척시) inggih punika satunggaling kutha ingkang wonten ing provinsi Gangwon, Koréa Kidul
Kutha punika mapan wonten ing dhataran ingkang wonten ing sisih wétan pagunungan Taebaek lan pasisir Laut Wétan
Kutha punika gadhah pelabuhan alami sarta objek wisata pasisir mawi pasir putih
Kutha Samcheok punika dados tlatah tujuan wisata ingkang kondhang nalika mangsa panas, mliginipun amargi sesawangan pasisir lan sagaranipun ingkang éndah
Penduduk Samcheok sapérangan ageng nyambut damel dados warigaluh, saéngga manéka asil sagara kalebet pakolèhan utami masarakat ing kutha mau
Jinis pakolehan ingkang kathah piyambak punika nus lan manéka jinis ulam
Kalih pelabuhan utami wonten ing Samcheok, inggih punika "Jangho" lan "Imwon" gadhah kathah kapal kanggé nyekel nus
"Chu-am" inggih punika pasisir ingkang ateges "wewatuan lilin" wonten wewatuan ingkang jumeneng kados lilin
Pasisir punika asring dipundugini déning para wisatawan kanggé ningali sesawangan srengéngé nalika medal saking Laut Wétan
Pasisir punika dipungabungaken marang kutha Donghae nalika 1980 lan boten malih dados wewengkon Samcheok
"Jukseoru" punika satunggaling pendopo mawi tingkat kalih kanthi umur 800 taun ingkang jumeneng ing sisih aliran kali "Osip-cheon"
Pendopo ingkang jumeneng saking masa Dinasti Goryeo punika kalebet Harta Nasional Koréa Kidul No.213
Jukseoru ateges "Pendopo ing sisih kulon Wana Pring"
Dipunubengi déning wit-witan lan pring saking Jukseoru saged mirsani aliran Osipcheon
Osipcheon (makna barès: "kali seket") punika aliran kali ingkang dawanipun 50 km ingkang ngliwati Samcheok lan muaranipun marang Laut Wétan
Jukseoru punika salah satunggal saking Gwandong Palgyeong
"Hwanseon-gul" utawi "Gua Hwanseon" punika gua watu kapur paling ageng ing Koréa
Saking sadaya nembé 55 gua ingkang saged dipundamel péta
Wiwit saking dipunbikak ing taun 1997, Gua Hwanseon dados tujuan wisata énggal
Nalika taun 2002, kutha Samcheok ngawontenaken "Samcheok World Cave Expo" kanggé nepangaken Gua Hwanseon marang wisatawan internasional
Kuthakembar Samcheok inggih punika kutha-kutha ing jero lan jaban rangkah kados makaten::
Ondol Ondol utawi gudeul, inggih punika sistem pemanas ruangan tradhisional wonten ing Koréa
Ondol punika gadhah mupangat kanggé mindhah panas ingkang dipunasilaken déning obongan kayu saking tungku pengobongan ingkang dipunaliraken saking sekat-sekat ingkang dipundamel wonten ing sangandhaping jogan (lantai)
Ing pangginaan ing jaman modèrn, ondol punika tumuju ing samubarang pemanas ingkang wonten ing ngandhaping lemah, ingkang wonten ing hotèl ugi ingkang wonten ing griya gaya Kulon ing Koréa
Komponèn-komponèn ingkang wigati saking ondol tradhisional inggih punika "perapian" ("agungi"; 아궁이) ingkang dipungabung kaliyan ruangan (padatanipun punika kamar kanggé sare lan pawon) ingkang kajangkepi kaliyan saluran horizontal ing sangandhaping jogan kanggé ngaliraken hawa anget lan "cerobong beluk " vertikal
Situs ondol tuwa dhéwé punika kapanggih wonten ing setunggaling situs arkéologis nalika jaman perunggu kanthi tarikh kirang langkung 1000 SM wonten ing Unggi, provinsi Hamgyeong Lor, Koréa Lor
Saking situs mau kapanggih turahan"gudeul" wonten ing situs pamukiman purba
Istilah "gudeul" sajatosipun langkung dipun-ginakaken saking 2000 taun kepengker wonten ing Koréa, déné istilah "ondol" nembé medal nalika abad kaping 19
Adhedhasar panalitèn setunggaling sejarawan "Son Jintae" (1900 - ical nalika masa Perang Koréa 1950-1953), Gudeul punika asalipun saking tembung "guun-dol" ingkang ateges watu ingkang dipunpanasaken
Lajeng pocapanipun éwah saking "gudol" utawi "gudul" dados "gudeul"
Istilah ondol punika saking karakter hanja saking Basa Tionghoa
Ondol sampun dipun-ginakaken kawit dangu déning tiyang Koréa kanggé damel angeting griya kanggé lelampahan padintenan kados ta dhahar, lenggah, lan saré nalika jaman rumiyin
Lajeng dumugi griya kanthi gaya kilenan ing jaman sapunika
Ondol tradhisional ngginakaken bahan bakar kayu geni garing, batu bara, damen, utawi sampah tetanèn
Kanggé masak kanthi wekdal ingkang sekedhap damen pari lan sampah tetanèn padatanipun dipun-ginakaken
Déné kanggé masak kanthi wekdal ingkan dangu lan kanggé damel anget griya punika nganggé kayu geni
Bahan bakaripun dipunisi kanthi arang utawi asring (kaping 2-5 satunggal dinten) punika gumantung kaliyan kawontenan mangsa lan wekdalipun masak
Ondol tradhisional celak kaliyan tungkung pengobongan lan mliginipun kanggé damel anget tiyang sepuh ugi dhayoh ingkang dipunkurmati
Kirangipun ondol konvensional inggih punika papan ingkang winates ingkang saged dipundamel anget saéngga saged kadadosan anget ingkang linangkung
Kukus saking pangobongan ingkang ngandhut karbon monoksida punika saged damel polusi
Awit saking punika, sapunika griya ingkang modern ing Koréa sampun wiwit ngginakaken ondol ingkang "ramah lingkungan" saking taun 1960-an kanthi ngubungaken jogan kaliyan sistem pemanas toya utawi pemanas elektrik
Sapunika ondol sampun dipun-ginakaken wonten ing kutha-kutha ageng, déné ing laladan padésan taksih wonten ing ngginakaken ondol konvensional.
Parmigiano-Reggiano Parmigiano-Reggiano inggih punika kèju mawi tekstur atos saking susu sapi ingkang dipundamel ing laladan-laladan ing Italia déning ingkang damel kèju kagabung ing "Consorzio Formaggio Parmigiano-Reggiano"
Consorzio Formaggio Parmigiano-Reggiano inggih punika organisasi swatantra ingkang ngurus babagan produk susu
Keju punika dipundamel ugi ing nagara sanès kados ta Argentina, Australia, lan Amérikah Sarékat anthi nama "parmesan"
Namung kèju ingkang dipundamel ing Italia ingkang saded dipunsebat Parmigiano-Reggiano
Keju punika pikantuk namanipun saking laladan minangka papan minangka kèju kaebut dipundamel
"Parmigiano" ateges saking Parma wonten ing Basa Italia
Déné "Reggiano" tumuju ing laladan Reggio-Emilia
Keju punika dipundamel ing sapérangan laladan ing Italia, kados ta Bologna, Modena, Parma, Reggio Emilia, lan Montova
Sajarah kèju punika kawiwitan ing abad kaping 13, ing provinsi-provinsi ing lor Italia, inggih punika Parma, Reggio Emilia, Modena, lan Bologna
Ing laladan-laladan mau kèju dipundamel ing biara-biara
Biara-biara mau mapan wonten ing lemah wiyar ingkang cocog kanggé ingon sapi
Para biarawan ing mriku remen nandur semanggi lan kanggé pakan sapi
Susu ingkang dipunasilaken punika dipunpengaruhi déning panganan ingkang dipunpangan sapi lan semanggi punika maringi rasa unik wonten ing susu ingkang dipunasilaken
Susu mau lajeng dipundamel dados keju Parmigiano Reggiano
Prosès anggènipun damel kèju punika sampun kathah éwah saking kapanggih ing taun 1200an
Seratan kuna kapisan ingkang nyebataken babagan kèju Parmigiano Reggiano inggih punika seratan saking Adamo Salimbene satunggaling biarawan ingkang manggèn wonten ing Parma sakiwa-tengené taun 1200 dumugi 1300 M
Nalika era Romawi, produksi lan kondhangipun kèju saking Parma punika dipunserat déning Columella, Varrone lan Marziale
Seratan sanèsipun saking abad kaping 16 déning Apicius kanthi irah-irahan "De Culinaria"
Piyambakipun nyebataken bilih Parmigiano Reggiano utawi "Casues Parmensis" kalebet ingkang saé piyambak ing Italia lan namung saged katandhingi déning kèju Etruria inggih punika "Marceolinus" utawi "Marzolino" ingkang sampun cures
Nalika taun 1364, Giovanni Boccaccio nyebataken babagan Parmigiano nalika ngandharaken babagan "Paese di Bengodi" utawi lemah legenda ingkang sugih ing karyanipun "Decameron"
Piyambakipun paring pamrayogi supados nyampur kèju mau mawi maccheroni lan ravioli
Seratan Boccaccio mbuktekaken bilih kèju mau cekap kondhang ing sadaya laladan lor Italia
Nalika taun 1568, Bartolomeo Scappi, tiyang Dominika ingkang dados juru masak kanggé Paus Pius V nyerat buku masakan ingkang nyebataken bilih kèju Parmigiano minangka kèju ingkang saé piyambak ing donya
Kèju punika awujud bunder kados drum lan gadhah kulit warna kuning alami
Diameter kirang langkung 14-18 inci lan dhuwur 7-9 inci
IngItalia, keju punika dipunsadé kanthi tugelan ageng lan kasar
Kèju Parmigiano gadhah aroma ingkang legi kados woh-wohan.
Namhansanseong Namhansanseong (tarjemah harfiahipun "Bèntèng Pagunungan Han Kidul") inggih punika satunggaling taman ingkang mapan ing papan kanthi inggil 480 m dpl "(di atas lumah laut)", wonten ing sisih kidul-wétan kutha Seoul
Taman punika mapan wonten ing Namhansan ("Pagunungan Han Kidul")
Taman punika gadhah "kubu-kubu pertahanan" mawi tanggal abad kaping 17 lan wonten sapérangan kuil
Adhedhasar kisah tradhisional, situs Namhansanseong wonten gegayutanipun kaliyan Onjo, ingkang madegaken Baekje
Nalika taun 672, satunggaling bètèng ingkang dipunwastani Jujangseong (晝長城) dipunyasa ing pojok sisih kilèn Namhansan kanggé njagi Silla saking Tang Cina
Lajeng bètèng punika dipunparingi nama Iljangseong (日長城)
Raja Goryeo ng"renovasi" bètèng punika minangka satunggaling pos paling ngajeng kanggé Gwangju, kutha krajan provinsi ingkang paling celak
Kathahipun bètèng ingkang wonten sapunika mawi tanggal saking jaman Joseon
Konstruksinipun dipunrencanakaken déning Seo, ing wiwitan 1624, nalika Manchu paling "ancaman" marang Ming Cina
Ing taun 1636, Manchu menginvasi lan Raja Injo lumayu sareng kaliyan pejabat astana lan 13.800 tentaranipun dhateng Namhansanseong
Wonten ing mriki sami pikantuk "perlindungan" saking penjaga ingkang wonten 3000 tiyang biarawan petarung
Manchu boten saged mendhet bètèng punika amargi wonten badai, nanging bibar 45 dipunkepung lan pasokan dhaharan sampun telas lan raja kapeksa nyerah maringaken laré-larenipun minangka sandra lan pindah saking Ming
Monumen Samjeondo (三田渡碑) jumeneng ing margi pérangan kidul saking Seoul dhateng Namhansanseong kanggé paring tandha prastawa punika
Bibar wadyabala Manchu dipuntarik, Namhanseong dipunangguraken dumugi papréntahan Raja Sukjong, ingkang miyaraken lan nambah Pongamseong ing pojokan pérangan "timur laut" aréa bètèng nalika taun 1686
Ruang tambahan sanèsipun punika Hanbongseong ingkang dipunyasa sedawaning bukit ing pérangan wétan bètèng nalika taun 1693
Langkung kathah karya sanèsipun ingkang dipundamel nalika masa papréntahan Raja Yeongjo (1724-76)
Tembok sandaran klawu dipundamel taun 1778, nalika masa papréntahanipun Raja Jeongjo
Bèntèng punika boten dipun-ginakaken lan sansaya dangu ambruk dumugi taun 1954
Lajeng bètèng punika dipunsahaken minangka satunggaling taman nasional sarta dipunlampahi rénovasi
Ing wiwitanipun, ing aréa bètèng punika wonten sangang kuil sarta sapérangan pos komando ugi menara "pengintai"
Nanging, sapunika ingkang taksih wonten namung pos komando inggih punika Seojangdae (西將台), sarta satunggaling tunggal inggih punika Changgyeongsa
Kajawi punika wonten ing sapérangan kuil énggal sanèsipun wonten ing jalur dumugi ing gerbang kidul lan témbok-témbok bètèng
Gerbang ing sisih lèr, kidul lan wétan sampun dipunleresaken kawontenanipun.
Mozzarella Mozzarella inggih punika kèju Italia ingkang dipundamel kanthi cara diputer lan ditugel, amargi wonten ing Basa Italia, "mozzare" ateges "nugel"
Keju punika dipundamel saking susu sapi ugi susu kerbau
"Mozzarella di bufala" dipundamel saking susu kerbau, déné "mozzarella fior di latte" dipundamel saking susu sapi ingkang dipun"pasteurisasi"
Mozzarella seger padatanipun kanthi warna putih, nanging saged warna kuning cerah gumantung panganan sapi/kerbau ingkang dipunpendhet saking susunipun
Tekstur kèju punika lembut lan mawi kadar toya ingkang inggil
Padatanipun kèju ingkang dipundamel ing dinten mau dipundhahar ing dinten ingkang sami