Exqrch/javanese-Komodo-pixelgpt huggingface dataset:
Kajawi saking buku Buli Buli Lima Kaki, buku sanèsipun ingkang dipunserat déning Nirwan Dewantoro ing antawisipun inggih punika Prosa 1: Ingatan, Tidak, CintaJantung Lebah Ratu saha Umar Kayam Luar Dalam
Déné sajak-sajakipun Nirwan Dewantoro ing antawisipun inggih kanthi irah-irahan Telur Mata Sapi, Piring Terbang, Biduanita Botak, Bulan Madu, lan sapanunggalanipun
Ya iku salah sawijining prusahaan sepatu, sandhangan lan piranti-piranti ulah raga saka Amérikah Sarékat kang dadi salah sawajining prusahaan kang gedhé dhéwé ing donya
Dehewek bisa misuwur amarga nyeponsori atlet-atlet kang wis misuwur ingg donya kaya Tiger Woods, Ronaldo lan Michael Jordan
Saliyané iku dhèwèké uga duwé perjanjian kaliyan club-club bal-balan ing donya kaya Manchester United, F.C
Sepatu lan sandhangan kanggo ulah raga saka Nike gampang dititeni saka logo prusahaan, para "“swoosh”tik" lan slogan "“Just Do It”"
Dijupuk saka jeneng dewi Yunani kang ngemu tegesé Kamenangan, Nike ngadeg taun 1964 rikala atlet lan pangusaha Oregon kang jenenge Philim Knight duwé ide tuku sepatu lumayu saka Jepang supaya bisa saingan karo merk Jerman kaya Adida lan Puma kang banjur akèh ing pasar Amérikah Sarékat
Untunge ya iku sepatu Jepang luwih murah amarga upah buruhe luwih murah
Dhèwèké wiwit ngidherake sepatu ing stadion atletik, banjur alon-alon saya akèh kang nuku sepatune
Tahun 1970-an Knight lan prusahaan liyané ndelok wiwitane revolusi ulah raga lumayu lan wiwit masaraje produk kanggo masarakat umum
Dhèwèké banjur rikat-cepetmbukak pasar kang luwih amba lan nggenti pamikiran sepatu ulah raga dadi sepatu fashion kang disenengi kabèh wong saka bocah cilik nganti wong tuwa
Tahun 1979 Nike wis bisa nguwasani separo pasar ing AS lan pendapatane nganti US $ 149 yuta
Ana ing pertengahan taun 1980-an kaanan prusahaan kaya ora bisa ambruk, nanging ujug-ujug ana serangan saka saingane ya iku Reebok
Naging taun 1990 Nike bisa mimpin prusahaan manèh, mligi amarga ngenalake sepatu "“Air Jorda”" kang disengkuyung lan dipasarake déning bintang basket Michael Jordan
Dina iki, Nike mertahanake posisiné mimpin pasar sepatu ulah raga lan dadi juru main wigati ing sandhangan lan aksesoris ulah raga
Majalah Fortune nglaporake pangadolan gedhene US $ 3,7 miliar ing taun 1994 lan untung US $ 299 juta (Fortune 1995)
Kira-kira 60% saka pangadolan ing Amérikah Sarékat, 30 % ing Éropah lan 5 % ing Asia
Etos prusahaan Nike ya iku ngatutake desikasi kang kuwat kanggo ulah raga lan kaséhatan
Staf ing kantor pusat prusahaan, Nike Kampus Dunia ing Beaverton, Oregon, diarepaje bisa ulah raga saben dinane
Dhèwèké dijelentrehake déning direktur Nike mawa ""athletic, outdoor, lets-do-it-together types”." Nike ing Asia
Kajaba saka eksperimen sing ringkes nanging ora sukses karo manufaktur ing AS, sepatu Nike mesthi digawe ing Asia, wiwitane ing Jepang, banjur ing Koréa Kidul lan Taiwan, lan luwih anyar ing China lan Asia Tenggara
Nike miwiti produksi ing Korea Selatan lan Taiwan ing taun 1972, kepincut karo tenaga kerja murah ing kana, lan banjur digabung karo perusahaan liyane kalebu Adidas lan Reebok
Nanging Nike banjur njupuk langkah luwih
Tinimbang duwe pabrik dhewe, dheweke ngontrak produksi lokal ing Korea lan Taiwan
Minangka boss Nike Phil Knight ngandika: "Ora ana nilai tetep ing nggawe soko
Nilai ditambahake dening riset ati-ati, dening inovasi lan dening marketing "(Katz 1994)
Produk Nike saiki dhasare ngetutake ide saka desainer lan pemasar sepatu.
Industri kasebut banjur ditindakake dening pemasok Korea lan Taiwan
Sawise maneh, perusahaan liyane ngetutake model iki
Ing taun 1980-an Nike nyoba nggawe ing China, kanthi kemitraan karo perusahaan milik negara, nanging iki mbuktekake mbebayani
Nike banjur pindhah investasi menyang Taiwan
Nike banjur entuk manfaat saka biaya tenaga kerja sing luwih murah ing kana
Ing pungkasan taun 1980-an kerusuhan buruh ing Korea Selatan, mundhak upah lan mundhut kontrol ing panggonan makaryo dening panguwasa Korea, wis nggawe negara kurang atraktif kanggo investor, loro manca lan domestik, sing wiwit nggoleki lokasi luwih sarujuk
Nike banjur pindhah operasine menyang Thailand kidul lan Indonesia, kanggo nggoleki tenaga kerja sing luwih murah lan ora angel
Upah ing negara loro kasebut diarani paling murah, mung seprapat saka apa sing dibayar ing Korea Selatan
Sawetara asosiasi Nike sing kantor pusat ing Taiwan uga diadegake ing Asia Tenggara
Alesan liya kanggo owah-owahan iki yaiku ing taun 1988, Korea Selatan lan Taiwan ilang akses khusus menyang pasar AS, sing wis suwe disenengi minangka status "negara berkembang" miturut Sistem Preferensi Umum AS (GSP)
Investor Korea lan Taiwan banjur pindhah menyang pabrik ing Thailand, Indonesia lan China nggunakake hak istimewa manufaktur GSP ing negara miskin
Saka pitung panyedhiya sepatu atletik Nike ing taun 1992, telu yaiku perusahaan Taiwan sing ngasilake produk ing China, telung liyane sing makarya ing Korea Selatan, lan uga ing Indonesia, siji yaiku perusahaan ing Thailand
Nike wis beroperasi ing Indonesia wiwit taun 1988 lan meh sapratelune sepatune saiki digawe ing kana
Hubungane Nike karo kontraktor ing Indonesia cukup raket
Saben personel Nike ing saben pabrik ing Indonesia mriksa kualitas lan pengerjaan sing nyukupi syarat ketat Nike
Umume pabrik-pabrik sing ngasilake Nike dumunung ing wilayah sing mentas dikembangake kanggo industri ringan ing Tangerang lan Serang, sisih kulon Jakarta
Ing pabrik-pabrik duweke Korea (lan sawetara uga duweke Indonesia) manajemen puncak dicekel wong Korea
Manajer lan pengawas tengah uga bisa teka saka Korea utawa Indonesia
Nanging buruh produksi kabeh saka Indonesia, utamané wanita enom ing kelompok umur 16-22, biasane saka pulo Jawa.
Taufik Wijaya Taufik Wijaya inggih punika salah satunggaling pujangga saha sastrawan Indonésia ingkang taksih aktip ngasilaken karya- karyanipun
Taufik Wijaya miyos wonten ing Palembang, Sumatra Selatan, ing tangga 25 Dhésèmber 1970
Piyambakipun sapunika makarya kanggé detik.com, kejawi tetep nguri- uri kesenian ingkang dipunkuaosi
Kajawi punika, Taufik Wijaya ugi yasa saha ngemunah majalah kabudayan Musi Terus Mengalir
Taufik Wijaya gesang ing dalem sesarengan kaliyan garwanipun, Dian Maulina saha kalih putranipun, inggih punika Bachtiar Syahri Wijaya saha Abdurachman Che Wijaya ing Kampung Kalidoni
Sapérangan naskah téater ingkang dipungarap inggih punika "Ikan Asin 50 Tahun di Dalam Kaos Kaki" (Studio Oncor Jakarta, 1995), "Muria, Sandal Theklek Puncat di Dada" (PMKRI Jakarta, 1997), "Sepak bola Betapa Indahnya" (Apek Palembang, 2002), saha kalebet satunggal tim dialog gagasan sesarengan kaliyan Djohan Hanafiah saha B
Trisman awit saking "Prasasti 13 Abad Kebangkitan Sriwijaya" karyanipun Erwan Suryanagara 2008)
Taufik Wijaya ugi aktip nyerat esai saha liputan ingkang lebet ing sapérangan médhia massa, kados ta "pantau", "detik.com", "beritamusi.com", "wisataloka.com", berita pagi, sriwijaya post, médhia indonesia
Piyambakipun ugi asring dados narasumber wonten ing sapérangan dhiskusi, kados ta “Sarasehan Nasional Pendidikan Budaya dan Karakter Bangsa” ingkang dipunadani déning Direktur Jenderal Pendidikan Tinggi Kementerian Pendidikan Nasional (2010)
Kathah puisi saha sajakipun ingkang sampun dipundamel dados buku kados ta, "Krisis di Kamar Mandi" (kempalan sajak, 1995), "Dari Pesan Nyonya" (kempalan sajak, 1996), "Juaro" (novèl, 2005), "1001 Tukang Becak Mengejarku" (kempalan sajak, 2006), "Buntung" (novèl, 2007), "Aku Dimarahi Istri" (kumpulan sajak digital, 2009, www.sajakdigital.blogspot.com)
Boten namung punika, Taufik Wijaya ugi sampun asring dipunundahng kanggé maosaken puisinipun wonten ing "Mimbar Penyair Abad 21" (Dewan Kesenian Jakarta, 1995), "Cakrawala Sastra Indonesia 2005" (DKJ, 2006), "Kumpulan Puisi Penyair International" (DKJ-DKSS, 2006), "Antologi de Poeticas" (kumpulan puisi penyair Portugal, Indonesia, saha Malaysia, 2009)
Taufik Wijaya ugi sampun kathah pikantuk penghargaan kados ta "Anugerah Batanghari Sembilan 2010" wonten ing babagan Sastra (DKSS) ing taun 2010.
Hiroshima Peace Memorial Monumen Bedhamèn Hiroshima utawi ingkang misuwur minangka Genbaku Dome (原爆ドーム, Genbaku Dome) (Atomic Bomb Dome) inggih punika minangka yasan monumen ingkang dumunung ing pusat kutha Hiroshima, Prefektur Hiroshima, Jepang
Monumen ingkang awujud sapérangan gedung ingkang kasisa akibat jeblugan bom atom minangka salah satunggaling Situs Warisan Donya UNESCO wiwit taun 1996
Monumen minangka simbol pangareping umat manungsa saperlu perdamaian ing donya lan ngilangaken senjata nuklir
Monumen Bedhamèn Hiroshima dumunung ing salabeting Taman Monumen Bedhamèn Hiroshima ingkang dumunung ing sisih kreteg Aioi ingkang wujud huruf T
Wonten ing sisih kidul wonten kali Motoyasu, ing sisih lèr wonten jalur trem wonten ing kutha Hiroden, stasiun trem ingkang nama Genbaku Dome-mae lan stadion baseball ingkang minangka "homebase" tim baseball Hiroshima Carp
Sakitar 200 mèter ing sisih wétan wonten griya sakit Shima-byōin ingkang minangka hiposenter jeblugan nuklir
Wangunan kanthi gaya Arsitektur Barok kacampur kaliyan detail ornamén kanthi gaya obahan seni Art Nouveau Wina (Vienna Secession)
Perancang déning arsiték saking Ceko ingkang nama Jan Letzel
Wangunan kanthi tingkat tiga kanthi sapérangan gedung kasungsun saking 5 tingkat lan lanté ngandhap tanah
Pembangunan pungkasan nalika tanggal 5 April 1915 lan dipunresmikaken minangka Gedung Pameran Produk Industri Prefektur Hiroshima nalika tanggal 5 Agustus taun ingkang sami
Nalika taun 1921, nama gedung digantos dados Gedung Pameran Produk Perdagangan Prefektur Hiroshima
Nalika taun ingkang sami ugi, (1921), gedung dados papan dipunadani Festival Nasional Kue Tradisional lan Permen ingkang kaping 4
Nalika taun 1933 nama gedung digantos malih dados Gedung Promosi Industri Prefektur Hiroshima
Kajawi punika, gedung punika kathah dipunmanfaataken saperlu paméran barang-barang seni saéngga dipunanggep gadhah jasa babagan ndhérék misuwuraken kesenia ing Hiroshima
Sakitar taun 1944, gedung boten malih dipunanggé minangka papan promosi produk Hiroshima, nanging dipundadosaken gedung Kantor Pekerjaan Umum wewengkon Chugoku lan Shikoku ingkang wonten ing sangandhapipun Kementerian Dalam Negeri lan kantor perusahaan swasta ingkang ébah ing babagan perkayuan lan kantor administrasi tlatah
Nalika tanggal 6 Agustus 1945 tabuh 08:15 énjing, bom atom ingkang nama Little Boy njeblug ing akasa kanthi inggil 580 mèter sanginggilipun lemah, ing nginggil lokasi ingkang dumunung sakitar 200 mèter sisih tenggara gedung
Sakitar 30 punggawa lan tiyang ingkang wonten ing salebeting gedung sadaya séda
Namung satunggal punggawa ingkang slamet, inggih punika tiyang penjaga malam ingkang kondur ing griya kanthi sepédha sakitar jam 08:00 énjing.
Karzi ingkang miyos wonten ing Liwa, Kabupatèn Lampung Kulon ing tanggal 12 Juni 1970 inggih punika salah satunggaling sastrawan saha pujangga Indonésia
Piyambakipun inggih lulusan saking Jurusan Ilmu Papréntahan Fakultas Ilmu Sosial dan Ilmu Pulitik (FISIP) Universitas Lampung ing taun 1996
Karzi sampun naté dados pimpinan redaksi ariwarta mahasiswa "Teknokra" ing taun 1993-1994, pimpinan umum majalah "Republica" ing taun 1994-1996, saha pembimbing majalah "Ijtihad" ing taun 1995-1998 Gawe Jurnalistik
Karzi wiwitan sapisan mandhap ing dunya jurnalistik minangka wartawan lepas Harian Umum "Lampung Post", Bandar Lampung (1995-1996) saha reporter Majalah Berita Mingguan "Sinar", Jakarta (1997-1998)
Piyambakipun ugi sampun naté ngabdi minangka guru ékonomi-akutansi ing SMA Negeri saha MAN ing kitha Liwa ing taun 1998 sadèrèngipun dados jurnalis ing Surat Kabar Umum "Sumatera Post", Bandar Lampung (1998-2000), harian "Lampung Post", Bandar Lampung (2000-2006), saha harian "Borneonews", Pangkalan Bun (2006-2008), "Lampung Post" (2009-2015), lan wiwit taun 2015 makarya malih ing Harian "Fajar Sumatera", Bandar Lampung
Sastrawan ingkang gadhah nama asli Zulkarnain Zubairi punika inggih aktip nyerat puisi, carkak utawi cerkak, saha esai wonten ing sadhengah médhia lokal saha nasional sejak 1987
Piyambakipun ugi naté dados ketua Penelitian lan Pengembangan Dewan Kesenian Lampung (Litbang DKL) (2005-2006)
Taun 2010, sesarengan kaliyan Y
Wibowo saha Nugroho Este ndhirikaken Penerbit Pustaka Labrak, kejawi saking dados editor Penerbit BE Press, Bandar Lampung wiwit taun 2007
Karzi dipunsebat dados "Bapak Puisi Modern (basa) Lampung" amargi saking buku-buku dwibasanipun ingkang dipunserat ing basa Lampung-Indonesia wonten ing karyanipun kanthi irah-irahan "Momentum" (2012).
Widji Thukul Widji Thukul, utawi ingkang gadhah nama asli Widji Widodo inggih salah satunggaling sastrawan saha pujangga lan aktivis ing Indonésia ingkang miyos wonten ing kampung Sorogenen, Sala, ing tanggal 26 Agustus 1963
Widji Thukul miyos saking kulawarga tukang becak
Déné piyambakipun sampun remen nyerat puisi wiwit SD saha remen kaliyan dunya téater nalika sekolah ing SMP
Sareng kaliyan golongan Teater Jagat ipun, piyambakipun sampun naté dados pengamen puisi ingkang mlebet kampung saha kitha saking kampung setungga dhateng kampung sanèsipun
Widji Thukul ugi sampun naté gesang kanthi dodolan koran, dados calo karcis biyoskup, saha dados tukang pelitur ing satunggaling perusahaan mebel
Sasampunipun rampung saking sekolah SMP, Widji Thukul lajeng nerasaken sekolah ing Sekolah Menengah Karawitan Indonesia (SMKI) Sala jurusan jogèd ngantos kelas kalih amargi boten gadhah arta
Sanajan boten gadhah arta kanggé nerasaken sekolahipun, Widji Thukul taksih aktip mentasaken kagiyatan teater saha nglukis kaliyan laré-laré ing kampungipun ing Kalangan, ing papan anggènipun piyambakipun saha garwa lan putra-putranipun sami lenggah
Ing taun 1994, sampun naté kadadosan aksi saking tani ing Ngawi, Jawa Wétan lan piyambakipun ingkang mandhegani masa kasebat saha ngawontenaken orasi saéngga piyambakipun dipuncekel pulisi saha dipungebuki kaliyan militèr
Wonten tigang sajakipun Widji Thukul ingkang misuwur saha dados sajak wajib ing saben aksi-aksi demonipun, inggih punika "Peringatan", "Sajak Suara", saha "Bunga dan Tembok" (ingkang sedayanipun kapacak wonten ing antologi "Mencari Tanah Lapang" ingkang dipunwedalaken déning Manus Amici, Walanda ing taun 1994
Nanging sajatosipun antologi kasebat dipunwedalaken kanthi kerjasam KITLV saha penerbit Hasta Mitra, Jakarta.
Shiretoko National Park Taman Nasional Shiretoko (知床国立公園, Shiretoko Kokuritsu Kōen), inggih punika taman nasional ingkang nglingkupi sapérangan ageng Ujung Shiretoko ing ujung timur laut Pulo Hokkaido, Jepang
Tembung "Shiretoko" asalipun saking basa Ainu, "sir etok" ingkang tegesipun "pungkasan saking bumi"
Taman nasional punika minangka salah satunggaling laladan ingkang paling kapencil ing Jepang
Sapérangan ageng papan ing Ujung Shiretoko namung saged dipunaksés kanthi mlampah utawi kanthi prau
Taman Nasional punika kawéntar minangka habitat beruang cokelat, lan saking mriki saged dipuntingali sesawangan Pulo Kunashiri ingkang dipunrebutaken déning Jepang lan Ruslan
Taman Nasional punika gadhah sumber tirta panas, lan air terjun ingkang winastan Air Terjun Kamuiwakka (カムイワッカの滝, Kamuiwakka-no-taki)
"Kamui" wakka tegesipun "tirta para déwa" wonten ing basa Ainu
Alas ing taman nasional punika kalebet alas iklim sedheng
Spesies wit ingkang utama, antawisipun cemara sakhalin ("Abies sachalinensis"), erman birch ("Betula ermanii") lan ek mongolia ("Quercus Mongolica")
Ing njawi wates alas saged kapanggihaken alas pinus siberian dwarf ("Pinus pumila") ingkang runggut lan boten gampil dipunlebeti
Nalika taun 2005, UNESCO nglebetaken Taman Nasional Shiretoko minangka Situs Warisan Donya
Papan punika maringi sawijining tuladha ingkang "luar biyasa" babagan "interaksi" ékosistem laut lan darat sarta produktivitas ékosistem ingkang nggumunaken
Papan punika dipunpangaruhi sanget déning pembentukan es laut musiman ing lintang paling andhap ing belahan bumi lèr, lan minangka papan wigati tumrap sajumlah spésies laut lan darat
Sapérangan saking spésies-spesis mau kaancem cures lan endemik, kados ta manuk hantu, iwak Blackiston lan taneman "Viola kitamiana"
Taman Nasional punika kanthi global wigati sanget tumrap manuk laut kaancem lan manuk migran, sajumlah spésies salmonid, lan kanggé mamalia laut kalebet singa laut lan sapérangan spésies cetacea
Spesies ingkang kacantum ing ngandhap punika minangka spésies ingkang kacathet ing IUCN lan tetuwuhan ingkang kapanggihaken ing taman nasional punika
Wonten kathah sanget jinis satwa kados ta rusa, beruang, rubah, anjing laut, garudha, salmon, lan iwak paus ingkang mendhet pérangan wonten ing rante panguripan ing papan punika, éwadéné wewengkon punika boten jembar sanget
Sisih ujung ingkang taksih alasan namung saged dipunamati kanthi ngrawuhi piyambak laladan mau
Wisatawan limrahipun ndhérék tur jelajah saking Utoro lan Rausu, saéngga bédanipun médan saged katingal sanget
Sisih kidul ingkang langkung anteng nedahaken pasisir kanthi pasir, bènten kaliyan sisih lèr ingkang gadhah sesawangan tebing curam lan terjal, nanging éndah
Sesawangan unik sanèsipun ing Shiretoko inggih punika kathahipun sumber air panas lan tlaga ingkang ngilang ing laut nalika air pasang
Kapuloan Bonin KapuloanBonin (小笠原群島, Ogasawara Guntō) utawi dipnsebut KapuloanOgasawara (小笠原諸島, "Ogasawara Shotō") inggih punika kapuloan ingkang kasungsun saking 30 pulo kanthi iklim subtropis lan tropis, papanipun 1.000 km (540 mil laut) ing kidul Tokyo, Jepang
"Kapuloan Bonin" inggih punika nama Inggris kanggé Ogasawara Guntō; "bonin" inggih punika lafal kuna kanggé tembung "bunin" wonten ing basa Jepang (無人 "mujin") ingkang ateges "boten wonten penghuninipun"
Kalih pulo kanthi penghuni ing Kapuloan Ogasawara inggih punika Chichi-jima (父島) ingkang dipundadosaken pusat administrasi Désa Ogasawara lan Haha-jima (母島) ingkang kalebet wewengkon Désa Ogasawara
Istilah "KapuloanOgasawara" (小笠原諸島, Ogasawara shotō) saged ugi nyakup pulo-pulo sanès wewengkon Munisipalitas Ogasawara, kados ta Kapuloan Volcano kaliyan pulo-pulo alit sanès ingkang terpencil lan boten wonten penguninipun
Nalika 1 Dhésèmber 2012, total populasi Désa Ogasawara dipunprakirakaken antawis 2.905 tiyang
SApérangan ageng penduduk dumunung ing Chichi-jima lan salangkungipun wonten ing Haha-jima
Kapuloan Ogasawara boten naté dados péranganing bawana, saéngga sapérangan ageng flora lan fauna ngalami prosès evolusi piyambak
Amargi punika, pulo punika jejuluk "Galapagos saking Wétan", lan sampun dipunnominasikaken minangka Situs Warisan Donya UNESCO nalika 24 Juni 2011
Nus raksasa (génus "Architeuthis") ingkag kapisanan suksés dipunfilmaken ing laut bébas Kapuloan Ogasawara nalika 27 September 2005, lan saged dipuntangkep nalika Dhésèmber 2006
Radio teleskop kanthi diameter 25m dipunpasang ing Chichijima
Radio teleskop punika inggih salah satunggal stasiun proyek VERA (VLBI Exploration of Radio Astrometry), lan dipunoperasikaken déning Observatorium Astronomi Nasional Jepang
Kapuloan Bonin kasungsun saking tiga subgrup, kalebet pulo-pulo utama
Kanthi administratif, Kapuloan Volcano, Nishinoshima (Pulo Rosario), Okinotorishima (Parece Vela), lan Minamitorishima (Pulo Marcus) sapunika kalebet wewengkon munisipalitas Ogasawara
Nanging kanthi géografis, wiwit rumiyin boten dipunanggep minangka péranganing Kapuloan Bonin ingkang namung nyakup pulo-pulo kados ta Mukojima, Chichijima, lan Hahajima
Dhéfinisi historis Kapuloan Bonin ("Ogasawara Guntō") boten sami persis kados dhéfinisi Pamaréntah Jepang.
Akmal Nasery Basral Akmal Nasery Basral ingkang miyos ing Jakarta ing tanggal 28 April 1968 inggih punika kalebet salah satunggaling sastrawan saha pujangga Indonesia
Akmal Nasery Basral ngrampungaken pendhidhikan sarjananipun ing Jurusan Sosiologi Universitas Indonésia
Piyambakipun sapunika gadhah griya wonten ing Cibubur, Bekasi, sesarengan kaliyan garwanipu, Sylvia, saha tigang putrinipun, Jihan, Aurora, Ayla
Minangka wartawan, piyambakipun sampun naté makarya dados wartawan ing kathah majalah kados ta ing majalah berita minggon Gatra wiwit taun 1994 – 1998, Gamma ing taun 1999, lajeng wiwit taun 2004 ngatos sapunika piyambakipun makarya wonten ing majalah Tempo
Piyambakipun ugi sampun naté dados ingkang dhirikaken saha mimpin redaksi majalah tren digital @-ha ing taun 2000 – 2001, saha MTV Trax ing taun 2002 ingkang sapunika dados Trax sasampunipun ngawontenaken kerjasama kaliyan MRA Media Grup, penerbit majalah punika kaliyan MTV rampung
Minangka satunggaling sastrawan, Akmal Nasery Basral kalebet kasèp anggènipun medalaken karya, amargi nembé ing yuswa 37 taun, piyambakipun saged ngasilaken novelipun ingkang kaping sapisan kanthi irah-irahan Imperia ingkang medal ing taun 2005
Lajeng novèl angka kalih ingkang medal inggih punika Ada Seseoran di Kepalaku yang Bukan Aku (2006), saha Naga Bonar (Jadi) 2 ing taun 2007, novelipun saking filem box-office ingkang sami dipunsutradai aktor misuwur inggih punika Deddy Mizwar
Ing pagelaran AMI kaping 10 ing taun 2006, Akmal dipuntunjuk dados ketua Tim Kategorisasi ingkang nggantos sadaya jinis penghargaan kanthi jinis penghargaan ingkang énggal
Ing babagan filem, Akmal dados salh satunggal saking gangsal juri pokok Festival Film Jakarta ingkang kaping 2 ing taun 2007, sesarengan kaliyan Alberthiene Endah, Ami Wahyu, Mayong Suryo Laksono, saha Yan Widjaya
Ing sak njawining katresnanipun kaliyan babagan jurnalistik saha sastra, Akmal Nasery Basry ugi misuwur dados paningal musik saha filem ing Indonésia
Piyambakipun kalebet aggota énggal ing tim sosialisasi Anugerah Musik Indonesia
Akmal Nasery Basral sampun kathah ngasilaken karya
Kempalan cariyos cekakipun ingkang sepisanan medal inggih kanthi irah-irahan Ada Seseorang di Kepalaku yang Bukan Aku ingkang medal ing taun 2006, ingkang ngewrat 13 carkak kalebet long-list Khatulistiwa Award ing taun 2007
Piyambakipun ugi sampun kathah nyerat novèl saha cerkak kados ta novèl "Anak Sejuta Bintang", novèl ingkang ngandharaken cariyos lare alitipun Aburizal Bakrie, ingkang medal ing taun 2012
Déné karya cerkakipun Akmal ingkang sanèsipun inggih punika kanthi irah-irahan "Legenda Bandar Angin" ingkang sampun naté pikantuk penghargaan minangka carkak ingkang saé piyambak harian Pikiran Rakyat ing taun 2006
Déné karya-karyanipun ingkang sampun dipunwedalaken inggih kados makaten:
Danarto Danarto ingkang miyos wonten ingSragen, Jawa Tengah ing tanggal 27 Juni 1940 inggih punika salah satunggaling sastrawan saha pujangga Indonésia Karya-karyanipun ingkang misuwur ing antawisipun kados ta kempalan carkak, "Godlob"
Kempalan cerpenipun ingkang sanès kanthi irah-irahan, "Adam Ma'rifat", dados jawara bebungah Sastra 1982 Dewan Kesenian Jakarta, saha Bebungah Buku Utama 1982
Ing taun 2009, Danarto pikantuk Ahmad Bakrie Award kanggé babagan kesusasteraan
Danarto miyos ing Sragen saking tiyang sepuhipun Siti Aminah ingkang makarya dados bakulan ing pasar kabupatèn sragen saha bapakipun kanthi asma Djakio Hardjosoewarno, ingkang minangka buruh pabrik gendhis Modjo
Danarto inggih putra kaping sekawan saking gangsal sadulur
Piyambakipun gadhah garwa, Siti Zainab Luxfiati ingkang dados psikolog
Danarto sampun naté ngrampungaken Sekolah Dasar (SD), lajeng sekolah ing tingkat SMP, lajeng nerasaken sekolah SMA pérangan sastra ing Sala
Lajeng ing taun 1958 – 1961 piyambakipun kuliah ing Akademi Kagunan Rupa Indonésia (ASRI) Yogyakarta jurusan Kagunan Lukis
Ing sadangunipun kuliah ing ASRI Yogyakarta, piyambakipun aktip wonten ing Sanggar Bambu ingkang dipunpandhegani déning pelukis Sunarto Pr, saha aktip ndhirikaken Sanggar Bambu Jakarta
Ing taun 1979 – 1985 piyambakipun sampun naté makarya wonten ing majalah Zaman, lan ing taun 1976 ndhèrèk International Writing Program ing Universitas Iowa, Iowa City, Amérikah Sarékat
Taun 1983 dhateng wonten ing Festival Penyair Internasional ing Rotterdam, Walanda
Danarto ugi sampun naté tumut ing Teater Sardono, ingkang sampun naté pentas ing Éropah Barat saha Asia, ing taun 1974
Kajawi ngawontenaken pentas ing "Kanvas Kosong" (1973), piyambakipun ugi ngamwontenaken pameran puisi konkret ing taun 1978
Ing tanggal 1 Januari 1986, Danarto rabi kaliyan Siti Zainab Luxfiati
Nanging 15 taun salajengipun, piyambakipun pegat kaliyan garwanipun
Kajawi dados sastrawan, Danarto ugi misuwur dados pelukis ingkang sampun naté ngawontenaken pameran ing kathah kitha ing Indonésia saha ing njaban rangkah Indonésia